Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Τετάρτης 27 Ιανουαρίου 2021. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 333/22-1-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β1΄Βόρειου Τομέα Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Κωνσταντίνου Ζαχαριάδη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Σωρεία προσλήψεων με επίκληση την πανδημία και με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ στην Περιφέρεια Αττικής». 2. Η με αριθμό 341/25-1-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας του Κινήματος Αλλαγής κ. Μιχαήλ Κατρίνη προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Επιτακτική η ανάγκη ενίσχυσης του τμήματος Μουσειολογίας στον Πύργο». 3. Η με αριθμό 328/19-1-2021 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Α΄ Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Αγγελικής Αδαμοπούλου προς τον Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό κ. Θεόδωρο Λιβάνιο, με θέμα: «Σοβαρές καταγγελίες της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 350/25-1-2021 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Πέλλας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Θεοδώρας Τζάκρη προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Ανέγερση νέου σύγχρονου κτηρίου για τη στέγαση του Μουσικού Σχολείου Γιαννιτσών». 2. Η με αριθμό 343/25-1-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Ατύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο στο Ακουγιού της Τουρκίας». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι στο σημείο αυτό εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συζήτηση και ψήφιση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «α) Κύρωση της Διακυβερνητικής Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας σχετικά με τον αγωγό διασύνδεσης Ελλάδας - Βουλγαρίας (IGB Project) και β) Κύρωση του Καταστατικού (Ίδρυσης) του Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (EMGF)». Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στη Διαρκή Επιτροπή κατά πλειοψηφία και εισάγεται προς συζήτηση στη Βουλή με τη διαδικασία του άρθρου 108 του Κανονισμού της Βουλής. Μπορούν να λάβουν τον λόγο όσοι έχουν αντίρρηση επί της κυρώσεως αυτής της συμφωνίας. Στη συζήτηση θα συμμετέχουν αποκλειστικά βάσει του Κανονισμού και της απόφασης της Διάσκεψης των Προέδρων της 21ης Ιανουαρίου 2021 οι έχοντες αντίρρηση και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, εφόσον το επιθυμούν και δεν έχει προηγηθεί ομιλία του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής τους Ομάδος. Η διαδικασία είναι τυπική και έχω τη σύμφωνη γνώμη του Σώματος. Όλοι, πλην της Νέας Δημοκρατίας ήταν κατά ή είχαν ενστάσεις. Επομένως, θα λάβουν όλοι τον λόγο. Επειδή ο κ. Φόρτωμας είναι ο μόνος που είναι υπέρ, θα μου επιτρέψετε να του δώσω και εκείνου τον λόγο στο τέλος. Θα ακολουθήσουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και ο Υπουργός και θα κλείσουμε. Ως συνήθως πάμε με ανάστροφη φορά. Επειδή ο κ. Αρσένης έχει καθυστερήσει, θα μιλήσει ο κ. Βιλιάρδος. Όσοι θέλετε μπορείτε να μιλάτε και από τη θέση σας, εφόσον ο χρόνος είναι πέντε λεπτά. Όσοι θέλετε έρχεστε στο Βήμα. Κύριε Βιλιάρδο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, λίγο παραπάνω χρόνο, γιατί είναι δύο οι συμβάσεις.
Θα υπάρχει μια ανοχή. Μην ανησυχείτε. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως αναφέραμε στην επιτροπή, ο αγωγός IGB και η μονάδα FSRU της Αλεξανδρούπολης θα τροφοδοτούν με LNG την Βουλγαρία και τα Βαλκάνια. Θα έχουν, όμως, επίσης αντίστροφη ροή. Ο αγωγός IGB έχει αρχική δυναμικότητα τριών δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως, με δυνατότητα αύξησής τους στα πέντε δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, με την κατασκευή σταθμού συμπίεσης. Έχει μήκος εκατόν ογδόντα δύο χιλιόμετρα, ξεκινάει από την Κομοτηνή και θα καταλήγει στη Στάρα Ζαγόρα της Βουλγαρίας. Εντός της ελληνικής επικράτειας, θα βρίσκονται περίπου τριάντα ένα χιλιόμετρα, δηλαδή μόνο το 17%. Το ποσοστό έχει σημασία, επειδή με βάση αυτό θα υπολογίζονται τα κέρδη και τα φορολογικά έσοδα για το ελληνικό δημόσιο. Αναμένεται να δοθούν για την κατασκευή του επιχορηγήσεις ύψους 84 εκατομμυρίων ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ενεργειακό Πρόγραμμα Ανάκαμψης, καθώς επίσης από τα διαρθρωτικά ταμεία της Βουλγαρίας. Το συνολικό κόστος κατασκευής και λειτουργίας του αγωγού IGB θα φτάσει στα 240 εκατομμύρια ευρώ, ενώ την ευθύνη για την ανάπτυξη, κατασκευή και λειτουργία του αγωγού έχει η εταιρεία «ICGB AD». Παρέχονται φοροαπαλλαγές στην κατασκευή και φορολογική σταθερότητα για μια δεκαπενταετία. Είμαστε, όμως, επιφυλακτικοί ως προς την οικονομική επιτυχία, αφού το LNG είναι ακριβότερο από το φυσικό αέριο των αγωγών. Μέτοχοι της εταιρείας είναι η εταιρεία «Bulgarian Energy Holding» με ποσοστό 50% και η «IGI POSEIDON» με ποσοστό 50% επίσης. Στην τελευταία μετέχουν η ΔΕΠΑ και η «EDISON» ισομερώς. Ιδιοκτήτρια του FSRU είναι η εταιρεία «GASTRADE», με ιδρυτή τον κ. Κοπελούζο, όπου συμμετέχουν η «ΔΕΠΑ ΕΜΠΟΡΙΑ», η ΔΕΣΦΑ, η «ROMGAZ», η «BULGARTRANSGAZ» και η «GASLOG» του εφοπλιστή LNG Λιβανού. Στην τελευταία συμμετέχει και το Ίδρυμα Ωνάση. Όσον αφορά τώρα τη γεωπολιτική παράμετρο τονίσαμε πως ο αγωγός και το FSRU εντάσσονται στα γεωπολιτικά παιχνίδια της μετάβασης στο φυσικό αέριο μετά την αντικατάσταση του λιγνίτη. Εκτός από τα κοιτάσματα, η διαμάχη γίνεται για τους αγωγούς μεταφοράς τους, κάτι που είναι εξίσου σημαντικό. Συνεχίζοντας, τα τελευταία χρόνια με τις αναταραχές στην Ουκρανία υπάρχουν προβλήματα στη ροή φυσικού αερίου της Ρωσίας προς την Ευρώπη, κάτι που μπορεί να αλλάξει μετά το τέλος του Nord Stream 2 που δεν θέλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιβάλλοντας κυρώσεις, καθώς επίσης του ΤurkStream που διέρχεται από την Τουρκία. Εάν συμβεί, τότε η Γερμανία θα ελέγχει τη ροή προς τον βορρά της Ευρώπης, ειδικά εάν υπάρξουν κυρώσεις στη Λευκορωσία, τίποτα δεν είναι τυχαίο, από την οποία διέρχεται ο μοναδικός ηπειρωτικός αγωγός εκτός Ουκρανίας, αποτελώντας έναν μεγάλο ενεργειακό κόμβο. Η Γερμανία σε συνδυασμό με την Τουρκία, που στην ουσία είναι σύμμαχος και αποικία της, θα μπορεί να παρέχει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν είτε μέσω του TAP είτε από το TANAP, ελέγχοντας τότε ολόκληρη την αγορά φυσικού αερίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει το πρόβλημα της Λιβύης που είναι έντονο λόγω της εμφύλιας διαμάχης με την εμπλοκή της Τουρκίας. Η Λιβύη τροφοδοτεί την Ιταλία, η οποία Ιταλία είναι λογικό να θυσιάσει την παροχή της Ελλάδας έναντι των εμπορικών συναλλαγών της με την Τουρκία. Το ίδιο συμβαίνει με την Ισπανία και με το Μαρόκο το οποίο αντιμετωπίζει θέματα ΑΟΖ και μεταναστευτικό στα Κανάρια. Η παροχή της Λιβύης μπορεί να συνδυαστεί με αυτή της Αιγύπτου που έχει βρει τα νέα κοιτάσματα του Ζορ, εκεί που εφάπτεται με την ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ στην πλούσια λεκάνη του Ηροδότου. Επομένως, το ενδιαφέρον της Τουρκίας είναι μεγάλο, επίσης, για να εμποδίσει τον EastMed, αλλά και για τα κοιτάσματα. Προφανώς δεν είναι μόνη της, αφού εμπλέκεται και η Γερμανία υποστηρίζοντας κεκαλυμμένα την ανέκαθεν σύμμαχό της την Τουρκία τόσο στις διεκδικήσεις της εις βάρος της Ελλάδας όσο και στη Λιβύη. Εκτός από τις παραπάνω τοποθετήσεις μας, οι βασικοί λόγοι για τους οποίους δεν συμφωνούμε θεωρώντας πως στο σχέδιο νόμου υπάρχει μια αποικιοκρατική λογική είναι η εξής: Πρώτον, στο άρθρο 5 το κράτος μας θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα να ελέγχει την προέλευση και τα συμφέροντα του φυσικού αερίου που θα περνάει από τον αγωγό, οπότε να το επιτρέπει ή όχι αν είναι εχθρικής χώρες. Δεύτερον, στο άρθρο 6 περιορίζεται με απαράδεκτο τρόπο η άσκηση της εθνικής μας κυριαρχίας εντός της ίδιας μας της επικράτειας. Οι υποχρεώσεις μας είναι δυσανάλογες των ωφελειών μας, ενώ δεν υπάρχει πρόβλεψη για το τι θα συμβεί σε περίπτωση πολέμου. Τρίτον, στο άρθρο 7 δεν συμφωνούμε με το ότι η διαχείριση θα γίνεται από τη Βουλγαρία, ενώ η μόνιμη εγκατάσταση θα είναι στην Ελλάδα. Εκτός αυτού, δεν γίνεται αναφορά στην έκταση της εγκατάστασης και στα συμφέροντα που θα εξυπηρετεί. Τέταρτον, στο άρθρο 8 ο πόλεμος αναγνωρίζεται ως λόγος ανωτέρας βίας υπέρ των επενδυτών, ενώ το κράτος υποχρεώνεται να άρει την ανωτέρα βία διαφορετικά θα πρέπει να δαπανήσει κεφάλαια για να το κάνει. Έτσι, όμως, δεν λειτουργεί ένα κυρίαρχο κράτος, αλλά ένας υπηρέτης των επενδυτών. Πέμπτον, στο άρθρο 9 αναφέρονται ευθύνες, αλλά δεν διαπιστώνεται πουθενά το κέρδος του κράτους από την επένδυση. Έκτον, στο άρθρο 10 οι διαφορές θα έπρεπε να επιλύονται από τα εθνικά δικαστήρια στη βάση του εγχώριου και του κοινοτικού δικαίου, όχι από ένα διεθνές διαιτητικό όργανο. Έβδομο και τελευταίο, το άρθρο 11 είναι υπερβολικά δεσμευτικό για καταγγελία σε ό,τι αφορά την ιδιότητα ενός κυρίαρχου κράτους. Σε σχέση με το καταστατικό στο Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου, το EMGF, με το οποίο δεν είμαστε αντίθετοι, συμμετέχουν η Κύπρος, η Ελλάδα, η Αίγυπτος, το Ισραήλ, η Ιορδανία και η Παλαιστίνη. Εν προκειμένω, δεν έχει προβλεφθεί καμμία αμυντική συμφωνία ή και συνδρομή μεταξύ των κρατών - μελών του φόρουμ σε περίπτωση που μια τρίτη χώρα προβεί σε επιθετική ενέργεια κατά των ενεργειακών συμφερόντων ενός από τα κράτη - μέλη. Η πρότασή μας εδώ ήταν να συμπεριληφθεί ο Λίβανος, μια χώρα με ελληνορθόδοξη κοινότητα που μαστίζεται από αντιπαλότητες και κινδυνεύει σοβαρά από την Τουρκία. Εντούτοις, μετά την αναφορά της μεταφοράς φυσικού αερίου μέσω της Τουρκίας από το Ισραήλ και την πρόταση συμμετοχής της στο φόρουμ, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, έχουμε πολύ σοβαρές επιφυλάξεις. Όπως επίσης με IGB, θεωρούμε πως δίνουμε τα πάντα στους Αμερικανούς όπως και στους Γερμανούς, χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Επομένως, και στα δύο θα ψηφίσουμε παρόν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Καραθανασόπουλος ο οποίος θα μιλήσει με δύο ιδιότητες, και ως εισηγητής και ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Άρα θα του βάλω εξαρχής τον διπλάσιο χρόνο. Αν χρειαστείτε και λίγο παραπάνω, θα σας δώσω, κύριε Καραθανασόπουλε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου κατ' αρχάς να καταγγείλουμε τη νέα απαράδεκτη ενέργεια, την απόφαση δηλαδή της Ελληνικής Αστυνομίας, να απαγορεύσει τις συναθροίσεις μέχρι την 1η Φλεβάρη. Πρόκειται για μια απόφαση η οποία επιβεβαιώνει την κλιμάκωση του αυταρχισμού και της καταστολής από μεριάς της Κυβέρνησης. Είναι πρόσχημα η πανδημία για την Κυβέρνηση. Η απαγόρευση έχει σαφή στόχο. Γίνεται ενάντια στο νεολαιίστικο, το εργατικό και το λαϊκό κίνημα με στόχο να περάσει διά πυρός και σιδήρου η αντιλαϊκή πολιτική της Κυβέρνησης, να περάσουν τα νέα σχέδια της Κυβέρνησης ενάντια στο δικαίωμα για την εκπαίδευση, για τη μόρφωση της νεολαίας των λαϊκών στρωμάτων, μετατρέποντας το λύκειο σε εξεταστήριο και βάζοντας φραγμούς στην εισαγωγή, αλλά και στην ολοκλήρωση των σπουδών για τους εργαζόμενους φοιτητές, μετατρέποντας τα πανεπιστήμια σε πυρήνα αυταρχισμού και κρατικής τρομοκρατίας μέσα από την ίδρυση της πανεπιστημιακής Αστυνομίας. Γι' αυτό άλλωστε η Κυβέρνηση έναν χρόνο τώρα κρατά κλειστά επιδεικτικά τα πανεπιστήμια, γιατί δεν θέλει τους φοιτητές στα πανεπιστήμια για να μπορέσει να περάσει τα μέτρα ενάντια στους φοιτητές. Είναι βαθύτατα γελασμένη η Κυβέρνηση ότι με αυτόν τον τρόπο έχει λυμένα τα χέρια της για να κάνει ό,τι θέλει και να ψηφίσει ό,τι θέλει. Αυτή η απαράδεκτη απόφαση της Ελληνικής Αστυνομίας για απαγόρευση των συναθροίσεων θα γίνει κουρελόχαρτο και θα την κάνουν κουρελόχαρτο οι ίδιοι νεολαίοι και οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές. Τα συλλαλητήρια που έχουν εξαγγελθεί για την 28η Ιανουαρίου θα δείξουν την αποφασιστικότητα της νέας γενιάς και των εκπαιδευτικών. Εμείς καλούμε την Κυβέρνηση τώρα να πάρει πίσω την απαράδεκτη αυτή απόφαση της Ελληνικής Αστυνομίας, διαφορετικά, της το λέμε καθαρά: Σπέρνει ανέμους και θα θερίσει θύελλες. Έρχομαι στο νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε τώρα για την κύρωση των δύο συμβάσεων. Οι δύο συμβάσεις, και για τον IGB και για το ενεργειακό φόρουμ για το φυσικό αέριο της νοτιοανατολικής Μεσογείου, αποτελούν κομμάτι ενός παζλ που εντάσσεται στη μεγάλη εικόνα. Η μεγάλη αυτή εικόνα στην ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια χαρακτηρίζεται από τους οξύτατους ανταγωνισμούς με διαφοροποιήσεις, από τη μια μεριά των Αμερικανών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενάντια στη Ρωσία για τις πηγές ενέργειας που θα αξιοποιηθούν για τους ενεργειακούς δρόμους και ενάντια στην Κίνα για τους εμπορικούς δρόμους. Η Ελλάδα έχει επιλέξει στρατόπεδο και από τη σημερινή, αλλά πολύ περισσότερο από την προηγούμενη κυβέρνηση, να αποτελέσει τον σημαιοφόρο των αμερικανονατοϊκών ιμπεριαλιστικών σχεδίων στην περιοχή. Είναι μια απόφαση η οποία συνδέεται με τη στρατηγική επιλογή για γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας μας, δηλαδή για τη συμμετοχή της αστικής τάξης της χώρας μας στο πλιάτσικο που θα γίνει ενάντια στους λαούς της περιοχής για να αποκτήσουν και οι ελληνικές επιχειρήσεις ένα κομμάτι από την πίτα, μια επιλογή που οξύνει ακόμα περισσότερο τον ανταγωνισμό με την Τουρκία, η επιθετικότητα της οποίας κλιμακώνεται. Αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα και σύνορα και όπως δείχνουν και οι συζητήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, δρομολογείται ο συμβιβασμός, δηλαδή η συνδιαχείριση των ενεργειακών αποθεμάτων του Αιγαίου, αλλά και της ανατολικής Μεσογείου κάτω από τις φτερούγες των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ. Αυτή άλλωστε είναι η επιλογή που έχει μετατρέψει τη χώρα μας σε μία απέραντη αμερικανoνατοϊκή βάση, όπου υπάρχουν τα εξοπλιστικά προγράμματα και το κυνήγι τους, όπου παραχωρούνται οι υποδομές στους Αμερικάνους, τα λιμάνια και τα ναυπηγεία. Με τον IGB, αλλά και με τα άλλα πέντε μεγάλα ενεργειακά έργα που γίνονται στη βόρεια Ελλάδα αυτή τη στιγμή, η αστική τάξη της χώρας μας επιδιώκει να μετατρέψει την περιοχή σε ενεργειακό κόμβο στα Βαλκάνια. Και τα πέντε αυτά σχέδια - όχι τυχαία - είναι αμερικανονατοϊκής έμπνευσης και ο TAP και ο διασυνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου με τη Βόρεια Μακεδονία και η αναβάθμιση του αγωγού πετρελαίου με τη Βόρεια Μακεδονία και ο IGB, αλλά και οι πλωτές εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, οι οποίες θα τροφοδοτήσουν με υγροποιημένο φυσικό αέριο τον IGB και ουσιαστικά τον βόρειο ανατολικό άξονα. Πρόκειται για υγροποιημένο φυσικό αέριο το οποίο βεβαίως μπορεί να είναι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και από την ανατολική Μεσόγειο. Ο στόχος είναι καθαρός. Είναι η ενεργειακή απομόνωση της Ρωσίας και βεβαίως και η στρατιωτική περικύκλωση της Ρωσίας, αλλά και στην ανατολική Μεσόγειο προωθεί τους αμερικάνικους σχεδιασμούς. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η δημιουργία του φόρουμ, το οποίο άλλωστε είναι και αμερικάνικης έμπνευσης. Ο στόχος αυτού του φόρουμ είναι ακριβώς να ενιαιοποιήσει την αγορά φυσικού αερίου, την εξόρυξη, την προμήθεια, αλλά και τη μεταφορά του φυσικού αερίου. Σ' αυτό συμμετέχουν επτά χώρες - μέλη ιδρυτικά και ήδη τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ως παρατηρητής, ενώ, με βάση δημοσιεύματα, και η Γαλλία ζήτησε να γίνει μόνιμο μέλος, αλλά και οι ΗΠΑ θέλουν να συμμετέχουν ως παρατηρητές για να μπορούν να ελέγχουν απευθείας το φόρουμ αυτό. Στόχος βεβαίως αυτού του φόρουμ, αλλά και των έργων που συντελούνται στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, είναι η απομόνωση ενεργειακά του Ιράν. Ποιον εξυπηρετούν, λοιπόν, αυτές οι δύο συμβάσεις; Είναι φανερό ότι εξυπηρετούν τους ενεργειακούς σχεδιασμούς των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στην περιοχή μας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών εξόρυξης, εκμετάλλευσης, εμπορίας, αλλά και μεταφοράς του φυσικού αερίου. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ ότι αποτελούν έργα ασφάλειας και ειρήνης για την περιοχή. Επί της ουσίας τι λέμε δηλαδή; Ότι βάλαμε «τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα», μετατρέποντας τους ιμπεριαλιστές σε παράγοντα ειρήνης της περιοχής, όταν είναι γνωστό ότι οι ιμπεριαλιστές, οι Αμερικάνοι, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση επεμβαίνουν στρατιωτικά στην περιοχή. Προσπαθούν να αλλάξουν τα σύνορα. Προσπαθούν ακριβώς να μοιράσουν και να ξαναμοιράσουν τις αγορές και τους δρόμους μεταφορών. Από αυτή την άποψη είναι μια επικίνδυνη αντίληψη αυτή. Είναι σε βάρος της ασφάλειας της χώρας μας και της στρατιωτικής ασφάλειας. Άλλωστε οι ίδιοι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι αυτών των στρατιωτικών επιθετικών ενεργειών των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ, δηλαδή και οι Ρώσοι αλλά και οι Ιρανοί, έχουν δηλώσει ότι θα ανταπαντήσουν και η Ελλάδα αποτελεί μαγνήτη τέτοιων αντιποίνων. Βεβαίως και δεν εξυπηρετούν και την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας μας, από τη στιγμή που έχετε συμφωνήσει από κοινού να προχωρήσει άμεσα η απολιγνιτοποίηση και στη θέση του λιγνίτη να φέρετε ως καύσιμο ασφάλειας του συστήματος ένα εισαγόμενο καύσιμο ορυκτό, για την ευστάθειά τους, δηλαδή το φυσικό αέριο. Και μάλιστα οι πηγές προμήθειας μειώνονται. Επί της ουσίας δηλαδή, αντί να υπάρχει διαφοροποίηση των πηγών υπάρχει μονομέρεια στις πηγές προμήθειας του φυσικού αερίου, μετατρέποντας ακόμη πιο ευάλωτη τη χώρα μας σ' αυτούς τους σχεδιασμούς και στις διάφορες απειλές. Και τέλος, δεν πρόκειται μ' αυτή την επιλογή να ικανοποιηθούν και να καλυφθούν οι ενεργειακές ανάγκες του λαού μας. Είναι γνωστό ότι η ενεργειακή φτώχεια μαστίζει ευρύτερα τα λαϊκά στρώματα. Αυτό θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο το φαινόμενο, μια και θα έχουμε να κάνουμε με ένα ακόμη πιο πανάκριβο ρεύμα και ενέργεια και μάλιστα σε μια περιοχή - και αυτή είναι η μεγάλη αντίφαση - όπως είναι η χώρα μας, όπου υπάρχουν ανεξάντλητες πηγές ενέργειας και ορυκτές και ανανεώσιμες ανεξάντλητες πηγές ενέργειας, όπου υπάρχει τεχνολογία και που θα μπορούσε να ήταν πολύ φτηνή η ενέργεια για τον λαό, αλλά και για τις παραγωγικές ανάγκες της χώρας μας. Όμως αυτό δεν το επιτρέπει το κυνήγι του κέρδους και η λογική της εμπορευματοποίησης όλο και περισσότερο της ενέργειας. Από αυτή την άποψη, κύριε Πρόεδρε, είναι φανερό ότι το ΚΚΕ θα καταψηφίσει και τις δύο συμβάσεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει τώρα ειδικός αγορητής του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Γιώργος Αρβανιτίδης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Για πρώτη φορά, αν και είμαι συνεπής, θα ζητήσω ανοχή χρόνου. Θέλω να σχολιάσω, κύριε Υπουργέ, τη χθεσινή επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Υπουργείο Ενέργειας και τη δήλωσή του ότι αισθάνεται ιδιαίτερα χαρούμενος γιατί ξεπεράσαμε τον στόχο στην ηλεκτροκίνηση και την αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Εμείς βγάλαμε μια ανακοίνωση. Υπήρξε βέβαια μια απάντηση από τη Νέα Δημοκρατία σε εμάς από τον πρώην Γενικό Γραμματέα Εμπορίου και Καταναλωτή. Να σχολιάσω ότι ο μόνος στόχος που πετύχατε τελικά στους οικονομικούς στόχους που έχετε θέσει ως Κυβέρνηση, είτε για τα ελλείμματα είτε για το ΑΕΠ ή για την ύφεση και πόση θα είναι, είναι τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Το σχόλιό μας, λοιπόν, ήταν ότι δεν ξέρουμε γιατί ήταν τόσο πολύ χαρούμενος ο Πρωθυπουργός. Ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα που καταναλώνουν όχι πράσινη ενέργεια, αλλά ενέργεια. Επειδή δεν έχουμε τελειώσει διασυνδέσεις, δεν έχουμε προχωρήσει τη διείσδυση των ΑΠΕ, δεν είναι πράσινο ρεύμα. Δεν νομίζω ότι είναι ο μεγάλος στόχος αυτός. Οι πόροι που χρηματοδοτούν την αγορά των ηλεκτρικών αυτοκινήτων προέρχονται από το Πράσινο Ταμείο, που μόλις πρόσφατα περικόψατε από το 6% στο 1% από τους κατοίκους της δυτικής Μακεδονίας, που έχουν ιδιαίτερη ανάγκη από αυτά. Οι πόροι δεν πάνε σε άμεσα αποτελέσματα για την κυκλική οικονομία, που έχουν άμεσο αποτέλεσμα και στο περιβαλλοντικό αποτύπωμα της χώρας ούτε λύνουν ζητήματα υποδομής. Θα σας πω ότι στα Μάλγαρα και στα Κύμινα - μπορεί να μην τα ξέρετε, είναι επτά, οκτώ χιλιάδες κάτοικοι στο Δήμο Δέλτα - πίνουν ακόμα νερό με μαγγάνιο. Έχουν ετοιμάσει τη μελέτη, την πήγαν στην περιφέρεια, δεν πέρασε στο ΕΣΠΑ. Δεν μπορούμε να λύσουμε αυτά τα προβλήματα και έχουμε το μεγάλο στόχο να πάρουμε ηλεκτρικά αυτοκίνητα, για να στηρίξουμε τις βιομηχανίες της Ευρώπης τώρα, άμεσα; Και εγώ δεν λέω να μην έχουμε ηλεκτροκίνηση. Γιατί ως παράδειγμα του πού πάμε, έχει αξία, αλλά ως αποτέλεσμα και ανάγκη να λυθούν προβλήματα άμεσα, νομίζω ότι δεν πρέπει να χαίρεστε τόσο στο Υπουργείο. Να έρθω τώρα στις δύο συμβάσεις. Συζητάμε σήμερα τη συμφωνία για τον αγωγό του IGB μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας και για τον καταστατικό φόρουμ για το φυσικό αέριο στην ανατολική Μεσόγειο. Και βέβαια τα κείμενα των συμβάσεων με την κύρωσή τους θα υπερισχύουν κάθε άλλης αντίθετης διάταξης νόμου, σύμφωνα με το Σύνταγμά μας. Όπως ανέφερα και στην επιτροπή, είμαστε θετικοί και στα δύο μέρη του παρόντος νομοσχεδίου. Οι κυβερνήσεις που προηγήθηκαν και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ συνέβαλαν ιδιαίτερα στο να βρεθούμε σήμερα εδώ. Όμως δεν μπορώ να μην επισημάνω, όπως σας είπα στην επιτροπή, τις σημαντικές καθυστερήσεις, κυρίως του IGB, αλλά και τα νέα δεδομένα - και αυτό είναι το πιο σημαντικό - που διαμορφώνονται στην περιοχή και συνολικότερα στο περιβάλλον στο οποίο δρούμε. Και αναφέρομαι τόσο στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το «Green Deal» και το φυσικό αέριο όσο και στην πανδημία του κορωνοϊού και τις τουρκικές αξιώσεις. Είναι γεγονός ότι ο ενεργειακός χάρτης της περιοχής μας επενασχεδιάζεται και οι εξελίξεις «τρέχουν». Έτσι, λοιπόν, απαιτείται να αναπροσαρμόζουμε διαρκώς τις προτεραιότητές μας και να επωφελούμαστε από τις ευκαιρίες. Η Ελλάδα τα τελευταία δέκα χρόνια προσπαθεί να αξιοποιήσει τη γεωπολιτική της θέση στον μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό χάρτη, με τελικό στόχο να αποτελέσει τον διακομιστικό ενεργειακό κόμβο από ανατολή προς δύση και από νότο σε βορρά. Γι' αυτό και χρειαζόμαστε την ενίσχυση των ενεργειακών διασυνδέσεων με τα γειτονικά μας κράτη. Βασικός, όμως, στόχος αυτής της ενεργειακής εθνικής πολιτικής πρέπει να είναι η μεγιστοποίηση της ενεργειακής ασφάλειας, οι πολλαπλές εναλλακτικές πηγές όδευσης με ανταγωνιστικές τιμές και η μείωση του ενεργειακού κόστους. Έτσι, λοιπόν, χρειάζεται η ενίσχυση των απαιτούμενων ενεργειακών υποδομών και δικτύων, των διασυνδέσεων με τις γειτονικές χώρες και την αποθήκευση ενέργειας. Τόσο ο TAP, που ολοκληρώθηκε, όσο και ο κάθετος διάδρομος προς βορρά είναι έργα του IGB, με το δίδυμο του έργου, τον FSRU, στην Αλεξανδρούπολη να αποτελούν πρωτοβουλίες, όπως είπα, των προηγούμενων ετών και έχει ανάγκη η χώρα να μπουν εξαιρετικά γρήγορα σε πλήρη λειτουργία. Σήμερα, ο ενεργειακός σχεδιασμός της χώρας πρέπει να ευθυγραμμίζεται με τις παγκόσμιες μελέτες - κι αυτό είναι η θέση μας - που προβλέπουν ότι το φυσικό αέριο θα διαδραματίσει τον ρόλο του καυσίμου «γέφυρα» στην ενεργειακή μετάβαση. Οι διεθνείς αγωγοί του φυσικού αερίου, ο EastMed και ο IGB, αλλά και οι σταθμοί υγροποιημένου φυσικού αερίου καταλαβαίνουμε όλοι πόσο ιδιαίτερη σημασία έχουν για τη χώρα. Παράλληλα, αυτοί οι αγωγοί μελλοντικά μπορούν να μεταφέρουν αέρια παραγόμενα από ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια, όπως το υδρογόνο, και έτσι, λοιπόν, να αποτελέσουν κομμάτι του συνολικού συστήματος παραγωγής, αποθήκευσης και μεταφοράς ενέργειας με μηδενικές εκπομπές CO2 . Με αυτές τις επισημάνσεις, λοιπόν, έρχομαι στην ουσία αυτό που συζητάμε. Σε σχέση με τον IGB, υπάρχουν καθυστερήσεις και αυτό είναι το μεγάλο ζήτημα το οποίο μας απασχολεί και αυξάνει τις ευθύνες του Υπουργείου και της Κυβέρνησης να «τρέξει». Η Βουλγαρία έχει κυρώσει τη σύμβαση από τον Ιούλιο του 2020. Εμείς, παρ' όλες τις δηλώσεις του κ. Σταθάκη στις αρχές του 2020, ότι θα είναι έτοιμος ο IGB, παρ' όλο που την περασμένη Πέμπτη ο Υπουργός ανέφερε ότι θα ολοκληρωθεί σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα, αντιλαμβάνεστε, κυρίες και κύριοι, ότι μιλάμε ήδη για καθυστέρηση δύο χρόνων. Ανέφερα όλα αυτά για να δείξουν πόσο ιδιαίτερα σημαντικό είναι το timing της περιόδου τη οποία περνάμε. Ο IGB είναι μια κρίσιμη ψηφίδα σε ολόκληρο το ενεργειακό παζλ στη βόρειο Ελλάδα, αν η χώρα επιθυμεί να γίνει ενεργειακό HUB. Βέβαια, όλες αυτές οι ενέργειες του IGB επηρεάζουν και τον FSRU της Αλεξανδρούπολης. Βεβαίως, αυτά όλα συνδέονται με το τι θα γίνει στη ΔΕΠΑ, στη «ΔΕΠΑ ΔΙΕΘΝΩΝ», την ιδιωτικοποίηση. Ελπίζω όλα αυτά να μην ακυρώσουν την εξέλιξη του έργου και να το πάνε ιδιαίτερα πίσω, μια και το timing είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι η Ευρώπη, με την απόφασή της να γίνει κλιματικά ουδέτερη μέχρι το 2050, αφήνει πίσω πια τη χρηματοδότηση έργων φυσικού αερίου και την ανάπτυξη δικτύων του. Υπάρχουν κίνδυνοι τέτοιες υποδομές να μην προλάβουν καν να προσθέσουν τα πάγιά τους. Η Ελλάδα εξαρτάται σχεδόν 100%, σύμφωνα με τις επιλογές, από εισαγόμενο φυσικό αέριο. Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό για τη σχέση της Ρωσίας με τους αγωγούς της Ουκρανίας και της Ρουμανίας, τον αγωγό της Τουρκίας. Εδώ υπάρχει το μεγάλο ζήτημα πόσο γρήγορα και ποιες είναι οι συμβάσεις τις οποίες η χώρα θα υπογράψει, προκειμένου να εξασφαλίσει την ενεργειακή της επάρκεια και την ενεργειακή της ασφάλεια. Σχετικά με το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου και την έγκριση του καταστατικού του φόρουμ για το φυσικό αέριο, κύριε Υπουργέ, σας κατέθεσα την πρόταση και πρέπει να τη λάβετε ιδιαίτερα υπ' όψιν σας, όσον αφορά την ελληνική πρόταση η οποία οφείλει να μπει στο «τραπέζι», ώστε να μετατραπεί σε ενεργειακό φόρουμ το καταστατικό του φόρουμ για το φυσικό αέριο. Είναι ένας μεγάλος στόχος τον οποίο θα μπορούσατε να βάλετε και να περιλαμβάνει γενικότερα τη στενότερη ενεργειακή συνεργασία των χωρών της ανατολικής Μεσογείου. Σας καταθέτω αυτή την πρόταση, γιατί ο χρόνος των τεχνολογικών και ενεργειακών εξελίξεων «τρέχει» πιο γρήγορα από τις πολιτικές εξελίξεις. Γνωρίζετε ότι οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις στην ανατολική Μεσόγειο θα μας απασχολήσουν στο προσεχές διάστημα ολοένα και πιο συχνά, τα πλωτά αιολικά, οι άλλες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, παρά το φυσικό αέριο. Είναι μπροστά μας και είναι ζητήματα που πρέπει και μπορεί αυτό το φόρουμ να αντιμετωπίσει. Βέβαια, να σχολιάσουμε λίγο και τη χθεσινή δήλωση και το «άνοιγμα» του Ισραηλινού Υπουργού Ενέργειας προς τον Τούρκο ομόλογό του. Γνωρίζετε ότι ο κ. Steinitz, αναφερόμενος στις δύσκολες σχέσεις των δύο χωρών το προηγούμενο διάστημα, είπε ότι «τώρα είμαστε έτοιμοι να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία στην Τουρκία» και ότι θα είναι χαρούμενος να δει την Τουρκία να συμμετέχει στο φόρουμ φυσικού αερίου της ανατολικής Μεσογείου. Πρέπει να τοποθετηθείτε στο κάλεσμα αυτό, κύριε Υπουργέ. Βεβαίως και πρέπει να συμμετέχει η Τουρκία, αλλά πρέπει διαρκώς να τονίζουμε τους όρους και τις προϋποθέσεις αυτής της συμμετοχής, που δεν είναι άλλες από τη ρητή αποδοχή του Δικαίου της Θάλασσας και των λοιπών κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Ειδικά για τον EastMed, η θέση η δική μας βάζει τρεις πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις για την ομαλή υλοποίησή του: Πρώτον, να λειτουργήσει ως μέσο συνεργασίας, ειρήνης, ενότητας και ανάπτυξης των χωρών της ανατολικής Μεσογείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα ενταχθούν στη συμφωνία. Δεύτερον, οι χώρες που υπογράφουν τη συμφωνία στήριξης του EastMed θα πρέπει να δεσμευτούν πολιτικά και μακροχρόνια ότι αυτός ο αγωγός θα είναι βασική τους επιλογή για την όδευση προς την Ευρώπη των νέων κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Τρίτον, πρέπει να διασφαλιστεί η χρηματοδότηση του έργου από ευρωπαϊκούς πόρους και η δέσμευση μεγάλων καταναλωτών για αγορά ποσοτήτων φυσικού αερίου, προκειμένου να κάνουν τον EastMed, την επένδυση αυτή, δυνατή να υλοποιηθεί. Σχετικά με την πιθανή αποχώρηση της Repsol από τις έρευνες υδρογονανθράκων ισχύουν αυτές οι πληροφορίες, δηλαδή η αποχώρηση των Ισπανών από τα τρία οικόπεδα που συμμετέχουν μαζί με τα ΕΛΠΕ στο Ιόνιο; Τέλος, κύριε Υπουργέ, πριν από δυο - τρεις μέρες είχαμε το σημαντικό ατύχημα στο υπό κατασκευή πυρηνικό εργοστάσιο στο Ακούγιου της Τουρκίας. Από αυτό εδώ το Βήμα σας λέω ότι η χώρα πρέπει να οδηγήσει την Ευρώπη και το αρμόδο ευρωπαϊκό όργανο στο να εξετάσει τους όρους της λειτουργίας αυτού του σταθμού. Το 2023 θα λειτουργήσει το Ακούγιου. Κάτω από ποιον έλεγχο, με ποιες συνθήκες; Θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό θέμα που πρέπει να τεθεί σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο. Κλείνω εδώ, εξαιτίας του χρόνου τον οποίο διαθέτω. Είναι θέματα που θα μας απασχολήσουν στο αμέσως επόμενο διάστημα. Σας ευχαριστώ πολύ και ευχαριστώ για την ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Φάμελλε, θα περιμένετε να μιλήσει ο κ. Αρσένης και μετά εσείς. Κύριε Αρσένη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, Βουλεύτρια και Βουλευτές, την ώρα που έμπαινε στις επιτροπές η σύμβαση αυτή για τον αγωγό - συγκεκριμένα λίγες ώρες πριν - στην Αμερική «αποκαθηλωνόταν» ο Τραμπ με την κατάργηση του αγωγού Keystone. Ήταν από τις πρώτες αποφάσεις του νέου Προέδρου, ακριβώς γιατί αυτό συμβόλιζε την «αποκαθήλωση» του «Τραμπισμού». Δεν διαφέρει πολύ ο αγωγός Keystone απ' αυτό που κάνουμε εμείς. Είναι ένας αγωγός, που σε μεγαλύτερες οικονομίες, με πολύ μεγαλύτερο αποτέλεσμα, θα συνέδεε τα δίκτυα αερίου και πετρελαίου των δύο χωρών, Αμερικής και Καναδά. Και τον κατήργησαν με μια υπογραφή. Ο λόγος ήταν ο περιβαλλοντικός κίνδυνος και η κακής ποιότητας περιβαλλοντικές μελέτες. Περνούσε, όπως και ο IGB, μέσα από προστατευόμενες περιοχές. Βέβαια, ο βασικός λόγος είναι η κλιματική αλλαγή. Γιατί μετά τον «Τραμπισμό», ο κόσμος επιστρέφει στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. «Τραμπισμός», επειδή θα το ξεχάσουμε σύντομα, σημαίνει να κάνεις εξορύξεις πετρελαίου και υδρογονανθράκων, ενώ ο κόσμος μας καίγεται από την εξόρυξη και την καύση τους. Να κάνεις αγωγούς μέσα σε προστατευόμενες περιοχές, όταν απ' αυτές εξαρτάται αν θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε την κλιματική κρίση. Να δίνεις άδειες εξορύξεων εκεί που δεν υπήρχαν. Για όλο τον υπόλοιπο κόσμο, ο οποίος, όπως και εμείς, αντιμετωπίζει την πανδημία, με το που θα τελειώσει η πανδημία θα υπάρχει ένα ουσιαστικό ζήτημα, μια απειλή για την ανθρωπότητα, πέρα απ' την οικονομική κρίση που ακολουθεί: Η κλιματική κρίση. Όμως, εσείς - και όταν λέω «εσείς», μιλάω για την Κυβέρνησή σας και τις προηγούμενες - με μία οπισθοδρομική παρέα γειτόνων, ανακαλύπτετε ξαφνικά το «μαύρο χρυσό», τώρα, εν μέσω της κλιμάκωσης της κλιματικής αλλαγής. Δεν είστε μόνοι. Το έκανε και ο Τραμπ. Μένετε, όμως, μόνοι. Μένετε μόνοι και από τις πετρελαϊκές εταιρείες, που ήταν οι εταίροι σας. Ακούγεται ότι η Repsol αποχωρεί από τα τρία οικόπεδα, που ήταν εμβληματικά για εσάς, του Ιονίου, της Ηπείρου και της Αιτωλοακαρνανίας. Το βέβαιο είναι ότι η Repsol αποχωρεί από πολλές επενδύσεις της και στρέφεται στην ανανεώσιμη ενέργεια, γιατί καταλαβαίνει ότι μετά τον Τραμπ το παραμύθι των υδρογονανθράκων τελειώνει. Η άρνηση της κλιματικής κρίσης τελειώνει. Ο κόσμος επανέρχεται σε επαφή με την πραγματικότητα. Όμως, η οπισθοδρόμηση στην Ευρώπη και παγκοσμίως, βάζει ένα τελευταίο ανάχωμα στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και στην κατάργηση των υδρογονανθράκων, το φυσικό αέριο. Μελλοθάνατες τεχνολογίες, εταιρείες, αγωγοί και projects είναι όλα αυτά. Να σας θυμίσω ότι στην Αλμπέρτα μετά την ανακοίνωση για την κατάργηση του αγωγού Keystone, ανακοίνωσαν ότι για να μειώσουν τη ζημιά τους θα πωλήσουν το μέταλλο του αγωγού ως scrap. Αυτές είναι οι επιπτώσεις. Ας δούμε, όμως, πώς ξετυλίγεται και το πουλόβερ του φυσικού αερίου. Μέσα σε μόλις δύο χρόνια ήδη δώδεκα πολιτείες της Αμερικής απαγόρευσαν τη χρήση του φυσικού αερίου για θέρμανση σε νέα κτήρια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 2025. Όσον αφορά την αυτοκίνηση: Ο Καναδάς από το 2040, το Κεμπέκ, η πολιτεία αυτή του Καναδά, από το 2035. Και καλεί τη νέα πολιτική ηγεσία της Αμερικής ο Πρόεδρος του Καναδά, να κάνει κοινή νομοθεσία για την απαγόρευση στη Βόρεια Αμερική της χρήσης του αερίου στα αυτοκίνητα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η απαγόρευση στα αυτοκίνητα είναι από το 2030… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα μία πολύ μικρή ανοχή, κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. …στην Ινδία το 2030, στον Καναδά, όπως είπαμε, το 2040, στην Αυστρία το 2027. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη συζητηθεί. Δέκα χώρες το υποστήριξαν. Δεν πέρασε προς το παρόν, αλλά θα επανέλθει. Αυτά που συζητάμε - και θα τύχουν και διακομματικής συναίνεσης φοβάμαι - αυτή τη στιγμή σε αυτή τη Βουλή, είναι οι «δεινόσαυροι» της τεχνολογίας, είναι σαν να επιδοτείτε εργοστάσια παραγωγής φαξ. Μόνο που αυτά δεν θα κατέστρεφαν τη χώρα μας. Όσο για το γεωπολιτικό παραμύθι, πείτε μας ένα παράδειγμα που αυτοί οι αγωγοί ωφέλησαν τη χώρα. Πείτε μας, πραγματικά, ποια χώρα στον κόσμο πιστεύει αξιόπιστα ότι η Κυβέρνησή σας ή άλλες κυβερνήσεις, που έχουν δεθεί πισθάγκωνα με συμφωνίες, όπως αυτή που επικυρώνουμε, θα κόψουν ποτέ την παροχή του αερίου προς τις άλλες περιοχές, άρα θα είναι κίνδυνος και άρα θα είναι μετρήσιμοι και υπολογίσιμοι. Η κούρσα των υδρογονανθράκων, στην οποία έχουμε μπει τα τελευταία χρόνια, δεν ωφελεί πουθενά την Ελλάδα. Αυξάνει τις εντάσεις με την Τουρκία, μια άλλη παλαιολιθική πολιτικά χώρα, η οποία και αυτή θέλει υδρογονάνθρακες και είναι διατεθειμένη να κάνει και πόλεμο μαζί μας αν χρειαστεί. Ο μονόφθαλμος στη γειτονιά μας πραγματικά ας οδηγήσει, γιατί φαίνεται να ζούμε σε μια μικρή γειτονιά του κόσμου που κατ' εξαίρεση είναι τυφλή απέναντι στην κλιματική κρίση. Σας καλώ και καλώ το Σώμα να επανέλθει στην πραγματικότητα, να καταλάβει ότι ο «Τραμπισμός» τελείωσε και ότι η κλιματική κρίση είναι μια πραγματικότητα, την οποία την αντιμετωπίζουμε όχι με αγωγούς, αλλά με στροφή στο ενεργειακό μας μείγμα, με στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με σχέδιο, με χωροταξία, όχι άναρχα, με σεβασμό στα φυσικά μας οικοσυστήματα. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο θα πάρει τώρα ο γενικός εισηγητής από το ΣΥΡΙΖΑ, ο συνάδελφος κ. Σωκράτης Φάμελλος. Ορίστε, κύριε Φάμελλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, οφείλω να ξεκινήσω από μία δήλωση για τη σημερινή ανακοίνωση απαγόρευσης των συγκεντρώσεων εκ μέρους της Κυβέρνησης. Πρόκειται για μια ακόμα αντιδημοκρατική επιλογή μακριά από τους κανόνες της επιστήμης. Είναι ξεκάθαρο ότι ήδη οι επιστήμονες της επιδημιολογίας διαφώνησαν με την εισήγηση αυτή και με την επιλογή αυτή. Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς είναι μια μεθόδευση, μια ξεκάθαρη μεθόδευση, η οποία έχει στόχο μόνο και μόνο τον περιορισμό της λειτουργίας, αν θέλετε, της δημοκρατίας, που είναι να αντιδράσει κάποιος και να κάνει κριτική στα μέτρα της Κυβέρνησης. Και δεν είναι μόνο η αναξιοπιστία που δημιουργείται σχετικά με την πανδημία, γιατί δημιουργείται έντονη στον κόσμο. Πείτε μου ποια είναι η διαφορά με αυτά που έγιναν, παραδείγματος χάριν, το Σάββατο και με αυτά που μπορεί να γίνουν σε μία συγκέντρωση. Πού προκύπτει ο κίνδυνος, δηλαδή, του συγχρωτισμού; Το βασικό είναι ότι έχουμε μία κυβέρνηση, η οποία βάζει στόχο τη δημοκρατία. Αυτό είναι πολύ σοβαρό και το καταθέτουμε με όλη τη σοβαρότητά του μέσα στο Κοινοβούλιο. Κύριε Πρόεδρε, για το θέμα της σημερινής συζήτησης αναφερθήκαμε στις επιτροπές. Ο διασυνδετήριος αγωγός, ο IGB, Ελλάδας - Βουλγαρίας και το φόρουμ φυσικού αερίου είναι πρωτοβουλίες που ωρίμασαν ή ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μιας προσπάθειας, η οποία πέτυχε κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, να γίνει η Ελλάδα εμπορικός και ενεργειακός διαμετακομιστικός κόμβος στην ευρύτερη περιοχή. Η σύνοδος των ηγετών της Μεσογείου, η συνεργασία των ηγετών στα Βαλκάνια, η Συμφωνία των Πρεσπών, η τριμερής στην ανατολική Μεσόγειο, η συμμετοχή στο «Δρόμο του Μεταξιού» είναι πρωτοβουλίες που συνέβαλαν σε αυτή την κατεύθυνση, γιατί υπηρετούσαν μια δομημένη στρατηγική. Το ίδιο γινόταν και με την ενέργεια, μιας και η ενεργειακή πολιτική στόχευε και στην ασφάλεια εφοδιασμού και στη διασφάλιση ανταγωνιστικών τιμών και στην πληθώρα, αν θέλετε, των πηγών και των οδεύσεων, αλλά και στην ενίσχυση του γεωπολιτικού ρόλου της χώρας μας. Έτσι, ο EastMed, ο IGB, ο TAP, ο FSRU της Αλεξανδρούπολης είναι έργα σε αυτή τη στρατηγική. Πρέπει να ομολογήσω και να σημειώσω, ότι παρ' ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, σε μνημονιακό περιβάλλον, ενίσχυσε το ρόλο της πολιτείας και του δημοσίου σε τέτοια κομβικά έργα, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κάνει ακριβώς το αντίθετο. Ιδιωτικοποιεί κρίσιμες υποδομές και τον FSRU της Αλεξανδρούπολης, την πύλη, δηλαδή, εισόδου ενέργειας και το δίκτυο αερίου σε όλη την Ελλάδα, κάτι που είναι επιζήμιο και για τη δημόσια περιουσία, αλλά και για το εθνικό συμφέρον. Όμως, δεν θα μείνω σε αυτό, αν και είναι πάρα πολύ κρίσιμο, διότι εντοπίσαμε στη συζήτηση των επιτροπών κάτι πολύ πιο σημαντικό και πολύ πιο επιζήμιο. Εντοπίσαμε ότι απουσιάζει από τα κείμενα που έφερε η Κυβέρνηση, η παράμετρος της κλιματικής κρίσης, της κλιματικής ουδετερότητας, της προσαρμογής, που είναι επίσημη, πλέον, παγκόσμια πολιτική και της Ευρώπης σε αυτή την κατεύθυνση. Όλα αυτά απουσιάζουν με πολύ έντονο χαρακτήρα, κύριε Υπουργέ, από το κείμενο του East Mediterranean Gas Forum. Και, βέβαια, υποτιμούνται οι περιβαλλοντικοί παράμετροι και η ανάγκη αντιμετώπισης περιβαλλοντικών ατυχημάτων. Η απουσία της στρατηγικής αυτής, της κλιματικής, από τα κείμενα που μας φέρατε και ιδιαίτερα από το κείμενο για το φόρουμ της ανατολικής Μεσογείου, είναι ανησυχητική. Και, μάλιστα, φανταστείτε ότι μιλάμε για ένα κείμενο το οποίο συντάχθηκε στο δεύτερο εξάμηνο του 2020, δηλαδή, πάνω από ένα χρόνο μετά τη δέσμευση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στο Συμβούλιο Κορυφής για την κλιματική ουδετερότητα. Άρα ανεπίτρεπτο και διπλωματικά και πολιτικά. Και όταν η Ευρώπη έχει συμφωνήσει για το «Green Deal», η Ελλάδα πάει πιο πίσω. Αυτό είναι επικίνδυνο. Θέλω να σας πω, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, ότι, πράγματι, τα έργα αυτά ωρίμασαν σε μία πρότερη περίοδο, πριν το ΕΣΕΚ της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, το Εθνικό Σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, και πριν την ολοκλήρωση στο Κατοβίτσε των συμφωνιών για τη Συμφωνία των Παρισίων, στην Παγκόσμια Σύνοδο του ΟΗΕ που είχα την τιμή και συμμετείχα. Υπήρχε, πράγματι, μια στόχευση για ένα καύσιμο μετάβασης, η οποία, όμως, από το ΕΣΕΚ του 2018 τροποποιήθηκε, μειώνοντας τον συντελεστή παρέμβασης του φυσικού αερίου στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας. Εσείς, όμως, όπως φαίνεται, κάνετε κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν φαίνεται μόνο το κείμενο του EMGF. Φαίνεται και γιατί στο ΕΣΕΚ, στο Εθνικό Σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, ενισχύεται ο ρόλος του φυσικού αερίου, διότι κλείνετε τους λιγνίτες όχι για να φέρετε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά για να ιδιωτικοποιήσετε την ηλεκτροπαραγωγή με φυσικό αέριο και με λίγους ολιγάρχες - αυτό είναι λάθος - ενώ η παγκόσμια κοινότητα πηγαίνει σε μια άλλη κατεύθυνση, ενώ ο Πρόεδρος Μπάιντεν επαναφέρει στη συμφωνία τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ο Κινέζος Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ στη συνέλευση του ΟΗΕ μιλάει για κλιματική ουδετερότητα - έστω το 2060- ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει τη στροφή στο 55% μείωση αερίων του θερμοκηπίου και αποθαρρύνει ακόμα και σε τρίτες χώρες χρηματοδοτήσεις για έργα υδρογονανθράκων. Και αυτό το κάνει και η ενεργειακή διπλωματία, πλέον, της Ευρώπης. Επίσης, αν θέλετε, δεν περιλαμβάνονται τα έργα φυσικού αερίου ούτε στη διαδικασία δίκαιης μετάβασης. Εσείς, λοιπόν, κάνατε αυτό το σοβαρό πολιτικό, διπλωματικό και περιβαλλοντικό λάθος, ενώ αυτή η αλλαγή στην Ευρώπη περιλαμβάνεται ακόμα και σε συμφωνίες, όπως με την Ιαπωνία και τον Καναδά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Δεν βλέπω, λοιπόν, αυτή τη δέσμευση στο καταστατικό του EMGF, καμμία αναφορά. Και πρέπει να σας πω ότι αυτό υποτιμά και τα προβλήματα βιωσιμότητας που διαπιστώνουμε ότι και λόγω της πανδημίας υπάρχουν στα έργα υδρογονανθράκων. Άρα εμείς τι ερχόμαστε να σας πούμε; Έχετε κάνει λάθος στρατηγική, γιατί μάλλον δεν έχετε. Είναι μόνο ένα «πράσινο» περιτύλιγμα αυτό που μας λέτε για την κλιματική πολιτική. Δεν το βλέπουμε σχεδόν πουθενά. Και από την άλλη μεριά, υποτιμάτε και τις οικονομικές συνθήκες και τα θέματα βιωσιμότητας. Έτσι, όμως, η Ελλάδα μπορεί να μείνει πίσω. Η απουσία αυτής της προοπτικής και η ανυπαρξία άλλων δυνατοτήτων συνεργασίας στο καταστατικό του EMGF δεν μπορεί να μείνει από εμάς, χωρίς σχολιασμό. Λέμε, λοιπόν, ότι η συνεργασία στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η συνεργασία στο επίπεδο των ηλεκτρικών διασυνδέσεων και σε θέματα περιβαλλοντικής προστασίας πρέπει να εισέλθουν στη διαδικασία των συνεργασιών. Πρέπει να τα βάλετε. Σας το προτείνουμε αυτό. Και αυτό θα επιβεβαιώσει πιθανά μια στροφή και δική σας στα θέματα της περιβαλλοντικής και ενεργειακής πολιτικής. Εμείς, λοιπόν, έχουμε προτείνει, κύριε Πρόεδρε - και ολοκληρώνω - στα θέματα στρατηγικής μια αλλαγή στην πολιτική της Κυβέρνησης, που θα χαρακτηριστεί από έναν κλιματικό νόμο, αλλά και μια στροφή ως προς τα θέματα υδρογονανθράκων και πολιτικής. Κάτι τέτοιο επιβάλλει και η αναθεώρηση του Εθνικού Σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, μιας και έχουμε τον στόχο πλέον του 55%. Πρέπει, λοιπόν, να συμφωνήσουμε σε ένα άλλο σχέδιο, κύριε Πρόεδρε, που θα λαμβάνει υπ' όψιν και την κλιματική μετάβαση και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη χώρα μας. Και πρέπει η συζήτηση για τους υδρογονάνθρακες, κύριε Υπουργέ, να ανοίξει σε επίπεδο Μεσογείου. Και εμείς συμφωνούμε σε μια τέτοια προοπτική, για την απεξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες, και να βάλουμε στην ενεργειακή μας διπλωματία τα θέματα πλέον των ΑΠΕ και των ηλεκτρικών διασυνδέσεων. Θα κλείσω με δύο αναφορές στα έργα, για να σχολιάσω κάποια θέματα που είπε ο Υπουργός, γιατί πρέπει να τα κλείσουμε αυτά και να έχουμε μια κοινή βάση όσον αφορά την ιστορία, κύριε Υπουργέ. Ο IGB είναι ένα σημαντικό έργο με μεγάλο ενεργειακό αποτύπωμα και συμβάλλει στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού. Είναι ένα έργο το οποίο συνδέεται και με το ελληνικό ενεργειακό σύστημα, αλλά και με τον νότιο διάδρομο. Να ξεκαθαρίσουμε ότι πριν από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - μάλιστα εντάχθηκε στα έργα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος - ναι, είχε προγραμματισμό δέκα ετών, έχει ήδη. Όμως, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ - επειδή αναφερθήκατε σε πάγωμα - , εγώ θυμάμαι και τη δεύτερη φάση του market test και την τελική επενδυτική συμφωνία με τον κ. Σκουρλέτη και τη δημιουργία του συμβουλίου για τον νότιο διάδρομο με τον κ. Σταθάκη, την υπογραφή με τον ΤΑΡ - για να παίρνει φυσικό αέριο από το νότιο διάδρομο - τη χρηματοδότηση του IGB παρουσία του κ. Κανιέτε πάλι με τον κ. Σταθάκη, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη συμβατότητα με τις κρατικές ενισχύσεις και τελικά, την υπογραφή των εγκαινίων και την τέλεση των εγκαινίων με τον κ. Μπορίσοφ και τον Αλέξη Τσίπρα και τον Γιώργο Σταθάκη τον Μάιο του 2019. Δεν μου φαίνεται, λοιπόν, παγωμένο το έργο. Ξεκίνησε επί ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, για ποιο λόγο είναι πράγματι παγωμένη εδώ και δεκατέσσερις μήνες μία συμφωνία που υπογράφηκε τον Οκτώβρη του 2019, πρέπει να μας το πει ο κ. Χατζηδάκης. Για ποιο λόγο κρατούσε στα συρτάρια του δεκατέσσερις μήνες αυτή τη συμφωνία και τη φέρνετε εσείς τώρα που έφυγε ο κ. Χατζηδάκης; Δεν ξέρω αν θα το απαντήσει ποτέ η ιστορία αυτό, κύριε Υπουργέ, αλλά είναι περίεργο. Πάντως, παγωμένο επί ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν. Στα συρτάρια του κ. Χατζηδάκη έμεινε. Όσον αφορά το φόρουμ - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - , είναι γεγονός ότι το φόρουμ της ανατολικής Μεσογείου ωρίμασε και δημιουργήθηκε ως πολιτική ιδέα επί της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Και μάλιστα, κατά τη διάρκεια εκείνη υπογράφηκε και μια συμφωνία για την αντιμετώπιση των ατυχημάτων από υδρογονάνθρακες στην Μεσόγειο, που είχα την τιμή να την υπογράψω εγώ εκ μέρους της Ελλάδας και η οποία δεν φαίνεται τώρα στο καταστατικό. Πέρα από τα θέματα του κλίματος που απουσιάζουν, δεν υπάρχει ούτε η αντιμετώπιση περιβαλλοντικών ατυχημάτων ως κοινό πλαίσιο. Εδώ, λοιπόν, πρέπει να πω ότι το φόρουμ ιδρύθηκε στις 14 Ιανουαρίου του 2019 στο Κάιρο παρουσία του Γιώργου Σταθάκη και η ωρίμανσή του έγινε τα προηγούμενα δύο χρόνια. Μαζί με τον Γιώργο Κατρούγκαλο, θυμάμαι, και τον Γιώργο Σταθάκη πήγαμε πρώτη φορά - νομίζω ήταν το Δεκέμβριο του 2017- και αρχίσαμε αυτή τη συνεργασία. Μην προσπαθείτε, λοιπόν, με το γνωστό προπαγανδιστικό τρόπο της Νέας Δημοκρατίας να κρύψετε το παρελθόν. Το ζήτημα είναι πώς μπορεί αυτό το καταστατικό να διευρύνει τα θέματα ενεργειακής διπλωματίας έχοντας στρατηγική και για το κλίμα και για το περιβάλλον. Και τα λέω αυτά, κύριε Πρόεδρε, γιατί εμείς εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ θα στηρίξουμε αυτές τις πρωτοβουλίες. Και η κριτική που κάνουμε είναι πρώτον, για να μην αλλοιώνει την πραγματικότητα η Κυβέρνηση Μητσοτάκη - που βέβαια, έχει high score σε αυτό, στο να τροποποιεί την πραγματικότητα - , αλλά και δεύτερον, γιατί επισημαίνουμε κρίσιμες ελλείψεις που μειώνουν και το ενεργειακό και το διπλωματικό δυναμικό της χώρας. Δεν μπορούμε να μη σας τα πούμε όλα αυτά. Και να πω την αλήθεια, όσο προσπαθείτε να διαγράψετε τι έκανε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, στη διπλωματία χάνετε σοβαρά πλεονεκτήματα, γιατί είναι εφόδια για τη χώρα. Αν λέτε ότι δεν έγιναν, δεν μπορείτε να τα επικαλεστείτε και στο διεθνή διάλογο. Μην κάνετε αυτό το λάθος. Μειώνετε το δυναμικό της Ελλάδας έτσι. Αυτό που επισημαίνουμε, όμως, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι δυστυχώς και στα ενεργειακά θέματα και ιδιαίτερα, στο θέμα της κλιματικής προσαρμογής προς την κλιματική ουδετερότητα λείπει η στρατηγική. Ακούμε πολλά ωραία λόγια, αλλά επί της ουσίας δεν βλέπουμε έργα. Δεν αλλάζει δηλαδή. Αντίθετα, αεριοποιεί την ηλεκτροπαραγωγή, βάζει χαράτσι στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας - κάνει το αντίθετο! - και αυξάνει την τιμή του ρεύματος, παίζοντας με λίγους ολιγάρχες. Αυτή, λοιπόν, την έλλειψη στρατηγικής, εμείς οφείλουμε να την επισημάνουμε, γιατί είναι μια αναχρονιστική προσέγγιση της πολιτικής στα ενεργειακά ζητήματα και υποτιμά το στόχο. Αντί να κάνουμε την Ελλάδα - αν θέλετε - και ενεργειακό κόμβο, κάνετε παιχνίδι εις βάρος της κλιματικής προσαρμογής με λίγους ολιγάρχες. Αυτό είναι τραγικό λάθος. Είναι έλλειψη στρατηγικής, την οποία εντοπίζουμε και στα θέματα διπλωματίας. Αλλά, νομίζω, ότι γι' αυτά τα ζητήματα, τα θέματα εξωτερικής πολιτικής ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος θα αναφερθεί περισσότερο. Διότι δεν μπορούμε, ιδιαίτερα σήμερα, να πηγαίνουμε χωρίς στρατηγική και στα θέματα των σχέσεων με τη γείτονα χώρα. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο που μου δώσατε. Θεωρώ ότι ακόμα και τώρα, κύριε Υπουργέ, έχετε τη δυνατότητα να κάνετε στροφή προς μία κλιματικά φιλική πολιτική, που θα κάνει την Ελλάδα πιο ανταγωνιστική, αλλά και βιώσιμη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Το λόγο έχει ο κ. Φόρτωμας για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακούσαμε από τον κ. Φάμελλο να κόπτεται για τη δημοκρατία, αλλά και τη Μείζονα Αντιπολίτευση, αλλά δεν ακούσαμε τους ίδιους τόνους και με την ίδια ζέση να κατακρίνει και να επικρίνει μέλη τους, οι οποίοι κλείνουν το μάτι σε έναν κατά συρροή δολοφόνο, αλλά και σε έναν τρομοκράτη. Οπότε, με την ίδια λογική με την οποία κόπτεσθε για τις διαδηλώσεις αλλά και για τη δημοκρατία, με την ίδια λογική και με την ίδια ζέση θα σας παρακαλούσαμε να κατακρίνετε και να επικρίνετε όλες αυτές τις ατυχείς δηλώσεις, αλλά και κινήσεις μελών σας, οι οποίοι στηρίζουν με τις υπογραφές τους τέτοιες - θα έλεγα - απαράδεκτες κινήσεις και δηλώσεις. Τώρα, όσον αφορά το περιβάλλον αλλά και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ο ΣΥΡΙΖΑ για μια ακόμα φορά άλλα λέει και άλλα κάνει. Δηλαδή, πολλά μέλη του και στις τοπικές κοινωνίες, αλλά πολλές φορές και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης αντιδρούν κατά των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αλλά και κινητοποιούν τον κόσμο κατά αυτών. Οπότε, δεν μπορεί εσείς να κόπτεσθε για το περιβάλλον, για όλα αυτά, και από την άλλη, να έρχεστε εδώ και να λέτε άλλα. Τώρα πάμε στις δύο κυρώσεις. Είναι δύο κυρώσεις πολύ σημαντικές. Η μία κύρωση αφορά τη συμφωνία της Ελληνικής Δημοκρατίας με τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η οποία είναι μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία, οι βάσεις της οποίας μπήκαν το 2009. Είναι αποτέλεσμα μιας συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών και έχει κυρωθεί από τη βουλγαρική βουλή τον Ιούλιο του 2020. Φυσικά, αυτό ενισχύει την γεωστρατηγική θέση της χώρας μας και επιτρέπει να παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στον ενεργειακό χάρτη των Βαλκανίων αλλά και της ανατολικής Μεσογείου. Η όλη κατασκευή αλλά και η λειτουργία του έργου θα ενισχύσει τη χώρα μας, αφού θα έχει καταστεί πλέον πύλη εισόδου φυσικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά από διάφορες πηγές και κατά κύριο λόγο από τον ΤΑΡ. Επιπλέον, αξιοποιεί και τον πλωτό τερματικό σταθμό της Αλεξανδρούπολης, δεδομένου ότι όλες οι ποσότητες θα εισάγονται μέσω αυτού και φυσικά, προβλέπεται να μεταφέρονται προς το βορρά, μέσω του IGB. Σημειωτέον, ότι αυτός αποτελεί το πρώτο τμήμα του κάθετου διαδρόμου, δηλαδή της διασύνδεσης των εθνικών συστημάτων φυσικού αερίου της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, αλλά και της Ουγγαρίας, με σκοπό την εναλλακτική τροφοδοσία των χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης, αλλά και της κεντρικής Ευρώπης. Πάμε τώρα στη δεύτερη συμφωνία, τη δεύτερη κύρωση, η οποία εισάγεται και αφορά την ίδρυση του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου. Πρόκειται για μία διεθνή συμφωνία, η οποία αφορά τη σύσταση του πρώτου διεθνούς οργανισμού της νοτιοανατολικής Μεσογείου και η οποία υπεγράφη στο Κάιρο από επτά χώρες. Έτσι, λοιπόν, σήμερα κυρώνοντας αυτή τη συμφωνία, στην ουσία την εφαρμόζουμε και τη θέτουμε σε άμεση ισχύ. Δηλαδή, εμείς αποτελούμε το πέμπτο μέλος το οποίο και κυρώνει τη συμφωνία, κάτι το οποίο είναι απαραίτητο. Η Ελλάδα, λοιπόν, επιδιώκει να έχει στενότερους δεσμούς με τις χώρες της νοτιοανατολικής Μεσογείου, φυσικά πάντοτε με σκοπό την αξιοποίηση ενός μεγάλου ενεργειακού δυναμικού της περιοχής. Οι χώρες της ανατολικής Μεσογείου αντιμετωπίζουν κοινές προκλήσεις στον ενεργειακό τομέα και η όλη κύρωση αυτού του φόρουμ μπορεί φυσικά να δουλέψει, αλλά και να αντιμετωπίσει τις κοινές προκλήσεις στον ενεργειακό τομέα. Θα μπορούσε να δουλέψει και ως υπόδειγμα για την προώθηση ενός διαλόγου που θα συμβάλλει στην ενεργειακή ασφάλεια, αλλά και τη σταθερότητα της όλης περιοχής. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λοιπόν, θεωρούμε ότι με τις δύο αυτές κυρώσεις η δική μας χώρα επιτέλους επενδύει στο δικό της μέλλον. Επενδύει, γιατί βγαίνει από την πανδημία ως μία χώρα με νέα οικονομική δομή, η οποία αποτελεί τη βάση μιας ανάπτυξης τελείως διαφορετικής και «πράσινης». Σε αυτό, λοιπόν, το πνεύμα κινούνται και οι δύο επωφελείς συμφωνίες και σας καλώ να τις υπερψηφίσετε. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Ξεκινάμε τώρα τις ομιλίες των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων κατά ανάστροφη φορά. Θα είναι πέντε, γιατί ο κ. Καραθανασόπουλος μίλησε. Ο πρώτος είναι ο κ. Γεώργιος Λογιάδης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το ΜέΡΑ25. Κύριε Λογιάδη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρώτα απ' όλα, θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να καταδικάσω τα μέτρα απαγόρευσης για δημόσιες συναθροίσεις σε όλη τη χώρα από τον Αρχηγό της Αστυνομίας. Όπως λέει: «Με απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, απαγορεύονται…» κ.ο.κ.. Ο αρμόδιος Υπουργός θεωρούμε ότι κρύβεται πίσω από τον Αρχηγό της Αστυνομίας. Τέτοιες αποφάσεις πρέπει να εκδίδει και να βγάζει μόνο η Κυβέρνηση. Προσωπικά μου θυμίζει - τότε ήμουν δεκαέξι ετών - το «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Ντροπή! Το ΜέΡΑ25 είναι ενεργό σε τρία επίπεδα: Παγκόσμια, ως συνιδρυτής της διεθνούς προοδευτικής, Progressive International με συνιδρυτές τον Μπέρνι Σάντερς, το Νόαμ Τσόμσκι και πολλούς άλλους, πανευρωπαϊκά ως DiEM25 και στην Ελλάδα ως ΜέΡΑ25, ο ελληνικός βραχίονας του DiEM25, και αναδεικνύουμε τρία θέματα, τρεις στόχους, τρία επίπεδα. Το περιβάλλον και την κλιματική κρίση, την υγεία που σχετίζεται άμεσα με την κλιματική κρίση και την παιδεία. Το ΜέΡΑ25 τάσσεται κατά οποιασδήποτε μορφής εξορύξεων υδρογονανθράκων ή ορυκτών καυσίμων, τα οποία συμβάλλουν στη δημιουργία του φαινομένου του θερμοκηπίου. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, από την αρχή της ιδρύσεώς μας, το DiEM25 αναδεικνύουμε την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να επενδύσει το 5% του ΑΕΠ της στην παραγωγή «πράσινης» ενέργειας για επόμενα δέκα χρόνια. Σε ελληνικό επίπεδο τοποθετούμεθα υπέρ της οριοθέτησης ΑΟΖ, αλλά μόνο για πλωτά αιολικά πάρκα. Διαβάζουμε σήμερα, 26 Ιανουαρίου, στον γερμανικό Τύπο ότι περισσότερη ενέργεια παρήχθη πέρυσι στην Ευρωπαϊκή Ένωση από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, παρά από τα ορυκτά καύσιμα. Τονίζουμε ότι το υδρογόνο στα αμέσως επόμενα χρόνια θα αποτελέσει τον καθαρό αντικαταστάτη του μαζούτ, του ντίζελ και του άνθρακα για την ακύρωση των αερίων ρύπων που δημιουργούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Γι' αυτό προτείνουμε στα λιμάνια Θεσσαλονίκης και Αλεξανδρούπολης να δημιουργηθούν μονάδες παραγωγής υδρογόνου από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως από πλωτές φάρμες ανεμογεννητριών. Καμμία χερσαία ανεμογεννήτρια. Θα ήθελα να τονίσω ότι σήμερα εξελίσσεται μια επανάσταση στην παραγωγή υδρογόνου με επενδύσεις «μαμούθ». Οι γερμανικές εταιρείες αναπτύσσουν μία υπεράκτια ανεμογεννήτρια που θα παράγει μαζικά υδρογόνο μέσω της ηλεκτρόλυσης, που διασπά το νερό σε υδρογόνο και οξυγόνο. Η επένδυση αυτή αναμένεται να προκαλέσει αύξηση της ζήτησης του συγκεκριμένου ανανεώσιμου και απόλυτα φυσικού προς το περιβάλλον καυσίμου. Την ώρα που οι ευρωπαϊκές εταιρείες αναζητούν τρόπους να απεξαρτηθούν από τον άνθρακα, προκειμένου να μειώσουν το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα, το υδρογόνο είναι ένα ανανεώσιμο καύσιμο, το οποίο παράγεται ως «πράσινο» υδρογόνο από την ηλεκτρόλυση του νερού με τη χρήση ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας. Η αγορά υδρογόνου έχει πυροδοτήσει μία παγκόσμια επιχειρηματική μάχη, η αξία της οποίας θα ξεπεράσει τα 700 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2050, σύμφωνα με το «BLOOMBERG». Το ΜέΡΑ25, λοιπόν, τονίζει ότι όποια μεσογειακή χώρα δημιουργήσει πρώτη μία μεγάλη μονάδα παραγωγής υδρογόνου και ανάλογο δίκτυο διανομής του θα αποκτήσει συγκριτικό αναπτυξιακό πλεονέκτημα. Γι' αυτόν τον λόγο, το σχέδιό μας, του ΜέΡΑ25, περιλαμβάνει τη μετατροπή της βόρειας Ελλάδος με βάση τα λιμάνια Αλεξανδρούπολης και Θεσσαλονίκης στο νούμερο ένα μεσογειακό κέντρο παραγωγής και διακίνησης υδρογόνου, με χρήση ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας που θα παράγεται σε πλωτές φάρμες ανεμογεννητριών στις ανοικτές θάλασσες, εκτός ψαροτόπων και εκτός του οπτικού πεδίου των νησιωτών. Το ΜέΡΑ25, λοιπόν, είναι σαφές: Καμμία χερσαία ανεμογεννήτρια. Εμείς εδώ σήμερα συζητάμε για αγωγούς, τον IGB, όπου είναι μέτοχοι η βουλγαρική εταιρεία «Bulgarian Energy Holding» κατά 50% και κατά 50% η ελληνική «IGI POSEIDON», την οποία κατά 50% ελέγχει η ΔΕΠΑ και κατά 50% η ιταλική «EDISON», η οποία «EDISON» ελέγχεται από τη γαλλική εταιρεία «Electricité de France». Η ΔΕΠΑ, όμως, τώρα λειτουργεί υπό τη δικαιοδοσία του ΤΑΙΠΕΔ. Το ΤΑΙΠΕΔ ελέγχεται από την ΑΑΔΕ και άρα, από την τρόικα. Άρα ουσιαστικά το έργο αυτό για την Ελλάδα δεν έχει καμμία αξία. Αυτά τα έργα έπρεπε να έχουν δημόσιο χαρακτήρα. Όμως, η Κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, σε συνέχεια των έργων που ξεκίνησαν το 2010 επί ΠΑΣΟΚ και αργότερα συνεχίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ, τα ιδιωτικοποιεί και τα δίνει σε ιδιώτες, εντολή άνωθεν και έξωθεν. Τέλος, κλείνοντας, θέλω να πω ότι όποιος ελέγχει τα εκάστοτε δίκτυα προώθησης και διανομής προϊόντος, είτε αυτά είναι αγροτικά προϊόντα, όπως το κορυφαίο μας ελαιόλαδο, είτε λέγεται τουρισμός με το κορυφαίο ελληνικό brand name, τη φιλοξενία, είτε λέγεται ενέργεια, αυτός που ελέγχει το δίκτυο έχει και τα κέρδη, αποκομίζει τα κέρδη. Οι υπόλοιποι παίρνουν ψίχουλα και είναι κομπάρσοι στην όλη υπόθεση. Άρα παγκοσμίως σεβόμενοι το περιβάλλον και γνωρίζοντας την καταστροφή που έχουμε επιφέρει σε αυτό, γνωρίζοντας ότι το μέλλον είναι στην «πράσινη» ενέργεια όπως του υδρογόνου και όχι σε ορυκτά καύσιμα, η επένδυση αυτή για τα οποία συζητάμε σήμερα είναι σε εντελώς λάθος κατεύθυνση. Γνωρίζοντας, τέλος, ότι αυτή η επένδυση δεν είναι ελληνική, αφού το ποσοστό μας, το 25%, ελέγχεται από την τρόικα, καταψηφίζουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Λογιάδη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από την Ελληνική Λύση, ο κ. Κωνσταντίνος Χήτας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, αντιλαμβάνεστε ότι κάθε φορά που έρχονται στο ελληνικό Κοινοβούλιο συμβάσεις, συμφωνίες ή ρυθμίσεις σχετικές με το ενεργειακό περιβάλλον της Ελλάδας, της χώρας μας και ιδιαίτερα όταν αυτές έχουν να κάνουν με αγωγούς φυσικού αερίου ή πετρελαίου, ξέρετε στην Ελληνική Λύση αισθανόμαστε μια δικαίωση. Την αισθανόμαστε αυτή τη δικαίωση όλοι εμείς για λογαριασμό του Προέδρου μας, του Κυριάκου του Βελόπουλου - και χαίρομαι που συμφωνείτε και κουνάτε το κεφάλι σας καταφατικά - ο οποίος έχει αφιερώσει όλον του τον πολιτικό βίο πάνω σε τέτοιου είδους θέματα. Δεκαετίες τώρα έχει μαλλιάσει η γλώσσα του να μιλάει για τον τεράστιο ορυκτό πλούτο, τον γεωπολιτικό πλούτο και τη θέση της χώρας μας, για το πώς πρέπει να αξιοποιήσουμε τα τεράστια σε αξία κοιτάσματα από υδρογονάνθρακες, που όχι μόνο μπορούν να λύσουν το ενεργειακό μας πρόβλημα, αλλά να μας βάλουν και σε ρόλο πρωταγωνιστή στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη. Φυσικά, όταν τα έλεγε αυτά ο Κυριάκος ο Βελόπουλος, εισέπραττε γελάκια, εξυπνακισμούς, ειρωνείες πολλές φορές. Αλλά έτσι είναι η πολιτική, κάποια στιγμή η αλήθεια βγαίνει στο φως. Ακούστε, εμείς δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε στείρα αντιπολίτευση. Το έχουμε πει σε όλα τα θέματα, θα το πω και σήμερα σε αυτό εδώ στο οποίο αναφερόμαστε. Είμαστε εδώ για να προτείνουμε συγκεκριμένες λύσεις, με επιχειρήματα, για το καλό του τόπου και κυρίως για το καλό των Ελλήνων, των συμπολιτών μας, κύριε Υπουργέ, που τόσα έχουν υπομείνει και εξακολουθούν να υπομένουν με αξιοπρέπεια - τους βλέπετε, δεν γονατίζει ο ελληνικός λαός - και για το καλό και όλων αυτών που έφυγαν από την πατρίδα μας και βρίσκονται τώρα στο εξωτερικό. Και ιδιαίτερα τώρα με την Τουρκία που συνεχίζει να απειλεί, που συνεχίζει να διεκδικεί ακάθεκτη, είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητο και πρέπει ως χώρα να έχουμε μια ολοκληρωμένη, μια στιβαρή, αν θέλετε, πολιτική σε όλα τα μέτωπα με γνώμονα την προάσπιση ποιου άλλου; Του εθνικού συμφέροντος. Κανείς δεν αρνείται ότι πρέπει να ενισχύσουμε την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό, να ισχυροποιήσουμε τη γεωπολιτική της θέση. Και στο πλαίσιο αυτό τέτοιου είδους συμφωνίες που φέρνετε και εσείς σήμερα εδώ, κατ' αρχάς, δεν είναι αρνητικές. Προσοχή όμως. Όταν κάνουμε μια συμφωνία, θα πρέπει όχι μόνο να δίνουμε, θα πρέπει να παίρνουμε κιόλας. Και όχι μόνο να μας επιβάλλουν υποχρεώσεις, αλλά να επιβάλλουμε κι εμείς. Και βέβαια να έχουμε δικαιώματα. Με μια λέξη, να υπάρχει αμοιβαιότητα. Αυτό είναι που ζητάμε και αυτό είναι που θέλουμε. Και θα σας κάνω δυο - τρεις ερωτήσεις. Πείτε μου, αλήθεια, τι αξία έχει για το επιτελικό κράτος, όταν μένει μόνο στα χαρτιά ή όταν εξαντλείται η αυστηρότητά του στις πλάτες των Ελλήνων; Τι αξία έχει το επιτελικό κράτος, όταν κάνει μερικές συμφωνίες; Όταν θεσπίζει μερικές επήρειες; Όταν υπογράφει μερικές ΑΟΖ; Όταν διακηρύττει μερική συμμαχία; Όλα μερικώς. Τι αξία έχει αυτό το κράτος; Και επειδή πανηγυρίζετε - και πάω εκεί - με τις διερευνητικές επαφές με την Τουρκία ως μια μεγάλη επιτυχία, ελπίζουμε να μην δούμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. Θα φέρετε, ξέρετε, σε πολύ δύσκολη, σε δεινή θέση εκτός από την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες, θα φέρετε σε πολύ δύσκολη θέση και εσάς, εσάς εδώ τους πατριώτες της παράταξής σας. Θα τους βάλετε να υπογράψουν όσα καταδίκαζαν στα λόγια βέβαια χρόνια τώρα. Γιατί άλλο η πολιτική ρητορική σας και άλλο η πράξη και η υπογραφή σας. Οι πατριώτες σας, κύριε Υπουργέ, που στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία είχαν βάλει παραδοσιακές στολές, αλλά μετά συνέχισαν στην «περήφανη» συμφωνία του ΣΥΡΙΖΑ για τις Πρέσπες και είστε και εγγυητές τώρα της συμφωνίας αυτής. Οι πατριώτες που στηρίζουν τώρα τη συνεκμετάλλευση και τις διερευνητικές, εσείς που διαφωνείτε με τις διερευνητικές - και απευθύνομαι στους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας - τι θα κάνετε; Στηρίζετε την προσπάθεια αυτή; Είστε υπέρ ή κατά; Πρέπει να ξεκαθαρίσετε. Θα παραιτηθείτε, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ή θα συνεχίσετε να στηρίζετε την Κυβέρνηση; Γιατί βλέπω πολυφωνία σ' εσάς. Εμείς είμαστε ξεκάθαροι. Δεν θα απολογηθούμε εμείς για εσάς. Εμείς έχουμε τις θέσεις μας, τιμούμε και την τελευταία ψήφο που έδωσε ο ελληνικός λαός στην Ελληνική Λύση και γι' αυτούς δουλεύουμε εδώ μέσα. Και είμαστε ξεκάθαροι: Δεν κάνεις διάλογο, όταν διεκδικούν το σπίτι σου. Τελεία και παύλα. Πόσες φορές θα πρέπει να το επαναλάβουμε αυτό για να το καταλάβετε; Να μπει άμεσα τέλος στο σχέδιο του εθνικού ξεπουλήματος του Αιγαίου στους Τούρκους που εμπνεύστηκε η Κυβέρνηση. Γιατί αυτό κάνετε. Και ξέρετε, κύριε Υπουργέ, και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, τι κάναμε προχθές; Το ανέφερε και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης εχθές με γραπτή του δήλωση. Απεμπολήσαμε το μοναδικό ισχυρό «πυρηνικό» όπλο που είχαμε στη διάθεσή μας έναντι των Τούρκων, τις κυρώσεις. Αυτό κάναμε με τις διερευνητικές που ξεκινάμε. Το απεμπολήσαμε, το καταστρέψαμε, το διαλύσαμε. Κυρώσεις τέλος, ταφόπλακα! Το είχαμε πει. Και δεν μπορώ να μην σχολιάσω το πρωτοσέλιδο των φίλων σας των Γερμανών της μεγάλης εφημερίδας «FRANKFURTER ALLGEMEINE», η οποία τι λέει; Το Βερολίνο πιστεύει, κύριε Υπουργέ, ότι οι ελληνικές θέσεις είναι μαξιμαλιστικές! Και εσείς επιμένετε ακόμα φιλογερμανικά. Βγαίνουν οι Γερμανοί και λένε ότι αυτά που διεκδικεί η Ελλάδα - η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα, θέλει ό,τι προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο, - οι θέσεις μας είναι μαξιμαλιστικές. Εμείς επιμένουμε ελληνικά και εθνικά, όσες βαλβίδες αποσυμπίεσης και να βάλετε. Βλέπε Σαμαράς. Δεν ξέρετε κι εσείς τι θέλετε τώρα. Δηλαδή για να καταλάβω, είστε υπέρ των διερευνητικών; Είστε υπέρ του διαλόγου; Είστε υπέρ του κατευνασμού; Είστε υπέρ του ΕΛΙΑΜΕΠ; Είστε υπέρ της συνεκμετάλλευσης; Είστε υπέρ της κ. Μπακογιάννη, του κ. Ροζάκη και των υπολοίπων που στηρίζουν αυτά ή είστε με τον Σαμαρά που λέει κάτι άλλα, αυτά που ξεκάθαρα λέει η Ελληνική Λύση εδώ και τόσον καιρό; Πείτε μας. Ακούστε, δεν μας αφορά ο αλληλοσπαραγμός σας ούτε η φαγωμάρα σας. Είναι δικό σας θέμα. Εμείς έχουμε ξεκάθαρες θέσεις. Και αν, όπως λέτε, και δεν διαφωνούμε, είστε πατριώτες, ελάτε εδώ, κύριε Υπουργέ, φέρτε τις συμφωνίες, τις κυρώσεις με τα Σκόπια - γιατί για εμάς ήταν, είναι και θα είναι Σκόπια, εσείς τα λέτε πλέον Βόρεια Μακεδονία - φέρετε τις κυρώσεις εδώ να μετρηθούμε και να ζυγιστείτε. Να μετρηθούμε και να ζυγιστείτε, ποιοι θα ψηφίσετε τις συμφωνίες, ποιοι νεοδημοκράτες Βουλευτές θα βάλουν την υπογραφή τους κάτω από μια κύρωση συμφωνίας που λέει «Βόρεια Μακεδονία». Φέρτε τις, να δούμε ποιοι είναι οι πατριώτες και ποιοι δεν είναι. Φέρτε τις. Ελάτε εδώ οι Μακεδόνες κυρίως και οι υπόλοιποι πατριώτες Βουλευτές, που εγώ λέω ότι είναι όλοι πατριώτες οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, και υπογράψτε την πρόταση εξεταστικής της Ελληνικής Λύσης να γίνουν τριάντα οι υπογραφές, να έρθει το θέμα εδώ στη Βουλή. Φέρτε το να αποδείξετε εν τοις πράγμασι ότι αγαπάτε την Ελλάδα, να δούμε τι έγινε με την υπόθεση Κοτζιά.
Κλείστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κλείνω με αυτό. Στο τέλος, όμως, για να μην ανησυχεί ο κόσμος, για να πούμε την αλήθεια, πάλι θα βρείτε στήριγμα. Εδώ είναι το στήριγμα: ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ συμφωνεί.
Τώρα κλείστε όμως.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Εδώ είναι το στήριγμά σας. Θα πείτε ναι στη διερευνητικές, θα πείτε ναι στη Χάγη, μαζί θα πορευτείτε χέρι - χέρι με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μου επιτρέπετε ένα μάθημα δημοσιογραφίας ως δημοσιογράφος και καθηγητής που ήμουν χρόνια; Θα αναφερθώ στο θέμα για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, για να δείτε πώς χειραγωγείται ο κόσμος από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και τελειώνω με αυτό. Δεν θα αναφερθώ στην ουσία του θέματος, κύριε Πρόεδρε, στο αν απαγορεύθηκαν ή όχι για μια βδομάδα οι διαδηλώσεις. Εμείς έχουμε εκφραστεί ότι εν μέσω πανδημίας πρέπει να σέβεται όλος ο κόσμος τον πόνο των Ελλήνων που είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους. Λέω το εξής. Λέγαμε στα παιδιά, κύριε Πρόεδρε, στα μαθήματα δημοσιογραφίας πώς παρουσιάζεις μια είδηση. Χτύπα ξύλο, είχαμε ένα ατύχημα. Πώς θα παρουσιάσεις το ατύχημα, κύριε Πρόεδρε; Έλεγες: «Εκατόν τριάντα επιβάτες, σκοτώθηκαν οι δέκα». Σοκ, τραγικό και τα λοιπά. Μπορούσες να το παρουσιάσεις όμως: «Χαράς ευαγγέλια, εκατόν πενήντα ζωντανοί, σκοτώθηκαν μόνο δέκα»! Δείτε τώρα εδώ πέρα. Διαμαρτύρεστε όλοι για τις διαδηλώσεις αύριο. Να η εφημερίδα. Είναι η χειραγώγηση της κοινωνίας. «Χαλαρώνουν τα μέτρα, επιτρέπονται συναθροίσεις έως εκατό άτομα»! Δηλαδή δεν εστιάζουμε στο ότι σου απαγορεύουν να διαμαρτυρηθείς ή να κάνεις μια διαδήλωση, λέμε ότι μπορείτε μέχρι εκατό άτομα. Έτσι γίνεται - και κλείνω με αυτό - η χειραγώγηση του κόσμου από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και σε άλλα πολύ πιο σημαντικά θέματα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο θα πάρει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής κ. Μιχαήλ Κατρίνης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση διεξάγεται στον απόηχο των χθεσινών διερευνητικών, για τις οποίες βεβαίως περιμένουμε επίσημη ενημέρωση για το τι ακριβώς διημείφθη, διερευνητικές που διακόπηκαν το 2016 και οι οποίες από το 2013 και μετά με πολιτική επιλογή του τότε Υπουργού Εξωτερικών, του Ευάγγελου Βενιζέλου και Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, έστρεψαν την προσοχή τους κυρίως στα θέματα της ανατολικής Μεσογείου και όχι μονοθεματικά στο Αιγαίο και στα χωρικά ύδατα και νομίζω ότι ορθά συνεχίζει και η σημερινή Κυβέρνηση και η προηγούμενη σε αυτή την στρατηγική. Βεβαίως, δεν υπήρχαν υψηλές προσδοκίες για επίτευξη λύσης. Παρ' όλα αυτά, είναι, νομίζω, σωστή η επιλογή της συμφωνίας επανάληψης των διερευνητικών, αν και είναι εύθραυστη. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα θωρακίζει την αμυντική ισχύ της με ανανέωση και εκσυγχρονισμό εξοπλιστικών προγραμμάτων, αμυντικές συνεργασίες με χώρες στην ευρύτερη περιοχή ή και με στρατηγικούς συμμάχους, όπως με τη Γαλλία, που πρέπει κάποια στιγμή να ενημερωθούμε και για την επίσημη πρόταση και την όποια απάντηση της Κυβέρνησης. Η χώρα μας είναι δύναμη αποτρεπτικής ισχύος, σέβεται το Διεθνές Δίκαιο και προκρίνει προφανώς τον δρόμο της διπλωματίας. Γι' αυτό και οφείλει να συνάψει συμμαχίες και διπλωματικές συνεργασίες με αρκετές χώρες. Νομίζω ότι σε αυτόν τον σχεδιασμό εντάσσεται και η ενεργειακή διπλωματία, καθότι ο ενεργειακός χάρτης της περιοχής επανασχεδιάζεται με τη χώρα μας να επιχειρεί την τελευταία δεκαετία να αναβαθμίσει τον δικό της ρόλο ως ενεργειακό κόμβο από την ανατολή έως τη δύση και από τον νότο έως τον βορρά. Σε αυτή την κατεύθυνση, θεωρούμε ότι εντάσσεται και η έγκριση του καταστατικού του φόρουμ φυσικού αερίου για την νοτιοδυτική Μεσόγειο, η οποία λαμβάνει υπόσταση νομική με την επικύρωση από την Ελλάδα. Νομίζω ότι η πρόταση που κατέθεσε ο κ. Αρβανιτίδης να μετατραπεί σε ενεργειακό φόρουμ μπορεί να δώσει πραγματικά έναν πολιτικό ρόλο και να εξελίξει όλη αυτή την πρωτοβουλία σε παράγοντα σταθεροποίησης της ευρύτερης περιοχής. Μιας και μιλήσαμε για στρατηγική, πρέπει να δούμε ποια είναι η στρατηγική που υιοθετήθηκε από το 2010 επί Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Κεντρικός πυλώνας, λοιπόν, της πατριωτικής και στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ σε αυτόν τον τομέα της ενέργειας αποτέλεσε ο σχεδιασμός και η υλοποίηση μιας σειράς αγωγών φυσικού αερίου με προφανή στόχο, πρώτον, την αναβάθμιση του διεθνούς ενεργειακού ρόλου της χώρας, δεύτερον, τη μεγιστοποίηση της ενεργειακής ασφάλειας και βεβαίως, τις πολλαπλές και εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Έτσι, εντάχθηκαν και χρηματοδοτήθηκαν ως έργα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος πάρα πολλές υποδομές και νέοι αγωγοί και έτσι, διασφαλίστηκαν νέες πηγές τροφοδοσίας, γεγονός που δίνει στη χώρα ένα ισχυρό διπλωματικό όπλο για την προάσπιση και προώθηση ελληνικών συμφερόντων. Αναφέρθηκε από τον εισηγητή μας και η μάχη που κερδήθηκε για την υλοποίηση του TAP και η ένταξη EastMed και η αναβάθμιση της υποδομής LNG της Ρεβυθούσας και ενσωμάτωση του δίδυμου έργου της μονάδας στην Αλεξανδρούπολη. Και μέσα σε όλα αυτά, βεβαίως, εντάσσεται και η δρομολόγηση της υλοποίησης του αγωγού IGB που κυρώνουμε σήμερα τη σύμβαση ως αρχικό τμήμα του VERTICAL CORRIDOR που θα διασχίζει τα Βαλκάνια ως και την Ουγγαρία, παρά την προσωρινή υπαναχώρηση της ουγγρικής πλευράς. Είναι τεράστια η γεωπολιτική σημασία του IGB για την Ελλάδα. Πρόκειται για μοναδική πρόσβαση της νοτιοανατολικής Ευρώπης σε νέες πηγές αερίου. Η Ελλάδα πλέον αποτελεί την πύλη εισόδου του φυσικού αερίου στα Βαλκάνια. Μέσω του κάθετου διαδρόμου, η χώρα μας καθίσταται αναπόσπαστος κρίκος για ενεργειακό εφοδιασμό Ρουμανίας και Ουγγαρίας και ενισχύει τη συμμετοχή της χώρας στην ανάπτυξη περιφερειακής αγοράς φυσικού αερίου και ενδεχομένως ευνοούνται και οι όποιες πρωτοβουλίες των εμπορικών εταιρειών, για να καταλάβουν μερίδια αγοράς. Άρα έχουμε ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού, ενίσχυση υγιούς ανταγωνισμού προς όφελος των πολιτών, ολοκλήρωση περιφερειακής αγοράς ενέργειας, γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας και αποσόβηση κινδύνων λόγω της κρίσης, ωρίμανση αγορών, προσέλκυση επενδύσεων. Όλα αυτά μπορούμε να τα συμπεριλάβουμε στα πλεονεκτήματα του αγωγού. Τι έκανε λοιπόν το ΠΑΣΟΚ γι' αυτόν τον αγωγό που σήμερα συζητάμε. Το 2011, ιδρύεται εταιρεία του αγωγού από τη ΔΕΠΑ την «EDISON» και τη βουλγαρική εταιρεία «BEH». Τον Ιούνιο του 2011 επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και μόνο, με το άρθρο 176 του ν.4001 ο IGB χαρακτηρίζεται ως έργο εθνικής σημασίας δημοσίου συμφέροντος. Συνεχίζοντας την πολιτική αυτή, ο Υπουργός Γιάννης Μανιάτης, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, εντάσσει τον Σεπτέμβριο του 2013 τον αγωγό IGB στα έργα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και τον Οκτώβριο υπογράφει περιβαλλοντική αδειοδότηση του αγωγού. Αναφέρθηκε από τον Γιώργο Αρβανιτίδη, τι δεν έκαναν οι υπόλοιπες κυβερνήσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω, όμως, ολοκληρώνοντας, κύριε Πρόεδρε, να ζητήσω από τον κύριο Υπουργό, επειδή τον άκουσα και δεν πίστευα στ' αυτιά μου και θα έχει ενδιαφέρον να μας πει - και γι' αυτό και ανέτρεξα στα Πρακτικά και δεν μιλώ βεβαίως, γι' αυτό που είπε, ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει ως προμετωπίδα την ανάπτυξη και εξέλιξη της ενεργειακής στρατηγικής ούτε αυτό που είπε ότι είναι επιτυχία του κ. Σαμαρά ο TAP και το φόρουμ - ποια είναι η άποψή του για την τελευταία παρέμβαση του πρώην Πρωθυπουργού, αλλά πραγματικά και γι' αυτό που είπε, για επιτυχία Καραμανλή, την ιδέα της ενεργειακής διασύνδεσης Ελλάδας - Βουλγαρίας. Μάλιστα, την τοποθέτησε χρονικά τον Ιούλιο του 2009, τότε που υπέγραφε το μνημόνιο ο προκάτοχός του ο κ. Χατζηδάκης. Και θα έχει ενδιαφέρον αν ήταν στη θέση του κ. Σκρέκα ο κ. Χατζηδάκης να τον ρωτήσω να μας πει αν πηγαίναμε τον χρόνο πίσω, στον Ιούλιο του 2009, να θυμηθούμε ποια ήταν η κατάσταση της χώρας, ποια ήταν η οικονομία της χώρας, το επιτόκιο δανεισμού, τι συνέβαινε και τι έλεγε η Κυβέρνηση, που εσείς με τόση μεγάλη μεγαλοψυχία είπατε ότι είναι αυτή, η οποία έκανε τον αγωγό IGB Μιλάμε για το 2009 με το έλλειμμα 15,6%, αντί για 6% που δήλωνε η Κυβέρνηση, δημόσιο χρέος πάνω από 300 δισεκατομμύρια, αντί για 269 δισεκατομμύρια, έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών 30 δισεκατομμύρια, με τον ρυθμό ανάπτυξης να είναι αρνητικός, κάτι πρωτοφανές στα παγκόσμια οικονομικά χρονικά και βεβαίως, δαπάνες προϋπολογισμού αυξημένες κατά 17%. Θα μου πείτε, γιατί τα θυμάμαι όλα αυτά τώρα σε αυτή τη συζήτηση. Μα, ο πρώην Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Αλογοσκούφης, με άρθρο του προχθές στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» ανέφερε τους ιστορικούς κύκλους της ελληνικής οικονομίας. Μάλιστα, στον τρίτο τίτλο που τον τοποθετεί χρονικά από το τέλος του εμφυλίου έως σήμερα, στα θετικά συμπεριλαμβάνει την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το '81, αλλά όχι την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ και στα αρνητικά, τη μεγάλη οικονομική επιβράδυνση μετά την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 1981, που όλως τυχαίως, συμπίπτει με την έναρξη των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Στα αρνητικά, όμως, δεν συμπεριλαμβάνει τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της πενταετίας 2004-2009 που οδήγησε στον διεθνή οικονομικό έλεγχο που παραμένει ως σήμερα. Γιατί λέω για διεθνή οικονομικό έλεγχο; Διότι ο ίδιος ο πρώην Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας λέει ότι είχαμε οικονομική σταθερότητα με την επιβολή διεθνούς οικονομικού ελέγχου το 1898. Αν ανατρέξουμε στο έγγραφο των στελεχών της Τράπεζας της Ελλάδος, στις 6 Οκτωβρίου 2019, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι με βάση τα ως τώρα στοιχεία και τις εξελίξεις, καθώς και τις διαφαινόμενες προοπτικές ευρισκόμεθα ενώπιον ενός πρωτοφανούς δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Και καταλήγει λέγοντας ότι οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί από την αρχή του έτους ως σήμερα, σχετικά με τις δαπάνες, όχι μόνο δεν συνάδουν με οποιαδήποτε προσπάθεια συγκράτησης των δαπανών, αλλά κινούνται προς αντίθετη κατεύθυνση. Επειδή λοιπόν ο κ. Αλογοσκούφης στους οικονομικούς κύκλους και στις επιτυχίες της χώρας…
Δεν θα κάνουμε τώρα ανάλυση, τι είπε ο κ. Αλογοσκούφης. Να κλείνουμε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ξέρω ότι είναι ευαίσθητο θέμα και για εσάς. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να μιλήσω για ένα λεπτό ακόμη, τον χρόνο που είχαν οι υπόλοιποι Κοινοβουλευτικοί. Επειδή, λοιπόν, ο τότε Υπουργός Οικονομικών παρέλειψε να αναφερθεί στην ένταξη της ΟΝΕ ως μεγάλη επιτυχία οικονομική της χώρας, θέλω να θυμίσω και να τελειώσω με αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας - ότι είναι ο ίδιος που τον Γενάρη του 2008 έλεγε ότι η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη με την πολιτική που εφαρμόζει η χώρα. Είναι ο ίδιος που τον Δεκέμβρη του 2008 έψεξε τον πρώην Πρωθυπουργό, τον κ. Σημίτη, του οποίου τη μεγάλη επιτυχία ένταξης στην ΟΝΕ παρέλειψε να αναφέρει προχτές, λέγοντας ότι κινδυνολογεί μιλώντας για θέμα προσφυγής της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Μάλιστα, κατέληξε λέγοντας ότι στον πλανήτη ΠΑΣΟΚ μπορείτε - λέει - να μη δίνετε λογαριασμό ή να περιμένετε τον λογαριασμό να τον πληρώσει ο επόμενος. Επειδή τον λογαριασμό τον πλήρωσε ο ελληνικός λαός και τον πολιτικό λογαριασμό τον πλήρωσε μονόπλευρα το ΠΑΣΟΚ με τις δύσκολες αποφάσεις που αναγκάστηκε να πάρει, θα ήθελα να πω στον προκάτοχό του κ. Σταϊκούρα και συνάδελφό του στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών να είναι λίγο πιο προσεκτικός όταν κάνει αναδρομή στην Ιστορία, ευχόμενος να μην διδάσκει τους φοιτητές του παραποιώντας τα ιστορικά στοιχεία, όπως έκανε ως Υπουργός Οικονομικών, παραποιώντας τα οικονομικά στοιχεία και εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, ελάτε να φτιάξετε το Βήμα. Πιστεύετε ακόμα, αγαπητέ μου, κύριε Κατρίνη - το λέω γιατί είναι προσωπική μου άποψη - ότι υπάρχει ΟΝΕ, Οικονομική και Νομισματική Ένωση στην Ευρώπη; Εγώ βλέπω μόνο μία βίαιη ΝΕ δηλαδή βίαιη Νομισματική Ένωση. Αυτό ψήφισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 2 Μαΐου 1998. Μακάρι, να ήταν ΟΝΕ.
Μπορώ να απαντήσω;
Θα το κάνουμε όταν είμαι κάτω, για να μπορώ ν' απαντήσω. Για εμένα ΟΝΕ δεν υπήρξε ποτέ, όχι για την Ελλάδα, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Κατρούγκαλος.
Δεν έχετε άδικο, κύριε Πρόεδρε, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Εγώ, κατ' αρχάς, θέλω να ευχηθώ καλή επιτυχία στον κύριο Υπουργό με την ανάληψη των καθηκόντων του και συγχαρητήρια. Συγχαρητήρια, όμως, οφείλω και στον γενικό εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας για τη λεπτή αίσθηση πολιτικού χιούμορ που επέδειξε κατηγορώντας εμάς για διγλωσσία την επαύριο των όχι πολύ συγκαλυμμένων απειλών του κ. Σαμαρά και της επιχείρησης πολιτικής ομηρίας, στην οποία επιχειρεί να θέσει τον Πρωθυπουργό. Οφείλω πριν περάσω στην ουσία της τοποθέτησής μου να αναφερθώ και εγώ στο πολιτικό γεγονός της ημέρας, την απαγόρευση συγκεντρώσεων για τις επόμενες επτά ημέρες εν όψει προφανώς των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας που έχουν ανακοινωθεί κατά των αντισυνταγματικών και αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων της Κυβέρνησης στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης. Κίνηση πανικού, που δεν έχει σχέση με την προστασία της δημόσιας υγείας χαρακτήρισε αυτή την κίνηση η επιδημιολόγος καθηγήτρια Λινού, που μετά λόγου γνώσεως γνωρίζει τι πρέπει να γίνει για την προστασία από την πανδημία και τι πρέπει να γίνει για την προστασία της δημοκρατίας. Στην πραγματικότητα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με μια αντισυνταγματική απόφαση προσπαθεί να προστατευτεί από τις συνέπειες μιας άλλης αντισυνταγματικής επιλογής που προσβάλλει την αυτοδιοίκηση των πανεπιστημίων. Γιατί πρόκειται για αίσθηση χιούμορ να μας κατηγορεί η Νέα Δημοκρατία για αντιφάσεις, όταν θέτουμε παράλληλα με την ανάγκη να στηριχθούν έργα τα οποία εμείς φτάσαμε στην ολοκλήρωσή τους και που συνιστούν δική μας πολιτική με την πρόσθετη ανάγκη της προστασίας του περιβάλλοντος; Είναι δική μας ιδιαιτερότητα; Το Ισραήλ, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, υπερψήφισε πριν από εμάς τον EastMed Gas Forum εκφράζοντας, όμως, επίσης επιφυλάξεις ως προς την έλλειψη σαφούς δέσμευσης για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και των διαδικασιών παραγωγής μεταφοράς και χρήσης του φυσικού αερίου. Όπως αναλυτικά ανέφερε ο εισηγητής μας, τα ζητήματα της κλιματικής ουδετερότητας πρέπει να είναι στο τραπέζι ως προς την εφαρμογή στην πράξη και των δύο αυτών σημαντικών έργων. Ως προς την κριτική που ακούσαμε από τη μεριά του ΜέΡΑ25 έχω να πω ότι την ακούω με προσοχή. Όμως, το φυσικό αέριο είναι χρήσιμο στη μεταβατική πορεία προς την πλήρη απανθρακοποίηση. Και όπως ακριβώς δεν αλλάζουμε τον στόλο όλων των συμβατικών αυτοκινήτων με ηλεκτρικά σε μια μέρα, έτσι και πρέπει να πάρουμε τα αναγκαία μέτρα που να σταθμίζουν και τους γεωπολιτικούς λόγους που στηρίζουν τα έργα αυτά και τις οικονομικές προτεραιότητες σε συνδυασμό με την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος. Ως προς τον IGB τα πράγματα νομίζω ότι είναι σαφή. Μεγεθύνει και το οικονομικό στίγμα της χώρας μας στα Βαλκάνια και ενισχύει τον ρόλο μας ως διαμετακομιστικού κόμβου φυσικού αερίου συνολικά στην περιοχή. Γενικότερα και τα δύο αυτά έργα τα οποία συζητούμε ισχυροποιούν τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου. Επίσης, σε επίπεδο ευρωπαϊκό, ενισχύουν την ενεργειακή αυτονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαφοροποιώντας τις σχετικές πηγές και αγωγούς ενέργειας. Ο EastMed Gas Forum εντάσσεται στη γενικότερη πολιτική που αναπτύξαμε με τα σχήματα τριμερούς συνεργασίας στην ανατολική Μεσόγειο. Επιμείναμε - προσέξτε - και η Παλαιστίνη να είναι μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, ακριβώς γιατί θεωρούμε ότι όλες οι χώρες της ανατολικής Μεσογείου έχουν συμμετοχή στο εγχείρημα αυτό. Ούτε την Τουρκία αποκλείσαμε από το εγχείρημα αυτό. Μάλιστα - και αυτό θέλω να το προσέξετε - την επαύριο της σημαντικής πολιτικής συμφωνίας στο Ισραήλ για την προώθηση του αγωγού EastMed με παρουσία του Υπουργού Εξωτερικών κ. Πομπέο - την ακριβώς επόμενη μέρα - ταξίδεψα στην Αττάλεια να συναντήσω τον ομόλογό μου κ. Τσαβούσογλου με το μήνυμα ότι και η Τουρκία έχει θέση στην ενεργειακή εξίσωση της ανατολικής Μεσογείου με μία προϋπόθεση, τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου. Αυτή είναι η γενικότερη στάση μας στα ζητήματα των σχέσεων με τη γειτονική χώρα. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ως προς τη διαφύλαξη των εθνικών μας συμφερόντων. Για παράδειγμα, θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί στη διασύνδεση του EastMed Gas Forum με την τουρκικής έμπνευσης πρόταση για πολυμερή διάσκεψη στην ανατολική Μεσόγειο. Δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε αυτή να αποτελέσει, όπως επιδιώκει η τουρκική πλευρά, τρόπο de facto νομιμοποίησης της παράνομης τουρκοκυπριακής διοίκησης, σε μια στιγμή που το Κυπριακό δοκιμάζεται και που δυστυχώς ο κ. Μητσοτάκης υπήρξε ο πρώτος Έλληνας Πρωθυπουργός που δεν έθεσε παρόμοιο ζήτημα στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Επιτρέψτε μου, με την ανοχή σας, μια αναφορά και στις διερευνητικές που είναι το άλλο μείζον θέμα των ημερών. Εμείς στηρίξαμε και στηρίζουμε την επανέναρξη των διερευνητικών επαφών, γιατί ο διάλογος αποτελεί τον μόνο τρόπο λύσης της διαφοράς μας με την Τουρκία. Επισημάναμε, βέβαια, ότι ξεκινούν υπονομευμένες λόγω της αποτυχίας του κ. Μητσοτάκη να πετύχει ένα πλαίσιο κυρώσεων που θα λειτουργούν ως εγγύηση ότι η Τουρκία θα συζητήσει σοβαρά και δεν θα καταφύγει ξανά σε απειλές χρήσης βίας. Αναμένουμε ενημέρωση για το τι έγινε στον πρώτο αυτόν γύρο, στην πρώτη φάση του εξηκοστού πρώτου γύρου και έχουμε πάλι επισημάνει στην Κυβέρνηση ότι δεν αρκεί η αμυντική τακτική. Αυτονόητα όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις - και ελπίζω και η σημερινή - δεν συζητούν τη διεύρυνση ατζέντας με θέματα κυριαρχίας. Δεν αρκεί, όμως, αυτό. Πρέπει να επιδιώξουμε μια έντιμη συμφωνία και οφείλει η Κυβέρνηση να μας πει ποιοι είναι οι ενδιάμεσοι στόχοι, ποια είναι η τακτική που θα επιλέξει για να προωθήσει τον στόχο αυτό. Δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένη την αποτυχία, το ναυάγιο των διερευνητικών και απλώς να προσπαθεί να τοποθετηθεί καλύτερα στο blame game που θα ακολουθήσει. Φυσικά, πρέπει ο κ. Μητσοτάκης να αποδείξει ότι δεν τελεί σε ομηρία από τον κ. Σαμαρά. Ήδη κατέθεσα σήμερα μια επίκαιρη ερώτηση ρωτώντας τον Υπουργό Εξωτερικών πότε θα έλθουν τα μνημόνια με τη Βόρεια Μακεδονία για ψήφιση στη Βουλή, γιατί αν υπάρχει άλλος λόγος πέρα από την αντίθεση του κ. Σαμαρά για την κατάθεσή τους, καλό είναι να το μάθει και η λαϊκή αντιπροσωπεία και ο ελληνικός λαός. Το σημαντικό, όμως, είναι τι θα γίνει από εδώ και πέρα σε επίπεδο εθνικής στρατηγικής, η οποία απουσιάζει. Ζητάμε, λοιπόν, από την Κυβέρνηση όχι απλώς ενημέρωση, αλλά να μας πει ποια είναι τα επόμενα βήματα στις διερευνητικές. Εμείς δεν θα γίνουμε Νέα Δημοκρατία της περιόδου των Πρεσπών. Δεν θα ασκήσουμε δημαγωγία. Θέλουμε να στηρίξουμε τη διαμόρφωση μιας εθνικής θέσης και το εθνικό μέτωπο που χρειάζεται απέναντι στην Τουρκία. Η Κυβέρνηση, όμως, είναι αυτή που οφείλει να μας πει πώς το σκέφτεται, αν το σκέφτεται και δεν επιβεβαιώνονται τα περί ομηρίας που είπα προηγουμένως με ένα πρώτο βήμα, Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και για την ανοχή.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ενημερώσω ότι η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής: «Ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική στον νησιώτικο χώρο, διατάξεις για συμμόρφωση με υποχρεώσεις διεθνούς ναυσιπλοΐας και την αναβάθμιση Λ.Σ. - ΕΛ.ΑΚΤ. και ειδικές ρυθμίσεις για την ψηφιοποίηση και εν γένει ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής ναυτιλίας στη μετά - COVID εποχή» Θα κλείσουμε με την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, την κ. Μαριλένα Σούκουλη - Βιλιάλη. Δεν ξέρω αν είναι η παρθενική σας ομιλία, κυρία συνάδελφε. Όπως και να έχει, σας εύχομαι κάθε επιτυχία!
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και έναν χρόνο ταλαιπωρούμαστε από μία φονική πανδημία που έχει στοιχίσει ανθρώπινες ζωές, που έχει διακόψει τον οικονομικό κύκλο και την κοινωνική δραστηριότητα και μας έχει κρατήσει μέσα στο σπίτι. Μου είναι αδιανόητο να αποτελεί αντικείμενο κομματικής εκμετάλλευσης το γιατί δεν επιτρέπονται συγκεντρώσεις και πορείες χιλιάδων ανθρώπων, ώστε να ευνοηθεί η περαιτέρω υπερμετάδοση. Τι ίσχυε, δηλαδή, μέχρι τώρα; Ήταν όλοι έξω σε συγκεντρώσεις; Δεν είχαμε επιμέρους αποφάσεις ανάλογα με τη συγκέντρωση; Τώρα, σύμφωνα με την απόφαση του Αρχηγού της Αστυνομίας, αναφέρεται η από της 22-01-2021 εισήγηση της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της Δημόσιας Υγείας, με την οποία προτείνεται αυτό το όριο των εκατό ατόμων. Δεν πρόκειται, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, για θέμα δημοκρατίας, αλλά πρόκειται για θέμα δημόσιας υγείας και μόνον. Όσον αφορά τώρα τις διερευνητικές, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και η Κυβέρνησή μας, η οποία είναι υπεύθυνη για τη χάραξη της εξωτερικής μας πολιτικής, έχουν τοποθετηθεί ξεκάθαρα και με απόλυτη σαφήνεια και για το θέμα των διερευνητικών επαφών με τη γείτονα χώρα τόσο στο εσωτερικό, σε όλους εμάς, όπως και έναντι των γειτόνων μας. Επομένως, δεν υπάρχει κάτι άλλο να προσθέσουμε επί της ουσίας. Εμείς θα συνεχίσουμε να κινούμαστε με εθνική αυτοπεποίθηση και με σοβαρότητα για την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων. Αυτό αναμένει να κάνουμε η ελληνική κοινωνία και αυτό πράττουμε. Καλούμαστε σήμερα να κυρώσουμε δύο συμφωνίες υψηλής σημασίας για την αναβάθμιση της γεωενεργειακής θέσης της χώρας μας, δύο κυρώσεις που αποδεικνύουν την έμπρακτη προσήλωσή μας στις αρχές της αγαστής περιφερειακής συνεργασίας μεταξύ των κρατών της περιοχής μας που αποδεικνύουν την έμπρακτη προσήλωση της χώρας μας στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών, με στόχο την ευημερία και την πρόοδο όλων των πολιτών. Παράλληλα, όμως, οι σημερινές κυρώσεις αποτελούν και μία ξεκάθαρη απάντηση - πρόσκληση προς όλα τα κράτη που ακόμα και σήμερα είναι εγκλωβισμένα σε ανέξοδες πρακτικές του παρελθόντος και δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν ότι η συγκεκριμένη πολιτική όδευση αποτελεί μονόδρομο προς ένα μέλλον ασφάλειας και σταθερότητας, μια όδευση βέβαια που προϋποθέτει και απαιτεί αμοιβαία υπευθυνότητα και ειλικρίνεια, σύμφωνα με τους κανόνες και τις αξίες του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Άλλη οδός, όμως, δεν υπάρχει και καλό θα είναι, έστω και αργά, συγκεκριμένα κράτη να απαντήσουν θετικά στις προκλήσεις των καιρών. Με την πρώτη κύρωση για τον διασυνδετήριο αγωγό IGB, τη διασύνδεσή του με τον διαδριατικό αγωγό ΤΑΡ, δηλαδή την ευρωπαϊκή επιλογή για την όδευση του νότιου δρόμου, αλλά και με τον νέο πλωτό τερματικό σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη δημιουργούμε ένα σημαντικό πλέγμα ενεργειακών υποδομών που περνούν από ελληνικό έδαφος. Η κύρωση για το Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (EMGF), η δεύτερη κύρωση που συζητάμε σήμερα, μεταξύ της χώρας μας και άλλων έξι χωρών - και μάλιστα εμείς είμαστε η πέμπτη κύρωση, που αυτός είναι ο αριθμός που θέτει και την ίδρυση του φόρουμ σε ισχύ - υποδεικνύει έναν ορθό διπλωματικό δρόμο για την αξιοποίηση των υπαρχόντων, αλλά και των μελλοντικών ενεργειακών πόρων σε μία σημαντική περιφερειακή αγορά ενεργειακού δυναμικού. Επομένως, απαντάμε με σαφήνεια σε τρεις σημαντικές προκλήσεις της γεωενεργειακής μας στρατηγικής. Πρώτον, την ανάδειξη της Ελλάδας σε διαμετακομιστικό κόμβο πηγών ενέργειας, δεύτερον, την αύξηση της ασφάλειας της ενεργειακής μας τροφοδοσίας μέσω της διαφοροποίησης πηγών και οδεύσεων φυσικού αερίου και, τρίτον, την εμπέδωση της πρόθεσής μας για την ενάσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και συγκεκριμένα της εξερεύνησης και της εκμετάλλευσης ενεργειακών πηγών σε θαλάσσιες ζώνες, πάντα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Πέραν, όμως, από τα προφανή οφέλη ιδιαίτερα για τους βορειοελλαδίτες μας με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και μειωμένο κόστος ενέργειας, πρέπει να αναφερθούμε, αλλά και να ενημερώσουμε τους πολίτες για την τεράστια σημασία ύπαρξης και υλοποίησης μιας αποτελεσματικής γεωενεργειακής στρατηγικής. Κατανοώ ότι μπορεί να μην είναι ένα θέμα που κεντρίζει τα δελτία ειδήσεων ή προσελκύει την προσοχή των πολιτών, αλλά πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι υπάρχει κομβική παράμετρος στη δομή των διεθνών σχέσεων και επηρεάζει έμμεσα και άμεσα κάθε τομέα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής μας, που δύναται ακόμη και να φτάσει σε αντιπαλότητα ή διένεξη μεταξύ κρατών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Γι' αυτό όταν μιλούμε για ενεργειακή ασφάλεια, δεν μιλούμε μόνο για τον τεχνικό ορισμό της, σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ενέργειας, δηλαδή για την απρόσκοπτη διαθεσιμότητα ενεργειακών πηγών σε οικονομικά ανεκτές τιμές, αλλά μιλούμε επιπλέον για ένα περίπλοκο πλαίσιο διακρατικών σχέσεων γεωστρατηγικής σημασίας. Εάν εξετάσουμε την παρούσα γεωπολιτική συγκυρία, θα δούμε ότι αυτή χαρακτηρίζεται από παγκόσμιες, αλλά και περιφερειακές ενεργειακές μεταβολές. Και θα εξηγήσω τι εννοώ. Η αυξανόμενη ζήτηση για ενέργεια ιδιαίτερα σε χώρες, όπως είναι η Κίνα και η Ινδία, παραμένει. Η προσπάθεια της Ευρώπης για τη διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού, ώστε να μην αντιμετωπίσουμε ενεργειακές κρίσεις, όπως η κρίση που αντιμετώπισε η Ουκρανία και η Ρωσία το 2006 και το 2009, παραμένει. Η άνοδος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής ως παγκόσμιος ενεργειακός παίκτης με την εκμετάλλευση του σχιστολιθικού αερίου και του πετρελαίου, που είχε ως αποτέλεσμα τη μεγάλη προμήθεια υγροποιημένου φυσικού αερίου, αποτελεί μια πραγματικότητα. Η σταθερή στόχευση της Ρωσίας να διατηρήσει τα κανάλια εφοδιασμού ενέργειας της Ευρώπης παραμένει. Όμως, και οι αναγνωρισμένοι πλέον περιβαλλοντικοί κίνδυνοι για τον πλανήτη μας από την εκτεταμένη χρήση υδρογονανθράκων δημιουργούν ένα γεωστρατηγικό πλαίσιο που επηρεάζει άμεσα τη γεωενεργειακή, τη γεωοικονομική και τη γεωπολιτική κατάσταση της περιοχής μας και όχι μόνο. Επομένως, οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Η εκμετάλλευση των ενεργειακών προοπτικών της χώρας δεν είναι θέμα μόνο γεωενεργειακής ασφάλειας, αλλά αποτελεί και θέμα ενίσχυσης της γεωπολιτικής ισχύος της χώρας. Ο ενεργειακός χώρος αποτελεί πεδίο που επηρεάζει τη στρατηγική των πολιτικών και οικονομικών αποφάσεών μας, όπως φυσικά και των άλλων κρατών. Η Ελλάδα, σταθερά προσηλωμένη στις αρχές της ευρωπαϊκής ενεργειακής στρατηγικής για διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο, αλλά και την επίτευξη της ενεργειακής μας αυτονομίας μέσω φιλικών προς το περιβάλλον εναλλακτικών πηγών ενέργειας, κινείται σταθερά προς αυτή την κατεύθυνση. Έχουμε ενσωματώσει σε κάθε δράση της αναπτυξιακής μας διαδικασίας ένα «πράσινο» περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Ανακοινώσαμε το νέο Εθνικό Σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, στο οποίο εξειδικεύεται η στρατηγική μας για την αύξηση της διείσδυσης των ΑΠΕ σε ποσοστό 35% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας ως το 2030. Μέσα σε αυτό το σχέδιο προβλέπονται «πράσινες» επενδύσεις της τάξης των 44 δισεκατομμυρίων ευρώ μέσα σε μία δεκαετία. Ο Πρωθυπουργός χθες που επισκέφτηκε το ΥΠΕΝ είπε πως το 1/3 των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης σχετίζονται με δράσεις που αφορούν την ενέργεια και το περιβάλλον. Χαρακτηριστικό παράδειγμα και η δίκαιη αναπτυξιακή μετάβαση της δυτικής Μακεδονίας και της Μεγαλόπολης με την απολιγνιτοποίηση.
Κυρία συνάδελφε, θα πρέπει να ολοκληρώσετε σιγά - σιγά.
Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, καίτοι ακούστηκαν πάρα πολλά στις επιτροπές. Πραγματικά, ξέρετε, δεν μπορώ να τα αφήσω αυτά αναπάντητα. Εντυπωσιάζομαι από την ταχύτητα με την οποία οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ ξεχνούν τις περιβαλλοντικές τους ευαισθησίες όταν πρόκειται για κομματικά οφέλη. Θα κλείσω λέγοντας μόνο ότι το πλαίσιο της δικής μας πρακτικής έχει ένα όνομα που λέγεται «αποτελεσματικότητα» και είναι ο δρόμος που η Κυβέρνησή μας και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ακολουθούν με υπευθυνότητα, συνέπεια και ταχύτητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι δύο κυρώσεις, όπως αναπτύχθηκαν εξαιρετικά από τον εισηγητή μας και στην επιτροπή και εδώ, προωθούν τη γεωενεργειακή αναβάθμιση της χώρας με τρόπο μεθοδικό και στρατηγικό. Είμαστε έτοιμοι να εκμεταλλευτούμε τις ενεργειακές μας δυνατότητες προς όφελος όλων των πολιτών. Ως ειρηνική δύναμη σταθερότητας συνεργαζόμαστε με όλα τα κράτη για τη δημιουργία αμοιβαίως επωφελών σχέσεων σε μια περιοχή που ιστορικά υπήρξε εύκολο πεδίο ανταγωνισμών και διενέξεων. Παράλληλα, όμως, και με ρεαλισμό και με εθνική αυτοπεποίθηση αποστέλλουμε ένα μήνυμα γεωπολιτικής ισχύος, ότι η Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι παρούσα ενεργά σε όλες τις γεωενεργειακές μεταβολές, ένα μήνυμα που κανένας δεν πρέπει να παρερμηνεύσει, γιατί η Ελλάδα είναι ισχυρή και θα γίνει ισχυρότερη, όπως ακριβώς αρμόζει στην ιστορική της πορεία. Σας ευχαριστώ.
Θα κλείσουμε τη συνεδρίαση με την ομιλία του Υπουργού κ. Σκρέκα. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πράγματι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στον χώρο της ενέργειας συμβαίνουν κοσμογονικές αλλαγές, και στην Ελλάδα και στον πλανήτη. Ένα παράδειγμα: Πριν από μόλις δέκα χρόνια, το 2010, η συμμετοχή του λιγνίτη στην ηλεκτροπαραγωγή της χώρας μας ήταν περίπου στο 40% -45%. Σήμερα αυτό το ποσό πολλές φορές πέφτει και κάτω από το 20%. Σε ετήσια βάση είναι περίπου στο 20%. Άρα έχουμε μειώσει, μέσα σε δέκα χρόνια μόλις, πάνω από 50% την ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη. Γιατί γίνεται αυτό και γιατί αυτό που λέω είναι κάτι σημαντικό; Ποιο είναι το πρόβλημα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στις μέρες μας ως πολίτες του κόσμου και ως άνθρωποι που ζούμε στον πλανήτη γη; Το ότι έχουμε το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής και τις επιπτώσεις που αυτό προκαλεί, το οποίο αναφέρατε προηγουμένως και αναφέρθηκε από πολλούς συναδέλφους ως κλιματική κρίση και είναι μια πραγματικότητα. Τι σημαίνει κλιματική αλλαγή; Πολύ απλά είναι η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη. Από πού προέρχεται αυτή η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας; Το βασικό αίτιο ονομάζεται «εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα». Πότε εκπέμπουμε διοξείδιο του άνθρακα; Οτιδήποτε πιάνουμε στα χέρια μας, οτιδήποτε φοράμε ως ρούχα, οτιδήποτε βλέπουμε ή υπάρχει δίπλα μας το οποίο είναι κατασκευασμένο από τον άνθρωπο, για να παραχθεί έχει εκπέμψει διοξείδιο του άνθρακα. Βασική πηγή εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα είναι η ηλεκτροπαραγωγή από ορυκτά καύσιμα. Αμέσως μετά έρχονται οι μεταφορές, μετά τα βακτήρια, μετά η βιομηχανία και στο τέλος ο αγροτικός τομέας. Άρα ποιος είναι ο στόχος του πλανήτη, όπου μέσα εκεί συμμετέχει φυσικά και η χώρα μας στο μερίδιο που μας αναλογεί; Να μειώσουμε τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Πώς θα γίνει αυτό; Αλλάζοντας, για παράδειγμα, στο βασικό αίτιο εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα, που είναι η ηλεκτροπαραγωγή, το μείγμα της ενέργειας που χρησιμοποιούμε. Πώς; Βάζοντας στο σύστημα περισσότερες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αξιοποιώντας τον ήλιο, τον αέρα και τη θάλασσα - γιατί όχι; - και τη γεωθερμία. Όταν αξιοποιείς ορυκτά καύσιμα, παράγεις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Όπως το λέει η λέξη, τα ορυκτά καύσιμα είναι ορυκτά και είναι πεπερασμένα, με την έννοια ότι είναι εξαντλήσιμα. Άρα χρησιμοποιώντας τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όλο και περισσότερο στο ενεργειακό μείγμα της χώρας και του πλανήτη πετυχαίνεις δύο πράγματα. Πρώτον, διασφαλίζεις ότι και οι επόμενες γενιές της ανθρωπότητας θα έχουν ρεύμα, θα έχουν ηλεκτρική ενέργεια, για να μπορούν να λειτουργούν και να λειτουργεί ο πλανήτης, και κατά δεύτερον πετυχαίνεις βέβαια να μειώσεις και το αίτιο που προκαλεί την κλιματική αλλαγή. Μπορούμε να πάμε σήμερα, από τη μια στιγμή στην άλλη, σε μία νύχτα, από τη χρήση ορυκτών καυσίμων, είτε είναι λιγνίτης, είτε είναι πετρέλαιο, είτε είναι φυσικό αέριο, σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Αυτή τη στιγμή τεχνικά δεν είναι εφικτό. Θα το θέλαμε. Έχει η Ελλάδα, η ελληνική Κυβέρνηση στρατηγική για την απανθρακοποίηση, για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, για το «πρασίνισμα» της εθνικής μας οικονομίας, της παραγωγικής βάσης, της μείωσης του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των νοικοκυριών; Φυσικά και έχει. Είχε η προηγούμενη κυβέρνηση; Φυσικά και δεν είχε. Και πώς αποδεικνύεται αυτό; Φυσικά δεν αποδεικνύεται από αυτά που λέω ίσως εγώ ή που λέει κάποιος άλλος από άλλο κόμμα ή από την Αξιωματική Αντιπολίτευση σήμερα, αλλά αποδεικνύεται από αυτά τα οποία γράφουμε, είτε εμείς ως Κυβέρνηση τώρα είτε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ παλαιότερα. Πού αποτυπώνονται αυτά; Στο Εθνικό Σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα. Το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, της κυβέρνησης, της ελληνικής κυβέρνησης όταν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, το Εθνικό Σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, τι έλεγε για το 2040, για το ενεργειακό μείγμα της χώρας; Να σας πω τι έλεγε και μπορείτε και να το διαβάσετε, είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο. Έλεγε ότι το 2040 θα έχουμε στην Ελλάδα 1,3 GW εγκατεστημένης ισχύος, που θα καίει λιγνίτη για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια. Και τι έλεγε για το φυσικό αέριο; Έλεγε για το φυσικό αέριο ότι το 2040 θα έχουμε 4,6 GW εγκατεστημένης ισχύος, που θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια από φυσικό αέριο. Και πόσο ήταν αυτό το 2016, που κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ; Ήταν 3,9 GW. Άρα από το 2016 που κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2040, που σχεδίαζε τότε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το ενεργειακό μείγμα της χώρας, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, αν συνέχιζε να κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ, θα αύξανε και τη συμμετοχή του φυσικού αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή της χώρας, στο ενεργειακό μείγμα της χώρας. Τι έκανε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη μόλις ανέλαβε τη διακυβέρνηση αυτού του τόπου; Είπε ότι εμείς δεν θα παράγουμε ηλεκτρική ενέργεια από λιγνίτη, όχι το 2040 που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι μάλλον θα παρήγαγε, όχι το 2050- δεν ξέρω πότε έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ - αλλά μόλις το 2028, πολύ νωρίτερα από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα που χρησιμοποιούσε λιγνίτη στο ενεργειακό της μείγμα, πολύ νωρίτερα από την Πολωνία, πολύ νωρίτερα από τη Γερμανία. Η Ελλάδα μας. Άρα ναι, η σημερινή Κυβέρνηση έχει σχέδιο και είναι η Κυβέρνηση που πραγματικά ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, αλλά και για τις επόμενες γενιές των Ελλήνων και όχι μόνο. Διότι να το σχέδιό μας, το έχουμε αποτυπώσει και το εφαρμόζουμε. Πόσες καμινάδες κλείσαμε τους δεκαοκτώ αυτούς μήνες; Δύο καμινάδες λιγνιτικών εργοστασίων κλείσανε, σταμάτησαν να καπνίζουν, μέσα στους πρώτους δεκαπέντε μήνες της Κυβέρνησής μας και άλλες δύο καμινάδες είναι προγραμματισμένες να κλείσουν τους επόμενους μήνες, εντός του 2021. Να πώς αποδεικνύεται - και δεν είναι λόγια, είναι πράξεις - ότι πραγματικά η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μια κυβέρνηση που όχι απλά σέβεται το περιβάλλον, όχι απλά μιλάει για το περιβάλλον, αλλά πράττει, δρα, δουλεύει για να προστατεύσει το περιβάλλον. Και φυσικά δουλεύουμε ταυτόχρονα, ώστε όλα αυτά να γίνουν με έναν τρόπο, ώστε αυτή μετάβαση να είναι δίκαια μετάβαση. Διότι και κάποιοι άνθρωποι θα πρέπει να βρούνε δουλειές, που πιθανότατα θα επηρεαστούν κλείνοντας τα εργοστάσια και έχουμε κάνει ένα σοβαρό σχέδιο για το πώς θα μπορέσουμε σε αυτές τις περιοχές που θα πληγούν, τις λιγνιτικές περιοχές, να αντικαταστήσουμε τις θέσεις εργασίας από την αξιοποίηση του λιγνίτη με θέσεις εργασίας εξίσου υψηλά αμειβόμενες, καλές θέσεις εργασίας, μέσα από οικονομικές δραστηριότητες οι οποίες πια θα είναι φιλικές για το περιβάλλον και εστιασμένες σε εκείνες τις περιοχές και όχι μόνο. Άρα όλα αυτά τα οποία συζητάμε εδώ στη Βουλή, και οι δύο συμφωνίες που έχουμε φέρει, αποσκοπούν στο να διασφαλίσουμε ότι όλη αυτήν τη μεταβατική περίοδο που χρειάζεται για να περάσουμε από μεγάλη συμμετοχή ορυκτών καυσίμων στο ενεργειακό μείγμα της χώρας σε μικρή και στο τέλος μηδενική συμμετοχή των ορυκτών καυσίμων στο ενεργειακό μείγμα και στη χρήση 100% ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σε όλη αυτή την περίοδο δεν θα έχουμε πρόβλημα με διακοπές ηλεκτρικού, ότι θα διασφαλίζουμε ταυτόχρονα την ενεργειακή επάρκεια, την ενεργειακή ασφάλεια και την ενεργειακή ανεξαρτησία της χώρας. Πώς το πετυχαίνουμε αυτό; Μετατρέποντας την Ελλάδα από ένα, θα έλεγα, ενεργειακό νησί σε έναν ενεργειακό κόμβο, δηλαδή μετατρέποντας την Ελλάδα σε μια χώρα η οποία δεν έχει μεγάλες και άφθονες διασυνδέσεις με τις γειτονικές χώρες προς βορρά και προς νότο, που θα διασφαλίζουν αυτό που σας προείπα, δηλαδή ενεργειακή ασφάλεια, ενεργειακή ανεξαρτησία, εξασφαλίζοντας και διαφοροποίηση στην όδευση αλλά και διαφοροποίηση στις πηγές προμήθειας των ορυκτών καυσίμων, ώστε να πετυχαίνουμε αυτά τα οποία είπα και βέβαια να πετυχαίνουμε και ανταγωνιστικές τιμές. Τι είναι πιο ρυπογόνο σήμερα; Ο λιγνίτης. Αμέσως μετά, τι είναι λιγότερο ρυπογόνο; Η χρήση του πετρελαίου. Το λιγότερο ρυπογόνο ορυκτό καύσιμο, που εκλύει ρύπους με έως και 1/3 από τους ρύπους που εκλύει μια λιγνιτική μονάδα, είναι το φυσικό αέριο. Γι' αυτό και απευθύνομαι στους Βουλευτές που έκριναν με άδικο τρόπο, πιστεύω, αυτό το σημαντικό και οραματικό σχέδιο που έχουμε παρουσιάσει και που θέλουμε να υλοποιήσουμε, που μετατρέπει την Ελλάδα σε έναν ενεργειακό κόμβο, όπου θα περνάει φυσικό αέριο από διάφορες πηγές, είτε μέσα από φυσικούς αγωγούς, όπως έγινε με τον TAP, είτε όπως τώρα, που θέλουμε με αναστροφή ροή να στέλνουμε, εκμεταλλευόμενοι και τον TAP, φυσικό αέριο προς τα βόρεια σύνορα, αλλά και χτίζοντας υποδομές, όπως είναι η πλωτή δεξαμενή υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη, όπως είναι η αναβάθμιση της Ρεβυθούσας, όπως είναι πιθανότατα μια υπόγεια δεξαμενή που θα έχει έναν στρατηγικό ρόλο και θα μπορούμε εκεί να έχουμε στρατηγικά αποθέματα φυσικού αερίου για την περίπτωση που θα το χρειαστούμε. Όλα αυτά συντελούν στο να πετύχουμε τον στόχο τον οποίο σας προανέφερα. Γι' αυτό σας καλώ όλους αυτά τα οποία θα αναφέρω παρακάτω να τα υπερψηφίσετε, γιατί με αυτόν τον τρόπο ισχυροποιούμε την Ελλάδα και όχι μόνο σε ό,τι αφορά τον γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό ρόλο, αλλά σε ό,τι αφορά την πραγματική οικονομία και τελικά και την τσέπη του νοικοκυριού. Εισάγουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δύο άρθρα στο παρόν νομοσχέδιο που ζητάμε να υπερψηφίσετε και με αυτόν τον τρόπο να κυρώσουμε. Το ένα αφορά στον ελληνοβουλγαρικό κάθετο αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου Ελλάδας - Βουλγαρίας, τον λεγόμενο IGB. To δεύτερο είναι μια διακυβερνητική συμφωνία, η σύσταση ενός διεθνούς οργανισμού, του Οργανισμού Φυσικού Αερίου στην ανατολική Μεσόγειο EastMed Gas Forum. Και τα δύο άρθρα και οι δύο αυτές συμφωνίες αποτελούν δύο απτά παραδείγματα της δυναμικής που σας περιέγραψα. Δεν θέλω να πω πολλά για το τι σημαίνει για την Κυβέρνησή μας και πώς πάντα οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας είχαν ως προτεραιότητα και προμετωπίδα την ανάπτυξη της ενεργειακής πολιτικής και ως μοχλό αειφόρου ανάπτυξης, αλλά και ως βραχίονα μιας εξωστρεφούς διπλωματίας. Θα επαναλάβω ότι η ιδέα της κατασκευής αυτού του ελληνοβουλγαρικού αγωγού είχε ξεκινήσει από το 2009, από τον Χρήστο Φώλια και με την υπογραφή τον Απρίλιο του 2009 ενός μνημονίου συνεργασίας που είχε υπογράψει ο προκάτοχός μου, ο Κωστής Χατζηδάκης, που και τότε ήταν Υπουργός Ενέργειας και είχε σημαντικό ρόλο στην προώθηση αυτού του αγωγού. Είχαν διασφαλιστεί τότε, το 2009, 45 εκατομμύρια ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σήμερα χρησίμευσαν και αποτέλεσαν το 20% της κατασκευής. Επίσης, αργότερα, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με Πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά, είχε πετύχει τη στρατηγικής σημασίας αλλαγή της όδευσης - που από κάποια κέντρα προωθούνταν - του ΤΑP, του αγωγού που μεταφέρει κασπιανό φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη. Ήθελαν να περάσει ο αγωγός πάνω από τα βόρεια σύνορά μας, από τις βόρειες χώρες, από τους βόρειους γείτονές μας. Τελικά, καταφέραμε τότε να περάσει ο αγωγός μέσα από την Ελλάδα και να τη διασχίζει. Πόσοι Έλληνες δούλεψαν κατά τη διάρκεια της κατασκευής αυτού του αγωγού; Πόσες περιοχές θα πάρουν φυσικό αέριο από τον αγωγό ΤΑΡ, που ίσως δεν θα μπορούσαν να πάρουν φυσικό αέριο διαφορετικά; Βέβαια, επειδή ακούστηκε και επειδή μιλάμε για αγωγούς φυσικού αερίου, που είναι ένα ορυκτό καύσιμο - όπως είπα - πεπερασμένο, να πούμε ότι αυτοί οι αγωγοί και σε ό,τι αφορά και το δίκτυο διανομής δεν θα πάνε στράφι. Βλέπετε ότι έρχεται και το υδρογόνο. Πάρα πολλοί, όλο και περισσότεροι, συζητούν σήμερα ότι θα μπορέσουμε πιθανότατα να αξιοποιήσουμε αυτό το δίκτυο, στο οποίο σήμερα έχουμε επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Δεν θα πάει χαμένο, όταν κάποια στιγμή στο απώτερο μέλλον, μετά από είκοσι - τριάντα χρόνια - δεν γνωρίζουμε ακριβώς, κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει - το φυσικό αέριο δεν θα κυλάει σε αυτούς τους αγωγούς. Τότε, όμως, μπορεί αυτοί οι αγωγοί να γεμίζουν και να μεταφέρουν υδρογόνο. Άρα τελικά είναι υποδομές οι οποίες δεν πάνε χαμένες και πρέπει να γίνουν. Γι' αυτό ερχόμαστε σήμερα εμείς και στηρίζουμε την κατασκευή τους. Να πούμε ότι μετά τις εκλογές του 2019 και μέχρι τον Οκτώβριο του 2019 είχε υπογραφεί και η διακυβερνητική συμφωνία, την οποία σήμερα φέρνουμε προς κύρωση. Φιλοδοξούμε να ολοκληρώσουμε την κατασκευή του έργου μέχρι το τέλος του 2021. Σήμερα έχει ολοκληρωθεί σε ποσοστό 52%, με το 40% του αγωγού να έχει υπογειοποιηθεί ήδη, άρα προχωράει η κατασκευή του. Το ότι φέραμε προς κύρωση σήμερα το μνημόνιο συνεργασίας, δεν αποτέλεσε εμπόδιο στο να ξεκινήσει και να κατασκευάζεται ο αγωγός. Τα οικονομικά και εμπορικά οφέλη έχω ήδη αναλύσει πόσο σημαντικά είναι για την Ελλάδα και για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Πολλά από τα υλικά που χρησιμοποιούμε, όπως ο ίδιος ο αγωγός, κατασκευάζονται από ελληνική επιχείρηση. Άρα Έλληνες εργαζόμενοι και πιθανότατα καλά αμειβόμενοι είναι αυτοί οι οποίοι δουλεύουν σήμερα για να κατασκευάσουν αυτόν τον αγωγό, ο οποίος τοποθετείται σήμερα στα βόρεια σύνορά μας. Επίσης, παίζει έναν σημαντικό ρόλο αυτός ο ελληνοβουλγαρικός αγωγός. Πέρα του ότι ο IGB θα μπορεί να αξιοποιείται και να μεταφέρει από νότο προς βορρά κασπιανό αέριο, αφού συνδέεται με τον αγωγό ΤΑΡ, θα μπορεί να μεταφέρει και αέριο το οποίο θα υλοποιείται στην πλωτή δεξαμενή, στον τερματικό σταθμό στην Αλεξανδρούπολη. Τι σημαίνει αυτό; Τελικά, πράγματι, η Ελλάδα γίνεται ένας κόμβος ενεργειακός μεταφοράς φυσικού αερίου, όπου μέσα από αυτή δεν θα περνάει μόνο φυσικό αέριο που θα έρχεται από την Κασπία, αλλά φυσικό αέριο που μπορεί να έρχεται από οπουδήποτε στον κόσμο, μέσα από πλοία που θα μεταφέρουν υγροποιημένο φυσικό αέριο. Άρα είναι ένα ολοκληρωμένο σχέδιο. Επαναλαμβάνω ότι ξεκίνησε ο σχεδιασμός του το 2009. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Σε ό,τι αφορά το φόρουμ της ανατολικής Μεσογείου για το φυσικό αέριο, είναι πάρα πολύ σημαντικό το ότι φέρνει κοντά χώρες οι οποίες κατά το παρελθόν είχαν και αντικρουόμενα συμφέροντα, αλλά πολλές φορές βρίσκονταν και σε απέναντι όχθες. Τις φέρνει κοντά, συζητούν, πάντα για να διασφαλίσουμε αυτό το οποίο είπαμε, το φυσικό αέριο, το οποίο χρειαζόμαστε ως μεταβατικό καύσιμο. Ο Κωστής Χατζηδάκης είχε δουλέψει πάρα πολύ. Είχε ξεκινήσει ως ιδέα μέσα από τη συνεργασία Ελλάδας - Αιγύπτου. Σήμερα συμμετέχει η Αίγυπτος, η Παλαιστίνη, το Ισραήλ, η Κύπρος, η Ιορδανία, η Ελλάδα και η Ιταλία. Να πούμε - και οφείλουμε να παραδεχτούμε - ότι αυτό υλοποιήθηκε μέσα από μια συνάντηση η οποία είχε γίνει επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, με Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα και βοήθησε, ώστε να προχωρήσει και να υλοποιηθεί αυτή η ιδέα, που ερχόμαστε σήμερα εμείς να κυρώσουμε με αυτή τη διεθνή συμφωνία. Ποιοι είναι οι στόχοι αυτού του φόρουμ; Είναι η υποστήριξη της δημιουργίας μιας περιφερειακής αγοράς αερίου, προς όφελος φυσικά των χωρών - μελών που αποτελούν το φόρουμ, την εξασφάλιση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας της έρευνας, της παραγωγής και της μεταφοράς, αλλά και της κατασκευής των υποδομών του φυσικού αερίου και βέβαια, την προώθηση βάσει του Διεθνούς Δικαίου, της καλύτερης κατανόησης, της αλληλεξάρτησης, αλλά και των πιθανών ωφελειών μιας συνεργασίας μεταξύ του διαλόγου που αναπτύσσεται μεταξύ των μελών αυτού του φόρουμ. Οφείλω να πω ότι μέσα από αυτό το φόρουμ, αυτή τη συνεργασία, προωθείται και η παροχή αρωγής στις καταναλώτριες χώρες, δηλαδή τις χώρες που είναι αποδέκτες φυσικού αερίου, ώστε να καλύψουν τις ανάγκες τους και μαζί με τις χώρες διέλευσης να διαμορφώσουν τις γενικότερες πολιτικές του αερίου στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, επιτρέποντας έτσι μια βιώσιμη συνεργασία και εταιρική σχέση μεταξύ των βασικών παραγόντων της αλυσίδας αξίας στην αγορά αερίου. Γι' αυτόν τον λόγο, γιατί και οι δύο αυτές συμφωνίες προωθούν και διασφαλίζουν το ζητούμενο, που είναι η ενεργειακή ασφάλεια, η ενεργειακή επάρκεια της χώρας μας, η ενεργειακή ανεξαρτησία της χώρας μας, με ανταγωνιστικές τιμές ενέργειας και διασφαλίζοντας αυτή τη μεταβατική περίοδο από το σήμερα στο αύριο, σας καλούμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να υπερψηφίσετε και να κυρώσουμε με αυτόν τον τρόπο το σημερινό νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Καλημέρα σας και από εμένα. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Σιδερένιος! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση ενιαία επί της αρχής των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «α) Κύρωση της Διακυβερνητικής Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας σχετικά με τον αγωγό διασύνδεσης Ελλάδας - Βουλγαρίας (IGB Project) και β) Κύρωση του Καταστατικού (Ίδρυσης) του Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (EMGF)». Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εφόσον έχετε ολοκληρώσει την ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «α) Κύρωση της Διακυβερνητικής Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας σχετικά με τον αγωγό διασύνδεσης Ελλάδας - Βουλγαρίας (IGB Project) και β) Κύρωση του Καταστατικού (Ίδρυσης) του Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου (EMGF)» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 12.17΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2021 και ώρα 9.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία, σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη.