Türkiye Büyük Millet Meclisinin 90’ıncı Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere başlıyoruz. Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Konuşma süreleri beşer dakikadır. Hükûmet bu konuşmalara cevap verebilir. Hükûmetin konuşma süresi yirmi dakikadır. Gündem dışı ilk söz, NATO Günü münasebetiyle söz isteyen İstanbul Milletvekili Sayın Şirin Ünal’a aittir. Buyurun Sayın Ünal.
4 Nisan 1949’da Washington Anlaşması ile kurulan NATO bir kolektif savunma örgütü olarak bilinmektedir. Toplamda on dört maddeden oluşan, kurucu anlaşma özelliği taşıyan Washington Anlaşması’nın özellikle 3’üncü, 4’üncü ve 5’inci maddeleri çok önemlidir. Bu maddelerle üye ülkeler ortak savunma için yeteneklerini geliştirmeyi, herhangi bir üyenin toprak bütünlüğü, siyasi bağımsızlık ve güvenliği tehlikede olduğunda bir araya gelmeyi ve herhangi birine saldırıldığında bu saldırıyı hepsine karşı yapılmış bir saldırı olarak kabul etmeyi taahhüt etmişlerdir. Değerli milletvekilleri, NATO, ülkemizin veto yetkisi olduğu önemli bir uluslararası örgüttür. Bu bakımdan NATO üyeliği Türkiye için önemlidir. Tarihin en başarılı savunma ittifakı olarak anılmaktadır. Ülkemiz 1952 yılından bu yana NATO’ya üyedir. Bu yıl 60’ıncı yıl dönümünü kutlayacağımız bu üyelik, ülkemizin itibarına ve uluslararası ağırlığına katkı yapmaktadır. Uzun yıllar on altı üye ile çalışan NATO, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin dağılmasının ardından bugün yirmi sekiz üye devlet ile çalışmalarına devam etmektedir. Çoğunluk nüfusunun Müslüman olduğu bir müttefik olma özelliğiyle NATO içinde özgün bir konumu bulunan ülkemiz, gerek sert gerek yumuşak güç kapasitesiyle ittifakın faaliyetlerini sürdürdüğü coğrafyalar açısından vazgeçilemez bir değerdedir. NATO’nun Bosna-Hersek, Kosova ve Afganistan’daki faaliyetlerine yaptığımız kapsamlı katkılar bu kapasitemizi seferber etme iradesine sahip olduğumuzun göstergesidir. Türkiye'nin NATO üyeliği ülkemizin uluslararası kimliğinin bir parçasıdır. Ülkemiz ittifak faaliyetlerine, hem NATO’nun Türkiye için hem de Türkiye'nin NATO için ifade ettiği önem çerçevesinde kapsamlı ve aktif katkıda bulunmaya devam etmektedir. Türkiye, NATO içindeki konumunu, hem kendi ulusal çıkarlarını gözeterek hem de ittifak dayanışmasını destekleyerek sürdürmektedir. Türkiye, NATO bünyesinde müşterek savunma ve kriz yönetimi konusundaki faaliyetlere de aktif şekilde katılmaya devam etmektedir. Güçlü silahlı kuvvetlerimiz ve son yıllarda artan sivil nitelikli imkân ve kabiliyetlerimiz buna imkân sağlamaktadır. Türkiye, Afganistan için sivil ve askerî imkânlarını seferber etmiştir. Bu bir yandan Türkiye'nin Afganistan’a verdiği öneme işaret etmekte, diğer yandan ise ittifakın müşterek faaliyetlerine katkıda bulunma kapasite ve iradesini ortaya koymaktadır. Sayın milletvekilleri, teşkilatın askerî yapısı üye ülkelerin genelkurmay başkanlarından veya onlar adına daimî görev yapan temsilci askerî personelden oluşur. Konseye karşı sorumlu olan Askerî Komite ittifakın en üst düzeydeki askerî mercisidir. NATO’nun hâlen Askerî Komiteye bağlı Dönüşüm Müttefik Komutanlığı ve Harekât Müttefik Komutanlığı olmak üzere iki büyük komutanlığı bulunmaktadır. Harekât Müttefik Komutanlığının “SHAPE” adıyla anılan karargâhı Belçika’nın Mons şehrindedir ve komutanı “Saceur” olarak bilinmektedir. Üst düzey sivil ve askerî personelden oluşan NATO karargâhı ise Brüksel Belçika’da bulunmaktadır. NATO’nun temel prensiplerinden -süre darlığı nedeniyle- ilk dördünü arz ediyorum: İttifak savunma amaçlıdır. Caydırmak için yeterli bir gücü muhafaza etmek esastır. Üyelerin toprak bütünlüğü ve bağımsızlığı garanti edilerek dünya barışına katkı devam ettirilir. Üye ülkelerden birine yapılan tecavüz tamamına yapılmış kabul edilir. 5’inci madde. Değerli milletvekilleri, NATO altyapı programı, askerî kuvvetleri desteklemek için ihtiyaç duyulan ve NATO altyapı dökümüne ait bina, tesis, teçhizat ve sistemleri temin etmek için tahsis edilen bir fondur. NATO üyesi ülkeler bu fona mali destek verir ve bu fondan gerekli giderlerini karşılamaktadırlar. Türkiye'nin fona katkı oranı yaklaşık yüzde 1,5’tur. 1953 yılından bugüne kadar yaklaşık 300 milyon avro katkıda bulunduğumuz bu fondan 15 misli fazlasını, 4,5 milyar avroluk bir yardım aldığımızı söylemekten onur duyuyorum. Değerli milletvekilleri, bir yandan üyesi olduğumuz NATO ve Birleşmiş Milletlerin, diğer yandan da müzakere süreci devam eden Avrupa Birliğinin ülkemiz ve milletimizin çıkarları için faydalı olacağına inanıyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Gündem dışı ikinci söz, Anadolu Ajansının kuruluş yıl dönümü münasebetiyle söz isteyen İzmir Milletvekili Musa Çam’a aittir.
Sayın Başkan, Türkiye Büyük Millet Meclisinin saygıdeğer üyeleri; Anadolu Ajansının 92’nci kuruluş yıl dönümü nedeniyle söz almış bulunuyorum. Hepinizi sevgi ve saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlar, Anadolu Ajansı 6 Nisan 1920’de kurulmuş olan ve Türkiye’de haberleşme özgürlüğünü getiren, yansız haber yapan önemli kuruluşlarımızdan bir tanesiydi. Cumhuriyetimizle beraber yaşıt ve Cumhuriyetin kurulduğu ilk yıllardan beri oradaki çalışmaları, Meclisin çalışmalarını ve Türkiye’de yaşananları yansız ve tarafsız bir şekilde kamuoyuna ve halkımıza yansıtan bir kamu kurumu fakat doksan iki yıllık bu süre içerisinde, zaman zaman iktidarların arka bahçesi hâline dönüştürüldü ve siyasi partilerin, iktidarların borazanı hâline getirildi fakat son on yıl içerisinde, özellikle AKP’nin iktidar olduğu bu dönemde Anadolu Ajansının yansız ve tarafsız haber verme ve haber paylaşma özgürlüğünün her geçen gün daha da rafa kaldırıldığını ve yok edildiğini açık ve net bir şekilde görmekteyiz. Özellikle, 3 Ağustos 2011’de yeni Genel Müdürün göreve gelmesiyle birlikte Anadolu Ajansı âdeta AKP’nin bir arka bahçesinin de ötesinde tamamen AKP’nin sesi olmuş duruma getirildi arkadaşlar. Şimdi, bunu kabul etmek mümkün değildir. Anadolu Ajansı, bu ülkenin insanlarının vergileriyle kurulmuş olan, tarafsız ve yansızlığını devam ettirmesi gereken bir kamu kurumu olması gerekirken maalesef, yapmış olduğu haberlerle tamamen iktidar partisinin sözcüsü ve temsilcisi hâline getirilmiştir. Şimdi, orada, Türkiye Gazeteciler Sendikası örgütlü. Geçtiğimiz yıl 3 Ağustosta yeni Genel Müdürün gelmesinden itibaren özellikle sendikalı olan işçi arkadaşlarımıza karşı yoğun bir baskı uygulanmaktadır ve oradaki örgütlülüğe karşı açık ve net bir şekilde Genel Müdür saldırı yapmaktadır. Yeni işe alınan arkadaşları “Sendika üyesi olma.” diye tehdit etmekte ve öyle işe almaktadır. Var olan sendikanın üyelerini de tehdit ederek sendikadan istifa etmeye, yeni kurulmakta olan, yeni kurulmuş olan Medya-İş Sendikasına üye yapmaya zorlamaktadır. Bu da açık ve net bir şekilde, burada 500-600 tane çalışan arkadaşımızın sendikalı örgütlülüğüne karşı yapılan bir darbedir arkadaşlar. Bu, Anayasa’nın 51’inci maddesine göre işçilerin ve çalışanların özgür ve bağımsız bir şekilde sendika seçme haklarına yapılan bir saldırı ve büyük bir hak kaybıdır. Şimdi, burada şunu söylemek gerekiyor: Yeni Genel Müdür ve Genel Müdür Yardımcısı, Anadolu Ajansında çalışan işçi arkadaşlarımızı bizzat odaya çağırarak “Sendikadan istifa edeceksin veyahut da seni başka bir yere görevlendireceğim…” Bu gerek yurt içi olabiliyor gerek yurt dışı olabiliyor gerekse başka yerlere sürgüne gönderme şekliyle oluyor arkadaşlar. Bunu kabul etmek mümkün değildir. Bu yanlıştır ve bu yanlıştan bir an önce geri dönülmesi gerekiyor. Son altı ay içerisinde Anadolu Ajansına arkadaşlar, tıpkı Millî Eğitim Bakanlığına yapıldığı gibi, yandaş medyadan transferler yapıldı. Yeni Şafak’tan, Yeni Akit’ten, Kanal 7’den, Cihan Haber Ajansından ve Zaman gazetesinden Anadolu Ajansına akıl almaz derecede transferler yapıldı. Bu transfer edilen yandaş gazetecilerin en önemli özelliği, ana muhalefet partisi liderine ağza alınmayacak en ağır hakaretleri yapan gazeteci ve yazarlar özel olarak seçildi ve bunlar Anadolu Ajansına transfer ediliyor arkadaşlar. Şimdi, bunların hiçbirisi bir tesadüf değildir. Anadolu Ajansı, Başbakanın grup konuşmalarını -salı günü özellikle izliyoruz- altı yedi parçalı haber olarak geçiyor. Ana muhalefet partisinin ve diğer muhalefet partilerinin konuşmalarını iki parçalı vermekte veyahut da hiç vermemektedir arkadaşlar. Bu, Anadolu Ajansının bağımsızlığının ne kadar yitirildiğini ve terk edildiğini açık ve net bir şekilde gösteriyor. Bizler milletvekilleri olarak yazılı basın açıklaması yapıyoruz. Basın açıklamalarımızın hiçbir tanesini Anadolu Ajansı haber yapıp ajanslara, diğer gazetelere ve yayın organlarına geçmemektedir. Sadece grup başkan vekillerinin yapmış olduğu basın açıklamalarını ve basın toplantılarını veriyor ama milletvekillerinin basın açıklamalarını Anadolu Ajansı vermemektedir arkadaşlar. Değerli arkadaşlar, diğer kurumlar nasıl işgal edildi ise Anadolu Ajansı da açık ve net bir şekilde bir işgalle karşı karşıyadır. Burada hem çalışanlar tehdit edilmektedir hem de TGS’ye yapılan bir baskı ve tehdit söz konusudur. Orada bulunan sendika yöneticisi, şube başkanı, temsilci, iş yeri temsilcisi ve baştemsilcilerine açık ve net bir şekilde orada görevleri yaptırılmamaktadır. Genel Müdür ve genel müdür muavinleri burada çalışan sendika temsilcilerinin anayasal haklarının ve hukukunun korunması ve kollanması konusunda baskı ve tehditte bulunmaktadır ve bu tehditleri burada bir kez daha dile getiriyorum. Anadolu Ajansının 92’nci yılını kutlarken tekrar eski bağımsız ve tarafsız haber verme özgürlüğünün yeni baştan tesis edilmesini istiyorum ve Hükûmeti bu konuda uyarıyorum. Teşekkür ederim.
Gündem dışı üçüncü söz, merhum Alparslan Türkeş’in ölümünün 15’inci yıl dönümü münasebetiyle söz isteyen İzmir Milletvekili Sayın Oktay Vural’a aittir. Buyurun Sayın Vural.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; evet, 4 Nisan 1997; on beş yıl geçti. Türk milliyetçiliğinin siyasi lideri, ülkücü hareketin ve Milliyetçi Hareket Partisinin kurucusu rahmetli Alparslan Türkeş’i rahmetle, minnetle yine anıyoruz. Aslında 4 Nisan 1997’de o milyonların rahmetle uğurladığı o gün, düşen karlarla abdestini alarak kıldığımız cenaze namazının üzerinden on beş yıl geçti. On beş yıl sonra bugün mezarı başında gördüğümüz tablo şuydu aslında: O bir ülkü ateşini yakmıştı, o ülkü ateşi sadece o nesle değil, bugünkü nesli de ısıtmaya devam ediyordu. O ülkü ateşiyle birlikte bu mezarı başında gençlerin varlığını gördüğüm zaman aslında yürüttüğü siyasi mücadelenin, sadece bir nesle değil nesiller boyu devam edecek bir siyasi ve fikrî mücadelenin, haklı çıkmış bir liderin yetiştirdiği nesillerin buluşmasıydı. Genciyle en yaşlısıyla, hep beraber, birlikte, o gün orada cenaze namazında tekbirlerle uğurlayanlar ve onu görmeyenler, beraber, birlikte mezarı başındaydı ve dün olduğu gibi bugün de aramıza atılmaya çalışılan her türlü fitneye, fesada karşı nasıl bir genç neslin yetişmiş olduğunu da o tabloda gördük. Liderler kolay yetişmiyor aslında. Söyleyeceklerini söylüyorlar. Elbette fani bir dünya ama bu fikirleri, bu fikirlerle, ülkü fikriyle yetişen nesilleri gördüğümüz zaman aslında onun ilelebet yaşadığını ve yaşatıldığını da görüyoruz. Gerçekten, Alparslan Türkeş, Türk milletine tutkuyla bağlıydı. Onun siyaset felsefesinin temelinde Türk milleti vardır. Onun için, halka hizmet, halka sevgi, saygı ve güvenle bağlı olmak faziletlerin en büyüğüdür. Onun için de bu temel yaklaşımıyla hep hakkı savundu ve yaptığı tespitlerle de haklı çıktı. Ona göre hak haklının olmalıydı, hak güçlünün olmamalıydı. Onun için Türk milleti hakkını savunmak istiyorsa güçlü bir millet olarak tarih sahnesinde varlığını göstermeye devam etmeliydi. Her zaman millet öncelikli bir dünya tasavvur etti. Alparslan Türkeş’in siyasi tercihi hep millî egemenlikti. “Bizim dertlerimizin çaresi, millet olarak müşterek bir ülkü, inanç, irade ve heyecan içinde topyekûn seferber olmak ve halk enerjisini harekete geçirmektir. Bizim felsefimiz, Türk insanını sevmek, saymak, onun yücelmesini istemek üzerinedir. Bu sebeple, hür, demokratik düzene muhalif olan bütün rejimlere karşıyız, bunlara inanmıyoruz.” diyordu. 12 Eylül ülkücü kuruluşlar iddianamesine karşı savunmasında şunu dile getirmişti: “İddianame dolayısıyla sadece Milliyetçi Hareket Partililer ve MHP’ye oy verenler değil, bütün Türk milletini içine alan Türk milliyetçiliği fikriyatını ve onun ayrılmaz bir parçası olan millî heyecan da yargılanmaktadır.” demişti. Evet, o gün Türk milliyetçiliği fikrini yargılayanlar bugün milletin vicdanında çoktan mahkûm olmuşlardır. Şüphesiz, aynı zihniyetlerin Türk milliyetçiliğini ve milliyetçilik fikrini bugün tekrar mahkûm etmek istediğini, etnik ayrışmalar yoluyla milleti bölmek istediğini, çok dilli ve paralel devlet uygulamalarına geçit vererek yok etmek istediğini hazin bir şekilde görüyoruz. İşte bugün burada, bu sıralarda, onun fikirleriyle yetişmiş, onun kurduğu bir siyasi partiyi temsil eden Milliyetçi Hareket Partisi milletvekilleri olarak da bu milletin varlığını ve bu milletin güçlü olmasını engellemek isteyen her türlü siyasi fikre karşı mücadele etmeye ant etmiş insanlar olarak bugün onun haklı çıktığı bu davayı iktidara taşıma yolunda mücadelemizi sürdürmeye kararlı olduğumuzu ifade etmek istiyorum. Kendisini rahmetle, minnetle tekrar anıyoruz, Allahuteala (celle celâlühû) mekânını cennet kılsın, Peygamber Efendimiz’e komşu eylesin. Saygılar sunarım.
Sayın milletvekilleri, gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır.
Efendim yerimizden söz talepleri var Sayın Başkan.
Gündemle ilgili.
Evet, bazı arkadaşlarımız sisteme girmiş. Sırasıyla birer dakika yerlerinden söz vereyim. Sayın Türkoğlu…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Bugün Türk milletinin yetiştirdiği güzide devlet adamlarından biri merhum Başbuğ Alparslan Türkeş’in ebediyete intikalinin on beşinci yıl dönümü. Alparslan Türkeş, bir insanın içinden çıktığı milletine besleyebileceği en yüksek sevginin nadir örneğini vermiş bir şahsiyetti. Alparslan Türkeş, milletini sadece seven değil aynı zamanda tanıyan ve ekonomik, sosyal, kültürel ve politik tüm sorunlarının çözümü için ciddi, akademik, ideolojik öneriler üretmiş bir şahsiyetti. Alparslan Türkeş rahmetli Menderes’in idamına karşı çıkan dik duruşu, 1977’de bu Meclise Başkan seçtiren demokrat anlayışı, 1980 öncesi anarşik ortamı önlemek için liderleri bir araya davet eden uzlaşmacı kültürü ve Nazım Hikmet şiiri okuyarak millî olan her unsura el uzatan birlik ruhunu temsil ediyordu. Bugün takipçileri Türk milliyetçileri olarak ruhu şad, mezarı nur, mekânı cennet ve Hazreti Peygamber’in komşusu olsun diliyoruz. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Sayın Köse…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Bugün 12 Eylül faşist darbesinin yargılanmasına başlandı. Referandum sonucunu etkilemeye dönük bir Anayasa değişikliğiyle bu yargılamanın önü açılmış gibi bir izlenim verildi ancak göstermelik bir yargılama olduğu, toplumun gazını almaya dönük bir yargılama olduğu yönündeki inanç ve görüşlerimizde bir değişiklik olmadığı… Aksi olsaydı İnternet sitesi kurdurduğu için, İnternet sitesi yönlendirdiği için bir Genelkurmay Başkanı cezaevinde yatarken darbe yapıp binlerce, on binlerce aileye acılar yaşatan 12 Eylülün faşist generalleri de bugün tutuklanarak tutuklu yargılanırlardı. Bu konudaki görüşlerimi ifade etmek istedim. Teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
Teşekkürler. Sayın Ağbaba…
Sayın Başkan, bugün NATO Günü. Hepinizin bildiği gibi Malatya’da Kürecik’te bir üs kuruldu. Bu üste kimin yetkili olduğunu hâlâ ben milletvekili olarak öğrenemedim. Ekimden beri defalarca gündeme getirdim. Geçtiğimiz günlerde Genelkurmaya yazı yazdım. Dedim ki: “Sayın Genelkurmay Başkanlığı bu üssü ziyaret etmek istiyorum.” “Yetkimiz yok.” dendi, Dışişleri Bakanlığına müracaat etmem söylendi. Oraya müracaat ettim, cevap Millî Savunma Bakanlığından geldi, “İlgili makamlar izin vermiyorlar.” dendi. Şimdi Kürecik’e Kürecik Kışlası İmar Planı yapılıyor. Bu planla ilgili ne bir bakan ne bir AK PARTİ’li yetkili Malatyalılara, bizlere, Millet Meclisine bir tek kelime bilgi vermediler. Burayı ne yapacaklar? İncirlik gibi bir üs mü yapacaklar? Orada ne yapılacağını merak ediyorum ben. Ayrıca, bir milletvekili olarak da Cumhurbaşkanlığından izin istiyorum, Başbakanlıktan izin istiyorum, Millî Savunma Bakanlığından izin istiyorum. En son Amerikan Büyükelçiliğinden izin isteyeceğim o üsse girmek için. Teşekkür ederim.
Teşekkürler. Sayın Korkmaz…
Sayın Başkan, Milliyetçi Hareket Partisinin kurucu Genel Başkanı, Türk milliyetçiliğinin ve millî kimliğinin yılmaz savunucusu ve Türk dünyasının bilge lideri Başbuğ Alparslan Türkeş Beyefendi’nin 15’inci vefat yıl dönümü bugün. 4 Nisan 1997’de, Ankara’nın karlı bir gününde ebediyete uğurladığımız, dilinden düşürmediği Yaradan’ının ve yüce Peygamber’in huzuruna tekbir ve dualarla gönderdiğimiz Başbuğ’umuz, gelecek nesillere, devletine ve milletine sahip çıkma, dinine, diyanetine ve millî kültürüne dört elle sarılma hususunda bir büyük örnek kişilik, bir tarih abidesi olarak yön göstermeye devam edecektir. Milliyetçi Hareket Partisi olarak bizler, teşkilatları ve ülkücü davaya gönül vermiş milyonlar onu unutmayacağız, unutturmayacağız, gösterdiği millî hedeflere ulaşmada da bizlere emanet ettiği sancağı daha ilerilere taşıyacağız. Kendisine bir kez daha Allah’tan rahmet diliyorum. Milletimize ve Türk dünyasına da hayırlı bir istikbal temenni ediyorum.
Teşekkürler Sayın Korkmaz. Sayın İşler…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Dün Hakkâri Milletvekilimiz Adil Kurt’un seçim bölgemle ilgili yapmış olduğu bir değerlendirmeyi burada düzeltmek istiyorum. Kazan’da bazı Güneydoğu’dan gelen insanlarımızın sokağa atıldığı ifadesi kullanılmıştır. Burada “mevsimlik işçiler” ifadesi kullanılmıştır. Kazan’da mevsimlik işçi bulunmamaktadır. Bu şahıslar tarla kiralıyorlar ve orada ziraatla meşgul oluyorlar. Kiraladıkları tarlalarda da gecekondu türü yapılar yapıyorlar. Bu yapılar da tabii ki “Yeniden gecekondu yapımının önlenmesi” başlıklı 775 sayılı Kanun’un 18’inci maddesine aykırıdır, bundan dolayı işlem yapılmıştır. Sokağa atma diye herhangi bir şey yoktur, ayrım yoktur. Kazan ilçemiz Türkiye'nin her yerinden göç almaktadır, burada yaşayan vatandaşlarımız arasında da herhangi bir ayrım yapılmamaktadır. Yıkılan birkaç tane baraka vardır, diğerlerine süre verilmiştir, belediyemiz de aynı zamanda kendilerine çadır vermeyi teklif etmiştir. Bu vatandaşlarımız isterlerse orada ucuz fiyatlı ev kiralayabilirler. Bu durumu düzeltmek istedim. Teşekkür ederim Sayın Başkanım.
Teşekkürler. Sayın Güneş… Sayın Güneş yok mu efendim? Sayın Öğüt…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Bugün 12 Eylül faşist darbesinin yargılanmaya başlandığı gün. Bugün mahkemedeydik hep birlikte, orada da gördük, bu işin sulandırılmaması için Meclis elinden geleni yapmalı, sadece 2 kişiyle sınırlı bırakmamalı, işkencecileri ve o gün bütün olaylara müdahil olan herkesin yargılanmasının Meclis yolunu açmalı, bunu belirtmek istedim. Teşekkür ederim.
Teşekkürler Sayın Öğüt. Sayın Oğan…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. “Türklük bedenimiz, İslamiyet ruhumuzdur.” diyen, “Vatandaşlarımız arasında parti, mezhep, ırk ve bölge farkı gözetmeksizin karşılıklı sevgi ve saygıya dayanan bağlar dokuyacağız.” diyen merhum liderimiz Alparslan Türkeş’in ölümünün 15’inci yılındayız. Kendisini rahmetle ve minnetle anarken kendisinin Türk gençliğine, kendisinin ilime, irfana verdiği önemi de dikkate aldığımızda, kendisinin isminin mutlaka bir üniversiteye verilmesi gerektiği hususunun altını bir kez daha çiziyorum. Bizim verdiğimiz önerge, Alparslan Türkeş’in Kayseri Üniversitesine isminin verilmesi gerektiğine dair verdiğimiz önerge maalesef Adalet ve Kalkınma Partisinin oylarıyla reddedilmiştir. Bunu Türk milletine bir kez daha hatırlatmak istedim. Bunun sorumluluğu ve vebali Adalet ve Kalkınma Partisi milletvekillerinin üzerinedir. Saygılar sunuyorum.
Sayın Ünal…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yaşamı boyunca milletin faydası, devletin bekası söz konusu olduğunda her türlü meseleyi teferruat olarak gören, mazlumun yanında olmayı, Türk milletinin ülkesi ve milletiyle bölünmezliğini her türlü siyasi çekişmenin üstünde gören merhum Alparslan Türkeş’i rahmetle anıyoruz. Ruhu şad olsun.
Sayın Başkan, bugün, 12 Eylül faşist generallerinin darbe yapmaktan yargılandıkları gün. Türkiye'de ilerici, solcu, sağcı, demokrat herkese büyük acılar yaşatan bu generallerin… Bir daha darbelerin yaşanmadığı ve gerçek ve eksiksiz bir demokrasinin, insan hak ve özgürlüklerinin, çoğulcu ve özgürlükçü bir demokrasinin ülkemizde yaşam bulduğu bir Türkiye arzusuyla, darbe yapmaktan tutuksuz yargılanan bu generaller ile şu anda darbe yapmaya teşebbüsten yargılanan ve “Ergenekon davası” diye bilinen davada tutuklu milletvekillerimizin de bu Millet Meclisinde artık ele alınması ve arkadaşlarımızın özgürlüklerine kavuşması için Türkiye Büyük Millet Meclisinin harekete geçmesini talep ediyorum.
Sayın Kurt…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biraz önce Ankara Milletvekilimiz benim dünkü bir konuşmama atıfta bulunarak haksız bir eleştiride bulunduğumu ifade etmiştir. Hayır, biz haksız bir eleştiride bulunmadık, biz, tersine, bir sorun vardı ve o sorunu daha önce iktidar partisi milletvekilleriyle de paylaştık. Dünkü Meclisteki konuşmamdan sonra Kazan Belediye Başkanı bizzat kendisi arayarak sorunu çözeceğine ilişkin bize söz vermiştir. Umarım benzer sorunlar bir daha tekrarlanmaz ve Başkan da bu konuda hassas davranarak vatandaşlarımızın mağduriyetlerini ortadan kaldıracak bir girişimde bulunmuştur diye umut ediyorum. Bunun için de kendisine teşekkür ediyorum. Benim gayem haksız bir eleştiri yapmak değil bir sorunu gündeme getirmekti, amacına da ulaşmıştır. Teşekkür ediyorum.
Teşekkürler. Son olarak Sayın Özgündüz.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Bugün, 12 Eylül 1980 tarihinde Amerika Başkanının “Bizim çocuklar” diyerek övdüğü cuntacıların darbe nedeniyle yargılandığı duruşmanın ilk günü. Bu nedenle, NATO ve emperyalistlerin güdümünde darbe yapan, vatan evlatlarını ezenleri kınıyorum, aynı zamanda gerek askerî olsun gerek sivil olsun yapılan tüm darbeleri şiddetle kınıyorum. Saygılar sunuyorum.
Teşekkürler. Sayın milletvekilleri, gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, ayrı ayrı okutacağım. İlk okutacağım Meclis araştırması önergesi 500 kelimeden fazla olduğu için önerge özeti okunacaktır, ancak önergenin tam metni tutanak dergisine eklenecektir. Buyurun. (x) (10/227) esas numaralı Meclis Araştırması Önergesi’nin tam metni tutanağa eklidir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye'de medyanın ayrımcı, ötekileştiren ve cinsiyetçi yaklaşımı ve dili hakkında bir araştırma yapılması, bu yaklaşımın doğurduğu sonuçların incelenmesi ve medyada nefret söyleminin ortadan kaldırılması için hukuki alt yapının hazırlanması amacıyla Anayasanın 98'inci İçtüzüğün 104 ve I05'inci maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılması için gereğini arz ederiz. 27.10.2011 Medyanın iletişim araçlarını yaygın olarak kullanarak, toplumun kültürel ve sosyal yapısını derinden etkilediği, bireylerin düşüncelerine ve davranışlarına büyük etkisi olduğu bilinmektedir. Medyanın toplumsal olaylara ve sorunlara evrensel ilkeler çerçevesinde objektif, yansız, insan haklarına saygılı, barış dilini benimsemiş bir yaklaşımı olması gerekirken ne yazık ki Türkiye'de nefret söylemleri üreten, milliyetçiliği, militarizmi ve cinsiyetçiliği körükleyen bir dil kullanmaktadır. Bunun en yakıcı örnekleri 23 Ekim 2011 tarihinde yaşanan ve herkesin üzüntüyle karşıladığı Van'daki deprem sonrasındaki görsel basında meydana gelmiştir. Ulusal bir kanal olan ATV'de gündüz yayınlanan bir programın sunucusu meydana gelen depreme ilişkin "Canımız istediğimiz zaman taş atıyoruz, kuş avlar gibi dağlarda vuruyoruz, sonra bir şey olduğunda hadi mehmetçik gelsin, hadi polis gelsin diyoruz. Biraz da dengeleri kuralım. Zor günlerde canım cicim..." açıklamasını yapmıştır. Yine depremin olduğu 23 Ekim Pazar günü, Habertürk adlı kanalda haber sunucusu depreme dair haberi sunarken "Her ne kadar Van'da olsa da acımız büyük" ifadesini kullanmıştır. Medyada Van depremi ardından TV kanallarındaki etnik ve ayrımcı söylemler ne yazık ki münferit durumlar değildir. Akademisyenler ve sivil toplum örgütleri Türkiye'de milliyetçiliğin giderek yükseldiğini belirtirken, bu konuda medyanın büyük bir payı olduğu bilinmektedir. Militarist söylem ise bir yandan şiddeti ve çatışmayı tetiklemektedir ve medyanın kullandığı dil toplumda ayrışmaya neden olmaktadır. Bu alanda çalışan sivil toplum örgütlerinin raporlaştırdığı medyadaki farklı kesimleri ötekileştiren, ayrıştıran haberlere ve söylemlere dair örnekler önergenin devamında verilmiştir. Tüm bu olaylar göstermektedir ki nefret suçları ve ayrımcılığa yönelik bir yasa eksikliğinin varlığı ve böyle bir yasanın aciliyeti söz konusudur. Diğer yandan tüm bu olaylarda var olan RTÜK gibi bir kurum ve yasalara rağmen harekete geçilmemesinin devletin bu konuya duyarsız kaldığı hatta eyleme geçmeyerek teşvik ettiğini işaret etmektedir. Hükümet medyayı baskı aracı olarak kullanarak kendi politikalarını ve tek tipleştiren bir yaklaşımı dayatırken aslında giderek basın ve yayın etik ilkelerinden uzaklaşmış ve tekelleşme sonucu yansızlığını kaybetmiş bir medya oluşturulmuştur. Medyadaki bu baskı ve tekelleşme sonucu, farklı ve muhalif görüşlere tahammül edemeyen bir gazetecilik ve yayıncılık anlayışı ortaya çıkmıştır. Son dönemlerde çeşitli gazete ve TV kanallarında medya patronlarının ve dolayısıyla hükümetin "hoşuna gitmeyen" bir şey söyleyen ya da yazan gazeteciler işlerinden olmaya başlamıştır. Yeni bir toplumsal yapım sürecinde, medyanın dilinin ve nefret söylemlerinden arındırılmış bir dil kullanmanın önemi daha da artmaktadır. Bu nedenle medyada ayrımcı ve ötekileştiren dilin ve söylemin doğurduğu sonuçların ortaya çıkarılması ve engellenmesi için neler yapılabileceği, bağımsız ve objektif bir basının oluşturulması, bu konuda çalışan sivil toplum örgütleriyle birlikte nasıl bir hukuki düzenlemeler yapılması gerektiğinin ortaya konulması ve fiili olarak önlemlerin araştırılması için bir meclis araştırma komisyonu kurulmasını önermekteyiz. [[İstanbul]] [[Iğdır]] [[Şırnak]] [[Muş]] [[Adana]] [[Ağrı]] [[Batman]] [[Bingöl]] [[Bitlis]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Hakkâri]] [[Hakkâri]] [[İstanbul]] [[Kars]] [[Mardin]] [[Mersin]] [[Muş]] [[Şanlıurfa]] [[Van]] [[Van]] Toplu Konut idaresi (TOKİ) tarafından yapılan konutlarda sosyal devlet anlayışına gölge düşürüldüğü ve iktidarın TOKİ'yi kentlerde rant dağıtmak, oy toplamak için kullandığı, ayrıca TOKİ'nin uyguladığı projeler ile inşaat sektörüne ciddi zararlar verdiği konusundaki iddiaların araştırılması amacıyla Anayasa'nın 98'inci, TBMM İçtüzüğü'nün. 104 ve 105. maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. Saygılarımızla. Toplu konut isminin ortaya çıkışında ve ilk örgütlenmesinde amaç dar gelirlilerin konut sorununu kamu arazileri ve finansman olanaklarını da kullanarak çözmek olarak tanımlanmıştı. Son yıllarda TOKİ bu tür bir görevi bir yana bırakarak, kendi ilanlarında ifade ettiği üzere prestij konutlarına yönelmiştir. Uzunca süredir kamu arazileri, fabrikalar, kamu işletmeleri "bu devletin işi değil" diye satılmaktadır. Bir kamu kurumu olan TOKİ'nin alışveriş, iş merkezi gibi kamusal sorumluluk altında olmaktan uzak alanlara kamu kaynaklarıyla finanse edilerek girmesinde ise sakınca görülmemektedir. Bu politika mevcut iktidarın TOKİ'yi kentlerde rant dağıtmak/oy toplamak için kullandığı iddiasını güçlendirmektedir. Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB) ve inşaatla ilgili meslek kuruluşları uzun zamandır TOKİ konusundaki düşüncelerini çeşitli platformlarda dile getirmektedir. Söz konusu kuruluşlarda TOKİ'nin inşaat sektörü içinde artık büyük bir güç hâline gelerek, "asıl amacını aştığı ve farklı amaçlara hizmet etme yolunu seçtiği" görüşü egemen durumdadır. Gerçekten de TOKİ diğer ülkelerdeki gibi sosyal ihtiyaçları karşılama amacıyla kurulmuş olsa bile, bugün bu amacından uzaklaşmıştır. TMMOB eleştirilerinde; TOKİ'nin hayata geçirdiği ve devam eden birçok projesiyle inşaat alanında pay sahibi olarak sektörün büyük oranda zarar görmesine sebep olduğu iddiasındadır. Eleştiri devamında TOKİ'nin makro düzeyde planlama ve sürdürülebilir kalkınma modelinin aksine, anlık çözüm üreterek; tek tip mimari uygulamalarla kentlerin mimari dokusuna uyuşmayan bir yapılaşmayı ortaya çıkardığından bahsedilmektedir. TOKİ son dönemlerde özellikle hayata geçirdiği lüks konut projeleriyle sektörde faaliyet gösteren firmalara bir rakip hâline gelmiştir. Bu uygulamalar maalesef inşaat sektörünün geleceğini tehlikeye atmaktadır. İnşaat sektörünün kalkınmada en önemli sektörlerden birisi olduğunu var sayarsak TOKİ, uygulamalarıyla sektörü zor durumda bırakmıştır. Ayrıca TOKİ projelerinin teknik altyapısında da birçok eksik bulunmakta, daha planlama aşamasında eksik başlanılan projeler teknik uygulama ve kontrol aşamalarından da yoksun bırakılmaktadır. İnşaatların biran önce bitirilmesi için birçok parametre göz ardı edilirken, uygulama yapılan bölgelerin jeolojik ve geoteknik verileri yeterli şekilde incelenmeyip kısa sürede iş bitirme adına gerekli özen gösterilmemektedir. Projelerde imalat yetkinliği ve güvenilirliği konusunda ciddi endişeler vardır. Çağımızın olmazsa olmazlarından denetim mekanizması ise müşavir firmalar eliyle yetersiz yürütülüp olası bir felakete âdeta davetiye çıkarılmaktadır. Teknik açıdan ortaya çıkan birçok olumsuzluğun yanında ticari anlamda da TOKİ, sektörü olumsuz yönde etkilemektedir. Bağımsız denetçi personellerin oluşturduğu Yapı Denetim Kuruluşları bu sisteme dâhil edilmeyerek kontrollerin etkinleştirilmesi sağlanamamaktadır. İnşaat firmaları ve müteahhitler TOKİ'ye sağlanan ayrıcalık ve imtiyazlardan dolayı rekabet edememekte ve iş yapamamaktadır. TOKİ inşaatlarından alınmayan proje ücretleri, belediye harçları, yapı denetim harçları nedeni ile rekabet âdeta imkânsız hale getirilmiştir. Tüm bu çarpık yapılaşma ve organizasyona rağmen TOKİ uygulamalarına halkımız ilgi göstermektedir. Bu talebin sebebi iyi araştırılmalıdır. Konutlara talip olanlar gerçekten ihtiyaç sahipleri midir yoksa rant peşinde aldıkları daireleri kiraya verip asimetrik talebi doğuranlar mıdır? "Vatandaşa Ucuz Konut Edinmek" parolası ile yola çıkıp; toplumsal, kültürel ve ekonomik dinamiklere zarar vermek tüm toplum katmanlarını olumsuz etkileyecek önemli bir gerçeğimizdir. [[Diyarbakır]] [[Iğdır]] [[Şırnak]] [[Muş]] [[Adana]] [[Ağrı]] [[Batman]] [[Bingöl]] [[Bitlis]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Hakkâri]] [[Hakkâri]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Kars]] [[Mardin]] [[Mersin]] [[Muş]] [[Şanlıurfa]] [[Van]] [[Van]] Iğdır ilinde özellikle kış aylarında artış gösteren hava kirletici parametreler ve buna bağlı olarak da hava kalitesi indeksinin günlük ortalamaları açısından sınır değerlerin çok üstünde kirlilik oluşturmasının nedenlerinin ve bu durumun bölgedeki halk sağlığı ve canlı yaşamı üzerindeki zararlı etkilerinin araştırılması ile çözüm yollarının tespit edilmesi amacıyla Anayasa'nın 98. ve TBMM İçtüzüğü'nün 104 ve 105. maddeleri uyarınca "Meclis Araştırması" açılmasını saygılarımızla arz ederiz. Iğdır Ovası Doğu Anadolu Bölgesi'nin mikro klima özelliği gösteren en alçak ve yüzölçümü en geniş olan ovalardan biridir. Doğu Anadolu gibi yüksek platolar ve dağlık bölgelerin geniş yer kapladığı bir bölgede bulunan ve sahip olduğu bağıl yüksekliği ile havza olarak belirlenen Iğdır ili çevresine göre gerek iklim gerekse toprak ve bitki örtüsü gibi doğal çevre özellikleri bakımından oldukça değişik özellikler göstermektedir. Iğdır ili çevre ve orman bakanlığı tarafından hava kirliliği açısından birinci derecede kirli iller arasında sıralanmıştır. Iğdır da hava kalitesi ölçümleri Kasım 2006 tarihinden itibaren başlamış ve o tarihten sonraki bütün değerler Iğdır'da hava kirliliğinin çok tehlikeli boyutlara ulaştığını göstermektedir. Kış aylarında hava kirletici parametreler ve buna bağlı olarak da hava kalitesi indeksinin günlük ortalamaları açısından sınır değerlerin çok çok üzerinde kirlilik oluşmaktadır. Iğdır ilinde 2006 yılı içerisinde kurulan 49 numaralı hava kirliliği kontrol istasyonu, 2006, 2007 ve 2008 yıllarında yapılan ölçümlerde partikül madde kirliliğinin sürekli olarak sınır değerleri aştığını göstermektedir. 2009 yılı kasım ayı içerisinde aylık hava kirliği değerlerini gösteren grafikte kirlilik parametrelerinden kükürt dioksit ve partikül madde kirleticilerinden kükürt dioksit değerlerinin sınır değerlerin altında kaldığını ancak partiküler madde değerlerinin çok yüksek olup sınır değerleri çok aştığı görülmektedir. Etrafı yüksek dağlar ile çevrili bir ova konumunda olan kentin üzerinde bir inversiyon tabakasının oluşması hava kirliliğini daha yüksek boyutlara ulaştırmaktadır. Kış aylarında partiküler madde kirliliğinin sınır değerlerin çok üstüne çıkması özellikle solunum yolu hastalıklarını tetiklemekte ve canlı yaşamını tehdit etmektedir. Iğdır il merkezinde hava kirliliğinin önlenememesi nedeni ile tehdit altında bulunan halk sağlığının korunması amacı ile belediye başkanlığı halka belli saatlerde dışarı çıkmama ve maske takılması gibi uyarılarda bulunmaktadır. Bölgedeki yoğun hava kirliliği nedeni ile Iğdır halkı sağlıklı bir yaşam ortamından mahrum kalmıştır. Bu nedenle Iğdır ilindeki hava kirliliğinin nedenlerinin ve bölgede ikamet eden insanların sağlığı ve canlı yaşamı üzerindeki zararlı etkilerinin bir bütün olarak araştırılması ve çözüm yollarının tespit edilmesi amacıyla Meclis araştırmasının açılması büyük fayda sağlayacaktır. Sayın milletvekilleri, Meclis araştırması açılmasıyla ilgili önergeler bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki ön görüşmeler, sırası geldiğinde yapılacaktır. Şimdi, Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. 04.04.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu; 04.04.2012 Çarşamba günü (Bugün) toplanamadığından, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. M. Akif Hamzaçebi Mersin Milletvekili Ali Rıza Öztürk ve arkadaşları tarafından, 04.11.2011 tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Demokrasiye müdahaleye zemin hazırlayan karanlık olayların aydınlatılması, devlet içindeki yasa dışı örgütlenme ve yapıların açığa çıkarılması" amacıyla verilmiş olan Meclis Araştırma Önergesinin, (103 sıra nolu) Genel Kurul'un bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 04.04.2012 Çarşamba günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisi üzerinde, lehte olmak suretiyle, ilk konuşmacı Mersin Milletvekili Sayın Mehmet Şandır. Buyurun Sayın Şandır.
Cumhuriyet Halk Partisi milletvekillerinin 2011’in 11’inci ayının 4’ünde vermiş oldukları bir araştırma önergesinin gündeme alınmasıyla ilgili -Danışma Kurulu- grup önerisinin lehinde söz aldım. Bu araştırma önergesinin konusu: Demokrasiye müdahaleye zemin hazırlayan karanlık olayların aydınlatılması, devlet içindeki yasa dışı örgütlenme ve yapıların açığa çıkarılması. Değerli milletvekilleri, gerçekten çok önemli bir konu. Ülkemizin bugününü ve geleceğini çok doğrudan, yakından ilgilendiren ve mutlaka gerçeklerin ortaya çıkartılması gereken bir konu. Dolayısıyla, bunun Meclis Genel Kurulunca, Meclisimizce araştırılması, gerçeklerin ortaya çıkartılması ve bundan sonra bu türlü olayların yaşanmaması için alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi için bir komisyon kurulması talebi çok doğru bir taleptir. Bu talep Türkiye Büyük Millet Meclisinin talebi olmalıdır, bu talep siyaset kurumunun talebi olmalıdır çünkü demokrasiye karşı müdahalelerin hedefi Türkiye Büyük Millet Meclisidir, demokrasidir yani bizatihi burada varlıklarınızla vücut bulan bu Türkiye Büyük Millet Meclisidir. Dolayısıyla, Türkiye Büyük Millet Meclisi olarak, iktidarıyla muhalefetiyle tüm milletvekilleri olarak bundan önce yaşanmış olan bu demokrasiye hukuk dışı yollardan müdahalenin sebeplerini ve bu müdahaleye zemin hazırlamak için tezgâhlanan olayların gerçeğini araştırmak için bir komisyon kurulması, yalnız Cumhuriyet Halk Partisinin değil, tüm Türkiye Büyük Millet Meclisinin hassasiyeti olmalıdır. Onun için, biz Milliyetçi Hareket Partisi olarak bu komisyonun kurulmasını -bizim de bu yönde önergelerimiz bulunmaktadır- çok önemli, değerli, elzem, ertelenmemesi gereken bir görev olarak görmekteyiz. İktidar partisinin de “ileri demokrasi” iddialarıyla, demokrasiye müdahalenin yargılandığı şu süreçte böyle bir talebe sahip çıkacağını ümit etmek istiyorum. Ümit ederim ki iktidar partisi grubu adına konuşacak arkadaşımız da aynı hassasiyetlerle böyle bir komisyonun kurulmasında “Yerimiz yok, zamanımız yok, gündem dolu.” gerekçesiyle –her defa öyle olduğu için- bir mazeret üretmek ihtiyacına, durumuna düşmezler. Değerli milletvekilleri, bu önemli konuda herkes kendi pozisyonunu belirleyerek meseleyi ifade etmelidir. Milliyetçi Hareket Partisi olarak, bir Türk milliyetçisi olarak bu milletin iradesinin siyasetini, bu milletin iradesine sahip çıkmanın siyasetini yapan bir siyasi parti olarak bizim pozisyonumuz şudur: Milliyetçi Hareket Partisi olarak biz, demokrasiye yani milletin iradesine, milletin kendi geleceğini kendi özgür iradesiyle belirleme hakkı olan, sorumluluğu olan, sistemi olan demokrasiye hukuk dışı yollardan bir müdahaleyi, sebebi ne olursa olsun, sahibi de kim olursa olsun asla tasvip etmiyoruz ve bütün gücümüzle karşı çıkıyoruz; pozisyonumuz bu çünkü aslolan milletimizdir; biz milletimiz adına yetki kullanıyoruz, onun varlığının, değerlerinin, geleceğinin siyasetini yapıyoruz. Dolayısıyla, milletin iradesine bir müdahaleyi tasvip etmemiz mümkün değil. Bu müdahaleye geliştirilecek, bu müdahaleye zemin hazırlayacak her türlü olayı da asla masum görmüyoruz. Birtakım sebepler ortaya konabilir, iyi niyetler ortaya konabilir ama sonuçları itibarıyla milletin iradesine, milletin iradesiyle oluşmuş Türkiye Büyük Millet Meclisinin lağvedilmesine, bu Meclisten çıkmış siyasi iktidarın ortadan kaldırılmasına, siyasi partilerin kapatılmasına yol açacak bir müdahaleyi hiçbir sebeple tasvip etmemiz mümkün değildir. Değerli milletvekilleri, bir garip tecelli ki bugün 4 Nisan. 4 Nisan, Başbuğ Alparslan Türkeş’in Hakk’a yürüdüğü tarih. Bundan on beş yıl önce Türk siyasi hayatının, Türk düşünce hayatının, bu milletin birlik ve beraberliğinin siyaset ötesi savunucusu, sayısal veya oransal ağırlığıyla değil, düşünce, fikir ve duygularıyla, ilkeleriyle bu milletin hayatında özgül ağırlığı çok yüksek olan Alparslan Türkeş’in Hakk’a yürüdüğü tarih 4 Nisan. Onu rahmetle anıyoruz. Milliyetçi Hareket Partililer ve ülkücüler, her 4 Nisan’da mezarı başında, onu tekrar hatırlamaktan, onun ilkelerine sahip çıkmanın heyecanını yaşamaktan büyük onur duyuyoruz. Ama bir garip tecelli ki bugün, 4 Nisan’da rahmetli Türkeş’i idamla cezalandırmak isteyenler, idamla cezalandırılmak için yargıya çıkartılıyorlar. Bir garip tecelli, bir ilahî tecelli. Alparslan Türkeş ki, bütün hayatını bu millete vakfetmiş, demokrasiyi savunmuş, milletin iradesini savunmuş. Ben o dönemlerde de yöneticilik yaptım. Biz demokrasiyi savunduğumuz için mahkemeye verilmiştik. Sonra, o savunduğumuz demokrasiyi ortadan kaldırmak için örgüt kurmaktan da idamla yargılandık. Bir yaman çelişki. Ama niyet önemli. O niyet… Türk milliyetçisi, Türk milletinin iradesini savunan Alparslan Türkeş’i vatana ihanetle yargılamak zilletine düşenlerin, onu idamla cezalandırmak isteyenlerin bugün, onun Hakk’a yürüdüğü bu tarihte, on beş yıl sonra, muhtemelen idamla yargılanacakları bir davanın sanıkları olarak yargının önüne çıkmış olmalarını milletimin takdirine sunmak istiyorum. Aslolan bu millet. Bu milletin iradesini yok sayarak, bu milletin iradesiyle oluşan Türkiye Büyük Millet Meclisini, siyaset kurumunu ortadan kaldırarak ve böyle bir müdahalenin gerekçesine haklılık kazandırmak için olaylara seyirci kalanlar, görevlerini yapmayıp her geçen gün onlarca insanın hayatını kaybetmesine seyirci kalanlar, işte bir ilahî tecelli olarak bugün yargının önüne, yaptıkları suçun bedelini ödemek üzere, milletin huzuruna çıkıyorlar. Değerli milletvekilleri, 12 Eylül darbesinin herkese zararı olmuştur ama bunun en çok çilesini ülkücüler çekmiştir, Milliyetçi Hareket Partililer çekmiştir. Biz hakkımızı helal etmiyoruz, bireysel olarak, kurumsal olarak 12 Eylül darbesini yapanlara hakkımızı helal etmiyoruz ancak diyoruz ki: “Kabuk tutmuş yaraları kaşıyarak dünü bugüne taşımak, dünün tartışmalarını günümüze getirip acıları tekrar depreştirmenin de kimseye faydası yok.” Endişemi ifade ediyorum. Türkiye bir gayya kuyusuna doğru sürükleniyor. Sonuçları öngörülemeyen birtakım süreçler hızla başlatılıyor. Geçmişle yüzleşmek adına, helalleşmek adına, geçmişte kalmış, bu milleti, bu devleti sorgulayan, suçlayan, ayıplayan birtakım süreçleri başlatmak bu ülkenin hayrına değildir. Biz başlayan bu yargılamanın bir irade beyanı olarak çok önemli ve değerli olduğunu görüyoruz. Milletimiz kendi iradesine sahip çıkmak, bu iradeyi ortadan kaldırmak isteyenlere karşı bugün 500’ü geçen bir müdahil kitlesiyle bu davaya sahip çıkıyor. Bunu önemsiyoruz ama sonuçları öngörülemeyen, toplumsal bir faydası olmayan kabuk tutmuş yaraları kaşımanın da kimseye fayda getirmeyeceği kanaatindeyiz. Bu sebeple, Cumhuriyet Halk Partisinin çok anlamlı olarak vermiş olduğu bu önergenin, bu araştırma önergesinin gündeme alınması ve Meclis zemininde bunun araştırılması çok hayırlı olacaktır. Biz Milliyetçi Hareket Partisi olarak, bu önergeyi bu anlamda destekliyoruz. Hepinize saygılar sunuyorum. Teşekkür ederim.
İkinci konuşmacı, aleyhte olmak üzere Hakkâri Milletvekili Sayın Adil Kurt, buyurun efendim.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi selamlıyorum. 16 Mart 1978 günü, yani bundan tam otuz dört yıl on sekiz gün önce, İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi önüne konulan bir bombanın patlaması sonucu, maalesef 7 üniversite öğrencisi yaşamını yitirmişti, 41 öğrenci de yaralanmıştı. Tabii, zaman içerisinde, geçen otuz dört yıl içerisinde bu konular üzerine konuşulmadık hiçbir şey kalmadı, çok şey konuşuldu. Bu bombanın konuluş amacı, kimler tarafından konulduğu, nasıl korundukları, aslında her şey aşikâr. Burada bunların üzerinde tekrar tekrar durmanın hiçbir anlamı yok çünkü bu konuda bilinmeyen bir şey kalmadı, her şey bilindi. Bombanın konuluşundan tam dokuz gün önce, İstanbul Emniyet Müdürlüğüne bir istihbaratçının rapor sunduğunu ve böyle bir bombanın konulacağına ilişkin herkes her şeyi biliyor, her şey konuşuldu. Tabii ki meydanı bu şekilde boş bırakıp birilerinin istediği şekilde komplolar tezgâhlayarak ülke yönetimine demokrasi dışı yöntemlerle müdahale etmenin kanallarını açma konusunda tartışılmayan, konuşulmayan hiçbir şey kalmadı hemen hemen. Bugün Ankara’da, işte bu tezgâhı oluşturanların, bu komploları oluşturanların davası görülmeye başlandı, 12 Eylül darbecilerinin davası görülmeye başlandı.
Tezgâhtar mı onlar?
Ama bu darbeyi yapanlar bile… Ki hiç gizli saklısı kalmayan bu davanın sanıkları bugün de mahkemeye getirilmedi. Onlara mazeretler üretilmeye başlandı. Beğenmediğimiz ülkelerde sanıklar sedyeler üzerinde mahkemelere getirildi, Pinochet’in hangi koşullarda getirildiği, yargılandığı belli. Kenan Evren, maalesef, kendisi hakkında açılmış bir dava var, yargılanıyor ama hâlâ imtiyazlı şahıs olma özelliğini koruyor. Daha önce de hatiplerimiz burada ifade ettiler, darbe yapmakla suçlanan, bu ülkenin gençlerinin kanı eline bulaşmış bir insan yargılanmasında eğer ki Cumhurbaşkanı payesi taşıyorsa, bu Meclisin onun Cumhurbaşkanı payesini o davadan önce, mahkemeden önce tartışması gerektiğini ifade ettik. Ama mesele şu: Ülkede, aslında, bu olayları tekil olarak tek tek tartışmak yerine zihniyeti bir bütün olarak tartışmamız gerekiyor. 12 Eylül 1980 öncesinden günümüze kadar bu ülkede neler değişti? Bu ülkede değişen çok şey var, bu ülkenin insanları değişti, bu ülke modernleşti, hiçbir şey otuz dört yıl öncesi gibi değil ama otuz dört yıl öncesi gibi kalan bir şey var, o da zihniyet. Otuz dört yıl önce bu ülkeyi yöneten zihniyet neyse bugün de aynı zihniyet bu ülkeyi yönetiyor, aynı zihniyetle yönetiliyoruz. Kafamızın içini değiştirmek durumundayız, zihniyeti değiştirmek durumundayız, yoksa Kenan Evren’in yargılanıp yargılanmaması çok şey ifade etmeyecek bu ülkede. Bugün de Başbakan bizi suçluyor, diyor ki: “12 Eylül 2010 referandumuna oy vermeyenler hangi yüzle oraya gittiler?” Sayın milletvekilleri, Barış ve Demokrasi Partisinin, Kürt siyasetinin 12 Eylül referandumuna neden “boykot” dediğini bugüne kadar anlamamışsanız kırk fırın ekmek yeseniz de anlamazsınız. Tekrar tekrar izah etmek durumunda kalmayacağız bununla ilişkili olarak. Ama bakınız, Obama’nın yanında Kürt sorununun çözümüne ilişkin niyet beyanında bulunan Başbakan bugün bizi vesayet altında kalmakla suçlamış. Sorarım size: Obama’nın yanında kendi ülkesindeki bir sorunun reçetesini açıklamak mı vesayet? Bizim burada her gün, her saat, her konuşmamızda “Gelin, bu sorunu birlikte tartışalım. Muhatap arıyorsanız muhatap ortada. Diyalog istiyorsanız buyurun birlikte tartışalım, konuşalım. Müzakerenin zeminini oluşturalım.” diyoruz. Buna rağmen bize uzantı yaftası yapıştırılıyor. Eğer birileri uzantıysa gidip Seul’de konuşma yapan, bu konuda niyet beyanında bulunan bizler değiliz, uzantı da olmadığımız ortada. Bakın, eğer bu sorunların hepsiyle aklıselim yüzleşmek istiyorsak, geçmişin hatalarından ders çıkarmak istiyorsak bugün geçmişi tekrarlamamamız lazım. Bugün açıklanan KCK iddianamesi. İbret olsun diye, bu Mecliste kayıtlara geçsin diye birkaç cümleyi sizinle paylaşacağım. Bakın, Büşra Ersanlı, Barış ve Demokrasi Partisinin Merkez Yürütme Kurulu üyesi Profesör Doktor Büşra Ersanlı neyle suçlanıyor? Seçimlerde BDP’li bağımsız milletvekillerine seçim çalışması yapmakla suçlanıyor. Gelip AKP’ye ya da CHP’ye ya da MHP’ye çalışacak hâli yoktu ya, mensubu bulunduğu partinin milletvekili adaylarına çalışacak elbette. Bir örnek daha: Savcıya göre Nuray Mert ile Büşra Ersanlı arasında geçen bir telefon konuşması. Yazar Nuray Mert’i Büşra Ersanlı aramış. Çatışma ortamından yakınıp toplumun savaşa sürüklendiği yönündeki konuşma da iddianamede şöyle yorumlanmış: “Görüşmede, Türkiye Cumhuriyeti güvenlik güçlerinin ülkenin bölünmez bütünlüğü, vatandaşların huzur ve emniyeti için yaptığı yasal savunma mücadelesini savaş gibi nitelediği…” Devam ediyorum, 2 vatandaş kendi aralarında telefon görüşmesi yapmış, birisi birisinden beyaz renkte MEKAP ayakkabı istemiş. İddianameye geçiş şekline bakın: “Şüphelinin, terör örgütünün dağ kadrosunun kullandığı belli bir marka ayakkabıyı temin etmek için görüşme yaptığı anlaşılmıştır.” Ragıp Zarakolu hakkında, iddianameye geçen ifadeler: BDP’nin siyaset akademisinde yaptığı iki konuşmanın haber metinleri kendisi için suç delili sayılmış ve bundan dolayı kendisine on beş yıl hapis cezası isteniyor. Daha önce de burada paylaştım, Erzurum KCK davasının iddianamesine bakın, oradan da şöyle bir örnek önünüze koyacağım. O iddianamede de diyor ki: Parti yöneticimiz Hamit Duman, toplantıda, dışarıdaki bir başka parti yöneticisine “Acıktık, gelirken bize dürüm yaptır, getir.” ifadesi iddianamede şöyle yorumlanmış: “Sanık Hamit Duman’ın dürüm istemek yoluyla arkadaşından, terör örgütü üyesinden eylemlerde kullanılmak üzere roket mermisi istediği anlaşılmıştır.” Daha başka örnekler de verebilirim, tek değil. Bütün bu örnekleri şunun için veriyorum: Otuz dört yıl on sekiz gün önce Türkiye’yi yöneten zihniyet, mantık, akıl neyse bugün de aynı şeyi yapıyor. Bu mantık değişmeli. Bunun şahıslarla, partilerle, kişilerle alakası yok. Zihniyeti değiştirmezseniz, zihniyetin değişimine müdahale etmezseniz aynı sorunlarla karşı karşıya kalırsınız. On yıl sonra çıkıp “Roboski katliamını yapanlar, Türkiye’de demokratik siyasete müdahale edenlerin, etmek isteyenlerin tezgâhıydı.” şeklinde yorumlarla karşılaşırsak hiç şaşmayalım. Allah hepinize uzun ömürler versin, o on yıl sonrasını da göreceğiz inşallah ama gerçekten bu sorunların hepsiyle yüzleşmek istiyorsak biz bu araştırma önergesine destek veriyoruz ama yetmeyeceğini biliyoruz. Daha önce Meclis gündemine geldi; gelin, bütün bu sorunlarla, geçmişle yüzleşmek için, kim ne hata yapmışsa araştırmak üzere bir hakikatleri araştırma komisyonu kuralım ve bir daha bu dosyaları önümüze koymayalım. Evet, kabuk bağlamış yaraları depreştirmeyelim, kaşımayalım… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Aleyhte söz aldım ama aleyhte konuşulacak bir şeyi yoktu bu konunun. Lehte olduğumuzu beyan eder, olumlu oy vereceğimizi ifade ederim.
Üçüncü konuşmacı, Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun önerisi lehinde İzmir Milletvekili Sayın Rıza Türmen. Buyurun Sayın Türmen.
Bu önergeyi görüşmemizin 12 Eylül darbesinin yargılandığı güne tesadüf etmesi bir rastlantı değildir. Bu ikisi, yargılamanın başlamasıyla, 12 Eylülü yargılamanın başlamasıyla buna yol açan olayların araştırılması aslında birbirini tamamlayan olaylardır; bu ikisini bir bütün olarak ele almak lazım. Bu ikisi bir bütün olarak ele alındığında görüyoruz ki Meclisimiz, 12 Eylül darbesine karşı ve bütün darbelere karşı açık bir tutum almaktadır. Bu araştırma önergesinin kabulü bu bakımdan da önemlidir. Gerçekten, değerli arkadaşlar, bu Meclis Türkiye’de demokrasinin mabedidir. Bu Mecliste demokrasi korunur, bu Mecliste demokrasi yaratılır. Bu Meclisi her türlü darbeye karşı korumak, nereden gelirse gelsin -sivil ya da askerî- hangi ideolojiyle yapılırsa yapılsın, hangi amaca hizmet ederse etsin her türlü darbeye karşı korumak Türkiye’de demokrasiyi korumaktır, Türkiye’de demokrasinin ileri götürülmesini sağlamaktır. Onun için, bunu el birliğiyle yapabilmemiz gerekir. Araştırma önergemiz de bunun bir göstergesidir. Cumhuriyet Halk Partisi olarak biz 12 Eylül darbesinin yargılanması ve bu darbeye yol açan olayların aydınlatılması, mağdurların yaralarının sarılması için ısrarlı bir tutum gösterdik. Bizim genel çizgimize baktığınızda bu tutumu görürsünüz. Örneğin, 23’üncü Yasama Döneminde, Anayasa’nın geçici 15’inci maddesinin kaldırılması için bir önerge getirdik, imzaya açtık fakat Adalet Kalkınma Partisinin desteğini bulamadığımız için bu önerge işleme konulmadı. Ondan sonra, 22/9/2010 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına bir Meclis araştırması önergesi verdik. Bu önergeyle hem 12 Eylül askerî darbesini doğuran olaylar hem de darbe dönemi ve sonrasında yaşananların nedenlerinin ve sorumlularının belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasını istedik. Bu da bir sonuç doğurmadı. Bu Yasama Dönemine baktığınız zaman, arkadaşlarımız pek çok önerge verdiler. Örneğin 12 Eylül 1980 askerî darbesi rejiminin kararları ve kanunları ile mağdur olanlara ya da yakınlarına maddi ve manevi tazminat verilmesi hakkında bir kanun teklifi verdik. Bir başka kanun teklifi, 12 Eylül 1980 Darbe Sürecinin Yol Açtığı Mağduriyetlerin Giderilmesine İlişkin Kanun Teklifi verdik. 12 Eylül 1982 askerî darbesinden sonra kapatılan, münfesih sayılan mesleki dernek ve kuruluşların yeniden açılması için bir kanun teklifi verdik. Bütün bunlar gösteriyor ki Cumhuriyet Halk Partisi 12 Eylül darbesinin sorgu sualsiz bırakılmaması, bunun sorgulanması, sorumlularının cezalandırılması, mağduriyetlerin ortadan kaldırılması için sürekli bir çaba göstermiştir. Bu çabaya paralel olarak bugün de başlayan yargı sürecine müdahil olduk. Müdahil olduk çünkü 12 Eylül darbesinden en büyük belki de zararı gören -burada tabii hangi parti en büyük zararı gördü yarışması yapmıyoruz- ama herhâlde çok büyük zarar gören partilerden biri de Cumhuriyet Halk Partisidir. Cumhuriyet Halk Partisi 12 Eylül darbesiyle kapatılmıştır. Yöneticileri, Genel Başkanı gözaltına alınmış ve tutuklanmıştır, bütün mallarına el konulmuştur. Bu kadar büyük mağduriyetlere maruz kalan bir partinin bugün başlayan yargı sürecine müdahil olması elbette doğaldır. Ama öte taraftan, Hükûmetin de davaya müdahil olmak istediğini görüyoruz. Tabii arkadaşlar, Ceza Muhakemesi Kanunu’na baktığınız zaman 237’nci madde gayet açıktır. Müdahil olabilmek için zarar görmüş olmak gerekir. Zarar görmüş olmak kriterinin bu Hükûmet açısından ne derece geçerli olduğu tartışılabilir çünkü baktığınız zaman bu Hükûmetin, zarar görmek şöyle dursun, 12 Eylül darbesinin getirdiği yasalardan yararlandığını görüyorsunuz. Yüzde 10 barajı, 12 Eylül darbesiyle getirilmiş bir barajdır; bu, bugün hâlâ geçerlidir. Bugün 8 milletvekilinin tutukluluğuna yol açan Anayasa’nın 83’üncü maddesi 12 Eylül darbesiyle getirilmiş bir maddedir; bu, bugün hâlâ geçerlidir. Adalet Bakanının Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna Başkan olması 12 Eylül darbesiyle getirilmiş bir hükümdür, bugün hâlâ geçerlidir. Bu örnekleri daha çok çoğaltmak mümkün. Yani bütün bunlardan çıkan resim odur ki bugünkü Hükûmet, aslında 12 Eylül darbesinin kurduğu düzenin zarar göreni değil, yararlananıdır. Bir taraftan yararlanacaksınız, öbür taraftan zarar gören olarak nasıl müdahil olacaksınız? Bu bir soru işaretidir. Yani teklif bakımından bir de şöyle bir soru var: Türkiye Büyük Millet Meclisi de müdahil oluyor, Hükûmet de ama devletin müdahil olmasına gerçekten gerek var mı? Çünkü cumhuriyet başsavcısının görevi nedir arkadaşlar? Cumhuriyet başsavcısının görevi, kamu çıkarlarını korumaktır. Tabii ki Meclis ya da Hükûmet kamunun bir parçasıdır, devletin bir parçasıdır. O nedenle, kamu çıkarlarını korumakla yükümlü bir başsavcı varken orada ayrıca devletin müdahil olmasına ne kadar gerek vardır teklif bakımından? Bu da ayrı bir sorudur. Bizim bugün verdiğimiz araştırma önergesinin konusu, daha belirli bir olay vardır burada, o da 16 Mart 1978 günü Beyazıt Meydanı’nda yapılan bombalı ve silahlı katliamda öldürülenlerle ilgilidir. Bu olay hasıraltı edilmiştir, failleri bulunmamıştır ve yapılan soruşturma hiçbir sonuç doğurmamıştır. Bu tabii tek bir olay değildir, buna benzeyen 12 Eylül döneminde pek çok olay görürsünüz. Bu sorun hâlâ bugün de devam etmektedir yani devlet adına suç işleyenler… Bir kere, devlet suç işlemez, devlet suç örgütü değildir ama devlet ajanları suç işliyorsa eğer, o zaman, devletin, bu suç işleyenleri, etkili bir soruşturma yaparak bulmak, araştırmak ve yargı önüne çıkarmak gibi yükümlülüğü vardır. Bu yükümlülük yerine getirilmemiştir bu olayda, başka olaylarda da yerine getirilmemiştir. Bunun araştırılması… Devletin kendi ajanlarına, suç işleyen kendi ajanlarına kol kanat germesi olayı sadece 12 Eylülle sınırlı değildir, bugün de hâlâ bu devam etmektedir. Hrant Dink davası bunun en somut bir örneğidir. Onun için, aslında bu araştırma önergesini verirken kapanmış bulunan eski bir yaraya değil, hâlâ açık bulunan, devam eden bir yaraya parmak basmış oluyoruz. Devletin ve yargının suç işleyenlere kol kanat germemesi, devlet ajanlarına kol kanat germemesi, onların üstüne gitmesi ve cezalandırılması için düşen yükümlülükleri yerine getirmesi önem taşımaktadır. Bu yükümlülükler henüz bizim devletimiz tarafından da bugün dahi yerine getirilmemektedir. Biz ümit ediyoruz ki 12 Eylül yargılaması ve aynı zamanda bu araştırma komisyonu birçok olayın açığa çıkmasını ve bu gibi darbelerin bir daha tekrar etmemesini önlemek bakımından, bir caydırıcı niteliği olmak bakımından son derece önemlidir. O nedenle bütün Türkiye Büyük Millet Meclisindeki parti gruplarının, milletvekillerinin bizim bu araştırma önergemize destek vereceğini ümit ediyoruz. Bu aslında bir araştırma önergesinin ötesinde bir demokrasi önergesidir çünkü. Bu bakımdan hepinizin desteğini bekliyoruz. Çok teşekkür ederim Sayın Başkan.
Aleyhte olmak suretiyle son konuşmacı Amasya Milletvekili Sayın Naci Bostancı. Buyurun Sayın Bostancı.
Sözlerime başlamadan önce ben de vefatının on beşinci yıl dönümünde Alparslan Türkeş’i rahmetle ve minnetle anıyorum. Tarihte iz bırakmış büyük siyasi liderler vefatlarının ardından farklı bir tarihî ve siyasi bağlama yerleşirler. Onlar artık gündelik siyasi spekülasyonların değil o milletin uzun tarihinin bir parçası hâline gelirler, Sayın Alparslan Türkeş de öyle olmuştur. Rahmetli Erbakan, Ecevit onlara karşı da milletimizin tutumu gündelik siyasi tartışmaların ötesinde bir tutum çerçevesinde şekillenmiştir. Tekrar rahmetle anıyorum. Bugün, Cumhuriyet Halk Partisinin -16 Mart 78’de, İstanbul Üniversitesinde yaşanan ve 7 üniversite öğrencisinin öldürülmesiyle, çoğunun yaralanmasıyla sonuçlanan- önergesi üzerine konuşacağım partimin görüşlerini aktarmak için. Bugün, aynı zamanda, 12 Eylül davasının başladığı gün. Bu dava, Türkiye’nin yakın tarihine ışık tutması, ne olupbittiğini bugün yaşayan insanlara göstermesi bakımından çok hayati bir dava. Ümit ederim, kendi ağırlığına yaraşır bir şekilde dava süreci yaşanır ve aynı şekilde ilgili olan insanlar, müdahil olmak isteyen çevreler -ki bunlar 80 öncesinde bazen farklı kutuplarda da yer alan çevrelerdi- bugün gerçeğin ortaya çıkması için bu dava üzerinden el birliği ederler. Gerçek önemlidir, Latinlerin dediği gibi “… …”(*) “Hakikat özgürleştirir.” Hakikatle yüzleşmek bakımından, geçmişte ne yaşandığını ortaya koymak bakımından, bu toplumun geçmişin bağlarından özgürleşmesi bakımından, bu davada geçmişte farklı taraflarda olanlar işte bu hakikat için el birliği yaparlar. Davanın ağırlığına denk düşecek ve toplumun önüne gerçekliği koyacak olan çok temel hususlardan birisi de bu el birliğidir. Değerli arkadaşlar, 12 Eylül öncesinde ben Siyasalda öğrenciydim. Siyasalı bitirdim, 12 Eylül oldu. Burada önerge hâline getirilen olay, 16 Mart 78’de yaşanan bu trajedi, benim, ertesi gün, dönemin siyah beyaz gazetelerinde okuduğum bir olaydı. Yakın tarihte yaşanmış çok dramatik, o kendine has ifadesiyle söyleyecek olur isek, hakikaten tarihin kara lekelerinden birisidir. 7 tane öğrenci, on dokuz, yirmi, yirmi bir yaşlarında 7 öğrenci orada vahşice öldürülmüşlerdir. (*) Bu bölümde, Hatip tarafından Türkçe olmayan kelimeler ifade edildi. Biz biliyoruz ki 12 Eylülden önce Türkiye’de yaşanan karmaşada, kaosta tek olay bu 16 Mart 78’de yaşanan hadiseden ibaret değildir. 16 Mart 78, bu önergede de ifade edildiği gibi, 12 Eylül öncesinin büyük resminin, o puzzle’ın sadece parçalarından birisidir. Eğer ne olup bittiğine ilişkin hakikate ulaşmak istiyorsak, bir gerçekliğe ulaşmak istiyorsak, toplumun önüne bunu koymak istiyorsak o puzzle’ın bütün resimlerini, o puzzle’ı oluşturan, aralarında illiyet bağı bulunan bütün unsurları masanın üzerine koymak ve bunlarla hesaplaşmak gerekir. 16 Mart 78’de yaşanan olayın dışında ben bir çırpıda, hiç gazetelere bakmaksızın, o döneme ilişkin kitapları okumaksızın size nice olay sayabilirim. Mesela, çok konuşuldu, tartışıldı, 1 Mayıs 77’deki o büyük trajedi, Taksim’de yaşanan olay o puzzle’ın parçalarından birisidir. Bir başka isim söyleyeyim, Kemal Fedai Çoşkuner, belki birçok kişinin şu anda hafızasında herhangi bir etki doğurmayacaktır ama 80 öncesini yaşayan birisi olarak ben onun nasıl öldürüldüğünü biliyorum; gazetelere yansıyan o resimleri, kanlar içinde yere düşmüş olan bedenini ben gazetelerde gördüm. İlhan Darendelioğlu, rahmetli Gün Sazak, bunların hepsi de aynı şekilde bu puzzle’ın parçalarıydı. Sadece gazetelerden okumadım, aynı zamanda o dönemde yaşamış birisi olarak -o dönemde yaşamış başkaları varsa onların da şahidi olduğu gibi- on sekiz, on dokuz yaşındaki o çocukların genç bedenlerini morglardan kaldırmış birisiyim. O morgların önünde beklemiş, orada bekleyen insanların sessizliğini, öfkesini, ne olupbittiğini anlamak isteyen idraklerini birinci elden orada yaşamış ve buna şahit olmuş birisiyim. Sadece başkalarının acılarına ilişkin değil arkadaşlar, aynı zamanda, 26 Ekim 1979 tarihinde, Amasya’nın Suluova ilçesinde, akşam 19.02’de öldürülen Yaşar Bostancı’nın yani ağabeyimin cenazesini de morgdan kaldırmış birisiyim. Yaşar Bostancı da, İlhan Darendelioğlu da, Taksim’deki olaylar da bu İstanbul Üniversitesinin önündeki olaylar da bunların hepsi işte o puzzle’ın parçaları. Bizim bütün bu resmi görmemiz ve bütün bu resmin üzerine konuşmamız gerekir. 80 öncesinin ortamını biliyoruz, nasıl kıyıcı ve vahşi bir ortamdı, insanlar birbirlerini sağ ve sol çatışması denilen o atmosfer içerisinde nasıl görüyorlardı, bunu ben biliyorum, o dönemi yaşayan insanlar biliyor ama 12 Eylülden sonra şunu da gördük, şunu da tecrübe ettik, fiilen yaşayarak tecrübe ettik, bir yıl da Mamak Cezaevinde yatmış birisi olarak, o dönemin yaklaşımı “Karıştır, barıştır.” şeklinde bir yaklaşımdı Mamak Cezaevinde. Bizi karıştırdıklarında, solcuları ve sağcıları, şunu gördük: Aslında hasımlık etmek için de, düşmanlık etmek için de çok nedenlerimiz vardı; hısımlık etmek, dostluk ve kardeşlik kurmak için de çok nedenlerimiz vardı. Hasımlık ile hısımlığın arasında incecik bir çizgi olduğunu gördük. Dün Mamak Cezaevinde görmüş olduğumuz o hasımlık ile hısımlığın arasındaki incecik çizgiyi biz, bugün şu 12 Eylül davası yaşanırken her türlü politik, siyasi angajmanı bir kenara bırakıp hakikatte ne olduğu üzerine iş birliği ederek bir yere vardırabiliriz, o çizgiyi aşabiliriz. Ben CHP’nin vermiş olduğu bu önergeyi bu anlamda bir fırsat olarak görüyorum ama eksik bir önerge olarak görüyorum çünkü puzzle’ın parçalarından sadece birisine işaret ediyor. Muhakkak CHP’nin içindeki değerli arkadaşlar da orada, o puzzle’da başka nice olay olduğunu biliyorlar, hatırlıyorlar, onlara ilişkin sadece bilgileri değil aynı zamanda duyguları var, kalpleri var. İşte, bu, Meclisin önünde çok önemli bir görev, 12 Eylül davası da bunun için son derece önemli bir fırsat. Burada siyasi partiler iş birliği edebilirler, geçmişte yaşananları açık seçik bir şekilde ortaya koyarak Türkiye'nin geleceğine bir ışık düşürebilirler. Denilir ki “İki farklı toplum için aynı ırmak farklı anlamlar taşıyabilir.” Toplumlardan birisi o ırmağı bir engel, uzaklara gitmesi önünde bir mânia şeklinde görürken, bir başka toplum o ırmağı uzak ufuklara ulaşacağı bir yol olarak görebilir. 12 Eylül bu milletin önünde bir engeldi. Sadece kendi başına değil, bir darbeler geleneğinin parçası olarak da bir engeldi; biz, şimdi el birliği ederek bu engelden bu ülkenin uzak ufuklara gidebileceği bir yol çıkartabiliriz. AK PARTİ’nin de bu doğrultuda bir önergesi Meclis Başkanlığına intikal etmiştir. Buradaki siyasi çalışmaları bir araya getirip toparlayarak, ümit ediyorum ki iyi bir çalışma yaparız ve Türkiye bu darbeleri nasıl yaşadı ve darbelerin öncesinde neler ortaya çıktı, kimler bu işin doğrudan, dolaylı failleri, bunları toplumun önüne koyarız, bu hesaplaşmayı yaparız ve geleceğe bu şekilde ilerleriz diye düşünüyorum. Saygılarımı sunuyorum.
Yoklama talebi var. Sayın Hamzaçebi, Sayın Çam, Sayın Çelebi, Sayın Soydan, Sayın Topal, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Şeker, Sayın Havutça, Sayın Serindağ, Sayın Düzgün, Sayın Tayan, Sayın Eyidoğan, Sayın Toptaş, Sayın Türmen, Sayın Kart, Sayın Özkan, Sayın Işık, Sayın Yüceer, Sayın Onur, Sayın Güven. Yoklama için iki dakika süre veriyorum. Yoklama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri kabul edilmemiştir. Sayın milletvekilleri, şimdi Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır; okutup, işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na Danışma Kurulu’nun 04.04.2012 Çarşamba günü (bugün) toplanamadığından, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” Kısmında yer alan 215 ve 207 sıra sayılı kanun teklifi ve tasarısının, bu kısmın 4 ve 5 inci sıralarına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi önerilmiştir. Sayın milletvekilleri, Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisi üzerinde, lehinde olmak suretiyle ilk konuşmacı Sayın Mehmet Doğan Kubat, İstanbul Milletvekili. Buyurun Sayın Kubat.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri, sözlerimin başında, on beş yıl önce aramızdan ayrılan merhum Alparslan Türkeş’e Cenabıhak’tan rahmet diliyorum. Ruhu şad olsun, mekânı cennet olsun. Değerli arkadaşlar, AK PARTİ grup önerisinde, gündemin son sıralarında yer alan 215 ve 207 sıra sayılı kanun teklifinin “Kanun Tasarı ve Teklifleri İle Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” bölümünün 4’üncü ve 5’inci sıralarına alınması önerilmiştir. Bu ihtiyaç nereden doğmuştur? 215 sıra sayılı teklif, Adli Sicil Kanunu ile ilgilidir. Esasen bu teklif, şu anda Adalet Komisyonunda görüşülmekte olan Hükûmet tasarısının, 464/544 sayılı Kanun Tasarısı’nın 82, 83 ve 84’üncü maddelerinde de yer almaktadır. Fakat Adli Sicil Kanunu’nun 12’nci maddesiyle geçici 2’nci maddesindeki arşiv kayıtlarına ilişkin düzenleme, Anayasa Mahkemesinin 14 Nisan 2011 tarih ve 27905 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 2011/21 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir ve Anayasa Mahkemesi, hukuksal boşluk doğmaması bakımından bu iptal hükmünün Resmî Gazete’de yayımlandıktan bir yıl sonra yürürlüğe girmesine karar vermiş. Bu tasarı görüşmelerinin uzama ihtimali olduğundan dolayı, söz konusu tasarıdaki ilgili maddelerin teklif hâline getirilerek 14 Nisandan önce yasalaşmasının temini bakımından… Çünkü eğer bu teklif, bu kanun çıkarılamazsa, 2005 yılından önceki adli sicil arşiv kayıtlarının tutulmasına dayanak oluşturan hukuki mesnet ortadan kalkacaktır ve dolayısıyla hukuki bir boşluk doğacaktır. İşte, bu sebeple, bu teklifin ön sıralara alınıp görüşülmesi arzu edilmektedir. 207 sıra sayılı yine adli sicil ve denetimli serbestlikle ilgili kanun tasarısında da ceza infaz hukukuna ilişkin iyileştirici düzenlemeler getirilmiştir. Örneğin, bu yeni düzenlemede şartların gerçekleşmesi durumunda mahkûmun gündüzünü cezaevinde, akşamını ailesiyle birlikte geçirmesi mümkün olabilecektir. Dolayısıyla her iki düzenlemenin de hukuksal bir boşluk doğmaması açısından ve hukuki olarak bundan istifade edeceklerin bir an önce istifade edebilmesini temin bakımından işbu öneri getirilmiştir. Önerinin lehinde oy kullanacağımı belirtiyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Öneri üzerinde ikinci konuşmacımız Sayın Akif Hamzaçebi, İstanbul Milletvekili. Buyurun Sayın Hamzaçebi.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına hepinizi saygıyla selamlıyorum. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu getirmiş olduğu öneriyle, Türkiye Büyük Millet Meclisi gündeminin 150’nci ve 160’ıncı sıralarında yer alan iki kanun tasarı ve teklifini gündemin ön sıralarına almak suretiyle Genel Kurulda görüşülmesini istiyor. Bunların ön sıraya alınarak Genel Kurulda görüşülecek olmasına herhangi bir itirazımız yok. Tasarılardan bir tanesi Adli Sicil Kanunu’nda değişiklik yapıyor. Adli Sicil Kanunu’nda değişiklik yapan düzenlemelerin bir bölümüne Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak olumlu bakıyoruz, destekliyoruz ancak doğru bulmadığımız veya eksik bulduğumuz düzenlemeleri de var. Yine “Denetimli Serbestlik Yasası” olarak isimlendirebileceğimiz yasada yapılan düzenlemeleri de eksiklikleri olmuş olmasına rağmen olumlu buluyoruz. Sonuçta 15 bin kişinin cezaevlerinden tahliye edilmesini sağlayacak olan bir düzenlemedir. Bu düzenlemenin de öncelikle görüşülerek yasalaştırılmasına olumlu baktığımızı ifade etmek istiyorum. Ancak şunu ifade etmeden geçemeyeceğim: Bu iki tasarı ve teklifi Türkiye Büyük Millet Meclisi gündeminin ön sıralarına alırken daha önce gündeme alınmış olmasına rağmen ve “Görüşeceğiz, Genel Kurulda yasalaştıracağız.” denilmiş olmasına rağmen, bazı tasarı veya teklifler nedense gündeme alınmıyor. Örneğin, gündemin 16’ncı sırasında yer alan 136 sıra sayılı Kanun Teklifi, yaklaşık bir aydır Adalet ve Kalkınma Partisi Grubuyla yaptığımız görüşmelere rağmen, bir türlü gündemde yerini alarak görüşülme imkânı bulamadı. Sözünü ettiğim teklif, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa’da değişiklik öngören bir tekliftir. Özü itibarıyla da tutukluların anne ve babası gibi yakınlarının ağır hasta olması hâlinde onları bir-iki günlüğüne de olsa ziyaret etmesine imkân tanıyan bir düzenleme. Bu kadar insani bir düzenleme Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulunda bekliyor. Konuya ilişkin Adalet Komisyonu Raporu 13 Ocak 2012 tarihlidir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun buna ilişkin olarak vermiş olduğu teklif 22 Eylül 2011 tarihlidir, daha sonra Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu da benzer bir teklif verdi, her iki teklif Adalet Komisyonunda görüşülerek birleştirildi ve Adalet Komisyonu, raporunu 13 Ocak 2012 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına sundu. Yani üç aydır görüşülmeyi bekleyen ama bir türlü görüşülemeyen bir teklif var. Bugün Adalet ve Kalkınma Partisi sayın grup başkan vekilleri önümüzdeki hafta bunun gündeme alınacağını ifade ettiler ama daha evvel de bu sözler çok verildiği için doğrusu bu sözü ihtiyatla karşıladığımı ifade etmeyeyim ama “İhtiyatla karşılamıyorum.” desem de doğruyu söylememiş olurum. Umuyorum ki en geç önümüzdeki hafta bu teklif, Türkiye Büyük Millet Meclisi gündeminde yerini alır ve görüşürüz. “Denetimli serbestlik” olarak öngördüğümüz düzenleme, hapishanelerden, cezaevlerinden yaklaşık 15 bin kişinin tahliyesi gibi önemli bir sonucu yaratacak olan bir düzenlemedir. Son derece olumlu bir düzenlemedir ancak keşke bu tip düzenlemeler ceza sisteminde, yargı sisteminde bir reform paketi çerçevesinde gelmiş olabilseydi. Bu düzenlemenin temel hareket noktası cezaevlerinde yaklaşık 130 bin tutuklu ve hükümlünün olmasıdır yani cezaevlerinde artık tutuklu ve hükümlülerin yatacağı yer yoktur, o nedenle cezaevlerinden acil olarak belli bir kesimin tahliye edilmesi gerekmektedir çünkü cezaevlerinde mahkûmlar, tutuklular beton zeminlerde yatmak zorunda kalabilmektedir, yatak nöbeti tutmaktadırlar ki yatak sırası gelsin de yatakta yatabilsin diye. Böyle bir çerçevede, böyle bir tabloda Hükûmet, Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu, bir yargı reformu değil, bir palyatif çözümle “15 bin kişiyi tahliye edelim ki yer açılsın, yeni tutuklu ve hükümlüleri cezaevlerine koyalım...” Şimdi, böyle bir yargı anlayışı olan, yargı sistemine böyle bakan bir Hükûmetin yargı reformu yapmak gibi bir gündeminin olmadığı çok açık bir şekilde ortaya çıkmıştır. Anayasa Mahkemesi Sayın Başkanı, birkaç gün önce bir demeç verdi: “Siyaset kurumu yargıyı kuşatmaktan vazgeçsin.” Çok önemli bir cümle. Anayasa Mahkemesi Sayın Başkanı, gelmiş olduğumuz noktada, artık siyaset kurumunun yargıya müdahil olmamasını, yargıyı kontrol etmemesini istiyor. Buna karşılık, bir Sayın Başbakan Yardımcısı, satır aralarında “Herkes kendi işine baksın.” anlamında, Sayın Başbakanın alıştığımız cümlesinin bir başka versiyonunu ifade ediyor. Yani yüksek yargı organının Sayın Başkanı, Anayasa Mahkemesinin Sayın Başkanı, Hükûmetin çeşitli yasalarına ilişkin olarak olumlu yönde kanaat ifade ettiği zaman, Sayın Mahkeme Başkanının görüşleri Hükûmet tarafından paylaşılıyor ama Sayın Başkanın artık demek ki canına tak etmiş ki, görmüş olduğu veya tanık olmuş olduğu olaylar o kadar ileri seviyeye gelmiş ki böyle bir cümle etme ihtiyacını duyuyor, “Artık siyaset yargıya müdahil olmasın, yargıyı kuşatmaktan vazgeçsin.” diyor. Buna karşılık, bir Sayın Başbakan Yardımcısı da “Herkes kendi işine baksın.” diyebiliyor. Bugün yargı, siyaset kurumunun kuşatması altındadır. “Hapishanelerimizde 130 bin kişi var.” dedim. Millî iradenin önünde engel oluşturan bir yargı vardır, 8 milletvekili tutukludur. Tutuklu milletvekilleri ülkemizin bir gerçeği olduğu hâlde, millî iradenin gereği olarak bu milletvekillerinin Türkiye Büyük Millet Meclisinde görev yapmaları gerektiği hâlde, Sayın Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı bu konuda hiçbir beyan, hiçbir değerlendirme yapmamaktadır. Ben merak ediyorum, bir Sayın Başbakan Yardımcısı bu konuda 2 kez demeç verdi, “Tutuklu milletvekilleri Mecliste olmalıdır.” dedi. Evet, bir Sayın Başbakan Yardımcısı bunu 2 kez dedikten sonra beklenmesi gereken, Hükûmetin bu konuda adım atmasıdır tabii ki. Aslında, sorulması gereken bir soru vardır, o da: Sayın Başbakan Yardımcısı bunu dediği hâlde Hükûmet neden bu konuda bir adım atmıyor? Ama ikinci olarak sormamız gereken konu Türkiye Büyük Millet Meclisi Sayın Başkanına: Sayın Meclis Başkanı, bir Başbakan Yardımcısı bu konuda kamuoyuna bir demeç verdiği hâlde siz benzer bir demeci verme ihtiyacı duymuyor musunuz veya Türkiye Büyük Millet Meclisi Sayın Başkanı olarak tutuklu milletvekillerini cezaevlerinde ziyaret etme ihtiyacı duymuyor musunuz? Bu, bir insani dayanışmanın ötesinde, Meclis Başkanı olarak Sayın Cemil Çiçek’e düşen bir görevdir. Bir milletvekili seçilmiş, tutuklu, Türkiye Büyük Millet Meclisine gelemiyor; Türkiye Büyük Millet Meclisinin Sayın Başkanı bir insani ziyareti, bir bayram ziyaretini, bir gönül alma ziyaretini, bir moral ziyaretini tutuklu milletvekillerinden esirgiyor. Değerli milletvekilleri, yargı intikam duygularıyla hareket etmemeli, yargı kin duygularıyla hareket etmemeli. Yine bugün bir Genelkurmay Başkanımız “terör örgütü lideri olduğu” iddiasıyla cezaevinde. 12 Eylül 2010 referandumuyla kabul edilen Anayasa değişikliğiyle “Kuvvet komutanları ve genelkurmay başkanları Yüce Divanda yargılanır.” hükmü getirildiği hâlde, bu hükmü bir kenara atan bir yargı söz konusu ve bu çerçevede, yargıyla yürütmenin bir koalisyonu söz konusu. Uydurma diyebileceğimiz belgelerle -“belge” demek haksızlık olur- uydurma dokümanlarla, kâğıt parçalarıyla, Türk Silahlı Kuvvetlerinin komuta kademesi itibarsızlaştırılmak isteniyor. Bütün bunlar, bir delili olmayan, halk nezdinde, vatandaş nezdinde bir haklılık -iddia makamına hak verme açısından bir haklılık- yaratmayan yargılamalardır ve böyle bir… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Sürem burada bittiği için konuşmamı sonlandırıyorum. Hepinize saygılar sunuyorum. (CHP sıralarından alkışlar.
Teşekkür ederim Sayın Hamzaçebi. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisi üzerinde lehte olmak suretiyle ikinci konuşmacı Salih Koca, Eskişehir Milletvekili. Buyurun, Sayın Koca.
Özellikle 28 Mart gününden bu yana Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulu çalışmalarımızda halkımızın heyecanla beklediği kanun değişiklikleriyle ilgili önemli mesafeler katedildi. Yasalaşan tüm değişikliklerin ülkemiz ve milletimize hayırlar getirmesini temenni ediyorum. AK PARTİ olarak 215 sıra sayılı Adli Sicil Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ile 207 sıra sayılı Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun Tasarısı’nın gündemin 4’üncü ve 5’inci sıralarına alınması ve diğer işlerin buna göre teselsül ettirilmesini öneriyoruz. Kısaca bu önerimizin nedenlerine değinmek istiyorum: Adli Sicil Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi’ni daha önce Anayasa Mahkemesi iptal etmişti. Anayasa Mahkemesi hukuksal bir boşluk oluşmaması için iptal kararının Resmî Gazete’de yayınlanmasından bir yıl sonra yürürlüğe girmesine karar vermiştir. Anayasa Mahkemesinin söz konusu kararının 14 Nisan 2011 tarihli Resmî Gazete’de yayınlanması nedeniyle kararda öngörülen süre 14 Nisan 2012 tarihinde dolacaktır. 14 Nisandan önce Adli Sicil Kanunu’nda değişiklik yapılmaması hâlinde 1 Haziran 2005 tarihinden önceki arşiv kayıtlarının tutulmasına yönelik adli boşluklar oluşacaktır. Bu nedenle değişikliğin acilen yapılmasında zaruret bulunmaktadır. Yine, gündem sıralamasında öne alınmasını önerdiğimiz diğer tasarı, ceza güvenlik tedbirleri infazı hakkındadır. Cezalandırmada temel amaç, suçluların ıslahı ve topluma kazandırılmasıdır. Hükümlülerin en büyük kaygısı, ceza infaz kurumundan çıktıktan sonra kendilerini bekleyen zor yaşam koşullarıdır. Bu nedenle, hükümlülerin toplum içine, kontrol altında, planlı bir şekilde bırakılmaları ve dışarıda desteklenmeleri suçluların ıslahı ve topluma kazandırılması bakımından kritik bir öneme sahiptir. Denetimli serbestlik kapsamında şüpheli sanık ve hükümlüler hakkında hapis cezası yerine kamuya yararlı bir işte çalıştırma, belirli bir çevre dışına çıkmama veya belirli bir alandan ayrılmama gibi belirleyici bir zamanda karakola veya denetimli serbestlik birimlerine giderek imza atma gibi tedbirleri uygulama imkânı olacaktır. Ayrıca, bu tasarı ile açık ceza kurumunda son bir yılı kalmışların denetimli serbestlik tedbirleriyle dışarıda infaz edileceği gibi bir önlem de alınmış olacaktır. Ceza infaz rejimi de öngörülmektedir. Yaklaşık 10-15 bin kişinin bu yasadan faydalanması beklenmektedir. Dolayısıyla, kanunda yapılacak değişikliği merakla bekleyen hükümlülerimizin kaygılarını bir an evvel gidermek görevimizdir diye düşünüyorum. Toplumla ilgili yapılması gereken yasaların bir an önce çıkarılması uygun olacaktır. Bu nedenle, grup önerimizdeki sıralama hassasiyetimizin parti farkı gözetmeksizin ortak hassasiyetimiz olduğunu düşünüyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisi üzerindeki konuşmalar tamamlanmıştır. Şimdi, grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Grup önerisi kabul edilmiştir. Alınan karar gereğince sözlü soru önergelerini görüşmüyor ve gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleriyle Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan, Adalet ve Kalkınma Partisi Grup Başkanvekilleri İstanbul Milletvekili Ayşe Nur Bahçekapılı, Kayseri Milletvekili Mustafa Elitaş, Giresun Milletvekili Nurettin Canikli, Kahramanmaraş Milletvekili Mahir Ünal ve Adıyaman Milletvekili Ahmet Aydın’ın; Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünde Değişiklik Yapılmasına Dair İçtüzük Teklifi ile Tunceli Milletvekili Kamer Genç’in; Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 3’üncü sırada yer alan, Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ve Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu raporlarının görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yerinde. Hükûmet? Yerinde. Dünkü birleşimde, İç Tüzük’ün 91’inci maddesine göre temel kanun olarak görüşülen tasarının birinci bölümünde yer alan maddelerin oylamaları tamamlanmıştı. Şimdi ikinci bölümün görüşmelerine başlıyoruz. İkinci bölüm 19 ile 35’inci maddeleri kapsamaktadır. İkinci bölüm üzerinde gruplar adına birinci konuşmacı, Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Sayın Mustafa Kalaycı, Konya Milletvekili. Sayın Kalaycı, buyurun.
Öncelikle on beş yıl önce Hakk’a yürüyen partimizin kurucusu, Türk milliyetçilerinin efsane lideri Başbuğumuz Alparslan Türkeş’e Cenabı Allah’tan rahmet diliyorum. Mekânı cennet olsun, kabri nur dolsun, ruhu şad olsun. AKP Hükûmeti, memurlar ile emekli dul ve yetimlerine, maaşları memur maaş katsayısı ile hesaplanan 4/C mağdurları, 65 yaş aylığı alanlar, engelliler, gaziler, gazi ve şehit yakınları, köy korucuları ve muhtarlara 2012 yılı maaş zamlarını henüz vermemiştir. (x) 200 S. Sayılı Basmayazı 2/4/2012 tarihli 88’inci Birleşim Tutanağı’na eklidir. Yaklaşık 6 milyon kişi, 2012 yılının 4’üncü ayına girmemize rağmen, 2012 yılı maaş artışlarını alamamışlardır. AKP Hükûmeti, bu kesimleri ilk defa zamsız maaşa mahkûm eden hükûmet olma unvanını elde etmiş ve tarihe geçmiştir. Peki gerekçe ne? Toplu sözleşmeyle ilgili görüşmekte olduğumuz yasal düzenlemenin bu zamana kadar çıkarılmamış olması. Anayasa değişikliğinin yapıldığı 12 Eylül referandumunun üzerinden tam on sekiz ay yirmi gün geçmiştir. Peki, bu yasanın bu kadar uzun sürede çıkarılmamış olmasının sorumlusu kimdir? Elbette AKP Hükûmeti. “Araya seçim girdi” diye bir mazeret olamaz. Zira, bu süre zarfında 273 kanun, 35 de kanun hükmünde kararname olmak üzere tam 308 adet yasal düzenleme yapılmıştır. Sayın Bakan, “Alt komisyonda muhalefetiyle, iktidarıyla uzunca bir süre bu konu üzerinde çalışıldı, değerlendirildi.” diye bahane uyduruyorsunuz? Ben o komisyonun üyesiydim. Alt komisyon bir aydan daha fazla bir süre toplantıya bile çağrılmadı. Sadece iki gün çalışıldı, iki gün de Plan ve Bütçe Komisyonunda görüşüldü. Hâlbuki tasarının Meclise gelişinden bu yana bile iki buçuk ay oldu. İstediği kanunu bir gün içinde Türkiye Büyük Millet Meclisinden geçiren AKP Hükûmeti, aileleri ile birlikte 20 milyona yakın vatandaşımızı yok saymış ve kaderiyle baş başa bırakmıştır. AKP Hükûmetinin bu tutumunu bir saygısızlık ve insanlık ayıbı olarak görüyor ve kınıyoruz. Buradan Hükûmete soruyorum: Zamanınız mı yoktu da bu kanunu bugüne kadar çıkarmadınız? Yoksa, kapasiteniz mi yetersiz? Yoksa, kaynağınız mı yok? İstediğiniz zaman, ucunda rant olan ya da ucu kendinize dokunan konulara dair yasaları Türkiye Büyük Millet Meclisinden bir günde geçirip Köşk’ten de anında onaylatabiliyorsunuz. MİT Müsteşarını koruma yasası, belediye başkanınızı görevi kötüye kullanma suçuyla ilgili hapis cezasından kurtarma yasası gibi düzenlemeleri bu süreçte nasıl çıkardığınızı kamuoyu biliyor. Zaten yaptığınız birçok düzenleme de kamu arazileri nasıl talan edilebilir, kadrolaşma nasıl sağlanır, ihale mevzuatından, denetimden ve yargıdan nasıl kaçınılabilir mahiyetini içermektedir. AKP Hükûmeti 2012 maaş zamlarını vermediği gibi uygulamaya koyduğu zamlarla dar ve sabit gelirli vatandaşlarımıza zulüm uygulamakta, inim inim inletmektedir. Vatandaş her gün yeni bir zam haberi ile karşı karşıya kalmaktadır. AKP Hükûmetinin vicdanı, insafı ve merhameti de kalmamıştır. Bir günde elektriğe yüzde 9’a, doğal gaza yüzde 19’a varan zam yapılır mı? Siz, fakir fukarayı, dar ve sabit gelirli vatandaşlarımızı hiç düşünmüyor musunuz? Sanayicimiz, ihracatçımız bu kadar yüksek girdi maliyetiyle nasıl rekabet edebilecek? Derhâl bu zamları geri alın. Kamu çalışanları, 4/C mağdurları, memur emeklileri, altmış beş yaş aylığı alanlar, engelliler, gaziler, şehit yakınları, köy korucuları ve muhtarlar daha maaş farklarını alamadan, alacakları maaş zammından çok daha fazlasını ödemekle karşı karşıya bırakılmıştır. Sadece sağlık yardımı ile ilgili ödedikleri muayene, ilaç, kutu, reçete katılım payları bile artık, aylıklarının önemli bir kısmını teşkil eder hâle gelmiştir. Maaş artışlarını söylerken, yaptığınız bu kesintileri niye görmezden geliyorsunuz? Kamu çalışanlarının maaşı yerinde sayarken lojman kiraları artırılmış, servis ücretlerine zam yapılmış, yemek bedelleri zamlanmıştır, vergiler, harçlar zamlanmıştır. Hükûmet, maaş zamlarını geciktirmiştir. Öyleyse, gecikme bedeli ödemek zorundadır. Bu nedenle, 1 Ocak 2012’den geçerli olmak üzere, maaşlara yapılacak zamma, her ay için kamu alacaklarına uygulanan gecikme bedeli oranında telafi artışı eklenmelidir. Değerli milletvekilleri, bu tasarının görüşmelerine Başbakan Yardımcısı Sayın Bülent Arınç’ın üç buçuk ay önce yaptığı konuşma damgasını vurmuştur. Sayın Arınç “Memur-Sen'in görüşleri doğrultusunda yasa değişikliği yapılıp, toplu sözleşme imzalanacak, bundan kimsenin endişesi olmasın.'' demişti. Doğru söylemiş, öyle de oldu, Sayın Arınç’ın dediği doğrultuda hazırlanmış bir tasarıyı görüşüyoruz. Gerçi, Sayın Bakan, bu yasadan sorumlu Bakanlık Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Sayın Başbakan Yardımcısının tasarının bu noktaya gelişine kadar en ufak bir tavsiye dahi yapmadığını ifade ediyor ama Başbakan Yardımcısının kamuoyuna açık yaptığı konuşma da orada duruyor. Ne yani, boş verin, Sayın Arınç’ı kale almayın mı demek istiyorsunuz? O, sıradan bir kişi değil ki, Başbakan Yardımcısı ve AKP Hükûmetinin de sözcüsü, elbette sözleri Hükûmeti bağlar. Sayın Bakan, dün verdiğiniz bilgilere göre, Memur-Sen’in üye sayısı 505 bin 378, sendikalı kamu çalışanlarının yüzde 43,2’sini oluşturuyor. Sendikalı kamu çalışanlarının yüzde 57,8’i de diğer sendikalara üye. Bu durumda, Sayın Bakan size bazı sorular sorup cevabını da vereceğim, “öyle değil” diyebiliyorsanız çıkın, açıklayın. Bu tasarıya göre Kamu Görevlileri Sendikaları Heyetini teşkil eden üyelerin büyük çoğunluğu kimdedir? Memur-Sen’de. Dikkatinizi çekerim, toplam sendikalı kamu çalışanlarının yüzde 43’üne sahip olan Memur-Sen, Heyet üyelerinin yüzde 60’ına sahip bulunmaktadır. Konfederasyon temsilcileri belirlenirken Memur-Sen her 57 bin üyesi için 1 temsilci, Türkiye Kamu-Sen her 100 bin üyesi için 1 temsilci ve KESK ise her 116 bin üyesi için 1 temsilci atayabilecektir. Buna göre temsilde adalet var mı? Olmadığı ortada. Toplu sözleşmeyi tek başına imzalama yetkisi kimdedir? Memur-Sen Genel Başkanında. Yine, Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna itiraz hakkı kimdedir? Memur-Sen Genel Başkanında. Zaten geriye ne kaldı ki Sayın Bakanım? Toplam sendikalı kamu çalışanlarının yarıdan fazlasını temsil eden diğer konfederasyon başkan ve temsilcilerinin yetkisi nedir? Heyette ne görev yapacaklar? Tasarıya göre, figüranlık. Oysa, ILO normlarına göre her sendikaya, üyelerini toplu pazarlıkta temsil hakkının tanınması gerekiyor. Tasarıyla memurların yüzde 54’ünü temsil eden Kamu-Sen ve KESK tümüyle dışlanmaktadır. Zaten Sayın Bülent Arınç da tam bunları söylemişti; dolayısıyla yadırgamamak lazım, AKP zihniyetinin anlayışını ortaya koymuş. Testinin içinde ne varsa o dışına sızarmış. Kamuya işe girişte ve görevde yükselmelerde, kamu imkânlarının hoyratça kullanımında ve kamu ihalelerinin verilmesinde de AKP’ye oy ve destek vermiş olmak kriterinin baz alındığını yapılan uygulamalar zaten göstermiştir. Akrebe sormuşlar “Neden insanları sokuyorsun?” diye, o da “Tıynetim bu, bunun üzerine yaratılmışım.” demiş. AKP zihniyetinin de tıyneti bu; insanları aldatmak, kandırmak, yandaşları kayırmak. “Hazreti Ömer adaleti” diyerek iktidara gelenler, kendilerine ve yandaşlarına her şeyi hak bilip kendinden olmayanlara karşı da Ebu Leheb zulmünü reva görmüşlerdir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Saygılar sunuyorum.
Gruplar adına ikinci konuşmacı, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Süleyman Çelebi, İstanbul Milletvekili. Buyurun Sayın Çelebi.
Değerli arkadaşlar, bu yasaya ilişkin, bu yasanın Türkiye'nin bir acil sorunu olduğunu bilerek içtenlikle bütün irademizi ortaya koyduk, Komisyonda görüşlerimizi söyledik, burada söylüyoruz ama bir kanun yapma tekniği açısından muhalefetin bu anlamdaki önerileri, söylemleri burada uçuşuyor, görüyorum; yani “Beyhude bir çaba.” diyorsunuz, “Siz konuşun, konuşun, boşa konuşun.” Ama bu böyle gitmez, böyle gitmediği de görülüyor, toplum da geriliyor. Şimdi, biraz önce öğrendim, KESK’li bütün yöneticiler Sayın Bakanın makamında oturmuşlar, herhâlde oradalar. Sebep? Ya işte, buradan hep sunuluyor; mutabakat. “Mutabakatla görüşüyoruz, sosyal tarafların görüşlerini alıyoruz.” ve böyle sunuluyor. Ama onlar da itiraz ediyorlar ki “En azından bizim adımıza konuşmayın, orada da bizi ifade edin, bizim bu kanunda mutabakatımız yok.” Bunu da komisyonlarda gördük, eleştirilerini gördük. Oradaki eleştirilerin büyük bir bölümü dikkate alınmadı. AKP’nin şöyle bir yaklaşımı var, bunu sendika başkanlığı döneminde de yaşadım, şimdi Mecliste de yaşıyorum: Sosyal kesimlerle görüşüyorsunuz -burada hüneriniz evvel Allah iyi- ama görüştüklerinizi buza yazıyorsunuz, o görüşmeleri de bu kürsüden çıkıp… Sosyal tarafların görüşlerini almış oluyorsunuz. Bu doğru değil, bu şık değil. Gerçekten bütün çalışanları ilgilendiren bir yasayı burada görüşürken temel normları dikkate alarak, temel ilkeleri dikkate alarak bu yasayı çıkarsaydık çok daha güzel iş başarmış olurduk ama bunu yapmıyoruz. Referandumda şöyle bir yaklaşım oldu; Anayasa oylamasında billboard’lara bol bol yazıldı, denildi ki: “Artık, görüşmeden sözleşmeye dönülüyor.” Sayın Bakan da dün, evvelsi gün açıklamalarında diyor ki: “Vallahi, bu Anayasa’ya göre grev hakkı vermemiz mümkün değil. Anayasa’yı ilk önce düzeltmek lazım.” Bizim de itirazımız, o zaman yapılan düzeltmelere “toplu sözleşme” adını koyunca bunun toplu sözleşme olmayacağını, toplu sözleşmenin bir benzeri görüşme olacağını hep ifade ettik. Onun için de bunun kamu çalışanlarına bir hak tanımadığını, bu konuda uluslararası sözleşmelere uygun davranılmadığını çok net ifade ettik. Şimdi, gerek Komisyon Başkanımız gerekse Bakanımız burada birçok ülke örnekleri verdiler, dediler ki: “Bu ülkelere bakıldığında, buralarda toplu sözleşme hakları yoktur. Olanlar en son sayıştayda onaylanır, birisi bakan onayından geçer, bir diğeri meclisin onayından geçer.” gibi değerlendirmelerde bulundular. Burada altını bir daha çizerek söylüyorum, bir daha okumalarını da tavsiye ediyorum, hem 87 sayılı -bizim de imzaladığımız- Sözleşme hem de 151 sayılı Sözleşme kamu çalışanlarına örgütlenme özgürlüğünü sonsuza dek tanıyor. Efendim, bunun özelliği şu: Yani sendikaları burada sunarken hep sivil toplum örgütleri olarak sundunuz, sivil toplum örgütleri gibi algılatıyorsunuz zaten iyice içine boşaltıyorsunuz. Sendikalar, demokratik kitle örgütleridir, baskı grubu örgütleridir, hak arama örgütleridir, sivil toplum örgütleri değildir. O nedenle, Avrupa’da, Avrupa Sosyal Şartı’nın 5 ve 6’ncı maddelerinde ve bütün o sayılan, burada ifade edilen ülkelerin tamamında, hepsinin en azından grev hakkı var, grev yapmanın önünde hiçbir ülkede engelleri yok. Onlar, bakanın imzalaması, sayıştayın imzalaması, meclisin onaylamasının çok daha ötesinde, bu haklarını kullanırken en temel hakkı olan grev hakkını kullanabiliyorlar. Burada ise Türkiye’ye özgü koşullarla oluşturulan bir sistem yaratılıyor, burada asla böyle bir hak tanınmıyor. Şöyle bir bakalım: Sendikalar kapatılıyor. Emekliler sendikası, AKP İktidarı tarafından ve İçişleri Bakanı tarafından davası açıldı ve kapatıldı, AİHM’e gittiler. Çiftçiler sendikası kapatıldı, AİHM’e gittiler. Gençlik sendikası kapatılıyor, Yargı-Sen kapatılıyor. Şimdi, kim kapatılmıyor bu ülkede, kim ödüllendiriliyor? Ödüllendirilen, plaket verirse Emekliler Derneği, çiçek verirse, “Çok iyi yaptınız, çok iyi de zam yaptınız” derse, onlar ödüllendiriliyor ama sokağa çıkan varsa, eleştiri yapıyorsa, hak arama mücadelesi yapıyorsa, onlara tokat vuruluyor. Türkiye'nin demokrasi fotoğrafı bu. Şimdi, çok büyütülen, hormonlu büyütülen ve bütün yapısı da Memur-Sen’e göre şekillenen bu yasayı, uluslararası alanda, Sayın Bakan, anlatamayacaksınız. Bunu bir daha söylüyorum, bu yaptığınız yasa, ILO’nun sözleşmelerine aykırı. Bir daha altını çizerek söylüyorum: Avrupa Sosyal Şartı’nın 5 ve 6’ncı maddelerine aykırı bir düzenleme yapıyorsunuz. Şimdi, KESK Avrupa’da Avrupa Sendikalar Konfederasyonu ETUC’un üyesi, Kamu-Sen Avrupa Sendikalar Konfederasyonunun üyesi. ETUC’a bu iki konfederasyon da üye ama düşünün, bir düşünün, Türkiye'nin memur sendikalarının en büyüğü olan bu örgüt o kuruluşlara, uluslararası kuruluşlara alınmıyor. Niye alınmıyor? Defalarca müracaat etmiştir, defalarca oraya üyelik başvurusunda bulunmuştur, alınmıyor çünkü “Bu, devlete bağımlı, devlet kontrolünde, siyasi iktidar kontrolünde bir sendikadır, onun için… Bunun uyguladığı politikalar, yaptığı sendikacılık temel özgürlüklerle özdeşleşmemektedir.” diyor ve onun için üyelikleri kabul edilmiyor. Ne kadar büyütürseniz büyütün, isterseniz 2 katına, 5 katına çıkarın, bu örgütler bu sendikal anlayışlarıyla Avrupa’da ve uluslararası alanda bir karşılık bulmayacaklar. Demin burada rakamlar verildi. Bir Nobel ödülü vermek lazım bu yasayı hazırlayanlara. Bir tarafta 626.580 üyeyle iki konfederasyon yan yana duruyor ve onun karşısında 515 bin üyeli bir konfederasyon temsilde 4 üyeyi kapıyor, bir diğeri 3 üyeyi kapıyor. Yani diğer iki konfederasyon 3 üyeye sahip olacak. Yani adalet diyorsunuz, adaletiniz yok. Vicdan? Vicdanınız yok. Söylüyoruz, burada ifade ediyoruz, bunları hiçbir şekilde anlamıyorsunuz ve duymazdan geliyorsunuz. Allah rızası için bir daha öneriyorum: Biraz vicdanlı olun, gerçekten adaletli olun, gerçekten insaflı olun, gerçekten altına imza attığımız sözleşmelere uygun davranın. 87 sayılı, 98 sayılı, 151 sayılı sözleşmelere uygun davranmanızı diliyorum ve bu yasayı bu saatten itibaren yine değiştirme hakkımız var, gelin bir daha gözden geçirelim diyorum, hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.
Gruplar adına üçüncü konuşmacı, Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Sayın Sırrı Sakık, Muş Milletvekili. Sayın Sakık, buyurun.
Aslında bu yasa görüşülürken -dün de söyledim- Sayın Bakan şunu açıkça söyledi: “Bu Anayasa mevcutken bizim grev hakkı vermek… Bu yasaları bu Anayasa’ya göre dizayn etmek gibi bir görevimiz var.” dedi. Şimdi, biz de toplum olarak hepimiz bu Anayasa’ya karşıyız. Bugün dört siyasi partiden de temsilcilerin bulunduğu, 12 Eylülü yargılayan mahkemedeydik. Orada savunmanın avukatı da bu Anayasa’yı sallıyor, diyor ki: “Bu, olmaz.” Müdahil olanların avukatları da aynı şeyi yapıyor ve biz de toplum olarak bu Anayasa’nın mağdurlarıyız. Hep beraber bugün oraya gittik, umuda doğru yolculuğa. Acaba ne oluyor? Yasalar değişti, Anayasa’da değişiklikler oldu ama şeklen bir yargılama süreci devam ediyor. Orada 12 Eylülün izlerini yüzlerinde, bedenlerinde taşıyan toplumun değişik kesimlerinin umuda doğru bir yolculuğa geldiğini hep birlikte gördük. İçinde eski ülkücülerin, Milliyetçi Hareket Partisinden, BDP’den, ANAP’tan -efendim, bütün siyasi partilerden- Cumhuriyet Halk Partisinden, AK PARTİ’den birçok şahsiyeti orada gördüm ama hiç kimsede şu umut yok: Biz gerçekten 12 Eylülle hesaplaşıyor muyuz? Eğer gerçekten 12 Eylülle hesaplaşmak gibi bir derdimiz olsa, küçücük bir mahkeme salonunda değil, 2 tane 12 Eylülün generali değil, 12 Eylülde görev alan, Danışma Meclisinden tutun bakanlarına, Başbakanına kadar, o dönemin bütün aktörlerine kadar eğer hepsini buna dâhil edebilirseniz siz gerçekten 12 Eylülle ve 12 Eylül Anayasası’yla hesaplaşırsınız. Ama böyle bir şey yok ortada. Siz bir taraftan 12 Eylülden hesap soracağınızı söylüyorsunuz, bir taraftan da 12 Eylülün size bağışladığı Siyasi Partiler Yasası’nı, Seçim Kanunu’nu, yüzde 10’luk barajı değiştirmemekte de direniyorsunuz ve bütün Türkiye'nin hayatını dört tane siyasi partinin liderinin, aktörünün iki dudağının arasındaki sözcüklere terk ediyorsunuz ve demokrasiden bahsediyorsunuz. Gerçekten buna kimse inanmaz. Eğer gerçekten siz hesaplaşacaksanız, gelin, başta 12 Eylülün getirdiği Siyasi Partiler Yasası’nı, Seçim Kanunu’nu ve yüzde 10’luk barajı bu Parlamento bir an önce değiştirmelidir. Ve mahkeme salonundayız, sanıklar yok. Ama dünyanın dört bir tarafında da bu tür davalarda sanıkların nasıl mahkeme salonuna getirildiğine hepimiz tanıklık ettik. Çok yakın bir tarihte Mısır’da Mübarek’in nasıl mahkeme salonuna getirildiğini gördük, Pinochet’nin nasıl tekerlekli bir sandalyeyle mahkeme salonuna getirildiğini gördük ama bizim ülkemizde özellikle davalar açıldığında üniformalıların sığındığı bir yer var, GATA; hemen giderler GATA’ya, kimse GATA’ya dokunamaz. Bugün yine o sanıklar GATA’daydı. Geçmişte Balyoz davasından, Ergenekon’dan, uzun süre GATA’yı bir liman olarak kullandılar. Eğer gerçekten mahkeme bunlarla hesaplaşacaksa, dünyada benzeri olan şekilde, nasıl Mübarek bir kafeste mahkeme salonuna getirilip teşhir ediliyorsa, Kenan Evren ve arkadaşları da aynı şekilde getirilmelidir. Ama bu da yapılmıyor. Hâlâ Kenan Evren Cumhurbaşkanlığından emekli, oradan maaş alıyor. Danışma Meclisi üyeleri bir milletvekilinin haklarından bir bütün olarak faydalanıyor. İşte, Parlamento bu görevlerini yapmalıdır. Bunları yapmıyor. Bakın, ben mahkemedeyken umuda doğru yolculuğa çıkmıştık. 2009 yılında Demokratik Toplum Partisi kapatılırken, Sayın Türk’ün ve Tuğluk’un milletvekilliği düşürüldüğünde, bizim Muş’un Bulanık ilçesinde sokağa çıkıp “Aman, partileri kapatmayın, partimizi kapatmayın, demokratik zeminleri Kürtlere kapatmayın.” diyen insanların üzerine ateş açılmıştı, 2 insan yaşamını yitirmişti, 10 insan da silahlarla yaralıydı. Bugün orada, o adliye sarayında o duruşma da vardı. Avukat arkadaş aradı beni: “Eğer oradan çıkabilirseniz, 9. Ağır Cezaya gelirseniz birlikte duruşmayı izleriz.” Ama biz daha çıkmadan beni avukat arkadaş aradı, dedi ki: “O 2 kişiyi öldüren…” Ve içeride üç dört ay kaldılar. Biliyorsunuz, bu olay, ta Muş’tan başlayıp Samsun’a kadar giden… Samsun’da Sayın Türk ve biz saldırıya maruz kalmıştık, o davayı anlatıyorum. Buraya alınmıştı. İlk celsede, bu 2 kişiyi öldüren 2 kardeş ve 10 kişiyi yaralayan insan ilk celsede tahliye oldular, bugün de beraat ettiler. Ve şimdi size söylüyorum, bunları protesto etmek amacıyla sokağa çıkan ve “Bize haksızlık yapmayın, demokratik zemini tıkamayın.” diyen insanların üzerine ateş açıldı, 2 insan öldü, 10 insan yaralandı ve ondan sonra 50 kişi göz altına alındı. Göz altına… Neden kafanızı sallıyorsunuz? Hiçbir şey bilmiyorsanız haddinizi bilin!
Sen haddini bil.
Nedir, ikide bir, biz çıktığımızda sürekli kafa sallıyorsun? 2 insan… Bakın, benim anlattıklarım belgelidir; anlattıklarımı eğer vicdan sahibiyseniz biraz dinleyin. Ve 50 insan tutuklandı, her biri on beş yıl ve on yıl arasında ceza aldı, toplam dört yüz elli yıl ceza aldılar. Bakın, katiller aklanıyor, beraat ediyor ama çıkıp “Yapmayın bunu, partimizi kapatmayın.” diyen insanlar, emin olunuz, tam dört yüz elli yıl ceza aldılar. Şimdi, böyle bir ülkede yaşıyoruz. Bölgenin bir tarafında hukuk yok, demokrasi yok, insan hakları yok, otoriter bir rejim var ve insanların sığınabileceği bir hukuk limanı da yok. İşte bizim Ayhan Erkmen, Kars Dağpınar Belediye Başkanımız -bir hukukçu, bir edebiyatçı, bir şair- bugün yargılandı -tutuklanmış, daha birkaç ay önce tutuklandı- ve bugün on beş yıl ceza aldı. Şimdi, siz bu demokratik zeminde siyaset yapanlara böyle davranırsanız ne olur? Vallahi, bugün Sayın Başbakanı dinledim, yani üzüldüm. Ülkem adına üzülüyorum, geleceğimiz adına üzülüyorum. Yani verdiği karar bir savaş kararıydı, barışa doğru küçük bir umut görmedim. Yani bize şu düşebilir: “Yolunuz açık olsun, Allah hayırlı uğurlu etsin.” diyebiliriz ama hiçbirimizin buna hakkı yok, “Savaş hayırlı uğurlu olsun.” demeye hakkımız yok. Biz aylardır söylüyoruz: “Silahlı güçler savaşa hazırlanıyor, aman…” Parlamentoyu göreve davet ediyoruz ama Parlamento, bu savaşı durduracağına, bu ülkeyi hukukun ve huzurun ülkesi yapmaya çalışması gerekirken… Ama ne yazık ki bugün Sayın Başbakanın il başkanlarına yaptığı açıklamada… Evet, ülkem adına, geleceğimiz adına üzülüyorum ve büyük bir tehlikeyle ülkemizin karşı karşıya olduğunu söylüyorum. Şimdi, bunları söyleyen biz ve arkadaşlarımıza lütfen “İkide bir çıkıp bizi tehdit ediyorlar.” demeyin. Biz tehdit etmiyoruz, biz durum tespiti yapıyoruz; ülkemiz adına üzülüyoruz ve Parlamentoyu ve siyaset dünyasını da göreve davet ediyoruz. Hiç kimsenin çıkıp savaş kararları vermeye hakkı yoktur. Arkamda bakanlar oturuyorlar. Yani geçmişin diliyle bugünü dizayn etmeye çalışan bakanlar da var ama onlar bir dönüp baksınlar, 1990’larda Çiller dönemindeki bakanlardan farklı değiller. O bakanlar dönüp baksınlar ki o politikalar bu ülkeyi bir kaosa götürdü, bu ülkede o 7.500 faili meçhul cinayetin altına imza attılar, 3.500 köy yakıldı ve Türkiye halkı büyük bir mağduriyet yaşadı. Onun için, geçmişte Çiller’in dili olan, Mehmet Ağar’ın dili olan, Demirel’in dili olan, yani Güreş’in dili olan dili gerçekten ülkemiz adına istemiyoruz. Biz hukukun ve huzurun dilini istiyoruz. Biz, gerçekten, önümüzdeki dönem savaş değil, barışın burada hamlelerini görmek istiyoruz. Sayın Başbakana da bu görev düşüyor, hepinize, Cumhuriyet Halk Partisine de, Milliyetçi Hareket Partisine de, Barış ve Demokrasi Partisine de, hepimize bu görevler düşüyor. Ben bu sorumlulukları almanızı diliyorum. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ederim.
Gruplar adına son konuşmacı, Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına Adana Milletvekili Sayın Mehmet Şükrü Erdinç’tir. Sayın Erdinç, buyurun.
Anayasalar ile güvence altına alınan temel hak ve özgürlüklerden biri insanların sivil toplum kuruluşlarını kurabilme ve bunlara üye olabilme hakkıdır. İnsanların bireysel olarak haklarını aramalarının güçlüğü karşısında sivil toplum kuruluşları insanların toplu bir şekilde hareket ederek haklarını aramalarını kolaylaştırmış ve bir baskı aracı olarak ortaya çıkmışlardır. 1990’lı yıllardan itibaren dünya genelinde kamu görevlileri sendikacılığının yasal ve anayasal düzeyde güvenceye kavuşturulması yüksek bir artış eğilimine girmiştir. Anayasa’mızın 53’üncü maddesi 1995 yılında değiştirilerek kamu görevlilerine sendika kurma hakkı tanınmıştır. Ülkemizde kamu görevlileri sendikacılığı 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu’yla yasal zemine oturtulmuş ve kamu görevlilerinin ortak ekonomik, sosyal, mesleki hak ve menfaatlerini korumaları ve geliştirmeleri için sendika ve konfederasyon kurma ile bunlara üye olmalarının önü açılmıştır. Demokratikleşme konusuna büyük bir önem veren AK PARTİ, ülkemizin her alanda hızlı bir şekilde demokratikleşmesi için çaba harcarken gerek işçi sendikalarını ve gerekse kamu sendikalarını demokrasinin başlıca unsurları olarak görmektedir. Değerli milletvekilleri, 4688 sayılı Kanun uyarınca 2002 yılından bu yana her yıl ağustos ayında kamu görevlileri sendikaları ile Kamu İşveren Kurulu arasında toplu görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşme süreçlerinde sendika ve konfederasyonlarımızın hemen hepsinin memurların toplu sözleşme ve grev hakkının sağlanması ve buna ilişkin çalışmaların öncelikle yapılması yönünde talepleri olmuştur. Anayasa’mızın 53’üncü ve 128’inci maddelerini değiştiren Anayasa değişiklik paketi 12 Eylül 2010 referandumunda halkımızın yüzde 58 “evet” oyu desteğiyle değiştirilerek memurlarımıza toplu sözleşme yapabilme hakkı tanınmıştır. 12 Eylül 2010 referandumunda vatandaşlarımızın kabulüyle değiştirilen Anayasa değişikliği üzerine kamu görevlileri sendikaları mevzuatının toplu sözleşme sistemine uyumunun sağlanması amacıyla Hükûmetimiz ile konfederasyon temsilcileri arasında kanun tasarısı taslak çalışması yürütülmüştür. Bu çalışmalar neticesinde hazırlanan kanun tasarısı taslağı Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulmuş, Plan ve Bütçe Komisyonumuzun son şeklini verdiği kanun tasarısıyla memurlarımız ve sendikalarımız lehine çok önemli düzenlemeler getirilmiştir. Değerli milletvekilleri, görüşmekte olduğumuz ve memurlarımızın özlemle beklediği bu kanun tasarısıyla getirilen en önemli düzenleme toplu sözleşme hakkıdır. Bunun yanında “kamu görevlisi” tanımında yapılan değişiklikle, kamu görevlileri sendikalarına üye olabileceklerin kapsamı genişletilmektedir. Sendika kurucusu olabilmek için iki yıldan beri kamu görevlisi olarak çalışma şartı kaldırılmakta, sendikaların kuruluşlarına ilişkin işlemler basitleştirilmektedir. Sendikaların tüzüklerine işleyişlerini kolaylaştıracak hükümler koymalarına imkân tanınmaktadır. Sendika ve konfederasyonların, kanunda belirtilenlerin dışında organlar kurabilmesine ve tüzüklerinde belirtilmesi kaydıyla, genel kurul dışındaki zorunlu organların, kurulacak bu organlara yetki ve görevlerini devredebilmesine imkân tanınmaktadır. 100 ve daha fazla kamu görevlisinin çalıştığı iş yerlerinin en üst amirleri ile yardımcıları ve kamu kurum ve kuruluşlarının özel güvenlik personelinin sendika üyesi olamayacaklarına ilişkin düzenlemeler kanundan çıkartılarak, sendikal haklardan yararlananların kapsamı genişletilmektedir. Tasarıyla, sendika ve konfederasyonlara, uluslararası kuruluşlara üye olabilme ve çekilebilme yetkisinin yanında, uluslararası kuruluş kurabilme yetkisi de tanınmaktadır. Sendikaların şubesi bulunmayan il ve ilçelerde temsilcilik kurabilmesine imkân sağlanmakta, ildeki üye sayısı 100 ve daha fazla olan sendika temsilcisine ve ilçedeki üye sayısı 50 ve daha fazla olan sendikanın ilçe temsilcilerine, sendikal faaliyetleri yürütebilmesi için haftada dört saatlik izin hakkı verilmektedir. Tasarıyla, sendika ve konfederasyonlara, afete uğrayan bölgelerde doğrudan konut ve sağlık tesisi yapabilmelerine imkân tanınmakta, çeşitli şartlar içerisinde ayni ve nakdî yardım yapabilmeleri yönünde düzenlemeler getirilmektedir. Tasarıyla, toplu sözleşmenin kapsamı belirlenmekte, sendika üyesi olanlara toplu sözleşme ikramiyesi ödenmesi öngörülmektedir. Bunun dışında, toplu sözleşmeden yararlanma hususunda sendikalı olan ve olmayan arasında ayrım yapılamayacağı düzenlenmektedir. Değerli milletvekilleri, görüşmekte olduğumuz kanun tasarısının ikinci bölümünde yapılan düzenlemelerden de kısaca bahsetmek istiyorum. Tasarının 19’uncu maddesi toplu sözleşmenin taraflarını ve imza yetkisini düzenlemektedir. Plan ve Bütçe Komisyonunda, toplu sözleşme görüşmelerine katılacak heyetlerin teşkili, heyet başkanlığı ve toplu sözleşmeyi imza yetkisi yeniden düzenlenmiştir. Kamu Görevlileri Sendikaları Heyetinin en çok üyeye sahip konfederasyonun heyet başkanı olarak belirleyeceği bir temsilci başkanlığında, en çok üyeye sahip ilk üç konfederasyondan birer temsilci ile her bir hizmet kolunda en çok üyeye sahip kamu görevlileri sendikaları tarafından belirlenecek birer temsilci olmak üzere toplam 15 üyeden oluşması öngörülmektedir. Toplu sözleşmeyi imzalamaya kamu adına Kamu İşveren Heyeti Başkanının, kamu görevlileri adına sözleşmenin geneline yönelik bölümü için Kamu Görevlileri Sendikaları Heyeti Başkanının, hizmet kollarına yönelik bölümü için ilgili sendika temsilcisinin yetkili olduğu düzenlenmektedir. Tasarının 21’inci maddesiyle toplu sözleşme gündeminin nasıl ve kimler tarafından belirleneceği düzenlenmekte, ayrıca, bu yıl hariç olmak üzere toplu sözleşme görüşmelerinin son rakamı tek olan yıllarda ağustos ayında başlaması ve Kamu Görevlileri Hakem Kurulu kararının alınması da dâhil olmak üzere ağustos ayının son iş günü bitirilmesi öngörülmektedir. Tasarının 22’nci maddesinde mahallî idarelerde sosyal denge sözleşmesi yapılması usulleri düzenlenmiştir. Plan ve Bütçe Komisyonunda tasarıya eklenen düzenlemeyle mahallî idarelerimizin toplu sözleşme sürecinin tamamlanmasını izleyen üç ay içerisinde sosyal denge sözleşmesi yapabilmelerine imkân tanınmaktadır. Tasarının 23’üncü maddesiyle uyuşmazlıkların çözüm usulleri düzenlenmektedir. Tasarıyla, toplu sözleşme görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması hâlinde, uzlaşılan ve uzlaşılamayan konuları düzenleyen sözleşme tutanağının ilgili taraflarca imzalanmasından itibaren üç iş günü içerisinde sözleşmenin ilgili bölümlerini imzalamaya yetkili olanlar tarafından, imzalamaya yetkili oldukları bölümler için Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvurabilmeleri öngörülmektedir. Tasarının 24’üncü maddesiyle, 11 kişiden oluşacak Kamu Görevlileri Hakem Kurulunun yapısı, çalışma ve toplantı usulleri düzenlenmektedir. Anayasa’daki düzenlemeye paralel olarak Kamu Görevlileri Hakem Kurulunun kararlarının kesin ve toplu sözleşme hükmünde olduğu tasarıda belirtilmiştir. Tasarının 25’inci maddesiyle, toplu sözleşme sistemine göre düzenlenmesi gereken yönetmelikler belirtilmektedir. Görüşmekte olduğumuz kanun tasarısının diğer maddeleri, tasarıyla getirilen düzenlemelere uygun olarak yapılan değişiklikleri ihtiva etmektedir. Değerli milletvekilleri, geçmişte sendika kurma hakları ellerinden alınan kamu görevlilerine 12 Eylül 2010 referandumunda, halkımızın büyük desteğiyle toplu sözleşme yapma hakkı tanınmıştır. Bu vesileyle, kamu görevlilerimize toplu sözleşme yapabilmelerine imkân sağlayan 12 Eylül referandumunda yüzde 58 “evet” oyu veren halkımıza tekrar huzurlarınızda teşekkür eder, görüşmekte olduğumuz kanun tasarısının ülkemize, milletimize hayırlı uğurlu olmasını diler, saygılar sunarım.
Gruplar adına görüşmeler tamamlanmıştır. Şimdi, şahıslar adına Sayın Müslim Sarı, İstanbul Milletvekili. Buyurun Sayın Sarı.
Herkesi saygıyla selamlıyorum. Ben öncelikle biraz hafızalarımızı tazelemek istiyorum. 1988 yılında ben henüz bir lise öğrencisiyken, Sayın Başbakan Refah Partisi İstanbul İl Başkanı idi. O yıl Bülent Ersoy’un sahne yasağı kaldırılmış, ancak yurt dışında basılan 440 yayının ülkeye girişi yasaklanmıştı. SHP Milletvekili Mehmet Ali Eren, Türkiye’de Kürt sorunu olduğunu ve Kürtlere baskı yapıldığını söylemiş, Türkiye Büyük Millet Meclisinde olaylar çıkmıştı. Aynı yıl Yargıtay, bir sanığın güvenlik görevlileri tarafından bir hafta iş ve gücüne engel olacak şekilde dövülmesine işkence kapsamına girmeyeceği yolunda bir karar vermişti. Server Tanilli’nin “Nasıl Bir Demokrasi İstiyoruz?” adlı kitabı toplatılmıştı. Diyarbakır Askerî Cezaevinde bulunan 2 bin tutuklu ve hükümlü açlık grevine başlamıştı. Mehmet Ali Aybar ile Aziz Nesin hakkında sırf konuştukları için on beşer yıla kadar hapis cezası istendi. Aynı yıl, Aliağa Rafinerisi işçileri grev hakkının kısıtlanmasını protesto etmek için yalın ayak yürümüşlerdi. Filmler yasaklanmış, ancak Kültür Bakanlığı 36 sanatçıyı devlet sanatçısı ilan etmişti. Yaşar Kemal, “Adı ne olursa olsun, bana verilen hiçbir payeyi, ülkemiz demokrasiye kavuşana kadar kabul etmeyeceğim.” demişti. Bütün bunlar olurken Başbakan AKP’nin selefi olan Turgut Özal’dı. Sizler dersinizi iyi çalışmış olacaksınız ki bu uygulamalar hâlâ devam ettirilmektedir. Tabii, haksızlık etmek istemem, sizler baskısı yapılmış kitapların ülkeye girişini engellemiyorsunuz, daha ince bir çalışmayla kitapları basılmadan toplatıyorsunuz. Sanıkların dövülmesinin işkence olamayacağı konusunda kararlar da çıkarmıyorsunuz, çünkü meydanlarda polisinizle, coplarınızla meydan dayağı çekiyorsunuz. Devlet sanatçısı yapmayı bıraktınız, çünkü sanatçıları, yazarları ve aydınları içeri tıktınız. O günlerde grev hakkının kısıtlanmaması için işçiler yürüyordu, bugün emekçiler, öğretmenler, Aleviler, Kürtler, Türkler herkes yürüyor. Yine o gün, o dönemlerde, düşüncesi ve ideolojisi ne olursa uygulanan sosyal politikalar altında âdeta bir limon gibi sıkılan emekçiler direniyordu, sendikal hareketler, toplumun örgütlü güçleri yalnızca görevleri bu olduğu için değil, canları yandığı için de alanlara çıkıyordu, tıpkı bugün olduğu gibi. Peki, neden ben 1988 yılını sizlerin önüne getirdim? Neden bu yıldan örnekler veriyorum biliyor musunuz? Çünkü bugün örgütlü toplumu yok etmek, sendikal hareketleri bitirmek isteyen bir zihniyetin aslında mazlum rolü oynadığı yıllardı o yıllar. Sayın Başbakan İl Başkanı iken “İşçi gömleğini giyip zulme son verene kadar haklı ve kararlı mücadelenin yanında olmayı inancım gereği bir görev telakki ediyoruz.” dediği yıllardı ve bu resimde de görüldüğü gibi, o yıllardan bir fotoğraf, darphane işçilerinin grevi, Temmuz 1988 ve Sayın Başbakan o zaman İl Başkanı olarak grev sözcüsü. Ancak biliyoruz ki Sayın Başbakan önce ve hızlı bir şekilde işçi gömleğini çıkardı, daha sonra da kendisini mazlum ilan ettiren bir şiir okuduğu için hapiste yatırtan o millî görüş gömleğini terk etti. Ama kendisine buradan seslenmek istiyorum: Üzülmesinler, çıkardıkları işçi gömleğini giyen, mücadeleyi inançları gereği görev telakki eden milyonlar hâlâ mevcut. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugün samimiyet günüdür. Örgütlenme özgürlüğünü ve bunun kullanılmasını istemiyorsunuz. Tasarınızla, tek bir konfederasyonun, diğer konfederasyon üyeleri ile hiçbir sendikaya üye olmayan kamu görevlileri adına toplu sözleşme yapmasına ve Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvurmasına olanak tanıyorsunuz. Bunun temsilde adalet sağlamadığını sayılar bize gösteriyor. Gerçi sizin adaletle aranızın iyi olmadığını biliyoruz ama biz bugün bu görevimizi yapıp, bu kürsüden bir kez daha dile getirmeyi borç biliyoruz. Ayrıca, Anayasa’nın 53’üncü maddesinde yapılan değişiklik uyarınca toplu sözleşme hükümleri emeklilere yansıtılacak ancak tasarıda emeklilerin sendika kurabilmeleri, sendikalara üye olabilmeleri ve toplu sözleşme görüşmelerine katılabilmeleri yönünde herhangi bir düzenlemeye yer vermediniz. Bizler karşı oy yazısında bu ve benzer bütün eleştirilerimizi dile getirdik. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; buradan AKP sıralarına sesleniyorum: Türkiye'nin hiçbir yakıcı sorununda kendi iradenizle karar vermediniz, talimatlarla iş yapıyorsunuz, elinizi kaldırıp indiriyorsunuz. Mecliste bir aritmetik zorbalığı inşa etmişsiniz. İşinize gelmediğinde fiziksel şiddeti bile kullanıyorsunuz. Burada bir milletvekiline yapılan şiddeti bile korkunuzdan kınayamadınız. Bu mesele demokrasi meselesidir, bu mesele geleceği demokrasiyle örme meselesidir. Korkmanıza da gerek yok, bakın Sayın Genel Başkanınız da zamanında inancı gereği mazlumun yanında yer almış, sizler de yer alabilirsiniz diye düşünüyorum. Saygılar sunuyorum.
Sayın Bakanım, buyurun.
Milliyetçi Hareket Partisi Kurucu Genel Başkanı, Doğal Genel Başkanı merhum Alparslan Türkeş’i rahmetle anıyorum. Değerli milletvekilleri, bugün bu önemli yasa tasarısının birinci bölümünü bitirdik, ikinci bölümüne başlamış bulunuyoruz. Öncelikle birinci bölümde söz alan bütün arkadaşlarıma çok teşekkür ediyorum. Burada tabii ki bazı karamsar değerlendirmeler de yapıldı, yapılıyor; Türkiye aydınlığa doğru koşuyor, burada vatandaşlarımızın bir endişesi yok, hiç kimsenin bir endişesi yok, bu konuda değerlendirme yapan arkadaşların da endişe duymalarını gerektirecek bir durumun olmadığını ifade etmek istiyorum. Şimdi, yapılan değerlendirmelerde bizim hiçbir konfederasyonun görüşünü dikkate almama gibi bir durum söz konusu değil, aksine saatlerce onları dinledik ama netice itibarıyla bir düzenleme yapacaksınız, burada “Bütün konfederasyonlarla yüzde 100 bir mutabakat sağlayalım.” uğraşısı içerisinde olmanız ayrı bir şeydir, o mutabakatı sağlayamamanız ayrı bir şeydir.
Sayın Bakan, KESK’in…
KESK’i diyorsunuz. Buyurun.
…Kamu-Sen’in bir tane önergesini dikkate aldınız mı?
Müsaade eder misiniz. Önerge olayı ayrı. Bakın, esas, ana konu olarak söylüyorum. Şimdi, mesela KESK “Hakem heyetine gerek yok.” diyor.
Doğru söylüyor.
Ya, size göre doğru, bize göre doğru olmadığı için zaten biz yasaya alamadık, problem bu.
Bir kişi karar veriyorsa hakeme ne gerek var?
Mevlüt Bey, işte iktidar olduğunuz zaman hakem heyetini kaldırırsınız ama biz hakem heyetinin olması gerektiğine inanıyoruz yani aradaki farkları söylemeye çalışıyorum. Diyor ki: “Kurumsal sözleşme iş yeri sözleşmesi yapılmalı.” Burada da kalınmıyor, şunu söylüyor KESK: “Kendi üyeleri adına.” Şimdi, KESK’in 230-240 bin üyesi var, Kamu-Sen’in 390-400 bin üyesi var, Memur-Sen’in 515 bin üyesi var, “Herkes, her konfederasyon kendi üyesi adına toplu sözleşme yapsın.” diyor.
Doğrusu bu.
Doğrusu bu. İşte biz de size diyoruz ki, bakınız, konuşmalarımızda…
Sayın Bakan, dünyada böyle ayrım yok.
Müsaade eder misiniz. Ya, tek bir işveren var, tek bir bütçe var. Öyle değil mi? Tek bir işveren var, tek bir bütçe var. Siz diyorsunuz ki: “Herkes iş yeri bazında sözleşmelerini yapsın. Nasıl bir rakam gelirse gelsin.” Ve bunun adına da “Sağlıklı kamu yönetimi.” diyeceksiniz. Olabilir mi böyle bir şey? Şimdi, bu, tabii, taşın altında ne kadar eliniz var, onunla ilgili.
Bileğimiz de var.
Yani işte, biz iktidarız, 75 milyonun sorumluluğunu taşıyoruz. Kamu çalışanları çok önemli olduğu gibi işçilerimiz de çok önemli, emekliler de çok önemli, bütün 75 milyon çok önemli. İmkânlarınızı çok rasyonel bir şekilde kullanmanız gerekiyor ve elde ettiğiniz imkânları, yine Türkiye'de, çalışanlara dönük, sabit gelirlilere dönük kullanmanız gerekiyor. Ki bu konudaki rakamları defalarca verdik -hiçbir kesimi biz enflasyona ezdirmedik- bu rakamları sizler de çok iyi biliyorsunuz.
Emekliler dâhil mi?
Değerli arkadaşlar, diğer açıdan bakarsanız, demokrasi bir süreç yani -bunu görmemiz gerekiyor- bir sonuç değil. Demokrasiyi sonuç olarak görürseniz doğru değil, bir süreçtir ve Türkiye'de gelinen nokta da ortadadır. Bugün az önce, arkadaşlarımız ne güzel değerlendirmeler yapıyor, 12 Eylülün yargılandığından bahsediliyor, başka birçok faili meçhullerin nasıl ortaya çıkarıldığından bahsediliyor. E bunlar bir süreç içerisinde, yalnız AK PARTİ olarak kendi üzerimize de almıyoruz ya. Bu Parlamento, önceki dönemi, bu dönemiyle hep beraber, herkes bir şekilde bir katkı sağlamıştır ve Türkiye, bu alanlarda olumlu bir şekilde mesafe katetmeye devam ediyor. Şimdi, değerli arkadaşlar, ikinci bölüme başlıyoruz. Bu yasa, ne dersek diyelim… Yani bakınız, personel giderleri bütçemizin yaklaşık üçte 1’ine tekabül ediyor, üçte 1 ve parlamentoların da en önemli görevi… Aslında, bu konuda, çalışanların veya personelin giderlerini belirleme konusunda bir yetkisi var parlamentoların, bütçeyi belirleme konusunda bir yetkimiz var. Şimdi, bu düzenlemeyle, biz, bu yetkiyi alıyoruz ve bunu Parlamento dışında bir usule veriyoruz yani çalışanlara, taraflara bu ücreti belirleme yetkisini veriyoruz. Artık, kamu görevlilerinin, 2,5 milyon kamu görevlisinin, 1 milyon 800 bin emeklinin maaşını Parlamentoda belirleyemeyeceğiz, bakan da söyleyemeyecek, Hükûmet de söyleyemeyecek ve bu, masada, toplu sözleşme masasında belirlenen yasa mesabesinde yürürlüğe girecek.
Bakanlar Kurulu belirliyor.
Bu, sıradan bir gelişme midir?
Sayın Bakan, Bakanlar Kurulu belirliyor.
Onun için, demokrasinin bir süreç olduğu konusunu diyorum, dikkatle kullanıyorum ve dikkatle bunun algılanmasını da istiyorum. Şimdi, bu yasa aslında personel sistemimizin demokratikleşmesi yanında en önemli yönü de yöneten ve yönetilen ayrımını ortadan kaldırıyor. “Birlikte yönetim, yönetişim” anlayışını ortaya koyması açısından önemlidir diye de düşünüyorum. Değerli arkadaşlar, bir başka yönüyle de, kamu kaynakları hepimize emanet, özellikle ülkeyi yönetenlere emanet. Bu kaynakları kullanırken bu kaynakların yönetenlerin elinde bir ayrıcalık olarak bulunmasını doğru bulmuyor isek bu yasayı desteklememiz gerekiyor. Artık, yönetenlerin elinde bu kaynakların kullanılması değil, bizzat bu işin tarafları tarafından bir masada bu kaynakların kullanılması açısından da bu yasanın çok önemli bir düzenleme olduğunu bir kez daha burada ifade ediyorum. Bu yasayla örgütlenme hakkının kapsamı genişletiliyor, bu yasayla örgütlenme süreçlerindeki engeller kaldırılıyor, bu yasayla prosedürler kolaylaştırılıyor, kurum idari kurulları, danışma kurulları, il, ilçe ve iş yeri temsilcileriyle katılımcı, demokratik yönetim anlayışı getiriliyor ve eğer istenseydi şöyle bir yol da izlenebilirdi: Üç dört maddelik bir düzenlemeyle 4688’de düzenleme yapardık, işte “Uyum yasası gerçekleşti.” diyebilirdik ama bizim amacımız o değil. Biz bu süreç anlayışımızı, demokrasinin bir süreç olduğu anlayışı çerçevesinde burada köklü bir düzenlemeyi huzurlarınıza getirmiş bulunuyoruz. Bu, sağlıklı bir gelişmedir, doğru bir gelişmedir diye de üzerine basa basa ifade ediyorum. Şimdi, değerli arkadaşlar, tüm kamu personel sistemleri milletin değer yargılarından ve geleneklerinden bağımsız da olamaz, değil çünkü ülke uygulamalarına baktığımız zaman, tek tip bir sistem de yok bu konuyla ilgili. Yani “Şöyle bir şablon, şöyle bir sistem var ve bu sistemi alalım, uygulayalım.” diye bir durum da söz konusu değil. Ülkesine göre değişen bir düzenlemeyle karşı karşıya olduğumuzu da ifade etmek istiyorum. Az önce değerli bir arkadaşımız burada ifade etti: “Hakem heyeti olmasın.” Yani şimdi biz… Ama geliyor, şimdi, İngiltere’de hükûmetin onayına veriyor, geliyor şimdi Fransa’da Maliye Bakanlığı insafına bırakmış.
Onların hepsinin grev hakkı var.
İtalya’da hükûmet yeterli olmamış bir de Sayıştayı devreye koymuş, Sayıştayın onayına bırakmış. E, Türkiye’de biz ne yapıyoruz? Masa başında…
Sayın Bakan, grev olsun.
Grev hakkını verin, istediğinize bırakın.
İşte, grev hakkı… Konuşmamızda siz bulunmadınız herhâlde, ben söyledim.
Bulundum.
Ben bulundum.
Bakınız, bu yasal düzenlemeyi yaparken çalışmalarımızdaki önemli, belirleyici faktörlerden bir tanesi de Anayasa’ydı. Anayasa’da grev yasağı ve toplu sözleşmeyle ilgili…
Anayasa’da engelleyici bir hüküm yok.
Anayasa’da grev yasağı yok. Anayasa’nın 90’ıncı maddesi…
…toplu sözleşme kapsamının sadece mali ve sosyal haklardan ibaret olduğu hükmü var Anayasa’da. Ben isterdim ki Anayasa değişikliğinde hep beraber olsaydık, burada enine boyuna konuşsaydık ve bu düzenlemeleri birlikte yapsaydık, 550 milletvekili olarak çalışanlarla ilgili yapılan bu düzenlemeleri bugün daha da kapsamlı bir şekilde birlikte değerlendirebilseydik.
Buna izin vermediniz ki.
Ama Anayasa değişikliği, umarım ki önümüzdeki dönem içerisinde yapılacak olan Anayasa değişikliği geçmişteki bu olumsuz deneyimleri ortadan kaldıracak bir şekilde yürürlüğe girer temennisinde bulunuyorum. Söylenecek çok konular var ama kamu çalışanları bu yasayı dört gözle bekliyorlar. Önemli bir düzenlemedir, önemli bir adımdır, önemli bir reformdur. Ben bütün kamu çalışanlarına ve emeklilerine hayırlı olmasını diliyorum. Katkıda bulunan bütün arkadaşlara da şimdiden teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum.
Şimdi, şahıslar adına son konuşmacı Konya Milletvekili Sayın Mustafa Baloğlu. Sayın Baloğlu, buyurun.
Üzerinde konuştuğumuz bu kanun tasarısı 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu’nun aksayan yönlerinin giderilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Detaylı olarak açmamız gerekirse, ilk olarak 1995 yılında, daha sonra da 2010 yılında Anayasa’nın 53’üncü maddesi değiştirilmiş ve sendika kurma hakkının yanında, memurlar ile diğer kamu görevlilerine toplu sözleşme hakkı da tanınmıştır. Fakat toplu sözleşme hakkının kapsamı, istisnaları, toplu sözleşmeden yararlanacaklar, toplu sözleşmenin yapılma şekli, usulü ve yürürlüğü, toplu sözleşme hükümlerinin emeklilere yansıtılması, Kamu Görevlileri Hakem Kurulunun teşkili, çalışma usul ve esasları ile diğer konuların bir kanun ile düzenlenmesi ihtiyacı doğmuştur ve bu tasarı da bu vesileyle hazırlanmıştır. Geçmişe döndüğümüzde, 4688 sayılı Kanun’un 2001 yılında kamu görevlilerinin sendikal haklarını düzenlemek üzere yürürlüğe konduğunu görüyoruz. Bu kanuna göre sendikalar 11 hizmet kolunda kurulabilmekte, kamu görevlileri çalıştıkları kurumun kapsamına girdiği hizmet kolunda kurulu bir sendikaya üye olabilmekte ve en az 5 sendika birleşerek bir konfederasyon oluşturabilmektedir. Her yıl 15 Ağustosta başlayan toplu görüşmeler sonunda ortaya çıkan metinler önce Bakanlar Kuruluna sunulmakta ve sonra da yasa tasarısı olarak Meclise gelmektedir. Konu ile ilgili 2011 sayısal verilerine baktığımızda, kamudaki genel sendikalaşma oranı yüzde 63,75’e ulaşmıştır. Sendika üyesi kamu görevlisi sayısı 1 milyon 195 bin 102 olmuş, toplam sendika sayısı ise 97’ye ulaşmıştır. 2002-2011 döneminde kamu sendikalarına üye sayısı 554 bin kişi artmıştır. Bu veriler tesadüf değildir. AK PARTİ göreve geldiği günden bugüne sendikaların önünü açmak için çabalamış, Uluslararası Çalışma Örgütü ve Avrupa Birliği normlarını dikkate alarak demokrasiyi özümseyen, sendikaların önünü açan ve çalışma hayatının tüm dinamiklerini kucaklayan mevzuatlar gündeme getirmektedir. Böyle konulardan siyasi ve şahsi beklentileri arındırıp, çalışma hayatı ve Türkiye’nin geleceğini önceliğimiz olarak belirliyoruz. Değerli milletvekilleri, kamu görevlileri sendikaları ve toplu sözleşme kanunu tasarısıyla getirilen yeniliklere gelince; öncelikle tasarıda örgütlenme hakkının kapsamı genişletilmiş, sendikaların kuruluş ve işleyiş prosedürleri kolaylaştırılmıştır. Örnek olarak, sendika ve konfederasyonlardan kuruluş sırasında istenen belgeler azaltılmış, genel kurul toplantılarının yapılması için öngörülen azami üç yıllık süre dört yıla çıkarılmış, sendika üyesi olabilmek için adaylık ve deneme süresini tamamlama şartı kaldırılmıştır. Sendika kurucusu olabilmek için öngörülen iki yıllık hizmet şartı da kaldırılmıştır. Önemli bir başka düzenleme ise, sendika ve konfederasyonların uluslararası kuruluş kurabilecek olmalarıdır. Tasarıyla ayrıca katılımcı yönetim anlayışına uygun düzenlemeler yapılmıştır. Yüksek idari kurul kaldırılmış, bir yönetime katılma uygulaması olarak kamu personelini ilgilendiren ve genel nitelikli konularda istişareye imkân veren Kamu Personeli Danışma Kurulu oluşturulmuştur. Bunun yanında, iş yeri sendika temsilciliği sistemi yeniden düzenlenmiş, temsilci sayısı azaltılarak temsil güçlendirilmiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bu kanun tasarısıyla toplu sözleşmenin kapsamı ve düzeyi belirlenmiş, hükümlerden sendika üyesi olsun ya da olmasın tüm kamu görevlilerinin faydalanması sağlanmıştır. Sadece toplu sözleşme ikramiyesinden sendika üyesi kamu görevlileri faydalanacaktır. Kamu Görevlileri Sendikaları Heyeti, en çok üyeye sahip konfederasyonun heyet başkanı olarak belirleyeceği bir kişi, en çok üyeye sahip üç konfederasyondan birer kişi ve her hizmet kolunda en çok üyeye sahip sendikadan birer kişi olmak üzere 15 üyeden oluşacaktır. Böylece hem genel düzeyde hem de hizmet kolu düzeyinde yüksek oranlı bir temsil öngörülmüştür. Toplu sözleşme sisteminde emeklilere gelince; kamu görevlilerinin aylık ve maaşlarına yapılan artışlar kamu görevlilerinin emeklilerine de yansıtılacaktır. Üzerine söz aldığım ikinci bölümdeki maddeler arasında Kamu Görevlileri Hakem Kurulunun da yapısı belirlenmiştir. Değerli milletvekilleri, sendikalar toplumsal uzlaşmanın önemli araçlarından biridir. Sendika bir sosyalleşme aracıdır ve bu sosyalleşmenin gerçekleşmediği yerler toplumsal şiddete açıktır. Sendikal faaliyetler demokrasinin vazgeçilmezleridir. 4688 sayılı Kanun’la karşılaştırıldığında birçok yenilik ve düzenlemenin getirildiği bu kanun tasarısının tüm kamu görevlilerine hayırlı olmasını diliyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın milletvekilleri, şimdi ikinci bölüm üzerinde on beş dakika süreyle soru-cevap işlemi yapacağız. Sisteme girmiş olan arkadaşlarımıza sırasıyla söz vereceğim. Sayın Halaman…
Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. Rahmetli Türkeş’e Allah rahmet eylesin diyorum tekrar. Sorum şu: Bu kanun 35 madde. Kanunun ana omurgası kamu görevlileri, toplu sözleşme, görüşme, sendikalaşma. 2001 yılında, 2000 yılında Milliyetçi Hareket Partisinin ortak olduğu dönemde kamu görevlileri bu sendika kanunuyla tanıştı. Bu kanunu okuduğumda bu kanunun tekrarı, yani güncelleşmesi var. Bu güncelleşmeden ötürü de bir sendikanın öne çıkması için bir taslak hazırlanmış. Bunun kamu görevlilerine ne faydası var? İki: Başkanlık sunuşları olarak, sürekli olarak, sabahtan bu tarafa konuşuluyor ama bu memlekette son on günün içerisinde doğal gaz, mazot, tüp, elektrik yüzde 19 zamlandı. Başkanlığın sunuşları bu zamlara göre olması daha doğru değil mi?
Teşekkürler. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, daha önce bir sorum üzerine, Sayın Başbakanın talimatıyla bir çalışmanın başlatıldığını ifade ettiniz. Belediye ve il özel idarelerinde teknik sözleşmeli personel olarak çalışan personelin durumlarıyla ilgili gelinen son nokta nedir? İkincisi de özel güvenlikçilerin ve taşeron işçilerin mali ve özlük haklarının iyileştirilmesi konusunda Bakanlığınızca herhangi bir çalışma yapılmakta mıdır? Yapılmaktaysa çalışma ne aşamadadır ve içeriği nasıldır? Teşekkür ederim.
Teşekkürler Sayın Işık. Sayın Onur…
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, ülkemizdeki özel sektör ya da kamu sektöründeki sendikalı ya da sendikasız çalışanların iş güvencesinin sorumluluğunun sizde olduğunu düşünerek, bu son dönemde 2 gazeteci arkadaşımız Suriye’de esir tutulmaktadır; biri Adem Özköse, biri Hamit Coşkun. Hükûmetin bir üyesi olarak bu arkadaşlarımızın ülkemize geri getirilmeleri konusunda bir çalışma yapılmakta mıdır? Son durum nedir, bunu öğrenmek istiyorum. Teşekkürler.
Teşekkürler Sayın Onur. Sayın Öğüt…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Zihinsel engelli çocuklarımızın eğitildiği lise düzeyinde iş okulları var. Bu okullara alınarak becerisi geliştirilen çocuklarımıza iş bulma olanağı çok kısıtlı. Bu da çocuklarımızın morali üstünde olumsuz etki yapmaktadır. Yetiştirilen çocuklarımızın daha iyi ve nitelikli eğitim alarak özellikle kamuda çalışmalarını sağlamak için gerek kadro gerek fiziki ortamın daha iyileştirilmesi için neler yapmayı düşünüyorsunuz? Özel sektörde iş bulma olanağı bulunmayan bu çocuklarımız için kamuda iş bulunmalı ve ailelerine bir nefes alma olanağı yaratılmalıdır. Teşekkür ediyorum.
Teşekkürler Sayın Öğüt. Sayın Şeker…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Öncelikle ILO kararlarının aksine ve sendikal yaşamın olmazsa olmazı grevsiz toplu sözleşmeyi doğru buluyor musunuz? Yine bu tasarıda toplu sözleşmesiz genel toplu sözleşme yapılması hizmet iş kolları arasındaki dengeyi nasıl sağlayacaktır? Sendikacılığın ve toplu sözleşmenin sadece maddi zeminde yapılmasını ortaya çıkartan bu tasarı diğer sendikacılık kazanımlarını da tehlikeye sokmuyor mu? Teşekkür ederim.
Teşekkürler Sayın Şeker. Sayın Serindağ…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, “Endişelenmeye gerek yok.” dediniz ancak her gün ülkemizde ortalama 4 işçi ölüyor. Davutpaşa’da merdiven altı bir iş yerinde meydana gelen patlamada, Tuzla Tersanesinde yaşananlar, Zonguldak’ta meydana gelen ve Sayın Bakanın, o zamanki Bakanın “Güzel öldüler.” dediği maden kazası, Afşin Elbistan’da meydana gelen maden kazası, İstanbul’da minibüsün kasasında sele kapılarak ölen kadın işçiler, Adana’da patlayan barajın sularına kapılarak hayatını kaybeden işçiler, Esenyurt’ta inşaat şantiyesinde çadır yangınında hayatını kaybeden işçiler, en son da Eskişehir’de iki gün önce hayatını kaybeden işçiler sizi endişeye sevk etmiyor mu? Bu konuda ne zaman gerekli önlemleri almayı düşünüyorsunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkürler Sayın Serindağ. Sayın Ağbaba…
Sayın Bakanım, geçtiğimiz yıl bizim ve Yol-İş Sendikasının şiddetle karşı çıkmasına rağmen, Malatya Özel İdaresindeki çalışan işçilerin 150’si baskıyla emekli edilmiş, 118 işçi de başka illere nakledilmişti. İl Genel Meclisi Denetim Komisyonunun dün hazırladığı rapora göre, zorla nakledilen işçilerin vasıflı olduğu ve gönderilen vasıflı işçilerin yeri doldurulmadığı için hizmet alımı yoluyla personel çalıştırıldığı belirtilmektedir. Bu nedenle Özel İdare zarara uğramaktadır. Acaba, hangi mantık elindeki yetişmiş vasıflı işçileri dağıtıp dışarıdan hizmet alımına gidiyor ve taşeronlaşma yapılıyor? Malatya, bu uygulamalardan dolayı hem zarar ettiriliyor hem de yapılması gereken işler zamanında yapılmıyor. Örneğin, bu yıl, Malatya, karla mücadelede sınıfta kalmıştır, hâlâ açılmayan köy yollarımız vardır. Yine, bu rapora göre, İl Özel İdaresi tarafından teklif usulüyle yapılan büyük işlerin tamamı başka illerden yapılmaktadır. Acaba, Malatya cezalandırılmakta mıdır? Bunun mantığı nedir?
Sayın Fırat…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakanım, tekrar soruyorum: Kamu kurumlarında çalışan taşeron işçi sayısı ne kadardır? Bunların kaçı sendikalıdır? Grevsiz toplu sözleşmenin adaletli olabileceğine inanıyor musunuz? Grevli toplu sözleşmeli sendikal hak getirmeyi planlıyor musunuz? 4/C mağdurlarının ücret eşitsizliğini, ücret adaletsizliğini düzeltmeyi düşünüyor musunuz? “Eşit işe eşit ücret vereceğiz.” diyorsunuz çünkü. Yine, İçişleri Bakanı da buradayken bir sorumu tekrar tekrarlamak istiyorum: Adıyaman’da, Gaziantep’te, İzmir’de ve Erzincan’da kapılara ve duvarlara yapılan işaretlerden dolayı bunların faillerinin bulunması için Cumhuriyet Halk Partili milletvekilleri talepte bulunuyor. Suçluların aranması, bulunması için talepte bulunmak ne zamandan beri ortalığı karıştırmak oluyor? Teşekkür ederim.
Sayın Vural…
Teşekkür ederim efendim. Sayın Bakan, şunu öğrenmek istiyorum: Bu toplu sözleşme imzalandıktan ya da Yüksek Hakem Kurulu tarafından kesin olarak karara bağlandıktan sonra toplu sözleşmenin uygulanmasıyla ilgili yorum davası açılabilir mi? Açılırsa, nerede açılır? Bu dava açıldıktan sonra, buna uymayanlar hakkında kanuni bir işlem, hangi kanunun, hangi maddesinde acaba olabilir? Burada bununla ilgili bir hüküm var mıdır? Çünkü, biliyorsunuz, Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nda işçilerle ilgili yorum davası açma hakkı var, acaba memurlar için böyle bir hak var mı? Onu öğrenmek istiyorum.
Sayın Aslanoğlu…
Sayın Bakan, açız; yaşa takıldık, açız. Çare? İnsanlar intihar ediyor, intihar etmeye başlıyor, emeklilik sistemini bozmadan çözüm bulmak sizin görevinizdir. Yaşa takılanlara üç yıl için geçici bir çözüm zaten üç yıl sonra sistem kendi kendine dönüyor. Sayın Bakan, açız, susuzuz, çocuklarımız aç, hepimiz açız.
Teşekkürler Sayın Aslanoğlu. Buyurun Sayın Bakanım.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Bu Kamu Görevlileri Sendikaları Yasası yani 4688 sayılı Yasa DSP-MHP-ANAP Hükûmeti döneminde çıkarılan bir yasal düzenlemedir, arkadaşımızın da ifade ettiği gibi. Burada çok önemli değişiklikler yapılıyor, az önce konuşmamda kürsüden de ifade ettim. Bu yasa, kamu görevlileri sendikasının yapısını bir görüşme anlayışından sözleşme anlayışına çekiyor ve kürsüde de ifade ettiğim gibi, önemli düzenlemeler getiriyor, vaktimiz olmadığı için ayrıntılı bir şekilde giremiyorum. Kesinlikle, mevcut hâli ile yapılacak olan düzenlemeyi mukayese etmek mümkün değil. Burada en çok üyeye sahip konfederasyonun esas alındığını ifade ettiğim için söylüyorum: Bu önemli bir kriterdir ve bunu günübirlik değerlendirmek doğru değildir. Yasa yürürlüğe girdikten sonra kimin en çok üyeye sahip olacağı, önümüzdeki dönemlerde nasıl olacağı, yıllarda nasıl olacağı konusu hepimiz için meçhul olan şeylerdir. Dolayısıyla bir kriter alacaksınız ve bu kriter en çok üyeye sahip olan konfederasyonla bu sözleşmeyi bağıtlamak ve itiraz hakkını da yine ona vermektir. “Efendim, itiraz hakkını diğer konfederasyonlara verelim.” O zaman anlaşmanın bir zemini kalmıyor. Bir taraftan imza atıyorsunuz, diğer taraftan bozuluyor. O zaman “Niye imzaladınız?” gibi bir durumla karşı karşıyasınız; yoksa günübirlik politik bir yaklaşım değil, yasa yapıyoruz, bunun ciddiyetinin farkındayız. Şimdi, diğer konu belediyelerdeki sözleşmelilerle ilgili bir çalışma yapılması konusu, bize sosyal taraflardan da iletildi. Sayın Başbakanımızın seçim döneminde böyle bir vaadinin olduğu söylendi -gerçi ben o vaadin henüz bulamadım kaynağını- bu çerçevede Sayın Başbakana arz ettiğimizde Sayın Başbakanımız bir çalışma yapmamızı söylediler, fakat 2 kere Bakanlar Kuruluna yasalardan dolayı katılamadım ve bu konuyu kendilerine arz edemedim. Yaptığımız çalışmayı Bakanlar Kuruluna arz etme imkânım olmadığı için şu anda kesin bir cevap veremez durumdayım ama bu konuyu en kısa süre içerisinde kendilerine arz edeceğiz. 17.800 kişi; sizin ifade ettiğiniz gibi Sayın Başbakanımızın bunu söylediğini, eğer söylemişse bu sözün yerine getirileceğini ifade etmek istiyorum. Taşeron işçileriyle ilgili düzenlemelerimizi şu anda yapıyoruz, taraflarla görüşmemiz devam ediyor ve buradaki emeğin sömürüsü, fazla mesai, izin sorunları ve kıdem tazminatıyla ilgili yaşadıkları sorunları içeren bir düzenlemeyi gerçekleştiriyoruz. Belki de kamuda daha farklı sözleşmeler yapma, kamudaki hizmet alımlarıyla ilgili, bu konular şu andaki gündemimizdeki konular. Tabii ki değerli arkadaşlar, iş güvencesi çerçevesinde iş sağlığı güvenliğiyle ilgili yasal düzenleme, yaptığımız çalışma Bakanlar Kurulundan Türkiye Büyük Millet Meclisine geldi. Önümüzdeki haftalarda büyük ihtimalle komisyonlarda hep birlikte görüşeceğiz ve bu yasa müstakil bir yasa olduğu için önem arz ediyor. Türkiye’de sanayinin, endüstrinin bu derece geliştiği bir süreçte müstakil bir iş sağlığı güvenliği yasamızın olmaması bir eksikliktir, bunu ifade ediyoruz ve bunun bu dönem içerisinde yasalaşması için biz Bakanlık olarak gerekli hazırlıklarımızı Parlamentoya taşımış bulunuyoruz, burada da desteklenirse bunu yasalaştıracağız. Suriye’deki gazetecilerle -Sayın Başbakanımız dün de ifade ettiler- Hükûmet nezdinde girişimlerimiz var. Arkadaşlar, toplu sözleşmenin kapsamı “Kat sayı, göstergeler, aylık ve ücretler, zam ve tazminatlar, ek ödemeler, ikramiyeler, fazla mesai ücreti, harcırah, doğum, ölüm ve aile yardımları, yiyecek, giyecek yardımları ve diğer mali ve sosyal haklar.” diye özetleyebileceğimiz bir kapsamı içermektedir. Diğer bir konu: Hakem Heyetinin kararı kesindir, verdiği karar kesin olarak uygulanacaktır. Arkadaşlar, toplu sözleşme adaleti bir süreç. Yani “Bu yasa yüzde 100 dosdoğru bir yasadır, bundan daha iyisi yoktur.” diye bir iddia içinde değiliz ama 4688, toplu görüşmeden toplu sözleşmeye gelmiş ve -az önce de ifade ettiğim gibi- artık masada 2 milyon 500 bin kamu çalışanıyla 1 milyon 800 bin emeklisinin aylık artışları, ücretleri ve az önceki kapsamı çerçevesinde belirlemeler gerçekleşecek. Bunlar son derece önemli ilerlemelerdir ama bu konulardaki düzenlemeler önümüzdeki süreçte daha farklılıklar da arz edebilir. Bugün açısından çok yerinde, sağlıklı ve adaletli bir düzenleme yaptığımızı ifade edebilirim. Eşit işe eşit ücret, yani daha doğrusu, eşit unvana eşit ücret düzenlemesini biz yürürlüğe koyduk, şu anda yürürlükte. Çok şükür, kamuda artık şefler arasında, daire başkanları arasında, uzmanlar arasında, genel müdür yardımcıları arasında ve benzerleri arasında ücret farklılığı söz konusu değildir.
Var, var!
Özel idarelerdeki işçilerle ilgili, bunlarda norm kadro çerçevesinde yer değişiklikleri oldu, bunların diğer kurumlara nakilleri oldu. Burada yapılan düzenlemenin norm kadro çerçevesinde olduğunu ifade etmek istiyorum. Ayrıca, özürlü, engelli personel seçme sınavı 29 Nisanda yapılacak. Bu sınav sonucuna göre 3.512 personelin ataması yapılacak. Bir diğer konu: 4/C’li personel sayısı 27.122’dir. Bildiğiniz gibi, bunlar on bir ay çalışmaktadırlar. Yılda yirmi iki gün izinleri vardır, sendikalara üye olabilmektedirler. Bunun yanında, otuz gün hastalık izinleri var. 2010 yılında, on aylık çalışma süreleri on bir aya çıkarıldı. Yine 2010 yılında, yüzde 18,2 ile yüzde 21,3 düzeyinde, 4/C’lilerin ücretlerinde artış sağlandı. Yükseköğrenim mezunu olan 4/C’lilerle ilgili net ücret 1.085 TL, lise mezunları için 991 TL ve ilköğretim mezunları için 895 TL ücret aldıklarını burada ifade etmek istiyorum. Yaşa takılanları çok konuştuk. Tekrar…
Teşekkür ederim Sayın Bakan.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Vural.
Bir sual tevcih etmiştim. Sayın Bakan, şunu öğrenmek istiyorum: Toplu sözleşme bağlandı, imzalandı ama toplu sözleşmeyi uygulama konusunda yorum… Uygulamada problem çıktı. Bu konuda dava açabilecek mi, ben bunu öğrenmek istiyorum yani toplu sözleşme… Çünkü toplu iş sözleşmesinde var, bu yorum davası var. Kamu görevlilerine böyle bir dava açma hakkı var mı?
Yok efendim.
Teşekkürler Sayın Vural.
Yok, işte o zaman toplu sözleşme diye bir şey yok. Yazdım kâğıda, kalsın haftaya!
Anayasa’da böyle bir hüküm var.
Öyle bir şey olur mu canım! Uygulamadınız, ne olacak?
Teşekkürler. Arkadaşlar, tasarının ikinci bölümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. On dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 90’ıncı Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. 200 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 23’üncü maddesi üzerinde verilen Iğdır Milletvekili Pervin Buldan ve arkadaşlarının önergesinin oylamasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi önergeyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir, karar yeter sayısı vardır. Kanun tasarısının görüşmelerine kaldığımız yerden devam ediyoruz. Komisyon yerinde. Hükûmet yerinde. Şimdi, Sayın Şeker ve arkadaşlarının önergesini okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı'na Görüşülmekte olan 200 sıra sayılı 'Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı'nın 23. maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. 02.04.2012 Mehmet Şeker (Gaziantep) ve arkadaşları MADDE 23- 4688 sayılı Kanunun 33 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. Madde 33- Genel ve hizmet kolu toplu sözleşme görüşmelerinde toplu sözleşme imzalanamaması halinde, Kamu İşveren Heyeti ile Kamu Görevlileri Sendikaları Heyeti tarafından imza edilen ve üzerinde uzlaşılan ve uzlaşılamayan konuları içeren toplantı tutanağı düzenlenir. Bu tutanak Kamu görevlileri heyetini oluşturan konfederasyonlar tarafından üç işgünü içinde işyerlerinde kurulacak referandum sandıkları ile referanduma sunulur. Referandum sonucunda tutanakta kamu işveren heyetinin teklif ettiği hususların kabul edilmesi halinde tutanak, toplu sözleşme tutanağına dönüştürülmek üzere taraflar arasında yeniden müzakere edilir ve toplu sözleşme imzalanır. Referandum sonucunda, tutanakta kamu işveren heyetinin teklif ettiği hususların kabul edilmemesi halinde her bir konfederasyonun ayrı ayrı greve gitme hakkı vardır. Toplu sözleşme görüşmelerinin uzlaşmazlıkla sonuçlanması ve toplantı tutanağı düzenlenememesi halinde sekreterya hizmetini yürüten kurum tarafından görüşmelerin uzlaşmazlıkla sonuçlandığına dair tespit tutanağı tutulur. Toplantı tutanağı imzalanmasından veya görüşmelerin uzlaşmazlıkla sonuçlandığının tespit tutanağı ile belirlenmesinden sonra referandum sonucunda kamu işveren heyetinin teklif ettiği hususlar kabul edilmezse konfederasyonlar greve başvurabilir. Grev devam ederken Kamu Görevlileri Hakem Kurulu'na da başvurulamaz. Greve gidilmesi halinde Kamu İşveren heyetinin daveti ile taraflar yeniden toplu sözleşme masasında görüşmelere devam edebilir. Bu durumda yeniden başlayan toplu sözleşme görüşmeleri bitmeden, Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvurulamaz. Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvurma yetkisi; kamu işvereni adına Kamu İşveren Heyet Başkanına, kamu görevlileri adına ise genel toplu sözleşme görüşmelerinde Kamu Görevlileri Sendikaları Heyetine dahil olan her bir konfederasyona, hizmet kolu toplu sözleşme görüşmelerinde ise heyete dahil olan Kamu Görevlileri Sendikalarına aittir. Bu maddede düzenlenen hususlar yönetmelikte düzenlenir." Sayın Komisyon, önergeye katılıyor musunuz?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılamıyoruz efendim.
Sayın Aykan Erdemir konuşacak efendim.
Bursa Milletvekili Sayın Aykan Erdemir. Buyurun Sayın Erdemir.
Sözlerime başlamadan önce, 12 Haziran seçimlerinde halkın oylarıyla milletvekili seçilmelerine rağmen bugün Türkiye Büyük Millet Meclisinde halkın iradesini temsil etme hakları vesayetçi zihniyetin hukuksuz uygulamalarıyla gasbedilen 8 milletvekilimizi anmak istiyorum. Sayın milletvekilleri, bugün burada yalnızca milletvekili kimliğimle bulunmuyorum; coplattığınız, biber gazı sıktığınız, kışın soğuğunda basınçlı suyla ıslattığınız özgür eğitim emekçilerinin sendikası Eğitim-Sen’in de eski bir üyesi olarak karşınızdayım, karşınızda olmaya devam edeceğim. Her geçen gün artan zulmünüzle sesini kısmaya çalıştığınız kamu emekçilerinin haklı davasını Meclis kürsüsünden duyurabileceğim umudundayım. “Duyurabileceğim umudundayım.” diyorum çünkü biliyorum ki halkın sesini, hakkın sesini, emeğin sesini cebir ve şiddetle kısma alışkanlığınız Meclis kürsüsünün dokunulmazlığını tanımaksızın sürüyor. İç Tüzük darbesiyle muhalefeti susturmakta başarısız olunca şiddetperver vekillerinizi kürsüye saldırtmaktan medet umar oldunuz. Cumhuriyet Halk Partisini kaba kuvvetle susturabileceğiniz yanılgısındasınız, tıpkı bir zamanlar yurtseverleri kaba kuvvetle susturabileceğini sanan Kuvayı İnzibatiyenin yanıldığı gibi. “Kaba kuvvet” demişken, söylemde ve eylemde şiddete eğilimiyle nam salan Vekiliniz Mehmet Metiner’i anmadan geçemeyeceğim. Gerçi bugün zatıalilerini aramızda göremiyoruz, duyduk ki kendisine bir kez daha hava değişimi vermişsiniz, umreye göndermişsiniz.
Tahrik etme!
Umre ziyaretinde hiddet ve şiddet kontrolünü geliştirebilmesini ve aradığı şifayı nihayet bulabilmesini umuyoruz. Değerli milletvekilleri, Avrupa Komisyonu 2011 İlerleme Raporu’nda “Türkiye’deki sendikal hakların Avrupa Birliği standartları ve ILO sözleşmelerini karşılamadığı” eleştirisi yer almaktadır. Yine, Uluslararası Çalışma Örgütü ILO’nun 100’üncü Çalışma Konferansı’nda, Türkiye Cumhuriyeti, ILO sözleşmelerine uymama, işten atma ve sendikacılara yönelik baskılar konusunda Swaziland ve Zimbabwe gibi ülkelerle birlikte kara listeye alınmıştır. Nasıl “ak” dediğiniz siyasetiniz kara çıktıysa, “ak” dediğiniz sendikacılığınız da sarı çıkmıştır. Sarı sendikacılığınız ülkemizin yüzünü bir kez daha kara çıkarmış, itibarını iki paralık etmiştir. Suçluluk duygusundan olsa gerek bu kanun tasarısını Mecliste AB Uyum Komisyonuna sevk etmeden, Avrupa Sosyal Şartı’na, ILO sözleşmelerine ve AB müktesebatına uyumlu hâle getirmeden Genel Kurul gündemine aldınız, halkın vekillerinden, emekçilerin temsilcilerinden, kamunun vicdanından kaçırdınız. Anlayabileceğinizi zannetmesem de size son bir kez hakkı ve hukuku tebliğ etmek isterim. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sosyal Şartı, Uluslararası Çalışma Örgütü sözleşmeleri, Birleşmiş Milletler Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Uluslararası Sözleşmesi, Birleşmiş Milletler Kişisel ve Siyasal Haklar Uluslararası Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları uyarınca kamu görevlilerinin toplu sözleşmenin yanı sıra toplu eylem ve greve gitme hakkı vardır. Evet, grev hakkı vardır. Yunus der ki: “Yol odur ki doğru vara,/ Göz odur ki Hakk’ı göre.” Hakk’ı görebilecek gözünüz, Hakk’ı görebilecek gönlünüz var mı bilmiyorum ama, gelin bir an önce bu sarı sendika yasasından, yanlışınızdan geri dönün. Yanlışınızdan geri dönmemekte ısrarcıysanız o zaman halkımızın acılarını bal eyleyen Ozan Hasan Hüseyin’e kulak verin: “Kolay gelsin dememişsen taş kıranlara,/ Günaydınsız bırakmışsan bahçe bezeyenleri,/ Bayram bayram donanmamışsan/ Sevinciyle dostlarının,/ Acısını dostlarının/ Yüreğinde duymamışsan,/ Kapı kapı dolaşmamışsan iş dilenerek,/ İşsizliğe düşmemişsen ‘hakkım’ dedikçe/ Ve bayraklı, pankartlı yürüyüşlere,/ Halaylı, horonlu grev şenliklerine/ Katılmayı aşk gibi duymamışsan şuranda,/ Ağrın ağrım,/ Acın acım/ Dememişsen insan kardeşlerine/ Sende iş yok be kardeşim,/ Sende iş yok be kardeşim,/ Sende iş yok be kardeşim.” Teşekkür ederim.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı'na Görüşülmekte olan Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının çerçeve 23. maddesiyle değiştirilen 4688 sayılı kanunun 33. maddesinin 1. ve 3. Fıkralarının aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mehmet Şandır (Mersin) ve arkadaşları Genel Toplu sözleşme süreci sonunda toplu sözleşme imzalanamaması halinde, üzerinde uzlaşılan ve uzlaşılamayan konuları içeren toplantı tutanağı Kamu İşveren Heyeti ile Kamu Görevlileri Heyeti tarafından, toplantı tutanağının hizmet kollarına yönelik bölümleri ise, ilgili sendika temsilcisi ile kamu işveren heyeti arasında imzalanır. Toplu sözleşme görüşmelerinde oy çokluğu ile sözleşme imzalanması halinde, diğer konfederasyonlar hiçbir temsilcisinin toplu sözleşme metnine imza atmaması kaydıyla birlikte Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvurabilir. Toplu sözleşmenin imzalanmaması halinde, Kamu Görevlileri Sendikalarına dahil her bir konfederasyonun Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvurabilir. Çoğunluğu sağlayacak şekilde, toplu sözleşmenin iki konfederasyon tarafından imzalanması halinde diğer konfederasyonun Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvuru hakkı yoktur. Sayın Komisyon, katılıyor musunuz önergeye?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkanım.
Sayın Mustafa Kalaycı konuşacaklar.
Mustafa Kalaycı, Konya Milletvekilimiz. Buyurun Sayın Kalaycı.
Öncelikle, AKP Grubunun 32’nci maddeyle ilgili vermiş olduğu önergeden bahsetmek istiyorum. Çalışma Bakanımız bir geliyor bir gidiyor ama Sayın Bakanım, siz de müdahil olun. Sizin amacınız kamuda tek sendikacılığa geçmek mi? Memur-Sen üyelerine toplu sözleşme ikramiyesi verilmesi hangi demokratik anlayışa sığar? Bu adaletsizliktir, bu ayrımcılıktır, sendikal rekabeti bitirecek bir düzenlemedir. Lütfen bu önergeyi geri çekin. Darbeci zihniyet dahi böylesi antidemokratik bir düzenlemeyi yapmaz. Değerli milletvekilleri, toplu sözleşmeler sendikalı, sendikasız bütün kamu görevlilerini etkileyen bir hukuki metin olma konumundadır. Bu nedenle, kamu görevlilerinin çoğunluğunu temsil etmemekle birlikte üye sayısı itibarıyla diğer konfederasyonlardan daha fazla üyeye sahip olan bir konfederasyona bütün kamu görevlileri adına bağlayıcı karar alma yetkisinin verilmesi toplu pazarlık görüşmelerinin mantığına ve demokratik ilkelere aykırıdır. Burada üzerinde önemle durulması gereken husus, hangi düzeyde olursa olsun, yapılacak toplu sözleşmenin tüm kamu çalışanlarını bağlayacak olmasıdır. Tasarıya göre, bir sendikaya üye olan kamu görevlileri hakkında toplu sözleşme yapma yetkisi bir başka sendikaya devredilmektedir ki böyle bir durum ne örgütlenme özgürlüğü ne de kişilerin tercih haklarına saygı sınırları içinde değerlendirilemez. Kaldı ki tasarı, toplu sözleşmeyi bağıtlama hakkı elinden alınan sendika ve konfederasyonlara Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvuru hakkı dahi tanımamaktadır. Milliyetçi Hareket Partisi olarak makul ve demokratik bir usul teklif ediyoruz. Önergemizde oy çokluğuyla toplu sözleşmenin imzalanması hâlinde hiçbir temsilcisi imza atmayan konfederasyonlara Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvuru hakkı tanınmamakta. Toplu sözleşmenin çoğunluğu sağlayacak şekilde iki federasyon tarafından imzalanması hâlinde diğer federasyona bu başvuru hakkı verilmemektedir. Bu tasarının mevcut hâliyle toplu sözleşme sürecinde bütün yetki en çok üyesi olan sendikaya verilmekte, diğer sendikalar tamamen işlevsiz bırakılmakta ve göstermelik hâle getirilmektedir, sendikal çoğulculuk hiçe sayılmaktadır. Böyle bir düzenlemenin uluslararası sözleşmelere aykırı olduğu açıktır. Bu tasarı mevcut kanuna göre bile daha geri hükümler içermektedir, hatta darbe döneminde çıkan sendika ve toplu sözleşme yasaları bile bu tasarıdan daha adil ve demokratik hükümler içermektedir. Kamuda grevsiz ve tek sendikalı bir rejime doğru gidiyoruz. Bu tasarı ile toplu sözleşme değil, Hükûmetin her icraatını tefsir etmeyi ve toplumsal altyapısını hazırlamayı görev edinmiş bir sendikayla “Al gülüm, ver gülüm.” tarzında bir toplu paslaşma yapılacaktır. Kamu Görevlileri Hakem Kurulu da Hükûmetin vesayeti altında bir organ hüviyetinde düzenlendiği için herhangi bir başvuru olsa bile sonucu bugünden bellidir, Hükûmet ne dediyse o aynen kabul edilecektir. Dolayısıyla, önümüzdeki günlerde bir toplu sözleşme oyunu oynanacak, sonuçta Hükûmetin dediği olacaktır. Değerli milletvekilleri, esasen kamu görevlilerinin grev hakkının olmaması uluslararası sözleşmelere aykırıdır. Aslında, sendikal haklar bölünemez. Grev yasaklı toplu sözleşme ve sendika hakkı olmaz. Sayın Bakan “Grevsiz toplu sözleşme olur mu?” sorusuna “Olur, Anayasa’nız böyleyse böyle olur, mevzuatınız da bu Anayasa çerçevesinde düzenleniyor.” diye cevap vermiştir. Aslında, Anayasa’mızda grev yasağı bulunmamaktadır. Türkiye'nin onayladığı, çalışma hayatıyla ilgili, başta Uluslararası Çalışma Örgütü sözleşmeleri olmak üzere, uluslararası sözleşmelere göre, kamu görevlilerinin de tıpkı diğer çalışanlar gibi grev hakkı vardır. Grev hakkı, sadece devlet adına yetki kullanan dar bir memur grubu için sınırlanabilir. Bütün memurları kapsayan bir grev yasağı uluslararası sözleşmelere aykırıdır. Teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
Sayın Kalaycı ve arkadaşlarının önergesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. 23’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… 23’üncü madde kabul edilmiştir. 24’üncü madde üzerinde üç önerge vardır, okutuyorum…
Sayın Başkan…
Buyurun.
Efendim, her maddeye ilişkin önergeler gruplara dağıtılmış durumda. Henüz sırası gelmedi ama 32’nci maddeyle ilgili bir önerge var. Bu önerge muhteviyatını şimdiden sizin ve Genel Kurulun dikkatine sunmak istiyorum ki madde geldiğinde, önerge geldiğinde bu tartışmayı daha iyi yapabilelim. Bu önerge tasarının 32’nci maddesinde bir değişiklik öngörüyor. Buna göre, kamu görevlileri sendikaları arasında en çok üyeye sahip olup toplu sözleşme yapmaya yetkili olan sendikanın mensuplarına, diğer sendikalara kıyasla, hepsine, herkese ödenmekte olan toplu sözleşme primi yüzde 30 fazlasıyla ödenecektir. Bu çok açık bir şekilde bir sendikayı, bir konfederasyonu kollamaya yöneliktir.
Anayasa ihlali.
Bu şekliyle de Anayasa’nın 10’uncu maddesindeki eşitlik ilkesine çok açık bir aykırılık oluşturmaktadır. Dağıtmış olabilirsiniz ancak Anayasa’nın 10’uncu maddesine olan aykırılığı nedeniyle bu önergenin işleme konulmaması gerekir Sayın Başkan.
Teşekkür ederim, zapta geçti. Zamanı geldiğinde görüşürüz. Şimdi 24’üncü madde üzerindeki önergeleri okutuyorum: Görüşülmekte olan yasa tasarısının 24. maddesindeki “Çekimser oy kullanamazlar” ifadesinin yasa metninden çıkarılmasını arz ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının çerçeve 24. maddesiyle değiştirilen 4688 sayılı kanunun 34. maddesinin (d) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini, (a) ve (e) bendinin madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. d) Üniversitelerin kamu yönetimi, iş hukuku, kamu maliyesi, çalışma ekonomisi, iktisat ve işletme bilim dallarından en az Doçent unvanını taşımak kaydıyla Kamu Görevlileri Sendikaları Heyetinde bulunan her bir Konfederasyon tarafından belirlenecek birer öğretim üyesi arasından Kamu İşveren Heyeti Başkanı tarafından belirlenecek iki öğretim üyesi ile Kamu Görevlileri Hakem Kurulunun Başkanı olan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Başkanı" Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 200 Sıra Sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 24'üncü maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. "Madde 24- 4688 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. Madde 34- Kamu Görevlileri Hakem Kurulu'na başvuru ihtiyari olup, kurul kararları üzerine taraflar anlaşmaya varırsa kararları bağlayıcı olur. Kamu Görevlileri Hakem Kurulu, Yargıtay'ın iş davalarına bakmakla görevli dairelerden birisinin başkanlığında Kamu Görevlileri Sendikaları Heyeti ile Kamu İşveren Heyetinin eşit sayıda belirleyeceği kişilerden oluşur. Bu maddenin uygulanması yönetmelikle düzenlenir." Sayın Komisyon, Sayın Buldan ve arkadaşlarının önergesine katılıyor musunuz?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkanım.
Sayın Buldan…
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Toplu Sözleşme ve grev hakkı kapsamında oluşturulan kamu görevlileri hakem kurulunun kararları ancak tarafların anlaşmasıyla bağlayıcı hâle getirilmiştir. Hükümet tasarısında önerilen düzenlemede kamu görevlileri hakem kurulu hiçbir zaman tarafsız olamayacaktır. Hem hükûmetin yönlendirmesi altında hem de bütçe dengelerinin baskısı altında karar vermek durumunda kalacaktır. Değişiklik ile bunun giderilmesi amaçlanmıştır. Sayın Buldan ve arkadaşlarının önergesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının çerçeve 24. maddesiyle değiştirilen 4688 sayılı kanunun 34. maddesinin (d) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini, (a) ve (e) bendinin madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Mehmet Şandır (Mersin) ve arkadaşları d) Üniversitelerin kamu yönetimi, iş hukuku, kamu maliyesi, çalışma ekonomisi, iktisat ve işletme bilim dallarından en az Doçent unvanını taşımak kaydıyla Kamu Görevlileri Sendikaları Heyetinde bulunan her bir Konfederasyon tarafından belirlenecek birer öğretim üyesi arasından Kamu İşveren Heyeti Başkanı tarafından belirlenecek iki öğretim üyesi ile Kamu Görevlileri Hakem Kurulunun Başkanı olan Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Başkanı" Okunan önergeye katılıyor musunuz Sayın Komisyon?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Sayın Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Isparta Milletvekilimiz Sayın Nevzat Korkmaz. Buyurun Sayın Korkmaz.
Memurun, emeklinin, dul ve yetimin, işçinin Hükûmeti olduğunu, garip gurebanın, dertlinin derdiyle ilgilendiğini söyleyen AKP Hükûmeti, bu kesimlerin yegâne geçim kaynağı olan maaş ve ücretlerinin farklarını dört aydır ödememiştir. Sizler için belki çok şey ifade etmeyen bu farklar, ay sonuna kadar gün sayan dar gelirli kesimler için bir soluklanma, küçük bir nefes alma imkânı sağlıyordu. Zaten gıdım gıdım zam yaparken, velinimetimiz olan insanlara âdeta köprü altından su bağışlıyormuş gibi, lütuf yapıyormuş gibi davranıyorsunuz. Hiç olmazsa bir damlacık, bir katrecik bu artışı da zamanında ödeyin. Maalesef, hiçbir Hükûmetin göstermediği beceriksizlik AKP Hükûmetine nasip olmuş, bu kadar basit bir hesabın altından kalkamamış, tabiri caizse kitleleri ilgilendiren mesele oldubittiye getirilerek gayriciddi bir tavır sergilenmiştir. “Hükûmet, vereceğine karga, alacağına şahindir.” derler. Hakikaten enflasyon farkını verme hususunda kılı kıpırdamayan Hükûmet, uluslararası piyasalardaki İran ve Suriye meselesinden dolayı petrol fiyatlarındaki dalgalanmayı bahane ederek bir çırpıda başlattığı zam sağanağını ayda üç kez akaryakıta, altı ayda bir elektriğe ve doğal gaza yansıtmayı bilmiştir. Öte yandan, İran ve Suriye krizlerinde ateşe körükle giderek hızlandırıcı vazife gören Hükûmet “Uluslararası piyasalarda bu fiyatlar neden yükseliyor?” diye de vatandaşa cambaza bak cambaza oyununu seyrettirmektedir. Değerli milletvekilleri, elektriğe yüzde 9,33 zam yapılmıştır, çok değil, altı ay önce de yüzde 9,5 zam yapılmış idi; topladığımız zaman yüzde 19’a tekabül ediyor. Hani nerede sizin tek rakamlı enflasyon hesaplamalarınız? Kimi kandırıyorsunuz? Bu ay enflasyon yüzde 9’a indi, yok önümüzdeki ay yüzde 8,5 olacak, kimi kandırıyorsunuz? En temel ihtiyaçlarından olan elektrikte yüzde 19, doğal gazda yüzde 18,5. Evini, çocuklarını ısıtmaya çalışan ana babanın eli maalesef böğründe kalmıştır. Toprağını ekip diken, helalinden para kazanmaya çalışan çiftçilerimiz, sulama ücretlerini nasıl ödeyeceğini kara kara düşünmeye başlamışlardır. Akaryakıta yapılan zamlar ise insaf ve vicdan sınırlarını aşmıştır. Aracına zaten bardakla, fincanla akaryakıt alan emeklilerimiz, memur ve işçilerimiz ne yapacaklarını şaşırmış vaziyettedirler. Bu yüzden dinimizin buyruklarından olan sılayırahim bile insanlarımızın insani sorumluluklarının kapsamı dışına çıkmıştır. Bunu adı “güncelleme” gibi her ne kadar sevimli bir kılıfa da sokulmaya çalışılsa zamdır, zulümdür değerli milletvekilleri, vatandaşın nafakasına göz dikmektir, alın terine ortak olmaktır, cebindeki üç beş kuruşa el uzatmaktır. Şimdi, vatandaşa enflasyon farklarını veriyoruz diye ortaya çıkıyorsunuz. Hem çok yetersiz hem de çok geç. Altından kalkılamayacak kadar ağır zamlar. Buna ne denir arkadaşlar? Kaşık ile verdiğini kepçe ile almak denilmez de ne denir? Dirhem dirhem verip okka ile geri almak denmez de ne denir? Zam ile zulüm ile ülkeyi yönetmeye çalışan AKP’den, zengini daha zengin fakiri daha fakir yapan AKP’den, milletin evlatlarını değil de dışarıdaki güç odaklarını kendisine dost edinen AKP’den de başka bir şey beklenemez herhâlde. Ülkeyi ve ekonomiyi iyi yönetmekten anladıkları bu. Sıkıştıkça zam yap, sıkıştıkça vatandaşa kestiğin faturayı ikiye, üçe katla. Sayın Hükûmet, hem giderleri karşılayacaksınız hem de bu faturanın ülke insanına yansımaması için çare üreteceksiniz. İyi yönetimden benim anladığım budur. Öbürünü yapmak için allamei cihan olmaya gerek yok. Zam yaptım dersin olur biter. Allah Hükûmete insaf ve merhamet versin diyor ve aynı zamanda zamları geri almasını talep ediyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Korkmaz ve arkadaşlarının önergesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Görüşülmekte olan yasa tasarısının 24. maddesindeki “Çekimser oy kullanamazlar” ifadesinin yasa metninden çıkarılmasını arz ederiz. Ali Serindağ (Gaziantep) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Serindağ, buyurun.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Biraz evvel, saat 19.00’a kadar yayınlar televizyondan veriliyordu, naklen veriliyordu. Tüm halkımız buradaki görüşmeleri güzel güzel izliyordu. Saat 19.00’dan sonra televizyon ekranları karardı. Değerli arkadaşlarım, bundan çok büyük üzüntü duyuyorum ve bu benim kanıma dokunuyor. Türkiye Büyük Millet Meclisi harp ilan edebilir, anayasayı değiştirebilir, kanun yapabilir ama TRT’yle protokol yapamaz. Buradan Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanına sesleniyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı artık bu duruma el koymalı, TRT’yle protokolü yenilemek gerekiyorsa yenilemeli, yeni protokol yapmak gerekiyorsa yeni protokol yapmalı, Türkiye Büyük Millet Meclisindeki görüşmelerin tüm vatandaşlarımız tarafından izlenmesini sağlamalıdır. Aslında, bu sadece milletvekillerinin haklarını kısıtlama değildir, vatandaşlarımızın da denetim hakkını kısıtlamaktadır. Şimdi, size, Gaziantep’te yayımlanan mahalli bir gazeteden bir köşe yazarının yazdığı yazıdan bir bölüm aktarıyorum: “Asillerin, vekillerin neler yaptığından haberdar olma hakkı yok mu? Bu topraklar üzerinde yaşayan her insanın, gerek iktidarın ve gerekse muhalefetin grup toplantılarını seyredip söylediklerini öğrenmek, dinlemek hakkı vardır. Bu haklarına önceleri kavuşuyorlardı. Nedense TRT 3 bu yayınına son vermiştir. Daha sonra da TRT 3 Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurul yayınlarını saat 19.00’da kesivermiştir. Sayın vekillerimiz, eğer dahliniz geçerse, parti grup toplantılarının ve meclis toplantılarının tümünün, eskiden olduğu gibi TRT’ten yayınlanmasını sağlayabilir misiniz? Vekillerinin söylediklerinden, eylemlerinden asillerinin de haberdar olması gerekmez mi?” Evet, değerli arkadaşlarım, mahallî gazetede yazılan bir köşe yazısından aktardım sizlere. Vatandaşlarımız bunu istiyor, vatandaşlarımız, kendi vekillerinin ne yaptığını görmek istiyor. Ama biz ne yapıyoruz? Saat 19.00’da ekranı karartıyoruz. Şimdi biz burada neyi görüşüyoruz değerli arkadaşlarım? Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı’nı görüşüyoruz. Kanun çıkarsak ne olur çıkarmasak ne olur? Uygulanmadıktan sonra siz istediğiniz kadar kanun çıkarın. Anayasa’mızda memurların grev hakkını yasaklayan hiçbir hüküm yok, bunu herkes görür ama vermiyorsunuz. Kanun çıkarsak ne olur çıkarmasak ne olur? Şimdi, 4+4+4 yasası görüşülürken Ankara’da eylem koymak isteyen öğretmenler için Sayın Başbakan ne diyor? Şöyle diyor Sayın Başbakanımız: “Güya öğretmen kitlesi üç gün boyunca Ankara’yı savaş alanına çevirmek istediler.” Şimdi hepinizin vicdanına sesleniyorum: Bu sözü ben Türkiye Cumhuriyeti Başbakanına yakıştıramıyorum. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı Sayın Başbakan, herkesin Başbakanı olduğunu kabul etmeli ve ona göre konuşmalıdır. “Kalpten çıkan söz kalbe kadar gider, dilden çıkan söz kulağı bile aşamaz.” diye bir söz var. Değerli arkadaşlarım, Sayın Başbakanın söylemlerinde bu konuya dikkat etmesi lazım çünkü öğretmenleri hakir görmeye, toplumun bir kesimini hakir görmeye hakkımız yok, bizim bunları dışlamaya hakkımız yok. Biz de istiyoruz ki, biz de diyoruz ki: Bizim de Başbakanımız olsun, herkesin olsun, 74 milyonun olsun ama daha önce, öncelikle görev Sayın Başbakana düşer. Bir de Sayın Başbakanın sürekli söylediği bir husus var. Diyor ki: “Kesintisiz eğitimi savunmak 28 Şubatı savunmaktır.” El insaf! “El insafı nısf-üd din” yani insaf dinin yarısıdır. Şimdi, değerli arkadaşlarım, bunu muhtelif defalar dile getirdik, bunu muhtelif defalar söyledik, sekiz yıllık zorunlu eğitim çoktan beri Türkiye'nin gündeminde, Türkiye'nin gündeminde bu konu. Ta, Sayın Hasan Celal Güzel’in Bakanlığı döneminde bile gündeme gelmiştir. Bakın, Sayın Güzel’in Bakanlığı döneminde toplanan Millî Eğitim Şûrası’nın aldığı kararlardan bir bölümünü, bazılarını okuyorum. Ne diyor bakınız: “Karar no 4: Sekiz yıllık mecburi eğitime geçişin bir program ve sistem bütünlüğü içinde uygulanması…” [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] “Karar no 5: Mevcut okulların ilköğretimle bütünleştirilmesi.” ve devam ediyor…
Sayın Serindağ, süreniz tamam efendim.
“…ve 15’inci Millî Eğitim Şûrasında…” Daha ortada Refahyol yok, daha yok. 1996 yılıydı zannedersem, sekiz yıllık kesintisiz zorunlu eğitime geçiş karar altına alınıyor. 1996 yılındaki bir konuşmasında zamanın Millî Eğitim Bakanı…
Sayın Başkan, yeni usul mü var?
Sayın Serindağ, lütfen.
…sekiz yıllık zorunlu eğitimle ilgili bir tasarı hazırlandığını söylüyor. Artık bunlardan vazgeçelim, halkımıza doğruları söyleyelim. Hepinize saygılar sunuyorum.
24’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 25’inci madde üzerinde bir önerge vardır, okutuyorum: Görüşülmekte olan 200 sıra sayılı yasa tasarısının 25. maddesinin (d) bendindeki “Sendika üye sayıları” ifadesinin “Sendikaların üye sayıları” olarak değiştirilmesini arz ederiz. Sayın Komisyon, önergeye katılıyor musunuz?
Katılamıyoruz efendim.
Sayın Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Candan Yüceer, Tekirdağ Milletvekili. Buyurun efendim.
Aslında memura toplu sözleşme verme isteğinde olmayan iktidar, halkın referandumda desteğini alabilmek için, referandumda “Evet” çıkarabilmek için mecburen bu tasarıyı gündemine aldı. Referandumun ardından Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu ve yargıyı ilgilendiren mevzuat hızla hayata geçirilirken, yaklaşık on sekiz aydır toplu sözleşmeyi ilgilendiren yasa Genel Kurula getirilmedi, getirilmek istenmedi. İşte istenmeye istenmeye bir buçuk yılın sonunda önümüze getirilen yasa, tamamen budanmış bir ağaç görünümünde, amacından ve vereceği vaatlerden tamamen uzaklaşmış. Tasarının tarafları, üçlü danışma kurulu çerçevesinde gerçekleştirilen toplantılarla çoğu konularda tartışıp anlaşmasına rağmen, Hükûmet öyle bir tasarı getirdi ki sendika ve toplu pazarlık konusunda yoğun çabalar harcayan kamu emekçileri büyük bir umutsuzluğa düştüler ve çabaları boşa gitmiş oldu. Bakın, toplu sözleşme, çalışanlar ve işverenler arasında eşit düzeyde pazarlık sistemine dayanan ve tarafların anlaşması hâlinde imzalanan bir metindir. Bu tasarıda böyle bir içerik maalesef yok; bu tasarıda sadece toplu sözleşmenin adı var. Değerli arkadaşlar, Hükûmetin amacı, burada doğruya ulaşmak ya da uzlaşmak değil, Hükûmetin amacı, “miş gibi” yaparak, anlamış gibi, dinlemiş gibi yaparak bildiğini okumak ve dayatmak. Görüşmekte olduğumuz 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarı’sında mevcut yasanın ismi “Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu” olarak değiştiriliyor. Tasarı, grev hakkını içermeyen ve aslında, daha önce toplu görüşme düzeninden farklı olmayan, sadece adı “toplu sözleşme” olarak değiştirilen bir düzenleme. Tasarı, toplu sözleşme görüşmelerinde uyuşmazlık çıkarsa Kamu Görevlileri Hakem Kuruluna başvurulmasını ve bu Kurulun kararının da kesin olduğunu belirtiyor. Böyle bir kurnazlıkla grev, adı bile geçmeden yasaklanıyor, son kararı Kamu Görevlileri Hakem Kurulu veriyor. Değerli milletvekilleri, sendikal hak bir bütündür. Kanatsız kuş olmayacağı gibi grevsiz de toplu sözleşme olmaz. Akıl ve mantık da böyle diyor, uluslararası sözleşmeler de böyle diyor, ILO da böyle diyor, sendikal mücadele de böyle diyor ama bizim önümüze getirilen yasa tasarısı böyle demiyor. Diğer taraftan, toplu sözleşme Anayasa hükmü olduğu için 2011 senesinde toplu görüşme yapılamadı, dolayısıyla, memurların 2012’de alacağı zam belirlenemedi ve tamı tamına dört aydır memurlarımız zamsız maaş almak zorunda bırakıldı ama kimin umurunda. Tasarıda sendikalara üyelik yasaklarına devam ediliyor. Meclis çalışanları, hâkim, savcılar, Millî Savunma ve orduda çalışan sivil personel, ceza infaz kurumu çalışanları, denetim elemanları, emniyet teşkilatında çalışan sivil personelin yasaklarına devam ediliyor. Oysa ki niyet örgütlenmenin önündeki engellerin kaldırılması olsaydı, niyet hak, hukuk olsaydı sendika üyeliği yasaklanan tüm kamu emekçileri bu kapsamdan çıkarılırdı. Müzakereyi yürütecek olan sendika heyeti son derece antidemokratik biçimde düzenlenmiş. Burada da AKP tüm yetkiyi ve söz hakkını Memur-Sen’de toplama derdinde. Özelleştirme ve diğer alanlarda yaptığı gibi tek tip, tek renk, dikensiz gül bahçesi yaratma derdinde. Bütün yetki Memur-Sen’e veriliyor ama son kararı da Hükûmetin kendisi veriyor. Bunu nasıl mı yapıyor? Uyuşmazlıkta devreye girecek Kamu Görevlileri Hakem Kurulunun 11 üyesinin 7’si ilgili bakan veya doğrudan Bakanlar Kurulu tarafından seçiliyor. Kurulda da sendikaların temsilindeki adaletsizlik devam ediyor. Sahte ”ileri demokrasi” söylemleriyle otoriter bir düzen, korku imparatorluğu kurmaya çalışanlar bu tasarıda da “sendika yasası” söylemleriyle sahte sendika yasasını dayatıyor. Değerli arkadaşlar, bu tasarının özü, grev hakkının olmadığı, tek tip sözleşmenin olduğu, sendikaya üyelik yasaklarının devam ettiği, toplu sözleşme imza yetkisinin Memur-Sen’de olduğu, son kararı Hükûmetin verdiği, tarafların söz sahibi olmadığı ve kendi kaderlerini belirleyemediği, adı “toplu” ancak kendisi zayıf olan “verdiğime şükret” sözleşmesidir. Emekçinin haklarını gasbetmekten, sendikal mücadeleyi geriye götürmekten başka bir şey değildir, milyonlarca kamu emekçisinin haklarının yandaş konfederasyonun insafına bırakılmasıdır. Bu tasarı tüm kamu emekçilerinin ortak faydası yerine şahsi menfaatler ve siyasi çıkarlar doğrultusunda hazırlanmıştır.
Değerli milletvekilleri, biz, hak, hukuk, emek için; insanca, onurlu, eşit bir yaşam için mücadeleye, direnmeye devam edeceğiz. Bizim anladığımız, bildiğimiz, uyguladığımız tek dil bu. Bu da herkes tarafından böyle bilinsin. Teşekkür ediyorum.
25’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 26’ncı maddede bir önerge vardır okutuyorum: T. B. M. M Başkanlığı’na Görüşülmekte olan 200 sıra sayılı yasa tasarısının 26. maddesindeki “Kamu Personeli Danışma Kuruluna” ifadesi yerine “konu ile ilgili uzmanlardan oluşturulacak Kamu Personeli Danışma Kurulu” ifadesi ile değiştirilmesini arz ederiz. Sayın Komisyon önergeye katılıyor musunuz?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Aytuğ Atıcı, Mersin… Buyurun Sayın Atıcı.
Değerli milletvekilleri, 200 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 26’ncı maddesiyle ilgili olarak vermiş olduğumuz önerge üzerine söz almış bulunuyorum. Her zaman olduğu gibi, tüm özgür iradeli milletvekillerini saygıyla selamlıyorum. Sayın milletvekilleri, konuşmaya başlarken bir konuya da değinmek istiyorum: Sayın Bakan, dün size Osmaniye Cezaevinde ölüm orucundan bahsetmiştim, bugün 43’üncü günüdür, haberiniz olsun; “Söylemedi.” demeyin, kayıtlara da geçmiştir. Adalet Bakanına hatırlatıyorum, bir işe yaramıyor. Umarım, vicdanlı birisi çıkar ve bu konuya değinir. Değerli milletvekilleri, Hükûmet milyonlarca kamu emekçisini, emeklileri ve ailelerini ilgilendiren Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu’nda bir değişiklik yapmaya çalışıyor. Çalışıyor da ne yapıyor? Her zaman yaptığı gibi, yine halkı yanıltıyor, oyalıyor ve bunu da yandaş konfederasyonu yanına alarak yapıyor. Tasarı ile toplu görüşmelerden bile daha geri bir düzenleme getirilmek isteniyor. İş kollarına özgü sorunlar üzerinden örgütlenerek üyelerin hak ve çıkarlarını korumak gibi öncelikli bir görevi olan sendikaların toplu sözleşme hakkı göstermelik bir düzeyde tutuluyor. Bir yandan toplu sözleşmeyi yapıyor gibi gösteriliyor ama aslında yapılan toplu sözleşme değil, sadece tırnak içerisinde kalan bir sözleşme. Binlerce belediyede on binlerce kamu çalışanının yararlandığı toplu sözleşmeler konulan birçok yasaklayıcı hükümle ve “sosyal denge sözleşmesi” adıyla âdeta yapılamaz bir hâle getirilmeye çalışılıyor. Çalışanların grev hakkını vermediğiniz için bu tasarı güdüktür. Çalışanların grev hakkını vermediğiniz için bundan sonra kamu emekçilerinin yüzüne hiçbir şekilde bakamayacaksınız. Sayın Bakan çıkıyor, grev hakkını Anayasa’ya sığınarak savunmaya çalışıyor ve koskoca Türkiye Cumhuriyeti’nin Bakanı gerçekten kendini iyi bir duruma düşürmüyor. Sayın Bakan, elinizi tutan mı vardı, niye değişikliğe gitmediniz? Bir sürü anayasa değişikliği yaptınız, bunu da pekâlâ yapabilirdiniz ama niyetiniz bu değil. Sayın Bakan, siz ve Hükûmetiniz gerçekten örgütlenmeden yana değilsiniz, hiçbir şekilde de olmadınız. Örgütlenme özgürlüğünün önündeki engelleri de kaldırmadığınız gibi yeni engeller de koyuyorsunuz. Dönüyorum bakıyorum iktidar milletvekillerine, hakikaten içim acıyor. Birisi diyor ki: “Elleri kaldırın.” Bakıyorsunuz, birileri el kaldırıyor siz de kaldırıyorsunuz, indiriyor, indiriyorsunuz. Yani gerçekten içler acısı bir durum. Özgür iradenizi kullanacağınız günü sabırsızlıkla bekliyorum.
Kendi adınıza konuşun.
Size acıyoruz.
Merak ediyorum gerçekten, önceki gün burada bir grev hakkı istemiyle bir önerge verildi. Üç tane muhalefet partisi, CHP, MHP, BDP ayrı ayrı önergelerle grev hakkı istedi. Yani her zaman diyorsunuz ya “Biz çoğunluğuz.” diye, işte halkın yüzde 51’i grev istedi, halkın yüzde 49’u grev istemedi.
Toplamayı öğren.
Topla...
Halkın yüzde 51’i grev istedi, halkın yüzde 49’u grev istemedi. Bu nasıl bir anlayış? Hani siz çoğulcuydunuz? Hani siz halkın temsilcisiydiniz? Hani çoğunluğun istediğini yapıyordunuz? İşte yüzde 51. Hepsi çıktı “Grev istiyoruz.” dedi, “Grev hakkı istiyor bizim halkımız.” dedi.
Topla bakayım.
Hiçbiriniz çıkıp da “Ya halkın yüzde 51’i grev istiyormuş, haklı olabilirler. Biz de katılalım.” demediniz. Ben mi yanlış anladım?
Topla, yüzde 50 olmuyor.
Ben mi yanlış anladım? Oylara baktığınız zaman, matematik bilmeye gerek yok, halkın yüzde 51’i…
Hesabı doğru yap. Hesap yanlış.
…halkın yüzde 51’i grev istedi, halkın yüzde 49’u “Hayır.” dedi ve kazandı. Sizin anlayışınız bu. Her zaman çıkıp burada “çoğunluk, çoğunluk” diyorsunuz ya, gerçekten…
Topla… Topla…
Şimdi, bu grev hakkını engellediniz ya yarın bir gün yerel seçimler var, gidip öğretmenden, memurdan nasıl oy isteyeceksiniz, ne diyeceksiniz Allah aşkına? Nasıl yüzlerine bakacaksınız? Ben gerçekten merak ediyorum.
Biz isteriz, bize seve seve oy verirler.
Şu yüzde 51’e nasıl ulaştınız bilemiyorum.
Gerçekten merak ediyorum. Bakın, bir yandan Sendika Yasası’nı mahvederken bir yandan da döndünüz dolaştınız adaleti de mahvettiniz. Sizler, çalışan başına düşen üye sayısını bile hesaplayamadınız. Bana burada oturduğunuz yerden matematik dersi vermeye kalkmayın.
Daha yüzde 51’i bile toplayamıyorsun!
Hiçbir şekilde Hakem Kurulunu da doğru düzgün oluşturmadınız, Hükûmetin atadıklarından oluşturdunuz, şimdi buna “Toplu sözleşme yasası” diyorsunuz. Hadi emekçilerin hakkını vermiyorsunuz, bari Bakanım, dalga geçmeyin emekçilerle. Teşekkür ederim.
Sayın Atıcı ve arkadaşlarının önergesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. 26’ncı maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… 26’ncı madde kabul edilmiştir. 27’nci madde üzerinde iki önerge vardır, okutuyorum: T. B. M. M Başkanlığı’na Görüşülmekte olan 200 sıra sayılı yasa tasarısının 27. maddesindeki “bir aylık” sürenin “15 gün” olarak değiştirilmesini arz ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 200 Sıra Sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı'nın 27. maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Madde 27- 4688 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir. Geçici Madde 11- 2012 yılına ilişkin Kamu görevlilerinin ortak ekonomik, sosyal, demokratik, siyasi, özlük ve mesleki hak ve çıkarlarını belirlemek üzere yapılacak toplu sözleşme görüşmelerine, bu kanunun yürürlüğe girdikten itibaren bir ay içerisinde başlanır. Bu toplu sözleşme görüşmelerine katılacak sendika ve konfederasyonların belirlenmesinde 7/7/2011 tarihli ve 27987 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 4688 sayılı kanun gereğince Kamu Görevlileri Sendikaları ile konfederasyonların üye sayılarına ilişkin 2011 temmuz istatistikleri hakkında tebliğ hükümleri esas alınır. Okunan son önergeye katılıyor musunuz Sayın Komisyon?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Kim konuşacak efendim?
Gerekçe okunsun.
Gerekçeyi okutuyorum: Geçici 11. Madde ile bir yıllık toplu sözleşme yapılmasına uygun olarak 2012 yılı için düzenleme yapılmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. T. B. M. M Başkanlığı’na Görüşülmekte olan 200 sıra sayılı yasa tasarısının 27. maddesindeki “bir aylık” sürenin “15 gün” olarak değiştirilmesini arz ederiz. Rıza Türmen (İzmir) ve arkadaşları Sayın Komisyon önergeye katılıyor musunuz?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Rıza Türmen…
Sayın Türmen, İzmir Milletvekili, buyurun efendim.
Avrupa Birliği üyesi olacağımız, Avrupa Birliği Temel Haklar Şartı -28’inci maddesi- “İşçiler ve kamu çalışanları uzlaşma olmadığı durumlarda çıkarlarını korumak amacıyla grev hakkına sahiptirler.” diyor. ILO sözleşmeleri, 87 ve 151 sayılı sözleşmeler grev hakkını düzenliyor kamu çalışanları için. Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi Kararı, 2000 (6) “Kamu çalışanları diğer çalışanlarla aynı haklara sahiptir.” diyor. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Demir ve Baykara kararında önemli iki şey söylüyor. Bir tanesinde diyor ki: “Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi sözleşmeyi yorumlarken uluslararası hukuktaki gelişmeleri dikkate alır.” Ondan sonra “Toplu sözleşme hakkı, sendika kurma ve üye olma hakkının temel unsurlarıdır.” diyor. Grev hakkı da aynı şekilde sendika kurma hakkının temel bir unsurudur. Şimdi, bu kadar geniş bir grev hakkını kabul eden uluslararası mevzuat varken Türkiye bunun dışında nasıl kalacak, yani bunu hiç düşünmüyor muyuz acaba? Bir de Anayasa’nın 90’ıncı maddesi var, diyoruz ki: Uluslararası sözleşmeyle ulusal yasa arasında çelişki olduğu takdirde uluslararası sözleşme uygulanır, o esas alınır. Peki, bu kadar geniş bir uluslararası hukukta bu kadar kabul gören bir şey varken yani kamu çalışanlarına grev hakkı tanınırken Türkiye bunun dışında nasıl kalacak? “Efendim, Anayasa’mız öyle öngördüğü için biz de böyle hazırladık kanunu.” Anayasa’mız ister öyle desin ister böyle desin, Türkiye uluslararası alandaki bu kadar geniş bir konsensüsün dışında kalamaz yani kalırsa başı derde girer. İşte, ne olur, ILO’nun kara listesine girer, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde dava açıldığı zaman kaybeder, kaybettiği için Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve onun kararını uygulayacak olan Bakanlar Komitesi Türkiye’ye “Sen kanununu değiştir bakalım şimdi.” der ve dış baskılarla Türkiye, Anayasa’sı öyle de dese böyle de dese, bunu değiştirmek zorundadır. Şimdi yani bunu görmeden mi yapılıyor bu kanunlar, bunu ben pek anlayamıyorum. Grev hakkı nasıl ortadan kaldırılıyor? Grev hakkı aslında toplu sözleşme hakkına getirilen sınırlamalarla ortadan kaldırılıyor yani toplu sözleşme yaptıktan sonra uyuşmazlık olursa Hakem Kuruluna gidilecek. “Hakem Kurulu” dediğiniz nasıl bir kurul? 11 kişiden oluşan, 3’ü Bakanlar Kurulunca, 4’ü Kamu İşveren Heyetince yani 7’si Hükûmet tarafından atanan üyelerden oluşan bir kurul. Şimdi, buraya gitmekle zaten işçi davayı kaybetmiş olacaktır, işçi tarafının zaten davayı kazanmasına imkân yoktur fakat grev hakkı da böylelikle ortadan kaldırılmaktadır. Bu aynı zamanda toplu sözleşme hakkını da ortadan kaldırmaktadır çünkü böyle bir Hakem Kurulu varken işveren tarafı ya da hükûmet niçin uzlaşıyı kabul etsin toplu sözleşmede, niçin kabul etsin? Yani neresinden tutarsanız tutun, uluslararası alanda Türkiye kendisini savunmasız bırakmıştır, kendi başını derde sokmuştur. Öbür taraftan, bu Hakem Heyeti, böyle bir oluşumla, böyle bir toplu sözleşme düzeniyle aslında son derece adaletsiz, son derece işçinin, emekçinin hakkını gasp eden bir nitelik taşımaktadır. Böyle bir kanuna neden ihtiyaç görülüyor, niçin bu kadar yanlış bir kanun yapılıyor, onu da tabii kanunu yapanlara sormak gerek. Çok teşekkür ediyorum Sayın Başkan.
Sayın Türmen ve arkadaşlarının önergesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. 27’nci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler…
Karar yeter sayısı…
Geçti efendim.
Bu defa geçti.
Bir dahakinde yapalım.
Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 28’inci madde üzerinde iki önerge vardır, okutuyorum: Görüşülmekte olan 200 Sıra Sayılı yasa tasarısının 28. maddesindeki “10 Ağustos 2012” tarihinin, “31.07.2012” olarak değiştirilmesini arz ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na Görüşülmekte olan Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 28. maddesinin tasarı metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Sayın Komisyon, son okunan önergeye katılıyor musunuz?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Gerekçe…
Gerekçeyi okuyun lütfen. 4688 sayılı yasaya ilişkin yetki süreci başlamış ve devam etmektedir. 15 Mayıs tarihinden sonraki bir tarihin geçicide olsa yetki tespiti için bir tarih olarak belirlenmesinin, hukuken bir izahı bulunmadığı gibi, işlevsel olarak da uygun değildir. Sayın Şandır ve arkadaşlarının önergesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Görüşülmekte olan 200 Sıra Sayılı yasa tasarısının 28. maddesindeki “10 Ağustos 2012” tarihinin, “31.07.2012” olarak değiştirilmesini arz ederiz. Aytuğ Atıcı (Mersin) ve arkadaşları Sayın Komisyon?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Kim konuşacak?
Aytuğ Atıcı.
Sayın Atıcı, Mersin Milletvekili. Buyurun Sayın Atıcı.
Değerli milletvekilleri, 28’inci madde üzerine söz aldım ve kaldığım yerden devam ediyorum. Sayın Bakan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarını, uluslararası sözleşmeleri ve Anayasa’yı yok sayarak toplu sözleşmede imza yetkisini tek başına yandaş sendikanıza vermiş bulunuyorsunuz. Dünyada hiçbir örneği yok, hayırlı uğurlu olsun! Ama “Ne olur ne olmaz.” diyerek, ak sendikanıza bile güvenmeyerek anlaşmazlık olması durumunda yargı yolunu da kapatarak kendinizin oluşturduğu Hakem Kurulunu devreye sokuyorsunuz. Burada çok ince hesaplar olduğu açık. Nedir bu hesap? Ben falcı değilim ama sizin çizdiğiniz geleceği tahmin etmek hiç de zor değil. Ak sendika zaman zaman kendi üyelerine şirin görünmek için Hükûmetle anlaşamayacak, tabii, sizden icazet alarak “Şurada anlaşamayalım.” “Oldu anlaşamayalım…” Sonra Hakem Kurulu devreye girecek, ak sendika diyecek ki: “Ya ne yapalım, vallahi biz elimizden geleni yaptık, Hükûmet kabul etmedi, Hakem Kurulu böyle uygun gördü, geçti gitti.” diyecek ve tabana şirin görünmeye çalışacak. Değerli arkadaşlar, ben buradan kamu emekçilerine seslenmek istiyorum: Cumhuriyet Halk Partisi grev hakkının yasal teminat altına alındığı özgür bir toplu sözleşme düzenini savunmaktadır, savunmaya devam edecektir. Cumhuriyet Halk Partisi örgütlenme özgürlüğünün önündeki tüm engellerin kaldırılmasından yanadır, yeri geldiğinde kaldıracaktır. Cumhuriyet Halk Partisi, her sendikanın kendi üyeleri adına, toplu sözleşme yapabilmesini savunmaktadır ve yeri, zamanı geldiğinde bunu hayata geçirecektir. Değerli arkadaşlar, Hükûmet tarafından hazırlanan bu yasa tasarısının tüm toplumda, bakın sadece çalışan emekçilerde değil, çalışan memurlar da değil tüm toplumda bir hayal kırıklığı yarattığını ifade etmek istiyorum. Bir referandum yaptınız 12 Eylülde. Ne dediniz kamu emekçilerine? “Aman bizi destekleyin, ‘evet’ deyin, artık siz de toplu sözleşme yapacaksınız.” dediniz ve açıkça onları aldattınız. Onlar zannetti ki gerçekten emekçiye yakışır bir şekilde toplu sözleşme yapılacak. Gerçekten hayallerini süsleyen grevli toplu sözleşmeyi hayal ettiler ama ne bilsinler ki arkasından mevcut haklarından daha kötü bir duruma düşecekler. Sonuçta, halkın “evet” demesini sağladınız. Ne oldu sağladınız? Dağ fare doğurdu değerli arkadaşlar. Anayasa’ya uygun, sizin sözlerinize uygun bir değişiklik yapmak yerine, bir yasa yapmak yerine, 4688 sayılı bu Yasa’yı değiştirmeye çalışıyoruz. Artık şaşırmıyoruz, bunlara şaşırmıyoruz çünkü gerçekten size yakışanı yapıyorsunuz, size yakışan budur, siz de aynen, tıpkı diğer konularda olduğu gibi, aynı şekilde yapıyorsunuz, ondan sonra da çıkıp kendinizi savunmaya çalışıyorsunuz, ayağınıza dolaşıyor. Biz de kapı kapı gezip sizin bu yaptıklarınızı anlatacağız. Şimdi, Sayın Bakandan bir ricam var. Bunu düzeltmenin de bir yolu var: Çıksın, desin ki yiğitçe “Biz Memur-Sen’le bu yasayı birlikte hazırladık ve size de yutturuyoruz.” Bunu söylemek zor değil. Bu Memur-Sen de bir sendika değil mi? Sendika. Peki, sendikaysa niye konuşuyoruz. Bakın, nasıl bir sendika. Bir iki kere buradan dile getirildi değerli arkadaşlar, Memur-Sen’in nasıl bir sendika olduğunu bakın şimdi sizlere söylüyorum. 2002 yılında 41 bin üyesi var sadece, 2011’de 41 bin çıkmış 515 bine. Çıkmış da ne olmuş? Tıpkı sizin “Ekonomide büyüyoruz, ekonomide büyüyoruz.” dediğiniz gibi büyümüş. Büyümemiş de, ekonomiyi nasıl şişirdiyseniz, sendikayı da şişirmişsiniz. Buna “büyüme” denmez, buna “şişme” denir, dense dense “şişme” denir. Niye biliyor musunuz? Çünkü sizin bu mucize yarattırdığınız sendika kalktı, gitti, Avrupa’nın kapısını çaldı, kapıyı açmadılar; dünyanın kapısını çaldı, hiç kimse içeriye sokmadı. Ne Avrupa’da ne de dünyada, Hükûmetle girdiği bu kirli ilişkiden dolayı bu sendika tanınmıyor. Şimdi, siz, dünyada, Avrupa’da tanınmayan bir sendikayla kalkmışsınız, gelmişsiniz bir toplu sözleşme yapıyorsunuz, ona da “her şeyin başı” diyorsunuz, sonra da diyorsunuz ki: “Vay, biz toplu sözleşme yaptık.” Değerli arkadaşlar, peki, bu yasa tasarısı sendika üyesi olması yasaklanan on binlerce kamu emekçisinin örgütlenmesini sağlıyor mu? Hayır. Kim üye olabiliyor? 4/A’lılar, 4/B’liler. 4/C’lilere ne oldu? 4/C’liler köle. Köle sözleşme yapar mı? Yapmaz. Peki, kamu emekçilerinin hakları savunuluyor mu? Hayır, hiçbir şekilde savunulmuyor. Değerli arkadaşlar, Cumhuriyet Halk Partisi, emeği en yüce değer olarak kabul eder ve bu çerçevede gerekeni yapar. Saygılar sunuyorum.
Sayın Atıcı ve arkadaşlarının önergesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. 28’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 29’uncu madde üzerinde bir önerge vardır, okutuyorum: Görüşülmekte olan 200 Sıra Sayılı yasa tasarısının 29. maddesindeki “bir aylık” sürenin “15 gün” olarak değiştirilmesini arz ederiz. Sayın Komisyon, önergeye katılıyor musunuz?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Konunun aciliyeti nedeniyle. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. 29’uncu maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… 29’uncu madde kabul edilmiştir. 30’uncu madde üzerinde önerge yoktur. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 31’inci maddeden önce on dakika ara veriyorum.