Ég mæli hér fyrir nefndaráliti frá meiri hluta efnahags- og viðskiptanefndar um breytingu á lögum um staðgreiðslu opinberra gjalda, lögum um tryggingagjald og lögum um viðspyrnustyrki, frestun gjalddaga og framlengingu umsóknarfrests, eins og hér kom fram. Nefndin fjallaði um málið og fékk gesti á sinn fund. Frumvarpið er liður í aðgerðum stjórnvalda til þess að mæta efnahagslegum áhrifum ráðstafana stjórnvalda til að hamla útbreiðslu heimsfaraldurs kórónuveiru. Með frumvarpinu er lagt til að fyrirtækjum í veitingarekstri með meginstarfsemi í flokki II eða III samkvæmt 4. gr. laga um veitingastaði, gististaði og skemmtanahald, sem hafa þurft að sæta takmörkunum á opnunartíma vegna sóttvarnaráðstafana verði veitt heimild til frestunar staðgreiðslu á afdreginni staðgreiðslu af launum og tryggingagjalds á allt að tveimur gjalddögum á tímabilinu 1. janúar til 1. júní 2022. Þá er lagt til að frestur til að sækja um viðspyrnustyrki vegna nóvembermánaðar, samkvæmt lögum um viðspyrnustyrki, verði framlengdur til 1. mars 2022. Nefndin leggur hér fram breytingartillögu sem varðar gististaði með áfengisveitingum. Í 1. og 2. gr. frumvarpsins taka samkvæmt efni sínu til veitingastaða með meginstarfsemi flokki II og III samvkæmt 4. mgr. 4. gr. laga um veitingastaði, gististaði og skemmtanahald, sem hafa þurft að sæta takmörkunum á opnunartíma. Undir þá flokkun falla umfangslitlir og umfangsmiklir áfengisveitingastaðir. Við umfjöllun nefndarinnar kom fram að ýmislegt væri sammerkt með stöðu gististaða í flokki IV samkvæmt 3. mgr. 3. gr. laga, þ.e. gististaðir með áfengisveitingum og þeirra sem falla undir flokk II og III. Undir flokk IV falli ýmsir gististaðir sem gera út á veitingarekstur sem þurftu að sæta takmörkunum. Margir veitingastaðir tengdir gististöðum hafi t.d. þurft að draga verulega úr umfangi eða hætta alfarið við viðburði sem miklu máli skipta fyrir rekstur þeirra, svo sem jólahlaðborð. Því kynni að vera rétt að rýmka gildissvið ákvæðisins og það tæki einnig til þeirra rekstraraðila. Meiri hlutinn tekur undir þetta sjónarmið og leggur til breytingu þess efnis að stöðum sem falla undir flokk IV samkvæmt 3. mgr. 3. gr. laganna verði heimiluð frestun á afdreginni staðgreiðslu af launum og tryggingagjaldi. Gjalddagi og eindagi samkvæmt lögum nr. 141/2020 og fjöldi gjalddaga. Samkvæmt ákvæði til bráðabirgða VII við lög um staðgreiðslu opinberra gjalda og ákvæði til bráðabirgða XI við lög um tryggingagjald var heimilt að sækja um frestun á skilum á allt að þremur greiðslum af afdreginni staðgreiðslu af launum og staðgreiðslu tryggingagjalds, sem voru á gjalddaga á tímabilinu 1. apríl 2020 til og með 1. desember 2020. Gjalddagi og eindagi þeirra greiðslna var 15. janúar 2022. Með lögum nr. 141/2020 bættist sams konar heimild við ákvæðin sem kvað á um heimild til frestunar tveggja greiðslna sem voru á gjalddaga 1. janúar til og með 1. desember 2021. Nýr gjalddagi og eindagi þeirra er 17. janúar 2022. Samkvæmt ákvæði til bráðabirgða sjö við lög um staðgreiðslu opinberra gjalda og ákvæði til bráðabirgða við lög um tryggingagjald var heimilt að sækja um frestun á skilum á allt að þremur greiðslum af afdreginni staðgreiðslu af launum og staðgreiðslu tryggingagjalds sem voru á gjalddaga á tímabilinu 1. apríl 2020 til og með 1. desember 2020. Gjalddagi og eindagi þeirra greiðslan var 15. janúar 2022. Með lögum bættist við sams konar heimild við ákvæðin sem kvað á um heimild til frestunar tveggja greiðsla sem voru á gjalddaga 1. janúar til og með 1. desember 2021. Nýr gjalddagi og eindagi þeirra er 17. janúar 2022. Meiri hlutinn leggur til að með sömu skilyrðum og kveðið er á um samkvæmt frumvarpinu sem hér er til umfjöllunar verði launagreiðendum sem nýttu framangreinda heimild til frestunar gjalddaga heimilað að fresta þeim greiðslum enn frekar þannig að þær dreifist á sex gjalddaga, mánaðarlega frá og með 15. september 2022. Jafnframt leggur meiri hlutinn til að gjalddagar greiðslna sem frestað er samkvæmt 1. og 2. gr. frumvarpsins eins og það var lagt fram verði hinir sömu, sex talsins í stað fjögurra. Að auki leggur meiri hlutinn til í samráði við ráðuneytið að það verði gert að skilyrði fyrir heimild til frestunar gjalda samkvæmt 1. og 2. gr. að launagreiðandi starfræki veitingastað sem hafi fengið rekstrarleyfi samkvæmt lögum um veitingastaði, gististaði og skemmtanahald fyrir 1. desember 2021. Að framangreindu virtu leggur meiri hlutinn til að frumvarpið verði samþykkt með þeim breytingum sem lagðar eru til á sérstöku þingskjali. Jóhann Páll Jóhannsson, Ásthildur Lóa Þórsdóttir og Guðbrandur Einarsson rita undir álitið með fyrirvara sem lýtur að því að málið hafið komið seint fram og nefndinni gefist lítill tími til efnislegrar umfjöllunar. Undir þetta rita 17. janúar 2020 Guðrún Hafsteinsdóttir formaður, Ágúst Bjarni Garðarsson, Ásthildur Lóa Þórsdóttir, með fyrirvara, Diljá Mist Einarsdóttir, Hafdís Hrönn Hafsteinsdóttir, Guðbrandur Einarsson, með fyrirvara, Jóhann Páll Jóhannsson, með fyrirvara, og Steinunn Þóra Árnadóttir.
Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir framsöguna. Ég vildi spyrja hv. þingmann um einn hluta af þessu máli sem snýr að því hversu ótrúlega seint það er fram komið; ég velti fyrir mér sanngirnissjónarmiðinu gagnvart því að þeir sem stóðu skil á greiðslum á réttum tíma, 1. janúar, hafi ekki kost á því að fá þessar greiðslur endurgreiddar, en að þeir sem biðu fram á síðustu stundu geti sloppið við þennan gjalddaga. Hefði málið komið fram á eðlilegum tíma, t.d. fyrir jól þegar fyrir lá að þessi gjalddagi yrði vissulega núna í janúar og að vissulega þyrfti að liðka til fyrir veitingageirann - hæstv. fjármálaráðherra staðhæfði í fréttum 10. desember að bregðast þyrfti við og liðka þyrfti til fyrir veitingageirann. Ef þetta hefði komið fyrir áramót hefðu fyrirtækin staðið á jafnréttisgrundvelli að mínu mati gagnvart þessum úrræðum, en þess í stað virðist hending svolítið ráða því hvort fyrirtæki geti sloppið við að greiða opinber gjöld núna 1. janúar eða ekki. Er hv. þingmaður sammála mér í því að réttara hefði verið að málið kæmi fram fyrir jól þannig að það væri meira jafnræði á milli þeirra fyrirtækja sem geta nýtt sér þessa ívilnun?
Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir þessa fyrirspurn. Vitaskuld held ég að þingið hefði viljað fá þetta mál til sín fyrr, og ekki bara þingið heldur líka öll þau hundruð rekstraraðila og fyrirtækja sem eru úti í samfélaginu og hafa búið við gríðarlega mikla óvissu. En við lifum við fordæmalausa tíma og þetta er það sem kallað er krísustjórnun úti í atvinnulífinu. Við erum í krísustjórnun frá degi til dags. Þingið er að taka til starfa eftir hlé í dag þannig að það var ekki hægt að bregðast við fyrr sökum þess og það að mæddi mikið á þinginu fyrir áramót að klára fjárlög. Ég fagna því að þetta sé komið fram hér í dag vegna þess að við erum ekki að gera annað en að veita hér örlítið súrefni út í atvinnulífið.
Virðulegur forseti. Ég þakka hv. formanni efnahags- og viðskiptanefndar fyrir svarið. Vissulega kemur þingið saman í dag en það er ekkert náttúrulögmál að komi saman í dag, heldur er það í raun ákvörðun meiri hlutans hvort þingheimur kemur saman fyrr eða ekki ef þörf er á. Það hefði t.d. gefið okkur betri tíma til þinglegrar meðferðar en tveggja til þriggja klukkustunda fund í efnahags- og viðskiptanefnd núna í dag þar sem við höfðum ekki tækifæri, t.d. til að tala við helstu hagsmunaaðila sem þessi löggjöf snertir. Þannig að í raun væri mjög vel hægt að koma fram með þetta mál töluvert fyrr. Ég veit að hv. formaður nefndarinnar hefur lagt sig fram við að stýra fundum nefndarinnar í góðu samráði við nefndarmenn og ég held að hún hljóti að taka undir með mér að það hefði verið betra ef nefndarmenn hefðu haft meiri tíma til að ígrunda þetta mál, sér í lagi til þess að ígrunda þær breytingartillögur sem gerðar eru á því, vegna þess að þær eru frekar flóknar og umfangsmiklar og ég er ekki algerlega sannfærð um að þær nái tilgangi sínum eins og hv. formaður er meðvitaður um. Ég velti fyrir mér: Nú er verið að bæta inn gististöðum, en á fundum nefndarinnar kom fram að gististaðir féllu ekki undir þessar sóttvarnaðgerðir sem frumvarpinu er ætlað að bregðast við, koma til móts við, bæta upp tap vegna, þ.e. að reglugerð heilbrigðisráðherra um takmörkun á samkomum eigi ekki við um þessa staði. Þar af leiðandi velti ég fyrir mér hvort hv. formaður nefndarinnar hafi fullvissað sig um, þrátt fyrir að þessar breytingartillögur sem við séum að gera, hvort þessi staða falli nokkuð þarna undir, af því að þeir hafa ekki orðið fyrir þessum takmörkunum sem er forsenda þessarar aðstoðar. Ég vona að þetta hafi verið nógu skýrt hjá mér. Nógu flókið er þetta mál.
Virðulegi forseti. Hv. þingmaður. Takk fyrir fyrirspurnina. Bara svo það sé alveg skýrt, ég taldi mig hafa tekið það fram hér í fyrra svari mínu, þá hefðum við öll kosið að það hefði verið lengri tími. Hann höfum við ekki. Og fyrirtækin okkar, sem blæðir þarna úti, hafa heldur engan tíma og við erum sömuleiðis að taka tillit til þess. Hvort þessi aðgerð skili tilætluðum árangri? Ég bind vonir við það. Eins og ég sagði áðan er það vilji okkar að veita súrefni til þessara fyrirtækja. Þetta eru þau fyrirtæki, eins og sagði bæði í frumvarpinu og í nefndarálitinu, þetta eru veitingastaðir, þetta eru skemmtistaðir, og jú, í flokki IV eru t.d. hótel og gististaðir sem eru með veitingarekstur með vínveitingaleyfi eða vínveitingaleyfi og mat. Við vitum dæmi um fjölda slíkra hótela hringinn í kringum landið sem orðið hafa fyrir mjög þungu höggi og urðu fyrir þungu höggi vegna þeirra sóttvarnatakmarkana sem farið var í hér í aðdraganda aðventu og á aðventunni þar sem mörg félög þurftu beinlínis að skella í lás. Ég bind vonir við það að með þessari aðgerð séum við að kasta líflínu til þessara fyrirtækja, koma þeim í gegnum skaflinn sem þau eru búin að vera í núna í tvö ár þannig að þau geti lifað og haldið áfram að þjónusta okkur Íslendinga sem og alla okkar gesti sem sækja landið heim.
Virðulegur forseti. Við í þingflokki Pírata munum greiða atkvæði með þessu máli, þ.e. við munum styðja þetta mál að undanskildum tveimur liðum í breytingartillögum meiri hluta efnahags- og viðskiptanefndar þar sem við munum sitja hjá og ég mun gera nánar grein fyrir því á eftir. Við erum ekki með á nefndaráliti meiri hluta efnahags- og viðskiptanefndar vegna þess hvernig vinnubrögðin voru við gerð þessa frumvarps og vegna algjörs skorts á samráði, bæði við hagsmunaaðila og aðra sem gætu haft eitthvað um þetta mál að segja. Við erum að afgreiða þetta mál á einum degi þegar það var engin nauðsyn til að afgreiða þetta mál á einum degi. Við erum hins vegar komin algjörlega að frestinum eins og hv. formaður efnahags- og viðskiptanefndar kom inn á þar sem í dag er eindagi eins gjalddaganna sem lagt er til að hægt verði að fresta. Hins vegar sagði hæstv. fjármálaráðherra 10. desember, eins og ég kom inn á í andsvari mínu við hv. formann efnahags- og viðskiptanefndar, að það mætti engan tíma missa. Það þyrfti að bregðast við svartri stöðu í veitingahúsageiranum. Síðan eru liðnar fimm vikur og núna á einum degi eigum við að klára þetta. Það er ekki eins og þessar fimm vikur hafi nýst nógu vel vegna þess að ráðuneytið sendi strax breytingartillögur við frumvarpið í dag til efnahags- og viðskiptanefndar til lagfæringar á eigin frumvarpi. Þar að auki lagði formaður til ýmsar breytingar, sem eru vissulega til bóta að mestu leyti að mínu mati. En með þessum stutta tíma sem gefinn er, við fáum málið fram á fundi efnahags- og viðskiptanefndar, lagt er til að gera þessar breytingar, höfum við engan tíma til að meta hvort þetta sé rétt aðferð við þessar breytingar. Við höfum engan tíma til að meta hvort þessar breytingartillögur séu til þess fallnar að skila tilætluðum árangri. Að auki hefur þessi töf sem hefur orðið á framsetningu þessarar lagasetningar þau áhrif að fyrirtækjum er mismunað eftir skilvísi. Þau sem greiddu opinber gjöld á réttum tíma, á gjalddaga, fá ekki þessa ívilnun fyrir þennan mánuð. Mögulega felur það í sér að fyrirtæki sem vissulega væri að fara að greiða hærri gjöld núna 1. janúar heldur en alla jafna, vegna veltunnar í desember, fái ekki jafn mikla ívilnun með því að fresta gjalddaga síðar þegar veltan er minni. Það var ekki samhljómur í nefndinni um að heimila endurgreiðslu slíkra gjalda enda væri þá um afturvirka lagasetningu að ræða þó að hún hljóti að teljast ívilnandi, rétt eins og öll þessi atriði sem við erum að vinna með hér. En að þeim breytingartillögum sem ég get ekki stutt með atkvæði mínu og mun því sitja hjá, þær varða að bæta inn gististöðum sem hluta af þessum fyrirtækjum sem geta fengið frestun gjalda. Það er ekki vegna þess að ég sé endilega á móti því að gististaðir geti fengið þessa sömu ívilnandi meðferð ef þeir þurfa á því að halda heldur einfaldlega vegna þess að ég er alls ekki sannfærð um að þessar breytingartillögur eins og þær eru nái þeim árangri að þessir gististaðir falli þarna undir. Það er vegna þess sem fram kom í máli ráðuneytisins á fundi efnahags- og viðskiptanefndar, að í frumvarpinu sé gengið út frá því að viðkomandi veitingahús hafi orðið fyrir takmörkunum samkvæmt reglugerð heilbrigðisráðherra. Eins og ég les hana þá falla gististaðir ekki þar undir. Þar af leiðandi fæ ég ekki séð hvernig þessar breytingartillögur geti náð tilætluðum árangri og get þar af leiðandi ekki stutt þær þar sem ég er ekki sannfærð um að um vandaða lagasetningu sé að ræða. Svo einfalt er það. Ég vil ekki gististöðum nokkuð illt né vil ég koma í veg fyrir að þeir fái þessa ívilnun og ég vona að það takist fyrir þá sem á því þurfa að halda. En það liggja engar greiningar fyrir og það liggur mjög lítil vinna að baki þessum breytingartillögum vegna þess hversu skammur tími vannst til að vinna þær þegar ákvörðun er tekin um að gera þetta á örfáum klukkustundum. Ég get ekki lagt blessun mína yfir það. Að lokum vil ég segja, virðulegi forseti, að ég er orðin mjög þreytt á því að mál séu hér algjörlega að óþörfu lögð fram til þess að afgreiða á einum degi. Þetta er gríðarleg vanvirðing við hlutverk þingsins. Þetta segir okkur að þingið sé álitin stimpilstofnun þegar á þarf að halda, algjörlega að ófyrirsynju. Það er ekki eins og það hafi ekki verið hægt að gera þetta fyrir jól, það er bara alls ekki þannig, eða fyrir viku síðan þannig að við hefðum a.m.k. getað tekið þrjá daga til að vinna þetta frumvarp. Þetta er töluverð vanvirðing við hlutverk þingsins sem löggjafa að láta okkur að afgreiða svona mál á einum degi. Ég kalla enn og aftur eftir betri vinnubrögðum þessarar ríkisstjórnar við lagasetningu.
Virðulegi forseti. Í dag er 17. janúar og eindagi á frestaðri staðgreiðslu skatta og gjalda. Það er ekki fyrr en í dag sem þetta frumvarp er tekið fyrir á Alþingi. Það hefur ekki gefist tími til nægjanlegs samráðs við hagsmunaaðila og það voru ekki sendar út umsagnarbeiðnir. Þetta er afgreitt á harðahlaupum, handahlaupum jafnvel, getum við sagt. Þetta er vissulega krísustjórnun, eins og hv. þingmaður kallaði það áðan, en þetta er ekki góð krísustjórnun. Við vissum fyrir löngu, fyrir mörgum vikum, að staðan er ofboðslega þung í þessum geira atvinnulífsins. Hér hefur verið vitnað til orða fjármálaráðherra sem sagði einmitt þann 10. desember að það þyrfti að hafa hraðar hendur. Það þyrfti að sjá til þess að sértæk úrræði yrðu áfram í gildi gagnvart veitingageiranum. Hvað gerðist svo? Jú, fyrri úrræði runnu úr gildi og Alþingi fór heim án þess að það hefðu verið kynntar neinar útfærðar aðgerðir fyrir þennan geira. Það er langt síðan kallað var eftir þessari frestun á staðgreiðslu og það er algerlega óskiljanlegt að málið hafi ekki komið inn fyrr. Það er líka leiðinlegt að hæstv. fjármálaráðherra sé fjarverandi þegar þetta mál er tekið til umfjöllunar á Alþingi. Þetta frumvarp er það eina sem kemur fram fimm vikum eftir þessar miklu yfirlýsingar hans um aðgerðir fyrir veitingageiranum, en samt virtist það ekki fullunnið vegna þess að það þurfti að breyta því heilmikið núna í meðförum nefndarinnar, fjármálaráðuneytið taldi í rauninni á endanum að það þyrfti að gera talsverðar breytingar á málinu þannig að þetta er bara ofboðslega vont. En þetta er mikilvægt mál og mikilvægt að afgreiða það núna sem allra fyrst. Ég og fleiri fulltrúar í minni hlutanum, hluti minni hlutans, ritum undir nefndarálit með fyrirvara vegna þessarar hröðu málsmeðferðar og vegna ófullnægjandi samráðs við hagsmunaaðila. Við styðjum þó frumvarpið. En svona getum við ekki unnið. Núna erum við búin að vera að glíma við þennan heimsfaraldur í tvö ár, það er gripið reglulega til sóttvarnaráðstafana og svo er þeim aflétt og svo er gripið aftur til þeirra og hert. Við þurfum að fara að læra aðeins betur inn á þetta. Það verður að gera þá kröfu til stjórnvalda t.d. að efnahagsaðgerðir séu kynntar um leið og hertar sóttvarnaráðstafanir eru kynntar. Ég held líka að við hér á þinginu verðum að taka okkur miklu stærra hlutverk í þessari sóttvarnaumræðu allri og vinna þá kannski þessi efnahagsúrræði lengra fram í tímann og gera áætlanir, teikna upp sviðsmyndir eins og er gert á sóttvarnahliðinni. Ég held að við ættum að gera það sama á efnahagsmálahliðinni og vera þá tilbúin með pakka þegar þess þarf. Ég ætla ekki að hafa þetta lengra.
Virðulegi forseti. Eins og komið hefur fram í máli annarra sem hér hafa talað þá er alveg ljóst að það hefði verið hægt að klára þetta mál fyrr. Það er ekki þannig að það sé brýnt að klára þetta núna nema einfaldlega vegna þess að ekki var gengið frá málinu þegar hefði átt að gera það. Þetta eru mikilvægar aðgerðir sem kallað hefur verið eftir af hálfu hagsmunaaðila og þess vegna styðjum við að sjálfsögðu þetta mál. En mig langar til að benda á ástæðu þess að við tökum okkur tíma í að ræða málin hér á þinginu. Ég tel það hafa komið fram og vera orðið ljóst af reynslunni það sem af er þessu þingi að meiri hlutanum er kannski ekki mjög umhugað um að vita hvað við í minni hlutanum höfum um málin að segja. En það erum ekki bara við sem komum að umræðu og vinnslu mála þegar þeim er gefinn fullnægjandi tími heldur eru það m.a. hagsmunaaðilar. Þess vegna vekur það áhyggjur þegar mál eru afgreidd með þessum hætti því að það er ekki nóg með að það sé tiltekinn hópur sem er tekinn fyrir, ákveðnir aðilar, það sé afmarkað til hverra þessi úrræði ná, heldur er á síðustu stundu bætt inn fleiri aðilum. Þannig er nauðsynlegt að skoða þetta út frá ýmsum sjónarhornum sem eru ekki einu sinni til staðar hér í þingsal eða í nefndinni. Nú sit ég ekki í efnahags- og viðskiptanefnd og mín bókhaldsþekking og annað takmarkast við mína pínulitlu lögmannsstofu sem ég rak til skamms tíma. Þess vegna hefði ég gjarnan viljað heyra hvað aðilar mér fróðari hefðu um þetta að segja, líka þeir aðilar sem eru undanskildir í þessum úrræðum eins og staðan er, og síðan að heyra um afleiðingar annarra breytinga sem lagðar eru til af hálfu meiri hlutans. Það er mikilvægt að stuðningur af þessu tagi nái til þeirra aðila sem þurfa mest á því að halda. Í raun þurfum við hér í dag bara að trúa því og treysta að þetta sé nógu úthugsað til að svo verði. Mig langaði bara að árétta þetta við meiri hlutann, að mál fái umræðu og séu ekki keyrð í gegn á síðustu stundu snýst ekki bara um það að við í minni hlutanum fáum að koma með okkar hugmyndir og tillögur. Þetta snýst um að þjóðin, að þeir aðilar sem málin varða hafi möguleika til þess að koma að þeim og víkka út skilning okkar á því sem lagt er til. Það var í sjálfu sér ekki fleira.
Virðulegur forseti. Fjallið tók jóðsótt og það fæddist lítil mús. Ég held að ég verði að líkja þessum aðgerðum núna við það. Þetta eru ekki róttækar aðgerðir til bjargar atvinnuvegi sem er á heljarþröm og búinn að vera það lengi. Ég ætla svo sem ekki að eyða miklum tíma hér og tefja þetta mál frekar, af því að ég styð þetta mál, þó að ég líti þannig á það að verið sé að lengja í hengingarólinni og það þurfi að gera miklu meira en þarna birtist okkur. Ég sé einnig hér að þessi flokkur, IV. flokkur, fellur undir þetta. Við vitum að það er talsverður hópur fyrirtækja sem sinnir gistiþjónustu og byggir jafnframt afkomu sína á veitingarekstri og búið er að benda á m.a. að margir staðir ætluðu sér að halda vegleg jólahlaðborð fyrir áramót en þau voru öll blásin af. Tekjufallið hefur verið mikið og gerir það að verkum að kæmi ekki til þessarar aðgerðar núna þá væru margir komnir í vanskil á þessum tímapunkti. Mér þótti það skrýtið fyrir jól þegar við vorum að reyna að böggla fjárlagafrumvarpinu í gegn fyrir áramót að upplifa þau vinnubrögð sem mér fundust vera viðhöfð. Mér fannst mjög sérkennilegt að lesa það að þau vinnumarkaðsúrræði sem höfðu verið til staðar um talsverðan tíma yrðu blásin af. Ég gat ekki séð, alla vega ekki í mínu umhverfi, að þau væru ekki lengur nauðsynleg heldur þvert á móti. Einhverra hluta vegna voru menn komnir í eitthvert brjálæðiskast í bjartsýninni og héldu að þessu væri öllu lokið. En svo er nú aldeilis ekki. Það er mikill fjöldi fyrirtækja sem þarf á þessum úrræðum að halda og ég reikna nú með því að við þurfum í framhaldinu að dusta rykið af þeim og skoða þetta betur. Ég upplifði þetta eins og loftið hefði verið tekið úr björgunarbátnum. Nú er bara komið að því að þeir sem nutu ekki þeirra úrræða sem til staðar voru á síðasta ári eru að falla á gjalddaga núna. Virðulegur forseti. Ég styð þetta mál og greiði því atkvæði en ég vænti þess og í raun og veru krefst þess að við tökum upp vandaðri vinnubrögð í framhaldinu.
Virðulegi forseti. Ég vil fá að þakka þeim þingmönnum sem hér hafa komið og tekið þátt í þessari umræðu. Hún er mikilvæg og hún skiptir máli og það er rétt sem hér hefur komið fram að við verðum að taka umræðuna. Rétt eins og hv. þm. Jóhann Páll Jóhannsson nefndi hér áðan þá þurfum við auðvitað að horfa fram á veg og við þurfum að horfa til framtíðar og líta til þess hvernig við ætlum að komast út úr þessu. Það eru ýmis teikn á lofti núna að við sjáum vonandi fyrir endann á þessu, að við getum hægt og rólega fært okkar líf til fyrra horfs. Ég á þá von í brjósti að svo sé. En það er gríðarlega mikilvægt að við sem hér sitjum, sem með ákvörðunum okkar höfum gríðarleg áhrif á fólk og fjölskyldur og fyrirtæki í þessu landi, gerum allt sem í okkar valdi stendur til að hjálpa þessum aðilum til þess að lifa af þær aðgerðir sem við höfum gripið til í samfélaginu. Vitaskuld er það ekki nóg að fresta eingöngu gjalddögum opinberra gjalda og við munum ekki sjá út úr þessu nema ganga samhent til þess verks. Að því sögðu, þegar ég tala um samheldni, þá vil ég þakka félögum mínum í efnahags- og viðskiptanefnd fyrir gott samstarf og fyrir að hafa lagt mikið á sig í dag og ég vil líka þakka þingheimi fyrir. Við sitjum hér enn, það er langt liðið á kvöld, og með því er hvert og eitt okkar að leggja okkar lóð á vogarskálar að rétta við efnahaginn í þessu landi og rétta fyrirtækjunum okkar hjálparhönd. Ég ítreka aftur þakkir mínar til nefndarmanna og þingheims.
Virðulegur forseti. Hér er um að ræða einn af tveimur liðum í breytingartillögum meiri hluta efnahags- og viðskiptanefndar sem þingflokkur Pírata situr hjá í. Ég gerði nánar grein fyrir ástæðunum fyrir því í ræðu hér áðan um þetta mál en ég vildi árétta að ástæðan fyrir því að við sitjum hjá er einfaldlega sú að við erum ekki sannfærð um að þessi breytingartillaga skili tilætluðum árangri. Ég lagði til á fundi nefndarinnar að nefndin tæki sér tíma til að koma fram með sitt eigið mál sem næði til þessarar starfsemi til að tryggja það að ákvæðið nái tilætluðum árangri. Auðvitað er óskandi að ég hafi rangt fyrir mér í þessu tilfelli en ég held að það hefði ekki verið verra að vera viss um að ákvæðið myndi virka í ljósi þess hraða sem breytingartillögurnar voru unnar á. Þar af leiðandi sitjum við hjá og styðjum ekki þetta ákvæði.