Mijnheer de voorzitter, bedankt voor uw stiptheid. Ik moet naar een volgende commissie voor een aantal vragen, dus ik apprecieer het dat we op tijd kunnen beginnen. Ik zal de minister na tien uur ook nog enkele vragen stellen in de commissie voor de Landsverdediging. Mijnheer de minister, de Copernicushervorming dateert al van enige tijd geleden. Toen werd artikel 43ter in de taalwet in bestuurszaken ingevoegd. Paragraaf zeven van dat artikel voorziet er onder meer in dat managers op straffe van beëindiging van hun mandaat uiterlijk zes maanden na hun aanstelling hun functionele tweetaligheid moeten bewijzen. De maatregel werd intussen meer dan twaalf jaar geleden ingevoerd, maar is nog steeds niet ten uitvoer gebracht. Wij waren toen ongelukkig, omdat de verplichting werd beperkt tot functionele tweetaligheid. Wij zijn nog altijd van oordeel dat op dergelijk niveau een grondige kennis van de tweede taal een absolute vereiste is. Die mening wordt ook gedeeld door de Vaste Commissie voor Taaltoezicht, die destijds stelde dat functionele tweetaligheid eigenlijk een stap terug is en absoluut niet volstaat om die functies naar behoren te kunnen uitoefenen. Zelfs die afgezwakte functionele tweetaligheid blijkt in dit land al problematisch te zijn: paragraaf zeven is nog altijd niet in werking getreden. De wetgever heeft destijds bepaald dat dit moet gebeuren bij koninklijk besluit, vastgelegd na overleg in de Ministerraad. Daar knelt het schoentje: dat is nu, na meer dan twaalf jaar, nog altijd niet gebeurd. Omdat er daardoor een juridisch vacuüm dreigde te ontstaan, heeft de Koning op 16 mei 2003 een koninklijk besluit uitgevaardigd om de oude regeling te verlengen. De tijdelijke maatregel zou lopen tot einde 2004, de tijd die nodig werd geacht om een echt KB uit te vaardigen dat concrete invulling kon geven aan de functionele taalkennis. Die tijd werd ook nodig geacht om alle FOD’s de tijd te gunnen om zelf een koninklijk besluit op te stellen om de functies aan te duiden die de eenheid van rechtsspraak verzekeren. Een ontwerp van koninklijk besluit was in mei 2003 klaar en werd aan de Vaste Commissie voor Taaltoezicht verzonden voor advies. Wij moeten vaststellen dat tot vandaag dat algemene koninklijk besluit niet werd uitgevaardigd. De overgangsmaatregel werd ondertussen al tien keer verlengd. De recentste verlenging dateert van 26 mei 2011 en loopt tot 31 december 2011. Daarna werden geen verlengingen meer uitgevaardigd, maar het probleem is nog altijd niet opgelost. Ik zal niet zeggen dat er geen pogingen werden ondernomen. Er zijn verschillende tussentijdse pogingen geweest om het probleem op te lossen. In 2008 en 2009 was er sprake van een interkabinettenwerkgroep. De toenmalige minister wenste paragraaf zeven van artikel 43ter heel snel in werking te doen treden. Hij stelde letterlijk: “Ik wens de fameuze paragraaf zeven van artikel 43ter van de taalwetten in werking te laten treden om minstens twee redenen. Ten eerste, ben ik ervan overtuigd dat de managers rechtstreeks moeten kunnen communiceren met hun medewerkers in de taal van die medewerkers en, ten tweede, ga ik ervan uit dat een wet die aangenomen is door de vertegenwoordigers van het volk, dient te worden uitgevoerd”. Ondertussen is dat ook al zeven jaar geleden en is dat allemaal op niets uitgedraaid. In de vorige regering erfde staatssecretaris Bogaert het dossier. Ook hij maakte zich sterk dat er eindelijk een einde zou worden gemaakt aan de overgangssituatie. Hij heeft daartoe pogingen ondernomen en heeft alleszins geweigerd om het koninklijk besluit van 16 mei 2003, dat de tijdelijke maatregel verlengde, nog langer te verlengen. Uiteindelijk heeft hij ook de duimen moeten leggen, want het probleem raakte ook onder hem niet opgelost. Mijn toenmalige collega Annick Ponthier heeft hem daarover heel geregeld aan de tand gevoeld. Het was duidelijk dat een oplossing van het dossier in de vorige regering werd gekoppeld aan andere dossiers, waaronder taalexamens voor lokale besturen in Brussel. Dat is heel onrustwekkend. Ook al sleept de kwestie al twaalf jaar aan, ze blijft een heel ernstige aangelegenheid. Artikel 108 van de Grondwet stelt dat de Koning de verordeningen maakt en de besluiten neemt, die voor de uitvoering van de wetten nodig zijn, zonder ooit zelf die wetten te mogen schorsen of vrijstelling van een uitvoering te mogen verlenen. Dat is nochtans precies wat de opeenvolgende regeringen nu al twaalf jaar doen door te weigeren de noodzakelijke maatregelen te nemen, opdat paragraaf zeven van artikel 43ter van kracht zou kunnen worden. Mijnheer de minister, ik heb dan ook een hele reeks concrete vragen voor u, nu u het dossier hebt geërfd. Ten eerste, hoeveel ambtenaren vallen momenteel onder de bepalingen van artikel 43ter, § 7, van de taalwet in bestuurszaken, als dat het artikel in werking zou zijn getreden? Hoeveel Nederlandstalige en hoeveel Franstalige ambtenaren betreft het? Hoeveel Nederlandstalige en Franstalige ambtenaren die onder het artikel vallen, beschikken over een bewijs van aangepaste kennis van de tweede taal, dat aan de bepalingen van § 7 van artikel 43ter kan voldoen? Ten tweede, hoeveel tweetalige adjuncten zijn inmiddels aangesteld conform de overgangsbepalingen, die door het koninklijk besluit van 16 mei 2003 in het leven zijn geroepen? Ten derde, zijn de tweetalige adjuncten nog als adjunct in functie, gelet op het feit dat het koninklijk besluit van 16 mei 2003 niet meer werd verlengd en dus ook niet meer geldig is? Bestaat nu dan geen juridisch vacuüm? Kunnen de eenheid van de rechtspraak en de evaluatie van de ambtenaren in die omstandigheden nog worden verzekerd? Ten vierde, zijn na 21 december 2011, toen de verlengde voorlopige maatregelen ten einde liepen, nog managers benoemd? Hoeveel zijn er benoemd? Hoe zat het met hun taalkennis? Ten vijfde, hoe staat u tegenover de functionele tweetaligheid, gelet op de kritiek van de Vaste Commissie voor Taaltoezicht en ook van uw partijgenoten in het verleden, namelijk dat een functionele tweetaligheid eigenlijk onvoldoende is? Ten zesde, deelt u de analyse van uw collega-minister in de Vlaamse regering en partijgenoot Ben Weyts, die zich tijdens de vorige legislatuur in de Kamer de problematiek in kwestie aantrok? Tijdens de commissie van 7 februari 2012 stelde hij dat de functionele tweetaligheid al van toepassing is, doordat in de wet zelf op het uitblijven van een koninklijk besluit wordt geanticipeerd, door te bepalen dat, wanneer geen besluit wordt uitgevaardigd, het taalkennisniveau per definitie het begrip “functionele taalkennis” vastlegt. Wordt dus teruggevallen op het taalkennisniveau voor rang 13 en hoger? Zo ja, wordt dat toegepast? Ten zevende, hoe staat u tegenover een benoemingsstop van managers, zolang die bepaling nog niet in werking getreden is? Dat is een terechte opmerking die uw partijgenoot Ben Weyts nog bepleitte in dezelfde commissievergadering in 2012. Ten achtste, welke maatregelen zal de regering nemen, en u als bevoegd minister in het bijzonder, om effectief werk te maken van die functionele tweetaligheid? Wordt het dossier door de regering op zichzelf beschouwd of zal het dossier, zoals in de vorige regering, gekoppeld worden aan andere dossiers? Als dat het geval is, over welke andere dossiers gaat het dan? Graag had ik daarvoor een motivatie gekregen. Ten negende, wanneer mogen we het koninklijk besluit nu eindelijk na 12 jaar verwachten? Wanneer wordt paragraaf zeven van artikel 43ter van de taalwetgeving eindelijk door de regering in werking gezet? Ik ben zeer benieuwd naar uw antwoord.
Bedankt voor uw vragen. Het is in ieder geval fijn dat u er de nadruk op legt dat de lange geschiedenis die hieraan voorafgaat, buiten mijn verantwoordelijkheid valt. Ik ben pas sinds ik minister ben, bevoegd voor de kwestie. In de federale en de programmatorische overheidsdiensten zijn er momenteel 75 Nederlandstalige en 58 Franstalige mandaathouders aan de slag. 37 % van de Nederlandstalige mandaathouders en 26 % van de Franstalige mandaathouders beschikken over een bewijs van talenkennis, conform artikel 7 niveau A of artikel 12. Op het moment vallen de benoemingen van de mandaathouders onder de wervingsstop, zoals beslist op de Ministerraad van 19 december 2014. Wat de benoeming van mandaathouders na 2011 betreft, kan ik u meedelen dat er in totaal 74 mandaathouders werden benoemd, 41 Nederlandstalige en 33 Franstalige, waarvan respectievelijk 39 % en 27 % over een bewijs van talenkennis conform artikel 7 niveau A of artikel 12 beschikt. Uw bezorgdheid over de evaluatie van de ambtenaren is onterecht. Ik kan u bevestigen dat die moet gebeuren in de taal van de geëvalueerde. Als de evaluator niet dezelfde taalrol heeft noch beschikt over de nodige taalbewijzen, mag hij of zij nooit alleen gesprekken voeren in het kader van een evaluatie. De evaluator moet zich dan tijdens die gesprekken laten bijstaan door een wettelijk tweetalige, die dus houder is van een taalbewijs artikel 7, niveau A of artikel 12. De wettelijk tweetalige moet erover waken dat de evaluator en de geëvalueerde elkaar goed begrijpen tijdens het evaluatiegesprek en dat het verslag weerspiegelt wat afgesproken werd. Met betrekking tot de in 2003 genomen overgangsmaatregel betreffende de aanstelling van tweetalige adjuncten kan ik u meedelen dat het koninklijk besluit sinds 31 december 2011 niet meer werd verlengd. Hierover worden geen gegevens meer bijgehouden. Zo verviel de wettelijke basis voor de uitbetaling van de jaarlijkse vergoeding aan de tweetalige adjuncten. De huidige situatie is en blijft artificieel. Uw twee laatste vragen hebben betrekking op de timing, mevrouw Pas. Ik kan u vertellen dat het regeerakkoord mij een mandaat geeft om de functionele tweetaligheid voor de mandaathouders tijdens deze legislatuur in te voeren. Ik vind dat belangrijk: die functionele tweetaligheid moet en zal worden gerealiseerd. De functionele tweetaligheid is voor mij een vanzelfsprekendheid. Met het oog op de efficiëntie moeten ze rechtstreeks en begrijpelijk kunnen communiceren met alle medewerkers. Ze moeten hen ook fatsoenlijk kunnen evalueren. Ik zal het regeerakkoord en de bepalingen daaromtrent dan ook loyaal uitvoeren. Ik bevestig dat er geen koppeling naar eventuele andere dossiers is.
In november, een maand nadat ik mijn interpellatie had ingediend, las ik in een interview in De Standaard dat u inderdaad op zoek bent naar een elegante oplossing voor het probleem. U maakte zich sterk dat de enige Franstaligen in de regering de tweetaligheid aan de top ook als een evidentie beschouwen. Het stelt mij deels gerust dat het dossier niet wordt gekoppeld aan andere dossiers. Het zou er nog aan mankeren. De wetten moeten worden uitgevoerd. Alle voorbereidingen zijn daartoe al genomen door voorgangers die ook van goede wil waren en de wetgeving wilden aanpassen. Het koninklijk besluit ligt klaar. Uw timing is deze legislatuur. Daarin kunt u heel wat ambitieuzer zijn, aangezien alle voorbereidingen genomen zijn, alle internetkabinetgroepen, alle adviezen zijn kant en klaar. Ik zal geregeld naar een stand van zaken vragen. Met een motie van aanbeveling zal ik zelf tot enige spoed aanmanen om u te steunen in uw vraag aan de regering. In het verleden stelden wij vast dat uw collega’s met dezelfde bevoegdheid heel veel tegenkanting kregen en het ondanks alle goede wil niet voor elkaar kregen. Ik dien dus een motie van aanbeveling in ter ondersteuning van u, zodat u het KB betreffende de functionele tweetaligheid zo spoedig mogelijk erdoor krijgt in uw regering.
Tot besluit van deze bespreking werden volgende moties ingediend. En conclusion de cette discussion les motions suivantes ont été déposées. Een motie van aanbeveling werd ingediend door mevrouw Barbara Pas en luidt als volgt: “De Kamer, gehoord de interpellatie van mevrouw Barbara Pas en het antwoord van de minister van Defensie, belast met Ambtenarenzaken, - gelet op artikel 43ter, § 7, van de wetten op het gebruik van de talen in bestuurszaken, gecoördineerd op 18 juli 1966, betreffende de kennis van de tweede taal voor ambtenaren die andere ambtenaren dienen te evalueren, voor ambtenaren die de eenheid in de rechtspraak dienen te verzekeren en betreffende de taalkennis van managers; - gelet op de wet van 12 juni 2002 tot wijziging van de wetten op het gebruik van de talen in bestuurszaken, gecoördineerd op 18 juli 1966, meer bepaald artikel 8 van deze wet dat stelt dat artikel 43ter, § 7, van deze gecoördineerde wetten in werking treedt op de datum bepaald bij koninklijk besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad; - overwegende dat er een juridisch vacuüm dreigde ontstaan bij gebrek aan het in werking treden van artikel 43ter, § 7, van de taalwet in bestuurszaken ingevolge het uitblijven van een koninklijk besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad; - gelet op het koninklijk besluit van 16 mei 2003 betreffende de aanwijzing van tweetalig adjuncten bij wijze van overgangsmaatregel in de centrale diensten van de federale overheidsdiensten; - overwegende dat dit koninklijk besluit voorzag in een in de tijd beperkte overgangsregeling in afwachting van de inwerkingtreding van artikel 43ter, § 7; - gelet op de koninklijke besluiten van 1 februari 2005, 15 december 2005, 25 februari 2007, 7 juni 2007, 7 oktober 2007, 4 maart 2008, 28 augustus 2008, 23 januari 2009, 1 oktober 2009, 17 september 2010 en 26 mei 2011 houdende wijziging van het koninklijk besluit van 16 mei 2003 betreffende de aanwijzing van tweetalig adjuncten bij wijze van overgangsmaatregel in de centrale diensten van de federale overheidsdiensten; - overwegende dat hiermee deze overgangsmaatregel tot elf maal toe werd verlengd; - overwegende dat sindsdien geen verlenging van deze overgangsmaatregel meer werd uitgevaardigd; - overwegende dat hiermee opnieuw een juridisch vacuüm dreigt te ontstaan; - overwegende dat het uitwerken van een oplossing in dit dossier in de vorige regering gekoppeld werd aan het versoepelen van de taalwetgeving in Brussel, maar dat dit voor de Vlamingen onaanvaardbaar is en er absoluut geen communautaire prijs moet worden betaald voor de toepassing van de wet; - gelet op artikel 108 van de Grondwet dat stelt dat de Koning de verordeningen maakt en de besluiten neemt die voor de uitvoering van de wetten nodig zijn, zonder ooit de wetten zelf te mogen schorsen of vrijstelling van hun uitvoering te mogen geven; - overwegende dat het uitblijven van een koninklijk besluit, vastgesteld na overleg in de Ministerraad, om het voormelde artikel 43ter, § 7, in werking te doen treden, feitelijk neerkomt op het schorsen van een democratisch gestemde wetsbepaling, vraagt de regering - geen topambtenaren of managers aan te stellen zolang artikel 43ter, § 7, van de taalwet in bestuurszaken niet van kracht is; - over dit dossier geen nieuwe onderhandelingen te voeren en het al zeker niet te koppelen aan de versoepeling van de taalwet in Brussel of aan enig ander communautair gevoelig dossier; - binnen de maand het koninklijk besluit, bedoeld in artikel 8 van de wet van 12 juni 2002, uit te vaardigen." Une motion de recommandation a été déposée par Mme Barbara Pas et est libellée comme suit: “La Chambre, ayant entendu l’interpellation de Mme Barbara Pas et la réponse du ministre de la Défense, chargé de la Fonction publique, - vu l'article 43ter, § 7, des lois sur l'emploi des langues en matière administrative, coordonnées le 18 juillet 1966, en ce qui concerne la connaissance de la seconde langue pour les fonctionnaires chargés d'évaluer d'autres fonctionnaires et pour les fonctionnaires chargés de garantir le maintien de l'unité de jurisprudence ainsi que les connaissances linguistiques des managers; - vu la loi du 12 juin 2002 modifiant les lois sur l'emploi des langues en matière administrative, coordonnées le 18 juillet 1966, et en particulier l'article 8 de cette loi, qui dispose que l'article 43ter, § 7, de ces lois coordonnées entre en vigueur à la date fixée par arrêté royal délibéré en Conseil des ministres; - considérant qu'un vide juridique risque d'apparaître étant donné que l'article 43ter, § 7, des lois sur l'emploi des langues en matière administrative n'est pas entré en vigueur en raison de l'absence d'un arrêté royal délibéré en Conseil des ministres; - vu l'arrêté royal du 16 mai 2003 portant la désignation d'adjoints bilingues à titre de mesure transitoire dans les services centraux des services publics fédéraux; - considérant que cet arrêté royal prévoyait un régime transitoire limité dans le temps dans l'attente de l'entrée en vigueur de l'article 43ter, § 7; - vu les arrêtés royaux du 1er février 2005, du 15 décembre 2005, du 25 février 2007, du 7 juin 2007, du 7 octobre 2007, du 4 mars 2008, du 28 août 2008, du 23 janvier 2009, du 1er octobre 2009, du 17 septembre 2010 et du 26 mai 2011 portant modification de l'arrêté royal du 16 mai 2003 portant la désignation d'adjoints bilingues à titre de mesure transitoire dans les services centraux des services publics fédéraux; - considérant que cette mesure transitoire a ainsi été prorogée à onze reprises; - considérant que depuis lors, plus aucune prorogation de cette mesure transitoire n'a été promulguée; - considérant qu'un nouveau vide juridique risque ainsi d'apparaître; - considérant que l'élaboration d'une solution dans ce dossier a été conditionnée par le précédent gouvernement à un assouplissement de la législation linguistique à Bruxelles, mais qu'une telle solution est inacceptable pour les Flamands et que l'application de la loi ne doit en aucun cas être monnayée sur le plan communautaire; - vu l'article 108 de la Constitution qui dispose que le Roi fait les règlements et arrêtés nécessaires pour l’exécution des lois, sans pouvoir jamais ni suspendre les lois elles-mêmes, ni dispenser de leur exécution; - considérant que l'absence d'un arrêté royal délibéré en Conseil des ministres visant à faire entrer en vigueur l'article 43ter, § 7, évoqué plus haut revient dans les faits à suspendre une disposition, votée démocratiquement, de la loi, demande au gouvernement - de ne pas désigner de hauts fonctionnaires ni de managers tant que l'article 43ter, § 7, des lois sur l'emploi des langues en matière administrative ne sera pas entré en vigueur; - de ne plus s'engager dans de nouvelles négociations concernant ce dossier et en tout état de cause, de ne plus le conditionner à un assouplissement de la législation linguistique à Bruxelles ou à un autre dossier sensible sur le plan communautaire, quel qu'il soit; - de promulguer dans un délai d'un mois l'arrêté royal visé à l'article 8 de la loi du 12 juin 2002." Een eenvoudige motie werd ingediend door de heer Koen Metsu. Une motion pure et simple a été déposée par M. Koen Metsu. Over de moties zal later worden gestem d. De bespreking is gesloten. Le vote sur les motions aura lieu ultérieurement. La discussion est close.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, in 2012 werd door uw voorganger een belangrijke stap gezet om te evolueren naar een waarheidsgetrouwe afspiegeling van de maatschappij wat betreft de participatie van vrouwen bij de overheid en ons politiek bestel. Hij stelde op dat moment vast dat 16 % van de managers bij de federale overheid vrouw waren, terwijl er op een bepaald moment 25 % vrouwen waren geslaagd maar slechts 15 % benoemd. Dat deed hem besluiten dat er bij de federale overheid sprake was van een glazen plafond. Wij zien in het federaal Parlement een enorme vooruitgang – 40 % vrouwen. Ook in het regeerakkoord staat dat de federale regering zich ertoe verbindt tot doorgedreven inspanningen op dit domein. Wij vragen ook aan beursgenoteerde bedrijven om zich te engageren tot vastgelegde quota. Wij hebben onlangs ook kunnen vaststellen in een mediatiek bericht in De Standaard dat men op dat vlak goed bezig is. Uit een onderzoek blijkt immers dat beursgenoteerde bedrijven evolueren naar meer vrouwen in de raad van bestuur. Ook uw voorganger heeft bij de 15 topbenoemingen die hij heeft gedaan zes vrouwen aangesteld. Ondanks deze positieve elementen moeten wij toch ook vast te stellen dat er op de kabinetten een glazen plafond hangt, want van de toenmalige kabinetschefs waren er slechts twee vrouwen en deze werden dan nog aangesteld door vrouwelijke ministers. Onlangs heeft de commissaris van de Europese Commissie, bevoegd voor ambtenarenzaken, gesteld dat zij wil evolueren naar 40 % vrouwen aan de top van de Europese Commissie. Er is dus duidelijk sprake van een trend in onze samenleving. Dit vormt ook de aanleiding voor mijn vraag. De evolutie die wij vaststellen, is dubbel: enerzijds stappen voorwaarts, anderzijds nog heel wat aandachtspunten. Ten eerste, welke evolutie verwacht de minister inzake de invulling van topfuncties bij de overheid door vrouwen? Ten tweede, welke maatregelen mogen wij ter zake verwachten om het door u uitgesproken engagement, zowel in uw beleidsverklaring als in het regeerakkoord, daadwerkelijk na te komen? Ten derde, binnen welk tijdsbestek mag dit Parlement uw eerste stappen waarnemen om dit engagement vorm te geven?
Mevrouw Van Hoof, het KB van 2 juni 2012 tot wijziging van het KB van 2 oktober 1937 houdende het statuut van het rijkspersoneel voert een quotum in. Zowel voor de mandaatfuncties – N en N-1 – als voor het middenkader – A3, A4 en A5 – mag niet meer dan twee derden van de hiërarchie van hetzelfde geslacht zijn. Zowel het regeerakkoord als mijn beleidsnota geven aan dat het quotum wordt behouden en gerealiseerd. Met betrekking tot de evolutie van de invulling van topfuncties kan ik u het volgende meedelen. Sinds juni 2012 zijn er 36 benoemingen gebeurd in mandaatfuncties, waarvan 15 vrouwen, hetzij 42 %. Dat brengt het totale aantal vrouwelijke mandaathouders op 24 %, terwijl het in 2007 maar 16 % bedroeg. In het middenkader – de graden A3, A4 en A5 – bedraagt het totaal aantal vrouwen 32 %, terwijl het in 2007 maar 23 % bedroeg. Op basis van de globale cijfers kan ik dus stellen dat voor het middenkader de doelstelling zo goed als gerealiseerd is. Voor de topfuncties is er een evolutie in de richting van de doelstelling. Voorts wordt in het kader van de rekrutering en selectie een aantal maatregelen genomen. Zo is er bijvoorbeeld Top Skills, een project om meer vrouwen aan te moedigen om te solliciteren voor managementfuncties. Er is ook een aangepast standaard-cv voor managementfuncties waarbij het valoriseren van deeltijdse ervaring wordt gelijkgesteld met voltijdse ervaring. Gelet op de evolutie van de voorbije jaren en de genomen initiatieven, verwacht ik dat de huidige trend zich doorzet zodat de vooropgestelde doelstelling effectief wordt gehaald. Mocht u evenwel aanbevelingen hebben, dan wil ik die graag vernemen.
Mijnheer de minister, ik dank u voor het duidelijk antwoord en de bevestiging van het engagement uit het KB. Wij stellen inderdaad vast dat wij vandaag al 24 % hebben bereikt in plaats van 16 % in het verleden. In het middenkader is zelfs al de betrachte een derde bereikt. Aanbevelingen ter zake bestaan vooral in de Scandinavische landen waar vrouwen heel bewust worden begeleid naar topbenoemingen. Zij worden op voorhand gerekruteerd en duidelijk gemaakt dat het hun kans is om daarvoor in aanmerking te komen. De begeleiding is zeer bewust in de Scandinavische landen, zij staan al veel verder dan wij. Ik vind het echter goed dat u het project Top Skills heeft, waarin die begeleiding waarschijnlijk ook al voor een deel is opgenomen. U moet dat zeker heel bewust doen. Het is wel jammer dat zij die uiteindelijk het voorbeeld moeten geven, namelijk de kabinetten, er niet in slagen. Een aanbeveling ter zake kan zijn om daar ook aan te werken. Een Europees commissaris – ik kan niet op haar naam komen – van een Oost-Europees land heeft ook verklaard dat zij wil evolueren naar 40 %. U kunt misschien bekijken hoe zij de zaken aanpakt.