Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη νομοθετικής εργασίας, θα ήθελα να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών: «Κύρωση της Σύμβασης Παραχώρησης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της εταιρείας "ΓΑΙΑΟΣΕ Α.Ε. ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ", της εταιρείας "ΘΡΙΑΣΙΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", της εταιρείας "ΕΤΒΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και της εταιρείας "ΓΚΟΛΝΤΑΙΡ ΚΑΡΓΚΟ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ LOGISTICS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", για την "ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΠΕΔΙΟΥ" και άλλες διατάξεις.». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 22 Οκτωβρίου 2018 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Το Σώμα συμφωνεί;
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ευσταθία Γεωργοπούλου - Σαλτάρη για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού με τίτλο: «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις» στην Ολομέλεια της Βουλής, ύστερα από τέσσερις πλούσιες σε ανταλλαγή απόψεων συνεδριάσεις της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, όπου είχαμε και τη δυνατότητα να ακούσουμε και την άποψη των εξωκοινοβουλευτικών φορέων. Επίσης, οι κύριοι Υπουργοί Εσωτερικών και Παιδείας κατέθεσαν δύο τροπολογίες, οι οποίες έχουν τεχνικό χαρακτήρα και επείγουσα προτεραιότητα και αποτελούν πλέον τα άρθρα 18 και 19 του σχεδίου νόμου. Δύο ακόμα υπουργικές τροπολογίες κατατέθηκαν χθες, οι οποίες θα αναπτυχθούν από τους Υπουργούς στη συνέχεια. Η μία αφορά το πολυσυζητημένο θέμα του γηπέδου του ΠΑΟΚ και η άλλη μία παράταση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος σχετικά με την ανάρτηση των δασικών χαρτών. Η ιδέα της συνεργασίας των δύο μεγάλων μουσειακών φορέων εικαστικών τεχνών της Θεσσαλονίκης, του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, το οποίο είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου του δημοσίου, και του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, που έχει τη μορφή του κοινωφελούς ιδρύματος, έχει ξεκινήσει ήδη να συζητείται από τη δεκαετία του 2000. Τότε συνάφθηκαν και οι πρώτες συμφωνίες συνεργασίας. Ο στόχος τους για ένα μόνιμο μοντέλο συνεργασίας σκόνταφτε πάντα όλα αυτά τα χρόνια σε νομικά εμπόδια σχετιζόμενα με τις επιταγές του Συντάγματος για τα κοινωφελή ιδρύματα, που δεν επέτρεπαν οποιοδήποτε σχέδιο συγχώνευσης των δύο φορέων, δηλαδή κατάργηση του Μακεδονικού Μουσείου και απορρόφησή του από το Κρατικό Μουσείο, ενώ προέκυπταν ζητήματα απαλλοτρίωσης ιδιωτικής περιουσίας από το κράτος και αποζημιώσεων. Γι' αυτόν τον λόγο δεν μπόρεσε να προχωρήσει το σχέδιο συνεργασίας μέσω συγχώνευσης. Στα μέσα, όμως, του 2015 με την αλλαγή ηγεσίας στη διοίκηση του Κρατικού Μουσείου, μπήκε στο τραπέζι των συζητήσεων ένα διαφορετικό μοντέλο συνεργασίας, αυτό της συνένωσης των φορέων, χωρίς αυτοί να χάνουν την αυτόνομη υπόστασή τους και χωρίς να καταργείται το κοινωφελές ίδρυμα του Μακεδονικού. Η συνένωση αυτή αφορά την κοινή υπαγωγή των λειτουργιών των φορέων σε ένα νέο δημόσιο οργανισμό με μία υβριδική - θα λέγαμε - λειτουργία. Δηλαδή, ο οργανισμός θα λειτουργεί ως πλατφόρμα μουσειακών δομών, υποστηρίζοντάς τες διοικητικά και οικονομικά, με ενιαία διαχείριση εσόδων - δαπανών και με ενιαίο μηχανισμό διοίκησης ως ομπρέλα, κάτω από την οποία οι επιμέρους δομές θα συνεχίσουν να αναπτύσσουν αυτόνομα τις καλλιτεχνικές τους δραστηριότητες, με σεβασμό στην ιστορία τους και με ένα κοινά αποδεκτό πλαίσιο βιωσιμότητας και καλλιτεχνικής δραστηριοποίησης για την επίτευξη κοινών στρατηγικών πολιτιστικών στόχων. Ένα μοντέλο που θα μπορούσε κανείς να συνοψίσει στη φράση «οργανισμός για όλους και όλοι για τον οργανισμό», ένα μοντέλο παράδειγμα συνένωσης φορέων, καινοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Ο οργανισμός αυτός ιδρύεται με το παρόν σχέδιο νόμου ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου του δημοσίου και φέρει τον διακριτικό τίτλο MOMus, ενώ η μορφή της πλατφόρμας μουσείων είναι ένα επιτυχημένο παράδειγμα σε χώρες, όπως η Αγγλία και η Ιταλία. Για να φτάσουμε σήμερα εδώ, τα τρία προηγούμενα χρόνια υπήρξε μια λεπτομερής και εξαντλητική δουλειά ανάμεσα στους φορείς, αλλά και με το Υπουργείο Πολιτισμού. Πριν από ενάμιση χρόνο, τον Απρίλιο του 2017 η προσπάθεια αυτή κατέληξε σε συμφωνία μεταξύ Κρατικού και Μακεδονικού Μουσείου με την υπογραφή σύμβασης για την ίδρυση του MΟMus. Βάσει αυτής της σύμβασης παραχωρούνταν στον Μητροπολιτικό Οργανισμό για τριάντα χρόνια από το Μακεδονικό τα δικαιώματα χρήσης κινητών και ακινήτων του, ήτοι συλλογών τέχνης, εγκαταστάσεων κ.λπ.. Τον Σεπτέμβριο του 2017 υπογράφηκε και η δεύτερη σύμβαση παραχώρησης για είκοσι χρόνια των δικαιωμάτων χρήσης κινητών και ακινήτων στο MOMus από το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά της Αθήνας, ένα επίσης κοινωφελές ίδρυμα το οποίο λειτουργούσε ήδη ως παράρτημα του Μακεδονικού. Τις παραπάνω συμβάσεις καλούμαστε μάλιστα να κυρώσουμε σήμερα στα άρθρα 15 και 16. Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό από όλους ότι οι συζητήσεις μεταξύ των μουσειακών φορέων, όσον αφορά τους όρους και την κάθε λεπτομέρεια της συνένωσής τους, δεν ήταν εύκολες. Σε αυτές έπρεπε - και ορθώς - να τηρηθούν λεπτές νομικές, κοινωνικές, ιστορικές και οικονομικές ισορροπίες και μάλιστα ενός δημόσιου εποπτευόμενου φορέα και κοινωφελών ιδρυμάτων. Η επιτυχής κατάληξη αυτών των διαβουλεύσεων πρέπει να αποτελεί παράδειγμα συνεργασίας το οποίο εμείς, το πολιτικό σύστημα, πρέπει να επικροτούμε και να επιβραβεύουμε, σεβόμενοι διαδικασίες αυτορρύθμισης στον βαθμό που αυτές γίνονται εντός του δημοκρατικού και συνταγματικού πλαισίου και προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος.
Κυρία συνάδελφε, με συγχωρείτε που σας διακόπτω, αλλά θα ήθελα να κάνω μια ανακοίνωση προς το Σώμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπήρξε κάποιο τεχνικό πρόβλημα και όσοι συνάδελφοι έχουν περάσει την κάρτα τους για να εγγραφούν ως ομιλητές πρέπει να την ξαναπεράσουν, γιατί μέχρι τώρα δεν λειτουργούσε το μηχάνημα. Σας ευχαριστώ. Κυρία συνάδελφε, συνεχίστε την ομιλία σας και με συγχωρείτε για τη διακοπή.
Το Υπουργείο άφησε την πρωτοβουλία στους φορείς για να συμφωνήσουν τις λεπτομέρειες της συνένωσής τους, η οποία υπεισέρχεται και σε θέματα όπως η σύνθεση του ενιαίου διοικητικού συμβουλίου του MOMus, οι αρμοδιότητες οργάνων, τα προσόντα και οι διαδικασίες πλήρωσης θέσεων και άλλα. Το σημαντικότερο είναι ότι το Υπουργείο εγγυάται την βιωσιμότητα όλων των φορέων εντός του MOMus με τη διατήρηση του ύψους της συνολικής κρατικής επιχορήγησης που λαμβάνουν σήμερα αθροιστικά η οποία θα υπερκαλύπτει οπωσδήποτε τις πάγιες και λειτουργικές ανάγκες τους. Με άλλα λόγια, εγγυάται τη διατήρηση του υπάρχοντος επιπέδου των εικαστικών τεχνών της Θεσσαλονίκης, θεσμοθετώντας ταυτόχρονα αναπτυξιακούς όρους με πρώτο αυτόν της επαναλειτουργίας του Μουσείου Άλεξ Μυλωνά στο καταπληκτικό κτήριο που διαθέτει στην Πλατεία Ασωμάτων στην Αθήνα. Κάνω εδώ μια απαραίτητη παρένθεση για να αντιληφθούν όλοι οι συνάδελφοι, αλλά και οι πολίτες που μας παρακολουθούν το μέγεθος και τη σημασία των μουσειακών φορέων που συναποτελούν το MOMus. Το Κρατικό Μουσείο που στεγάζεται στη Μονή Λαζαριστών έχει την τύχη να έχει στην κατοχή του μια από τις σημαντικότερες παγκοσμίου φήμης συλλογές μοντέρνας τέχνης, τη Συλλογή Κωστάκη με 1.277 έργα, πίνακες, σχέδια και αντικείμενα των ρευμάτων και των κινημάτων της ρώσικης πρωτοπορίας τα έτη 1900-1930. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της αξίας, να αναφέρω ότι αγοράστηκε αντί 14,2 εκατομμυρίων δραχμών από το ελληνικό δημόσιο το 2000 και σήμερα η αξία της εκτιμάται στα 130 εκατομμύρια ευρώ. Έχει ισχυρή εξωστρεφή δυναμική με συνεχείς δανεισμούς έργων σε μουσεία και πινακοθήκες σε πολλές χώρες του εξωτερικού και οπωσδήποτε θα αποτελέσει τη βασική κινητήριο δύναμη του MOMus. Επίσης, το Κρατικό διαθέτει μια αξιόλογη συλλογή έργων σύγχρονης τέχνης στο Μακεδονικό Μουσείο που στεγάζεται εντός της ΔΕΘ. Εκτός από τις σημαντικότατες συλλογές έργων σύγχρονης τέχνης που διαθέτει, δηλαδή, τις Συλλογές Ιόλα, Απέργη, Ξύδη, Μεϊμάρογλου, Μάγδας Κοτζιά και πολλών άλλων, αποτελεί παράδειγμα μοναδικό στην ιστορία του ελληνικού εικαστικού χώρου πρωτοβουλίας πολιτών που στηρίζεται από τους φίλους του σε εθελοντική βάση και έχει συνεργασίες με φορείς πνευματικής, πολιτιστικής και οικονομικής ζωής του τόπου. Η δυναμική αυτή που έχει αναπτύξει μέσω αυτού του χαρακτήρα και μέσω της ικανότητας προσέλκυσης χορηγιών θα συνεχιστεί και στη νέα εποχή εντός του MOMus. Να σημειώσω ότι μέσα από τις σημαντικές εκπαιδευτικές και μουσειοπαιδαγωγικές δραστηριότητες του Μακεδονικού Μουσείου υλοποιήθηκαν προγράμματα για πρόσφυγες, για ανέργους, ενώ μέχρι σήμερα έχει εκπαιδεύσει περίπου σαράντα πέντε χιλιάδες παιδιά του Δημοτικού και του Γυμνασίου. Το άλλο παράρτημα του Μακεδονικού, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άλεξ Μυλωνά περιλαμβάνει έργα της πρωτοπόρου Ελληνίδας γλύπτριας Άλεξ Μυλωνά σε μάρμαρο, μπρούντζο, κ.λπ., καθώς και σχέδια και πίνακες ζωγραφικής της ίδιας. Έχει διοργανώσει πολλές εκθέσεις και έχει πραγματοποιήσεις πολλά εκπαιδευτικά προγράμματα. Ένα σημαντικό τμήμα του Κρατικού Μουσείου είναι και το Μουσείο Φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης, το μοναδικό στο είδος του στην Ελλάδα που στεγάζεται στο λιμάνι με εκατό χιλιάδες περίπου αντικείμενα που προέρχονται από ιστορικά αρχεία φωτογράφων και συλλεκτών καθώς και από φωτογραφικά έργα σύγχρονων φωτογράφων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και με εμπειρία - και αυτό - σε εκπαιδευτικά προγράμματα. Ένα άλλο τμήμα του επίσης είναι και το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, επίσης στο λιμάνι, μια δομή υποστήριξης νέων καινοτόμων και πειραματικών μορφών τέχνης. Εκτός από τα παραπάνω από τους φορείς έχει αναπτυχθεί και ερευνητική δραστηριότητα όπως και σημαντικές εκδόσεις, ενώ προικοδοτείται με μια εξαιρετική βιβλιοθήκη τέχνης και θα αναπτύξει ένα πωλητήριο υψηλής αισθητικής. Επίσης παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο με τις δραστηριότητες και οργανώσεις στα εικαστικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο. Διοργανώνει εδώ και χρόνια την Biennale Θεσσαλονίκης και τη φωτογραφική Bienale. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θέλω να μονοπωλήσουμε ως συμπολίτευση τη αγωνία όλων για την βιωσιμότητα και τις προοπτικές στον δημόσιο οργανισμό και στην αξιοποίηση. Θεωρώ ότι πρέπει να τονίσουμε ότι αυτά τα μουσεία έχουν συγκεκριμένους σκοπούς, δηλαδή την ανάδειξη των έργων τέχνης, να είναι προσιτά στο ευρύ κοινό και ιδιαίτερα στους νέους, ιδίως με την ενίσχυση των μουσειοπαιδαγωγικών προγραμμάτων, ένα μέτρο με ισχυρό φιλολαϊκό πρόσημο. Με τη νέα μορφή του και με βάση τα παραπάνω το MOMus θα έχει δυνατότητα να ασκήσει πολιτική εισιτηρίου φιλική προς το ευρύ κοινό εκτός από τον δωρεάν είσοδο σε πολλές ομάδες πληθυσμού, κάτι που ισχύει και σήμερα. Είναι ρητή η διατύπωση ότι οι πάσης φύσεως πόροι θα αποτελούν κοινά έσοδα ενός ενιαίου προϋπολογισμού που θα καλύπτει τις πάγιες και λειτουργικές ανάγκες όλων του φορέων, ανεξαρτήτως δραστηριότητας του κάθε ενός. Σε περίπτωση επιπλέον εσόδων θα ενεργοποιείται ένας αργός ρυθμός δίκαιης κατανομής των ποσών αυτών ανάλογα με τον προγραμματισμό και τις ανάγκες των επιμέρους ομάδων, αλλά και την ορθότητα της διαχείρισης των προηγουμένων ετών. Επειδή εκφράστηκαν κάποιες ανησυχίες από την αντιπολίτευση για τη λειτουργικότητα της διοικητικής δομής του μοντέλου της πλατφόρμας, ενημερώνω και την Ολομέλεια ότι το MOMus θα λειτουργεί με ένα απλό διοικητικό μοντέλο με ενιαία διοίκηση, με εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο και γενικό διευθυντή, ο οποίος είναι σημαντικό να τονιστεί ότι θα επιλέγεται ύστερα από διεθνή πρόσκληση ενδιαφέροντος. Αυτοί θα χαράσσουν και θα εξειδικεύουν την πολιτιστική στρατηγική του, αλλά δεν θα υπεισέρχονται στη καλλιτεχνική δραστηριότητα. Στον γενικό διευθυντή θα υπάγονται οι τρεις διευθύνσεις μοντέρνας τέχνης, σύγχρονης τέχνης και φωτογραφίας, οι προϊστάμενοι των οποίων θα επιλέγονται επίσης από διεθνή πρόσκληση ενδιαφέροντος και ένα αυτοτελές τμήμα το πειραματικό κέντρο τεχνών. Αυτές οι τέσσερις επιχειρησιακές μονάδες και τα ιδιαίτερα τμήματά τους, είναι αυτές που επωμίζονται την καλλιτεχνική δραστηριότητα. Μάλιστα, οι τρεις διευθύνσεις διατηρούν τον τίτλο του μουσείου. Υπάρχει στο σχέδιο νόμου έπειτα και από μια σημαντική νομοτεχνική βελτίωση και η δυνατότητα ίδρυσης και νέων υπηρεσιακών μονάδων εάν οι συλλογές του MOMus εμπλουτιστούν και με άλλες μορφές τέχνης που απουσιάζουν ή δεν αντιπροσωπεύονται επαρκώς από τις υφιστάμενες, όπως η κεραμική, το βιομηχανικό και αρχιτεκτονικό σχέδιο, τα κόμικς κ.λπ.. Επίσης οι τέσσερις μονάδες αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους και ταυτόχρονα επικουρούν το έργο του γενικού διευθυντή μέσω μια καλλιτεχνικής επιτροπής που απαρτίζεται από τους προϊσταμένους τους. Τέλος, τα συνεννοούμενα μουσεία έχουν συμφωνήσει να υπάρχουν δύο εφορίες με αποκλειστικά γνωμοδοτικές δραστηριότητες που εποπτεύοντας θα εγγυώνται την αυτοτέλεια των μουσειακών και καλλιτεχνικών δράσεων των διευθύνσεων, που έχουν αυτή τη στιγμή λόγω μεγέθους και ιστορίας μια ιδιαίτερη υπόσταση, δηλαδή των διευθύνσεων σύγχρονης τέχνης και φωτογραφίας. Μάλιστα, στην πρώτη εξ αυτών, η κυρία Υπουργός αφού άκουσε προσεκτικά τις απόψεις φορέων και συναδέλφων προχώρησε σε μια πολύ θετική νομοθετική ρύθμιση με την προσθήκη μέλους που υποδεικνύεται από το Εικαστικό Επιμελητήριο όπως άλλωστε είχε επισημάνει και σε συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων. Κλείνοντας, θέλω να καλέσω τους εμπλεκόμενους φορείς σύντομα να γίνουν βήματα προς τα εμπρός, αφού βέβαια πρώτα αποκτηθεί ένας σταθερός βηματισμός των μουσείων εντός του MOMus, ιδίως η νεολαία ότι διψά για σύγχρονα εγχειρήματα και για πρωτοποριακές δράσεις. Έτσι χρειάζεται να βάλουμε και άλλες ιδέες και στόχους στο τραπέζι, όπως το να φέρουμε τα μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα και τη Συλλογή Κωστάκη κοντά στα παιδιά ακόμα και στην επαρχία όπως επίσης και να ενισχύσουμε δράσεις ώσμωσης των εικαστικών τεχνών με άλλες μορφές τέχνης όπως η μουσική, η λογοτεχνία, το θέατρο. Υπάρχει μεγάλο πεδίο έρευνας πάνω σε αυτά τα θέματα. Ας αξιοποιηθούν οι δυνατότητες συμβάσεων με τις Σχολές Καλών Τεχνών και άλλα ανώτατα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα για τέτοιες δραστηριότητες. Κλείνοντας, θέλω να εξάρω για άλλη μια φορά τη δουλειά που έκαναν οι φορείς και το Υπουργείο, δουλειά που αποτελεί και πρότυπο συνεργασίας και διαβούλευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ψηφίζουμε σήμερα για ένα σχέδιο νόμου στρατηγικού χαρακτήρα με προοπτική διεθνούς εμβέλειας. Όπως ανέφερα και στις επιτροπές, η Θεσσαλονίκη είναι μια κοιτίδα, ένα ιστορικό σταυροδρόμι πολιτισμών, με πολυπολιτισμικά στοιχεία και αυτήν την ώρα καλούμεθα να συμβάλουμε στην αναβάθμιση του πολιτιστικού και γεωπολιτικού της ρόλου. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Η κυρία Υπουργός θέλει να καταθέσει νομοτεχνικές βελτιώσεις. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να καταθέσω κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού στο σχέδιο νόμου: «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων και Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις».
Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ. Η συνάδελφος κ. Όλγα Κεφαλογιάννη, εισηγήτρια από τη Νέα Δημοκρατία, έχει τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Κυρία Υπουργέ, δεν συνηθίζεται να κατατίθενται νομοτεχνικές βελτιώσεις, λίγο πριν ανέβει στο Βήμα η εκπρόσωπος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Θα μάθετε, ελπίζω, στην πορεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης, MOMus, που συζητείται και ψηφίζεται σήμερα, αποτελεί την υλοποίηση μιας ιδέας που έχει τη δική της πολυετή ιστορία, μιας ιδέας που είναι πια ώριμη και σχηματοποιημένη μετά τη δεκαετή σχεδόν συζήτησή της, από το 2010, που ξεκίνησε όχι μόνο ως προσπάθεια θεραπείας των συνεπειών της οικονομικής κρίσης στον χώρο του πολιτισμού, αλλά και με όραμα. Ο διάλογος, αλλά και η ανάπτυξη συνεργασιών ενθαρρύνθηκαν και ενισχύθηκαν μετά το 2012. Η δημιουργία ενός νέου διευρυμένου μουσειακού μοντέλου, που θα μεγιστοποιούσε τη συμβολή του πολιτισμού στην πρόοδο των τοπικών κοινωνιών και οικονομιών, αποτέλεσε την πυξίδα αυτής της προσπάθειας. Ένα μουσειακό πρότυπο στη βόρεια Ελλάδα, μια σύγχρονη πολιτιστική οντότητα, προϊόν συνεννόησης και συνεργασιών του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, των τοπικών κοινωνιών και των φορέων με τις δημόσιες αρχές, με το κράτος, με την πολιτεία. Σήμερα, λοιπόν, έχουμε, πρώτα απ' όλα, χρέος να σταθούμε στο έργο ζωής όλων εκείνων που πασχίζουν διαχρονικά, ενώνοντας τις δυνάμεις τους, για να αναδείξουν την αξία του πολιτισμού για τον τόπο. Και να αναγνωρίσουμε ότι η απελευθέρωση όλων των δυνάμεων του πολιτισμού, η ανάδειξη όλων των πτυχών της συμβολής του στην κοινωνική πρόοδο, είναι έργο πολλών και όχι ενός. Είναι πεδίο συνθέσεων, αποτέλεσμα συνέχειας και όχι αποσπασματικής σκέψης και δράσης. Σε αυτόν τον χώρο, λοιπόν, δεν χωρούν θριαμβολογίες από έναν. Η πραγματική καινοτομία στην περίπτωση του MOMus είναι η διαδρομή και η ιστορικότητα του εγχειρήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο της συνένωσης των μουσείων αντιμετώπισε στο πέρας των ετών πολλές νομικές, διοικητικές και άλλες δυσκολίες και ο λόγος ήταν η ιδιαίτερη ιστορία, η αφετηρία, αλλά και τα ξεχωριστά προβλήματα. Το MOMus, λοιπόν, καλείται να διασφαλίσει την ιστορική τους μοναδικότητα, τις ιδιαίτερες δράσεις του καθενός, αλλά και το μοναδικό τους απόθεμα. Κυρία Ζορμπά, εισηγείστε ένα νομοσχέδιο που σφραγίζει τις προσπάθειες ετών. Αυτό συνοδεύεται και από την ανάλογη ευθύνη. Ένα, λοιπόν, είναι το διακύβευμα, εάν οι διαδικασίες και οι ενέργειες που δρομολογεί το παρόν νομοσχέδιο μπορούν να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα του νέου εγχειρήματος, να δούμε δηλαδή κατά πόσο η λειτουργία αυτής της νέας υπερδομής μπορεί διοικητικά και οικονομικά να είναι βιώσιμη. Εμείς υπεύθυνα, όπως άλλωστε το συνηθίζουμε, απαλλαγμένοι από λογικές στείρου αντιπολιτευτικού λόγου, επιθυμούμε ο νέος οργανισμός να μπορέσει να υπηρετήσει και να διευρύνει την αποστολή των μουσείων, να ενισχύσει και να αναπτύξει το εύρος των δράσεων εξωστρέφειας, όπως ακριβώς περιγράφονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 1, να μπορέσει ως ένας διευρυμένος πολιτιστικός πυλώνας να αποτελέσει το εφαλτήριο κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής. Η επιτυχία του εγχειρήματος είναι και δική μας επιθυμία. Ο τρόπος όμως που επιχειρείτε να το υλοποιήσετε είναι ταυτόχρονα και η ανησυχία μας. Και αυτό, διότι δημιουργείτε έναν νέο οργανισμό με δύο όργανα διοίκησης, το διοικητικό συμβούλιο και τον γενικό διευθυντή. Έχουμε λοιπόν ένα πανίσχυρο διοικητικό συμβούλιο που θα ελέγχει τα πάντα, αλλά και θα ελέγχεται, καθώς ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος και τα δύο μέλη του θα επιλέγονται από τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού. Λέτε ότι θα αποτελείται από διακεκριμένες προσωπικότητες των τεχνών, των γραμμάτων και των επιστημών. Παραβλέψατε όμως να διατυπώσετε έστω και στοιχειωδώς τα προσόντα των μελών. Με την ίδια δημιουργική ασάφεια που αφήνει απροσδιόριστο το φάσμα επιλογής προσώπων, αναφέρεστε και στην επιλογή του γενικού διευθυντή, όπως και των διευθυντών του οργανισμού. Δεν υπάρχει καμμία πρόβλεψη για τη διαδικασία, τα ουσιαστικά προσόντα και τα κριτήρια επιλογής τους, πέραν της παράθεσης κάποιων τυπικών προσόντων. Όσον αφορά τις υπηρεσίες, είπαμε και στις επιτροπές ότι αυτή η οργανωτική δομή δεν παραπέμπει σε κανένα πρωτοποριακό μοντέλο συνεργατικής διοίκησης, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση. Εφαρμόζετε, λέτε, ένα τρίτο εναλλακτικό πρότυπο συνένωσης των λειτουργιών. Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη. Το κάθε μουσείο θα αποτελεί μία διεύθυνση ή τμήμα ενός οργανισμού με έναν γενικό διευθυντή κι ένα διοικητικό συμβούλιο και όλος μαζί ο οργανισμός θα καταρτίζει έναν ενιαίο προϋπολογισμό. Αυτό δεν ονομάζεται εναλλακτικός τρόπος συνένωσης. Εδώ έχουμε μία τυπική περίπτωση κάθετου και συγκεντρωτικού μοντέλου διοίκησης. Σύμφωνα με το κλασικό, όπως είπατε κι εσείς στην αρμόδια επιτροπή, μοντέλο της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Στην ουσία, δημιουργείτε μία δύσκαμπτη γραφειοκρατική δομή και την ονομάζετε πρότυπο. Εάν ένα από τα μουσεία - διευθύνσεις χρειάζεται άμεσα μια ειδική επιχορήγηση, θα κινηθεί μέσω του ενιαίου προϋπολογισμού, αφού εισηγηθεί ο γενικός διευθυντής και εγκρίνει το διοικητικό συμβούλιο. Επομένως, δεν εντοπίζουμε και δεν υπάρχει καμία πρωτοτυπία και δυστυχώς, καμία ευελιξία στη δομή αυτή. Όσον αφορά το προσωπικό, εδώ έχουμε πάλι τη γνωστή τακτική της Κυβέρνησης. Και σε αυτό το σημαντικό εγχείρημα, δεν χώρεσε άλλη λογική από τη συνήθη που ακολουθείτε. Εξάρετε το έργο σας για τη δημιουργία οικονομίας κλίμακος από τη μία, ενώ από την άλλη, δεν λέτε να εγκαταλείψετε τη λογική της εξυπηρέτησης των μικροσυμφερόντων σας. Μεταφέρετε το υπάρχον προσωπικό. Από την άλλη όμως, προβλέπετε νέες προσλήψεις, συμβάσεις μίσθωσης έργου και αναθέσεις, χρήσιμα εργαλεία όπως τα ονομάσατε στην επιτροπή. Άρα έχουμε οικονομία κλίμακος από τη μία, διορισμούς και αναθέσεις από την άλλη. Ο έλεγχος προσώπων και δομών είναι πάντα ψηλά στην κυβερνητική ατζέντα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να περάσω σε κάτι εξίσου σημαντικό. Μας προβληματίζει ιδιαίτερα η οικονομική δυσκαμψία που θα δημιουργηθεί από τους μεγάλους ενιαίους προϋπολογισμούς του οργανισμού και τα σοβαρά προβλήματα που θα προκύψουν από τη μη αυτόνομη για το κάθε μουσείο χρηματοδότηση. Και για τους πόρους. Παραθέσατε μια σειρά πηγών χρηματοδότησης εντελώς γενικόλογη: ενισχύσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από άλλους διεθνείς οργανισμούς, πάσης φύσεως προγράμματα, έσοδα από εμπορικές συνεργασίες με επιχειρηματικούς φορείς κ.λπ.. Έπρεπε να έχετε μελετήσει και προτείνει ένα πιο σαφές πλαίσιο χρηματοδότησης, ώστε και εμείς να μπορούμε να το εκλάβουμε και ως ρεαλιστικό. Επίσης, είπαμε και στις επιτροπές ότι τα όσα ισχυριστήκατε περί «αλγόριθμου επιβράβευσης», δεν προκύπτουν με σαφήνεια από το σχετικό άρθρο, αλλά είναι ερμηνείες δικές σας. Επιμένουμε ότι είναι ακατανόητος ο τρόπος εφαρμογής του και ως εκ τούτου, παραμένει μυστήριο το πώς θα λειτουργήσει. Δυστυχώς, εξ όσων διαπιστώσαμε κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου στις επιτροπές, το ίδιο ισχύει και για εσάς, κυρία Υπουργέ. Ζητήσαμε να δώσετε ένα τουλάχιστον παράδειγμα της λειτουργίας του τύπου αυτού. Δεν το πράξατε. Καμμία από τις παρατηρήσεις και τα ερωτήματα που τέθηκαν κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου δεν έγιναν αποδεκτά και δεν απαντήθηκαν. Συντάξατε το τέλειο νομοσχέδιο; Ή, όπως μας είπατε, δεν θέλατε να χαλάσετε τις ισορροπίες της διαπραγμάτευσης με τους φορείς, παρά το γεγονός ότι πολλές φορές είχατε προσωπική αντίθετη άποψη; Αυτό βέβαια δεν ευσταθεί ως επιχείρημα, τουλάχιστον στο πλαίσιο της επεξεργασίας του νομοσχεδίου με στόχο τη βελτιοποίησή του. Αποδομείτε την έννοια της κοινοβουλευτικής διαδικασίας και σας θυμίζουμε ότι εσείς είστε οι συντάκτες του νομοσχεδίου και οι φέροντες την πολιτική ευθύνη του εγχειρήματος. Κυρία Υπουργέ, ειλικρινά ως τώρα και λίγο πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου, δεν έχουμε πειστεί επαρκώς ότι εισηγείστε νομοθετικά αυτό που πραγματικά εσείς πιστεύετε. Η αντίθεση μεταξύ της προσωπικής σας άποψης και της προσωπικής σας συμβολής σε αυτό το νομοσχέδιο, εμάς μας δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερες αμφιβολίες. Ελπίζουμε μόνο αυτή η στάση σας να μην ενέχει στοιχεία αποποίησης ευθύνης σε μεταγενέστερα προβλήματα του MOMus, για τα οποία εμείς έχουμε προειδοποιήσει επαρκώς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε, επίσης, μια τελευταία παρατήρηση για τα οικονομικά. Δεν υπάρχει καμμία πρόβλεψη στη σχετική έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου για τις δαπάνες που προκύπτουν. Μόνο τα επιδόματα, θέσεις ευθύνης και η σύσταση θέσεων του γενικού διευθυντή και των διευθυντών αναφέρονται. Τα υπόλοιπα περί προσλήψεων, συμβάσεων και αναθέσεων προβλέπονται ως περιπτώσεις ενδεχόμενης δαπάνης, χωρίς φυσικά να προβλέπονται και να συνοδεύονται από το ανάλογο κόστος. Οι ενδεχόμενες δαπάνες, κυρία Υπουργέ, για τις προσλήψεις που θα κάνετε και τις αναθέσεις που θα μοιράσετε κοστολογούνται. Είναι δαπάνες που θα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και άρα τον Έλληνα φορολογούμενο. Για το Μουσείο Φωτογραφίας τώρα θα ήθελα να κάνω μια ιδιαίτερα αναφορά. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο έως σήμερα τμήμα του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, σύμφωνα με τον ν.2557/1997. Στο πέρας του χρόνου, λόγω της φύσης του αντικειμένου του, ανέπτυξε μια ιδιαίτερη δυναμική και ευελιξία. Εξάλλου πρόκειται για το μοναδικό κρατικό εξειδικευμένο μουσείο φωτογραφίας, με αρχεία και συλλογές που αποτελούνται από ιστορικά και σύγχρονα έργα από την Ελλάδα και τον διεθνή χώρο. Μέσα από ευρωπαϊκά προγράμματα αναβαθμίστηκαν οι υποδομές και ο χώρος στέγασής του, ενώ κατάφερε να γίνει σημείο συνάντησης και προορισμού για το ευρύ κοινό. Με το σημερινό νομοσχέδιο φαίνεται ότι το τμήμα αναβαθμίζεται σε διεύθυνση. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι το Μουσείο Φωτογραφίας, το μοναδικό - ξαναλέω - στην Ελλάδα, χάνεται ως μία ακόμα διεύθυνση του νέου οργανισμού. Θα έπρεπε και θα μπορούσε να βρεθεί μια άλλη λύση που θα κατοχυρώνει τη μοναδικότητα του μουσείου στην επικράτεια. Κλείνοντας, θα ήθελα να παρατηρήσω το εξής, κυρία Υπουργέ. Μετά την επεξεργασία του νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή, αλλά και τις τοποθετήσεις σας, εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι είναι άτοπος κάθε ισχυρισμός περί ομοιότητας στη λειτουργική δομή, στη διάρθρωση των υπηρεσιών, τη νομική μορφή, την εξοικονόμηση πόρων με τις περιπτώσεις που αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση ως διεθνή εμπειρία. Εδώ φαίνεται πως δημιουργείται άλλη μία υπέρογκη και δύσκαμπτη διοικητικά δομή, άλλωστε κατά τα συνήθη πρότυπα κάθετης και συγκεντρωτικής διοίκησης που ακολουθεί η Κυβέρνησή σας και πάντως σε καμμία περίπτωση κατά τα διεθνή πρότυπα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνοψίζοντας θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι εμείς, που στο παρελθόν δουλέψαμε προς την κατεύθυνση της συνένωσης των δύο μουσείων, δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε με την προοπτική αυτή. Δεν είμαστε καθόλου αισιόδοξοι, όμως, για τον τρόπο που η σημερινή Κυβέρνηση αποπειράται να την υλοποιήσει. Η διοικητική διάρθρωση και δομή που φέρνει διόγκωση της γραφειοκρατίας, οι δημιουργικές ασάφειες και η απόπειρα ελέγχου του νέου οργανισμού από τους ιθύνοντες, η απουσία μελέτης για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος, η απόρριψη από την ίδια την αρμόδια Υπουργό ενστάσεων και παρατηρήσεων που παρατέθηκαν τεκμηριωμένα κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου στις επιτροπές, όλα αυτά δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες για την επιτυχία του εγχειρήματος. Νομοθετείτε μεν προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά χωρίς μελέτη, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς αξιοκρατία και βεβαίως, όπως πάντα, χωρίς διαφάνεια. Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης της Βουλής, σαράντα δύο μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Άργους. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Κύριε Τζαβάρα, θέλετε τον λόγο για να κάνετε κάποια ανακοίνωση; Τι ακριβώς θέλετε, για να συνεννοηθούμε;
Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζουμε όλοι, πολλώ δε μάλλον οι Υπουργοί, οι οποίοι έρχονται στην Αίθουσα αυτή για να υποστηρίξουν νομοσχέδια, ότι η συζήτηση εδώ στο Κοινοβούλιο διέπεται από δύο βασικές αρχές: Την αρχή της αμεσότητας, που σημαίνει τελικά ότι ο διάλογος γίνεται κατά πρόσωπο αυτών που εισηγούνται και αυτών που αντιπολιτεύονται, και την αρχή της προφορικότητος. Εδώ, λοιπόν, δεν νοείται να κατατίθεται κάτι στη Γραμματεία ή στο Προεδρείο εγγράφως χωρίς προηγουμένως να έχει αναγνωσθεί. Πληροφορήθηκα, λοιπόν, ότι η κυρία Υπουργός έφερε κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Αυτές πρέπει να ακουστούν. Είναι σαφές αυτό, γιατί βλέπω ότι τελευταία μπαίνουμε σε μορφές αλλοίωσης του ύφους και του περιεχομένου των συζητήσεων.
Κύριε Τζαβάρα, μην επεκτείνεστε. Έχετε δίκιο. Απλώς, αυτό έγινε για την οικονομία του χρόνου. Καταλαβαίνω τι λέτε. Αν θέλει μετά, η κυρία Υπουργός μπορεί να κάνει κάποια αναφορά στις βελτιώσεις. Πάντως, γι' αυτόν τον λόγο κατατέθηκαν, για να εξοικονομήσουμε χρόνο. Ευχαριστώ πολύ.
Κατατέθηκαν, κατ' αρχάς, αφού ήδη είχε αρχίσει να μιλάει η εισηγήτρια της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αυτό αντιλαμβάνεστε ότι ουσιαστικά φαλκιδεύει, ουσιαστικά νοθεύει τον κοινοβουλευτικό διάλογο.
Είχε κατατεθεί από την κυρία Υπουργό νωρίτερα, την ώρα που ξεκινούσε η κ. Κεφαλογιάννη. Ας μη μείνουμε σε τέτοιες λεπτομέρειες τώρα και βαρύνουμε μ' αυτόν τον τρόπο τη συζήτηση χωρίς να χρειάζεται. Κυρία Υπουργέ, αργότερα ή τώρα, αν θέλετε, μπορείτε να αναφερθείτε στις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Εμείς για την οικονομία της συζήτησης τις περάσαμε κατ' ευθείαν.
Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως θα τις διαβάσουμε.
Ορίστε, κυρία Υπουργέ, λοιπόν, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά να αναφερθείτε στις νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Οι νομοτεχνικές βελτιώσεις του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για το σχέδιο νόμου: «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις» είναι οι εξής: Στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 10 προστίθενται οι λέξεις «σύμφωνα με όσα προβλέπονται στις συμβάσεις που κυρώνονται διά του παρόντος». Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 15 μετά τη λέξη «παράταση» διαγράφεται η λέξη «και» και τίθεται κόμμα και μετά τη λέξη «σύμβασης παραχώρησης» προστίθενται οι λέξεις «και την από 16/10/2018 παράταση αυτής». Στο Προσάρτημα Ι η λέξη «και» πριν από το γράμμα «Β» διαγράφεται και τίθεται κόμμα. Το γράμμα «Β» αντικαθίστανται από το γράμμα «Β1» και προστίθενται οι λέξεις «και Β2». Οι λέξεις «παράρτημα Γ΄» αντικαθίστανται από τις λέξεις «παραρτήματα Γ1 και Γ2». Στο Παράρτημα Γ2 του Προσαρτήματος Ι απαλείφεται η πρώτη καταχώρηση της σύμβασης με τίτλο «Τροποποίηση της από 19.4.2017 σύμβασης παραχώρησης δικαιώματος χρήσης κινητών και ακινήτων μεταξύ Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης» και η δεύτερη όμοια καταχώριση αντικαθίσταται με τη συνημμένη από 21 Ιουνίου 2018 τροποποίηση της σύμβασης, η οποία περιλαμβάνει στο τέλος και την από 16 Οκτωβρίου 2018 παράταση αυτής. Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 16 οι λέξεις «με το από 26 Ιουλίου 2018, μαζί με το μόνο Παράρτημα αυτής, που προσαρτάται» αντικαθίστανται από τις λέξεις «με την από 26 Ιουλίου 2018 σύμβαση και την από 12 Οκτωβρίου 2018 παράταση αυτής, μαζί με τα Παραρτήματα Α΄ και Β΄ που προσαρτώνται». Στο Προσάρτημα II η λέξη «καθώς» διαγράφεται και μετά από τη λέξη «(Παράρτημα Α)» και προστίθεται η φράση «καθώς και η από 12 Οκτωβρίου 2018 Σύμβαση Παράτασης Ισχύος Ενδιάμεσης Συμφωνίας (Παράρτημα Β)». Στο Προσάρτημα II, μετά το Παράρτημα Α και πριν από το Παράρτημα μόνο, προστίθεται Παράρτημα Β και τίθεται συνημμένη η από 12 Οκτωβρίου 2018 «Σύμβαση Παράτασης Ισχύος Ενδιάμεσης Συμφωνίας» μεταξύ του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Ιδρύματος με την επωνυμία «Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άλεξ Μυλωνά». Θα ήθελα να καταθέσω, επίσης - και αν χρειάζεται, να το διαβάσω ολόκληρο - το Παράδειγμα Εφαρμογής του Αλγόριθμου Κατανομής Εσόδων του MOMus ανά υπηρεσιακή μονάδα - άρθρο 13- με βήματα υπολογισμού και αν υπάρχει η δυνατότητα, να διανεμηθεί.
Κυρία Υπουργέ, θα διανεμηθεί, ευχαριστώ. Η κ. Χαρά Κεφαλίδου έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα την ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης. Θα μπορούσε να είναι ένα σχέδιο νόμου μεγαλόπνοο. Θα μπορούσε να είναι ένα σχέδιο νόμου - άλμα ανάπτυξης με όχημα τον πολιτισμό. Θα μπορούσε να αλλάξει την εικόνα της Θεσσαλονίκης. Θα μπορούσε να είναι παράδειγμα καλής νομοθέτησης. Σε ένα γκρίζο και μίζερο περιβάλλον, όπου όλα σέρνονται, θα μπορούσε πραγματικά να είναι μια ηλιαχτίδα. Τι κρίμα, δυστυχώς, τα πράγματα στη ζωή δεν γίνονται πάντα όπως τα θέλουμε. Τι κρίμα που μια καλή προσπάθεια χάθηκε στη διευθέτηση, την τακτοποίηση, την κουτσοδιαχείριση, το ψιλοβόλεμα. Όμως, τι τύχη μπορεί να έχει ένα τέτοιο σχέδιο νόμου που ήρθε μέσα σε ένα απολύτως τοξικό περιβάλλον; Απομακρύνσεις Υπουργών, αποκαλύψεις και αλληλοκατηγορίες μεταξύ Υπουργού Εξωτερικών και Αντιπροέδρου - Υπουργού Άμυνας, κυβερνητικές προαναγγελίες για μερική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα δώδεκα μίλια. Η μισή Κυβέρνηση δίνει συγχαρητήρια στον Ζάεφ και η ουρά της διαφοροποιείται και λέει ότι ντρέπεται για τις πιέσεις και τους χρηματισμούς που ασκήθηκαν στους Βουλευτές του VMRO, ντρέπεται για την Ευρώπη των αξιών. Και από την άλλη έχουμε ένα Υπουργείο Παιδείας που κάνει μπαλάκι τις ευθύνες του για τη διαφύλαξη της νομιμότητας στα τριτοβάθμια ιδρύματα στους ίδιους τους φοιτητές. Τι τύχη μπορεί να έχει, όταν μαθητές και φοιτητές είναι κυριολεκτικά στα κάγκελα του Υπουργού Παιδείας και στο γραφείο του κ. Γαβρόγλου με τον νόμο που οι ίδιοι λένε - και μιλάμε για το ρωμαλέο μαθητικό και φοιτητικό κίνημα - ότι το Υπουργείο Παιδείας μετατρέπει το σχολείο σε εργοστάσιο που παράγει ανθρώπους προς κατανάλωση από την αγορά εργασίας και διαλύει πανεπιστήμια με τις συνενώσεις ΑΕΙ - ΤΕΙ και τις διασπάσεις τμημάτων; Τι μπορεί να κάνει ένα σχέδιο νόμου για τη συνένωση μουσείων εικαστικών τεχνών στη Θεσσαλονίκη; Ξεκίνησε ως μια πολύ ωραία και μεγαλόπνοη παλιά ιδέα, τη συνένωση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και στο εγχείρημα αυτό μετέχουν φυσικά ήδη τα μικρότερα μουσεία, το Μουσείο Φωτογραφίας, ιδιαίτερο Τμήμα του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης ως αυτοτελές Τμήμα του Κρατικού Μουσείου και το εν Αθήναις Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, κληροδότημα προς το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Οι σοβαρές προσπάθειες έχουν ξεκινήσει εδώ και μία δεκαετία για την υλοποίηση αυτού του στόχου, αυτού του μακρόπνοου σχεδίου που προσέκρουε σε σοβαρά νομικά κωλύματα. Για την αξία αυτής της συνεδρίασης νομίζω ότι μία σύντομη ιστορική αναδρομή έχει τον δικό της ρόλο να παίξει. Το 1984 η δωρεά έργων της Συλλογής Ιόλα επέτρεψε την ίδρυση του Μακεδονικού Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης, το οποίο στη συνέχεια μετεξελίχθηκε σε Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Η δωρεά, λοιπόν, αυτού του ανθρώπου, του Ιόλα, αποτέλεσε θεμέλιο λίθο που επέτρεψε να χτιστεί το πρώτο μουσείο σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα. Φιλότεχνοι Θεσσαλονικείς ιδιώτες συνεισέφεραν τα μέγιστα για την ανάπτυξή του. Αναφέρω μερικούς εμβληματικούς, όπως ο Μανόλης Ανδρόνικος, ο Παύλος Ζάννας, ο Κλείτος Κύρου, η Κατερίνα Καμάρα, ο Γιώργος Κονταξάκης, η Ελένη Λαζαρίδου, ο Γιώργος Λαζόγκας, ο Γιάννης και η Αλεξάνδρα Μπουτάρη, η Ρούλα Πατεράκη, η Ξανθή Σκαρπιά - Χόιπελ, η Νόρα Σκουτέρη, ο Δημήτρης Φατούρος και τόσοι άλλοι. Η δημιουργία του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη είχε ανακινηθεί από το 1985 από την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη, η οποία μάλιστα είχε υποδείξει ως έδρα του τον χώρο του εγκαταλελειμμένου από τις αρχές του 1960 βιομηχανικού συγκροτήματος της ΥΦΑΝΕΤ. Φθάνουμε στο 1986 και η Μελίνα Μερκούρη αναλαμβάνει να προωθήσει αυτήν την ιδέα για την ίδρυση ενός κρατικού μουσείου σύγχρονης τέχνης και, τελικά, αισίως το 1997 ο τότε Υπουργός Πολιτισμού Βαγγέλης Βενιζέλος καταθέτει στη Βουλή νομοσχέδιο ίδρυσης Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ταυτόχρονα, παραχωρείται η Μονή Λαζαριστών, ένα ανακαινισμένο κτήριο, με σκοπό την εγκατάσταση εκεί των λειτουργιών του κρατικού μουσείου. Το 2000 αγοράζονται χίλια διακόσια εβδομήντα πέντε έργα τέχνης καλλιτεχνών της ρωσικής πρωτοπορίας, η περίφημη Συλλογή Κωστάκη, έναντι τιμήματος 14,2 δισεκατομμυρίων δραχμών, ποσό που μέσα από ένα δεκαετές δάνειο κατάφερε να εξασφαλίσει το ελληνικό κράτος, το οποίο αποπληρώθηκε σε δέκα χρόνια και είναι το μεγαλύτερο ποσό που έχει δοθεί από ιδρύσεως ελληνικού κράτους για την αγορά έργων τέχνης. Είναι η μεγαλύτερη επένδυση που έκανε ποτέ ελληνική κυβέρνηση στην τέχνη. Φθάνουμε στο 2006. Ποσό 10,2 εκατομμυρίων ευρώ από το Γ΄ ΚΠΣ υπογράφεται μεταξύ Υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής Τράπεζας για την αγορά της ΥΦΑΝΕΤ, γιατί η στέγαση του μουσείου γίνεται στη Μονή Λαζαριστών και στο λιμάνι, δύο χώροι που λόγω υγρασίας κυρίως δεν φαίνεται να είναι οι ιδανικοί εκθεσιακοί χώροι. Προκύπτει, όμως, η οικονομική κρίση και, επομένως, αρχίζουν οι περικοπές της κρατικής χρηματοδότησης. Εκεί αναθερμαίνεται εξ ανάγκης η συζήτηση για τη συγχώνευση Κρατικού Μουσείου και Μακεδονικού Μουσείου. Η συζήτηση ξεκινά το 2011 επί υπουργίας Γερουλάνου, συνεχίζεται με τον κ. Τζαβάρα που είναι παρών - ο οποίος θεωρεί ότι πρέπει να μείνει και το Μουσείο Φωτογραφίας εκτός αυτού του σχήματος με στόχο την αυτονόμησή του - «παγώνει» επί υπουργίας κ. Παναγιωτόπουλου και στην πορεία αναθερμαίνεται ως συνένωση πλέον από τους κ. Ξυδάκη και Μπαλτά, για να υλοποιηθεί τελικά σήμερα. Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού ήρθε στη Βουλή όταν ακόμα δεν είχε κοπάσει ο εκκωφαντικός θόρυβος από τη βόμβα της παραχώρησης μνημείων πολιτιστικού ενδιαφέροντος που ανήκουν στον ελληνικό λαό και παραχωρούνται στην Ανώνυμη Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου, την «ΕΤΑΔ Α.Ε». Ήρθε την ώρα που ολόκληρος ο ελληνικός λαός ζητά να δημοσιοποιηθεί, πρώτον, ο πλήρης κατάλογος των παραχωρηθέντων μνημείων πολιτιστικού ενδιαφέροντος που ανήκουν στον ελληνικό λαό και παραδόθηκαν στην ΕΤΑΔ - η οποία είναι θυγατρική του υπερταμείου, που θυμίζω ότι δημιουργήθηκε για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους προς τους δανειστές - και, δεύτερον, οι όροι της παράδοσης σ' αυτό το ευαγές ίδρυμα που είναι το υπερταμείο. Αν θέλετε την προσωπική μας άποψη, αυτό είναι η ντροπή του τόπου μας και η απόδειξη της εθνικής μας αφερεγγυότητας. Και το Υπουργείο σας τι κάνει; «Ποιεί τη νήσσα», κοινώς «κάνει την πάπια». Πού να το πει κανείς και να το πιστέψουν; Τόση αμέλεια; Τόση ανευθυνότητα; Τόση ασχετοσύνη; Τόση προχειρότητα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο θέμα του τι γίνεται με τα ακίνητα που έχουν εκχωρηθεί στο υπερταμείο, μέχρι σήμερα μόνο ξόρκια έχουμε ακούσει από την αρμόδια Υπουργό και καθησυχασμούς. Όμως, το θέμα είναι μεγάλο, είναι εκεί, είναι ζωντανό και ζητά απαντήσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα νομοσχέδιο που φιλοδοξούσε να αποτελέσει πιλότο, να είναι παράδειγμα, να είναι μοντέλο για τα πολιτιστικά πράγματα της χώρας, χάθηκε στην προσπάθεια εξάντλησης των ισορροπιών του Υπουργείου Πολιτισμού. Το είπε δέκα φορές και με διαφορετικούς τρόπους η κυρία Υπουργός σε τέσσερις διαφορετικές συνεδριάσεις: «Προς Θεού, μη διαταραχθούν οι ισορροπίες που με τόσο κόπο κατακτήθηκαν!» Το νομοσχέδιο είναι δουλειά των εμπλεκομένων φορέων, προκειμένου να βρεθεί μια φόρμουλα διάσωσης του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, να κρατηθούν οι ισορροπίες, να διασωθούν θέσεις εργασίας. Κάπως έτσι έχασε τον δρόμο του ως νομοσχέδιο - πιλότος, γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι, αν θες να κάνει ομελέτα, πρέπει να σπάσεις και αυγά. Από τη σύλληψή του, λοιπόν, απέβλεπε στη διασφάλιση της βιωσιμότητας των δύο μουσειακών ιδρυμάτων μέσω της σύνδεσής τους με έναν κοινό οργανισμό. Το νέο εναλλακτικό κοινό σχήμα λειτουργίας των δύο μουσείων θα μπορούσε όχι μόνο να αποτρέψει τη συρρίκνωση των δραστηριοτήτων, αλλά θα μπορούσε, αν είχε οικοδομηθεί πραγματικά με ευέλικτο τρόπο, να απογειώσει τον χώρο των εικαστικών τεχνών. Τα δύο κύρια νομικά πρόσωπα, του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του κοινωφελούς ιδρύματος του Μακεδονικού Μουσείου, δεν συγχωνεύονται, αλλά θα λειτουργούν κάτω από έναν νέο οργανισμό. Το όφελος από αυτή την συνένωση, δυστυχώς, παραμένει στοιχειώδες. Για τον μεγαλύτερο εποπτευόμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού μουσειακό οργανισμό στη χώρα, με εμβέλεια που ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα, με σπουδαίες συλλογές έργων ελληνικής και διεθνούς τέχνης, μοναδικής ιστορικής και αισθητικής αξίας, που καλύπτουν όλα τα εικαστικά μέσα - ζωγραφική, εγκαταστάσεις, σχέδιο, βίντεο, φωτογραφία - το παρόν νομοσχέδιο αποδεικνύεται χρήσιμο μεν, πολύ κατώτερο των δυνατοτήτων του δε. Τα οφέλη θα μπορούσε να είναι τεράστια από τη συντονισμένη δραστηριότητα, από ταξίδια σε μεγάλα μουσεία του κόσμου, από τη δυνατότητα δικτύωσης. Δεν είναι, όμως. Οι αγκυλώσεις, η ατολμία, η αναπαραγωγή γραφειοκρατικών σχημάτων, ο φόβος μην τυχόν και μείνει κανένας δυσαρεστημένος κατάπιαν κάθε προοπτική ανάπτυξης και ξεπετάγματος της σύγχρονης τέχνης. Κυρία Υπουργέ, δουλειά της ηγεσίας είναι να ακούει, να λαμβάνει υπ' όψιν τις προτάσεις, τις αντιρρήσεις, τις μελέτες που τυχόν έχουν εκπονηθεί από τους εμπλεκόμενους φορείς, να σταθμίζει, να επεξεργάζεται και τελικά να σχεδιάζει στρατηγικά, με γνώμονα όχι μόνο την εξυπηρέτηση των φορέων, αλλά και την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Αυτό δείχνει να το έχει λησμονήσει τελείως το παρόν σχέδιο νόμου, γι' αυτό από μεγαλόπνοο έγινε μικρό, υβριδικό, δοκιμαστικό και τελικά στενόχωρο. Η ηγεσία στο παρόν σχέδιο νόμου δεν παίρνει καμμία θέση, δεν τοποθετείται. Λογικό, αφού δεν διαθέτει όραμα. Το μόνο που ενδιαφέρει είναι η παραμονή στην καρέκλα της εξουσίας. Η σύγκριση, επομένως, με τα μεγαθήρια της «Tate Modern» ή τους «Smithsonians» μπήκε ως νοστιμιστικό μπαχαρικό ενός άνευρου και άγευστου σχεδίου νόμου. Λυπάμαι, γιατί είναι απογοητευτικό η μοντέρνα και σύγχρονη ελληνική τέχνη να αντιμετωπίζεται με μπακαλίστικη μιζέρια. Κυρία Υπουργέ, πόσο αυτή η συνειδητή επιλογή του Υπουργείου μπορεί να εξυπηρετήσει τον χώρο του πολιτισμού, την εξωστρέφεια, την ευελιξία, την ανάπτυξη και τελικά, τη βιωσιμότητα αυτού του νέου φορέα; Η απάντηση είναι ευκολότερη από τον αλγόριθμο που μας ζητάτε να κατανοήσουμε και φτιάξατε για τους πόρους του νέου φορέα: Ελάχιστα, στοιχειωδώς. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην αρμόδια επιτροπή, σας επισημάναμε όλες τις ελλείψεις και τις ασάφειες του νομοσχεδίου. Η μόνιμη επωδός σε κάθε παρατήρησή μας ήταν ότι σέβεστε πάρα πολύ την εμπειρία των φορέων, που έχουν σχεδιάσει, έχουν συμφωνήσει και γι' αυτό δεν θέλετε να αλλάξετε τις ισορροπίες που έχουν επιτευχθεί. Γι' αυτόν τον λόγο δεν αποδεχθήκατε το λογικό αίτημα να αναλάβει η διευθύντρια του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης μια από τις τρεις διευθύνσεις σε αυτή τη μεταβατική περίοδο των τριών μηνών, όπως υπολογίζετε, παρ' όλο που γνωρίζει και τις συλλογές και τις ιδιαιτερότητες ενός μουσείου που είναι κοινωφελές ίδρυμα, άρα ιδιωτικό, του Μακεδονικού Μουσείου. Γι' αυτό, προσπαθώντας να ισορροπήσετε, βάζετε τελικά ένα άτομο από το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών στην Εφορεία της Διεύθυνσης Σύγχρονης Τέχνης. Όμως, εγώ δεν ξέρω να υπάρχουν ζυγά νούμερα σε όργανα που παίρνουν αποφάσεις. Είναι έξι, λοιπόν, τα άτομα σε αυτή την εφορεία. Δεν έχω συναντήσει ποτέ ζυγό αριθμό.
Όταν δεν παίρνουν αποφάσεις. Διαβάστε το καλύτερα.
Άρα, επιβεβαιώνετε ότι ο ρόλος τους είναι για μια φορά ακόμη διακοσμητικός. Για αυτό λοιπόν και το διοικητικό συμβούλιο και ο τρόπος επιλογής των μελών του αφήνει πολλές σκιές, σχετικά με την ανεξαρτησία στον τρόπο δράσης τους, όταν τα έξι από τα εννέα μέλη είναι ελεγχόμενα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο από την εκάστοτε κυβέρνηση. Για αυτό και αδιευκρίνιστα παραμένουν τα κριτήρια διορισμού, οι διαδικασίες και ο τρόπος μοριοδότησής τους. Για αυτό και το διοικητικό συμβούλιο δεν θα ασχολείται με τα θέματα καλλιτεχνικού περιεχομένου, θα πρέπει, όμως, να παίρνει αποφάσεις που θα καθορίζουν στρατηγικά και την καλλιτεχνική πορεία αυτού του οργανισμού. Για αυτό και δεν προσδιορίζεται, πολύ σωστά το λέτε, ο ρόλος της καλλιτεχνικής επιτροπής. Μας το επιβεβαιώνετε ακόμη μια φορά ότι είναι απολύτως διακοσμητικός. Αντί να χρησιμοποιηθεί εκεί που είναι απαραίτητη, στη χάραξη δηλαδή της πολιτιστικής πολιτικής του νέου οργανισμού, καταλαβαίνετε ότι κάτι πρέπει να κάνετε, δεν ξέρετε και αν θέλετε να το κάνετε και το αφήνετε μετέωρο, στη γκρίζα ζώνη κι αυτό. Δεν γίνεται, όμως, έτσι αναπτυξιακή πολιτική στον πολιτισμό. Τελικά, κυρία Υπουργέ, τι ζητάτε από το Σώμα; Μας λέτε «δοξάστε με κι ας είμαι κρυπτόμενη πίσω απ' τους φορείς», που με δική τους πρωτοβουλία έγινε αυτό το σχέδιο νόμου, με πλείστες όσες αδυναμίες και ανεπάρκειες που θα κριθούν στο άμεσο μέλλον και ελπίζετε ότι τότε θα χρεώσετε τις αστοχίες στους φορείς και η όποια επιτυχία θα μοιάζει προσωπικό σας επίτευγμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα χρειαστώ μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ.
Παρ' όλο που το νομοσχέδιο αυτό ξεκίνησε ως εμβληματικό και στην πορεία αποδείχθηκε υβριδικό, εμείς τελικά θα το στηρίξουμε, γιατί θέλουμε να παραμείνουμε συνεπείς, στηρίζοντας την προσπάθεια που ξεκινήσαμε πριν από δεκαετίες, δίνοντας μια ευκαιρία σε μια καλή ευρηματική ιδέα, αυτή της δημιουργίας ενός μητροπολιτικού οργανισμού στη Θεσσαλονίκη. Της λείπουν όμως η τόλμη, το όραμα, οι αναγκαίες υπερβάσεις για να μπορέσει να λειτουργήσει και να επιτελέσει τους φιλόδοξους στόχους για τους οποίους υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε. Αυτό για να ξέρουμε για τι μιλάμε. Τελικά, το παρόν νομοσχέδιο είναι στρατηγικού χαρακτήρα μόνο για την παραμονή σας στην εξουσία και όχι για την προαγωγή της σύγχρονης τέχνης. Έχει αρχές, κοινωνικές ευαισθησίες, αριστερά πρόσημα και ιδεολογίες. Όλα χαλάλι. Το ζήτημα είναι να υπάρχετε και όλα τα άλλα έπονται. Τώρα δε που κοντοζυγώνει η ώρα μηδέν και μπαίνουν όλα στην άκρη, και τι διεθνείς αγορές και όνειρα για ελατήρια που θα εκτινάξουν τη χώρα προς την ανάπτυξη, τώρα προέχουν τα δημοσκοπικά σας ποσοστά και η κομματική σας επιβίωση και αυτό αποτυπώνεται δυστυχώς και σε αυτό το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κυρία συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Αντώνιος Γρέγος από τη Χρυσή Αυγή έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είδαμε και σε αυτό το νομοσχέδιο, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα - το καυτηριάσαμε και στις επιτροπές - ότι θα έχει πάλι τροπολογίες. Έχουμε μέχρι τώρα ήδη τέσσερεις. Θα τοποθετηθώ κατά τη διάρκεια της δευτερολογίας μου για αυτές. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο που αφορά τη σύσταση ενός ενιαίου μητροπολιτικού οργανισμού στον οποίο θα περιλαμβάνονται τα στη συνέχεια αναφερόμενα και ήδη σε λειτουργία μουσεία, εκθέσεις καλλιτεχνικών δημιουργών, κρίνεται εκ πρώτης απόψεως και όλως επιεικώς ως μια άνευ ουσιαστικής σημασίας διαδικασία που τίποτα δεν θα εισφέρει εις ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση των εικαστικών αναγκών των κατοίκων της συμπρωτεύουσας. Αυτό που εντυπωσιάζει αρνητικά είναι ότι σε όλο το νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνεται ούτε μια διάταξη που να συμβάλει στην καλλιέργεια του εθνικού φρονήματος και στην ανάδειξη της ελληνικής ιστορίας και ειδικότερα του Μακεδονικού Αγώνα. Η επιλογή της νομικής μορφής - εννοούμε ότι εσείς προτείνετε να είναι ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου - μας βρίσκει αντίθετους. Κρίνουμε αδιανόητο να τηρούνται οι κανόνες του ιδιωτικού δικαίου στη ρύθμιση των προκείμενων νομικών σχέσεων τη στιγμή που αυτός ο μουσειακός οργανισμός θα επιτελεί επί της ουσίας κρατικές λειτουργίες και υπηρεσίες. Θεωρητικά εξασθενεί η δυνατότητα αποτελεσματικής κρατικής εποπτείας και είναι πιθανόν να προκύψουν διαχειριστικές υπερβάσεις και φαινόμενα κακοδιαχείρισης. Άλλωστε το προτεινόμενο διοικητικό σχήμα χαρακτηρίζεται από την έλλειψη εξασφάλισης διαφανών διαδικασιών, όπως σχολιάσαμε και στις επιτροπές. Είναι σαφές και προκύπτει από τις ημερομηνίες σύναψης των σχετικών συμβάσεων που περιέχονται στο σώμα του νομοσχεδίου, ότι το συγκεκριμένο εγχείρημα της προτεινόμενης συνενώσεως των προαναφερόμενων εικαστικών φορέων - μουσείων έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό. Αυτό όμως, που έχει σημασία είναι να διακριβωθεί ποιες ακριβώς σκοπιμότητες εξυπηρετεί αυτή η συνένωση, πέραν των εικαστικής φύσεως αναγκών. Για ποιους λόγους δεν προτιμήθηκαν οι - κατά κοινή ομολογία πιο χρονοβόρες - διαδικασίες κρατικοποίησης των εμπλεκόμενων νομικών φορέων; Η απάντηση είναι προφανής. Αν τηρείτο αυτός ο δρόμος της κρατικοποίησης, θα ήταν δυσκολότερη η τακτοποίηση των ημετέρων. Ως εθνικιστές και λάτρεις του ελληνικού πολιτισμού, δεν επιχειρούμε να στηλιτεύσουμε την εν γένει μουσειακή λειτουργία. Αυτό όμως, το οποίο είμαστε αναγκασμένοι να στηλιτεύσουμε είναι τη «μακροθυμία» - εντός πολλών εισαγωγικών - και την πρόθεση τακτοποίησης, που επιδεικνύει η σημερινή Κυβέρνηση, έναντι ορισμένων ατόμων. Αυτήν τη μακροθυμία τη διαπιστώνουμε από το περιεχόμενο των άρθρων 3, 4, 5, 6 και 8 από όπου προκύπτει η τακτοποίηση των διευθυντικών στελεχών που θα στελεχώσουν τον υπό σύσταση οργανισμό. Σε συνδυασμό δε με τις εκτιμήσεις που παρατίθενται στις επισυναπτόμενες εκθέσεις πρώτον, του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και δεύτερον, στην ειδική έκθεση του άρθρου 75 παράγραφο 3 του Συντάγματος, προκύπτει σαφής και αναντίρρητη επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού. Τη στιγμή που η Κυβέρνησή σας συντάσσει και φέρνει προς επεξεργασία και ψήφιση το παρόν νομοσχέδιο, το μείζον εθνικό ζήτημα που αφορά στην ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Και αντί η ελληνική Κυβέρνηση να προβαίνει σε κινήσεις και ενέργειες, από τις οποίες θα αναδεικνύεται η πραγματική ιστορία της Μακεδονίας μας, καθώς και η απορρέουσα πολιτιστική κληρονομιά μας, εσείς φαίνεται να μην δίνετε δεκάρα. Θέλω να κάνω λόγο, στο σημείο αυτό, για το Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα, τη λειτουργία του οποίου σκοπίμως υποβαθμίζετε και έχω καταθέσει και σχετική ερώτηση. Και λέω «σκοπίμως», διότι εσείς της Κυβέρνησης ως οι πλέον ένθερμοι υποστηρικτές της ανθελληνικής, ανιστόρητης και κατάπτυστης συμφωνίας των Πρεσπών, κατ' εφαρμογή του άρθρου 6, συνεχίζετε να την υπερασπίζεστε σθεναρά, όταν στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας μας, τη Θεσσαλονίκη, υποβαθμίζεται η λειτουργία του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα και επί της ουσίας δεν λειτουργεί κάποιο μουσειακό ίδρυμα το οποίο να προάγει και να διδάσκει στις νέες γενεές των Ελλήνων την ιστορική πραγματικότητα και τις μάχες που εδόθησαν για την απελευθέρωση της Μακεδονίας μας από τον τουρκικό ζυγό και τη βουλγαρική επεκτατικότητα. Η έμμεση, λοιπόν, απαλοιφή του παράγωγου ονόματος «Μακεδονία» και η κατ' ακολουθία αναφορά στην Μακεδονία μας από το «Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης», ίσως είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους εισάγεται προς ψήφιση η νομοθετική πρωτοβουλία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Δηλαδή, η απαλοιφή από κάθε δημόσιο οργανισμό, φορέα και υπηρεσία της ονομασίας της Μακεδονίας μας και των παραγώγων της. Ίσως να αποτελεί μια από τις δεσμεύσεις, τις οποίες ανέλαβε η συγκυβέρνηση στην κατάπτυστη και προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών. Η Κυβέρνησή σας εισάγει προς επεξεργασία και ψήφιση νομοσχέδια με σαφή αντεθνικό και ανθελληνικό χαρακτήρα. Στα αρχικά δεκαοκτώ άρθρα, από τα οποία αποτελείται το παρόν νομοσχέδιο, αναφερθήκαμε στις συνεδριάσεις των επιτροπών. Διαπιστώσαμε ως επί το πλείστον ότι οι βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου διαμορφώνουν ένα μηχανισμό διαχείρισης και διοικητικής λειτουργίας, που σε καμμία περίπτωση δεν προάγει την πολιτιστική άνθηση. Αντιθέτως, δημιουργεί κύκλους ευνοούμενων διοικητικών υψηλόμισθων υπαλλήλων, με ιδιαιτέρως αυξημένες αρμοδιότητες. Η τέχνη, με όλες τις μορφές της, σαφέστατα αποτελεί και αυτή ένα μέσο επικοινωνίας με τον λαό, αλλά και διαμόρφωσης της συνείδησης και της ταυτότητας του. Είναι σαφές όμως, ότι η Χρυσή Αυγή δεν πρόκειται να στηρίξει νομοθετικές πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην τακτοποίηση κομματικών εγκάθετων, όχι με τη λογική της αναίτιας διαφωνίας, αλλά με τη λογική του σεβασμού στην ιδέα και στον πολιτισμό, του οποίου έχουμε ως Έλληνες την τιμή να κοινωνήσουμε στον υπόλοιπο κόσμο. Σημαντικό κριτήριο αποτελεί η διαπίστωση της κατάστασης στην οποία τελούν την σήμερον τα εν λόγω μουσεία (οικονομική, διοικητική, λειτουργική κατάσταση). Ανταποκρίνονται στις οικονομικές τους υποχρεώσεις; Έχουν οφειλές; Λειτουργούν επαρκώς με το υφιστάμενο προσωπικό, όλων των βαθμίδων διοίκησης; Και η διαπίστωση αυτή θα εξεταστεί σε συνάρτηση με τον χρόνο κατά τον οποίο προωθείται η εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία, ένα χρόνο πριν τη διενέργεια βουλευτικών εκλογών. Το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης το οποίο μαζί με το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης αποτελούν τις δύο συνιστώσες και τα δύο αυτοτελή μέρη του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, κατά τα φαινόμενα και αντλώντας τις πληροφορίες από το διαδίκτυο, εμφανίζεται να λειτουργεί επαρκώς, για τους όποιους στόχους και τις όποιες επιδιώξεις του, όπως έχει. Διενεργεί και προγραμματίζει διαρκώς εκθέσεις και δράσεις επί του αντικειμένου του ενώ καταγράφονται και αρκετοί χορηγοί και υποστηρικτές σε πολλές από αυτές. Απεικονίζεται μια τουλάχιστον επαρκής λειτουργία και συνεπώς προκύπτει το ερώτημα της σκοπιμότητας μεταβολής αυτής της κατάστασης. Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης αποτελούν τις δύο συνιστώσες και τα δύο αυτοτελή μέρη του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης». Επίσης, επιδεικνύει έντονη δραστηριότητα, καθώς διενεργεί πλήθος εκδηλώσεων και δράσεων στο πλαίσιο της επιδίωξης των όποιων σκοπών του. Να σημειωθεί εδώ πως ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης είναι ο ακαδημαϊκός Ανδρέας Τάκης, ένας από τους οποίους πρόσφατα ψήφισαν «υπέρ» της προδοσίας της Μακεδονίας μας με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών. Σύμφωνα με τη έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους δημιουργούνται στον προτεινόμενο οργανισμό, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άλεξ Μυλωνά, πολλές νέες θέσεις: έξι νέοι προϊστάμενοι οργανικών μονάδων, το κόστος μόνο της καταβολής επιδόματος θέσης ευθύνης των οποίων ανέρχεται στο ποσό των 25.000 ευρώ ετησίως, περίπου 4.200 ευρώ σε ετήσια βάση επίδομα στον καθένα. Θέση ενός γενικού διευθυντή και δύο νέων διευθυντών που θα στελεχώσουν το νεοσύστατο οργανισμού και το κόστος των οποίων εκτιμάται στο ποσό των 137.000 ευρώ. Συστήνονται νέες υπηρεσιακές μονάδες στις οποίες θα απαιτηθεί προσωπικό, προβλέπονται αναθέσεις με αμοιβή σε εξωτερικούς συνεργάτες υπηρεσιών συμβούλου για εικαστικά θέματα, προβλέπονται συνάψεις εργασιακών συμβάσεων μίσθωσης έργου ή ανάθεσης εξειδικευμένου έργου ή υπηρεσιών σε κατάλληλους εργολήπτες ή παρόχους για την υλοποίηση προγραμμάτων. Στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης εκτίθεται προς το κοινό η Συλλογή Κωστάκη. Η Συλλογή Κωστάκη είναι μόνιμη συλλογή έργων τέχνης της ρωσικής πρωτοπορίας που συνέλεξε ο συλλέκτης και ζωγράφος Γεώργιος Κωστάκης. Αν αναλογιστεί κάποιος πως η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μέσω της οποίας και σύμφωνα με τα ως άνω προαναφερθέντα προβάλλεται θεματικό αντικείμενο το οποίο έχει άμεση σχέση με την Αριστερά και τον κομμουνισμό εν γένει και με ανθρώπους οι οποίοι αποτελούν μέλη και στελέχη της Αριστεράς, έρχεται προς ψήφιση σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία αρχαιολογικοί χώροι και μουσεία της ελληνικής επικράτειας μέσω των οποίων προβάλλεται το μεγαλείο της ελληνικής ιστορίας και του πολιτισμού, το μεγαλείο της ελληνικής φυλής και του έθνους μας, παραμένουν κλειστά λόγω υποστελέχωση ή έλλειψης επαρκούς προσωπικού, κρίνεται ως μια άστοχη ενέργεια κατά το επιεικέστερο η εισαγωγή προς συζήτηση και ψήφιση του προτεινόμενου σχεδίου νόμου. Σε καμμία περίπτωση, λοιπόν, δεν θα μπορούσαμε να συναινέσουμε, όχι στη διοικητική αναδιάρθρωση, αναδιοργάνωση και υπαγωγή των εν λόγω μουσείων στον προτεινόμενο οργανισμό, με πρόκληση νέων οικονομικών δαπανών σε βάρος του πονεμένου ελληνικού λαού, αλλά έτι περαιτέρω στην ίδια τη συνέχιση της λειτουργίας των εν λόγω μουσείων με δεδομένη την εξακολούθηση πραγμάτευσης του θεματικού αντικειμένου το οποίο παρουσιάστηκε ανωτέρω, καθώς και την ταυτότητα των δημιουργών και δωρητών. Θα κάνω κάποιες παρατηρήσεις επί των άρθρων στις οποίες αναφερθήκαμε και στις επιτροπές. Στο άρθρο 1, στη διάταξη παραγράφου 1 αναφέρεται πως ο οργανισμός λειτουργεί προς χάριν του δημοσίου συμφέροντος, όμως, εντελώς αντιφατικά με αυτήν την αναφορά, προβλέπει επίσης απαλλαγή από οικονομικά βάρη, παραχωρώντας δικαστικές και διοικητικές ατέλειες και δικαστικά δικονομικά και ουσιαστικά προνόμια του δημοσίου. Μεταξύ των σκοπών του προτεινόμενου οργανισμού αναφέρεται στην παράγραφο 2 και η ανάπτυξη της ιστορικής μελέτης και της επιστημονικής έρευνας. Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο - κάτι που είπα και στις επιτροπές - δύο παραδείγματα επιστημονικής έρευνας και ιστορικής μελέτης, όπως την αντιλαμβάνονται οι Αριστεροί. Πρώτον, η αναφορά σε «συνωστισμό» των Ελλήνων στην παραλία της Σμύρνης από την Ρεπούση και δεύτερον η μη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από τον Φίλη. Αυτές οι κατάπτυστες θέσεις και αναφορές, κατά τους ανθρώπους αυτούς - σε πάρα πολλά εισαγωγικά - , ήταν προϊόντα επιστημονικής έρευνας. Στο άρθρο 2, στο εδάφιο 3 είναι εμφανής η εμπλοκή του Υπουργού Πολιτισμού σχετικά με την επιλογή τεσσάρων μελών του διοικητικού συμβουλίου, του προέδρου, του αντιπροέδρου και δύο ακόμα μελών. Το γεγονός ότι η αποζημίωση των μελών του διοικητικού συμβουλίου θα καθορίζεται κατόπιν σχετικής κοινής υπουργικής απόφασης δεν είναι ορθή, δεδομένου ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος της πολιτικής εκμετάλλευσης. Στο άρθρο 3, στην παράγραφο 1 προβλέπεται πως η επιλογή του γενικού διευθυντή γίνεται κατόπιν διεθνούς προσκλήσεως εκδήλωση ενδιαφέροντος. Αυτό σημαίνει πως τη θέση αυτή υπάρχει το ενδεχόμενο να την καταλάβει και κάποιος αλλοδαπός, αλλογενής, αλλόθρησκος, κάποιος Τούρκος, κάποιος Αλβανός, κάποιος Πακιστανός, κάποιος Σκοπιανός. Η ίδια επισήμανση και καταγγελία αφορά και τα άρθρα 5, 6 και 8. Δεύτερον, προκαλείται επί του προϋπολογισμού του Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης ετήσια δαπάνη από τη σύσταση θέσης γενικού διευθυντή και δύο νέων διευθυντών που θα στελεχώσουν τον νεοσύστατο οργανισμό, το ύψος της οποίας εξαρτάται από την έκδοση της σχετικής ΚΥΑ. Εκτιμάται πάντως στο ποσό των 137.000 ευρώ, περίπου, κατ' ανώτατο όριο. Στο άρθρο 4, προκαλείται επί του προϋπολογισμού του Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης ετήσια δαπάνη ποσού 25.000 ευρώ, περίπου, από την καταβολή επιδόματος θέσης ευθύνης σε έξι νέους προϊσταμένους οργανικών μονάδων επιπέδου τμήματος. Ετήσια δαπάνη από τη σύσταση θέσης γενικού διευθυντή και δύο νέων διευθυντών, που θα στελεχώσουν και τον νεοσύστατο οργανισμό, το ύψος της οποία εξαρτάται από την έκδοση, πάλι, της σχετικής ΚΥΑ. Έχουμε εδώ δύο παρατηρήσεις: Πρώτον, την ενδεχόμενη ετήσια δαπάνη από τη δυνατότητα σύστασης του οργανισμού νέων υπηρεσιακών μονάδων για τη διαχείριση σημαινόντων συλλόγων έργων τέχνης και την πιθανή πρόσληψη του απαραίτητου προσωπικού στην περίπτωση που οι εν λόγω συλλογές περιέρχονται στον οργανισμό ύστερα από δωρεά. Και δεύτερον, ανάθεση με αμοιβή σε εξωτερικό συνεργάτη υπηρεσιών συμβούλου για εικαστικά θέματα. Καταψηφίζουμε, επίσης, το άρθρο 7 που αφορά στο Τμήμα Σύγχρονης Γλυπτικής, Μουσείο Άλεξ Μυλωνά. Καταψηφίζουμε και το άρθρο 9. Στο άρθρο 10 έχουμε την επιβεβαίωση των φόβων μας αναφορικά με το θέμα στελέχωσης και πρόσληψης προσωπικού. Όπως αποδεικνύεται από τα εδάφια 2, 3, 4, 5 και 6 θα γίνει πάρτι προσλήψεων, τηρουμένων των αναλογιών, κάτι που γίνεται σε κάθε νομοσχέδιο εν όψει εκλογών. Στο άρθρο 11, περιέχονται οι διατάξεις για τα θέματα διαχείρισης των περιουσιακών στοιχείων στου Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Είναι δέον να σημειωθεί ότι το 2000 υπεγράφη η σύμβαση για την αγορά της Συλλογής Κωστάκη, που εκτίθεται στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Το τίμημα καθορίστηκε ύστερα από εισήγηση ειδικής επιτροπής μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και των ιδιοκτητών της συλλογής και ανήλθε στο ποσό των 14,2 δισεκατομμυρίων δραχμών. Συνεπώς, το ελληνικό κράτος έχει δαπανήσει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για αυτήν τη συλλογή. Στο άρθρο 12 παρατηρείται μια γενικότητα και ασάφεια στον ορισμό κάποιων από τις πηγές χρηματοδότησης του οργανισμού. Για παράδειγμα, δεν διευκρινίζεται σαφώς ποιοι ακριβώς είναι οι «άλλοι διεθνείς οργανισμοί» οι οποίοι θα ενισχύουν οικονομικώς, οι «μη δημόσιοι οργανισμοί» από τους οποίους θα προέρχονται επιχορηγήσεις. Ποιοι είναι οι «πάσης φύσεως και κάθε είδους κοινωνικοί πόροι» από όπου θα προέρχονται έσοδα. Δεν αποτελεί υπερβολή, συνεπώς, η δημιουργία της υποψίας, αν όχι βεβαιότητας, ότι με αυτήν την ασάφεια δίνεται έδαφος σε οποιονδήποτε - όπως για παράδειγμα στον ανθέλληνα Σόρος - να αποκτήσει πρόσβαση μέσω χρηματοδοτήσεων, επιχορηγήσεων, δωρεών κ.λπ. σε άλλον ένα τομέα δραστηριότητας στην Ελλάδα, προς εξυπηρέτηση των όποιων επιδιώξεών του. Θα καταψηφίσουμε επίσης τα άρθρα 13, 14, 15, 16 και 17. Κάποιες ακόμα γενικές παρατηρήσεις. Είναι πραγματικά τραγικό και οξύμωρο τη στιγμή που μιλάμε για τέχνη και πολιτισμό, στελέχη της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ να βεβηλώνουν με άθλιο τρόπο κορυφαία ιστορικά μνημεία, όπως ο Λευκός Πύργος στη Θεσσαλονίκη, φυσικά πάντα με την ανοχή της Κυβέρνησης και των Αρχών. Καταθέσαμε και σχετική ερώτηση. Έχουμε καταθέσει πάρα πολλές ερωτήσεις σχετικά με την κατάσταση των μουσείων σε όλη την επικράτεια και φυσικά για την τραγική κατάσταση της οικίας του μεγάλου ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα, του Παύλου Μελά. Στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα υπάρχουν εκθέματα που ανήκουν στον μεγάλο αυτόν εθνικό αγωνιστή, όπως για παράδειγμα συλλογή με τα προσωπικά του αντικείμενα και το φορείο στο οποίο τον μετέφεραν τραυματισμένο. Προτρέπω όλους τους Έλληνες να επισκεφτούν το συγκεκριμένο μουσείο, το οποίο μαζί με άλλα ευρήματα καταδεικνύει ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια προδοτική συμφωνία. Επίσης, καταγγέλλω τη διακοπή λειτουργίας του μουσείου στη Βεργίνα όταν σε πρόσφατη διαμαρτυρία μας το έκλεισαν - με ποιανού εντολή, δεν ξέρω - λες και κινδύνευε από τους Έλληνες πατριώτες που διαμαρτύρονταν για αυτήν την προδοτική συμφωνία. Όσον αφορά στη λεγόμενη «Φάμπρικα ΥΦΑΝΕΤ» στη Θεσσαλονίκη, όλοι γνωρίζουμε την εγκληματική της δράση και το τι συμβαίνει μέσα σε αυτήν τη λεγόμενη κατάληψη. Κάποιος ομιλητής του ΣΥΡΙΖΑ στις επιτροπές μίλησε για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Δεν ξέρω αν έτσι ονομάζουν το εμπόριο των ναρκωτικών και κάθε είδους έκνομη ενέργεια. Πάντως, η λεγόμενη «Φάμπρικα ΥΦΑΝΕΤ» μπορεί να αποδοθεί εκεί που πρέπει να αποδοθεί, μόνο αν η Χρυσή Αυγή γίνει κυβέρνηση. Είναι γνωστό εξάλλου ότι είστε όμηροι του κάθε καταληψία και σας καταγγέλλουμε και γι' αυτό. Κάθε νομοσχέδιο το οποίο θα προάγει την ιστορία και τον πολιτισμό της πατρίδας μας, εμείς θα το στηρίζουμε. Αυτό όχι.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Δελής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει τώρα τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι, με το σημερινό νομοσχέδιο συνενώνονται σε έναν οργανισμό, μητροπολιτικό μάλιστα, τρία μουσεία, ένα δημόσιο και δύο ιδιωτικά, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άλεξ Μυλωνά. Τα δύο πρώτα λειτουργούν στη Θεσσαλονίκη και το τελευταίο στην Αθήνα. Το γιατί γίνεται αυτό εξηγείται αν δει κάποιος την ουσία και τον προσανατολισμό της κυβερνητικής πολιτικής στον χώρο του πολιτισμού, πάντα σε πλήρη εναρμόνιση με την αντίστοιχη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυβερνητική πολιτική μάλιστα η οποία κινείται στις ίδιες ράγες και προς την ίδια πάντα κατεύθυνση, άσχετα από τον οδηγό που βρίσκεται στο τιμόνι της κυβερνητικής εξουσίας. Και αυτή η πολιτική δεν είναι άλλη από την εμπορευματοποίηση της τέχνης και του πολιτισμού ως αντιστάθμισμα στη διαρκώς συρρικνούμενη κρατική χρηματοδότηση, δεν είναι άλλη από την παράδοση της τέχνης και του πολιτισμού, την υποταγή τους στις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας που φτάνει με το σημερινό νομοσχέδιο να παραχωρεί δικαίωμα νομής στη δημόσια εικαστική, εν προκειμένω, περιουσία. Και έτσι, λοιπόν, εξηγείται και η αποσπασματική και σε επιμέρους, δευτερεύουσες πάντα πλευρές, κριτική της Νέας Δημοκρατίας που φτάνει το πολύ μέχρι τον αλγόριθμο, αλλά και της υπόλοιπης αντιπολίτευσης, της αστικής, για το νομοσχέδιο. Άλλωστε, αυτή δεν είναι και η ουσία της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων σε ό,τι αφορά όχι μονάχα στα μουσεία, αλλά και σε όλα τα νομικά πρόσωπα του Υπουργείου Πολιτισμού; Δεν συνεχίζεται χρόνια τώρα και δεν βαθαίνει μήπως η εμπορευματοποίηση του πολιτισμού και της τέχνης και η παράδοσή της στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που βλέπουν και εδώ, όπως και παντού, μπίζνες; Και αυτή η εμπορευματοποίηση δεν είναι, άραγε, μία από τις βασικές αιτίες που απομακρύνει όλο και περισσότερο τα λαϊκά στρώματα από το αγαθό της τέχνης και του πολιτισμού; Και να μιλήσω πιο ειδικά πάνω στο νομοσχέδιο τώρα, σχετικά με την ενοποίηση των τριών μουσείων, οπωσδήποτε ήταν γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ τα σοβαρά προβλήματα βιωσιμότητας των δύο από τα τρία, δηλαδή του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Άλεξ Μυλωνά. Συνεπώς, με το νομοσχέδιο επιχειρείται κατ' αρχάς να συνεχιστεί η λειτουργία τους με κρατικό χρήμα. Πώς, όμως, μπορεί να γίνει αυτό από τη στιγμή που η κρατική χρηματοδότηση για τον πολιτισμό και φυσικά και για τα μουσεία όχι μόνο δεν επαρκεί, αλλά μειώνεται κι άλλο για χάρη αυτών των περιβόητων πλεονασμάτων; Μα πώς αλλιώς, παρά με την προσέλκυση πόρων είτε μέσα από την εντεινόμενη εμπορική δραστηριότητα των μουσείων, είτε μέσα από διάφορα επιδοτούμενα προγράμματα είτε μέσα από ποικιλώνυμες ενώσεις φίλων ή δωρητές ή και το ευρύ κοινό. Και επειδή θεωρείται ότι όλο αυτό το εμπορευματικό πανηγύρι των συγκεκριμένων μουσείων θα υπηρετηθεί καλύτερα με την ενοποίησή τους και τη δημιουργία του νέου οργανισμού γι' αυτό και προχωράτε σ' αυτήν. Στοχεύετε έτσι στη μείωση του διοικητικού και λειτουργικού κόστους και άρα στη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης, και της τακτικής και της έκτακτης. Αυτό δεν είναι ένα συμπέρασμα αυθαίρετο, δικό μας. Το γράφετε εσείς οι ίδιοι στην αιτιολογική σας έκθεση για το άρθρο 12 του νομοσχεδίου, το σχετικό με τους οικονομικούς πόρους του νέου οργανισμού. Το λέτε ως εξής: «Η απαρίθμηση των εν λόγω πόρων αποτυπώνει την ανάγκη υπέρβασης της αποκλειστικής εξάρτησης, της οικονομικής βιωσιμότητας του οργανισμού από την κρατική του επιχορήγηση, ιδίως την έκτακτη». Και αμέσως μετά πάλι η δική σας αιτιολογική έκθεση εξηγεί και το πώς θα γίνει αυτή η απαλλαγή του κράτους από τη χρηματοδότηση των μουσείων. Αυτό - λέτε - επιδιώκετε να επιτευχθεί με την αξιοποίηση της πρόβλεψης τόσο της αυτοτελούς εμπορικής δραστηριότητας όσο και μορφών άντλησης χρηματοδότησης από ενώσεις φίλων, δωρητές και το ευρύ κοινό που λέγαμε. Άρα, προσέλκυση οικονομικών πόρων, βιωσιμότητα στη σημερινή δημοσιονομική κρίση, μείωση της επιχορήγησης από τον κρατικό προϋπολογισμό, να το τρίπτυχο μέσα στο οποίο θα κινηθεί ο νέος οργανισμός. Και όταν λέτε ότι αξιοποιείτε δημιουργικά την εμπειρία μεγάλων οργανισμών τέχνης του εξωτερικού αποφεύγετε να πείτε ότι στο εξωτερικό όλοι αυτοί οι οργανισμοί τέχνης, όπως τα μουσεία για παράδειγμα που έχουν και πανάκριβα εισιτήρια, λειτουργούν εδώ και καιρό επιχειρηματικά στη λογική του κέρδους - οφέλους και όχι βέβαια στη λογική η τέχνη να γίνεται κτήμα και όπλο του λαού. Επιχειρηματική λειτουργία, όμως, των μουσείων σημαίνει φυσικά και η απόλυτη προσαρμογή τους στα εκάστοτε δεδομένα των αγορών. Να, γιατί προχωράτε σε αυτές τις προσαρμογές στο νομοθετικό πλαίσιο των εποπτευόμενων φορέων από το Υπουργείο Πολιτισμού ιδρυμάτων, πολιτιστικών οργανισμών όπως είναι και συνένωση των μουσείων της Θεσσαλονίκης, γιατί με αυτόν τον τρόπο επιδιώκετε την ισχυροποίηση της πολιτιστικής βιομηχανίας στους τομείς της παραγωγής, της προώθησης, της προβολής, της πώλησης και της διάθεσης του πολιτιστικού αγαθού. Αυτό, όμως, σημαίνει, στην πράξη χειραγώγηση των καλλιτεχνών, προσαρμογή του έργου τους στις ανάγκες της αγοράς και εν τέλει μέσω της εμπορευματοποιημένης και ελεγχόμενης αναπαραγωγής και διάθεσης χειραγώγηση της ίδιας της κοινωνίας και του λαού. Και πώς γίνεται αυτή η προσαρμογή τώρα της λειτουργίας των πολιτιστικών οργανισμών στις ανάγκες της αγοράς; Μα με τη διαρκή κινητικότητα στη διαχείριση των πολιτιστικών αγαθών - οι λέξεις είναι δικές σας - , όρος απαραίτητος για να προωθούνται τα επιχειρηματικά συμφέροντα και στον τομέα των εικαστικών τεχνών. Εδώ είναι που κεντράρει και η Ευρωπαϊκή Ένωση και με τις αποφάσεις της για τη στρατηγική αναθεώρηση του πολιτισμού, όπως λέει, στοχεύει στην ενίσχυση της ταυτότητας του Ευρωπαίου πολίτη διά μέσου πολιτιστικών δράσεων και προγραμμάτων, όπως η Πολιτιστική Ατζέντα της Ευρώπης 2018-2027, με έμφαση στην κινητικότητα, που λέγαμε, των τεχνών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και για να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι αυτών των προγραμμάτων η Ευρωπαϊκή Ένωση υπολογίζει να δαπανήσει για το σκοπό αυτό 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι το 2027. Αυτά τα χρήματα φυσικά δεν θα τα διαχειριστούν οι καλλιτέχνες, αλλά διάφορες εταιρείες, διάφορα ιδρύματα, μη κυβερνητικές οργανώσεις και πάει λέγοντας. Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Πολύ απλά, οι εξαρτημένες σχέσεις των δημιουργών της τέχνης με τη βιομηχανία του πολιτισμού θα βαθαίνουν ολοένα και πιο πολύ, θα ωθούνται δηλαδή οι καλλιτέχνες ή θα εξαναγκάζονται σε μια δημιουργία υποταγμένη στις ανάγκες της αγοράς, σε περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασής τους, προκειμένου να προωθήσουν το έργο τους, ώστε να μπορούν να ζήσουν δημιουργώντας. Όμως, αλήθεια, τι σχέση μπορεί να έχει όλο αυτό το χρηματιστήριο της τέχνης και των επενδυτών του με τις πολιτιστικές ανάγκες της κοινωνίας, με τη γνήσια καλλιτεχνική έκφραση των δημιουργών; Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με το δικαίωμα πρόσβασης των εργαζομένων και του λαού στην καλλιτεχνική δημιουργία; Καμμία απολύτως. Γιατί αυτή ακριβώς η αιχμαλωσία της τέχνης από την επιχειρηματικότητα και η αχαλίνωτη εμπορευματοποίησή της είναι που ακυρώνουν επί της ουσίας και το λαϊκό δικαίωμα στο αγαθό της τέχνης και διαστρεβλώνουν το κίνητρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Και για να μην υπάρχει το παραμικρό εμπόδιο και αντίρρηση σε αυτήν την επιχειρούμενη επέκταση της εμπορευματοποίησης στη λειτουργία των μουσείων και συγκεκριμένα σε αυτό που συζητάμε, αφήνετε τελείως έξω από τη διοίκησή του ακόμα και έξω από την καλλιτεχνική του επιτροπή ποιους; Τους ίδιους τους καλλιτέχνες δημιουργούς, αφού το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας που είναι και ο συλλογικός εκπρόσωπος των εικαστικών καλλιτεχνών και συνεπής πολέμιος της εμπορευματοποίησης της τέχνης εξοβελίζεται, εξοστρακίζεται από τον νέο μητροπολιτικό οργανισμό. Την ίδια στιγμή, όμως η πόρτα αυτού του οργανισμού ανοίγει διάπλατα σε ιδιώτες συλλέκτες και επιχειρηματίες «μαικήνες». Και μην μας πείτε, κυρία Υπουργέ, για τη θέση που παραχωρείτε τελικά ως Κυβέρνηση στο εικαστικό επιμελητήριο στην πενταμελή εφορεία που τώρα γίνεται εξαμελής στη Διεύθυνση Σύγχρονης Τέχνης, γιατί αυτό είναι πολύ απλά στάχτη στα μάτια, όχι μόνο γιατί αφορά στη μία από τέσσερις διευθύνσεις του οργανισμού, αλλά και γιατί ειδικά σε αυτή τη διεύθυνση η πλειοψηφία της παραμένει στους ιδιώτες των ιδιωτικών μουσείων της συνένωσης. Για ποιο λόγο, λοιπόν, το εικαστικό επιμελητήριο, που εκπροσωπεί πάνω από έξι χιλιάδες εικαστικούς καλλιτέχνες και καλύπτει όλο το εύρος των εικαστικών τεχνών, περιορίζεται σε μόνο μία διεύθυνση και δεν εκπροσωπείται στην ίδια την καλλιτεχνική του επιτροπή, που έχει και τη συνολική ευθύνη των εισηγήσεων του καλλιτεχνικού και εκπαιδευτικού προγράμματος και οπωσδήποτε έναν πάρα πολύ σοβαρό ρόλο; Και βέβαια, εδώ να πούμε πως είναι χαρακτηριστικό το ότι και στο εννιαμελές διοικητικό του συμβούλιο προβλέπεται θέση μέχρι και για τον πρόεδρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης που μπορεί να έχει ή και να μην έχει σχέση με την τέχνη και τον πολιτισμό, αλλά ούτε εδώ για έναν έστω εκπρόσωπο των καλλιτεχνών δημιουργών. Και τελικά, έτσι, εξωκαλλιτεχνικοί παράγοντες θα ορίζουν τι είναι τέχνη και τι ακριβώς θα στηρίζεται οικονομικά και θα προωθείται. Το νομοσχέδιο περιέχει ρυθμίσεις που επιτρέπουν σ' εκείνους που δωρίζουν έργα ή συλλογές να μετέχουν ακόμα και σε όργανα διοίκησης ή σε όργανα που καθορίζουν πολιτιστικές κατευθύνσεις στον νέο οργανισμό. Αυτό αρκεί, νομίζουμε, για να δείξει την ισχυρή σύνδεση που θα έχει ο νέος οργανισμό με το κεφάλαιο και τους - εντός εισαγωγικών - «δωρητές» ή επενδυτές. «Για να δέσει και το γλυκό» αυτής της πολιτικής, το νομοσχέδιο προβλέπει, βέβαια, σε περίπτωση έλλειψης προσωπικού την πρόσληψη συμβασιούχων, ακόμη και εργολαβικών εργαζομένων ή ακόμα ακόμα και την ανάθεση ολόκληρων τομέων του οργανισμού σε εξωτερικούς συνεργάτες. Εμείς αντιλαμβανόμαστε ένα μουσείο τέχνης ως ένα συλλογικό καθήκον των καλλιτεχνών και των επιστημόνων που εμπλέκονται με την καλλιτεχνική δημιουργία, με τη μελέτη, με την ανάλυση, με την έρευνα και με την ανάδειξή της. Η διοίκηση για εμάς ενός τέτοιου μουσείου δεν μπορεί παρά να συγκροτείται ισότιμα από εκπροσώπους επιστημονικών και καλλιτεχνικών ιδρυμάτων και φορέων. Στο νομοσχέδιο αναφέρονται πάρα πολλά, αλλά απολύτως τίποτα, καμμία σκέψη απολύτως ή καμμία πρόνοια για το πώς ο λαϊκός κόσμος της Θεσσαλονίκης και όλης της χώρας θα γνωρίσει αυτούς τους θησαυρούς της τέχνης. Τα ίδια ακριβώς και με το σοβαρότερο πρόβλημα του νέου οργανισμού αυτών των μουσείων. Ποιο είναι αυτό το πρόβλημα; Μα, η έλλειψη των κατάλληλων χώρων για την έκθεση των συλλογών τους. Το παράδειγμα της Συλλογής Κωστάκη είναι χαρακτηριστικό. Ουδέποτε αυτή η σημαντικότατη συλλογή εκτέθηκε ποτέ ολόκληρη στη Θεσσαλονίκη, παρά μόνο τμηματικά. Και η αιτία, βεβαίως, είναι μία. Η ακαταλληλότητα του χώρου της Μονής Λαζαριστών όπου και ευρίσκεται. Κι ενώ από το 2006 έχει αγοραστεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ο χώρος του πρώην εργοστασίου της ΥΦΑΝΕΤ στην Κάτω Τούμπα, προκειμένου να στεγαστεί το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και η Συλλογή Κωστάκη, καμμία κυβέρνηση δεν έκανε απολύτως τίποτα γι' αυτό, με τον χώρο της ΥΦΑΝΕΤ να ρημάζει στο έλεος μιας κατάληψης κάποιον αυτοπροσδιοριζόμενων ως «αντιεξουσιαστών». Στην τελευταία μάλιστα συνεδρίαση της επιτροπής την προηγούμενη Παρασκευή η Κυβέρνηση ανακοίνωσε πως η ΥΦΑΝΕΤ έχει αποχαρακτηριστεί πια και από τυπική έδρα αυτού του μουσείου. Αυτό σημαίνει, βέβαια, ότι το πρόβλημα της απουσίας δημόσιων χώρων για εικαστικές εκθέσεις οξύνεται ακόμη πιο πολύ, με αποτέλεσμα οι εικαστικοί καλλιτέχνες και ιδιαίτερα οι νέοι να είναι έρμαια στα χέρια των κάθε λογής μεσαζόντων και επιχειρηματιών που ελέγχουν και όλους τους εκθεσιακούς χώρους. Ούτε ξεχνάμε - και δεν πρέπει να ξεχνάμε, κατά τη γνώμη μας - ότι οι εικαστικοί καλλιτέχνες στη χώρα μας παραμένουν ανασφάλιστοι για το καλλιτεχνικό τους έργο, παρά τις επανειλημμένες νομοθετικές προτάσεις που έχει κάνει το εικαστικό επιμελητήριο. Να κάνω κι ένα μικρό σχόλιο - το είπαμε και προχθές, θα το ξαναπούμε, όμως, κι εδώ - για τις επικρατήσασες - αυτός είναι ο όρος που χρησιμοποιεί το νομοσχέδιο - απόψεις στο θέμα της οριοθέτησης, της περιοδολόγησης δηλαδή της ιστορίας της τέχνης. Είναι άραγε αυτές οι επικρατήσασες απόψεις - θεωρίες της τέχνης άσχετες με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες των διαφόρων μάνατζερ ή των διαφόρων μεσαζόντων ή εμπόρων της τέχνης ή μήπως αυτές οι επικρατήσασες τελικά απόψεις συνδέονται με όλους αυτούς, προκειμένου να στηρίξουν και επιστημονικά τις συλλογές τέχνης που διαθέτουν ή διαχειρίζονται, ανεβάζοντας και τη χρηματιστηριακή τους αξία; Γιατί ας πούμε - ρωτάμε εμείς - να θεωρείται σύγχρονο ένα έργο τέχνης που έρχεται από τη δεκαετία του '60 και όχι αυτό το έργο που γίνεται σήμερα ή το πολύ σε ένα βάθος τριάντα χρόνων; Γιατί, δηλαδή, η σύγχρονη τέχνη να είναι αισθητικός και όχι χρονικός προσδιορισμός και όρος; Πώς στέκει επιστημονικά η ιστορία της τέχνης να εξετάζεται αφηρημένα εξωκοινωνικά, χωρίς καμμία απολύτως σύνδεση με την ιστορία και με την κινητήρια δύναμή της που είναι η ταξική πάλη; Κλείνω, κύριε Πρόεδρε - και ευχαριστώ για την ανοχή - με ένα συμπέρασμα. Και με τη σημερινή Κυβέρνηση συνεχίζεται η ίδια πολιτική στον πολιτισμό, καταδικάζοντας την πολιτιστική ζωή σε συνεχή υποβάθμιση και τους περισσότερους καλλιτέχνες - δημιουργούς σε ένα σκληρό αγώνα επιβίωσης. Και πότε γίνεται αυτό; Σήμερα που είναι αναγκαία και ρεαλιστική η καθολική πρόσβαση του λαού στην τέχνη και τον πολιτισμό και μάλιστα την ώρα που μας κατακλύζουν τα αγοραία πρότυπα της πολιτιστικής βιομηχανίας, που βουλιάζουν ολοένα και περισσότερο στον βούρκο της υποκουλτούρας. Γι' αυτήν, όμως, την καθολική πρόσβαση του λαού στην τέχνη, απαιτείται ένας αποκλειστικά δημόσιος μηχανισμός από κρατικούς φορείς, που θα λειτουργούν με κοινωνικό προγραμματισμό, έλεγχο, αποφασιστικό ρόλο των ίδιων των δημιουργών - καλλιτεχνών και με αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση, ώστε η τέχνη από εμπόρευμα και μονοπώλιο της κυρίαρχης τάξης - γιατί τέτοιο είναι σήμερα - να γίνεται κτήμα και όπλο του λαού. Γιατί τι μπορεί και τι πρέπει να σημαίνει αλήθεια σήμερα ένα μουσείο ή ένα εθνικό ίδρυμα ενίσχυσης και ανάπτυξης της καλλιτεχνικής δημιουργίας; Πρέπει να έχει σκοπό την επικοινωνία όλης της τέχνης, όλης της κοινωνίας με την τέχνη ή να είναι ένας μηχανισμός επιχειρηματικού τύπου που θα βαθαίνει την εμπορευματοποίηση της τέχνης; Το νομοσχέδιο επιλέγει το δεύτερο και γι' αυτό εμείς φυσικά το καταψηφίζουμε και στο σύνολο και στα άρθρα του. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει η Υπουργός κ. Κόλλια - Τσαρουχά για να παρουσιάσει την τροπολογία που αφορά την έκταση στον ΠΑΟΚ. Πόσο χρόνο θέλετε;
Πέντε με έξι λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα καθυστερήσω το Σώμα.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, που μου δίνετε την ευκαιρία να παρεμβληθώ για να την υποστηρίξω. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής και ειδικότερα της προσπάθειας που κάνει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ο Υπουργός Πάνος Καμμένος για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων με αμοιβαία ωφέλεια τόσο για τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά κυρίως και για τους Έλληνες πολίτες, έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την παραχώρηση ανενεργών στρατοπέδων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων, τα οποία δεν χρησιμοποιούνται πλέον επιχειρησιακά. Αυτή η πολιτική, λοιπόν, του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας συνάδει απόλυτα με την εκπεφρασμένη κυβερνητική βούληση για την ανάληψη ενεργειών που θα οδηγήσουν στην άρση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης, η οποία εδώ και περίπου δέκα χρόνια ταλανίζει τη χώρα μας. Συγκεκριμένα με την προωθούμενη ρύθμιση καθορίζεται το βασικό κανονιστικό πλαίσιο της παραχώρησης εκτάσεων ιδιοκτησίας του ταμείου Εθνικής Άμυνας, του γνωστού ΤΕΘΑ, και του ελληνικού δημοσίου στο ερασιτεχνικό αθλητικό σωματείο με την επωνυμία Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών, ο γνωστός ΠΑΟΚ, ώστε να καταστεί δυνατή η ανέγερση νέων αθλητικών και συναφών υποστηρικτικών εγκαταστάσεων, που θα ανταποκρίνονται πλήρως στα σύγχρονα διεθνή πρότυπα και θα εκπληρώνουν τον καταστατικό σκοπό του ιστορικού αυτού σωματείου. Με την παραχώρηση, λοιπόν, των εκτάσεων συνολικού εμβαδού είκοσι μία χιλιάδων διακοσίων ογδόντα τεσσάρων τετραγωνικών μέτρων στο ιστορικό αθλητικό σωματείο του ΠΑΟΚ, με ιστορία ενενήντα και πλέον ετών στον ελληνικό αθλητισμό, επιτυγχάνεται η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος καθώς και η αναβάθμιση των υπαρχουσών αθλητικών εγκαταστάσεων και η ανέγερση νέων εγκαταστάσεων διεθνών προδιαγραφών για την εξυπηρέτηση συμπληρωματικών λειτουργιών και συνοδών χρήσεων. Έτσι θα αναβαθμιστεί σημαντικά η περιοχή του Δήμου Θεσσαλονίκης, θα συνδράμει στην ανάπτυξη και γενικότερη προβολή του ελληνικού ποδοσφαίρου, ενώ τόσο για την υλοποίηση του έργου όσο και μετά απ' αυτή θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό λόγω της ανεργίας, η οποία μαστίζει την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης και τη Θεσσαλονίκη. Επίσης, η εν λόγω αναβάθμιση των αθλητικών εγκαταστάσεων θα διασφαλίσει τη δημιουργία γηπέδου που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις ασφάλειας αθλητών, θεατών, εργαζομένων και περιοίκων, με βασικούς άξονες και αφ' ενός την ενίσχυση της ασφάλειας έναντι εξωτερικών απειλών, έκτακτων γεγονότων και πράξεων βίας και αφ' ετέρου την υιοθέτηση περιβαλλοντικών προτύπων και πρακτικών στη λειτουργία των νέων εγκαταστάσεων. Έτσι, τα οφέλη για την τοπική κοινωνία θεωρούμε ότι είναι σοβαρά και εξασφαλισμένα, σε αντίθεση με άλλες ίσως παραχωρήσεις οι οποίες πιέζονται έμμεσα ή άμεσα για την αξιοποίηση τέτοιων εγκαταστάσεων, πρώην στρατιωτικών, οι οποίες δυστυχώς πολλές φορές καθυστερούν. Αυτή η παραχωρούμενη έκταση, λοιπόν, περίπου των τριάντα στρεμμάτων περιμετρικά και εφαπτομενικά του υφισταμένου γηπέδου του ΠΑΟΚ, στην περιοχή της Άνω Τούμπας και εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου της Θεσσαλονίκης, σε μέρος όπου παλαιότερα λειτουργούσε ο Γ΄ Όρχος Οχημάτων του Γ΄ Σώματος Στρατού, οι υφιστάμενες αυτές στρατιωτικές εγκαταστάσεις εδώ και πολλά χρόνια δεν αξιοποιούνταν επιχειρησιακά και έτσι είχαν αποδοθεί με απόφαση αρμοδίων οργάνων του Στρατού στο ΤΕΘΑ προς αξιοποίηση. Εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι στο πλαίσιο της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος και της διασφάλισης μηδενικής επιβάρυνσης για τη διοίκηση από την εν λόγω παραχώρηση υπάρχουν λεπτομερείς προβλέψεις για την ανάληψη εκ μέρους του παραχωρησιούχου σωματείου όλων εκείνων των ενεργειών και των υποχρεώσεων που είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση της παραχώρησης και την εκτέλεση σχεδιασμένων εργασιών, ενώ προβλέπεται ρητά ότι σε περίπτωση που ο σκοπός της παραχώρησης δεν εκδοθεί και δεν ευοδωθεί σε διάστημα τεσσάρων ετών από την έκδοση του σχετικού προεδρικού διατάγματος, τότε αυτή δύναται να αρθεί. Θεωρώ ότι είναι σοβαρή ασφαλιστική δικλίδα που πιστεύω και εύχομαι ότι δεν θα χρειαστεί να εφαρμοστεί. Επίσης, έχει ληφθεί πρόνοια για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και για την προστασία και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της περιοχής. Κύριε Πρόεδρε, δεν θα αναφερθώ στα επιμέρους άρθρα της τροπολογίας, τα οποία είναι δέκα, όμως, όπως είπα προηγουμένως, διασφαλίζουν ότι το σωματείο εξουσιοδοτείται να λειτουργήσει, να προβεί σε όλες εκείνες τις απαιτούμενες ενέργειες για την υλοποίηση αυτού του σκοπού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υφυπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, σε μισό λεπτό ολοκληρώνω. Καθορίζονται διάφορες ειδικές κατηγορίες, οι οποίες θα εφαρμοστούν σύμφωνα με τη νομοθετική μας ρύθμιση και παρακάμπτω κάποια αναφορά σε αυτές για να ολοκληρώσω. Εν κατακλείδι, ολοκληρώνω με το τονίσω, κύριε Πρόεδρε, ότι η προωθούμενη ρύθμιση δεν επιφέρει καμμία επιβάρυνση στον κρατικό προϋπολογισμό ούτε επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στο φυσικό ή στο πολιτιστικό περιβάλλον ούτε επιβαρύνει χρονικά ή γραφειοκρατικά τη δημόσια διοίκηση. Αντιθέτως, αναμένεται να έχει πολύ θετικές συνέπειες, όπως είπαμε, για τον τοπικό και ευρύτερο αθλητισμό, αλλά κυρίως μαζί με τα μεγάλα έργα τα οποία είναι σε εξέλιξη και ολοκληρώνονται μπορούν να μειώσουν αποδεδειγμένα την ανεργία κάτι που θα κάνει πολύ σημαντική και δημιουργική την παρουσία αυτού του αθλητικού κέντρου γύρω από τον ΠΑΟΚ. Θεωρώ, λοιπόν, ότι είναι μεγάλο δώρο για τη Θεσσαλονίκη και για την ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας αλλά και της Θράκης, που μαζί με την ολοκλήρωση του μετρό, της αναβάθμισης του λιμανιού, της ανάπτυξης του αεροδρομίου της Μακεδονίας μαζί με τη σιδηροδρομική Εγνατία και με τους κάθετους άξονες βγάζουν τη Μακεδονία και τη Θράκη από την αφάνεια, η οποία δυστυχώς υπήρξε τα προηγούμενα χρόνια και την κάνουν βασικό παράγοντα ανάπτυξης στη νοτιοανατολική Ευρώπη και στα ευρύτερα Βαλκάνια. Με άλλα λόγια, κύριε Πρόεδρε, περισσότερος αθλητισμός, περισσότερη ανάπτυξη, περισσότερες δουλειές, αυτό σημαίνει η παραχώρηση αυτών των εκτάσεων στο γνωστό σωματείο ΠΑΟΚ. Εύχομαι οι συνάδελφοι να την ψηφίσουν για να μπορέσει να υλοποιηθεί το όνειρο πάρα πολλών, των ιδιοκτητών και των ανθρώπων, οι οποίοι μάχονται καθημερινά αλλά κυρίως των ανθρώπων οι οποίοι πιστεύουν σε αυτό το μεγάλο αθλητικό σωματείο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ. Ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Ζουράρις, από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, τα σέβη μου. Είναι ευχάριστο, γιατί είναι από τις σπάνιες φορές που έχω την ευτυχία να είμαι τόσο χαρούμενος για ένα θέμα που το έχω ζήσει πενήντα πέντε χρόνια στη Θεσσαλονίκη, στο μουσείο της οποίας είμαι δωρητής. Υπάρχουν, μέσω της μακαρίτισσας συζύγου μου της Μάγδας Κοτζιά, η οποία είναι βέβαια και η ιδρύτρια του «Εξάντας», και μέσα στο μουσείο έργα συλλεκτικά δικά μου, ως συλλέκτη. Σύντροφε Γιάννη, εγώ είμαι δωρητής όχι εντός εισαγωγικών, εντός του μουσείου. Θα μπορούσα ίσως να είμαι και στο διοικητικό συμβούλιο, αλλά συμφωνώ ότι η μεγαλοδιάσταση των μεγαλοκαρχαριών της κεφαλαιοκρατίας όχι μόνο αλλοιώνει την τάση και την καλλιτεχνική διάσταση, αλλά ταυτοχρόνως επηρεάζει τις επιλογές, τις αγορές, τις χορηγίες. Επομένως, η σημερινή δραστηριότητα και προσφορά για την τέχνη είναι ταυτόχρονα, και κατά το συναμφότερο της μπερδεμένης πάντοτε εποχής μας, μία εμπορικοφιλοκαλλική εκδήλωση που έχει τα στοιχεία του καπιταλισμού, αλλά και τα στοιχεία της φιλοκαλλίας. Άλλωστε, και τον Φειδία από τη στιγμή που τον κατηγόρησαν ότι έκρυβε το χρυσάφι και είχε φροντίσει το χρυσάφι του χρυσελεφάντινου να ανεβοκατεβαίνει για να μπορούν να το μετρήσουν, τον έκλεισαν μέσα. Από τον Ναβουχοδονόσωρ έως τον Χαμουραμπί ξέρουμε ότι η τέχνη πάντοτε χρηματοδοτείται και από συστήματα τα οποία δεν είναι προσωπικά, δεν είναι συλλογικά, είναι κρατικά, κεφαλαιοκρατικά, όταν δεν υπήρχε κεφαλαιοκρατία. Το πρόβλημα με την τέχνη - γιατί δεν έχω σκοπό να μιλήσω για τον αλγόριθμο, γιατί είμαι σκράπας εντελώς στον αλγόριθμο, πήρα τέσσερις μαθηματικούς να μου εξηγήσουν και στο τέλος κατόρθωσα να τους κάνω να μην καταλαβαίνουν ούτε αυτοί τον αλγόριθμο - είναι το εξής. Σύντροφοι, αυτός ο κακοχαρακτηρισμός, σοσιαλιστικορεαλισμός και όταν ήταν και σοσιαλιστικός λυρικός ρεαλισμός του Ταρκόφσκι, με τους πρώτους ποιητές, είχε ένα στοιχείο το οποίο έδινε μία σταθερή αναφορά στην εγκυρότητα της φιλοκαλίας των καλλιτεχνών. Τι; Περίπου το τρίτον τι της αληθείας που είναι ο Πλάτων, δηλαδή, υπήρχε μία αναφορά ή αναφορικότητα σε κάποια αλήθεια η οποία, βέβαια, ως αλήθεια της ομορφιάς έχει πάντοτε το φθαρτό στοιχείο του ανθρώπου. Όμως, ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός μπορεί καμμία φορά να ήταν το ατάλαντο ή η έξαρση, παραδείγματος χάριν, σε αυτό που λέγαμε εμείς τότε «η προσωπικότητα του σταλινισμού» κ.λπ., αλλά είχε έναν σταθερό όρο, όπως ακριβώς το ορίζει ο Πλάτων και στην εβδόμη επιστολή του, όταν επιμένει ότι για να υπάρξει καλλιτέχνης, πρέπει να υπάρχουν οπωσδήποτε τέσσερα στοιχεία, τα οποία έχουν να κάνουν με την κοινωνική του συνάρτηση, παραδείγματος χάριν να έχει κάνει τη στρατιωτική του θητεία, να είναι άνω των πενήντα ετών, να μην είναι δηλαδή του στεατοπυγικού του υποσυστήματος ο χαβάς, όπως θα έλεγα εγώ σε άλλες ώρες. Επομένως, δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, γιατί είναι ενδημικό από τότε που έχουμε φιλοκαλλία. Στην εποχή κάποτε, που δεν θα έχουμε την επίδραση του χρήματος, η οποία τώρα είναι κτηνώδης, θα έχουμε όχι αλλοίωση, αλλά οπωσδήποτε το σύνθετο, το συναμφότερο ανάμεσα στη φιλοκαλλία ως έργου και της επιβολής έξωθεν στοιχείων κοινωνικών ισχύος του χρήματος και ίσως, εάν καταργηθεί το χρήμα, άλλου τύπου ισχύος. Άρα αυτό θα είναι μόνιμο. Επομένως, είμαι πολύ ευχαριστημένος, διότι η Θεσσαλονίκη επιτέλους αποκτά κάτι το οποίο έπρεπε να γίνει. Σε αυτά τα τρία μουσεία και ειδικά στο ένα, στο οποίο έχω την οικειότητα, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, που είναι πενήντα - εξήντα ετών απόπειρα και πάντοτε κολλούσαμε στο θέμα των υλικών μέσων και φυσικά των ιδιωτικών χορηγιών, αυτήν τη στιγμή η δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου επιτρέπει τη διαχείριση αυτής της παρεμβολής στην ύπαρξη του θεσμού του χρήματος, του κακού χρήματος και ταυτοχρόνως τη διαμόρφωση του λαϊκού χαρακτήρα, διότι αυτά ανήκουν στον λαό, έστω και υπό μορφή ενός κράτους που έχει ιστορικότητα, του σημερινού δικού μας κράτους. Αυτά ανήκουν στον λαό. Η νομή, όπως είπες πολύ σωστά, η παραχώρηση σε ξένα μουσεία κ.λπ., δεν είναι κακό, πάντα γινόταν περίπου. Δεν είναι κακό, είναι καλό και τώρα μπορεί να γίνεται με όρους οι οποίοι θα διασφαλίζουν και το έγκυρο το δικό μας και κάποια εξασφάλιση έναντι των ασφαλιστικών εταιρειών και κυρίως την κρίσιμη μάζα για τη Θεσσαλονίκη μας, η οποία επιτρέπει επιτέλους να έχει και κάποια μορφή φιλοκαλλικής παιδείας. Μπορούν αυτά τα τρία συνενωμένα μουσεία να οργανώσουν και μία καθημερινή παιδαγωγική, σε συνεργασία βεβαίως με τα σχολεία της περιοχής και τα πανεπιστήμια, ένα είδος μαθητείας των νέων ανθρώπων - οι μεγάλοι, τέλος πάντων, είναι στη δια βίου εκπαίδευση - ώστε ταυτοχρόνως να γίνεται σε συνθήκες πια στιβαρές - πριν δεν γινόταν - η δυνατότητα παραλλήλου παιδεύσεως των παιδιών, μέχρι να τελειώσουν το πανεπιστήμιο, σε συνθήκες οι οποίες θα έχουν μία επαναληπτικότητα και οι οποίες θα έχουν, εν πάση περιπτώσει, και μία παιδαγωγική στήριξη. Από την άλλη, βέβαια, έχουμε και το γνωστόν της σύγχρονης τέχνης. Όταν ένας Ιταλός, πριν από πέντε - έξι χρόνια, έβαλε σε είκοσι κουτιά, νομίζω, τα περιττώματά του, τα οποία επωλήθησαν - δεν θυμάμαι πώς τον λένε - ε, αυτό το σαχλαμαριστάν είναι μέσα στη φύση του ανθρώπου. Δεν είναι ειδικά…
Δεν είναι σαχλαμαριστάν.
Δηλαδή, τα περιττώματα δεν ήταν αμιγώς κεφαλαιοκρατικά, ήταν το συναμφότερο της ανθρωπολογικής κλίμακος. Δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Θα έλεγα, μάλιστα, το εξής: Κατά παράδοξην αντιστροφήν, είναι η ύπαρξη, παραδείγματος χάριν, στο μουσείο που αγαπώ και το ξέρω καλά, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, ενός ποσοστού έργων τέχνης απιστεύτου ανοησίας, σαχλαμάρας και ελλείψεως οποιασδήποτε αναφορικότητας προς το τρίτον τι της αληθείας ή ό,τι επί το πρωτότυπον μετάγει. Διότι αυτά είναι οι δύο αναφορές ανάμεσα στη βυζαντινή επιτακτική εντολή του επί το πρωτότυπον μετάγει, άρα έχουμε κάποιο σημείο και δεν είναι ό,τι μας κατέβει ή ό,τι μας ανέβει. Από την άλλη, όμως, επειδή δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, η δυνατότητα αυτής της κακής τέχνης μέσα στη συλλεκτική αυτή μανία έχει πάλι έναν παιδαγωγικό χαρακτήρα διά της αντιστροφής. Επομένως, θα έλεγα ότι μόνο θετικά στοιχεία, ακόμη και αν συνυπολογίσουμε αυτό το πράγμα, έχει η ύπαρξη πια των τριών μικρών μουσείων, των τριών ευάλωτων μουσείων τα οποία αποκτούν πια μια μάζα κρίσιμη η οποία θα επιτρέψει και να λειτουργούν και ταυτόχρονα να διαπαιδαγωγούν. Άρα είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος. Επομένως, θα ψηφίσω αυτά τα οποία θα μου πουν να ψηφίσω οι έχοντες την καλή μαρτυρία της πρωτοβουλίας. Διότι είμαι πενήντα επτά χρόνια δωρητής και όχι εντός εισαγωγικών. Κατά τα άλλα, συνάδελφε, έχεις δίκιο σε πάρα πολλά. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Γρηγόριος Ψαριανός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσει κάποιος μετά τον Κώστα Ζουράρι. Θα το προσπαθήσω. Η ίδρυση αυτού του οργανισμού αποτελεί την επιτομή μιας πολύχρονης και πολυδαίδαλης διαδικασίας ενός οράματος που σέρνεται εδώ και πολλά χρόνια και που τώρα γίνεται πραγματικότητα και μπορεί επιτέλους, τουλάχιστον να ξεκινήσει. Τώρα, δεν ξέρουμε πώς και πόσο και αν θα προχωρήσει και με ποιους τρόπους, δεδομένου ότι καλό θα ήταν όταν κάνουμε κάτι σαν αυτό να βλέπουμε τι έχουν κάνει σε άλλες χώρες, πώς αναλόγως έχουν συμπεριφερθεί σε συνενώσεις, σε ιδρύσεις ή τακτοποιήσεις εκκρεμοτήτων, ακόμη και σε νομοθετήματα, δεδομένου ότι δεν θα ανακαλύψουμε εμείς ούτε τον τροχό ούτε την πυρίτιδα. Κάποιοι άλλοι τα έχουν κάνει πιο πριν και ίσως καλύτερα από εμάς. Καλό θα ήταν μερικές φορές να βλέπουμε τι έχουν κάνει αλλού και να προσπαθούμε να το κάνουμε με βάση τα δικά μας δεδομένα και τη δική μας πραγματικότητα. Αυτό που κάνουμε τώρα, επί της αρχής, είναι σε σωστό δρόμο. Παραμένουν, όμως, οι εκκρεμότητες για το αν και πώς θα εφαρμοστεί, χωρίς να γίνει εργαλείο κρατισμού, πελατειασμού και τακτοποιήσεων και βολέματος ημετέρων. Η ιδέα και το αίτημα της συνένωσης των δύο μεγάλων μουσειακών οργανισμών σύγχρονης τέχνης, του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 επί Υπουργίας νομίζω του Πέτρου Τατούλη. Το σχέδιο για τη συνένωση άρχισε να συζητείται ουσιαστικά το 2010, δέκα χρόνια μετά. Ο τότε Υπουργός Πολιτισμού, Παύλος Γερουλάνος, ανέθεσε σε ομάδα συνεργατών του την προετοιμασία του εγχειρήματος. Η ομάδα εκπόνησε το σχέδιο και ετοίμασε το νομοθετικό κείμενο και το θεσμικό πλαίσιο για την υλοποίησή του, τα οποία βρήκαν θετική ανταπόκριση από όλους τους φορείς - βασικά από τα δύο μουσεία - με κάποιες μόνο μικρές διαφωνίες για δύο, τρία θέματα. Το σχέδιο νόμου ολοκληρώθηκε, αλλά ήρθαν οι εκλογές του Μαΐου του 2012 και δεν προχώρησε. Το 2013, επανάφερε το θέμα ο τότε Αναπληρωτής Υπουργός, ο Κώστας Τζαβάρας. Και αυτή, όμως, η εξαγγελία και το προσχέδιο νόμου που ακολούθησε ματαιώθηκαν κατά τον ανασχηματισμό του Ιουνίου του 2013. Ο διάδοχός του δεν προχώρησε το σχέδιο. Το σχέδιο αυτό ξεπάγωσε με τα επί Υπουργίας Μπαλτά και μετά, αναθερμάνθηκε επί Υπουργίας Ξυδάκη και της απελθούσης Λυδίας Κονιόρδου. Το σχέδιο προχώρησε προς συζήτηση, αλλά δεν συζητήθηκε, δεν ολοκληρώθηκε. Δεν προχώρησε. Τώρα, νομίζω ότι βρισκόμαστε στην τελική ευθεία με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης και της Υπουργού κ. Ζορμπά. Ο Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών, το MOMus όπως θα λέγεται από εδώ και πέρα, θα αποτελεί γεγονός από τις αρχές του 2019. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια, πολλοί Υπουργοί, πολλές κυβερνήσεις για να ωριμάσει η καινοτόμος συνένωση δύο νομικών προσώπων, αυτών που είπαμε. Χρειάστηκαν πάνω από δέκα μήνες για τη διαμόρφωση και υπογραφή μιας προγραμματικής συμφωνίας. Χρειάστηκαν, επίσης, αρκετοί μήνες για την κατάθεση και συζήτηση του παρόντος νομοσχεδίου στην παρούσα Βουλή. Με το νομοσχέδιο ολοκληρώνεται η νομοθετική διαδικασία για τη δημιουργία ενός ενιαίου μητροπολιτικού οργανισμού που θα περιλαμβάνει το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άλεξ Μυλωνά. Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη των τριάντα μουσείων περίπου συνολικά. Όμως, και η Θεσσαλονίκη και το Ελληνικό Κράτος οφείλουν να τα βλέπουν αυτά με ένα τρόπο ενιαίο και ολοκληρωτικό, με την καλή έννοια. Το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είχε φτάσει σε οικονομικό αδιέξοδο πριν από τρία χρόνια, απέλυσε όλο το προσωπικό του, ανέστειλε τη λειτουργία του λόγω δυσπραγίας, ενώ το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης βιώνει σοβαρές περικοπές και εδώ στον προϋπολογισμό του και κτιριακή ασφυξία εκεί, δεδομένου ότι η τυπική έδρα του ήταν το εργοστάσιο της ΥΦΑΝΕΤ. Το συζητήσαμε στις επιτροπές, αλλά στο νομοσχέδιο δεν είχε διατυπωθεί η θέση για την κατάργηση της τυπικής έδρας του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη. Τώρα το καταργήσαμε και το παραδίδουμε στην κατάληψη, η οποία διαρκεί εδώ και μήνες και δεν ξέρουμε καθόλου πόσο ακόμη θα διαρκέσει. Θα είναι, λοιπόν, η ΥΦΑΝΕΤ έδρα της κατάληψης και για το επόμενο χρονικό διάστημα μέχρι κάποια στιγμή να αποφασίσουν οι καταληψίες να φύγουν, είτε ένα ρωμαλέο πολιτιστικό κίνημα να τους απομακρύνει μαζί με ρωμαλέους Υπουργούς. Δυστυχώς, δεν προχωρήσαμε σε αυτή τη θεσμοθέτηση και τυπικά της έδρας του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης στην ΥΦΑΝΕΤ, ένα κτίριο που αγοράστηκε με πάνω από 10 εκατομμύρια ευρώ πριν από χρόνια και που ρημάζει. Ο νέος μουσειακός οργανισμός αποτελεί από πλευράς συλλογών τον μεγαλύτερο μουσειακό οργανισμό του Υπουργείου της Ελλάδας, αλλά και των Βαλκανίων ενδεχομένως. Η δυναμική που θα προκύψει από τη συνένωση χιλιάδων έργων τέχνης ελληνικής και διεθνούς, μοναδικής ιστορικής και αισθητικής αξίας γίνεται για να ανταποκριθεί στις ανάγκες τόσο της αγοράς όσο και του κοινού του 21ου αιώνα. Γι' αυτό γίνεται το μουσείο και γι' αυτό συγκεντρώνονται όλες αυτές οι αριστουργηματικές συλλογές όλων των φορέων που θα συμμετέχουν στο MOMus. Η ιδέα είναι ελπιδοφόρα με την προϋπόθεση ότι θα γίνει σωστή η διαχείρισή της. Αναφέρουμε μερικές ενδεικτικές προϋποθέσεις. Πρέπει να υπάρχει κοινός οικονομικός σχεδιασμός, να υπάρχει ικανό ανθρώπινο δυναμικό, όχι πελάτες και ψηφοφόροι μας και ψηφαλάκια και ημέτεροι. Επίσης, πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις που να γνωρίζουν το συγκεκριμένο αντικείμενο και να προκηρύσσονται αυτές οι προσλήψεις και οι τοποθετήσεις με αναλυτική περιγραφή απαιτήσεων θέσης και αντιστοίχιση με ικανότητες και προσόντα. Να υπάρχει αποτελεσματική συνεργασία του προσωπικού σε όλα τα επίπεδα και αποφυγή ει δυνατόν εσωτερικών συγκρούσεων και αντιζηλιών ή κακώς εννοούμενων ανταγωνισμών. Επίσης, πρέπει να υπάρχει αποτελεσματική διαχείριση των συλλογών. Να υπάρξει καινοτομία και ανοικτός ορίζοντας στις σκέψεις και στον τρόπο που εφαρμόζουμε το πρόγραμμα και το σύστημα γι' αυτόν τον οργανισμό, όπως και για όλους τους άλλους. Τέλος, να διασφαλίσουμε οικονομική βιωσιμότητα, ανάπτυξη στρατηγικής αυτόνομης χρηματοδότησης και αναζήτησης πόρων. Από μόνη της η έννοια «συνένωση δυνάμεων» και όχι «συγχώνευση», δεν συνεπάγεται και την αποτελεσματική δημιουργία και λειτουργία ενός νέου οργανισμού, ενός νέου φορέα. Στην πράξη πρέπει να αποδειχθεί ότι δεν πρόκειται για απορρόφηση ούτε για συγχώνευση ούτε για μία κρατικοποίηση και ότι δεν εξαλείφεται κανένας από τους φορείς, οι οποίοι θα συμμετέχουν στο νέο εγχείρημα, στον νέο φορέα. Το εγχείρημα πρέπει να αποδείξει στην πράξη ότι δεν είναι ένα απλό περίγραμμα με γενικόλογους στόχους μιας απλής συγκατοίκησης. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος η τελική μορφή του διοικητικού οργανωτικού σχήματος να αποδειχθεί χαοτική. Πρέπει να αναφέρουμε εδώ ότι, σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, μερικά ενδεικτικά οικονομικά αποτελέσματα που προκαλούνται επί του κρατικού προϋπολογισμού είναι απώλεια εσόδων από την απαλλαγή από φόρους, τέλη και δασμούς συλλογών τέχνης και φωτογραφίας, αρχειακού υλικού και άλλων αντικειμένων τέχνης, που σχετίζονται με τους σκοπούς του οργανισμού. Επί του προϋπολογισμού του μητροπολιτικού οργανισμού έχουμε ετήσια δαπάνη ποσού περίπου 25.000 ευρώ από την καταβολή επιδόματος θέσης ευθύνης σε έξι νέους προϊστάμενους οργανικών μονάδων, ετήσια δαπάνη που εκτιμάται περίπου στα 140.000 ευρώ περίπου -137 τα έχουμε μετρήσει με ανώτατο όριο - από τη σύσταση θέσης γενικού διευθυντή και δύο νέων διευθυντών. Εδώ να πούμε ότι οι διευθυντές που μπαίνουν σε οργανισμούς πρέπει να τοποθετούνται μ' έναν τρόπο έλλογο. Δηλαδή, δεν μπορεί οργανισμοί και φορείς να έχουν τριάντα δύο διευθυντές, προϊστάμενους κ.λπ. με πέντε εργαζόμενους. Έχουμε πάρα πολλούς τέτοιους οργανισμούς που έχουν είκοσι προϊστάμενους, δέκα διευθυντές και έναν εργαζόμενο. Ελπίζουμε εδώ η πυραμίδα να είναι ανάποδα και να υπάρξει μία συγκεντρωτική επιμέλεια του όλου εγχειρήματος του οργανισμού, του μεγάλου αυτού οργανισμού, και κατανομή δραστηριοτήτων και ευθυνών ανάλογα με το δέντρο, με την πυραμίδα που διευθύνει και διοικεί και οραματίζεται και το μέλλον αυτού του οργανισμού. Ενδεχόμενη ετήσια δαπάνη, το ποσό της οποίας δεν αναφέρεται, επίσης προκύπτει από τη δυνατότητα σύστασης νέων υπηρεσιακών μονάδων, καθώς και από την πρόσληψη προσωπικού, την ανάθεση έργων σε εξωτερικούς συνεργάτες και συμβούλους, τη σύνοψη συμβάσεων μίσθωσης και ανάθεσης έργων. Όλα αυτά πρέπει να τα δούμε επειδή σε μία συγχώνευση αναμένεται κυρίως εξοικονόμηση πόρων και πρέπει να υπάρξει εξοικονόμηση πόρων. Όμως, πρέπει να δούμε πώς θα μεγιστοποιούμε τα κέρδη και τα οφέλη αυτής της δημιουργίας ενός μητροπολιτικού φορέα τέτοιου τύπου και τέτοιου μεγέθους και τέτοιας ποιότητας που θέλουμε να είναι και να λειτουργήσει. Έτσι, θα μπορεί να συγκριθεί με τις πρόσθετες δαπάνες που αναμένονται ότι θα προκύψουν στον κρατικό προϋπολογισμό και στον προϋπολογισμό του νέου οργανισμού. Πρέπει να προσέξουμε, δηλαδή, να μην ανοίξουμε τη βεντάλια των εξόδων και την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος. Αντίθετα, πρέπει να εξασφαλίσουμε εισροή κερδών και οφέλους από την ίδρυση ενός τέτοιου οργανισμού. Το νομοσχέδιο ολοκληρώνει νομοτεχνικά μία πολύπαθη διαδικασία. Είναι σε σωστή κατεύθυνση, όπως είπαμε. Δεν πρέπει, όμως, να θεωρείται αυτονόητο ότι θα λύσει όλα τα προβλήματα με τον τρόπο που γίνεται. Έγιναν πολλές προτάσεις στις επιτροπές και από την ακρόαση φορέων και από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και από συναδέλφους. Η Υπουργός είπε: «Α, σ' αυτό συμφωνώ, αλλά ας το αφήσουμε τώρα έτσι», «α, και σ' αυτό συμφωνώ κι εγώ, αλλά ας το αφήσουμε τώρα έτσι». Τα είπαμε και στην επιτροπή. Σε τρία ή τέσσερα σημεία κομβικά του νομοσχεδίου η Υπουργός συμφώνησε ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές, αλλά σε πρώτη φάση ας μην τις κάνουμε. Έτσι έχουμε καταλήξει προς το παρόν. Τη λέξη «καταλήξει» τη λέω με την καλή έννοια. Ελπίζω αυτές οι αλλαγές που θα χρειαστεί να γίνουν να γίνουν στην πορεία και να είναι αποδοτικές, δημιουργικές και να αποφέρουν τα αποτελέσματα που πραγματικά επιθυμούμε και όχι να κάνουμε τοποθετήσεις - το λέω ξανά - , προσλήψεις, ρουσφέτια και ανάθεση έργου σε «ημέτερους», ιδίως όταν βλέπουμε ότι αυτό το σχέδιο, που σέρνεται τόσα χρόνια και που ούτε πέρσι έγινε ούτε πρόπερσι ούτε παραπρόπερσι επί αυτής της Κυβερνήσεως, γίνεται τώρα κάποιες εβδομάδες, μήνες πριν τις εκλογές. Φτιάχνουμε, λοιπόν, ένα μεγάλο μουσείο στη Θεσσαλονίκη. Μπορεί να φτιάξουμε και κανένα γήπεδο, να δώσουμε εκτάσεις και να κάνουμε διάφορα άλλα πράγματα, για να ισοφαρίσουμε μάλλον τη χασούρα που είχαμε από τη διαχείριση ενός άλλου σοβαρού, μεγάλου θέματος που αφορά τη Μακεδονία και τη βόρειο Ελλάδα. Αυτά τα προεκλογικά κόλπα, λοιπόν, είναι πολύ γνωστά από όλες τις κυβερνήσεις. Εδώ και δεκαετίες τα θυμόμαστε όλοι - και μικροί και μεγάλοι - αλλά νομίζω ότι αυτό το τελευταίο διάστημα έχουμε μπει στα «κόκκινα» τελείως. Έχουμε, δηλαδή, δώσει ρέστα σε τακτοποιήσεις, διευθετήσεις, προεκλογικές εξαγγελίες, παροχές κ.λπ.. Ελπίζουμε να προχωρήσει αυτό, όπως πρέπει να προχωρήσει, να δούμε τι νομοτεχνικές βελτιώσεις θα μπορέσουμε να κάνουμε σε επόμενες φάσεις, για να λειτουργήσει πιο εύρυθμα αυτός ο οργανισμός, ο οποίος είναι απολύτως απαραίτητος και έχουμε καθυστερήσει δεκαετίες να τον συγκροτήσουμε. Επί της αρχής θα ψηφίσουμε, θα στηρίξουμε το νομοσχέδιο. Θα αρνηθούμε την ψήφο σε συγκεκριμένα άρθρα που φωτογραφίζουν «ημέτερους», διορισμούς, τακτοποιήσεις κ.λπ.. Για τις τροπολογίες επιφυλασσόμαστε. Πάντως θα ψηφίσουμε «παρών» σε όλες, εκτός αν κάτι αλλάξει στην πορεία, γιατί έχουμε ξαναπεί ότι όταν έρχονται τρεις, τέσσερις, πέντε, δεκαεπτά τροπολογίες σε κάθε νομοσχέδιο μαζί με νομοτεχνικές βελτιώσεις σε ζεστό χαρτί την τελευταία στιγμή, που δεν τις έχουμε δει καν, δεν μπορούμε να τις ψηφίσουμε ή να τις καταψηφίσουμε. Είναι σαν να μην ήρθαν. Οπότε επί των τροπολογιών θα ψηφίσουμε «παρών». Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Μάλιστα, ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι επτά μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Σούρπης Μαγνησίας. Καλώς ήρθατε στην ελληνική Βουλή, παιδιά! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Δημήτριος Καβαδέλλας από την Ένωση Κεντρώων.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού με τίτλο «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείου Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης». Η πολύπαθη, η ξεχασμένη, η αδικημένη Θεσσαλονίκη δικαιούται πάρα πολλά. Για την Ελλάδα, όμως, ο πολιτισμός έχει ιδιαίτερη σημασία. Βρίσκεται στο DNA των Ελλήνων, βρίσκεται στο DNA της Ελλάδας μας. Είναι μια χώρα - ανάχωμα η Ελλάδα, μια χώρα που η μοίρα την έχει φέρει να βρίσκεται σε σταυροδρόμι πολιτισμών. Έχει πολεμήσει πολύ και έχει επιβιώσει και θα επιβιώνει για πάντα. Από την άλλη, ταυτόχρονα έχει καταφέρει να δημιουργεί πολιτισμό με πανανθρώπινη αξία. Είναι ανάγκη ζωτικής σημασίας να διαφυλάξουμε τον πολιτιστικό μας πλούτο. Δεν είναι μόνο ότι ιδιαίτερα σήμερα έχει σημαίνοντα ρόλο ο πολιτιστικός τουρισμός, ο οποίος αποτελεί και ισχυρό χαρτί της οικονομικής επιβίωσής μας, αφού θα αποφέρει πολύτιμα έσοδα για τον τόπο. Είναι και το άλλο, ότι η διαφύλαξη του πολιτιστικού μας πλούτου κρατά ζωντανή την ταυτότητά μας για το παρόν και για το μέλλον κάτω από την απειλή πολυπολιτισμικών θεωριών και επιρροών δήθεν πολιτισμών που ακρωτηριάζουν τις γυναίκες, που επιβάλλουν τις ανισότητες ανάμεσα στα δύο φύλα. Σύντομα θα κληθούμε να το αντιμετωπίσουμε αυτό. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, πρέπει όλοι να «βάλουμε πλάτη». Δεν νοείται να επιτρέπονται φαινόμενα βανδαλισμών ιστορικών εκθεμάτων των μουσείων μας. Δεν υπάρχει καμμία αιτιολογία, καμμία ανοχή. Δεν νοείται η μη καταπολέμηση της αρχαιοκαπηλίας. Προχθές έκαναν μια συνάντηση σε μια ταβέρνα κάτι δήθεν αρχαιολόγοι και ξέχασαν στην είσοδο έναν σάκο με κτερίσματα, με αρχαιότητες. Δεν νοούνται οι πολύωρες αναμονές σε ουρές εκδοτηρίων και πρέπει να βρεθεί κάποια λύση στο ζήτημα της επισκεψιμότητας. Συνδικαλιστές εκβιάζουν κλείνοντας αρχαιολογικούς χώρους και στερώντας βεβαίως σε ανθρώπους που έχουν ταξιδέψει από την άκρη του κόσμου τη δυνατότητα να χαρούν και αυτοί και να αναγνωρίσουν το μεγαλείο της Ελλάδας. Πρόκειται να νομοθετήσουμε για ένα ζήτημα καίριας σημασίας για την πόλη της Θεσσαλονίκης, καθώς και για τους ανθρώπους της τέχνης. Εδώ τίθεται ένα ερώτημα: Ποιος θα επιλέγει και θα χαρακτηρίζει τι είναι αυτή η τέχνη; Είναι σύγχρονη, είναι παλαιότερη; Ποια θα είναι τα κριτήρια; Θα είναι πολιτισμικά ή πολιτικά; Εδώ υπάρχει έντονη αμφιβολία προσωπικά δική μου. Όμως, γιατί ενώ το ζήτημα - ερευνητικά τουλάχιστον - έχει κλείσει από το 2017, δηλαδή η διεύθυνση του προβλήματος της συνένωσης των μουσείων ήδη από την άνοιξη του 2017 έχει αναδειχθεί δημοσιογραφικά και η δημόσια διαβούλευση για το σχέδιο νόμου εξελίχθηκε στις αρχές του καλοκαιριού του 2017, φτάσαμε λίγο πριν από τις δημοτικές - εθνικές εκλογές να το συζητούμε; Μάλλον γιατί κάποιες αριστερίστικες οργανώσεις είχαν και έχουν καταλάβει κτήρια προοριζόμενα για στέγαση συλλογών και δεν θέλετε να τους στεναχωρήσετε. Όπως πάντα, καθυστερήσεις, αναποφασιστικότητα! Και για να μπω επί της ουσίας, το σχέδιο νόμου αποτελείται από είκοσι άρθρα. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 1, που αφορά τη νομική μορφή και τον σκοπό του μητροπολιτικού οργανισμού, θα ψηφίσουμε «ναι». Το άρθρο 2 αφορά το διοικητικό συμβούλιο. Εδώ θα πούμε «παρών», γιατί ασφαλώς θα είναι όλοι δικοί σας. Στο άρθρο 3 για τον γενικό διευθυντή θα πούμε «παρών». Στο άρθρο 4 για τη διάρθρωση των διευθύνσεων και την καλλιτεχνική επιτροπή, θα πούμε και εκεί «παρών». Στο άρθρο 5 για τη Διεύθυνση Μοντέρνας Τέχνης, που αφορά το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης και τη Συλλογή Κωστάκη, θα πούμε «ναι». Για τη Διεύθυνση Σύγχρονης Τέχνης, που αφορά το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, τις Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, θα πούμε «ναι». Στο άρθρο 7 για το Τμήμα Σύγχρονης Γλυπτικής, που αφορά το Μουσείο Μυλωνά, θα πούμε «ναι». Στο άρθρο 8 για τη Διεύθυνση Φωτογραφίας, που αφορά το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, θα πούμε «παρών», διότι υπάρχει υπερβολική χρηματοδοτική πρόβλεψη για το συγκεκριμένο μουσείο. Στο άρθρο 9 για το Πειραματικό Κέντρο Ερευνών θα πούμε «παρών». Στο άρθρο 10 για τις ενιαίες διοικητικές και βοηθητικές υπηρεσίες και το προσωπικό θα πούμε «όχι», γιατί πρόκειται για ρουσφετολογικές τοποθετήσεις διευθυντών με τεράστιες αποδοχές. Στο άρθρο 11 για την περιουσία θα πούμε «ναι». Στο άρθρο 12 για τους πόρους θα πούμε «όχι». Στο άρθρο 13 για την οικονομική διαχείριση και τον έλεγχο θα πούμε «όχι». Είναι σαφές γιατί λέμε «όχι». Στο άρθρο 14 για τις μεταβατικές και τελικές διατάξεις, θα πούμε «ναι». Στα άρθρα 15 και 16 για τις κυρώσεις συμβάσεων μεταξύ των μουσείων θα πούμε «ναι». Στο άρθρο 17 για τις καταργούμενες διατάξεις θα πούμε «ναι». Όσον αφορά στις τροπολογίες άλλων Υπουργείων που ενσωματώθηκαν στο σχέδιο νόμου και κάποιες έτερες τροπολογίες που ήρθαν αργότερα, θα πούμε «ναι» στην τροπολογία 1779/34 με ημερομηνία κατάθεσης 10-10-2018, που αφορά ρύθμιση θεμάτων Υπουργείου Εσωτερικών, τροποποίηση διατάξεων του ν.3852/2010, σχετικά με τη συγχώνευση κοινωφελών επιχειρήσεων των δήμων. Επίσης στην υπ' αριθμόν 1781/35 με ημερομηνία κατάθεσης 16-10-2018 θα πούμε «παρών», γιατί αφορά θέματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Εδώ χρειάζεται μια μεγάλη κουβέντα. Στην τροπολογία 1784/36 με ημερομηνία κατάθεσης 22-10-2018, που αφορά την παράταση των προθεσμιών υποβολής αντιρρήσεων κατά των αναρτημένων δασικών χαρτών, ψηφίζουμε «ναι». Και στην τροπολογία 1785/37 με ημερομηνία κατάθεσης 22-10-2018 που αφορά την παραχώρηση έκτασης για ενενήντα εννέα έτη στον «Πανθεσσαλονίκειο Αθλητικό Όμιλο Κωνσταντινουπολιτών» - δηλαδή, τον ΠΑΟΚ - για την ανέγερση νέων αθλητικών εγκαταστάσεων του σωματείου, θα ψηφίσουμε «ναι». Σε όλες τις άλλες τροπολογίες θα ψηφίσουμε «παρών». Είμαστε κατά της λογικής τελευταία στιγμή να έρχονται τροπολογίες και να μην έχουμε τη δυνατότητα να μελετήσουμε τι ψηφίζουμε. Αυτές στις οποίες θα ψηφίσουμε «παρών» είναι άλλων Υπουργείων. Πρόκειται για περίεργα πράγματα που έρχονται τελευταία στιγμή σε λάθος νομοσχέδια. Αυτό που περιμένει κάθε συμπολίτης μας είναι πως ο νέος οργανισμός θα πρέπει να δώσει πνοή πολιτιστική, οικονομική, πνευματική στην πόλη της Θεσσαλονίκης και στη χώρα. Για να συμβεί αυτό, χρειάζεται η διοίκησή του να είναι λειτουργική, αξιόπιστη, ευέλικτη, ευρηματική, να είναι παρούσα στα γεγονότα. Θέλω να πω ότι ήταν πολύ σημαντικό αυτό που ακούστηκε στη δεύτερη συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων κατά τη διάρκεια της ακρόασης των φορέων. Ακούστηκε, δηλαδή, ότι παρά την τραγική κρίση που βιώνει η χώρα, τα έσοδα των μουσείων αυξήθηκαν λόγω, βεβαίως, της αύξησης των εσόδων από επισκέψεις κοινού. Αυτό είναι παρήγορο σε μια τόσο δύσκολη εποχή. Ποια μαρτυρία πιο εντυπωσιακή χρειαζόμαστε για να φανεί η αξία της μεγάλης πολιτιστικής μας κληρονομιάς; Κάνει περήφανο τον κάθε Έλληνα και την κάθε Ελληνίδα. Όπως είπα, σε εποχές δύσκολες που οι ανάγκες επιβίωσης μειώνουν τις επιλογές, φαίνεται πως οι συμπολίτες μας αγωνιούν για την τύχη όσων μας κληροδότησαν σπουδαίοι συμπολίτες μας. Ατυχώς βεβαίως, παρά τη θετική στάση των ειδικών και του κοινού για το ζήτημα, παρά τη μικρή έκταση του σχεδίου νόμου, παρά την πολύχρονη διεξαγωγή διαλόγου, δεν έχουν αποφευχθεί ούτε σ' αυτό το σχέδιο νόμου λάθη και παραλείψεις που πιθανόν θα αποτελέσουν τροχοπέδη στην ομαλή διοικητικά λειτουργία αυτού του οργανισμού. Κι αν δεν φαίνονται σήμερα αυτά τα πράγματα, στην πορεία θα φανούν λόγω της δυσλειτουργικότητας. Ακολουθεί και αυτό το σχέδιο νόμου τη μοίρα άλλων νομοσχεδίων που ενώ προσεγγίζουν υψηλής αξίας θέματα, κάπου, σε κάποιο σημείο στη νομοθετική διαδικασία σκοντάφτουν. Κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της επιτροπής ακούστηκαν πολλές επισημάνσεις τόσο από συναδέλφους άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης όσο και από την Ένωση Κεντρώων, για τα ασαφή προσόντα των μελών στο άρθρο 2, για τη μοριοδότηση των προσόντων στο άρθρο 3, καθώς και για το πώς ίσως πρέπει να νομοθετηθούν ζητήματα θέσης, όπως για παράδειγμα για τη θέση του οικονομικού διευθυντού στο ίδιο άρθρο που είπαμε πριν, για τις αποσπάσεις, τις προσλήψεις ή τις συμβάσεις έργου στα άρθρα από το 4 μέχρι το 9, για τα δώδεκα χρόνια θητείας του διευθυντή στο άρθρο 6, για τον αλγόριθμο κατανομής των εσόδων και πολλά άλλα. Εμείς, ως Ένωση Κεντρώων, αναδείξαμε ζητήματα εκτός των άλλων για το άρθρο 6 και για την παράγραφο 7, όπου προβλεπόταν τετραετής θητεία για τον διευθυντή. Αυτό που καταλάβαμε είναι ότι συνολικά θα ήταν για δώδεκα χρόνια αυτή η θητεία. Δημιουργούμε, λοιπόν, καθεστωτικές θέσεις, όταν υπάρχουν θέσεις τέτοιας διαρκείας που φέρνουν πιθανώς τη διαπλοκή. Εκτός βεβαίως αν θεωρήσουμε ότι υπάρχει απίστευτη φτώχεια στελεχών, οπότε τα δώδεκα χρόνια διοίκησης από το ίδιο στέλεχος κατ' εμάς θα ήταν υπερβολικά πολλά, ενώ κατά την κρίση σας είναι λογικό. Ευτυχώς, όμως, μετά την παρέμβαση και την τοποθέτησή μας στην επιτροπή, επικράτησε σύνεση. Το σημείο αυτό άλλαξε και η ανανέωση της θητείας θα είναι μία. Επομένως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά τη δεύτερη συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων στην ακρόαση φορέων για αυτό το σχέδιο νόμου σε όσους και όσες την παρακολούθησαν ή διάβασαν τα πρακτικά έγινε αντιληπτό ότι από τους προσκεκλημένους μας εκπροσώπους φορέων κυριάρχησαν ο λιτός λόγος, ο πολιτισμός, η ευπρέπεια, η ευγένεια, ακόμα η αγωνία όλων όσων υπηρετούν αυτό το πεδίο, το πεδίο του πολιτισμού. Ακούστηκαν ενδιαφέροντα θέματα, ενδιαφέροντα πράγματα από ανθρώπους που φάνηκε πως αγαπούν αυτό που κάνουν και το υπηρετούν με αίσθημα ευθύνης. Οφείλουμε, λοιπόν, στους συμπολίτες μας της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο, στους υψηλούς δημιουργούς των εκθεμάτων, στα στελέχη, στους εργαζόμενους και τους εθελοντές των μουσείων, που εργάστηκαν και εργάζονται υπεύθυνα, να διαμορφώσουμε έστω και τώρα στην Ολομέλεια, με καλόπιστη σύνθεση απόψεων, ένα νομοσχέδιο άμεσα λειτουργικό, χωρίς υπεροψία, χωρίς την αυθεντία της μοναδικής δικής μας γνώμης και χωρίς βεβαίως αποκλεισμούς. Πρέπει να συνεννοηθούμε στο πώς θα προστατέψουμε νομοθετικά και θα αναδείξουμε κληροδοτήματα τέχνης επί του προκειμένου, που μας εμπιστεύτηκαν εξέχοντες συμπολίτες μας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Έκλεισε ο κατάλογος των ειδικών αγορητών και πριν περάσουμε στους συναδέλφους Βουλευτές που έχουν γραφτεί, θα πάρει τον λόγο ο κ. Φάμελλος για να παρουσιάσει την τροπολογία για τις προθεσμίες των δασικών χαρτών. Επίσης, έχει ζητήσει τον λόγο και η κυρία Υπουργός. Μετά θα μπούμε στον κατάλογο των ομιλητών.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο κατ' αρχάς για τον κ. Ψαριανό, αν μου επιτρέπετε. Πράγματι, υπάρχουν πολλά σημαντικά ζητήματα που μπαίνουν στη Βουλή το τελευταίο διάστημα. Θέλω να σας βεβαιώσω ότι δεν είναι προεκλογικές τακτοποιήσεις. Είναι η προοδευτική και δημοκρατική κανονικότητα που έλειπε απ' τη χώρα τόσα χρόνια και αφορά και τις ασφαλιστικές εισφορές, τις φορολογικές εισφορές, τις μεγάλες υποδομές, τα δημόσια αγαθά όπως ο πολιτισμός. Και είναι πολύ σημαντικό ότι για τη Θεσσαλονίκη όπου οι προηγούμενες πολιτικές και οι κυβερνήσεις τής είχαν στερήσει το δικαίωμα στην πρόοδο, τώρα υπάρχει ένα νέο όραμα και σημαντικά έργα ξεκολλάνε: από τον ΠΑΘΕ, την ηλεκτροδότηση του σιδηροδρόμου μέχρι το μετρό και από το Στρατόπεδο Κόδρα και το Στρατόπεδο Παύλου Μελά μέχρι τον Θερμαϊκό Κόλπο και τη Διεθνή Έκθεση. Νομίζω ότι η συμβολή του Υπουργείου Πολιτισμού είναι πολύ σημαντική σε όλα τα έργα, και στο μετρό και στα υπόλοιπα, αλλά και στο συγκεκριμένο νομοθέτημα, το οποίο προφανώς και επικροτώ. Αυτή είναι η κανονικότητα στην οποία πρέπει να συνηθίσουμε όλοι, να φτιάχνουμε πράγματα προοδευτικά και δημοκρατικά στην Ελλάδα, που έλειπαν από πολιτικές ευθύνες προηγούμενων κυβερνήσεων. Όσον αφορά τις συγκεκριμένες τροποποιήσεις και ρυθμίσει.
Τέσσερα χρόνια δεν τα κάνατε!
Κύριε Ψαριανέ, γνωρίζω κι εγώ, όπως και εσείς, ότι κάποιοι χρεοκόπησαν την πατρίδα μου και την έβαλαν σε μνημόνια και αυτή η Κυβέρνηση την έβγαλε από τα μνημόνια και σας ευχαριστούμε πολύ που επικροτείτε το ότι εμείς βγάλαμε μαζί με τους Έλληνες, που στερήθηκαν και δούλεψαν, την Ελλάδα από τα μνημόνια που κάποιοι την έβαλαν στη χρεοκοπία την κοινωνική, πολιτική και οικονομική.
Τέσσερα χρόνια ήταν. Έλεος!
Κύριε Ψαριανέ, ελπίζω να μην έχετε άγχος γιατί συμμετείχατε σε μια τέτοια συζήτηση χρεοκοπίας της χώρας μας. Σήμερα, όμως, κύριε Πρόεδρε, συζητάμε για δύο ρυθμίσεις στη δασική νομοθεσία που αφορούν την απρόσκοπτη συνεργασία του έργου των δασικών χαρτών και την εφαρμογή της εικοσαετούς εθνικής στρατηγικής για τα δάση, γιατί και τα δύο ζητήματα αυτά είναι παραδείγματα τρανά: οι δασικοί χάρτες δεν υπήρχαν, παρ' ότι το Σύνταγμα το επέβαλλε, σαράντα χρόνια, κύριε Ψαριανέ, και δασική στρατηγική η Ελλάδα δεν είχε ποτέ. Έτσι, λοιπόν, επειδή τα δάση είναι βασικός πυλώνας συμβολής και όσον αφορά το φυσικό περιβάλλον και το αναπτυξιακό σκέλος της πολιτικής - έχουν εργασία και εισόδημα, που έλειπε από την Ελλάδα - , αυτά πλέον υλοποιούνται με αυτή την Κυβέρνηση, συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, τη βιοποικιλότητα, τη στρατηγική για την έρευνα, την κυκλική οικονομία και προχωρούμε συγκεκριμένα σε ρυθμίσεις. Μέχρι σήμερα έχουμε κυρώσει το 32% των δασικών χαρτών, έχουμε αναρτήσει το 48% των δασικών χαρτών και πρέπει να γνωρίζετε, γιατί το παρουσιάσαμε δημόσια, ότι βρίσκεται σε ανάρτηση όλη η ανατολική Αττική της περιοχής της πυρκαγιάς, συμπεριλαμβανομένης της κήρυξης αναδασωτέων. Και τα Μέγαρα επίσης είναι αυτή την περίοδο σε ανάρτηση. Οι πολίτες, λοιπόν, έχουν στη διάθεσή τους σε δύσκολες περιοχές και τον δασικό χάρτη και την κήρυξη των αναδασωτέων και ένα ειδικό εργαλείο που ετοιμάζουμε ώστε να έχουν γρήγορα αδειοδότηση της αποκατάστασης της κατοικίας στις περιοχές αυτές. Αυτό, λοιπόν, είναι δική μας πρωτοβουλία. Δεν είχε γίνει μέχρι τώρα. Γίνεται και στην ανατολική Αττική. Με τη συγκεκριμένη τροπολογία, νομοθετική ρύθμιση που προτείνουμε, δίνεται μία παράταση στις περιοχές που έληξε η ανάρτηση στις 18 Οκτωβρίου. Οι περιοχές είναι οι εξής: Τρίκαλα, Καβάλα, δυτική και ανατολική Αττική. Το κάναμε και πέρυσι. Όλοι οι πολίτες έχουν πέντε με έξι μήνες να υποβάλουν τις αντιρρήσεις τους. Είναι ισονομία και εφαρμόζεται και η συνταγματική υποχρέωση. Ταυτόχρονα, προχωρούμε με πάρα πολλές υποχρεώσεις στις αναρτήσεις που έχουμε τώρα. Αναρτήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα και το Πικέρμι, Μελίσσια, Βύρωνας, Καισαριανή, Νέα Ιωνία, Μαρούσι. Το κέντρο της Αθήνας δεν είχε αναγνώριση δασικών εκτάσεων, φανταστείτε. Και βέβαια Μέγαρα, Μάκρη, Ραφήνα και τα αναδασωτέα. Ταυτόχρονα, η ρύθμιση για την εθνική στρατηγική προβλέπει ότι για πρώτη φορά η χώρα θα έχει δασική στρατηγική. Υπήρχε πρόβλεψη, θεσμικό πλαίσιο για το πώς θα γίνει, αλλά όχι για το ποιος θα την κυρώσει, για να καταλάβετε τι ελλείμματα βρήκαμε και στη νομοτεχνική υποστήριξη της δασικής πολιτικής. Ολοκληρώθηκε μια πολύ έντονη σειρά διαβουλεύσεων στη στρατηγική και σήμερα κάνουμε μια βελτίωση, ώστε να μπορεί ο Υπουργός να την υπογράψει, αλλά να κάνουμε και σχέδιο δράσης για να εφαρμοστεί, να μην μείνει μόνο στα χαρτιά, και αυτή η πρόβλεψη για τα σχέδια δράσης είναι καθοριστική για να μην έχουμε μόνο ευχολόγια. Τέλος, θα ήθελα να πω ότι σήμερα είναι πολύ σημαντικό ότι έχει υποβληθεί στο σημερινό νομοσχέδιο και νομοθετική ρύθμιση για την παραχώρηση έκτασης στο αθλητικό σωματείο ΠΑΟΚ, για το γήπεδο στη Θεσσαλονίκη και αυτό γιατί ο αθλητισμός επίσης υστερούσε στη Θεσσαλονίκη όπως και ο πολιτισμός και ολοκληρώνουμε ένα πολύ μεγάλο κενό. Η νομοθετική ρύθμιση αυτή είναι η απόλυτη υλοποίηση της δήλωσης του Πρωθυπουργού στην Έκθεση. Μέσα σε έναν μήνα επτά συναρμόδια Υπουργεία, συνηγορήσανε και επεξεργάστηκαν, μαζί με τον ΠΑΟΚ και τον Δήμο Θεσσαλονίκης, τη ρύθμιση. Εξασφαλίζει ότι θα έχουμε ένα γήπεδο σύγχρονο, ασφαλές, πιστοποιημένο, ότι θα εξυπηρετούνται οι ανάγκες και των πολιτών και του αστικού ιστού. Δεν έχουμε μόνο την παραχώρηση της γης, που είναι δωρεάν. Ταυτόχρονα έχουμε και όλες τις ρυθμίσεις για να γίνει ειδικό χωρικό σχέδιο, με χρήσεις γης, υψόμετρα, με συμφωνία για το πάρκινγκ, με συμφωνία με την Αρχαιολογία και το Υπουργείο Πολιτισμού για ένα κοινό μνημόνιο για επιτάχυνση ανασκαφών και έρευνας. Και προφανώς για την εταιρεία ειδικού σκοπού και όλες τις ρυθμίσεις να ξεκαθαρίσουμε ότι το ειδικό χωρικό σχέδιο θα προβλέπει ότι διατηρείται ο κοινόχρηστος χαρακτήρας των εκτάσεων, δρόμων, πρασίνου, που υπήρχαν και προφανώς η λειτουργία αυτών των χώρων. Θα ενταχθούν όλα σε ένα ειδικό χωρικό σχέδιο. Και μάλιστα προβλέπεται στην προσθήκη προφανώς αυτών των είκοσι εννέα στρεμμάτων στην ιδιοκτησία του ΠΑΟΚ ότι θα υλοποιηθεί ταχύτατα και το γήπεδο και υπάρχει και χρονικός περιορισμός - προτροπή από την κοινωνία προς το σωματείο, μαζί, με κοινή συμφωνία, να γίνει γρήγορα. Προβλέπεται μέσα σε τέσσερα χρόνια - να προσπαθήσουμε όλοι για να γίνει το καλύτερο δυνατόν. Ταυτόχρονα προφανώς έχουμε λύσει και όλα τα ζητήματα των παρεκκλίσεων, ώστε να μην χρειαστεί και άλλο νομοθετικό εργαλείο, να πάμε κατευθείαν σε ειδικό χωρικό σχέδιο. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και το Υπουργείο Πολιτισμού θα υπογράψουν το ειδικό χωρικό σχέδιο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Είμαστε έτοιμοι για τις ρυθμίσεις αυτές και νομίζω ότι αυτό που γίνεται πράξη είναι ότι η Θεσσαλονίκη στο όραμά της προσθέτει πολιτισμό, αθλητισμό, σύγχρονες υποδομές και είναι ακριβώς αυτό η δημοκρατική κανονικότητα μετά το μνημόνιο. Αυτό είναι αυτή η Κυβέρνηση. Αλλάζουμε πραγματικά τη χώρα! Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η Υπουργός κ. Ζορμπά. Μετά την Υπουργό θα ξεκινήσουμε τον κατάλογο ομιλητών.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ως πολίτης αισθανόμουν πάντοτε απαρέσκεια για τους χωρίς νόημα ρητορικούς διαξιφισμούς. Γι' αυτό θα αποφύγω οποιαδήποτε πρόκληση, παραμένοντας στο νομοσχέδιο για την ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών στη Θεσσαλονίκη. Νομίζω ότι το οφείλουμε όλοι, χωρίς προσχήματα αντιπολιτευτικά, στους προκατόχους οι οποίοι εργάστηκαν γι' αυτό, στους φορείς που συνεργάστηκαν για μεγάλο διάστημα - το ακούσαμε από όλους - , στους πολίτες της Θεσσαλονίκης και στην ίδια την πόλη που θέλει αυτό το μουσείο. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο προτείνουμε το θεσμικό πλαίσιο της συνένωσης των λειτουργιών του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και των δύο τμημάτων που αυτό έχει, του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης, με τις λειτουργίες δύο άλλων σημαντικών μουσείων, πολύ γνωστών, που λειτουργούν ως κοινωφελή ιδρύματα ως τώρα, του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Μουσείου Άλεξ Μυλωνά στην Αθήνα. Η συνένωση αυτή έχει πίσω της, όπως ήδη ακούσατε, μακρά ιστορία. Εξαγγέλθηκε από το 2010 πολλές φορές, αλλά δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να πραγματοποιηθεί και είναι κάτι που και η πόλη θέλει και εμείς νομίζω ότι πρέπει να αισθανόμαστε θετικά που το καταφέρνουμε σήμερα να έλθει στη Βουλή για να ψηφιστεί. Η συγκεκριμένη πρόταση θεωρούμε ότι ανοίγει μια δυναμική προοπτική σε καιρούς μεταβατικούς που αφήνουν πίσω τους τη βαθιά κρίση που βίωσε η κοινωνία μας. Θέλουμε να αποδώσουμε την τιμή που τους αξίζει, τόσο στον Παύλο Γερουλάνο για την έναρξη του εγχειρήματος, Υπουργό Πολιτισμού από το 2010, ο οποίος ανέλαβε πρωτοβουλία διαβούλευσης για το ζήτημα με τους ενδιαφερόμενους φορείς και στον κ. Τζαβάρα που προχώρησε εντατικά, μέχρι και την κατάρτιση προσχεδίου σχετικών διατάξεων για τη συγχώνευση. Ωστόσο, επόμενες ηγεσίες εγκατέλειψαν το σχέδιο, ίσως και μέσα στη δίνη των ημερών όπου το εγχείρημα δεν μπορούσε να καρποφορήσει, αλλά και γιατί η συγχώνευση ως ένα σχήμα νομικό φαίνεται ότι ήταν αδύνατον να επιτευχθεί για λόγους οικονομικούς και άλλους. Στο μεταξύ η οικονομική κρίση είδε την κρατική επιχορήγηση που λάμβαναν οι φορείς να μειώνεται δραματικά, με αποτέλεσμα - ειπώθηκε και πριν από άλλους συναδέλφους - δυσλειτουργίες, αλλά ακόμη και να πέφτει για το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης από το 2010 έως το 2015 κατά 75%. Αυτό νομίζω ότι απεικονίζει την πραγματικότητα την οποία χρειαζόταν να λύσουμε και δεν μπορούσε να λυθεί, βέβαια, μέσα σε ένα μικρό διάστημα. Χρειάστηκαν αρκετό χρόνο οι φορείς για να συμφωνήσουν σε αρκετά και περίπλοκα ζητήματα και να συμφωνήσουν επίσης την αρχιτεκτονική που θα απέδιδε μια προοπτική για το μέλλον. Επομένως είμαστε σήμερα εδώ για να δούμε τι έγινε από το 2015 και μετά και να πούμε ότι και οι τρεις προκάτοχοί μου - ο κ. Ξυδάκης, ο κ. Μπαλτάς και η κ. Κονιόρδου - από τη θέση του Υπουργού Πολιτισμού προχώρησαν ένα σχέδιο για τον σκοπό αυτό, τις νομικές όψεις του οποίου αποτυπώνει το σχέδιο νόμου που έχουμε σήμερα μπροστά μας. Η δική μας προσπάθεια να αποτρέψουμε την κατάρρευση του δημόσιου πολιτισμικού αγαθού δεν έχει αμυντική λογική. Μας ενδιαφέρει να εδραιώσουμε μια νέα δυναμική αντίληψη για τη μουσειακή οργάνωση και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Θα το δούμε και στο μέλλον περισσότερο. Αποβλέπουμε στρατηγικά να προωθήσουμε ένα πρότυπο μουσειακής πολιτικής, ένα δημόσιο πρότυπο μουσειακής πολιτικής, που συγκεντρώνει και αναδιατάσσει τις ζωντανές δυνάμεις, δεν τις αφήνει στο έλεος του μεγέθους τους, όπου είναι μικρές, αξιοποιεί ευρηματικά το διαθέσιμο πολιτισμικό πλούτο - ξέρουμε τις τεράστιες και καταπληκτικές προοπτικές που έχουν οι συλλογές των μουσείων - και αναπτύσσει δυναμικά τους ίδιους πόρους, στραμμένο αμετακίνητα στην εξυπηρέτηση του δημόσιου αγαθού. Πώς πιστεύουμε ότι θα το καταφέρουμε αυτό; Είπαμε και πριν ότι το σχέδιο Τζαβάρα δεν μπορούσε να προχωρήσει λόγω της συγχώνευσης και για νομικούς λόγους, διότι τα κοινωφελή ιδρύματα δεν μπορούσαν να συγχωνευθούν σύμφωνα με το Σύνταγμα. Τι, επομένως, κάνει και τι ξεπερνάει το παρόν σχέδιο; Αναδιαρθρώνει δραστικά την οργανωτική δομή του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ώστε να υποδεχθεί κατάλληλα και στη βάση μιας αναπτυξιακής αυτοτέλειας τις λειτουργίες που συνδέονται με τις παραχωρούμενες συλλογές. Σε αυτό το εγχείρημα υλοποιούμε την αρχιτεκτονική λογική ενός μεγάλου, ενιαίου πολιτισμικού οργανισμού - πλατφόρμας, που στεγάζει μια πλειάδα αυτοτελών μουσειακών εγχειρημάτων. Είπα επανειλημμένα - και το λέω πάλι - ότι αυτό χρειάζεται μια ισορροπία και παρεξηγήθηκε. Θεωρώ, όμως, ότι αν αντίθετο της ισορροπίας είναι η ανισορροπία, αυτό εδώ το σχέδιο καταφέρνει να είναι ένα θετικό σχέδιο ισορροπίας. Μελετήθηκαν ξένα μοντέλα ως πηγή έμπνευσης και πληροφοριών σε πολλά σημεία και οι οργανωτικές επιλογές προκύπτουν από αυτά. Κάποιοι σπεύδουν να επικρίνουν την επιλογή αυτή, ισχυριζόμενοι ότι τα πρότυπα προέρχονται από μουσεία πολύ μεγαλύτερα. Φοβάμαι ότι τους διαφεύγει το ουσιώδες, που είναι άσχετο από τα μεγέθη, δηλαδή η αρχιτεκτονική λογική της πολλαπλότητας και αυτοτέλειας μέσα στην ενότητα με εργαλείο βασικό τις συνέργειες. Τη νέα αυτή λογική υλοποιούμε με το παρόν σχέδιο, προβαίνοντας σε μια σαφή διάκριση μεταξύ καλλιτεχνικού προγραμματισμού και δράσεων που ασκούνται από τα επιμέρους μουσειακά εγχειρήματα από τη μια πλευρά και τις διοικητικές οικονομικές λειτουργίες, που είναι απαραίτητο επίσης να βρίσκονται μέσα σε ένα πλαίσιο αυστηρό και σε διάλογο με τις καλλιτεχνικές. Έτσι, καταφέρνουμε να έχουμε οικονομία κλίμακας, στο πλαίσιο της οποίας όχι απλώς εξοικονομούνται δαπάνες, αλλά μπαίνουν οι βάσεις για μια αποτελεσματική διοικητική και οικονομική λειτουργία όσον αφορά τη δημόσια κρατική επιχορήγηση, η οποία είναι η βάση του εγχειρήματος. Έτσι, οργανώνονται και λειτουργούν περισσότερα επιμέρους μουσεία με αυτοτελή διοίκηση το καθένα, τον καλλιτεχνικό διευθυντή, κάτι το οποίο εγγυάται, ακριβώς, την ελευθερία του καλλιτεχνικού έργου. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης θα διαχειρίζεται την περίφημη Συλλογή Κωστάκη καθώς και συλλογές έργων του νέου φορέα, προγενέστερου του 1960. Το Μουσείο Φωτογραφίας θα αξιοποιήσει τις συλλογές και το μεγάλο αρχείο και την εμπειρία του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης. Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης θα διαχειρίζεται τις πολύ σημαντικές συλλογές έργων, οι οποίες προκύπτουν από το 1960 και μετά. Το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά διαχειρίζεται τη Συλλογή Γλυπτών Άλεξ Μυλωνά και θα λειτουργεί ως Τμήμα Σύγχρονης Γλυπτικής του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Τέλος, το Πειραματικό Κέντρο Τεχνών θα έχει ως αυτοτελή αποστολή τη διοργάνωση δράσεων και προβολής της νέας πειραματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας. Οι πρόνοιες οι οποίες έχουν ληφθεί, επίσης, είναι σημαντικές: Η επιλογή του καλλιτεχνικού διευθυντή με διεθνή διαγωνισμό. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να το εκτιμήσουμε, διότι δεν έχουμε άλλη φορά στο παρελθόν διεθνή διαγωνισμό για τον καλλιτεχνικό διευθυντή. Αυτός διοριζόταν ως τώρα από τον Υπουργό και νομίζω ότι είναι μια καλή αρχή, η οποία μπορεί να έχει και συνέχεια. Το διοικητικό συμβούλιο χαράζει μια γενική πολιτική πολιτισμού, μέσα στην οποία οι καλλιτεχνικοί διευθυντές θα έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν καλλιτεχνικό έργο. Ο γενικός διευθυντής φροντίζει για την εύρυθμη διοικητική και οικονομική λειτουργία και για το εύλογο του προϋπολογισμού. Επομένως έχουμε μια αρχιτεκτονική στην οποία οι φορείς μπορούν να βρουν τη λειτουργία τους, τη συνεργασία τους και τα όργανα του μεγάλου αυτού οργανισμού, της πλατφόρμας, μπορούν να αναπτύξουν τις λειτουργίες τους με διάλογο, με προσδιορισμένες προγραμματικά αρμοδιότητες και αυτό να μπορεί να συμβάλει στο καλύτερο αποτέλεσμα. Στην περίπτωση του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, έχουμε τη δυνατότητα της εφορείας, η οποία αυτή τη στιγμή μπορεί να βοηθήσει το μουσείο να λειτουργήσει με τρόπο πολύ πιο αποτελεσματικό και επομένως έχουμε εξασφαλίσει και εκπροσώπους συλλογικών φορέων, οι οποίοι θα μπορούν στις καλλιτεχνικές δράσεις - και όχι στις διοικητικές βεβαίως, που δεν είναι η αρμοδιότητά τους - να συμβάλλουν στο έργο και στην παρουσία του μουσείου στον έξω κόσμο. Εκτιμούμε ότι η προτεινόμενη δομή είναι πρωτοποριακή στον σχεδιασμό της και ρεαλιστική στην εφαρμογή της. Είναι πρωτοποριακή γιατί ισορροπεί την ανάγκη αποτελέσματος διοικητικής ενότητας και αυτονομίας και είναι ρεαλιστική διότι μπορεί να έχει μια συνεκτικότητα που θα αποδώσει αποτέλεσμα. Θέλω να υπογραμμίσω ότι πλέον το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μακεδονικό Μουσείο, το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά αποτελούν αποκεντρωμένες μονάδες του ίδιου ενιαίου φορέα. Έχουμε δηλαδή ένα καινούργιο μουσείο, το οποίο διαθέτει μια γενική διεύθυνση, ένα ενιαίο προσωπικό, προϋπολογισμό και υπηρεσίες. Αυτό είναι που κατά τη γνώμη μας διασφαλίζει την αποτελεσματικότητα. Είμαστε αποφασισμένοι να το στηρίξουμε αποφασιστικά στην εκκίνησή του, όπως φαίνεται και από τη χρηματοδότησή του, με το σύνολο των χρηματοδοτήσεων και με κάποιο επιπλέον ποσό που μέχρι τώρα χρηματοδοτούνταν οι φορείς από το Υπουργείο Πολιτισμού, δηλαδή 1.200.000 ευρώ. Θέλω, ωστόσο, να επισημάνω πόσο μετριοπαθές είναι το ύψος αυτής της χρηματοδότησης, θυμίζοντας ότι η ετήσια χρηματοδότηση μόνο του Κρατικού Μουσείου, την εποχή που υπήρχε ευημερία, έφτανε τα δύο εκατομμύρια. Σήμερα το ποσό που διαθέτουμε αντιπροσωπεύει ένα μικρότερο ποσό, οφείλει όμως να στηρίζεται το μουσείο στις δραστηριότητες για τις οποίες θα μπορεί να αναπτύσσει, μέσα από τον καινούργιο μηχανισμό του, ενώ οι λειτουργικές του δαπάνες, μέσα από αυτό το ποσό, είναι εγγυημένες. Δεδομένου ότι όλοι οι φορείς μάς έχουν ευχάριστα εκπλήξει ως τώρα τα προηγούμενα χρόνια με διεθνείς επιτυχίες, θεωρούμε ότι η κινητοποίησή τους, για να καλύψουν καλλιτεχνικές δράσεις από χορηγίες, ευρωπαϊκά προγράμματα και μια δυναμική η οποία θα έχει μεγαλύτερη σύνδεση με την κοινωνία, θα είναι εξασφαλισμένη. Έτσι, περιμένουμε ότι το αναπτυξιακό σχέδιο που απλώνεται αυτή τη στιγμή σε τέσσερις χώρους στην πόλη της Θεσσαλονίκης και έναν στην Αθήνα, με πωλήσεις, εισιτήρια και όλους τους σύγχρονους τρόπους, που δεν χρειάζεται να τους αναφέρουμε, που λειτουργούν σήμερα τα μουσεία, θα μπορέσει πολύ γρήγορα να βρει τον δρόμο του. Το όφελος, επομένως, από το εγχείρημα της συνένωσης των λειτουργιών των μουσείων είναι πάνω από όλα ο ίδιος ο νέος φορέας, ο Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών ή - όπως χαϊδευτικά τον έχουμε ήδη ονομάσει - MOMus. Είναι ο μεγαλύτερος εποπτευόμενος από το Υπουργείο Πολιτισμού φορέας μουσειακός οργανισμός στην Ελλάδα από πλευράς συλλογών και δυναμικής πολλαπλών δράσεων και αυτό είναι μια πραγματική επένδυση, την οποία αυτή τη στιγμή νομίζω ότι είμαστε σε θέση να πραγματοποιήσουμε, χωρίς σπατάλη, με σύνεση και με προοπτική επιτυχίας. Η λογική της ενιαίας πλατφόρμας περισσότερων μουσείων αποβλέπει στο να επιδρά η οικονομική ευρωστία του συνόλου ευεργετικά στην αυτόνομη προαγωγή των καλλιτεχνικών ειδών, χωρίς περιορισμούς ή αυθαίρετες προτεραιότητες ή περιορισμένων και σε βάρος άλλων. Η σύνθετη λειτουργική δομή του νέου οργανισμού αντανακλά και διασφαλίζει τις πολύπτυχες αλλά και ανοικτές στο απρόβλεπτο μέλλον διαστάσεις του ενιαίου δημόσιου αγαθού του πολιτισμού και της αισθητικής παιδείας μέσα σε μια δημοκρατική κοινωνία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ. Θα ξεκινήσουμε με τον κατάλογο των ομιλητών και, επειδή έχουν δηλώσει ήδη τέσσερις Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι ότι θέλουν να παρέμβουν, θα πάμε δύο ομιλητές, ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Οπότε καλώ στο Βήμα την κ. Αυλωνίτου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά είναι ο κ. Σαρίδης και μετά ο κ. Ηλιόπουλος, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα με τον τίτλο «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις» αποτελεί μια πραγματική τομή στα μουσειακά δρώμενα της χώρας. Ουσιαστικά συζητάμε σήμερα τη συνένωση των διοικητικών και καλλιτεχνικών λειτουργιών του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και των τμημάτων του, δηλαδή Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και Κέντρου Συγχρόνου Τέχνης Θεσσαλονίκης από τη μια πλευρά και του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Άλεξ Μυλωνά, το οποίο ανήκει στο τμήμα του Μακεδονικού Μουσείου, αν και έχει έδρα στην Αθήνα. Μετά από πολλά χρόνια συζήτησης και διαβούλευσης για το θέμα αυτό, που προηγούμενες κυβερνήσεις συζητούσαν τρόπους συγχώνευσης και εξαγοράς των μουσειακών φορέων, πράγμα το οποίο θα στοίχιζε όχι μόνο απώλεια θέσεων εργασίας πολλών εργαζομένων, αλλά πρακτικά θα ήταν ανεφάρμοστο για κάθε καλοπροαίρετο που θα επεδίωκε ο κάθε φορέας να έχει δυνατότητες ανάπτυξης και προοπτικής, βρέθηκε τελικά η ορθή νομική λύση της συνένωσης των μουσειακών φορέων υπό ενιαίο οργανισμό, τύπου πλατφόρμας μουσείων. Έτσι, λοιπόν, το νομικό πρόσωπο του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης συνενώνεται με αυτό του κοινωφελούς ιδρύματος του Μακεδονικού Μουσείου υπό τη σκέπη και εποπτεία ενός νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου ενιαίου μητροπολιτικού οργανισμού που φέρει την επωνυμία «Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης» και εποπτεύεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι αυτός ο οργανισμός γίνεται με τη συναίνεση των φορέων, χωρίς να τους επιβάλλεται από το Υπουργείο «καπέλο» ο τρόπος αναδιάρθρωσης και λειτουργίας του, κάτι το οποίο δεν γίνεται κατανοητό από την Αντιπολίτευση, η οποία το θεωρεί ως έλλειμμα οράματος του Υπουργείου. Αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι και η διαφορετική μας αντίληψη για τα πολιτιστικά πράγματα. Το γεγονός ότι οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, οι ίδιοι οι καλλιτέχνες έχουν λόγο στον τρόπο λειτουργίας τους και η Κυβέρνηση αυτή έχει δείξει επανειλημμένως ότι σέβεται την κοινωνία των πολιτών, ότι ακούει αυτούς που γνωρίζουν τα πράγματα καλύτερα από τον καθένα και ότι δεν επιδιώκει να τους επιβάλει τη δική της αντίληψη είναι κομμάτι δυσνόητο, κομμάτι παράξενο, κομμάτι πρωτόγνωρο, θα έλεγα, για την Αντιπολίτευση που θεωρεί ότι ακόμα και στην τέχνη θα επιβάλει τον δικό της τρόπο λειτουργίας. Με δύο συμβάσεις μακροχρόνιας δωρεάν παραχώρησης της αποκλειστικής χρήσης και όχι της κυριότητας ο νέος οργανισμός θα έχει δομή τέτοια, ώστε να υποδεχθεί όλες τις συλλογές, όπως η περίφημη Συλλογή Κωστάκη που φιλοξενείται στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου, αλλά και συλλογές σύγχρονης τέχνης και σημαντικές ιστορικές συλλογές. Θα υποδεχθεί, επίσης, όλες τις εγκαταστάσεις, περιουσιακά στοιχεία των επιμέρους φορέων προστατεύοντας τους σκοπούς των κοινωφελών ιδρυμάτων. Θα υποδεχθεί τον εξοπλισμό και όλο το εργαζόμενο προσωπικό, ενώ τα δύο ιδιωτικά μουσεία θα συνεχίζουν να εποπτεύουν τις πολύτιμες συλλογές τους και δεν θα μεταφέρουν στον νέο δημόσιο φορέα τα τυχόν υφιστάμενα χρέη τους από το παρελθόν. Αποτελεί σημαντικό γεγονός ότι ο νέος οργανισμός θα συνεχίσει να επιχορηγείται με το σύνολο των σημερινών επιχορηγήσεων στα εποπτευόμενα ιδρύματα, εξασφαλίζοντας με αυτόν τον τρόπο οικονομία κλίμακος, καθώς το ενιαίο σχήμα λειτουργίας εξασφαλίζει όχι μόνο κοινές διοικητικές και οικονομικές λειτουργίες, αλλά και κοινές δραστηριότητες των διευθύνσεων, άρα μεγάλες δυνατότητες συνεργασίας για κοινούς στόχους. Επιπλέον, τον κρατικό προϋπολογισμό θα συνδράμει το αναπτυξιακό σχέδιο του οργανισμού, που με το νέο σχήμα λειτουργίας δίνονται νέες δυνατότητες με εκπαιδευτικά προγράμματα, εκθέσεις, δανεισμούς και πωλήσεις έργων. Με άλλα λόγια, το νέο σχήμα του ενιαίου οργανισμού εξασφαλίζει αναπτυξιακές προοπτικές και ως εκ τούτου εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα των φορέων του. Δημιουργείται ένας αλγόριθμος κατανομής πόρων, που στόχο έχει την εξοικονόμηση πόρων, όχι όμως εις βάρος του κάθε φορέα. Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι για τη δημιουργία αυτού του εγχειρήματος ως σύνολο έχει αξιοποιηθεί η διεθνής εμπειρία από φημισμένους διεθνείς αντίστοιχους οργανισμούς, που αποβλέπουν αφ' ενός μεν στην οικονομική βιωσιμότητα των μοντέλων, χωρίς όμως, αφ' ετέρου, κανένα από τα υπάρχοντα σχήματα να χάνει την αυτοτέλεια του. Ονομαστές και επιτυχημένες δραστηριότητες, όπως το «Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης» με την ανάδειξη νέων δημιουργών και το «Θεσσαλονίκη Photo Biennale», θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να αναπτύσσονται. Η δομή του νέου οργανισμού είναι απλή, με εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο, έναν γενικό διευθυντή, τρεις διευθύνσεις και ένα αυτοτελές τμήμα που υπάγεται στον γενικό διευθυντή και επικουρεί το έργο του μέσω της Καλλιτεχνικής Επιτροπής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει πλήρης διάκριση διοικητικών και καλλιτεχνικών θεμάτων, ενώ ο κάθε φορέας διατηρεί την αυτονομία του. Το σημαντικό είναι ότι τα κριτήρια και οι διαδικασίες επιλογής των οργάνων διοίκησης αποτελούν προϊόν συμφωνίας των φορέων. Τελειώνοντας, θέλω να επισημάνω ότι το νέο αυτό πρωτοποριακό εγχείρημα, το MOMus, όπως συντομογραφικά ονομάζεται, σε λίγες μέρες θα ξεκινήσει την πορεία του στον χρόνο ως ο μεγαλύτερος μουσειακός φορέας της χώρας. Η συνεργασία που αναπτύχθηκε σε αυτό το μουσειακό εγχείρημα στην ιστορική πόλη της Θεσσαλονίκης, που αποτελεί σταυροδρόμι των πολιτισμών, θα οδηγήσει στην περαιτέρω βελτίωση της λειτουργίας αυτού του εγχειρήματος, αποδίδοντας σε όλους τους πολίτες τους καρπούς του πολιτιστικού αγαθού κι όχι μόνο στους λίγους και εκλεκτούς, αλλά και θα αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση και για άλλα μουσεία της χώρας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο πολιτισμός, οι τέχνες, είναι το καλύτερο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας. Είναι αυτό που μας ενώνει και καλώ τη Αντιπολίτευση να έρθει αρωγός αυτής της προσπάθειας, υπερψηφίζοντας το σημερινό νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σαρίδης από την Ένωση Κεντρώων.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Θεσσαλονίκη ποτέ δεν θέλησε να αποτελεί πρόβλημα για κανέναν και για τίποτα. Η Θεσσαλονίκη το μόνο που επιδιώκει εδώ και αιώνες είναι να προβληματίζει κι όχι να αποτελεί το πρόβλημα. Επιδιώκει να προβληματίζει όσους φέρουν την ευθύνη, να προβληματίζει όσους νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, να αμφισβητεί ευθέως όσους πιστεύουν ότι είναι αυτοί κι άλλοι δεν είναι. Η Θεσσαλονίκη είναι από μόνη της ένα ζωντανό έργο τέχνης, ένα διδακτικό έργο τέχνης και πολιτισμού, συνάδελφε Τριανταφυλλίδη. Είναι ένας πίνακας ζωγραφικής που μπορεί να αναστατώσει σκουριασμένα μυαλά, συνάδελφε Μηταφίδη. Είναι ένα τραγούδι που μπορεί να ξαλαφρώσει τον πόνο, συνάδελφε Παρασκευόπουλε. Είναι ένα ποίημα που σου αλλάζει τη διάθεση, συνάδελφε Αμανατίδη. Η ίδια η πόλη έχει την καρδιά καλλιτέχνη και στην καρδιά της έχει όλους τους καλλιτέχνες και τους ερασιτέχνες. Πάνω σε αυτούς βασίστηκε, σε αυτούς πάνω χτίστηκε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Θεσσαλονίκη συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αποτελεί ασφαλές καταφύγιο για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, που τολμά να ρωτά γιατί, που τολμά να αμφισβητεί όλα όσα μάς επιβάλλουν, την ίδια ώρα που ως σύνολο πολιτών, δηλαδή ως πόλη, καταφέρνει να θέτει με μοναδικό τρόπο αμείλικτα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα, ακόμα κι αν αυτά μπορούσαν κάποια στιγμή να απαντηθούν. Καλούμαστε, λοιπόν, εμείς σήμερα, εδώ, στην Αθήνα, να νομοθετήσουμε για τη βιωσιμότητα των μουσείων της Θεσσαλονίκης. Αυτό είναι το ζητούμενο, η βιωσιμότητα των μουσείων της Θεσσαλονίκης. Αυτή είναι ουσιαστικά η απόφαση που καλούμαστε να πάρουμε σήμερα εδώ, δηλαδή το αν θα κάνουμε κάτι κι εμείς, επιτέλους, για να στηρίξουμε με τη σειρά μας την πόλη της Θεσσαλονίκης, που στέκει μόνη της και χωρίς καμμιά βοήθεια απέναντι στις προκλήσεις των καιρών, κρατώντας όρθιο και αξιοπρεπή τον Ελληνισμό, τιμώντας με αυτόν τον τρόπο το αθάνατο πνεύμα των προγόνων μας, τη δίψα τους για ελευθερία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι οι διατάξεις του νομοσχεδίου αυτού, πλην ελαχίστων, πρέπει να τύχουν της απόλυτης στήριξης τους ελληνικού Κοινοβουλίου. Πρόκειται για μια οργανωμένη προσπάθεια εξορθολογισμού, για μια καλά δομημένη πρωτοβουλία σοβαρών ανθρώπων, χωρίς εγωισμούς, χωρίς απώτερους κρυφούς σκοπούς, χωρίς μικρότητες, που έχει ως αποκλειστικό σκοπό τη σωτηρία εκείνων των έργων τέχνης και πολιτισμού που σώζουν την ψυχή μας, που μας σώζουν από τους εαυτούς μας. Θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο για την υπ' αριθμόν 1785/37 τροπολογία, που αφορά την παραχώρηση έκτασης για ενενήντα εννέα χρόνια στον ΠΑΟΚ για ανέγερση νέων αθλητικών εγκαταστάσεων. Κάνετε λάθος, αγαπητοί συνάδελφοι, εάν πιστεύετε πως κάνουμε χάρη στον ΠΑΟΚ ή στη Θεσσαλονίκη, ψηφίζοντας αυτή την τροπολογία. Πρόκειται για ένα χρέος που πρέπει να ξεπληρώσουμε και ξεπληρώνουμε σήμερα μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο και όχι για χάρη που κάνουμε και που θα μας οφείλεται στο μέλλον. Τη χρωστάμε αυτή τη χάρη, αυτή την πρωτοβουλία στη γη της Θεσσαλονίκης, στον Πανθεσσαλονίκειο Αθλητικό Όμιλο Κωνσταντινουπολιτών. Και καλά κάνουμε και την παραχωρούμε για ενενήντα εννέα χρόνια. Καλά κάνουμε. Μακάρι να ήταν και άλλες οι παραχωρήσεις αυτές και όχι αυτές που κάνουμε υποκύπτοντας σε εκβιασμούς. Φυσικά, λοιπόν, και θα υπερψηφίσω την εν λόγω τροπολογία και με τα δύο χέρια - που λένε - γνωρίζοντας ότι το χρωστάω εγώ και όχι πως κάνω χάρη. Σας καλώ, λοιπόν, να κάνετε το ίδιο όλοι οι Βουλευτές, όλοι οι συνάδελφοι, σε όλα τα κόμματα. Σας καλώ, επίσης, την ώρα που θα ψηφίζετε για την εξασφάλιση του μέλλοντος των μουσείων Θεσσαλονίκης να αναλογιστείτε και τα εξής: Το μέλλον, αγαπητοί συνάδελφοι, δύναται να διασφαλίζεται μονάχα από ανθρώπους που ξέρουν το παρελθόν τους, που γνωρίζουν την ιστορία τους. Η ιστορία, λοιπόν, της Θεσσαλονίκης, η ιστορία της Μακεδονίας έχει βρει στέγη σε αυτά τα μουσεία. Και η ιστορία αυτή είναι γεμάτη από μάχες που έμοιαζαν αδύνατον να κερδηθούν, αλλά δόθηκαν. Είναι γεμάτη από αγώνες, που η λογική τούς καταδίκαζε ως μάταιους, αλλά δεν έπαψαν ποτέ να δίνονται. Είναι γεμάτη από άνδρες και γυναίκες, που η θέλησή τους δεν λύγισε μπροστά σε απάνθρωπα διλήμματα. Αυτός είναι και ο λόγος που η Θεσσαλονίκη, η Μακεδονία, δεν πρόκειται ποτέ να πειστούν πως η Συμφωνία των Πρεσπών είναι κάτι το καλό, κάτι το ωφέλιμο, κάτι που προάγει την ειρήνη. Όσοι στηρίζετε αυτή τη συμφωνία ισχυρίζεστε ότι αποτελεί επιτυχία, γιατί με αυτόν τον τρόπο οι Σκοπιανοί αναγνωρίζουν πως δεν έχουν καμμία σχέση με τη Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επιμένετε δε να μας θυμίζετε πως εκατόν σαράντα ή εκατόν πενήντα χώρες - ο πλανήτης ολόκληρος, θα έλεγα εγώ, ας είναι - έχουν αναγνωρίσει ήδη αυτό το κομμάτι της βαλκανικής γης ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Σας απαντώ, λοιπόν, για μία ακόμα φορά. Εάν φτάσαμε στο σημείο να χρειαζόμαστε μια υπογραφή σε ένα παλιόχαρτο για να είμαστε σίγουροι ότι ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Την υπογραφή του κ. Κοτζιά και του Σκοπιανού ομολόγου του περίμενε άραγε η ιστορία για να νιώσει ασφαλής; Μας λέτε, δηλαδή, πως ευτυχώς που υπέγραψαν αυτοί οι μεγάλοι άνδρες την αλήθεια, γιατί χωρίς αυτούς η αλήθεια θα χανόταν στα σκοπιανά βιβλία; Όσο για τις δεκάδες χώρες που αναγνώρισαν τα Σκόπια ως «Μακεδονία», σας απαντώ το εξής: Οι κυβερνήσεις των κρατών αυτών το έκαναν. Ρωτήστε όλους τους ακαδημαϊκούς τους, ρωτήστε τους επιστήμονές τους, ρωτήστε τους καλλιτέχνες και τους δασκάλους τους. Ρωτήστε όλους αυτούς που, θέλουν - δεν θέλουν, θα μάθουν ονόματα και κατορθώματα Ελλήνων όταν πηγαίνουν στα πανεπιστήμιά τους. Θα μάθουν τη νομική, την ιατρική και την κάθε επιστήμη. Για κάθε χώρα, λοιπόν, που τους έχει αναγνωρίσει, εγώ θα σας προτάξω και μια διαφορετική επιστήμη που στηρίζεται στο έργο των Ελλήνων. Όσοι σκοπεύετε, λοιπόν, να ψηφίσετε τη Συμφωνία των Πρεσπών, κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και υπερψηφίστε και το σημερινό νομοσχέδιο και ίσως η ιστορία να σας κρίνει με επιείκεια. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής κ. Ηλιόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Διαπιστώνω τα τελευταία χρόνια ότι η δημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ, που τόσο ευαγγελίζεται και επικαλείται, τελειώνει εκεί που αρχίζουν οι ιδεοληψίες του. Τις τελευταίες μέρες, λοιπόν, όπως και πέρυσι, προσπαθεί το Υπουργείο Παιδείας - χωρίς το «εθνικής», βέβαια - να επιβάλλει στις τάξεις των ελληνικών σχολείων να φοιτούν και παιδιά λαθρομεταναστών. Κάποιοι γονείς - προς τιμήν τους - αντιδρούν. Και έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ να τους επικρίνει, να τους στέλνει την αστυνομία, να τους στέλνει στους εισαγγελείς, κοινώς να τους τρομοκρατεί, επειδή δεν υποκύπτουν στα καλέσματα των καιρών και της νέας τάξης πραγμάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να μας επιβάλει τον νόμο του Τζωρτζ Σόρος στην πατρίδα μας μέσω προγραμμάτων τα οποία έχουν ξεδιπλωθεί τα τελευταία χρόνια και χρηματοδοτούνται από τον συγκεκριμένο και άλλους επιχειρηματίες και προσπαθούν να εποικήσουν την πατρίδα μας, προσπαθώντας να αντικαταστήσουν τον ελληνικό πληθυσμό από αλλογενείς. Μέσα σε όλο αυτό το σχέδιο προσπαθούν να μας επιβάλουν και παιδιά λαθρομεταναστών στα σχολεία μας. Βέβαια ο κ. Τσίπρας δεν στέλνει το παιδί του σε κάποιο δημόσιο σχολείο να έρθει σε επαφή με τον πολιτισμό αυτών των παιδιών. Τα στέλνει στη Σχολή Χιλλ, δεν τα πάει στο δημόσιο σχολείο της Κυψέλης να συναναστραφούν με τα πακιστανάκια που μαθαίνουν να χειρίζονται τα μαχαίρια σχεδόν λίγο μετά τη γέννησή τους. Όμως, ο φτωχός Έλληνας θέλει το παιδί του να συναναστρέφεται με Έλληνες. Θέλει το παιδί του να προοδεύσει, θέλει να λάβει την ελληνική παιδεία. Δεν μπορεί κανείς συριζαίος, με οποιαδήποτε αντιδημοκρατική διάσταση προσπαθεί, να επιβάλει τις δικές του ιδεοληψίες. Θέλει το παιδί του ο Έλληνας μακριά από το Ισλάμ, το θέλει μακριά από τη φυματίωση, μακριά από τη χολέρα, μακριά από τις άλλες αρρώστιες. Είχα πάει εγώ το δικό μου το παιδί να κάνει ένα εμβόλιο και μας είπαν ότι πρέπει να τους κάνουμε και μαντού. Λέμε εμείς: «Γιατί να τους κάνουμε μαντού; Έχουν εξαφανιστεί αυτές οι αρρώστιες από την πατρίδα μας». «Κάνετε λάθος», μας λέει η παιδίατρος. «Έχουν εξαφανιστεί από την Ελλάδα, αλλά από το Πακιστάν και τις τρίτες χώρες δεν έχουν εξαφανιστεί.». Δεν θα μολύνετε τα δικά μας παιδιά ούτε με τα μιάσματα αυτά της θρησκείας, της ειρήνης, όπως λέτε στα θρησκευτικά, με το Ισλάμ, ούτε βέβαια με τις ασθένειες. Και για να ξέρετε κιόλας, εσείς οι δήθεν δημοκράτες, όσοι έχουν αιματοκυλήσει την Ευρώπη στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Αγγλία, στη Γερμανία, στην Ισπανία, σε όλες τις χώρες, αυτοί που αιματοκύλησαν τις πρωτεύουσες και άλλες πόλεις αυτών των χωρών ήταν παιδιά δεύτερης γενιάς, που σημαίνει ότι είχαν λάβει την αντίστοιχη γαλλική, βελγική, αγγλική παιδεία και το ευχαριστώ τους ήταν να αιματοκυλήσουν τις πατρίδες που τους φιλοξένησαν. Υπάρχει ένας μεγάλος πολιτικός, ένας Υπουργός της γειτονικής Ιταλίας, ο Ματέο Σαλβίνι, ένας αληθινός πατριώτης, που στέκεται και δίπλα στην πατρίδα μας, αλλά για τη χώρα του προσφέρει σε αυτή τη κρίσιμη στιγμή για την Ευρώπη, που οι αξίες της πατρίδας, της οικογένειας, της θρησκείας λοιδορούνται, ξεφτιλίζονται, πετιούνται στα σκουπίδια, καταστρέφονται οι σταυροί. Υπάρχει ένας γίγαντας αυτή τη στιγμή εκεί δίπλα, στην Ιταλία, που κρατά λίγο τα προσχήματα, για να μην πέσει ολοκληρωτικά η Ευρώπη στα χέρια των ισλαμιστών, κάτι βέβαια που θα γίνει πολύ σύντομα, αν δεν ξυπνήσουν οι λαοί όχι μόνο της Ελλάδας, αν δεν ξυπνήσουν οι λαοί ολόκληρης της Ευρώπης, αν δεν αφυπνιστούν και δεν διώξουν αυτούς τους οποίους προσπαθούν άλλοι - λέω ξανά - να μας επιβάλουν. Ο ίδιος ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης είπε προχθές - και μάλλον δεν έπαιξε αυτή η είδηση, γιατί δεν συνέφερε κανέναν να ακούγεται από τον Μπουτάρη - και θα το διαβάσω έτσι όπως το είπε: «Υπάρχουν», λέει, «υποψίες ότι ανάμεσα σε αυτούς», τους λαθρομετανάστες, «υπάρχουν πάρα πολλοί οι οποίοι είναι στρατευμένοι ισλαμιστές.». Τάδε έφη ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Αυτός ο μεγάλος αντιφασίστας είπε αυτή την πρόταση. Βέβαια θάφτηκε. Όχι, δεν θα μας επιβάλλετε ούτε τον νόμο του Τζωρτζ Σόρος ούτε τον νόμο της σαρίας στην πατρίδα μας ούτε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Θα ξυπνήσουμε και θα αντισταθούμε στα σχέδιά σας. Έχουμε και άλλες περιπτώσεις γραφικών τύπων, όπως ο κ. Γαβρόγλου, που για χάρη του κλείνει το ένα πανεπιστήμιο μετά το άλλο. Την προηγούμενη εβδομάδα έκλεισε η Φιλοσοφική λόγω «Ρουβίκωνα» και αύριο - πριν από λίγο βγήκε αυτή η είδηση - θα κλείσει και το Οικονομικό Πανεπιστήμιο, λόγω εμπόρων ναρκωτικών. Αυτά είναι τα πανεπιστήμια του σήμερα, αυτή είναι η παιδεία που θέλετε για τα Ελληνόπουλα και ελπίζουμε σύντομα όλη αυτή η κατάσταση να αλλάξει. Όχι με τη δική σας Κυβέρνηση, αλλά με κάποια επόμενη εθνική διακυβέρνηση σαφώς και εννοώ. Ακούστε, λοιπόν, τι είπε ο Γαβρόγλου για τον «Ρουβίκωνα». Πού είναι, λέει, το φοιτητικό κίνημα; Πού είναι οι φοιτητές να διεκδικήσουν τους χώρους τους και την ακαδημαϊκή ειρήνη; Καλεί, λοιπόν, αυτός ο μεγάλος φιλειρηνιστής, ο Γαβρόγλου, τους φοιτητές να φορέσουν τα κράνη, να πάρουν και ένα στειλιάρι, για να έρθουν αντιμέτωποι και να διώξουν τον «Ρουβίκωνα». Αυτό που πρέπει να κάνει το κράτος καλεί ο Γαβρόγλου να το κάνουν οι φοιτητές. Δεν έχει καταλάβει ότι αυτός είναι Υπουργός Παιδείας, ότι αυτός εκπροσωπεί το ελληνικό κράτος και ότι αυτός πρέπει να επιβάλει αυτό που τρομάζει να ακούγεται, ακόμα και από τη Νέα Δημοκρατία, το νόμο και την τάξη. Τόσο απλό! Μία άλλη δήλωση του Γαβρόγλου θα διαβάσω, για να γελάσουμε, μιας και είναι και το νομοσχέδιο στη συγκεκριμένη επιτροπή. Μετά τη φωτιά στο Ηράκλειο Κρήτης, που κάηκε η φοιτητική εστία, ακούστε τι είπε ο Υπουργός για τους κατοίκους του Ηρακλείου: Δεν μπορείς, λέει, να κάνεις μια κατάθεση σ' έναν λογαριασμό 100 ευρώ και να θεωρείς ότι έκανες το καθήκον σου. Έμειναν, λοιπόν, οι φοιτητές εκτός φοιτητικής εστίας και ο Γαβρόγλου σε ποιους τα ρίχνει; Στους κατοίκους του Ηρακλείου, που δεν έδειξαν αλληλεγγύη στους φοιτητές. Με αυτά που λέτε έχετε σκοτώσει τη λογική. Δεν υπάρχει λογική ούτε στις δηλώσεις ούτε στα νομοθετήματά σας. Απ' όπου και να τα πάρουμε, βλέπουμε έναν παραλογισμό. Ερχόμαστε τώρα στο μεγάλο θέμα, το οποίο είναι βέβαια το σκοπιανό και όχι «μακεδονικό». Δεν υπάρχει «μακεδονικό», δεν έπρεπε να συζητάμε με αυτούς τους γυφτοσκοπιανούς, έπρεπε να επιβάλλουμε εμείς σαν μεγάλη και ανεξάρτητη χώρα τις δικές μας θέσεις. Βέβαια, ποιες είναι οι δικές μας θέσεις; Αυτές σήμερα που συμφέρουν τους Αμερικάνους, απ' ό,τι αποδείχθηκε, γιατί ήταν ένα μπρα - ντε - φερ μεταξύ Ρωσίας και Αμερικής και φαίνεται μέχρι στιγμής από τους ογδόντα που βρήκε ο Ζάεφ ότι κερδίζει η Αμερική και προχωράμε να δούμε. Η Ελλάδα δεν έχει κανέναν ρόλο, δεν έχει καμμία συμμετοχή. Η Ελλάδα ό,τι της λένε κάνει, χορεύει στον χορό των Αμερικάνων. Μάλιστα, η Χρυσή Αυγή - επειδή κάποιοι λένε τι κάνει η Χρυσή Αυγή γι' αυτό - στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της κάνει ό,τι μπορεί περισσότερο. Το Σάββατο, λοιπόν, το φιλοσκοπιανό «Ουράνιο Τόξο», που αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες», ενώ είναι τα πάντα εκτός από Μακεδόνες, κάτι τυχάρπαστοι Σκοπιανοί, ήθελε να κάνει μία εκδήλωση, για την οποία βέβαια η Χρυσή Αυγή έλαβε τα μέτρα της και την ακύρωσε. Δεν μπορούν αυτοί που δηλώνουν Σκοπιανοί να ζητούν επίσημα - το «Ουράνιο Τόξο» - δίγλωσσα σχολεία κλ.π.. Έχουν ξεφύγει οι άνθρωποι. Τους έχετε δώσει αυτά τα δικαιώματα, να πατάνε μέσω των δικών σας πολιτικών και να διεκδικούν και θα συνεχίσουν και στο μέλλον να διεκδικούν ακόμη περισσότερα. Η Χρυσή Αυγή, λοιπόν, βρέθηκε εκεί και τους ματαίωσε την εκδήλωση, όπως θα έπρεπε να γίνει, να μην τους επιτραπεί καν. Άκουγα σήμερα και έναν άλλον από τη Νέα Δημοκρατία, το απόλυτο δείγμα παιδιού του κομματικού σωλήνα, που είχε πάρει τον λόγο και μιλούσε - για τι άλλο; - για τη δικαιοσύνη. Να μιλάει η Νέα Δημοκρατία και αυτό το παιδί του κομματικού σωλήνα για δικαιοσύνη. Δεν χρειάζεται να πω το όνομά του, να του κάνω και διαφήμιση, όσοι ασχολούνται με την πολιτική έχουν δει ένα παιδί που έχει μεγαλώσει δίπλα από κάθε Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, που τον είχατε στείλει και στις Βρυξέλλες. Αυτό το παιδάκι, λοιπόν, μεγάλωσε μέσα στον κομματικό σωλήνα, ενηλικιώθηκε και διεκδικεί την ψήφο του ελληνικού λαού. Αυτό το παιδί μίλησε για δικαιοσύνη, ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Συμφωνούμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις η δικαιοσύνη κάνει τα στραβά μάτια στην καλύτερη περίπτωση. Δεν είδαμε, όμως, αυτό το παιδί της Νέας Δημοκρατίας να αντιστέκεται τότε στον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας που έπαιρνε τα τηλέφωνα, τον Αντώνη Σαμαρά, για να μας κλείσουν φυλακή. Δεν είδαμε τότε να ψελλίζει τίποτα. Τότε η δικαιοσύνη, η οποία χειραγωγούταν από τον Αντώνη Σαμαρά και έστελνε τον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής και τους Βουλευτές της Χρυσής Αυγής στη φυλακή, ήταν καλή. Όταν μας συμφέρει και όταν ελέγχεται από εμάς η δικαιοσύνη, είναι καλή. Τώρα, δεν υπάρχει δικαιοσύνη στην πατρίδα μας. Ο Τσίπρας έχει αναλάβει εδώ και λίγες ημέρες Υπουργός Εξωτερικών και το πρώτο του κατόρθωμα ήταν η Τουρκία να επαναφέρει το casus belli. Να δούμε τι άλλο χειρότερο μας περιμένει μέχρι να γίνουν οι εκλογές και να φύγει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα αυτή η Κυβέρνηση από την πατρίδα μας. Έχει προκαλέσει πολύ μεγάλη ζημιά σε όλα τα θέματα, έχει διχάσει την κοινωνία, μας έχει ξεφτιλίσει στο εξωτερικό και να δούμε τι άλλο θα συμβεί με τον διπλοθεσίτη Αλέξη Τσίπρα. Κλείνω, όπως άρχισα, προς τους κυρίους και τις κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η δημοκρατία σας τελειώνει εκεί που ξεκινούν οι ιδεοληψίες και τα κόμπλεξ σας. Ευτυχώς για τον ελληνικό λαό, όμως, όλα αυτά θα τελειώσουν σύντομα με μια εθνική διακυβέρνηση Χρυσής Αυγής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, σαράντα εννέα μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί τους από το Γυμνάσιο Μολάων Λακωνίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Σεβαστάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι είναι ένα νομοσχέδιο δημοκρατικής ισχύος. Βρίσκεται η Ελλάδα στην πολυτελή πια φάση να μπορεί να σχεδιάσει πολιτικές που να μην έχουν αμυντικό χαρακτήρα, όπως τα προηγούμενα χρόνια, έναν χαρακτήρα απάντησης σε μια διεθνή πίεση για μέτρα. Έχει κερδίσει ο ελληνικός λαός με τις θυσίες του τη δυνατότητα να είναι δυνατόν να σχεδιάζονται πολιτικές που να έχουν και αναπτυξιακό και πολιτιστικά επιθετικό ή ενεργητικό χαρακτήρα. Θέλω να πω, διαφωνώντας με την προσέγγιση κάποιων συναδέλφων νωρίτερα, εισηγητών που μίλησαν για τη βιωσιμότητα ή όχι. Πριν απ' όλα, είναι η πολιτιστική βιωσιμότητα ενός εγχειρήματος. Εάν απαιτείται, εάν υπάρχει κοινό, εάν έχει τα θεμελιώδη μέσα και εργαλεία, για να μπορεί να απευθυνθεί στο κοινό, να το διδάξει και να διδαχθεί, να παραλάβει τα προτάγματα αυτού του κοινού. Η συνθήκη το επιτρέπει αυτό; Η νέα μουσειακή σύνθεση που αποπειράται να συγκροτήσει το νομοσχέδιο το εξασφαλίζει αυτό; Νομίζω ότι έχουμε τις δυνατότητες. Δεν είναι κερδισμένο ιδρυτικά. Σε καμμία δομή από την ίδια της τη νομοθετική σύνθεση δεν μπορεί να είναι εξασφαλισμένη η λειτουργικότητά της. Εν τούτοις, μας δίνει η νομοθετική σύνθεση που εισηγείται το Υπουργείο τις δυνατότητες αυτός ο μουσειακός οργανισμός και γλώσσα να συγκροτήσει και διδακτικά επίδικα να θεραπεύσει. Είναι πολύ σημαντικό ότι γίνεται στη Θεσσαλονίκη μια τέτοια πολύπλευρη σύνθεση. Μην ξεχνάμε, δεν έχουμε ένα μονοθεματικό μουσείο, έχουμε τον πυρήνα του νεωτερικού - ας το πούμε έτσι - διαβήματος, που είναι η συλλογή της ρωσικής πρωτοπορίας, έναν αμιγή, πυκνό και διεθνώς απολύτως τεκμηριωμένο και αποδεκτό μοντερνισμό, παράλληλο με τον μοντερνισμό που συναντήσαμε στις αρχές του 20ού αιώνα σε όλα τα μεγάλα πολιτιστικά κέντρα της Ευρώπης, το Παρίσι, το Μόναχο, τη βρετανική πρωτεύουσα, την Ιταλία, την Ολλανδία κ.λπ.. Σε όλα τα κέντρα υπήρχε μια εκδοχή του μοντερνισμού. Η ρωσική πρωτοπορία, αυτή η μεγάλη εθνική επένδυση, με τη συλλογή Κωστάκη, εξασφαλίζει, κατ' αρχάς, μια πρόσβαση στις πηγές του μοντέρνου κινήματος. Υπάρχει η πρόσληψη - και αυτό φέρεται από το Μακεδονικό Μουσείο - του τρόπου με τον οποίο προσέλαβε, κατανόησε, αφομοίωσε η γενιά του '70 κυρίως και η μεταγενέστερη τη modernité. Επίσης, απαντώντας και στον συνάδελφο του Κομμουνιστικού Κόμματος, υπάρχει αυτό που πιθανόν έφερε η παραγωγική ωρίμανση, οι παραγωγικές δυνάμεις, δηλαδή τη φωτοαπεικόνιση. Επομένως, έχω τη διασύνδεση, την ανάπτυξη ενός μουσειακού διακυβεύματος πάρα πολύ σοβαρού και πολύπλευρου και με πολύ μεγάλες δυνατότητες. Να πω, δε, ότι η δυνατότητα που εξασφαλίζει το Ίδρυμα «Άλεξ Μυλωνά» να έχει πολυσκελή λειτουργία - και στην Αθήνα εννοώ - δίνει μια πολύ μεγάλη ευχέρεια λειτουργική και επιχειρησιακή στο νέο μουσείο. Είναι, όμως, αυτό που χρειάζεται η χώρα, μια μουσειακή σύνθεση; Ναι, η χώρα πρέπει να ανακτήσει την πολιτιστική της παραγωγή - επαναλαμβάνω - όχι με όρους άμυνας όπως τα πολλά τελευταία χρόνια. Μου έκανε καλή εντύπωση ότι η Υπουργός επισήμανε την πολιτική γενεαλογία αυτού του μουσείου. Ανέφερε και τον κ. Τζαβάρα. Ανέφερε, φυσικά, τους προγενέστερους. Ανέφερε τον κ. Γερουλάνο. Δείχνει - ή υπαινίσσεται - δηλαδή, ότι υπάρχει μια πολιτική συνέχεια, έστω με διαφωνίες και με συγκρούσεις, ευπρόσδεκτες μερικές φορές, οι οποίες αν έχουν λογική συγκρότηση, οξύνουν πάρα πολύ και τον στοχασμό και τον αναστοχασμό. Ειπώθηκαν διάφορα. Ο ενιαίος προϋπολογισμός εξασφαλίζει μια οικονομία; Ή από την άλλη πλευρά, το να έχεις διοικητικό συμβούλιο, το να έχεις διευθυντή ξεχωριστό παραλύει το αίτημα και το ξεχειλώνει; Από τις τοποθετήσεις της Αντιπολίτευσης, εγώ δεν κατάλαβα ποιο από τα δύο είναι το μεμπτό. Πού είναι το μεμπτό στο να μπορέσουν να συνεννοηθούν διαφορετικοί πνευματικοί άνθρωποι, διαφορετικοί διανοούμενοι διαφορετικής κατεύθυνσης και γλώσσας και να συντάξουν ένα ενιαίο προϋπολογισμό; Ο προϋπολογισμός είναι και τα εκθεσιακά προτάγματα και τα αισθητικά ζητούμενα. Νομίζω ότι αυτή η διπλή άρθρωση και αυτονομίας και συνεννόησης συνθετικής λειτουργίας … [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δυστυχώς έχασα τον συνοφρυωμένο Πρόεδρο, τον κ. Λυκούδη, ο οποίος είναι πιο ενδοτικός στις εκκλήσεις για λίγο χρόνο. Θα αναγκαστώ να το κάνω με εσάς που είστε πολύ πιο…
Σας ξεκαθαρίζω ότι δεν θα είμαι ενδοτικός εγώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ μόνο ένα λεπτό.
Το ένα λεπτό το έχετε. Το δικαιούστε.
Σας ευχαριστώ πολύ. Είναι και λίγοι οι ομιλητές, οπότε έχουμε την ευχέρεια. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Θα ήθελα, λοιπόν, να πω ότι τελικά πρόκειται για μια ευτυχή συγκυρία. Πίσω από τα λεγόμενα ή από τις κριτικές επιφυλάξεις βλέπει κανείς ότι πραγματικά γίνεται ένα πολύ σοβαρό βήμα ανάκτησης αυτού του πολιτιστικού προαπαιτούμενου που είναι να σταθούν οι κοινωνίες με βάση και τους πολιτιστικούς τους σχεδιασμούς. Κλείνω με την παραχώρηση στον ΠΑΟΚ, ο οποίος είναι μεγάλο λαϊκό σωματείο με τεράστια διείσδυση. Θα ήθελα τα μεγάλα σωματεία να επαναξιολογήσουν και την πολιτιστική τους δράση. Μέσα από τις ακαδημίες, εκτός από την αθλητική, μπορούν να ενισχύσουν και την έννοια της τέχνης και την έννοια της συναλληλίας και την έννοια της αλληλεγγύης στο εσωτερικό των κοινωνιών μέσα και πάνω στις οποίες συγκροτούνται και λειτουργούν. Νομίζω, λοιπόν, ότι η παραχώρηση συγχρόνως προοικονομεί αυτό που μπορεί να είναι τα μεγάλα αθλητικά σωματεία και δη ο ΠΑΟΚ: να είναι πυρήνες κοινωνικής συνοχής και όχι διαίρεσης. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Παρασκευόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Τζαβάρας. Κύριε Παρασκευόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλησπέρα σας. Από την Υπουργό, τους εισηγητές και τους συναδέλφους που μίλησαν προηγουμένως έχει περιγραφεί η πορεία αυτού του νομοθετήματος και το γεγονός ότι αυτό διαμορφώθηκε μέσα από πολιτικές συνεργασίες. Επίσης, έχουν αναπτυχθεί οι βασικές του γραμμές. Θα ήθελα να πω ότι καταλαβαίνω ότι όλοι είναι σύμφωνοι για μια αναβάθμιση της λειτουργίας των μουσείων της Θεσσαλονίκης μέσω του συντονισμού και όπως λέγεται και με τεχνική ορολογία της οικονομίας κλίμακας, έτσι φτάσαμε στη διαμόρφωση ενός νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου νομικού σκοπού, το οποίο λειτουργεί χάριν του δημόσιου συμφέροντος. Είναι σαφές ότι έχουμε να κάνουμε με ένα υβρίδιο, ότι έχουμε να κάνουμε με μια νομική προσωπικότητα η οποία είναι λίγο ακροβατική και πολύπλοκη. Τεχνικό είναι το θέμα. Δεν είναι πολιτικό καθόλου. Και εύχομαι αυτή η συνθετότητα να μην δημιουργήσει κάποια προβλήματα εφαρμογής στο μέλλον, εφόσον υπάρχει καλή συνεργασία και αλληλεγγύη. Αποβλέποντας στη σύνθεση και στη διαμόρφωση της νομικής αυτής προσωπικότητας, θα ευχόμουν η λειτουργία του δημόσιου συμφέροντος να αποτυπώνεται καλύτερα στα όργανά του. Αυτό, όμως, ως ευχολόγιο μπορεί να αφορά το μέλλον, δηλαδή ταυτόχρονα με την καλή δημόσια λειτουργία της εποπτείας την οποία θα ασκεί αυτό το νομικό πρόσωπο, το ιδιωτικό, να αναπτυχθεί και ο δημόσιος χαρακτήρας του, που συνυπάρχει με την ιδιωτική αυτονομία και τα ιδιωτικά πρόσωπα των επιμέρους μουσείων, αλλά και του συνθετικού. Θα αναφερθώ, επειδή αυτά έχουν αναπτυχθεί, εν ολίγοις σε δύο θέματα με συντομία. Το ένα είναι βεβαίως η παραχώρηση εκτάσεως για το γήπεδο του ΠΑΟΚ με βάση και την υπόσχεση του Πρωθυπουργού. Πιστεύω ότι ιδιαίτερα τα συλλογικά αθλήματα μπορούν να αποτελούν μία πηγή πολιτισμού. Βεβαίως πολλές φορές έχουμε την κακή πτυχή, έχουμε την αντανάκλαση στα συλλογικά αθλήματα ελαττωμάτων και βίας ακόμα την οποία συναντούμε στον κοινωνικό χώρο, όμως σε αυτά βλέπουμε και τη δυνατότητα των πολιτών να συνδυάζονται και μέσω του συνδυασμού και της συνεργασίας να πετυχαίνουν σημαντικά πράγματα. Πιστεύω, λοιπόν, ότι κι αυτό μπορεί να αποτελέσει μία πηγή πολιτισμού για τη Θεσσαλονίκη, για την Τούμπα. Να αναφερθώ, τέλος, σε ένα ακόμη θέμα σύντομα, επειδή αφορά και τα πολιτιστικά και τη Θεσσαλονίκη επίσης. Αναφέρομαι στο θέμα των τακτικών ελέγχων και προσαγωγών και κάποτε και συλλήψεων, από ό,τι έχω αντιληφθεί, που γίνονται σε μουσικούς στον δρόμο στη Θεσσαλονίκη. Κοιτάξτε, πιστεύω ότι το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Υπάρχουν νομοθετήματα στα οποία υπάρχουν ρητές εξαιρέσεις. Ας πούμε τα νομοθετήματα περί Τύπου που αφορούν την άσκηση της τέχνης και εξυπηρετούν την ελευθερία αυτής της άσκησης. Έτυχε εδώ σε μία διάταξη να μην υπάρχει ρητή εξαίρεση, στη διάταξη για την επαιτεία. Ή και να μην υπήρχε ρητή εξαίρεση έπρεπε να την ανακαλύψουμε. Ο αείμνηστος Γιάννης Μανωλεδάκης, πριν σαράντα χρόνια, έγραφε ότι το έγκλημα της επαιτείας θα έπρεπε να μην υπάρχει, γιατί δεν προσβάλλει κανένα αγαθό, δεν είναι επικίνδυνη πράξη, δεν προσβάλλει τους άλλους. Θα έπρεπε να μην τιμωρείται καν. Ούτε αυτό μας χρειαζόταν για να καταλάβουμε ότι οι άνθρωποι πρέπει να αφήνονται να παίζουν μουσική στον δρόμο ελεύθερα, διότι το να παίζει κανείς μουσική στον δρόμο δεν είναι καν επαιτεία. Είναι καλλιτεχνική δημιουργία. Η μουσική δημιουργείται, αναπαράγεται μέσω της ζωντανής της εκτέλεσης. Ο ηλεκτρικός ή ο ηλεκτρονικός τρόπος αναπαραγωγής οδηγεί σε αντιγραφή της μουσικής. Μόνο το ζωντανό παίξιμο και το άκουσμα με το αυτί επιτρέπει αυτοσχεδιασμούς, προσαρμογές, παραλλαγές, με την ένταξη στη μια κουλτούρα ή στην άλλη, στη μια γειτονία ή στην άλλη. Έτσι φτιάχτηκε η δημοτική μουσική. Έτσι φτιάχτηκαν οι μελωδίες. Και φτάσαμε σήμερα από τα τέλη του εικοστού αιώνα να μην έχουμε νέες μελωδίες, αλλά απλώς να αναπαράγονται αυτές που είχαν δημιουργηθεί όταν υπήρχαν μουσικοί του δρόμου, μουσικοί της πλατείας, μουσικοί των πανηγυριών. Νομίζω ότι αυτόν τον πολιτισμό πρέπει να τον σεβαστούμε και να τον διατηρήσουμε ως κόρη οφθαλμού. Στην περίπτωση που δεν είναι δυνατόν κάποιοι να καταλάβουν κατά την εφαρμογή ότι η μουσική στον δρόμο πρέπει να παίζεται ελεύθερα και ακόλλητα, τότε ας προχωρήσουμε και σε μια νομοθετική ρύθμιση, να ρυθμίσουμε δηλαδή τα αυτονόητα. Έχουμε σκοπό να απευθυνθούμε στον Υπουργό Δικαιοσύνης. Είναι μια πρωτοβουλία κάποιων Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που έχουμε ήδη συνεννοηθεί. Όμως, θα πω ότι ελπίζω να αγκαλιαστεί γενικότερα η άποψή μας και, επίσης, πιστεύω ότι και ο Υπουργός Δικαιοσύνης έχει ευαισθησία πολιτιστική, καλλιτεχνική και ίσως να μη χρειαστεί καν να του απευθυνθούμε, προκειμένου να δει πόσο ακατάλληλη είναι η διάταξη για την επαιτεία για να υποδέχεται τέτοιες δραστηριότητες και πόσο, εν πάση περιπτώσει, η ίδια διάταξη για την επαιτεία είναι απρόσφορη για μια θέση στην ποινική μας νομοθεσία. Αναφέρομαι στον Υπουργό Δικαιοσύνης και όχι στην Υπουργό Πολιτισμού ακριβώς επειδή η σχετική διάταξη είναι στον Ποινικό Κώδικα και είναι δική του η νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην εξαφάνισή της. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Τζαβάρας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, θα συμφωνήσω με τον κ. Σεβαστάκη ότι ο πολιτισμός είναι εθνική υπόθεση και κανένας, μα κανένας, ειδικά σε αυτό το ζήτημα που ως πρόβλημα πλέον επιλύεται με το σημερινό νομοσχέδιο, δεν θα είχε μια ριζικά αντίπαλη θέση μόνο και μόνο για να τηρηθούν τα προσχήματα μιας αντιπολίτευσης άγονης και στείρας. Η αναφορά και από την Υπουργό στις προσπάθειες που έγιναν για να φθάσουμε στη σημερινή φάση της επίλυσης θεωρώ ότι ήταν επαρκής και, τουλάχιστον κατ' εμέ, είμαι υποχρεωμένος να παραδεχθώ ότι μέσα απ' αυτή την προσπάθεια που έγινε επί των ημερών μου στο Υπουργείο Πολιτισμού είχα τη δυνατότητα να συνομιλήσω με πολύ αξιόλογους ανθρώπους, εκπροσώπους των μουσείων που συνενώνονται, ανθρώπους του πολιτισμού, αληθινά του πολιτισμού, με τους οποίους επί σειρά μηνών προσπάθησα να φθάσω σε μια θετική κατάληξη, όσον αφορούσε το θέμα της ενοποίησης αυτών των μουσείων. Όμως, είμαι υποχρεωμένος να θέσω κάποια ζητήματα, γιατί επί της αρχής δεν έχουμε καμμία αντίρρηση. Αντιρρήσεις υπάρχουν και πρέπει να λέγονται σ' έναν κοινοβουλευτικό διάλογο, όσον αφορά το αν η μέθοδος επίλυσης που επιλέχθηκε ήταν η καταλληλότερη. Εδώ υπάρχει μια βασική διαφωνία, την οποία θα την πω και θα την περιγράψω με σκοπό όχι να υπηρετήσω - επαναλαμβάνω - έναν άγονο αντίλογο, αλλά για να θέσω τον προβληματισμό που επιβάλλεται να έχουμε, όταν, επιτέλους, πάρουμε τη μεγάλη απόφαση να κάνουμε ένα πραγματικό θεσμικό στερέωμα, που θα είναι πρωτοποριακό αληθινά και θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες που επιβάλλουν οι σύγχρονες συνθήκες για την αξιοποίηση των μουσείων μας. Κυρία Υπουργέ, η γνώμη μου είναι ότι από την γκάμα των λύσεων που προσεφέροντο επιλέχθηκε η πιο συντηρητική. Και είναι, πράγματι, συντηρητική. Το εξέθεσε με πολύ χαρακτηριστικά λόγια η κ. Τσαντσάνογλου, η οποία εδώ, όταν ήλθε για να μας βοηθήσει στην επεξεργασία αυτού του νομοσχεδίου, εκπροσωπώντας το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, είπε ότι η λύση αυτή δεν είναι μια λύση που επεβλήθη εκ των άνω, αλλά είναι μια λύση που προέκυψε μέσα από συζητήσεις των εκπροσώπων των μουσείων. Και πράγματι κατέληξε σε μια συμφωνία, στην οποία ισορροπήθηκαν τα αντίπαλα συμφέροντα ή αυτά τα συμφέροντα που δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν διαφορετικά μεταξύ των αυτοτελών μονάδων. Όμως, αυτό που δεν έχει απομείνει, αυτό που δεν προέκυψε είναι μια καινούργια ποιότητα που θα πήγαινε τον πολιτισμό πιο πέρα. Δηλαδή, σίγουρα κάποια στιγμή θα πρέπει να μην αντιμετωπίζουμε τα μουσεία σαν υπηρεσιακές μονάδες, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα μουσεία της χώρας, που δεν είναι τίποτα άλλο από υπηρεσιακές αποκεντρωμένες μονάδες του Υπουργείου Πολιτισμού. Και αυτό αποτελεί το μέγιστο εμπόδιο, για να δούμε κάποτε σε αυτόν τον τόπο να υπάρχει μια έκρηξη πολιτισμικής δημιουργικότητας που να ξεκινάει από αυτόν τον μεγάλο, τον τεράστιο πλούτο, αυτό το πολιτισμικό απόθεμα που έχει αφήσει πίσω στο πέρασμά του ο ελληνικός δημιουργικός λόγος και η πράξη στον τομέα της τέχνης, στον τομέα της επιστήμης και γενικά σε οτιδήποτε μπορεί να συγκροτήσει πολιτισμό. Φανταστείτε γιατί ξεχώρισε και μπόρεσε πράγματι να μεγαλουργήσει το Μουσείο της Ακρόπολης. Διότι ακριβώς πολύ νωρίς η τότε κυβέρνηση αντελήφθη ότι έπρεπε να πάρει μια ξεχωριστή θεσμική μορφή και να μην είναι μια υπηρεσιακή μονάδα, γιατί εκεί δεν θα είχε καλύτερη εξέλιξη από αυτή την εξέλιξη που έχει ένα από τα πέντε μεγαλύτερα πραγματικά και πιο αξιόλογα μουσεία του κόσμου, όπως είναι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της χώρας, που παρά τις προσπάθειες που έκαναν και οι προηγούμενοι από εμένα και εγώ - και που εσείς ενδεχομένως θα κάνετε - μονίμως τα εμπόδια προκύπτουν από τους θεσμικούς φραγμούς και τις υπηρεσιακές αγκυλώσεις, που θέλουν αυτό το μουσείο με τον τόσο πολύ μεγάλο και αξιόλογο πολιτισμό που εκτίθεται σε αυτό να μην μπορεί πραγματικά να ικανοποιήσει ένα από τα σχέδια που περιέγραψε προηγουμένως ο κ. Σεβαστάκης. Έτσι, λοιπόν, θεωρώ ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια προσπάθεια, στο πλαίσιο μιας πραγματικά πρωτοποριακής πολιτισμικής πολιτικής και να δούμε από τη Θεσσαλονίκη να ξεκινάει αυτό το όραμα, που θα σχεδίαζε και θα οργάνωνε έναν Οργανισμό Μουσείων της Θεσσαλονίκης, στον οποίο θα έπρεπε να υπάρχουν όλα τα μουσεία. Αυτό, πράγματι, θα ήταν πρωτοποριακό. Όμως, επιλέχτηκε αυτή η λύση που δημιουργεί τα λιγότερα προβλήματα σε επίπεδο συνενούμενων συλλογικοτήτων - ας το πούμε έτσι - σε επίπεδο δηλαδή ομάδων που καθεμία υπηρετεί αυτοτελώς το συγκεκριμένο μουσείο που εκπροσωπεί και πέραν τούτου τίποτα δεν θα προκύψει. Το μόνο που ενοποιείται εδώ είναι τα τμήματα συντήρησης των εκθεμάτων από τη μια πλευρά και ενδεχομένως και η λογιστική λειτουργία αυτών των συγκεκριμένων μουσείων από την άλλη. Θεωρώ, λοιπόν, ότι ναι μεν είναι μια ρεαλιστική λύση αυτή που επιλέξατε, πλην όμως δεν είναι πρωτοποριακή. Και δεν είναι - επαναλαμβάνω - πρωτοποριακή και για έναν άλλο σημαντικό λόγο που έχει πλήρη αντιστοιχία με αυτή την πολύ μεγάλης αξίας Συλλογή Κωστάκη, που υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει αποθηκευμένη, δυστυχώς, κατά το μεγαλύτερο μέρος της στο κτήριο της Μονής Λαζαριστών. Ένα από τα σημεία που με έκαναν να εξεγείρομαι πραγματικά στο διάστημα που υπήρξα Υπουργός Πολιτισμού είναι ότι δεν ανεχόμουν, κύριε Σεβαστάκη, από τα χίλια διακόσια εβδομήντα πέντε έργα να εκτίθεται μόνο το 10%. Διότι εγώ δεν έχω την αρμοδιότητα, βέβαια, που έχετε εσείς στα θέματα της τέχνης, αλλά έχω μέσα μου καταλήξει ότι αυτό το κίνημα της ρώσικης πρωτοπορίας, των σουπρεματιστών, των κονστρουκτιβιστών, αυτός ο Καντίνσκι, ο Μαλέβιτς, η Ποπόβα, η Ροζάνοβα, αυτοί που δημιουργούσαν σε συνθήκες παρανομίας σε μια εποχή που ο κυρίαρχος ήταν ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός, εκεί ακριβώς υπήρξε ένας άνθρωπος, Έλλην εκ Ζακύνθου, που εργαζόταν ως οδηγός στην Ελληνική Πρεσβεία και μάζευε κυριολεκτικά αυτά που περιφρονούσαν τότε στη Σοβιετική Ένωση. Έτσι, λοιπόν, αυτή τη συγκεκριμένη συλλογή θα πρέπει να την υπηρετήσουμε όχι με τον τρόπο που έχει αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα, αλλά με κάτι που να αντιστοιχεί στην ακτινοβολία της, στη σπουδαιότητά της, στην αξία της και στη σημασία της, την αισθητική και την ιστορική. Το ίδιο συμβαίνει ενδεχομένως και για άλλες συλλογές, αλλά απλώς ήθελα να το αναφέρω αυτό για να δείξω ότι υπάρχει πράγματι πολύς δρόμος να διανυθεί ακόμα προς την κατεύθυνση της πλήρους αξιοποίησης του μουσειακού αποθέματος που υπάρχει στην Ελλάδα. Και γι' αυτό ο πολιτισμός πρέπει να μας ενώνει και θα πρέπει να μας ενώνει, επίσης, η κοινή διάθεση όχι κάθε φορά να προσπαθούμε να μειώσουμε τη συνεισφορά του αντιπάλου μας προς την ίδια κατεύθυνση επίλυσης του ιδίου προβλήματος. Τελειώνοντας, κυρία Υπουργέ, θέλω να σας πω το εξής. Θέλω προσωπικά να σας παρακαλέσω να ρίξετε ένα βλέμμα στην έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής. Εκεί υπάρχουν δύο σημειώσεις. Η μία σημείωση, η πρώτη, αφορά την αντικατάσταση του ρήματος «απολαμβάνει» σε «απολάβει». Αυτό, πράγματι, είναι κάτι που δεν έχει μόνο πολιτισμική αξία, αλλά το να χρησιμοποιείται σε ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού η σωστή λέξη για να ορίσει την αρμόδια έννοια, θεωρώ ότι είναι μια κατάκτηση στην ορθή νομοθέτηση που πρέπει να ξεκινάει πάντα από το Υπουργείο Πολιτισμού και το Υπουργείο Παιδείας. Έτσι, λοιπόν, στο άρθρο 1 παράγραφος 1 εδάφιο 2 αυτό το νομικό πρόσωπο «απολάβει» και όχι «απολαμβάνει». Θεωρώ ότι - πρέπει εξ απροσεξίας ή εκ παραδρομής να παρεισέφρησε - για τη γλωσσική αρτιότητα του κειμένου και την εννοιολογική του αποσαφήνιση πρέπει να τοποθετηθεί. Υπάρχει και ένα άλλο που είναι μείζον θέμα. Είναι το θέμα που έχει να κάνει με τη νομοθετική εξουσιοδότηση που θεσπίζεται και προβλέπεται στη διάταξη του άρθρου 4 παράγραφος 2. Εκεί προβλέπεται ότι θα συνταχθεί από το διοικητικό συμβούλιο κανονισμός εσωτερικής λειτουργίας, μετά από τη σύμφωνη γνώμη του γενικού διευθυντή, πλην όμως τα θέματα για τα οποία προβλέπεται αυτή η νομοθετική εξουσιοδότηση παραβιάζουν τη διάταξη του άρθρου 43 παράγραφος 2 εδάφιο 2 του Συντάγματος, στο οποίο προβλέπεται η δυνατότητα να είναι φορείς κανονιστικής αρμοδιότητας εκτός από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και άλλα όργανα της διοικήσεως, αλλά αυτό θα γίνεται μόνο για θέματα που είναι λεπτομερειακά, ειδικότερα, έχουν τοπικό χαρακτήρα ή έχουν, επίσης, χαρακτήρα τεχνικού ζητήματος. Εδώ, λοιπόν, όπως ορθά επισημαίνει η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής, υπάρχει θέμα με αυτή τη νομοθετική εξουσιοδότηση, γιατί, ενώ προβλέπεται στη διάταξη ότι τα θέματα που θα καθορίζονται στον κανονισμό εσωτερικής λειτουργίας θα είναι οι οργανικές θέσεις, η κατανομή των καθηκόντων, θα είναι η πειθαρχική διαδικασία, τα πειθαρχικά παραπτώματα και οι ποινές, πλην όμως αυτά δεν μπορεί να είναι αντικείμενο νομοθετικής, νόμιμης, έγκυρης, συνταγματικά σωστής νομοθετικής εξουσιοδότησης, γιατί στη συγκεκριμένη διάταξη δεν προβλέπεται η κύρια ουσιαστική ρύθμιση. Τουλάχιστον αυτό θα μπορούσε να καλυφθεί με την παραπομπή στον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα. Το ότι δεν υπάρχει καμμία αναφορά στην κύρια ρύθμιση που αποτελεί είτε ο τρόπος με τον οποίο θα προβλέπονται τα συγκεκριμένα πειθαρχικά αδικήματα ή τουλάχιστον σε γενικές γραμμές η ρύθμιση που έχει επιλεγεί, φοβούμαι ότι θα δημιουργήσει προβλήματα σε εκείνους που πραγματικά κάποια στιγμή για λόγους δικών τους συμφερόντων θα θέλουν να προσβάλουν τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω ένα μικρό σχόλιο σε αυτά που είπε ο κ. Τζαβάρας.
Επειδή έχετε δικαίωμα δευτερολογίας, μήπως θέλετε μαζεύοντας μία συνολικότερη εικόνα να παρέμβετε μετά ή θέλετε τώρα; Θεωρείτε ότι είναι κάτι…
Θα προτιμούσα τώρα, κύριε Πρόεδρε, αν είναι δυνατόν.
Το ένα ή τα δύο λεπτά επαρκούν;
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα ένα ή δύο λεπτά.
Εντάξει, λοιπόν, προχωρήστε. Έχετε τον λόγο.
Κύριε Τζαβάρα, ευχαριστώ πολύ για την τοποθέτησή σας. Όντως θα συμφωνήσω μαζί σας ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και χαίρομαι που βλέπετε αυτόν τον δρόμο και το δείξατε κι εδώ. Πιστεύω, βέβαια, ότι πρόκειται για μία ξεχωριστή θεσμική μορφή και αυτό είναι προφανές, καθώς δεν την είχαμε μέχρι τώρα. Όσο και να θέλουμε, λοιπόν, όλα τα μουσεία να συνεργαστούν, αυτή τη στιγμή δίνουμε εξετάσεις με αυτό το νομοσχέδιο και νομίζω ότι ο χρόνος που έχει παρέλθει μας δείχνει πόσο κοπιαστικό και πόσο δύσκολο είναι. Μακάρι να φτάσουμε κάποια στιγμή να έχουμε δίκτυα μουσείων, να έχουμε πολύ καλύτερες μορφές. Όμως, θα ήθελα να παρατηρήσω κάτι. Αν ο κοινός παρονομαστής των φορέων μάς έδωσε αυτό το αποτέλεσμα, τι θα έπρεπε να κάνουμε; Θα έπρεπε να περιφρονήσουμε την Κοινωνία Πολιτών και να χρησιμοποιήσουμε έναν κρατικό αυταρχικό τρόπο, για να επιβάλουμε τη δική μας λύση; Νομίζω ότι αυτό είναι κάτι που δεν θα το ήθελε κανείς. Επομένως σ' αυτή την περίπτωση ας συμφωνήσουμε ότι είναι το καλύτερο δυνατό που θα μπορούσε να γίνει και ότι μας ανοίγει τον δρόμο για μία καλύτερη παρέμβαση στους δημόσιους πολιτιστικούς οργανισμούς. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Ορίστε, κύριε Εμμανουηλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο λόγος σήμερα γίνεται για τη Θεσσαλονίκη που είθισται το τελευταίο δεκαήμερο του Οκτώβρη να έχει την τιμητική της. Σε αυτή την αναφορά θα ξεκινήσω με το «Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969 μ.Χ.» του Μανώλη Αναγνωστάκη. Σαν να μην πέρασε μια μέρα από το '69 μέχρι το 2015. Η Θεσσαλονίκη αρκέστηκε σε όλο αυτό το διάστημα στον κατ' ευφημισμόν ρόλο της συμπρωτεύουσας, στην ουσία όμως «δευτερεύουσας». Ξέρετε ότι το «δεύτερος» είναι οδυνηρό, καθόσον υπάρχει πάντα ο πρώτος. Είναι ωστόσο και ανακουφιστικό, καθώς όλοι οι άλλοι ακολουθούν. Με αυτή την πραγματικότητα η Θεσσαλονίκη εξοικειώθηκε σε όλη την ιστορική διαδρομή της και ενόσω δινόταν η δυνατότητα να διαδραματίσει ηγεμονικό ρόλο στα Βαλκάνια και στην ευρωπαϊκή ενδοχώρα, περιοριζόταν στο να μεμψιμοιρεί και να αρκείται στο να αναπτύσσεται ανατολικά και δυτικά, συμπιέζοντας γεωγραφικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς και πολιτιστικούς χώρους της επικράτειάς μας. Αυτό αναπότρεπτα το συνδέουν με το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών, διότι αυτόν τον ηγεμονικό ρόλο στα Βαλκάνια εξασφαλίζει η συμφωνία και αφήνει θετικό αποτύπωμα ως ιστορική κατάθεση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προφανώς δεν έχουμε πάθει αυτοκτονικό ιδεασμό, ώστε να ενσπείρουμε τον διχασμό στον κόσμο της Μακεδονίας και της Ελλάδας. Είμαστε κόμμα και ξέρετε πολύ καλά ότι τα κόμματα λειτουργούν με στόχευση πολυσυλλεκτική. Όταν, λοιπόν, πήραμε αυτή την απόφαση, καθοδηγηθήκαμε με έναν και μόνο γνώμονα: την ανάληψη της ιστορικής ευθύνης με απόλυτη συναίσθηση του χρέους προς τις επερχόμενες γενιές. Κλείνω αυτή την παρένθεση. Εισαγωγικά, σε σχέση με το συζητούμενο νομοσχέδιο, θα ήθελα να επισημάνω την απίστευτης ελαφρότητας καταγγελία της Αντιπολίτευσης που συμπυκνώνεται στη λέξη «αργήσατε». Αργήσατε, μας λέτε, να καταθέσετε το εν λόγω σχέδιο νόμου. Τα σαράντα και πλέον χρόνια μεταπολιτευτικής απραξίας και στα πολιτιστικά, τα εξισώνετε με τα τέσσερα χρόνια της διακυβέρνησής μας. Ένα μηδενικό λείπει. Είναι αυτό το μηδενικό των σαράντα χρόνων διακυβέρνησης από τα κόμματα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που ήθελαν τη Θεσσαλονίκη να είναι πάντα δευτερεύουσα: Το ανέκδοτο - γιατί περί ανεκδότου πρόκειται - του μετρό της Θεσσαλονίκης, το μεγάλο πάρτι διασπάθισης του δημόσιου χρήματος σχετικά με το αλήστου μνήμης φιάσκο της Θεσσαλονίκης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, ο κατάλογος των χαμένων ευκαιριών τού να καταστεί η Θεσσαλονίκη μητρόπολη του πολιτισμού στα Βαλκάνια είναι ανοικτός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχομαι στο προς ψήφιση νομοσχέδιο. Στην αντίστοιχη επιτροπή μας, το σχέδιο νόμου συζητήθηκε εξαντλητικά με ιδιαίτερα εποικοδομητική διάθεση σε τέσσερις συνεδριάσεις. Εκτιμώ ότι στην Ολομέλεια έρχεται ένα πλήρες κείμενο, η ψήφιση του οποίου θα αποτελέσει σταθμό στα πολιτιστικά δρώμενα της βορείου Ελλάδας, με απήχηση και εξακτίνωση όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη. Σε ό,τι αφορά τις διατάξεις του σχεδίου νόμου, τα σημαντικότερα ζητήματα που τέθηκαν κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων, απαντήθηκαν επαρκώς, πιστεύω, από την αρμόδια Υπουργό, η οποία επέφερε αλλαγές και τροποποιήσεις όπου αυτό κρίθηκε αναγκαίο. Τα σημαντικότερα ζητήματα που αναδείχθηκαν κατά τη διαδικασία των συνεδριάσεων της επιτροπής ήταν η έκταση, η σύνθεση και οι αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου, η βιωσιμότητα του νέου οργανισμού σε σχέση και με τους πόρους του, τα κριτήρια και οι διαδικασίες επιλογής των οργάνων διοίκησης, ο αλγόριθμος κατανομής μέρους των εσόδων του οργανισμού στις επιμέρους επιχειρησιακές του μονάδες, η λειτουργικότητα της διοικητικής δομής και οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων, το θέμα της «ΥΦΑΝΕΤ» και, τέλος, η κριτική της καθυστέρησης. Στο τελευταίο θέμα, την κριτική καθυστέρησης, ήδη αναφέρθηκα. Η συνένωση που προωθεί σήμερα το Υπουργείο Πολιτισμού σέβεται απόλυτα την ιστορία του κάθε φορέα, τον χαρακτήρα του και τις ιδιαιτερότητές του. Ας μην ξεχνούμε ότι μιλούμε για ανεκτίμητες συλλογές με προεξέχουσα τη Συλλογή Κωστάκη, η οποία θα αποτελέσει το κόσμημα του νέου φορέα, πλαισιωμένη φυσικά από τις άλλες σημαντικότατες συλλογές σύγχρονης τέχνης, τόσο του Μακεδονικού όσο και του Κρατικού Μουσείου και του Ιδρύματος «Άλεξ Μυλωνά». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρότεινα στα μουσεία και στους χώρους του πολιτισμού η Ελλάδα να οξυγονώνεται. Αυτή την πραγματικότητα, αυτό το ζητούμενο καλύπτει εν προκειμένω το προς ψήφιση νομοσχέδιο. Μέσα από τη συλλειτουργία εξαιρετικών πολιτιστικών κυττάρων δίνεται η δυνατότητα ώστε η Θεσσαλονίκη να αποκτήσει έναν πολιτιστικό πνεύμονα, ο οποίος τελικά θα βρίσκεται στη διάθεση όχι μόνο του μακεδονικού χώρου αλλά στη διάθεση όλου του ελλαδικού χώρου και πέραν αυτού. Και αυτό διότι εμβληματικά η Συλλογή Κωστάκη είναι μια παγκόσμια κατάθεση στη νεωτεριστική έκφραση των εικαστικών της ρωσικής πρωτοπορίας της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης, σημερινής Ρωσίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω πως δεν αντέχουν τα μισόλογα και οι μεμψίμοιρες επισημάνσεις που κατατέθηκαν από τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης, δεν αντέχουν τελικά στη σοβαρότητα του συγκεκριμένου νομοθετικού εγχειρήματος, αλλά και των στιγμών. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Τριανταφυλλίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δύο ακόμη ψηφίδες - και είμαστε αρκετά ικανοποιημένοι, δεν θα πω χαρούμενοι, για την πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη μας, για την πρωτεύουσα της Μακεδονίας - παίρνουν τη θέση τους στο μωσαϊκό της νέας Θεσσαλονίκης. Είναι όλα πολιτισμός, κατά την ταινία «Όλα είναι δρόμος», για μια πόλη άξια να τη ζούμε. Και επειδή δεν μας δίνεται συχνά η δυνατότητα από το Βήμα της Βουλής, και όχι από κάποιο τηλεπαράθυρο, να μιλάμε για την πόλη που αγαπάμε, να πούμε ότι αυτή η νέα Θεσσαλονίκη με συγκεκριμένες πλέον παρεμβάσεις κόβει δρόμο, κερδίζει χρόνο, βρίσκεται μπροστά και κοινός παρονομαστής είναι πάντα ο πολιτισμός. Είναι πολιτισμός, γιατί το σταματημένο μέχρι το 2015 μετρό Θεσσαλονίκης εδώ και δύο χρόνια τρέχει ιλιγγιωδώς, τόσο στην κεντρική γραμμή όσο και στις επεκτάσεις του προς Καλαμαριά και δυτική Θεσσαλονίκη, με ορατό χρόνο ολοκλήρωσης και απόδοσης στους Θεσσαλονικείς το 2019. Δεν τους κάνουμε χάρη, το χρωστάμε στην πόλη, για μια ευρωπαϊκή πόλη του ενάμισι εκατομμυρίου που δεν έχει μετρό. Η εξυγιαντική τομή «Νέα Σελίδα» στον ΟΑΣΘ μετά από εξήντα χρόνια φέρνει νοικοκυρεμένη και χρηστή διοίκηση, λιγότερη ταλαιπωρία για τους πολίτες στις στάσεις, που πρέπει όμως και αυτή η ταλαιπωρία να εξαλειφθεί με τον πολλαπλασιασμό των δρομολογίων και την πρόσληψη οδηγών. Οι πρώτες νέες τοπικές μονάδες υγείας, πολιτισμός, λειτουργούν ήδη στη δυτική Θεσσαλονίκη και τα μεγάλα νοσοκομεία ενισχύονται με νέους γιατρούς και νοσηλευτές, ενώ άνοιξε και το Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων. Αυτοί έκλειναν, εμείς ανοίγουμε νοσοκομεία, σχολεία, φορείς, οργανισμούς. Τα πρώην στρατόπεδα του Παύλου Μελά και του Κόδρα αποδόθηκαν στην κοινωνία, για να αποτελέσουν χώρους αναψυχής, πολιτισμού και ψυχαγωγίας. Για την καθημερινότητα των πολιτών στη δυτική Θεσσαλονίκη και την Καλαμαριά, εκεί όπου θα γίνει το Μουσείο Ποντιακού Ελληνισμού και το Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης, για να συμπυκνώσει και να δώσει τα ιστορικά βήματα, να αποτυπωθούν σε αυτούς τους χώρους. Συγκροτείται με τη συμμετοχή όλων των φορέων ο Οργανισμός Προστασίας του Θερμαϊκού Κόλπου, επιταχύνονται τα έργα στο αεροδρόμιο «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», όχι για ένα παρακμιακό επαρχιακό αεροδρόμιο, αλλά ήδη με τη θεμελίωση πρόσφατα και των εγκαταστάσεων και των εξυπηρετήσεων εδάφους, με τους αεροδιαδρόμους που θα μπορούν να υποδεχθούν πολύ μεγάλα αεροπλάνα, δίνεται η δυνατότητα να ενισχυθεί ο τουρισμός και ταυτόχρονα και ο πολιτισμός. Επανεκκινήσαμε τον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης, κορυφαίο έλλειμμα δεκαετιών. Το ακούγαμε, το ακούγαμε, το ακούγαμε! Το Παιδιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και ευχαριστούμε πολύ το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», γιατί με τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ένα υπερδεκαετούς διάρκειας αίτημα γίνεται πράξη. Και έρχομαι στο Μουσείο του Ολοκαυτώματος για την εβραϊκή μας κοινότητα. Θεμελιώνεται η ανάδειξη της ιστορικής μνήμης της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης και του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της πόλης. Αναδείχθηκε για να αποτελεί σημείο, τοπόσημο παγκόσμιο, για τον απανταχού εβραϊσμό που θα μπορεί να βλέπουν στη Θεσσαλονίκη το σημείο ανταμώματος, για να ξαναθυμόμαστε και να λέμε «ποτέ πια στον φασισμό, τον ναζισμό, την ακροδεξιά, τη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό». Η ανάπλαση της HELEXPO - ΔΕΘ, η ανάδειξη και αυτό που μπορεί να συγκεράζει τη λειτουργικότητα της πόλης, το μετρό με τους δύο σταθμούς Αγίας Σοφίας και Βενιζέλου, που θα είναι στα έγκατα της Θεσσαλονίκης, η Ρωμαϊκή Αγορά, η επισκέψιμη Ρωμαϊκή Αγορά, εκεί όπου συναντιέται η Βενιζέλου με την Εγνατία, τουριστικοί αρχαιολογικοί χώροι που θα αναδεικνύουν τη διαχρονική Θεσσαλονίκη της αρχαίας ρωμαϊκής και νεότερης εποχής. Και είναι εκεί κοντά στη Ρωμαϊκή Αγορά, εκεί όπου ο Γάλλος Μιλέρ, το 1863 ξήλωσε τις δικές μας μούσες και τις πήγε στο μουσείο του Λούβρου και τις πέταξε στα υπόγεια και αναδείχθηκαν πριν από μερικούς μήνες, αυτές τις «Incantadas», όπως λέμε, αγαπητή κυρία Υπουργέ. Όλα αυτά έχουν να κάνουν με αυτόν τον πολιτισμό που αναδεικνύει η πόλη μας που, όπως σωστά αναφέρθηκε, είναι στην ιστορική της πορεία. Έρχομαι τώρα στη δεύτερη μεγάλη ψηφίδα - σημαντική - για το γήπεδο του ΠΑΟΚ. «Ανέκδοτο, κοροϊδία λόγω της ΔΕΘ» μας έλεγαν. «Εξαγγελία λόγω της ΔΕΘ», είχαν συνηθίσει τριάντα, σαράντα χρόνια. Πριν έρθουν, έταζαν χάντρες στους ιθαγενείς. Έτσι μας αντιμετώπιζαν εμάς του Θεσσαλονικείς. «Πύλη», «πρωτεύουσα στα Βαλκάνια, στη Νοτιοανατολική Ευρώπη»! Φούμαρα, φούμαρα! Πράξη, μηδέν! Έφευγαν και πήγαιναν και επισκέπτονταν τα πολιτιστικά κέντρα. Θυμάστε τον αείμνηστο πρώην Υπουργό; Ερχόντουσαν με τις συνοδείες τους εξόδοις του δημοσίου, «πλέρωνε» το δημόσιο, επισκέπτονταν τα «πολιτιστικά κέντρα» - εντός εισαγωγικών - της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια μην τον είδατε τον Παναή! Ξανά - μανά τον επόμενο Σεπτέμβριο! Και ήταν ο Τσίπρας, ήταν η Κυβέρνηση αυτή που έφτιαξε το γραφείο του Πρωθυπουργού, που κάθε δεκαπέντε μέρες - όπως το υποσχέθηκε, ούτε εγώ δεν το πίστευα - ήταν εκεί. Σχεδίαζε, οργάνωνε, συντόνιζε και όχι μόνο τα έργα αυτά, αλλά και τα γεύματα για τα παιδιά στη δυτική Θεσσαλονίκη, για όλες τις περιοχές που υπήρχε πρόβλημα σε σχέση με τα πρωινά τους και τα συσσίτιά τους. Οι κατ' επάγγελμα εραστές του μαύρου, παντού, στα πάντα, για τους πάντες μαύρο, έλεγαν αυτά που έλεγαν, για «ανέκδοτο», για «κοροϊδία» κ.λπ.. Πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα: Δεν κάνουμε χάρη στη Θεσσαλονίκη. Το χρωστάμε στην πόλη. Απλά πρέπει να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης. Οι άλλοι έταζαν, εμείς υλοποιούμε. Οι άλλοι παραμύθιαζαν τον κόσμο, τον κόσμο και του ΠΑΟΚ και της Θεσσαλονίκης, εμείς μιλάμε με τις πράξεις μας. Και είναι συνεργασία και εδώ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, η οποία δεν είναι ανώνυμη, είναι επώνυμη. Η παρουσία του Ιβάν Σαββίδη στην προεδρία του ΠΑΟΚ έβγαλε την ομάδα από τη μιζέρια και τη γκρίνια των προηγούμενων δεκαετιών και δημιούργησε προϋποθέσεις γι' αυτό που είπε και ο καλός μου συνάδελφος, ο κ. Σεβαστάκης, για την πολυσχιδή παρέμβαση και προοπτική που πρέπει να έχει η παρουσία ενός αθλητικού σωματείου, που πρέπει με τις πρωτοβουλίες του και την αλληλεγγύη του και την ανθρωπιά του να μπαίνει στους χώρους της υγείας, στον χώρο των άπορων, ανέργων και αστέγων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εκεί γίνονται πράγματα που δεν λέγονται, γιατί έτσι πρέπει. Και ο ΠΑΟΚ μαζί με τους ποδοσφαιριστές του, μαζί με τη διοίκησή του, μαζί με όλους τους ανθρώπους βρίσκονται πάντα εκεί που τους χρειάζονται, στα νοσοκομεία, τα καρδιοχειρουργικά κέντρα κ.λπ..
Κύριε Τριανταφυλλίδη, να ολοκληρώνετε, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Σύγχρονο, ασφαλές ευρωπαϊκό στάδιο, χώρος ψυχαγωγίας και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, η Τούμπα και η ευρύτερη περιοχή αλλάζει σελίδα, περνά σε άλλη εποχή. Να πούμε απλά ότι στην αρχική πρόταση ο ερασιτέχνης ΠΑΟΚ ζητούσε είκοσι ένα στρέμματα. Του αποδίδονται είκοσι εννέα. Εκεί να πούμε επίσης ότι το ζήτημα της Τούμπας θα προχωρήσει ακόμη και με νομοθετική ρύθμιση. Το λέγαμε στις 6 Σεπτεμβρίου στα αθλητικά ραδιόφωνα - και το καταθέτω για τα Πρακτικά - αλλά ούτε και τότε μας πίστευαν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τώρα στην πόλη μας, στην αγαπημένη μας πόλη, τη Θεσσαλονίκη, τώρα που ψηφίζεται, οικοδομείται με ευρύτατη συναίνεση, αλλά από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, για να έχουμε και ένα μέτρο σύγκρισης. Τώρα είναι σαφές ότι πλέον δεν μιλάμε με λόγια, αλλά με πράξεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Θεοχαρόπουλος.
Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ξεκινήσω πρώτα από τα όσα ενδιαφέροντα είπαν οι δύο Υπουργοί που μίλησαν. Ο κ. Φάμελλος, παρουσίασε την παράταση των προθεσμιών υποβολής αντιρρήσεων κατά των αναρτημένων δασικών χαρτών. Η κριτική που σας κάνουμε εμείς σε αυτό είναι ότι συνεχίζουμε να λειτουργούμε με παρατάσεις, γιατί δεν έχετε αποδεχτεί ένα συνολικό πλαίσιο το οποίο σας έχουμε προτείνει. Πρόκειται για παρατάσεις επί παρατάσεων! Έχουμε πει ότι δεν λύνεται έτσι αυτή η διαδικασία. Έπρεπε από την αρχή να έχουν τον χρόνο με ξεκάθαρες διαδικασίες, γιατί αυτές είναι και χρονοβόρες και κοστοβόρες. Μας είπε ο κύριος Υπουργός για την κανονικότητα, η οποία έρχεται με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, κανονικότητα η οποία σας έχουμε δείξει πολλές φορές ότι δεν υπάρχει, διότι για την επόμενη τετραετία, μέχρι το 2022 δηλαδή, έχετε υπογράψει δυσβάσταχτες δεσμεύσεις για τον ελληνικό λαό, οι οποίες ουσιαστικά συνιστούν μια νέα επώδυνη κατάσταση. Τι εννοώ; Πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022. Θα διαπραγματευτείτε αποτελεσματικά, αγαπητοί συνάδελφοι, για τη μείωσή τους, που εμείς σας προτείνουμε στο 2%; Δεν βγαίνει η χώρα με αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, μέχρι το 2022. Αυτό θα σημαίνει συνεχώς περικοπές δημοσίων δαπανών, θα σημαίνει μη πληρωμές οφειλών του δημοσίου και μάλιστα από τη στιγμή που δεν έχουμε και ένα σχέδιο βιώσιμης ανάπτυξης. Θα σημαίνει υπερφορολόγηση και ένα άδικο ασφαλιστικό, που συνιστά στην ουσία φορολογικό. Αυτή είναι η κανονικότητα την οποία περιέγραψε ο κ. Φάμελλος, ο κύριος Υπουργός, για τα επόμενα χρόνια. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμμία τέτοιου είδους κανονικότητα. Και, μάλιστα, απευθυνόμενος προς τον συνάδελφο κ. Ψαριανό είπε ότι «κάποιοι έβαλαν τη χώρα στα μνημόνια και εμείς που τη βγάλαμε». Δεν ξέρω αν εννοούσε τον κ. Ψαριανό ότι έβαλε τη χώρα στα μνημόνια, αλλά μάλλον θα έπρεπε να απευθυνθεί στο Υπουργικό του Συμβούλιο, που θα έπρεπε να τα πει καλύτερα αυτά, τον κ. Καμμένο που ήταν Υπουργός της διακυβέρνησης 2004-2009, τον κ. Παπαγγελόπουλο που ήταν πρόεδρος εκείνη την περίοδο της ΕΥΠ, διοικητής της ΕΥΠ και τώρα είναι Υπουργός, όπως και πολλά άλλα στελέχη. Γιατί το 2009 είχαμε δίδυμα ελλείμματα στη χώρα που έφεραν τα μνημόνια. Τα ξέχασε ο Υπουργός της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όλα αυτά και αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στο ποιοι έβαλαν τη χώρα στα μνημόνια και ποιοι έβγαλαν τη χώρα από τα μνημόνια. Ο ίδιος διχαστικός λόγος, μακριά από τις ανάγκες συνεννόησης οι οποίες χρειάζονται σήμερα στη χώρα. Αγαπητή, κυρία Υπουργέ, άκουσα την ομιλία σας, η οποία είχε ένα άλλο πνεύμα. Προσπαθήσατε με μεγαλύτερη συνεννόηση να απευθυνθείτε στο ελληνικό Κοινοβούλιο και τον ελληνικό λαό σε σχέση με αυτά που είπα προηγουμένως, αλλά θέλω να αναφερθώ σε αυτά που είπατε στην αρχή, γιατί πραγματικά έμεινα έκπληκτος. Είπατε ότι μιλάτε «ως πολίτης». Κατ' αρχάς εδώ δεν είστε ως πολίτης, είστε ως Υπουργός, κρίνεστε ως Υπουργός. Και θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι με αυτόν τον τρόπο πρέπει να χειριζόμαστε τον δημόσιο λόγο εδώ μέσα, διότι είπατε ότι μιλάτε «ως πολίτης» - αυτή είναι η πρώτη κριτική - αισθάνεστε, είπατε, «απαρέσκεια για τους διαξιφισμούς σήμερα εδώ». Σήμερα έχουμε μια γόνιμη συζήτηση. Αν νιώθετε απαρέσκεια για την καλοπροαίρετη κριτική της Αντιπολίτευσης, η οποία μάλιστα ψηφίζει - τουλάχιστον η Δημοκρατική Συμπαράταξη - το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, νομίζω ότι κάνετε λάθος. Αντίθετα, θα έπρεπε να νιώθετε απαρέσκεια και να το έχετε δηλώσει στο πρόσφατο Υπουργικό Συμβούλιο, όταν ως Υπουργός βρεθήκατε απέναντι στην απαράδεκτη για τη χώρα εκείνη σύγκρουση μεταξύ Υπουργού Κοτζιά και Υπουργού Καμμένου, όπου ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κατηγόρησε τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας, ουσιαστικά, για αδιαφάνεια σε μυστικά κονδύλια, για χρηματοδοτήσεις του Υπουργείου Εξωτερικών και ούτω καθεξής. Οι πολίτες γι' αυτά αισθάνονται απαρέσκεια, για όλα αυτά που έχουν συμβεί τις τελευταίες ημέρες. Εκεί δηλώσατε την απαρέσκειά σας στη συζήτηση η οποία έγινε ή μείνατε - τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου - απαθείς σε αυτή τη συζήτηση; Γιατί αυτή αφορά τη χώρα, στην οποία αναφέρομαι αυτή τη στιγμή. Και, βεβαίως, ο Πρωθυπουργός βρήκε τη λύση. Παραιτήθηκε, ουσιαστικά αποπέμφθηκε, ο Υπουργός Εξωτερικών που στήριξε τη Συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία συμφωνεί ο Πρωθυπουργός και κράτησε Υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Υπουργό, ο οποίος είναι απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός. Αν θεωρείτε ότι αυτό δεν είναι το άκρον άωτον του πολιτικού παραλογισμού σε αυτή την Κυβέρνηση, τότε ποιος είναι ο πολιτικός παραλογισμός; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ερχόμενος στο σημερινό νομοσχέδιο και όχι στις τροπολογίες σε κάποιες από τις οποίες αναφέρθηκα, θα ήθελα να προσθέσω το εξής: «Ο πολιτισμός…», είχε πει η Μελίνα Μερκούρη, «…είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδος». Και από τότε το έχουν χρησιμοποιήσει πάρα πολλοί αυτό και σωστά το έχουν χρησιμοποιήσει πάρα πολλοί. Όμως, αυτό δεν μπορεί να συμβεί, παρά μόνο δυνητικά, όταν δεν έχουμε ένα οργανωμένο κράτος που ξέρει να σχεδιάζει και να εκτελεί. Δυστυχώς οι δυνατότητες της βαριάς πολιτιστικής μας βιομηχανίας παραμένουν σε εμβρυακή κατάσταση, ενώ η χώρα αναζητά εναγωνίως την ανάπτυξη. Όλοι λιβανίζουν κατά καιρούς τις δυνατότητες, αλλά ουδέποτε παρουσιάστηκε ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό σχέδιο αξιοποίησης αυτών των δυνατοτήτων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Έρχεστε τώρα, στη λήξη της θητείας σας, και φέρνετε ένα σημαντικό νομοσχέδιο για τα πολιτιστικά δρώμενα. Και, βεβαίως, θα κάνουμε κριτική γιατί υπάρχουν και καθυστερήσεις στα τέσσερα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το ότι υπήρχαν καθυστερήσεις και άλλες φορές παλιότερα, δεν σημαίνει ότι όποιες παθογένειες θα διευρύνετε δεν θα «απολογείστε» ως Κυβέρνηση για τις παθογένειες αυτές. Και εμείς το λέμε και εσείς το είπατε ότι αυτό είχε ξεκινήσει σε κάποιες προηγούμενες περιόδους. Αναφερθήκατε στον κ. Γερουλάνο, ο οποίος το είχε ξεκινήσει. Προηγουμένως είχε παγώσει από τον κ. Παναγιωτόπουλο και μετά επανήλθε από τον κ. Γερουλάνο και το επανέφερε ο κ. Ξυδάκης με μια άλλη μορφή στην αρχή. Συνεπώς εμείς, όταν βλέπουμε αυτή τη συνέχεια, σε αυτήν ακριβώς τη συνέχεια αναφερόμαστε. Δεν απαξιώνουμε αυτή τη συνέχεια. Και από όλους τους ανθρώπους αυτό ανέφερε και η κ. Κεφαλίδου που μίλησε στην αρχή εκ μέρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Η ίδρυση του Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης έρχεται πράγματι ως απάντηση στο χρόνιο αίτημα των μουσειακών ιδρυμάτων της πόλης ως αποτέλεσμα της συνέργειας των εμπλεκόμενων φορέων. Δημιουργείται μια πλατφόρμα, οι δομές της οποίας συνενώνουν τις λειτουργίες του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και των τμημάτων του με αυτές του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης και του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης «Άλεξ Μυλωνά». Πλέον οι φορείς, πράγματι, θα μπορούν να διατηρούν τη φυσιογνωμία τους αλλά και να συνεργάζονται μεταξύ τους. Δεν θα πω άλλα θετικά σε αυτό το σημείο, τα έχουμε πει, γιατί δεν έχω τον χρόνο. Η αξία του σχεδίου αυτού είναι σημαντική καθώς υλοποιείται και στη Θεσσαλονίκη, διότι πρέπει επιτέλους να βρεθούμε αντιμέτωποι με τις ασσυμετρίες και τις ανισότητες στην περιφέρεια και αυτό δεν το πράττει και αυτή η Κυβέρνηση. Τις έννοιες της «αποκέντρωσης» και της «περιφερειακής ανάπτυξης» τις έχει ξεχασμένες, όπως έχει ξεχασμένες και τη Θεσσαλονίκη και τη βόρεια Ελλάδα. Σήμερα ακούσαμε εδώ ομιλίες από Βουλευτές της συγκυβέρνησης και από Υπουργούς πραγματικά μιας άλλης πραγματικότητας. Εκτός αν θεωρείτε ότι επειδή φτιάξατε το Γραφείο Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, άλλαξε κάτι στη Θεσσαλονίκη. Αντιμετωπίζετε τους πολίτες, αντίθετα από ό,τι είπε ο προηγούμενος ομιλητής εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, με μια λογική η οποία πραγματικά είναι απαράδεκτη. Η ανάπτυξη και τα προβλήματα της βόρειας Ελλάδας δεν λύνονται με μπαλώματα και χάντρες και καθρεφτάκια για ιθαγενείς. Διότι γι' αυτό πρόκειται, το αντίθετο ακριβώς από αυτό που είπε προηγουμένως ο ομιλητής: Να τους έχουμε ένα Γραφείο του Πρωθυπουργού, να δώσουμε κάτι στην ομάδα του ΠΑΟΚ και να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Ναι, βεβαίως, να γίνει ένα γήπεδο σύγχρονων εγκαταστάσεων, αλλά εσείς πώς οραματίζεστε την ανάπτυξη; Ακούσαμε το όραμά σας για τη δίκαιη ανάπτυξη με αυτόν τον τρόπο και τις ίσες ευκαιρίες; Με τον τρόπο αυτόν υποτιμάτε και προσβάλλετε τους ίδιους τους Βορειοελλαδίτες που πραγματικά νιώθουν ότι στη χώρα μας είναι αποκομμένοι σε πάρα πολλά θέματα. Αυτό βέβαια είναι διαχρονικό πρόβλημα, δεν είναι πρόβλημα σημερινό, αλλά όχι και να λέμε ότι λύνουμε τα προβλήματα αυτά με τέτοιους τρόπους. Επιμέρους, λοιπόν, κινήσεις, όπως το παρόν νομοσχέδιο, δεν μπορούν σε καμμία περίπτωση να καλύψουν την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζει η Κυβέρνησή σας ένα από τα σοβαρότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, το πολιτιστικό μας κεφάλαιο. Από τα κορυφαία δείγματα της προχειρότητάς σας είναι και όλη αυτή η σύγχυση σχετικά με τη μεταβίβαση πόρων, μνημείων και κτηρίων πολιτιστικής κληρονομιάς του δημοσίου στον σωρό των δέκα χιλιάδων και πλέον ακινήτων που μεταβιβάστηκαν, θέμα που ανέδειξε οργανωμένα και μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Σας είχα ακούσει στην αρχή, κυρία Υπουργέ, να λέτε ότι θα μπορούσε να γίνει και καλύτερα όλο αυτό, ώστε να μην υπάρχει καμμία υπόνοια. Αντίθετα σήμερα στις επιτροπές μιλήσατε για φιέστες που κάνει η Αντιπολίτευση. Γιατί, λοιπόν, ξεσηκώθηκαν όλοι οι αρχαιολόγοι στη χώρα; Κανείς δεν καταλαβαίνει κάτι; Καταγγέλλουν τον κίνδυνο εκποίησης χώρων, κτηρίων και μνημείων; Εξαιτίας της προχειρότητας - και είμαι ακριβής - με την οποία νομοθετείτε, αφού είναι άλλες οι προτεραιότητές σας. Και αφού σας ζητήσαμε αυτή τη λίστα - όχι από εσάς, εννοώ από την Κυβέρνησή σας, από το Υπουργείο Οικονομικών - το ποια είναι αυτή η λίστα, μία προς μία, γιατί δεν απαντήσατε; Να πείτε ότι αυτή είναι η λίστα. Ή δεν ξέρετε ως Κυβέρνηση ποια είναι η λίστα; Και χωρίς να έρθω σε λεπτομέρειες, σας έχουμε πει ότι ενώ οι αρχαιολογικοί χώροι υπάρχουν στην εξαίρεση, τα μουσεία και οι χώροι αυτοί δεν υπάρχουν καν στην εξαίρεση. Και, βεβαίως, η επόμενη παράγραφος του συγκεκριμένου νόμου, η παράγραφος 4, ουσιαστικά διατηρεί το δικαίωμα διαχείρισης και επί των εξαιρέσεων. Να γιατί τρέχουν τώρα οι υπηρεσίες των Υπουργείων να επανεξετάσουν, κωδικό προς κωδικό, τις λίστες. Να γιατί ξεσηκώθηκε ο κόσμος, επειδή όταν συμβαίνει κάτι, κάτι φταίει. Όπως σας είπε και η Υπουργός κ. Γεροβασίλη - όχι γι' αυτό το θέμα, για ένα άλλο θέμα - πράγματι, όταν συμβαίνει κάτι, κάτι φταίει. Στον λίγο χρόνο που μου απομένει θα ήθελα να κάνω κάποιες πολύ μικρές επισημάνσεις επί του νομοσχεδίου. Δεν έχουμε καταλάβει ποιο είναι το δικό σας όραμα γι' αυτόν τον νέο φορέα. Φέρετε την πολιτική ευθύνη για την ίδρυση και λειτουργία του οργανισμού. Ποιο είναι το όραμά σας και η στρατηγική που χαράσσει η Κυβέρνηση γι' αυτόν τον φορέα; Αυτό είναι ένα ερώτημα. Η διατήρηση των ισορροπιών δεν είναι να μη δυσαρεστείτε κανέναν, γιατί άκουσα τι είπατε στις επιτροπές. Είπατε να κρατήσουμε τις ισορροπίες, να μπορέσουμε να βρούμε τον κοινό τόπο με όλους τους φορείς. Ακόμα και εκεί που διαφωνείτε για τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, για το εννεαμελές που θεωρείτε και εσείς ότι πρέπει να είναι μικρότερο και παρά το γεγονός ότι θεωρείτε ότι πρέπει να είναι μικρότερο, το κρατάτε μεγάλο για να διατηρήσετε τις ισορροπίες. Δεν είστε προεδρεύων στη διαδικασία αυτή, είστε Υπουργός της Κυβέρνησης και δεν μας έχετε πείσει καθόλου για το γεγονός ότι δεν προχωρείτε άλλη μια φορά με τη λογική των ισορροπιών, με τη λογική της εξυπηρέτησης συγκεκριμένων ομάδων μόνο σε αυτή τη διαδικασία της νομοθέτησης. Αντιλαμβάνομαι την προσπάθεια να συσταθεί ένα πολυσυλλεκτικό συμβούλιο και να διασφαλιστεί αφ' ενός ο έλεγχος της διοίκησής του από το δημόσιο, αφ' ετέρου η σύμπραξη της κοινωνίας των πολιτών και του δήμου στη διοίκησή του. Πόσο, όμως, γενικό και αόριστο είναι αυτό; Με ποια κριτήρια και με ποιες διαδικασίες θα επιλέγονται οι διακεκριμένες προσωπικότητες, για παράδειγμα, στις οποίες αναφέρεστε, των τεχνών, των γραμμάτων και των επιστημών; Υπάρχει μια διαδικασία για να μας πείσετε για το αξιοκρατικό; Πείτε την. Και αν η πρόβλεψη αυτή συνδυαστεί με άλλες διατάξεις του νομοσχεδίου σχετικά με αναθέσεις, συμβάσεις εργασίας...
Μα τι λέτε τώρα;
Μην εκνευρίζεστε.
Δεν εκνευρίζομαι. Κοινή λογική είναι.
Στην κριτική να μπορείτε να απαντάτε, να δίνετε απαντήσεις στα συγκεκριμένα ερωτήματα.
Μη διακόπτετε, σας παρακαλώ. Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, με μια επισήμανση ιδιαίτερα σημαντική για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος, γιατί αφορά στη χάραξη της πολιτιστικής πολιτικής και στην κατάρτιση του επιχειρησιακού σχεδίου, που είναι το άλφα και το ωμέγα στη λειτουργία ενός πολιτιστικού οργανισμού. Εκεί αποτυπώνεται η αποστολή του φορέα, ο σκοπός, οι ειδικότεροι στόχοι. Υπάρχει μια σύγχυση. Συμπεριλαμβάνετε στις αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου του οργανισμού τη χάραξη της γενικής πολιτιστικής πολιτικής και στρατηγικής του οργανισμού, ενώ σωστά απαγορεύεται η άσκηση του καλλιτεχνικού έργου στον οργανισμό. Σας ρωτώ: Έχετε προβλέψει κάποιες δικλίδες ασφαλείας, για να μπορέσει να βρεθεί μια ισορροπία και να τηρούνται και οι δύο διατάξεις; Προβλέπετε στη συνέχεια στις αρμοδιότητες του γενικού διευθυντή, επίσης, την κατάθεση business plan, συνεπικουρούμενη από την καλλιτεχνική επιτροπή. Όμως απαγορεύεται και σε αυτόν η άσκηση καλλιτεχνικού έργου στον οργανισμό. Είναι δυνατόν ένα business plan, να μην έχει αναφορά στο καλλιτεχνικό έργο; Και εντέλει ποιος θα έχει τη συνολική ευθύνη του καλλιτεχνικού έργου; Εύχομαι, πραγματικά, - κλείνοντας, κυρία Υπουργέ - το μουσείο να προχωρήσει αποφασιστικά και η δυναμική που θα προκύψει από τη συνένωση, να αποτελέσει το έναυσμα για να αντιμετωπίσουμε επιτέλους τον πολιτισμό με τη σοβαρότητα που του αρμόζει, να χαράξουμε με γενναιότητα μια συγκροτημένη πολιτιστική πολιτική, να ενδιαφερθούμε ουσιαστικά για το βιβλίο, να οραματιστούμε την ανάπτυξη της μουσικής και του κινηματογράφου, να εγκύψουμε στο θέατρο, σβήνοντας τα μελανά σημεία. Δυστυχώς από αυτά που άκουσα σήμερα και από Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας και από τις αντιδράσεις της κυβερνητικής πλειοψηφίας αυτή τη στιγμή, βλέπω ότι δεν υπάρχει διάθεση ουσιαστικά συνεννόησης και απάντησης των συγκεκριμένων ερωτήσεων και επίλυσης των προβλημάτων. Νομίζετε ότι τα ξέρετε όλα και διευρύνετε, δυστυχώς, παθογένειες του παρελθόντος, με τις οποίες πρέπει να τελειώσουμε. Πρέπει να αναρωτηθούμε, λοιπόν, επιτέλους τι μπορεί να γίνει, προκειμένου ο πολιτισμός να καταστεί, πράγματι, η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας, γιατί έχουμε όλες τις δυνατότητες και δυστυχώς δεν τις αξιοποιούμε.
Τον λόγο έχει ο κ. Αμανατίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι αδικείται το νομοσχέδιο. Αδικείται, γιατί πολλοί προκειμένου να κάνουν αντιπολίτευση, θεώρησαν ότι με αυτό το νομοσχέδιο δεν αντιμετωπίζεται το πολιτιστικό κεφάλαιο της χώρας. Και, βεβαίως, δεν φιλοδοξούσε αυτό το νομοσχέδιο να αντιμετωπίσει συνολικά το πολιτιστικό κεφάλαιο της χώρας. Φιλοδοξούσε, όμως, - και φιλοδοξεί και το κάνει - να διευρύνει τα επίπεδα εξάπλωσης του πολιτισμού στην πόλη της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο, ώστε η Θεσσαλονίκη να βρίσκεται όχι διαρκώς απλώς στην πρωτοπορία της τέχνης και των γραμμάτων - που έχει πλούσια πολιτιστική παράδοση η Θεσσαλονίκη - , αλλά ένα βήμα μπροστά. Γιατί τώρα; Είναι προεκλογικά; Οι ανάγκες δεν περιμένουν. Και εδώ ήταν ένα όραμα πολλών ετών, ένα αίτημα και συμφωνία των αντίστοιχων φορέων ειδικά για το νομοσχέδιο. Μου κάνει εντύπωση ότι αυτή τη στιγμή από την Αίθουσα απουσιάζουν τουλάχιστον οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας, της Θεσσαλονίκης και προβληματίζομαι για το γιατί. Είναι άραγε τόσο ασήμαντο αυτό το νομοσχέδιο που μιλάει για τα μουσεία ή είναι αντίθετοι και με την άποψη της κ. Κεφαλογιάννη, η οποία ναι μεν επί της αρχής λέει ότι κάνει θετικά βήματα, αλλά δεν ξέρω τι θα κάνει στα επί μέρους άρθρα; Όπως και την τοποθέτηση του κ. Τζαβάρα την έχω πάρει σαν μία αυτοκριτική, ουσιαστικά, της στάσης της Νέας Δημοκρατίας, που θα μπορούσε όχι μίζερα και μεμψίμοιρα να συμφωνήσει σε κάτι θετικό κι όχι να ακολουθεί την καταστροφολογική πολιτική την οποία είχε χαράξει κεντρικά. Μήπως δεν αισθάνονται και δεν καλύπτονται από αυτή την τοποθέτηση - αυτό είναι το δεύτερο ερώτημα σε σχέση με τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης - ακόμα και για το γήπεδο του ΠΑΟΚ; Βεβαίως το γήπεδο του ΠΑΟΚ δεν λύνει τα ζητήματα αθλητισμού και όλης της Θεσσαλονίκης. Για τη συγκεκριμένη μερίδα, όμως, και των φιλάθλων και της περιοχής - μιας συγκεκριμένης ομάδας που ασχολείται με αυτό - κάνει την αρχή. Και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Δεν μπορούν να πουν ούτε μία λέξη γι' αυτό που έκανε η Κυβέρνηση αυτή; Τόσο πολύ τους ενοχλούν τα θετικά βήματα; Είναι χάντρες για ιθαγενείς το ότι το μετρό θα ολοκληρωθεί και σε δύο χρόνια οι Θεσσαλονικείς θα έχουν μετρό; Είναι χάντρες για ιθαγενείς η απόδοση των ελεύθερων χώρων; Δεν θέλω να τα απαριθμήσω. Οι συνάδελφοί μου οι προηγούμενοι τα έχουν πει. Είναι χάντρες για ιθαγενείς - όμως θα προσθέσω - το ότι η Θεσσαλονίκη γίνεται ενεργειακή πύλη με τις συμφωνίες τις οποίες έχει υπογράψει η ελληνική Κυβέρνηση και κέντρο μεταφορών για την ευρύτερη περιοχή; Δεν είναι χάντρες για ιθαγενείς, και αυτά οι Θεσσαλονικείς τα αξιολογούν. Μέσα από τη μη ύπαρξη επιχειρημάτων όση απαξία και να θέλει να προσδώσει η Αντιπολίτευση, αυτό δεν μπορεί να το πετύχει, γιατί τα αποτελέσματα είναι συγκεκριμένα. Θέλω να προσθέσω το εξής. Η Θεσσαλονίκη, κύριε Πρόεδρε, είναι στο επίκεντρο της κυβερνητικής πολιτικής και ήταν ακόμα και μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια της συμφωνίας του 2015. Δεν έχουμε κάνει βήματα για την κανονικότητα, όταν σταματήσαμε στην παιδεία την εφεδρεία, όταν εφοδιάσαμε τα σχολεία και λειτουργούσαν κανονικά χωρίς ελλείψεις επί τόσα χρόνια; Δεν είναι αυτό βήμα στην κανονικότητα και μάλιστα στα ασφυκτικά πλαίσια; Δεν είναι βήμα στην υγεία, όταν καταργήθηκαν τα χαράτσια και ενισχύθηκε η δημόσια υγεία με κονδύλια και τα νοσοκομεία με προσωπικό; Δεν είναι βήμα στην κανονικότητα, όταν στη δημόσια διοίκηση σταμάτησε εκείνο το πλαίσιο το οποίο ουσιαστικά δεν έβαζε αξιολόγηση αλλά καρατομούσε τους δημόσιους υπάλληλους και τους οδηγούσε στην απόλυση; Δεν είναι βήμα το ότι περίπου κατά 80% αυξήθηκαν οι θέσεις στους παιδικούς σταθμούς και από εβδομήντα χιλιάδες έγιναν εκατόν είκοσι χιλιάδες οι θέσεις για τα παιδιά; Δεν είναι βήμα τα γεύματα τα οποία δίνονται στα σχολεία πλέον; Αυτά δεν είναι βήματα στην κανονικότητα; Είναι βήματα, κατά την άποψή μου, στην κανονικότητα, όπως και το ότι η χώρα - ελπίζω να το αναγνωρίζετε οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις - βγήκε από την επιτροπεία τον Αύγουστο του 2018. Η υλοποίηση των εξαγγελιών του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης επιταχύνει τα βήματα γι' αυτό που ονομάζουμε δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, με σχέδιο. Ξεχνάτε τα περιφερειακά συνέδρια που έχουν γίνει ανά την Ελλάδα εδώ και ενάμιση χρόνο, που σκοπό έχουν αναδείξουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των περιφερειών και των περιοχών, έτσι ώστε η Ελλάδα να βαδίσει με σχέδιο; Γιατί τα ξεχνάτε αυτά; Έτσι, λοιπόν, ο λόγος μας δεν είναι διχαστικός. Ο λόγος μας είναι ενωτικός, επάνω στη λύση των προβλημάτων, σε μια προοδευτική κατεύθυνση, ενάντια στις παθογένειες οι οποίες έφεραν τη χρεοκοπία και οι άνθρωποι αυτοί επιμένουν να θέλουν να γυρίσουν την Ελλάδα πίσω. Η Ελλάδα δεν θα γυρίσει πίσω, θα προχωρήσει μπροστά και με τη συμπαράταξη όλου του ελληνικού λαού. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Ξυδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, μετά από δέκα χρόνια εξαγγελιών και προσπαθειών και υπαναχωρήσεων είμαστε σε θέση, ως νομοθετικό Σώμα, το 2018 να δώσουμε μία λύση σε ένα πρόβλημα της Θεσσαλονίκης, το οποίο δεν απασχολεί τον τελευταίο πολίτη, ασφαλώς, αλλά απασχολεί την ιστορία της πόλης, την ιστορία της Ελλάδας και την εικαστική και τη μουσειακή ιστορία της χώρας. Είναι ένα βήμα. Θα έκανα μία μικρή παρέκβαση για να θυμίσω ότι το μεν Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ιδρύθηκε το 1978-1979 με μία πρωτοβουλία πολιτών της Θεσσαλονίκης, λογίων, καλλιτεχνών, για τους οποίους αξίζει ειδική μνεία, το δε Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ιδρύθηκε το 1997, σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα. Σαν προσθήκη, σαν συμβολή στη συζήτηση - η οποία σε αρκετά πολιτισμένο και δημιουργικό κλίμα διεξάγεται σήμερα - θα ήθελα να αναλογιστούμε ότι θα μπορούσε ήδη πριν από είκοσι χρόνια, το 1997-1998, όταν ιδρυόταν ένα καινούργιο μουσείο πάνω στο ήδη υπάρχον, να έχει υπάρξει μία πρόβλεψη και να ανοίξει τα φτερά του το υπάρχον με κρατική υποστήριξη, με μεταβολή του νομικού του προσώπου. Δυστυχώς έγιναν δύο. Και ευτυχώς τώρα γίνονται ένα, ένας μεγάλος οργανισμός που θα απολαμβάνει τη στοργή της πολιτείας και θα απολαύει και των ειδικών προνομίων των επιχορηγήσεων αλλά και της στοργής των πολιτών. Αυτά που θα ήθελα να προσθέσω είναι δύο πράγματα, πρώτον, για την καλλιτεχνική αξία αυτής της συγχώνευσης. Μια μεγάλη, αξιόλογη συλλογή ελληνικής και διεθνούς σύγχρονης τέχνης του Μακεδονικού Μουσείου θα συνυπάρχει με μία συλλογή παγκόσμιας εμβέλειας για την ιστορία της τέχνης του 20ου αιώνα, τη Συλλογή Κωστάκη, και μια μεγάλη εμπειρία σε κοινωνικά και εκπαιδευτικά προγράμματα του Μακεδονικού Μουσείου ενώνεται με τη μεγάλη εμπειρία που ανέπτυξε τα τελευταία χρόνια το Κρατικό Μουσείο με την Μπιενάλε, με τις εκδηλώσεις σύγχρονης τέχνης, με το πρόγραμμα εκδόσεων και εκδηλώσεων. Να έρθουμε τώρα στα πρόσωπα. Τα συγχαρητήρια και τα εύσημα αξίζουν και στα πρόσωπα τα οποία απετέλεσαν την ιστορική διοίκηση, τους ιδρυτές του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, και στα πρόσωπα που απετέλεσαν τα τελευταία δύσκολα χρόνια της πορείας συγχώνευσης τη διοίκηση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Και επειδή τα πρόσωπα έχουν ονόματα και είναι υπαρκτά πρόσωπα και επειδή μόνο τα πρόσωπα είναι σε θέση να εμψυχώνουν και να ενσαρκώνουν τους θεσμούς της δημοκρατίας, θέλω να τους ονομάσω: Πρώτα τον Ανδρέα Τάκη, τον Πρόεδρο του τελευταίου διοικητικού συμβουλίου από το 2015. Και τον αναφέρω όχι μόνον επειδή τότε εγώ τον επέλεξα, τον πρότεινα και τον πίεσα να αναλάβει το βάρος αυτής της δουλειάς. Απεδείχθη όχι μόνο μαχητικός και αποτελεσματικός νομικός, αλλά και αποτελεσματικός και δραστικός statesman, ένας άνθρωπος που λειτούργησε για λογαριασμό της δημοκρατίας και έφερε εις πέρας μια αποστολή. Επίσης τη Μαρία Τσαντσάνογλου, την ψυχή της Συλλογής Κωστάκη, την ιστορική διευθύντρια τα τελευταία χρόνια του μουσείου. Ακόμη να ευχαριστήσω την Συραγώ Τσιάρα τη διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης στις φτερούγες του Κρατικού Μουσείου και την ιστορική ομάδα - όπως την έζησα εγώ - του Μακεδονικού Μουσείου. Έζησα και τα δύο μουσεία είτε ως επιμελητής στο Κρατικό Μουσείο είτε ως ομιλητής, συνεργάτης σε σεμινάρια, συνεργάτης σε εκδηλώσεις σε όλη την δεκαετία του 1990 στο Μακεδονικό Μουσείο. Ακόμη να ευχαριστήσω την Πρόεδρο Ξανθίππη Χόιπελ. Ήταν όνειρό της και έγινε πραγματικότητα. Και να ευχαριστήσω όλες και όλους που τους γνώρισα στη διάρκεια των είκοσι, είκοσι πέντε ετών που πάσχισαν να το κρατήσουν όρθιο. Επίσης την Μάρω Λάγια, που από εκείνη ξεκίνησε η δωρεά της Συλλογής Ιόλα, την Κατερίνα Καμάρα, την Αλεξάνδρα Μπουτάρη, τον Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος ήταν και ταμίας του διοικητικού συμβουλίου και πολλές φορές ο άδηλος χορηγός της υστάτης στιγμής, και αυτούς που ήταν πίσω απ' αυτούς στη δεκαετία του '70, τις μεγάλες πνευματικές προσωπικότητες της Θεσσαλονίκης, τους αείμνηστους Μανώλη Ανδρόνικο, Παύλο Ζάννα, καθώς και τον Μίμη Φατούρο, τη Σοφία Καζάζη, την Ιωάννα Μανωλεδάκη και πάρα πολλούς άλλους που τους αδικώ. Επίσης ανέφερε προηγουμένως ο κ. Ζουράρις τη Μάγδα Κοτζιά, που δεν την έχουμε μαζί μας. Αυτούς τιμούμε αυτή τη στιγμή, τους ανθρώπους που από τη δεκαετία του 1970 ονειρεύτηκαν ένα μουσείο τεχνών, σύγχρονης ζωής, σύγχρονης δημιουργίας για την πόλη της Θεσσαλονίκης και αυτοί το κουβάλησαν στην πλάτη τους, λαχτάρισαν, ξενύχτησαν, παρακάλεσαν σε γραφεία Υπουργών για μερικά ψιχία επιχορήγησης, παρακάλεσαν ανθρώπους να δώσουν δωρεάν εργασία, καλλιτέχνες, κριτικούς τέχνης, θεωρητικούς τέχνης να προσφέρουν έργα, να προσφέρουν εργασία. Αυτούς τιμούμε τώρα και στο πρόσωπό τους τιμούμε την ελληνική δημοκρατία. Αυτός είναι ο πολιτισμός μας και έτσι θα πάμε μπροστά. Ύστατη παρατήρηση. Ένα από τα ωραιότερα σημεία που περιέχει το νομοθέτημα - όπως όλα, θα βελτιωθεί στην πορεία και κατά την εφαρμογή του - είναι ότι προβλέπει ο γενικός διευθυντής και οι καλλιτεχνικοί διευθυντές να ορίζονται μετά από προκήρυξη και διαγωνισμό. Το χειροκροτώ και θυμίζω ότι από το 2015, ήταν δέσμευσή μας πως θα προχωρήσουμε σε όλους τους καλλιτεχνικούς οργανισμούς παρόμοιες διαδικασίες. Ελπίζω ότι αυτό το νομοθέτημα με αυτή την δικαιοπραξία - δεν είναι καινοτομία - με αυτή την ορθή πρακτική που εισάγει, θα επεκταθεί σύντομα σε όλα. Είναι απαράδεκτο ο διορισμός του καλλιτεχνικού διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης, του Εθνικού Θεάτρου, της Λυρικής Σκηνής, να απόκειται στη δημιουργική αυθαιρεσία του εκάστοτε ηγεμονίσκου του Υπουργείου Πολιτισμού. Όχι δεν τα ξέρει όλα ο Υπουργός Πολιτισμού. Διορίζει τα διοικητικά συμβούλια τα οποία έχουν την ευθύνη της ορθής διοίκησης και της ορθής διαχείρισης, την χάραξη έστω μιας γενικής στρατηγικής, αλλά τη διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου, της Εθνικής Πινακοθήκης, του Μουσείου Ακροπόλεως το οποίο δέκα χρόνια μετά από την ίδρυσή του δεν έχει ακόμα διευθυντή και δεν έχει φροντίσει η πολιτεία να του δώσει αυτό που του αξίζει, αυτό που είχα πει μέσα στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ότι του αξίζει ένας διευθυντής με διεθνή διαγωνισμό, έρχεται η στιγμή να το κάνουμε. Έτσι κάνουν οι δημοκρατίες, δεν διορίζουν απλώς, εκλέγουν και αφήνουν την κάθε καλλιτεχνική κοινότητα των ηθοποιών, του θεάτρου, των τραγουδιστών στους μεγάλους κρατικούς θεσμούς, να αναλαμβάνουν την ευθύνη να δώσουν διευθυντές και να χαραχθεί πολιτική και να έρθουν σε επικοινωνία με την κοινωνία. Οι δημοκρατίες θέλουν θάρρος και το θάρρος είναι να απεκδύεται η εκτελεστική εξουσία ένα μέρος της αυθαιρεσίας της και να τα αφήνει να εξελιχθούν δημοκρατικά. Αυτή είναι η δική μου ευχή και αυτό διαβάζω σε αυτόν τον νόμο, ο οποίος πήρε πολλά χρόνια να γίνει, πήρε πολύ κόπο, αλλά έχουμε φτάσει σε ένα αποτέλεσμα και δίνουμε και ένα παράδειγμα για το τι πρέπει να γίνει στους άλλους οργανισμούς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Βάκη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν σκόπευα να αναφερθώ σε θέματα τρέχουσας επικαιρότητας, ωστόσο δεν θα αντισταθώ στον πειρασμό να απαντήσω στον προλαλήσαντα Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην κατηγορία ότι η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με την έννοια, ο Χέγκελ συνήθιζε να απαντά περιπαικτικά: «Τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα!». Όμως τα γεγονότα είναι πεισματάρικα και η πραγματικότητα σας διαψεύδει καθημερινά, όπως σας διέψευσε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που - τι να κάνουμε; - ενέκρινε τον προϋπολογισμό για τη μη περικοπή των συντάξεων. Και διερωτώμαι, πώς είναι δυνατόν χρεοκοπημένα - στην κυριολεξία - κόμματα που απαξίωσαν το πολιτικό σύστημα, που χρεοκόπησαν τη χώρα, που έβαλαν την χώρα βίαια και εν μία νυκτί σε όλη αυτή τη μεγάλη τραγωδία και τη περιπέτεια των μνημονίων, να εγκαλούν μια Κυβέρνηση η οποία κατάφερε να βγάλει τη χώρα από αυτή την περιπέτεια και να τη βάλει σε μια κανονικότητα; Επίσης διερωτώμαι το εξής: Επίκεινται κάποια θετικά νομοσχέδια μέχρι τα Χριστούγεννα στη Βουλή. Τι θα κάνετε; Θα υπερψηφίσετε άραγε την κατάργηση της περικοπής της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις; Θα υπερψηφίσετε τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και του ΕΝΦΙΑ; Θα υπερψηφίσετε μέτρα που αφορούν την κοινωνική προστασία; Θα υπερψηφίσετε την απόδοση κοινωνικού μερίσματος από το υπερπλεόνασμα; Θα υπερψηφίσετε την ισχυροποίηση του εργαζόμενου στη νέα μεταμνημονιακή εποχή μέσω της αύξησης του κατώτατου μισθού και της επιστροφής των νέων συλλογικών συμβάσεων εργασίας; Εδώ είμαστε, μένει να τα δούμε όλα αυτά. Εισέρχομαι στο νομοσχέδιο. Είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα. Είναι το θεσμικό επιστέγασμα και είναι και η νομική κατοχύρωση της ανάδειξης και της προβολής της Θεσσαλονίκης σε κόμβο πολιτισμού. Άλλωστε η Θεσσαλονίκη είναι σταυροδρόμι πολιτισμών, είναι συνώνυμη της πολυπολιτισμικότητας, είναι η μήτρα του διεθνισμού. Είναι η πόλη που γέννησε το πρώτο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα της Federation, είναι η πόλη που δεξιώθηκε μια εύρωστη εβραϊκή κοινότητα που ξεκληρίστηκε στα στρατόπεδα του θανάτου. Μετά τα θεμέλια του εβραϊκού Μουσείου του Ολοκαυτώματος τώρα, δυστυχώς, που πληθαίνουν οι αρνητές του, μαζί με τους αρνητές της δημοκρατίας και τους λάτρεις του φασισμού και που δεν διστάζουν στο όνομα του εμπόριου πατριωτισμού, της πατριδοκαπηλίας θα έλεγα εγώ, να βεβηλώνουν μνημεία του Ολοκαυτώματος, έρχεται το παρόν νομοσχέδιο, στο τέλος μιας μακράς πορείας που διήρκησε είκοσι περίπου χρόνια - δυο δεκαετίες - και γίνεται πράξη η συνένωση υπό τη σκέπη ενός ενιαίου μητροπολιτικού οργανισμού - δημόσιου χαρακτήρα - των διοικητικών και καλλιτεχνικών λειτουργιών εικαστικών μουσειακών φορέων της Θεσσαλονίκης. Συνενώνονται - τα είπαν και οι εισηγητές του νομοσχεδίου αναλυτικά - το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και τα τμήματά του. Δηλαδή το Μουσείο Φωτογραφίας και το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, περιλαμβανομένου και του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Άλεξ Μυλωνά που έχει έδρα την Αθήνα. Οι υπό συνένωση φορείς, ως γνωστόν, έχουν στην κατοχή τους σημαντικότατα έργα τέχνης - σημαντικότατες συλλογές - και παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα εικαστικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης, ενώ, παράλληλα, έχουν επιδείξει πλούσια εκπαιδευτική και ερευνητική δραστηριότητα. Ενδεικτικά αξίζει να γίνει μνεία στη Συλλογή Κωστάκη, που μας ταξίδεψε στο κίνημα της ρωσικής πρωτοπορίας που συνιστά την αισθητική μετουσίωση και την ανανοηματοδότηση των ιστορικών συμφραζόμενων του οράματος ενός καλύτερου κόσμου. Ο νέος οργανισμός - έχει λεχθεί Ο νέος οργανισμός - έχει λεχθεί και αυτό - θα έχει την επωνυμία Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης και τον διακριτικό τίτλο MOMus και θα είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, που θα εποπτεύεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ας ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα. Η εποπτεία αυτή δεν θα είναι τύποις, καθώς η κρατική επιχορήγηση θα διατηρηθεί στο σημερινό επίπεδο παράλληλα με τις προβλεπόμενες χρηματοδοτικές πηγές του νέου οργανισμού. Με το σχήμα της συνένωσης - επειδή ακούστηκαν πολλά - που επελέγη, ξεπερνιούνται τα νομικά εμπόδια που θα επέφερε μια ενδεχόμενη συγχώνευση φορέων, γιατί σε αυτή την περίπτωση θα ανέκυπταν ζητήματα, σχετικά με τη συνταγματικά κατοχυρωμένη προστασία των σκοπών των κοινωφελών ιδρυμάτων αλλά και θέματα απαλλοτριώσεων περιουσιακών στοιχείων από το δημόσιο. Επίσης, με τη συνένωση επιτυγχάνεται η δημιουργία μιας πλατφόρμας μουσείων υπό κοινή διοίκηση. Παράλληλα αυτά θα λειτουργούν τη λειτουργική και καλλιτεχνική τους αυτονομία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει - όπως ξεκαθάρισε ήδη η κυρία Υπουργός - ότι έχουμε να κάνουμε με μια συρραφή του Κρατικού με το Μακεδονικό Μουσείο. Τουναντίον θα υπάρχει καλλιτεχνική αυτονομία αλλά όχι διαχωρισμός. Τα δυο μουσεία που συνενώνονται, θα συνεργάζονται στενά, υπό κοινό πλαίσιο, με γνώμονα τις αναπτυξιακές δυνατότητες που ανοίγονται. Επιπλέον αυτή η συνένωση θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός μεγάλου πολιτιστικού φορέα διεθνούς εμβέλειας. Είναι χαρακτηριστικό ότι με το νομοσχέδιο δημιουργείται ο μεγαλύτερος εποπτευόμενος από το Υπουργείο Πολιτισμού μουσειακός φορέας στην Ελλάδα, με συλλογές χιλιάδων έργων ελληνικής και διεθνούς τέχνης, υψηλής αξίας, ιστορικής αξίας όλων των εικαστικών ειδών: ζωγραφική, σχέδιο, φωτογραφία, βίντεο, εγκαταστάσεις. Αυτού του είδους η συνένωση κινείται στη λογική της ενιαίας θεσμικής πλατφόρμας μουσείων, που αποβλέπει και στην ευεργετική επίδραση της οικονομικής ευρωστίας του συνόλου, στην προαγωγή των αυτόνομων καλλιτεχνικών ειδών, χωρίς να δίδεται αυθαιρέτως προτεραιότητα υπέρ ορισμένων και όχι άλλων. Όργανα διοίκησης του οργανισμού θα είναι το διοικητικό συμβούλιο και ο γενικός διευθυντής, ο οποίος θα προκύπτει μάλιστα από διεθνή διαγωνισμό και δεν θα έχει καλλιτεχνικές αρμοδιότητες, ενώ οι Διευθύνσεις Μοντέρνας Τέχνης, Σύγχρονης Τέχνης και Φωτογραφίας που θα δημιουργηθούν, θα διατηρούν και τον τίτλο του μουσείου. Για πρώτη φορά - ακούστηκαν πάρα πολλά, το τονίζω και εγώ από την πλευρά μου, διότι το θεωρώ πολύ σημαντικό - θεσμοθετείται με το παρόν σχέδιο νόμου ως τακτική διαδικασία η επιλογή γενικού διευθυντή και καλλιτεχνικών διευθυντών όχι με διορισμό από τον Υπουργό αλλά με διεθνή διαγωνισμό. Όχι με διορισμό, με διαγωνισμό. Θα πω δυο λόγια για τον προϋπολογισμό. Θα είναι ενιαίος με δίκαιη κατανομή των εσόδων, στοιχείο που θα λειτουργήσει ιδιαιτέρως θετικά για τους υπό συνένωση φορείς, που επιπλέον θα προχωρήσουν σε οικονομία κλίμακας με μείωση των δαπανών σε νομικά, λογιστικά και λοιπά ζητήματα. Κατά την κατάρτιση του προϋπολογισμού στους ειδικούς κωδικούς των επιμέρους διευθύνσεων θα περιέρχονται τα ποσά που απομένουν, σύμφωνα με αυτό που ειπώθηκε, επίσης, τον αλγόριθμο δίκαιης κατανομής μετά την αφαίρεση των εσόδων και των δαπανών. Και επειδή ακούστηκαν πολλά στις επιτροπές, να πούμε για μια ακόμη φορά ότι αυτός ο περίφημος αλγόριθμος, ενεργοποιείται μόνο όταν προκύπτουν έξοδα υψηλότερα των πάγιων και άλλων σημαντικών δαπανών, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο σε καμμία περίπτωση η κάλυψή τους. Ουσιαστικά θα λαμβάνονται υπ' όψιν από κάθε διεύθυνση ο προϋπολογισμός για τον προγραμματισμό τον οποίο θα υποβάλει κάθε χρόνο, καθώς και ο τρόπος εκτέλεσής του και θα σταθμίζονται με βάση τα αποτελέσματα της προηγούμενης διετίας. Με αυτόν τον τρόπο η εκάστοτε διεύθυνση θα έχει κίνητρο να σχεδιάζει προσεκτικά, ρεαλιστικά τον προγραμματισμό της, γνωρίζοντας παράλληλα ότι η πληρότητα της εκτέλεσης και οι πρωτοβουλίες με θετικό αποτέλεσμα θα επιβραβεύονται. Πολύ σημαντικό στοιχείο, επίσης, είναι η πρόβλεψη για τη μεταφορά του προσωπικού των συμβεβλημένων φορέων στον νέο οργανισμό με την ίδια σχέση εργασίας, διασφαλίζοντας έτσι τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας και εξασφαλίζοντας την ομαλή μετάβαση και λειτουργία του νέου σχήματος. Τελειώνω λέγοντάς σας ότι επειδή η προμετωπίδα αυτών των ημερών είναι ο όρος «κανονικότητα», «επιστροφή στην κανονικότητα», η επιστροφή στην κανονικότητα δεν αφορά μόνο τα οικονομικά μεγέθη. Δεν είναι μόνο η οικονομική κανονικότητα αλλά είναι και η δημοκρατική κανονικότητα. Στην πλημμυρίδα της βαρβαρότητας των πέτρινων χρόνων των μνημονίων κιβωτός ήταν ο πολιτισμός. Τώρα μετά την έξοδο στο ξέφωτο δεν θα σχεδιάσουμε το μέλλον αυτής της χώρας μόνο με εύρος στα οικονομικά, δημοσιονομικά μεγέθη, πλεονάσματα, υπερπλεονάσματα, αλλά κυρίως και πρωτίστως με πλεονάσματα αξιών, με ένα πολιτιστικό απόθεμα, διότι το μέλλον αυτής της χώρας θα το κρίνουν και οι ιδέες και ο πολιτισμός και η δημοκρατία. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μηταφίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα να ξεκινήσω με μία διόρθωση ιστορικού χαρακτήρα, σε μία ανακρίβεια που είπε ο κ. Τζαβάρας, επιδαψιλεύοντας από την άλλη μεριά την αναγνώριση του προς τη ρωσική πρωτοπορία. Η ρωσική πρωτοπορία δεν ήταν προϊόν «παρανομίας» αλλά ήταν γέννημα της έξαρσης του Οκτώβρη και όχι, βέβαια, την περίοδο του σταλινικού δογματισμού και της τρομοκρατίας. Αδιάψευστος μάρτυς είναι ο Μαγιακόφσκι, που λέει στο μανιφέστο για τον εκδημοκρατισμό των τεχνών: «Τον δέχομαι ή δεν τον δέχομαι τον Οκτώβρη; Τέτοιο θέμα δεν υπήρξε για εμένα και για τους άλλους φουτουριστές της Μόσχας. Δική μου η επανάσταση. Από σήμερα μαζί με την κατάλυση του τσαρικού καθεστώτος καταργείται η ύπαρξη της τέχνης, στις αποθήκες και τα ντοκ του ανθρώπινου πνεύματος. Οι πίνακες να απλωθούν από σπίτι σε σπίτι, πάνω από τους δρόμους και τις πλατείες σαν ουράνια τόξα από πολύτιμους λίθους, για να χαροποιούν και να εξευγενίζουν το βλέμμα του διαβάτη. Όλη η τέχνη στον λαό». Αυτό ήταν το μήνυμα της ρωσικής πρωτοπορίας. Προφανώς κανείς από εμάς δεν είναι χαρούμενος που μόλις το 1/10 από τη Συλλογή Κωστάκη είναι στη διάθεση του κοινού και του λαού και το υπόλοιπο είναι στις αποθήκες. Η Αντιπολίτευση, αγαπητοί συνάδελφοι, «φιλοδώρησε» το νομοσχέδιο με του κόσμου τους χαρακτηρισμούς. Ο πιο επιεικής ήταν ότι είναι ένα «συντηρητικό νομοσχέδιο», γιατί υπηρετεί τις ισορροπίες μεταξύ των μουσειακών φορέων οι οποίοι συνενώνονται, διατηρώντας όμως τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους. Οι ισορροπίες, θέλω να πω, είναι μέρος της ζωής, αρκεί να στηρίζονται σε αρχές και να μην είναι προϊόν αθέμιτων συναλλαγών ή πελατειακών σχέσεων που έχουμε ζήσει στο πρόσφατο παρελθόν και όχι μόνο. Πολύ χειρότερα, βέβαια, ακούσαμε περί «διαχείρισης της μιζέριας». Χαρακτηρίστηκε το νομοσχέδιο «χρήσιμο μεν, κατώτερο δε των περιστάσεων», «άνυδρο», «άγευστο» και - πολύ χειρότερα - «προεκλογικό κόλπο». Κοιτάξτε, αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, πιστεύω ότι επειδή έχουμε μπει αντικειμενικά σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, θα πέφτει συνεχώς από την πλευρά σας η σκιά για οτιδήποτε κάνουμε. Η ζωή, όπως ξέρετε, ξεπερνάει τους προεκλογικούς σχεδιασμούς. Η ζωή είναι σκληρή και καθημερινή και απαιτεί από αυτούς που κυβερνούν και που έχουν υποσχεθεί - να σας θυμίσω - με το «παράλληλο πρόγραμμα», το οποίο είχαμε εξαγγείλει μαζί, με την ψήφιση, δυστυχώς, του τρίτου μνημονίου, να προχωρήσουμε το λιγότερο σε μέτρα ανακούφισης, πολλές φορές ανατρέποντας και αυτά που είχαμε ψηφίσει. Είναι μια μάχη δυναμική. Ακούω για επιστροφή στην «κανονικότητα». Ποια είναι αυτή η «κανονικότητα» στην οποία επιστρέφουμε; Αυτή που οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού; Για ποια κανονικότητα μιλάμε; Είναι δυνατόν να υπάρχει κανονικότητα μέσα σε ένα τόσο ταραγμένο κόσμο, όταν υπάρχουν ζητήματα υπαρξιακής αγωνίας, μέσα σε αυτό το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχουμε φιλοφασίστες, το λιγότερο ξενοφοβικούς εχθρούς των προσφύγων, μέσα σε κυβερνήσεις των μητροπολιτικών χωρών της Ευρώπης; Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, λοιπόν, το ταραγμένο, είμαστε υποχρεωμένοι να δίνουμε τις μάχες. Ένα μέρος αυτής της μάχης είναι και το σημερινό νομοσχέδιο. Η Θεσσαλονίκη τις επόμενες ημέρες θα βρεθεί στο επίκεντρο όχι μόνο για λόγους επετειακούς. Και η πόλη θα έχει σε αυτή τη μάχη ένα ακόμη όπλο: το γεγονός ότι αποτελεί ένα Μητροπολιτικό Οργανισμό Μουσείων που δεν θα είναι ένα άθροισμα, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που θα αλληλοεπιδρά. Έτσι θα μπορέσουμε να λύσουμε και αυτό το πρόβλημα που προέκυψε με το Μουσείο της Φωτογραφίας και για το οποίο περιμένουμε, πιστεύω, να ακούσουμε απαντήσεις και από την πλευρά του Υπουργείου. Θα υπάρξει η απαραίτητη εξοικονόμηση προσωπικού και επίσης θα μπορέσουν, από την άλλη μεριά, οι άνθρωποι που θα αναλάβουν την διεύθυνσή του, στο μεταβατικό διάστημα μέχρι να έχουμε την προκήρυξη των θέσεων προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ, γκρεμίζοντας, αν θέλετε, και την εργολαβική σχέση που υπήρχε πριν, να προχωρήσουν σε ατομικές συμβάσεις εργασίας με τους εργαζόμενους στον χώρο αυτό. Το άλλο που θέλω να πω, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ότι η Θεσσαλονίκη, τις επόμενες μέρες θα γιορτάσει τις δυο απελευθερώσεις της: τη μια από τον οθωμανικό ζυγό και την άλλη από τον ναζιστικό ζυγό. Καθόλου τυχαία. Η δεύτερη αυτή απελευθέρωση καθιερώθηκε από τη σημερινή Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2016 και η πόλη ανακαλύπτει την ηρωική όσο και μαρτυρική της ιστορία. Να μην ξεχνάμε ότι η πόλη αυτή υπήρξε όχι μόνο η δεύτερη μαρτυρική πόλη μετά τη Βαρσοβία, αλλά και η πόλη όπου ιδρύθηκε η πρώτη αντικατοχική οργάνωση στην Ευρώπη, μόλις ενάμιση μήνα μετά την κατάληψή της από τα ναζιστικά στρατεύματα. Αυτό είναι ένα ιστορικό κεκτημένο που είναι απαραίτητο, τις μέρες που ζούμε αυτή τη στιγμή, γιατί η ιστορία και η γνώση της αποτελεί ένα ισχυρό ανάχωμα απέναντι στους νοσταλγούς και μιμητές του ναζισμού, που δυστυχώς τους έχουμε και με την ψήφο του ελληνικού λαού μέσα σε αυτή την Αίθουσα και οι οποίοι καθημερινά δεν παύουν να «ξερνούν» από αυτό το Βήμα - είναι ο πιο επιεικής χαρακτηρισμός που μπορώ να χρησιμοποιήσω - και να απειλούν ακόμα με στρατιωτικά πραξικοπήματα. Αυτή είναι για αυτούς η «κανονικότητα». Για το γήπεδο του ΠΑΟΚ, προσωπικά έχω μνήμες από την κατασκευή του. Ξεκίνησε το 1958 και ολοκληρώθηκε το 1959 στον παλιό όρχο οχημάτων της ΜΟΜΑ, κοντά στη γειτονιά μας. Και θέλω να σας πω ότι οι γειτονιές της Τούμπας είχαν συμβάλει με την εθελοντική τους εργασία στην κατασκευή του γηπέδου πέρα από τα μηχανήματα, βέβαια, τα οποία χρησιμοποιούσε τότε η ΜΟΜΑ. Τώρα δίνεται η δυνατότητα αυτή η ιστορική ομάδα να έχει ένα γήπεδο ανάλογο των αναγκών της. Επ' ευκαιρία θέλω να πω στην κυρία Υπουργό, επειδή έχω δει και τα σχετικά που αφορούν την κατασκευή του γηπέδου, ότι επειδή είναι σε κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο, να υπάρξουν και εκ μέρους του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου οι ανάλογες διαδικασίες, ώστε ο χώρος αυτός με τις ειδικές χρήσεις που θα προβλέπει η απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού, να προχωρήσει μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες στην ολοκλήρωσή του. Να κλείσω, αγαπητοί συνάδελφοι, με το θέμα στο οποίο είχα αναφερθεί και στις συνεδριάσεις της επιτροπής που προηγήθηκαν, της «ΥΦΑΝΕΤ». Η «ΥΦΑΝΕΤ», όπως και το «ΑΛΛΑΤΙΝΗ», το πρώτο εργοστάσιο που κατασκευάστηκε στην Θεσσαλονίκη, ήταν η αρχή του αστικού εκσυγχρονισμού. Τώρα, δυστυχώς, έχουμε βιομηχανική ερήμωση στη Θεσσαλονίκη. Η «ΥΦΑΝΕΤ» ήταν ένα εμβληματικό εργοστάσιο και συνδέεται βέβαια με την κοινωνική ιστορία και τους κοινωνικούς αγώνες της πόλης. Ήταν από τα εργοστάσια από όπου ξεκίνησε η μεγάλη εργατική εξέγερση τον Μάιο του 1936. Νομίζω ότι θα πρέπει να το δούμε πολύ σοβαρά το επόμενο διάστημα. Όπως και με την περίπτωση του Μουσείου του Ολοκαυτώματος και του Εκπαιδευτικού Κέντρου που θα αποκτήσει σε λίγο η πόλη. Επιτέλους η πόλη να αποκτήσει ένα Μουσείο Βιομηχανικής Κληρονομιάς. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μηταφίδη, με τον οποίο ολοκληρώθηκε και ο κατάλογος των ομιλητών. Θα περάσουμε στις δευτερολογίες των εισηγητών και ειδικών αγορητών. Συμφωνείτε όλοι να πάρετε τον λόγο για τρία λεπτά;
Όχι, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχουν τροπολογίες.
Τέλος πάντων, θα βάλουμε τρία λεπτά και θα υπάρξει ανοχή. Κυρία Γεωργοπούλου - Σαλτάρη, έχετε τον λόγο. Θα ακολουθήσει η κ. Κεφαλογιάννη και συνεχίζουμε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είμαστε στην τελική ευθεία της ολοκλήρωσης της διαδικασίας συζήτησης και ψήφισης του σχεδίου νόμου και των τροπολογιών. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι έγινε μια ήπια και πλούσια συζήτηση και θεωρώ ότι η κυρία Υπουργός έδωσε αναλυτικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις για το σύνολο των ζητημάτων που τέθηκαν. Πρέπει να κρατήσουμε τη θετική επί της αρχής στάση που είχε μεγάλο τμήμα του Κοινοβουλίου. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να αναφερθώ σε κάποιες τοποθετήσεις που ακούστηκαν και να σχολιάσω ότι ο κάθε καλόπιστος ακροατής δίκαια βγάζει το συμπέρασμα ότι από μερικές πλευρές υπήρξε μια γκρίνια για τη γκρίνια. Ναι μεν καλωσορίζουμε την αναγκαιότητα και αναγνωρίζουμε τη σπουδαιότητα της συνένωσης των μουσείων, αλλά κάτι μας ενοχλεί. Τι ακριβώς; Μάλλον επειδή υλοποιείται σήμερα με αυτήν την Κυβέρνηση ένα θέμα ζωτικής σημασίας για το παρόν και το μέλλον των μουσείων της Θεσσαλονίκης, που σέρνεται πολλά χρόνια και δημιουργεί προβλήματα σ' αυτά. Ακούσαμε κριτική για πελατειακό σύστημα από κόμματα που κυβερνούσαν τη χώρα από το 1997, που ιδρύθηκε με νόμο το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, μέχρι το 2014. Μιλάμε για δεκαεπτά χρόνια. Να θυμίσουμε, λοιπόν, τι είχαν νομοθετήσει οι δικές τους κυβερνήσεις για το Κρατικό Μουσείο και σας καλώ συνάδελφοι να συγκρίνουμε με ό,τι εισηγείται σήμερα η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για να δούμε εάν ευσταθούν οι κατηγορίες προς το Υπουργείο ότι φτιάχνουμε πελατειακό σύστημα. Να ξέρετε, πάντως, προκαταβολικά ότι ταυτόχρονα αυτές οι κατηγορίες έχουν, εκ των πραγμάτων, αποδέκτες και τους φορείς που συμφώνησαν στο περιεχόμενο των σημερινών σχετικών διατάξεων. Στον ν.2557/1997 της ίδρυσης του Κρατικού Μουσείου επί ΠΑΣΟΚ, γεγονός, που βεβαίως και αναγνωρίζουμε τη μεγάλη σημασία του, αναφέρεται ότι ο Υπουργός Πολιτισμού με απόφασή του διορίζει τον διευθυντή του μουσείου. Έντεκα χρόνια μετά ο ν.3658/2008 επί Νέας Δημοκρατίας αναδιατυπώνει ακριβώς την ίδια παραπάνω διάταξη. Ο διευθυντής συνεχίζει να διορίζεται από τον Υπουργό. Αυτά συνέβαιναν επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Πάμε τώρα στο σημερινό σχέδιο νόμου επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ο γενικός διευθυντής επιλέγεται ύστερα από διεθνή πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού. Μετά από διεθνή πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος θα επιλέγονται ακόμη και οι προϊστάμενοι των διευθύνσεων, ενώ, για παράδειγμα, ο διευθυντής του Τμήματος Φωτογραφίας του Κρατικού Μουσείου στον ν.2557 διοριζόταν, επίσης, από τον Υπουργό. Έτσι, λοιπόν, έχουμε το σουρεαλιστικό φαινόμενο η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, που όριζαν απευθείας διορισμό από τον Υπουργό, σήμερα να ισχυρίζονται ότι εμείς που προβλέπουμε διεθνή πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος κάνουμε πελατειακές σχέσεις για να εξυπηρετήσουμε ημέτερους και, επίσης, ότι νομοθετούμε ένα διοικητικό σχήμα που υποκρύπτει κεκαλυμμένη χειραγώγηση. Τα συμπεράσματα είναι δικά σας. Άλλο θέμα σε σχέση με τη θητεία είναι ότι, επίσης, επί Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ είχαμε τετραετή θητεία, που μπορεί να ανανεωνόταν χωρίς όριο θητειών. Στο παρόν νομοσχέδιο έχουμε τετραετή θητεία, η οποία μπορεί να ανανεώνεται έπειτα από νομοτεχνικές βελτιώσεις της κυρίας Υπουργού μόνο μια φορά. Το ίδιο ισχύει και για τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και τους διευθυντές. Ακούσαμε, επίσης, κριτική για το θέμα των προσόντων, ότι είναι πολύ θολό και γενικό το περίγραμμα προσόντων για μέλη του διοικητικού συμβουλίου, γενικό διευθυντή και διευθυντές. Δεν ακούσαμε, όμως, συγκεκριμένες προτάσεις για τα προσόντα, γιατί μάλλον επειδή και στον νόμο του 1997, που δεν τροποποιείται από τον ν.2008, προβλέπονταν τα ίδια προσόντα με το παρόν σχέδιο νόμου για τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Ανέφεραν, δηλαδή, ότι απαρτίζεται από προσωπικότητες των τεχνών, των γραμμάτων και των επιστημών αναγνωρισμένου κύρους. Επίσης, και τα προσόντα του διευθυντή του Κρατικού Μουσείου και διευθυντή Φωτογραφίας στους παραπάνω νόμους ήταν παρόμοιας γενικότητας και φιλοσοφίας με του παρόντος νομοσχεδίου . Ακούσαμε κριτική για το ότι ο υποψήφιος για τη θέση του γενικού διευθυντή ή διευθυντή μπορεί να είναι και δημόσιος υπάλληλος, εφόσον, φυσικά, διαθέτει τα προσόντα που προβλέπονται. Αυτή είναι η εκτίμηση για τους δημόσιους υπαλλήλους; Όλοι σ' αυτήν εδώ την Αίθουσα γνωρίζουν ότι υπάρχει πλήθος δημοσίων υπαλλήλων, που έχουν όχι μόνο τα προσόντα, αλλά και ακόμη περισσότερα. Αυτούς τους ανθρώπους βεβαίως και τους χρειαζόμαστε με την εμπειρία που έχουν στη Δημόσια Διοίκηση. Ακούσαμε, επίσης, κριτική για την πρόβλεψη πρόσληψης νέου προσωπικού, η οποία βεβαίως και πρέπει να υπάρχει με διαφάνεια με βάση το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και τίποτα παραπέρα. Αυτό μεταφράστηκε ως προσλήψεις ημετέρων. Δηλαδή, αν στο μέλλον δωριστεί μια νέα συλλογή και χρειάζεται να ιδρυθεί στο MOMus μια νέα επιχειρησιακή μονάδα, ή αν θέλει να διευρύνει τις δραστηριότητές του, δεν θα χρειαστεί νέο προσωπικό; Άρα, μας λέτε να κρατήσουμε το MOMus όπως είναι, να μην δοθεί καμμία δυνατότητα ανάπτυξης και διεύρυνσης, γιατί θα χρειαστεί νέο προσωπικό. Ακούστηκε και κριτική για απόλυτη χειραγώγηση της τέχνης με αντιλαϊκό πρόσημο λόγω προσέλκυσης χορηγιών και πόρων από πολλαπλές πηγές χρηματοδότησης. Αναρωτιέμαι αν το παράδειγμα που ακούσαμε στη συνεδρίαση των φορέων, όπου μέσω χορηγίας το Μακεδονικό Μουσείο υλοποίησε μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα για πρόσφυγες και ανέργους είναι κάτι αντιλαϊκό. Δεν νομίζω ότι η προσέλκυση ιδιωτικών πόρων σε έναν φορέα του δημοσίου δεν δίνει τη δυνατότητα να γίνει κάτι φιλολαϊκό και οπωσδήποτε οδηγεί σε κάτι αντιλαϊκό, ούτε θα είναι ενάντια στα συμφέροντα των καλλιτεχνών, ούτε και υποβάθμιση των όρων της δημιουργικής εργασίας τους το να έχουν διευρυνθεί οι καλλιτεχνικές τους δραστηριότητες, ακόμα και μέσω της προσέλκυσης ιδιωτικών πόρων. Ακούσαμε για την «ΥΦΑΝΕΤ». Πολλοί δεν θα γνωρίζουν ότι το 1997 ορίστηκε στον ν.2557 ως χώρος στέγασης του Κρατικού Μουσείου, χωρίς ακόμα να έχει αγοραστεί από το δημόσιο, πράγμα που συνέβη το 2006. Ανήκε ακόμα στην Εθνική Τράπεζα, είχε παραχωρηθεί στον τότε Οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Ευρώπης, κυβερνήσεις, διοικήσεις άλλαζαν και τίποτα δεν προχώρησε για την αξιοποίηση του ακινήτου, με αποτέλεσμα το Κρατικό Μουσείο να κινδυνεύει να πληρώσει υπέρογκα ποσά ως αποζημίωση στον ανάδοχο. Είναι τυπικό δείγμα προχειρότητας και έλλειψης σχεδιασμού, ενώ είχαν δαπανηθεί 10 εκατομμύρια ευρώ για την αγορά. Η κατάληψη είναι μια παλιά ιστορία, είναι από το 2004. Δεν έγινε τώρα. Πιστεύω ότι το όποιο ενδεχόμενο αξιοποίησης οφείλει να είναι σοβαρό, τεκμηριωμένο, ενταγμένο σε ένα συνολικότερο χωροταξικό σχεδιασμό με κοινωνικό πρόσημο και συναίνεση, που οπωσδήποτε θα σέβεται τα χρήματα και τις θυσίες του ελληνικού λαού.
Κυρία Γεωργοπούλου, ολοκληρώνετε.
Νομίζω ότι και το θέμα του αλγόριθμου, μετά και τη διανομή του σημειώματος, θα διευκρινίσει αρκετές απορίες. Τέλος, ο δικός μας γνώμονας, βέβαια, δεν είναι η προεκλογική περίοδος και η τακτοποίηση θεμάτων, όπως ειπώθηκε, λόγω εκλογών. Πολλά θέματα που παραλάβαμε ήταν ανοιχτά, κρυμμένα κάτω από το χαλί και καιρός ήταν όλα να πάρουν τον δρόμο τους. Ανάμεσα στα πολλά και τα μεγάλα που αυτή η Κυβέρνηση διευθέτησε είναι και το παρόν νομοσχέδιο για την ίδρυση του Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης. Εύχομαι κάθε επιτυχία σε αυτό το εγχείρημα και να είστε σίγουροι ότι θα παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τα αποτελέσματα αυτής της μεγάλης προσπάθειας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Κεφαλογιάννη, εισηγήτρια από τη Νέα Δημοκρατία. Συγγνώμη, κυρία Κεφαλογιάννη, επειδή η κ. Γεωργοπούλου έφτασε και πέρασε τα επτά λεπτά, θα σας δώσω πέντε λεπτά με μια ανοχή, όπως και στους υπόλοιπους εισηγητές.
Ωραία, ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε σε μια δυστοπική πολιτική συγκυρία με μια αδύναμη Κυβέρνηση, χωρίς ενιαία πολιτική, με έναν Πρωθυπουργό όμηρο του βουλιμικού και ανεξέλεγκτου εταίρου του. Το κακό που συσσωρεύεται σε αυτό το διάστημα δεν μπορεί να υπολογιστεί. Και δεν είναι μόνο η οικονομία, είναι πλέον και τα εθνικά μας ζητήματα, που θυσιάζονται στον βωμό της παραμονής στην εξουσία για λίγους μήνες ακόμα. Στον ίδιο βωμό θυσιάζεται και ο πολιτισμός. Η σημερινή Κυβέρνηση έχει πλέον αποδείξει ότι μόνο στα λόγια μπορεί να καλλιεργήσει τον μύθο της διαχρονικής σχέσης της Αριστεράς με τον πολιτισμό. Τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης, τέσσερις Υπουργοί Πολιτισμού. Αυτή είναι η απόδειξη της παταγώδους αποτυχίας να διαχειριστείτε το κεφάλαιο «πολιτισμός». [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Αυτή την Κυβέρνηση ήρθατε να υπηρετήσετε στα στερνά της, κυρία Υπουργέ, αυτό το κράμα λαϊκισμού και πολιτικού αμοραλισμού. Φαντάζομαι ότι δεν θα πάρετε αποστάσεις και από την Κυβέρνηση στην οποία ανήκετε για τα λάθη των προκατόχων σας, αν και στο θέμα της λίστας του Υπερταμείου Ιδιωτικοποιήσεων το πράξατε και αυτό. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε έχουν ήδη αρχίσει οι μεταβιβάσεις ιστορικών μνημείων στο υπερταμείο που εσείς δημιουργήσατε. Καταθέτω για τα Πρακτικά το δημοσίευμα του iefimerida.gr, του site που προσπαθείτε να φιμώσετε, όπως και οποιαδήποτε άποψη δεν σας αρέσει. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Όλγα Κεφαλογιάννη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και δεν κάνετε απολύτως τίποτα. Συνεχίζετε να λέτε ψέματα, να καθησυχάζετε, να διαστρεβλώνετε, να διαβεβαιώνετε ότι δεν ισχύουν οι μεταβιβάσεις. Είστε εκτεθειμένοι και εσείς προσωπικά και φυσικά ολόκληρη η ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, που μένει προκλητικά απαθής μπροστά σε αυτό το εθνικό έγκλημα των μεταβιβάσεων. Οφείλετε τώρα, από το Βήμα της Βουλής να πάρετε θέση όχι με αφορισμούς, αλλά με συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Δεσμευθείτε τώρα, αλλιώς έχετε την πλήρη ευθύνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά τα χρόνια οι πρωτοβουλίες και εξαγγελίες του Υπουργείου Πολιτισμού συνοδεύονταν από προχειρότητα, αποσπασματικούς χειρισμούς και λάθος επιλογές. Σας θυμίζω και το παράδειγμα της ΑΕΠΙ και τους χειρισμούς της Κυβέρνησης για την προστασία του πνευματικού δικαιώματος. Τα δομικά και νομικά προβλήματα της λύσης που προτείνατε τελικά σας φέρνουν σήμερα αντιμέτωπους με νέα προβλήματα. Κάποτε πρέπει να δώσετε μια ουσιαστική και βιώσιμη λύση στα κρίσιμα ζητήματα του χώρου. Έχετε υποχρέωση να το πράξετε και ως απάντηση στις βαριές καταγγελίες που αμαυρώνουν τις δικές σας επιλογές. Δεν μπορείτε να κωφεύετε μονίμως και σκοπίμως, ποντάροντας πολιτικά στη μετάθεση των προβλημάτων, αυτό που κάνετε και σήμερα με την «ΥΦΑΝΕΤ». Αφού δεν μπορέσατε να λύσετε το πρόβλημα, καταργείτε τη διάταξη του νόμου του 1997, που ορίζει ότι το κτήριο παρέχει στέγαση στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, διότι η λογική είναι ότι «ό,τι δεν μπορούμε να λύσουμε το καταργούμε». Αυτό δεν είναι πολιτική για τον πολιτισμό, κυρία Υπουργέ. Αυτό είναι ασκήσεις πολιτικού στρουθοκαμηλισμού. Ωραίο, λοιπόν, το θεωρητικό πλαίσιο με το οποίο περιβάλατε, κυρία Υπουργέ, το νέο σας δημιούργημα, το MOMus. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι και πάσχει διοικητικά και δεν λύνετε προβλήματα με την ίδρυσή του, απλώς τα απωθείτε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι σύγχρονες αντιλήψεις για την πολιτιστική διαχείριση μας δείχνουν έναν καινούργιο δρόμο. Στοχεύουν σε κάτι περισσότερο από τη διαφύλαξη και έκθεση συλλογών. Η έννοια της μουσειακής εμπειρίας εμπλουτίζεται, καθώς συνδέεται με τον ιδιαίτερο πολιτιστικό χαρακτήρα κάθε περιοχής. Συνδέεται με την τοπική κοινωνία με μια σχέση αμφίδρομη. Η μουσειακή περιπλάνηση περνά μέσα από το ιδιαίτερο αποτύπωμα της κάθε κοινωνίας και προϊδεάζει τον επισκέπτη για την εμπειρία που θα βιώσει. Ο τρόπος, λοιπόν, με τον οποίο οργανώνεται και δραστηριοποιείται ένας μουσειακός φορέας μπορεί να δώσει το δικό του αφήγημα για την τεράστια δυναμική του πολιτισμού, για το εύρος των ωφελειών του πολιτισμού στο κοινωνικό σύνολο και την ευημερία. Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη με το δικό της διακριτό πολιτιστικό και καλλιτεχνικό στίγμα, με τον δικό της παλμό. Είναι ένα κέντρο πολιτισμού με δική του ιστορία, στο οποίο διαχρονικά αναπτύσσονται πνευματικοί και καλλιτεχνικοί θύλακες. Από πλευράς μας, εκφράζουμε την επιθυμία το MOMus να αποτελέσει ένα ξεχωριστό παράδειγμα πολιτιστικής οντότητας, να διαδραματίσει ρόλο κεντρικό στην ανάπτυξη και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών της Θεσσαλονίκης, της Μακεδονίας και της Ελλάδας. Εμείς δεσμευόμαστε να συνδράμουμε προς αυτή την κατεύθυνση και στο μέλλον, με όραμα, στρατηγική και ακόμα πιο ευρείες συνθέσεις, γι' αυτό και θα υπερψηφίσουμε επί της αρχής το παρόν νομοσχέδιο, αλλά θα καταψηφίσουμε τα άρθρα. Κύριε Πρόεδρε, δώστε μου ένα λεπτό για να αναφερθώ στις τροπολογίες. Κυρίως θέλω να αναφερθώ στην τροπολογία που κατατέθηκε και αφορά στον ΠΑΟΚ και την παραχώρηση της χρήσης έκτασης για την ανέγερση νέων αθλητικών εγκαταστάσεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και καιρό είχαμε τοποθετηθεί με σαφήνεια για το συγκεκριμένο ζήτημα, πιέζοντας την Κυβέρνηση να προχωρήσει στη νομοθετική ρύθμιση ενός σημαντικού για τη Θεσσαλονίκη έργου. Αυτό κάναμε και σε πρόσφατη συνάντησή μας με τον πρόεδρο και τα στελέχη του ερασιτέχνη ΠΑΟΚ. Και τότε ήμασταν απόλυτα ξεκάθαροι. Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια για την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό γηπέδων και εγκαταστάσεων όλων των ομάδων που έχουν σοβαρά και βιώσιμα σχέδια ανάπτυξης. Στηρίζουμε κάθε πρωτοβουλία που μπορεί να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες για τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης. Ο ΠΑΟΚ είχε και θα έχει την έμπρακτη στήριξή μας για ένα ώριμο και δίκαιο έργο. Κατά συνέπεια, ψηφίζουμε τη σχετική τροπολογία. Τις υπόλοιπες τροπολογίες του Υπουργείου Παιδείας τις καταψηφίζουμε, όπως και του Υπουργείου Εσωτερικών και θα δηλώσουμε «παρών» για την τροπολογία του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Προχωρούμε με την κ. Κεφαλίδου, ειδική αγορήτρια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, ξεκινήσατε την τοποθέτησή σας λέγοντας ότι αισθάνεστε απαρέσκεια ως άνθρωπος. Δεν ξέρω αν είναι θέμα χαρακτήρα ή αν αισθάνεσθε εκτεθειμένη και στερείστε απαντήσεων σε ερωτήσεις που σας έχουμε κάνει σε σχέση με το υπερταμείο και ενώ εσείς κινείστε υπεράνω, οι μεταβιβάσεις έχουν ήδη ξεκινήσει. Το είπε και η κ. Κεφαλογιάννη, αλλά και εγώ θέλω να σας ρωτήσω πραγματικά για το Νεώριο Μόρο στο ενετικό λιμάνι των Χανίων που είναι ένα κόσμημα. Δεν αισθάνεσθε απαρέσκεια γι' αυτό, κυρία Υπουργέ;
Θα πάρετε την απάντησή σας. Μη βιάζεσθε.
Δεν αισθάνεσθε απαρέσκεια για αυτό το μοναδικό κτήριο, που το 2010 έχει έλθει σε μία κατάσταση η οποία είναι εξαιρετικά μοναδική, καθώς έχει ανακαινιστεί; Γι' αυτό το μοναδικό κτίσμα στα Χανιά δεν αισθάνεσθε απαρέσκεια;
Θα πάρετε την απάντησή σας.
Θα σας έλεγα, λοιπόν, ότι το μόνο που έχει να κάνει το Υπουργείο σας, αν πραγματικά το επιθυμεί, γιατί δεν έχει απαντήσει μέχρι σήμερα σε κανένα από τα ερωτήματα, είναι να θωρακίσει το μνημειακό απόθεμα της χώρας έναντι του υπερταμείου. Επίσης, οφείλει να ζητήσει την άμεση ανάκληση της απόφασης του κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής και της απόφασης του Υπουργού Οικονομικών και να προβεί σε νομοθετική ρύθμιση για την απόλυτη προστασία του δημόσιου πολιτιστικού πλούτου και των πολιτιστικών υποδομών. Οτιδήποτε άλλο επιβεβαιώνει ότι όλα αυτά είναι συνειδητές επιλογές. Θα μιλήσω και για τις τροπολογίες, γιατί δεν δόθηκε χρόνος στην πρωτομιλία. Θα ξεκινήσω από την τροπολογία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, την οποία θα την αποδεχθούμε, αλλά με μία μικρή παρατήρηση για τις συνεχείς παρατάσεις. Εδώ υπάρχει μία αιτιολογία που μιλά για αυξημένο φόρτο στις υπηρεσίες και για το ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να χορηγηθούν τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Όλα αυτά είναι πάρα πολύ σοβαρά, με τη μόνη διαφορά ότι δείχνουν ότι υπάρχει ένας κακός προγραμματισμός και μια έλλειψη οργάνωσης σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τα θέματα. Όσον αφορά την τροπολογία του κ. Γαβρόγλου, η οποία είναι άλλη μία βιαστική κίνηση του Υπουργείου, θα σας πω ότι αυτή η πρόταση - τροπολογία είναι συνέχεια του ν.4547/2018 που δεν την ψηφίσαμε και τώρα έρχεται να καλύψει τα κενά αυτής της νομοθεσίας με μία τροπολογία. Είναι λάθος να λέτε - για να μην το πω διαφορετικά - ότι έρχεστε να καλύψετε κενά. Έρχεστε να καλύψετε τις δικές σας αδυναμίες και τις δικές σας δυσλειτουργίες στο πλαίσιο που ψηφίσατε. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Οι συντονιστές εκπαιδευτικού έργου είναι περίπου το 1/3 των σχολικών συμβούλων. Γιατί, λοιπόν, τα κενά που δημιουργούνται είναι μεγαλύτερα; Επίσης, συντονιστές έγιναν διευθυντές σχολικών μονάδων, οι οποίοι αναπληρώθηκαν από εκπαιδευτικούς που ήταν στον πίνακα διευθυντών. Οι κενές θέσεις, λοιπόν, των εκπαιδευτικών καλύπτονται από τους σχολικούς συμβούλους που επιστρέφουν στην τάξη και τα σχολεία ή με αναπληρωτές ανάλογα με την περιοχή. Πώς αυτό επηρεάζει τη λειτουργία των ΠΥΣΔΕ και των ΠΥΣΠΕ; Είναι άλλη μία δικαιολογία - ψέμα, θα σας έλεγα. Το θέμα είναι ότι αυτά τα έχουμε επισημάνει στον κ. Γαβρόγλου από «ώρα μηδέν». Ο κ. Γαβρόγλου, βέβαια, εκτελεί ένα δικό του σχέδιο, προκειμένου να απαλλαγεί από τους σχολικούς συμβούλους και δημιουργεί μεγαλύτερη αναστάτωση στην εκπαίδευση και πολύ περισσότερα προβλήματα. Γι' αυτό και καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο. Ας αναφερθούμε τώρα στο θέμα που έχει φέρει με τροπολογία το Υπουργείο Πολιτισμού και αφορά τον χώρο που παραχωρείται στην ομάδα της Θεσσαλονίκης, τον ΠΑΟΚ. Θέλω να σας πω ότι υπάρχουν κάποια ερωτήματα. Η κ. Κόλλια έφυγε πολύ γρήγορα και δεν προλάβαμε να έχουμε μία κουβέντα. Θέλω, λοιπόν, να ρωτήσω το εξής: Το 2016 υπήρχε μία απόφαση που πάρθηκε από τη δική σας Κυβέρνηση, από το Συμβούλιο του Ταμείου Εθνικής Άμυνας, το οποίο απαρτίζεται από τον ΥΕΘΑ, τον Υπουργό Οικονομικών, τον Αρχηγό του ΓΕΕΘΑ, τον Αρχηγό του ΓΕΣ και δύο Υπαρχηγούς του ΓΕΣ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Η απόφαση αυτή, λοιπόν, έλεγε ότι, ναι, θα προχωρήσουμε - κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας, παρακαλώ - στα τριάντα στρέμματα που θέλουμε να δώσουμε στον ΠΑΟΚ, αλλά αυτό θα γίνει έναντι τιμήματος και σήμερα έρχεστε και αλλάζετε αυτήν τη δική σας απόφαση. Τι άλλαξε, λοιπόν, από το 2016 και φτάσαμε στη σημερινή παραχώρηση άνευ ανταλλάγματος; Η μία ερώτηση είναι αυτή. Το άλλο θέμα είναι ότι προβλέπεται να παραχωρεί ο Δήμος Θεσσαλονίκης κατά χρήση και άνευ ανταλλάγματος οποιαδήποτε όμορη έκταση του δήμου για να συνενωθεί με το παραχωρούμενο ακίνητο. Έχει ερωτηθεί ο δήμος; Η τρίτη ερώτηση: Τι γίνεται με την πρόβλεψη να αποβληθούν από το Σωματείο τρίτοι, μη κύριοι, κατά την έκδοση πράξεων τακτοποίησης και αναλογισμού των εκτάσεων που παραχωρούνται; Υπάρχουν; Ποιοι είναι αυτοί οι τρίτοι; Και φυσικά το τέταρτο ερώτημα είναι: Κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος εντός της παραχωρούμενος έκτασης υπάρχει; Αυτά είναι ερωτήματα για να διευκολύνουν λίγο να έχουμε μια καλύτερη εικόνα για το τι προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν από την παραχώρηση αυτή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Φυσικά θα σας πω ότι είμαστε θετικοί, γιατί είναι η μοναδική χρήση που μπορεί να υπάρχει για αυτόν τον χώρο των τριάντα στρεμμάτων που είναι πέριξ του υπάρχοντος γηπέδου.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Και φυσικά άλλη μια φορά η Κυβέρνηση δείχνει πόσο ανακόλουθη είναι. Θυμάμαι πάρα πολύ καλά τον τρόπο τον έξαλλο, τις ερωτήσεις στη Βουλή, τις δηλώσεις και τις κινητοποιήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ίδιου του κ. Τσίπρα, καταγγελίες και προσφυγές στο Σ.τ.Ε. για αντίστοιχες τέτοιες πρωτοβουλίες που είχαν ληφθεί για ανέγερση άλλων γηπέδων. Αλλά όλα αυτά είναι ιστορία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή και ευχαριστώ και τους συναδέλφους.
Κι εγώ ευχαριστώ. Προχωρούμε με τον κ. Γρέγο, ειδικό αγορητή της Χρυσής Αυγής. Κύριε Γρέγο έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα προσπαθήσω να είμαι και μέσα στον χρόνο μου. Μιλήσαμε εκτενώς και στις επιτροπές και σήμερα κατά τη διάρκεια της Ολομέλειας σχετικά με το νομοσχέδιο και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, ο κ. Ηλιόπουλος, αναφέρθηκε για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις. Σας είπα, κυρία Υπουργέ, και ενημέρωσα και το Σώμα, ότι έχουμε καταθέσει δεκάδες ερωτήσεις που αφορούν τα μουσεία, τα ιδρύματα και τους αρχαιολογικούς χώρους. Ενδεικτικά αναφέρω των συναγωνιστών Παναγιώταρου, Λαγού, Ζαρούλια σχετικά με τη μεταβίβαση μνημείων στο υπερταμείο, «Καταρρέει το σπίτι του Παύλου Μελά» από τον κ. Παναγιώταρο πάλι, σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Μουσείο της Ζακύνθου, από την κ. Ζαρούλια. Πραγματικά είναι πάρα πολλές. «Εικόνα εγκατάλειψης παρουσιάζει το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο», πάλι από την κ. Ζαρούλια. «Παραμένει κλειστό το Μουσείο της λίμνης Δοϊράνης», πάλι από την κ. Ζαρούλια. Για το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα έχω καταθέσει και εγώ και άλλοι συνάδελφοι Βουλευτές ερώτηση. Είναι πραγματικά πάρα πολλές οι ερωτήσεις που έχουμε καταθέσει και περιμένουμε και απαντήσεις και λύσεις. Σχετικά με τις τροπολογίες, ξεκινάω από την τροπολογία 1785/37. Πρόκειται για την τροπολογία με την οποία δρομολογούνται οι απαραίτητες διαδικασίες ανέγερσης νέου σταδίου στην Τούμπα. Το στάδιο της Τούμπας, όπως υφίσταται σήμερα, εγκαινιάστηκε το 1959 και ανηγέρθη σε έκταση τριάντα στρεμμάτων, την οποία είχε αποκτήσει το έτος 1957 η τότε διοίκηση του ΠΑΟΚ από το Ταμείο Εθνικής Άμυνας έναντι τιμήματος 1,5 εκατομμυρίων δραχμών. Σήμερα ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ΠΑΟΚ έχει εξαγγείλει την πρόθεσή του να κατασκευάσει νέο υπερσύγχρονο στάδιο στη θέση του υφισταμένου, το οποίο θα κατεδαφιστεί. Το νέο στάδιο, το οποίο θα ανήκει, βεβαίως, εκ του νόμου στο ερασιτεχνικό σωματείο, θα πληροί το σύνολο των διεθνών προϋποθέσεων και απαιτήσεων, θα έχει χωρητικότητα άνω άνω των τριάντα πέντε χιλιάδων θέσεων, θα ολοκληρωθεί περίπου σε δύο έτη και το κόστος κατασκευής του θα ξεπεράσει τα 70 εκατομμύρια ευρώ. Το κόστος θα βαρύνει, σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, αποκλειστικά τον ίδιο και σε καμμία περίπτωση το ελληνικό δημόσιο, ενώ την εκμετάλλευσή του θα την έχει ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, για διάστημα, το οποίο θα συμφωνηθεί με τη διοίκηση του ερασιτεχνικού σωματείου, προκειμένου να γίνει αυτή η επένδυση. Η κατασκευή του νέου σταδίου σίγουρα θα αποτελέσει έργο πνοής για την πόλη της Θεσσαλονίκης. Θα δημιουργηθούν εκατοντάδες θέσεις εργασίας για τουλάχιστον δύο έτη και θα κινηθεί οικονομικά μια ολόκληρη κατηγορία επαγγελματιών της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι θα κληθούν να συνεργαστούν με την ΠΑΕ ΠΑΟΚ και την εταιρεία που θα αναλάβει το έργο του νέου σταδίου. Ελπίζουμε τουλάχιστον, να χρησιμοποιηθούν Έλληνες εργάτες, μιας και η ανεργία στην πόλη της Θεσσαλονίκης είναι πραγματικά σε τρομερή κατάσταση. Σε αυτό το σημείο, να πούμε ότι στις 29 Αυγούστου, ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή έλαβε επιστολή από το Αθλητικό Σωματείο ΠΑΟΚ και έστειλε την ακόλουθη απάντηση. Σας τη διαβάζω επακριβώς: «Σε απάντηση της από 29 Αυγούστου 2018 επιστολή σας για το σχέδιο ανάπλασης του περιβάλλοντα χώρου της Τούμπας και κατασκευής νέου γηπέδου του ΠΑΟΚ, θα ήθελα να σας ενημερώσω πως πάγια θέση του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή είναι πως όλα τα μεγάλα και ιστορικά αθλητικά σωματεία της πατρίδας μας θα πρέπει να διαθέτουν σύγχρονα γήπεδα, με όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας και να αγωνίζονται στη φυσική τους έδρα, που είναι συνυφασμένη με την ιστορία και την παράδοση κάθε συλλόγου. Δεδομένου ότι η ιστορία του ΠΑΟΚ είναι πλούσια και συνδέεται με τις αλύτρωτες πατρίδες του Ελληνισμού, είναι αναγκαίο να υλοποιηθεί το έργο του νέου γηπέδου της Τούμπας, το οποίο θα αποτελεί και σημείο αναφοράς για την ιστορία του συλλόγου. Ως Αρχηγός της τρίτης πολιτικής δύναμης στη χώρα, συμπαραστέκομαι στο αίτημά σας και σας διαβεβαιώνω πως η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή θα στηρίξει την οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία προς αυτήν την κατεύθυνση». Να πω, όμως, και να υπενθυμίσω ότι αν κάνετε τον κόπο να κοιτάξετε στο γήπεδο της Τούμπας, το γήπεδο της Τούμπας το κοσμεί σε κάθε αγώνα του ΠΑΟΚ ένα τεράστιο πανό, το οποίο γράφει «η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική». Σχετικά με τις υπόλοιπες τροπολογίες: Όσον αφορά την με αριθμό 1779/34, πρόκειται για τροπολογία, η οποία εισάγει νομοθετική ρύθμιση και η οποία, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Υπουργού Εσωτερικών, όταν ερωτήθηκε σχετικά, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης στην πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής, αφορά σε αρκετούς οργανισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης, σε αρκετούς νησιώτικους κυρίως δήμους, οι οποίοι υπέβαλαν προς το Υπουργείο Εσωτερικών σχετικό αίτημα, χωρίς όμως να δώσει ούτε τον αριθμό αυτών των οργανισμών ούτε βεβαίως, τα απαραίτητα οικονομικά δεδομένα. Κατά τα φαινόμενα, η μόνη βεβαιότητα σχετικά με την εν λόγω τροπολογία, είναι πως οι εμπλεκόμενοι δήμοι θα επιβαρύνουν έτι περαιτέρω τους προϋπολογισμούς τους από την ανάληψη της αποπληρωμής των οφειλών των ναυτικών εταιρειών και βεβαίως, σε βάρος των δημοτών. Την καταψηφίζουμε. Σχετικά με την τροπολογία με αριθμό 1781/35, πρόκειται για μια τροπολογία η οποία ρυθμίζει διοικητικής φύσεως θέματα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και με την οποία ο αρμόδιος Υπουργός επιχειρεί να παρέμβει στην κριτική δομή του εκπαιδευτικού συστήματος, με την αιτιολογία ότι έχει προκύψει μεγάλος αριθμός κένωσης θέσεων στελεχών της εκπαίδευσης. Ο λόγος για τον οποίο έχει προκύψει αυτή η κατάσταση είναι κατά τα αναφερόμενα στην αιτιολογική έκθεση εφαρμογή των διατάξεων του ν.4547/2018, ο οποίος δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, απέκτησε ισχύ νόμου στις 12 Ιουνίου του 2018 και φέρει την υπογραφή δεκαεννέα Υπουργών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μεταξύ των οποίων και ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Με άλλα λόγια, ο κ. Γαβρόγλου, τέσσερις μήνες αφού έθεσε σε ισχύ τον εν λόγω νόμο, επανέρχεται, προκειμένου να θεραπεύσει παθογένειες οι οποίες προέκυψαν από την εφαρμογή διατάξεων νόμου, τον οποίο ο ίδιος λίγους μήνες νωρίτερα είχε υπογράψει. Την καταψηφίζουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Για την τροπολογία με αριθμό 1784/36: Για άλλη μια φορά, προτείνεται να δοθεί παράταση σε προθεσμίες σχετικές με την υποβολή αντιρρήσεων κατά του περιεχομένου των αναρτημένων δασικών χαρτών και σε προθεσμίες για την επεξεργασία των δασικών χαρτών από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Επίσης, παρέχεται εξουσιοδότηση στον αρμόδιο Υπουργό για την έγκριση και τον καθορισμό των σχεδίων δράσης επί του σχεδίου στρατηγικής ανάπτυξης και της δασοπονίας. Τον εν λόγω σχέδιο έπρεπε να έχει συνταχθεί από το 2014 και τέσσερα χρόνια μετά ετέθη σε δημόσια διαβούλευση από τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Θα ψηφίσουμε «παρών» σε αυτήν την τροπολογία. Η Θεσσαλονίκη - ακούστηκε πάρα πολύ - δεν πρέπει και δεν θα γίνει ποτέ πολυ - πολιτισμική. Η Θεσσαλονίκη είναι πρωτεύουσα της Μακεδονίας. Μίλησαν πολλοί κυβερνητικοί Βουλευτές. Είμαι σίγουρος ότι η Θεσσαλονίκη, όποτε και αν γίνουν εκλογές, θα σας «μαυρίσει» και για την προδοτική συμφωνία, που υπογράψατε σε ένα τσαντίρι, χωρίς την έγκριση του ελληνικού λαού και για το ότι θέλετε να τη γεμίσετε με λαθρομετανάστες και για την ανεργία και για τη φτώχεια και για την υποβάθμιση. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Προχωρούμε με τον κ. Ιωάννη Δελή, ειδικό αγορητή του Κομμουνιστικό Κόμματος Ελλάδος. Ορίστε, κύριε Δελή.
Ευχαριστώ πολύ. Για τις τροπολογίες, κύριε Πρόεδρε, ο λόγος, μιας και για το νομοσχέδιο δεν έχουμε κάτι να προσθέσουμε. Πρώτα θα αναφερθώ στην τροπολογία με αριθμό 1779 του Υπουργείου Εσωτερικών, για τις ναυτικές εταιρείες, που είχαν νησιωτικοί κυρίως δήμοι, οι περιβόητες κάποτε «εταιρείες λαϊκής βάσης». Μια τέτοια, λοιπόν, είχε και ο Δήμος Τήλου, κατέχοντας το 70% των μετοχών της και η οποία εκτελούσε καθημερινά δρομολόγια από και προς τη Ρόδο. Η εταιρεία αυτή δεν άντεξε τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό και η γενική συνέλευσή της τον Μάρτη του 2016 αποφάσισε τη λύση και την εκκαθάρισή της. Η διοίκηση αυτής της υπό εκκαθάριση εταιρείας άφησε φυσικά απλήρωτα χρέη προς το ΝΑΤ και προς τρίτους. Στη θέση της τώρα, οι ιδιώτες δημιούργησαν μια καινούργια διάδοχη ναυτιλιακή εταιρεία απαλλαγμένη φυσικά από τα χρέη, αφού πρώτα εξαγόρασαν πάρα πολύ φθηνά το πλοίο της προηγούμενης δημοτικής εταιρείας, την οποία και διαδέχτηκαν. Τα παλιά χρέη, όμως, τα άφησαν για να τα φορτωθούν και να τα ξεπληρώσουν οι φορολογούμενοι με δημόσιο χρήμα. «Παλιά μου τέχνη κόσκινο», δηλαδή. Αυτόν τον δρόμο ακριβώς διευκολύνει και υπηρετεί αυτή η τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών, που έχει πολύ μεγαλύτερη ουρά από αυτήν που φαίνεται στις λέξεις της και γι' αυτό βεβαίως την καταψηφίζουμε. Στην τροπολογία με αριθμό 1781 του Υπουργείου Παιδείας ψηφίζουμε «παρών» στη βάση της συνολικής μας αντίθεσης στον πρόσφατα ψηφισμένο ν.4547 για τις δομές υποστήριξης - το «υποστήριξης» κατ' ευφημισμόν φυσικά - της εκπαίδευσης. Στην τροπολογία με αριθμό 1784 του Υπουργείου Περιβάλλοντος για τους δασικούς χάρτες, σε ότι αφορά το πρώτο της άρθρο, δηλαδή τις ημερομηνίες, διευκρινίζουμε ότι θα ψηφίζαμε ή θα ψηφίσουμε «παρών». Δεν ξέρω εάν θα ψηφιστεί στο σύνολό της ή εάν θα μπει κομματιαστά. Το δεύτερό της άρθρο, για το σχέδιο στρατηγικής ανάπτυξης της δασοπονίας, θα το καταψηφίσουμε, αφού με το περιεχόμενο αυτού του σχεδίου παραχωρούνται από την Κυβέρνηση πλήρως τα δασικά οικοσυστήματα σε μονοπωλιακούς ομίλους για επιχειρηματική εκμετάλλευση. Όσον αφορά την τροπολογία με αριθμό 1785 για την παραχώρηση έκτασης στον ΠΑΟΚ για την ανέγερση νέων αθλητικών εγκαταστάσεων του νέου γηπέδου, κατ' αρχάς, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ως ΚΚΕ ότι, όχι μόνο συμφωνούμε, αλλά και ενθαρρύνουμε να παραχωρούνται δημόσιες εκτάσεις, δημόσια γη, προκειμένου να κατασκευάζονται αθλητικές εγκαταστάσεις και γήπεδα για τις ανάγκες και του μαζικού αθλητισμού όλων των ηλικιών, αλλά και τις ανάγκες του αγωνιστικού, του σωματειακού αθλητισμού. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις, άλλωστε, αποτελούν και την πιο βασική προϋπόθεση και για την ανάπτυξη όλων των αθλημάτων και για την καλλιέργεια του αθλητισμού, ως στάση ζωής. Ασφαλώς και συμφωνούμε ότι κάθε ομάδα πρέπει να έχει αθλητικές εγκαταστάσεις για τις ανάγκες της, ιδιαίτερα μάλιστα, όταν πρόκειται για ένα ιστορικό και μαζικό σωματείο, όπως ο ΠΑΟΚ, που λειτουργεί αγωνιστικά τμήματα σε όλα σχεδόν τα αθλήματα και βέβαια, μια ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία πρωταγωνιστεί. Μόνο που θεωρούμε εμείς, ως ΚΚΕ, ότι την ευθύνη για όλα αυτά πρέπει να την έχει το κράτος, σε συνεργασία, ασφαλώς, με τους αντίστοιχους φορείς, δήμους, αθλητικές ομοσπονδίες και σωματεία. Είμαστε αντίθετοι, βέβαια, το κουμάντο σε όλα αυτά να το έχουν οι επιχειρηματίες, οι ανώνυμες εταιρείες, που δραστηριοποιούνται στον αθλητισμό, γιατί είμαστε συνολικά αντίθετοι με την επιχειρηματική δράση στο ποδόσφαιρο και γενικότερα στον αθλητισμό. Είναι η επιχειρηματική δράση που, ως γνωστόν, δεν έχει παρά μονάχα ένα κίνητρο: Το καπιταλιστικό κέρδος. Αυτήν την αντίθεσή μας - τα κλειδιά και το κουμάντο, δηλαδή, των γηπέδων να τα έχουν εταιρείες - την εκφράσαμε για όλες τις περιπτώσεις, παραδείγματος χάρη και για την ΑΕΚ και για τη Λάρισα. Να θυμίσουμε εδώ τι έγινε στη Λάρισα. Φτιάχτηκε ένα σύγχρονο γήπεδο για την ομάδα. Μόλις αποχώρησε ο πρώην ιδιοκτήτη της, για να μην εκδιωχθεί από αυτό το γήπεδο, η ομάδα κλήθηκε να πληρώνει ενοίκιο στον ιδιοκτήτη για ένα γήπεδο, που κατά τα άλλα, έγινε γι' αυτήν την ομάδα. Το ερώτημα που προκύπτει από την κυβερνητική τροπολογία είναι το εξής: Με αυτήν εξυπηρετούνται αποκλειστικά αθλητικοί σκοποί του σωματείου του ΠΑΟΚ και του λαού της πόλης ή μήπως έχει κυρίως επιχειρηματική διάσταση; Γιατί αν πάει κανείς στην παράγραφο 6, θα δει εκεί γραμμένο ότι σύμφωνα με το ειδικό χωρικό σχέδιο - που θα ετοιμαστεί οσονούπω με προεδρικό διάταγμα - για την παραχωρούμενη έκταση των είκοσι εννέα και κάτι στρεμμάτων, προβλέπονται χρήσεις γης για εγκαταστάσεις - ακούστε - ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και για πάρκα κεραιών, τηλεπικοινωνιών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών. Αυτά είναι πράγματα, δηλαδή, που δεν έχουν και τόσο πολύ μεγάλη σχέση με τον αθλητισμό. Μας προβληματίζει επίσης, η τύχη δημοτικών εγκαταστάσεων όπως το κολυμβητήριο, το πολιτιστικό κέντρο, για όσους ξέρουν την περιοχή ή τα σχολεία, που είναι γύρω, αφού στην τροπολογία γίνεται αναφορά στη συνένωση με οποιαδήποτε όμορη έκταση του δήμου Θεσσαλονίκης, άνευ ανταλλάγματος. Το πιο σοβαρό είναι ότι κτίσματα, που βρίσκονται εντός αυτής της έκτασης δύναται να κατεδαφιστούν. Εν τω μεταξύ, αυτά που σας ανέφερα, δεν έχουν ούτε είκοσι χρόνια που έχουν γίνει. Θα θέλαμε κάποιες διευκρινίσεις. Θα θέλαμε διευκρινίσεις και για τον αρχαιολογικό χώρο. Ποιος είναι αυτός; Τι πρόκειται να γίνει με αυτόν; Για όλους φυσικά τους παραπάνω λόγους, κύριε Πρόεδρε, είμαστε επιφυλακτικοί και θα ψηφίσουμε «Παρών» στην τροπολογία. Αυτό που βλέπουμε εμείς ως λύση είναι να φτιαχτούν αθλητικές εγκαταστάσεις στην Τούμπα, με την ευθύνη του κράτους, αφού πρόκειται για δημόσια έκταση και το σωματείο του ΠΑΟΚ να έχει τον πρώτο λόγο σ' αυτές, για να καλύπτονται οι ανάγκες του, κατανοώντας φυσικά τις υποχρεώσεις που έχει αυτό το σωματείο. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Κύριε Ζουράρι, θα μιλήσετε;
Δεν θα μιλήσω, κύριε Πρόεδρε.
Ο κ. Ψαριανός έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω με την τροπολογία μιας που η κουβέντα είναι για τον ΠΑΟΚ και για τις αθλητικές εγκαταστάσεις. Προφανώς, πρέπει να παραχωρούνται εκτάσεις, που δεν χρησιμοποιούνται στα ερασιτεχνικά σωματεία και όχι σε εμπορικές εταιρείες και σε ΠΑΕ. Προφανώς, θα ήμασταν υπέρ της παραχώρησης της έκτασης, εφόσον δεν ίσχυαν αυτά τα απαγορευτικά σημεία του νόμου για παραχώρηση έκτασης που ανήκει στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, χωρίς αντάλλαγμα και που είναι και αρχαιολογικός χώρος. Θα ήμασταν θετικοί στην παραχώρηση μιας έκτασης για τον ερασιτέχνη ΠΑΟΚ, όπως ήμασταν θετικοί στην παραχώρηση έκτασης για την ερασιτεχνική ομάδα της ΑΕΚ και για τη διπλή ανάπλαση του Βοτανικού όταν ο σημερινός Πρωθυπουργός, παλιός μου φίλος και σύντροφος, ακόμα από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου της Αθήνας από το 2006, ήταν λάβρος κατά της διπλής ανάπλασης του Βοτανικού, με τους ερωδιούς κι όλα αυτά και κατά της παραχώρησης της Φιλαδέλφειας, που ανήκε ήδη στο Σωματείο της ΑΕΚ. Είπα ότι σε όλες τις τροπολογίες θα ψηφίσουμε «Παρών» από θέση αρχής, εφόσον οι τροπολογίες αυτές έρχονται σε άσχετα νομοσχέδια. Όμως επί της ουσίας, έπρεπε να ξεκαθαρίσω αυτά τα λεπτά σημεία για την παραχώρηση της έκτασης στον ΠΑΟΚ ,που θα συμφωνούσαμε να είναι στον ερασιτέχνη και όχι στην ποδοσφαιρική ανώνυμη εταιρεία, σε μια εμπορική επιχείρηση. Προφανώς, όλο το νομοσχέδιο αυτό, με καθυστέρηση δεκαοκτώ χρόνων συνολικά, είπα και στην πρωτολογία μου ότι, είναι μια ακραία προεκλογική παροχή και δόλωμα προεκλογικό για πελατεία. Διότι τακτοποιούμε τους φιλότεχνους της Θεσσαλονίκης, μετά την αναταραχή που έχει γίνει για το μακεδονικό, με τη συμφωνία των Πρεσπών τακτοποιούμε τους φιλότεχνους, τους δίνουμε ένα «σοκολατάκι». Δίνουμε ένα «σοκολατάκι» στον ΠΑΟΚ, θα δώσουμε και στον Ηρακλή, τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, στον Άρη, στον Μακεδονικό, σε όλες τις ομάδες της Θεσσαλονίκης, για να μαζέψουμε ό,τι μπορούμε. Ο κ. Φάμελλος είπε ότι δεν έγινε τίποτα για σαράντα χρόνια. Είναι σαράντα τέσσερα τα χρόνια. Γιατί είναι και τέσσερα χρόνια αυτής της Κυβέρνησης, που δεν έγινε τίποτα απ' αυτά, που μπορούσε να κάνει και που έπρεπε να τα κάνει και ακόμα δεν έχει γίνει. Αυτό είναι σε θετική κατεύθυνση,αλλά ο κ. Φάμελλος, που μας έκανε και παρατήρηση, θυμήθηκε λίγο πριν τις εκλογές, ακόμα και το δασολόγιο. Ελπίζω πολύ σύντομα και ο κ. Δημαράς να θυμηθεί να ολοκληρωθεί και το Κτηματολόγιο και να κάνουμε και το περιουσιολόγιο, που είχε υποσχεθεί προεκλογικά, προ μνημονευμένης τετραετίας ο σημερινός Πρωθυπουργός. Θέλω να πω, επειδή μιλάμε για τέχνη και επειδή κινούμαστε στην αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση, ότι σήμερα, 23 Οκτωβρίου, ο Μάνος Χατζιδάκις θα συμπλήρωνε τα ενενήντα τρία χρόνια του. Κινούμαστε ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση απ' αυτή που και ο Μάνος Χατζιδάκις αλλά και πολλοί άλλοι, μας προέτρεπαν να προχωρήσουμε. Κινούμαστε ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση. Και αυτό θα έπρεπε να μας λυπεί πάρα πολύ. Θα κλείσω, λέγοντας αυτό που είπε ο Οδυσσέας Ελύτης: «Όπου σ' εύρει το κακό και θολώνει ο νους σου, ας μνημονεύουμε Διονύσιο Σολωμό, Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και Μάνο Χατζιδάκι». Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Κύριε Καβαδέλλα, θέλετε να μιλήσετε;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν συμμερίζομαι καθόλου την απογοήτευση ορισμένων εδώ, που μίλησαν για δυστοπική πολιτική συγκυρία, γιατί θεωρώ ότι δυστοπική είναι η στείρα αντιπολίτευση, που γεννάει τέτοια συναισθήματα, και η οποία, όπως ξέρουμε όλοι, παρεπιδημεί στον πολιτικό στρουθοκαμηλισμό που αναφέρθηκε. Μια βόλτα στα μουσεία δεν μπορεί ευκαιριακά να δώσει τη δυνατότητα να αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει πολιτιστική πολιτική, τι σημαίνει στρατηγικές, τι σημαίνει μια μεγάλη πλατφόρμα καινούργιων μουσείων, όσο ωραία λόγια και να λέμε, όσες ευχές και αυτό αποδεικνύει και το πώς αντιμετωπίζονται ορισμένα ζητήματα σαν αυτό το νομοσχέδιο, τα οποία θα περίμενε κανείς να έχουν μεγαλύτερη σύμπνοια και σύγκλιση. «Μεταβιβάσεις αρχαιολογικών χώρων», άκουσα και η πηγή πληροφορίας, αν άκουσα καλά, είναι μια εφημερίδα. Δεν έχετε μάθει ότι στα υποθηκοφυλακεία μπορεί να διαπιστώσει κανείς αν έχουν γίνει μεταβιβάσεις; Αυτό είναι στοιχειώδες πιστεύω και δεν σας επιτρέπει να κατηγορείτε για ψέματα κανέναν. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για μία ακόμη φορά. Το Υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει μεταβιβάσει κανένα μνημείο ή άλλο ακίνητο από το 2015 και έπειτα, σε καμμία εταιρεία. Δεν έχει μεταβιβάσει, και ούτε πρόκειται να μεταβιβάσει, κανέναν αρχαιολογικό χώρο, κανένα μουσείο, κανένα μνημείο και γενικότερα κανένα ακίνητο, το οποίο ανήκει στην πολιτιστική κληρονομιά. Επαναλαμβάνω ότι αυτά που αναφέρονται ως εξαιρέσεις, θα πρέπει να το πάρετε σοβαρά ότι είναι εξαιρέσεις, ότι δηλαδή εξαιρούνται οι αρχαιολογικοί χώροι. Επομένως, αυτήν τη στιγμή, που βρισκόμαστε στη δεύτερη φάση αυτής της διαδικασίας, δηλαδή που έχουμε τους κωδικούς αριθμούς του Κτηματολογίου και έχουν σταλεί όλοι στις εφορείες αρχαιοτήτων για επαλήθευση, ώστε να φτιαχτεί ένας τελικός κατάλογος, αυτήν τη στιγμή βρίσκετε σε έναν ενδιάμεσο χώρο να κατηγορήσετε ότι έχουν γίνει μεταβιβάσεις. Θα επανέλθουμε αυτήν την εβδομάδα στη Βουλή και νομίζω ότι θα μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες για όλα. Άλλωστε, έχει βγει ανακοίνωση και από το Υπουργείο Πολιτισμού, σήμερα σχετικά με το θέμα που ανέφερε η κ. Κεφαλίδου. Ως προς το προεδρικό διάταγμα, στο οποίο αναφέρθηκε ο κ Τζαβάρας, να πω ότι ο ν.3429/2005 προβλέπει ότι για νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, όπως αυτό για το οποίο συζητάμε, ο κανονισμός λειτουργίας του μπορεί να εκδοθεί με απλή απόφαση του διοικητικού συμβουλίου. Εμείς προσθέσαμε, για μεγαλύτερη ασφάλεια, την κοινή υπουργική απόφαση. Είναι κάτι, το οποίο έχει κριθεί και από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Επομένως, νομίζω ότι μπορούμε να κοιμόμαστε πιο ήσυχοι, όσον αφορά αυτό το θέμα. Τέλος, θα ήθελα να πω ότι στο τέλος αυτής της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι και θα αφήσω κατά μέρος τη μικροψυχία ή την αντιπολιτευτική αρνητικότητα. Ένας νέος θεσμός γεννιέται με ισόρροπη αρχιτεκτονική, με συμφωνία των φορέων. Αυτό είναι το όραμα και του Υπουργείου και των φορέων και της πόλης της Θεσσαλονίκης και νομίζω ότι ανοίγει έναν καινούργιο δρόμο για τους πολιτιστικούς οργανισμούς στην Ελλάδα. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για μια ερώτηση στην κυρία Υπουργό.
Μετά την Υπουργό δεν το προβλέπει ο Κανονισμός. Δεν γίνεται διάλογος στην Ολομέλεια. Λυπούμαι. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Για διευκόλυνση επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, δεκαεννέα άρθρα, δύο τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Κάθε φορά στην οθόνη εμφανίζονται έως τέσσερα άρθρα προς ψήφιση. Για να ψηφίσετε και τα υπόλοιπα θα πρέπει να κυλήσετε την οθόνη αφής. Στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης εμφανίζεται κάθε φορά ο αριθμός των άρθρων, που απομένουν για ψήφιση. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα άρθρα, τις τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο. Αφού καταχωρήσετε τη ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την αλλάξετε ή να την αναθεωρήσετε ως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία, απευθυνθείτε στο Προεδρείο, προκειμένου να σας συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας με το ηλεκτρονικό σύστημα, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις», έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα πάρεσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 19.26΄ λύεται η συνεδρίαση για την προσεχή Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2018 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, νομοθετική εργασία: μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Επείγουσες ρυθμίσεις για την υποβολή δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και άλλες διατάξεις».