Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις 21: 05΄ αναρτήθηκε η ημερήσια διάταξη, η οποία ακόμα δεν έχει διανεμηθεί, αναμένω ενημέρωση από τις Υπηρεσίες. Εν τω μεταξύ, επειδή έχουμε μια μεταβολή στη σύνθεση της Βουλής, δεδομένου ότι παραιτήθηκε από μέλος του Κοινοβουλίου από Βουλευτής ο συνάδελφος μας ο κ. Νίκος Χουντής, που αναδέχεται τον Μανώλη τον Γλέζο στο Ευρωκοινοβούλιο, έχουμε έναν νέο συνάδελφο τον κ. Γιώργο Κυρίτση, ο οποίος θα υπεισέλθει στη θέση του κ. Χουντή και επειδή όλοι όσοι είμαστε Βουλευτές και όλες όσες είμαστε Βουλευτές έχουμε δώσει έναν όρκο με βάση το Σύνταγμα θα καλέσω τον κύριο συνάδελφο να δώσει πολιτικό όρκο, όπως δήλωσε. Ελάτε, κύριε συνάδελφε, ενώπιον του Κοινοβουλίου για να δώσετε τον πολιτικό όρκο σύμφωνα με την παράδοση, η οποία δημιουργήθηκε σε αυτήν την κοινοβουλευτική περίοδο: «Διαβεβαιώνω στην τιμή και στη συνείδησή μου ότι θα είμαι πιστός στην πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, θα υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και θα εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου».
Ορκίζομαι.
Άξιος, κύριε συνάδελφε! Καλώς ήρθατε στη Βουλή! [[Χειροκροτήματα]] Θα αναμείνουμε, όπως επιβάλλεται, για την έναρξη της διαδικασίας να μας ειδοποιήσουν ότι ολοκληρώθηκε η διανομή της ημερήσιας διάταξης. Κυρία Στάθη, παρακαλώ να μας ενημερώσουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ώρα είναι 21.18΄ - αυτό το λέω για να έχουμε συναίσθηση ποια είναι η συνέπεια συγκεκριμένων αποφάσεων - κι έχει μόλις τώρα ολοκληρωθεί η ηλεκτρονική διανομή της ημερήσιας διάταξης και η έντυπη συνεχίζεται. Μέχρι να ολοκληρωθεί, θα προβώ στην ανάγνωση της ημερήσιας διάταξης που έχει ηλεκτρονικά διανεμηθεί. Έχουμε έκδοση συμπληρωματικής ημερήσιας διάταξης, η οποία εκδίδεται κατά προτεραιότητα, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα για τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Θέλω, απλώς να σας πω ότι η Διάσκεψη των Προέδρων, κατά πλειοψηφία των μελών της, είχε αποφασίσει να ξεκινήσει η συνεδρίαση στις 20.40΄. Αυτό ήταν, όπως από τα πράγματα αποδεικνύεται, ανέφικτο, αφού ακόμα δεν έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες. Η Διάσκεψη αποφάσισε τα εξής δύο θέματα της ημερήσιας διάταξης: Ξεκινώ από το ομοφώνως αποφασισθέν που είναι η λήψη απόφασης για παράταση της προθεσμίας υποβολής του πρώτου πορίσματος της διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών, πολεμικών αποζημιώσεων, επανορθώσεων, αποπληρωμής του κατοχικού δανείου, επιστροφής των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών και για παράταση των εργασιών της μέχρι ολοκληρώσεως του αντικειμένου της. Η Διάσκεψη των Προέδρων ομοφώνως, κατόπιν εισηγήσεώς μου, αποφάσισε να προτείνει την παράταση της προθεσμίας για την υποβολή του πρώτου πορίσματος της επιτροπής, η οποία έληγε σήμερα 15 Ιουλίου, για τις 30 Σεπτεμβρίου του 2015 και για παράταση των εργασιών της επιτροπής μέχρι ολοκληρώσεως του αντικειμένου της. Είναι μία απόφαση που μπορεί να ληφθεί από τη Βουλή χωρίς συζήτηση. Με δεδομένο δε ότι ήταν και ομόφωνη η πρόταση της Διάσκεψης των Προέδρων, προτείνω στο Σώμα ομοφώνως να δεχθούμε την παράταση αυτή, αφ' ενός για το πρώτο πόρισμα και αφ' ετέρου για τις εργασίες της επιτροπής. Δέχεται η Ολομέλεια;
Επομένως το Σώμα συνεφώνησε ομοφώνως για την παράταση. Το δεύτερο αντικείμενο της ημερήσιας διάταξης και κύριο αντικείμενο της ημερήσιας διάταξης είναι η μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ΕΜΣ)», για το οποίο οι συναρμόδιες Διαρκείς Επιτροπές Οικονομικών Υποθέσεων, Κοινωνικών Υποθέσεων, Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και Παραγωγής και Εμπορίου αποφάσισαν κατά πλειοψηφία τη συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου με τη διαδικασία του κατεπείγοντος που προβλέπεται στα άρθρα 76 παράγραφος 4 του Συντάγματος και 109 του Κανονισμού της Βουλής. Η έκθεση των επιτροπών ολοκληρώθηκε και υπεβλήθη στις 18.15΄. Συνεκλήθη αμέσως η Διάσκεψη των Προέδρων, η οποία αποφάσισε κατά πλειοψηφία στην αποψινή της συνεδρίαση, της 15ης Ιουλίου του 2015, να ξεκινήσει η διαδικασία της συζήτησης απόψε και ώρα 20.40΄. Το πρακτικώς ανέφικτο απεδείχθη, αλλά ήδη ξεκινούμε. Η Γραμματεία μόλις με ενημερώνει ότι ολοκληρώθηκε και η διανομή στις 21: 23΄. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ενημερώνω όλους τους συναδέλφους ότι θα εφαρμοστεί πολύ αυστηρά ο Κανονισμός της Βουλής.
Σε σένα πρώτα!
Το άρθρο 109 του Κανονισμού της Βουλής, το οποίο αποτελεί την κανονιστική εφαρμογή του άρθρου 76 παράγραφος 4 του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει ότι νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που χαρακτηρίζεται από την Κυβέρνηση κατεπείγον εισάγεται για ψήφιση, ύστερα από περιορισμένη συζήτηση σε μία συνεδρίαση, από την Ολομέλεια ή το κατά το άρθρο 71 Τμήμα, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής. Σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής και το άρθρο 109, τα νομοσχέδια και οι προτάσεις νόμων που χαρακτηρίζονται από την Κυβέρνηση ως κατεπείγοντα κατά το άρθρο 76 παράγραφος 4 του Συντάγματος παραπέμπονται αμέσως μετά την κατάθεσή τους στην αρμόδια επιτροπή. O Πρόεδρος της Βουλής ορίζει ανάλογη προθεσμία για την υποβολή της έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 89 παράγραφος 4. Πράγματι, κατατέθηκε το νομοσχέδιο χθες στις 18: 09΄, παραπέμφθηκε σήμερα στις 10: 00΄ στις συναρμόδιες τέσσερις επιτροπές και εμπροθέσμως οι επιτροπές υπέβαλαν την έκθεσή τους στις 18: 15΄. Αν η επιτροπή αποδεχθεί το χαρακτηρισμό του κατεπείγοντας, προβαίνει στην επεξεργασία και την εξέταση του νομοσχεδίου ή της πρότασης νόμου σε μία συνεδρίαση. Αμέσως μετά την υποβολή της έκθεσης της επιτροπής ή την πάροδο της προθεσμίας για την υποβολή της, τα νομοσχέδια και οι προτάσεις νόμων της προηγούμενης παραγράφου εγγράφονται κατά προτεραιότητα στην ημερήσια διάταξη κατά παρέκκλιση του άρθρου 91 παράγραφος 7. H συζήτηση και ψήφιση των κατεπειγόντων νομοσχεδίων και κατεπειγουσών προτάσεων νόμων ολοκληρώνεται σε μία συνεδρίαση που διαρκεί κατ' ανώτατο όριο δέκα ώρες. Στην αρχή της συνεδρίασης η Βουλή μπορεί μετά πρόταση του Προέδρου της να καθορίσει το χρόνο που θα διατεθεί για την κατ' αρχήν και την κατ' άρθρον συζήτηση. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ τους κυρίους συναδέλφους να μην κάνουν φασαρία. Η νομοθετική διαδικασία δεν είναι διακοσμητική. Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν ληφθεί απόφαση της Βουλής σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο διατίθενται τέσσερις ώρες για την κατ' αρχήν συζήτηση και έξι ώρες για την κατ' άρθρον συζήτηση. Στην κατ' αρχήν και στην κατ' άρθρο συζήτηση μετέχουν, εκτός από τους εισηγητές, o Πρωθυπουργός ή o αρμόδιος Υπουργός, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και από ένας εκπρόσωπός τους. H ομιλία τους περιορίζεται στο 1/2 του χρόνου που προβλέπεται από τα άρθρα 97 και 103 του Κανονισμού της Βουλής. Μετά την εξάντληση του καταλόγου των ομιλητών της προηγούμενης παραγράφου και σε κάθε περίπτωση μετά τη συμπλήρωση του δεκαώρoυ κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση σε οποιοδήποτε στάδιο και αν βρίσκεται και διεξάγεται η ψηφοφορία κατ' αρχήν, κατ' άρθρον και στο σύνολο. Σας ενημερώνω ότι η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε κατά πλειοψηφία να εισηγηθεί στην Ολομέλεια να έχει ολοκληρωθεί η συζήτηση και ψήφιση στις 24.00΄. Η απόφαση αυτή ελήφθη από εκείνα τα μέλη της Διάσκεψης που την υποστήριξαν, με το σκεπτικό ότι αυτό είναι εισήγηση και επιθυμία της Κυβέρνησης. Ωστόσο, αφ' ενός μεν σε επικοινωνία που είχα με τον ίδιο τον Πρωθυπουργό διαπίστωσα ότι δεν τίθεται ζήτημα τόσο αυστηρού χρονικού ορίου ώστε να παρακάμψουμε ακόμα και τα ελάχιστα όρια του κατεπείγοντος και αφ' ετέρου εάν έπαιρνε η Βουλή μία τέτοια απόφαση, δηλαδή για τις 24.00΄, αυτό θα σήμαινε ότι δεν θα μιλούσαν ούτε καν οι προβλεπόμενοι στη διαδικασία του κατεπείγοντος. Συνεπώς, προτείνω να συμπτύξουμε τη συζήτηση όπως γίνεται στη διαδικασία του κατεπείγοντος - εάν αποφασίσει και η Ολομέλεια ότι θα την υιοθετήσει - δηλαδή, να γίνει κατ' αρχήν, κατ' άρθρον κοινή συζήτηση με ολοκληρωμένο κύκλο ομιλιών χωρίς τον χρονικό περιορισμό της 12ης ώρας. Εγώ σας θέτω και την πρόταση της πλειοψηφίας της Διάσκεψης - διότι υπήρξαμε και μέλη της Διάσκεψης που είχαμε άλλη άποψη - η οποία όμως ελήφθη με ένα δεδομένο…
Δεν ελήφθη απόφαση;
Παρακαλώ μην κάνετε φασαρία! Θα αποφασίσει η Ολομέλεια. Εδώ είναι Κοινοβούλιο. Δεν είναι…
Αποφάσισε η Διάσκεψη! Όπως αποφάσισε η Διάσκεψη, λοιπόν!
Κύριε Γεωργιάδη, σταματήστε να διακόπτετε και να παρακωλύετε τη διαδικασία, γιατί αυτό αποτελεί αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά. Επομένως, η Διάσκεψη προτείνει κατά πλειοψηφία - με τα δεδομένα που σας είπα - και η Ολομέλεια καλείται να αποφασίσει. Θα δώσω τον λόγο στην Κυβέρνηση, στον κ. Βούτση, να μας επιβεβαιώσει ποια είναι η θέση της Κυβέρνησης και εν συνεχεία σε κάθε έναν από τους εισηγητές για δύο λεπτά. Τον λόγο έχει ο κ. Βούτσης για τρία λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, θα παρακαλούσα εκ μέρους της Κυβέρνησης να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα που όρισε η πλειοψηφία της Διάσκεψης των Προέδρων στο κατ' ανώτατο όριο μέχρι τις 24.00'. Είτε έτσι είτε αλλιώς - εξ όσων γνωρίζω - ο κύριος Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος του Κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν θα τοποθετηθούν. Θέλουμε - και θέλαμε από χθες - μέχρι τις 24.00΄ σήμερα να έχει περάσει από τη Βουλή αυτός ο νόμος, να έχει υπερψηφιστεί ή εν πάση περιπτώσει, να έχει πάρει την απόφαση η Βουλή. Είναι σε γνώση σας - και το γνωρίζετε - ότι από χθες είχαμε εκφράσει το αίτημα, με την ευχέρεια που θα υπήρχε χθες το βράδυ να γίνουν οι επιτροπές έτσι ώστε πράγματι σήμερα να γίνει δυνατόν μέσα στους σωστούς χρόνους, που αναφέρατε, η Ολομέλεια να λειτουργήσει με μια μεγαλύτερη άνεση. Για λόγους που εν πάση περιπτώσει δεν είναι της παρούσης δεν έγινε αυτό εφικτό χθες, να γίνει κατ' αυτόν τον τρόπο η διαδικασία. Μέσα σε αυτήν την πίεση του χρόνου θα παρακαλούσα πάρα πολύ να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα που η πλειοψηφία της Διάσκεψης των Προέδρων έθεσε, έτσι ώστε να μπορέσουμε να λήξουμε κατά τη θέληση της Κυβερνήσεως.
Κύριε Υπουργέ, με τη διευκρίνιση ότι η ενημέρωσή μου είναι η αντίθετη - είναι αυτή ακριβώς που ανέφερα - μετά από επικοινωνία μου με τον Πρωθυπουργό, …
Μα, τι λέτε;
Ποιος λέει ψέματα, κυρία Πρόεδρε; Εσείς ή ο κ. Βούτσης;
…δίνω τον λόγο στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους των κομμάτων εφόσον το επιθυμούν. Υπάρχει Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που θέλει το λόγο; Δεν υπάρχει.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κ. Μιχαλολιάκος ως Πρόεδρος.
Συμφωνώ να περαιωθεί η διαδικασία στις 24.00΄, πόσο μάλλον που η σημερινή συνεδρίαση γίνεται κατά παραγγελία των εμπόρων των εθνών στις Βρυξέλλες. Αυτή όλη η σημερινή διαδικασία είναι κατά παραγγελίαν, να ψηφίσει σήμερα η Βουλή και άλλη μία φορά στις 22 του μηνός για να μας δώσουν το πράσινο φως. Ως εκ τούτου όσο πιο σύντομα τελειώσει τόσο καλύτερα και τόσο τιμητικότερα, αν θέλετε, και λιγότερο εξευτελιστικό θα είναι για το Κοινοβούλιο! Ευχαριστώ.
Υπάρχει συνάδελφος που θέλει τον λόγο; Ουδείς. Επομένως, θα προβούμε σε ψηφοφορία επί της προτάσεως της Διασκέψεως. Η Διάσκεψη, λοιπόν, προτείνει την ολοκλήρωση μέχρι τις 24.00΄. Παρακαλούνται όσοι συνάδελφοι ψηφίζουν υπέρ αυτής της διαδικασίας να το κάνουν διά της ανατάσεως της χειρός τους.
Άιντε, έλεος!
Ποια είναι η κυρία που φώναξε «άιντε»; [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες στην Αίθουσα]] Η ψηφοφορία γίνεται διά ανατάσεως της χειρός, κυρία Καραμανλή και παρακαλώ να μην υπάρχουν φωνασκίες. Εκείνοι οι οποίοι ψηφίζουν υπέρ του να ολοκληρωθεί ο κύκλος των ομιλητών που προβλέπεται στον Κανονισμό να σηκώσουν το χέρι τους. [[Στο σημείο αυτό ανατείνουν τη χείρα οι αποδεχόμενοι την πρόταση]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας και του Ποταμιού]] Επομένως, αποφασίστηκε να ολοκληρωθεί η διαδικασία μέχρι τις 24.00΄. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ να ησυχάσει το Σώμα. Επίσης, παρακαλώ τον κύριο Αντιπρόεδρο τον κ. Μητρόπουλο να προεδρεύσει για το υπόλοιπο της διαδικασίας.
Μπράβο!
Θα ήθελα να ευχηθώ αυτή η διαδικασία να είναι η πρώτη και η τελευταία που διεξάγεται με αυτόν τον τρόπο.
Να παραιτηθείτε, όμως, και από τη θέση της Προέδρου!
Εσείς να σταματήσετε!
Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Οικονομικών, Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και οι Αναπληρωτές Υπουργοί Οικονομικών και Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κατέθεσαν στις 14-7-2015 σχέδιο νόμου: «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (Ε.Μ.Σ.)». Το ως άνω σχέδιο νόμου έχει χαρακτηρισθεί από την Κυβέρνηση ως κατεπείγον. Επίσης, οι Διαρκείς Επιτροπές Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, Οικονομικών Υποθέσεων, Κοινωνικών Υποθέσεων και Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτουν την έκθεσή τους στο σχέδιο νόμου: «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (Ε.Μ.Σ.)». Κύριε Υπουργέ, θέλετε να μιλήσετε εσείς πρώτος; Θέλετε τον λόγο;
Ναι.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην επιτροπή τελείωσα τον λόγο μου με μια αναφορά στον Τσου Εν - Λάι που όταν τον ρωτήσανε τι γνώμη έχει για τη Γαλλική Επανάσταση είπε ότι είναι πολύ νωρίς να την κρίνουμε. Κάπως έτσι αισθάνομαι εγώ γι' αυτήν τη συμφωνία. Πολλά θα εξαρτηθούν σε σχέση με τις αλλαγές στην Ευρώπη. Όλη η Ευρώπη συζητάει την Ελλάδα. Όλη η Ευρώπη συζητάει το νόημα του δημοψηφίσματος. Όλη η Ευρώπη συζητάει το νόημα αυτής της συμφωνίας, τι σημαίνει για την Ελλάδα και τι σημαίνει για την Ευρώπη. Να ξέρετε ότι η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια θα δοκιμαστεί και ένας απ' τους λόγους που θα δοκιμαστεί είναι για τα ερωτήματα που έχει θέσει η δική μας Κυβέρνηση. Δεν σας κρύβω ότι δεν έχω τα ίδια αισθήματα για την Ευρώπη που είχα παλιά. Θα δοκιμαστεί αν αυτή η Ευρώπη πραγματικά μπορεί να σεβαστεί τη δημοκρατία, τον πλουραλισμό, τη διαφορετικότητα. Πολλά θα εξαρτηθούν από την οικονομία, από το αν τα πολύ σκληρά δημοσιονομικά μέτρα θα βρουν αντιστάθμισμα από αυτό που έχουμε κερδίσει στο επενδυτικό πρόγραμμα και στο χρέος, αν θα είναι τελικά μακριά από την ατζέντα το Grexit, αν θα μπορέσει να ανακάμψει η συμπιεσμένη ζήτηση των καταναλωτών, αν αυτοί που κάνουν τις αποταμιεύσεις θα τις γυρίσουν στις τράπεζες, αν θα επιστρέψουν οι επενδυτές. Δεν το ξέρω. Ένα πράγμα ξέρω όμως, ότι για να επιστρέψει αυτή η Ευρώπη και αυτή η Ελλάδα στην ανάπτυξη χρειάζεται να υπάρχουν συμμαχίες που συνεχώς πολεμάνε κατά της λιτότητας και ότι θα λυθεί αυτό το πρόβλημα τελικά στο κοινωνικό και στο πολιτικό επίπεδο. Πολλά θα κριθούν από τους πολιτικούς και από το πολιτικό σύστημα, από το πώς μπορεί δηλαδή να διαχειριστεί αυτές τις αλλαγές που υπάρχουν μέσα σε αυτήν τη συμφωνία, για παράδειγμα, πώς θα διαχειριστεί το Ταμείο αυτό, που προσπαθήσαμε να είναι στην Ελλάδα, να μπορεί να αποπληρώνεται σε σχέση με το δάνειο και άρα οποιαδήποτε ιδιωτικοποίηση να πάει σε δέκα και σε δεκαπέντε και σε είκοσι χρόνια, αλλά προπαντός να μπορεί να είναι ένα ταμείο επενδυτικό που να μπορεί να υποστηρίξει την παραγωγική ανασυγκρότηση. Πολλά θα εξαρτηθούν από το πώς θα αντιμετωπίσουμε τις αλλαγές στις συντάξεις, πώς μαζί θα αποφασίσουμε ότι θέλουμε μια κοινωνία και μια οικονομία που δουλεύει για πολλά χρόνια, αλλά συγχρόνως πληρώνει φόρους και με αυτούς τους φόρους μπορεί να υπάρχει συλλογική κατανάλωση και όχι να δουλεύουμε λιγότερο και να έχουμε μόνο ιδιωτική κατανάλωση και να έχουν μόνο οι πλούσιοι μεγάλες συντάξεις. Πολλά θα εξαρτηθούν κι από το μεγάλο πρόγραμμα. Άκουσα ότι μας πιέσανε, αφού είναι δάνειο για τρία χρόνια, να υπάρχει και μεγαλύτερο πρόγραμμα. Εμείς είπαμε ότι πρέπει να υπάρχει πλουσιότερο πρόγραμμα και προσπαθήσαμε να βάλουμε στο πρόγραμμά μας πράγματα για τη διαφθορά, για τη δημόσια διοίκηση, για τη φοροδιαφυγή, αυτά τα πράγματα που θα συζητήσουμε μαζί με τον ΟΟΣΑ, μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα, μαζί και με άλλους διεθνείς οργανισμούς. Θα υπάρχει διαφορετική σχέση ανάμεσα στο κράτος και στην οικονομία, θα υπάρχει διαφορετική σχέση ανάμεσα στο κράτος και στην κοινωνία και με αυτόν τον τρόπο θα ελευθερωθεί μια νέα ενέργεια, νέες μορφές παραγωγής, νέες ιδέες, και προπαντός θα χτυπηθεί το παλιό πολιτικό σύστημα. Και αυτό δεν το ξέρω. Όμως ένα πράγμα ξέρω: αν η Αριστερά και η Κυβέρνησή μας δεν χτυπήσει το παλιό πολιτικό σύστημα αυτός ο τόπος δεν έχει μέλλον. Πολλά θα εξαρτηθούν και από το πώς θα αντιμετωπίσουμε την κοινωνική δικαιοσύνη, από το πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε μια αναδιανομή του εισοδήματος. Ποτέ δεν πίστεψα ότι πρέπει να αυξηθεί η «πίτα» πριν τη μοιράσουμε αυτή την «πίτα». Και έχουμε κάνει προσπάθειες σε αυτόν τον τομέα, έχουμε κάνει προσπάθειες να πέσουν τα βάρη αλλού. Έχουμε αυξήσει τον φόρο αλληλεγγύης για όσους έχουν πάνω από 30 χιλιάδες ευρώ εισόδημα και κλιμακωτά παραπάνω, 8% για τους Βουλευτές, σε συνεννόηση με όλα τα κόμματα, για να δείξουν ότι οι Βουλευτές συμμετέχουν σε αυτήν τη μεγάλη προσπάθεια. Έχουμε αυξήσει τον φόρο πάνω στα κέρδη από 26% στο 29%. Βεβαίως, θέλαμε να κάνουμε και άλλα πράγματα που δεν μας επέτρεψαν σε αυτή τη φάση. Όμως πρέπει να σας πω, συγχρόνως, ότι έχω πλήρη κατανόηση πως υπάρχουν πολλά δύσκολα μέτρα εδώ πέρα, όπως ο ΦΠΑ, που δεν δουλεύουν υπέρ της αναδιανομής. Άρα, πολλά θα εξαρτηθούν και από το αν μπορούμε να αυξήσουμε, για παράδειγμα, την εισπραξιμότητα του ΦΠΑ, αν με αυτά που θα κερδίσουμε, είτε από αυτήν την εισπραξιμότητα είτε από τη φοροδιαφυγή, μπορούμε να αρχίσουμε να αντιστρέφουμε τις αδικίες είτε στα νησιά είτε στον αγροτικό τομέα. Η υπόσχεση που δίνει η Κυβέρνησή μας είναι ότι όπως παλέψαμε για τον κόσμο της εργασίας θα συνεχίσουμε να παλεύουμε και αυτοί θα είναι πάντα οι δικοί μας άνθρωποι και η πρώτη μας προτεραιότητα. Θέλω να πω και κάτι στους συντρόφους και τις συντρόφισσές μου από αυτήν τη μεριά. Ποτέ δεν ωραιοποιήσαμε την κατάσταση, ποτέ δεν θριαμβολογήσαμε. Αντιθέτως, πάντα προσπαθήσαμε να δείξουμε τα πραγματικά προβλήματα που έχουμε. Πρέπει να σας πω ότι τη Δευτέρα το πρωί στις 9.30΄ η ώρα, ήταν η πιο δύσκολη ημέρα της ζωής μου. Ήταν μια απόφαση που θα με βαραίνει όλη τη ζωή μου. Δεν ξέρω αν κάναμε το σωστό, ξέρω, όμως, ότι κάναμε κάτι που αισθανόμασταν ότι δεν είχαμε καμμία επιλογή. Και δεν είχαμε ούτε βεβαιότητες. Και δεν έχουμε ούτε σιγουριές. Και δεν λέμε ότι αυτοί που είναι απ' αυτήν τη μεριά σ' αυτήν την απόφαση έχουν όλα τα καλά επιχειρήματα κι αυτοί κι αυτές που είναι από την άλλη μεριά έχουν όλα τα κακά επιχειρήματα. Δεν λέμε ότι το σωστό είναι από τη μια μεριά και το λάθος είναι από την άλλη μεριά. Στα μεγάλα πολιτικά ζητήματα πάντα έξυπνοι άνθρωποι μπορεί να διαφέρουν, αλλά να διαφέρουν με πολιτικό τρόπο και να καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον. Δεν λέμε και ποτέ δεν είπαμε ότι αυτή είναι μια καλή συμφωνία και καλώ όλους να σκεφθούν αν μπορούμε μαζί να προχωρήσουμε, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για τον κόσμο της εργασίας και γι' αυτόν τον τόπο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, ο κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο για οκτώ λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είπε προηγουμένως ο αξιότιμος Υπουργός κ. Τσακαλώτος ότι όλη η Ευρώπη συζητά για το δημοψήφισμα. Πραγματικά και μιλάει όλη η Ευρώπη για το δημοψήφισμα, γιατί κανείς δεν έχει καταλάβει πώς μέσα σε πέντε ημέρες ένα «όχι» 61,3% έγινε «ναι». Κανείς δεν το έχει καταλάβει και ούτε πρόκειται ποτέ να το καταλάβει, γιατί καταργεί αυτούς τους ίδιους τους νόμους της λογικής. Για τι ψήφισε ο λαός στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου του 2015; Ιδού ένα ψηφοδέλτιο σε φωτοτυπία. Το ερώτημα σαφές: Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το οποίο αποτελείται από δυο μέρη, τα οποία συγκροτούν μια ενιαία πρόταση; Κι ο ελληνικός λαός αποφάσισε «όχι». Και πέντε ημέρες μετά, στις 10 Ιουλίου την Παρασκευή, ήρθε εδώ η Κυβέρνηση με μια πρόταση, η οποία μετέτρεπε το «όχι» σε «ναι», με μια πρόταση πολύ χειρότερη από την πρόταση Γιούνκερ για την οποία απεφάνθη ο ελληνικός λαός με το «όχι». Είναι προφανές - με τους νόμους της κοινής λογικής, δεν χρειάζεται υψηλή πολιτική ανάλυση - ότι μιλάμε για προδοσία αυτής της θέλησης του ελληνικού λαού, για κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας. Γιατί είναι σαφέστατο ότι το «όχι» στην πρόταση Γιούνκερ υπερκαλύπτει την καινούργια πρόταση την οποία φέρνετε και η οποία είναι σαφέστατα χειρότερη. Στο σημείο αυτό, ασφαλώς και θα πρέπει να συγχαρούμε τα κόμματα εκείνα τα οποία υποστήριξαν το «ναι», τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και Το Ποτάμι, γιατί πράγματι το «ναι» το δικό τους, του 38,7%, επικράτησε του «όχι», του 61,3%. Αυτή είναι η πραγματικότητα, αυτό φαίνεται στην πράξη. Νικητές, λοιπόν, οι οπαδοί του «ναι», ενάντια στη θέληση του λαού, του 61,3%. Και στο σημείο αυτό να ερωτήσω: Αυτοί που αποφασίζουν όλα αυτά μετά από ένα δημοψήφισμα - το πρώτο μετά από σαράντα ένα χρόνια - τι ρόλο αναλαμβάνουν; Είναι οι παιδαγωγοί του λαού; Είναι ανόητος ο λαός που ψήφισε έτσι; Πώς εκφράζουν κατά το δοκούν με τρόπο βάναυσο, παραβιάζοντας τη λογική, αυτήν την ίδια τη θέληση του λαού; Επιπλέον, η σημερινή διαδικασία είναι υποτιμητική για το Κοινοβούλιο της χώρας, αφού ως γνωστόν γίνεται κατά παραγγελίαν των «εμπόρων των εθνών», των δανειστών, οι οποίοι - για να πω ένα μικρό παράδειγμα - μας ψέγουν - και σωστά σε κάποιες περιπτώσεις - για τις πρόωρες συντάξεις. Όμως, ξέρετε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ποιοι ήταν αυτοί οι οποίοι επέβαλαν στην Ελλάδα τις πρόωρες συντάξεις στους αγρότες; Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση! Δεν ήθελε Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους, τους ήθελε πρόωρα συνταξιοδοτημένους, για να μείνει ελεύθερο το πεδίο για τους δικούς τους αγρότες και κτηνοτρόφους, ούτως ώστε να έχουμε το σημερινό ισοζύγιο, το λίαν επιβαρυντικό για την Ελλάδα, η οποία εισάγει πολύ περισσότερα από τη Γαλλία, από τη Γερμανία και τις λοιπές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως από αυτά που εξάγει. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω ότι έχουν την βαθυτάτη εκτίμησή μου όσοι παραμένουν πιστοί στις ιδέες τους, όσο και αν είμαι αντίθετος με αυτές, επιλέγοντας τον δρόμο της συνειδήσεώς τους από τον δρόμο της κομματικής πειθαρχίας. Σε ό,τι αφορά το σημερινό νομοθέτημα, το κατά παραγγελίαν, προκειμένου να αρχίσει η συμφωνία: Θα πρέπει να μιλήσουμε πρώτα απ' όλα γι' αυτό που αποτελεί την ψυχή του έθνους, αποτελούσε την ψυχή του έθνους για τρεις χιλιάδες και πλέον χρόνια, για τον κόσμο των αγροτών τον οποίο η Κυβέρνηση, με τη σύμφωνη γνώμη των περισσοτέρων κομμάτων της Αντιπολιτεύσεως, τους θεωρεί «businessmen», ελεύθερους επαγγελματίες, και ζητά τη φορολόγησή τους από το πρώτο ευρώ. Είχαν που είχαν τα σοβαρά προβλήματα οι αγρότες, τώρα αναμένεται μία υπερφορολόγησή τους. Κάθε ελάφρυνση που υπήρχε σχετικά με τη φορολογία τους σε ό,τι αφορά το πετρέλαιο και αυτή καταργείται. Και έχουμε βεβαίως και την άνοδο στους δείκτες του ΦΠΑ. Ο ΦΠΑ είναι ένας έμμεσος φόρος και κατά τούτο είναι ένας καπιταλιστικός φόρος, σύντροφοι της Αριστεράς - όπως και κάθε έμμεσος φόρος είναι καπιταλιστικός φόρος - και είναι άδικος, γιατί τον ίδιο ΦΠΑ θα πληρώσει και ο εκατομμυριούχος, θα πληρώσει και ο φτωχός. Και βεβαίως, δεν θα έχει καμμία σημασία για τον πλούσιο εάν θα πληρώσει μεγαλύτερο ΦΠΑ αγοράζοντας τα βασικά είδη διατροφής. Όμως, έχει σημασία οπωσδήποτε για τον φτωχό λαό. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σας αναφέρω ένα γεγονός. Τη Δευτέρα, σε σχέση με τις σοβαρές πολιτικές εξελίξεις που υπάρχουν στην πατρίδα μας και κατόπιν συνεννοήσεως του εκπροσώπου Τύπου του κόμματός μας με τον Αντιπρόεδρο της ΕΡΤ, έκανα μια δήλωση τεσσάρων λεπτών στο γραφείο μου στη Βουλή, με δεδομένο ότι σε κανέναν τηλεοπτικό σταθμό δεν προβάλλονται οι θέσεις του τρίτου πολιτικού κόμματος της χώρας. Θέλετε να μάθετε την αντιμετώπιση; Η ΕΡΤ έπαιξε σαράντα πέντε δευτερόλεπτα και τα ιδιωτικά κανάλια - «ΜEGA», «ΑΝΤΕNΝΑ», «SKAI», «ALPHA» κ.λπ. - έπαιξαν από δεκαπέντε έως τρία δευτερόλεπτα. Υπήρχε ιδιωτικό κανάλι που από τη δήλωση αυτή των τεσσάρων λεπτών έπαιξε τρία δευτερόλεπτα! Εάν αυτό δεν είναι λογοκρισία, τι είναι; Και στο σημείο αυτό να σας πω ότι καθυστερήσατε μία ημέρα. Χθες, την Τρίτη λέγατε επίσημα, με κυβερνητική ανακοίνωση, ότι θα κάνετε διαγωνισμό για τις συχνότητες για τα κανάλια. Τι άλλαξε ξαφνικά; Όπως συμφωνήσατε με τους δανειστές, συμφωνήσατε και με τους καναλάρχες; Γιατί έτσι είχε εξαγγελθεί, είχε γραφεί - και αποκλειστικά - σε κυριακάτικη εφημερίδα. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ανάμεσα στα όσα περιλαμβάνει το νομοθέτημα αυτό είναι και ένα Ίδρυμα, το οποίο κατ' αρχάς είπαν να είναι στο Λουξεμβούργο. Και μόνο στη δήλωση αυτή θα έπρεπε η ελληνική Κυβέρνηση να αποχωρήσει άμεσα. Τελικά το Ίδρυμα λένε ότι θα έχει έδρα στην Αθήνα, αλλά επί της ουσίας θα είναι το ίδιο. Μία μάχη εντυπώσεων γίνεται και τίποτε άλλο. Και τι θα έχει αυτό το Ίδρυμα; Θα έχει τη ΔΕΗ, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και - γιατί όχι; - και τον φυσικό πλούτο της χώρας, τους υδρογονάνθρακες, το αέριο, το πετρέλαιο, που είναι δεδομένο ότι υπάρχει στον μείζονα γεωπολιτικό χώρο της Ελλάδος. Μιλάμε για μία πλήρη κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας. Φτάσαμε στο σημείο να υποχρεωνόμαστε να έρθουμε εδώ να ψηφίσουμε νόμο για το τι ώρα θα ανοίγουν και θα κλείνουν οι φούρνοι, τι θα πουλάνε τα φαρμακεία και τι τα σούπερ μάρκετ. Είμαστε μία χώρα υπό κατοχή. Δεν είναι στοιχείο ελευθέρου κράτους αυτό, το να επιβάλλουν οι «έμποροι των εθνών στις Βρυξέλλες» το πώς θα λειτουργούμε. Φτάσανε και σε ακόμα χειρότερο σημείο, να ζητάνε με νόμο να ακυρώσουμε δικαστικές αποφάσεις σχετικά με τα αναδρομικά, τα οποία έχουν εγκριθεί με αποφάσεις δικαστηρίων. Και βεβαίως θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Είναι μνημόνιο; Εδώ νομίζω ότι περιττεύει κάθε λόγος, αφού είναι δεδομένο ότι βαδίζουμε προς το τρίτο μνημόνιο, ένα μνημόνιο το οποίο θα είναι αυτήν τη φορά όχι μόνο αριστερό, αλλά και με τη σύμφωνη γνώμη των λοιπών κομμάτων της Αντιπολιτεύσεως. Μίλησε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και πολλοί άλλοι και είπαν «ευρεθήκαμε προ εκβιασμού». Κάποτε μου είχε πει ένας παλαιός δημοσιογράφος το εξής, ότι για να υπάρχουν εκβιαστές, πρέπει να υπάρχουν εκβιαζόμενοι. Και πράγματι, έχει πολλούς λόγους και πολλές μπίζνες η Γερμανία, ειδικότερα με τη «SIEMENS» από τη δεκαετία ακόμη του ‘90 με την Οικουμενική, με τις ψηφιακές παροχές, όταν τις παραχωρούσε για να μπορούμε να πούμε ότι έχουν λόγους και έχουν σημεία στα οποία μπορούν να πιέσουν την Ελλάδα. Ένα μέγα ζήτημα είναι η περίφημη ρευστότητα. Έγινε δημοψήφισμα. Συνεχίζεται η ταλαιπωρία του ελληνικού λαού. Στις ουρές των ΑΤΜ ο ελληνικός λαός πραγματικά στενάζει. Είχαμε και την πρώτη αγωγή κατά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από ιδιώτη για το «πάγωμα» του ELA που οδήγησε στα capital controls. Ήδη κατατέθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο από το ελληνικό ιδιωτικό επενδυτικό κεφάλαιο «ΑΛΚΙΜΟΣ» των συμφερόντων του κ. Γιώργου Κιντή, ο οποίος ζητάει την ακύρωση των αποφάσεων που ελήφθησαν κι αφορούν την απόρριψη του αιτήματος του ελληνικού κράτους για αύξηση του ELA προς τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Το είχα πει κι εγώ στην ομιλία μου την προηγούμενη φορά στη Βουλή. Αυτοί οι οποίοι έκοψαν τη ρευστότητα στον ελληνικό λαό, θέλοντας ενδεχομένως να τιμωρήσουν ή να πιέσουν την Κυβέρνηση, είναι ξεκάθαρο ότι είναι οικονομικοί δολοφόνοι. Σύμφωνα με το σκεπτικό της προσφυγής της εταιρείας αυτής, η απόρριψη του αιτήματος από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προσκρούει στην παράγραφο 14-4 του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών, το οποίο επιτρέπει στις εθνικές τράπεζες να εκτελέσουν λειτουργίες όπως η επέκταση του ELA, εκτός εάν η πλειοψηφία των 2/3 του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κρίνει ότι η εν λόγω λειτουργία αντιβαίνει στους Κανονισμούς της. Ποτέ δεν συνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ποτέ δεν αποφάσισαν τα 2/3 του Συμβουλίου τη διακοπή της ρευστότητος. Αυτό ήταν ένα οικονομικό έγκλημα. Όμως ακόμα μεγαλύτερο έγκλημα είναι το ότι ούτε η ελληνική Κυβέρνηση, ούτε η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά και κανένας θεσμός ή πολιτικός παράγων της χώρας δεν κατήγγειλε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η θέση της Χρυσής Αυγής είναι ξεκάθαρη, ενάντια στα διλήμματα και στην κινδυνολογία: Επιστροφή στην εθνική παραγωγή, επιστροφή στην αυτάρκεια. Αυτό είναι το μόνο που μπορεί να σώσει την Ελλάδα. Μόνο οι Έλληνες μπορούν να σώσουν την Ελλάδα. Όσο για τα μέτρα, δεν πρόκειται να αποδώσουν. Τα μέτρα θα φέρουν μεγαλύτερη φτώχεια, ανεργία και κοινωνική κρίση. Τι νομίζετε ότι θα γίνει με την υπερφορολόγηση των όποιων κερδοφόρων επιχειρήσεων έχουν μείνει; Πού θα μετακυλίσουν αυτήν την υπερφορολόγηση; Θα τη μετακυλίσουν στους υπαλλήλους τους και στους καταναλωτές. Θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο η ανεργία. Και δεν δίνετε βάση μόνο στην υπερφορολόγηση αυτών των επιχειρήσεων, αλλά ακόμη και σε εκείνη των ιδιοκτητών κάποιων διαμερισμάτων, που παίρνουν ενοίκια. Δεν υπάρχει πιο υγιής επένδυση από το να επενδύεις στην πατρίδα σου, σε γη, σε ακίνητα. Και τους τιμωρείτε για αυτόν τον λόγο, την ίδια στιγμή που δεν έχει γίνει τίποτε με τις χιλιάδες offshore και με τη λίστα Λαγκάρντ. Εκεί εσείς, φέρνετε αύξηση του ΦΠΑ στους ενοικιαστές και στους καταναλωτές! Η θέση της Χρυσής Αυγής είναι ότι η συμφωνία αυτή αποτελεί μία εθνική ταπείνωση. Η Χρυσή Αυγή παραμένει σταθερή στη θέση της. Όπως είπε «όχι» στα προηγούμενα μνημόνια, έτσι θα πει «όχι» και στο μνημόνιο αυτό, «όχι» στην ξενοκρατία! Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό, κύριε Κεγκέρογλου.
Κύριε Πρόεδρε, έχω προσωπικό θέμα. Βέβαια, ο κύριος Υπουργός Οικονομικών δεν είναι αυτήν την ώρα στα κυβερνητικά έδρανα, αλλά απευθύνθηκε στους συναδέλφους Βουλευτές της Πλειοψηφίας και είπε πως δεν είναι σίγουρος για το κατά πόσο έπραξε το σωστό. Στο Σώμα και σε εμένα και στον καθένα μας δεν απευθύνθηκε ζητώντας την υπερψήφιση του νόμου και της εισήγησής του. Παρακαλώ, να έρθει στην Αίθουσα και να τοποθετηθεί επ' αυτού.
Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Βίτσας, εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν έχω σαν στόχο να παρουσιάσω - άλλωστε το έχετε μπροστά σας - το νομοσχέδιο. Όλοι ξέρουμε ότι είναι ένα νομοσχέδιο προϊόν μίας συμφωνίας με προαπαιτούμενα μέτρα. Πρόκειται για μία συμφωνία δύσκολη. Όλοι γνωρίζουμε τη συγκυρία, τις πιέσεις και τους εκβιασμούς μέσα στα οποία έγινε αυτή η συμφωνία. Θέλω, λοιπόν, να μην υπερασπιστώ το νομοσχέδιο, αλλά την ανάγκη ψήφισής του. Σε αυτό το νομοσχέδιο υπάρχουν σκληρά μέτρα, μέτρα που μπορεί να αποδειχθούν υφεσιακά. Δεν χρειάζεται, όμως, να απολογούμαστε που παλέψαμε και παλεύουμε. Δεν απολογούμαι επειδή σε έναν πόλεμο κάνουμε υποχωρήσεις και ελιγμούς. Δεν μας το επιτρέπει αυτό ο ελληνικός λαός. Ο ελληνικός λαός δεν μας επιτρέπει να αναδιπλωθούμε από την ηγεσία του πολιτικού σκηνικού. Πριν όμως από αυτό, θέλω να τονίσω την προσπάθεια που καταβάλλεται έξωθεν και έσωθεν ώστε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να είναι μία παρένθεση. Αυτή η προσπάθεια δεν έχει σταματήσει. Σας βεβαιώνω πως, κατά την άποψη μου, η προσπάθεια αυτή δεν πρόκειται να σταματήσει. Το πιο χαρακτηριστικό είναι η επίθεση που γίνεται ενάντια στο δημοψήφισμα, όχι στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αλλά στην ιδέα του δημοψηφίσματος, δηλαδή στην ιδέα ότι η δημοκρατία μπορεί να λειτουργεί και ότι η κοινωνία μπορεί να έχει λόγο. Αυτά τα ακούσαμε σε δηλώσεις εκείνων των αξιωματούχων που πριν πίεζαν και απειλούσαν, δημιουργούσαν χρηματοπιστωτική ασφυξία, μιλούσαν περί «Grexit», έσπρωχναν προς χρεοκοπία τη χώρα, αφού από πριν είχαν χρεοκοπήσει και φτωχοποιήσει τον λαό μας. Κάτι αντίστοιχο βλέπει κανείς και από την προσπάθεια του συστήματος εντός Ελλάδος, οικονομικού και μιντιακού. Οι ίδιοι που πριν μέρες φώναζαν «συμφωνία και ό,τι να είναι», σήμερα κάνουν τους ενοχλημένους. Σήμερα αυτοί αρχίζουν και μιλάνε για επιμέρους, για μέτρα - τα επισημαίνουν και τα υπερτονίζουν - και διερωτώνται δήθεν φωναχτά: «Μα, είναι δυνατόν μία Κυβέρνηση της Αριστεράς να υπογράφει μία τέτοια συμφωνία;» Άλλα λένε την Παρασκευή, άλλα τη Δευτέρα με στόχο την ίδια την Κυβέρνηση. Εμείς νοιώθουμε πως η Αριστερά δεν μπορεί να γυρνά την πλάτη στη δύναμη που της δίνει η κοινωνία επειδή εκτιμάει ότι δεν έχει ωριμάσει ο υποκειμενικός παράγοντας, δηλαδή η κοινωνική συνειδητότητα, αλλά πρέπει να παλεύει μαζί με την κοινωνία και για την καλυτέρευση της ίδιας της χώρας, αλλά και του βιοτικού επιπέδου του λαού, αλλά και για να ανεβάσει αυτήν τη συνειδητότητα. Ας απαντήσουμε, λοιπόν, καθαρά σ' αυτούς. Η Κυβέρνηση της Αριστεράς δεν είναι ούτε παρένθεση ούτε μια παραξενιά της περιόδου, η Κυβέρνηση της Αριστεράς είναι το νέο μονοπάτι της ιστορίας. Ας επανέλθω στη συμφωνία. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το 2010 υπήρχαν πολλαπλές επιλογές για την ελληνική οικονομία και για την ελληνική κοινωνία. Τότε επιλέχθηκε ο δρόμος της αυστηρής λιτότητας και η Ελλάδα ως πειραματόζωο για να σωθούν οι ξένες τράπεζες από τοξικά ομόλογα. Ούτε ήταν το ίδιο το 2011 όταν επιλέχθηκε να μεταφερθεί το εξωτερικό χρέος και να γίνει εσωτερικό χρέος και, μάλιστα, αμέσως μετά να διαγραφεί, με αποτέλεσμα να παρθούν μέσα σ' ένα βράδυ, να χαθούν μέσα σ' ένα βράδυ τα αποθεματικά ασφαλιστικών ταμείων και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Αυτή η συμφωνία ή ακόμα καλύτερα αυτή η κατάσταση, την οποία ζούμε σήμερα είναι προϊόν όχι μόνο των συμφωνιών, όχι μόνο των μνημονίων, αλλά και της πολιτικής, η οποία ακολουθήθηκε επί πέντε χρόνια και μας έφερε σ' αυτήν την κατάσταση. Βεβαίως, πρέπει να τονίσω ότι και η πριν κατάσταση δεν ήταν καλή. Δεν μπορούμε εδώ να κλαίμε στα απομεινάρια του 2008, του 2000, του 1990. Είχε διαμορφωθεί ένα σύστημα που αποβιομηχάνιζε τη χώρα, διέλυε την παραγωγή, διαμόρφωνε ένα πελατειακό κράτος πάνω σε τομείς που αφορούσαν και την καθημερινή ζωή. Όλα αυτά θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να τα θυμόμαστε. Συνειδητά, λοιπόν, επιλέχθηκε αυτός ο δρόμος της πανευρωπαϊκής κοινωνικής λιτότητας και συνειδητά αυτός ο δρόμος έχει κοινωνικό πρόσημο και είναι και συγχρόνως μία προσπάθεια να είναι η Ελλάδα και πειραματόζωο και μια χώρα πάντοτε χρεωμένη. Οι προτάσεις που αποδέχθηκε τελικά η ελληνική πλευρά και αποτυπώνονται στο σχέδιο νόμου θέτουν σκληρά διλήμματα. Η δύσκολη απόφαση, με την οποία συμβιβαστήκαμε στη Σύνοδο Κορυφής, είναι το πρώτο βήμα που αποτρέπει μεν το σχέδιο χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, αποτρέπει την κατάρρευση των τραπεζών, αποτρέπει μ' αυτόν τον τρόπο την εξαέρωση των καταθέσεων. Πρέπει, όμως, να τονίσουμε ότι χρειάζεται πολλή δουλειά με την έννοια ότι η χρηματοπιστωτική ευστάθεια δεν αποκλείει εκ των προτέρων τον κίνδυνο της οικονομικής ασφυξίας από τη μία μεριά και, δεύτερον, χρειάζεται και παραμένει η μάχη, ώστε το αποτέλεσμα της οποιασδήποτε παραγωγικής διαδικασίας να πηγαίνει προς κοινωνικό όφελος και όχι στα συνήθη χέρια. Η πορεία είναι μπροστά, ο ελληνικός λαός και η Κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσουν να δίνουν μάχες, να αποκρούουν εκβιασμούς και προσπάθειες ασφυξίας μέσω οικονομικών πραξικοπημάτων όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στην πράξη. Σήμερα έχουμε κάποιες νέες προϋποθέσεις. Μιλήσαμε γι' αυτές και στην προηγούμενη συνεδρίαση. Έχει κινητοποιηθεί υπέρ μας η παγκόσμια κοινή γνώμη. Φέραμε στο προσκήνιο το αίτημα της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης με βάση πάντα την εξυπηρέτηση των βασικών κοινωνικών αναγκών.
Ησυχία, παρακαλώ!
Δημιουργήσαμε - έστω και πρόσκαιρες - νέες συμμαχίες. Βάλαμε στο τραπέζι το ζήτημα του χρέους αλλά και των ευρωπαϊκών χρεών. Πετύχαμε την αναγνώριση της πανευρωπαϊκής διάστασής του και της ανάγκης ολοκληρωμένου σχεδίου, που θα το χαρακτηρίζει μη βιώσιμο σε μια πορεία που θα το καταστήσει βιώσιμο. Ενεργοποιούμε τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία, που διασφαλίζει τις καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ από το ευρωσύστημα. Συγχρόνως, επιδιώκουμε χώρο και χρόνο και χρειάζεται να τον αξιοποιήσουμε αυτόν τον χώρο και τον χρόνο. Η χώρα μας έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα. Δεν είναι η χώρα που αποκαλούσαν παλιά «Ψωροκώσταινα», η οποία μπορεί και πρέπει πάντα να ζει με δανεικά. Έχουμε δυναμική, την οποία πρέπει να αξιοποιήσουμε και έχει απαξιωθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια. Έχουμε δυναμική στον αγροτοδιατροφικό τομέα, δυναμική στον τουρισμό, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στη ναυτιλία και τη ναυπηγεία, τον κατασκευαστικό τομέα, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό. Οι πολιτικές ηγεσίες μαζί με την κοινωνία χρειάζεται όλο και περισσότερο να επικεντρώνονται στην ανάγκη των δημιουργικών δυνάμεων της κοινωνίας μας, δηλαδή στο ανθρώπινο κεφάλαιό μας. Χρειάζεται να επικεντρωνόμαστε στη δημιουργική καθημερινότητα του πολίτη, την ποιότητα της ζωής του και να τη δένουμε όχι μόνο με την ανάπτυξη της οικονομίας, αλλά και με την αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου. Όλα αυτά χρειάζονται σχέδιο και δουλειά για την υλοποίησή τους. Πρέπει να παραδεχθούμε ότι είχαμε σημαντικές ελλείψεις σε αυτόν τον τομέα. Ο προσανατολισμός μας στη διαπραγμάτευση δημιούργησε ελλείμματα στην καθημερινή δραστηριότητα. Δεν χρειαζόμαστε σαν χώρα πολλά λόγια, χρειαζόμαστε πάρα πολλή δουλειά. Χρειαζόμαστε όχι να μιλάμε μόνο για την ανεργία αλλά να λύνουμε το ζήτημα της ανεργίας. Δεν χρειαζόμαστε ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα των τραπεζών και των τοκογλύφων. Χρειαζόμαστε τραπεζική πίστη και κίνητρα παραγωγής αξιών. Χρειαζόμαστε άμεσα να βάλουμε μπροστά μια διαδικασία τριών ανασυγκροτήσεων. Όσον αφορά στην Κυβέρνηση έχει ευθύνη για την ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα, ώστε να είναι κοινωνικά δημιουργικός και οικονομικά αποτελεσματικός. Συγχρόνως, πρέπει να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο, ώστε να ανασυγκροτηθεί ο ιδιωτικός τομέας, ώστε από τη μια μεριά να μην λειτουργεί το δημόσιο υπέρ του ιδιωτικού και από την άλλη μεριά το ιδιωτικό να λειτουργεί και υπέρ της κοινωνίας. Έτσι θα εντάσσεται δημιουργικά στον εθνικό και ευρωπαϊκό σχεδιασμό. Τέλος, χρειαζόμαστε αυτό που στην Ελλάδα δεν έχουμε: Τη νέα συγκρότηση του κοινωνικού τομέα της οικονομίας, που ανάδειξε στα πέντε χρόνια της η μνημονιακή πολιτική και αναδείχθηκε ως αλληλεγγύη, αλλά που πρέπει να μεταλλαχθεί σε οικονομικό εργαλείο προς το συμφέρον της κοινωνίας. Και όλα τα παραπάνω πρέπει να γίνονται σε συνθήκες ανασυγκρότησης της δημοκρατίας και κοινωνικής συνοχής. Είναι σαφές για εμένα πως σε αυτές τις ιστορικές στιγμές καθένας και καθεμία δεν στέκεται μόνο απέναντι στον καθρέφτη της προσωπικής του ζωής και της μεγαλύτερης ή μικρότερης ιστορίας του. Στέκεται συγχρόνως απέναντι στην πραγματικότητα των αναγκών και της ιστορικής πορείας του λαού, της χώρας και της Ευρώπης. Στις μάχες και στη ζωή υπάρχουν επιτυχίες, υπάρχουν δυσκολίες και αποτυχίες. Υπάρχουν νίκες, ελιγμοί και υποχωρήσεις. Αυτά υπάρχουν όταν μένεις ζωντανός και σε δράση. Και όταν είσαι ζωντανός και σε δράση, επιτρέπεται και να υποχωρήσεις αλλά να είσαι αποφασισμένος να προχωρήσεις, πιθανά μερικές φορές και να πέσεις, αλλά επιβάλλεται να σηκωθείς! Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Βίτσα. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, κ. Δημήτριος Κουτσούμπας. Το αργότερο σήμερα μέχρι τις 24.00΄ θα διεξαχθούν οι δύο ονομαστικές ψηφοφορίες που έχουν υποβληθεί από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και τη Χρυσή Αυγή.
Η ιστορία τελικά δεν επαναλαμβάνεται απλά ως φάρσα, αλλά μάλλον ως τραγωδία.
Ησυχία, παρακαλώ!
Το σκηνικό ο ελληνικός λαός το έχει ξαναζήσει. Το 2010 από «τα λεφτά υπάρχουν» του κ. Γιώργου Παπανδρέου φθάσαμε στο βάρβαρο μνημόνιο νούμερο 1. Το 2012 από το πρόγραμμα του Ζαππείου του κ. Σαμαρά και την καταψήφιση του πρώτου μνημονίου φθάσαμε στο μνημόνιο νούμερο 2. Σήμερα το 2015 από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και «θα τα σκίσουμε όλα τα μνημόνια» του κ. Τσίπρα φθάσαμε στο μνημόνιο νούμερο 3.
Κύριοι, ησυχία, παρακαλώ!
Για όλους έρχεται κάποια στιγμή η ώρα της αλήθειας. Αυτή η ώρα έφθασε για σας, κύριε Τσίπρα! Ελπίζω από κάποιο γραφείο εδώ ή στο Μέγαρο Μαξίμου να με ακούτε, γιατί μέχρι στιγμής δεν έχετε εμφανιστεί μέσα σε αυτήν την Αίθουσα που συζητά ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα. Η δημαγωγία, η συνειδητή εξαπάτηση έφθασε στα όριά της. Όλα όσα μας είπατε για τα μνημόνια που θα σκίζατε, για τα νταούλια που θα χτυπάγατε και θα χόρευαν οι αγορές, δυστυχώς, δεν προκαλούν γέλιο τώρα, γιατί ο λογαριασμός που καλείται να πληρώσει ο λαός είναι πολύ πικρός, πολύ βαρύς και ασήκωτος. Ο λαός θα πληρώσει το άθλιο «μνημόνιο Τσίπρα». Δυστυχώς, για εσάς το παραμύθι της σκληρής, περήφανης διαπραγμάτευσης τελείωσε, δεν πείθει πλέον κανέναν. Αποκαλύφθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μία αντιδραστική, ιμπεριαλιστική συμμαχία, η οποία δεν αλλάζει με δημοψηφίσματα. Αποκαλύφθηκε ότι καμμιά αστική κυβέρνηση ούτε με αριστερό πρόσημο δεν μπορεί να βαρά τα νταούλια σε αυτούς που κρατούν τα κλειδιά της οικονομίας, στους μονοπωλιακούς δηλαδή ομίλους. Αποδείχθηκε ότι οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστικών κέντρων, η διαπάλη της Γερμανίας με τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν αφορά την προστασία λαϊκών δικαιωμάτων, αλλά τα κέρδη τους, τα κέρδη του κεφαλαίου. Αντιλαϊκά σχέδια έχει και ο Σόιμπλε, αλλά και οι φίλοι σας, ο Ολάντ, ο Ομπάμα που τους παρουσιάζετε ως δήθεν εχθρούς της λιτότητας. Καταιγίδα αντιλαϊκών μέτρων προώθησε και συνεχίζει να προωθεί ο Ολάντ στη Γαλλία, ενώ η Λαγκάρντ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στο οποίο κυριαρχούν οι ΗΠΑ, πρωταγωνιστεί στην κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων που έχουν απομείνει. Μιλάτε μόνο για τον Σόιμπλε και ξεχνάτε τον Κάμερον, τη Λεπέν, τον Λιου. Όλοι μαζί ζήτησαν να προχωρήσουν τα μέτρα σφαγής του λαού μας. Η «λυκοσυμμαχία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία υποκλίνεστε, δεν υπήρξε ποτέ μια Ένωση της ειρήνης, της ισοτιμίας, της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Αντικομμουνιστές, λυσσασμένοι εχθροί τότε της Σοβιετικής Ένωσης και του εργατικού κινήματος διεθνώς ήταν οι ιδρυτές της, ο Αντενάουερ και ο Σουμάν που θαυμάζετε. Γι' αυτό και η ΕΔΑ χαρακτήριζε - πριν τη χούντα, η παλιά ΕΔΑ - την τότε ΕΟΚ ως λάκκο των λεόντων και τους ιδρυτές της, τους οποίους εσείς σήμερα υμνείτε. Ρωτήστε και κανέναν άλλο, κύριε Τσίπρα, τον κ. Φλαμπουράρη, για παράδειγμα, να σας ενημερώσει σχετικά, γιατί δεν τα πάτε καλά με την ιστορία. Λέτε ότι κάνατε ό,τι μπορούσατε, για να αντιμετωπίσετε τους εκβιασμούς των δανειστών. Λέτε ψέματα! Παραμυθιάσατε μεγάλο μέρος του λαού ότι αρκεί να σας ενισχύσει στις κάλπες για να πετύχετε φιλολαϊκή συμφωνία. Την ίδια ώρα που λέγατε ότι σας εκβιάζει η τρόικα, παρουσιάζετε ως μονόδρομο την παραμονή σας σε αυτήν τη φυλακή των εκβιαστών. Υπογράψατε τη συμφωνία της 20ης του Φλεβάρη και δεν προετοιμάσατε ούτε παρουσιάσατε καν στον λαό καμμιά εναλλακτική λύση. Μια μέρα μετά το δημοψήφισμα, βρεθήκατε αγκαλιά με τους ηγέτες του «ναι» να παρουσιάζετε την υπογραφή μιας νέας συμφωνίας ως μοναδική επιλογή με τα ίδια επιχειρήματα, τον ίδιο εκφοβισμό και διλήμματα που ακούμε συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Τώρα δηλώνετε έκπληκτοι, μάλιστα, για τη σκληρή στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας! Μα, όλα όσα έγιναν στις τράπεζες τα παρουσίαζε ως πιθανό σενάριο ήδη προεκλογικά ο κ. Βαρουφάκης, ο μέχρι προχθές Υπουργός Οικονομικών σας! Ποιον προσπαθείτε, δηλαδή, να κοροϊδέψετε; Αποτελεί θράσος να μιλάτε ακόμη και σήμερα για τη σκληρή, περήφανη μάχη, που τάχα δώσατε απέναντι στους δανειστές. Αισθάνεστε περήφανοι για τη νέα μείωση του εισοδήματος των μισθωτών, των αυτοαπασχολουμένων, των συνταξιούχων, το πάγωμα δηλαδή στην ουσία και το κόψιμο των συντάξεων, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, τους άδικους έμμεσους φόρους, τις αυξήσεις στον ΦΠΑ στα τρόφιμα, που πλήττουν εξίσου άνισα εισοδήματα; Αισθάνεστε περήφανος για την ισοπέδωση των εργατικών δικαιωμάτων, την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, το χτύπημα των αγροτών, τις σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις, την αύξηση της φοροαφαίμαξης των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών και εμπόρων; Τι θα έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ αν αυτά τα ατέλειωτα μέτρα τα πρότεινε κάποια από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, τη στιγμή που εσείς οι ίδιοι χαρακτηρίζατε αβάσταχτα τα μέτρα του e - mail Χαρδούβελη; Αφήστε, λοιπόν, τα μισόλογα και πείτε καθαρά στον λαό σε ποια χέρια θα βρεθούν τα δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης των εγχώριων υδρογονανθράκων, μετά την έγκριση του ανεξάρτητου ταμείου στο οποίο θα μεταφερθούν ελληνικά περιουσιακά στοιχεία μεγάλης αξίας. Απαντήστε. Ποιες πραγματικές εγγυήσεις μπορείτε να δώσετε για τις λαϊκές καταθέσεις, αφού εγκριθεί σε επίπεδο εθνικού δικαίου η κοινοτική οδηγία - πλαίσιο για την ανάκαμψη και εξυγίανση των εγχώριων πιστωτικών ιδρυμάτων, πράγμα που σε απλά ελληνικά σημαίνει κούρεμα καταθέσεων; Ο νέος μύθος, με τον οποίο συνοδεύετε το τερατώδες μνημόνιο, έχει δύο συστατικά στοιχεία. Το πρώτο είναι η περιβόητη δικαιότερη κατανομή των βαρών. Έχετε ξεπεράσει κάθε όριο, πραγματικά, βρόμικης προπαγάνδας. Τι λέτε στον εργαζόμενο, τον αγρότη, τον συνταξιούχο; Του λέτε να ξεχάσει όσα βάρη έχει ήδη φορτωθεί στην πλάτη από τα δύο προηγούμενα αντιλαϊκά μνημόνια, να αποδεχθεί ότι όλοι οι προηγούμενοι αντιλαϊκοί νόμοι, που θα καταργούσατε τάχα με ένα άρθρο, ήρθαν για να μείνουν, να αποδεχθεί στην πλάτη του και το νέο βουνό των αντιλαϊκών μέτρων κι επιπλέον, να θεωρήσει ότι όλα αυτά αντισταθμίζονται, επειδή θα αυξηθεί η φορολογία των επιχειρήσεων με κέρδη ως 50.000 ευρώ, που φυσικά δεν είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι. Για τα μονοπώλια δεν υπάρχει πρόσθετη φορολογική επιβάρυνση, ενώ συνεχίζονται οι προκλητικές φοροαπαλλαγές. Έλεος! Μιλάτε προκλητικά για τη δυνατότητα αναδιανομής, την ώρα που οι εφοπλιστές συνεχίζουν να πληρώνουν ως ετήσιο φόρο τα ναύλα λίγων ημερών. Μιλάτε για δίκαιη αναδιανομή, την ώρα που ο Υπουργός σας, ο κ. Κουρουμπλής, σχεδίαζε να αυξήσει τις τιμές στα γενόσημα που παράγει η εγχώρια φαρμακοβιομηχανία. Γι' αυτά τα θέματα και για τις πολεμικές δαπάνες δεν υπογράφατε τις αρχικές προτάσεις Γιούνκερ, για να ικανοποιήσετε τα φιλαράκια σας, κάποιους εφοπλιστές, κάποιους φαρμακοβιομήχανους και δεν ξέρω εγώ τι. Το δεύτερο βασικό στοιχείο του εμπορίου ελπίδας, το οποίο προκλητικά συνεχίζετε, είναι η προοπτική επιστροφής στην καπιταλιστική ανάπτυξη με το επενδυτικό πακέτο Γιούνκερ και τις υποσχέσεις αναδιάρθρωσης του κρατικού χρέους. Ούτε λίγο ούτε πολύ, εμφανίζετε την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου των μονοπωλιακών ομίλων ως δρόμο που οδηγεί στη λαϊκή ευημερία. Ποιον κοροϊδεύετε; Η ισχυρή θέση του τουριστικού κλάδου οδήγησε τάχα σε ανάκτηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι του κλάδου τα χρόνια της κρίσης; Μπορεί να αυξηθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου, χωρίς να αυξηθεί το «ξεζούμισμα» των εργαζομένων, η αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσής τους; Οι εργαζόμενοι ξέρουν την απάντηση, την βιώνουν καθημερινά. Όλοι θυμούνται ότι η προηγούμενη αναδιάρθρωση του χρέους, το μεγάλο κούρεμα που έγινε τότε, συνοδεύτηκε με κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Ο λαός οδηγείται στη χρεοκοπία, πληρώνοντας, εκτός των άλλων, ένα κρατικό χρέος, που δεν δημιούργησε ή που δεν ωφελήθηκε από τη διόγκωσή του. Εξάλλου, το νέο μεγάλο πακέτο Γιούνκερ που διαφημίζετε, δεν είναι τόσο νέο. Στην ουσία, περιλαμβάνει τα γνωστά κονδύλια του επόμενο ΕΣΠΑ, δηλαδή του ΣΕΣ, που ήταν ήδη στο τραπέζι εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ποια είναι τα στηρίγματά σας, κύριε Τσίπρα; Οι τρεις πολιτικοί σωματοφύλακες του μεγάλου κεφαλαίου: Η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι στηρίζουν ενεργά την πολιτική σας, που υπηρετεί την αστική τάξη. Οι βιομήχανοι και οι άλλοι εργοδοτικοί φορείς σάς χτυπούν φιλικά στην πλάτη, για να εκπληρώσετε τη δήθεν εθνική επιταγή της χρεοκοπίας του λαού. Όλοι μαζί προβάλλουν το φόβητρο της κρατικής χρεοκοπίας, για να δεχθεί ο λαός τον πιο αργό θάνατο της συνεχιζόμενης επιδείνωσης και εξαθλίωσης που φέρνει η νέα συμφωνία. Πρόκειται για μία συμφωνία εξαιρετικά εύθραυστη σε κάθε της βήμα, όπως επιβεβαιώνουν και οι χθεσινές διαφωνίες μεταξύ Βρετανίας και Γερμανίας για το σχηματισμό της αρχικής μικρής συμφωνίας - γέφυρας. Στην πλάτη του ελληνικού λαού οξύνεται η διαπάλη μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας για το μέλλον της Ευρωζώνης, καθώς και μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και Γερμανίας για την ηγεμονία στην Ευρώπη. Γι' αυτό, το Grexit δεν μπορεί να αποκλειστεί το επόμενο διάστημα, αργότερα, παρά την προσωρινή συμφωνία. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει σήμερα εναλλακτική λύση. Εμείς απαντάμε ότι ασφαλώς και υπάρχει. Όμως, δεν αποτελεί εναλλακτική λύση για το λαό η καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής. Ας τη δούμε, όμως, λίγο αυτή τη λύση της δραχμής, η οποία αφελώς υιοθετείται από ορισμένους. Εμείς επιμένουμε ότι δεν αποτελεί διέξοδο για το λαό η λύση της δραχμής που επιθυμούν είτε ο Σόιμπλε είτε η Λεπέν είτε ο Σόρος είτε οι Βρετανοί Ευρωσκεπτικιστές, καθώς και διάφορα άλλα φασιστοειδή στη χώρα μας ή ανά την Ευρώπη. Οι μόνοι κερδισμένοι στην Ελλάδα από τη συγκεκριμένη λύση θα ήταν ορισμένοι όμιλοι της ναυτιλίας, της φαρμακοβιομηχανίας, του εμπορίου όπλων. Όμως, ο λαός θα συνεχίσει να θυσιάζει τις ανάγκες του στο βωμό της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων που θα εξακολουθούν να κρατούν στα χέρια τους τα κλειδιά της οικονομίας. Ο λαός θα πληρώσει και πάλι σ' αυτήν την περίπτωση με άλλο τρόπο, δηλαδή με τη μεγάλη άνοδο του πληθωρισμού, τη «μαύρη» αγορά, τις ακριβές εισαγωγές και άλλα. Γι' αυτό έχει μεγάλες ευθύνες η πλευρά του κ. Λαφαζάνη, του κ. Λαπαβίτσα ή άλλων ομάδων, εντός και εκτός Κοινοβουλίου. Αφού στήριξαν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σ' αυτήν την πορεία της και συνέβαλαν στον αφοπλισμό του λαϊκού κινήματος, τώρα προτείνουν μία κάλπικη διέξοδο, για να συνεχίσουν το ρόλο τους ως δεκανίκια μίας αδιέξοδης πολιτικής ξένων από το λαό συμφερόντων. Υπάρχει ο δρόμος που καταργεί πραγματικά τις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εγχώρια παραγωγή, από το κρέας, τη ζάχαρη, μέχρι τα ναυπηγεία και άλλους τομείς της οικονομίας. Υπάρχει ο δρόμος που ξεριζώνει το καπιταλιστικό κέρδος ως βασικό κριτήριο της παραγωγής και θέτει ως γνώμονα τις κοινωνικές λαϊκές ανάγκες. Αυτός ο δρόμος θα επιτρέψει, για παράδειγμα, να βγούμε από την κρίση στον κλάδο των κατασκευών, να καλυφθούν οι ανάγκες σε έργα υποδομής που χρειάζονται ή οι στεγαστικές ανάγκες χιλιάδων νέων που ζουν σήμερα αναγκαστικά με τους γονείς τους. Υπάρχει ο δρόμος που θα επιτρέψει να συναφθούν το πρώτο διάστημα αμοιβαία επωφελείς διεθνείς συμφωνίες για την εισαγωγή τροφίμων, φαρμάκων, ενέργειας, αφού η Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας θα έχει σπάσει τα δεσμά και τη φυλακή μέσα στα οποία είναι σήμερα δεμένη χειροπόδαρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Για να ανοίξει αυτός ο δρόμος, πρέπει άμεσα, τώρα, να οργανωθεί, να ενωθεί ο λαός, να ανασυνταχθεί αμέσως το εργατικό κίνημα, να αποκτήσει σαφή αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό, να προχωρήσει στη βάση αιτημάτων διεκδίκησης για άμεσα μέτρα ανακούφισης, να αναπτυχθεί η κοινωνική λαϊκή συμμαχία του με τα υπόλοιπα λαϊκά κινήματα, που έχουν έναν προσανατολισμό ενάντια στα μονοπώλια, να δυναμώσει η συμπαράταξη με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ανεξάρτητα από επιμέρους διαφορές ή επιφυλάξεις. Είναι η μόνη ελπίδα πλέον για το λαό μας, για τη νεολαία, για την έξοδο από την κρίση σε όφελος της λαϊκής ευημερίας. Εμείς λέμε να μην μπει ο λαός κάτω από ξένες σημαίες. Η σημαία της εργατικής τάξης, των αγώνων του λαού μας, η βαμμένη πραγματικά με το κόκκινο αίμα των παιδιών του, η γαλανόλευκη σημαία των ηρώων αυτής της πατρίδας θα κυματίζουν πραγματικά περήφανα, όταν ο ίδιος ο λαός μας αποφασίσει να τις πάρει στα χέρια του και να τις σηκώσει ακόμα ψηλότερα.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Υπουργός κ. Τσακαλώτος έχει τον λόγο για δύο λεπτά ώστε να κάνει κάποιες νομοθετικές βελτιώσεις.
Ούτε δύο λεπτά δεν θα χρειαστώ. Θα καταθέσω - και παρακαλώ να μοιραστεί - μια προσθήκη που είναι για την ΕΛΣΤΑΤ, τα στοιχεία που χρειάζεται η ΕΛΣΤΑΤ. Έχει σχέση και με το κράτος και με την Κεντρική Τράπεζα. Οπότε, σε συνεργασία με την ΕΚΤ και την Τράπεζα της Ελλάδος έχουμε προσπαθήσει να βρούμε πώς μπορούν να συνεργαστούν με καλύτερο τρόπο. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι εκεί με το οποίο οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες θα έχουν κάποιο πρόβλημα. Υπάρχουν και κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Παρακαλώ να διανεμηθούν.
Παρακαλώ να παραλάβει τα έγγραφα η Γραμματεία και να διανεμηθούν στους αξιοτίμους κύριους Βουλευτές.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Η Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, η κ. Φώφη Γενηματά, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτήν την ώρα που ολόκληρος ο ελληνικός λαός μάς παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, θεωρώ ότι ο Πρωθυπουργός έπρεπε να είναι εδώ, μέσα στην Αίθουσα, παρών. Δημόσια και υπεύθυνα πρέπει να τοποθετηθούμε απέναντι στον ελληνικό λαό και στη διεθνή κοινή γνώμη που μας παρακολουθεί. Είναι θεσμικό ατόπημα σε αυτό το μείζον ζήτημα για το μέλλον της χώρας, ο Πρωθυπουργός, ο οποίος διαπραγματεύτηκε, συμφώνησε και έβαλε την υπογραφή του, να μην ενημερώνει υπεύθυνα μέσα από το ελληνικό Κοινοβούλιο τον ελληνικό λαό, την ίδια στιγμή, μάλιστα, που πριν από λίγες ώρες ενημέρωσε το κόμμα του. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ]] Ήθελα να ξεκινήσω θετικά. Αποτρέψαμε - ελπίζω - το Grexit, την ύστατη στιγμή, με κοινή προσπάθεια. Αποφύγαμε την άτακτη χρεοκοπία και την απόλυτη καταστροφή. Ο συμβιβασμός ήταν αναγκαίος για τη γεωπολιτική σταθερότητα και την ασφάλεια της χώρα μας σε αυτή την περιοχή που ζούμε, στα Βαλκάνια, στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Ο κ. Τσίπρας οφείλει να αναγνωρίσει την καθοριστική συμβολή των πολιτικών δυνάμεων της Αντιπολίτευσης και, βεβαίως, την καθοριστική συμβολή των Βουλευτών. Διακόσιοι πενήντα ένας Βουλευτές του έδωσαν την εξουσιοδότηση και άνοιξαν το δρόμο για την ουσιαστική διαπραγμάτευση. Οφείλει, επίσης, να αναγνωρίσει την αμέριστη υποστήριξη των ηγετών των σοσιαλιστικών κομμάτων της Ευρώπης. Είναι αυτοί που ακύρωσαν τα σχέδια των ακραίων νεοφιλελεύθερων και εθνικιστικών δυνάμεων και οφείλω να τους ευχαριστήσω μέσα από αυτήν την Αίθουσα, μιας και ακόμα δεν το έχει πράξει ο Πρωθυπουργός! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ]] Το ΠΑΣΟΚ πήρε εγκαίρως πρωτοβουλίες. Ενώσαμε τη φωνή μας μαζί τους. Και είμαστε περήφανοι, γιατί εξασφαλίσαμε αυτή την πολύτιμη στήριξη για τη χώρα μας. Έρχομαι τώρα στα δύσκολα και στη συνέχεια θα πάω και στα πιο δύσκολα. Ο κ. Τσίπρας, όπως μας είπε εχθές, δυστυχώς κατάλαβε πολύ αργά ότι οι καταστροφικοί δραχμολάγνοι Υπουργοί του πήγαιναν τελικά χέρι - χέρι με τον μεγάλο αντίπαλο και εχθρό, τον κ. Σόιμπλε, με αντικειμενικό στόχο να οδηγήσουν την Ελλάδα εκτός Ευρώπης, εκτός Ευρωζώνης. Έχει απόλυτη ευθύνη να δώσει οριστικό τέλος στο επικίνδυνο θέατρο σκιών και στο θλιβερό κυνήγι μαγισσών. Έχει απόλυτο χρέος να διασφαλίσει τη σταθερότητα της χώρας. Πρέπει να τώρα να σταματήσουν οι άσκοπες θεωρίες περί τρόικας εσωτερικού και πραξικοπήματος. Προσβάλλει όλους όσοι μας στήριξαν ενεργά. Κυρίως, όμως, κάποιοι κάνουν εδώ μέσα ότι δεν καταλαβαίνουν πως η συμφωνία φέρει την υπογραφή του ίδιου του κ. Τσίπρα. Δηλαδή τι μας λένε; Ότι ο κ. Τσίπρας κατ' αυτούς προσυπέγραψε το εναντίον του πραξικόπημα;
Ναι!
Το υπογράψατε;
Ναι!
Υποκύψατε, ναι ή όχι; Θα απαντήσετε; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν είναι για μας δικαίωση το ότι ο κ. Τσίπρας υπογράφει το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, με τα επαχθέστερα μέτρα. Δικαίωση θα ήταν για μας να χτίσετε πάνω στις προσπάθειες των προηγούμενων χρόνων, των προηγούμενων κυβερνήσεων και τελικά του ίδιου του ελληνικού λαού, προσπάθειες, που σκοπίμως λοιδορήσατε και συκοφαντήσατε όλα αυτά τα χρόνια. Παραλάβατε μια οικονομία, που είχε αρχίσει να σταθεροποιείται και να αναπτύσσεται με σχεδόν 2% σε ετήσια βάση. Εμείς δεν μιλήσαμε - και εγώ προσωπικά - ποτέ για «success story». Ξέρω ότι χρειαζόταν πολύς κόπος ακόμα για να φανούν τα αποτελέσματα στη μέση ελληνική οικογένεια, που έχει υποβληθεί σε τεράστιες θυσίες. Οι αλήθειες, όμως, πρέπει να λέγονται, ιδιαίτερα τις κρίσιμες ώρες. Οι τράπεζες είχαν ανακεφαλαιοποιηθεί. Ο προϋπολογισμός του 2014 ήταν ισοσκελισμένος και η Ελλάδα είχε να λαμβάνει χρήματα ακόμα από το τελευταίο πρόγραμμα. Τι κατάφερε αυτή η Κυβέρνηση; Στο πρώτο στάδιο, στους μήνες της δημιουργικής ασάφειας, επιστροφή σε αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Στο δεύτερο στάδιο, με το δημοψήφισμα, στο οποίο ο Πρωθυπουργός πρότεινε το «όχι», εκ του αποτελέσματος, όμως, καταλαβαίνουμε ότι ήθελε το «ναι», είχαμε ραγδαία επιδείνωση της οικονομικής δραστηριότητας και αποδυνάμωση του τραπεζικού συστήματος. Και έρχομαι στα δυσκολότερα: Πρώτον, μετά το νέο μνημόνιο, το πρώτο μνημόνιο της Αριστεράς, απαιτούνται νέα μέτρα για να «τρέχει» η χώρα ισοσκελισμένο προϋπολογισμό και όχι για τα πλεονάσματα για τα οποία γινόταν η φασαρία προηγουμένως. Δεύτερον, 25 δισεκατομμύρια για τις τράπεζες. Πιθανόν να μη χρειάζονταν καθόλου χρήματα. Και σε κάθε περίπτωση, υπήρχε το «μαξιλαράκι» των 11 δισεκατομμυρίων, το οποίο χάσατε. Τρίτον, θα διώχνατε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που το έφεραν οι «κακές κυβερνήσεις». Το απαίτησαν όλοι οι εταίροι και, βεβαίως, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παραμένει. Τέταρτον, δεσμευθήκατε ότι θα κουρέψετε το χρέος. Το αποτέλεσμα; Αρκεστήκατε σε μια αναφορά περί εκκίνησης της σχετικής συζήτησης, μετά από την πρώτη αξιολόγηση. Πέμπτον, μιλήσατε για ισχυρό αναπτυξιακό πακέτο. Τα χρήματα που αναφέρετε, ήταν σχεδόν δεδομένα ότι θα δοθούν. Μόχλευση γίνεται. Έχει έρθει η ώρα να σταματήσουν οι ψευδαισθήσεις, να σταματήσουν τα ψέματα. Ας συμφωνήσουμε σε αυτήν την Αίθουσα επιτέλους, ότι δεν έχουμε πια ανάγκη κόμματα και πολιτικούς που μιμούνται αυτό που ο Διονύσης Σαββόπουλος τραγουδά: «Τα νέα που μας έφερε ήταν όλα μια ψευτιά. Μα, ακούγονταν ευχάριστα στα αυτιά μας, γιατί έμοιαζε με αλήθεια η κάθε του ψευτιά. Κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας». Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η συμφωνία είναι δύσκολη, επώδυνη, αλλά κρατάει την Ελλάδα όρθια. Δεν διαπραγματευθήκαμε και δεν υπογράψαμε εμείς τους επαχθείς αυτούς όρους. Εσείς το κάνατε. Όμως, η συμφωνία πρέπει να ολοκληρωθεί και να εφαρμοστεί ως βάση για μια βιώσιμη λύση για το μέλλον της Ελλάδας. Διότι, πέρα από τη συμφωνία, χρειάζεται πια ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το μέλλον, για την παραγωγική ανασυγκρότηση, για τις αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, για το κοινωνικό κράτος. Δεν αρκούν τα προαπαιτούμενα. Εμείς πετύχαμε τη μείωση του χρέους. Διεκδικείστε την αναδιάρθρωσή του, που θα μας επιτρέψει έστω να μεταφέρουμε πόρους για επενδύσεις. Τέρμα στα λόγια. Τώρα χρειάζονται μετρήσιμοι στόχοι, αυστηρό χρονοδιάγραμμα, χειροπιαστά αποτελέσματα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η θετική ψήφος μας σήμερα δεν είναι ψήφος εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση. Έχω πει πολλές φορές απ' αυτό το Βήμα ότι δεν σας δίνουμε λευκή επιταγή, δεν δίνουμε συγχωροχάρτι για τις ενέργειες των Υπουργών σας και όλων εσάς. Δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης στη χώρα μας, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ]] Θα μας βρείτε αρωγούς σε ό,τι αφορά το συμφέρον της χώρας. Θα μας βρείτε ενεργά απέναντι σε παλαιοκομματικές και διχαστικές αντιλήψεις. Η χώρα χρειάζεται μια εθνική γραμμή για τη βιώσιμη λύση, με συνεννόηση μέσα στη Βουλή, με ενωμένο τον ελληνικό λαό. Δεν πείσατε, κύριε Πρωθυπουργέ, τους Υπουργούς και τους Βουλευτές σας ότι εάν σήμερα δεν ψηφιστεί αυτή η συμφωνία, οι συνταξιούχοι αύριο δεν θα μπορούν να περάσουν ούτε τρεις μέρες με τις συντάξεις που θα τους δώσετε; Ποιο είναι, τελικά, το φιλολαϊκό σήμερα; Εσείς και η Κυβέρνησή σας έχετε την ευθύνη με την εντολή του ελληνικού λαού. Αναλάβετέ την και κυβερνείστε, επιτέλους! Γνωρίζετε πολύ καλά ότι οι εκλογές είναι καταστροφή για τη χώρα. Καταστρεπτικά είναι και τα σενάρια που ακούγονται για κυβέρνηση ειδικού σκοπού και ορισμένου χρόνου. Υπάρχει εθνικός σκοπός, με ορίζοντα τη λήξη του προγράμματος. Δεν μπορείτε να πατάτε πια σε δύο βάρκες. Απόψε ψηφίζουμε για το μέλλον της χώρας. Εσείς έχετε την πρωτοβουλία και την ευθύνη από εδώ και πέρα. Οφείλετε να πάρετε αποφάσεις για την Κυβέρνησή σας και για την εύρυθμη λειτουργία της Βουλής. Τα επόμενα βήματα θα πρέπει να είναι συμφωνημένα με εθνική ομοψυχία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Πρόεδρε. Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Σταϊκούρας, εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας.
Κύριε Υπουργέ, θα ξεκινήσω από μία παρατήρηση. Στις νομοτεχνικές διορθώσεις που καταθέσατε πριν από ορισμένες ώρες - και συνεχίζετε να καταθέτετε - αφαιρείτε αιφνιδιαστικά, μεταξύ άλλων, μια σειρά από εξαιρέσεις προϊόντων και τα μετατάσσετε αυτά από το 13% στο 23%. Μόνο από την πρώτη κατάσταση νομοτεχνικών παρατηρήσεων έχετε κάνει μετάταξη στο 23% δεκατριών κατηγοριών, πολλές από αυτές στον πρωτογενή τομέα, υπηρεσίες για τη γεωργική παραγωγή, αλλά και προϊόντα, όπως είναι τα αυτοκίνητα για αναπήρους. Όλα αυτά πάνε στο 23%. Αυτό δεν είναι νομοτεχνική βελτίωση, είναι δείγμα προχειρότητας και ερασιτεχνισμού. Και φυσικά, δεν δικαιολογείται, όταν, από την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους τα προσδοκόμενα έσοδα, χωρίς αυτές τις μετατάξεις των προϊόντων, ήταν ήδη 2,4 δισεκατομμύρια και εσείς είχατε στόχο 1,8 δισεκατομμύριο. Πόσο ακόμα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Συνεπώς - σας το έχω πει και το επαναλαμβάνω για δεύτερη φορά - η Νέα Δημοκρατία στηρίζει τη συμφωνία. Η Νέα Δημοκρατία συνέβαλε και συμβάλλει με τη στάση της καθοριστικά για την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Όμως, λευκή επιταγή η Νέα Δημοκρατία δεν δίνει. Καθαρές κουβέντες! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως ανέφερα και στην πρωινή μου τοποθέτηση, το σημερινό αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης που έκανε η Κυβέρνηση, είναι εξαιρετικά δυσάρεστο, επώδυνο και βαρύ. Κι αυτό, γιατί αυτούς τους πέντε μήνες, αυτή η Κυβέρνηση, μεταξύ άλλων, στηρίχθηκε σε εσφαλμένες θεμελιώδεις υποθέσεις, υποθέσεις όπως ότι οι απόψεις της θα γίνουν άμεσα και πλήρως αποδεκτές από τους εταίρους ή ότι θα υπάρξει η οικονομική ενίσχυση από κάποιες άλλες χώρες. Τις υποθέσεις αυτές τις απέρριψε η ίδια η πραγματικότητα. Έπρεπε να γνωρίζει ότι ζούμε σε περίοδο εφαρμογής μεγάλων στρατηγικών εκ μέρους των ισχυρών παικτών. Κι εμείς οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί. Αγνόησε και αδιαφόρησε για τους ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα εσφαλμένα να θεωρεί ότι όσο περνάει ο χρόνος, οι εταίροι θα υποχωρούν. Παρασύρθηκε από δογματισμούς, εμμονές, μαξιμαλιστική ρητορική, ευθύγραμμες απλοποιητικές προσεγγίσεις. Συζητούσε ακατάπαυστα, μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καλλιεργώντας περιβάλλον δημιουργικής ασάφειας. Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία. Κινήθηκε στη λογική της εσκεμμένης πολιτικής διαπραγμάτευσης και υποτίμησε την τεχνοκρατική διαπραγμάτευση, για να αποφύγει την αλήθεια των αριθμών, η οποία, με το πέρασμα των μηνών, γίνονταν όλο και πιο ζοφερή. Συγκρότησε οικονομικό επιτελείο, χωρίς συνοχή και σταθερή στρατηγική, με συχνές αλλαγές της διαπραγματευτικής ομάδος σε όλα τα επίπεδα. Προχώρησε στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, μιας εσφαλμένης επιλογής, τόσο ως προς το περιεχόμενο, όσο και ως προς το χρόνο πραγματοποίησής της, με αποτέλεσμα αυτή η θεωρητικά κορυφαία πολιτική διαδικασία να απαξιωθεί τελείως, να κλείσουν οι τράπεζες να επιβληθούν κεφαλαιακοί έλεγχοι, να κλονιστεί και να καταστεί θολός στην πολιτική συνείδηση των Ευρωπαίων πολιτών ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτέλεσμα όλων αυτών των πράξεων και παραλείψεων ήταν, μέρα με την ημέρα, η κατάσταση να επιβαρύνεται. Η χώρα βρέθηκε με πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες και με διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό. Η χώρα επιστρέφει στη βαθιά ύφεση, μετά τη μικρή ανάκαμψη το 2014 και στα πρωτογενή ελλείμματα, μετά τα πρωτογενή πλεονάσματα των δύο προηγουμένων ετών. Η χώρα και οι πολίτες της πληρώνουν το κόστος διάσωσης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, με κλειστές τράπεζες, χωρίς Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς χρόνο, χωρίς συμμάχους, χωρίς αξιοπιστία. Και επειδή πολλά λέγονται, καλό είναι να μελετήσουμε όλες τις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ακόμα και αυτές που δημοσιοποιήθηκαν και σήμερα και χθες - τις οποίες και καταθέτω για τα Πρακτικά - και αποδεικνύουν το κόστος αυτής της διακυβέρνησης αυτούς τους έξι μήνες. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες εκθέσεις, οι οποίες βρίσκονται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σε αυτό το περιβάλλον η Κυβέρνηση, μέσα από ένα καθοδικό σπιράλ διαρκών αναδιπλώσεων, κατέληξε με τους εταίρους και δανειστές στο αποτέλεσμα που σήμερα παρουσιάζεται. Αποτέλεσμα επώδυνο, πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος και πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν από ορισμένους μήνες, στις αρχές της χρονιάς. Όμως, η επιλογή αυτή, όσο επώδυνη κι αν είναι, αποτελεί το πρώτο βήμα. Το πρώτο βήμα για τη σταδιακή αποκατάσταση της ομαλότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το πρώτο βήμα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας. Το πρώτο βήμα για την αποφυγή της καταστροφής, της άτακτης χρεοκοπίας και της εξόδου της χώρας από τον σκληρό πυρήνα της ενοποιούμενης Ευρώπης. Η χώρα πήρε μια ανάσα. Ξένα κοινοβούλια, όπως αυτό της Γαλλίας, ξεκίνησαν με ευρεία πλειοψηφία να εγκρίνουν τη συμφωνία. Οφείλουμε να προχωρήσουμε και να ολοκληρωθεί το προσεχές διάστημα η συμφωνία. Οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί, είναι πολλοί, είναι μεγάλοι. Κυβερνητικές αμφισημίες ως προς τη δυνατότητα ολοκλήρωσης και υλοποίησης της συμφωνίας, δεν χωρούν. Κυβερνητικές παλινωδίες και ολιγωρίες δεν δικαιολογούνται. Κυβερνητικές οπισθοχωρήσεις δεν συγχωρούνται. Η Κυβέρνηση οφείλει να εργαστεί για την ολοκλήρωση της συμφωνίας, την οποία, άλλωστε, προσυπέγραψε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός ως αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησής του. Και στη συνέχεια, με ρεαλισμό, με επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση, με όρους καλού συγκερασμού, οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλάζοντας εν πορεία εσφαλμένες δημοσιονομικές πολιτικές, που στραγγαλίζουν, μέσω της υπερβολικής φορολόγησης, τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, υλοποιώντας παράλληλα φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, ενισχύοντας την αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, ενδυναμώνοντας το πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας. Είναι σημαντικό - το τονίζω - να προχωρήσουν γρήγορα, άμεσα οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, παράλληλα με τη δημοσιονομική προσαρμογή και προφανώς να αντιμετωπίσουμε και μια σειρά από άλλα προβλήματα. Να αντιμετωπίσουμε προβλήματα στη λειτουργία του κράτους, που υποσκάπτεται από τις μεθοδεύσεις νεποτισμού στη στελέχωση της δημόσιας διοίκησης και από την ακύρωση τομών στη δημόσια διοίκηση. Να αντιμετωπίσουμε προβλήματα στη διαχείριση της παράνομης μετανάστευσης. Να αντιμετωπίσουμε προβλήματα στα εθνικά μας θέματα, όπου στρατηγικές συμμαχίες διαταράσσονται. Να αντιμετωπίσουμε προβλήματα στην παιδεία, όπου αποψιλώνεται η αξιολόγηση και αποδομείται η αριστεία, αποκόπτοντας έτσι τη χώρα από τα τεκταινόμενα στον ευρωπαϊκό χώρο. Αυτό πρέπει να γίνει με υψηλό αίσθημα ευθύνης απ' όλους μας. Η Νέα Δημοκρατία αυτό θα πράξει, όπως έπραττε πάντα. Θα υπηρετήσει την αταλάντευτη πορεία της χώρας προς τα εμπρός, με τομές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σε κλίμα εθνικής συνεννόησης, μακριά από επικίνδυνους ακροβατισμούς και αδιέξοδους τυχοδιωκτισμούς, μακριά από τσιτάτα, αυτοσχεδιασμούς και ναρκισσιστικές συνεντεύξεις για λίγα λεπτά δημοσιότητας. Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση πως η κρισιμότητα των στιγμών είναι τέτοια που επιβάλλει συγκλίσεις, δημιουργικές συνθέσεις, σκληρή δουλειά, λίγα λόγια, που επιτάσσει πατριωτική συνείδηση, σύνεση και ρεαλισμό, που απαιτεί πολιτική και κοινωνική σταθερότητα, ασφάλεια, αίσθημα δικαιοσύνης. Οφείλουμε όλοι μας, όπως είχα υποστηρίξει κι άλλες φορές κατά το παρελθόν, από τα κυβερνητικά έδρανα, να συνειδητοποιήσουμε ότι ιδιαίτερα στον σύγχρονο ανταγωνιστικό κόσμο δεν υπάρχει εύκολος δρόμος για την αξιοπρεπή πορεία της χώρας, για τη βιώσιμη ανάπτυξη και για την ευημερία όλων των πολιτών. Κατά την πεποίθησή μου, ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε - όπως είχα πει τότε - προσδιορίζεται από τη διάχυση και την εμπέδωση ενός σύγχρονου και δημιουργικού αξιακού συστήματος, από την καλλιέργεια κοινωνικής κουλτούρας και πολιτικής συνεννόησης και σύνθεσης για την επίτευξη συλλογικά αποδεκτών στόχων - και τους έχουμε αυτούς σήμερα - από την εκπόνηση και υλοποίηση ενός συγκροτημένου εθνικού σχεδίου θεσμικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης, από την επεξεργασία και την εφαρμογή σύγχρονων πολιτικών, συμβατών με το εθνικό και το ευρωπαϊκό σχέδιο και από την έντιμη, σκληρή, αποτελεσματική και ποιοτική εργασία απ' όλους μας. Όπως απεδείχθη, όταν ήσασταν στην Αντιπολίτευση αυτά δεν τα ακούγατε. Όσο κυβερνάτε, αυτούς τους έξι μήνες, δεν τα συμμερίζεστε. Ελπίζω, από σήμερα αυτά να σας έχουν γίνει συνείδηση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Σταϊκούρα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για λίγο.
Τον λόγο έχει επ' ολίγον ο κ. Τσακαλώτος, επ' ολίγον ο κ. Μάρδας και μετά ο Πρόεδρος του Ποταμιού κ. Θεοδωράκης. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Χρειάζομαι μόνο τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Έχει δίκιο ο κ. Σταϊκούρας. Πολλά προϊόντα έχουν πάει στον ανώτατο συντελεστή κι αυτό επηρεάζει ιδιαίτερα τους αγρότες. Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ είναι - σε συνεννόηση με τους θεσμούς - ότι σύντομα θα υπάρχει διάταξη για την επιστροφή φόρου στο ΦΠΑ, που κάπως θα ισορροπήσει τα πράγματα.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Μάρδας. Πόσο χρόνο θέλετε;
Πέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επιλογή που έχουμε να κάνουμε σήμερα το βράδυ είναι ή να δούμε το δάσος ή να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στο ψάξιμο, με ιδιαίτερη μανία, ενός δένδρου. Θα σας εξηγήσω τι εννοώ. Θεωρώ ότι ουδείς σε αυτήν την Αίθουσα είναι ευχαριστημένος από τη συγκεκριμένη συμφωνία. Αυτή η συμφωνία εκφράζει, όμως, απλά μια ήττα. Απέναντι σε αυτήν την ήττα, εάν δεν δούμε το δάσος, μπορεί να έχουμε μια πολύ μεγάλη καταστροφή. Και αυτή η καταστροφή δεν θα έχει μόνο αναφορά την έξοδό μας από το ευρώ, αλλά εάν γίνει κάποιος συνδυασμός των άρθρων της Συνθήκης της Λισαβόνας, σε συνδυασμό πάλι με τη σύμβαση της Βιέννης περί του Δικαίου των Συνθηκών, μπορεί να μας οδηγήσει σε επιπλοκές, τις οποίες ακόμα δεν έχουμε σκεφτεί. Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση αυτής της συμφωνίας που δεν μας αρέσει, πολλές χώρες έχουν ξεκινήσει από σημεία καταστροφής πολύ χαμηλότερα από αυτό το σημείο ή από αυτό το επίπεδο που μας δίνει η συγκεκριμένη ήττα. Και το ερώτημα είναι: Μπορούμε να διαχειριστούμε αυτήν τη συμφωνία; Η απάντηση είναι: Σαφώς μπορούμε να τη διαχειριστούμε και σαφώς μπορούμε να οδηγήσουμε σε επανεκκίνηση την οικονομία, κάνοντας μια ανατροπή. Τα δεδομένα τα οποία έχουμε, μας βοηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Αυτά τα δεδομένα είναι τα χρήματα τα οποία θα έρθουν, τα διάφορα μέτρα τα οποία μπορούμε να προτείνουμε και να δώσουν πρόσθετα έσοδα στο κράτος, πέραν των μέτρων που γνωρίζουμε. Παραδείγματος χάριν, ένα μέτρο είναι να δούμε με λίγη προσοχή τις δημόσιες εκτάσεις οι οποίες καταπατήθηκαν πριν το 1955. Τέτοιου είδους μέτρα επιλεκτικού χαρακτήρα μπορούν να δώσουν σημαντικά έσοδα στη χώρα. Έχει γίνει μια δουλειά για περιστολή της σπατάλης στον προϋπολογισμό και θεωρούμε ότι μπορούμε να εξοικονομήσουμε χρήματα, που θα οδηγήσουν στη μείωση των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού. Αν, λοιπόν, αναπτύξουμε όλες αυτές τις δυνάμεις που έχουμε, αν πεισματώσουμε και αν τελικά κάνουμε το αυτονόητο και κάνουμε πράγματα τα οποία δεν έγιναν στο παρελθόν και υποθέτω ότι στο πλαίσιο μιας κριτικής ή αυτοκριτικής έχουν γίνει κατανοητά αυτά που δεν έχουν γίνει στο παρελθόν, τότε μπορούμε να κερδίσουμε και μια αξιοπιστία που έχουμε χάσει. Και αυτή η αξιοπιστία δεν έχει χαθεί σε αυτό το χρονικό διάστημα. Οι παλαιότεροι θα θυμάστε τον όρο που είχαμε κατά την περίοδο 1986-1987 του μαύρου προβάτου. Αυτός ο όρος σέρνεται ακόμα και σήμερα. Και μπορώ να σας πω ότι το γεγονός πως αντιμετωπίζουμε μια σκληρή αντιμετώπιση εκ μέρους των εταίρων μας οφείλεται στο γεγονός ότι αυτός ο βαθμός αξιοπιστίας - ο χαμηλός από τότε - δεν βελτιώθηκε όπως έπρεπε. Ως εκ τούτου, κλείνοντας, επαναλαμβάνω αυτό που είπα: Και η χώρα έχει αρχίσει από πολύ χαμηλότερα σημεία, μετά από εθνικές καταστροφές και άλλες χώρες έχουν αρχίσει από χαμηλότερα σημεία από ότι είμαστε εμείς και σήμερα βρίσκονται μίλια μπροστά από ότι είμαστε εμείς. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης, Πρόεδρος του Ποταμιού, και μετά ο Υπουργός Υγείας κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής.
Έπρεπε σήμερα να είναι όλοι εδώ. Να είχαμε ξεπεράσει τα εμπόδια που έστησε η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου και να κάναμε μια ειλικρινή κουβέντα. Θα ήταν μια πράξη αυτογνωσίας. Είναι μια πολύ σημαντική στιγμή για το ελληνικό Κοινοβούλιο και έπρεπε να είχαμε το χρόνο, αλλά κυρίως το θάρρος να πούμε γιατί φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Νομίζω ότι έχει αξία, πριν πούμε εμείς τί θα ψηφίσουμε, να μιλήσουμε λίγο για τους συνωμότες της δραχμής και για τους πραξικοπηματίες, που έχουν κάνει την εμφάνισή τους τις τελευταίες ώρες. Και πρώτα απ' όλα, να μιλήσουμε για τους πολιτικούς συνωμότες, που δεν μας είπαν ποτέ ανοιχτά ότι ήθελαν τη δραχμή, αλλά συνωμοτούσαν μεθοδικά γι' αυτήν και σήμερα αποκαλύπτεται. Κρύφτηκαν πίσω από τον Αλέξη Τσίπρα, διεκδίκησαν, διεκδίκησαν τις μεγάλες καρέκλες της εξουσίας - τις πήραν κάποιοι από αυτούς - και τώρα μας λένε «δεν θα ψηφίσουμε τα μέτρα του Τσίπρα, αλλά θα συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε τα προνόμια που μας έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας». Η ανηθικότητα ως πολιτική. Και πρέπει ο Πρωθυπουργός να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση. Δεν νοείται, κύριε Πρωθυπουργέ, να κρατάτε στην Κυβέρνησή σας αυτούς που σας καταψηφίζουν. Και δίπλα από τους πολιτικούς συνωμότες, οι ιερείς του λαϊκισμού, κάποιοι «ποντικοί» που πηδάνε από εξουσία σε εξουσία, κάποιοι γνωστοί φοροφυγάδες και κάποιοι που έχουν τα λεφτά τους έξω και περιμένουν τη δραχμή για να έρθουν να πλουτίσουν. «Διαφορετικές συμμορίες, ίδιο σόι», που έγραψε και ο Δημήτρης Νόλλας. Υπάρχει πολύ θράσος σε αυτήν τη χώρα και θα πρέπει να το πούμε δυνατά: Η μεγάλη μάχη δεν είναι μόνο για την Ευρώπη. Παλεύουμε για να νικήσουμε τα παράσιτα, τους υποκριτές, τους ψεύτες και τους λαϊκιστές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σέβομαι απολύτως την αντίδραση του Κομμουνιστικού Κόμματος όλες αυτές τις μέρες. Έχει ένα άλλο μοντέλο, εντελώς διαφορετικό από αυτό που έχουμε εμείς, αλλά είναι ξεκάθαροι, δεν υποκρίνονται, πληρώνουν το κόστος των επιλογών τους. Όπως σέβομαι, επίσης, τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που διαφωνούν με τις επιλογές του Πρωθυπουργού και λένε «θα φύγουμε, θα παραιτηθούμε», όπως σέβομαι και τη φωνή των παιδιών που βγήκαν στους δρόμους απογοητευμένα γιατί είχαν πιστέψει την ψεύτικη αφήγηση. Δεν σέβομαι, όμως, αυτούς που απολαμβάνουν όλα τα καλά της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, όλα τα καλά της ελεύθερης οικονομίας και στα διαλείμματα, όταν δεν μετράνε τις καταθέσεις τους, μας κάνουν μαθήματα επανάστασης. Να πούμε όμως τί είναι επανάσταση σήμερα. Επανάσταση σήμερα είναι να ξαναχτίσουμε τη δικαιοσύνη, να επιβάλουμε παντού την αξιοκρατία, να κόψουμε τα πλοκάμια της διαπλοκής, να πάψουν να ευνοούνται οι πονηροί, να δώσουμε ευκαιρίες στους νέους, όχι πακέτα ευκαιριών για να γίνουν μετανάστες, πακέτα δημιουργίας στον τόπο τους, να αναδιατάξουμε την αγροτική παραγωγή, να αξιοποιήσουμε τις περιουσίες προς όφελος των νέων αγροτών, των ακτημόνων. Υπάρχουν ιδέες, υπάρχει διεθνής εμπειρία. Πρέπει να ανοίξουμε τις πόρτες στους νέους και τις νέες και να τις κλείσουμε στους γραφειοκράτες, στα συμφέροντα και στις συντεχνίες, να διώξουμε τα κόμματα από το δημόσιο. Να κάνουμε δηλαδή τα αυτονόητα, αυτά που έπρεπε να είχαμε κάνει, για να μην σερνόμαστε σήμερα από μνημόνιο σε μνημόνιο. Θα μου πείτε και θα το ρωτούν πολλοί που με ακούν: «Πιστεύεις ότι όλα αυτά που δεν μπορέσαμε να κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια, θα γίνουν σήμερα από αυτήν τη Βουλή, από αυτόν τον Πρωθυπουργό;». Δεν έχουμε πια επιλογή. Πρέπει να προσπαθήσουμε. Αλλά βέβαια, για να αλλάξουμε τον κόσμο, κύριε Τσίπρα, πρέπει πρώτα να το πιστέψουμε και πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς. Και αυτό είναι το μεγάλο σας στοίχημα. Αυτές τις μέρες οι Έλληνες βασανίστηκαν. Για πρώτη φορά κόπηκε η πρόσβαση στην περιουσία τους. Και απορώ με αυτούς που χλευάζουν τις ουρές των ATM. Δεν είναι το χρήμα, είναι οι κόποι τους. Τα γκισέ των τραπεζών πρέπει να ανοίξουν ξανά και σύντομα. Δεν θέλουμε IOU, υποσχετικές δηλαδή, που θέλει ο κ. Σόιμπλε και κάποιοι εγχώριοι υποστηρικτές του εδώ στην Ελλάδα. Δεν θέλουμε οι άρρωστοι να αγοράζουν, όπως συμβαίνει τις τελευταίες βδομάδες, τα αναλώσιμα στο δρόμο προς τα νοσοκομεία. Και τώρα θα φανεί και από αυτήν την ψηφοφορία ποιος πραγματικά σκέφτεται τους αδύναμους, τους άνεργους, τους ανασφάλιστους, που δεν μπορούν - το ξαναλέω - να ζήσουν με υποσχετικές. Το Ποτάμι, λοιπόν, θα ψηφίσει, χωρίς τσαλιμάκια, αυτά που συμφώνησε ο Αλέξης Τσίπρας στην Ευρώπη. Είχαμε, βέβαια, μια καλύτερη ευκαιρία για μια καλύτερη συμφωνία και την κλωτσήσαμε, ήμασταν ακόμα υπό την επήρεια της μέθης ότι «δεν μπορεί, η Ευρώπη θα υποχωρήσει μπροστά στην ομορφιά και την εξυπνάδα μας», αλλά η Ευρώπη δεν υποχώρησε και έτσι φτάσαμε σε αυτήν τη σκληρή συμφωνία. Μας κατηγορούν, κατηγορούν το Ποτάμι οι υποστηρικτές της δραχμής, επειδή από την πρώτη στιγμή είπαμε ότι θα ψηφίσουμε τη συμφωνία που θα φέρει ο Αλέξης Τσίπρας. Ας μιλήσουμε καθαρά. Είναι φανερό ότι ο Πρωθυπουργός καθυστερούσε αυτήν τη συμφωνία, γιατί φοβόταν το κόμμα του. Αυτόν τον φόβο, λοιπόν, θέλαμε να διαλύσουμε. Το Ποτάμι γνώριζε το παιχνίδι των συνωμοτών της δραχμής, μια συνωμοσία με πολλούς υποστηρικτές, απ' ό,τι φάνηκε, στη συντηρητική Ευρώπη. Γνωρίζαμε, λοιπόν, τα σχέδιά τους και τα αποκαλύψαμε και το θυμάστε. Αυτοί απειλούσαν στο παρασκήνιο: «Τα μέτρα δεν περνούν από τη Βουλή, οπότε πάμε όλοι μαζί στη δραχμή» και εμείς φωνάζαμε στο προσκήνιο: «Τα μέτρα περνούν από τη Βουλή, τολμήστε το». Μας ωφέλησε κομματικά αυτό που είπαμε; Ίσως και όχι. Αυτό, όμως, είναι το Ποτάμι. Θα αγωνιστούμε, λοιπόν. Θα ψηφίσουμε και αφού σωθούμε, θα δώσουμε τη μάχη, για να βελτιώσουμε τη συμφωνία, γιατί μπορούμε να βελτιώσουμε αυτήν τη συμφωνία. Μέχρι τη Δευτέρα, το Ποτάμι θα έχει μια πλήρη πρόταση για τις αναγκαίες αλλαγές. Υπάρχουν πολλά περιθώρια, επί παραδείγματι για περικοπές στα ρετιρέ της εξουσίας. Είναι παράλογος ο τρόπος φορολόγησης των αγροτών. Δεν μπορεί οι ομάδες παραγωγών να φορολογούνται ως επιχειρηματίες. Πρέπει να ενισχύσουμε τους ανέργους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, που αν συνεχίσουμε έτσι, δεν θα πάνε ποτέ σε σύνταξη. Να δουν με προσοχή τις αλλαγές στο Υπουργείο Οικονομικών. Εμείς, όμως, δεν θα συμμετέχουμε στην Κυβέρνηση. Θα παραμείνουμε η χρήσιμη Αντιπολίτευση, η Αντιπολίτευση των μεταρρυθμίσεων, η Αντιπολίτευση που έχει ανάγκη ο τόπος, να λέμε τα σύκα - σύκα και τη σκάφη - σκάφη, να ενισχύσουμε ό,τι μας κρατά στην Ευρώπη, να αλλάξουμε την Ευρώπη, να παλεύουμε για τις αλλαγές, που έχει ανάγκη ο τόπος, για τις αλλαγές που έχουν ανάγκη οι πολλοί. «Περισσότερα στους περισσότερους» λέει το Ποτάμι, το κίνημα για τη δικαιοσύνη, την εργασία και την παιδεία.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τον λόγο ζήτησε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, επειδή ο Πρωθυπουργός δεν σκόπευε να μιλήσει, είπα ότι και εγώ δεν θα απαντήσω. Όμως, κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση εκπροσωπείται από Υπουργούς, οι οποίοι λαμβάνουν τον λόγο, στα άλλα κόμματα μίλησαν οι Αρχηγοί και καλώς μίλησαν, είναι δικαίωμά τους. Ο κ. Θεοδωράκης στην προηγούμενη ομιλία δεν είχε μιλήσει, εμείς είχαμε μιλήσει δεκαπέντε λεπτά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα μιλήσει ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος.
Έχω ήδη συνεννοηθεί και ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Φίλης, επειδή δεν μίλησαν οι Αρχηγοί τους, θα πάρουν τον λόγο.
Ωραία. Άρα, λοιπόν, δεν θα χάσει έναν ομιλητή η Νέα Δημοκρατία. Αλλιώς, θα πάρω εγώ τον λόγο.
Σε καμμία περίπτωση.
Δεύτερον, κύριε Πρόεδρε, είχα παρακαλέσει την Κυβέρνηση, όπως την προηγούμενη φορά ο κ. Τσίπρας είχε την ευαισθησία και ψήφισε πρώτος, γιατί οι Αρχηγοί πρέπει να δίνουμε το παράδειγμα και πολύ περισσότερο όταν εισηγούμεθα εμείς ως Αρχηγοί κάτι στο Κοινοβούλιο, πιστεύω ότι και τώρα θα ψηφίσει πρώτος. Περιμένω, όμως, να ψηφίσει πρώτος αμέσως μετά και ο κ. Καμμένος.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο αυστηρά για ένα τρίλεπτο έχει ο κ. Κουρουμπλής, αν θέλει. Είχατε ζητήσει τον λόγο, κύριε Υπουργέ. Τον θέλετε;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
παρακαλώ, τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Λαγός, ειδικός αγορητής από τη Χρυσή Αυγή. Ησυχία παρακαλώ, να μιλήσει ο αγορητής. Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση σήμερα για άλλη μία φορά, όπως και την περασμένη φορά που συζητούσαμε τα συγκεκριμένα θέματα, την περασμένη Παρασκευή, η απόλυτη ησυχία και ηρεμία που επικρατεί μέσα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου. Όταν για κάποια νομοσχέδια που έχουν έρθει κατά καιρούς, τα οποία στην ουσία δεν αφορούν σχεδόν κανέναν, υπάρχουν διαμαρτυρίες, εντάσεις, φωνές, χαμός, λιμός και καταποντισμός, έστω και για διαδικαστικά θέματα και υπάρχουν χιλιάδες κόντρες, σήμερα για το τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο που φέρνουμε στον ελληνικό λαό δεν υπάρχει καμμία αντίδραση. Σήμερα βλέπουμε μετά από πάρα πολλά χρόνια την πλήρη σύμπνοια όλων των κομμάτων που είναι μέσα στη Βουλή, όλων των κομμάτων πλην της Χρυσής Αυγής. Όλοι συμφωνούν σε αυτό που κάνουμε σαν να είναι το θέσφατο, σαν να είναι το απολύτως σωστό. Μας φέρνουν το χειρότερο μνημόνιο, ισοπεδώνουν τον ελληνικό λαό, τον αποτελειώνουν από εκεί που ήδη τον έχουν γονατίσει και όλοι είναι ευτυχισμένοι. Ο ένας δίνει συγχαρητήρια στον άλλο και όλοι συμφωνούν ότι για το καλό του ελληνικού λαού όλοι θα ψηφίσουν. Ποιο είναι το καλό του ελληνικού λαού, κυρίες και κύριοι; Για ρωτήστε αυτούς που είναι πάνω στα θεωρεία, για ρωτήστε αυτούς που είναι έξω, πόσοι θεωρούν καλό αυτό που γίνεται. Και αν το θεωρούν καλό αυτό που γίνεται, να μας εξηγήσει για άλλη μία φορά ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, αλλά και οι Υπουργοί που είναι στα έδρανα αυτή τη στιγμή, γιατί έγινε το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής. Ο ελληνικός λαός απεφάνθη και είπε με 62%, παρ' όλο που ήταν τρομοκρατημένος και με κλειστές τις τράπεζες και τα ATM, ότι δεν φοβάται και ότι θέλει η ελληνική Κυβέρνηση να διαπραγματευθεί, πραγματικά να διαπραγματευθεί και να φέρει κάτι καλό και τίμιο στον ελληνικό λαό. Ό,τι κι αν ήταν αυτό, ο ελληνικός λαός θα το δεχόταν και θα προσπαθούσε να μοχθήσει και να κερδίσει κάτι. Αντ' αυτού τι είδαμε; Αντ' αυτού είδαμε να παίρνονται τα χειρότερα μέτρα που θα μπορούσαν να έχουν παρθεί. Δεν νομίζω ότι υπάρχει αμφιβολία από κανέναν σ' αυτήν την Αίθουσα ότι έστω και αυτοί που τραυλίζοντας ανεβαίνουν πάνω εδώ σ' αυτά τα έδρανα και προσπαθούν να μας πουν ότι «ξέρετε, καλά είναι, αλλά όχι ακριβώς», οι ίδιοι τρέμουν που το λένε εκείνη την ώρα, οι ίδιοι δεν το πιστεύουν. Και ακούσαμε πριν από λίγο τον Υπουργό, τον κ. Τσακαλώτο, να μας κάνει μια εκ βαθέων εξομολόγηση για λίγα δευτερόλεπτα, αφού μας έπρηξε ότι είναι πάρα πολύ καλό αυτό το οποίο έκανε, και να μας λέει χαρακτηριστικά: «Τα μέτρα που φέρνουμε δεν ξέρουμε αν είναι το σωστό, αλλά δεν είχαμε άλλη επιλογή». Το λέει αυτό ποιος; Ο Υπουργός της Κυβέρνησης που πήγε εκεί, προκειμένου να βρει την καλύτερη δυνατή λύση για τον ελληνικό λαό. Και τι μας λέει, λοιπόν, ο άνθρωπος αυτός; Αυτό το οποίο ξέρουμε. «Δεν είχαμε άλλη επιλογή.». Άρα ποια συζήτηση κάνατε; Άρα σε ποια συμφωνία πήγατε να έρθετε; Άρα τι προτείναμε; Δεν προτείναμε τίποτα. Πήγαμε, σκύψαμε το κεφάλι και δεχθήκαμε αυτό που μας έδωσαν, πολύ απλά. Και έρχεστε σήμερα εσείς όλοι εδώ οι Βουλευτές, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, αγκαλιασμένοι, να μας πείτε ότι αυτό που κάνετε είναι για το καλό του ελληνικού λαού. Είναι τραγικό αυτό. Θέλω να σας πω και κάτι άλλο, ότι όσοι από εσάς τώρα ανεβήκατε πάνω εδώ στο Βήμα της Βουλής και μιλήσατε και υπερασπιστήκατε το μνημόνιο αυτό, θέλω να σας δω πάλι και να είστε υπόλογοι τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, όταν τα μέτρα αυτά δεν θα μπορούν να εφαρμοστούν, γιατί ξέρουμε όλοι ότι είναι ανεφάρμοστα. Όταν θα έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα στην ελληνική κοινωνία, θέλω να δω αυτούς που σήμερα έχουν βγει και υπερασπίζονται αυτό το μνημόνιο, να τους δω τον Σεπτέμβρη, να τους δω τον Οκτώβρη τι θα λένε στον ελληνικό λαό, που θα λιμοκτονεί και θα είναι έξω. Αναγκάσατε τον ελληνικό λαό να τρομοκρατείται και να τρέχει στις τράπεζες για να πάρει 60 ευρώ, που έγιναν 50 ευρώ, που τώρα δεν έγιναν τίποτα, γιατί κλείνουν τα ΑΤΜ. Εξαναγκάσατε τον Έλληνα φορολογούμενο, τον Έλληνα συνταξιούχο να τρέχει για να πάρει 120 ευρώ ανά δεκαπέντε ημέρες που του δίνετε εσείς και αυτό το λέτε επιτυχία. Λοιπόν, όχι μόνο δεν είναι επιτυχία, είναι δυστυχία, αλλά είναι και δυστυχία χωρίς φιλότιμο και ο Έλληνας έχει αυτήν τη λέξη στο λεξιλόγιό του. Υπάρχει το φιλότιμο. Θα άντεχε να πάρει 60, 50, 40 ευρώ, αν ήξερε ότι αυτό που κάνει έχει αντίκτυπο, ότι αυτό που κάνει θα οδηγήσει σε κάτι. Ξέρετε όλοι και ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν οδηγεί πουθενά. Το ξέρετε. Και εδώ να πω ότι - δυστυχώς ίσως για τον ελληνικό λαό, γιατί για τη Χρυσή Αυγή, για εμάς όλους είναι χαρά, αλλά από την άλλη είναι δυστυχία - το δημοψήφισμα αυτό που έκανε η ελληνική Κυβέρνηση, που το παρουσίασε - και έτσι θα έπρεπε να είναι κανονικά - ως ένα μεγάλο βήμα για να μιλήσει ο ελληνικός λαός και να αποφασίσει, τελικά στην ουσία μόνο η Χρυσή Αυγή το στήριξε, γιατί μόνο η Χρυσή Αυγή βγήκε από την αρχή και υποστήριξε ότι πρέπει να γίνει δημοψήφισμα. Όταν έγινε το δημοψήφισμα και όλοι λάκισαν, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, και έτρεχαν και έλεγαν «δεν ισχύει, δεν έχει γίνει αυτό το πράγμα ποτέ», πάλι μόνο η Χρυσή Αυγή είχε το σθένος και το υπερασπίσθηκε και είπε ότι υπάρχει ένα 62% του ελληνικού λαού το οποίο το ξεπουλάτε. Στην ουσία δεν ξεπουλάτε φυσικά το 62% του ελληνικού λαού, ξεπουλάτε όλον τον ελληνικό λαό, ξεπουλάτε τα πάντα, φτάνει να γίνεται αυτό που εσείς θέλετε. Η δημοκρατία σας είναι αυτή που εσείς θέλετε. Έχετε βάλει ένα πλαίσιο στο οποίο συμφωνείτε μόνοι σας, διαφωνείτε και όποιος τολμήσει να σας πει κάτι άλλο είναι κακός, είναι σε σενάρια, είναι σε συνωμοσιολογίες, είναι το οτιδήποτε. Θα σας μιλήσουν κάποιοι εδώ, που δεν είναι ούτε οι «συνωμότες της δραχμής» ούτε σε τίποτα λόμπι. Είμαστε μεροκαματιάρηδες όλοι οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Όταν μας πήγατε στη φυλακή, ψάξατε όλους τους τραπεζικούς μας λογαριασμούς. Είδατε ποιοι είναι οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Είδατε. Είμαστε εμείς που εκπροσωπούμε τον απλό Έλληνα πολίτη. Αυτοί είμαστε. Είμαστε μεροκαματιάρηδες άνθρωποι, που ήρθαμε εδώ μέσα, που μοχθήσαμε και που δεν φοβόμαστε να πούμε ότι, αν η Ελλάδα πρέπει να γυρίσει σε εθνικό νόμισμα - που δεν είναι αυτή η πρότασή μας, για να μην παρεξηγηθώ - , θα πρέπει να το κάνουμε. Είμαστε εμείς οι πρώτοι που θα υποστούμε τις συνέπειες αυτών των πραγμάτων. Αλλά είπαμε ότι αγαπάμε την πατρίδα μας, σεβόμαστε τους συνανθρώπους μας και πάνω απ' όλα θέλουμε να κοιτάμε περήφανοι στα μάτια τον οποιονδήποτε. Ποιοι από σας μπορούν να το κάνουν σήμερα εδώ πέρα; Ποιοι από σας, μετά από αυτά τα μέτρα που θα πάρετε, μπορείτε να πάτε στις εκλογικές σας περιφέρειες, μπορείτε να πάτε στα μέρη που συναθροίζεστε και να δείτε αυτούς με τους οποίους μιλάτε και να τους αντιμετωπίσετε κατάματα και να πείτε «ναι, εγώ έκανα αυτό που πίστευα σωστό»; Δεν το πιστεύετε σαν σωστό αυτό που κάνετε. Το θεωρείτε σαν το έκτακτο μέτρο, σαν το τελευταίο ανάχωμα που μπορείτε να κάνετε. Κανείς σας δεν το θεωρεί σωστό. Ο Πρωθυπουργός πήγε εκεί πέρα. Δεν ξέρω αν διαπραγματεύθηκε σωστά ή όχι, ίσως να διαπραγματεύθηκε, όμως είδαμε ότι δυστυχώς το αποτέλεσμα είναι τραγικό. Και βλέπουμε σε όλο αυτό διάστημα την τέλεια αντιστροφή των όρων σε ό,τι αφορά τους μεγαλοκαναλάρχες, σε ό,τι αφορά τους διαπλεκόμενους αυτών των μέσων μαζικής ενημέρωσης, που μέχρι πριν από έξι, επτά, οκτώ μέρες καθύβριζαν και κατηγορούσαν τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ γιατί τολμάει και δίνει τον λόγο στον ελληνικό λαό. Γιατί αυτό ήταν το διακύβευμα που παιζόταν, ότι δεν έπρεπε να μιλήσει ο ελληνικός λαός. Όταν, όμως, ο Τσίπρας, ο Πρωθυπουργός, πήγε και έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια το 62% του ελληνικού λαού, τότε τα διαπλεκόμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης λένε τα καλύτερα λόγια γι' αυτόν και για την Κυβέρνησή του. Λένε «μπράβο, ζήτω, πολέμησε» και όλα αυτά. Καταλαβαίνετε πολύ καλά, νομίζω, πού έχουμε έρθει. Και το δυστύχημα, επίσης, είναι ότι η συνήθεια είναι κάτι πάρα πολύ άσχημο. Και, δυστυχώς, τον ελληνικό λαό τον συνηθίσατε, τουλάχιστον τα τελευταία πέντε χρόνια, να μη διαμαρτύρεται καν. Είναι αδιανόητο αυτήν τη στιγμή να περνάνε αυτά τα μέτρα από το ελληνικό Κοινοβούλιο και να μην υπάρχει καμμία φωνή αντίδρασης έξω ή και αυτές, κάποιες γραφικές καρικατούρες που εμφανίζονται έξω, το κάνουνε μόνο για τα μάτια του κόσμου. Είναι τραγικό ότι έχετε φέρει τον ελληνικό λαό σε αυτήν τη διαδικασία και παρακαλάει και σκύβει το κεφάλι και λέει «μακάρι να πάρω 50 ευρώ, τουλάχιστον, δώστε μου 50 ευρώ». Αλλά ξέρετε όλοι πολύ καλά και το ξέρουμε και εμείς ότι αυτά τα 50 ευρώ, δυστυχώς, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο δεν θα δίνονται. Δυστυχώς. Δεν είναι χαρά μας που το λέμε. Και τότε να δούμε ποιοι θα είναι αυτοί εδώ πέρα, μέσα σε αυτό το Κοινοβούλιο, οι οποίοι θα βάλουν πάλι τα στήθη τους μπροστά και θα προσπαθήσουν να βρούνε λύσεις για τον ελληνικό λαό. Θα πω και κάτι άλλο, όμως. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε άλλοθι σε αυτούς που μας κατέκλεψαν σαράντα πέντε χρόνια, στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, στα αρπακτικά αυτά που διέλυσαν τα πάντα. Και έρχονται τώρα και κουνάνε το δάχτυλο αυτοί οι άνθρωποι και μας λένε πώς έφτασε η χώρα μας σε αυτό το σημείο και γιατί φτάσαμε - λέει - εδώ. Μα, πώς φτάσαμε εδώ; Γιατί αυτοί κυβερνούσαν σαράντα πέντε χρόνια και ισοπέδωσαν τα πάντα. Και ο ΣΥΡΙΖΑ κάθεται με χαμηλωμένο κεφάλι αυτήν τη στιγμή, γιατί προφανώς η συμφωνία είναι να υπερψηφίσουν τα μέτρα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, για να καλυφθούνε όλοι. Και δεν ακούμε μία κουβέντα για τα σκάνδαλα που έχουν γίνει, για τους κλέφτες, για τους απατεώνες και τους λωποδύτες που ρήμαξαν την πατρίδα μας αυτά τα χρόνια. Και όμως, δεν ακούμε κανέναν από τους Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ αυτήν τη στιγμή, ούτε τον Πρωθυπουργό, να τολμάει να πει ότι θα βρει ποιοι είναι οι κλέφτες, ότι θα γυρίσει τα λεφτά πίσω και ότι αυτοί θα μπούνε φυλακή. Η Χρυσή Αυγή υπόσχεται ότι όλα αυτά, αν της δοθεί η δύναμη, θα τα κάνει.
Ευχαριστούμε, κύριε Λαγέ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Κύριοι συνάδελφοι, είναι εφικτός ο στόχος να έχουμε περάσει μέχρι τις 24.00΄ στην ονομαστική ψηφοφορία, μετά από αίτηση που έχουν υποβάλει οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες του Κομμουνιστικού Κόμματος και της Χρυσής Αυγής. Κύριε Μητσοτάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η ελληνική κοινωνία και ιδίως η ελληνική μεσαία τάξη πληρώνει πολύ ακριβά το κόστος της πολιτικής ενηλικίωσης του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ και μήνες από αυτό εδώ το Βήμα σάς προειδοποιούσαμε, κύριοι Υπουργοί της Κυβέρνησης, ότι, όταν συγκρούεται ο φαντασιακός σας κόσμος με την πραγματικότητα, πάντα επικρατεί η πραγματικότητα. Και αυτό δυστυχώς επιβεβαιώθηκε στην πράξη. Κάθε μήνας που περνούσε, που διαπραγματευόσασταν με τις συνιστώσες, το κόστος του λογαριασμού μεγάλωνε. Κάθε εβδομάδα που περνάει, μεγαλώνει κι άλλο το κόστος του λογαριασμού. Κάθε μέρα που περνάει, κύριοι Υπουργοί, το κόστος μεγαλώνει. Κάποια μικρομεσαία επιχείρηση, η οποία πασχίζει να μείνει ζωντανή, κλείνει. Κάποιες ακυρώσεις τουριστών, που θέλουν να επισκεφτούν τη χώρα μας, γίνονται. Αυτός ο φαύλος κύκλος πρέπει να σταματήσει τώρα. Για να αποδείξω αυτό το οποίο λέω και για να μην επικαλείται η Κυβέρνηση επιλεκτικά τις εκθέσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, θα ήθελα, κύριοι Υπουργοί - δεν είναι εδώ ο κ. Τσακαλώτος, τα λέω στον κ. Σταθάκη - να σας επισημάνω τι λέει η τελευταία αναθεώρηση της έκθεσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ο λογαριασμός του πακέτου διάσωσης, του τρίτου μνημονίου της Αριστεράς, αυξήθηκε κατά 25 δισεκατομμύρια ευρώ τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Και αυξήθηκε κατά 25 δισεκατομμύρια ευρώ ακριβώς επειδή πρέπει να προστεθεί στον λογαριασμό πια και το κόστος της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Και καταθέτω τη σχετική μελέτη του ταμείου στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η αυταπάτη για την οποία μάς μίλησε ο Πρωθυπουργός στοίχισε και στοιχίζει πολύ ακριβά στη χώρα. Εγώ αναγνωρίζω στον Πρωθυπουργό ότι, έστω και την τελευταία στιγμή, υπό το φως της ασφυκτικής πραγματικότητας και της πίεσης που αναμφισβήτητα δέχθηκε έκανε το σωστό, αλλά μην περιμένετε να σας πούμε και μπράβο, να σας πούμε ότι πρέπει να είστε και υπερήφανοι που αποτρέψατε ή που επιχειρείτε να αποτρέψετε μία καταστροφή, την οποία εσείς οι ίδιοι προκαλέσατε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητούμε για το τρίτο πρόγραμμα, για το τρίτο μνημόνιο, για το πρώτο μνημόνιο της Αριστεράς. Και βεβαία συζητούμε σε μια χρονική συγκυρία που ο κίνδυνος του Grexit δεν έχει ακόμα περάσει. Αυτό το οποίο βίωσε η χώρα, η τραυματική εμπειρία την οποία βίωσε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στη Σύνοδο Κορυφής, δεν ήταν τίποτε άλλο από μία προσομοίωση ενός Grexit. Πρέπει να είμαστε απολύτως ειλικρινείς και έντιμοι. Η χώρα χρειάζεται τρίτο πρόγραμμα και χρειάζεται και την ενδιάμεση συμφωνία το συντομότερο δυνατόν, έτσι ώστε η χώρα να είναι εξασφαλισμένη, οι τράπεζες να ανοίξουν μία ώρα αρχύτερα και να αποκατασταθεί επιτέλους η οικονομική κανονικότητα, την οποία η δική σας - δυστυχώς - ανικανότητα προκάλεσε. Και η αλήθεια είναι μία - είχαμε απειλήσει και εμείς από αυτό το Βήμα - να μην ξαναβιώσουμε τον μύθο του Σίσυφου. Δυστυχώς, όμως, σαν τον Σίσυφο θα πρέπει να σπρώξουμε για άλλη μια φορά ως ελληνική κοινωνία αυτή τη φορά το μνημόνιο της Αριστεράς στην κορυφή του βουνού. Και έχουμε τρία χρόνια να το κάνουμε. Και θα πρέπει να συμφωνήσουμε εδώ όλοι μαζί για το πώς θα πετύχουμε αυτόν τον στόχο και το αν πιστεύουμε πραγματικά σε αυτόν τον στόχο. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συμφωνία είναι εξαιρετικά επώδυνη. Το είπε και ο εισηγητής μας. Δεν χρειάζεται να το αναλύσω διεξοδικά. Έχει μια σειρά από υφεσιακά μέτρα. Επιλέξατε εσείς ως πολιτική επιλογή να καλύψετε το δημοσιονομικό κενό με αύξηση φόρων. Σας είπαμε ότι δεν είναι η μόνη επιλογή. Υπήρχαν και άλλες επιλογές και εξακολουθούν και σήμερα να υπάρχουν άλλες επιλογές. Θα μπορούσατε να επιλέξετε ισοδύναμα δημοσιονομικά μέτρα. Και καταθέτω σχετική αρθρογραφία μου, με συγκεκριμένες προτάσεις ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, για το πώς θα μπορούσατε και σήμερα ακόμα να εξοικονομήσετε πόρους, ώστε να μην αυξήσετε τη φορολογία, παραδείγματος χάριν, στους αγρότες, κάτι το οποίο προγραμματίζετε να γίνει την επόμενη εβδομάδα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Γιατί πρέπει ακόμα και σήμερα που μιλάμε, να επιδοτούμε από τον κρατικό προϋπολογισμό το ασφαλιστικό ταμείο της ΔΕΗ με 600 εκατομμύρια και η μέση σύνταξη των συνταξιούχων της ΔΕΗ να είναι 24 χιλιάδες ευρώ; Εδώ, λοιπόν, να συμφωνήσουμε για το ποιος είναι ο κοινωνικά δίκαιος τρόπος επιμερισμού αυτού του μεγάλου κόστους που πρέπει συνολικά να πληρώσει η ελληνική κοινωνία. Κύριοι Υπουργοί, όμως, να πούμε και κάτι ακόμα. Για να πετύχει αυτή η συμφωνία, για να πετύχει αυτό το πρόγραμμα, δεν αρκεί να εφαρμόζουμε επιλεκτικά κάποια μέτρα. Τα ισοδύναμα μέτρα τα οποία θα αντισταθμίσουν την υφεσιακή επίπτωση της αύξησης των φορολογικών συντελεστών είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές. Οι διαρθρωτικές αλλαγές αυτές για τις οποίες η Νέα Δημοκρατία έδωσε αγώνα. Εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να πούμε ότι, ναι, εμείς πιστεύουμε στις ιδιωτικοποιήσεις, εμείς πιστεύουμε στην απελευθέρωση της αγοράς προϊόντων και της αγοράς εργασίας. Εμείς πιστεύουμε, και εγώ προσωπικά έχω δικαίωμα να το λέω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην αποπολιτικοποίηση του κράτους, γιατί εγώ έδωσα αγώνα από τη θέση του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης να συγκρουστώ και με ρουσφέτια και με διευθετήσεις που έκανε και η δική μας παράταξη και είχα το θάρρος να το πω. Και είχα την απαίτηση από την Αριστερά, η οποία δεν βαρύνεται με τέτοιες πρακτικές, να μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μιλήσει με ειλικρίνεια για αποπολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης. Αλλά, δυστυχώς, ανάποδα δείγματα γραφής δώσατε. Και αυτό μάς φέρνει στην ουσία του προβλήματος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ο Πρωθυπουργός χθες, στη συνέντευξη που έδωσε στην ΕΡΤ, είπε ανοιχτά ότι δεν πιστεύει στο πρόγραμμα αυτό. Επαναλαμβάνω: δεν πιστεύει στο πρόγραμμα αυτό. Του υπενθυμίζω ότι στο κοινό ανακοινωθέν το οποίο ο ίδιος υπέγραψε, στις πρώτες δύο σειρές, υπάρχουν δύο λέξεις - κλειδί: «εμπιστοσύνη» και «ιδιοκτησία», ιδιοκτησία των μεταρρυθμίσεων, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Το πρόγραμμα αυτό δεν πρόκειται ποτέ να βγει και η χώρα θα βυθιστεί νομοτελειακά στον ίδιο φαύλο κύκλο των αποτυχημένων προγραμμάτων, εάν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, στις οποίες θα πρέπει να συμφωνήσουμε κανονικά όλοι μαζί, δεν τις στηρίξουμε. Και ξέρετε, κύριοι Υπουργοί, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν είναι απλά «έρχομαι στη Βουλή και ψηφίζω έναν νόμο», αλλά χρειάζονται συστηματική υποστήριξη και κυρίως χρειάζονται την πολιτική τόλμη και το θάρρος να βγούμε να τις υποστηρίξουμε. Μου κάνει εντύπωση πραγματικά ότι ο Πρωθυπουργός απέχει από τη σημερινή συζήτηση. Άλλα κοινοβούλια έχουν ήδη ψηφίσει. Το γαλλικό κοινοβούλιο έχει ήδη ψηφίσει τη στήριξη στην Ελλάδα και οφείλουμε απ' αυτό το Βήμα να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Γαλλία και στον Γάλλο Πρόεδρο για τον μεγάλο αγώνα που έδωσε απέναντι σε αυτούς που ήθελαν να βγάλουν την Ελλάδα από το ευρώ. Ούτε αυτό δεν το έχω ακούσει από τον Πρωθυπουργό. Τον ήθελα εδώ σήμερα αυτά τα πράγματα να τα πει. Ξέρετε τι θα ήθελα εγώ από τον Πρωθυπουργό σήμερα; Θα ήθελα να μιλήσει ο Πρωθυπουργός πραγματικά για μια νέα αρχή, για το πώς μπορούμε να κλείσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο του λαϊκισμού των τελευταίων πέντε ετών, της βολής τού να αντιπολιτεύεσαι από την ασφάλεια της αντιπολίτευσης σε μέτρα τα οποία γνωρίζεις ότι είναι σωστά. Και θέλω με την ευκαιρία αυτή να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι αυτήν τη στιγμή αναλαμβάνουν ένα βάρος που δεν τους αναλογεί. Θα υπερψηφίσουν μέτρα από εθνική συνείδηση, από ευρωπαϊκή συνείδηση, όχι από κομματική πειθαρχία, διότι ξέρουμε ότι αυτό είναι το καθήκον μας. Και θα βρεθούν κάποιοι συνάδελφοι Βουλευτές στις εκλογικές τους περιφέρειες να υπάρχει κάποιος συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος θα λέει «εγώ δεν τα ψήφισα τα μέτρα αυτά». Διότι αυτό είναι βολικό πολιτικά να το λέμε. Εμείς δεν θα το κάνουμε αυτό ως Νέα Δημοκρατία. Θα σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και θα ψηφίσουμε και σήμερα συντεταγμένα και θα ψηφίσουμε και στις 23, κύριε Υπουργέ. Μετά θα δούμε τι θα κάνουμε. Διότι ένα πράγμα πρέπει να είναι σαφές σε αυτήν την Αίθουσα: αλά καρτ πλειοψηφίες κοινοβουλευτικές δεν υπάρχουν. Δεν θα περιμένετε από κάποιους να ψηφίζουν επώδυνα μέτρα μνημονίου και μετά να αναζητείτε άλλες πλειοψηφίες για να ψηφίζετε τα τερατουργήματα που ο κ. Μπαλτάς θέλει να κάνει στην παιδεία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μνημόνια με ξένα κόλλυβα δεν θα έχουμε σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Ας έλθει, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός να μιλήσει ειλικρινά στον ελληνικό λαό, να εξηγήσει τι είναι αυτό το οποίο θέλει να κάνει και όχι τι είναι αυτό που δεν θέλει να κάνει. Για να μπορέσουμε επιτέλους - και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - να πούμε, να δανειστούμε όλοι μας μαζί από τη ρήση του Τσώρτσιλ ότι αυτό το οποίο θα γίνει σήμερα δεν είναι το τέλος, δεν είναι καν η αρχή του τέλους, αλλά ίσως να είναι το τέλος της αρχής. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Μητσοτάκη. Ζήτησε τον λόγο επ' ολίγον ο Υπουργός κ. Βούτσης. Έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ.
Αισθάνομαι την ανάγκη, κύριε Πρόεδρε, να τονίσω ότι είναι προφανές πως η συγκεκριμένη συζήτηση, η ιδιαίτερη συζήτηση που κάνουμε, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για πολιτικές άκρως επώδυνες που υπήρξαν και χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα χρόνια απέναντι στον ελληνικό λαό. Καθένας έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται το έργο του, το συλλογικό, της παράταξής του, ή και το προσωπικό, από τον υπουργικό θώκο ή από όπου πέρασε. Το ίδιο έκανε τώρα κι ο αξιότιμος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Θέλω να τονίσω όμως - και δεν μπορώ να μην το κάνω - ότι η πολιτεία σας εκεί, κύριε Μητσοτάκη, πάντοτε σε αγαστή συνεργασία με όσους είχαν τα της δημόσιας διοίκησης από την τότε τρόικα, χαρακτηριζόταν από απολύσεις, διαθεσιμότητες, από επιλογές εκτός του νόμου Ραγκούση για τους προϊσταμένους…
Αυτό βρήκατε να πείτε;
Είμαι πολύ συγκεκριμένος.
Αφήστε τα τώρα αυτά!
Παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Κύριε Κυριαζίδη, σας παρακαλώ!
Τι θέλετε να κάνετε τώρα; Τι είναι αυτά, κύριε Πρόεδρε;
Παρακαλώ πολύ, μη διακόπτετε. Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Από οργανογράμματα τα οποία γίναν για όλα τα Υπουργεία και τα οποία δεν έχουν καμμία σχέση με ανασυγκρότηση και μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, δεν υπάρχει ούτε ίχνος μεταρρυθμιστικού έργου το οποίο έμεινε στη δημόσια διοίκηση.
Α, εσύ το πας φιρί φιρί!
Θέλω να είμαι πάρα πολύ σαφής, διότι δεν μπορεί στη βάση αυτής της συζήτησης να εξαγνίζονται και να εξωραΐζονται δραματικές πολιτικές που ασκήθηκαν απέναντι στον ελληνικό λαό. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Για ένα μόνο λεπτό.
Κύριε Υπουργέ, είμαι εξαιρετικά υπερήφανος για το έργο το οποίο έκανα στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Είμαι υπερήφανος που προχωρήσαμε για πρώτη φορά σε έναν εξορθολογισμό των δομών και περιορίσαμε πραγματικά τις θέσεις ευθύνης. Είμαι εξαιρετικά υπερήφανος που επιχείρησα να εισάγω έννοιες πραγματικής αξιολόγησης. Είμαι υπερήφανος που ψηφίσαμε νομοσχέδιο επιλογής γενικών διευθυντών, το οποίο δεν εφαρμόσατε. Είμαι υπερήφανος που επιχειρήσαμε και εντοπίσαμε πολλούς επίορκους με πλαστά δικαιολογητικά, τους οποίους ο δικός σας Αναπληρωτής τώρα παίρνει πίσω. Λοιπόν, ας είμαστε λίγο προσεκτικοί όταν επιμερίζουμε το κόστος της προσπάθειας. Εγώ σας παρέδωσα έτοιμο νομοσχέδιο για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Ούτε μία μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία δεν υπήρχε από το Υπουργείο σας και από τον Αναπληρωτή Υπουργό σας. Το μόνο το οποίο σάς ενδιέφερε και το μόνο το οποίο εξακολουθεί να σας ενδιαφέρει είναι να διορίζετε κομματικούς ημετέρους σε όλες τις θέσεις ευθύνης. Επομένως, επειδή και το δικό σας έργο είναι γνωστό, αλλά και το δικό μας έργο είναι γνωστό, ας αφήσουμε και ας αποφύγουμε τις συγκρίσεις. Και, αν έχετε την ανάγκη να πείτε κάτι, να εξηγήσετε γιατί ο Πρωθυπουργός σήμερα δεν είναι εδώ, να μιλάει για το μείζον εθνικό διακύβευμα της σωτηρίας της χώρας, αντί να αναγκαζόμαστε να εναλλάσσουμε τέτοιους διαλόγους για ζητήματα τα οποία σήμερα δεν ενδιαφέρουν τον ελληνικό λαό.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Γεώργιος Σταθάκης επ' ολίγον. Έπεται ο κ. Θεοχάρης και ο κ. Φίλης. Στόχος είναι στις 24.00΄ να γίνει η ονομαστική ψηφοφορία. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, πρέπει να είναι σαφές σε όλους μας ότι είναι στιγμές ευθύνης, δεν είναι στιγμές στείρας αντιπαράθεσης. Είναι η στιγμή που πρέπει όλοι να τοποθετηθούμε ευθέως και χωρίς καμμία περιστροφή απέναντι στο δίλημμα το οποίο αντιμετωπίζει η Ελλάδα, το δίλημμα το οποίο δεν προέκυψε μονομερώς ούτε από τις επιθυμίες της ελληνικής Κυβέρνησης ούτε από τις επιθυμίες μίας ή περισσοτέρων ευρωπαϊκών χωρών. Είναι μία δοκιμασία, η κατάληξη μίας δοκιμασίας, στην οποία συγκρούστηκαν πολλά και διαφορετικά συμφέροντα για τον τρόπο με τον οποίο η ίδια η Ευρώπη λειτουργεί και μπορεί να λειτουργήσει. Η ίδια η Κυβέρνηση δοκίμασε και δοκιμάστηκε πάνω στην αναζήτηση λύσεων σε ένα θέμα το οποίο προϋπήρχε και δεν δημιουργήθηκε από τους τελευταίους πέντε μήνες. Και αυτό πρέπει να είναι απόλυτα σαφές. Η κυβέρνηση παρέλαβε το τέλος, το ημιτελές δεύτερο πρόγραμμα, το οποίο είχε παγώσει η ίδια η διαδικασία αξιολόγησης - για διάφορους λόγους, που δεν είναι της στιγμής να αναλύσουμε - και μπροστά της είχε ένα μη βιώσιμο σύστημα οικονομικής επιβίωσης της χώρας για το 2015-2018. Να σας υπενθυμίσω ότι το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που ήταν μπροστά μας προέβλεπε τη δημιουργία πλεονασμάτων 3,5% το 2015 και 4,5% το 2016, το 2017 και το 2018, μαζί με κάποιες πολύ υψηλές αποδόσεις των ιδιωτικοποιήσεων. Αυτά από κοινού θα αντιμετώπιζαν ένα πρόβλημα εξυπηρέτησης 47 δισεκατομμυρίων από το 2015 έως το 2018, 20 δισεκατομμύρια στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και 27 στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα, ένα χρέος δηλαδή εξόφθαλμα μη βιώσιμο. Αυτή ήταν η πραγματικότητα την οποία παρέλαβε η Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση έβαλε τρία πράγματα στη διαπραγμάτευση από την αρχή μέχρι το τέλος. Πρώτον, αναδιάρθρωση του χρέους του 2015-2018, για να είμαι πιο ακριβής του 2015-2022. Αυτό που είπε είναι πάρα πολύ απλό: αντικατάσταση, αποπληρωμή του βραχυχρόνιου χρέους με μακροχρόνιο χρέος. Ένα νέο δανεισμό τριακονταετίας ή οτιδήποτε άλλο, το οποίο θα αντικαθιστούσε τις δυσαναλογίες, βραχυχρόνιο δανεισμό με μακροχρόνιο. Αυτό θα καθιστούσε το άμεσο πρόβλημα - δεν αναφέρομαι στο μακροχρόνιο - βιώσιμο. Η παρούσα συμφωνία πέτυχε αυτόν τον στόχο. Δεύτερο θέμα. Η μείωση των εξωπραγματικών δημοσιονομικών πλεονασμάτων, που καλείτο η χώρα να παράξει. Και αυτό επιτεύχθηκε. Ήδη από τον Μάρτιο, Απρίλιο, τα πλεονάσματα του 3,5% και 4,5% είχαν καταλήξει σε ένα επίπεδο συμφωνίας, σε αυτό το οποίο και κατέληξε, το ένα, δύο, τρία, 3,5% δηλαδή για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, το οποίο απαιτεί δημοσιονομικές προσαρμογές πολύ ηπιότερες - το επαναλαμβάνω - από ό,τι στο παρελθόν. Τρίτον, εν εκκρεμότητα από την παλιά κατάσταση υπήρχε ένα τραπεζικός τομέας, ο οποίος ήταν επισφαλής και με αρκετά προβλήματα, καθώς δεν είχε διαχειριστεί δεκάδες από τα προβλήματα που έφερνε, κόκκινα δάνεια και πολλά άλλα. Η παρούσα συμφωνία - και επίσης αυτό περιλαμβάνεται στα συμφωνηθέντα, πριν καταλήξουμε στην τελική μορφή - έχει ένα πλαίσιο σοβαρής αναδιάρθρωσης του τραπεζικού τομέα, με προφανώς κάποια χρήματα ανακεφαλαιοποίησης. Εκ κατακλείδι, η παρούσα συμφωνία διασφαλίζει, τουλάχιστον με το ύψος των 25 δισεκατομμυρίων που έχουν τεθεί σε διάθεση, την πλήρη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος για όλο το μεσοπρόθεσμο διάστημα - επαναλαμβάνω - και αυτό αποτελεί το τρίτο σημαντικό θετικό στοιχείο αυτής της συμφωνίας. Συνεπώς η ιδέα ότι οι τρεις αυτές αρχές δεν λειτούργησαν, λειτούργησαν, και η συμφωνία στο σύνολο των άλλων πραγμάτων διαρθρωτικές αλλαγές κλπ. είναι μια αρνητική συμφωνία ευθέως και χωρίς καμμία περιστροφή. Όση ιδεολογική συζήτηση και να κάνουμε, τα μέτρα αυτά δεν πρόκειται να δημιουργήσουν κανένα αναπτυξιακό δεδομένο. Κάποιοι πιστεύουν ότι θα δημιουργήσουν, προφανώς κάποιοι που τα συμμερίζονται. Το ερώτημα παραμένει. Είναι ένα πρόγραμμα το οποίο είναι δύσκολο, αλλά το οποίο έχει θετικά στοιχεία. Αυτή είναι η δεδομένη βάση και το καθιστά βιώσιμο σε σχέση με το μακροοικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί. Είναι μια δύσκολη συμφωνία. Από κει και πέρα, οι επιλογές είναι δεδομένες. Η φυγή από την πραγματικότητα είναι ο χειρότερος σύμβουλος αυτή τη στιγμή. Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση με υπευθυνότητα υπέγραψε μια συμφωνία, η οποία δημιουργεί τις καλύτερες προϋποθέσεις διάσωσης της χώρας υπό τις δεδομένες συνθήκες. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ο κ. Χάρης Θεοχάρης, ειδικός αγορητής του Ποταμιού, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέρμα μιας στρατηγικά αδιέξοδης πορείας. Είναι ένας νεοσσός που μας υποσχέθηκε πως μπορεί να πετάξει. Είπε στους Έλληνες «ανεβείτε στην πλάτη μου και θα σας πάω μακριά». Είχε είκοσι τετραγωνικά μέτρα χώρο και ένα μέτρο πάνω από το έδαφος. Πήγαινε από εδώ, πήγαινε από εκεί, κοίταζε τον γκρεμό, αλλά δεν αποφάσιζε να πηδήξει. Και τι κάνει; Ανεβαίνει άλλο ένα βραχάκι πιο πάνω. Τώρα έχει δέκα τετραγωνικά μέτρα χώρο και είναι πέντε μέτρα πάνω από το έδαφος. Όμως πάλι δεν αποφασίζει να πηδήξει. [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Με το δημοψήφισμα, με τη Σύνοδο Κορυφής έφτασε στο τέλος. Είναι στο πιο ψηλό σημείο. Δεν μπορεί να κάνει ούτε δεξιά ούτε αριστερά ούτε μπρος ούτε πίσω. Ένα πράγμα μόνο του μένει από εδώ πέρα: να πηδήξει.
Ένα ποτάμι έχει μπροστά.
Σας παρακαλώ, ησυχία, κύριοι.
Εδώ μας έφτασαν τα αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας, αντιμετώπισε ένα πραξικόπημα. Αντιμετώπισε εχθρότητα, καχυποψία, διάθεση απόσχισης, αποστροφή των εταίρων. Ετέθη σχεδόν αποσυνάγωγος. Έμεινε άυπνος ο Πρωθυπουργός μαζί με τον Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Τσακαλώτο, προσπαθώντας να πετύχει το καλύτερο για τη χώρα. Το πέτυχε; Δεδομένων των δεδομένων των τελευταίων έξι μηνών, δεδομένης της στρατηγικής του ήττας της προηγούμενης διαπραγματευτικής λογικής, δεδομένου του λάθους του δημοψηφίσματος, ναι, πέτυχε το καλύτερο. Μας λέτε πως πέντε μήνες τι να φταίνε μπροστά στα πέντε προηγούμενα χρόνια; Όμως το ίδιο ισχύει και για τους Υπουργούς των Οικονομικών. Τι να σώσουν οι έξι μέρες του κ. Τσακαλώτου στους έξι μήνες του κ. Βαρουφάκη; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Ο Πρωθυπουργός αντιμετώπισε με επιτυχία το πραξικόπημα εξωτερικού. Και γύρισε εδώ και τι βρήκε; Τους πραξικοπηματίες εσωτερικού. Τουλάχιστον ο κ. Σόιμπλε δίνει και κάτι για την ανθρωπιστική κρίση. Η αριστερή πλατφόρμα δεν έχει λεφτά ούτε και για αυτό, μόνο φαντασιώσεις για «ντου» στο Νομισματοκοπείο και συλλήψεις του Γιάννη Στουρνάρα. Όμως, όπως όλοι οι πραξικοπηματίες, έτσι κι αυτοί είναι ανδρείκελα. Λένε «όχι» στον κ. Τσίπρα, αλλά «ναι» στην Κυβέρνησή του. Αν τολμάνε να ρίξουν τον κ. Τσίπρα, να δούμε τι πρόσωπο έχουν αυτοί στην κοινωνία και ποιον μπορούν να πείσουν χωρίς τον κ. Τσίπρα. Λένε «όχι» στις καταθέσεις των Ελλήνων, με κάποιους από αυτούς με καταθέσεις στο εξωτερικό, αλλά «ναι» στις ουρές, «ναι» στα εξευτελιστικά αιτήματα καρκινοπαθών για να στείλουν χρήματα στο εξωτερικό για να κάνουν εγχείρηση. Αν τολμάνε να κάτσουν στις ουρές έξω, όχι στο ΑΤΜ της Βουλής. Λένε «όχι» στη στήριξη της χώρας, αλλά «ναι» στους ειδικούς συνεργάτες - εχθές προσλάβαμε - και στα αυτοκίνητα που δίνουν οι θεσούλες. Αν τολμάνε, ας παραιτηθούν μαζί με το «όχι» τους, όπως έπραξε η κ. Βαλαβάνη. Λένε «όχι» στον άνεργο, που ψάχνει δουλειά. Λένε «όχι» στον συνταξιούχο, που ψάχνει φάρμακα και δεν βρίσκει. Λένε «όχι» στον μικροεπιχειρηματία, που δεν βγαίνει και κλείνει την επιχείρησή του. Λένε «όχι» στο παιδί, που ονειρεύεται να προκόψει στον τόπο του. Λένε «όχι» στην ανόρθωση της χώρας. Λένε μόνο «ναι» στις παιδικές ψευδαισθήσεις τους. Λένε «ναι» στον αυταρχισμό τους. Λένε «ναι» στα προνόμιά τους. Έχουν χρέος στη χώρα και στην ιστορία και αρνούνται να το πληρώσουν. Είναι και αυτό μήπως επαχθές και επονείδιστο, το χρέος στη χώρα; Επιτέλους, αφού θα πουν το «όχι» στη χώρα, πρέπει να δουν και το «όχι» του λαού και να πάνε εκεί που αξίζει: στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα παρεμπίπτον ζήτημα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο μετά.
Κύριε Βενιζέλο, κύριε Νικολόπουλε, θα σας δώσω τον λόγο αργότερα. Να τελειώσω με τους ομιλητές. Κύριε Νικολόπουλε, έχει γραφτεί ο κ. Δημήτρης Καμμένος. Ένας θα μιλήσει. Θέλετε να μιλήσετε εσείς ή ο κ. Καμμένος;
Ο κ. Καμμένος.
Ωραία. Είναι και η κ. Χριστοφιλοπούλου εδώ. Έχω άλλους δύο ομιλητές και έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Βενιζέλος επί του Κανονισμού. Παραμένει εφικτός ο στόχος για ονομαστική ψηφοφορία στις 24.00΄η ώρα. Οι ομάδες είναι όλες εδώ. Δεν χρειάζεται να αναγνωστούν τα ονόματα. Αναγνωρίζω όλες και όλους. Παρακαλώ, κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι μία δύσκολη βραδιά για όλους μας. Και όταν λέω «για όλους μας», εννοώ για τον ελληνικό λαό, γιατί είναι αντιμέτωπος με μία ιδιοτροπία της ιστορίας. Η μικρή πατρίδα μας, η Ελλάδα, αναγκάστηκε να βγει μπροστά. Και δεν είναι η πρώτη φορά που «Οι Γάτες τ᾿ Άι - Νικόλα» - για να θυμηθούμε τον Σεφέρη - φαρμακώνονται, αλλά συνέχισαν να δίνουν τη μάχη τους. Η μικρή πατρίδα, η Ελλάδα, μπήκε μπροστά για να υπερασπιστεί θεμελιώδη δικαιώματα του σύγχρονου ανθρώπου: τη δημοκρατία, την αλληλεγγύη, μία Ευρώπη εντελώς διαφορετική από την Ευρώπη των τραπεζών, του νεοφιλελευθερισμού και των πραξικοπημάτων. Δεν κρυβόμαστε. Κάναμε μία σκληρή διαπραγμάτευση και με λάθη, αλλά έντιμη. Για πρώτη φορά η χώρα μας έκανε διαπραγμάτευση με εντιμότητα. Για πρώτη φορά είπε ότι διεκδικεί την υπερηφάνειά της και αποτέλεσμα από τις διαπραγματεύσεις. Να δεχθώ ότι μπροστά σε έναν υπέρτερο συσχετισμό δύναμης, που δεν ήταν δυνατόν να αλλάξει μόνο επειδή είχαμε εμείς την πολιτική βούληση - η πολιτική βούληση είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για να ανατρέπει υπέρτερο συσχετισμό δύναμης - αναγκαστήκαμε να προχωρήσουμε σε έναν πολύ σκληρό και επώδυνο συμβιβασμό, όσον αφορά τα ζητήματα που συζητούσαμε τόσον καιρό. Όμως, υπάρχει το μήνυμα το ευρωπαϊκό, το οποίο παραμένει ενεργό. Για πρώτη φορά τέθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο από μία μικρή χώρα - και δεν έκλεισε αυτό το ρήγμα - το θέμα της Ευρώπης. Αυτή η Ευρώπη δεν πρόκειται να προχωρήσει. Θα διαλυθεί, εάν δεν θεμελιωθεί πάνω στις αξίες της δημοκρατίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Αυτό το μήνυμα στείλαμε στην Ευρώπη και είμαστε υπερήφανοι, γιατί συζητείται παντού, οπουδήποτε αλλού, αλλά όχι εδώ μέσα.
Λίγη ησυχία, παρακαλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιλάει ο αγορητής.
Άλλη μία ιδιοτροπία ελληνική, που παραπέμπει σε άλλα ζητήματα της «φυλής», σε μία διχόνοια, σε μία προσπάθεια διαχείρισης των προβλημάτων, όχι μέσα από ένα εθνικό πρίσμα, αλλά μέσα από μία μικροκομματική αντιπαράθεση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουμε καμμία αμφιβολία ότι βρεθήκαμε στο στόχαστρο του διεθνούς και εγχώριου κατεστημένου του νεοφιλελευθερισμού και των μνημονίων. Γνωρίζουμε ότι κατορθώσαμε να θέσουμε ζητήματα που αφορούν ολόκληρη την Ευρώπη και το χρέος σε πανευρωπαϊκή διάσταση. Μόλις χθες υπήρξε νέα έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που μιλάει για χρέος 200% του ΑΕΠ την επόμενη διετία για τη χώρα μας, ζητεί τριάντα χρόνια περίοδο χάριτος για την εξυπηρέτηση του χρέους, το οποίο δεν προβλέπεται να είναι κάτω από το 170% του ΑΕΠ το 2022 έναντι του 140%, προϋπολογιζόμενου μέχρι πριν από λίγο καιρό. Τα θέματα αυτά παραμένουν ως παρακαταθήκες για συζήτηση, για αγώνα, για διεκδίκηση και η έκβαση αυτής της διεκδίκησης έχει να κάνει με τη διαμόρφωση των εσωτερικών πολιτικών συσχετισμών, με το αν το πραξικόπημα το οποίο ξεκίνησε στις Βρυξέλλες προχθές θα ολοκληρωθεί, άθελά μας, απόψε εδώ στη Βουλή. Γιατί το πραξικόπημα αυτό στις Βρυξέλλες είχε έναν στόχο: να τιμωρήσει την Ελλάδα, τιμωρώντας την Κυβέρνησή της, να ρίξει την Κυβέρνηση, ώστε να στείλει ένα μήνυμα σε όλη την Ευρώπη ότι το «για πρώτη φορά αριστερά» στην Κυβέρνηση θα είναι και η τελευταία και μάλιστα σύντομα. Γιατί αυτό το οποίο διακυβεύεται σήμερα εδώ είναι κάτι περισσότερο από τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Σήμερα, αυτό που διακυβεύεται είναι τα συμφέροντα και η δημοκρατική επιλογή των ευρωπαϊκών λαών και το αν θα κλείσει το διευθυντήριο της Ευρώπης τους λογαριασμούς του με τη δημοκρατία, στέλνοντας ένα μήνυμα ότι απαγορεύεται οι πολίτες και οι λαοί να κάνουν επιλογές έξω από τον μονόδρομο των μνημονίων, έξω από τον μονόδρομο του νεοφιλελευθερισμού και του ολοκληρωτισμού της ομοιόμορφης πορείας της ανθρωπότητας. Είναι σαφές ότι πολλοί από εμάς που χρόνια έχουμε θητεύσει και υπάρχουμε στο αγωνιστικό κίνημα της Αριστεράς και δεν έχουμε γίνει γνωστοί μέσα από τη συμμετοχή μας σε δημόσια αξιώματα με μαραγκιασμένες αμαρτίες, πολλοί από εμάς, όλοι μας, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με αυτό που λέει ο Βέμπερ: την «ηθική του φρονήματος» και την «ηθική της ευθύνης». Η ηθική του φρονήματος έχει σημαδέψει την ιστορία πολλών αιρέσεων στον χώρο του χριστιανισμού. Ήταν εύκολη η απάντηση των αιρέσεων. Συνομιλούσαν με τον Θεό και θεωρούσαν ότι οποιαδήποτε απόφαση πάρουν με βάση το φρόνημα και την πεποίθησή τους, θα κριθεί το αποτέλεσμα από τον Θεό. Εμείς ανήκουμε όμως σε μία παράδοση του Διαφωτισμού. Πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος μπορεί να πάρει στα χέρια του τα προβλήματά του. Ηθική της ευθύνης, λοιπόν, απέναντι στα προβλήματά μας, απέναντι στα θύματα μίας κοινωνικής καταστροφής του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας, απέναντι στους φτωχούς, στους ανέργους, τους νέους, που με εμπιστοσύνη στρατεύτηκαν στη μεγάλη μάχη του δημοψηφίσματος με το «όχι», όχι μόνο από ρομαντισμό, αλλά και από συνείδηση των πραγματικών συμφερόντων της γενιάς τους. Ηθική της ευθύνης απέναντι στους πολίτες, οι οποίοι αισθάνονται να πλήττεται βάναυσα καθημερινά το δικαίωμά τους στην πληροφόρηση. Ηθική της ευθύνης απέναντι στη δημοκρατία. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα είναι ένα πρωτότυπο πείραμα, ένα δημοκρατικό ανάχωμα απέναντι στην Ακροδεξιά που καιροφυλακτεί. Τους είδαμε κι εδώ τους υπόδικους εγκληματίες να σηκώνουν κεφάλι για να κλέψουν την αγωνία, για να μπορέσουν να αποδειχθούν λαθρεπιβάτες της απόγνωσης και της δύσκολης κατάστασης των λαϊκών μαζών. Ηθική της ευθύνης για την κάθαρση, για να αποδοθεί δικαιοσύνη για τα μεγάλα σκάνδαλα, που μπορεί το παλαιοκομματικό καθεστώς να τα έχει οδηγήσει σε παραγραφή, αλλά παραμένουν ανοιχτά στη συνείδηση του ελληνικού λαού, ο οποίος ζητεί τη στοιχειώδη αποκατάσταση, τη στοιχειώδη δικαιοσύνη για όσα καλείται συνεχώς ο ίδιος να υφίσταται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν πρέπει απόψε άθελά μας να ολοκληρώσουμε το πραξικόπημα που ξεκίνησε προχθές στις Βρυξέλλες. Ο στόχος του πραξικοπήματος ήταν να πέσει η Κυβέρνηση της Αριστεράς σαν μήνυμα σε όλη την Ευρώπη, σαν μήνυμα απογοήτευσης για τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης. Βεβαίως, ο καθένας ξεκινάει από διαφορετικές αφετηρίες, αλλά το αποτέλεσμα μετράει στη συγκεκριμένη αυτή στιγμή. Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, χωρίς Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το μέλλον των φτωχών, των απόκληρων, των αδικημένων στη χώρα μας θα είναι σκληρό, πολύ πιο σκληρό από όσα προδιαγράφει το μνημόνιο, το οποίο αναγκαστήκαμε «με το πιστόλι στον κρόταφο» να φέρουμε εδώ. Χωρίς Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει, εκτός των άλλων, και μία ορμητική εμφάνιση του φαινομένου της αντιπολιτικής, αυτού του φαινομένου που θεωρεί ότι όλοι είναι ίδιοι, αυτού του φαινομένου που είναι το «αυγό του φιδιού». Εκεί μέσα επωάζεται ο ναζισμός και η Ακροδεξιά. Χρειάζεται να σηκώσουμε ψηλά…
Να μείνετε με τον Σόιμπλε να κάνετε συμπεθεριό! Αφήστε τους εθνικιστές!
Παρακαλώ, τελειώνετε, κύριε Φίλη.
Χρειάζεται…
Παρακαλώ, ησυχία.
Ακόμα, δεν μπορείτε να επιβάλλετε…
Παρακαλώ πολύ! Κύριε Φίλη, αποφύγετε…
Χωρίς Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - και αυτή είναι η πράξη που παίζεται απόψε εδώ - σημαίνει ότι θα του περάσει του Σόιμπλε. Θα περάσει στους πιο επιθετικούς κύκλους της Ευρώπης, στους ομογάλακτους των ακροδεξιών και των ναζιστών στη χώρα μας, στους ανθρώπους του παλαιοκομματισμού, ότι δεν υπάρχει ελπίδα στη χώρα μας.
Γερμανοτσολιά!
Παρακαλώ πολύ!
Γελοίε, τελείωνε!
Υπάρχει ελπίδα και αυτή είναι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός και το λαϊκό κίνημα!
Ντροπή σου! Είσαι κοινός υβριστής!
Χαιρετίσματα στον Σόιμπλε!
Κύριοι, ηρεμήστε.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Παππά, καθίστε. Ο κ. Καμμένος έχει τον λόγο.
Μα, ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Όχι, ο κ. Καμμένος έχει τον λόγο.
Είμαι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Παρακαλώ πολύ, να τελειώσουμε με τους ομιλητές. Ο κ. Δημήτρης Καμμένος έχει τον λόγο.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε,
Θα ακουστείτε όλοι. Παρακαλώ πολύ. Ελάτε στο Βήμα, κύριε Δημήτρη Καμμένε. Κύριε Φίλη και λοιποί, να αποφύγουμε τώρα στο τέλος αναφορές και φράσεις.
Ναι, αλλά δεν μου δίνετε τον λόγο. Ζητώ τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος για ένα λεπτό.
Βρίζει το κόμμα μας!
Σας αδικώ έχετε την αίσθηση. Καθίστε, να τα πούμε. Ο κ. Καραθανασόπουλος μας διευκόλυνε και παραιτήθηκε. Είναι ο κ. Καμμένος και η κ. Χριστοφιλοπούλου για δύο τυπικά διαδικαστικά θέματα. Παρακαλώ, κύριε Καμμένε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, είναι περασμένη η ώρα. Πρέπει να προλάβουμε τη διαδικασία και να είμαστε και σύννομοι, διότι μαθαίνω ότι και τα κοινοβούλια του εξωτερικού ψηφίζουν παράλληλα. Δύο πολιτικές επισημάνσεις θέλω να κάνω γρήγορα. Είναι δύσκολη μέρα, σημαδιακή για όλους σε προσωπικό και εθνικό επίπεδο. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν κάνουμε αντιπολίτευση γαλαρίας, δεν αστειευόμαστε με την κατάσταση. Είναι πάρα πάρα πολύ σοβαρή. Ευτυχώς, βρήκαμε τα λεφτά για να μη χρεοκοπήσουμε άτακτα τη Δευτέρα στα ομόλογα της ΕΚΤ και των κεντρικών τραπεζών, συν 500 εκατομμύρια, συν 100 χτες στο Samourai Bonds, συν άλλα 100 που είναι την ερχόμενη Τρίτη σε γιεν. Δεν έχει σημασία η λεπτομέρεια. Σημασία έχει, όμως, ότι βρήκαμε τα λεφτά και δεν χρεοκοπούμε άτακτα. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν εκμεταλλευθήκαμε την κατάσταση, δεν εκβιάσαμε. Στηρίξαμε έναν Πρωθυπουργό με τον οποίο έχουμε, όπως και με τους συναδέλφους, πολλές ιδεολογικές διαφορές, αλλά συστρατευθήκαμε για να σώσουμε την πατρίδα, γιατί είναι η πατρίδα όλων μας και των παιδιών μας.
Ησυχία, παρακαλώ.
Θέλω να κάνω δύο δημιουργικές παρατηρήσεις πρώτα για τους αγρότες. Ακούσαμε πολλά. Δεν θα μπω στη λεπτομέρεια. Σέβομαι τη μάχη που έδωσε ο Υπουργός. Σέβομαι την απάντησή του, το σχόλιό του, ότι θα επανορθώσει. Η πρότασή μας είναι προς όλο το Σώμα, αλλά και εμείς ως συγκυβέρνηση να φτιάξουμε ομάδες εργασίας τεχνοκρατών και ειδικών στην αγροτική οικονομία. Έχω γνώμη και απόψεις για πολλά ζητήματα. Ένα απλό ζήτημα μπορώ να θέσω, να δούμε λίγο τα νούμερα. Οι εισαγωγές τροφίμων στην Ελλάδα είναι 6 δισεκατομμύρια ευρώ και το αποτύπωμα σε θέσεις εργασίας είναι τετρακόσιες χιλιάδες. Να το ξαναπούμε; Όχι, καταγράφηκε. Τετρακόσιες χιλιάδες θέσεις εργασίας θα είχαμε έξτρα, εάν δεν εισαγάγαμε 6 δισεκατομμύρια ευρώ τρόφιμα. Είναι στο χέρι μας να μη συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό, να αλλάξουμε στρατηγική. Θα κάνω και μία πρόταση, η οποία μπορεί να μην αρέσει σε πολλούς: Θα μπορούσαν, για παράδειγμα - σύμφωνα με το πακέτο του Γιούνκερ, το οποίο είναι ευπρόσδεκτο στην πατρίδα μας, αλλά θα πρέπει να είμαστε δημιουργικοί, παραγωγικοί και τεκμηριωμένοι - πενήντα - εξήντα χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι να φύγουν με μόρια, να γυρίσουν στην πρωτογενή παραγωγή, να επιδοτηθούν, να πάρουν χρήματα από το πακέτο Γιούνκερ, να φτιάξουμε και να φθάσουμε στο επίπεδο των 4, 5 ή 6 δισεκατομμυρίων ευρώ από εσωτερική παραγωγή, για να μην εισάγουμε προϊόντα, για να δημιουργήσουν οι πενήντα - εξήντα χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που θα φύγουν με προνόμια από το δημόσιο για να πάνε στην πρωτογενή παραγωγή και να γλιτώσουμε θέσεις εργασίας και πάρα πολλά έξοδα συναλλάγματος εισαγωγών. Ακούσαμε για διπλό νόμισμα. Πληροφορήθηκα με μεγάλη μου λύπη, αλλά δεν είναι μέρα διχασμού, ότι συνάδελφοι ή συνάδελφος - δεν το έχω διασταυρώσει - ζήλεψε το πρόγραμμα που μας πρότεινε ξεδιάντροπα ο κ. Σόιμπλε, δηλαδή Grexit με ανθρωπιστική βοήθεια. Το έλεος το ίδιο! Θα ήθελα να πω στο σημείο αυτό ότι τεχνικά, όταν μιλάμε για διπλό νόμισμα, πρέπει να διακρίνουμε τι είναι το διπλό νόμισμα. Μια ανάλυση λέει ότι είναι ένα νόμισμα εντός Ελλάδος και ένα νόμισμα εκτός Ελλάδος, το ευρώ. Δηλαδή, να πληρώνεις τα χρέη σου σε ευρώ και να έχεις ένα εσωτερικό νόμισμα για όλη την οικονομία. Το άλλο διπλό νόμισμα, για το οποίο γίνεται μια άλλη παραποίηση, γιατί δεν γνωρίζει ο κόσμος και οποιοσδήποτε θέλει να κάνει μια συζήτηση την κάνει και την πετάει στον αέρα, είναι τα IOUs, δηλαδή παράλληλο νόμισμα εντός Ελλάδος. Εδώ υπάρχει ένας τεχνικός κίνδυνος, τον οποίο θα αναφέρω απλά. Όταν μέρος, για παράδειγμα, της μισθοδοσίας πηγαίνει σε χαρτί, δηλαδή υποσχετική, να προσέχουμε τι λέει ο κ. Σόιμπλε: Μέρος των χρηματοδοτικών αναγκών να καλυφθούν από IOUs. Πώς; Από το IOU που θα δίνω εγώ στο σουπερμάρκετ; Όχι. Από το υπολειπόμενο ποσό στον λογαριασμό μισθοδοσίας, όψεως ή ταμιευτηρίου, θα μπλοκαριστεί και θα πληρώσει υποχρεώσεις. Εσύ, αντί να παίρνεις τα λεφτά σου στην ανάληψη, θα τα δίνεις σε IOU. Θέλει, λοιπόν, μεγάλη προσοχή. Θα αναφερθώ στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και θα επισημάνω ένα λάθος, όχι πολιτικό, αλλά τεχνοκρατικό. Θυμίζω ότι ο κ. Τόμσεν μίλησε για ταμείο 50 δισεκατομμυρίων. Επίσης, θυμίζω ότι η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας - και μιλάω τεχνικά και όχι πολιτικά και θα δούμε πώς έγινε το λάθος - έκανε το λεγόμενο “sale and lease back” σε ακίνητα του δημοσίου. Και έρχεται σήμερα η Ευρώπη μαζί με τη δική μας Κυβέρνηση να δημιουργήσει ταμείο για να δημιουργήσει έσοδα από τιτλοποίηση εσόδων ή στοιχεία ενεργητικού, τα οποία είναι ακίνητα του ελληνικού δημοσίου, είτε έχουν εισόδημα είτε δεν έχουν. Αυτά γίνονται εδώ και αιώνες στο εξωτερικό και μπορούμε να τα κάνουμε και εδώ. Ήταν παράλογο το να γίνει στην Ελλάδα αυτό, να δίνω το ακίνητο - που είναι απέναντι ο φίλος μου ο Τέρενς - για είκοσι πέντε χρόνια με εγγυημένη σύμβαση, να πηγαίνει τη σύμβαση στην τράπεζα ο επενδυτής, να παίρνει δάνειο, να μου το αγοράζει και να του εγγυώμαι για είκοσι πέντε χρόνια 792.000 ενοίκιο το χρόνο. Αυτό ήταν μια πρακτική που έγινε, αλλά τώρα μπορεί να γίνει διαφορετικά. Διότι εάν θέλουμε να φωνάξουμε εδώ και να καλέσουμε επενδυτές για να πάμε μια μέρα παρακάτω την πατρίδα, για παράδειγμα Άραβες, οι οποίοι δεν μπορούν να επενδύσουν σε κερδοφόρες επιχειρήσεις με κουπόνια και με τόκο, τα δικά τους τα ομόλογα, τα «σουκούκ» όπως λέγονται, μπορούν να πάρουν τα ακίνητα της Ελλάδος, τα οποία έχουν απόδοση γι' αυτούς από το ενοίκιο. Πώς θα έρθει ο Άραβας εδώ; Χρειάζονται τεχνικές γνώσεις αλλά και στρατηγική. Δεν χρειάζεται να ξεπουλήσουμε τα ακίνητά μας, αλλά να έχουμε έξυπνους τρόπους χρηματοοικονομικούς να τα διαχειριστούμε. Κλείνω λέγοντας ότι η Αμερική έχει παίξει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο στη διαπραγμάτευση. Ο Υπουργός Οικονομικών της ήρθε, βοηθάει και πιέζει. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει βοηθήσει, όσο και να το μισούμε, στο κομμάτι της βιωσιμότητας του χρέους - σας έδωσα το μεσημέρι την ανάλυσή του. Πρέπει να πω ως αποτέλεσμα και της προσωπικής επισκέψεώς μου στην Αγία Πετρούπολη ότι η Ελλάδα είναι αυτή τη στιγμή ένας από τους βασικότερους παίκτες στην εμπορική γεωστρατηγική, η οποία ενώνει τον Ειρηνικό με τον Ατλαντικό Ωκεανό. Είναι η γέφυρα του νέου εμπορικού δρόμου του μεταξιού και θα πρέπει η Ελλάδα να κινηθεί ανάλογα. Εδώ δεν είναι κομματικό το θέμα, είναι εθνικό. Δεν μπορεί να χρησιμοποιούν την Τουρκία και την Ιορδανία ή άλλες χώρες, όπως είναι η Συρία, που τις κόβουνε στο βόρειο μέρος τους στο Κουρδιστάν, για να περνάνε τα τρένα οι Κινέζοι και εμείς να καθόμαστε να κοιτάμε. Ο ρόλος μας είναι πολύ σημαντικός. Οι επενδύσεις που θα γίνουν στην Ελλάδα, εάν είμαστε έξυπνοι και έχουμε τεκμηριωμένα στοιχεία και ισχυρή ομάδα βάσης για να μελετήσει και να προτείνει, μαζί με τους Αμερικάνους, οι οποίοι έχουν δώσει μεγάλη βοήθεια και είμαστε μαζί τους και πρέπει να βοηθήσουν αυτή την προσπάθεια, διότι ήδη ενώ εμπόδιζαν τα BRICKS και την Αναπτυξιακή Τράπεζα, τώρα πλέον την στηρίζουν. Είμαστε, λοιπόν, εδώ για να βοηθήσουμε. Κλείνω λέγοντας πού πάνε τα λεφτά που δανειζόμαστε και που ζητήσαμε από τον ESM. Θα πρέπει όλοι να ξέρουν. Όποιος θέλει κρατάει σημειώσεις.
Κύριε Πρόεδρε, να τελειώνουμε.
Τελειώνουμε.
Όσον αφορά τα 82 δισεκατομμύρια - τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε -50 δισεκατομμύρια πηγαίνουν σε τόκους και χρεολύσια, 25 δισεκατομμύρια μάξιμουμ σε τράπεζες. Πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι είναι τοκοχρεολύσια 50 δισεκατομμυρίων τριετίας. Θα αφήσω στη Γραμματεία αυτό το χαρτί μόνο από την έκθεση, για όποιον θέλει να δει πού πηγαίνουν τα χρήματα που θα πάρουμε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Φυσικά και στηρίζουμε την εισήγηση και το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την υπομονή σας.
Να μας δώσετε ένα αντίγραφο από αυτό.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Θέλετε να μιλήσετε, κύριε Πρόεδρε; Για πόσο χρόνο;
Για ένα λεπτό.
Ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ κ. Καμμένος έχει τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να απευθυνθώ στους Βουλευτές της Συμπολίτευσης και να πω μόνο δυο λόγια. Εάν σήμερα αυτή η Κυβέρνηση πέσει, δεν θα υπάρχει ελπίδα ούτε για την Ελλάδα ούτε για την Ευρώπη. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι απόλυτα ξεκάθαρο ότι οι κύκλοι της νέας τάξης πραγμάτων, οι κύκλοι της Γερμανίας με επικεφαλής τον κ. Σόιμπλε θέλουν η Ελλάδα να αποτελέσει το παράδειγμα της επικυριαρχίας της Γερμανίας, των τραπεζιτών και της νέας τάξης πραγμάτων. Θέλουν αύριο το πρωί με την ψήφο Βουλευτών της συγκυβέρνησης να φθάσουμε στο σημείο να κλείσουν οι τράπεζες, να οδηγηθούν έντεκα εκατομμύρια Έλληνες στην ανεργία. Θέλουν να φθάσουμε στο σημείο να κατασχεθούν οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών και να αποδείξουν ξεκάθαρα ότι αυτοί ελέγχουν το παιχνίδι.
Κύριοι, ησυχία, παρακαλώ.
Η συμφωνία αυτή είναι προϊόν ενός εκβιασμού, ενός πραξικοπήματος. Αυτή η συμφωνία είναι μια συνθηκολόγηση. Όμως, αν σήμερα αυτή η συμφωνία δεν επικυρωθεί όχι από την πλειοψηφία των Βουλευτών της Βουλής των Ελλήνων, αλλά από τους Βουλευτές της συγκυβέρνησης, τότε δεν θα υπάρχει ελπίδα ποτέ ούτε για την Ελλάδα ούτε για την Ευρώπη. Καλώ όλους τους συναδέλφους Βουλευτές να αντιληφθούν ότι βρισκόμαστε αυτήν τη στιγμή κάτω από έναν τεράστιο εκβιασμό. Καλούμεθα όλοι να ψηφίσουμε κατά της δικής μας συνειδήσεως, αλλά καλούμεθα όλοι να αποδείξουμε ότι υπάρχουν λαοί που μπορεί να συνθηκολογούν, αλλά δεν παραδίδονται. Αυτήν τη σημασία έχει η ψήφος σήμερα το βράδυ.
Ησυχία, παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, κατά το άρθρο 67 παράγραφος 6 του Κανονισμού.
Παρακαλώ, ησυχία. Να είστε λιγότερο απαιτητικός, κύριε Βενιζέλο. Κυρία Χριστοφιλοπούλου, δέχεστε επί του Κανονισμού να προταθεί ο κ. Βενιζέλος; Θέλετε;
Ναι, δέχομαι.
Το λέει ο Κανονισμός!
Κύριε Βενιζέλο, αν θέλετε, παρακαλώ, άλλο ύφος!
Όχι σε εμένα έτσι, κύριε Μητρόπουλε!
Ο Κανονισμός δεν λέει ότι προτάσσεστε!
Γνωριζόμαστε εδώ!
Ο Κανονισμός λέει ότι υποχρεούμαι να σας δώσω τον λόγο, αλλά όχι ότι προτάσσεστε!
«Προτάσσεται», το λέει ρητά ο Κανονισμός.
Ρώτησα τη Βουλευτή του κόμματός σας. Σας παρακαλώ πολύ!
Ζητήστε το κείμενο του Κανονισμού!
Σας δίνω τον λόγο για ένα δίλεπτο, για να αναπτύξετε το παρεμπίπτον ζήτημα.
Ευχαριστώ. Επικαλούμαι…
Τώρα εσείς είστε… Προσέξτε, παρακαλώ πολύ, το ύφος σας!
Και το δικό σας, το οποίο είναι μειλίχιο συνήθως. Προσέξτε, όταν συζητάμε μεταξύ μας, να τηρούμε τον Κανονισμό και τη δεοντολογία.
Επιμένετε ότι υποχρεούμαι να σας προτάξω λόγω του θέματος ως συνταγματολόγος;
Κατά το άρθρο 67 παράγραφος 6…
Μα, αυτό ανέγνωσα και εγώ. Παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
…η εξέταση σχετικά με τα παρεμπίπτοντα προηγείται από τη συζήτηση για το κύριο ζήτημα.
Έχει κλείσει η συζήτηση για το κύριο ζήτημα!
Θέλω, λοιπόν, να θέσω τα εξής τρία σημεία επί του Κανονισμού. Πρώτον, επικαλούμαι το άρθρο 85 παράγραφος 3 του Κανονισμού της Βουλής. Σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 3, κάθε νομοσχέδιο που κατατίθεται συνοδεύεται από μια αιτιολογική έκθεση που αντιστοιχεί στο προτεινόμενο νομοσχέδιο. Όπως ξέρει το Σώμα, το άρθρο 1 του αρχικώς κατατεθέντος νομοσχεδίου προέβλεπε έγκριση της συμφωνίας που επιτεύχθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης στις 12 Ιουλίου. Όμως, με πρωτοβουλία του Υπουργού Οικονομικών, απεσύρθη το άρθρο αυτό κι έγινε τμήμα της αιτιολογικής έκθεσης. Σύμφωνα με τη συμφωνία που υπέγραψε ο κ. Τσίπρας, η Βουλή πρέπει να υιοθετήσει το κείμενο της συμφωνίας. Υπάρχει, λοιπόν, πολύ σοβαρό πρόβλημα να αποσαφηνίσουμε τώρα ποιο είναι το νόημα της συμπερίληψης του ανακοινωθέντος της Συνόδου Κορυφής στην αιτιολογική έκθεση και πώς η ψήφος που θα δοθεί ως ψήφος επί της αρχής του νομοσχεδίου συνιστά υιοθέτηση του κειμένου αυτού.
Τον Σόιμπλε…(Δεν ακούστηκε)
Μη διακόπτετε!
Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό, ώστε να ξέρει η Βουλή τι ψηφίζει, να ξέρει ο κάθε Βουλευτής το νόημα της ψήφου, όπως το προσδιορίζει ο ίδιος συνειδησιακά, αλλά και το Σύνταγμα και ο Κανονισμός νομικά. Διότι η σημερινή ημέρα -15 Ιουλίου, σημαδιακή ημέρα - είναι ιστορική, γιατί καταρρέει η μυθολογία της αντιμνημονιακής αντίληψης, ότι δήθεν υπήρχε μια άλλη πολιτική. Μας λέει η Κυβέρνηση: «Το δίλημμα είναι τραγικό: Ή το συγκεκριμένο σκληρό μνημόνιο ή Grexit, ασύντακτη χρεοκοπία - καταστροφή». Μα, αυτό λέγαμε, αλλά γινόμασταν αντικείμενο λοιδορίας, χλευασμού και επίθεσης. Αν, λοιπόν, αυτό που λέει η Βουλή σήμερα - και θα το πει με την ψήφο της - είναι ότι στο δίλημμα «ή μνημόνιο ή έξοδος από το ευρώ, ασύντακτη χρεοκοπία - καταστροφή» η απάντηση είναι «ναι στο μνημόνιο», τότε αυτό έχει μια σημασία για το μέλλον, αλλά έχει και μια σημασία για το παρόν και το παρελθόν. Εδώ επανατοποθετείται ο άξονας της πολιτικής και δημόσιας ζωής της χώρας. Εδώ περνάμε από τη μυθολογία στην πραγματικότητα, από τη συκοφαντία στην αλήθεια. Πρέπει να αποσαφηνιστεί αυτό.
Παρακαλώ πολύ, αφήστε να ολοκληρώσει. Ησυχία! Συνεχίστε, κύριε Βενιζέλο.
Δεύτερο σημείο, άρθρο 85 παράγραφος 7. Λέει το άρθρο 85 παράγραφος 7 ότι τα νομοσχέδια υπογράφονται από τους συναρμόδιους Υπουργούς, οι οποίοι…
Μια στιγμή, κύριε Βενιζέλο. Κύριοι, παρακαλώ πολύ ηρεμήστε! Μας κοιτάει όλη η Ελλάδα!
Σύμφωνα, λοιπόν, με το άρθρο 85 παράγραφος 7, τα νομοσχέδια πρέπει να υπογράφονται από το σύνολο των συναρμοδίων Υπουργών.
Παρακαλώ πολύ! Οι στιγμές είναι κρίσιμες. Μας κοιτούν όλοι οι συμπατριώτες μας! Ελάτε, κύριε Βενιζέλο, συνεχίστε.
Οι Υπουργοί αυτοί έχουν την ευθύνη του νομοσχεδίου που κατατίθεται, αλλά και της εκτέλεσης του ψηφισμένου από τη Βουλή νόμου που εκδίδεται και δημοσιεύεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που δίνει παραγγελία εκτέλεσης. Πρέπει να ξέρουμε από τον Πρωθυπουργό αν η Κυβέρνησή του και οι συγκεκριμένοι Υπουργοί αναλαμβάνουν την ευθύνη του νομοσχεδίου, αλλά και της εκτέλεσης αυτών που θα περιέχονται στον ψηφισμένο από τη Βουλή νόμο. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε μια Κυβέρνηση με δύο πλειοψηφίες: Μια πλειοψηφία αντιμνημονιακή για τα «καλά» και τα «αθώα» νομοσχέδια και μια πλειοψηφία εθνικής ευθύνης για τα «δύσκολα» νομοσχέδια. Παραβιάζεται το άρθρο 85 παράγραφος 7 του Κανονισμού. Και ως τελευταίο σημείο - και κλείνω - θα έλεγα ότι το άρθρο 84 του Κανονισμού, σε απόλυτη συνάφεια με το άρθρο 65 του Συντάγματος για την ελεύθερη και δημοκρατική λειτουργία της Βουλής και με το άρθρο 1 για τη λαϊκή κυριαρχία ως θεμέλιο του πολιτεύματος, προβλέπει ότι η νομοθετική πρωτοβουλία ασκείται από τη Βουλή βεβαίως, αλλά κυρίως από την Κυβέρνηση, ελεύθερα και δημοκρατικά. Εδώ ακούω ότι η συμφωνία και το νομοσχέδιο είναι προϊόν πραξικοπήματος, εκβιασμού. Άρα έχει παραβιαστεί το άρθρο 65 του Συντάγματος, το άρθρο 1 ή το άρθρο 85 του Κανονισμού της Βουλής; Αν υπάρχει μία παραβίαση, η οποία είναι οφθαλμοφανής και προκλητική, είναι ότι παραβιάζεται η βούληση του λαού των εκλογών του Ιανουαρίου και η εκβιασμένη ούτως ή άλλως βούληση του λαού στο δημοψήφισμα, γιατί το «όχι» μετατράπηκε σε ένα ταπεινωτικό «ναι», επειδή ο λαός παραπλανήθηκε δύο φορές και η Βουλή πολύ περισσότερες. Άρα θέλω να ξέρω τι σημαίνει η ψήφος σε σχέση με τη συμφωνία. Την υιοθετεί η Βουλή; Δεύτερον, υπάρχει κυβέρνηση έτοιμη να εφαρμόσει αυτά που ψηφίζουμε; Τρίτον, τι είναι η θεωρία του πραξικοπήματος; Έχουμε εδώ μία Κυβέρνηση υποτεταγμένη, η οποία λειτουργεί υπό εκβιασμό; [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Είναι μία Κυβέρνηση που έχει παραπλανήσει τον λαό και αλλάζει τώρα πολιτική πλατφόρμα εν ψυχρώ.
Ησυχία, παρακαλώ, κύριοι. Για το ύφος μου και τον τόνο μου ζητώ συγγνώμη και από εσάς και από όλους τους συναδέλφους.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Ο κ. Παππάς έχει τον λόγο επί προσωπικού.
Θα ήθελα, όμως, μία απάντηση από την Κυβέρνηση.
Ορίστε, κύριε Παππά, έχετε τον λόγο επί προσωπικού για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θίγομαι προσωπικά και εκφράζω δι' εμού και όλη την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής, διότι πριν από λίγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Φίλης, είπε συγκεκριμένα «οι υπόδικοι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής», χωρίς να τον διακόψετε, κύριε Πρόεδρε.
Έκανα μία μικρή διακοπή.
Κάνατε μία μικρή διακοπή. Ναι, ναι, κατάλαβα. Αλλού είστε πιο ευαίσθητος, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, θα πρέπει να σβηστεί από τα Πρακτικά, όπως να σβηστεί επίσης και το πρωινό του κ. Σκουρλέτη. Ας κρατήσουμε εδώ, σ' αυτή τη Βουλή που μας βλέπει όλος ο ελληνικός λαός, ένα επίπεδο, το οποίο δεν το έχουμε ξεφτιλίσει εμείς, αλλά εσείς.
Ησυχία, κύριοι! Συνεχίστε και ολοκληρώστε.
Κύριε Πρόεδρε, έχω να απαντήσω, λοιπόν, επί προσωπικού στον κ. Φίλη. Κύριε Φίλη, εσείς αυτά να τα αναφέρετε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, στην Κουμουνδούρου, στον ΣΥΡΙΖΑ στον οποίο είστε πλέον μειοψηφία. Εμείς είμαστε σταθεροί στις απόψεις μας και το αν είμαστε εγκληματίες ή όχι θα το κρίνει η ελληνική δικαιοσύνη και όχι εσείς. Δεν είστε εισαγγελέας, κύριε Φίλη. Όσο δε για το άλλο που είπατε για τα φίδια, τα φιδάκια και τα αβγουλάκια, το όνομά σας παραπέμπει στο ότι κι εσείς είστε ένα φίδι στον κόρφο του λαού που, δυστυχώς, σας σταύρωσε, για να τον σταυρώνετε εσείς σήμερα. Αίσχος και ντροπή σας!
Κυρία Χριστοφιλοπούλου, δι' ολίγων θα απαντήσει στον κ. Βενιζέλο ο κ. Βούτσης και μετά θα έχετε τον λόγο. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παίρνω τον λόγο μόνο για δύο λεπτά. Ο Υπουργός, όπως και ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, με πάρα πολύ μεγάλη σαφήνεια αναφέρθηκαν σ' αυτά τα ζητήματα και το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά. Επειδή, μάλιστα, θέλετε να τα πούμε και πιο σχηματικά, είναι φανερό πως γίνεται μία συμφωνία, μία σύμβαση, κάτω από την πίεση των γεγονότων, με όλα τα χαρακτηριστικά τα οποία αναφέρθηκαν στον ελληνικό και στον διεθνή Τύπο, αλλά και στις πολιτικές δυνάμεις. Υπάρχει μία διαμορφωμένη κοινή συνείδηση για την πίεση που ασκήθηκε αυτού του χαρακτήρα τον οποίο είπατε. Αυτό δεν σημαίνει ότι η συμφωνία η οποία έρχεται εδώ προς ψήφιση είναι απόρροια και αποτέλεσμα μίας κατάστασης, η οποία την καθιστά παράνομη και εκτός της διαδικασίας της συζήτησης. Είναι, επίσης, σαφές πως η Κυβέρνηση εγγυάται στο συνολικό πρόγραμμα το οποίο θα αναπτύξει - και πτυχές και πινελιές ακούστηκαν και από τους Υπουργούς - συνολικά για την κοινωνία μας τα επόμενα χρόνια, με ορίζοντα μάλιστα τετραετίας - όπως είπε και ο Πρωθυπουργός στη χθεσινή του press conference, αλλά και προχθές, αμέσως μόλις βγήκε από τη Σύνοδο - ότι στοιχείο, κορμός, μέρος αυτού του προγράμματος, με τα αντισώματα, με τα αντιστηρίγματα, θα είναι οι κοινωνικές πολιτικές, οι οποίες θα δίνουν πραγματικά τη δυνατότητα να ελαφρυνθούν όσοι θα έχουν συνέπειες από πλευρές αυτού του προγράμματος και ότι θα τις αναπτύξουμε με τον πιο δραστήριο τρόπο, με τον πιο μεροληπτικό τρόπο υπέρ των τάξεων οι οποίες θίγονται και θα κριθούμε πάνω σε αυτό όταν κριθούμε ως Κυβέρνηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Τέλος, κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να σας πω το εξής, επειδή ξεκινήσατε από αυτό, στην ίδια κατεύθυνση και με τον κ. Μητσοτάκη που μίλησε προηγουμένως, που θέλετε μέσω αυτής της συζήτησης να υπάρξει και μια ιστορικού τύπου κολυμβήθρα του Σιλωάμ για ορισμένα πράγματα. Επιτρέψτε μου να σας πω - επειδή μιλήσατε και ήσασταν από τους πρωταγωνιστές των μνημονίων που έρχονταν εδώ και ψηφίζονταν, που διαπραγματευθήκατε, που είχατε τη δικιά σας διαδρομή, πορεία, και θεωρήσατε πως είχατε και τις δικές σας επιτυχίες με το περίφημο PSI - ότι δεν θυμάμαι καθόλου - διότι όλοι εδώ ήμασταν, παρόντες και παρούσες - να έχουν γίνει από τη χώρα μας στάση πληρωμών προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τουλάχιστον σε τρία είδη, σημεία και κονδύλια τα οποία επικρέμανται, capital control, όλη αυτή η κατάσταση, η οποία έχει διαμορφώσει μια πάρα πολύ σκληρή αντιπαράθεση και σύγκρουση. Αν θεωρείτε πως η ποιότητα αυτής της συμφωνίας - όπως και αν ονομαστεί, «συμφωνία», «μνημόνιο», οτιδήποτε - είναι απόρροια και εξισώνεται ιστορικά προγραμματικά, πολιτικά και κοινωνικά και στη συνείδηση του ελληνικού λαού με αυτά που κάνατε εσείς σε πέντε χρόνια, είστε πολύ γελασμένος!
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Ο κ. Βενιζέλος έχει τον λόγο για δύο λεπτά.
Ήθελα για ένα λεπτό μόνο να πω στον Υπουργό Εσωτερικών το εξής.
Δεν γίνεται αυτό το πράγμα! Δεν θα τελειώσουμε. Τον έθιξε προσωπικά; Γιατί να απαντήσει;
Παρακαλώ πολύ.
Μάλιστα! Ποτέ άλλοτε η χώρα, ενώ είχε την ευκαιρία στις 25 Ιανουαρίου, στις 20 Φεβρουαρίου να συνάψει μια συμφωνία με πολύ μικρό κόστος και να περάσει σε άλλο καθεστώς, όπως η προληπτική πιστωτική γραμμή, δεν βρέθηκε με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο, να πληρώνει έναν τεράστιο λογαριασμό, να μπαίνει σε ένα νέο τριετές μνημόνιο μόνο και μόνο για λόγους εσωκομματικών συσχετισμών στον ΣΥΡΙΖΑ, σχέσεων ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μόνο και μόνο γιατί ο κ. Τσίπρας δεν είπε την αλήθεια στον ελληνικό λαό,…
Κύριε Πρόεδρε, φτάνει πια!
Να τελειώσει.
…δεν μπόρεσε να αποσαφηνίσει τους προηγούμενους μήνες την πολιτική του ταυτότητα και τώρα βλέπουμε την εσωτερική σύγκρουση, την οποία πληρώνει η χώρα, η οικονομία, η εξωτερική πολιτική, με τραγικά υψηλό κόστος.
Να τελειώσει. Πέρασε η ώρα…
Δεν είναι μοιραίο και αναπόφευκτο αυτό που ψηφίζει σήμερα η Βουλή. Πληρώνουμε τις συνέπειες των δικών σας λαθών, ψευδών και ψευδαισθήσεων και είστε υπόλογοι γι' αυτό. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν έχετε αίσθηση του τι κάνετε…
Ευχαριστούμε.
Ωραία. Έκλεισαν τα προσωπικά θέματα. Τώρα προχωράμε.
Η κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου έχει τον λόγο για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, είναι λογικό…
Κάντε ησυχία, κύριοι συνάδελφοι. Τελειώνουμε σιγά - σιγά.
Οι στιγμές είναι κρίσιμες. Τα πνεύματα όλων είναι οξυμμένα. Τα επόμενα εικοσιτετράωρα θα σηματοδοτήσουν αν η χώρα θα βαδίσει προς ένα πρόγραμμα - «γέφυρα» που τη σταθεροποιεί στην Ευρώπη ή αν η χώρα θα παραμείνει «στον αέρα», όπως βρίσκεται αυτή τη στιγμή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διαβάζοντας την ιστορία μας ή ενθυμούμενοι τα νεανικά μας χρόνια αυτές τις κρίσιμες στιγμές που πέρασε ο τόπος, θυμόμαστε Πρωθυπουργούς τις κρίσιμες στιγμές να εμφανίζονται στο Κοινοβούλιο. Και επειδή ακούσαμε χθες τον Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα στην τηλεόραση της ΕΡΤ να λέει ότι δεν δραπετεύει από τις ευθύνες του, εγώ θέλω να αναρωτηθούμε γιατί ο Πρωθυπουργός σήμερα και μετά από αυτόν τον αγώνα που έδωσε στα ευρωπαϊκά fora, επέλεξε να μην απευθυνθεί στο ελληνικό Κοινοβούλιο και μέσω αυτού στον ελληνικό λαό. Θα έπρεπε να απευθυνθεί στο ελληνικό Κοινοβούλιο και στον ελληνικό λαό λέγοντας εάν πιστεύει στην υπογραφή του, εάν τιμά την υπογραφή του και εάν εσύρθη σ' αυτήν τη συμφωνία διότι είναι θύμα πραξικοπήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μίλησε πριν από λίγο η κ. Γεννηματά, η Πρόεδρος του Κινήματός μας, και σας είπε πολύ συγκεκριμένα τις δικές μας προσπάθειες για να στηριχθεί η ελληνική Κυβέρνηση και οι ελληνικές θέσεις. Να στηριχθεί στους Ευρωπαίους σοσιαλιστές, όπως στον κ. Ολάντ - που τον λέγατε «Ολαντρέου» κάποτε - στον κ. Ρέντσι, στον κ. Φάιμαν και στον κ. Γκάμπριελ, αλλά και στους άλλους, όπως τον κ. Σουλτς, τους σοσιαλιστές. Γι' αυτούς, λοιπόν, λίγους μήνες πριν ο Αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου κ. Παπαδημούλης και σημαίνον στέλεχός σας έλεγε τι; Έλεγε το αυτονόητο, ο κ. Παπαδημούλης, όταν του έλεγαν ότι είμαστε δεκαοκτώ. Έλεγε ότι έχουμε τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές. Εμείς, λοιπόν, βρεθήκαμε δίπλα στην ελληνική Κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι αν αναλογιστούμε μαζί, θα δούμε ότι αυτό που συνετελέσθη τους πέντε τελευταίους μήνες δεν έχει προηγούμενο. Διότι μακριά και από εμένα τα «success stories». Όμως, θέλω να απευθυνθώ και στον κόσμο που μας ακούει και να ρωτήσω ευθαρσώς το εξής: Τον Γενάρη, που τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα και ο ελληνικός λαός έβγαινε από πέντε χρόνια κόπων, θυσιών και αδικιών, για να μπορέσει να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη χωρίς αυτό που είπε ο κ. Καμμένος, ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ, την ασύντακτη χρεοκοπία, οι τράπεζες υπήρχαν - είχαν κάποια προβλήματα, αλλά υπήρχαν! - και ο κ. Βαρουφάκης χάρισε 11 δισεκατομμύρια ευρώ με κατεύθυνση του κ. Τσίπρα. Γιατί; Υπογράψατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, στις 20 Φλεβάρη μια παράταση του δευτέρου μνημονίου με όλα τα παραρτήματα, τα οποία ζητήσαμε να κατατεθούν στη Βουλή των Ελλήνων και δεν κατατέθηκαν ποτέ. Γιατί άραγε, κύριε Υπουργέ της Οικονομίας; Διότι αυτό που μας φέρατε να ψηφίσουμε σήμερα και που είναι η συμφωνία, το λέει καθαρά. Έχει χαθεί η αξιοπιστία. Η συμφωνία λέει μέσα ότι χάθηκε η αξιοπιστία. Και γιατί; Διότι μέσα σ' αυτό το κείμενο της 20ης Φλεβάρη που υπέγραψε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υπήρχε δέσμευση με φαρδιά πλατιά την υπογραφή του πρώην Υπουργού, ο οποίος αφού δραπέτευσε στην Αίγινα, ήρθε σήμερα να μας πει ότι αυτά είναι γελοιωδέστατα. Εκεί, λοιπόν, υπήρχε η υπογραφή του κ. Βαρουφάκη και έλεγε τι άλλο; Έλεγε ότι δεν θα γίνουν μονομερείς ενέργειες. Τι κάνατε, όμως; Τη θεωρία των κουτόφραγκων: «Άσε, δε βαριέσαι!», «Έλα μωρέ!», «Θα γίνει κι αυτό», που έλεγε ο Υπουργός κ. Φλαμπουράρης. Αυτή είναι η αντίληψη, αυτή είναι η κοσμοθεωρία σας! «Έλα μωρέ, θα γίνει κι αυτό». «Θα τους κοροϊδέψουμε τους κουτόφραγκους». «Θα κλείσουμε το μάτι σε παντός είδους συντεχνίες, σε παντός είδους ρουσφέτια, σε παντός είδους πελατειακά…
Τι λες; Τι είναι αυτά που λες;
Ναι, αυτό λέω! Αυτό λέω! Αυτό λέω και αυτό κάνατε!
Κυρίες και κύριοι, σας παρακαλώ! Γιατί έτσι τώρα που τελειώνουμε; Μην τα χαλάτε τώρα!
Και σας το λέμε εμείς, που μας λοιδορήσατε και μας είπατε «σκυλιά» και μας είπατε «γερμανοτσολιάδες». Και αυτοί οι «γερμανοτσολιάδες» του ΠΑΣΟΚ σήμερα βάζουμε πλάτη.
Αυτά είναι παρελθόν.
Δίπλα στους σοσιαλιστές, βάλαμε πλάτη και συνεχίζουμε να βάζουμε πλάτη, για να μην πάει…
Μη βάζετε πλάτη!
Να μη βάζουμε, έτσι;
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε! Συνεχίστε, κυρία Χριστοφιλοπούλου.
Εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να αποφασίσουμε με ποια Αριστερά θα πάμε και ποια θα αφήσουμε. Εμείς είμαστε σοσιαλδημοκράτες, σοσιαλιστές. Εσείς είστε η Αριστερά. Μιλώ στον ΣΥΡΙΖΑ τώρα, γιατί έχουμε δύο Αριστερές. Έχουμε τη «δραχμαριστερά», που δεν εξήγησε ποτέ στον ελληνικό λαό, αφού μπει στο Νομισματοκοπείο πώς ακριβώς θα είναι η χώρα την επόμενη μέρα. Άκουσα κάποια ψήγματα στην ομιλία του κ. Καμμένου για το πώς θα καταρρακωθεί η οικονομία. Οι τράπεζες που σήμερα είναι στο σημείο μηδέν, θα πάψουν να υπάρχουν παντελώς, οι χαμηλοσυνταξιούχοι πρώτοι θα πληγούν, διότι δεν θα μπορούν καν να πάρουν τη σύνταξή τους και οι άνεργοι δεν θα έχουν ποτέ στον «ήλιο μοίρα», γιατί εκτός των άλλων δεν μπορείτε να επαίρεστε, Υπουργέ της Οικονομίας και της Ανάπτυξης κύριε Σταθάκη, γιατί ακόμα και το ΕΣΠΑ αυτούς τους έξι μήνες το έχετε τελείως τελματωμένο. Μιλάμε, λοιπόν - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - για μια κυβέρνηση, η οποία δεν έχει εθνικό σχέδιο, για μια κυβέρνηση που δεν έχει πυξίδα και είναι μεταξύ της «δραχμαριστεράς» και της Αριστεράς του «θύματος των πραξικοπημάτων». Των πραξικοπημάτων ποιων, κύριε Φίλη; Των σοσιαλιστών; Ποιο είναι το πραξικόπημα, κύριε Φίλη; Ο κ. Ολάντ έκανε πραξικόπημα; Ποιοι έκαναν το πραξικόπημα; Αποφασίστε, λοιπόν. Κυβερνήστε, λοιπόν. Η χώρα έχει Κυβέρνηση. Η Αντιπολίτευση σήμερα στέκεται με αίσθημα ευθύνης και λέει: «Η χώρα δεν θα πέσει στα βράχια. Η χώρα θα παραμείνει στο ευρώ. Η χώρα θα παραμείνει στην Ευρώπη. Δεν θα περάσουν τα σχέδια των δραχμολάγνων Υπουργών σας, που κάθονται στους θώκους και θέλουν να πέσει η χώρα στα βράχια. Ναι στην Ευρώπη. Ναι στο ευρώ. Όχι στα κρυφά σχέδια, στα plan B, στους δραχμολάγνους και σε όλα αυτά που θέλουν να μας οδηγήσουν στο Grexit.» Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ΠΑΣΟΚ δεν απεκδύεται τις ευθύνες του. Είναι, όμως, και υπερήφανο για όλα όσα έχει κάνει και στέκεται εδώ, μπροστά σας, και λέει «θα βάλουμε πλάτη». Για να σας ακούσουμε. Για να σας ακούσουμε, τι θα κάνετε εσείς;
Ευχαριστούμε. Οδεύουμε προς το πέρας και τώρα ζήτησε να ομιλήσει η Πρόεδρος κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ελάτε, κυρία Πρόεδρε. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τελειώνουμε με την κυρία Πρόεδρο. Ορίστε, κυρία Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να ξεκινήσω ευχαριστώντας τον ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ, τον κ. Μποχοσλάβσκι, που σήμερα, για τρίτη φορά μέσα στον τελευταίο ενάμιση μήνα, παρεμβαίνει με δημόσια έκκλησή του - είναι ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για το χρέος και τα ανθρώπινα δικαιώματα - να προστατευθεί ο ελληνικός πληθυσμός από περαιτέρω περιστολή των κοινωνικών του δικαιωμάτων που έχουν ήδη απαραδέκτως υπονομευτεί και παραβιαστεί.
Παρακαλώ, ησυχία.
Θέλω, επίσης, να ευχαριστήσω τον επιστημονικό συντονιστή της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, τον κ. Ερίκ Τουσέν, που με δημόσια παρέμβασή του και σήμερα υποδεικνύει και προτείνει ποια είναι η λύση για την Ελλάδα, για τον ελληνικό πληθυσμό, λύση η οποία προϋποθέτει διαγραφή του επονείδιστου, απεχθούς, παράνομου και μη και αθέμιτου χρέους, το οποίο κάποιοι επιχειρούν λυσσαλέα να φορτώσουν στον ελληνικό λαό και στις επόμενες γενιές, σε αυτές τις γενιές που δεν σας χρωστούν τίποτα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που σαράντα χρόνια κυβερνούσατε και που σήμερα έχετε φορτώσει κάθε μωρό με 32.500 ευρώ χρέος με το που παίρνει την πρώτη του ανάσα! Εγώ, λοιπόν, αυτούς θέλω να ευχαριστήσω, εκείνα τα κινήματα και τις πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη που ενεργοποιούνται και κινητοποιούνται λέγοντας «αυτό είναι ένα πραξικόπημα κατά της Ελλάδας και κατά της Κυβέρνησης». Θέλω να ευχαριστήσω όλους εκείνους τους οικονομολόγους, τους ανθρώπους του πολιτισμού, της τέχνης, της διανόησης, των γραμμάτων που δεν εκμαυλίστηκαν από την εξουσία και την τύρφη των προγραμμάτων, αλλά όρθωσαν ανάστημα και είπαν πως είναι ανεπίτρεπτο στο σύγχρονο πολιτισμό, στο 2015 να ολοκληρώνεται μια τέτοια αντιδημοκρατική απολυταρχική ενέργεια εκδίκησης σε αυτό τον λαό και σε αυτήν την Κυβέρνηση, την αριστερή και αντιμνημονιακή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απόψε είναι μια μαύρη μέρα για τη δημοκρατία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Είναι μια μαύρη μέρα και για το ελληνικό Κοινοβούλιο, γιατί με έναν ωμό εκβιασμό, προερχόμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και απευθυνόμενο στην Κυβέρνηση και τώρα στους Βουλευτές, καλείται η Βουλή μέσα σε δυόμισι ώρες, χωρίς ουσιαστική συζήτηση, να επικυρώσει τον ενταφιασμό της κοινοβουλευτικής λειτουργίας, την παράδοση της εθνικής κυριαρχίας, την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας με ορίζοντα το ξεπούλημά της από ένα ακόμη πιο τερατώδες ΤΑΙΠΕΔ από το υπάρχον - που το κόμμα μου, ο ΣΥΡΙΖΑ, αποκαλούσε και αποκαλεί «εκτροφείο σκανδάλων» - την αναδοχή του συνόλου χρέους και την αναγνώριση των συνολικών υποχρεώσεων, ενώ το χρέος είναι μη βιώσιμο, απεχθές, επονείδιστο και παράνομο, την περαιτέρω περικοπή των αποδοχών των συνταξιούχων, αυτών που κρίθηκαν αντισυνταγματικές από το Συμβούλιο της Επικρατείας και είχαν νομοθετηθεί τον Νοέμβριο του 2012, όταν σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ βγήκε έξω με πανό που έλεγε «καταστρέφετε τη χώρα, φύγετε τώρα» και ενώθηκε με την κοινωνία και τον λαό, από τα οποία προέρχεται και στα οποία ανήκει. Καλείται να επικυρώσει η Βουλή την περαιτέρω περικοπή δημοσίων δαπανών - αν και οι δημόσιες δαπάνες κινούνται ήδη κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο - την παραδοχή ανέφικτων πρωτογενών πλεονασμάτων που θα οδηγούσαν σε μεγαλύτερη ύφεση, την παραδοχή ότι η δημοκρατική διαδικασία του δημοψηφίσματος αποτελεί λόγο κλονισμού της εμπιστοσύνης, την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης με κατά παραγγελία νομοθέτηση σε ανέφικτες προθεσμίες και με την εξευτελιστική αποδοχή να ξε - νομοθετήσουμε, αυτή εδώ η Βουλή, να καταργήσουμε νόμους που έχουμε ψηφίσει. Αν το νομοσχέδιο που περιέχει αναφορά σε επικείμενο τρίτο μνημόνιο το έφερναν οι μνημονιακές δυνάμεις του τόπου, η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, η ΔΗΜΑΡ, το ΛΑΟΣ, θα απηύθυνα στη Βουλή έναν καταγγελτικό λόγο για μία προς μία τις διατάξεις του. Το φέρνουν, όμως, η Κυβέρνηση της Αριστεράς και των αντιμνημονιακών δυνάμεων, το φέρνει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, που δεν έχει ως σχέδιό της την εισαγωγή και εφαρμογή των μνημονίων, αλλά την απαλλαγή της πατρίδας μας από αυτά, που δεν πιστεύει ότι τα μνημόνια της υποτέλειας και της λιτότητας είναι το φάρμακο για την οικονομία, αλλά πρεσβεύει χρόνια τώρα ότι είναι λάθος συνταγή το δηλητήριο που σκοτώνει την κοινωνία και ξέρει πόσο καταστροφικό είναι. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι η Κυβέρνηση εκβιάζεται. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι ο Πρωθυπουργός υπέστη τον πιο σκληρό και αδυσώπητο εκβιασμό, με εργαλείο εκβιασμού την επιβίωση του λαού του και δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι, αν ο εκβιασμός ολοκληρωθεί απόψε, τίποτα δεν εμποδίζει την επανάληψή του, όχι μόνο εναντίον μας, αλλά και εναντίον άλλων λαών και άλλων κυβερνήσεων. Άλλωστε δεν είμαστε οι πρώτοι. Προηγήθηκε η Κύπρος τον Μάρτιο του 2013, τον ίδιο μήνα που έχασαν τη ζωή τους δυο σπουδαστές στη Λάρισα από αναθυμιάσεις μαγκαλιού, γιατί δεν είχαν για να θερμανθούν, το ίδιο έτος που έχασε τη ζωή του ένας δεκαοκτάχρονος για να αποφύγει τον έλεγχο εισιτηρίου που δεν είχε να πληρώσει, το ίδιο έτος που έχασε τη ζωή του ένα δεκάχρονο κορίτσι στη Θεσσαλονίκη, η Σάρα, και αυτή από αναθυμιάσεις μαγκαλιού στο σπίτι όπου ζούσε επί μήνες με τη μετανάστρια μητέρα της χωρίς ρεύμα. Το μνημόνιο έχει προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα και οι λεγόμενοι εταίροι μας το γνωρίζουν. Δεν δικαιούνται να απειλούν την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό με ολοκληρωτική ανθρωπιστική καταστροφή, μ' ένα πραγματικό ολοκαύτωμα που οι ίδιοι έχουν μεθοδεύσει μέσω της άρνησης παροχής ρευστότητας, προκειμένου να τον υποχρεώσουν να βγάλει το δέρμα του, να συναινέσει σε όλα εκείνα που αντιστρατεύεται και που έχει με συνέπεια αντιπαλέψει. Αυτό συνιστά πραξικόπημα, κατάλυση της δημοκρατίας, κατάλυση της συνταγματικής λειτουργίας και επιβολή συνθηκών ζωής υπολογισμένων να επιφέρουν εν μέρει ή εν όλω την καταστροφή μέρους ή ολόκληρου του ελληνικού πληθυσμού. Συνιστά, δηλαδή, έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και κοινωνική γενοκτονία. Θεωρώ ότι ο Πρωθυπουργός έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να αποκρούσει τον εκβιασμό. Κανείς δεν μπορεί να του το αφαιρέσει αυτό και κανείς δεν μπορεί να απομειώσει το μέγεθος της γενναιότητας, της ανιδιοτέλειας και του ηθικού μεγαλείου της πρόθεσής του σήμερα να αναλάβει την πολιτική του αυτοκαταστροφή, θεωρώντας ότι έτσι υπηρετεί τον λαό και την κοινωνία. Θεωρώ ότι αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψει το Κοινοβούλιο και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρώ ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να αποτρέψει το σχέδιο της «αριστερής παρένθεσης» που απεργάζονται οι διαστροφικοί νόες που θέλουν να μετατρέψουν την Κυβέρνηση της Αριστεράς σε εξάγγελο, υλοποιητή και εφαρμοστή των μνημονίων, που θέλουν να βάλουν έναν - έναν και μία - μία από εμάς να λέμε και να κάνουμε τα αντίθετα από εκείνα για τα οποία έχουμε αγωνιστεί, που θέλουν να μας εξευτελίσουν στον βαθμό του να μην αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας και να μη μας αναγνωρίζει η κοινωνία, ο φυσικός μας σύμμαχος και ο λαός που είμαστε σάρκα από τη σάρκα του. Αυτό δεν έχουμε δικαίωμα να το κάνουμε, όχι από ψωροπερηφάνια ή ιδεολογικό δογματισμό, αλλά από βαθιά συναίσθηση ότι θα αποτελέσει ανεπούλωτο τραύμα για το συλλογικό κοινωνικό ηθικό, γι' αυτό που σκιρτά και αναθαρρεί και ιδίως θεριεύει και αντρεύει στις νέες γενιές, για όλους εκείνους κι εκείνες που πίστεψαν σε μας, όχι γιατί τους τάξαμε διορισμούς και προνόμια, αλλά γιατί εμπιστεύθηκαν τη συνέπεια, την ανιδιοτέλεια, τους αγώνες, τις δεσμεύσεις μας. Το σχέδιο της «αριστερής παρένθεσης» είναι το σχέδιο που θέλει την αριστερή και αντιμνημονιακή Κυβέρνηση να απαξιώνεται, θέλει τον λαό να απελπίζεται και να χάνει τα ερείσματά του, θέλει την κοινωνία να εξεγείρεται και θέλει και δυνάμεις αποσταθεροποίησης, όπως αυτές που έχουμε κατ' επανάληψη δει να δρουν και να ενεργοποιούνται στον τόπο μας, να διεκδικούν «το πάνω χέρι». Θέλει τα συμφέροντα της διαπλοκής «να κουνούν τις μαριονέτες τους», να ορίζουν τους εκπροσώπους τους επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, όπου κινδυνεύουμε να διατηρήσουμε τον κ. Γεωργίου, τον υπεύθυνο για την εισαγωγή της χώρας στο μνημόνιο, της Τράπεζας της Ελλάδος, όπου υφιστάμεθα τον κ. Στουρνάρα, του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, του ΤΑΙΠΕΔ. Θέλει εκείνοι που κατέστρεψαν τον τόπο να επιστρέφουν ως δικαιωμένοι και να κουνούν το δάχτυλο, ενώ θα έπρεπε να απολογούνται στην ιστορία και στη δικαιοσύνη. Και θέλει, δυστυχώς, τις πιο ακροδεξιές και φασιστικές δυνάμεις, τις βγαλμένες από το εφιαλτικό παρελθόν, να διεκδικούν να εκφράσουν εκείνες γνήσια την κοινωνία και να αντιποιούνται τους αγώνες του λαού. Ουδείς δικαιούται να προσποιείται ότι δεν το βλέπει. Άλλωστε, η «πρόβα τζενεράλε» είναι η αποψινή συνεδρίαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - κι εδώ θα απευθυνθώ στους συντρόφους και στις συντρόφισσές μου από τον ΣΥΡΙΖΑ - στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ο λαός μίλησε. Είπε ένα μεγάλο «όχι» στα τελεσίγραφα, στους εκβιασμούς, στον εκφοβισμό, στην προπαγάνδα, στην τρομοκρατία, «όχι» στα μνημόνια. Δεν έχουμε δικαίωμα το «όχι» του λαού να το κάνουμε «ναι» με την ψήφο μας. Δεν έχουμε δικαίωμα ούτε να το ερμηνεύουμε ως «όχι υπό προϋποθέσεις». Κάθε ένα από τα μέτρα που εμπεριέχονται στη λεγόμενη συμφωνία το καταψήφισαν με εκκωφαντική πλειοψηφία οι πολίτες. Έχουμε την υποχρέωση να υπερασπιστούμε την ετυμηγορία τους, γιατί η δική μας εξουσία πηγάζει από εκείνους. Και γιατί εμείς, εν αντιθέσει με τους άλλους, δεν διεκδικήσαμε ούτε θελήσαμε ποτέ την εξουσία για να την μοιραστούμε και να την ξεκοκαλίσουμε, όπως έκαναν οι δυνάμεις του μνημονίου, του παλαιοπολιτικού και φαύλου κλεπτοκρατικού συστήματος του δικομματισμού ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, που έχει το θράσος τώρα να κουνάει το δάχτυλο. Αλλά διεκδικήσαμε την εξουσία για να την επιστρέψουμε στον λαό.
Παραιτήσου! Άντε να τελειώνουμε!
Το «όχι» του λαού δεν ήταν «όχι» υπό προϋποθέσεις. Το «όχι» του λαού δεν ήταν όχι με αστερίσκους. Αλλά όποιος πιστεύει ότι το «όχι» του δημοψηφίσματος διατυπώθηκε υπό την προϋπόθεση την παραμονής της χώρας στο ευρώ, οφείλει τότε να διατυπώσει ξανά το ερώτημα και ξανά στον λαό. Όμως, το ερώτημα δεν μπορεί ποτέ να είναι αυτό που επιδιώκεται να απαντηθεί μέσω του νέου εκβιασμού της τρόικας και του νέου τελεσιγράφου. Το ερώτημα δεν μπορεί ποτέ να είναι ευρώ ή δημοκρατία, ευρώ ή ανθρώπινα δικαιώματα, ευρώ ή Ευρώπη, γιατί αυτά είναι ερωτήματα αντιδραστικά, αντιδημοκρατικά, αντιευρωπαϊκά και αντιανθρωπιστικά. Και είναι ερωτήματα που ο λαός έχει και τη γνώση και το σθένος και την ιστορική εμπειρία να τα απαντήσει. Πρέπει, όμως, κάποια στιγμή, επειδή κάποιοι έχουν το θράσος να μιλούν περί λόμπι της δραχμής, να μιλήσουμε και γι' αυτό το λόμπι του συστήματος Σημίτη, το λόμπι του εκσυγχρονισμού, που ακόμα διεκδικεί, μέσω της διαπλοκής, να διαφεντεύει αυτόν τον τόπο και που θέλει να δικαιωθεί μέσα από τέτοιες βαθιά αντιδημοκρατικές, πραξικοπηματικές ενέργειες, που έφτασαν μέχρι την παρέμβαση του κ. Βενιζέλου να θέλει η Βουλή να κυρώσει το ανακοινωθέν, να κυρώσει δηλαδή ένα ανυπόστατο κείμενο προκειμένου να δώσει διαπιστευτήρια υποτέλειας και να δημιουργήσει ανεπίστρεπτες καταστάσεις.
Να τηρηθεί ο χρόνος, κύριε Πρόεδρε.
Δεν έχω καμμία αμφιβολία και το λέω με τη συνείδησή μου καθαρή, δεν έχω καμμία αμφιβολία - και οφείλεις από συνειδήσεως σε τέτοιες ώρες να μιλάς - ότι τόσο την Κυβέρνηση όσο και τον λαό στηρίζει πραγματικά το «όχι» στη σημερινή ψηφοφορία. Εδώ δεν χωρούν αυταπάτες. Τον Πρωθυπουργό που εκβιάζεται και την Κυβέρνηση που εκβιάζεται βοηθά το να τον θωρακίσει η Κοινοβουλευτική του Ομάδα, όχι να του δώσει τη χαριστική βολή με ένα «ναι» νομίζοντας ότι τον διευκολύνει ή παρακαλώντας τον να την εκβιάσει, κάτι που προς τιμή του ο Πρωθυπουργός δεν έκανε όπως έκαναν οι προκάτοχοί του.
Ησυχία. Περατώνει η κυρία Πρόεδρος.
Και την υπόθεση της Αριστεράς και της δημοκρατίας, της κοινωνικής και λαϊκής χειραφέτησης και της απελευθέρωσης υπηρετούν οι κάθε είδους αντιστάσεις, οι μικρές και οι μεγάλες. Αν η Βουλή δεν αντισταθεί στο σημερινό εκβιασμό, δεν θα αντισταθεί ούτε σε επόμενους.
Κύριε Πρόεδρε, πού πήγε ο Κανονισμός; Τον φάγαμε;
Φτάνει το μάθημα!
Αν νομοθετήσει με φιρμάνια και τελεσίγραφα, θα το ξανακάνει - και ήδη το κάνει - σε πολύ σύντομο διάστημα. Και αν ενδώσει, εάν παραπλανηθεί, αν παραλύσει, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον εαυτό της και τη συνείδησή της αλλά και με την ίδια την ψυχή της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν για κάποιους το ερώτημα είναι βαρύ και η ευθύνη βαριά, αξίζει να αναλογιστούμε ότι στην ιστορία μας υπήρξαν άνθρωποι που ανέλαβαν ευθύνες, όταν ήρθαν στα χέρια τους, και που πραγματοποίησαν πολύ μεγαλύτερες αντιστάσεις από ένα κατά συνείδηση «όχι» σε αυτό που πράγματι πρέπει να αποκρουστεί. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Ο κ. Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης έχει ζητήσει τον λόγο. Παρακαλώ πολύ, έχω ενημερωθεί ότι θα προηγηθείτε και θα τελειώσει ο κύριος Πρωθυπουργός. Έχετε τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, όχι, δεν έχω τον λόγο. Μου ζητήθηκε να μη μιλήσουμε, για να διευκολύνουμε τη συζήτηση σήμερα. Ο κύριος Πρωθυπουργός εισηγείται. Ο κύριος Πρωθυπουργός θα μιλήσει κι ευχαρίστως θα έχει τον τελευταίο λόγο. Θα μιλήσω αμέσως μετά από τον Πρωθυπουργό. Δεν μιλάει ο Πρωθυπουργός, δεν μιλάω κι εγώ. Δεν υπάρχει θέμα.
Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Πρόεδρε, ελάτε. Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξιος Τσίπρας.
Κύριε Μεϊμαράκη, χαίρομαι ιδιαίτερα που θέλετε πρώτα να με ακούσετε και μετά να τοποθετηθείτε. Φοβάμαι ότι θέλετε να έχετε τον τελευταίο λόγο.
Εσείς τον έχετε. Θα σας τον δώσω. Εσείς έχετε και την υπογραφή και τον λόγο.
Αλλά σήμερα τον τελευταίο λόγο τον έχουν οι Βουλευτές, ούτως ή άλλως.
Γιατί δεν ερχόσαστε στο κεντρικό Βήμα, κύριε Πρωθυπουργέ; Ελάτε εδώ καλύτερα.
Δεν πειράζει! Μια χαρά είμαι κι από δω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη στιγμή και καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις με κριτήριο την ευθύνη που μας βαραίνει. Θέλω να πω ότι όλους αυτούς τους πέντε μήνες δώσαμε έναν σκληρό αγώνα και προσωπικά γι' αυτόν τον αγώνα, που είχε και λάθη, είχε παραλείψεις - κι όπως δήλωσα αναλαμβάνω πλήρως τις ευθύνες μου και δεν δραπετεύω από αυτές - αισθάνομαι υπερήφανος, διότι με αυταπάρνηση δώσαμε τη μάχη για το δίκαιο του λαού μας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Δώσαμε μια μάχη άνιση, δώσαμε μια μάχη δύσκολη, δώσαμε μια μάχη απέναντι όχι απλά στα οργανωμένα κατεστημένα συμφέροντα εντός της χώρας, που από την πρώτη στιγμή είχαν στόχο να σαμποτάρουν αυτήν την προσπάθεια, να εμποδίσουν αυτήν την προσπάθεια. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Τα βάλαμε με ισχυρούς αντιπάλους. Τα βάλαμε με το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Δώσαμε έναν αγώνα που από τη μια μεριά ήταν το δίκαιο και από την άλλη μεριά ήταν η οικονομική ισχύς. Και με αυτήν την έννοια, ήταν ένας άδικος αγώνας. Παρ' όλα αυτά, έχουμε αφήσει παρακαταθήκη αξιοπρέπειας και δημοκρατίας στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο και αυτή η παρακαταθήκη δεν σβήνει. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Είμαι βέβαιος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτός ο αγώνας κάποια στιγμή θα φέρει καρπούς. Η σπορά θα καρποφορήσει στην Ευρώπη. Πριν από μια βδομάδα, βρέθηκα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και συνειδητοποίησα τη μεγάλη ρωγμή, - ιδεολογική και πολιτική. Δεν ήταν μια σύγκρουση ανάμεσα στην μικρή Ελλάδα που σήκωσε ανάστημα και σε έναν λαό - μικρό λαό - που πολεμάει για το δίκιο του, αλλά ήταν μια σύγκρουση, μια αντιπαράθεση, από τη μια μεριά απέναντι στις δυνάμεις της συντήρησης, τις δυνάμεις εκείνες που θέλουν να επιβληθεί στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη το δίκαιο του ισχυρού, το δίκαιο των τραπεζών, το δίκαιο που λέει ότι είναι μονόδρομος η πολιτική της σκληρής λιτότητας και δεν υπάρχει εναλλακτική και από την άλλη μεριά οι δυνάμεις εκείνες, οι οποίες αγωνίζονται προκειμένου να επιστρέψει η Ευρώπη στις ιδρυτικές της αξίες, στην αξία της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας, του αλληλοσεβασμού. Και θέλω να πω ότι αυτή η πολιτική και ιδεολογική σύγκρουση βεβαίως έχει και χαρακτηριστικά μάχης πολιτικής ανάμεσα στις μεγάλες πολιτικές οικογένειες στην Ευρώπη: Αριστερά, Πράσινοι, ένα κομμάτι της σοσιαλδημοκρατίας - οφείλω να το ομολογήσω - βρέθηκαν να υποστηρίζουν την Ελλάδα και τον αγώνα της. Από την άλλη μεριά, κύριε Μεϊμαράκη - το λέω για να τοποθετηθείτε σε αυτό - οι εκπρόσωποι του λαϊκού κόμματος στο οποίο ανήκετε, της λαϊκής Δεξιάς, της οικογένειας της ευρωπαϊκής χριστιανοδημοκρατίας, ήταν αυτοί που κατακεραύνωσαν το δίκαιο του ελληνικού λαού και τον αγώνα του ελληνικού λαού για προκοπή, που μας κουνούσαν το δάχτυλο λέγοντας ότι εμείς είμαστε ένας λαός που ζούσε πάνω από τις δυνάμεις του, ένας λαός τεμπέλης που ζητάει τώρα και τα ρέστα, ένας λαός που ζητάει αλληλεγγύη, όταν του δίνουμε απλόχερα. Αυτό που μας έδιναν όμως τόσα χρόνια - και συνεχίζουν να μας δίνουν - είναι δανεικά. Πράγματι, είναι μια μορφή αλληλεγγύης τα δανεικά. Όμως, η ύψιστη στιγμή αλληλεγγύης για την Ευρώπη ήταν η στιγμή εκείνη που όλοι οι υπόλοιποι και η μικρή Ελλάδα που έβγαινε από την κατοχή έδωσε τη δυνατότητα στη λεηλατημένη από δύο παγκόσμιους πολέμους Γερμανία να δεχτεί την ύψιστη αλληλεγγύη της διαγραφής χρέους, την ύψιστη αλληλεγγύη του moratorium στην αποπληρωμή του χρέους, την ύψιστη αλληλεγγύη της περιόδου χάριτος. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να διαβεβαιώσω όλους και όλες, όσους και όσες σήμερα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα έχουν την αίσθηση ότι η κατάληξη αυτής της διαπραγματευτικής προσπάθειας - που σίγουρα δεν είναι αυτή που επιθυμούσαν - σηματοδοτεί την απόλυτη επαναφορά του παλιού πολιτικού σκηνικού και τη δικαίωσή του ότι πολύ σύντομα θα διαψευστούν. Το παλιό έχει τελειώσει σε αυτήν την χώρα, έχει τελειώσει μαζί με τις επιλογές που έκανε στο παρελθόν, διότι υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά. Η κρίσιμη διαφορά είναι ότι ο ελληνικός λαός έχει πλήρη συνείδηση και μπορεί να καταλάβει και ο τελευταίος Έλληνας πολίτης τη διαφορά ανάμεσα σε όσους δίνουν τη μάχη τη σκληρή με τη ψυχή τους, την άνιση μάχη και αντιστέκονται και σε όσους παραδίδονται αμαχητί. Είναι μεγάλη η διαφορά. Θέλω να σας διαβεβαιώσω παρά το γεγονός ότι η συμφωνία που έχουμε μπροστά μας είναι δύσκολη συμφωνία, παρά το γεγονός ότι θα μας βάλει σε στενά δημοσιονομικά πλαίσια, όχι στενότερα από αυτά που είχαμε στο παρελθόν, ότι η προσαρμογή είναι σαφώς ηπιότερη Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι εμείς τουλάχιστον αποτελούμε μια εγγύηση στον ελληνικό λαό ότι δεν θα προχωρήσουμε σε πράξεις και παραλείψεις, όπως αυτές που έγιναν στο παρελθόν. Εμείς δεν πρόκειται να δεχτούμε το κούρεμα των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων κατά 25 δισεκατομμύρια ούτε να ξεπουλήσουμε τράπεζες μέσα σε μια νύχτα. Αυτές δεν ήταν επιταγές των μνημονιακών επιλογών. Αυτές ήταν επιλογές συνευθύνης και του εγχώριου πολιτικού συστήματος, αυτού του πολιτικού συστήματος, που έχω την αίσθηση ότι σήμερα επιδιώκει μια ρεβάνς. Αλλά δεν είναι ώρα για ρεβάνς. Eίναι ώρα για να αναλογιστούμε ότι αυτός ο τόπος, αναγκασμένος να πορεύεται σε αυτό το σκληρό δημοσιονομικό πλαίσιο, γιατί αυτή είναι σήμερα η Ευρώπη, χρειάζεται ελπίδα και προοπτική, χρειάζεται δυνατότητα και αέρα αλλαγής, χρειάζεται να στηρίξουμε πάνω από όλα τις παραγωγικές δυνάμεις, να στηρίξουμε τους ανθρώπους του μόχθου και της εργασίας, να στηρίξουμε τους ανθρώπους εκείνους που μπορούν να δημιουργήσουν σε αυτόν τον τόπο παρά τις δυσκολίες, παρά την εξαιρετικά δύσκολη συμφωνία, στην οποία έχουμε καταλήξει. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι σε ό,τι με αφορά και σε ό,τι αφορά - θέλω να πιστεύω - το σύνολο της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω από τη δέσμευσή μας να αγωνιστούμε μέχρι τέλους για το δίκαιο του εργαζόμενου λαού, των λαϊκών στρωμάτων στη χώρα μας το επόμενο διάστημα. Δεν πρόκειται όμως πάνω από όλα να κάνουμε το χατίρι σε κανέναν από τους πολιτικούς μας αντιπάλους μέσα και έξω από τη χώρα που από την πρώτη στιγμή αυτό που επιδίωκαν, αυτό που επιθυμούσαν ήταν η επιβεβαίωση της προφητείας και της προσδοκίας να αποτελέσουμε μια μικρή παρένθεση μέσα στο χρόνο. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να αποτελέσουμε μια μικρή παρένθεση μέσα στο χρόνο! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Θα παραμείνουμε παρόντες και παρούσες και θα προσπαθήσουμε με κάθε μέσο να προστατεύσουμε την κοινωνική πλειοψηφία από τις συνέπειες οικονομικών μέτρων στην πλειοψηφία των οποίων δεν πιστεύουμε - και είναι αλήθεια αυτό - αλλά είμαστε αναγκασμένοι να εφαρμόσουμε, διότι αυτό είναι σήμερα το πλαίσιο το ευρωπαϊκό. Δεν θα προσπαθήσω εγώ να ωραιοποιήσω την κατάσταση, παρουσιάζοντας ένα εικονικό «success story», όπως οι προκάτοχοί μου. Θέλω, όμως, να σας πω ότι παρά τις δυσκολίες και τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, σε αυτήν τη χώρα μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα που θα υπηρετήσουν τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας και θα αποκαταστήσουν την πληγωμένη περηφάνεια, σήμερα το πληγωμένο αίσθημα δικαίου της ελληνικής κοινωνίας. Και θέλω να υπενθυμίσω σε όλους και σε όλες, ότι εγώ είμαι από τους πολιτικούς, που ποτέ δεν πίστεψα ότι για όλα τα δεινά σε αυτόν τον τόπο ευθύνονται οι ξένοι. Ο μεγάλος αντίπαλος - και μιλάω με όρους, ας μου το επιτρέψετε, ταξικούς - για τις δυνάμεις της προόδου και της Αριστεράς βρίσκεται εντός των τειχών. Κι εδώ πρέπει να δώσουμε τη μάχη. Είναι οι δυνάμεις της ολιγαρχίας, των καρτέλ, των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, οι δυνάμεις της διαφθοράς και της διαπλοκής, της γενικευμένης φοροδιαφυγής, αυτές οι δυνάμεις που ευνοήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια από τις μνημονιακές πολιτικές αλλά κι απ' αυτούς που κυβερνούσαν τον τόπο. Μην το ξεχνάμε αυτό. Η δέσμευσή μας είναι ότι η Κυβέρνηση αυτή θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν, με το ίδιο πάθος που πάλεψε έξι μήνες τώρα σε αυτόν τον άνισο αγώνα στο εξωτερικό, για να μπει μια τάξη σε αυτήν την χώρα, για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο τομέα, για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, για το διαρκές κυνήγι της διαφθοράς. Και την ίδια στιγμή, αυτή η Κυβέρνηση θα προνοήσει, ώστε να αμβλυνθούν οι κοινωνικές επιπτώσεις των μέτρων και να μην παραδοθεί η κοινωνική πλειοψηφία βορά στις δυνάμεις της ακραίας εκμετάλλευσης, στις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βρισκόμαστε στην ώρα της κρίσης και της ευθύνης. Αυτό αφορά όλους και όλες μας. Άκουσα πριν από λίγο πολλούς από εσάς να μιλάτε για τον εκβιασμό. Το ίδιο γράφουν και διεθνή μέσα ενημέρωσης αυτές τις μέρες. Θα ήθελα να σας ρωτήσω με μεγάλη ειλικρίνεια. Πιστεύετε ότι είναι υπαρκτός ή πλαστός αυτός ο εκβιασμός; Αναφέρομαι - για να μην παρεξηγηθώ - στις εναλλακτικές επιλογές που είχα προχθές το βράδυ, μέχρι το πρωί της Δευτέρας, σε αυτήν τη δεκαεπτάωρη σκληρή διαπραγμάτευση. Οι επιλογές που είχα μπροστά μου ήταν συγκεκριμένες. Η μία επιλογή ήταν, να αποδεχθώ μία συμφωνία σε πολλά σημεία της οποία έχω ριζικές διαφωνίες. Η δεύτερη επιλογή ήταν η άτακτη χρεοκοπία. Δεν θέλω να αναφερθώ στις συνέπειές της. Όλοι τις γνωρίζουμε. Υπήρχε και μία τρίτη επιλογή - υπάρχει και τώρα - το σχέδιο Σόιμπλε για τη συναινετική έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και το παράλληλο νόμισμα. Αν τη θέλουμε και τώρα έχουμε χρόνο να τη ζητήσουμε. Μας την προσφέρει. Ανάμεσα σε αυτές τις επιλογές βάρυνε σε εμένα - όπως και σε κάθε άλλον σε αυτήν τη θέση, πιστεύω, απ' όποια πτέρυγα του Κοινοβουλίου - η επιλογή της ευθύνες απέναντι στα λαϊκά στρώματα, απέναντι σε μια χειμαζόμενη και λεηλατημένη τα τελευταία πέντε χρόνια κοινωνία να μην οδηγηθεί σε χειρότερη μοίρα, σε χειρότερη θέση απ' αυτήν που είναι τώρα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα με ειλικρίνεια να θέσω αυτό το ερώτημα σε όλους σας, στον καθένα και την καθεμιά που σήμερα θα ψηφίσει. Ο εκβιασμός στον οποίο αναφερθήκατε, θεωρείτε ότι είναι πραγματικός ή πλαστός; Εάν θεωρείτε ότι είναι πλαστός, είμαι ανοιχτός να ακούσω τις εναλλακτικές επιλογές και μαζί να προχωρήσουμε σ' αυτές. Εάν θεωρείτε ότι είναι πραγματικός, όμως, τότε δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να μοιραστούμε όλοι το βάρος αυτής της ευθύνης. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Και σε ό,τι με αφορά, είμαι ο τελευταίος ο οποίος θα δραπετεύσω από αυτήν την ευθύνη. Είμαι, όμως, και ο τελευταίος ο οποίος οικειοθελώς θα προσχωρήσω στο σχέδιο των αντιπάλων, δηλαδή, ο τελευταίος ο οποίος θα προχωρήσω, με τη δική μου επιλογή, στο να διευκολύνω το σχέδιο απομάκρυνσης από τα κυβερνητικά έδρανα ετούτης εδώ της Κυβέρνησης, που έδωσε τον αγώνα με θάρρος, με αξιοπρέπεια, με τόλμη, όλους αυτούς τους μήνες της σκληρής διαπραγμάτευσης.
Ευχαριστούμε τον κύριο Πρωθυπουργό. Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, και να θέλουμε ν' αγιάσουμε, δεν μας αφήνετε. Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει. Ίσως θελήσατε να μιλήσετε - και κάπως έτσι θα το εκλάβω - για να συσπειρώσετε την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Αν είναι αυτός ο λόγος, θα το δεχθώ και θα συμβάλω κι εγώ απαντώντας σε σας. Γιατί εσείς εισηγείστε, εγώ απαντάω, εσείς θα δευτερολογήσετε και θα το κλείσετε. Διότι πρέπει να σας πω ότι η συνεννόηση και η συναίνεση σάς αποσυσπείρωσε. Και δεν ξέρετε τι θα κάνετε αύριο το πρωί. Θα είστε στα κυβερνητικά έδρανα; Δεν θα είστε; Διότι, δεν κατάλαβα. Σε εμάς τι ζητάτε; Από εμάς ζητήσατε μια εξουσιοδότηση την περασμένη εβδομάδα. Σας τη δώσαμε απλόχερα. Σας είπαμε με εθνική ευθύνη, ότι σας επιτρέπουμε να έχετε και περισσότερη ευελιξία, για να μπορείτε να διαπραγματευθείτε ό,τι θέλετε. Εμείς σας είπαμε τίποτα παραπάνω ή σας είπαμε ότι είστε «αριστερή παρένθεση» και μας το λέτε και μας το ξαναλέτε, ενώ μόνοι σας ξαναλέτε ότι «αν πέσουμε, θα πέσουμε από τις ψήφους των δικών μας» και λέγοντας, τελικά, ότι ο όποιος εχθρός είναι εντός των τειχών; Τώρα, λοιπόν, τι ζητάτε από την Αντιπολίτευση; Τι παραπάνω να σας κάνει η Αντιπολίτευση; Χαίρομαι ιδιαίτερα που δεν μας είπατε κιόλας, γνωρίζοντας ότι θα ψηφίσουμε «ναι», ότι η ψηφοφορία θα είναι και ψήφος εμπιστοσύνης και να μας μπλοκάρετε εντελώς εδώ διαδικαστικά. Έχω κάνει κι εγώ σε φοιτητικές συνελεύσεις, έχω κάνει παρέα με Αριστερούς αλλά εδώ τα έχετε ξεπεράσει όλα. Σε τέτοιες μεγάλες ώρες ευθύνης εγώ δεν περίμενα ότι θα είχατε τέτοια συμπεριφορά. Επίσης, κατάλαβα ότι μου λέγατε παραμύθια πως δεν θα μιλήσετε, για να μη μιλήσω. Και τελικά δεν αντέξατε, ήρθατε και μιλήσατε. Γι' αυτό κι εγώ πήρα το λόγο. Σκεφτείτε να μην το είχα πιστέψει και να είχα μιλήσει πιο πριν και τώρα να μην έχω δικαίωμα λόγου κ.λπ.. Γι' αυτό δεν σας εμπιστεύονται ούτε οι ξένοι, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σήμερα παρακολουθεί όλη η Ευρώπη, κύριε Πρόεδρε. Το γαλλικό κοινοβούλιο ψήφισε. Αύριο ψηφίζει το γερμανικό κοινοβούλιο. Έπονται τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κοινοβούλια. Κι εσείς έρχεστε εδώ και τι μήνυμα τους στέλνετε; Ότι τελικά διαπραγματεύεστε τόσον καιρό με τον ΣΥΡΙΖΑ, διαπραγματεύεστε με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Και καλά κάνετε και διαπραγματεύεστε πέντε - έξι μήνες. Όμως, η διαπραγμάτευση δεν ήταν με τους εδώ, ήταν με τους έξω! Εγώ θα σας το πω ευθέως, κύριε Πρόεδρε. Στις 20 Φεβρουαρίου διαπραγματευθήκατε και υπογράψατε τη συνέχιση του συγκεκριμένου προγράμματος. Τότε αναλάβατε την ευθύνη. Και από τότε, επειδή δεν το τηρήσατε - γιατί έγραφε το μνημόνιο εκείνο ότι δεν θα προχωρήσετε σε μονομερείς ενέργειες, ότι δεν θα κάνετε κινήσεις οι οποίες αντιβαίνουν τα όσα έχετε ήδη υπογράψει - εμείς σας ζητούσαμε να κατατεθεί στη Βουλή. Και μας λέγατε ότι δεν υπάρχει αυτό, δεν θα κατατεθεί. Ο δε κύριος Αντιπρόεδρος - επειδή πολλές φορές τον πιάνει κρίση ειλικρίνειας - μας έλεγε, «προς θεού, μην πάρει κοινοβουλευτική δέσμευση αυτό το χαρτί». Και έρχεστε σήμερα να μας πείτε τι; Ότι δεν σας φέρθηκαν καλά οι Ευρωπαίοι; Και μου ζητάτε εμένα να τοποθετηθώ σε αυτό; Εσείς, γιατί δεν τοποθετηθήκατε όταν σας είπαμε πώς μας συμπεριφερόντουσαν και μας λέγατε ότι ήταν αστεία η διαπραγμάτευση που κάναμε; Ε, λοιπόν, εγώ θα τοποθετηθώ και σε αυτό. Κύριε Τσίπρα, είχατε πολύ ευνοϊκότερη μεταχείριση από τους Ευρωπαίους το πρώτο τρίμηνο, συγκριτικά με το τελευταίο εξάμηνο του 2014 σε εμάς. Πολύ ευνοϊκότερη μεταχείριση! Και οι γραβάτες και τα χαμόγελα! Κι αν δεν υπήρχε ο Γιούνγκερ που ανήκει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, να δω τι θα έκαναν οι σοσιαλιστές στους οποίους απευθύνεται και τους οποίους τώρα χειροκροτάτε και εσείς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τον κ. «Ολαντρέου» - ήδη ψήφισε η γαλλική Βουλή και περιμένει εμάς να τελειώσουμε - εσείς τον κοροϊδεύατε. Και ξέρετε ότι περισσότερο παρασύρθηκε ο κ. «Ολαντρέου» από την κ. Μέρκελ. Η Μέρκελ, με την οποία συζητούσατε κάθε μέρα, χαμόγελα και ιστορίες, σε ποιο κόμμα ανήκει; Μήπως είναι στο αριστερό, πράσινο κόμμα στην Ευρώπη και δεν το ξέραμε;
Και σε εσάς χαμογελάω.
Εμείς, κύριε Πρόεδρε - αλήθεια σας λέω - ξέραμε τι σημαίνει διαπραγμάτευση. Εσείς δεν το ξέρατε. Εσείς μας κοροϊδεύατε, εσείς γελούσατε. Εγώ δεν θέλω να αναφέρω και να θυμίσω τι μας λέγατε. Στις 20 Φεβρουαρίου, όμως, υπογράψατε ότι αναγνωρίζετε το πλαίσιο με βάση το οποίο κινείται η Ευρωπαϊκή Ένωση, πως γίνεται η χρηματοδότηση και όλα τα σχετικά. Μάλιστα. Εγώ σας ερωτώ, λοιπόν. Γνωρίζατε ή δεν γνωρίζατε ότι αφ' ης στιγμής τελειώνει το πρόγραμμα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει; Και αφού το γνωρίζατε, ξέρατε ότι θα κλείσουν οι τράπεζες; Το ξέρατε.
Πριν τελειώσει έκλεισαν οι τράπεζες
Κύριε Μπαλαούρα, το πρόγραμμα τελείωσε και πριν πούμε για το δημοψήφισμα, πριν ψηφίσουμε, ήρθατε εδώ και μας είπατε ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δεν δίνει την περαιτέρω πίστωση. Ωραία. Και γιατί το ψηφίσατε τότε; Και γιατί δεν κλείναμε τότε; Άρα, ποιος έκλεισε τις τράπεζες; Και με ποιανού υπογραφή, τελικά, αυτή η ΠΝΠ κλείνει τις τράπεζες; Και πότε θα ξανανοίξουν; Κι εν πάση περιπτώσει, τι είναι το καινούργιο και το καλύτερο στο οποίο αναφέρεστε; Γιατί πρέπει να τα συζητήσουμε και αυτά να τελειώνουμε. Εάν το καινούργιο είναι κλειστές τράπεζες, ουρές έξω από τις τράπεζες, περιοριστικές πολιτικές κ.λπ., ε, ο ελληνικός λαός δεν το θέλει αυτό το καινούργιο! Γιατί σας ψήφισε για κάτι καινούργιο, σύμφωνα με τις ψεύτικες υποσχέσεις που του δώσατε και υφαρπάξατε τη ψήφο του και σήμερα είστε υπόλογοι γι' αυτό! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από πολλούς συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ δεν εκπλήσσομαι που θα ψηφίσουν «όχι». Θα είχα έκπληξη εάν ψήφιζαν «ναι». Γιατί εσείς, κύριε Πρόεδρε, τους γαλουχήσατε έτσι και, μάλιστα, μερικούς τους εκμεταλλευτήκατε κιόλας για να πάρετε αυτό το ποσοστό. Και τώρα τους θέλετε μέσα. Εγώ δεν εκπλήσσομαι γιατί ο συνάδελφος κ. Λαφαζάνης θα ψηφίσει «όχι» ή ο οποιοσδήποτε ψηφίσει «όχι». Γνωριζόμαστε εδώ μέσα. Το ξέρουμε. Εσείς πώς πιστέψατε ότι θα ψηφίσουν «ναι»; Για πείτε μου. Κι εν πάση περιπτώσει, για να τελειώνει και το καλαμπούρι, να ψηφίζει «ναι» στα μέτρα η Νέα Δημοκρατία και οι υπόλοιποι που ψηφίζουν «όχι» να ψηφίζουν νόμους οι οποίοι θα αφορούν την κυβερνητική πολιτική, αυτό το πράγμα δεν υπάρχει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η Νέα Δημοκρατία, σας δίνει τη στήριξη της ευρωπαϊκής πορείας αλλά από εκεί και πέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τα θέματα κυρίως της παιδείας, της υγείας και για ζητήματα τα οποία θεωρούμε και εμείς σοβαρά, θα πρέπει να υπάρχει επίσης μια συνεννόηση, όχι μόνο στα οικονομικά και όχι μόνο σε αυτά. Γιατί αισθάνομαι ότι μας έχετε πιάσει και για χαζούς εδώ. Και δεν είμαστε! Μην παρεξηγείτε την αστική ευγένεια απέναντι σε όλα αυτά και μη νομίζετε ότι είναι αδυναμία. Όχι! Είναι πολιτική δύναμη για εμάς να σας πούμε, ναι, προχωρήστε στην Ευρώπη, προχωρήστε όπως πρέπει. Και σας το είπαμε, κύριε Πρωθυπουργέ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τέλος, εγώ θα σας πω ότι και πάλι σας κατανοώ. Ξέρω τι περάσατε. Δεν έχω τη διάθεση σήμερα και δεν νομίζω ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για να πούμε όλα αυτά τα οποία έχουμε να πούμε. Όμως, πρέπει να παραδεχτείτε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι η στάση συνολικά, θα έλεγα, της Αντιπολίτευσης της δημοκρατικής, σας έδωσε στη φαρέτρα σας πολλά όπλα. Το διακόσια πενήντα ένα το οποίο είχατε από εδώ και πήγατε εκεί, μέτρησε. Και όχι μόνο δεν το δεχτήκατε αλλά μιλάνε κάποιοι και για πραξικόπημα και ότι δεν θέλουν και την συνεννόηση. Πρέπει να σας πω ότι είμαστε σε κρίσιμη φάση. Μην έρθετε πάλι να μας πείτε ότι ο κίνδυνος πέρασε και οι εταίροι είναι εκβιαστές, γιατί ο κίνδυνος δεν πέρασε. Το ξέρετε; Το ξέρετε! Δεν έχει μηδενιστεί. Γιατί ακριβώς ξέρουμε ότι περιμένουμε και το άλλο νομοσχέδιο για την άλλη εβδομάδα και περιμένουμε και την τελική συμφωνία για Σεπτέμβρη - Οκτώβρη.
Τον Σεπτέμβριο.
Τον Σεπτέμβριο. Όποτε θέλετε εσείς. Εσείς θα τα κλείσετε, εμείς θα ακολουθούμε. Σας λέω, όμως, ότι με συνεννόηση και με σύνεση στα νομοσχέδια που θα φέρνετε από σήμερα μέχρι τον Σεπτέμβριο. Εμείς, λοιπόν, δεν καταλαβαίνουμε ούτε από τέτοιους εκβιασμούς. Γιατί εδώ, αν λέτε ότι οι εταίροι σας εκβιάζουν, να δείτε τι συνειδησιακό εκβιασμό κάνετε σε εμάς. Καλά, οι σύντροφοι, εντάξει, θα το περάσουν, γιατί το ήθελαν κιόλας. Τους έτρωγε ο οργανισμός τους. Και σήμερα θα έρθουν να τοποθετηθούν με το «ναι» ή με το «όχι». Και θα δούμε και κάθε φορά πώς θα τοποθετούνται. Προσέξτε, όμως. Είναι καλύτερη μια κακή συμφωνία από μια μη συμφωνία, για να συνεννοηθούμε επιτέλους. Η συμφωνία όμως, πρώτον, φέρνει την υπογραφή Τσίπρα - Καμμένου, είναι ιδιοκτησία δική σας και πρέπει να βρείτε και τη γενναιότητα και τον μηχανισμό να την πραγματοποιήσετε, να ξεκινήσει η υλοποίησή της. Δεύτερον, αυτή η συμφωνία μπορεί πράγματι να βελτιωθεί, εφόσον θα έχουμε κάνει κάποια συγκεκριμένα θετικά βήματα, θα έχουμε ξαναχτίσει την αξιοπιστία μας και θα μπορέσουμε, πράγματι, να την επαναδιαπραγματευθούμε. Και πρέπει τελικά να λήξει - γιατί δεν έληξε όπως μας είπατε - με την ψηφοφορία του Σεπτεμβρίου και το Grexit, ώστε η χώρα να ξαναμπεί στην ομαλότητα, στην κανονικότητά της και να μπορεί να συνεννοηθεί. Εμείς, λοιπόν, σας λέμε ότι το «ναι» το δικό μας, είναι χωρίς συναλλαγές. Δεν κάνουμε συναλλαγές, δεν ζητάμε ανταλλάγματα και δεν πρόκειται να ζητήσουμε. Δεν ταυτιστήκαμε, όμως, και δεν ταυτιζόμαστε με τα συγκεκριμένα μέτρα. Μη με κάνετε να σας θυμίσω ότι τον ΦΠΑ επί κυβερνήσεως Σαμαρά τον αποκρούσαμε και σήμερα το φέρνετε και το κάνετε και δεκτό. Και κάποιοι συνάδελφοι δεν θα το ψηφίσουν, γιατί νομίζουν ότι θα το ψηφίσουμε εμείς που το είχαμε αποκρούσει τότε. Αυτά δεν είναι λογικά και τα βλέπουν και οι έξω δυστυχώς. Και πρέπει, τελικά, η λογική να επικρατήσει μέσα σε αυτό το πλαίσιο συνεννόησης το οποίο έχουμε. Ταυτόχρονα να σας πω, κύριε Πρόεδρε, το εξής: Το mail Χαρδούβελη κόστιζε, δεν κόστιζε ένα δισεκατομμύριο. Μας είπατε, λοιπόν, ότι δεν ξέρατε, βρεθήκατε στη μέγγενη, βρήκατε τους εκβιαστές και τώρα μάθατε. Για να μάθετε, όμως, θα πληρώσουμε πολλά δισεκατομμύρια. Τα δίδακτρα κοστίζουν, είναι αυξημένα και θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός. Εδώ θέλω να ρωτήσω και τη γνώμη όλων αυτών, που με την ψήφο τους δεν βοήθησαν να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και μας οδήγησαν στις εκλογές μαζί σας και σας άκουσαν και να αναρωτηθούν και οι ψηφοφόροι αυτών των κομμάτων: Αυτό ήθελαν; Αυτό ήταν το καλύτερο; Μήπως το καλύτερο θα ήταν να είχαμε πάει στο mail Χαρδούβελη, να είχαμε ολοκληρώσει την πέμπτη αξιολόγηση, να είχαμε μπει στο δίκτυ ασφαλείας και να είχαμε βγει στις αγορές; Σήμερα τα μέτρα είναι πολύ περισσότερα. Δεν τολμώ ούτε να τα αναφέρω, γιατί φοβάμαι ότι θα αυξηθούν κιόλας. Θα είναι πολύ περισσότερα απ' όσα υπολογίζουμε. Κι αν δεν σπεύσετε να τα υλοποιήσετε, αυτά θα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Γι' αυτό ακριβώς σας λέω ότι πρέπει να προχωρήσετε, γιατί δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Εμείς ψηφίζουμε «ναι» στην πορεία της Ευρώπης. Μην το παρεξηγήσετε. Αυτό είπαμε κι αυτό κάνουμε, χωρίς παζαρέματα. Έχουμε το τελευταίο στοίχημα μπροστά μας κι αυτό το στοίχημα πρέπει να το κερδίσουμε. Κύριε Πρωθυπουργέ, εγώ σας λέω ότι καλά θα το πάτε εσείς αλλά να ξέρετε ότι αν δεν υπάρχει η εγγύηση της Νέας Δημοκρατίας, θα έχετε τεράστιο πρόβλημα και ως Ελλάδα και ως Κυβέρνηση. Είμαστε εμείς εκείνοι που εγγυώμεθα την ευρωπαϊκή πορεία, με βάση την οποία μπορεί να προχωρήσει ο ελληνικός λαός και αυτό θα φανεί και σύντομα. Όποτε θέλετε, τολμήστε το.
Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, δυο λεπτά μόνο θα πάρω τον λόγο για να σας δώσω δύο συγκεκριμένες απαντήσεις σε ορισμένα από τα στοιχεία τα οποία αναφέρατε. Η πρώτη απάντηση, έχει να κάνει με το πόσα δισεκατομμύρια φέρνουμε εμείς σε σχέση με το mail Χαρδούβελη. Κοιτάξτε, το ότι βγαίναμε από το μνημόνιο τον προηγούμενο Νοέμβρη και μάλιστα με την περιβόητη πιστωτική γραμμή, που μόλις την ανακοινώσατε, τότε έσπευσαν τα spreads να ανέβουν στο θεό, αυτό το τέχνασμα, λοιπόν, αυτό το παραμύθι, ήταν αντίστοιχου μεγέθους παραμύθι με το «success story». Μια χώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - κι επειδή βρισκόμαστε σε πολύ κρίσιμη στιγμή, καλό είναι να μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας - όταν έχει χρέος 180% του ΑΕΠ και προσεγγίζει πλέον τα 200% του ΑΕΠ, σύμφωνα με την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι μια χώρα η οποία μπορεί να βγει στις αγορές, εάν δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και ταυτόχρονα αν δεν έχει επέλθει η αναγκαία απομείωση - αναδιάρθρωση του χρέους. Κακά τα ψέματα. Κι εγώ γνωρίζω ότι όλο το προηγούμενο διάστημα, σε όλες τις συμφωνίες που φέρνατε στη Βουλή, ήταν βαριά η δημοσιονομική προσαρμογή, βαρύτερη από αυτήν που φέρνουμε εμείς τώρα. Και πρέπει να το παραδεχτείτε. Εγώ να παραδεχθώ ότι τα διαρθρωτικά μέτρα τα οποία φέρνουμε εμείς, είναι σκληρά κι εγώ δεν συμφωνώ, δεν πιστεύω ότι θα ευνοήσουν την ελληνική οικονομία και το λέω ανοιχτά. Όμως, λέω ότι είμαι υποχρεωμένος να τα εφαρμόσω και αυτή είναι η διαφορά μας ίσως. Όμως, κύριε Μεϊμαράκη, τώρα, για πρώτη φορά, έχουμε σαν δεδομένο ότι αυτά τα σχεδόν 85 δισεκατομμύρια εξασφαλισμένης χρηματοδότησης για την επόμενη τριετία - τα 25 για τις τράπεζες, για να καλυφθούν πλήρως οι ανάγκες, άρα τα 60 δισεκατομμύρια - καλύπτουν πλήρως όλες τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας στο μεσοπρόθεσμο διάστημα, δηλαδή τα 27 δισεκατομμύρια, τα ομόλογα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τα περίπου 20 δισεκατομμύρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Άρα, για την επόμενη τριετία, έχουμε μία de facto αναδιάρθρωση του χρέους, δεν έχουμε ανάγκες υψηλών αποπληρωμών. Είναι εξασφαλισμένες. Ταυτόχρονα, όμως, έχουμε και την ισχυρή δέσμευση για την απόφαση το φθινόπωρο, να γίνει η αναδιάρθρωση και του χρέους που έχει συσσωρευθεί και είναι πολύ υψηλές οι αποπληρωμές στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό από το 2022 και μετά. Και πριν από λίγο, είχαμε τη δήλωση της Διευθύντριας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που έλεγε ότι είναι η πρώτη φορά που πλέον οι Ευρωπαίοι είναι αναγκασμένοι να συζητήσουν την απομείωση χρέους. Αυτή είναι μια εξέλιξη θετική και πρέπει να το παραδεχθείτε.
Όταν τη συζητήσετε, ναι.
Και είναι μια εξέλιξη θετική, με την έννοια ότι αν υπάρχει μία προοπτική, μία πιθανότητα να βγει η οικονομία από αυτήν την αυτοτροφοδοτούμενη κρίση, είναι να υπάρξει η δυνατότητα αναδιάρθρωσης του χρέους. Και αυτή η αναδιάρθρωση του χρέους, εξασφαλίζεται τόσο στο μεσοπρόθεσμο όσο και στο μακροπρόθεσμο διάστημα και είναι πάρα πολύ σημαντικό για να βγούμε επιτέλους, να δούμε φως στο τέλος του τούνελ. Επιπλέον, κύριε Μεϊμαράκη, η συμφωνία αυτή, εξασφαλίζει και ένα πακέτο 35 δισεκατομμυρίων ευρώ για επενδύσεις, με την υπόσχεση ότι ένα μεγάλο μέρος εξ αυτών θα είναι εμπροσθοβαρείς, άμεσες επενδύσεις. Αλλά θέλω να σας πω - και νομίζω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου - ότι η δυνατότητα να αντισταθμιστούν οι υφεσιακές τάσεις των μέτρων λιτότητας 8 περίπου δισεκατομμυρίων ευρώ την επόμενη διετία, η πιθανότητα, εξαρτάται σε μέγιστο βαθμό από το κλίμα το οποίο θα δημιουργηθεί στις αγορές, στους επενδυτές, το κλίμα που μπορεί να δημιουργήσει η εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, το κλίμα που μπορεί να δημιουργήσει η βεβαιότητα ότι τελείωσε η συζήτηση περί Grexit. Η προσέλκυση, λοιπόν, επενδύσεων μαζί με τις ευρωπαϊκές επενδύσεις, είναι η μόνη δυνατότητα για να αναθερμανθεί η οικονομία, να εξισορροπηθούν οι υφεσιακές τάσεις και, πράγματι, να βγούμε από την κρίση. Αυτά τα στοιχεία - επιτρέψτε μου, με πάσα ειλικρίνεια - δεν υπήρχαν ούτε στο πρόγραμμα που ήρθε το 2010 ούτε στο πρόγραμμα που ήρθε το 2012. Υπήρχαν μόνο οι βαριές υποχρεώσεις δημοσιονομικής προσαρμογής 4% το χρόνο. Είμαι ο τελευταίος που θα ωραιοποιήσω μια συμφωνία που έχω δηλώσει ότι σε πολλά της σημεία διαφωνώ σε ό,τι αφορά το περιεχόμενό της αλλά ταυτόχρονα, οφείλω να πω και την αλήθεια, «του στραβού το δίκιο». Αυτό το οποίο είχαμε στα χέρια μας στις 25 Ιούνη ήταν μόνο σκληρά μέτρα, χωρίς χρηματοδοτικό πρόγραμμα, χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους, χωρίς προοπτική, πέντε μήνες και μετά ξανά συζήτηση για νέο μνημόνιο. Αυτό το οποίο έχουμε τώρα, είναι μια συμφωνία δύσκολη, η οποία όμως μπορεί να δώσει μια προοπτική εξόδου από την κρίση στο επόμενο διάστημα, πολύ γρηγορότερα από το τέλος της χρονικής διάρκειας του προγράμματος. Τέλος, θα ήθελα να κάνω δυο ακόμη παρατηρήσεις. Κύριε Μεϊμαράκη, πώς να το κάνουμε, κύριε Πρόεδρε, η διαφορά είναι - κι αυτό δεν μπορεί κανείς να το κρύψει - ότι ανήκετε στην ίδια πολιτική οικογένεια, με αυτούς οι οποίοι όλο το τελευταίο διάστημα έχουν στοχοποιήσει τη χώρα μας και τον ελληνικό λαό. Είστε στην ίδια πολιτική οικογένεια με την κ. Μέρκελ, τον κ. Σόιμπλε, τον κ. Βέμπερ.
Τον κ. Γιούνκερ και τον κ. Ντράγκι.
Πώς να το κάνουμε, αυτή είναι η πραγματικότητα. Από την άλλη πλευρά, εμείς δίνουμε έναν αγώνα πέρα κι έξω από τις πολιτικές συμμαχίες, έναν αγώνα, ο οποίος έχει αναδείξει κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό και για το οποίο όλοι κι όλες πρέπει να είμαστε περήφανοι. Ξέρετε από πότε είχε να συμβεί αυτό στην Ευρώπη; Στις μεγάλες πόλεις, στους δρόμους, στις πλατείες, να βγαίνουν διαδηλωτές με τις ελληνικές σημαίες, να εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον ελληνικό λαό; Από τα χρόνια της δικτατορίας και τώρα το έχουμε ξανά και αυτή είναι μια πολύ συγκινητική εξέλιξη που πρέπει να μας τιμά όλους! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και η τελευταία παρατήρησή μου, κύριε Πρόεδρε. Είδα ότι έχετε μεγάλη αγωνία για το τι θα ψηφίσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Εσείς δεν έχετε;
Αγωνιάτε για την κυβερνητική συνοχή. Αν αγωνιάτε τόσο, γιατί δεν κάνετε μια πρόταση μομφής; Ή ακόμα - ακόμα, γιατί δεν ζητάτε εκλογές; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Οι κυβερνήσεις πέφτουν, κυρίως, όταν χάνουν τη στήριξή τους μέσα στην κοινωνία και η δική μας Κυβέρνηση δεν έχει χάσει καθόλου τη στήριξή της στην κοινωνία, δεν θα τη χάσει και μέσα στο Κοινοβούλιο, διότι δεν υπάρχουν αυτόχειρες Βουλευτές, οι οποίοι θα ρίξουν την Κυβέρνηση της Αριστεράς.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Μετά τη δευτερολογία του Πρωθυπουργού, θα εκαλούμην στην τάξη, αν σας έδινα τον λόγο. Άρα, θα τριτολογήσει ο Πρωθυπουργός. Ορίστε, κύριε Μεϊμαράκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, υποθέτω ότι έχετε διαβάσει τη συμφωνία.
Παρακαλώ πολύ!
Μισό λεπτό. Κύριε Πρωθυπουργέ, υποθέτω ότι έχετε διαβάσει τη συμφωνία. Αν έχετε διαβάσει τη συμφωνία, λοιπόν, στη σελίδα 6, αναφέρει ρητά η Σύνοδος Κορυφής για το ευρώ και τονίζει ότι «δεν μπορούν να αναληφθούν απομειώσεις της ονομαστικής αξίας του χρέους. Οι ελληνικές αρχές, επαναλαμβάνουν την κατηγορηματική δέσμευσή τους να τιμήσουν πλήρως και εγκαίρως τις χρηματοοικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές τους». Αντίστοιχο που είχε πει ο κ. Βαρουφάκης ότι «εις το διηνεκές θα τα πληρώσουμε όλα». Άλλο τι έκανε μετά ή τι σκεφτόταν να πει, ο οποίος σας χειροκροτούσε όρθιος. Ουάου! [[Γέλωτες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Παρ' ότι πριν από πέντε λεπτά μας έλεγε πόσο κακή είναι η συμφωνία και δεν πρόκειται να την ψηφίσει. Δεν πήρατε τίποτε παραπάνω για το χρέος, απ' ό,τι ήταν στη συμφωνία του 2012. Μου λέτε κάτι παραπάνω που πήρατε; Ταυτόχρονα, σας παρακαλώ να μην μπούμε στην λεπτομερή ανάλυση.
Ησυχία, σας παρακαλώ.
Κύριε Τσακαλώτο, τα ξέρει, μην ανησυχείτε. Ήταν παρών.
Να μπούμε στην λεπτομέρεια και να πούμε για το χρέος.
Παρακαλώ πολύ.
Άμα μπούμε στη λεπτομέρεια, θα μπερδευτούμε… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Πρόεδρε, εν πάση περιπτώσει, εγώ δεν θέλω να μπούμε στη λεπτομέρεια, γιατί...
Κύριε Γάκη, κύριε Βενιζέλο, σας παρακαλώ πολύ.
Η συσπείρωση…
…είναι για να σας συσπειρώσει, κύριοι συνάδελφοι, αλλά δεν συσπειρώνεστε. Εγώ είμαι ο προβοκάτορας.
Κύριοι, σας παρακαλώ, να ολοκληρώσει ο κύριος Πρόεδρος.
Κύριε Βενιζέλο, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, Αρχηγός κόμματος μιλάει.
Επειδή επήλθε η συσπείρωση, δεν χρειάζεται άλλη. Σιγά, σιγά.
Ολοκληρώστε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν θέλω να πάρω τον χρόνο. Η συσπείρωση επήλθε. Το βλέπω. Πράγματι υπάρχει μια ανησυχία - αλλά όχι από εμάς - για το τι θα γίνει στην Κοινοβουλευτική σας Ομάδα. Δεν έχετε καταλάβει, φαίνεται, ότι την ανησυχία αυτήν την έχει και όλη η Ευρώπη, γιατί θα κληθείτε - σας επαναλαμβάνω - να τα υλοποιήσετε και με μισή Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν μπορείτε να τα υλοποιήσετε. Εγώ δεν λέω ούτε για να πέσετε ούτε για εκλογές ούτε τι είπατε προηγουμένως, προτάσεις δυσπιστίας. Θέλετε ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωση; Άμα χρειάζεστε, να την κάνουμε αύριο, δεν έχουμε πρόβλημα. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα. [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είμαι σίγουρος ότι όλοι θα ψηφίσετε. Άλλωστε, το δηλώσατε: «Θα ψηφίσουμε «ναι» στην Κυβέρνηση και «όχι» στα μέτρα! Πρωτοφανή αυτά! Θα κυβερνάμε, θα πίνουμε καφέ και θα συζητάμε. Όχι, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να πάρετε και τις ευθύνες. Πώς θα γίνει δηλαδή; Όποιος κυβερνάει θα έχει και τις ευθύνες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εγώ, κύριε Πρωθυπουργέ, πιστεύω ότι η Κοινοβουλευτική σας Ομάδα πράγματι θα αναλάβει τις ευθύνες της. Έχει εκπαιδευτεί. Είδα ότι κάνατε και Κοινοβουλευτική Ομάδα την περασμένη εβδομάδα οκτώ η ώρα το πρωί - και αυτό κάτι καινούργιο για την Αριστερά - και είμαι σίγουρος ότι έχετε αναλάβει όλες αυτές τις κυβερνητικές κατευθύνσεις και πορείες και θα τα καταφέρετε.
Επιθυμεί ο κύριος Πρωθυπουργός να κλείσει τη συνεδρίαση; Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Δεν θα ασχοληθώ με το ωρολόγιο πρόγραμμα, το οποίο έθεσε ως καθήκον της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της συνεδρίασης ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Θέλω να απαντήσω επί της ουσίας στο ερώτημα που θέσατε όμως.
Βεβαίως.
Κύριε Μεϊμαράκη, κύριε Πρόεδρε, στην απόφαση του Eurogroup του 2012, υπήρχε απλά μία υπόσχεση, ότι όταν η χώρα θα έχει πρωτογενή πλεονάσματα, θα δούμε, θα συζητήσουμε το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους.
Εδώ δεν υπάρχει ούτε αυτό.
Σας παρακαλώ. Σε αυτήν την απόφαση υπάρχει σαφής δέσμευση ότι αμέσως μετά την πρώτη, επόμενη αξιολόγηση…
Πού είναι να τη διαβάσω;
Εντάξει, μα την ξέρω απ' έξω, κύριε Πρόεδρε, μην έχετε καμμιά αμφιβολία.
Γι' αυτό πείτε μας.
Αμέσως μετά την πρώτη αξιολόγηση θα υπάρξει ουσιαστική συζήτηση για την αναγκαία αναδόμηση του χρέους, reprofiling, και επιπλέον γίνεται αναφορά σε δύο όρους, περίοδος χάριτος και επιμήκυνση. Αυτοί οι δύο όροι, περίοδος χάριτος και επιμήκυνση, δεν υπήρχαν στην προηγούμενη απόφαση.
Εντάξει, πάμε να ψηφίσουμε τώρα και βλέπουμε.
Κύριε Μεϊμαράκη, σας παρακαλώ.
Τώρα για να συνεννοηθούμε και να δούμε τα πράγματα με το όνομά τους, διότι τα πράγματα είναι κρίσιμα. Αυτός είναι ένας στόχος πολύ σημαντικός και είναι εθνικός στόχος να υλοποιηθεί. Και για να υλοποιηθεί, οφείλουμε όχι μόνο εμείς να είμαστε…
Μας θέλετε και εμάς;
Και θέλω να έρθω τώρα σε αυτό το κρίσιμο θέμα. Πρέπει και οι εταίροι να είναι εντάξει στις υποσχέσεις τους, διότι εδώ υπάρχει μια σύγκρουση, που υπερβαίνει αν θέλετε, την ελληνική πλευρά και τους εταίρους, το ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους. Γνωρίζετε όλοι σας ότι οι τρεις θεσμοί δεν έχουν ίδια άποψη στο ζήτημα αυτό.
Ούτε είχαν και στο παρελθόν.
Και γνωρίζετε όλοι σας ότι από τη μια πλευρά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επιμένει βεβαίως για σκληρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις αλλά από την άλλη, θέτει επιτακτικά και τώρα ως προϋπόθεση για την οποιαδήποτε συμμετοχή του στο πρόγραμμα την ουσιαστική απομείωση, αναδιάρθρωση - μέχρι και για κούρεμα μιλήσανε - του χρέους.
Εδώ δεν υπάρχει τίποτα πάντως.
Από την άλλη πλευρά, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, με πρωτοστάτες τη Γερμανία και την Ολλανδία, δεν θέλουν ούτε καν να συζητάνε για τη δυνατότητα κουρέματος. Μέχρι πρότινος, δεν ήθελαν να συζητούν και για την αναδιάρθρωση. Ήθελαν όμως σώνει και καλά την παρουσία του Ταμείου στο πρόγραμμα. Αυτή ήταν μια μεγάλη αντίφαση. Πλέον τώρα δεσμεύονται και αναγκάζονται και συζητάνε - και με δηλώσεις τους και η κ. Μέρκελ σήμερα με δήλωσή της - για την αναγκαία αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτή είναι η αλήθεια. Και επειδή είναι μια αλήθεια θετική για τη χώρα, θα ήθελα να δείξετε μεγαλείο ψυχής και να την αναγνωρίσετε.
Ναι αλλά εδώ δεν υπάρχει τίποτα.
Κύριοι, να το κλείσουμε. Να περάσουμε στη φάση της κρίσεως.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αφού δευτερολόγησε ο κύριος Πρωθυπουργός, θα με εγκαλέσουν στην τάξη οι αρμοδιότεροι και οι εγκυρότεροι στην τήρηση του Κανονισμού. Κάνετέ μου τη χάρη. Σας τιμώ πολύ. Μην επιμένετε.
…(Δεν ακούστηκε)
Μα έκλεισε ο Πρωθυπουργός τώρα. Δεν μπορεί. Θα με εγκαλέσει και ο ίδιος. Το αντιλαμβάνεστε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (Ε.Μ.Σ.).» Ως προς την προβλεπόμενη διαδικασία, επιθυμώ να σας υπενθυμίσω τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής - θα το αναγνώσω για τυπικούς λόγους - «H ψηφοφορία με ονομαστική κλήση διεξάγεται: όταν υποβληθεί αίτηση, που υπογράφεται από το ένα εικοστό (1/20) του όλου αριθμού των Boυλευτών. H εκφώνηση των oνoμάτων των Boυλευτών πoυ υπoγράφoυν την αίτηση, γίνεται μετά τo τέλoς της συζήτησης τoυ συγκεκριμένoυ θέματoς. Aν δεν συμπληρωθεί o απαιτoύμενoς ελάχιστoς αριθμός παρόντων Boυλευτών από τoυς υπoγράφoντες, η αίτηση θεωρείται ότι δεν υπoβλήθηκε». Επί της αρχής του σχεδίου νόμου έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας από τους Βουλευτές του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος. Παρών. Ο κ. Μιχαήλ Αρβανίτης - Αβράμης. Παρών. Ο κ. Γεώργιος Γαλέος. Παρών. Ο κ. Γεώργιος Γερμενής. Παρών. Ο κ. Φώτιος Γραικός. Παρών. Ο κ. Αντώνιος Γρέγος. Παρών. Η κ. Ελένη Ζαρούλια. Παρούσα. Ο κ. Ηλίας Κασιδιάρης. Παρών. Ο κ. Νικόλαος Κούζηλος. Παρών. Ο κ. Ιωάννης Λαγός. Παρών. Ο κ. Αρτέμιος Ματθαιόπουλος. Παρών. Ο κ. Νικόλαος Μίχος. Παρών. Ο κ. Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης. Παρών. Ο κ. Ηλίας Παναγιώταρος. Παρών. Ο κ. Χρήστος Παππάς. Παρών. Η κ. Δέσποινα Σβερώνη - Χονδρονάσιου. Παρούσα. Ο κ. Χρήστος Χατζησάββας. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας των Βουλευτών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Επίσης, επί της αρχής και επί του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας από τους Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Δημήτριος Κουτσούμπας. Παρών. Η κ. Αλεξάνδρα Παπαρήγα. Παρούσα. Ο κ. Αθανάσιος Βαρδαλής. Παρών. Η κ. Ελένη Γερασιμίδου. Παρούσα. Ο κ. Ιωάννης Γκιόκας. Παρών. Η κ. Γαρυφαλλιά (Λιάνα) Κανέλλη. Παρούσα. Ο κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος. Παρών. Ο κ. Χρήστος Κατσώτης. Παρών. Ο κ. Γεώργιος Λαμπρούλης. Παρών. Η κ. Διαμάντω Μανωλάκου. Παρούσα. Ο κ. Γεώργιος Μαρίνος. Παρών. Ο κ. Νικόλαος Μωραΐτης. Παρών. Ο κ. Αθανάσιος Παφίλης. Παρών. Ο κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης. Παρών. Ο κ. Σταύρος Τάσσος. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας των Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Δέχεστε να συμπτύξουμε τις προβλεπόμενες από τον Κανονισμό ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα συνεφώνησε ομοφώνως. Επομένως, θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής και του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ΕΜΣ)». Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 6: Οι αποδεχόμενοι την αρχή και το άρθρο 1 του νομοσχεδίου λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι την αρχή και το άρθρο 1 του νομοσχεδίου λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Καλούνται επί του καταλόγου η κ. Παναγιώτα Δριτσέλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Εψήφησαν συνολικά 299 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφησαν 229 Βουλευτές. Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 64 Βουλευτές. Εψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» 6 Βουλευτές. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (Ε.M.Σ.)», έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 1 εψήφισαν συνολικά 299 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφησαν 229 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 64 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 6 Βουλευτές. Συνεπώς, το άρθρο 1 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό.
Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (Ε.M.Σ.)» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής και επί των άρθρων. Δέχεστε στο σημείο αυτό να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο στο σύνολό του;
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (Ε.M.Σ.)» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 2.07΄ λύεται η συνεδρίαση για την Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.