Türkiye Büyük Millet Meclisinin 96’ncı Birleşimini açıyorum. Elektronik cihazla yoklama yapacağız. Yoklama için üç dakika süre vereceğim. Sayın milletvekillerinin oy düğmelerine basarak salonda bulunduklarını bildirmelerini, bu süre içerisinde elektronik sisteme giremeyen milletvekillerinin salonda hazır bulunan teknik personelden yardım istemelerini, buna rağmen sisteme giremeyen üyelerin ise yoklama pusulalarını görevli personel aracılığıyla üç dakikalık süre içerisinde Başkanlığa ulaştırmalarını rica ediyorum. Yoklama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz Manisa’nın sorunları hakkında söz isteyen Manisa Milletvekili Sayın Erkan Akçay’a aittir. Buyurun Sayın Akçay. [[MHP sıralarından alkışlar]] Buyurun Sayın Akçay.
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Manisa’nın bazı sorunlarını dile getirmek üzere söz aldım. Muhterem heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Öncelikle ifade etmek isterim ki Manisa hak ettiği kamu yatırımlarını maalesef alamamaktadır. Manisa tarımsal üretimde Türkiye’de 1’inciyken tarımsal yatırımlarda 22’nci sıradadır; nüfus bakımından 13’üncü sıradayken eğitim yatırımlarında 29’uncu, sağlık yatırımlarında 32’nci sırada gelmektedir. Yüz ölçümü bakımından 18’inci sıradayken ulaştırma yatırımlarında 47’nci sıradadır. AKP döneminde yeterince kamu veya özel yatırım yapılıp istihdam yaratılamadığı için düne kadar göç alan Manisa, artık, göç vermeye başlamıştır. Son bir yılda Manisa’nın nüfusu 40 bin kişi azalmıştır, bu nedenle Manisa’nın çıkaracağı milletvekili sayısı da 10’dan 9’a düşmüştür. Manisa’da 2.458 öğretmen açığı vardır ve ilk ve ortaöğretimde 770 dersliğe ihtiyaç bulunmaktadır. Celal Bayar Üniversitesinde 200 akademik personel açığı vardır. Bornova-Turgutlu-Salihli, Salihli-Gölmarmara-Akhisar, Soma-Akhisar, Manisa-Akhisar-Balıkesir ve Kula-Salihli yolu tam on yıldır hâlâ tamamlanamamıştır. On yılda 124 kilometrelik Demirci-Salihli yolunun ancak 32 kilometresi tek şerit hâlinde yapılabilmiştir, geri kalan yerlerin bir kısmının kamulaştırmaları dahi yapılamamıştır. Her seçim öncesi söz verilen 400 yataklı Manisa Bölge Hastanesi hâlâ yapılamamıştır ve sürüncemede kalmıştır. Manisa’da 30 bine yakın tarihî eser depolarda bekletilmektedir ve acilen müze yapılmalıdır. Yine, 1.500 dekarlık arsasıyla hazineye intikal ettirilen Akhisar Sigara Fabrikası hâlâ ekonomiye kazandırılamamıştır. Sofralık siyah zeytinin yüzde 35’i, yeşil zeytinin yüzde 75’i Akhisar’da üretilmektedir. Zeytinyağına destekleme primi ödenirken sofralık zeytine destekleme primi verilmediği için Akhisarlı zeytin üreticileri destekten mahrumdur. Ziraat Bankasından çiftçilerin ancak yüzde 1’i, en fazla yüzde 2’si işletme kredisine ulaşabilmektedir, o da, ekim dikim döneminde kredi için başvuran çiftçiler bu kredileri zamanında alamamaktadır. Hükûmetin yanlış tarım politikaları yüzünden Manisalı çiftçilerimiz zor günler geçirmektedir. 23 bin çiftçimizin Ziraat Bankası ve tarım kredi kooperatiflerine 894 milyon Türk lirası borcu vardır ve pek çok çiftçi hakkında da icrai işlem başlatılmıştır. Üretimin arttığı yıllarda üzüm fiyatları düşmektedir. Arz fazlası olduğunda, bu fazlalılığı alıp stoklayacak bir mekanizma oluşturulmalı ve çekirdeksiz kuru üzüm mutlaka desteklenmelidir. 2011 üzüm hasadının gecikmesi, fiyatların geç açıklanması, olgunlaşmamış üzümlerin ihraç edilmesi ve ihracat teşvikinin düşük olması nedeniyle sezon başında 1 lira 10 kuruş olan sofralık üzüm fiyatı 40 kuruşa kadar düşmüştür. Başta Alaşehir ve Sarıgöl olmak üzere, sofralık üzüm üreticileri mağdur olmuştur. GAP ve DAP kapsamında 25 ile özel hayvancılık desteği verilirken, hayvancılık bakımından 5’inci sıradaki Manisa’ya bu destek verilmemektedir. Başta Demirci, Selendi, Köprübaşı, Gölmarmara ve Gördes’teki köylerimiz olmak üzere, köylerin büyük çoğunluğunda köy meraları belirlenmemiştir. Köy meraları acele belirlenip ıslah çalışmaları yapılmalıdır. Bu gidişle, neredeyse bölgede hayvancılık bitecektir. Her seçim öncesi AKP tarafından Selendi’ye yüksekokul sözü verilmesine rağmen, seçimden sonra bu vaatler unutulmaktadır. Selendi’de 21 bin metrekarelik olan alan üzerine inşa edilen 9 bin metrekareli kapalı alanlı tütün işleme depoları 2009 yılından beri atıl bir şekilde beklemektedir ve bir an evvel ekonomiye kazandırılmalıdır. Yine 2008’de Selendi elektrik şebekelerinin yer altına alınması programa alınmış ancak 2009 seçimlerinde belediyeyi Milliyetçi Hareket Partisi kazanınca bu proje iptal edilmiştir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Değerli milletvekilleri, sürem bittiği için ancak bu kadar ifade edebildim. Teşekkür ederim.
Hükûmet adına Orman ve Su İşleri Bakanı Sayın Veysel Eroğlu.
Sayın Başkanım, çok değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sayın Milletvekilimiz Erkan Akçay’ın konuşmasına cevap vermek üzere ben söz aldım. Özellikle Manisa’yla alakalı kamu yatırımlarının az olduğundan bahsetti Sayın Vekilimiz, yapılmadığından bahsetti ama ben geçen yıl sonuna kadar olan Manisa’ya sadece merkezî hükûmetin yaptığı yatırımları kısaca sizlere arz edeceğim. 2011 yılı sonuna kadar Manisa’mıza tam 2 milyar 842 milyon 366 bin Türk lirası, bu yılla beraber yaklaşık 3,2 milyar TL’lik yatırım yapılmıştır ki Manisa diğer illere göre en önde olan illerden birisidir. Bakın, bunlar arasında, Bakanlığımız şu ana kadar 420 milyon TL’lik yatırım yaptı Çevre ve Orman Bakanlığı ve Orman ve Su İşleri Bakanlığı ama bu sene biz Manisa’da yatırımlarda hamle yılı ilan ettik. Ben zaten mayıs ayı içinde giderek orada yeniden temel atacağım, açılış tarihlerini de ilan edeceğiz. Bakın, 2003-2011 yılları arasında tamamlanan tesislerden birkaç örnek vermek istiyorum: Gördes Barajı’nı tamamladık. Gördes Barajı sadece İzmir’e yılda 59,5 milyon metreküp su vermekle kalmayacak, şu anda dev sulama hatları yapılıyor, aynı zamanda Manisa’mızda önemli sulama alanlarını sulayacak. Alaşehir sulamasının şebekesini tamamen yeniledik. Ayrıca, Alaşehir sulamasının ikinci kısmı talep edildi, onu da yeniledik. Kula Göleti ve sulaması tamamlandı. Merkezde Yuntdağı Köseler Göleti ve sulaması ikmal edildi, tamamen bitirdik. Kırkağaç’ta Bakır Göleti ve sulaması talep edilmiş -önemli bir yer, hakikaten, kavunlarıyla meşhur- orada da Bakır Göleti ve sulamasını tamamladık. Böylece, 4.490 dekar tarım arazisini sulamaya açtık. Ayrıca, Manisa’da taşkınlarla mücadele ediyoruz. Şu ana kadar 24 tane dere ıslahını tamamladık. Bu tesislerle 37.150 dekar alanı tamamen taşkınlardan koruduk. 4 ilçe, 4 belde, 11 mahalle ve 3 köy, taşkınlar ve sel baskınlarından korunmuştur. Ayrıca, vatandaşlarımız 2 tane de köprü talep etti, hatta ben de DSİ’ye talimat verdim, köprü bizim vazifemiz olmamakla beraber, biz oraya köprü de inşa ettik, onu da özellikle vurgulamak istiyorum. Tabii, bunları ben saymak istemiyorum çünkü çok sayıda var. Ayrıca, inşaatı devam eden 22 adet büyük projemiz var Sayın Vekilim. Bir kere, bunlardan birisi, Gördes sol sahil sulaması, Sarıgöl sulaması isale kanalı tamamlaması. Ayrıca, Gediz yan dereleri ıslahı 4’üncü kısım, 17 tane iş kalemi var burada, 17 kalem. Sarıgöl Bahadırlar ve Güneydamları Karal Deresi taşkın ve rusubat kontrol tesisi, Sarıgöl ilçesi Çanakçı Ağıllı dere ıslahı, Turgutlu ilçesi Karaçalı Deresi ıslahı, Güneşli Barajı. Bakın, temel attık, açılış tarih ve saati var, Vekilimi de o tarihte bekliyorum. Kula için içme suyu problemi vardı, sert su olduğu iddia ediliyordu, şu anda testler bitti. Kula’nın içme suyu şu anda tertemiz, memba suyu gibi, Kula ilçemize de su veriliyor. Hatta, onun açılışını da yapamadık, inşallah, bir açılış merasimine gideceğim. Alaşehir Kavaklıdere Göleti, Gördes Doğanpınar Göleti, Kırkağaç Aydıncık Göleti, Kırkağaç’ta Çaltıcak Göleti, Kula’da Bebekli Göleti, Kula Çelengöz Göleti, Merkez’de Pelitalan Göleti, Selendi’de Ayanlar Göleti. Ayrıca, Ahmetli ilçe merkezinin Ahmetli Çayı ıslahı, Bakırçay havzası taşkın koruma tesisi, 2 tane işimiz var. “Taşkın Koruma Tesisi” adıyla Gediz havzasında büyük bir eylem seferberliği yapıyoruz, tam 9 tane iş yapıyoruz. Kula ilçe merkezi Kurt Deresi ıslahı, Soma ilçe merkezi Bakırçay ıslahı, bir de Gediz havzasında taşkın rusubat kontrol olmak üzere 2 tane işimiz de var, bunları tamamlıyoruz. Ayrıca Manisa için, Sayın Vekilim, şöyle özel bir çalışma yaptık: Biliyorsunuz, Manisa’da yer altı suları kullanılıyor ama bunlar, modern sulama sistemleri, damlama veyahut yağmurlama olsun diye, Özel İdareye para aktardık. Manisa Özel İdaresine, biz, geçen yıl sonunda, 4 milyon 400 bin TL ödenek aktardık ama bunun ucu açık; özel idare projeleri yaptıkça destek vereceğiz, o da “kapalı sistem” dediğimiz, borulu, yer altı suyu sulamasını yapacak. Projesi devam eden 6 tane işimiz var şu anda, bunlar bittiği anda ihalesi yapılacak. Salihli Yeşilkavak Barajı -sulama barajı bu- ve bir de Manisa ilinde, GÖL-SU kapsamında, birinci kısımda 8 göletin projesi yapılıyor. Ayrıca, ikinci bölge göletlerinde 5 tane gölet, tekrar, ikinci kısımda 2 gölet olmak üzere çok sayıda gölet var. Ayrıca Güneşli sulamasının projesi yapılıyor, bir de Gördes sol sahil sulamasının projesi yapılıyor. Bunların paraları hazır, projeler bittiği zaman hemen inşaata başlayacağız. Planlaması devam eden çok sayıda iş var ama ben burada bir müjde vermek istiyorum: Manisa’mıza “Bin Günde Bin Gölet” kapsamında -bakın, Sayın Vekilim dikkat edin- tam 45 adet gölet ve modern sulama tesisini yapacağız. Bunların hazırlıkları yapıldı. Şimdi 8 tanesi inşa hâlinde. Bunların, müsaade ederseniz, ismini vereyim ki kayıtlara girsin. Manisalılar da herhâlde bizi dinliyorlardır. Gördes’te Doğanpınar Göleti, inşaatı devam ediyor; Kırkağaç’ta Çaltıcak Göleti, merkezde Pelitalan Göleti, Kırkağaç’ta Aydıncık Göleti, Kula Çelengöz Göleti, Alaşehir’de Kavaklıdere Göleti -ve sulamalar dâhil tabii- Selendi’de Ayanlar Göleti ve Kula’da Bebekli Göleti’nin, bunların şu anda inşaatları devam ediyor, inşallah önümüzdeki yıl bunları tamamen bitireceğiz. Ayrıca, “Bin Günde Bin Gölet” çerçevesinde, projesi devam eden 15 tane gölet ve sulaması var. Alaşehir’de Kemaliye Göleti sulaması, Alaşehir’de Örencik Göleti sulaması, Kırkağaç’ta Küçükdere Göleti ve sulaması, Kula’da Dutluca Göleti sulaması, Kula’da Saraçlar Göleti ve sulaması, Kula’da Yurtbaşı Göleti sulaması, merkez Maldan Sarısu Göleti ve sulaması; yine, merkezde İlyasçılar Göleti sulaması, Soma Yağcılı Göleti ve sulaması, merkezde Bağyolu Göleti sulaması, Alaşehir’de Gülpınar Göleti sulaması, gene, Alaşehir’de Toygarlı Göleti sulaması, Kula’da Konurca Göleti sulaması, Soma’da Çavdır Göleti sulaması, Alaşehir’de Şahyar Göleti sulaması. Şimdi planlaması biten 5 tane var, onların da projesini yaptırıyoruz. Bunlar: 1- Saruhanlı Güvenlik Göleti ve sulaması 2- Gördes Karayağcı Göleti ve sulaması 3- Demirci’de Durhasan Göleti ve sulaması 4- Kırkağaç’ta Çamlık Göleti ve sulaması 5- Merkezde Akgedik Göleti ve sulaması. Planlaması devam eden 12 tane var, isterseniz onları da okuyabilirim ama herhâlde bu kadar çok işten siz de belki de çok… Ama okumak istiyorum ki vatandaşlarımız bizi dinliyor, çünkü burada okuduklarımız bizim için sözdür, bizim için senettir. Planlaması yapılan 12 tane de gölet ve sulaması var: Demirci’de Ayvaalan Göleti sulaması, Demirci’de Güveli Göleti sulaması, Demirci’de Hüdük Göleti sulaması, Demirci Kılavuzlar Göleti sulaması, Köprübaşı Döğüşören Göleti ve sulaması, Kula’da Emre Göleti sulaması, Kula Eroğlu Göleti ve sulaması. Benim soyadımla alakası yok, onun ismi öyle. Merkezde Belen Yenice Göleti ve sulaması, Salihli’de Çaypınar Göleti sulaması, Kırkağaç’ta Çobanlar Göleti sulaması, Demirci’de Alaağaç Göleti ve sulaması, Alaşehir’de Horzum Alayaka Göleti ve sulaması. İlk incelemesi yapılan da 5 tane var, bunların da isimlerini ben isterseniz veririm. Yani bakın, şu ana kadar hakikaten, biz, 2012’yi sulama ve baraj, göletlerde Manisa’da hamle yılı olarak ilan ettik. Hep beraber zaten bunlar… Daha da talep varsa onları da yapmak bizim boynumuzun borcudur. Efendim sadece tabii DSİ çalışmıyor. Orman Genel Müdürlüğümüz, burada bakın, 2011 yılı sonuna kadar seferberlik kapsamında 807.910 dekar arazide çalışma yaparak 28 milyon adet fidanı toprakla buluşturdu. İnşallah bu sene de 127 bin dekar arazide çalışma yapacağız. Yani neticede Manisa’da biz 4 tane kent ormanı, 1 adet bal ormanı, 18 adet orman içi dinlenme yeri kurduk, onu da özetle belirteyim. Ayrıca ORKÖY, orada, geçen yıl sonuna kadar –bu yıl 5 kat artırıyoruz- 3.148 aileye 10.292.817 TL ferdî proje kredisi verdi. Doğa Koruma ve Millî Parklar Genel Müdürlüğümüz 2 adet tabiat parkı ilan etti, bunlardan biri Mesir Tabiat Parkı -Manisa’nın hemen yanında ben de açılışa gelmiştim- diğeri Süreyya Tabiat Parkı. Bir de orada Spil Dağ, çok önemli -burada herkese duyurmak istiyorum- bilhassa turizm açısından çok önemli. Spil Dağı’na giden her hasta iyileşerek dönüyor yani -gerçekten- Spil Dağ muhteşem bir dağ, muhteşem bir alan. Biz burada uzun devreli gelişme planını hazırladık, hatta çok açık bir şekilde ihale ettik. Eğer Manisalılardan, iş adamlarından, turizmcilerden talep varsa fevkalade memnun oluruz. Meteoroloji Genel Müdürlüğümüz, genelde her ile 4-5 tane otomatik meteoroloji ölçüm istasyonu kuruyor iken Manisa’da tam 17 adet otomatik meteoroloji ölçüm istasyonu var. Manisa’nın hangi ilçesinde? Merkezde, Salihli’de, Alaşehir’de, Demirci’de, Köprübaşı’nda, Akhisar’da, Akhisar meydan, Spil Dağ, Turgutlu, Soma, Gördes, Saruhanlı, Kula, Gölmarmara, Manisa-Çakmak Orman Bölge Müdürlüğü sahası, Manisa merkez kent ormanı ve Akhisar da Kavakalanı’nda tam 17 adet otomatik meteoroloji ölçüm istasyonu var. Yani buradan bir Manisalı benim kardeşimin -dünyanın neresinde- ister Amerika’da, ister Kanada, ister Avrupa’da, ister Japonya’da olsun İnternet’e girip o esnada Soma’da veya Alaşehir’deki hava durumunu, iklim durumunu, yağış var mı yok mu, sıcaklığa varıncaya kadar her şeyi görmesi mümkün. Ayrıca, ben Çevre ve Orman Bakanıyken Manisa’nın ilçelerine çevre açısından çok büyük destek verdik. Bir defa, katı atık, atık su gibi altyapı projeleri için belediyelere tamamen hibe olarak Bakanlığın fonlarından 6.363.578 TL maddi destekte bulunuldu. Bunlardan 8 tane belde ve ilçeye de, özel sıkıştırmalı çöp taşıma aracı da verdiğimizi ben ifade etmek istiyorum. Şimdi, Sağlık Bakanlığına gelince: Efendim, Sağlık Bakanlığımız 238 milyon TL geçen yıl sonuna kadar -bu sene hariç- Manisa’ya yatırım yaptı. Bakın 3 tane devlet hastanesi açtık mı? 40 tane sağlık tesisini hizmete açtık. Ali ÖZ (Mersin) – Hizmete açtık, hizmete açtık (!) Şiddet gören insanlar ne olacak? Ancak yeni açılacak yerle ilgili hatta biz Sağlık Bakanlığımıza dedik ki: Çok muhteşem bir yer istiyorsanız ormanlık alandan dahi vermeye hazırız, ne gerekiyorsa sağlık için biz de elimizden gelen gayreti göstereceğiz Sayın Vekilim. Hep beraber çalışarak Manisa’ya ne yapılacaksa birlikte yapalım. Millî Eğitim Bakanlığımız, bakın, Manisa’mıza 2.933 derslik açmış, 90.051.789 TL’lik yatırım yapmış. Ulaştırma Bakanlığı… Az önce siz Ulaştırma Bakanlığından bahsettiniz. Efendim Manisa’ya ulaşmak bir meseleydi ama şu anda Manisa’ya ulaşmak çok kolay. Bakın 274 kilometre Manisa ili…
Nereden kolay Sayın Bakan, Afyon’dan mı kolay? Kütahya’dan gidin bakalım.
Efendim peki ben gideyim…
Kütahya’dan nasıl kolay?
Şimdi Sayın Vekilim, 274 kilometre… Kütahya’yı ben söyledim, tekrar bana Kütahya defterini açtırma sevgili hemşehrim.
“Kolay” demeyin öyle, Kütahya’dan kolay değil.
Fahri hemşehriyiz, hem Simav’dan dolayı hem Kütahya’dan dolayı fahri hemşehriyiz. Şimdi Kütahya defterini açtırma bana.
Biraz sonra açacağız, biraz sonra açacağız.
Şimdi tam 274 kilometre bölünmüş yol yapılmış. TOKİ, daha önce Manisa’da TOKİ var mıydı? Yoktu ama şu anda TOKİ bakın 390 milyon TL’lik yatırım yapmış. O 26 adet TOKİ projesi kapsamında 3.340 adet konut inşa ediliyor. Bunların yüzde 90’ı bitti. Şimdi tarımdan bahsetti. Evet tarım Manisa’da çok önemli, hakikaten, ben de kabul ediyorum, daha da önem vermemiz lazım ama Tarım Bakanlığımız da bakın 2003 yılından günümüze 948 milyon TL’lik tarımsal destek vermiş yani bu hakikaten önemli bir şey. Ayrıca KÖYDES, BELDES kapsamında bildiğim kadarıyla 80 milyon TL kadar -takriben söylüyorum onu- KÖYDES köylülere yol, kanalizasyon ve diğer içme suyu temini maksadıyla KÖYDES ve BELDES’te küçük köyler için bu kapsamda yaklaşık 80 milyon TL geçen yıl sonuna kadar para verildi. Ayrıca SUKAP kapsamında -ben de takip ediyorum- belediyelerin birtakım altyapı çalışmaları için –SUKAP- yaklaşık 650 milyon TL ayrıldı. Manisa’da da -pek çok; şu anda onun listesini alamadım ama- Gediz Eylem Planı çerçevesinde -biliyorsunuz bizim eylem planımız var, bunu takip ediyoruz- Manisa’ya da özel bir ayrıcalık Gediz dolayısıyla yapıldı. Bunu da dikkatlerinize arz etmek istiyorum. Efendim, yani özetle şunu söylüyorum: Manisa’mız, tabii çok önemli, şehzadeler şehri, benim de çok sevdiğim bir ilimiz. Dolayısıyla, buraya yapılacak şeylerde eksik varsa, olabilir, yüzde yüz her şeyin yapıldığını söylemek mümkün değil ama yapılanları görmek de lazım. Zaten yaptıklarımız yapacaklarımızın da teminatı. Bir talep varsa Sayın Vekilim, bunları birlikte, elbette -ben de bu bölgenin de hizmetkârı olarak- ne gerekiyorsa yaparız inşallah. Ben bu duygularla hepinizi saygıyla selamlıyorum efendim, hürmetlerimi arz ediyorum.
Gündem dışı ikinci söz, Kutlu Doğum Haftası münasebetiyle söz isteyen İstanbul Milletvekili Sayın İhsan Özkes’e aittir. Buyurun Sayın Özkes.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Kutlu Doğum Haftası nedeniyle söz almış bulunuyorum. Sevgili Peygamberimize gelen yüce dinimiz İslam’ın temeli tevhittir yani Allah’ın birliğidir. Bu nedenledir ki kula kulluk etmek, kula kulluğa zorlamak, Allah’la kul arasına girmek, inancı tartmak, dini daraltmak şirktir; şirk ise en büyük zulümdür. İman kalptedir ve kalpteki imanı ancak Allah bilir. İnsanların kalplerini yarıp bakarcasına inançlarıyla ilgili laf etmek Müslüman işi değildir. Dünyanın geçici menfaatine göz dikerek Müslümanlara dinsizlik yaftası vuranlar, kıyamet gününde asıl kendilerinin hüsranda olduklarını anlayacaklardır. Sayın milletvekilleri, bin dört yüz yıl önce Hazreti Muhammed eleştirilebiliyordu, kendisine görüşünün yanlış olabileceği söylenebiliyordu. Hazreti Muhammed de bu uyarılara kulak veriyor, kendi kararından vazgeçip halkın görüşüne tabi oluyordu. 2012 yılında adında “cumhuriyet” olan ve demokrasi denilen bir yönetimde kimseyi dinlemeyen, bildiğini okuyan, istişareye ve uzlaşıya kapalı bir anlayış nasıl izah edilebilir? Uzlaşıya, diyaloğa mesafeli duranlar bilmelidir ki ilahlık iddiasında bulunan Firavun bile istişare ederdi. Uzlaşının olmadığı bir yönetim istibdaddır, zulümdür; böyle bir ülkenin insanları da açık hava hapishanesindedir. Mehmet Akif’in dediği gibi “Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem.” Haksızlık karşısında susanlar dilsiz şeytandırlar. Hazreti Ömer’in dediği gibi “Analarının hür doğurduğu insanlar köleleştirilemez.” Sayın milletvekilleri, Hazreti Muhammed kral peygamber değil, kul peygamberdi. Yanında heyecanlanan bir delikanlıya “Arkadaş titreme, ben kral değilim, kurutulmuş et yiyen bir kadının oğluyum.” demişti. Açlıktan karnına taş bağlardı, vücudunda üzerinde uyuduğu hasırın izleri oluşurdu, yırtılan elbisesini kendisi dikerek giyerdi. Bugün, Peygamber’imizin yediğinden yemeyen, giydiğinden giymeyen, oturduğu yerde oturmayan ve Peygamber ahlakından nasibi bulunmayan ama Peygamber’i de dilinden düşürmeyenleri Allah ıslah etsin. Sayın milletvekilleri, Hazreti Muhammed, devlet malı bir deveden aldığı tüy parçasına işaret ederek “Bu tüy de devlet mallarından bir maldır. Aşırılan bir tüy bile devlet malına hıyanet edenler için kıyamette utançtır ve ateştir.” demiştir. Devlet malını aşıranların cenaze namazlarını kılmamıştır. Kıyamet Günü’nde Allah’ın, kul hakkına karışmayacağını söylemiştir. Yetim hakkı yiyenlerin karınlarına cehennem ateşi doldurdukları bildirilmiştir. Kul hakkını küçümseyenler Peygamber’in yolunda değil, şeytanın yolundadırlar. Sayın milletvekilleri, Kutlu Doğum Haftası etkinliklerine kendilerinden başkasının katılmasından rahatsızlık duyanlar var. Burası bizim alanımız, bizim sahamız, siz de nereden çıktınız dercesine kızgınlıklarını ortaya koyanlar var. Dinle, imanla, Peygamberle, Kur'an’la ilgili sahayı tekellerinde tutarcasına âdeta “Burası yasak bölge, girilmez.” tabelası asmak isteyenler var. Allah’ın dinini, Allah’ın kullarından sakınanlar var. Peygamber’imizin âlemlere rahmet olarak gönderildiğini kabullenemeyenler var. Âdeta oyuncağı elinden alınacak korkusuyla hırçınlaşan çocuklar gibi davrananlar bilsinler ki iyinin asıl sahibi yüce Allah’tır. Kutlu Doğum programlarını siyasi miting havasına dönüştürmek, kâinat ve ötesi kadar evrensel olan yüce İslam’ı siyasi partilerin şemsiyesi altına hapsetmeye çalışmak gaflettir, dalalettir. Ana teması kardeşlik olan Kutlu Doğum Haftası’nda dahi kin, intikam ve ihtiras tohumları ekmeye tam gaz yola devam edenler, Peygamber’imizin “Birbirinize kin gütmeyiniz, haset etmeyiniz, yüz çevirmeyiniz. Ey Allah’ın kulları, kardeş olunuz.” emrine bile kulak tıkadılar çünkü kulakları vardır, duymazlar; kalpleri vardır, anlamazlar; gözleri vardır, görmezler. Sayın milletvekilleri, kardeşliğin temeli sevmektir, yaratılanı Yaradan’dan ötürü sevmektir. Hazreti Ali’nin dediği gibi, insanları ya dinde kardeş ya da yaratılışta eş bilmektir. Tüm canlıları Allah’ın aile fertleri saymaktır. Diğer bir deyişle vahdetivücut olabilmektir. Yunus Emre şöyle der: “Sevelim, sevilelim, bu dünya kimseye kalmaz.” Bu duygularla hepinize saygılar sunuyorum, sağ olun.
Gündem dışı üçüncü söz, yaşam hakkı ihlalleri hakkında söz isteyen İstanbul Milletvekili Sayın Mustafa Sezgin Tanrıkulu’na aittir. Buyurun Sayın Tanrıkulu.
Öncelikle, dün Antep’te yaşamını menfur bir saldırı sonucu yitiren Doktor Ersin Arslan’ı rahmetle anıyorum. Tüm ailesine ve tüm hekim camiasına başsağlığı diliyorum ve sabır diliyorum. Mecliste Cumhuriyet Halk Partisinin bu konuda vermiş olduğu bir araştırma önergesi var, sağlık çalışanlarına yönelik yapılan saldırıların araştırılması noktasında verilmiş bir araştırma önergesi var, hatta birden fazla araştırma önergesi var. Bir an evvel Meclisin bu konu etrafında etraflıca bir araştırma yapması lazım, bu konuyu gündeme alması lazım, zira bu sorun sadece bir korumayla geçiştirilecek bir sorun değil, aynı zamanda bir eğitim sorunu, bir zihniyet sorunu; Meclisin bir an evvel bu sorunla ilgili olarak bir çalışma yapması lazım. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ben yaşam hakkıyla ilgili konuşacaktım, ancak dün Mecliste değildim, Malatya’daydım ve tutanakları dün akşam okudum, okuduktan sonra da yaşam hakkıyla ilgili konuşma yapmayı kendime zül buldum, çünkü artık Türkiye Büyük Millet Meclisinin ve Türkiye'nin bir insan hakları kategorisi olarak İdris Naim Şahin sorunu var. Gerçekten tek başına bir kategori oluşturuyor Sayın Bakan. Yani ben dün bu tutanakları okurken, insan haklarıyla biraz ilgili olan bir insanın duyabileceği bir biçimde yüzüm kızardı, utandım bu tutanaklardan gerçekten. Yani bu Meclisin kürsüsünden bir inancı, bir dini ve bir halkı nasıl bu şekilde aşağılarsınız, nasıl yok sayarsınız, nasıl nefret söylemi içerisinde bu sözleri söylersiniz? Tutanaklar burada. Özellikle doğu ve güneydoğudan gelen arkadaşlarımın, Kürtlere yönelik bu söylem konusunda bir tutum almasını rica ediyorum, Adalet ve Kalkınma Partisindeki milletvekillerinden özellikle rica ediyorum.
Kürtlere değil, PKK’ya yönelik!
Okuyacağım buradan, okuyacağım. Bir daha okuyacağım, bir daha kayıtlara girsin. Bir daha kayıtlara girsin. Bu nefret söylemi çok tehlikeli bir zihin dünyasını yansıtıyor. Bu sorun, bir gensoruyla çözülecek bir sorun değildir -üç tane gensoru verildi- bu bir zihniyet sorunudur. Bu zihniyet sorununu bu Meclis çözmelidir. Böyle bir bakan Türkiye'de iç işlerini yönetemez. Kendi yurttaşlarını aşağılayan, bir dini aşağılayan, bir inancı aşağılayan bir bakanın, Türkiye'de bakanlık yapmaması lazım, bu Meclisin istifaya davet etmesi lazım. (CHP ve BDP sıralarından alkışlar) Biz, Sayın Bakanı Avrupa Parlamentosundan gelen çağrı üzerine mi istifaya davet edeceğiz? Yarın öbür gün göreceksiniz, sizlere sesleniyorum, ilerleme raporunda da bu sözler yer alacak ve Avrupa Parlamentosundan da bu Parlamentoya yönelik eleştiri gelecek. Nefret söylemi bütün dünyada kabul edilmiş suç türüdür, Avrupa ülkelerinin tümünde var ama sadece bizde yok nefret söylemine ilişkin suç tanımı; sadece bizde yok.
Hangi söylem?
Okuyacağım, size şimdi başka bir şey okuyacağım, iyi dinleyin. Ceza Yasası’nın 216’ncı maddesi… Bu tutanakları da okuyun. Belki dün burada yoktunuz, sadece yoklama için geliyorsunuz.
Hayır, hayır.
İlk önce bunu bir okuyun, tamam mı? Tutanakları okuyun, sonra da şu maddeyi bir okuyun, 216’ncı madde: “Halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge bakımından farklı özelliklere sahip bir kesimini, diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik eden kimse.” Kim bu? İdris Naim Şahin. Aynen bu, tarifi 216’ncı maddede. Eğer bu kürsünün dokunulmazlığı olmasa aleyhine binlerce suç duyurusu gelir bir halkı, Kürt halkını aşağıladığı için, bu cumhuriyetin yurttaşlarını aşağıladığı için, bir inancı, Yezidileri ve Zerdüştleri, o inanca sahip olan insanları aşağıladığı için. Tabii bu gücü Sayın Başbakandan alıyor, Başbakan da bunu yaptı sağda solda. Başbakan yapmasaydı belki kendisi bu gücü almazdı. Ama bu yeterli değil, bu 216’ncı madde yeterli değil. İnanıyorum ki, bu Meclis bu dönemde bir nefret söylemi yasası çıkaracaktır, yeni anayasada da İdris Naim Şahinlerden bu kürsüyü korumak için kürsü dokunulmazlığında “Nefret söylemi hariç” diyeceğiz bir daha İdris Naim Şahin gibiler bu kürsüde hiçbir halkı, hiçbir inancı aşağılamasınlar diye. Teşekkür ediyorum.
10 arkadaşımıza 60’ıncı maddeye göre söz vereceğim. Sayın Şandır…
Çok teşekkür ederim Sayın Başkanım. Biz de Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak başta doktorlar olmak üzere sağlık çalışanlarına yapılan saldırıları kınıyoruz. İnsanlara şifa vermek, şifa dağıtmak için gecesini gündüzüne katan bu insanlara bir acının, bir öfkenin sonunda, bir yanlış anlamanın sonunda oluşan saldırıları kabul edebilmek mümkün değil. Dolayısıyla, bu konuda alınması gereken tedbirlerin Hükûmetçe alınmasını, Meclisimizin de bizim Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak da verdiğimiz “araştırma komisyonu kurulsun” önergesini dikkate alarak, böyle bir komisyon kurup bunun sebeplerinin tespiti, çözümlerinin, tedbirlerinin de belirlenmesi için bir komisyon kurulmasını faydalı gördüğümüzü ifade ediyor, teşekkür ediyorum efendim.
Sayın Özkan.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Bugün, Ankara’da olduğu gibi hava koşulları Burdur ilinde de aşırı rüzgârdan sonra fırtınaya dönüşmüştür. Burdur Çeltikçi ilçesi Bağsaray kasabasında seralar harap olmuş, ağaçlar yıkılmıştır. Önümüzdeki günlerde hasar tespiti yapılacaktır. Ancak, TARSİM tarım sigortaları, çiftçilerin yüzde 40 oranında mal varlığı zarar görürse ödeme yapmaktadır. Vatandaşlarımız, doğal afetlerde görülen zarar oranında devlet desteği istemektedir. Bu konuda Hükûmet olarak bir düzenleme yapmayı düşünüyor musunuz? Sayın Bakanımız var, soruna çözüm bulurlarsa memnun olurum. Teşekkür ederim.
Maalesef ama o size cevap veremez; kendi kendinize şimdi gelip konuşursunuz. Sayın Erdoğan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Özellikle, bu hafta Turizm Haftası; Muğla ilimizdeki turizmcilerimize ve Türkiye’nin değişik yerlerinde turizmden geçimini sağlayanlara verimli, kazançlı bir turizm sezonu diliyorum. İkincisi: Şu anda ilimizde devam etmekte olan şiddetli lodostan dolayı özellikle sera üreticilerimiz, meyve ve sebze üreticilerimiz ciddi zararlarla karşı karşıyadır. Çeşitli sebeplerle tarım sigortaları bunun çoğunu karşılayamamaktadır. Bu konuda Hükûmetin acilen tedbir almasının faydalı olacağını şimdiden ileterek gerekli tespitlerin yapılmasının sağlanmasını talep ediyoruz. Üçüncüsü: Muğla ilimiz, teşvik uygulamasında 1’inci bölge olarak belirlenmiştir. Bu, özellikle mermerciler ve tarımsal üretim yapanlarla ilgili olarak herhangi bir ayrım yapılmadan, Muğla’nın her bakımdan gelişmiş olarak tespit edilmesi ve teşvik uygulamasında 1’inci bölge olması, bundan sonra Muğla…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Son zamanlarda sağlık mensuplarına karşı saldırılar giderek artmaktadır. Bu bağlamda, Gaziantep’te Doktor Ersin Arslan, hasta yakını tarafından bıçaklanarak katledildi. Kendisine Cenabıallah’tan rahmet, yakınlarına ise sabır ve başsağlığı diliyorum. Rahmetli Doktor Ersin Arslan’a yapılan saldırıyı da lanetliyorum. Yaşananlar cehaletin, gafletin ürünü olsa da son zamanlarda doktorlara karşı yapılan saldırılarda iktidar yetkililerinin tutumlarının da çok büyük bir payı vardır. Son zamanlarda sağlık personeline yapılan saldırılarda doktorların toplum nezdindeki itibarlarını infaz eden konuşmaların önemli rolü var. Doktoru âdeta bıçak parasıyla özdeşleştiren açıklama ve konuşmalar bizzat yetkililer tarafından yapılmaktadır. Doktorları “sadece para ile çalışan insanlar” olarak gösteren konuşmalar da olmaktadır. AK PARTİ İktidarı sağlık alanında attığı adımları meşrulaştırmak için sağlık personelini suçlayan bir tutum içine girmektedir. Sağlık Bakanlığı hemşire, doktor ya da sağlık personeli ithal etmeyi bir kenara bırakıp sağlık personelinin güvenliğini ve…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. 19 Mayıs 2011 tarihinden bu yana devam eden Simav depremi sarsıntıları son üç gündür vatandaşı ciddi anlamda tedirgin etmektedir, ancak Hükûmetin kılı dahi kıpırdamamaktadır. On bir aydır hastanesi yapılmayan bir ilçe şu anda çok büyük bir tehdit altındadır. Hükûmetin ilgili bakanlıklarını mutlaka bölgedeki depremi araştıracak bir teknik ekibi derhâl oraya göndermeye ve bu konuya eğilmeye davet ediyorum. Ayrıca, söz konusu ilçeyi diğer illere ve kendi iline bağlayan Kütahya-Gediz-Simav-Manisa yolu, Simav-Bursa yolu mutlaka programa alınarak derhâl bitirilmelidir. Hükûmetin harekete geçmesi için Simav’ın tamamının ölmesi mi beklenmektedir? Buradan bir kez daha sesleniyorum: Derhâl bölgedeki depremle ilgilenecek bir ekibin oraya gitmesi gerekiyor. Saygılar sunuyorum.
Sayın Öz…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Bugün Türk tıbbının kara günlerinden biri. Görevi başında dün Gaziantep’te uğradığı saldırı sonucu hayatını kaybeden hekim arkadaşımız Ersin Arslan’ı rahmetle anıyor, kederli ailesine ve sağlık çalışanlarına başsağlığı diliyorum. Sözlü ve fiilî şiddetin artışından, sağlık çalışanlarına sahip çıkmayan, şiddete karşı mücadelede gerekli desteği vermeyen iktidarın da sorumlu olduğunu düşünüyorum. Uygulanan sağlık politikasının hekim ve hastayı nasıl karşı karşıya getirdiğini artık görmek gerektiğine inanıyorum. Bu konuda bir komisyon kurma gereği olduğu açıktır. Tek taraflı haklardan bahsederseniz, hekim ve sağlık çalışanını yok sayarsanız bu acı olaylarla karşılaşmanız kaçınılmaz olacaktır diyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Yurttaş…
Sayın Başkan, âlemlere rahmet olarak gönderilen Sevgili Peygamberimiz Hazreti Muhammed (sallallahü aleyhi ve sellem)’in kutlu doğumunun 1.441’inci yılını milletçe birlik, beraberlik ve sevinç içinde kutlamaktayız. Kutlu Doğum Haftası’nın kutlanmasındaki en büyük amaç, yüce dinimiz İslam’ı ve onun Peygamberi Hazreti Muhammed (sallallahü aleyhi ve sellem)’i iyi anlayıp idrak edebilmektir. İnsanlığı içinde bulunduğu karanlık dünyadan kurtarmak, onlara kılavuzluk yaparak yollarını aydınlatmak üzere ışıklar saçan bir kandil olarak seçilmiş ve vazifelendirilmiş olan Sevgili Peygamberimiz (sallallahü aleyhi ve sellem)’in dünyayı teşriflerinin kutlandığı Kutlu Doğum Haftası’nın saygıdeğer milletimize, İslam âlemine ve tüm insanlığa barış, sevgi, huzur ve hayırlar getirmesini dilerim. Ayrıca, bir sağlık çalışanı olarak, Gaziantep Avukat Cengiz Gökçek Devlet Hastanesinde on yedi yaşındaki bir hasta yakını tarafından menfurca öldürülen göğüs cerrahi uzmanı Doktor Ersin Arslan’a Allah’tan rahmet, kederli ailesine ve meslektaşımız eşine sabır ve başsağlığı diliyorum.
Sayın Kaplan…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Son zamanlarda sağlık emekçilerine, doktorlara yönelik saldırıların arttığını görüyoruz. Gaziantep’te yaşamını yitiren Doktor Ersin Arslan’a Allah’tan rahmet diliyorum, ailesine başsağlığı diliyorum. Ancak sağlık sisteminden kaynaklanan bu sorunları Meclisin mercek altına almasında ve bütün parti gruplarının bu konuda uzlaşarak, bu konuda alınacak önlemlerin bir araştırma komisyonu kurulmak suretiyle ele alınmasında büyük yarar görüyoruz. Çünkü dün bu olayı konuşurken, bugün sabah İzmir’den aldığım bir haberde benzer bir saldırı olayı yine gündeme geldi, Allah’tan yaşam ihlali yok ama bu saldırılar her gün her yerde yaşanıyor ve bu konuda Meclisin bir önlem alması gerektiğini düşünüyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Tüzel…
Sayın Başkan, Sağlıkta Dönüşüm Programı ve paralı sağlık hizmeti yurttaşı mutsuz eden, sağlık emekçisinin canını alır bir hâldedir. Sağlık hizmetinden canı yananlar bunun sorumlusu olarak sağlık emekçisini görmekte, öfkesini, şiddetini hekime, sağlık emekçisine yöneltmektedir. Ne yazık ki, dün Antep’te genç bir uzman hekim Doktor Ersin Arslan böyle bir hasta yakınının şiddetine uğrayarak hayatını kaybetmiştir. Sağlık hizmetlerinin eşit, nitelikli, sağaltıcı, gerektiği gibi verilmemesinin sorumlusu olarak hekimin görülmesi Hükûmetin kabahatidir. Sözü alan Hükûmet yetkililerinin sağlık çalışanlarını aşağılaması ve aksaklıklardan sorumlu göstermeleri, bu kışkırtmada önemli rol oynamıştır. Sağlık emekçileri yarın iş bırakacaklardır. Umarız ki bu tepki halkın da desteğini alarak sağlıklı yaşam hakkımızın savunulmasını ve Hükûmetin ayrımcı, paralı, özelleştirmeci sağlık yaklaşımından vazgeçmesini sağlar. Sağlık Bakanı da sağlık emekçilerinin ve örgütlerinin uyarılarına kulak tıkamaktan vazgeçmelidir.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Bütün arkadaşlarımın ifade ettiği gibi sayın doktor arkadaşımızın vefatından elbette ki hepimiz üzüntü duyuyoruz ama öncelikle Sayın Sağlık Bakanının bu olayı “Bir şiddet.” diye tanımlamasını şiddetle reddediyorum. Bu bir şiddet değil, bu bir cinayettir. Sağlık Bakanı bu konudaki ifadesini düzeltmelidir. Ve bu yalnızca Sağlık Bakanının yaptığı uygulamalardan değil, İçişleri Bakanlığının da sağlık çalışanları başta olmak üzere kamu çalışanlarının iş güvenliğini sağlayamamalarından kaynaklı bir problem olup bu konunun bir an önce Meclis gündemine alınmasını ve bu konuda bir araştırma komisyonu kurulmasını öneriyoruz. Teşekkür ederim.
Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye'deki giderek artan işsizliğin nedenleri ve gerekli çözüm yollarının bulunması hususunda Anayasanın 98 inci ve TBMM İçtüzüğünün 104 ve 105 inci maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılmasını saygılarımızla arz ederiz. Türkiye'de işsizlik sorunu can yakıcı bir biçimde var olmaya devam etmektedir. Resmî işsizlik oranları yıllarca yüzde 10'lar seviyesinde yapısal bir özellik kazanmışken, krizin etkisi ile birlikte yüzde 14-15 düzeylerine çıkmış durumdadır. 8 Haziran 2010 tarihinde gerçekleştirilen Ekonomi Koordinasyon Kurulu toplantısında (EKK) "Ulusal İstihdam Stratejisi" taslağında işsizliğin yüzde 10'luk kısmının yapısal bir olgu olduğu kabul edilmektedir. Kısa vadeli amaç konjonktürel etkinin giderilmesi olarak -ki bu oran yüzde 4'tür- belirlenmiştir. Bu durum hükûmetin başarısızlığının itirafı olduğu kadar krizin teğet geçtiği söyleminin de gerçeklerden ne kadar uzak olduğunun bir göstergesidir. Hükûmet 2 milyon 200 bin işsizi yapısal işsiz olarak görmekte; bu durumu âdeta kanıksatmaya çalışmakta; krizin yarattığı bir olgu olarak açığa çıkan 1 milyon 264 bin işsizi ise dönemsel bir olgu olarak kabul etmektedir. 2010 dönemini Mart dönemi kapsayan Hanehalkı İşgücü Anketi sonuçlarına göre işsizlik oranı yüzde 13,7 olmuştur. 2008 yılında ilgili dönemde yaklaşık 2,5 milyon olan işsiz sayısı, yine, son açıklanan resmî verilere göre yaklaşık 3,5 milyondur. İşsiz sayımız 2 yılda yüzde 35 artış göstermiştir. Geçici bir işte çalışanların sayısı aynı dönem için 2009 yılında 1 milyon 35 bin iken, 2010 yılında 1 milyon 255 bin düzeyine ulaşmıştır. Güvencesiz ve geleceğinden endişeli olan bu kesimin sayısındaki artış ise 220 bindir. Türkiye'de her 10 kişiden sadece 1'i geçici bir işte çalıştığı hâlde, işsizlerin yüzde 31'ini geçici işlerde çalıştığı için işsiz kalanlar oluşturmaktadır. Bu hâlde olanların sayısı 1 milyon 83 bindir. İşten çıkarıldığı için işsiz kalanların toplam içindeki payı azalmakla birlikte hâlâ 653 bin kişi işten atılmış ve iş bulamamıştır. Yine bu dönemde işten ayrılanların oranı geçtiğimiz yılın aynı dönemine göre 346 binden 360 bine yükselmiştir. TÜİK Hanehalkı İşgücü Anketi Mart dönemi verilerine göre eksik istihdam rakamlarında da artış görünmektedir. Buna göre esas işinde ve diğer işinde/işlerinde toplam olarak 40 saatten daha az süre çalışmış olan ve 1 saat çalışmış olsa bile istihdamda sayılanlarla, aynı nedenlerle istihdamda görünen ancak iş bakanların yani gizli işsizlerin de sayısında 154 bin kişilik artış gerçekleşmiştir. İşsizlik verilerinin düşük görünmesinin nedenlerinden biri de, çaresizlik nedeniyle kentten kırsal alana iş gücündeki kaymadır. Mart 2010 dönemi için kırdaki istihdam geçen yılın aynı dönemine göre 610 bin kişi artış göstererek 7 milyon 375 bine ulaşmıştır. İşsizlerin arasında 1 yıldan fazladır işsiz olanların sayısında da artış yaşanmıştır. Geçtiğimiz yıl 820 bin olan kronik işsizlere bu yıl, kriz döneminde işsiz kalmış 124 bin kişi daha katılmış ve toplam işsizler arasında kronik işsizlerin oranı yüzde 21'den yüzde 28'e ulaşmıştır. Yine 2004 yılında sayısı 1 milyon 100 bin olan işe başlamaya hazır olup son 3 aydır çeşitli nedenlerle iş arama kanallarından birini kullanmayan ve bu nedenle işsiz sayılmayanların sayısı, 2010 yılının Mart döneminde 2 milyon 225 bin düzeyindedir. Tanımlama nedeniyle işsiz sayılmayan, söz konusu 2 milyon 225 bin işsizi dâhil ettiğimizde, geniş tanımlı işsizlik oranlarına ulaşılmaktadır. Bu hesaplamaya göre işsiz sayısı 3 milyon 438 binden 5 milyon 663 bine yükselmekte, işsizlik oranı ise yüzde 13,7'den yüzde 20,66'ya çıkmaktadır. Geniş tanımlı işsizlik verilerine çeşitli nedenlerle tam zamanlı çalışamayanlardan oluşan, eksik istihdam sayılarını ilave ettiğimizde, işsiz ve yetersiz istihdam edilenlerin, toplam istihdama oranı yüzde 25,51'i bulmaktadır. [[Adana]] [[Iğdır]] [[Şırnak]] [[Muş]] [[Ağrı]] [[Batman]] [[Bingöl]] [[Bitlis]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Hakkâri]] [[Hakkâri]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Kars]] [[Mardin]] [[Mersin]] [[Muş]] [[Şanlıurfa]] [[Van]] [[Van]] Diyarbakır İl Genel Meclisinin 2011 yılı için oluşturduğu bütçe 68 milyon TL'dir. Söz konusu bütçe on bir defa valilik oluruna sunulduğunda on birinde de ret cevabı alınmıştır. Bu durum da Diyarbakır İl Genel Meclisinin Diyarbakır halkına hizmet götürmesinde sıkıntılar yaşanmasına neden olmaktadır. Valilik makamının söz konusu bütçeyi her defasında reddetmesinin nedeni il genel meclisinin; valilik makamının kendi hesabına aktarmayı planladığı 1,8 milyon TL özel bütçe miktarını azaltması ve bu farkı bütçede yatırımlar kalemine aktarmasıdır. Bu durum Diyarbakır halkının uzun süredir hizmet alamamasına sebep olmuştur. Bu durumun araştırılması varsa yasal sıkıntıların belirlenmesi ve hizmet yolunun açılması amacıyla Anayasa'nın 98’inci, TBMM İçtüzüğü'nün 104 ve 105'inci maddeleri uyarınca Meclis Araştırması açılmasını arz ederiz. Diyarbakır İl Genel Meclisinin hazırlayıp onaya sunduğu bütçeleri valilik makamı on bir defa reddetmiştir. Bu kadar ret tarihte görülmemiştir. Valiliğin bütçeyi reddetmesinin temel sebebi kendi makamına bağlı olan harcamaların düşük bir miktar olarak il genel meclisi bütçesinde yer almasıdır. Bu bütçe toplam 68 milyon TL'dir. 68 milyonluk bütçeden vali kendi özel kalemi Temsil Ağırlama Giderleri için talep ettiği pay 1.800 000 TL iken, 1800 yerleşim biriminin yatırım hizmetleri için önerdiği pay 3 800 000 TL'dir. Bu durum açıkça valilik makamının hizmet ve yönetişim alanındaki perspektifini ortaya koymaktadır. Buna ek olarak valilik makamının yönetim anlayışını ortaya koyan bir başka örnek de; il genel meclisi bünyesindeki kadın hakları, kadın-erkek eşitliği ve insan hakları komisyonlarının bütçelerinde kısıtlamaya gitmek istemesidir. Aynı valinin bir önceki görev yeri olan Çorum'da ise bütçelerin hem isim ve numaralandırılması hem de reddedilme durumunun dayatılmaması ise valinin şahsında düşündürücüdür. Oysaki bütçenin hazırlanması aşamasında, il özel idaresi genel sekreteri, millî eğitim yetkilileri, il özel idaresi daire başkanları ve ilgili kurum müdürleri ile birlikte çalışılarak AKP’li üyelerin de desteği ile oy birliği ile ortak mutabakat sonucu bütçeye son şekli verilmesine rağmen vali keyfiyetçi davranarak 5302 sayılı yasanın 15. maddesine istinaden 11. defa yeniden görüşülmek üzere meclise iade etmektedir. Sürecin bu noktaya gelmesine sebep olan esas neden 5302 sayılı yasanın 15. maddesinin iptal edilen fıkrasıdır. Daha önce il genel meclisi tarafından alınan karar 15. maddeye göre vali tarafından ancak bir kez yeniden görüşülmek üzere meclise iade edilebiliyordu. İkinci kez meclis kararında ısrarcı olduğunda vali kararı onaylamak zorundaydı. Ancak bunu yargıya götürme yetkisine sahipti. 2008'de Anayasa Mahkemesi tarafından yargıya götürme fıkrası iptal edilince valinin meclis kararlarını iadesi ucu açık hale gelmiştir. 2005'te çıkarılan 5302 sayılı yasa uygulamasında bütçe il genel meclisleri tarafından hazırlanır ve valilik makamları tarafından onaylanır. Fakat Diyarbakır örneğinde görülen ise zıt bir uygulamadır. Türkiye'nin birçok ilinde eğitime ayrılan %20'lik Kanuni pay Meclis tarafından projelendirilip isimlendirilirken vali Diyarbakır İl Genel Meclisinin belirlediği okulları kabul etmeyerek ayrılan ödeneğin Millî Eğitim karma hesabına aktarılması gerektiğini iddia etmektedir. Oysa Millî Eğitim 222 sayılı yasanın 76 ve 79 nolu maddelerine bakıldığında durum açıkça ortaya çıkmaktadır. Son olarak valilikten gelen bütçe taslağında yatırıma ayrılan pay Millî Eğitim dâhil %28 iken, il genel meclisi yaptığı çalışma ile abartılı cari harcamaları uygun bir seviyeye çekilerek yatırıma ayrılan payı %50 civarına çıkarmıştır. [[2010 yılı bütçesinde yatırıma ayrılan pay %56 olup bu oran Sayıştay müfettişleri tarafından takdirle karşılanmıştır. Ve artırılarak sürdürülmesi tavsiye edilmiştir.]] [[Bingöl]] [[Iğdır]] [[Şırnak]] [[Muş]] [[Adana]] [[Ağrı]] [[Batman]] [[Bitlis]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Hakkâri]] [[Hakkâri]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Kars]] [[Mardin]] [[Mersin]] [[Muş]] [[Şanlıurfa]] [[Van]] [[Van]] Kamuoyunda "Deprem Vergileri" olarak bilinen, 26.11.1999 tarih, 4481 sayılı Kanunla ihdas edilen ve daha sonra muhtelif kanunlarla yenilenen, depremler nedeniyle meydana gelen kayıpları gidermeye dönük vergilerin nasıl ve nereye harcandığı konusunda bir Meclis araştırması açılmasını arz ederiz. Saygılarımızla. 17 Ağustos 1999 ve 12 Kasım 1999 tarihlerinde Marmara bölgesi ve civarında meydana gelen depremlerin ardından, depremin yol açtığı ekonomik kayıpları gidermek amacıyla 26.11.1999 tarih ve 4481 sayılı Kanun çıkarılmıştır. Bu kanunla Ek Gelir Vergisi, Ek Kurumlar Vergisi, Ek Emlak Vergisi, Ek Motorlu Taşıtlar Vergisi, Özel İletişim Vergisi ve Özel İşlem Vergisi ihdas edilmiştir. Bunlardan Özel İşlem Vergisi 2004 yılına kadar uygulanmış, Özel İletişim Vergisi de sürekli hâle gelmiştir. Sadece 1999-2004 yılları arasında bu vergilerin toplamının yirmi milyar liradan fazla olduğu ifade edilmektedir. Deprem için konulan bu özel vergiler halktan toplanmış ve devletin gelir hanesine yazılmıştır. Ancak depreme özel olan bu gelirlerin zamanla amaç dışı biçimde bütçe açıklarını kapatmaya yönelik kullanıldığı yolunda tereddütler ortaya çıkmıştır. Hal böyle iken, 23 Ekim 2011 tarihinde meydana gelen Van Depreminin ardından Başbakanlıkça 2011/16 sayılı Genelge çıkarılarak 25 Ekim 2011 tarih 28095 sayılı Resmî Gazetede yayınlanmış ve depremde zarar gören vatandaşlarımızın yaralarının bir an evvel sarılması amacıyla yardım kampanyası başlatılmıştır. Bu arada vatandaşlarımızın gönüllü yardımları devam etmektedir. 1999 yılından bu yana depremden oluşacak yaraları sarmak amacıyla toplanan vergilerin miktarının ne olduğu, nasıl ve hangi amaçlar için kullanıldığı, amaç dışı kullanılıp kullanılmadığının tespiti için bir Meclis Araştırma Komisyonunun kurulması ve bu yolla kaynakların doğru kullanılıp kullanılmadığının Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından denetlenmesi, amaca aykırı kullanımın önlenmesi açısından önem taşımaktadır. Bu nedenle Meclis araştırması açılmasını gerekli görüyoruz. Saygılarımızla. [[Aydın]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Bartın]] [[Mersin]] [[Çanakkale]] [[Trabzon]] [[Burdur]] [[İstanbul]] [[Antalya]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Ankara]] [[İstanbul]] [[Tekirdağ]] [[İstanbul]] [[Adana]] [[Artvin]] [[Uşak]] [[Muğla]] [[Bursa]] [[İstanbul]] Önergeler gündemdeki yerlerine alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: 18.04.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu'nun 18.04.2012 Çarşamba günü (Bugün) yaptığı toplantısında, toplanamadığından Grubumuzun aşağıdaki önerisinin, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. 13 Nisan 2012 tarihinde, Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan ve arkadaşları tarafından (908 sıra nolu), yerel basının karşılaştığı sorunların araştırılması amacıyla Türkiye Büyük Millet Meclisine verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin, Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 18.04.2012 Çarşamba günlü birleşiminde sunuşlarda okunması ve görüşmelerin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Barış ve Demokrasi Partisi Grup önerisinin lehinde, Mersin Milletvekili Sayın Ertuğrul Kürkcü, Aydın Milletvekili Sayın Bülent Tezcan; aleyhinde, Eskişehir Milletvekili Sayın Salih Koca, İstanbul Milletvekili Sayın Tülay Kaynarca. İlk söz, Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisinin lehinde, Mersin Milletvekili Ertuğrul Kürkcü’ye aittir. Buyurun.
Aslında, Türkiye’de gazeteciliğin doğuşu da çok büyük ölçüde bir devlet pratiği olarak ortaya çıkmıştır. Esasen, Türkiye’de yayınlanan ilk gazete Resmî Gazete’dir ve Türkiye’de cumhuriyet döneminde de kurulan gazetelerin büyük çoğunluğu, çok büyük ölçüde, ya Millî Mücadeleyi tanıtmak ya da merkezî hükûmetin politikalarını takdim etmekle meşgul olmuşlardır. Ancak aradan yüz yıla yakın bir zaman geçtikten sonra, şimdi yerel medya giderek daha çok Türkiye’de bir demokrasi dinamiği işlevi yüklenebilecekken, merkez medya ve kamu medyası karşısında son derece güdük bir rol oynamaktadır; öte yandan, bunun kimi sonuçları da vardır. Fakat yerel medyanın bir imkân içerdiğini görmeliyiz. Yerel medya, hem radyolar hem gazeteler hem televizyonlar olsun… Çünkü Türkiye’de 5 bini aşkın devirli yerel yayın var, bini aşkın yerel radyo ve televizyon var, 200 civarında da ulusal ve bölgesel televizyon var. Bu yerel yayınların en önemli özellikleri, bunların merkezî finans kurumlarına, merkez medyaya göre daha az bağımlı olmalarıdır; bunların yayınlanmaları çok büyük bir maliyet gerektirmez, kendilerini sürdürmeleri bakımından yeterli kaynağa ulaşıyor olmaları onların işini görebilir. Dolayısıyla banka krize girince, bankayla hükûmetin arası bozulunca, yerel medyanın, 28 Şubatta ve ondan sonra gördüğümüz gibi, patır kütür çökmesi, sahiplerinin hapishaneyi boylaması, orada çalışan gazetecilerin işsiz kalması ve aslında o yayın organlarının büyük finans kuruluşlarının elinde bir silah olduğunun ortaya çıkması gibi kusurlardan nispeten bağışık olduklarını söyleyebiliriz. Yerel medya, eninde sonunda, bölgedeki iş insanlarına, küçük ölçekli sermayeye şöyle ya da böyle borçludur ama onlardan da yığınla reklam alacağı vardır, dolayısıyla genel olarak kendini bu bakımdan bağımsız kılacak imkânlara, göreli bir bağımsızlığa çok daha fazla sahiptir. Ancak bununla birlikte yerel medyanın kendini sürdürmek ve kendini merkez medyayla kendi bulunduğu bölgede rekabet edebilir kılmak, bir ilgi odağı hâline gelmek, kendisini yenilemek, içeriğini zenginleştirmek, içeriğini çoğulculaştırmak bakımından önemli ölçüde kamu desteğine ihtiyacı vardır. Yerel medya ne yazık ki Türkiye’deki mevzuat gereğince bir ticarethane olarak görülmektedir ve bütün ticarethanelerin tabi kılındıkları her türlü vergi ve sair mali yükümlülüklerle baş başadırlar, öte yandan basın organı sayılabilmek için de sahip olmaları gereken şu kadar sayıda sarı basın kartlı gazeteci çalıştırmak bakımından son derece büyük kısıtlarla karşı karşıyadırlar çünkü sarı basın kartlı gazeteci aslında bugün yaygın medyada da eser miktarda bulunmaktadır. Genel olarak iş sözleşmeleri 212 sayılı Kanun üzerinden değil genel iş sözleşmeleri olarak yapıldığından, kıdemli gazeteciler dışında yani gazeteciliğe 1960’larda, 70’lerde başlayanlar dışında bugün Türkiye’de sarı basın kartlı gazeteci de yoktur. Bütün bu nedenlerle, yerel medyanın merkez medyayla rekabet edebilmesi, yaşar kalabilmesi hem bir yandan bir demokratik ihtiyaçtır, demokrasi ihtiyacıdır hem de öte yandan onun kamusal alandan destek görmesi gerekir. Şimdi, elbette şu soru sorulabilir: Kamu alanından destek alacaksa bir yayın organı nasıl olacak da bağımsız kalacaktır? Tabii, bu sorunun cevabı açık. Bu kamu fonlarının dağıtımı bakımından, esasen yerel medya meslek kuruluşlarının yönetici belirleyici rol oynayacağı bir kurulun da ihdası gerekir, yoksa bugünkü gibi gidecek olursa, Basın İlan Kurumunun kaynak dağıtımı sürecinde ortaya çıkan bütün eşitsizlikler bu şart altında da ortaya çıkabilir. Bu nedenle, yerel medyanın içerdiği demokrasi imkânlarını göz önünde tutarak, aslında Meclisimizin, yerel medyanın gelişmesi ve güçlenmesi, çoğulculaşması, kalitesinin yükselmesi, özgürlük alanlarının genişlemesi, ifade alanlarının çoğalması, yurttaşlarımızın her birinin sadece medyanın birer tüketicisi değil aynı zamanda ona müdahil olan, onun içeriğini belirleme gücüne sahip kılınan interaktif bir ilişki içerisinde yerel medyayla birlikte dönüşmesini de sağlamak Meclisin ilgi alanında olmalıdır. Fakat bu sorunların acaba Meclisimiz farkında mıdır? Basın-Yayın Genel Müdürlüğünün ilgisi dışında -ki bu ilgi genellikle ruhsatlandırma, istatistikleme ya da Basın İlan Kurumunun ilan dağıtması- Türkiye’de kamunun yerel medyayla olumlu bir ilişki içerisinde olduğunu… Kapasite geliştirme, çalışacak gazetecilerin kalitelerini yükseltme, iletişim fakültesi mezunlarının yerel medyada çalışabilir olmasını sağlama bakımından bir genel ilgiye, kamu ilgisine ihtiyaç olduğu açıktır ancak bunların hiçbiri ortada yoktur. İşin doğrusu, bu durumun anlamını ve değerini bence en iyi bilebilecek durumda olan parti Adalet ve Kalkınma Partisidir çünkü Tayyip Erdoğan’ın İstanbul Belediye Başkanlığı adaylığı sırasında merkez medya Tayyip Erdoğan’dan başka herkesi Belediye Başkanlığına layık görür ve desteklerken sadece yerel yayınlar Tayyip Erdoğan’ın Belediye Başkanı olabileceğini fark etmiş ve onunla böyle bir ilişki kurmuşlardı. Şimdi, tabii, bunun nimetlerini tattıktan sonra merkez medyanın bağrına yerleşmek, onu kontrol altına almak, onunla birlikte bütün medyayı bir çeşit sustalı maymuna çevirme çabaları, aslında, bu medyanın içerdiği merkezden uzaklık, yerel demokrasi kapasitesi bakımından ne kadar büyük bir ihmalle, ne kadar büyük bir unutkanlık ile malul olunduğunu gösteriyor. Hükûmet ilgi duysun ya da duymasın, bence Meclis, yerel medyanın, yerel gazete, radyo ve televizyonların birer demokrasi dinamiği olduğunu, Türkiye’de yurttaşın kendi sesinin kendisi aracılığıyla topluma duyurulabilmesini sağlayacak tedbirleri almanın… Sadece bunun değil kamu medyasının da çok büyük ölçüde yerel katkılara açık hâle getirilmesi, Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumunun yerel yayınlarının mümkün olduğu nispette yerel medyanın imkânlarından beslenmesi, böylelikle yerel medyanın Türkiye’de yurttaşın söz ve ses hakkı sahibi olabildiği, kendi sesini kitlelere duyurabildiği en önemli merkezlerden biri olması sağlanabilir. Doğrusu, gündelik hayattan siyasete kadar yerel medyanın sahip olduğu kapasiteyi belki de en iyi açıklayan örneği, bir yerel medya projesi sürdürürken Ordulu bir yerel radyo yöneticisinden duymuştum. Bir yurttaş, pazarda ineğini kaybedip, hemen en yakındaki radyoya gelip “İneğimi kaybettim, rengi şudur, boynuzu şöyleydi, kuyruğu böyleydi.” dedikten on beş dakika sonra ineğini bulabilmişti. O yüzden, sevgili arkadaşlar, ineğini kaybetmek telafi edilebilir fakat özgürlüğü kaybetmek telafi edilemez. O yüzden, kendi özgürlüğümüzü seslendirmek, bunu ifade etmek, bunun için açık mecralara sahip bulunabilmek için, yerel medyanın desteklenmesi ve güçlenmesi için önerimizi desteklemenizi istiyorum. Çok teşekkür ederim.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu önerisinin aleyhinde ilk söz Eskişehir Milletvekili Sayın Salih Koca’ya aittir. Buyurun Sayın Koca.
Ayrıca, ülkemizde özellikle İstanbul, Eskişehir, Konya gibi illerimiz başta olmak üzere fırtına olayları şu anda baş göstermiş durumda. Bu vesileyle, zarar gören vatandaşlarımıza geçmiş olsun dileklerimi buradan iletiyor ve bu zararın en hafif bir şekilde kapatılması konusunu temenni ediyorum. BDP’nin yerel basının sorunlarıyla ilgili vermiş olduğu araştırma önergesi aleyhinde şahsım adına söz almış bulunuyorum. Demokrasinin güçlenmesinde, şeffaflık ilkesinin geçerli olmasında basınımızın önemini kimse yadsıyamaz. Bu kapsamda, basın ve medyanın halkın sağlıklı bilgilendirilmesinde üstlendiği görev teşvik edilerek daha da sürdürülebilir hâle getirilmelidir. AK PARTİ olarak yerel basınımıza yerelin bilinmesi açısından önem atfediyoruz. Türkiye’de, hepimizin bildiği gibi, ekonomiden sağlığa, eğitimden ulaşıma kadar her alanda büyük gelişmeler sağlanıyor. Elbette gerek yaygın basın gerekse yerel basınımız da bu anlamda yenileniyor. Çağdaş yayıncılık anlayışını benimseyen, etik kurallara uygun, objektif yayın yapan, halkımızın takdirini kazanmaya devam ediyor. Yerel basınımızın sorunlarının başında maddi sorunların geldiği ifade ediliyor. Hükûmetimiz döneminde yasayla yapılan değişiklikler sonucunda yerel basının maddi yönden güçlendirilmesi yönünde adımlar atılmış ve yerel basının çalışmaları bu anlamda kolaylaştırılmıştır. Yine, 6112 sayılı Kanun düzenlenirken, yerel ve bölgesel radyo ve televizyonların sorunları da dikkate alınarak, reklam gelirleriyle ilgili olarak yüzde 5 olan Üst Kurul payları yüzde 3’e düşürülmüş ve yerel medyamıza sağlanan bu imkânlar bu şekilde artırılmıştır. Yine, Basın Kartı Yönetmeliği’nde yapılan bir değişiklikle birlikte, bir defaya mahsus olmak üzere, ilkokul mezunu arkadaşlarımıza da basın kartı alması imkânı sağlanmış ve bu anlamda da belirli bir mağduriyet ortadan kaldırılmıştır. Ayrıca, Basın İlan Kurumuna katılacak Anadolu gazetecileri temsilci üye sayısı 1’den 3’e çıkarılarak yerel basınımızın bu anlamda temsil gücü de artırılmış durumdadır. Yerel medyamızın sesinin tüm dünyaya duyurulması açısından, TRT Anadolu kanalında yayınlanan “Anadolu’nun Sesi” programı da Hükûmetimizin yerel medyaya vermiş olduğu önemin bir göstergesidir diye düşünüyorum. Yerel basınımızın güçlenmesini önemsiyor ve Hükûmetimizce yapılan bu çalışmaların artarak devam edeceğini gönül rahatlığıyla ifade ediyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu önerisinin lehinde son söz Aydın Milletvekili Sayın Bülent Tezcan’a aittir. Buyurun Sayın Tezcan.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Barış ve Demokrasi Partisi tarafından verilen, yerel basının sorunlarının incelenmesi, araştırılması, çözüm önerilerinin araştırılması konulu Meclis araştırma önergesini görüşüyoruz. Değerli arkadaşlar, hemen hemen birçoğumuz, buraya, Parlamento sıralarına gelmeden önce, şöyle veya böyle, bulunduğumuz bölgede siyaset yaptık. İlçe örgütlerinde çalıştık, il örgütlerinde çalıştık, siyasetin belli kesimlerinde görev aldık. Şöyle o günlere dönüp bir bakalım istiyorum; siyaseti nerede öğrendiğimize bir bakalım, basınla ilişkilerin nasıl kurulabileceği konusunda eğitimimizi nereden aldığımıza bir bakalım. Bu çerçevede baktığımızda eminim hepiniz şunu göreceksiniz: Yerel basınla ilgili birçok şey söyleyebiliriz, yerel basın hakkında akademik birçok şey söyleyebiliriz, araştırmaya dayalı birçok şey söyleyebiliriz ama kendi kişisel siyasal tarihimize dönüp baktığımızda şunu göreceğiz ki hepimiz, yerel basın siyasetçilerin staj yeridir. Staj yaptığımız yerlerdir oralar; oralarda siyasetin stajını yaptık, oralarda basın açıklamasının nasıl yapılacağını öğrendik, oralarda basın toplantısının nasıl yapılacağını öğrendik. Daha bizim sesimizi Türkiye basınına taşıyacak kadar meşhur isimlere sahip değilken, bulunduğumuz bölgede bizi tanıtanlar o basın kahramanlarıydı, yerel basın çalışanlarıydı, yerel gazetelerdi. Şimdi, bu Meclis araştırma önergesi önümüze geldiğinde ilk bunu düşündüm, bu aklıma geldi. Evet, yerel basın, demokrasilerin yerel unsurlarıdır, yerel anlamda en önemli unsurlarından birisidir. Bütün sıkıntılarına rağmen, bütün zorluklarına rağmen çok önemli bir unsurudur demokrasinin, hem yerel demokrasinin hem de o bölgede genel demokrasiye katkıda bulunma sürecinde ama hepsinden öte, bizim için, siyasetçiler için çok özel bir önemi vardır. Yerel basın, yerel siyasetin okuludur arkadaşlar; siyasetin okuludur, orada öğrendik birçok şeyi. Onun için, hiçbir şey için olmasa dahi, sırf bu sebeple yerel basına borcumuz var değerli milletvekili arkadaşlar. Şimdi, birçok ünlü, büyük, tanınmış gazetecilere dönüp baktığınızda önemli bir bölümünün yerel basın tecrübesi olduğunu görürsünüz. Yerel basın, bir anlamda yerel demokrasinin unsuruyken, oradaki denetim mekanizmalarının önemli bir ifade aracıyken, aynı zamanda yaygın medyaya kadro yetiştiren bir okuldur. Genel medyada, genel basında görev yapan gazetecilerin ilk eğitim yaptığı, mürekkebi tanıdığı, kâğıdı tanıdığı, yazmayı, dili, üslubu okuduğu, geliştirdiği yerlerdir ve aynı zamanda, hâlâ bugün genel basının önemli haber kaynaklarından birisidir. Dikkat edin, çok önemli, çok ciddi iddiaları, aslında, başlangıçta yerel basında, o küçücük, zorla çıkarılan gazetelerin köşelerinde görürsünüz ve bir süre sonra, orada atılan tohum, Türkiye’de önemli bir haber olarak yaygın medyanın gündemine düşer. Değerli arkadaşlar, bu zorluklar altında bu kadar ciddi görev yapan yerel basının sorunlarına hepimiz sahip çıkma konusunda borçluyuz. Bakın, biraz önce beni tesadüfen, bu konunun görüşüleceğiyle hiç ilgisi yokken bir yerel gazeteci arkadaşım aradı Aydın’dan. Gazeteci arkadaşım bir şey sormak için aradı. Orada bir panel yapılmış, panelde, panele katılan konuşmacı, milletvekillerinin çok kitap okuyup okumadığı konusunda bir beyanda bulunmuş; aradı, bunu sordu. Yani biz burada, Parlamentoda görev yaparken oradaki yerel gazeteci arkadaşımız yerel siyasetle ilgili Ankara’yla Aydın arasında hâlâ köprü olma görevini sürdürüyor. Bizden beyanat alıyor. Eminim diğer milletvekili arkadaşlarımızı da aradı, onlardan da beyanat aldı. Değerli arkadaşlar, bu noktada yerel basının bu kahramanları ciddi problemler içerisindeler. Bakın, yerel gazetelere dönüp bir bakalım. Yerel gazetelerde, yerel basında aslında patron ve işçi ilişkisi iç içe geçmiştir. Öyle çok büyük sermaye sahibi gazete patronlarıyla onların yanında çalışan işçiler çerçevesinde ayrımın çok yaşandığı yerler değildir; hem patron hem işçidir aynı zamanda. Vergi borcunu ödemekte zorlanan, kâğıt parasını ödemekte zorlanan, matbaa giderlerini ödemekte zorlanan, personel çalıştırma konusunda ciddi zorluklar yaşayan birçok gazeteci arkadaş tanıyoruz. Seçim dönemleri yaklaştığında birazcık yüzleri güler, bayram zamanları birazcık yüzleri güler, yılbaşı zamanları birazcık yüzleri güler ama onun dışında, o arkadaşlarımız, günlük geçimlerini sağlamak ve nafakalarını çıkarmak konusunda dahi ciddi zorluklarla karşı karşıyadırlar. Çalışanlarının ücretleri düşüktür, çalıştıranın geliri düşüktür ve böyle bir açmaz içerisinde, çalışanla çalıştıran, karşılıklı, birbiriyle hem de hiçbir sektörde belki görülemeyecek dayanışma örneği göstererek, o gazeteleri her gün bir sonraki güne yetiştirmeye çalışırlar. Değerli arkadaşlar, sigortasız işçi çalıştırmanın, güvencesiz işçi çalıştırmanın en yaygın olduğu sektörlerden biridir yerel basın. İcra takipleri, haciz tehdidi altında en fazla sıkıntı çeken iş sahiplerinden biridir yerel basın çalışanları ve çalıştıranları. Değerli arkadaşlar, ekonomik sorunlar yerel basının çok önemli sorunlarının başında geliyor ama sadece tabii ki ekonomik sorunlarla sınırlı kalmıyor yerel basında çalışanların problemi, ciddi teknik sorunlar var. Özellikle teknolojinin hızla geliştiği, haber almanın, haber yaymanın hızla geliştiği ve rekabetin bu süreçte çok hızlı, çok yoğun biçimde yaşandığı basın sektöründe, iletişim teknolojilerinin çok hızlı geliştiği basın sektöründe yerel basının kısıtlı bütçe imkânlarıyla bu süreçte ayakta kalabilmesi çok zor. Onları ayakta tutan, gelirlerini garanti altına alan en önemli kaynak kamu ilanları, kamusal kaynaklar, ilan ve reklam gelirleri. Eğer bunların dağıtımı sürecinde de adaletli bir dağıtım sistemi kurmayıp, doğrudan doğruya siyasal mülahazalara dayalı, yakınlık uzaklık eksenine göre bir dağıtım mekanizması kurarsanız yerel basının artık hiç nefes alabilecek hâli kalmaz. Değerli arkadaşlar, işletme büyüklüğü açısından baktığınızda, yerel basın organları, kuruluşları büyük ölçüde ya esnaf işletmesi boyutundadır ya da KOBİ kapsamındadır, KOBİ boyutundadır. Bu çerçevede, yerel basının özel olarak hem ekonomik anlamda hem teknolojik anlamda teşvik edilmesi, desteklenmesi bir zorunluluktur. Bu -tekrar başta söylediğim konuya dönüyorum- öncelikle demokrasinin gelişmesi için bir zorunluluktur, demokrasinin, dördüncü kuvvet dediğimiz basının yerel anlamda yerel ayağının güçlendirilmesi için bir zorunluluktur ama hepsinden öte, biz siyasetçilerin ilk siyaset okulunu okuduğumuz, ilk stajımızı yaptığımız bölgemizdeki yerel siyaset alanında yerel basına olan borcumuzdan dolayı bunu yapmak yükümlülüğündeyiz. Bu nedenle, Barış ve Demokrasi Partisinin yerel basının sorunlarının araştırılması doğrultusundaki önergesine destek veriyoruz. Lehine görüş bildiriyorum. Hepinize teşekkür ederim. Saygılar sunuyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu önerisinin aleyhinde son söz İstanbul Milletvekili Sayın Tülay Kaynarca’ya aittir. Buyurun Sayın Kaynarca.
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki yerel basının sorunları vardır ama sadece maddi sorunlar, maddi destekle çözülebilecek sorunlar değildir bunlar. Bu sorunların birçoğu yerel basın enflasyonundan kaynaklanmaktadır. Her mesleğin bağlı bulunduğu bir meslek örgütü vardır, basın sektöründe de olduğu gibi ancak diğer mesleklerde bir kişinin o mesleği yapabilmesi için mesleki eğitim mecburiyeti aranırken, bir meslek odasına kaydı veya meslek kuruluşuna kaydı zorunluyken -ustalık belgesi gibi, herhangi bir belge alımı gibi- basında bu tür şartlar asla yoktur. Gazete çıkarabilmek, yasal değişikliklerle ve teknolojinin getirdiği imkânlarla son derece kolaylaşmıştır. Bu sevinilecek bir durum gibi görünmesine rağmen, aslında beraberinde birçok sorunu da getirmiştir. Bilgili bilgisiz, yeterli yetersiz, eğitimli eğitimsiz herkes ama istisnasız herkes, eline fotoğraf makinesini alıp istediği takdirde bu mesleği icra edebilmektedir. Bu nedenle yerel gazeteci sayısında –altını çiziyorum- niteliksiz artış olmuş, nitelikli gazeteci sayısı da üzülerek ifade ediyorum ki azalmıştır. 2 veya 3 gazetenin ancak yeterli olabileceği, maddi olarak kendini ancak geçindirebileceği bir alanda bakıyoruz ki 20-30’a yakın yerel basın gazetesinin olduğu bir alan. Dolayısıyla bu da bir şekilde yetersiz olmaktadır, devamında birçok mesleki problemi getirmektedir. Bir de teknoloji gelişti, artık İnternet gazeteciliği de var. Bakınız, bu sabah bir haber sitesini dinliyorum, televizyonda gazete haberlerinden alıntılar yapıyor. Görüntü itibarıyla “vatandaş gazeteciliği” diye bir kavram da oluşmaya başladı. Bir ilimizdeki görüntüleri kendi şivesiyle ulusal genel bir yayın organında vatandaş kendi aktarıyor. Bunu uygulayan, anlatan spiker de bu şekliye veriyor. Yani bir tarafta İnternet haberciliği, bir tarafta “vatandaş gazeteciliği” diye oluşan yeni bir kavram, bir taraftaysa -az önce de ifade ettim- eğitimli ya da eğitimsiz, bir anda çok ciddi rakamlara ulaşmış yerel basın artışı. Durum tıpkı özel radyolarda olduğu noktaya gelmiştir, o da şu: Hatırlarsanız, yüzlerce radyo bir anda yayına girmişti ve bu yayın itibarıyla frekans karmaşaları da ortaya çıkmıştı. Dolayısıyla yerel gazetelerin birçoğunun künyesine baktığımızda imtiyaz sahibi, yazı işleri müdürü, haber müdürü gibi akraba isimlerinin de oluştuğunu görmekteyiz. Yapılacak yasal değişikliklerle bunun da önüne geçilmesini, yerel gazetelere belirli bir sayıda eleman çalıştırma, gazete basımıyla ilgili bilgisayar ve cihazlara sahip olma zorunluluğu getirilmesi, iletişim fakültesi mezunu veya üniversite mezunu veya ilgili mesleki eğitimi alma şartı, belli sayıda sigortalı elaman çalıştırma gibi, bunların sayısı arttırılabilir. Özünde şunu ifade etmeyi gerekli görüyorum: Yasal statüye kavuşturulmalı bütün bu ifade ettiklerim ama elbette bununla beraber maddi destek de sağlanmalıdır, ama bununla ilgili çalışmalar var. Geriye dönüp baktığımızda 22 ve 23’üncü Dönemde birçok yasal düzenlemenin yapıldığını ve maddi kaynak sağlamaya yönelik adımlar atıldığını da görmekteyiz. Mesela 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu’nda 4964 sayılı Yasa’yla yapılan değişiklikle yerel basına maddi yönden katkı sağlayabilmek, güçlendirebilmek hedeflenmiştir, bu İhale Kanunu’ndaki değişiklikle. Yine, özel radyolar ve özel televizyonlarla ilgili yerel ve bölgesel yayın yapan, bununla ilgili de 6112 sayılı Kanun düzenlenirken dikkate alınmış bazı maddeler vardır ki bir tanesi reklam geliriyle ilgili yüzde 5 üst kurul payının yüzde 3’e indirilmesiyle ilgilidir, yani o bölgesel yayın organlarına destek sağlama amacını gütmektedir. Yine, Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğünün kendi bütçesinde, yıllık bütçesinde yerel basına ciddi katkı sunduğunu da görmekteyiz. Bunlar, mesleki eğitimle ilgili çalışmalar, fotoğrafçılık, haber tekniklerini öğretme gibi eğitim seminerleriyle alakalı. Bir başkası, Anadolu’da gazetelere haber kaynağı sağlama adına, Anadolu’nun Sesi, yine TRT Anadolu’yla ilgili yayınlar, kendi seslerini tüm Türkiye'ye duyurabilme gibi Yine, Basın Kartı Yönetmeliği’nde yerel basın mensuplarının mağduriyetini düzenleyebilme, düzeltebilmeyle ilgili maddeler gibi. Yani Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğünün de yine yerel basına ve bölgesel yayın organlarına yönelik düzenlemeleri mevcuttur. Değerli arkadaşlar, çok kıymetli milletvekillerimiz; ben bu duygu ve düşünceleri ifade ettikten sonra, bugünkü gündemin, Genel Kurul gündeminin yoğunluğuna, çalışmalarına geçen hafta başladığımız 2/B Yasa Tasarısı’nın tamamlanmasıyla ilgili bugün yapılacak görüşmelere dikkat çekme nedeniyle, BDP grup önerisi aleyhine söz belirttiğimi ifade ediyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu önerisini…
Yoklama isteniyor. Sayın İnce, Sayın Öztürk, Sayın Soydan, Sayın Köprülü, Sayın Güven, Sayın Eyidoğan, Sayın Akova, Sayın Orhan, Sayın Tanal, Sayın Yılmaz, Sayın Acar, Sayın Topal, Sayın Özdemir, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Tayan, Sayın Köktürk, Sayın Ağbaba, Sayın Güneş, Sayın Aksünger, Sayın Gümüş, Sayın Havutça. Yoklama için üç dakika süre veriyorum ve yoklamayı başlatıyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 96’ncı Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Barış ve Demokrasi Partisi Grubu önerisinin oylanmasından önce yapılan yoklamada toplantı yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi yeniden elektronik cihazla yoklama yapacağız. Yoklama için üç dakika süre veriyorum. Yoklama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Barış ve Demokrasi Partisi Grubu önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmemiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. 18.04.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu; 18.04.2012 Çarşamba günü (Bugün) toplanamadığından, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Adana Milletvekili Osman Faruk Loğoğlu ve arkadaşları tarafından, 17.04.2012 tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Son dönemlerde Suriye'de meydana gelen karışıklıklar" ile ilgili verilmiş olan Genel Görüşme Önergesinin, (4 sıra no. lu) Genel Kurul'un bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 18.04.2012 Çarşamba günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin lehinde ilk söz, Adana Milletvekili Sayın Faruk Loğoğlu’na aittir. Buyurun Sayın Loğoğlu.
Suriye sorunu bugün…
Sayın Başkan, çok önemli bir konuyu konuşuyoruz ama arkadaşların hiç alakası yok. Lütfen uyarır mısınız. Bakanlar dâhil.
Evet, Sayın İnce’yi duydunuz sayın milletvekilleri. Uyardığım zaman da sonra kulak burun boğaz mütehassısına görünmem gerektiğini söylüyorsunuz. Hiçbirinizi mutlu edemedim şu Mecliste. Sayın Loğoğlu, buyurun lütfen.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım.
Süreyi düzeltin Sayın Başkan.
Otuz saniye geçti efendim.
Suriye sorunu bugün ülkemizin gündeminde en ön sırada ve sürekli yer alan önemli bir konudur. Ulusal güvenliğimizi, ekonomik ve ticari çıkarlarımızı, toplumsal hayatımızı doğrudan etkileyen ve olumsuz etkileri giderek büyüyen bir meseledir. Ancak bizi bekleyen asıl ve en büyük tehlike ise komşu ülkeyle savaş tehlikesidir. Bu tehlikenin mutlaka bertaraf edilmesi gerekmektedir. Türk halkı savaşa karşıdır. Türk halkı Suriye halkıyla savaşmak değil onlara barış ve istikrar getirmek istemektedir. İşte, bu nedenle bu hayati mesele karşısında yüce Meclisimizin halkımız adına duruşunu belli etmesi lazımdır. Genel görüşme talebimizin gerçek amacı, Hükûmetin yanlış ve eksik bulduğumuz Suriye politikasını bu noktada eleştirmek değildir. Bu eleştirileri yaptık, eleştirmeye de devam edeceğiz. Ancak buradaki amacımız, Türkiye’nin selametini sağlamak, ülkemizi ve halkımızı sonuçları sadece felaket olabilecek bir çatışma çizgisinden çıkarmak, barış yolunda tutmaktır. Yüce Meclisimizin ulusal güvenlik ve çıkarlarımıza sahip çıktığını gösterme zamanıdır. Bu doğrultuda, Cumhuriyet Halk Partisi olarak yüce Meclisimizde temsil edilen bütün siyasi partilerin imzalayacağı bir ortak deklarasyon önerisi hazırlamış ve Sayın Meclis Başkanımızın talimatlarıyla gruplara iletmiştik. Şimdi, önce bu ortak deklarasyon önerimizi okuyacağım, sonra da gerekçesini sizlerle kısaca paylaşacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Suriye’deki gelişmeleri dikkat ve artan kaygıyla izlemektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi, demokrasi, hukukun üstünlüğü, insan hakları, özgürlükler, fırsat eşitliği ve onurlu yaşamın evrensel değerler olarak Arap halklarının da özlem, talep ve hakları olduğu inancıyla kardeş Suriye halkının yanındadır. Suriye’nin, bağımsızlık, egemenlik, toprak bütünlüğü ve ulusal birliğinin korunarak Suriye halkının barış ve istikrar içinde yaşaması ilkesi esastır ve uluslararası toplum bu esasa göre hareket etmelidir. Dolayısıyla, şiddete son verilmesi, ülkede normalleşmeye yönelik olarak yönetim ile muhalefet arasında siyasi bir süreç başlatılması ve muhtaç olan insanlara yardım sağlanması öncelikli hedefler olmalıdır. “Yurtta sulh, cihanda sulh.” ülküsüne bağlı Türkiye Büyük Millet Meclisi; 1) Bölgemizde yeni bir savaşa yol açacağı için Suriye’ye dışarıdan müdahale edilmesine karşıdır. Böyle bir girişim Suriye’ye barış getirmeyecektir, tam aksine, çatışmaları derinleştirip uzatacak ve daha fazla can kaybına yol açacaktır. Savaş Türkiye’ye ve bölgeye felaket getirecektir. 2) Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyini Suriye konusunda uluslararası toplum tarafından atılacak her türlü adımın tek meşruiyet kaynağı olarak görmektedir. Uçuşa yasak bölge, tampon bölge ve insani koridorlar oluşturmak için de Güvenlik Konseyinden yetki almak zorunludur. Bunun dışındaki oluşumların işlevi Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinde ortak bir irade oluşmasına katkı yapmakla sınırlı tutulmalıdır. 3) Bu bağlamda, Güvenlik Konseyinin 14 Nisan 2012 tarihinde oy birliğiyle aldığı kararı memnuniyetle karşılamaktadır. Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri ile Arap Liginin Suriye Özel Temsilcisi Kofi Annan’ın barış planına destek veren bu karar ateşkesi denetlemek üzere Suriye’ye askerî gözlemciler göndermeyi öngörmektedir. Bunların bir kısmı Suriye’ye varmıştır. Karar, ülkedeki şiddetin bütünüyle durması için her iki tarafa da çağrı yapmakta ve hem Suriye makamları hem silahlı muhalif gruplarca yapılan insan hakları ihlallerini kınamaktadır. 4) Kofi Annan’ın girişimini umutla desteklemekte ve planın bütün unsurlarıyla hayata geçirilmesini istemektedir. 5) Suriye’de barış ve istikrarın sağlanmasına yönelik her girişimin başarıya ulaşması için yönetime olduğu kadar muhalif unsurlara da sorumluluk düştüğüne inanmaktadır. Şiddet çözüm yolu değildir. Günün sonunda yine diyalog, müzakere ve uzlaşma gerekecektir. 6) Suriye’nin içinde bulunduğu derin krizden çıkış yolunun Suriye halkının özgür iradesiyle belirlenmesi gerektiğini, yönetimin ve ülkenin geleceğine karar vermek hak ve yetkisinin münhasıran Suriye halkına ait olduğunu bütün dünyaya önemle hatırlatmaktadır. Dışarıdan gelecek baskılar Suriye’nin iç işlerine karışmak olacak ve Suriye halkının kendi geleceğini belirleme hak ve iradesini zedeleyecektir. 7) Bölge gücü ve Suriye’yle yakın ve yoğun bağları bulunan bir kardeş ve komşu olması sıfatıyla Türkiye’nin ağırlığını kullanarak ilgili diğer güçleri, özellikle Suriye’nin komşuları ile ülke üzerinde ayrı nüfuzu olan Rusya Federasyonu ve İran’ı barış ve istikrar hedefleri doğrultusunda devreye sokmasının yararlı ve gerekli olduğunu değerlendirmektedir. Suriye sadece Türkiye’nin meselesi olmadığı gibi Türkiye’nin tek başına çözebileceği bir mesele de değildir. Türkiye Büyük Millet Meclisi, bölge ülkelerini ve tüm dünyayı, Suriye halkının meşru beklentilerinin yanında yer almaya ve onların özgürlük, iyi yönetim, onurlu yaşam, eşitlik ve adalet taleplerini hayata geçirecek, barış ve uzlaşıyı teşvik edecek adımlar atmaya davet eder. Bununla beraber, Suriye yönetimi ile muhalif unsurları da öncelikle şiddete son vererek ülkelerinin kaderine ortaklaşa sahip çıkmaya çağırır. Suriye’nin istikrar ve huzura kavuşması Türkiye’nin ulusal güvenliği, bölge barış ve istikrarının gereğidir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Suriye konusunu yakından izlemeye ve meseleye yapıcı katkılarını gündeme getirmeye devam edecektir. Bu, önerimizin sonu oluyor. Şimdi, kısaca, niçin bu ortak deklarasyonu önerdik? Sayın milletvekilleri, ortak deklarasyon önerimiz Türkiye Büyük Millet Meclisinin Suriye konusundaki tutumunu kaydetmek amacıyla kaleme alınmıştır. Yüce Meclisin bu hayati konuda devrede olduğunu ve olmak istediğini, olması gerektiğini göstermektedir. Deklarasyon, Hükûmetin manevra sahasını genişletmekte, komşu ülkeye müdahale yönündeki her türlü baskının bertaraf edilmesi imkânını Hükûmete vermektedir varsa böyle bir baskı Hükûmet üzerinde. Üstelik önerimizin, Hükûmetin mevcut politikası çerçevesinde bile karşı çıkmasını gerektirecek bir unsur içermediğini düşünmekteyiz. Bu itibarla, yüce Meclisin bu ortak deklarasyonla halkımızın kaygılarını gidermesi ve dünya kamuoyuna net bir mesaj vermesi ülkemizin yüksek çıkarlarının gereğidir. Bu mümkün olmayacaksa, genel görüşme talebimizin kabul edilerek o görüşme neticesinde bir bildiri kabul etmemizin halkımıza karşı borcumuz ve görevimiz olduğunu değerlendiriyoruz. Bu düşüncelerle hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin aleyhinde ilk söz İstanbul Milletvekili Sayın Levent Tüzel’e aittir. Buyurun Sayın Tüzel.
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bağımsız vekil olmanın bir kaderi, aslında desteklediğimiz bir önerinin aleyhinde usulen söz alıyoruz ama elbette Suriye’ye dönük emperyalist planlar, müdahale hazırlıkları, Türkiye’ye biçilen rol ve bu konuda elbette Meclis iradesi, halk iradesi ve buralarda bu konunun konuşulması, bir genel görüşme konusu yapılması mutlaka gerekiyor. Bir yıldan bu yana Suriye konuşuluyor. Kuzey Afrika’dan bu tarafa halk hareketlerinin gelip Suriye’de bir özgürlük ve demokrasi arayışına dayandığı hepimizin bildiği bir gerçek. Ancak bölgede yerleşmek isteyen emperyalist güçlerin peşine takılan bir Türkiye yönetimi, AKP Hükûmetinin buradaki politikaları, son derece, halkımızın, ülkemizin çıkarlarına ters ve bu tersliği her geçen gün görüyoruz. Annan Planı’na dahi razı olmayan, buna karşı çıkan Hükûmet dış politikada tökezlemiştir ve yalnız kalmıştır ama bütün buna rağmen iddialarından, ısrarlarından, mevcut rejimi benimsemediğini… Ve çok açık bir şekilde, en son Çin gezisinde Sayın Başbakan’ın NATO’yu göreve davet ederek bir müdahale çağırısında bulunması büyük bir aymazlıktır diye düşünüyorum. Önceki gün Hatay’da halkla bir toplantı yaptım ve oradakilerin gözlemlerini de paylaştığımızda, aslında büyük bir kaygı yaşamaktalar; oradaki hısımları, dostları, ilişki içerisinde olduklarıyla geleceklerinden endişe etmekteler. Ortada bir manipülasyon olduğu çok açık bir gerçek. Psikolojik bir harekâtın yaratıldığı ve gerçeklerin bizlere doğru yansıtılmadığı konusunda ciddi kaygılar ve şüpheler var. En son, mülteci kampında gazeteci Tayfun Talipoğlu’nun yapmış olduğu röportaj çok çarpıcı bilgiler vermiştir bizlere, yani oraya gelen büyük bir çoğunluğun gerçekte çatışmalardan kaçmadığı, bir şekilde Türkiye devletinin onlara iş, vatandaşlık, daha iyi bir yaşam alanı sunmak vaatleriyle, âdeta kandırılarak o alana getirildikleri söylenmektedir, bu iddialar vardır. Daha da vahimi, önceki gün yine -Vatan gazetesinde bir haber olan ve İngiliz Times gazetesinden yapılan bir alıntı- Türkiye'nin sınırında, Asi Nehri’nin bu tarafında, Kızılay çadırları içerisinde, adı “Özgür Suriye Ordusu” olan birtakım gruplarla, halkın desteğini alıp almadığı belli olmayan ve her an için karışıklık ve müdahale niyetleri besleyen bu gruplarla yapılan röportajlar, çekilen görüntüler ve bunların ateşkes kararına kafası bozularak gidip Suriye’de sınır karakollarına ateş açtıkları bilgileri gazeteye yansımıştır ve Türkiye devleti, Hükûmeti bu şekilde, Suriye muhaliflerine destek olmak adına böylesi tehlikeli, emperyalist diplomasiyi çağrıştıran ama uluslararası hukukla da bağdaşmayacak çok açık bir uluslararası suç teşkil eden bir siyaset tarzı izlemektedir. Ne adına? Bölge devleti olmak adına, büyük devlet olmak adına. Biz artık butik devlet olmayacakmışız, her yerde namımız, adımız yürüyecekmiş. Sayın Başbakan Suriye’deki bu görüntüleri gördüğünde insanlık ve birtakım vicdan duygularına sahip oluyor ama bu görüntüleri arayıp bulmak için oralara gitmeye gerek yok, Türkiye'nin sınırları içerisinde yaşanan görüntülere… Örneğin yeni yıla iki gün kala yaşanmış Roboski köyündeki bir katliam hâlâ aydınlatılmış, hâlâ açıklanmış, hâlâ devlet adına, Hükûmet adına bir yanıt verilmiş, açıklama getirilmiş durumda değil. Dolayısıyla, bunlar inandırıcı değil. Türkiye halkından birtakım şeyleri gizlemek, saklamak doğru değil. Suriye’ye, orada yaşayan Suriye halklarının geleceğine müdahale etmek, onların kaderlerini belirleme hakkına, kendi yönetimlerini belirleme hakkına müdahale etmek, onaylanabilecek, kabul edilebilecek bir şey değil. Asıl tehlikeli olanı tabii ki bölgede Kürt halkının orada yeni statü edinmiş olmasını -yeni statüler anayasal vatandaşlık, benzeri gibi şeyler- Türkiye'nin, kendi meselesi gibi görmesi, kendisi için bir tehdit sayması, bunlar son derece yanlış politikalar, bunlardan vazgeçilmeli ve tabii ki Meclisimiz, Hükûmet ne yapmak istiyor, bunu çok iyi bir şekilde görmeli ve anlamalı. Ben bu meseleye değindikten sonra bir başka konuya değinmek istiyorum. Dün burada yaşadığımız manzaralar, bir zihniyetin, bir hükûmet politikasının, aslında, İçişleri Bakanı üzerinden bizlere, kamuoyuna, vekillere yansımasıdır. Şimdi, ne konuşuldu dün? “Nevroz” kutlamalarındaki yaşanan kargaşa ve burada İçişleri Bakanlığının sorumluluğu, bir diğer taraftan da, Ankara’da gösteri yapmak isteyen, eğitim yasasına, sendikalar yasasına karşı sesini duyurmak isteyen sendikaların yürüyüşüne izin verilmemesi ve işte, bildik görüntüler; gaz bombaları, coplamalar, gözaltılar, tutuklamalar. Diyor ki İçişleri Bakanı: “Bütün bunlardan biz mesul değiliz. Asıl bu manzaralara sebebiyet verenler gensoru önergesini … bulunan, düşüncede olan insanlar.” diye çok açık, vekiller de hedef gösterildi. Şimdi, toplantı, gösteri yürüyüşleri hakkı anayasal bir hak, yasal düzenlemeleri var ama bu gösteri hakkı, AKP Hükûmeti ve Bakanın keyfiyetine göre -AKP eleştirisi varsa, AKP binalarına dönük bir ses duyurma varsa- bu kesinlikle kabul edilmemekte ve yasakla karşılaşmakta ve hiç utanmadan, sıkılmadan da kamu emekçilerine, işçi sendikalarına “Meclisi işgal edecekler.” diyerek bu yasaklama kararı veriliyor. Diğer taraftan “nevroz” görüntüleri açısından da, çok açık o manzaraların -yani ağaç yakıldı, otobüsler yakıldı, işte şuralar…- bütün bu manzaraların nedeni, aslında, İçişleri Bakanının, yasal bir hakkı, bir bayram hakkını fiilen, kendi elindeki yetkileri kötüye kullanarak, bir genelgeyle, valiliklere gönderdiği genelgeyle yasaklaması, halkı provoke etmesidir. Ben Kazlıçeşme’deydim, kimse zorla, bir baskıyla, Bakanın iddia ettiği gibi bir dayatmayla oraya gitmiş değildir, herkes kendi ulusal kıyafetlerini giymiş, kendi gönlünce dileklerini, duygularını paylaşmak üzere oraya gitmişti, böyle bir görüntü kesinlikle yoktu ama bizim gördüğümüz bir şey vardı ve basında da yer aldı, polis araçlarından halka ateş eden manzaralar vardı. Dolayısıyla, bu istenmeyen manzaraların, bütün bu tabloların sorumlusu bu yasaklama kararını veren Bakanın bizatihi kendisiydi. Şimdi, Bakan, bütün bunlardan sonra hâlâ “Gaz bombası zararsızdır.” diyebiliyor. Oysaki, o gün, Hacı Zengin, daha önceki 10 yurttaş gibi benzer şekilde gaz bombasından etkilenerek kalp krizi geçirmiş ve hayatını yitirmiştir. Dolayısıyla, onun ölümünde olduğu gibi, aynı şekilde polis memurunun ölümünde de bu ortamı yaratan, bu sorumsuzluğu gösteren aslında Hükûmettir. Şimdi, burada milletvekillerinin “nevroz” kutlamalarına dönük halk toplantılarını, yapmış oldukları halk toplantılarını halkı kışkırtıcı birtakım toplantılar olarak sunması Sayın Bakanın son derece büyük bir aymazlıktır. Yani Bakan istiyor ki buradaki milletvekilleri kendi istediği tarzda konuşsun ve istediği tarzda konuştuğu ölçüde siyaset yapma hakkı olsun, bu kabul edilemez. Biz, dün, ne yazık ki, yine, Hocalı katliamını kınama mitinginde konuşulan türden bir konuşma yaptığını gördük ki bu kafa, aslında, polis kafası. Bu kafayla siyaset yapmak, devlet yönetmek… İşte, gördüğümüz manzara ortada, halkın duyguları, inancı, kültürü, ibadeti, kutsal saydığı ne değer varsa hepsi yerle bir edildi. Değerli milletvekilleri, bu ülke laik bir ülke mi değil mi, buna karar verelim. Ben bu ülkenin laik bir ülke olduğuna inanıyor idim ya da bize böyle söyleniyordu ama burada, Sayın Bakan, kim inanç sahibi, kim inançsız, kim hangi dinden, bunları sorgulama hakkını ve bunları aşağılama hakkını kendinde gördü, bu kabul edilemez. Bunların yapıldığı zaman nedir? Sizce son derece değerli olan Kutlu Doğum Haftası. Ana teması nedir bunun da? Kardeşliktir. Böyle mi kardeşlik hukuku sağlanacak, böyle mi vatandaşın hakkı, hukuku korunacak? Bunlar kabul edilebilecek bir şey değildir. Dolayısıyla, yani Sayın Bakan “Kürt’ün cebinde para, tarlasında ürün, yaylasında hayvan, şehrinde fabrika olmamışsa, bütün bunların sorumlusu -bugünkü BDP milletvekillerini, siyasetçilerini işaret ederek- sizlersiniz.” diyor. Gerçekten insanın inanası gelmiyor. Bütün bunların olmamasının nedeni “özgürlük” diyen, “ana dilim” diyen, “siyaset yapma hakkı” diyen Kürt’ün karşısına savaşla, topla, tüfekle çıkmaktır. Bütün bu kayıpların arkasında bu politika vardır. Dolayısıyla, bugün oralara verilecek teşviklerle bunları gidermek mümkün değildir, bunları yerine getirmek, sağlamak mümkün değildir. Bu tablonun neden olduğunu hep birlikte sorgulamalıyız. Böyle bir zihniyetin, böyle bir politika anlayışının…
Ama hiç böyle bir usulümüz yok Sayın Tüzel, gerçekten.
Verebilirsiniz aslında, diğer başkan vekili verebiliyor.
Ama veremem işte.
Sözümün son cümleleri…
Anladım da…
Tamamlayayım.
Çok teşekkür ediyorum. Yapmayın… Yani öyle bir sistemimiz yok.
Teşekkür ediyorum.
Size teşekkür ederim, sağ olun. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin lehinde Iğdır Milletvekili Sayın Sinan Oğan. Buyurunuz.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Milliyetçi Hareket Partisi Grubumuz adına, Suriye konusundaki fikirlerimizi arz etmek üzere huzurunuzdayım. Bundan öncesinde bir hususa değinmek istiyorum müsaadenizle. Polisimiz dağa kaldırıldı, kaymakamımız dağa kaldırıldı, öğretmenimiz dağa kaldırıldı, Hükûmetin sesi çıkmadı. Maalesef bugünlerde doktorlarımız da hastanede öldürülmektedir. Hükûmetin bir an önce bu konuya el atmasını bekliyoruz Meclis olarak ve Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak. Değerli milletvekilleri, bugün Türkiye'nin en önemli gündem maddesi nedir? Sayın Başbakanın konuşmasına baktığınız zaman, Sayın Cumhurbaşkanının konuşmasına baktığınız zaman, Sayın Dışişleri Bakanının konuşmasına baktığınız zaman Türkiye'nin en önemli gündem maddesi Suriye’dir. Bölgesel gündemin de bir numaralı maddesi Suriye’dir. Peki hâl böyleyken eminim ki siz biraz sonraki oylamada Suriye konusunun yüce Mecliste görüşülmesine karşı çıkacaksınız. Eğer Sayın Başbakan Suriye konusuna bu kadar önem veriyorsa, eğer Sayın Dışişleri Bakanı Suriye konusuna bu kadar önem veriyorsa, eğer bu kadar önemliyse ve Cumhurbaşkanımız bu konuda yurt içinde, yurt dışında demeçler veriyorsa, bu konu niye Mecliste görüşülmesin? Bu konu Mecliste görüşülürken AKP sıraları niye bu kadar boş olsun? Eğer size bakarak karar verecek olursak, bu demektir ki Suriye konusu önemli bir gündem maddesi değil. Eğer Suriye konusu önemli bir gündem maddesi değilse biz niye savaşın eşiğine geldik Suriye’yle? Bu, Amerika için önemli bir gündem maddesidir. Bu, küresel güçler için önemli bir gündem maddesidir ama sizin bu hâlinize baktığım zaman görüyorum ki bu, Türkiye için önemli bir gündem maddesi değil. Zira, biraz sonra, siz bunun gündeme alınmaması yönünde karar vereceksiniz. Muhalefetten gelen her türlü kararı reddettiğiniz gibi, bunu da reddedeceksiniz. Muhalefet iyi şeyi de gündeme getirse, kötü bir şeyi de gündeme getirse, siz otomatik olarak bunu reddediyorsunuz. Bari Suriye konusunda siz bir önerge verin, biz destekleyelim, burada, Mecliste Suriye konusunu görüşelim. Eğer bu, milletin Meclisiyse, millet bizi buraya seçmiş veya sizi buraya seçmişse, memleketin doğrudan ilgilendiği konuları, memleketin güvenliğiyle ilgili konuları görüşmemizi istiyorsa, bu konuyu burada yüce Meclis tarafından ele almak durumundayız, görüşmek durumundayız. Yok, eğer “Biz irademizi sadece Sayın Başbakanın iki dudağının arasına bıraktık.” diyorsanız -ki görüntü onu göstermektedir- o zaman yapacak bir şey yok sizin adınıza maalesef. Suriye meselesi Büyük Orta Doğu Projesi meselesidir değerli arkadaşlar. Büyük Orta Doğu Projesi’nin herhâlde burada detaylarına girmeye gerek yok, birçoğunuz bir şekilde duymuşsunuzdur. AK PARTİ milletvekilleri de yakından biliyordur çünkü Sayın Başbakan onun “Eş Başkanı”dır, kendi ifadesidir bu. Büyük Orta Doğu Projesi, Ilımlı İslam Projesi’yle beraber, İslam’ı ılımlılaştıran, başka bir formaya sokan bir projedir ve bu projenin temelindeki asıl hedef İsrail’in bölgede güvenliğini sağlamaktır; bizim 9 vatandaşımızı katleden İsrail’in güvenliğini sağlamaktır, Gazze’de Müslümanlara zulmeden İsrail’in güvenliğini sağlamaktır. Eğer amacınız buysa, amacınız İslam dünyasını bölmek, parçalamak, İslam dünyasını Batı emperyalizminin ayakları altına sermekse bu millet buna izin vermez, Türk milleti sizin bunu yapmanıza izin vermez, bundan emin olunuz. Biz bu filmi çok öncesinde görmüştük. “Arap baharı” diye ifade edilen, süslü cümlelerle ifade edilen konu aslında turuncu devrimlerin bir devamıdır. Turuncu devrimleri Balkanlarda görmüştük, turuncu devrimleri daha önce Gürcistan’da, daha önce Ukrayna’da görmüştük. Metotlarının nasıl olduğunu gayet iyi biliyoruz, turuncu devrimlerin arkasında kimlerin olduğunu da gayet iyi biliyoruz, Soros’un buradaki rolünü de gayet iyi biliyoruz ve sizin de bugün Arap devrimlerinin içerisindeki rolünüzü de gayet iyi biliyoruz. Tabii, hiç düşündünüz mü, Arap baharının neticesinde ne olacağını hiç düşündünüz mü? Suriye’de devrimcilik oynuyorsunuz, Suriye’de rejim yıkıldıktan sonra sizin payınıza, bizim payımıza, millet olarak Türk milletinin payına ne düşecek? Ben ifade edeyim, bugün hep beraber mücadele ettiğimiz KCK düşecektir, PKK’nın silah zoruyla yapmaya çalıştığı KCK düşecektir bizim payımıza. Suriye’de rejim değişikliği sonrasında bir Kürt oluşumu ortaya çıkacaktır, Suriye’nin toprak bütünlüğü -bugün Irak’ta olduğu gibi- tehdit altına girecektir. Amacınız bu mudur? Irak’ın bölünmesinden sonra amacınız Suriye’yi de mi bölmektir? O zaman KCK’yla niye mücadele ediyorsunuz? Beraber çalışıyorsunuz, onlar içeriden, siz dışarıdan KCK’yı gerçekleştirmeye çalışıyorsunuz. Daha önce de ifade etmiştik, tekrar ifade ediyorum, elbette ki halkına karşı -kim olursa olsun- silah kullananları kınayacağız, diktatörizmin her türlüsünü kınayacağız, darbelerin her türlüsünü kınayacağız, Arap coğrafyasındaki diktatörleri de kınayacağız, bugün Türkiye’yi götürmeye çalıştıkları, sizin götürmeye çalıştığınız sivil diktatörlüğü de kınayacağız ama bütün bunları yaparken tekrar tekrar oturup düşünmemiz lazım. Bu işten bizim payımıza ne düşecek? Suriye’de yapmaya çalıştığınız bu devrim sonrasında İsrail’in temel hedefi olan “Büyük Kürdistan”ı kurma konusunda nasıl bir gayret içerisinde olduğunu görmüyorsunuz. Hiç olmazsa bu konuşmaları dikkate alın, hiç olmazsa milletin Meclisteki iradesine saygılı olun ve bu meseleyi burada enine boyuna tartışalım. Ne yapılacaksa hep beraber karar verilmesi lazım, ne yapılacaksa Meclis tarafından karar verilmesi lazım. Bugün maalesef, Suriye’de bir oldubittiyle karşı karşıya getirilip, savaşın eşiğine, Türk milleti, Türk devleti getirilmiş durumdadır. Altı ay önce bunu ifade ediyorduk “Bir oldubittiyle karşı karşıya getirilip savaşa sokulacağız.” diyorduk, bugün maalesef, bu konuda, AKP Hükûmeti epey bir yol almış durumdadır. Yeri gelmişken şunu ifade edeyim: Suriye’deki kayıp gazeteciler konusunda da bizim bu konuyu bütün meselelerin dışında tutup kayıp gazeteciler konusuna da el atmamız lazım. Nasıl ki PKK’nın dağa kaldırdığı kaymakamı, polisi, öğretmeni unuttuysanız, Suriye’deki kayıp gazetecileri de unutup Amerika Birleşik Devletleri’nin BOP’u gerçekleştireceği bir Truva atına İslam dünyasında dönüşmemeniz lazım, Türkiye’yi bu kadar ucuz harcamamanız lazım. Bu işin neticesinde, Ermenistan İsrail arasına Türkiye'nin Türk dünyasıyla bağını koparacak bir Kürdistan’ın kurulması planlanmaktadır. Her şeyi bir tarafa bırakın, Türk milleti size bir Kürdistan kurasınız diye yetki vermemiştir. Milliyetçi Hareket Partisi olarak bizim de buna izin vermeyeceğimizin, her fırsatta, her ortamda karşınızda olacağımızın bilincinde olmanızı bir kez daha hatırlatmak istiyorum. Tabii, bu arada şunu da söylemek lazım: Van depreminde kışın en soğuk günlerinde insanlarımız o çadırlarda soğuk altında kalırken yetiştirilemeyen, onlara, Van depreminde kendi vatandaşımıza sunamadığımız konteyner evlerin bugün Suriyeli göçmenlere fazlasıyla sunulduğunu da Türk milleti görmektedir. Elbette ki Türkiye, Türk devleti büyük bir devlettir, bize gelenlere kucağımızı açacağız ancak önceliğimizin her zaman kendi vatandaşlarımız olduğunu da gözlerden uzak tutmayacağız. Esad sonrasının ne olacağının da AKP tarafından oturulup değerlendirilmesi lazım. Biz Esad sonrası ne olacağını gayet net bir şekilde görüyoruz. Bunu bir kendinize sorun, bir dakikanızı ayırın, kendinize sorun. Esad’ı devirmeye çalışıyorsunuz. Diktatörse kendi halkı devirsin. Ama Esad sonrasında bölünecek bir Suriye’nin Türkiye’ye neye mal olacağının hesabının kitabının iyi yapılması lazım. Ve bu çerçevede, nasıl ki Irak’ta Irak Türkmenlerini unutup Mesut Barzani’nin peşine düştüyseniz, korkarım ki Suriye’de de maalesef, Suriye Türklerini daha bugünden unutmuş durumdasınız. Suriye’de bütün bunlar yaşanırken tek muhatabınız, maalesef ki tek muhatabınız küresel güçlerin oradaki piyonları olmuştur. Suriye Türkmenleri, Suriye Türkleri hiçbir şekilde sizin gündeminizde bulunmamaktadır. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin aleyhinde son söz İstanbul Milletvekili Sayın Metin Külünk’e aittir. Buyurun Sayın Külünk.
Cumhuriyet Halk Partisinin grup önerisinin aleyhinde söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle dün Antep’te menfur bir saldırıya kurban giden doktor kardeşimizi de bir kere daha rahmetle anıyorum. Tabii ki dünya sistemi yeniden yapılanıyor. Özellikle bu sistemin yapılanmasında bölgemizde gerçekleşen her hadise başlı başına bir önem ifade ediyor. Aralık 2010’da Tunus’ta başlayan Arap baharı süreci Cebelitarık’tan Hürmüz’e kadar tüm kuzey Afrika ve Orta Doğu coğrafyasında, halkların, gecikmiş olarak otokratik ve diktatöryel yönetimlere karşı demokrasi, özgürlük ve refah taleplerinin yükselmesinin adı olmuştur. Tunus’tan Mısır’a, Libya’dan Suriye’ye, Yemen’e kadar tüm bölgede elli altmış yıldır tek aile ya da bürokratik rejimler altında yaşayan insanlar, dünyalılaşmak ve de tarihin yeniden parçası olmak adına bayrak açtılar ve bu uğurda mücadeleleri doğrultusunda kendi topraklarında şehitler verdiler, bayraklar yükselttiler. Amaçları, artık kaderlerini kendilerinin çizmesi, birkaç kişinin dudağından çıkacak söze bakmamaktı ve nihayet başardılar. Çünkü, bu coğrafyanın da hakkıydı özgürlük, bu coğrafyanın da hakkıydı demokrasi, bu coğrafyanın da hakkıydı zenginlik. Dünya refahından bu coğrafya da hak ettiği payı alma hakkına sahipti. 920 kilometrelik bir sınırı paylaştığımız komşumuz, akraba ilişkilerimizin olduğu Suriye’de halk, onlarca yıldır Esad rejiminin zulmü ve baskısı altında yaşadıktan sonra, özgürlük, demokrasi ve refah talebini meydanlarda barışçıl bir şekilde gündeme getirdi. Türkiye’nin, bu sürece, halkın taleplerine şüphesiz sessiz kalması mümkün değildi ve bu uğurda Suriye yönetiminin…
Neye göre? METİN KÜLÜNK (Devamla) …barışçıl şartlarda Esad’ın ve de yönetiminin halkının taleplerine pozitif cevap vermesi için tüm diplomatik girişimleri gerçekleştirdi. Sayın Başbakanımız ve de Dışişleri Bakanımızın Esad ile yaptığı tüm görüşmelerde “Halkının taleplerine ilgisiz kalma, Suriye’nin de dünya sisteminin bir parçası olması yolunda özgürlük, refah ve de demokrasi yolunda varması gereken hedeflere varması için atman gereken adımları at.” tavsiyesini, halkının taleplerine ilgisiz kalmayarak Türkiye bunları diplomatik olarak ifade etti, etmeye de devam ediyor.
Basında ne gün çıktı böyle bir şey? Ne zaman çıktı? Yalan söylemeyin ya!
Türkiye'nin derdi Suriye’yle savaşmak değil.
Başbakandan hiç böyle bir şey duymadık biz bir sene öncesine varıncaya kadar.
Türkiye'nin derdi, Hama’da, Humus’ta, Şam’da Suriye halkının yükselen talebine karşı komşuluk hakkını gözeterek Suriye’deki diktatörlere “Bu halkın taleplerine ilgisiz kalma, kendini dönüştürmek hakkıdır. Bu, bizim komşuluk hakkımızdır…”
Irak’a niye ses çıkarmadınız?
Üç beş ay öncesine kadar hiç böyle bir şey duymadık Başbakandan. Metin, üç beş ay öncesine kadar böyle bir şey duyulmadı!
Dün Suriye’yle ilişkilerimiz diplomatik anlamda gayet barışçıl bir şekilde devam ediyordu. Sizler de iyi biliyorsunuz ki, uluslararası ilişkiler dinamiktir.
Üç beş ay öncesine kadar beraber Bakanlar Kurulu toplantısı yapılıyordu.
Uluslararası ilişkilerde ülkelerin menfaatleri esastır. Uluslararası ilişkilerde duygusallık olmaz.
Suriye’yle uluslararası ilişkiler Türkiye'nin menfaatine mi şimdi?
Uluslararası ilişkilerde sabitlik olmaz. Gazi Mustafa Kemal Atatürk de Misakımillî’yi Lazkiye’den itibaren çizmişti…
Halep’i alacak mısınız yani? Halep’i alacak mısınız, Halep’i?
…ama döndü, sonra bu ülkede yeniden bir devlet inşa etmek, bu topraklarda yeniden bir devleti inşa etmek adına bugünkü mevcut Misakımillî sınırlarımızı çizdi ve bize bu ülkeyi armağan etti.
Niye Musul’u almadınız? “Misakımillî” diyorsunuz…
Saygıdeğer milletvekilleri, ne var ki Suriye’deki taleplerin akıbeti otuz yıl önce baba Esad’ın Hama’da, Humus’ta yaşattıklarıyla aynıydı; yine şiddet, yine katliam, yine gözyaşı, yine kan Suriye halkına reva görülmüştü.
Musul’u niye almadınız, Musul’u?
Türkiye olarak tarihî, kültürel ve sosyal yakınlığımız olan, akrabalık bağımızın olduğu ve uzun bir sınırı paylaştığımız Suriye’yle ilişkilerimizi…
Irak’taki Türkmenler ne oldu? Akrabamız değil mi?
…bizim için diri tutmak hep önde gelen bir mesele olarak var olmuştur, var olmaya da devam edecektir. Suriye halkının taleplerine yüksek sesle “Barış içerisinde cevap ver.” demeye devam edeceğiz. Suriye ne zaman bize dost elini uzatmışsa ona aynı şekilde karşılık verdik ama gerektiğinde…
Kucaklaşmadınız mı Başbakanınızla?
…ne zaman kendi halkına karşı hasmane tutum takınmış ise de buna karşı da tavizsiz bir politika izledik, izlemeye de devam edeceğiz. Hama katliamının olduğu, Humus katliamının olduğu o günleri hatırlıyorum. O gün Türkiye’yi yönetenler eğer Baba Esad’a karşı sesini biraz yükseltebilseydi Hama’da ve Humus’ta binlerce Suriyeli kardeşimiz o gece rahmete, rahmana belki ermeyebilirdi ama onlar şehit oldular. Bu nedenle son bir yıla kadar Suriye’yle uluslararası dinamiklerin bir neticesi olarak Türkiye’nin uygulamaya koyduğu aktif dış politika bağlamında iki ülkenin de kazançlı çıkacağı ilişkileri Suriye halkının kazancı olarak hep gördük, hep geliştirdik. Tüm bu ilişkileri geliştirirken Hama’yı unutmadık, Humus’u da unutmadık. Bir daha başka Hama’lar yaşanmasın diye biz politikalarımızı sürdürdük. Türkiye’nin demokrasi, özgürlük, zenginlik eksenli, insan haklarını esas alan duruşu Suriye’yle olan ilişkilerinin de merkezindeydi. Bizim Suriye’de işimiz yok da Rusya’nın ne işi var? Bizim Suriye’de ilişkimiz yok da komşu İran’ın ne işi var? Bizim Suriye’de ilişkimiz yok da taa Asya’dan Çin’in ne işi var?
Metin, Amerika’yı da kat, Amerika’yı! Amerika’yı katamıyor musun?
Yanı başımızdaki Suriye’nin, en uzun sınırımızın olduğu Suriye’nin meselesi…
…bizi ilgilendirmeyecek de, Sovyetlerin sıcak denizlere inme derdinin merkezine oturacak da, Çin’in Akdeniz’de var olma iddiasının karşılığı olacak da, İran’ın Akdeniz’de var olma iddiasının karşılığı olacak da...
… yanı başımızdaki bu coğrafyadaki kadim medeniyet geleneğinin varisi olan Türkiye Cumhuriyeti devletinin Suriye diye bir derdi olmayacak! Bunu siz vicdanınıza, bunu hissiyatınıza sığdırabiliyor musunuz? Türkiye’nin…
Çin’e de savaş açalım Çin’e! Doğu Türkistan’ı unutmayın, Doğu Türkistan’ı.
Bakın arkadaşlar, Sovyetlerin sıcak denizlere inme mücadelesini unutmayın. Tarsus’a savaş gemilerini indirmesini unutmayın.
İran’ın Hürmüz’den çıkıp Doğu Akdeniz’e savaş gemilerini çıkarmasını unutmayın. Çin’in yeniden Afrika ve Orta Doğu politikası doğrultusunda Suriye’de var olma mücadelesini unutmayın.
Doğu Türkistan’a da gidelim, Doğu Türkistan’a…
Bütün bunlar varken, bizim nerede duracağımızın kararını Türkiye Cumhuriyeti devletinin menfaatleri belirlemiştir, bu milletin bekası belirlemiştir. Bu coğrafyadaki hiçbir meseleye, bugüne kadar olmadığı gibi bundan sonra da ilgisiz kalmayacağız, kalmamaya da devam edeceğiz.
Ermenileri çıkarın Karabağ’dan, Ermenileri.
Türkiye’nin demokrasi, özgürlük, zenginlik, insan haklarını esas alan duruşu, Suriye’yle olan ilişkilerde merkez olmaya devam edecektir.
Sayın milletvekilleri, boş yere bağırmayın, insicamını bozamıyorsunuz Sayın Hatibin.
Bozmaya çalışıyoruz Sayın Başkan, bozamıyoruz!
Yapamıyorsunuz, açıldı, daha iyi açıldı.
Bu bağlamda, ne zamanki Esad rejimi kendi halkına silah doğrultmaktan vazgeçer, Suriye’yi demokrasiyle tanıştırır, can almaktan vazgeçerse…
1 milyon Azeri nerede biliyor musun? Irak’ta Türkmen kalmadı.
Libya’yı tanıştırdınız, Mısır’ı tanıştırdınız, şimdi Suriye’ye geldi sıra, değil mi?
…Türkiye de bu anlamdaki barışçıl yollardan bu sürecin dönüşmesine olan katkısını devam ettirecektir. Türkiye’nin Esad rejimiyle ilişkilerinin temelinden sarsılmasının nedeni, Suriye’de katledilen kardeşlerimizdir, katleden Esad yüzünden bu ilişkiler zedelenmiştir. O olaylardan önce, Sayın Başbakanımız ve Dışişleri Bakanımız önce iyi ilişkileri kullanarak…
Amerikan askerleri Irak’ta Müslüman kadınların ırzına geçerken Amerikan askerine başarılar dilediniz, o neydi?
…her zaman Suriye yönetimi yetkilileriyle görüşerek bir an önce demokrasiyle tanış olmasını istemiştir. Bu doğrultuda, Türkiye önce bölgesel, ardından da Birleşmiş Milletler nezdinde uluslararası girişimlerde bulunarak Suriye’de akan kanın son bulması için üzerine düşeni yapmıştır, yapmaya da devam edecektir.
Amerikan askeri Iraklı Müslümanın ırzına geçerken siz burada zevk aldınız, aynı zevki paylaştınız Amerikan askeriyle!
Bir gün, inanıyorum ki, Suriye halkı da demokrasiyle ve özgürlükle tanışacaktır. Saygılar sunuyorum.
Amerikan askeriyle aynı zevki paylaştınız Iraklı Müslüman kadına tecavüz ederken!
Şimdi Sayın Külünk yerine oturdu. [[MHP sıralarından gürültüler]] Sayın Külünk’ün böyle daha hızlı bir şekilde açılmasına sebep oldunuz, devam ettirmeyin. Buyurun Sayın İnce.
Sayın Başkan, genel görüşmeyi ve Meclisin bir bildiri yayınlamasını çok önemsedik. Onun için, konunun önemi nedeniyle, oylamadan önce, Grup Başkan Vekili olarak sizden kısa bir söz istiyorum.
Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Dün Danışma Kuruluna Sayın Faruk Loğoğlu gitti grubumuz adına ve bir bildiriyi tüm siyasi parti gruplarına verdi. Yani bildirinin bir yaptırımı yok ama bu Mecliste defalarca herhangi bir önemli konu üzerinde parti grupları anlaşarak bildiri yayınlamışlardır. Bizim talebimiz şudur: 59’a göre Hükûmetin gelip burada bilgi vermesi, siyasi parti gruplarının da onar dakika konuşması gerekliydi, Hükûmet bunu yapmıyor. E, genel görüşme açtırmak istiyoruz, bunu da yapmıyor. Meclis devre dışı kalmış. Yani çocuklarımız askere gidecek mi? Memleket savaşa girecek mi? Çocuklarımız, bu askerler Suriye’ye gidecek mi? Türk Silahlı Kuvvetleri yurt dışına çıkacak mı? Yabancı silahlı kuvvetler Türkiye’ye gelecek mi? Bütün bunlar Meclisin işidir, Mecliste bunlar görüşülmüyor. Yani biz diyoruz ki: Dışişleri Bakanı gelsin buraya bilgi versin. Bir parmak işaretiyle gidip fotoğraf çektiriyor ama Büyük Millet Meclisinin talebine uyarak gelip burada bize bilgi vermiyor. Değerli milletvekilleri, Meclisin bildiri yayınlamasından daha doğal ne olabilir? Burada herkes konuştu, herkes görüşünü söyledi. Şimdi, biraz sonra yine sizlerin oylarıyla, AKP’nin oylarıyla bu genel görüşme isteği reddedilecek. Hesap verilmelidir. Eğer önemliyse konu kapalı oturum yapılmalıdır. Biz burada figüran değiliz. Yani çocuklarına paralı askerlik yaptıranlar, çocuklarına bedelli askerlik yaptıranlar, çürük raporu alanlar bu memleketin gariban çocuklarını savaşa gönderecek, bize gelip bilgi vermeyecek. Bunu kabul etmiyoruz, bu doğru değildir, bu uygulama doğru değildir. Hükûmeti İç Tüzük 59’a göre Meclise gelip bilgi vermeye davet ediyoruz. Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır...
Sayın Başkan...
... okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 18/04/2012 Çarşamba günü (bugün) toplanamadığından...
Ben de söz istemiştim, bundan önce istemiştim ama...
Hayır, ben... Affedersiniz.
Estağfurullah.
Şimdi, Sayın Başkan, AKP’nin grup önerisi... Bakın, İç Tüzük’ün 52’nci maddesi çok açık, diyor ki: “Bir kanun teklif ve tasarısının kırk sekiz saat geçmeden önce gündeme alınmasını ilgili komisyon başkanı ve Hükûmet ister.” Bakın, çok açık bu. Yani 52’nci maddeyi okuyun. Dolayısıyla yani bunu defalarca söyledik. Bu AKP’li grup başkan vekilleri hiç mi okuma yazma bilmiyorlar? “Efendim, uygulama böyle.” O zaman İç Tüzük’ün 52’nci maddesini kaldırın. Böyle uygulama olmaz. İç Tüzük’ün 52’nci maddesinde açık hüküm var, diyor ki: “Bir komisyon raporu kırk sekiz saat geçmeden gündeme alınamaz.” Alınabilmesi için komisyon başkanı ve Hükûmet teklif edecek. Bunlar 52’nci maddeye göre değil 49’un sekizinci fıkrasına göre alıyorlar. Sekizinci fıkra ancak gündeme girmiş kanun tasarı ve teklifleriyle ilgili raporların sırasını değiştirmesidir.
Sıra almış.
Evet, sıra almış ama 52’nci madde kırk sekiz saat geçmeden…
Anladım.
Ama bunu uygulayın Sayın Başkanım yani İç Tüzük’ün açık hükmü.
Şimdi, bakın, artık teamül hâline gelmiş bir konu bu Sayın Genç.
Ama işleme koymayın efendim bu öneriyi.
Ben de sizi dinledim, tutanaklara da geçti.
Ama efendim, işleme koymayın İç Tüzük hükmüne göre.
Şimdi, müsaade ederseniz devam edelim. Adalet ve Kalkınma…
Ama Sayın Başkan, nasıl… Yani siz İç Tüzük’e bağlı değil misiniz? İç Tüzük hükmünü okuyun, 52’nci maddede eğer başka bir alternatif varsa... İç Tüzük’ü eğer rafa kaldırırsanız o zaman nasıl bu Meclisi yönetirsiniz? Efendim, çok açık seçik. Diyor ki: “İlgili komisyon başkanı veya Hükûmet ister.” İlgili komisyon da Hükûmet de istemediğine göre grup önerisi olarak bunu işleme koyamazsınız efendim yani çok açık efendim.
Sayın Başkan, kürsüde söz verin.
Yani okuma yazması olan herkes bunu bilir. Çok açık efendim yani madde çok açık.
Sayın Başkanım, bunu daha önce konuştuk, tartıştık.
Tartışma olur mu? İç Tüzük hükmü açık yahu!
Senin okuma yazman var ama sekizinci…
Şu İç Tüzük’ü oku, İç Tüzük’ü, 52’nci maddeyi oku. 49’uncu maddeyle ilgisi yok bunun, o gündeme girmiş ve sıraya girmiş için.
Sayın Başkan…
Sayın Başkan, bu konu daha önce de tartışıldı, üzerinde bir mutabakat yok aslında. İç Tüzük 52’ye göre ancak komisyon burada kırk sekiz saati doldurmadan…
Ben grup başkan vekillerini arkaya davet ediyorum. Her seferinde aynı şey oluyor. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 96’ncı Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. Sayın milletvekilleri, bir teklifin dağıtımından itibaren kırk sekiz saat geçmeden gündeme alınmasını içeren grup önerisini İç Tüzük’ün 49’uncu maddesine göre işleme almak Parlamento teamüllerine uygundur. Bu uygulama, güçlü bir teamül olarak devam edegelmiştir. Daha önce, 19/4/2010 ve 31/01/2012 tarihlerinde de bu konuda usul tartışması açılmış ve uygulamaya devam edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 18.4.2012 Çarşamba günü (bugün) toplanamadığından, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında bulunan 220, 74, 77 ve 139 sıra sayılı kanun tasarılarının bu kısmın sırasıyla 7, 8, 9 ve 10 uncu sıralarına ve bastırılarak dağıtılan 222 ve 223 sıra sayılı kanun tasarısı ve teklifinin 48 saat geçmeden Gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmının 11 ve 12 nci sıralarına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi, Genel Kurulun; 18 Nisan 2012 Çarşamba günkü birleşiminde 222 sıra sayılı kanun tasarısının görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; 222 sıra sayılı kanun tasarısının görüşmelerinin bu birleşimde tamamlanamaması halinde 19 Nisan 2012 Perşembe günkü birleşiminde bu işin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar çalışmalara devam edilmesi, Genel Kurulun 18 ve 19 Nisan 2012 Çarşamba ve Perşembe günkü birleşimlerinde gece 24. 00'te günlük programın tamamlanamaması halinde günlük programın tamamlanmasına kadar çalışmalarını sürdürmesi, Genel Kurulun, 18 Nisan 2012 Çarşamba günkü birleşiminde 222 sıra sayılı kanun tasarısının görüşmelerinin tamamlanması halinde, 19 Nisan 2012 Perşembe günü çalışmaması, Önerilmiştir. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisinin lehinde ilk söz, Bursa Milletvekili Sayın Hüseyin Şahin’de. Buyurun Sayın Şahin.
Gündemimizin yoğun olması ve çıkacak kanun tekliflerinin veya Hükûmet tasarılarının önümüzde çok yoğun bir şekilde milletimiz tarafından çıkartılması beklenmektedir. Bu yüzden çalışma saatlerimizin özellikle bu hafta ve önümüzdeki hafta saat 24. 00’e kadar uzatılmasını öngören teklifimizin lehinde olduğumuzu belirtir, hepinizi saygıyla selamlarım.
Buyurun Sayın Acar.
Değerli arkadaşlarım, bu getirilmiş olan teklif, aslında gecikmiş bir teklif ama özünde bir şeyi değiştirmeyen bir teklif. Değerli arkadaşlarım, biz yeni parlamenterleriz. Buraya gelirken Türkiye Büyük Millet Meclisinin çalışma düzenini böyle düşünmemiştik, böyle görmemiştik, böyle hayal etmemiştik. Buradaki çalışma düzeni aslında tam bir düzensizlik. Burada sabahın 5.45’ine kadar çalışan bir Meclis verimli bir Meclis değildir arkadaşlar, yapılmış olan çalışmalar verimli çalışmalar değildir. Değerli arkadaşlarım, burada bu teklifle değiştirilen fazla bir şey de yok. Bizim Meclisin çalışması aslında tamamıyla iktidar partisinin, hatta iktidar partisini de demiyorum, Sayın Başbakanın bizatihi talimatlarıyla yürümektedir. Biz burada sabahlara kadar çalıştırılıyoruz. Burada, herhangi bir şekilde, bir koltukta uyuklama imkânı bile bulmadan sabahın saat 5.45’lerine kadar Mecliste insanlarımız çalışıyor. Bunun uluslararası anlaşmalarla, insan haklarıyla ve verimlilikle hiçbir ilgisi yoktur. Bunun yeniden düzenlenmesi, çalışma saatlerinin sabah saatlerine kaydırılması ve Meclisin yeniden bir çalışma düzenine sokulması lazım. Tabii, bizim Meclisimizin çalışma saatlerini düşünürken Türkiye’deki gündemin de nasıl aktığına bir bakmamız gerekiyor. Değerli arkadaşlarım, Türkiye’de birçok olay var ama bunların birçoğu Meclise gelmiyor. Burada, değerli arkadaşlarım, özellikle Balbay meselesi var, tutuklu milletvekilleri meselesi var, tutuklu gazeteciler meselesi var, tutuklu öğrenciler var ve sırf iktidarı eleştirdi diye üniversiteden atılan 7 bin tane öğrencinin durumu var, bütün bunların tartışılması ve Meclis gündeminde görüşülmesi lazım, ancak biz bunları görüşemiyoruz. Ama bunlardan çok daha önemli bir şey daha var değerli arkadaşlarım, Türkiye’de Meclis gündemi saptırılmaktadır, gündem saptırması vardır. Geçtiğimiz günlerde “4+4+4” adıyla Türkiye Büyük Millet Meclisine getirilmiş olan yasanın tartışmaları bitmeden yeniden başka tartışmalar ortaya atılmıştır. Değerli arkadaşlarım, öncelikle 4+4+4’ün gündeme getirilmesi lazım ve gündemden de düşürülmemesi lazım. Çünkü bu yasa ile ilköğretim dört yıla indirilmiştir; eskiden beş yıldı, sonra sekiz yıla çıktı, sonra AKP’nin bu kabulüyle dört yıla indi. Meclis kararıyla kabul edilmiş bu kanuna göre, kız çocuklarımıza dört yılı bitirdiğinde diplomasını vereceğiz. Sonra o kız çocuklarına ne diyeceğiz arkadaşlar? Diyeceğiz ki: “Bu dört yılın sonunda diplomanı aldın, şimdi evine git, evinde açık öğretim yoluyla ortaokulu bitir.” Arkadaşlar, bunun fiilen uygulanamayacağı ortadadır ve uygulanamayacaktır. Son zamanlarda, özellikle dün ve evvelsi gün Sayın Başbakanı ve Sayın Cumhurbaşkanı reklam spotlarıyla kamu reklamı olarak televizyonlara çıkıp “Kız çocuklarımız okusun.” dediğinde hep bu aklıma geldi. Bir taraftan kız çocukları okusun diye televizyonlara çıkıyorsunuz, söylüyorsunuz ama bir taraftan da kız çocuklarının okumasını önlemek için 4+4+4 yasasını getiriyorsunuz. Benim korkum şudur ki, bu yasayla geçmişte uygulanmış olanlar bir kez daha uygulanacaktır. Nedir bu geçmişte uygulanmış olanlar? Eğer iktidar geçmişte bir kamu kurumunu yeni bir şekle sokmak istiyorsa o kamu kurumunu tıkamıştır. Yargıtayı tıkamıştır, Yargıtayda 1,5 milyon dosya birikmiştir çünkü Yargıtaydaki davaları yürüten hâkimlerden emekli olanlar olmuştur; uzun bir süre, bir buçuk yıla yakın bu atamalar yapılmamış ve Yargıtay tıkandıktan sonra, 1,5 milyon dosya biriktikten sonra “Bakınız, yargı yürümüyor, o hâlde yargı reformu yapalım.” diye yargı bağımlı hâle getirilmiştir. Aynı şey şimdi bu 4+4+4 yasasında da olabilir diye düşünüyorum. Çünkü ikinci 4’te mutlaka açık öğretim yoluyla evlerde yapılan bu eğitim yapılamayacak ve o zaman iktidar çıkacak, geçmişte getirdiği gibi “Bunu yerel yönetimlere devredelim, biz bu işi yapamadık.” diyecek. Değerli arkadaşlarım, onun da Türkiye’de ne anlama geldiğini herkes bilmektedir. Sadece bu değil, bunun dışında dört adım atmıştır iktidar. Bir tanesi, Kur’an kurslarında on iki olan Kur’an kurslarına gitme yaşını kaldırmıştır, sıfıra indirmiştir. Değerli arkadaşlarım, bunun kaldırılması Türkiye’de yedi yaşındaki çocukların hiç pedagojik eğitim görmemiş olan hacıların, hocaların eline teslim edilmesi demektir ki bu yedi yaşından itibaren o rahlede eğitim gören insanların daha sonraki durumlarını yüce Meclisin takdirine bırakıyorum. Değerli arkadaşlarım, ilkokullara Arapça dersi konmuştur. Arapça dersi neden konmuştur diye ben merak ediyorum. Bu ülkede harf inkılabı, harf devrimi yapılmıştır, Latin harfleri alınmıştır. Arapçada sesli harfler yoktur, a, e, ı, o, ü harfleri yoktur. Olmadığı için de vuruşturmak suretiyle Türkçeye uydurulmak istenmiştir ama bunun Türkçeye uygun olmadığı yüz yıla yakın bir süreyle her yerde tartışılmıştır ve sonuçta da bu kaldırılıp Latin alfabesine geçilmiştir ama her şeyi geri döndürdüğü gibi AKP bunu da geri döndürmenin yerini bulmuştur. Şimdi, soldan sağa doğru yazan bir Latin alfabesi yerine sağdan sola doğru da yazılan bir alfabenin olduğunu ilkokulda çocukların beyinlerine işleyeceğiz. Değerli arkadaşlarım, bunun gibi, ilkokullara seçimlik ders konulması da Türkiye’yi temelinden yaralayacak bir olaydır çünkü seçen çocuklar, -yedi yaşında, dokuz yaşındaki çocuklar- onu seçmesini bilmeyeceklerdir. Babaları seçecektir ama bir süre sonra onu seçenler, din eğitimi dersini seçenler seçmeyenlere “kâfir” diye bakacaktır, babalarını, analarını da “kâfirlikle” suçlayacaktır ve bu bölünme, bu dinli-dinsiz ayrımı ta ilkokuldan itibaren gündeme gelecektir. Bu çok tehlikeli bir çatışmayı beraberinde getirecektir. Değerli arkadaşlarım, işte, beş yaşında, yedi yaşında çocuklarımızın geleceklerini hiç de iyi görmüyorum ben. Bu nedenle, bütün bu adımları -dört tane- adımı attıktan sonra AKP, bu gündemi değiştirmeye, bunları hazmettirmeye, toplumda zaman kazanmaya, bunları arka plana atmaya çalışıyor. Bunun… Bakıyoruz, neyi arka plana atmak için ne getirdi gündeme? Hemen bunların arkasından 12 Eylül davası açıldı, 12 Eylül tartışmaları başlatıldı, toplum bununla bir süre meşgul edildi. Olmadı, arkasından bu sefer Deniz Feneri davası geldi. Kravatım da gördüğünüz gibi… Deniz Feneri davası AKP’nin yumuşak karnıdır. Onu da Almanya’daki yargıçların ve mahkemenin kabulünün tam tersine bir şekilde “Burada dolandırıcılık yoktur, örgüt yoktur.” diye getirildi ama 3 tane savcısı değiştirildikten sonra bu getirildi ve arkasından 28 Şubat davası getirildi, onunla meşgul edildi. Arkasından Mehmet Ağar’ın mahkûmiyeti olayı geldi. Değerli arkadaşlarım, Türkiye’de gündem saptırılmakta. AKP Türkiye Cumhuriyeti’ni başka bir devlete dönüştürme, “ılımlı İslam devleti” adı altında teokratik bir yapıya dönüştürme temelini, altyapısını attıktan sonra şimdi bunu topluma unutturmaya çalışıyor. Unutmayacağız, unutturmayacağız. Hepinize saygılar sunarım.
Teşekkür ederim Sayın Acar. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisinin lehinde, Kayseri Milletvekili Sayın Mustafa Elitaş. Buyurun Sayın Elitaş.
Öncelikle, Gaziantep’te meydana gelen, bir doktora, sağlık görevlisine, arkadaşımıza yapılan saldırıyı şiddetle ve nefretle kınıyorum; ailesine başsağlığı diliyorum, merhuma Allah’tan rahmet diliyorum. Fakat değerli milletvekili arkadaşlarımız kısa konuşmalarında bu konuyu intikal ettirirken, böylesine bir meseleyi dile getirirken Hükûmeti ve Sağlık Bakanlığını sorumlu tutmaları ve bu konu üzerinden bir siyaset devşirmeye çalışmalarının da üzücü olduğunu ifade etmek istiyorum.
Muhalefet mi sorumlu?
Çünkü bu yaşanan olay hepimizin yüreğini sızlatmıştır. Ama şunu da açıkça söylüyorum ki eğer milletvekili arkadaşlarımız, siyasi parti grupları bu konuda kararlı ve ciddilerse, önümüzdeki hafta bu konuyla ilgili, sağlık çalışanlarının çalışma ortamları ve onlara yapılan saldırılarla ilgili -salı günü araştırma komisyonu kurmak üzere- bizim milletvekili arkadaşlarımız bu konuda araştırma komisyonu kurulmasıyla ilgili önergelerini hazırlıyorlar. Diğer siyasi partilerimize de buradan teklif ediyoruz, o konuyla ilgili araştırma komisyonu kurulması hakkındaki önergelerini verdikleri takdirde, salı günü biz bu konuyu gündeme alacağız ve komisyonun kurulmasıyla ilgili meseleyi tartışacağız. Ama bir konuyu gündeme getirirken, lanetlenecek bir olayı ortaya atarken Hükûm etimize, Bakanlığımıza karşı yapılan bu saldırılarda, eleştirilerde kantarın topuzunun kaçtığını ve haksız olduğu ifade etmek istiyorum. Değerli milletvekilleri, bizim getirdiğimiz Danışma Kurulu önerisinde... Bildiğiniz gibi geçen haftadan yarım kalan, 2/B yasası diye tanımlanan orman arazilerinin kullanılmasıyla ilgili yasanın 4’üncü maddesini geçen hafta bitirmiştik. Tamamı 29 madde. İki bölüm hâlinde görüşeceğiz. Bu kanunun bitmesinden sonra 5 tane uluslararası sözleşme var. O uluslararası sözleşmelerin görüşmelerine devam edeceğiz, sonra 222 sıra sayılı Kanun Tasarısı var. Bu kanun tasarısında 2 tane üniversitemizin adının değiştirilmesiyle ilgili kanun teklifi var. Buradan birincisi Bilecik’teki üniversitemize Şeyh Edebali Üniversitesi adının getirilmesi, ikincisi de Gaziantep’teki Gazi Kent Üniversitesinin Hasan Kalyoncu Üniversitesi şeklinde isminin değiştirilmesini öngörüyoruz. Siyasi parti gruplarımız çerçevesinde grup başkan vekillerimizle yaptığımız konuşmada bugün bu kanunlarının tamamını bitirebildiğimiz takdirde –grup önerimizde de okundu dinlediğiniz kadarıyla- grup önerimizde de ifade edildiği gibi yarın çalışmama, bitmediği takdirde perşembe günü bu kanun tasarısı ve tekliflerini görüşmek üzere Genel Kurulun çalışmasını istiyoruz. Değerli milletvekilleri, biraz önce Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına konuşan Sayın Milletvekilim, Türkiye Büyük Millet Meclisinin çalışma usul ve esaslarının bitime kadar olmasıyla ilgili eleştiri yaptı. Haklı olabilir ama bu eleştiride şunu da ifade etmesinde gerek vardı ki, biz bu grup önerisini getirirken siyasi parti grup başkan vekillerimizle hem Danışma Kurulunda, toplanamayan Danışma Kurulunda, Sayın Meclis Başkanımızın huzurunda siyasi parti temsilcileriyle bu konuyu paylaştık. Dedik ki: “Bugün bitirebilirsek bugün Genel Kurulu tatil edelim çünkü yaklaşık 30 madde, 35 madde civarında bir kanun tasarısı var, bunları bitirelim ama grup önerilerinizi getirmeyin.” Arkadaşlarımız da haklı olarak “Bizim gündeme getirmeye çalıştığımız, kamuoyuyla paylaşmak istediğimiz grup önerilerimiz var; o grup önerilerini Genel Kurulda tartışacağız, kamuoyunu bununla bilgilendireceğiz.” dediler. O kendi takdirleridir. Bu konuda söyleyeceğim bir şey söz konusu değil. Ama bugün aldığımız karar gereğince, eğer bugün saydığımız 2/B yasası 25 maddelik kısım, 5 tane uluslararası sözleşme ki bunun 3 tanesinde mutabıkız, diğerlerini belki atlayabiliriz ya da görüşebiliriz, 2 tanesi, kırmızı gündemin 5’inci ve 6’ncı sırasında olan ile 163’üncü sıradakini mutabıkız. İlave ettiğimiz 2 tane daha var. Onlarla da eğer gruplar konuşmadığı takdirde, bugün 5 uluslararası sözleşmeyi ve üniversitelerin isminin değiştirilmesiyle ilgili tasarıyı görüştükten sonra Genel Kurulu kapatacağız, bitmediği takdirde yarın devam edeceğiz. Biraz önce konuşan değerli milletvekili arkadaşımız, bu grup önerisinin aleyhinde konuşurken 4+4+4 millî eğitim yasasıyla ilgili, hakikaten vicdanları sızlatan, hiç de olmayan bir meseleyi gündeme getirdi. Yerimde otururken cevap versem mi vermesem mi diye de düşündüm. Çünkü hiç alakası olmayan, Türkiye’nin yapısını değiştirmekle ilgili, bazı insanları dinsizlikle suçlamakla ilgili ifadeleri kullanmaya çalıştı ama milletimizin büyük bir çoğunluğu… Hatta Kutlu Doğum Haftası’nda Sayın Kemal Kılıçdaroğlu’nun gerçekten takdir ettiğimiz, beğendiğimiz o konuşmasının paralelinde bizim örneğimiz ve örnek almamız gereken şahsiyetin, Hazreti Peygamberimiz’in hayatı, yaşam tarzı ve ahlakı olduğuyla ilgili süreci anlattıktan sonra, bizim bu kanun teklifimizdeki ortaya koyduğumuz 4+4+4 sistemindeki uygulamanın, Sayın Kılıçdaroğlu’nun Kutlu Doğum Haftası’ndaki söylediği görüşlerle paralel olduğunu da ifade etmek istiyorum. Açıkçası, başka konularla başka kulvarlara çekmeyle ilgili düşünceyi burada daha fazlasıyla tartışmak istemiyorum. Deniz Feneriyle ilgili konu Avrupa’daki mahkemelerde görüldü, ne şekilde olduğu devam ediyor, Türkiye'deki mahkemelerde de devam ediyor. Mahkeme sürecindeki bir meseleyi temcit pilavı gibi sürekli olarak buraya getirmek ve… Bu konuda kim varsa, kim ahlaksızlık yapmışsa, kim yolsuzluk yapmışsa, kim hırsızlık yapmışsa, AK PARTİ’lisi, CHP’lisi, MHP’lisi, BDP’lisi, hangi partiden olursa olsun veya bağımsız olsun ya da partisiz olsun, onları lanetliyorum ve yargının en iyi şekilde, en ağır şekilde de ceza vermesini talep ediyorum ama bir meseleyi, siyasette gündem bulamayıp uzun yıllardır tartışılan bir meseleyi, Türkiye'de yargı aşamasına gelmiş bir meseleyi sürekli AK PARTİ’yle ilişkilendirmeye çalışmak, AK PARTİ’yi bu konuda karalamak, çamur atmaya çalışmak açıkçası yakışıksız bir durumdur diye ifade ediyorum. Sürekli gündeme geliyor, sürekli sayın bakanlarımız, Başbakanımız ve bizler bu konunun gerçeğini ifade etmeye çalışıyoruz. Yargı aşamasında eğer onlara yargı bir ceza verecekse diyecek bir şeyimiz yok ama bunu AK PARTİ’yle ilişkilendirmek büyük bir haksızlıktır, siyasi etiğin de dışına çıkan bir süreçtir. Başlangıçta söyleyebilirsiniz ama bunu sürekli olarak gündeme getirmek ve AK PARTİ’yi yolsuzluklarla itham etmek açıkçası biraz da vicdanları sızlatıyor. Bakın değerli milletvekilleri, dokuz buçuk yıllık AK PARTİ İktidarı döneminde eğer yolsuzluk yapılsaydı 6.100 kilometrelik duble yollar 15 bin kilometreye ulaşır mıydı?
Yapma!
AK PARTİ İktidarından önceki dönemlerde 70 sente muhtaç olunmuş, başka yerlerden, IMF’den, Dünya Bankasından kaynak bulabilmek için, ekonominin çarkını yürütebilmek için uğraş verildiği dönemden, bugün, demir yollarını, hızlı trenleri getirebilir miydik; hastaneleri, 170 bin okulu, derslikleri açabilir miydik; öğrencilerimizin okulları açıldığı andan itibaren masalarında kitaplarını bulmasına imkân verebilir miydik; 65 tane üniversite yerine 170’e yakın üniversitenin açılmasını nasıl yapabilirdik Allah aşkına? Bizim aldığımızda Türkiye Cumhuriyeti’nin kasası bolluk bir şekilde değildi ki. Kasanın hâli belli, hazinenin durumu belli, Merkez Bankasının kaynakları belli, Türkiye'nin borçları belli. Türkiye, kamu borçlanma gereği yüzde 17’lerde olduğu sürede ve reel faizlerin yüzde 40’lara çıktığı bir süreçte Türkiye'nin yatırım yapma imkânı yokken, bugün güven ve istikrarla birlikte, dirayetli ve kararlı bir iktidarın başta olmasıyla birlikte faiz oranlarının aşağıya düşmesi ve enflasyon canavarının artık konuşulmaz hâle geldiği bir süreçte Türkiye'nin kaynaklarının…
Yahu, enflasyonu kaçta aldınız Sayın Elitaş?
…millet için kullanılmaya başladığı…
Enflasyonu kaçta aldınız, onu söyle.
…bir süreci ortaya çıkarmaya çalışıyoruz. Bizim çalıştığımız dönemde, bizim iktidarımızın olduğu dönemde, biz, kamunun kaynaklarıyla millete hizmet etmek için gayret gösteriyoruz, uğraşıyoruz.
Yüzde 28’de enflasyonu aldınız, hâlâ iki haneli rakamlarda.
Açıkçası, yapılan bir işle ilgili, yargı safhasında olan bir meseleyle ilgili AK PARTİ İktidarını suçlamak haksızlıktır, vicdanları sızlatan bir durumdur. Değerli milletimiz zaten bu konuyu değerlendiriyor. Ne zaman seçim olsa ne zaman sandık milletimizin önüne gitse, sürekli olarak artarak AK PARTİ İktidarına “evet” oylarını devam ettiriyor. Yapılan en son anketlerde de görüyoruz ki AK PARTİ’ye gönül vermiş vatandaşlarımızın oranı sürekli olarak artmakta. Bu vesileyle Genel Kurul gündemi hakkında sizlere bilgi verdim.
Millet borçlarımı ödeyemem diye korkuyor, öyle korkutuyorsunuz.
Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisinin aleyhinde son söz Mersin Milletvekili Sayın Mehmet Şandır’a aittir. Buyurun Sayın Şandır.
Bir şekil şartını yerine getiriyoruz. Gerçekten, iktidar partisinin önerisiyle Meclisimizin, Genel Kurulumuzun gündemi, çalışma programı her defasında değişiyor. O değişikliğin konuşulması da, maalesef, işte bu kadar zaman alıyor. Tabii bu kürsüye çıkınca Sayın Elitaş, yine, on dakikayı son saniyesine kadar konuşuyor ve geriye dönüyor geçmişi suçluyor, kendini anlatabilmek, övebilmek için de her şeyi, bildiğimiz her şeyi söylüyor. Dolayısıyla, Meclise ve millete haksızlık oluyor. Bunlar, ne milletin meselesi ne bu Genel Kurulun meselesi. Meclis, kendi çalışma programını kendi yöneticileri arasında yapabilmeli, Danışma Kurulunda kararlaştırılmalı ama öyle bir şey ki Meclis çalışmaya göre değil, çalışmamaya göre şekillenmiş bir İç Tüzük’ümüz var maalesef. Şimdi, biliyorsunuz, geçen haftadan kalma bir Danışma Kurulu kararımız var. Burada hem görüşeceğimiz konuların sıralaması var hem de çalışacağımız süreler var. Geçen hafta kararlaştırdık -ki bir aylık bir süreyi kararlaştırdık hatta, bir haftalık da değil- “Salı günleri 15.00-20. 00, çarşamba ve perşembe günleri de 14.00-20. 00 çalışacağız.” diye birlikte kararlaştırdık. Bunu da Sayın Elitaş teklif etti, biz de “Olur, başla göz üstüne.” dedik. Ama aradan bir gün, iki gün bile geçmeden, şimdi bitime kadar, önce 23. 00’e kadar, sonra da bitime kadar.
Bunları biraz önce birlikte konuştuk, biliyorsunuz Sayın Şandır.
Gerekçesini de söyledi, bizimle de mutabakata vardı ama netice itibarıyla parmakların aklı yok, parmaklara verilen talimat neyse onun gerçekleşeceğini bildiğimiz için çok fazla da itiraz etmedik. Değerli arkadaşlar, Sayın Elitaş’ın da kabul ettiği gibi, muhalefet partileri olarak biz Hükûmetin gündemine itiraz etmiyoruz, takdir onun, millet onu seçmiş, milletin sorunlarını çözmekle görevli o. Dolayısıyla gündemi belirleme yetkisi var. Ama bir de milletin gündemi var. Milletin gündemini de dile getirmek muhalefetin görevi. Çünkü millet oyunu verdi, iktidar kendi gündemini takip ediyor. Bugün burada görüştüğümüz konular milletin birincil derecede gündemi değil. Bakın, buradan sizlere de telefonlar geliyor. Bugün, bu ev eşyasının haczedilememesiyle ilgili kanun tasarısı, teklifleri hâlâ komisyonda bekliyor. Milletin, yani kurbağanın gözü çatladıktan sonra sizin kanun çıkartmanızın ne anlamı var? Millet evine gidemiyor. Eşyası haczedilmiş. Yani o çocukların yaşadığı travmayı yok sayarak, burada keyfekeder, böyle nutuk atmak adına, bu milletin zamanını çalma hakkınız var mı? Sayın Başbakan iki de bir nutuk atıyor, bakanlarınız nutuk atıyor “Şehit yakınlarına ikinci istihdamı vereceğiz.” diye. İki yıldır konuşuyorsunuz. Geçen gün yine nutuk attı “Yirmi maddelik değişiklik yapıyoruz.” diye. Getirin bu kanunu, milletin gündemi bu. Şehit yakınları geçen gün sizin grubunuzu da ziyaret etti, yine söz verdiniz ama başka şeyler konuşuyorsunuz. Bir başka şey: Yani bu tutuklu milletvekilleriyle ilgili durum içinize siniyor mu? Bir yılı dolduruyoruz neredeyse ama milletin iradesiyle seçilmiş milletvekilleri hâlâ demir parmaklıkların arkasında bekliyorlar. Bunlara bir çözüm üretmek bu Meclisin, bu Hükûmetin görevi değil mi? Ama bunlar sizin gündeminizde değil, siz başka işlerle… 4/C’liler konusu… On yılı dolduruyorsunuz neredeyse, kamu çalışanları arasında çok ciddi bir adaletsizliğin adresi olan bu 4/C’lilere, 4/B’lilere yani aynı işi yapmasına rağmen farklı ücrete, farklı statüye tabi olan insanlara bu muamele zulüm değil mi? Gelin bunu düzeltelim. Hayır, başka işlerle meşgulsünüz. Bir başka şey: Bu kanun hükmündeki kararnameler, Anayasa’nın amir hükmüdür, hemen Genel Kurula getirilip görüşülmesi lazım ama bütün ısrarımıza rağmen getirmiyorsunuz. Yani ülkeyi kanunlarla değil, kanun hükmündeki kararnamelerle yönetiyorsunuz. Sayıştay raporları orada bekliyor, getirmiyorsunuz; Anayasa’nın amir hükmü var, Genel Kurulda görüşülmesi lazım, yapmıyorsunuz. Tekrar söylüyorum: Yani toplumdan, toplum kesimlerinden öyle özel sorunları olanlar var ki, mesela bu özel güvenlik görevlilerinin sorunlarını, özlük haklarını… Sayın Bakanın ifadesiyle “Bir zulüm yönetimi.” diyor, “Taşeron işçilerinin uğradığı muamele, özlük hakları bir zulüm yönetimi, bu, zulüm yasası.” diyor. Sayın Bakan söylüyor bunu, gelin bunu düzeltelim. Değerli arkadaşlar, demokrasimizin ilk adımı olan muhtarların çok ciddi sorunları var. Geçen gün yine Hükûmetten bir beyanat: “Mahalle muhtarlıklarını kaldıracağız.” Binlerce muhtar nasıl olacağını bilmiyor. Belediyelerin sorunları var.
Gazetenin yazdığı yanlış şeyleri Hükûmete söylüyorsunuz.
Anladım ama sizden kaynaklanıyor.
Gazete haberleri…
Tekzip edin o zaman Sayın Elitaş.
Söylüyorsunuz, sonra da yalanlıyorsunuz.
Genel Başkan Yardımcısı konuyu yalanladı, biz “Öyle bir şey yok.” dedik.
Netice itibarıyla -bakın, tekrar ifade ediyorum- Hükûmetin gündemine uymak sizin mecburiyetiniz grup başkan vekilleri olarak, eyvallah, getireceksiniz. Sayın Başbakan birazdan emredebilir bir başka kanunu buraya getirirsiniz, buna bizim çaremiz yok, sizin de dayanma gücünüz yok ama milletin gündemini burada konuşmak muhalefetin görevi. Biz de grup önerileriyle, Danışma Kurulu grup önerileriyle ısrarla onları buraya getireceğiz ve görüşeceğiz. Bir başka şey arkadaşlar, bu Suriye konusu çok önemli. Sayın Metin Külünk burada heyecanlı bir konuşma yaptı ama talihsiz de bir konuşma yaptı. “Suriye’de Rusya’nın işi nedir?” diye sordu ama Amerika’yı soramadı, Fransa’yı soramadı. Bizim de itiraz ettiğimiz hadise bu. Bu coğrafya bizim coğrafyamız. Bu coğrafyaya, bu coğrafyanın dışından yapılan müdahalelere taşeronluk yapmak Türkiye’ye yakışmaz. İtiraz ettiğimiz hadise bu ve ısrarla söylüyoruz: Gelin, bu konuda genel görüşme kapsamından önce Hükûmet bir bilgi versin, neler oluyor? Gidip Çin’e bilgi veriyorsunuz, Suudi Arabistan’a bilgi veriyorsunuz, dağa, taşa bilgi veriyorsunuz; millete, milletin vekillerine bilgi vermiyorsunuz. Suriye konusu, Suriye’yle ilgili Türkiye'nin, Hükûmetinizin politikası, tavrı bana göre Türkiye'nin en önemli gündem maddesi çünkü geleceği belirleyecek. Ben Hataylıyım, Mersin Milletvekiliyim. Size bir şey söyleyeyim: Hatay’ın doğu hudutlarında PKK kampları kuruldu devletin bilgisi altında. Yani otuz yıldır Irak’ın kuzeyindeki PKK kamplarıyla boğuşan, baş edemeyen Türkiye'nin önüne, şimdi, uyguladığınız politikalarla yeni bir bela, yeni bir sorun geliyor. Gelin, bunu konuşalım. Hükûmet gelsin, burada bilgi versin, bilgilenelim, biz de endişelerimizi ifade edelim. Dolayısıyla, AKP Grubunun getirmiş olduğu bu önerge, bu Danışma Kurulu önerisi muhtemel yarın değişecektir, üzerinde çok fazla da konuşmaya gerek yok. “Eğer gündemi bitirebilirseniz.” diyor Sayın Elitaş… 2/B yasası bana göre çok önemli bir yasa, üzerinde müzakere etmemiz lazım, yani şekil şartı değil, müzakere etmemiz lazım. O müzakereyi kısa sürede tamamlarız umuduna da kapılmamak lazım, acele de etmemek lazım, gerekiyorsa bir hafta tartışmak lazım. Onun için bu gece hangi saate kadar çalışırız bilmiyorum ama kabul edilecek AKP önerisiyle bitime kadar, yani angarya usulü. Ne zaman biter? Belli değil. Yoruluncaya, yıkılıncaya kadar devam edeceğiz. Size kolaylıklar diliyorum ama burada olun, yoklamayla, karar yeter sayısıyla hepinizi burada tutacağız. Bunu da size arz ederim. Hepinize saygılar sunuyorum. Teşekkür ederim.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının iki tezkeresi vardır, ayrı ayrı okutup oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Kosova Meclisi İçişleri, Güvenlik ve Kosova Güvenlik Gücü Denetim komisyonlarının vaki davetine icabetle, Türkiye Büyük Millet Meclisi Millî Savunma ve İçişleri Komisyonlarının üyelerinden oluşan heyetin Kosova’ya resmî bir ziyarette bulunması öngörülmektedir. Söz konusu heyetin anılan davete katılması hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’un 6’ncı maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir.
Sayın Başkanım, biraz önce AKP Grup Başkan Vekili… Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkiye Büyük Millet Meclisi Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler Komisyonu Başkanı Cevdet Erdöl’ün…”
Hiç duymuyorum…
Müsaade ederseniz… “… 25 Nisan 2012 tarihinde düzenlenecek 23 Nisan Avrupa Çocuk Parlamentosu…” AKP Grup Başkan Vekili, yaptığı konuşmasında… “… etkinliğine katılmak üzere Brüksel’e gitmesi…” Efendim, bir dakika… Kâtip niye okuyor? Bıraksın efendim.
Bitirsin, sizi dinleyeceğim, bitirsin. “ …hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’un 9’uncu maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir.
Sayın Başkan, biraz önce AKP önerisi üzerinde konuşan Mustafa Elitaş, bu Deniz Feneri’yle ilgili yalan konuşulduğunu, iftira atıldığını… Hâlbuki çok açık seçik bu konuları dile getiren benim. Hatta fener taşıyorum biliyorsunuz, şu kirli feneri taşıyorum. Bakın, bu fener de çok kirlenmiş. Yani bu fener temiz oluncaya kadar da bunun peşini bırakmayacağım. Şimdi diyor ki… Ama müsaade ederseniz, iftira atıyor, bir sataşma var, söz istiyorum efendim.
Şahsınızla ilgili hiçbir şey söylemedi, ben çok dikkatle dinledim.
Efendim, hayır, ben yerimden dinledim.
O zaman tutanakları getirteceğim çünkü adınız geçmedi.
Ama yani bu saatten sonra söz verin efendim.
Sayın Başkanım, sataşma yok.
Hayır, burada çıkıp da halkın karşısında yalan şeyler söylüyor.
Yani bakın, sataşmadan söz alabilmeniz için şeyleri göreceğim.
Sayın Başkanım, bir sataşma yok. Bunu bir temcit pilavı gibi getirmeyi söylüyor.
Bakın, Sayın Başkan, 400 bin euro Almanya’dan Tayyip Erdoğan’ın oğlunun bacanağının hesabına para gelmiş, daha çok şeyler var.
Yargı aşamasında olan bir şeyi burada konuşmanın…
Yani Zekeriya Karaman’ın oğluyla Tayyip Erdoğan’ın oğlu bacanaklar.
Anladım, anladım, anladım.
Onun adına 400 bin euro gelmiş.
Böyle bir usul var mı Sayın Başkan?
Niye yok efendim? Sen söyledin, ben de cevap vereceğim.
Ne yapayım Sayın Elitaş, yani ne yapalım?
Kamer Bey ne diyorsa doğrudur.
Sayın Başkan, bakın, iftira attı bize. Yani iftira attı, diyor ki…
Sayın Başkan, böyle bir usul var mı?
Deniz Feneri’nde 3 tane savcıyı niye görevden aldınız? Onları tutuklayan savcıları niye görevden aldınız?
Sayın Genç, tamamdır.
Niye hakkında soruşturma açıyorsunuz? Savcılara görev yaptırmıyorsunuz, hâkimlere görev yaptırmıyorsunuz. Sayın Başkanım, bir şey söyleyeyim mi efendim?
Anladım Sayın Genç, hepsi de girdi. Tutanak getirteceğim. Alınan karar gereğince sözlü soru önergelerini görüşmüyoruz, gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan, Adalet ve Kalkınma Partisi Grup Başkanvekilleri İstanbul Milletvekili Sayın Ayşe Nur Bahçekapılı, Kayseri Milletvekili Sayın Mustafa Elitaş, Giresun Milletvekili Sayın Nurettin Canikli, Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mahir Ünal ve Adıyaman Milletvekili Sayın Ahmet Aydın’ın; Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünde Değişiklik Yapılmasına Dair İçtüzük Teklifi ile Tunceli Milletvekili Sayın Kamer Genç’in; Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 3’üncü sırada yer alan, Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısı ile Milliyetçi Hareket Partisi Grup Başkanvekili Mersin Milletvekili Sayın Mehmet Şandır’ın; Orman Köylülerinin Kalkındırılmaları Hakkında Kanun Teklifi; Cumhuriyet Halk Partisi Grup Başkanvekilleri İstanbul Milletvekili Sayın Mehmet Akif Hamzaçebi, Ankara Milletvekili Sayın Emine Ülker Tarhan ve Yalova Milletvekili Sayın Muharrem İnce ile 68 Milletvekilinin; 2/B Barışı Kanunu Teklifi (Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Alanların İdaresi, Değerlendirilmesi ve Tasarrufu Hakkında Kanun Teklifi); Osmaniye Milletvekili Sayın Hasan Hüseyin Türkoğlu ve Milliyetçi Hareket Partisi Grup Başkanvekili Mersin Milletvekili Sayın Mehmet Şandır’ın; Yayla ve Yaylacılık Kanunu Teklifi ve İçişleri Komisyonu, Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonu Raporlarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. 12/4/2012 tarihli 94’üncü Birleşimde, İç Tüzük’ün 91’inci maddesine göre temel kanun olarak görüşülen tasarının birinci bölümünde yer alan 4’üncü maddesi kabul edilmişti. Şimdi, birinci bölümde yer alan diğer maddeleri, varsa o madde üzerindeki önerge işlemlerini yaptıktan sonra ayrı ayrı oylarınıza sunacağım. 5’inci maddede üç önerge vardır, sırasıyla okutup işleme alıyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 sıra sayılı Orman Köylülerinin kalkınmalarının desteklenmesi ve Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışı hakkında kanun tasarısının 5. Maddesinin 2. Fıkrasında yer alan “Orman Genel Müdürlüğü tarafından Devlet ormanı olarak derhal ağaçlandırılır" ibaresinin “Orman Genel Müdürlüğü tarafından Devlet ormanı olarak bir yıl içinde ağaçlandırılır. " şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Tasarının 5 inci maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonuna "2/A alanlarından ormana dönüştürülmesi mümkün olan yerler de Orman Genel Müdürlüğünün talebi üzerine Hazine adına tescil edilerek bu genel müdürlüğe tahsis edilir. Muhdesat için 2/B alanlarındaki gibi işlem yapılır" hükmünün eklenmesini arz ve teklif ederiz. M. Akif Hamzaçebi Selahattin Karaahmetoğlu Ramis Topal Şimdiki önergeyi okutup işleme alacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 198 sıra sayılı kanun tasarısının 5'inci maddesinin 3'üncü fıkrasında yer alan "veya bitişiğinde bulunan" ibaresinin çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Komisyon önergeye katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Takdire bırakıyoruz efendim. Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkanım.
Buyurun Sayın Kaplan.
Teşekkürler Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, bu önergemizde orman köylülerini korumak için bir teklif sunduk, takdir yüce Meclisin. Ancak, burada bir iki hususu sayın Genel Kurulun dikkatine sunmak istiyorum. Çünkü milletin iradesi, milletin seçtiği milletvekilleri ve milletin adına görev yapan milletvekilleriyle ilgili, dün, İçişleri Bakanı bu kürsüde “Milletvekillerini gizlice dinliyorum.” diye itiraf etti, ikrar etti. Suçüstü, cürmümeşhut; bu kürsüde, bu mikrofonda, canlı yayında yakalandı. Şimdi, bu suçtur arkadaşlar, ağır bir suçtur, Watergate skandalından beter bir suçtur. Ya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Yüce Divana sevki için iddianamesini bu kürsü beyanlarını alarak derhâl yerine getirmeli ya da Meclis soruşturması açılarak Yüce Divana sevkinin yapılması lazım bu Bakanın. Evet, yüzde 10 imza gerekiyor. Bizim Barış ve Demokrasi ve blok milletvekili olarak 30 tane milletvekilimiz var, tutuklu vekillerimiz var; sayımız yetmiyor. Ana muhalefetin sayısı yetiyor. Meclis soruşturması açılarak Yüce Divana sevkinin iddianamesinin bu Meclis kürsüsünde okunması gerekiyor. Bu tarihî konuda bir uyarıda bulundum.
Soruşturmaya gerek yok, kendisi itiraf etti zaten.
İtiraf etti ama Mecliste bunun iddianamesini muhalefet partileri yazmak zorundadır. Yine, bizim Nusaybin Mitanni Kültür Merkezindeki bir sembolü, tarihimizi, kültürümüzü, binlerce yıllık, çok dilli, çok kültürlü zenginliğimizi, mozaiğimizi, bir sembolümüzü alarak, burada “İşte bunlar Zerdüşt dini.” diye ahkâm kesen bir bakan gördük. Sayın Bakana soruyorum; Artukoğlu Üniversitesinin Kürt dili bölümüne bir gitsin aynı sembolü görecektir. Senin üniversitelerinde de aynı sembol var; tarihin, kültürün, eğitimin olduğu her yerde de bu semboller var. Hiç kimse bu sembolleri tarihimizden, kültürümüzden alıp götüremez. Bunu da burada bir hatırlatma olarak yapmak istedim. Fakat, en vahimi, en berbatı, gerçekten üzülerek dinlediğim bir olay; bir resim gösterdi burada Bakan, iki kişi, kim olduğu belli değil. Bir resim ve burada işte bir domuzu boğazlıyorlar. Bu domuz üzerinden de “Hristiyan veya Müslümanlık dışındaki dinlere özendiriyorlar, Müslümanlıktan soğutuyorlar.” diye bir propaganda yaptı. Eğer domuz siyasetine gelirse, bu Mecliste en son konuşması gereken AK PARTİ hükûmetleridir. “Niye?” diyeceksiniz arkadaşlar; bu domuz siyasetini burada yapan Bakanın bilgisi olmayabilir ama Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına sorsaydı, AK PARTİ hükûmetleri döneminde 87 tane domuz çiftliği kurduklarını kendileri görecekti. Domuz çiftliklerini 87 tane kurmakla kalmadılar, 1 milyon adet domuz üretimi AK PARTİ hükûmetleri zamanında yapıldı ve size enteresan olarak bu üretimlerin yapıldığı sadece yirmi-yirmi beş tane il sayacağım. Bu illere iyi bakın: Kocaeli, Manisa, Erzincan, Eskişehir, Kastamonu, Çorum, Isparta, Kayseri, Mersin, Bilecik, Adana, Denizli, Bursa, Burdur, Afyon. Bunların hiçbirinin içinde… Doğu, güneydoğuda bir domuz çiftliği yoktur. Bir halka, özellikle Kürt halkına din öğretmeye kalkmak, din sömürüsü yapmak… Din üzerinden burada palavra sıkanların bir gerçeği daha görmesi gerekiyor: Bu hazırlanan yönetmeliklerde, Meclis komisyonuna verilen dilekçelerde Tarım Bakanlığının itirafları var. Burada, domuz çiftliklerini nasıl kurup özendirdiklerini, üniversitelere kaç ton domuz eti satıldığını açık açık itiraf ediyor. Bakın, sadece o değil, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, şu gördüğünüz İngilizce metinle Avrupa Birliğine rapor vermişti. Bakın, Tarım ve Orman Bakanlığı AK PARTİ’nin, şu yönetmelikte 4’üncü madde çiftlik hayvanları içinde domuzu içine almıştır, kapsama almıştır, özendirmiştir. Yani, inançlarıyla tezat, yaptıklarıyla tezat, söyledikleriyle tezat, milleti kandırma politikalarının domuz işletmelerinden nasıl döndüğünü öğrenmek istiyorlarsa çiğ kırmızı etle ilgili tamimlerine baksınlar.
Bakın, kapsam içinde nasıl ki domuz, yaban domuzu ve diğer hayvanları yine AK PARTİ hükûmetlerinin resmileştirdiğini görürler.
Teşekkür ederim Sayın Kaplan.
Domuz siyaseti yapmayın arkadaşlar. Domuz siyasetinden size hayır gelmez. Yalanınız da açığa çıkar, burada söyledikleriniz de gelir gelir sizi bulur diyorum, bir daha hatırlatmada bulunuyorum.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Tasarının 5 inci maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonuna "2/A alanlarından ormana dönüştürülmesi mümkün olan yerler de Orman Genel Müdürlüğünün talebi üzerine Hazine adına tescil edilerek bu genel müdürlüğe tahsis edilir. Muhdesat için 2/B alanlarındaki gibi işlem yapılır" hükmünün eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ramazan Kerim Özkan (Burdur) ve arkadaşları Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılmıyoruz efendim. Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Buyurun Sayın Demiröz.
Kamuoyunda 2/B arazileri olarak bilinen ve Anayasa’mızın 169 ve 170’inci maddelerinde yer alan tanımla, 31/12/1981 tarihinden önce orman vasfını kaybetmiş olması nedeniyle orman sınırları dışına çıkarılmış olan araziler yaklaşık kırk iki yıldır Türkiye'nin gündeminde. Devlet ile vatandaşın kucaklaşması bizim en büyük dileğimiz. Bir dileğimiz ve teklifimiz de bu tasarının barış yasası olması ancak tasarının Anayasa’mızın 169 ve 170’inci maddelerine aykırılık oluşturduğu çünkü 2/B alanlarının orman köylüsünün kalkındırılması için kullanılması gerektiği ve satış işlemlerinin yapılmasının yanlış olduğu kanaati oldukça fazla. Bu nedenle “barış yasası” olarak ifade ettiğimiz bu tasarı orman köylüleri çilesine dönüşmesin diyoruz. Bunu söylerken komisyonda da ifade ettiğimiz gibi Anayasa’nın ilgili maddelerini, öncelik olarak daha geniş kitleleri ilgilendiren, sorunları çözen bir yasa olsun. 2/B sorununu çözelim derken orman köylüsü gibi yoksulluğu devletin raporlarına girmiş, tespit edilmiş, bir zamanlar ORKÖY Genel Müdürlüğü olan orman köylülerine “rayiç bedel” diyerek uygulamanın yanlış olduğunu bir kez daha hatırlatmak isterim. Bir şey daha hatırlatmak istiyorum değerli milletvekilleri, rayiç bedelin çok yüksek olduğunun altını bir kez daha çizmek istiyorum. AKP’li arkadaşlar da bunu gördüğü için rayiç bedelin yüzde 50’sinin satış bedeli olması yönünde önerge verdiler. Hâlbuki biz bu konuda emlak vergisini dikkate alarak gruplandırma yapılmasını istememize rağmen kabul edilmedi. Burada size bir konuya daha açıklık getirmek istiyorum. Alt komisyonda, arkadaşlar, bu rayiç bedelinin ifadesi yüzde 70’ti. Daha sonra komisyonumuza bu yüzde olarak geldi ama ben görüyorum ki az önce grup başkan vekilimize gelen önergede 6’ncı maddeyle tekrar yüzde 70’e çıkarıyorsunuz yani bu kadar bir tutarsızlığın niçin olduğunu, bu çiftçilerin bu köylülerin, orman köylülerinin neden düşünülmediğini de bir kez daha sizlerle paylaşmak istiyorum. Neden bunu ifade ediyorum? Bursa’mızda 2.715 parsel sayısında 54 milyon 875 bin metrekare 2/B alanı var. Burada bu alanların ilgililer tarafından satın alınabilmesi dileğimizdir. Dilerim rant uğruna bu alanlar başka maksatla kişi veya kuruluşların eline geçmez. 2/A uygulamasının zor olacağını 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2’nci maddesinin (a) fıkrasına göre orman sınırları dışına çıkartılacak yerler hakkında 1984 yılında çıkan yönetmelik olmasına rağmen bugüne kadar Sayın Bakanın da komisyonda ifade ettiği gibi örnek olarak sadece bir köy var yani şunun altını çizmek istiyoruz: Orman alanı içerisindeki yerleşmiş köylüleri orman sınırları dışına çıkarmanın çok zor olduğunu ifade etmek istiyoruz. Süreci iyi kullanmak anlamında altını çizmek istediğim bir konu ise orman köylülerinin kalkındırılması ve desteklenmesi Anayasa’nın 170’inci maddesine rağmen Çevre ve Şehircilik Bakanlığının takdirine kaldığını ifade etmek istiyorum. Nedeni şu: Elde edilecek gelirin büyük bir kısmı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının bütçesine aktarıldığından komisyonlarda da ifade ettiğimiz gibi bu Bakanlığın inisiyatifine kalmıştır. Çevre ve Şehircilik Bakanlığına verilen yetki bugün MİT Kanunu’yla yetkileri donatılan Sayın Başbakan da bile yoktur. Neden burada Çevre ve Şehircilik Bakanlığına bu kadar yetki verildiğini de anlamakta zorluk çekiyorum. Hepinizi saygıyla ve sevgiyle selamlıyorum.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 sıra sayılı Orman Köylülerinin kalkınmalarının desteklenmesi ve Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışı hakkında kanun tasarısının 5. Maddesinin 2. Fıkrasında yer alan “Orman Genel Müdürlüğü tarafından Devlet ormanı olarak derhal ağaçlandırılır" ibaresinin “Orman Genel Müdürlüğü tarafından Devlet ormanı olarak bir yıl içinde ağaçlandırılır. " şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Ali Öz (Mersin) ve arkadaşları Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılmıyoruz efendim. Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkanım.
Buyurun Sayın Öz.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısı üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına görüşlerimi belirtmek üzere söz almış bulunmaktayım. Yüce Meclisi saygılarımla selamlıyorum. Orman köylülerinin gelir seviyesinin yükseltilmesi ve hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanların yani 2/B kanununun değerlendirilmesi hususu, şüphesiz ülkemizin çözüm bekleyen, sosyal boyutu büyük, önemli konularından birisi olduğu inkâr edilemez bir gerçektir. Burada şu soruyu hep beraber kendimize sormak zorundayız: Bu kanun tasarısıyla orman köylüleri bu kanundan beklediklerini bulabilecekler mi? En önemlisi, bu kanun tasarısının orman varlığımızın artmasına katkısı olacak mı? Bu konularda yeni kanun tasarısında kesin belirlemeler var mı? Yeni kanun tasarısıyla ekonomik krizin etkilerini azaltmak için bütçeye kaynak yaratma amacı öne mi çıkıyor, yoksa yeni rant alanlarının fırsatı mı ortaya çıkacak? İlk uygulamanın başladığı 1974 yılından 2007 yılı sonuna kadar 2/B uygulamalarıyla 473.419 hektar alan orman sınırları dışına çıkarılmıştır. 2/B uygulama çalışmaları, kadastro çalışmaları tamamlandığında yaklaşık 600 bin hektar olacağı tahmin edilmektedir. Gerekçeye bakıldığında, orman köylüleri, sembolik olarak değil, hak ettiği desteklemeyi görecek, refah seviyesi yükselen orman köylülerinin ormanlar üzerindeki sosyal baskısı sona erecek, 2/A uygulamalarıyla yerinde kalkınması mümkün olmayan hiçbir köy yerinde kalmayacak, özel ağaçlandırmaların kredilendirilmesinde hiçbir sıkıntı kalmayacak, yeni orman alanları kurulması hususunda hiçbir kaynak sıkıntısı yaşanmayacak, kısacası elde edilen kaynaklar orman köylümüze ve ormanlarımıza altın çağ yaşatacak diyesi geliyor insanın. Değerli milletvekilleri, orman köylülerinin kalkınmalarının desteklenmesi tasarının ruhu olması gerekirken bu tasarıyla komik bir oranda kaynak aktarmak suretiyle orman ve orman köylüsüne gereken önem verilmemiştir. Satış bedellerinin tespitine yönelik bazı endişelerimiz bulunmaktadır. Bunlardan birisi, yasa tasarısı ne kadar iyi hazırlanırsa hazırlansın uygulama iyi olmazsa istenilen amaca ulaşılamayacağı gerçeğiyle, bu yasanın uygulanmasındaki kritik husus rayiç bedelinin tespitidir. Rayiç bedelini millî emlak müdürleri veya mal müdürlerinin başkanlık yaptıkları komisyonlar belirleyecektir. Geçmiş uygulamalar göstermiştir ki bu idarece belirlenen rayiç bedeller genelde yüksek olduğundan ihale suretiyle satışa çıkartılan taşınmazlara çoğu kez alıcı çıkmamaktadır. Birkaç ihalede alıcı çıkmayan taşınmazlar için yeniden daha düşük bedel üzerinden rayiç bedel belirlenerek satışa çıkarılacaktır. Birbirine sınır ancak ayrı ayrı ilçelere bağlı köylerdeki taşınmaz rayiçleri bazen 2 kat, 3 kat farklı tespit edebileceklerdir. Kanunun 6’ncı maddesinde idarece tespit edilen satış bedelini itiraz ve dava konusu yapmaksızın kabul edenlere satış yapılacağı belirtilmiştir. Öte yandan İstanbul dâhil birçok yerde emlak vergisi değerleri rayiç değerin üzerindedir. Mademki bu düzenleme ülkemizde çok önemli ve kangren hâline gelmiş önemli bir problemi çözecek olan âdeta tasfiye niteliğinde bir yasadır, o zaman bu yasanın uygulanabilirliğinin de çok yüksek olması gerekir. Aksi takdirde bu yasa belirli yerlerdeki problemi çözecek durumda düzenlenir ise bu problemin sona ermesi bir tarafa, eskisinden daha karmaşık ve içinden çıkılamayacak yeni sorunlara yol açabileceğini unutmamak gerekir. Şimdi, soruyorum sizlere: Anamur Ormancık, Bozyazı Dereköy, Aydıncık Karadere, Gülnar Eski Yörük, Silifke Mağara, Mut Narlıdere, Erdemli Toros, Tarsus Keşli köyünün bulunduğu yerler gibi köylerde yaşayan vatandaşımıza atasından, dedesinden beri kullandığı bu yerleri rayiç değer veya yarı fiyatıyla satmaya kalkarsanız hüsrana uğrarsınız; “Almazlarsa başka şekilde değerlendiririz.” de diyemezsiniz çünkü oralara başkasının gelip sahip olması, başka bir deyişle kullanmaya kalkması hukuken mümkün olsa bile fiilî olarak mümkün değildir. Zira, bu durumda sosyal barışı da bozarsınız. Onun için, düzenlemede, belirttiğim köylere benzer alanlardaki bahse konu 2/B alanlarını mutlaka kullanıcısına vermenin yolunu iyi düşünerek bulmak zorundayız. Bu alanların hak sahipleri zaten çoğunlukla fakir orman köylüsüdür. Dolayısıyla, zaten fakir olan bu kesimin desteklenmesi esprisine uygun olarak sembolik bir bedel belirlenmelidir. Bu rayiç değerinin yüzde 10 veya yüzde 20’si kadar olabilir. Başvuru bedeli 500 TL’ye düşürülmeli, vadeli satış süresi de dört yıl değil on yıl olarak düzenlenmelidir. 2/B arazilerinin dağılımı incelendiğinde, 216.640 hektarı kıyı şeridindeki rantı yüksek arazileri kapsadığı görülmektedir. Bu kapsam dışında kalan, özellikle orman vasfını yitirmiş araziler çiftçilerimize, yörenin orman köylüsüne ve kooperatiflerine rayiç bedeli üzerinden kıymet takdiri yapılarak satılmalıdır diyor, yüce Meclisi saygılarımla selamlıyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge reddedilmiştir.
Efendim, karar yeter sayısı istemiştik.
Peki, duymadım ben onu, şimdi maddede arayacağım. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 96’ncı Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. Danışma Kurulunun bir önerisi vardır, okutup oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisinin kuruluşunun 92'nci yıl dönümünün ve Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramının kutlanması, günün anlam ve öneminin belirtilmesi amacıyla Genel Kurulda özel bir görüşme yapılması için Türkiye Büyük Millet Meclisinin 23 Nisan 2012 Pazartesi günü saat 14:00'te toplanması, bu toplantıda yapılacak görüşmelerde siyasi parti grupları başkanlarına ve grubu bulunmayıp da Mecliste üyesi bulunan siyasi partinin genel başkanına 10'ar dakika süreyle söz verilmesi ve bu Birleşimde başka konuların görüşülmemesinin Genel Kurulun onayına sunulması Danışma Kurulunca önerilmiştir. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 198 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. [[Devam]] Hükûmet? Burada. 10’uncu madde üzerinde dört önerge vardır, sırasıyla okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısının 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. “2) Bu Kanunun uygulamasından elde edilen gelirlerin yüzde üçünü geçmemek üzere Bakanlar Kurulunca belirlenecek miktar, genel bütçe gelir ve gider hesaplarıyla ilişkilendirilmeksizin tahsilini takip eden ay sonuna kadar yatırım amacıyla kullanılmak üzere Vakıflar Genel Müdürlüğü muhasebe birimi hesabına ödenir. Kalan tutarın yüzde doksanını geçmemek üzere Bakanlar Kurulu kararıyla belirlenen orana karşılık gelen bölümü, ilgili yıl genel bütçesinin (B) işaretli cetvelinde özel gelir, kalanı ise gelir olarak öngörülür ve gelir gerçekleşmesine bağlı olarak özel gelir veya gelir kaydedilir." Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 198 sıra sayılı kanun tasarısının 10' uncu maddesinin 2 inci fıkrasında yer alan "yüzde doksanını geçmemek üzere" ifadesi çıkarılarak "en az yüzde yetmişi olmak üzere" ifadesinin eklenmesini, 10 uncu maddeye aşağıdaki bendin eklenmesini, “Orman genel müdürlüğü yeni orman alanlarının oluşturulması için çalışmalar yapar ve her yıl 2B arazilerinden elde edilen gelirin en az yüzde ellisi olmak üzere bütçeyi yeni orman arazilerin oluşturulması için kullanır." arz ve teklif ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 sıra sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışı hakkında kanun tasarısının 10. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen “Bu kanun uygulanmasından elde edilen gelirlerin yüzde doksanını geçmemek üzere" ibaresindeki “yüzde doksan yerine yüzde ellisini geçmemek üzere" değiştirilmesi ve buna bağlı olarak aynı maddenin 3. Fıkrasında özel gelir olarak tahmin edilen yüzde ellilik tutar karşılığının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı bütçesinde afet riski altındaki alanların dönüştürülmesinde kullanılmak üzere özel olarak öngörülür şeklinde genel bütçenin (B) işaretli cetvele gelir kaydedilir. Diğer yüzde ellilik tutar karşılığının ise Orman Genel Müdürlüğü bütçesinde gerekli ödenek ön görülür şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Şimdiki önergeyi okutup işleme alacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 sıra sayılı Tasarının “Yeni orman alanlarının tesisi, Devlet ormanlarının içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının desteklenmesi, gelirler, harcamalar ve muafiyetler” başlıklı 10. Maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Yeni orman alanlarının tesisi, Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının desteklenmesi, gelirler, harcamalar ve muafiyetler 1) Orman Genel Müdürlüğü, Devlet ormanları içinde ve bitişiğinde oturan köyler halkının geçim seviyesinin yükseltilmesi için gerekli tedbirleri alır. Bu maksatla sağlanacak işletme araç ve gereçleri ile gerekli diğer girdiler hibe veya kredi desteği yolu ile karşılanır. 2) Bu kanunun uygulanmasından elde edilen gelirler genel bütçenin (B) işaretli cetveline gelir kaydedilir. Bu gelirlerin; a) Yüzde kırkı, orman köylülerinin kalkınması ile orman alanlarının ıslah/ihyası ve yeni orman alanlarının oluşturulması b) Yüzde otuzu gecekondu bölgeleri ve 2/B arazileri üzerindeki yerleşim yerlerinin alt yapısının yapılması ve iyileştirilmesi ile şehirlerdeki yapıların depreme karşı güçlendirilmesi c) Yüzde otuzu ise; hayvancılığın desteklenmesi ile devlet üniversitelerinin geliştirilmesi ve desteklenmesi Amacıyla kullanmak üzere, ayrıldıkları oranlar kadar ilgili idarelerin bütçelerine gerekli ödenek öngörülür. Bu ödeneklerden belirtilen hizmetlerin yürütülmesi için gerektiğinde genel bütçe kapsamındaki diğer kamu idarelerine ödenek, diğer idarelere ise kaynak aktarabilir. Bu kanun hükümlerinin uygulanmasında yapılacak satış, tescil, devir, kayıt, terkin, düzeltme, ifraz, tevhit, cins değişikliği ve ipotek işlemleri ile bunlara bağlı ve tamamlayıcı nitelikteki işlemler veraset ve intikal vergisinden, 492 sayılı kanun ile 26/5/1981 tarihli ve 2664 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu kapsamında alınan harçlardan, bu işlemler nedeniyle düzenlenecek kağıtlar damga vergisinden ve genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerince alınan ücretlerden muaftır. Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKAN VEKİLİ MEHMET ERDOĞAN (Adıyaman) – Katılamıyoruz Sayın Başkanım. Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Özkan, buyurun.
Bakın burada, bu verdiğimiz önergede adaleti sağlıyoruz, ormandan elde edeceğimiz geliri paylaştırıyoruz yani bir adalet uygulamak istiyoruz. Sizin yaptığınız kanunda gelirlerin yüzde 10’u Orman ve Su İşleri Bakanlığına, yüzde 90’ı Çevre ve Şehircilik Bakanlığına veriliyor. Bizse bunu yüzde 40, 30, 30 oranında… Hem orman köylüsünü koruyoruz hem üniversiteleri koruyoruz hem orman köylüsünün altyapısını oluşturuyoruz, Şehir ve Çevre Bakanlığını koruyoruz, hayvancılığı geliştiriyoruz, üniversitelerimize destek veriyoruz yani adalet sağlıyoruz. Bu önergemiz bunu kapsıyor. Değerli arkadaşlarım, zaten şunu söyledim, ben komisyonda da söyledim: “Ahmak oğlu verir malı veresiye, kafesteki kuşu salıverir gelesiye.” Kafesteki kuş bizim. Bu kuş bizim ama bu kuşu biz alıyoruz, Orman Bakanlığı bu işle iştigal ediyor, ormanları yıllarca korumuş, çalışmış, eziyetini çekmiş ama alıyoruz bunu “Ben yiyemedim, sen ye kardeşim.” deyip Çevre ve Şehircilik Bakanlığına veriyoruz.
Kentsel dönüşüm yapacaklar.
Kentsel dönüşüm anlamında. Zaten onun bir eli yağda, bir eli balda. Aydın gibi, dağlarından yağ akıyor, ovasından bal akıyor. Geliri var, haksız bir rekabet yapıyor. Geliri yerinde. Yani böyle bir kurumu, niçin bunu koydunuz bunu anlayabilmiş değiliz. Değerli arkadaşlarım, ayrıca “Hayvancılığı geliştirelim.” diyoruz. Orman köylüsü zaten fakir. Eskiden ORKÖY vardı onu da kaldırdık. ORKÖY 4 tane inek verirdi, orman köylüsü onun sütünü sağar, buzağısını elde eder, buzağısını dana yapar, besler, beside satar onunla çocuğunun düğününü yapar, çocuğunun okul harcını çıkarırdı. Onu da mahrum ediyoruz. En fakir kesim, 7 milyonlardan bahsediyoruz. Bu orman köylüsünü niçin korumuyoruz? Rayiç değerle ilgili komisyonda biz gayet güzel şeyler yaptık, yüzde 70’i değil, yüzde 50’sini dile getirdik. Komisyon kabul etti. Bakın, Komisyon Başkanı küstü gitti, burada yok şu anda. Mehmet Bey oturmuş yanına. Sayın Bakanımın da içi almıyor bunu.
Gelecek, gelecek.
Gelecek de nerede? Biz bunu beraber kararlaştırmadık değerli arkadaşlarım. Fakat komisyon üyeleri arkadaşlar -burada fotoğrafını çektim- şurada oturdular, şu köşede, Ali Babacan’ı ikna edemediler. Antalya milletvekili, İstanbul milletvekili, İzmir milletvekili, iktidar milletvekilleri, Komisyon Başkanı oturdu burada bir saat Ali Babacan’la pazarlık etti. “70” diye diretti. Ya bu köylü zaten perişan, alacak adamlar perişan. “Kan çıkar.” diyor vatandaş. “Taştı burası, 2/B alanı taştı. O taşı temizledim, taşı sırtımda taşıdım, su getirdim, elektrik getirdim. Ben buradan geçimimi sağlıyorum. Bu rayiç değerle satılacak olursa ben burayı alamam. Alacak adamı da vururum, cinayet çıkar.” diyor. İsmen söylüyor adam. “Ben altmış beş yaşındayım, çekinmeden bu cinayeti işlerim. Alacak adam anasından doğduysa, gelsin, karşıma çıksın.” diyor. Biz de sizi uyarıyoruz. Bu rayiç değer çok pahalı değerli arkadaşlarım. Onun için, bu 12’nci maddede bir önergemiz var, onu da kabul etmenizi diliyorum. Gerçekten, bu 2/B’den açılan yerler çok zor durumdadır. Ben Tevfik Fikret’in bir şiirinin son iki dörtlüğünü sizlerle paylaşmak istiyorum. Üzerine düşen alsın bu dörtlüğü: “Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin, Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin! Verir zavallı memleket, verir ne varsa, malını Vücudunu, hayatını, ümidini, hayalini Bütün ferağ-ı halini, olanca şevk-i balini. Hemen yutun düşünmeyin haramını, helalini... Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin, Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin! Bu harmanın gelir sonu, kapıştırın giderayak! Yarın bakarsınız söner bugün çıtırdayan ocak! Bugünkü mideler kavi, bugünkü çorbalar sıcak, Atıştırın, tıkıştırın, kapış kapış, çanak çanak... Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı iştiha sizin, Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!” Tevfik Fikret çok güzel anlatmış. Üstüne, hissesine düşenler alsın diyor, yüce heyeti saygıyla selamlıyorum. Önergemizin kabulünü istiyorum değerli arkadaşlarım. Biz, burada, gerçekten adalet sağlıyoruz. Orman köylüsü korunuyor, orman köylüsünün altyapısı korunuyor. Şehircilik Bakanlığımız korunuyor, üniversitelerimiz korunuyor, devlet üniversitelerimiz korunuyor. O bilim yuvalarına buradan bir ışık yakıyoruz. Ne diyorduk üniversitelerimizle ilgili? “Hamamı var kurnası yok, davulu var zurnası yok.” Bu göndereceğiniz gelir, o üniversitelere hem hamam olacak hem davul olacak hem zurnası olacak hem kurnası olacak. Bu duygularla hepinize saygılar sunuyorum.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı'na Görüşülmekte olan 198 sıra sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışı hakkında kanun tasarısının 10. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen “Bu kanun uygulanmasından elde edilen gelirlerin yüzde doksanını geçmemek üzere" ibaresindeki "yüzde doksan yerine yüzde ellisini geçmemek üzere" değiştirilmesi ve buna bağlı olarak aynı maddenin 3. Fıkrasında özel gelir olarak tahmin edilen yüzde ellilik tutar karşılığının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı bütçesinde afet riski altındaki alanların dönüştürülmesinde kullanılmak üzere özel olarak öngörülür şeklinde genel bütçenin (B) işaretli cetvele gelir kaydedilir. Diğer yüzde ellilik tutar karşılığının ise Orman Genel Müdürlüğü bütçesinde gerekli ödenek ön görülür şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mehmet Şandır (Mersin) ve arkadaşları Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKAN VEKİLİ MEHMET ERDOĞAN (Adıyaman) – Katılmıyoruz Sayın Başkanım. Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Şandır, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Değerli milletvekilleri, öncelikle saygılar sunuyorum. Sözümüze kaldığımız yerden devam etmek istiyorum. Bu kanunun artık eksikliklerini tamamlamak çok mümkün değil çünkü inat ediyorsunuz. Bir müzakere değil, bir dayatma içerisindesiniz. Yani şunun için söylüyorum: Milliyetçi Hareket Partisi bu kanuna destek vereceğini ilk günden ifade etti, hatta paralel kanun teklifi verdi. Bildiğim kadarıyla söylüyorum, kendi beyanlarını kendileri ifade ederler, Cumhuriyet Halk Partisi de bu kanunla ilgili kanun teklifi verdi ve ilk günden ifade etti ki “Biz bunu destekliyoruz.” Gerekçemiz de çok açık, yani yıllara sari ve gerçekten kangren hâline gelen bir sorunun çözümü noktasında, muhalefet partileri olarak biz engelleyici değil, destekleyici bir misyon üstleniyoruz, bir anlayış içerisindeyiz. Ancak eksik çıkmamalı, yani bu uzlaşma heba edilmemeli değerli milletvekilleri. Her defasında temin edemediğimiz bir uzlaşmayı, Sayın Bakan, Sayın Hükûmet heba etmemeli, bir inat uğruna heba etmemeli. Bu kanun eksik çıkıyor. Bakın değerli arkadaşlar, bu konuyla ilgili daha önce Anayasa Mahkemesinin iptal kararları var, ilan edilmiş gerekçeleri var. Nedir o hadise? Anayasa’nın 170’inci maddesindeki “değerlendirme” kelimesinin bu kanunda da anlaşıldığına Anayasa Mahkemesi “Anayasa’ya aykırıdır” diye hüküm koyuyor. Sizin, şimdi, bu “değerlendirme” kelimesini açmadan, onu yorumlamadan, onu değiştirmeden bu kanunun başına “Orman köylülerinin kalkındırılmaları için 2/B arazilerinin değerlendirmesi”ni yazmanız bir şey ifade etmez çünkü işte bu madde -yani bir anlamda suçüstü yakalanıyorsunuz- bu arazileri orman köylerinin kalkındırılması için değerlendirmiyor, başka kaynaklara aktarmak için değerlendiriyorsunuz. Şimdi, eğer Anayasa Mahkemesi hukukla hükmedecekse, gerçekten Anayasa Mahkemesi ise dün öyle, bugün böyle demeyecektir. Dün iptal ettiği gerekçeler ortadayken -yani “değerlendirme” kelimesinin “satma” şeklinde anlaşılmasını kendi gerekçeleriyle reddetmiştir ve kanunu iptal etmiştir- şimdi, siz, bu noktada hiçbir şey olmayacakmış gibi “değerlendirme” kelimesine dayalı olarak bir kanun çıkartıyorsunuz ama yaptığınız değerlendirmede elde ettiğiniz gelirleri, Anayasa 170’e tam taban tabana zıt kullanıyorsunuz. Ne yapıyorsunuz? Buradan kazanılan paraların yüzde 90’ını kentsel dönüşüme aktarıyorsunuz. Yok böyle bir imkân. Bu Anayasa’da yok böyle bir imkân değerli arkadaşlar. Hukuk değişir, Allah kanunu değil ama hukuku hukukun içinde kalarak değiştirmek gerekir. Eğer Türkiye bir hukuk devletiyse… Yani ben size söylüyorum: Biz bu kanunu destekliyoruz ama bu kanun Anayasa Mahkemesine giderse bu gerekçelerle iptal edilir, gelin bunu düzeltelim. Bir irade beyanı olarak söylüyorum: Milliyetçi Hareket Partisi 50 milletvekiliyle size destek vermeye hazır, gelin Anayasa’nın 170’inci maddesindeki “değerlendirme” kelimesini doğru tanımlayalım ve bu 2/B sorununu çözelim. Ama bizim bu uzlaşma beyanımızı da yok sayarak siz “Bizim sayısal çoğunluğumuz var, biz bunu çıkaracağız.” derseniz kanunu kanun dışı yollarla değiştirmiş olursunuz. Bu doğru değil değerli arkadaşlar. Dolayısıyla, Milliyetçi Hareket Partisi olarak söylüyoruz; televizyonlar kapalı, ne şovundayız ne akıl ne laf yarışındayız ama eğer ciddi bir iş yapıyorsak, bana göre, cumhuriyet tarihinin en önemli bir uzlaşmasıyla, böyle, kemikleşen… Biraz sonraki önergelerde bu kanunun uygulanmasından doğacak muhtemel sorunları da burada konuşacağız. Bilmenin sorumluluğunda, bilginin sorumluluğunda, uygulamadan gelen bir insan olmanın sorumluluğunda sizleri uyarıyoruz: Doğru iş yapalım, düzgün iş yapalım. Sürekli olarak bu Meclisi kanun değişiklikleriyle meşgul etmeye de hakkınız yok, milletin zamanını çalıyorsunuz. Sürekli, yaptığınız kanunları henüz daha uygulamaya başlamadan değiştiriyorsunuz. Türk Ticaret Kanunu’nu birlikte değiştirdik, şimdi uygulamaya başlamadan önce yeniden değiştireceksiniz. Dolayısıyla, Sayın Bakana, sayın iktidar partisi grubu yönetimine tekrar açık yüreklilikle teklif ediyorum: Gelin bu kanunu doğru düzgün çıkaralım, milletin sorunlarını çözelim. Hepinize saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge reddedilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 198 sıra sayılı kanun tasarısının 10 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan "yüzde doksanını geçmemek üzere" ifadesi çıkarılarak "en az yüzde yetmişi olmak üzere" ifadesinin eklenmesini, 10 uncu maddeye aşağıdaki bendin eklenmesini, “Orman genel müdürlüğü yeni orman alanlarının oluşturulması için çalışmalar yapar ve her yıl 2B arazilerinden elde edilen gelirin en az yüzde ellisi olmak üzere bütçeyi yeni orman arazilerin oluşturulması için kullanır." arz ve teklif ederiz. Abdullah Levent Tüzel (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet…
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Buyurun Sayın Kaplan.
Zaten, Komisyon ve Hükûmet katılsaydı şaşacaktım arkadaşlar. Şimdi, hakikaten, bu 2/B Yasası var ya tam bir orman kanunu! Orman kanunu nedir biliyor musunuz halk dilinde? Garip bir durum var ya. Arkadaşlar, şimdi, bu maddeleri hakikaten okuyor musunuz? Sayın Çevre ve Orman Bakanı…
Orman ve Su İşleri Bakanı, Sayın Vekilim.
…madem ormandan sen sorumlusun, ormana bak. Madem siz sorumlusunuz siz ormana bakın. Eğer Çevre ve Şehircilik Bakanı orman dikecekse, apartman dikmeyecekse onu Orman Bakanı yapalım, sizi Çevre ve Kent Bakanı yapalım. Yani bu maddede ormanı Çevre ve Kentleşme Bakanına veriyorsunuz, böyle bir şey olur mu arkadaşlar ya? Bırakın onu, ormanda tarım da vardır, “tarıma elverişli arazi” diyoruz, Tarım, Hayvancılık Bakanı nerede? O da yok. Hepsini nereye bağlıyorlar? Yap-işlet-devret, TOKİ’ye bağlanıyor. Adrese bakın, dikkat edin.
3’üncü köprü…
Özelleştirme TOKİ’ye bağlanıyor -dikkat edin- Afet Yasası, kentsel dönüşüm TOKİ’ye bağlanıyor. Ormanlar yapılacak, satılacak, parası alınacak, parasıyla yeni orman yapılacak, Orman Bakanına değil TOKİ’ye bağlanıyor.
Suriye’ye de TOKİ girsin o zaman!
Şimdi, dikkat edin ama arkadaşlar, bu TOKİ cumhuriyeti midir arkadaşlar ya? TOKİ kime bağlı? Başbakana.
Para, para, para…
TOKİ ne? İhale yapamasın… TOKİ yerel yönetim dinlemez, plan dinlemez, proje dinlemez, yerel yönetimleri dinlemez, yerel seçilmiş, yerel iktidarları, yerel millî iradeyi tanımaz. Kim yapar? TOKİ yapar, istediği yere istediği binayı diker, istediği yerde yapar, ihaleyi de adamına verir, adamını bulmakta da maharetlidir. Sevgili AKP’liler, niye bu kadar parayı çok seviyorsunuz, niçin?
Bitirdiler!
Başbakanın görevi hükûmetin, kabinenin başı olmaktır. Başbakan niye Hükûmet olarak müteahhitlik yapıyor, söyler misiniz? Bu kadar bakan var! İşte Orman ve Su İşleri Bakanı… Bakanlığını yapsın. Ne işi var Başbakanın TOKİ’sinin Sayın Bakan Veysel Bey’in alanında? Şimdi, onu anlayalım. Bakın, şimdi, burada sapla samanı iyicene karıştırdınız. İnanın hukuku da karıştırdınız. Başbakanın görevi bakanlar komitesine başkanlık etmektir. Başbakan her tarafı özelleştiriyor, memleketin ihalesini, limanını, karasularını, akarsularını, dağlarını her şeyini özelleştiriyor, satıyorsunuz. İyi de kardeşim, bu TOKİ devlet kurumu değil mi? Siz kamulaştırma mı yapıyorsunuz, devletleştirme mi yapıyorsunuz? Onu da yanlış yaparsınız yaparsanız çünkü yapanlar iyi, doğru yapıyor. Bakın, Arjantin’de enerji açığı var, bir bakıyor ki enerji ithalatında petrol şirketleri numara çekiyor, hepsinin yakasına yapışıyor, millîleştiriyor hepsini. Ondan sonra da hizaya çekiyor. Enerji politikası dünyada böyle sağlanıyor. Siz ne yapıyorsunuz? Vatandaşın elindeki ormandan bozma 3 kuruşluk, 3 dönümlük arsasına göz dikiyorsunuz, ona el koyuyorsunuz, onun da bedelini yüzde 50’den 70’e çıkarıyorsunuz, vatandaşın malını gasbediyorsunuz, ecri misil haraç alıyorsunuz, sonra da verirken üstüne de ceza yağdırıyorsunuz, diyorsunuz: “Alırsınız yüzde 70.” Gariban orman köylüsü yüzde 70’i nereden bulacak? Bunun anlamı şudur: Siz alamazsınız, biz alacak adam buluruz. Bunu bırakın, bu yanlış. Bu akçeli işler, bu paralı işler kirli işlerdir, rant işleridir. İçinde yolsuzluk vardır, içinde taşeron vardır, içinde müteahhit vardır. Başbakan eğer dünya lideri olmak istiyorsa konutla, ihaleyle, rantla, komisyonla uğraşmaz. Bir ülkenin başbakanı bunların başını da kendine bağlamaz. Artık “TOKİ cumhuriyeti”dir bunun adı. Türkiye Cumhuriyeti’nin ismini “TOKİ cumhuriyeti” olarak… Niye her şey TOKİ’ye bağlanıyor, sorar mısınız? Hiç sorgulamıyor musunuz, niye TOKİ? Her şey TOKİ’ye bağlanıyor. Şimdi, Bakanlıkların hepsinin yetkisini al, getir TOKİ’ye bağla. Ya, bu TOKİ’nin denetimi var mı? Meclis Sayıştay üzerinden yapıyor mu? Yapamıyor.
Yapı denetimi de yok, mali denetimi de yok.
Yapı denetimi yok, bütçe üzerinden denetimi yok, bütçe kaleminde harcaması yok, alımı denetlenemiyor, satımı denetlenemiyor. Bu para işleri, akçe işleri kirli işlerdir arkadaşlar. Türkiye TOKİ cumhuriyeti değildir, onu da hatırlatalım tekrar.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge reddedilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısının 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Elitaş (Kayseri) ve arkadaşları 2) Bu Kanunun uygulamasından elde edilen gelirlerin yüzde üçünü geçmemek üzere Bakanlar Kurulunca belirlenecek miktar, genel bütçe gelir ve gider hesaplarıyla ilişkilendirilmeksizin tahsilini takip eden ay sonuna kadar yatırım amacıyla kullanılmak üzere Vakıflar Genel Müdürlüğü muhasebe birimi hesabına ödenir. Kalan tutarın yüzde doksanını geçmemek üzere Bakanlar Kurulu kararıyla belirlenen orana karşılık gelen bölümü, ilgili yıl genel bütçesinin (B) işaretli cetvelinde özel gelir, kalanı ise gelir olarak öngörülür ve gelir gerçekleşmesine bağlı olarak özel gelir veya gelir kaydedilir." Komisyon, katılıyor musunuz? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Takdire bırakıyoruz Sayın Başkanım. Hükûmet, katılıyor musunuz?
Katılıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Önerge ile; Vakıflar Genel Müdürlüğünün yapmakla yükümlü olduğu kamu hizmetlerini daha iyi şekilde yerine getirebilmesi için, bu Kanunun uygulamasından elde edilen gelirlerin yüzde üçünü geçmemek üzere Bakanlar Kurulunca belirlenecek miktarın, genel bütçe gelir ve gider hesaplarıyla ilişkilendirilmeksizin tahsilini takip eden ay sonuna kadar yatırım amacıyla kullanılmak üzere bu Genel Müdürlüğün muhasebe birimi hesabına ödenmesi öngörülmek suretiyle, bu Genel Müdürlüğün mali açıdan güçlendirilmesi amaçlanmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmiştir. Kabul edilen önerge çerçevesi içinde madde 10’u oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Madde 11’de üç adet önerge vardır, sırasıyla okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısının 11 inci maddesinin on altıncı fıkrasında yer alan "lehine irtifak hakkı tesis edilmesi" ibaresinden sonra gelmek “ve muhafaza ormanı olması” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısının; 11 inci maddenin onüçüncü fıkrasının; Hak sahipliğine esas tarihin tespiti konusunda tereddüt olması halinde hak sahipliği, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce bildirilen bilgi ve belgelere göre, bunun mümkün olmaması halinde "başvuru sahipleri tarafından ibraz edilen kamu kurum ve kuruluşlarınca verilen ya da kamu kurum ve kuruluşlarına yapılan ödemelere ait belgelere göre" idarece belirlenir şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Seyfettin Yılmaz Ali Uzunırmak D. Ali Torlak Şimdiki önergeyi okutup işleme alıyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Tasarının 11’inci maddesine aşağıdaki fıkranın eklenmesini arz ve teklif ederiz. Mehmet Akif Hamzaçebi Vahap Seçer İlhan Demiröz Mehmet Şeker Haydar Akar Oğuz Oyan “(11) Bu Kanun kapsamında yapılan devir ve satışlarda esas alınan bedel emlak vergisi ve harç matrahlarının tespitinde dikkate alınmaz. Emlak vergisi değeri harca esas değer olarak kabul edilir." Komisyon katılıyor musunuz? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılmıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet katılıyor musunuz?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Oyan, buyurun.
Değerli arkadaşlarım, bu görüştüğümüz tasarı tamamen paracı bir tasarıdır, tamamen rantçı bir yaklaşımla orman köylüsünün sorunlarına sözde çözüm getirecektir. Biz 2003 yılında 22’nci Yasama Döneminde Anayasa’nın 169 ve 170’inci maddelerinin değişikliğini burada görüşürken komisyonlardan itibaren üç tane önerge vermiştik. Bunlardan bir tanesi, orman köylüsüne bu toprakların, arazilerin bedelsiz devriydi. İkincisi, diğer alanlardan, üzerinde konut, villa, turistik tesis, vesaire, neyse olmuş olanlardan elde edilecek gelirlerden kaybedilen alan kadar -o zaman “500 bin hektar” deniyordu, şimdi 410 bin hektar olarak- alanın ağaçlandırılması ikinci önerimizdi ve üçüncüsü de elde edilen gelirden orman kadastrosunun tamamlanması idi. Üç tane önerimiz vardı, üçüne de “hayır” dediniz ve o Anayasa değişikliği gerçekleşmedi. Şimdi aradan dokuz yıl geçmiş, karşımıza aynı rantçı, paracı yaklaşımla çıkıyorsunuz. Yani tek derdiniz, bir, başta bütçe açıklarını yamamak, ikincisi de yüzde 90’ını Çevre ve Şehircilik Bakanlığına, tabii, TOKİ’ye aktararak oradan büyük rantlar peşine gitmek. Şimdi, sadece mart ayında 5,5 milyar açık veren bir bütçeden bahsediyoruz. Buradan elde edilecek gelir, bu yılın, muhtemelen sadece 2012’nin bütçe açığını karşılamaya yetecektir. Yani bir yılın bütçe açığını orman köylüsünün sırtına yıkarak karşılamayı düşünüyorsunuz. Bu, hakka, adalete sığar mı? Bu ne biçim vergi önünde eşitlik? Anayasa’nın 73’üncü maddesi var, ödeme gücü ilkesi. Nerede sizin, Adalet ve Kalkınma Partisinin “adalet” tarafı; tabii nerede “kalkınma” tarafı? Bu kanunun adında “orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi” var. Bu tasarıda, Allah aşkına, orman köylülerinin kalkındırılmasına dönük somut bir şey var mı? Olsa olsa, o yüzde 10 içinde kaldı ki köy nakilleri, bilmem ne üzerinden harcanacak şeyler de var, hiçbir somutluk yok. Kaldı ki köylünün buradaki talebi “Buradan elde edilecek gelirle bize, orman köylüsüne de kalkınmamız için destek sağlanmasın.” değil, sağlanmasını talep etmiyor. Orman köylüsünün talebi gayet basit: “Bu rayiç değer olursa ben bunu satın alamam, dolayısıyla bunu başkaları, üçüncü şahıslar elimden alır.” Yani onlarca yıldır zilyetlik olarak işlediği alanları kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bu bir dolaylı vergi gibidir, ödeme gücü ilkesi hiç dikkate alınmadan ve rayiç değerleri… Benim bildiğim birçok örnek var. Metrekaresi 10 liradan 80 liraya kadar mesela bir köyün örneği, 10 dönüm tarlası olan birisi, metrekare üzerinden hesapla 100 milyar ile 800 milyar gibi ödemeler karşısında, bırakın yüzde 70’ini yüzde 10’u deseniz bile, bunu ödeyemeyecek durumda. Yani siz, burada gerçekten orman köylüsüyle alay ediyorsunuz. Aslında bu, orman köylülerini topraksız bırakmanın ve onları yeni kentlere göç kervanlarına katmanın bir aracı olacaktır. Bu tasarının bu şekliyle size hayırlı olmayacağını düşünüyoruz. Dolayısıyla hayırlı bir iş yapmak istiyorsanız, hiç olmazsa şu önergeye bir “evet” deyin, daha sonra da bence tasarıyı geri çekip bu rayiç bedel meselesini bir daha bir değerlendirin. Teşekkür ederim.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısının; 11 inci maddenin on üçüncü fıkrasının; Hak sahipliğine esas tarihin tespiti konusunda tereddüt olması halinde hak sahipliği, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce bildirilen bilgi ve belgelere göre, bunun mümkün olmaması halinde "başvuru sahipleri tarafından ibraz edilen kamu kurum ve kuruluşlarınca verilen ya da kamu kurum ve kuruluşlarına yapılan ödemelere ait belgelere göre" idarece belirlenir. şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. D. Ali Torlak (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkan? Hükûmet?
Katılamıyoruz Başkanım.
Sayın Seyfettin Yılmaz, buyurun.
Bu kanun tasarısına başlarken geneli üzerinde konuşma yaptığımda milletin beklentileri doğrultusunda, kangren hâline gelmiş bu meseleyi bir anlayış içerisinde, bir iş birliği içerisinde üç grup olarak çözmenin gayreti içerisinde olduğumuzu belirttik ve Milliyetçi Hareket Partisi olarak “evet” oyu vereceğimizi ifade ettik fakat ısrarla belirtiyoruz: Bakın, bu kanun tasarısının adı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi” ne yazık ki orman köylülerinin kalkınmaları burada yok. Şimdi, burası, bu yerler, ormandan kaybedilen yerler tekrar ormana kazandırılmalı. Nasıl kazandırılmalı? Yani buradaki kaynakların, ormanla iç içe yaşayan orman köylülerimizin kalkındırılması ve orman varlığımızın artırılmasıyla ormanlarımızın rehabilitasyonunda kullanılması gerekiyordu fakat bakıyorum, ardı ardına verilen önergelere, geneline baktığınızda, orman teşkilatı ve ormanlarımız bu tasarıda yer almıyor. Şimdi, Sayın Bakandan bir açıklama da görmedik. Yani kanun tasarısının sahibi olarak komisyonlardan beri Orman Bakanı geliyor, bugün de Orman Bakanı burada ama ciddi ve doyurucu bir açıklamayla karşı karşıya kalmadık. Ben, Sayın Bakandan birtakım açıklamalar bekliyorum, birtakım sorular sordum. Şimdi, bakın, orman teşkilatı yaklaşık yüz yetmiş beş yıllık geleneğe sahip bir teşkilat. Erozyonla kontrol noktasında, kumul ağaçlandırılması noktasında, ormanların korunması noktasında tarihî görevler ifa etti. Bütün baskılara rağmen, göçlere rağmen, bugün İstanbul’un yüzde 50’si hâlâ ormanlarla kaplıysa ormancıların özverili çalışmalarının neticesidir.
Suyu da ormancılara bağlı, suyu da.
Evet. Şimdi, bu bakanlığın adı Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve iştigal alanının yaklaşık yüzde 75-80’i ormanlarla ilgili ama ne yazık ki bu tasarıda ormanlarımız ve orman köylülerimiz olmadığı gibi, Orman ve Su İşleri Bakanlığında da ormancı yok. Şimdi, ben size soruyorum değerli milletvekilleri: Ormancıların olmadığı bir yerde, sürdürülebilir ormancılık politikasını nasıl geliştireceksiniz? Bakanın iyi niyetine güvenerek, samimiyetine inanarak, defalar kere söyledim, dedim ki: Siz suda uzman olabilirsiniz ama Allah rızası için, şu ormancıları değerlendirin yani makamlara getirmek istiyorsanız gene sizin siyasi görüşünüze yakın insanları getirin ama ormancıları getirin. Ormancılık katında orman mühendisi yok yani böyle bir bakanlıkla nereye varabileceğiz değerli milletvekilleri? Nereye varabileceğiz?
TOKİ’ye varacağız.
Ve ondan sonra, bu tasarıda, ormancıların, ormanların ve orman köylülerinin hakkını savunacak kimseyi ne yazık ki bulamıyoruz. Şimdi bakın, buradan, Sayın Bakanın cevaplandırması için 4-5 tane soruyu art arda sıralayacağım ve cevap bekleyeceğim. Sayın Bakan, bunları cevaplandırmadığınız müddetçe, kamuoyunun kafasında soru işaretleri oluşuyor. Bunları, çıkın, açık yüreklilikle cevaplayın. Bir tanesi, geçen konuşmamda söyledim, ormanlara gelir kaydedilirken, Kemerburgaz’daki maden ocaklarında 20-25 trilyon ormanlara gelir sağlanırken, bunu Büyükşehir Belediyesine verdiniz ve akrabanız olduğu iddia edilen bir şahıs, soy ismi sizle aynı, onu da bu toprak dökümünün başına getirdiniz. Peki, buradan kimler rant sağladı? Bunun cevabını istiyorum Sayın Bakan.
Vermiyor ki, iki senedir vermiyor.
İkinci sorum: Gazi yerleşkesiyle ilgili ifade ettim, bakın…
Kaç puanlık soru?
Bir saniye dinleyin. Gazi yerleşkesiyle ilgili, Plan ve Bütçe Komisyonunda tutanakları vardır, dedim ki “Burayı birilerine mi vereceksiniz, 1’inci dereceden 3’üncü derece sit alanına çeviriyorsunuz? Cevabı var tutanaklarda, bakabilirsiniz: “Biz, depreme dayanıklılık için burada birtakım düzenlemeler yapacağız.” Evet, şimdi… Daha sonra da dedi ki “Buraya Başbakanlık talip oldu.” Doğrudur, Başbakanlığa veriyorsunuz. Peki, buradan soruyorum: Bu süre içerisinde Gazi yerleşkesine kaç trilyonluk yatırım yaptınız? Sayın Elitaş olsaydı hani “Biz fakir fukaranın, garip gurebanın, tüyü bitmemiş yetimin hakkını koruyorduk.” diyordu ya bunun Başbakanlığa verileceğini bile bile, bu çalışmaların altyapılarını hazırlarken, yıkılacak olan binalara niye onlarca trilyonluk harcama yaptınız? Üçüncü sorum: 16 tane bölge müdürlüğü açtınız. Sizinle her platformda tartışmaya hazırım, bir tane haklı gerekçesini söyleyin. Dikili, kuru şeklinde 16 tane Bakanlık bölge müdürlüğü açtınız, bir tane açma gerekçenizi ifade edin. Yine, şu Adalet ve Kalkınma merkezinin arazisini niye verdiniz? Bir açıklayın da hem kendi milletvekilleriniz bu konuyu bilsin hem de kamuoyu bu konuyu bilsin. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge reddedilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısının 11 inci maddesinin on altıncı fıkrasında yer alan "lehine irtifak hakkı tesis edilmesi" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve muhafaza ormanı olması” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Elitaş (Kayseri) ve arkadaşları Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Takdire bırakıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet katılıyor mu?
Katılıyoruz Başkanım.
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Fıkrada yer alan düzenlemeye muhafaza ormanı niteliği de eklenerek fıkranın tereddüde yer vermeyecek şekilde daha açık olarak yazılması amaçlanmıştır.
Sayın Başkan, o kadar süratli okudu ki hiçbir şey anlamıyoruz efendim. Böyle bir şey olur mu? Yani bunları milletin gözünden kaçırmak için böyle süratli okunur mu? Biraz doğru dürüst okusun.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmiştir. Kabul edilen önerge çerçevesi içinde madde 11’i oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Madde 12’de üç adet önerge vardır -siz de biraz yavaş okuyun- sırasıyla okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 sıra sayılı tasarının 12. nci maddesinin (3). fıkrasından ‘belediye ve mücavir alan sınırları içinde bulunan yerler' ibaresinin çıkarılmasını, aynı fıkradaki 'beş bin metre' ibaresinin ‘bin metre’, ‘beş yüz metreden' ibaresinin de 'yüz metreden' olarak değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Hasan Hüseyin Türkoğlu Seyfettin Yılmaz Mehmet Şandır Oktay Öztürk Kemalettin Yılmaz Erkan Akçay Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Tasarının 12'nci maddesine aşağıdaki dokuzuncu fıkranın eklenmesi ile diğer fıkraların buna göre teselsül ettirilmesini arz ve teklif ederiz. Mehmet Akif Hamzaçebi Mehmet Şeker Vahap Seçer "(9) Bu Kanuna göre satılan tarım arazileri on yıl süre ile tarım dışı amaçlarla kullanılamaz. Bu husus tapu kütüğünün beyanlar hanesine yazılır. Bu süre sonunda tarım dışı amaçla kullanım Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından alınacak izne tâbidir." Şimdiki önergeyi okutup, işleme alacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısının 12 nci maddesinin; a) İkinci fıkrasının birinci cümlesinin sonunda geçen "ellisidir." ibaresinin "yetmişidir." şeklinde değiştirilmesini, b) Onuncu fıkrasının başına "Denizli İli, Beyağaç ve Kale İlçeleri sınırları içerisinde bulunan ve" ibaresinin eklenmesini ve aynı fıkranın son cümlesinde geçen "bu taşınmazlardan belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunanların " ibaresinin "bu taşınmazların" şeklinde değiştirilmesini, c) Sonuna aşağıdaki fıkranın eklenmesini, arz ve teklif ederiz. Mustafa Elitaş Mehmet Yüksel Nurcan Dalbudak (12) Mülkiyeti Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğüne ait olan, hali hazırda gerçek kişiler tarafından kullanılan Konya İli, Sarayönü İlçesi, Konuklar Tarım İşletmesi Müdürlüğü ile Adana İli, Ceyhan İlçesi, Çukurova Tarım İşletmesi Müdürlüğü uhdesinde bulunan ve işletme bütünlüğünü bozmayan arazilerin kullanıcıları tarafından; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde adı geçen Genel Müdürlüğe başvurulması ve geriye dönük beş yıllık ecrimisil bedelinin ödenmesi kaydıyla, bu araziler anılan Genel Müdürlük tarafından belirlenen rayiç bedelin yüzde yetmişi üzerinden ve bu Kanunda belirtilen satış ve ödeme şartlarıyla kullanıcılarına doğrudan satılır. Birden fazla kullanıcısı bulunan ve bu maddeye göre kullanıcılarına doğrudan satılacak olan arazilerin ifrazı halinde yüzölçümünün 5403 sayılı Kanunda belirtilen bölünemez büyüklüğün altına düşmesi durumunda, bu araziler; 5403 sayılı Kanunda belirtilen bölünemez büyüklüğün altına düşmemek kaydıyla, diğer kullanıcıların yazılı olarak muvafakat vermesi durumunda talep eden kullanıcılarına doğrudan satılabilir." Komisyon katılıyor musunuz? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Takdire bırakıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet katılıyor mu?
Katılıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçeyi okur musunuz? a) Tasarının 12 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin sonunda geçen “ellisidir." ibaresinin "yetmişidir." şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tasarının Hükümetimizin sevk ettiği şekliyle korunması amaçlanmıştır. b) Ayrıca, Tasarının 12 nci maddesinin onuncu fıkrası kapsamında kalan taşınmazlar sadece Denizli İli, Beyağaç İlçesine Çamlık ve Cumhuriyet Mahalleleri ile Pınarönü, Sazak ve Kızılağaç Köyleri ve Kale İlçesine bağlı Kayabaşı Köyü sınırları içerisinde kalan taşınmazları kapsadığından, bu fıkranın uygulanacağı yerlerin açıkça belirtilmesi amacıyla; Tasarının 12 nci maddenin onuncu fıkrasının başına "Denizli İli, Beyağaç ve Kale İlçeleri sınırları içerisinde bulunan ve" ibaresinin eklenmesi ve aynı fıkranın son cümlesinde geçen "bu taşınmazlardan belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunanların" ibaresinin "bu taşınmazların" şeklinde değiştirilmesi amaçlanmıştır. c) Diğer taraftan, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğüne (TİGEM) bağlı Konya İli, Sarayönü İlçesinde faaliyet gösteren Konuklar Tarım İşletmesi Müdürlüğünün bulunduğu bölgede 1950'li yıllarda yapılan kadastro çalışmalarında bir kısım araziler tapuda TİGEM adına tescil edilmiş, bir kısım arazilerin ise, kadastro sırasında yapılan itirazlar nedeniyle tapudaki malik haneleri açık bırakılmıştır. Bu arazilerin bulunduğu köylerdeki gerçek kişiler, arazilerin kendilerine ait olduğunu belirterek kullanmaya devam etmişler ve TİGEM aleyhine tapu iptali ve tescil davaları açmışlardır, bu davalar TİGEM lehine sonuçlanmış, TİGEM'de bu kişiler aleyhine men'i müdahale ve ecrimisil davaları açmıştır. Davaların TİGEM lehine sonuçlanmasını müteakip, bu araziler TİGEM'ce kullanıcıları kişilere kiraya verilmiştir. Bu durumda olan 157 kişiyle 5 yıllık kira sözleşmeleri yapılmıştır. TİGEM tarafından bu arazileri kullanan kişiler aleyhine açılan 238 dava mevcut bulunmakta ve bu davaların sonucuna göre kira sözleşmeleri yapılmasına devam edilmektedir. TİGEM tarafından, kadastro tespitinden bu güne kadar bahse konu arazileri hiçbir şekilde fiilen kullanamamış olup, bu araziler halen vatandaşlarca kullanılmaktadır. Yine, Adana İli, Ceyhan İlçesinde faaliyet gösteren Çukurova Tarım İşletmesi Müdürlüğünün kullanımında olan 159 ada 1 parsel numaralı arazinin tamamı 8.180.879,34 m² olup, bu arazi 3646 sayılı Kanun gereğince TİGEM adına tapuya tescil edilmiştir. Ancak, bu arazinin 4.665.712 m²'lik kısmı TİGEM tarafından kullanılmakta ve TİGEM'in arazi bütünlüğü içerisinde yer almaktadır. Diğer 3.514.667 m²'lik kısmı ise TİGEM'in kullanımı dışındadır. Bu kısım Yeşilova Köyünde mukim kişilerin (109 kişi) tasarrufunda bulunmaktadır. Gerek Konuklar Tarım İşletmesi Müdürlüğü ve gerekse Çukurova Tarım İşletmesinin yukarıda belirtilen arazilerine TİGEM hiçbir şekilde fiilen hâkim olamamış, bu araziler komşu köylüler tarafından uzun yıllardan beri kullanılmaktadır. Bu araziler adı geçen İşletmelerin bütünlüğünü bozmayan arazilerdir. Her iki İşletmenin sınır komşusu olan köylerde yaşayan ve gelir düzeyleri düşük olan bu insanların yıllardan beri fiilen kullanmış oldukları arazilerde kiracı konumuna düşmeleri sosyal bir sorun olarak değerlendirilmektedir. TİGEM; Devlet Üretme Çiftlikleri, Hara ve İnekhanelerin 1983 yılında bir çatı altında toplanması ile kurulmuş, mülkiyeti bu kuruluşlara ve Hazineye ait olup da bu kuruluşların kullanımında bulunan araziler TİGEM'e devredilmiştir. Bu arazilerin TİGEM adına tapuya tescil edilmesi ve devre muvafakat edilmesi sürecinde çevre köylülerce kullanılan ve fiili durum olarak ortaya çıkan her iki İşletmeye ait bu sorun dikkatlerden kaçmıştır. TİGEM bu arazileri fiilen kullanmadığı için bir üretim kaybına uğramayacağı gibi, köy sakinleri ile de olumlu ilişkiler içerisinde olacaktır. Yasal anlamda bu arazileri kullananlar lehine bir hak iktisabı doğmamış olmasına rağmen, kullandıkları arazilerin Devletçe ellerinden alındığı yönündeki algılamaları, yasal olmasa bile hukuki ve sosyal anlamda haklı bir tepki olarak değerlendirilmelidir. Açıklanan sebeplerle, Önerge ile, Tasarının 12 nci maddesinin sonuna eklenen fıkra ile de; uzun yıllardan bu yana TİGEM'e ait söz konusu arazileri kullanan kişiler ile TİGEM arasındaki ihtilafların, TİGEM'in mülkiyetinde olan bu arazilerin bedelini kullanan kişilerden alarak bu arazilerin kullanıcılarına doğrudan satılarak sonlandırılması, bu şekilde anılan arazileri kullanan vatandaşların uzun yıllardan beri devam eden mağduriyetlerinin önüne geçilmesi ve ayrıca, bu arazilerin mülkiyet sorunlarının çözüme kavuşturulması amaçlanmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı Tasarının 12'nci maddesine aşağıdaki dokuzuncu fıkranın eklenmesi ile diğer fıkraların buna göre teselsül ettirilmesini arz ve teklif ederiz. "(9) Bu Kanuna göre satılan tarım arazileri on yıl süre ile tarım dışı amaçlarla kullanılamaz. Bu husus tapu kütüğünün beyanlar hanesine yazılır. Bu süre sonunda tarım dışı amaçla kullanım Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından alınacak izne tâbidir." M. Akif Hamzaçebi (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz.
Kim konuşacak?
Sayın İlhan Demiröz.
Sayın Demiröz, buyurun. [[CHP sıralarından alkışlar]] Buyurun. Çetele tutuyorum…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 198 sıra sayılı Tasarı’nın 12’nci maddesinde vermiş olduğumuz önerge hakkında konuşmak üzere huzurlarınızdayım. Hepinizi saygı ve sevgiyle selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, AKP İktidarının, her zaman olduğu gibi, yasa içerisinde yasayla ilgisi olmayan konuları dâhil etmedeki hünerini bir kez daha 2/B teklifinin içerisine tarım alanlarının satışını da koymuş olmasıyla görmekteyiz. Neden söylüyorum? 2/B kapsamında 410 bin hektar büyüklüğünde arazi olmasına rağmen hazineye ait tarım arazilerinin, satılacak tarım arazilerinin miktarı 925 bin hektardır. Değerli arkadaşlar, 2/B arazilerinin yapılan çalışmalara göre yalnızca yüzde 4,7’si yapılaşmış, yüzde 33,2’si ise tarımsal amaçlarla kullanılmaktadır. 300 bin hektar arazide ise herhangi bir amaçla kullanılma durumu söz konusu değildir. Burada neyi ifade etmek istiyorum? Hazineye ait tarım arazilerinin tasarı gerçekleştiğinde hak sahibi olacakların ve bu arazileri satın alabileceklerin daha sonra bu arazileri ne yapacakları bilinmemektedir. Çok daha önemlisi, satıştan sonra tarım yapıp yapmayacakları konusunda herhangi bir düzenleme yapılmamıştır. Önergemizdeki “Satıştan sonra on yıl süreyle tarım dışı amaçlarla kullanılmaz.” ibaresinin tapuya konmasını istiyoruz. Bunu şunun için istiyoruz değerli arkadaşlar: Bu arazilerin satılması hâlinde… Zaten satılıyor, Millî Emlak bunları zaten satıyor. Bu yasaya koymakla bunun bugün çok zor durumda olan köylülerimizin buraları almama durumunda başkalarının eline geçecek. En azından hiç olmazsa on yıl süreyle tapuya şerh koymak suretiyle tarım dışı amaçlarda kullanılmamasını sağlamamız gerekir. Bunu şunun için söylüyorum: Her gün biz sanayileşmeyle, kentleşmeyle, işgalle, erozyonla tarım topraklarını kaybediyoruz. Bir santimetrekare toprağın oluşum süresindeki yüz binlerce yıl dikkate alındığında artan nüfus ve gıda ihtiyacı doğrultusunda tarım alanlarının korunmasının ne kadar önemli olduğunun altını bir kez daha çizmek istiyorum. Değerli arkadaşlar, buradan bir başka konuya gelmek istiyorum. Ben Bursa’da il genel meclisinde grup başkan vekilliği yaptım. Orada da arkadaşlarımızla beraber komisyonlarda çalışmalar yapardık, aynı burada Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonunda olduğu gibi. Biz Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonunda alt komisyonda ve diğer komisyonda bu rayiç bedellerinin yüksekliğini dikkate alarak bunun yüzde 50 olmasını ifade ettik ama gelin görün ki siz bu komisyondaki çalışan arkadaşların emeğine, çalışmalarına hiç saygı gösterilmeden bugün gelen bir telefon veya gelen bir talimat doğrultusunda bunları tekrar yüzde 70’e çıkarıyorsunuz. O zaman Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonundaki arkadaşlarımızın, bizim suçumuz ne? Emeğimizin karşılığı bu mu olmalıydı? Bu arkadaşları hiçe saymak kimin haddine olduğunu da ifade etmek istiyorum. Ve devam ediyorum arkadaşlar. Yine aynı şekilde bu 2/B arazilerinin, benden önceki arkadaşların da ifade ettiği gibi, Çevre ve Şehircilik Bakanlığıyla ilgili olduğunu ifade etmek istiyorum. Evet, Kentsel Dönüşüm, Afet yasalarının 9’uncu maddesinde ifade edildiği gibi ne olacak? Bu tarım alanlarında eğer siz araziyle ilgili, TOKİ’yle ilgili bir karar aldığınız zaman, hiçbir zaman Tarım Kanunu’yla ilgili, Toprak Koruma Kanunu’yla ilgili, Kıyı Kanunu’yla ilgili, Mera Kanunlarıyla ilgili bunlara itiraz etme şansınız yok. Yani istediğiniz her yerde, TOKİ istediği tarım alanında, birinci sınıf, ikinci sınıf, sulanan, sulanmayan diye bakmamak şartıyla istediğini yapacak. Bu derece, bu şekildeki bir tasarının yanlış olduğunu, böyle kanun teklifi…
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge reddedilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 198 sıra sayılı tasarının 12. nci maddesinin (3). fıkrasından ‘belediye ve mücavir alan sınırları içinde bulunan yerler' ibaresinin çıkarılmasını, aynı fıkradaki 'beş bin metre' ibaresinin ‘bin metre’, ‘beş yüz metreden' ibaresinin de 'yüz metreden' olarak değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Erkan Akçay (Manisa) ve arkadaşları Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz.
Sayın Akçay, buyurun.
Değerli milletvekilleri, öncelikle ifade etmek istiyorum ki, bu 12’nci maddenin tasarının tümüyle ve 2/B arazileriyle hiçbir alakası yoktur, bu ayrı bir özel düzenlemedir. Bu madde 4070 sayılı Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun’da bazı değişiklikler yapıyor. 4070 sayılı Kanun 1995 yılından bu yana yürürlükte olan bir kanundur ve şu anda talepte bulunduğu hâlde işlemleri henüz tamamlanmamış ve süreci devam eden pek çok talep vardır. 4070 sayılı Kanun’a göre, 1995 yılından bu yana yaklaşık 26 bin parça, 306 bin dekar ve 245 milyon lira civarında hazineye ait tarım arazisi satılmıştır. Şimdi, bu 12’nci madde ile alıcı bakımından daha iyi şartlarda satış imkânları getiriliyor. Bu yüzden, ilk bakışta ve esas olarak, 12’nci maddede getirilen düzenlemeleri olumlu bulmak mümkündür ancak bu defa, eski usulle arazi alanların önemli bir kısmı kendilerini biraz kandırılmış veya enayi yerine konulmuş hissine kapılmaktadırlar. 4070 sayılı Kanun’un en önemli zaafı, hazine arazilerini kullanan kişilerin durumlarını iyi tespit edememesi ve arazileri kullanımın şartlarının dikkate alınmamasıdır. Bu arazileri atadan, dededen kalma bir şekilde kullananlar olduğu gibi, yine bir şekilde hazine adına tescil edilmeden evvel satın alanlar da bulunmaktadır. Bu arazilerin içinde, tapulama sorunları nedeniyle hazineye intikal edenler olduğu gibi, ayrıca sayısı azımsanamayacak oranda cingöz hazine işgalcileri de bulunmaktadır. Hazineye ait tarım arazilerini kullananlar içinde hiç toprağı olmayan yoksul çiftçiler bulunduğu gibi, malı mülkü yerinde varlıklı kişiler de bulunmaktadır. Aslında, bu kanunun, yoksul ve ekip dikecek arazisi olmayan muhtaç çiftçiyi gözeten, belirli miktarda tarım arazisini muhtaç çiftçiye bedelsiz veren bir uygulamasının olması gerekirdi. Ancak bu düzenlemelerde böyle bir husus yoktur. “2/B sorununu çözeyim.” derken, hazineye ait tarım arazilerinin kullanıcılarına satışını yeniden düzenlerken eşitlik ve adalet ilkelerine uygun hareket etme mecburiyetimiz vardır, hak ve nefaseti ve insafı gözetmek gerekmektedir. “Herkes için yüzde 50 rayiç bedel.” diyerek eşitliğin sağlandığını söylemek mümkün değildir. Kaldı ki biraz önce yine iktidar partisinin verdiği bir önergeyle, “yüzde 50 rayiç bedel” “yüzde 70 rayiç bedel” olarak değiştirildi. Demek hâlâ tereddüt ediliyor ve bunu da fevkalade yanlış buluyoruz. Yani bu, hak ve nefaseti kullanmayan, muhtaç durumda olan, hiçbir arazisi olmadığı hâlde hazineye ait tarım arazilerini kullanan çiftçilerin durumunu hiç dikkate almamaktadır. Eşitlik, aynı hukuki konumda olanlara aynı hukuk kurallarının uygulanmasıdır. Farklı hukuki konumda ise onlara da ona göre farklı hukuki durumun uygulanması gerekir. Şimdi, yürürlükteki 4070 sayılı Kanun’la bu getirilen 12’nci maddeyi bir mukayese ettiğimizde şunları görüyoruz: Eski düzenlemede “…takdir edilecek bedelin tamamı üzerinden doğrudan satılabileceği” hükmü vardı, şimdiki düzenlemede yüzde 70 üzerinden getiriliyor. Yine, 4070 sayılı Kanun’un 7’nci maddesindeki hazineye ait tarım arazilerini satın alacak kişilerin 2002 tarihinden önce beş yıl süreyle bu arazileri fiilen kullanma şartı, 12’nci maddeyle üç yıla indiriliyor. Yine, 4070’in 7’nci maddesinde “…satış yapılabilmesi için birikmiş kira ve ecri misil borçlarının asıllarının yüzde 20 fazlasıyla ödenmesi şarttır.” denirken, bu düzenlemeyle…
Teşekkür ederim Sayın Akçay.
Ben teşekkür ederim Sayın Başkan. Hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın milletvekilleri, tasarının 12’nci maddesinin oylamasının açık oylama şeklinde yapılmasına dair bir önerge vardır, önergeyi okutup imza sahiplerini arayacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına İlgili kanun tasarısının 12’nci maddesinin açık oylama şeklinde yapılmasını arz ve teklif ederiz. Mehmet Şandır? Burada. D. Ali Torlak? Burada. Celal Adan? Burada. Seyfettin Yılmaz? Burada. Kemalettin Yılmaz? Burada. Hasan Hüseyin Türkoğlu? Burada. Alim Işık? Burada. Ali Öz? Burada. Murat Başesgioğlu? Burada. Necati Özensoy? Burada. Sümer Oral? Burada. Mustafa Kalaycı? Burada. Lütfü Türkkan? Burada. Emin Çınar? Burada. Faruk Bal? Burada. Yusuf Halaçoğlu? Burada. Erkan Akçay? Burada. Özcan Yeniçeri? Burada. Ali Uzunırmak? Burada. Mehmet Erdoğan? Burada. Cemalettin Şimşek? Burada. Açık oylamanın şekli hakkında Genel Kurulun kararını alacağım. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Alınan karar gereğince açık oylama elektronik cihazla yapılacaktır. Oylama için üç dakika süre vereceğim. Oylama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] [[x]] Böylece, madde kabul edilmiştir. Birinci bölümde yer alan maddelerin oylamaları tamamlanmıştır. Şimdi ikinci bölümün görüşmelerine başlıyoruz. İkinci bölüm 13’üncü maddenin 1’den 10’uncu fıkraya kadar tüm fıkraları ve geçici madde 1 dâhil 13 ila 16’ncı maddeleri kapsamaktadır. İkinci bölüm üzerinde gruplar adına söz isteyen, Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Osmaniye Milletvekili Sayın Hasan Hüseyin Türkoğlu. Buyurun Sayın Türkoğlu.
Müzakere ettiğimiz 198 sıra sayılı tasarı arazi bakımından üç ana unsura sahiptir: Bunlardan birincisi, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2’nci maddesinin (a) ve (b) bentleridir. Tasarıyla 2/A kapsamındaki araziler Orman Genel Müdürlüğünün tasarrufuna geçmektedir. Bu araziler orman köylülerinin yerleşmesine tahsis edilmek istenmektedir. 2/B arazileri ise Maliye Bakanlığı tasarrufuna geçmekte ve bu Bakanlık tarafından bedeli karşılığında satışa sunulacaktır. Orman Kanunu’nun 2’nci maddesinin (b) bendinde 31/12/1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybetmiş araziler ile şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim alanlarının orman sınırları dışına çıkarılmasını öngörmektedir. Bu tasarı ile bu alanların öncelikle kullanıcılarına ve diğer şahıslara rayiç bedelin yüzde 70’i ile satışını mümkün kılmaktadır. Benzer bir düzenleme, Anayasa Mahkemesi tarafından, hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin satılamayacağı, imar ve ihya edilerek orman köylülerine tahsis edilmesi gerekçesiyle bozulmuş idi. Milliyetçi Hareket Partisi, tasarının 2/B arazilerine ilişkin bölümünün eksik ve yanlış yönlerinin giderilmesi hâlinde amaca ulaşabileceğini düşünmektedir. Anayasa’nın 169 ve 170’inci maddeleri düzenlenmeden bu tasarının Anayasa’ya uygun olamayacağı gerçeğini kabul etmemiz gerekir. Hem Anayasa’nın 169’uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki devlet ormanlarının mülkiyet konusu olamayacağı hususu hem de 170’inci maddenin birinci fıkrasındaki ilim ve fen bakımından orman olarak muhafazasında yarar görülmeyen yerlerin ihya edilerek orman köylülerine tahsisi hususu bu tasarıyı yasalaşması hâlinde sekteye uğratacaktır. Bu açıdan, Milliyetçi Hareket Partisi olarak, hem tasarıya hem de öncelikle Anayasa değişikliği için iş birliğine hazır olduğumuzu ve bu tasarının Anayasa değişikliği ile hedefe ulaşabileceğini, hukuki olacağını sizlerle paylaşmak isteriz. Diğer yandan 2/B arazileri için öngörülen bedel rayiç bedelin yüzde 70’idir. Bu oran rantı yüksek yerler ve rantı yüksek kullanımlar için makul gelebilir. Örneğin İstanbul gibi bir yerde 2/B arazisine ev yapmış insanlar arazinin üzerine ev, villa kondurmuşsa bu bedel makul olabilir ama Çukurova'da, Antalya'da, Mersin'de, Karadeniz'de 2/B statüsünde bir yeri elli-altmış yıldır narenciye bahçesi, zeytinlik, fındıklık olarak kullanan, zaten tarım kesiminin muhatap olduğu sıkıntılara boğulmuş çiftçimiz için ortaya çıkacak rakamlar ne ödenebilir ne de makul olacaktır. O zaman bu rayiç bedel oranının, orman köylülerine yapılan satışta mutlaka aşağılara çekilmesi, yüzde 15-25 seviyelerine indirilmesi hakkaniyetin bir gereği olacaktır. Aksi hâlde, yıllardır kullandığı 2/B arazisini rayiç bedelin yüzde 70’ini ödeyemeyen köylümüz bu araziyi satın alamaz ve Maliye Bakanlığı başka bir şahsa satış yapar. Ondan sonra ortaya çıkacak ihtilafları ve diğer sıkıntıları yargı çözebilirse çözsün. Yol yakın ve vakit var iken bu hususu doğru düzgün yapmamız gerekir. Bu tasarının getirdiği ikinci düzenleme ise hazineye ait tarım arazilerinin satışı hususudur. 31/12/2011 tarihi itibarıyla son üç yıldır hazineye ait tarım arazilerini kiralayan ya da kullanan hak sahiplerine rayiç bedelin yüzde 70’i karşılığında satış düzenlemesi getirilmektedir. Türk çiftçisi tarihinin en sıkıntılı dönemini yaşamaktadır. On yıldır uygulanan yanlış tarım politikaları yüzünden çiftçi ailesi sayısı gittikçe azalmaktadır. Mazot, gübre, fide, fidan, tohum, ilaç derken dünyanın en yüksek maliyetiyle tarım yapan bu insanlara, yıllardır kullandıkları, üretime dâhil ettikleri arazileri rayiç bedelin yüzde 70’iyle satacaksınız. Çiftçi zar zor geçimini sağlarken, hatta kuru soğana muhtaç bırakılmışken bu arazileri bu orandan alabileceklerini düşünmek saflıktan başka bir şey olamaz. Rayiç bedel oranının yüzde 70 seviyesinden mutlaka çok daha aşağılara çekilmesi gerektiğini düşünmekteyiz. Sayın Başkan, saygıdeğer milletvekilleri; tasarının arazilerle ilgili getirdiği üçüncü husus, yayla alanlarına ilişkin düzenlemedir. Türk kültürünün önemli unsurlarından biri olan yaylaya gitme geleneği yüzyıllardır Anadolu'da görülen, yaşanan, araştırmalara konu olmuş bir olgudur. Özellikle sıcak bölgelerde, küresel ısınmayla ve şehir yaşamından, sıcaktan ve gürültüden kaçmanın elzem olduğu zamanlarda Türk insanı yaylalara sığınmıştır. Yüksek yerlerde ve çoğunlukla orman içi, kenarı olan yaylalar yıllar içinde artan nüfus ve rağbetle beraber bir şehir havasına bürünmüş yerleşim alanları olmuştur. Senenin belli bir döneminde kent nüfuslarını aratmayan kalabalığa sahip olan yaylalara, devlet, sağlık hizmetini, jandarma ile güvenlik hizmetini, cami ve imam ile din hizmetini, kara yolu, elektrik, su, kanalizasyon ve toplu taşıma hizmetlerini bile sunmuştur. Ama bir husus bugüne kadar düzenlenmemiştir, o husus da: Yaylalarda insanların oturduğu evlerin, kamuya ait bazı tesislerin üzerinde durduğu orman arazileri. 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 17’nci maddesi ve 93’üncü maddesi çerçevesinde orman arazisi üzerinde saydığım bina ve tesisleri yapmak suç olarak düzenlenmiştir. Cumhuriyetin kuruluşundan önce, Orman Kanunu’nun yürürlüğe girmesinden önce var olan yaylacılık, yayla evleri suç unsuru hâline gelmiştir. Bu çerçevede, Karadeniz'de, Ege’de, Akdeniz’de on binlerce yayla evi sahibi insan ise suçlu durumuna düşmüştür. Sadece seçim bölgem olan Osmaniye'de merkezde “Zorkun, Fenk” Kadirli'de “Bağdaş, Elmalı” Düziçinde “Dumanlı, Mezdağı” Hasanbeyli’de “Almanpınarı” gibi yaylalarda en az 30 bin yayla evi hukuki bir problem teşkil etmektedir. Çözüm makamı olarak müracaat edilen siyaset kurumu bugüne kadar bu soruna yasal düzenleme anlamında bir teşebbüste bulunmamıştır. Sayın Veysel Eroğlu, Bakan olarak, bir çok yerde olduğu gibi Osmaniye'de de bu yakınmaların muhatabı olmuştur. Aslında, söz vermiş olmalarına rağmen, bu tasarının Meclise gönderilen ilk hâline yayla konusu dâhil edilmemiştir. Grup Başkan Vekilimiz Sayın Mehmet Şandır ile bu konuda sitemlerimizi kendilerine iletip hazırlamış olduğumuz yayla ve yaylacılık kanun teklifimizden bahsettik ve Sayın Bakanın, Sayın Komisyon Başkanının rızaları ile ilk defa “yaylacılık, yayla alanı” gibi konular bu tasarının 13’üncü maddesine dâhil edilmiştir. Bu noktada, Sayın Bakan ve Komisyon Başkanı ile Komisyonun saygıdeğer üyelerine, bakanlıkların değerli bürokratlarına teşekkürü bir borç bildiğimi ifade etmek istiyorum. Ancak, bu yayla alanları ile ilgili 13’üncü maddeye konularak 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 17’nci maddesine eklenen fıkra, bu hâliyle sorunu kökten çözen bir düzenleme değildir. Hazırlamış olduğumuz yayla ve yaylacılık kanunu teklifinden farklı olarak bu tasarının içindeki düzenleme, Bakanlar Kurulu kararı ile yayla alanı ilan edilen yerlerdeki -müsadere edilenler dâhil- tüm bina ve tesisleri Orman Genel Müdürlüğü demirbaşına almakta, bu bina ve tesislerin kullanıcılarına, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'na göre rayiç bedel üzerinden kiraya verilmesini öngörmektedir. Yani yaylalarda var olan bina ve tesisler Orman Genel Müdürlüğü envanterine dâhil olmakta, orman idaresi tarafından bu bina ve tesisler, 2886 sayılı İhale Kanunu mucibince ihale yoluyla kiraya verilmektedir. Bu düzenleme, bu hâliyle sorunun tam çözümü anlamına gelmemektedir. Öncelikle, üç-dört nesildir kullanılan yayla evini hiç kimse, orman idaresine devretmeye ve kiracı olarak orada oturmaya razı değildir. Üstelik İhale Kanunu çerçevesinde yapılacak ihale herkese açık olmalıdır, rekabet sağlanmalıdır. “Orman idaresince kiraya verilebilir.” hükmü çerçevesinde ihaleyle kiraya verilen taşınmazların “açıklık ve rekabet” ilkeleri çerçevesinde kullanıcısının alacağını hiç kimse garanti edemez. Aksini yani “Kullanıcısına ihale ile vereceğiz, garanti ederiz.” derseniz, bunun adı ihaleye fesattan başka bir şey olmaz. Diğer yandan, orman idaresi ihale yoluyla kiraya verebilir ise bazı bina ve tesisleri kiraya da vermeyebilir. Bu ayrımı kim, nasıl, neye göre yapacak? Kiracı ve mal sahibi arasındaki hukuk gereği, bir gün şartlar değişir ise, idare kiracısını değiştirmek ister ise ne olacak? Saygıdeğer milletvekilleri, mevzuata yeni giren bu düzenlemenin görebildiğim eksikleri bunlardır. Yayla ve Yaylacılık Kanun Teklifi’mizde bu sorunları gideren ibareler var idi. Öncelikle ifade etmeliyim ki Anayasa’nın 169’uncu maddesi gereği, mülkiyet konusu olamayan orman arazilerinin yayla alanı ve yayla evine zemin olmasının imkânı vardır. 2/B arazilerinin satışı kafamızda ne kadar soru işareti uyandırıyorsa, orman arazisi üzerinde, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 826 ve devam eden maddeleri çerçevesinde, üst hakkı tesis etmek o kadar Anayasa’ya uygundur. Bahsettiğim Medenî Kanun hükümleri mülkiyet söz konusu olmadan irtifak hakkı tesisine imkân vermekte ve yukarıda bahsettiğim tüm sıkıntıları ortadan kaldırmaktadır. 13’üncü maddeye ilişkin olarak vereceğimiz önergeyle bu husus hem Anayasa’ya hem de vatandaşın isteğine uygun hâle gelecektir. Böylece, ormanla barışık, ormancıyla barışık tüm yaylacılar bu Meclise, milletvekillerine, sorunu çözdüğü için şükran duygularını ifade edeceklerdir. Eğer bu düzenlemeyi mevcut hâliyle yasalaştırır isek, inanın, yağı, tuzu, unu karıştırıp pişirmeden servis etmiş olacağız. Gelin bunu vatandaşa çiğ çiğ, hamur olarak değil, mis gibi kokan bir kömbe gibi sunalım. Bu duygu ve düşüncelerle tasarının hayırlara vesile olmasını diliyor, Türk milletinin milletvekillerini saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Antalya Milletvekili Sayın Osman Kaptan. Buyurun Sayın Kaptan.
Sayın milletvekilleri, biz bu 2/B’nin çözümü için son on yıldır mücadele ediyoruz, kangren olan bu sorun çözülsün diyoruz. 2002 seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi de, AKP de “2/B sorununu çözeceğiz.” diye halka söz verdik. 2002 seçimleri sonrası CHP olarak biz “2/B’lik arazileri ekene, biçene, üzerine ev yapana, Osmanlıdan beri tapusu olana yani yedi sülalesinden kalana parasız verelim.” dedik. AKP ise “Çayın taşıyla çayın kuşunu vuracağız, buraları 25 milyar dolara satacağız.” dedi mi? Dedi. 2004’te eski Orman Bakanı Osman Pepe, Kepez’de boş bir tapuyu göstererek “İşte, bu nedir? Tapu. Burası nedir? Boş. Şimdi senin adını yazıvereceğiz seçimden sonra.” dedi fakat ne hikmetse bugünlere kadar yazılmadı. Halka da gidip “Bu 2/B’yi biz çıkaracaktık ama Cumhuriyet Halk Partisi engel oldu.” dendi mi? Dendi. 2/B sorunu olan vatandaşlar ise “Şu sorun çözülsün de isterse paralı olsun.” demek zorunda kaldı. Biz orman köylüsüne “Yapmayın, etmeyin, perişan olursunuz.” dedik. “Bu paraları ödeyemezsiniz. İktidar sizi rezil eder, parası olana satar, Hükûmetin dinî, imanı para.” dedik, anlatamadık. Şimdi kimin orman köylüsünü düşündüğü, kimin parayı düşündüğü ortaya çıktı. Komisyonda rayiç bedel yüzde 70’ten yüzde 50’ye indirilmişti. Sayın Bakan, şimdi bunun yüzde 70’e tekrar çıkarılması da neyin nesidir; bunu anlamış değiliz. Zaten “Yüzde 50’yi ödeyemiyoruz.” diye perişan olan köylüler şimdi yüzde 70’i nasıl ödeyecekler; ben bunu anlamış değilim. Değerli arkadaşlarım, 2/B konusunda Antalya’da Yörükler ayakta. Alanya’nın Değirmendere köyünden ve diğer orman köylerinden, Kemer’in Ulupınar’ından, Beycik’inden, Geyik Pınarı’ndan, velhasıl Kaş’tan Gazipaşa’ya kadar Yörükler, Tahtacılar, Türkmenler, muhtarlar, herkes ayakta, “Rayiç bedel yüksek.” diye bas bas bağırıyorlar. Orman köylüleri, -geçenlerde buraya geldiler, bugünlerde yine muhtarlar buralarda- sadece Antalya’dan değil, bütün Toroslar’dan yani Muğla’dan başlayıp Antalya’dan, Mersin’den, Adana’dan, Osmaniye’den, Maraş’tan, Malatya’dan ta Bitlis’e kadar bütün Toroslar’daki köylüler, orman köylüleri bu konudan şikâyetçi. Onların korkuları yurtlarının, ev yaptıkları topraklarının ellerinden alınmasıdır, “Bizim buraları parayla alacak gücümüz yok.” diyorlar. Antalya’nın Değirmendere köyündeki kocası ölmüş, seksen yaşındaki bir teyzemiz bakın ne diyor: “9 çocuğum var. 2000 yılında 350 liraya 2/B’lik yerlerin tapularını alan komşularımız varken o zaman durduruldu, şimdi 35 bin liraya satılmak isteniyor. Bu, Allah’tan reva mı? Zaten zar zor geçiniyoruz.” 1912 yılına ait Osmanlı tapusu olan Ayşe Teyze’ye saygılar sunuyoruz, ellerinden öpüyoruz. Diyor ki: “Benim Osmanlıdan tapum var.” Peki, sevgili arkadaşlarım, her şeyde Osmanlı ile övünürken Osmanlının tapusunu niye kabul etmiyoruz? Yani bunu aklım almıyor! Sayın arkadaşlarım, yine, Alanya Elikesik köyünde 2/B’lik arazilerin dönümü 40 ile 120 bin lira arasında. Ne kadar da indirim yapılırsa yapılsın köylünün alması imkânsız. Orman köylüsüne bedelsiz verilmesini ya da emlak vergisi değeri üzerinden verilmesini istiyor oranın köylüleri. Alanya’daki, Kepez’deki tapuları iptal olan hemşehrilerimiz yine ayakta. Sayın milletvekilleri, Yörükler için, Tahtacılar için, Türkmenler için at, avrat, silah kadar toprak da önemlidir. Yani dağ, taş, ova demeden yıllarca göçmüş ve avuç içi kadar bir yeri var, orayı yurt bulmuş, onun elinden alınmasını istemez insanlarımız. Yani “Senin paran yok, sen burayı alamadın, bir başkasına satacağım.” demek de akla, mantığa ters gelmektedir. Zaten göçmekten bıkmış olan bu insanlar ölür de yurdundan vazgeçmez diyoruz. 2/B’yi çözeceğiz derken kan çıkmasına da neden olmayalım. Sayın milletvekilleri, Unakıtan’ın Boğaz’daki 2/B’lik arazisiyle Toros’taki Yörüklerin 2/B’lik arazisi elbette bir tutulmamalıdır. Üzerine fabrika yapılan, villa yapılan yerle üzerine çadır kurulan yerler aynı değildir. Sayın arkadaşlarım, Jean Jacques Rousseau demiş ki: “Kim bir toprağı çalıyla çırpıyla çevirmiş, ‘Burası benimdir.’ demiş, orası onun özel mülkiyeti olmuştur.” Bizim Yörüklerin yaptığı bu değil, Jean Jacques Rousseau’nun dediği gibi değil; Yörükler çaresizlikten, mecburiyetten ormana sığınmışlardır, yoksa ormanı işgal etmemişlerdir, onlar ormanların devlet kadar sahipleridir, koruyucularıdır, bekçileridir. Sayın Bakan, Toros köylüleri -ben Maliye Bakanının olmasını isterdim burada çünkü para işi var Sayın Bakanım, siz zaten veriyorsunuz- vergi kaçakçısı değildir, naylon faturacı hiç değildir, AKP zengini de değildir; bunların gemileri de yoktur, Antalya’yı mahveden taş ocakları, HES’leri, maden ocakları da yoktur. Yörüklerin eskiden keçileri, koyunları, develeri vardı, sayenizde onlar da bitti, şimdi de bir avuç içi kadar olan toprakları da ellerinden alınacak. Bu insanlar zaten zar zor geçiniyor. Toros köylüsü diyor ki: “Biz AKP’ye oy verdik, bundan sonra ders vereceğiz.” Çok öfkeli durumdalar, benden söylemesi arkadaşlar. Geçenlerde Antalya-Isparta yolunu kestiklerini herhâlde biliyorsunuz. Değerli arkadaşlarım, Yörük’ün ayranını kabartmayalım, Yörük’ün obasını, ocağını söndürmeyelim, yurdunu, vatanını tekrar kendilerine satmayalım. Yörüklerin velhasıl kafasının tasını attırmayalım. Atatürk boşuna dememiş “Yörüklerin Toroslarda tek bir çadırında duman tütüyor, tütmeye de devam ediyorsa Türkiye Cumhuriyeti devleti güvence altındadır.” diye. [[CHP ve MHP sıralarından alkışlar]] Sayın arkadaşlarım, orman köylüleri ormanların bekçisidir. Bu bekçiliğin de bir bedeli olmalıdır. Boğaz’daki değil, kıyıdaki değil, Toroslardaki toprak parasız verilmelidir veyahut da vergi beyanı üzerinden verilmelidir. Hükûmet zaten KİT’leri, sitleri, okulları sattı, şimdi sıra ormana geldi. Bizim Antalya’da 45 bin hektar yer 2/B’lik; bunun üçte 1’i tapulu -yani Kepez bölgesi- geriye kalıyor 30 bin hektar. 30 bin hektarın 26 bin hektarının kadastrosu yapılmış, hemen satılmaya hazır, 100 bin, 120 bin, 130 bin ama alacak yok. Efendim, 3 bin hektarının da kadastro çalışmaları devam ediyor. Yaklaşık 15 bin hektarı ise kişilerin tapulu malı iken, bir kısmında tapuların üzerine 2/B şerhi konulmuş, bu kanunla şerhler kaldırılacak, parasız verilecek diyoruz. Bir kısmında ise tapu iptal davası açılıp devam eden davalar durdurulacak, onlar için de iyi. Bir kısmında ise davası bitip hazineye geçen araziler sahiplerine parasız iade edilecek, Antalya Kepez Mazıdağı ve Kütükçü’de olduğu gibi. Kepez’deki vatandaşlarımızın yerlerini zamanında satan devlet, tapularını veren devlet, tapularını iptal ettiren yine devlet! Dahası var, hazine, kendisine ihaleyle satıp bedelini aldığı tapuların bile iptal bedeli için davalar açmış, bedelini iade etmeden tapular iptal edilmiştir.
Teşekkür ediyorum Sayın Kaptan.
Teşekkür ediyorum ben de Sayın Başkan. Arkadaşlar, bu konu önemli bir konu yani böyle bir kısa zamanda bitirilmemesi gereken ve sanıyorum, bu 2/B konusu bu Hükûmetin başına bayağı ciddi sorunlar çıkaracaktır. Teşekkür ederim, hepinize saygılar sunarım.
Sayın Başkan, saygıdeğer milletvekilleri; hepinizi şahsım ve partim adına saygıyla selamlıyorum. Görüşülmekte olan 198 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın ikinci bölümüne ilişkin düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; kanun ve yasa değişen toplumsal dinamiklerin açığa çıkardığı bir kısım meşru, demokratik talepleri karşılamak için, onların ihtiyacı olan bir kısım hakların siyaseten ve hukuken güvence altına alınması için çıkarılır. Bu anlamıyla, bir: Toplumsal ihtiyaç eksenli olmalıdır, toplumsal ihtiyaç odaklı olmalıdır. İki: Evrensel hukukla örtüşen, onunla bizatihi paralellik arz eden, çelişmeyen bir nitelikte ve özellikte olmalıdır. Bu iki parametreyle yaklaşacak olursak ya da bu iki parametreyi dikkate alarak mevcut, var olan, çıkarılmak istenen yasa teklifine ya da kanun teklifine yaklaştığımızda paradoksu, çelişkiyi, açmazları görmek mümkündür. Bu anlamıyla da yapılmak istenenin çok da meşruiyet arz eden bir nitelikte ve özellikte olmadığı açıktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Orman Vasfını Yitiren Alanların Dönüştürülmesi Kanun Tasarısı aslında, risk altındaki alanların kentsel dönüşüm projesine ya da kanun tasarısı ve teklifine ön hazırlık mahiyeti ve içeriğini taşımaktadır. Yani, hepimizin ortak değeri ve malı olan yani toplumun ve kamunun bizatihi çıkarına dayalı olan bir alanı bir kısım ilişkilerin odağına oturtmak, ona hizmet edecek bir anlayışa peşkeş çekmek anlamına gelebilecek bir yaklaşım görülmektedir. Bu anlamıyla, yapılmak istenen ya da getirilmek istenen kanun tasarısına ilişkin dört ana eksende ya da parametrede, neden karşı çıktığımızı da ifade etmek istiyorum. Bizim dışımızdaki üç siyasal partinin ya da Meclisimizin üç siyasi partisinin üzerinde uzlaşmaya karar verdiği bir kanunda bizim neden geri kaldığımızı ifade etmeye çalışacağım. Birincisi, orman dediğiniz şey, insanlık tarihinden çok daha eski, ekosistemin en temel parametresidir, en temel olgusudur. Orman, bizatihi hayatın yeniden şekillendirilmesi ve sürdürülmesi için bir yanıyla oksijen-karbondioksit dengesinin, öbür yanıyla su-hava sirkülasyonu ve dengesinin ama aynı zamanda barındırdığı canlı organizmayla bizatihi yeniden yaşamın şekillendirilmesinin ana kaynağıdır. Hele hele Türkiye olarak üzerinde bulunduğumuz enlem ve boylamlar itibarıyla yüzde 80 ormanlık alan potansiyeline sahipken bugün geldiğimiz yüzde 27’ler oranındaki ormanlık alanlarımızın nitelikleri de göz önünde bulundurulduğunda, var olanı korumak, yitirdiğimizi kazanmak ve topluma mal edip yeniden geliştirmek gibi bir sorunla karşı karşıyayız ama burada yaptığımız, bunu geliştireceğimize, dönüştüreceğimize, var olanı da yeni kentsel alanlara dönüştürülecek bir kısım rantiyer mekânlara dönüştürmek istiyoruz. Bu doğru değildir, bu ahlaki ve insani değildir. İkincisi: Bu kanun teklifi hazırlanmadan önce, gerekse de hazırlandıktan sonra ve Meclise taşınmadan önce, günümüz demokrasisinin temel parametresi olan diyalog ve müzakere es geçilmiştir. Bilim insanı, meslek odaları, sendikalar, bu yasadan etkilenecek olan toplum dinamiklerinin düşünceleri, önermeleri, açmazları, sıkıntıları göz ardı edilerek, onlara rağmen, otoriter ve merkeziyetçi devlet anlayışının geçmişte yaptığına benzer bir algı ve anlayışla, bu toplumu hiçleştiren bir anlayışla bu soruna yaklaşıldığından dolayı sıkıntılıdır, o anlamıyla da toplum ihtiyaçlarını karşılamaktan uzak bir niteliktedir. Yarın öbür gün çok daha ciddi düzeyde bir dirençle, bir siyasal sorunla kendimizi karşı karşıya bulur hâlde olabiliriz ya da yasama organı faaliyetinin asli işlerinden böylesi palyatif bir kısım çözümlerle sorunu gündemleştiriyor olmaktan dolayı da tarih karşısında bizatihi sıkıntılı bir pozisyon ve durumla karşı karşıya kalabiliriz. Üçüncüsü: Meclis açıldığından beri, demokratik ve sivil bir anayasayı inşa etmek, oluşturmak noktasında Uzlaşma Komisyonuyla yol almışken ve önümüzdeki birkaç ay içerisinde bunun yazılımı başlayacakken, 75 milyonu yani bir bütün olarak toplumun tümünü ilgilendiren bu ve benzeri yasa teklifleri ya da kanunlar, yapmak istediğimiz anayasanın ruhuna, özüne uyumlu, eş güdümlü, paralel, onu besleyen, ondan beslenen olmalıdır. Ama biz hem “Demokratik, sivil bir anayasa yapacağız.” diyoruz hem toplumun dinamiklerini hiçleştiren, ötekileştiren, onu sürece katmadan merkezî otorite olarak önce Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, daha sonra TOKİ, Bakanlar Kurulu ve Başbakana bağlı ve bağımlı bir alan, bir mekân oluşturuyoruz. Hani demokratik anayasa, nerede olacak? Bu demokratik Anayasa’yla yaptığımız bu kanun teklifinin uyumu nasıl sağlanacak? Keza, ortadan kaldırmak istediğimiz, antidemokratik olduğu noktasında hemfikir olduğumuz darbe Anayasasının bile 69’uncu ve 70’inci maddeleri, mevcut yapmak istediğimizle çelişen, dolayısıyla Anayasa Mahkemesinden geçmişte olduğu gibi geriye dönmesi mümkün olan bir duruma neden imza atalım? Bununla birlikte, bizim, aslında ve üzerinde en çokça durduğumuz, yıllardır mağdur olan orman içi köylüsü olarak ifade edilen bir kısım toplum dinamiğinin beklentilerini ve umudunu sömürmeye dönük, onların beklentilerini yapacakmışız imajını ve umudunu taşıyarak aslında yapmak istediğimiz, daha çok kıymet arz eden kıyı şeritlerimiz, sahil kentlerimiz ve bizatihi uluslararası turizme de açık alanların bir şekliyle uluslararası finans kurumlarına ve onların yapmak istediği bir kısım projelerine ön ayak olmaktır. Bu anlamıyla, 9 milyonluk orman içi köylüsünün çıkarının olmadığı, onların bizatihi işlettiği, geliştirdiği ve mekân olarak yaşamsal alana dönüştürdüğü bu alanları yeniden rayiç bedelinin yüzde 70’i üzerinden onlara satmakla mağduru ikinci kez mağdur etmiş olacağız. Bununla da yetinmeyeceğiz, bağ, bahçe, fıstıklık, fındıklık, zeytinlik olarak tahsis edilen ya da belirtilen 2/B alanları, keza, mera, otlak, yaylak olarak yine bizatihi hayvancılığın ve tarımın yürütülmesi için önem arz eden bu alanların korunup geliştirilmesi, bizim olduğu kadar insanlığın da temel ihtiyaçları olan bir kısım girdilerin hayata geçirilmesi açısından da önem arz eden alanlardır. Biz, vasfını yitiren ormanlık alanların satışına imza atmış olmakla kalmıyoruz, bu alanların da yani bağın, bahçenin, fındıklığın, zeytinliğin, meranın, otlaklığın ve yaylanın da hazineye devrini ve hazine üzerinden satışını da sağlayarak hepimizin olan, hepimizin geleceğini ilgilendiren bu alanları yine sermayenin, yine finansın hizmetine sunmuş, onlara satmış olmakla geleceğimizi de, geleceğimizin ortak mirası olan alanları da yitirmiş, kaybetmiş olacağız. Bu denli önemli bir olgu, bu denli önemli bir sorun birkaç saate sığdırılamayacak kadar değerli ve kıymetlidir. Yeniden üzerinde yoğunlaşıp tartışılmaya muhtaç bir konudur. Bu duygularla hepinizi bir kez daha saygı ve sevgiyle selamlıyorum.
AK PARTİ Grubu adına Osmaniye Milletvekili Sayın Suat Önal. Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun Tasarısı’nın ikinci bölümü üzerine AK PARTİ Grubu adına söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, üzerinde görüşmekte olduğumuz bu kanun tasarısı ile devlet ile milletin yıllardır ihtilaflı olduğu ve kronikleşmiş bir sorun olarak ortada duran önemli bir konuyu daha çözüme kavuşturmuş olacağız. Kamuoyunda “2/B yasası” olarak da algılanan bu yasa, devlet ile milletin on yıllardır ihtilaflı olduğu bir alanın düzenlenmesi, devlet ile milleti barıştırma projesidir. Yine bu yasa “Millet devlet içindir.” anlayışı yerine “Devlet millet içindir.” anlayışının bir yansımasıdır. Artık, vatandaşlarımız, ekip biçtiği, barındığı, çocuklarına gelecek olarak gördüğü alanları gönül rahatlığıyla sahiplenebilecektir. İşte bu nedenle, aziz milletimizin vekilleri olarak, milletimizin beklentilerine cevap veren ve onların mağduriyetini gidermekle birlikte kamunun da hakkını gözeten böyle bir yasal düzenlemeyi hep birlikte Türkiye Büyük Millet Meclisinden geçirmekle çok önemli bir hizmet yaptığımızı vurgulayarak halkımıza karşı sorumluluğumuzu yerine getirmiş olmanın huzurunu da taşıdığımızı ifade etmek istiyorum. Değerli milletvekilleri, bilindiği gibi, bu yasa, 31 Aralık 1981 tarihinden önce orman niteliğini tam olarak kaybetmiş bütün alanların hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması uygulamasıdır. Yıllardan beri tartışılan ve sosyal bir sorun olarak karşımıza çıkan mülkiyet problemi devlet ile vatandaşı olumsuz olarak karşı karşıya getirmiştir. 2/B yasalaştığında bu sorun çözülecek, devlet ile 2/B kapsamında hak sahibi arasındaki ihtilaflar bitecektir. Bu yasayla, geçmiş dönemlerden bu yana tapulu mülkü olup, çeşitli nedenlerle tapusu iptal edilip 2/B’ye dönüşen alanlar ve tarım alanları hak sahiplerine iade edilecektir. Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından satılacak 2/B alanların 2 katı kadar ağaçlandırma ve ormanlaştırma çalışması gerçekleştirilecektir. Yani 2/B yasası, orman alanının daraltılması değil, tam tersi, orman özelliğini kaybetmiş alanların hak sahiplerine satışı karşılığı 2 kat ormanlaştırma faaliyeti ile orman alanlarının zenginleştirilmesi işlemidir. Her zaman olduğu gibi insanı siyasetin merkezine taşıyarak “İnsanı yaşat ki devlet yaşasın.” felsefesiyle hareket eden ve insan odaklı akılcı politikalar üreten Hükûmetimizin kanun tasarısı olarak Türkiye Büyük Millet Meclisine taşımış olduğu bu yasa çerçevesinde 2/B olarak tespit edilen alanların halka satışından elde edilecek gelirler yine ülkemizin kalkınması ve yeni genç orman alanlarının oluşturulması için harcanacaktır. Burada şu hususu da belirtmeliyim ki muhalefet partilerinin de bu toplumsal problemin çözümü için kanun teklifi vererek bu sorunun çözümüne katkıda bulunmaları memnun edici bir durumdur. Değerli milletvekilleri, 2/B arazilerinin satışıyla elde edilecek gelirlerin yüzde 10’u yeni orman alanlarının oluşturulmasında ve orman köylülerinin kalkındırılmasında, kalan yüzde 90’ı da ülkemizin kanayan yarası olan çarpık kentleşmeye karşı tüm ülkede yapılacak kentsel dönüşüm projeleri ile modern şehirlerin inşasında kullanılacaktır. Kısaca, büyük bir sosyal problem çözüme kavuşurken, diğer yandan da elde edilecek kaynakla ülkemizin orman kapasitesi arttırılıp sağlıklı konutlar, sağlıklı kentler oluşturulacaktır. Yine bu yasanın 13’üncü maddesi ile de yaylacılarımızın yıllardır çözümünü merakla beklediği, kronik bir vaka olarak ortada duran problemler de çözülmekte ve vatandaşlarımız devlete karşı suç işliyor olmaktan kurtarılmaktadır. Değerli milletvekilleri, sizin de bildiğiniz gibi, yazın hava sıcaklığının çok yüksek olduğu birçok bölgemizde yaylacılık bir kültür olup çok uzun yıllara dayanan bir geçmişe sahiptir. Ancak bu kültürel yaşam tarzı, keyfiyetten ziyade, sağlıklı bir yaşam sürdürülebilmesi açısından bir zorunluluk hâline dönüşmüştür. Özellikle milletvekili olduğum Osmaniye ilinin de yer aldığı Akdeniz Bölgesi’nde yaz mevsiminde sıcaklık zaman zaman gölgede 45 dereceyi aşmaktadır. Bu sıcaklığa bir de nem eklendiğinde nefes almak bile zorlaşmakta ve bu mevsimde özellikle yaşlı nüfusta ölüm olaylarına sık sık rastlanmaktadır. Bu nedenle insanlar, yıllardır bu sıcaklardan kurtulabilmek için dağlara, orman içindeki serin yaylalara çıkarak yaz mevsimini yaylalarda geçirmektedirler. Özellikle Akdeniz havzasında yaşayan halkın serinlemek için çıktığı bu yaylalar, son yıllarda yerel orman teşkilatlarının en büyük problemi hâline gelmiştir. Zira, ülkenin birçok yerinde halkın yaylalık alanlarda yapmış olduğu meskenler nedeniyle haklarında Orman Yasası’na muhalefetten adli ve cezai işlemler yapılmış ve verilen çok sayıda müsadere kararı mevcuttur.
İnsanlar bin yıldır yaylaya çıkıyorlar. Yaylaya da mı çıkmasınlar?
Bakın, ilimiz Osmaniye ile ilgili elimde Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının bir istatistiki verisini sizlerle paylaşmak istiyorum. 6831 sayılı Kanun’un 93’üncü maddesine muhalefetten, 2010 ve 2011 yılları yoğunluklu olmak üzere, açılan kamu davası sayısı 1.324 olup, bu kamu davaları neticesinde 1.205 kişi ceza almıştır. Şu anda ceza mahkemelerinde bulunan derdest dosya sayısı 119, ceza mahkemelerinde kesinleşen dosya sayısı 732, Yargıtayda temyiz aşamasında bulunan dosya sayısı da 465’tir. Bu sadece Osmaniye ilinde olmayıp diğer illerde de benzer şekildedir. Ülkemizin birçok yerinde orman sınırları içinde kalan ve mahkeme konusu olan meskenlerin oluşturduğu yayla alanlarına devletin kendi birimleri tarafından yol, su, elektrik, telefon gibi altyapı hizmetleri yapılmış, cami, sağlık ocağı, güvenlik hizmetleri gibi sosyal hizmetler de sunulmuştur. Yani devlet vatandaşlarının ormanlardaki yaylalıklarda yazın geçici bir süreyle barınmalarını şimdiye kadar zımnen kabullenmiş, vatandaş da mevcut yasalara göre suç işliyor olduğunun farkında bile olmamıştır. İşte, büyük bir sosyal problem olarak mevcudiyetini devam ettiren bu sorunun Anayasa'nın 169’uncu ve 170’inci amir hükümleri de dikkate alınarak çözümü noktasında, 6831 sayılı Kanun’un 17’nci maddesinin birinci fıkrası değiştirilerek, vatandaşlarımıza yaylalardan meşru zeminlerde faydalanma imkânı getirilmektedir. Yine, ayrıca bu yasa ile üniversitelerimizin kampüs alanı ihtiyaçlarına da çözüm sunulmakta ve bozuk orman alanlarında üniversitelerin yerleşke kurmasına izin verilerek bu ihtiyaçlar karşılanabilmektedir. Halkımız için çok önem arz eden ve milletimizin duasını almamıza vesile olacak bu yasanın ülkemize ve milletimize hayırlı olmasını temenni ediyor, bu sorunun çözümüne vermiş oldukları kanun teklifiyle katkıda bulunan Cumhuriyet Halk Partisi ve Milliyetçi Hareket Partisi Grubuna da ayrıca teşekkür ediyor, hepinizi tekrar saygıyla selamlıyorum.
Şimdi, Hükûmet adına Orman ve Su İşleri Bakanı Sayın Veysel Eroğlu, buyurun.
Hayır, yorulmadık.
Sayın Başkanım, çok kıymetli milletvekilleri; ben de kısaca “2/B” adıyla anılan, mezkûr kanun tasarısı hakkında görüşlerimi arz etmek üzere söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum efendim. Efendim, evvela şunu ifade edeyim: Hakikaten bu kangren olmuş bir mesele. 2/B kangren olmuş bir mesele ve yıllardan beri bu meseleyi çözmek için pek çok hükûmet uğraşmış ama çözülememiş. Ben de 2007 yılı sonunda -ağustos ayında- Çevre ve Orman Bakanı olduğum zaman bu meseleyi çözmek için hemen kolları sıvadım ancak şunu gördüm: Meseleyi çözmek mümkün değil çünkü kangren olmuş; tespitler yapılamamış, 2/B alanlarının sınırları belli değil. Bu alandaki Tapu Kadastro, hazine ve Milli Emlak adına kadastro ve tescil işlemleri yapılamamış. Dolayısıyla, malum olduğu üzere, “Önce bunun altyapısını hazırlayalım.” diye, Tapu Kadastro Kanunu’nda değişiklik yapılmasına dair bir kanun teklifi getirdik. Hakikaten, şu anda, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü, Orman Genel Müdürlüğü ve Milli Emlak Genel Müdürlüğü yani üç tane bakanlık gece gündüz çalışmak suretiyle, bu kanun tasarısını Meclise Hükûmet olarak getirdik. Ben gruplara da ayrıca teşekkür ediyorum. Bu kanun tasarısı hazırlanırken burada gerek Sayın Şandır’ın gerekse Sayın Hamzaçebi’nin kendilerinden görüş aldık, onların özellikle birtakım görüşlerini de kanuna yansıttık. Ayrıca, desteklerinden dolayı çok teşekkür ediyorum. Hakikaten bu meselenin çözülmesi gerekiyordu ama bu mesele niye çözülmemiş? Sebebi şu: Bir kere, orman kadastrosu tamamlanmamıştı, ayrıca, ormanların tapusu yoktu. İlk defa biz, gerçekten gece gündüz çalışarak şu anda orman kadastrosunun yüzde 90’ını tamamladık. Hatta, ormanların tapusunun alınmasıyla alakalı Tapu Kadastro Genel Müdürlüğümüzle çalışma yaparak şu ana kadar yaklaşık 13 milyon hektarının yani yaklaşık olarak yüzde 60’ının tapusunu da aldık ve “2014 yılı sonuna kadar ormanların tamamının tapusu alınacaktır.” diye ben arkadaşlara talimat verdim. Hakikaten bu yoğun bir çalışma. Düşünün, 2002 yılında yüzde 5’inin ancak kadastrosu yapılmış bir durumdan, biz kısa zamanda, 2014 yılı sonuna kadar ormanların tamamının tapusunu alacağız. Eğer ormanların tapusu olsaydı, şu anda “2/B” diye bir mesele olmayacaktı. Meselenin özü budur. Peki, biz ne yapıyoruz? Bakın, şu anda hakikaten orman teşkilatımız gece gündüz çalışıyor; ben onlarla gurur duyuyorum. Bakın, bütün dünyada orman varlığı hem alan olarak hem de “odun serveti” dediğimiz servet olarak azalırken, Türkiye’de -bundan gurur duymamız lazım- hem ormanların alanı hem de odun serveti artmaktadır.
Bendeki kitap tam tersini söylüyor.
Ben size mesela şunu vereyim: 1972 yılında orman varlığı alanı 20,2 milyon hektar iken 2011 yılında 21,6 milyon hektara ulaşmıştır. Hakikaten bu çok önemlidir ve şu anda şunu da ifade edeyim: 936 milyon metreküp olan odun serveti bugün, 2010 yılı sonunda 1 milyar 400 milyon metreküpe ulaşmıştır. Bunlar gerçekten çok önemli. Malum olduğu üzere, seferberlik kapsamında büyük çalışmalar yapıyoruz. Şu ana kadar, 2011 yılı sonuna kadar -dört yılda hedefimizi aştık- yaklaşık 2 milyon hektarlık alanda ağaçlandırma ve orman ıslahını gerçekleştirdik. 2012 yılı sonunda planladığımız hedef 2,3 milyon hektardı ama -Allah’a şükür- 2,3’ü de aşacağız; 2,4 milyon hektarla inşallah hedefimizi aşmış olacağız. Bunlar çok önemli. Fidan üretimi 117 milyon adetten… 2011 yılında 519 milyon adet fidan ürettik ve bu sene arkadaşlara talimat verdim “700 milyon adet fidan üreteceksiniz.” diye. Dile kolay, 700 milyon adet fidan üreteceğiz. Bunu özellikle belirtmek istiyorum. Sadece açık alanları ağaçlandırmıyoruz. Bakın, kara yollarını ağaçlandırıyoruz. 7.382 kilometre kara yolu ağaçlandırması ile yaklaşık 5,1 milyon adet fidan dikmişiz kara yollarının etrafına. 2.237 kilometre köy yolu ağaçlandırdık. 21.453 adet okul bahçesini ağaçlandırdık, hatta “Okullar Hayat Bulsun” diye, böyle büyük bir projemiz var. Hastane ve sağlık ocağı bahçesi: 1.025 adet hastane ve sağlık ocağını ağaçlandırdık. 1.102 adet ibadethane, mabetleri ağaçlandırdık. Mezarlıkları ağaçlandırıyoruz. 2.698 adet mezarlık ağaçlandırıldı.
Mezarlıklar ormanlık alan değil Sayın Bakan. Mezarlıklar ormanlık alan mı?
Hatta Atatürk Orman Çiftliği’ne geçmiş yıllarda da milletvekillerimizin adına ağaç diktik, bugün de sizlerin adına ağaç diktik. Efendim, özellikle… İlk defa, bakın, “Ceviz Eylem Planı” diye plan yoktu. Şu anda hedefimiz 13 bin hektarlık alanda, Türkiye’de, Ceviz Eylem Planı’yla muazzam bir seferberlik başlattık. Ayrıca badem, 19 bin hektarlık alanda Badem -seferberlik- Eylem Planı… Bunlar daha önce yoktu. Ayrıca, ormanlarda endüstriyel odun üretimi 4 misli arttı. 13,5 milyon metreküp endüstriyel odun ürettik 2011 yılında. Nereden nereye… Bunun dışında, “odun dışı” dediğimiz tıbbi aromatik bitkiler konusunda hakikaten büyük bir çalışma içindeyiz. Bakın, 2003 yılında 47,5 milyon dolarlık ihracat yapılırken 2011 yılında 280 milyon dolara çıktı. Bunlar yeterli değil. “Kent ormanları” diye bir mefhum yoktu, 101 tane kent ormanı, 105 tane bal ormanı kurduk. Yani bunlar hakikaten ormancılık adına gurur duyacağımız hususlardır. Ben, bu arada birkaç soru var, onlar hakkında bilgi vermek istiyorum: Efendim, özellikle hafriyat döküm alanları için İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına döküm alanı verdiğimize dair birtakım sorular geldi. Bakın, bu konuda rakamlara lütfen dikkat edin. Efendim, 1996 ile 2009 yılları arasında toprak döküm alanları ihale ediliyordu ve bunları firmalar alıp… Neticede, tam on üç yılda alınan parayı size söylüyorum: On üç yılda bizim sadece, ihale suretiyle aldığımız, döküm alanlarından aldığımız miktar 30 milyon 150 bin 292 TL. Ama bunların ağaçlandırması, diğer hizmetler, bakım, takip işleri için biz 20 milyon 239 bin 956 TL harcamışız. Net ele geçen para on üç yılda –lütfen bunu dikkatlice takip edin- 9 milyon 910 bin 336 lira. On üç yılda ele geçen para bu. Orman teşkilatı işi gücü bırakmış, hafriyat dökümü ile uğraşıyor. Daha sonra zaten Büyükşehir Kanunu’nda -kanun çıkmış- hafriyat döküm alanlarının takibi, bunların denetlenmesi işi büyükşehirlere verilmiş. Biz dedik ki: “Zaten bu konuda…”
Siz verdiniz Sayın Bakan.
Müsaade edin... Müsaade edin...
Siz verdiniz yani, kim verdi? “Verilmiş.” derken gökten zembille inmedi.
Efendim, müsaade edin. Ben sizi dinledim.
Ama cevap verin. Orada kimler aldı onu? Şahısları söyleyin, şahısları.
Kimlerin aldığını söyleyeceğim. Müsaade et de konuşayım. Ben sizi dinledim. “Madencilik faaliyetlerinin sona ermesi neticesinde idareye teslim edilen veya terk edilen doğal yapısı bozulmuş orman alanları rehabilite edilir. Rehabiliteye hazırlık maksadıyla bu alanların orman yetiştirilmek üzere inşaat, yıkıntı ve hafriyat atıkları ile doldurularak ağaçlandırılmaya hazır hâle getirilmesi için büyükşehir mücavir alanlarında büyükşehir belediyelerine, diğer yerlerde ise il ve ilçe belediyelerine bedel karşılığında verilir.” denmiş. Peki, biz ne yapmışız? İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına bakın şu ana kadar verdiğimiz alanlarla ilgili, daha az bir alan vermişiz. Biz ihale olarak 9 milyon 919 bin 681 metrekare alan vermişiz on üç yılda, Büyükşehre ise 2 milyon 416 bin 755 metrekarelik alan vermişiz. Fakat ne kadar para almışız net? 29 milyon 373 bin 113 TL Büyükşehirden kasamıza para gelmiş. Düşünün.
Yeğeniniz de o işin başında mıydı, onu bir açıklayın.
Bakın, ayrıca…
Yeğeninizi o işin başına atadınız mı, atamadınız mı?
…daha az alandan bir yılda çok daha büyük gelir, on üç yıllık gelirin 3 katını biz sadece Büyükşehirden bir yılda almışız. Kaldı ki sadece İstanbul Büyükşehir Belediyesine vermiyoruz, talep eden bütün belediyelere veriyoruz.
Kardeşinizin oğlunu o işin başına getirdiniz mi, getirmediniz mi Sayın Bakan? Türker Eroğlu…
Peki, ben söyleyeyim: Türker Eroğlu benim yeğenim. On beş yıllık çevre mühendisi. Orada hafriyat, döküm alanıyla alakası yok.
Şimdi. O zaman? O zaman?
Tamamen çöp ve tıbbi atık dediğimiz hastane atıklarıyla ilgili kısmen, bir müdür vekili olarak görev yapıyor. On beş yıllık çevre mühendisi.
Hayır, Özel Kalemden memuriyete başlattınız.
Sayın Yılmaz, soru-cevap işlemi yapacağız.
Bunu da dikkatlerinize… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Hakikat bu.
Karabük Milletvekili Sayın Osman Kahveci. Sayın Kahveci, buyurun.
Otuz yedi yıllık bir bürokrat, özellikle bu konuların mutfağında çalışmış birisi olarak ve bir orman köylüsü çocuğu olarak, gerçekten, 2/B’nin böylesi tartışılarak son sürecinin yaşanmasından fevkalade mutlu olduğumu ifade etmek istiyorum.
Yüzde 70’le satılmasından da memnun musun?
Evet, orman arazilerinin…
Söyle, onu da alkışlayalım hadi. Yüzde 70’le satılmasından memnun musun?
Ben onu da açıklayacağım, ona da geleceğim.
Sayın Korkmaz, yapmayın, lütfen. Beş dakikalık süre var.
Evet, orman azalmalarının… 2/B konuşulurken geneldeki temeli orman azalmalarıdır. Evet, orman azalmalarının en temel nedeni insandır. İnsanlarımız, tarım alanı kazanmak ve yerleşmek için ormanlara müdahale etmişlerdir. Bazı ülkelerde hâlen 2/B olayı devam etmekteyken ülkemizde 2/B süreci son on yıl içerisinde bitirilmiş ve ormanlarımız usulsüz müdahalelerden arınarak, Türkiye, orman varlığını artıran dünyada nadir ülkelerden birisi hâline gelmiştir. Gerçekten, bu konuda Türk halkının duyarlılığına ve orman teşkilatımızın gayretli çalışmalarına ve aziz milletimize bir kere daha teşekkür ediyoruz. Evet, ülkemizde cumhuriyet dönemi öncesinden günümüze kadar gerçekten çeşitli şekillerde ormanlara müdahale olmuş ve devlet bu müdahalelere hukuksal bir çözüm bulmak için birçok düzenlemeler yapmıştır. İlk düzenleme 1937 yılında 3116 sayılı Kanun’la başlamıştır. Bunun arkasından ilk anayasal düzenleme de 1970 yılında 1961 Anayasası’nın 131’inci maddesinin değiştirilmesiyle birlikte 2/B konusu Anayasa’mızda da yer alarak, buna anayasal bir çözüm başlama süreci de 1970 yılında başlamış. Arkasından, bu Anayasa’nın değişikliğine paralel olarak, 1973 yılında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2’nci maddesi 1744 sayılı Kanun’la değiştirilmek suretiyle, günümüze kadarki, 81 Anayasası’na kadarki gelen süreçte orman dışına çıkartılan yerlerin hukuksal adı “2’nci madde alanları” olarak geçmiştir. 1982 Anayasası’nın değiştirilmesiyle 169 ve 170’inci maddelerine ilave yapılmakla birlikte 2/B süreci yirmi yıl daha ileriye atılmak suretiyle 31/12/1981 tarihi milat alınmış ve o tarihten önceki çıkartılan yerlerde 2/B olarak şu anda konuştuğumuz olay gerçekleşmiştir. Ancak 82 Anayasası’nda, şu anda konuşmakta olduğumuz kanunda da bahsedildiği gibi, bir özellik getirilmiştir. Ancak, bir daha hatırlatalım: 61 Anayasası’nda ilk defa “Orman alanları daraltılamaz.”a istisna getirilmiştir, “Orman alanları daraltılamaz.”dan sonra “ancak” diyerek 2’nci madde getirilmiş; 82 Anayasası’nda nitelik yitirilmeksizin de orman sınırları dışına çıkarma getirilmiştir. Bizim 6831 sayılı Kanun’da “2/A” olarak adlandırdığımız ve bugün konuşmakta olduğumuz 198 sıra sayılı Kanun’un 4’üncü maddesinde zikredilen olayda bu şekilde tarihsel bir süreç yaşanmıştır. Evet, 2/B’lerle ilgili, gerçekten, uzun süre, buradaki muhalefetten milletvekili arkadaşlarımızla, ormancı arkadaşlarımızla, sivil toplum örgütleriyle de bu konu birçok kereler konuşulmuş ve gerçekten, bugün bu kanun tasarısının bu yüce Parlamentoya muhalefet partilerimizin de konsensüsüyle gelmiş olması ve böylesi bir anlayış birliği içerisinde bu noktaya gelinmiş olunmasından fevkalade mutlu olduğumu ifade etmek istiyorum.
Süreniz bitiyor, şu yüzde 70’i açıklayın, yüzde 70’i.
Bu kanunda 2/B arazileri… Şu andaki, elimizdeki mevcut duruma göre 410 bin hektar 2/B arazisi var. Bakın, 2/B arazilerinin yüzde 5’i ilçe, belde ve yerleşim alanı. Ancak, eğer bir kaynaktan bahsediliyorsa…
Farklı açıklanan kırsal alan ve orman köylerimizin, kırsal alan ve orman köylerimizin rayiçlerinin beklenildiği gibi veya söylendiği gibi olmadığını da ifade etmek istiyorum. Bunu böyle söyleyeyim.
Bu 2/B alanları içerisinde villalar, birçok yerleşim yerleri, sanayi alanları var.
Sayın Kahveci, çok oldu biteli.
Vakit bitti, bitiremedim, arkadaşların sorularına cevap veremedim.
Sayın Vekilim, kuliste mi açıklayacaksın bu yüzde 70 işini?
Çok teşekkür ederim Sayın Kahveci.
Kayseri’deki 2/B alanlarıyla ilgili, Kayseri’deki 2/B alanları da 3.116 hektardır.
Teşekkür ederim size. Şimdi, son söz, İstanbul Milletvekili Sayın Durmuş Ali Torlak’ın. [[MHP sıralarından alkışlar]] Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüşülmekte olan kanun tasarısının ikinci bölümü üzerine şahsım adına söz aldım. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygılarımla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, Türkiye'nin ilk Orman Yasası 1937 yılında 3116 sayı ile yürürlüğe girdi. Bu yasayla vatandaşlara orman içinden tapu hakkı tanındı, daha sonra 1945 yılında çıkan 4775 sayılı Kanun ile de tüm ormanlar devletleştirilmiştir. 4775 sayılı Kanun döneminde yapılan kadastro çalışmalarında, dönem itibarıyla mevcut olmayan teknoloji ve imkânsızlıklardan kaynaklanan hatalar neticesinde bazı hak sahiplerinin tarım arazileri orman olarak tescil edildiğinden sorun bugüne kadar devam etmiştir. Daha sonra da yapılan çalışmalar ile bu araziler her ne kadar orman dışına çıkarılsa da hazine üzerine tescil edildiğinden, esas malik olan vatandaşların birçoğu kendi topraklarında işgalci konumuna gelmişlerdir. 6831 sayılı Orman Kanunu ile 1956 yılında yeniden ele alınan orman mevzuatı, 1986'da 3302 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik kapsamında, Kanun’un 2’nci maddesinin (b) fıkrasında “1981'den önce orman vasfını kaybetmiş arazi” şeklinde bir tanım getirilerek sorunu çözme yönünde ciddi bir adım atıldığı görülmektedir. Ancak bu tanım ile istenen sonuç maalesef alınamamıştır. Günümüze gelindiğinde ise, mevzuatlarımızda yer alan ancak uygulama yeterliliği kalmamış birçok kanun maddesi bulunmaktadır. Dolayısıyla, görüşmekte olduğumuz bu kanun tasarısının, az önce bahsettiğim süreçlerde yaşanan sorunların tekrar yaşanmaması için, Anayasa’nın 170’inci maddesinde yer alan amaçların gerçekleştirilmesini sağlayacak yeni uygulama kanunu özelliğinde olması gerekmektedir. Değerli milletvekilleri, kanun tasarısının geneline baktığımızda, hakkaniyet ve eşitlik ilkesinin gözetilmeyerek, köylerdeki arsa, tarla ve bahçe olarak kullanılan 2/B alanlarının satışı ile şehirlerdeki alanlar arasında belirgin bir ayrım yapılmamıştır. Ayrıca, orman içi köylerde yaşayan ve geçimini buralarda kıt kanaat sağlayan vatandaşlarımızın gelir durumlarının dikkate alınmadığı görülmektedir. Bununla birlikte, hak sahipliğini belirleyecek unsurların hiçbir suistimale yer verilmeyecek şekilde kanun metninde belirtilmemesi birçok haksız ve yanlış uygulamalara neden olacak sonuçlar doğuracaktır. Diğer taraftan, hak arama özgürlüğüne getirilen engeller “hukuk devleti” ilkesine aykırılık teşkil etmekte, birçok mağduriyetlere ve anlaşmazlıklara yol açacak mahiyet taşımaktadır. Bu tespitlerden sonra, kanun tasarısı ile ilgili olarak, başta İstanbul'un Beykoz, Ümraniye, Şile, Çekmeköy, Tuzla, Kartal, Sultanbeyli ilçeleri olmak üzere, Türkiye'nin dört bir yanında 2/B alanları ıslah imar planı uygulamalarına konu olmuş ve gecekondu sahiplerine satılmıştır. Bu uygulamalar yıllarca sürmüştür. Hatalı olarak orman dışına çıkarıldığı saptanan yerlerin yeniden orman içine alınması konusunda sorunlar yaşanmıştır. Bu kapsamda Orman Genel Müdürlüğü tarafından ülke genelinde ormanlık alan olarak tespit edilen alanlardan İstanbul’da bulunan kısmının yüzde 90’ının tapuya tescili hâlâ yapılmamıştır. Dolayısıyla orman ve yeşil alanların varlığının korunması ve güvenliğinin sağlanması konusunda bu kanun tasarısı kapsamında ülkemizde ilk önlem alınması gereken il İstanbul’dur. Değerli milletvekilleri, İstanbul’un her iki yakasında orman alanları İstanbul’un kuzeyinde toplanmıştır. İstanbul’da 1950’lerden sonra büyük artış gösteren nüfus iç göçle birlikte ormanları tehdit eder duruma gelmiştir. Bu nedenle, İstanbul’daki hızlı nüfus artışı ve kırsal alanlardan kente olan göç nedeniyle ormanlar ve tarım yapılan alanlar büyük baskı altındadır. On sekiz yıldan bu yana aynı kadrolar tarafından yönetilen İstanbul’da kaçak yapılaşma nedeniyle ormanlar ve hazine arazileri üzerinde baskı artarak sürerken, bu baskılara karşı gerekli önlemler alınmayarak ormanlık alanların yok oluşu âdeta teşvik edilmiştir. Sayın Bakanım, vaktimizin çok olmadığını biliyorum ancak bugün gelen bir faksı sizlerle paylaşmak istiyorum. 1.100 tane orman köylüsü arkadaşımıza, 2002’de mahkeme kararıyla alınan karar çerçevesinde, bundan bir ay evvel Beykoz Orman İşletmesi tarafından yerlerinin boşaltılması noktasında bir tebligat yapılmıştır. Biz buradan o insanlarımızın adına bu tebligatların en azından bu kanun çıkıncaya kadar durmasında fayda mütalaa ediyoruz. Yüce heyetinizi saygılarımla selamlıyorum.
Soru-cevap işlemine geçiyorum. Sayın Genç…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biraz önce kürsüde konuşan Bakan yanlış bilgi verdi. Şimdi, bu İstanbul’daki Kumburgaz ormanlarının… Eskiden orası maden sahasıydı, orada madenler çıkarıldıktan sonra -orman idaresine bağlıydı- buraya toprak dökülüyordu, hafriyat dökülüyordu. Sonra bu Bakan 2007’de Bakan olunca özellikle bir kanun çıkardı, orayı İstanbul Belediyesine tahsis etti ve o hafriyatlar İstanbul Belediyesi adına oraya döküldü ve milyar dolar seviyesinde paralar alındı. O şube müdürlüğüne de soyismi kendi soyismi olan bir kişi getirdi. Şimdi, öğrenmek istiyorum: Biraz önce dedi ki “9 milyon lira biz İstanbul Belediyesinden aldık.” Bence bu doğru bir şey değil çünkü kanunla oranın gelirini İstanbul Belediyesine verdiniz. Şimdiye kadar İstanbul Belediyesi ondan ne kadar para aldı? İkincisi, bu daha önce AKP Genel Merkezinin olduğu yerde…
Teşekkür ederim Başkan. Sayın Bakan şöyle bir cümle sarf etti: “Türkiye orman bakımından dünyanın zengin ülkeleri arasındadır.” Benim elimde orman hukuku var. Orman hukuku ile ilgili burada -bu kitap yeni baskı- orman zenginliği açısından dünyada biz İran’dan, Irak’tan, Suriye’den ilerideyiz, doğru ancak Avrupa ülkelerinin tamamından gerideyiz. Biraz önce söylediğiniz bu yanlış bilgiyi düzeltir misiniz? Bu, bir. İkincisi, Türkiye’de hiç orman alanı olmayan ilimiz var mıdır? Üçüncüsü, orman tanımına giren bir yeri orman sınırı dışına çıkarma yetkisi orman kadastro komisyonuna aittir. Bu anlamda, İstanbul ili Sultanbeyli ilçesi Hasanpaşa Mahallesi’ni niçin orman alanı dışına çıkarmadınız? Teşekkür ediyorum.
Sayın Türkoğlu…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, Adana Aladağ Gökçeköyü mevkisinde Doğansuyu (HES) Hidroelektrik Santrali Barajı devam etmekte. Bana gelen bir ihbara göre santral sahası açılmakta, bu sahadan kaynaklanan binlerce metreküp hafriyat Seyhan Nehri’ne dökülmektedir. Bu hafriyat içinde patlayıcı madde artıkları dâhil birçok zararlı materyal bulunmaktadır. Seyhan Nehri hem Çukurova’nın sulaması hem de çok daha önemlisi, Adana ilinin içme suyu için kullanılmaktadır. İnsan hayatını doğrudan ve dolaylı olarak etkileyecek olan bu yasa dışı durum doğru mudur? Herhangi bir ihbar, inceleme ve karar söz konusu mudur? Bir de, dün Meclisten çıkarken gördüm -size ait olduğunu söylediler- çok güzel bir makam arabası almışsınız, Allah kaza bela vermesin, 06 RDK 46 plakası. Eğer zatıalinizin kullandığı araç ise, duyduğuma göre, bu, Almanların en prestijli markası BMW’nin en üst modeli bir araba ve yıllık kirasının 287 bin lira olduğuna ilişkin çok abartılı bir rakam duydum. Doğru mudur, değil midir?
Sayın Halaman…
Başkanım, ben böyle bir şey yaptığınız için teşekkür ediyorum
Estağfurullah.
Aslında gündüz Enerji Bakanımız da buradaydı, Orman Bakanımız da buradaydı. Ben birlikte yakalayıp bir soru sormak veya bir konuyu açmak istedim ama böyle bir fırsatı şu an yakalamış olduk.
Kusura bakmayın.
Ben bunun için de teşekkür ediyorum.
İlk ona vermiştik.
Ben şöyle söylüyorum Sayın Bakanımıza: Yaptığı hizmetlerden dolayı teşekkür ediyorum. Kayseri’den Adana’ya kadar Seyhan Irmağı gidiyor, bir tarafı da Maraş’tan geliyor. Adana’nın üst taraflarında, bu Seyhan Irmağı üzerinde elli tane HES projesi verildi, yani lisansları verildi, teslim edildi. Bundan dolayı da birtakımı işletmeye açıldı, birtakımında kazalar meydana geldi, 12 insanımız Hakk’ın rahmetine kavuştu, 6’sının ölüsü bulunmadı hâlâ. Siz Çaycuma’ya gittiniz ama bir türlü o taraflara gelmediniz. Sorumun birisi bu. İkincisi: “Saimbeyli” diye bir ilçesi var Adana’nın. Bu Saimbeyli’nin içinden Seyhan…
Sayın Onur…
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, orman görünce 2/B, su görünce de HES aklınıza geliyor, bu konuya hiç değinmeyeceğim ama çok güzel süslü laflar ettiniz, bir sürü rakam dinliyoruz burada da… Aşkale’de DSİ göletinin içinde TEDAŞ’ın trafolarını gördüğümde ben bu anlatılanlara nasıl güveneceğim? Bu konuyla ilgili ne yaptınız? 5 kişinin canının hesabını kimden soracağız? Enerji Bakanlığı Orman Bakanlığından mı, Orman Bakanlığı Enerji Bakanlığından mı? Teşekkür ederim.
Sayın Dinçer…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım . Sayın Bakanım, günümüzde hayvan haklarının ne kadar gündemde olduğunu zatıaliniz çok iyi bilmektedir. Kartal Belediye Başkanlığı bir hayvan barınağı yapmak istemektedir. Defalarca orman teşkilatına yaptığı müracaatlar sırf muhalefet partisinden olduğu için reddedilmektedir. Kartal Aydos Ormanı’nda ormanlık vasfını kaybetmiş alanda niçin böyle bir yer tahsis edilmiyor? Teşekkür ederim.
Sayın Demiröz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakana sormak istiyorum: Bursa’da 2 bine yakın, daha önce tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre tapu almış ama daha sonra orman sınırları içerisinde kaldığı ifade edilerek tapuları iptal edilmiş vatandaşlarımızın olduğunu biliyoruz. Acaba, Türkiye genelinde bu rakam ne kadardır? Bunlar da 2/B’nin dışında kaldığına göre, bu yasayla bu arkadaşların durumlarının çözülmesi mümkün müdür? Çünkü Komisyonda kabul edilen yüzde 50’yi yüzde 70’e çıkaran ve Komisyonu hiçe sayan bu durumun burada da düzeltilmesi mümkün müdür? Teşekkür ederim.
Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, İstanbul’da önemli miktarda 2/B arazisinin önceki hükûmetlerinizde görev yapan bir Orman Bakanına ait olduğu iddiaları doğru mudur? Doğru ise ne kadarlık arazi bu Sayın Bakana veya yakınlarına verilecektir? Bundan bir Orman Bakanı olarak vicdanınız sızlamakta mıdır? Teşekkür ederim.
Sayın Şandır…
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, cevabınızın kayda geçmesi amacıyla soruyorum: 4785’e göre devletleştirilen ormanların sahiplerine iadesinde birçok adaletsizlikler yaşandı, bu kanunda bunu düzeltmediniz. Bunun için bir düzenleme düşünüyor musunuz? İkinci konu: Tapu iptal davaları var. Vatandaşın hiç kusurunun olmadığı konularda tapuları iptal edildi, şimdi arazileri de ellerinden alınıyor, bir sürü de ceza yazıyorlar. Bu konuda 2/B arazisi olup tapusu iptal edilenlere hak sağlıyorsunuz ama 2/B arazisi olmayan tapu iptal davalarında herhangi bir sonucunuz, bu kanunda düzenlemeniz yok. Bunlarla ilgili bir düzenleme yapacak mısınız? Cevabınızın kayda geçmesi için bunları sordum Sayın Bakan. Teşekkür ederim.
Sayın Bakan, buyurunuz.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Önce Sayın Genç’in sorusu vardı. Bir kere şunu özellikle ifade edeyim: Bu tamamen, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir olmayan yerlerde diğer belediyelere, hatta ilçe belediyelerine hafriyat döküm alanlarının verilmesi çıkarılan bir kanun neticesinde, bunu özellikle belirtmek istiyorum. Yani bu kanunda 10 Haziran 2010 tarihinde 5995’e 19’uncu madde, Maden Kanunu’nun 19’uncu maddesine göre veriliyor, bu maksatla veriyoruz. Sadece İstanbul Büyükşehire değil, talep eden bütün belediyelere veriyoruz.
Büyük rant orada var.
Şimdi, şunu söyleyeyim: Bakın, burada, elimde rakamlar var. Ben hatta bazı hususları da tam açıklayamadım sürem sınırlı olduğu için. Az önce tekrar söyledim ben. Daha önce, 1996 yılından 2009 yılına, yani bu kanun çıkıncaya kadar yaklaşık olarak kırk sekiz adet ihale yapılmış. Yani Bölge Müdürlüğünce yapılan -İstanbul’dan bahsediyorum- ve alan olarak da 72 milyon 788 bin 499 metrekarelik bir alan tahsis edilmiş.
O para ormana gidiyor.
Ormana gidiyor tabii. Bu maksatla, yaklaşık olarak 30 milyon 150 bin 292 TL ihale edilen işlerden dolayı para alınmış ama bununla ilgili masraf yapılmış. Yani bunların takibi, ağaçlandırma gideri… Bu ağaçlandırmayı onlar yapmamış biz yapmışız, orman teşkilatı yapmış.
Son zamanlarda arttı Sayın Bakan, son zamanlarda.
Ayrıca, bunun dışında ihaleye verilen alanlarla ilgili denetim ve görevlendirilen elemanlar var, genel birtakım giderler var. Bütün bunların hesaplarını arkadaşlar yaptı. Bunların toplam miktarı 20 milyon 239 bin 956 lira, çıktığımız zaman on üç yılda net gelir 9 milyon 910 bin 336 TL, on üç yılda. Hâlbuki biz, Büyükşehire çok daha az bir alan vermişiz. Verdiğimiz alan 2 milyon 416 bin 755 metrekare. Bizim sadece bir buçuk yılda aldığımız para, Büyükşehir Belediyesinden Bakanlığın kasasına, Orman Genel Müdürlüğünün kasasına giren miktar 29 milyon 373 bin 113 TL. Ayrıca, bunun dışında, belediyenin yapacağı işler var, bunların beş yıllık bakımı…
Büyükşehir Belediyesi kimlere verdi? Kimler rant sağladı?
…ağaçlandırılması, büyük boylu fidanların dikilmesi de belediyenin mesuliyetinde, onlar da hariç. Yani burada, geçmişte, orman teşkilatı işini gücünü bırakmış, hafriyat peşinde koşmuş. Ben, bunu yasakladım. Şu anda çok daha para, on üç yılda alınan paranın 3 katını biz Büyükşehirden bir yılda aldık. Ayrıca, orman teşkilatı, doğru dürüst işine bakıyor. İstanbul’da ağaçlandırılan… Geçen sene, 2011 yılında, 1 milyon 300 bin adet fidan dikildi. Artık, orman teşkilatı asli işini yapıyor. Efendim, Sayın Tanal’ın sualine cevap vermek istiyorum.
Neyse, gönderirseniz, bu söylediklerinizle karşılaştırırız, doğru mu yanlış mı.
Ben, Türkiye'nin orman açısından zengin ülke olduğunu söylemedim. Özellikle orman varlığının, odun serveti, alan olarak arttığını, pek çok ülkede orman varlığı azalırken arttığını söyledim, onu ifade ettim. Şimdi, tabii ki çok, yüzde 1-2 orman varlığı olan illerimiz var. Biz, orman teşkilatını güçlendirdik ve bütün bölgelere şu talimatı verdik: Eskiden orman teşkilatı sadece ormanlık alanda çalışırken şu anda ağalandırılacak bütün alanlarda, açık alanlarda, hatta yol kenarlarında ve hazineye ait arazilerde çalışma yapabiliyor.
Onlar ormanlık alan değil, mezarlıkları ormanlık alan sayıyorsunuz.
Hatta, bazı yerlerde, ıslah edilmesi mümkün olmayan 3’üncü sınıf meraları dahi çıkarıp onları ağaçlandırıyor. Özetle bunu belirtmek istiyorum. Sayın Türkoğlu, HES’lerle ilgili, şu ana kadar bana böyle bir ihbar gelmedi ama onu alayım lütfen, hemen yarın onunla ilgili konuyu takip edeceğim. Size bu konuda bilgi vereceğim. Sayın Halaman’ın…
Efendim, makam aracı… Makam aracı…
Makam aracıyla ilgili olarak, ben şu ana kadar… O makam aracı bana ait değil, benim şu anda…
Çok dedikodu var.
Tamam, dedikodu, demek ki günahımı alıyorsunuz. Benim makam aracım kiralık, çok eski bir araç, onu özellikle belirtmek istiyorum. Hâlâ iki yıldır…
Yıllık kirası ne kadar?
Yıllık kirasını söyle.
Efendim, şu anda kiralamadık, kiralayınca söyleriz. Şu anda eski arabayı kullanıyorum. Ayrıca, Sayın Türkoğlu’yla ilgili söyledim. Sayın Halaman’la ilgili: Efendim, HES projesiyle ilgili yani bakın, şunu ifade edeyim: Bu HES’ler Türkiye için olmazsa olmaz, elektriğin sigortası, kendi millî kaynağımız. Bunların belki otuz kırk yıl önce tamamlanması lazımdı. Su akmış, biz bakmışız. Dolayısıyla, bu HES’lerin yapılması lazım ama yanlış yapan olursa bunları cezalandırıyoruz. Gelelim, Adana’daki kazaya: Tabii, üzüldük, orada bir kaza oldu ama özel sektör tarafından yapılan bir kaza.
Amerika’da 400 tane HES kapatıldı ya doğayı tahrip ediyor diye.
Çaycuma’da köprü çöktü. Bu kaza esnasında başka arkadaşlar gitti ama ben Çaycuma’ya köprü meselesi dolayısıyla orada -kendim nehir konusunda uzmanım- minibüsün bulunması konusunda, özellikle akımlardan istifade ederek yardımcı olmak için gittim ve gittiğimizin hemen akşamı da minibüs bulundu. Allah onlara rahmet eylesin, yakınlarına da başsağlığı diliyorum.
Sen o arabaların beyaz olanından mı kiraladın?
Sayın Onur, efendim, bu HES bize ait diye bu trafo bize ait değil. Yani netice itibarıyla bu TEDAŞ’a ait bir şey. TEDAŞ, görevlileri görevlendirmiş; bir ihmalleri varsa gerekli idari yaptırım yapılıyor.
Niye trafolar gölün içinde? Onu anlamadık.
Onu TEDAŞ’a soracaksınız, o benimle alakalı değil.
Nasıl alakalı değil?
Yani orada göl HES’e ait diye bütün suçu HES’e yüklemek gibi, böyle bir yanlışlık olur mu?
HES’e yüklemiyoruz. Bakın, orada bir mühendislik hatası var.
Sayın Dinçer, hayvan barınağı konusunda, biz yerleşim alanlarına yakın olmayan, rahatsız edilmeyecek alanları veriyoruz. Eğer Kartal Belediye Başkanlığı uygun bir alan talep ederse… Esasen hayvan barınakları konusunda Büyükşehir Belediyesi topluca bir çözüm bulmak istedi. Esasen biz, biliyorsunuz, büyükşehirler dışında diğer belediyelerde hem küpeleme hem kısırlaştırma hem de aşılama maksadıyla bütün belediyelere -muhalefet belediyeleri de var- talep edilen bütün destekleri gönderdik. Bu konuda -konuyu inceleyeceğim- bana herhangi bir talep gelmedi.
Toparlayabilirseniz, süreniz doldu.
Hemen toparlıyorum efendim. Sayın Demiröz’ün sorusuyla ilgili olarak, Bursa’daki tapularla ilgili…
Yazılı olarak verirsiniz. Teşekkür ederim. Sayın milletvekilleri, alınan karar gereğince, 13’üncü maddenin 10 fıkrası ayrı maddeler olarak görüşülecektir. Madde 13’ün, 1’inci fıkrasında üç önerge vardır, sırasıyla okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan kanun tasarısının 13. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “mahalle ve köylerde muhtarlıkça” ibaresinin “mahalle muhtarlığı ve köy muhtarlığı” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Seyfettin Yılmaz Mehmet Şandır Nevzat Korkmaz Kemalettin Yılmaz Hasan Hüseyin Türkoğlu Oktay Öztürk Görüşülmekte olan 198 Sıra Sayılı kanun tasarısının 13. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “mahalle ve köylerde muhtarlıkça” ibaresinin “mahallelerde ve köylerde muhtarlıklarca” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Vahap Seçer R. Kerim Özkan İlhan Demiröz Şimdiki önergeyi okutup, işleme alıyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 198 sıra sayılı kanun tasarısının 13’üncü maddesinin 1. fıkrasının tasarı metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Pervin Buldan Hasip Kaplan Levent Tüzel Demir Çelik Sebahat Tuncel İbrahim Binici Ayla Akat Sırrı Süreyya Önder Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKAN VEKİLİ MEHMET ERDOĞAN (Adıyaman) – Katılmıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Önder, buyurun.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Burada öncelikle Türk ırkı aşağılandı Sayın Bakan tarafından; bir Türk olarak bu nefsime ağır geldi, bunu düzelterek başlayayım. “Su akar Türk bakar”, Türk’ün alıklığına, aptallığına delalet etmez. Türk’ün kadim, tabiatla kurduğu ilişkideki hürmetine, dikkatine ve rikkatine delalet eder. Onlar sizden daha geri zekâlı değillerdi. (BDP, CHP ve MHP sıralarından alkışlar) Su aktığı zaman bunun bir dünya sistemi olduğunu, bunun çocuklarından miras olduğunu, geleceğe korunarak bırakılması gereken bir şey olduğunu bildiği için Türk bakmış. Yani sizdeki zekâ onda yok mu? Türk’ü bu şekilde aşağılıyorsunuz. Halkların aşağılanması bahsindeki dikkatimizi Türklerde de göstermek zorundayız.
Ben aşağılamadım, öyle bir şey yok. Öyle bir şey olabilir mi?
Ben konuşmamı bitireyim Sayın Bakan, sonra cevap verirsiniz. “HES” dediğiniz mesele, bakın, Amerika’da bunlar imha ediliyorlar artık. Niye? Geleceği sabote ediyorlar da o yüzden. “HES” dediğiniz mesele Sayın Bakan, yeni bu neoliberal sistem artık dünyada borçlanma tekelini elinde bulundurmak demektir. Paradigma böyle çalıştığı için bugün yapılıyor. Yani sizin ihraç malınız, yani emperyalizmin bu ülkede fonlarını kullanabilme şartı… “Bak, ben buranın köylüsünün önümüzdeki elli yıl bana bu elektriği kullanıp para ödeyecek, bu borçlanma tekelini ben almışım.” HES budur. Bakın, en basit bir şekilde -halkın anlamayacağı hiç bir şey yok- budur. Borçlanma tekelini kurup sistemi bununla pazarlamaktır, ikincisi de bu. HES konusunda da yanlış bilgilendiriyorsunuz. Bugün bir mera kanunu geçti. Bir şeyi de yine kadirşinaslık adına belirtmek istiyorum: Yüzde 50’nin yüzde 70’e çıkmasını Komisyonda ben destekledim, “Yüzde 170 olsun hatta” dediğimi hatırlıyorum, bunu da belirteyim ama bir istisnayla “Tarım köylüsüne bunu bilabedel verelim, bunun yollarını arayalım ya da ödeyebileceği kudrete göre bir düzenleme yapalım.” dedim. Bundan Yörüklere siz nasıl hesap verirsiniz, onu siz düşünün. Yani sizin de seçmeniniz var, MHP’nin de, inşallah ileride bizim de olur. Şimdi, Yörükler sizi oraya koymazlar çünkü yüzde 70… Zaten kapalı köy ekonomisi, onların parayla tanışıklıkları bile yok, yağı verip tuz alıyor, hâlen böyle bir trampayla yaşıyorlar. Buna da dikkatinizi çekiyorum. Bugün bir mera kanunu geçti, Komisyonda görüşüldü. Bakın arkadaşlar, ameller niyetlere göredir, tersi bir diyalektik de geçerlidir. Hadise şu: Getirilen mera kanununda daha önce sizin düzenlediğiniz, şimdi revize istediğiniz şey şunu öngörüyor, diyor ki: “Yüzde 1 yapılaşma, yüzde 1 taban oturumlu yapılaşma meralarda yapılabilir.” Bir de yabancı dille terimler koymuştunuz, bugün itiraz ettim, “Padok” diyor. “Padok ne?” dedik Hükûmet temsilcisine, “Hayvanların gezinti alanı.” dedi. E, hayvanların gezinti alanı yazın. Çünkü numara o değil. Padok, oralarda özel hipodromlar, özel at çiftlikleri kurulacak. Numara bu, gullep böyle dönüyor. Adına “padok” dedi mi, yarın öbür gün özel bir hipodrom kurulacak oraya, diyecek ki “İşte yasada yazıyor.” E, padoku da ben anlamıyorum. Sonra, sağ olsun, Başkan dedi ki kökeni de Rumcaymış, etimolojik kökeni. Bunda beis görmüyorsunuz, Kürtçe bir şey dedik mi caz yapıyorsunuz. Bunu da dikkatlerinize sunuyorum, üç ya da dört. Şimdi, merada şunu önerdim, yetimin hakkı için, torunlarınızın hakkı için ve hırsız var mı yok mu belli olması için şunu önerdim: “Taban yüzde 1” diyorsunuz, “Bakanlar Kurulu kararıyla bu 2 katına çıkarılabilir.” diyorsunuz. 100 dönümlük bir yere 1 dönüm yapılaşma. Bu memlekette 1 metreden büyük hayvan yoktur dedim. Hadi de ki 1 metre de bizden 2 metre, zürafa buralarda yetişmediğine göre, yarım metre de bizden gelin irtifakı, kat yüksekliğini de sınırlayalım. Taban oturum alanını yazıyorsunuz da yasaya niye yüksekliği yazmıyorsunuz? Merayı vereceksiniz, yarın öbür gün adam diyecek ki, mutasavver hırsızlar diyecek ki “Kardeşim, aha burada bak, gel, yüzde 1’ine kurmuşum ama 100 metre kurmuşum.” Ne diyeceksiniz? Yasal mı yasal, ahlaki mi? Haşa! Onun için, gelin arkadaşlar, bu konuda, gerçekten, ben bunu değiştirelim dedim. Kim bağırırsa hırsız odur, kim bağırırsa hırsız odur. Bunu da tekrar dikkatlerinize sunuyorum.
Teşekkür ederim.
Sayın Başkan, karar yeter sayısı…
Tamam.
Karar yeter sayısı… Evet, doğru söylüyor.
Tamam. Şeddeli oldu, şeddeli… Karar yeter sayısı arayacağım. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 96’ncı Birleşiminin Yedinci Oturumunu açıyorum. 5’inci sırada yer alan Güneydoğu Asyada Dostluk ve İşbirliği Andlaşmasını Değiştiren Üçüncü Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Komisyon raporu 208 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Tasarının tümü üzerinde söz isteyen? Yok. Tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. GÜNEYDOĞU ASYADA DOSTLUK VE İŞBİRLİĞİ ANDLAŞMASINI DEĞİŞTİREN ÜÇÜNCÜ PROTOKOLÜN ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞUNA DAİR KANUN TASARISI MADDE 1- (1) 23 Temmuz 2010 tarihinde Hanoi’de imzalanan “Güneydoğu Asya’da Dostluk ve İşbirliği Andlaşması’nı Değiştiren Üçüncü Protokol”ün beyan ile birlikte onaylanması uygun bulunmuştur. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 2- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 3- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Tasarının tümü açık oylamaya tabidir. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Oylama için iki dakika süre veriyorum. Oylama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] “Kullanılan oy sayısı : 207 [[x]] Tasarı kabul edilmiş ve kanunlaşmıştır. 6’ncı sırada yer alan Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı Arasında UNDP-İstanbul Uluslararası Kalkınmada Özel Sektör Merkezinin (IICPSD) Kuruluşu ile İlgili Anlaşmanın Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon ve Hükûmet burada. Komisyon raporu 119 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Tasarının tümü üzerinde söz isteyen yok. Tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE BİRLEŞMİŞ MİLLETLER KALKINMA PROGRAMI ARASINDA UNDP-İSTANBUL ULUSLARARASI KALKINMADA ÖZEL SEKTÖR MERKEZİNİN (IICPSD) KURULUŞU İLE İLGİLİ ANLAŞMANIN ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞUNA DAİR KANUN TASARISI MADDE 1- (1) 11 Mart 2011 tarihinde Ankara’da imzalanan “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı Arasında UNDP-İstanbul Uluslararası Kalkınmada Özel Sektör Merkezinin (IICPSD) Kuruluşu ile İlgili Anlaşma”nın onaylanması uygun bulunmuştur. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 2- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 3- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Tasarının tümü açık oylamaya tabidir. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Oylama için iki dakika süre veriyorum. Oylama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] “Kullanılan oy sayısı : 235 [[x]] Tasarı kabul edilmiş ve kanunlaşmıştır. 7’nci sıraya alınan Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi Arasında Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi Sekretaryasına Dair Evsahibi Ülke Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Komisyon raporu 220 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Tasarının tümü üzerinde söz isteyen Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Kayseri Milletvekili Sayın Yusuf Halaçoğlu. Buyurun Sayın Halaçoğlu.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın milletvekilleri, çok uzun konuşmayacağım, sadece yirmi dakika konuşacağım. Şimdi, tabii, gerçekten birçok tartışmanın falan meydana geldiği kanunları görüşüyoruz ama…
Bak, uzun konuşanları Başkan dışarı çağırıyor.
Yok, ben uzun konuşmayacağım, yirmi dakika konuşacağım. Türkiye Cumhuriyeti’nin Türk cumhuriyetleriyle bağlantılı gerçekleştirdiği gerçekten çok hayırlı bir anlaşmayı konuşuyoruz. Çok daha önceden olması gereken bir anlaşmaydı çünkü aşağı yukarı bağımsızlıklarına kavuştukları andan itibaren bu cumhuriyetlerle çok yakın ilişki kuran bir kurumun başkanıydım ve değişik sahalarda onlarla yaptığımız araştırmalarda gerçekten böyle bir iş birliği anlaşmasına da şiddetle ihtiyaç vardı. Nitekim 1994 yılında “Türk Dünyası Araştırmaları Kongresi” adıyla bir kongre düzenlemiştik. Cumhuriyetler daha yeni kurulmuşlardı, bağımsızlıklarına kavuşmuşlardı, eski Sovyet rejimi düşünceleri hâlâ hâkimdi, tabii, araştırmalarda da aynı düşünceler hâkimdi. Bu çerçeve içerisinde yaptığımız bu Kongre’de şunu gördük her şeyden önce: Hangi dilde anlaşacağız, bu çok önemliydi. İlginçti ki mesela Kırgızistan’a gittiğimizde Kırgızistan’da Kırgızca konuşan bilim adamı neredeyse yoktu yani Kırgız Türkçesiyle konuşan bilim adamı yoktu. Türk devletlerinin bir araya geldiği bir kongrede İngilizce konuşmak istemedik, dolayısıyla dedik ki: “Türkçe olsun ama gerektiğinde değişik lehçelerde hiç olmazsa bir çeviri konusu da meydana gelsin.” Ve bu şekilde yaptığımız Kongre sonrasında şu kararı aldık, dedik ki: “Ortak bir Türk tarihi yazalım. Bu Türk tarihi bütün Türk dünyasında ders kitaplarında da ortak ana kaynak olsun ve bunun üzerine bir tarih inşa edilsin.” Ve iki yıllık bir uğraşıdan sonra bir tarih yazdık. Evet, bir tarih yazdık ancak sürekli rejimdeki değişiklikler sebebiyle yazılan bu tarih bir türlü basılamadı ve sürekli değiştirildi rejimin gereği olarak, oradaki rejimin gelişmesine bağlı olarak değişti ve dolayısıyla elimizde kaldı. Ondan sonra da bu konuda bir teşebbüste bulunamadık fakat şunu yaptık: Bakın, değerli milletvekilleri, “Türk tarihi” diyoruz ama Türk tarihinde gerçekten bilmediğimiz o kadar çok konu var ki, Türk tarihinin o kadar boş kalmış alanları var ki hayretler içerisinde kalırsınız. Şöyle ki: Mesela, hepiniz aşağı yukarı şunu bilirsiniz: İşte, ilk yazılı kaynaklarımız Orhun Abideleridir ama öyle değil. Milattan önce 1200 yılına ait Çin Han Hanedanlığı tarihleri var yani Çin imparatorlarının tuttukları günlükler var. Bu günlüklerde Hunlarla ilgili pek çok bilgi var. Bunları üç yüz yirmi altı cilt olarak Türkiye’ye getirttik. Eski Çince ile yazıldığı için, Türkiye’de eski Çinceyi bilen insan sayısı çok azdı. Üç ekip kurduk, bunları çevirtmeye başladık ve hakikaten de, iki cilt hâlinde -geri kalanını maalesef ben ayrıldığım için yapamadık- Hun dönemi ile Göktürk dönemini bastık. Gerçekten ilginç bilgiler vardı burada. Buna bağlı olarak da biz dedik ki: “Arkeolojik kazılara girişelim.” Orta Asya’da en önemli yerleşim yerlerimizden biri “Tanrı Dağları” dediğimiz Kırgızistan’daki 3.100 metre yükseklikteki bölgelerdi. Burada “Son Köl” denilen yerde bir arkeolojik kazı yaptık. İlginç olan şey şuydu; “kurgan” denilen mezarları kazdık, bu kurganlarda ulaştığımız sonuç şuydu: Yatan yani mezara konulmuş olan kişinin atı da beraber gömülmüştü, yanındaydı. İlginç olan şunlara rastladık: Mesela -Anadolu’da belki birçoğunuz bilirsiniz- hanım mezarlarının, iskeletlerinin üzerinde, tam göğüs kısmının üzerinde bildiğimiz bıçaklara rastladık. Bunlar namus için göğüs üstünde bulundurulur. Hâlâ Anadolu’da aynı düşünce, gelenek vardır. Düşünebiliyor musunuz, milattan önce 1200 yılından kalan aynı geleneğin devam ettiği sonucu ortaya çıktı. Tabii, atın nasıl ehlileştirilip kullanıldığı sonucu ortaya çıktı; eyer, üzengi gibi değişik kültür varlıklarımız… Oş bölgesinde aynı arkeolojik kazıyı yaptık. Kırım bölgesinde, bizim “Akkerman” dediğimiz yerde ve Kırım’ın iç bölümlerinde arkeolojik kazılar yaptık. Buradan elde ettiklerimizden, hakikaten, Türk tarihinin uçsuz bucaksız ve araştırılmamış bir konu olduğu sonucu ortaya çıktı. Yine…
Ama o zaman birazcık sessiz olursanız daha memnun olacağım.
Biz sizi dinliyoruz.
Dinlediğinizi biliyorum. Şimdi, bunların ötesinde ilginç olan şey şuydu: Çin tarihinde, “Chin-Su” tarihi denilen tarihte ilginç bir bilgiye rastladık. Bu bilgi şuydu, şöyle söylüyor milattan önce 2000 yılına ait bir kayıt: “Boylar hâlinde Köymen dağlarında yaşarlardı. Kışın çok şiddetli bir soğuk oldu. İçlerinden en büyük oğul bir ateş yaktı, ısındılar ve hayatta kaldılar. Onu kendilerine başbuğ seçip, ona ‘Türk’ unvanını verdiler.” Bakın, Çin tarihlerinde ilk “Türk” adının geçtiği yıl 2000, milattan önce 2000 yılı. Nitekim, bu gibi kaynakların, kayıtların tümünün bir araya getirilmesi, bir sekretarya kurulması ve bunun Türkiye’de olması daha da önemli. Bir dokümantasyon merkezinin oluşturulması son derece önemli. Çünkü pek çok dünya arşivinde bilgiler bulunduğu gibi, kitaplar da yer almaktadır ve bunları bir araya getirdiğimiz takdirde ancak, böyle bir sekretarya çerçevesinde oluşturulacak bir Türk dünyası akademisiyle ortak bir metodolojiye ulaşmak ve bu metodolojiyle bu kültür değerlerini ortaya koymamız mümkün olacaktır. İkinci olan bir konu da şuydu: Şimdi, Türk tarihi, gerçekten, Çin Denizi’nden başlayan, Japon Denizi’nden başlayan ama Adriyatik değil, Atlas Okyanusu’na kadar giden, diğer taraftan Afrika’da Somali’ye kadar uzanan -bütün Arabistan’ı içine aldıktan başka- bir yapıya sahipti. Bunun için bu coğrafyada Türk kültür varlıkları envanteri çıkarmamız gerekiyordu, yani en eski dönemlerden en yakın dönemlere kadar oluşturulmuş mimari yapıların bir envanterinin çıkarılması lazımdı. Biz bu envantere başladık, Kazakistan’da, Kırgızistan’da, Azerbaycan’da yapmamızın dışında, Suriye’de, Lübnan’da, Mısır’da, Tunus’ta bu envanteri yaptık, Balkanların aşağı yukarı tümünü bitirdik ama sonuna ulaşamadık. Düşünebiliyor musunuz ki bu kadar çok devlet kurmuş, bu kadar zengin bir tarihe sahip bir milletin ortaya koymuş olduğu kültür varlıklarının hâlâ envanteri çıkmamıştır, yoktur. Dolayısıyla, böyle bir sekreteryanın başkanlığında bunun yapılması hâlinde, gerçekten en eskiye kadar uzanan kültür varlıklarımıza ulaşmak mümkün olacaktır, elde etmiş olacağız bunu. Şimdi, bu çerçeve içerisinde şunları söylemek istiyorum bir de: Değerli milletvekilleri, Türk tarihi diyoruz, Türk tarihi derken bir şeyi hep gözden uzak tutuyoruz. Yani Cumhurbaşkanlığı forsunda 16 devlet var, büyük imparatorluklar biliyorsunuz ama bunun içerisinde Safeviler yok, Memlûk Devleti yok. Bu iki devleti kattığınız zaman, 18 büyük devlet kurmuş bir millet olarak ortaya çıkacağız. Burada şunu özellikle belirtmek isterim: Büyük imparatorluklar kuran milletler ırkçı olamazlar. Niçin olamazlar? İmparatorluk kuramazlar ırkçı olurlarsa çünkü imparatorluklar millî devlet değildir; çok milletli, çok dilli, çok kültürlü devletlerdir. Dolayısıyla bütün bunların tümünü düşünecek olursanız -ki Türk cihan hâkimiyeti mefkûresinin zaten temelinde de bu yatmaktadır ve bütün dünyayı yönetmek mefkûresi vardır- böyle bir düşünceye sahip olan milletlerin -ki hele emperyalist değillerse Türkler gibi- emperyalist olmaları hâlinde, zaten bugün dünyanın her tarafında Türkçe konuşuluyor olması lazımdı, neredeyse bütün Balkanların Müslüman olması lazımdı. Aslında öyle bir şey olmadığını hepiniz biliyorsunuz. Öyleyse, burada şunu özellikle belirtmemiz lazım: Türk medeniyeti, Türk kültürü ırkçı olma imkânını size vermiyor. Dolayısıyla, işte, Ermeni soykırımı iddiasında bulunanlardan tutun da başka birtakım, Türkleri emperyalist gösterenlerin hepsinin, aslında bu anlayış içerisinde bile baksalar tarihimize, Türklerin soykırımcı olamayacaklarını, dolayısıyla ırkçı olmadıkları için soykırımcı olamayacaklarını görmeleri gerekir. Nitekim, bakın, Osmanlı Devleti’nde “Dârülaceze” dediğimiz bir kuruluş oluşturulmuş. Dârülaceze yani âcizlerin, düşkünlerin kapısı. Her dine mensup insanın korunup gözetildiği bir kuruluş burası ama bunun temeli nereye dayanıyor biliyor musunuz? Ta Göktürklere kadar dayanıyor. Göktürklerde, Orhun Abidelerini düşünürseniz, şöyle söyler: “Yukarıda mavi gök, aşağıda yağız yer yaratıldıkta, ikisi arasında kişioğlu oldu.” der, yani “İnsan yaratıldı.” der, yani sadece insana vurgu yapar. Onu Kâşgarlı Mahmud’da da görürsünüz, Selçuklularda da görürsünüz, Şeyh Edebali’de de görürsünüz. Hani “Ey oğul, insana değer ver ki devlet yaşasın.” diyorsunuz ya siz “devlet yaşasın” demiyor orada, “Ey oğul, insana değer ver ki devlet yücelsin.” diyor çünkü insana değer verirseniz devlet yücelir, insanlarla yücelir, insan unsuruyla devlet yücelir, kanunlarla değil. İyi insan yetiştirmek, liyakat sahibi insan yetiştirmek gerekir. Nitekim, bizde, Türkiye Cumhuriyeti’nde bile olmayan, Osmanlı’da olan bir kanundan bahsedeyim. Fatih döneminde çıkarılmış Teşrifat Kanunu var, yani “şereflendirme” anlamında bir kanun var. Bu Kanun, hangi göreve hangi kişilerin, hangi görevleri yerine getirdikten sonra gelebileceklerini belirtmiş. Yani şeyhülislam olabilmeniz için bir müftünün getirilmesi söz konusu değil, Rumeli kazaskeri olmak veya oradan mazûl olmak mecburiyeti var. Defterdar olmak için yine mesela başhalife olmak zorunluluğu var. Hâlbuki, bizde ne oluyor, şimdi Türkiye’de? Üniversiteden bir profesör olduğu gibi getirilip müsteşarlığa oturtuluyor, Başbakanlık Müsteşarlığına. O, onu öğreninceye kadar en az bir sene geçiyor. Yanlış yapıyor, doğru yapıyor, bir sürü problemlerle karşılaşıyor. Hâlbuki, bunun bir kuralı olsa bunlar olmayacak. İşte, aslında bütün Türk dünyasındaki kültürü bir araya topladığımızda çok farklı bir yapı meydana gelecektir. Evet, burada ben sözlerime son vereceğim ama şunu özellikle ifade ediyorum: (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Değerli arkadaşlar, burası Türkiye Cumhuriyeti ve eğer bu ülkenin geleceğini aydınlık hâle getirmek istiyorsak geçmişimizi iyi bilmek zorundayız, doğru olarak bilmek zorundayız çünkü geçmişini iyi bilen milletler, geleceklerinde, düşülen hatalara tekrar düşmeyecektir. Dolayısıyla, eski sadece eski olduğu için değil, tarih sadece tarihle övünmek için değil, tecrübe kaynağı olarak belirlemek için öğretilir ve bunun için ilmi yapılır bunun. Türk dünyası, inşallah, ileride Özbekistan ve Türkmenistan da bunun içerisine katılır, Kıbrıs da bunun içerisine katılır ve daha geniş bir Türk dünyası, jeopolitik ve stratejik bir konuma sahip, enerji merkezlerinin tam odak noktası olan, dünyada geleceği parlak olan bir coğrafyanın mümessilleri olarak birlik hâline gelir ve dünyada söz sahibi hâline gelir. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Soru-cevap işlemine geçiyorum. Sayın Tanal, buyurun.
Teşekkür ederim Başkan. 1) Sayın Bakan, Ergene Nehri zehir akıyor, ne zaman temizlenecek? Trakya Ergene havzasında hangi tarihten itibaren Ergene suyu temizlenmiş olarak tarım sulanacak? 2) Atatürk Barajı’nın sınırı olan illerde, Adıyaman ve Şanlıurfa il ve ilçelerinde, pis atık sular arıtılmadan baraja akıtılmakta. Bu ne zaman temizlenecek ve bununla ilgili ne gibi önlem alacaksınız? 3) İstanbul’un bazı semtlerinde kontörlü su satılmakta, önce para tahsil edilmekte, sonra su verilmekte. Bu, yaşam hakkı anlamında insan hakkının ihlali değil midir? 4) Şaşal şişelerde satılan sularda periyodik olarak kontrol yapılıyor mu sağlık açısından? Eğer yapılıyor ise bunun sonuçları nelerdir? Teşekkür ediyorum.
Sayın Özkan, buyurun.
Sayın Başkan, teşekkür ederim. Sayın Bakanım, sizi buradan bulmuşken, hafta sonunda Afyonkarahisar Tarım Fuarı’ndaydım. Orada, Şuhutlu, Çaylı, Bolvadinli, Dinarlı, Emirdağlı hemşehrilerinizle beraber oldum. Onlar şu konuyu iletmemi istedi, özellikle besiciler, diyorlar ki: “Biz besiyi 16 liraya mal ediyoruz ama şu anda Et ve Balık Kurumu 14 liraya kesim yapıyor. Her kiloda 2 lira zararımız var. Sayın Bakan bunu biliyor mu? Ayrıca, beslediğimiz düveleri, dişi hayvanları 7 ile 11 lira arasında kesiyoruz, bunları da 14’le 15 lira arasında mal ediyoruz. Bu konuları Sayın Bakanla paylaşırsan memnun oluruz.” Ben de Mecliste tüm milletvekillerinin huzurunda hemşehrilerimizin, kayınçılarımın sorunlarını sizlerle paylaşıyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Dinçer…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, Erzincan-Kemah arasında yapılması planlanan hidroelektrik santrali ne durumdadır? İhale edilmesine rağmen, üç senedir hiçbir çalışma yoktur. Bu konuda, iptal edilip edilmediği konusunda bilgi istiyorum. Arz ederim. Teşekkür ederim.
Sayın Bakan, buyurun.
Efendim, Ergene’yle ilgili eylem planı yürürlükte şu anda. Tabii, oradaki belediyeler bu arıtma tesislerini yapamadıkları için biz yapıyoruz ve -büyük bir eylem planı- şu anda seferberlik hâlinde Devlet Su İşleri ve SUKAP kapsamında arıtma tesisleri yapılıyor. Katı atık bertaraf tesisleri, dere ıslahları, bütün baraj göletler yapılıyor; merak etmeyin. İkinci husus… Diğer konularda da yazılı olarak cevap vereceğim size. Sayın Özkan, tamam, besi ve düveyle ilgili haberleri aldım; hemşehrilerime iletebilirsiniz. Sayın Dinçer, size de Erzincan-Kemah arasındaki HES’in son durumunu da yazılı olarak bildireceğim. Teşekkür ederim, sağ olun.
Efendim, zaman var daha, sorularımız var efendim.
Tabii, hayhay, buyurun Sayın Tanal. Buyurun, tabii…
Tasarıyla ilgili soru sorması lazım ama böyle olmaz ki!
Buyurunuz Sayın Tanal.
Sayın Başkanım, bu Çaycuma’da köprü yıkılmıştı. Türkiye’deki bu köprülerin hangi süreyle periyodik olarak denetimi yapılmakta? Bununla ilgili, aynı şekilde yıkılma tehlikesi olan köprüler var mıdır? İkinci sorum: Çaycuma’daki köprünün yıkılması nedeniyle devlet kusurludur. Bu kusur nedeniyle vefat eden vatandaşlarımızın ailesine Anayasa’nın 125’inci maddesi uyarınca tazminat ödenmesi gerekmektedir. Bu anlamda tazminat ödemeyi düşünüyor musunuz?
Sayın Gümüş, buyurunuz.
Teşekkür ederim. Orta Asya’yla ilgili, en azından Türk dili konuşan ülkelerle ilgili bir çalışma yapılıyor. Dünyada, özellikle Orta Asya’da ulaşım ağları bittiği zaman, Çin’in burasıyla ilgili birtakım hedefleri var, Orta Asya’yla entegre olmak istiyor. Bu entegrasyon olduktan sonra ne Orta Asya kültürüyle entegrasyonu düşünebiliriz ne de Uygur meselesiyle ilgili bir entegrasyonu düşünebiliriz. Türk kültürünün buralarda en azından korunabilmesi için bir an önce bu bölgeyle ekonomik entegrasyonun ülkemiz ve Karadeniz ülkeleri açısından gerçekleştirilmesi gerekir. Bu konuyla ilgili çalışmalar var mıdır? Teşekkür ederim.
Sayın Bakan…
Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; Çaycuma’da eski bir köprü yıkıldı. Esasen onun yanına yeni bir köprü yapılmış ancak o özellikle kullanılmaya devam etmiş. Ancak, yıkılma sebebine baktığımız zaman, gerçekten o günlerde büyük bir sel baskını, feyezan neticesinde yıkıldığı anlaşılıyor. Temelinin oyulması neticesinde tabyanın çökmesi durumu söz konusu. Tabii, burada gerekli idari ve cezai yönden tahkikat yapılıyor. Tahkikat neticesine göre, bir kusur varsa gerekli tazminatlar verilir. Sayın Gümüş’ün Çin’le alakalı söylediği hususla ilgili, tabii ki Dışişleri Bakanlığımız ve Başbakanlığımız bu konuda çalışma yapıyor. Yani, özellikle Çin’in gelecekte Orta Asya’daki birtakım emellerini biliyoruz tabii ki. Elbette o konuda birtakım çalışmalar yapılıyor, onun farkındayız. Bu konuda zaten, az önce geçen anlaşmaların temelinde de bu yatıyor biliyorsunuz. Onu da dikkatlerinize arz ediyorum.
Sayın Bakanım, Çin Hazar bölgesine ulaşmış olacak ve dünyanın dengesi tamamen değişecek.
Zamanımız var Sayın Gümüş, girin, açalım, hayhay.
Diğer köprülerle ilgili denetimler de yapılıyor mu Sayın Bakan?
Buyurun.
Sayın Bakanım, bu gerçekleştirildiği zaman Çin Hazar bölgesine Orta Asya üzerinden ulaşmış olacak ve dünyanın tüm dengeleri değişecek. Bu konuda bizim hiçbir çalışmamız yok gibi gözüküyor. Teşekkür ederim.
Sayın Tanal, buyurunuz.
Sayın Bakanım, yani bu Türkiye’deki diğer köprülerle ilgili denetimler kimin yetkisinde? Kimin denetlemesi lazım? Periyodik olarak köprülerin denetlenmesi gerekmiyor mu? O anlamda o soruya cevap verebilirseniz sevinirim efendim.
Sayın Halaçoğlu, buyurunuz.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakanım, ben bir şeyi merak ediyorum: Beş yüz senelik Osmanlı köprüleri yıkılmıyor da niye şimdi bizim yaptıklarımız yıkılıyor? Yani o koca koca köprüler, on altı gözlü, yirmi gözlü köprüler yıkılmıyor ama yeni yapılan köprülerin hepsi çöküp gidiyor. Şimdi, o zaman bunda bir terslik var. Beş yüz senelik köprü yıkılmıyor, altmış senelik köprü yıkılıyor, yerle bir oluyor. Biraz daha dikkatli mühendislik çizgileri çizilse herhâlde daha iyi olacak. Ne diyorsunuz?
Sayın Demir…
Teşekkür ederim Başkanım. Sayın Bakanım, Fethiye Sarayköy’de iki grup insana farklı uygulamalar yapılıyor. Şöyle ki: 2/B arazilerinde evlerini yapanlar için 5 bin ila 10 bin arasında ceza kesiliyor, kendi arazisi üzerine ev yapanlara ise bin lira ceza kesiliyor. Buradaki farklı uygulamaların nedeni sizce nedir? Bu insanların mağduriyeti giderilecek mi? Teşekkür ederim.
Sayın Kacır…
Sayın Başkanım, bu aşamada sorulacak sorular yasanın anlaşılması için sorulur. Gündemin “Sözlü Sorular” maddesinde değiliz. Soru soran arkadaşların buna riayet etmesi, en azından Genel Kurula saygının bir gereğidir. Arz ederim.
Teşekkür ederim. Çaycuma’daki eski köprünün patlak olan yüzeyinin asfalt döşenerek onarıldığının fotoğrafları Çaycuma Belediyesinin sitesinde var. Bu ne kadar doğru bir onarımdır? Eski bir köprünün üzerine yüklü araçları sokmak ve üzerini asfalt döşemekle onardığınızı mı düşünüyorsunuz? Ayrıca, nehrin aksının değişmesine dönük birtakım raporlar vardı. Neden dere ıslah çalışması yerine ikinci bir köprü yapmayı tercih ettiniz?
Sayın Tanal, buyurun.
Efendim, AKP temsilcisi biraz önce “Konuyla ilgili soru sorulması.” dedi ama bunlar Parlamentonun bir faaliyetidir ve bunlar halkımızın çok ciddi sorunları. Köprü halkımızın sorunu ve yıkılan köprü nedeniyle 15 tane insanımız hayatını kaybetmiş durumda. Yani buna sabır gösteremeyen bir iktidar anlayışını takdirlerinize bırakıyorum. Teşekkür ederim. Sayın Bakan…
Efendim, şunu ifade edeyim: Köprüleri kim yaptıysa o denetliyor. Esasen Karayollarında genelde köprülerle ilgili birim var, bunlar sürekli denetliyor. O kadar çok sayıda var ki yani şu anda duble yollar yapılmasıyla bu sayılar daha da arttı. Karayolları denetliyor şu anda. Ama tabii ki sadece Türkiye’de değil, dünyanın her yerinde bazen bu şekilde köprü yıkılmaları olabiliyor. Birtakım felaketler, tabii afetler, sel baskınları sebebiyle dünyanın her tarafında yıkıldığını görüyoruz. Denetimi Karayolları yapıyor. Eski köprüyle ilgili durum: Şu anda orada teknik elemanlar tahkikat yapıyor. Tahkikat neticesine göre karar verilecek. Burada, neden yıkıldı, sebebi nedir, bunların tamamı inceleniyor. Ben de bizzat Sayın Binali Yıldırım’la beraber oraya gittim. Hatırlarsanız, geçtiğimiz perşembe günü ben oradaydım. Hatta bazı arkadaşlar da “2/B’de bulunmadı.” diye tenkit etmişler ama ben, böyle bir görev için orada olduğumu ifade etmek istiyorum. Tabii ki şunu da söylememde fayda var: Sayın Hanımefendi’nin de ifade ettiği üzere, orada dere ıslahlarıyla hiçbir alakası yok. Dere ıslahının yapılıp yapılmamasıyla alakalı değil köprünün yıkılması, tamamen, orada feyezan neticesinde, köprü ayaklarının oyulması neticesinde ayakların çökmesi ve böylece tabliyenin de çökmesi neticesinde böyle bir kaza ortaya çıkmıştır. Sayın Halaçoğlu’na gelince… Tabii ki köprüler, Osmanlı köprüleri yıkılmıyor diye bir şey değil, bazı köprüler yıkılıyor yani.
Hangisi yıkıldı?
Bu, köprünün statiğine göre, duruma göre, üzerindeki yüklere göre değişiyor. Tabii, takdir edersin ki şu anda yükler geçmişe göre çok daha farklı; geçmişte belki tek araba geçiyordu ama şu anda neredeyse 15-20 tonluk kamyonlar geçiyor. Onu da dikkate almak gerektiği kanaatimdeyim. Tekirdağ’daki 2/B’deki rayiçler, kesilen cezalar hakkında bilgim yok. Orasıyla ilgili net bilgi verirseniz bana yazılı, ben de size yazılı olarak tam cevap veririm. Hepinize çok teşekkür ediyorum.
Tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE TÜRK DİLİ KONUŞAN ÜLKELER İŞBİRLİĞİ KONSEYİ ARASINDA TÜRK DİLİ KONUŞAN ÜLKELER İŞBİRLİĞİ KONSEYİ SEKRETARYASINA DAİR EVSAHİBİ ÜLKE ANLAŞMASININ ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞU HAKKINDA KANUN TASARISI MADDE 1- (1) 27/12/2011 tarihinde Ankara’da imzalanan “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi Arasında Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi Sekretaryasına Dair Evsahibi Ülke Anlaşması”nın onaylanması uygun bulunmuştur. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 2- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 3- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Tasarının tümü açık oylamaya tabidir. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Oylama için iki dakika süre vereceğim. Oylama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] "Kullanılan oy sayısı : 244 [[x]] Tasarı kabul edilmiş ve kanunlaşmıştır. 8’inci sıraya alınan, Eşyanın Sınırlardaki Kontrollerinin Uyumlaştırılmasına İlişkin Uluslararası Sözleşmenin Uluslararası Karayolu Taşımacılığına İlişkin Sınır Geçiş İşlemlerinin Kolaylaştırılması Başlıklı 8 Numaralı Ekinin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 9’uncu sıraya alınan, Bozulabilir Gıda Maddelerinin Uluslararası Taşımacılığı ve Bu Taşımacılık Faaliyetinde Kullanılacak Özel Ekipmana İlişkin Anlaşmaya Katılmamızın Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 10’uncu sıraya alınan, Karayolu Trafiği Konvansiyonu ile Bu Konvansiyonu Tamamlayıcı Avrupa Anlaşmasına Katılmamızın Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 11’inci sıraya alınan, Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ve Bilecik Milletvekili Bahattin Şeker ile Milliyetçi Hareket Partisi Grup Başkanvekilleri Mersin Milletvekili Mehmet Şandır ve İzmir Milletvekili Oktay Vural’ın; Bilecik Milletvekili Fahrettin Poyraz’ın; Gaziantep Milletvekili Mehmet Erdoğan ve 13 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile Milli Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Komisyon raporu 222 sıra sayısı ile bastırılıp dağıtılmıştır. Tasarının tümü üzerinde gruplar adına söz isteyen, Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Ankara Milletvekili Sayın Özcan Yeniçeri. Buyurun Sayın Yeniçeri.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hiç ısrar etmeyin, çok kısa konuşacağım, hiç uzatmayacağım. Yani sizin ısrarınız fazla, beni dinlemek istiyorsunuz ama ben size fazla konuşmayacağım. 222 sıra sayılı Kanun Tasarısı hakkında Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle hepinizi saygıyla selamlıyorum. Söylemiyle eylemi, düşündüğüyle yaptığı arasında uygunluk, tutarlılık alametidir. İnsanlar, ancak inandıklarına başkalarını inandırabilirler. Değerler üzerinden siyaset de yapılmaz. Ortak değerler müşterek vefayı hak ederler. Manaları ortak olanların davranışlarının da ortak olması beklenir. Bir millete mal olmuş, bir kültürün temsilcisi olmuş ve bir imparatorluğun kuruluş mayasını mayalamış insanlar her türden saygıya layıktır. Tarihi, inançları ve değerleri hercümerç edilmiş, süreklilikleri ve bağlantıları kopmuş toplumları bir arada tutacak sihirli formül yoktur. Toplumlar, ancak değerlerini, birikimlerini, deneyimlerini sürekli kılarak varlıklarını ve birlikteliklerini sürdürebilirler. İşte, bugün üzerinde konuştuğumuz Şeyh Edebali gibi bir büyük dava adamının, büyük bir iman adamının isminin Bilecik Üniversitesine verilmesi böyle bir bağlantının en somut işareti olacaktır. Bunu söylemeden geçemeyeceğim, diyor ki Edebali: “Ananı ve atanı say. Bil ki bereket büyüklerle beraberdir. Bu dünyada inancını kaybedersen yeşilken çorak olur çöllere dönersin.” Ve diyor ki: “Şu 3 kişiye yani cahiller arasındaki âlime, zengin iken fakir düşene ve hatırlı iken itibarını kaybedene acı. Unutma ki yüksekte yer tutanlar aşağıdaki kadar emniyetli değillerdir.” Herhâlde iktidarda yer tutanlar muhalefettekiler kadar emniyetli değillerdir demek istiyor. İşte, eba ecdadımız bunları o günden bugüne bize vasiyet etmiş. Şeyh Edebali her şeyden önce halkın edebini, imanını, töresini, sorunlarını içselleştirip çağlardan çağlara aktaran bir iman adamıdır. Bu yönü itibarıyla, işte, bunu düşünerek ben de bu Şeyh Edebali isminin “Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi” olarak verilmesini teklif ettim ve bunu reddettiniz, bunu reddettiniz. Şimdi, bunu nasıl reddettiğinizi kendi kendinize bir sormanızı diliyorum ve bu önergem Komisyonda AKP’li Komisyon üyelerinin oylarıyla reddedildi. Aradan yirmi gün geçtikten sonra bu arkadaşlarımız, AKP’li Komisyon üyeleri Bilecik Üniversitesinin adının “Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi” olarak değiştirilmesini kabul ettiler. Yirmi gündeki bu değişikliğinizi kutluyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Muğla Milletvekili Sayın Nurettin Demir konuşacak.
Sayın Demir, buyurun lütfen.
Biliyorsunuz, dün çok elim bir kaza oldu, bir cinayet işlendi. Gaziantep’te bir hekim arkadaşımız yirmi sekiz yaşında maalesef arkadan bıçaklanarak öldürüldü. Tabii, hekime Allah’tan rahmetler diliyorum, ailesine de, sağlık çalışanlarına da başsağlığı diliyorum. Sayın Başkan, biliyorsunuz bu üniversite isim meselesi oldukça sıkıntılı geçti. Dört üniversitenin ismi, ya değiştirildi ya da yenilendi. Bizim Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak ve milletvekilleri olarak Muğla Üniversitesi için vermiş olduğumuz isim değişikliği teklifi maalesef Komisyonda dikkate alınmadı. Muğla Üniversitesi, biliyorsunuz, kampüsü oldukça geniş, Ege Bölgesi’nin en güzel üniversitelerinden bir tanesi. 26-27 bin civarında öğrenci şu anda eğitim görüyor ve Sıtkı Koçman büyük destekler sağlamış, yaklaşık olarak 80-100 trilyonu bulan bir desteğiyle gerçekten İzzet Abant Üniversitesinden sonra…
İzzet Baysal…
Evet, Bolu… Yaklaşık olarak o üniversiteden sonra en büyük kaynağı sağlayan Sıtkı Koçman maalesef isminin Muğla Üniversitesine verilmesi konusunda basında ve sürekli istekte bulunmasına rağmen bu teklifimiz dikkate alınmamıştır. Tabii ki, keşke bu saygın insanımızın ismini Muğla Üniversitesine de vermiş olsaydık çok iyi olacaktı. Ben bu konuda gerekenin yapılmamasından çok üzgünüm. Hem Komisyonda teklif olarak verdik hem de burada, Genel Kurulda öneri olarak, teklif olarak getirmiştik. Muğla Üniversitesinin bu isim değişikliği maalesef yapılamadı. Muğla Üniversitesi, yaklaşık 27 bin civarında öğrencisi var, 10 fakültesi, 12 yüksekokulu olan bir üniversite. Ben özellikle eğitim konusundaki son zamanlarda yaşadıklarımızın, “4+4+4” konusunda Türkiye’nin ve ülkemizin çekmiş olduğu sıkıntılar, tartışmalar gerçekten kamuoyunda oldukça olumsuz konulara, gündemlere geldi. Sayın milletvekillerim, ben özellikle bu konuya burada değinmek ve özellikle iktidar partisinin milletvekilleri olarak bu konulara muhalefetin de tekliflerini dikkate almalarını beklerdim. Konuyu uzatmak istemiyorum. Bu konuya özellikle burada sizin dikkatinizi çekmek, Meclisin dikkatini çekmek konusunda söz aldım. Umarım, bundan sonraki süreçlerde Muğla Üniversitesinin ismine gerçekten bu değerli insanın adının verilmesi konusundaki çabalarımızı, devam edecek olan çabalarımızı Meclisimizin dikkate alacağını düşünerek, beni dinlediğiniz için teşekkür ediyorum. İyi akşamlar.
[[Alkışlar]] Tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. YÜKSEKÖĞRETİM KURUMLARI TEŞKİLATI KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK MADDE 1- 28/3/1983 tarihli ve 2809 sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir. EK MADDE 144- İstanbul’da İbrahim Arıkan Eğitim ve Bilim Araştırmaları Destekleme Vakfı tarafından 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun vakıf yükseköğretim kurumlarına ilişkin hükümlerine tabi olmak üzere, kamu tüzel kişiliğine sahip MEF Üniversitesi adıyla bir vakıf üniversitesi kurulmuştur. Bu Üniversite, Rektörlüğe bağlı olarak; a) Eğitim Fakültesinden, b) Mühendislik ve Mimarlık Fakültesinden, c) İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinden, ç) Hukuk Fakültesinden, d) Meslek Yüksekokulundan, e) Fen Bilimleri Enstitüsünden, f) Sosyal Bilimler Enstitüsünden, oluşur.” Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. MADDE 2- 2809 sayılı Kanunun ek 86 ncı maddesinin başlığı ve birinci fıkrasında yer alan “Bilecik Üniversitesi” ibareleri “Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi” şeklinde değiştirilmiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. MADDE 3- 2809 sayılı Kanunun ek 107 nci maddesinin başlığı ve birinci fıkrasında yer alan “Gazikent Üniversitesi” ibareleri “Hasan Kalyoncu Üniversitesi” olarak değiştirilmiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. MADDE 4- 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (II) sayılı cetvelin “Yükseköğretim Kurulu, Üniversiteler ve Yüksek Teknoloji Enstitüleri” bölümünün 80 inci sırası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. “80) Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi” Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. MADDE 5- 21/12/2011 tarihli ve 6260 sayılı 2012 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu, 2/9/1983 tarihli ve 78 sayılı Yükseköğretim Kurumları Öğretim Elemanlarının Kadroları Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 13/12/1983 tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Bilecik Üniversitesine yapılmış olan atıflar Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesine yapılmış sayılır. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. MADDE 6- Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. MADDE 7- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Tasarının tümünü oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Tasarı kabul edilmiş ve kanunlaşmıştır. Allah hayırlı etsin. Sayın milletvekilleri, alınan karar gereğince, Türkiye Büyük Millet Meclisinin kuruluşunun 92’nci yıl dönümünün ve Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nın kutlanmasıyla, günün önem ve anlamının belirtilmesi amacıyla yapılacak görüşmeler için 23 Nisan 2012 Pazartesi günü saat 14. 00’te toplanmak üzere birleşimi kapatıyorum.