Ik heb het niet over een probleem maar over een buitenkans. Dankzij Swissleaks namelijk, kwam België in het bezit van een pak heel interessante informatie over een groot aantal Belgen die er voor niet geringe bedragen in geslaagd waren om hun middelen te onttrekken aan het zicht van de fiscus. We kunnen die informatie gebruiken. Als we die informatie, die afkomstig is van een klokkenluider en misschien achterhaald is, echt goed willen gebruiken, zou het nuttig zijn dat onze ambtenaren bijkomende informatie te pakken krijgen die beschikbaar is bij banken in Zwitserland. Helaas, het verdrag van 1978 tussen België en Zwitserland laat dat niet toe. In april 2014 is er wel een avenant aan die overeenkomst toegevoegd. We zijn nu elf maanden verder. De ratificatie van het avenant zou echt nuttig zijn. Zo niet zal Zwitserland, zo vrees ik, zich enkel gebonden voelen door het oude verdrag en geen antwoord geven op de vragen van de Belgische fiscale ambtenaren. Hoever staat het met de ratificatie van het avenant, dat, als ik het goed begrijp, in zeven parlementen moet worden goedgekeurd? Het is een gemengde avenant. Het wordt tijd om er snel werk van te maken als men het avenant nuttig wil gebruiken in de vele dossiers die we dankzij Swissleaks te pakken kregen.
De regering is er zich terdege van bewust dat het avenant van 10 april 2014 van groot belang is voor het dubbelbelastingverdrag tussen België en Zwitserland, meer bepaald om gegevens op een ernstige manier te kunnen uitwisselen. Het parlementair goedkeuringsdossier is door de administratie opgemaakt en ligt voor advies bij de Inspectie van Financiën. Dat is de status van het dossier op dit moment. Ik zal erop aandringen om het zo snel mogelijk te behandelen. U begrijpt dat ik het moeilijk over de timing kan hebben.
Mijnheer de minister, ik ben zeer blij dat de afwikkeling al zover staat. Ik kan u garanderen dat, zodra het avenant in de Kamer is ingediend, de voorzitter van de commissie voor de Buitenlandse Betrekkingen het met spoed op de agenda zal plaatsen.
Is uw namiddag nu goed?
Dat is toch constructieve oppositie, niet? [[Gelach]]
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, de artikelen 412 en 413 van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992 bepalen binnen welke termijnen belastingen moeten worden betaald. Deze artikelen veronderstellen de openbare orde te raken en dus kan daar niet zomaar van afgeweken worden. In de praktijk weten wij dat belastingontvangers dagelijks een afwijking van die wetsartikelen voor tientallen afbetalingsplannen toestaan. Tot voor kort had dat als basis de zogenaamde rekenplicht van die ontvangers. Bij gebrek aan betaling door de belastingplichtige stond de ontvanger met zijn persoonlijk vermogen garant voor de betaling van de belastingschuld tenzij hij kon aantonen al het mogelijke te hebben gedaan om de belastingplichtige tot betaling te dwingen. Dat was veeleer een theoretisch concept en ondertussen werd het trouwens afgeschaft. Op dit ogenblik is de verantwoordelijkheid van een belastingontvanger quasi gelijk aan die van het om het even welke andere ambtenaar. De belastingontvanger is tegenwoordig aansprakelijk voor opzet, zware fout en herhaaldelijk voorkomende lichte fout. De vraag rijst echter of een ontvanger, die sinds de afschaffing van de rekenplicht nog steeds afbetalingsplannen toestaat en daardoor in feite wetens en willens wetsbepalingen van openbare orde naast zich neerlegt, daarmee een handeling stelt die kan worden geïnterpreteerd als een zware fout. Daarom heb ik vier concrete vragen voor u, mijnheer de minister. Ten eerste, mag een belastingontvanger in de huidige toestand nog afbetalingsplannen toestaan? Zo ja, op basis van welke wettelijke bepalingen? Ten tweede, als de mogelijkheid tot het verkrijgen van zo’n afbetalingsplan in het kader van de artikelen 412 en 413 WIB niet bij wet is voorzien, maakt dit dan geen schending uit van het gelijkheidsbeginsel? Als iemand tijdig zijn belastingen betaalt, kan die uiteraard niks anders doen met die centen. Terwijl aan de persoon die ze niet tijdig betaalt, een soort kaskrediet wordt verstrekt op onwettige basis – als er geen wettelijke basis is – en op kosten van de Staat. Kan dat dan niet geïnterpreteerd worden als een schending van het gelijkheidsbeginsel? Zo ja, wat zijn uw plannen om die schending ongedaan te maken? Ten derde, de intrest op de afbetalingsplannen bedraagt tot op vandaag 7 % netto op jaarbasis, gerekend per begonnen maand. Dit percentage is al jaren ongewijzigd. In de huidige economische context is 7 % wel heel hoog. Gelet op het feit dat een afbetalingsplan dient om mensen of bedrijven te helpen die zich in tijdelijke financiële problemen bevinden, maar niet in de eerste plaats om een hogere rente op te strijken voor de Staat, is mijn derde vraag dan ook of het niet billijker zou zijn om die intrest te verlagen. Hebt u initiatieven genomen om die intrest aan te passen? De belastingontvanger staat wel een afbetalingsplan toe, maar heeft geen bevoegdheid om een eventuele kwijtschelding van de intresten te verlenen. Dat mag enkel op directieniveau gebeuren. Hebt u plannen om die werkwijze aan te passen?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw Pas, eerst en vooral merk ik op dat de wet van 22 mei 2003 houdende organisatie van de begroting en comptabiliteit van de federale Staat, de rekenplicht van de ontvanger niet heeft afgeschaft, doch enkel de aansprakelijkheid van de rekenplichtige van de Staat heeft versoepeld. Aan de bevoegdheden van de ontvangers, rekenplichtigen van de Staat, werd op zich niets gewijzigd. Het blijft voor de ontvanger dan ook mogelijk om betalingsfaciliteiten toe te staan. Er bestaat geen wettelijke bepaling die de rekenplichtige ontvanger de bevoegdheid geeft van de wettelijke betalingstermijnen af te wijken door bijkomende betalingstermijnen toe te staan. Dit neemt niet weg dat de rekenplichtige de mogelijkheid heeft om op autonome wijze en op zijn verantwoordelijkheid de invordering en de vervolging te organiseren en om in die optiek in betalingsfaciliteiten te voorzien. Deze betalingstermijnen betreffen louter een gedogen vanwege de rekenplichtige waaraan de belastingschuldige geen enkel recht ontleent of kan ontlenen. Wat uw tweede bemerking betreft, het gelijkheidsbeginsel impliceert dat personen die zich in een gelijke situatie bevinden op een gelijke manier moeten worden behandeld. Dit beginsel sluit evenwel niet uit dat een verschil in behandeling van bepaalde categorieën van personen wordt ingesteld voor zover dat verschil op een objectief criterium berust en redelijk te verantwoorden is. Betalingsfaciliteiten worden enkel toegekend aan personen met betalingsmoeilijkheden, wat het verschil in behandeling verantwoordt. Wat de rente betreft, het antwoord is neen. De intrest blijft 7 %. In dat verband herinner ik eraan dat inzake de moratoriumintresten, te weten de intresten die toegekend worden door de Staat op basis van artikel 418 van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen, bij terugbetaling van belastingen, voorheffingen, voorafbetalingen, nalatigheidsintresten, belastingverhogingen of administratieve boeten, eveneens een intrestvoet van 7 % geldt. Wat uw vierde vraag betreft, het antwoord is neen. Er kondigen zich geen wijzigingen aan, om de doodeenvoudige reden dat de praktijk aangeeft dat de procedure op dit moment goed werkt.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord, zeker op mijn eerste twee vragen. Het heeft juridische duidelijkheid gebracht, wat er niet voor elke betrokkene was. Jammer genoeg wordt er niet geraakt aan de 7 %, omdat de Staat in de huidige omstandigheden op gelijk welke internationale kapitaalmarkt niet zo’n hoge rente kan krijgen zonder bijzondere risico’s te nemen. Het lijkt mij niet meer van deze tijd om zulke hoge percentages wel aan de eigen burgers aan te rekenen. Dat vind ik dus jammer, maar voor het overige ben ik u dankbaar voor uw duidelijkheid omtrent de andere vragen.
Mijnheer de minister, tijdens een debat in het Vlaams Parlement op 26 februari jongstleden is uit een vraag van collega Annick De Ridder aan minister Ben Weyts gebleken dat er bij bepaalde vakbondsorganisaties bij De Lijn een praktijk bestaat waarbij verkeersboetes die chauffeurs van De Lijn oplopen tijdens hun werk door de vakbond worden terugbetaald. Dit gebeurt al dan niet boven op een gedeeltelijke terugbetaling door De Lijn zelf, afhankelijk van de aard van de overtreding en de recidive. Ik zal geen boompje opzetten over de manier waarop dit alweer een teken is van een bijzonder asociaal beleid dat eigenlijk het verkeersveiligheidsbeleid, zowel van De Lijn als van de Vlaamse en de federale overheid, totaal ondergraaft. Het is eigenlijk een slag in het gezicht van de ouders van verkeersslachtoffers. Ik wil u echter een vraag stellen over de fiscale consequenties. Allereerst, wat zijn vandaag de fiscale verplichtingen wanneer verkeersboetes opgelopen door werknemers tijdens de diensturen gedeeltelijk worden terugbetaald door de werkgever of rechtstreeks door de werkgever worden betaald? Ik neem aan dat daarvoor een fiche moet worden opgemaakt door de werkgever en dat die betaling wordt behandeld als een voordeel van alle aard. Ten tweede, wat zijn de fiscale consequenties wanneer een deel van deze terugbetaling niet door de werkgever gebeurt maar door een derde, bijvoorbeeld de vakbond binnen een bedrijf? Is er dan nog altijd sprake van een voordeel van alle aard dat op een of andere manier moet worden aangegeven en belast? Hoe zit het daarmee? Ten derde, hebben uw diensten ter zake reeds controles verricht om na te gaan in hoeverre de gangbare praktijk bij De Lijn en de betrokken vakbonden in overeenstemming is met de fiscale wetgeving? Wat zijn de sancties voor de betrokkenen wanneer dat niet het geval zou zijn?
Mijnheer Dedecker, wanneer De Lijn of een vakbond verkeersboetes terugbetaalt die werknemers van De Lijn tijdens de diensturen hebben opgelopen, dan vormt dat een bij de werknemer van De Lijn belastbaar voordeel van alle aard. Dat voordeel moet door De Lijn respectievelijk de vakbond op een loonfiche worden vermeld en moet worden onderworpen aan de regels inzake de bedrijfsvoorheffing. Dezelfde principes gelden wanneer De Lijn of de vakbond die boetes rechtstreeks betaalt. Slechts in zeer uitzonderlijke omstandigheden kunnen die betalingen of terugbetalingen niet als een bij de werknemer belastbaar voordeel van alle aard maar wel als een niet-belastbare terugbetaling van kosten eigen aan de werkgever worden aangemerkt. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer een werknemer een verkeersboete oploopt die het gevolg is van een dwingende instructie vanwege zijn of haar werkgever, bijvoorbeeld hulpverleners die zich zeer snel naar de plaats van een ongeval moeten begeven en in de uitvoering van die opdracht een verkeersovertreding begaan. Dit is wel degelijk een uitzondering op het algemeen principe. Het komt mij echter voor dat deze uitzonderlijke omstandigheden niet gelden voor De Lijn. Er werd ter zake geen specifieke controleactie opgestart. Indien zo’n situatie geïdentificeerd wordt, zullen de wettelijk voorziene fiscale rechtzettingen en sancties worden toegepast.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, uw antwoord laat aan duidelijkheid niet te wensen over. Als De Lijn of de vakbond die boetes terugbetaalt, vormt dat inderdaad een voordeel van alle aard, dan moet dat worden vermeld en dan moet dat onderworpen worden aan de regels voor de bedrijfsvoorheffing, zoals u zegt. Ik stel dan ook voor dat er effectief controles gebeuren, want het gaat soms zeer ver. U hebt misschien de beelden gezien van de verschillende situaties in de verschillende provincies. Er werden boetes terugbetaald voor dronken rijden en voor telefoneren achter het stuur. Moreel en vanuit het oogpunt van verkeersveiligheid is dat onaanvaardbaar. Ik stel voor dat er ook een degelijke controle gebeurt op fiscaal vlak. De regels zijn duidelijk, u hebt ze nog eens duidelijk uiteengezet. Ik zou willen vragen dat u het initiatief neemt om controles te doen, zo niet zal ik ook nog een vraag stellen aan uw collega Sleurs.
Mijnheer de voorzitter, het is een technische vraag, maar dat mag ook in deze commissie. Inzake vennootschapsbelasting stelt artikel 184quater van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen dat een liquidatiereserve kan worden aangelegd. Een van de voorwaarden opdat de liquidatie van het speciaal hiervoor voorziene belastingregime kan genieten, is dat ze blijvend op een of meer afzonderlijke rekeningen van het passief moet worden geboekt en niet tot grondslag mag dienen voor enige beloning of toekenning. De vraag rijst welke fiscale gevolgen er ontstaan indien een vennootschap die een liquidatiereserve heeft aangelegd via een met fusie gelijkgestelde verrichting, een zogenaamde moeder-dochterfusie, wordt overgenomen. Daardoor zal het eigen vermogen van de overgenomen vennootschap, inclusief de liquidatiereserve, geheel wegvallen. Artikel 211, § 2, vierde lid, bepaalt echter dat in zo’n situatie er geen vermindering dient te gebeuren inzake bepaalde meerwaarden, kapitaalsubsidies, vrijgestelde reserves, vrijgestelde waardeverminderingen en vrijgestelde provisies die als dusdanig voorkomen in de boekhouding van de overnemende vennootschap. Mijnheer de minister, kunt u bevestigen dat ook de liquidatiereserve voor het bedrag waarvoor ze bij de overgenomen vennootschap werd aangelegd, naar aanleiding van een met fusie gelijkgestelde verrichting door de overnemende vennootschap kan worden heraangelegd, waarbij het speciaal belastingregime voor de liquidatiereserve verder van toepassing blijft? Ik moet eerlijk toegeven, mijnheer de voorzitter, dat ik deze vraag niet heb getoetst aan “Heerlijk helder”, het programma van onze vriend Jan Hautekiet. Ik geef toe dat het geen eenvoudige taal is, maar dat is nu eenmaal beroepsjargon.
U weet, mijnheer Van Biesen, dat ik de eerste gelukkige was om het stempel “Heerlijk helder” opgedrukt te krijgen, dus ik zal proberen in de lijn van dat patroon te antwoorden, hoewel dit voor een dergelijke vraag niet evident is. Gelet op het feit dat een moeder-dochterfusie de rechtshandeling is waarbij de overnemende vennootschap reeds het geheel van de aandelen van de overgenomen vennootschap in haar bezit had en het gunstige regime met betrekking tot de liquidatiereserve enkel bedoeld is voor de aandeelhouders-natuurlijke personen, lijkt het zeer onwaarschijnlijk dat in het door u aangehaalde geval een liquidatiereserve wordt aangelegd. In voorgelegd geval wijkt het fiscale neutraliteitsbeginsel, zoals bedoeld in het wetsartikel waarnaar u verwijst, volgens het Hof van Cassatie af van het gemeen recht en is het slechts van toepassing op de in dat artikel bedoelde gevallen. De Grondwet laat niet toe dat dit fiscaal neutraliteitsbeginsel naar analogie wordt uitgebreid tot gevallen die het niet beoogt. De liquidatiereserve die overeenkomstig de wettelijke bepalingen kan worden aangelegd, behoort tot de belaste reserves. Een moeder-dochterfusie heeft tot gevolg dat de belaste reserves van de overgenomen vennootschap niet meer worden teruggevonden in het vermogen van de overnemende vennootschap, zodat niet langer voldaan is aan de voorwaarde voor het behoud van de liquidatiereserve.
Mijnheer de voorzitter, ik dank de minister voor zijn antwoord.
Mijnheer de minister, inzake vennootschapsbelasting bepaalt artikel 198, 11° van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen dat in een aantal situaties betaalde of toegekende interesten van leningen fiscaal niet aftrekbaar zijn, afhankelijk van de positie van de werkelijke verkrijger. Die maatregel is ingevoerd zodat winsten in eenzelfde, meestal multinationale groep door overdreven leningslasten niet kunstmatig worden verschoven. De beperking inzake aftrekbaarheid geldt onder meer indien de werkelijke verkrijgers van de intrest deel uitmaken van het geheel van verbonden vennootschappen in de zin van artikel 11, waartoe ook de schuldenaar behoort. Luidens artikel 38 van het KB ter uitvoering van het Wetboek van vennootschappen van 30 januari 2001 mag in de aanschaffingswaarde van immateriële en materiële vaste activa de rente op vreemd vermogen dat wordt gebruikt voor hun financiering worden opgenomen, doch slechts voor zover zij betrekking heeft op de periode die de bedrijfsklaarheid van die vaste activa voorafgaat. Het betreft de zogenaamde intercalaire intresten. In bepaalde situaties zal die rente veroorzaakt worden door leningen bij verbonden vennootschappen. Mijnheer de minister, dient de beperking opgenomen in artikel 198 in die situatie te worden toegepast, aangezien er gedurende het jaar van activering geen intresten als financiële kosten in de cijfers worden opgenomen? Indien de beperking opgenomen in artikel 198 niet gedurende het jaar van activering toegepast dient te worden, moet dat dan op een later tijdstip, bijvoorbeeld op het moment van de afschrijving van het activum waarvan de aanschaffingswaarde gedeeltelijk bestaat uit de geactiveerde intercalaire intresten?
Het is bijna een examenvraag uit het eindexamen fiscaal recht. Wat betekent “bedrijfsklaarheid van de activa”, mijnheer Van Biesen?
U bent niet de ondervrager, mijnheer de voorzitter.
Ik probeer de vraag te begrijpen.
Voor de duidelijkheid zou ik ook graag…
We laten de minister het antwoord geven.
Mijnheer Van Biesen, weliswaar onverminderd de toepassing van de algemene antimisbruikbepaling is de bedoelde wettelijke situatie niet van toepassing in de door u geschetste situatie, noch voor het boekjaar waarin de intresten worden geactiveerd, noch voor het boekjaar waarin de desbetreffende activa worden afgeschreven.
Ik dank u voor uw antwoord, mijnheer de minister.
10 op 10.
Monsieur le président, monsieur le ministre, il y a quelque temps, je vous ai posé une question suite à une réunion de concertation au sein de votre administration, avec votre cabinet, visant à examiner la possibilité d'élargir l'exemption de la TVA aux dons autres qu'alimentaires. Vous m'aviez répondu que, selon les premières conclusions de cette réunion, il n'était pas possible de l'étendre, mais vous n'en connaissiez pas les raisons, puisqu'on était au lendemain de cette réunion et que vous n'aviez pas encore eu l'occasion de prendre connaissance des motifs invoqués. Je l'ai déjà dit à cette occasion, c'est une résolution que nous avions votée au Sénat à l'unanimité lors de la dernière législature, qui proposait cet élargissement après plus d'un an de fonctionnement pour les dons alimentaires. C'est un sujet sur lequel nous avons beaucoup travaillé et qui me tient particulièrement à cœur. J'aurais souhaité connaître les résultats de la réunion de concertation dont vous aviez fait mention et voir si vous aviez réfléchi à une possibilité d'étendre l'exemption aux dons en nature.
Mijnheer de minister, op 25 februari hebt u geantwoord dat u na het overleg nog niet was gedebrieft of een uitbreiding mogelijk was. In de sector van de kleinhandel vraagt men zich af wat men kan doen met voedseloverschotten als die niet naar de voedselbank gaan. U hebt verwezen naar de mogelijkheid om hiermee iets te doen met de OCMW’s. Naast voedsel zijn er ook nog andere producten waarvoor een schenking zonder btw mogelijk zou zijn. U zou navragen voor welk bedrag er ondertussen al schenkingen zouden zijn gebeurd. Ik dacht dat dit via de voedselbanken toch te achterhalen zou zijn.
Er werd in overleg en met instemming van alle betrokken partijen op 24 februari beslist om de betreffende administratieve tolerantie in verband met schenkingen van voedseloverschot aan de erkende voedselbanken uit te breiden naar schenkingen aan lokale besturen en lokale caritatieve verenigingen, erkend door deze lokale besturen, zonder dat hiervoor btw verschuldigd is. De bedoeling hiervan is om schenkingen door buurtwinkels en kleinere warenhuizen in de toekomst te faciliteren. Naar aanleiding van dit overleg bereidt mijn administratie momenteel een beslissing voor waarmee een en ander officieel wordt vastgelegd. La tolérance administrative existante pourrait donc être élargie à de nouveaux acteurs. Par contre, un élargissement de cette tolérance à d'autres biens que les denrées alimentaires destinées à la consommation humaine – des vêtements, démodés ou non, des produits liés à l'hygiène, des couvertures, des appareils électroniques, etc. — n'est pas possible. Ceci serait en contradiction avec les législations, européenne et belge, en matière de TVA. Mevrouw Becq, de cijfers heb ik nog niet. U mag erop rekenen dat ik die zal voorleggen, zodra ik ze in mijn bezit heb.
Monsieur le ministre, je vous avoue ne pas comprendre pourquoi les dons ne seraient pas en contradiction avec la législation sur la TVA. Il s’agit bien de la question qui s’est posée au moment de la prise de décision concernant les dons alimentaires. S’il y avait contradiction, les ministres des Finances devaient solliciter une dérogation en matière de TVA, ce qui est quasiment impossible au niveau européen. Ici, nous nous étions inscrits dans une démarche de tolérance administrative. Peut-être s’agit-il de mauvaise volonté mais dans ce cas, je préfère qu’on me dise que l’envie n’y est pas, pour de bonnes ou de mauvaises raisons. Je ne comprends pas pourquoi il n’y a pas de possibilités d’étendre l'exemption à d’autres objets – vous avez cité les vêtements, les meubles, l’électroménager et que sais-je encore – alors que, déjà actuellement, les dons alimentaires bénéficient d’une tolérance. Objectivement, je ne comprends pas pourquoi ce serait en contradiction avec la législation européenne, sachant que la France pratique l'exemption. Or, la France est aussi dans l’Union européenne; j’avoue ne pas comprendre.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord, want het is een belangrijke uitbreidingsmogelijkheid, zeker voor de niet-grootwarenhuizen die met de voedselbanken werken. Lokale handelaars en het NCMV vragen dat die mogelijkheid zou bestaan. Ik vind dat een goede zaak. Ik heb wel nog een vraagje. U spreekt over lokale besturen, zowel OCMW’s als gemeenten, die dit verder willen gebruiken en over zij die erkend zijn door de lokale besturen. Zult u daaromtrent een richtlijn of criteria opstellen, of is het voldoende dat ons schepencollege morgen zelf beslist welke caritatieve organisaties bestemmeling kunnen zijn? Zult u hieromtrent nog met een omzendbrief komen of is het voldoende dat een lokaal bestuur via een beslissing van het college of de gemeenteraad bepaalt welke lokale dienstverlenende instellingen het beschouwt als onderhevig aan deze richtlijn?
Het zal in ieder geval gaan om caritatieve verenigingen erkend door lokale besturen. Wij leggen de verantwoordelijkheid – in de goede zin van het woord – dus echt bij de lokale besturen. Zoals ik heb aangegeven, wordt de zaak momenteel door de administratie voorbereid. Ik kan daar geen timing op kleven, maar ik neem aan dat het snel kan gaan. Op dat moment is er geen discussie meer. Het principe is dus dat het gaat om caritatieve verenigingen erkend door de lokale besturen.
Mijnheer de minister, uit het antwoord op een schriftelijke vraag van 20 maart 2013 bleek dat in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest op dat moment 19 Franstalige en 11 Nederlandstalige personeelsleden belast waren met de hogere functies van belastingontvanger, en dat in een tweetalig kantoor. Respectievelijk 17 van de 19 en 9 van de 11 beschikten toen niet over het bewijs van taalkennis verreist voor een benoeming in deze betrekkingen. Van de 30 ontvangers zijn er dus 26 die niet voldoen aan de initiële voorwaarde om te kunnen worden benoemd. Ondertussen heeft die derde kanteling plaatsgevonden. Alle bestaande diensten werden afgeschaft en de personeelsleden kregen een nieuwe standplaats en dienst toegewezen binnen de nieuwe structuren. Ik kom dan tot mijn concrete vragen, mijnheer de minister. Wat is het resultaat van kanteling 3 bij de tweetalige ontvangkantoren in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest op het vlak van de naleving van de taalwetgeving? Hoeveel ambtenaren met het vereiste taalbrevet stelden zich kandidaat bij de invulling van de functies van ontvanger op een tweetalig ontvangkantoor in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest? Zijn er in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest na kanteling 3 nog steeds belastingontvangers ad interim werkzaam op een respectievelijk tweetalig ontvangkantoor zonder dat zij het vereiste taalexamen hebben afgelegd? Ik dank u alvast voor uw antwoord.
Mevrouw Wouters, bij kanteling 3 werd aan de personeelsleden van de FOD Financiën enkel de mogelijkheid geboden om te kiezen voor een standplaats, maar niet voor een specifieke dienst of functie. In dit kader werd hen reeds meegedeeld voor welke standplaats zij worden aangewezen. Een beslissing in welke dienst of functie zij in die standplaats zullen worden tewerkgesteld, wordt pas in de loop van de komende weken getroffen. De operationalisering van de buitendiensten van de Algemene Administratie van de inning en de invordering wordt pas effectief doorgevoerd op 1 juli 2015. Momenteel wordt nog verder onderzocht op welke wijze de betrokkenen over de diverse diensten kunnen worden verdeeld teneinde een zo optimaal mogelijke werking van die diensten te garanderen. Derhalve kan een concreet antwoord op de gestelde vragen momenteel nog niet worden gegeven. Hieromtrent zal, zodra dat mogelijk is, nadere informatie verstrekt worden.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Ik kom dus net iets te vroeg met mijn vraag. Ik hoop toch dat men bij die verdeling rekening houdt met die tweetaligheid, wetende dat er destijds een arrest was van het hof van beroep van Brussel, waarbij bepaalde vervolgingen die werden ingesteld door een niet-tweetalige belastingontvanger nietig werden verklaard. Destijds werd er gezegd specifieke opleidingstrajecten voor deze personeelsleden te organiseren. Ik hoop dan ook dat daarmee op 1 juli 2015 rekening wordt gehouden, wanneer men de specifieke verdeling over standplaats, dienst en functie bepaalt. Ik dank u voor uw antwoord.
Identiek dezelfde vraag van twee liberalen.
Twee liberalen van de periferie, mijnheer de voorzitter.
Inderdaad van Kraainem en Sint-Genesius-Rode.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, belastingplichtigen dienen op hun aangifteformulier een rekeningnummer in te vullen. Dat weet iedereen. Als er een nieuw rekeningnummer is, moet dat aangepast worden, zowel op Tax-on-web als op papier. Bij de terugbetaling voor het inkomstenjaar 2013, aanslagjaar 2014, bleek echter dat de fiscus met informaticaproblemen te kampen had, waardoor er zich problemen voordeden bij de terugbetaling aan belastingplichtigen met een nieuw rekeningnummer. De fiscus vraagt belastingplichtigen die denken dat ze in dit geval verkeren om na te gaan of het rekeningnummer correct staat aangegeven op hun aanslagbiljet. Als dat niet het geval is, kunnen ze een aanpassing vragen tot de datum die op het aanslagbiljet vermeld staat om de berekening te betwisten. Als die periode achter de rug is, vraagt de FOD Financiën om het correcte rekeningnummer in te geven via de website MyMinfin of om een brief te sturen met het artikelnummer van de belasting (op de achterkant van het aanslagbiljet) en het goede rekeningnummer, dit met bijvoeging van een kopie van de identiteitskaart. Kunt u ons informeren over de oorzaak van dit informaticaprobleem? Is het informaticaprobleem volledig opgelost, zodat de nog in te kohieren aanslagen wel correct zullen verlopen? Hoeveel belastingplichtigen hebben zich reeds aangemeld, waarbij ook effectief het rekeningnummer verkeerdelijk werd overgenomen door de FOD Financiën? Wat is het totaal bedrag dat werd terugbetaald op die verkeerde rekeningnummers? Wanneer zullen de betrokken partijen hun terugbetaling ontvangen? Zullen daarop eventueel nalatigheidsintresten verrekend worden? Welke maatregelen zal de FOD Financiën nemen om deze fouten in de toekomst te vermijden? Wat zal er gebeuren met de betalingen die hebben plaatsgevonden op verkeerde rekeningnummers? Kortom, hoe heeft de FOD Financiën dit probleem aangepakt? Men werkt nu al een tijdje met deze systemen. We hebben die een paar jaar geleden geïmplementeerd. Dit zijn toch geen beginnersfouten meer. Het programma loopt toch al een tijdje. Dat men bij de installatie van een nieuw programma problemen heeft, kan men aanvaarden, maar dat men na zoveel jaren plotseling nieuwe problemen tegenkomt, lijkt mij toch bijzonder eigenaardig. Daarom vraag ik u om daarover meer informatie te geven.
Monsieur le président, monsieur le ministre, je ne reviendrai pas sur l'exposé brillamment fait par M. Van Biesen. La presse se fait un large écho des difficultés rencontrées par l'administration pour effectuer correctement les remboursements d'impôt auxquels ont droit un très grand nombre de contribuables, dans le cas où ils avaient renseigné un nouveau numéro de compte. Il semblerait que les nouveaux numéros de compte communiqués n'aient pas été correctement enregistrés et traités par l'administration. Monsieur le ministre, comment ce dysfonctionnement peut-il s'expliquer? Depuis combien de temps perdure-t-il? De quels programmes s'agit-il? Combien de contribuables sont-ils concernés cette année et, le cas échéant, si cela porte sur plusieurs années, combien de contribuables par exercice d'imposition? Quelles mesures ont-elles été mises en œuvre par votre administration pour remédier à cette situation et éviter qu'elle ne se reproduise à l'avenir? Quels sont les problèmes techniques qui ont généré cette situation? Ces problèmes techniques peuvent-ils avoir des conséquences sur d'autres applications utilisées par vos services? Des investissements ciblés doivent-ils être faits concernant l'informatique au SPF Finances?
Mijnheer Van Biesen, madame Wilmès, le problème qui vient d'être évoqué ne porte que sur une partie des enrôlements de l'exercice 2014. Il s'est produit lors des enrôlements en matière d'impôt des personnes physiques concernant l'exercice 2014 durant les mois de juillet à septembre. De oorzaak van het probleem ligt bij het feit dat rekeningnummers momenteel via meerdere kanalen worden ingeladen in diverse informaticatoepassingen, namelijk via Tax-on-web, MyMinfin of via de inbreng door de lokale ontvangkantoren. Op technisch vlak waren er synchronisatieproblemen binnen deze verschillende databanken. Dat informaticaprobleem werd intussen opgelost. Afin d'apporter une solution structurelle à ce problème, l'administration analyse la possibilité d'un chargement de ces numéros de compte en banque dans une application unique et authentique. Cette procédure devrait, à terme, résoudre les difficultés actuellement rencontrées. Dans le but d'identifier le nombre de contribuables concernés par la problématique évoquée, une comparaison des numéros de compte en banque chargés dans les différentes applications est en cours d'exécution par les équipes techniques du SPF Finances De administratie stelt alles in het werk om de sommen die werden teruggestort op de rekeningen van de Thesaurie, zo snel mogelijk te storten op de rekeningnummers die door de betrokkenen werden medegedeeld. In een mededeling op de site van de FOD Financiën worden de belastingplichtigen die een wijziging van hun rekeningnummer hebben medegedeeld, verzocht om na te kijken of het rekeningnummer vermeld staat op hun aanslagbiljet met de belastingteruggave. De betrokken teruggaven worden verwerkt binnen de wettelijke termijn, zodat er, behalve in uitzonderlijke gevallen, geen wettelijke grond is tot toekenning van moratoriuminteresten. Het probleem gaf in principe geen aanleiding tot betaling op rekeningnummers die aan andere personen toebehoren dan aan de betrokken belastingplichtigen, maar hoogstens op een rekeningnummer dat vroeger werd medegedeeld door de betrokkenen en dat inmiddels werd afgesloten. De administratie zal dus geen personen hoeven te contacteren om hen te verzoeken eventuele bedragen terug te storten.
Mijnheer de minister, wij zetten de mensen ertoe aan om via informaticamateriaal hun aangifte in te dienen. Tax-on-web is eigenlijk een succesverhaal. Wij kunnen nu zeggen dat een groot deel van de aangiften via Tax-on-web of rechtstreeks via MyMinfin verloopt. Die module werkt dus vrij goed. Het is dan natuurlijk wel een beetje spijtig dat zulke fouten zich vandaag kunnen voordoen. Uit uw antwoord verneem ik dat een of ander pakket niet blijkt te zijn opgenomen, namelijk het pakket van rekeningnummers die via Tax-on-web of via MyMinfin werden gewijzigd. Die synchronisatie werd niet uitgevoerd. Als dusdanig vind ik het spijtig dat we dat anno 2015 nog tegenkomen. Ik zou toch alles op alles willen zetten opdat het vertrouwen in Tax-on-web en MyMinfin niet verder beschadigd zou worden. De elektronische aangifte lijkt mij namelijk de module bij uitstek om alle belastingplichtigen tijdig hun aangiftes te laten doen. Daartoe moeten de systemen dan wel performant zijn en in beide richtingen goed verlopen. In een vorige vergadering had ik u al de vraag voorgelegd dat het toch opvalt dat belastingplichtigen die geld moeten terugkrijgen, dat alsmaar later terugkrijgen. Als nu ook nog eens de rekeningnummers niet worden teruggevonden, dan zouden we op de duur kwaadwilligheid niet durven uitsluiten in dergelijke procedures. Daarom roep ik ertoe op om alle hens aan dek te zetten bij uw administratie, om ervoor te zorgen dat zulke zaken in de toekomst echt niet meer kunnen.
Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos explications. Effectivement, les raisons du succès de Tax-on-web sont la praticabilité de l'application mais aussi la confiance des utilisateurs dans le système. Vous avez pris les options et les mesures nécessaires au rétablissement du système, donc au rétablissement à terme de cette confiance qui, selon moi, doit être absolue dans un système qui traite de choses qui touchent profondément et directement les utilisateurs.
Monsieur le président, monsieur le ministre, vous n'êtes pas responsable de ce que je vais évoquer mais il faut régler les problèmes quand il y en a. Les prêts à taux réduit doivent faire l'objet d'un avantage en nature et donc de l'établissement d'une fiche fiscale. Malheureusement, le délai pour établir la fiche est le 28 février 2015 et, cette année, les chiffres ont été publiés le 2 mars au Moniteur belge, ce qui met les employeurs dans l'impossibilité d'établir lesdites fiches. Des mesures transitoires ont-elles été prévues pour éviter l'application d'amendes lourdes pour le non-respect de l'établissement des fiches? Le SPF Finances est-il lui-même en ordre pour l'établissement des fiches 281.10?
Monsieur Piedboeuf, les employeurs qui offrent un prêt bon marché qui peut être considéré comme un avantage de toute nature peuvent demander une prolongation du délai d'introduction des fiches fiscales auprès du service Belcotax. Dans de telles circonstances, un délai est toujours octroyé et les employeurs sont, à l'initiative dudit service, tenus informés des nouveaux taux dès le moment où ils sont connus et définitifs, et ce même avant leur publication au Moniteur belge. Le Service Central des Dépenses Fixes de l'administration Paiement de la Trésorerie assure le calcul et le paiement des rémunérations des agents fédéraux. Si un service public fédéral ou une institution fédérale accorde un prêt "bon marché" à un de ses agents, il le paie lui-même et est tenu d'émettre par ses propres moyens la fiche fiscale adéquate. Cette année, le Service Central des Dépenses Fixes a envoyé au service Belcotax les fiches fiscales pour les revenus 2014 en date du 3 mars 2015, afin de mentionner les montants les plus justes et réels possibles, ce qui permet de diminuer le nombre d'envois de fiches correctives dans le courant du mois de juin de l'année courante. Mes services ont pris l'habitude de prendre en compte les révisions négatives effectuées lors des liquidations de janvier et février de l'année en cours. Cette procédure laisse peu de temps pour effectuer les différents contrôles pour assurer un envoi correct à Belcotax.
Merci, monsieur le ministre. C'est bien que des mesures ont été prises pour prolonger le délai. Mais c'est un peu dommage que l'employeur doive faire lui-même la démarche pour demander un délai complémentaire, alors qu'une circulaire ou une information générale permettrait à tout le monde de rentrer cela avec un délai complémentaire. Mais bon, voilà… Je vous remercie de votre réponse.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, u weet dat op 9 juni 2014 een groot deel van Oost-Vlaanderen werd getroffen door een zeer felle hagelstorm. Ik heb uw collega, de minister van Binnenlandse Zaken, daarover ondervraagd in verband met het Rampenfonds en hij zei dat er ongeveer eenentwintigduizend schadedossiers werden ingediend, maar dat aan de afhandeling van de dossiers nog niet werd begonnen. De reden daarvoor is het uitblijven van de erkenning van de hagelstorm als ramp. De regering heeft beslist dat alle resterende federale rampendossiers — het probleem is dat deze materie geregionaliseerd werd — op één en dezelfde Ministerraad worden geagendeerd. Kunt u mij een stand van zaken geven betreffende de elf federale rampendossiers die nog op erkenning wachten? De reden waarom dit dossier bij u terechtkomt en waarom ik de vraag aan u stel, is dat de Inspectie van Financiën het eindadvies moet geven over de mogelijke erkenning. Zijn zij klaar met de dossiers? Voor welke dossiers is er nog geen advies gegeven? Wanneer verwacht u de volledige erkenning?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw Temmerman, de erkenningsprocedure voor de resterende elf federale rampendossiers behoort tot de bevoegdheid van de minister van Binnenlandse Zaken, zoals u zelf reeds aangaf. De Inspectie van Financiën heeft op 6 oktober 2014 een gunstig advies uitgebracht betreffende negen van de elf federale rampendossiers. Daarbij zaten dossiers uit 2012 en 2013, een achterstand die werd opgebouwd in de loop van de voorgaande jaren. De schadevergoedingen met betrekking tot deze negen rampen worden geraamd op, alles bij elkaar en afgerond, 20 miljoen euro. Het gaat om ongeveer, ook afgerond, drieduizend dossiers. Wat de twee resterende rampen betreft, waaronder de hagelstorm, heeft de Thesaurie het dossier in handen genomen en het advies van de Inspectie van Financiën gevraagd. Dit is dezelfde werkwijze als gehanteerd werd voor de negen andere dossiers. Het gaat hier om eenentwintigduizend reeds ingediende schadedossiers voor de hagelstorm en enkele honderden dossiers voor de ramp ten gevolge van de overvloedige regenval van 7 en 9 juni 2014. De schadevergoedingen voor deze rampen worden op dit moment op ruim 25 miljoen euro geraamd.
Mijnheer de minister, is er al een positief advies van de Inspectie met betrekking tot de hagelstorm of is dat nog in beraad?
(…) Ik neem dat ernstig.
Het is dus nog in beraad. Kunt u daar een timing voor geven?
Ik kan ernaar informeren, maar die inlichting heb ik hier nu niet bij de hand. Wil u dat?
Graag, want dat is natuurlijk wat de mensen interesseert.
Wij zullen ernaar informeren.
Waarvoor dank.
Mijnheer de minister, de regering heeft op vrijdag 6 maart een nieuwe bankentaks goedgekeurd. De regeling moet dit jaar 100 miljoen euro opbrengen. Daarvan wordt 75 miljoen betaald door de banken en de verzekeraars staan in voor het overige deel. Dat lazen we in de kranten. Mijnheer de minister, kunt u zeggen wat die regeling exact inhoudt? Volgens de eerste berichten zullen banken en verzekeraars minder gebruik kunnen maken van de notionele-intrestaftrek. Wat is de exacte basis van de toepassing om de verminderde aftrek te kunnen berekenen? Waarom is er niet gekozen voor een verhoging van de financiële-stabiliteitsbijdrage, aangezien die bijdrage zowel de risico's als de schuldgraad in rekening neemt? Wordt er bij de berekening van de heffing rekening gehouden met de risico's van de bank en de verzekeraar en de schuldgraad? Op basis waarvan is de verdeelsleutel tussen de banken en de verzekeringsondernemingen opgemaakt? Wat is de raming van de bijdrage voor, enerzijds, de vier grootbanken en, anderzijds, de overige kleinere spaarbanken?
Mevrouw Temmerman, het uitgangspunt was om een bijkomende bijdrage te vragen van de bankensector in het kader van de eerste tax shift die de regering doet. Waarom zouden we prudentieel kapitaal, dat er sowieso moet zijn, omdat dat nu eenmaal tot de voorschriften behoort, extra stimuleren? Vandaar ook de idee om via de notionele-intrestaftrek te werken. Ik zal nu even wat technischer zijn om uit te leggen hoe de berekening gaat en hoe we tot 100 miljoen komen. Wat de kredietinstellingen betreft, zullen wij een jaarlijks vastgesteld percentage nemen van het geheel van de schulden aan het cliënteel verbonden aan de uitgevoerde activiteit van die kredietinstellingen, met inbegrip van de schulden aan het cliënteel verbonden aan buitenlandse vestigingen van de kredietinstellingen. Die parameter wordt immers geacht een redelijke weergave te geven van het relatieve belang van de kredietinstelling op haar markt. In mensentaal komt het erop neer dat men de uitgebreide depositobasis neemt in plaats van de particuliere depositobasis. Dat is een belangrijke uitbreiding van de berekeningsbasis. Wat de verzekeringsondernemingen betreft, werd ervoor geopteerd een jaarlijks vastgesteld percentage van het geheel van de technische voorzieningen – zeg maar de reserveringen – van de verzekeringsmaatschappijen te nemen, omdat ook die parameter geacht wordt een objectieve, redelijke weergave te bieden van het relatieve belang van elk van de verzekeringsmaatschappijen op de markt. Aansluitend op mijn basisopmerking luidt uiteraard de vraag waarop de taks zal worden toegepast. Aangezien toch nog wel enkele financiële instellingen overdraagbare verliezen uit het verleden hebben, waardoor zij dus geen gebruikmaken van de notionele-intrestaftrek, ontstond het probleem dat de originele bedoeling, namelijk om via de notionele-intrestaftrek te werken, grote scheeftrekkingen zou hebben teweeggebracht tussen de instellingen onderling. Om die reden zijn wij ook andere aftrekken in de berekening beginnen te betrekken. Uiteindelijk zijn wij gekomen tot het ondertussen goedgekeurde voorstel, waarbij in eerste instantie de overdraagbare verliezen en dan de overgedragen DBI-aftrek worden beperkt, waarna vervolgens eventueel nog – om de rekeningen als het ware te doen kloppen – de notionele-intrestaftrek. Ten gevolge van de beperkingen zullen de financiële instellingen en verzekeringsmaatschappijen meer vennootschapsbelasting betalen dan indien zij de terugschroeving van hun aftrekposten niet hadden moeten ondergaan. Het was vooral het opzet om het bijkomend prudentieel kapitaal, dat moet worden aangehouden door de strengere kapitaalregels, geen bijkomend voordeel te laten opleveren. Dat is de reden waarom er via de notionele-intrestaftrek, en per afgeleide via andere aftrekposten, is gewerkt en niet via de financiële-stabiliteitsbijdragen of andere bijdragen. Voor de verdeelsleutel tussen de beide sectoren hebben wij het geconsolideerd balanstotaal genomen van eind 2013. Volgens de gegevens van de Nationale Bank bedroeg dat voor de Belgische banksector 960,6 miljard euro en voor de verzekeringsondernemingen 270,8 miljard euro. Als men die twee met elkaar in verband brengt, is de 75/25-regel op papier gekomen. Tot slot, voor de raming voor de banksector maak ik graag een bijkomend onderscheid, namelijk tussen de vier grootbanken en de rest van de banken. Bij die rest kan men ook nog het onderscheid maken tussen de spaarbanken, die we voor het gemak de kleinere banken zullen noemen, en de bijkantoren van buitenlandse banken. U begrijpt dat ik geen individuele gegevens kan geven, maar twee derde van de totale bijdrage van 75 miljard komt van de grootbanken en een derde is nagenoeg fiftyfifty verdeeld over de kleinere banken of spaarbanken, enerzijds, en de bijkantoren van de buitenlandse banken, anderzijds.
Is de tekst bij de Raad van State ingediend of wanneer kunnen we die verwachten?
De tekst is nu naar de Raad van State omdat er over de berekeningswijze van de percentages die worden vastgelegd, een meningsverschil is tussen juristen. Volgens sommigen kan de regering dat, eens het is vastgelegd, herhalen bij KB. Volgens andere juristen kan dat niet.
Er zou dus een ontwerp in de Kamer worden ingediend of kan dat gewoon bij koninklijk besluit?
Ik ben nog niet zo vertrouwd met die procedures, maar ik denk dat er een ontwerp naar de Kamer komt.
Aangezien de Raad van State een maand heeft om zich daarover uit te spreken, zou dat in april in de Kamer aan de orde zijn.
Hoe dan ook, de bankentaks moet een wettelijke basis hebben. Als het alleen over een wijziging van de percentages gaat, kan men dat bij KB doen.
Blijkbaar niet. In het geval dat het toch bij wet moet vastgelegd worden, zullen we dat proberen in te schrijven in de programmawet bij de begrotingscontrole.
Dat zal dan in juni zijn.
Dat gaat dan over het vastleggen van de percentages. Die basisgegevens variëren natuurlijk van jaar tot jaar. Om die 100 miljoen euro te bereiken, zal dat percentage ook moeten wijzigen. Dat betekent dus eigenlijk terugrekenen. Men vertrekt bij 100 miljoen euro en men begint volgens de gegevens van dat jaar opnieuw naar boven te rekenen.
Er komt dus geen apart wetsontwerp, maar de tekst wordt geïntegreerd in de programmawet, die we samen met de begrotingscontrole zullen moeten behandelen, als ik het goed heb begrepen?
Dat is de bedoeling.
Dan spreken we van juni?
De begrotingscontrole vindt plaats in de tweede helft van april. Ik hoef u niet te vertellen dat het dan begin juni zal zijn vooraleer een begrotingsontwerp hier behandeld kan worden. Ook de programmawet komt daar nog bij.
Tenzij de Raad van State toch zou zeggen dat de percentages per KB vastgelegd kunnen worden. Dan kan het snel gaan.
Ik had zoiets begrepen. En wat gebeurt er met de kaaimantaks?
De kaaimantaks is al een keer in de IKW geweest en komt morgen in een tweede IKW. Het vordert dus.
Wij wachten in spanning, nietwaar, mevrouw Temmerman?
Inderdaad.
U zult die kaaimantaks toch goedkeuren?
Dat zullen wij nog bekijken.
(…) Een centraal gecoördineerde controleactie zou uitgerold zijn bij de FOD Financiën betreffende betaalde alimentatiegelden die fiscaal in mindering gebracht worden. Belastingplichtigen zouden daarbij ook relatief kleine bedragen moeten staven met bewijsstukken, inclusief het geld dat de ouders aan hun kinderen hebben meegegeven om bijvoorbeeld schoolse activiteiten te bekostigen. Mijnheer de minister, kunt u bevestigen dat een centraal georganiseerde controleactie werd opgestart? Werden er belastingplichtigen geselecteerd voor die controle? Zo ja, op basis waarvan vond die selectie plaats?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Valvelthoven, staat u mij toe een kort antwoord te geven op uw korte vraag. De administratie heeft mij bevestigd en met stelligheid meegedeeld dat er geen gecentraliseerde controleactie werd of wordt opgestart betreffende alimentatiegelden. Het is echter steeds mogelijk dat in het licht van beheerswerkzaamheden een dossier wordt onderworpen aan een punctuele verificatie waarbij de bewijsstukken inzake onderhoudsuitkeringen worden opgevraagd. Op dit ogenblik is er evenwel zeker geen sprake van een gecentraliseerde controleactie.
Mijnheer de minister, ik had echo’s opgevangen, maar blijkbaar werden individuele dossiers op hetzelfde moment op hetzelfde punt gecontroleerd.
Mijnheer de minister, deze vraag is wat uitvoeriger omdat ik hier dieper op de materie wil ingaan. De cel Verrekenprijzen bij de FOD Financiën organiseert nu voor de derde keer een controleactie. Na een risicoanalyse op basis van datamining zouden 194 ondernemingen geselecteerd zijn. Zoals gezegd, is het de derde keer dat de fiscus zo’n grote controleactie organiseert bij multinationals op basis van datamining. De vorige regering heeft daar sterk op ingezet. Het is alleszins goed nieuws dat u die manier van werken, die onder de vorige regering werd ingevoerd, voortzet en dat die niet wordt afgeschaft. In 2013 werden 228 multinationals onder de loep genomen. Toen concludeerde de fiscus dat die bedrijven ten onrechte geen belastingen hadden betaald op een winst van 106 miljoen euro. In 2014 ging het zelfs om 143 miljoen euro winst waarop ten onrechte geen belastingen werden betaald. Toen controleerde de fiscus 272 multinationals, 156 van die dossiers zijn ondertussen gesloten. De controle van verrekenprijzen is het sluitstuk van een effectieve aanpak van artificiële winstverschuiving door multinationals. Tijdens de vorige legislatuur werd de cel Verrekenprijzen versterkt en werden ook wetgevende initiatieven genomen om de doorgedreven belastingplanning van multinationals – vaak via belastingparadijzen – in te dijken. Toen werd bijvoorbeeld de algemene misbruikbepaling ingevoerd om transacties met zuiver fiscale motieven aan te pakken. Ook kwam er de zogenaamde vangnetbepaling, die dubbele niet-belasting van buitenlandse inkomsten helpt vermijden. Die maatregelen hebben volgens ons hun effect niet gemist. De inkomsten uit de vennootschapsbelasting zijn ook sterk toegenomen. Toch menen we dat nog verdere maatregelen nodig zijn. Deze regering stelt dat ze doorgedreven winstverschuiving door multinationals wil aanpakken. Het is in onze optiek dan ook nogal contradictoir dat het regeerakkoord alleen maar maatregelen bevat die de strijd tegen die praktijken terugdraait. Ik heb genoteerd dat de regering de vangnetbepaling en de algemene misbruikbepaling wil terugschroeven. Bij vorige gelegenheden hebben we, ook aan de staatssecretaris voor Bestrijding van de fiscale fraude, al gezegd dat het goed zou zijn om van die plannen af te zien. We doen u de suggestie om een viertal andere maatregelen te nemen. De eerste is de documentatieverplichting, die vandaag al in heel wat landen bestaat. Ondernemingen worden daarmee verplicht hun transferpricingpolitiek te onderbouwen en ook te documenteren. In een aantal landen, zoals België, bestaat die verplichting vandaag niet. We denken dat zo’n verplichting niettemin belangrijk is om op een effectieve en efficiënte manier de verrekenprijzen te kunnen controleren. De documentatie dient niet alleen voor de controle zelf, maar kan ook op voorhand, ex ante gebruikt worden om de risicoanalyse te voeden, zodat men nog gerichter kan controleren. Een tweede initiatief dat we suggereren is om de onderzoeks- en de aanslagtermijn inzake rechtzettingen van verrekende prijzen te verlengen tot tien jaar. Vandaag zijn de beperkte onderzoeks-, aanslag- en verjaringstermijnen van drie jaar voor de administratie dikwijls een belangrijke hinderpaal. Het gaat om omvangrijke, ingewikkelde en multilaterale controles die verschillende jaren in beslag kunnen nemen. Controles bedragen gemiddeld achttien maanden. Dan zitten we halverwege de termijn van drie jaar. In het kader van multilaterale controles heeft de vraag om medewerking vertrekkende vanuit buitenlandse administraties ook niet zelden betrekking op aanslagjaren die buiten de onderzoekstermijn van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen vallen. Met andere woorden, een uitbreiding van die termijnen zou onze administratie helpen. Ten derde, in ons land is er niet in specifieke sancties voorzien inzake transfer pricing. In het geval van een akkoord tussen de administratie en de belastingplichtige wordt in de praktijk geen sanctie opgelegd. Uiteraard moet men wel belastingen betalen. Wij denken dat een minimale belastingverhoging van 10 % de norm zou moeten zijn. Ten vierde, de versterking van de cel transfer pricing. De resultaten van deze cel zijn uitstekend, temeer daar de bezetting relatief beperkt is. In de vorige legislatuur werd de cel versterkt. Het lijkt me goed om ze voort te versterken. Deze cel verdient zichzelf meer dan terug. Hoe rijmt u de plannen van de regering om de vangnetbepaling en de algemene antimisbruikbepaling terug te schroeven met de ambitie om doorgedreven winstverschuiving door multinationals aan te pakken? Kunt u al namens uzelf of de regering een standpunt innemen over de vier initiatieven die ik net heb toegelicht?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Vanvelthoven, het is de bedoeling de vangnetbepaling te herzien om de werking ervan te beperken tot de gevallen waarvoor zij initieel was bedoeld, terwijl de antimisbruikbepaling zou worden ingekleed, zodat zij meer rechtszekerheid biedt aan de belastingplichtige. Beide maatregelen moeten nog verder worden besproken binnen de regering en kunnen op dit moment nog niet worden toegelicht. In het kader van het OESO/G20 BEPS Project, de fameuze Base Erosion and Profit Shifting, werden reeds aanbevelingen gepubliceerd over het invoeren van documentatieverplichtingen aangaande verrekenprijzen – transfer prices. Het implementeren van deze aanbevelingen moet leiden tot efficiëntere controles inzake verrekenprijzen en een verhoogde rechtszekerheid. Aangezien dit een transparantieverhogende maatregel is, ondersteunt de regering het invoeren van een verrekenprijsdocumentatieverplichting, op voorwaarde dat dit op een evenredige wijze gebeurt en met duidelijke regels inzake de bewijslast. Wat dit betreft, wachten wij de resultaten af van een benchmark- en haalbaarheidsstudie waarvan de uitvoering wordt voorzien in het operationeel plan 2015 van de Algemene Administratie van de fiscaliteit. Volgens de OESO-richtlijnen zelf zijn verrekenprijzen geen exacte wetenschap en is er eerder sprake van een prijsbereik dat marktconform moet zijn – in het Engels heet dit dan “arm’s length price range” – dan van een correcte marktprijs. Dit lijkt mij vrij logisch. De meeste verrekenprijsgeschillen ontstaan derhalve uit een verschillende appreciatie van de feiten en de toegepaste verrekenprijsmethodologie. Dit valt dan ook niet als fiscale fraude te beschouwen. Het automatisch toepassen van de termijn van zeven jaar voor fiscale fraude lijkt ons in dit geval derhalve niet echt gepast. De voorstellen die u doet, gaan voorbij aan de reeds bestaande, bijzondere termijnen uit artikel 358 WIB, dat in vele gevallen kan worden ingeroepen om een aanslagtermijn van vijf jaar effectief toe te passen. Ik kom tot de evolutie van de bezetting van de cel Verrekenprijzen in Brussel. In 2012 waren er 10,5 voltijdse equivalenten voor 11 personeelsleden. In 2013 waren dit 11,4 voltijdse equivalenten voor 16 personeelsleden. In 2014 waren er nog steeds 16 personeelsleden maar wel 14,5 voltijdse equivalenten. Het is de bedoeling de cel transfer pricing te Brussel, die onderdeel uitmaakt van de pijler Grote Ondernemingen, in de toekomst meer en beter te bemannen en dus uit te breiden. In eerste instantie zal worden getracht het aantal voltijdse equivalenten via interne mobiliteit te verhogen. Het project voorziet erin dat nieuwe medewerkers gespecialiseerde opleidingen dienen te krijgen, gegeven de aard van de materie waarmee zij zich zullen moeten bezighouden. Bijkomend is het belangrijk te vermelden dat bepaalde personen in de centra een opleiding hebben gevolgd en aldus bijstand kunnen verlenen bij een aantal acties rond verrekenprijzen.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, ik wacht nog even af wat een en ander precies zal betekenen. Ik zal het voorlopig dan maar een beperking van de vangnetbepaling en de antimisbruikbepaling noemen. U hebt voor de documentatieverplichting verwezen naar de benchmarkstudie die loopt bij de algemene administratie. Is daar enige timing aan verbonden? Hebt u daar zicht op?
Ik zal ernaar informeren.
Wegens afwezigheid moeten wij de volgende vragen schrappen: nr. 2781 van de heer Maingain, nrs 2834 en 2841 van de heer Gilkinet en nr. 2870 van de heer Vercamer. Vraag nr. 2898 van de heer Van Biesen is omgezet in een schriftelijke vraag.
Mijnheer de minister, wij hebben de voorbije dagen reeds een en ander in de pers kunnen volgen.
U hebt dat ook goedgekeurd.
Neen, wij hebben dat niet goedgekeurd, ik zal dadelijk uitleggen wat wij wel en wat wij niet goedgekeurd hebben.
De N-VA heeft het niet goedgekeurd.
Toch wel. Vlaanderen heeft als eerste regio de woonbonus afgebouwd. In het Vlaams Gewest geeft de woonbonus nog recht op een belastingvermindering van 912 euro, of 40 % van de betaalde kapitaalaflossingen en intresten tot 2 280 euro. Dit bedrag bestaat uit een basisbedrag van 1 520 euro, met een verhoging van 760 euro gedurende de eerste tien jaar van de looptijd, zolang de woning de enige woning van de kredietnemer is. Als de kredietnemer dan toch leent voor de aankoop van een tweede woning, dan heeft hij geen recht meer op de woonbonus, wat mij logisch lijkt, maar toch levert dit een fiscaal voordeel op, want kapitaalaflossingen geven recht op een belastingvermindering voor het langetermijnsparen. Het tweede verblijf, het woord zegt het zelf, is in principe niet de hoofdverblijfplaats van de kredietnemer en ingevolge de zesde staatshervorming, die wij voor alle duidelijkheid goedgekeurd hebben, zijn de Gewesten hiervoor niet bevoegd. De federale overheid, wij met andere woorden, kent dan het fiscaal voordeel toe. Dat voordeel bedraagt 30 % van de kapitaalaflossingen tot maximaal 2 260 euro, of 678 euro per persoon per jaar. Dat is minder dan het voordeel van de Vlaamse woonbonus, maar naast deze vermindering zijn ook de intresten fiscaal aftrekbaar en die aftrek levert algauw meer dan 1 000 euro op. Op die manier kan het federale fiscaal voordeel voor een tweede woning fors hoger liggen dan het Vlaamse voordeel voor een eerste woning. Mijnheer de minister, bent u er zich van bewust, maar ik heb het ondertussen in de krant gelezen, dat er een belangrijke discrepantie bestaat tussen de fiscale voordelen op het vlak van de woonkredieten en dat jonge gezinnen die hun enige en eigen woning verwerven uiteindelijk minder fiscale voordelen genieten dan wie naast zijn eigen huis nog investeert in opbrengsteigendommen? Bent u bereid stappen te ondernemen om deze in onze ogen onrechtvaardige situatie weg te werken door zelf initiatieven te nemen of door in gesprek te gaan met de Vlaamse regering?
Mijnheer de minister, wij hebben ze allebei goedgekeurd, zowel in het Gewest als op federaal niveau!
Wij zorgen voor de continuïteit van de Staat.
(…)
Het is altijd de schuld van CD&V. “Het regent”, zei mijn broer, “het is de schuld van CD&V.” Als de zon schijnt, zijn wij er evenwel nooit bij. Mevrouw Smaers, laat de zon maar eens schijnen.
Nu nochtans wel, want ik zit hier met het zonlicht op mijn documenten en in mijn gezicht. Mijnheer de minister, de situatie is volgens mij wel heel duidelijk en werd deze week ook al enkele keren beschreven in de pers en onder de publieke aandacht gebracht. Blijkbaar zijn een aantal fiscalisten van oordeel dat de fiscale behandeling van de tweede en volgende woning, die na de zesde staatshervorming nog altijd een federale bevoegdheid is, een gunstiger fiscaal regime geniet dan de aftrek voor de enige eigen woning, wat na de zesde staatshervorming een gewestelijke bevoegdheid geworden is. Het klopt dat Vlaanderen ondertussen gebruikgemaakt heeft van haar fiscale autonomie. Gebruikmaken van de fiscale autonomie lijkt mij wel evident om een eigen beleid, vooral inzake wonen, integraal vorm te geven. Verschillende bevoegdheden inzake wonen bevonden zich immers al op Vlaams niveau en daar zijn nu de fiscale bevoegdheden rond het woonbeleid bijgekomen. Als Vlaanderen vindt dat die koers uitgezet moet worden, dan is dat een terechte keuze in het kader van de fiscale autonomie die Vlaanderen heeft. Vlaanderen heeft daarin een beslissing genomen, maar wij hebben altijd allemaal de optiek en de invalshoek gehad om de eerste en enige eigen woning fiscaal serieus te begunstigen ten opzichte van andere woningen, omdat de eerste en enige woning de gezinswoning is. In het kader van het betaalbaar woonbeleid is de fiscale bevoordeling van de enige eigen woning een heel relevante insteek. Nu een Gewest gebruikgemaakt heeft van zijn fiscale autonomie ter zake, stellen wij vast dat de federale regeling voor een tweede en volgende woning minder gunstig is. Daarom zijn er volgens mij redenen om ook op het federale niveau, waar de hefbomen zitten voor de tweede en volgende woning, de regels te herbekijken. Het lijkt mij nu het goede moment om die zaak aan te kaarten, aangezien in de komende maanden nog over de tax shift en over andere dossiers zal worden gesproken. Het nu voorliggend dossier kan worden meegenomen in de discussies over een rechtvaardigere fiscaliteit. Mijnheer de minister, ik heb deze week gelezen dat ook uw voorzitter spreekt over een rechtvaardige fiscaliteit. Met het oog op een rechtvaardigere fiscaliteit zouden er in dat dossier dan ook aanpassingen moeten gebeuren. Mijnheer de minister, ik heb de volgende vragen. Ten eerste, bent u ook van oordeel dat het verschil tussen de woonbonus en de aftrek voor het tweede verblijf moet worden aangepakt? Indien ja, in welke maatregelen zult u dan voorzien om dit te verhelpen? Zult u hierover overleg plegen met de Vlaamse regering? Ten tweede, is er volgens u een onrechtvaardigheid tussen personen die een eerste woning willen aanschaffen en verhuurders die meerdere woningen verhuren? Indien ja, bent u van plan deze problematiek op te nemen in de aangekondigde tax shift en op welke manier? Tot slot, wat is uw huidige timing voor de voorstellen inzake de tax shift?
Mijnheer Vanvelthoven, mevrouw Smaers, ik wil er allereerst op wijzen dat ik – na wat twee dagen geleden in de pers is verschenen – onmiddellijk de FOD Financiën naar de stand van zaken heb gevraagd. Als u dat wenst, zal ik die cijfers voorleggen op het ogenblik dat ze min of meer volledig zijn, maar blijkbaar is het heel complex en afhankelijk van de concrete situatie of de opgehangen redenering al dan niet klopt. Er zijn legio situaties waarbij hetgeen wordt aangehaald niet blijkt te kloppen. Dus, eens te meer, fiscaliteit is een complexe materie. Er zijn toch wel een aantal situaties waarin het voorkomend geval zich effectief voordoet. Ingevolge de zesde staatshervorming zijn de Gewesten vanaf aanslagjaar 2015 exclusief bevoegd voor het verlenen van belastingverminderingen en belastingkredieten voor uitgaven voor het verwerven of behouden van de eigen woning, de zogenaamde woonbonus. Na de inwerkingtreding van de zesde staatshervorming verschillen de korven en belastingverminderingen per Gewest voor leningen die worden aangegaan vanaf 1 januari 2015. De maximale korf bedraagt nu in Vlaanderen 2 360 euro, wordt niet geïndexeerd en het voordeel is een vast percentage van 40 %. In Wallonië bedraagt de korf 3 130 euro, wordt wel geïndexeerd en het voordeel bedraagt vast 40 %. In Brussel bedraagt de korf ook 3 130 euro, wordt er ook geïndexeerd en bedraagt het voordeel 45 %. De beslissing van twee van de drie Gewesten om het voordeel van de woonbonus af te bouwen voor leningen die vanaf 1 januari 2015 worden aangegaan, is een beslissing die past binnen hun bevoegdheden. Die maatregelen zijn niet in strijd met de federale loyauteit en geven ook geen aanleiding tot deloyale fiscale concurrentie. Het zal u allicht niet verbazen dat ik de autonomie van de Gewesten ten volle respecteer. Voor woningen die niet aan de voorwaarden van de woonbonus voldoen, meestal gaat het hier inderdaad om de tweede woning, is de korf op federaal niveau beperkt tot 2 260 euro en is het voordeel uniform 30 %. Bovendien worden in de korf eerst de gewestelijke voordelen aangerekend. Daarna volgt het federale voordeel. Dit zorgt ervoor dat wanneer een belastingplichtige twee woningen heeft en voor elke woning een lening, het voordeel voor de tweede woning meestal nihil is, omdat de korf is opgebruikt voor de eerste eigen woning. Ik stel vast dat het voordeel van de gewestelijke werkbonus in principe nog groter is dan het voordeel dat momenteel als federale belastingvermindering voor langetermijnsparen kan worden verleend. Naast de federale belastingvermindering voor langetermijnsparen voor kapitaalaflossingen en premies van een schuldsaldoverzekering is er ook nog de intrestaftrek. De regel waarbij betaalde intresten van onroerende inkomsten mogen worden afgetrokken, bestaat al enkele decennia. Tot de invoering van de woonbonus in 2005 werden de intresten ook in mindering gebracht van het belastbaar inkomen van de eigen woning. Met de invoering van de woonbonus werd de aftrek van intresten voor de eigen woning geschrapt en mee opgenomen in de globale korf en werd de vrijstelling van het inkomen van de eigen woning ingevoerd. Indien ook het voordeel in rekening wordt gebracht van de algemene regel dat intresten voor onroerende leningen aftrekbaar kunnen zijn van de onroerende inkomsten, kan dit inderdaad een groter voordeel opleveren ten opzichte van de woonbonus. Dit is niet het gevolg van de staatshervorming, maar wel van de invoering van de woonbonus in 2005. Daarbij wil ik wel vermelden dat de zesde staatshervorming het reeds bestaande verschil ook niet verholpen heeft. Het betreft dus een problematiek met een zekere historiek. Over de federale fiscale voordelen zal binnen de federale regering ongetwijfeld verder worden nagedacht. Dat hebben de beide vraagstellers en zeker mevrouw Smaers goed ingeschat. Dit zal verder worden besproken in het kader van de op handen zijnde besprekingen met betrekking tot de begrotingscontrole en de tax shift, maar wel in die volgorde.
Ik heb gisteren ook gezien in het Vlaams Parlement dat daar een brede consensus bestaat over het feit dat deze situatie onrechtvaardig aanvoelt. Dat strookt in elk geval niet met de intenties van de wetgever hier en op Vlaams niveau. Ik wil er geen politiek spel van maken, maar de fiscale regelgeving van 2005 waarnaar u verwijst werd hier inderdaad goedgekeurd. De zesde staatshervorming werd hier inderdaad goedgekeurd. Het onevenwicht is echter het gevolg van het feit dat men de woonbonus in Vlaanderen op deze manier heeft afgebouwd. Nogmaals, ik wil hiervan geen politiek spel maken. Het ware misschien goed geweest, maar fiscale regelgeving is niet altijd gemakkelijk, als dezelfde partijen die het Vlaams regeerakkoord in het begin van de zomer hebben afgesloten en de afbouw van de woonbonus hebben afgesproken, de reflex zouden hebben gehad om dat onevenwicht in de gaten te houden bij de bespreking van het federaal regeerakkoord. Ik denk dat de boodschap van alle fracties in elk geval is dat dit moet worden aangepakt. Dit zal gezien de complexiteit ervan wel wat tijd vragen, maar wij kijken ernaar uit.
Mijnheer de minister, ik begrijp dat dit dossier de volgende weken zal worden opgenomen. Wij kijken uit naar de beslissing die zal worden genomen.