Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Θα συζητηθεί η πρώτη με αριθμό 933/31-5-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Αθηνών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χαρούλας (Χαράς) Καφαντάρη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σχετικά με την προστασία των γεωτόπων. Κυρία Καφαντάρη, έχετε τον λόγο.
Καλησπέρα σας. Όπως όλοι ξέρουμε, χθες ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος και για όλους μας φυσικά είναι πρωταρχική αναγκαιότητα η προστασία του. Τι είναι, όμως, περιβάλλον; Εγώ θα απαντήσω και θα πω αυτό που έλεγε ο Αϊνστάιν: «Περιβάλλον είναι ό,τι δεν είμαι εγώ». Και με αυτή την έννοια ο άνθρωπος, οι φυσικές δυνάμεις, βιοτικά και αβιοτικά χαρακτηριστικά και οι μεταξύ τους σχέσεις συμμετέχουν σε αυτό το οικοδόμημα το οποίο ονομάζουμε περιβάλλον. Η Ελλάδα είναι μία από τις πρωτοπόρες χώρες στην ίδρυση του ευρωπαϊκού δικτύου γεωπάρκων, τα οποία πλέον εντάσσονται επίσημα από τον Νοέμβριο του 2015 υπό την αιγίδα της UNESCO. Πέντε περιοχές της Ελλάδας συγκαταλέγονται σε αυτά τα πάρκα, στα εκατόν είκοσι παγκόσμια γεωπάρκα: το απολιθωμένο δάσος της Λέσβου, ο Ψηλορείτης της Κρήτης, η περιοχή της Σητείας, ο Εθνικός Δρυμός Βίκου - Αώου, το Εθνικό Πάρκο Χελμού - Βουραϊκού. Η σημασία της αναγκαιότητας προστασίας του γεωπεριβάλλοντος δεν είναι επαρκώς κατανοητή, ούτε και ευρέως διαδεδομένη. Το θεσμικό πλαίσιο της προηγούμενης δεκαετίας έσπευσε να προστατεύσει το βιοτικό περιβάλλον, το οποίο κινδύνευε από την έντονη δραστηριότητα του ανθρώπου και λησμόνησε να ασχοληθεί με το βάθρο όλων των οικοσυστημάτων που είναι το έδαφος. Σκοπός της ερώτησης είναι, κύριε Υπουργέ, ο έλεγχος της επάρκειας του θεσμικού πλαισίου και η ανάδειξη των ζητημάτων που προκύπτουν σε σχέση με την προστασία της γεωλογικής κληρονομιάς τόσο σε γενικότερο όσο και σε ειδικότερο επίπεδο, ανάλογο των χωρικών παραδειγμάτων τα οποία περιγράφουν τις δυνατότητες και τις ανάγκες διαφορετικών περιοχών. Είναι δεδομένο, βέβαια, ότι θεωρούμε ότι το ενδιαφέρον του Υπουργείου είναι ύψιστο για τις συγκεκριμένες ενέργειες στον τομέα αυτό. Τα υπάρχοντα θεσμικά μέτρα προστασίας των γεωτόπων βασίζονται στον ν. 3937/2011. Με τον νόμο αυτό πραγματοποιήθηκε ένα βήμα στην αποσαφήνιση των γεωπεριβαλλοντικών εννοιών και την αποσύνδεση της αξίας τους αμιγώς από την φιλοξενούμενη βιοποικιλότητα, αν και το συνολικό νομοθέτημα στοχεύει στη διατήρηση αυτής. Ο εν λόγω νόμος του 2011, τροποποιώντας προηγούμενα άρθρα του ν. 1650/1986, κατηγοριοποίησε προστατευόμενες περιοχές με βάση αντίστοιχες κατηγορίες της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης. Η ουσιαστική διαφορά είναι ότι στις πρόσφατες διατάξεις υπογραμμίζεται η αυταξία ενός σχηματισμού, η εγγενής γεωλογική και γεωμορφολογική αξία του, ανεξαρτήτως του εάν συμβάλλει στη διατήρηση φυσικών διεργασιών, στην προστασία φυσικών πόρων ή εάν έχει κάποια επιστημονική αξία. Επίσης, για πρώτη φορά δίνεται ο ορισμός του γεωτόπου, ενώ στη διάταξη για τα προστατευόμενα τοπία αναφέρεται η έννοια του γεωπάρκου. Το Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής για τη Βιοποικιλότητα, που ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2014 έχει έναν χρονικό ορίζοντα μέχρι το 2020. Στις προτάσεις του, σχετικά με την προστασία του τοπίου, προστίθεται η αναγκαιότητα διατήρησης γεωτόπων και της βιολογικής ποικιλότητας. Όμως, ολοκληρωμένη προστασία της γεωλογικής κληρονομιάς υπάρχει μόνο αναφορικά με την προστασία των αρχαιολογικών σπηλαίων βάσει του αρχαιολογικού νόμου. Η εθνική νομοθεσία για τα υπόλοιπα σπήλαια, παλαιοντολογικά κατάλοιπα και λοιπές γεωμορφολογικές θέσεις είναι εξαιρετικά ελλιπής και καμμία υπηρεσία Υπουργείου ή περιφερειακή δεν αναλαμβάνει την προστασία τους. Στις γεωμορφολογικές θέσεις εντάσσονται και αυτές που έχουν δημιουργηθεί από τον άνθρωπο, για παράδειγμα τα μεταλλεία, ενώ στον ν.3937/2011 παρατηρούμε ότι είναι αναγκαίος ο διοικητικός χαρακτηρισμός των γεωτόπων με την περαίωση μιας σειράς εξαιρετικά χρονοβόρων ενεργειών. Δηλαδή, δεν υπάρχει δυνατότητα άμεσης ενεργοποίησης διαδικασιών προστασίας. Με βάση αυτά, θέλουμε να ρωτήσουμε, κύριε Υπουργέ, πώς επιτυγχάνεται η άμεση προστασία των γεωτόπων και γεωλογικών σχηματισμών, όταν κινδυνεύουν από καταστροφή ή μειώνεται η αξία τους και σε τι κινήσεις πρόκειται να προχωρήσει το Υπουργείο στο εν λόγω θέμα προστασίας της γεωποικιλότητας. Επίσης, ποιες υπηρεσίες έχουν την αρμοδιότητα σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο να επεμβαίνουν σε περιπτώσεις καταστροφής των γεωλογικών αυτών σχηματισμών.
Κύριε Τσιρώνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Βουλευτά, πραγματικά συμμερίζομαι το ενδιαφέρον σας. Θα ήθελα κι εγώ να πω ότι πραγματικά η έννοια «περιβάλλον» στην Ελλάδα συχνά παρανοείται και ξεχνάμε ότι περιβάλλον, πραγματικά, είναι ό,τι μας περιβάλλει, δηλαδή ακόμα και ο χρόνος που χρειάζεται για να πάμε στη δουλειά μας κάθε μέρα είναι περιβαλλοντικό ζήτημα. Υπάρχει το ανθρωπογενές περιβάλλον και το τοπίο δεν είναι μόνο το φυσικό αλλά και το ανθρωπογενές τοπίο. Άρα είναι πολύ σύνθετο ζήτημα, το οποίο αφορά όλους μας και κυρίως είναι η περιουσία του ελληνικού λαού, που είναι κοινόχρηστη και αυτό είναι το σημαντικότερο. Όσον αφορά στα συγκεκριμένα γεωπάρκα, να θυμίσω ότι στον ν.3937 αναφέρεται με σχετική ακρίβεια το πώς καθορίζονται. Εδώ μάλιστα να επισημάνω ότι η διαδικασία χαρακτηρισμού και η διαδικασία ένταξης είναι σχετικά απλή, απλούστερη από τις περιοχές «NATURA», αν και τα περισσότερα από αυτά τα γεωπάρκα είναι όντως σε περιοχές «NATURA», που σημαίνει ότι εκεί το πλαίσιο είναι πολύ αυστηρά καθορισμένο με διαδικασίες - ομολογώ - πραγματικά, όπως πολύ σωστά είπατε, χρονοβόρες. Όμως, καλώς είναι χρονοβόρες, γιατί θυμίζω ότι για μια περιοχή «NATURA» απαιτείται πρώτα από όλα ειδική περιβαλλοντική μελέτη, απαιτείται το προεδρικό διάταγμα, το οποίο είναι - για να καταλαβαίνουν και οι συμπολίτες μας - ό,τι είναι το σχέδιο πόλεως για την πόλη, καθορίζει δηλαδή τις ζώνες χρήσεις. Από εκεί και πέρα χρειάζεται φυσικά και το διαχειριστικό σχέδιο, το οποίο θα ποσοτικοποιεί από αυτές τις ζώνες τι μπορεί και σε τι ποσότητα μπορεί να γίνεται, όπως, για παράδειγμα, σε σημαντικά δάση ότι επιτρέπεται η βόσκηση αλλά σε τι βαθμό. Αντίθετα, για τα γεωπάρκα δεν είναι τόσο δύσκολη η διαδικασία. Θαυμάσια, με μια απλή περιβαλλοντική έκθεση, η οποία δεν είναι περιβαλλοντική μελέτη αλλά κάτι απλούστερο και με μια απόφαση της αποκεντρωμένης διοίκησης μπορεί ένα πάρκο να χαρακτηριστεί γεωπάρκο. Με αυτή την έννοια, ομολογώ ότι είναι κάτι σχετικά απλό για να χαρακτηριστεί μια περιοχή γεωπάρκο αλλά, πραγματικά, θέτετε έναν γόνιμο διάλογο, που δεν έχουμε αντίρρηση να κάνουμε με μια τοπική κοινωνία, ότι σε έναν τέτοιον απλό χαρακτηρισμό, με μια απλή οικολογική μελέτη, φυσικά, δεν ορίζονται ζώνες προστασίας. Για να ορισθούν ζώνες προστασίας - αν θέλαμε να αλλάξουμε τον νόμο - θα έπρεπε πραγματικά να βγει προεδρικό διάταγμα, να γίνει ζωνοποίηση, δηλαδή με απαγόρευση σε κάποιες χρήσεις. Αυτό, φυσικά, δεν είναι απλό να γίνει γιατί στα προεδρικά διατάγματα εμπλέκεται το Συμβούλιο της Επικρατείας. Είναι, λοιπόν, ένα θέμα αν θέλουμε αυτό το απλό που έχουμε σήμερα - το οποίο, βέβαια, ομολογώ ότι δεν έχει τον υψηλό βαθμό προστασίας που έχει η περιοχή «NATURA» - ή αν θέλουμε να πάμε σε κάτι ανώτερο, όπως είναι, για παράδειγμα, ένα προεδρικό διάταγμα. Πολλές φορές θα έλεγε κανείς, για παράδειγμα, ότι για την Καλντέρα της Σαντορίνης θα χρειαζόταν ένα προεδρικό διάταγμα, που να ορίζει και όρους δόμησης και άλλες απαγορεύσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Με αυτή την έννοια, λοιπόν, νομίζω ότι έτσι όπως είμαστε σήμερα, υπάρχει ένας επαρκής ορισμός και μια επαρκής διαδικασία σε σχέση και με το διεθνές κεκτημένο. Από εκεί και πέρα, βέβαια, αν θέλουμε να ανεβάσουμε το επίπεδο προστασίας, είναι καλό να το συζητήσουμε. Ευχαριστώ.
Ορίστε, κυρία Καφαντάρη, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς θεωρώ ότι υπάρχει μια σειρά θεσμικών ζητημάτων για το εν λόγω θέμα, κύριε Υπουργέ. Υπάρχει παράλειψη άμεσης προστασίας γεωτόπων χωρίς την ανάγκη εξακρίβωσης της αξίας τους μέσω διοικητικής πράξης και χωρίς την εξάρτησή τους από το βιοτικό στοιχείο, που ενδέχεται να φιλοξενούν, παράλειψη κατηγοριοποίησης, τυποποίησης γεωμορφών και γεωτόπων σε θεσμικό επίπεδο, απουσία συνολικής καταγραφής και αποτύπωσης και έλλειψη συνεργασίας μεταξύ φορέων, απουσία θεσμικού πλαισίου που να προδιαγράφει το είδος των μελετών και τις επιτρεπόμενες επεμβάσεις. Υπάρχει, όμως και η παράλειψη ανάληψης αρμοδιοτήτων από το ΥΠΕΚΑ, σύμφωνα με την παραδοχή ότι οι γεώτοποι αποτελούν τμήματα του περιβάλλοντος και, βέβαια, υπάρχει αποσπασματική διοικητική κάλυψη από το Υπουργείο Πολιτισμού. Επίσης, υπάρχουν αντικρουόμενοι χωροταξικοί σχεδιασμοί και σημαντικά οργανωτικά προβλήματα υπηρεσιών, που έχουν σχέση με αυτό. Για όλα αυτά, όμως - και με βάση και την τοποθέτησή σας - εγώ θα έλεγα ότι για να γίνει οτιδήποτε είναι προαπαιτούμενο να αλλάξει η αντίληψή μας, σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και να τύχουν, θα έλεγα, ίσης προσοχής και σεβασμού τα βιοτικά με τα αβιοτικά στοιχεία της φύσης. Γι' αυτό, στο πλαίσιο αυτό εγώ θα κάνω κάποιες προτάσεις, όπως είναι η ανάγκη δημιουργίας ενός θεσμικού πλαισίου, με το οποίο θα καθίσταται σαφές ότι η γεωλογική κληρονομιά προστατεύεται ευθέως και άμεσα άνευ ανάγκης διοικητικής αναγνώρισής της ως προστατευόμενης, η καταγραφή και η αποτύπωση σε γεωγραφικό σύστημα πληροφοριών των γεωτόπων για το σύνολο της χώρας με συνεργασία κρατικών και ιδιωτικών φορέων. Η δράση αυτή μπορεί να υλοποιηθεί τουλάχιστον κατά την έναρξή της στο πλαίσιο των ήδη εκπονούμενων προγραμμάτων από το ΙΓΜΕ, αρκεί να επεκταθεί και σε περιοχές που δεν προκρίνονται ως γεωπάρκα. Ήδη το ΙΓΜΕ είχε συμβάλει πολύ με τις μελέτες που είχε κάνει και στα γεωπάρκα, τα οποία είναι υπό την προστασία της UNESCO σήμερα. Όμως, απαραίτητη κρίνεται και η συμμετοχή λοιπών κρατικών φορέων, που διαθέτουν αρχεία, αλλά και ιδιωτικών συλλόγων με αξιόλογο αρχειακό υλικό. Επίσης, κατά τη διαδικασία της έρευνας πεδίου προτείνεται ο φορέας, που θα αναλάβει, να στελεχωθεί με προσωπικό με τεχνικές γνώσεις προσέγγισης του φυσικού περιβάλλοντος. Ο κατάλογος που θα δημιουργηθεί προτείνουμε να επικυρωθεί νομοθετικά και να ανανεώνεται κατά διαστήματα. Προτείνουμε να ορισθούν νομοθετικά οι προδιαγραφές για το είδος των μελετών, αλλά και για τις επιτρεπόμενες επεμβάσεις σε συνάρτηση με την προηγηθείσα τυποποίηση των γεωτόπων. Οι προδιαγραφές αυτές δεν πρέπει να αφορούν μόνο τα προστατευόμενα τοπία ή τα μνημεία της φύσης, αλλά όλους ανεξαιρέτως τους γεωτόπους και τα επιμέρους στοιχεία τους άνευ εξάρτησής τους από διοικητική αναγνώριση. Επίσης, προτείνουμε απόπειρα για ενιαία νομοθετική αντιμετώπιση και διοικητική προσέγγιση της προστασίας των γεωτόπων, ώστε να είναι σαφές ποιος φορέας αναλαμβάνει την ευθύνη της φύλαξής τους. Ακόμη και αν δεν καταστεί εφικτό να αναλάβει αποκλειστικά μόνο ένας φορέας, είναι αναγκαίο να κατανεμηθούν αρμοδιότητες σύμφωνα με την τυποποίηση των γεωτόπων. Και, βέβαια, πρέπει να υπάρξει άρση της σύγχυσης μεταξύ διοικητικών, ελεγκτικών και εκπαιδευτικών ερευνητικών αρμοδιοτήτων μεταξύ των φορέων και καταβολή κάθε δυνατής προσπάθειας για συνεργασία και σύμπλευση με την πραγμάτωση της προστασίας. Κλείνοντας θα έλεγα ότι υπάρχει ανάγκη για θεσμική εθνική κατοχύρωση γεωπάρκων και καθορισμός δραστηριοτήτων, οι οποίες μπορούν να γίνονται εντός αυτών. Ευχαριστώ.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πραγματικά έχετε δίκιο ότι υπάρχουν μερικά διαφορετικά ζητήματα. Άλλο πράγμα είναι η καταγραφή, άλλο πράγμα είναι η θεσμοθέτηση, άλλο πράγμα είναι οι κανόνες προστασίας και φυσικά άλλο πράγμα είναι ο έλεγχος για το αν τηρούνται ή δεν τηρούνται αυτοί οι κανόνες. Στο ΙΓΜΕ, το οποίο πολύ ορθά αναφέρατε, στο τελευταίο ΕΣΠΑ 2009-2013 έχει ενταχθεί το έργο «Γεώτοποι, γεωδιαδρομές, υποδομή για γεωπάρκα και ένταξή τους στο παγκόσμιο δίκτυο γεωπάρκων UNESCO». Σήμερα στο ΙΓΜΕ υπάρχει μία γεωχωρική βάση δεδομένων με χίλιους τριακόσιους πενήντα καταγγεγραμμένους και κατηγοριοποιημένους γεωτόπους, ένας άτλαντας των γεωτόπων της Ελλάδας, διαδραστικές χαρτογραφικές εφαρμογές διαδικτύου και εννέα γεωδιαδρομές και επιχειρησιακά σχέδια για δύο γεωπάρκα του Βίκου - Αώου και της Λαυρεωτικής. Αυτά, όσον αφορά την καταγραφή. Φυσικά αυτή η δουλειά μπορεί να προχωρήσει. Θυμίζω ότι όσον αφορά το καινούργιο ΕΣΠΑ είμαστε η πρώτη Κυβέρνηση που ενέταξε το σύνολο των περιοχών «NATURA» της Ελλάδας, με 17 εκατομμύρια ευρώ, για όλες τις «NATURA», που είναι το 28% όλης της ελληνικής επικράτειας. Προβλέπεται να εκπονηθούν και ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες και τα προεδρικά διατάγματα και τα διαχειριστικά σχέδια. Με αυτή την έννοια, τουλάχιστον, σε όσες περιοχές, όπως είναι η περιοχή Βίκου - Αώου, το γεωπάρκο είναι σε μία περιοχή «NATURA» - γιατί όπως σας είπα τα περισσότερα από αυτά είναι σε περιοχές «NATURA» - αντικείμενο υπό προστασία, βάσει του ν.3937, δεν είναι φυσικά μόνο τα έμβια - είναι ρητό αυτό - αλλά είναι και τα άβια, όπως, για παράδειγμα, στην Κυπαρισσία, όπου με το προεδρικό διάταγμα το μείζον που προστατεύουμε αυτή τη στιγμή δεν είναι η καρέτα - καρέτα - που είναι και αυτό - αλλά είναι, ακριβώς, οι αμμοθίνες που συντηρούν και αυτό το εντυπωσιακό οικοσύστημα με το πευκοδάσος. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι δεν υπάρχει κάποια υποτιμητική διαδικασία ανάμεσα στα γεωλογικά προστατευτέα και τα έμβρια προστατευτέα. Το αντίθετο μάλιστα, γιατί αναφέρονται χωριστά. Απλώς είναι μία πολιτική επιλογή και έχουμε όλη την καλή διάθεση να συζητήσουμε το εάν πραγματικά στο τρίτο επίπεδο, που είναι η προστασία αυτών των αντικειμένων, χρειάζεται να πάμε πραγματικά σε ζωνοποίηση, δηλαδή σε περιορισμούς. Αν πάμε σε ζωνοποίηση, αυτό πρέπει να γίνει μόνο με προεδρικό διάταγμα και είναι φυσιολογικό αυτό, γιατί σε αντίθετη περίπτωση οποιοσδήποτε πολίτης ένιωθε ότι κατά κάποιον τρόπο δεσμεύεται από αυτή την αυξημένη προστασία, άρα από την πιο αυστηρά ελεγχόμενη δραστηριότητα, θα μπορούσε να προσφεύγει σε δικαστήρια και να δικαιώνεται. Αν θέλουμε, λοιπόν, να φτάσουμε τα γεωπάρκα σε ένα επίπεδο, που είναι η «NATURA», να έχουν, δηλαδή, προεδρικά διατάγματα, αυτό κατά τη γνώμη τη δική μου - ξέρετε την ευαισθησία μου - είμαι πλησίστιος, να το κάνουμε. Αυτό, όμως, σημαίνει φυσικά πιο αυστηρές διαδικασίες και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και εγώ νομίζω - το έχω πει επανειλημμένα στη Βουλή - ότι η αυστηρότερη προστασία καλό κάνει στην οικονομία, κακό δεν κάνει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε για την παρουσία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να κάνω δύο ανακοινώσεις προς το Σώμα. Οι Υπουργοί Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, καθώς και η Υφυπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού κατέθεσαν στις 3-6-2016 σχέδιο νόμου: «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στις διατάξεις των άρθρων 19, 20, 29, 30, 33, 35, 40 έως 46 της Οδηγίας 2013/34/ΕΕ σχετικά με τις «ετήσιες οικονομικές καταστάσεις, τις ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις και συναφείς εκθέσεις επιχειρήσεων ορισμένων μορφών, την τροποποίηση της Οδηγίας 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση των Οδηγιών 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου» (ΕΕ L 189 της 29ης Ιουνίου 2013) και στις διατάξεις της Οδηγίας 2014/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 330/1 της 15ης Νοεμβρίου 2014) «για την τροποποίηση της Οδηγίας 2013/34/ΕΕ όσον αφορά τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών και πληροφοριών για την πολυμορφία από ορισμένες μεγάλες επιχειρήσεις και ομίλους» και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαβίβασε στη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος και τον ν.3126/2003 «Ποινική ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, στις 2-6-2016, ποινική δικογραφία που αφορά στον Υπουργό Υγείας. Και προχωρούμε στην τέταρτη με αριθμό 906/24-5-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Παρασκευής Χριστοφιλοπούλου προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, σχετικά με τη δημιουργία hot spot στη συνοικία των νεοπροσφύγων Ποντίων, Γκορυτσά Ασπροπύργου. Κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αναμφισβήτητα, οι διαστάσεις του προσφυγικού ζητήματος είναι πολλές, ξεκινώντας από την ανθρωπιστική και καταλήγοντας στην κοινωνική και οικονομική. Κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνηση έχει χάσει πολύτιμο χρόνο και βλέπει ακόμη και σήμερα το ζήτημα πρώτα επικοινωνιακά και μετά με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Προχθές, συζητούσα με τον κ. Ξανθό για το υγειονομικό σχέδιο αντιμετώπισης των κινδύνων που έχουν οι πολίτες αλλά και οι ίδιοι οι πρόσφυγες ως άνθρωποι, ως οικογένειες, που είναι μέσα στους συγκεκριμένους επίσημους καταυλισμούς, αλλά και τους ανεπίσημους. Σήμερα, με τον ίδιο τρόπο θέλω πραγματικά να ασχοληθούμε με το πώς η τοπική διάσταση των ζητημάτων δεν πρέπει να είναι προεξάρχουσα. Πρέπει να γίνει hot spot σε όλους τους τόπους, όπως και στη δυτική Αττική, την οποία αυτή τη στιγμή έχω την εξαιρετική τιμή να εκπροσωπώ για την παράταξή μου στη Βουλή των Ελλήνων, αλλά, κύριε Υπουργέ, ο σχεδιασμός σας έχει πρόβλημα. Σας έχω γράψει στην ερώτηση μια σειρά από παράγοντες, όπως η ύπαρξη επιχειρήσεων υγραερίου, επιχειρήσεων χημικών στην περιοχή, που έχουν έναν αυξημένο κίνδυνο, κατ' αρχάς, για τους ίδιους τους ανθρώπους που θα είναι μέσα στο hot spot. Αναφέρω, επίσης, ότι βρίσκεται πάνω στη λεωφόρο Ειρήνης, πρώην ΝΑΤΟ. Όμως, θέλω να σταθώ σε κάτι που για μένα - για εμάς στη Δημοκρατική Συμπαράταξη - έχει μεγάλη σημασία, στην κοινωνική διάσταση. Στη συγκεκριμένη συνοικία, πρέπει να γνωρίζετε ότι υπάρχει πολύ υψηλός βαθμός ανεργίας, φτώχειας και αποκλεισμού, μεγάλος αριθμός εγκληματικών περιστατικών και παραβατικών συμπεριφορών. Σε αυτή την περιοχή, λοιπόν, που έχει φτώχεια, ανεργία, που έχει ανθρώπους που είναι και αυτοί νεοπρόσφυγες, ίσως λίγο πιο παλιοί … [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό την ανοχή σας.
Συνεχίστε, κυρία Χριστοφιλοπούλου.
Καλά - καλά, τώρα μαθαίνουν τη γλώσσα και ενσωματώνονται στην τοπική κοινωνία, στην οποία πρέπει να ενσωματωθούν. Υπάρχει, λοιπόν, πρόβλημα αποκλεισμού. Δεν πας δίπλα στο πρόβλημα του αποκλεισμού να βάλεις άλλο ένα πρόβλημα, διότι αυτό αντί να βελτιωθεί και να πάμε σε συνθήκες κοινωνικής ενσωμάτωσης, πάμε αντίθετα σε λογικές εθνικολαϊκιστικές, κορώνες ρατσιστικές και ξενοφοβίας. Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς - απευθύνομαι και σε εσάς - τα έχουμε δει και σε άλλες περιοχές της χώρας και νομίζω ότι είναι ακραίες εκφράσεις ενός φανατισμού, τον οποίο πρέπει να αποτρέψουμε. Γι' αυτό, παρά την κριτική που εμείς ασκήσαμε κατά καιρούς στο προσφυγικό ζήτημα, θα είδατε, κύριε Υπουργέ, ότι στα μεγάλα ζητήματα, στο Συμβούλιο των Αρχηγών, εμείς «βάλαμε πλάτη». Εγώ, λοιπόν, λέω να γίνει hot spot και στον Ασπρόπυργο, αν το επιλέξετε. Δεν με ενδιαφέρει τι προτείνει ο δήμαρχος και ο αντιπεριφερειάρχης. Ας προτείνουν ό,τι νομίζουν. Εσείς, αφού τους ακούσετε και ακούσετε τους φορείς, επιλέξτε μια περιοχή. Δόξα τω θεώ, υπάρχουν ευρύτατες εκτάσεις στη δυτική Αττική, αφού έχει επιλεγεί και η δυτική Αττική για να γίνει hot spot, όχι όμως εκεί, γιατί εκεί υπάρχει κίνδυνος και ουσιαστικός και κοινωνικός, κύριε Υπουργέ, αλλά και πολιτικός, όπως σας ανέφερα και δεν θέλω για ευνόητους λόγους να επεκταθώ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Χριστοφιλοπούλου, κατ' αρχάς θέλω να σας πω ότι είμαι ικανοποιημένος από το γεγονός ότι στην προφορική σας τοποθέτηση αλλάξατε πολλά πράγματα σε σχέση με το περιεχόμενο της ερώτησής σας. Θα έρθω, όμως, και θα αναφερθώ πολύ συγκεκριμένα και αντικειμενικά στο περιεχόμενο της ερώτησής σας, ακριβώς γιατί ένα κομμάτι είναι, θα λέγαμε, «copy - paste» όχι από την ερώτησή σας αλλά από τις ανακοινώσεις που έχουν βγει από τη δημοτική αρχή και κάποιους φορείς στον Ασπρόπυργο και θεωρείστε ότι απευθύνομαι και προς αυτούς. Κατ' αρχάς, κυρία Χριστοφιλοπούλου, για εμένα είναι φανερό πως η Αντιπολίτευση - Μείζονα και Ελάσσονα - έχει επιλέξει έναν δρόμο, αυτόν της αντιπολίτευσης για την αντιπολίτευση. Γιατί δεν εξηγείται διαφορετικά ότι βλέπετε καταστροφή, όσον αφορά το προσφυγικό, ακριβώς εκεί που διεθνείς οργανισμοί, ξένες κυβερνήσεις και μεγάλοι φορείς - όχι που λειτουργούν εκ του μακρόθεν, αλλά και εντός της Ελλάδας - μας δίνουν συγχαρητήρια. Μέσα σε λιγότερο χρονικό διάστημα από τρεις μήνες εξήντα χιλιάδες άνθρωποι κυνηγημένοι από τον πόλεμο και τον τόπο τους βρήκαν πρώτο καταφύγιο, φαγητό, ιατροφαρμακευτική μέριμνα, κρατική και κοινωνική συμπαράσταση. Όλα αυτά - και πρέπει να το αναγνωρίσουν όλοι - σε ένα κράτος που όλα τα προηγούμενα χρόνια η μόνη και μόνιμη φροντίδα του ήταν να δημιουργεί κέντρα κράτησης, ένα κράτος ανέτοιμο να αντιμετωπίσει τέτοιες κρίσεις, ανοχύρωτο θεσμικά, και, αυτό που μετράει, ανέτοιμο πρακτικά. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, λειτουργούν πέντε κέντρα υποδοχής στα νησιά και σαράντα δύο κέντρα φιλοξενίας στην ηπειρωτική Ελλάδα. Σε αυτά πρέπει να σας πω ότι δεν συμπεριλαμβάνονται το λιμάνι του Πειραιά και το Ελληνικό, όπως και οι δομές που έχουν ενοικιαστεί από την Ύπατη Αρμοστεία, στις οποίες, με αρκετά χρήματα, φιλοξενούνται περίπου πέντε χιλιάδες πρόσφυγες της Ύπατης Αρμοστείας. Συγχρόνως δημιουργούνται άλλες δώδεκα νέες δομές και σε λίγες ημέρες με την πλήρη εκκένωση για δεύτερη φορά του Πειραιά και την ουσιαστική ως πλήρη ανακούφιση στο Ελληνικό, ολοκληρώνεται η πρώτη φάση και συγχρόνως, εκκινεί η δεύτερη φάση, με ανακατασκευή ορισμένων κέντρων που δεν τα θεωρούμε καλά, με δημιουργία πιο σταθερών δομών, με έναρξη διαδικασιών εκπαίδευσης κ.λπ.. Αυτά αν τα λέτε εσείς καταστροφή, εμείς τα λέμε καθημερινή προσπάθεια φιλοξενίας και βελτίωσης της φιλοξενίας. Όλο αυτό το διάστημα η προσπάθειά μας ήταν να συνεννοούμαστε με τους περιφερειάρχες, τους δημάρχους, τους τοπικούς φορείς συνεχώς, ακριβώς γιατί κατανοούμε ότι η κοινωνική συναίνεση είναι όρος της εύρυθμης λειτουργίας και σας δηλώνω ότι συνηθέστατα η κοινωνική συναίνεση και η αλληλεγγύη ήταν ευρύτερη και βαθύτερη από αυτή των τοπικών θεσμών. Το ζήσαμε άλλωστε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πάρω και τον χρόνο της δευτερολογίας μου. Δεν θα μιλήσω μετά. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά την ερώτησή σας, έκανα δυο φορές κοινή σύσκεψη με τους δημάρχους της δυτικής Αττικής. Πρέπει να πούμε ότι αυτή τη στιγμή στη δυτική Αττική δεν έχει μεταφερθεί ούτε ένας πρόσφυγας. Αυτή την εβδομάδα θα μεταφερθούν οι τριακόσιοι πρώτοι από τον Πειραιά σε χώρο μαθητείας που είναι κοντά στα ναυπηγεία της Ελευσίνας και σε συμφωνία και με τον δήμαρχο. Δύο φορές, λοιπόν, έκανα μια τέτοια συνάντηση με τους δημάρχους και ακόμη μια φορά με τον Δήμαρχο Ασπροπύργου και εκπροσώπους δημοτικών συμβουλίων και τοπικών φορέων. Στις πρώτες δύο συσκέψεις έγινε το εξής φαινόμενο, το οποίο θεωρώ πλέον συνηθισμένο. Κάθε δήμαρχος προτείνει έναν χώρο στα όρια άλλου δήμου, ο οποίος δεν δέχεται και προτείνει έναν χώρο στα όρια άλλου δήμου - για να μιλήσουμε με ειλικρίνεια - ή προτείνει, ας πούμε, ένα στρατόπεδο. Από τα σαράντα δύο τα περίπου είκοσι είναι πρώην στρατόπεδα, για να ξεκαθαρίσουμε και αυτό το πράγμα. Αυτό έχει συμβεί σε πολλές, λοιπόν, περιπτώσεις και κάθε φορά με τη δικαιολογία της ιδιαιτερότητας. Πρέπει, όμως, εδώ να καταλήξουμε ότι δεν φτάνουν τα καλά λόγια αλληλεγγύης. Πρέπει κάθε φορά το πράγμα να αποδεικνύεται στην πράξη. Δεν φτάνει η σωστή απαίτηση να εκκενωθεί η Ειδομένη. Επιτρέψτε μου σε αυτή την περίπτωση να εξάρω, για άλλη μια φορά, τη συμβολή του Δημάρχου Παιονίας. Δεν είναι ο μόνος, αλλά είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα στην όλη διαχείριση. Δεν φτάνει να εκκενωθεί ο Πειραιάς ή το Ελληνικό. Αυτοί οι άνθρωποι κάπου πρέπει να πάνε, με συνεννόηση και συναίνεση και όχι με επιτάξεις χώρων, όπως ορθώς - και το ξανατονίζω - έκανε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στην περίπτωση του μεγάλου σεισμού της Αθήνας. Γιατί είχαμε και τότε τέτοια φαινόμενα, όπως είχαμε και προβλήματα σε σχέση με τους Έλληνες - δεν μπορώ να τους θεωρήσω εγώ πρόσφυγες και φαντάζομαι ότι ούτε εσείς θα τους θεωρείτε - που ήρθαν από άλλες χώρες και συνάντησαν προβλήματα. Με αυτή την έννοια το λέω.
Είναι πρόσφυγες.
Με βάση, λοιπόν, τις παραπάνω δυσκολίες σκεφθήκαμε να αξιοποιήσουμε ένα μέρος - τα 3/8 συγκεκριμένα - χώρου του Υπουργείου Οικονομικών, πρώην χώρος ΥΠΕΚΑ, κατά τα πρότυπα του οικισμού στον Σκαραμαγκά, ο οποίος χαίρει εκτίμησης - τι να κάνουμε; - με φιλοξενία έως χιλίων πεντακοσίων προσφύγων. Η αντίδραση του Δημοτικού Συμβουλίου και του Δημάρχου Ασπροπύργου ήταν άμεση και ορισμένων φορέων και λεκτικά βίαιη, με μία ακατανόητη για εμένα επιχειρηματολογία, την οποία δυστυχώς επαναλαμβάνετε και στην ερώτησή σας. Εδώ, όμως, πρέπει να απαντήσει κάθε ενδιαφερόμενος. Τι πάει να πει περιοχή με μεγάλη εγκληματικότητα, οικονομικά και περιβαλλοντικά υποβαθμισμένη; Πάει να πει ότι η παρουσία των προσφύγων συμβάλλει στην αύξηση της παραβατικότητας; Αποτελεί μόλυνση η παρουσία των προσφύγων σε μια υποβαθμισμένη περιοχή με είκοσι χιλιάδες Έλληνες πολίτες, νεοπρόσφυγες, να δεχθώ και εγώ τη δική σας ορολογία; Αντί, λοιπόν, και εσείς και εγώ και ο κ. Τόσκας και το Υπουργείο Οικονομίας και το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης, να κάτσουμε να δούμε σε αυτή την περιοχή, που υπάρχουν τέτοια φαινόμενα - που έτσι και αλλιώς δεν έχει πάει κανένας πρόσφυγας αυτή τη στιγμή - πώς θα τα λύσουμε και με μέτρα ανάπτυξης της περιοχής και με μέτρα, πιθανώς, καταστολής - είναι σωστό και αυτό - ή και με μέτρα πρόληψης - που είναι ακόμη χειρότερο - συζητούμε ότι εάν έρθουν οι πρόσφυγες, αυτό θα ανέβει. Δεν είναι σωστό. Τι πάει να πει ότι υπάρχει η λεωφόρος Ειρήνης, η πρώην λεωφόρος ΝΑΤΟ, η οποία είναι ταχείας κυκλοφορίας; Θα υπάρχει μόνο για τους πρόσφυγες; Για τους είκοσι χιλιάδες ανθρώπους στην Γκορυτσά δεν υπάρχει ο δρόμος της Ειρήνης; Υπάρχει. Τι εννοούμε - και εδώ είναι το χειρότερο - ότι σε λίγα μέτρα υπάρχει το αεροδρόμιο της Ελευσίνας; Εσείς δεν το γράφετε, αλλά έχουν αρχίσει και γράφουν πράγματα - πώς να το πω; - απλώς τελείως παλαβά, στην επιστολή του δήμου, ότι εκεί είναι το Empire και δεν συμμαζεύεται, ότι είναι το αεροδρόμιο της Ελευσίνας, ότι είναι το διυλιστήριο της ΕΥΔΑΠ, ότι είναι το διυλιστήριο του πετρελαίου. Υπονοεί κανένας ότι υπάρχουν ζητήματα εθνικής ασφαλείας από την παρουσία αυτών των ανθρώπων, που ξέφυγαν από τη φρίκη του πολέμου και ψάχνουν ασφάλεια και ζωή ή εννοεί κανείς ότι αυτό σημαίνει κακές συνθήκες; Όμως αν το εννοεί για τους χίλιους πρόσφυγες, γιατί δεν το εννοεί για τις είκοσι χιλιάδες των κατοίκων της Γκορυτσάς; Κυρία Χριστοφιλοπούλου, θέλω να σας πω το εξής, γιατί το γράφετε και εσείς. Η περιοχή της Γκορυτσάς απέχει από το διυλιστήριο της Ελευσίνας έξι χιλιόμετρα. Η περιοχή της Γκορυτσάς απέχει από τα ΕΛΠΕ Ασπροπύργου 5,9 χιλιόμετρα. Η περιοχή της Γκορυτσάς απέχει - αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω, ίσως εσείς μπορείτε να μου το εξηγήσετε - από τη μονάδα επεξεργασίας νερού Ασπροπύργου 4,8 χιλιόμετρα. Όμως έρχεται ο δήμος και κάνει μια πρόταση για πρώην κυνοκομείο στην άκρη του πουθενά - την οποία πρέπει να σας πω ότι την εξετάζουμε, να δούμε πώς μπορούμε να βελτιώσουμε την όλη κατάσταση και αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί - το οποίο είναι μόλις 1,9 χιλιόμετρα από τη δεξαμενή της ΕΥΔΑΠ. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι εδώ είναι ζητήματα που πρέπει σοβαρά να αντιμετωπίσουμε και θα σας πω γιατί. Θέλω να με καταλάβετε, γιατί απ' ότι γνωρίζω - αν κάνω λάθος, διορθώστε με - και εσείς είστε από προσφυγική οικογένεια ή έχετε την καταγωγή, άρα η ευαισθησία σας είναι δεδομένη για εμένα. Από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουμε στη διαχείριση του προσφυγικού, είναι η εξεύρεση χώρων φιλοξενίας λόγω αρνήσεων διαφόρων και λόγω ιδιαιτεροτήτων. Το έχουμε ξαναζήσει όχι με Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αλλά με άλλες κυβερνήσεις που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν το ίδιο περίπου πρόβλημα σε άλλες καταστάσεις. Προσωπικά, θα ήθελα να σας πω ότι θα περίμενα από τους εμπλεκομένους περισσότερη παληκαριά και όχι ψευτομαγκιές. Όταν μιλάω για παληκαριά, για μένα παληκαριά είναι να λες ότι το άγνωστο με φοβίζει, για να κάτσουμε να το συζητήσουμε, να βρούμε τον κατάλληλο τρόπο λύσης. Διότι αν δεν το κάνουμε αυτό, τότε ο φόβος για το άγνωστο γίνεται το κατάλληλο έδαφος ανάπτυξης ιδεών ξενοφοβίας. Αυτό εμείς πρέπει όλοι μαζί, οι δημοκράτες άνθρωποι, να το αντιπαρέλθουμε. Σε κάθε περίπτωση, όμως - και να δώσω μια οριστική απάντηση στην ερώτησή σας, αν εκείνο το κομμάτι θα γίνει, δεν θα γίνει - όπως έγινε στο 90% και πλέον των περιπτώσεων, δεν πρόκειται να ανοίξουμε διαμάχες τοπικού χαρακτήρα, ούτε αν θέλετε, να αφήνουμε για ευθετότερο χρόνο τη συζήτηση που φέρνει σε αντίθεση φτωχούς και κατατρεγμένους ανθρώπους ενάντια σε φτωχούς και κατατρεγμένους ανθρώπους. Δεν το κάναμε πουθενά. Άλλωστε στον Ασπρόπυργο το έχετε ζήσει αυτό, εννοώ οι Ασπροπυργιώτες. Εν μέρει ζούμε το ίδιο πράγμα ακόμα και στη Νέα Ζωή, όπως και στα Νεόκτιστα και στη Μαύρη Ώρα και αλλού. Μιλάμε για μια περιοχή όπου έχω δουλέψει επί δεκατέσσερα χρόνια, ήμουν κάθε μέρα εκεί, άρα τη γνωρίζω και αρκετά καλά. Ήδη μπορείτε να πείτε, όπως και ο ίδιος ο δήμαρχος μπορεί να πει, στους κατοίκους εκεί ότι δεν πρόκειται να γίνει - και με απόφαση του συντονιστικού - αυτό το κέντρο φιλοξενίας σε εκείνη την περιοχή. Μπορεί και να μη γίνει και πουθενά στον Ασπρόπυργο, γιατί οι προτάσεις που μας γίνονται, έχω γράψει ότι δεν είναι πραγματικές, τώρα θα κάνω και ένα βήμα παραπάνω, είναι ψεύτικες. Μας κάνουν προτάσεις, οι οποίες δεν είναι υπαρκτές. Μας κάνουν προτάσεις για δύο βιομηχανικούς χώρους και πηγαίνουμε και μας λένε οι άνθρωποι που είναι ιδιοκτησία τους «μα δεν τους δίνουμε, τους χρειαζόμαστε για τον άλφα ή τον βήτα λόγο». Δεν έχω όμως, καμμία αμφιβολία - και νομίζω ότι δεν έχετε και εσείς - ότι με τη συνεργασία δημάρχων, περιφερειακών και φορέων που αντιλαμβάνονται και την εθνική και την ανθρωπιστική σημασία του πράγματος που διαχειριζόμαστε, και θα αναπληρώσουμε αυτή τη δομή και θα βρούμε κατάλληλες δομές και θα τις δημιουργήσουμε.
Κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, σας ευχαριστώ για την απάντηση. Βεβαίως αυτά που θέλω να πω για το τοπικό, δεν μπορώ να μην τα συνοδέψω στην αρχή - λίγο την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε - και με κάποια γενικά στοιχεία. Ακούσαμε σήμερα εδώ την είδηση ότι το Ελληνικό και ο Πειραιάς θα αδειάσει. Το ελπίζω. Ακούσαμε επίσης τον κύριο Υπουργό, να μας λέει ότι η Ειδομένη ήταν μια ντροπή, δεν είπατε τη λέξη αυτή, θα την πω εγώ. Κακώς άδειασε τόσο εν κρυπτώ, γιατί ήταν καλή η διαδικασία όπως εξελίχθηκε. Μπορεί να άργησε, αλλά έγινε καλά. Γιατί εμείς στη Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν πρόκειται να λέμε το «όχι σε όλα». Σε αυτό επιτρέψτε μου να σας πω ότι δεν θα σας μοιάσουμε. Να σας θυμίσω τη δαιμονοποίηση της Αμυγδαλέζας. Γιατί όταν κάναμε προαναχωρησιακό - προαναχωρησιακό κέντρο ήταν η Αμυγδαλέζα - ας φωνάζατε να γίνει καλύτερη και όχι να γίνεται δαιμονοποίηση αυτού του πράγματος, μιας πολιτικής την οποία αναγκαστήκατε, έστω με καθυστερήσεις, να την υλοποιήσετε. Λοιπόν, πάμε στο συγκεκριμένο. Θα συμφωνήσω, επίσης, και όντως η προσφυγική μου καταγωγή μου δίνει νομίζω, τουλάχιστον από την εμπειρία τη βιωμένη των προγόνων, η οποία μπαίνει μέσα στα σπίτια μας και μας γαλουχεί, την αίσθηση ότι η λέξη «πρόσφυγας» δεν είναι μια λέξη η οποία δεν είναι τιμητική. Τι πάει να πει; Οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι οι οποίοι διώχθηκαν από τον τόπο τους. Μπορεί να είναι Έλληνες. Χαίρομαι που δέχεστε τον όρο μου. Είναι νεοπρόσφυγες, με την έννοια ότι δεν έχουν έρθει από παλιά, Έλληνες είναι, αλλά ακόμα δεν έχουν ενσωματωθεί καλά και οι άνθρωποι χρειάζονται στήριξη. Τώρα, χαίρομαι που είπατε ότι δεν θα γίνει εκεί. Γιατί; Γιατί, κύριε Υπουργέ, μπορεί να μου αντικρούσετε όλα τα επιχειρήματα και μπορούσαμε να καθίσουμε κάτω και να σας λέω και να μου λέτε, αλλά θέλω δύο μόνο πράγματα να τονίσω. Το πρώτο έχει την τοπική διάσταση. Και το άλλο νομίζω ότι αφορά τον τόπο, τη δυτική Αττική αλλά αφορά και όλη την Ελλάδα, όπου υπάρχουν φαινόμενα. Για το τοπικό κοιτάξτε να δείτε, παρότι και η ίδια, όπως σας είπα, είμαι γόνος προσφύγων, θέλω να κατανοήσετε την αίσθηση των κατοίκων της περιοχής. Έχετε δίκιο. Και έχουμε υποστεί και εμείς πολλές φορές τη μήνι των δημάρχων οι οποίοι λένε: «Όχι εδώ, όχι σε εμένα». Ίσως και ο κύριος Πρόεδρος που μας ακούει εδώ στη δική του περιοχή να έχει τέτοια φαινόμενα, όχι μόνο για το προσφυγικό, για άλλα. Ο δήμαρχος να λέει: «Όχι εδώ, όχι σε εμένα, στον άλλο». Πολλοί δήμαρχοι είναι έτσι, δυστυχώς, κυρίως για περιβαλλοντικά οχλούσες δράσεις πρωτοβουλίες και έργα, που ο παριστάμενος εδώ Υπουργός Περιβάλλοντος γνωρίζει. Αυτό, όμως, ειδικά οι κάτοικοι της δυτικής Αττικής, αφού την ξέρετε, έχουν έναν λόγο παραπάνω, έχουν μια ευαισθησία παραπάνω. Εγώ δεν λέω να μη γίνει τίποτα στη δυτική Αττική, να μην πάρουμε πρόσφυγες στη δυτική Αττική. Λέω όμως - και αυτό είναι το δεύτερο - πως ελπίζω και κατανοώ από την απάντησή σας ότι αναγνωρίζετε και εσείς ότι επιτέλους δεν μπορούμε στη φτώχεια να βάζουμε φτώχεια. Αν θέλουμε να υπάρχει κοινωνική μίξη, αν θέλουμε να υπάρχει κοινωνική ευημερία και ενσωμάτωση, δεν θα βάλεις πρόσφυγες στις πιο δύσκολες περιοχές, κύριε Υπουργέ, σε αυτές, όπως μου τις είπατε, με τη φτώχεια τη μεγάλη, με το πρόβλημα ενσωμάτωσης και με τα εγκληματικά προβλήματα. Διότι και όσον αφορά αυτούς τους ανθρώπους, τους πρόσφυγες, εσείς ξέρετε πολύ καλά - και ίσως καλύτερα από εμένα - και αν είχαμε εδώ χρόνο να μιλήσουμε περισσότερο στη Βουλή, θα μου λέγατε ότι και στα συγκεκριμένα hot spots που υπάρχουν γύρω - γύρω στην Ελλάδα οι πληθυσμοί είναι μικτοί και εκεί και δεν μπορεί κάποιος να ελέγξει απολύτως την κατάσταση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Αυτό δεν το λέω για να φοβίσω αλλά για να επισημάνω ότι για ένα πρόβλημα που κάποιες ομάδες κοινωνικές, κάποιες ομάδες πολιτικές, επενδύουν στον διχασμό, στον εθνικισμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, πολύ εύκολα θα ακούσουν τώρα αυτή τη ρητορική, όπως για παράδειγμα ο κάτοικος της Γκορυτσάς. Εκεί υπάρχει ένα ξέσπασμα. Καλό είναι, λοιπόν, να μη γίνει εκεί. Και σε ό,τι με αφορά ως Βουλευτή της περιοχής και εκπροσωπώντας τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, μπορώ να συμβάλω στο να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση. Θεωρώ ότι είναι καθήκον μου να το κάνω. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Χριστοφιλοπούλου. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω κάτι μόνο για ένα λεπτό, γιατί ό,τι είχα να απαντήσω στην ερώτηση, το απάντησα. Περισσότερο όμως στο γνωστικό, κυρία Χριστοφιλοπούλου, και χωρίς καμμιά διάθεση αντιπαράθεσης, θα ήθελα να σας πω ότι στη δεύτερη φάση θα γίνει και ένας διαχωρισμός, αναμένοντας πάντοτε την έναρξη των διαδικασιών μετεγκατάστασης, γιατί είναι κατανοητό ότι είναι μια πηγή έντασης και ανησυχίας με βάση και την εθνικότητα. Αυτό είναι κάτι φυσιολογικό. Όμως, θέλω να σας πω ότι εγώ δεν συμφωνώ με την αντίληψη η οποία έχει εκφραστεί και στον Δήμο Ασπροπύργου και από το Δημοτικό Συμβούλιο και από φορείς. Και θέλω να πω ότι αν θυμηθεί κάποιος στο πρόσφατο παρελθόν - δεν πάνε δυο μήνες δηλαδή - έχουμε περιπτώσεις έντονων αντιδράσεων οι οποίες την πρώτη, δεύτερη μέρα καταλάγιασαν. Για παράδειγμα, είχαμε τις γουρουνοκεφαλές στη Βέροια, στο Σχιστό, όπως και τις απειλές αλλού. Κι όμως, εκεί τώρα τα πράγματα καταλάγιασαν. Γι' αυτό λέω ότι η πλειοψηφία - δεν το συζητάω, η συντριπτική πλειοψηφία - του ελληνικού λαού κατανοεί. Έτσι, δεν θέλω να αφήνω χώρο σε ξενοφοβικές και ρατσιστικές αντιλήψεις - προς Θεού, να μην παρεξηγηθούμε και μεταξύ μας - οι οποίες ψάχνουν και βρίσκουν χώρο πάνω στον φόβο του άγνωστου.
Αυτό είναι άσχημο.
Ο φόβος αυτός - και σ' αυτό πρέπει να συμφωνήσουμε - πρέπει να καταπολεμηθεί. Όμως, δεν είναι η ώρα για να δίνω μάχες τέτοιου χαρακτήρα. Και είμαι σίγουρος ότι όταν ο φτωχός το κατανοήσει αυτό, τότε περιθάλπει τον φτωχό πολύ καλύτερα απ' ό,τι ο πλούσιος που δεν κατανοεί τι σημαίνει να είσαι φτωχός.
Όταν το κατανοεί!
Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχαμε τη δυνατότητα η απάντηση στην ερώτηση να εξελιχθεί σε συζήτηση. Ήταν πάρα πολύ καλή, λοιπόν, η συζήτηση που έγινε και σας ευχαριστώ πάρα πολύ γι' αυτό. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η δεύτερη με αριθμό 925/30-5-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου της Νέας Δημοκρατίας κ. Ελευθερίου Αυγενάκη προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με την επιδείνωση του μεταποιητικού τομέα στη χώρα μας δεν συζητείται λόγω κωλύματος του Υπουργού Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού κ. Σταθάκη. Ανάλογο κώλυμα έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Τόσκας και γι' αυτό δεν συζητείται η τρίτη με αριθμό 916/27-5-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ηλία Παναγιώταρου, σχετικά με τη «στοχοποίηση Ελλήνων πολιτών από γνωστή παρακρατική ιστοσελίδα αντιεξουσιαστών». Η πέμπτη με αριθμό 937/31-5-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σάκη Βαρδαλή προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων («ΕΛΒΟ ΑΒΕ.»), δεν συζητείται λόγω κωλύματος (φόρτος εργασίας) του κ. Τσακαλώτου. Επίσης, η δεύτερη με αριθμό 907/25-5-2016 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου του Βουλευτή Αρκαδίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την πρόοδο των έργων αξιοποίησης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού. Η έκτη με αριθμό 935/31-5-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με τις ελλείψεις και τα προβλήματα του στόλου του ΕΚΑΒ, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας κ. Πολάκη. Επίσης, η τέταρτη με αριθμό 846/9-5-2016 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου του Βουλευτή Αργολίδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιωάννη Μανιάτη προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την άμεση αντιμετώπιση του θέματος της εφημερίας παιδιάτρου στην Αργολίδα, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού. Η πέμπτη με αριθμό 825/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Πειραιώς της Ένωσης Κεντρώων κ. Θεοδώρας Μεγαλοοικονόμου προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την υπολειτουργία του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Μεταξά», δεν συζητείται λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού. Η πρώτη με αριθμό 926/30-5-2016 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου του Βουλευτή Άρτας της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Στύλιου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σχετικά με την καταβολή της ελάχιστης δυνατής συνδεδεμένης ενίσχυσης στους παραγωγούς εσπεριδοειδών, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Ευάγγελου Αποστόλου. Η τρίτη με αριθμό 938/31-5-2016 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Γεωργίου Φίλη. Η έκτη με αριθμό 929/30-5-2016 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τη χρεοκοπία της χώρας και τη δημοσιονομική εκτροπή, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του Υπουργού Οικονομικών κ. Γεωργίου Χουλιαράκη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 18.56΄ λύεται η συνεδρίαση για την προσεχή Πέμπτη 9 Ιουνίου 2016 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.