De vergadering is geopend. La séance est ouverte.
Mijnheer de eerste minister, ik acht u en uw collega’s regeringsleiders verantwoordelijk voor de zeer moeilijke situatie waarin Europa zich bevindt. U hebt het Griekse dossier mismeesterd door het in de handen te laten van technocraten en cijferfetisjisten die cijfers belangrijker vinden dan mensen. Mijn eerste vraag, mijnheer de eerste minister, is of u, samen met uw collega’s, na zondag eindelijk uw verantwoordelijkheid zult opnemen en van dit dossier een dossier van de regeringsleiders zult maken? Mijn tweede vraag, mijnheer de eerste minister, is of u, samen met uw regering, na zondag dezelfde lijn zult aanhouden? Zult u blijven pleiten voor nog meer trojkavergif voor Griekenland? Zult u pleiten voor meer van het foute medicijn dat ervoor zorgt dat er in Griekenland een humanitaire crisis is en dat het land nog zieker wordt in plaats van te genezen? Als u dat doet, mijnheer de eerste minister, dan kiest u samen met uw regering en met de andere regeringsleiders voor nog meer werkloosheid in Griekenland, nog lagere pensioenen, nog hogere btw, nog lagere koopkracht en nog meer tot wanhoop gedreven mensen die zelfmoord plegen. Ik roep u op, mijnheer de eerste minister. Er is een alternatief voor het neoliberale recept dat Griekenland ten gronde heeft gericht! Tot slot, mijnheer de eerste minister, ik ben ooit een trotser lid van de Europese Unie geweest dan vandaag. Wat ik de afgelopen maanden en weken heb gezien is niet mijn Europa. Mijn Europa is een Europa van de solidariteit, mijn Europa is een Europa dat zorgt voor de zwakkeren, mijn Europa is een Europa dat de mensen boven de banken plaatst. Als ik de laatste berichten lees is het blijkbaar nog niet genoeg geweest; men wil nog verder gaan. Het klinkt dan ook zeer hypocriet, mijnheer de eerste minister, om uit uw mond te horen dat u ook voor de Grieken wil zorgen, terwijl u nog geen seconde later zegt dat u uw geld terug wilt. Gelooft u echt dat u uw geld zult terugzien als u de Griekse economie nog zieker maakt, als u de Grieken nog armer maakt? Mijnheer de eerste minister, ik roep u op om na zondag de steven te wenden en te kiezen voor een Europa dat de Europeanen verwachten van u, met name een sociaal Europa, een Europa dat zorgt voor de mensen in plaats van de mensen in de problemen te brengen.
Als we denken dat het hier al heet is, dan denk ik dat het in Griekenland letterlijk en figuurlijk nog een stuk warmer is. Het is echt beschamend wat we net hebben meegemaakt. Ik zal u een citaat geven, mijnheer de eerste minister. “De Unie heeft de kunst van het compromis vervolmaakt. Bij ons geen drama van overwinningen en nederlagen. Alle landen komen als overwinnaars uit de besprekingen". Ik weet niet of u weet van wie dat citaat is. Het komt van een van uw voorgangers, de heer Van Rompuy, toen hij namens Europa de Nobelprijs voor de Vrede in ontvangst mocht nemen. Vrede is een van de basisstenen van ons Europa. Vrede, vrijheid en solidariteit. Dat project staat vandaag zwaar onder druk, niet alleen de solidariteit, maar ook de vrijheid. Het gaat hier om een politiek conflict en de vraag wie in ons Europa mag beslissen: de grote eurocraten namens grootbanken en lobby’s of een volk zelf. Ik zal u een voorbeeld geven waarom het een Europees politiek conflict is. Op dit eigenste moment in Europa wordt er in verschillende landen, waaronder Duitsland en België, een crowdfundingproject gelanceerd voor solidariteit met de Griekse bevolking. Het is duidelijk dat de recepten van de trojka niet hebben gewerkt. Ja, Griekenland moet hervormen vanwege het cliëntelisme, de corruptie en de gigantische uitgaven voor defensie. In 2010 heeft onze fractie via Wouter De Vriendt daar als enige vragen over gesteld. Die zaken moeten aangepakt worden. Maar ook Europa moet hervormen. Al in 2006 heeft de Europese bevolking het voorstel tot grondwet verworpen wegens niet sociaal en niet duurzaam genoeg. Waar staan wij vandaag? Welk perspectief kunnen wij geven aan onze Europese bevolking? Hoe kunnen we tonen dat dit Europa de goede weg uitgaat en dat het bij ons en in de rest van Europa mensen en geen cijfers vooropstelt? Welke hoop kunnen wij hun bieden? Welke hoop biedt u, mijnheer de eerste minister? Onze partijen zijn pro Europa, maar vandaag weet ik niet meer zo zeker of dat Europa nog altijd ons project is. Het is voor ons heel duidelijk dat, als Griekenland uit de eurozone valt, wij met een immens probleem zitten voor het andere Europese project. Een compromis is niet hetzelfde als het opleggen van een dogma en niet hetzelfde als eisen dat het Berlijnse recept, dat een gigantisch achteruitgierende Griekse economie heeft veroorzaakt, wordt gehandhaafd, met alle nadelen voor de Griekse bevolking en alle voordelen alleen maar voor de grootbanken, die wij eigenlijk hebben gered. Ik kom tot mijn slotvraag. Mijnheer de eerste minister, het is uw verantwoordelijkheid om perspectief te bieden, niet alleen voor Griekenland, maar ook voor ons. Welke maatregelen zult u nemen? Blijft u bij het gefaalde recept snoeien om te groeien, dat alleen nog maar achteruit doet gieren of zult u eindelijk investeren in Griekenland, zodat de economie duurzamer wordt en het land, wie weet, met alle mogelijkheden die het heeft, een ecologische economie kan opbouwen?
Mijnheer de voorzitter, ik zal enigszins afwijken van mijn stramien. Collega’s, weet u wanneer de trojka inzake Griekenland aan zet is gekomen? Dat was op het ogenblik dat de Belgische regering werd geleid door Elio Di Rupo. Er is in al die jaren onder het premierschap van de heer Di Rupo op geen enkele top van staatshoofden en regeringsleiders ook maar één voorbehoud gemaakt over de aanpak van de Griekse crisis. (Protest van mevrouw Onkelinx) Madame Onkelinx, ce n'est pas faux. J'ai tout à fait raison. Je sais de quoi je parle. Er zijn twee soorten socialisten. Er zijn socialisten die in de meerderheid zitten, zoals de heer Dijsselbloem, de heer Moscovici, die Europees commissaris is, de heer Gabriel, Duits sociaaldemocraat. Zij nemen hun verantwoordelijkheid. Er zijn ook socialisten die in de oppositie zitten en die, in mijn ogen, op een totaal ongeloofwaardige manier proberen zo rap mogelijk aan de publieke opinie te laten vergeten dat zij gedurende jaren wel verantwoordelijkheid hebben genomen. Dat begrijp ik niet. Het IMF is de voorbije jaren aan zet gekomen en wij kunnen daar bedenkingen bij hebben. Men kan daarover vragen stellen, want, en, laten we wel wezen, waarover praten wij hier eigenlijk? Ik kijk ook naar de minister van Financiën, die dit vanmorgen nog eens uitstekend heeft verwoord. Het gaat over meer dan schuld en boetedoening. Het gaat over meer dan de terugbetaling van schulden. Het gaat over hervormingen, die moeten worden doorgevoerd in alle lidstaten van de Europese Unie. Al die lidstaten hebben soms met veel pijn en smart hun verantwoordelijkheid genomen. Men praat hier over solidariteit. Welnu, ik ben solidair met de Grieken, maar ik ben ook solidair met de Spanjaarden, de Ieren en de Portugezen. Dat zijn allemaal landen, mevrouw Temmerman, die zich wel aan hun woord hebben gehouden en wel die hervormingen hebben doorgevoerd. Waar hebt u eigenlijk een probleem mee? Het gaat over meer dan het terugbetalen van schulden. Het gaat over de afbouw van cliëntelisme. Hebt u daar problemen mee? Het gaat over de afbouw van corruptie? Hebt u daar problemen mee? Het gaat over de correcte inning van belastingen. Hebt u daar problemen mee? Die hervormingen moet Griekenland doorvoeren. Mijnheer de eerste minister, ik zou ook namens mijn fractie heel duidelijk willen maken dat de oplossingen nu niet moeten komen van centrale banken of muntinstellingen. Ik meen dat op dit ogenblik de democratie en de politiek aan zet zijn. Het is aan de staats- en regeringsleiders om een oplossing te vinden. Ik zeg u in alle duidelijkheid dat een kat in het nauw rare sprongen maakt. De heer Tsipras maakt zeer rare sprongen. Het referendum van volgende zondag gaat voor mij niet over een aantal hervormingen op 2 A4-tjes, maar over de vraag of de Grieken lid willen blijven van een monetaire, politieke en economische unie. Als zij dat niet willen, heeft dat niet alleen maar budgettaire of monetaire gevolgen, maar ook heel belangrijke geopolitieke gevolgen. Mijnheer de eerste minister, ik meen dan ook dat u aan zet moet komen. U moet voor Griekenland een politieke oplossing uitwerken.
Monsieur le président, chers collègues, vous me permettrez de ne pas placer le débat au même niveau que celui qu'on vient d'entendre entre anciens partenaires qui se sont entendus comme larrons en foire pendant des années, pour conduire des politiques catastrophiques au niveau belge. L'heure mérite mieux que cela. Nous sommes, en tant que pro-européens, particulièrement inquiets de la situation actuelle en Grèce, monsieur le premier ministre. Je veux d'abord dénoncer ceux qui placent le référendum grec de dimanche comme étant une question de sortie de la Grèce de l'Europe ou de l'euro. Le président Juncker est sorti de son rôle en plaçant le débat à ce niveau-là, en ne respectant pas la souveraineté d'un peuple. La question n'est pas celle de la sortie de la Grèce de l'Europe, c'est celle de la sortie de l'austérité de l'Europe, monsieur le premier ministre, cette austérité qui conduit à empirer la situation des pays concernés, à tuer leurs systèmes sociaux, à empêcher le développement économique, à conduire à la désespérance. Aujourd'hui, les économistes les plus classiques le disent: les recettes qui ont été imposées par la Commission européenne, le FMI et la BCE à la Grèce ont conduit à la désespérance, à une situation bien pire encore aujourd'hui que ce qu'elle était avant ces décisions. On peut les citer: Krugman, Stiglitz, en Belgique De Grauwe et même Colmant. Ils disent que cette solution d'austérité ne mène à rien. Lisez Stiglitz: "Abandon austerity or face global fallout." Si vous n'abandonnez pas l'austérité, vous devrez assumer une catastrophe européenne. Ce tournant qui a été pris par les économistes, monsieur le premier ministre, quand sera-t-il pris par les chefs d'État? J'ai été très étonné d'entendre votre débriefing du Sommet européen et de constater que la gestion de la crise grecque était confiée à des technocrates et aux ministres des Finances. Ce n'est pas une question technocratique, monsieur le premier ministre, c'est une question éminemment politique. Certains sont tentés, et on l'entendra encore, de pénaliser, frapper durement le peuple grec au nom de je ne sais quelle responsabilité. L'enjeu, c'est de réenchanter le projet européen. Cette question doit être urgemment mise à l'ordre du jour d'un sommet européen. Vous devez, en tant que notre représentant dans les sommets européens, réclamer urgemment la réunion d'un sommet européen et des solutions qui respectent le peuple grec.
Monsieur le président, monsieur le premier ministre, monsieur le ministre des Finances, nous retirons un seul constat du dossier grec: l'impossibilité, pour les chefs d'État et de gouvernement, de montrer que l'Europe vaut mieux que des postures politiciennes. Nous venons encore d'en avoir la démonstration ici et nous pouvons regretter ce petit jeu politicien sur le dos des Grecs. Je vais vous répondre, monsieur Dewael, le gouvernement précédent – auquel vous vous référez chaque fois que vous êtes en difficulté – a réussi à résister aux diktats qui lui étaient imposés. Il a résisté aux demandes d'un saut d'index et d'un recul de l'âge de départ à la retraite. Or le présent gouvernement, qu'on peut qualifier de "gouvernement de soumis", se montre parfaitement incapable de résister à l'austérité. La Grèce tient bon, et il faut la soutenir. Je vous invite d'ailleurs à relire des économistes tels que Piketty, Colmant, etc.; cela pourrait grandement vous aider. Dans ce débat, le Conseil se décharge de son rôle, qui devrait être plus politique que technocratique; mes collègues l'ont déjà dit. Mardi soir, le programme d'aide est arrivé à expiration sans que le Conseil daigne se réunir, préférant déléguer ce dossier à l'ECOFIN, lequel s'est réuni sept fois en quinze jours pour adopter finalement la ligne Merkel. Autant arrêter les conférences téléphoniques et autres présidences tournantes qui ne servent à rien. Vous étiez fier, monsieur le premier ministre, de parler du référendum britannique lors du dernier Conseil. C'est plutôt avec la Grèce que vous auriez dû illustrer votre rêve européen. Parler de solidarité, c'est bien; l'assumer, c'est mieux. Je ne m'appesantirai pas sur les propos durs et injurieux que vous avez tenus lorsque vous vouliez "siffler la fin de la récréation". Sans doute s'agissait-il d'un message subliminal destiné à Angela Merkel pour lui signaler que vous vouliez vous soumettre à ses diktats. La population grecque et son gouvernement issu des urnes méritent le respect. Ce que refuse le gouvernement grec, c'est la hausse de la TVA, ainsi qu'une nouvelle diminution des pensions. Comment peut-on imaginer, ne serait-ce qu'un instant, que la Grèce l'accepte vu le mandat donné au gouvernement Tsipras par ses concitoyens? Imposer des mesures de droite et d'austérité injuste à ce peuple déjà asphyxié, c'est comme si l'Europe imposait à votre gouvernement d'appliquer des mesures de gauche. Monsieur le premier ministre, monsieur le ministre, quelle position la Belgique a-t-elle défendue hier, lors de la conférence téléphonique de l'ECOFIN? Quelle est votre analyse des propositions faites par Tsipras mardi? Comment expliquez-vous qu'aucune mesure d'austérité n'ait fonctionné jusqu'à présent, en Grèce comme ailleurs? Quand le Conseil reverra-t-il sa vision, qui nie ces faits? Comment comprendre que le Conseil ne plaide pas pour des solutions justes, mettant fin à certains privilèges, plutôt que de s'attaquer aux plus faibles? Comment expliquer que, malgré toutes ces mesures, les études montrent que la dette grecque ne diminuera que de quelques points d'ici 2030? Comptez-vous aborder la question des dettes souveraines, alors que l'eurodéputé de votre groupe, M. Louis Michel, en appelle à une solution globale? Enfin, la Grèce demande la mise en place d'un troisième plan d'aide. Avez-vous ne fût-ce qu'évoqué cette question? Vous positionnez-vous du côté du oui ou du côté du non au référendum de ce week-end? Quelle sera votre attitude?
Mijnheer de voorzitter, collega’s, Soedan, Somalië en Zimbabwe, dat is het gezelschap van wanbetalers waarin Griekenland zich sinds maandag bevindt als eerste Westers land. Dat is een ware schande, niet alleen voor het communistisch regime van Syriza, maar ook voor de voorgangers, ook voor het Pasok-regime: dat is hun verantwoordelijkheid. Griekenland is in die situatie beland nadat premier Tsipras de onderhandelingen verliet en een referendum vooropstelde. Niet zozeer een referendum om de democratie terug bij het volk te leggen, maar een referendum waarbij de vraag in essentie een vraag is om de regering te steunen in haar pogingen om de factuur naar elders door te schuiven. Het gaat om de simpele vraag: moet u betalen of moet een ander betalen? Dat is een bijzonder laffe manier van werken. Dat is geen goede houding. Dit is geen leider die leidt. Het is een laffe houding van iemand die zich verbergt en die de schuld voor een eventuele Grexit die niemand wil, probeert af te schuiven op het Griekse volk. Dat is een compleet onverantwoorde manier van werken. Wij hebben dat ook gezien tijdens de onderhandelingen, met standpunten die elk uur veranderen. Ik weet vandaag, op dit uur, niet meer wat nog het standpunt is van premier Tsipras. Wij hebben er de voorbije dag wel twintig gekregen; elk uur wisselde het wel. Hoe geloofwaardig is men dan nog? Hoe geloofwaardig is het om geld te lenen aan een regering die tegelijk probeert de huidige staatsschuld illegaal te verklaren? Wie leent aan een land dat achteraf die schuld illegaal verklaart? Hoe dom zou dat zijn? Het geduld van elke verantwoordelijke Europese leider is dan ook op, zelfs bij de socialisten, behalve hier blijkbaar. Ik geef u het voorbeeld van de Italiaanse socialistische premier Renzi, die zegt dat in Italië de vervroegde pensioenregelingen niet werden afgeschaft om de Grieken de hunne te kunnen laten behouden. Ter informatie, in Griekenland ligt de pensioenleeftijd voor mannen op 55 jaar en voor vrouwen op 50 jaar, voor zware beroepen. De zware beroepen daar zijn er zowat vijfhonderd, met onder andere radiopresentatoren en kappers. Wij hebben hier eindelijk een verantwoordelijke regering die de problematiek aanpakt en een ware pensioenhervorming uitvoert. Wij zullen allen langer werken om de vergrijzingskosten te halveren, om alzo ervoor te zorgen dat iedereen een waardig pensioen krijgt. Wij zorgen dat er een pensioen gegarandeerd wordt. Dat is toch wel een groot verschil. De mensen die nu langer moeten gaan werken en meer belastingen moeten betalen, zou ik niet in de ogen willen kijken om te vragen om de schulden van de Grieken af te lossen en de hervormingen in Griekenland uit te stellen of af te stellen, dus om aan Griekenland geen echte hervormingen te vragen. Mevrouw Almaci, mijnheer Van der Maelen, de mensen boven de cijfers plaatsen, dat is makkelijk gezegd. Ik vind dat de cijfers in dienst moeten staan van de mensen. Al die regeringen die volgens uw redenering werken hebben allemaal hetzelfde probleem:they run out of other people’s money. Mijnheer de eerste minister, ik vraag u dan ook wat u kunt en zult doen om de belangen van onze belastingbetalers te blijven verdedigen, om de nodige hervormingen af te dwingen in Griekenland en op die manier aan de Grieken terug een perspectief en toekomst te bieden, het cliëntelisme aan te pakken en een kader voor investeringen mogelijk te maken.
Chers collègues, il y a deux semaines, j'étais à Athènes. J'y ai rencontré les parlementaires, mais j'ai surtout rencontré les travailleurs, les pensionnés, les gens qui sont très inquiets quant à leur futur. La situation y est très grave, elle s'est détériorée car depuis ces huit dernières années les pensions ont été diminuées de 48 % dans ce pays. On en est à 48 % de réduction des pensions, voilà le débat d'aujourd'hui! Een reductie van 48 % op de pensioenen van de arbeiders en bedienden in dat land, daar gaat het over! Et maintenant, la troïka demande que l'on diminue encore plus les pensions dans ce pays. Ces propos sont tout à fait inacceptables! Or, c'est le cœur du débat. Monsieur le premier ministre, je vous le demande très clairement: combien de temps continuerons-nous à nous immiscer de cette manière dans les affaires intérieures d'un pays tel que la Grèce? Que reproche-t-on à Tsipras? Que reprochons-nous ici au premier ministre grec? La seule chose qu'on peut lui reprocher – et je sais qu'en Belgique, on en n'a pas l'habitude – c'est de tenir sa parole. C'est la seule chose! Effectivement, quand, en Grèce, un premier ministre s'engage à ne pas augmenter l'âge de la pension à 67 ans, il se bat pour ne pas l'appliquer. En Belgique, par contre, quand un premier ministre dit qu'il n'augmentera pas l'âge de la pension à 67 ans, la première chose qu'il fait, c'est augmenter l'âge de la pension à 67 ans! Il faut arrêter cette hypocrisie. La question de savoir si la Grèce pourra, oui ou non, rembourser ses dettes est aujourd'hui dépassée. Vous le savez, elle ne pourra pas rembourser ses dettes, qui représentent 180 % de son PIB. La question d'aujourd'hui est politiquement grave. Notre gouvernement veut punir l'ensemble des peuples européens qui refusent les diktats de l'austérité. On veut, à travers les Grecs, punir les Espagnols, les Portugais et les Irlandais. Dat Europa van de harde bezuinigingen, van het geld en het opleggen van een besparingspolitiek, tegen al die volkeren, cette Europe-là, nous n’en voulons pas! C'est la question qui est posée aujourd'hui: voulons-nous d'une Europe à deux vitesses? Je sais que le MR n'aime pas l'entendre. Vous ne voulez pas d'une Europe de la solidarité, et c'est scandaleux! La question aujourd'hui est celle-ci: allons-nous continuer à nous immiscer dans les affaires intérieures de ce pays? La Grèce est encore, même si cela déplaît sur les bancs de la droite, un pays souverain qui décidera lui-même de la voie qu'il veut suivre. Quand aujourd'hui on convoque un référendum en Grèce, j'en vois dire: "Oh, ce référendum! On ne sait pas de quoi il en retournera." Les Grecs sont bien au courant de la question qui va leur être soumise dimanche. La question ne sera pas de savoir s'il faut sortir de l'Europe ou non. Si vous voulez tirer cette conclusion-là, c'est votre responsabilité à vous, la droite. La question qui est posée aux Grecs aujourd'hui, c'est: "Voulez-vous continuer avec cette austérité qui va encore aggraver la crise économique?" Je le dis et je l'espère, beaucoup de peuples en Europe, mais certainement une majorité de Grecs, voteront non, voteront όχι dimanche, et il faudra prendre ses responsabilités. Monsieur le ministre, qu'allez-vous faire après le référendum? Allez-vous enfin accepter de rouvrir de vrais débats sur la gestion de la question grecque, ou allez-vous suivre docilement Mme Merkel qui ne négocie rien du tout et qui ne veut qu'une seule chose, continuer d'appliquer les mémorandums de la troïka de ces dernières années.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de eerste minister, ik wil de heer Van der Maelen vooral proficiat wensen met zijn lidmaatschap van PvdA/PTB-GO!. Nu kan hij ook naar hartelust voort denken in slogans om niet te moeten nadenken over echte oplossingen. Ik vraag mij trouwens af wat er met de Socialistische Internationale is gebeurd, als voorzitter Crombez kan zeggen dat die Dijsselbloem een amateur is. Uitgerekend de socialisten komen ons hier vanmiddag vertellen dat het een schande is dat wij socialistisch puin in Griekenland gaan ruimen. Ik vind dat een zeer vreemde situatie. Mevrouw Almaci, u schreeuwt hier moord en brand, week na week, in iedere commissie en in iedere plenaire vergadering, hoe sterk de fraude moet worden aangepakt. Terecht. Als wij evenwel hetzelfde in Griekenland willen doen, gaat u niet akkoord. Dat is een zeer vreemde stelling. Dat zijn twee maten en twee gewichten. Het is niet gemakkelijk voor het Griekse volk, met wie wij zeer hard meevoelen. Zij hebben ook een grote loyaliteit met de Europese Unie, dat prachtig project van vrede, een Europese Unie die veel solidariteit aan de dag heeft gelegd. Onze fractie sluit zich dus niet aan bij degenen die zeggen dat het genoeg is geweest, dat er al genoeg solidariteit is geweest. Solidariteit in de Unie, net zoals in België, is een opdracht van elke dag. De Grieken worden geconfronteerd met een regering die zeer wispelturig is, die niet in staat is om een compromis te maken. Wat is die inzet? De inzet is precies de redding van Griekenland door de EU. Dat moeten wij ook aan de Grieken goed voorhouden. Wanneer een regering met de grootste onverantwoordelijkheid zo’n genuanceerd, moeilijk globaal debat op straat gooit zonder enig nuance, die dan ook nog eens nationalistische gevoelens gaat versterken, dan zijn wij ver van huis. Hoe harder men met een vlag zwaait, hoe harder die vlaggenstok neerkomt op de rug van de gewone bevolking. Er is ook eigenbelang. Heel de situatie heeft ook een grote impact op onze economische groei. Wij mogen er niet aan denken, als Portugal en andere landen zouden worden besmet, wat dat voor de prille groei in België zou betekenen. Mijnheer de minister, wij moeten onze financiën op orde houden. U hebt deze week in de commissie gezegd dat men in Griekenland een middeleeuwse fiscaliteit heeft. Het moet ons in België ook oproepen om steeds te moderniseren. In die zin kan men het debat van de tax shift daar niet helemaal los van zien. Ook op dit punt sporen wij de regering aan om daarvan werk te maken. Soms wordt gezegd dat wij behoeders van de democratie zijn. Hebben de Grieken dan geen recht om zich uit te spreken door een referendum? U kent de houding van CD&V. Een referendum is een zeer onvolkomen instrument. De Griekse leiders plegen nu al vaandelvlucht en zeggen dat als de uitkomst van het referendum hen niet aanstaat, ze er gewoon mee op houden. Mijnheer de eerste minister, in welke piste zal de Belgische regering zich inschrijven om de eurozone integraal te redden, om de Europese solidariteit te vrijwaren? Waar ziet u openingen om nog tot een constructieve oplossing met iedereen te komen?
Monsieur le président, chers collègues, il y a quelques heures ou quelques jours, un député de l'opposition déclarait qu'en campagne électorale, le PS se comporte comme Ecolo. Quand il est au gouvernement, il se comporte comme le MR et quand il est dans l'opposition, comme le PTB. Nous en avons eu la preuve, cet après-midi. [[Applaudissements sur les bancs de la majorité]]
Très chers collègues, je voudrais remercier différents intervenants, en particulier ceux qui sont intervenus avec nuance lors du débat. Trois points sont importants. Solidariteit is een eerste duidelijk engagement dat wij aangaan. Twee andere engagementen zijn verantwoordelijkheid en vertrouwen. Nous avons travaillé sur ces trois points de bonne foi, avec l'ensemble des partenaires européens. Contrairement à ce que j'ai entendu, du côté de la table où nous étions, avec ceux qui défendaient la responsabilité, la solidarité et la confiance, il y avait effectivement des responsables comme M. Dijsselbloem, M. Moscovici, M. François Hollande, M. Renzi et, que je sache, ils ne représentent pas ce que vous décrivez comme la droite européenne. Ja, het is correct dat er in de laatste weken en maanden in de eurogroep en de Europese Raad een sterk engagement was om een kans te bieden aan de Griekse regering. Ik heb in de laatste maanden de heer Tsipras een paar keer ontmoet. De eerste ontmoeting was een kans voor hem om een duidelijk engagement aan te gaan. Hij heeft ons gezegd dat hij in Europa wil blijven, engagementen wil aangaan en dat hij weet dat de situatie moeilijk is. In de laatste maanden en weken hebben we echter de onmogelijkheid moeten vaststellen om concrete engagementen aan te gaan en te vervullen. Dat zijn de feiten, dat is de realiteit. Dat is geen vaststelling van de Belgische regering. Dat is een meer algemene vaststelling. Ik wil zeer open en duidelijk zijn. Volgens mij speelt de heer Tsipras met vuur. Dat is de realiteit. Je voudrais réagir avec la nuance nécessaire aux interpellations qui m'ont été adressées. Oui, c'est une discussion politique! Elle est préparée techniquement par des institutions. Elle est discutée au sein du groupe des ministres des Finances et au sein du Conseil européen. Et, monsieur Crusnière, comme je l'ai indiqué lors du comité d'avis chargé des Questions européennes, j'ai fortement plaidé au Conseil européen pour que l'on considère ce débat comme un débat politique et non exclusivement économique et monétaire, mais un débat qui présente aussi des conséquences sur le plan géopolitique. De toute évidence, ce débat doit être un débat politique et on doit l'assumer en tant que tel. Oui, il faut des réformes! En effet, lorsqu'un certain nombre de pays, et donc de contribuables, mobilisent 321 milliards d'euros, dont 7,2 milliards pour la Belgique, il s'agit de l'argent des contribuables. Ce n'est pas de l'argent qui tombe du ciel. J'ai le sentiment que, pour quelques-uns aujourd'hui, c'est de l'argent qui tombe du ciel! C'est l'argent des contribuables, qui payent des impôts dans les pays partenaires. Ik heb ook gehoord dat de soevereiniteit van Griekenland bijzonder cruciaal is. Ik deel die mening. De soevereiniteit van een land is bijzonder belangrijk, maar soevereiniteit betekent ook dat men verantwoordelijk is en blijft. Was dat het geval? Nee, die indruk had ik niet in de laatste weken of maanden. De soevereiniteit van de Griekse regering was geen soevereiniteit op basis van verantwoordelijkheid. Effectivement, nous plaidons en faveur d'un engagement de mise en place de réformes sur les plans économique et fiscal, en matière de lutte contre la corruption, envers le renforcement de l'administration fiscale, enjeu extrêmement important, envers les financements sociaux pour garantir la durabilité des protections sociales en Grèce. Cela suppose des prises de décision, aujourd'hui et c'est ce que nous souhaitons encourager. Nous avons également indiqué que, pour nous, le débat sur le rééchelonnement de la dette ne pouvait intervenir qu'en cas de prise de responsabilité de la part du gouvernement grec. Or, ce point de vue est très partagé au sein du Conseil européen ou au sein du groupe qui réunit les ministres des Finances. Je ne peux que constater, dans ce parlement, une divergence d'approche entre l'opposition d'un côté et la majorité de l'autre. Et je synthétise en disant que nous sommes déterminés à rester solidaires, à garder les bras ouverts pour tenter de trouver des solutions qui garantissent à la Grèce de pouvoir rester dans la zone euro, de pouvoir assumer pleinement ses responsabilités, mais cela suppose aussi la volonté du gouvernement grec d'assumer pleinement la nécessité d'apporter des réformes en Grèce. Enfin, la solidarité s'exprime d'abord envers le peuple grec. Une somme de 321 milliards d'euros a été mobilisée pour donner de l'espoir et de l'optimisme à la population grecque. Mais pour conclure un accord qui permette de concrétiser cet espoir et cet optimisme, il faut qu'il y ait un gouvernement en Grèce susceptible d'assumer ses responsabilités. Cela n'a pas été le cas ces derniers jours!
Mijnheer de voorzitter, collega's, wij hebben in de eurogroep inderdaad uitputtende weken achter de rug, weken gedurende dewelke wij continu aan onze Griekse collega's hebben gevraagd was zij wilden. Wij wezen erop dat het tweede programma aan de gang was en dat het elementen inhield die zij niet wensten. Wij vroegen hen ons te zeggen wat zij wilden, zodat wij konden afwegen wat wij in dat programma konden aanpassen. Wij hebben daarop echter nooit een concreet antwoord gekregen. Men maakt geen beleid met ideologische slogans. Uitentreuren hebben wij gevraagd naar concrete voorstellen om het lopend programma eventueel te amenderen, maar die zijn er nooit gekomen. Vorige zaterdag hebben wij moeten vaststellen dat een nulpunt was bereikt. Wij raakten er niet meer uit en het programma zou dus vervallen. Dan is het referendum gekomen en hebben wij opnieuw pogingen ondernomen om de zaken toch nog vlot te trekken. Wij zijn toen opnieuw op een bijzonder vreemde situatie gestoten, toen de Griekse regering ons bij monde van de heer Varoufakis liet weten een mandaat van de bevolking te willen. Met andere woorden, op dit moment heeft hij geen mandaat. Hoe kan men onderhandelen met iemand die zelf zegt dat hij geen mandaat van zijn bevolking heeft en zich tot de bevolking wendt om een mandaat te bekomen? Dat is een fundamentele contradictie in de houding van de Griekse regering, vandaar de beslissing om elke vorm van gesprek stil te zeggen tot na het referendum. Alle in de eurogroep genomen beslissingen en ingenomen posities waren unaniem. Achttien landen hebben unaniem dezelfde houding aangenomen ten opzichte van wat de Grieken ons kwamen vertellen en ook ten opzichte van wat zij ons niet kwamen vertellen. Dit brengt mij bij het referendum. Wederom was het voor de eurogroep in unanimiteit gisterenavond een heel grote bekommernis dat heel duidelijk niet aan de Griekse bevolking wordt gezegd wat moet worden gezegd. Ten eerste, vorige vrijdag hebben de Griekse onderhandelaars zelf de onderhandelingstafel verlaten. Blijkbaar weet niemand dat in Griekenland. Ten tweede, waarover gaat het concreet in dat referendum? De Griekse regering beweert dat er een pakket maatregelen was afgesproken. Dat klopt niet. Er lag een pakket op tafel dat verder moest worden besproken en dat zeker nog niet langs de eurogroep van de ministers van Financiën was gepasseerd. Wat gaat de Griekse regering dus zondag aan haar bevolking voorleggen? Het is in ieder geval wel een feit dat, mochten er onderhandelingen over een nieuw programma starten, wij niet anders zouden kunnen dan vaststellen dat de realiteit anders is dan 48 uur geleden. Griekenland is ondertussen in default. Het tweede programma is vervallen. Wat ook vaak wordt vergeten in de discussie is dat terwijl er bij het aantreden van de regering-Tsipras duidelijke tekenen van economisch herstel waren, deze vandaag volledig zijn verdwenen. Meer dan ooit is er een desastreuze economische situatie ontstaan, niet het minst vanwege de back tracking van die regering op de zaken die reeds afgesproken en uitgevoerd waren. Omtrent het programma dat was afgesproken tussen Griekenland enerzijds en Europa en het IMF anderzijds, hoor ik vaak als kritiek dat dit het land aan de rand van de afgrond heeft gebracht. In antwoord daarop kan ik twee dingen vaststellen. Ten eerste, Ierland, Spanje en Portugal zijn op basis van heel vergelijkbare programma’s — dat is al gezegd — volop uit een diep dal aan het klimmen. Die landen komen hun verplichtingen wel degelijk na. Indien wij lichtzinnige toegevingen aan Griekenland zouden doen, dan kan ik u verzekeren dat dit zeker niet gepikt zou worden door die drie landen. Ten tweede, men doet hier alsof het programma, zoals dat afgesproken was, uitgevoerd zou zijn, maar dat is — excuses voor de uitdrukking — je reinste flauwekul. Dat programma is hoogstens heel gedeeltelijk uitgevoerd, namelijk inderdaad op het vlak van een aantal besparingen. In dat programma staan echter ook hervormingen van de economie, van de publieke sector, van de arbeidsmarkt, van de gezondheidssector en van het pensioensstelsel. En dan zwijg ik nog over de zo broodnodige hervorming van het systeem van belastinginning. Aan die zaken is weinig tot niets gebeurd. Het programma afschieten, is dus schieten op een geest, want dat programma is hooguit zeer gedeeltelijk uitgevoerd. Griekenland zou er vandaag veel beter voorstaan mocht dat programma wel zijn uitgevoerd, net zoals in de drie landen die ik daarnet aanhaalde. Nu kom ik tot het referendum, yes or no. Van de Griekse minister van Financiën horen wij dat als het resultaat van het referendum ja is, zijn regering het voorliggend programma zal uitvoeren. Dat is natuurlijk zeer ongeloofwaardig. Hoe kan de minister een programma dat hij niet wilt en waarvan hij wenst dat de bevolking het verwerpt, alsnog uitvoeren? Dat is absoluut ongeloofwaardig. Als het resultaat nee is, dan is het verwarring troef, want dan is het uit de verklaringen van de Griekse premier, noch van de Griekse minister van Financiën duidelijk welke houding de Griekse regering precies zal aannemen. Tot slot, de heer Varoufakis heeft de voorbije dagen verschillende keren de vraag gesteld: “Can democracy and a monetary union coexist?”. Kunnen monetaire unie en democratie samengaan? Zijn antwoord lijkt nee te zijn. Mijn antwoord en het antwoord van de regering is ondubbelzinnig ja. Ja, de monetaire unie kan de democratie zelfs versterken, maar op een voorwaarde, namelijk dat iedereen binnen die monetaire unie zijn verantwoordelijkheid neemt. Dat is nu net wat de regering-Tsipras de voorbije maanden en weken absoluut niet gedaan heeft.
Mijnheer de voorzitter, eerst wil ik collega’s Deseyn en Dewael eraan herinneren dat ook zij en hun partijen verantwoordelijkheid dragen voor de situatie die in 2010 is begonnen. Collega’s, van CD&V, christendemocraten hebben in Griekenland minstens evenveel jaren geregeerd als socialisten. Collega Dewael, het was onder de verantwoordelijkheid van gewezen premier Verhofstadt en met medeweten van de minister van Financiën van destijds, de heer Reynders, die zei dat zij wisten dat de Griekse begrotingen een knoeiboel waren, dat Griekenland is opgenomen in de Europese Unie. Neem ook uw verantwoordelijkheid. Collega’s, het debat dat wij vandaag voeren gaat niet over het programma dat in 2010 werd afgesproken. Inderdaad, wij socialisten hebben daarmee ingestemd. Het debat van vandaag gaat er echter over of men de waarheid onder ogen wil zien dat het programma van 2010 niet werkt. De neoliberale recepten die u toepast op Griekenland zijn fout. Vandaag is bewezen dat de meerderheidspartijen en de regering het neoliberale recept niet willen verlaten en Griekenland en zijn inwoners nog verder de dieperik willen induwen. Ik zal afsluiten met een concreet voorstel. Dinsdag werd in de commissie voor de Financiën een nieuw uitwisselingsakkoord voor fiscale informatie met Griekenland goedgekeurd. Evenzeer illustratief voor minister Reynders, is het volgende. Toen het was goedgekeurd, vroeg ik aan de minister of wij Griekenland nu gingen helpen in zijn strijd tegen de fiscale fraude en of wij op basis van dit akkoord aan de Griekse fiscus zouden laten weten hoeveel Grieken er sinds 2010 met hun kapitaal uit Griekenland naar België gevlucht zijn om zich hier te verschuilen achter het bankgeheim. Weet u wat zijn antwoord was? Zij moeten maar fiscale amnestie toekennen. Collega’s, het is dus duidelijk. Deze meerderheid is hard, beenhard voor de gewone Griek maar o zo zacht voor de rijke Grieken die met hun geld uit Griekenland vluchten.
Mijnheer de eerste minister, u hebt gelijk, de klassieke tripartite heeft de jongste jaren, zeker in de aanpak van Griekenland en in de aanpak van de bankencrisis, totaal gefaald. Inderdaad, de partijen zijn onderling inwisselbaar. Ook voor mij was het soms niet duidelijk wie liberaal en wie christendemocraat was, en sorry, ook wie socialistisch was. Laat ik punctueel antwoorden. Wij zijn hier getuige van een beschamend schouwspel. Op alle banken worden politieke spelletjes gespeeld op de kap van de Grieken en op de kap van het Europese project, dat mij nog altijd na aan het hart ligt. 321 miljard euro, zegt u, mijnheer de eerste minister. U weet zeer goed dat 90 % daarvan naar de grootbanken is gegaan. 90 %! Kom dan niet vertellen dat u de Grieken zo genegen bent. Wanneer u uitspraken doet als: “De speeltijd is voorbij,” is het wel zeer duidelijk dat u het niet echt begrepen hebt. Het artikel dat ik u de vorige keer gaf, maakt duidelijk dat Griekenland van de laagste zelfmoordcijfers naar de hoogste is gegaan. U hebt dat niet gelezen, laat staan dat u het hebt doorgegeven aan minister Van Overtveldt. Er is mij iets opgevallen. Het discours die hij en u brengen zijn zeer verschillend. Mijnheer Van Overtveldt, als de heer Varoufakis geen mandaat van de Grieken heeft, dan hebt u er ook geen namens ons. U bent namelijk allebei aangeduid door uw regering. Ik zou liever hebben dat u die dogmatische houding vertaalt, want u vertegenwoordigt onze fractie heel duidelijk niet! Wat de positie van de N-VA betreft, de minister die nu in de eurogroep heeft onderhandeld, heeft al in 2010 gezegd dat hij voorstander is van een Grexit. Ook Verhofstadt heeft gezegd dat Reynders wist dat er geknoeid was met de begroting van Griekenland en dat de recepten die nu worden toegepast niet werken. Mijnheer de eerste minister, u hebt niet geantwoord op de vraag of u dat recept verder zult volgen of niet. Er is een citaat van Einstein: “Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een verschillend resultaat verwachten.” Dat is wat deze regering aan het doen is. Het is desastreus voor Griekenland en desastreus voor Europa. Dat is wat deze regering aan het doen is, in plaats van te werken aan een oplossing, met een gedeelde verantwoordelijkheid. Ik ben begonnen met te zeggen: hervormen: ja, in Griekenland, maar ook in Europa. Klaarblijkelijk bent u hetzelfde spelletje aan het spelen als een aantal ministers van Syriza: in elkaars ogen staren tot iemand bezwijkt. De Grieken zijn daar het slachtoffer van.
Mijnheer de voorzitter, ik hoorde collega Van der Maelen op een bepaald ogenblik zeggen dat de Grieken hun cijfers hebben vervalst – hij knikt ja – en dat de Belgische regering dat op dat ogenblik wist en het heeft toegelaten. Wie treft daarin dan de grootste verantwoordelijkheid? Degene die met valse kaarten speelt of degene die toelaat dat er valse kaarten op tafel worden gelegd? Om Griekenland te delibereren is men in Europa op een bepaald ogenblik uitgegaan van een zeker voluntarisme. Mijnheer Van der Maelen, als men in een muntunie zit en met verschillende lidstaten die munt, de euro, ook samen wil verdienen, dan komt het erop aan dat men economisch in een bepaalde richting vaart. Dan zijn er hervormingen nodig en al die hervormingen zijn niet eenzijdig gedecreteerd, maar die zijn tot stand gekomen in opeenvolgend overleg van staats- en regeringsleiders en gemonitord door de Europese Commissie, die aan de verschillende lidstaten duidelijk heeft gemaakt wat hun te doen stond. Mijn punt is dat de Spanjaarden, Portugezen en Ieren dat gedaan hebben en dat de Grieken verzuimd hebben hun verantwoordelijkheid op te nemen. Daar komt het op neer. Uw geestesgenoten – partijgenoten mag ik niet zeggen – nemen in Europa verantwoordelijke functies in. Is dat een bagatel? Het moet leuk zijn daar in de vergaderingen van de socialistische internationale of uw fractie, als u daar de heren Dijsselbloem en Moscovici tegenkomt. Hier werd ooit gezegd: “Wie is Olli Rehn?” Welnu, de heer Moscovici is de opvolger van de heer Olli Rehn en decreteert juist hetzelfde. De heer Gabriel is verantwoordelijk in Duitsland voor de sociaaldemocraten. Wat zegt u op die Europese vergaderingen? Dat het allemaal neoliberalen zijn? Wat zegt u, als u hier in dit land probeert een zekere geloofwaardigheid te hebben? Ik heb het al vaak gezegd: val niet af wat u gisteren nog aanbeden hebt! Ik daag u uit: haal uit de verslagen van de vergaderingen van het kernkabinet en de Ministerraad de opmerkingen van de socialisten, toen zij in de regering zaten, over de recepten die vandaag aan de orde zijn. Ik wil aan de vriend van de communisten, de kameraad, gewoon zeggen: probeer de Grieken ervan te overtuigen de defensie-uitgaven, die de tweede hoogste zijn in Europa, naar beneden te halen. Probeer hen daarvan te overtuigen. Hoezo, er kan niet meer bespaard worden op de overheidsuitgaven? Ik mag mij niet moeien met de interne Griekse politiek, maar ik ben solidair en bekommerd om het Griekse volk. Als de heer Van der Maelen zenuwachtig wordt, heeft hij ongelijk, dat ziet men zo. Zijn hele lichaamstaal verraadt het: hij zit met een slechte boodschap. (De heer Van der Maelen onderbreekt de heer Dewael) Mijnheer de voorzitter, dit kan toch niet! De heer Van der Maelen moet mij ten minste toelaten mijn laatste zin uit te spreken.
Ik heb zelf gezwegen, mijnheer Dewael. Wilt u afronden.
Het moet steken, het moet pijn doen, mijnheer Van der Maelen. Zondag kunnen de Grieken duidelijk maken dat ze inderdaad beter verdienen dan de regering-Tsipras.
Monsieur le président, monsieur le premier ministre, monsieur le ministre des Finances, au regard de la gravité de la situation pour l'Europe dans sa totalité, et le peuple grec, votre réponse manque de hauteur et de volontarisme. Monsieur le premier ministre, sans vouloir prendre parti pour l'une ou l'autre des forces politiques en présence, l'utilisation de slogans tels que celui que vous avez utilisé pour entamer votre intervention est inappropriée. Vous utilisez des formules creuses, vous faites des comparaisons qui n'en sont pas. Monsieur le ministre des Finances, la situation que connaissent, aujourd'hui, les peuples espagnol, portugais et irlandais, notamment en matière de pauvreté et d'emploi, est-elle souhaitable pour l'ensemble de l'Europe? Non! Je ne demandais pas que l'on rejette la responsabilité sur les uns et les autres. Je ne vous demandais pas seulement d'ouvrir les bras, mais surtout de ne pas rester les bras ballants face à la situation. Monsieur le premier ministre, je vous ai demandé de prendre vos responsabilités de chef d'État, de proposer à vos collègues, chefs de gouvernement, l'organisation d'un sommet européen pour joindre les actes à la parole. Vous avez répondu qu'il ne s'agissait pas d'une question technocratique, mais d'une question politique. Dans ce cas, pourquoi l'Eurogroupe, le FMI et la BCE ont-ils la négociation en charge? Pourquoi ne mettez-vous pas sur la table, tout comme vos collègues chefs d'État, des solutions. En effet, Grexit n'est pas une option, l'austérité a montré ses limites. Il faut pouvoir réinvestir, donner du temps à la Grèce pour réenchanter le projet européen. Sans cela, nous n'en sortirons pas. Je vais vous remettre une copie de l'interview accordée par l'ancien prix Nobel Joseph Stiglitz au Times. À cette occasion, il déclarait clairement que ceux qui ont instauré et obligé les politiques d'austérité à l'égard de la Grèce ont une responsabilité criminelle dans la situation que connaît ce pays et que l'on ne s'en sortirait pas sans un rééchelonnement de la dette grecque et des politiques de réinvestissement permettant de rétablir l'économie de ce pays et de l'ensemble de l'Europe.
Monsieur le président, monsieur le premier ministre, monsieur le ministre des Finances, monsieur Dewael, je ne vous cache pas que je suis déçu et triste, après avoir entendu de tels propos. Mais comme il faut toujours garder espoir, je me tourne vers le CD&V et je l'invite à lire l'intervention de Romano Prodi dans La Repubblica parue aujourd'hui. Ce dernier attire l'attention sur le problème de la Grèce et nous invite à tout mettre en œuvre pour qu'Athènes ne devienne pas Sarajevo. Monsieur le premier ministre, quand le gouvernement tournera-t-il enfin son regard vers l'avenir? Quand cette majorité tournera-t-elle enfin son regard vers l'avenir? Quand vous êtes en difficulté, vous ressassez systématiquement le passé, vous revenez sur certains points, vous critiquez l'opposition en faisant preuve d'incohérence. D'un côté, vous dites que vous êtes content que le PS soit dans l'opposition car avec ce dernier, on ne peut rien faire, et d'un autre côté, comme cela a été le cas aujourd'hui, vous dites que, quand le PS est au pouvoir, il adopte la politique du MR. Il faudrait vraiment savoir! Ce que nous voulons, monsieur le premier ministre, mesdames et messieurs les membres du gouvernement, ce sont des actes, pas des effets de manche comme nous le constatons ici. Ce que nous demandons, c'est de la solidarité. Et pas de la solidarité dans les paroles comme on le voit ici, mais de la solidarité dans les actes. Personne ne semble tenir compte du coût social, psychologique et historique que représenterait une sortie de la Grèce de la zone euro. Votre réponse aujourd'hui illustre une seule chose: la Belgique a perdu, sous ce gouvernement, sa crédibilité à défendre une autre Europe. Contrairement à vous, votre prédécesseur a toujours insisté publiquement sur le fait que si nous aidions la Grèce, c'était pour la voir vivre et non pour la voir mourir. Aucun peuple n'a fait autant d'efforts que les Grecs. Tout ce que permet votre position, c'est d'assurer des soins palliatifs à la population grecque. Mon groupe soutient ceux qui veulent un changement de politique européenne et qui veulent faire vivre le projet européen. Ce n'est pas votre cas. Que le oui ou le non l'emporte, le projet européen ressortira perdant de cette logique purement intergouvernementale.
Mijnheer de eerste minister, mijnheer de minister, mocht dat nog niet het geval geweest zijn voor sommigen, dan is het nu wel voor iedereen duidelijk. Wat de Griekse regering betreft, wie gelooft die mensen nog? Dat is meer dan ooit duidelijk. Wij moeten aan de gewone Grieken dan ook duidelijk maken dat wij solidair zijn en solidair zullen blijven. Ik herhaal de uitspraak van commissievoorzitter Juncker. Er ligt 35 miljard euro klaar voor investeringen in Griekenland, in groei en jobs voor de gewone Griek, zodat die een nieuwe toekomst krijgt. Dat kan uiteraard alleen maar na enkele levensnoodzakelijke hervormingen in Griekenland. Die hervormingen moeten het cliëntelisme aanpakken, ervoor zorgen dat de belastingen eindelijk worden geïnd hetgeen vandaag nog altijd niet het geval is en dat er eindelijk een markteconomie wordt gecreëerd. Dat is duidelijk. Ons geduld is intussen op. Het geduld van alle Europese leiders is op. Ik herhaal de opmerking van onze minister van Financiën dat er unanimiteit was bij de 18 leiders van de eurogroep. Niemand gelooft nog in afspraken met premier Tsipras, zelfs de Europese socialisten niet meer, behalve twee socialistische partijvoorzitters in Europa, namelijk Elio Di Rupo en John Crombez.
Monsieur le président, monsieur le premier ministre, monsieur le ministre des Finances, je crois que nous faisons une autre lecture des négociations de ces deux dernières semaines. Je constate que le gouvernement Syriza a fait de plus en plus de concessions, et vous le savez. Il est arrivé à chaque réunion avec des concessions supplémentaires, il a reculé sur 90 % de son programme. À un moment donné, il y avait même un accord clair sur la table mais Mme Merkel et le FMI sont intervenus. Le FMI a clairement dit: soit c'est l'accord de la troïka, soit ce n'est rien! En Belgique, on a l'habitude de mener des négociations avec les organisations syndicales avec aucune marge de manœuvre, mais au niveau international, cela devrait se passer autrement! En janvier 2015, le peuple grec a donné un signal clair. Il ne veut plus des programmes politiques de la troïka et des mémorandums qui lui sont imposés. C'est avec ce mandat qu'un gouvernement démocratiquement élu est venu négocier avec les ministres de l'eurozone. Le seul résultat que vous auriez accepté est celui d'un retrait complet de ces revendications! Il faut dire au peuple belge de quoi il retourne! Le gouvernement Syriza a mis comme proposition sur la table une augmentation de l'impôt des sociétés. Vous, monsieur Van Overtveldt, vous êtes intervenu pour dire que vous n'en vouliez pas! Le gouvernement Syriza a dit qu'il ne voulait pas d'une augmentation de la TVA. Vous êtes intervenu pour demander une augmentation de la TVA à 23 %! Si une augmentation de la TVA relançait l'économie, cela se saurait, monsieur Van Overtveldt! Le gouvernement Syriza est intervenu pour demander de réintroduire le droit aux conventions collectives de travail. De Griekse regering vraagt het recht om in haar land opnieuw cao’s in te voeren. Vous avez balayé d'un revers de main toute forme de proposition pour relancer l'économie en Grèce. J'ai parlé de souveraineté. Une manœuvre de déstabilisation est menée en ce moment en Europe et, en particulier, par notre gouvernement. Elle vise un gouvernement démocratiquement élu. J'avais sincèrement cru que de tels événements politiques appartenaient au passé. Que des gouvernements étrangers interfèrent dans les questions intérieures d'un pays, que des premiers ministres rencontrent dès maintenant des partis d'opposition pour préparer l'après-Syriza – et des partis de la pseudo-gauche en sont complices, je le critique évidemment –, c'est un véritable scandale! Ce n'est pas parce que tous les partis traditionnels sont à la manœuvre que notre responsabilité n'est pas engagée. Je dis clairement non à la déstabilisation de l'État grec. Et je le dis aux travailleurs grecs: le peuple belge vous soutient. Du fond du cœur, nous clamons: non à cette Union libérale! Dimanche, notre cœur sera avec όχι!
Collega’s, u hebt het kunnen horen. We zijn het over alle partijen uit meerderheid en oppositie volledig met elkaar eens dat elke hervorming de gewone Griek een betere toekomst moet aanbieden. Alle hervormingen zijn er tot nu toe in onderling overleg gekomen. We moeten niet doen alsof de EU en alle instellingen een soort van militaire bezettingsmacht zijn die Griekenland willen overnemen. Men wijst er op dat het land op een aantal economische parameters is achteruitgegaan. Stel u voor dat er geen Europese solidariteit was geweest. Dan was de droom van de heer Van der Maelen misschien uitgekomen en was Griekenland al lang een economische enclave van Rusland geweest. Collega Temmerman, de EU moet doseren voor het grotere belang, voor de toekomst van het continent. Afspraken moet men nakomen. De Griekse regering gooit de handdoek nu al in de ring. Dat is geen goed teken. Men wordt nerveus omdat men precies niet schijnt te begrijpen dat democratie vele gedaanten heeft. Naast de Griekse is er ook een Europese democratie. Ik hoop echt dat de twee geen tegenstellingen worden. We wensen de Europese leiders en in het bijzonder de Griekse uilen de komende dagen veel wijsheid toe.
Collega’s, u zal gemerkt hebben dat ik nogal mild ben geweest in het bewaken van de spreektijd. Uit respect voor het Reglement zal ik het vanaf nu opnieuw toepassen.
Monsieur le président, monsieur le premier ministre, chers collègues, le terrible attentat de El Kantaoui près de Sousse vendredi dernier, qui a fait 38 victimes dont un Belge, 30 Britanniques, après le non moins sanglant attentat du Bardo en avril dernier, qui a fait lui-même 22 victimes, montre à quel point la Tunisie est aujourd'hui confrontée à un défi terroriste terrible. On sait que ce sont des djihadistes tunisiens qui ont opéré à partir de camps d'entraînement situés en Libye et qu'ils sont affiliés à l'État islamique. On sait aussi que la Tunisie est visée parce qu'elle est une démocratie, à travers son secteur touristique, parce qu'elle a une économie fragile qui est en train d'essayer de se reconstituer. Et la Tunisie appelle à l'aide. Cela fait d'ailleurs plusieurs mois que la Tunisie appelle à l'aide. Elle appelle à l'aide la communauté internationale. Elle appelle à l'aide la Belgique qui est un pays ami de la Tunisie, et surtout depuis que la Tunisie tente de reconstruire sa démocratie. La Tunisie formule cinq demandes. En tout cas, il y a cinq domaines dans lesquels nous pourrions l'aider. Premièrement, nous pourrions l'aider à travers notre coopération militaire, comme nous l'avons fait précédemment à travers les forces spéciales. Nous pourrions renouveler cet exercice. Je sais que le ministre de la Défense n'y était pas opposé. Deuxièmement, nous pourrions l'aider à travers les services de renseignement, et c'est notamment à la demande de M. de Kerchove, le coordinateur européen en matière de terrorisme. Je pense que vous l'avez reçu et qu'il y a là des demandes très claires en matière de renseignement militaire. Troisièmement, nous pourrions l'aider à travers la police pour le contrôle des frontières. Je regrette que votre ministre de l'Intérieur ait postposé son voyage qui était prévu, il y a quelques semaines. Je pense que cela aurait été important qu'il soit là-bas début juin comme c'était prévu. Quatrièmement, en matière économique, vous savez que la Tunisie a une dette à l'égard de la Belgique, une petite dette modeste à hauteur de 25 millions d'euros. On ne parle pas de la dette grecque de 7 milliards. Le précédent gouvernement avait imaginé, avec la Tunisie, de transformer cette dette en investissements économiques dans ce pays. Cinquièmement, et j'ai déjà plaidé souvent sur cette question, la Tunisie demande à pouvoir être un partenaire de la coopération de la Belgique. Je vous demande encore une fois s'il est envisageable à l'avenir qu'elle soit un partenaire de la coopération bilatérale de la Belgique.
Monsieur le premier ministre, les attentats abominables qui ont été perpétrés près de Sousse ce 26 juin ne sont hélas pas le fruit du hasard. Ils font suite à ceux du Bardo, dans une même volonté de ce que j'appelle le "pseudo-État islamique" ou plutôt les "nazislamistes" de tuer l'économie tunisienne par n'importe quel moyen. C'est de cette manière que Daesh compte saboter le pays, qui jusque maintenant s'affiche comme étant la seule réussite du Printemps arabe par son processus vers un État laïque et démocratique. À cet égard, je voudrais relever que c'est aussi l'État musulman qui est le plus en avance au point de vue des droits des femmes. Rappelons-nous le Code du statut personnel qui date de 1956 et qui a d'ailleurs été signé dans ce qui est aujourd'hui la résidence de l'ambassadeur de Belgique à Tunis. Les attentats du Musée du Bardo avaient déjà fait beaucoup de dégâts, dissuadant nombre de touristes d'opter pour des vacances en Tunisie et forçant des agences de voyage à modifier l'itinéraire pour leurs croisières en Méditerranée. L'ambassadeur nous disait à M. Delizée et à moi-même que, pour l'instant, les croisières ne s'arrêtent plus à Tunis, mais à Malte, ce qui est évidemment un manque à gagner terrible. Les nouvelles estimations quant aux dégâts économiques calculés à la suite de l'attaque de Sousse sont dramatiques: au moins 450 millions d’euros de pertes pour 2015. Il y a 14 % de la population active tunisienne qui travaille directement ou indirectement dans le secteur touristique; cela représente 7,5 % du PIB. Aujourd'hui, comme l'a dit mon collègue Dalllemagne, les relations diplomatiques entre la Belgique et la Tunisie sont excellentes et nous fournissons encore diverses aides au fonctionnement du pays. Tout d'abord des aides communautaires, dans des domaines comme la culture, mais également des aides financières via le programme des Nations unies pour le développement. C'est dans ce cadre que je voudrais vous interroger, monsieur le premier ministre, sur les initiatives que comptent prendre la Belgique et les instances européennes afin d'aider la Tunisie sur le plan socioéconomique, notamment dans le cadre de l'Union pour la Méditerranée.
Monsieur le président, chers collègues, je voudrais effectivement confirmer que la Tunisie est un pays ami avec lequel nous entretenons des relations dans de nombreux domaines (diplomatique, politique, économique), qui sont solides. J'ai moi-même, avant les élections il y a quelques mois, rencontré le prédécesseur du premier ministre actuel. Quelques semaines avant les tragiques attentats que vous avez mentionnés, j'avais également eu une rencontre bilatérale avec le premier ministre actuel pour voir de quelle manière consolider, donner de nouvelles perspectives dans les domaines que vous avez cités. L'analyse de la situation est simple: dans les pays de la Méditerranée, il y a l'émergence d'une nouvelle forme de menace qui peut créer une profonde instabilité. La situation de l'Irak, de la Syrie et de la Libye est un sujet de préoccupation majeur. Il n'y a plus de gouvernement en Libye susceptible d'assumer réellement l'autorité sur le territoire tout entier. C'est un territoire gigantesque et on sait que la proximité entre la Tunisie et la Libye engendre beaucoup d'instabilité en Tunisie. Je vais être extrêmement concret dans ma réponse. Premièrement, nous souhaitons conforter et donc poursuivre les efforts de coopération dans le domaine de la défense, notamment pour permettre en 2016 de prolonger les initiatives existantes pour entraîner les forces d'intervention spéciale. C'est un des points importants. Deuxièmement, nous souhaitons aussi envisager et c'était le sens d'un projet de visite du ministre de l'Intérieur, une coopération renforcée dans le domaine de la politique intérieure, de la police et de la sécurité. Ce projet existait avant que l'attentat soit commis. Il s'agit du renforcement des capacités policières, de la mise à disposition de moyens matériels, humains et technologiques pour renforcer les capacités de contrôle aux frontières. C'est dans ce sens qu'une mission était programmée par le ministre de l'Intérieur. Celle-ci n'a pas été suspendue à l'initiative de la Belgique mais de la Tunisie, pour des raisons d'agenda. Ils ont demandé qu'on postpose cette mission mais elle aura bien lieu. Il y a quelques semaines, c'est le ministre des Affaires étrangères qui représentait la Belgique lors du contact bilatéral avec la Tunisie. C'est ainsi que je peux vous confirmer que nous analysons la possibilité de transformer une dette de 24 millions d'euros en un projet d'investissement. Nous souhaitons aussi travailler pour renforcer les échanges économiques. Nous pensons qu'en soutenant le développement économique dans les deux pays, on peut aussi consolider les démarches nécessaires dans le pays. Enfin, je partage votre raisonnement. C'est en effet une attaque contre un État qui était en train de réussir une transition démocratique. C'est donc bien une attaque contre des valeurs fondamentales qui nous tiennent à cœur. C'est pour cette raison que nous devons être mobilisés. Je conclus par deux points encore. Comme vous l'avez indiqué, j'ai rencontré le coordinateur européen pour la lutte contre le terrorisme, M. de Kerchove. Sur ma demande, nous avons pris deux initiatives claires et fortes ces derniers jours. D'une part, nous avons mobilisé 40 millions d'euros supplémentaires pour soutenir les efforts de sécurité au sens large et de justice, notamment dans le cadre de la lutte contre le terrorisme et le radicalisme. C'est une démarche propre à notre pays pour protéger la sécurité de nos citoyens. D’autre part, je suis totalement mobilisé avec quelques autres États européens, afin que la coopération avec la Tunisie puisse se faire au départ d'une coalition d'États européens de bonne volonté. La France, l'Allemagne, la Grande-Bretagne ont déjà manifesté leur intention de travailler dans cette direction. Le week-end dernier, j'ai indiqué à David Cameron que nous soutiendrons totalement cette démarche de cohésion, dans le cadre de cette politique, pour soutenir fortement la Tunisie, même si elle ne figure pas au nombre des pays partenaires ce, au travers d'une coopération structurée dans les différents domaines que je viens d'évoquer.
Monsieur le premier ministre, je vous remercie pour votre réponse. Je me réjouis de cette coopération que vous annoncez robuste. J'espère qu'elle se traduira dans les faits, car effectivement, il s'agit d'une attaque contre la démocratie, contre nos valeurs, contre l'Europe. C'est aussi nos intérêts qui sont mis en jeu là-bas, aux frontières de l'Europe. Je compte véritablement sur vous pour que l'ensemble des moyens dont nous disposons pour renforcer la sécurité, la démocratie en Tunisie, soient mis en œuvre. Néanmoins, je regrette qu'en matière de coopération militaire, les efforts soient postposés à 2016. Je ne pense pas que l'on doive mener dans ces domaines une guerre par intermittence contre la menace djihadiste. Nous sommes déjà revenus de Jordanie pour des raisons budgétaires. Nous sommes revenus de Tunisie ainsi que d'une série de pays. Il importe de prendre au sérieux la menace djihadiste et de la prendre à la hauteur à laquelle elle se situe. Pour ce faire, il est indispensable de mobiliser tous les instruments. Vous n'avez pas évoqué la coopération au développement. Les Tunisiens souhaitent que cette coopération puisse se mettre en œuvre. Nous en avons la possibilité, puisque seuls 14 pays ont été désignés. Je souhaite vraiment que la Belgique puisse dorénavant avoir la Tunisie comme partenaire de la coopération.
Monsieur le premier ministre, nous sommes vraiment au pied du mur. En effet, il y va de l'avenir des droits de l'homme et des droits de la femme en particulier. Il y va de l'avenir d'un pays qui est à côté de la Libye. Or, on sait à quel point la Libye est un élément ultra-faible pour l'instant. Tous les moyens que vous avez évoqués pour renforcer la coopération, qu'elle soit bilatérale ou multilatérale via l'Europe ou d'autres canaux, seront les bienvenus. Car, moi, je veux croire qu'un pays arabe peut aussi être un pays démocratique.
Mijnheer de minister, vorige week hebben wij allemaal in de kranten kunnen lezen dat maar liefst 18 ondernemingen in de periode tussen 2002 en 2007 een gecoördineerde stijging van de consumentenprijzen op ons grondgebied hebben georganiseerd. Het zijn niet de minste ondernemingen: Colruyt, Carrefour, Delhaize, Intermarché. Zij hebben de consument eigenlijk jaren aan een stuk bedrogen, want de consument heeft jarenlang te veel betaald voor een aantal producten. De Belgische mededingingsautoriteit heeft voor die inbreuk boetes opgelegd ten belope van 174 miljoen euro. Dat is meteen de grootste gezamenlijke boete ooit voor het verbod op prijsafspraken. Het was ook de eerste keer dat onze Belgische mededingingsautoriteit gebruikmaakte van het systeem van de minnelijke schikking. Het feit dat drie bedrijven een beroep hebben gedaan op de clementieregeling, bewijst dat multinationals bereid zijn om de wet na te leven en er zich naar te schikken. Ik meen dat wij het er allemaal over eens zijn dat de mededingingsautoriteit goed werk heeft geleverd. Toch zijn er echter enkele kanttekeningen te plaatsen bij het onderzoek. De feiten dateren van de periode 2002 tot 2007. Ze werden in 2006 aan het licht gebracht. Vijf jaar later, in 2012, heeft de bevoegde auditeur zijn verslag voorgesteld aan de mededingingsautoriteit en pas dit jaar is er een oplossing voor het probleem gekomen door het treffen van een minnelijke schikking. Het is nu nog wachten op de goedkeuring van de Europese Commissie en dan wordt die verklaring hopelijk definitief. Ik heb twee vragen voor u, mijnheer de minister. Wat is uw evaluatie over de tijdspanne waarin die procedure werd gevoerd? Wanneer kan ze worden afgerond? Acht u een grotere slagvaardigheid mogelijk voor de dienst? Zo ja, waar? In de betreffende zaak zijn de consumenten het grootste slachtoffer. Aangezien de bedrijven via een minnelijke schikking hun verantwoordelijkheid hebben erkend, is de vraag of het voor de consument eenvoudiger zal worden om bijvoorbeeld via een groepsvordering een schadevergoeding te krijgen?
Monsieur le président, monsieur le vice-premier ministre, chers collègues, comme on vient de le rappeler, l'auditorat a infligé une amende de 174 millions d'euros à de nombreux acteurs de la grande distribution, qui sont les plus connus. Ils s'étaient entendus entre 2002 et 2007 pour faire payer de manière totalement illégale, rappelons-le, les consommateurs, et de se tailler des marges bénéficiaires sur leur dos. Grâce à la réforme du Code économique, il existe une possibilité de transaction, mais celle-ci n'a abouti qu'au bout de quinze ans. C'est long! Je vous ai interrogé à plusieurs reprises sur l'Autorité belge de la Concurrence, qui a été modifiée et améliorée. Néanmoins, nombre de problèmes subsistent. C'est pourquoi vous devez prendre ce dossier à bras-le-corps. Dans un système totalement libéralisé, c'est ainsi, il faut un régulateur fort pour protéger le consommateur, ce qui n'est pas le cas aujourd'hui. Pourquoi la procédure a-t-elle duré aussi longtemps? Il existe énormément de manœuvres dilatoires de la part de ces grandes entreprises qui peuvent s'offrir des dizaines d'avocats. Ne faudrait-il pas revoir la procédure pour empêcher de telles manœuvres? Le consommateur a payé pendant de longues années. Ma collègue disait que les entreprises étaient prêtes à respecter la loi. Non, les ententes existent toujours et des procès sont en cours. Ces sociétés continueront à essayer d'engranger des bénéfices sur le dos du consommateur. Je ne crois pas en leur bonne volonté. Par ailleurs, monsieur le vice-premier ministre, le consommateur doit bénéficier d'un effet retour. Ces 174 millions d'euros d'amende, on ne va pas en payer une partie à chaque citoyen belge. Vous allez peut-être augmenter la TVA; ce sera encore pire. Il faudrait des campagnes de prévention. Or, vous n'en avez lancé aucune. Certes, il existe des campagnes d'information et des médiations. Cependant, certaines associations de consommateurs connaissent des difficultés financières. J'aimerais donc vous entendre à propos de ces pistes dans la perspective du budget 2016.
Mijnheer de minister, vijf jaar lang konden supermarkten en leveranciers door middel van prijsafspraken de consument systematisch te veel laten betalen voor verzorgingsproducten, tot Colgate-Palmolive in 2006 naar de mededingingsautoriteit stapte en er vervolgens een onderzoek werd opgestart. Ongeveer tien jaar later valt nu het verdict, met een monsterboete van 174 miljoen euro. Het is uiteraard goed dat de praktijken onderzocht, stopgezet en zwaar bestraft worden. De boete is een terechte straf en bovendien ook een belangrijk signaal. Tien jaar is echter een heel lange tijd om tot een beslissing te komen. In veel organisaties is er ondertussen al veel veranderd en het is dan ook moeilijk om de huidige besturen persoonlijk verantwoordelijk te stellen voor daden van tien jaar geleden. Bovendien hebben de consumenten hieraan geen boodschap. Ze hebben immers al die jaren te veel betaald. Mijnheer de minister, wat zijn uw plannen om de consument, die al die jaren onterecht te veel heeft betaald, tegemoet te komen? Minister Vande Lanotte heeft er de voorbije jaren al voor gezorgd dat de nieuwe procedures sneller worden afgehandeld. Hoe zult u ervoor zorgen dat de mededingingsautoriteit sneller op de bal zal spelen?
Mijnheer de minister, eerst en vooral wil ik de Belgische mededingingsautoriteit feliciteren dat er ze eindelijk in geslaagd is om vorige week een boete op te leggen aan achttien ondernemingen die gedurende vijf jaar, van 2002 tot 2007, de prijzen voor parfumerie- en hygiëneproducten op een ongeoorloofde manier hoog hebben gehouden, waardoor veel te veel consumenten te veel hebben betaald voor die producten. Ik vind dat onaanvaardbaar en ben blij dat de Belgische mededingingsautoriteit erin is geslaagd om slagkrachtig op te treden. Dat slagkrachtig optreden is echter pas mogelijk geworden na een wetswijziging in 2013, toen de transactieprocedure, hier al een aantal keren vermeld, werd ingevoerd. Daardoor werd het mogelijk om sneller en eenvoudiger een sanctie uit te spreken ten opzichte van de betrokken ondernemingen. Collega’s, mijnheer de minister, wanneer wij voor de competitiviteit van onze economie alles op alles zetten, zijn dergelijke prijsafspraken en concurrentievervalsing onaanvaardbaar. Ik ben dan ook blij dat de huidige regering in het regeerakkoord heeft opgenomen dat de Belgische mededingingsautoriteit moet worden versterkt en dat het Prijzenobservatorium meer slagkracht moet krijgen, om proactief marktonderzoek naar prijzen te doen. Mijnheer de minister, op welke manier kunt u de Belgische mededingingsautoriteit nog meer slagkracht geven en versterken, zodat er nog meer toezicht kan komen op concurrentie, op het eerlijke speelveld en op de eerlijke prijsvorming en zodat prijsafspraken kunnen worden tegengegaan?
Mijnheer de voorzitter, collega’s, ik stel, ten eerste, vast dat meerderheid en oppositie het eens zijn dat het een belangrijke uitspraak voor het Belgische mededingingsrecht betreft. Iedereen is het erover eens dat het zowel voor de ondernemingen als voor de consumenten heel belangrijk is dat de Belgische mededingingsautoriteiten heel duidelijke uitspraken doet. Voor de ondernemingen is dat belangrijk, om een level playing field te hebben, zodat er eerlijke concurrentie is. Voor de consument is dat belangrijk, omdat hij weet dat correcte prijzen worden geafficheerd. Il y a deux éléments distincts dont le premier est la problématique de la durée de l'enquête. Het tweede element zijn de consumenten en hoe wij naar de 174 miljoen euro kijken. Wat de duur van de enquête betreft, is het niet 12 of 13 jaar, maar 8 jaar en dat is nog lang. De vraag is waarom het zo lang heeft geduurd. Ik heb drie elementen. Het eerste element is dat het hier over 18 ondernemingen gaat. Het ging om multinationals. Dat heeft heel wat onderzoek gevergd. Er moest ook heel wat complexiteit worden uitgeklaard. Ten tweede, er werden verschillende procedurekwesties opgeworpen. Men heeft zelfs tot het niveau van het hof van beroep te Brussel geprocedeerd om te voorkomen dat bepaalde onderzoeken en informatie zouden doorgaan. Ten derde, men mag ook niet vergeten dat de Belgische mededingingsautoriteit een hele periode vrij instabiel is geweest omdat men niet wist in welke richting men zou doorgaan. Men is gestart met een wetswijziging in de vorige legislatuur, van 2011 tot 2013. Dat heeft voor instabiliteit bij de bevoegde instanties gezorgd. Dat zijn drie elementen waarom het zo lang heeft geduurd. Ik ben het volledig met u eens dat dit in de toekomst sneller kan en moet gebeuren. Dat betekent dat de Belgische mededingingsautoriteit voldoende personeel moet hebben. Daar zijn nu 30 mensen actief. Volgend jaar zal het aantal eenheden met 20 % toenemen, tot 50 eenheden. Daarvoor is in de nodige budgetten voorzien. Dit onderstreept dat wij de Belgische mededingingsautoriteit voldoende slagkracht willen geven, ook met betrekking tot het personeel. Het tweede aspect betreft de consument. De 174 miljoen euro die werden opgelegd zijn een belangrijk bedrag en moeten worden gezien als een boete. Het is niet zo dat men kan zeggen dat die 174 miljoen euro aan de consument moet worden teruggeven. Wat de schaderegeling voor consumenten betreft, zal ik in het najaar een wetsontwerp indienen ter uitvoering van de Europese richtlijn van 17 april 2014 inzake civiele schadeclaims in een mededingingszaak. Dat wil zeggen dat we zullen voorzien in een procedure om een schadevergoeding te bekomen voor de nationale rechter ten behoeve van de slachtoffers. Belangrijk is dat we in de toekomst nog altijd boetes kunnen laten opleggen door de mededingingsautoriteiten, maar ook voorzien in een procedure waarin de consument op basis van de Europese richtlijn en van Belgische wetgeving een schadevergoeding kan bekomen.
Mijnheer de minister, dank u voor uw antwoord. We zijn het er allemaal over eens dat het positief is dat dergelijke zaken aan het licht komen. Die tijdsspanne is inderdaad lang en ik hoor dat u in meer budget en meer personeel voorziet. Wij pleiten voor een eengemaakte marktautoriteit waarin u ook de consument inkantelt. Op die manier krijgt u snellere informatie-uitwisseling en kunt u veel korter op de bal spelen. Tevens willen wij er op wijzen dat wij voorstander zijn van het uitbreiden van de wet op de groepsvorderingen. Die moet meer slagkracht krijgen en toegankelijker worden. Uiteindelijk moet het voor de consument, voor de kleine middenstander en de kleine onderneming eenvoudiger zijn om schade te verhalen op die kartels. Als wij spreken over de hervorming van het gehele systeem en ook van de mededingingsautoriteit, dan wil N-VA een sterke, onafhankelijke mededingingsautoriteit, zonder politieke inmenging.
Monsieur le vice-premier ministre, je vous remercie pour votre réponse. J'entends que l'Autorité belge de la Concurrence aura une augmentation de budget de 20 %. Vous avez dit vous-même que, depuis votre coupe sombre, plus rien ne fonctionnait. Nous vous surveillerons lors du budget. Je vous avais d'ailleurs déjà interrogé sur cette question. Pour ce qui est de la procédure d'avenir, j'imagine que vous déposerez un projet de loi. Ce sera un de vos premiers en matière de Protection des consommateurs. J'ai toujours dit que le parent pauvre de ce gouvernement était la Protection des consommateurs. Nous n'avons encore rien vu venir. Depuis douze mois, sauf erreur de ma part, il n'y a pas eu un seul projet de loi dans ce domaine. C'est tellement facile de critiquer le PS et de référer à la précédente législature. Je rappelle cependant que la réforme des autorités de la concurrence, c'est M. Vande Lanotte, un membre sp.a, qui l'a portée. Heureusement, au sein de ce gouvernement, nous avons combattu les libéraux qui étaient défavorables à cette réforme. En outre, comme vous l'avez rappelé, l'Observatoire des prix est une avancée. C'est une idée qui a mis cinq ans pour pouvoir traverser ce gouvernement parce que les libéraux s'y sont opposés longuement. Ce que je vous reproche aujourd'hui, c'est de ne pas utiliser cet Observatoire des prix. Il est là aussi pour faire une analyse des marges, contrôler les prix et contraindre, à un moment donné, les entreprises. J'insiste pour que ce gouvernement utilise cet Observatoire des prix et demande des analyses sur des produits, ce que vous ne faites pas aujourd'hui. Et c'est le consommateur qui est le dindon de la farce!
Mijnheer de minister, ik hoop dat u de zaak blijft volgen. Ik had natuurlijk ook graag gehoord dat u de 174 miljoen euro zou uitdelen aan de mensen die vijf jaar lang te veel hebben betaald.
Mijnheer de minister, ik dank u voor de aankondiging dat u werk zult maken van een versterking van de mededingingsautoriteit. U voegt de daad bij het woord en trekt het aantal personeelsleden van de mededingingsautoriteit op. Zij krijgt dus meer slagkracht. U zult ook werk maken van een wetgevend initiatief inzake de schaderegeling voor consumenten bij dergelijke inbreuken, wat ook een zeer goed initiatief is. Ik dank u daarvoor en zou u willen aanmoedigen om door te gaan met werk te maken van een goed concurrentietoezicht en -waakhond, zodat wij ook op dat vlak zorgen voor meer competitiviteit van onze economie.
Monsieur le président, madame la ministre, le Vlerick Healthcare Management a rentré son rapport sur les médicaments innovants ce lundi. Ce rapport porte principalement sur les médicaments "ciblés", une nouvelle formule de médicaments beaucoup plus efficaces contre le cancer, mais qui malheureusement sont assez coûteux. Il se tenait encore un colloque ce matin sur l'immunothérapie, qui annonçait des coûts vraiment pharamineux. Le rapport précise qu'en 2020, ces médicaments risquent d'absorber 10 % du budget médicaments alors qu'on est à 2 % actuellement. Vous travaillez, madame la ministre, à la réduction du prix des médicaments. On a encore appris hier que 62 médicaments verraient leur prix diminuer, ce qui va faire économiser à peu près 38 millions d'euros à la sécurité sociale et qui va faire économiser aux patients quelque 5 millions d'euros. Cette baisse de prix peut couvrir l'augmentation du prix des médicaments innovants à concurrence de 85 % maintenant. Mais, dans quelques années, ce ne sera plus que 66 %. Il va donc falloir augmenter ces budgets médicaments. Le rapport Vlerick plaide pour une planification qui permettra d'amortir cette croissance des coûts sur les prochaines années. Que pensez-vous de ce rapport? Où en sont vos discussions avec le monde pharmaceutique? Comment abordez-vous l'innovation en termes de coûts à supporter?
Monsieur Piedboeuf, l’étude du Vlerick a examiné à quels médicaments, dans le domaine de l'oncologie, nous pouvons raisonnablement nous attendre en Belgique dans un délai de cinq ans. Dans ce cadre, elle a étudié les médicaments thérapeutiques et les diagnostics, car nous évoluons aujourd'hui de plus en plus vers une médecine personnalisée. Je suis moi-même occupée à négocier un cadre pluriannuel dans l'intérêt du patient. L'objectif de ce pacte pluriannuel est d'anticiper les innovations de demain, précisément pour pouvoir garantir à nos patients qu'ils continueront à avoir accès aux thérapies les plus innovantes, non seulement en oncologie mais aussi dans le cadre d'autres syndromes. J'ai également recours à une étude pour élaborer un cadre budgétaire jusqu'en 2019. L’étude du Vlerick recommande d'harmoniser à l'avenir les décisions de remboursement concernant les thérapies et les diagnostics. Cet aspect est également abordé dans les négociations. Il est exact que nous devons veiller à l'accès aux médicaments innovants pour les patients belges pendant une période budgétaire difficile. Selon l’étude du Vlerick, les baisses de prix habituelles dans le budget classique des médicaments permettent de rembourser dans les cinq ans 66 % des innovations. C'est la raison pour laquelle l’étude suggère de tenir compte des dépenses moindres dans d'autres dépenses de soins. Les négociations sur le cadre pluriannuel ont commencé en novembre 2014 et sont encore en cours. Néanmoins, je peux déjà vous communiquer que les chiffres et les conclusions des deux études, celle du Vlerick et la mienne, coïncident. D'un point de vue légal, les budgets doivent être établis annuellement et je me concerterai avec tous les intéressés sur la garantie d'un accès maximum des patients belges aux médicaments innovants, tout en veillant au caractère financièrement abordable de la solidarité.
Madame la ministre, étant donné que vous faites ce que vous dites, nous savons que nous pouvons être rassurés par votre vision en ce domaine. Nous sommes très heureux d'entendre que les patients pourront obtenir les meilleurs soins possibles en matière de cancer.
Monsieur le président, madame la ministre, chers collègues, depuis ce 1er juillet, les médecins généralistes doivent systématiquement appliquer le tiers payant aux patients bénéficiaires de l'intervention majorée. C'est votre prédécesseure, Mme Laurette Onkelinx, qui, déjà en 2012, a été à l'initiative d'une avancée considérable en termes d'accessibilité pour tous aux soins de santé. Lorsque l'on sait qu'en 2013, un ménage sur dix a reporté le recours à des soins ou y a renoncé par manque de moyens financiers, on se rend compte à quel point la mesure dont question est essentielle. Madame la ministre, ladite mesure aurait dû entrer en application dès le 1er janvier 2015, mais vous avez décidé de la reporter de six mois. Aujourd'hui, on sait que cette application se fera en souplesse jusqu'au 1er octobre pour permettre l'adaptation, apparemment nécessaire, des logiciels. Par ailleurs, cette mesure aurait dû s'appliquer à toutes les prestations de soins, mais vous avez décidé de la limiter aux seules prestations de médecine générale. En outre, elle aurait dû s'appliquer à l'ensemble des malades, dont les malades chroniques, c'est-à-dire des patients particulièrement touchés par la maladie, mais vous avez également décidé qu'il en serait autrement. Malgré toutes les concessions faites – c'est, en effet, bien de cela qu'il s'agit –, certains médecins généralistes menacent de ne pas appliquer le tiers payant et même de mener des actions s'ils ne sont pas entendus. Madame la ministre, pouvez-vous affirmer que vous ne reviendrez pas sur cette mesure qui relève de la justice sociale? Des sanctions seront-elles prises à l'encontre des médecins réfractaires? Pouvez-vous nous rassurer et nous dire qu'on ne reviendra en aucun cas en arrière? Vous avez reconnu, en commission, que la facture chez le dentiste était parfois trop élevée et qu'une extension de la mesure aux soins dentaires n'était pas exclue. Cette option est-elle toujours envisagée? Les personnes souffrant d'une maladie chronique pourront-elles bénéficier prochainement de ce tiers payant?
Monsieur Senesael, je vous affirme que je considère que le tiers payant peut être une mesure importante pour améliorer l'accessibilité financière des soins de santé. Depuis le 1er juillet, l'obligation légale existe pour les médecins généralistes de l'appliquer pour les consultations effectuées pour les bénéficiaires de l'intervention majorée (BIM). Je souligne en outre que les médecins pouvaient déjà appliquer le tiers payant sur base volontaire pour les bénéficiaires de l'intervention majorée mais aussi pour d'autres bénéficiaires. Pour certaines prestations pour lesquelles le tiers payant n'est, en principe, pas autorisé, des exceptions permettent quand même de l'appliquer pour certaines catégories de patients ou si le patient se trouve dans une situation difficile. J'ai toutefois voulu entendre le souhait légitime des médecins pour simplifier au maximum leurs formalités en cas d'application obligatoire du tiers payant par la facturation électronique. Nous savons que les logiciels des médecins ne sont pas encore tous adaptés pour l'utilisation du volet facturation de MyCareNet. C'est pour laisser le temps de mise en production que j'accepte une période de tolérance jusqu'au 1er octobre pour l'application effective du tiers payant obligatoire pour les bénéficiaires de l'intervention majorée. L'INAMI est chargé de prendre contact avec les sociétés de software afin de s'assurer que tout sera en ordre au 1er octobre 2015. Je ne change donc rien aux mesures qui ont été décidées et votées!
Madame la ministre, je vous remercie pour votre réponse, qui témoigne de votre volonté de maintenir les mesures qui ont été votées. En effet, il ne faudrait pas que les patients soient contraints de choisir entre se loger, se nourrir et se soigner. Nous appuyons donc avec vigueur et fermeté cette décision qui doit être d'application. Enfin, nous souhaitons qu'elle soit élargie, comme cela avait été décidé, aux malades chroniques.
Elk jaar worden er in België 125 000 geboortes geregistreerd. Elk van deze geboortes verdient een optimale voorbereiding en begeleiding, zeker omdat onze kinderen kostbaar zijn geworden. Een Belgische vrouw heeft gemiddeld 1,79 kinderen. Het KCE heeft mij nog maar eens aangenaam verrast met een nieuwe richtlijn waarin ze pleit voor een demedicalisering van de zwangerschapsbegeleiding. Zwangerschap is geen ziekte, dus de groenen steunen dit zeker. Het KCE pleit ervoor om geen screeningonderzoeken te doen die geen grotere voordelen bieden dan nadelen voor moeder en kind. U weet dat ik uit het werkveld kom en daar al enkele stenen heb verlegd. Vandaag is er een nieuw euvel, de medicalisering van de zwangerschap. Er zijn meer echo’s dan nodig, meer prenatale consultaties dan nodig en meer testen dan nodig. De zwangerschap wordt steeds meer een stressvol gebeuren. Mevrouw de minister, de medicalisering van de zwangerschap is medeveroorzaakt door een overconsumptie van technologische onderzoeken en hiermee gepaard gaand een inpalming van de zwangerschapsbegeleiding door de tweede en de derde lijn. Mevrouw de minister, u bent ook huisarts. Bent u het met mij eens dat er overbodige onderzoeken zijn en dat de eerste lijn ondergewaardeerd wordt in het traject van zwangerschapsbegeleiding? Bent u het met mij eens dat vroedvrouwen hierin een belangrijkere rol kunnen spelen, uiteraard samen met huisartsen en gynaecologen? Zult u de aanbevelingen van het KCE en de Wereldgezondheidsorganisatie integreren in uw moeder-kindtraject en de door u aangekondigde proefprojecten?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw Dedry, ik dank u voor uw vraag. Maandag verscheen de update van de reeds bestaande richtlijn van het Kenniscentrum over prenatale zorg. Zoals u wellicht hebt opgemerkt, staat de evidencebasedbenadering ook centraal in mijn gezondheidsbeleid. De zorgvuldig opgestelde aanbeveling van het Kenniscentrum genoot dan ook mijn bijzondere aandacht. De medicalisering voor het opvolgen van een ongecompliceerde zwangerschap wordt hier terecht opnieuw in kaart gebracht. De richtlijn is een mooi signaal en kan een incentive zijn voor gynaecologen, huisartsen en vroedvrouwen, om de medicalisering van de prenatale opvolging in overeenstemming te brengen met het gegeven dat een zwangerschap niet als een ziekte maar als een bijzondere toestand van een gezonde vrouw mag worden benaderd. Zoals ook in de richtlijn wordt aangegeven, is het verstrekken van informatie aan zwangere vrouwen van cruciaal belang. Het empoweren van ouders, zodat een geïnformeerde keuze kan worden gemaakt, staat dan ook heel centraal in de aanbevelingen. De eerste stap in de optimalisatie van het moeder-kindtraject bestaat erin een reorganisatie van de postnatale zorg door te voeren. Daarbij zullen nieuwe zorgmodellen, zoals een korter ziekenhuisverblijf en het inschakelen van andere zorgvoorzieningen – u hebt de vroedvrouwen vernoemd –, worden geanalyseerd. Ook die reorganisatie is gebaseerd op en onderbouwd door de aanbevelingen van het Kenniscentrum over de organisatie van de postnatale zorg. In het regeerakkoord hebben wij ons geëngageerd te werken aan een doelmatige, kwaliteitsvolle en patiëntveilige zorg. Dat engagement wordt, zoals u kan vaststellen, nageleefd. Een mogelijke verspilling van middelen, door te veel en te vaak te onderzoeken, wordt door de richtlijn in kaart gebracht. Nu kan worden onderzocht welke maatregelen kunnen worden getroffen om de zorgverleners te motiveren de richtlijn ook in de praktijk om te zetten, zij het met respect voor de vrije keuze van de aanstaande ouders.
Mevrouw de minister, ik kan met vreugde constateren dat wij het qua principes helemaal eens zijn. Ik denk dat wij het maar op één punt niet eens zijn, en dat is inzake de ongebreidelde vrije keuze. Wanneer patiënten ogenblikkelijk naar de tweede lijn kunnen gaan, dan zet dat de medicalisering soms mee in gang. Voor het overige zijn wij het wel eens.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, collega’s, vorige week is het Nationaal Pensioencomité officieel geïnstalleerd, onder de nodige aandacht. De vragen die u aan dat comité hebt gesteld, namelijk advies verstrekken over de zware beroepen, het deeltijds pensioen en het puntensysteem, zijn erg belangrijk voor de voleindiging van de ambitieuze pensioenhervorming die wij plannen. Het was dan ook met enige verbazing dat ik deze ochtend las dat een vooraanstaand voorzitter van een vakbond dit een schijnvertoning noemde. Dit is heel vreemd, want wij hebben bij de bespreking van het wetsontwerp deze week voortdurend van de oppositie de vraag gekregen waarom er zo weinig sociaal overleg wordt gepleegd met het oog op de pensioenhervorming, terwijl het duidelijk is dat, zoals wij hebben gezegd, het louter aanpassen van de parameters niet volstaat. Daarom hebt u aan het Nationaal Pensioencomité gevraagd om ook voor de andere elementen oplossingen aan te dragen. Het is ook vanuit die optiek dat het wetsontwerp dat wij nog in de plenaire vergadering moeten behandelen, inzake de verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd tussen het jaar 2025 en 2030, verschoven is, zodat wij nog ruim de tijd hebben. Dit is logisch, daar de middelen voor de pensioenen steeds meer uit de algemene begroting komen, dat het overleg tripartiet is. Dat de regering mee aan de tafel zit, is een consequentie van de verschuiving van de financiering in de sociale zekerheid. Wij hopen dat het Nationaal Pensioencomité succesrijke adviezen kan geven, omdat het ons allen aanbelangt. Iedereen is ofwel met pensioen, of verwacht ooit met pensioen te kunnen gaan. Wij hopen dat een en ander niet op de lange baan wordt geschoven. Mijnheer de minister, ik kom tot mijn vragen. Ten eerste, welke timing zal het Nationaal Pensioencomité aanhouden? Ten tweede, kunt u ten behoeve van het Parlement, en misschien ook van de betrokken vakbondsleider, bevestigen dat als de sociale partners niet tot oplossingen komen, de regering en het Parlement de knoop tijdig zullen doorhakken?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, collega’s, de vorige spreker was nogal mild en kort in het citeren van wat de heer Leemans namens het ACV vandaag in een aantal kranten zegt. Hij zegt: “De minister kent niets van sociaal overleg. Er is veel schone schijn, maar in werkelijkheid beslist hij veel liever zonder ons”. Hij heeft het ook over de nationale pensioencommissie als schijnvertoning. In de discussie met de collega’s hebben wij bij herhaling om een volwaardig sociaal overleg over het geheel van de pensioenhervorming gevraagd. Wat is er nu aan de hand? De meerderheid beslist over de grootste en belangrijkste zaken zoals de pensioenbonus en het optrekken van de pensioenleeftijd. Voor de peanuts wordt dan een pensioencommissie ingesteld. Mijnheer de minister, het belangrijkste engagement dat u volgens ons de voorbije dagen nam, is dat u voor het einde van dit jaar, op basis van een lijst van zware beroepen, een antwoord wil geven op de vraag van de bouwvakkers, de verplegers, de leerkrachten op welke leeftijd zij met pensioen mogen gaan. U wenst dat te doen voor het einde van dit jaar, dixit uw uitspraken in de commissie, maar als ik de VBO-vertegenwoordiger in de commissie hoor zeggen dat hij zeer pessimistisch is en nu het ACV, bijgetreden door het ABVV, hoor zeggen dat er geen sociaal overleg mogelijk is, dan heb ik daar vragen bij. Mijnheer de minister, blijft u bij uw belofte dat u voor het einde van dit jaar, op basis van een lijst van zware beroepen, de wet wil aanpassen en de pensioenleeftijden wil verduidelijken, ook voor de moeilijkere beroepsgroepen? Zult u initiatieven nemen? Zal de regering initiatieven nemen? Misschien moet de heer Peeters opnieuw in het gareel worden gebracht om het sociaal overleg toch nog een kans te geven.
Monsieur le ministre, le Comité national des pensions est censé être un maillon fort, un maillon clé, un maillon central de la réforme des pensions. Il est censé être le lieu de concertation permettant une réforme socialement acceptable. Il y a quelques semaines déjà, je dénonçais, notamment dans cet hémicycle, que vous aviez fait du comité un organe qui institutionnalise le déséquilibre entre partenaires sociaux, en mettant les représentants des travailleurs dans une position de faiblesse inacceptable. Je dénonçais le fait que vous organisiez une concertation Canada Dry. Chers collègues, les dés sont pipés: aucun avis d'initiative, un champ d'action cadenassé, avec les fondements antisociaux de votre réforme, la réforme Bacquelaine, déjà décidée de manière unilatérale: le recul de l'âge à 67 ans, la suppression ou quasi de la pension anticipée pour les carrières longues, la suppression du bonus pension, l'allongement de la carrière pour le secteur public. Les partenaires sociaux, les représentants des travailleurs sont contraints d'accepter un rôle fermé, un rôle sous contrôle. Ce comité n'est qu'un alibi, une caution à une réforme injuste et antisociale. Vous avancez au pas de charge, morceau par morceau, sans écouter le monde du travail. Les partenaires sociaux ne sont pas dupes, comme en témoignent plusieurs propos récents, et mon collègue relayé quelques-uns, notamment ceux de M. Marc Leemans, président de l'ACV, qui dit: "dat comité is gewoon een schijnvertoning". Ce n'est pas le seul; Jean-François Tamellini de la FGTB ne disait rien d'autre, lors des auditions de ce lundi en commission. Mes collègues ici étaient présents. Monsieur le ministre, je suis inquiet. Ce comité, accouché il y a moins d'une semaine, est-il mort-né? Est-il en tout cas mourant? Monsieur le ministre, vous qui êtes médecin, allez-vous le sauver, le réanimer, lui donner de l'oxygène, l'oxygène nécessaire lui permettant de faire des propositions sur toute votre réforme, afin d'aboutir à une réforme socialement juste?
Monsieur le président, chers collègues, comme vous le savez, la loi du 21 mai a institué le Comité national des pensions qui est composé de manière tripartite avec huit représentants des travailleurs, huit représentants des employeurs et huit représentants du gouvernement. Cet organe consultatif a pour mission de rendre des avis sur les problèmes des projets de réforme structurelle de notre régime de pension. Cela concernera principalement la prise en compte de la pénibilité, la mise en place de la pension à points, la modernisation de la dimension familiale et la mise en place de la pension partielle. Le dossier sur lequel il est invité à se prononcer prioritairement sera celui de la pénibilité. Il lui reviendra dans un premier temps de définir des critères permettant d'identifier les fonctions lourdes et, dans un deuxième temps, il s'agira d'examiner, conformément à l'accord de gouvernement, dans quelle mesure la reconnaissance de la pénibilité peut intervenir dans l'octroi de modalités plus favorables pour la pension. De installatie van het Nationaal Pensioencomité heeft op vrijdag 26 juni plaatsgevonden, nadat diverse organisaties ons de namen van hun effectieve en plaatsvervangende leden hadden meegedeeld. De agenda van de werkzaamheden, beginnend met het dossier van zwaar werk, werd tijdens de eerste vergadering van het Nationaal Pensioencomité vastgelegd. Daarom ben ik enigszins verrast door de uitval van de heer Leemans, als hij beweert dat het Nationaal Pensioencomité een schijnvertoning zou zijn. Als ik, zoals de heer Leemans beweert, alles alleen zou willen beslissen, waarom zou ik dan de voorbije maanden zoveel energie hebben gestoken in een zo spoedig mogelijke installatie van dat overlegorgaan, samen met het scheppen van een kader en het vrijmaken van middelen, waardoor het Nationaal Pensioencomité optimaal kan functioneren? Ik verbaas mij nog meer over die uitval, gezien het ACV tijdens het oprichtingsproces van het Nationaal Pensioencomité een constructieve houding heeft aangenomen. Het ACV heeft zijn vertegenwoordigers aangeduid en heeft deelgenomen aan de eerste vergadering van het Nationaal Pensioencomité, zonder ooit de kritiek te hebben geuit die ik vandaag in de pers lees. Bovendien stel ik vast dat de uitval van de heer Leemans gepaard gaat met overwegingen ad hominem waarop ik niet wens te reageren. Je suis d'avis qu'il faut sortir des postures partisanes, des a priori et des attaques faciles. Chacun le sait, la réforme des pensions est une nécessité. Ce qui m'importe à présent, c'est de faire en sorte que la concertation sociale puisse se poursuivre et qu'elle débouche sur des avis qui permettront au gouvernement de prendre en considération les positions des uns et des autres dans la poursuite des réformes qu'il s'est engagé à mettre en œuvre. Je ne suis pas naïf. Les débats ne seront pas toujours simples et ils demanderont du temps. En ce qui concerne le timing, je souhaite que dès la fin de l'année, on puisse déjà avoir des avis sur les métiers lourds, mais je ne compte pas mettre de deadline définitive sur le sujet. Je pense qu'il appartient aux partenaires sociaux de décider eux-mêmes de leur programmation. Mais je suis optimiste de nature et je veux croire que nous pourrons obtenir, grâce à l'expertise des partenaires sociaux, des résultats positifs dans l'intérêt des travailleurs et des pensionnés. Je m'engage en tout cas à prendre en compte les avis qui seront exprimés par le Comité national des pensions. La balle est à présent dans le camp des partenaires sociaux. J'espère qu'ils la saisiront. Het is inderdaad zo dat het Nationaal Pensioencomité tripartiet werkt. De federale regering zit aan dezelfde tafel als de sociale partners. Dat is een nieuw gegeven in het sociaal overleg, maar betekent niet dat het zou zorgen voor een kortsluiting van het sociaal overleg. Integendeel, het geeft alle gesprekspartners de kans om betrokken te worden van bij de aanvang van het proces en het zal misverstanden op het einde van de onderhandelingen voorkomen. Ik verheug mij er in elk geval over dat de heer Paul Windey, die de NAR al jaren leidt, aanvaard heeft het voorzitterschap van het Nationaal Pensioencomité op zich te nemen. Ik ben ervan overtuigd dat zijn ervaring op het gebied van het sociaal overleg zeer nuttig zal zijn. Volgens mij biedt zijn ervaring de beste waarborg op succes voor dit nieuwe orgaan. En ce qui concerne la question de M. Daerden sur la vice-présidence, posée le 19 juin 2015, qui est remontée de commission - je ne sais pas si vous le saviez -, je puis vous indiquer que la seule motivation qui a présidé à la désignation de la vice-présidente est qu'il s'agit d'une experte en matière de pensions et pas seulement dans le domaine des pensions complémentaires. Enfin, comme je l'ai déjà indiqué, le Comité national des pensions n'a pas pour vocation de se prononcer sur les textes réglementaires mais bien de rendre des avis sur un certain nombre de réformes visées expressément par l'accord de gouvernement. Son rôle sera de procéder aux arbitrages sociaux entre différentes options qui lui seront soumises. La concertation sur les textes demeurera réservée aux organes de concertation habituelle, je veux parler du Comité de gestion de l'ONP, du Comité A ou du Comité de gestion des indépendants.
Mijnheer de minister, de grote woorden werden hier opnieuw niet gemeden. Ik heb nooit begrepen waarom het – als wij even lang zouden gaan werken als in de nabije buurlanden, wat de bedoeling is – zou moeten gezien worden als een aanslag op de sociale rechtvaardigheid. Ik versta hier dat de thema’s zware beroepen, deeltijds pensioen en puntensysteem peanuts zouden zijn. Ook daar ben ik niet helemaal mee maar dat zal wellicht aan mij liggen. Het uitbouwen van een goed, duurzaam sociaal overleg is voor ons van het grootste belang. Politiek hebben wij het kader geschetst. Er is ruim tijd voor begeleidende maatregelen. Ik hoop dat dit sociaal overleg ook mogelijk is. Ik hoop dat het sociaal overleg niet vermoord wordt door de sociale partners zelf. Ik hoop dat zij hun verantwoordelijkheid nemen. Als het sociaal overleg echter faalt, dan is het natuurlijk onze democratische plicht als verkozenen om de knopen door te hakken. Mijnheer de minister, ik mag ten slotte namens mijn fractie nog zeggen dat wij geen negatief vooroordeel hebben tegen inwoners van Chaudfontaine in het algemeen noch tegen huisartsen in het bijzonder.
Mijnheer de voorzitter, ik wil de minister bedanken voor zijn antwoord maar meen dat de heer Leemans ongelijk heeft. Ik meen dat hij ongelijk heeft als hij zegt dat u niets kent van sociaal overleg. Ik heb immers veel meer de indruk dat u niets wil kennen van sociaal overleg, of dat u het sociaal overleg niet wil horen. Mijnheer de minister, ik hoor u zeggen dat u hard werkt aan de pensioenhervorming en de oprichting van het Nationaal Pensioencomité, en dat u verbaasd bent over de uitspraken van het ACV. Het ACV gaf te kennen dat er nu weliswaar een pensioencomité is, maar dat het uitbrengen van een advies over de leeftijdsgrens van 67 jaar niet gewenst is. Vorige week heeft een vertegenwoordiger van het VBO in de commissie gezegd dat de discussie over de zware beroepen zeer moeilijk wordt. Hij heeft eraan toegevoegd dat de minister volgens hen ongelijk heeft toen hij eerder zei dat er vóór het einde van dit jaar een duidelijk antwoord zal kunnen worden gegeven op de vraag of onder andere bouwvakkers, chauffeurs, havenarbeiders en leerkrachten al dan niet een verlaagd pensioen zullen ontvangen. Het is merkwaardig dat u verbaasd bent nadat er sociale onrust is in deze samenleving over de pensioenhervorming. De sociale partners zijn permanent vragende partij om bij alles te worden betrokken zodat zij op het einde van de rit weten welke boodschap zij moeten brengen aan hun leden. Mijnheer de minister, ik meen dat u niet wil omdat het u niet zint dat de sociale partners inspraak zouden krijgen. Wij zullen de boodschap overbrengen.
Monsieur le président, monsieur le ministre, je répondrai en trois points. Premièrement, la pénibilité est un thème fondamental que vous confiez à ce comité, c'est clair. C'est tellement fondamental que vous l'ignorez dans votre projet de loi sur le report de l'âge à 67 ans. Deuxièmement, vous êtes surpris du fait que l'ACV et la FGTB réagissent. Vous pensez que le fait de croiser les représentants des travailleurs dans votre cabinet, c'est faire de la concertation sociale! C'est un peu court. Enfin, monsieur le ministre, vous êtes loin de la large adhésion nécessaire pour une réforme réussie, équilibrée et socialement acceptée, tel que le comité des experts le préconisait. La contestation de cette réforme injuste et antidémocratique va continuer mais l'avis des travailleurs vous préoccupe peu, seul l'avis de la FEB et d'UNIZO vous intéresse.
Monsieur le président, monsieur le ministre, vous aurez vu les chiffres publiés dans la presse aujourd'hui et vous aurez constaté, comme nous tous, que la dette a atteint en Belgique un niveau record de 106,6 % du PIB depuis 2007, qui était le niveau plancher. On constate aussi que la dette belge a augmenté de 2,2 %, ce qui n'est pas négligeable. Prenons un pays au hasard, monsieur le ministre, pour voir quelle est l'augmentation dans d'autres pays. La Grèce, par exemple, a connu une augmentation de 2,1 %, soit une augmentation inférieure à celle de la Belgique. Quant à l'Espagne, qui est citée comme étant le bon élève européen, elle a connu une augmentation de 5,6 %. C'est un peu étonnant. Prenons encore un autre chiffre, à savoir le montant de la dette globale en milliards. Quel est-il en Belgique? 428 milliards d'euros, alors que la dette grecque s'élève à 317 milliards d'euros. Tiens, la Belgique a une dette plus importante que la Grèce! N'est-ce pas étonnant, monsieur le ministre? On pourrait aussi prendre comme référence la dette par habitant. Là, nous nous situons au deuxième rang européen. Nous obtenons le deuxième montant le plus élevé par habitant, tandis que la Grèce est septième. Monsieur le ministre des Finances de la Belgique, je me demande, dès lors, si vous êtes vraiment bien placé pour faire la leçon et être un peu le Schtroumpf à lunettes européen qui fait la leçon aux autres membres de l'Union. Je n'en suis pas persuadé. Le plus intéressant est peut-être de savoir quelles sont les causes de l'augmentation de la dette. Cela vous a déjà souvent été dit. Les causes, ce sont les politiques d'austérité menées partout en Europe qui montrent leur échec. Partout, à quelques exceptions près, les dettes sont en augmentation. Il y a aussi cette politique de cadeaux au capital qui va de pair. Et enfin, ce sont les crises bancaires et financières de 2008. Monsieur le ministre, en Grèce, il y a eu un audit de la dette pour déterminer en quoi cette dette était éventuellement illégitime, voire illégale. Ne serait-ce pas une bonne idée de faire également un audit de la dette belge pour déterminer en quoi elle pourrait être illégitime, c'est-à-dire payée par la population mais ayant profité à une couche minoritaire de banquiers ou autres?
Monsieur le président, cher collègue, il existe quand même une petite différence entre une dette nominale et une dette en pourcentage du PIB. Le fait que la Belgique ait une dette de 400 milliards et la Grèce de 300 milliards – j'arrondis – ne vous dit rien! En réalité, tout dépend du volume de l'économie qui doit porter la dette, et vous savez certainement que celui de la Grèce est le double de celui de la Belgique. Ce faisant, les comparaisons que vous faites ne sont pas du tout réalistes ou économiquement fondées. Le taux d'endettement a sensiblement augmenté, durant ces dernières années en Belgique, notamment à la suite de la crise financière et de la crise des dettes souveraines. Au cours de la période 2007-2014, la dette publique a augmenté de 20 % du PIB. Il est vrai que l'assainissement des finances publiques est une priorité politique absolue de ce gouvernement. Cela permettra de relancer durablement le tissu économique. Je rappelle que ce gouvernement s'est engagé à renouer avec un équilibre budgétaire structurel d'ici 2018, avec l'amorce d'une tendance à la baisse du taux d'endettement dès 2016. L'amélioration structurelle du déficit budgétaire associée au renforcement de la croissance nominale attendue de l'économie et à la diminution des charges d'intérêt contribue déjà à la baisse du taux d'endettement à partir de l'année prochaine, passant de 106,9 % du PIB en 2015 à 102 % du PIB d'ici 2018. Par ailleurs, suite aux récentes incertitudes sur les marchés financiers engendrées par le problème grec, les obligations belges ont clairement été considérées par les marchés comme des valeurs refuges C'est ainsi que nos taux ont fortement diminué le lundi.
Monsieur le ministre, je constate qu'en plus de jouer le rôle du Schtroumpf à lunettes, vous jouez aussi le rôle du Schtroumpf joyeux – "ça ira mieux demain" –, mais avec les recettes qui ont été des échecs partout. À propos de la Grèce, vous parlez de termes relatifs. Mais quand je dis que la dette a augmenté de 2,2 % en Belgique et de 2,1 % en Grèce, il s'agit bien de termes relatifs. Étrangement, vous n'avez pas répondu à cela. Je pense que vous êtes aussi un peu le Schtroumpf farceur, parce que ce sont toujours les mêmes recettes qui viennent. Et quand je vous pose une question concrète, concernant l'organisation d'un audit de la dette, vous ne répondez pas du tout. Il faudrait voir d'où vient la dette de la Belgique. Qui a réellement profité de la dette de la Belgique? Je peux déjà vous donner quelques éléments de réponse, mais en espérant que vous fassiez cet audit de la dette. Ce sont notamment tous les cadeaux fiscaux et sociaux accordés aux employeurs: 250 milliards d'euros en dix ans; les taux du marché appliqués au remboursement de la dette sont nettement plus importants que les taux de la BCE: cela aurait fait 250 milliards d'économie en vingt ans; la socialisation de la dette dans la crise bancaire: 33 milliards d'euros. Allez-vous finalement encourager cet audit de la dette? Cela vous aiderait, je pense, à juger plus objectivement les théories néolibérales que vous préconisez généralement.
Mijnheer de minister, het is eigenaardig dat ik u opnieuw een vraag moet stellen over het vakantiegeld voor de mindervalide gepensioneerden. De verhoging met 168 euro van het vakantiegeld van die doelgroep wordt volledig door de fiscale administratie afgeroomd, waardoor de maatregel het vooropgestelde doel van koopkrachtverhoging voor die zeer kwetsbare groep van een paar duizend mensen voorbijschiet. U had zich op 21 mei ertoe geëngageerd om daar snel een oplossing voor uit te werken. U zei toen ook dat het absoluut niet uw bedoeling was om de verhoging af te romen en dat dat ook niet de afspraak was. Uw administratie zou het probleem snel oplossen. Ik heb u toen de suggestie gedaan om het minimaal belastbaar bedrag op te trekken, zodat de betrokkenen een nettoverhoging krijgen. Ik weet niet wat uw inschatting is van snel werken – misschien ligt voor mij de lat wat hoger –, maar kunt u mij een deadline geven voor de oplossing? Wat wordt uiteindelijk de oplossing?
Mijnheer Vercamer, u hebt verwezen naar de vergadering van 21 mei. Ik kon toen inderdaad samen met u vaststellen dat er een probleem bestaat door het wegbelasten van de verhoging van het vakantiegeld voor belastingplichtigen die uitsluitend een pensioen of een invaliditeitsuitkering genieten. Dat kan met name het geval zijn voor alleenstaande belastingplichtigen die door de verhoging van het vakantiegeld eventueel binnen het toepassingsgebied van de bijkomende vermindering voor pensioenen en vervangingsinkomsten vallen. Door de bijkomende vermindering wordt de personenbelasting teruggebracht tot het verschil tussen het genoten pensioen of de genoten invaliditeitsuitkering en een referentie-inkomen. Dat referentie-inkomen bedraagt ongeveer 15 500 euro voor belastingplichtigen die enkel pensioen genieten, en ongeveer 17 250 euro voor belastingplichtigen die enkel wettelijke ziekte- en invaliditeitsuitkeringen genieten. Door de toepassing van de gemeentelijke en agglomerationele opcentiemen op de verschuldigde personenbelasting kan het netto-inkomen na belasting lager uitvallen dan voor de verhoging van het vakantiegeld. U hebt netjes uit uw opmerkingen weggelaten dat ik er toen op heb gewezen dat het om een complex probleem gaat, dat bovendien al sinds jaren, lang voor mijn aantreden, bij elke verhoging van de sociale uitkeringen in het raam van de welvaartsenveloppe steeds weer naar boven komt. Mijn administratie is bezig met een studie van de problematiek, die zeer complex is, en maakt een inschatting van de budgettaire impact. Die zal uiteraard voort worden besproken in de regering bij de begrotingscontrole en -opmaak.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord, hoewel het mij ontgoocheld heeft. U hebt vandaag exact hetzelfde antwoord gegeven als op 21 mei. U bouwt nu alleen wat meer marge in, want de studie is nog bezig, zegt u. Nochtans dient het vakantiegeld voor die kwetsbare groep om hun koopkracht te verhogen. De vakantie staat voor de deur. Wij zullen ons doel dus compleet voorbijschieten. Ik dring aan op een snellere oplossing. Iets meer dan twee maanden lijkt mij meer dan genoeg om iets te kunnen oplossen.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, dit voorjaar keurde deze vergadering het wetsontwerp ‘Ontwrichte zones’ goed. De vorige regering heeft de maatregel uitgewerkt naar aanleiding van het sluiten van of de desinvesteringen in enkele grotere fabrieken in Limburg en de Kempen. Denken we maar Ford Genk of Heinz en Philips uit Turnhout. Om deze economisch getroffen regio’s te ondersteunen krijgen bedrijven die investeren in die regio en er arbeidsplaatsen creëren een korting op de bedrijfsvoorheffing van 25 %. Dit betekent een loonkostenvermindering van 4 à 5 %. Dit is een belangrijke stimulans, enerzijds voor bedrijven die al gevestigd zijn in de zone en anderzijds voor bedrijven uit het buitenland of starters. Deze zone beslaat de hele provincie Limburg, de Kempen tot aan de haven van Antwerpen en een stukje Vlaams-Brabant. Om deze steunmaatregelen te laten lukken is heel wat promotie nodig, zowel in binnen- als buitenland. Onbekend is immers onbemind. Sinds enkele maanden is deze steunmaatregel actief. Verloopt dit proces vlot? Hebt u een zicht op het aantal toekenningen en aanvragen? Zijn er signalen dat deze procedure aanslaat? Welke initiatieven neemt de overheid om deze maatregel bekend te maken? Werkt u hiervoor samen met de werkgeversorganisaties? Zijn deze steunmaatregelen in de ontwrichte zones, net zoals de notionele intrest, een troef die u gebruikt bij uw missies in het buitenland met de federale en de Vlaamse overheid?
Mijnheer Wilrycx, wat de stand van zaken betreft inzake de steunmaatregel voor ontwrichte zones, werd op 3 april met het Vlaamse Gewest een samenwerkingsakkoord gesloten. Door het samenwerkingsakkoord kon het Vlaamse Gewest één of meerdere steunzones voorstellen. Naar aanleiding van de collectieve ontslagen bij Ford Genk enerzijds en bij Philips en Heinz in Turnhout anderzijds heeft het Vlaamse Gewest effectief twee zones rondom de steden Genk en Turnhout afgebakend. Wat het aantal dossiers betreft, vandaag zijn er voor het Vlaamse Gewest 20 dossiers in behandeling. Helaas, voor het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest en Wallonië is nog geen enkel dossier in behandeling. U vroeg ook naar de infosessies. Op 21 en 27 april werden door het Agentschap Ondernemen van het Vlaamse Gewest, in samenwerking met de werkgeversorganisatie VKW, twee infosessies georganiseerd, waarop ook de FOD Financiën aanwezig was om de nodige informatie te verstrekken. Het spreekt voor zich dat, als er vanuit werkgeversorganisaties ter zake bijkomende initiatieven volgen, wij die uiteraard zullen ondersteunen. Voor het buitenland heeft de FOD Financiën een aparte cel ter beschikking die zich exclusief toespitst op de promotie van Belgische fiscale systemen in de ruime zin van het woord bij buitenlandse ondernemingen en investeerders. De cel volgt in functie van haar werkzaamheden de evolutie van de fiscaliteit op en neemt in al haar communicatie ook de maatregel waar wij nu over spreken op.
Mijnheer de minister, de start is dan toch gemaakt met een twintigtal dossiers in Vlaanderen. Deze dossiers zijn in behandeling. Ik meen dat de promotie van die maatregel zeer belangrijk is, niet alleen in het buitenland maar ook bij de lokale overheden. Zij zijn immers vaak het eerste aanspreekpunt voor de bedrijven die op de lokale bedrijventerreinen gevestigd zijn. 4 à 5 % loonkostenvermindering is toch niet niks. Misschien moet het de bedrijven duidelijk gemaakt worden dat daar voor hen nog iets te rapen valt.
Monsieur le ministre, la guerre contre l'État islamique et le terrorisme qu'il répand sur plusieurs continents se gagnera sans doute avant tout en Afrique. Nous faisions partie de ceux qui, depuis les bancs de l'opposition, ont soutenu la décision du gouvernement en septembre de l'année dernière de détacher une partie de notre force aérienne pour participer à la coalition des États qui, sous mandat des Nations unies, mènent la guerre contre Daesh. Pour des raisons budgétaires, le détachement des six F-16 chasseurs bombardiers a été arrêté ce 30 juin. Ils sont rentrés au pays. J'avoue que, au regard des derniers événements que nous avons connus en Tunisie, en France, au Koweït et de ceux que nous connaîtrons encore sans doute dans les mois à venir, cette décision de ne plus poursuivre la mission pour des raisons budgétaires me laisse perplexe. Je voudrais avoir deux réponses à deux questions essentielles. Considérez-vous que cette décision n'affaiblit pas la capacité de frappe de l'ensemble de la coalition mobilisée contre Daesh? Aujourd'hui, cette capacité militaire ainsi mobilisée n'est-elle pas affaiblie du fait du retrait de l'armée de l'air ou du détachement de notre force aérienne dans cette coalition? Vous laissez entendre qu'en 2016, vous pourriez réexpédier un détachement de la force arienne aux côtés des autres États coalisés. Est-ce une certitude? Est-ce une éventualité? Selon quel calendrier précis?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, er begint bij Defensie iets te bewegen, wat een goede zaak is. De operatie in Irak wordt binnenkort afgesloten. We trekken de F-16’s terug. Volgens bladzijde 209 van uw regeerakkoord zou u met een evaluatie naar voren moeten komen, liefst ook hier in het Parlement, om na te gaan waartoe al onze militaire inspanningen hebben geleid. Er zijn twee manieren om te evalueren. Een eerste manier is het vermelden van het aantal vluchten van de F-16’s en het aantal gedropte bommen. Een tweede manier om te evalueren, is intelligenter en pertinenter, met name weliswaar beseffen dat voor sommige conflicten nu eenmaal militaire middelen moeten worden ingezet, maar ook beseffen dat een stabiele oplossing voor Irak en trouwens ook voor Syrië alleen maar een politieke oplossing kan zijn. Wij hebben in de kranten een heel interessant opiniestuk van Roger Housen gelezen. Ik heb het hier bij. Roger Housen is een Belgische stafofficier bij de NAVO in de Verenigde Staten. Wat schrijft hij? Ik citeer: “In plaats van triomfantelijke berichten met nietszeggende gegevens de wereld in te sturen, zouden onze bewindslui beter kijken naar indicatoren die echt de vooruitgang op het terrein aangeven. Hoeveel steden en grondgebied heeft het Iraakse leger al terug veroverd op IS? Op hoeveel plaatsen kan de lokale bevolking al in veiligheid leven? Welke politieke vooruitgang is er geboekt?” Dat zijn de vragen waarop wij hier vandaag van u een antwoord willen. Collega’s, er zijn drie miljoen vluchtelingen in Irak. Dat is de helft van de volledige Vlaamse bevolking. Wij trekken onze F-16’s terug, maar wij leiden ginds nog altijd Iraakse militairen op. Het is van cruciaal belang dat wij ook voldoende mensen van soennitische religie opleiden. Wij moeten immers de gematigde soenni’s in Irak aan onze kant krijgen zodat wij ze niet in de armen van de radicalen van IS duwen. Wij kunnen dus het verschil maken. Ik vraag van u dan ook een grondige evaluatie. In welke mate hebben de F-16’s bijgedragen tot de stabiliteit in Irak? Zijn wij met wat wij nog doen, namelijk de opleiding van militairen, eigenlijk wel verstandig bezig?
Mijnheer de minister, de Nederlandse regering heeft al de beslissing genomen om de luchtmissie tegen IS in Irak te verlengen tot juli 2016. Zij zullen aanwezig blijven met vier F-16’s en een tweehonderdtal militairen. De Nederlanders vragen nu aan ons land om samen te werken. Heel concreet vragen zij om die luchtmissie in juli 2016 over te nemen. Wij hebben ondertussen onze missie met F-16’s daar beëindigd. Wij hebben daar ook nog onderrichters ter plaatse om Irakese soldaten op te leiden. U hebt eerder aangegeven dat u de missie van de onderrichters ook zou willen verlengen tot het einde van het jaar. Mijnheer de minister, kunt u ons een evaluatie geven van de F-16-missie in Irak? Kunt u vertellen wanneer de beslissing zal vallen over mogelijke samenwerking met de Nederlanders? Hebt u al rond de tafel gezeten met de Nederlandse regering over die eventuele samenwerking? Ik kreeg ook graag een evaluatie van de missie van de onderrichters. Is daarover al een beslissing genomen? Wanneer zal anders de beslissing vallen om de missie van de onderrichters voort te zetten? Nu staat ze gepland tot einde augustus.
Chers collègues, les F-16 sont revenus d'Irak ce midi. Ils ont atterri à Florennes. Ceci ne signifie pas que nous nous retirons complètement de la lutte contre Daesh. Il est vraiment important de continuer cette lutte, mais aussi de nous en tenir aux accords que nous avons conclus dans le passé. Mijnheer De Vriendt, ik kom tot de vraag inzake de evaluatie van de operatie. Ik weet dat u altijd een veel bredere evaluatie vraagt dan een zuiver militaire. Ik ben minister van Defensie. Ik maak militaire evaluaties, en die zal ik dan ook presenteren in de daartoe bestemde commissie, achter gesloten deuren. Ik kan u vandaag wel zeggen dat wij vaststellen dat sinds de Operation Inherent Resolve gestart is, 30 % van het land herwonnen is op Daesh. Dit wisselt elke dag, want Daesh slaat ook terug. Dat is een feit, en dat moeten wij onder ogen zien. Wat de toekomst betreft, hebben wij inderdaad met de Nederlanders een principieel akkoord voorbereid. Wij hebben onder voorbehoud van politieke goedkeuring de afspraak gemaakt over de voortzetting van de operatie Desert Falcon, dus de inzet van F-16’s. In essentie zullen wij op dit ogenblik grondpersoneel ter plaatse houden om Nederlandse piloten te ondersteunen. Volgend jaar zouden wij het dan van Nederland overnemen. Gelijktijdig zijn wij, zoals ik meermaals heb aangekondigd, bezig met opleidingen in Bagdad. Er is geen controle van de afkomst van de mensen, maar ik heb ter plaatse kunnen vaststellen dat er mensen van verschillende achtergronden aanwezig zijn. Het gaat specifiek om de opleidingen van elitetroepen van het Irakese leger die later kunnen worden ingezet in de strijd tegen terreur. Wat de timing en de politieke besluitvorming betreft, moet men in Nederland het akkoord krijgen van het parlement. Die debatten worden op dit moment gevoerd. Bij ons is het dossier voor de Ministerraad in voorbereiding en zal een beslissing moeten worden genomen over een eerste stap. Over de eventuele operaties van volgend jaar beslissen wij pas op het einde van dit jaar, naar aanleiding van de begroting. Nu moet een beslissing genomen worden over de eerste stap: het ter plaatse houden van een aantal mensen op korte termijn. Monsieur Maingain, pour répondre à votre question concernant le pouvoir des forces sur place, la contribution de nos F-16 a été jugée très utile par nos partenaires. Peut-être faudrait-il disposer d'autres moyens pour continuer cette mission, mais c'est ainsi que cela fonctionne. Comme au sein de l'OTAN, il y a des tours de rôle pour permettre des opérations de longue durée.
Monsieur le ministre, j'entends votre argument des missions de l'OTAN selon lequel à chacun d'assumer sa part d'intervention selon des moments choisis. Nous ne sommes pas dans cette configuration. Nous sommes dans une situation d'urgence. Le premier ministre français, Manuel Valls, l'a encore rappelé dans des déclarations au Monde ce week-end et début de cette semaine. Il s'agit d'une véritable guerre. Je n'utiliserai peut-être pas son expression plus malencontreuse de guerre de civilisations. Je crois que la rupture de la continuité de notre effort militaire est une erreur tactique. On ne peut pas prétendre être déterminé à mener la lutte contre le terrorisme par intermittence! Ce n'est pas une manière efficace d'atteindre les objectifs. Vous avez raison de dire que la composante aérienne de notre armée est appréciée pour l'efficacité de son travail; raison de plus pour ne pas sacrifier cette continuité pour des raisons strictement budgétaires. Il y a eu un ajustement budgétaire, voté il y a peu. Il appartenait au gouvernement de mettre à profit cet ajustement budgétaire pour envisager dès maintenant la poursuite de sa mission en Irak.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Zelfs al zouden wij die oorlog aan het winnen zijn op het terrein, dan nog is de post-conflictfase uiteraard de belangrijkste. Dat is de les die wij moeten trekken uit het conflict in Libië, waar wij veel te weinig hebben geïnvesteerd in de politieke stabilisatie. U bent daar misschien niet voor bevoegd, maar u maakt wel deel uit van de regering. Ik weet niet of minister Reynders vaak naast u zit op vergaderingen, maar u kunt hem wel eens iets in het oor fluisteren, hem bij de haren trekken en ervoor zorgen – het is deels uw verantwoordelijkheid – dat er een goede politieke visie komt vanwege deze regering. Ten slotte, mevrouw Grosemans, let toch op met de samenwerking met Nederland. Deze week heeft de Nederlandse regering gezegd dat zij niet uitsluit ook te zullen optreden in Syrië, zelfs zonder VN-mandaat, onder het mom van zelfverdediging. Laten wij ons met ons land niet in het moeras begeven. Het internationaal recht moet voor ons prevaleren. Zo niet, zullen wij landen als Rusland nog veel meer tegen de haren in strijken, met alle gevolgen van dien voor de mondiale stabiliteit.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. IS, of Daesh, is volgens mij de allergrootste bedreiging voor onze democratie, voor onze beschaving en voor onze mensenrechten. Hun handelingen zijn onmenselijk en onacceptabel. Ik denk dat iedereen het daarmee eens is. Dat wil ook zeggen dat wij daarop moeten blijven inzetten. Wij mogen niet afzijdig blijven. Wij moeten die strijd blijven aangaan. Niets doen, is absoluut geen optie. Eigenlijk stoppen wij daar nu omdat de centen op zijn. Daarom hoop ik van harte dat de samenwerking met Nederland wel kan doorgaan zodat wij de kosten kunnen delen en een beurtrol kunnen afspreken. Hoe dan ook, ook als wij de kosten delen, zullen de budgetten op tafel moeten liggen, want een buitenlandse missie kost geld. Dat weten wij allemaal. Dat geld moet nog gevonden worden. Ik roep de regering dan ook op om haar verantwoordelijkheid daarin te nemen, niet alleen om het wrede geweld tegen burgers daar te stoppen, maar ook om het risico te verminderen dat wij hier lopen om onze waarden, onze ideologieën, onze democratie en onze vrijheid kwijt te spelen.
Mijnheer de minister, het regeerakkoord bepaalt dat u binnen de zes maanden na uw aantreden een langetermijnvisie zou opmaken voor Defensie. U hebt die ambitie begin februari herhaald, tijdens de diplomatieke dagen in Brussel. Het strategisch plan 2030 zou klaar zijn tegen Pasen, daarna werd het na Pasen en intussen is de hele zaak verhuisd naar een interkabinettenwerkgroep. Er vonden in de commissie zeer interessante hoorzittingen plaats waarbij wij binnen- en buitenlandse experts hebben gehoord. Zij hebben al een tijdje geleden hun ei gelegd en ook de generaals hebben, al dan niet in gelekte conceptnota’s, hun bijdrage geleverd. Mijnheer de minister, nog voor het parlementair reces zou u met dat plan naar buiten komen. Waarop wacht u? Is het niet hoog tijd dat u met uw plan naar buiten komt? Collega’s, ik wil ook even stilstaan bij de manier van werken. Mijnheer de minister, meermaals verklaarde u in de pers: “Geef mij een budget van 1,6 % van het bbp en ik zal zeggen wat wij daarmee gaan doen”. Dat is natuurlijk een beetje de wereld op zijn kop. Immers, in een normale politieke besluitvorming zou men verwachten dat de minister zijn visie geeft met zijn keuzes en prioriteiten en dat hij vervolgens aangeeft welk budget daaraan gekoppeld is, wat hij dan aan de Belgische samenleving kan voorleggen. Dat is de juiste aanpak die hoort bij zo’n complex hervormingsproces. U draait de zaken om en volgens mij bemoeilijkt dat de politieke besluitvorming. Mijnheer de minister, eerst en vooral, wat zijn uw keuzes en prioriteiten? Hoe wil u de uitdagingen van Defensie beantwoorden? Ten tweede, wat hebben de interkabinettenwerkgroepen van de voorbije twee maanden concreet opgeleverd?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, waar blijft uw strategisch plan voor Defensie? Het hangt ergens rond te zweven. Om ons wat te plagen, om ons wat te kietelen, hebt u een aantal weken geleden op uw website het eerste hoofdstuk vrijgegeven, over de contextanalyse van onze wereld. Het blijft echter wachten, bij iedereen die internationale politiek en defensie belangrijk vindt, op beleidsmaatregelen en een strategisch plan van deze regering. Belangrijk is ook dat de tijd begint te dringen. De vraag rijst of de begroting voor 2016 van Defensie zal worden opgemaakt, rekening houdend met dat strategisch plan. De marge begint immers echt wel te verkleinen. Het zal nochtans nodig zijn want wij kunnen niet nogmaals een jaar verliezen. Dat het strategisch plan nog niet voorligt heeft als voordeel dat de oppositie nog altijd de tijd heeft om een aantal elementen ter advies mee te geven. Ziehier mijn twee adviespunten. Ten eerste, werk samen met zoveel mogelijk Europese landen om de taken te verdelen. Het heeft geen enkele zin om ons eigen budget voor Defensie te willen opdrijven, als er zo veel andere maatschappelijke noden zijn. U hebt al aangegeven dat u dat wilt doen na deze legislatuur, maar wij moeten de taken verdelen en belastinggeld efficiënt inzetten. Ten tweede, wees moedig. Laat bij Defensie geen heilige huisjes overeind als het niet efficiënt is. In dat verband denk ik bijvoorbeeld aan de vervanging van de jachtvliegtuigen, onze F-16’s. Als elk land in Europa de jachtvliegtuigen vervangt, zitten wij met onze Europese Defensie opnieuw met een surplus. Er zijn capability gaps in Europa, zaken waarin wij moeten investeren. Waarom kan het niet België zijn, dat aan de andere Europese partners zegt wat ontbreekt en dat wij daarvoor met ons bescheiden budget een inspanning willen doen. Dat betekent eventueel ook dat niet elke component bij Defensie overeind kan blijven. Wij moeten geen leger willen zijn dat alles wil doen. Wij moeten taken verdelen. Wij moeten moedig zijn en vooral ook intelligent.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, in de commissievergadering van 27 mei hebt u de recentste planning gegeven inzake het strategisch plan. Eerder hebt u dat plan al aan de regering voorgesteld. Er werd een politieke werkgroep in het leven geroepen die nog een aantal elementen moet uitwerken en daaraan de correcte budgetten moet koppelen. Die strategische keuzes zouden worden gemaakt en goedgekeurd door de regering voor het zomerreces. Na het reces zou de verdere uitwerking en invulling volgen. Mijnheer de minister, wij zijn niet ver meer verwijderd van het reces en daarom vraag ik u naar de stand van zaken van het strategisch plan. Kunt u het strategisch plan al wat meer toelichten? Welke grote lijnen, principes en strategische keuzes houdt het in? Hoe verwacht u dat de verdere uitwerking ervan na het reces zal verlopen?
Mijnheer de voorzitter, heren en dame, uw vragen gaan over een belangrijk onderwerp. Het strategisch plan voor Defensie werd, zoals voorgeschreven door het regeerakkoord, op 8 mei voorgesteld aan de regering. Ik heb dus gedaan wat in het regeerakkoord staat, mijnheer Yüksel. Het positieve aan een recyclage van vragen, is dat ook de antwoorden gerecycleerd kunnen worden. U probeert de zaken enigszins anders voor te stellen dan ze in werkelijkheid zijn. In de commissievergaderingen heb ik al bij herhaling gezegd dat ik een voorstel van omgevingsanalyse heb gemaakt, dat werd goedgekeurd door het kernkabinet. Op basis van die omgevingsanalyse heb ik een voorstel geformuleerd inzake de specifieke strategische keuzes die wij moeten maken met betrekking tot onze kerntaken. Ik heb een voorstel ingediend omtrent de capacitieve invulling die daaraan gekoppeld zou kunnen zijn. Dat is een voorstel door mij geformuleerd in mijn hoedanigheid van minister en het ligt thans voor om te worden behandeld. Daaraan is uiteraard een budget gekoppeld. Het klopt dat het bedrag van dat budget, zoals her en der in de pers verschijnt, neerkomt op 1,6 % van het bbp. Voor de volgende vijftien jaar stel ik voor om niet meer of niet minder te doen dan het gemiddelde van wat onze Europese partners doen. Zo exuberant is dat dus niet. Ik zet de zaken dan ook niet op hun kop. De jongste tijd hebben wij nogal wat vergaderingen gehouden met de technische werkgroepen. Naar mijn weten, volgens de verslagen die ik daarvan ontvang, zat daarin telkens ook een vertegenwoordiger van uw partij, mijnheer Yüksel. In die technische werkgroepen zijn er stappen voorwaarts gezet. Het is inderdaad zo dat een belangrijke discussie als deze over het strategisch plan, een regeringsbeslissing vergt. Ik heb ook altijd gezegd dat er maar een strategisch plan zal zijn als de regering zich akkoord heeft verklaard met een strategisch plan. Mijnheer De Vriendt, als u het dan bijvoorbeeld heeft over Europese samenwerking en een efficiëntere werking, dan ben ik helemaal met u mee. Internationale en interdepartementale samenwerking zijn overigens essentiële onderdelen van het voorgestelde plan. Men moet echter wel heel goed beseffen dat samenwerken ook betekent dat men samen de rekening moet betalen. Op het ogenblik dat men beslist om samen te werken met de Fransen, Nederlanders of Duitsers, moet men met andere woorden ook bereid zijn om de nodige centjes op tafel te leggen. Dat is een grote en zware discussie. Ik ben er mij als minister van Defensie ten zeerste van bewust dat het gaat over heel grote bedragen. Ik ben alvast klaar voor de finale discussie en het nemen van beslissingen. Het wordt een beslissing van de regering en niet alleen van de minister van Defensie. We zullen zien wat de komende weken zullen brengen.
Mijnheer de voorzitter, ik stel vast dat er twee vragen worden gesteld en dat men die vragen gebruikt om in de meerderheid een robbertje te vechten. Het Oostendse kamerlid krijgt niet eens een antwoord van de minister. Daar moet u toch iets aan doen.
Mijnheer de minister, voordat de verenigde oppositie spreekt over verdeeldheid, zou ik willen zeggen dat wij u absoluut willen helpen en hopen dat uw plan slaagt. Wij willen u een helfie geven voor uw strategisch plan. Collega’s, het gaat over een toekomstplan voor Defensie, over de toekomst van duizenden militairen, die vandaag terecht bezorgd zijn. Zij weten niet wat op hen zal afkomen. Zij moeten straks wellicht met een bang hart op verlof vertrekken, want zij weten niet wat er met hun kazernes en eenheden zal gebeuren en met welk materiaal zij zullen kunnen werken. De tijd dringt dus, mijnheer de minister. Ook onze internationale partners kijken naar ons: de NAVO, de EU, de VN. Zal België solidair zijn en deelnemen aan internationale operaties? Hoe langer wij wachten, hoe slechter dat is voor het imago van ons land. Het wordt tijd dat u aan de wereld duidelijkheid verschaft. Wij weten allemaal, collega’s, dat koken geld kost. Zonder budget kan men niet veel realiseren. Een blanco cheque vragen is ook niet de juiste manier om Defensie te hervormen. Dat geldt trouwens voor alle departementen vandaag, gezien de budgettaire realiteit.
Mijnheer de minister, ik ben zeer blij met de blijken van sympathie van de heer Vande Lanotte. In Oostende vindt hij het meestal niet erg als ik geen antwoorden krijg op mijn vragen. Al bij al is het natuurlijk een triestig schouwspel wanneer Veli Yüksel van CD&V zijn beklag komt doen over de methode die de regering volgt. Laat ik duidelijk zijn: een defensiehervorming vereist een draagvlak op lange termijn. Wij hebben altijd gevraagd om ook de oppositie bij die oefening te betrekken. Uitgaven bij Defensie lopen immers over vele jaren, verder dan één legislatuur. Er is echter geen draagvlak bij de oppositie en vandaag heb ik gemerkt dat er ook geen draagvlak is bij de meerderheid.
Mijnheer de minister, ik lees vandaag in de krant dat het strategisch plan al klaar is sinds 6 april. Het werd voorgesteld aan de regering, we hebben al werkgroepen gehad met defensiespecialisten en nu ligt het nog altijd op de tafel van de regering. Onze Defensie heeft echt nood aan een krachtig en heel moedig plan om Defensie te hervormen en te redden, om de ongerustheid weg te nemen en het leger opnieuw een toekomst te geven. Ik twijfel er niet aan dat het een heel krachtig en moedig plan zal worden. Daarom roep ik de coalitiepartners CD&V, Open Vld en de MR op hier spoed achter te zetten en de laatste knopen door te hakken vóór het reces.
Monsieur le président, madame la ministre, chers collègues, ce matin, on a assisté à un nouvel épisode de crêpage de chignons entre deux hauts responsables de la SNCB et ce, par voie de presse. Ce n'est pas le premier épisode où les responsables se crêpent le chignon et règlent leurs comptes. Mais, en attendant, il y a derrière ces bagarres incessantes, des navetteurs qui ont subi, hier, de gros retards en raison des fortes chaleurs, qui parfois ne sont pas arrivés à bon port, ou qui sont restés en rase campagne, parfois pendant une heure sans climatisation, avec les chaleurs très importantes que nous connaissons, et l'impression qu'à cela, il n'y a pas de réponse. Ce matin, la presse relate plutôt le crêpage de chignons que les mesures qui vont être prises pour pallier ces gros inconvénients. C'est le premier point. Deuxième point, il y a l'été version SNCB où l'on supprime des wagons entiers considérant qu'il y a moins de navetteurs et que tout le monde prend congé dès le 1er juillet. C'est ainsi que bon nombre de personnes sont restées à quai, dans des gares, parce qu'elles n'ont tout simplement pas pu monter dans les trains dont les places n'étaient pas suffisantes. Madame la ministre, quelles mesures allez-vous prendre concernant les problèmes et désagréments liés aux fortes chaleurs, qui devraient persister plusieurs jours. Les trains sont-ils destinés à rouler entre 10°C et 23°C? Un coup, ce sont les feuilles, un coup, c'est la neige, un coup, c'est le gel, et maintenant, c'est la chaleur. Par ailleurs, en ce qui concerne les horaires d'été, comptez-vous prévoir des trains supplémentaires pour que chacun puisse voyager et se rendre à son travail notamment?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw de minister, gisteren was een frustrerende dag voor de treinreizigers. Door de geweldige hitte op de warmste 1 juli sinds 1901 waren het uitzonderlijke omstandigheden. Toch liep er een en ander fout in het Brusselse. We werden geconfronteerd met enorme vertragingen op het spoor, waar menigeen last van had. Er rijden nog heel wat wagons die nog steeds geen airconditioning hebben. Gisteren zaten we in de chaotische situatie waarin treinen enorm veel vertraging hadden en mensen stilstonden in een wagon zonder airco bij temperaturen van 37 graden. De politiek van de NMBS is dan dat men ter plaatse blijft staan, in plaats van mensen af te zetten aan het eerstvolgende station. Mevrouw de minister, ten eerste, hoe evalueert u de communicatie van de NMBS? Ik heb gekeken hoe men in het buitenland is omgegaan met deze hitte. In Frankrijk las ik hoe de SNCF communiceerde: “Avec l'arrivée de la canicule, des perturbations dans le trafic des trains sont à prévoir, notamment en Ile-de-France, à cause des fortes chaleurs qui malmènent le matériel.“ Men wist dat en kondigde dat aan. In Nederland communiceerde men: “Gaat u met de trein naar uw werk, hou rekening met vertragingen door de hitte.” Wij zijn van heel weinig op de hoogte gebracht. Enkel reizigers die gisterenavond naar de stations gingen werden geconfronteerd met die vertragingen. Had de NMBS op voorhand niet beter moeten communiceren over het risico van vertragingen? Ten tweede, wat zal er komende dagen worden aangepast aan het hitteplan om de situatie van gisteren te vermijden? Er staan ons nog hete dagen te wachten. Hoe denkt u dat de NMBS haar plan kan wijzigen?
Geachte collega’s, zoals elk jaar bereiden de spoorbedrijven zich voor op de zomermaanden en op perioden van extreme hitte. De NMBS laat weten dat er watervernevelaars en waterfonteinen beschikbaar zijn in de stations, die bij extreme hitte voor de reizigers ter beschikking kunnen worden gesteld. Daarnaast staat het NMBS-personeel stand-by in de stations, en heeft zij een voorraad flesjeswater aangelegd dat aan de reiziger kan worden uitgedeeld indien nodig, bijvoorbeeld bij incidenten. Ook worden de airco en andere mogelijk gevoelige installaties in de treinen uitvoerig nagekeken. De NMBS heeft een specifiek zomeraanbod. Bij mooi weer kunnen nog extra treinen worden ingelegd. Het treinverkeer wordt bovendien in realtime opgevolgd, en er kunnen in realtime extra treinen worden ingelegd indien mocht blijken dat er een grote toevloed aan reizigers is. Gisteren reden er 11 extra treinen boven op het zomeraanbod. Pour ce qui concerne Infrabel, avant l'été, de très nombreux contrôles sont réalisés pour vérifier la résistance de l'infrastructure aux grandes chaleurs. En effet, différents impacts négatifs sont susceptibles d'affecter le réseau ferroviaire en cas de températures exceptionnelles. Pour être plus clair, le rail se dilate à cause de la chaleur, serpente et a tendance à sortir de la place qui doit être la sienne. En Belgique, le rail peut supporter des températures anormales, mais en cas de circonstances exceptionnelles, les propriétés physiques du métal ne permettent pas d'avoir l'absolue garantie qu'aucun incident ne peut survenir. En outre, les boîtiers électroniques sont, en principe, blancs. Cependant, il peut arriver qu'ils soient tagués. Ce faisant, l'absorption de chaleur augmente (jusqu'à 70 %, selon Infrabel) et lesdits boîtiers ne fonctionnent plus correctement. Daarnaast was er gisteren nog een bermbrand in de buurt van Vilvoorde. Daardoor werd op verzoek van de brandweer het treinverkeer op de lijn Brussel-Mechelen een uur stilgelegd, wat tot gevolgvertragingen heeft geleid. Enfin, les caténaires sont aussi sensibles aux fortes températures. La chaleur détend les caténaires qui risquent de toucher le toit du train et de créer un arc électrique. Dans le pire des cas, le pantographe peut arracher la caténaire. Pour éviter de tels problèmes, la vitesse des trains peut parfois être volontairement réduite. Il est également possible que certains appareils de voies (aiguillages) soient affectés par de fortes chaleurs. En ce qui concerne les mesures réparatrices, Infrabel a mobilisé hier l'ensemble de ses équipes pour faire face aux potentiels incidents liés aux températures exceptionnelles annoncées. Cela représente pratiquement 500 collaborateurs qui ont arpenté les voies dans la chaleur pour contrôler les installations et intervenir au plus vite si un incident était constaté. Je me permets de rappeler que ces températures sont vraiment exceptionnelles et que nos voisins ont connu les mêmes soucis. Les Pays-Bas ont connu les mêmes problèmes au niveau de leurs voies ferrées. D'autres moyens de transport également ont été affectés. La situation sur les routes a aussi été problématique avec ces fortes chaleurs, qui ont notamment causé des soulèvements de chaussée. Je ne voudrais pas minimiser la chose, mais je pense que ce sont vraiment des circonstances inhabituelles. Étant donné les délais réduits et compte tenu du fait que ces températures exceptionnelles perdurent, il n'est pas possible à cet instant de chiffrer les retards et annulations subis hier. Les services du punctuality manager notamment étaient totalement mobilisés pour faire face à cette situation. Ces données seront, le cas échéant, disponibles en début de semaine prochaine. Al die omstandigheden maakten dat gisteren een moeilijke dag was voor ons spoorwegsysteem. Er waren te veel problemen. Ik wil dan ook benadrukken dat ik alle begrip heb voor de klachten van de reizigers. Ik volg de situatie in de komende dagen dan ook van dichtbij op.
Madame la ministre, j'entends bien vos réponses. Il est vrai que ce sont des circonstances exceptionnelles, mais elles vont durer. Il ne s'agit donc pas de ne parler que de la situation d'hier. Il faudrait peut-être maintenant mettre définitivement de l'ordre dans cette société. Je vous ai aussi signalé, vous l'avez vu dans la presse, ces chamailleries permanentes. Objectivement, cela ne donne pas l'impression d'une entreprise tournée vers le bien-être de ses navetteurs. Cela passe non seulement par de la communication, mais aussi par le fait que vous mettiez de l'ordre. Vous annoncez un plan de modernisation. Nous l'aurons, j'espère, sur la table du parlement mi-juillet comme vous vous y êtes engagée. Mais franchement, suite à ce qui s'est passé dans les filiales, suite aux nombreux épisodes dans la presse, aux coups bas entre les responsables, il est temps que vous mettiez de l'ordre dans cette entreprise et que celle-ci se consacre à ses navetteurs, à leur bien-être, à leur sécurité et à ses travailleurs. Je vous remercie.
Mevrouw de minister, collega’s, dit exceptionele verhaal bevat ook positieve boodschappen: de NMBS probeert alle treinen op tijd te laten rijden. Zij probeert ook te communiceren en via Twitter gebeurt dit op een heel vlotte manier. Toch kan het echt wel beter. Ik ben blij te zien dat u begrip hebt voor wat gisteren is gebeurd, maar de komende dagen zal wellicht hetzelfde gebeuren. Het kan beter op drie vlakken. Ten eerste, men kan zoals in het buitenland op voorhand de reizigers informeren dat het risico bestaat dat treinen niet op tijd zullen rijden. De Engelsen noemen dat managing expectations, waardoor men op voorhand weet dat er vertragingen kunnen zijn en dat men dat goed moet nakijken. Ten tweede, ik heb begrepen dat de NMBS de trein MS7577 zal renoveren. Die trein kost 3,3 miljoen euro per stuk, maar heeft geen airco. Een nieuwe Desirotrein zou 4 miljoen euro kosten. Het zou dan toch aangewezen zijn om te overwegen of men voor de toekomst niet beter nieuwe treinen zou aanschaffen dan ze te renoveren. Ten derde, het hitteplan kan worden aangepast inzake stoppen op plaatsen waar er geen station is. U voorziet in water aan stations, maar als men stopt op plaatsen waar er niets is, zou het beter zijn de trein ergens te laten stoppen waar men ook effectief kan uitstappen. Die drie belangrijke suggesties wil ik doen ter verbetering van de problematiek en van uw inspanningen.
Op vraag van de voorzitter van de commissie voor het Bedrijfsleven, het Wetenschapsbeleid, het Onderwijs, de nationale wetenschappelijke en culturele Instellingen, de Middenstand en de Landbouw, stel ik u voor het wetsvoorstel (mevrouw Vanessa Matz) tot wijziging van het Wetboek van economisch recht, nr. 280/1, en de amendementen te verwijzen naar de commissie voor de Volksgezondheid, het Leefmilieu en de Maatschappelijke Hernieuwing voor advies. À la demande du président de la commission de l'Économie, de la Politique scientifique, de l'Éducation, des Institutions scientifiques et culturelles nationales, des Classes moyennes et de l'Agriculture, je vous propose de renvoyer la proposition de loi (Mme Vanessa Matz) modifiant le Code de droit économique, n° 280/1, et les amendements à la commission de la Santé publique, de l'Environnement et du Renouveau de la Société pour avis. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi.
In de laatst rondgedeelde agenda komt een lijst van voorstellen voor waarvan de inoverwegingneming is gevraagd. Vous avez pris connaissance dans l'ordre du jour qui vous a été distribué de la liste des propositions dont la prise en considération est demandée. Indien er geen bezwaar is, beschouw ik deze als aangenomen; overeenkomstig het Reglement worden die voorstellen naar de bevoegde commissies verzonden. S'il n'y a pas d'observations à ce sujet, je considérerai la prise en considération comme acquise et je renvoie les propositions aux commissions compétentes conformément au Règlement. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Overeenkomstig het advies van de Conferentie van voorzitters van 1 juli 2015, stel ik u ook voor in overweging te nemen: - het wetsvoorstel van de heren Jean-Marc Nollet en Kristof Calvo en de dames Muriel Gerkens en Anne Dedry tot wijziging van het koninklijk besluit van 20 juli 2001 houdende algemeen reglement op de bescherming van de bevolking, van de werknemers en het leefmilieu tegen het gevaar van de ioniserende stralingen (nr. 1213/1); - het wetsvoorstel van de heer Veli Yüksel tot invoering van de vereiste van ouderlijke toestemming voor alleenreizende minderjarigen die zich buiten het Schengengebied begeven (nr. 1234/1);
- het wetsvoorstel van de heren Frédéric Daerden, Éric Massin en Jean-Marc Delizée en mevrouw Laurette Onkelinx betreffende de verhoging van de koopkracht van de werknemers met het oog op een sociale relance (nr. 1216/1);
- het voorstel van resolutie van mevrouw Inez De Coninck c.s. ter evaluatie door het Rekenhof van de verwezenlijking van de beheerscontracten met Infrabel en de NMBS (nr. 1225/1);
- het voorstel van resolutie van mevrouw Sarah Claerhout over conflictmineralen (nr. 1226/1); - het voorstel van resolutie van de heer Stéphane Crusnière c.s. over de erkenning van de Armeense genocide naar aanleiding van de herdenking van de honderdste verjaardag ervan (nr. 1229/1);
- het wetsvoorstel van de heer Raf Terwingen tot invoeging van een artikel 1412quinquies in het Gerechtelijk Wetboek, houdende het beslag op de goederen van een derde staat of van een internationale organisatie (nr. 1241/1).
Conformément à l'avis de la Conférence des présidents du 1er juillet 2015, je vous propose également de prendre en considération: - la proposition de loi de MM. Jean-Marc Nollet et Kristof Calvo et Mmes Muriel Gerkens et Anne Dedry modifiant l'arrêté royal du 20 juillet 2001 portant règlement général de la protection de la population, des travailleurs et de l'environnement contre le danger des rayonnements ionisants (n° 1213/1); - la proposition de loi de M. Veli Yüksel instaurant l'exigence d'une autorisation parentale pour les mineurs voyageant seuls qui sortent de l'espace Schengen (n° 1234/1);
- la proposition de loi de MM. Frédéric Daerden, Éric Massin et Jean-Marc Delizée et Mme Laurette Onkelinx visant à augmenter le pouvoir d'achat des travailleurs en vue d'une relance sociale (n° 1216/1);
- la proposition de résolution de Mme Inez De Coninck et consorts relative à l'évaluation par la Cour des comptes de la mise en œuvre des contrats de gestion conclus avec Infrabel et la SNCB (n° 1225/1);
- la proposition de résolution de Mme Sarah Claerhout relative aux minerais des conflits (n° 1226/1); - la proposition de résolution de M. Stéphane Crusnière et consorts relative à la reconnaissance du génocide arménien à l'occasion de la commémoration de son centenaire (n° 1229/1);
- la proposition de loi de M. Raf Terwingen insérant dans le Code judiciaire un article 1412quinquies régissant la saisie de biens appartenant à un État tiers ou à une organisation internationale (n° 1241/1).
Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Ik stel u eveneens voor in overweging te nemen: - het wetsvoorstel van de heer Raf Terwingen tot wijziging van artikel 51 van de wet van 17 mei 2006 houdende oprichting van strafuitvoeringsrechtbanken en tot wijziging van artikel 109 van de wet van 17 mei 2006 betreffende de externe rechtspositie van veroordeelden tot een vrijheidstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten, wat de inwerkingtreding betreft (nr. 1235/1); - het wetsvoorstel van de heer Raf Terwingen tot wijziging van het Gerechtelijk Wetboek wat de modaliteiten van een opdracht van algemeen belang bij een internationale, supranationale of buitenlandse instelling betreft (nr. 1236/1); - het wetsvoorstel van de heer Raf Terwingen tot wijziging van de wet van 13 januari 1977 houdende goedkeuring van de overeenkomst inzake de vaststelling van een stelsel van registratie van testamenten, opgemaakt te Bazel op 16 mei 1972, met het oog op de invoering van de verplichting tot publicatie van bepaalde gegevens uit het centraal huwelijksovereenkomstenregister in het Belgisch Staatsblad (nr. 1237/1); - het wetsvoorstel van de heer Raf Terwingen tot wijziging van de wet van 30 juli 2013 betreffende de invoering van een familie- en jeugdrechtbank (nr. 1238/1); - het wetsvoorstel van de heer Raf Terwingen tot wijziging van de wet van 1 december 2013 tot hervorming van de gerechtelijke arrondissementen en tot wijziging van het Gerechtelijk Wetboek met het oog op een grotere mobiliteit van de leden van de rechterlijke orde (nr. 1239/1);
- het wetsvoorstel van de heer Brecht Vermeulen tot wijziging van de wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens, wat het Controleorgaan op de politionele informatie betreft (nr. 1240/1).
Je vous propose également de prendre en considération: - la proposition de loi de M. Raf Terwingen modifiant l'article 51 de la loi du 17 mai 2006 instaurant des tribunaux de l'application des peines et modifiant l'article 109 de la loi du 17 mai 2006 relative au statut juridique externe des personnes condamnées à une peine privative de liberté et aux droits reconnus à la victime dans le cadre des modalités d'exécution de la peine, en ce qui concerne l'entrée en vigueur (n° 1235/1); - la proposition de loi de M. Raf Terwingen modifiant le Code judiciaire en ce qui concerne les modalités d'une mission d'intérêt général auprès d'une institution internationale, supranationale ou étrangère (n° 1236/1); - la proposition de loi de M. Raf Terwingen portant modification de la loi du 13 janvier 1977 portant approbation de la Convention relative à l'établissement d'un système d'inscription des testaments, faite à Bâle le 16 mai 1972, et portant introduction d'un registre central des contrats de mariage au Moniteur belge (n° 1237/1); - la proposition de loi de M. Raf Terwingen portant modification de la loi du 30 juillet 2013 portant création d'un tribunal de la famille et de la jeunesse (n° 1238/1); - la proposition de loi de M. Raf Terwingen portant modification de la loi du 1er décembre 2013 portant réforme des arrondissements judiciaires et modifiant le Code judiciaire en vue de renforcer la mobilité des membres de l'Ordre judiciaire (n° 1239/1);
- la proposition de loi de M. Brecht Vermeulen visant à modifier la loi du 8 décembre 1992 relative à la protection de la vie privée à l'égard du traitement des données à caractère personnel en ce qui concerne l'Organe de contrôle de l'information policière (n° 1240/1).
Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi.
Mijnheer de voorzitter, ik zou de urgentie willen vragen voor het wetsvoorstel nr. 1240 tot wijziging van de wet van 8 december 1992 met betrekking tot de werking van het Controleorgaan op de politionele informatie. In januari werden een aantal hoorzittingen gehouden over de samenstelling van het controleorgaan. Wij hebben toen vastgesteld dat een aantal wetswijzigingen nodig is. Op 24 juni werd het voorgesteld in een nota die op de Conferentie van de voorzitters werd behandeld. De tekst van de nota werd als basis gebruikt voor het betreffende wetsvoorstel. Wij zouden het wetsvoorstel zo snel mogelijk willen behandelen, zodat het controleorgaan zo vlug mogelijk van start kan gaan.
Mijnheer de voorzitter, ik betwijfel niet dat het orgaan dringend moet worden geïnstalleerd. Ik wil de collega’s er wel op wijzen dat het advies van de privacycommissie niet volledig werd gevolgd. Ik stel voor om eerst eens te luisteren naar de privacycommissie. Het is immers geen politiek geladen document. Op die manier kunnen we wel kennis nemen van de problemen die de privacycommissie heeft aangehaald, en kijken hoe wij het advies kunnen opnemen in het wetsvoorstel.
Mijnheer de voorzitter, wij hebben dat gesprek ondertussen al voorbereid. Ik heb de voorzitter van de commissie om een informeel gesprek gevraagd met de bedoeling het wetsvoorstel eventueel te amenderen.
Ik stel u voor om ons bij zitten en opstaan over de vraag uit te spreken. Je vous propose de nous prononcer par assis et levé sur cette demande.
Mijnheer de voorzitter, ik zou de Kamer graag om de urgentie willen vragen voor de wetsvoorstellen nrs 1235, 1236, 1237, 1238, 1239 en 1241 van collega Terwingen. Wat de motivatie betreft, het wetsvoorstel nr. 1235 houdt het uitstel van de inwerkingtreding van de wet op de strafuitvoeringsrechtbanken met vier maanden in. Die wet van 2006 is wat de bevoegdheden van de alleenzetelende strafuitvoeringsrechters tot op heden nooit in werking getreden. De onmiddellijke inwerkingtreding op 1 september zou voor een enorme toename van de case load zorgen in gevangenissen en justitiehuizen en bij het parket en de zittende magistratuur, temeer omdat ook de interneringsdossiers vanaf 2016 aan die rechtbank worden toegewezen. Wat het wetsvoorstel nr. 1236 betreft, dat is een wetsvoorstel inzake internationale mandaten voor magistraten. Wij willen de Belgische magistraten die een opdracht vervullen in internationale, supranationale of buitenlandse instellingen, een perspectief bieden vóór het verstrijken van de huidige maximumtermijn. Wetsvoorstel nr. 1237 behandelt het centraal huwelijksovereenkomstenregister. De spoedbehandeling is nodig, opdat de optimalisering van het register, die in het wetsvoorstel wordt gevraagd, tegelijk zou kunnen landen met de inwerkingtreding van de wet van 14 januari 2013 houdende toegang tot dat register door derden. Met het wetsvoorstel nr. 1238 in verband met het brevet voor de familierechtbank willen we een aanvullende termijn van een jaar om dat brevet te behalen, van toepassing maken. Als we dat niet doen, dan riskeren enkele magistraten niet meer te kunnen zetelen in de familierechtbank en de jeugdrechtbank, wat ze heden wel doen. Wat wetsvoorstel nr. 1239 betreft, ook voor de e-griffie stellen we de inwerkingtreding uit, omdat de rechtbanken op dit ogenblik logistiek nog niet in staat zijn om alle fysiek ingediende stukken te herverdelen. Tot slot, wetsvoorstel nr. 1241 met betrekking tot het beslag op goederen van een derde staat of een internationale organisatie. Er is op het ogenblik nog geen principiële onbeslagbaarheid voor bepaalde goederen van derde staten opgenomen in onze wetgeving ter zake, zelfs niet voor goederen van diplomatieke zendingen van derde staten. Dat levert een risico op voor diplomatieke incidenten, die we met onmiddellijke ingang willen voorkomen.
Monsieur le président, la situation est relativement exceptionnelle: voyez le nombre de textes qui nous sont arrivés aujourd'hui en séance! Au passage, je voudrais remercier les services parce que je ne sais pas comment ils ont fait pour faire tourner les photocopieuses aussi rapidement, avec un tel volume! Au-delà de cela, monsieur Verherstraeten, vu le nombre de textes qui sont déposés aujourd'hui en séance et pour lesquels vous demandez l'urgence, pensez-vous qu'il s'agit là d'une manière correcte de travailler? Nous sommes en fin de session, toutefois je vous accorde qu'une date de fin n'est pas encore fixée. Néanmoins, avec le volume de textes pour lesquels vous demandez l'urgence, peut-on encore considérer être dans un cadre de travail normal? Il y a manifestement un problème de fonctionnement dans l'organisation du gouvernement.
Monsieur le président, je pense effectivement que demander l'urgence sur tous ces textes qui viennent d'être déposés, cela démontre la faillite de notre système judiciaire. Nous nous trouvons devant des textes pour lesquels nous connaissions depuis longtemps les dates d'entrée en vigueur et qui, pour certains, ont déjà été postposés à plusieurs reprises. Ceci démontre que nous nous trouvons dans une situation où nous n'avons plus les moyens ni humains ni matériels de faire fonctionner notre justice. Il n'y a pas de raison de fonctionner et de travailler dans l'urgence. La commission pouvait très bien, la semaine prochaine, se saisir de ces documents, accomplir un travail tout à fait normal et aboutir, puisqu'il faudra sans doute le faire pour éviter qu'il n'y ait une forme d'organisation du chaos dans notre institution judiciaire. Ces textes auraient pu être votés. Mais solliciter aujourd'hui l'urgence de cette manière n'a pour moi aucun sens.
Monsieur le président, je voudrais confirmer ce que mes collègues viennent d'exposer et compléter en disant que nous avions conclu un accord majorité/opposition autour du ministre de la Justice pour travailler d'arrache-pied en septembre et en octobre pour tenter de terminer dans un délai raisonnable la loi dite "pot-pourri 1". Dans le cadre de cet accord, nous avons même proposé d'enlever du texte la partie qui permettait de postposer les délais de prescription pour le dossier dit des "Tueurs du Brabant". L'accord à peine signé, et alors que la majorité ne veut pas retirer ce chapitre sur les prescriptions, l'encre à peine sèche, on nous dit que, malgré tout, il faut voter en urgence toute une série de dispositions. L'opposition, de nouveau, se montre constructive et veut collaborer avec la majorité. Pour quelques éléments, elle déposera une proposition de loi conjointe pour postposer des délais. Et que vois-je? Que non seulement, il n'y a eu aucun travail avec l'opposition sur ces propositions de loi - elles sont unilatéralement signées par la majorité - mais que l'on en ajoute! De toute évidence, nous voterons contre l'urgence, mais nous devrons retravailler en commission de la Justice sur l'accord que nous avions engrangé ensemble. Vous êtes allés à l'encontre de cet accord. Par conséquent, nous devrons discuter à nouveau des délais sur lesquels nous nous étions entendus.
Mijnheer de voorzitter, ik kan weinig toevoegen aan wat de collega’s al hebben gezegd. Ik ga volledig akkoord met wat door de collega’s van de oppositie is gezegd. Ik wil daar nog een ding aan toevoegen. Op het moment dat de verjaring voor de Bende van Nijvel dreigde en we hebben voorgesteld om dat er uit te nemen, werd zeer kordaat door de minister gezegd dat dit niet mogelijk was en er moest in blijven. De minister heeft geargumenteerd dat hij de potpourri-wet 1 trouwens als een geheel wilt behandelen. Dat moet als een geheel worden beschouwd bij de bespreking en de stemming. Er is dan inderdaad een akkoord gekomen met een voorstel van de oppositie. Dat akkoord werd amper drie uur later door de meerderheid genegeerd. Nu komen er nog een aantal wetsvoorstellen bij. Wij zullen deze vraag tot urgentie niet goedkeuren. Ik vraag mij bovendien af of het akkoord nog geldig is.
Mijnheer de voorzitter, wij vragen inderdaad de urgentie voor verschillende wetsvoorstellen. Dat heeft uiteraard een reden, met name dat wij hebben afgesproken dat wij niet voor het einde van dit parlementair jaar de wet op de hervorming van het burgerlijk procesrecht zouden finaliseren, in afspraak met de collega’s van de oppositie. De zes wetsvoorstellen waarvoor nu de urgentie wordt gevraagd, waren eigenlijk geredigeerd in drie voorstellen. Het is op vraag van de oppositie dat wij dat in zes voorstellen hebben uitgesplitst. Trouwens, voor het uitstel van de wetgeving op de strafuitvoeringsrechtbank zijn wij ook op de suggestie van de oppositie ingegaan om de duurtijd ervan tot vier maanden te beperken. Ik denk wel dat wij hebben rekening gehouden met uw verzuchtingen. Ik heb in elk geval, dat zeg ik te persoonlijken titel, geen bezwaar dat u de wetsvoorstellen mee wil ondertekenen. Ze liggen bij de griffie. Ik verwijs naar mijn motivatie die erop wijst dat deze zaken zeker hoogdringend zijn.
Chers collègues, peut-on se prononcer sur les six propositions de loi en un seul vote?
Mijnheer de voorzitter, collega’s, ik vraag de urgentie voor het voorstel van resolutie ter evaluatie door het Rekenhof van de verwezenlijking van de beheerscontracten met Infrabel en de NMBS (nr. 1225/1). Collega’s, ik begrijp dat het wat raar overkomt na al die vragen om urgentie hier, maar hierover bereikten we een consensus in de commissie voor de Infrastructuur. Ik wil daarom ook de collega’s van zowel meerderheid als oppositie danken voor de constructieve samenwerking hieromtrent. De motivatie van de urgentie luidt als volgt. De resolutie vraagt een evaluatie van de huidige beheerscontracten aan het Rekenhof, terwijl met de onderhandelingen over de nieuwe beheerscontracten al werd gestart. Een stemming na de zomer zou betekenen dat de evaluatie te laat zou komen om ten gronde te worden meegenomen bij de bespreking van de nieuwe beheerscontracten.
Monsieur le président, lors de la dernière commission de l'Infrastructure, nous avons abordé la question d'un audit par la Cour des comptes sur les contrats de gestion de la SNCB et d'Infrabel. Le groupe Ecolo-Groen a déposé, voici quelque temps, un texte sur le même sujet, qui a été débattu en commission. Avec sa présidente, Mme Lalieux, dont je salue ici le travail performant dans des conditions difficiles, nous avons constaté qu'un consensus avait été trouvé pour que la question soit traitée mardi prochain. Nous nous dirigeons vers une approbation du principe de l'audit bien nécessaire à exercer par la Cour des comptes. J'estime que l'urgence ne se justifie pas formellement. Si la Chambre est d'accord pour que nous travaillions bien mardi après-midi, nous pouvons nous passer de l'urgence formelle. Cela dépend de la bonne volonté de tous les groupes. Nous attendons avec intérêt l'intervention de la présidente de la commission.
Hoogst uitzonderlijk was ik woensdag niet in de commissie aanwezig. Maar het klopt dat er een resolutie was van de collega’s van Ecolo. Mevrouw De Coninck alludeert nu op een goede samenwerking tussen meerderheid en oppositie in de commissie voor de Infrastructuur. Ik stel voor dat u praat met de heer Cheron en ook zijn voorstel tekent. Dat was volgens mij een zeer goed voorstel.
Monsieur le président, l'élégance de la majorité aurait été de travailler sur la résolution de M. Cheron car le travail a été fait correctement et vous auriez pu l'amender. Mais vous n'avez plus du tout l'habitude de travailler de cette manière. Un texte existe mais vous préférez faire exactement la même demande. Je trouve que cette manière de travailler n'est pas du tout élégante. Par contre, monsieur Cheron, j'ai estimé que, comme le contrat de gestion allait venir dans le courant de l'année 2016, il fallait effectivement demander ce travail via la Cour des comptes. On savait que si M. Cheron voulait non pas s'entêter mais simplement travailler sur sa résolution, vous l'auriez rejetée pour en déposer une autre juste après. C'est dommage. Nous y travaillerons cependant mardi et j'espère que vous accepterez des amendements de cette opposition sur votre résolution, de manière à avoir un travail un peu plus constructif que celui que nous avons l'habitude de faire avec la majorité actuelle.
Ik stel u voor om ons over de vraag van mevrouw Inez De Coninck uit te spreken.
Monsieur le président, je souhaite demander l'urgence pour notre proposition de résolution relative à la reconnaissance par la Belgique du génocide arménien, qui est cosignée par M. Benoît Lutgen, Mme Catherine Fonck et moi-même et qui porte le n° 1201. Je demande l'urgence parce que je vois l'intérêt de nombreux groupes politiques pour le même sujet et parce que je pense qu'il est nécessaire de statuer clairement et sans délai puisque nous commémorons le centième anniversaire de ce génocide.
Sur le même sujet, et pour les mêmes raisons que celles qui viennent d'être évoquées, je demande l'urgence pour la proposition de résolution n° 1229 relative à la reconnaissance du génocide arménien à l'occasion de la commémoration de son centenaire.
Je voudrais simplement dire, même si sur ce dossier, l'essentiel est fait – le premier ministre ayant reconnu au nom de la Belgique le génocide arménien – que pour ces propositions pour lesquelles l'urgence est demandée par l'opposition, nous n'allons pas faire comme l'opposition. Nous allons, au niveau de la majorité, accepter la demande d'urgence de l'opposition, parce que nous sommes constructifs, que nous ne faisons pas d'obstruction et, Mme Lalieux, parce que nous savons être élégants.
Monsieur le président, je demande également le bénéfice de l'urgence pour l'examen de la proposition de loi, que M. Dallemagne, Mme Caprasse et moi-même avons déposée, visant à modifier la loi du 23 mars 1995 tendant à réprimer la négation, la minimisation, la justification ou l'approbation du génocide commis par le régime nationaliste allemand pendant la Seconde Guerre mondiale (n° 1182). C'est évidemment pour faire la connexité avec les propositions de résolution évoquées. Je demande que si l'urgence est accordée pour les deux premières propositions de résolution, elle le soit également pour l'examen de cette proposition de loi.
Mijnheer de voorzitter, namens mijn fractie vraag ik ook de urgentie voor de resolutie over Armenië (nr. 1207), die wij samen met de collega’s van de meerderheid hebben ingediend.
Nous allons également montrer toute l'ampleur de notre élégance et accepter l'urgence pour cette dernière demande.
Mijnheer de voorzitter, wij aanvaarden, elegant als wij zijn in de oppositie, de urgentie, maar wij collega De Roover erop dat zijn resolutie eerder aanvaard is en dat wij die nu niet meer urgent kunnen maken, maar verder hebben wij er geen probleem mee. Als voorzitter van de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen zal ik dinsdag alle resoluties aan bod laten komen. Wij kunnen dan de discussie beginnen en hopelijk snel afronden.
Collega’s, ik stel voor dat wij over het urgentieverzoek voor de drie voorstellen van resolutie omtrent de Armeense genocide, nrs 1229/1, 1201/1 en 1207/1, in een keer stemmen bij zitten en opstaan.
Collega’s, vervolgens moeten wij ons uitspreken over het urgentieverzoek van de heer Maingain over het wetsvoorstel tot wijziging van de wet van 23 maart 1995 tot bestraffing van het ontkennen, minimaliseren, rechtvaardigen of goedkeuren van de genocide die tijdens de Tweede Wereldoorlog door het Duitse nationaal-socialistische regime is gepleegd (nr. 1182/1). Wij stemmen over het urgentieverzoek bij zitten en opstaan. (Er wordt gestemd) Collega’s, aangezien het resultaat van de stemming niet duidelijk is, zullen wij de stemming herhalen. Il est procédé au vote électronique. Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. Ja [[55]] Oui Nee 83 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 138 Total Bijgevolg wordt het urgentieverzoek verworpen. En conséquence, la demande d’urgence est rejetée.
De regering heeft de spoedbehandeling gevraagd met toepassing van artikel 51 van het Reglement, bij de indiening van volgende wetsontwerpen: Le gouvernement a demandé l'urgence conformément à l'article 51 du Règlement lors du dépôt des projets de loi suivants: 1. Wetsontwerp tot wijziging van het Consulair Wetboek, nr. 1200/1. 1. Projet de loi portant modification du Code consulaire, n° 1200/1.
Monsieur le président, il s'agit d'une disposition en lien avec l'ensemble des mesures destinées à lutter contre le terrorisme et qui vise le retrait des passeports. Cette disposition fait partie du paquet des douze mesures. Elle est également liée au texte qui modifie la loi du 8 août 1983 qui s'applique, dans le cas de ces mesures, notamment à la carte d'identité. Eu égard au caractère extrêmement prioritaire de ce texte, nous souhaitons que la Chambre puisse lui réserver le bénéfice de l'urgence et nous aider à lutter contre le terrorisme.
Mijnheer de voorzitter, ik meen dat wij toch moeten opletten niet te soepel om te springen met ons Reglement. Ik hoor de minister de urgentie vragen voor een wetsontwerp over het Consulair Wetboek. Ik wil de minister inlichten: dit is in de commissie al goedgekeurd. Hoe kan men de urgentie vragen voor iets wat al in de commissie goedgekeurd is? Ik wil ook zeggen dat oppositie en meerderheid unaniem de afspraak hebben gemaakt dat dit wetsontwerp maar in de plenaire vergadering zou worden behandeld wanneer er duidelijkheid is over het wetsontwerp van minister Jambon over het intrekken van identiteitskaarten, dat de basis vormt voor dit wetsontwerp dat in de commissie voor de Buitenlandse Zaken al goedgekeurd is. Ik sta erop dat men zich houdt aan deze afspraak en dat wij de behandeling van het wetsontwerp van minister Jambon in de commissie voor de Binnenlandse Zaken afwachten. Als ik goed ingelicht ben, is daarvoor een advies gevraagd bij de Raad van State.
Monsieur le président, je propose de gagner du temps et de désormais demander au gouvernement quand il ne demande pas l'urgence. Comme cela, on ira plus vite pour la suite des votes!
Sauf erreur de ma part, nous avions convenu en Conférence des présidents, sur les dossiers portant sur la lutte contre le radicalisme et le terrorisme, compte tenu de leur aspect extrêmement sensible, d'accepter l'urgence demandée par le gouvernement.
Ik stel voor dat de fractieleider van de MR het pv van de vergadering van 22 of 23 juni leest. Daar staat het wetsontwerp met betrekking tot het Consulair Wetboek bij de niet-prioritaire voorstellen.
Ik was er niet bij, maar blijkbaar was er in de commissie voor de Buitenlandse Zaken een akkoord tussen meerderheid en oppositie. We gaan deze akkoorden toch ook niet herroepen?
Ik neem akte van het feit dat de urgentie wordt gevraagd. U weet natuurlijk dat het vragen van de urgentie ook kan te maken hebben – ik hoef echter niet namens de meerderheid te spreken – met de voorziene termijnen. Ik kan bovendien alleen constateren dat de urgentie wordt gevraagd en kan dus alleen maar vragen dat de Kamer zich daarover uitspreekt.
Mijnheer de voorzitter, ik zou u, als voorzitter van de Kamer en als voorzitter van de Conferentie van voorzitters, toch willen vragen om te bevestigen wat collega Van der Maelen daarnet heeft gezegd, namelijk dat het ontwerp op de lijst staat van niet-urgente wetsontwerpen. Kunt u dat bevestigen, mijnheer de voorzitter?
Ik bevestig dat, mevrouw Temmerman, maar ik voeg eraan toe dat er ook waarheid zit in het argument dat door de heer Ducarme is aangereikt. Wij zullen maar eerlijk zijn en zeggen dat wij dat niet hebben beseft op het moment van de Conferentie van voorzitters, maar het Consulair Wetboek heeft effectief te maken met de maatregelen tegen het radicalisme en terrorisme. Stricto sensu heeft u dus gelijk dat het op een andere lijst staat, maar naar de geest van het akkoord dat wij hebben bereikt tussen de meerderheid en de oppositie, behoort het wel tot de eerste lijst.
Mijnheer de voorzitter, als u toch zo spreekt over de geest van het akkoord, wat doet u dan met de geest van het akkoord dat gesloten is in de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen? Van twee dingen een. Akkoorden zijn gemaakt tussen meerderheid en oppositie in de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen voor de behandeling van dat wetsontwerp. Wat mij betreft, is er daarover geen enkel probleem. Ik meen dat wij de zaken snel moeten laten gebeuren, maar eist de meerderheid nu opnieuw dat zo’n akkoord niet geldt?
Mevrouw Temmerman, ik kan mij alleen uitspreken over de vergaderingen waarop ik aanwezig was en waarvan ik de verslagen heb gelezen, te weten de Conferentie van voorzitters. Over de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen geef ik het woord aan de heer Luykx.
Collega’s, in de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen hebben wij inderdaad stilgestaan bij dat punt. Er is ook duidelijk, zowel vanuit de regering als vanuit de meerderheid, een spoedige behandeling van dit ontwerp, van die aanpassing in het Consulair Wetboek gevraagd, precies om de maatregelen die al in januari door de regering beslist zijn ook ten uitvoer te brengen. Iedereen was het daarmee eens. De urgentie lijkt mij dus geen afbreuk te doen, collega Van der Maelen, aan het feit dat die moet samengaan met de beslissing in de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen, waar ik geen deel van uitmaak en waarover ik ook geen uitspraak doe. In die vergadering is uit de antwoorden van minister Reynders en uit de antwoorden van de commissie echter heel duidelijk gebleken dat het snel vooruit moest gaan.
U zult begrijpen dat wij in de voorbije dagen en weken vaak geprobeerd hebben afspraken te maken. Dat is niet altijd makkelijk gelopen. Wij stellen vast dat die afspraken nadien vaak gewijzigd worden. Wij hebben een aantal afspraken gemaakt. Hou er dan ook rekening mee. Ik verheel niet dat wij onze middelen, een tweede lezing onder andere, anders maximaal zullen uitputten. We blijven geen afspraken maken om daar dan achteraf op terug te komen. Dat gaat niet. U denkt waarschijnlijk dat u kunt doen wat u wilt, omdat hier maar een vijftigtal mensen in de oppositie zit. Zo zal het dus niet lopen. Houd u er dus rekening mee dat we tweede lezingen zullen vragen tot u gesloten akkoorden respecteert.
Ik stel u voor om ons over deze vraag uit te spreken. Je vous propose de nous prononcer sur cette demande.
2. Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, nr. 1215/1. 2. Projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers, n° 1215/1.
La Conférence des présidents s'est accordée à ne pas rouvrir le débat sur la motivation. Il a été convenu de reprendre la procédure au moment du vote. J'ai explicitement posé la question. Il y a eu unanimité à cet égard. Ik stel u voor om ons over deze vraag uit te spreken. Je vous propose de nous prononcer sur cette demande.
3. Wetsontwerp houdende wijziging van het burgerlijk procesrecht en houdende diverse bepalingen inzake justitie, nr. 1219/1. 3. Projet de loi modifiant le droit de la procédure civile et portant des dispositions diverses en matière de justice, n° 1219/1.
Mijnheer de voorzitter, toen de regering het betreffende wetsontwerp in tweede lezing heeft goedgekeurd, heeft zij beslist de urgentie te vragen. Ik ben daar bijzonder gelukkig mee. Ik denk niet dat ik daarmee inga tegen het akkoord. Ik weet dat u het daar niet eens mee zult zijn, zo veel had ik al begrepen. Het is heel belangrijk voor de begroting van Justitie dat zowel op operationele kosten als op personeelskosten… (Luid protest)
Il faut d'abord écouter le ministre.
Het spreekt voor zich dat wij ons wat de timing betreft aan het akkoord zullen houden. Wij vragen de urgentie, omdat er een belangrijke budgettaire impact is op zowel de operationele kosten – kosten van postzegels – als de personeelskosten. Als Justitie niet snel kan besparen, kan ik het besparingsritme niet halen. Het spreekt voor zich dat wij ons aan het akkoord zullen houden.
Monsieur le président, je ne comprends plus! En effet, une réunion informelle réunissant tous les groupes de ce parlement a eu lieu au sein de la commission de la Justice. Elle a abouti à un accord sur ce texte dit pot-pourri. À cette occasion, nous nous sommes engagés à ce que les textes soient votés pour qu'ils puissent être publiés au Moniteur belge avant le 24 octobre, notre objectif étant que l'augmentation du délai de prescription soit votée en ayant précisément à l'esprit la question des tueries du Brabant. Nous avons même été jusqu'à suggérer – Mme Onkelinx l'a dit tout à l'heure – au ministre de la Justice de retirer l'élément relatif à la prescription pour le dossier des tueries du Brabant de son texte, de manière à ce qu'il puisse être voté avant la fin de cette session. Le ministre a répondu négativement à notre proposition car, selon lui, c'était le seul moyen en sa possession pour avoir toutes les assurances que l'accord serait effectivement respecté. Nous avons encore donné notre accord sur ce point. Et aujourd'hui, on veut une autre garantie, on nous demande l'urgence. Où est la bonne foi qui doit présider aux accords pris dans ce parlement? J'en arrive à la conclusion que la majorité considère que l'opposition n'est pas capable de s'engager et de tenir un engagement qu'elle a pourtant souscrit. Je pense pouvoir dire que je m'exprime ici au nom de tous les groupes qui ont participé à cette réunion. Si on ne peut plus être de bonne foi, il ne doit plus être question de propositions d'accord entre la majorité et l'opposition!
Monsieur le président, ça devient vraiment n'importe quoi! Je suis intervenu avec humour en début de discussion, j'interviens de manière un peu plus solennelle maintenant. Monsieur le ministre, si vous voulez bien, je vous demande de prendre en considération ce qui a été dit dans cette assemblée. Ne faites pas l'erreur de votre collègue Jamar, la semaine dernière. Entendez ce qui est dit ici par les groupes de l'opposition qui, je pense, on fait la preuve à de multiples reprises, avec vous cette semaine, de leur capacité à organiser les travaux, de leur capacité à respecter ce qui a été dit. Retirez votre demande en la matière, séance tenante. Autrement, monsieur le président, on va vers de multiples problèmes. Nous prenons nos engagements, nous tentons de les respecter, mais c'est la majorité elle-même qui va plus loin que nous. Cela ne va plus! Monsieur le ministre, je vous demande de retirer la demande d'urgence.
Je vais être très brève. Soit le gouvernement retire sa demande d'urgence, soit nous ne respecterons pas non plus l'engagement qui a été pris concernant ce projet de loi "pot-pourri 1", et nous avons les moyens d'empêcher un vote avant la fin octobre. Nous l'utiliserons si vous ne retirez pas maintenant l'urgence. C'est aussi simple que cela.
Wij ondersteunen volledig wat mevrouw Onkelinx heeft gezegd. Men moet weten wat men wil. Men maakt afspraken of niet. De meerderheid mag doen wat ze wil en geen afspraken maken. Ik begrijp bovendien niet wat het voordeel van urgentie is. Als men beweert zich aan de afspraak te houden om de tekst tegen oktober goed te keuren, dan is die urgentie nutteloos.
Ik was aanwezig op het overleg tussen meerderheid en oppositie. Ik vond het op zichzelf een goed signaal. Ik denk ook dat we daar afspraken hebben gemaakt. We zouden vanaf september beginnen met de potpourri 1-wet. Er zijn bepaalde aspecten, onder andere in verband met de Bende Van Nijvel, die maken dat de tekst voor 24 oktober in het Belgisch Staatsblad moet verschijnen. September kan daarvoor gebruikt worden. We zullen in alle loyaliteit samenwerken. In die zin is het nuttig om de urgentie te vragen, puur en alleen om er in samenspraak met de oppositie voor te zorgen dat we er voor 24 oktober geraken. We hebben ook de afspraak gemaakt dat er geen besprekingen zullen zijn tijdens de fractiedagen. U zult zien dat er al twee weken in september volzet zijn. We zullen ze op constructieve wijze gebruiken en er samen tegen 24 oktober uitgeraken.
Monsieur le président, je comprends qu'on me comprenne mal. Ce n'est pas grave. Au nom du gouvernement, je retire la demande d'urgence.
Zo komen wij aan het einde van de urgentieverzoeken.
Stemming over amendement nr. 2 van Karin Jiroflée cs op artikel 22. (1161/7) Vote sur l'amendement n° 2 de Karin Jiroflée cs à l'article 22. (1161/7) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 2) Ja [[46]] Oui Nee 93 Non Onthoudingen 3 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg is het amendement verworpen en is artikel 22 aangenomen. En conséquence, l'amendement est rejeté et l'article 22 est adopté. Reden van onthouding? Raison d'abstention? Stemming over amendement nr. 1 van Karin Jiroflée cs tot invoeging van een artikel 22/1 (n). (1161/7) Vote sur l'amendement n° 1 de Karin Jiroflée cs tendant à insérer un article 22/1 (n). (1161/7) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 3) Ja [[46]] Oui Nee [[80]] Non Onthoudingen 14 Abstentions Totaal 140 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté.
Reden van onthouding? Raison d'abstention? Stemming over amendement nr. 3 van Karin Jiroflée cs op artikel 23. (1161/7) Vote sur l'amendement n° 3 de Karin Jiroflée cs à l'article 23. (1161/7) Mag de uitslag van de vorige stemming ook gelden voor deze stemming? Peut-on considérer que le résultat du vote précédent est valable pour celui-ci?
Bijgevolg is het amendement verworpen en is artikel 23 aangenomen. En conséquence, l'amendement est rejeté et l'article 23 est adopté. Stemming over amendement nr. 7 van Barbara Pas op artikel 28. (1161/7) Vote sur l'amendement n° 7 de Barbara Pas à l'article 28. (1161/7) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. Ja 2 Oui Nee [[140]] Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg is het amendement verworpen en is artikel 28 aangenomen. En conséquence, l'amendement est rejeté et l'article 28 est adopté. Stemming over amendement nr. 8 van Barbara Pas op artikel 81. (1161/7) Vote sur l'amendement n° 8 de Barbara Pas à l'article 81. (1161/7) Mag de uitslag van de vorige stemming ook gelden voor deze stemming? Peut-on considérer que le résultat du vote précédent est valable pour celui-ci?
Bijgevolg is het amendement verworpen en is artikel 81 aangenomen. En conséquence, l'amendement est rejeté et l'article 81 est adopté. Stemming over amendement nr. 9 van Barbara Pas tot weglating van artikel 92. (1161/7) Vote sur l'amendement n° 9 de Barbara Pas tendant à supprimer l'article 92. (1161/7) Mag de uitslag van de vorige stemming ook gelden voor deze stemming? Peut-on considérer que le résultat du vote précédent est valable pour celui-ci?
Bijgevolg is het amendement verworpen en is artikel 92 aangenomen. En conséquence, l’amendement est rejeté et l'article 92 est adopté. Stemming over amendement nr. 4 van Karin Jiroflée cs tot invoeging van een artikel 98/1 (n). (1161/7) Vote sur l'amendement n° 4 de Karin Jiroflée cs tendant à insérer un article 98/1 (n). (1161/7) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 5) Ja 24 Oui Nee 81 Non Onthoudingen 35 Abstentions Totaal 140 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Reden van onthouding? Raison d'abstention? Stemming over amendement nr. 5 van Karin Jiroflée cs tot invoeging van een artikel 98/2 (n). (1161/7) Vote sur l'amendement n° 5 de Karin Jiroflée cs tendant à insérer un article 98/2 (n). (1161/7) Mag de uitslag van de vorige stemming ook gelden voor deze stemming? Peut-on considérer que le résultat du vote précédent est valable pour celui-ci?
Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 6 van Karin Jirofléd cs tot invoeging van een artikel 98/3 (n). (1161/7) Vote sur l'amendement n° 6 de Karin Jirofléd cs tendant à insérer un article 98/3 (n). (1161/7) Mag de uitslag van de vorige stemming ook gelden voor deze stemming? Peut-on considérer que le résultat du vote précédent est valable pour celui-ci?
Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté.
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? [[Nee]] Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 6) Ja 82 Oui Nee [[11]] Non Onthoudingen 49 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg neemt de Kamer het wetsontwerp aan. Het zal aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd. (1161/8) En conséquence, la Chambre adopte le projet de loi. Il sera soumis à la sanction royale. (1161/8) Reden van onthouding? Raison d'abstention?
Stemming over amendement nr. 3 van Barbara Pas op het opschrift en het beschikkend gedeelte. (1108/5) Vote sur l'amendement n° 3 de Barbara Pas sur l'intitulé et le dispositif. (1108/5) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 7) Ja 2 Oui Nee [[140]] Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 4 van Barbara Pas op aanbeveling 10. (1108/5) Vote sur l'amendement n° 4 de Barbara Pas au point 10. (1108/5) Mag de uitslag van de vorige stemming ook gelden voor deze stemming? Peut-on considérer que le résultat du vote précédent est valable pour celui-ci?
Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 5 van Barbara Pas op aanbeveling 11. (1108/5) Vote sur l'amendement n° 5 de Barbara Pas au point 11. (1108/5) Mag de uitslag van de vorige stemming ook gelden voor deze stemming? Peut-on considérer que le résultat du vote précédent est valable pour celui-ci? (Stemming/vote 7) Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 6 van Nahima Lanjri cs. tot invoeging van een aanbeveling 13(n). (1108/5) Vote sur l'amendement n° 6 de Nahima Lanjri cs. tendant à insérer un point 13(n). (1108/5) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 8) Ja 101 Oui Nee [[40]] Non Onthoudingen 1 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg is het amendement aangenomen. En conséquence, l'amendement est adopté.
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring?
Monsieur le président, notre vote sera différent de celui que nous avions exprimé en commission des Affaires sociales. En effet, nous nous y étions abstenus parce que les principes généraux et généreux du texte de la majorité n'engageaient pas à grand-chose relativement à cette question essentielle qu'est la discrimination des personnes d'origine étrangère sur le marché de l'emploi. En commission, nous avions déposé des amendements. L'un d'eux visait à engager la majorité à déposer dans les six mois des textes législatifs organisant des tests de situation, les mystery calls. Cet amendement avait été rejeté par la majorité. J'ai eu le plaisir de voir débouler hier, lors des débats en séance plénière, un amendement de la majorité visant à un engagement du gouvernement. Certes, il est beaucoup moins précis que celui que nous avions déposé, mais nous avons décidé de laisser à la majorité le bénéfice du doute. Nous avons donc voté cet amendement, bien qu'il soit très vague, voici quelques secondes. Nous approuverons cette proposition de résolution dans son intégralité. Vous pouvez compter sur notre soutien et sur notre attention à ce que cet engagement soit suivi d'effets dans le chef de la majorité et du ministre de l'Emploi. Nous attendons en effet dans les six mois cette législation sur les tests de situation.
Mijnheer de voorzitter, collega’s, wij hebben hierover gisteren lang gedebatteerd. Het thema is zeer belangrijk voor onze samenleving. Wij hebben ter zake ook verschillende hoorzittingen gehouden. Ik wil namens de meerderheid Groen en Ecolo bedanken voor de constructieve medewerking aan deze resolutie.
Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 9) Ja 93 Oui Nee [[38]] Non Onthoudingen 11 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg neemt de Kamer het geamendeerde voorstel van resolutie aan. Het zal ter kennis van de regering worden gebracht. (1108/6) En conséquence, la Chambre adopte la proposition de résolution amendée. Il en sera donné connaissance au gouvernement. (1108/6) Reden van onthouding? Raison d'abstention?
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? [[Nee]] Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 10) Ja 142 Oui Nee 0 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg neemt de Kamer het wetsvoorstel aan. Het zal als ontwerp aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd. (780/5) En conséquence, la Chambre adopte la proposition de loi. Elle sera soumise en tant que projet à la sanction royale. (780/5)
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? [[Nee]] Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 11) Ja 142 Oui Nee 0 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg neemt de Kamer het wetsvoorstel aan. Het zal als ontwerp aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd. (793/6) En conséquence, la Chambre adopte la proposition de loi. Elle sera soumise en tant que projet à la sanction royale. (793/6)
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? [[Nee]] Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 12) Ja 141 Oui Nee 0 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 141 Total Bijgevolg neemt de Kamer het wetsvoorstel aan. Het zal als ontwerp aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd. (456/5) En conséquence, la Chambre adopte la proposition de loi. Elle sera soumise en tant que projet à la sanction royale. (456/5)
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? [[Nee]] Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 13) Ja [[140]] Oui Nee 0 Non Onthoudingen 2 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg neemt de Kamer het voorstel van resolutie aan. Het zal ter kennis van de regering worden gebracht. (650/6) En conséquence, la Chambre adopte la proposition de résolution. Il en sera donné connaissance au gouvernement. (650/6) Reden van onthouding? Raison d'abstention?
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? [[Nee]] Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. Ja 142 Oui Nee 0 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 142 Total Bijgevolg neemt de Kamer het voorstel van resolutie aan. Het zal ter kennis van de regering worden gebracht. (1011/10) En conséquence, la Chambre adopte la proposition de résolution. Il en sera donné connaissance au gouvernement. (1011/10)
Wij moeten overgaan tot de goedkeuring van de agenda voor de vergaderingen van de week van 6 juli 2015. Nous devons procéder à l’approbation de l’ordre du jour des séances de la semaine du 6 juillet 2015. Geen bezwaar? [[Nee]] De agenda is goedgekeurd. Pas d’observation? [[Non]] L’ordre du jour est approuvé. La séance est levée. Prochaine séance le mercredi 8 juillet 2015 à 14.15 heures. De vergadering wordt gesloten. Volgende vergadering woensdag 8 juli 2015 om 14.15 uur.