Türkiye Büyük Millet Meclisinin 16’ncı Birleşimini açıyorum. Elektronik cihazla yoklama yapacağız. Beş dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce 3 sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, Dünya Şehircilik Günü münasebetiyle söz isteyen Ankara Milletvekili Tülay Selamoğlu’na aittir.
8 Kasım Dünya Şehircilik Günü, otuzdan fazla sayıda ülkede paneller, konferanslar düzenlenerek, yaşanabilir şehirler ve bunun toplumsal yaşama etkileri üzerinde duyarlılıkların artmasının sağlandığı gündür. Bugün dünya nüfusunun yarıdan fazlası şehirlerde yaşıyor ve 2050 yılına kadar dünya nüfusunun 9 milyara, şehir nüfusunun da 6 milyara ulaşacağı tahmin ediliyor. Değerli milletvekilleri, hızlı şehirleşme birçok sorunu da beraberinde getirmiştir. Onlarca yıl şehirlerimiz herhangi bir denetim gücü olmadan, rastgele ve planlamadan uzak biçimde büyümüştür. Estetik kaygı gözetilmeden, doğal çevre, insanların ihtiyaçları dikkate alınmadan ve mevcut tarihî dokunun korunması düşünülmeden gerçekleşen büyüme yerleşim birimlerinin tarihsel, kültürel ve doğal kaynaklarının tahrip olmasına sebep olmuştur. Hükümetler Türkiye çapında doğru ve gerçekçi yerleşme kararları almamış ve uygulamamışlardır. Planlar yapılmış ancak bu planlar anormal büyüyen nüfusun ve ihtiyaçların gerisinde kalmış, kentleşme planlamayı izleyeceğine, planlama kentleşmeyi izlemiştir. Ana kararlar devlet politikasıyla saptanmamış, yönetimlerin kendi politik görüşleri doğrultusunda seçim kaygısıyla keyfî uygulamalara dönüşmüştür. Plansız kentleşme sonucunda yol ağları yetersiz kalmış, kanalizasyon, içme suyu sistemleri yapılmamış, ihtiyaç olan sosyal donatı alanları için yer bulunamayan şehirler oluşmuş ve sistem kilitlenmeye başlamıştır. Türkiye’nin tüm şehirlerinin aynı oranda gelişmesini ve kalkınmasını, bölgelerin katma değerlerinin güçlendirilme programlarının yapılmamasından dolayı bazı şehirlerde nüfus çok fazla artmış, sorunlar daha da fazlalaşmış, konut ihtiyacı artmış, eğitim, sağlık merkezi, karakol gibi sosyal binalara yer bulunamaz olmuştur. Şehirlerin gelişmelerini sağlayacak, onları birbirine bağlayacak yol ağları, havaalanları programlanmamıştır. Konut ihtiyacının karşılanması, sosyal donatı alanları, şehrin tarihinin korunması yani şehrin geçmişiyle geleceğe taşınması için planlı çalışmayı AK PARTİ başlattı. Değerli milletvekilleri, ulaştırma alanında bölünmüş yol, otoyollar, hızlı tren hatları, havaalanları, metrolar ile ülkenin çehresini değiştirirken şehirlerin katma değerlerinin yükselmesini sağladık. 2002’de 6.100 kilometre ile 6 şehrimiz bölünmüş yol ile birbirine bağlı iken, 10 yılda 15.800 kilometre yol ile 71 ilimiz birbirine bağlandı. TOKİ aracılığıyla 81 ilimizde, 800 ilçemizde 560 bin konut üretilmesine yönelik çalışmalar yapıldı. 438 bini çevre düzenlemesi ve sosyal tesisleriyle sahiplerine teslim edildi. Kentsel dönüşüm kapsamında 261 bin konutluk gecekondu dönüşüm çalışması şu anda sürüyor. Afet riski taşıyan binaları yıkarak güvenli, sağlıklı şehirleri ortaya koyabilecek binaların inşasını gerçekleştirecek yasal düzenlemeyi yaptık. Gerçekleştirilecek projeyle yirmi yıllık sürede ülkemizde 6,5 milyon konutun dönüşümünü planlıyoruz. Ankara, İstanbul, İzmir, Bursa, Mersin, Erzurum başta olmak üzere şehirlerimizin tamamının içme suyu sorunu çözüldü. Doğal gaz götürülen il sayısını 9 ilden 71 ile çıkardık. 2002’den önce on yılda 46 vakıf eseri restore edilirken, biz on yılda 3.750 eseri restore ederek şehirlerimizin tarihine sahip çıktık. 16 büyükşehrimizi 29’a çıkarıyoruz. Büyükşehirlerin imar bütünlüğünü sağlayarak plansız yapılaşmaya izin vermeyeceğiz. Bugüne kadar kentsel dönüşüme ilişkin yasalarla cumhuriyet tarihinin en büyük gecekondu dönüşüm ve kentsel yenileme programını oluşturduk. Siyasi parti ayrımı gözetmeden dönüşüm projeleri icra ettik. Şehirlerimizin 2014-2023 hedeflerini belirledik. Değerli milletvekilleri, şehri şehir yapan yalnız evler değil bütün bu faaliyetlerin içinde barındığı yapılar, yapı grupları ve bunları birbirine bağlayan ulaşım, altyapı, sosyal donanım sistemleri ve bunu tevzi eden, işleten kuruluşların bütünü olduğunu unutmadan yaşadığımız şehirleri güzelleştirmek ve geleceğe taşımak hepimizin görevidir. Dünya Şehircilik Günü’nü kutluyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Gündem dışı ikinci söz Zonguldak Milletvekili Mehmet Haberal’ın Organ Bağışı Haftası mesajı münasebetiyle söz isteyen İzmir Milletvekili Aytun Çıray’a aittir. Buyurun.
“Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 3 Kasımdan itibaren her hafta Organ Bağışı Haftası olarak kabul edildiğinden bugünkü konuşmamda kronik organ hastalıklarının en etkin tedavisi olan organ nakilleriyle ilgili sorunlara kısaca değineceğim. 3 Kasım 1975’te açılan organ nakilleri kapısıyla bugüne dek birçok kronik organ hastası yeniden yaşam kazanmış, gerek ülkemiz gerekse dünyada önemli mesafeler katedilmişse de pek çok sorun hâlen mevcudiyetini devam ettirmektedir. Çok fazla sayıda hasta olmakla beraber bunları karşılayacak yeterlikte doku ve organ bulunmamaktadır. Dünyadaki bazı ülkelerde bu durum asgariye indirilmiş durumdadır örneğin İspanya’da olduğu gibi. Yapılan organ nakillerinin yüzde 90’ı ölen insanlardan alınan organlarla karşılanırken bizim ülkemizde bu oran yüzde 25 kadardır. Bu nedenlerle birçok hasta organ bulunamadığı için yaşamını yitirirken birçok hasta da sağlam organlarıyla değişik nedenlerle yaşamını yitirmektedir trafik kazalarında olduğu gibi. Hâlbuki doku ve organ nakilleriyle ilgili yasalarımız son derece çağdaş ve yeterli, imkânlarımız dünya standartlarında olmasına rağmen başta organizasyon olmak üzere değişik nedenlerle, ölen insanlarımızın organlarından istenilen düzeyde de faydalanılamadığı çok açıktır ve bir grup hastamız hâlâ tedavisini yurt dışında yasal olmayan, yeterli olmayan koşullarda sürdürmek zorunda kalmaktadır. Başka bir deyişle organ satın alınmaktadır. 1980’li yıllardan beri yasal olmayan bu uygulama bazı ülkelerde hâlen devam etmektedir. Maalesef, yasalarımıza rağmen zaman zaman bizim ülkemizde de yaşanmıştır. Hâlen dünyada ciddi bir sorun olmaya devam etmektedir. Buna engel olmak ve toplumları bilgilendirmek için 30 Nisan-2 Mayıs 2008 tarihlerinde Dünya Organ Nakli Derneği ve Dünya Nefroloji Derneği İstanbul’da toplantı düzenledi ki düzenleme kurulunda benim de görev aldığım bu toplantıya 78 ülkeden 152 kişi katılmış, toplantı sonunda İstanbul Deklarasyonu yayınlanmıştır. Esas amacı, dünyadaki organ ticaretini önlemek ve transplantasyonların insan haklarına ve etik kurallara sadık kalarak yapılmasını sağlamak, ayrıca organ nakliyle ilgili yasası olmayan ülkelerde de gerektiğinde ülke yönetimiyle temas kurup eğitime katkılar sağlayarak bu yasaların çıkarılmasını teşvik etmektir. Nasıl ki “Helsinki Deklarasyonu” deniyorsa, organ ticaretinin önlenmesinde de “İstanbul Deklarasyonu” ifadesi bir kural olarak kullanılmakta ve böylelikle ülkemizin de tanıtımı yapılmaktadır. Bu konudaki çalışmalar özellikle Çin ve Hindistan başta olmak üzere birçok ülkede Dünya Organ Nakli Derneğinin yoğun çalışmalarıyla hemen semeresini vermiş; hem yasalar çıkmış hem de ticaret önlenebilmiş durumdadır ancak bazı ülkelerde hâlen organ ticareti devam etmekte ve maalesef, bizim ülkemizde de hastalarımız önemli paralar ödeyerek bu ülkelere gitmek zorunda kalmaktadırlar. Elbette ki insanlar tedavilerini istedikleri yerlerde yaptırabilirler ama organ ticareti konumunda bir uygulamayı kabul etmek mümkün değildir. Doğal olarak her hasta bir an evvel sağlığına kavuşmak ister. Bu nedenle bizlerin görevi de kendi ülkemizde vatandaşlarımızı en kısa zamanda sağlığına kavuşturacak her türlü imkânı sağlamaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ülkemiz dünyanın en çağdaş yasalarına sahip olmasına rağmen, maalesef, yeteri kadar doku ve organ bağışı yapılamadığı için birçok hastamız yaşamını yitirmekte ve yine birçok hastamız da sağlam organları ile aramızdan ayrılmaktadır. Dolayısıyla sizlerden organlarınızı bağışlamanızı ve bu konuda biz hekimlere inanarak ve güvenerek milletimize de bu konularda öncülük ederek birçok kronik organ hastasının yeniden yaşam kazanmasına katkı sağlamanızı talep ediyor ve hepinize en içten saygılarımı sunuyorum. CHP 24’üncü Dönem Zonguldak Milletvekili Prof. Dr. Mehmet Haberal.” Değerli arkadaşlar, herhâlde hapishanedeki milletvekillerinin mesajlarını aracılarla okuyan bir garabeti ilk defa Türkiye yaşıyor. Bunu da protesto ediyorum. Saygılar sunuyorum.
Gündem dışı üçüncü söz, Iğdır’da yaşanan olaylar hakkında söz isteyen Iğdır Milletvekili Sinan Oğan’a aittir.
Değerli milletvekilleri, burası Gazi Meclistir. Mustafa Kemal Atatürk’ün oturduğu bir koltukta Sayın Başkan oturmaktadır ve siz de Mustafa Kemal Atatürk’ün yönettiği bir Meclisin milletvekillerisiniz, Başbakanısınız, Ana Muhalefet Partisi Başkanısınız. Eğer bu Sayın Başbakana ve Ana Muhalefet Partisi Başkanına seviye tespit sınavı yapılsa emin olunuz ki sınıfta kalırlar. Eğer bu seviye tespit sınavını ÖSYM yapsa kopya skandalı yaşanır ve eğer bunu siz oylamaya kalksanız AKP’nin yaptığı gibi yine sahte oy kullanırsınız. Evet, sahte oy kullanırsınız AKP’nin daha önce kullandığı gibi. Unutmayınız ki burası herhangi bir yer değil, burası Gazi Meclistir. Siz herhangi bir topluluğa hitap etmiyorsunuz, Türk milletine hitap ediyorsunuz. Sizi bu sebeple seviyeli bir üsluba davet ediyorum. Gelelim Iğdır’a değerli milletvekilleri. Türkiye’nin birçok yerinde hızlı üniversitelerden birisi de Iğdır’da açıldı ve maalesef Iğdır’da açılan üniversite bugün Iğdır’a yabancı bir üniversite vaziyetindedir. Onun Sayın Rektörü ikinci defa atandı ama sanki o üniversitenin sadece adı “Iğdır Üniversitesi”dir, kendisi Van Üniversitesinin veya Diyarbakır Üniversitesinin Iğdır şubesi ve Sayın Rektör de kendisini o üniversitenin Iğdır temsilcisi olarak görmektedir. Bu üniversiteler niye kuruluyor sayın milletvekilleri? Iğdır’ın kalkınmasına katkı sağlasın diye kuruluyor. Ama bu üniversitenin, Iğdır Üniversitesinin Sayın Rektörünün yanlış uygulamaları sebebiyle Iğdır Üniversitesinin Iğdır’ın kalkınmasına hiçbir katkısı olmadığı gibi zararı bile olmaktadır maalesef. Bu sebeple, devri iktidarınız döneminde atanan üniversite rektörlerinin yanlış uygulamalarının kurbanı hâline gelen bir şehri zatıalilerinizin dikkatine sunmak istiyorum. Bu vesileyle Sayın Cumhurbaşkanımıza da buradan çağrıda bulunmak istiyorum. Iğdır’da patates vardır. Van’dan patates alınmasına gerek yok. Basit örneklerle ifade ediyorum. Iğdır’da birçok işi yapacak işsiz gençlerimiz vardır. Diyarbakır’dan insanların getirilip Iğdır’da istihdam edilmesine gerek yoktur. Buna ya “dur” denecektir ya Iğdır halkı Iğdır Üniversitesi Rektörünü -buradan açıkça ifade ediyorum- Iğdır’dan kovacaktır! Bunu net şekilde ifade edeyim. Değerli milletvekilleri, Iğdır Ovası bir zamanlar doğunun Çukurovası olarak biliniyordu. Ama sizin “çukur” siyasetiniz Iğdır Ovası’nı susuzluktan kırılır, kavrulur hâle getirmiştir. Dünyada artık damlama usulü sulama sistemlerinden tutunuz da bilmem neye kadar değişik sistemler kullanılıyor. Iğdır’daki çiftçi hâlâ çamur kanallarla, toprak kanallarla, içini ot basmış kanallarla sulama yapmaya çalışıyor. Ve son dönemlerde kurduğunuz HES’lerle de maalesef Iğdır artık sulamanın yapılmadığı, susuzluktan kavrulan bir yer hâline gelmiş durumdadır. Sulama birliklerinin de Iğdır’da durumu maalesef ve maalesef içler acısı hâldedir, Hükûmetin ise bu umurunda değildir. Değerli milletvekilleri, daha önce defalarca ifade ettik, “Metsamor Nükleer Santrali Iğdır için, bölge için, dünya için büyük bir tehdittir.” dedik, umursamadınız. Maalesef teknik ömrünü çoktan tamamlamış Metsamor Nükleer Santrali’nin on sene daha süresi uzatıldı. Sebebi de sizin Hükûmetinizin, sizin Enerji Bakanınızın vurdumduymaz, umursamaz hâlidir. İlla bu ülkede bir tedbir alınması için insanların mı ölmesi lazım? Metsamor Nükleer Santrali’ne Türkiye’deki çevrecilerin ilgi göstermesi için illa orada insanların mı ölmesi lazım? Buradan ilan ediyorum, insanlar ölüyor. Iğdır’da maalesef ve maalesef düşük oranları Türkiye’nin üzerinde, kanser oranları Türkiye seviyesinin çok üzerinde. İnsanlar ölüyor, Iğdırlılar ölüyor ama sizin umurunuzda değil. Hepinize saygılar sunuyorum.
Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup bilgilerinize sunacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna İngiltere Parlamentosu Türkiye Dostluk Grubu Başkanı Fabian Hamilton ve beraberindeki bir Parlamento Heyetinin ülkemizi ziyaret etmesi Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlık Divanı'nın 30.10.2012 tarih ve 34 sayılı Kararı ile uygun bulunmuştur. Sözkonusu heyetin ülkemizi ziyareti, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında 3620 sayılı Kanun'un 7. Maddesi gereğince Genel Kurul'un bilgilerine sunulur. Bilgilerinize sunulmuştur. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türk eğitim sisteminin sorun alanlarından en önemlisi öğretmen yetiştirme ve istihdamıdır. Eğitim tarihimiz boyunca çok sayıda öğretmen yetiştirme denemesi yapılmış ancak istihdam son 10 yılda olduğu kadar hiç bu denli sorun olmamıştır. Eğitim sistemimin taleplerine öğretmen yetiştirme boyutunda sistem yanıt verememiş ve yanıt vermekte geç kalmıştır. Çok değil 30 yıl öncesine kadar 3 şekilde yetişen (enstitü, fakülte, yüksekokul) öğretmenlerimiz, YÖK yasasıyla birlikte üniversite bünyesine dönüştürülerek 2 ve 4 yıllık eğitimler şeklini almıştır. 1990'lı yıllarda üniversite sayısındaki artışla 2 yıllık eğitim yüksekokulu uygulamasına son verilerek tüm eğitim fakültelerinde 4 yıllık lisans eğitimine geçilmiştir. 6 Kasım 1981 tarihli 2547 sayılı YÖK yasasının yürürlüğe girdiği yıllardan itibaren yapılan uygulamaların yanlışlığı günümüzde daha iyi anlaşılabilmektedir. Örgün eğitim branşlarının eğitimini yıl ayrılabilme başarısı ve öngörüsü YÖK'ün pedagojik yaklaşımının da bir göstergesidir. 1996 yılında ise Türk eğitim tarihine girebilecek bir uygulama ile lisans eğitimi almış her bölüm mezunu öğretmen yapılmıştır. 1739 sayılı kanun "öğretmenlik bir ihtisas mesleğidir" der. Bugün atama bekleyen eğitim fakültesi mezunu 264.000 öğretmen sistem dışarısında beklerken, ziraat, iletişim, veterinerlik, mühendislik, iktisat, işletme vb tüm lisans bölümü mezunlarını sistemde öğretmen olarak görebiliriz. Kuşkusuz bu çarpıklığın sorumlusu o göreve atanan öğretmenlerimiz değil, yönetsel sorumluluğun sahibi kişilerdir. Doğal sonuç ise eğitimde yaşanılan niteliksizliktir. Bugün ülkemizde 87 adet eğitim fakültesi mevcuttur. Eğitim fakültelerine 2010-2011 öğretim yılında 67.853 yeni öğrenci kaydolmuş ve bir önceki yıl 47.930 öğrenci mezun olmuştur. Hâlen eğitim fakültelerimizde 264.551 öğrenci öğretmen olabilmek için eğitim görmektedir. Ayrıca eğitim fakültelerinin yanı sıra fen-edebiyat fakülteleri, dil ve tarih fakülteleri, teknik eğitim fakülteleri, mesleki eğitim fakülteleri, güzel sanatlar fakülteleri, spor akademileri, ilahiyat fakülteleri vb fakülteler de öğretmen yetiştirmeye yönelik programlar da açabilmekte, mezunları öğretmen olmak için beklemektedirler. Milli Eğitim Bakanının beyanıyla 264.000 öğretmen atama beklemektedir. Bakanlığın belirttiği ihtiyaç ise 126.000'dir. AKP iktidarı öncesinde 60.000 olan sayı bugün 5 katına çıkmıştır. Her ile açılan üniversitelerle eğitim fakültesi kontenjan kapasiteleri son 5 yılda iki katına çıkmıştır. Eğitim sistemimizin her alanında öğretmen açığı vardır. Üyesi olmayı hedeflediğimiz AB üye ülkelerinde ve OECD ülkelerindeki seviyeye ulaşabilmek için, başka bir deyişle öğretmen başına düşen öğrenci sayısını 16'ya indirebilmek için 220.000 öğretmenin daha istihdam edilmesi gerekmektedir. En güçlü 16. ekonomi olmaktan övünen ülkemizde ilk ve ortaöğretimde öğretmen başına 22 öğrenci düşerken Macaristan'da 11, Yunanistan'da 11, Slovakya'da 19, Portekiz'de 11 öğrenci düşmektedir. Öğretmene sistem içinde acil ihtiyaç varken atama yapılmaması anlaşılabilir bir durum değildir. Bakanlık öğretmen ihtiyacını atama yaparak değil, ücretli öğretmen çalıştırarak giderebilmektedir. Ücretli olarak çalıştırılan öğretmenlerin lisanslarının eğitim dışı alanlar olması da düşündürücüdür. Milli Eğitim Bakanlığı ve YÖK insangücü politikalarına karşı gereken planlamayı yıllardır yapmamış ve yapmamakta ısrar etmektedir. Öğrencilerimiz büyük umutlarla öğretmen olabilmek için okurken, kamunun böylesine sosyal bir yaraya duyarsız kalması anlaşılabilir değildir. Bakanın “öğretmenlik dışında iş bulsunlar” demesi bu duyarsızlığın bir göstergesidir. Türkiye'de eğitim büyük oranda kamu eliyle yürütülmektedir. Özel öğretim kurumları yeteri büyüklüğe ulaşamamıştır. Dolayısıyla öğretmen istihdamı kamunun işi ve görevidir. Eğitim fakültesi mezunları herhangi bir lisans mezunları gibi değerlendirilemez. Ataması yapılmayan öğretmenlerimiz ile eğitim fakültelerinin kontenjanları ve MEB'in insan gücü politikalarının tüm boyutlarıyla araştırılarak gerekli önlemlerin alınması için Anayasanın 98, TBMM İçtüzüğü’nün 104. ve 105. maddeleri uyarınca bir Meclis araştırması açılması hususunu arz ve teklif ederiz. [[Sinop]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Antalya]] [[Antalya]] [[Giresun]] [[Bolu]] [[Amasya]] [[Ordu]] [[Adıyaman]] [[İzmir]] [[Manisa]] [[Isparta]] [[Aydın]] [[Çanakkale]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Adana]] [[Gaziantep]] [[Malatya]] [[Bursa]] [[Bursa]] [[Ankara]] [[Ankara]] [[Kırklareli]] [[İstanbul]] [[Bursa]] [[Eskişehir]] [[İstanbul]] [[Mersin]] Termik Santrallerin kömür kaynaklı olarak çalışanları insan ve çevre açısından en tehlikeli olanıdır. Dünyadaki karbon salımının %41'i termik santral kaynaklıdır. Bu hızda devam edecek olursa kömür kaynaklı karbondioksit salımlarının 2030 yılına kadar % 60 daha artması beklenmektedir. Türkiye hızla artan karbondioksit salımlarıyla, tüm OECD ve geçiş ekonomisi ülkeleri arasında birinci sıradadır. Çevresel değerleri koruma konusunda zaafları bulunan ülkemiz mevcut 15 kömür kaynaklı termik santrallerinin yanı sıra 46 adet santral daha yapılmasını planlayabilmektedir. İçsel tehlikelerimizi (çevre kirliliği, kömür depolama vb) karbon salımıyla küresel bir noktaya da ulaştıracak bir strateji içerisinde olmak düşündürücüdür. Ülkemizin enerjiye ihtiyacı vardır ancak ihtiyaç doğal kaynakların yok edilmesiyle ve küresel kirlilik yaratarak giderilemez. Ayrıca santral yapım süreçlerinin her bir aşamasının hukuka uygun olması gerekmektedir. Enerji gereksinimlerimizin çevresel ve ekonomik değerlerimiz ile karşı karşıya gelmeden çözülmesi idarenin temel görevidir. Üstelik dayatma ve baskı ile kurulması istenen ithal kömür kaynaklı termik santraller sürecine yurttaşlarımızın da olumsuz tavır alması da hükümetin ve bakanlığın da dikkatini çekmelidir. Sinop ili Gerze ilçemize kurulması planlanan ithal kömür kaynaklı termik santral hiçbir ekonomik, çevresel, sosyal, sağlık ve kültürel bir alanı bile ikna edememektedir. Halkımızın da, sivil toplum örgütlerimizin de karşı duruş noktalarının bazılarına bakılacak olunursa durumun vahameti görülebilecektir. Santral içme suyu kaynaklarına 700 metre uzakta, birinci derecede arkeolojik SİT alanının yanında kurulacaktır. Samsun Tabip Odası santralin su kirliliğine neden olacağını belirten raporu da mevcuttur. Karadeniz bölgemizin örnek turizm kentlerinden biri olan Gerze ilçemizin bir yılda yaktığı kömürü, bir günde yakacak (hem de ithal kömür) bir santral, 1100 ton uçucu kül ve cüruf çıkaracaktır. 2855 m uzunluğunda bir kömür boşaltma iskelesi yapılarak denizdeki su sirkülasyonunu önleyecektir. Santral alanı birinci derece sulu tarım alanıdır. Kırsal olmasına rağmen nüfus yoğunluğu fazladır. Orta Karadeniz'in tüm balıklarının yumurtlama alanıdır. 19 Mayıs Üniversitesi bu vole alanını belgelemiştir. Santral günde 464 000 m3 suyu denizden çekecek ve bu suyu soğutma suyu olarak kullanacaktır. Çekilen bu suyla birlikte tüm balık, balık yumurtası ve mikroorganizmalar yok olacaktır. Kaynamış su denize deşarj olduğunda deniz suyu ortalama iki derece ısınacak ve ekolojik dengesi bozulacaktır. Ayrıca Sinop Valiliği İl tarım müdürlüğü santral sahasının balık üretim yeri olduğuna ilişkin raporu vardır. Kuzey Anadolu Kalkınma Ajansının Bölge Planında yer alan SWOT analizinde Termik santral çevre ve enerji bölümün bir tehdidi olarak değerlendirilmiştir. Santralin etki alanı Sinop il merkezi, Bafra Ovası gibi tarımsal, kültürel, tarihi, turizmsel alanlar olacaktır. Santrale 22 km mesafedeki Sarıkum tabiatı koruma alanı santralden olumsuz etkilenecektir. Halkın, sivil toplum örgütlerinin muhalefetine, devletin çeşitli kurum ve kuruluşlarının resmi belgelerindeki çekincelere rağmen ithal kömür kaynaklı termik santrallerin yapımı ülkemizi her anlamda zor durumda bırakacaktır. Hükümetin küresel boyutu da düşünülerek enerji politikalarını yeniden gözden geçirmesi, termik santrallerin insan sağlığına, tarıma ve çevreye olan etkilerinin araştırılarak gerekli önlemlerin alınması için Anayasanın 98, TBMM İçtüzüğü’nün 104. ve 105. maddeleri uyarınca bir Meclis araştırması açılması hususunu arz ve teklif ederiz. [[Sinop]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Antalya]] [[Antalya]] [[Bursa]] [[Giresun]] [[Ordu]] [[Amasya]] [[Bolu]] [[Adıyaman]] [[İzmir]] [[Manisa]] [[Aydın]] [[Isparta]] [[Çanakkale]] [[İstanbul]] [[Gaziantep]] [[Adana]] [[Malatya]] [[Bursa]] [[Bursa]] [[Ankara]] [[Ankara]] [[Kırklareli]] [[İstanbul]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Mersin]] [[Eskişehir]] Ülkemizde ağız-diş sağlığı sorunları en sık görülen ve önlenebilir hastalıklar olmasına karşılık 74 milyon kişiye kamuda çalışan 9.322 dişhekimi ile hizmet verilmektedir. Dişhekimlerinin bölgelere göre dağılımında büyük bir eşitsizlik vardır. Dişhekimlerinin yaşadıkları sorunlar bugüne kadar görmezden gelinmiş, sağlıkta dönüşüm politikaları ile de bu sorunlar katmerlenmiş, halkın nitelikli ve eşit ağız-diş sağlığı hizmeti alması neredeyse imkânsız hale gelmiştir. Halkın nitelikli ve eşit ağız-diş sağlığı hizmetlerine ulaşabilmesi için, ülkemizde dişhekimi ihtiyacının bölgelere göre ne olduğunun tespit edilmesi ve dağılımdaki eşitsizliğin giderilmesi; dişhekimlerinin yaşadıkları sorunların neler olduğunun ve bu sorunların çözüm yollarının belirlenmesi amacıyla Anayasa'nın 98'inci İç Tüzüğün 104'üncü ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılması için gereğini arz ve teklif ederiz. Grup Başkan Vekili Grup Başkan Vekili Sağlık en temel insan haklarından biridir ve bu nedenle devletin temel sorumlulukları içinde yer almaktadır. Fakat ülkemizde özellikle 1990'lı yıllardan sonra sağlık hizmetleri adım adım özeleştirilerek kamu hizmeti olmaktan çıkartılmıştır. Özelleştirme sonucu sağlık çalışanlarının da yaşam koşullarını ağırlaştırmıştır. Yaşam koşulları gittikçe ağırlaşan sağlık çalışanlarının başında da diş hekimleri gelmektedir. Ağız-diş sağlığı sorunları dünyada en sık görülen ve önlenebilir hastalıklardır. Ayrıca toplumumuzun ağız diş sağlığı verilerine baktığımızda çürük prevelansı ve tedavi gereksinimi çok büyüktür. Avrupa’ da diş hekimine gitme sıklığı 5 yıl/kez iken ülkemizde ise 0.9 yıl/kez dir. Hükümetlerin sağlık hizmetlerinin temel ilkesi olan koruyucu ağız diş sağlığı hizmetlerinde öncelik vermesi gerekirken, ülkemizde devlet 74 milyon kişiye kamuda çalışan 9.322 diş hekimi ile hizmeti vermeye çalışmaktadır. Diş hekimlerinin coğrafik dağılımı oldukça dengesizdir. Muş'ta toplam yirmi dokuz diş hekimi varken yakın nüfusa sahip Osmaniye'de yüz üç diş hekimi çalışmaktadır. Diş hekimlerinin coğrafik dağılımındaki dengesizliğin ortadan kaldırılmasına yönelik yasal bir düzenlemenin ivedilikle yapılması gerekmektedir. Türkiye Diş hekimleri Birliği'nin ve bilim insanlarının talep etmelerine karşın ağız-diş sağlığı alanında insan gücünden yararlanmaya yönelik akılcı bir sağlık politikasının hükümetlerce uygulanmaması, halkın sağlık hizmetlerine ulaşımını engellemektedir. Bugün diş hekimlerinin hasta yoğunluğunun fazla olması yanında birçok önemli sorunları da bulunmaktadır. Özel hastane, poliklinik ve merkezlerde diş hekimleri düşük ücret ve güvencesiz koşullarda çalıştırılmaktadır. Ayrıca sağlıkta dönüşüm adı altında hayata geçirilen performans uygulaması ile; a. Diş hekimlerinin dayanışması zedelenmiş ve çalışma ortamında rekabet esas olmuş, hekimler arasında ücret eşitsizliği artmış ve iş barışı bozulmuştur. b. Kurum içi yatay ve dikey ilişkiler olumsuz etkilenmiştir. c. Hekim-hasta ilişkisi olumsuz etkilenmiş, hasta başına düşen muayene ve tedavi süresi azalmış, verilen sağlık hizmetinin niteliği azalmış, hasta yoğunluğu artmıştır. d. Diş hekimlerinin kongre, sempozyum ve benzeri bilimsel etkinliklere katılımı düşmüş bu da mesleki niteliğin gelişmesi önünde engel oluşturmuştur. Bugünkü hali ile performans sisteminin temel sorunu, doğrudan insan üzerinde çalışan bir alanın verimliliğinin ölçülmesinde salt sayısal artışları ölçülmeye kalkması, dolayısıyla niteliğin esas göstergelerini göz ardı etmesidir. Oysa sağlıkta kaliteden ve başarıdan söz edilebilmek için nitelikli iş yapımının arttırılması, niceliğin ön plana çıkartılmaması ve bu konuda standardı sağlayacak gerekli düzenlemelerin yapılması gerekmektedir. Diş hekimlerinin diğer bir sorunu da; hükümetlerce revize edilen sağlık mevzuatının, günümüz koşullarının doğurduğu taleplerini karşılayamamasıdır. Ayrıca Sağlık Bakanlığı'nın uzmanlık konusunda yapacağı düzenlemeler, diş hekimleri arasında yeni ayrışmalar yaşatma riskini de taşımaktadır. Diş hekimlerinin önemli bir sorunu da kamuda sendikal faaliyetlere katılamamasıdır. Bunun en önemli nedenleri arasında diş hekimlerinin iş yoğunluğu, hastane yöneticilerinin tüm sendikalara eşit mesafede olmaması ve bazı sendikalara üye olunması yönündeki baskılar gösterilmektedir. Bugün diş hekimleri; geçim sıkıntısı çekmeyecek, insanca yaşamayı sağlayacak, emekliliklerine de yansıyacak bir ücret; ailelerine ve kendilerine zaman ayırabilecek bir çalışma düzeni; mesleki sorumluluğunu taşıyarak herhangi bir baskıya maruz kalmadan iyi hekimlik yapabilmek; hastalara nitelikli sağlık hizmeti sunabilmek için bilgilerini güncelleme olanağı bulmak; beden ve ruh sağlığını korumak; şiddete uğramamak; çalıştıkları kurumlarda barış içinde çalışmak ve işten atılma kaygısı yaşamamak istiyorlar. Ülkemizde ağız-diş sağlığı sorunları en sık görülen ve önlenebilir hastalıklardır. Fakat hükümetin bu konuya gerekli önemi vermediği diş hekimlerinin yaşadıkları sorunlardan anlaşılmaktadır. Devletin tüm vatandaşlara eşit ve nitelikli ağız-diş sağlığı hizmeti sunabilmesi öncelikle bu hizmetin sunumunda görevli olan diş hekimlerinin sorunlarının çözülmesi ve diş hekimlerinin ülke çapındaki dağılımındaki eşitsizliğin giderilmesi ile mümkündür. Bu anlamda halkın nitelikli ve eşit ağız-diş sağlığı hizmetlerine ulaşabilmesi için, ülkemizde diş hekimi ihtiyacının bölgelere göre ne olduğunun belirlenmesi, diş hekimlerinin yaşadıkları sorunların neler olduğunun ve bu sorunların çözüm yollarının belirlenmesi amacıyla Meclis araştırması açılması önem arz etmektedir. Bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Yedi gensoru önergesi vardır. Altı önerge daha önce, bir önerge ise bugün bastırılıp sayın üyelere dağıtılmıştır. Önergeleri ayrı ayrı okutacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Orman ve Su İşleri Bakanlığının uygulamalarında siyasi konumunu kullanarak, Gazi yerleşkesinin tarumar edilmesi, Orman Genel Müdürlüğü arazisinin peşkeş çekilmesi ve İstanbul Orman Bölge Müdürlüğündeki hafriyat alanlarının Büyükşehir Belediyesine Devredilmesiyle, kamuyu zarar uğratan ve görevini kötüye kullanan Orman ve Su İşleri Bakanı Sayın Veysel Eroğlu hakkında Anayasa'nın 99'uncu ve İçtüzüğün 106'ncı maddesi uyarınca gensoru açılmasını arz ve talep ederiz. Seyfettin Yılmaz Ahmet Duran Bulut Mustafa Kalaycı Bülent Belen Tunca Toskay Enver Erdem Emin Haluk Ayhan Münir Kutluata Mehmet Erdoğan Mustafa Erdem Reşat Doğru Kemalettin Yılmaz Ali Uzunırmak Bahattin Şeker Oktay Öztürk Atila Kaya Ali Halaman Necati Özensoy Özcan Yeniçeri Zühal Topcu Nevzat Korkmaz İstanbul ormanlarında madencilik çalışmalarıyla çukurlaşmış metruk maden ocaklarının hafriyat toprağı ile rehabilitasyon edilerek tekrar ormanlaştırılması amacıyla "İstanbul Orman Bölge Müdürlüğünde" 1996 yılında başlayan "rehabilitasyon ihaleleri" 2007 yılının son çeyreğine kadar büyük bir ivmeyle devam etmiştir. Bu ihaleler "2003-2007" yılları döneminde âdeta zirveye taşınarak ormancılık tarihinde pek örneği olmayan büyük gelirler elde edilmiştir. Nitekim, geçmiş yıllarda genelde zarar eden İstanbul Bölge Müdürlüğü sadece bu ihalelerden dolayı önemli miktarda kâra geçmiş, 2005 yılında da kârlılıkta Bölge Müdürlükleri arasında birinciliği yakalamıştır. İhalelerin durdurulmasından sonra Bölge Müdürlüğü kârlılığında dramatik düşüşler yaşanmış, 7 yıl aradan sonra 2009 yılında ilk kez tekrar zarar ettirilmiştir. Kamuya önemli ölçüde gelir getiren bu ihalelerin, Anayasa ve yasaların dışında yargı kararı ile de "ormancılığın mutlak gereği" ve "kamu kaynağı" olduğu kesinlik kazanmıştır. İstanbul'da yıllık en az "100 milyon dolar" değerinde bir rant kaynağı olan hafriyat toprağından dolayı İstanbul Orman Bölge Müdürlüğünün kamuya gelir sağlayan rehabilitasyon ihalelerinin durdurulması ve toplam "4-5 milyar dolar" potansiyeldeki kamu kaynağının rantiyeye aktarılması amacıyla büyük bir "Yetki Gaspı" yaratılmıştır. 2007 yılının son çeyreğine kadar gerek Orman Genel Müdürlüğünün gerekse Orman ve Su İşleri Bakanlığının her türlü destekleriyle yetki gaspının aşılmasında büyük bir gayret ve kararlılık gösterilerek hafriyat toprağı döküm rantçılarının amaçlarına ulaşmalarına asla izin verilmemiştir. 2007 yılının son çeyreğinden sonra, hafriyat rantının İstanbul'da yarattığı yetki gaspını önleme gayretlerine son verilmiş, büyük bir azim ve özveriyle yıllardır sürdürülmekte olan kurumsal mücadeleden vazgeçilmiş, yaratılan yetki gaspına yasal olmayan işlemlerle de destek verilmiştir. Bu durum, İstanbul Orman Bölge Müdürlüğünde 1996 yılından beri yapılmakta olan ihalelerin durdurulmasına, kamunun milyonlarca dolar zarar etmesine ve "ranta dayalı organizeli hafriyat toprağı dökümleri" ile "İstanbul coğrafyasının" bozulmasına neden olmuştur. İstanbul'daki hafriyat rantından dolayı yaratılan yetki gaspıyla sadece ihaleler durdurulmamış, yıllardan beri ihale yöntemiyle "Orman Genel Müdürlüğü" tarafından yapılan "Eski Maden Ocaklarının Hafriyat Toprağı ile Rehabilitasyonun" Anayasaya aykırı olarak değiştirilen "Orman Yasası" ile tahsis yoluyla belediye başkanlıklarına, orman yasasına aykırı olan "Uygulama Yönetmeliği" ile de kişi ya da kurumlara devredilmesine yasal zemin hazırlanmıştır. İstanbul ilinde 2007 yılı son çeyreğine kadar ihale yöntemi ile kamuya milyonlarca dolar gelir sağlayan ormandaki eski maden ocaklarının hafriyat toprağı ile rehabilitasyon çalışmaları, bu yasal değişikliğin uygulanması hâlinde rantiyeye kaynak oluşturacaktır. Hukukun üstünlüğünü kabul etmiş kamu yönetim tarihinde gelir getiren bir kamu kaynağının özel sektör tarafından ihaleye tabii tutulmaksızın kullanılabilmesine ilk kez yasal zemin hazırlanmıştır. Orman yasasının değiştirildiği tarihlerde; TOKİ Başkanlığına ait arazideki bir taş ocağının hafriyat toprağı ile rehabilitasyonu ihalesinden yaklaşık 170 milyon TL gelir elde edilmiştir. TOKİ Başkanlığının bu ihalesi bütün ezberleri bozmuş, Orman Genel Müdürlüğünün zoraki yorumları ile ortaya koyduğu orman yasasının değiştirilme gerekçelerinin hakkını kamu zararını da göze alarak yasal değişiklikle belediye başkanlarına devrederken, yasal hiçbir zorunluluğu olmayan TOKİ Başkanlığı ise sadece yönetim vizyonundan dolayı kurumuna ciddi ölçüde gelir sağlayabilmiştir. Konuyla ilgili tüm ayrıntılar İstanbul ilindeki hafriyat rantından dolayı değiştirilen orman kanunu tarihin en büyük ormancılık yolsuzluklarının yaşanmasına neden olacaktır. Bu yolsuzlukların en büyük sorumlusu ise yasal düzenleme ve uygulamalardan sorumlu Orman ve Su İşleri Bakanlığıdır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına TRT ve Anadolu Ajansının habercilik anlayışının ve uygulamasının tarafsız olması gerektiği, Anayasa'da ve ilgili kanunda açıkça belirtilmiştir. Hâl böyleyken bu iki kurumun taraflı ve siyasi uygulamaları son yıllarda had safhaya ulaşmıştır. Bu iki kurumdan sorumlu olan Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç da bu uygulamalara göz yummuş, hatta desteklemiştir. Üstlendiği görev sorumluluğunu yerine getirmeyen, bağlı kurumların tarafsızlığını sağlayamayan ve yandaş kadrolarla doldurulmasına seyirci kalan, kamu kaynaklarının yandaşlara aktarılmasına göz yuman ve dolayısıyla kendisine olan güven sarsılan Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç hakkında Anayasa'nın 98 ve 99'uncu, TBMM İçtüzüğünün 106. maddeleri uyarınca Gensoru açılmasını Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına arz ederiz. Saygılarımızla. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 132. maddesinde "Devletçe kamu tüzelkişiliği olarak kurulan tek radyo ve televizyon kurumu ile kamu tüzelkişilerinden yardım gören haber ajanslarının özerkliği ve yayınlarının tarafsızlığı esastır." hükmü yer almaktadır. Türkiye Radyo Televizyon Kanunu'nun "Amaç" başlıklı 1. maddesinde de TRT'nin özerkliği ve tarafsızlığına vurgu yapılmaktadır. Bu çerçevede, TRT ve Anadolu Ajansının habercilik anlayışının ve uygulamasının tarafsız olması gerektiği, Anayasa'da ve ilgili kanunda açıkça belirtilmiştir. Hâl böyleyken bu iki kurumun taraflı ve siyasi uygulamaları son yıllarda had safhaya ulaşmıştır. Bu iki kurumdan sorumlu olan Başbakan Yardımcısı Sayın Bülent Arınç da bu uygulamalara göz yummuş, hatta desteklemiştir. Bu kurumların yöneticilerinin vatandaşın tarafsız haber alma özgürlüğünü engelleyerek partizanca davranması, kurumlarını kişisel menfaat ve siyasi manipülasyon amacıyla kullanması hukuka aykırıdır. Türkiye'de harcadığı her 100 liranın 80 lirasını halktan toplayan vergilerle karşılayan tek özerk kurum TRT’dir. Bu nedenle tüm kesimlere ve siyasi partilere, iktidar muhalefet ayrımı yapmadan eşit ve tarafsız davranmalıdır. Fakat TRT AKP iktidarının borazanı hâline gelmiştir. TRT habercilik yapmamakta, kamuoyunu maniple ederek AKP'nin kamuoyundaki imajını düzeltmek, reklamını yapmak için bir araç görevini üstlenmektedir. TRT, saatlerce iktidar partisinin faaliyetlerine ilişkin çok geniş yayın yaparken, muhalefete neredeyse hiç yer vermemektedir. AKP Hükümeti TRT3'ün TBMM yayınını verdiği saatleri kısıtlayarak kanun görüşmelerini TBMM TV'nin yayında olmadığı saatlere denk getirmekte ve böylece kanunlarda yer alan yanlış ve eksikliklerin kamuoyuna duyurulmadan gece yarıları çıkarılmasına ve muhalefetin sesinin kısılmasına çanak tutmaktadır. Anayasada ve yasada yer alan ve Bülent Arınç'ın kendisinin de ifade ettiği, "kamu yayıncılığı yapan kuruluşların tarafsız ve adaletli olması gerektiği" hususu maalesef lafta kalmaktadır. Bu taraflı yayınların dışında, Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç'ın yakın çevresinden kişiler de dâhil olmak üzere TRT'nin çeşitli birimlerine yüksek maaşlarla yandaşların alındığı hususu da başka bir gerçektir. Öte yandan, TRT kanallarındaki iç yapımların bitme noktasına geldiği ve TRT'nin programları dışarıdan ajanslara yaptırdığı bilinmektedir. Sayın Arınç'ın ifadeleriyle TRT'de 6 bin 211 memur, 835 sözleşmeli olmak üzere 7 bin 46 personel çalışmaktadır. Bu durumda TRT personelinden azami ölçüde yararlanılmadığı açıkça görülmektedir. Bu kadar kadrosu olan TRT dış yapımlara milyonlarca TL harcamakta ve yandaşlara verilen işlerle kamu kaynakları çarçur edilmektedir. Kamusal yayın sorumluluğu olan ve giderleri toplum tarafından üstlenilen bir kanalın böylesine kötü yönetilmesinin ve taraflı yayın yapmasının sorumlusu Sayın Bülent Arınç'tır. Bir gazetede yayımlanan röportajda TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin'in kendisine yöneltilen bir soruya cevaben "Osman Öcalan'la röportaj yaptık. Çekmecemde duruyor. Yeri ve zamanı geldiğinde yayınlayacağız" demesi TRT'nin içine düştüğü durumun ne kadar vahim olduğunun bir başka göstergesidir. Ayrıca, TRT ve Anadolu Ajansı, terör örgütü elebaşlarından Murat Karayılan'ın İran'da yakalandığı konusuyla ilgili yayın yapmış, bu yayınların doğru olmadığı tespit edilmiştir. Yine bomba yüklü araç haberine ilişkin yaşanan skandalın baş sorumlusu da TRT ve Anadolu Ajansı olmuştur. Osman Öcalan gibi azılı bir terörist ile röportaj yapılması ve kayıtların çekmece tutularak "zamanı geldiğince açıklanacağının" belirtilmesi TRT'nin bir psikolojik harekât aracı hâline geldiğini ve iktidarın manipülasyon aracı hâline geldiğini açıkça göstermektedir. Sonuç olarak kendisine olan güven sarsılan ve görev ve sorumluluğunu yerine getirmeyen Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç hakkında Anayasa'nın 98. ve 99. maddeleri ile TBMM İçtüzüğü'nün 106'ncı maddesi uyarınca gensoru açılması için gereğini arz ve talep ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Bölücü terör örgütüne moral veren, umut aşılayan, bölücü emellere haklılık kazandıracak konuşmalar yapan ve teröristlerle görüşmeyi, onlarla kimlik ve Anayasa tartışmaları yapmayı normal, sıradan vak'alar olarak kamuoyuna takdim eden açıklamalar yapan ve canı pahasına ülkesi ve milletin bölünmez bütünlüğü için terörle mücadele eden güvenlik güçlerinin psikolojisini, moralini, azmini ve mücadele gücünü zayıflatan açıklamaları nedeniyle Başbakan Yardımcısı Sayın Bülent Arınç hakkında Anayasa'nın 98 ve 99'uncu, TBMM İçtüzüğünün 106. maddeleri uyarınca Gensoru açılmasını Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına arz ederiz. Saygılarımızla. Türkiye Cumhuriyeti'nin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü, terör örgütünün saldırıları ve bölücü faaliyetleriyle büyük bir tehdit altındadır. Seçilmiş bir kişinin Milletvekili olarak TBMM çatısı altına girebilmesi için "ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütün olan" Türkiye Cumhuriyeti devletini korumak için namusu ve şerefi üzerine, yemin eder. Terörle mücadele, millet-devlet-yargı-güvenlik bürokrasisinin ortak irade ve duruşuyla başarılabilir. Halbuki Başbakan Yardımcısı Sayın Bülent Arınç yaptığı çeşitli konuşmalarla adeta bölücü terör örgütüne moral vermekte, umut aşılamakta ve bölücü emellerine haklılık kazandıracak açıklamalar yapmaktadır. Sayın Bülent Arınç'ın konuyla ilgili hemen her konuşması insanlık düşmanı, bölücü/katil teröristlere moral vermekte ve umut aşılamaktadır. Terörle mücadele eden güvenlik güçlerinin ise psikolojisini ve moralini bozmaktadır. Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç'ın çeşitli zaman ve zeminlerde bölücü terör ve örgütüyle ilgili olarak yaptığı konuşmalardan bazıları şunlardır: 2011 yılı bütçe konuşmaları sırasında Sayın Bülent Arınç şöyle bir konuşma yapmıştır: "Bir insanın kimliğini inkâr etmek o insanı inkâr etmek demektir. Kendisini Kürt kimliği ile Arap kimliği ile Boşnak kimliği ile artık ne gelirse aklınıza... Hepsi, kim, ne varsa bu topraklar üzerinde kendi kimliğini rahatlıkla söyleyecektir. O kimliğe saygı duyacağız. O kimliğin bütün kültürel haklarını, Anayasal haklarını vereceğiz, tanıyacağız." Sayın Arınç, Türkiye Cumhuriyeti kurulmadan önce imzalanan Sevr Antlaşmasının 60 ve 62. Maddelerinden habersiz konuşmaktadır. Misak-ı Milli ilan edilmeden önce de faaliyet gösteren "Kürdistan Teali Cemiyeti"nin amaçlarından ise hiç söz etmiyor. Sayın Arınç, nüfus ve vatandaşlık müdürü gibi terör sorununu kimlik sorununa indirgemektedir. Kimin "Kimlik" sorunu varsa hepsine saygı duyacaklarını ve bütün kültürel haklarını, Anayasal haklarını vereceklerini söylüyor. On yıldır iktidarda olan bir hükümetin Başbakan Yardımcısı olan Sayın Bülent Arınç birilerine hak ettiği bir şeyleri vereceği bir şey varsa, niye vermiyor da adeta vatandaşları kışkırtırcasına konuşuyor? Diyarbakır Emniyet Müdürü 'önce vatan değil önce vatandaş', 'eğer siz teröriste dağda acımıyor ve ağlamıyorsanız, insan değilsiniz' vb. konuşmasına karşı Sayın Arınç şunları söyler: "Konuşmanın içeriğine baktığımız zaman bunu takdirle karşılıyorum. O bölgedeki emniyet mensuplarının da bu düşünceler içinde olmasını diliyorum". Emniyet müdürünün insanlığını endekslediği ve Sayın Bülent Arınç'ın da "empati" yaparak katıldığı dağdaki teröristler, şu fiillerin failleridir: Mehmetçikleri, polisleri şehit etmektedirler, pusu kurmaktadırlar, yollara mayın döşemektedirler, okul basıp öğretmen kaçırmaktadırlar, vatandaşların kamyonlarını ateşe vermektedirler, imam kurşunlamakta ve masum insanları öldürmektedirler. Diyarbakır Emniyet Müdürü hakkında bu sözleri nedeniyle soruşturma açılmıştır. Bülent Arınç bu sözleriyle de PKK/KCK'lılara moral, motivasyon ve destek sunmaktadır. Diğer yandan Sayın Arınç, hem Oslo'yu meşrulaştırmaya hem de Habur'daki aşağılık görüntüleri normalleştirmeye çalışıyor. Habur ve Oslo ise Türkiye Devletine ve Türk Milletine diz çöktürme mahfilleridir. Başbakan Yardımcılığı yapan Bülent Arınç, büyük bir vukufiyetle her iki süreci de alkışlıyor ve şunları söylüyor: "Oslo türü görüşmeler şimdi de yapılabilir, belki de yapılıyordur" diyerek, bu tavrıyla Bülent Arınç, statüsünü kullanarak kamuoyuna karşı psikolojik operasyon yapmış oluyor. Kamuoyunu, teröristlerle yapılan ve yapılacak olan görüşmelere tepki göstermemesi için zemin hazırlamış oluyor. Teröristlerle görüşmeyi, onlarla kimlik ve anayasa tartışmaları yapmayı normal, sıradan vakalar olarak kamuoyuna takdim etmiş oluyor. Bülent Arınç, tarihî, siyasi ve sosyal gelişme ve gerçekleri göz ardı ederek Dersim olayını da bir "facia" olarak nitelendiriyor. Geçmişte kalmış, zamanın şartlarıyla malul olan olguları istismar aracı olarak kullanıyor. İnsanlar ölmesin, anneler ağlamasın söylemlerini de pervasızca istismar konusu yapıyor. Anneleri ağlatan, insanları katleden teröristler olduğunu unutuyor. Şehitlerin ruhunu sızlatıyor. Sayın Arınç PKK'lı bölücülere söylemesi gerekenleri Devlete (kendisi de unsuru olduğu erke) ve millete söylerken tam bir çelişki içine de düşmüş oluyor. Yukarıda belirtilen gerekçelerle Sayın Bülent Arınç hakkında Anayasanın 98 ve 99 uncu, TBMM İçtüzüğünün 106’ncı maddeleri gereğince gensoru açılmasını arz ve talep ederiz. Şimdi 4’üncü sırada okutacağım gensoru önergesi 500 kelimeden fazla olduğu için önergenin özeti okunacaktır ancak önergenin tam metni Tutanak Dergisi’ne eklenecektir: (x) (11/18) esas numaralı Gensoru Önergesi’nin tam metni tutanağa eklidir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Kalkınma Bakanı Cevdet Yılmaz hakkında ekte sunulan gerekçeler doğrultusunda Anayasa'nın 98 ve 99'uncu, TBMM İçtüzüğünün 106. maddeleri uyarınca Gensoru açılmasını Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına arz ederiz. Saygılarımızla. Grup Başkan vekili Grup Başkan vekili 5018 sayılı Kanun çerçevesinde oluşturulan Orta Vadeli Harcama Sisteminde; en önemli aşama çok yıllı bütçelemenin politik ve mali temellerini belirleyen makro çerçevenin oluşturulmasıdır. Makro çerçeve Orta Vadeli Program (OVP), mali çerçeve ise Orta Vadeli Mali Plan (OVMP) tarafından oluşturulmaktadır. Orta vadeli ekonomik ve mali programı ortaya koyan ve bütçeye yön veren OVP ve OVMP; 5018 sayılı Kanunun 16’ncı maddesinde öngörülen sürede yayımlanmamıştır. 2011 yılına kadar bir türlü süresinde yayımlanamayan OVP ve OVMP dokümanlarının yayımlanma tarihleri, 26/9/2011 tarihli ve 659 sayılı KHK'nın 17’nci maddesiyle değiştirilmiştir. Buna göre; OVP'nin yayımlanma tarihi "Mayıs ayının sonu" yerine "en geç Eylül ayının ilk haftası sonuna kadar" şeklinde, OVMP'nin yayımlanma tarihi "Haziran ayı sonu" yerine "en geç Eylül ayının onbeşine kadar" şeklinde değiştirilmiştir. Ancak, bu tarihlerde de söz konusu dokümanlar yayımlanamamış ve öngörülen süreden bir ay sonra 9 Ekim 2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmıştır. Diğer yandan 2012 Yılında bütçe dokümanlarının yayımlanma tarihlerine baktığımızda bir garabet ortaya çıkmaktadır. Normalde, OVP'den sonra yayımlanması gereken bütçe mantığı ve sistematiği açısından gerekli olan 2013-2015 Dönemi Yatırım Programı Hazırlıkları ile İlgili Kalkınma Bakanlığı Genelgesi ile Bütçe Çağrısı ve Eki Bütçe Hazırlama Rehberi de 9 Ekim 2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmıştır. Bu durumda, Bakanlıklar ve kamu kurumlarının ellerinde makro çerçeve olmadan bütçe tekliflerini hazırlayan keramet sahibi uzmanlara sahip olduğu anlaşılmaktadır. Bu durum, global bir kriz ortamının yaşandığı dünyada ekonomiye yön veren yatırımcılar açısından; plan metinlerinin kredibilitesi açısından önemli bir konu haline gelmektedir. Üç yıllık perspektifte hazırlanan bu metinlerin zamanında hazırlanmaması taraflar nezdinde güvenin azalmasına yol açmaktadır. Ayrıca, kamu politikaları açısından stratejik öncelikleri içeren OVP'nin geç yayımlanmasından dolayı, içeriğinden haberdar olanlar açısından avantaj yaratırken, geç haberdar olanlar açısından ise dezavantaja neden olmaktadır. Bunun yanında, OVP ve OVMP'lerin zamanında çıkmaması Parlamentonun bütçe hakkını kullanamaması anlamına gelmektedir. Yıllardır Orta Vadeli Programı zamanında yayınlamayarak orta vadeli mali plan, yatırım genelgesi ile bütçe hazırlama rehberini aynı günde ve Bütçenin Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulmasından on gün önce yayımlanması TBMM'ni hiçe saymak anlamına gelmektedir. Orta Vadeli Programı zamanında yayınlayamayan veya yetkili olduğu kuruma hazırlatamayan, bu nedenle hedeflerin belirlenmesinde Türkiye Cumhuriyeti Hükümetinin ve kamu kurum ve kuruluşlarının gerek yurt içi, gerekse yurt dışındaki ilişkilerinde itibarını zaafa uğrattığı, ülkemiz için hayati öneme sahip milli bütçenin hazırlanması sürecinden on gün önce programın çıkartılması ile de TBMM'nin bütçe hakkının doğru bir şekilde kullanılması ve değerlendirilmesi engellenmiştir. Bu nedenlerle yasa ve ilgili diğer mevzuatta öngörülen mükellefiyetleri yerine getirmemiş olan Kalkınma Bakanı Sayın Cevdet Yılmaz hakkında yukarıdaki gerekçeler uyarınca Anayasanın 98 ve 99’uncu maddeleri ile İçtüzüğün 106’ncı maddesi uyarınca gensoru açılmasını arz ve talep ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türk Tarımını ve Hayvancılık sektörünü bitirme noktasına getiren ve yanlış uygulanan tarım politikaları ile çiftçilerimizi ve üreticilerimizi sıkıntıya sokan Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Mehmet Mehdi Eker hakkında Anayasa'nın 98 ve 99'uncu, TBMM İçtüzüğünün 106. maddeleri uyarınca Gensoru açılmasını Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına arz ederiz. Saygılarımızla. Grup Başkan Vekili Grup Başkan Vekili Ülkemizde son dönemde tanıma verilen destekler rakamsal olarak artmakla birlikte GSMH ile paralel arttırılmamıştır. Bunun sonucu olarak, birçok üreticimiz ve çiftçimiz üretimden vazgeçmek zorunda kalmışlar ve sektördeki istihdam düşmüştür. Tarım sektöründe bir milyon iki yüz bin civarında kişi işini kaybetmiş ve insanlar tarımdan koparılmışlardır. Bu aynı zamanda kırsaldan şehre kaçış olup ilave olarak Devletimize ek yük getirmiştir ve tarımımız acınacak hale düşmüştür. Tarım, ülkemiz için ekonomik ve politik bakımdan son derece önemli bir sektördür. Milli gelire göre yüzdesi yüksek, istihdama % 35 civarında katkı sağlayan, kırsal alanın gelir kaynağı olan ve doyuran bir sektördür. Son 10 yılda ülke nüfusumuz yaklaşık 7,5 veya 8 milyon artarken tarım alanları hazin bir şekilde azalmış, tarım ürünlerinin birçoğunda üretim gerilemiş veya hiç artmamıştır. Tarımsal girdi fiyatları aşırı şekilde artmıştır. Bunun sonucu, çiftçilerimiz gübre alamaz, arazisini yeterince işleyemez ve sulayamaz olmuştur. Gübre, yem ve akaryakıtta yaşanan aşırı fiyat artışlarının önlenmesi için Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı bir tedbir geliştirememiştir. Özellikle, gübrede ortaya çıkan önlenemeyen yükseliş son bir yılda çeşitlerine göre gübrede fiyat artışları iki katını geçmiştir. Bugün mazotun rafineri çıkış fiyatı 1,535 TL olup, vatandaşımıza ise 4 TL'ye satılmaktadır. AKP 2002 yılında iktidara geldiğinde 1 lt mazot 1 TL, 1 kg buğday 30 Kuruş ediyordu. Yani 3,5 kilogram buğday satan üreticimiz 1 lt mazot alıyordu. 10 yıldır ülkeyi yöneten AKP iktidarında 1 kilogram buğday 60 kuruş, 1 lt mazot 4 TL'dir. Şimdi ise 8 kilogram buğday satan üreticimiz 1 lt mazot alabilmektedir. 2012 yılının mevsimsel olarak kurak geçmesiyle birlikte buğday sapları yeterli boy atmamış ve hasat zamanı saman miktarı çok düşük çıktığından saman fiyatları artmıştır. 2011 yılında 30 Kuruş olan saman % 333 oranında artarak 90 Kuruş seviyesine çıkmıştır. Bu da samanın pahalı olması nedeniyle üretici zor duruma düşmüş olup en kısa zamanda acil tedbir alınmalıdır. Narenciye ürünlerinden portakal, mandalina, limon, greyfurt ya maliyetinin altında fiyatla alıcı bulmakta ya da dalında kalmaktadır. Emek verdiği ürünü maliyetini bile karşılayacak fiyatta pazarlayamayan çiftçi, ürününü çaresiz şekilde yollara dökmektedir. Türkiye yıllık 3,6 milyon ton civarında üretim ile dünya narenciye üretiminde ilk 10 ülke arasında yer almaktadır. Bu üretim miktarının ancak 3/1'i ihraç edilmekte ve kalan kısmı iç piyasaya kalmaktadır. Ülkemizin narenciye ihracatında diğer ülkelerle rekabet edebilirliliğinin artırılması için ton başına verilen teşviklerin üreticiler açısından yeterli bir noktaya getirilmesi gerekmektedir. Hayvancılık sektöründe ise yurtdışından ithal edilen et ve hayvanın gelmesi, yem fiyatlarının artması sonucunda köylümüz dişi hayvanlarını satmak zorunda kalmıştır. Dişi hayvanın satılması demek üreticinin geleceğinin satılması demektir. Bununda sorumlusu Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanıdır. Tarım Bakanı yurt dışından ithal edilen et ve hayvanlardan dolayı köylümüze yeterli desteği vermemiş ve perişan bir hale getirmiştir. Hayvancılık sektörü bitme noktasına gelmiştir. Türk tarımını ve hayvancılık sektörünü bitirme noktasına getiren ve yanlış uygulanan tarım politikaları ile çiftçilerimizi ve üreticilerimizi sıkıntıya sokan Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Mehmet Mehdi Eker hakkında Anayasanın 98 ve 99 uncu ve TBMM İçtüzüğü'nün 106. maddeleri uyarınca gensoru açılmasını arz ve talep ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 07.07.2011 tarihinde Millî Eğitim Bakanı olarak atanan Ömer Dinçer, Millî Eğitim camiasında maddi ve manevi alanda birçok olumsuz etki yaratmıştır. Millî Eğitim Bakanlığı gibi bir bakanlığı yönetemediği gibi, birçok açıdan eğitimdeki girdilerin ve çıktıların üzerinde tahribat yapmıştır. Merkezi sınavlarda soruların çalınması, eksik basılması, FATİH projesi ve 4+4+4 modeli gibi oluşturulan sistemlerin yürütülmesinde sorunların çıkması, okulların güvenliğinin sağlanamaması, kutsal bir meslek olan öğretmenliğin toplum nezdindeki itibarının düşmesi, suça karışan çocukların sayısının artması ve bunun gibi birçok problemler kartopu etkisiyle büyümeye devam etmiştir. Ülkemizin gelecek kuşaklarını yetiştirmekten sorumlu olan Millî Eğitim Bakanı Sayın Ömer Dinçer hakkında ekte verilen gerekçeler ile Anayasanın 98 ve 99'uncu, İçtüzüğün 106'ncı maddeleri uyarınca gensoru açılmasını arz ve talep ederiz. Zühal Topcu Münir Kutluata Erkan Akçay Özcan Yeniçeri Oktay Öztürk Alim Işık Atila Kaya Mehmet Şandır Bülent Belen Hasan Hüseyin Türkoğlu Seyfettin Yılmaz Mustafa Kalaycı Enver Erdem Bahattin Şeker Durmuş Ali Torlak Oktay Vural Mehmet Erdoğan Sadir Durmaz Ahmet Kenan Tanrıkulu Lütfü Türkkan Emin Haluk Ayhan 07.07.2011 tarihinde Milli Eğitim Bakanı olan Ömer Dinçer'in atanmasının üzerinden bir buçuk yıla yakın bir süre geçmiştir. Bu zaman diliminde karnesinin pek iç açıcı olduğu söylenemez. İlk etapta Teşkilat Yasası değiştirilmiş ve bu yasanın verdiği yetkiye dayanılarak bakanlıktaki birçok bürokrat görevden alınmıştır. "Bir bakan güvendiği ve donanımını takdir ettiği kişilerle çalışmalıdır." denilmiştir. Bir bakanın her şeyi (özellikle de eğitimde) bilmesi tabii ki beklenmemektedir. Yönetim ekip işidir ve bakanın eksikliklerini ekip tamamlamalıdır. Gelinen noktada durumun gerektiği gibi olmadığı görülmektedir. Bakanlıkta "Ben bilirim, yaparım, söylerim, açıklarım." yaklaşımı söz konusudur. Süreç, yapılan seçimlerin doğruluğunu ve tek adamlılığı tartışmaya açmıştır. MEB gibi bir bakanlığın tek adamla yönetilemeyeceği, her konuya tek kişinin yetişemeyeceği gerçekliği unutulmuştur. Bu ne yaman çelişkidir ki kendi atadığı grup başkanlarının büyük bir kısmının görevlendirmesini iptal etmiştir. Göreve geldiği ilk günden bu yana Milli Eğitim camiasına güvensizliğini her platformda belirtmiş, eğitimin bütün çalışanlarının motivasyonlarını yerle bir etmiştir. En son işi abartıp ataması yapılmayan öğretmenleri güvercinlere benzeterek, bu kutsal mesleğin toplum nezdindeki itibarını zedelemiştir. Bakanlığı döneminde hazırlıksız olarak uyguladığı projeleri ile (özellikle 4+4+4 modeli) başta öğretmenler ve öğrenciler olmak üzere tüm toplumu sıkıntıya sokmuştur. Eğitimde 4+4+4 modeline geçilmesi ile birlikte özellikle norm fazlası durumuna düşürülen sınıf öğretmenleri ciddi mağduriyetler yaşamıştır. Öğretmenlerin mağduriyetlerinin yanında özür grubu atamaları ve tayinlerde yaşanan sıkıntılar sorunları daha da derinleşmiştir. Öğretmenlerin yıllık çalışma saati ortalaması OECD ülkeleri içinde 1675 saat iken, Türkiye'de öğretmenler 1816 saat ile OECD ortalamasına göre 141 saat daha fazla çalışmaktadır. Eğitimde 4+4+4 modeline geçilmesi ile birlikte okul öncesi çağdaki 60-71 ay arasındaki çocukların ilkokula alınması, sınıfların aşırı kalabalık olması, seçmeli ders sayısında ve ders saatlerindeki artış vb. gibi çok sayıda sorun nedeniyle öğretmenlerin yıllık çalışma saatlerinin bu yıldan itibaren belirgin bir şekilde artması kaçınılmaz görünmektedir. Okul öncesi eğitimin zorunlu hâle getirilmemesi, yoksul ve daha az eğitimli ailelerin çocuklarını, eğitim ve gelir düzeyi iyi olan ailelerin çocukları ile aynı düzeyde olmasını engellerken fırsat eşitliğini ortadan kaldırmaktadır. TÜİK verilerine göre suça karışan çocukların sayısı her geçen gün artmaktadır. Son dört yılda çocuk suçlu sayısında artış oranı % 36'dır. 2011 yılında 84 bin çocuk suçluluğu bildirilmiştir. Bu suçlar, okullara sıçrayarak öğrenci ve öğretmenlere yönelmiştir. Bakanlığın bu döneminde bunların ıslahına yönelik hiçbir ciddi çalışmaya rastlanmamıştır. Sınavlarda yapılan hatalar, eksik soru basmalar, soruların çalınması hem devlet kurumlarının itibarını düşürmüş hem de Türkiye'nin geleceği olan gençlerin umutlarını bitirmiş, geleceğini söndürmüştür. Sayın Bakan "Normal vatandaşlarımızın çoğunluğu bizi destekliyor. Bakın, biz istemiyoruz ama vatandaşlar 60 aylık çocuğunu bile okula göndermekten yana. Eleştirilerin bir kısmı PKK kaynaklı. Çocuklarımızı erken yaşta okula alıp Türkçe öğreteceğiz, onları hayata hazırlayacağız. 'Rapor dahi almayın' diyenler PKK yanlıları. Bunu önlemek istiyor. Bir de laikçi kesim bu reformdan rahatsız oluyor." gibi ifadeleri ile kamuoyu nezdinde icraatları ile sıkıştığında, toplumun hassasiyetlerini dile getirip toplumu bölmeye ve parçalamaya yönelmiştir. Ülkemizin gelecek kuşaklarını yetiştirmekten sorumlu olan Millî Eğitim Bakanı Sayın Ömer Dinçer hakkında ekte verilen gerekçeler ile Anayasanın 98 ve 99'uncu, İçtüzüğün 106'ncı maddeleri uyarınca gensoru açılmasını arz ve talep ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Ülke ekonomisinin ithalata bağımlılığını artıran ve ülkemizi yabancı ürünlerin cenneti hâline getirerek millî sanayinin rekabet gücünü azaltan, ülkemizde yerli üretim konusunda çaba göstermeyen Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ve tüm bunların siyasi sorumlusu Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanı Nihat Ergün hakkında anayasanın 98 ve 99'uncu, TBMM İçtüzüğünün 106'ncı Maddeleri uyarınca Gensoru açılmasını Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına arz ederiz. Grup Başkan Vekili Grup Başkan Vekili Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye'nin 2002 yılından Nisan 2012 sonuna kadar, yani 10 yıl 4 ayda verdiği cari açık toplamı 316.4 milyar dolardır. Bu cari açığın büyüklüğünün ne anlama geldiğini görebilmemiz için, 2011 yılı milli gelirimizin (GSYH olarak) 770 milyar dolar olduğunu hatırlamamız yeterlidir. Cari işlem açıklarındaki artış eğilimi, ithalat bağımlılığını, ithal girdi oranlarını yükselterek üretim düzlemine yansımaktadır. Bu nedenle sanayi üretimi ve ihracat arttıkça ülke dışına giderek artan oranlarda katma değer ve istihdam taşınmaktadır. Bu cari açığın en önemli sebebi ülkemizin üretimsizliği ve yabancı sermayeye ve sıcak paraya dayalı büyüme politikasıdır. TÜİK verilerine göre Türkiye'de toplam imalat ve hizmet üretiminin yüzde 15,4'ünü yabancı sermaye kontrolündeki şirketler gerçekleştirmektedir. Ülke bazında bakıldığında üretimin yüzde 2,6'sı Almanya, yüzde 2,3'ü ABD ve yüzde 2'si Fransa kontrolündedir. Yabancılar iki sektörde kesin hâkim konumda; tütünde payları yüzde 90,4, ilaçta payları yüzde 51. Otomotiv, telekom ve bilgisayar sektöründe yabancı payı yüzde 50'ye gidiyor. Yabancı payı yüzde 30'u geçen toplam 9 sektör var. Sigorta ve bankacılık da dâhil yabancıların 11 sektörde büyük ağırlıkları var. Yabancı girişimler Türkiye'ye "yüksek teknoloji" yerine daha çok 'orta - yüksek' teknoloji getiriyor. "Düşük teknolojili" girişimler oranı, "yüksek teknolojili" girişimlerin iki katıdır. Bu verilerde göstermektedir ki ARGE, teknoloji geliştirme, inovasyon gibi, küresel rekabetin ana unsurlarının, Türkiye sanayisinin gündeminde ilk sıralarda yer alması gerekmektedir. Sanayimizi, sürdürülebilir rekabet gücü hedefine yaklaştıracak adımların süratle atılması, içinde bulunduğumuz kritik dönemde her zamankinden daha önemli hale gelmiştir. Kamu ve özel sektör işbirliği ile Türkiye küresel ekonomideki bu sıkıntılı dönemi başarıyla aşmalı ve değişimin kazananları arasında yer almalıdır. Geleceği tahmin etmenin en kolay yolu, onu şekillendirmekten geçmektedir. Sanayileşmenin temelinin, bilgi üretebilmekten geçtiğini de dikkate alırsak, teknoloji transferi ile kalkınma ve sanayileşmenin olamayacağı kesindir. Türkiye'nin kendi teknolojisini kendisi üretip, sanayileşme ile ulusal ekonomiye katkı sağlaması, bilim ve teknolojinin, toplumun bütün kesimlerini yakından ilgilendirdiği, bilim ve teknolojinin ülke sanayisinin yanı sıra ülkenin uluslararası arenadaki konum ve geleceğini belirleyeceği bilinmesine rağmen Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı bu konularda duyarsız kalmakta ve çözüm üretmemektedir. Ara malı üreten imalat sektörümüz ekonomi politikalarının gereği enerjiyi pahalı kullandırılırken, istihdam üzerindeki vergiyi yüksek öderken, kullandığı kredinin faizi yüksek tutulurken, pahalı üretime karşı Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı hiçbir önlem ve uyarıcı, tavır koyucu davranmamıştır. Dünya pazarlarında üretilen mallarla yerli ürünlerimiz rekabet edemez halde, düşük kur politikası, ara malları dışarıdan almayı cazip hale getirerek ithalatın patlaması konusunda da Sayın Bakan'ımızın engelleyici tutumu olmamıştır. Sanayimizi, yabancıların ülkemize yapacağı yatırımlara bağlanmasına, üretmeye değil de, hizmet sektörlerine dayalı büyümenin önünün açılması çalışmalarına kolaylık gösterilmesinin aracı olan politikaların uygulaması: Ülke ekonomisinin ithalata bağımlılığını arttıran ve ülkemizi yabancı ürünlerin cenneti haline getirerek milli sanayinin rekabet gücünü azaltan, ülkemizde yerli üretim konusunda çaba göstermeyen ve tüm bunların siyasi sorumlusu Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanı Nihat Ergün hakkında Anayasa'nın 98 ve 99'uncu, TBMM İçtüzüğünün 106. Maddeleri uyarınca Gensoru açılmasını Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına arz ederiz. Bilgilerinize sunulmuştur. Gensoruların görüşme günleri Danışma Kurulunca daha sonra belirlenerek oylarınıza sunulacaktır.
Sayın Başkan…
Buyurun.
Efendim, bizim on iki tane genel görüşme önergemiz vardı. Bunlar Genel Kurula sunulmadı. Oysa, İç Tüzük’e göre bunların Genel Kurula sunulması gerekiyor. Yani Başkanlığa, biz, genel görüşme, gensoru önergelerini birlikte vermiştik.
Sayın Başkan, anlayamıyoruz Grup Başkanvekilimizin söylediklerini.
Genel görüşmeyle ilgili…
Mikrofonu açarız, Sayın Grup Başkanvekilimiz yerine oturursa. Buyurun.
Sayın Başkan, efendim, bizim gensoru önergeleriyle birlikte verdiğimiz genel görüşme taleplerimiz vardı. Bilindiği gibi, bu genel görüşme taleplerinin öncelikle Genel Kurula sunulması gerekiyor ama bugün sunulmadı. Dolayısıyla Başkanlığın, sunuşlarında, bir bakıma Milliyetçi Hareket Partisi Grubuna mensup milletvekillerinin verdiği ya da grup adına verdiğimiz bu önergeleri neden sunmadığını, bir açıklama yapması gerektiğini... Bu, açıkçası İç Tüzük’e de aykırıdır, usule de aykırıdır.
Tamam Sayın Vural. Başkanlığa verilmiş ancak geliş sırasına göre sıraya konulduğu için her gün üçer üçer okunmak üzere sıraya konulmuş. Gelecek, okunacak efendim.
Efendim, hayır, böyle bir takdir yetkisi yok.
“Derhâl” diye bir hüküm var.
Derhâl Genel Kurula sunacaksınız…
İç Tüzük’ün gereği.
…dolayısıyla, lütfen, Genel Kurul sunuşları olarak bu görevin İç Tüzük gereğince yapılmasını istirham ediyorum. “Derhâl…”
İç Tüzük öyle söylüyor efendim.
İç Tüzük…
Ancak Sayın Vural sadece bugünkü değil, daha önce de verilen çok sayıda iş var, onlar sıraya konuldu. Niye bugün problem oldu, onu anlamadım ben.
Hayır efendim. Meclis araştırma önergelerini siz okudunuz…
Tamam.
…dolayısıyla Meclis araştırma önergelerinin okunmasıyla ilgili “derhâl” diye bir hüküm yok. Bu durumda bizim genel görüşme taleplerimizin derhâl gereğinin yapılması lazım çünkü biz bunların gündeme alınmasını isteyeceğiz. Okunmadan olmaz. Dolayısıyla okunmayarak bizim bunu gündeme almamız engellenmiş oluyor, denetim hakkımız engellenmiş oluyor.
Şimdi, Meclis Başkanlığına sunulan çok sayıda Meclis araştırması ve genel görüşme önergesi bulunmakta. Her gün üçer adet önerge okunmakta; geçmişten bu tarafa da yapılan bu Sayın Vural. Şimdi niye problem oldu, anlamış değilim gerçekten.
Problem, çünkü İç Tüzük’e göre “derhâl” diyor. “Derhâl”ın amacı sıraya değildir ki…
Ama şimdiye kadar hep aynı şey…
Araştırma önergeleriyle ilgili bunu yapabilirsiniz…
Tamam da, teamül, şimdiye kadar, sıraya konup burada üçer üçer okunması.
Efendim, sıraya…
Burada bir farklılık, ayrı bir ayrıcalık yapılmıyor ki bugünkü uygulamada.
Hayır efendim. Genel görüşmenin amacı burada İç Tüzük’te belirlenmiş, “derhâl” diyor. Yani derhâl nasıl olacak? Genel Kurula sunulması gerekiyor. Bugün açık bir şekilde nasıl gensoruları okuduysanız genel görüşme taleplerini de okumanız gerekiyor.
102’nci madde.
Sayın Başkanım, 102’nci maddede “…derhal gelen kâğıtlar listesine alınır…”
Devamını da oku ama Nurettin Bey.
Yani “derhâl” ifadesine lafzi olarak bakıldığında o bir yorum olur.
Devamını da oku.
Lafzi olarak bakıldığında “derhâl” ifadesi; “Bu istem derhâl gelen kâğıtlar listesine alınır.”
Efendim, hayır, orada nokta yok, virgül var. “Genel Kurula sunulur.” diyor.
Hayır, bu virgül eylemle ilgili virgül Sayın Başkan.
“Derhâl alınır, -virgül- Genel Kurula sunulur.” diyor.
Virgül eylemle ilgili; “Genel Kurula ve Hükümete.” duyurulur. Yani “Derhâl hükûmete duyurulur.” veya “Genel Kurula duyurulur.” demiyor. Tamam, lafzından giderek yorum yapıyoruz burada çünkü.
Ama Genel Kurula duyuracaksınız.
Bundan sonrası için yorum yapıyoruz Sayın Başkanım. Dolayısıyla, gelen kâğıtlar listesine alındıktan sonra, derhâl alındıktan sonra mesele yoktur.
Efendim, İç Tüzük’ün 104’üncü maddesinin üçüncü fıkrası: “Meclis araştırmasının açılmasında genel görüşme açılmasındaki hükümler uygulanır.”
“Açılmasında” diyor efendim, “sunulmasında” demiyor, “açılması kararında” diyor. “Açılması” ayrıdır, “sunulması” ayrıdır.
Gündemin altıncı bölümünde de zaten beraber işleme alınıyor.
Efendim?
Gündemin altıncı bölümünde de beraber işleme alınıyor.
Evet, açılması hâlinde karar verildiği zaman.
Hayır, ayrıca gündemin altıncı bölümüne bakarsanız, beraber işleme alınıyor zaten.
Gündemin altıncı maddesinde ne var efendim?
Tüm süreç aynı işliyor.
Efendim?
Gündemin altıncı sırasına bakarsanız, birlikte işleme alınıyor zaten.
Gündemin altıncı maddesinde ne var efendim, ne var? Beş var, altı yok ki.
Şu kapağı diyor Başkan.
Bu ön görüşmeler, açılmasına karar verilmişse olur. Meclis Genel Kurulu karar vermeden ön görüşme yapamazsınız ki zaten.
Sayın Başkan, duyurma işlemini yapmanız lazım.
Duyurma işlemi efendim.
Bu genel görüşme talebi, araştırma önergesi değil.
Efendim, eğer istenseydi “Derhâl Genel Kurula ve hükûmete duyurulur.” ifadesi kullanılırdı.
Efendim, genel görüşme önemli bir denetim vasıtasıdır. Bunun Genel Kurul tarafından bilinmesi gerekiyor.
Sayın Vural, buradaki zaten “açılma” kelimesi tüm süreci kapsayan bir kelime. Eğer istiyorsanız buyurun, tutum hakkında tartışma açabilirim yani. Üç dakika da süre veriyorum.
İstirham ediyorum, ben genel görüşme…
Hayır, tamam, birlikte çözüm bulalım, onun için söylüyorum ben yani. Ben “hayır” demiyorum şeye.
Ben diyorum ki: Lütfen, sunuşlarla ilgili tamamlamayın, bizim genel görüşme taleplerimizi de okuyun ki yarın bunların bir kısmının gündeme alınmasını isteyeceğiz biz. Okunması gerekiyor. Duyurulacak ki ben gündeme alınmasını isteyeceğim, teklif edeceğim belki.
Burada, “derhâl” zorunluluğu, Genel Kurulda…
Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 16’ncı Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. Sayın milletvekilleri, geçmiş dönemlerde de genel görüşme önergelerinin Başkanlığa sunulmasının hemen ardından Genel Kurulda okutulmadığı ve derhâl Başbakanlığa bildirilmediği görülmektedir. Örneğin, 21’inci Dönemde (8/18) esas numaralı Genel Görüşme Önergesi Başkanlığa 01/3/2001 tarihinde sunulmuş, Genel Kurulun 22/3/2001 tarihli Birleşiminde okunmuş ve Başbakanlığa 27/3/2001 tarihinde gönderilmiştir. Diğer bir örnek ise, yine aynı dönemde (8/20) esas numaralı Genel Görüşme Önergesidir. Bu önerge de 25/9/2001 tarihinde Başkanlığa gelmiş, 09/10/2001 tarihinde Genel Kurulda okutulmuş ve 12/10/2001 tarihinde Başbakanlığa gönderilmiştir. Benzer şekilde diğer dönemlerde de benzer uygulamalar görülmektedir.
Peki, şimdi Başbakanlığa gönderildi mi efendim bunlar?
Zaten ben açıklamamda söyledim Sayın Vural “Gönderilmedi.” diye. Biraz önce soruldu, gönderilmediğini söyledim ben size.
Peki, Sayın Başkanım, anlaşılan tutumunuzda bir değişiklik olmayacak.
Evet.
Şimdi, İç Tüzük’ün 104’üncü maddesine göre bu “derhâl” konusunu gelen kâğıtlara izafe ettiğiniz anlaşılıyor ama 5 Kasım Pazartesi günlü gelen kâğıtların içerisinde de yok.
O da yok, doğru.
Yok.
Doğru efendim.
O zaman bu konuda da bir…
Okunduğu gün alınıyor efendim, okunduğu gün.
Efendim?
Okunduğu gün alınıyor derhâl.
“Derhâl” o zaman…
Benim söylediğimi söylüyor.
Şimdi, biraz önce Nurettin Bey dedi ki: “Derhâl gelen kâğıtlara alınması gerekiyor.”
Sayın Vural, biraz önceki açıklamalarımız onu da kapsıyor, yani Türkiye Büyük Millet Meclisinde bugüne kadar aynı uygulama yapılmakta. Yani bugün…
Şimdi, sizin lehinizde konuşan…
Benim söylediğimi söylüyor, benim açıklamam.
Sayın Başkanım, bunun derhâl gelen kâğıtlara alınmaması İç Tüzük’e aykırı değil mi?
Sayın Vural, bugün bu konuda farklı bir uygulama yapılmış değil, ben onu anlatmak istiyorum.
Peki, ben aynı şekilde şu soruyu soruyorum: Biraz önce örneklerini verdiniz. Bu genel görüşme ya da Meclis araştırması talepleri derhâl gelen kâğıtlara alınmamış mı?
Alınmamış.
Alınmamışsa, o zaman…
Alınmamıştır, evet.
Nasıl alınmamış?
Okunduktan sonra diyorum, okunmasıyla birlikte diyorum.
Efendim, öyle bir şey olur mu?
Hayır Başkanım, yanlıştır.
Öyle bir şey olur mu canım ya? O ancak gündeme alınmasıdır.
Maalesef, Türkiye Büyük Millet Meclisinde bugüne kadar aynı uygulamalar onlar için de geçerli efendim.
Sayın Başkan, o gündeme alınmasıyla ilgili husustur, şu gündem listesine girmesiyle ilgili husustur. Okunmadan…
Kaldı ki biraz önce açıklamalarımda da söyledim “Zaten grup önerisiyle de getirebilirsiniz.” diye.
Sayın Başkan...
Buyurun.
Ben Başkanlığın yaptığı uygulamadan bahsediyorum, diyorum ki… Bakın, İç Tüzük açık, diyor ki: “Derhâl gelen kâğıtlarda yayınlanır.” Değil mi?
Sayın Vural, ben de aynı şeyi söylüyorum, ben de diyorum ki derhâl yapılmadı şimdiye kadar tüm uygulamalarda, teamül hâlinde bu şekilde.
Hayır efendim, siz bildirilmemiş…
Yani, bugün farklı bir uygulama yok bu konuda.
Hayır, hayır, hayır, gelen kâğıtlarla ilgili bir şey konuşmadınız.
Evet, gelen kâğıtlarla ilgili söylüyorum, deminden bu tarafa konuştuğumuz gelen kâğıtlarla ilgili.
Hayır, bildirilme işini söylediniz siz, Genel Kurula bildirme işini söylediniz.
Siz sordunuz, ben de cevap verdim derhâl…
Efendim, siz Genel Kurul ve hükûmete bildirme tarihlerini verdiniz, gelen kâğıtlarda yayınlanma ifade etmediniz.
Sayın Vural, uygulama, Genel Kurulda okunduğu gün gelen kâğıtlara alınıyor ve daha sonra da, evet, hükûmete bildiriliyor.
Öyle bir şey olur mu? Sayın Başkan, böyle bir şey olur mu canım? Ya İç Tüzük… Böyle bir teamül olmaz.
Tartıştığımız şey aynı işte, onu söylüyorum ben.
Sonra da Genel Kurula bilgi verir.
Maalesef teamül bu, geçmişten…
İyi bak. Sayın Başkan, biz diyoruz ki… Okunmaması konusunu tartışırken, şimdi siz gelen kâğıtlara bile yazmam diyorsunuz.
Yazmam demiyorum Sayın Vural, lütfen… Niye öyle söylüyorsunuz ki?
Öyle diyorsunuz.
Hayır, öyle demiyorum ben.
Öyle diyorsunuz.
Benim sözlerim açık.
Öyle diyorsunuz.
Bu, 24’üncü Dönemde, bugün uygulanan bir hadise değil; 23’üncü Dönemde, 22’nci Dönemde, 21’inci Dönemde, 20’nci Dönemde, geriye doğru ne kadar giderseniz…
Sayın Başkan, hayır, hayır, hayır, öyle değil. Bakın, bu konuda -Nurettin Bey hatırlar- gelen kâğıtlarda basılmadığı için burada tartışma oldu, sonra siz orada gelen kâğıtlarda bastınız, ondan sonra görüşülebildi.
Bakın, Sayın Başkan, uygulama…
Yok öyle şey. Gelen kâğıtlarda derhâl bastırma zorunluluğunuz var.
Uygulama gelen kâğıtlar listesi dâhil eskiden olduğu gibi, hiç değişen bir şey yok.
Gelen kâğıtta yok.
21’inci Dönemde nasılsa şu anda da öyle.
Okunduğu gün gelen kâğıtlara alınıyor.
Bakın, Nurettin Bey, siz dediniz ki: “Derhâl gelen kâğıtlara alınması lazım.” İşte, pazartesi günkü gelen kâğıtlar, yok.
Bakın, ben şunu söylüyorum: 21’inci Dönemde, 20’nci Dönemde nasılsa bugün de öyle. Gelen kâğıtlar listesine alınması da dâhil olmak üzere söylüyorum.
Sayın Canikli, siz biraz önce kürsüden dediniz ki: “Derhâl olan gelen kâğıtlardır.” Şimdi sözünüzden cayıyor musunuz? Cayıyor musunuz sözünüzden?
Sayın Vural, o benim kanaatim, o benim görüşüm.
Evet, Sayın Vural, teşekkür ediyorum. Konu yeterince açıklanmıştır.
Efendim, bizim önergelerimize ambargo koyamazsınız!
Hayır, ambargo koyan yok efendim.
Siz gelen kâğıtlarda yayınlatmayarak bizim denetim yetkimizi fiilen kısıtlıyorsunuz, yok sayıyorsunuz. Gelen kâğıtlara basmak zorundasınız. Bu, İç Tüzük’ün amir bir hükmüdür. Okuyup okumamayla ilgili bir teamülden bahsettiniz ama derhâl kâğıda basmak zorundasınız. Milletten niye saklıyorsunuz? Meclisten niye saklıyorsunuz?
Teşekkür ediyorum Sayın Vural. Milletten hiçbir şey saklanmıyor. Geçmişten gelen teamül neyse devam ediliyor.
Geçmişle ilgili değil. Gelen kâğıtlarda, gösterin bakalım, geldiği zaman…
Gensoruların görüşme günleri Danışma Kurulunca daha sonra belirlenerek oylarınıza sunulacaktır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup oylarınıza sunacağım…
Sayın Başkan, gelen kâğıtlarla ilgili uygulamayla ilgili usul tartışması istiyorum.
Buyurun Sayın Vural.
Aleyhinde.
Lehte.
Lehte.
Lehte.
Lehte.
Aleyhinde.
Ama lehte aleyhte söz alıp da herkesin de lehte aleyhte konuşması gerekir yani burada Başkanlık eleştirilirken…
Sayın Başkanım, irademize ipotek koymayın. “Aleyhte” diye kaldırdım.
Hayır, Sayın Günal, niye çağırıyorsunuz ki? Anlaşılıyor sözünüz.
Hayır, niye bağırıyorsunuz? Bizim ne konuşacağımıza siz niye karar veriyorsunuz? “Aleyhte” diye söz istedik.
Ama yapılanda samimi olmak gerekir yani. Onu da söylemek hakkımız yani, kusura kalmayın lütfen. Siz çıkacaksınız…
Evet, görüyoruz samimiyeti! Sırayı doldurup doldurup teşekkür edip inenlere bir şey demiyorsun ama değil mi?
Milletvekillerinin samimiyetini test edecek konumda değilsiniz!
Evet, lehte yazıyorum efendim.
“Aleyhte” diye ben en önce kaldırdım.
Siz milletvekilinin samimiyetini nasıl test edersiniz?
Siz Başkanlığın samimiyetini test…
Önce siz samimi olun!
Tutanaklara bir bakın, önce ben söz istedim.
Evet, aleyhte başka, Sayın Günal’dan sonra?
Lehte Sayın Başkan.
Lehte.
İlk lehte ben istedim, tutanaklara bakın.
Bu grup ilk önce istedi.
Sayın Başkan, 4 arkadaş bu gruptan ilk önce istedi.
Evet, Sayın Nurettin Bey. Başka? Evet, usul tartışmasında lehte söz isteyen Nurettin Canikli, Giresun Milletvekili, buyurun.
Değerli arkadaşlar, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Şimdi, biraz önceki tartışmada arkadaşlarımız bu uygulamanın gerçekten eskiden beri bu şekilde yürütülegeldiğinden emin olmak istediler.
O net değil Nurettin Bey. Aksi uygulamalar var, ben bulup onları getireceğim.
İzin verin. Somut olarak, biraz ara verildi.
İki tane buldun, topu topu iki tane buldun.
Efendim, iki tane, yani…
Yani aksi uygulamalar içinde…
On üç yılda iki tane buldular.
Çünkü genel görüşme önergesi çok fazla kullanılan bir mekanizma değil biliyorsunuz.
Sayın Başkanım, aksi uygulamaları buraya getirdiğimizde ne diyeceksiniz?
Dolayısıyla olduğu kesin. Tartışmasız bir şekilde, benim biraz önce ifadeye etmeye çalıştığım tarzda ve onu doğrulayacak şekilde, önceki dönemlerden beri aynı uygulamanın devam ettiği çok net bir şekilde ortaya çıkmıştır.
Doğru değil. Aksi uygulamaların örneğini getireceğim şimdi.
Burada herhangi bir tereddüt, tartışma söz konusu değil. Yani son 22’nci , 23’üncü Dönemde yeni bir uygulama başlatılmamıştır bu konuda. Orada herhangi bir problem yoktur. Sadece bu konuda değil, aynı zamanda gelen kâğıtlara alınma konusunda da herhangi bir farklı uygulama söz konusu değildir. Geçmiş dönemlerde de aynı uygulama, gelen kâğıtlara alınma itibarıyla bu şu anda uygulandığı şekilde yürütülegelmiştir. Bir farklılık, farklı durum, arada bir değişiklik söz konusu değildir. Benim söylediğim şu: Bakın, oradaki “teknik” ifadesiyle “Gelen kâğıtlara alma” ifadesi Başkanlığın okunduktan sonra alma uygulamasıyla örtüşmemektedir. Bu ikisi farklı şey. Neden farklı? Çünkü gelen kâğıtlara atfedilen içerik farklıdır, ondandır. Yani aslında Meclis Başkanlığınca her gün gelen kâğıtlara alınır.
Almıyor, almıyor.
Fiilen alıyor aslında, bakın, fiilen alıyor. Bu benim yorumum, benim kanaatim. Hayır. Ama teknik anlamda, okunduktan sonra alıyor.
Olur mu ya? Okunduktan sonra alınır mı?
Fakat ben şunu söylüyorum: O sıraya konulması dahi bu gelen kâğıtlar listesine alınma anlamına gelir. Benim yorumum, kanaatim bu şekilde. Dolayısıyla 102’nci maddedeki bu şart, bu yönüyle, “derhâl” ifadesiyle yerine getirilmiş olmaktadır yani sunma sırasına giriyor, Başkanlığa veya Genel Kurula sunulma sırasına giriyor -önemli olan budur- işlem sırasına giriyor. “Derhâl” kelimesiyle bu yerine getirilmektedir. Dolayısıyla, bu anlamda, biraz önce Sayın Vural’ın söylediği noktada herhangi bir çelişki söz konusu değildir. Benim açıklamalarımda da çelişki söz konusu değildir. Yani Başkanlığın buna yüklediği, gelen kâğıtlara yüklediği anlam ile benim kastettiğim anlam farklıdır. Benim kastettiğim anlam sadece sıraya sokulmasıdır, işleme alınmak üzere sıraya sokulmasıdır. Bu da yapılıyor zaten ama Başkanlığın yorumladığı, uyguladığı anlamıyla -aynen öyle, uyguladığı anlamıyla- okunduktan sonra, Genel Kurula sunulduktan sonra gelen kâğıtlar listesine alınmaktadır. Durum budur. Bu noktada da Başkanlığın uygulaması doğrudur. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Aleyhte söz isteyen Mehmet Günal, Antalya Milletvekili.
Sayın Başkan…
Sayın Vural, Sayın Günal istedi.
Sayın Vural’a sıramı devrediyorum, sonrakinde ben söz alacağım.
Oktay Vural, İzmir Milletvekili, buyurun.
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; tabii, şüphesiz, Milliyetçi Hareket Partisi olarak başta şunu ifade etmeliyim ki büyükşehir belediye yasasıyla milletin seçme hakkını yok eden, köyünü ortadan kaldıran ve bölgesel yönetimlerin önünü açan bir tasarının görüşülmesinin ne kadar ötelenirse milletimiz için o kadar hayırlı olduğunu bu vesileyle ifade etmek istiyorum. Dolayısıyla, hayırsız olan bir işin Meclis Genel Kurulunda görüşülmemesini arzu ediyorum. Bu konu doğrudan doğruya İç Tüzük’ün amir hükmü. Diyor ki İç Tüzük’te: “Genel görüşme istemi derhâl gelen kâğıtlar listesine alınır.” Biraz önce Sayın Nurettin Canikli bu “derhâl” kelimesinin gelen kağıtlarla ilgili olduğunu ama Genel Kurula sunumla ilgili olmadığını söyledi. Şimdi, Sayın Canikli, yani ya şimdi söylediğiniz yanlış ya daha önce söylediğiniz yanlış.
İzah ettim Sayın Vural, izah ettim.
Dolayısıyla derhâl gelen kâğıtlara alınması lazım. Neden gelen kâğıtlara? Çünkü milletvekilleri neyin gelip gelmediğini öğrenmek istiyor. Bakın, gensoru önergeleri hemen alınmış. Bakın, alınmış hemen. 6 tane gensoruyu hemen almışlar pazartesi günkü. Dolayısıyla, milletvekillerinin bu konuda Meclis Genel Kuruluna sunulan araştırma önergeleri, soru önergeleri, bunların hepsinin alınması gerekiyor. Milletvekilinin haberi olacak. Şu gündeme alınıp alınmama konusu okunmadan sonradır zaten. Gündemde olmayan bir konunun görüşülmesi mümkün değil. Onun için, bu okunacak gündeme alınacak ki biz de bunun görüşülmesini isteyeceğiz.
Grup önerisi getirebilirsiniz.
Siz bir kanun teklifini gündeme almadan burada görüşülmesini temin edebilir misiniz? Yapamazsınız. Yapamazsınız.
Danışma Kurulu grup önerisi getirebilirsiniz.
Yapamazsınız. Gündemde olmayan bir konuyu görüşemezsiniz. O bakımdan, Sayın Başkan şunu söyledi, dedi ki: “Derhâl kâğıtlarda yayınlanmadı.” Biraz önce ifade ettiğiniz hangi konu gelen kâğıtlarda yayınlanmamış da ne zaman yayınlanmış? Burada okunduktan sonra olur mu? “Derhâl” diyor. Sizin için “derhâl” bir yıl sonraysa, altı ay sonraysa, üç ay sonraysa… Millet, niye atanamayan öğretmenlerin sıkıntısıyla ilgili verdiğimiz bir genel görüşme talebini burada dinlemesin? Niye perişan olan çiftçilerin, hayvancıların durumunu öğrenemesin? Muhalefetin de ne yaptığını öğrenmek istiyor.
Grup önerisi getirebilirsiniz Sayın Vural.
Buradaki gündemde yer alan hususlar dışında, bunlarla ilgili olarak bu genel görüşmelerin gelen kâğıtlara gelmesi milletvekiline saygının gereğidir. Bu milletvekilleri nereden öğrenecek neyin ne olduğunu? Bu bakımdan, uygulama yanlıştır. Derhâl kâğıtlara basılmasını temin edin bunların, derhâl. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] O bakımdan, bu uygulama yanlıştır. Derhâl, gelen her türlü milletvekili müracaatının gelen kâğıtlara basılması gerekmektedir. Arz ederim. Teşekkür ederim.
Lehte söz isteyen Ahmet Aydın…
Sayın Başkan, tutanakları inceletmeniz gerekir. 61’e göre söz, istem sırasına göre verilir. Tutanaklarda bu açıktır. Herkesten önce ben söz istedim. Bu bir söz gasbıdır. Lehte Sayın Ahmet Bey’e söz veremezsiniz.
Sayın Altay, sizi aleyhte yazdık.
Olmaz Başkanım, ben lehte söz istedim. Tutanaklar var burada.
Ama genel uygulama bir lehte, bir aleyhte söz olarak veriliyor.
Sayın Başkanım, tutanaktan daha büyük bir şey var mı burada sizi bağlayan, bizi bağlayan? Yok.
Hayır, tutanaklara da bakalım ama aleyhte ikinci…
Lütfen, ara verin, tutanaklara bakın. Göreceksiniz, ben herkesten önce söz istedim. Sözümü de kimseye yedirmem.
Anladım da Sayın Altay, ne anlatmak istiyorsunuz, anlaşılır gibi değil ki.
Nasıl?
Burada ikinci sırada sizi çağıracağız. Aleyhte söz isteyen…
Sayın Başkanım, lehte üç konuşmacıya söz verebiliyor musunuz, lehte?
Ama lehte söz istedi.
Nasıl? Üçüncü konuşmacıya mı vereceksiniz? Benim sıram var, sadece biz değiştik. Önce Sayın Oktay Vural… Beni çağırmadınız mı az önce?
Lehte 2 tane söz verirsiniz. Lehte benim. Tutanaklara bakmadan Sayın Aydın konuşamaz, asla.
Ama Sayın Günal’ın yerine ben Sayın Vural’ı çağırdım sanki.
Ben istedim zaten efendim. Usul tartışmasını isteyen benim, “Aleyhte.” diyen benim zaten.
Bakın, lütfen, doğru dürüst yönetin. Böyle bir şey olmaz.
Ne demek Sayın Günal?
Sayın Milletvekilimiz devretti.
Tabii yani şimdi çağırdınız. Sadece sıramızı becayiş yaptık.
Bu işi niye şahsileştiriyorsunuz ki Sayın Vural?
Şimdi de diyorsunuz ki: “Aleyhte verdim.” Böyle bir şey olur mu yahu?
Kendi aranızdaki bir tartışmadan dolayı hemen “Bu işi doğru dürüst yönetiyorsunuz…”
Yahu Başkan, aleyhte ben istedim.
Evet, doğru dürüst… AKP’nin Grup Başkan Vekilinin hakkı mı var?
Sayın Vural, yani çok çağırmakla bu işler çok iyi hallolur zannetmeyin yani, istediğiniz kadar bağırın.
Bir defa grup başkan vekilinin hakkı mı var? Milletvekilinin yok mu? Olur mu böyle bir şey?
Yani Türkiye Büyük Millet Meclisinin Genel Kurulunun yüksekliği çok fazla, istediğiniz kadar bağırabilirsiniz yani. Lütfen ama…
Sayın Başkan, tutanaklara bakın.
Sayın Başkan, tutanaklara bakın.
Kendi aranızda anlaşın, ona göre söz vereyim ben.
Bu gibi hâllerde tutanaklara bakılır.
Ben “Aleyhte.” diye el kaldırdım, o da “Lehte.” diye el kaldırdı. Lehte, burada arkadaşımız kaldırdı.
Kendi aranızdaki anlaşmazlıkları niye Başkanlığa yansıtıyorsunuz ki?
Ne anlaşması? Ben “Aleyhte.” dedim, o da “Lehte.” dedi. Size ne nereye konuşacağımız?
Sayın Başkan, bu kadar tartışmaya gerek yok, tutanaklara bakınız.
Yani çok bağırmakla da çözülecek bir iş değil yani, lütfen, sakin olalım.
Ben esas lehte konuşacağım Başkan yani esas, harbî yani.
Sayın Başkanım, bakın siz ne dediniz?
Bırakın televizyonları başında bizleri izleyenleri, Genel Kurul Salonunda bizleri izleyen milletimiz var yani, lütfen…
Sayın Başkanım, bakın arkadaşımız “Lehte.” deyince dediniz ki: “Siz lehte…”
Tutanakları getirteceğim ben. Önce lehte söz vereyim. Sayın Aydın…
Bakın, aynen şöyle dediniz…
Bir dakika… İş işten geçmiş olur Sayın Başkan.
Niye iş işten geçsin Sayın Altay? Sizden mi öğreneceğiz biz bu işi?
Lehte söz veremezsiniz.
Aleyhte söz istediniz siz.
Bakın tutanaklara…
Bakayım tutanaklara…
Aleyhte istemedi. Zorla mı aleyhte konuşturacaksınız ya!
Başkanım, aleyhte ben istedim, lehte Engin Bey istedi.
Sayın Başkan, ayıp yahu!
Sayın Altay, ortada “ayıp” diye bir şey varsa sizin tarzınız, sizin konuşma tarzınız. Eğer ortada ayıp diye bir şey varsa. Bu ayıp, çirkin kelimeleri kullanmak niye yani Türkiye Büyük Millet Meclisinde! Bir milletvekiline yakışacak bir şey mi!
Ben burada bir hak ihlaline uğramışken siz nasıl oraya tutanaklara bakmadan söz verirsiniz? Veremezsiniz Sayın Başkan!
Sayın Altay, burada partinizin Kâtip Üyesi var.
Tutanağa bakacaksın Başkan, tutanağa!
Bağırma lütfen Sayın Altay, oturun.
Sayın Başkan…
Arkadaşlar, sayın milletvekilleri, bağırmakla çağırmakla hiçbir şey halledilmez.
Sayın Başkan, siz dediniz ki…
Bakın, tutanağa bakın Sayın Başkan. Kendiniz aynen şöyle dediniz: “Lehte isteyip aleyhte konuştunuz.” dediniz.
“Aleyhte konuşmayın.” dediniz.
Bakacağız, tamam. Niye çağırıyorsunuz? Onu söylüyorum ben, bakacağız.
Bakın tutanağa.
Benim “aleyhte” hakkım nereye gidiyor?
Grup Başkan Vekilinin hakkı mı var, her seferinde…
Anladım da tutanak hemen gelmiyor ki. Niye bağırıyorsunuz, niye çağırıyorsunuz?
Sen benim hakkımı nasıl gasp ediyorsun? Ben önce istedim, bak tutanağa.
Beş dakika ara veriyorum. Ara verdikten sonra tutanaklara bakabilirim. Nerede bakacağım ben tutanaklara!
Kendiniz söylediniz ya! Kendiniz söylediniz “Lehte niye istiyorsunuz?” diye!
Sayın Başkan, aleyhte ben istedim. Lehte Engin Bey istedi.
Tutanaklara bakmadan buraya söz vermeniz doğru değil, o koltuğa yakışmaz!
Sayın Altay, siz söylediklerimi anlıyor musunuz bir defa öncelikle?
Anlamıyorum!
Anlamıyorsunuz.
Siz üç kere lehte söz vermeyeceksiniz!
“Ara vereceğim, tutanaklara bakacağım.” diyorum. Yine aynı şeyi yapacağım ben.
O zaman niye konuşuyor? Orada, konuşmacı niye duruyor?
Konuşmacı niye duruyor! Bitti lehteki.
Siz aleyhte istediniz çünkü.
Bitti lehteki…
Bitti lehte konuşmacı. Üç defa lehte…
Vallahi, zaman geçirmekse maksadınız, istediğiniz kadar çağırın, istediğiniz kadar konuşun. Orada serbestsiniz Sayın Altay. Millet izliyor, millet! Yazıktır, yazık!
O ne demek?
Yazıktır tabii.
Şimdiye kadar konuşmuştu bıraksaydınız.
Başkanım, siz üç defa lehte söz verebilir misiniz?
“Tutanaklara bakacağım, ara vereceğim.” diyorum. Siz orada çağırıp duruyorsunuz ki kendi konuştuklarınızı kendiniz duymuyorsunuz. Kusura kalmayın, lütfen.
Ama Beyefendiyi çağırdınız kürsüye.
Sayın Başkan, benim konuşmamı…
Yok senin konuşman kardeşim! Nerede var senin konuşman!
Tutanağa baksanız Sayın Başkan.
Sayın Aydın, lütfen oturun. Birleşime beş dakika ara veriyorum, tutanaklara bakacağım.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 16’ncı Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. “Sayın Vural - Sayın Başkan, gelen kâğıtlarla ilgili uygulamayla ilgili usul tartışması istiyorum. Başkan - Buyurun Sayın Vural. Sayın Vural – Aleyhinde. Ali Rıza Öztürk – Lehte.” Sırasıyla okuyorum. “Engin Altay - Lehte. Nurettin Canikli – Lehte. Ahmet Aydın – Lehte. Mehmet Günal – Aleyhte.”
Buna göre verin işte efendim.
Dolayısıyla ,Sayın Canikli 4’üncü sırada olmasına rağmen verdik, tabii ki konuşmuş oldu lehte.
Ötekini de verecektiniz itiraz etmeseydik.
6’ncı sırada Sayın Günal sizinki, sizinki hiç yok bir defa. 3’üncü sırada Sayın Altay.
Bir saniye… Bir saniye… Nasıl yokmuş benimki? Ne yazıyor? Ben herkesten önce istedim ama aleyhte kaç tane var baktınız mı?
Ama 6’ncı sırada sırasıyla buradaki listeye göre.
Bir saniye… Buradan bakar mısınız? Sizin bu tutanağınız… Herkesten önce Sayın Vural söyleyince ben söyledim, bir. Bir de lehinde isterse 10 tane isteyebilir, aleyhte kaç kişi görünüyor tutanağınızda?
Aleyhte 2’nci sırada, doğru.
E, tamam. Yani hemen, burada yeniden başlıyorsunuz Sayın Başkanım, böyle bir şey olur mu ya?
Tamam, konuşularak çözülür bunlar ama yüksek sesle konuşmanıza gerek yok. Hep söylüyorum yani çözülecek konular bunlar. Lehte Ali Rıza Öztürk, sıraya göre. Buyurun.
Ben Engin Altay’a devrediyorum.
Devir olmaz Sayın Başkanım.
Konuşmuyor. Peşinde ben varım zaten, “Konuşmuyorum.” dese de ben çıkacağım.
Buyurun Sayın Altay. Tamam.
Ondan sonra ben varım Sayın Başkan.
Hayır Sayın Aydın, sizden önce, lütfen.
3 tane yok Ahmet Bey, Tüzük’e bak Tüzük’e! 3 tane yok, 2 tane var.
Buyurun Sayın Altay. Tabii, sözü lehte istediniz biliyorsunuz.
Lehte istedim Sayın Başkanım.
Ben de hatırlatıyorum Sayın Altay.
Sayın Başkan, demin de dedim ki: “Başkanın yapabileceği bir şey yok.” Burada on yıldan beri süregelen bir yanlış iş yapılıyor. Şimdi, Başkanların oturdukları yerden, yanındaki iki Başkanlık Divanı üyesiyle bu Mecliste istedikleri gibi bir tasarrufa da hak ve salahiyetleri yok. Bu sebepledir ki İç Tüzük’te Danışma Kurulu diye bir müessese var, İç Tüzük’te Başkanlık Divanı diye bir müessese var, hepsinin altında da kırmızı plakalı arabaları var, bunlar ne işe yarar? Ve ayrıca, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı makamı, müessesesi var. Şimdi, bunların da hemen hemen hepsi hukuk fakültesi mezunu. Tabii genel bir tartışma vardır, “Hukuk fakültesinden mezun olmakla hukukçu olunmaz.” diye. Şimdi, hukuk işi yorum işidir. Kanun koyucunun koyduğu yazılı bir belgeyi, metni her neyse, çeşitli şekillerde yorumlamak mümkün yanlış algı da mümkün. Nitekim Ahmet Günal tutanaklara göre en son söz istemiş ama Sayın Başkan biraz önce ilk sözü Ahmet Günal’a verdi. Demek ki oradan, oturduğunuz yerden buradaki olayı doğru tespit edemiyorsunuz. Ancak… MEHMET GÜNAL( Antalya) – Mehmet, Mehmet. Mehmet Günal, özür dilerim. Şimdi, Sayın Başkan, esasen şunu da söylemek istiyorum. Bu aceleniz herhâlde şundan kaynaklanıyor. Kızılcahamam kampında Başbakanın, size “On gün Ankara’dan ayrılmayın.” diye bir talimatı var. O talimat size, bize değil. Başbakan, Türkiye Büyük Millet Meclisinin gündemini kendine göre dizayn edebilir, tanzim etmeye kalkabilir ancak Başbakan ve onun talimatından kaynaklı, Başkan Vekillerinin ve iktidar partisinin grup başkan vekillerinin, muhalefetin işini yapmasını bile hazmedememesini ben anlayamıyorum. Dünyada bir siz varsınız, dünyada. Dünyada bir siz varsınız, muhalefete dönüp dönüp “İşinizi niye yapıyorsunuz?” diyorsunuz. Ne yapacak muhalefet? “Aferin, ne güzel yapıyorsunuz.” mu diyecek? Bilin ki güzel –pek güzel yaptığınız bir şey yok da- bir şey yapsanız bile, muhalefet onun daha güzelini iddia etmek ve ortaya koymakla yükümlü bir müessesedir. Bu bakımdan, değerli arkadaşlar…
Sabahtan beri yapıyorsunuz. Sabahtan beri konuşuyorsunuz.
Keşke yapsanız. Niye yapmıyorsunuz!
Şunu hep söylüyorum, buradaki çoğunluğunuz, buradaki parmak sayınız…
Parmak sayısı değil, millet, millet.
…ciddi oylarda ara sıra fire de verse bu çoğunluğunuz size her istediğinizi yapma yetkisini vermez. Hiçbir zaman da böyle bir şey olamaz; bunu bilin.
Siz de millete alışın.
Muhalefeti…
Sayın Altay, teşekkür ediyorum.
Şimdi, biraz önce…
Bitti… Bitti…
Sayın Altay, lütfen ama…
Oradaki süre yanıyor.
Biraz önce Sayın Canikli’nin dediği…
İç Tüzük’ü ihlâl ediyorsun.
İki dakika orada duruyor orada da onun için. Önünde süre “iki dakika” yazıyor.
Sayın Altay, bunların hepsi İç Tüzük’ü ihlaldir efendim.
Sayın Başkan, sönmedi önündeki de onun için.
Efendim, geçen tartışmada hep üç dakika veriyoruz. Yanlışlıkla beş dakika verilmiş; düzelttik efendim. Zaten baştan sona, hep İç Tüzük’ü ihlal bunlar efendim.
“104’e göre bu işi tatbik edersek” dedi…
Sayın Altay…
Grup Başkan Vekilinin söylediğini söylüyorum. “104’e göre bu işe devam edersek” dedi… Ki öyle etmemiz gerekiyor bunun için biz buradan takip edeceğiz ayrıca da… “Burada muhalefet 10 tane, 50 tane genel görüşme önergesi verirse sonra burada kanun yapamayız.” dedi.
Sayın Altay, böyle bir usul yok ama… Lütfen…
Başkanım, ben sürem var diye konuşuyorum.
Süresi var.
Süre bitti.
Sayın Başkan, orada “1.59” yazıyor.
Ben vallahi sürem var diye konuşuyorum. Arkadaşlar, 104’ü, İç Tüzük’ü okuyun ve sonra muhalefetin ne kadar doğru olduğunu, haklı olduğunu görebilirsiniz. Oradaki -hep söylüyorum- el kaldıran iki ördek bir fili yenemez. Hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Vural.
Efendim, biraz önce tabii AKP Grup Başkan Vekili Sayın Ahmet Aydın kürsüye kadar çıktı, tabii istem sırası olduğu için. Eğer lehte bir şey varsa yerinden de söz verin, nezaketsizlik olarak kabul edilmesin.
Bunun takdiri kendisine ait Sayın Başkan.
Hayır, Sayın Günal’a verelim önce.
O bakımdan, lehte sözü varsa yerinden söz talebiyle bunu gerçekleştirebilir efendim.
Evet, aleyhte söz isteyen Sayın Mehmet Günal, Antalya Milletvekili. Buyurun.
Sayın Başkan, bu süre iyi kullanılamıyor. Millet yalan yanlış konuşuyor, aynısını bana da yaptılar.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkanım, bu açık bir şekilde muhalefetin sesini kısmaktır, açık bir şekilde İç Tüzük ihlalidir, bu yeni de değildir. Bütün derdiniz, bu büyükşehir belediye yasa tasarısının çıkması. Komisyonda aynısını yaptınız. İtiraz ettikten sonra, o 48 maddeyi şimdi redaksiyonla içine getirdiniz. İtiraz etmeseydik ne olacaktı? “Efendim, uygulama böyle.” Nerede uygulama? Defalarca burada yapıyorsunuz “İç Tüzük’ü bir sefer ihlal etsek ne olur?”a geliyorsunuz. E, şimdi direkt İç Tüzük yazıyor. “Efendim, vallahi önceki uygulama böyle.” İtiraz edilmediği zaman bu kabul edilmiyor, itiraz edildiği zaman… Bir sürü hak düşürücü süre yok mu hukukta? İçinizde bir sürü hukukçu var, grup başkan vekilleri konuşuyor. Suimisal emsal olmaz. Eksik kaldıysa o sizin hatanızdır. “Derhâl” ne demek Türkçe’de? Anında gelir demek. E, şimdi ne yapıyorsunuz? Muhalefetin ümüğünü sıkmak için denetim yetkisini elinden alıyorsunuz. Yani nedir derdiniz? Nereye söz verdiniz, anlamıyorum. Yani 7 maddede arada 70’ten fazla maddeyi geçirmeye çalışıyorsunuz. Peki, itiraz etmeseydik, o gün İçişleri Komisyonunda tartışmasaydık 7 madde olarak getirip bizi bugün burada töhmet altında bırakacaktınız.
38 olarak gelecekti.
Evet. Alt komisyondan öyle geçmedi, üst komisyondan da öyle geçmedi. Arkadaşlar bakınca 38 oldu. Kaçtı biliyor musunuz Nurettin Bey? 7 maddeydi, 7. İtiraz etmeseydik ne olacaktı? Demek ki itiraz ediyoruz ki yanlışınızı bazen görüp mecbur kalınca dönüyorsunuz ve burada bir hak varsa “Derhâl gönderilir.” diyorsa “Derhâl yayınlanır.” diyorsa… “Ben bunu önce yapmamıştım.” Şimdi yap, eksiğini düzelt, yanlışını düzelt. Böyle bir şey olabilir mi? Siz köyleri kapatacaksınız, siz belediyeleri kapatacaksınız, sonra televizyonu da kapatacaksınız yediden sonra. Alaca karanlıkta kimse duymadan, köylüler uyurken, vatandaşlar sabah tarlaya gideceğiz diye erkenden yatıyor, siz o arada bu kanunu zorlamayla çıkartacaksınız. Öyle mi? Ya, böyle bir şey olur mu? Bizim sesimizi kısmayın, denetim yetkimizi, yasama yetkimizi elimizden almayın. Sizinkini zaten Sayın Başbakan alıyor, sadece parmak kaldırıyorsunuz. Bırakın, muhalefet olarak bari biz yapalım, siz zaten yapma yetkisinde değilsiniz. Dolayısıyla, bu muhalefetin sesini kısmayın.
Kıstırmayız, kıstırmayız!
Denetleme yetkimizi verin. Hele hele, biz bunu yaparken yasal olarak Anayasa’ya dayalı, İç Tüzük’e dayalı haklarımızı kullanıyoruz. “Ben onu öyle istemiyorum…” Sayın Başkan, burada yazmış. Ses kayıtlarının incelenmesini talep ediyorum. Sayın Başkanım, herkesten önce, en öne, ayağa kalkıp buraya gelmiştim; kamera görüntülerine de bakın. Tutanakçı arkadaşlarımız o zaman eksik kaydetmiş. Bakıyorum “6’ncı sıradasın.” diyor. Aleyhte zaten 2 kişi söz istemiş. Yani o ara ben… Arkadaşlarımız niye lehte istediler sizce? “Aleyhte”yi ben zaten istediğim için onlar lehte istemek zorunda kaldılar. Sayın Başkan hatta dedi ki: “Efendim, siz niye lehte istiyorsunuz? Aleyhte konuşuyorsunuz sonra.” Bu söz sırasına göre. Kendisi de tasdik etti. Aşağısını koymamış arkadaşlarımız. Bak, “Lehte söz alıp da herkesin lehte, aleyhte konuşması gerekir, yani burada Başkanlık eleştirilirken…” diyor, devam ediyor. Tutanağın sonunda da var. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Saygılar sunuyor, teşekkür ediyorum.
Sayın milletvekilleri, İç Tüzük’ün “Gelen kâğıtlar listesi” başlığını taşıyan 51’inci maddesi hangi işlerin gelen kâğıtlara alınacağını göstermiştir. Burada sayılan işler, Başkanlığa verildiği günkü veya bir sonraki tarihli gelen kâğıtlar listesine alınmamaktadır. Gelen kâğıtlar listesine alınma, aynı zamanda “Anayasa ve İçtüzük’e uygun bulunarak işleme alınma.” sonucunu yansıtmaktadır. Bu nedenle, esas numarası aldıktan sonra yasama ve denetim önergeleri gelen kâğıtlar listesinde yayımlanmaktadır. Mesela kanun teklif ve tasarıları Başkanlığa sunulduktan hemen sonra değil, komisyonlara havale edilip “1/” ve “2/” şeklinde esas numarası aldıktan sonra gelen kâğıtlara alınmaktadır. Komisyon raporları, sıra sayısı alıp dağıtıldıktan sonra gelen kâğıtlara alınmaktadır. Meclis araştırması ve genel görüşme önergeleri ise Genel Kurulda okutularak bilgiye sunulmakla birlikte aynı tarihteki gelen kâğıtlar listesine alınmaktadır. Böylece, tutumumuzda bir değişiklik yok.
Sayın Başkan, derhâl gelen kâğıtlara almanız gerekiyor, bunlar mazeret değildir, düzeltiniz lütfen.
Teşekkür ederim.
Bu 51’inci maddedeki husus genel bir hükümdür. Derhâl hükmün –başka bir madde de vardır- lütfen, İç Tüzük’ün gereğini yapınız.
Teşekkür ediyorum Sayın Vural.
Yani, bir konunun yazılması niye rahatsız etsin Başkanlığı?
Yok, Başkanlığı rahatsız etmiyor efendim.
Başbakanlığı mı rahatsız ediyor?
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup oylarınıza sunacağım. 05.11.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Cemil Çiçek başkanlığındaki heyetin; Danimarka Parlamentosu Başkanı Mogens Lykketoft ve Hollanda Temsilciler Meclisi Başkanı Anouchka Van Miltenburg'un vaki davetlerine icabet etmek üzere Danimarka ve Hollanda'ya resmî ziyarette bulunması hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 6. maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. 06.11.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 06.11.2012 Salı günü (Bugün) yaptığı toplantısında, siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından Grubumuzun aşağıdaki önerisini, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. 02 Kasım 2012 tarihinde, Iğdır Milletvekili Grup Başkanvekili Pervin Buldan tarafından verilen (1732 sıra nolu), "Cezaevlerinde 12.09.2012 tarihinde başlayan süresiz dönüşümsüz açlık grevi ve tutsak ailelerinin yaşadığı sorunların" araştırılması amacıyla, Türkiye Büyük Millet Meclisine verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin, Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 06.11.2012 Salı günlü birleşiminde sunuşlarda okunması ve görüşmelerin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Sırrı Sakık, Muş Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, ben de hepinizi saygıyla selamlıyorum. Üç saattir burada tartışmalar yapılıyor ama ülkemizin temel sorunlarıyla ilgili bir tek söz bile sarf edilmiyor. Şimdi, bizim amacımız bu Meclis araştırma önergelerini Genel Kurula indirirken, Genel Kuruldaki çalışmaları engellemek değil. Bir sorun yaşanıyor ve elli altı gündür bu insanlar cezaevlerinde açlık grevindedirler ve her saat, her dakika ölüme yaklaşan bir süreci birlikte yaşıyoruz ama ne hikmetse bu konuda dün, Hükûmetin, yani sözcüsünün açıklamalarından sonra Parlamentoda çok fazla bir sese tanıklık etmedik. Evet, olumlu sesleri olumlu buluyoruz. Yani dün Bülent Arınç’ın Bakanlar Kurulu sonrası yaptığı açıklamayı olumlu buluyoruz. Adalet Bakanının Sincan’daki görüşmelerini olumlu buluyoruz. Bugün, yine Sayın Adalet Bakanının, Sayın Cumhurbaşkanıyla şu an görüşmelerini olumlu buluyoruz ama salt görüşmeler temelinde kalmamalıdır. Yani bu insanların talebine hepimizin kulak vermesi gerekir. Bu insanlar elli altı gündür neden açlık grevindedirler? Üç talepleri var ve bu taleplerin ahlaki, insani, vicdani olduğunu da hepimiz söylüyoruz. Ana dilde eğitim talebi vardır, ana dilde savunma talebi vardır. Ve uzun süredir İmralı’da bir tecrit politikası uygulanıyor, bu tecrit politikasını derhâl bitirin, çünkü yasanıza, Anayasa’nıza karşı suç işliyorsunuz. Bu tutsaklar da dönüp diyor ki: “Bakın, bir yılı aşkın bir süredir tecrit politikası uyguluyorsunuz ama bu tecrit politikaları ölümleri durdurmadı. Bu tecrit politikalarından bugüne kadar 1.037 tane genç insanımız, çocuk, asker, gerilla, polis, sivil yaşamını yitirdi. Demek ki sizin tecrit politikalarınız sonuç vermiyor. Onun için müzakereler ve diyalogların önünü açın.” diyorlar. Bunu yaptıklarında, Hükûmet çıkıp açıkça… Başbakanın açıklamaları: “Açlık grevinde kimse yok, ölüm orucunda kimse yok.” diyor. Adalet Bakanının açıklaması: “668 kişi” diyor. Bugün 707 kişi bizim verilerimize göre açlık grevindedirler ve elli altıncı gününü yaşıyorlar. Bu sorunu çözmek yerine gündemi farklı alanlara taşımak adına Sayın Başbakandan zaman zaman duyduğumuz açıklamaları Kızılcahamam’daki kampta yeniden gördük. Bu sorunu çözmek, diyalog aramak, müzakere aramak yerine yine seçim meydanlarına -daha önce yaptığı gibi, Sayın Kılıçdaroğlu’nun da dediği gibi- elinde bir iple, bu sefer “İdam!” diye bir süreci başlattılar. Sevgili arkadaşlar, bakın, bu “idam” sözcüğünü, eğer siz Öcalan’ı idam etmek üzere bunu gündemleştiriyorsanız hukuken de doğru değil, siyaseten de doğru değil ve kardeşlik projesi adına da doğru değil. Geçmişte devrimciler yargılanırken, DİSK genel başkanı da sıkıyönetimlerde yargılanırken, savcı onun için de “idam” diyor. Rahmetli Baştürk dönüp diyor ki: “Sayın savcı, siz beni asamazsınız, ancak ceketimi asabilirsiniz.” Şimdi, Türkiye’nin geldiği bu noktada, hâlâ Kürtleri idamla terbiye etmek, bu, demokratik çözümü hayata geçirmek gerekirken idam etmek yani yeniden bizim toplumsal dokularımızı bir seçime heba etmek, yerel seçimler, Cumhurbaşkanlığı seçimi için yani milliyetçi dalgalara yeniden oynamak -gerçekten hep de söylediğimiz gibi- aramızdaki köprüleri yıkar, bizim kardeşlik hukukumuzu zedeler. Bu çözüm, doğru bir çözüm değildir. Bakın, bu açlık greviyle ilgili Cumhuriyet Halk Partisinin cezaevine giden komisyonunun açıklaması şu: “Bir adım ötesi ölümdür.” diyor ama ne hikmetse bu konuda sizin bir türlü duyarlılığınızı göremiyoruz. Özellikle ben, bölgedeki Kürt kardeşlerime, Kürt milletvekili kardeşlerime, AKP’deki Kürt milletvekili kardeşlerime sesleniyorum; AKP içerisindeki vicdanlı insanlara sesleniyorum: Bu sorun, sadece bizim sorunumuz değil yani insanlık adına, ölümleri durdurmak adına sizi göreve davet ediyoruz. Biz, BDP olarak bir tek insanın burnunun kanamasını istemiyoruz. Bu süreci başlatan da biz değiliz, ama biz, bütün çağrılarımızla bu süreçte ölümün olmaması gerektiğini söylüyoruz, ama bizim çağrılarımız salt yetmiyor, sizin de bu konuda çıkıp, Hükûmete “Ne yapmak istiyorsunuz kardeşlerim yani, bir ölüm olursa hiç kimse bunun altından çıkamaz...” Bakın, Yaşar Kemal diyor ki: “Açlık grevi tutanların oğulları, babaları bu mücadelede taraf olacak, böylelikle bir nesil yok olacak, ya ölecek ya sakat kalacak.” Bir tehlikeye işaret ediyor. Zülfü Livaneli ne diyor? “İnsanların onurlarına, haysiyetlerine, şereflerine seslenmek ayrı, ama bu kavramlarla oynamak ayrıdır.” diyor. İktidara bu çağrıda bulunuyor. Sanatçılar ne diyor? “İktidarın geçici yürütücü güçleri, lütfen insan olun, tutsaklara kulak verin, kibrinizin tutsağı olmayınız.” Aynı şeyi biz de söylüyoruz, mazlumun ahını almayın. Alanların ortak bir yönü vardır, er geç kaybederler ve halka hesap verirler. Şimdi, bu kadar bir vahim süreci birlikte yaşıyoruz. Daha önce burada Bursa’daki olayları da gündeme getirmiştik. Bursa’da açlık grevleriyle ilgili, oradaki ailelerin hassasiyetleri ve aileler “Çocuklarımız ölmesin.” diye kamuoyu oluşturmak adına sokağa çıktıklarında belli grupların saldırısına uğramıştı. Bu saldırı gerçekleşirken Bursa Valisi aynen şöyle diyordu: “Suçlu kim olursa olsun, benim evladım bile olsa eline kelepçeyi ben vururum, polise veririm; bunu herkes böyle bilsin.” Şimdi, ben size sesleniyorum. Bakın, Bursa’da Bursa milletvekili, Cumhuriyet Halk Partisinden, AKP’den milletvekili arkadaşlarımız var. Bursa’da olup bitenleri bir bütün olarak gördüler. Bursa’da kimin kime karşı saldırı düzenlediğini de hepimiz biliyoruz, medyadan da gördük. Şimdi, bu grubun malum işaretlerine bakın, ellerindeki sopalarla nereye saldırı düzenlediklerini hep birlikte görüyoruz. Bakın, nereden saldırının geldiğini görüyoruz. Şurada yine aynı malum işaretler ve tekbir sesleriyle Kürt evlerine saldırı gerçekleşiyor. Şimdi, burada, ellerinde sallamalar, döner bıçakları… Kimden saldırının geldiği ortada. Şimdi burada, ellerinde baltalar… Ve bunların hiçbiri gözaltına da alınmıyor, saldırıya maruz kalan ve yaralanan insanlar gözaltına alınıyor ve mağdur olan insanlardan 5’i de tutuklanıyor. Şimdi, işte Bay Vali, Bursa Valisi bu. Bu saldırıların mimarı siz ve sizin denetiminizde olan polislerdir. Eğer adaletten… Hani “Benim çocuğum da olsa eline kelepçeyi vuracağım.” diyorsun. İşte suçüstü yakalanmışsınız. Malum kişiler sizin denetiminizde Kürtlerin evlerine saldırı düzenlemiş. Ve milletvekili arkadaşlarımız gidip gördüler orada. Oradaki işyerlerinin yerle bir edildiğini, evlerinin talan edildiğini görüyorlar ve orada bu saldırıyı gerçekleştirenlerle ilgili bir tek kişi gözaltına alınmıyor. Ve biz de zaman zaman, evet, bam telimize basarsanız biz de çıkıp söyleriz. “Efendim, tehdit ettiler.” Biz kimseyi tehdit etmiyoruz, diyoruz ki: Ey devlet, ey Vali, ey İçişleri Bakanı, ey polis, cinayeti işleten ve soruşturan sizseniz failler bulunmuyorsa, mağdurları içeri tıkıyorsanız bir tek şeyimiz kalmıştır: Size karşı direnmek, zulme karşı direnmektir. Bizim şu an yaptığımız budur. Biz bunları söylerken “Devleti tehdit ediyorlar.” diyorlar. Eğer devlet benim hukukumu korumuyorsa, devlet benim oradaki vatandaşımın can, mal güvenliğini korumuyorsa, evet, azdan az gider, çoktan çok gider. Devlet de aklını başına toplamalıdır. Böyle bir şey…
Şemdinli’de on bir yaşındaki ölen çocuğun hayatı hayat değil mi?
Biz, bunu da tasvip etmiyoruz, asla tasvip etmiyoruz.
Sen “Açlık grevini bitirin.” demiyorsun! Çağrı yapsana burada.
Bakın, asla tasvip etmiyoruz.
Ölmesin insanlar. Yapmayın!
Şimdi, bakın, bunun arkasına sığınmayın. Bunu da tasvip etmiyoruz. İnsan hayatına yönelik her türlü şiddetin karşısında olduğumuzu yüzlerce kez söylüyoruz. Şemdinli’de…
Ne yapacak ya!
Şimdi, burada günlerdir biz çağrı yapıyoruz.
Teşekkür ediyorum.
Niye “Açlık grevini bitirin.” diye çağrı yapmıyorsun?
Şemdinli’deki olayın arkasına sığınmayın. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Siz Roboski’deki komisyonun Başkanıydınız, Roboski’de ne oldu söyler misiniz?
Sayın milletvekilleri, lütfen… Sayın Sakık, teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan, iki dakika daha…
Vermiyorum; hayır, öyle usul yok.
Sayın Başkan…
Hayır, yok; öyle bir usul yok Sayın Sakık, biliyorsunuz.
Peki, böyle bir usul var mı?
Siz konuşuyorsunuz, onlar da konuşuyorlar karşılıklı. Her zaman oluyor yani. Teşekkür ediyorum.
Sizde adalet yok!
Bu da adaletsizlik değil mi hemen?
Siz Komisyon Başkanıydınız. Roboski de bir insanlık suçudur, Şemdinli de. Aynı şeyi söylüyoruz ama siz…
Sayın Sakık, lütfen ama ya!
“Çağrı yap.” diyorum, yapmıyorsun!
Ya niye yapacak çağrıyı sen dedin diye? Sen Hükûmete çağrı yap!
Peki, Şemdinli’nin…
Sayın Sakık, yerinize oturunuz, oradan konuşunuz lütfen.
Ben size belgelerle konuşuyorum. Yani orada bir bomba patlıyorsa, o bomba patlıyorsa Bursa’daki can değil mi? El vicdan ya!
Grup önerisi lehinde söz isteyen Hilmi Bilgin, Sivas Milletvekili.
Düzeltiyorum, aleyhinde söz isteyen.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Barış ve Demokrasi Partisi Meclis Grubunca, cezaevlerinde başlayan açlık grevi sebebiyle hükümlü, tutuklu ve ailelerinin yaşadığı sorunların araştırılması için Anayasa’nın 98 ve İç Tüzük’ün ilgili maddeleri gereğince Meclis araştırması açılması yönündeki taleplerin gündeme alınması için verilmiş olan grup önerisinin aleyhinde söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle heyetinizi ve aziz milletimizi saygıyla selamlıyorum. Sözlerimin başında, 3 Kasım 2002 tarihinde yapılan seçimlerle iktidara gelen ve o günden bugüne kadar ülkemize ve aziz milletimize hizmet eden, devletle millet arasındaki tüm engelleri kaldıran, devlete hizmet eden anlayış yerine millete hizmet eden devlet anlayışını hâkim kılan ekibe, kadrolara, başta Başbakanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan olmak üzere bugüne kadar hizmet etmiş herkese teşekkür ediyorum. Şunu da açıkça belirtiyorum ki, bizler AK PARTİ kadroları olarak, 14 Ağustos 2001 ruhunu taşımaya devam ettiğimiz müddetçe daha nice on yılları aziz milletimizle birlikte kutlayacağız. Değerli milletvekilleri, grup önerisinin içerisini incelediğimizde, ceza infaz kurumlarında bulunan PKK, KCK terör örgütü hükümlülerinin, tutuklularının ceza infaz kurumlarına vermiş oldukları dilekçelerinde ileri sürdükleri İmralı F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan Abdullah Öcalan’a uygulanan sözde hukuksuz tecridin son bulması, müzakerelerin başlaması için sağlık, güvenlik ve özgürlük şartlarının oluşturulması; askerî operasyonlara, siyasi, yargısal ve psikolojik saldırılara son verilmesi, sözde inkâr ve imha politikalarının son bulması, Kürt kimliği ve Kürtçe ana dilde eğitim hakkı gibi ceza infaz kurumlarının koşullarıyla hiçbir ilgisi olmayan taleplerle süresiz açlık grevi eylemlerine başlamışlardır. Hükümlü ve tutukluların talepleri irdelendiğinde, ortaya koydukları nedenlerin tamamı da kendi konumlarıyla ilgili değildir. Bu taleplerin hiçbirisi tutuklu ve hükümlülerin kişisel durumları ve cezaevi şartlarıyla ilgili bulunmamaktadır. Bu taleplerin tamamını siyasi ve ideolojik talepler olarak görmek mümkündür. Yine, bu durum, dışarıda yürütülen, kana dayalı sürdürülen siyasi hesaplar için ölüme sürükleme oyunudur. Açlık grevine sürükleyen nedenler Hükûmetten kaynaklanan nedenler değildir. Bu grevlerin tetikleyicisi terör örgütüdür. BDP yetkilileri eğer samimiyseler kalksın ve açlık grevlerinin bitirilmesi yönünde samimi iradelerini ortaya koysunlar. Biz, millet olarak, BDP yetkililerinin samimiyetini bu çağrıyı yaptıkları anda göreceğiz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; açlık grevi yapanların temel talepleri irdelendiğinde, bu nedenlerle açlık grevi yapılmasının hiçbir mantıksal, hiçbir hukuksal ve hiçbir vicdani dayanağı yoktur. Neden yoktur? İmralı F tipi yüksek güvenlikli cezaevinde hükümlü olarak bulunan Abdullah Öcalan ağırlaştırılmış müebbet hapse mahkûm bir kişidir. Son iki-iki buçuk yıldan beri Abdullah Öcalan aynı konumda bulunan hükümlülerle cezasını çekmektedir. Ayrıca, hükümlü, istediği zaman yakınlarıyla görüşme imkânına sahiptir. Bunun için ya yakınları talepte bulunacaktır ya da kendisinin istemesi gerekmektedir. Türkiye bir hukuk devletidir, herkes aynı haklara sahiptir. Onun için, hukuk ne gerektiriyorsa Öcalan’a da o imkânlar tanınmaktadır. İkinci husus: Sözde imha ve inkâr politikalarının son bulması talebidir. Türkiye’de 2002 tarihinden itibaren her türlü inkâr politikasına son veren, vesayeti kaldıran, devletle milleti barıştıran AK PARTİ’dir. On yıldan bu yana gerek dil gerek kültür gerek insan hakları alanında Anayasa, yasa ve idari tedbirlerle hemen hemen bütün inkâr ve ret politikaları ortadan kaldırılmıştır. Bugün artık Türkiye’de Kürtçe konuşulmaya, öğrenilmeye başlanmış, radyo ve televizyonlarda Kürtçe yayınlara başlanmış, cezaevlerinde ana dilde görüşme imkânı başlamıştır. AK PARTİ hükûmetleri bugüne kadar her türlü ret ve inkâr politikalarını yok etme yönünde irade koymuş ve bundan sonra da bu, böyle olacaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugün itibarıyla terör örgütü sivil - asker, Kürt - Türk ayrımı yapmadan kan dökmeye devam etmektedir ve bunu bir amaç edinmiştir. Terör örgütünün kanlı saldırıları sonucu sönen ocaklar karşısında tepkisiz olanların barıştan, kardeşlikten ve insan haklarından bahsetmesinin hiçbir anlamı yoktur. Kürt – Türk, sivil – asker demeden masum insanlara karşı işlenen cinayetleri kınamayanlar ve açıkça terörle arasına mesafe koymayanlar bu cinayetlerin bir parçasıdır.
Roboski’yi de kınıyor musun, onu da söyle.
Ben bu yüce kürsüden açlık grevinde olanların anne ve babalarına sesleniyorum...
Roboski için ne düşünüyorsun?
Çocuklarınızı birilerinin kirli emellerine alet etmeyin.
Senden önce Başbakan onları söylüyordu.
Onlar sizin sıkıntınız, çileniz üzerinizden parlak bir gelecek kurmak istiyorlar. Onlar masum Kürt vatandaşlarımızın çocuklarını okula göndermezken kendi çocuklarını yurt içinde ve yurt dışında en iyi kolejlerde okutuyorlar. Bunu biz milletimizin takdirine sunuyoruz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Hükûmetimiz açlık grevlerinin bitirilmesi, sona erdirilmesi için üzerine düşeni yapmış ve yapmaya devam edecektir. İnsan canı ortadayken herkesin samimi olarak çözüme katkı sunması gerekmektedir. Meclis araştırma komisyonları süreli çalışan komisyonlardır. Oysa Meclis çatısı altında çalışmalarına devam eden ve bünyesinde Cezaevlerini İnceleme Alt Komisyonu bulunan İnsan Hakları Komisyonunun çalışmaları devam etmektedir. Önergeye konu olan iddialar bu Komisyon tarafından araştırılabilecek konulardır, bu nedenle grup önerisinin aleyhindeyiz. Bu vesileyle heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ediyorum. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Oğuz Oyan, İzmir Milletvekili.
Değerli arkadaşlarım, bugüne kadar AKP’nin Kürt sorununda uyguladığı politikalara bir bakın yani bir ileri, iki geri ya da bazen iki ileri, bir geri; bazen bir ileri, bir geri; ne yaptığını bilmez, çelişkili, tutarsız politikalar. Bu politikalardır ki, bugün, böylesine bir açlık grevinin zeminini oluşturmuştur. Bu politikalar oportünist politikalardır. AKP’nin politikaları seçime endeksli, fırsatçı politikalardır. Dolayısıyla bu politikalar sürekli hayal kırıklıkları yaratan politikalardır. PKK’ya tutamayacağı sözler veren -Oslo’da ve başka mekânlarda, bilmediğimiz- umut pompalayan ama arkasından sürekli olarak hayal kırıklıkları yaratan bir politikadan bahsediyoruz. Habur’da hukuku ve yargıyı, bağımsız yargıyı çiğneyeceksin, tepkiler üzerine bu defa KCK operasyonları başlatacaksın. Yani böyle bir anlayış, böyle bir tutarsızlık nasıl savunulabilir? Bir taraftan, Başbakanın kendisi “Sayın Öcalan” diyecek; arkasından, “Sayın Öcalan” dediği için insanları tutuklayacaksın; seçilmiş belediye başkanlarını herhangi bir şekilde bir kaçma şüpheleri olmadığı hâlde tutuklu olarak yargılama kararı vereceksin. Bu haksız tutuklamalar, bu sürekli olarak çaresizliğe itilmiş insanlar sonuçta nasıl yapacaklar? Bir: Terörü azdıracaksın çünkü sürekli olarak umut ve hayal kırıklıklarını peş peşe yaratan bir iktidarsın. Bu, terörü azdırır, ki azdırdınız geldiğinizden bu yana. İkincisi de bu tür çaresizlik grevlerine, insanların kendi bedenleri üzerinden bir hak talebine yönelmelerine yol açarsınız. Yani bu zikzak politikaları, bu açlık grevlerinin doğrudan sorumlusudur. Dolayısıyla bizzat Başbakandır bu işin sorumlusu. Tabii, grevler, siyasi… Yani, AKP, şimdi, savunuyor “Bunlar siyasi talep.” Tabii, siyasi olacak; senin baskın siyasi, senin baskın hukuksuzluk, karşılığı da siyasi olacaktır. Değerli arkadaşlarım, ikinci bir konu: Sadece KCK davaları değil, aslında KCK ve Ergenekon, bunun içine Balyoz’u da katın, Oda TV’yi katın, hatta İzmir Büyükşehir Belediyesi yargılamalarını katın.; bunlar, zıtların birliğini gösterir Türkiye’de. Yani aslında zıt gibi görünen ama aslında ortak olan… Ortak temeli nedir? Ortak temeli, hukuksuzluktur; ortak temeli, iktidarın yargıyı bir silah olarak kullanmasıdır. Bunların ortak temeli, aslında tutukluğunun yargısız infaza dönüştürülmesi olayıdır. Hepsinde benzer bir mantığı görüyorsunuz ve bu mantık aslında bir çifte standartla birlikte gidiyor. Bir taraftan Hizbullah davasında hükümlüleri bırakacaksınız, böyle ellerini kollarını sallaya sallaya gidecek; bir taraftan Deniz Feneri’nde, siz uzun tutukluluk sürelerini gerekçe göstererek 6 tutukluyu serbest bırakacaksınız, tam çelişkili ve çifte standart uygulamasına örnek olarak, öbür taraftan da insanları ne zaman bu tutukluluk süresinin biteceğini bilmeden içerde tutacaksınız, üstelik bunların arasına seçilmişler de dâhil olmak üzere. Aslında bu hukuksuzluk, bu adaletsizlik adında “adalet” kelimesi de olan AKP’nin kartviziti hâline gelmiştir. AKP, adaletsizliğin ve hukuksuzluğun temeli olmuştur. Deniz Feneri davası bile sadece bunun örneğidir, Deniz Feneri savcılarının yargılanması bunun tek başına örneğini oluşturur. Değerli arkadaşlarım, bir başka konu: Bu grevlerin sorumluluğu kadar, çözümsüzlüğünün de iktidar partisine ait olduğunu gösteriyor bize. Yani düşünün ki bir Başbakan alay ediyor, “Bunlar asla açlık grevi değil, içlerinde bir kişi var açlık grevinde, diğerleri yemek yiyorlar.” falan diyor. Yani bir iktidardan beklenen ilk önce vicdan sahibi olmasıdır. Yani, bu tür insan hayatını içeren konularda “Acaba ben ne yaparım, nasıl ikna ederim de bu uygulamadan bu insanları vazgeçiririm.” olmalı idi. Oysa bunu yapmamıştır, tam tersine insanların taleplerini alaya alarak, gayriciddi bir tavır sergileyerek, âdeta kışkırtıcı bir tavır içinde olmuştur. Yani, şimdi, tabii, bu ne perhiz bu ne lahana turşusu. Şimdi de ana dilde savunma hakkıyla ilişkili bir madde getirilmek isteniyor. Peki, yani, bu başından beri zaten talep edilen meseleydi. Başından beri siz zaten bu KCK davasını bu şekle getirerek… Yani bu çelişkili politikalarla, bu siyasi talebi gündeme bizzat sizin uygulamanız getirmişti. E, şimdi, bir de böyle bir öneriyle, galiba böyle bir hazırlıkla geliyorsunuz. Gerçekten bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu. Yani, birtakım yapılabilir şeyleri de şimdiye kadar yapmadınız. Yani, İmralı’yla ilgili bir talep mi var, tecrit mi var, görüşme ambargosu mu var? E, bunu çözebilirdiniz, daha ilk günden çözebilirdiniz. Varsa böyle bir şey, bunu yapmıyorsunuz. Değerli arkadaşlarım, insan yaşamına karşı duyarsızlık, bir iktidarın yapabileceği en son şeydir. Bir iktidar içeride olanların, cezaevinde olanların hayatından da sorumludur, öncelikle sorumludur. Bunu yapmayıp da son güne kadar çözüm aramayıp da bu insanları belki de ölmeseler bile sakat kalacakları bir sürece mahkûm etmek, bir iktidarın görevini yapmadığının en önemli kanıtlarından biridir. Değerli arkadaşlarım, şimdiye kadar Kürt sorununda iktidar tutarsız, samimiyetsiz ve fırsatçı politikalarla sorunu daha da işin içinden çıkılmaz bir hâle getirmiştir. 2009 seçimlerinde -yerel seçimlerinde- 2010 referandumunda ve 2011 genel seçimlerinde âdeta bir ateşkes, âdeta değil bir ateşkes, örtük bir ateşkes PKK ile sağlayarak, bunu aslında kendi seçim başarısı, kendi seçim fırsatçılığı için bir araç olarak kullanan bir iktidarın çözümün bir parçası olması beklenemez. “Demokratik açılım” adını verdiği bir projenin içini dolduramazken, bundan ana muhalefet partisine bile söz etmezken; bu arada Oslo’da görüşmeler yapıp bize bahsetmediği projelerini silah bırakmayanlarla görüşen ve bunu dahi Habur’da yüzüne gözüne bulaştıran bir iktidar çözümün parçası olamaz. “Çözümün yeri Türkiye Büyük Millet Meclisidir.” talebimiz bu koşullarda daha da önem, haklılık ve anlam kazanmaktadır. AKP’nin ilkesiz siyaseti Türkiye’yi daha fazla terör batağına itmiştir. Bir süredir Suriye’ye yönelik saldırgan politika hem Kürt sorununun uluslararasılaşmasına zemin hazırlamıştır hem de sınır aşırı terörün hedefi olması için yeni bir eşiğe getirmiştir Türkiye’yi. Bugün Türkiye’de -bakın, 6 Kasım YÖK’ün kuruluş tarihidir- üniversitelerde, bu arada Ege Üniversitesinde öğrenciler YÖK’ü protesto ediyorlar. Sizin de YÖK’ü değiştirmek üzere bir tasarınız var ya, onlar da YÖK’ü protesto ediyorlar. Ne yaptı iktidarınız? İktidarınız üniversite kampüslerine girdiler, yüzlerce öğrenciye gene biber gazını layık gördüler, gene onları gözaltına aldılar. Değerli arkadaşlarım, bu nasıl bir demokrasi anlayışı? Bırakın çocuklarımız, bırakın sizin çocuklarınız, bizim çocuklarımız özgürce ifade edebilsinler kendilerini. Nedir bu korku? Nedir bu tahammülsüzlük? Eğer siz bunları çözüm yoluna sokmak istiyorsanız yapacağınız ilk şey, insan hak ve özgürlüklerine saygılı olmayı öğrenmektir. İnsan hak ve özgürlüklerine saygılı olmayı öğrenen bir iktidar -ki bu bir öğrenme sürecidir ama bunu on yıldır öğrenemeyen nasıl öğrenecek gibi bir sorunla karşı karşıyayız- bu insan hak ve özgürlüklerine saygılı olmayı öğrenen, AB ilerleme raporlarında olduğundan daha fazlasını yaparak öğrenen bir iktidar, ancak Türkiye’nin önünü demokratik hak ve özgürlük açısından açabilen bir iktidardır. AKP İktidarı, ne yazık ki şimdiye kadar bu açıdan sınıfta kalmıştır. Türkiye’de AKP döneminde yüzlerce öğrenci tutuklanmıştır, yüzlerce insan cezaevlerine girmiştir, gazeteciler tutukludur ve son olarak da gördüğünüz gibi, açlık grevleriyle Türkiye’nin cezaevleri yeni bir dramın eşiğine gelmiştir. Bu nedenle BDP’nin sunduğu önergenin lehinde konuştum, lehinde olduğumu söylemek istiyorum. Teşekkür ederim.
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Recep Özel, Isparta Milletvekili.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; Barış ve Demokrasi Partisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince vermiş olduğu grup önerisi aleyhinde söz almış bulunmaktayım. Bugün gündeme getirmek istedikleri grup önerisi, geçen hafta 2 defa, aynı şekilde, cezaevlerindeki devam etmekte olan açlık greviyle ilgili burada görüşülmüş ve reddedilmişti, aynı konu tekrar bugün getirildi. Bizler de açlık grevinde bulunan cezaevindekilerin son vermesini istiyoruz. Dün Başbakan Yardımcımız Bülent Arınç Bey deklare etti “Bir an önce son verin.” diye. Meclis kürsüsünden, kendilerinin başka kişilerin siyasi emellerine alet olmamaları anlamında, kendi sağlıklarını düşünen… Cezaevlerindeki bu açlık grevine katılanların son vermesini buradan talep ediyoruz. Tabii ki Hükûmet birtakım adımlar atmakta, bunların da karşı taraftan iyi niyetli bir şekilde karşılığını görmek istemektedir. Biz, bugünkü gündemimiz Büyükşehir Belediyesi Yasası’nı biraz sonra grup önerimizle getireceğiz. Bu nedenle, Barış ve Demokrasi Partisinin önerisine katılmadığımızı belirtiyor, saygılar sunuyorum efendim.
Sayın Başkan… Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Baluken.
Sayın Başkan, Sayın Hatip konuşması sırasında yani hem şu anda bir önceki Hatip hem de ilk AKP adına konuşan Hatip grubumuzu zan altında bırakan ithamlarda bulundu.
Ne söyledi de zan altında kaldınız Sayın Baluken?
Açlık grevinin talimatının BDP tarafından verildiği ve BDP’nin çağrı yapmaması nedeniyle açlık grevinin devamını söyleyen imalar oldu, ona bir cevap vermek istiyorum.
Karşı mısınız yani?
Evet.
Buyurun. Sataşma nedeniyle üç dakika söz veriyorum.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yani geçen haftadan beri çok önemli bir konuyu sürekli Meclis gündemine getiriyoruz. Buradan bir çözümün sesi, buradan bu yaşanan soruna akılla yaklaşan, mantıkla yaklaşan, sağduyuyla yaklaşan bir sesi yakalamaya çalışıyoruz ama maalesef ezberlenmiş gibi aynı metinlerle, AK PARTİ Grubunun genelini de temsil etmeyen, genelinin düşüncesini belirtmeyen birtakım metinlerle burada birtakım suçlamalar yapılıyor, deyim yerindeyse siyasi birtakım çıkar elde etmenin arayışı yapılıyor. Bakın, sorun şudur, bunu açık söyleyelim: İçerideki siyasi tutuklu arkadaşlarımız bu açlık grevi eylemine kendi iradeleriyle karar vermişlerdir, kendi iradeleriyle bu eyleme devam etmektedirler. İçerisi boş olan bir çağrı BDP’den de gelse, AKP’den de gelse, PKK’den de gelse, KCK’den de gelse hiçbir şekilde karşılık bulmayacaktır, bunu biz defalarca buradan da ifade ettik. Ccezaevlerinde yaptığımız görüşmelerde de bu arkadaşlarımız açık bir şekilde bunu ifade etmemizi, kamuoyunu doğru bilgilendirmemizi istiyorlar. Dolayısıyla burada böyle provoke eden, farklı birtakım tartışmalara zemin hazırlayan söylemlerden kaçınmamız gerekiyor. Sorun şudur: Bir savaş politikası, bir tasfiye konseptini bir kenara bırakıp Kürt sorununda bir müzakere ve diyalog sürecinin önünün açılmasıyla ilgili bir çığlık vardır, bu çığlığa hepimizin sahip çıkması gerekiyor. Sadece müzakere ve diyalog sürecinin bitmesinden bugüne kadar 1.500 kişi yaşamını yitirmiştir, 1.500 ailenin ocağına ateş düşmüştür. Şimdi, bunun savunulur hangi tarafı vardır? AK PARTİ içerisinden, Cumhuriyet Halk Partisi içerisinden, Milliyetçi Hareket Partisi içerisinden bu tabloyu savunan bir arkadaşımız olabilir mi? Açlık grevi böylesi bir fırsatı önümüze getirmiştir. Eğer bu taleplerin karşılanması noktasında birtakım adımlar atılırsa böylesi bir sürecin önünü aralayabiliriz, aksi takdirde tarihe şu anda en fazla tutuklunun katılmış olduğu açlık grevinin devrede olduğu bir Hükûmet olarak geçeceksiniz. İşin daha acı boyutu, daha kötü yanı, en fazla cenazenin çıktığı bir açlık grevinin bulunduğu bir ülkenin Hükûmeti ya da Başbakanı olarak tarihe geçme gibi bir tehlikeyle karşı karşıyasınız. Bu nedenle, buraya gelip böyle karşılıklı siyasi suçlamaları bir kenara bırakalım, yapıcı olan her söyleme değer biçelim. Dün, Bakanlar Kurulundan sonra Sayın Bülent Arınç’ın yapmış olduğu çağrı anlamlıdır. Bu çağrının mutlaka önemsenmesi gerektiğini, AK PARTİ içerisindeki, Cumhuriyet Halk Partisi içerisindeki, Milliyetçi Hareket Partisi içerisindeki bütün vicdanlı arkadaşlarımızın bu çağrının gereğini yerine getirerek…
Biz o çağrıyı her zaman yapıyoruz, gittiğimiz her görüşmede yapıyoruz, şimdi de yapalım. Rica ediyoruz, “Arkadaşlarımız kendi sağlıklarına zarar vermeyecek şekilde bu eylemi bitirsinler.” çağrısını hep yapıyoruz.
Teşekkür ediyorum. Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun…
Ama siyasi içeriği olmayan taleplerin dikkate alınmadığı…
Sayın Baluken…
…bir çağrının bir işe yaramadığını bilerek hepimiz mantıklı bir çerçevede bu soruna yaklaşalım. Bu sorunun bir an önce ülke gündeminden bir çözüm üretecek şekilde, bir çözümü getirecek şekilde çıkmasını sağlayalım.
Geç kaldın.
“Yoklama.” dedim, duymadınız Sayın Başkan.
Yapalım Sayın Başkan. Sayın Tarhan, Sayın Günaydın, Sayın Serindağ, Sayın Hamzaçebi, Sayın Altay, Sayın Öner, Sayın Çıray, Sayın Moroğlu, Sayın Atıcı, Sayın Seçer, Sayın Kaplan, Sayın Köprülü, Sayın Öğüt, Sayın Dibek, Sayın Işık, Sayın Gök, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Oran, Sayın Yalçınkaya, Sayın Oyan. Evet, beş dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Barış ve Demokrasi Partisinin grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım. Okutuyorum ve aynı zamanda oylarınıza sunacağım.
Hemen, aynı zamanda sunamazsınız efendim. Okutup oylara nasıl sunacaksınız? Görüşmelerden sonra…
Okutuyorum… Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 06/11/2012 Salı günü (bugün) yaptığı toplantısında, siyasi parti grupları arasında oybirliği sağlanamadığından grubumuzun aşağıdaki önerisini İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. Saygılarımla. Türkiye Büyük Millet Meclisinin Gündeminin, Genel Görüşme ve Meclis Araştırması Yapılmasına Dair Öngörüşümleler Kısmında yer alan 10/81 esas numaralı, “Ataması yapılmayan öğretmenlerin sorunlarının araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla” verdiğimiz Meclis araştırma önergemizin 6/11/2012 Salı günü (bugün) Genel Kurulda okunarak görüşmelerinin bugünkü birleşimde yapılması önerilmiştir. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Alim Işık, Kütahya Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, AKP’nin gündemi Türkiye’yi bölünmeye götürecek eyalet sistemini nasıl yerel yönetimlerde gerçekleştirir ve millete cumhuriyet tarihi boyunca, yüz yıldır, altmış yıldır, seksen yıldır hizmet veren belde belediyelerini nasıl kapatırız, bir an önce bu kanunu nasıl çıkartırız, adını güzelleştirerek, adını büyükşehir yaptığımız ama gerçekte bütün zehri bu millete nasıl yuttururuz, onun hesabında. Ama milletin gündemi bu değil. Milletin gündemi evine ekmek götürebilecek insanların sayısını nasıl arttırırız, acaba bunlarla ilgili bu Meclis bir karar alır mı diye bugün burada görüşme bekliyor. Dolayısıyla Milliyetçi Hareket Partisi olarak, bu yasama döneminin başından bu yana birkaç kez sizlerle paylaştığımız ama bir kez daha, özellikle bugün yaşanan çileleri de dikkate aldığımızda, Meclis gündemine alınma önerisiyle getirdiğimiz ataması yapılmayan öğretmenlerin sorunlarıdır. Kamuoyunda her ne kadar atanamayan öğretmenler olarak bunlar isimlendirilse de, aslında bunlar atanamayan öğretmenler değil, AKP’nin atamalarını yapmadığı öğretmenler. Dolayısıyla sorun, ataması yapılmayan öğretmenlerin sorunu. Şimdi, sizi tam on yıl öncesine yani AKP iktidarlarının başına götürmek istiyorum. Sayın Başbakanın 2002 yılında miting meydanlarında bu konuyla ilgili yaptığı açıklamalardan bazılarını paylaşarak on yılda ne değişti, önce onu sizlerle paylaşmak istiyorum. Sayın Başbakanın 2002 yılındaki İzmit mitinginde söylediği sözleri aynen kendi ağzından çıkan ifadelerle bir kez daha hatırlatmak istiyorum: “Şu sisteme bakın hele. Ülkede 72 bin öğretmen açığı var. Sen sınavla öğretmen seçiyorsun, hangi akla hizmet ediyorsunuz? Bırak da öğretmenlerimiz okul seçsin, göreve başlasın. Önüne neden engel koyuyorsunuz? İnşallah biz hükûmetlerimizi kurduğumuzda bütün öğretmenleri göreve başlatacağız ve öncelikli olarak eğitim sorununu çözeceğiz.” Değerli milletvekilleri, bu, 2002 yılında. Şimdi gelinen on yıl sonraki noktaya baktığımızda acaba o gün Sayın Başbakanın miting meydanlarında verdiği bu sözlerin ne kadarı gerçekleşti? 72 bin öğretmen açığı çıktı şimdi 150 bin öğretmen açığına, tam ikiye katladınız. Millî gelirdeki artış gibi öğretmen açığını 2 katından fazla artırdınız. Peki, öğretmenlerimizi sınavsız işe başlattınız mı? Hayır. Peki, Samsun mitinginde ne demiş? Samsun mitinginde “Buradan sözüm tüm genç öğretmen adaylarına. Siz merak etmeyin, biz geldiğimizde, üniversiteyi bitirdiğinizde ‘Ne yapacağım, sınavı ya kazanamazsam?’ korkun olmayacak çünkü sınav olmayacak.” Şimdi sınav var mı? Sınav var, fazlasıyla var. Çalınan soruların tekrarlandığı sınavlar var. Hırsızlık yapılan sınav sorularıyla haksız atanan öğretmenler var. Hani sınav olmayacaktı? On yıl sonra ileri demokrasinin konuşulduğu Türkiye’de, on yıl önceki konuşulanların fazlası ızdıraplar yaşanıyor. Bitmemiş. Sayın Başbakan Gaziantep mitinginde demiş ki: “Biz iktidar olunca inşallah boşta öğretmen adayı olmayacak.” Var mı değerli milletvekilleri, boşta öğretmen adayı? Sayın Millî Eğitim Bakanının 21 Mayıs 2012 tarihli resmî soru önergesine verdiği cevapta, toplam 236.895 öğretmen adayı atama bekliyor. Hani boşta öğretmen adayı kalmayacaktı? Sayı 300 bine dayandı. O da bitmedi, daha da var. İstanbul mitinginde “İnşallah biz iktidar olunca öğretmenler okulun bittiği gün hazırlıklarını yapacak, ertesi gün görev aşkıyla okuluna gidecek. Hiç merak etmeyin.” Gidebiliyorlar mı acaba? Dolayısıyla bugün, maalesef, on yıllık AKP İktidarı her alanda olduğu gibi atama bekleyen ve ataması yapılmayan öğretmenlerde de zulüm ortamı yaratmıştır. Evlerde yuvaları yıkmıştır. Atanan öğretmenlerin eşlerini birbirinden ayırmış, iki eşi bir araya getirmemiş, yuvaları yıkmaya devam etmektedir. Değerli milletvekilleri, bu geçen on yıllık sürede sadece atanamayan ya da ataması yapılmayan öğretmenlerin sayısı artmadı, on yıllık AKP İktidarı döneminde tam 15.961 okul kapandı. Taşımalı İlköğretim Yönetmeliği’nde bir maddeye takılarak, eğer bunları, ortalama 15.961 okulu 10 ya da 15 derslikle çarptığınız zaman yaklaşık 200 bin derslik bu AKP İktidarı döneminde çöplüğe döndü. Okullar yıkıma terk edildi. Ondan sonra çıkıyorsunuz “Biz 169 bin yeni derslik yaptırdık.” diye övünüyorsunuz. Kapattığınız derslikleri bir sayın. En az 200 bin dersliğin kapatılmasına yol açtınız. Diğer taraftan, bu iktidar döneminde maalesef yuvalar yıkıldı, atanamayan öğretmenlerin özellikle hakları gasbedildi. Millî Eğitim Bakanlığının her bakanlık döneminde uyguladığı ayrı politikalarla millî eğitim yazboz tahtasına dönüştürüldü. Bu süreçte, 10 Eylül 2012 tarihinde yapılan 40 bin öğretmen atamasının branşlara göre dağılımında çok büyük adaletsizlikler yapıldı. Öyle adaletsizlikler yapıldı ki bazı branşlara başvuru yetmedi. 4 bine yakın, 3.900 civarındaki başvuruyu yeniden ek atamayla aldınız. Bu da yetmiyormuş gibi alan değişikliği uygulaması başlattınız. Dışarıda 87-88 puan almış lise branşlarında atama bekleyen öğretmenler dururken, işe başlamış, hasbelkader bir iş sahibi olmuş öğretmenlere birden alan değişikliği uygulaması açtınız. “Buyurun arkadaşlar, biz dışarıdakilere ekmek vermek istemiyoruz, size biraz daha yol açacağız; farklı alanlara, hangi alanı istiyorsanız, geçin.” dediniz. Böyle bir uygulama dünyanın neresinde var değerli milletvekilleri? Bu Millî Eğitim Bakanının uygulamaları saygıdeğer iktidar partisi milletvekilleri olarak sizleri hiç rahatsız etmiyor mu? Bu insana hiç ulaşabileniniz yok mu içinizde? “Sayın Bakan, sen ne yaptığının farkında mısın? Bu ülkeye nasıl bir uygulama getirdin? Bunun uygulama sonuçlarını hiç araştırdın mı?” diye sormuyor musunuz? 4+4+4 uygulamasına başlanır başlanmaz, ne okullarda, nice öğretmenler, ne sıkıntılarla muhatap oldu, hiç biliyor musunuz? Sınıf öğretmenlerinin birçoğu fazlalık çıktı, onlara bir yerler bulmak için alan değişikliği koydunuz. Bunları hep burada önerdik, “Yapmayın, en azından bir yıl uygulamayı geciktirin.” diye söyledik ama teknik öğretmenlerle ilgili bir adım dahi atmadınız. 2012 yılına kadar on yıllık süreçte öğretmen adayı olarak bekleyen teknik ve mesleki eğitim fakültesi mezunlarının ancak yüzde 3’üne kadar kontenjan verdiniz. Ağzınızı açtığınızda mesleki eğitimden bahsettiniz ama bu eğitimi verecek öğretmenlere iş imkânı sağlamadınız. Şimdi, geliniz, hiç olmazsa Şubat 2013’te… Sayın Millî Eğitim Bakanı, biliyorsunuz şubat dönemi atamalarını da kaldırdı. “Ali kıran baş kesen” gibi, “Ben yaptım oldu.” diyor. Bu yanlışı siz döndürün. Söyleyin bu Bakanınıza bu yanlıştan dönsün. 2013 Şubat ayında yapılacak ek atamalarla şu anda kuyruğa geçmiş atama bekleyen, 90 puanla, 95 puanla yerleşememiş öğretmenlere bir iş imkânı oluşturun. Bu vesileyle, bu önergemize desteğinizi bekliyor, tekrar saygılar sunuyorum.
Şimdi, Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Mülkiye Birtane, Kars Milletvekili…
Evet, bugün 56’ncı gündür; Türkiye cezaevlerinde açlık grevleri var, dışarıda ise çatışma, gözyaşı, tabutların arkasında gencecik evlatlarını sonsuzluğa uğurlayan yüreği yanık anneler, babalar, nişanlılar, eşler, çocuklar, dedeler, nineler, kardeşler var. Bu halk binlerce evladını yitirdi; cezaevinde, askerde, dağda, evinde, arabada, yolda, annesinin kucağında. Bugün, tesadüfen sağ kalanlar, cezaevinde yavaş yavaş öldürülenler, işkence görenler, hücrelere kapatılanlar meşru ve siyasi taleplerle Kürt olmalarından dolayı cezalandırılmalarına karşın ölüme yatıp Kürt sorununa kesin, kalıcı, sorunu karşılayan bir çözümün bulunmasını istiyorlar. Bu doğrultudaki talepler ise, bildiğimiz gibi, Sayın Abdullah Öcalan üzerindeki tecridin kaldırılması, Kürt sorununun çözümündeki rolünü oynaması için özgürlük, güvenlik ve sağlık koşullarının sağlanarak müzakerelerin başlaması, ana dilde savunma ve ana dilde eğitim hakkının tanınarak Kürtçenin kamusal alanda kullanılmasının önündeki engellerin kaldırılmasıdır. Talepler siyasi içerikli, meşru ve yerine getirilebilecek taleplerdir; aynı zamanda milyonlarca Kürt tarafından talep edilen, Türkiye kamuoyunda da kabul gören taleplerdir. Aslında anında karşılanabilecek bir talep olan Sayın Abdullah Öcalan üzerindeki tecridin kaldırılması ve müzakerelerin başlatılması, Türkiye'yi Kürt sorununun çözümsüzlüğünden doğan bu çatışmalı ve son derece endişe verici ortamdan kurtaracaktır. Bu nedenle, Sayın Abdullah Öcalan’ın, avukatları ile hemen görüştürülmesi gerekmektedir. Tecridin devam ettiği her gün açlık grevi eylemcileri de ölüme bir adım daha yaklaşmaktadır. Taleplerin içeriği demokratik haklardır. Kaldı ki, yüzlerce siyasi tutsak bu talepleri dile getirdiği için içeride tutuluyor. Öğrenciler, çocuklar, kadınlar ana dilde eğitimin talep edildiği mitinglere, gösteri ve yürüyüşlere katıldığı gerekçesi ile suçlanıyor. Sadece ana dilinde savunma istediği için cezaevinde tutulan ve yargılaması yapılmayan binlerce tutuklu var. Mahkemeler ana dilde savunma yapan tutsakları dinlemiyor, tercüman talepleri reddediliyor, tutsaklar savunmaları alınmadan mahkeme salonundan çıkarılıyor. Hükûmet soruna çözüm bulmak yerine, Türkiye kamuoyunu bilinçli bir şekilde Kürtlere karşı düşmanca bir tutum içerisine girmeye itmektedir. Bu nedenle birçok kentte Kürtlerin iş yerleri yakılmakta, evleri kuşatılmakta, Kürtler sokak ortasında linç edilmekle karşı karşıya kalmaktadırlar. Açlık grevleri, Türkiye’nin çözümsüz bırakılan Kürt sorununa, çözümün zeminini oluşturmaya dönük, eylemcilerin canlarını ortaya koyduğu bir eylemdir. Bu nedenle, bu taleplerin müzakereye açılması, demokratik temelde çözüme kavuşması gerekmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun ataması yapılmayan öğretmenler hakkındaki önergesine dair söyleyeceklerime ise şunu belirtmekle başlamak istiyorum. Ataması yapılmayan öğretmenler konusu yıllardır devam etmekte, gittikçe de büyümektedir. Hükûmetin verdiği rakamlar yanıltıcı ve bir o kadar da işi zorlaştıran türdendir. Sayın Başbakan, geçen gün yaptığı bir konuşmasında atanmayan öğretmenler sorununu normalmiş gibi göstererek, hatta yaptıkları atamaları olağanüstü bir icraatmış gibi kamuoyuna sunmuştur. Konuşmasının bir bölümünde, “Zaman zaman bazı televizyon kanallarında veya oluşturulan bazı dernekler vasıtasıyla, ‘Ben öğretmen oldum, atanamıyorum; şekliyle hareket edenler var. Herkes öğretmen olabilir fakat bütün bunların atanabilmesi için de şüphesiz, devletin gerek bütçe noktasında gerekse bunları atama noktasında diğer kamu kurumlarıyla ilgili planlamasına müsaade etmek lazım.” diyor. Burada suçlu yine halk. Okuduğu hâlde atama bekleyen, çoluk çocuk perişan olan, intihar edecek kadar büyük bir çaresizliğe itilen insanlar var. Başbakan 120 bin öğretmen atanacağını söylüyor. Sayın Bakanın da bir yıl kadar önce söylediği “55 bin öğretmen atanacak…” Ama umarız sadece 11 bin öğretmenin ataması durumunda kalmaz bu söylem. 300 bin civarında öğretmen atama bekliyor. Şu an 60 bin öğretmen ücretli öğretmenlik yapıyor. Ücretli ve vekil öğretmenlikle ucuz iş gücü olarak kullanılan öğretmenler bu duruma “Dur.” demek için mücadelelerine devam ediyorlar. Şubat ayında atamayı bekleyen öğretmen adaylarının talepleri mutlaka göz önünde bulundurulmalıdır. AKP İktidarı döneminde Nurcan Uca, Hilal Uzunkaya, Mustafa Kaya adındaki öğretmenler intihar ederek hayatına son verdi. Bu insanlar, 2007’nin ilk altı ayından bu yana yaklaşık olarak sayısı 30’u bulan ve hayattan kopan öğretmenlerin içerisinde yer alıyor. Ülkede öldürmek için her türlü yol deneniyor; insansız hava araçları alınıyor, son teknolojik silahlara milyonlarca dolar harcanıyor ama sorun yoksulluk, açlık, işsizlik, atanmayan öğretmenler olunca “Bütçeden kaynak aktarılamıyor.” deniliyor. Bütün bunları tartışırken neden güvenlik harcamalarından bahsetmiyoruz? 2012 Ocak-Haziran döneminde güvenlik ve savunmaya yönelik mal, malzeme ve hizmet alımları tutarı toplam 732,7 milyon lirayken temmuz ayında 473,5, ağustos ayında ise 372,4 milyon lira olmuştur; bu rakam toplamda ise 846 milyon liradır. Örtülü ödenekten harcanan miktar sadece temmuz, ağustos aylarında 156,5 milyon liradır; kimse nereye gittiğini bilmiyor. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; öğretmenlik mesleği, aydın kimliği ve toplumsal zeminde yüklendiği rol gereği eleştirel düşünmeyi temel almak zorundadır ancak mevcut politikaları eleştiren öğretmenleri öğretmenlikten istifa etmeye davet eden, ayrıca atanmayan öğretmenlere de “Başka işler yapın.” demeye kadar götüren Sayın Millî Eğitim Bakanının söylemlerini de halkımızın takdirine bırakıyoruz. Ayrıca, bugün eğitim sistemindeki tüm çarpıklıkların kaynağı olan YÖK’ün kuruluş yıl dönümü. Kuruluşundan bu yana bu çarpık sistemi protesto eden yüzlerce öğrenci saldırılara maruz kalmış ve tutuklanmıştır. Bugün de yaralanan ve gözaltına alınan öğrenciler var. Bu sistemin bir an önce değiştirilmesi gerekiyor diyor ve hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Engin Altay, Sinop Milletvekili.
Sayın Başkan, demin ben hakikaten mikrofon açık diye konuştum, fark etmemişim, tekrar onu bilginize bir sunayım. Sayın milletvekilleri, Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. MHP’nin verdiği Meclis araştırması önergesinin lehinde söz aldım. Zevkle ve memnuniyetle de lehinde aldım, zira bu mahiyette verilmiş, son altı-yedi yıldır Meclisin tozlu raflarında ya da hard disklerinde bekleyen 100 civarında Meclis araştırma önergesi olduğunu biliyorum. Bu önergelerin tümünde yüce Meclisten talep edilen şudur: “Ataması yapılmayan öğretmenlerin içinde bulundukları hâli konuşalım.” Sayın milletvekilleri, zaman zaman söylersiniz “Vara yoğa muhalefet gensoru veriyor, soruşturma önergesi veriyor, genel görüşme veriyor, yazılı soru önergesi veriyor, araştırma önergesi veriyor…” Ya, hepinizi birer öğretmen yetiştirdi, bugün buradaysanız öğretmenlere karşı bir minnet ve şükran borcunuz var ve bu ülkede 300 bin civarında bu sorunu bire bir yaşayan insanı, aileleriyle beraber 1,5 milyon nüfusu ilgilendiren bir kronik, bir trajik durumla karşı karşıyayız. Burada oturup duruyorsunuz. Bu konudan çok daha önemsiz konular için kurulmuş Meclis araştırmaları var. Kaldı ki biraz önce MHP Grubu adına konuşan milletvekilimiz söyledi, Sayın Başbakanın bu konuda 2002 seçimleri öncesi Türkiye'nin dört bir yanında verdiği sözler var. Ha, şimdi, Başbakanın konuşmasıyla ilgili, kürsüden yaptığı konuşmalarla ilgili de bir değerlendirme yapmak lazım bu vesileyle. Prompter’la konuştuğu zaman çok sıkıntı yaşamayan ve kendisini dinleyenlere, kendisine bel ve umut bağlayanlara da çok sıkıntı yaşatmayan Başbakan, prompter’dan çıktığı zaman, kendisine bel bağlayanlara, umut bağlayanlara şok ve hayal kırıklığı yaratıyor. Bugün eminim ki grup toplantısında birçoğunuzun -Başbakanın yaptığına ister “eğretileme” deyin ister “açık istiare” deyin- yüzü kızarmıştır, kızarmış olmalı. Bugün 61’inci Cumhuriyet Hükûmetinin başı olarak Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın yaptığı eğretilemeyi ya da açık istiareyi, ben Türkiye Cumhuriyeti’nin bir vatandaşı olarak, Türkiye Büyük Millet Meclisi çatısı altında bulunan bir milletvekili olarak yakıştıramadım, benim yüzüm kızardı. Sayın Başbakanın bu tarzı, bu üslubu aslında yeni de değil, geçmişte de bunun çok örnekleri var ama bugünkü benzetmesi, gerçekten onun adına belki de siyasi yaşamının en büyük talihsizliğidir. Siyasette nereye gelirseniz gelin hepimizin kastı aşan ifadeleri olur, istemeyerek ağızdan çıkan sözler olur. Umarım ve dilerim ki Sayın Başbakan en kısa sürede, bugün yaptığı büyük ayıbı, “eğretileme” ya da “açık istiare” anlamında, niyetiyle yaptığı ama hiç yakışık almayan bu büyük ayıbı telafi etmesini de bilir. Sayın milletvekilleri, konumuz AKP hükûmetlerinin atamasını yapmadığı öğretmenler. Öğretmenlerimizden her vesileyle bu kürsüde bu konuyla ilgili müteaddit defalar özür diledim, bir kere daha diliyorum. Sayın Bakan karşıda. Sayın Bakan, Haymana’da, 2012-2013 eğitim öğretim yılını açarken “120 bin acil öğretmene ihtiyacım var.” dediniz mi? Dediniz. 40 bin aldınız mı? Aldınız. “Şubatta atama yapmayacağım.” diyorsunuz. Peki, ben size şunu söylemiyorum yani atama bekleyen 250 bin öğretmeni sisteme alın demiyorum, diyemem zaten. Ancak, bir ülkede Millî Eğitim Bakanı “120 bin öğretmene ihtiyacım var.” diyorsa, Millî Eğitim Bakanlığı iç denetim raporu bunu teyit ediyorsa, öte yandan Başbakan çıkıp “OECD’nin en hızlı büyüyen ülkesi olduk, dünyanın bilmem kaçıncı büyük ekonomisine sahibiz, on yılda, az zamanda çok ve büyük işler yaptık.” diye hamaset yapıyorsa siz bu 120 bin öğretmeni derhâl sisteme dâhil etmek zorundasınız. Tutturmuşsunuz bir “Ücretli öğretmenliğe yönelin.” diye. Ayıptır! Ücretli öğretmenlik, dünyanın hiçbir sisteminde olmayacak kadar komik ücrete insanların mahkûm edilmesidir, bir köleliktir. Şimdi, daha hazin bir şey var sayın milletvekilleri. Ben bu Parlamentoda çok millî eğitim bakanıyla çalıştım ama böylesini hiç görmedim. Bakın, bir Millî Eğitim Bakanına şu cümle yakışıyorsa ben bu iddiamı geri alacağım, MHP grup önerisinin aleyhinde oy kullanacağım. Millî Eğitim Bakanı diyor ki: “Ben öğretmen olmak isteyenleri Eminönü Camisi’nin önünde bekleyen güvercinlere benzetiyorum; biliyorlar ki biri önlerine yem atsın… Allah’tan çocuklarım memur olmadılar.” Millî Eğitim Bakanı bu cümleyi söylediyse -ki düşmüş İnternet’e, kayıtlara- çok ayıp etmiştir.
Orada dalga geçiyor, gülüyor orada, bak orada gülüyor!
Kendisini yetiştiren öğretmenlere de ayıp etmiştir, Türkiye’de çalışan yaklaşık 3 milyon civarındaki memur statüsündeki kamu çalışanına da ayıp etmiştir. Çok merak ediyorum, Millî Eğitim Bakanının çocukları ne iş yapıyor? Başbakanın ve diğer kimi bakanların çocukları gibi az zamanda çok ve büyük mülk ve servet sahibi oldularsa ona bir lafım yok ama bu milletin memuruyla, bu milletin çocuklarıyla dalga geçmeye de Millî Eğitim Bakanının hakkı yok. Gene kampta, gene basına yansıdığı kadarıyla Sayın Başbakan eğitimle ilgili yapılan işleri ardı ardına sıralıyor. Sonra, Meclis Başkanına, milletvekillerine fırça atmasına alışkınız ama basına yansıyan şekliyle Millî Eğitim Bakanına da bir fırça atıyor. Millî Eğitim Bakanının “Haberdar olmadım.” dediği bir sorunla ilgili “Sen herkesten önce buna vâkıf olmalı ve çözmelisin.” diyor. Millî Eğitim Bakanının haberdar olmadığı konu nedir? Velilerden para toplanmasıdır. Sayın Bakan, Güzelkent İlkokulu ve Ortaokulu Etimesgut Kaymakamlığına bağlı, o ilköğretim okuluna gidin, yani gitmeyin de müdürü çağırın, “22/10/2012’de bir yazı yazmışsın velilere.” deyin. Yazı bende Sayın Bakan. “Millî eğitimle ilgili şu kadar iş, bu kadar iş yaptık.” diyorsunuz, esasen millî eğitimin içine ettiniz, millî eğitim sistemini perişan ettiniz.
Bu nasıl laf ya! Terbiyesiz.
Sizin döneminizden önce ya da…
Sayın Altay, şu kelimeleri Meclis kürsüsünden… Lütfen geri alır mısınız sözünüzü, lütfen ama düzeltir misiniz?
Özür dilerim. Tamam Sayın Başkanım, tamam. Bakın, şimdi, derslik başına düşen öğrenci sayısı neydi? Derslik başına düşen öğrenci sayısı Sayın Bakandan önce neydi, şimdi ne? Gelsin kendisi söylesin. Bak, sataşma, cevap verme hakkı veriyorum adama ama “Yukarıda Allah var.” diye konuşacak. Ömer Dinçer’den önce derslik başına kaç öğrenci düşüyordu, şimdi kaç öğrenci düşüyor, onun cevabını vererek başlasın. Çok söze gerek yok, millî eğitim sistemini perişan ettiniz. Bakın, bir gazete… Ne kadar garip, Maliye Bakanının seçim bölgesi Çağlı Köyü, Maliye Bakanının seçim bölgesi. Bu da orada eğitim öğretim yapılan okul. Şimdi, çok önemli bir şeyi sizinle paylaşmam lazım. Bu derslik polemiği hep var, on senedir var. Başbakan diyor ki… Kızılcahamam’da yeni, taze. Başbakan hep 180 bini kullanıyordu, dün Kızılcahamam’da, 146 bin derslik yaptığını söyledi. Bülent Arınç “180 bin” diyor. Millî Eğitim Bakanı ne diyor? Bilmiyorum, herhâlde ikisinin ortasını söyleyecek. Böyle bir şey olabilir mi ya?
Bilmiyor ki!
Haberi yok, haberi!
Bilmiyor tabii, bilmiyor tabii. Şimdi, bakın Sayın Bakan, size de söz hakkı doğdu zaten.
Başbakan o konuda haklı canım!
Ama söz hakkını kullanmadan önce, Reşit Galip de bir Millî Eğitim Bakanıydı ve Atatürk’ün aslında baştan hiç sevmediği, bazı fikirlerine hiç katılmadığı bir Millî Eğitim Bakanı. Daha sonra Atatürk’e rağmen, Millî Eğitim Bakanlığı yaptı ve Atatürk’le çatır çatır tartıştı. Reşit Galip kendi tezlerini devrin Cumhurbaşkanına kabul ettirdi. Şimdiki Millî Eğitim bakanları Başbakandan fırça yiyip duruyor. Böyle olur mu? Millî Eğitim Bakanına fırça atılırsa okuldaki çocuk o sisteme güvenir mi? Böyle şey olmaz. Sayın milletvekilleri, Türk millî eğitim sistemimiz perişan edildi. (CHP sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar) Bir kininiz, bir öfkeniz, bir cumhuriyetin nitelikleriyle ilgili rahatsızlığınızdan dolayı 4+4+4 sistemiyle hakikaten millî eğitim sistemini, ilköğretimi perişan ettiniz, gelin, bu yanlıştan biran önce dönün.
Millet beğenmiyordu.
Ne oldu biliyor musun? Senin Ankara’nda, İstanbul’unda 70 kişilik derslikler var. Sen göndersene çocuğunu 70 kişilik dersliğe!
Onlar kolejlere yolluyorlar, kolejlere! Özel kolejlere yolluyorlar!
Ne oldu ya! Sen vatandaşın ne çektiğini bilmiyorsun.
Vatandaş, fakir fukara imam hatibe, kendi çocuklarını kolejlere yolluyorlar!
Saygılar sunuyorum.
Sayın Başkan, bana yapılan sataşma sebebiyle.
Yalnız yeni bir sataşmaya mahal vermeden, buyurun, iki dakika süre veriyorum Sayın Dinçer.
Başbakanın bugünkü konuşmasını aç…
…ve sadece geçen yıl yeni derslik olarak 11.600, eski proje dışı uygulamaları da dersliklere dönüştürerek yaklaşık 10.600 civarında, toplam 22 binden fazla yeni derslik kazandırarak bir önceki yıldan çok daha iyi bir şekilde, derslik başına öğrenci sayısını azaltan bir uygulama yaptık.
Kaçını hayırsever yaptı, kaçını bütçeden yaptınız.
Benden önceki bakanlar döneminde ilkokullarda öğrenci sayısı ortalama derslik başına 31 civarındayken, hâlâ o sayıda bir değişme olmadı. Yalnız, arkadaşların, derslik başına öğrenci sayısı hesaplarında küçük bir hataları var, büyük sonuçlar doğuran, büyük yanlışlar doğuran küçük bir hataları var. Derslik sayıları, normal şartlarda, bir ildeki toplam öğrenci ile toplam derslik sayısının bölünmesi olarak elde edilirler. Hâlbuki sınıfta ise ders esnasında kaç öğrencinin olması şubeyle ölçülür. Bu açıdan bakıldığında, İstanbul’da bile derslik başına 70-80 öğrenciden bahsedildiğinde, bir anda bir öğretmen karşısında var olan öğrenci sayısı 40-44 civarındadır maksimum. Bu açıdan bakıldığında eğitim sistemindeki uygulamalar sizi şaşırtmasın. Daha da önemlisi, bugün az önce kendi elinde gösterdiği haberin bütünüyle, işte benzer durumlarda tartışmalara veya konuşmalara zemin hazırlasın diye uydurma yapılmış bir haberdir. Batman’daki hadise aslında bütünüyle düzmecedir. O köydeki yaklaşık 12 tane öğrencinin, ilkokul öğrencisi… Toplam 22 öğrenci var. Bu 22 öğrencinin 10 tanesi ortaokul öğrencisi, 12 tanesi ilkokul öğrencisi. 10 ortaokul öğrencisi başka ilçe merkezine taşımalı eğitim, 12 öğrenci…
Teşekkür ediyorum Sayın Dinçer.
Ama çok önemli bilgiler.
Lütfen Sayın Dinçer, öyle bir uygulamamız yok. Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan ilkelidir o konuda!
Ben şunu söylemek istiyorum: Bütün konuşmalarda… Aslında bizim perişan ettiğimiz millî eğitim sistemi filan değil, perişan ettiğimiz CHP zihniyetidir.
Sayın Başkan, Sayın Bakan konuşmasında, benim yaptığım konuşmaya atfen yanlış bilgi verdiğimi söyledi. Müsaade ederseniz bir dakika…
Hayır, değil.
Tutanaktan, tutanaktan. Bir dakikayı geçmemek kaydıyla. Bak, iki dakika demiyorum.
Ama sataşma söz konusu değil ki Sayın Altay.
Ama yanlış bilgi… Nasıl olmaz? Beni Genel Kurula yanlış bilgi vermekle suçladı.
“Uydurma” dedi Sayın Başkan!
Evet, söyledi.
Ben dinledim şeyi, gazete haberinin yanlış olduğunu söyledi. Eğer sataşma varsa, ilgili gazete ve…
“Uydurma” dedi Başkanım.
Tamam.
Ben uydurma belgeyle buraya çıkmam.
Hayır, size söylemedi ama ben dikkatle dinledim. Gazete haberine “uydurma” dedi.
Sayın Başkan, ben “Yanlış bilgi verdi.” demedim, bilgiyi tashih ettim.
Evet, biliyorum.
Başbakan kaç dedi, Başbakan ne dedi, onu söyleyeceğim ben.
Sayın Altay, lütfen, karşılıklı böyle bir konuşma usulü yok ama lütfen.
Sayın Başkanım, ama söylediğim bir bilgiyle ilgili… Bakın, yarım dakika diyorum Sayın Başkan, iki dakika değil, rica ediyorum ama.
Ama böyle bir usulümüz yok ki karşılıklı Sayın Altay. Konuşmayı dinledik, size sataşma yok efendim.
Nasıl yok, nasıl yok yani beni yanlış bilgi vermekle itham etti.
Efendim, Engin Bey, yanlış bilgi verdiyse düzeltsin.
Sayın Başkan, ben “Başbakan ‘146 bin’ derslik dedi.” dedim. Şimdi, burada tutanaktan bir cümle okuyacağım ya.
Efendim, Genel Kurula yanlış bilgi verdiği söylendi, yanlış bilgilendiremez Genel Kurulu.
Lütfen Sayın Altay…
Başkanım, burada ne gerekçelerle ne sözler verdiniz, hiç sataşma yokken söz verdiniz. Şimdi, benim konuşmama atfen Sayın Bakan çıktı, benim Genel Kurula yanlış bilgi verdiğimi söyledi. Söyledi mi? Söyledi. Bu bana cevap hakkı getirir.
Evet.
Evet, söyledi.
Hayır, Genel Kurula yanlış bilgi verdiğinizi söylemedi efendim.
“Uydurma” dedi ya, “uydurma” dedi ya, daha ne desin!
Gazete haberi için söyledi. Evet, dinledik efendim. Oturun, yerinizden bir dakika açayım o zaman.
Ben oraya çıkma meraklısı değilim, yerimden olur, tamam.
Sataşma şeklinde değil, buyurun. Hayır, lütfen ama sataşma yok ortada, açıklama yapmanız için, buyurun, yerinizden…
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, ben bu kürsüye hiç böyle uydurma belgelerle, bilgilerle çıkmadım. Çok kısa söylüyorum, Başbakanın Kızılcahamam konuşması, bir sürü söylüyor eğitimle ilgili: “On altı yılda 6.326 okul açarak yepyeni bir dönem başlattık.” Bir AKP milletvekilimiz eline kâğıt kalem alsın. “Derslik sayısını 346.666’dan -lütfen yazarsanız- 492 bine çıkardık…” Recep Tayyip Erdoğan. Ben bu 492’den 346’yı çıkardığımda 146 buluyorum. Demek ki Başbakan “146” demiş. Şimdi Bakan “180” diyor. Ya Başbakan ya Bakan yalan söylüyor kardeşim, bu kadar basit. (CHP sıralarından alkışlar) Allah Allah! Bunu söylüyor.
Yok, yok, Bakan bilmiyor bunu.
Bir saniye... Sayın Hamzaçebi, buyurun.
Sayın Başkan, mikrofondan da konuşabilirim. Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Millî Eğitim Bakanı İstanbul’la ilgili bir örnek verirken İstanbul’da bile 44 kişiyi geçen bir dersliğin olmadığını ifade ettiler. Oysa ben kendi seçim bölgemden, İstanbul birinci bölgeden biliyorum ki Sultanbeyli’de ve Sancaktepe’de 55-60 kişilik derslikler vardır Sayın Bakan.
Bakan yanlış bilgi veriyor.
Sanıyorum sizin bilginiz dâhilinde değil, İstanbul deyince siz zannediyorsunuz ki çok düşük sayıda öğrenciye sahip derslikler var. Sultanbeyli ve Sancaktepe gibi fakir ve dar gelirli ailelerin çocuklarını okuttuğu okullarda sınıftaki öğrenci mevcudu 55-60 kişidir Sayın Bakan. Bilginize sunuyorum. Teşekkür ederim.
Bakanın haberi yok odadan dışarı çıkmadığı için.
Teşekkür ederim. Buyurun Sayın Canikli.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. O iki rakam arasında esasında hiçbir çelişki yok yani son derece yüzeysel bir yaklaşımla bu tür ağır ithamlarda bulunmanın hiçbir anlamı yok. Şimdi, bakın, o iki rakam arasındaki farkı aldığınızda devre dışına çıkan derslikler bu rakama dâhil değildir yani 300 küsurdan 400 bin küsura çıkmıştır, Sayın Bakanımızın ifade ettiği gibi, ilave 180 bin derslik ilave edilmiştir, bu arada 30 bin derslik de şu veya bu nedenle devre dışında kalmıştır yani yıkılmıştır, vesaire. Evet, olay bu kadar net ve basittir. Dolayısıyla…
Sonuçta 146 bindir.
Hayır, 180 bin ilave…
Tamam, o zaman daha da az derslik yapmışsınız.
Bakın, bakın, çok açık, bir daha söyleyeyim yani…
Sayın Başkan, bu hesap konusunda gruplara da söz verin.
…o tarihte 350 bin -yuvarlayarak söylüyorum- dersliğin içerisinde daha sonra kullanım dışında kalan derslikler de vardır, öyle değil mi? Her sene, her yıl binlerce derslik devre dışında kalır, ömrünü tamamlar, vesaire. Ayrıca başka nedenlerle bu dönemde hızlanmıştır. Sayın Bakanımızın söylediği bu rakam, 180 bin, yeni ilave edilen derslikler, yeni inşa edilen derslikler.
Başbakan da onu söylüyor.
Sayın Başbakanımızın söylediği de ikisi arasındaki fark. Ona çekilenleri ilave ettiğiniz zaman toplamı bulursunuz, bu kadar basit. Lütfen sözünüzü geri alın. Teşekkür ederim Sayın Başkanım.
Teşekkür ediyorum.
Efendim, Nurettin Bey Sayın Başbakanı ve Sayın Bakanı da düzeltti, çok teşekkür ediyoruz!
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Avni Erdemir, Amasya Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, Yunus der ki: “Sözü bilen kişinin yüzünü ak ede bir söz/Sözünü pişirip diyenin işini sağ ede bir söz/ Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı/ Söz ola ağulu aşı, yağ ile bal ede bir söz/ Kişi bile söz demini, demeye sözün kemini/ Bu cihan cehennemini sekiz cennet ede bir söz.” Yine belagati tanımlarken “Sözün muktezayı hâl ve makama mutabık olmasıdır.” derler yani “Söylenecek sözlerin duruma, mekâna, zamana uygun olarak söylenmesi gerekir.” derler. Değerli arkadaşlarım, elbette polemik yapılır, âlâsını biz de, bizim arkadaşlarımız da yapar ancak biz konuşmamızda mümkün olduğu kadar Yunus Emre’nin ifade ettiği düşüncelere uygun bir tonda, tarzda konuşmaya çalışacağız. Değerli arkadaşlar, elbette atanamayan her öğretmen adayı, iş bulamayan her genç bizim yüreğimizi dağlar işsizliğin toplumda ne yaralar açabileceğini, atanamamış bir öğretmen adayının gönlünde hangi fırtınaların estiğini, hangi dramları yaşadıklarını elbette biliyoruz. AK PARTİ İktidarı olarak on yıldır bizim mücadelemiz de işte asıl tam bunun içindir, gece gündüz bunun için çalışıyoruz; üretim, kalite, ihracat diye bunun için didiniyoruz. Biliyoruz ki ülkemizi kalkındırmadan, büyütmeden bu sorunları çözmemiz mümkün değildir, keşke sihirli bir formül olsa da bu sorunları hemen çözüversek. Değerli arkadaşlar, bu konunun tekrar tekrar yüce Meclisin gündemine getirilmesinden de şahsım adına üzüntü duyduğumu ifade etmek istiyorum.
Niye üzüntü duyacaksın?
Elbette, muhalefetin, istediği konuyu Meclisin gündemine getirme hakkı vardır. Ancak bu gençler bizim gençlerimiz, bunlar bizim evlatlarımız, bunların içinde bulundukları zorluklar elbette önemli, bunların içinde esen fırtınalar elbette önemli ancak çözüme katkı sunmayacak söylemler, onların duygularının istismarı, iktidar ve muhalefetin birbirini yıpratmada siyasi bir malzeme olarak kullanılmaları en çok bu gençlere haksızlık diye düşünüyorum. Değerli milletvekili arkadaşlarım, muhalefete sorarsanız, hiçbir konuda bardağın dolu tarafı yok.
Sayın Milletvekilim, milleti malzeme yaptınız, gençler ne? Millet malzemeniz oldu.
AK PARTİ İktidarı eğitimde, sağlıkta, ekonomide hiç doğru iş yapmıyor…
Siyaset malzemesi yapıyorsunuz milleti.
…hep yanlış iş yapıyor, hep noksan yapıyor muhalefete göre. Değerli arkadaşlar, AK PARTİ İktidarına ya siz şaşı bakıyorsunuz ya millet yanlış görüyor bizi. Ama biz inanıyoruz ki milletimiz engin ferasetiyle bizi görüyor, bizi anlıyor. Gelin, siz de milletimizin gözüyle bakın bize, doğruya doğru, eğriye eğri deyin. Değerli arkadaşlarım, biz, hiçbir zaman siyasi popülizm yapmadık, gençlerimizin duygularını istismar etmedik, yapabileceklerimize söz verdik, ülkemizin, eğitim camiamızın ihtiyaçlarıyla ülkemizin gerçeklerini yan yana getirdik, yapılabilecekleri yaptık ve yapmaya devam edeceğiz. Değerli milletvekilleri, üniversitelerin, arz-talep dengesini dikkate alarak öğrenci alımı planlaması yapması gerektiğine biz de inanıyoruz. Bakanlığımız YÖK’le bu konuda gerekli çalışmaları yapmış, ülkemizin ihtiyaçlarına uygun planlama başlatılmıştır. Öğretmen İstihdam Projeksiyonları, Stratejileri ve Sistemlerin Geliştirilmesi Projesi başlatılmıştır değerli arkadaşlar. Herhâlde, hiç kimse bize “Siz öğretmen atamadınız.” diyemez. İktidarımızda, 2002’den günümüze 367 bin öğretmen atadık. Bu, şu anda çalışan öğretmenlerimizin, evet, yarısından fazlası anlamına geliyor. Evet, on yılda, çalışan öğretmenlerin yarısından fazlasını AK PARTİ İktidarı atamıştır. Bakın, bu yıl 57 bin öğretmen atadık. Bu atamalar işe yaradı, ücretli öğretmen sayısı 12 bine düştü. Evet, 2011 yılında 53 bin olan ücretli öğretmen sayısı bugün 12 bindir. Bu iyileşme, hiç şüphesiz, Bakanlığımızın öğretmen atama politikalarında yaptığı değişiklikle sağlandı, norm kadroların etkin kullanımıyla sağlandı. Değerli milletvekilleri, AK PARTİ İktidarında 367 bin öğretmen atanacak, kendi dönemlerinizdeki durum hiç söylenmeyecek, bütün atanmayanların hesabı AK PARTİ İktidarından sorulacak. Gelin, arkadaşlar, biraz gerçekçi olalım. 2002’de devrettiğiniz Türkiye’de atanamayan öğretmen yok muydu? Eğer konuya böyle yaklaşırsak, bugün atanamayan hukukçuları ne yapacağız? Bugün atanamayan iktisatçıları ne yapacağız? Atanamayan jeologları, arkeologları ne yapacağız? İhtiyaca uygun bir planlamaya evet, ancak gelin, deyin ki: “Biz üniversite mezunu herkesi kamuda istihdam edeceğiz.”
Ona çözümü siz bulacaksınız. Elbette ki onlar da problem.
İktidarda olan sizsiniz!
Onları niye atamadınız? Elinizden tutan mı vardı on yıldır?
“Bizim dönemimizde atanamayan öğretmen, bizim dönemimizde atanamayan arkeolog, jeolog olmayacak, hepsini kamuda atayacağız.” deyin gelin bu kürsüde değerli arkadaşlarım. Değerli arkadaşlar, hep dedik, ne aldanan olacağız, ne aldatan olacağız. Biz biliyoruz ki dünyanın hiçbir ülkesinde üniversiteyi bitiren herkes kamuda istihdam edilmiyor. Hatta bugün biz dünyada kamuda en fazla personel istihdam eden ülkelerden biriyiz.
Üniversiteyi istihdam et, üniversiteyi! O çocuklara yazık!
Bugün dünyanın en büyük ekonomisi olarak kabul edilen Amerika’da bile işsizlik yüzde 8’ler civarında. Yapmamız gerekeni hep söylüyoruz: Büyümek, gelişmek. Bizim 2023 vizyonunda ifade ettiğimiz 500 milyar dolar ihracat, dünyanın en büyük 10 ekonomisi hedefine ulaşmaktır. Bunu başarırsak ne atanamayan öğretmen ne atanamayan diğer meslek sahiplerinden söz edeceğiz, sorunlar kendiliğinden çözülecek inşallah. Hükûmet olarak bugün yaptığımız da gençlerimize gerçekleri söylemek, milletimizle birlikte bu ülkeyi kalkındırmak ve işsizliği azaltmaktır. Bunu biz milletimizle birlikte başaracağız.
Geçen sene 13’üncü ekonomiydi, bu sene 18’inci ekonomi, bu nasıl başarı?
Değerli arkadaşlar, bu önergeyi veren MHP’li arkadaşların devrettikleri Türkiye’de, bankalar iflas etmiş bir Türkiye vardı. (MHP sıralarından “Yalan söyleme.” sesleri) İnsanları, evet, fakirleşmiş bir Türkiye vardı.
Yalanın batsın senin! Kocaman adamsın be!
Sen kendinden bahset senin durum nasıl?
Çalışanlarının maaşlarını ödemekte zorlanan bir Türkiye vardı ve o dönemde de atanamayan öğretmenler vardı.
Sen kendinden bahset, durumun nasıl? Durumunu anlat. Nasıl, nasıl, ihale mihale, bir götürme bir şey var mı?
Gerçekte 2002’de Başbakanımızın, atanamayan öğretmenler konusunu meydanlarda işlediği ve bu sorunun çözülmesi gerektiğine dair ifadeleri vardır.
Ne oldu? Tam tersi oldu.
Durumlar iyi mi?
Biraz önce de ifade ettim. Demek ki devrettiğiniz Türkiye’de en önemli meselelerden birisi atanamayan öğretmenlerdi sizin döneminizde de. Bunu gerekçenizde de açık açık ifade ediyorsunuz. Evet, Başbakanımız meydanlarda bunu söylemiş ve gereğini de yerine getirmiştir. Evet, o günden bugüne 367 bin öğretmen atanmış.
Hacı, durumun nasıl Hacı?
Bunu siz atamadınız. Bunu, 367 bin öğretmeni Recep Tayyip Erdoğan’ın Başbakan olduğu AK PARTİ Hükûmeti atamıştır değerli arkadaşlar.
Bu kadar öğretmen nerede birikti?
Bugünkü gençlerimiz de bir gün atanacaksa, hiç şüpheniz olmasın, onu da inşallah biz atayacağız diyorum ve tekrar hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.
Buyurun Sayın Vural.
Efendim, Hatip 57’nci Hükûmet dönemiyle ilgili, bankaların batırıldığına ilişkin bir ifadede bulundu, bu açık bir sataşmadır. Sataşmadan dolayı Sayın Mehmet Günal, grup adına efendim…
Sataşma nedeniyle söz isteyen Mehmet Günal, Antalya Milletvekili, iki dakika…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sataşmak için söz almadım, sadece düzeltme yapıyorum. Bugün bu sözleri söyleyebiliyorsanız 57’nci Hükûmetin almış olduğu önlemler sayesindedir. Siz kendi… (AK PARTİ sıralarından “bankalar” sesleri) Bankaları söyleyeceğim şimdi. Biz onu konuşurken Sayın Başbakan Bozüyük’te bir banka patronunun helikopteriyle geziyordu, geldiğinizde…
Halis Toprak’ın helikopteriyle geziyordu.
İkincisi: Siz burada araştırma komisyonu kurdunuz; bakın, araştırma komisyonu kurdunuz, raporlarını da arşivden çıkarın, ben de size göndereyim. Sonra orada bunları tespit ettiniz güya kim sattı kim aldı diye, onu cezalandıracaksınız diye beklerken ne yaptınız biliyor musunuz? Sayın Canikli’nin konusudur. Kimin vergilerini affettiniz?
Neyi affettik?
Kimin cezalarını affettiniz?
Ne zaman?
İktidara gelir gelmez kasım ve aralık aylarında. Maliyenin yazdığı yazıların size dökümlerini birazdan getirttireceğim. O söylediğiniz “Hortumladı.” dediğiniz bankanın patronlarına, 3 milyara yakın vergisini, bir yabancı bankanın, 3 milyara…
Belgesi varsa…
Hemen ben size biraz sonra o Maliyenin yazılarını getireceğim, arşivimde duruyor, burada da konuştum. Citibank’ın vergilerini, birinci işiniz, gelir gelmez iktidara, 2002 yılının Kasım ayının sonunda, aralık ayında, bakın, o günkü Gelirler Genel Müdürlüğünüze ve Maliye Bakanlığına bakın, yaptığınız birinci iş, onların vergi cezalarını affetmek oldu, usulsüzlüklerini affetmek oldu.
Ne biliyorsanız söyleyin.
Bankaları hortumlayanları niye cezalandırmadın? Burada kurdun, araştırma komisyonu kurdun. Sizin raporunuz var, Sayın Salih Kapusuz’un da imzası var. Ne yaptınız peki burada, ne yaptınız yani? Vardı da bir şey ne buldunuz? Kim hortumladı? Hortumcuların helikopterine binip ondan sonra geziyorsunuz. Eğer 57’nci Hükûmetin yaptığı önlemler olmasaydı, bugün kolay kolay böyle “Biz bu krizden çok etkilenmedik.” diyemeyecektiniz. O yapılan önlemler, alınan önlemler sayesinde bugün böyle konuşabiliyorsunuz.
Cumhurbaşkanı içeride konuşmuyor, dışarıda söylüyor bunları.
Hiç olmazsa teşekkür edin, hiç olmazsa hakkı teslim edin, sonra yine devam edin, diyor saygılar sunuyorum.
Ne oldu, nereye?
Sayın Başkan, sataşmada bulundu.
Ne dedi Sayın Canikli?
Sataşma yok, arşivde var, arşivde var; getiririm, araştırırsın.
Ne söyledi de sataştı?
Efendim, hortumcuların helikopteriyle…
Evet, gezmedi mi, gezmedi mi? Halis Toprak’ın helikopteriyle gezmedi mi?
Halis Toprak’ın helikopteriyle gezdiler ya, gözünü seveyim.
Gezmedi mi Sayın Başkan?
Halis Toprak’ın helikopterinden inmedi aşağıya Başbakan.
Size “Sataşmayın.” dedim ama sataştınız Sayın Günal.
Bu sataşma değil ki, gerçekleri söylüyorum. Öyle sataşma mı olur? Sayın Başkanım, gezmediyse “Gezmedi.” deyin, şimdi bunu söyleyin burada.
Sayın Başkan, Halis Toprak’ın helikopteriyle biz gezmedik.
Buyurun Sayın Canikli. İki dakika süre veriyorum.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; bakın, böyle bir ithamda, böyle bir töhmette bulunabilmek için önce kim hortumcudur, kim vergi kaçırmıştır ve bu geziyle -böyle bir olay varsa- bunun arasındaki illiyet bağı nedir? Bunun çok açık, net bir şekilde burada ortaya konabilmesi gerekir. Çıktınız…
Biraz önceki konuşmacına mı söylüyorsun? Biraz önceki konuşmacına mı söylüyorsun sen onu?
Asıl siz hortumcuların bankasını kapatın.
Oraya çıkıp masal anlatma, masal.
İzin verin, bakın… Çıktınız afaki şeyler söylediniz, afaki şeyler söylediniz. Gerçek olmayan, ispat edemediğiniz, ortaya koyamadığınız şeyler söylediniz.
Hortumcuların bankasını biz kapattık, temizledik, sana temiz sevk ettik, temiz, temiz! Size temiz havale ettik.
Helikopter çok somut bir hadise, hiç afaki değil.
Buradan yola çıkarak böyle bir iddiada bulunmak ne kadar doğrudur, ne kadar mantıklıdır, ne kadar vicdanidir? Yapmayın Allah aşkına!
Arkadaşına mı söylüyorsun?
Sor bakalım, sor arkadaşına.
Elini vicdanına koyarak konuş burada.
Elinizde belgeniz, bilginiz, bir şeyiniz varsa koyun, onu tartışalım ama yok ki. Hiçbir şey yok, hiçbir şey yok.
Arkadaşına bir sor.
Ne isim var, ne bilgi var, ne tarih var, ne rakam var. Bunlar olmayınca iddiaların asılsız olduğunu kabul etmek zorundasınız, kabul etmek zorundayız.
Niye kapandı, niye? Toprakbank yaşıyor mu? TMSF’ye verdi…
İsim verdi, isim, isim!
Bu iddiaların hepsi asılsızdır, çok net bir şekilde söylüyorum.
İki tane banka ismi verdim, söylesene.
Çünkü ortaya konulmuş bir iddia yok, bir belge yok, delil yok, hiçbir şey yok.
Söylesene. Getireceğim şimdi. Maliyenin yazısını getireceğim. Söyle bakayım yazdın mı, yazmadın mı sen maliyecisin?
Böyle bir iddiadan yola çıkarak insanlar suçlanabilir mi? Lütfen yapmayın ve özür dileyin.
Sayın Günal… Sayın Günal…
Maliyenin yazısını getirsem özür dileyecek misin?
Lütfen oturur musunuz Sayın Günal.
O zaman suçlanmayan hiç kimse kalmaz, suçlanmayan hiç kimse kalmaz, herkes herkesi suçlar, herkes herkes hakkında bir şeyler söyler.
Siz batık banka patronlarıyla enseye tokat gezeceksiniz, biz özür dileyeceğiz! Var mı öyle bir şey? Nasıl öyle bir şey olur?
Bakın, değerli arkadaşlar, deniliyor ki: “O dönemde Hükûmetin aldığı tedbirlerle bugüne gelindi.” Daha önce de IMF destekli o güne kadar on iki-on üç tane IMF destekli tedbirler alındı…
Batık bankaların patronlarının helikopteriyle gezen sizsiniz. Biz niye özür dileyeceğiz?
…ama hepsi başarısızlıkla sonuçlandı, hepsi. Aşağı yukarı alınan tedbirlerin de mahiyeti aynıydı.
O günkü tedbirlerle bugünlere geldiniz.
Arada bir fark var, bunların hiçbir tanesi AK PARTİ Hükûmeti tarafından uygulanmadı.
Sayın Başkan...
2005’te oldu IMF’den kredi, on milyar sen aldın; 2005 Mayısında sen al aldın IMF’den krediyi.
AK PARTİ Hükûmeti tarafından uygulananlar başarılı oldu. Aradaki fark budur. Önemli olan uygulanmasıdır. Alınan kararlar önemlidir ama daha önemlisi bunların uygulanmasıdır.
Sayın Canikli Teşekkür ediyorum.
2005’te sen aldın, Hükûmetteydin.
Sayın Başkan, bakın biraz önce sataşmadan dolayı Sayın Günal bir ifadede bulundu. Bakın, gazete haberi: “Tayyip Bey Toprak’ın batık banka zirvesinde.”, “Tayyip Erdoğan Toprak’ın helikopteriyle geldi.” diyor ya!
Sayın Başkan, gazete haberleriyle mi konuşacağız?
Nasıl yaptınız bankacılarla birlikte yahu!
Biz mi gezdik orada Sayın Başkan? O helikoptere biz mi bindik?
Ya, belge mi istiyordun Nurettin Bey? Al, al!
AK PARTİ’yi helikopterde biz mi kurduk?
Adamın helikopterinde ne işin vardı?
Milliyetçi Hareket Partisi önerisini oylarınıza sunuyorum… Kabul edenler…
Bak, burada da yazıyor Sayın Başkanım. Sayın Başkanım, burada da yazıyor: “Citibankın 3 milyarını sildi.” diyor, bak.
Citibanka veriyorsunuz 3 milyarını memleketin.
Kabul etmeyenler… Öneri kabul edilmemiştir. Birleşime bir saat ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 16’ncı Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. 06.11.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun, 06.11.2012 Salı günü (Bugün) yaptığı toplantısında, siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19 uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim Mersin Milletvekili Ali Rıza ÖZTÜRK ve arkadaşları tarafından, 30/05/2012 tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "ülkemizdeki yaş meyve ve sebze üretimindeki sorunların araştırılarak, alınması gereken önlemlerin belirlenmesi" amacıyla verilmiş olan Meclis Araştırma Önergesinin, (439 sıra nolu) Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 06/11/2012 Salı günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Vahap Seçer, Mersin Milletvekili.
Grubumuzun vermiş olduğu, sebze ve meyve üreticilerinin yaşadığı sorunlar, bu sektörün yaşadığı sorunlarla ilgili bir Meclis araştırması komisyonunun kurulmasıyla ilgili önerge üzerine söz almış bulunmaktayım. Aslında bu konunun tartışıldığı dönem, sebze ve meyve sektöründe krizin yoğun yaşandığı bir döneme denk geliyor. Bugün Türkiye’nin sebze ve meyve üretimi konusunda önemli üretim potansiyeline sahip bölgelerine gidin, orada üreticilerle görüşün, sebze ve meyve hallerini ziyaret edin, gerçekten sorunun şu anda çok önemli noktalarda olduğunu göreceksiniz. Hafta sonu da Mersin’de bu konuyla ilgili bazı çalışmalarımız oldu, orada üreticilerle görüştük. İnsanlar binbir emekle üretim yapmış, sebze üretmiş, meyve üretmiş, hale getirmiş, satamıyorlar. Protesto ettiler, ürettikleri ürünleri -biz siyasetçilerin önüne geldiler- satılmadığından şikâyet ederek kamyondan aşağı boca ettiler. Türkiye’de sebze ve meyve üretiminin önemli ölçüde yoğun emek bir sektör olduğunu hepimiz biliyoruz. İnsanlar bu konuda yoğun emek sarf ediyor, üretim için aylarca çaba sarf ediyor; kış demiyor, yaz demiyor, sıcak demiyor, soğuk demiyor, üretimini en iyi şekilde, en kaliteli şekilde, en verimli şekilde sağlayabilmek için, yaratabilmek için büyük emek sarf ediyor. Tabii, Türkiye’nin bu anlamda ayakları yere basan politikaları olmayınca, bir bakıyorsunuz, bazı yıllar konjonktürel olarak piyasalar olumlu olduğu zaman, üretim az olduğu zaman, ihracat talebi olduğu zaman üretici para kazanabiliyor. Bazı yıllar bakıyorsunuz, değişik faktörlerden dolayı üretici ürettiği ürünü satamayabiliyor. Peki, bu istikrarı sağlayacak olan, bu istikrarı sağlayacak mekanizmayı kuracak olan kurum neresidir? Elbette ki ülkeyi yöneten Hükûmettir, bu konuyla ilgili bakanlıktır; sıkıntı burada. Önemli bir sektör, Türkiye yılda 45 milyon ton yaş sebze ve meyve üretiyor ancak bunun yaklaşık olarak yüzde 5’ini ihraç edebiliyor. Geri kalan üretimini üretici pazarlayabilirse yurt içinde pazarlayabilir, pazarlayamazsa çöpe dökmek zorunda üretimi. Dolayısıyla da yaptığı üretimin de bir anlamı kalmıyor. “Yoğun emek sektörü” dedim konuşmama başlarken. Milyonlarca insan yaş sebze meyve üretiminde ta sebze fidesinin toprağa dikildiği andan pazar yerine giden noktaya kadar o süreç içerisinde önemli bir istihdam sağlıyor. Tarlada, bahçede çalışan işçisi, bunu paketleyen işçisi, bunu pazara süren nakliyecisi, pazarda bunu nihai tüketiciye ulaştıran pazarcısı. Dolayısıyla birçok sosyal sınıf bundan nemalanıyor, bundan kazanç elde ediyor, çoluğunun çocuğunun rızkını kazanıyor. Dolayısıyla bu sektöre ilişkin yapılması gereken ne varsa bugün yaşanan sorunlar ne ise geçmişte alınması gereken ama bugün için alınmamış tedbirler ne ise bunları ortaya çıkarmak için bu araştırma komisyonunun kurulmasında fayda var. “Bu sektörde sorun yok.” diyemeyiz, bunları görmezlikten gelemeyiz. Öyle bir şey yaparsak bugünün sorununu yarına ötelemiş oluruz. Bundan kimse kazançlı çıkmaz, Hükûmet de kazançlı çıkmaz, bu konuda faaliyet gösteren üretici de kazançlı çıkmaz, nihai tüketici de kazançlı çıkmaz. Bu sektörde sorunlar çok. Bu konu görüşüldüğü zaman özelde, bu üretim kaleminde genelde tarım sektöründe girdi maliyetlerinin yüksekliğinden bahsediyoruz. Hep söylüyoruz. Temel girdi fiyatları Türk üreticisinin dünyada rekabet edemeyeceği ölçüde yüksek. Bunun temel sebeplerinden bir tanesi, bu temel girdiler üzerindeki akıl almaz yüksek vergiler. Bu konuda bir düzenleme yapalım, bunu hep söylüyoruz. Girdi fiyatlarını aşağı çekme konusunda önemli bir hamle, önemli bir tasarruf, önemli bir politika ama Hükûmet buna sürekli kulağını tıkıyor. Plansız destekler var. Herhangi bir tarım üretiminin herhangi bir kolunda meydana gelen bir krizi aşmak için, günü kurtarma adına yapacağımız desteklemeler gelecek adına bir çözüm üretmiyor. Günü kurtarıyorsunuz, palyatif bir çözüm oluyor, geçici bir çözüm oluyor ama aslında temelde o soruna yönelik kısa vadede, orta vadede, uzun vadede bir planlama sonucu bir çözüm üretilmediği için, bir bakıyorsunuz, belli bir süre sonra, kısa bir süre sonra aynı sorunla karşı karşıya kalabiliyorsunuz. Bakınız, sebze sektöründe, meyve sektöründe Hükûmetiniz önemli yanlışlıklar yaptı. Plansız programsız desteklemeler yaptı; fidan desteği yaptı, tesis desteği yaptı. Üreticiye dedi ki: “Yeni narenciye tesisleri kurun, yeni şeftali tesisleri kurun, yeni elma tesisleri kurun.” ama bunun sonucunda Türkiye’nin üretimi artacak, üretimin artması durumunda bu üretim nerelere pazarlanacak, bunun bir planlaması yapılmadı. İşte, bugün bu sektörde önemli bir miktarda sorun yaşıyorsak bunun temel sebeplerinden bir tanesi, üreticinin ürettiği ürünü pazarlayamaması, ihracatta yeterli destek görememesi. 45 milyon tonun yaklaşık olarak yüzde 5’i dedim 2,5 milyon ton ihracat yapabiliyorsunuz. 12 milyar dolar tarımsal ürün ihracatınız var. Bunun 2-2,5 milyar doları tarım ürünleri ama Sayın Tarım Bakanı buraya çıktığı zaman mangalda kül bırakmıyor. Avrupa’nın lideriyiz, dünyanın 8’inci sırasında tarım ekonomisine sahibiz… Bunlar rakamlara takla attırmakla olmuyor. Ortada bir gerçek var. Gelin, Akdeniz Bölgesi’ne gidin. Bakın, bir Suriye politikası izlediniz, ülkeyi perişan ettiniz; siyasal anlamda da perişan ettiniz, ekonomik anlamda da perişan ettiniz, toplumun sosyal barışı anlamında, toplumun sosyal barışını tahrip ettiniz. Gelin, Akdeniz Bölgesi’ne, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ne; Şanlıurfa’ya, Gaziantep’e, Hatay’a, Adana’ya, Osmaniye’ye, Mersin’e. Bugün Suriye politikalarındaki yanlışlık o bölgenin ekonomisine vurdu, o bölgenin sosyal barışını tehdit eder duruma geldi. Şimdi ihracat yapamıyoruz, sadece Suriye’ye değil. Biz, o hattan Orta Doğu’ya 10 ülkeye ihracat yapıyorduk. Bugün benim bölgemde yaz aylarında insanlar binbir emekle yetiştirdiği ürünlerini satamadı, çöpe döktü. Bunun temel sebebi, o bölgeye yapılan ihracattaki sıkıntılar. O bölgeden tırları geçiremiyorsunuz, can güvenliği sorunu var, mal güvenliği sorunu var. Bir alternatif bulalım, ne yapalım? Mersin Limanı’ndan Mısır İskenderiye Limanı’na Ro-Ro seferleri düzenleyelim. Bu sefer de navlun bin dolarlardan 3 bin dolarlara çıktı. Sebze meyve öyle dayanıklı bir emtia değil, ürün değil; kısa süre içerisinde, iki gün içerisinde, üç gün içerisinde hasat edeceksiniz, paketleyeceksiniz, pazarlara ulaştıracaksınız; sattınız sattınız, satamadınız çöpe dökeceksiniz. Şimdi, gelin, bölgemize bakın, orada durum ortada. Hem yanlış tarım politikalarından, spesifik olarak bu konuya dayalı yanlış politikalarından bir pazarlama sorunu yaşanıyor, üretim sorunu yaşanıyor. Ayrıca, komşu ülkelerde barış zedelendi, komşu ülkelerde kan gövdeyi götürüyor; ateş var, barut var, savaş var. İşte, Arap Baharı, emperyalistlerin oyunu, işte ortaya çıkan tablo. Orta Doğu insanı ölüyor, Orta Doğu insanı ağlıyor, Orta Doğu insanının kesesine oluyor, ekonomisine oluyor. Batılı emperyalistlere bir şey olmuyor. Onların insanları ölmüyor, onların ekonomileri etkilenmiyor. Aksine, ekonomik olarak onlar kazançlı çıkıyor, onlar sanayi ürünlerini satıyor, onlar oranın petrolünü sömürüyor. İşte, yanlış politikalarınızın Türkiye’yi getirdiği nokta. Yazıktır, günahtır! Bu yanlıştan dönün. Amerika da defterden sildi, şimdi başka müttefikler arıyor. Baktılar ki siz beceremediniz bu işi, başka müttefikler arıyor. Yazıktır! Orada dindaşlarımızla, soydaşlarımızla bizi birbirimize düşürdüler, bizi birbirimize kırdırmaya çalışıyorlar. Artık, iktidar milletvekilleri bunu uyarmalı, Başbakan uyarmalı, uyanmalı, uyandırılmalı. Dolayısıyla, önemli bir sektör, binlerce, milyonlarca insan çalışıyor, önemli bir ekonomik potansiyel. Bu konuda bir komisyon kurulmasının yararlı olacağını düşünüyoruz, desteklerinizi rica ediyoruz. Teşekkür ediyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Hüseyin Samani, Antalya Milletvekili.
Bugün, burada, biraz önce Vahap Bey’in de işaret ettiği son derece stratejik bir sektör olan tarım sektörünün sorunlarıyla alakalı konuşuyoruz ve onun içerisinde de aslında yaş sebze ve meyve dediğimiz, depolama imkânı olmayan, kısa sürede tüketilmek durumunda olan veya işlenilmesi gereken kısmıyla alakalı konuşuyoruz. Tabii, elbette ki böylesine hassas bir konuyu konuşurken mutlaka verilerle konuşmamız gerekmekte. Gerçekten, bu sektörün beklentileri nelerdir? Bu sektördeki çiftçilerin beklentileri nelerdir? Bu sektörde ürün üretmiş olan üreticilerin ürünlerini satmak için hangi şartlara ihtiyaçları vardır veya pazarın neye ihtiyacı vardır? Aslında, bunlara bakmamız gerekiyor. Üretmiş olduğumuz politikaları da buna uygun olarak üretmemiz gerekmekte. Gerçek manada baktığımız zaman yaş sebze ve meyve sektöründe, aslında üretim bazında baktığımız zaman geriye doğru bir gidiş olmadığını görüyoruz, biraz önce Vahap Bey de onu işaret etti. 2002 yılında 39 milyon tondan bugün 45 milyon tonlara gelmiş, meyve üretiminde dünyada 12’nci sıradan 6’ncı sıraya gelmişiz, sebze üretiminde de dünyada 4’üncü sıraya gelmişiz. İhracat anlamında baktığımız zaman: 534 milyonluk sebze ve meyve ihracatı bugün 2,5 milyar dolara çıkarılmış; fındık, kuru üzüm, kuru incir gibi işlenmiş ve kurutulmuş sebze ve meyveler bunların dışında. Değerli milletvekilleri, aslında “sebze ve meyve” dediğimiz zaman hepimizi ilgilendiren bir konu çünkü acıktığımız zaman bize bu üreticilerin taze bir şekilde sunmuş olduğu bu ürünlere ihtiyacımız var, beslenmek için bu ürünlere ihtiyacımız var. Fakat, ne yazık ki bu ürünler hakkında da bir sürü spekülasyonlar var. Bu ürünler hakkında konuşan çoğu konuşmacılar, televizyonlara çıkan, beyanatta bulunan birçok insanlar bu ürünler hakkında bilgi sahibi olmayan insanlar. İşte, bugüne kadar Tarım Bakanlığının almış olduğu bu mesafeleri ve uygulamış olduğu destekleri aslında bir hedefe dönük olarak yaptığı ortada. Zira, tarım sektöründeki desteklemeleri yaptığımız zaman… Elbette ki birçok destekler var fakat bunların çoğu spesifik destekler. Mesela sertifikalı tohuma, fidana destek yapılıyor. Bunun amacı şu: Pazarın ihtiyaç duyduğu fidana destek yapılıyor. Yani biz bugüne kadar meyveyi üretmişiz, tonlarca üretmişiz, pazarın kapısına dayanmışız ama dünya bunları yemiyor artık, dünyanın istediği meyve çeşitleri farklı. İşte, Tarım Bakanlığı bunu çok iyi tespit etmiş ve artık, dünyanın ihtiyaç hissettiği, tüketirken ihtiyaç hissettiği fidanlara destek vererek, sertifikalı fidan olarak onlara destek vererek onların üretilmesini, onlarla ilgili bahçe tesisini sağlamaya dönük teşvikler veriyor. Yine, pazarın talepleri şu… Çok önceki dönemlerde hatırlarsınız, kalıntı problemleri var. Bizim için de geçerli yani buradaki bütün milletvekili arkadaşlar, evimizdeki çocuklarımız bir tane elmayı, bir tane domatesi aldığı zaman “Acaba kalıntı var mı?” diye kafamızın içerisinde bir soru işareti var. İşte, gerek iç pazarın gerek dış pazarın taleplerini, beklentilerini… Yaş sebze ve meyveyle ilgili istifhamları ortadan kaldıracak birtakım adımlar atılmalıydı. İşte, Tarım Bakanlığı bunu da yaptı. Nasıl yapıyor bunu? Tabii, yüzde 22 olan bu ürünlerdeki kalıntı miktarı bugün takdir edersiniz ki yüzde 1. 5’lar seviyesine düştü 2002 yıllarına baktığımız zaman. Artı, bütün kriterler Avrupa Birliği kriterleriyle de özdeş hâle getirildi.
Kaç tane numune alınıyor da bunu söylüyorsun ya. Her gün zehirliyorsunuz ya.
Peki, bunlara nasıl ulaştık? Bunlara, elbette ki işte iyi tarım uygulamalarıyla ulaştık. Bunlara, doğru ilacı doğru zamanda kullanma uygulamalarıyla ulaştık. Çok önceki dönemde, bildiğiniz gibi zirai ilaç kullanan faturalara destek verilirdi, ondan belli bir pay verilirdi, bunlar ortadan kaldırıldı, reçeteli sisteme geçildi. Bunun yanında, biyolojik mücadeleye destekler veriliyor artık, bunları hepimiz biliyoruz. Seralarda kullanılan, özellikle serada üretilen, kış aylarında yetiştirilen ürünlere dönük olarak biyolojik mücadele, feromon tuzaklar, tül gibi birtakım uygulamalara Tarım Bakanlığı bugün destekler vermekte. Dolayısıyla, bugün zihinlerimizde “Hep hormonlu ürün mü alıyoruz acaba?” diye kafamızda bir soru işareti var. Artık o soru işaretinin ortadan kaldırılmasına dönük olarak, bugün seralarda, Antalya’da, Akdeniz Bölgesi’nde, “bombus terrestris” dediğimiz arılar kullanılıyor. Biyolojik yöntemlerle döllenmeyi sağlıyor ve hormon kullanılmadan tabii döllenmeyle o üretim sağlanabiliyor; işte pazarın da ihtiyacı bu. Yine Avrupa’da çok eski dönemlerde, o Eurepgap denen, bizde iyi tarım uygulamaları denen uygulamalara doğru bir geçiş var, kayıt sistemi var, çiftçi kayıt sistemiyle birlikte artık kullanılan ilaçların da kayıt edildiği bir sisteme doğru gidiliyor.
Ya, neden bahsediyoruz? Islahiye’de üzümü çöpe attınız, çöpe; ondan bahsedin. Siz neden bahsediyorsunuz?
Bütün bunların sonucunda da tarımsal üretim ve ihracat artıyor ve bu politikaları bu şekilde sürdürerek de artmaya devam edecektir diyorum, Tarım Bakanlığı bu konuda gerekli tedbirleri alıyor diyorum, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Mehmet Günal, Antalya Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlarım, Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun hazırlamış olduğu bu önerinin lehinde söz aldım çünkü burada zikredilen Mersin ilindeki birçok örnekler, aynen bizim Antalya ilimizde de geçerli olan şeyler. Sayın Samani güzel dileklerde bulundu. Rakamların geçmişten bugüne sayısal olarak artması şu andaki Antalya’daki gerçekleri değiştiriyor mu bilmiyorum yani üretim her sene artar. Bugün, yukarıda bir milletvekilimiz söylüyordu, her senenin bütçesi bir öncekinden fazla olur, cumhuriyet hükûmetlerine bakarsanız yüzde 10 olur, yüzde 20 olur, kriz dönemi, savaş dönemi hariç. Dolayısıyla, her sene baktığınız zaman, hangi Hükûmet olursa olsun, bir sonraki yıla artmış olur. Olağanüstü şartlar olmasa da, cari olarak baktığınız zaman, gayrisafi yurt içi hasıla sürekli olarak buradan artar; reel olarak bakarız, onda da çok büyük bir gerileme yoksa o seviyeleri korur. Şimdi, burada, değerli arkadaşlar, güzel söylüyorsunuz da tarımda girdilerin fiyatları kaç kat artmış o süreç içerisinde? Ürünlerin fiyatları kaç kat artmış? Şimdi, bunlara bakmaz isek, sadece, üretim nereden artıyor, kiminki artıyor, hangi çiftçininki artıyor, ne kadar çiftçi bunları sokağa döküyor? Bugün arkadaşlarımızdan -taze- Kumluca halinden fiyatları istedim yani bakıyorum, burada salatalık 10 kuruş ve bir tanesi ağlaya ağlaya söylüyordu: “5 kuruştu, götürdüm döktüm 40-50 ton salatalığı.” diyor yani “Sattığıma değmeyecek.” diyor. Şimdi, bunlar gerçekler, henüz elimde faksları duruyor. Arkadaşlarımıza sordum: “Son durum nedir?” dedim böyle fiyatlarla ilgili. Bakıyorum, burada domatesinki 50 kuruş, 40 kuruş, dolma, patlıcan 25 kuruş, 50 kuruş, 40 kuruş gidiyor yani 1 lira olan bir şey yok, 50 kuruşun üstünde olan bir şey yok. Peki, geriye dönüp bakıyoruz -arkadaşlarımız soru önergesinde de yazmışlar, burada Sayın Ali Rıza Öztürk ve arkadaşları imzalamış- fiyatlar birkaç ay öncenin fiyatları; yeni gündeme alınmış, baktım önergenin tarihine de. Yine aynı şekilde yani sürekli mukayese ediyorsunuz ya arkadaşlar, 3-4 misli, 5 misli, 6 misli artan girdi fiyatları var. Fiyatlara bakıyorum, 2002 yılındaki düzeyinin ya altında ya hemen yanında veya 30 kuruşsa 35 kuruş, 40 kuruş olmuş. Şimdi ne yapacak çiftçi bu durumda? Değerli arkadaşlar, ciddi sorunlar var, değişik kesimlerden, komisyonculardan, tüccarlardan, derneklerden gelen talepler var. Bu vesileyle sizlerin bilgisine sunmak istiyorum. Burada önemli şeyler… Bu yasa çıktıktan sonra keşmekeş artmış. Değişik açılardan üreticilerimizin, komisyoncularımızın, tüccarlarımızın şikâyetleri ve talepleri var. Düzenleyici olmaktan ziyade içinden çıkılmaz bir hâle gelmiş çünkü bir yönetmelik çıkarmışız, içinde bir sürü eksiklik var ve kanuna dayanmıyor. Şimdi örnek vereceğim. Artı, işleyişte çıkan birtakım sıkıntılar… Üretici bölge halleri ortadan kalkmış, böylece komisyoncuları mesleği neredeyse bırakılacak hâle gelmiş, cazip olmaktan çıkmış, tüketiciyle buluşmada araya bir sürü aracılar girer olmuş. Dolayısıyla, biz buradan, sanki halden değil de marketten veya pazardan aldığımız zaman üretici de o kadar çok fiyata satıyormuş gibi düşünüyoruz. Hal fiyatlarına baktığımız zaman bunun böyle olmadığı çok net bir şekilde cari fiyatlardan anlaşılıyor. Artı, burada yüksek maliyetinin dışında Çek Yasası’yla ilgili de halcilerimizin ciddi sıkıntısı var. Kabzımallar çeklerini ödemiyor. “Biz zaten sıkıntıdayız, malımız para etmiyor.” diyorlar, “Biz bunları nasıl ödeyeceğiz? Aldığımız krediler var, destekler var, bunları ödeyemez hâle düştük.” diyorlar. Değerli arkadaşlarım, buradaki sıkıntı, bu kanunla beraber haller büyük ölçüde devre dışı kaldı. Belediyelerle ilgili rüsumlar değişti, birtakım düzenlemeler yapıldı ama “Bundan sonra çalışamaz hâle gelecektir.” diye uyardık. Hakikaten şu anda aldığımız bilgiler bu hallerin çalışamaz hâle geldiğini gösteriyor. Komisyonculuk mesleğini yapan esnaflara bakıyoruz, devir hakları kiraya dönüşmüş. Diyorlar ki: “Bu durumda bunun sürekliliğinin olup olamayacağını biz bilemiyoruz. Bu iş babadan oğla devam eden bir meslek şeyi.” Bunun kiralama yerine yeniden tahsise dönüştürülmesi gerektiğini arkadaşlarımız söylüyorlar ve talep ediyorlar. Burada, tabii onun ötesinde öyle bir şeyi koymuşuz ki komisyoncu komisyoncuya mal satamıyor, “Gönderir.” diyor. “Gidiyorum ben bir yerden almaya kalkıyorum ‘Sen alamazsın.’ diyorlardı ancak halde bir işlem yapılabilir. Bu hâlde komisyoncuya tüccar olma izni de verilmiyor, ben bu sefer alım yapamıyorum.” diyor; haldeki arkadaşlarımızın talebi. “‘Tüccar’ unvanıyla pazarcı mal satıyor ama buradan toptan satışını yapabiliyor. Depoya koyuyor ama bu durumda mallar hale girmiyor.” diyor. Doğrudan geçiyor, hem kayda girmemiş oluyor bu durumda ve hem de aracılar araya girince daha farklı bir fiyata gelmiş oluyor. Hatta hatta, bazı toptancı marketlerin bile hale girmeden kendilerinin tüccar olarak alıp bu işlemi yapmaya başladıkları yolunda şikâyetler var. En önemlisi de “Yeni hal bildirim sistemi kurmuşuz, birçok yerde girişler yapılamıyor, satışlar sıkıntıya düşüyor.” diyor. Arkadaşlarımızın buralarda sistemin tam oturmadığına yönelik şikâyetleri var. Şimdi, Sayın Samani, “Arada destek veriyoruz.” dedi ama arkadaşlar, burada bir yanlış yapıyoruz. Bütün bu tarımsal desteklemede araziye destek veriyoruz. Üreticinin doğrudan üretimine destek vermemiz lazım yani kim üretip hale getiriyorsa ona verelim. Hakikaten çok büyük haksızlıklar oluyor. Bütün illerde var bu; Mersin’de de Antalya’da da ben konuştum üreticilerle, birileri araya giriyor siyasi şeylerle, o arada bir yerde birinin üstüne arsa, arazi var veya müstecir olarak veya mal sahibi olarak gidiyor ve ona teşvik veriyoruz. O üretiyor mu üretmiyor mu, kontrolünü doğru dürüst ya yapıyoruz ya yapamıyoruz. Dolayısıyla, bu sistemi gelin değiştirelim, doğrudan üretimi… Fidanları vermek başka bir şey olabilir ama bize halde kim getiriyorsa ona farklı bir ya vergi getirelim, istisna getirelim, indirim getirelim, bir şey yapalım ve doğrudan üreticiyi teşvik edelim. Aksi takdirde bu sefer arz planlamasını da yapamıyoruz. Eğer üretime verirsek bu daha sağlıklı bir arz planlaması yolunu da getirebilir. Bir de ilaçlarla ilgili kalıntı problemini söyledik ama şu anda bitmek üzeredir ya da bitmiştir, yukarıda Dışişleri Bakanlığımızın bütçesini görüşüyorduk, Plan Bütçe Komisyonunda. Bitmiş herhâlde, arkadaşlar işaret ediyor. Ben in-çık yaparken bu arada hepsini kontrol edemiyorum -sağ olun- yoğun bir gündemden dolayı. Dolayısıyla, orada da az önce, Suriye meselesinden dolayı Rusya’yla olan ekonomik ilişkilerimizin, Suriye ve Irak’a yaptığımız bu meyve sebze ihracatının ciddi anlamda azaldığını konuştuk. Bu sadece fiziki olarak ilaç kalıntısından dolayı değil, belli ülkelerin bize bir dolaylı ambargosu olarak -örneğin, Rusya’daki şeylerin tamamı ilaçlarla ilgili değil- Antalya’dan giden birtakım meyve sebze geri gönderildi. Siyasi olarak kriz çıkınca bu doğrudan buraya yansıyor. Yani, Suriye meselesinin faturası sadece o sınırdaki mülteciler için harcadığımız para değil, bize başka şekilde de bunlar fatura olarak dönüyor. Hakikaten bu komisyoncularımızın sıkıntıları çok fazla. Çek Kanunu’na ilişkin de söyledim, burada daha önce de konuşmuştuk, kaldırırken en azından bankaların teminat miktarını belirli ölçüde artırırsak iki tarafı var diye bu konuda şikâyetler çok fazla gelmeye başladı. Hele hele bu sektörde senedi insanlar kabul etmiyordu çekin biraz caydırıcılığı var diye. Şimdi kabzımallar çekleri de ödemeyince Antalya’da, batıdaki hallerin birçoğunda komisyoncular şu anda kapanmış veya kapanma noktasına geliyor. Ciddi bir sıkıntı var. Diğer sektörlerde de var ama onların, bu şekliyle ileriye yönelik hatta çekleri aldıkları için sıkıntıların çok daha fazla büyümüş durumda. Değerli arkadaşlar, burada önemli bir husus da çıkarılan yönetmelik, İstanbul Meyve Sebze Komisyoncuları ve Tüccarları Derneği Danıştaya dava açmış bunun iptali için arkadaşlar. Özeti de diyor ki: “Burada çıkarılan yönetmelik yasada yer almayan hususları içeriyor.” Sonuç olarak, diyorlar ki: “Müdürlüğümüzün bağlı bulunduğu Bakanlıkça düzenlenen Sebze ve Meyve Ticareti Toptancı Halleri Hakkında Yönetmelik’in 4’üncü maddesinin (m) bendinin, 32’nci maddesinin sekizinci fıkrasının ve geçici 20’nci maddesinin yönetmelik metninden çıkarılması gerekir çünkü dayanak kanunda buna ilişkin bir yer yok. Meslek örgütü kavramı var, yok.” Başka bir husus da bu arkadaşlarımızın meslek örgütü olabilmek için de derneklere üye olması gerekiyor. O derneklerin de federasyona üye olması gerekiyor. Yan, anayasal olarak temel hak ve ödevlere aykırı; hiç kimseyi, gerçek veya tüzel kişiyi bir yere, bir derneğe, bir kuruluşa üye olmaya zorlayamazsınız ama bu durumda olmadığı zaman o haklardan faydalanamıyor. Dolayısıyla, bu derneğimizin de açmış olduğu dava var, bu yönetmeliğin tekrar gözden geçirilmesini talep ediyoruz ama Hükûmette kimse yok. Böyle önemli bir şey görüşülüyor, Sayın Tarım Bakanına bakıyoruz, başka zaman gündem dışına söz veriyorlar ama maalesef bu komisyoncuların…
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Salih Koca, Eskişehir milletvekili.
Türkiye Büyük Millet Meclisi bu haftaki programında özelikle vatandaşlarımız için hizmet kalitesini geliştirerek vatandaş memnuniyetini arttıracak, kamu yönetimine daha fazla katılımı sağlayacak, kamu yönetiminin etkinliğini, verimliliğini ve vatandaşın artan hizmet beklentilerini karşılayacak, demokrasinin daha da kökleşmesine vesile olacak Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı’nın görüşmeleri planlanmaktadır.
Tasarının adı değişti, sizin haberiniz yok.
Ülkemizin ve milletimizin geleceği adına bu çalışmanın daha uygun olacağını düşünüyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Öneri kabul edilmemiştir. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır. Okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına, Danışma Kurulunun 6.11.2012 Salı günü (bugün) yaptığı toplantıda siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında bulunan 338 sıra sayılı kanun tasarısının bu kısmın 4’üncü sırasına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi; 7 Kasım 2012 Çarşamba günkü birleşimde 338 sıra sayılı kanun tasarısının görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; bu birleşimde 338 sıra sayılı kanun tasarısının görüşmelerinin tamamlanamaması hâlinde 8 Kasım 2012 Perşembe günkü birleşimde 338 sıra sayılı kanun tasarısının görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; 9 Kasım 2012 Cuma günkü birleşimde 195 sıra sayılı kanun tasarısına kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; 11 Kasım 2012 Pazar günkü birleşimde 237 sıra sayılı kanun tasarısına kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; 12 Kasım 2012 Pazartesi günkü birleşimde 219 sıra sayılı kanun tasarısına kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; Yukarıda belirtilen birleşimlerde gece 24:00'te günlük programların tamamlanamaması hâlinde günlük programların tamamlanmasına kadar; Çalışmalarına devam etmesi, 10 Kasım 2012 Cumartesi günü Başkanlığın Genel Kurula sunuşlarının tamamlanmasına kadar çalışması; Bastırılarak dağıtılan (11/19, 11/16 ve 11/17) esas numaralı gensoru önergelerinin 13 Kasım 2012 Salı günkü gündeminin "Özel Gündemde Yer Alacak İşler" kısmının sırasıyla 1’inci, 2’nci ve 3’üncü sıralarına alınması ve Anayasanın 99’uncu maddesi gereğince gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmelerin 13 Kasım 2012 Salı günkü Birleşiminde yapılması, bu birleşimde sözlü soruların görüşülmemesi ve 11/19, 11/16 ve 11/17 esas numaralı gensoru önergelerinin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar çalışmalarına devam etmesi; Bastırılarak dağıtılan (11/15, 11/18, 11/20 ve 11/21) esas numaralı gensoru önergelerinin 14 Kasım 2012 Çarşamba günkü gündeminin "Özel Gündemde Yer Alacak İşler" kısmının sırasıyla 1’ inci, 2’ nci, 3’ üncü ve 4’ üncü sıralarına alınması ve Anayasanın 99’ uncu maddesi gereğince gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmelerin 14 Kasım 2012 Çarşamba günkü Birleşiminde yapılarak bu birleşimde 11/15, 11/18, 11/20 ve 11/21 esas numaralı gensoru önergelerinin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar çalışmalarına devam etmesi; 338 Sıra sayılı kanun tasarısının İçtüzüğün 91. maddesine göre Temel Kanun olarak görüşülmesi ve bölümlerinin ekteki cetveldeki şekliyle olması, önerilmiştir. Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı [[1/690]] 1. Bölüm 1 ila 20 nci maddeler 20 2. Bölüm 21 ila 37 nci maddeler 19 (Geçici 1 ve geçici 2 nci Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Nurettin Canikli, Giresun Milletvekili.
Evet, biraz önce, grup önerimizin içeriğini hep birlikte dinledik. Grup önerimizle -eğer grup önerimiz yüce Meclis tarafından kabul edilir ise- ağırlıklı olarak bu hafta için 338 sıra sayılı Büyükşehir Yasa Tasarısı’nın görüşmelerini planlıyoruz ve görüşmelerinin yapılmasını öneriyoruz. Esas itibarıyla grup önerimiz de bu çerçevede dizayn edilmiştir. Çalışma saatleri itibarıyla, bugün, daha önce alınan karar gereğince, yine Meclisimizin aldığı karar gereğince, saat 24. 00’e kadar çalışılacak, çalışma saati bu, bunda herhangi bir değişiklik öngörülmüyor. 7 Kasım yani yarın, çarşamba günü, 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın bitimine kadar çalışmaların yürütülmesini talep ediyoruz.
Çok iddialısınız!
Sizi gönderen de gelsin!
Talep ediyoruz, yüce Meclisten talep ediyoruz, yüce Meclisin takdirlerine sunuyoruz.
Bu sözünüzü yerine getiremezseniz ne yapacaksınız? Var mısınız?
İnanıyor musun bunu söylerken?
Yüce Meclisin takdirlerine sunuyoruz. Aynı şekilde eğer bu görüşmeler çarşamba günü bitirilemez ise perşembe günü de 24. 00’le sınırlı olmaksızın yani gece 24. 00’le sınırlı olmaksızın bu çalışmaların perşembe günü de devam etmesi ve yine, 338 sıra sayılı kanun çalışmalarının tamamlanmasına kadar çalışmaların devam etmesi.
Nurettin Bey, grupta aklıselim hâkim olacak, göreceksin!
9 Kasım 2012 Cuma günkü birleşimde 195 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerini öneriyoruz, planlıyoruz. O da, 195 sıra sayılı Kanun Tasarısı, Türkiye Cumhuriyeti ile Morityus Cumhuriyeti Arasında Serbest Ticaret Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı. Cumartesi günü Meclisimiz saat 14. 00’te açılacak ve sadece, o gün 10 Kasım, Atatürk’ün ölüm yıl dönümünü anma çerçevesinde gruplar, her grup, siyasi parti grubu tarafından konuşmalar yapılacak ve sonra görüşmeleri orada bırakacağız, devam etmeyeceğiz eğer önerimiz kabul edilirse. Cumartesi günü 14. 00’te sadece o günün anma içeriğiyle ilgili görüşmeleri yapmak üzere toplanmış olacağız ve bu görüşmelerden sonra da cumartesi günü çalışmaya devam etmeyeceğiz. Pazar ve pazartesi günleri de yine… Pazar günü 237 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlemlerin, işlerin görüşülmesini öneriyoruz, istiyoruz. O da, 237 sıra sayılı Kanun Tasarısı, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kazakistan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Turizm İşbirliği Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı. Ve pazartesi günü de 219 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin… Ve öncesinde doğal olarak yani bu 219 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan diğer işlerin görüşülmesine imkân sağlayacak bir çerçevede, tarzda bir planlama yapmaya çalıştık. Bu da, 219 sıra sayılı Kanun Tasarısı, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Azerbaycan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Yatırımların Karşılıklı Korunması Ve Teşvikine İlişkin Anlaşmanın Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı. Önümüzdeki haftayla ilgili olarak da 6 bakanımız hakkında verilen 7 gensoru önergesinin görüşmelerini yapmak üzere bir önerimiz var. Önümüzdeki hafta 13 Kasım 2012 Salı günü 3 tane 19, 16 ve 17 esas numaralı gensoru önergelerinin bitimine kadar görüşülmesini öneriyoruz ve diğer 4 gensoru önergesinin de çarşamba günü yine bitime kadar görüşülmesini düşünüyoruz, öneriyoruz. Daha sonradan bir gensoru önergesi daha geldi ama Danışma Kurulu toplantıya çağırıldığında henüz ıttılamıza girmemişti, daha doğrusu basılıp dağıtılmamıştı. Dolayısıyla, onun planlamasını yapamadık. Onu da ve eğer gelir ise, başka gensoru da gelir ise onlarla birlikte… Zaten artık bundan sonra öyle anlaşılıyor ki toplu olarak toptan bir şeyle yapacağız bu gensoru görüşmelerini.
Başbakan Kızılcahamam’da fırça çekiyor da biz burada gensoru vermeyelim mi? Başbakanın fırçalaması haksa…
Hayır, ben öyle bir şey… Sayın Vural, ben sadece şunu söylüyorum.
Hayır, Başbakan fırça çekiyor da… Sizin de desteklemeniz lazım gensoruyu. Onu diyoruz yani.
Öyle anlaşılıyor ki “Bundan sonra gensoruları toptan görüşeceğiz.” diyorum. Ha bunu da elimizde bir örnek var ona dayanarak söylüyorum. Bir tespit sadece, yorum bile değil, tespit sadece.
Memnun olmadığınız bazı bakanlar var, onları götürüverelim el birliğiyle, gelin!
Dolayısıyla sadece bizim böyle bir yönteme, böyle bir tarza hazırlıklı olduğumuzu ifade etmek istiyorum Sayın Vural, başka bir şey söylemiyorum yani. Dolayısıyla, onlar da gelirse, biz onları yine aynı şekilde… Mecburen, çünkü Meclisin aynı zamanda kanun da yapması gerekiyor, başka çalışmaları var. Dolayısıyla, o planlamayı yapmamız gerekiyor. En optimal… Elbette, yani işte biz de…
Tabii, tabii, bütçe de yapar aynı anda, kanun da yapar, hepsini yapar yani, aynı anda yapar!
Ama öyle tabii yayarsak, böyle yaygın bir vaziyette olursa tabii diğer işleri yapmamız, esas fonksiyonu ifa etmesi mümkün değil. Dolayısıyla, optimal bir denge bulacağız.
Çok optimal gözüküyor!
Çünkü bu da, genelde bu tarz, toplu gensoru Türk siyasi tarihinde benim bildiğim kadarıyla çok fazla yok.
Ama bu daha başlangıç!
Dolayısıyla, eğer yeni bir tarz olarak gelişecek ise bizim de tabii doğal olarak Meclis çalışmaları çerçevesinde bu planlamayı buna göre yapmamız gerekiyor ve diğer zamanlarda da bu Meclisimizin esas faaliyet konularını, yasama faaliyetlerini…
Perşembe gecesi denedik çok verimli oluyor, sabah 4’e kadar!
“7’de bitireceğiz.” diyerek 4’e kadar çalıştınız.
…söylediğiniz gibi, Meclis çalışmalarını da yapma imkânımız olacak tabii. Yani sadece gensoru görüşerek bu işleri sürdürmemiz mümkün değil. Değerli arkadaşlar, önümüzdeki hafta salı ve çarşamba günleri, arz etmeye çalıştığım gibi, gensoruları toplu olarak görüşeceğiz. Perşembe günü yine sıradaki kanun tasarı ve tekliflerini görüşmeye devam edeceğiz -önümüzdeki hafta için söylüyorum- dolayısıyla grup önerimiz bu şekilde, bunu içermektedir. Kabul edildiği takdirde Meclis çalışmalarımızı bu çizmeye çalıştığımız plan ve öneri çerçevesinde yürütmeye devam edeceğiz. Hepinize teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Mehmet Şandır, Mersin Milletvekili.
Tabii, her salı artık klasikleşen bir müzakereyi, bir konuşmayı gene yapmak durumunda kaldık maalesef. Geçen hafta söylemiştim, iktidar grubunun hazırlamış olduğu bu Danışma Kurulu önerisi böyle devam etmeyecektir, mutlaka değişecektir. Değişti.
Gensoru verildi.
Yalnız, Timur’un hikâyelerini bilirsiniz. Geçen defa, geçen hafta saat 24. 00’e kadar çalışmayı kararlaştırmıştık. Grup yönetimi kızdı. “Bitime kadar çalışacaksınız artık.” “Ne zaman biter?” “Ne zaman biterse o zaman bitecek.” Allah yardımcınız olsun, Allah yardımcımız olsun. Değerli arkadaşlar, insanoğlunun kendine yapacağı kötülüğü hiç kimse yapmaz. İnsanoğlunun kendine vereceği zararı bütün dünya bir araya gelse inanın ki yapamaz. Şimdi, bakın, yani beni bağışlayın, her defasında böyle ahkâm kesmek falan, bu bana da huzur vermiyor ama aklın yolu bir. Bu Genel Kurulda, bu Mecliste sizlerle beraber -çoğunuz yoktunuz ama olanlarla beraber- biz, geçen dönem 2.500 maddenin üzerindeki 5 kanun muydu, 6 kanun mu, yaklaşık on günde uzlaşarak çıkarttık. Hem de öyle kanunlardı ki değerli AKP milletvekilleri. Gecenin bu saatinde dinlememek hakkınız. Hakkınız ama -dayatma kelimesi yanlış- size reva görülen bu eziyetin sebebini arz ediyorum. İşte, değerli sayın büyükler de burada, eski Meclis Başkanımız burada, Sayın Bakan burada, parti yöneticileri burada, sayın bakanlar burada. Yani her defasında yanlışı denemek, yanlışta ısrar etmek nasıl bir maharet, bunu anlamakta zorlanıyoruz. Kendinize eziyet ediyorsunuz. Yani bununla mı disiplin ediyorsunuz siz bu büyük grubu? Yani kendinize eziyet ederken bizim günahımız ne? Bu muhalefet partisi gruplarının günahı var mı? Nedir söylediğim?
Bak saat kaç, biz daha çalışmalara başlayamadık, kanun görüşmeye başlayamadık!
Değerli arkadaşlar, uzlaşarak Meclisin gündemini belirlersek hiçbir problemimiz kalmıyor. Uzlaşarak belirlediğimiz Meclis gündeminde on günde bu Meclis 2.500 maddenin üstünde 5 tane temel kanunu bu Genel Kuruldan geçirdi. Açın tutanakları okuyun, görüntüleri seyredin, hangi sonuçlar alınabiliyormuş. Türk Borçlar Kanunu, Türk Ticaret Kanunu, bunların uygulama kanunlarını nasıl geçirdiğimizi hatırlayan arkadaşlarımız var. Ee, şimdi ne olur uzlaşsak? Ne olur yani, elifi eğri mi gelir? Saatin dokuz buçuğuna ulaşmışız, ancak saat onda, gece saat 22. 00’de gündeme geçeceğiz. Bundan sonra görüştüğünüz kanunun bu millete ne hayrı olacak Allah aşkına? Ne olur? Şimdi, bu büyükşehir yasası, bütün şehir yasası. Bir yıldan bu yana konuşuyorsunuz, kendi milletvekillerinizden sakladınız, kendi bakanlarınızdan sakladınız, Meclisten sakladınız, basından sakladınız, kamuoyundan sakladınız, bayramdan üç gün önce getirdiniz, alın bunu görüşün! Değerli arkadaşlar, Türk idare sisteminin temelini değiştiriyorsunuz. Bir başka sisteme dönüştürüyorsunuz Türkiye’yi ama bunun konuşulmasını, bunun tartışılmasını, bunun müzakere edilmesini istemiyorsunuz. Nasıl olacak? Geçen haftadan ilan ettiniz, bu hafta salı, çarşamba, perşembe, cuma, cumartesi, pazar, pazartesi… Sayın Başbakan bugün grup toplantısında, önceki gün Kızılcahamam toplantısında, yani, ben size reva görmem ama “Bunu ölümüne çıkartacaksınız, hiç kimse Ankara dışına çıkmayacak.” diye de bir talimat veriyor. Biraz ağır bir şey yani onur kırıcı da bir şey bana göre.
Öyle bir şey yok.
Öyle bir şey yok! Tamam, siz öyle anlıyorsanız öyle ama şu sorunun cevabı yok.
Biz öyle bir şey görmedik.
Şu sorunun cevabı yok.
Biz dinledik ekranlarda, biz dinledik.
Yalan, yalan.
Arkadaşlar, bu kadar önemli bir yasayı müzakere etmeden, uzlaşma aramadan, bu Genel Kuruldan çıkartmak kararı, ısrarı işte böyle kör testere ile ağaç kesmeye benzer bir sonuç getiriyor. Gecenin saat 10’u olmuş hâlâ kanuna giremiyorsunuz, hâlâ da giremeyeceksiniz. Bu İç Tüzük muhalefete iktidarın bu türlü dayatmalarına karşı her türlü direnme gücü veriyor. Ne yapacaksınız? Niye böyle bir şey?
İç Tüzük’ü değiştirmek lazım.
Önce İç Tüzüğü değiştirmek lazım. Daha kolayı var Sayın Kacır. Yani, muhalefeti bitirmek lazım! Yani muhalefetsiz bir demokrasi sizin açınızdan daha güzel olur!
Meclisi çalıştırmak lazım.
Değerli arkadaşlar, bakın meselenin mecburiyeti sizi ilgilendiriyor. Başbakan mı emretti, başka bir yerler mi emretti o beni enterese etmiyor ama ben birlikte çalışacağımız… Sizin mecburiyetiniz benim mecburiyetim değil. Angarya Anayasaya da aykırı insanlığa da aykırı. Sabahın saat 4’üne 5’ine kadar bu milletvekillerini çalıştırmak hakkına sahip değilsiniz, yok böyle bir şey. Televizyonlara konuşmuyorum, size konuşuyorum size.
Saygıları yok ki milletvekiline.
Millete söz verdik.
Hangi millete söz verdiniz? Tartıştığınız konu milletin gündemi değil beyefendiler. Bu, milletin talebi değil sizden. Köyleri kapatıyorsunuz, belediyeleri kapatıyorsunuz, seçilmiş insanların kazanılmış haklarını değiştiriyorsunuz, devletin kuruluş hukukunu değiştiriyorsunuz ve bize göre, gelecek açısından, hem milletimizin birliği hem devletimizin bağımsızlığı, siyasi birliği açısından çok kötü sonuçları olacak bir yasayı getiriyorsunuz buraya. Değerli arkadaşlar, böyle olunca, sözümün başında söylediğim gibi, kendinize kötülük yapıyorsunuz, millete kötülük yapıyorsunuz, haksızlık yapıyorsunuz, zulüm yapıyorsunuz, zulüm. Bu işin aslı bu. Değerli arkadaşlar, ben bu yönüyle değilim meselenin. Bir de ciddiyeti var hadisenin. Şimdi, bakınız, gensorular verdik, her gün bu gensorular gelecek. Şu anda sekiz tane gensoru gündemde.
Çifte dikiş!
Sayın Grup Başkan Vekilinin bugün getirdiği Danışma Kurulunda, AKP Danışma Kurulunda “Önümüzdeki hafta 13, 20, 27 Kasım tarihlerindeki oturumlarda 15.00-20. 00, 14.00-20. 00 saatleri arasında çalışılacak.” diyorsunuz. Gerçekten böyle mi çalışacağız Sayın Canikli, yoksa önümüzdeki salı bu çalışma saatlerini değiştirecek misiniz?
Ben söyledim, bu gensoruların bitimine kadar çalışacağız.
Yani değerli arkadaşlar ya, biraz ciddiyet ya, biraz ciddiyet!
Sayın Şandır, hem gensoru veriyorsunuz hem görüşmeyelim mi, ne yapalım?
Yani bu Meclisin gündemi ciddi bir şey ya, önemli bir şey! Bir başka hususu daha söylemek istiyorum. Değerli arkadaşlar, geçen hafta Perşembe günü bir özel sebepten dolayı burada bulunamadım. Sahibi bulunduğumuz benzin istasyonunun yakınında bomba yüklü bir araç patladı, o sebeple bu arada bulunamadım. Ama burada, o gecenin bu saatlerinde, benim ismim etrafında çok ciddi, çok sıkıntılı, çok üzüntü verici tartışmalar oldu. Kendisine acil şifalar dilediğim arkadaşım, kardeşim Mustafa Elitaş, benim de ismimi geçirerek, “Hakkımı helal etmiyorum.” diyerek, beni de çok üzen, çok yakışıksız beyanlarda bulundu. Doğru olmuyor. Ben “Yalan” kelimesini kullanmam, hiç kimseye yakıştıramam. Ama doğru olmayan beyanlarda bulunmak daha ağır bir… Yani doğru olmayanı veya doğruyu eksik söylemek bizim inancımıza göre zulümdür, zulmün tarifi budur. Zulüm de Allah’ın lanetine tabidir. Değerli arkadaşlar, Sayın Elitaş’ın… Ben ona saygılar sunuyorum. Tabii ki herkesin herkes üzerinde hakkı vardır.
Kendisi yok şu anda, kendisi varken konuşun.
Değerli arkadaşlar, insanız, aynı mekânda çalışıyoruz. Birbirimizin üzerinde hakkımız mutlaka olacaktır. Sayın Elitaş bana hakkını helal etmediğini ifade ediyor. Ben yine ondan helallik diliyorum, ben ona hakkımı da helal ediyorum. Ama garabet bir hadisedir ki, sanki babası babamdan alacaklı “Hakkımı helal etmiyorum.” diye… Buradan tutanakları okudum, yanımda. Çok üzüntü duydum. Muhtemeldir ki benim üzüntüm onu hasta etmiştir.
İki hacıdan biri yalan söylüyor, iki hacıdan biri. Hangisi acaba?
Yani ben iyi niyetliyim. Allah gönüllerimizi biliyor. Değerli arkadaşlar, meselenin aslı şudur, bu konu konuşulurken benim Sayın Elitaş’a söylediğim söz şudur: “Benim sizden hiçbir talebim yok, takdir sizindir.” demişimdir. Sayın Mevlüt Aslanoğlu buna şahit. Benim talebim yok yani “Kongremiz var, akşam toplantımız var, şu kadar görüşelim, bu kadar çalışalım.” noktasındaki konuşmalarda benim ona sözüm: “Benim sizden talebim yok, takdir sizindir.” Takdir nedir? İşte, finansal kiralama yasasını görüşmemek. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bu bilgiyi size sunmak mecburiyetindeyim çünkü…
Sayın Başkan, hatip çok değerli şeyler anlatıyor, mikrofonu açar mısınız?
Duyuyorsunuz zaten.
…geçen hafta sizi kendi ismimle çok meşgul ettim, sizlerden helallik diliyorum.
AKP grup başkan vekili değil ki, o zaman…
Teşekkür ediyorum Sayın Şandır.
Öncelikle, geçen hafta yaşanan hadisede -tabii ki Grup Başkan Vekilimiz cevap verecektir- Sayın Şandır’ın anlattığı hadisede şarta bağlı olarak hakkını helal etmediğinden bahsetti Grup Başkan Vekilimiz. MHP Grup Başkan Vekiliyle telefon görüşmesi yapmıştı, Sayın Şandır’la. Orada rivayette bir kopukluk olduğuna inanıyorum ben. Tabii ki Elitaş da cevabını verecektir.
Sen git grubunu çağır dışarıdan ya!
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri…
Sen niye araya giriyorsun kardeşim ya? Sayın Elitaş’ı da dinledik, Sayın Şandır’ı da dinledik.
Grup Başkan Vekilimiz Sayın Canikli gündemle ilgili burada bilgileri verdi. Ben özellikle şunu söylemek istiyorum:
Sen ne biliyorsun ya?
Sen arada racon mu kesiyorsun?
Medeni Kanun’un başlangıç kısmında “Bir hakkın suistimalini kanun himaye etmez.”
Yoklama var yoklama. Grubu çağır grubu, yoklama var.
Yani bir hak eğer istismar ediliyorsa kanunda karşılığını göremez; Medeni Kanun’un başlangıç hükümlerindendir bu. “Hüsnü niyet şart olunan hâllerde asil olan, onun vücududur.” demektedir Medeni Kanun. Tabii ki muhalefet İç Tüzük’ten kaynaklanan haklarını kullanacaktır ama bu hakları istismar etmek hiçbir zaman kanunda karşılığını bulamayacaktır. Grup önerimizle 338 sıra sayılı Büyükşehir Kanun Tasarısı’nı gündemin 4’üncü sırasına alarak bugün görüşmelerine başlamayı öneriyoruz Genel Kurul takdir ederse. 13 Kasım 2012 Salı günkü sözlü soruların görüşülmemesini öneriyoruz. 7 Kasım Çarşamba günü ve bugün Büyükşehir Belediyesi Kanun Tasarısı’nın çalışmalarına devam edeceğiz. Bitinceye kadar Genel Kurul çalışmasını Genel Kurul takdir ederse oylarınıza sunacağız. 9 Kasım 2012 Cuma günü 195 sıra sayılı uluslararası sözleşme var. Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetiyle Morityus Cumhuriyeti Hükûmeti arasındaki bu uluslararası sözleşmenin tamamlanmasına kadar olan, bölümlerindeki uluslararası antlaşmaların da tamamlanmasına kadar o aradaki kanun tasarı ve tekliflerinin görüşülmesine devam edeceğiz. 10 Kasım, Genel Kurul saat 2’de cumartesi günü açılacak, Atatürk’ü Anma Günü nedeniyle konuşmalar yapıldıktan sonra Genel Kurulu kapatmayı planlıyoruz. Pazar ve pazartesi günü… 237 sıra sayılı -pazar günü kanun tasarısının… Uluslararası sözleşme var. Pazartesi günü 219 sıra sayılı uluslararası sözleşme var Azerbaycan’la Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti arasında. Bu aradaki görüşmelerin tamamlanmasına kadar bu aradaki kanun tasarı ve tekliflerinin görüşülmesine devam edeceğiz. Önümüzdeki hafta salı günü ve çarşamba günü, Meclisin iki gününü gensoru önergelerinin görüşülmesine ayırıyoruz. Çarşamba günü Sayın Mehmet Mehdi Eker Bakanımız, Başbakan Yardımcımız Bülent Arınç, yine Başbakan Yardımcımız Bülent Arınç hakkında verilen gensoru önergelerini salı günü görüşmeyi planlıyoruz. Çarşamba günü Sayın Veysel Eroğlu, Sayın Cevdet Yılmaz, Sayın Ömer Dinçer, Sayın Nihat Ergün aleyhinde verilen gensoru önergelerini inşallah Genel Kurulda reddedeceğiz, görüşeceğiz inşallah.
Daha dinlemeden bu kadar peşin nasıl karar veriyorsunuz?
Büyükşehir Belediyesi Kanunu Tasarısı’nın temel kanun olarak iki bölüm hâlinde görüşülmesini öneriyoruz. AK PARTİ Grubunun grup önerisinin kabul edilmesi temennisiyle heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkanım…
Buyurun Sayın Şandır.
Efendim, Sayın Can benim de soy ismimi anarak bir başkasıyla aramda olan meseleyle ilgili bir beyanda bulundu. Açıklama getirmek istiyorum müsaade ederseniz.
“Şarta bağlı, hakkımı helal etmiyorum.” diye söyledi yani size ne diye sataştı, ne söyledi de sataştı Sayın Şandır? Benim duyduğum…
Hayır, ne söyledi de sataştı Sayın Şandır? Söz verebilmem için ne söylediğini söylemeniz gerekir, onun için soruyorum.
Siz de dinlediniz efendim, siz de dinlediniz yani Sayın Elitaş’la ilgili konuda benim söylediklerimin doğru olmadığını söyledi.
Doğru olmadığını söylüyor.
O şekilde…
Evet.
Hayır ama doğru olmadığını söylediği şeklinde bir söz söylemedi, sarf etmedi, ben duymadım yani.
Sayın Şandır, ortada sataşma falan yok, doğrusunu söyleyeyim. Buyurun, iki dakika söz veriyorum.
Asla bir sataşma şeyi değil. Değerli arkadaşlar, yani ben bunu burada dile getirmekten böyle çok keyif almadım.
Bizimle ne ilgisi var bu işin, Meclisle ne ilgisi var?
Hiç ilgisi yok ama geçen hafta…
Sana ne oluyor!
İşin mi var? İşin varsa gidebilirsin.
…bu konu konuşulurken hiç bu soruyu sormadınız Sayın Milletvekili, “Ne ilgisi var?” diye. Şimdi tekrar ediyorum değerli arkadaşlar, yani geçen haftaki Danışma Kurulu toplantısında Sayın Elitaş, Cumhuriyet Halk Partisi adına Sayın Mevlüt Aslanoğlu ve Barış ve Demokrasi Partisi Grup Başkan Vekiliyle aramızda geçen bir hadisede benim beyanım şudur: Hiçbir talebim yok çünkü daha önce bir talebim oldu burada Genel Başkanla ilgili; Sayın Elitaş’tan da değil, Sayın Meclis Başkan Vekilinden bir talebim oldu, daha sonra o konu burada bir tartışmaya sebep oldu. O tartışmadan dolayı da Sayın Genel Başkan çok rahatsız oldu, Sayın Grup Başkan Vekilimiz vasıtasıyla da Genel Kuruldan özür diledi. Bu sebeple tabii biz de azarımızı işittik. Bu sebeple söylüyorum. Yani, ben, Sayın Canikli, sayın grup başkan vekillerinin hiçbirinden özel bir talebim olmaz bundan sonra, olmaz çünkü taşıyamıyorlar. Sonuç itibarıyla, bu niyetle, bu kararla Sayın Elitaş’a söylediğim “Sizden hiçbir talebim yok, takdir sizin, ister çalışırsınız ister çalışmazsınız.” Bunu, Mehmet Şandır “Biz gidiyoruz, siz istediğinizi yapın.” şeklinde burada nakletmesi doğru değil, doğru bir beyan değil. Doğru olmayanı ifade etmek veya doğruyu eksik söylemek, dolandırarak söylemek de zulümdür, bunu söylüyorum. Bakın, bunun ispatı şudur, işte tutanaklar; Sayın Mustafa Elitaş diyor ki: “Bakın, değerli milletvekili, burada bir gerilim ortaya çıkıyorsa bu gerilimle ilgili, bizim milletvekili arkadaşlarımızı bütün töhmet altında bırakıyorsanız ve her sözü, her yaptığımız sözün arkasında bizim durmamızı bekliyorsanız, yanlış yaparsınız.”
Doğru diyor.
İşte, Sayın Elitaş’ın tavrının ifadesi. Kendisi, beyanında… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen…
Toplantı yeter sayısı istiyoruz efendim.
Efendim.
Yoklama...
Daha söz var. Aleyhte söz isteyen Ali Rıza Öztürk, Mersin Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Adalet ve Kalkınma Partisinin grup önerisi üzerinde aleyhine söz aldım, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Adalet ve Kalkınma Partisinin grup önerisi Meclis İç Tüzüğü’nün 54’üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki istisnaya istinaden Meclisin çalışma gün ve saatlerinin yeniden düzenlenmesine ilişkin bir öneridir. Değerli arkadaşlarım, Meclisin çalışma saati, günleri kural olarak İç Tüzük’ün 54’üncü maddesinde sayılmış. Buna göre, buradaki kurala göre, Genel Kurul salı, çarşamba, perşembe saat 15.00 ile 19.00 arasında toplanır. İstisna olarak da -bu istisnalar biliyorsunuz kuralın aksine- gerektiği zaman, öyle olaylar vardır ki çalışmayı zorunlu kılabilir. Bu durumda da Danışma Kurulunun teklifi üzerine, Genel Kurulca bu çalışma gün ve saatlerinin değiştirilebileceğine ilişkindir. Ancak ne var ki, Türkiye’de her alanda olduğu gibi Mecliste de istisnalar kural oldu, kurallar istisna oldu. Hukuk kurallarının ve yazılı kuralların yerini tamamen bir keyfilik aldı. Türkiye Büyük Millet Meclisinde de Anayasa ve Meclis İçtüzüğü Meclisin çalışmasının esaslarını belirlediği hâlde, Meclis Genel Kurulunun ve komisyonlarının çalışması Meclis İçtüzüğü ve Anayasa’ya göre yapılması gerektiği hâlde, bunlar bırakıldı; Meclis Başkanlık Divanının, işte Meclis Genel Kurulunun keyfine göre yönetilmeye başlandı. Deniliyor ki: “İşte, efendim, Meclisin teamülleri böyledir.” Ya, Meclisin teamüllerini ne yapacaksınız siz? Önce Meclis İçtüzüğü’ne bakacaksınız, Anayasa’ya bakacaksınız. Yazılı kuralların, hukuk kurallarının olmadığı yerde teamüller geçerlidir. Eğer bir hukuk kuralı var ise, bir yasa hükmü var ise teamül olmaz değerli arkadaşlarım. Şimdi, bu grup önerisiyle, işte, “konu bakımından bitene kadar” deniliyor. E, gün yirmi dört saat. Şimdi, üçüncü yargı paketinde gördük. Yirmi dört saati aştıktan sonra çalışmalar devam etti. AKP ve Grup Başkan Vekili CHP sıralarına geldi “Çalışmalara ara verelim arkadaşlar dedi.” Ya da o sırada efendim, muhalefete “Siz, konuşmacılarınızı çekin ya da önergeler üzerinde ya da maddeler üzerinde toplantı yeter sayısı istemeyin.” gibi talepte bulundular. Değerli arkadaşlarım, eğer bu Meclisin çalışma koşullarında gerçekten gayriinsani koşullar yaratılıyorsa, bunun sorumlusu muhalefet değildir, bunun sorumlusu iktidar partisidir. Şimdi, bir kere, bitene kadar bir şey söz konusu olmaz. Gün yirmi dört saat, bitene kadar bir şey olmaz. Hadi şimdi koymuşsunuz, çarşamba günü bitmedi -bütünşehir yasası, büyükşehir yasası- yirmi dört saati aştı, perşembe günü de bitmedi yirmi dört saat, milletvekilleri uyuyacak. Şimdi ben o fotoğrafları gelip burada göstereyim mi tek tek? AKP milletvekillerinin nasıl uyuduğunu teşhir edeyim mi? Hepsini çıkarttım ben, çeşitli toplantılarda gösteriyorum. Şimdi hepimiz burada bir yasama faaliyetinde bulunuyoruz. Niye birbirimizi zorluyoruz? Ondan sonra arkadaşım çıkıyor, diyor ki, hakkın suistimalinden bahsediyor. Değerli arkadaşlarım, bu Meclis Adalet ve Kalkınma Partisinin Meclisi değildir, bu Meclis Cumhuriyet Halk Partisinin, MHP’nin ya da BDP’nin Meclisi de değildir. Bu Meclis, Türk milletinin Meclisidir. Millet iradesinin yansıdığı en önemli odak burasıdır. Dolayısıyla, burada Meclisteki çoğunluğu millet iradesi olarak saymak yanlıştır ve Meclisi milletin Meclisi olmaktan çıkarmaya yönelik iradeye, aslında başta milletvekilleri olarak hepimiz karşı çıkmak durumundayız, karşı koymak durumundayız. Yani “Benim elimde çoğunluk var, ben istediğimi yaparım.” diye dayatacaksınız, ondan sonra kalkacaksınız, muhalefet de Meclis İçtüzüğü’nden ve Anayasa’dan kaynaklanan hakları kullanmaya kalktığında hakkın suistimal edilip edilmediğinden söz edeceksiniz. Sevgili arkadaşlarım, herkes bir hakkı kullanırken o hakkı tanıyan yasa hükmünün de üstünde yer alan iyi niyet kurallarına göre hareket etmek zorundadır. İyi niyet kurallarına göre hareket edilmesini isteyen kişi, öncelikle kendisi iyi niyetli olacaktır. Parlamentodaki çoğunluğunu dayatarak, demokrasiyi sadece Parlamentodaki çoğunluğun sistemi olarak kabul ederek böyle bir dayatmayla gelmeyecek, bir kere uzlaşma yapacak. Şimdi, değerli arkadaşlarım, bakın, Genel Kurulu… Sayıyor, bu kanun tasarısı ne zaman olacak, 10 Kasımla ilgili çalışılmayacak diyor. Sayın Canikli açıkladı, işte, 10 Kasım Atatürk’ün ölüm yıl dönümüyle… Ama buraya konulmuyor. Yani buraya niye o zaman 10 Kasım 2012 Cumartesi özel gündem, “Atatürk’ün ölümü nedeniyle özel gündem” diye niye koymuyorsunuz, niye bundan çekiniyorsunuz? “Başkanlığın Genel Kurula sunuşlarının tamamlanmasına kadar” diyorsunuz Canikli. İyi de kardeşim, şimdi itiraz edeceğine oradan, bir cümle yazardın. 10 Kasım Atatürk’ün ölüm günü olduğunu sen de biliyorsun ben de biliyorum. Buraya yazardınız onu, “Başkanlığın Genel Kurula Sunuşları” ne demek değerli arkadaşlarım? Şimdi, sevgili arkadaşlarım, öbür taraftan Adalet ve Kalkınma Partisinin önerisi, diyor ki: “Meclis İçtüzüğü’nün 91’inci maddesine göre bu Kanun’un yani büyükşehir bütünşehir yasasının temel kanun olarak götürülmesini öngörüyor. Şimdi, bu talep bir kere, Anayasa’ya ve Meclis İçtüzüğü’nün 91’inci maddesine aykırı. Neden aykırı? Burada da söylüyorum: Temel kanun bir istisnadır, bir kural değildir ama siz -üstte Allah var, insaf edin- kalkıyorsunuz, istisna olarak kullanmanız gereken yetkiyi, her şeyi bir tarafa itiyorsunuz; haydi kaldır parmaklar, haydi indir parmaklar, kural olarak kullanıyorsunuz. Burada diyor ki: “Tüzük ya da Kanun temel kanun olarak görüşülebilir.” yani Genel Kurul temel kanun olarak görüşmesine izin verebilir. Ne demek temel kanun olarak görüşmek? Maddeleri görüşmeyeceksin, madde metinleri bile okunmayacak. Bölümler hâlinde okuyacaksınız. Şimdi, burada açık açık saymış: “Bir hukuk dalını sistematik olarak bütünüyle veya kapsamlı olarak değiştirecek biçimde genel ilkeler içermesi…” Bu Kanun içeriyor mu bunu? “…veya kişisel veya toplumsal yaşamın büyük bir bölümünü ilgilendirmesi, kendi alanındaki özel kanunların dayandığı temel kavramları göstermesi, özel kanunlar arasında uygulamada ahenk sağlanması, düzenlediği alan yönünden bütünlüğünün ve maddeler arasındaki bağlantıların korunması zorunluluğunun bulunması, önceki yasalaşma evrelerinde de özel görüşme ve oylama usulüne bağlı tutulması gibi özellikleri taşıyan kanunlar temel kanun olarak görüşülebilir.” diyor. Bir kere, demokratik hukuk devleti ilkesini içine sindiren bir siyasal parti, bu ülkede yasamasız ve yargısız hükûmet etmek istemeyen bir siyasi parti bu istisna hükmüne ikide bir sığınmaz. Bu yasaların demokratik bir şekilde tartışılmasını, komisyonlarda olabildiğince tartışılmasını, katılımın sağlanmasını, ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerinin alınmasını, Genel Kurulda da maddeler dahi okunmadan sadece madde adları oylanarak yapılmasını savunmaz arkadaşlar. Siz ne yapmaya çalışıyorsunuz? Bir yandan kendinizin demokrat olduğunu söylüyorsunuz, bir yandan bu ülkede ileri demokrasi türküleriyle herkesi uyutmaya kalkıyorsunuz ama bir yandan da bırakın ileri demokrasiyi, demokrasinin “d”sinin bile uygulanmasına tahammül etmiyorsunuz. Ondan sonra da kalkıyorsunuz, bu kürsüden Meclis İçtüzüğü’ndeki haklarını kullanmasını kesin gözüyle gördüğünüz muhalefeti peşinen suçluyorsunuz. Niye bunu yapıyorsunuz? Çünkü siz bunu dayattığınızın farkındasınız, dayattığınız için de Meclisin de, muhalefetin de sizin dayatmalarınıza karşı, direneceğini biliyorsunuz. E, bunları yapmayın arkadaşlar. Gelin… Mademki bu yasanın memleket ve millet yararına olduğunu düşünüyorsunuz, hep beraber tartışarak bunu geçirseydik, ilgili kurum ve kuruluşlardan görüş alsaydık. Yasa yapma tekniğinin ne olduğunu hepimiz biliyoruz. Burada hem yasanın taslak olarak getirilmesinde hem komisyonlarda görüşülmesinde yasama sürecinin etkin ve verimli olarak uygun yürütülmediğini hepimiz biliyoruz. Neyin yani kaptıkaçtısını yapmak istiyoruz? Ondan sonra “Türkiye Büyük Millet Meclisi uzlaşamıyor.” Türkiye Büyük Millet Meclisinde uzlaşmayı sağlamak benim görevim değil. Ben muhalefet partisinin milletvekiliyim. Bu halk bana iktidar partisine muhalefet edeceksiniz diye görev verdi, iktidar partisine övgü yapacaksınız diye görev vermedi. Eğer iktidar partisi olarak beni milletvekili yapsaydı, sorunların çözümü için gerekli olan devlet gücünü kullanma yetkisini bana verseydi o zaman muhalefeti siz yapardınız.
Dünyanın neresinde görülmüş, bir muhalefet muhalefet yaptığından dolayı ikide bir suçlanıyor. Muhalefet yapmak ona milletin verdiği görevdir. Size millet iktidar olma görevi verdi, sorunları çözme görevi verdi. Siz bu sorunları çözerken bu sorun muhalefetin sorunu, bu sorun iktidarın sorunu ayrımı yapmaksızın, bu sorunları uzlaşma içerisinde, birlik ve bütünlük içerisinde çözme görevi ilke olarak sizindir arkadaşlar. Eğer bu ülkenin gerçekten demokratik hukuk devleti olduğunu savunuyorsanız, bu demokratik hukuk devleti ilkesini içinize sindiriyorsanız öncelikle onu yapmanız lazım çünkü demokratik hukuk devletinin olmazsa olmaz ilkesi bu ülkeyi yönetenlerin, ister siyasi ister idari herkesin denetime açık olmasıdır, denetime tahammül edebilmesidir.
Sayın Öztürk, lütfen…
Siz denetimden kaçmak için her türlü gücü kullanıyorsunuz ve Parlamentoyu sadece iktidar partisi milletvekillerinin parmaklarını kaldırıp indirdiği yer hâline getiriyorsunuz.
Sayın Öztürk…
Bakın, arkadaşlar…
Sayın Öztürk, beni oylamaya zor bırakmayın.
Büyük filozof Sartori, demokrasisine…
Sayın Öztürk…
…ara verdirerek kazaya uğratan ülkeler için aynen şöyle diyor: “Parmakların akılları olsaydı, demokrasiyi yutan ejderhalar türemezdi. Zafer parmakların değil, milletin olacaktır.” Bu lafları söyleyen bu kürsüde 1991 yılında şimdiki sizin Adalet Komisyonu Başkanınız Ahmet İyimaya’dır. Parlamentodaki çoğunluğunuza güvenerek insanlara dayatma yapmaktan lütfen vazgeçin. Teşekkür ederim.
AK PARTİ grup önerisini oylarınıza sunacağım ancak yoklama talebi var. Yoklama talebinde bulunan sayın milletvekillerinin isimlerini tespit edeceğiz. Sayın Vural, Sayın Şandır, Sayın Bal, Sayın Durmaz, Sayın Günal, Sayın Korkmaz, Sayın Kalaycı, Sayın Işık, Sayın Halaçoğlu, Sayın Türkkan, Sayın Öz, Sayın Yeniçeri, Sayın Türkoğlu, Sayın Halaman, Sayın Oğan, Sayın Başesgioğlu, Sayın Ayhan, Sayın Erdem, Sayın Şimşek, Sayın Özensoy… Yoklama için 3 dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] AK PARTİ grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri kabul edilmiştir. İç Tüzük’ün 37’nci maddesine göre verilmiş bir doğrudan gündeme alınma önergesi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına (2/303) esas numaralı kanun teklifim, Başkanlığınızca komisyona havale edildiği tarihten itibaren 45 gün geçtiği halde ilgili komisyonca görüşülüp sonuçlandırılmamıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 37. Maddesi uyarınca kanun teklifimin doğrudan Genel Kurul gündemine alınması için gereğini arz ve talep ederim. 12.03.2012 Teklif sahibi Umut Oran, İstanbul Milletvekili…
Konumuz basın özgürlüğü, basın haklarıyla ilgili ama maalesef bu akşam, bu dönem Parlamentoda canlı yayında bunu halkımız izleyemiyor. Böyle bir yasakla karşı karşıyayız. Yine, maalesef, bu yasa teklifini Parlamentoya vereli yaklaşık bir yıl olmuş. Bir yıl sonra bu yasayı gündeme getirme imkânı, maalesef, elde ediyoruz. Bu da sizlerin takdirlerine... Dün bu konuyla ilgili biliyorsunuz, İstanbul’da Gazetecilere Özgürlük Platformu bir yürüyüş yaptı. Bu Platform ne istedi dün? Sokaklarda, meydanlarda ne söyledi? Özgür bir çalışma ortamı istiyorlar ve basın üzerindeki baskıların, basın üzerindeki yasakların kaldırılmasını talep ettiler çünkü bugün gazeteciler, bu mesleği icra edenler her yönden, her yandan baskı altında âdeta abluka altında mesleklerini icra ediyorlar. Başbakan, pazar günü toplantıda “Kendilerinin de özgürlükleri söz konusu olduğunda demokrat olanlar konu başkalarına geldiği zaman yasakçı oluyorlar.” dedi. Esasında Başbakan bu sözleriyle tam da kendisini işaret etti. Şimdi, baktığımız zaman on sene evvel, on bir sene evvel seçim bildirgesinde iktidar partisinin “üç y” vardı: Yasaklar, yolsuzluklar ve yoksulluk vardı. Bakın, o yasaklarla ilgili mücadelede şu son bir iki aya baktığımız zaman gaziler ve şehit aileleri barış için toplantı talep ettiler, miting talep ettiler müsaade edilmedi. Halk, cumhuriyet mitinginde, Cumhuriyet Bayramı’nda meydanda, birinci Parlamentoda, Ulus Meydanı’nda kutlamak istedi, maalesef kabul edilmedi. Bakın, öğrenciler parasız eğitim talep ediyorlar, tutuklanıyorlar. İşte orada kamu çalışanları, Türk Hava Yolları baktığınız zaman grev talep ediyorlar, onlara da grev yasaklanıyor. Hatay’da, orada yaşayan yurttaşlarımız bir şekilde barışla ilgili seslerini duyurmak istiyor, ona izin verilmiyor ve bu yasaklar sonunda, özel yetkili mahkemeler sonunda öyle bir hâle geldi ki Türkiye, bakın, bugün Türkiye’nin -Hükûmetin de beraber görev yapmış olduğu- 26’ncı Genelkurmay Başkanı sanık, eli kanlı PKK yöneticisi bugün tanık. İşte yasakların getirdiği Türkiye’nin bugün yargısı, hukuku bu hâle geldi. Şimdi, biz bu yasada baktığınız zaman, bugün şu anda teklif etmiş olduğumuz bu yasada ne talep ediyoruz? Diyoruz ki: Gazetecilere sendika zorunluluğu getirilsin. Bilmiyorum, buna itiraz ediyor musunuz? Diyoruz ki: Stajyer gazeteciler en azından özlük haklarına sahip olsunlar. Buna, bilmiyorum, itiraz ediyor musunuz? Yine sizlerin kaldırmış olduğu 2008 yılında, yıpranma payının tekrardan getirilmesi. Buna itiraz ediyor musunuz, bilmiyorum. Ve diyoruz ki, burası çok önemli: Medya patronlarının kamu ihalelerine doğrudan veya dolaylı olarak girmemeleri gerekiyor. Siyasetle ticaretin birbiriyle ilişki kurmamaları gerekiyor. Bilmiyorum, bunu kabul ediyor musunuz? Yine diyoruz ki: 22 milyon, 23 milyonun o mecrada yer aldığı İnternet gazeteciliği bir yasal statüye sahip olsun. Bilmiyorum, bunu kabul ediyor musunuz? Şimdi, değerli milletvekilleri, örgütlü basın demek, özgür basın demek. Özgür basın demek de özgür Türkiye demek. Bizim istediğimiz, bizim talep ettiğimiz bu. Hadi gelin, ileri demokrasi diyorsak, daha çok demokrasi diyorsak, daha çok özgürlükler diyorsak bu basın özgürlüğüyle ilgili yasayı hep beraber kabul edelim. Hepinize saygılar sunuyorum.
Şimdi, bir milletvekili adına Oktay Ekşi, İstanbul Milletvekili.
Sayın Başkan, saygıdeğer milletvekilleri; Sayın Umut Oran aslında medya dünyamızın ve medya dünyamızdan şikâyet eden insanların ortaya koyduğu meselelerin özüne taalluk eden bir öneride bulunmuştu. Huzurunuza bu önerinin kabul edilmesi talebiyle geldi. Tabloya baktığım zaman, itiraf edeyim ki, ne kadar ben 2 kere 2’nin 4 olduğunu söylesem de, ne kadar Umut Oran veya başka bir arkadaş bunu ifade etse de, bazı arkadaşlarımın buna ön yargıyla bakıp kabul etmeyeceklerini hissediyorum ama yine de umutlu olmak niyetiyle sizlerin birkaç dakikanızı almak niyetindeyim. Sevgili dostlarım, medya dünyasından şikâyet etme, gazetecilerden şikâyet etme, özellikle iktidar dünyasının öteden beri bilinen, kendi açısından bakınca da haklı olduğu yer yer kabul edilebilecek olan bir husustur. Buna karşın bu şikâyetin ortadan kalkmasını veya en azından asgari düzeye inmesini sağlayacak tedbiri almak, yine siyasi iktidarın özellikle borcu olmak gerekir. Ne var ki sadece sizin iktidarınızdan söz etmiyorum, sizden önceki iktidarlardan, hatta daha da açık ifade etmem gerekirse, ta Ceride-i Havadis gazetesinin yayınlandığı 1840 tarihinden bu yana siyasi iktidarlar, Sayın Umut Oran’ın huzurunuza getirdiği ve benim de ayrıca bir vesileyle öneri olarak Meclise takdim ettiğim bu konu üzerine eğilmiş değildir. Bir istisnayı ifade etmeden kendimi söze devamda haklı hissetmem. O istisna 1952 yılında Demokrat Parti İktidarı tarafından bu meseleye ilk defa el atılmış olması ve arkasından da 27 Mayısı takip eden dönemde Millî Birlik Komitesinin 212 sayılı Yasa’yı çıkararak yine bu konuya değinmiş olmasıdır. Ancak sözünü ettiğim iki yasa da maalesef uygulanmış değildir. İki yasanın da temel unsuru gazetecilere güven içinde, güvence içinde sendikal hakları vererek yazılı sözleşme yapmak suretiyle iş yerinde görev yapma imkânı veren yasalardır. Bu yasaların önemi gazetecilik gibi çok cazip olan mesleğin kaliteli elemanlarla dolmasına, o elemanların çoğalmasına imkân verme amacıdır. Maalesef, sözünü ettiğim iki yasanın da dönemin siyasi iktidarları tarafından uygulanmaması, sahip çıkılmaması sonuçta çok yetenekli gençlerin gazeteciliğe belirli bir süre girip kısa sürede terk etmelerine ve daha sonra da kalitesi düşük elemanların meslekte yoğunluk kazanmasına yol açmakta oluşudur. Bunun birinci derecede müsebbibi doğrudan doğruya dönemin siyasi iktidarlarıdır ve üzgünüm ki bu dönem için de sizin iktidarınızdır. Sevgili dostlarım, sadece gazetecilerle ilgili bu 212 sayılı yasanın tekrar yürürlüğe girmesi, aslında yürürlükte fakat uygulanabilir hâle gelmesi birinci derecede önemli olduğu gibi bir de yine siyasi iktidarınız, gazetecilere olan sanıyorum ki açık düşmanca duyguları nedeniyle gazetecilerin yıpranma payını da bildiğiniz gibi 2008 tarihinde onların elinden almıştır. Geçen nisan ayında Sayın Bakana bu konuyla ilgili çalışmalar olup olmadığına ilişkin bir soruyu huzurunuzda sordum. Bendenize bir bilimsel heyetin konuyla meşgul olduğunu söyledi. Bilimsel heyet o tarihten bu tarihe sadece iki cümlelik bir yasa tasarısının yahut yasadaki tadilatın hakkından gelemedi. Tabii, böyle bir şey yoksa aziz dostlarım, aslında siyasi iktidarın, sizin iktidarınızın konuya samimiyetle bakmamış olması ve gazetecileri -üzgünüm ama- düşman telakki etmesidir. Umarım bu telakki değişir ve umarım doğru bir çizgiye siyasi iktidarınız kavuşur. Saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Alınan karar gereğince sözlü soru önergelerini ve diğer denetim konularını görüşmüyor ve gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan, Adalet ve Kalkınma Partisi grup başkan vekilleri…
Sayın Başkanım, bu konuda alınan karar yok. Daha önce belirlenmiş gündem var. Bugün alınan bir karar söz konusu değil yani bugünle ilgili alınmış bir karar söz konusu değil.
Grup önerisi geçti efendim.
Hayır, bugünle, 6’sıyla ilgili bir karar yok.
Sayın Başkan, 7’sine ilişkin orada bir karar var ve zaman bakımından bu yasanın görüşülmesine imkân yok çünkü ona ilişkin alınmış bir karar yok.
Sayın Tarhan, anlaşılmıyor sesiniz efendim, lütfen sisteme girer misiniz, sesinizi duyamıyoruz buradan.
“Alınan karar” dediniz de yok öyle bir karar, bugün alınan bir karar yok.
Sayın Başkanım, bugünle ilgili…
Bir karar yok.
Hayır, var.
Bugün yok.
Hayır, geçen haftadan kalan 24. 00’e kadar çalışma kararı var. Bu sıraya göre devam eder yani normal sıraya göre çalışılır.
Yani mevcut, alınan karar değil.
Sayın Başkan, temel yasa olarak görüşülmesine ilişkin alınmış bir karar yok, böyle bir karar görmüyorum ben. Zaman bakımından görüşme yapılamaz. Buna ilişkin usul tartışması açılmasını öneriyorum.
Genel hükümlere göre görüşme yapacağız Sayın Başkanım, bu sıraya göre.
“Alınan karar” dediniz efendim.
Alınmış bir karar yok Sayın Başkan bu konuda.
Bugün alınan bir karar yok.
Geçen hafta alınan…
Tamam, cevap veriyorum…
Sayın Başkan, toplu karar alınmaz, günlük karar alınır.
Bir saniye Beyefendi… Bir saniye Sayın Vekilim… 30/10/2012 tarihli 13’üncü Birleşimde kabul edilen karar: “6 ve 7 Kasım 2012 Salı ve Çarşamba günü birleşimlerinde sözlü sorular ve diğer denetim konularının görüşülmeyerek gündemin ‘Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler’ kısmında yer alan işlerin görüşülmesi…”
Gündemde var mı bu 338 Sayın Başkan?
Evet efendim.
Hayır Sayın Başkan.
İç kapağında var efendim.
Efendim siz “Alınan karar gereğince.” dediniz, bu gündem daha önceden belirlenmiş onu ifade ediyorum, değil mi? Bugün alınan bir karar yok yani.
Evet, iç kapağında var gündemin. Daha önce alınmış bir karar var Sayın Vural.
Hayır, onun üzerine alınmış bir başka karar var.
Yani sözlü soruların ve denetim konularının görüşülmemesiyle ilgili daha önce alınmış bir karar var.
Evet, gündemin iç sayfasında var efendim, onu okuyorum ben.
Yani bugünkü kararla ilgili değil bu.
Hayır, bugünkü kararla ilgili değil, 30/12/2012 tarihinde…
Bugün alınmış bir karar var Sayın Başkan.
13’üncü Birleşimde kabul edilen bir kararı okudum efendim. 1’inci sırada yer alan, Adalet ve Kalkınma Partisi Grup Başkanvekilleri İstanbul Milletvekili Ayşe Nur Bahçekapılı, Kayseri Milletvekili Mustafa Elitaş, Giresun Milletvekili Nurettin Canikli, Kahramanmaraş Milletvekili Mahir Ünal ve Adıyaman Milletvekili Ahmet Aydın’ın; Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünde Değişiklik Yapılmasına Dair İçtüzük Teklifi ile Tunceli Milletvekili Kamer Genç’in; Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Devlet Sırrı Kanun Tasarısı ve Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ile Adalet Komisyonu raporlarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir.
Niye çalışmıyor bu komisyonlar? Milletten para, maaş alıyorsunuz ama çalışmıyorsunuz.
3’üncü sırada yer alan, Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu Tasarısı ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok.
Yok, çalışmıyorlar. Nerede bu komisyon başkanları Sayın Başkan?
Efendim?
Nerede? Çalışmıyorlar…
Bilemiyorum efendim. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir.
Neredeler ya? Nerede? Burada oturuyorlar efendim ya!
Milleti kandırmayalım, burada oturuyorlar.
4’üncü sıraya alınan, Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mustafa Sezgin Tanrıkulu ve 20 Milletvekilinin; Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve 22 Milletvekilinin; Balıkesir Milletvekili Ayşe Nedret Akova’nın; Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak’ın; Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen’in; İstanbul Milletvekili Öznur Çalık ve 14 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İçişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlıyoruz. Komisyon ve Hükümet? Yerinde.
Sayın Başkan, bugün…
Bir saniye… Sayın milletvekilleri…
Efendim, sabahtan beri “Sayın Başkan” diye ben size sesleniyorum.
Böyle bir usul yok ki Sayın Milletvekilim yani.
Usul, 63’üncü madde öyle diyor. Olur mu öyle şey efendim? Yanlış yapıyorsunuz. (x) 338 S. Sayılı Basmayazı tutanağa eklidir.
Ne söyleyeceksiniz? Grup Başkan Vekili ifade etti, cevabını da verdim ben yani.
Sayın Başkan…
Komisyon raporu 338 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır.
Efendim… Sayın Başkan…
Sayın Başkan…
Sayın milletvekilleri, alınan karar gereğince, bu tasarı İç Tüzük’ün…
Sayın Başkan, öyle bir komisyon raporu yok. Bir dakika… Öyle bir komisyon raporu yok. Olan bir komisyon...
Bir okuyayım, ondan sonra efendim itirazınızı yapacaksınız.
Hayır efendim.
Niye?
Evet, şimdi arz edeceğim.
Okumayacak mıyım yani?
Şimdi arz edeceğim efendim. Bir dakika…
Bir dakika… O zaman siz bir dakika şey yapın. Ben okuyayım, ondan sonra sözlerinizi dinleyeceğim sizin.
Hayır efendim. Bir dakika… Ben, bu komisyon raporunun olmadığını…
Evet…
…komisyon üyelerinin iradesinin alınmadığını ifade edeceğim. Komisyon üyelerinin iradesinin alınmadığı bir raporun görüşülmesi mümkün müdür?
Niye yok? Komisyon raporu niye yok efendim?
Şimdi söyleyeceğim… Söyleyeceğim…
Sayın Başkan, ben sizin tutumunuz hakkında söz almak istiyorum. Siz 2 milletvekili arasında eşitsizlik yapıyorsunuz. Ben burada sabahtan beri söz istiyorum. Oktay Bey’e söz veriyorsunuz, bana vermiyorsunuz; böyle bir eşitsizlik olamaz.
Efendim, sizin Grup Başkan Vekiliniz Sayın Tarhan’a söz verdim.
Efendim, ben burada kendi adıma söz istiyorum. Burada usul, kanun açık ve net.
Sayın Vural bir milletvekili değil, bir partinin Grup Başkan Vekili; onun için aranızda fark vardır.
Sayın Başkan, burada hiçbir parlamenter arasında hiyerarşik bir fark yoktur. Siz burada eşitsizlik yapıyorsunuz. Ben burada söz istiyorum.
O zaman bütün sayın milletvekilleri gelsinler -buyurun- çıksınlar buraya konuşsunlar efendim.
Tabii isteyecekler ama yanlış yapıyorsunuz. Ben burada söz istiyorum sizden mümkünse.
Söz hakkınız yok ki Sayın Milletvekilim.
Nasıl benim söz hakkım yok?
Yok tabii.
Bu İç Tüzük bana bu söz hakkını veriyor, siz nasıl veremiyorsunuz?
Hayır, vermiyor efendim.
Efendim, siz yanlış yapıyorsunuz.
Hangi şartlarda İç Tüzük söz hakkı veriyor, o belirlenmiş.
Efendim, neyle ilgili olduğunu alın, ondan sonra…
Ben sizin tutumunuzla ilgili…
Öyle her istediğiniz zaman konuşma hakkınız yok.
Sizin tutumunuzla ilgili usul hakkında tartışma… 63’üncü maddeye göre…
Hangi hususta benim tutumumla ilgili söz hakkı istiyorsunuz?
Siz taraflı davranıyorsunuz. Taraflı tutumunuzdan dolayı usul tartışması açıyorum.
Milletvekilleri arasında eşitsizlik yaratıyorsunuz.
Sayın Başkan…
Evet Sayın Vural…
Ben usul tartışması açıyorum tavrınızdan dolayı. Parlamenterler arasında eşitsizlik yapıyorsunuz.
Sayın Milletvekilinin bir talebini alın, yerine getirip getirmemek sizin yetkinizde efendim. Sayın Milletvekilinin talebini alın.
Buyurun, talebiniz nedir?
Söz hakkı yoksa niye veriyorsun ya?
Şimdi, Sayın Başkan, burada, İç Tüzük’ümüzün 54’üncü maddesi uyarınca çalışma saatleri saat 15.00 ile 19.00 arası belirtilmiş. Günler, salı, çarşamba, perşembe. Hiç kafanızı sallamadan… Bu ihsası rey olur Sayın Başkan. Dinlemek zorundasınız yani kusura bakmayın.
Geçti, oylandı bu.
Şimdi, devam ediyoruz izninizle. Bakın…
Sayın Tanal, bundan sonra kafa sallayacağım zaman müsaadenizi alırım efendim. Buyurun.
Sayın Başkan, İç Tüzük’ümüzün 55’inci maddesinin ikinci fıkrası şunu düzenliyor: Yani “İşlerin aciliyetine binaen çalışma saatleri uzatılabilir.” O gün için deniliyor. İç Tüzük’ün 1’inci maddesine de bakarsak birleşimi de o gün için açılan oturuma bir günlük birleşim deniliyor. Onun için, sizin toplu olarak on beş günlük, yirmi günlük, bir aylık toplu çalışma saatini yapmanız yeni bir İç Tüzük ihdası anlamına gelir ki, bu, İç Tüzük’ün, yasa koyucunun ruhuna aykırı bir tutum…
Teşekkür ediyorum Sayın Tanal, anlaşıldı.
İki, burada ben bunları dile getirmek isterken siz maalesef bana söz vermediniz, Sayın Oktay Bey kusura bakmasın, kendilerine verdiniz.
Hayır, hayır, söz vermedi, ben…
Siz burada ayrım yaptınız, ben sizin bu ayrımcı tavrınızdan dolayı usul tartışması açmak istiyorum.
Lütfen Sayın Tanal, oturun yerinize.
Olmaz efendim. Usul esastan önce gelir yani 63’üncü madde bu konuda açık ve net Sayın Başkan.
Sen bu Meclise yeni mi geldin?
Ayrımcı davranıyorsunuz siz.
Öyle bir hakkı var Sayın Başkan.
Lehte mi söz istiyorsunuz, aleyhte mi, madem vereceğim?
Lehte.
Buyurun, iki dakika veriyorum. Başka?
Aleyhte efendim.
Kimlerinki, sırasıyla yazar mısınız.
Lehte istiyorum. Bu sefer sizden yanayım Sayın Başkanım.
Aleyhte efendim.
Lehte.
Evet, lehte Sayın Günal.
Ben lehte.
Sayın Öztürk, siz lehte mi, aleyhte mi?
Ben çok oldu söyleyeli efendim. Bakın, ilk ben söyledim, Mahmut’tan da önce söyledim. Lehte. Yani tutanaklara bakın, önce ben söyledim, Mahmut’tan da önce söyledim.
Aleyhte ikinci konuşmacı kim? Evet, Recep Özel. Sayın Tanal, buyurun.
Efendim, sizin bu tavrınız da yanlış çünkü İç Tüzük diyor ki ilk önce…
Sayın Tanal, buyurun, söz veriyorum.
Bakın, ilk önce lehte olanın konuşması lazım, aleyhte olanın sonra konuşması lazım Sayın Başkan.
Sözü isteyen sizsiniz. Onun için size veriyorum.
Sözü ben istiyorum ama Tüzük diyor, ilk önce lehte olanın konuşması lazım.
Sayın Tanal, önce size vermesem buna da itiraz edeceksiniz.
Ama anladım Sayın Başkan. İç Tüzük öyle emrediyor. Yani ben bunları söyleyince…
Anladım Sayın Tanal da sözü isteyen siz değil misiniz?
Lehte bana vermeniz lazım, bana.
Bakın, ben aleyhte konuşuyorum. Lehte olanın önce konuşması lazım Sayın Başkan, ne olur.
Hayır, konuşmak istemiyorsanız ben lehtekine veririm. Sayın Günal, buyurun.
Ben konuşmak istiyorum ama önce…
Oturun yerinize lütfen Sayın Tanal.
Efendim, bakın…
Yani boş yere Meclisi işgal etmeyin, lütfen… Sayın Günal, buyurun.
Sayın Başkan…
Sayın Başkan, önce lehte konuşma…
Böyle bir şey olur mu yani?
Bakın, İç Tüzük diyor ki…
Tartışmayı açan sizsiniz, ben sizin lehinize olarak size veriyorum önce.
Ya, lehte benim konuşmam lazım Başkan.
Bunu fark edemiyorsanız ben ne yapayım, yapacağım bir şey yok Sayın Tanal. Lütfen…
Sayın Başkanım, bakın, hakaret ediyorsunuz.
Hakaret etmiyorum.
Bakın, ben aleyhte söz istedim.
Tamam, aleyhte söz istediniz.
Ama İç Tüzük’te diyor ki: “İlk önce lehte olan konuşur.”
Sayın Tanal, siz haklısınız. İkinci defa söz veriyorum size. Sayın Günal’a veriyorum. Oturun yerinize. Sayın Günal’a veriyorum. Hayır, ne yapmak istediğinizi anlamadım ki. Buyurun.
Aleyhte…
Yani gerçekten…
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Aslında Meclis Başkan Vekilinin tavırlarının gerçekten objektif olmasını ben beklerdim. Objektif davranmamasının başında, biraz önce Büyükşehir Yasa Tasarısı’nı okurken, tekliflerle ilgili orada benim adımı yine zikretmediniz ama başına baktığınız zaman yine “Mahmut Tanal” ismi vardır. “Mahmut Tanal” ismini neden telaffuz edemiyorsunuz Sayın Başkan? Yani başından itibaren bu “Mahmut Tanal” ismi size niye ağır geliyor burada?
Burada, orada gerçekten hangi milletvekili arkadaşlarımız kanun teklifini yapmış ise bu kanun tekliflerinin tamamının isimlerini okumak lazım. İç Tüzük’ümüzün 54’üncü maddesi çalışma günlerinin salı, çarşamba, perşembe günleri olduğunu belirtir. Saatleri ise 15.00 ile 17.00 arasını belirtir. Tüzük’ün 55’inci maddesinin ikinci fıkrası, zorunlu program nedeniyle sürenin uzatılabileceğini söyler. İç Tüzük’ün 1’inci maddesi: “Birleşim o gün için açılan konularla ilgili olur.” Yoksa altı aylık, bir yıllık, dört yıllık toplu olarak bu çalışma saati ve süresi tanzim edilmez. Bunu gayet rahat.. Çünkü eğer kanun koyucu bunu yapmak istemiş olsaydı o zaman İç Tüzük’ün 55’inci maddesinin ikinci fıkrasına ihtiyaç duyulmazdı. Yani, bu anlamda, Sayın Meclis Başkanımızın yaptığı…
Lehte söz isteyen Mehmet Günal, Mersin Milletvekili.
Antalya Milletvekili, ne Mersin’i!
Yani bir sataşma amacıyla mı yapıyorsunuz bunu? Ya Mersin Milletvekili değil, Antalya.
Düzeltiyorum, kusura kalmayın, Antalya Milletvekili.
Seçmenleri nezdinde şimdi Sayın Milletvekilini ne duruma düşürdünüz efendim!
Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Ben hakikaten Sayın Oktay Vural’a söz vermenizle ilgili tutumunuzun lehindeyim. Grup başkan vekillerinin tabii ki bir önceliği var, o grubu temsil ediyorlar. Ama, şimdi, dönüyoruz, demin aşağıda yaşadığımız tartışma biraz önce, ara vermeden önce de vardı, dün de yaptık. Bir anda, bakıyorum, henüz gerekçe söylemeden AKP grup başkan vekili olursa “Buyurun.” diyor, gerekçeyi buraya gelince, biz olunca gerekçe soruyorsunuz. Biz oradan söylüyoruz. Demin Sayın Şandır’a da söyledi. Ha grup başkan vekillerinin tabii ki önceliği olacak diğer milletvekillerine göre, grup adına konuşuyorlar ama hakikaten burada ahiret sorgusu derler ya yani bilmem neyini soruyordu diye onu soruyor bize, oraya “Buyurun.” diyor, sonra biz deyince diyor ki: “Niye söz almıştın?” Buraya geliyor, buraya geldikten sonra geri gidiyor. Şimdi Sayın Başkanım, bu saatten sonra bu dayatmalardan dolayı bunların olduğunu görüyorsunuz. Sabahleyin baktık yani bana dediniz ki: “Siz 6’ncı sıradasınız, söz alamazsınız.” Baktım, zaten aleyhte 2 tane var ki öncelikle -arkadaşlarımız o arada dalmış olabilir ama- herkesten önce ayağa fırlayıp kalkmıştım. Dolayısıyla, o anda nasıl olsa muhalefeti görmediğiniz için bunları yaşıyoruz yani bizim sözümüze kulak veriyor olsanız kimin önce olduğunu zaten göreceksiniz. O arada dönüyorsunuz “İktidardan acaba el kaldıran var mı?” diye, “Önce onlara verelim.” Oysa şuraya çıkıldığı zaman bütün arkadaşlarımız görüyor. Burada kim önce söz istiyorsa… Lehte de konuşabiliriz. Ben Sayın Tanal’la ilgili tutumunuzun doğru olduğunu düşünüyorum. Sayın Oktay Vural… Ama ondan sonra da onu dinlemek zorundasınız çünkü milletvekillerinin hepsinin bir söyleyeceği vardır. Haksız bulursanız “Kusura bakmayın, söz veremem.” dersiniz. El kaldıran milletvekili isterse İç Tüzük’e göre yerinden de söz isteyebilir, el kaldırarak amacını da söyleyebilir. Verip vermemek sizin takdirinizde, o ayrıdır. Herkese vermek zorunda değilsiniz ama bizim talebimizi dinlemek zorundasınız. Tutumunuz lehinde söz aldım. Teşekkür ediyorum.
Lehte söz isteyen Sayın Öztürk, Mersin Milletvekili.
Sayın Başkan, şimdi 63’üncü madde, usul hakkında konuşma var. Burada “Bu yolda istemde bulunanlar onar dakikadan fazla sürmemek şartıyla, lehte ve aleyhte en çok 2’şer kişi söz alır.” Bir kere daha burada başlarken gene İç Tüzük’ü ihlal ettiniz. Vallahi helal olsun size, size helal olsun! Yani sizin tutumunuzun aslında bence lehinde ve de aleyhinde konuşmak da zamanla iştigal olmaya başladı. Ya, burada açık yazıyor yani bu Tüzük. Siz bu Tüzük’ü görmüyor musunuz? “Lehte ve aleyhte” diyor. Önce lehte olanları vereceksiniz ama kalktınız siz, aleyhte olan adama söz verdiniz. Sonra Sayın Başkan, bugün ayın kaçı? 6. Bu AKP grup önerisi az önce burada oylandı mı? Oylandı. Bu AKP grup önerisi hukuki sonuçlarını hangi andan itibaren doğurur? Kabul edildiği andan itibaren doğurur. Peki, burada ne diyor? 338 sayılı yasa için “7 Kasım 2012 Çarşamba günü görüşülecek.” diyor. Eğer siz bunu şimdi görüşürseniz o zaman 91’inci maddeye göre görüşemezsiniz çünkü bundan önceki alınan Danışma Kurulunda bu 338 sayılı yasanın 91’inci maddeye göre temel kanun olarak görüşülmesine ilişkin bir Genel Kurul kararı yoktur. Yani, bir yandan öyle alıyorsunuz, birazını öyle alıyorsunuz, AKP grubunun işine nasıl gelecekse öyle pişirip yemeye veriyorsunuz. Olmaz böyle bir şey. Ya bugünkü AKP grup önerisini uygularsınız ya bundan öncekini uygulayacaksınız, o zaman şimdi 91’inci maddeye göre temel kanun olarak bu yasayı görüşemezsiniz.
Teşekkür ediyorum.
Bugün ayın 6’sı; 7’si değil. Teşekkür ederim.
Biz de sizi izliyoruz.
Daha çok üzüleceksiniz bu şekilde devam ederseniz.
Yani, çıkıp bir arkadaşımızın 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın bugün görüşülemeyeceğini söylemesini…
Memleketi bölme yasasına “Hayır” demek, engellemek gurur verici. Milletvekillerinin yüzde 50’si, 60’ı zaten bunu bekliyor.
Biz bunu şerefle yapıyoruz
Yahu “7 Kasım” diyor burada, 7 Kasım… 91’inci maddeye göre aldığın karar var mı?
Anlatacağım. …gerçekten inanılmaz bir şekilde hayretle ve üzüntüyle izliyorum.
Ya, 91’inci maddeye göre alınan karar var mı?
Bakın, bizim grup önerimiz şu anda onaylandı ve yürürlüğe girdi.
Yahu, o zaman yürürlüğe girdi ise…
Anlatacağım, bir saniye bekleyin. Ben sizi dinledim, siz de beni dinleyin lütfen. Daha önceki grup önerimizle bugün için çalışma saati 24.00 olarak belirlenmişti. Biz bugünkü grup önerimizle 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nı 4’üncü sıraya aldık. Şu anda 4’üncü sırada. Bugün 24. 00’e kadar çalışırken hangi kurala göre çalışacağız? Sıraya göre çalışacağız, genel hükümlere göre çalışacağız. Doğru mu? Genel hükümlere göre çalışacağız. Nitekim Sayın Başkan da öyle yaptı, 1’inci sıradan itibaren okumaya başladı…
Ama çalışmıyorsunuz!
Şimdi Canikli, önceki karara göre çalışacaksanız o zaman 91’i uygulayamazsın ya.
…ilk üçte, Hükûmet ve Komisyon olmadığı için 4’üncü sırada…
Sayın Canikli, Hükûmet yoksa niye…
…338 sıra sayılı Kanun Tasarısı var, onun görüşmelerine başladık. Bu kadar basit, bu kadar net.
Çalışmıyorsunuz!
Ben hayret ediyorum, yapmayın lütfen. Yani bu Meclisin mehabetine, ciddiyetine bu yakışmıyor, bu doğru değil.
7’sinden itibaren başlar, 7’sinden itibaren.
Komisyon orada oturuyor, Hükûmet orada!
Bakanlarınız çalışmıyorsa Meclisin suçu ne?
Yani eleştirebilirsiniz, yasal engellemeyi yapabilirsiniz ama bunun kurallara uygun olması gerekir, bunun gerçekten samimi ve ciddi olarak yapılması gerekir.
Gece yarısı 3’te getirdiniz kanunu. Niye yarım bırakıyorsunuz?
Ama şu ana kadar ortaya çıkan tablo, bunun gerçekten çok üzüntü verici bir noktaya geldiğini gösteriyor.
Yok, yok, daha beteri var, daha beteri var!
Ben istirham ediyorum, lütfen yapmayın, bu Meclis hepimizin, bu Meclis hepimizin, hepimizin.
Bu ülke hepimizin. Bu ülkeyi bölecek tasarıyı çekin.
Sayın Başkan, biraz önce söz sıralarını verirken önce aleyhte sonra lehte, sonra, önce lehte sonra aleyhteyi verdiniz. Bu usulünüzü….
Sayın Vural, Sayın Tanal’ın isteği… Ben önce lehtekini verecektim, Sayın Tanal kendisi istedi, tartışmayı kendisi açtı. Sayın Tanal’a buyurun dedim, “Ben aleyhteyi istedim, önce lehte verin.” dedi. Sonra kendisi çıktı kürsüye. Benden kaynaklanan bir hadise yok ki.
Milletvekili isteğine göre Meclis mi yönetilir?
Sayın Başkan, öyle bir şey olmuş olabilir ama o zaman aleyhte-lehte, aleyhte-lehte diye devam etmeniz gerekmez miydi?
Doğru.
Yani, bu konuda sizin takdir yetkiniz yok ki.
Ama önce… İkinci de, tabii ki, sıraya uymam lazım. Lehte-aleyhte, lehte-aleyhte olması lazım.
Evet.
Önce lehte sonra aleyhtedir.
Evet. Aleyhte verdim, lehte verdim sonra lehtekinden devam ettim tabii ki.
Ama siz aleyhte-lehte, lehte-aleyhte verdiniz.
Hayır, üçüncü sıradakine, ona devam ettim. Onun için de tartışma istiyorsanız buyurun Sayın Vural. İki dakika veriyorum.
Hayır efendim, şimdi usulün nasıl olması gerektiğini…
Ama lütfen bunun başka yolu olması gerekir Sayın Vural. Söyleyeceğiniz ne varsa, yasa görüşülürken esası üzerinde söylersiniz, maddeler üzerinde söylersiniz.
Sayın Başkan, ben size bir soru soruyorum. Yaptığınız uygulama doğru mu değil mi? İç Tüzük’e uygun mu?
Hayır benim yaptığım uygulamada şahsım adına herhangi bir şey yok. Sayın Tanal tartışmayı açtı, “Tutumun hakkında söz istiyorum.” dedi.
Evet, ama kendileri “Lehte olana vereceksiniz önce.” dedi
Onun için ben öncelikle söz vermek istedim.
Sizi uyardı ya!
Efendim, sizi uyardı, “Lehte olana vereceksiniz.” dedi.
Uyardım, lehtekine verdim ama kendisi geldi Sayın Vural.
Sayın Başkan, eğer, bu konuda usulün böyle uygulanmasının doğru olmadığını ifade ederseniz, benim için kâfi.
Doğru değil tabii ki.
Doğru değil!
Doğru değil, söylüyorum.
Demek ki doğru yönetmek lazım!
Sayın Tanal’la görüştük, konuştuklarımızı duydunuz galiba.
Doğru değil yani!
Sayın Vural, merak etmeyin, sorar öğreniriz, doğruyu öğreniriz yani. “Sorar öğreniriz.” diyorum.
Yok, biliyorsunuz da, bildiğinizden eminiz de…
Öğreniriz yani şey değil, öğrenmek iyidir. Buyurun.
Evet. Hayır, bununla ilgili, uygulamayla ilgili belki karar vereceksiniz, usulle ilgili.
Hangisiyle ilgili?
Hayır, usul tartışması açıldı…
Tutumumda herhangi bir değişiklik yok, karar veriyorum.
Efendim?
Tutumumda herhangi bir değişiklik yok.
Peki… Sayın Başkan, bir komisyon raporu, usulüne uygun olarak görüşülüp oradaki sayın milletvekillerinin iradesi alındıktan sonra tekemmül eder, değil mi?
Evet.
İradesi alınmamış, bir çoğunluk iradesinin alınmadığı bir komisyon raporu geçerli değildir, getirilemez, mümkün değil. Bakın, diyor ki: Alt komisyon raporu var. Bu Komisyon raporu 6 madde miydi?
6+2…
2 tane geçici… Şimdi, diyor ki: “Alt Komisyon raporunun… …3’üncü maddesinin… …ibaresinin eklenmesi suretiyle kabul edilmiştir.” Sonra “4’üncü maddesinin birinci fıkrası, 4’üncü madde olarak… -vesaire, vesaire, vesaire- …kabul edilmiştir.” diyor. Böyle bir kabul yok ki. Komisyonda bulunan değerli milletvekilleri, böyle bir oylama yapıldı mı?
Böyle bir oylama yapılmadı.
Yok öyle bir kabul!
Yok. Böyle bir oylama yapılmadı.
Ben Komisyon üyesiyim, böyle bir oylama yapılmadı. OKTAY VURAL (İzmir)- Dolayısıyla böyle bir oylama yapılmamış, “…kabul edilmiştir.” şeklinde konulan bir raporun görüşülmesi mümkün olmaz.
Altta imza var, imza! Raporda imza var, imza!
Sayın Başkanım, bakın, rapora bir bakarsanız, gerçekten…
Böyle bir oylama yapılmadı.
Ve en sonunda diyor ki…
Bu maddelerin ihdası için bizim rızamız ve oyumuz alınmadı.
Tutanaklarda da yok!
Bakın, Sayın Başkan, bu konuda “…kabul edilmiştir.” demek suretiyle Komisyon Başkanı, çoğunluk iradesinin yerine geçmiştir. Dolayısıyla bu raporun görüşülmesi mümkün değildir.
Komisyona da söz vereceğim, sözlerinizi bitirin
Hayır, söylemeye gerek yok Sayın Başkanım. Bakın, istirham ediyorum, göstereyim.
Anladım da Komisyona da söz vereceğim Sayın Vural. Siz konuştunuz.
Komisyon mu idare ediyor Meclisi?
Pazar mı burası?
Pazara çevirdiniz Ünal Bey, oraya çevirdiniz siz. Bu sonuca katlanacaksınız. Pazara çevirdiniz burayı pazara.
Sayın Başkan, Komisyon, gündemine hâkimdir. Komisyon tarafından kabul edilmiştir, altında da Komisyon üyelerinin imzası vardır.
Siz Komisyonda var mıydınız Sayın Canikli?
Vardım.
Siz grup başkan vekilisiniz, her şeye de… Biz oradaydık, sen yoktun.
Birleşime beş dakika ara veriyorum. Kapanma Saati 22.34
Türkiye Büyük Millet Meclisinin 16’ncı Birleşiminin Altıncı Oturumunu açıyorum. [[Devam]] Komisyon ve Hükûmet yerinde.
Sayın Başkan…
Sayın Vural, buyurun.
Sayın Başkan, bu rapor da, alt komisyon metni üzerinden irade oluşmuştur. Dolayısıyla, alt metin üzerinden oluşan iradenin daha sonra ayrı ayrı maddeler itibarıyla kabul edilmiş olması, doğrudan doğruya zaten Komisyondaki görüşmelerin hilafınadır. Böyle bir kabul edilme söz konusu değildir maddeler itibarıyla. Komisyon iradesi oluşmuş gibi Komisyon belirtmiştir.
Maddeleri mi kastediyorsunuz, fıkraları mı?
Hayır efendim. Burada şunu söylüyor, bakın: “Alt komisyon metninin maddelerine geçilmesi kabul edilmiştir.” Değil mi? “1’inci maddesi aynen, 2’nci maddesi aynen, -ondan sonra- 4’üncü maddesi redaksiyon yetkisi çerçevesinde 4’üncü madde olarak, ikinci fıkrası 5’inci madde olarak kabul edilmiştir.” diyor. Böyle bir kabul yok ki. Mümkün değil görüşülmesi ve…
Bir de Komisyon Başkanımıza söz verelim, dinleyelim.
Efendim, tamam. Sayın Başkan, bir de şunu söylemek istiyorum: Bu, komisyon tutanakları. Bakın, tutanakta ne diyor: “Değerli arkadaşlarım, alt komisyon raporunun maddeleri üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Şimdi, alt komisyon rapor ve metnin ekli listelerle birlikte tümünü oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler…” Alt komisyon raporu oylanıyor. Oylanan o. Alt komisyon raporu 6 madde, 7 madde neyse, 6+2. Dolayısıyla Sayın Başkanım, raporun düzeltilmesi gerekiyor. Bu bakımdan, yani mümkün değil. Bunu Başkanlık olarak Komisyona iade etmeniz İç Tüzük’e göre mümkün mü, bilemiyorum.
Sayın Başkanım, Komisyon gündemine hakimdir.
Gündemine hakim de kral mı?
Komisyon üyeleri yeterli çoğunlukla bu konuyu görüşmüşler ve rapora bağlamışlar, Genel Kurula göndermişler.
Gündeme mahkûm. Mümkün değil Sayın Başkan. Mümkün değil.
Genel Kurulun iradesi var. Komisyon, Genel Kurul iradesi üzerinde ipotek mi kuracak!
Burada, Genel Kurul olarak bu raporu görüşürüz, kabul ya da reddederiz. Başka bir seçeneğimiz söz konusu olamaz çünkü altında Komisyon üyelerinin geçerli imzaları vardır. İmza irade demektir. Komisyon üyeleri imza atmakla bu rapordaki iradelerini ortaya koymuşlardır. Ayrıca…
Sayın Canikli, isterseniz yerinizden oturun, sisteme girin. Sayın Tarhan siz de çünkü sesiniz anlaşılmıyor buradan.
Sayın Başkanım kaldı ki, muhalefet şerhinin yazıldığı bir ortamda Komisyon raporu zaten yoktu.
Sayın Başkanım, bununla ilgili bir usul tartışması açalım.
Evet, usul tartışması açıyorum.
Usulle ilgili değil ki bu İç Tüzük’e aykırı bir durumdan bahsediyorsunuz.
İç Tüzük’e aykırılık söz konusu değil. Genel Kurulun buradan görüşmeden, görüşmeksizin bir raporu geriye gönderme durumu, talep üzerine yetkisi, hakkı yoktur Sayın Başkan. Öyle bir şey olabilir mi?
Usulle ilgili değil ki Sayın Başkan!
Sayın Canikli, siz görüşlerinizi bildirin yerinizden efendim, açacağız sistemi.
Sayın Başkan söz verecek misiniz?
Tamam Sayın Tarhan, siz de sisteme girin.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkanım, Komisyon çalışmalarını yapmış, tamamlamış, raporunu tanzim etmiş ve altında raporun geçerliliğini sağlayacak kadar Komisyon üyesinin imzasıyla Genel Kurula göndermiştir. Bu hak Komisyonundur. Birlikte, altında imzası olan tüm Komisyon üyelerinindir.
Hayır efendim, Komisyon istediği gibi rapor gönderemez. Komisyon, Galatasaray maçını anlatırsa raporu kabul mü edeceğiz?
Genel Kurul bu raporu görüşerek kabul ya da reddedebilir. Görüşmeden başka bir yol önerme imkânı kesinlikle yoktur.
Teşekkür ederim.
İzin verin Sayın Başkan. Yani buradan çıkıp herhangi bir arkadaşımız, “Efendim, bu rapor usulüne uygun değildir, Komisyona gönderelim…” Sayın Başkan, böyle bir şey olabilir mi, böyle bir irade söz konusu olabilir mi, komisyonun iradesi bu şekilde ortadan kaldırılabilir mi? Esas gasp o zaman ortaya çıkar. Komisyonun iradesi çok net bir şekilde ortadadır.
Böyle bir Komisyon iradesi yoktur.
Ayrıca, işte budur, altındadır, Sayın Başkan…
Sayın Başkanım, Komisyon iradesi tutanaklarda var.
Sayın Vural, karşılıklı konuşmayalım. Sayın Canikli konuşsun, Sayın Tarhan’a söz vereceğim, sonra Sayın Komisyon Başkanımıza.
Komisyon iradesi nasıl oluşur? Komisyon iradesi komisyon üyelerinin imzasıyla oluşur.
Teşekkür ediyorum Sayın Canikli. Sayın Tarhan, buyurun, sizin de görüşlerinizi alalım.
Sayın Başkan, şimdi, bakıyoruz, burada yasa tekniği tamamen dışlanmış Komisyonda. Komisyon metni oylandıktan sonra, “redaksiyon” adı altında milletvekilleri yerine Komisyon Başkanının iradesi esas alınmış. Bakın, Sayın Başkan, fıkralara ilişkin tutanaklara bakın, fıkralara ilişkin önergeler oylanmış, ancak kabul edilen önerge doğrultusunda fıkra oylanmamış. Şimdi, bu Komisyon metni bu hâliyle görüşülemez. Yani bu tartışmanın içine girersek gerçekten çıkamayız, çok uzun sürer bu görüşmeler, inanılmaz uzun sürer. O yüzden bu hâliyle görüşülemeyeceğini kabul edin, raporda redaksiyon yetkisi açıkça kötüye kullanılmış ve usulsüzlük var. Gerekirse tutanakları getirin ve değerlendirin. Bu hâliyle görüşülemez bu metin.
Peki, teşekkür ediyorum. Buyurun Sayın Başkan.
Sayın Başkanım, İçişleri Komisyonunun (1/690) sıra sayısıyla esas Komisyon olarak görüştüğü söz konusu tasarı, İçişleri Komisyonunda yapılan görüşmelerde, tasarının 4’üncü maddesi üzerinde önce görüşme açılmış, bu görüşmede, madde üzerindeki görüşler maddenin tümüne yönelik olarak belirtilmiştir, ardından madde üzerinde önerge işlemine geçilmiştir, madde üzerinde önerge işlemi her fıkra üzerinden yapılmıştır, önerge işlemleri tamamlandıktan sonra madde kabul edilen değişlik önergeleriyle birlikte oylanmış ve kabul edilmiştir. Raporumuzda belirtildiği üzere tasarı, kanunların hazırlanmasında uygulanan usul ve esaslar doğrultusunda, kanun yapım tekniğine uygunluğun, kavram ve dil birliğinin sağlanması, fıkralar hâlinde düzenlenmiş hususların Genel Kurulda maddelerin görüşülme usulüne uygun olarak, ayrı maddeler olarak düzenlenmesi amacıyla Komisyon Başkanlığımıza verilen yetki kapsamında redaksiyona tabi tutulmuştur.
Nasıl bir redaksiyon bu?
Evet, redaksiyonun tutanaklarda kabul edildiği vardır.
7 madde girip 40 madde çıkan bir redaksiyon!
Komisyonumuz bu işlemi gerçekleştirmeseydi zaten Başkanlık, Genel Kuruldaki görüşmelerde fıkraları ayrı madde olarak işleme tabi tutacaktı. Bu nedenle de yapılan görüşmelerde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını, Komisyon Raporuyla iradenin belirtilmiş bulunduğunu bilgilerinize sunuyorum efendim.
Sayın Başkan, ben Komisyon üyesiyim, söz istiyorum.
Sayın Başkan, bu konu komisyonda mütalaa edilmelidir. Bakın, Sayın Başkanım, burada 21 Ekim 2012 tarihli tutanakta diyor ki: “Alt komisyon raporunun maddeleri üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır.” Alt komisyon raporunun maddeleri 6+2!
Evet, Sayın Vural, burada da “Kanunların hazırlanmasında uygulanan usul ve esaslar doğrultusunda –tutanaktan okuyorum- kanun yapım tekniğine uygunluğun, kanun ve dil birliğinin sağlanması, fıkralar hâlinde düzenlenmiş hususların Genel Kurulda maddelerin görüşülme usulüne uygun olarak ayrı maddeler olarak düzenlenmesi amacıyla Komisyon Başkanlığımıza redaksiyon yetkisi verilmesi hususunu oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler…”
Redaksiyon yetkisi Komisyon metninin oylanması olarak yapılmamış, doğrudan doğruya “Redaksiyonla birlikte kabul edilmiştir.” diye irade beyan ediliyor. Rapor…Mümkün değil.
Sadece madde metni sırasıyla yapılmasına ilişkin Sayın Başkan. Redaksiyon yetkisi açık bir şekilde yazılmış.
“Alt komisyon rapor ve metninin” diyoruz efendim, “metninin”. Sayın Başkan…
Efendim konu anlaşılmıştır. Ben de görüşlerimi bildireceğim. Evet, sayın milletvekilleri, Komisyon raporunun tekemmül etmemesi nedeniyle meskûr Komisyon raporunun görüşülmeyeceğine ilişkin itiraza ilişkin tutumumu kısaca açıklamak istiyorum: Bakanlar Kurulunca 08/10/2012 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına sunulan (1/690) esas numaralı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı, Başkanlıkça esas olarak havale edildiği İçişleri Komisyonunca görüşülerek rapora bağlanmış ve Rapor, Başkanlığa 31/10/2012 tarihinde sunulmuştur. Komisyon Başkanı Komisyonda yapılan görüşmelerin saati hakkında biraz önce bilgi vermiştir. Meclis Başkanlığına, aynı çerçevede, madde içerisinde birden fazla maddede değişiklik yapan kanun tasarı ve teklifleri zaman zaman sunulabilmektedir. Komisyonların bu maddelerin görüşülmesinde bugüne kadar farklı usuller benimsedikleri görülebilmektedir. Ancak, tasarı ve tekliflerin, Genel Kurul görüşmelerinde, bir çerçeve madde içerisinde farklı maddeyi değiştiren her fıkrası ayrı ayrı birer madde olarak telakki edilmekte ve ayrı ayrı görüşülerek oylanmaktadır. Komisyon metninin de bir çerçeve madde içerisinde farklı maddeyi değiştiren her fıkrayı ayrı ayrı birer madde olarak düzenlediği görülmektedir…
Görüşülmemiş demek ki düzenleme! Bakın, bakın, görüşülmemiş.
Hayır, Genel Kurulda…
“…düzenlediği görülmektedir.” evet.
Komisyonda görüşülmedi.
Görüşülmemiş. Görüşülmediğini itiraf ettiniz.
Komisyon Raporunun İç Tüzük’ün…
Sayın Başkan, görüşünüz, görüşülmediğini ortaya koymuştur.
Genel Kurulun görüşmelerini söylüyor Sayın Başkan.
Efendim, sonucu bir bekleyin.
Buyurun Sayın Başkan.
Komisyon raporunun İç Tüzük’ün 42’nci maddesine göre hazırlandığı ve imzalanarak Meclis Başkanlığına sunulduğu değerlendirilmektedir.
Hayır efendim, mümkün değil Sayın Başkan.
Efendim, mümkün değil de geldi bize yani, buraya kadar geldi Sayın Vural!
Tutanak var elinde ya!
Komisyondan gelen rapor bu. Komisyon göndermiş raporunu. Komisyon raporu geçerlidir. Komisyonun iradesi oradadır.
Bakın, burada alt komisyon metni oylanıyor. Burada oylama yok.
O zaman Sayın Başkan açıklık getirsin ama lütfen…
Hayır, açıklık filan yok, oylama yapılmış. Tutanaklarda…
Açıklık getirsin efendim, bunda ne var ki yani?
Açıklıkla ilgili değil. Komisyon Başkanı…
Ne yapmamız gerekiyor, sonucu bir bildireyim de…
İade edeceksiniz efendim.
İade etme yetkimiz yok ki Sayın Vural.
Efendim, neyse. Bu konuyla ilgili…
Ama iade etme yetkimiz yok ki, onu açıklayacağım.
Sayın Başkanım, nasıl olacak?
Müsaade etmiyorsunuz ki, açıklayacağım ben.
Ya, nasıl açıklayacaksınız? Sayın Başkan…
Anladım da Komisyonda yapacaktınız bunu, Komisyon sırasında görüşürken yapacaktınız.
Görüştük işte, onun için böyle oldu, yoksa 6 madde geçiyordu.
Biz salonda gördük raporu.
Biz burada raporu gördük. Rapor burada geldi, Komisyon raporu gelmeden…
Ama Komisyona raporu biz nasıl iade edelim? Yolunu gösterin, nasıl iade edeceğiz?
Sayın Başkan, Komisyon raporu ortadadır, imzalar altındadır ve geçerlidir. Sayın Başkan, böyle şey olabilir mi? Zorla zorla, böyle bir şey olur mu?
Müsaade isteyin, Komisyon Başkanı ile gruplar bir araya gelsin, arkadaşlar bir araya gelsinler...
Ben sözlerimi tamamlayayım, ondan sonra yani.
Biz bunu görmedik Sayın Başkanım.
Anladım da, Tüzük’ün haricinde, istediğimiz gibi hareket edemeyiz ki biz.
Nasıl edemezsiniz?
Sayın Başkan bakın, burada alt komisyon raporu oylanıyor. Burada, tutanakta…
Burada tutanaklardan okudum ben de…
Ben burada istirham ediyorum, alt komisyon…
Anladım da Sayın Vural, iade etme gibi bir usulümüz yok ki, böyle bir yetkimiz de yok yani.
Sayın Başkanım, bilemiyorum, İç Tüzük’te olması lazım.
Komisyonun iradesini bir milletvekili geçersiz kılabilir mi Sayın Başkan? Böyle bir şey olabilir mi?
Efendim, sözlerim tamamlansın, ondan sonra tekrar ara vermeyeceğiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığınca da Komisyon raporu, bastırılarak milletvekillerine dağıtılmış ve Genel Kurulun gündemine girmiştir. Başkanlığımızın da gündeme girmiş bir tasarı ve teklifi işleme almama yetkisi bulunmamaktadır. Bu nedenle Komisyon raporunun görüşmelerine devam edilmesi İç Tüzük’e aykırılık oluşturmamaktadır.
Ne yapacağız? İç Tüzük’te olmayan bir şeyi ben nasıl yaparım Sayın Vural. Nasıl yaparım? Ne yapmam gerekir?
Böyle bir kanun olur mu ya!
Zorla mı, kaba kuvvetle mi olacak?
Komisyona iade edeceksin Sayın Başkan.
Olur mu öyle şey ya? Kaba kuvvetle, şiddetle mi olacak bu iş?
Ne alakası var kaba kuvvetle? İç Tüzük’e uygun getireceksiniz.
Allah Allah, Sayın Vural, ne yapmamız gerekir? Yetkim olmayan bir şeyi nasıl göndereyim ben?
Sayın Başkan, oturmazsınız, oturmayın lütfen.
Niye oturmayayım, kim oturacak peki?
Oturmayın, Allah Allah…
Olur mu, bunun görüşülmesi lazım.
Başkanım, görüşmediğimiz, imzalamadığımız…
Ya, komisyonun görüşmediği, imzalamadığı bir raporu nasıl görüşeceksiniz?
O zaman usul tartışması açayım, Komisyon da…
İç Tüzük’le ilgili değil Sayın Başkan.
Niye? Komisyonda İç Tüzük’e aykırılık iddiası var.
Sayın Başkanım, bu, Komisyon raporunda…
Sayın Vural, o zaman çözümü nedir? İade edemiyoruz.
Sayın Başkan, Başkanlık olarak inisiyatif alın, Komisyon Başkanıyla her gruptan milletvekilleri otursun, bununla ilgili, hususla ilgili bir değerlendirme yapsın. Bu kadar demokratik bir talebimiz var.
Şimdiye kadar olmayan, usulde olmayan bir şeyi nasıl yapabilirim ben Sayın Vural.
Yani şunu temin etmeyecekse Başkanlık ne yapacak?
Hayır, temin etmeyecek bir şey yok ki, usulde olmayan bir şey. Yani, Tüzük’te şeyi yok.
Milletvekillerini çağırın, grup başkan vekillerini çağırın.
Hayır, bizim öyle bir yetkimiz yok.
İçeriye niye çağırmadınız, hakikaten ya? Ara mı verdiniz, mikrofon kapandı Sayın Başkanım?
Sayın Başkanım, siz hukukçusunuz, bilmeniz lazım, o yetkiler verilmemiş ki!
Şimdiye kadar hiçbir uygulaması yok, rapor benim meselem değil, Başkanlığın meselesi değil ki, rapor gelmiş.
Ne yapacak peki? “Sahte rapor” diyorum. Kanunlar Kararlar, böyle karar mı verir?
Birleşime on dakika ara veriyorum sayın milletvekilleri.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 16’ncı Birleşiminin Yedinci Oturumunu açıyorum. 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Sayın Vural, tutanaktan okuyorum: “Şimdi, değerli arkadaşlarım, ben oylamadan sonra küçük bir teşekkür ve bir değerlendirme de yapmak istiyorum. Ona da izin verin lütfen, ayrılmayın hemen. Değerli arkadaşlarım, alt Komisyon raporunun maddelerinin üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Şimdi, alt komisyon rapor ve metninin ekli listelerle birlikte tümünü oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler…”
Güzel, şimdi, bu iradenin burada olup olmadığını bana gösterin, raporun hangi maddesinde var, hangi sayfasında var?
Efendim, tutanaklarda var. Buyurun Sayın…
“Alt komisyon raporu oylanmıştır, kabul edilmiştir.” diye nerede var? Çok doğru, buyurun Sayın Başkanım.
Ama raporun kendisi öyle Sayın Başkanım.
Varsa Komisyon metninde…
Kabul edilen kısım buraya dercedilir.
Buyurun Sayın Başkanım.
Sayın Başkanım, raporun 150’inci sayfasında da açıkça ifade edildiği üzere, tasarı metninde fıkralar hâlinde düzenlenmiş bulunan hususların Genel Kurulda maddelerin görüşülme usulüne uygun olarak ayrı maddeler hâlinde düzenlenmesi, kanun yapım tekniğine uygun olarak sistematiğin sağlanması amacıyla Komisyon Başkanlığına verilen redaksiyon yetkisi kapsamında yapılan işlemleri ifade ediyoruz ve bu yetki kapsamındaki düzenlemeleri açıklıyoruz ve raporumuzu bu şekilde bağlıyoruz.
Bunu biz de söylüyoruz zaten.
Elbette ki bu düzenleme o sırada yapılacak bir düzenleme değil ki. Siz bize redaksiyon yetkisi verdiniz…
Hayır, hayır. Efendim, bakın…
…biz de buna göre düzenleme yaptık ve getirdik. Sayın Başkanım…
Sayın Başkanım, bakın, tutanakta…
Teşekkür ediyorum. Ben “Komisyon ve Hükûmet burada mı?” diye sorayım: Evet, burada.
Sayın Başkanım, tutanaktan okudunuz: “Kabul edenler… Etmeyenler… Oy çokluğuyla kabul edilmiştir.” Bu Komisyon metninin alt komisyon metni olarak kabul edildiğine dair raporda bir irade var mı, yok mu? Bu yoksa, rapor tekemmül etmiş değildir. Yok Sayın Başkanım, yok, raporda yok. Bakın, 152’nci sayfaya bakın.
Sayın Başkan, yerimden söz alabilir miyim?
Buyurun Sayın Canikli.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biraz önce bu raporda neyin kabul edildiğini okudunuz Sayın Başkanım yani alt komisyon raporunun değişiklik önergeleriyle birlikte kabul edilmesi oylanıyor ve kabul ediliyor ve o hüküm bütün olarak bu rapora dercediliyor. Bu raporda gördüğünüz, alt komisyon raporunun tartışılarak, önergeler çerçevesinde değiştirilerek kabul edilen kısmıdır çok açık bir şekilde. Dolayısıyla, Sayın Başkanım, Allah aşkına, yani sadece süre geçsin, on ikiyi dolduralım diye, o amaçla…
İsterseniz, gelin, Danışma Kurulu kararıyla “sabaha kadar” getirin, imzalayalım. Hadi…
Tamam, getirelim, imzalayalım.
Çok açık bir şekilde raporda yer almış, irade ortaya konulmuş, Komisyon üyeleri imzalarını atmışlar ve iradelerini ortaya koymuşlar, Komisyon raporu gerçekleşmiş, ortaya çıkmış. Bu aşamadan sonra burada Genel Kurulun… Sayın Başkanım, alt komisyon raporu doğrultusunda görüşmeler tamamlanmış, kabul edilmiş, buraya dercedilmiş. Dercedilen, kabul edilen, tadil edilen, alt komisyon raporunun içeriğidir. Bu aşamadan sonra Genel Kurul olarak biz ancak bu rapordaki hususları görüşür, değerlendirir, tartışır, kabul ederiz ya da reddederiz. Onun dışında, hiçbir şekilde başka bir hüküm, karar alma imkânı yoktur ve İç Tüzük’e uygun değildir Sayın Başkanım.
Sayın Başkanım…
Evet Sayın Vural…
Burada biraz önce okudunuz, “Alt komisyon metni ekleriyle birlikte kabul edilmiştir.” iradesi. Ben, sadece, alt komisyon metninin ekleriyle birlikte kabul edilmiş bir Komisyon iradesi var mı yok mu burada, oylama yapılmış mı…
Sayın Vural, teşekkür ediyorum. Tekrar açıklıyorum biraz önceki konuşmamın son cümlesini, son paragrafını: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığınca da Komisyon raporu bastırılarak milletvekillerine dağıtılmış ve Genel Kurulun gündemine girmiştir. Başkanlığımızın da gündeme girmiş bir tasarı ve teklifi işleme almama yetkisi bulunmamaktadır.
Sayın Başkan, şimdi…
Bu nedenle, Komisyon raporunun görüşmelerine devam edilmesinde İç Tüzük’e aykırılık oluşmayacaktır.
Sayın Başkan… Sayın Başkan… Sayın Başkan…
Lütfen, Sayın Vural, ama ne yapmamız gerekiyor? Yetkim yok göndermeye, yetkim olsa göndereceğim.
Sayın Başkan, oy vermediğimiz, kabul edilmemiştir.
Sayın milletvekilleri, alınan karar gereğince, bu tasarı İç Tüzük’ün 91’inci maddesi kapsamında temel kanun olarak görüşülecektir.
Sayın Başkan, Komisyon üyeleri burada.
Sayın Başkan, kabul edilmemiş bir şeyi nasıl kabul edilmiş gösterirsiniz? Böyle bir şey yok.
Komisyon üyeleri burada. Bakın, Komisyonun üyeleri burada, bir dinleyin. Sayın Başkan, Komisyon üyeleri burada, soru soruyorlar.
Bu nedenle, tasarı, tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanıp maddelerine geçilmesi kabul edildikten sonra bölümler hâlinde görüşülecek ve bölümde yer alan maddeler ayrı ayrı oylanacaktır.
Öyle sadece okumakla olmaz, milletvekillerinin iradesi…
Tasarının tümü üzerinde Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Sırrı Süreyya Önder, İstanbul Milletvekili.
Sayın Önder, kürsüye buyurun.
Sayın Başkan, usul hakkında söz istiyorum, aleyhinizde söz istiyorum. Tutumunuz hakkında söz istiyorum Sayın Başkan, söz istiyorum.
Burada bir İç Tüzük var. Lütfen yani, İç Tüzük hükümlerine göre hareket edilir.
Hayır efendim, usul önce görüşülür.
Böyle kürsüye mi gelinir? Hele bir asayişi sağlayın.
Hayır canım… Ama söz verdikten sonra şey olmaz ki Sayın Önder, lütfen…
Tutumunuz hakkında söz istiyorum, aleyhinizde söz istiyorum.
Tamam, aleyhte yazılsın ama Sayın Önder konuşmayı yaptıktan sonra…
Aleyhinizde söz istiyorum.
Efendim, Sayın Önder’e ben söz verdim. Sayın Önder, buyurun siz.
Tutumunuz hakkında söz istiyorum Sayın Başkan.
Lütfen…
Tutumunuz hakkında söz istiyorum.
E, Sayın Önder’e söz verdim Sayın Vural, yani burada…
Söz istiyorum.
Lütfen yani…
Hayır efendim, usul önce görüşülür.
Aleyhte söz istiyorum, aleyhte…
Burada bir İç Tüzük var, İç Tüzük hükümlerine göre hareket edeceğiz.
Öyle bir şey yok ya! Sayın Başkan, yok öyle bir şey canım!
Sayın Önder, lütfen buyurun.
Sayın Başkan, yok öyle bir şey!
Sayın Önder, lütfen buyurun.
Hayır… Hayır…
Ne demek “Hayır” yani?
Öyle bir şey yok, geçemezsiniz.
Çağırarak ne halledeceksiniz ki?
Sayın Başkan, yok öyle bir şey! Usul hakkında söz istiyoruz, tutumunuz hakkında söz istiyorum.
Sayın Başkan, İç Tüzük’ü uygulayın.
Ne demek Sayın Günal? Ne yapmak istiyorsunuz yani? Ben İç Tüzük’ü uyguluyorum efendim.
İç Tüzük’e göre verilmiş yetki yok.
Yetki olur mu?
Sayın Başkan, tutumunuz hakkında söz istiyorum.
Plan ve Bütçe Komisyonuna göndermek zorundasınız.
Benim gönderme yetkim olsa gönderirim. Lütfen… Sayın Önder, buyurun… Efendim, iki saatten bu tarafa dinledik.
Sayın Önder, buyurun.
Sayın Başkan, bu yanlış.
Ama yetkim olsa göndereceğim.
Ara ver, yarın görüşelim Başkan.
Sayın Günal, bu doğru bir yol değil.
O zaman söz verme, konuşmayalım.
Ama söz verdim ben…
Sayın Başkan, asayişi sağla ki konuşalım.
Sayın Önder, buyurun.
Böyle bir şey olmaz!
Ortamı ben germiyorum. Lütfen… Sabahtan bu tarafa, iki saattir…
Sayın Başkan, siz nasıl raporun hemen görüşülmesine başlarsınız?
AK PARTİ’liler ilk defa can kulağıyla dinliyorlar beni ama…
Ama müsaade edin lütfen Sayın Önder’e. Böyle bir usul yok ki arkadaşlar
Sayın Başkan, daha usulle ilgili tartışma bitmedi.
Bir defa usule uygun davranın.
Sayın Önder, siz niye konuşmuyorsunuz? Lütfen…
Sayın Başkan, böyle oldubittilerle olmaz. Tutumunuz hakkında söz istedim.
Faşist yönetime hayır!
Böyle kürsüyü işgal ederek olur mu?
Sayın Başkan… Sayın Başkan… Sayın Başkan, tutumunuz hakkında söz istiyorum.
Sayın Başkan, aleyhinde ben söz istiyorum.
Sayın milletvekilleri, kürsüye konuşmacı çıkmıştır, lütfen, Başkanlık Divanının önünü boşaltalım.
Sayın Başkan, biz henüz söz talep ederken siz nasıl konuşmacı çağırıyorsunuz?
Sayın Başkan, tutumunuzun aleyhinde söz istiyorum.
Sayın Başkan, tutumunuz hakkında söz istiyorum, 63’e göre tutumunuz hakkında söz istiyorum.
Görüş ve düşüncelerinizi usule uygun olarak…
Olmaz böyle bir şey! Olmaz!
…Meclisin mehabetine de gölge düşürmeyecek bir şekilde ifade edelim.
Olmaz! Olmaz! Dışarı attır bizi o zaman.
Sayın Başkan, tutumunuz hakkında söz istiyorum.
Saat on ikiye kadar burada devam edelim o zaman.
Tutumunuz hakkında söz istiyorum.
Tutanakları isteyin Sayın Başkan.
Getirin tutanakları.
Karar vereceksiniz inceledikten sonra.
Sayın Başkan, biraz da bizimle ilgilen ya.
Ara ver, ara. Bugün git, yarın gel.
Sayın Başkan, kürsü güvenliğini sağlayamıyorsunuz, yerime oturuyorum, sağladığınız zaman çağırın beni.
Bizi niye dinlemiyorsunuz? Böyle bir şey olur mu ya?
Sağlasın asayişi, çıkayım konuşayım.
Saygısızlık etmeyin grubumuza, dinleyeceksiniz bizi. Böyle bir şey yok, böyle bir şey yok!
Türkiye Büyük Millet Meclisine saygınız olsun.
Sizin de bize saygınız olsun, milletvekiline saygınız olsun.
Benim herkese saygım var, hayır… Açıldığından bu tarafa herkese söz verdim yeteri kadar, İç Tüzük’ün sınırlarını da zorladım, fazla da verdim.
“Yeteri kadar” ne demek? Yeteri kadar dinlemediniz. Millî irade nerede?
İç Tüzük’ün verdiği kadar.
İç Tüzük’ün muhalefete verdiği her türlü hakkı kullanırız, bunun tespitini siz yapamazsınız.
Hayır, kullanırsınız, ona itiraz…
Böyle bir şey olur mu ya? Komisyon metni oylanmamış, oylanmış gibi gösteriliyor.
“Yeteri kadar” ne demek? Benim sözümü siz mi sınırlandıracaksınız?
Hayır ben değil, İç Tüzük sınırlıyor, ben de “İç Tüzük” dedim zaten.
Olmaz böyle bir şey. Tutanakları getirtin.
Ama bunları şahsileştirmeyelim, lütfen, Sayın Korkmaz.
Sayın Başkan, Oktay Vural ve ben söz istedik, bakın oraya yazdılar.
Tutanakları getirtin, karar verin.
Aleyhte söz istedik, usul hakkında tartışma çıktı. Bunu konuştuktan sonra usul mü olur?
Tutanakları istedim, gelecek.
Böyle bir şey olur mu ya?
Efendim, buna göre karar vereceksiniz inceledikten sonra.
Sizin burada konuşuyor olmanız, bizi yok sayıp “Siz orada konuşun, ben burada oturayım…” Olur mu öyle bir şey? İtiraz ediyoruz, hâlâ siz burada oturuyorsunuz.
Tutanakları inceleyip karar vereceksiniz, belki kararınızı değiştireceksiniz.
Sayın milletvekilleri, birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 16’ncı Birleşiminin Sekizinci Oturumunu açıyorum. Çalışma süremiz tamamlandığından, alınan karar gereğince kanun tasarı ve teklifleriyle komisyonlardan gelen diğer işleri sırasıyla görüşmek için 7 Kasım 2012 Çarşamba günü saat 14. 00’te toplanmak üzere birleşimi kapatıyorum.