Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 8-5-2016 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΚΑ΄ συνεδριάσεώς του, της Κυριακής 8 Μαΐου 2016, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας - Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού - συνταξιοδοτικού συστήματος - Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις».]] Ξεκινούμε με την τιμητική εκδήλωση για τον εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας. Μετά από τρία χρόνια σιωπής, φέτος, το 2016, η Βουλή αποφάσισε για μια ακόμη φορά να τιμήσει αυτή τη μέρα. Θα τοποθετηθούμε για έξι λεπτά εκ μέρους του Προεδρείου η Αντιπρόεδρος, δηλαδή εγώ, εκ μέρους της Κυβέρνησης η Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Αθανασία Αναγνωστοπούλου και συνάδελφοι και συναδέλφισσες Βουλευτές που έχουν οριστεί από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των κομμάτων. Ξέρουμε όλες και όλοι ότι το παγκόσμιο εορτολόγιο είναι πλούσιο. Υπάρχουν γιορτές, υπάρχουν επέτειοι που είναι αφιερωμένες σε ηρωικά γεγονότα ή σε μεγάλες ιστορικές στιγμές ή σε εμβληματικά πρόσωπα που νοηματοδοτούν πολλά. Είναι επέτειοι που τιμούν τη μνήμη ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους για να γίνει η δική μας ζωή καλύτερη, είναι επέτειοι για γεγονότα που άλλαξαν την πορεία της ιστορίας και πρέπει, ανεξάρτητα από το πότε έγιναν, να γιορτάζονται ξανά και ξανά, ώστε κάθε γενιά να τα καταχωρεί στη μνήμη της και να αποτελούν μέρος της ιστορίας της και του πολιτισμού της. Οι επέτειοι επιδιώκουν, όταν εορτάζονται, να προβάλλουν κάποιες ξεχωριστές μέρες για να μην περάσουν στη συλλογική ή προσωπική λήθη. Γιατί, ανεξάρτητα του προσωπικού χρόνου του κάθε ανθρώπου πάνω στη γη, υπάρχει πάντα και ο ιστορικός χρόνος, η μεγάλη κληρονομιά της ανθρωπότητας που δίνει στον κάθε άνθρωπο, στον καθένα μας, τον πλούτο ενός παρελθόντος που καθορίζει και τη δική του προσωπική πορεία στον κόσμο. Υπάρχει, όμως, μια παγκόσμια γιορτή που υπερβαίνει όλα τα χαρακτηριστικά που έχουν οι παγκόσμιες γιορτές τόσο στο συμβολικό όσο και στο ουσιαστικό επίπεδο. Είναι η γιορτή της μητέρας που γιορτάζεται από τις 9 Μαΐου του 1914 κάθε χρόνο και καθιερώθηκε να γιορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή κάθε Μάη σε όλον τον κόσμο. Είναι μια γιορτή αυστηρώς προσωπική για όλους τους ανθρώπους και ταυτόχρονα βαθιά οικουμενική. Είναι μια γιορτή που δεν κινητοποιεί μόνο εκείνη την ημέρα γνήσια και αυθεντικά συναισθήματα αλλά κάθε μέρα. Είναι μια γιορτή που δεν κινητοποιεί τη μνήμη μας μόνο μια φορά το χρόνο, αλλά κάθε μέρα και κάθε στιγμή. Είναι η μητέρα του καθένα και της καθεμιάς μας. Είναι το πρόσωπο στο οποίο οφείλουμε την ύπαρξή μας όλες και όλοι, ανεξάρτητα από χρώμα, φυλή, τάξη, μόρφωση, θρησκεία, εθνική και κοινωνική προέλευση, ιδεολογική και πολιτική άποψη. Είναι ίσως η μόνη παγκόσμια μέρα που ενώνει όλους τους ανθρώπους. Ο ρόλος της μητέρας αναντικατάστατος και καταλυτικός σε όλες τις γωνιές της γης, σε όλους τους πολιτισμούς. Η επιρροή της παρουσίας της ή της απουσίας της στην ενήλικη ζωή μας είναι καθοριστική. Διδάσκει συναισθήματα που πολλοί άνθρωποι ίσως δεν θα ξανασυναντήσουν στη ζωή τους, την πραγματική αγάπη, την ανιδιοτελή προσφορά, την ανυπόκριτη συμπόνια, την ειλικρινή κατανόηση, την αυτοθυσία, πανταχού παρούσα, το μάτι που παρακολουθεί, συγχωρεί, κατανοεί, ενθαρρύνει, θαυμάζει. Υπερπροστατευτική ή όχι, αυταρχική ή φιλελεύθερη, μορφωμένη ή αναλφάβητη, εργαζόμενη ή νοικοκυρά, καταπιεσμένη ή χειραφετημένη, επιβεβαιωμένη ή ηττημένη, πλούσια ή φτωχή, είναι πάντα εκεί για τα παιδιά της. «Εκτός από τη μάνα σου κανείς δεν σε θυμάται σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού», που είναι η ζωή του καθένα μας, λέει ο συναρπαστικός στίχος του Νίκου Καββαδία. Μια αέναη εναλλαγή ρόλων που διαμορφώνει τις γενεές όπου από παιδιά γινόμαστε γονείς και από κορίτσια μητέρες και γιαγιάδες και έτσι συνειδητοποιούμε σιγά - σιγά, έστω και σε ύστερο χρόνο, τον ρόλο της μητέρας, της δικής μας μητέρας. Συγχωρούμε, ευγνωμονούμε, νοσταλγούμε και μέσα από αυτήν την αυτογνωσία ενηλικιωνόμαστε πραγματικά. Γι' αυτό και η απώλεια της μάνας είναι πλήγμα σε όποια ηλικία και αν συμβεί, ακόμα και στα βαθιά γεράματα, για άνδρες και γυναίκες. Είναι η ορφάνια που φέρνει και τη συμβολική ενηλικίωση όλων μας. Είναι η σκυτάλη που παίρνουμε στα χέρια μας για να ολοκληρωθεί ο επόμενος κύκλος της ζωής. Μια τέτοια μέρα η Βουλή δεν θα μπορούσε να μη μιλήσει για τη γιορτή της μητέρας, για τις μητέρες που ζουν στη χώρα μας, για τις Ελληνίδες μητέρες, που στη σημερινή συγκυρία βιώνουν μια πρωτοφανή ανασφάλεια, εργασιακή, κοινωνική, οικογενειακή. Που βιώνουν τον φόβο της ανεργίας ή την ίδια την ανεργία, την επισφάλεια, τη μαύρη εργασία, τη διάλυση του κοινωνικού κράτους, την αδυναμία να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών τους για μόρφωση ή έχοντας μορφώσει τα παιδιά τους, να τα βλέπουν να μαραζώνουν στα παιδικά τους δωμάτια λόγω ανεργίας ή να τα αποχαιρετούν στα αεροδρόμια που φεύγουν για το εξωτερικό ή ακόμα - ακόμα να τα «τσοντάρουν» με την πενιχρή σύνταξή τους στην καινούρια τους ζωή. Να σφίγγουν τα δόντια για να μεγαλώσουν τα εγγόνια χωρίς να υπολογίζουν την κούραση. Και μαζί οι γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες που ζουν στη χώρα μας και δίνουν τη μάχη της επιβίωσης, τη μάχη για να εξασφαλίσουν για τα παιδιά τους μια καλύτερη ζωή, ακόμα κι αν πολλές φορές το τίμημα είναι ο θάνατος. Αυτές οι σύγχρονες ηρωίδες ξέφυγαν από τον πόλεμο και τη φτώχεια και ζουν τον δικό τους Γολγοθά για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτές τις μητέρες πρότυπα Ελληνίδες και αλλοδαπές τιμά σήμερα η Ελληνική Βουλή και αισθανόμαστε υπερήφανες και υπερήφανοι για τον καθημερινό αγώνα που δίνουν, διδάσκοντας αγάπη, αξιοπρέπεια, αλτρουισμό και αυτοθυσία. Χρόνια τους πολλά. Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα]] Τον λόγο έχει, εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Ευφροσύνη Καρασαρλίδου.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Χθες ήταν η ημέρα εορτασμού της μητέρας που την οφείλουμε στην Αμερικανίδα ακτιβίστρια Άννα Τζάρβις. Την ημέρα αυτή την αφιερώνουμε συμβολικά στις μητέρες όλου του κόσμου για να τους πούμε πρώτα απ' όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ που μας έφεραν στη ζωή, για όλα όσα έκαναν και κάνουν για μας και να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας για την ανεκτίμητη προσφορά τους στη διαμόρφωση του καθενός μας και κατ' επέκταση στην κοινωνία μας. Στον πυρήνα του εορτασμού αυτής της ημέρας και πίσω από την εμπορευματοποίησή της υπάρχει μια πολύ επίκαιρη ιδέα, η πολιτική και κοινωνική σημασία της μητρότητας. Και δεν μιλάω για τη μητρότητα μόνο σαν βιολογική σχέση, αλλά σαν στάση ζωής. Θα μιλήσω για τη μητρότητα με έναν τρόπο ίσως παράταιρο, διότι δεν την αντιλαμβάνομαι δεμένη απαραίτητα μόνο με το σώμα ή την οικογένεια, αλλά τη νιώθω σαν επαναστατική κοινωνική δύναμη. Σαν δύναμη που δεν οριοθετείται, δεν κλείνεται μέσα από τοίχους, αλλά διδάσκει σε όλους μας, γυναίκες και άντρες, το πώς να αγαπάμε. Μιλώ για την αντιεξουσιαστική μητρότητα, αυτή που δίνει χωρίς καμμία προσδοκία να πάρει πίσω, που βοηθάει τους αδύναμους να σταθούν στα πόδια τους, που αποσύρεται όταν περήφανα νιώσει πως δεν την έχουν πια ανάγκη, που δεν επενδύει για να λάβει πίσω κερδοφόρες αποδόσεις, αλλά ενδυναμώνει και απελευθερώνει όσους την έχουν ανάγκη. Μητρότητα είναι η κατ' εξοχήν πρακτική της αγάπης. Η γυναίκα που ταΐζει τους πρόσφυγες στο προσκέφαλο του σπιτιού της και ο άντρας που στέκει δίπλα στον διαβάτη και τον σηκώνει όταν σκοντάφτει. Η σημερινή μου ομιλία, λοιπόν, επιθυμώ να είναι πολιτική και κοινωνική, για να δώσει στη μητρότητα το νόημα και τη θέση που θεωρώ ότι της αξίζει. Άλλωστε η έννοια της μητρότητας και της ανιδιοτελούς αγάπης βρίσκεται στον ίδιον τον πυρήνα της πολιτικής συγκρότησης της κοινωνίας μας. Το βλέπει κανείς στις εικονογραφήσεις της Παναγίας, το βλέπει όμως και στις επαναστατικές απεικονίσεις της δημοκρατίας, όπου οι θηλυκές μορφές κουβαλούν τις αξίες της ελευθερίας και της αδερφότητας, τα τέκνα της νεότερης ιστορίας. Σήμερα, όμως, οι αξίες αυτές περιφρονούνται, η κοινωνία οπισθοχωρεί απέναντι σε αυτούς που θεωρούν ότι η αγάπη ανήκει σε κλειστά σύνορα, πέρα από τα οποία υπάρχει μόνο μίσος και φόβος. Είναι αυτοί που σηκώνουν φράκτες, που επικαλούνται την αδελφότητα μόνο μεταξύ των ομοίων και να δικαιολογήσουν την περιθωριοποίηση όσων διαφέρουν. Υπάρχει, όμως, και μια ακόμα απειλή για την κοινωνία. Είναι η μοναξιά, η ανυπαρξία της κοινωνίας, η ανυπαρξία αγάπης και δεσμών μεταξύ των μελών. Μπλεγμένη ανάμεσα σε αυτούς τους αντιπάλους, η μητρότητα γίνεται μια πρακτική είτε αλλοιωμένη είτε απαξιωμένη είτε εγκλωβισμένη σε όρια που δεν της αξίζουν είτε πολλές φορές περιφρονημένη. Είναι η όψη που αποκτά η αγάπη σε μια δημοκρατία που πια στενάζει. Όταν ο Ντωμιέ εικονογράφησε την έννοια της δημοκρατίας, την παρουσίασε σαν μια γυμνόστηθη γυναίκα, σφριγηλή και στιβαρή, που σε κάθε στήθος της θηλάζει ένα παιδί, δίχως όμως να αποκλείει κανέναν. Απεικόνισε, δηλαδή, την πολιτεία σαν μια μητέρα που οφείλει να εξασφαλίζει σε όλους ζωή, γιατί μόνο εάν εξασφαλίσουμε τη ζωή, μπορούμε να διεκδικήσουμε την ομορφιά. Και η τροφός μητέρα είναι το πιο κατάλληλο σύμβολο για μια δημοκρατία που δεν εγκαταλείπει τους πολίτες της, αλλά τους προσφέρει όλα τα μέσα για τη διατήρηση της ζωής τους και έπειτα τους αποχαιρετά, ώστε αυτοί να προχωρήσουν στην εκπλήρωση νέων στόχων, πιο απαιτητικών. Σήμερα, όμως, σε συνθήκες λιτότητας και απομόνωσης, αυτές οι εικόνες περί πολιτικής αδυνατίζουν. Δυστυχώς, τα πράγματα απέχουν πολύ από την εικόνα του Ντωμιέ. Η μητρότητα περιορίζεται δραματικά και διώκεται σαν έννοια και η μητέρα διώκεται σαν πρόσωπο. Η μητρότητα σαν έννοια διώκεται από αυτούς που σηκώνουν τοίχους, θεωρώντας πως η αγάπη πρέπει να ανήκει μόνο σε λίγους και από εκείνους που αποθεώνουν τη μοναξιά και την κοινωνική απορρύθμιση. Η μητέρα ως φυσικό πρόσωπο διώκεται εκεί που της επιτρέπεται να είναι μόνο αναπαραγωγός της ζωής, εκεί που δεν έχει δικαιώματα και ελευθερίες. Διώκεται, όμως, και στις δικές μας κοινωνίες με την αντικειμενοποίηση του γυναικείου σώματος και την απεικόνιση της αγάπης ως προϊόν. Είπαμε, όμως, πως στον πυρήνα της ημέρας αυτής βρίσκεται κάτι πιο ουσιαστικό, κάτι που μπορούμε να το κάνουμε χωρίς να εξετάζουμε στατιστικούς πίνακες και να προσθαφαιρούμε τιμές και αριθμούς. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να μιλήσουμε για την αυτονόητη σοφία της αγάπης, διότι η αγάπη είναι αυτονόητη και σοφή από μόνη της, όπως αυτονόητη είναι η ειρήνη, όπως αυτονόητη είναι και η δημοκρατική δύναμη. Είναι έννοιες αυτονόητες, διότι είναι ό,τι καλύτερο έχει υπάρξει στην καταγεγραμμένη ιστορία μας και στις μνήμες του πολιτισμού μας. Είναι αυτά τα αυτονόητα που σήμερα μας λείπουν περισσότερο από κάθε τι, τώρα που στεκόμαστε διασπασμένοι και καχύποπτοι ο ένας απέναντι στον άλλον. Αυτά είναι όσα ήθελα να πω για την μητρότητα ως στάση ζωής δίχως φύλο, δίχως πρόσωπο, απλά ως ατμόσφαιρα αγάπης που εγγυάται τη ζωή και την κοινωνία. Χρόνια πολλά, λοιπόν, σε όλους τους πρέσβεις και τις πρέσβειρες της μητρότητας! Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κυρία Καρασαρλίδου. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Αικατερίνη Σιδηροπούλου - Παπακώστα από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Πράγματι, η Ελληνίδα μητέρα, αγαπητοί συνάδελφοι, τα τελευταία χρόνια έχει επωμισθεί ένα πολύ μεγάλο μέρος της δυσβάσταχτης οικονομικής κρίσης, τις επιπτώσεις της οποίας υφίσταται κάθε ελληνικό νοικοκυριό και πρωτίστως η μάνα. Και βεβαίως από την πλευρά της πολιτείας και του νομοθετικού Σώματος, ημών δηλαδή, της αξίζει κάθε υποστήριξη, έτσι ώστε να μπορέσει να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντά της. Και τα καθήκοντά της αυτά σε τι συνίστανται, αγαπητοί συνάδελφοι; Συνίστανται αφενός μεν στο να διαμορφώσει τον πολίτη της επόμενης γενιάς, να κάνει δουλειά πάνω σε ανθρώπους, να τους διαμορφώσει με έναν τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορέσουν να γίνουν σωστοί πολίτες, έντιμοι πολίτες, χρηστοί πολίτες. Και βέβαια, η δουλειά που κάνει η μάνα διαμορφώνοντας, διαπλάθοντας προσωπικότητες, είναι προσφορά προς την κοινωνία. Άρα, προσφέρει κοινωνικό έργο πάρα πολύ σημαντικό. Γι' αυτόν τον λόγο έχω προτείνει, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ήδη από το 2009, και επιμένω σε αυτή την πρόταση, ότι η μητρότητα συνιστά κοινωνική θητεία. Και μάλιστα, προτείνω την αναγνώριση της μητρότητας ως κοινωνικής θητείας η οποία θα στοιχειοθετεί και συνταξιοδοτικό δικαίωμα ανάλογο με τον αριθμό των παιδιών που η γυναίκα αποκτά, αντίστοιχη και ανάλογη με τη στρατιωτική θητεία των ανδρών. Ο Οδυσσέας Ελύτης έχει πει - και είναι έτσι - ότι «και ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου». Εμείς δεν θέλουμε σε στιγμή μεγάλου κινδύνου, αγαπητοί συνάδελφοι, να ανακράζουν τα παιδιά το όνομα της μάνας. Θέλουμε να γεμίσουν οι αυλές των σχολείων με παιδικές φωνές που θα ανακράζουν το όνομα της μάνας σε συνθήκες ευημερίας, σε συνθήκες οι οποίες θα είναι καλύτερες από τις σημερινές. Επειδή, όμως, εμείς εδώ νομοθετούμε και ασκούμε πολιτική, θα μου επιτρέψετε να αξιοποιήσω αυτόν τον ελάχιστο χρόνο που έχω στη διάθεσή μου και να πω πώς η μητρότητα - διότι χθες το βράδυ υπερψηφίστηκε το ασφαλιστικό και φορολογικό νομοσχέδιο - αντιμετωπίζεται από την ελληνική δημοκρατία, από την ελληνική πολιτεία και πώς πρέπει να προβούμε σε διορθωτικές κινήσεις, ώστε να θεραπεύσουμε τις πληγές τις οποίες υφίσταται σήμερα η οικογένεια στο πρόσωπο της μάνας, όταν είναι άνεργη, όταν απολύεται από τη δουλειά της επειδή έμεινε έγκυος. Υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις - κατ' επανάληψη είχα προσφύγει στον Συνήγορο του Πολίτη - , όπου καραμπινάτες απολύσεις βαφτίζονταν ως οικειοθελείς αποχωρήσεις, επειδή τόλμησαν οι εργαζόμενες γυναίκες να μείνουν έγκυοι, να αποκτήσουν δηλαδή παιδί, και να μεγαλώσουν την οικογένειά τους ή λόγω παρενόχλησης στους εργασιακούς χώρους ή λόγω άλλων αιτίων, τα οποία είναι συγκεκαλυμένα. Αυτά, λοιπόν, θα πρέπει να τα θεραπεύσουμε εν τοις πράγμασι, στην καθημερινότητα. Γιατί θα πρέπει να σας πω ότι αν μιλάμε για ασφαλιστικό - το οποίο μπορεί να υπερψηφίστηκε χθες το βράδυ, με τη συμπαγή πλειοψηφία των εκατόν πενήντα τριών της Συγκυβέρνησης - χωρίς νέους ασφαλισμένους, δηλαδή χωρίς να λύσουμε το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, κάποια στιγμή θα είναι μη βιώσιμο εξαιτίας του ότι δεν θα υπάρχουν υποκείμενα, δηλαδή ασφαλισμένοι. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί πρέπει να σας πω ότι έχουμε δραματική μείωση των γεννήσεων στην πατρίδα μας, στη χώρα μας. Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι ο ελληνικός πληθυσμός μειώνεται ραγδαία, έτσι ώστε έχουν υπολογίσει ότι σε σαράντα χρόνια από σήμερα, αγαπητοί συνάδελφοι, ο πληθυσμός μας θα έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά ένα εκατομμύριο, ενώ παράλληλα θα έχει γεράσει, αφού τέσσερις στους δέκα θα έχουν ηλικία άνω των εξήντα ετών. Άρα, αν μιλάμε για σοβαρή στρατηγική, εθνική στρατηγική στο θέμα του ασφαλιστικού, ο πρώτος παράγοντας ο οποίος θα πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν σοβαρά για μια εθνική πολιτική στο θέμα του δημογραφικού ζητήματος, που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, αλλά και η χώρα μας, είναι να δούμε τι πολιτικές θα εφαρμόσουμε ώστε να το θεραπεύσουμε. Τα αίτια, λοιπόν, του ότι δεν γεννάμε παιδιά οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι πολύ απλά το γεγονός ότι η οικονομική κρίση, η ανεργία, η οικονομική ανέχεια, η αβεβαιότητα στον εργασιακό χώρο δημιουργούν το αίσθημα της ανασφάλειας, δημιουργούν φόβο για το παρόν και για το μέλλον, με αποτέλεσμα οι νέοι άνθρωποι να αποφεύγουν τη δημιουργία της οικογένειας, πόσω δε μάλλον την απόκτηση παιδιών. Διότι, αν είναι πραγματικά κάποιος στοιχειωδώς υπεύθυνος, αναρωτιέται πώς χωρίς εργασία ή εν μέσω ανασφάλειας μπορεί να συντηρήσει πρωτίστως τον εαυτό του, στη συνέχεια να υποστηρίξει μια οικογένεια και, βεβαίως, πολύ περισσότερο να αποκτήσει κι ένα παιδί. Άρα, λοιπόν, η πολιτική απάντηση είναι «δίνω κίνητρα». Πρέπει να δώσουμε κίνητρα τόσο στους νέους ανθρώπους γενικότερα, αλλά και στις μητέρες ειδικότερα. Εκτός, λοιπόν, από το άκρως απαραίτητο του να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας μέσω της ανάπτυξης - και πρέπει να σας πω ότι και εγώ και η δική μας παράταξη είμαστε από εκείνους, που υποστηρίζουν ότι ο πυρήνας της πολιτικής μας πρέπει να είναι ο άνθρωπος και οι πολιτικές και η αγορά και η οικονομική ανάπτυξη και όλα τα μοντέλα της οικονομίας θα πρέπει να τον υπηρετούν, άλλως πώς είναι αποτυχημένες πολιτικές, που δεν υπηρετούν τον άνθρωπο ως πυρήνα της πολιτικής τους - χρειάζονται αντίμετρα, χρειάζονται φοροελαφρύνσεις, χρειάζονται κίνητρα, ώστε να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε και ποιοτικές δομές στήριξης, έτσι ώστε να μπορέσει να υποστηριχθεί η ελληνική οικογένεια. Διότι η ελληνική οικογένεια, το ελληνικό νοικοκυριό είναι ο πυρήνας της ελληνικής κοινωνίας. Το άθροισμα των ελληνικών νοικοκυριών είναι το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Κατά συνέπεια, λοιπόν, τάσσομαι αναφανδόν - και κυρία Προεδρεύουσα θα παρακαλούσα να το μεταφέρεται στον κύριο Πρόεδρο της Βουλής και εάν συμφωνούμε όλοι εδώ να το κάνουμε πράξη - υπέρ του να οργανωθεί από το κανάλι της Βουλής μία συζήτηση ad hoc για το ζήτημα αυτό, η οποία να μην εξαντλείται στα έξι λεπτά, που ο Κανονισμός μας παρέχει. Αντιλαμβάνεστε ότι ο χρόνος αυτός δεν επαρκεί για να προτείνει πολιτικές η κάθε παράταξη ανάλογα με τις θέσεις που έχει. Θα πρέπει, λοιπόν, να οργανωθεί αυτό το συντομότερο δυνατόν, γιατί αυτά ενδιαφέρουν τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Επιτρέψτε μου λίγο την ανοχή σας. Θέλω να σας πω, όμως, ότι κάποιες πολιτικές, οι οποίες έφεραν και τη δική μου σφραγίδα - επιτρέψτε να βάλω το «εγώ» - και είχαν διαμορφωθεί τα προηγούμενα χρόνια και από τη δική μας κυβέρνηση αλλά και από προηγούμενες κυβερνήσεις, δυστυχώς βλέπω σήμερα να εγκαταλείπονται. Ενδεικτικά, λοιπόν, θα αναφερθώ σε μερικές. Για παράδειγμα στηρίξαμε την Ελληνίδα αγρότισσα, η οποία ήταν παντελώς ανυποστήρικτη με το προηγούμενο ασφαλιστικό καθεστώς ,που είχαμε εισάγει είτε ήταν άμεσα είτε έμμεσα ασφαλισμένη, έτσι ώστε να λαμβάνει επίδομα κυοφορίας και λοχείας και παροχές περίθαλψης από τον ΟΓΑ. Αυτό ελπίζω να συνεχιστεί. Σας δίνω, ενδεικτικώς, μερικά παραδείγματα. Επίσης, συστήσαμε με τον ν.3491/2006 την Εθνική Επιτροπή για την Ισότητα των Γυναικών και Ανδρών ως μόνιμο βήμα κοινωνικού διαλόγου. Αυτό το βήμα, αυτός ο εθνικός διάλογος έχει ατονήσει. Δεν υπάρχει. Δεν υφίσταται στην πράξη. Τυπικά, θεσμικά υπάρχει. Επίσης, ποινικοποιήθηκε για πρώτη φορά στην χώρα η παρενόχληση στην εργασία. Απαγορεύτηκε η καταγγελία της σχέσης εργασίας για λόγους φύλου, οικογενειακών βαρών ή μη ενδοτικότητας στη σεξουαλική πράξη. Και επιπλέον, απαγορεύτηκε η άρνηση πρόσληψης λόγω εγκυμοσύνης ή μητρότητας και μία σειρά από άλλα μέτρα. Επίσης, θεσμοθετήθηκε ο μητρικός θηλασμός. Γι' αυτά πρέπει να υπάρχει από πάνω πολιτικός προϊστάμενος να τα επιβλέπει ώστε να εφαρμόζονται. Τέλος θέλω να σας πω - και κλείνω με αυτό, κυρία Πρόεδρε - ότι με το τρίτο μνημόνιο, τον ν.4336/2015 αυξήθηκαν τα όρια ηλικίας για τη συνταξιοδότηση. Πράγμα το οποίο - όπως αντιλαμβάνεστε - επηρεάζει τους δικαιούχους, γιατί από έξι μήνες έως και δεκαεπτά χρόνια σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι αυτή η αλλαγή. Δεν υπάρχει, όμως - το είχα προτείνει, το είχαν προτείνει και άλλοι συνάδελφοι και αυτά πρέπει να τα κουβεντιάσουμε - καμμία ειδική μέριμνα για τις μητέρες των ανηλίκων. Δεν θα πρέπει να υπάρχει; Οι αλλαγές των ορίων τις επηρεάζουν άμεσα, επηρεάζουν την οικογένεια, επηρεάζουν την ελληνική κοινωνία. Στο νέο ασφαλιστικό δεν προβλέπεται πια, αγαπητοί συνάδελφοι, το επίδομα γάμου για τους νέους συνταξιούχους. Βεβαίως, αυξάνοντας τη φορολογία και τις ασφαλιστικές εισφορές, το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων λιγοστεύει ακόμα περισσότερο. Καταληκτικά θα πρέπει, λοιπόν, να καθίσουμε, να δούμε και μέσα από την αρμόδια επιτροπή τα ζητήματα αυτά, να οργανώσουμε μία συζήτηση και να κάνουμε τις προτάσεις μας διακομματικά. Και να έρθει ένα σχέδιο νόμου επί τούτου - το οποίο να ασχολείται με αυτά τα ζητήματα - με δύο πυλώνες αφ' ενός μεν εάν η υπάρχουσα νομοθεσία εφαρμόζεται επαρκώς και προστατεύει αυτά, που η ελληνική πολιτεία θέλει να προστατεύσει, αφ' ετέρου εκεί όπου υπάρχουν κενά να τα θεραπεύσουμε για να βελτιώσουμε τη ζωή των Ελληνίδων και των Ελλήνων σε καιρούς δύσκολους. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Παπακώστα. Τον λόγο έχει η κ. Ελένη Ζαρούλια από τον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή.
Και οι πλέον ανυποψίαστοι αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι στο στόχαστρο των ισχυρών πολυεθνικών κέντρων εξουσίας, σήμερα, είναι τα έθνη - κράτη, οι λαοί, οι πολιτισμοί. Ο θεσμός της οικογένειας βάλλεται περισσότερο από ποτέ, γεγονός καθόλου τυχαίο αφού αποτελεί τον θεμέλιο λίθο στη ζωή του έθνους και της φυλής. Οι πρώτες αναγκαίες γερές βάσεις για τη διατήρηση και την εξασφάλιση της μελλοντικής ύπαρξης ενός έθνους χτίζονται μέσα από την οικογένεια, μέσα από τους ρόλους των γονέων και ιδίως της γυναίκας - μητέρας. Η διαστρέβλωση από το δήθεν προοδευτικό ρεύμα του ρόλου των δύο φύλων είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά όπλα αυτών των στρατηγικών σχεδιασμών, ένα όπλο διαλύσεως των πάντων. Μητέρες ήταν οι Σπαρτιάτισσες, που αποχαιρετούσαν τους άντρες τους με τη φράση «ή ταν ή επί τας» πριν εκείνοι φύγουν για τις μάχες, θέλοντας να τονίσουν το εθνικό τους χρέος. Αυτό δείχνει το θάρρος με το οποίο αντιμετώπιζαν οι αρχαίες Ελληνίδες, ως σύζυγοι ή ως μητέρες, την προοπτική να χάσουν τον άντρα ή τον γιο τους για χάρη της πατρίδας. Μητέρες ήταν οι Σουλιώτισσες, που πέρα από το νοικοκυριό έπαιρναν μέρος και σε πολεμικές επιχειρήσεις και όταν οι περιστάσεις το απαιτούσαν, δίχως δεύτερη σκέψη ρίχνονταν στη μάχη. Ο χορός του Ζαλόγγου αποτελεί αιώνιο σύμβολο για τη γυναίκα, που προτιμά τον θάνατο από την ατίμωση και τη δυστυχία, τη μητέρα ηρωίδα, που θυσιάζεται για τον εαυτό της και τα παιδιά της και αποχαιρετά τη γλυκιά ζωή. Μητέρες ήταν και οι γυναίκες της Πίνδου, στον πόλεμο της πατρίδας εναντίον του εχθρού. Έδωσαν το δικό τους παρών στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Η προσφορά τους πολύτιμη, αυθόρμητη και αυτόβουλη. Σχημάτιζαν ατέλειωτες φάλαγγες φορτωμένες πολεμοφόδια, όπλα, τρόφιμα και κουβαλώντας τραυματίες. Ωστόσο, στις μέρες μας πολύ φοβάμαι ότι ξαναγυρνάμε σε ημέρες που οι κοινωνίες μεταχειρίζονταν τις γυναίκες, και ακόμη περισσότερο τις γυναίκες μητέρες, ως πράγματα. Η εντόνως εξισωτική και φεμινιστική αντίληψη ίσως πρέπει να μας προβληματίζει για το εάν και κατά πόσο επηρεάζει αρνητικά τη θέση της γυναίκας, εάν οδηγεί ή όχι στην καταρράκωση της κοινωνίας. Συνθλίβονται τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα κυρίως των εργαζομένων μητέρων, περικόπτονται μισθοί, επιδόματα μητρότητας, καθημερινά οδηγούνται στην ανεργία χιλιάδες γυναίκες ενώ όσες έχουν ακόμη εργασία, υπόκεινται σε εξαντλητικά ωράρια και σε αρκετές περιπτώσεις κακομεταχειρίζονται από τους εργοδότες. Οι νέοι και νέες οδηγούνται στη μετανάστευση, επικρατεί απογοήτευση και αφαιρείται από τις γυναίκες η δυνατότητα δημιουργίας οικογένειας, με αποτέλεσμα σε λίγα χρόνια η Ελλάδα μας να είναι μία χώρα γερόντων. Στις μέρες μας, λοιπόν, οι γυναίκες πρέπει να ξεκινήσουν από την αρχή διεκδικώντας ισονομία, ισοτιμία, εργασία, δημιουργία ζωής κάτω από ανθρώπινες συνθήκες. Γιατί την αναγνώριση της γυναίκας ως ισότιμο μέλος της κοινωνίας την κατοχυρώνουν όχι οι επίπλαστοι νόμοι, αλλά ο συνεχής αγώνας στην εργασία, στο σπίτι, στην κοινωνία για την πατρίδα και τη θρησκεία, τις διαχρονικές αξίες που θωράκισαν τους αγώνες τους. Κρατώντας, λοιπόν, στη μνήμη μας και στην καρδιά μας τον σπουδαίο κοινωνικό ρόλο που διαδραμάτισε η γυναίκα - μητέρα στην Ελλάδα σε όλες τις στιγμές της ιστορίας της, ας υψώσουμε και εμείς το ανάστημά μας, ας συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με θάρρος και τόλμη για ένα καλύτερο αύριο για τη μητέρα. Άλλωστε, η Χρυσή Αυγή έχει κάνει πρόταση να επιδοτηθεί η μητρότητα από τα χρήματα της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων.
Ευχαριστούμε την κ. Ζαρούλια. Τον λόγο έχει η κ. Σία Αναγνωστοπούλου, Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζω ότι μία παγκόσμια ημέρα εορτασμού για οποιοδήποτε θέμα μπορεί να γίνει με ελαφρότητα, να αποκτά και εμπορευματική σημασία πολύ περισσότερο από μία έννοια διαφορετική από όπου εν τέλει ξεκίνησαν κάτι τέτοιες μέρες. Μια τέτοια είναι και η ημέρα της μητέρας, η οποία, βεβαίως, μπορεί να γίνει καταχρηστικά μία γιορτή για εμπόριο, αλλά μπορεί να επανέλθει σε αυτό που ήταν στην ιδρυτική της σημασία η ημέρα της μητέρας. Σε εμάς εδώ καλό είναι - ήδη έγινε με προηγούμενες ομιλήτριες, όχι με την τελευταία - να δοθεί ένα άλλο περιεχόμενο σε αυτήν την, όντως μεγάλης συμβολικής και πραγματικής αξίας, ημέρα. Η δική μας μητέρα, η κάθε μητέρα, είναι μια πραγματικότητα, αλλά και ένα σύμβολο, που, όπως πάρα πολύ ωραία είπε η Πρόεδρος, μας ανοίγει, μας μαθαίνει, μας εκπαιδεύει σε συναισθήματα. Όχι σε μελοδραματισμό, σε συναισθήματα, στην αγάπη, στην αλληλεγγύη, το νοιάξιμο για τον δίπλα. Αυτό είναι το μεγάλο σύμβολο της κάθε μητέρας και όλων των μητέρων παντού στη γη. Θέλω να πω ότι η Ημέρα της Μητέρας ξεκίνησε, όπως είπε και η εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, από την Αμερική και άρχισε να γιορτάζεται στις αρχές του 20ού αιώνα. Ξεκίνησε με το τέλος του εμφυλίου πολέμου, όταν έγινε μια μέρα ειρήνης για όλες αυτές τις μητέρες που είχαν σκοτωθεί τα παιδιά τους στον πόλεμο και σαν μια ημέρα εορτασμού όλων αυτών των γυναικών, οι οποίες συμπαραστέκονταν στους τραυματισμένους του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου και οι οποίες βρίσκονταν εκεί, ανεξαρτήτως σε ποιο στρατόπεδο ανήκαν αυτοί οι άνθρωποι. Προσέξτε, ένα παράδοξο. Η Άννα Τζάρβις, η οποία ήταν το σύμβολο του εορτασμού της Ημέρας της Μητέρας, η ίδια δεν ήταν μητέρα. Άρα, λοιπόν, αυτό το σύμβολο είναι οικουμενικό. Είναι η γιορτή στον άνθρωπο, στην πιο ανθρώπινη εκδοχή του, για αυτό κιόλας συμβολίζεται με το πρόσωπο της μητέρας. Είναι η ημέρα, λοιπόν, της ειρήνης, η ημέρα της οικουμενικότητας των συναισθημάτων. Για αυτό κιόλας επιλέγεται η μητέρα αυτής της άνευ όρων και ορίων αγάπης, χωρίς διακρίσεις, αγάπη την οποία μπορεί να έχει μία μητέρα στην πραγματική ζωή και συμβολικά ο οποιοσδήποτε άνθρωπος νοιάζεται για τον συνάνθρωπό του γύρω του, χωρίς να τον ενδιαφέρει από πού προέρχεται, τι είναι και τι δεν είναι. Πολλές φορές η γιορτή της μητέρας, η μητέρα η ίδια, συνδέεται με τη στενή έννοια της οικογένειας. Άρα, λοιπόν, η μητέρα αποκτά αυτόν τον αναπαραγωγικό ρόλο και μόνο, χάνοντας τη μεγάλη αξία που έχει σε οικουμενική διάσταση. Μπορούμε να βρούμε από τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό πάρα πολλά παραδείγματα από την ποίηση, τη μουσική, τη λογοτεχνία. Για εμάς, θα αναφέρω το πιο πρόχειρο παράδειγμα, αλλά το πιο εμβληματικό που μας έρχεται στο μυαλό, που το έχουμε τραγουδήσει, το μεγάλο ποίημα από τον «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Μίκη Θεοδωράκη, τον θρήνο της μάνας για το σκοτωμένο της γιο, διαδηλωτή καπνεργάτη. Και όμως, αυτός ο θρήνος στον «Επιτάφιο» δεν αποτελεί μόνο μία έκφραση πόνου, του πιο ανθρώπινου πόνου, της πιο μεγάλης απώλειας για τον άνθρωπο. Το δάκρυ αυτής της μάνας στον «Επιτάφιο» γίνεται ο σπόρος, για να φυτρώσει ένας νέος κόσμος, ένας νέος κόσμος όπου δεν θα χωρά πια θρήνος για δολοφονημένα παιδιά. Αυτός ο θρήνος του «Επιτάφιου» φθάνει μέχρι τις μέρες μας σε πιο πραγματικές, σε πιο πολύ γήινες, αν θέλετε, διαστάσεις, όπως είπαν η Πρόεδρος και η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, για τις κοινωνικές αδικίες, για τις μανάδες που δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους, για τις μανάδες που αποχαιρετούν τα παιδιά τους, φθάνει όμως και με τον ίδιο τρόπο, με αυτόν του «Επιτάφιου», μέχρι τις ημέρες μας και σε μία άλλη εκδοχή, στην εκδοχή της μάνας του δολοφονημένου Φύσσα από ανθρώπους, φασίστες, οι οποίοι με μίσος σκότωσαν αυτό το παιδί. Αυτή η αναφορά δεν έχει καμμία πρόθεση, δεν υποδηλώνει καμμία πρόθεση να προσεταιριστώ ή να καπηλευτώ οτιδήποτε. Ο ανθρώπινος πόνος, η ανθρώπινη αγάπη, η αγάπη σε όλες της τις διαστάσεις, πολιτικές, κοινωνικές, ατομικές, προσωπικές. Στο μυαλό μου έρχονται, όχι μόνο οι Ελληνίδες μανάδες, οι δικές μας μανάδες, αλλά και οι μανάδες αυτές των προσφύγων, που το παιδί που κουβαλούν μαζί τους διακινδυνεύοντας είναι όλη τους η περιουσία. Και μαζί με αυτές μου έρχονται στο μυαλό οι μανάδες οι δικές μας, οι οποίες συμπαραστέκονται δείχνοντας και γιορτάζοντας κάθε μέρα αυτό το νοιάξιμο για τον άνθρωπο που είναι δίπλα μας. Οι μητέρες δεν γιορτάζουν μόνο τη μέρα της μητέρας. Αυτό είναι μονάχα μία υπενθύμιση. Οι μητέρες είναι οι ίδιες η γιορτή του κόσμου. Μία γιορτή, η οποία δεν είναι πάντα χαρά. Έχει πόνο, κόπο και μερικές φορές και θρήνο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Αναγνωστοπούλου. Τον λόγο έχει η κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή την παγκόσμια μέρα ας ξεκινήσω να την τιμώ με την αρχαία Ελλάδα, σε τελείως διαφορετικό, όμως, τόνο από ό,τι μία προηγούμενη ομιλήτρια, όχι η κυρία Υπουργός. Είναι αλήθεια ότι οι πρώτες αναφορές στη γιορτή της μητέρας γίνονται στην αρχαία Ελλάδα, όπου η μητέρα Γη, σύζυγος του Ουρανού, είναι η προσωποποίηση της φύσης, που γεννά όλο τον κόσμο, τους πάντες και άρα, ενώνει όλο τον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι η λατρεία από τη μάνα Γη περνάει στην κόρη της, τη Ρέα, η οποία θεά Ρέα είναι αυτή που συμβολίζει τη γονιμότητα και είναι και αυτή κατά κάποιον τρόπο η θεά της γης. Έρχομαι, όμως, τώρα στην Αμερικανίδα ακτιβίστρια που αναφέρθηκε ήδη, την Άννα Τζάρβις, για να καταδείξω μέσα από τη συμπλήρωση όσων ακούστηκαν, ακριβώς το πώς γεννήθηκε αυτή η παγκόσμια ιδέα. Έχετε δίκιο, η Άννα Τζάρβις δεν είχε παιδιά, ήταν κόρη. Η μητέρα της, όμως, τρία - τέσσερα χρόνια πριν ξεκινήσει εκείνη τον αγώνα της, έκανε για πρώτη φορά το 1865 ένα κίνημα μητέρων ή φιλίας μητέρων και ο αρχικός σκοπός του ήταν να μπορέσουμε να ενώσουμε πάλι τις οικογένειες που είχαν απομακρυνθεί, δεν βρισκόντουσαν ή θρηνούσαν, λόγω των τραυμάτων του εμφυλίου και πολλές φορές του χωρισμού οικογενειών που είχαν φέρει οι συνθήκες του εμφυλίου πολέμου στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Αυτήν τη σκυτάλη την πήρε η κόρη, η Άννα Τζάρβις, που τη συνέχισε ακόμη περισσότερο και με πολύ μεγάλη ένταση. Άρα το μήνυμα αυτού του κινήματος, του κινήματος της μητρότητας, ήταν ένα μήνυμα ενότητας, ένα μήνυμα αγάπης και μέσα από την έννοια της μητρότητος κάποια στιγμή τα πλακάτ που κρατούσαν έλεγαν «Peace and Motherhood», «Ειρήνη και Μητρότητα». Δεν είναι τυχαίο ότι έγινε παγκόσμιο μήνυμα μετά το '14, όπως αναφέρθηκε, όπου αναγνωρίστηκε πρώτη φορά αυτή η γιορτή ως γιορτή της μητέρας και δεν είναι τυχαίο ότι σε όλον τον κόσμο γιορτάζεται αυτή η μέρα. Είναι, λοιπόν, σημαντικό το ότι το Ελληνικό Κοινοβούλιο τιμά τη μητέρα σήμερα και όπως το έκανα και χθες και το έκανα σε ένα τελείως διαφορετικό κλίμα, όπου είχαμε την πολιτική σύγκρουση - δημοκρατία έχουμε και είχαμε την πολιτική σύγκρουση χθες - αλλά είχαμε και κάποια άλλα θλιβερά σημάδια διχασμού και γι' αυτό έκανα την αναφορά, θέλω και σήμερα να επαναλάβω ότι πρέπει να σκεφθούμε αυτές τις μανάδες που έχασαν τα παιδιά τους είτε σε πολέμους εμφυλίους και μη είτε σε κάθε μορφή βίας. Αναφέρθηκα ιδιαίτερα στη μητέρα του Παύλου Φύσσα κι εγώ και θα το κάνω και σήμερα και αναφέρθηκα και στις μανάδες των παιδιών που χάθηκαν στη Marfin. Είμαι σίγουρη ότι όπως στη δική μου εκλογική περιφέρεια, δυστυχώς, έχετε παραδείγματα, όσοι εκλέγεστε σε βιομηχανικές περιοχές και μητέρων που έχουν χάσει τα παιδιά τους σε εργατικά ατυχήματα. Η μνήμη μας και η σκέψη μας πάει και σε αυτές τις μητέρες. Αυτές τιμούμε σήμερα. Όμως, θέλω να στραφώ λίγο κι εγώ στην εφαρμογή της πολιτικής. Θεωρώ για όσες γυναίκες είμαστε σήμερα στο Κοινοβούλιο, αν και μας χωρίζουν πολιτικές διαφορές, διαφορές απόψεων επί της πολιτικής, υπάρχει μία κοινή ατζέντα που ενδιαφέρει πάρα πολύ τη μάνα, εκτός από την ατζέντα της ειρήνης, για την οποία είπα και για την οποία πρέπει ως κοινωνία και ως πολιτικές δυνάμεις να κάνουμε πολλά. Εκτός από την ειρήνη, λοιπόν, υπάρχουν θεσμοί. Η κ. Παπακώστα αναφέρθηκε σε πολλούς από αυτούς. Θέλω να το κάνω κι εγώ. Θέλω να μιλήσω για αυτήν την ανάγκη γιατί εδώ ακούσαμε περί έθνους. Δεν μιλάω για την κ. Παπακώστα, προς Θεού, αλλά για την άλλη ομιλήτρια. Εδώ πρέπει να δούμε ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία για τη χώρα μας να τονώσουμε το δημογραφικό, αλλά, αν δούμε λίγο την ευρωπαϊκή εμπειρία, θα διαπιστώσουμε ότι δεν τονώνεις το δημογραφικό, κλείνοντας τη γυναίκα στο σπίτι για να γεννάει παιδιά, γιατί δεν γεννάει παιδιά έτσι. Αν δείτε τις στατιστικές γεννήσεων σε χώρες, που είχαν αυτό το περίφημο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» ίσως και μη ορθοδοξία αλλά και καθολικισμό, γιατί έχουμε χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η χώρα μας, δηλαδή οι χώρες του Νότου, οι γυναίκες γεννούν λιγότερο, εργάζονται λιγότερο και δεν μπορούν πραγματικά να υπερβούν το όριο και τη σύνδεση τόσο εύκολα όσο οι γυναίκες των βόρειων χωρών της Ευρώπης, όπου θα δείτε ότι εκεί το δίκτυο παιδικών σταθμών και γενικότερα φροντίδας παιδικής είναι ολοκληρωμένο και έτσι εκεί βοηθιέται η γυναίκα να αποκτήσει παιδιά. Άρα έχουμε μία λανθασμένη πρακτική και μια καλή πρακτική, την οποία πρέπει να χτίσουμε στη χώρα μας. Ποια είναι η λανθασμένη πρακτική; Ήταν αυτό που εδώ και δεκαετίες η ελληνική πολιτεία έλεγε αναγνωρίζοντας στη μάνα το εξής: Να φύγεις πιο εύκολα στη σύνταξη, αν έχεις ανήλικο παιδί. Αυτή είναι πολιτική, η οποία έχει ξεπεραστεί. Τώρα πρέπει να χτίσουμε πάνω σε μία πολύ καλή πρακτική, όπως ήταν οι παιδικοί σταθμοί και τα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών. Δεν το λέω αυτό επειδή ο δικός μου πολιτικός φορέας ήταν αυτός που πήρε την πρωτοβουλία, αλλά έτσι ήταν. Όμως, αγκαλιάστηκε από την ελληνική κοινωνία και σε αυτές τις δομές επενδύθηκαν πολλά και από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να δώσεις στην καινούργια μάνα, σε αυτή τη γυναίκα, στο ζευγάρι που θέλει να κάνει παιδιά τη δυνατότητα να ξέρει είτε αν είναι άνεργη και αναζητά δουλειά είτε αν ήδη δουλεύει και έχει μία καριέρα και δεν της επιτρέπουν να μείνει έγκυος ότι η ύπαρξη αυτής της δομής προστασίας και φύλαξης, αλλά και εκπαίδευσης βρεφών και παιδιών υπάρχει και είναι πολύ σημαντική για την κάθε γυναίκα για να μπορεί να γίνει μητέρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα την ανοχή σας για ένα - δύο λεπτά. Αν θέλουμε, λοιπόν, να συνδυάσουμε τη στήριξη στη μάνα, αλλά και τη δυνατότητα που θέλουμε ως κοινωνία, ως χώρα να έχουμε πολλά παιδιά, δικά μας παιδιά, ελληνόπουλα, αλλά και παιδιά όλων των άλλων συμπολιτών μας που δεν είναι Έλληνες, αλλά κατοικούν εδώ, θα πρέπει να ολοκληρώσουμε αυτό το δίκτυο. Εγώ συμφωνώ και με την πρόταση, που ακούστηκε από την κ. Παπακώστα, κυρία Πρόεδρε, και απευθύνομαι και σε εσάς ως Προεδρεύουσα εδώ, να γίνουν κάποιες τέτοιες ομιλίες, όπου θα έχουμε λίγο παραπάνω από έξι λεπτά η κάθε μία ή ο καθένας που παίρνει τον λόγο, όχι μόνο για να δούμε διαφορετικές πτυχές ανάλογα με την πολιτική ιδεολογία και τη στάση του καθενός, αλλά και για να συζητήσουμε για πιο συγκεκριμένες πολιτικές. Είναι και η Υπουργός Παιδείας εδώ και θα μπορούσα να πω πολλά και για το εκπαιδευτικό αλλά δεν υπάρχει χρόνος. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για το πώς καλύτερα μπορούμε να συνεννοηθούμε και να έχουμε μία μίνιμουμ συναίνεση επάνω σε εκείνες τις πολιτικές που μπορούν να ενώσουν και να στηρίξουν τη μητρότητα. Λέγοντας, λοιπόν, χρόνια πολλά και εγώ σε όλες τις μητέρες, νομίζω ότι αυτή η ημέρα αξίζει να γιορτάζεται όχι μόνο προσωπικά, αλλά και μέσα από θεσμούς, όπως το Κοινοβούλιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Χριστοφιλοπούλου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι έξι μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι η σημερινή συζήτηση είναι αφιερωμένη στην Ημέρα της Μητέρας, η οποία ήταν χθες. Κύριε Συντυχάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητώντας για την Ημέρα της Μητέρας σαν Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας δεν θέλουμε να αναφερθούμε γενικά στον ρόλο και τη σημασία της μητέρας στην οικογένεια και την κοινωνία με αυτήν την ηθική, συναισθηματική φόρτιση. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτά είναι αυτονόητα και αποδεκτά γενικώς. Αυτό που για εμάς έχει ιδιαίτερη σημασία είναι το κατά πόσο στις σημερινές συνθήκες προστατεύεται και αναγνωρίζεται όχι με τα λόγια, αλλά στην πράξη αυτό, που ονομάζουμε «κοινωνικός ρόλος της μητρότητας». Αυτό δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά μόνο τη σχέση των δύο φύλων. Πρωτίστως, αφορά την ευθύνη του κράτους απέναντι στη μητέρα και απέναντι στην οικογένεια. Χθες, που ήταν η Ημέρα τη Μητέρας, ψηφίστηκαν στη Βουλή δύο νόμοι σε συσκευασία ενός, για το ασφαλιστικό και το φορολογικό, που ξεπερνούν τα όρια της ασφυξίας για τη λαϊκή οικογένεια, καρατομούνται κοινωνικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, ό,τι έχει απομείνει, οδηγώντας την πλειοψηφία των γυναικών σε έναν νέο μεσαίωνα. Η κοινωνική ασφάλιση είναι άμεσα συνυφασμένη με την προστασία της μητρότητας, με τις κοινωνικές υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας, με τις συντάξεις, οι οποίες γίνονται άπιαστο όνειρο, ειδικά για την εργαζόμενη μητέρα, μετατρέποντας αυτήν την κατάκτηση του εργατικού λαϊκού κινήματος σε ατομική υπόθεση. Τι απολογισμός, λοιπόν, μπορεί να γίνει με αφορμή τη χθεσινή μέρα, που υποτίθεται ότι αφιερώνεται στη μητέρα; Επιτρέψτε μου, αλλά ό,τι και να ειπωθεί σήμερα για τη μητέρα, έχοντας υπ' όψιν τα όσα εξελίχθηκαν χθες και με τις χθεσινές αποφάσεις είναι τουλάχιστον πρόκληση. Τι έχετε να πείτε στις μητέρες, που είναι πρωταθλήτριες στην ανεργία; Ποιο είναι το δώρο; Είναι η τιμωρία. Μα, αυτό δεν κάνει και η υπουργική απόφαση του κ. Φίλη, της Κυβέρνησης δηλαδή, που αφήνει εκτός του προαιρετικού ολοήμερου προγράμματος των δημοτικών σχολείων τα παιδιά των ανέργων, που στην πλειονότητά τους είναι νέες μητέρες; Το ίδιο δεν συμβαίνει εδώ και χρόνια στους βρεφικούς παιδικούς σταθμούς, όπου χιλιάδες παιδιά δεν περνούν το κατώφλι της προσχολικής αγωγής ως βασική απαραίτητη προϋπόθεση για την ψυχική και σωματική τους διάπλαση, με το πρόσχημα ότι η μάνα ή ο πατέρας είναι άνεργος, άρα μπορεί να τα φροντίσει στο σπίτι; Τι έχετε να πείτε στις εργαζόμενες που απολύονται από την καπιταλιστική εργοδοσία όταν ανακοινώσουν ότι είναι έγκυοι ή στις χιλιάδες νέες γυναίκες που εκβιάζονται να υπογράψουν δήλωση ότι δεν θα τεκνοποιήσουν ως προϋπόθεση για την πρόσληψή τους; Τι έχετε να πείτε στις χιλιάδες νέες μητέρες που εκβιάζονται από τους εργοδότες να παραιτηθούν από τα ελάχιστα δικαιώματα για την προστασία της μητρότητας, όπως το μειωμένο ωράριο; Είναι μέτρα κοινωνικής δικαιοσύνης όλα αυτά τα οποία μας λέτε, οι χθεσινές αποφάσεις; Κοινωνική δικαιοσύνη είναι να συνταξιοδοτούνται όλες οι γυναίκες εργαζόμενες, αυτοαπασχολούμενες αγρότισσες στα εξήντα επτά τους χρόνια με είκοσι χρόνια δουλειάς; Έρχεστε και ολοκληρώνετε αυτό που σας είπαμε κι εχθές, τη βρώμικη δουλειά των προηγούμενων κυβερνήσεων, που με βάση τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατήργησαν την πενταετή διαφορά στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αυτά τα πέντε χρόνια ήταν η ελάχιστη αναγνώριση των ιδιαίτερων αναγκών των γυναικών λόγω του ρόλου τους στην αναπαραγωγική διαδικασία, της ανισότιμης θέσης της στην εκμεταλλευτική κοινωνία. Κοινωνική δικαιοσύνη είναι να χάνει η νέα μητέρα το επίδομα άδειας μητρότητας γιατί της έλειπε ένα ένσημο; Επικαλείται η Κυβέρνηση ότι οι γυναίκες ζουν περισσότερο, μόνο και μόνο για να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση του λαού η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, τη δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα χωρίς εξαιρέσεις. Αυτές είναι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενεργό γήρανση. Το γεγονός όμως ότι οι γυναίκες ζουν περισσότερο δεν σημαίνει ότι και η υγεία τους βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Καμμιά έρευνα δεν ασχολείται με την ποιότητα της υγείας τους, τις συνθήκες εργασίας, τις επιπτώσεις από τα ακανόνιστα ωράρια, τη ζωή λάστιχο. Καμμιά έρευνα δεν περιγράφει, τι σημαίνει για μια γυναίκα να είναι και εργαζόμενη και μάνα και νοικοκυρά και νοσοκόμα για τους γέροντες γονείς. Πατώντας πάνω στην υπαρκτή δυσκολία των μητέρων να συνδυάσουν τη δουλειά με τη φροντίδα της οικογένειας, του ατομικού νοικοκυριού, Ευρωπαϊκή Ένωση, κυβερνήσεις, εργοδοσία πέρασαν μαζικά - και χωρίς βέβαια την απαιτούμενη λαϊκή αντίδραση ομολογούμε - στις γυναίκες τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, τη μερική απασχόληση. Όσο κι αν προσπαθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι κυβερνήσεις, με μεγαλόπρεπα λόγια να κρύψουν τις φυλετικές και ταξικές διακρίσεις, τα πραγματικά στοιχεία είναι πεισματάρικα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου κι εμένα, κυρία Πρόεδρε, λίγο περισσότερο. Οι γυναίκες, με βάση τα στοιχεία του 2015, είχαν κατά 15% μικρότερους μισθούς από τους άνδρες και κατά 35% μικρότερες συντάξεις. Για ποιο λόγο; Γιατί δουλεύουν σε μεγαλύτερο ποσοστό ως ανειδίκευτες, γιατί εργάζονται με μερική απασχόληση, που σημαίνει μερικό μισθό, μερικό ένσημο, δηλαδή μερική ζωή, αλλά και γιατί αναγκάζονται να σταματήσουν τη δουλειά για μεγαλύτερα διαστήματα κατά τη διάρκεια του εργάσιμου βίου τους, έχοντας την αποκλειστική ευθύνη και τη φροντίδα των παιδιών και των ηλικιωμένων. Με βάση τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας τον Ιανουάριο του 2016, το 76% όσων εργάζονται με μερική απασχόληση στη ζώνη του ευρώ είναι γυναίκες. Σήμερα οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποσκοπούν στο χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών. Αυτή τη φορά επικαλούνται την ανάγκη να συμμετέχουν περισσότερο και οι άνδρες στη φροντίδα των παιδιών και του νοικοκυριού. Βεβαίως, αλλά γιατί; Είναι το φύλλο συκής για να περάσουν την ευελιξία στην εργασία και των εργαζόμενων ανδρών. Ολόκληρη συζήτηση γίνεται αυτές τις μέρες για τη λεγόμενη «γονική άδεια», την άδεια πατρότητας. Γενικότερα, η γυναικεία εργασία, η σχέση της γυναίκας με τη μητρότητα και γενικότερα με την οικογένεια, χρησιμοποιείται για να χτυπηθούν οι εργασιακές σχέσεις, οι μισθοί, τα μεροκάματα και με αυτόν τον τρόπο να ενταθεί ο βαθμός εκμετάλλευσης συνολικά για την εργατική τάξη, για γυναίκες και άνδρες. Τι λέει η σημερινή Κυβέρνηση; Τα ποσοστά ανεργίας των γυναικών είναι πολύ υψηλά και πρέπει να βρούμε τρόπους ενίσχυσης της γυναικείας απασχόλησης. Προσέξτε, λέει απασχόληση, όχι εργασία με πλήρη δικαιώματα. Σε αυτήν την κατεύθυνση μπορούν να αξιοποιηθούν, όπως λέει, οι ικανότητες των γυναικών σε κακοπληρωμένες και ανασφάλιστες θέσεις εργασίας, σε υποβαθμισμένες υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας της τοπικής διοίκησης, διαφόρων ΜΚΟ και κοινωνικών συνεταιρισμών, δηλαδή με έναν σμπάρο, δυο τρυγόνια. Κρατώντας καλά την αντιλαϊκή σκυτάλη των προηγούμενων Κυβερνήσεων και η σημερινή προχωρά με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς στη συρρίκνωση κοινωνικών υπηρεσιών μετακυλώντας το βάρος στο εργατικό λαϊκό εισόδημα με τις αυξημένες πληρωμές για την παιδεία και την υγεία. Στη χώρα μας υπολογίζεται ότι περισσότερα από διακόσια πενήντα χιλιάδες ζευγάρια έχουν δυσκολία στην εγκυμοσύνη και χρειάζονται ιατρική βοήθεια. Παγκοσμίως αυτός ο αριθμός, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, φτάνει τα πενήντα έως ογδόντα εκατομμύρια ζευγάρια. Ενώ, λοιπόν, η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορεί να δώσει λύση, μπαίνει στην υπηρεσία του κέρδους, της εμπορευματοποίησης και ενίσχυσης της ιδιωτικής επιχειρηματικής δράσης στην υγεία. Για έναν φυσικό κύκλο η οικονομική συμβολή του ζευγαριού είναι 1.500 ευρώ περίπου για ένα ωάριο, σε μια απλή εξωσωματική με πολλαπλά ωάρια είναι 2.800 ευρώ, για μικρογονιμοποίηση είναι 3.100 και με επιπλέον κόστος κατάψυξης έως 550 ευρώ. Οι επιτροπές ελέγχου και έγκρισης φαρμακευτικής υποστήριξης και θεραπείας με βάση τις οδηγίες του Υπουργείου Υγείας για το παιδί, εγκρίνουν δύο προσπάθειες εξωσωματικής με κάλυψη φαρμακευτική έως 25% συμμετοχής από το ζευγάρι. Εντούτοις, βέβαια, τα εμπόδια, αυτή η γραφειοκρατία, η απόρριψη και η δυσκινησία των επιτροπών ελέγχου, δημιουργούν στα ζευγάρια ότι το αίσθημα αδιεξόδου, παραίτησης και απαισιοδοξίας.
Κύριε Συντυχάκη, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. Το ζητούμενο από τις μονάδες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στα δημόσια νοσοκομεία, όπως είναι το «Αρεταίειο», το «Αττικό», το «Αλεξάνδρα», το «Έλενα», το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κρήτης, Λάρισας, Ιωαννίνων, Αλεξανδρούπολης και Θεσσαλονίκης, είναι να μην προκαλούν δαπάνες σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού και από την άλλη ενισχύονται οι εξήντα εφτά μονάδες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στον ιδιωτικό τομέα. Άρα για το καπιταλιστικό κράτος και την εργοδοσία η μητρότητα είναι κόστος. Για το ΚΚΕ, για να ολοκληρώσω, μια τέτοια μέρα τιμά τις μητέρες από τις εργατικές και λαϊκές οικογένειες, τιμά τη μητέρα - αγωνίστρια, που παλεύει, ώστε τα παιδιά της να μεγαλώσουν σε μια μεγάλη αγκαλιά συναγωνιστών. Η θέση του ΚΚΕ για τη μητρότητα έχει ως βάση την αντίληψη ότι η μητρότητα δεν αποτελεί αποκλειστικά ατομική υπόθεση της γυναίκας και του νέου ζευγαριού. Κυρίες και κύριοι, ειπώθηκαν πάρα πολλά και για τη μητέρα του Φύσσα. Βεβαίως θα πρόσθετα και όλες εκείνες τις μητέρες που χάνουν τα παιδιά τους σε όλους αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, που έχουν κατακλύσει το μυαλό, τη σκέψη μας, τη συνείδησή μας, στο Ιράκ, στη Συρία, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, στη Γιουγκοσλαβία, που πρωτοστατούν ιμπεριαλιστές όπου γης, είτε Αμερικάνοι είτε Ευρωπαίοι, και τις χιλιάδες μητέρες πρόσφυγες με τα παιδιά, που είναι εγκλωβισμένα εδώ στην Ελλάδα, ως αποτέλεσμα αυτών των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Με βάση, λοιπόν, τις σύγχρονες ανάγκες, εμείς ως Κομμουνιστικό Κόμμα, κυρία Πρόεδρε, διεκδικούμε δωρεάν όλες τις προληπτικές και διαγνωστικές εξετάσεις, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, δωρεάν όλες τις εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου, γυναικολογικά ιατρεία, κέντρα μάνας και παιδιού, κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού, μόνιμη σταθερή δουλειά, με δικαιώματα για όλες τις εργαζόμενες, άδειες κύησης, τοκετού, λοχείας…
Κύριε Συντυχάκη, νομίζω, αν και άντρας, έχετε πάρα πολλά να πείτε. Σας ευχαριστούμε, όμως.
Για να κλείσω τη φράση, τα μέλη των μονογονεϊκών οικογενειών να εργάζονται μόνο πρωινή βάρδια μέχρι τα παιδιά να φτάσουν στην ηλικία των δέκα ετών, να επανέλθει το επίδομα τοκετού. Έχει σημασία να επανέλθει το επίδομα τοκετού και όχι απλώς με βάση τη χθεσινή τροπολογία. Είναι θετική μεν η χθεσινή τροπολογία, που λέει να επιστραφούν τα χρήματα που ζητά το Υπουργείο, αλλά πρέπει να επανέλθει το επίδομα τοκετού, να εφαρμοστεί η νομοθεσία για την προστασία της εργαζόμενης μητέρας. Για όλα αυτά, βέβαια, απαιτείται η ίδια η γυναίκα, μητέρα - γυναίκα, να μπει στη μάχη, στον αγώνα μαζί με τον άντρα για μια καλύτερη κοινωνία, που αυτή η κοινωνία μπορεί να της διασφαλίσει την πραγματική ισοτιμία, την πραγματική θέση που της αξίζει στην κοινωνία και αυτή είναι η σοσιαλιστική κοινωνία. Ευχαριστώ παρά πολύ για την ανοχή σας, κυρία Πρόεδρε.
Είναι, όμως, μια υπερβολή! Τον λόγο έχει η κ. Μάρκου, Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης, από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτό που πρέπει να αναρωτηθούμε σήμερα είναι πώς μπορούμε να τιμήσουμε πραγματικά τη μητέρα, τα όσα αντιπροσωπεύει για τον καθένα από εμάς, την ανιδιοτέλεια της αγάπης της, σίγουρα όχι με μακροσκελείς ομιλίες, αλλά συζητώντας και αναδεικνύοντας κάποια από τα πρακτικά πράγματα και προβλήματα, που απασχολούν σήμερα την κάθε μητέρα. Για παράδειγμα, για τον διαφαινόμενο περιορισμό ή επέκταση, όπως ισχυρίζεται ο Υπουργός Παιδείας του ολοήμερου σχολείου, η οποία έρχεται να ανατρέψει τον προγραμματισμό της εργαζόμενης μητέρας αλλά και της μητέρας - εκπαιδευτικού, για τη διαρκώς μειούμενη χρηματοδότηση στους παιδικούς σταθμούς και τις δομές φιλοξενίας και δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, που έχουν βοηθήσει διαχρονικά τόσες μητέρες να μπορούν να συνεχίσουν την εργασία τους ή να ψάξουν για δουλειά, για το θέμα της ασφαλούς μεταφοράς των μαθητών στα σχολεία τους, ειδικά στις πιο απομακρυσμένες περιοχές, με τις κυβερνήσεις να ανακαλύπτουν το πρόβλημα κάθε Σεπτέμβριο, όπως άλλωστε γίνεται και με τα κενά των εκπαιδευτικών. Να συζητήσουμε για τις μητέρες παιδιών με αναπηρίες, για τις οποίες θεσμοί και δομές, όπως η παράλληλη στήριξη στο σχολείο, τα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης ΑΜΕΑ των δήμων και οι στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης είναι ζωτικής σημασίας. Και όμως, όλα τα παραπάνω αντιμετωπίζουν προβλήματα υποχρηματοδότησης και ελλείψεων προσωπικού. Να μιλήσουμε για το υψηλό κόστος των εξετάσεων που πρέπει να κάνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μια γυναίκα, που εν μέρει μόνο καλύπτεται από τον ΕΟΠΥΥ, αλλά και για την απαίτηση πολλές φορές να πηγαίνει έγκυος σε δυο και τρεις γιατρούς για να συνταγογραφηθούν οι απαραίτητες εξετάσεις, λόγω των περιορισμών. Συζητάμε για την Ημέρα της Μητέρας, όταν σε είκοσι τρεις νομούς της Ελλάδας δεν υπάρχουν παιδίατροι στο ΠΕΔΥ και στον ΕΟΠΥΥ. Αλήθεια, μπορούμε να ζητάμε από μια μητέρα ασφαλισμένη, που εργάζεται, να πηγαίνει και να στήνεται στις ουρές ή να καλείται να πληρώσει επίσκεψη 10 και 20 ευρώ, για να γράψει φάρμακα στο παιδί της; Γιορτάζουμε σήμερα και τιμούμε την Ημέρα της Μητέρας και όμως έχουμε ένα φορολογικό σύστημα που τιμωρεί τις οικογένειες με παιδιά, που δεν ευνοεί τη μητέρα που αναλαμβάνει την ανατροφή των παιδιών. Μόλις χθες μειώσατε την έκπτωση φόρου για οικογένειες με δύο παιδιά κατά 100 ευρώ και κατά 150 ευρώ για οικογένειες με ένα παιδί. Θα πρέπει να υπάρχει μια σοβαρή και διακριτική φορολογική ελάφρυνση για τις οικογένειες με παιδιά και όχι τα 50 ευρώ που τους αναγνωρίζετε, σε σχέση με άγαμους και οικογένειες χωρίς παιδιά. Τα πράγματα είναι εξίσου δύσκολα για τις μητέρες στον εργασιακό χώρο. Τα στοιχεία της EUROSTAT έρχονται να επιβεβαιώσουν αυτό που ήδη ξέρουμε από την εμπειρία, πως όσα περισσότερα παιδιά κάνει μια γυναίκα, τόσο πιο επισφαλής γίνεται η εργασιακή της κατάσταση. Ξέρουμε ότι η νέα γυναίκα χωρίς παιδιά είναι ανεπιθύμητη ως εργαζόμενη, γιατί μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να θελήσει να γίνει μητέρα. Ξέρουμε ότι στον ιδιωτικό τομέα ελάχιστες μητέρες μπορούν να εξαντλήσουν την άδειά τους χωρίς προβλήματα από τον εργοδότη. Εξάλλου, ποια μητέρα έχει σήμερα την πολυτέλεια να απαρνηθεί τον μισθό της για το χαμηλό επίδομα της ειδικής άδειας μητρότητας, τη στιγμή που οι οικονομικές ανάγκες της οικογένειάς της αυξάνονται; Γιατί να μη δίνουμε φορολογικά κίνητρα για τις επιχειρήσεις που εμπράκτως στηρίζουν τις μητέρες εργαζόμενες, ώστε να καλλιεργήσει το κράτος μια τέτοια επιχειρηματική κουλτούρα; Η ελλιπής προστασία της εγκυμοσύνης και της μητρότητας συνδέεται ευθέως με το φαινόμενο της οικονομικής υπογονιμότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με την έκθεση για τις συνθήκες διαβίωσης της ΕΛΣΤΑΤ, η πτώση των γεννήσεων από το 2008 μέχρι το 2014 είναι δραματική. Από τις εκατόν δέκα οκτώ χιλιάδες πήγαμε στις ενενήντα δύο χιλιάδες. Γι' αυτά τα θέματα πρέπει να συζητάμε σήμερα και να προτείνουμε λύσεις και μέτρα. Να υποστηρίζει η πολιτεία έμπρακτα τη μητέρα, όχι με στρεβλούς τρόπους - όπως η πρόωρη συνταξιοδότηση σε μητέρες ανηλίκων, που εν τω μεταξύ βέβαια τα παιδιά τους έχουν ενηλικιωθεί - , αλλά με τρόπους που θα επιτρέπουν στις γυναίκες να μένουν περισσότερο στην εργασία ή να βρίσκουν εργασία που θα τους επιτρέπει να αναπτύσσονται ως προσωπικότητες και όχι μόνο ως μητέρες. Πρέπει να υποστηρίξουμε την αγρότισσα μητέρα, τη μητέρα επιχειρηματία, την εργαζόμενη, την αυτοαπασχολούμενη αλλά και την άνεργη. Αυτό πρέπει να είναι σήμερα το θέμα μας αλλά και η σπουδή, όταν νομοθετούμε, εάν θέλουμε πραγματικά η γιορτή αυτή να έχει νόημα και να αγγίζει τις ζωές των μητέρων. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Μάρκου. Τον λόγο έχει ο κ. Καμμένος, Βουλευτής Β΄ Πειραιά των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Είναι ο δεύτερος άνδρας εκπρόσωπος κόμματος. Ελπίζουμε ο χρόνος να είναι αρκετός.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρία και κύριε Υπουργέ, είναι μια σημαντική ημέρα. Είναι βαθιά η ευθύνη όλων μας να ασχοληθούμε με την Ημέρα της Μητέρας. Προσωπικά έχω χάσει τη μητέρα μου εδώ και πέντε χρόνια. Όποιος έχει χάσει τη μητέρα του ή έχει γνωστούς που την έχουν χάσει, ξέρουν τι σημαίνει ο δεσμός και ο πόνος της απώλειας ενός παιδιού για τη μητέρα του. Όμως, επίσης πρέπει να σκεφτούμε κάποια στιγμή ποιος είναι ο ρόλος της μητέρας και τι έχει περάσει η μητέρα και δη η Ελληνίδα μητέρα, μιας και είμαστε στο ελληνικό Κοινοβούλιο στα βάθη των χρόνων. Η Ελληνίδα μητέρα ήταν και είναι πάντα ο πυλώνας της οικογένειας, ο συνδετικός δεσμός, είναι το μαξιλάρι και το αποκούμπι όλων των μελών της οικογένειας. Πάνω στην Ελληνίδα μητέρα στηρίζεται και το ελληνικό κράτος και στη μητέρα γενικά όλα τα κράτη. Η μητέρα αυτή έχει περάσει πάρα πολλά στην Ελλάδα. Υπήρχε μητέρα σε περίοδο ειρήνης που - εάν θέλετε - όλα ήταν καλά, υπήρχαν χρήματα και δουλειές, υπήρχε ανάπτυξη, υπήρχε μια ηρεμία και όλα έβαιναν καλώς. Εκεί τα προβλήματα της μητέρας ήταν να κρατήσει τους δεσμούς, τα παιδιά κοντά στην οικογένεια και φυσικά να μην έχει την ατυχία να χάσει ένα παιδί, να χάσει ένα μέλος ή να τραυματιστεί ένα παιδί της, να δει το αίμα, όπως λέμε. Γιατί όλοι ως γονείς όταν βλέπουμε το αίμα του παιδιού μας από ένα ατύχημα στο σπίτι ή από ένα δόντι, πονάμε πάρα πολύ και πόσο μάλλον η μητέρα. Η μητέρα πέρασε σε έναν άλλο ρόλο στα βάθη της ελληνικής ιστορίας. Δεν θα αναφερθώ στη Σπαρτιάτισσα, αλλά θα αναφερθώ στη μάνα της εθνικής αντίστασης, που αντιστάθηκε και έδωσε τα παιδιά της και τον άντρα της στον βωμό της ελευθερίας. Θα αναφερθώ στη μάνα στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που βοήθησε, τάισε, έπλεξε, αγωνίστηκε, ανέβηκε στο βουνό, στην Πίνδο και πολέμησε τον εχθρό, τον κατακτητή. Θα μιλήσω και για τη μητέρα, η οποία δυστυχώς έχασε το παιδί της από ένα ατύχημα, πόσο μάλλον για τη μητέρα που έχασε το παιδί της από μια δολοφονική ενέργεια ή μια τρομοκρατική ενέργεια, όπως της «17 Νοέμβρη» ή μια τρομοκρατική ενέργεια, όπως των ισλαμοφασιστών που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια δυστυχώς. Η μητέρα έχει μία ιδιαίτερη δύναμη. Έχει μάθει να διαχειρίζεται αυτόν τον πόνο. Έχει μία δύναμη που δεν εξηγείται. Κάποιοι λένε ότι είναι υπερφυσική. Έχει μάθει να συγχωρεί, να ακούει, να ζει με τον πόνο και τη χαρά και με κάποιο μαγικό τρόπο να μην εξωτερικεύει σχεδόν ποτέ τα συναισθήματά της για το καλό των άλλων. Από μικρά παιδιά μας κυνηγούσαν με φράσεις του τύπου: «Διάβασες; Δεν διάβασες; Πώς έγραψες; Έφαγες; Τι έφαγες; Ντύθηκες ή δεν ντύθηκες; Κρύωσες; Πάρε τη ζακέτα σου μαζί». Όλα αυτά που έχουμε περάσει όλοι με τις μητέρες μας δείχνουν όλο το ενδιαφέρον τους και τον ρόλο της μάνας που έχει άρρηκτο δεσμό με τα παιδιά. Είναι τόσο βασικός και ουσιαστικός ο ρόλος της στην οικογένεια, ώστε όλοι εμείς πρέπει να λέμε λίγα, να κάνουμε περισσότερα, να σκεφτόμαστε τις μητέρες και πόσο μάλλον εμείς οι πολιτικοί, να νομοθετούμε έχοντας πάντα στο μυαλό μας τον ρόλο της μητέρας, τον ρόλο αυτής της οντότητας μέσα στην οικογένεια για το μέλλον του έθνους, της Ελλάδας, της οικογένειας και των παιδιών μας. Άκουσα ομιλίες για την υπογεννητικότητα. Ναι, η Ελλάδα έχει πρόβλημα. Όμως, έχω την εντύπωση ότι η μητέρα τα τελευταία έξι χρόνια μέσα στην κρίση έχει κρατήσει άρρηκτους τους δεσμούς της ελληνικής οικογένειας. Ήταν αυτή που, αν θέλετε, από την ευμάρεια πέρασε στην ανέχεια, στην πλήρη ανέχεια με τρία, τέσσερα ή όλα τα μέλη της οικογένειας άνεργα, σε δύσκολες συνθήκες φτωχοποίησης, με κανένα εισόδημα, με τα παιδιά και τον σύζυγο να μην έχουν δουλειά, η ίδια να μην έχει δουλειά και να πρέπει να κρατήσει τις ισορροπίες μέσα στην οικογένεια και για τα παιδιά με τα σύνδρομα της μελαγχολίας, της βίας - θα πρέπει να τα λέμε όλα - του αλκοολισμού, των ναρκωτικών, στα οποία «έπεσαν» πάρα πολλοί λόγω της κατάστασης ως επόμενο της κρίσης. Έδειξε μεγάλη δύναμη στο να έχει συνοχή η οικογένεια. Αυτή τη μάνα πρέπει να τη βοηθήσουμε, να τη μνημονεύουμε πάντα και να μην την ξεχνούμε ποτέ. Η μητέρα και ως σύζυγος έχει ένα συγκεκριμένο ρόλο. Στο ενάμισι λεπτό που έχω ακόμα να μιλήσω, πρέπει να συζητήσουμε και για τη μητέρα που είναι μόνη ή για την ανήλικη μητέρα, μια μητέρα που έχει κάνει ένα παιδί κάτω από την ηλικία των δεκαέξι ή δεκαεπτά χρόνων, πράγμα που συμβαίνει σε πολλές κοινωνίες, δυστυχώς - ευτυχώς στη δική μας όχι τόσο πολύ. Η πολιτεία πρέπει να είναι κοντά στην ανήλικη μητέρα. Πρέπει και η οικογένειά της αλλά και εμείς, ως κράτος, να την προστατεύουμε και να έχουμε τέτοιες δομές, ώστε να είμαστε κοντά και αρωγοί στη ζωή της μητέρας που φέρνει ένα παιδί στον κόσμο σε νεαρή ηλικία και πιθανώς ή προφανώς σε μονογονεϊκή οικογένεια και στον δεσμό της με το παιδί. Καταλήγουμε να υπάρχουν δομές για παιδιά που δυστυχώς πολλές μητέρες τα αφήνουν, γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα να τα μεγαλώσουν. Υπάρχουν ιδρύματα γεμάτα με παιδιά. Το κράτος βοηθάει σε αυτό. Νομίζω, όμως, ότι καλύτερα θα ήταν το κράτος να βοηθήσει την οικογένεια να μείνει μαζί, παρά να χωριστεί η μητέρα από το παιδί της. Είμαστε μία αρκετά συντηρητική κοινωνία, με αρχές και αξίες. Έχουμε μεγαλώσει και βασανιστεί πάρα πολύ από την εποχή των παππούδων και των προπάππων μας από την αρχαία ιστορία με πολέμους και κατακτητές. Έχουμε αντισταθεί σε πολλούς εχθρούς. Πολλοί από αυτούς ήθελαν να επιβουλευτούν και την εθνική μας κυριαρχία και την οικογένειά μας και την υπόστασή μας ως Έλληνες. Χάσαμε πάρα πολλά παιδιά. Οι μητέρες μας έχασαν και θυσίασαν πολλά παιδιά στους πολέμους. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τη μάνα του Κύπριου αγωνιστή. Έχουμε χίλιους εξακόσιους αγνοούμενους. Υπάρχουν μανάδες που ακόμα δεν έχουν βρει τα παιδιά τους. Πρέπει να είμαστε πάντα κοντά τους. Θα με συγχωρέσετε, αλλά θα πω ότι ένας από τους συνεκτικούς δεσμούς στην οικογένεια, πέραν από τις παραδόσεις μας και από το DNA της μάνας, είναι και η θρησκεία μας. Και πιστεύω ότι η Παναγία είναι η μητέρα όλων μας και θα πρέπει να τη μνημονεύσουμε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Καμμένο. Τελευταία ομιλήτρια είναι η κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου, Βουλευτής Β΄ Πειραιά της Ένωσης Κεντρώων. Έχετε τον λόγο, κυρία Μεγαλοοικονόμου.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Καμμένο. Προχθές δεν είχατε έρθει στη συζήτηση για το ασφαλιστικό και με κάνατε να μπερδευτώ, γιατί ήταν η σειρά σας να μιλήσετε. Σήμερα ήρθατε να μιλήσετε οι Ανεξάρτητοι Έλληνες! Λόγω του ότι δεν είχατε έρθει προχθές, ξαφνικά εκφώνησαν το όνομά μου για να μιλήσω, κι εγώ, μέσα στη σύγχυση, έφθασα μέχρι τον Πρόεδρο. Προχθές, όμως, δεν βρέθηκε κανείς από τους Ανεξάρτητους Έλληνες να μιλήσει! Σήμερα είστε λαλίστατος! Τώρα βρήκατε να πείτε για τις μάνες που δεν έχουν να θρέψουν τα παιδιά τους! Προχθές από τους Ανεξάρτητους Έλληνες δεν υπήρχε κανείς ομιλητής. Μόνο ο κ. Παπαχριστόπουλος και ο Πρόεδρός σας μίλησαν. Δεν υπήρχε κανείς ομιλητής εχθές για το ασφαλιστικό - φορολογικό από την παράταξή σας! Είχατε εξαφανιστεί όλοι. Πάρα πολύ καλά! Γι' αυτό βρέθηκα πάνω στο Προεδρείο! Μάλιστα! Τώρα είστε λαλίστατοι! Πάρα πολύ ωραία!
Ναι, με συγχωρείτε!
Ναι, παρακαλώ! Τώρα θυμηθήκατε τις μητέρες! Μπράβο! Είπατε, όμως, αυτά που έπρεπε να πείτε σήμερα. Πάρα πολύ καλά! Σήμερα, λοιπόν, γιορτάζουμε την ημέρα της μητέρας. Γι' αυτό, δεν θα σας μιλήσω ως Βουλευτής, αλλά ως μητέρα και γιαγιά. Στη σύγχρονη εποχή που ζούμε, η γυναίκα έχει πολλαπλούς ρόλους. Είναι σκληρά εργαζόμενη, σύζυγος και σύντροφος. Ο πιο σημαντικός, όμως, ρόλος απ' όλους είναι ο ρόλος της μητέρας και μετέπειτα, ο ρόλος της γιαγιάς. Μάλιστα, σήμερα ο ρόλος της γιαγιάς είναι πιο σημαντικός, καθώς είναι δυο φορές μητέρα. Δεν υπάρχει πιο όμορφο συναίσθημα - και το ξέρω - από το να βλέπεις τα παιδιά σου να κάνουν τα πρώτα τους βήματα, να μεγαλώνουν, να σπουδάζουν, να προοδεύουν και να κάνουν τη δική τους οικογένεια. Δυστυχώς τη σημερινή εποχή τα βλέπεις να σπουδάζουν, αλλά τα βλέπεις και να ξενιτεύονται. Δυστυχώς δεν μπορούν να κάνουν τη δική τους οικογένεια, γιατί με την ανεργία που υπάρχει, ποιος μπορεί να κάνει τη δική του οικογένεια; Απλώς συζούν, αλλά δεν κάνουν οικογένεια, γιατί δεν έχουν τους πόρους για να κάνουν παιδιά. Φυσικά, δεν υπάρχει πιο ανιδιοτελής αγάπη από την αγάπη της μητέρας προς τα παιδιά της και της γιαγιάς προς τα εγγόνια της. Όμως, τις δύσκολες εποχές που ζούμε, θα κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι η μητέρα πασχίζει σκληρά για να έχουν τα παιδιά της τα βασικά, δηλαδή φαγητό, στέγη και ρούχα. Δυστυχώς, στην Ελλάδα του 2016, υπάρχουν πολλές μητέρες που, όσο και να προσπαθούν, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν κάθε μέρα αυτά τα στοιχειώδη πράγματα για τα παιδιά τους. Υπάρχουν πολλές μητέρες που δεν μπορούν να δώσουν ούτε μισό ευρώ στο παιδί τους, για να φάει κάτι στο σχολείο. Και υπάρχουν μητέρες που με πόνο καρδιάς αφήνουν τα παιδιά τους, μάλιστα, προσωρινά σε ιδρύματα, γιατί δεν έχουν ούτε σπίτι ούτε τροφή. Αυτή τη μητέρα που τα θυσιάζει όλα, ακόμη και τον ίδιο της τον εαυτό, πρέπει να γιορτάσουμε σήμερα και κυρίως πρέπει κάθε μέρα να τη βοηθάμε. Μάλιστα, είναι τέτοια η αδιαφορία της πολιτείας για τις ανάγκες της σύγχρονης μητέρας και της οικογένειας, που η τοπική αυτοδιοίκηση έχει αναγκαστεί - και κυρίως, οι δήμοι, τους οποίους συγχαίρω - να αναλάβει τη στήριξή τους. Στους δήμους πια απευθύνεται η μητέρα, που αντιμετωπίζει τις οικονομικές δυσκολίες, για να προμηθευτεί το γάλα, τις πάνες, τις κούνιες, τα καροτσάκια, τα ρουχαλάκια και τα είδη των παιδιών της, γιατί αλλιώς θα τα είχε γυμνά και χωρίς γάλα. Πηγαίνετε στον Δήμο Περιστερίου να τα δείτε. Γι' αυτά πρέπει να παλέψουμε, ώστε να τα αλλάξουμε. Λόγω της συμμετοχής μου στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων και ως τομεάρχης της Ένωσης Κεντρώων στον τομέα κοινωνικών υποθέσεων, γνωρίζω ότι έχουμε βρει μια «καραμέλα» ότι είμαστε υπό οικονομική κατάρρευση της χώρας μας και έχουμε αφήσει την οικογένεια σε δεύτερη μοίρα. Έτσι, η μητέρα έχει αφεθεί στο έλεος του θεού! Αντίθετα, όλοι θα έπρεπε να έχουμε για παράδειγμα τη στήριξη της μητρότητας και τα επιδόματα που λαμβάνει μητέρα στις σκανδιναβικές χώρες. Αυτοί δεν μας συμφέρουν, είναι βόρειοι! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Συγγνώμη, ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Δεν έχουμε τέτοια πρότυπα, δεν μας συμφέρουν. Αντ' αυτού, δεν έχει γίνει καμμιά ενέργεια στη χώρα μας, με το πρόσχημα ότι έχουμε οικονομική κρίση. Μέχρι τώρα κοιτάμε μόνο τους αριθμούς, τους ανθρώπους δεν τους κοιτάμε καθόλου. Επίσης, θα ήθελα να αναφερθώ στον δύσκολο ρόλο της γιαγιάς. Παλιά, η γιαγιά ήταν αυτή που κρατούσε τα εγγόνια της, γιατί και οι δύο γονείς δούλευαν. Τους έφτιαχνε ένα φαγάκι και κρατούσε τα εγγόνια της, γιατί δούλευαν και δεν έκανε τίποτα άλλο. Τώρα τα κρατάει, γιατί όλοι είναι άνεργοι και με τη σύνταξή της τους θρέφει. Τότε η καημένη η γιαγιάκα τούς έδινε το χαρτζιλίκι της, την περίμεναν τα Χριστούγεννα να τους πάει τα δώρα της, ήταν η καλή η γιαγιά, τους πήγαινε δώρα περιττά. Τώρα με τη συνταξούλα της τρέφει όλη την οικογένεια, που είναι άνεργη και είναι το στήριγμά της. Χθες, όμως, με το ασφαλιστικό και το φορολογικό που ψηφίσαμε - συγγνώμη, που ψηφίσατε, δεν το ψηφίσαμε εμείς - πάει και η σύνταξη της γιαγιάς! Πρώτα εργάζονταν οι γονείς, έδιναν και στη γιαγιά το χαρτζιλικάκι της. Τώρα, που ψηφίσατε το ωραίο ασφαλιστικό και φορολογικό, θα της κόψετε και τη σύνταξη, οπότε για τους άνεργους γονείς κομμένη η σύνταξη, δεν θα τρώει κανένας, ούτε η γιαγιά ούτε οι γονείς. Τελειώσαμε και με αυτό. Δίνετε ένα απλό βοήθημα, πεινούν όλοι. Φυσικά, δεν θα γίνουν και τα αυτονόητα. Το ολοήμερο σχολείο τελείωσε, γιατί θα έχουμε προϋποθέσεις ποιοι θα πάνε στο ολοήμερο σχολείο. Αν πιάσουμε τώρα τις τρίτεκνες και πολύτεκνες, κουρεύετε τελείως τα επιδόματα. Άλλο μεγάλο πρόβλημα, αυτό της υπογεννητικότητας. Δεν στηρίζουμε τις τρίτεκνες οικογένειες ούτε τις πολύτεκνες μητέρες, που δίνουν έναν τεράστιο αγώνα καθημερινά. Έχουμε καταντήσει ένα κράτος γερόντων. Οι μητέρες που είναι τρίτεκνες και παλεύουν να φέρουν στον κόσμο τρία - τέσσερα παιδιά, αυτά τα παιδιά είναι είδος πολυτελείας, πρέπει να φορολογούνται. Έκανες παιδιά; Είσαι πλούσιος, θα φορολογηθείς. Ας μιλήσουμε τώρα για τις ανύπαντρες ή διαζευγμένες μητέρες, που παλεύουν και αν τύχουν και δεν έχουν υποστήριξη και από τον πατέρα των παιδιών τους, δεν έχουν και από την πολιτεία. Μην ξεχνούμε τώρα, τις άγιες μέρες, μια μητέρα με το παιδάκι της, που δούλευε περιστασιακά, πέθανε αγκαλιά με το παιδί της. Εγώ έκλαψα τη μητέρα αυτή, που πέθανε με το αγοράκι της, είκοσι επτά χρόνων αυτή, τεσσάρων χρόνων το παιδί της. Πραγματικά, την έκλαψα. Αυτές μόνο είναι άξιες συγχαρητηρίων απ' όλες τις μητέρες. Εγώ, ως Βουλευτής και κυρίως ως γυναίκα και μητέρα, παλεύω γι' αυτές τις γυναίκες. Πλέον όλη η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Να είστε σίγουρες ότι μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο βρίσκεται μια Βουλευτής που είναι μητέρα - και είναι περήφανη - τριών παιδιών, τεσσάρων εγγονιών. Να είστε σίγουροι ότι μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο υπάρχει μια γυναίκα σαν εσάς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε όλες και όλους τους εκπροσώπους των κομμάτων για την παρουσία τους, την ομιλία τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η τιμητική εκδήλωση με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας της Μητέρας. Παρακαλείται ο κύριος Γραμματέας να ανακοινώσει τις αναφορές προς το Σώμα.
Πριν εισέλθουμε στη συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων, θα διαβάσω μια ανακοίνωση του Προεδρείου της Βουλής των Ελλήνων: «Κατά τη χθεσινή συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων και, συγκεκριμένα, κατά τη δεύτερη μέρα συζήτησης του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με τίτλο «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας - Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού - συνταξιοδοτικού συστήματος - Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων», μετά από τη συμπεριφορά του Βουλευτή του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ιωάννη Λαγού και τη συνεχή άρνησή του, με την κάλυψη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής, να αποχωρήσει από την Αίθουσα της Ολομέλειας, η συνεδρίαση διακόπηκε προσωρινά. Με απόφαση του Προεδρείου της Βουλής, την οποία εκφώνησε με την επανάληψη της συνεδρίασης ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γεώργιος Λαμπρούλης επιβλήθηκε στον ως άνω Βουλευτή, σύμφωνα με τα άρθρα 77 και 81 του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Κοινοβουλευτικό), η απομάκρυνση και ο προσωρινός αποκλεισμός του. Κατά το άρθρο 81 του Κανονισμού, ο προσωρινός αποκλεισμός μπορεί να επεκταθεί έως δεκαπέντε ημέρες, μετά από πρόταση του Προέδρου και απόφαση της Ολομέλειας. Το Προεδρείο της Βουλής θεωρεί την ποινή που επιβλήθηκε ως προειδοποίηση, ώστε να μην επαναληφθούν στο μέλλον παρόμοιες συμπεριφορές». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας - Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος ζητεί ολιγοήμερη απουσία στο εξωτερικό από 12 έως 17 Μαΐου 2016. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Θα συζητηθεί η τρίτη επίκαιρη ερώτηση με αριθμό 834/26-4-2016 πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, σχετικά με την καθυστέρηση αίτησης βίζας στη Ρωσία. Στην επίκαιρη ερώτηση θα απαντήσει ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών κ. Νικόλαος Ξυδάκης. Τον λόγο έχει ο κ. Καμμένος. Ορίστε, κύριε Καμμένε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, είναι ένα γνωστό θέμα, έχει ανακινηθεί τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες, έχετε απαντήσει σε σχετική ερώτηση, νομίζω, του συναδέλφου κ. Κεγκέρογλου. Παρ' όλα αυτά, επειδή και η δική μου ερώτηση ήταν σχεδόν είκοσι πέντε ημερών παλαιά, θα πρέπει να τη συζητήσουμε και τώρα, διότι πλησιάζει και η τουριστική περίοδος, πλέον πλησιάζουμε στο δεύτερο δεκαήμερο του Μαΐου. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, λοιπόν, υπάρχει πολύς μεγάλος χρόνος αναμονής για την κατάθεση και έγκριση των δικαιολογητικών για τη λήψη βίζας, που θα επιτρέψει στους Ρώσους που επιθυμούν να επισκεφτούν τη χώρα μας, τόσο για τις ημέρες του Πάσχα όσο και για το καλοκαίρι. Οι ουρές που σχηματίζονται και ο χρόνος αναμονής είναι τόσο μεγάλος, που αποθαρρύνει τους αιτούντες, οι οποίοι ή αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την προσπάθεια έκδοσης βίζας επιλέγοντας κάποιο μέρος με λιγότερη ταλαιπωρία ή πολλές φορές δεν προλαβαίνουν να βγάλουν τη βίζα ακυρώνοντας τα ταξίδια τους. Η υποστελέχωση φαίνεται να έχει στοιχίσει ήδη αρκετές ακυρώσεις για την περίοδο του Πάσχα, ενώ εάν δεν βρεθεί σύντομα λύση, το πρόβλημα θα συνεχιστεί και το καλοκαίρι, αφού έχουν ήδη συσσωρευτεί δέκα χιλιάδες αιτήσεις μόνο για τις διακοπές του Πάσχα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η μη άμεση επίλυση του σοβαρού αυτού προβλήματος θα επιφέρει πάρα πολλά προβλήματα στον κλάδο, που καταφέρνει όχι μόνο να επιβιώνει αλλά και ανθεί σε περίοδο βαθύτατης ύφεσης για τη χώρα μας. Κατόπι των ανωτέρω, ερωτάστε, κύριε Υπουργέ: Για ποιον λόγο, ενώ ήταν γνωστή η υποστελέχωση του Προξενείου μας στην Τουρκία αλλά και η αύξηση των αιτήσεων για χορήγηση βίζας, δεν ελήφθησαν τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να στηριχθεί το προσωπικό; Ποιος είναι συνήθως ο μέγιστος χρόνος αναμονής για την εξέταση μιας αίτησης και την παραχώρηση μιας βίζας; Πόσες αιτήσεις έχουν συσσωρευθεί; Υπήρξαν ακυρώσεις ταξιδιών για το Πάσχα εξαιτίας της καθυστέρησης εξέτασης των αιτήσεων για βίζα; Και τέλος, ποια μέτρα προτίθεστε να λάβετε για να λυθεί το πρόβλημα, χωρίς να στοιχίσει στον κλάδο του τουρισμού και κατ' επέκταση στα κρατικά ταμεία; Σας ευχαριστώ πολύ.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, ευχαριστώ που μου δίνετε για δεύτερη φορά την ευκαιρία. Έχουμε απαντήσει και γραπτώς σε ερωτήσεις, αλλά με την επίκαιρη ερώτηση πάντα το θέμα δημοσιοποείται καλύτερα. Κατ' αρχάς να σας πω ότι δεν έχει γίνει καμμία ακύρωση εξαιτίας καθυστερημένης έκδοσης βίζας. Είκοσι βίζες δεν εξεδόθησαν στην ώρα τους, αλλά αυτό έγινε διότι οι φάκελοι δικαιολογητικών ήταν ελλιπείς και όχι με ευθύνη των ελληνικών προξενικών αρχών, είτε γιατί τα βιομετρικά στοιχεία δεν ήταν ακριβή είτε γιατί οι διακριβώσεις με τις ρωσικές αρχές για κάποιες ειδικές περιπτώσεις δεν έγιναν εγκαίρως. Κατόπιν τούτου, θέλω να σας πω και σε όσους μας ακούν τώρα και αργότερα, ότι προκαλείται πράγματι ένας θόρυβος, προκλήθηκε μάλλον το περασμένο διάστημα, σε κάποια ρωσικά μαζικά μέσα και σε κάποια μικρότερης εμβέλειας ελληνικά. Ο θόρυβος αυτό στο μεγαλύτερό του μέρος είναι ανυπόστατος. Οι ουρές που λέτε, παραδείγματος χάριν, δεν είναι ουρές. Μία φορά, μία ημέρα σε ένα από τα δύο μεγάλα κέντρα συλλογής αιτήσεων στη Μόσχα, του ιδιωτικού παρόχου που εξυπηρετεί το προξενείο, παρατηρήθηκε ουρά, διότι για εκείνη την ημέρα καταργήθηκαν τα ραντεβού και πήγαινε ο κόσμος και μαζευόταν και περίμενε με τη σειρά του. Αμέσως άλλαξε η οδηγία, η οποία με κάποιον τρόπο λήφθηκε αυθαιρέτως και έκτοτε δεν έχει παρατηρηθεί καμμία ουρά. Αυτό σε ό,τι αφορά την παρούσα κατάσταση. Σε ό,τι αφορά τα μέτρα που έχουν ληφθεί και το ιστορικό και στο τι γίνεται από εδώ και πέρα, γιατί εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε, θα ήθελα να σας πω πως αυτήν τη στιγμή λειτουργούν είκοσι επτά σταθμοί συνολικά συλλογής στοιχείων στη Ρωσία συν δεκαπέντε μικροί σταθμοί, που είναι εγκατεστημένοι σε άλλες επιχειρήσεις, κυρίως τράπεζες, και αρκετές κινητές μονάδες, που μπορούν να συλλέξουν τα δικαιολογητικά από εύπορους Ρώσους, που θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα και δεν θέλουν να παραδώσουν οι ίδιοι τα δικαιολογητικά τους. Πέρυσι οι σταθμοί ήταν είκοσι. Φέτος είναι κατά πολύ περισσότεροι. Φέτος πράγματι είχαμε τη δυσκολία ενός καινούργιου συστήματος θεωρήσεων, το οποίο απαιτούσε και αυξημένη τεχνική ετοιμότητα και πολύ περισσότερο προσωπικό, γιατί είναι μια βαριά διαδικασία με τα βιομετρικά στοιχεία. Δεν είχε γίνει ιδιαίτερη προετοιμασία. Αυτό το ξέραμε από τις αρχές του 2014. Η Ελλάδα είχε ζητήσει και είχε πάρει παράταση να μην εφαρμόσει το σύστημα VIS στις βίζες. Άρχισε να εφαρμόζεται στην Ελλάδα τον περασμένο Σεπτέμβριο. Εμείς όταν φτάσαμε στο Υπουργείο, πληροφορηθήκαμε αυτήν την αναμονή, αυτήν την εκκρεμότητα στις 14 Δεκεμβρίου. Τους επόμενους τέσσερις μήνες κάναμε ό,τι δεν είχε γίνει τα περασμένα δύο χρόνια. Συνοπτικά σας λέω ότι αυτήν τη στιγμή εργάζονται τριάντα πέντε περίπου άνθρωποι στο προξενείο, έναντι οκτώ που παραλάβαμε, και έως το τέλος Μαΐου θα είναι από ενενήντα πέντε έως εκατόν πέντε υπάλληλοι, αναλόγως της χωρητικότητας, γιατί έχουμε επεκταθεί κατά έναν όροφο, έχουμε αυξήσει τους σταθμούς εργασίας. Ήταν λιγότεροι από τριάντα, είναι πενήντα τέσσερις και θα φτάσουν εβδομήντα τέσσερις στο τέλος του μήνα. Ο σκοπός μας είναι ο εξής: αυτήν τη στιγμή ο Κώδικας Σένγκεν ορίζει ότι εντός δεκαημέρου οφείλει το κράτος να εκδώσει τη βίζα ή να δώσει μια δικαιολογημένη απόρριψη, εξηγημένη. Αυτήν τη στιγμή η Αγία Πετρούπολη και το Νοβοροσίσκ δίνουν βίζα σε σαράντα οκτώ ώρες. Η Μόσχα, επειδή έχει τεράστιο φορτίο, δίνει σε περίπου έξι με επτά ημέρες. Σκοπός μας είναι να πλησιάσουμε τους ρυθμούς των άλλων δύο μικρότερων προξενείων. Έχω και άλλες λεπτομέρειες, αλλά επειδή έχω υπερβεί κατά πολύ τον χρόνο μου, να σας τις εξηγήσω στη δευτερολογία μου.
Κύριε Καμμένε, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Υπουργέ. Είναι ενθαρρυντικά τα στοιχεία που μας δώσατε. Θέλω να ελπίζω ότι το Υπουργείο μας, όσο το Υπουργείο Τουρισμού, σε συντονισμό με τα αρμόδια προξενεία και φυσικά με την ευθύνη και την εποπτεία τη δική σας θα φέρουμε σε πέρας αυτό το πολύ δύσκολο έργο. Τα δημοσιεύματα τόσο του ξένου Τύπου όσο και του ελληνικού συνήθως κινδυνολογούν. Κάποιες φορές όμως ίσως κινδυνολογούν και για καλό, δηλαδή για να είμαστε εμείς και να επαγρυπνούμε, διότι η αγορά της Ρωσίας είναι μία από τις σημαντικότερες, αν όχι η σημαντικότερη, για την Ελλάδα από τουριστικής απόψεως στον εισερχόμενο τουρισμό, σε σχέση με την κατά κεφαλήν κατανάλωση και spending, που λέμε, του κάθε τουρίστα πάνω στην ελληνική οικονομία και στην είσοδο συναλλάγματος και στην ανάπτυξη της χώρας, όπως αυτή προβλέπεται. Θα ήθελα να μας πείτε, εφόσον μας απαντήσατε και για το ανθρώπινο δυναμικό, που είναι ένας βασικός παράγοντας, εάν και κατά πόσο το λογισμικό και τα εργαλεία που έχουμε επαρκούν στο να φέρουν σε πέρας αυτήν τη δουλειά - διότι ένα κομμάτι είναι ο άνθρωπος και ένα κομμάτι είναι το μηχάνημα - , εάν το λογισμικό μαζί με τον άνθρωπο μπορούν να φέρουν σε πέρας τη μεγάλη ζήτηση. Τα νούμερα που βλέπουμε - και εγώ έχω κάνει κάποιες μικρές αναλύσεις όσο μου επιτρέπει η γνώση μου στα οικονομικά - είναι έξι χιλιάδες, επτά χιλιάδες, δέκα χιλιάδες την ημέρα. Βλέπω σε σχέση με το κατά κεφαλήν εισόδημα και σε σχέση με τα ιστορικά στοιχεία. Πόσους θα μπορούσαμε να κάνουμε accommodate, να εξυπηρετούμε την ημέρα; Αν φτάσουν στους πέντε, έξι, επτά, δέκα χιλιάδες την ημέρα, θα μπορούν οι άνθρωποι μας να είναι τεχνικά επαρκείς και τα συστήματά μας να αντεπεξέλθουν σε αυτό το βάρος; Εάν όχι, θα πρέπει να οργανώσουμε πολύ καλύτερα τις αναμονές του τουρισμού - και στο Υπουργείο Τουρισμό με την κ. Κουντουρά τόσο και στο Υπουργείο Εξωτερικών - έτσι ώστε να προβλέψουμε τον αρνητικό αντίκτυπο. Γιατί ξέρετε ότι στην αγορά ένας κακός πελάτης έχει έναν πολλαπλασιαστή οκτώ επί δέκα. Λέει το κακό νέο και μεταδίδεται σε δέκα είτε είναι για τουριστική υπηρεσία είτε είναι για οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία ή προϊόν. Οπότε πρέπει να προστατεύσουμε τον τουρισμό που είναι η βασική μας βιομηχανία και να μην δυσφημήσουμε την Ελλάδα. Πρέπει να προσέξουμε, επειδή έχουμε χρόνο ακόμα να το κάνουμε. Και σας ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σας. Επίσης, θα σας καταθέσω μία καταγγελία που μου ήρθε. Δεν θα αναφερθώ σε αυτήν για ευνόητους λόγους. Θα την καταθέσω για τα Πρακτικά. Εάν έχετε την καλοσύνη, ρίξτε μια ματιά σε σχέση με μια τέτοια διαδικασία. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κατ' αρχάς να σας πω ότι σε σχέση με τις ακυρώσεις και την ανησυχία τα πραγματικά περιστατικά και αυτά τα οποία μεταδίδουν έγκυρες πηγές, μας οδηγούν σε μια διαφορετική εικόνα. Σύμφωνα με ένα τηλεγράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου προ δύο ημερών αυτό το οποίο διαπιστώνεται και στα Δωδεκάνησα και στην Κρήτη είναι μια αύξηση του τουριστικού ρεύματος από Ρωσία. Οι πρώτες μετρήσεις το ανεβάζουν τουλάχιστον σε 4% ή και παραπάνω. Άρα, δεν είχαμε καμμιά βλάβη του τουρισμού το περασμένο διάστημα. Το δεύτερο είναι ότι αντίθετα με τον θόρυβο που προκλήθηκε σε μια μερίδα των ρωσικών μέσων, έχουμε τις δηλώσεις της Ένωσης Ρώσων Τουριστικών Πρακτόρων δια του πιο επισήμου αντιπροσώπου, του αντιπροέδρου του Ντιμίτρι Γκόρι, ότι η Ελλάδα φέτος θα είναι στους τρεις δημοφιλέστερους προορισμούς για τους Ρώσους τουρίστες, ίσως και ο πρώτος - τουλάχιστον αναλογικά - και διαπιστώνει έως και 40% αύξηση της ζητήσεως το μήνα Απρίλιο. Στις δε διαπιστώσεις του και διαβεβαιώσεις προς τους Ρώσους πελάτες των δικών του επιχειρήσεων που εποπτεύει, δεν φείδεται επαίνων για τη συνεργασία που κάνει το Ελληνικό Γενικό Προξενείο Μόσχας, παρά τη μεγάλη πίεση και την καινούργια κατάσταση που αντιμετωπίζει. Θέλω επίσης να σας ενημερώσω ότι μεθαύριο Τετάρτη στο Λαγονήσι υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση περίπου εκατό tour operators, τουριστικών πρακτόρων από τη Ρωσία και στελεχών της ρωσικής βιομηχανίας τουρισμού στους οποίους θα παρουσιάσουμε - και εγώ - την εργασία που γίνεται και ποιες δυνατότητες υπάρχουν. Από εκεί και πέρα, θέλω να σας πω ότι για το έμψυχο δυναμικό που λέτε και οι Ρώσοι - θα το πουν αυτοί καλύτερα, μη το λέω εγώ - διεπίστωσαν ότι ακόμη και τις μέρες του Μεγάλου Σαββάτου και του Πάσχα, ακόμη και τη σημερινή μέρα την, 9η Μάϊου, που γιορτάζεται παγκοσμίως η μέρα της αντιφασιστικής νίκης - και στη Ρωσία έχει χαρακτήρα εθνικής εορτής - οι Έλληνες υπάλληλοι εργαζόντουσαν στο Προξενείο και βγάζανε δουλειά. Σε ό,τι αφορά το λογισμικό και την τεχνική υποστήριξη, διαπιστώθηκαν ελλείψεις, παρά τις διαβεβαιώσεις που είχαμε ότι όλα θα λειτουργήσουν άψογα, αλλά ήδη την περασμένη εβδομάδα επί τέσσερις ημέρες δύο διευθυντές, ο υπηρεσιακός διευθυντής Σένγκεν και ο διευθυντής του πολιτικού μου γραφείου ήταν στο Προξενείο της Μόσχας από τις οκτώ το πρωί έως της έντεκα το βράδυ καθημερινώς με αυτοψίες, με συγκέντρωση όλου του υλικού από τη ρουτίνα εργασίας και με πολύτιμα συμπεράσματα για το τι πρέπει να γίνει και έχει αρχίσει από σήμερα να γίνεται. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», σαράντα επτά μαθητές και μαθήτριες και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γυμνάσιο Χαλκηδόνας Θεσσαλονίκης. Σας καλωσορίζουμε στην ελληνική Βουλή. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Μόλις ολοκληρώθηκε μια ειδική συνεδρίαση για την Ημέρα της Μητέρας, την οποία είχατε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε. Τώρα είμαστε στο στάδιο που οι Βουλευτές υποβάλλουν ερωτήσεις στους Υπουργούς. Πριν απαντήσει ο κ. Μπαλάφας, εκ μέρους του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, να πούμε ότι δεν συζητείται, λόγω κωλύματος του ερωτώντος Βουλευτή, η πρώτη με αριθμό 822/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Καραγκούνη προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, σχετικά με τον αποκλεισμό του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας. Επίσης, δεν συζητούνται λόγω κωλύματος των αρμοδίων Υπουργών και θα επαναπροσδιοριστούν για συζήτηση οι εξής επίκαιρες ερωτήσεις: Λόγω κωλύματος του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Ευάγγελου Αποστόλου, με αιτία το φόρτο εργασίας, δεν θα απαντηθεί η δεύτερη με αριθμό 832/26-4-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τους Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Οικονομικών, σχετικά με τα μέτρα αποζημίωσης αγροτών και αποκατάστασης καλλιεργειών και υποδομών από την πυρκαγιά που προκλήθηκε στις 21-4-2016 στις περιοχές Ανατολή και Μύρτο του Δήμου Ιεράπετρας. Επίσης, από τον ίδιο Υπουργό δεν θα απαντηθεί η δεύτερη με αριθμό 830/26-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σχετικά με τις αντικανονικές περικοπές ενισχύσεων, την αναγκαία παράταση της προθεσμίας εμπρόθεσμης υποβολής της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης του έτους 2016 και επιβεβλημένο το δικαίωμα υποβολής ενστάσεων για οριστικά δικαιώματα. Δεν συζητείται λόγω κωλύματος του Υπουργού Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού κ. Γεωργίου Σταθάκη, που θα βρίσκεται εκτός Αθηνών: Η πρώτη με αριθμό 823/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με την «καθυστέρηση στην υλοποίηση αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων - “Λίστα Σταθάκη”». Επίσης, η έβδομη με αριθμό 811/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με τη χρηματοδότηση των έργων ΕΣΠΑ 2007-2013 που βρίσκονται «σε κίνδυνο». Επίσης η όγδοη με αριθμό 798/18-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β' Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ανδρέα Λοβέρδου προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Επίσης, λόγω κωλύματος του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Χρήστου Σπίρτζη, με αιτία το φόρτο εργασίας, δεν συζητείται η πρώτη με αριθμό 3784/267/8-3-2016 ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Γεωργίου Αμυρά, προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, σχετικά με την καθυστέρηση της Κυβέρνησης στην προώθηση των δράσεων και την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας, στερώντας 1.5% από το ΑΕΠ. Επίσης, δεν συζητείται η τέταρτη με αριθμό 810/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Άρτας της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Στύλιου προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, σχετικά με τις διατάξεις του σχεδίου νόμου για την πρόσληψη αναπληρωτών εκπαιδευτικών, που απευθύνονταν προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με αιτία τις ανειλημμένες υποχρεώσεις. Τέλος, δεν συζητείται λόγω απουσίας του αρμόδιου Υπουργού κ. Ευκλείδη Τσακαλώτου στο εξωτερικό η πέμπτη με αριθμό 791/18-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τις υπερβολικές χρεώσεις των Τραπεζών, τις οποίες «ανέχεται» το Υπουργείο Οικονομικών. Καθώς επίσης δεν συζητείται και η έκτη με αριθμό 806/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σάκη Βαρδαλή προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ Α.Ε.) Θα συζητηθεί η τρίτη με αριθμό 800/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Αττικής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Παναγιώτη (Πάνου) Σκουρολιάκου προς τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, σχετικά με τις καταγγελίες για χρήση των υπηρεσιών του Δήμου Σαρωνικού, για τις προεκλογικές ανάγκες υποψηφίου Προέδρου της Τοπικής Οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας. Θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, κ. Ιωάννης Μπαλάφας. Κύριε Σκουρολιάκο, έχετε δύο λεπτά, για να αναπτύξετε την ερώτησή σας.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, σε καταγγελίες προέβησαν οι κάτοικοι του Δήμου Σαρωνικού, όπως τις δημοσιεύουν τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και ειδικότερα ο ηλεκτρονικός ιστότοπος με την ονομασία «Αττικός Παρατηρητής». Καταγγέλλουν, λοιπόν, πως δέχτηκαν τηλεφωνικές κλήσεις από τους αριθμούς 22910-38795 και 22910-38809, οι οποίοι ανήκουν στην Δημοτική Κοινότητα Παλαιάς Φώκαιας του Δήμου Σαρωνικού και από τους οποίους προπαγάνδιζαν την υποψηφιότητα υποψηφίου Προέδρου της Τοπικής Οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας, για τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 3 Απριλίου του 2016. Σύμφωνα με το εν λόγω δημοσίευμα, ήδη οι δημότες δηλώνουν πως έχουν ζητήσει εξωδίκως, να τους δοθεί αναλυτική κατάσταση των τηλεφωνημάτων, που έγιναν από τους συγκεκριμένους αριθμούς του Κοινοτικού Καταστήματος της Παλαιάς Φώκαιας. Δηλαδή, καταγγέλλουν πως ο εν λόγω υποψήφιος, ο οποίος είναι και Αντιδήμαρχος της Δημοτικής Κοινότητας Παλαιάς Φώκαιας, χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες, όχι προς όφελος των κατοίκων, αλλά προς όφελος του κομματικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας. Σημειωτέον πως, στις εν λόγω καταγγελίες, έρχεται να προστεθεί πως ο Δήμαρχος Σαρωνικού ήταν από τους πρώτους, που χρησιμοποίησε το αξίωμά του προς κομματικό όφελος, υπογράφοντας την υποψηφιότητα του σημερινού Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μητσοτάκη. Να σημειώσω ότι στο δημοσίευμα αυτό, σημειώνεται και η επιβεβαίωση της καταγγελίας της κ. Φανής Κορωναίου, κατοίκου Καλυβίων, υποστηρίζοντας ότι αναλόγου περιεχομένων τηλεφωνήματα από τους συγκεκριμένους αριθμούς, δέχθηκαν δεκάδες δημότες του Λαγονησίου, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα της Νέας Δημοκρατίας. Να σημειώσω πως το Λαγονήσι ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα Καλυβίων και όχι Παλαιάς Φώκαιας. Με βάση, λοιπόν, τα παραπάνω ερωτάσθε αν ευσταθεί το εν λόγω δημοσίευμα. Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο, ώστε να επανέλθει η νομιμότητα και η εύρυθμη λειτουργία του δήμου; Επίσης, επειδή η αξιοπιστία του Δήμου Σαρωνικού προς τους πολίτες έχει χαθεί, είναι στις προθέσεις του Υπουργείου οι λογαριασμοί των τηλεφώνων τουλάχιστον, να καταλογιστούν και να πληρωθούν στον υπαίτιο και όχι από το ταμείο του δήμου; Σας ευχαριστώ.
Κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, υπήρξε μια μικρή αναβολή στην απάντησή μας ως προς την ερώτησή σας και ο λόγος ήταν ότι δεν έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες ενέργειες, από την πλευρά της Αποκεντρωμένης Διοικήσεως Αττικής έως σήμερα. Θα αναφερθώ στην αναφορά μου αυτή και στη συνέχεια. Όμως θα υπάρξει μια απάντηση, κατ' αρχάς σε όσα ενδιαφέροντα αναφέρετε στην ερώτησή σας, επιφυλασσόμενοι για περαιτέρω ενημέρωση και περαιτέρω στοιχεία, όταν ολοκληρωθεί η διερεύνηση από την πλευρά της Αποκεντρωμένης Διοικήσεως. Επιτρέψτε μου, κύριε συνάδελφε, να πω μιλώντας κατ' αρχάς γενικά, διότι είναι γενική τοποθέτηση, ότι δυστυχώς για πολλά χρόνια τα κόμματα - και έχουν ονοματεπώνυμο, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ - που κυβέρνησαν τη χώρα - επαναλαμβάνω για πολλά χρόνια - αντιμετώπισαν το κράτος και τη δημόσια διοίκηση ως φέουδό τους, ως ιδιοκτησία τους, ως λάφυρο για εξυπηρέτηση δικών τους κομματικών ή προσωπικών, στο επίπεδο των εκπροσώπων των κομματικών αυτών σχηματισμών, συμφερόντων τα οποία διακυβεύονται. Αυτά, δυστυχώς, είναι πράγματα γνωστά, ή μάλλον πασίγνωστα, αλλά μια αναφορά πάντα είναι χρήσιμη. Ως προς την επίκαιρη ερώτησή σας, κύριε συνάδελφε, η επίκαιρη ερώτηση αυτή θίγει ζήτημα της παραπάνω κατηγορίας. Αναφέρθηκα μόλις πριν. Υπάρχουν, όμως, θεσμοί, υπάρχουν συγκεκριμένες αρμοδιότητες και απ' αυτήν την άποψη πρέπει να πω ότι η αρμοδιότητα ελέγχου των ζητημάτων αυτής της κατηγορίας, στο πλαίσιο φυσικά της αυτοτέλειας των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ανήκει στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής. Φυσικά, στο διάστημα που μεσολάβησε από την υποβολή της επίκαιρης ερώτησής σας, έχουμε απευθυνθεί στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής. Μάλιστα, ζητήθηκε από την πλευρά μας να υπάρξει άμεση εξέταση των όσων αναφέρονται στην επίκαιρη ερώτησή σας. Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση διενεργεί ήδη τις σχετικές ενέργειες. Θα καταλήξει. Δεν μπορούμε να ξέρουμε ακριβώς πού θα καταλήξει, αλλά πιθανόν θα καταλήξει και σε ενέργειες στα πλαίσια της άσκησης της εποπτείας της επί των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και θα μας δώσει την έκθεσή της, που θα μας δώσει τη δυνατότητα να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη, πιο ξεκάθαρη εικόνα για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Στη βάση αυτής της εικόνας και των στοιχείων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής θα προσδιοριστούν οι περαιτέρω ενέργειες και του Υπουργείου, αν υπάρχουν πειθαρχικές ευθύνες ή οτιδήποτε άλλο και φυσικά για όλα αυτά θα ενημερωθούν και ο ερωτών Βουλευτής και η Εθνική Αντιπροσωπεία. Ολοκληρώνοντας, τονίζω ότι όλα αυτά, όλες αυτές οι ενέργειες είναι επόμενο και αυτονόητο ότι γίνονται μέσα στα πλαίσια των διατάξεων του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων και του ν.3852/2010. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Σκουρολιάκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, φαίνεται ότι τα κόμματα που όταν κυβερνούσαν, χρησιμοποιούσαν ως λάφυρο το κράτος, όταν δεν βρίσκονται στην κυβέρνηση πορεύονται με ό,τι διαθέτουν, εν προκειμένω με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και εδώ, στην περίπτωσή μας, με τον Δήμο Σαρωνικού και πιο ειδικά με το δημοτικό διαμέρισμα Παλαιάς Φώκαιας. Κύριε Υπουργέ, οι δήμοι επιχορηγούνται από το κράτος, χρησιμοποιούν χρήματα από τον κοινό κορβανά, χρήματα που αφορούν βεβαίως τους δημότες τους, αλλά και όλους τους Έλληνες. Έτσι, θεωρώ ότι αν ευσταθεί μια τέτοια καταγγελία, αν όντως έχει συμβεί αυτό για το οποίο συζητάμε, έχουμε να κάνουμε με μια παρανομία. Θεωρώ ότι είναι κάτι που δεν είναι πολιτικά ηθικό και αντιτίθεται στο κοινό αίσθημα. Εξετάσεις δίνουν οι πάντες και τα κόμματα που είναι στην κυβέρνηση και τα κόμματα που αντιπολιτεύονται και ευελπιστούν κάποια στιγμή να βρεθούν στην κυβέρνηση. Αν, όμως, θέλουν να επανέλθουν για να αντιμετωπίσουν το κράτος όπως αντιμετωπίζουν τώρα την Τοπική Αυτοδιοίκηση, εκεί όπου μπορούν, όπου έχουν τη δυνατότητα, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση στο Δήμο Σαρωνικού, αυτό είναι κάτι το οποίο θα τεθεί στην κρίση του ελληνικού λαού. Σας ευχαριστώ πολύ για τις διευκρινίσεις. Θεωρώ ότι η καθ' ύλην αρμόδια Αποκεντρωμένη Διοίκηση θα μας δώσει συγκεκριμένα στοιχεία και εξηγήσεις.
Κύριε Μπαλάφα, έχετε τον λόγο.
Μόνο για ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα να τονίσω κάτι. Ίσως είναι επανάληψη, ίσως δεν χρειάζεται, όμως θα το κάνω. Με κανενός είδους υποτίμηση και με ιδιαίτερη προσοχή αντιμετωπίζουμε τη συγκεκριμένη επίκαιρη ερώτηση, όμως πάντα στο πλαίσιο των κείμενων διατάξεων και των αρμοδιοτήτων μας, όπως και των αρμοδιοτήτων των υπολοίπων θεσμών. Ακριβώς εξαιτίας αυτού του ενδιαφέροντος και της σημασίας του γεγονότος το οποίο θίγετε στην επίκαιρη ερώτησή σας, απευθυνθήκαμε στην αρμόδια Αποκεντρωμένη Διοίκηση για να έχουμε πλήρη εικόνα, για να έχουμε την άποψή της, για να έχουμε τις ενέργειές της προκειμένου να προχωρήσουμε παραπέρα. Με την ευκαιρία, στο πλαίσιο των χρονικών περιθωρίων που έχω, θα ήθελα να τονίσω, αναφερόμενος στο γενικό ζήτημα το οποίο θίγετε, την αξία την οποία έχει ο πρόσφατα ψηφισθείς νόμος από το Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, ο ν.4369/2016, που αφορά στη δημόσια διοίκηση, ο οποίος προχωράει, θεσπίζει διατάξεις και βάζει το πλαίσιο και όρους για την αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης του κρατικού μηχανισμού. Είναι ένα σημαντικό βήμα ούτως ώστε να προχωρήσουμε σταδιακά στην άρση παθογενειών κληρονομημένων από το παρελθόν. Όσον αφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση, για την οποία υπάρχει ιδιαίτερη αναφορά στον νόμο αυτόν, τον ν.4369/2016, θα ήθελα να πω ότι, λόγω των ιδιαιτεροτήτων της τοπικής αυτοδιοίκησης, έπεται μια συγκεκριμενοποίηση των διατάξεων του ν.4369/2016 για το χώρο της τοπικής αυτοδιοικήσεως. Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Κύριοι συνάδελφοι, σας έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά του Σαββάτου 20 Φεβρουαρίου 2016 και της Τρίτης 23 Φεβρουαρίου 2016 και ερωτάται το Σώμα αν τα επικυρώνει.
Συνεπώς τα Πρακτικά του Σαββάτου 20 Φεβρουαρίου 2016 και της Τρίτης 23 Φεβρουαρίου 2016 επικυρώθηκαν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 20.06΄ λύεται η συνεδρίαση για την Τετάρτη 11 Μαΐου 2016 και ώρα 12.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος αιτήσεις άρσης ασυλίας Βουλευτών, σύμφωνα με την ειδική ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.