Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 15’inci Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere başlıyoruz. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Gündem dışı ilk söz, Denizli’deki inşaat sektörünün sorunları hakkında söz isteyen Denizli Milletvekili Emin Haluk Ayhan’a aittir. Buyurun.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; Denizli’de inşaat sektörünün sorunları hakkında gündem dışı söz aldım. Yüce heyeti saygıyla selamlıyorum. 30 Ekim tarihinde güvenlik sorunlarına ilişkin söz almıştım. Yapı ruhsatı ve iskân ruhsatındaki problemlere de değinmiştim. Vatandaştan yoğun talep gelince, bu defa inşaat sektörünün sorunlarını gündeme getirmek zorunluluğunu hissettim. Ondan sonra, olanlar oldu; aparttır maparttır, ruhsattır vesairedir, Denizli’yi rezil, kepaze etti AKP. Herkes ağzıyla bir laf söylüyor. Her yetkili ağzıyla bir şey söylüyor. Başbakanın söylediği milletvekiliyle tutmuyor, bakanın söylediği grup başkan vekiliyle tutmuyor, genel başkan yardımcısıyla tutmuyor. Rezil, kepaze ettiler memleketi. Sektörün problemi büyük. Birincisi, apartlar. Bunları ayrı bir basın toplantısı ile yarın yine gündeme taşıyacağım. Daha sonra -tüketici tasarısına ilişkin görüşmelerde de zaten ifade ettim- sektörün sorunu ne? Denizli merkezde belediyede, ruhsatlandırmada postmodern vesayet var. Bir kişinin onayı olmadan olmaz, temel sorun bu. Belediye Başkanı yalnız billboard’a bile çıkamaz. İnşaat maliyetleri arttı. Neden? Birincisi, çimento fiyatları arttı, beton fiyatları arttı. 80 Türk lirasından kaça çıktı? 145 liraya. Artış, yüzde 81. Daire fiyatları da arttı. Kalifiye işçi problemi zaten var. Bir düz işçi var, bir de mühendis var; arada kimse yok. Tabii, sanat okulunu yıkarsanız, vilayet konağı yaparsanız böyle olur. Kız sanatı da yıktınız. Taahhütlerde gecikme zaten çok. Yılda 200 projeye imza atan mimar ve mühendisler var. Pratik olarak mümkün değil. En iyi bir şekilde, ayda 4 proje yapabilirler. Mühendisler belirlenen ücretlerin yüzde 10’una imza atıyor. Lise mezunları projeleri bilgisayarda çözüp mühendislere imzalattırıyorlar. Bu iş artık iyice neye düşmüş? Ayağa düşmüş vaziyette. Satış sonrası hizmetlerde problem büyük. Alım gücü zayıf, müteahhit zorda. Rekabet, problem olarak devam ediyor. Denizli’ye doğruyu söylemiyor AKP. Stat vadedildi, yok; hızlı tren vadedildi, yok; otoyol vadedildi, yok; hastane desen zaten Manisa’ya kaçtı gitti son dakikada. Denizli’de ahlak polisinin denetim yapacağı köşe yazılarına konu edilir oldu. Eskiden sanayisiyle ünlü olan bir memleketi AKP ne hâle getirdi? Bu apartları siz yaptınız, ruhsatı yoksa, işletme ruhsatı yoksa, inşaat ruhsatı yoksa, yapı kullanım izni yoksa, kötü kullanılıyorsa, hepsi AKP döneminde oldu bunların. Şimdi, 2003-2012 arasında TÜİK rakamlarına göre inşaat ruhsatı alan daire 62 bin, Türkiye’nin yüzde 1’i. Yine Denizli’de aynı tarihlerde 49 bine yakın yapı kullanım izni var, hâlen inşaat hâlinde 13.700 daire var. Daireler İzmir’den daha yüksek metrekare olarak, daire olarak da. Ortalama daire değerleri İzmir’den yüksek, İstanbul’a çok yaklaşmış. Hele yapı denetimcilerin problemleri giderek artıyor, her gün yeni mevzuat peşindeler. Belediye sivil toplum örgütleriyle kavgalı, “Sit alanı yıkılmaz.” diyenlerle. Denizli Belediyesi orijinal ayarlarına dönemiyor. Neden dönemiyor? Kendini çok kurcalattı. Neden? Oradan buradan transferle yeni belediye başkanını anca seçebildiler. Çalma, transfer belediye meclisi üyeliğiyle belediye başkanlığı yapılır mı? O zaman bu hâle düşersiniz, memleketi rezil edersiniz. Sanayisiyle örnek gösterilen il ne hâle gelir? Söylemek istemiyorum, Başbakanın söylediğiyle. Böyle rezil bir durum olmaz. Denizli’yi AKP maalesef bu duruma sokmuştur. Zaten belediye neyle ayakta duruyor? Transferle ayakta duruyor. Özel idare de aynı şekildeydi hakeza; orada da gücü yetmedi, 1 kişiyi transfer ettiler, dört senedir yürütüyor. Bu doğruluk, dürüstlük değil ki. Transferle memleket mi yönetilir? Şimdilik bu kadar ifade etmek istiyorum sorunları. Zaten Denizli Belediyesi de fiyatı belli olmayan otomobilleri almak için nereden, belediye meclisinden karar geçiriyor. Böyle belediye mi olur? Teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum Sayın Başkanım.
Gündem dışı ikinci söz, Malatya’nın sorunları hakkında söz isteyen Malatya Milletvekili Veli Ağbaba’ya aittir.
Öncelikle, burada bulunan kavas arkadaşlarımdan özür diliyorum. Dünkü Adana Valisinin “kavas” kelimesini hakaret olarak kabul etmiyorum. Tekrar burada kavaslardan özür diliyorum.
Sen niye özür diliyorsun?
AKP’liler özür dilesin.
Değerli milletvekilleri, bugün Malatya’nın sorunlarıyla ilgili söz aldım ama Malatya’nın sorunlarını beş dakikaya sığdıramam. O nedenle, bugün sadece hastaneyle ilgili konuşacağım. Geçtiğimiz hafta Malatya’daki TEDAŞ’la ilgili konuşmuştum. Dillere destan bir özelleştirme olan TEDAŞ özelleştirmesi, dünya tarihine geçecek bir özelleştirmedir. Tabii, olumlu yönüyle değil, olumsuz yönüyle. İçindeki parayla özelleştirilen bir TEDAŞ. Geçen hafta Malatya’daydım değerli milletvekilleri, elektrik konusunda canından bezmiş Malatyalılar. Elektrik deyince Malatyalılar ağlıyor, bir dokun bin ah işit. Bu konuda Malatyalılar ağlıyor, Malatyalılar her ortamda söylüyorlar, bağırıyorlar. Peki, Malatya’da iktidar ne yapıyor? O da ağlıyor; değerli milletvekilleri, milletvekilleri de ağlıyor, AKP Hükûmeti de ağlıyor. Değerli milletvekilleri, gelelim bugünkü konuşma konumuza. Bugün anlatacağım AKP icraatı TEDAŞ’a taş çıkartır. Değerli arkadaşlar, Malatya’da, biri şehrin doğusunda, diğeri batısında 2 tane hastane vardı. Geçtiğimiz yıllarda Malatya’ya yeni bir hastane yapılmasıyla ilgili bir çalışma başlatıldı. Bu, TOKİ’nin yapacağı hastanenin yeri konusunda AKP kimseye danışmadı. Yer konusunda Malatyalılar, sağcısı solcusu herkes itiraz etti, yerinin trafik problemi nedeniyle Malatya’yı zor duruma düşüreceğini söyledi ama maalesef, AKP bu konuda kulaklarını tıkadı. Ama değerli milletvekilleri, bu hastaneyle ilgili bir anlaşma yapıldı. Bu hastane yapılırken, bu anlaşmaya göre, Malatya’da bulunan 2 tane hastane verilecek, kapatılacak, yerine Malatya Şeker Fabrikası arazisi üzerine bir hastane yapılacaktı. Yeni hastane yapıldı. Geçtiğimiz günlerde hizmet vermeye başladı. Bugünkü konumuz bu hastanenin eksiklikleriyle ilgili değil. Ancak değerli milletvekilleri, atmış dört yıldan beri hizmet veren Malatya’nın devlet hastanesi ile 1954’ten beri hizmet veren eski SSK yani Beydağı Devlet Hastanesi kapatıldı yani TOKİ’ye jest yapıp Malatya’yı hasta ettiler. Değerli milletvekilleri, 2 aldılar, 1 verdiler bize. Bu anlaşmayı yapanlar kimlerin adına yaptılar, Malatyalıların adına mı? Hayır. Bu anlaşmadan Malatyalıların haberi var mı? Hayır. Bu anlaşmadan Malatyalıların çıkarı var mı, Malatyalıların kârı var mı? Hayır. Her oyunda olduğu gibi, her özelleştirmede olduğu gibi bir tek kurumun kârı var; o da TOKİ’nin kârı değerli arkadaşlar. Malatyalılar bu anlaşmadan ne elde etti arkadaşlar? 2 aldılar, 1 verdiler; bakın, 2 aldılar, 1 verdiler. AKP ne yaptı? Uyudu. Bir milletvekili sürekli Cumhuriyet Halk Partisini yani muhalefeti eleştiriyor. Değerli arkadaşlar, geçtiğimiz pazar günü, Malatyalılar, sağcısı solcusu, bu konuda itirazı olanlar miting yaptılar hastane bahçesinde. Ben de o mitingde onlara söz verdim, dedim ki: “Buradaki sorunlarınızı, uğramış olduğunuz haksızlıkları yarın Türkiye Büyük Millet Meclisinde dile getireceğim.” Fırat Mahallesi, Yıldıztepe, Tandoğan, Çöşnük, Zafer, Göztepe mahalleleri, Malatya’nın merkeze bağlı köyleri, Beydağı beldesi, Battalgazi ilçesi, Kale ilçesi yani şehrin yarısı buna karşı çıkıyor. 47 mahalle, 27 köy, 2 ilçe “Malatya Devlet Hastanesi kapatılırsa mağdur olacağız.” diyorlar. Değerli arkadaşlar, “Burası derde deva olsun diye kuruldu, TOKİ AVM yapsın diye değil.” diyorlar. Bu bölgede yaşayan insanlar hastaneye yürüyerek gidip geliyorlar ama yeni yapılacak hastaneye birçoğu iki araçla gidip gelmek zorunda kalacaklar. Sizlerin tuzu kuru olabilir ama iki araç demek Malatyalının o hastaneye gitmemesi anlamına geliyor. Yine, burada bulunan esnaf, yıllardan beri ekmek yiyen, yıllardan beri evine aş götüren, çocuklarını okutan esnaf iş yerlerini kapatmak durumunda kalacak. Bu konuyla ilgili, esnafla ilgili herhangi bir çalışma yapılmış mı? Hayır. Değerli arkadaşlar, onun için “Bu hastane kapatılmasın.” diyorlar, “Artık uysal koyun değiliz.” diyorlar, “Sümerbank’ı verdik, TEKEL’i verdik, hali verdik, burayı vermeyiz.” diyorlar, “10 kilometre ilerideki hastaneye gitmeyiz.” diyorlar, “Bizim sahibimiz yok.” diyorlar. Bir Malatyalı diyor ki: “Bizim sahibimiz yok. 5 AKP milletvekili var ama bize sahip çıkmıyorlar. Bizler de Elâzığ milletvekillerine, Elâzığ AKP milletvekillerine sesleniyoruz: ‘Malatya’ya sahip çıkın.’” [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bu konuda duyarlı olacağınıza inanıyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın Ağbaba, sayın kavaslara söz hakkı doğdu ama hukuki imkânsızlık nedeniyle veremiyorum. Sayın milletvekillerimizden gündem dışı söz isteyen olursa veya sayın grup başkan vekilleri dile getirebilirler.
İçişleri Bakanı da konuşabilir.
Gündem dışı üçüncü söz, Dünya Çocuk Hakları Günü münasebetiyle söz isteyen Konya Milletvekili Ayşe Türkmenoğlu’na aittir.
Günümüzde çocuk hakları ile ilgili olan uluslararası belge, 20 Kasım 1989 tarihinde Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilen ve 193 ülke tarafından onaylanmış olan Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’dir. Bu tarihten itibaren 20 Kasım günü Dünya Çocuk Hakları Günü olarak anılmaya başlanmıştır. Çocuk hakları, kanunen veya ahlaki olarak dünya üzerindeki tüm çocukların doğuştan sahip olduğu eğitim, sağlık, barınma, fiziksel, psikolojik veya cinsel sömürüye karşı korunma gibi hakların hepsini birden tanımlamakta kullanılan evrensel bir kavramdır. Özellikle çocuk hakları konusunda, birçok ülkede çocuk işçilerin kullanıldığını ve bunların merdiven altı çalıştırıldıklarını, maalesef, ailelerinin de buna destek verdiğini görmekteyiz. Bu vesileyle şunu söylemek istiyorum: Çocuklar bize Allah’ın emanetidir, dünyanın neresinde olursa olsun onların haklarını savunmak insani bir erdemdir diye düşünüyorum. Çocuk hakları, insan hakları kavramının içinde ele alınması gereken bir konudur. Bugün dünyanın birçok yerinde var olan insan hakları ihlalleri çocuk boyutunda daha geniş kapsamlı ve büyüyerek devam etmektedir. Uluslararası Af Örgütünün verilerine göre, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde emek sömürüsü, pornografi, şiddet, yasa dışılık gibi olumsuz etkenlerle birlikte çocuk hakları ihlalleri daha büyük boyutlarda olmaktadır. Maalesef, çok net olan vahim bir tablo tüm dünyanın gözleri önünde hâlen yaşanmakta, neredeyse her yetkiliden aynı tarz açıklamalar yapılmaktadır. Buna rağmen çocukların farklı şekillerde istismarları son bulmamaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; çocuklar yetişkinlerden farklı olarak fiziksel, fizyolojik davranış ve psikolojik özelliklere sahiptirler. Sürekli büyüme ve gelişme gösterdiklerinden çocukların bakımının sağlıklı olabilmesi gerekmektedir. Özellikle, çocukların sağlığı konusunda her şeye ulaşılabilir olması noktasında Hükûmetimizin son dönemlerde yaptığı uygulamaları da söylemeden geçemeyeceğim. Bu dönemde ayrım görmeksizin her çocuğun her türlü sağlık hakkından istifade edebilmesi için yasal düzenlemeye gidilmiş ve bu sayede, ailelerin ekonomik durumu ne olursa olsun ya da sosyal güvenceye sahip olup olmamalarına bakılmaksızın 18 yaşına kadar tüm çocuklar her türlü sağlık güvencesi altına alınmıştır. Bunun özellikle bilinmesinde yarar var. Daha öncesinde biliyoruz ki biz, Türkiye’de Emekli Sandığı ya da SSK’ya üye olmayanlar ne yazık ki dışarıdan sağlık hizmetini ücretli alabiliyorlardı ve bu gelecek olan muhtemel olumsuzluklar da insanlarımızı korkutuyor ve ürkütüyordu. Yarına dair gelecek korkusu, endişesi fazlasıyla vardı. Bence bu çok önemli bir adım. En azından hastalandığımızda gerekli olan kaliteli sağlık hizmetlerini çocuklarımızla birlikte alabileceğimizi bilmek büyük bir rahatlıktır diye düşünüyorum. Yine, savaşlarda en çok etkilenenler çocuklardır. Bu da en yakın dönemde Türkiye’de burnumuzun dibinde yaşanmaktadır. Suriye’den mültecilerle birlikte gelen çocukların birçoğu anne babasız ya da anne ya da babası olmayanlar bulunmakta ve bu, dünyanın gözü önünde hâlâ devam etmekte ve çocuklar savaşların mağduru olmaktalar. Savunmasız bir şekilde, kendi ihtiyaçlarını giderebilecek, ayakları üzerinde durabilecek durumda olmaksızın bu tip kaos ortamlarında can güvenlikleri olmadan terk edilebilmektedirler dünyanın gözü önünde. Bu noktada ben özellikle tüm dünyanın ve Türkiye'nin, insan hakları ve çocuk hakları konusundaki duyarlılığının daha hassas olması gerektiğini düşünüyorum. Özellikle bir anne olarak, çocuklarımıza -minimum demeyeceğim- en iyi ifadeyle söylemek gerekirse, üstün bir şekilde koruma, kollama ve sevgimizi göstermemiz gerekiyor.
O zaman çocuklarla ilgili uluslararası sözleşmelere koyduğunuz çekinceleri geri alın. Kürt çocuklarıyla ilgili, uluslararası sözleşmelere sizin iktidarınız çekince koydu.
Hepimiz bir dönemler çocuktuk ve çocukken, biliyoruz ki sevgiye, ilgiye muhtacız; anne babaya, çevremizdeki insanların ilgilerine muhtacız. Bu vesileyle, özellikle son dönemde, bu taş atan çocuklarla ilgili düzenlemeler de yapılmıştı.
Laf değil, gerçeği söyleyin.
Onların çocuk olduğu ve onların suça sevk edildiği ve suça sevk edenlerin cezalandırılacağı noktasında da biliyorsunuz düzenlemeler olmuştu. Bizler çocuklarımızı devlet şefkatiyle kucaklamak istiyoruz, onların hiçbir sorunu olmasın istiyoruz, eğitimde, sağlıkta, ulaşımda, temel hak ve özgürlüklerde, beslenmede eşit olsunlar istiyoruz, buna dair düzenlemeler yapıyoruz. Bu anlamda emeği geçen herkese teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
Sayın Hamzaçebi, söz talebiniz var. Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Bugün Düzce depreminin 14’üncü yıl dönümü. 12 Kasım 1999 tarihinde Düzce’de 845 vatandaşımızın hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan bir deprem oldu. Yine, bundan yetmiş üç yıl önce, 12 Kasım 1941 tarihinde Erzincan’da 40 bin vatandaşımızın hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan bir deprem olmuştu. Depremleri artık insanımızın bir kaderi olmaktan çıkaran, depremi insan ve mal kaybına yol açmayan bir süreç olarak yönetebilecek bir sisteme, bir anlayışa, bir yönetime ihtiyaç var. İnsanlık tarihi, insanın doğaya hâkim olması tarihidir. Yani doğal olaylar, doğal afetler hiçbir zaman bir kader değildir. Türkiye’de de depremlere ve diğer doğal afetlere karşı çok daha etkin bir yönetimin kurulması anlayışıyla, inancıyla, depremde hayatını kaybetmiş olan tüm vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet diliyorum, yakınlarına sabır ve başsağlığı diliyorum. Bir daha deprem ve benzeri doğal afet acısının yaşanmadığı bir Türkiye diliyorum. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Halaçoğlu…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün vefatının 75’inci yıl dönümü pazar gününe rastladı. Bu sebeple ben bugün Türkiye Cumhuriyeti’ni, Türkiye’yi bağımsızlığına kavuşturan, düşmanı yurttan atan Ata’mızı minnet ve rahmetle anıyorum. Ayrıca, Düzce depreminin 13’üncü yıl dönümü. Bu, 57’nci Hükûmetin gösterdiği çaba ve herkesi kısa zaman içerisinde konutlarına koyduğu bir dönemdir. Fakat, hem Düzce depremi hem ondan önceki depremde hayatını kaybeden tüm vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet diliyorum ve tekrar böyle bir felaketi Türkiye’nin yaşamamasını diliyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Canikli…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biz de Ulu Önder Atatürk’ün ebediyete intikal edişinin 75’inci yıl dönümü vesilesiyle Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarını bir kez daha rahmetle, şükranla ve minnetle anıyoruz. Ayrıca, biz de AK PARTİ Grubu olarak on dört yıl önce bütün milletimizi derin üzüntülere gark eden Düzce depreminde hayatını kaybeden vatandaşlarımızı rahmetle anıyoruz. Cenab-ı Hak inşallah bize böyle büyük acıları göstermez. Tabii, bu çerçevede elbette benzer olayların yaşanmaması ya da depremlerin acı sonuçları ortaya çıkarmaması için çok şeylerin yapılması gerekiyor. Türkiye, maalesef, bu konuda çok ciddi bir, sıkıntılı konut stokuyla, bina stokuyla karşı karşıya; bunların dönüştürülmesi gerekiyor ve milyonlarca dönüşümden bahsediyoruz. Elbette son derece zor bir iş çünkü uzun yılların birikimi olarak ortaya çıkmış bir sorun ama son yıllarda bu dönüşümün gerçekleştirilmesi için çok büyük gayretler sarf ediliyor. Binlerce, yüz binlerce depreme dayanıksız, zayıf yapılı binalar yıkılıyor, onun yerine modern, depreme dayanıklı konuta dönüştürülmesi için çok büyük çalışmalar yapılıyor ama takdir edersiniz ki milyonlarca konutun bu şekilde dönüştürülmesi hem zaman açısından hem de kaynak açısından belli bir zaman alacaktır ama en hızlı bir şekilde bunu yapmamız gerekiyor sonuç itibarıyla çünkü Türkiye deprem gerçeğiyle her zaman iç içe yaşamak durumunda olan bir ülke. Bir kez daha bu tür acılarla ülkemizin karşı karşıya kalmamasını Cenab-ı Hak’tan temenni ediyorum. Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım.
Teşekkür ediyorum. Sayın Hamzaçebi, yeniden söz talebiniz var. Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Atatürk’ün 75’inci ölüm yıl dönümünde onu büyük bir şükranla, saygıyla ve rahmetle andık. Onun kurmuş olduğu, milletimize armağan etmiş olduğu Türkiye Cumhuriyeti’nin bütün özelliklerinin, demokratik ve laik özelliğinin, bugün demokrasimizle birlikte kavuşmuş olan özgürlükçü demokrasi anlayışının ebediyete kadar yaşayacağı inancıyla Büyük Atatürk’e Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak buradan saygılarımızı, şükranlarımızı sunuyoruz. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Buldan…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Ben de Barış ve Demokrasi Partisi Grubu olarak Düzce depreminin yıl dönümünde, yaşamını yitiren bütün vatandaşlarımıza bir kez daha Allah’tan rahmet, yakınlarına başsağlığı dileklerimi ifade etmek istiyorum ama aynı zamanda Van depreminde de ve Türkiye’de yaşanan bütün depremlerde yaşamını yitirenlere Allah’tan rahmet diliyorum. Bugün, Van depreminde yaşamını yitirenlerin yanında, bir de mağdur olan kesimler var ve bu mağdur olan kesimler bugün konut sıkıntısıyla karşı karşıya. Dolayısıyla, başlatmış oldukları bir açlık grevi var. Hükûmetin bir an önce bu mağduriyeti gidermesi gerektiğini ve bu mağdur olan insanlarımızın, vatandaşlarımızın bir an önce konutlarına yerleştirilmesi gerektiğini ifade ediyor, hepsini saygıyla selamlıyorum. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Sayın milletvekilleri, Başbakan Yardımcısı Sayın Bekir Bozdağ gündemin “Sözlü Sorular” kısmının 1, 492, 493, 698, 801, 846, 934, 973, 976, 984, 1064, 1275, 1305, 1326, 1359, 1360, 1400, 1401, 1421, 1451, 1482, 1498, 1540, 1682, 1734, 1735, 1737, 1740, 1844, 1981, 2087, 2122, 2132, 2134, 2135, 2215, 2221, 2255, 2303, 2304, 2309, 2310, 2311, 2374, 2384, 2416, 2418, 2453, 2477, 2543, 2544, 2610, 2727, 2809, 2811, 2813, 2937 ve 3035’inci sıralarında yer alan önergeleri birlikte cevaplandırmak istemişlerdir. Sayın Bakanın bu istemini sırası geldiğinde yerine getireceğim. Meclis ar aştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye'de uzun yıllardan bu yana artarak devam eden yoksulluk, işsizlik ve dolayısıyla geçim sıkıntıları gibi sebeplerle suç ve intihar sayısında vahim bir artış görülmektedir. On yıla yakın süredir devam eden AKP iktidarında bu sorunlara herhangi bir çözüm getirilememiş ve anılan sorunlar sürekli olarak artış göstermiştir. Bu artışa paralel olarak artan suç ve intihar olayları hakkında somut çözümler bulunması gerekmektedir. Anılan sebeplerden ötürü artan suç işleme ve intihar olaylarının tespiti sonrasında bu olayları engelleyebilmek veya en aza indirebilmek amacıyla ne tür tedbirlerin alınması gerektiğini saptamak üzere Anayasa'nın 98'inci, TBMM İçtüzüğü'nün 104 ve 105’inci maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. Saygılarımızla. 1) Mustafa Sezgin Tanrıkulu [[İstanbul]] [[İzmir]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Aydın]] [[İstanbul]] [[Isparta]] [[Malatya]] [[Kocaeli]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Gaziantep]] [[Hatay]] [[Antalya]] [[Mersin]] [[Balıkesir]] [[Hatay]] [[Erzincan]] [[Kocaeli]] [[Burdur]] [[Ankara]] On yıllık süreçte yaşanan ekonomik krizler, alım gücünün ciddi şekilde düşmesi ve insanlarımızın büyük bir borç batağına sürüklenmesi gibi sebepler ise toplumdaki suç ve suçluluk oranı ile intihar olaylarında önemli bir artışa sebep olmaktadır. Adalete güvenin olmadığı, yurttaşların yaşamak için yeterli ekonomik güce sahip olmadığı bir düzen, suç ve suçluluk oranı ile intihar olaylarının artması sonucunu doğurmakta; aynı şekilde suç ve suçluluk oranı ile intihar olaylarının artması ise devlete duyulan güveni sarsmaktadır. Öyle ki, kamuoyuna "Ayşe Paşalı Davası" olarak yansıyan davada yaşandığı üzere, güçsüz hâle gelmiş erkek ilk olarak kadına karşı şiddete başvurmakta ve hatta öldürmekte ya da Emine Akçay gibi, dilenme veya suç işleme yoluna başvurmayıp, yaşamak, çocuklarına bakabilmek için çaba gösteren birçok insan, çocuklarını saç kurutma makinesiyle ısıtmaya çalışmakta ve canından çok sevdiği çocuklarına bakamadığı için intihar etmektedir. Son dönemlerde basına da yansıyan birçok olayda olduğu gibi, önce aile bireylerini öldürüp sonrasında intihar eden babaların ve ailesine bakabilmek için suç işleyen kişilerin sayısı da önemsenmeyecek kadar büyüktür. Kamu vicdanının da yüreklerini sızlatan bu tip örnekleri çoğaltmak mümkünse de ülkemizde artan suç işleme ve intihar eğilimleri karşısında en yetkili makam olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi bünyesinde önemli bir çalışma yapılması gerekmektedir. Yıllara göre değişkenlik ve artış gösteren suç ve intihar olayları hakkında ne tür suçlarda artış görüldüğü ile suç ve intihar olaylarındaki artış hakkında istatistiki inceleme yapılarak, yapılan inceleme sonucunda getirilebilecek çözümleri değerlendirmek amacıyla Meclis araştırması yapılması büyük bir önem arz etmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Son günlerde yoğunlaşan iş kazaları nedeniyle ölümler, tüm emekçileri korkutmakta ve geleceğinden endişe ettirmektedir. Aslında, bunlar iş kazası değil iş cinayetidir çünkü çoğu, gerçekleştikten sonra “Olacağı buydu.” dediğimiz ölümlerdir. Bu konunun araştırılarak gerçeklerin gün yüzüne serilmesi zorunluluktur. Anayasa’nın 98/3’üncü İçtüzük’ün 104’üncü ve 105’inci maddeleri gereğince işlem yapılması ve gerekli inceleme için komisyon kurularak sonuçlarının kamuoyu ile paylaşılması amacıyla Meclis araştırması istemimizin kabulü ile gereğinin yapılmasını arz ederiz. [[Eskişehir]] [[Adana]] [[İzmir]] [[Balıkesir]] [[Kocaeli]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Manisa]] [[Çorum]] [[İstanbul]] [[Sivas]] [[Balıkesir]] [[Hatay]] [[Manisa]] [[Balıkesir]] [[Gaziantep]] [[Tunceli]] [[Muğla]] [[İzmir]] [[Bursa]] [[Mersin]] Yaşam hakkı kutsal olup korunması gereken en önemli haktır. Anayasa’mızın 17’nci maddesi yaşam hakkını korurken 18’inci maddesi de zorla çalıştırma yasağı getirip 48’inci ve devamı maddelerinde de çalışma koşullarının çalışanlar lehine düzenlenmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Gerek İş Yasası ve gerekse diğer yasalar çalışanların çalışma koşullarını düzenlemek ve iyileştirmek görevini devlete yüklemiştir. Devlet, bu görevini yasalar yaparak, iş yerlerini denetleyerek gerçekleştirir. Ancak, son on yıllarda, ezici bir çoğunlukla hükûmet olan AKP yönetimindeki devlet bu konuyu ciddiye bile almamaktadır. Son bir ay içinde, İstanbul-Tuzla' da bir tersanede 2 işçi, Adana-Kozan Gökdere Köprü Barajı Derivasyon Tüneli’nde 10 işçi, İstanbul' da bir AVM inşaatında meydana gelen yangında 11 işçi, Kırıkkale Mühimmat Ayırma ve Ayıklama Tesislerinde 4 işçi, Mihalıççık Koyunağılı Maden İşletmesinde 4 işçi, Erzurum, Aşkale TEDAŞ'ta 5 işçi ölmüştür. Son altı ayda ölen işçi sayısının 350 olduğu söylenmektedir. Bu kazalardan sonra, sorulduğunda, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanımız Sayın Faruk Çelik iş güvenliği ve işçi sağlığı mevzuatının yetersiz olduğunu, bir an önce günün koşullarına uygun, çağdaş bir mevzuat yapılması gerektiğini söylemektedir. Oysa, mevzuatı yaptırmak görevi kendiside ve Parlamentoda ezici bir çoğunlukla iktidar olan partisi AKP'dedir. Hem Sayın Bakan hem de partisi AKP ısrarla bu mevzuatı yapmamakta, yaptırmamakta direnmektedir çünkü emekten yana, çalışandan yana, yoksuldan yana bir politikaları yoktur. Saydığımız nedenlerle, İç Tüzük’ün 104 ve 105. inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını, kurulacak komisyon ile iş kazaları sonucu ölümlerle ilgili bir rapor hazırlayarak sorumlularının saptanmasına karar verilmesini diliyoruz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye'de, sahte ürünlerle mücadele için hem denetim hem de tüketim aşamasında gerekli bilinçlendirme çalışmaları mutlaka yapılmalıdır. Sahte malın denetimi konusunda özel uzmanlık ve çabuk hareket zorunluluğu vardır. Bu mücadele, tüketicilere bu tür malları kullanmalarının sakıncalarının anlatılacağı yoğun bilinçlendirme kampanyaları düzenleyerek ve sahte ürün üreticileri ile satıcılarını kamuoyuna açıklamak yoluyla ancak anlam kazanabilir. Ayrıca, bu tür malları üretenlere verilecek cezaların da caydırıcı olması gerekmektedir. Ülkemizde, sahte ürünlerin üretimi, pazarlanması, yurda girişlerinin önlenmesi ve piyasada serbest dolaşımının engellenmesi için yapılacak düzenlemeleri, insan sağlığına ve ülke ekonomisine olan etkilerini araştırarak gerekli önlemleri almak amacıyla Anayasanın 98'inci, TBMM İçtüzüğü’nün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ederiz. [[Erzincan]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Gaziantep]] [[Burdur]] [[Hatay]] [[Antalya]] [[İzmir]] [[Mersin]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Malatya]] [[Balıkesir]] [[Hatay]] [[Kocaeli]] [[Ankara]] [[Aydın]] [[Antalya]] [[İzmir]] [[Muğla]] [[Eskişehir]] Türkiye açısından bir başka çarpıcı durum ise tüketicinin de göz göre göre bu sahte ürünlere rağbet etmesidir. Dar gelirli insanlarımız, yoksulluk nedeniyle aslını alıp kullanmak yerine, ucuz olması nedeniyle sahte ürünleri tehlikelerini bile bile alıp kullanmaktadırlar. Baldan zeytinyağına, hatta ilaca kadar, aklımıza gelecek pek çok ürünün sahtesi piyasada bulunmaktadır. İnsan sağlığı, sadece bu sahte ürünlerle değil yediğimiz gıdalar, içtiğimiz meşrubatlar nedeniyle de tehlike altındadır. Avrupa Komisyonu Taklit Mallar Komitesi, OECD ve Dünya Gümrük Teşkilatının araştırmalarına göre, dünyada hızla büyüyen sahte ve taklit ürün pazarı 1 trilyon dolara ulaşmış durumdadır. Sahte ve taklit ürünler küresel ticaretin yüzde 7 ila yüzde 10'unu oluşturmaktadır. Türkiye, yüzde 5 pazar payı ile bu illegal piyasanın 3’üncü büyük ülkesi konumundadır. Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığının (KOM) hazırladığı raporlara göre, Türkiye'de sahte ürün pazarı 6 milyar dolara yaklaşmaktadır. Taklit ve kaçakçılık da buna eklendiğinde bu pazar 15 milyar dolara kadar çıkmaktadır. Marka Koruma Grubunun son yaptığı araştırmaya göre, ülkemizde tüketicilerin yüzde 58'i sahte, taklit veya kaçak malı tercih etmektedir. Kuzey Irak başta olmak üzere, komşu ülkelerden sokulan kaçak sigaralar, körlük ve ölüme yol açan sahte alkollü içkiler, saç dökülmesini engellediği iddia edilen kozmetik ürünler ciddi cilt hastalıklarına neden olmaktadır. Sahte parfümler ise akciğer ve böbreklerde ciddi rahatsızlıklara sebep olmakta, kilo verdirdiği iddia edilen lahana çorbası kapsülü ve biber hapı gibi ürünlerin sahtesi ölümlere yol açmaktadır. Gıda sektöründe de durum aynıdır. Küflü kaşardan eritme peynirler, soya yağı ve margarin katılmış kaşar peynirler, ufalanmış peynir jel ile birleştirilip yeniden yapılmış kalıp peynirler, ballar, zeytinyağları, sucuk, salam, sosis ve benzeri gıda ürünlerinin sahteleri piyasada bol miktarda bulunmaktadır. Bu sahte ürünlerin hiçbir engelleme ve denetime maruz kalmadan satışının yapılması sonucu ülkemizdeki kanser vakalarında önemli artışlar gözlenmiştir. Bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Sayın milletvekilleri, Kamu İktisadi Teşebbüsleri Komisyonunda siyasi parti grubu mensubu olmayan milletvekillerine de 1 üyelik düşmektedir. Bu komisyona aday olmak isteyen siyasi parti grubu mensubu olmayan milletvekillerinin, 15 Kasım 2013 Cuma günü saat 18. 00’e kadar Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına yazılı olarak müracaat etmelerini rica ediyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının dört tezkeresi vardır, ayrı ayrı okutup oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Cemil Çiçek başkanlığındaki heyetin Irak Ulusal Meclis Başkanı Usame El-Nuceyfi’nin vaki davetine icabet etmek üzere Irak’a resmî ziyarette bulunması hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’un 6’ncı maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Oylarınıza sunuyorum…
Karar yeter sayısı istiyoruz Sayın Başkan.
Karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 15’inci Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı tezkeresinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi, tezkereyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, tezkere kabul edilmiştir.
Yok, yok! Yahu yok ya! Nerede var ya?
Yok, yok! “Tövbe” de ya! Ayağını kaldır ya!
Lütfü Bey, isterseniz siz sayın!
Saydık, 134 kişi var. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Avrupa Parlamentosu tarafından 27-29 Kasım 2013 tarihlerinde Brüksel'de düzenlen "Parlamentolardaki Kadınlar Global Forumu Yıllık Zirvesi" (WIP) ve yine 26-27 Kasım 2013 tarihlerinde Brüksel'de düzenlenen Avrupa Komisyonu Avrupa Gelişme Günleri (EDD) Toplantısı'na Bursa Milletvekili Tülin Erkal Kara ile İstanbul Milletvekili Binnaz Toprak'ın katılması hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 9'uncu maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur.
Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Belçika'nın başkenti Brüksel'de 25-26 Kasım 2013 tarihlerinde Avrupa Parlamentosu (AP) Batı Balkanlar ve Türkiye parlamentolarıyla iş birliği için oluşturduğu "Pre-Accession Actions Unit (PAAC)" tarafından düzenlenen "Ekonomik Krizler ve Bunun Avrupa Politikaları ve Ülkelerin Genişlemeleri Üzerindeki Etkileri" konulu bir seminer düzenlenecektir. Söz konusu seminere katılım sağlanması hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 9'uncu maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur.
Karar yeter sayısı istiyorum.
Oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 15’inci Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının tezkeresinin oylanması sırasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi, tezkereyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Evet, kâtip üyeler arasında anlaşmazlık olduğu için elektronik cihazla oylama yapılacaktır. Oylama için iki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Avrupa Birliği Konseyi Litvanya Başkanlığı tarafından 24-25 Kasım 2013 tarihlerinde Litvanya'nın Başkenti Vilnius'ta düzenlenecek olan Parlamento Çevre ve İçişleri Komisyonları Başkanları Toplantısı'na katılım sağlanması hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 9'uncu maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Oylarınıza sunuyorum…
Yoklama talebiniz var, yerine getireceğim. Sayın Hamzaçebi, Sayın Öner, Sayın Tunay, Sayın Akar, Sayın Akova, Sayın Ağbaba, Sayın Koç, Sayın Haberal, Sayın Çelebi, Sayın Dibek, Sayın Özdemir, Sayın Yalçınkaya, Sayın Demir, Sayın Gümüş, Sayın Sapan, Sayın Aygün, Sayın Mumcu, Sayın Korutürk, Sayın Baydar, Sayın Tayan. İki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Tezkereyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Tezkere kabul edilmiştir. Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 12/11/2013 Salı günü (bugün) yaptığı toplantısında, siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından grubumuzun aşağıdaki önerisini, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. 05 Mayıs 2013 tarihinde, Ağrı Milletvekili Halil Aksoy ve arkadaşları tarafından (2514 sıra no. lu) cezaevlerinde sürgün cezası gibi uygulamaya konulan zorunlu nakillerin nedenlerinin araştırılması amacıyla Türkiye Büyük Millet Meclisine verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin, Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak 12/11/2013 Salı günlü birleşiminde sunuşlarda okunması ve görüşmelerin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen İdris Baluken, Bingöl Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, uzun bir süredir bu Parlamento çatısı altında cezaevlerinde yaşanan orunları dile getirip bunların çözüm bulması konusunda mümkün olduğunca gündemi sizinle paylaşmaya çalışıyoruz. Bugüne kadar bu gündemler etrafında, defalarca, cezaevlerini incelemeye yönelik araştırma komisyonu kurulması önerilerimizi burada paylaştık ama maalesef gerek iktidarda bulanan AK PARTİ’nin gerekse de muhalefet partilerinin tam, tek vücut olarak davranmaması neticesinde hâlâ bir araştırma komisyonu kurabilmiş değiliz. Dolayısıyla, cezaevlerindeki sorunlar da her geçen gün artarak devam ediyor. Şimdi, cezaevlerinde bulunan bu tutsakların tamamının cezaevlerinde bulunma sebeplerinin aslında haksız gerekçelere dayandığını yine defalarca buradan dile getirdik. Yani, demokratik bir hukuk ülkesinde, bir hukuk devletinde düşünce, ifade ve örgütlenme özgürlüğü ile ilgili demokratikleşme adımları atılmış olsaydı zaten bu sorunları burada konuşmaya da gerek duymayacaktık. Yani, hâlâ bu ülkede demokratikleşme önündeki en büyük engel olan Terörle Mücadele Kanunu kaldırılmış olsaydı, Türk Ceza Kanunu antidemokratik yasaların yol temizliği, alan temizliği kapsamında elden geçirilmiş olsaydı biz bugün zaten bu sorunu burada tartışmıyor olacaktık; cezaevlerinin kapısı aralanmış, siyasi rehine olarak tutmuş olduğunuz arkadaşlar aramıza dönmüş olacaktı. Bunu yapmıyorsunuz. Haksız yere, uyduruk iddianamelerle, gizli tanıkların ifadeleriyle insanları sadece siyasi çalışmalar yaptıkları için cezaevlerinde tutuyorsunuz, cezaevlerini de deyim yerindeyse tam bir kötü muamele ve işkence merkezi hâline getiriyorsunuz. Şimdi AK PARTİ Grubu adına konuşacak arkadaşın ne söyleyeceğini biliyoruz. Buraya gelip iktidarları döneminde kaç yeni cezaevinin yapıldığını, nerelere hangi konformist binanın inşa edildiği söyleyecek. Sanki cezaevinde yaşanan sorunların tamamı TOKİ’nin ya da bir yandaş müteahhidin yapmış olduğu bir binayla çözülecekmiş gibi bir algı yaratacak. Değerli milletvekilleri, bakın, cezaevlerinde şu anda yaşanan sorunlar artık tahammül edilemez bir noktaya gelmiş durumda ve on bir yıllık süre içerisinde bu konuyla ilgili günahlarınız her geçen gün artıyor. Günah melekleri her gün her biriniz hakkında cezaevindeki bu kötü uygulamalardan dolayı kayıtlar tutuyor. Özellikle Bingöl Cezaevinde yaşanan firar olayından sonra her cezaevinde, mevcut mevzuata ek olarak, cezaevi yönetimlerinin kendi keyfî iradeleriyle oluşturmuş oldukları ayrı bir baskı mevzuatı uygulanmaya başlandı. Hemen hemen her cezaevinde insanlar haksız yere sorgulanıyor, tutsaklar gece yarısı koğuş baskınlarıyla psikolojik baskı altında tutuluyor, sürgünler, işkenceler neredeyse her cezaevinde artık kanıksanmış bir rutin şeklinde yaşanmaya başlanıyor. Bingöl Cezaevinde firarın yaşandığı ilk gün ben oradaydım. Bingöl Cezaevinde, firar olayından sonra, cezaevindeki bütün tutsakların elbiselerinden tutun battaniyelerine, diş fırçalarından kişisel kullanım eşyalarına kadar bütün malzemelerine el konulmuştu ve günlerce bu malzemeler tutsaklara verilmedi. Yastık, battaniye bile cezaevi yönetimi tarafından potansiyel suçlu görülen bu tutsaklara verilmedi. Bingöl Cezaevindeki koğuşlar, mevzuata aykırı olmasına rağmen, polisiyle askeriyle tüfeğiyle gece yarısı basılarak oradaki tutsaklar tam bir psikolojik baskıya, fiziki darplara muhatap oldular ve Bingöl Cezaevinde başlanan bu uygulama artarak Van’dan Siirt’e, Batman’dan ülkenin her tarafındaki cezaevlerine kadar maalesef taşırıldı. Firar eden tutsaklarla, ben, Sincan Cezaevinde görüştüm. Onlar mahkemeye çıkıp kendi ifadelerini verdikten sonra, Sincan Cezaevindeki insanlık dışı, onur kırıcı uygulamaları anlattılar. Her gün cezaevi yönetimi, sanki üzerine farzmış gibi, bu tutsakları çağırarak bir sorgudan geçirmeye cüret gösteriyor. Her gün kötü muamele, çıplak aramadan insan onurunu kıracak pek çok uygulamaya bu arkadaşlar, bu tutsaklar maruz bırakıldılar ve bu yapılan uygulamalara müdahale edilmediği için cezaevi yönetimleri -dediğim gibi, Türkiye’deki hemen hemen bütün cezaevlerinde- maalesef, bütün bu uygulamaları bir rutin hâline getirdiler. Şimdi, yaşanan bunca sıkıntıya rağmen hâlâ cezaevinde son nefesini vermek üzere olan hasta tutsakların ayıbıyla karşı karşıyayız. Geçen hafta İnsan Hakları Derneği güncelleşmiş rakamları paylaştı. 562 ağır hastadan 144 hasta her an yaşamını yitirebilecek bir sınırda duruyor. Bazı tutsaklar, bazı hastalar yemek yiyebilecek ya da nefes alabilecek bir durumun ötesinde hiçbir biyolojik işlevini, biyolojik fonksiyonunu yerine getiremiyor. Defalarca görüştük Adalet Bakanlığıyla, Hükûmet yetkilileriyle; Genel Kurulda gündemleştirmeye çalıştık. Bugüne kadar bu hasta tutsaklar ayıbını ortadan kaldıran bir girişim bu Hükûmet tarafından maalesef pratiğe geçirilmedi. İrade sizdedir. Yani “Üçüncü pakette şöyle yaptık, dördüncü pakette böyle yaptık.” Bunun hiçbir gerekçesi yoktur. Hâlâ son nefesini ailesinin yanında vermek isteyen tutsakların ayıbı cezaevlerinin dört duvarı arasında yaşanıyor. Bunun siyasi iradesi ve talimatı AKP’den veriliyor. Bunun uygulayıcısı adli tıp olabilir, savcı olabilir, emniyet olabilir ama hasta tutsakların yaşadığı her bir sıkıntının siyasi iradesi ve siyasi vebali sizin üstünüzdedir. Bugün, içeride yürüyen bir süreçten, bir çözüm sürecinden bahsediyoruz. Bir yıla yakın bir süredir, çatışmalı bir süreçten kaynaklı, gençlerimiz yaşamını yitirmiyor, kan akmıyor, analar gözyaşı dökmüyor. Bir güven ortamı yaratalım diyoruz, bütün toplumda güven ortamını tesis edecek bir iklim yaratalım diyoruz, bunun en kolay, en kabul edilebilir, en vicdani, en insani adımı bu hasta tutsakların bir an önce tahliyeleriyle ilgili, tedavileriyle ilgili bir süreçten geçer diyoruz ama maalesef, bugüne kadar bu konuda atılmış tek bir adımla karşı karşıya değiliz. Hasan Kaçar, Ramazan Özalp… Bakın, adli tıptan “Cezaevinde kalamaz.” raporu alanları da siz yaptığınız yasal düzenlemeyle savcı inisiyatifine terk ettiniz. Savcı terörle mücadeleden görüş istiyor, terörle mücadele de “Bu kişi toplum güvenliği açısından tehlikeli değildir ama ola ki tahliye olması durumunda evde kendisini ziyaret edenler toplum güvenliğini tehdit edebilir.” üzerinden Ergin Aktaş’ı, Ramazan Özalp’i tahliye etmediler. Böyle bir ayıpla karşı karşıyasınız. Gelin, bu ayıbı kaldıralım. Bu ayıbı kaldırmanın yolu da bir an önce Meclisin dört siyasi partiyle birlikte bu işe müdahil olmasından geçer. Bu, hasta tutsaklarla ilgili durumu burada gündemleştirmeye devam edeceğiz. Cezaevindeki kötü muameleler, işkenceler, insanlık dışı uygulamalar devam ettiği için Van Cezaevinde şu anda açlık grevi başladı. Açlık grevinin 16’ncı gününde, insanlar her geçen gün sağlıklarını yitirme tehlikesiyle karşı karşıyalar ve bu eylem Erzurum Cezaevine, Muş Cezaevine yayıldı. Önümüzdeki dönemde, çok kısa bir süre içerisinde bu sorunlarla ilgili bir çözüm bulunamazsa tekrar yeni bir açlık grevi dalgası, yeni bir ölüm orucu direnişiyle karşı karşıya kalabiliriz. Sizleri uyarıyoruz. İçerideki süreç açısından da süreci tamamen bitirecek gelişmelere gebe olan böylesi bir uygulamaya geçilmeden, bir an önce Hükûmet üzerine düşen sorumluluğu yapmalıdır. Dün Batman Cezaevinden, Siirt Cezaevinden tutsaklar Tekirdağ’a, Kandıra’ya, Şakran’a sürgün edilmeye başlandılar. Bingöl’den, Muş’tan insanları alıp Kandıra’ya, Şakran’a, Tekirdağ’a göndermek o insanlarla birlikle aileleri ve bir halkı cezalandırmak demektir. Bu insanlık dışı ayıptan bir an önce vazgeçmenizi temenni ediyoruz. Bunun için de bu araştırma önergemize destek vererek bir an önce bir araştırma komisyonu kurulmasını Genel Kuruldan talep ediyoruz. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Fatih Şahin, Ankara Milletvekili.
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi, cezaevlerinde uygulanan nakillerin nedenlerinin ve sonuçlarının araştırılması amacıyla Anayasa’nın 98’inci ve İç Tüzük’ün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını teklif etmektedir.
Sayın Şahin, bir saniye. Sayın milletvekilleri, ülkemize resmî bir ziyarette bulunan Makedonya-Türkiye Parlamentolar Arası Dostluk Grubu Başkanı Sayın Kenan Hasip başkanlığındaki parlamenter heyet şu anda Meclisimizi teşrif etmiş bulunuyorlar. Kendilerine, Meclisimiz adına “Hoş geldiniz.” diyorum.
Meclis araştırma önergesinin gerekçesine baktığımızda, cezaevlerinde hukuk dışı ve keyfî uygulamaların olduğu, onur kırıcı muamelelerin yaşandığı, kapasitenin çok üzerinde tutuklu ve hükümlü barındırma gibi sorunların yaşanmakta olduğu, insan hakları ihlallerinin yoğun bir şekilde sürmekte olduğu ifade edilmekte. Gerekçenin ilerleyen satırlarına baktığımızda ise özellikle son dönemlerde yoğunlaştığı iddia edilen nakil olaylarının bir hukuka aykırılık hâli olarak yoğun bir şekilde uygulandığı ifade edilmekte. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkiye’de on bir yıldır yapılan reformlar sonucu büyük bir dönüşüm ve değişim yaşandı ve hâlen de yaşanmakta. Adalet sistemindeki değişikliklerle uluslararası standartların yakalanması konusunda hep beraber önemli mesafeler katettik. Özellikle Hükûmetimiz döneminde adalette, ceza infaz sistemi ve kurumlarında köklü değişiklikler yapıldı, yeni ve çağdaş yasal düzenlemeler hayata geçirildi. Bu anlamda bu Parlamento, bu konuda çok yoğun mesailer verdi ve üzerine düşen görevi harfiyen yerine getirdi. Bu reform sürecinde ceza infaz kurumu şartları iyileştirildi, insan hakları, temel özgürlükler konularında yüksek bir bilinçle hareket edildi. Amacımız, mahkûmların dört duvar arasında cezalarını tamamlamaları değil, onları rehabilite ederek topluma yeniden kazandırmaktır. Bu kapsamda, cezaevlerinin fiziki yapılarının iyileştirilmesi amacıyla başlatılan çalışmalar sonucu, 2002 yılından bugüne kadar uluslararası standartlara uymayan 210 ceza infaz kurumu kapatıldı. 2017 yılına kadar 196 ceza infaz kurumunun kapısına daha kilit vurulacak. Kapatılan cezaevleri uluslararası standartlara uygun hâlde olmadığı için kapatıldı ve kapatılmayanların da uluslararası standartlara uygun bir hâle getirilmesi için çalışmalar yürütülmekte. Bu kapsamda, cezaevi personeli sayısı ve niteliği artırıldı. Tutuklu ve hükümlülerin canları ve sağlıkları devletin güvencesi altındadır. Hükümlü ve tutukluların gıda, sağlık, barınma ve benzeri gibi temel ihtiyaçları ceza infaz kurumları bütçesi tarafından karşılanmaktadır. Az önce Barış ve Demokrasi Partili hatibin iddia ettiklerinin aksine 2012 ve 2013 yılında cezaevlerinde kötü muamele ve işkenceye yönelik somut hiçbir olay ve şikâyet yetkili mercilere intikal etmemiştir. Hatibin anlattığı fotoğraf eski Türkiye fotoğrafına çok uymakta. Âdeta, kendisi, burada 1990’lı yılların Türkiye’sini tasvir etti. Ancak, iktidarımızdan sonra artık böyle bir fotoğraf yaşanmaması için var gücümüzle çalıştık. Sorunların sıfır olduğunu elbette ki söyleyemeyiz. Ancak, kötü muameleye ve işkenceye karşı toleransımızın, müsamahamızın sıfır olduğunu çok net bir şekilde ifade edebiliriz. Şu hususun da özellikle altını çizmek istiyorum ki iktidara geldiğimiz 2001 yılında cezaevinde bulunan her 100 kişiden 50,4’ü tutukluyken, geldiğimiz bu noktada şu anda her 100 kişiden 23’ü tutuklu bulunmaktadır. Bu konuda Avrupa Birliği standardının 24,8 olduğu dikkate alındığında, Türkiye’nin, insan hakları noktasında, demokrasi noktasında katettiği mesafe çok açık bir şekilde anlaşılmaktadır. Değerli milletvekilleri, bu değişim ve gelişim sürecine ivme kazandıran temel unsur, insanı ve insan haklarını merkeze koyan yönetim anlayışıdır. Başta Avrupa Birliği olmak üzere, diğer ülkeler ve uluslararası kuruluşlarla yapılan iş birliği çalışmaları ve bu kapsamda yürütülen projelerin de bu sürece olumlu katkısı olduğunu hep birlikte görmekteyiz. Yargı sisteminde yaşanan sorunları başlıca 4 başlık hâlinde toparlayabiliriz; bunlar: Mevzuattan kaynaklanan sorunlar, insan unsurundan kaynaklanan sorunlar, fiziki şartlar ve altyapıdan kaynaklanan sorunlar ve ceza infaz sisteminden kaynaklanan sorunlar. Türkiye’de ceza infaz sistemindeki iyileştirmelere burada kısaca değinmek istiyorum: Cezaevleri ulusal ve uluslararası denetime açıldı. Cezaevlerini düzenli denetleyen ve sivil bireylerden oluşan cezaevi izleme kuruluşları oluşturuldu. Ceza infaz kurumlarında görev yapan personelin mesleki yeterliliğinin artırılması için dünya standartlarında 4 eğitim merkezi kuruldu. Tüm ağır ceza merkezlerinde denetimli serbestlik şube müdürlükleri kuruldu ve denetimli serbestlik uygulaması hayata geçirildi. Ceza infaz kurumlarındaki sağlık hizmetlerinin Sağlık Bakanlığı tarafından verilmesine olanak tanıyan protokol hayata geçirildi. Adli kontrol müessesesi hayata geçirildi ve adli kontrol uygulaması için öngörülen üç yıllık ceza sınırı ortadan kaldırıldı. Tutuklu ve hükümlülere, yakınlarının ağır hastalığı veya ölümü hâlinde mazeret izni hakkı tanındı. Koşullu salıverilmelerine bir yıl veya daha az süre kalan hükümlülerin, kalan cezalarını denetimli serbestlik tedbiri uygulamak suretiyle infaz etmeleri imkânı getirildi. İnancı gereği veya vegan/vejetaryen gibi özel durumu olan hükümlü ve tutukluların beslenmesinin sağlanması, haftalık yemek listesinin görülüp takip edilecek yerlere asılmasıyla ilgili, mevzuatımızda gerekli değişiklikler yapıldı. Metris R Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu açılarak bakıma muhtaç veya akıl hastalığı dışında ruhsal rahatsızlığı bulunan hükümlü ve tutukluların burada tedavi edilmeleri sağlandı. Bununla birlikte, iki ayrı R tipi cezaevinin yapımı da devam etmektedir. İşkence ve kötü muamelenin önlenmesi konusunda ceza infaz kurumları ulusal ve uluslararası denetime açık olup bu kurumlar, ulusal düzeyde bağımsız izleme kurulları ve infaz hâkimliklerinin, uluslararası düzeyde ise Avrupa İşkenceyi Önleme Komitesi ve Birleşmiş Milletler Keyfi Tutuklama, İşkenceyi ve Aşağılayıcı Muameleyi Önleme Komitesinin denetimi altındadır. Ağır hastalığı veya sakatlığı sebebiyle cezaevi koşullarında hayatını yalnız idame ettiremeyen hükümlülerin iyileşinceye kadar cezalarının infazının ertelenmesinin önü açıldı. Hükümlülere belli sürelerle mahrem aile görüşmesi imkânını sağlayan düzenleme hayata geçirildi. Saygıdeğer milletvekilleri, cezaevlerinde uygulanan nakiller konusuna gelirsek, Türkiye’de bulunan ceza infaz kurumları, kanun, tüzük, yönetmelik, genelge, yönerge ve yapılan protokollerle idare edilmektedir. Keyfî yapılan muamelelere karşı hükümlü ve tutukluların her zaman ilgili yerlere şikâyet hakkı mahfuzdur. Şikâyetlere konu olan hususlarla ilgili olarak adli ve idari soruşturmalar yapılmaktadır. Bunun yanında, herhangi bir hak ihlaline karşı 135 bağımsız izleme kurulu, 141 infaz hâkimliği, cumhuriyet başsavcıları, adalet müfettişleri, ceza infaz kurumu kontrolörleri ile il ve ilçe insan hakları kurulları ve Kamu Denetçiliği Kurumu ceza infaz kurumlarında her zaman denetleme yapma yetki ve imkânına sahiptirler. Nakillerle ilgili olarak ise, 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Kanun’un 56’ncı maddesi ve 18/6/2012 tarih ve 151 no. lu Nakil Genelgesi gereği nakil yapılmakta olup dönemsel olarak mahallinde yargılanan tutuklulara yer açmak amacıyla kapasiteleri müsait ve yeni yapılmış ceza infaz kurumlarına hükümlülerin nakilleri yapılmaktadır. Dönemsel olarak nakil işleminin yapıldığı bölgelerde, yapımı devam eden cezaevi inşaatlarının bitmesi hâlinde yeniden o bölgelere gitmek isteyen hükümlülere bu imkân sağlanacaktır. Örneğin, Diyarbakır ilinde yapımı devam eden kampüs ceza infaz kurumlarının, Şırnak, Siverek, Doğubeyazıt’ta yapımı devam eden ceza infaz kurumlarının inşaatı bittiği takdirde bu bölgelere gitmek isteyen hükümlülere bu imkân sağlanacaktır. Ayrıca, nakillerin sadece ring aracıyla yapılmadığını, uçakla da nakillerin gerçekleştirildiğini ve hükümlülerin daha hızlı ve sağlıklı ortamlarda nakillerinin sağlandığını burada ifade etmek istiyorum. Değerli milletvekilleri, her geçen gün insan hakları karnesi düzelen, aleyhine yapılan müracaatlar azalan bir Türkiye hedefine hep birlikte adım adım ilerliyoruz. Demokrasinin güçlendirilmesi, hukuk devletinin inşası, güven veren adaletin tesisi noktasında çok önemli adımlar attık, atmaya devam ediyoruz. 30 Eylül 2013 tarihinde açıklanan demokratikleşme paketi, özellikle insan hakları ve temel hak ve özgürlükleri ilerletmeyi amaçlamaktadır. Bu uygulamalar yürürlüğe girdiğinde devletimiz, partimizin ve Hükûmetimizin 2023 vizyonuna, uluslararası standartlara uygun bir yargı ve ceza infaz sistemiyle halkımıza hizmet etmeye devam edecektir. Arz ve izah ettiğim nedenlerle Barış ve Demokrasi Partisinin grup önerisinin aleyhinde olduğumuzu ifade ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın milletvekilleri, birleşime 17.15’e kadar ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 15’inci Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi öneriyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Karar yeter sayısı vardır, kabul edilmemiştir. Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 12/11/2013 Salı günü (bugün) yaptığı toplantısında siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından grubumuzun aşağıdaki önerisini İç Tüzük'ün 19'uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. Saygılarımla. Türkiye Büyük Millet Meclisinin gündeminin “Genel Görüşme ve Meclis Araştırması Yapılmasına Dair Ön Görüşmeler” kısmında yer alan Mersin Milletvekili Mehmet Şandır ve arkadaşlarının (10/185) esas numaralı “kamuda çalışan taşeron işçilerin sorunlarının belirlenmesi” amacıyla ve 5 Kasım 2012 tarih, (2012/6558) sayı ile TBMM Başkanlığına vermiş olduğumuz Kahramanmaraş Milletvekili Mesut Dedeoğlu ve arkadaşlarının “taşeron işçilerin problemleri belirlenmesi” amacıyla ve 19 Şubat 2013 tarih, (2013/9766) sayı ile TBMM Başkanlığına vermiş olduğumuz Elâzığ Milletvekili Enver Erdem ve arkadaşlarının “Karayolları Genel Müdürlüğünde çalışan taşeron işçilerin sorunlarının belirlenmesi” amacıyla ve 10 Nisan 2013 tarih, (2013/11604) sayı ile TBMM Başkanlığına vermiş olduğumuz Mersin Milletvekili Ali Öz ve arkadaşlarının “ülkemizde taşeron işçilerin sorunlarının belirlenmesi” amacıyla verdiğimiz Meclis araştırma önergelerimizin 12/11/2013 Salı günü (bugün) Genel Kurulda okunarak görüşmelerinin bugünkü birleşiminde yapılması önerilmiştir. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Enver Erdem, Elâzığ Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, geçtiğimiz iki yıllık süre içerisinde bu hususta defalarca soru önergeleri vermiş olmamıza, defalarca gündem dışı söz alıp bu hususu gündeme getirmiş olmamıza rağmen maalesef bugüne kadar önemli bir gelişme sağlanamamıştır. Özel sektörde çalışan 700 bin, kamu sektöründe de çalışan 700 bin civarındaki işçiyle ilgili olarak -ki bunlar toplamda 5-6 milyon gibi bir kesimi teşkil etmektedir- bunların sorunlarını maalesef AK PARTİ iktidarı bugüne kadar görmezlikten gelmiştir, gözlerini kapatmıştır, kulaklarını tıkamıştır. Böyle bir sorunun olmadığı yönünde, bu kesimde çalışan insanlarımızı ve halkımızı maalesef göz ardı etmiş ve bu sorunu önemsememiştir. Değerli milletvekilleri, taşeron işçilerin sorunlarının gelişim sürecine baktığımız zaman, önce bu işçiler, taşeronun işçisi olduğu hâlde gerçekte taşeronun işini değil de asıl işveren olan devletin işini yaptıkları ve ortada bir muvazaanın yani danışıklı dövüşün olduğuna dair, başta Karayolları Genel Müdürlüğü olmak üzere Sağlık Bakanlığı, Enerji Bakanlığı, birçok kurum ve kuruluşu bu işçiler dava ettiler. Bugüne kadar yaklaşık 7 bin dava neticelendi ve bunların hepsi devletin aleyhine sonuçlandı. Bu davalar sonucunda, 7 bin dava sonucunda, bugüne kadar Karayollarında çalışan taşeron işçilerin yaklaşık 2 katrilyon lira eski rakamla, yeni rakamlarla da 2 milyar lira devletin tazminat ödemeye mahkûm edildiğini ve bunların “geçici işçi” değil de “sürekli işçi” olduğuna dair kararlar alındı. Bu aslında o kadar büyük bir sorun ki değerli milletvekilleri, bu sadece 7 bin işçiyle ilgili verilmiş olan karardan bahsediyorum. Toplam 700 bin kamu işçisinin olduğu göz önünde bulundurulduğu zaman, yine bu işçilerin bir kısmı dava etti bir kısmı dava ediyor, bunlar neticelendiği zaman yaklaşık olarak 200 milyar lira, yani eski rakamla 200 katrilyon lira gibi bir tazminatla devletin karşı karşıya kalması mümkün olacak. Bu da yetmiyor, yine bu yargı kararlarını yerine getirmeyen Hükûmeti bu işçilerin yakın süre içerisinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine götürmek suretiyle orada da bu tazminatlarla yine karşı karşıya bırakacaklarını da göz önünde bulundurduğumuz zaman, karşı karşıya olduğumuz sorunun vahameti daha iyi anlaşılacaktır. Değerli milletvekilleri, bu taşeronluk sisteminin ne olduğuna baktığımız zaman, emek maliyetlerini aşağı çekmek ve işçiyle ilgili sorumluluklardan kaçmak amacıyla oluşturulmuş, çalışma hayatındaki kuralsızlıkların, esnekliğin, güvencesizliğin ve dejenerasyonun zeminini oluşturmuş bir çalıştırma modeli. Yani bu sizin iktidarlarınız döneminde özellikle uygulanan bir yöntem. Yani siz iktidara geldiğiniz zaman yaklaşık on bir yıl önce 500 bin olan kamuda çalışan işçi sayısını 200 bine düşürdüğünüzle övünürken, aslında çalışma hayatında öyle sıkıntılara neden oldunuz ki, şimdi sayıyı 200 bine düşürdünüz ama 700 bin de taşeron işçisi piyasaya çıkardınız. “Bu taşeron işçisi ne? Taşeron işçisi ile diğer, daha önce, siz iktidara gelmeden önceki işçilerin farkı ne?” diye baktığımız zaman, sosyal güvencesi olmayan, toplu sözleşmesi olmayan, adam gibi yaşama hakkı olmayan, yeterince ücret alamayan böyle bir kesim oluşturdunuz. Şimdi, bu oluşturduğunuz kesimle ilgili yaptığınız bu çalışma sistemindeki bozulmayı yargı sizin suratınıza –kusura bakmayın- ciddi bir şekilde çarpıyor, “Bunu düzeltin.” diyor ama siz hâlâ bu hususta birtakım düzenlemeler yapıyormuş gibi görünüyorsunuz. Sayın Bakan da on gün sonra bununla alakalı toplantılar yapıyor, sorunu çözüyormuş gibi görünüyorsunuz ama kesinlikle, Sayın Bakanın aslında sorunun çözümünden yana olmadığını şu ana kadarki tutum ve davranışlarından aslında görmek ve anlamak pekâlâ mümkün. Çünkü Sayın Bakanın, daha önce bu taşeronluk sistemiyle ilgili, bunlara kadro verilmesine ilişkin Devlet Personel Başkanlığının vermiş olduğu yazıya, daha sonra kendi imzasıyla bunu reddederek yani bu Devlet Personel Başkanlığının olumlu görüşünü ortadan kaldıracak şekilde bir tavır sergileyerek kendi imzasıyla “Olmaz.” şeklinde yazı yazdığını; yine, bu taşeron işçilerin de diğer daimî işçiler gibi toplu iş sözleşmesi yapmasına dair önce mahkeme kararları çerçevesinde yetki verip daha sonra da “Bunu ben vermedim, benim bürokratlarım verdi, ben bu görüşte değilim.” demek suretiyle işçinin yanında durmadığını göstererek bu konuda aslında çok da güvenilemeyecek bir tutum sergilediğini buradan ifade etmek pekâlâ mümkün. Değerli milletvekilleri, taşeronluk sistemi -biraz önce ifade ettim- çalışma hayatındaki huzursuzlukların, eksik ücretin, yatmayan maaşların, ödenmeyen sigorta primlerinin, kullandırılmayan izinlerin, yasal çalışma sürelerinin üzerinde, fazla ve karşılıksız çalıştırmanın, yıl sonu itibarıyla işverenin taşeron firmayla anlaşmaması sonucunda işsiz kalmanın adı olarak karşımıza çıkmaktadır. AKP Hükûmeti, sürekli, kişi başına düşen millî geliri 3 kat artırdığından bahsetmektedir; refah seviyesini yükselttiğinden bahsetmektedir; sağlıkta, eğitimde, birçok alanda ileri gittiğimizi söylemektedir ancak çalışma hayatında taşeron sisteminin çalışma hayatını 3 kat fakirleştirdiğinden, bu alanı bozduğundan ve bu insanların hayatını çekilmez hâle getirdiğinden maalesef bahsetmemektedir. Yine, AKP Hükûmeti temizlik, güvenlik ve ulaşım hizmetleri gibi birçok hizmeti taşeron şirketler eliyle ucuz, sorumsuz, baskıcı yöntemlerle, çalışma hayatını bozarak, tabiri caizse ekmeğe muhtaç edip sonra da bu sorunları çözüyormuş gibi yaparak ama gerçekte çözmeyerek büyük bir vebalin altına girmektedir. Değerli milletvekilleri, hep dilinizden düşürmediğiniz “ileri demokrasi” diye bir kavramdan bahsediyorsunuz. Yani biz ileri demokrasiden vazgeçtik; sıradan bir demokrasiye, hatta geri bir demokrasiye bile razı olacağımız günleri yaşatıyorsunuz. Bakınız, demokrasinin vazgeçilmez kurallarından birisi hukuk devleti olmaktır. Hukuk devleti olmanın da temel vazgeçilmez şartlarından birisi, yargı kararlarının bütün kişi ve kurumları bağlaması ve yargı kararlarının da derhâl yerine getirilmesi şart mıdır, değil midir? Bunu sizler de biliyorsunuz ki hukuk devletinde bunlar şarttır ama şu ana kadar verilmiş olan 7 bin tane karar, bunun dışında sendikaların yine idare mahkemelerinde veyahut da iş mahkemelerinde açtığı davalar da aleyhinize sonuçlanmasına rağmen, Hükûmetin aleyhine sonuçlanmasına rağmen, gereğini yerine getirmemek suretiyle hukuk devletinin hiçbir kuralına riayet etmediğinizi aslında burada görüyoruz, bunlara şahit oluyoruz. Şimdi, o zaman haktan, hukuktan, adaletten nasıl bahsedeceğiz yani nasıl böyle bir demokrasiden bahsedeceğiz? Eğer sizin bahsettiğiniz ileri demokrasi, yargı kararlarını yerine getirmeyen yönetimin adıysa vallahi siz gerçekten ileri demokrasiyi yakaladınız denebilir! Sorun çok ciddi bir sorundur, büyük bir sorundur. Bu sorunun olduğunu herkes kabul ediyor. Bakınız, işçiler bu sorunun olduğunu zaten haykırıyorlar, Sayın Bakan bu çalıştırma yönteminin bir kölelik sistemi olduğunu kabul ediyor, mahkemeler vermiş oldukları kararlarda her defasında bu sorunu gündeme getiriyor ama bu sorunun çözümü için maalesef iktidar ciddi bir tavır şu ana kadar sergilemedi. Değerli milletvekilleri, bu sorunun çözülmesi için taşeron işçilerine iş güvencesi verilmesi, taşeron şirketlerin devreden çıkarılması, Kıdem Tazminatı Fonu’nun bütün çalışanlara yaygınlaştırılması olmazsa olmaz şartlardır. Taşeron işçilerin sendikal haklarının ve iş güvencesinin sağlanması, statülerinin belirlenmesi, maaşlarında düzenleme yapılması, mesai saatlerinde ve fazla mesai ücretlerinde düzenleme yapılması, bankalarda promosyon hakkı tanınması, yıllık izin hakları verilmesi, bayan taşeron işçilerine süt izni, erkek taşeron işçilere babalık izni gibi izinlerin verilmesi, askerlik dönüşü işlerine geri alınabilmeleri, kıdem tazminatının güvenceye alınması gibi hususları kapsamayan bir düzenleme bu kesimin sorununu çözmeyecektir. Onun için, diyorum ki değerli milletvekilleri -aslında söylenecek çok fazla şey var ama- gelin, devletimizi, milletimizi bu karşı karşıya bulunduğu sorundan el birliğiyle kurtaralım. Onun için de gelin, bu araştırma önergesine “Evet.” deyin diyorum, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Abdullah Levent Tüzel, İstanbul Milletvekili.
Öncelikle, vekili bulunduğum Halkların Demokratik Partisi adına hepinizi saygıyla selamlıyorum. Halkların Demokratik Partisi, Türkiye’de ve bütün dünyada ezilen işçi sınıfının, emekçilerin ve bütün halkların emek ve hak mücadelesinin yanında; dolayısıyla, taşeron işçilerinin hak mücadelesinin de yanında. Bu kürsüden defalarca bu konuda sorunları dile getirdik. Kısaca tarihsel sürecinden de bahsetmek istiyorum. Özellikle, 1990’lı yıllarda sosyalizme, işçi sınıfı iktidarına, onun toplumsal değerlerine savaş açmış kapitalizm, kapitalizmin günümüzdeki efendileri, bir “Yeni dünya düzeni” lafını ortaya attılar. Yeni dünya düzeni, dünya insanlığına refah ve mutluluk getirecekti ama tabii ki kapitalizm bütün vahşiliğiyle emekçi halklara, işçi sınıfına daha çok yoksulluk, açlık, işsizlik ve iş cinayetleri getirdi. Rakamlar ortada, özellikle Türkiye’deki rakamlar ve bu küreselleşme söylemlerinin ardından özelleştirme politikaları. Özelleştirme politikaları, daha çok iş gücü sömürüsüyle, ucuz işçilikle, esnek çalışma modelleriyle, hizmet alımlarıyla hem alın teri hırsızlığına hem de emek sömürüsüne devam etti ve Türkiye’de özellikle son on yılda rakamlar 10 katı arttı. İşte 300 binlerle ifade edilen AK PARTİ iktidarının başlangıcındaki taşeron işçi sayısı, bugün 10 katlarına çıkmış durumda. Hemen her alanda karşımızda taşeron işçiler var ve bütün çalışma hayatında yaygınlaştırılmak isteniyor. İşveren örgütleri, patron ve sermaye kuruluşları Hükûmete, Çalışma Bakanına ha bire bu yönde baskı yapmakta ve bizler, taşeron işçilerinin örgütleri, dernekleri, onların yanında olanlar biliyoruz ki taşeron işçi çalıştırma normal, o işi yapan kadrolu işçinin yarı ücretine çalışma demek, güvencesiz çalışma demek, iş cinayetlerinde, iş kazalarında ölümler ve sakatlanmalar demek, hepsinden de önemlisi örgütsüz kölece çalışmak demek; TPAO’da örgütlü Adıyaman Petrol-İş Şube Başkanının işçilere dönük toplantıda söylediği gibi, kölelik ve ağalık sisteminin günümüzdeki adı. Çokça örnek verilebilir. Meclisten, bu çatı altından örnek verilebilir. Mecliste, burada hizmet veren, emek sunan çalışanların, emekçilerin yarıdan fazlası bu sistemde çalışmakta yani aynı işi yapan 5 farklı statüde, 5 farklı maaş ve ücret skalasında burada hizmet vermekte. Kabul edilebilecek bir yanı elbette yok. Aynı şekilde, bugün sendikacıların bize verdiği bilgi, Isparta Üniversitesi Tıp Fakültesi birimleri hariç, tam 800 taşeron işçisi karşılığında 12 tane kadrolu işçisi var yani rakamlar bu denli ayyuka çıkmış durumda. Kamudaki taşeron çalışma düzenini konuşuyoruz. En büyük işveren durumunda, taşeron işvereni durumunda Sağlık Bakanlığıdır; burada çalışan işçilerin sayısı 160 binlere varmıştır. Çok açık bu düzenlemeyle yasa da dolanılmakta, yasanın emredici hükümlerine karşı da ihlaller gerçekleşmekte. Yasada “Maden iş kolunda, özellikle yer altında taşeron işçisi çalışmaz, çalıştırılamaz.” der. Çünkü, son derece tehlikeli ve işi bilen, kalifiye, kadrolu işçilerin çalışması gerekirken başta TTK Zonguldak’ta kömür madenlerinde taşeron çalıştırmakta ve bu çalıştırmanın bedeli, acısı çok kötü bir şekilde ödenmektedir. İşte, peş peşe iş kazalarında yaşanan ölümler ortadadır. Aynı şekilde, bir yargı tanımazlık bu alanda alıp başını gitmiştir, muvazaa kararları vardır. Taşeron işçilerinin kadrolu ve asıl işverenin işçileri gibi muamele görmesi, hak almasına dair kararlar vardır ama bu kararlar tanınmamakta, bizzat kamu tarafından uygulanmamakta; üniversiteler de böyledir, bakanlıklar da böyledir. En son, özellikle Karayollarında 7 bin işçinin, Sağlık Bakanlığında taşeron olarak çalışan 8 bin işçinin sendikalaşma talebi Bakanlık tarafından reddedilmiştir ve dünkü Üçlü Danışma Kurulunda Sayın Bakan, Çalışma Bakanımız Ali Babacan’a atıf yaparak “Başbakan Yardımcımız örgütlü toplum istemektedir, sendikalaşmayı kolaylaştırıcı birtakım açıklamalar yapmaktadır.” demekte ama kendi Bakanlığının sendikalaşma konusundaki uygulaması, taşeron işçinin sendikalaşma hakkına yaklaşımı da ortadadır. Arkadaşlar, değerli milletvekilleri; Üçlü Danışma Kurulu, biliyorsunuz, işçi tarafı, işveren tarafı ve uzlaştırıcı Hükûmet, devlet adına Bakanlıktan oluşan bir çalışma biçimi. Tarafları uzlaştırma adına, nicedir çalışma meclislerinde konuşulan ve şimdi de dün “alt işverenlik” başlığı altında taşeron işçisinin sorunları konuşulmakta ama taşeron işçisinin şikâyetlerinden yola çıkılarak kıdem tazminatı sermaye için, patron, işveren için bir belaya dönüşmüş. TİSK yönetimi, TOBB yönetiminin çekiştirdiği, TOBB Başkanının, dün, işte “Dünyada en çok, en yüksek kıdem tazminatını ve fon primini ödeyen ülke biziz.” deyip rahatsızlığını ifade ettiği, diğer taraftan TİSK Başkanı Tuğrul Kudatgobilik’in “Bu Bakan iyi ki başımızda var, Bakan doğru hareket ediyor. Özellikle de işçi maliyeti bizim için çok mühim ve biz, tasarruf adına bu alt işverenlik uygulamalarını geliştiriyoruz. Dünyada uygulanıyor, tabii ki bizde de uygulanacak, dünyayla rekabet içerisindeyiz.” sözlerini bir kez daha söylemiş ve Bakanı işaret ederek, Sayın Faruk Çelik’i işaret ederek “Bakan akıllı noktadan girdi, taşerondan çözme peşinde.” diyerek aslında ne tür hesaplar peşinde, ne tür oyunlar peşinde olduklarını, taşeron işçilerinin ne denli hak gasbı içerisinde olup buradan onları memnun edici birtakım düzenlemelerle işçi sınıfının iki yüz yıllık kazanımlarını ortadan kaldıran bir saldırı hazırlığı içerisinde olduklarını da buradan itiraf etmekte. Değerli milletvekilleri, taşeron çalışması doğru bir çalışma biçimi değildir, aslında sendika konfederasyonlarının ifade ettiği gibi, savunulacak son kaledir. Kıdem tazminatı ve işçi sınıfının kurallı çalışması, örgütlü çalışması, emeğini savunması ve buradaki yapılacak saldırılar, buradaki kazanılmış haklara dönük yapılacak yeni uygulamalar gerçekten bir genel direniş ve genel grev olarak olması gereken yanıtla yanıtlanmalıdır. Sizlerle kimi örnekleri paylaşmak istiyorum: Bakın, Mersin Silifke Devlet Hastanesinde on bir yıldır senelik izin ve fazla mesai ücretleri verilmeden çalıştırılan yüzde 55 özürlü Ayla Bilmez, işletmeyi zarara uğrattığı gerekçesiyle işinden atılmıştır; eylül ayında işinden atılmıştır. İşinden atılma gerekçesinin gerçeği aslında, Ayla Bilmez’in sendika üyesi olması ve haklarının ihlal edilmesi nedeniyle Bakanlığa yaptığı şikâyet neticesinde taşeron firmaya idari ceza kesilmesidir. Onun şikâyeti, işten atılmasının nedeni olmuştur. Aynı şekilde, Batman Bölge Devlet Hastanesinde yedi yıldır çalışan 113 temizlik işçisinin 31’i, hiçbir gerekçe gösterilmeden, tazminatları ödenmeden atılmıştır. Elâzığ Eti Krom AŞ’ye bağlı ocaklarda taşeron olarak çalışan işçiler, insanca yaşam ve çalışma koşullarının düzeltilmesi için geçtiğimiz günlerde greve gittiler; taşeronun kaldırılması, iş güvenliğinin sağlanması, iş yerine ambulans ve sağlık personelinin getirilmesi, sık sık sigorta giriş çıkışı yapılmaması yönünde seslerini yükselttiler ve şimdi Elâzığ Eti Kromdaki işçiler hak istediklerinde “Siz bizim işçilerimiz değilsiniz, taşerona bağlısınız.” denilmekte, mücadeleleri jandarmayla bastırılmaya çalışılmakta. Yine, BEDAŞ işçileri vekillere, sizlere sesleniyorlar; özellikle, özelleştirme sonucu Cengiz-Kolin-Limak ortaklığının noter üzerinden kendilerinden peşin peşin dilekçe almasına isyan ediyorlar. Tek yapılacak şey, taşeronun yanında olmak, onların asıl… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Biz Halkların Demokratik Partisi, Barış ve Demokrasi Partisi olarak bu önergenin, bu araştırma önergesinin yanındayız. Hepinize saygılar sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Süleyman Çelebi, İstanbul Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlarım; hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum. Milliyetçi Hareket Partisinin taşeron uygulamaları konusunda vermiş olduğu önergenin lehinde söz almış bulunuyorum ve Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun bu konudaki görüşlerini sizlerle paylaşmak durumundayım. Değerli arkadaşlar, daha önce de Cumhuriyet Halk Partisi olarak bu Meclisin gündemine araştırma önergesi getirdik taşeron işçilerin sorununun çözülmesi konusunda, diğer muhalefet partileri getirdiler. Defalarca burada bu konuyu konuşuyoruz, yargı kararlarını konuşuyoruz ama burada konuşuyoruz ve burada dinliyoruz birbirimizi, buradan çıktıktan sonra bunun esas muhatapları, Hükûmet bir adım atmıyor yani yargı kararlarının uygulanmasını istiyoruz, idari kararların bu konuda bir geçerliliği olmadığını ifade etmek istiyoruz. Ama yargı kararlarına rağmen hukuk bu ülkede uygulanmıyor, adalet uygulanmıyor ve Hükûmet ısrarla “Ben hukuk dinlemem, ben yargı kararlarını dinlemem; ben bir tek şey bilirim, benim söylediklerim geçerlidir, diğerleri benim için hikâyedir.” Böyle bir mantıkla ülke yıllarca yönetiliyor. Şimdi, hani, bir şey konuştuğumuz zaman bu Mecliste hep 1930’lara giriliyor, 1930’larda işte şöyle tek partili sistem, tek partili yapı filan. Yani, 2002’den bahsediyoruz, 2002 yılında Türkiye’de devlette çalışan taşeron işçi sayısı 20 bindi, bugün devlette çalışan taşeron işçi sayısı 580 bine ulaşmıştır. Bu tablo her şeyi göstermiyor mu, ifade etmiyor mu? Ondan sonra böyle bir gündemle asgari ücret filan tespitleri yapılıyor, böyle bir gündemle tutuyoruz kıdem tazminatını konuşuyoruz ve kıdem tazminatlarının ödenmediği, özellikle bu konuda, bazı işçilerin kıdem tazminatı alamadığı ve bu nedenle kıdem tazminatıyla ilgili bir yasal düzenlemeye ihtiyaç olduğu söyleniyor. Şimdi, ülkeyi bu kadar taşeron uygulaması ve taşeron işçi çalıştırmayı sistem hâline getirirseniz yani ülkede çalışanın yaklaşık 2 milyonu taşeron uygulaması ve kölelik koşullarında bir çalışmaya tabi olursa o ülkede kıdem tazminatı uygulaması gündeme gelebilir mi? Çünkü orada -kölelik koşulları diyorum- on ay, on bir ay çalıştırıyor, giriş-çıkış yapılıyor, aynı şirket yeniden o işçileri çalıştırıyor. Peki, bu konuda yargı kararlarını kim uygulamıyor? Karayolları Genel Müdürlüğü uygulamıyor. Şimdi, sendikalara düşen görev de nedir? Buradan da ifade etmek istiyorum, bu kararları uygulamayan ilgili makamlara artık dava açmalarıdır, savcıların artık harekete geçmesidir. Savcılar yalnız sendikaların bu konudaki taleplerini değil, biz buradan, bu Meclisten ihbar ediyoruz ve “Savcılar göreve.” diyoruz. Neden başka konularda hemen görev yapıyorlar da bu konuda görevi ihmal ediyorlar? Bu konuda, aylarca uygulanmayan kararların uygulanması konusunda niye böyle es geçiyorlar? Burada bunu sorgulamaya ihtiyacımız var. Onun için, buradan bir suç duyurusuysa bu Meclis kürsüsünden savcıları göreve çağırıyoruz. Nerede çağırıyoruz? Karayolları Genel Müdürlüğünde uygulanmayan, 8 bin işçinin Karayollarındaki Yargıtay kararını uygulamayan Karayolları Genel Müdürü için suç duyurusunda bulunuyoruz, bakanlar için suç duyurusunda bulunuyoruz. Nerede bulunuyoruz? Çukurova Üniversitesi Rektörlüğünde bu konuda alınan karara rağmen bu kararı uygulamayan Çukurova Üniversitesi Rektörü için suç duyurusunda bulunuyoruz. Nerede bulunuyoruz? 18 Mart Üniversitesinde, Çanakkale’de yargı kararlarını uygulamayan, bol bol, hani TRT’de rektör kimliğiyle bu konuda demokrasi ve özgürlükten bahseden o rektörle ilgili kararın uygulanmasını istiyoruz ve o karara sahip çıkılmasını istiyoruz. Nerede istiyoruz? Bursa’da, Uludağ Üniversitesinde, bu nitelikte alınan mahkeme kararlarını orada uygulamayan rektörle ilgili savcıları göreve çağırıyoruz. Çünkü, değerli arkadaşlar, bu ülkede o kadar, çokça sorunumuz var ki, bu sorunların birisi taşeron uygulaması ama esas gündemimizi şimdi yeni yeni buluyor oluyoruz. Esas, başka gündem kayıklığına Türkiye gidiyor. Bu ülkenin işsizlik sorununu bu Meclis çözmek durumunda, bu taşeron uygulaması konusunu çözmek zorunda. Şu anda yapılmak istenen ne? Bakan sürekli gündem oluşturuyor. Oluşturulan gündem kıdem tazminatıyla ilgili. Aslında şu: Kıdem tazminatı gündemiyle esnek çalışmayı yeniden gündeme getirmek istiyor. Esnek çalışmayla beraber çağrı üzerine çalışmaları Türkiye sisteminde uygulamaya geçirmek istiyor ve onunla beraber yeniden taşeron uygulamasının daha etkin bir şekilde yapılandırılmasını öngörüyor. Kıdem tazminatı da bu işin içinde bir çeşni olarak duruyor. Tepkiler geldikçe orada biraz duruyorlar ama esas yapmak istedikleri; esnek çalışma, taşeron uygulaması, çağrı üzerine çalışmaların yaygınlaştırılması projesidir, projenin adı budur. İkinci önemli konu şu değerli arkadaşlar: Şu anda ülkede çalışanların yüzde 47’si biliyorsunuz ki asgari ücretle çalışıyor. Asgari ücret, açlık sınırının altında bir ücret. Yani, TÜİK demiş ki: “Asgari ücret 1.054 lira olmalı en azından açlık sınırı olarak.”
Kaç?
Türkiye’de asgari ücret 1.054 lira, açlık sınırı itibarıyla asgariden bu olmalı. Asgari ücret 800 liranın altında. Açlık sınırının altında bir asgari ücret. Ne kadar bir çalışma süresi olarak bu var? Yedi buçuk saat karşılığı aslında bu ücret ödenmesi gerekiyor. Peki, işçiler ne kadar çalışıyor? On iki, on üç, on dört saat çalışıyorlar ve o ücreti alıyorlar. Dolayısıyla değerli arkadaşlar, bir taraftan böyle bir sorun var yani yüzde 47’si asgari ücretle çalışıyor. Diğer yandan, şu anda -biliyorsunuz- yaygın olarak Suriyeli vatandaşlarımız İstanbul ile diğer illere göç ettiler, Antalya’ya göç ettiler. Dolayısıyla Antalya’daki çalıştırılanların çoğu da 200 liraya, 300 liraya çalışıyorlar. Dolayısıyla 200 lira ücretle, 300 lira ücretle, çok vahşi koşullarda, iş yerlerinde üretimde çalıştırılıyor arkadaşlar. Niye? Çünkü o insanlar bir ekmek parası için, bir bodruma atılmışlar; 10 kişi, 20 kişi, 30 kişi, gruplar hâlinde, İstanbul’da birçok ilçe merkezinde şu anda onlar 300 liraya çalıştırılıyor. Bırakın o 800 lira alan, asgari ücreti alan işçiler değil, 300 liraya Suriye’den getirilen vatandaşlar çalıştırılıyor ve böyle bir haksız rekabet de oluşturdu. Yani, daha açık ifadeyle, kölelik koşulları daha yaygın bir şekilde devam ediyor. Değerli arkadaşlar -bugün yine gruplara gelmişlerdir- bugün Millî Eğitim Bakanlığı bütçesi görüşülürken de, diğer bütçeler görüşülürken de ifade edildi, arkadaşlarımız tarafından ifade edildi, atanamayan öğretmenlerin sorunları var ve yaşa takılan, emekli olamayan vatandaşlarımızın sorunu var ve bu ülkede, yine, emeklilerin, emekli olan vatandaşlarımızın sorunları var. Bu sorunların görüşülüp karara bağlanması gereken yer bu Meclis ama bu Mecliste, işte, bir taraftan Başbakan gümbür gümbür bağırdı, hani “ileri demokrasi” dedi, grev hakları önündeki engellerin kaldırılması konusunda bir sürü nutuk çekti birçok meydanda ama grev engellerini bu ülkeye gene taşıyan AKP iktidarıdır, Hava iş kolunda grev yasağını getirdi, şu anda hâlen orada grev devam ediyor. Birçok yerde baskılar devam ediyor. Sendikalı olanlar işten atılıyor. Bütün bunların çözüm yeri burasıyken, burada, bu Mecliste bunları görüşmemiz gerekirken, burada görüştüklerimiz buza yazılıyor, ondan sonra da gereği yapılmıyor. Şimdi, Strazburg’da toplantı var. Türkiye’deki sendikal hak ve özgürlükleri konuşacağız. Ne anlatacaklar arkadaşlar merak ediyorum. Ne anlatacaksınız Türkiye’deki özgürlükler konusunda Strazburg’da, Avrupa Karma Komisyonunda, merak ediyorum. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi tekrar saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Mahmut Kaçar, Şanlıurfa Milletvekili.
Sözlerime başlamadan önce bizden önce söz alan saygıdeğer milletvekili arkadaşlarımın parti grubumuzla, Sayın Bakanımızla veya partimizin temel bakışıyla ilgili yapmış oldukları değerlendirmeler hakkında bir iki cümle söylemek durumundayım. Değerli arkadaşlar, bizim, her şeyden önce, Türkiye’de taşeron işçilerle ilgili bir problemin olmadığı, her şeyin güllük gülistanlık olduğu noktasında bir yaklaşımımız yok. Hükûmetin en yetkili ağızları, Sayın Çalışma Bakanımız, bu konuyla ilgili milletvekili arkadaşlarımız defalarca bu kürsüden ve değişik vesilelerle Türkiye’de çalışma hayatının demokratikleşmesinin Türkiye'nin demokratikleşmesinden ayrı olarak değerlendirilemeyeceğini, Türkiye'nin demokratikleşmesine paralel olarak da çalışma hayatının uzun yıllardır birikmiş olan sorunlarının çözülmesi gerektiğini ifade etmiş ve bu konuda da hükûmetlerimiz zamanında son derece önemli yasal düzenlemeler yapılmıştır. Dün bu anlamda yapılan üçlü danışma toplantısı son derece önemli bir toplantı. Yıllardan beri Türkiye'de problem olarak görülen ama maalesef bizden önceki hükûmetler döneminde sorunların üzerine gitme yerine öteleme yolunu seçen bir yaklaşım yerine…
On bir yıl oldu.
On bir yıl, on bir yıl…
On bir senedir çözemediniz.
…bütün taraflarla diyaloğu merkeze alan bir yaklaşımla Türkiye'nin temel meselelerini çözmeye çalışıyoruz.
On bir senedir çözemediniz mi?
Çapınız yetmez bu işleri çözmeye. Bu işte ihale yok, bu işte nema yok, bu işte avanta yok, o yüzden çözmeye gerek de yok!
Kıdem tazminatıyla ilgili sorun şu anda çalışanların önemli bir kısmının mağdur olduğu bir sorun. Şu anda Türkiye'de alt işverenlikle ilgili sorun Türkiye'de çalışma hayatının önünde duran çok önemli bir sorun.
Çözmenize kim mani oluyor?
Bizden önceki milletvekili arkadaşlarımızdan biri, kapalı ortamda yapılan bir toplantıda Sayın Bakanımızdan TİSK’in memnun olduğu gibi bir ifadeyle kapalı ortamda konuşulan konular üzerinden Sayın Bakanımıza yönelik haksız bir ithamda bulundu. Değerli arkadaşlar, Çalışma Bakanı bu ülkede çalışma hayatının bütün aktörlerinin bakanıdır. Çalışma hayatında işçinin de işverenin de birbirine karşı olduğu bir yaklaşım bugüne kadar Türkiye'de çalışma hayatına kaybettirmiştir.
On bir senedir işçinin lehine hangi kanunu çıkardınız?
Bugün işçi ve işveren birbirinin tamamlayıcısıdır. Eğer merak ediyorsanız -Sayın Başkan Süleyman Çelebi çok güzel bir soruyla bitirdi- bu önümüzdeki hafta yapılacak olan Avrupa Birliği toplantısında grubu temsilen katılacak olan bir milletvekili olarak neyi ifade ettiğimizi tekrar sizlerle paylaşayım. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri, Türkiye'de AK PARTİ iktidarından önce, bizden önceki hükûmetler döneminde, bu ülkede milyonlarca çalışandan tasarruf ettirilecek diye kesilen ama bırakın tasarruf ettirilmeyi bütçe açıkları için kullanılan yaklaşık 13,5 katrilyon parayı bu anlamda…
Siz de kullandınız deprem sigortasını. Siz de kullanmadınız mı?
Toplumsal bir talep olmamasına rağmen eğer memurun devletten alacağı varsa, memurun devlete güveninin olmadığı bir yerde vatandaşın devlete güveninin de olamayacağı yaklaşımıyla bu ülkede çalışanlara 13,5 katrilyon ödeme yapılmıştır ve bunların kesintisinin hiçbiri AK PARTİ iktidarı dönemlerinde yapılan bir kesinti değil. Bizden önceki hükûmetlerde kesilen, nemalandırılan ama maalesef bütçe açıklarına kullanılan 13,5 katrilyonu AK PARTİ iktidarı ödemiştir.
Şimdi kıdem tazminatı getiriyoruz aynı mantıkla!
Neleri anlatacağız? KEY ödemeleriyle ilgili, yine bizden önceki iktidarların “Konut edindireceğiz.” diye memurlardan zorla kestiği ve bu anlamda yaklaşık olarak milyonlarca çalışanı ilgilendiren konut edindirme yardımının yasal faiziyle birlikte geri ödemesi yine AK PARTİ iktidarında olmuştur.
Arsaları ne yaptınız?
Sayın Çelebi’nin çok iyi bildiği bir konuyla devam edeyim. Devlet memurlarının uzun yıllardan beri Türkiye’deki mücadelelerinin en önemli ve temel argümanı toplu sözleşmeli ve grevli sendikal mücadeledir ama memurların ve memur sendikalarının toplu sözleşmeyle ilgili her talebi gündeme geldiği zaman bizden önceki hükûmetlerin en önemli karşı çıkışı iş güvencesiyle birlikte toplu sözleşme hakkının olmayacağıdır. Ancak 12 Eylül referandumuyla birlikte…
İş güvenliği mi geldi?
…milletimizin toplu sözleşmeye de, toplumsal sözleşmeye de “Evet.” kararı neticesinde kamu çalışanlarının iş güvencesine dokunulmadan statü hukuku korunarak kamu çalışanlarına toplu sözleşme hakkı veren uygulamalar AK PARTİ Hükûmeti döneminde yasalaşmıştır. Bugün memurlara verilen toplu sözleşmenin yerel yönetimler toplu sözleşmesi, genel toplu sözleşme ve hizmet kolu toplu sözleşmesi olması da çalışanlar açısından önemli kazanımları elde eden çok önemli bir düzenleme olmuştur. Yine, hepimizin yıllardan beri şikâyet ettiği bir konu, farklı istihdam modelleriyle ilgili olarak yapılan eleştirilerdir; 4/B, 4924, 4/C uygulamaları ve benzeri uygulamalar. Biliyorsunuz, en son geçen aylarda yapılan bir düzenlemeyle yüz binlerce 4/B’li çalışan kadroya geçirilmiştir. 4924 uygulamalarına son verilmiş ve özellikle istihdamda kadrolu uygulamalarını bütünleştirme noktasında önemli adımlar atılmıştır. Yine, darbe ürünü olarak önümüzde duran ve maalesef yıllardan beri değiştirilemeyen 2821 ve 2822 sayılı Sendikalar Yasası’yla ilgili değişiklik yine bu dönemde gerçekleştirilmiştir. Şu anda yürürlüğe giren Toplu İş İlişkileri ve Sendikalar Kanunu’yla birlikte, bildiğiniz gibi üyelikte noter şartının kaldırılması, yetki itirazlarının iş kolu tespitinde bekletici sebep olmaktan çıkarılması gibi birçok önemli düzenleme yine bu dönemde yasalaşmıştır. İş sağlığı ve güvenliği, gerçekten Türkiye'de her bir iş kazası gündeme geldiği zaman yüreğimizi dağlayan haberler aldığımız önemli bir alan. Bu anlamda, Türkiye, bugüne kadar iş sağlığı ve güvenliğiyle ilgili yasal düzenlemenin olmadığı bir ülkeyken, bütün çalışanları kapsayan iş sağlığı ve güvenliğiyle ilgili yasal düzenleme yine Türkiye Büyük Millet Meclisinde yasalaşmıştır. Önümüzde çözmemiz gereken problemler var. Bunlardan bir tanesi de taşeron çalışanlarla ilgili yapılması gereken bir düzenleme. Bu konuyla ilgili hiçbir şey yapılmamış gibi bir yaklaşım kesinlikle haksız ve yanlış bir yaklaşım. Burada grubu bulunan siyasi partilerimiz de çok iyi bilirler ki bu konuda Çalışma Bakanlığımızın öncülüğünde, Mecliste grubu bulunan siyasi parti temsilcilerimizin katılmış olduğu bir toplantı, ayrıca taşeron işçi dernekleriyle birlikte iki ayrı toplantı yapılarak bu anlamda çok önemli bir yol haritası ortaya konuldu ve bu yol haritasıyla birlikte taşeron işçilerle ilgili sorunlar 7 temel başlık altında toplandı. Bunlardan bir tanesi, alt işveren tanımının belirsizliği ve bundan dolayı çalışanların yaşadığı mağduriyet. Bizden önceki hatiplerin bahsetmiş olduğu bu muvazaa tespitinden kaynaklanan problemler, kıdem tazminatının ödenmemesi, bununla ilgili yargıya yapılan müracaatlar bu anlamda gerçekten önümüzde son derece önemli bir problem. Mutlaka taşeron işçi kardeşlerimizin kıdem tazminatı problemlerinin çözülmesi… Bu anlamda Çalışma Bakanlığı bünyesinde yapılan toplantılarda tespit edilen ve yol haritasında birleştirilen konular; yıllık ücretli izin hakkı tanınmaması… Biliyorsunuz bu anlamda, taşeron işçilerin sözleşmelerinin yıllık olmasından dolayı bir yıl dolmadan maalesef işveren çalışanın işine son verdiğinden dolayı yıllık izinlerini kullanamamaları, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin yeterince alınmaması, ücretlerinin tam ve zamanında ödenmemesi, ihale sürelerinin kısa olması ve en önemlisi, çalışanların en temel hakkı olan örgütlenme haklarının olmaması şu anda taşeron işçiler açısından bir an önce çözülmesi gereken son derece önemli problemler. Taşeron işçilerle ilgili sorun anlamında söylenen bütün cümlelerin altına imza atıyoruz. Bunun çözülmediği noktasındaki yaklaşımı haksız ve yersiz buluyoruz. En son dün yapılan toplantı, bu anlamda, bu konunun gündemde olduğu ve son derece de önemli değerlendirmelerin yapıldığı bir toplantı. Biliyorsunuz, on gün sonra yeniden üçlü danışma kurulu toplanacak ve inşallah bir an önce alt işverenlikle ilgili, taşeronlukla ilgili ve gerçekten şu anda emek sömürüsüne dönen bu uygulamalara son verilmesi ve şartların düzeltilmesiyle ilgili yasal düzenleme bir an önce yapılır ümidiyle yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 12/11/2013 Salı günü (bugün) yaptığı toplantısında siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Kocaeli Milletvekili Haydar Akar ve 22 milletvekili tarafından, 12/09/2013 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Kocaeli'de bulunan limanların durumları ve bu limanların yaratmış oldukları sorunların tespit edilerek bu sorunlara çözüm yollarının belirlenmesi" amacıyla verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin (1012 sıra no. lu) Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 12/11/2013 Salı günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Haydar Akar, Kocaeli Milletvekili.
Tabii, benim bu konuşmalarıma Hükûmet kanadından arkadaşlarımız, Kocaelili arkadaşlarımız cevap verecekler “İşte, limanlara şöyle mavi bayrak diktik, böyle mavi bayrak diktik.” diye ama bunların hepsinin bir aldatmaca olduğunu biraz sonra yapacağım ve açıklayacağım şeylerle göreceğiz. Herkesin bildiği ve kabul ettiği gibi, Kocaeli’de sanayinin gelişmesiyle birlikte Kocaeli Körfezi’nde de muhteşem bir değişim ve gelişim yaşanmıştır. “Kocaeli Körfezi” dendiğinde benim çocukluğumda yani bundan otuz, kırk yıl evveline gittiğinizde, masmavi denizi olan, denize girilebilen, sandalla gezilebilen bir deniz ve körfezden bahsediyorduk. Bugün gelinen noktada ise bunların yerini limanların aldığı, tersanelerin aldığı, o ufak kayıkların yerini, ailelerin yapmış olduğu gezilerin yerini büyük grostonluk gemilerin aldığı bir deniz hâline dönüştü Kocaeli Körfezi. Evet, dediğimiz gibi, Kocaeli halkı denize yakın fakat denize hasret yaşar. Bugün Kocaeli’de sahilin uzunluğu, İstanbul’dan başlayarak Yalova’ya kadar baktığınızda, 112 kilometreden oluşmaktadır. Bu 112 kilometrelik sahilde irili ufaklı tam 43 tane liman vardır arkadaşlar. Şu örneğe baktığınızda Kocaeli Körfezi’ni göreceksiniz burada. Kocaeli Körfezi’ndeki şu limanların sayısını görebilirsiniz, tam 43 tane.
Hiç görünmüyor!
Peki, sadece liman mı? Bunun içine tersaneleri dâhil etmiyorum tabii. Önceleri sanayi kuruluşları kendi ihtiyaçlarını karşılamak için ufak iskeleler oluşturmuşlar. Daha sonra yeniler ilave edilerek liman işletmelerine döndürülmüştür bunlar ve bugün 14 tane liman, yani 43 artı 14 dediğinizde toplamda 57’ye çıkacak, Kocaeli’de kurulmak üzere onayda beklemektedir. Şimdi, Körfez’deki limanlara baktığımızda, şu resmi gördüğünüzde Körfez’deki limanların durumunu daha net anlamaktasınız, şu anda Kocaeli Körfezi’nin geldiği durum.
Ne yazıyor orada?
Yazıdan çok sen varsın orada ya!
Peki, diyelim ki sanayileşmek yani iş alanlarının açılması, istihdamın artırılması, ham maddeye hızlı ulaşmak, üretilen ürünün pazara hızlı sevkiyatı için bu limanlar gerekli, lojistik altyapısı için bu limanlar gerekli. Doğrudur, Türkiye büyüyor, bu limanlar gerekli. Peki, bu limanları yaparken bunlar için gerekli olan altyapı hazırlanmış mıdır Kocaeli’de? Örneğin, biraz evvel göstermiş olduğum resimdeki bu konteyner parkları Kocaeli’de hazır mıdır? Hayır, böyle bir konteyner parkı yoktur ve planlanmamıştır. Yine, Kocaeli’de tır parkları hazır mıdır? Hayır, tır parkları da hazırlanmamıştır Kocaeli’de. Peki, kara yollarıyla bağlantıları var mıdır 43 tane limanın, otoban yollarıyla bağlantıları var mıdır? Hayır, yoktur. Demir yollarıyla bağlantıları var mıdır 43 tane limanın? Hayır, yoktur. Sadece 6 tane limanın sizden önceki -hep “bizden önceki iktidarlar” diyorsunuz ya- iktidarlar tarafından yapılmış demir yolları bağlantıları vardır. [[CHP sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar]] Şimdi “Kocaeli’nin en büyük problemleri limanlar.” diyoruz çünkü öyle bir şey yapılıyor ki Kocaeli’de, dolgu bekleyen, yeni liman bekleyen birçok insan var ama asıl önemlisini devlet yapıyor. 10 Aralıkta Derince Limanı’nın özelleştirme ihalesi var arkadaşlar, Haydarpaşa’nın kapatılmasıyla birlikte daha büyük önem kazanan Derince Limanı özelleştiriliyor, 1904 yılında işletmeye açılan Derince Limanı otuz altı yıl işletme hakkı devri yoluyla özelleştiriliyor, 422.330 metrekare olan ve 8 adet rıhtımı bulunan bu liman özelleştiriliyor. Yine, yılda bin geminin yanaştığı bir limandan bahsediyoruz ama başka bir şey yapıyorlar özelleştirirken. Buraya iyi bakmanızı istiyorum çünkü kentin Valisi, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı -kendisi Kocaelilidir- diyorlar ki: “Bir yeni limana daha izin vermemiz mümkün değil, 1 metreküp dolguya izin vermemiz mümkün değil.” Ama Derince Limanı’nın özelleştirme şartnamesine baktığınızda Gölcük yönüne, güneye 450 metre, kıyıya paralel bin metre daha dolgu yapılacağı, yani 450 bin metrekarelik daha, mevcut durumundan daha büyük bir dolgu yapılacağı ifade ediliyor. Kocaeli’de Körfez’e 5 milyon metreküp dolgu yapabilmek için yaklaşık 312 bin adet kamyonla, büyük treylerlerle dolgu yapılması gerekiyor arkadaşlar. 312 bin kamyonla dolgu yapılması gerekiyor. Bunları göz önünde bulundurmamız ve bu dolgulara, Kocaeli Körfezi’nin katledilmesine izin vermememiz gerekiyor. Bu dolgu yapılacak alan Kocaeli’nin en dar alanı, İzmit Körfezi’nin en dar alanı. Yani, yakında bu dolguları yaptıkça biz karşıdan karşıya, Körfez’den, Derince’den –İlyas Bey çok dikkatli dinliyor beni, Kocaeli Milletvekili- Gölcük’e yürüyerek geçeceğiz. Artık denizimiz de kalmayacak, yürümeye başlayacağız ve yürüyerek geçeceğiz. Kocaeli dar yüz ölçüme sahip demiştik, 3.500 kilometrekare. Artık satacak toprak kalmadığı için denizi satmaya başladınız ve bakalım denizi de bitirdiğinizde ne satacaksınız çok merak ediyorum. Tabii, Derince Limanı’nda asıl önemli olan ihale şartnamesi. İhale şartnamesinde başka bir şey yapılmış arkadaşlar. Şu anda Derince Limanı’nın üçte 1’i, sizin çok özel bir müşteriniz var, çok özel bir destekçiniz var, yandaş medya sahibi aynı zamanda, madenleri ihale ettiğiniz, otoyolları ihale ettiğiniz bir grup var, üçte 1’i bu gruba ait. Kiralamış.
Herkes biliyor.
Ciner Grubu. Üçte 1’i bu gruba ait.
Aa! Büyük bomba patladı!
Şimdi, bu grup... Kocaeli Derince Limanı’ndaki sözleşmelere baktığımda -yaklaşık 16 tane irili ufaklı firma burada yer kiralamış- şöyle bir durumla karşı karşıyayız. Diğer ufak firmalar, otomotiv ticareti yapan ya da ihracatı yapan firmalara 1,40 dolardan yeri ihale ederken, yeri kiralarken, bu şirkete 0,68’den ve üçte 1’ini kiralamışlar. Daha ilginç bir şey söylüyorum. Özelleştirme yönetmeliği özelleştirilecek tesislerde uzun vadeli sözleşme yapılmasını yasaklarken, diğer firmalarla 2013’e, 2014’e kadar sözleşmeler yapılırken, bu grupla, sadece bu grupla bu yılın başında olmak üzere, yani 2013’ün birinci ayında olmak üzere 2024 yılına kadar sözleşme yapılmıştır. En düşük fiyattan, alanın üçte 1’i ve 2024 yılına kadar sözleşme yapılmıştır. Bakın, sözleşme yaparken TCDD ne diyor? “Özelleştirme ile sözleşmenin feshi hükmü mevcut değil.” Yani firmayı bir de böyle özel bir hükümle koruyorlar. Diğer firmalara bakıyoruz, tümünde “Özelleştirme ile feshi mümkün.” diyor ama bu gruba, bir grup daha var, iki gruba bu hükmü koymuşlar. Yani ne yapıyorlar? Şimdiden adresi belirlemeye çalışıyorlar.
Bellidir zaten, belli.
Ola ki bir iş kazası olursa ihalede, ola ki bir iş kazası olursa, bu grup alamaz ise ne yapacaklar? İşte 2024’e kadar sözleşmesi var ve ucuz maliyetle yerleri kiralamış olacak. Şimdi, Uğur Bayraktutan, Artvin Milletvekili, Cerattepe’de dedi ki: “Bir grup alacak bu ihaleyi. Buradan size açıklıyorum. Bunu noterde tespit ettiririm.” Ben de size aynı şeyi söylüyorum. Bu ihaleyi burada biraz evvel belirtmiş olduğum grup alacak. Ben de bunu burada ifade ediyorum. Onlar aldıktan sonra yine bu kürsüden hep beraber konuşuruz.
Artvin’deki aldı mı?
Çok az zamanım kaldı. Yine bu şartnamede çok özel bir şey yapmışlar. Daha önce iptal edilen ihalede “Üç yıllık tarifeler korunur.” diye bir ibare koymuşlar. Bu ihalede bir yıla indirmişler. Derince Limanı çok önemli. Diğer limanlar marina altında toplanmışlar, bir rekabet ortamı devletle yaratılmış, fiyatlar bir standart yani tekelleşmeden ve birbirini çek ederek gidiyor ama Derince Limanı’nın özelleşmesiyle tekelleşme başlayacak orada. Yine fiyat tarifesini bir yıl sonra değiştirerek de istedikleri parayı kazanacaklar. Yine Derince Limanı’nın önemli bir geliri var. “Pilotaj” denilen bir geliri var. Yaklaşık her gemiden 15 bin ile 30 bin euro arasında para alınıyor. Bunun anlamı şu: Gemi geliyor kılavuz kaptan alıyor, iskeleye yanaştırıyor; 15 bin euro ile 30 bin euro bunun rakamı. Ama bu da “İhaleyi alacak şirkete geçecek.” diye düşünüyorum. Bu önergenin kabul edileceğini düşünüyor, hepinize sevgiler, saygılar sunuyorum.
Cumhuriyet Halk Partisinin Kocaeli’de bulunan limanların durumunun araştırılmasına yönelik vermiş olduğu Meclis araştırmasının aleyhine AK PARTİ Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Kocaeli il sınırları içerisinde İzmit Körfezi etrafında toplam 36 tane liman bulunmakta, bunun 34’ü aktif, 2 tanesi de inşaat hâlindedir. Yine bu 36 limanın 34’ü özel sektöre ait 2 tanesi de kamu kurumlarına aittir. Limanlarla ilgili olarak 2004 öncesinde toplam 185 hektar dolgu alanının planı onaylanmış durumda ve bunun şu ana kadar dolgusu gerçekleşen miktarı ise 126 hektardır. Az önce Haydar arkadaşım da gösterdi, Kocaeli’de gerçekten limanlar ağırlıklı olarak İzmit, Körfez ilçesi, Derince ilçesi olmak üzere 3 ilçemizde toplanmakta. Bir de Karşıyaka ilçemizde de kısmen bulunmaktadır. Tabii, bu limanların toplam yükü de 77 milyon 696 bin metreküp kapasiteli limanlarımız. Burada da en büyük payı Körfez ilçemiz karşılıyor, yaklaşık yüzde 57,40’ını Körfez ilçesi ve yüzde 7’sini Derince ilçesi, yüzde 3’ünü Başiskele ilçesi olmak üzere devam ediyor. Tabii, burada, özellikle, maalesef, ülkenin en büyük problemi plansız gelişme problemi. Buna biraz sonra değineceğim. Kıyılarla ilgili, limanlarla ilgili, kentlerle ilgili, maalesef, geçmişte yapılan planlarımız hiç olmamış. Plansız bir gelişme yapmışız. Bununla ilgili olarak bütünleşik kıyı alanları planlaması ve İzmit Körfezi bütünleşik kıyı alanlarının planıyla ilgili, Bakanlığımız çalışmalarını yıllar önce başlatmıştı ve bu çalışmalarda değerli ve kıt kaynak olan kıyı alanlarını koruma, kullanma dengesini gözeterek bütüncül bir çerçevede ele alıp, ülkemizin kıyılarını rasyonel ve sürdürülebilir yöntemini sağlamak üzere bütünleşik kıyı planlama çalışmaları devam ediyor. Bunlardan 2012 yılı itibarıyla onaylanan planlarımız: Öncelikle Türkiye genelinde İskenderun Körfezi Kıyı Alanları Bütünsel Planı, Samsun Bütünleşik Kıyı Alanları Strateji Belgesi Planları ve Antalya Bütünleşik Kıyı Alanları Strateji Belgesi, ki bunlar 2009 ve 2011 yıllarında onaylanmıştı. Diğer taraftan İzmit Körfezi’yle ilgili olarak, 8/8/2008 tarihinde Bayındırlık İskân Bakanlığı tarafından İzmit ve Yalova illerimizin kıyılarını kapsayan alanlarda Körfez Bütünleşik Kıyı Alanları Kullanım Master Planları onaylanmıştı. Ancak, daha sonra, 2009 yılında özel sektör bu planların iptali için mahkemeye, Danıştay 6. Daireye dava açtı ve bu planlar 28/6/2011 tarihinde maalesef Danıştay 6. Dairesi tarafından iptal edildi. Ancak diğer taraftan Bakanlığımız yeni çalışmaları başlattı. Yine İzmit Körfezi, bu çerçevede, planlama alanı Kocaeli ve Yalova illerinin kıyı alanlarının tamamını kapsayacak şekilde genişletilerek, İzmit Körfezi Bütünleşik Kıyı Alan Projesi adıyla yeniden hazırlanmış ve şu anda onay aşamasında. Toplam 207 kilometrekarelik bir kıyı alanını kapsıyor. Böylece, İzmit Körfezi’nin de -Türkiye’nin diğer kıyılarında olduğu gibi- planları hazırlanmış durumda, master planları hazırlanmış durumda ve onay aşamasında. Az önce de belirttiğim gibi, daha önce onaylanmıştı ancak Danıştay bunu iptal etmişti ve bununla birlikte diğer alanlarda da yine bu çalışmalarımız devam ediyor. Tabii, bu arada Haydar arkadaşım körfezin temizliğiyle ilgili, eskiden yüzebildiklerinden, şimdi yüzemediklerinden filan bahsetti ama herhâlde Kocaelide fazla durmuyor tahmin ediyorum. Kocaelide fazla dursa, Kocaeli yerel basınını takip etse zaten bunların hepsini görecek.
O zaman sen yoktun biz yüzerken orada.
Kocaeli ilimizde 124 kilometresi İzmit Körfezi olmak üzere, 70 kilometresi de Karadeniz kıyıları olmak üzere toplam 194 kilometre kıyıya sınırı olan bir kent Kocaeli. Bu kıyıların da 50 kilometresi Kocaeli Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlendi ve insanların rahatlıkla gidip gezebileceği, dolaşabileceği, vakit geçirebileceği rekreasyon alanlarına dönüştürüldü ve halkımızın kullanımına sunuldu. Bununla birlikte, yine, körfezde yapılan çalışmalarla ilgili -rüyalarda bile görsek inanmazdık, hayal zaten edemezdik- körfezde iki noktada mavi bayrak alındı ve yazın, gönül rahatlığıyla gidip artık denize girilebilecek alanlar. Bunların bir tanesi Karamürsel ilçemiz sınırları içerisinde, diğeri de Kandıra ilçemizin Cebeci mevkisinde. Yine, diğer taraftan, şu anda iki ayrı noktada daha mavi bayrak almak üzere çalışmalar devam ediyor. Bunların yine birisi Darıca ilçemizde, diğeri de Kandıra ilçemizde. Tabii, bununla birlikte bir taraftan da denizdeki özellikle gemilerin kirletmesini önlemek için, fabrikalardan atıkların denize akmasını önlemek üzere deniz uçağımız var ve sürekli, yirmi dört saat görev başında ve ciddi anlamda da katkısı oldu. Yine, özellikle körfez -maalesef, çok özür dileyerek söylüyorum- eskiden bir lağım çukuru konumundaydı ama artık körfeze arıtılmamış bir damla su dahi akmıyor. AK PARTİ iktidarından önce, yani Büyükşehir Belediyesinden önce körfeze günde 100 tonun üzerinde çamur dökülüyordu. Şu anda, nüfus artışıyla birlikte günde 180, yaklaşık 200 ton civarında çamur artık körfeze akmıyor. Peki, nasıl önlüyoruz bunları? Körfezin etrafında oluşturulan 8 tane arıtma tesisiyle bunlar artık arıtıldıktan sonra denize deşarj ediliyor. Tabii, bu arıtma sadece körfezde değil, artık Kocaeli’de köylerde bile arıtma var. Kocaeli’de toplam 18 tane arıtma tesisimiz var ve bunun 8 tanesi köylerde olmak üzere. Sadece ve sadece arıtma tesislerini çalıştırmak için Kocaeli Büyükşehir Belediyesi İSU ayda 2,5 milyar TL elektrik parası ödüyor, sadece arıtma tesislerini çalıştırmak üzere. Tabii, bununla birlikte, yine, Kocaeli’de 2004’ten sonra -arkadaşlar “Gidecek yer yok.” dedi- 16 milyon metrekare yeşil alan oluşturuldu. Kişi başına önceden, AK PARTİ’den önce 1 metrekare düşerken, bugün artık 10 metrekarenin üzerinde yeşil alan düşüyor; ağaçlandırma hakeza yine aynı. Tabii, burada en büyük problem, başlangıçta da söylediğim gibi, planlama problemi. Maalesef, Kocaeli, Yalova, Bursa, İstanbul birinci derece deprem bölgesi olmasına rağmen, sanayinin yüzde 70’i bu bölgelerde kurulmuş. Bu, AK PARTİ’nin problemi değil, AK PARTİ yokken bunların hepsi kurulmuştu ve burası birinci derece riskli, birinci derece deprem bölgesi olan… Sanayinin, tabii, büyük bir çoğunluğu burada olunca dolayısıyla nüfusun da büyük bir çoğunluğu burada. Peki, sanayiyi Anadolu’ya nasıl kaydırmamız gerekiyor? Anadolu’dan nakliye maliyetlerini düşürmek için altyapının yapılması lazım. İşte, burada hep birlikte görüştük, özellikle Devlet Demiryollarının serbestleştirilmesiyle ilgili bir kanun tasarısı görüştük ama maalesef, sizler buna karşı çıktınız. Bu kanun tasarısının mutlaka olması gerekiyordu ki Meclisimiz sonuçta kabul etti. Sanayinin Anadolu’ya doğru kaydırılması lazım ve sanayicinin üretiminin de en az maliyetle limanlara ulaştırılması için demir yolunun mutlaka güçlendirilmesi lazım. Hükûmetimiz bu şekilde, kanun teklifiyle bunu gerçekleştirmiş oldu. Tabii bununla birlikte, yine, maalesef geçmişte o kadar anormal bir gelişigüzel gelişme olmuş ki, Kocaeli’de sanayi alanlarının tamamı faaliyete geçtiği zaman, bu sanayi alanlarında ikamet edecek insanların konut alanlarını Kocaeli il sınırları içerisinde karşılayamıyoruz; böyle, maalesef, geçmişte yapılan hatalar. Bunların hepsi AK PARTİ iktidarı olmadan önce yapılmışlardı ve AK PARTİ geldikten sonra -Büyükşehir Belediyesi olarak- artık Kocaeli’de 3.505 kilometrekarenin tamamı planlandı, 1 metrekare dahi plansız alan yok. Nerede liman var olacak, nerede sanayi olacak, nerede ticaret olacak, nerede konut olacak, bunların hepsi tamamlandı. Artık sanayici kendi kafasına göre bir yere sanayi yapamıyor; ne bileyim, liman yapmak isteyen kafasına göre liman yapamıyor, konut yapmak isteyen kafasına göre konut yapamıyor.
Hâlâ yapıyor.
Kocaeli artık sanayi kentinden çıkıp turizm kentine dönüştü. Kocaeli’ye insanlar eskiden gitmek istemezken bugün özellikle gelip gezmeye başladılar. Ben tekrar hepinizi saygıyla selamlıyorum ve araştırma önergesinin aleyhinde olduğumuzu belirtiyor, teşekkür ediyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Lütfü Türkkan, Kocaeli Milletvekili.
Her iki arkadaşımız da doğru bilgiler de verdi, bir arkadaşımız biraz yanlış bilgiler verdi. Netice itibarıyla Kocaeli sanayi bölgesi, üretimi olan bir bölge. Üretimi olan bölgelerde en önemli mesele lojistik yani ham madde temini, üretimin dışarıya aktarılması; bunun için de limanlar olmazsa olmaz. Yani bir ilde eğer sanayi varsa limanın olmaması düşünülemez. Türkiye gibi özellikle demir yolu ulaşımının mümkün olmadığı illerde sanayinin deniz kenarında yer almasının en önemli nedenlerinden bir tanesi de liman eksikliği. Kocaeli, liman eksikliği açısından bana göre “overdose” durumundadır yani dolmuştur. Kocaeli’ne yeter mi bu? Yetmiyor. O da doğru yani limanlar 7/24 her gün çalışıyor, liman bulmakta zorlanıyorsunuz, yükünüzü indirmek için yanaşacak liman yok. Yeni limana ihtiyaç var mı? Var ama yer yok. Bu yeni yapılacak Derince Limanı’yla alakalı Sayın Haydar Akar’ın gösterdiği o çizgi yani 450 bin metrekare dolgu alanı, Kocaeli’ye yeni bir liman kazandırmıyor. Zira oradaki kıyı çizgisi aynen devam edecek. Sadece açı değiştirecek, düz bir alan çıkacak ortaya. Bakın, yeni bir liman kazandırmıyor, yeni indirme alanları kazandırmıyor ama bir şeyi kaybettiriyor, o da körfeze 450 bin metrekare bir dolgu alanı getiriyoruz. Niye getiriyoruz bunu biliyor musunuz? Haydarpaşa kalktıktan sonra gerekli olan konteyner depolama sahasını oraya koymak için; yani orada 450 dönüm konteyner depolama sahası yaratılıyor, yeni bir liman yapılmıyor. Mevcut, orası zaten liman. Gemi yanaşma rıhtımları var, ilave bir rıhtım da yapılması mümkün değil. Yenilenecek ama sayıları aynı olacak, ilave bir şey getirmeyecek ama orada körfez 450 bin metrekare bir dolguyla karşılaşacak, ilave kamyon trafiği çoğalacak, konteynerler gelince kamyon trafiği çoğalacak. Bunun bir çözümü vardı, o da şu, eğer işin içerisinde başka bir hinlik yoksa, oraya da geleceğim: Konteyner depolama sahası Kocaeli’ye mi getirilecek? Onu yukarıda yapasınız, biraz daha maliyeti artabilir ama illa limanı özelleştirdiğiniz kişinin kârını katlamak için orayı konteyner depolama sahası yapmanız, Kocaeli’ye ihanet olur, körfeze ihanet olur, çevreye ihanet olur, doğaya ihanet olur. Doğru bir iş olmaz. İşin bir diğer kısmı da şu: Bu ihalenin 36 yıllık gibi bir sözleşmeyle yapılması. Oradaki hiçbir ihale öyle bir uzun sözleşmeye tabi tutulmadı; hinlik burada esas, söylüyorum ya. Yani “Kocaeli’ye bir fayda getiriyoruz.” derken faydayı getirdiğiniz yer bir adam, Kocaeli değil. O adamın kim olduğunu -ben isim söylemeyeceğim, ben sanayiciyim- hiçbir iş adamının ismini burada zikretmeyeceğim milletvekilliğim bitene kadar. Teknik altyapıya ait birtakım bilgiler vereceğim size: 5 milyon metreküp dolgu… 5 milyon metreküp dolguyla o körfezin bütün tabiatını mahvedersiniz, yok edersiniz. Ben, Sayın AKP sözcüsüne katılıyorum, körfez ciddi anlamda temizlenmeye başlamıştır; yeterli değildir, sınırdadır ama temizlenmeye başlamışken böyle bir dolgu tekrar körfezi kirli hâle getirecektir. O kadar kamyon trafiğiyle beraber, körfezle beraber Kocaeli’nin hava kirliliği ilave artacaktır. Zira, 450 bin metrekare konteyner sahası yaratmak oradaki trafiği çok ciddi anlamda çoğaltacaktır. Trafiğin işlemesi de çok mümkün değildir, yollar o işe de müsait değildir, orada da sıkışıklık vardır. Zaten, ben, buradan Adalet ve Kalkınma Partisi sözcüsü, kendi ilimin milletvekili arkadaşıma söylüyorum: “Daha önce müsaade edilen dolgu alanlarına hiç, bir metrekare dolgu yapılmayacak.” denmesine rağmen, çoğu kendi arkadaşımız olan liman sahipleri gitgide dolgular yapıyor; bunu siz de biliyorsunuz, ben de biliyorum. Bu ihanete mutlaka ve mutlaka son vermelisiniz Kocaeli adına. Ahbap çavuş ilişkileriyle görmezlikten gelmek Kocaeli’ye ihanet olur, günah edersiniz özellikle Dilovası bölgesinde. Neden bahsettiğimi iyi biliyorsunuz. Dilovası’nda yapılan köprü var ya, Topçular’a inecek olan, o köprüye ihtiyaç kalmayacak yakında. Dilovası’nı öyle bir doldurdular ki neredeyse Yalova’yla birleşmek üzere, çok az kaldı. “İzmit Körfezi içindeki deniz alanı daraltılacak.” demiştim. Bununla beraber, Marmara’da limancılıkta tekelci bir politika başlayacak. Zira, daha önce verilen fiyatlarla şu anda bu ihaleye çıkarılacak fiyatlar arasında çok ciddi bir rakam farkı var. Bu diferansiyel oradaki limancılığı tekel durumuna getirecek. Limanın her iki yanında ciddi dereler var; Kocaeli’yi bilmeyenler bilmeyebilirler ama burada bulunanlar haritalara baksınlar, o limanın her iki tarafında dereler var. Bu dolgu alanıyla beraber o dereler de zarar görecektir, doğaya zarar getirecektir bu liman. Bütün diğer limanlarda… 2007’de bu fiyat üç yıl korunuyordu, şimdi her yıl fiyat değiştirme imkânı veriyorsunuz yeni verilen ihalede. Bakın, ben daha önce burada bir şey söylemiştim, şikeyle ilgili bir şey konuşmuştum; “Futboldaki şikeyi bırakın, ihalelerdeki şikeden bahsedin.” demiştim. Burada biraz evvel Sayın Haydar Akar bahsetti, Kocaeli’de kime giderseniz gidin bu limanı kimin alacağını herkes söylüyor. Beyler, böyle bir ihale olabilir mi? Bu ihale olursa bunun ismi “şikeli bir ihale” olmaz mı? Bundan utanç duymaz mısınız? Bundan sıkıntı duymaz mısınız? Oradaki vatandaş “Kimin cebine ne kadar paralar gitti de bu ihale buraya verildi?” düşüncesine giderse siz bundan rahatsız olmaz mısınız? Çoluğunuzun çocuğunuzun yüzüne bakarak “Böyle bir ihalenin yapıldığı yerde biz sessiz kaldık.” diyebilir misiniz? Bakın, ben bir şey söyleyeceğim: Buraları bir gün bırakıp gideceğiz, hepiniz gideceksiniz, hiçbirimiz daim değiliz; geride bıraktığımız işlerin yüzümüzü kızartmaması lazım. Yarın öbür gün çoluğunuza çocuğunuza, torununuza Ahmet, Mehmet, Turgay, Tünay gelip anlatmayacak, siz anlatmak zorunda kalacaksınız. Birileri zengin olacak diye, birileriyle al takke ver külah birtakım ilişkiler yürüteceğiz diye Türkiye’nin kaynaklarını, Türkiye’nin limanlarını peşkeş çekmeyin, buna müsaade etmeyin, rahatsızlık duyacaksınız. Şu anda iktidar sarhoşusunuz, farkında değilsiniz ama bu sarhoşluk bir gün bitecek. Biten arkadaşları gördük, yolda yürümekte zorlanıyorlar. Geçmiş dönemde burada hükûmet olan birtakım Anavatan Partili milletvekilleri, bakanları görüyorum, yaptıkları tüm çirkin işlerden dolayı utanıyorlar, bazıları sokağa çıkamıyorlar, kendilerinin geçmişte milletvekili olduklarını anlatamıyorlar bile. Çok para kazandığını iddia edenler, şimdi fakirin fukaranın ekmeğine göz dikecek hâle gelmişler, onlardan daha kötü durumdalar. O yüzden, gelin, helal lokma yediğiniz bu Meclisten helal lokmalarla beraber ayrılın. Böyle şaibeli işlere bulaşmayın, yapanlara müsaade etmeyin, engel olun. Budur burada bulunmanın gereği, bunun için buradasınız, bunun için buradayız. Birileri yukarıdan emir verirken, sizin yarın öbür gün birtakım sorumluluklarla hesap vereceğiniz bir konuma gelmenizin önüne geçin. İzah edin, gidip anlatın onlara, “Bu iş bizi sıkıntıya getirir.” deyin. Ben, Derince Limanı’nda yapılan bu özelleştirmenin yarın öbür gün Sayın Haydar Akar’ın bahsettiği firmaya gitmesi hâlinde, bütün bu söylediklerimin müsebbibi olarak karşımda duracağınızı şimdiden beyan etmek istiyorum. Bu, yalanla dolanla, hileyle hurdayla yapılan ihaleler kimseye hayır getirmedi, geçmişte de getirmedi, sonları çok felaket oldu. Bu felakete hiçbirinizin gitmesini istemiyorum. Hepinize saygılar sunuyorum. Sağ olun, var olun.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Recep Özel, Isparta Milletvekili.
Grup önerisinin aleyhindeyiz. Biraz önce İlyas Şeker Milletvekilimiz bu konuyla ilgili detaylı açıklamayı yaptı. Aleyhine oy kullanacağımı belirtiyor, hepinize saygılar sunuyorum efendim.
Teşekkür ediyorum. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri kabul edilmemiştir. Sayın milletvekilleri, birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 15’inci Birleşiminin Altıncı Oturumunu açıyorum. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 12/11/2013 Salı günü (bugün) yaptığı toplantıda siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince, grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında bulunan 12’ye 1’inci ek, 105, 421, 359, 397, 399, 379, 440, 447, 493, 477, 480, 288, 212 ve 375 sıra sayılı kanun teklif ve tasarılarının bu kısmın 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17’nci sıralarına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi, 12 Kasım 2013 Salı günkü birleşiminde (bugün) 12'ye 1'inci ek sıra sayılı Kanun Teklifi’ne kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, 13 Kasım 2013 Çarşamba günkü birleşiminde saat 14. 00'te toplanarak 493 sıra sayılı Kanun Teklifi’ne kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, 14 Kasım 2013 Perşembe saat 14. 00'te toplanarak 480 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, 19 ve 26 Kasım 2013 Salı günkü birleşimlerinde 15.00 – 23.00 saatleri arasında, 20, 21, 27 ve 28 Kasım 2013 Çarşamba ve Perşembe günkü birleşimlerinde 14.00 – 23.00 saatleri arasında, Yukarıda belirtilen birleşimlerde gece 24:00’te günlük programların tamamlanamaması hâlinde günlük programların tamamlanmasına kadar çalışmalarını sürdürmesi, 480 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın İç Tüzük’ün 91’inci maddesine göre temel kanun olarak görüşülmesi ve bölümlerinin ekteki cetveldeki şekliyle olması, Önerilmiştir. Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı [[1/791]] 2. Bölüm 23 ila 40’ıncı maddeler (Çerçeve 33’üncü maddeye bağlı ek madde 11 ve ek madde 12 ile 34’üncü maddeye bağlı geçici 8 ve geçici 9’uncu maddeler dâhil.) 20 Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Bülent Turan, İstanbul Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, grup önerimizin içeriğine çok kısaca baktığımızda, kamuoyunda “pantolon” diye ifade edilen, İç Tüzük’ümüzdeki ilgili maddenin düzenlemesini yarın getiriyoruz. Onun dışında, yine, Kamu İhale Kanunu’nda YSK’nın da talebiyle olan bir düzenlemeyi getiriyoruz ve hemen ardından da Sağlık Bakanlığımızın ilgili tasarısını öne alarak teklifimizde bulunuyoruz. Ayrıca, bu Sağlık Bakanlığımızın da kanun tasarısını temel yasa olarak görüşmeyi öngörüyoruz. Değerli arkadaşlar, bir de şunu ifade etmek isterim: Bütçe görüşmelerine kadar Genel Kurulumuzun salı günleri 15.00-23. 00 arasında çalışmasını, çarşamba ve perşembe günleri ise 14.00-23. 00 arasında çalışmasını öngörüyoruz. Ayrıntılarıyla anlatmaya çalışmış olduğum grup önerimizin kabulünü ve hayırlı olmasını ümit ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Yusuf Halaçoğlu, Kayseri Milletvekili.
Konuşmayacağım.
Aleyhinde söz isteyen Kadir Gökmen Öğüt, İstanbul Milletvekili.
Bu, şüphesiz, çok önemli bir proje. Fikrin oluşumuna, hayata geçirilmesine ve açılışına değin tüm aşamalara katkı veren herkesi tebrik ediyor, emeklerine sağlık diyorum. Cumhuriyetimizin bu şanlı eseri ulusumuza hayırlı olsun diyorum. Ancak, bu noktanın özellikle de altını çizmek gerektiğini düşünüyorum. Sayın Başbakan Marmaray’ın açılış konuşmasında Osmanlı padişahlarımıza teşekkür ederken keşke 2000 yılında Japonlarla bu projenin anlaşmasını imzalayan merhum Bülent Ecevit’i de anmış olsaydı, diğer emeği geçen kişilere ve hükûmetlere de teşekkür edebilseydi. Bakınız, Marmaray’ın Hükûmetin hiç bahsetmediği çok önemli bir yönü var. Kültür ve Tabiat Varlıklarını İstanbul Bölge Koruma Kurulunun Marmaray Projesi konusunda verdiği kararları eleştiren Sayın Başbakan, hatırlıyorsanız “Basit çanak çömlek hikâyesi bize dört sene kaybettirdi.” demişti. Jeologlar, milattan önce 553’te bir tsunami saptadı. İstanbul tarihinin iki bin yedi yüz yıl öncesine değil, sekiz bin beş yüz yıl öncesine gittiği saptandı. Bunlardan neden söz edilmedi? Değerli milletvekilleri, Marmaray ile ilgili açılış sonrası dahi gündeme gelen olumsuz haberler ve ilgili iddialar hiç olmamış olsaydı bugün bu konuşmayı yapma gereği duymayacaktık. Marmaray Projesi’yle ilgili, hepimizin bildiği gibi, dönem dönem kamuoyunda bazı ciddi iddialar gündeme geldi. Bu iddialarla ilgili, bizzat, ikişer ay arayla sunduğum önergelere yanıt alamadığımı da belirtmek isterim. Üstelik, açılışın hemen arifesinde ve sonrasında gündeme gelenler de oldukça vahim iddialardır. Nitekim, ilk gün kesilen elektrik ve Gezicilerin yaptığı komik bir şekilde iddia edilen tren durmaları bazı şeylerin yolunda gitmediğini de ortaya koymuştur. Marmaray’ı kullanan İstanbullu kendini güvende hissetmemektedir. Nitekim, yıllarca projeye emek verenler dahi “Sakın binmeyin.” uyarısında bulunurken yetkililer endişeleri gidermeye yönelik hiçbir çaba göstermemektedir. Sistemin emniyet vagonları ve elektronik güvenlik sisteminin olmadığı, bunun sebebinin ise güvenlik sisteminin projenin tamamını yani Gebze- Halkalı arasını kapsadığı, dolayısıyla hizmete alınan tüpün kontrol güvenlik merkezi olmadığı gündeme gelen son iddialardır. Deneme seferlerinin Devlet Demiryollarının diğer ulaşım alanlarında kullandığı dizel lokomotiflerle yapıldığı, ancak yolcu ağırlığına denk gelecek yükte yapılmadığı, yeterli test sürüşleri yapılmadığı için uzman kuruluş olan Alman firmasının güvenlik sertifikası vermediği, tünelde herhangi bir trenin arızalanması hâlinde acil durumlar için Söğütlüçeşme ile Zeytinburnu banliyö istasyonlarında konuşlandırılacak acil durum kurtarma lokomotiflerinin gelmediği, dahası da Avrupa yakası hat boyunda bunu bekleyecek bir istasyon bulunmadığı, daha önce önergemizde gündeme getirdiğimiz, tamamı 11 üniteden oluşan tüp tünelin 7’nci ünitesinde 15 santimlik düşey sapma olduğu, buradaki düşey sapmayla ilgili Demiryollar, Limanlar ve Hava Meydanları İstanbul Bölge Müdürlüğünden bazı yetkililerin, hatalı yerleştirilen ünitenin sökülüp yenisinin konmasını istemesine rağmen, üniteyi baştan yapmak yerine doldurma yoluna gidildiği, doldurma yöntemiyle düzeltilmesine ve bunun ileride herhangi bir soruna yol açmayacağına ilişkin ulaşım, tünel, deprem kürsülerinden uzman profesörlerden veya TMMOB’dan alınmış bir onay olmadığı doğru mudur? 7’nci ünitedeki düşey sapma ne zaman ve hangi maddeyle doldurulmuştur? Bu dolgu malzemesinin güvenilirliğine ilişkin, uzman kişilere hazırlatılmış raporlar var mıdır? Varsa kimler tarafından hazırlatılmıştır. Değerli milletvekilleri, tüplerin birleştirilmesi yöntemiyle oluşturulan projede herhangi bir sızıntı olmayacağının garantisi var mıdır? Su sızması durumunda o suyu tahliye edecek pompa sistemi hazırlanmış mıdır? Değerli milletvekilleri, görüldüğü üzere, cevap bekleyen hayati önemde onlarca soru vardır. Daha önce de açılışını defalarca erteleyen Hükûmet, sırf, bir kez daha ertelememek ve verdikleri sözün altında kalmamak için Marmaray’ı 29 Ekime yetiştirmeye çalışmışlar ve bunu bir zafer olarak sunmuşlardır. Oysaki az önce saydığımız sorular insan hayatıyla ilgilidir. Hükûmet temsilcileri ve projenin teknik uzmanlarından oluşan bir heyetin basın önünde endişelere cevap vermesini bekliyoruz. Su havzalarımızı ve ormanlarımızı yok eden yeni yeni köprüler yapılmasının yerine, İstanbullular bu tür raylı tünellerin yapılmasını ve metro ağlarının geliştirilmesini talep etmektedirler. Bakın, metrobüs yapılırken “Bunu raylı sistem yapın, asfalt ile lastiğe yatırım yapmayın.” dedik, işin kolayına kaçtınız, dünyanın en pahalı otobüslerini aldınız, yıllarca trafiği felç ettiniz ama pişman oldunuz. Bugün Belediye Başkanı buranın metro yapılması gerektiğini söylemeye başladı. Bizzat Belediye Başkanınız, hani bütün tarihi iktidara geldiğiniz 1994’ten değil 2004’ten başlatan Belediye Başkanınız da bu yanlışlığı gördü, bu metrobüsün İstanbul’un yükünü çekemediğini söyledi. İstanbul’da trafik durma noktasına geldi maalesef. İnsanların trafikte yılda yüz on sekiz saat zamanı geçmekte. Yıllık 31 bin adedi aşan dur-kalk ortalamasıyla dünyada 2’nci durumdayız. Sebep, büyük emeklerle yapılmış master imar planının, yapıldığı hâlde Başbakanca iptal edilmesi, İstanbul’un helikopterden bakarak bir kişi tarafından dizayn edilmesidir. Belediye Başkanı büyük itirazlar gelince 3’üncü köprü yolu civarında yapılaşma olmayacağını söylediği ve bunun sözünü verdiği hâlde Başbakanca bir gün sonra refüze edildi ve konut alanlarının da olacağı söylendi. Tıpkı Gezi sırasında Taksim Kışlası’nın yapılmayacağını söyleyen Topbaş’ın bir gün sonra bizzat Başbakanca yalanlanıp oraya AVM yapılacağının söylenmesi gibi. İstanbul’un giderayak talanına engel olacağız arkadaşlar. Kuzey ormanlarını yok eden köprü ve çevre yollarının yerine raylı sistem tüp geçitleri yapacağız. İptal edilen Haydarpaşa-Kocaeli tren yolunu bir an önce hayata geçireceğiz. Bu duygu ve düşüncelerle hepinize saygılarımı sunuyorum. Teşekkür ediyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Ramazan Can, Kırıkkale Milletvekili.
Grup önerimizin muhtevası hakkında Değerli İstanbul Milletvekilimiz Bülent Turan açıklamalarda bulundu, açıklamalarına aynen iştirak ediyor, Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisinin…
Sayın Başkan, grup önerisinin aleyhinde söz istiyorum.
Bitti Sayın Başkan.
Ne bitmesi ya, Allah Allah… Biraz sizin hoşunuza gitmedi ama istiyorum söz.
Buyurun Sayın Genç.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisi ciddi bir kurumdur. Bu kurumda ciddi gündem yapılması lazım. Her gün gündem değişiyor, her gün görüşülecek konular değişiyor. Burada, Türkiye Büyük Millet Meclisinin üyesi milletvekilleri bugün Mecliste ne görüşüleceğini bilmiyor, yarını da bilmiyor. Bir iktidar partisi var, her gün öneri getiriyor, gündemi değiştiriyor. Bu, Türkiye Büyük Millet Meclisine karşı en büyük saygısızlıktır. Bu, iktidar partisinin yetmezliğidir, yetersizliğidir. Yetersiz bir iktidar, gelmiş, Türkiye Cumhuriyeti devletinin başına konmuş ve Türkiye Cumhuriyeti devletini her yönüyle yıpratıyor, kendi ekseninde döndürüyor, geriye çeviriyor ve her gün Türkiye'de gerçekten çok sıkıntılı günler oluyor. Türkiye zaten denetim kalktığı için talan edilmiş, kaynakları yok edilmiş. Anadolu’ya bir çıkın arkadaşlar. Ben, geçen hafta Tunceli’deydim. Üniversite -eski bina vardı- yeni binaya taşınıyor, daha hiçbir şey yok. Bakın, 30 Eylülde üniversite açılması lazım, bugün 11 Kasım, hâlâ açılmamış. Niye? Her şey eksik. Gidiyoruz, diyoruz ki: “Ya kardeşim, bakın, eski bina vardı, o binayı niye… Orada öğretime devam etseydiniz, burayı bitirdikten sonra, ondan sonra gençler buraya gelsin.” “Yok, olmaz.” diyor. Niye yok? Çünkü arkadaşlar, bugün Türkiye’de öyle bir üniversite sistemi var ki, rektörler kral, sorumsuz ve hiçbir yere hesap vermiyor. Bakıyorsun, rektörün kardeşi çalışıyor, orada öğretim görevlisi, aslında bilimsel kariyeri de yok; yeğenleri çalışıyor. Bir rektör yardımcısı var; kendisi çalışıyor, karısı çalışıyor, kardeşinin kızı ve gelini çalışıyor orada. Yani böyle bir şey olur mu ya? Böyle bir üniversite olur mu? Ve rektörler istediği gibi harcama yapıyor, denetim yok. Ya, böyle bir devlet ayakta kalır mı arkadaşlar? Yine, bir hastanemiz, eski bir hastane binası var, dün yine hastane binasına gittim. Şimdi, ameliyathane çalışmıyor, asansörler çalışmıyor, TOKİ yapmış, binanın yarısı hurda hâlde. Şimdi, arkadaşlar, bana inanmıyorsanız buyurun gidin. Hayır, siz iktidar partisisiniz, gidin görün yani. Bu memleketi bu kadar onursuzca ve aşağılıkça durumlara düşüren insanlar var. Ya, olur mu şimdi? Gençler gitmiyor üniversiteye, ısınmıyor. Şimdi, bakın, bir buçuk ay geçti, bu çocuklar yarın KPSS imtihanına girecek, final imtihanlarına girecek. E, nasıl olacak bu? Nasıl olacak arkadaşlar? Bir buçuk ay çocuklar eğitime başlamamış, bir buçuk ay sonra başlayacaklar; finaller başlayacak, oradan mezun olan arkadaşlar KPSS imtihanlarına girecekler. Ne olacak bu çocukların hâli?
Vallahi, senin oğlun ne olduysa onlar da olur.
Yahu, senin hâlâ aklın gelişmemiş…
Niye?
Zekâ itibarıyla gelişmemişsin.
Allah Allah!
Sayın Genç, lütfen. Kürsüden bir sayın milletvekiline hakaret etmeye hakkınız yok.
Arada sırada böyle laf atıyorsun. Ben sana buradan doğru bir şey söylüyorum. Bak, Recep Özel, sen burada çok özel kanunlar getiriyorsun, haksızlıklara karşı…
Sayın Özel, lütfen.
Ne dedim Başkanım?
Recep’e özel kanun getirdin, işte MİT Kanunu’nu getiren sensin. Hayatın boyunca onun utancını taşıyacaksın sen.
Allah Allah!
E, tabii. Yani sen hayatın boyunca o utancı taşıyacaksın. Onun için, şimdi bizim dediğimiz… Ya, bu iktidar partisi, bu memleket bu durumda şey edilmez… Bir Adana Valiniz var. Peki, o Adana Valisi eğer size “kavat” deseydi, bakın, herhangi birinize “kavat” deseydi siz bunu kabul edecek miydiniz? Peki, eğer kabul etmeyecekseniz o valiyi nasıl orada tutuyorsunuz? Bu vali ne yaptı? AKBİL olayında Recep Tayyip Erdoğan’ın suistimalleri vardı, bu suistimallerini, gitti, İçişleri Bakanı müfettişiyken inceledi; soygunları, suistimalleri örtbas eden bir rapor düzenledi; Tayyip Bey de kendisine kıyak olsun diye, getirdi, vali yaptı. Ama bu vali Türkiye'nin her tarafında sorun yaratıyor, her tarafında insanlara hakaret ediyor. Ayrıca da yaptığı harcamalara bir bakın bakalım. Şimdi, bu Valiyi orada tutan bir siyasi iktidar, bunun sorumluluğuna katlanmak zorundadır. O valinin vatandaşa sarf ettiği sözleri yarın size de söylerler.
O “kavat” dediği vatandaşın içine çıksın bakalım o Vali bundan sonra!
O zaman siz bu sözleri kabul ediyor musunuz etmiyor musunuz? Şimdi, eğer buna sahip çıkıyorsanız, o zaman demek ki bunun vatandaşa yaptığı hakaretleri siz de tasvip ediyorsunuz demektir.
O Vali aynaya bakıp bakıp konuşuyor!
Eğer sizin buna karşı, bu Valiye karşı bir gebeliğiniz yoksa, bu Valiyi hemen görevden almanız lazım. Vatandaşa saygısı olmayan, devletin itibarını korumayan, devleti o kadar rencide eden makamda oturan bir kişi orada bir gün kalamaz arkadaşlar. Bir gün kalamaz! Niye peki tutuyorsunuz bunu? Vatandaşa bu kadar ağır hakaret eden bir valiyi orada tutan bir siyasi iktidarın ben aklına şaşarım! Yani demek ki sizin buna herhâlde gebeliğiniz var. Bir yerde gebeliğiniz var!
Ne gebeliği var ya?
Eğer siz bunu görevden aldığınız zaman, yarın da diyecek ki “Tayyip Bey, ben AKBİL olayında senin bu kadar pisliklerini temizledim de yani ne olacak ben bir vatandaşa ‘kavat’ demişim de ne olacak yani?”
Bu nasıl bir seviye ya! Nasıl bir seviye!
Nasıl bir hayal gücü var sende!
Hayır, bakın size bir şey veriyorum, diyorum ki eğer hakikaten bu Valinin bu vatandaşa yaptığı hakareti tasvip etmiyorsanız, o Valiyi hemen görevden almalısınız.
Sen mi karar vereceksin ona!
Bakın, Eskişehir Valisi… Ali İsmail Korkmaz diye bir genci polisler sopayla öldürdüler. Yahu, sizde hiç vicdan denilen bir kavram yok mu? Soruyorum size. Şimdi, birtakım vatandaşlar çıksa, sizin çocuklarınızı sopayla dövüp öldürse siz nasıl hareket edersiniz?
Nasıl öldürdü ya?
Ya işte görüntü ortaya çıktı, filmler çıktı ortaya.
Nerede çıktı ya?
Ya şimdi, beyler, ben haysiyeti ve onuru olan insanlara karşı konuşuyorum.
Allah, Allah!
Haysiyet ve onur kavramı kaybolmuş insana karşı ben konuşmuyorum.
Sayın Genç, lütfen temiz bir dille konuşun.
Siz bunun için sorunu duymuyorsunuz.
Sayın Başkan, hepimize hakaret ediyor.
Ali İsmail Korkmaz’ı sopayla öldürdüler. Öldüren kim? Polis. Öldüren kim? Birtakım insanlar. Ve orada Eskişehir Valisi çıkıyor diyor ki: “Kendi arkadaşları bunu öldürdü.” Ondan sonra da ne diyor? “Bunu polisin üzerine atıyorlar.” Ya arkadaşlar, insanlık denen bir duygu var. Bakın, Gezi olaylarında 6 tane genç öldürüldü. Bakın, 14 tane gencin bir gözü kör edildi. Yarın o gözü kör edilen insanlar karşınıza çıkacak, sizin de gözünüzü kör edecek yani, onu bilesiniz. Yahu şimdi, benim olsa yani benim gözümü kör eden insanın karşısında bunu yapanın elbette ki öcünü alırım ya. Eğer devlet benim öcümü almazsa, eğer devlet hukuk uygulamazsa, hukuk işlemezse…
Ramazan Can’ın da gözünü kör edecek, Ramazan Can’ın da.
…o zaman “ihkakı hak” kavramı diye bir kavram vardır. O kavram fiilen geçiyor. Sizin zamanınızda devlet kuvvetleri yok olmuştur, devlet tevessuh etmiştir. Bakın, bugün, Deniz Kuvvetlerini niye yok ediyorsunuz? Deniz Kuvvetlerinde son zamanlarda teknolojik bakımdan yapılan keşifler Amerikalıları geçti diye Amerika talimat verdi, Deniz Kuvvetlerini yok ettiniz.
Ya oğlunun kaç dairesi var?
Oğlunun dairelerine gel.
Dolayısıyla, yani siz böyle bir… Siz neyin hesabını… Bakın, bunun hesabını çok ağır vereceksiniz. Türk Silahlı Kuvvetlerini yok ettiler.
Sen dairelere gel, dairelere.
Dairelerin tapusuna gel.
Bak oradan bir şey soruyorlar, onun cevabını ver.
Niye yok ettiniz? Çünkü, Türkiye’nin çökertilmesi için Türk Silahlı Kuvvetlerinin yok edilmesi lazım. Kimi tutuyorsunuz? El Nusra’yı tutuyorsunuz. Kimi tutuyorsunuz? El Kaide’yi tutuyorsunuz…
Nereden nereye geldin ya.
Bırak, nereden nereye geldin.
Kimi tutuyorsunuz? İşte, Suriye’de insanların boyunlarını bıçakla diri diri kesen zihniyeti destekliyorsunuz.
Bir seni tutamıyoruz, ha bire konuşuyorsun.
Hadi oradan, hadi oradan!
Bu, dünyanın hangi ülkesinde var?
Hadi oradan, hadi oradan!
Suriye’de kullanılan o zehirli gazın Türkiye’den gittiği konusunda ciddi uluslararası tespitler var.
Artık hayal kurmaya başladın, hayal.
Hadi yerine, hadi yerine!
Yarın sizi insanlık suçundan dolayı yargılayacaklar. Yazık olacak, Türkiye Cumhuriyeti devletine yazık olacak.
Hadi be, hadi! Hadi!
Benim size samimi bir tavsiyem var: Lütfen bu iktidardan bir an önce ayrılın. Bakın, gençlerimizin hayatını kötü ettiniz. Yani, bugün Anadolu’da çocuğunu üniversiteye gönderen ana babalara Tayyip Erdoğan diyor ki: “Ya bu çocuklarınız geliyor, ahlaksızlık yapıyor.” Böyle bir şey olur mu ya?
Öyle bir şey diyen yok ya!
Yani, üniversite genci niye gidip de… Yani 2 genç yana yana gelip de sohbet edemez mi? Bu ille ahlaksızlık mı? Tayyip Bey herkesi kendisi gibi mi biliyor? Böyle bir şey olur mu ya?
Sayın Başkan, böyle şey olur mu efendim?
Sayın Genç, lütfen… Sayın Başbakana hakaret etme yetkiniz yok.
Terbiyesiz adam. Otur yerine.
Yani 2 tane genç yan yana gelip de konuştuğu zaman bunun ahlaksızlıkla ne ilgisi var ya? Bu insanlar gider, konuşurlar. O bakımdan…
Lütfen, temiz dille konuşun!
Sözünü geri al. Sözünü geri al.
Nasıl konuştuğunu bilmiyorsun.
Sen konuşmaları anlamıyorsun. Sen konuşmaları anlamıyorsun.
Sözünü geri al. Geri al.
Sayın Genç…
2 tane insan yan yana gelip çiçek sulayamaz mı?
Senin evine gönderelim çiçek sulamaya!
Lütfen, Sayın Başbakana karşı söylediğin…
Otur yerine. Sözünü geri al. Yürü…
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Canikli…
Önce oylamayı yapalım Sayın Başkan.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Buyurun Sayın Canikli.
Sataşmadan söz almak istiyorum.
Sataşma nedeniyle iki dakika süre veriyorum.
Seviyeli olun. Ayıp!
Efendim?
“Seviyeli ol. Ayıp.” diyor.
“Seviyeli ol.” derken oraya bakıp konuşacaksın, bana değil. Oraya, oraya. Çiçek muhabbeti yapan orası. Buraya değil, yanlış yere…
Ayıp ya!
Arkadaşlar, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Çok fazla…
Çiçek muhabbetini sen yapıyorsun.
Bak orada, “Çiçek suluyor.” diyen orada.
Hâlâ konuşuyorsun.
Değerli arkadaşlar, eğer ahlakın ne anlama geldiğini bilmeyen…
Orada. Ona söyleyeceksin, kendi grubunuza. Terbiyesiz orada.
Sayın Başkan, bu nasıl bir usuldür ya!
Bir dakika arkadaşlar, lütfen… Bir saniye… Eğer bir insan ahlakın ne anlama geldiğini bilmiyorsa, hayatında…
“Bu” değil lan, ben. Ne demek “bu”? Terbiyesiz!
Sayın Türkkan… Sayın Canikli, bir saniye, sürenizi yeniden başlatacağım. Lütfen Sayın Türkkan…
“Lan!” mı?
Lansın sen, lan bile değilsin hatta!
Kamer’in avukatlığı sana mı düştü?
Sayın Turan, lütfen…
Beraber gidin, o dediği işi yapın, hadi! Beraber…
En son konuşacak kişiler ya!
Sayın Canikli, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Eğer bir insan…
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 15’inci Birleşiminin Yedinci Oturumunu açıyorum.
Sayın Başkan…
Sayın Canikli, buyurun.
Ben kürsüdeydim Sayın Başkan.
Biliyorum Sayın…
Ben kürsüdeydim.
İç Tüzük’ü oku… İç Tüzük’ü oku o zaman. 69’uncu maddenin (2)’nci fıkrasını oku.
Otur yerine!
Siz merak etmeyin, sizin okuduğunuz kadar okuduk o Tüzük’ü Sayın…
Sen okumuyorsun ki, anlamıyorsun, oraya çıkıyorsun, insan biraz sıkılır ya!
Çıkacaksın, Türkiye Cumhuriyeti Başbakanına hakaret edeceksin…
O İç Tüzük’ü okuyarak oraya çık ya!
Oturunuz yerinize. Buyurun Sayın Canikli.
Değerli arkadaşlar, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Bu gibi durumlarda, değerli arkadaşlar, şu soruyu sormak lazım: Ahlaktan nasibini almamış herhangi birisi, birilerine ahlak dersi verebilir mi? Veremez. (AK PARTİ sıralarından “Veremez” sesleri) Peki, ahlaktan, insanlıktan nasibini almamış herhangi birisi çıkıp birilerini bu konuda eleştirebilir mi? (AK PARTİ sıralarından “Hayır, eleştiremez” sesi) Peki, zihninde zerre kadar beyin olmayan herhangi birisinin konuşmalarını ciddiye almak mümkün mü?
Sayın Başkan... Sayın Başkan, bakın ama hakaret edemez…
Sayın Hamzaçebi...
O yüzden değerli arkadaşlar...
Sayın Canikli, lütfen... Keşke aynı müdahaleyi Sayın Genç konuşurken...
Sayın Başkan...
Türkiye Cumhuriyeti’nin Başbakanına hakaret ederken yapsaydın, bunlar hiç olmasaydı. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Bura kimseye hakaret yeri değil.
Bir yanlış, başka bir yanlışı örtebilir mi Sayın Başkan?
Sayın Canikli, lütfen hakaret etmeyin siz de. Lütfen...
Sayın Başkan, ben kimseye hakaret etmiyorum. Ben genel bir ilkeden bahsediyorum. Arkadaşlarım, eğer bu özellikleri taşımayan birisinin sözlerinden alınıyorlarsa alınmasın. Anlamı yok çünkü, yani değersiz çünkü. Alındığınız zaman, değer vermiş gibi algılanırsınız.
Seni kürsüye çıkarttı ama.
Hâlbuki onlar değersizdir, zerre kadar değeri yoktur, havada da değeri yoktur, karada da değeri yoktur. O yüzden rahat olun. Çünkü içinde ne ahlak var ne beyin var ne akıl var ne vicdan var ne izan var. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan... Sayın Başkan...
Buyurun Sayın Hamzaçebi.
Sayın Başkan, Sayın Kamer Genç bir eleştiri yaptı. Eleştirisini...
Baştan sona hakaret etti. Ne eleştirisi!
Bir saniye Sayın Milletvekili... Bir dinleyelim lütfen...
Kamer Genç’in avukatı mısın?
Onu misliyle iade ediyorum size!
Sayın milletvekilleri, lütfen...
Size cevap verme lüzumunu hissetmiyorum. Sayın Başkanla konuşuyorum.
Kamer Genç’in avukatı mısın?
Sayın milletvekilleri, lütfen...
Ben, Sayın Genç’in grup başkan vekiliyim, var mı bir diyeceğiniz?
O zaman sahip ol!
Buyurun.
Sayın Kamer Genç, bir eleştiri yaptı. Bu eleştiri “sert eleştiri” olarak isimlendirilir. Kelimeleri, üslubu sertti, doğru.
Sayın Canikli, elbette bir cevap verme hakkına sahiptir, çıkacaktır, gerekli cevabı verecektir. Aynı sertlikte cevap verebilir ama Sayın Canikli, onun ötesine geçip hakaret cümleleri kullanıyor ve Sayın Başkan, siz bana diyorsunuz ki: “Keşke aynı itirazı Sayın Genç’e yapsaydınız.”
Evet, söyledim.
Sayın Genç acaba Adalet ve Kalkınma Partisi Grubuna “beyinsiz” mi dedi? Sayın Genç Adalet ve Kalkınma Partisi Grup Başkan Vekiline, bir milletvekiline “beyinsiz” deseydi şu Genel Kurulun hâli ne olurdu Sayın Başkan? Lütfen, söz ver.
Sayın Hamzaçebi, lütfen tutanakları getireyim. Tutanakları okuyayım, ben Sayın Canikli’ye de “Hakaret etmeyin.” dedim.
Sayın Başkan, bana sataşma var. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Ben burada milletvekiliyim, burada konuşacağım.
Sayın Genç, Sayın Canikli size ne dedi de sataştı efendim?
“Beyinsiz” dedi, “beyinsiz.”
Buyurun efendim, iki dakika söz veriyorum.
Sırıtma!
Yahu, şimdi siz ne kadar zıplasanız da, ne kadar hoplasanız da ben buradan konuşacağım. Çünkü beni buraya bir Tunceli halkı gönderdi, ben oradan konuşacağım. Bakın, ben buradan milletin hakkını savunuyorum.
Sen neredesin, millet nerede!
Benim buradan milletin hakkını savunabilmem için konuşmam lazım. Canikli “beyinsiz” diyor. Canikli, gel gidelim beynimizi tartalım. Benim beynim senin beyninden en azından 500 kat fazladır.
Mümkün değil.
Cılk çıkar.
Şimdi sen benim yanımda cahil kalırsın cahil. Sen şimdi benim yanımda konuşamazsın. Bakın, ben maliye okulu mezunuyum ve senin de üstadınım. Ben biliyorum, Canikli, Maliyede birtakım görevlerde bulundu, ben de bulundum. Merkez uzlaşma komisyonunda ne fırıldaklar döndüğünü biliyorum.
Fırıldak sensin!
Sen fırıldaklığın âlâsını yaptın!
Sayın Genç, lütfen temiz bir dille konuşun.
Dur bakalım da söyleyelim. Bakın, Citibank’ın 5 milyar dolarlık vergisi merkez uzlaşma komisyonunda sizin zamanınızda sıfıra indirildi. Bu milletin parasına günah değil mi?
Otur yerine!
Yine sizin zamanınızda merkez uzlaşma komisyonunda size yakın tüccarların aşağı yukarı 2 katrilyon liralık vergisi arkadaşlar, sıfıra iniyor. Şimdi, Maliyede bu arkadaşımıza… (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Efendim, bakın, şimdi…
Kim sıfırlamış? Söyle söyle…
Yahu anladım da yani sen de iktidar partisi Grup Başkan Vekilisin. Burada son anda getirip de verdiğin o korsan önergelerle kimleri nasıl affettiğini, nasıl devletin kaynaklarını birtakım kişilere kanalize ettiğini biliyorum.
Hangi önerge? Kimi affettim, söyle.
Havadan konuşma havadan, belgeyle konuş!
Oğlunun daireleri ne olacak!
Benim amacım… Ben bu memlekette yetim hakkını savunuyorum. Ben milletin onurunu savunuyorum. Bir vali çıkıp da vatandaşa “kavat” diyorsa, eğer siz o valiyi orada tutuyorsanız, o valinin suç ortağısınız. Bu valiyi, “kavat” diyen valiyi tutamazsınız. Vatandaşı odunla öldüren, tehdit eden valiyi tutamazsınız…
Allah senin canını almasın inşallah! Çok uzun yaşa da göresin neler olacağını.
Ya, Allah benim yanımda, sizinle değil!
Evet Sayın Genç, teşekkür ediyorum.
Sayın Başkanım, “Son dakika önergelerle birtakım aktarmalar…” Tam da ne dediği anlaşılamadı ama bu anlamda bir sataşmada bulundu.
Sayın Canikli, biraz önceki konuşmanın muhtevasına bakarsanız, şimdi niye söz istediğinizi anlamış değilim. Teşekkür ediyorum. [[CHP sıralarından alkışlar]] Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 26/02/2013 tarihinde CHP Grup Başkanlığının 832 numaralı yazısı ile verdiğim “Ceza Muhakemesi Kanunununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi” (2/1318) esas sayısı ile bugüne kadar komisyonlar ve Genel Kurulda ele alınmamıştır. Meclis İç Tüzüğü'nün 37'nci maddesi uyarınca kanunun Meclis Genel Kuruluna getirilmesini bilgilerinize arz ederim. Teklif sahibi olarak söz isteyen Ali Rıza Öztürk, Mersin Milletvekili.
Ceza Muhakemesi Kanunu 2005 yılında yürürlüğe girmiştir. O günden bugüne uygulamalar göstermiştir ki Türkiye’de yaşanan sorunların, tartışılan konuların çok önemli bir kısmı ceza muhakemesinden kaynaklanan sorunlar olmuştur. Gerek Anayasa’nın 19’uncu maddesi gerekse Anayasa’mızın 90’ıncı maddesi uyarınca iç hukukumuzun bir parçası hâline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi uygulamaları ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları uyarınca, Türkiye’de tutuklama nedenleri ve tutuklama süreleriyle ilgili yaşanan sıkıntılar sistematik, yaygın insan hakları ihlali hâlini almıştır ve bu nedenle de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde Türkiye tazminata mahkûm olmuştur. Değerli milletvekilleri, 2005 yılından bu yana, hem tutuklama nedenlerine ilişkin Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 103’üncü maddesinde hem de tutuklama sürelerine ilişkin Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 102’nci maddesinde ve tutuklamanın devamına ilişkin maddelerde, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin yerleşmiş kararlarına rağmen, hiçbir değişiklik yapılmamıştır. Aslında, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 100’üncü maddesinin (3)’üncü fıkrasında “katalog suç” olarak belirttiğimiz suçlara giren suçlar işlendiği nedeniyle bunların tutuklama nedeni olamayacağını söylemiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Türkiye’de yargılama sisteminden ve tutuklama müessesesinden kaynaklanan sorunların artık kangren hâline geldiğini ve Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetinin uyarılması gerektiğini söylemiştir ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin önünde bu nedenle o kadar dosya birikmiştir ki en sonunda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi bile bu dosyaların önünü alamamış ve Türkiye Hükûmetine bu tazminatlada uzlaşma konusunda bir kanun çıkartmasını söylemiştir. Değerli milletvekilleri, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi bir suçun vasıf ve mahiyetinin tutuklama nedeni olamayacağını söylemiştir. Suçun ağırlığı ya da hafifliğinin yargılama sonunda verilecek ceza miktarına ilişkin olduğunu söylemektedir. Oysa, bizim Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 100’üncü maddesinin (2)’nci fıkrasında tutuklama nedenleri olarak belirtilen katalog suçları işlediği iddiasıyla hâkim önüne çıkarılan herkes otomatik olarak tutuklanmaktadır. Bu maddenin aslında kaldırılması lazım. Şimdi, 4 tane yargı paketi çıkarttık, sorunlar çözülmedi. Hatta kimi sayın bakanlarımız dördüncü yargı paketi de çıktıktan sonra kamuoyunda öyle bir beklenti oluşturdular ki tutuklu milletvekillerinin salıverileceklerini, özellikle adli kontrol sisteminin üst sınırının kaldırılmasından sonra bu tutukluların da salıverileceklerini söylemişlerdi. Adli kontrol sisteminin üst sınırının kaldırılmasına ilişkin önerge Cumhuriyet Halk Partisinin önergesidir. Hükûmet tarafından teklif edilen konu, adli kontrol sisteminde üç yıllık sürelerin beş yıla çekilmesidir. O tarihte üst sınırın kaldırılmasına ilişkin kanun teklifi vermiş bir milletvekili olarak, bu dördüncü yargı paketinde getirilen çözümlerin tutuklamadan kaynaklanan sorunları çözmeyeceğini, bunun kamuoyundaki beklentileri karşılamayacağını çok açık bir şekilde hem televizyonlarda hem bu Meclis kürsüsünde söyledik. Ama zaman bizi haklı çıkardı, bugüne kadar bu Türkiye Büyük Millet Meclisinin 7 tane milletvekili hâlen tutukludur, hem de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarına aykırı bir şekilde tutukludur. Bazı şeyleri yuvarlak cümlelerle geçiştiremeyiz. Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 102’nci maddesinde tutuklama sürelerinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi uygulamalarına aykırı olduğunu mahkeme söylüyor. Kaldı ki bu 102’nci madde getirilirken buradaki tutuklama süresinin aslında üç yıl olduğunu… O dönemde, 2004 yılında AKP Aydın Milletvekili Sayın Semiha Öyüş bu kürsüde diyor ki: “Tutuklama süresi ağır cezada iki yıl, bir yıl da uzatma; toplam üç yıldır.” Ama bu, uygulamada yanlış yorumla iki yıl süre, üç yıl uzatma, beş yıl; özel yetkili mahkemelerin görev alanlarına giren konularda bunun 2 katı, on yıl olarak… Anayasa Mahkemesi zaten on yılı bozdu. Değerli milletvekilleri, bu nedenle, eğer biz yargı sistemindeki bu sorunların çözülmesini istiyorsak ceza muhakemesinde özellikle tutuklama nedeni ve sürelere ilişkin bu kanun teklifimizi getiriyoruz, bunu bu Mecliste görüşelim, kabul edelim, bu sorunu kökten çözelim diyorum. Saygılar sunuyorum.
Bir milletvekili adına söz isteyen Ali İhsan Köktürk, Zonguldak Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; İstanbul Milletvekilimiz Sayın Erdoğan Toprak tarafından sunulan ve İç Tüzük’ün 37’nci maddesi uyarınca bugünkü birleşimde doğrudan gündeme alınmasını talep ettiğimiz 1318 sıra sayılı Kanun Teklifi üzerine kişisel söz almış bulunuyorum. Öncelikle yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, Sayın Toprak tarafından Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulan bu kanun teklifi, içeriği itibarıyla Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 101, 102 ve 109’uncu maddelerinde değişiklik öngörmekte ve bu değişiklikler itibarıyla da ülkemizde içinden geçtiğimiz süreçte en çok tartışılan ve en çok mağduriyet yaratan tutuklama konusunda uygulamadaki olumsuzlukların giderilmesini amaçlamaktadır. Ancak, ne yazık ki ülkemizdeki soruşturma, kovuşturma ve yargılamalarda tutuklamanın bir tedbir olduğu unutulmaktadır, tutuklamanın bir istisnai uygulama olduğu unutulmaktadır, tutuklama kararları âdeta bir genel kurala ve bir peşin cezaya dönüşmektedir. Peşin cezaya dönüşen bu uygulamalar, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 5’inci maddesinde düzenlenen makul sürede serbest kalma hakkına, yine, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6’ncı maddesinde düzenlenen suçsuzluk karinesine ve yine, Ceza Muhakemeleri Kanunu’muzun 100’üncü maddesinde düzenlenmiş olan orantılılık ilkesine açıkça aykırı düşmektedir. Yani hem Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 5’inci maddesi hem 6’ncı maddesi hem de CMK’nın 100’üncü maddesiyle bu düzenlemeler hiçbir şekilde örtüşmemektedir, bağdaşmamaktadır. Bu nedenle bu uygulamalar hem iç hukuk çevrelerince hem de uluslararası çevrelerde açık ve ağır eleştiri konusu olmaktadır. Az önce Değerli Milletvekilimiz Sayın Ali Rıza Öztürk’ün de ifade ettiği gibi Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, uzun ve keyfî tutukluluklar konusunda ülkemize yönelik olarak verdiği beş yüzü aşkın mahkeme kararında ülkemize yönelik çok ağır yaptırım kararları almıştır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarına baktığımızda, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, ülkemizdeki tutuklama uygulamaları konusunda çok önemli üç ana başlık hâlinde saptamalarda bulunmaktadır. Bu saptamalardan birincisi: Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine göre Türkiye’deki tutuklama kararları basmakalıp gerekçelerle verilmektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin tutuklama konusundaki ikinci saptaması: Basmakalıp gerekçelerle verilen bu tutuklama kararları, münferit olmaktan çıkmış, Türkiye’de yaygın, sistematik bir hâle dönüşmüştür. Yine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin üçüncü saptaması: Ülkemizdeki bu uzun süreli ve keyfî tutukluluklar, açık bir insan hakkı ihlali oluşturan, peşin cezaya dönüşen bir duruma gelmiştir. Nitekim, bu nedenle bugün Türkiye, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde insan hakları ihlalleri nedeniyle hakkında en çok müracaat edilen ülkelerin başında gelmektedir. Değerli milletvekilleri, bütün bu açıklamalardan açıkça anlaşılacağı üzere, devletin aslında güvence altına alması gereken en temel hak ve özgürlüklerimizden kişi hürriyeti, bugün bizzat devlet eliyle, devletin yargı organları eliyle ortadan kaldırılmaktadır. Bunun en bariz örnekleri, sayın milletvekillerimizin de yargılandığı Ergenekon, Balyoz, Oda TV, Kafes gibi davalarda bütün çıplaklığıyla görülmüştür. Bugün geldiğimiz noktada, az önce ifade ettiğimiz gibi, İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 5’inci ve 6’ncı maddelerinin Anayasamızın 19, 38 ve 90’ıncı maddelerinin açık hükümlerine ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ağır yaptırım kararlarına rağmen bugün ülkemizde, öğrenci, sendikacı, üniversite öğretim üyesi, kadın-erkek genç yaşta, asker-sivil, yüz binlerce yurttaşımız soyut iddialarla yani somut delillere dayanmayan soyut iddialarla, tanzim ve tahrif edilmiş dijital verilerle ve yine skandal oluşturan gizli tanık beyanlarıyla ve bu kararlara dayanılarak oluşturulan, bu delillere dayanılarak oluşturulan uzun süreli ve keyfî tutukluluklarla cezaevlerinde çürütülmektedir. Cezaevlerinde bu kadar aydın insanımız –tekrar üstüne basarak söylüyorum- âdeta çürütülmektedir. Kuvvetler ayrılığı ilkesinin ve yargı bağımsızlığının ortadan kaldırıldığı, demokratik hukuk devleti ilkesinden sapılarak faşizan polis devletinin en ileri örneklerinin görüldüğü ülkemizde tutuklama müessesesi, Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarının ve siyasallaşan yargının elinde âdeta siyasal iktidara muhalif tüm kesimleri baskılama, susturma… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bu hukuk dışı uygulamaların kaldırılmasının Türkiye Büyük Millet Meclisinin görevi olduğunu ifade ederek kanun teklifimizin gündeme alınması teklifimizi bir kez daha yineliyoruz. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Önergeyi oylarınıza sunacağım, karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 15’inci Birleşiminin Sekizinci Oturumunu açıyorum. İstanbul Milletvekili Erdoğan Toprak’ın İç Tüzük’ün 37’nci maddesine göre doğrudan gündeme alınmasına ilişkin önergesinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi önergeyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yok. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 15’inci Birleşiminin Dokuzuncu Oturumunu açıyorum. İstanbul Milletvekili Erdoğan Toprak’ın İç Tüzük’ün 37’nci maddesine göre doğrudan gündeme alınma önergesinin yapılan iki oylamasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi önergeyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Yapılan üç oylamada da karar yeter sayısı bulunmadığından, alınan karar gereğince, kanun tasarı ve teklifleri ile komisyonlardan gelen diğer işleri sırasıyla görüşmek için 13 Kasım 2013 Çarşamba günü saat 14. 00’te toplanmak üzere birleşimi kapatıyorum.