Mijnheer de minister, ik dank u omdat u op dit middaguur nog even onze vragen wil beantwoorden. Mijn vragen hebben betrekking op het verlaagde btw-tarief voor gehandicapte kinderen bij aankoop van een wagen. Er geldt dus een verlaagd btw-tarief voor de aankoop van een wagen door ouders die een gehandicapt kind ten laste hebben. Die verlaging is voorzien in het KB 20 inzake btw. Aan dat verlaagde tarief bij de aankoop van een nieuw voertuig zijn voorwaarden verbonden. Onder meer is voorzien dat het voordeel slechts kan gelden voor een enkel voertuig, wat niet volledig onlogisch is. In het geval van een echtscheiding en co-ouderschap van het gehandicapte kind blijft het voordeel echter enkel lopen voor een enkele ouder, ook bij de latere aankoop van een nieuw voertuig. Dat leidt er dan toe dat de andere ouder niet meer kan genieten van dit voordeel ondanks het co-ouderschap. Dat stemt toch wel tot nadenken. De vraag kan worden gesteld of dit wel rechtvaardig is, zeker als er de voorbije jaren al heel wat werk is geleverd om de fiscale gelijkstelling te bewerkstelligen in het kader van echtscheiding bij gehuwden, om de vrijstellingen gelijk te trekken. Ik wil u dan ook de vraag stellen of de Europese richtlijn een structurele oplossing voor co-ouderschap toelaat in dit geval. Kunt u mij zeggen wat het standpunt van de administratie ter zake is? Zult u werk maken van een oplossing voor deze problematiek, om de onrechtvaardigheid in de behandeling van co-ouders recht te trekken?
Mevrouw Smaers, geen enkele bepaling van de btw-richtlijn laat de lidstaten toe een verlaagd btw-tarief toe te laten voor de levering van voertuigen voor invaliden of gehandicapten. In het kader van zijn sociaal beleid heeft België van Europa de toelating gekregen om de gunstregeling die het sedert de invoering van de btw toepast op de levering van voertuigen voor bepaalde invaliden en gehandicapten toch te behouden. Deze toelating is een uitzonderingsmaatregel die opgenomen werd in het proces-verbaal van de Raad Ecofin van 19 oktober 1992. Aangezien het een zogenaamde standstillclausule betreft is een uitbreiding van de gunstregeling naar andere categorieën van gehandicapten niet mogelijk. Een eventuele wijziging van de betrokken regeling kan enkel in de richting van een beperking of zelfs een opheffing van deze gunstregeling. U hebt mij ook een ander geval voorgelegd waar de toepassing van de gunstregeling haar oorsprong vindt in het ten laste hebben van een kind dat gehandicapt is. De voorwaarden van het persoonlijk gebruik door de invalide van de wagen is inherent aan de toepassing van de gunstregeling, zodat bij echtscheiding enkel de ouder, bij wie het gehandicapte kind zijn domicilieadres heeft en waar het in principe in hoofdzaak verblijft, de gunstregeling kan aanvragen. Indien het kind echter gelijkmatig bij beide ouders verblijft, zoals bijvoorbeeld bij co-ouderschap, terwijl het kind bij een van hen is gedomicilieerd, heeft de btw-administratie beslist dat bij de aanvraag van de gunstregeling een overeenkomst of een rechterlijke beslissing moet worden voorgelegd aan het bevoegd btw-controlekantoor waarin wordt vastgelegd wie van hen de gunstregeling inzake btw kan aanvragen. De btw-administratie gaat er anders vanuit dat de gunstregeling inzake btw enkel kan worden aangevraagd door de ouder bij wie het invalide kind zijn domicilieadres heeft.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. U hebt verwezen naar de gunstregeling, zoals bekrachtigd door een beslissing van de Ecofinraad. Ik zal die nog eens bekijken. Ik hoor ook dat er bij wijziging geen uitbreiding, maar alleen een beperking mogelijk zou zijn. Wij proberen om binnen het co-ouderschap zo goed mogelijk een modus vivendi voor alle ouders te vinden. Als er geen vonnis kan worden voorgelegd, dan kan er best een akkoord tussen de twee ouders worden bekomen, met een wederzijdse regeling. Mijn tweede vraag had betrekking op het verlaagde btw-tarief bij aankoop van een wagen voor gehandicapten en een aantal specifiekere voorwaarden om beroep te kunnen doen op dat verlaagde tarief. In de specifieke voorwaarden is onder meer voorzien dat slechts een aantal categorieën van gehandicapten recht kunnen hebben op het verlaagde tarief, als er minstens 50 % invaliditeit is. Laat de Europese richtlijn ook een structurele oplossing toe voor mensen met een ernstige groeiafwijking, een andere afwijking of invaliditeit dus dan die die in de voorwaarden van het betreffende artikel voorzien zijn? Laat de Europese richtlijn verder een structurele oplossing toe voor andere mensen, die geen invaliditeit van ten minste 50 % hebben? Ik ken het standpunt van u en uw administratie. Ik neem aan dat het voor een deel overeenkomt met het antwoord op mijn voorgaande vraag, maar kunt u specifiek over die voorwaarden nog bijkomend antwoorden of verwijst u naar het algemene antwoord?
Ik verwijs naar mijn vorig antwoord. Wat specifiek de btw betreft, wil ik gerust de btw-administratie ondervragen over dat aspect, maar voor het overige geldt het antwoord dat ik daarnet heb gegeven.
Mijnheer de minister, u kent wellicht de evolutie in het zorglandschap en de ontwikkelingen die het mogelijk moeten maken om meer te investeren in serviceflats en ouderenvoorzieningen. In dat landschap is er de voorbije jaren werk gemaakt van een specifieke koopformule, die het woonrechtcertificaat wordt genoemd. Dat certificaat komt eigenlijk neer op een recht op wonen dat wordt verkocht aan de oudere of zorgbehoevende. Die persoon moet op zijn of haar beurt een inleg doen voor de verwerving van het certificaat. Enkel wanneer men dat doet, heeft men recht of voorrang om de serviceflat te bewonen. De woonkost of de eigenlijke prijs voor het bewonen van de serviceflat wordt op basis van het ingebrachte kapitaal en het rendement bepaald. Voor de betreffende jaren wordt een huur betaald voor de serviceflat. De koopformule op zich wordt verkocht als een beleggingsinstrument, namelijk een obligatie. Hierdoor ontloopt de potentiële kandidaat het betalen van bepaalde belastingen, zoals de onroerende voorheffing, registratierechten, btw op nieuwbouw, omdat het woonrechtcertificaat geen verkoop van onroerend goed betreft en het dus niet in aanmerking komt voor de gebruikelijke lasten. Kunt u mij zeggen wat de juiste juridische kwalificatie is van het betreffende woonrechtcertificaat, dat toch al meermaals wordt gebruikt? Gaat het om een beleggingsinstrument, een financieel product, of over iets totaal anders? Indien het om een beleggingsinstrument gaat, moeten de gemeenten en de zorgbedrijven volgens u geen goedkeuring krijgen van de FSMA? Moet de FSMA dergelijke praktijken niet controleren? Of valt het woonrechtcertificaat volgens u niet onder de bevoegdheid van de marktregulator? Is er naar uw mening sprake van misleidende informatie en fout beleggingsadvies wanneer gemeenten en zorgbedrijven een dergelijke formule verkopen en na 20 jaar terugkopen, zodat het eigenlijke woonrecht van de bewoner wordt uitgehold? Kunt u tot slot zeggen welke andere instellingen, en dat kunnen zorginstellingen zijn, dergelijke formules al gebruiken?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw Smaers, de producten waarnaar u verwijst, zijn wel degelijk beleggingsinstrumenten van het type obligaties. De doelstelling van het project waarvoor die obligaties worden uitgegeven, is de financiering van de bouw van rusthuizen en als tegenprestatie een vergemakkelijking van de toegang tot die rusthuizen. Als de minimumbelegging minstens 100 000 euro bedraagt, wat voor dergelijke producten doorgaans wel het geval is, dan geldt in verband met de betrokken obligaties niet de verplichting om een door de FSMA goedgekeurd prospectus te publiceren. Die verplichting geldt evenmin als de obligatie onvoorwaardelijk en onherroepelijk wordt gewaarborgd door een lokale overheid. Die uitzonderingen vloeien voort uit het Europees recht ter zake. Dat betekent echter niet dat wie in aanmerking komt voor die uitzonderingen, de inschrijvers niet correct zou moeten informeren, maar wel dat de FSMA geen toezicht uitoefent op die informatie. Het komt mij echter niet meteen toe om geval per geval uitspraken te doen over het al dan niet misleidende karakter van de gepubliceerde informatie. En ik kan u helaas niet meedelen welke andere instellingen nog eventueel dergelijke formules zouden gebruiken.
Monsieur le président, monsieur le ministre, ma question date du mois d'août. Depuis lors, des éléments nouveaux sont intervenus et d'autres questions ont été posées. Je serai donc très bref. En début d'année, vous nous annonciez que votre administration travaillait à un dispositif d'avances structurel dans le versement des additionnels à l'impôt des personnes physiques (IPP) en faveur des communes. En mai dernier, une réunion a eu lieu et je souhaiterais connaître l'état d'avancement de ce projet. Étant donné les pertes annoncées pour 2015, je sais que certaines communes bénéficieront d'une avance de trésorerie mais ce n'est pas un mécanisme structurel. Il s'agit simplement d'une compensation en fin d'année. Ce qui m'intéresse vraiment, c'est de savoir où en est la mise en place de ce système d'avances structurel en faveur de l'ensemble des communes en ce qui concerne le versement des additionnels à l'IPP.
Monsieur le président, monsieur le ministre, je voudrais me faire le porte-parole de toutes les communes qui doivent établir leur budget pour l'année 2016. Elles sont inquiètes car elles sont non seulement victimes d'une communication tardive de la part du SPF Finances mais elles voient les recettes qui leur sont annoncées en forte diminution. On parle de 10 à 20 % de diminution. J'ai pu consulter le courrier reçu par une commune de taille moyenne qui voit ses recettes d'additionnels à l'IPP fondre de près de 200 000 euros. Elle n'a reçu cette information que maintenant. Au moment d'établir le budget, c'est particulièrement difficile et peu acceptable du point de vue des responsables communaux concernés. Mes questions sont dès lors les suivantes. Qu'est-ce qui justifie cette communication tardive? À quelle date ces estimations sont-elles généralement communiquées? Comment s'expliquent les retards à répétition enregistrés en matière d'enrôlement puisque c'était déjà le cas l'année dernière? Quelles mesures seront-elles mises en place pour les limiter à l'avenir? Quelle sera la diminution moyenne des recettes additionnelles pour les communes? Quelles en sont les raisons? Quel est le rôle dans cette diminution des recettes des premières mesures fiscales décidées par le gouvernement fédéral? Pour quelles raisons la compensation octroyée dans le cadre de la convention avec le Grand-Duché de Luxembourg a-t-elle été supprimée pour les communes dont le nombre de résidents exerçant une activité au Grand-Duché est de moins de 5 %? Combien de communes sont-elles concernées? Quel est le montant total de compensations qui ne seront plus octroyées pour l'exercice 2015? Quelles compensations sont-elles prévues par le gouvernement fédéral à l'égard des communes victimes de ces mauvaises nouvelles à répétition?
Messieurs Dispa et Gilkinet, les estimations relatives aux additionnels communaux à l'impôt des personnes physiques ont été réalisées dans les délais normaux. Comme pour les années précédentes, les estimations ont été envoyées à la fin du mois d'octobre. Cette année, les lettres ont été établies le 30 octobre. En raison du retard imprévisible dans le processus d'enrôlement pour l'exercice d'imposition 2015, il fut difficile de produire des estimations représentatives sur le plan de la taxe communale additionnelle à l'impôt des personnes physiques. Le retard précité a été causé par l'introduction de la sixième réforme de l'État dans les programmes de calcul en termes d'impôt des personnes physiques. Conscient des problèmes éventuels de trésorerie que connaissent certaines villes et communes découlant des changements de rythme dans le processus d'enrôlement, j'ai décidé en août dernier de leur accorder une avance "purement financière". Cette avance représente la différence entre l'évaluation initiale effectuée en octobre 2014 et l'estimation réalisée à la fin du mois d'octobre 2015. Il va de soi que les villes et communes bénéficiaires de cette avance sont celles qui devraient recevoir un montant moindre que celui estimé initialement. En d'autres termes, les villes et les communes pour lesquelles la nouvelle estimation est supérieure à l'estimation initiale ne recevront pas d'avance, et ce pour des raisons évidentes. Il n'est donc nullement question de préjugé à l'égard des communes. Afin de résorber les problèmes susmentionnés des villes et communes de façon durable, le SPF Finances s'engage à tout mettre en œuvre pour qu'une solution structurelle puisse être apportée pour chacune d'elle, à partir de l'exercice d'imposition 2016. Il convient de remarquer que la diminution des recettes en 2015 par rapport aux prévisions initiales ne découle pas du tout des mesures fiscales décidées par le gouvernement au niveau du tax shift. Le premier impact sera seulement perceptible à partir de l'année budgétaire 2016. Dans ce cadre, il convient de signaler que les villes et communes ont été averties de l'impact résultant des mesures tax shift pour l'exercice d'imposition 2016. Cet effet sera donc visible à partir des données fournies pour le budget 2016. La nouvelle convention conclue entre l'État belge et le Grand-Duché de Luxembourg précise bien que les villes et les communes doivent avoir un rapport entre l'IPP fictif et l'IPP total supérieur à 5 % afin d'obtenir une compensation au niveau de l'IPP/com. Comme dans chaque convention, accord ou règlement international, il y a des parties gagnantes et des parties perdantes. Globalement parlant, la Belgique est gagnante car le montant total accordé par le Grand-Duché s'élève à 30 millions d'euros à partir de l'année 2015, alors que le montant accordé sur la base de la première convention en la matière s'élevait seulement à 18 millions d'euros. Il est évident que la Belgique doit respecter cette convention. Enfin, je précise que le montant est à ventiler entre les villes et communes respectant la condition précitée. Dans ce cadre, il est à noter que j'ai accordé aux communes n'obtenant plus aucune compensation découlant de la convention belgo-luxembourgeoise une avance supplémentaire couvrant le montant annoncé lors des estimations initiales.
Monsieur le ministre, je ne veux pas rouvrir le débat sur la situation des communes. En ce qui concerne ma demande précise sur le système d'avances structurel, je prends note que ce mécanisme devrait être mis en place dès l'année prochaine. J'espère vraiment que ce sera possible car nous y sommes bientôt. J'espère que vous pourrez rapidement revenir vers nous avec les dispositions légales, le cas échéant, ou réglementaires que vous aurez prises pour que ce système soit effectif dès le début de l'année 2016. Je puis vous assurer que nous ne vous lâcherons pas sur ce sujet et que nous reviendrons devant vous très régulièrement. Je vous remercie.
Monsieur le ministre, si je comprends tout à fait les retards liés aux changements fiscaux découlant de la réforme de l'État, je vous demande de prendre en compte l'inconfort actuel des administrations communales concernant les communications tardives. Vous confirmez par ailleurs qu'à partir de 2016, les choix fiscaux fédéraux auront un impact important sur les communes qui devront diminuer les services rendus aux citoyens ou des subsides à certains secteurs importants ou encore augmenter elles-mêmes l'impôt. Cette opération ne sera pas spécialement positive pour le citoyen. En effet, le cadeau d'impôt donné par l'État fédéral devra être compensé par la commune. Cela montre les limites du tax shift que nous estimons ne pas en être un. Pour ce qui concerne les compensations octroyées dans le cadre de la convention avec le Grand-Duché de Luxembourg, il serait utile de connaître le détail commune par commune, pour voir quelles sont les communes gagnantes et les communes perdantes. Je vous réinterrogerai donc sur le sujet par écrit, en espérant que vous répondrez un peu plus rapidement que pour d'autres questions écrites que je vous ai transmises.
Monsieur le président, je pense avoir commis une erreur dans l'intitulé de la question. En effet, une question porte bien sur l'objet que vous avez indiqué, mais la question jointe porte, quant à elle, sur le coût de la perception de l'impôt en Belgique. Monsieur le ministre, l'OCDE a récemment publié une étude qui compare la performance des pays membres de l'OCDE en matière fiscale. La Belgique se classe troisième au palmarès peu enviable des pays où le coût de perception de l'impôt est le plus élevé. Je vous fais l'économie des chiffres qui figurent dans la question que je vous ai adressée. Si on prend comme critère le coût de perception par rapport aux revenus nets perçus, la Belgique se retrouve aussi parmi les pays où les coûts sont les plus élevés. Et quand on considère l'évolution dans le temps, on peut constater que les choses ne s'améliorent pas. Par ailleurs, un autre critère est inquiétant. Je veux parler de la part des dépenses dans les technologies de l'information par rapport à l'ensemble des dépenses de l'administration fiscale. En effet, on peut observer que la part relative de la Belgique est très, très faible, ce qui explique notre très mauvaise position dans le classement. Je voulais simplement vous interroger sur ces différents chiffres et sur cette étude. Ces chiffres vous surprennent-ils? Quels enseignements avez-vous tirés de ce rapport de l'OCDE? J'en viens à ma deuxième question. Monsieur le ministre, le 15 février dernier, la Cour des comptes publiait un rapport d'audit sur l'organisation des contrôles à l'impôt des personnes physiques. Ce rapport s'est penché notamment sur les performances et l'utilisation de STIRCO, l'application informatique développée pour gérer le programme de contrôle et numériser les dossiers de contrôle. Ses conclusions sont loin d'être positives. Ainsi, on peut lire à la page 29: "Il ressort des constatations qui précèdent que la clôture d'une mission de contrôle par le chef de service n'offre pas la moindre garantie de qualité et d'exactitude du contrôle, contrairement au prescrit des directives". La Cour des comptes conclut que "les fiches de résultat ne reflètent pas les résultats des actions de contrôle de manière fiable". Il est finalement fait mention de votre réponse, qui se limite à prendre acte du rapport qui avait été communiqué à votre prédécesseur en septembre 2014. Monsieur le ministre, quelles sont les actions qui ont été menées afin de résoudre les problèmes pointés par ce rapport de la Cour des comptes?
Monsieur le président, monsieur Dispa, le rapport OCDE intitulé "Tax administration 2015" auquel la question fait référence et qui implique aussi indirectement la deuxième question est une actualisation des rapports similaires de 2011 et 2013. Le SPF Finances fournit l'input pour ce rapport en ce qui concerne la Belgique. Les chiffres à ce sujet pour notre pays ont déjà été commentés dans des réponses à différentes questions écrites. Comme souligné par l'OCDE elle-même, le ratio entre les coûts de perception et les recettes fiscales ne peut pas être considéré sans plus avant comme un indicateur de l'efficacité de la perception de l'impôt. En effet, pour ce faire, les particularités du régime fiscal doivent être prises en compte et celles-ci varient fortement d'un pays à l'autre. L'OCDE indique non seulement les différences de structures d'imposition et de pression fiscale mais aussi notamment les lacunes méthodologiques lors des comparaisons internationales des coûts administratifs ainsi que les différences dans les tâches dont les différentes administrations fiscales s'acquittent. Ainsi, toutes les administrations reprises dans l'étude de l'OCDE ne sont pas chargées de la perception des droits de douane ou de la mise à jour d'un cadastre immobilier. L'évolution dans le temps des ratios des coûts est pertinente, davantage encore que la comparaison entre pays, bien que la perspective soit ici aussi assombrie par des glissements dans les coûts et/ou les recettes, sur lesquelles l'administration n'a pas d'impact direct, comme les conséquences de la conjoncture économique ou le glissement de la perception de certains impôts du niveau fédéral au niveau régional. En outre, on ne peut perdre de vue que les investissements ICT et d'autres investissements similaires augmentent initialement les coûts et ne font pression sur les ratios des coûts qu'ultérieurement. La tendance est néanmoins clairement à la baisse dans notre pays. La numérisation du traitement des données, l'analyse de risques approfondie lors des contrôles fiscaux et la réduction du personnel notamment ont permis au cours des dernières années de diminuer considérablement les coûts. À l'instar de l'OCDE, nous pouvons conclure que le ratio coût de l'administration/recettes nettes pour le SPF Finances avoisine la moyenne de l'OCDE. Par rapport au PIB, les coûts d'administration dans notre pays dépassent certes nettement la moyenne de l'OCDE mais cela est dû essentiellement au poids élevé que notre pays accorde traditionnellement à l'instrument fiscal. Le souhait reste bien entendu de continuer à accroître l'efficacité de tout l'appareil fiscal
Monsieur le ministre, votre réponse vaut-elle aussi pour la question concernant le rapport de la Cour des comptes?
Je reviendrai sur vos remarques concernant le STIRCO ultérieurement.
Monsieur le ministre, je vous remercie.
Monsieur le ministre, ma question porte sur la technique adoptée par de nombreuses banques proposant des comptes épargne qui doivent être alimentés sur la base de versements mensuels. Ces comptes sont assortis d'un taux d'intérêt, à première vue, avantageux. Cependant, une association de défense des consommateurs s'est penchée sur le sujet et il apparaît que les banques délivrent un message qui peut induire le consommateur en erreur. En effet, ces comptes épargne sont assortis d'un taux de base très faible et d'une prime de fidélité élevée. Or, la prime de fidélité est calculée sur la base des montants qui sont restés 12 mois sur le compte. Sur un compte à versement mensuel plafonné, seul un douzième de la somme versée sur un an bénéficiera de la prime de fidélité. Monsieur le ministre, cette pratique est-elle conforme à la loi? Quelles actions comptez-vous entreprendre pour lutter contre cette pratique qui peut paraître trompeuse à certains égards?
Monsieur le président, monsieur Dispa, cette pratique n'est en soi pas illégale. En réponse à votre deuxième question, je peux vous dire que nous avons décidé d'examiner cela plus en détail en collaboration avec la Banque nationale pour décider si d'autres actions doivent être prises ou pas.
Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse. Si vous le voulez bien, je vous inviterai à nous faire part des conclusions de ce groupe de travail institué au sein de la Banque nationale pour voir si des mesures peuvent être prises afin de limiter les effets pervers de cette pratique.
De heer Mathot is niet aanwezig. Zijn vraag nr. 6379 wordt geschrapt.
Mijnheer de minister, graag krijg ik wat meer toelichting over de accijnsregeling voor tractoren. Volgens het KB van 19 maart 2014 is het tarief van de te betalen accijnzen afhankelijk van het al dan niet onderworpen zijn aan de periodieke technische keuring. Het KB bepaalt ook welke voertuigen verplicht een periodieke keuring moeten ondergaan. Er zijn evenwel uitzonderingen op die regeling en dus ook uitzonderingen op het te betalen tarief voor de accijnzen. Een van de uitzonderingen is de tractor die door de wegbeheerders of hun aannemers gebruikt wordt voor het onderhoud van de omgeving van de wegen of, tijdens de winter, voor het ruimen van sneeuw of het uitstrooien van zout op de openbare weg. Bij de lokale besturen bestaat daarover heel wat twijfel. Zij staan in voor het onderhoud van wegen, grachten en bermen. Het is onduidelijkheid of zij al dan niet naar de technische keuring moeten en al dan niet het hoge accijnstarief op diesel moeten betalen. Vandaar enkele vragen om verduidelijking. Mijnheer de minister, kunt u verduidelijken wat er verstaan wordt onder het onderhoud van de omgeving van wegen? Hoe ver gaat dat? Betreft het enkel de wegen of ook de bermen en de grachten? Dat bepaalt immers waarvoor zij het voertuig mogen inzetten. Kunt u bevestigen dat deze voertuigen in voorkomend geval ook gebruik kunnen maken van het verlaagde tarief voor industriële en commerciële doeleinden?
Mijnheer Wilrycx, de interpretatie van de wettelijke bepalingen omtrent de vrijstelling van de periodieke technische keuring voor sommige land- en bosbouwtractoren, onder meer voor diegenen die gebruikt worden voor het onderhoud van de omgeving van de wegen, behoort tot de bevoegdheid van mijn collega van Mobiliteit. U zult zich dus tot haar moeten wenden om daar een duidelijk antwoord op te krijgen. Indien een voertuig, bijvoorbeeld een land- of een bosbouwtrekker, niet onderworpen is aan deze periodieke technische keuring en bijgevolg niet beschikt over een vergunning voor overwegend gebruik op de openbare weg, mag de motor van dit voertuig aangedreven worden met gemerkte gasolie tegen het verlaagde tarief voor wat heet industriële en commerciële doeleinden. Het tarief bedraagt op dit moment 22,74 euro per 1 000 liter.
Ik zal mijn vraag ook indienen bij de minister van Mobiliteit. Men kan hier weinig antwoorden op geven. Ook bij de VVSG weet men niet wat men moet antwoorden aan de gemeenten. Misschien zou het dan ook niet slecht zijn als de regering ter zake een omzendbrief zou publiceren. Dan weten de gemeenten of ze rode dan wel witte diesel kunnen tanken. Ik zal mijn vraag bij uw collega indienen.
Vraag nr. 6399, vraag nr. 6400, vraag nr. 6406 en vraag nr. 6407 van de heer Mathot worden geschrapt vermits de heer Mathot niet aanwezig is.
Mijnheer de minister, de vraag die ik nu wil stellen, betreft het tarief van 6 % voor afbraak en heropbouw in een aantal steden en gemeenten. Ik zal ze beknopt inleiden. Ik neem aan dat een deel van uw antwoord uit cijfermateriaal zal bestaan. Ik heb immers om heel wat cijfers gevraagd om na te gaan wat de gevolgen zijn voor de 32 steden en gemeenten die een verminderd tarief van 6 % op de afbraak en heropbouw van onroerende goederen in grootstedelijk gebied kunnen toepassen. Ik vond het destijds al vreemd dat de maatregel enkel van toepassing is in 32 welbepaalde steden en gemeenten, omdat ze niet tegemoetkomt aan de doelstelling de bouwsector in België te stimuleren via rechtvaardige impulsen. Ik begrijp niet goed waarom men voor die 32 steden en gemeenten heeft gekozen, terwijl het verminderd tarief ook van toepassing zou moeten kunnen zijn in bepaalde steden en gemeenten waarvan het lokaal bestuur en andere besturen vinden dat ze, los van de totale oppervlakte, in aanmerking komen voor fiscale impulsen met het oog op heropbouw en stadsontwikkeling. Het tarief geldt nu voor het hele grondgebied van bepaalde steden of gemeenten, zonder dat daar enige visie inzake impulsbeleid en stadsontwikkeling achter zit. Het is daarom dat ik dit een rare regeling vind, tout court. Ik heb u een aantal vragen gesteld om na te gaan wat het effect is van die regelgeving en het verlaagde btw-tarief. Ik zou u willen vragen om een antwoord te geven op mijn vragen over de effecten, de cijfers, de creatie van werkgelegenheid en de extra inkomsten voor de bouwsector. Dat laatste was toch altijd een van de principes achter de maatregelen. Ik neem dus ook aan dat er een meetbaar effect merkbaar is. Als dat niet meetbaar is, stel ik me toch een aantal vragen bij dat principe.
Mijnheer de voorzitter, mevrouw Smaers, enkel de evolutie van de fiscale uitgaven op het vlak van de btw-ontvangsten, die met de toepassing van dat verlaagde tarief van 6 % gepaard gaan, geeft een indicatie over de toename van de afname van de afbraak- en heropbouwwerken. De cijfers voor de periode 2010-2013 zijn de volgende: voor 2010 gaat het om 37,8 miljoen euro, voor 2011 om 21 miljoen euro, voor 2012 om 20 miljoen euro en voor 2013 om 14,3 miljoen euro. Voor 2014 zijn nog geen gegevens beschikbaar. Het cijfer voor 2010 is echter niet integraal vergelijkbaar met het cijfer voor de daaropvolgende jaren, vermits gedurende de jaren 2009 en 2010 deze maatregel tijdelijk van kracht was voor het hele Belgische grondgebied. Vanaf 2011 is de maatregel terug beperkt tot de 32 steden en gemeenten waarover het nu gaat. Deze btw-verlaging is onderdeel van een globaal initiatief, blijkbaar op diverse overheidsniveaus, om de verloederde wijken een incentive tot renovatie te geven. Bij de beoordeling van een dergelijk initiatief heeft het dan ook weinig zin om een specifieke maatregel te gaan bekijken. Het is evenwel duidelijk dat er op het vlak van stadsrenovatie een en ander concreet in onze grootsteden is veranderd. Met betrekking tot de specifieke tewerkstellingsgevolgen van deze maatregel beschik ik momenteel niet over cijfers. Ik twijfel er ook aan of ze wel beschikbaar kunnen worden gemaakt.
Mijnheer de minister, in feite kunt u mij niet veel cijfergegevens geven. Een van de incentives achter die maatregel, waarover u nog altijd spreekt, is het tegengaan van stadsverloedering en bepaalde wijken een boost geven. Ik vind dat een heel goede incentive, maar de maatregelen die u daarvoor neemt zijn niet de juiste. Sinds 2011 wordt namelijk voor het hele grondgebied van een stad of gemeente dat verlaagde tarief toegekend. Als de incentive is om stadsverloedering tegen te gaan en te zorgen voor stadsontwikkeling in een stedelijke planningscontext — waarmee ik volledig akkoord ga —, dan strekt deze maatregel inzake de vermindering van het btw-tarief niet tot dat doel, omdat hij geldt voor het volledige grondgebied van die gemeente of stad en niet voor een bepaalde wijk of specifieke wijken. Ik zal de cijfers nog eens bekijken, maar op het eerste gezicht leren ze niet of er, ook wat de andere doelstellingen betreft, een antwoord is geboden en of er dus extra tewerkstelling wordt gecreëerd.
Vraag nr. 6504 van de heer Dedecker wordt geschrapt, omdat hij niet aanwezig is. Vraag nr. 6556 en vraag nr. 7350 van mevrouw Smaers worden omgezet in een schriftelijke vraag. De samengevoegde vragen nr. 6611 van de heer Laaouej en nr. 6927 van de heer Gilkinet worden geschrapt wegens afwezigheid van de vraagstellers. Dat geldt eveneens voor vraag nr. 6669 van mevrouw Wouters, vraag nr. 6703 van de heer Clarinval, vraag nr. 6801 van de heer Mathot, vraag nr. 6810 van mevrouw Lanjri en vragen nrs. 6925 en 6926 van de heer Gilkinet. Vraag nr. 6943 van de heer Piedboeuf wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Vraag nr. 6999 van de heer Dedecker wordt geschrapt wegens afwezigheid van de vraagsteller en dat geldt ook voor vraag nr. 7008 van de heer Crusnière.
Monsieur le président, monsieur le ministre, ma question porte sur les conséquences d'un arrêt de la Cour de Justice de l'Union européenne concernant les opérations de change en bitcoins.
Pour rappel, le bitcoin est un moyen de paiement électronique qui a connu un développement rapide puisqu'il a été créé depuis moins de dix ans. La Cour européenne de Justice considère que les opérations qu'il implique sont exonérées de TVA dans l'Union européenne. Cependant, cette monnaie pose un certain nombre de problèmes. D'ailleurs, en 2014, votre prédécesseur avait considéré que cette monnaie virtuelle n'était pas un mode de paiement légal et avait indiqué que des groupes de travail avaient été constitués au sein de la Banque centrale européenne pour examiner toutes les conséquences de cette pratique et en tirer des conclusions, l'analyse devant être finalisée pour le mois de mai 2014. Monsieur le ministre, quelles sont les conséquences de l'arrêt de la Cour de Justice européenne pour la Belgique? Cet arrêt implique-t-il un changement de statut pour le bitcoin en Belgique? Avez-vous connaissance des conclusions du groupe de travail de la Banque centrale européenne sur les monnaies virtuelles? Le gouvernement compte-t-il taxer les échanges effectués en monnaie virtuelle?
Monsieur le président, monsieur Dispa, comme la grande majorité des autres États membres, la Belgique était d'avis que les bitcoins ne pouvaient pas être considérés comme un mode de paiement légal. À cet égard, le jugement de la Cour est donc inattendu. Les conséquences de l'arrêt du 22 octobre 2015 restent assez limitées sur le plan de la TVA en ce qui concerne la négociation des bitcoins. Les opérations de change de bitcoins restent exemptées et ce, sur la base de l'article 44, § 3, n° 9, du Code de la TVA. La négociation d'un tiers dans le cadre d'une convention de cession de bitcoins reste exemptée sur la base de la même disposition. Il me semble indiqué de consulter directement le document publié cette année par la Banque centrale européenne. Celle-ci y voit des risques, notamment pour les usagers – ce qui a été rappelé par la Banque nationale et la FSMA –, comme des opportunités, notamment pour les institutions financières. Il convient donc d'être attentif aux évolutions dans cette matière.
Monsieur le ministre, je vous remercie.
Vrijdagochtend staat de Europese Commissie op de agenda. In de namiddag starten wij om 14.00 uur de behandeling van het wetsontwerp inzake FATCA. Ik wil voorstellen om de resterende mondelinge vragen volgende week dinsdag te behandelen. Dinsdagnamiddag komt de minister zijn beleidsnota voorstellen. Ik stel voor om daarna de mondelinge vragen te behandelen.
Mijnheer de voorzitter, ik meen dat de heer Deseyn om de nodige urgentie had gevraagd voor de behandeling van dat wetsontwerp. Ik meen ook dat er sprake is van een zekere urgentie.
Oké, dan behandelen we dit wetsontwerp op vrijdagnamiddag. Er staat een vergadering gepland op vrijdagnamiddag. De mondelinge vragen zullen volgende week dinsdag aan bod komen. Mijnheer de minister, bedankt voor deze marathonvergadering.