Türkiye Büyük Millet Meclisinin 64’üncü Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, gündeme geçiyoruz. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, ayrı ayrı okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından 2005 yılında yapılan düzenlemede kâğıt toplayıcılığıyla ilgili yönetmelik değiştirilmiş ancak denetimleri yapılmamıştır. 20 Ocak 2016 tarihinde yine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından, atık kâğıt alımı yapan firmalara bir tebligatla, kayıt altında bulunmaksızın kâğıt toplayıcılığı yapan kişilerden kâğıt satın aldıklarının tespiti hâlinde bu firmalara 140 bin TL ceza kesileceği bildirilmiştir. Son yıllarda Suriyeli mültecilerin de katılımıyla katı atık toplayan kişi sayısı kontrolsüz şekilde artmış ve hijyen kuralları önemsenmeksizin iş kolu sürdürülmüştür. Yapılan tebligatın ardından kaçak yollardan kâğıt alımı yapan birtakım firmalar durumu fırsata çevirerek fiyat kırmışlar ve zaten zor ve hijyenik olmayan şartlarda çalışan kâğıt toplayıcılarını daha da zor bir duruma sokmuşlardır. Unutulmamalıdır ki katı atıkların ayrıştırılması meselesi çok önemli bir çevresel sorumluluktur ve görevdir. Ne var ki kamuoyuna yansıdığı gibi, 2005 yılından beri yapılmayan denetimler, 2016 yılının başında ansızın yüksek para cezası kesileceğinin bildirilmesiyle birtakım beşerî ilişkiler üzerinden çözüme ulaştırılmaya çalışılmıştır. Hâlihazırda sürmekte olan katı atık ve kâğıt toplayıcılığında düzenleme yapılması gerekliliği kabul edilmekle beraber, konunun çözümünde uygulanan yol ve yöntemlerin teşkil ettiği problem nedeniyle Anayasa'nın 98’inci ve İç Tüzük’ün 104’üncü ve 105’inci maddeleri gereğince bir Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. 1/2/2016 1) Metin Lütfi Baydar [[Aydın]] [[Tokat]] [[Bursa]] [[Eskişehir]] [[Malatya]] [[Kırklareli]] [[Zonguldak]] [[Ankara]] [[Isparta]] [[İstanbul]] [[Mersin]] [[İstanbul]] [[Burdur]] [[Tekirdağ]] [[Manisa]] [[Çanakkale]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Samsun]] [[Çanakkale]] [[Adana]] [[Bursa]] Kâğıt ve ambalaj atıklarının geri dönüşümünün gerçekleştirilmesi zincirinde belki de ilk halka bu atıkların ayrıştırılmasıdır. Maalesef ki Türkiye'de gelişmiş medeniyetlerin aksine katı atık ayrıştırıcılığı neredeyse yok seviyesindedir. Oysa, atık kâğıtların geri dönüşüme sokulması açısından yemek atıkları, metal ve plastik gibi atık türleriyle karışmamaları gerekmektedir. Katı atıkların ayrıştırılması konusundaki sosyal bilincin bu derece az olduğu Türkiye'de bu işi yapan gruba "vahşi toplayıcı" denmesi bu işi yapan insanların vahşiliğine değil, belki de sistemin ve çalışma koşullarının vahşiliğine işaret etse gerek. Sokaklarda kişisel ve çevresel hijyenlerini hiçe sayarak çalışan kâğıt toplayıcılarına yönelik bir düzenleme yapılması gerekliliği yadsınamaz bir gerçektir. Kamuoyuna da yansımış olduğu gibi, Profesör Doktor İlber Ortaylı Çevre Bakanlığınca kâğıt alımı yapan firmalara gönderilen 20 Ocak 2016 tarihli tebligatın ardından bir açıklama yapmış, söz konusu tebligatın Ankara merkezli iki firma olan SİMAT ve Çınar Kâğıt şirketlerinin şikayeti üzerine gönderildiğini iddia etmiştir, Ortaylı açıklamasında "Bu iki şirketin daha iyi kâğıt toplayacağına dair hiçbir emare yok, muhtemelen de toplayamayacaklar, sadece daha çok para kazanacaklar." diyerek konunun birtakım kişi ve kurumların maddi çıkarları üzerinden yürümesine tepki göstermiştir. 1992 yılından beri çevre konusunda önemli çalışmalar yürüten TEMA Vakfı, yalnızca İzmir ve İstanbul illerinde ve 300 kilogramı aşan kağıt bağışlarını beklemektedir. Bu bağlamda çalışma yapan vakıfların sayısı maalesef bir elin parmağını geçmemekte, üstelik yürütülen projeler çeşitli nedenlerle uzun ömürlü olamamaktadır. Avrupa Birliği katılım sürecinde kağıt toplamayla ilgili çeşitli şehirlerde -örneğin Denizli- çalışmalar yapılmış olsa da bu çalışmalar 2000'li yılların sonuna doğru mevzuat gereği sona erdirilmiştir. Kullanılmış kağıtların geri dönüşümü yapıldığı takdirde hava kirliliğinin yüzde 74-94, su kirliliğinin yüzde 35, su kullanımının da yüzde 45 seviyesinde azaltıldığı bilinmektedir. 1 ton atık kağıdın geri dönüşümü tam 8 ağacın kesilmesine engel olabilmektedir. Bu çerçevede yapılacak düzenlemelerin yerel yönetimler ve bunların düzenleyeceği sosyal sorumluluk projeleriyle önce topluma anlatılması, eş zamanlı olarak hâlihazırda kâğıt toplayıcılığı yaparak bunu aracı kurumlara satan emekçilerin eğitilmesi ve denetlenmesi ve son olarak çevre açısından büyük önem taşıyan bu ayrıştırma işleminin kâr amacı güden şirketlerin tekelindense emeğe saygı, verimlilik ve çevre duyarlılığıyla hareket eden kurum ve kuruluşlara bırakılacak şekilde yapılması gerekmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına İstanbul'a içme suyu temin edilen havza ve dereler arasında bulunan Melen Çayı'na ilişkin medyaya yansıyan haberler kamuoyunda ciddi endişelere yol açmaktadır. Mahkemenin iptal kararma rağmen, faaliyetine devam ettiği iddia edilen katı atık bertaraf tesisinden çıkan suyun havza dışına çıkarılması gerekirken, atık suların İSKİ’ye (İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü) tahsis edilen Melen Çayı'na boşaltıldığına yönelik iddiaların ivedilikle araştırılıp konuyla ilgili kamuoyunun aydınlatılması ve gerekli tedbirlerin bir an önce alınması gerekmektedir. Düzce İli Belediyeleri Katı Atık Birliği, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 28 Şubat 2011'de verdiği ÇED olumlu kararıyla, Çilimli ilçesi Esençam köyü mevkisinde, Melen Çayı'na 200 metre uzaklıkta katı atık bertaraf tesisi kurdu. Tesisin yakınındaki Esençam ve Hasanlar köyleri tüzel kişilikleri, temiz çevrede yaşam haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle ÇED olumlu kararının iptali istemiyle Sakarya 2. İdare Mahkemesinde dava açtı. Önce davayı reddeden mahkeme, Danıştayın bozma kararı üzerine, geçen 6 Kasım 2015 tarihinde ÇED olumlu kararında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verdi. Fakat, mahkenin iptal kararına ve çevrede yaşayan vatandaşların eylemlerine rağmen, Düzce'ye bağlı ilçe belediyeleri katı atık bertaraf tesisine çöp dökmeye devam etmektedir. Yazılı basına da yansıdığı üzere, çevre halkı tesisin kapısının mühürlenmesine rağmen, kapının mühürle birlikte söküldüğünü, çöp kamyonlarının tesise çöp dökmeye devam ettiğini belirtmektedir. Öte yandan, Düzce iline bağlı Yığılca, Kaynaşlı, Gölyaka, Gümüşova ve Cumayeri ilçelerinde arıtma tesisinin olmadığı gerekçesiyle, ilçelerin kanalizasyon ve sanayi atık sularının Melen Çayı'na boşaltıldığı, ayrıca Yığılca ilçesi Hecinler köyüne yapılan katı atık bertaraf tesisinin yasa ve yönetmeliklere aykırı olduğu ve arıtma tesisi bulunmayan Gölyaka ilçesinde çöplerin Melen Çayı kenarına döküldüğüne yönelik iddialar da konunun ehemmiyetini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, yukarıda bahsi geçen iddiaların araştırılıp konuyla ilgili kamuoyunun aydınlatılması ve gerekli tedbirlerin bir an önce alınması için Anayasa'mızın 98'inci, TBMM İçtüzüğü'nün 104'üncü ve 105'inci maddeleri kapsamında Meclis araştırması açılması konusunda gereğini saygılarımla arz ederim. [[İstanbul]] [[Kırklareli]] [[Tokat]] [[Denizli]] [[Tekirdağ]] [[Samsun]] [[Aydın]] [[Bursa]] [[Bursa]] [[Balıkesir]] [[Ankara]] [[Malatya]] [[Ankara]] [[Burdur]] [[Zonguldak]] [[Isparta]] [[İstanbul]] [[Manisa]] [[Çanakkale]] [[Mersin]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[Adana]] [[Bursa]] Gerekçesi ekte sunulan, üniversite hastanelerinden yasal alacaklarını tahsil edemeyen tıbbi malzeme üretici ve tedarikçisi kuruluşların maruz kaldığı sorunların araştırılması ve üniversitelerin bu konudaki ödeme güçlüklerinin giderilmesine yönelik çözüm önerileri üretilmesi amacıyla Anayasa’mızın 98’inci ve TBMM İçtüzüğü’nün 104’üncü ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını saygılarımızla arz ve teklif ederiz. [[Antalya]] [[Tokat]] [[Aydın]] [[Bursa]] [[Balıkesir]] [[Ankara]] [[Malatya]] [[Ankara]] [[Tekirdağ]] [[İstanbul]] [[Kırklareli]] [[Mersin]] [[Zonguldak]] [[Burdur]] [[Isparta]] [[Samsun]] [[İstanbul]] [[Manisa]] [[Çanakkale]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[Adana]] [[Bursa]] Antalya'da özelinde gündeme taşınan bu sorun, Türkiye'de birçok başka şehirdeki tıbbi malzeme üreticisi firmalar ve üniversiteler arasında da mevcuttur ve ülkenin genelini ilgilendiren bir krize işaret etmektedir. 2012 yılında Diyarbakır'da Dicle Üniversitesinden toplamda 60 milyon Türk Lirası alacaklarını tahsil edemeyen 71 firmanın üniversiteye yaptığı çağrı; 2013 yılında Çukurova Medikalciler Derneğinin Adana'daki devlet hastanelerinden tahsil edemedikleri alacaklar üzerine başlattığı girişimler ve son olarak Ankara Ticaret Odasının 2.500 medikal firmasının toplam 3,5 milyon TL tutarındaki alacaklarının tahsili için çözüm önerisi çağrıları basına yansımıştır. Devlet üniversitelerinin tıbbi malzeme masrafları Sağlık Bakanlığının ilgili bütçesinden karşılanırken üniversite hastanelerinin ihtiyaçları döner sermayeden ödenmektedir. Döner sermaye gelirleri üzerinde belirleyici olan unsurlardan birisi de Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından yayınlanan Sağlık Uygulama Tebliğleridir (SUT). Sürekli olarak güncellenmelerine rağmen, SUT eklerinde belirlenen ücretler oldukça düşüktür ve SGK'nin çoğu zaman ücretleri tıbbi malzemelerin piyasa fiyatlarının altında belirlediği bilinmektedir. Bu durumda, ek gelir üretme kapasiteleri sınırlı olan üniversite hastaneleri bir süre sonra sürekli açık vererek batık durumuna düşmektedir. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 82’nci maddesi devlet mallarının haczedilmesini engellediği için, firmaların alım yaptıktan sonra alacaklarını tahsil etmeleri imkânsız hâle gelmektedir. Bu durumda üniversiteler ödeme riskinden dolayı ihale şartlarını belirlerken ödemenin gecikmesi durumunda firmalara yüksek faizler ödemeyi taahhüt etmekte, buna rağmen bile birçok üniversite hastanesinin açtığı ihalelere tek bir firmanın bile teklif vermediği gözlemlenmektedir. Bu sorunun devamı bir yandan üniversite hastanelerinin büyük çoğunluğunu bir süre sonra tıbbi malzeme temin edemez hâle getirecek diğer yandan tıbbi malzeme üreten, ithal eden ve tedarik eden birçok firmayı da iflasa sürükleyerek sağlık sektörüne büyük bir darbe vuracaktır. Maliye Bakanlığı tarafından hazırlanan 2016-2018 Orta Vadeli Planın’ın 112’nci maddesi üniversite hastanelerinin yapısal sorunlarının giderilmesini öngörmektedir. Fakat, üniversite hastaneleri kadar tıbbi malzeme firmalarını da mağdur eden sorunların giderilmesi için Hükûmet kanalından henüz kapsamlı bir eylem planı açıklanmamıştır. Üniversitelerin gelir problemlerinin SGK'ya ek bütçe ayrılarak kurumun belirlediği fiyatların arttırılması yoluyla mı yoksa üniversite hastanelerine ek gelir olanakları sağlanarak mı çözüleceği bilinmemektedir. Önergeye konu olan sorunların ivedilikle çözülmesi sağlık sektöründeki bu krizin yakın gelecekte büyümesinin önüne geçecektir. Çözümü konusunda iktidar ve muhalefetin mutabık göründüğü bu sorunun halledilebilmesi için gerekli önlemlerin alınması amacıyla Anayasa’mızın 98’inci ve İç Tüzük’ün 104’üncü ve 105’inci maddeleri gereğince bir Meclis araştırması komisyonu kurulmasını arz ve teklif ederiz. Bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır; okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 21/1/2017 Cumartesi günü (bugün) toplanamadığından İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Genel Kurulun 22, 23, 24, 25, 26 ve 31 Ocak 2017 ile 1 ve 2 Şubat 2017 günleri toplanmaması önerilmiştir.
Söz talebim var efendim.
Sayın Başkan, önerimizi geri çekiyoruz.
Birleşime on dakika ara veriyorum ve grup başkan vekillerini görüşmeye davet ediyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 64’üncü Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum.
Sayın Başkan…
Birleşime bir saat ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 64’üncü Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 64’üncü Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. Alınan karar gereğince, gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz.
Sayın Başkan… Sayın Başkan… Söz talebim var Sayın Başkan.
Öyle yok, öyle yok, hem açtır…
Hayır, bir dakika söz talebim var, baştan beri duruyor.
Sayın Özel, burada, önümdeki ekranda isminiz yok.
Hayır, hayır, grup başkan vekili olarak söz talebim var.
Tamam, şu işlemimi yapayım…
Tabii.
1’inci sırada bulunan, 443 sıra sayılı Kanun Tasarısı ile Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi ve Teknoloji Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir.
Sayın Başkan, söz talebim var yeni işleme geçmeden.
Vereceğim.
Hayır, ama ondan sonra kapatıyorsunuz.
2’nci sırada yer alan, 439 sıra sayılı Kanun Tasarısı ile Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 3’üncü sırada yer alan, 440 sıra sayılı Kanun Tasarısı ile Dışişleri Komisyonu ve Millî Savunma Komisyonu Raporlarının görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. Sayın Özel, buyurun.
Sayın Başkan, teşekkür ederim. Parlamenter demokrasi, halkın seçtiği kişilerin söylediği sözün, aldığı kararın geçerli olması demektir. Dünden itibaren Meclisin 7 Şubata kadar tatile girdiğini bütün televizyonlar veriyorsa Parlamentonun oturup bunu düşünmesi gerekir. Bugün oturum açılırken salonda ben dâhil 10 kişi varken 184 kişinin olduğu kabulüyle başlandı ve ardından iktidar partisi grup önerisi geldi. Bu grup önerisi ki dün önümüze geldiğinde parlamenter sisteme bu ağır darbe vurulduktan sonra Meclisin tatiline imza atamayacağımızı ifade etmiştim. Dün yaşanan bütün süreç boyunca -sizinle de konuştuk- Adalet ve Kalkınma Partisinin meseleyi yürütümüyle ilgili bir eksiklik olduğu konusunda artık bir şey dememek durumundayım. Sizin yönetiminizde ve orada bana kullandığınız ifadelere inanıyorum ve katılıyorum. Sayın Başbakanın bir teşekkür konuşması yapmayacağı tarafımıza bildirilmişti ve yapmaması üzerine, grubumuz bu mutabakat üzerine bir pozisyon almıştı. Bir oldubittiyle kendisinin konuşmaya çıkması ve Anayasa görüşmelerinin genelindeki yirmi dakikalık sürenin bütçedeki bir saate taşınmasına bile esnemeyen Adalet ve Kalkınma Partisinin halka gidecek bir referandumun ilk dakikalarında asimetrik bir şekilde propaganda başlangıç konuşmasını halkın kürsüsünden yapması kabul edilebilir değildi. Süreç boyunca sürekli Cumhuriyet Halk Partisi ve parlamenter sistemin diğer vazgeçilmezleri, diğer muhalefet partilerinin milletvekillerinin iradeleri üzerinde her türlü asimetrik yetki ve güç kullanımını zaman zaman şiddete de vardıran bir grupla uzlaşmamız da, onlar istiyor diye Parlamentoyu tatile sokacakları önergeyi 184 kişi yerine 9 kişiyle geçirip buna göz yummamız da etik olarak da siyasi pratiğimiz, geçmişimiz açısından da bizimle bağdaşmayacak davranışlardır. Parlamentonun ilga edilmesine de…
Cumhuriyet Halk Partisi olarak sokaktaki, mutfaktaki yangın sürerken aylardır sadece bir gündemle meşgul edilip vatandaşın sorunları yerine bambaşka bir anayasa ve rejim değişikliğinin ülkeye dayatıldığı bu süreçte Meclisin önünde sadece basın açıklamasına dahi izin verilmeyen bir ortamda, komisyondaki kifayetimüzakere önergeleriyle ve toplumun tüm kesimlerini baskı altına alan OHAL’in âdeta parlamento zemininde bizlere uygulanmasıyla, bizim artık kimseyle uzlaşacak, kimseye anlayış gösterecek veya kimsenin yorgunluğunu, kimsenin birtakım taleplerini hoş karşılayacak zerre kadar tahammülümüz ve esnekliğimiz olamaz. Parlamenter sisteme ve bu ülkeye sahip çıkmaya, referandumdan sonra gelip “Gördünüz mü halk nasıl kendi kürsüsüne sahip çıktı?” demek için büyük bir iştah ve inanç içindeyiz. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Gök…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, dün gece burada siyasi etik açısından son derece yersiz ve iktidar partisinin gerektiğinde bütün etik değerleri nasıl çiğneyeceğini gösteren bir davranışla karşılaştık ve ne yazık ki Sayın Başbakan da buna alet edildi. Bizlerle yapılan görüşmelerde, biz sonuçta millet iradesine gidebilecek olan bu oylamalarda eğer gitmeyecek sayıda bir oy çıktığı takdirde salondan sessizce ayrılacağımızı, hiçbir konuşma yapılmayacağını ancak eğer referandum eşiğini geçen bir sayı bulunduğu takdirde aynı tavrı AKP Grubundan da beklediğimizi ifade ettik ve bu konuda mutabık kaldık. Bunun ötesinde söylenilen her türlü söz gerçek dışıdır. Bu tablo içerisinde biz Cumhuriyet Halk Partisi olarak bir Sayın Başbakanın başka ortamlarda her türlü konuşmasını nezaket ölçüleri içerisinde elbette dinlemeyi bir nezaket ölçüsü olarak değerlendiririz. Ama dün yapılan tabloda varılan bu mutabakat çerçevesinde Sayın Başbakanın kürsüye çıkması ve bu tabloya alet edilmesi Sayın Başbakan açısından da hiç de hoş olmamıştır, hiç de şık olmamıştır. Sayın Başbakanın, bu tavrı görüp de konuşmasına devam etmesi de anlaşılır değildir. Yani siyaset nereye gidecek? Siyaset sonuçta bir nezaket işidir ve verilen sözlerin, ahde vefanın tutulmasını ve bunun görülmesini gerektiren uygulamaların herkes tarafından benimsenmesini gerektiren uygulamalardır. Böyle bir tablo içerisinde AKP Grubunun bunu fırsatçılığa çevirmesini, Başbakanı da buna alet etmesini kınıyorum. Biz Cumhuriyet Halk Partisi olarak verdiğimiz her sözün arkasındayız. Böyle oyunlarla, ayak oyunlarıyla bir yere varılamayacağını önümüzdeki günlerde milletimizle buluştuğumuzda haykıracağız, anlatacağız ve biz milletimizle bütünleşerek bu referandum süreci içerisinde her türlü mücadeleyi vereceğiz. Saygılarımla.
Teşekkür ederim. Sayın milletvekilleri, gruplar arasında bir anlaşma olduğu bana bildirildiği için dün gecenin kapanış işlemini ben de bu anlaşmaya göre gerçekleştirdim. Bunu da Genel Kurulun bilgisine sunuyorum. Sayın Muş, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; dün sabaha karşı Parlamento önemli bir karar aldı ve Anayasa değişiklik paketi buradan geçirilmek suretiyle halkın kararına sunulmuş oldu. Burada yoğun bir gündemle Parlamento çalıştı. Emeği geçen, başta başkan vekilleri ve milletvekilleri olmak üzere, ben herkese teşekkür ediyorum. Biz iktidar partisi olarak etik değerler noktasında her zaman uygun davranmış bir partiyiz. Bu etik değerler de kimsenin tekelinde değildir. Parlamento üzerine düşeni yapmıştır, her şey İç Tüzük’e uygun olarak gerçekleşmiştir. Şimdi, karar milletin önündedir ve millet bu noktada iradesini ortaya koyacaktır. Bizim burada Parlamento olarak yaptığımız mesele, dün Sayın Başbakanımız da ifade etti, Anayasa’yı değiştirmek değil, bu değişiklik teklifinin milletin önüne götürülmesini sağlamak olmuştur. Bu açıdan, ben alınan kararın milletimiz için hayırlı olmasını temenni ediyorum. Burada yoğun bir çalışma temposundan sonra, daha önceki yıllarda da bütçeden sonra Parlamentonun dönem dönem ara verdiği, böyle, bir hafta, iki hafta gibi sürelerle çalışmalarına ara verdiği olmuştur. Bugün de bu maksatla aslında toplanılmış oldu. Yoğun bir çalışma temposundan sonra Parlamentonun 7 Şubata kadar bir ara vermek suretiyle çalışmalarını geçici olarak veya bu ara içerisinde milletvekillerinin de hem kendi seçim bölgelerine hem de ilgilenmek zorunda oldukları diğer meselelerle alakalı biraz daha zaman ayırmalarını arzu etmiştik. Ümit ediyorum bunu da yarın belki, belki daha sonra vereceğimiz İç Tüzük’e uygun önergelerle gerçekleştiririz diyorum. Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ederim. Bundan sonra da komisyonların bulunamayacağı anlaşıldığından, alınan karar gereğince, kanun tasarı ve teklifleri ile komisyonlardan gelen diğer işleri sırasıyla görüşmek için 22 Ocak 2017 Pazar günü saat 14. 00’te toplanmak üzere birleşimi kapatıyorum.