Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλησπέρα σας, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργού Επικρατείας: «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης». Σας ενημερώνω ότι έχουν μείνει πάνω από τριάντα συνάδελφοι για να μιλήσουν. Θα παρακαλέσω θερμά να τηρηθεί αυστηρά ο χρόνος των επτά λεπτών, για να μη δυσκολεύεται και το Προεδρείο. Επίσης, ει δυνατόν, για να σεβαστούμε όλους τους συναδέλφους που πρέπει να μιλήσουν, για να προλάβουν όλοι, από τώρα προετοιμαζόμενοι θα παρακαλέσω να περιορίσετε τον χρόνο ομιλίας σας και να μιλήσετε λιγότερο από αυτό που δικαιούστε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κατ' αρχάς με ποια ιδιότητα ζητάτε τον λόγο;
Θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε, για τριάντα δευτερόλεπτα.
Δεν υπάρχει προσωπικό.
Υπάρχει προσωπικό, γιατί εχθές έγινε παραποίηση των λεγομένων μου από τον Υπουργό, ο οποίος είπε ψέματα.
Κύριε Ραγκούση, άρχισε καινούργια συνεδρίαση. Σας παρακαλώ, δεν έχετε τον λόγο. Κλείστε, παρακαλώ, το μικρόφωνο.
Τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
Δεν έχετε τον λόγο. Ο μόνος που έχει δικαίωμα να πάρει τον λόγο είναι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και όχι για προσωπικό θέμα.
Υπάρχει προσωπικό θέμα.
Δεν υπάρχει κανένα προσωπικό θέμα. Εγώ τώρα ήρθα και δεν ξέρω… Κύριε Ραγκούση, ακούστε κάτι, θα πρέπει να διαβάσετε τον Κανονισμό, για να δείτε τι σημαίνει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κυρία Ξενογιαννακοπούλου, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος πείτε μου τι θέλετε.
Θα ήθελα να θέσω δύο διευκρινιστικές ερωτήσεις στον κύριο Υπουργό.
Να σας δώσω τον λόγο, για να ρωτήσετε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Εχθές ο κύριος Υπουργός διένειμε έναν κατάλογο με νομοτεχνικές βελτιώσεις, σε συνέχεια της δεύτερης ανάγνωσης. Είναι δύο τα θέματα. Θα ξεκινήσω με το πρώτο, το οποίο ήταν ένα από τα πιο σοβαρά θέματα που είχαμε θέσει κατά τη διάρκεια στης συζήτησης στην επιτροπή. Αφορούσε τη δυνατότητα που δινόταν στο αρχικό σχέδιο νόμου για επιλογή ιδιωτών όσον αφορά τις θέσεις προϊσταμένων, γενικών διευθυντών της προτεινόμενης Αρχής Διαφάνειας. Αναφέρομαι στο άρθρο 96. Κύριε Πρόεδρε, μετά από πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση στην επιτροπή - και τις αντιρρήσεις της Αντιπολίτευσης - ο κύριος Υπουργός δέχθηκε να είναι μόνο δημόσιοι υπάλληλοι, με το σκεπτικό ότι η αρχή αυτή έχει έναν ιδιάζοντα ρόλο ελέγχου και διαφύλαξης του δημοσίου συμφέροντος και δεν μπορεί να υπάρξει σύγκρουση συμφερόντων ή οποιαδήποτε τέτοιου είδους ανάμειξη, και μας διαβεβαίωσε ότι οι προϊστάμενοι των γενικών διευθύνσεων δεν θα είναι ιδιώτες. Μάλιστα στη δεύτερη ανάγνωση στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ, επανήλθα προς διευκρίνιση, γιατί για εμάς είναι μείζον πολιτικό αλλά και συνταγματικό θέμα. Με είχατε διαβεβαιώσει, σύμφωνα με τα πρακτικά, ότι ιδιώτες θα επιτρέπονται μόνο ως μετακλητοί, ως σύμβουλοι. Γι' αυτό εμείς είπαμε «καλώς». Μπορεί να είναι κατά λάθος, αλλά στο σχέδιο νόμου που διανείματε χθες είδαμε - γι' αυτό θα ήθελα να το ξεκαθαρίσουμε πριν ξεκινήσει η συνεδρίαση και σίγουρα πριν από την ψηφοφορία - ότι στο άρθρο 96, συστήνονται μια σειρά από θέσεις επικεφαλής προϊσταμένων και σύμφωνα με την παράγραφο 11 υπάρχει η θέση του επικεφαλής της Μονάδας Επιθεωρήσεων και Ελέγχων και με την παράγραφο 13 διευκρινίζεται ότι αυτός όντως πρέπει να είναι μόνο δημόσιος υπάλληλος. Προηγείται όμως η παράγραφος 12, που δίνει τον σαφή ορισμό ότι για τις υπόλοιπες θέσεις προϊσταμένων μπορεί να προσληφθούν ιδιώτες. Δεν είχαμε καταλάβει κάτι τέτοιο στην επιτροπή. Θεωρούσαμε ότι οι ιδιώτες είναι μόνο για θέσεις μετακλητών συμβούλων. Είναι μείζον θέμα για εμάς, γιατί θέτει θέμα και συνταγματικότητας, αλλά είναι και πολιτικό θέμα. Για το άλλο θέμα, που έθεσε και ο κ. Ραγκούσης, χθες, ήθελα να πω το εξής. Είχατε πει χθες ότι η επιλογή της διοίκησης της αρχής γίνεται μέσω ΑΣΕΠ. Κοιτώντας, όμως, πιο προσεκτικά - κι αυτό είναι το άρθρο 88- πάλι τις νομοτεχνικές σας βελτιώσεις - που όντως το έχετε εν μέρει βελτιώσει - από το ΑΣΕΠ είναι δύο μέλη. Το τρίτο από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους…
Άρα μου είπατε ψέματα, κύριε Υπουργέ, χθες στην Ολομέλεια ότι γίνεται μόνο με ΑΣΕΠ.
Κύριε Ραγκούση, διακόπτετε την Κοινοβουλευτική σας Εκπρόσωπο! Σεβαστείτε την άποψή της και την ομιλία της!
Συνεπώς, κύριε Υπουργέ, θα θέλαμε κι εδώ μια διευκρίνιση, καθώς είπατε στην ομιλία σας χθες - βέβαια, ήταν και αργά και ήμασταν όλοι κουρασμένοι - ότι είναι από το ΑΣΕΠ. Μια πιο προσεκτική ανάγνωση των νομοτεχνικών βελτιώσεων δείχνει αυτό που είπε και ο κ. Ραγκούσης χθες στην ομιλία του, ότι είναι δύο μέλη από το ΑΣΕΠ, ένας από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, προτείνεται ένας από ΔΕΠ από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και ο Γενικός Γραμματέας. Ειδικά για το θέμα των ιδιωτών, θα ήθελα, παρακαλώ, να έχουμε μια ξεκάθαρη θέση, γιατί για εμάς είναι μείζον πολιτικό και συνταγματικό θέμα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, θέλετε να απαντήσετε τώρα ή συνολικά αργότερα;
Νομίζω ότι επειδή ετέθη, κύριε Πρόεδρε, ίσως είναι καλύτερα τώρα, να απαντήσω τώρα.
Εντάξει, απαντήστε τώρα.
Για τριάντα μόνο δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε. Σε ό,τι αφορά το κομμάτι των προϊσταμένων, η δική μου κατανόηση ήταν ότι αφορούσε τον προϊστάμενο των ελέγχων και όχι των διοικητικών υπηρεσιών, που δεν συνδέεται με ελεγκτικό μηχανισμό, αλλά είναι μόνο Προσωπικό και Οικονομικά και, άρα, δεν έχει άμεση ελεγκτική προϊστασία. Όμως, αν αυτό είναι θέμα αρχής, τότε πολύ ευχαρίστως να διατυπώσω μια νομοτεχνική βελτίωση, έτσι ώστε να αποκλειστούν από οποιαδήποτε θέση προϊστασίας. Γι' αυτό δεν υπάρχει ζήτημα. Σε ό,τι αφορά την επιλογή, η κατανόηση είναι ότι πρόκειται για μέλη τα οποία είναι μη συνδεόμενα προς την Κυβέρνηση. Από τα πέντε μέλη, το ένα μέλος είναι ex officio Γενικός Γραμματέας της Κυβερνήσεως και τα υπόλοιπα μέλη είναι από το ΑΣΕΠ, από την Ακαδημία και είναι και ένα μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Εάν θέλετε να έχουμε κατά πλειοψηφία ΑΣΕΠ, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των γενικών γραμματέων, πολύ ευχαρίστως να εξαιρέσουμε κάποιο από τα τρία υπόλοιπα μέλη, κατά την κρίση σας, έτσι ώστε να υπάρχει πλειοψηφία ΑΣΕΠ. Ό,τι νομίζει η κυρία Υπουργός. Δεν έχω πρόβλημα ως προς αυτό.
Άρα χθες βράδυ είπατε άλλο πράγμα. Ανακριβές ήταν αυτό που είπατε χθες βράδυ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Θέλετε τον λόγο, κυρία Ξενογιαννακοπούλου; Δεν σας κάλυψε ο Υπουργός με αυτά που είπε;
Αν μπορώ, απλώς να συμφωνήσω και να τον παροτρύνω, γιατί μπορούμε να βρούμε μια λύση.
Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό, για να δώσετε μια σύντομη απάντηση.
Κατ' αρχάς, αν μπορεί να είναι τρία μέλη του ΑΣΕΠ, θα είναι ακόμα πιο αξιόπιστο. Για το άλλο, θα ήθελα πραγματικά να πω, επειδή αυτή είναι τουλάχιστον η αντίληψη όλων μας, ότι αυτή η νέα αρχή ξεκινάει με πάρα πολλά προβλήματα και πολλές σκιές. Ας μην έχει και τη σκιά της αντισυνταγματικότητας, λόγω ορισμού των ιδιωτών. Θέλω να ζητήσω εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας να είναι όλοι οι προϊστάμενοι εξαρχής δημόσιοι υπάλληλοι. Ευχαριστώ πολύ και θα ήθελα μια διαβεβαίωση γι' αυτό, σας παρακαλώ.
Θέλετε να απαντήσετε, κύριε Υπουργέ;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Υπουργέ. Γίνεται δεκτή η νομοτεχνική σας πρόταση και γι' αυτόν τον λόγο θα έρθουμε, έτσι ώστε να αποκλειστούν όλοι οι προϊστάμενοι από τις θέσεις των μετακλητών. Σε ό,τι δε αφορά την πλειοψηφία εκ των μελών του ΑΣΕΠ, δεν ξέρω αν θα ήταν σκόπιμο να αφαιρεθεί ο καθηγητής από τη Νομική Σχολή, έτσι ώστε να έχουμε τρία μέλη ΑΣΕΠ, έναν από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και τον αρμόδιο Γενικό Γραμματέα της Δημόσιας Διοίκησης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Μπαίνουμε στον κατάλογο. Τον λόγο έχει ο κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η πρώτη ομιλία της δεύτερης περιόδου κι έτσι νιώθω την ανάγκη από καρδιάς να ευχαριστήσω τους συμπατριώτες μου στη Θεσσαλονίκη για την τιμή και την εμπιστοσύνη να κάνω πράξη αυτό που τους υποσχέθηκα. Είμαστε η φωνή σας και είστε η δύναμή μας. Έρχομαι στον εν λόγω σχέδιο νόμου. Μια αλυσίδα αντινομιών και αντιφάσεων, κύριε καθηγητά, που άλλα διακήρυσσε, άλλα σχεδίασε και άλλα υλοποιεί η Νέα Δημοκρατία, αποτελεί αυτό το πρώτο της εγχείρημα νόμου, με τον ψευδώνυμο τίτλο «επιτελικό κράτος», σε πλήρη και απόλυτη αντιδιαστολή στόχων, σκοπών και μέσων. Ούτε μήνας δεν έκλεισε. Οι εκλογές είναι πρόσφατες και ο αντίλαλος από τα προεκλογικώς ρηθέντα και μετεκλογικώς καταλυθέντα και διαψευσθέντα είναι λίαν αποκαλυπτικός. Ο πάταγος είναι εκκωφαντικός. Είναι οι εκλογές κατά τις οποίες το κόμμα που επέλεξε ο ελληνικός λαός υποσχέθηκε μικρό, ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα, αυτό των πενήντα ενός Υπουργών, Αναπληρωτών - που δεν θα υπήρχαν - και Υφυπουργών, με έντονη την παρουσία των γυναικών - μόλις πέντε! Είναι αυτή η Νέα Δημοκρατία και όχι η προσομοίωσή της που υποσχέθηκε μικρότερο, ευέλικτο και πιο αποτελεσματικό κράτος - στην επιτροπή ο κύριος Υπουργός είπε ότι αυτά ανήκουν σε θεωρίες του 1950- και αμ' έπος αμ' έργον, προέβη σε αυτή την τερατογένεση που έχουμε ενώπιόν μας ως νομοθετική ύλη. Καρικατούρα επιτελικότητας το σχέδιο νόμου σας, κύριε καθηγητά, το οποίο θα συνιστά παράδειγμα προς αποφυγή, θα διδάσκεται ως παραδειγματικό μοντέλο κακής νομοθέτησης, που ενισχύει την παθογένεια, όπως μας εξήγησε ο κ. Καστανίδης, χρησιμοποιώντας τις ρήσεις και τις αναφορές του κ. Μακρυδημήτρη, καθώς ενισχύει τον συγκεντρωτισμό και καθιστά ως μόνιμη τιμωρία για τους Έλληνες πολίτες την αιωρούμενη στιχομυθία, την οποία θα ακούν συνεχώς: Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Μα, ο Πρωθυπουργός! Όλα στον Καγκελάριο! Στοιχείο πρώτο: Επιτελικό είναι το κράτος, για να μπορούμε να χρησιμοποιούμε τους όρους και να εννοούμε το ίδιο περιεχόμενο - σχέση σημαίνοντος και σημαινόμενου λέγεται, κύριε καθηγητά, στη Γλωσσολογία - το κράτος που κρατά για τον εαυτό του αποκλειστικά και μόνο τον κεντρικό στρατηγικό σχεδιασμό, τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές άσκησης πολιτικής, του μικρού και ευέλικτου κυβερνητικού σχήματος, άρα με τον μικρό αριθμό Υπουργείων, άρα με τον μικρό αριθμό Γενικών Γραμματέων και Γενικών Διευθύνσεων. Την ίδια στιγμή αυτό το στρατηγικό επιτελικό κράτος αποκεντρώνει και αποσυγκεντρώνει - με εξαίρεση την Εθνική Άμυνα, προφανώς για ευνόητους λόγους - αρμοδιότητες και πόρους στις αιρετές περιφερειακές δομές, την αυτοδιοίκηση Α΄ και Β΄ βαθμού, σεβόμενη την αρχή της επικουρικότητας, δηλαδή την αρχή οι αποφάσεις - «ναι, ναι», λέτε, κύριε Υπουργέ, αλλά δεν κάνετε αυτό - να λαμβάνονται ως το πλησιέστερο προς τους πολίτες επίπεδο εκπροσώπησής τους. Αυτό που επιχειρείτε εσείς με το προτεινόμενο εγχείρημα νόμου, με την ίδρυση του υπερυπουργείου - μαμούθ, της Προεδρίας της Κυβέρνησης, που εισηγείστε, τι συνιστά; Συνιστά την άρνηση του επιτελικού κράτους, την άρση του, αφού από το σώμα των πεντακοσίων και βάλε μετακλητών πραιτοριανών, των μετακλητών γκαουλάιτερ του Πρωθυπουργού Κυριάκου, που από αυτούς θα περνούν, θα εγκρίνονται, θα ελέγχονται τα πάντα, ένας και μόνο είναι ο στόχος σας: ο απόλυτος έλεγχος του κράτους από το Γραφείο του Πρωθυπουργού. Αυτό συνιστά και την παραμόρφωση του Συντάγματος, άρθρο 1 παράγραφος 3. Όπου «λαός» εσείς βάζετε «Πρωθυπουργός»: Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Πρωθυπουργό, υπάρχουν υπέρ του Πρωθυπουργού και του κόμματος που κυβερνά και ασκούνται όπως ορίζει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και η Προεδρία της Κυβερνήσεως. Παραδείγματα: Ακόμα και οι δημοσιεύσεις των κυβερνητικών πράξεων στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, το λεγόμενο ΦΕΚ, το αποσπάτε από τον Γενικό Γραμματέα και το αποδίδετε στον Πρωθυπουργό. Δηλαδή, κύριε Υπουργέ, τι δουλειά έχει ο Πρωθυπουργός στα ΦΕΚ; Μήπως αλλάξουν στον δρόμο οι νόμοι που ψηφίζονται; Δεν έχει εμπιστοσύνη στον Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Τασούλα, και παίρνει την αρμοδιότητα των ΦΕΚ; Ακόμη και ο ορισμός των πρεσβευτών εκ προσωπικοτήτων από την Επιτροπή του ΥΠΕΞ αποδίδεται απευθείας στον Πρωθυπουργό. Ούτε στον κ. Δένδια έχετε εμπιστοσύνη; Γιατί τόση ανασφάλεια; Όλα αυτά συγκεντρώνονται σε έναν απόλυτο άρχοντα, τον Πρωθυπουργό, χωρίς θεσμικά αντίβαρα. Κανένα θεσμικό αντίβαρο στην παντοκρατορία του Πρωθυπουργού. Πού είναι τα θεσμικά αντίβαρα για τα οποία μιλούσατε στους φοιτητές σας, κύριε καθηγητά, στις υπερεξουσίες του Πρωθυπουργού; Γι' αυτό έχετε δίκιο, κύριε Υπουργέ, όταν λέτε καμμιά πολιτικοποίηση, καμμιά κομματικοποίηση. Αυτό λέγεται, για να ακριβολογούμε, απόλυτη «μητσοτακοποίηση». Στοιχείο δεύτερο: Μιλήσατε για τον νέο ρόλο του Υπουργικού Συμβουλίου, που θα έχει και λογοδοσία και διαφάνεια. Ούτε λογοδοσία ούτε διαφάνεια. Πρακτικά ερμητικά κλειστά, κύριε Υπουργέ. Καμμία μνεία στα πρακτικά του Υπουργικού Συμβουλίου, ούτε για τον ιστορικό του μέλλοντος. Μετά από τριάντα χρόνια και βάλε. Το απαγορεύετε στο άρθρο 4 παράγραφος 5. Ο Πρωθυπουργός - χατμάνος με το κράτος - ντιλίβερι υλοποίησης των εντολών του, κλειδώνει τα πρακτικά. Ποια λογοδοσία και ποια διαφάνεια; Μόλις πριν από λίγους μήνες, ήταν κάποιοι συνάδελφοι, οι οποίοι επανεξελέγησαν, που κραύγαζαν και έλεγαν «δώστε τα πρακτικά στη δημοσιότητα» για τη γνωστή τότε «διένεξη Κοτζιά - Καμμένου». Πώς θα ψηφίσετε τώρα εσείς που ζητούσατε τότε να δοθούν τα πρακτικά στη δημοσιότητα, να μη γνωρίζουν οι πολίτες τι λέγεται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου ούτε μετά από τριάντα χρόνια, παρά μόνο μέσα από τις διαρροές, με τα γνωστά συνεργαζόμενα διαπλεκόμενα μέσα ενημέρωσης; Και ερχόμαστε τώρα στη δήθεν καινοτόμα Εθνική Αρχή Διαφάνειας, που συνενώνει όλες τις επιμέρους ελεγκτικές αρχές σε μία. Στην πράξη ποια είναι η καινοτομία, όταν ο Πρόεδρος, το Συμβούλιο και ο Διοικητικής της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας διορίζονται ουσιαστικά μέσω ελεγχόμενης επιτροπής από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, κύριε Υπουργέ; Πού είναι ο κανόνας της αυξημένης πλειοψηφίας των 4/5 που ζητούσατε και που ισχύει στις άλλες ανεξάρτητες αρχές; Ομιλούμε για ανεξάρτητη αρχή, ομιλούμε για διαφάνεια. Τι φοβάστε, τι θέλετε πάση θυσία αυτόν τον έλεγχο, γιατί αυτό το full control παντού, στα πάντα για τους πάντες; Υπερσυγκεντρώνετε πολιτικές και εκτελεστικές αρμοδιότητες σε ένα πρόσωπο. Η υπαγωγή της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης απευθείας στον Πρωθυπουργό, η ΕΥΠ απευθείας στον Πρωθυπουργό, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας απευθείας στον Πρωθυπουργό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Εσείς, που θα καταργούσατε τους μετακλητούς και τους αυξάνετε και αυξάνετε και τις αποδοχές τους κατά 50% δίνοντάς τους τον μισθό του γενικού διευθυντή.
Κλείστε, παρακαλώ, κύριε Τριανταφυλλίδη. Τελευταία πρόταση.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Άλλοι από εσάς λέγατε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι σύμμαχοί σας και θα δουλέψετε μαζί τους. Άλλοι από εσάς, την ίδια στιγμή, δηλώνετε ότι σιχαίνεστε το δημόσιο. Ομοιάζετε με τον Χριστόφορο Κολόμβο, ο οποίος, όταν ξεκινούσε δεν ήξερε πού πήγαινε, όταν έφτασε δεν ήξερε πού βρισκόταν. Για ένα πράγμα, όμως, ήταν σίγουρος, τόσο ο ίδιος όσο και το παρεάκι του: η νομή, η διανομή, η αρπαγή και η κατανομή των λάφυρων της νέας γης, της εξουσίας εν προκειμένω. Αυτός είναι ο νόμος σας, σινιάλο για να ξαναρχίσει το πάρτι που σταμάτησε το 2015. Να σας χαίρονται οι «φύγετε, Τσίπρας», «φύγετε, ΣΥΡΙΖΑ». Και θα ήθελα κλείνοντας, κύριε Υπουργέ….
Σας ευχαριστούμε, κύριε Τριανταφυλλίδη. Σας ευχαριστούμε.
Και θα ήθελα κλείνοντας, επειδή, κύριε Υπουργέ, απαντάτε σε όλα και σήμερα…
Κλείσατε, κύριε Τριανταφυλλίδη.
Μια φράση, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε ώρα που είπατε «μία φράση».
Μία φράση, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα γράφτηκε - επειδή νομοθετείτε και πραγματικά εκτιμώ και το φιλότιμο και τη ζέση με την οποία απαντάτε άμεσα στις ερωτήσεις των Βουλευτών - ότι είχατε έμμισθη σχέση με την Επιτροπή Ανταγωνισμού από το 2011 μέχρι το 2018 με εντολές και του κ. Δραγασάκη και του κ. Χουλιαράκη. Αμειβόσασταν από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, για την οποία τώρα νομοθετείτε.
Ολοκληρώσατε, κύριε Τριανταφυλλίδη.
Είναι ενδεχομένως νόμιμο. Είναι, όμως, και ηθικό ο Υπουργός ο οποίος είχε έμμισθη σχέση με την Επιτροπή Ανταγωνισμού, εκατόν εξήντα πέντε εντάλματα πληρωμής, να νομοθετεί για αυτή; Σας ευχαριστώ.
Κύριε Τριανταφυλλίδη, έχετε κάνει μεγάλη κατάχρηση στον χρόνο. Με συγχωρείτε πάρα πολύ, αλλά, αν ο καθένας από εσάς κάνει το ίδιο πράγμα, οι συνάδελφοι δεν θα μιλήσουν. Ο κ. Γιαννούλης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ερωτήθηκα επί προσωπικού και θα ήθελα τον λόγο.
Μισό λεπτό, κύριε Γιαννούλη. Κύριε Υπουργέ, εάν σε κάθε ερώτηση απαντάτε, δεν τελειώνουμε. Θα παρακαλέσω θερμά τουλάχιστον…
Εάν δεν είναι και αυτό προσωπικό, ποιο είναι τότε, κύριε Πρόεδρε;
Ναι. Επειδή υπήρξε μια προσωπική αιχμή, μπορείτε να απαντήσετε τώρα.
Ερώτηση έκανα, δεν ήταν προσωπικό.
Αδέκαστος εσείς και αμερόληπτος. Πρόεδρος είστε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Σε ό,τι αφορά τη σχέση μου, δεν ήμουν ποτέ έμμισθος της Επιτροπής Ανταγωνισμού, ελάμβανα εντολές για ειδικές παραστάσεις στο Συμβούλιο Επικρατείας από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, όπως είχα - θα εκπλαγείτε τώρα που θα το ακούσετε - από πάρα πολύ κόσμο και πελάτες μου. Το ξέρω ότι μπορεί να μην είναι πολύ κοντά στη δική σας κουλτούρα, αλλά είχα μια σχέση με την αγορά, επειδή ακριβώς ήμουν επιτυχημένος επαγγελματίας. Δεν θέλω να περιαυτολογώ, αλλά έχω ένα πολύ μεγάλο πελατολόγιο, το οποίο μπόρεσα και κεφαλαιοποίησα και αξιοποιώ και πιστεύω προς το δημόσιο συμφέρον. Ειδικά για την Επιτροπή Ανταγωνισμού να σας πω ότι έχω μια σχέση από δεκαπενταετία για τις υποθέσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Και, για να το ακούσετε και αυτό, διότι θέλω να είμαι έντιμος, επειδή ακριβώς πάντοτε η προδιάθεση μου είναι υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, όλες οι αμοιβές μου δεν υπερέβαιναν τα 1.800 ευρώ για μια μεγάλη παράσταση στο Συμβούλιο Επικρατείας, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι για τις εκατό υποθέσεις που έχω κάνει, έχω πάρει ό,τι έχω πάρει, έχω κερδίσει το 95% των υποθέσεων για την Επιτροπή Ανταγωνισμού με τιμές οι οποίες είναι στο 20% της αγοράς. Εάν αυτό σάς λέει κάτι! Εάν αυτό θεωρείτε ότι είναι μομφή, για εμένα είναι τιμή ότι υπηρέτησα, όπως υπηρέτησα, στο ακέραιο και επιπλέον σήμερα να δέχομαι αυτό, δηλαδή ότι ακριβώς επειδή προέρχομαι από την αγορά και όχι από τον κομματικό σωλήνα, θα πρέπει να μου αποδίδεται μομφή. Σε ό,τι δε αφορά το ζήτημα της νομοθεσίας για την Επιτροπή Ανταγωνισμού, αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να γίνει κάποια διασύνδεση για να βρεθώ κι εγώ εμπλεκόμενος, αλλά δεν είχα καμμία σχέση με τη διάταξη, οπότε στην περίπτωση αυτή θα παρακαλούσα, αν είναι δυνατόν, σε ό,τι αφορά τη νομοθετική πρωτοβουλία να περιοριστείτε σε εκείνα που με αφορούν. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ο κ. Γιαννούλης έχει τον λόγο για επτά λεπτά. Θα σας παρακαλέσω να είστε συνεπής στον χρόνο, κύριε συνάδελφε.
Ελπίζω, κύριε Πρόεδρε, να συνεισφέρω στην τράπεζα χρόνου που πρότεινε ο κ. Κεγκέρογλου. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε για λίγα δευτερόλεπτα, εφόσον είναι η πρώτη μου παρουσία σ' αυτό το Βήμα, να ευχαριστήσω κι εγώ με τη σειρά μου τους πολίτες της Θεσσαλονίκης συνολικά για την εκλογή και ανάδειξη πέντε συναδέλφων μου και για το σημαντικό πολιτικό μήνυμα που έστειλαν σε σχέση με την πολύ μικρότερη διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας σε μια προνομιακή περιοχή για τη Νέα Δημοκρατία, τουλάχιστον όπως νόμιζε. Άκουσα, κύριε Πρόεδρε, πριν από λίγη ώρα τον συνάδελφό μου κ. Ραγκούση να κατηγορεί τον Υπουργό για ψέματα, να λέει ότι ειπώθηκαν ψέματα. Δεν είναι η πρώτη φορά και δεν θα είναι η τελευταία. Θέλω να σας θυμίσω ότι σήμερα αποκαλύφθηκε μία ακόμα χαρακτηριστική περίπτωση ασυνέπειας λόγων και έργων για τη νέα Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είχε χαρακτηρίσει το Γραφείο του Πρωθυπουργού ως ένα άντρο κομματικής εξυπηρέτησης, είχε πει ότι το Γραφείο του Πρωθυπουργού δεν χρειάζεται, ότι ήταν μόνο για κομματικά ρουσφέτια και είχε υποσχεθεί, όπως υποσχέθηκε και άλλα πράγματα στον ελληνικό λαό, ότι θα το καταργήσει. Και - ω του θαύματος! - σήμερα μαθαίνουμε ότι το Γραφείο του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη στελεχώνεται από την κ. Μαρία Αντωνίου, η οποία ατύχησε στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου. Ήταν Βουλευτής Καστοριάς και έχει στο μυαλό της και μια μικρή παρεξήγηση. Θέλω να σας επιστήσω την προσοχή στο ότι η κ. Αντωνίου, που στελεχώνει πλέον σήμερα το υπό κατάργηση Γραφείο Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, θεωρεί ότι στον Γράμμο και το Βίτσι τιμούμε εθνική εορτή και αυτό προσέξτε το. Ακούω τις τελευταίες μέρες ένα σύνθημα: «Κυριάκο, φτιάξε κράτος». Αναρωτιέμαι πραγματικά: Δεν υπάρχει επίθετο στον Κυριάκο που παρακαλάτε να φτιάξει κράτος; Υπάρχει. Είναι Κυριάκος Μητσοτάκης. Ποια ήταν η προηγούμενη σχέση του Κυριάκου Μητσοτάκη με το κράτος; Θέλετε να τη θυμηθούμε μαζί; Απολύσεις, υποβάθμιση υπηρεσιών, εκχώρηση σε ιδιώτες δημόσιων λειτουργιών, με πολλαπλάσιο κόστος. Ποια είναι η κληρονομιά που κουβαλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Και δεν εννοώ ως οικογένεια - μη νομίζετε ότι υπονοώ κάτι τέτοιο - , αλλά ως πολιτικός πόλος στη Νέα Δημοκρατία. Εν κατακλείδι, είχατε κτίσει ένα κράτος που το θέλατε δικό σας - το εντόπισε πολύ καλά ο κ. Σημίτης πρόσφατα - , έχοντας την αίσθηση ότι είναι ιδιοκτησιακή η σχέση του κράτους μαζί σας. Το κτίσατε, κατέρρευσε η χώρα και τώρα απλά προσπαθείτε να ξανακτίσετε το ίδιο κράτος, για να σας εξυπηρετήσει στον στόχο σας να παραμείνετε στην εξουσία και, βέβαια, για να νιώθουν ασφαλείς και οι πολιτικοί χορηγοί σας. Πολλές φορές, κύριοι συνάδελφοι, ένα λάθος μπορεί να λάβει ιστορική διάσταση, να θεωρηθεί ιστορικό δεδομένο. Στη συνέντευξη Τύπου στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο ο κ. Μητσοτάκης είχε κάνει ένα σαρδάμ. Είχε πει: «Εμένα με ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία.». Δεν ξέρω αν ήταν λάθος, αν ήταν σαρδάμ, αλλά καμμιά φορά ένα λάθος μπορεί να γίνει η αφήγηση, κάτι που καταλαβαίνουμε, κάτι που νιώθουμε και κάτι που θα παλέψουμε. Ξέρετε, ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχουμε παρακολουθήσει τόσο κυνικό σφετερισμό πολιτικών επιτευγμάτων προηγούμενης κυβέρνησης. Θα είναι μεγάλος ο κατάλογος, οι συντάξεις χηρείας, οι εκατόν είκοσι δόσεις, τα κοινωνικά προγράμματα. Φαίνεται η σπουδή και η ανησυχία σας από το γεγονός ότι δύο μέρες τώρα στη συζήτηση αυτού του νομοσχεδίου, το οποίο έχουν αναλύσει με επάρκεια και οι εισηγητές και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνετε έναν πρωτοφανή ενθουσιασμό να απειλείτε, να ειρωνεύεστε, να επιτίθεστε στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά να υπερασπίζεστε το νομοθετικό σας έργο. Σήμερα το πρωί ήρθε ο κ. Γεωργιάδης στην επιτροπή για το άλλο νομοσχέδιο. Τόσο κράτησε η ηρεμία. Το κρύψιμο της έντασης κράτησε τόσο λίγο. Εκεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, κουνώντας μας έντονα το δάχτυλο απείλησε με δικαστήρια και έναν πρωτοφανή ρεβανσισμό για διάφορα πράγματα, θεωρώντας ότι ο χρόνος σταματάει και οι τετραετίες δεν εξαντλούνται. Είναι ένα από τα λάθη που θα καταλάβει εν καιρώ. Θέλω πραγματικά να κατανοήσω για ποιον λόγο θέλετε να μπούμε σε έναν φαύλο κύκλο, που το πολιτικό προσωπικό με το δημοσιοϋπαλληλικό προσωπικό θα καταλήξουν σε ένα αποτέλεσμα σε λίγους μήνες, σε έναν χρόνο - δεν μπορώ να προφητεύσω, αλλά έχω τη βεβαιότητα ότι αυτό θα συμβεί - , που πλέον τα συγκρουόμενα συμφέροντα θα πολλαπλασιάζουν αυτό που έχετε εσείς ως επιχείρημα, τις διαφωνίες μεταξύ δύο Υπουργών, δύο πολιτικών προσώπων. Φοβάμαι ότι θα συμβεί και θα είναι και η αφετηρία για να αλλάξουν θέσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Προσπαθώντας να συνεισφέρω στην τράπεζα χρόνου, θα ολοκληρώσω λέγοντας κάτι που ξέρω ότι θα σας δυσαρεστήσει. Το σύνθημα «Κυριάκο, φτιάξε κράτος», μας πάει λίγο πιο πίσω, μας πάει μερικά χρόνια πριν, όταν δεν κατάφερε η Νέα Δημοκρατία να ολοκληρώσει μια ψηφιακή εκλογή και μέσα σε έναν μήνα ο Βαγγέλης έγινε Κυριάκος. Ξέρω ότι αυτό είναι ιστορία και να το αφήσουμε στο παρελθόν. Αυτό, όμως, που συνεχίζει να παραμένει ένα αφήγημα που γράφεται και να μας δίνει μια γεύση για το τι θα ακολουθήσει, είναι ότι μετά την 7η Ιουλίου προσπαθείτε να αγγίξετε όσο γίνεται περισσότερο τον 20ό αιώνα στην πολιτική. Εμείς αποδείξαμε ότι το μεγάλο κόστος να υπηρετείς το εθνικό συμφέρον έναντι του πολιτικού ήταν μπροστά μας και το πήραμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Το επόμενο διάστημα ξέρετε τι φοβάμαι περισσότερο; Τις δικές σας πολιτικές αντιφάσεις και τη συνύπαρξη δύο τάσεων μέσα στον χώρο σας, της παραδοσιακής Νέας Δημοκρατίας, του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού και του πιο σκληρού Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού που συνυπάρχουν και βέβαια την προσήλωσή σας στο πολιτικό προφίλ, την ιδεολογία και τις πρακτικές του σκιώδους Πρωθυπουργού και μέχρι πρότινος σκιώδους Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας. Έτσι πολύ φοβάμαι ότι σύντομα αυτοί που φωνάζουν σήμερα θριαμβευτικά «Κυριάκο, φτιάξε κράτος» σε λίγο θα λένε ή θα λέτε όλοι με στόμφο: «Δυστυχώς ξύπνησαν και οι Βουλευτές, Αντωνάκη». Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η συνάδελφος Χαρά Κεφαλίδου από το Κίνημα Αλλαγής για επτά λεπτά. Το λέω κάθε φορά μήπως κάποιος το ενστερνιστεί.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σαράντα πέντε χρόνια από την αποκατάσταση της δημοκρατίας, σαράντα χρόνια από τη μετάβαση της χώρας στη μορφή ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους και είκοσι χρόνια από τη θεσμοθέτηση του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, νόμου τομή στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, εμείς ακόμη αναζητούμε ένα επαρκές μοντέλο αποτελεσματικής λειτουργίας της κρατικής μηχανής. Το κομματικό κράτος αποτελεί διαχρονικό ζήτημα από συστάσεώς του. Προφανώς δεν θέλαμε να λυθεί. Ούτε οι πολιτικές ηγεσίες ούτε οι πολίτες. Για την ακρίβεια όλοι θέλαμε, αλλά για τους άλλους, τους λοιπούς, εξαιρώντας πάντα τον μικρό ή μεγαλύτερο περίγυρο φίλων, αρεστών και αναγκαίων - για τη μακροημέρευσή μας - εξαρτήσεων. Το «επιτελικό κράτος» για εμένα υπήρξε το μεγαλύτερο κίνητρο για να ασχοληθώ ενεργά με την πολιτική. Μια μερίδα Τύπου χαρακτήρισε το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος «σαρωτικό», αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας του κράτους και της δημόσιας διοίκησης. Υπό την έννοια ότι το σάρωμα είναι η βασική εργασία τακτοποίησης ενός χώρου ακατάστατου, πράγματι έτσι είναι. Το παρόν νομοσχέδιο παρουσιάστηκε ως σχέδιο νόμου που φιλοδοξεί να συγυρίσει, να βάλει μία κάποια τάξη και να δηλώσει την πρόθεση να εφαρμόσει τους ήδη υπάρχοντες νόμους του κράτους. Νόμους που η ελληνική πολιτεία ψήφισε για να αγνοηθούν, να παρακαμφθούν, να διαστρεβλωθούν με την ευθύνη των εκάστοτε κυβερνήσεων. Ο νεωτερισμός του έγκειται τελικά στην υπόσχεση εφαρμογής. Μία υπόσχεση του ήδη υπάρχοντος νομικού πλαισίου με καινοτομίες χρηστικότητας και υπό το πρίσμα της αποτελεσματικότητας. Στόχος του είναι αυτό που λέμε «νοικοκύρεμα εκ των ενόντων». Δημιουργεί μια κανονικότητα που μας έλειψε, είναι η αλήθεια, τα τελευταία χρόνια. Η ανάγκη, όμως, νομοθέτησης ενός νόμου για να εφαρμόζονται οι νόμοι δεν είναι και για τυμπανοκρουσίες, μάλλον για σοβαρή εθνική περισυλλογή είναι, τουλάχιστον. Κυρίες και κύριοι, η Κυβέρνηση μοιάζει πρώτη να παρακάμπτει και να περιφρονεί όσα η ίδια διακηρύσσει. Πού είναι η, έστω για τα μάτια του κόσμου, διαβούλευση του νομοσχεδίου; Καμμία ανάρτηση στο «OpenGov». Δεν πρόλαβε; Της διέφυγε; Το ξέχασε, άραγε; Πάντως αυτό δεν συγχωρείται σε μία Κυβέρνηση που καμαρώνει ότι φέρνει τον φρέσκο αέρα της τήρησης της νομιμότητας και μάλιστα σε ένα σχέδιο νόμου που πραγματεύεται τη διαδικασία αποτελεσματικής τήρησης της νομιμότητας. Δεν μπήκατε καν στον κόπο να ενημερώσετε τους πολίτες και να ζητήσετε την άποψή τους, έστω υποτυπωδώς. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αντιμετώπιση του κράτους και της δημόσιας διοίκησης από την Κυβέρνηση φανερώνει σοβαρό έλλειμμα εμπιστοσύνης σε εγκαθιδρυμένους θεσμούς, συνταγματικά προστατευμένους. Η δε επιλογή θεραπείας είναι η δημιουργία ουσιαστικά ενός παράλληλου σχήματος διοίκησης, που ελέγχει στην πραγματικότητα και απογυμνώνει την υπάρχουσα με επικαλύψεις και με αφαίρεση αρμοδιοτήτων. Δημιουργείτε την Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Δομή χρήσιμη, που με το «καλημέρα σας», όμως, δεν τιμά το όνομά της. Το όργανο διοίκησής της δεν έχει ούτε τα εχέγγυα Επιτροπής Επιλογής του Υπηρεσιακού Γραμματέα. Οι δημοκρατικές αρχές και οι νόμοι που χτίσαμε ως έθνος, με κόπο, χρόνο και αμέτρητες θυσίες, με όλα τα ελαττώματα, με όλες τις ελλείψεις και τις αστοχίες που μπορεί να έχουν, είναι αδιανόητο να παραβιάζονται για οποιονδήποτε λόγο, έστω και αν αυτός είναι για το καλό τους και εν τέλει για το καλό μας. Στο Κίνημα Αλλαγής είμαστε και θα είμαστε παρόντες, να διεκδικούμε τον σεβασμό και την τήρηση των κανόνων της δημοκρατίας που ως χώρος έχουμε διασφαλίσει για τους Έλληνες πολίτες με έργα, όπως η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» και η «Ηλεκτρονική και Ανοικτή Διακυβέρνηση». Ως πρώτο δείγμα γραφής της νέας Κυβέρνησης, το παρόν σχέδιο νόμου, όσο ενθουσιώδες και διαφημισμένης αποτελεσματικότητας και αν παρουσιάστηκε, δεν είναι ευοίωνο. Αναρωτιέμαι ο σφιχτός έλεγχος της δημόσιας διοίκησης από το Πρωθυπουργικό Γραφείο, πού, άραγε, συναντάται με την αποκομματικοποίηση του κράτους; Πώς εξασφαλίζεται το κράτος δικαίου, η διάκριση των εξουσιών, όταν τα πάντα ελέγχονται από την παντοδύναμη υπηρεσία Προεδρίας της Κυβέρνησης; Το νέο συγκεντρωτικό και ισχυρό Μαξίμου θα έχει πέντε γραμματείες. Όλες αυτές θα υπάγονται στην Προεδρία της Κυβέρνησης, που με τη σειρά της υπάγεται στον Πρωθυπουργό. Ας μην πάμε μακριά. Εκτός από αυτές, στην Προεδρία της Κυβέρνησης υπάγονται και η ΕΥΠ και το Γραφείο Νομικού Συμβούλου του Κράτους και το Γραφείο Παρέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Και μια μικρή επισήμανση. Τα χαρακτηριστικά του πετυχημένου μοντέλου διοίκησης μιας κερδοφόρας Α.Ε. δεν μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα και πρότυπο για τη δημιουργία ενός επιτελικού κράτους. Γιατί οι Α.Ε. έχουν αφεντικό - ιδιοκτήτη, που καμμία υποχρέωση δημοκρατικών ευαισθησιών δεν έχει, καμμία πέρα από τις νόμιμες υποχρεώσεις και τους περιορισμούς που επιβάλλει η νομοθεσία. Η κρατική μηχανή, όμως, αποτελεί την υλοποίηση όλων των δημοκρατικών δεσμεύσεων και των προνοιών μιας κοινωνίας. Αν αυτές τις παραβλέψουμε, τότε θα αποκτήσουμε ένα κράτος ενδεχομένως αποτελεσματικό, σίγουρα όμως ανελεύθερο και αυταρχικό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Επιτελικό κράτος, τελικά, τι σημαίνει; Σημαίνει αποτελεσματικό κράτος. Σημαίνει κράτος αποκεντρωμένο, ευέλικτο, που διαμορφώνει τις γενικές πολιτικές μέσω ενός μικρού αριθμού Υπουργείων, που έχουν γενικές διευθύνσεις στελεχωμένες με ικανούς υπαλλήλους. Επιτελικό κράτος δεν σημαίνει υδροκέφαλο κράτος, με μια τεράστια υπηρεσία στην κορυφή, σε ρόλο γενικού δερβέναγα, για να ελέγχει τη δράση ή την αδράνεια των αρμόδιων Υπουργών που ο Πρωθυπουργός έχει επιλέξει. Επιτελικό κράτος, τέλος, δεν σημαίνει πρωθυπουργοκεντρικό κράτος. Η αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης δεν εγκαθιδρύεται με καπελωμένους υπηρεσιακούς γενικούς γραμματείς από άλλους, κομματικής προελεύσεως, γραμματείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τεράστιο έλλειμμα αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης που όλοι αναγνωρίζουμε ότι κρατά τη χώρα δέσμια διαχρονικών στρεβλώσεων δεν ταυτίζεται με το έλλειμμα εμπιστοσύνης των στελεχών στην κορυφή της πυραμίδας διοίκησης.
Κλείστε, παρακαλώ.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ. Δυστυχώς το παρόν σχέδιο νόμου αυτό αποπνέει. Εγκαθιδρύεται ένα εξαιρετικά δυσλειτουργικό, καχύποπτο κράτος, που κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν, ούτε καν ο Πρωθυπουργός τα στελέχη που ο ίδιος επέλεξε για τον σχηματισμό της Κυβέρνησής του. Κι αυτή η έλλειψη οδηγεί στην ανάγκη για όλο και πιο ασφυκτικό έλεγχο, για όλο και πιο στενό κύκλο ελεγκτών. Όμως, τελικά, οι δημοκρατίες δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως one man show για κανέναν λόγο, ακόμα κι αν είναι εξαιρετικά σοβαρός. Γιατί τότε πολύ απλά παύουν να είναι δημοκρατίες. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ζήτησε τον λόγο ο Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Βίτσας για ένα λεπτό. Κύριε Βίτσα, έχετε τον λόγο.
Μια διαδικαστική πρόταση, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα κλείνουν εβδομήντα τέσσερα χρόνια από τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα, το 1945. Αυτό που θα ήθελα, με πρωτοβουλία του Προεδρείου, κάποια στιγμή που τα έδρανα θα είναι γεμάτα να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων. Και αυτό θα δείχνει την προσήλωσή μας και την προσπάθειά μας για την ειρήνη. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Βίτσα. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο συνάδελφος κ. Παφίλης.
Πράγματι είναι η επέτειος ενός από τα πιο στυγερά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έκαναν οι σύμμαχοί σας, κύριε Βίτσα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, του ΚΙΝΑΛ κι όλων των υπόλοιπων. Με αυτούς έχετε στρατηγική συμμαχία τώρα. Σκότωσαν τριακόσιες χιλιάδες ανθρώπους, ενώ η Ιαπωνία ήταν έτοιμη να παραδοθεί. Γιατί το έκαναν; Το απάντησαν μετά τον πόλεμο. Για να καθορίσουν το παζάρι - θα το πω έτσι - του ποιος είναι πιο δυνατός απέναντι στη Σοβιετική Ένωση και σε άλλες χώρες μετά τον πόλεμο. Το παραδέχθηκαν κυνικά. Άλλαξαν; Οι ίδιοι είναι. Αυτούς έχετε στρατηγικούς συμμάχους και χωρίς ίχνος, θα έλεγα, ντροπής λέτε ότι θα υπερασπίσουν τα συμφέροντα της χώρας, αυτοί που δεν δίστασαν να σκοτώσουν δεκάδες, εκατοντάδες, εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο, ρίχνοντας τα πιο απαγορευμένα όπλα και πρόσφατα και στη Γιουγκοσλαβία. Και το καλύτερο μήνυμα που πρέπει να δοθεί είναι ότι ο λαός πρέπει να παλέψει, να ανατρέψει την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο, κατ' αρχάς θέλω να κάνω μία διαδικαστική παρατήρηση. Αυτό το στιλάκι που έχει καθιερωθεί απ' όλες τις κυβερνήσεις, να συζητιούνται όλα μαζί και επί της αρχής και επί των άρθρων σε δύο μέρες και σε σύντομη διαδικασία είναι απαράδεκτο. Όλοι σας καταγγέλλατε τον ΣΥΡΙΖΑ τότε, πριν σας κατήγγειλε ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα αρχίζουμε και επανερχόμαστε πάλι στο ίδιο βιολί. Και δεν μπορεί να γίνει ουσιαστική συζήτηση εάν δεν γίνει και επί των άρθρων και με μία μέρα περισσότερο, με την έννοια ότι μπορούν να τοποθετηθούν περισσότεροι. Τέλος πάντων, ο εισηγητής μας, ο Μανώλης Συντυχάκης, τοποθετήθηκε, μίλησε και ο Γιώργος Μαρίνος. Εγώ μερικά γενικότερα θέματα θέλω να θέσω. Πρώτο θέμα. Αυτό που έχει σημασία για τον λαό και γι' αυτούς που μας βλέπουν ή και που θα μας δουν είναι να αντιληφθεί και να κρίνει, βέβαια, τι κρύβεται πίσω απ' αυτές τις μεγάλες και πομπώδεις διακηρύξεις της Νέας Δημοκρατίας σήμερα, και των άλλων παλιότερα, περί σύγχρονης κεντρικής διοίκησης, αποτελεσματικού κράτους, επιτελικού, σύγχρονου και μάλιστα φιλικού προς τον πολίτη, που θα υπηρετεί τον πολίτη. Όλα αυτά τα βαρύγδουπα λέγονται! Εμείς, λοιπόν, βάζουμε το ερώτημα: Με αυτές τις εξαγγελίες που κάνατε, και που έκαναν και άλλοι προηγούμενα, σε τι ακριβώς θα ωφεληθεί ο λαός; Θα επιστρέψουν οι μισθοί και οι συντάξεις στα προ κρίσης επίπεδα; Όχι, κατηγορηματικά, απ' όλες τις πλευρές. Θα αλλάξουν οι εργασιακές σχέσεις ζούγκλας και γαλέρας, αυτή η κόλαση που υπάρχει με τα δίωρα, τα τρίωρα, τις υπερωρίες; Τον άλλο τον έκαψαν! Έγινε καταγγελία από το Εργατικό Κέντρο της Κέρκυρας. Θα σταματήσουν να σκοτώνονται, να δολοφονούνται εργαζόμενοι στους χώρους δουλειάς από έλλειψη προστατευτικών μέτρων; Θα υπάρξει μόνιμη και σταθερή εργασία ή περιπλάνηση, όπως όλοι έχετε συμφωνήσει; Θα αυξηθούν οι δαπάνες για την παιδεία, την υγεία, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, οι κοινωνικές δαπάνες, όπως ονομάζονται; Θα αλλάξει αυτό το αποτελεσματικό κράτος το φορολογικό σύστημα, που συντρίβει τα λαϊκά στρώματα με άμεσους και έμμεσους φόρους; Σε τελευταία ανάλυση, αυτό το κράτος θα καταργήσει το θεσμικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε από τα μνημόνια των ΠΑΣΟΚ, Νέας Δημοκρατίας, ΣΥΡΙΖΑ, που έκαναν κόλαση τη ζωή των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων; Τίποτα δεν θα γίνει απ' όλα αυτά. Η απάντηση είναι απλή και εύκολη. Οι θεσμικές αλλαγές που φέρνει το νομοσχέδιο έχουν ακριβώς τον αντίθετο στόχο, να κάνουν πιο αποτελεσματικό το κράτος για την απαρέγκλιτη εφαρμογή - όπως είπα την προηγούμενη φορά, «κεφαλή δεξιά και βήμα χήνας» - όλης αυτής της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής, που θεσμοθετήθηκε απ' όλες τις κυβερνήσεις και που είχαν και έχουν στόχο να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των μονοπωλίων, των επιχειρηματικών ομίλων, δηλαδή του μεγάλου κεφαλαίου. Όλοι σας θυσιάσατε, σφαγιάσατε τα λαϊκά συμφέροντα κατά τη διάρκεια της κρίσης και πλήρωσε ο εργαζόμενος την κρίση και όχι οι έχοντες και οι κατέχοντες. Έτσι τώρα, λοιπόν, με αυτές τις αλλαγές, με τις συνταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ - μη μου πείτε ότι είναι ιδρύματα κοινωφελή! - προστατεύονται τα συμφέροντα των μονοπωλίων και στην Ευρώπη και παγκόσμια. Με αυτές τις συνταγές θέλετε να διαμορφώσετε, να πάτε παραπέρα δηλαδή - γιατί έχουν προηγηθεί και άλλοι, και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι προηγούμενοι - μία κρατική διοίκηση πιο συγκεντρωτική, ένα κράτος πιο υπηρέτη - θα το πω έτσι - , πιο ανθεκτικό στην εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών ομίλων, για την εξασφάλιση του νέου αφηγήματος της ανάκαμψης των κερδών αυτών που κατέχουν τον πλούτο στη χώρα. Και τα κέρδη αυξάνονται από τη ληστρική εκμετάλλευση των εργαζομένων. Ταυτόχρονα - και αυτό έχει ξεκινήσει παλιότερα και έχουν γίνει συζητήσεις - θέλετε να διαμορφώσετε έναν σκληρό πυρήνα ανώτερων κρατικών υπαλλήλων, που θα διασφαλίζει και θα εξασφαλίζει, όπως γίνεται και σε άλλες αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, τη συνέχεια της αντιλαϊκής πολιτικής ανεξάρτητα από την πολιτική συγκυρία, από την εναλλαγή δηλαδή κομμάτων στην κυβερνητική εξουσία, που υπηρετούν, βέβαια, το σύστημα. Και έχετε υπογράψει όλοι - και ας αφήσουν τώρα την αντιπολίτευση - συμβόλαιο με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και οι δεσμεύσεις των τριών μνημονίων έχουν τις υπογραφές όλων των κομμάτων αυτών. Και φυσικά έχετε συμφωνήσει και έχετε και ευαγγέλιο τον αυστηρό έλεγχο από την Κομισιόν για την εφαρμογή αυτών και αυτό αποδεικνύεται καθημερινά. Όμως, επιδιώκετε και κάτι περισσότερο. Αυτός ο πυρήνας των στελεχών όχι απλά να είναι ικανός στην εφαρμογή αυτής της πολιτικής, αλλά να μην επηρεάζεται από τη λαϊκή πίεση, αλλά να την πιστεύει, να την έχει ενσωματωμένη, να μη λογαριάζει τίποτα. Πολιτικούς - γιάπηδες, δηλαδή, θέλετε να φτιάξετε και το λέω έτσι. Ας αφήσουμε τώρα εδώ τα παραμύθια περί κομματικοποίησης και πολιτικοποίησης. Άκουσα κάποιον Υπουργό τυχαία. Είπε ότι «εμείς δεν θέλουμε κομματικοποίηση, αλλά θέλουμε να είναι πολιτικοποιημένοι». Τι εννοείτε με το «πολιτικοποιημένοι»; Να πιστεύουν σε αυτό το βάρβαρο σύστημα και να έχουν ικανότητες να μπορούν να εφαρμόζουν την πολιτική που συνθλίβει τους εργαζόμενους συνολικά και να μην επηρεάζονται ούτε να πιέζονται. Με τέτοια κριτήρια επιλογής, ανεξάρτητα από το τι τοποθέτηση μπορεί να έχουν οι πολιτικοί, θα προσπαθήσουν με την ονομαζόμενη αξιολόγηση κ.λπ. να στελεχώσουν τον κρατικό μηχανισμό. Και φυσικά, είναι δυνατόν; Και θα πάρουμε και από την αγορά ιδιώτες. Άλλωστε σε αυτό συμφώνησε και ο κ. Τσίπρας, αρκεί, λέει, να μην είναι άμεσα διαπλεκόμενοι. Ο δε ισχυρισμός ότι το κράτος θα είναι φιλικό για τον πολίτη, θα υπηρετεί τον πολίτη δεν αντέχει ούτε στην κριτική μαθητή του δημοτικού. Αλήθεια, τι είναι το κράτος; Ας συμφωνήσουμε. Είναι αταξικό; Δεν είναι η οργανωμένη ταξική κυριαρχία, η οργανωμένη κυριαρχία μιας τάξης; Είναι. Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει διαφορετικά. Δεν υπάρχουν τάξεις στην κοινωνία; Υπάρχουν τάξεις. Άρα το κράτος είναι του πολίτη - αυτά που λέτε - και ανεξάρτητο; Πολίτης είναι και ο βιομήχανος, πολίτης είναι και ο εργάτης. Το θέμα είναι ποια συμφέροντα εξυπηρετεί αυτό το κράτος. Πολίτης είναι και ο εφοπλιστής, πολίτης είναι και ο ναυτεργάτης. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί; Ο ένας δουλεύει μέχρι τον τάφο του - εκεί θα το πάτε τώρα το σύστημά σας - και ο άλλος ξεζουμίζει και παίρνει την υπεραξία που παράγεται. Άρα αυτά περί κράτους φιλικού κ.λπ. είναι παραμύθια για τον κόσμο και πρέπει να το αντιληφθεί. Τι είναι το αστικό κράτος; Είναι η κυριαρχία της αστικής τάξης και η θεσμοθέτηση - θα το πω έτσι - και η εξυπηρέτηση της ληστρικής εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Είναι ένα σκληρό ταξικό κράτος και τα συμφέροντα όλων δεν είναι ίδια, είναι αντιτιθέμενα. Όσο περισσότερο δουλεύει ο εργάτης και παράγει υπεραξία, τόσο κερδίζει ο καπιταλιστής. Σε κανένα καπιταλιστικό κράτος στον κόσμο δεν μοιράζει τα κέρδη του και ούτε μοιράζεται την εξουσία, πουθενά. Και αφήστε τα αυτά, δηλαδή ότι θα μοιράζονται και τα κέρδη, αυτά που λέει τώρα η Νέα Δημοκρατία, γιατί τα έχουν πει και άλλοι. Γι' αυτό ακριβώς, επειδή όλα τα υπόλοιπα κόμματα, πλην του ΚΚΕ, αποδέχονται - εμείς διαφωνούμε, αλλά κάποιοι αποδέχονται - το καπιταλιστικό κράτος, η κριτική που γίνεται από τους υπόλοιπους είναι επιδερμική, ανούσια, αποπροσανατολιστική, γίνεται στα επιμέρους, στα ψιλά και όχι σε αυτό, δηλαδή στο βασικό, στο τι είναι το κράτος. Μάλιστα, εδώ έχουμε τώρα ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ με επιμέρους παρατηρήσεις σε ό,τι αφορά τον Πρωθυπουργό, αν θα είναι συγκεντρωτικότερο το σύστημα, λες και στο προηγούμενο οι κρατικοί μηχανισμοί και η λειτουργία των κυβερνήσεων, που δεν ήταν τόσο συγκεντρωτικοί, υπηρέτησαν τα λαϊκά συμφέροντα. Σε ποιον τα λέτε όλα αυτά; Μάλιστα, τώρα έρχεται και ο κ. Βαρουφάκης, ο οποίος πλάθει νέο μύθο. Λέει ότι θα υπηρετήσει την παρασιτική ολιγαρχία αυτό το κράτος της Νέας Δημοκρατίας. Αλήθεια; Υπάρχει, δηλαδή, και καλή ολιγαρχία, μη παρασιτική, όπως είναι η υγιής επιχειρηματικότητα και η άρρωστη επιχειρηματικότητα; Μαζί πάνε όλα αυτά, δεν υπάρχει υγιής. Υπάρχει καπιταλιστική επιχειρηματικότητα, η οποία έχει νόμους και στηρίζεται στην εκμετάλλευση. Επομένως λέω ότι, είτε με το βρετανικό είτε με το γαλλικό είτε με το γερμανικό μοντέλο είτε με φιλελεύθερο είτε με σοσιαλδημοκρατικό είτε με οτιδήποτε άλλο, δεν γίνεται να είναι δίκαιο αυτό το κράτος και ούτε να αποδίδει δικαιοσύνη. Θα είναι μεροληπτικό υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου, θα υπηρετεί τα συμφέροντά του και θα χτυπά τους εργαζόμενους. Αυτό έχει αποδειχθεί από όλους τους τύπους της διαχείρισης του καπιταλιστικού συστήματος και στην Ευρώπη και στη χώρα μας. Βέβαια, το να προσπαθείς να υπερασπίσεις το ότι θα υπάρξει ένα δίκαιο κράτος με κάποιες τομές διαχειριστικές είναι κοροϊδία απέναντι στον ελληνικό λαό γενικότερα. Παρά, λοιπόν, τις επιμέρους διαχειριστικές διαφορές - υπάρχουν διαφορές, δεν λέμε ότι δεν υπάρχουν - , υπάρχει συμφωνία και όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα ακριβώς αυτά έκαναν. Αυτό το κράτος δεν αλλάζει σε όφελος του εργαζόμενου. Αυτό το κράτος ανατρέπεται, όταν θα πάρουν απόφαση οι ίδιοι, η πλειοψηφία του λαού, αυτοί που παράγουν τον πλούτο, να τον πάρουν στα χέρια τους και να τον διαχειριστούν. Δεν θέλω να πω παραδείγματα τώρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα κάνω χρήση και της δευτερολογίας μου, εάν μου επιτρέπετε. Ευχαριστώ. Αν θέλουμε τώρα να τα αποδείξουμε αυτά, στη φορολογία, είναι δίκαιο το κράτος; Τα διανεμόμενα κέρδη 15%, το πήγε 10% ο ΣΥΡΙΖΑ με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας, το πάει 5% τώρα η Νέα Δημοκρατία. Μισθωτός επτακοσίων ευρώ 22%. Για ποιον λειτουργεί, λοιπόν, αυτό το κράτος; Για τον εργαζόμενο ή για τον ζάμπλουτο, που δεν ξέρει τι έχει; Είναι απίστευτα αυτά και να τα ακούει ο κόσμος. Αυτοί που ζουν μυθική ζωή, που έχουν απίστευτα πλούτη 5%, 22% τα επτά και τα οκτώ κατοστάρικα. Δεύτερον, φοροαπαλλαγές άπειρες και συζητάτε - όταν χαρίζετε δισεκατομμύρια με φοροαπαλλαγές, όταν αρνείστε να φορολογήσετε τους εφοπλιστές, που έχουν εξήντα φοροαπαλλαγές - και τσακώνεστε για το αφορολόγητο, αν θα είναι πεντέμισι χιλιάδες ή θα είναι οκτώ χιλιάδες. Και μετά μιλάτε για δικαιοσύνη και δίκαιο κράτος. Δίκαιο είναι αυτό, κύριε Υπουργέ, που το εισηγείστε; Δεν είναι προσωπικό, δικό σας. Αυτό το κράτος φτιάχνετε. Είναι το κράτος των λίγων που καταληστεύουν όλο τον ελληνικό λαό. Να πάμε στα αναπτυξιακά κίνητρα; Άπειρα, δισεκατομμύρια. Από πού είναι όλα αυτά; Από τον ιδρώτα και το αίμα του λαού: 5% το μεγάλο κεφάλαιο, που κατέχει πάνω από το 65% του ΑΕΠ στον προϋπολογισμό και στα φορολογικά έξοδα, 95% οι εργαζόμενοι. Σκληρό, βάρβαρο, ταξικό κράτος, με όποια πολιτική και με όποια κυβέρνηση, είτε ήταν ΣΥΡΙΖΑ είτε ΠΑΣΟΚ είτε Νέα Δημοκρατία. Νόμοι αντεργατικοί. Τι μας λέτε τώρα; Ένα όπλο έχει ο εργαζόμενος. Ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε τον δρόμο και έρχεται τώρα να τον ανοίξει ακόμη περισσότερο η Νέα Δημοκρατία. Ηλεκτρονική ψηφοφορία για την απεργία! Τι μας λέτε τώρα; Συνελεύσεις, συμμετοχή, γνώμες, ανταλλαγές απόψεων; Αποκοινωνικοποίηση. Αιχμάλωτος στο σπίτι και με τον εργοδότη πάνω από το κεφάλι του να του υπαγορεύει, ενώ στις επιχειρήσεις δικαίωμα απολύσεων, δεν προβλέπεται τίποτα για ατυχήματα ούτε για τίποτα, ασύδοτοι πλήρως. Να, αυτό είναι το κράτος σας και αυτή την πολιτική θέλετε να στηρίξετε. Να πάω πιο πέρα; Εξωτερική πολιτική. Εδώ γιατί δεν ακούστηκε κιχ από τον ΣΥΡΙΖΑ και από άλλους; Γιατί ταυτίζεστε όλοι στην εξωτερική πολιτική. Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Τι θα κάνει αυτό; Θα αντιμετωπίσει και την ασφάλεια, την εξωτερική και την εσωτερική. Διαβάζουμε τη νέα στρατηγική του ΝΑΤΟ. Επειδή το ΝΑΤΟ δεν είχε τον κομμουνιστικό κίνδυνο, όπως έλεγε - ψέματα - εφηύρε καινούργιους κινδύνους και τα χρησιμοποίησε για προσχήματα, για να εξαπολύει πολέμους και να εξυπηρετεί τα συμφέροντα αυτών των χωρών παντού. Υπάρχει βέβαια και μεγαλύτερη εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων - εμείς θέλουμε να το σημειώσουμε αυτό - στα θέματα της ασφάλειας και αυτά ανοίγουν επικίνδυνους δρόμους συνολικά. Βέβαια, εδώ έγιναν ασκήσεις καταστολής του πλήθους στο Κιλκίς. Νατοϊκές ασκήσεις. Το σενάριο ήταν κάποιος λαός να επαναστατεί και πάνε οι Ειδικές Δυνάμεις για να τον χτυπήσουν. Γιατί δεν λέτε τίποτα γι' αυτό το κράτος, που στέλνει Έλληνες σε αποστολές του ΝΑΤΟ, που συμμετέχει σε πολεμικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, που συμμετέχει έμμεσα και γίνεται συνένοχο στη σφαγή λαών και στην καταστροφή τους; Πώς; Αφού συμφωνείτε απόλυτα και για αυτό δεν βγαίνει καμμία κουβέντα. Επομένως, για να κλείσω, γιατί θέλω να αναφερθώ και στο άρθρο 13, το κράτος ήταν πάντα αποτελεσματικό. Μια χαρά τα κατάφερε στη διάρκεια της κρίσης με όλες τις παθογένειες. Στη βασική του κατεύθυνση ήταν φωτιά και τσεκούρι. Έκλεψε δισεκατομμύρια σε μια νύχτα από τα ασφαλιστικά ταμεία. Μείωσε 22% μισθούς, συντάξεις. Τσάκισε ό,τι είχε κατακτήσει ο κόσμος όλα αυτά τα χρόνια. Αποτελεσματικότατο ήταν. Απλά σε κάθε φάση σκληραίνει ακόμα περισσότερο. Οι λαϊκές ανάγκες δεν πρόκειται να καλυφθούν ποτέ, ούτε μπορεί να υπάρξει φιλικό για τον λαό καπιταλιστικό κράτος. Τέλος, θα αναφερθώ στο άρθρο 113 που αφορά τα διακόσια χρόνια και θα το διαβάσω για να μην καθυστερήσω. Εμείς ως κόμμα μελετάμε επιστημονικά την αστική εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση του 1821 που υπηρέτησε την κοινωνική εξέλιξη, συντρίβοντας τα φεουδαρχικά δεσμά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ανοίγοντας δρόμο για τη συγκρότηση του ελληνικού αστικού κράτους. Το διαχρονικό μήνυμα και άκρως επίκαιρο του 1821 είναι ότι ο οργανωμένος λαός και ο αποφασισμένος μπορεί να αντιμετωπίσει και να νικήσει αντιπάλους που φαντάζουν πανίσχυροι και ανίκητοι. Θυμόμαστε: Ιερά Συμμαχία, τώρα έχουμε Ευρωπαϊκή Ένωση, ΝΑΤΟ κ.λπ.. Οι συνθήκες μπορεί να άλλαξαν σε πολλά πράγματα, αλλά η ουσία παραμένει η ίδια. Το μήνυμα - άκρως επίκαιρο - είναι αυτό, ότι όταν είναι ενωμένοι οι λαοί, μπορούν να νικήσουν αντιπάλους που φαντάζουν πανίσχυροι. Επίσης, το μήνυμα είναι ότι οι επαναστάσεις αποτελούν το όχημα της κοινωνικής προόδου που ανατρέπει τις ιστορικά ξεπερασμένες τάξεις και την εξουσία τους. Η αστική τάξη εδώ και πάνω από εκατό χρόνια έχει σταματήσει να αποτελεί δύναμη προόδου. Τότε, όντως, ήταν. Η ιδεολογία που εξέφρασε τα συμφέροντα αυτής της αστικής τάξης είναι παρωχημένη. Δεν χρειάζεται να πω πολλά. Δέκα άνθρωποι έχουν εισόδημα όσο τριάμισι δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο. Ένα μόνο στοιχείο, δεν λέω άλλο. Εμποδίζει την πρόοδο της κοινωνίας. Το καπιταλιστικό κράτος όσο εκσυγχρονίζεται - τα είπα και πριν - , γίνεται περισσότερο αποδοτικό για να υπηρετεί την εκμετάλλευση πιο σκληρά της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Φορέας του καινούργιου ιστορικά, παρά το ιστορικό πισωγύρισμα που συνηθίζεται σε όλα τα κοινωνικά συστήματα - δεν νίκησαν με την πρώτη - , είναι η εργατική τάξη και η σοσιαλιστική εξουσία που υπηρετεί την κοινωνική εξέλιξη και αντικειμενικά τα συμφέροντα της κοινωνίας. Η πρόθεση του άρθρου 113 να κατασκευάσει ένα εθνικό αφήγημα και ενιαία εικόνα της ιστορίας της Ελλάδας, επιχειρεί να συσκοτίσει τις ταξικές αντιθέσεις που συντέλεσαν στη διαμόρφωση και την πορεία του ελληνικού κράτους και πολύ περισσότερο, τη διαχρονική ταξική του ταυτότητα. Ποτέ δεν ήταν κράτος όλων των Ελλήνων με την ταξική έννοια. Επιχειρεί να προάγει το ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας και μέσα από αυτό να παρουσιάσει τα συμφέροντα της αστικής τάξης ως συμφέροντα ολόκληρης της κοινωνίας. Αλήθεια; Είναι ίδια; Η ληστρική εκμετάλλευση σε συνθήκες μεσαίωνα πια υπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα; Γιατί η ληστρική εκμετάλλευση γίνεται από αυτούς που κατέχουν τον πλούτο. Θέλει να θωρακίσει, επίσης, την αστική εξουσία, θέλει να διευκολύνει την αντιλαϊκή πολιτική που ασκείται από όλα τα αστικά στρώματα στο όνομα των εθνικών συμφερόντων και των αστικών δικαιωμάτων, κύριε Τριανταφυλλίδη. Κι εσείς για τα εθνικά συμφέροντα φέρατε τα μνημόνια, κι εσείς για τα εθνικά συμφέροντα με τους Αμερικάνους και με τους δολοφόνους του ΝΑΤΟ και το ΠΑΣΟΚ τα ίδια παλιότερα, και η Νέα Δημοκρατία σήμερα. Για αυτό, λοιπόν, εμείς δεν συμφωνούμε. Καταψηφίζουμε το άρθρο 113. Το ΚΚΕ θα προβάλει πλατιά στον λαό, με δικές του εκδηλώσεις, τις θέσεις του και φυσικά, θα πάρει μέρος σε όποιες συζητήσεις κληθεί, προβάλλοντας την πραγματική ιστορία της χώρας από αυτή τη σκοπιά.
Ευχαριστούμε τον κ. Παφίλη. Θα δώσω τον λόγο για δύο λεπτά στον Υφυπουργό Εσωτερικών τον κ. Λιβάνιο, για να αναπτύξει τη με γενικό αριθμό 14 και ειδικό 3 τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών. Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, η τροπολογία αυτή αφορά μια τροποποίηση των διατάξεων του ν.3528/2007 και ουσιαστικά, είναι μια προσαρμογή στο νομικό πλαίσιο που εισάγει πλέον ο νέος νόμος που συζητείται σήμερα ενώπιον της Βουλής. Η κυριότερη αλλαγή είναι ότι στα ειδικά συμβούλια που επιλέγουν προϊσταμένους, διευθυντές και γενικούς διευθυντές, δεν είναι πλέον ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου, αλλά είναι ο υπηρεσιακός γραμματέας του Υπουργείου. Παράλληλα και μέχρι τον ορισμό όλων των υπηρεσιακών γραμματέων θα συνεχιστούν κανονικά οι κρίσεις, όπως προβλέπει η νομοθεσία μέχρι σήμερα. Η θέσπιση του Υπηρεσιακού Γενικού Γραμματέα είναι μία μεγάλη τομή στη δημόσια διοίκηση. Και είναι μία τομή, η οποία πρέπει να στηριχτεί. Ουσιαστικά, για πρώτη φορά, αναλαμβάνουν δημόσιοι υπάλληλοι σημαντικές κομβικές αρμοδιότητες στη λειτουργία ενός Υπουργείου, όπως είναι η διαχείριση των οικονομικών και η διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Υπάρχει πλέον ένας ανεξάρτητος δημόσιος υπάλληλος καριέρας με πολλά προσόντα, κρινόμενος αποκλειστικά από το ΑΣΕΠ, ο οποίος ουσιαστικά θα αναλάβει να τρέξει τις καθημερινές δουλειές, τις υπηρεσιακές δουλειές του Υπουργείου. Ως εκ τούτου, η τροπολογία αυτή τον αναβαθμίζει - και προφανώς τον βάζει στο συμβούλιο που θα επιλέξει - τους προϊσταμένους. Προφανώς, όπως έχει δεσμευτεί η Κυβέρνηση, θα τρέξουν γρήγορα οι διαδικασίες και για τις επιλογές των υπηρεσιακών γενικών γραμματέων σε όλα τα Υπουργεία, αλλά κυρίως και για την ολοκλήρωση των κρίσεων, σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια. Αν με ρωτάτε για ποιον λόγο δεν κατατίθεται το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών το οποίο συζητείται αυτή τη στιγμή στη Βουλή, σας απαντώ ότι είναι καθαρά νομοτεχνικός ο λόγος. Επειδή, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα ψηφιστεί σήμερα από τη Βουλή, δεν μπορεί να παραπέμψει σε νόμο, ο οποίος ακόμα δεν έχει δημοσιευθεί σε ΦΕΚ. Οπότε αναγκαστικά, έρχεται λίγο καθυστερημένα η τροπολογία στη Βουλή σε αυτό το νομοσχέδιο. Και ζητάμε συγγνώμη για αυτό. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό επί της τροπολογίας. Θα ήθελα να κάνω ένα ερώτημα στον κύριο Υπουργό.
Ορίστε, κυρία Ξενογιαννακοπούλου, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η ερώτησή μου είναι διευκρινιστική. Κύριε Υπουργέ, καταλαβαίνω από την τροπολογία ότι μέχρι να θεσμοθετηθεί ο θεσμός - δηλαδή θεσμοθετείται με το νομοσχέδιο, αλλά μέχρι να γίνουν οι διαδικασίες ορισμού - θα ισχύει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Ερώτηση: Ποιος γενικός γραμματέας θα είναι σε αυτή την επιτροπή; Επειδή μετά το προεδρικό διάταγμα υπάρχει μία σύγχυση. Αρμοδιότητες έχουν πάει στους Υπουργούς. Υπάρχουν νέοι γενικοί γραμματείς. Δεν είναι σαφές, πια, ποιος είναι ο γενικός γραμματέας σε κάθε Υπουργείο. Πρέπει το Κοινοβούλιο να γνωρίζει ακριβώς ποιος θα είναι στη μεταβατική φάση. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό για να απαντήσετε.
Θα προσπαθήσω να απαντήσω και πιο γρήγορα. Επειδή πλέον - σωστά επισημάνατε - η έννοια του γενικού γραμματέα του Υπουργείου δεν υπάρχει πλέον, όπως υπήρχε με το π.δ.2005/63, θα ορίζεται ένας εκ των γενικών γραμματέων προσωρινά, μέχρι να οριστεί ο Υπηρεσιακός Γενικός Γραμματέας.
Θα ορίζεται από τον Υπουργό δηλαδή;
Ναι, από τον Υπουργό.
Ίσως έπρεπε να το αναφέρετε στην αιτιολογική έκθεση αυτό.
Τον λόγο έχει η κ. Άννα Μάνη - Παπαδημητρίου για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία από τις πρωταρχικές προεκλογικές δεσμεύσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ίδιου του Πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη, ήταν η δέσμευση για ένα κράτος σύγχρονο, αποτελεσματικό, φιλικό προς τους πολίτες, ένα κράτος το οποίο δεν θα αποτελεί εμπόδιο για την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία. Δεν είναι, λοιπόν, καθόλου τυχαίο, αντίθετα, έχει ουσιαστικό, αλλά και συμβολικό χαρακτήρα ότι το πρώτο νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αφορά αυτήν ακριβώς τη δέσμευση και αποτελεί ένα σύγχρονο και ολοκληρωμένο οδηγό διακυβέρνησης, καθώς για πρώτη φορά στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κράτους κωδικοποιούνται σε ένα ενιαίο κείμενο όλες οι διατάξεις που αφορούν τη λειτουργία των βασικών κυβερνητικών δομών. Κυρίως είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο με τις καινοτόμες ρυθμίσεις που εισάγει για το επιτελικό κράτος, ακολουθώντας τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές, αντιμετωπίζει αποτελεσματικά πολλές από τις χρόνιες παθογένειες που ταλανίζουν την ελληνική δημόσια διοίκηση και τους πολίτες στην καθημερινότητά τους. Έτσι, σε ένα επιτελικό κράτος, όπως αυτό ορίζεται στο νομοσχέδιο, υπάρχει συντονισμός, τακτικός έλεγχος της πορείας του κυβερνητικού έργου, έγκαιρη διόρθωση ενδεχόμενων σφαλμάτων, σαφής κατανομή αρμοδιοτήτων και διακριτοί ρόλοι, ώστε να εξαλειφθεί ο λαβύρινθος της γραφειοκρατίας και της αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις αλληλοεπικάλυψης. Από τις πιο απλές είναι η έκδοση άδειας για τη χρήση ενός κοινόχρηστου χώρου αιγιαλού, για το πώς, δηλαδή, θα τοποθετήσει ένας επαγγελματίας τις ξαπλώστρες το καλοκαίρι, περίπτωση κατά την οποία κάποιες φορές είναι αρμόδια η δημοτική αρχή, κάποιες φορές αρμόδια είναι η κτηματική υπηρεσία, κάποιες φορές αρμόδιες είναι και οι δύο υπηρεσίες, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση, να μη γνωρίζει ο πολίτης σε ποια υπηρεσία πρέπει να απευθυνθεί και μάλιστα πολλές φορές, εξαιτίας αδυναμίας έκδοσης άδειας, να σέρνεται και στα δικαστήρια. Τώρα πάμε και στις πιο σύνθετες περιπτώσεις αλληλοεπικάλυψης, όπως είναι για την έκδοση άδειας μιας επαγγελματικής εγκατάστασης, μιας βιομηχανικής εγκατάστασης. Εκεί δημιουργείται πλέον ένας κυκεώνας αρμοδιοτήτων. Μάλιστα, θα αναφερθώ και σε ένα σημερινό σχόλιο του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, του κ. Αγοραστού, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, ο οποίος ανέφερε ότι για την έκδοση άδειας χρήσης νερού, βασικό αγαθό για τη ζωή και την καθημερινότητα όλων των πολιτών, αρμόδια κάποιες φορές είναι η αποκεντρωμένη και κάποιες άλλες φορές είναι η περιφέρεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά τη συζήτηση και στην επιτροπή, αλλά χθες κυρίως στην Ολομέλεια, η Αξιωματική Αντιπολίτευση έθεσε τρία ζητήματα δημιουργώντας λανθασμένες εντυπώσεις προς τους πολίτες που μας παρακολουθούν. Το πρώτο ζήτημα αφορά τους μετακλητούς υπαλλήλους. Κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, μετακλητοί υπάλληλοι υπήρχαν πάντα. Και ακούστηκε πολλές φορές και στην Αίθουσα της Ολομέλειας ότι επί κυβερνήσεώς σας οι μετακλητοί υπάλληλοι ήταν περίπου στους επτακόσιους εξήντα με επτακόσιους ενενήντα, αν θυμάμαι καλά και δεν κάνω λάθος. Αυτό που κάνει το παρόν νομοσχέδιο είναι να οριοθετεί τον αριθμό των μετακλητών υπαλλήλων και αυτό είναι πολύ ορθό, γιατί όντως κατ' αυτόν τον τρόπο δεν θα μπορεί να γίνει υπέρβαση του αριθμού των μετακλητών. Ένα δεύτερο θέμα αφορά τον δήθεν υπερσυγκεντρωτισμό και έλεγχο από το πρόσωπο του Πρωθυπουργού. Άραγε είναι λάθος η διάταξη που ορίζει τις τακτικές μηνιαίες συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, ούτως ώστε να ελέγχεται τακτικά η πορεία του κυβερνητικού έργου και αυτό προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος; Σε αυτό το σημείο, κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, και με όλον τον σεβασμό προς το πρόσωπο του κυρίου Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δεν καταλαβαίνω προς τι η χθεσινή αναφορά του στη μορφή του πολιτεύματος, όταν αναφέρθηκε στο ζήτημα του συγκεντρωτισμού των αρμοδιοτήτων, που ανέφερε για το πολίτευμα ότι δεν έχουμε Προεδρική Δημοκρατία, αλλά Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το θέμα αυτό έχει να κάνει ως επί το πλείστον με τις αρμοδιότητες, τις εξουσίες και τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας και όχι με τις αρμοδιότητες του Πρωθυπουργού. Και το τρίτο σημείο αφορά την Εθνική Αρχή Διαφάνειας, στην οποία ενσωματώνονται ελεγκτικά σώματα, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις είχαν αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες. Κι εδώ η Αξιωματική Αντιπολίτευση άφησε υπόνοιες για την πορεία των ελέγχων που δεν έχουν ολοκληρωθεί. Επαναλαμβάνουμε, το τόνισε άλλωστε επανειλημμένα και ο κύριος Υπουργός, ότι πρόκειται για καθολική διαδοχή και μάλιστα δέχθηκε και νομοτεχνική βελτίωση, την οποία ενσωμάτωσε στη σχετική διάταξη. Συνεπώς δεν τίθεται κανένα ζήτημα αντίθετης ερμηνείας. Περαιτέρω, μια σημαντική στόχευση του νομοσχεδίου είναι η αποκομματικοποίηση του δημοσίου. Έτσι, προβλέπεται ο θεσμός του Υπηρεσιακού Γενικού Γραμματέα, ο οποίος θα προέρχεται από τον χώρο της δημόσιας διοίκησης, θα επιλέγεται αποκλειστικά με κριτήρια ΑΣΕΠ, χωρίς καμμία πολιτική ανάμειξη και θα έχει εξουσία τελικής υπογραφής. Ακόμα θεσμοθετείται η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από την πολιτική ηγεσία στη δημόσια διοίκηση, ώστε να διασφαλίζεται η επιβεβλημένη ανάγκη για τη συνέχεια του κράτους, διότι δεν είναι δυνατόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος κάθε φορά που μεσολαβούν εκλογές ή αν γίνει ένας απλός ανασχηματισμός, να παραλύει η δημόσια διοίκηση. Έτσι, οι ατομικές διοικητικές πράξεις θα εκδίδονται πλέον από τους αρμόδιους γενικούς διευθυντές και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα σε αυτό, καθώς η έκδοση των περισσότερων ατομικών διοικητικών πράξεων γίνεται πλέον κατά δέσμια αρμοδιότητα και σε ελάχιστες περιπτώσεις κατά διακριτική ευχέρεια. Σε κάθε περίπτωση, ο Υπουργός εξακολουθεί να παραμένει ο πολιτικός προϊστάμενος. Έτσι θα εξοικονομηθεί κρίσιμος χρόνος και περιορισμός της γραφειοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το μεγάλο στοίχημα αυτής της διακυβέρνησης είναι η δημιουργία νέων και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας. Η αντιστροφή του brain drain, ώστε να επιστρέψουν οι νέοι στη χώρα μας και τέτοιου είδους ρυθμίσεις αποτελούν ένα από τα μέσα για να επιτευχθεί αυτός ο μεγάλος στόχος. Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι το παρόν πρώτο νομοσχέδιο της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας σηματοδοτεί τη μεγάλη πολιτική αλλαγή που ήρθε στη χώρα μας, αλλαγή η οποία ξεκινά μέσα από το ίδιο το Κοινοβούλιο. Ο Υπουργός Επικρατείας κατά τη συζήτηση παρέδωσε μαθήματα δημοκρατίας και καλής νομοθέτησης, εισακούοντας όλες τις παρατηρήσεις και υιοθετώντας και ενσωματώνοντας πάρα πολλές από τις προτάσεις των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα αλλάζει και γίνεται μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Και πρέπει να αλλάξει. Αυτό το οφείλουμε στα παιδιά μας και στις επόμενες γενιές. Η Νέα Δημοκρατία δεν χτίζει κομματικούς στρατούς και δεν πρόκειται ποτέ να χρησιμοποιήσει τη δημόσια διοίκηση ως μέσο για να εξυπηρετήσει μικροκομματικούς στόχους. Πιστεύουμε βαθιά στην αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης και του κράτους, έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στους δημοσίους υπαλλήλους και στις ικανότητές τους και αυτό το νόημα έχει, άλλωστε, η μείωση των πολιτικών θέσεων και η μεταφορά αρμοδιοτήτων σε υπηρεσιακούς παράγοντες. Θέλουμε το κράτος στην υπηρεσία του πολίτη και το παρόν νομοσχέδιο αποτελεί το πρώτο, αλλά καθοριστικό βήμα για την επίτευξη αυτού του στόχου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής κ. Λοβέρδος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, προσπαθώ να δω τα πράγματα πέραν της ευδαιμονίας με την οποία τα αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση λίγες εβδομάδες μετά τις εκλογές, αλλά και απαλλαγμένος από κάθε γοητεία που ασκεί ο εκάστοτε νικητής των εκλογών στους πολίτες. Εμείς οι πολιτικοί πρέπει να έχουμε επίγνωση του τι σημαίνει το κύμα να είναι ψηλά για σένα και του τι σημαίνει να είναι χαμηλά. Εκτός, όμως, από την εμπειρία μου - την οποία και επικαλούμαι για να πω όσα λέω - με βοηθούν για να διατυπώσω τις απόψεις που θα διατυπώσω και οι διατάξεις του παρόντος σχεδίου νόμου και ειδικά τα άρθρα 18 έως 67 που ρυθμίζουν το δήθεν «επιτελικό κράτος». Η πηγή της αξιολόγησης - από τη δική μου πλευρά - των συγκεκριμένων ρυθμίσεων δεν είναι κάποια ιδεολογική αφετηρία. Αυτά τα περί νεοφιλελεύθερου προτύπου είναι φληναφήματα, είναι φλυαρίες για να περνάει η ώρα, δεν έχουν νόημα και πάνω από όλα αφήνουν αδιάφορους όλους τους πολίτες. Όμως, πηγή της δικής μου αξιολόγησης είναι η πανθομολογούμενη ανάγκη - και όταν λέω «πανθομολογούμενη» το εννοώ, αναφέρομαι σε όλα τα πολιτικά κόμματα της Βουλής των Ελλήνων, όλοι και όλες αναγνωρίζουμε εδώ ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη - να αποκτήσει η οικονομία όχι απλώς σοκαριστικούς, όπως λέγαμε πριν από κάτι μήνες, αλλά συγκλονιστικούς ρυθμούς ανάπτυξης, για να βγει σε πέρας το θηριώδες πρωτογενές πλεόνασμα για το 2019 και για το 2020 του 3,5% που μας χρέωσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Για να γίνει αυτό και να έχουμε και ικανοποιημένους πολίτες, η οικονομία πρέπει να αποκτήσει πραγματικά σοκαριστικούς ρυθμούς ανάπτυξης, συγκλονιστικούς, όπως τους είπα, αμέσως τώρα. Δύσκολο. Το αίτημα που σχετίζεται με την οικονομία και συνδυάζεται με τα θέματα του παρόντος σχεδίου νόμου εμείς ως κόμμα το είχαμε προεκλογικά προτεραιότητα. Εάν δείτε το πρόγραμμά μας, λέμε ότι είναι - ας πούμε - στα όρια του εθνικού θέματος η απαλλαγή της οικονομίας από τη γραφειοκρατία, για να μπορέσουμε να δουλέψουμε πιο γρήγορα. Ο νυν Πρωθυπουργός ακούστηκε προεκλογικώς να λέει ότι θα περάσει σαν οδοστρωτήρας πάνω από τα γραφειοκρατικά εμπόδια στην οικονομία. Και έχουμε σήμερα - θα το αναπτύξω με λίγα λόγια - ένα σχέδιο νόμου που κάνει ακριβώς το αντίθετο. Και θέλω να διαχωρίσω τη θέση μου αμέσως από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, η οποία είπε πολλά για νεοφιλελεύθερα σχήματα, η οποία ως κυβέρνηση επί τεσσεράμισι χρόνια σκεφτόταν: «Ποιο πρόβλημα έχω; Να φτιάξω και μια κρατική δομή για να το αντιμετωπίσω. Έχω ένα πρόβλημα στον άλφα ή στον βήτα τομέα; Ωραία, μια γενική γραμματεία. Έχω ένα άλλο πρόβλημα; Μια ειδική γραμματεία. Έχω κάτι άλλο; Ας κάνω καμμιά δεκαριά δημόσιες υπηρεσίες.». Έτσι σκέφτονται και συνεπώς όσα λένε, δεν μετράνε, γιατί ίδρυσαν φορείς της δημόσιας διοίκησης και μετά από τεσσεράμισι χρόνια δεν είναι σε θέση ένας τους να πει ότι «είχα αυτά τα αποτελέσματα». Εμείς, λοιπόν, χαρακτηρίζουμε το σχέδιο νόμου σας για το κράτος ως «σχέδιο νόμου για το δήθεν επιτελικό κράτος» και οφείλουμε συνεπώς να δώσουμε κάποιες εξηγήσεις γιατί σκεφτόμαστε έτσι. Η πρώτη μας εξήγηση είναι σχετικά θεωρητική. Σχετίζεται με την αντιπαράθεση του κεντρικού επιτελικού κράτους με την αποκέντρωση και την αποσυγκέντρωση. Σωστά; Επ' αυτού δεν μπορεί να υπάρξει καμμία διαφωνία. Το σχέδιο νόμου, όμως, κινείται ανάποδα. Δεν εκχωρεί το επιτελικό πραγματικά κράτος, αλλά συγκεντρώνει. Δεν αποσυγκεντρώνεται, αλλά συγκεντρώνει. Δεν αποκεντρώνεται, αλλά μαζεύει στον εαυτό του. Η δεύτερη εξήγηση, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι πιο σοβαρή. Προκύπτει από το πώς βλέπει τα πράγματα ένας πολίτης που περιμένει λιγότερη γραφειοκρατία. Έξι γενικές γραμματείες υπό τον Πρωθυπουργό, ελεγκτικές επικαλύψεις - θα κάνω ειδική αναφορά - , παράλληλες αρμοδιότητες και συναρμοδιότητες, εκατοντάδες υπάλληλοι, γραφειοκρατία, ακόμα και για να κατατεθεί ένα σχέδιο νόμου. Πώς θα κινηθεί η οικονομία και ευρύτερα η κοινωνία έτσι με γρήγορους ρυθμούς; Αντί μιας λιτής επιτελικής διοίκησης που θα λειτουργήσει αίροντας εμπόδια και απαλλάσσοντας την οικονομία από τη θανάσιμη αγκαλιά του κράτους, ιδού μια θηριώδης γραφειοκρατική δομή. Ακόμα, όμως, και για τους μηχανισμούς ελέγχου, κύριε Υπουργέ, προσέξτε μια παρατήρηση που κάνει δικός μας συνάδελφος, ο κ. Κώστας Μποτόπουλος σε πρόσφατο κείμενό του στα «ΝΕΑ»: έξι ελεγκτικοί μηχανισμοί με επικαλυπτόμενες αρμοδιότητες: η Προεδρία της Κυβέρνησης, μια σχετική υπηρεσία με το μάτι της κυρίως στη διαφθορά ανά Υπουργείο, μια ειδική γραμματεία παρακολούθησης του κυβερνητικού έργου, η νεοϊδρυόμενη Πολιτική Επιτροπή Παρακολούθησης, καθώς επίσης και το νεοϊδρυόμενο Εθνικό Συντονιστικό Όργανο στο πλαίσιο της Επιτροπής Διαφάνειας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, άκρη δεν θα βγει. Με αυτό που κάνετε παγιδεύεστε και άκρη δεν θα βγει. Δύο είναι οι προοπτικές γι' αυτή τη δαιδαλώδη υπηρεσία που συγκροτείται υπό τον Πρωθυπουργό: ή θα την παραμερίσει η ίδια η ζωή - θα την κάνουν και οι Υπουργοί στην άκρη - ή θα καταδυναστευθεί η ίδια η οικονομία, η ίδια η κοινωνία και εσείς οι ίδιοι θα παραμείνετε για καιρό αυτοπαγιδευμένοι για όλα τα θέματα και για την άσκηση νομοθετικού έργου. Υπάρχει η δύναμη του παραδείγματος. Έλεγα πριν στον πρώην Πρωθυπουργό, τον κ. Παπανδρέου, ότι εμείς είχαμε ως προϋπόθεση άσκησης νομοθετικής πρωτοβουλίας - την είχε βάλει - την υποχρέωση να ελέγχει το κείμενό μας μετά τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή - από την οποία και δεν περάσατε - ο γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου. Για να περάσουμε και να πάρουμε αυτή την υπογραφή, χάναμε κάποιες μέρες ή κάποιες εβδομάδες. Θυμάμαι τον εαυτό μου, αλλά και άλλους συναδέλφους τότε, πόσο μας καθυστερούσε όταν είχαμε επείγουσες ανάγκες αυτές η πολύ μικρή, η μονοπρόσωπη δομή, που ήταν και τελικά βοηθητική, όπως το κρίνω μετά τα χρόνια που πέρασαν. Εδώ, κύριε Υπουργέ, θα αισθάνεστε αποπληξία. Θα πρέπει καθετί να περνάει από καυδιανά δίκρανα. Δεν έχω παρά να σας «ευχηθώ καληνύχτα!». Και το εννοώ. Είναι απερίγραπτο αυτό που κάνετε και θα το καταλάβετε στην πράξη. Στη θεωρία και στα εύκολα επιχειρήματα, φιλελεύθερα, σοσιαλιστικά και άλλα, κουβέντα να γίνεται. Και απορώ με την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Ανακοίνωσε εχθές η κ. Ξενογιαννακοπούλου ονομαστική ψηφοφορία, άφησε όλα αυτά τα μεγάλα θέματα στην άκρη και επικεντρώθηκε σε θέματα που σχετίζονται με άλλα ζητήματα - δεν λέω βέβαια ότι δεν είναι σοβαρά - του σχεδίου νόμου. Η παγίδα στην οποία έπεσε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης εχθές να σας κάνει ερωτήσεις και παρεμβάσεις για περιφερειακά θέματα όχι για την καρδιά του σχεδίου νόμου δείχνει και τον τρόπο που σκέπτεται - γιατί εισέπραξε πληρωμένες απαντήσεις - , αλλά και ότι και η Κυβέρνηση και η Πλειοψηφία και η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν έχουν επίγνωση αυτού που ο καθημερινός πολίτης έχει πάρα πολύ μεγάλη ανάγκη. Κοιτάξτε τι κάνετε με το επιτελικό κράτος και θα ξαναμιλήσουμε μετά από μήνες, όταν θα υπάρχουν τα παραδείγματα και η εμπειρία μου θα μιλάει για εμάς όλους. Πριν περάσω σε δυο λόγια τελευταία για το πρώτο τμήμα του σχεδίου νόμου περί λειτουργίας της Κυβέρνησης, μου κάνει εντύπωση η επιμονή με την οποία στέκονται Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε ορισμένα πρόσωπα που είχαν κρίσιμους ρόλους για τη λειτουργία της δημοκρατίας τα περασμένα τεσσεράμισι χρόνια και τα οποία πρόσωπα σήμερα τα υπερασπίζονται. Δεν θα πω τίποτα περισσότερο. Θα μιλήσουμε στις επόμενες ημέρες και εβδομάδες. Για όποιον ξέρει, όμως, τα λόγια μου είναι σαφή. Κύριε Υπουργέ, πριν περάσω στο τελευταίο τμήμα της δικής μου αγόρευσης, θέλω να σας ρωτήσω το εξής. Αλήθεια, πόσους γενικούς γραμματείς θα έχετε; Πείτε μου έναν αριθμό. Οφείλετε να το έχετε στο μυαλό σας.
Πενήντα τρεις.
Και οι υπηρεσιακοί;
Πενήντα τρεις συν οι υπηρεσιακοί.
Συν πόσοι;
Δεκαέξι.
Αυτός είναι ο τελικός αριθμός; Εξήντα εννέα λέει η αριθμητική.
Ναι.
Και οι της Προεδρίας της Κυβέρνησης.
Και οι της Προεδρίας της Κυβέρνησης. Τον τελικό αριθμό θα τον αναζητήσουμε μέσα στους μήνες που έρχονται. Κι επειδή σας κομπλιμεντάρισαν για τη γρήγορη τοποθέτηση των γενικών γραμματέων, μου λέτε πόσων ο διορισμός έχει πάει σε ΦΕΚ. Πολλών δεν έχει πάει. Πολλών γενικών γραμματέων που τους διορίσατε αμέσως ο διορισμός δεν έχει πάει και άρα πράξεις δεν μπορούν να υπογράφουν. Άρα - απευθύνομαι στην Πλειοψηφία - , καλές είναι οι μέρες του μήνα του μέλιτος. Πιο πολιτική, όμως, είναι η καθημερινή ζωή και τα θέματα που αναδεικνύει. Και ήδη επ' αυτών που συζητάμε σήμερα για το σχέδιο νόμου, τα προβλήματα που εμφανίζετε να έχετε είναι πάρα πολλά. Πάμε τώρα στην τελευταία, για τη δική μου ομιλία, ενότητα του σχεδίου νόμου. Κοιτάξτε, σας παρακολούθησα και στις προγραμματικές δηλώσεις, αλλά και στις ομιλίες σας και στην επιτροπή και εδώ. Κάνετε ένα σφάλμα. Είναι σφάλμα που αφορά την επιστήμη του Δημοσίου Δικαίου, γι' αυτό και δεν θα μιλήσω για πολύ. Αλλά στην Αίθουσα αυτή υποστηρίξατε ότι μετά τη δικτατορία, μεταπολιτευτικά δηλαδή, το Υπουργικό Συμβούλιο δεν ήταν όργανο καθορισμού στρατηγικής, δεν δούλευε με περιοδικότητα και κάποιες φορές δεν δούλευε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δεν σας επαληθεύει η πρακτική και σας το φώναξα και από κάτω. Διότι ναι μεν, δύο χαρισματικοί αείμνηστοι Πρωθυπουργοί, Καραμανλής και Παπανδρέου, λειτουργούσαν με ένα Υπουργικό Συμβούλιο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με πολύ περιορισμένες συνεδριάσεις - η αλήθεια είναι αυτή - , ωστόσο, η πρακτική αυτή έσπασε με την πολυκομματική κυβέρνηση τού επίσης αείμνηστου Μητσοτάκη του 1989 κι όταν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήταν κυβέρνηση μονοκομματική, ο αείμνηστος επίσης και φίλος μας, Ευάγγελος Βολουδάκης, δίνοντάς μου άδεια να ερευνήσω τα πρακτικά του Υπουργικού Συμβουλίου - από τα οποία προκύπτει και η εμπειρία που μεταφέρω εδώ - , με ενημέρωνε ότι το Υπουργικό Συμβούλιο λειτουργούσε με περιοδικές τακτικές συνεδριάσεις. Η εμπειρία τώρα η δική μου - έχω κάνει Υπουργός τεσσάρων Πρωθυπουργών - είναι η εξής, κύριε Υπουργέ. Επί Πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη και Γιώργου Παπανδρέου, μπορώ να πω ότι περνάγαμε και στο άλλο άκρο: Τακτικές συνεδριάσεις πολλών ωρών με θέματα στρατηγικής και με πλούσια ημερήσια διάταξη. Πολλές ήταν οι φορές που δεν προλαβαίναμε από τις πολλές δουλειές που είχαμε τις πολύωρες συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου. Πώς προκύπτει η αφαίρεσή σας, ότι μετά τη Μεταπολίτευση δεν είχαμε Υπουργικό Συμβούλιο, κέντρο στρατηγικής ή εν λειτουργία και άρα, πρέπει τώρα εσείς να κάνετε καινούργια νομοθεσία επ' αυτού; Και νομοθεσία υπάρχει, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και εσωτερικός κανονισμός υπάρχει και πάρα πολλές φορές έχουν τροποποιηθεί και σε πολλά σημεία έχουν επάρκειες, ενώ εδώ τα δικά σας έχουν προβληματάκια. Θα καταγράψω κάποια από αυτά - αν μου δώσετε ένα λεπτό από τη δευτερολογία μου ακόμη και θα ολοκληρώσω - σχολαστικές ρυθμίσεις για νόμο που αφορά το Υπουργικό Συμβούλιο, πολύ σχολαστικές. Ένας Υπουργός για να καταθέσει πρόταση πρέπει να το κάνει σαράντα οκτώ ώρες πριν. Αυτός είναι λεγκαλισμός που δεν συνάδει με τη λειτουργία των κυβερνήσεων. Διότι, αν η πρότασή του ωριμάσει κάποια άλλη στιγμή είτε εν συνεδριάσει, θα πρέπει να περιμένει να πάει στη σειρά; Έλασσον θέμα, αλλά θέμα που αποδεικνύει τον σχολαστικισμό. Δεύτερον, ψηφοφορία στο Υπουργικό Συμβούλιο. Το Υπουργικό Συμβούλιο δεν είναι Βουλή. Βουλή το Υπουργικό Συμβούλιο έγινε στην Ελλάδα επί χούντας και αυτό κάπως τη θεσμική αφέλεια την κτυπάει, γιατί τότε δούλευε συνολικά το Υπουργικό Συμβούλιο, αλλά δημοκρατία η χώρα δεν είχε. Η θεσμική αφέλεια δεν κάνει καλό. Τότε δούλευε κανονικά, δεν υπήρχε Βουλή. Τα έλεγαν εκεί οι χουνταίοι, αλλά δημοκρατία η χώρα δεν είχε και η χούντα χρέωσε τη χώρα με ό,τι τη χρέωσε. Η θεσμική αφέλεια πρέπει να προσγειώνεται, πρώτον, στη δημοκρατία και δεύτερον, στις ανάγκες των πολιτών μέσα σε μια δημοκρατία. Ψηφοφορία και νόμιμες πλειοψηφίες. Σας ρωτώ το εξής: Υπουργός που τοποθετείται, διαφωνεί και δεν παραιτείται έχει μικρότερη πολιτική ευθύνη από εκείνον που συντάσσεται με την άποψη της πλειοψηφίας; Τι απάντηση δίνετε σε αυτό; Ακόμη όποιος διαφωνεί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το λέει, το ακούει ο Πρωθυπουργός και κλείνει τη συζήτηση. Όταν θα κλείσει τη συζήτηση και η άποψή σου δεν έχει γίνει δεκτή, ή θα φύγεις ή αναλαμβάνεις πλήρη την πολιτική ευθύνη. Και ενώ είστε υπερβολικά σχολαστικός σε αυτά, όταν λέει ότι τηρούνται τα πρακτικά, τα απόρρητα για τριάντα χρόνια, καταγράφονται εκεί μόνο οι απόψεις που πέρασαν. Οι απόψεις της μειοψηφίας δεν καταγράφονται. Γιατί; Δεν κατάλαβα. Γιατί, κύριε Υπουργέ;
Διότι είναι υφιστάμενη διάταξη, κύριε Υπουργέ.
Τι πάει να πει «υφιστάμενη διάταξη»; Η πλειοψηφία, μια άποψη που λέει κάτι άλλο πρέπει να είναι εκεί. Ο ερευνητής του μέλλοντος μετά από τριάντα χρόνια πρέπει να το δει. Δεν περνάει ούτε δημοσιεύεται, γιατί υπάρχει απόρρητο για τριάντα χρόνια. Γιατί πρέπει να μην καταγραφεί; Παρακάτω, όταν πρόκειται για πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ή για διάταγμα, εκεί καταγράφεται. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Είναι η γνώμη μου και σας την καταθέτω. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τελευταία μου σημειακή παρατήρηση είναι η ανασύνταξη των διατάξεων για το κυβερνητικό όργανο Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας. Επειδή περνάει μέσα μία διάταξη που είχε ρυθμισθεί το 2002 επί Σημίτη και δεν εφαρμόστηκε ποτέ, ότι δηλαδή το ΚΥΣΕΑ είναι κέντρο στρατηγικής ανάλυσης, σας παρακαλώ πολύ να ξανασκεφθείτε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, την οποία εμείς έχουμε απορρίψει, για τη δημιουργία του αυτοτελούς οργάνου, του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Πολλά όργανα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχει η Ελλάδα. Τα πιο πολλά είναι ξεκούρδιστα. Δεν χρειαζόμαστε ένα όργανο ακόμη. Περάσατε την αρμοδιότητα εδώ. Αυτή είναι μία καλή ρύθμιση. Κλείνοντας, θέλω να πω ότι από την αρχή αυτής της κοινοβουλευτικής περιόδου που αφορά μια Αναθεωρητική Βουλή, καταστήσαμε σαφή την πρόθεσή μας να ασκούμε υπεύθυνη και σοβαρή κριτική και αντιπολίτευση. Δεν μπορούμε, όμως, να κλείνουμε τα μάτια ούτε να σωπαίνουμε, όταν διαπιστώνουμε αντιπαραγωγικές, αντιαναπτυξιακές και όπως είπα σήμερα και απέδειξα, θαρρώ, δυσλειτουργικές προβλέψεις στα υπό ψήφιση νομοσχέδια. Αυτό το σχέδιο νόμου, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βρίθει τέτοιων διατάξεων. Τόσο εγώ όσο και όσοι συνάδελφοί μου από το Κίνημα Αλλαγής λάλησαν πριν από μένα επισημάναμε τα σφάλματα και αναδείξαμε τα μηνύματα. Ο κ. Καστανίδης ήταν πολύ λεπτομερής, πολύ συγκεκριμένος και απ' ό,τι φάνηκε και από την αποδοχή κάποιων προτάσεών του και πολύ εποικοδομητικός. Το δικό μας καθήκον, εμείς, λοιπόν, ως Αντιπολίτευση, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ήδη το απαιτήσαμε και έχουμε εκπληρώσει απέναντι στους ψηφοφόρους μας και στον ελληνικό λαό τις υποχρεώσεις μας ως σήμερα. Σας καλώ, λοιπόν και εσάς της Πλειοψηφίας και ειδικά οι Υπουργοί, να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να αναθεωρήσετε το σχέδιο νόμου όπου δει, δηλαδή εκεί που πρέπει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο, στον οποίο θα ήθελα να πω ότι πήρε όλον τον χρόνο της δευτερολογίας του, για να μη διαμαρτύρεται μετά. Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Γκιουλέκα, θα ήθελα να υπενθυμίσω σε όλους τους συναδέλφους τα εξής, διαβάζοντας επί λέξει τα Πρακτικά από χθες βράδυ, όπου αναφέρει ο Προεδρεύων: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας γνωρίσω ότι μετά από την επικοινωνία που είχε ο Πρόεδρος της Βουλής με τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των κομμάτων αποφασίσθηκε η ονομαστική ψηφοφορία αύριο», σήμερα δηλαδή, «να γίνει στις δέκα το βράδυ». Ως εκ τούτου κάθε λεπτό που καταχράται συνάδελφος σημαίνει ότι κάποιοι συνάδελφοι δεν θα μιλήσουν και είναι και συνάδελφοι που θα ήθελαν να μιλήσουν για πρώτη φορά ως πρωτοεκλεγέντες. Κύριε Γκιουλέκα, έχετε τον λόγο για τα επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Φαντάζομαι ότι αυτό πρέπει να ισχύει για όλους τους συναδέλφους, γιατί οι Βουλευτές μίλησαν συνολικά λιγότερο χρόνο και από ό,τι βλέπω φυσικά, δεν θα εξαντληθεί και σήμερα ο κατάλογος. Απαντώντας στον συνάδελφο που μόλις κατέβηκε τον κ. Λοβέρδο, θα ήθελα να τον διαβεβαιώσω για ένα πράγμα: Όχι δεν αισθανόμαστε ότι είμαστε στο μήνα του μέλιτος, κύριε Λοβέρδε. Ειλικρινά ξέρουμε ότι το μόνο που περισσεύει στη χώρα είναι τα προβλήματα. Και με αυτή την έννοια, με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης, έχουμε ξεκινήσει αυτή την πορεία. Φυσικά θα κριθούμε από την πορεία μας και θα κριθούμε από το αποτέλεσμα. Θα ήθελα, κύριε Υπουργέ, να σταθώ στο γεγονός ότι επιδείξατε ένα πνεύμα συνεργασίας. Πραγματικά πρέπει να το εξάρουμε, γιατί; Γιατί έχετε περάσει πάρα πολλές παρατηρήσεις που έγιναν από την πλευρά της Αντιπολίτευσης και αυτό σας βεβαιώ σε αυτή την Αίθουσα δεν είναι συνηθισμένο. Όπως, επίσης, είναι σημαντικό να πούμε ότι το παρόν νομοσχέδιο ήρθε με την κανονική διαδικασία, ενώ θα μπορούσε να έρθει ως «επείγον» ή ως «κατεπείγον», το δικαιολογεί πράγματι το νομοσχέδιο, επίσης γιατί αυτό είναι κάτι που δείχνει το πνεύμα και τη διάθεση που επικρατεί και σε σας και στην Κυβέρνηση. Και νομίζω ότι επειδή ακριβώς, δεν είμαστε συνηθισμένοι σε κάτι τέτοιο, αξίζει τον κόπο να σταθούμε σε αυτό. Κυρίες κύριοι συνάδελφοι, άκουσα αρκετούς από τους συναδέλφους που προηγήθηκαν στο Βήμα και όλοι έθεσαν διάφορα ζητήματα. Οι προερχόμενοι από την Αντιπολίτευση έψεξαν ορισμένα θέματα τα οποία έτσι βρήκαν ότι πάσχουν στο παρόν νομοσχέδιο, οι της Συμπολίτευσης βεβαίως μίλησαν κολακευτικά για τη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης. Κανένας δεν ισχυρίζεται ότι με αυτό το νομοσχέδιο ουσιαστικά απαλείφουμε όλες τις παθογένειες του δημόσιου τομέα. Αλίμονο! Αλίμονο εάν έλεγε κανείς κάτι τέτοιο! Από την άλλη πλευρά όμως, συμφωνούμε ή όχι σε κάτι; Χρειάζεται να κάνουμε κάποιες αλλαγές στην οργάνωση και τη λειτουργία του κράτους; Χρειάζονται παρεμβάσεις; Και αν χρειάζονται, πρέπει ή όχι να κάνουμε κάποιες τομές, αν θέλετε, να περάσουμε, να ιδρύσουμε κάποιους θεσμούς, για να μπορέσουμε πράγματι να βοηθήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση; Αυτό κάνει και το παρόν νομοσχέδιο. Βέβαια, αυτό που θα ήθελα να πω είναι ότι το σημαντικό είναι πως δεν θεραπεύουμε πάσα πολιτική και διοικητική νόσο με το νομοσχέδιο αυτό, βάζουμε όμως τα θεμέλια για ένα καλύτερο κράτος. Εμείς το ονομάσαμε «επιτελικό». Η πρακτική θα δείξει αν πράγματι μπορεί να λειτουργήσει σε αυτές τις βάσεις. Πιστεύουμε ότι είναι ένα ρεαλιστικό νομοθέτημα που πραγματικά μπορεί να μας οδηγήσει εκεί. Θα μείνω επιγραμματικά, κύριε Υπουργέ, στα πιο σημαντικά που εισάγει αυτό το νομοθέτημα. Το Υπουργικό Συμβούλιο αλλάζει τρόπο λειτουργίας. Άκουσα τον κ. Λοβέρδο με προσοχή και έκανε μία σημαντική ιστορική αναφορά στα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Υπήρχαν και άλλες περίοδοι πέρα από αυτές που μνημονεύσατε πράγματι, με πολύ σημαντικές και ουσιαστικές συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου. Όμως, από την άλλη πλευρά, θέλω να πω ότι το γεγονός ότι θεσμοθετείται τρόπον τινά το να λειτουργεί σε τακτά χρονικά διαστήματα, να συνεδριάζει το Υπουργικό Συμβούλιο με τον τρόπο τον οποίον προβλέπεται και να κατανέμεται ουσιαστικά το συνολικό επιτελικό κυβερνητικό σχέδιο που οργανώνεται από το Υπουργικό Συμβούλιο ανά Υπουργείο ανάλογα με την καθ' ύλην αρμοδιότητα, ναι, αυτό είναι κάτι σημαντικό, όπως επίσης το να συνεδριάζει και να λαμβάνονται αποφάσεις με ψηφοφορία των μελών του κι εκεί χαράσσεται η γενική πολιτική της χώρας. Όντως, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός έρχεται να συντονίσει, ο Πρωθυπουργός έρχεται να παρακολουθήσει την πρόοδο που σημειώνεται σε κάθε τομέα διασφαλίζοντας με την παρουσία του την ενότητα της Κυβέρνησης. Οι αρμοδιότητες διατηρούνται στο ακέραιο, γιατί ακούστηκε αυτό ότι ψαλιδίζονται, περιορίζονται οι αρμοδιότητες των Υπουργών. Όχι, δεν είναι έτσι. Διατηρούνται στο ακέραιο, παραμένουν στους Υπουργούς ανάλογα με το αντικείμενο του καθενός. Όμως, εδώ επιχειρείται μια σοβαρή τομή μέσω της Προεδρίας της Κυβέρνησης, η παρακολούθηση της προόδου της εκτέλεσης του κυβερνητικού έργου, αλλά και η αποφυγή - αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό - των επικαλύψεων που υπήρχαν και των συναρμοδιοτήτων, κάτι που έχουμε ζήσει. Περνάω σε ένα άλλο ζήτημα που επίσης είναι πολύ σημαντικό και όσοι θητεύσαμε σε Υπουργεία το ξέρουμε πολύ καλά, όπως βεβαίως το ξέρουν και πολλοί συνάδελφοι εδώ που έχουν μια κοινοβουλευτική εμπειρία. Η Γενική Γραμματεία Νομοτεχνικής και Νομοθετικών Θεμάτων ακούστηκε ότι περιορίζει τα δικαιώματα των Υπουργών. Να θυμίσουμε ότι σε κάθε προηγμένη δημοκρατική χώρα υπάρχει μια αντίστοιχη τέτοια γενική γραμματεία και βέβαια η γραμματεία αυτή δεν πρόκειται να συντάσσει τα νομοσχέδια, αλλά θα παρεμβαίνει νομοτεχνικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι κοινός τόπος ότι οι περισσότεροι νόμοι στην πατρίδα μας ψηφίζονται και μετά χρειαζόμαστε ερμηνευτικές εγκυκλίους για να καταλάβουμε τι λέει ο νόμος. Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να συνεχιστεί. Γιατί, λοιπόν, είναι κακό και γιατί εκ προοιμίου πρέπει κάποιοι να το αφορίσουν όταν γίνεται ένα νέο ξεκίνημα; Ναι, εμείς δεν είπαμε ότι όλα αυτά μπορούν να λειτουργήσουν στην εντέλεια. Όπου υπάρχουν αρρυθμίες, είμαστε εδώ για να τις διορθώσουμε και γι' αυτό ξεκίνησα από το πνεύμα που έδειξε ο παριστάμενος Υπουργός, ο καθ' ύλην αρμόδιος Υπουργός, συζητώντας και δεχόμενος πάρα πολλές από τις παρατηρήσεις. Τελευταίο, κυρία Ξενογιαννακοπούλου, ήταν αυτό που έγινε με την πρόσθεση ενός τρίτου μέλους του ΑΣΕΠ για την καλύτερη διασφάλιση της διαφάνειας. Είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Έτσι θέλουμε να δουλέψουμε.
Το παραδεχθήκαμε αυτό.
Πραγματικά το παραδεχθήκατε και το λέω χρησιμοποιώντας ως θετικό παράδειγμα αυτό που παρατηρήσαμε προηγουμένως σε αυτή την Αίθουσα. Έρχομαι στο θέμα των υπηρεσιακών γενικών γραμματέων. Επιτέλους γίνεται πράξη ο διαχωρισμός ανάμεσα στην πολιτική διοίκηση και στην υπηρεσιακή διοίκηση. Το ξέρουμε και σας λέω ότι όσοι έχουμε κάποια έστω και ελάχιστη κυβερνητική εμπειρία, όπως επιτάσσει ο Καταστατικός Χάρτης, το Σύνταγμά μας, η χάραξη της γενικής πολιτικής που ακολουθεί η χώρα, ασφαλώς ανήκουν στην πολιτική διοίκηση. Στην υπηρεσιακή διοίκηση, όμως, και ιδίως στον υπηρεσιακό γενικό γραμματέα που είναι η ανώτατη βαθμίδα της διοικητικής ιεραρχίας, ανήκουν κατ' εξοχήν θέματα που έχουν στενή και άμεση σχέση με τη διοίκηση, τα οικονομικά, δηλαδή οι δαπάνες, καθώς και το προσωπικό του Υπουργείου. Επίσης, είναι σημαντικό το ότι μεταφέρονται στη διοίκηση οι ατομικές διοικητικές πράξεις, δηλαδή στον καθ' ύλην αρμόδιο χώρο. Μάλιστα, με τον νέο θεσμό του Υπηρεσιακού Γενικού Γραμματέα επιτυγχάνεται πράγματι σ' έναν μεγάλο βαθμό η απεξάρτηση του κράτους από την Κυβέρνηση, γιατί ο γενικός γραμματέας, όπως και οι γενικοί διευθυντές, επιλέγονται πλέον από το ΑΣΕΠ και είναι φυσικά πρόσωπα που προέρχονται από τα στελέχη του δημοσίου. Επαναλαμβάνω ότι αυτό είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα. Τέλος, με το νομοσχέδιο αυτό θεσμοθετείται και μια Εθνική Αρχή Διαφάνειας, στην οποία ενσωματώνονται οι ως τώρα διάσπαρτες ελεγκτικές αρχές, όπως είναι το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών της Δημόσιας Διοίκησης, ο Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, οι Επιθεωρητές Υγείας, οι Επιθεωρητές Δημοσίων Έργων. Επίσης, καταργείται η θέση του γενικού γραμματέα στο ΣΔΟΕ, στο ΣΕΠΕ και στους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος και μεταβιβάζεται η αρμοδιότητα στον γενικό διευθυντή, που βεβαίως δεν τοποθετείται από την Κυβέρνηση. Αυτή η Εθνική Αρχή Διαφάνειας δεν θα ελέγχεται παρά μόνον από το Κοινοβούλιο και είναι σημαντικό ότι ο διοικητής αυτής της αρχής θα ελέγχεται από το συμβούλιο διοίκησης. Άρα, λοιπόν, προστίθενται και προβλέπονται και άλλες ασφαλιστικές δικλίδες για να μπορέσουμε να κάνουμε ένα σημαντικό βήμα στην καταπολέμηση της διαφθοράς. Εγώ θα έλεγα ότι με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο, επειδή ακριβώς συγκεντρώνονται όλες αυτές οι διάσπαρτες διατάξεις που από τη Μεταπολίτευση, αυτά τα σαράντα πέντε χρόνια, έχουν μαζευτεί, πραγματικά χαράσσεται μια νέα πορεία για τη λειτουργία της Κυβέρνησης και του κράτους. Με την έννοια αυτή, είμαστε συνεπείς και σε ό,τι έχουμε υποσχεθεί στον ελληνικό λαό. Αυτά είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αυτά λέγαμε ως Νέα Δημοκρατία στον ελληνικό λαό, μαζί με άλλα ζητήματα τα οποία αφορούν σε άλλους τομείς και αυτά πράττουμε. Μάλιστα, είναι σημαντικό το ότι αυτή η πρωτοβουλία αναλαμβάνεται από τις πρώτες μέρες αυτής της Κυβέρνησης. Γιατί είναι σημαντικό; Διότι κρινόμαστε και για τη συνέπεια των πράξεων και των λόγων μας και αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή τη συνέπειά μας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Ράπτη, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με ιδιαίτερη συγκίνηση απευθύνομαι σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής με την ιδιότητα της Βουλευτού αλλά και της Κοινοβουλευτικής Εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας. Το αίσθημα αυτό είναι ακόμα πιο δυνατό, γιατί συζητάμε το πρώτο νομοσχέδιο της νέας Κυβέρνησης, το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος. Με το νομοσχέδιο αυτό υλοποιούμε μια σημαντική θεσμική τομή για το παρόν και το μέλλον της πατρίδας μας. Χθες έγινε μια πρώτη εποικοδομητική συζήτηση του νομοσχεδίου, κατά την οποία η εκτενής ανάλυση εκ μέρους του Υπουργού - τον οποίο και από αυτό το Βήμα επιθυμώ να ευχαριστήσω - , αλλά και η διεξοδική συζήτηση που ακολούθησε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες συνέβαλαν στην κατανόηση των βασικών διατάξεων που αφορούν την οργάνωση του κράτους, τη λειτουργία της Κυβέρνησης και της δημόσιας διοίκησης. Είναι αληθές ότι με το νομοθέτημα αυτό συστηματοποιούνται σε ενιαίο κείμενο οι διάσπαρτες διατάξεις των τελευταίων σαράντα ετών και ξέρουμε πόσο σημαντικό είναι ένα τέτοιο εγχείρημα, αλλά και πόσο δύσκολο. Δημιουργούνται καινοτόμοι θεσμοί και τίθενται νέοι κανόνες στη διοικητική δράση. Ο στόχος του νομοσχεδίου και ο λόγος της εισαγωγής του είναι να υπάρξει διαφάνεια στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα όργανα του κράτους, αποτελεσματικότητα στην παραγωγή και υλοποίηση δημοσίων πολιτικών και ανεξαρτησία στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης. Όπως προέκυψε από τη χθεσινή συζήτηση, είναι κοινός τόπος στη χώρα μας ότι παρά την υλοποίηση σκληρών προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής τα χρόνια της κρίσης, το διοικητικό σύστημα απέτυχε να καταστεί πιο αποτελεσματικό. Η κομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης και η αύξηση του μεγέθους του δημόσιου τομέα επηρέασαν αρνητικά τη λειτουργία του κράτους, με αποτέλεσμα η εμπιστοσύνη των πολιτών, των επιχειρήσεων και εν τέλει της κοινωνίας απέναντι στους κυβερνητικούς θεσμούς και τη δημόσια διοίκηση να έχει κλονιστεί. Στοίχημα, λοιπόν, της παρούσας Κυβέρνησης είναι η εδραίωση ενός σύγχρονου κράτους δικαίου που θα παρέχει ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες με σεβασμό στα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου. Αυτό φιλοδοξούμε να πραγματώσουμε με την εισαγωγή του παρόντος νομοσχεδίου. Παρ' ότι αναλύθηκαν επί μακρόν χθες οι βασικές θεσμικές τομές, θα παραμείνω στις ακόλουθες: αποκαθιστούμε τη συνταγματική κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ του Υπουργικού Συμβουλίου, των Υπουργών και του Πρωθυπουργού και αποδίδουμε επιτέλους στο Υπουργικό Συμβούλιο ως συλλογικό όργανο τη δυνατότητα να παράγει αυθεντικά δημόσια πολιτική, με συνεκτικό επιχειρησιακό κυβερνητικό σχέδιο, το οποίο θα υλοποιούν συντονισμένα τα αρμόδια Υπουργεία. Ο συντονισμός θα γίνεται με βάση χρονοδιαγράμματα και τυποποιημένη διαδικασία που θα εξασφαλίζει τη λογοδοσία και τη διαφάνεια σε όλους τους πολίτες, όπως επίσης και την ταχύτητα στην εφαρμογή των δημοσίων πολιτικών. Αυτό δεν θέλουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ταχύτητα στην υλοποίηση του κυβερνητικού έργου. Η δεύτερη θεσμική τομή είναι ότι κάνουμε πράξη την αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης. Πολλά ακούστηκαν σε αυτή την Αίθουσα, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι θεσμοθετούμε τον Υπηρεσιακό Γενικό Γραμματέα σε κάθε Υπουργείο ο οποίος τονίζουμε ότι θα επιλέγεται αποκλειστικά με διαδικασίες ΑΣΕΠ, χωρίς καμμία απολύτως παρέμβαση της πολιτικής διοίκησης. Δεν σας άρεσε! Μεταφέρουμε νομοθετικά την αρμοδιότητα για την έκδοση των μεμονωμένων διοικητικών πράξεων ατομικού χαρακτήρα στον γενικό διευθυντή της οικείας δημόσιας υπηρεσίας. Τι καλύτερο; Διότι στόχευση αυτής της ρύθμισης είναι να υπάρξει ο σαφής διαχωρισμός μεταξύ του πυλώνα της πολιτικής διοίκησης, όπως ελέχθη, και αυτό της υπηρεσιακής διοίκησης για να υπάρχουν οι απολύτως ξεκάθαροι ρόλοι και να μην επικυριαρχεί το κομματικό στοιχείο επάνω στη διοίκηση. Ταυτόχρονα, όμως, και εδώ προβλέπονται συγκεκριμένοι χρόνοι και κίνητρα για την εκτέλεση των αρμοδιοτήτων εντός των τασσομένων προθεσμιών από τους γενικούς διευθυντές. Γιατί το ζητούμενο, όπως είπαμε, είναι η ταχύτητα στην εξυπηρέτηση του πολίτη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι θα διατηρήσουμε τους γενικούς διευθυντές που τοποθετήθηκαν από την προηγούμενη, δική σας, κυβέρνηση καταδεικνύοντας έτσι την εμπιστοσύνη μας και την πίστη μας στα στελέχη της δημόσιας διοίκησης και στη συνέχεια του κράτους. Η τρίτη θεσμική τομή είναι η περίφημη παρακολούθηση της μονάδας προγραμματισμού του κυβερνητικού έργου. Αυτή η μονάδα ανατίθεται στην Προεδρία της Κυβέρνησης. Ο νέος θεσμός υπάγεται στον Πρωθυπουργό, αλλά αντίθετα με όσα αβάσιμα ισχυρίζεται η Αντιπολίτευση δεν στοχεύει στο συγκεντρωτισμό των εξουσιών, αλλά στον αποτελεσματικότερο συντονισμό των επιμέρους πολιτικών των Υπουργείων πάλι προς όφελος των πολιτών. Παρακολουθώντας μέσω ενός ολοκληρωμένου συστήματος προηγμένης τεχνολογίας αυτή την εφαρμογή του κυβερνητικού έργου δίνετε ώθηση στην τήρηση των χρόνων και υποστηρίζετε το Υπουργικό Συμβούλιο, αλλά και τα συλλογικά κυβερνητικά όργανα κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους. Παρά τα όσα ακούστηκαν σε αυτή την Αίθουσα, οι Υπουργοί και ολόκληρη η πολιτική ιεραρχία εξακολουθεί να έχει πλήρη αρμοδιότητα σε ό,τι αφορά την παραγωγή των αναγκαίων κανόνων δικαίου, αλλά και την παρακολούθηση της υλοποίησης των δημόσιων πολιτικών. Η τέταρτη θεσμική αρχή είναι η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, η οποία ενσωματώνει, όπως είπαμε, τις διάσπαρτες δομές ελέγχου για την αντιμετώπιση της δημόσιας διαφθοράς. Όλοι γνωρίζουμε ότι στο παρελθόν οι αρμοδιότητες σε μεγάλο βαθμό επικαλύπτονταν - αυτό είναι γνωστό τοις πάσι - και βεβαίως παρατηρούνταν αρρυθμίες στους υφιστάμενους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Η αρχή αυτή, όπως τονίστηκε, θα είναι ανεξάρτητη από την πολιτική ηγεσία και θα λειτουργεί στο πλαίσιο νέων δομών, κυρίως ηλεκτρονικού ελέγχου, θα ελέγχεται δε από το Κοινοβούλιο. Όλοι οι υπηρετούντες υπάλληλοι σε αυτή την αρχή, όλοι οι υπηρετούντες στους φορείς που ενοποιούνται θα μεταφερθούν στην αρχή η οποία καθίσταται καθολικός διάδοχος των διάσπαρτων δομών, ενώ όλοι οι έλεγχοι συνεχίζονται κανονικά. Επισημαίνω, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι τόσο η Κυβέρνηση όσο και ο αρμόδιος Υπουργός με διάθεση συνεννόησης και εποικοδομητικό πνεύμα υιοθέτησαν πολλές από τις επιμέρους παρατηρήσεις των φορέων που ακροάστηκαν στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή, των απόψεων που εκφράστηκαν στην ηλεκτρονική πλατφόρμα διαβούλευσης, αλλά και προτάσεις της Αντιπολίτευσης, όπως τη ρητή διατήρηση του πολυετούς προγραμματισμού προσλήψεων στο δημόσιο, την όποια πρόταση έκανε ο αξιότιμος κ. Σπίρτζης ενσωματώνοντάς τη στο κείμενο του νομοσχεδίου. Και αυτό γιατί εμείς δεν διεκδικούμε το αλάθητο, αλλά αντίθετα ακούμε τους εκπροσώπους της κοινωνίας που είναι σύμμαχός μας στη μεγάλη εθνική προσπάθεια για ένα κράτος δίκαιο, αποτελεσματικό και σύγχρονο. Ωστόσο, για μια ακόμη φορά ιδίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έδειξε πως δεν αντιλαμβάνεται το μήνυμα των εκλογών της 7ης Ιουλίου και την καταδίκη της δικαστικής λογικής της προηγούμενης κυβερνητικής περιόδου με το σύνθημα «ή εμείς ή εσείς» από την πλειονότητα του ελληνικού λαού. Παρά δε την υψηλού επιπέδου ομολογουμένως πολιτική αντιπαράθεση επί του νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, κατά τη χθεσινή συνεδρίαση οι εκπρόσωποι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επανήλθαν στη γνωστή εμφυλιοπολεμικού τύπου ρητορική, θέλοντας να μας πείσουν ότι το νομοσχέδιο τάχα αφορά στη δημιουργία ενός φαραωνικού συστήματος υπερσυγκέντρωσης εξουσιών στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού για τον απόλυτο έλεγχο της Κυβέρνησης και της διοίκησης, ότι τάχα δημιουργείται ένα σύστημα δαπανηρό στην Προεδρία της Κυβέρνησης που απαξιώνει τον ρόλο των Υπουργών, ότι εισάγεται θεσμός που ακυρώνει τον ανεξάρτητο έλεγχο που μέχρι σήμερα διενεργούσαν οι ανεξάρτητες αρχές. Φίλες και φίλοι, σε σχέση με τα αυτοκρατορικά προνόμια του Πρωθυπουργού, στην πραγματικότητα αυτό που κάνει το νομοσχέδιο είναι ότι οριοθετεί τη δράση του Πρωθυπουργού που μέχρι σήμερα κινείται στον χώρο μόνο της πρακτικής και την οριοθετεί για να ανταποκρίνεται στον συνταγματικό του ρόλο. Υπογραμμίζω, λοιπόν, ότι οι αρμοδιότητες του Πρωθυπουργού δεν αυξάνονται, απλώς συστηματοποιούνται και του δίνεται η δυνατότητα μέσω της δομής της Προεδρίας να παρακολουθεί την τήρηση των στόχων και των δράσεων που έχει τεθεί σε κάθε Υπουργείο και να παρεμβαίνει. Πότε; Σε περίπτωση μη τήρησης των χρονοδιαγραμμάτων. Αυτή την παρακολούθηση των στόχων δεν την θέλετε, αγαπητοί συνάδελφοι; Μην ξεχνάτε πως η διαδικασία συντονισμού στον προγραμματισμό και την παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου θεσμοθετήθηκαν το 2013 με τον ν.4109 και τις διατάξεις αυτές ο ΣΥΡΙΖΑ τις διατήρησε και μάλιστα εσείς δώσατε έξτρα εξουσία στον Πρωθυπουργό και στη Γενική Γραμματεία Συντονισμού με τον ν.4590 του 2019. Για τη δήθεν υδροκέφαλη τώρα υπηρεσία της Προεδρίας που θα στελεχώσει τάχα αυξημένος αριθμός τετρακοσίων σαράντα μετακλητών και αποσπασμένων υπαλλήλων, για την οποία ακούσαμε κατά κόρον και στα κανάλια από το πρωί, ουδέν αναληθέστερον, διότι ο προβλεπόμενος αριθμός μετακλητών, αγαπητοί συνάδελφοι, στην Προεδρία της Κυβέρνησης μειώνεται κατά 28%. Πάρτε το απόφαση! Κατά 28% σε σχέση με τις πρωθυπουργικές δομές της δικής σας προηγούμενης περιόδου. Η Γενική Γραμματεία του Πρωθυπουργού είχε επί δικών σας ημερών ογδόντα έξι μετακλητούς. Η Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησής σας είχε πενήντα πέντε μετακλητούς. Η Αντιπροεδρία της Κυβέρνησής σας είχε είκοσι μετακλητούς. Σύνολο εκατόν εξήντα ένας μετακλητοί. Στη νέα δομή της Προεδρίας οι μετακλητοί θα είναι εκατόν οκτώ. Δηλαδή, πενήντα τρεις λιγότεροι. Επιπλέον, καταργείται η δυνατότητα του Πρωθυπουργού, η ίδια η δυνατότητα του Πρωθυπουργού με απόφασή του να αυξάνει τον αριθμό των μετακλητών. Τέλος, επέρχεται μείωση των θέσεων γενικών και ειδικών γραμματέων. Το λέει η ίδια η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Μειώνονται από ενενήντα τρεις σε πενήντα οκτώ. Έχουμε μείωση 37% και εξοικονόμηση 1,9 εκατομμύριο ευρώ. Σε ό,τι αφορά τα περί κατάργησης της αυτοτέλειας των ανακριτικών και ελεγκτικών αρμοδιοτήτων των συγχωνευόμενων δομών ελέγχου, κατανοούμε αγαπητοί φίλοι την πολεμική σας ενάντια στον νέο ριζοσπαστικό αυτό θεσμό για το ελληνικό κράτος. Προτιμάτε προφανώς τις διάσπαρτες και αλληλοσυγκρουόμενες ελεγκτικές υπηρεσίες με διορισμένους και αρεστούς στην Κυβέρνησή σας ειδικούς γραμματείς, όπως βέβαια γινόταν στο δικό σας καθεστώς. Αντίθετα, εμείς κάνουμε πράξη τη διαφάνεια και τη λογοδοσία των δημοσίων θεσμών με μια πραγματικά ανεξάρτητη αρχή. Όπως γράφεται στο άρθρο 82 του νομοσχεδίου, η ιδρυόμενη αρχή καθίσταται καθολικός διάδοχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των καταργουμένων φορέων. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς νομικός για να καταλάβει τι θα πει καθολικός διάδοχος. Και όλοι οι διενεργούμενοι έλεγχοι συνεχίζονται κανονικά. Τέλος σε σχέση με την επαναφορά δήθεν του κομματισμού στη διοίκηση, οι καταγγελίες είναι απολύτως αβάσιμες. Και τούτο γιατί η μεγάλη καινοτομία του νομοσχεδίου είναι ότι αποδίδεται πραγματική εμπιστοσύνη στους δημοσίους υπαλλήλους. Σε αυτούς αποδίδονται εκτενείς αρμοδιότητες και περισσότερα κίνητρα, όπως αποδείχθηκε, από την άμεση μεταφορά αρμοδιοτήτων στους υπηρεσιακούς γραμματείς και τους γενικούς διευθυντές, δηλαδή δημοσίους υπαλλήλους καριέρας μειώνοντας τον δαίδαλο της γραφειοκρατίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα κάνω κι εγώ χρήση της δευτερολογίας μου, κύριε Πρόεδρε. Αντίθετα και το μητρώο στελεχών που εσείς θεσμοθετήσατε κατέληξε σε φιάσκο, αφού επί τέσσερα χρόνια κατ' ουσίαν δεν εφαρμόστηκε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρώτη εμβληματική νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης στοχεύει πάνω απ' όλα στην ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους κρατικούς θεσμούς και στη βελτίωση της επαφής τους με το κράτος, έτσι ώστε να εξυπηρετούνται με ταχύτητα, διαφάνεια και κυρίως λιγότερη γραφειοκρατία. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, όπως ακούστηκε δεν προετοιμάστηκε in vitro, αλλά αποτελεί πόνημα παραγωγικής συνεργασίας έμπειρων στα ζητήματα αυτά καθηγητών, όπως ο αξιότιμος Υπουργός, έμπειρων δημοσίων υπαλλήλων, στελεχών της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και ειδικών επιστημόνων πολλών ειδικοτήτων που γνωρίζουν σε βάθος τα ζητήματα. Με συγκεκριμένες πράξεις, λοιπόν, και συνθέτοντας δημιουργικά αλλάζουμε τη δημόσια διοίκηση και θέτουμε γερές βάσεις για τη λειτουργία μιας σύγχρονης Κυβέρνησης σε ένα στιβαρό κράτος δικαίου. Γιατί οι καιροί απαιτούν ριζοσπαστική σκέψη και αποτελεσματικές πράξεις. Όμως, ας είμαστε και ειλικρινείς. Η πραγματική αλλαγή στη δημόσια διοίκηση και η εμπέδωση ενός πραγματικού κράτους δικαίου στη χώρα απαιτούν ενότητα προ πάντων στην κοινωνία, αλλά και στο πολιτικό μας σύστημα, για να αφήσουμε οριστικά πίσω μας την πικρή εμπειρία της κρίσης ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα πιο φωτεινή Ελλάδα, όπως υποσχεθήκαμε στους πολίτες. Γι' αυτό και σας καλούμε όλες και όλους να υπερψηφίσετε και κυρίως να στηρίξετε στην πράξη αυτή τη μεγάλη εθνική προσπάθεια. Οι Έλληνες ενωμένοι προχωρούμε και θα τα καταφέρουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Ράπτη.
Επί της διαδικασίας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, παρακαλώ.
Θέλω τριάντα δευτερόλεπτα και νομίζω ότι θα εκφράσω όλους τους συναδέλφους. Η ώρα είναι 19.00΄. Οι τάξεις των Βουλευτών πυκνώνουν. Θα μιλήσει ο Πρωθυπουργός. Έχετε αναγγείλει από χθες ότι η διαδικασία θα τελειώσει στις 22.00΄. Είμαστε είκοσι τρεις, είκοσι τέσσερις εδώ, οι οποίοι δεν υποκείμεθα στη δυνατότητα να ασκήσουμε κατά βούληση το δικαίωμα να μιλήσουμε. Ήτοι προηγούνται οι δευτερολογίες των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, οι οποίες αθροίζονται, ενώ οι Υπουργοί μιλούν όποτε θέλουν. Παρακαλώ, λοιπόν, πάρα πολύ να κάνετε μια εκτίμηση και διαχείριση του χρόνου για τους υπόλοιπους είκοσι τρεις, είκοσι τέσσερις από εμάς, όσοι είναι να μιλήσουμε, να μας πείτε πόσοι Υπουργοί θα μιλήσουν και ανά πόσους Βουλευτές θα μιλάνε. Δεν μπορούν να πέσουν όλοι μαζί πάνω στα δελτία ειδήσεων μεταξύ 19.00΄ και 20.30΄. Δεν γίνεται, αποκλείεται! Θέλουμε, επίσης, να μας πείτε τι ώρα περίπου θα μιλήσει ο Πρωθυπουργός για να φτάσουμε στη διαδικασία των 0.00΄ και να μην είμαστε όλοι εκόντες άκοντες σε αναμονή των 22.00΄. Πρέπει να γνωρίζουμε εάν θα μιλήσουν άλλοι τρεις, άλλοι δύο ή κανένας. Δεν πειράζει, αλλά να το ξέρουμε.
Θα προσπαθήσουμε να μιλήσουν όλοι. Όμως, θα πρέπει να υπάρξει κατανόηση απ' όλους.
Αποκλείεται μαθηματικά!
Θα δώσω από εδώ και πέρα τον λόγο και θα τηρήσω αυστηρά τον χρόνο. Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω. Θα καλέσω στο Βήμα τον κ. Βελόπουλο για πέντε λεπτά, διότι έχει μιλήσει δεκαέξι λεπτά σε πρωτολογία και έχει μιλήσει δεκατεσσεράμισι λεπτά ο Κοινοβουλευτικός τους Εκπρόσωπος, όπως γράφει εδώ στο χαρτί. Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Το πρόβλημα για εμάς είναι ότι το δικό σας χαρτί γράφει κάποια πράγματα, αλλά για τους άλλους φαίνεται ότι έχει σινική μελάνι και εξαφανίζονται τα γράμματα! Το λέω ως παράπονο προς το Προεδρείο, γιατί συμβαίνει κατ' εξακολούθηση.
Όλοι οι χρόνοι είναι γραμμένοι.
Ακούστε τι σας λέω, κύριε Πρόεδρε. Ξέρω τι έγινε χθες. Οπότε αφήστε το καλύτερα, γιατί θα εκτεθούμε όλοι και δεν υπάρχει λόγος. Πάμε, λοιπόν, στην ουσία. Ξεκινάω λέγοντας το εξής: Πριν από πολλούς αιώνες, κύριε Υπουργέ, ο Αριστοτέλης είχε πει κάτι πολύ σοφό: Η ιδιαίτερη υπεροχή του ανθρώπου είναι αυτό που τον διακρίνει από τα ζώα, δηλαδή η λογική. Όλο αυτό που μας φέρατε εδώ είναι ένας παραλογισμός και θα το αποδείξω. Άρθρο 21, η ΕΥΠ στην αρμοδιότητα του Πρωθυπουργού. Άρθρο 21, Γραφείο Νομικού Συμβουλίου του κράτους στον Πρωθυπουργό. Άρθρο 21, Γραφείο Παρέδρου Ελεγκτικού Συνεδρίου στον Πρωθυπουργό. Άρθρο 28, Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, ΕΡΤ, ΑΠΕ, Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων στον Πρωθυπουργό. Άρθρο 41, ο Πρωθυπουργός διορίζει Γενικούς Γραμματείς. Άρθρο 42, ο Πρωθυπουργός διορίζει Ειδικούς Γραμματείς. Άρθρο 66, ο Πρωθυπουργός επιλέγει Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και μέλη της Κεντρικής Επιτροπής Κωδικοποιήσεως ΚΕΚ. Άρθρο 82, ο Πρωθυπουργός συστήνει Εθνική Αρχή Διαφάνειας καταργώντας έξι τμήματα, Γενικό Γραμματέα Καταπολέμησης της Διαφθοράς, Σώμα Ελεγκτών, Γραφείο Γενικού Επιθεωρητή Δημοσίας Διοίκησης, ΣΕΥΥΠ, Σώμα Επιθεωρητών Δημοσίων Έργων. Ταυτόχρονα στο άρθρο 117 λέει ότι τον πρώτο Πρόεδρο της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας επιλέγει ο Πρωθυπουργός. Άρθρο 111, ο Πρωθυπουργός επιλέγει Γενικό Διευθυντή Εθνικού Τυπογραφείου. Άρθρο 113, ο Πρωθυπουργός επιλέγει Πρόεδρο της Επιτροπής «Ελλάδα '21». Πρόεδρος είναι η κ. Αγγελοπούλου, που ήταν του κ. Τσίπρα. Δεν ξέρω εάν θυμάστε, που πήγε τον κ. Τσίπρα στην Αμερική. Αυτή διόρισε ο Πρωθυπουργός, όχι οι Βουλευτές. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί απ' αυτούς διαφωνούν. Δίνει άδεια για δημοσίευση ΦΕΚ ο Πρωθυπουργός. Ορίζει προσωπικότητες εγνωσμένης αξίας ο Πρωθυπουργός. Άρθρο 117 παράγραφος 2, οι αρμοδιότητες των καταργούμενων φορέων πηγαίνουν στον Πρωθυπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουμε Πρωθυπουργό. Έχουμε θεό! Μόνο ένας θεός μπορεί να τα κάνει όλα αυτά. Και επειδή ο κ. Μητσοτάκης δεν είναι θεός - ένας είναι ο θεός - να είστε βέβαιοι ότι θα αποτύχει. Τελεία και παύλα! Το λέω για να ξεχωρίσουμε τα σοβαρά από τα «ασόβαρα». Πάμε στην κ. Θάνου. Εδώ, κύριε Υπουργέ, την πατήσατε. Και ενώ είστε εγγράμματοι, αποδειχθήκατε αγράμματοι. Αναδρομική ισχύς σε νόμο μόνο ο Γεώργιος Παπαδόπουλος έκανε, για να νυμφευτεί. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Πλεύρη, δεν μπορείτε να φωνάζετε από κάτω. Πάμε στην ουσία τώρα. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού προβλέπεται από το Κοινοτικό Δίκαιο, ναι ή όχι; Προβλέπεται. Είναι η πρώτη επιτροπή στην Ελλάδα πριν μπούμε στην ΕΟΚ; Ναι ή όχι; Ναι, και είναι από το 1977. Εγώ θα σας πω κάτι. Μιλάμε από θέση αρχής και όχι από θέση θέσης. Έχετε δίκιο. Η κ. Θάνου είναι ΣΥΡΙΖΑ, μην κοροϊδευόμαστε. Είναι αποδεδειγμένο και δεν χρειάζονται πειστήρια. Δεν το συζητώ. Έχετε ένα λάθος, όμως. Για τη Συμφωνία των Πρεσπών λέτε ότι το κράτος έχει συνέχεια. Εδώ, όμως, απορρίπτετε ότι το κράτος έχει συνέχεια. Αποφασίστε. Εάν το κράτος έχει συνέχεια, τότε πρέπει να δεχθείτε και την κ. Θάνου. Εάν δεν έχει το κράτος συνέχεια, τότε πρέπει να απορρίψετε και να καταργήσετε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν θα κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό εδώ μέσα! Τελεία και παύλα! Αυτά τελειωμένα με εμάς! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Είναι κοροϊδία. Δεν μπορεί όποτε θέλουμε το κράτος να έχει συνέχεια και όποτε δεν θέλουμε ή δεν μας βολεύει, το κράτος να είναι ασυνεχές. Δεν γίνεται! Ή θα πάτε απ' εδώ ή θα πάτε απ' εκεί. Κάποια στιγμή στον ελληνικό λαό θα λέμε όλα αυτά που συμβαίνουν, εάν συμβαίνουν. Το είπα και χθες. Η άποψή μου είναι ότι ο συνταξιούχος δικαστής - και παίρνει και πολύ καλή σύνταξη, κύριε Υπουργέ, και μακάρι να παίρνει - δεν έχει δουλειά στα έδρανα αυτά. Ο συνταξιούχος δικαστής πρέπει μετά τη σύνταξή του να μην πολιτεύεται. Είναι η άποψή μας. Μπορεί να κάνουμε λάθος εμείς. Αλλά εάν ενόσω είναι δικαστής έχει ένα κόμμα και μια πολιτική εξουσία στο μυαλό του, τότε και η διαπλοκή μπορεί να ευσταθεί ως έναν βαθμό. Και αυτό ισχύει για την κ. Θάνου, τον κ. Αθανασίου και τον σεβαστό κ. Πικραμμένο, για όλους τους δικαστικούς. Δεν λέω ότι δεν είναι δικαίωμά τους να κατεβαίνουν στις εκλογές, αλλά πρέπει να υπάρχει ασυμβίβαστο. Άλλο η δικαιοσύνη, άλλο η δική μας εξουσία. Να τα διαχωρίσουμε κάποια στιγμή. Πάμε και στα υπόλοιπα. Ο «χρυσός» κανόνας, κύριοι Βουλευτές - και το έχει πει ο Τρέισι - είναι ο εξής: Να διοικείς τους άλλους, όπως θέλεις εσύ να διοικείσαι. Εάν σήμερα τον νόμο τον έφερναν αυτοί από εδώ, του ΣΥΡΙΖΑ, θα ουρλιάζατε όλοι μαζί ότι αυτό εδώ είναι αναξιοκρατικό, είναι κομματικό, είναι αντιφατικό, είναι παράλογο. Σήμερα χειροκροτάτε, σήμερα λέτε μπράβο, όταν παλαιότερα τους κάνετε προτάσεις μομφής και λέγατε τέτοια πράγματα. Και καλά κάνατε, γιατί όντως είναι παράλογο και όντως δεν είναι δημοκρατικό αυτό που καταθέτετε. Πάμε και στα άλλα. Στα γραφεία του Πρωθυπουργού τετρακόσιοι εβδομήντα υπάλληλοι. Να μην πω για τον κ. Δημητριάδη, ανιψιός κ.λπ., «ENERGA» κ.λπ.. Θυμάστε την υπόθεση «ENERGA». Είναι στο Γραφείο του Πρωθυπουργού. Όλα αυτά τα πράγματα δείχνουν ότι υπάρχει ένα θέμα. Λέει «μη τήρηση πρακτικών», μισθοδοσία του γενικού και ειδικού γραμματέα από την Προεδρία της Κυβερνήσεως 128.000 ευρώ. Οι υπηρεσιακοί γραμματείς των Υπουργείων 500.000 ευρώ. Καταργείται το Παρατηρητήριο Δημόσιας Διοίκησης που η απελθούσα κυβέρνηση δημιούργησε πρόσφατα. Όλα αυτά τα πράγματα δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά εδώ, κάτι δεν κάνετε καλά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Προέδρου της Ελληνικής Λύσης]] Κλείνοντας θα πω κάτι σοβαρό, γιατί πιέζει και ο χρόνος και να μη στενοχωρηθεί ο κ. Μπούρας. Έχω εδώ μπροστά μου δημοσιεύματα του zougla.gr. Είναι ένα site. Σήμερα ανακινείται επισήμως - το ξέρει η κ. Μπακογιάννη το θέμα εδώ και χρόνια, το χειρίστηκε και παλαιότερα - από την πλευρά της Τουρκίας θέμα μειονότητας στην Κω και στη Ρόδο. Το ανακινούν για ακόμη μία φορά. Καταθέτω στα Πρακτικά το δημοσίευμα του zougla.gr, για να είμαστε προσεκτικοί, γιατί έρχεται, θα το πω ευθέως, τυφώνας, ένας τυφώνας ο οποίος, κύριε Υπουργέ, μπορεί να μας πάρει όλους μαζί. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κάνω ένα ερώτημα και κλείνω εδώ: Αν πάνε στα σαράντα ναυτικά μίλια νοτίως του Καστελόριζου οι Τούρκοι και τρυπήσουν με το γεωτρύπανο, η κόκκινη γραμμή του ελληνικού Κοινοβουλίου από την αριστερά μέχρι και τη δεξιά πλευρά της, ξέρουμε ποια είναι ή πάλι θα επαφίεται στον Πρωθυπουργό μας, όπως έκανε ο Τσίπρας με τα Σκόπια και συμφώνησε σε μια προδοτική, για εμένα, σε μια λάθος, επαίσχυντη συμφωνία στις Πρέσπες; Θα πάει ο Πρωθυπουργός να συμφωνήσει αν πρέπει να κάνουν ή όχι γεώτρηση οι Τούρκοι εκεί ή έχουμε μια κόκκινη γραμμή εδώ μέσα που δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν, κύριε Υπουργέ και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας» να παίζει με τα εθνικά - κυριαρχικά μας δικαιώματα; Ερώτημα είναι: «Κόκκινες» γραμμές διαθέτει η Ελλάδα ή είναι όλες «ροζ»; Και, βέβαια, θα πω κάτι εδώ στους συντρόφους του ΠΑΣΟΚ. Πριν από μερικά χρόνια, ακριβώς την προηγούμενη ημέρα, ήταν 9 Αυγούστου, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει κάτι εδώ μέσα. Είχε πει: «Βυθίσατε το Χόρα». Το θυμούνται πολλοί, ίσως οι παλαιότεροι και το λέω για την ιστορία. Μήπως ήρθε η στιγμή να επαναφέρουμε το: «Βυθίσατε το Γιαβούζ» αν φτάσει στο Καστελόριζο, ναι ή όχι; Αν φτάσει στο Καστελόριζο, τι θα κάνουμε; Αυτό είναι το ερώτημα. Αυτά είναι τα σημαντικά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας το εξής. Δεν είναι κακό να κάνεις λάθη. Ειλικρινά όλοι κάνουμε λάθη και εγώ μπορεί να κάνω πολλά λάθη. Κακό είναι να επιμένεις στο λάθος. Και αυτό είναι λάθος, δεν έχουμε βασιλεία, δεν έχουμε μοναρχία, δεν έχουμε δικτατορία για να αποφασίζει ένας για τις τύχες όλων των υπολοίπων. Κάνετε λάθος και αυτό θα αποβεί μοιραίο στη διακυβέρνηση του τόπου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σαν σήμερα πριν από εβδομήντα τέσσερα χρόνια βομβαρδίστηκε η Χιροσίμα με ατομική βόμβα. Εκατοντάδες χιλιάδες ήταν τα θύματα. Η Βουλή των Ελλήνων τιμώντας τη μνήμη των αθώων θυμάτων, επιμένοντας ότι ο μόνος δρόμος είναι η ειρήνη, τηρεί ενός λεπτού σιγή. [[Στο σημείο αυτό τηρείται στην Αίθουσα ενός λεπτού σιγή]] Συνεχίζουμε τη διαδικασία και καλώ στο Βήμα τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΜέΡΑ25 κ. Γρηγοριάδη. Κύριε Γρηγοριάδη, έχετε τον λόγο για έξι λεπτά, διότι προηγήθηκε ο Πρόεδρός σας και γι' αυτό μειώνεται ο χρόνος στο μισό.
Πριν λίγο ρώτησα και μου είπαν ότι έχω δώδεκα λεπτά, αλλά θα κάνω κάποιες προσαρμογές και θα προσπαθήσω να είμαι γρήγορος, κύριε Πρόεδρε.
Προσπαθήστε να περιορίσετε την ομιλία σας λιγάκι, γιατί όπως βλέπετε υπάρχουν ακόμα να μιλήσουν είκοσι έξι συνάδελφοι, δύο Υπουργοί - για να απαντήσω και στην κ. Κανέλλη - και υπάρχει και η ομιλία του Πρωθυπουργού. Μετά από την ομιλία του Πρωθυπουργού θα σταθμίσουμε τον χρόνο και θα καθορίσουμε έτσι ώστε η διαδικασία να προχωρήσει, να μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι και, εν πάση περιπτώσει, να δευτερολογήσουν, όπως το έχουν απαιτήσει και είναι και σωστό και οι εισηγητές. Κύριε Γρηγοριάδη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η διαχείριση του κράτους μιας χρεοδουλοπαροικίας, όπως φαίνεται, δεν είναι εύκολη υπόθεση για κανένα, ούτε για τη Δεξιά ούτε για την Αριστερά. Όταν μάλιστα τυχαίνει παραδόξως η Αριστερά να επιτυγχάνει καλύτερα αποτελέσματα σε μια τέτοια διαχείριση, παίρνοντας έτσι τα εύσημα και τους επαίνους των θεσμών ή της τρόικας - όπου προτιμάει η κάθε παράταξη - τότε, κατά τη γνώμη μου, προκύπτουν δύο ενδιαφέροντα γεγονότα. Πρώτον, η Αριστερά αυτοαναιρείται, δηλαδή παύει πλέον να είναι Αριστερά, η δε Δεξιά χάνει κατά κάποιον τρόπο την ταυτότητά της. Θα μου πείτε, τι σχέση έχει το κράτος και μάλιστα το επιτελικό κράτος για το οποίο συζητάμε σήμερα, το κράτος που σχεδιάζετε, με το εάν είμαστε ή δεν είμαστε χρεοδουλοπάροικοι; Θα σας απαντήσω ευθέως - από την αρχή και για να τελειώνουμε - ότι εάν το κράτος μας δεν ήταν τόσο αναξιοκρατικό επί τόσες δεκαετίες, τόσο αδιαφανές, τόσο αφόρητα δυσλειτουργικό για τους πολίτες του, τόσο βαθιά κομματικό και πολύ συχνά - λυπάμαι και ντρέπομαι που θα το πω - τόσο παράνομο, εσείς και εγώ σήμερα, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα ήμασταν καν χρεοδουλοπάροικοι. Ας δούμε τώρα μαζί πώς περίπου λειτουργεί το κράτος μιας χρεοδουλοπαροικίας, σύμφωνα με τους στόχους του δικού σας νομοσχεδίου και εννοώ τους στόχους που έχετε θέσει γι' αυτό το νομοσχέδιο. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτούς τους στόχους το κράτος μιας χρεοδουλοπαροικίας - σαν τη δική μας, καλή ώρα - είναι αυστηρά κομματικοποιημένο και πρέπει μάλιστα γι' αυτό επειγόντως να αποκομματικοποιηθεί, λειτουργεί απολύτως γραφειοκρατικά, ταλαιπωρώντας τους πολίτες - υπηκόους του. Έχει κατά κανόνα υπουργικά συμβόλαια των οποίων οι Υπουργοί σχεδόν ποτέ δεν αφήνονται να καλλιεργήσουν τη δημιουργικότητά τους, παράγοντας πολιτικές και καταλήγουν έτσι μοιραία στον ρόλο της μαριονέτας του εκάστοτε Πρωθυπουργού τους. Είναι, τέλος, ένα απόλυτα αδιαφανές κράτος το οποίο πρέπει επιτέλους να αποκτήσει διαφάνεια, σύμφωνα με τους στόχους που εσείς θέσατε. Ξέρετε κάτι, αγαπητοί συνάδελφοι; Συμφωνούμε απόλυτα. Ξέρετε κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί πρέπει να αλλάξουμε - και μάλιστα αμέσως - όλα αυτά στο κράτος μας; Επειδή εσείς αποτύχατε. Λυπάμαι που το λέω, αλλά ακριβώς επειδή εσείς αποτύχατε. Εσείς, του ΣΥΡΙΖΑ, αποτύχατε λιγότερα είναι η αλήθεια επί τεσσεράμισι χρόνια. Από την άλλη μεριά εσείς, αγαπητοί φίλοι της Νέας Δημοκρατίας - λυπάμαι και πάλι που θα το πω - αποτυγχάνετε συστηματικά και διαχρονικά σε αυτόν τον τομέα παραπάνω από μισό αιώνα τώρα. Και αν τον ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να τον κατηγορήσει κανείς ότι επί τεσσεράμισι χρόνια δεν έδειξε τη διάθεση να τα βάλει πραγματικά με τις παθογένειες του κράτους μας, πολύ φοβάμαι πως για τη Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε κανείς εύλογα να ισχυριστεί πως δημιούργησε σε έναν μεγάλο βαθμό - συνειδητά και συστηματικά μάλιστα - όλες αυτές τις προαναφερθείσες παθογένειες. Ξέρετε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλες αυτές οι παθογένειες δεν πέφτουν ξαφνικά σαν βροχή από τον ουρανό. Δεν βρέθηκαν, δηλαδή, τυχαία εννιακόσιες πενήντα δύο χιλιάδες άνθρωποι στο δημόσιο, σύμφωνα με την απογραφή του 2009. Κάποιος τους διόρισε. Δεν έγιναν τυχαία οι πιο υπάκουοι από αυτούς τους ανθρώπους - κομματικά υπάκουοι, εννοώ - οι καρεκλοκένταυροι στα ύπατα αξιώματα του κράτους μας. Δεν προσελήφθησαν όλοι αυτοί τυχαία σε συνθήκες απόλυτης αδιαφάνειας. Και δεν κρατήθηκαν, επίσης, τυχαία δεκαετίες τώρα όλοι αυτοί οι άνθρωποι, καθώς και οι οικογένειές τους, ως αιχμάλωτοι, ως όμηροι μιας παρανοϊκής εκλογικής πελατείας. Όχι, όλα αυτά, αγαπητοί φίλοι της Νέας Δημοκρατίας, τα σχεδίασε και τα υλοποίησε η ιστορική παράταξη από την οποία προέρχεστε. Τις τελευταίες, μάλιστα, εκατοντάδες χιλιάδες διορισμών που συνέβησαν κατά τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες στη χώρα, τις πραγματοποίησε η ίδια η παράταξή σας, με το ίδιο ακριβώς όνομα που έχει και σήμερα, η Νέα Δημοκρατία, συνεπικουρούμενη, βεβαίως - για να τα λέμε όλα - τα μάλα συνεπικουρούμενη, από την άλλη πολύ μεγάλη, σπουδαία παράταξη της Μεταπολίτευσης, το ΠΑΣΟΚ. Καθώς, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί κανείς να απαιτεί από όλους εμάς να έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, οφείλουμε να πούμε στη Νέα Δημοκρατία ότι πλέον έχουμε σοβαρές αμφιβολίες όχι μόνο για το εάν μπορεί να βελτιώσει στο ελάχιστο το κράτος μας, αλλά ακόμα - και πραγματικά λυπάμαι πάλι που το λέω - για το εάν, πραγματικά, το επιθυμεί ή ας το πούμε και λίγο πιο αγοραία, αν τη συμφέρει, τελικά, να βελτιώσει αυτό το κράτος. Διαφορετικά, μπορούσε ωραιότατα η Νέα Δημοκρατία - και θα έπρεπε - να το έχει ήδη κάνει αυτό μόλις πριν από τεσσεράμισι χρόνια. Το να στέκεστε μπροστά μας σήμερα και μάλιστα φουριόζοι, επείγοντες, με τη ρομφαία της κάθαρσης του δημοσίου ανά χείρας - επαναλαμβάνω - μόλις με μία τετραετία αφότου εγκαταλείψατε την εξουσία, είναι μια πολιτική συμπεριφορά που, επιτρέψτε μου να πω, κινείται στα όρια του γελοίου αλλά βεβαίως - δυστυχώς - και στα όρια του τραγικού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όσο για εσάς, αγαπητοί συνάδελφοι και πρώην σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αν τεσσεράμισι χρόνια δεν σας ήταν αρκετά για να συγκρουστείτε όχι με την τρόικα και τους θεσμούς - εκεί συνθηκολογήσατε νωρίς, ξέρουμε - αλλά με το πελατειακό και κομματικό κράτος που εγκαθίδρυσαν στον τόπο μας η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και, αντιθέτως, επιχειρήσατε να το χρησιμοποιήσετε, να το οικειοποιηθείτε και να το εμπλουτίσετε με τους δικούς σας ανθρώπους, μόνο και μόνο για να κρατηθείτε κι εσείς, όπως και όλοι οι άλλοι πριν από εσάς, στην εξουσία, τότε δυστυχώς είμαστε στη δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσουμε ότι εκτός από το σύνθημα «πρώτη φορά Αριστερά», υπάρχει - και σας το λέμε με πόνο ψυχής - και το σύνθημα «πρώτη φορά η Αριστερά δίνει δικαίωμα στη Δεξιά να επιστρέψει τόσο εύκολα ξανά». Δεν θα ασχοληθώ εκτεταμένα με αυτό το νομοσχέδιο που φέρνετε σήμερα, κύριε Γεραπετρίτη…
Αλίμονο!
Αρπάζω την ευκαιρία να σας ευχαριστήσω για τον πολιτικό πολιτισμό που επιδείξατε αυτές τις μέρες. Είναι σπάνιος. Σας τιμά και πραγματικά είναι συγκινητικός. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα ασχοληθώ εκτεταμένα, είπα. Δεν ακούσατε ολόκληρη τη φράση μου. Θα ασχοληθώ λιγάκι. Και με τις ενστάσεις μας.
Καλοσύνη σας!
Τα είπαν αναλυτικά άλλοι ομιλητές από το κόμμα μου και από άλλα κόμματα. Θα αρκεστώ να αναφέρω εδώ ότι η αναλυτική μελέτη των άρθρων του νομοσχεδίου υπονομεύει και τελικά καθιστά διάτρητες τις εξαγγελίες για τους τέσσερις βασικούς στόχους σας, καθώς σαφώς κομματικοποιεί περαιτέρω το κράτος, το καθιστά ακόμα πιο συγκεντρωτικό και, μάλιστα, αυστηρά γύρω από το πρόσωπο του Πρωθυπουργού, πολύ πιο γραφειοκρατικό, δημιουργώντας ακόμα τετρακόσιες σαράντα θέσεις καρεκλοκένταυρων. Τέλος, φαίνεται να σβήνει το μόνο φως που υπήρχε στην ελάχιστη διαφάνεια και αξιοκρατία με την εντελώς αδιαφανή σύσταση της Προεδρίας της Κυβέρνησης και την απόλυτα αναξιοκρατική, σκανδαλώδη, θα έλεγε κανείς, πριμοδότηση της συνέντευξης πρόσληψης που τελικά, ουσιαστικά, παρακάμπτει το ΑΣΕΠ. Ωστόσο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακόμα κι αν δεχθούμε ότι το νομοσχέδιο που θα ψηφίσετε κάποιοι από εσάς σήμερα είναι απόλυτα σωστό και δίκαιο και γιατρεύει ως διά μαγείας όλες τις παθογένειες του κράτους μας και ότι εμείς στο ΜέΡΑ25 έχουμε κάνει λάθος σε όλες τις αιτιάσεις μας σχετικά με αυτό…
Κλείστε, κύριε Γρηγοριάδη.
…ακόμα κι αν αύριο το πρωί η εφαρμογή…
Κλείστε.
Με συγχωρείτε, αλλά…
Ο χρόνος είναι πολύ περιορισμένος. Κλείστε με την τελευταία σας πρόταση.
Θα κλείσω. Ακόμα και αν δεχθούμε ότι ως εκ θαύματος αύριο το κράτος μας θα ήταν ένα κράτος - πρότυπο, που θα το ζήλευαν και οι Σκανδιναβοί, ποιους θα εξυπηρετούσε αυτό το κράτος; Ποιους; Τους επτακόσιους πενήντα χιλιάδες, από δεκαοκτώ έως είκοσι τεσσάρων χρονών, που δραπέτευσαν για να επιβιώσουν; Το σχεδόν ένα εκατομμύριο συνανθρώπων μας που είναι άνεργοι και η μόνη σχέση με το κράτος που έχουν είναι ο ΟΑΕΔ, που τους πληρώνει κάθε έξι μήνες ή κάθε μήνα για τρεις ή έξι μήνες; Το 40% του εργατικού δυναμικού της χώρας που δουλεύει με μισθό κάτω από 250 ευρώ μεικτά; Ή τους διακόσιους χιλιάδες επιχειρηματίες, που εσείς εκπροσωπείτε, που έκλεισαν τα τελευταία εννέα χρόνια τις επιχειρήσεις τους; Ακόμα και εάν καταφέρνατε, λοιπόν…
Καταθέστε στα Πρακτικά την υπόλοιπη ομιλία σας. Δεν έχετε άλλο χρόνο, σας παρακαλώ θερμά.
Ένα δευτερόλεπτο.
Όχι. Κλείστε.
…ένα κράτος πρότυπο, αλλά συνεχίζατε να κρατάτε αποκλειστικά για εσάς το ένοχο μυστικό σας, μακριά από τα αυτιά του αθώου λαού…
Το υπόλοιπο της ομιλίας σας, δώστε το στα Πρακτικά.
…βρίσκεται διαρκώς σε αυτή την Αίθουσα και ουρλιάζει μια φωνή που λέει ότι όσο συνεχίζετε από κοινού μαζί Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ να δαιμονοποιείτε τη μόνη πιθανότητα δραπέτευσης που μας απομένει, τη ρήξη, και να μην κάθεστε να συζητήσουμε σοβαρά για αυτή, τότε αυτό, όπως και όλα τα νομοσχέδια που θα φέρετε στο μέλλον, θα μοιάζει με ασκήσεις επί χάρτου αποστρατευμένων στρατηγών που δεν έχουν καν ενημερωθεί για την αποστρατεία τους και πασχίζουν ακόμα οι δόλιοι να κατακτήσουν κάποιο ύψωμα. Ευχαριστώ πολύ.
Ωραία. Σας ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για να ανακοινώσει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να καταθέσω τις νομοτεχνικές βελτιώσεις με ελάχιστα παροράματα και επιπλέον να ενσωματώσω δύο ουσιώδεις διαφοροποιήσεις. Η πρώτη είναι σύμφωνα με όσα είπε η τέως Υπουργός, η κ. Ξενογιαννακοπούλου. Όλοι οι προϊστάμενοι των μονάδων της αρχής θα βρίσκονται εκεί εκ των αποσπασμένων από τη δημόσια υπηρεσία και όχι από των μετακλητών ιδιωτών. Επιπλέον, στο πλαίσιο της συζήτησης που υπήρξε χθες και σήμερα, αλλάζει το λεκτικό του άρθρου 113 παράγραφος 1, το οποίο αναριθμείται, έτσι ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία σε σχέση με το εύρος των αρμοδιοτήτων που αναλαμβάνει η νέα Επιτροπή «Ελλάδα 2020-2021». Το λεκτικό είναι ανάμεσα στις αρμοδιότητες που αναλαμβάνει «η δημιουργία ενιαίας εικόνας (branding) της χώρας και των φορέων του ελληνικού κράτους», έτσι ώστε να μην υπάρχει καμμία εθνική αναφορά, μολονότι, σε κάθε περίπτωση αυτό δεν ίσχυε ούτως ή άλλως ως εκ περισσού.
Παρακαλώ πολύ, να διανεμηθούν στους συναδέλφους. Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρίσκομαι για πρώτη φορά ως Βουλευτής στο Βήμα αυτό, απευθυνόμενος στην Ολομέλεια της Εθνικής Αντιπροσωπείας. Θέλω να ευχηθώ καλή δύναμη, υγεία πάνω από όλα και καλά αποτελέσματα στο έργο μας προς όφελος των πολιτών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Συζητάμε για το επιτελικό κράτος, το οποίο αποτελεί μία κυρίαρχη, μία πολύ σημαντική, κορυφαία - θα έλεγα - προεκλογική διακήρυξη, όπως αναπτύχθηκε από τον Πρωθυπουργό σήμερα, τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Έρχεται, λοιπόν, ως πρώτο νομοσχέδιο ένα εξαιρετικά σημαντικό νομοσχέδιο που αποτελεί μεταρρυθμιστική τομή για τη λειτουργία της Κυβέρνησης και του συνόλου της κεντρικής διοίκησης. Το επιτελικό κράτος, όπως παρουσιάστηκε λεπτομερώς, λειτουργεί στην αρχή ότι πρώτα προγραμματίζει τις δημόσιες πολιτικές και στη συνέχεια παρακολουθεί και αξιολογεί την υλοποίησή τους. Θα κάνω μερικές γενικές παρατηρήσεις. Για πρώτη φορά στα χρονικά έχουμε συγκέντρωση και τυποποίηση των διαδικασιών και δομών λειτουργίας της εκτελεστικής εξουσίας από τη μία και της κεντρικής υπηρεσιακής διοίκησης από την άλλη, ακολουθώντας καλές πρακτικές διοικητικών συστημάτων της Ευρώπης και όχι μόνο. Δημιουργείται μία αποτελεσματική «task force», όπως εύστοχα χαρακτηρίστηκε η Προεδρία της Κυβέρνησης. Εισάγεται ένα σύστημα εκεί όπου υπήρχαν διάσπαρτες και πολλές φορές αντιφατικές διατάξεις. Προβλέπονται διακριτές ξεκάθαρες δομές και αρμοδιότητες. Δίνεται έμφαση τόσο στον προγραμματισμό όσο και στην παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου, αλλά και στην καλή νομοθέτηση. Κατοχυρώνεται έμπρακτα η ανώτατη δημοσιοϋπαλληλία με τον θεσμό Υπηρεσιακού Γενικού Γραμματέα των Υπουργείων. Μειώνεται το έλλειμμα ελέγχου και λογοδοσίας που χαρακτηρίζει διαχρονικά το ελληνικό κράτος μέσα από μία ισχυρή ανεξάρτητη αρχή, την Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Θέλω να σταθώ στα εξής σημεία, που κατά τη γνώμη μου αποτελούν σπουδαίες μεταρρυθμίσεις και θα βελτιώσουν ανεπιφύλακτα με την εφαρμογή τους την καθημερινότητα και τη ζωή των Ελλήνων πολιτών. Σημείο πρώτο: Η βασική έννοια που κάνει την εμφάνισή της και διατρέχει όλο το νομοσχέδιο είναι η ευθύνη. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Μεταπολίτευσης, προκρίνεται ένα διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης που ανταποκρίνεται στο πολιτικό διακύβευμα, σύμφωνα με το οποίο η Κυβέρνηση πρέπει να είναι υπόλογη απέναντι στο σύνολο των πολιτών για τις πολιτικές και τη δράση της. Όπως γνωρίζουμε, ο ελληνικός λαός επιλέγει κόμμα και ψηφίζει στις εθνικές εκλογές έχοντας δύο δεδομένα: Πρώτον, γνωρίζει ποιος θα είναι ο Πρωθυπουργός, εφόσον το κόμμα του κερδίσει τις εκλογές. Δεύτερον, γνωρίζει την κυβερνητική πολιτική που θα επιχειρήσει να υλοποιήσει ο Πρωθυπουργός, έχοντας παρακολουθήσει τις προεκλογικές εξαγγελίες του. Κι αυτό είναι που ενδιαφέρει τον κυρίαρχο λαό, η εφαρμογή των πολιτικών που ψήφισε. Τέτοια χαρά δεν δοκίμασε ο ελληνικός λαός κατά την περίοδο συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αντίθετα ήταν μια περίοδος γεμάτη απογοητεύσεις και κωλοτούμπες. Το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος αποσκοπεί ακριβώς σε αυτό. Ο ενισχυμένος ρόλος του Υπουργικού Συμβουλίου, του οποίου προεδρεύει ο Πρωθυπουργός, διασφαλίζει όχι μόνο την υλοποίηση της λαϊκά νομιμοποιημένης κυβερνητικής πολιτικής, αλλά και την ανάληψη ευθύνης, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν ποιος κάνει τι, πότε λογοδοτεί, ποια είναι τα ελεγκτικά αντίβαρα, ποια είναι τα ασυμβίβαστα για όλη την κυβερνητική, αλλά και διοικητική πυραμίδα. Και αυτό είναι μία σπουδαία αλλαγή νοοτροπίας για την πολιτική ζωή του τόπου μας. Κάποιοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης μίλησαν για εισαγωγή μοντέλου πρωθυπουργού - αυτοκράτορα. Αντίθετα, θα σας έλεγα ότι καθιερώνεται ο υπεύθυνος Πρωθυπουργός, που δεν κρύβεται πίσω από Υπουργούς ή άλλους κρατικούς λειτουργούς για την δήθεν κατά περίπτωση - έχει χρησιμοποιηθεί και αυτή η δικαιολογία - έλλειψη πληροφόρησης που είχε ή την άγνοια που είχε για το αν ήταν σε λειτουργία οι τηλεοπτικές κάμερες. Σημείο δεύτερο. Η επανεκκίνηση του κράτους δεν είναι βερμπαλισμός. Είναι πραγματική ανάγκη με άμεσες επιπτώσεις στην καθημερινότητα του πολίτη και την ίδια την οικονομία. Όπως επισημαίνουν διεθνείς οργανισμοί, η κακοδιοίκηση στην Ελλάδα, παρά τις σχετικές βελτιώσεις που παρουσιάστηκαν την τελευταία δεκαετία, αποτελεί τη βασική τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Το νομοσχέδιο αυτό βάζει τέλος στην κακοδιοίκηση. Με την έκδοση ατομικών διοικητικών πράξεων πλέον από τον Γενικό Διευθυντή, τον ανώτερο, δηλαδή, δημόσιο υπάλληλο και όχι από τον Υπουργό, όπως προβλεπόταν μέχρι σήμερα, θα μειωθεί δραστικά η γραφειοκρατία, ο χρόνος απόκρισης της διοίκησης και θα διασφαλιστεί η αποκομματικοποίηση της όλης διοικητικής διαδικασίας, δίνοντας ένα καίριο χτύπημα στο οπισθοδρομικό πελατειακό κράτος. Δεν είναι πιο λειτουργικό, διαφανές και σύγχρονο η χορήγηση, για παράδειγμα, μιας άδειας για την έναρξη επαγγέλματος - αναφέρθηκαν κι άλλοι συνάδελφοι σε αυτό - ή της λειτουργίας καταστήματος ή η απόφαση για την κάλυψη κενών σε σχολεία και σε νοσοκομεία να γίνεται στο επίπεδο της διοίκησης, χωρίς να απαιτείται πλέον η χρονοβόρα διαδικασία υπογραφής από τον Υπουργό; Προφανώς και ναι. Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει έμπρακτα την εμπιστοσύνη της Κυβέρνησής μας στους δημοσίους υπαλλήλους και τα στελέχη του κρατικού μηχανισμού, χωρίς να βάζει κομματικό πρόσημο. Σημείο τρίτο. Δίνεται τέλος στην πολυνομία, στους διάσπαρτους και κακογραμμένους πολλές φορές νόμους. Από την εμπειρία μου ως δικηγόρος γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει αυτό, τι ανακούφιση θα είναι για όλες τις βαθμίδες που έχουν καθημερινά ανάγκη να χρησιμοποιούν τη νομοθεσία ως εργαλείο. Με τη νομοτεχνική βελτίωση και κωδικοποίηση που προβλέπεται θα αναβαθμιστεί τελική η ζωή του πολίτη, ο οποίος θα είναι σε θέση ο ίδιος να βρίσκει εύκολα τη νομοθετική ρύθμιση, τον νόμο που τον αφορά, αλλά και να τον καταλαβαίνει κιόλας, χωρίς την ανασφάλεια δικαίου του παρελθόντος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλέσω για την ανοχή ενός λεπτού. Είναι η πρώτη μου ομιλία σε Ολομέλεια κι ευχαριστώ προκαταβολικά για την κατανόησή σας. Σημείο τέταρτο, η υιοθέτηση της διεθνούς βέλτιστης πρακτικής με τη δημιουργία μίας και μόνο Ανεξάρτητης Αρχής για τη Διαφάνεια, η οποία θα εδραιώσει το αίσθημα εμπιστοσύνης και διαφάνειας φυσικά και πάνω από όλα θα στοχεύσει στην ουσιαστική καταπολέμηση της διαφθοράς. Πώς περιμένουμε να νικήσουμε τον «δράκο» της διαφθοράς; Με κατακερματισμένες δυνάμεις; Είναι δυνατόν να είμαστε ικανοποιημένοι από την ύπαρξη έξι διαφορετικών υφιστάμενων ελεγκτικών φορέων του δημοσίου, που έχουν κάποιο συγκεκριμένο πεδίο ελέγχου ο καθένας, χωρίς, όμως, τη δυνατότητα να βεβαιώσουν παράβαση που δεν τους αφορά; Και μόνο η ίδρυση και καθιέρωση αυτής της αρχής, είναι λόγος να αισθανόμαστε ότι «με το καλημέρα» η Κυβέρνηση αυτή έμπρακτα τα βάζει με τη διαφθορά και εννοεί να περάσει από τα ευχολόγια στα έργα. Συνοψίζοντας - και κλείνω - θέλω να πω ότι το παρόν νομοσχέδιο διαμορφώνει το νέο μοντέλο διακυβέρνησης που ανταποκρίνεται πλέον στις σύγχρονες επιταγές, κάνοντας χρήση των πιο προηγμένων εργαλείων και πολιτικών διακυβέρνησης. Επιτρέπει τη δημιουργία ενός στρατηγικού σχεδίου μακράς πνοής για τη χώρα, με συνέχεια στο κράτος και θεσμική μνήμη που δεν θα εξαρτάται από την εναλλαγή των κυβερνήσεων στην εξουσία, ούτε καν από κυβερνητικούς ανασχηματισμούς που θα γίνονται μέσα στην ίδια κυβερνητική θητεία. Η αποτελεσματικότητα, η διαφάνεια και η μετρήσιμη απόδοση που θα χαρακτηρίζει το επιτελικό κράτος θα αποτελέσει την πηγή των καλών που αναμένονται, με πρώτο και ουσιαστικότερο την εδραίωση της εμπιστοσύνης των πολιτών στις κρατικές δομές, με κύριο στόχο την ανάπτυξη της πατρίδας μας. Και δεν μπορώ να μην κάνω, ως νέος Βουλευτής, μία αναφορά στην εμπειρία που είχα από τη συζήτηση αυτού του πρώτου νομοσχεδίου στις επιτροπές και στην Ολομέλεια. Μου έκανε εξαιρετική εντύπωση και αισθάνομαι την ανάγκη να πω ότι η διαρκής παρουσία του αρμόδιου Υπουργού κ. Γεραπετρίτη και η ουσιαστική συμμετοχή του στη συζήτηση του νομοσχεδίου προσέδωσε κύρος στην κοινοβουλευτική διαδικασία, στο νομοθετικό έργο και νομίζω ότι αποτελεί καλή πρακτική, την οποία ελπίζω να δούμε σε όλη τη διάρκεια της θητείας μας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Καλείται στο Βήμα η κ. Γιαννακοπούλου από το Κίνημα Αλλαγής.
Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν νομίζω πως υπάρχει κάποια ή κάποιος σε αυτή την Αίθουσα που να μην πιστεύει πως ο εκσυγχρονισμός του κράτους και της δημόσιας διοίκησης αποτελεί αδήριτη ανάγκη, απαραίτητη προτεραιότητα και προϋπόθεση για να καταφέρει η χώρα να ξεφύγει από τη στασιμότητα, να επουλώσει τις πληγές της μετά από τη δεκαετή κρίση στην οποία βρισκόμαστε και ουσιαστικά να βαδίσει προς την ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη και σεβασμό στον πολίτη. Παρά το γεγονός ότι όλοι αναγνωρίζουμε αυτή την αναγκαιότητα, μιας μεγάλης δηλαδή μεταρρύθμισης, δυστυχώς δεν έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής ως πολιτικό σύστημα να συμφωνήσουμε σε ένα ολοκληρωμένο, συνολικό σχέδιο με τρεις, όπως πιστεύω, βασικούς άξονες: το επιτελικό κράτος, το χτύπημα της γραφειοκρατίας και την αποκέντρωση, με μεταφορά σημαντικών αρμοδιοτήτων στην αυτοδιοίκηση. Τελικά, είναι θέμα πολιτικής βούλησης και, δυστυχώς, ούτε οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ έδειξαν - ούτε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σήμερα δείχνει - να έχουν αυτή την πολιτική βούληση, παρά τα αντιθέτως λεγόμενά τους, όταν βρίσκονται ή βρίσκονταν στην αντιπολίτευση. Σε γενικές γραμμές αντιμετωπίζουν το κράτος ως κομματικό λάφυρο. Εισάγεται σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής ένα νομοσχέδιο που σκοπό του έχει, βάσει των λεγομένων του Υπουργού, την αναβάθμιση των θεσμών συνολικά, έτσι ώστε η δημοκρατία να βρει ένα σύγχρονο αποτύπωμα. Αλλαγές στη δημόσια διοίκηση έγιναν κατά περιόδους πολλές και σημαντικές, με κορυφαίες το ΑΣΕΠ, τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» και σοβαρές τομές στην αυτοδιοίκηση, που όλες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φέρουν τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ. Όμως, η μεταρρύθμιση των μεταρρυθμίσεων παραμένει ακόμη ζητούμενο, δηλαδή η αναμόρφωση του ελληνικού δημοσίου με τη δημιουργία ενός πραγματικά επιτελικού κράτους. Αυτό απαιτεί συνολικό τολμηρό σχέδιο με στόχους, καθώς και ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα σύνδεσης των δράσεων με τους στόχους. Αναμφίβολα, η κρίση ανέδειξε εντονότερα τις παθογένειες της δημόσιας διοίκησης. Αυτό που ακούμε συνέχεια από τους πολίτες είναι είτε ότι δεν υπάρχει κράτος είτε ότι δεν λειτουργεί αυτό το κράτος. Και ακριβώς αυτό είναι το μεγάλο θέμα, το μεγάλο ζητούμενο, στο οποίο καλούμαστε να δώσουμε πειστικές απαντήσεις. Με το παρόν σχέδιο νόμου η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας παρακάμπτει κατακτήσεις της ελληνικής πολιτείας, όπως είναι η δημόσια διαβούλευση. Καταθέτει σήμερα νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος, χωρίς να έχει αναρτήσει το εν λόγω νομοσχέδιο για διαβούλευση στο «Open Gov». Κύριε Υπουργέ, είχατε πολύ χρόνο στη διάθεσή σας για να ενημερώσετε τους πολίτες για το νομοσχέδιο. Γιατί δεν το κάνετε; Υπηρετεί αυτό τις αρχές της καλής νομοθέτησης; Αυτό βέβαια που πρέπει να αναγνωρίσουμε στα θετικά, είναι πως ο κύριος Υπουργός άκουσε και έκανε δεκτές αρκετές αλλαγές της Αντιπολίτευσης, όπως προέκυψαν από τη συζήτηση στις επιτροπές. Όμως, κύριε Υπουργέ, αυτό δεν αλλάζει την ουσία. Αξιοσημείωτο πάντως παραμένει πως προτάσσεται ως στόχος του νομοσχεδίου η αποπολιτικοποίηση των θέσεων και η εύρυθμη λειτουργία του κράτους. Πώς ακριβώς το ορίζετε αυτό, κύριε Υπουργέ; Να σας θυμίσω μόνο ότι σε ό,τι αφορά τον νόμο της προηγούμενης κυβέρνησης - αναφέρομαι στον ν.4369/2016- για τους μόνιμους γενικούς γραμματείς πενταετούς θητείας, ως αντιπολίτευση τον είχατε εντόνως καταγγείλει, κατηγορώντας την τότε κυβέρνηση για βιογραφικά υποψηφίων που βρίσκονταν σε υπουργικά γραφεία. Και έρχεστε τώρα και τοποθετείτε τους δικούς σας γενικούς γραμματείς να αναλάβουν καθήκοντα στα Υπουργεία, επιμένοντας πως οι θέσεις αυτές είναι πολιτικές. Τι κάνετε δηλαδή; Κάνετε ακριβώς αυτό το οποίο κατηγορούσατε. Κύριε Υπουργέ, αν πιστεύετε πως θα λύσετε τα χρόνια προβλήματα που ταλανίζουν τη δημόσια διοίκηση απλώς δίνοντας υπερεξουσίες στο πρωθυπουργικό γραφείο και ενισχύοντας ένα πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο, με προσωπικό μάλιστα που αποτελείται από τετρακόσιους σαράντα υπαλλήλους - ή μήπως τελικά περισσότερους; Αν πιστεύετε πως θα επέλθει η αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης απλώς με το να ορίζετε υπηρεσιακούς γενικούς γραμματείς και να δημιουργείτε όργανα με αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες, με τους γενικούς και ειδικούς γραμματείς και χωρίς στην ουσία να μειώνετε ούτε τον αριθμό των γραμματέων ούτε τον αριθμό των μετακλητών, παρά τις προεκλογικές σας δεσμεύσεις. Αν νομίζετε πως πατάσσετε τη γραφειοκρατία με το να διαμηνύετε πως οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από την υπηρεσιακή διοίκηση, διότι εμπιστεύεστε, λέτε, τη δημοσιοϋπαλληλία, και την ίδια ώρα και στιγμή να ψαλιδίζετε αρμοδιότητες κρατικών μονάδων με πρακτική και συμβολική αξία. Αν νομίζετε ότι αποτελεί μεταρρύθμιση η για πρώτη φορά υπαγωγή στην έννοια του κεντρικού κράτους των ανεξάρτητων αρχών, κάτι που είναι νομικά και συνταγματικά άτοπο, ή ότι είναι μεταρρύθμιση η κατάργηση του θεσμού του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, εμείς με βεβαιότητα και μετά λύπης σάς λέμε πως με αυτό το σχέδιο νόμου και με τις περισσότερες ρυθμίσεις του κάνετε απλά μια τρύπα στο νερό! Σε συνθήκες δημοσιονομικής ανελαστικότητας και χρονικής πίεσης θα έλεγε κάποιος πως απαιτείται ένα μεταρρυθμιστικό «big bang» στη δημόσια διοίκηση, όχι αποσπασματικές διευθετήσεις που συντείνουν στην υπερσυγκέντρωση της κρατικής δομής. Στόχος θα έπρεπε να είναι η αποκέντρωση και η απλοποίηση των διαδικασιών. Εμείς, στο Κίνημα Αλλαγής, έχουμε πάγια θέση ότι το κράτος έχει ανάγκη ένα συνολικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο. Χρειαζόμαστε τη σύσταση ενός συντονιστικού κέντρου διακυβέρνησης για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο του κυβερνητικού έργου και της δημόσιας διοίκησης. Είναι αναγκαία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αναμόρφωση των κεντρικών υπηρεσιών των Υπουργείων με αναδιάρθρωση των οργανωτικών τους δομών. Είναι, επίσης, απαραίτητη η διάκριση των αρμοδιοτήτων της δημόσιας διοίκησης, αφ' ενός σε υποστηρικτικές και επιτελικές, που ασκούνται από τα Υπουργεία, και αφ' ετέρου σε εκτελεστικές, που θα αποκεντρώνονται σταδιακά στα κατά τόπους και καθ' ύλην αρμόδια όργανα και ιδιαίτερα στην αυτοδιοίκηση. Κυρίες και κύριοι, η μεταρρύθμιση στο δημόσιο είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ επιβεβλημένη. Για να γίνει όμως πραγματικότητα απαιτούνται όχι fast track νομοσχέδια, αλλά εθνική συνεννόηση και συνέργεια. Αν αυτά υπάρχουν, τότε είναι βέβαιη και η επιτυχία. Δυστυχώς, όμως, δεν επιτυγχάνεται κάτι τέτοιο με το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ευχαριστώ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια ιστορική αναφορά. «Μέχρι τίνος το ελληνικόν αυτό κράτος, έχον σπιθαμιαίο το σώμα και υπερμεγέθη κεφαλήν, θέλει, ως ραχιτικόν, ως εκτρωματέον ανθρωπάριον, κινείν την οικουμένην ως εις γέλωτα;». Όταν ο Αλέξανδρος Σούτσος διατύπωνε το 1848 αυτό το καυστικό σατιρικό ερώτημα, το ελληνικό κράτος μόλις είχε ενηλικιωθεί. Δυστυχώς, εκατόν εβδομήντα χρόνια μετά, θα μπορούσε κανείς σε έναν βαθμό να κάνει την ίδια περιγραφή: Κράτος με μεγάλο κεφάλι και σώμα σπιθαμής, ένα κράτος το οποίο συχνά εξακολουθεί να προκαλεί δάκρυα απόγνωσης στους πολίτες του. Και αυτό το κράτος έχουμε επιτέλους χρέος να το αλλάξουμε. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με τρία στιγμιότυπα, τα οποία δεν θα αργήσουν να φανούν στη δημόσια ζωή. Εικόνα πρώτη: Ένα Υπουργικό Συμβούλιο το οποίο συνεδριάζει τακτικά και προγραμματισμένα μία φορά τον μήνα, υλοποιώντας το κυβερνητικό σχέδιο. Οι Υπουργοί νομοθετούν και τα χρονοδιαγράμματα παρακολουθεί ένα ηλεκτρονικό σύστημα, το «Μαζί», ενώ τον συντονισμό έχει ο Πρωθυπουργός και το επιτελείο του, όπως συμβαίνει σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου. Εικόνα δεύτερη: Το κράτος διαθέτει πλέον έναν απλό κώδικα λειτουργίας που συμπυκνώνει και απλοποιεί όλες τις διάσπαρτες διατάξεις σαράντα ετών. Διοικείται, ως προς το υπηρεσιακό του σκέλος, από υπηρεσιακούς γενικούς γραμματείς της ιεραρχίας του δημοσίου. Η λειτουργία του είναι διαφανής και ηλεκτρονική. Και αυτό το εγγυάται μία νέα αρχή ελέγχου σε όλα τα επίπεδα. Εικόνα τρίτη και πιο σημαντική: Ένας πολίτης ο οποίος παύει πια να είναι όμηρος της γραφειοκρατίας. Πολλές ατομικές διοικητικές πράξεις - όλες ουσιαστικά - γίνονται πια με την υπογραφή γενικού διευθυντή και όχι του πολιτικού του προϊστάμενου και σταματούν οι ουρές, αφού οι επαφές με το κράτος γίνονται πλέον μόνο ηλεκτρονικά. Όλες αυτές οι σκηνές περιγράφουν ουσιαστικά το περιεχόμενο και τους στόχους αυτού που αποκαλούμε επιτελικό κράτος. Ξεκινάμε από τα του οίκου μας, από το πώς δηλαδή λειτουργεί η ίδια η Κυβέρνηση. Πρόκειται για την πρώτη μεθοδική και συστηματική αναδιοργάνωση της δράσης της. Συνεχίζουμε με την ανάταξη του μεγάλου ασθενούς, που είναι το ίδιο το κράτος, μέσω μιας συνολικής τομής στην ίδια τη λειτουργία της διοίκησης. Και οι δύο αυτές παρεμβάσεις υπηρετούν τέσσερις μεγάλες αλλαγές σε ολόκληρη τη δημόσια ζωή. Πρώτον, η Κυβέρνηση γίνεται συλλογική, αλλά ταυτόχρονα αποτελεσματική και γρήγορη. Τα Υπουργεία, αντί να δρουν ως ξεχωριστά φέουδα, εντάσσουν τις ενέργειές τους σε έναν κοινό προγραμματισμό. Το Υπουργικό Συμβούλιο ψηφίζει πια για όλα και η κάθετη δομή της Προεδρίας της Κυβέρνησης συνδράμει τον Πρωθυπουργό στον ρόλο που του δίνει το ίδιο το Σύνταγμα. Δεύτερον, η δημόσια διοίκηση αποκομματικοποιείται και τα στελέχη της αναβαθμίζονται. Σε κάθε Υπουργείο θεσμοθετείται Υπηρεσιακός Γενικός Γραμματέας με τριετή θητεία, ο οποίος επιλέγεται αποκλειστικά από το ΑΣΕΠ. Και το πιο σημαντικό, ο Γενικός Διευθυντής αποκτά δικαίωμα υπογραφής σε ατομικές διοικητικές πράξεις. Τρίτον, η γραφειοκρατία εκτιμάται ότι είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη. Έχει κόστος 7% του ΑΕΠ. Παρήγαμε τα τελευταία χρόνια κατά μέσο όρο έναν νόμο την εβδομάδα και μεταξύ τεσσάρων με πέντε προεδρικών διαταγμάτων. Λύνεται αυτό το πρόβλημα - αντιμετωπίζεται τουλάχιστον - με μια ειδική γραμματεία η οποία έχει ως αποκλειστικό σκοπό την ενοποίηση ρυθμίσεων, μελετώντας εγκαίρως τις συνέπειές τους, διορθώνοντας τυχόν αστοχίες. Ο σκοπός είναι - και φαντάζομαι θα συμφωνήσουμε σε αυτό - να έχουμε λιγότερους αλλά καλύτερους νόμους. Τέλος, τα μέλη της πολιτικής αλλά και της διοικητικής ηγεσίας εργάζονται πια στο φως του αποτελέσματος. Όλοι υπογράφουν συμβόλαιο απόδοσης, ενώ ειδικά ασυμβίβαστα αποκλείουν τη σύγκρουση συμφερόντων. Καθιερώνεται Εθνική Αρχή Διαφάνειας, στην οποία συγκεντρώνονται έξι διάσπαρτα σώματα ελέγχου. Θα επανέλθω σε αυτό το θέμα στη συνέχεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δικαίως από κάποιους συναδέλφους το νομοσχέδιο αυτό χαρακτηρίστηκε ως ένα εγχειρίδιο για την αποτελεσματική δράση της κυβερνητικής δομής και πιστεύω ότι και δίκαια κάποιοι το αποκάλεσαν ένα ριζοσπαστικό μοντέλο για ένα λειτουργικό κράτος του 21ου αιώνα. Δεν πρόκειται, ωστόσο, μόνο για ένα οργανωτικό σχήμα το οποίο τακτοποιεί καλύτερα τη δημόσια λειτουργία. Αποτελεί μια σημαντική πολιτική πρωτοβουλία, η οποία τελικά έχει και ουσιαστικό κοινωνικό περιεχόμενο και ένα σύνολο παράλληλων μεταρρυθμίσεων για τον ουσιαστικό εκσυγχρονισμό της χώρας. Γι' αυτό, άλλωστε, επιλέξαμε το νέο επιτελικό κράτος να είναι μόλις το δεύτερο από τα τρία εμβληματικά νομοσχέδια των πρώτων εβδομάδων της θητείας μας. Σήμερα, όλες οι έρευνες αποδεικνύουν ότι η ευημερία των κρατών και των λαών τους δεν εξαρτάται μόνο από τη γεωγραφική θέση, από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, από τον πολιτισμό τους, αλλά εξαρτάται εξίσου από την ποιότητα των πολιτικών και των οικονομικών τους θεσμών. Όσο πιο εύρωστη και λειτουργική είναι μια δημοκρατία τόσο πιο πλούσια είναι μια χώρα. Και είναι αυτοί, τελικά, οι θεσμοί που καθορίζουν το συντηρητικό ή προοδευτικό τους πρόσημο. Υπέρ ποίου λειτουργεί, άραγε, μια εκτελεστική εξουσία με σαφείς αρμοδιότητες και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, που δεν θα διαταράσσεται από αλλαγές κυβερνήσεων ή ακόμα και από ανασχηματισμούς και ποιον ευνοεί, τελικά, μια δημόσια διοίκηση που δρα γρήγορα, αλλά έχει αντίβαρα ελέγχου κάθε πράξη της; Και ποιος, τελικά, ωφελείται από την εξάλειψη αυτού του τεράστιου και σιωπηλού κόστους, που λέγεται δυσπιστία, έλλειψη εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση, αλλά και προς το κράτος και τους θεσμούς συνολικά; Κακά τα ψέματα! Στις δημοκρατίες ο πολυτιμότερος πόρος είναι η πίστη των πολιτών στους θεσμούς που ορίζουν τους κανόνες που διέπουν τη ζωή τους. Είναι η συγκολλητική ουσία κάθε κοινωνίας, αλλά είναι και προϋπόθεση εμπιστοσύνης των ξένων επενδυτών, που με τη σειρά της θα μεταφραστεί σε ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας προς όφελος των πολλών. Ο συμβιβασμός, λοιπόν, με παλιές παθογένειες σήμερα σημαίνει συντήρηση, ενώ η αποκατάσταση σύγχρονων και λειτουργικών θεσμών είναι μια προοδευτική επιλογή. Από την άλλη πλευρά, μια κυβέρνηση κατακερματισμένη και ένα κράτος πολυδαίδαλο δεν βοηθούν μια χώρα που ζητά να αφήσει πίσω της την κρίση. Η πρώτη, η κατακερματισμένη κυβέρνηση, μπορεί να αποφασίζει, χωρίς όμως να πράττει και το δεύτερο, το πολυδαίδαλο κράτος, μπορεί σίγουρα να διογκώνεται και να κοστίζει, χωρίς όμως τελικά να παράγει. Η διαιώνισή τους, λοιπόν, σηματοδοτεί τελικά μια συντηρητική θέση, ενώ η αναζήτηση κεντρικής εξουσίας αλλά και διοίκησης, που δίνουν λύση στα προβλήματα των πολιτών, αποτελεί σήμερα πραγματικά προοδευτικό αίτημα. Θα το ξαναπώ: πρόοδος σήμερα σημαίνει πάνω από όλα αποτέλεσμα, σημαίνει να κάνουμε τις ζωές των πολιτών μας καλύτερες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι όσοι έχουμε υλοποιήσει μεταρρυθμίσεις γνωρίζουμε ότι οι αλλαγές που προωθούνται συχνά χωρίς σωστό σχεδιασμό και υλοποίηση είναι καταδικασμένες να μείνουν στα χαρτιά. Το διαπιστώσαμε αυτό όλα τα προηγούμενα χρόνια, όταν διακηρύξεις που ήχησαν έως και επαναστατικές ξεχάστηκαν γρήγορα και μεγαλεπήβολα σχέδια βρέθηκαν αμέσως σε λιμνάζοντα νερά. Δεν νομοθετούμε σε κοινωνικό και θεσμικό κενό. Ξέρουμε καλά τις δυσκολίες, δεν υποτιμούμε της δυσκαμψίες. Και για να εισαγάγουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, μελετήσαμε πολύ προσεκτικά τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις και συμβουλευτήκαμε επισταμένως τη διεθνή εμπειρία. Σε προηγμένες χώρες μέτρα όπως αυτά, τα οποία εισάγουμε σήμερα προς ψήφιση, ισχύουν από καιρό. Και βέβαια συζητήσαμε αρκετά πριν το παρόν νομοσχέδιο φτάσει στην Ολομέλεια προς ψήφιση. Οι αλλαγές που έγιναν δεκτές στην αρμόδια επιτροπή από τον αρμόδιο Υπουργό, παρατηρήσεις φορέων, παρατηρήσεις της Αντιπολίτευσης, πολλές έγιναν δεκτές, αποδεικνύουν ότι αυτή η Κυβέρνηση ξέρει να ακούει, πως όταν μιλά για διαβούλευση εντός του Κοινοβουλίου, το εννοεί και πως η αναζήτηση συναίνεσης αποτελεί για εμάς μόνιμο στόχο, όχι για να περνά πιο εύκολα ένα νομοσχέδιο. Εξάλλου, έχουμε μία δυνατή κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Αλλά ο σκοπός της διαβούλευσης στη Βουλή είναι τα νομοσχέδια να βελτιώνονται και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έρχεται προς ψήφιση στην Ολομέλεια διαφορετικό από ό,τι ήταν όταν εισήχθη στην επιτροπή. Και αυτό για εμάς είναι μια νίκη του πολιτικού διαλόγου, είναι μία νίκη συνολικά του κοινοβουλευτισμού. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και δεν είναι, κύριε Πρόεδρε, η πρακτική που θα ακολουθήσει η κοινοβουλευτική Πλειοψηφία καθ' όλη τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών περιόδων που θα απολαμβάνουμε της εμπιστοσύνης της Βουλής και θα νομοθετούμε, γιατί θέλουμε η Βουλή, η δουλειά που γίνεται στις επιτροπές, η δουλειά που γίνεται στην Ολομέλεια να είναι μια δουλειά ουσιαστική. Και είχα και εγώ την ευκαιρία να παρακολουθήσω λίγο τη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή και η εικόνα που είχα - και σε αυτό συνέδραμαν όλοι οι Βουλευτές - ήταν η εικόνα μιας αναβαθμισμένης συζητήσεως ως προς την ποιότητά τους τουλάχιστον, αλλά και ως προς το ήθος και το ύφος του πολιτικού διαλόγου. Και εύχομαι πραγματικά αυτό να συνεχιστεί και εφεξής. Ενσωματώνουμε, λοιπόν, κάθε γόνιμη άποψη. Σκοπός μας είναι να μεταρρυθμίσουμε χωρίς να κατεδαφίζουμε. Διεκδικούμε όμως και τη συνέχεια. Είμαστε υποχρεωμένοι να αλλάξουμε το κράτος, ενόσω αυτό λειτουργεί. Κι απ' όλα τα παραπάνω, κυρίες και κύριοι, νομίζω ότι προκύπτει σαφώς το πολιτικό περιεχόμενο αλλά και η κοινωνική στόχευση του επιτελικού κράτους, το ίδιο και η διάθεσή μας για διακομματικές συγκλίσεις στην εφαρμογή του. Με άλλα λόγια, είναι καθαρό ότι δεν προωθούμε απλά ένα στενό οργανόγραμμα πολιτικής πρακτικής, αλλά μια δέσμη κανόνων που «αιμοδοτείται» από το ενδιαφέρον μας για τον απλό πολίτη. Διότι πρόθεσή μας είναι να κάνουμε το κράτος καλύτερο προς όφελος των πολλών, να αναμορφώσουμε, δηλαδή, κυβέρνηση και κράτος από κοινού, για το κοινό καλό. Ακριβώς γι' αυτό, όμως, οφείλονται και ορισμένες απαντήσεις στις βασικές ενστάσεις της Αντιπολίτευσης ότι τάχα το νομοσχέδιο συγκεντρώνει υπέρμετρη εξουσία στον Πρωθυπουργό και σε ένα πολυάριθμο επιτελείο, ότι δήθεν κομματικοποιεί την κρατική μηχανή και, τέλος, ότι καταργεί τη διαφάνεια, αλλάζοντας τη σύνθεση αρχών και φορέων που έχουν στην αρμοδιότητά τους ελεγκτικές δραστηριότητες. Έχουμε, λοιπόν, και λέμε: Απάντηση πρώτη. Είναι μάλλον άστοχο ο συντονισμός και η στενή παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου να βαφτίζονται «συγκεντρωτισμός» και μάλιστα από ένα κόμμα που ως κυβέρνηση συνεχών αντιφάσεων κόστισε πολλά στη χώρα, πότε περνώντας ένα ολέθριο εξάμηνο, χωρίς ο Πρωθυπουργός να ελέγχει τι πράττει ο Υπουργός Οικονομικών, πότε υπογράφοντας στην Αθήνα συμφωνίες με την «COSCO» που κάποιοι άλλοι επιχειρούσαν να καταργήσουν στον Πειραιά και πότε αποφασίζοντας ως Μαξίμου την επένδυση στο Ελληνικό, αλλά φρενάροντάς τη αμέσως μετά ως Υπουργείο Πολιτισμού. Το ίδιο ισχύει και στην Προεδρία της Κυβέρνησης. Δεν μπορούν να μιλούν για πληθώρα συμβούλων όσοι πολλαπλασίασαν μετακλητούς, ιδρύοντας θέσεις κατά βούληση, ούτε εκείνοι που έκαναν το πρωθυπουργικό περιβάλλον εργαστήρι μετατροπής παλαιών συνεργατών σε νέους Υπουργούς. Η αλήθεια είναι μία: Το κυβερνητικό σχήμα πράγματι αποκτά κάθετη δομή και, ναι, αποκτά οριζόντιο συντονισμό. Ουσιαστικά, αποκτά την τυπική κατανομή των ρόλων που αναθέτει στα κρατικά όργανα το ίδιο το Σύνταγμα και οριοθετεί ακόμα τη δράση του ίδιου του Πρωθυπουργού. Όσο για τους αριθμούς, αυτοί μιλούν από μόνοι τους. Οι μετακλητοί συνεργάτες στις πρωθυπουργικές δομές από εκατόν εξήντα ένας μειώνονται στους εκατόν οκτώ, οι γενικές και ειδικές γραμματείες μειώνονται από ενενήντα τρεις σε πενήντα οκτώ και συνολικά ο αριθμός των μετακλητών υποχωρεί κατά 12%, ενώ τίθεται και ανώτατο όριο στο δυναμικό του πρωθυπουργικού γραφείου, κάτι που δεν ίσχυσε ποτέ ως σήμερα. Με άλλα λόγια, επιδίωξή μας είναι να προάγουμε τον συντονισμό και την αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου και το Υπουργικό Συμβούλιο να δρα ως μια καλοκουρδισμένη μηχανή, εφαρμόζοντας ένα πρόγραμμα για το οποίο έχουμε πάρει νομιμοποίηση από τον ελληνικό λαό. Δεν κάνουμε τίποτα διαφορετικό απ' ό,τι κάνουν όλα τα σοβαρά κράτη ως προς τον τρόπο λειτουργίας της εκτελεστικής εξουσίας και του Υπουργικού Συμβουλίου. Το να ανεχόμαστε διάσπαρτες απόψεις, Υπουργούς που ο καθένας έχει την απόλυτη ανεξαρτησία του και δρα χωρίς κανέναν συντονισμό με το κυβερνητικό κέντρο, είναι μια πρακτική η οποία στο παρελθόν δεν προήγαγε την αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου. Απάντηση δεύτερη: Θα συμφωνήσετε - φαντάζομαι - μαζί μου ότι η λέξη «κομματικοποίηση», δεν ταιριάζει σε στόματα που έλεγαν ότι «μετά την κυβέρνηση πρέπει να πάρουμε και την εξουσία», ούτε και σε εκείνους που αφού εγκαθιστούσαν κομματικούς γενικούς γραμματείς στα Υπουργεία, στη συνέχεια έκαναν φωτογραφικές προκηρύξεις, για να τους επιλέξουν δήθεν αξιοκρατικά. Κάποιοι έπαιρναν ακόμα και φακέλους των υποψηφίων στο σπίτι τους. Η αλήθεια είναι μία. Τώρα σε κάθε Υπουργείο θεσμοθετείται ο υπηρεσιακός γενικός γραμματέας. Θα είναι δημόσιος λειτουργός καριέρας, θα επιλέγεται από το ΑΣΕΠ, θα έχει την ευθύνη του προσωπικού, των δαπανών αλλά και του συντονισμού των δημόσιων πολιτικών. Ταυτόχρονα δικαίωμα υπογραφής αποκτούν όλοι οι γενικοί διευθυντές, κύριοι της Αντιπολίτευσης, που επελέγησαν με δικές σας διαδικασίες. Ήταν αντικειμενικές διαδικασίες, δεν το αμφισβήτησα αυτό. Μην ξεχνάτε ότι σε λίγο καιρό όλες οι διαδικασίες και οι επαφές του πολίτη με το δημόσιο θα είναι ψηφιακές. Όσοι κινδυνολογούν, λοιπόν, για δήθεν απολύσεις και κομματισμό στο δημόσιο, ας το παραδεχθούν. Η Νέα Δημοκρατία είναι αυτή που εμπιστεύεται και εκσυγχρονίζει τη δημόσια διοίκηση, που προσδίδει κύρος και αξιοπρέπεια στον δημόσιο λειτουργό και που αναβαθμίζει τον ρόλο των ικανών κρατικών αξιωματούχων. Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε γραμμή αυτού του νομοσχεδίου, έχει συνταχθεί όχι από κάποιο εξωτερικό νομικό γραφείο αλλά από αποφοίτους της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η τρίτη απάντηση είναι επίσης εύκολη. Ποιον ικανοποιεί, αλήθεια, ένα σύστημα που έφερε τη χώρα μας στις τελευταίες θέσεις στους δείκτες διαφάνειας και τι επιδόσεις είχαν, άραγε, έξι διαφορετικοί και συχνά αλληλοκαλυπτόμενοι φορείς παρακολούθησης της διαφθοράς και πόσο ανεξάρτητα έδρασαν σώματα ελέγχου που είχαν για προϊστάμενο μετακλητό γραμματέα διορισμένο από την κυβέρνηση, σε μια κυβέρνηση μάλιστα η οποία είχε και δικό της Υπουργό, για να ρυθμίζει τα θέματα καταπολέμησης της διαφθοράς; Ελεγκτής και ελεγχόμενος συγχωνεύονται, δηλαδή, στο ίδιο πρόσωπο. Στο πρότυπο, λοιπόν, άλλων κρατών η Ελλάδα αποκτά επιτέλους μια ενιαία Εθνική Αρχή Διαφάνειας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ανταποκρινόμαστε πλήρως στις κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ. Δεν ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα. Αξιοποιούμε την τεχνική βοήθεια που εσείς είχατε ζητήσει και ενσωματώνουμε πλήρως τις προτάσεις του ΟΟΣΑ, για το πώς πρέπει να λειτουργεί αυτή η Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Και ο επικεφαλής της αρχής θα επιλέγεται με ανοιχτό διαγωνισμό από ανεξάρτητη επιτροπή και σε αυτήν ενοποιούνται όλα τα σώματα ελέγχου της διοίκησης. Οι υπηρετούντες στους έξι παλιούς φορείς μεταφέρονται και συνεχίζουν κάθε έργο που έχουν σε εξέλιξη. Οι διευθυντές τους δεν θα ορίζονται πλέον από την κυβέρνηση, αλλά και αυτοί ύστερα από ανοικτό διαγωνισμό. Με άλλα λόγια γίνεται πράξη η ουσιαστική θεσμική και επιχειρησιακή αποπολιτικοποίηση του ελέγχου της διαφθοράς. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι καιρός πια τα λόγια του Σούτσου που επικαλέστηκα στην αρχή, να μην προκαλούν πλέον το μειδίαμα του συμβιβασμού με το διαρκές βάλτωμα αλλά να γίνουν αφορμή για μεγάλες παραδοχές και ριζοσπαστικές επιλογές. Εμείς οι ίδιοι καλούμαστε τώρα να αλλάξουμε τις ζωές μας, να αποκτήσουμε τον δυναμικό τρόπο διακυβέρνησης που χρειάζεται η χώρα και μαζί το σύγχρονο κράτος που μας αξίζει. Το Σύνταγμά μας προβλέπει όντως μια ισχυρή εκτελεστική εξουσία. Κάποιοι τη λένε και πρωθυπουργοκεντρική. Όμως η πράξη αποδεικνύει πως η εφαρμογή του μοντέλου αυτού το καθιστά ψευδεπίγραφα συγκεντρωτικό. Μην ξεχνάμε ότι επί σαράντα πέντε χρόνια βρέθηκαν στη εξουσία πρωθυπουργοί μερικοί από τους οποίους είχαν μεγάλο πολιτικό εκτόπισμα, πολύ ισχυρή λαϊκή εντολή. Το κυβερνητικό σχήμα, όμως, είχε ανέκαθεν χαλαρή θεσμική θωράκιση, εσωτερικές ανακολουθίες και πολύ συχνά ελλιπή τεκμηρίωση. Έτσι σπάνια πετύχαινε να διατηρήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Οι αιτίες είναι η έλλειψη κοινού σχεδίου, διυπουργικού συντονισμού και συνεργασίας με τη διοίκηση. Ποιο ήταν το γνωστό φάρμακο για να αντιμετωπιστούν αυτές οι παθογένειες; Μια ματιά στις αλλεπάλληλες αλλαγές των αποφάσεων και στο πάνθεον των εκατοντάδων ανασχηματισμών δίνει την απάντηση. Εδώ και δεκαετίες η λύση ήταν απλά να αλλάζουμε τα πρόσωπα, αντί να ευρυνθούν και να παραμείνουν στέρεοι αφού θα έχουν ριζώσει σωστοί θεσμοί προγραμματισμού δράσης και εποπτείας. Αυτό ακριβώς το πρόβλημα αντιμετωπίζει το καινοτόμο σύστημα κυβερνητικής λειτουργίας που εισάγει αυτό το νομοσχέδιο, ενδυναμώνοντας την κεντρική εξουσία, συντονίζοντας τους υπουργικούς της βραχίονες, ώστε να παρακολουθεί την υλοποίηση του έργου της, να δίνει γρήγορες λύσεις, με βάση το πρόγραμμα για το οποίο ψηφίστηκε η κυβερνητική πλειοψηφία. Στο άλλο μέτωπο πάλι, αυτό της δημόσιας διοίκησης, η εικόνα, δυστυχώς, δεν διαφέρει. Κανείς δεν είναι υπερήφανος για τις υπηρεσίες που παρέχει σήμερα το κράτος μας, όμως ούτε και από τη θέση του δημοσίου υπαλλήλου. Ένα απρόσωπο κράτος με πολλά πλοκάμια, με λίγο συντονισμό γίνεται κράτος υπερτροφικό και αργό. Χωρίς εποπτεία μένει εκτεθειμένο στην αδιαφάνεια. Δίχως αξιοκρατία όλο και νοθεύει την προσφορά του προς εκείνους, για λογαριασμό των οποίων υποτίθεται ότι υπάρχει. Αιτίες: ο εναγκαλισμός με την πολιτική, η αδυναμία παρακολούθησης προόδου ανά τομέα, η απουσία κάθε διαδικασίας διαφάνειας και αξιολόγησης. Τα αποτελέσματα τα ξέρουμε. Ρουσφέτια, θύλακες παράπλευρης εξουσίας και συχνά λάθος άνθρωποι στις λάθος θέσεις και, προφανώς, η τελική κατάληξη είναι η οπισθοδρόμηση, το χάσιμο πολύτιμου χρόνου και χρήματος, δημοσίου βεβαίως. Σε αυτές τις παθογένειες επιχειρούν να απαντήσουν οι ρυθμίσεις μας για το επιτελικό κράτος, αποκομματικοποιώντας τη λειτουργία του, μεταφέροντας σημαντική διοικητική ύλη από την πολιτική ηγεσία στα δικά του στελέχη, στα ίδια τα στελέχη της δημόσιας διοίκησης, αξιολογώντας τη δράση τους, παρέχοντάς τους ψηφιακούς συμμάχους, για να ξαναγίνει η διοίκηση αληθινά δημόσια, έτσι ώστε το νέο φιλικό κράτος να μπορέσει να νομιμοποιηθεί και πάλι στη συνείδηση των πολιτών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσπάθησα ως τώρα να υπογραμμίσω μερικές από τις πιο σημαντικές τομές που φέρνει το νομοσχέδιο στον τρόπο λειτουργίας της Κυβέρνησης και του κράτους. Εξήγησα τη στόχευσή του αλλά και το πολιτικό του περιεχόμενο και περιγράφοντας τη σημερινή κατάσταση, θέλησα να αναδείξω τον προοδευτικό εκσυγχρονιστικό αλλά ταυτόχρονα και εξαιρετικά επείγοντα χαρακτήρα του. Κλείνω με την ελπίδα ότι αρκετοί από μας και όσοι μάς παρακολούθησαν προβληματίστηκαν γόνιμα από αυτή τη συζήτηση και ότι έχουν και αυτοί συμπεράνει ότι όσο και αν οι επόμενες κινήσεις μας μοιάζουν με ένα ανοιχτό ελπιδοφόρο στοίχημα, άλλο τόσο αποτελούν μονόδρομο για το αύριο, γιατί καθήλωση σημαίνει οπισθοδρόμηση και την οπισθοδρόμηση αυτή οι πολίτες την πλήρωσαν ήδη πολύ ακριβά. Ξέρουν ότι οδηγεί σε αδιέξοδα και έχουν γυρίσει σελίδα. Η Ελλάδα έμεινε για πολύ καιρό πίσω από τις εξελίξεις. Πολλές παθογένειες του παρελθόντος οξύνθηκαν, κακοφόρμισαν τα τελευταία χρόνια, όμως έχουμε και πάλι την ευκαιρία να κερδίσουμε τον χαμένο χρόνο. Ταξιδεύουμε πάνω σε ένα δυνατό σκαρί μιας ισχυρής κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας, την οποία επέλεξε ο λαός στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Και αυτό που χρειάζεται ετούτη την ώρα η πατρίδα, είναι ο αναγκαίος συντονισμός και τα κατάλληλα εργαλεία δράσης, ώστε αυτές οι ευνοϊκές προϋποθέσεις που υπάρχουν, να συνδυαστούν και να καρποφορήσουν και όλοι οι θετικοί παράγοντες να φέρουν γρήγορα και σίγουρα το καλύτερο αποτέλεσμα. Ακριβώς αυτές τις αναγκαιότητες υπηρετεί, κυρίες και κύριοι, το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος και για αυτό και καλώ όλες και όλους να το υπερψηφίσουν. Σας ευχαριστώ.
Έχει ζητήσει τον λόγο ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Αλέξης Τσίπρας. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Μητσοτάκη, άκουσα την τοποθέτησή σας, την ομιλία σας. Παρουσιάσατε, βεβαίως, με όσο καλύτερο τρόπο μπορούσατε το νομοσχέδιο, το οποίο αφορά κατ' εσάς στην καλύτερη οργάνωση του κράτους. Είπατε, όμως, πράγματα τα οποία απέχουν από την πραγματικότητα και γι' αυτό ζήτησα τον λόγο να παρέμβω για δέκα λεπτά, με την ανοχή του Προέδρου. Δεν θα μακρηγορήσω. Κύριε Μητσοτάκη, ένα θέμα είναι η καλύτερη οργάνωση του κράτους. Αντιλαμβάνομαι ότι εσείς ξεκινώντας τη θητεία σας ως Πρωθυπουργός, εκ των προτέρων δεν δείχνετε εμπιστοσύνη στους ίδιους τους Υπουργούς σας, αλλά αυτό είναι δικό σας θέμα. Εύχομαι το σχήμα το οποίο έχετε αποφασίσει, να αποδειχθεί αποτελεσματικό στην πράξη, πολύ φοβάμαι όμως. Όμως δεν πήρα τον λόγο για αυτό. Πήρα τον λόγο για να αποκαταστήσω ορισμένα ζητήματα που έχουν ακουστεί όλες αυτές τις μέρες, έχουν γραφτεί, αλλά και κατά κόρον κατά τα τεσσεράμισι χρόνια στα οποία ήμασταν εμείς στην κυβέρνηση τόσο εσείς όσο και τα μέσα ενημέρωσης που στηρίζαν την αντιπολίτευση τότε, είχατε εκτεταμένα αναφερθεί στοχοποιώντας συνεργάτες μας μετακλητούς αδίκως και διαμορφώνοντας μία ψευδή εικόνα για την πραγματικότητα, μία εικόνα η οποία αναπαράγεται δυστυχώς και σήμερα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την εικόνα ότι δήθεν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε διογκώσει τον αριθμό των μετακλητών. Διαβάζω σημερινό ψευδές δημοσίευμα από την εφημερίδα «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» ότι από τους χίλιους οκτακόσιους ογδόντα οκτώ, λέει, μετακλητούς τον Δεκέμβρη του 2014 με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έφτασαν τους δυο χιλιάδες εξακόσιους ενενήντα εννιά. Κι αναφερθήκατε κι εσείς, χωρίς αριθμούς όμως, σε ανάλογα στοιχεία. Για να γίνει αντιληπτή στο Σώμα η λαθροχειρία την οποία επιχειρείτε - επιχειρήσατε και συνεχίζετε να επιχειρείτε - , θα εξηγήσω όσο πιο συνοπτικά μπορώ, για ποιον λόγο όλο αυτό το διάστημα έχει δημιουργηθεί αυτή η σύγχυση. Μέχρι το 2015 στην απογραφή των μετακλητών υπαλλήλων δεν καταγράφονταν οι ειδικοί σύμβουλοι, οι ειδικοί συνεργάτες, οι επιστημονικοί συνεργάτες. Απογράφονταν μόνο οι απλοί μετακλητοί, οι οποίοι δεν ήταν καν οι μισοί. Ήταν πολύ λιγότεροι από τους μισούς. Σας αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στο γραφείο του Υπουργού Υγείας τότε, του κ. Βορίδη, μόνο στον Υπουργό - όχι σε αναπληρωτή ή Υφυπουργό, γενικούς γραμματείς κ.λπ. - υπηρετούσαν συνολικά πενήντα τρία άτομα. Ξέρετε πόσοι απ' αυτούς ήταν μετακλητοί; Μόνο οι οκτώ. Δεκατέσσερις ειδικοί σύμβουλοι, τέσσερις ειδικό επιστημονικό προσωπικό, δυο δημοσιογράφοι, δεκατέσσερις αποσπασμένοι και έντεκα με διάθεση στον Υπουργό Υγείας. Από πού; Από το ΚΕΕΛΠΝΟ φυσικά. Κι αυτή δεν ήταν μια ειδική περίπτωση. Σε όλα τα Υπουργεία αυτό γινόταν. Εσείς που μιλάτε εδώ κουνώντας το δάχτυλο για τους μετακλητούς επί ΣΥΡΙΖΑ, αποχωρήσατε από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης με πενήντα δυο, αν δεν κάνω λάθος, μετακλητούς υπαλλήλους. Η κ. Ξενογιαννακοπούλου ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης είχε δώδεκα μετακλητούς υπαλλήλους. Συνεπώς εδώ έχουμε μια λαθροχειρία συνεχιζόμενη, μια διαστρέβλωση, η οποία προφανώς και είχε στόχο να δημιουργήσει την ψευδή εντύπωση ότι δήθεν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε δημιουργήσει μια στρατιά συνεργατών μετακλητών, θέλοντας να καταλάβει το κράτος. Κι αν μένατε μόνο εκεί, θα ήταν καλά. Αλλά είχατε δημιουργήσει ταυτόχρονα και μια εκστρατεία στοχοποίησης των ανθρώπων αυτών. Είχαν ανακαλύψει μέσω του Facebook τις φωτογραφίες τους, τις συνήθειές τους, τα σκουλαρίκια που φορούσαν, τα μαγιό που φορούσαν στις παραλίες. Τους στοχοποιήσατε, για να δημιουργήσετε την εντύπωση ότι δήθεν ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του είχαν φέρει τη στρατιά των κατσαπλιάδων - έτσι έγραφαν - για να καταλάβει το κράτος. Πάμε παρακάτω. Έρχεστε εσείς σήμερα και με το καλημέρα συστήνετε επτακόσιες θέσεις μετακλητών. Διαβεβαίωνε ο κ. Γεραπετρίτης στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής ότι αυτός ο αριθμός έχει κλειδώσει και δεν θα αυξηθεί. Μέσα σε τρεις μέρες κατέθεσε νομοτεχνική βελτίωση και αυξάνει τον αριθμό των μετακλητών και τον συνολικό αριθμό του προσωπικού στην Προεδρία της Κυβέρνησης κατά ακαθόριστο αριθμό. Μίλησε χθες για αύξηση μόνο κατά είκοσι. Δεν έχω λόγο να σας αμφισβητήσω αλλά έχω την αίσθηση ότι ούτε εσείς στο τέλος της ημέρας δεν θα ξέρετε πόσοι είναι. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό το ζήτημα. Αυξάνετε τις αποδοχές των μετακλητών και εκτοξεύετε το δημοσιονομικό κόστος. Με βάση τις σημερινές προβλέψεις του μισθολογίου, μόνο οι ειδικοί επιστημονικοί σύμβουλοι και συνεργάτες κατατάσσονταν σε προχωρημένα μισθολογικά κλιμάκια. Με τις προτεινόμενες διατάξεις, πλέον όλοι οι μετακλητοί συνεργάτες Υπουργών θα τυγχάνουν ειδικών μισθολογικών προνομίων. Αυτό σημαίνει και επιβάρυνση του δημόσιου προϋπολογισμού. Και δεν είναι μόνο αυτό. Μειώνετε και τις προϋποθέσεις που ο νόμος μέχρι σήμερα προέβλεπε, προκειμένου κάποιος να είναι συνεργάτης σε ιδιαίτερο γραφείο Υπουργού. Δεν απαιτείται πλέον πτυχίο ΑΕΙ, παρά μονάχα απολυτήριο γενικού ή επαγγελματικού λυκείου. Δεν ξέρω μήπως πρέπει αυτή την τροπολογία να την κρατήσετε, μήπως σας χρειαστεί για την ΕΥΠ. Θα σας ρωτήσω μετά γι' αυτό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Για να κλείσω όμως το θέμα των μετακλητών, θα πω μονάχα τούτο. Όλοι κι όλοι οι μετακλητοί επιστημονικοί συνεργάτες, ειδικοί σύμβουλοι στη δική μας διακυβέρνηση ήταν επτακόσιοι εβδομήντα. Οι απλοί μετακλητοί ήταν περί τους τριακόσιους και όχι δύο χιλιάδες εξακόσιοι, όπως περιγράφετε. Η απογραφή αυτή, λοιπόν, στην οποία αναφέρονται δημοσιεύματα και ίσως και εσείς, περιλαμβάνει όλους τους συνεργάτες των Βουλευτών όλων των κομμάτων τους χρεώνατε στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όλους τους συνεργάτες των αιρετών της αυτοδιοίκησης τους χρεώνατε στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, και βεβαίως αντιλαμβάνεστε ότι ο αριθμός αυτός πολύ απείχε από την πραγματικότητα, σε σχέση με τους πραγματικά εργαζόμενους στην κυβέρνηση. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Τα λέω όλα αυτά, διότι δεν υπάρχει άλλο Βήμα για να αποκαθίσταται η αλήθεια απ' ότι φαίνεται, παρά μονάχα αυτό το Βήμα εδώ της Βουλής. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Άκουσα προχθές σε μια τηλεοπτική συνέντευξη την Ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, την κ. Ασημακοπούλου, για το ίδιο θέμα να λέει: «Ποτέ δεν έχουμε πει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν μετακλητοί. Είχε μια ιδιοτέλεια η κριτική που κάναμε στον αντίπαλό μας.». Είχε μια ιδιοτέλεια η κριτική που κάνατε ως αξιωματική αντιπολίτευση τέσσερα χρόνια στον ΣΥΡΙΖΑ! Είχε μια ιδιοτέλεια για τους μετακλητούς. Είχε μια ιδιοτέλεια για την οικονομία που διαρκώς λέγατε ότι καταστρέφεται, ότι πέφτουμε στα βράχια, ότι δεν θα βγούμε από τα μνημόνια, ότι δεν θα βγούμε στις αγορές! Είχε μια ιδιοτέλεια η κριτική που ασκήσατε για τη Συμφωνία των Πρεσπών! Μας είπατε προδότες, αλλά τώρα την εφαρμόζετε! Είχε μια ιδιοτέλεια η κριτική που ασκήσατε για τις καταστροφικές πυρκαγιές στο Μάτι, αλλά μετά βάλατε Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη τον Αρχηγό της Αστυνομίας τις μέρες εκείνες. Είχε μια ιδιοτέλεια η πολιτική σας στην αντιπολίτευση! [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και θα βρίσκομαι εδώ απ' αυτό εδώ το Βήμα καθημερινά - μπορεί να σας κάνω τη ζωή δύσκολη αλλά αυτό έχει η δημοκρατία - για να υπερασπιστώ την αλήθεια και να αντικρούσω αυτόν τον απύθμενο λαϊκισμό που χρησιμοποιήσατε και για να καταλάβετε την εξουσία, αλλά και τώρα τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησής σας την υποκρισία και τον λαϊκισμό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Έρχομαι σε δύο ακόμα ζητήματα. Μας είπατε, κύριε Μητσοτάκη, ότι πήρατε τις συμβουλές της τεχνικής βοήθειας και του ΟΟΣΑ. Ο ΟΟΣΑ σας συμβούλευσε να καταργήσετε τον θεσμό του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης; Αυτή ήταν η τεχνική συμβουλή που λάβατε; Ο ΟΟΣΑ και η τεχνική βοήθεια σάς συμβούλευσε να ελέγξετε με φωτογραφική τροπολογία - δεν είναι σε αυτό το νομοσχέδιο, αλλά στο επόμενο - και να αλλάξετε τη διοίκηση μιας Ανεξάρτητης Αρχής, της Επιτροπής Ανταγωνισμού; Εάν είναι ο ΟΟΣΑ, τότε να πάμε πάσο. Όμως άλλα λέγατε εσείς ο ίδιος, σε ό,τι αφορά τον θεσμό του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης. Με επιστολή σας στις 22-7-2014 ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης προς το Συμβούλιο της Επικρατείας επιχειρηματολογούσατε υπέρ της ανάγκης ο τότε Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, κ. Ρακιντζής - είχε υπερβεί τη θητεία του και έμεινε άλλα πέντε χρόνια από τη θητεία του τελικά - να παραμείνει στη θέση του, παρά το ότι είχε εκπληρώσει τη θητεία του, διότι ήταν μεγάλη η σπουδαιότητα των αρμοδιοτήτων του! Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τότε ήταν μεγάλη η σπουδαιότητα των αρμοδιοτήτων του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, επειδή λεγόταν Ρακιντζής. Τώρα που λέγεται Παπασπύρου και ψάχνει τη «NOVARTIS», το ΚΕΕΛΠΝΟ, δεν υπάρχει καμμία σπουδαιότητα και καταργούμε τον θεσμό! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Πάμε τώρα και στην άλλη απίστευτη υποκρισία σχετικά με την ανεξάρτητη αρχή της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Έρχεστε εδώ με το επιχείρημα δήθεν του να ξεφύγουμε από την κομματικοποίηση του κράτους. Θα ήθελα, κύριε Μητσοτάκη, να σας θυμίσω, ποιος ήταν επικεφαλής της Επιτροπής Ανταγωνισμού για δέκα χρόνια, με παράταση της θητείας του για άλλα πέντε και ποιοι ήταν αυτοί που τον συμβούλευαν, ποιοι ήταν αυτοί που είχε στο γραφείο του, ποιοι ήταν οι νομικοί του σύμβουλοι, ποιος ο διευθυντής του γραφείου του, ποια τα μέλη της επιτροπής, που θυμηθήκατε τώρα εσείς την κομματικοποίηση του κράτους και σας έπιασε ο πόνος. Έχω βρει και θα σας διαβάσω, για να μη λέτε ότι κατηγορώ διαρκώς το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ», το δημοσίευμά του στις 31 Αυγούστου 2009, όταν ανάφερε την είδηση της επιλογής του κ. Δημήτρη Κυριτσάκη, δικαστικού μέχρι τότε. «Επιβεβαιώθηκαν», έγραφε, «οι πληροφορίες μας για την τοποθέτηση του Κρητικού στην καταγωγή και γνωστού για τις σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη, δικαστικού Δημήτρη Κυριτσάκη, στην καρέκλα της Επιτροπής Ανταγωνισμού». Το καταθέτω στα Πρακτικά. Όμως δεν ήταν μόνο ο κ. Κυριτσάκης που είχε στενές σχέσεις με εσάς, με την οικογένειά σας, ήταν και άλλοι οι οποίοι είχαν στενές σχέσεις, διότι εκείνη τη περίοδο εξ όσων γνωρίζω ο κ. Γεραπετρίτης, ο οποίος …
Έλεος!
Γιατί, κύριε Γεραπετρίτη; Θα είστε στο απυρόβλητο; Τώρα δεν είστε ένας καθηγητής, είστε Υπουργός. Είστε Υπουργός Επικρατείας και θα κρίνεστε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Βασικός νομικός σύμβουλος της Επιτροπής Ανταγωνισμού για έξι χρόνια! Ετοιμάσατε εσείς το νομοσχέδιο για να αντικατασταθεί η κ. Θάνου, αλλά από το 2012 ως το 2018 υπό την ηγεσία του κ. Κυριτσάκη, βεβαίως, παρείχατε νομικές υπηρεσίες. Μάλιστα λάβατε και τις αντίστοιχες αμοιβές - βεβαίως είναι δίκαιες και έντιμες αμοιβές, όμως τις καταθέτω - πάνω από 100.000 ευρώ, δηλαδή ήσασταν ο βασικός νομικός σύμβουλος της επιτροπής. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Βεβαίως το γραφείο σας είναι γνωστό. Δεν υπάρχει θέμα. Αυτά τα βρήκαμε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» και δεν είναι τίποτα μυστικά, τα γνωρίζετε, αλλά ταυτόχρονα το 2017 και το 2018 ήσασταν και σύμβουλος του κ. Μητσοτάκη, βασικός νομικός σύμβουλος της Επιτροπής Ανταγωνισμού και σύμβουλος του κ. Μητσοτάκη. Τότε δεν υπήρχε θέμα κομματικοποίησης της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Σήμερα υπάρχει θέμα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όμως πέραν του κ. Κυριτσάκη και ο σημερινός Γενικός Γραμματέας της Βουλής, ο κ. Μυλωνάκης, Διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού τότε, Διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου, του κ. Κυριτσάκη, ήταν ταυτόχρονα και ειδικός σύμβουλος του κ. Μητσοτάκη, δικός σας, όταν ήσασταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Κρατούσε ταυτόχρονα - όπως ο ίδιος ο κ. Κυριτσάκης είχε πει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας στη Βουλή στις 10 Φεβρουαρίου 2017- και τις δύο θέσεις. Τότε δεν υπήρχε θέμα κομματικοποίησης. Όμως, πολύ φοβάμαι ότι δεν τίθεται εδώ απλά θέμα κομματικοποίησης μιας ανεξάρτητης αρχής. Τίθεται θέμα «μητσοτακοποίησης» της ανεξάρτητης αυτής αρχής, που επί δέκα χρόνια ήταν μια αρχή που λειτουργούσε με συμβούλους και φίλους δικούς σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτό σας ενόχλησε, αλλά εν τοιαύτη περιπτώσει θα απαντήσω σχετικά και στις ερωτήσεις που έχουν υποβληθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, διότι ξέρετε ένα θέμα είναι οι νόμοι, ένα θέμα είναι το Σύνταγμα, ένα θέμα είναι και το Ενωσιακό Δίκαιο. Επίσης να σας θυμίσω - άλλα μέτρα και άλλα σταθμά! - όταν είχε έρθει ο κ. Σταθάκης ως αρμόδιος Υπουργός το 2016 στην Ολομέλεια της Βουλής, με μια τροπολογία που ήθελε να περάσει ασυμβίβαστο για μέλη της Επιτροπής Ανταγωνισμού με συγγενικές σχέσεις με Βουλευτές και Υπουργούς και αφορούσε τη σημερινή Υπουργό Παιδείας και την τότε Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κεραμέως, που ο σύζυγός της, ο κ. Λουκάς, ήταν μέλος της Επιτροπής Ανταγωνισμού του κ. Κυριτσάκη. Τότε, επίσης, δεν υπήρχε θέμα κομματικοποίησης, αλλά ταυτόχρονα όλοι σας οι Βουλευτές είχαν επιχειρηματολογήσει, ανάμεσά τους και ο κ. Δένδιας, ο κ. Βαρβιτσιώτης, η ίδια η κ. Κεραμέως, ο κ. Βορίδης, αλλά και ο κ. Λοβέρδος - θα το θυμάται άλλωστε, τουλάχιστον ο κ. Λοβέρδος δεν αλλάζει άποψη και τώρα φαντάζομαι ότι θα πει τα ίδια - ότι είναι αντισυνταγματικό να υπάρχει αναδρομικότητα και να διακοπεί πρόωρα η θητεία μελών της επιτροπής. Σήμερα δεν είναι αντισυνταγματικό να διακοπεί μόλις ανέλαβε; Μόλις ανέλαβε, πριν από τρεις μήνες! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Καταθέτω στα Πρακτικά και τα Πρακτικά εκείνης της συνεδρίασης με την επιχειρηματολογία όλων σας για την αντισυνταγματικότητα. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και κλείνω με το θέμα που έχει προκύψει σε σχέση με τον Διοικητή της ΕΥΠ. Διότι, κοιτάξτε, η εθνική ασφάλεια της χώρας, οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας, τα εθνικά απόρρητα είναι πολύ κρίσιμο και ευαίσθητο ζήτημα. Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο, το είπα και χθες, και μπορεί να τον αδικώ. Εντούτοις, κύριε Μητσοτάκη, εγώ είχα δώσει εντολή στον κ. Ρουμπάτη να σας ενημερώνει για όλα. Ελπίζω να κάνετε το ίδιο. Δεν ξέρω αν θα το κάνετε με τον κ. Κοντολέων, διότι έχω την αίσθηση ότι με βάση το βιογραφικό του και με βάση τον ισχύοντα νόμο, για να μπορέσει να αναλάβει υπηρεσία ως Διοικητής της ΕΥΠ, πρέπει να έχει πτυχίο αναγνωρισμένο ισότιμο είτε πτυχίο της ημεδαπής είτε ισότιμο πτυχίο της αλλοδαπής. Έτσι λέει ο νόμος. Οι νόμοι είναι για να εφαρμόζονται. Εκτός αν οι νόμοι δεν συμβαδίζουν με τις επιδιώξεις μας. Τόσο το χειρότερο για τους νόμους. Θα φέρετε πάλι μια τροπολογία να αλλάξετε τον νόμο. Αυτό το οποίο, όμως, διαπιστώνουμε εμείς μέσα από μια μικρή έρευνα την οποία κάναμε μετά από την ανάρτηση του βιογραφικού - που αργήσατε μια εβδομάδα σχεδόν - είναι ότι ο άνθρωπος έχει κάνει σπουδές στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου εξ αποστάσεως. Και πήρε ο άνθρωπος ένα πτυχίο στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο στα τριάντα τέσσερά του χρόνια.
Με άριστα!
Δεν ξέρω αν είναι άριστα, αλλά σίγουρα θα είναι άριστος για να τον επιλέξει ο κ. Μητσοτάκης. Εν τούτοις, όμως, το πτυχίο αυτό μάλλον δεν έχει αναγνωριστεί από το σημερινό ΔΟΑΤΑΠ, παλαιότερα ΔΙΚΑΤΣΑ. Διότι με μία πρόχειρη, επίσης, ματιά και μία πρόχειρη έρευνα την οποία κάναμε, διαπιστώσαμε ότι το μόνο το οποίο έχει αναγνωριστεί από την ιστοσελίδα του ΔΟΑΤΑΠ - γιατί είναι δημόσιο, μπορείτε να το βρείτε κι εσείς - ο μόνος ακαδημαϊκός τίτλος που έχει αναγνωριστεί από το εν λόγω πανεπιστήμιο από το ΔΟΑΤΑΠ, είναι αυτός που αναφέρεται όχι σε management, σε σπουδές μάνατζμεντ, όπως δηλώνει στο βιογραφικό του ο εκλεκτός σας αλλά στο Department of Music. Μήπως είναι μουσικός ο νέος Διοικητής της ΕΥΠ; Δεν ξέρω. Αν είναι θα είναι σύννομη η απόφασή σας. Αν δεν είναι, όμως, θα πρέπει κι εδώ να αλλάξετε τον νόμο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Προέδρου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς]] Και κλείνω, λέγοντας το εξής. Κύριε Μητσοτάκη, τα θέματα που αφορούν την εθνική ασφάλεια είναι κρίσιμα θέματα. Με ποια εχέγγυα εσείς επιλέγετε έναν άνθρωπο - που επαναλαμβάνω μπορεί να τον αδικώ και να είναι έντιμος - που δεν τον ξέρει κανείς, που η μόνη περγαμηνή του είναι ότι ήταν σε κάποιες ιδιωτικές εταιρείες σεκιούριτι και παραδίδετε εσείς ένα κρίσιμο πόστο, σε έναν άνθρωπο ο οποίος έχει ως μόνη περγαμηνή την ιδιωτική εταιρεία σεκιούριτι, μία εταιρεία που όπως διαβάζω σε δημοσιεύματα - δεν ξέρω αν είναι αληθή - έχει καταδικαστεί σε μεγάλα χρηματικά πρόστιμα - ειρωνεία της τύχης, από την Επιτροπή Ανταγωνισμού πάλι - για τη δημιουργία καρτέλ στον χώρο της ιδιωτικής φύλαξης, πρόστιμα από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας για παραβιάσεις εργατικής νομοθεσίας στο έργο φύλαξης του ΗΣΑΠ και άλλες παρεμβάσεις. Ρωτώ, λοιπόν, με ποια εχέγγυα και ποιες ασφαλιστικές δικλίδες μάς λέτε ότι μπορεί να ανταποκριθεί αυτός ο άνθρωπος στην εθνική αποστολή με όρους εθνικού σχεδιασμού, με όρους εμπιστοσύνης και εχεμύθειας και το κυριότερο με όρους σεβασμού στον δημοκρατικό χαρακτήρα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Κλείνω, λοιπόν, λέγοντας, κύριε Μητσοτάκη, το εξής: Κάντε ό,τι αλλαγές θέλετε στην Κυβέρνησή σας, αν δεν εμπιστεύεστε τους Υπουργούς σας. Όμως το κράτος δεν είναι φέουδο, δεν είναι τσιφλίκι. Εδώ υπάρχει η δημοκρατία και θα δίνετε λογαριασμό για τις πράξεις σας και θα σας ελέγχουμε καθημερινά. Και αν δεν τηρείτε τον νόμο και το Σύνταγμα θα λογοδοτείτε.
Έχουν ζητήσει τον λόγο ο Υπουργός Επικρατείας κ. Γεραπετρίτης και η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Κεραμέως. Θα μιλήσει πρώτος ο κ. Γεραπετρίτης και εν συνεχεία η κ. Κεραμέως. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Μου περιποίησε διπλή τιμή ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και μάλιστα σήμερα και σε θέματα προσωπικά. Όπως όμως και εχθές έτσι και σήμερα, κύριε Πρόεδρε, δεν αναφερθήκατε στο νομοσχέδιό μου. Είναι προφανές ότι θα ήταν ίσως χρησιμότερο, μια και βρίσκεστε εδώ επ' ευκαιρία αυτού του νομοσχεδίου, τουλάχιστον να μου αποδώσετε μια μομφή, για ό,τι εγώ έχω την κοινοβουλευτική ευθύνη. Και να σας θυμίσω ότι εγώ δεν έχω την κοινοβουλευτική ευθύνη για τη διάταξη σχετικά με την Επιτροπή Ανταγωνισμού και κατά τούτο εάν θέλετε να μου την αποδώσετε ή να μου τη χρεώσετε…
Όχι...
Εσείς είπατε ότι είμαι ο συντάκτης, κύριε Πρόεδρε, και για τον λόγο αυτό θα παρακαλούσα πάρα πολύ να υπάρχει μεγαλύτερη προσοχή, σε ό,τι αφορά την κοινοβουλευτική τάξη. Πέρα από αυτό μια και αναφερθήκατε σε αυτό το ζήτημα, θα ήθελα να επισημάνω το εξής: Αντιλαμβανόμαστε όλοι τι σημαίνει μια ανεξάρτητη αρχή, τι σημαίνει ανεξάρτητη αρχή η οποία εκπηγάζει από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τι σημαίνει μια συνταγματική ανεξάρτητη αρχή, τι σημαίνει μια αρχή η οποία αναγνωρίζεται από το Σύνταγμα, όπως είναι η Επιτροπή Ανταγωνισμού, όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι, κύριε Πρόεδρε, το τι σημαίνει να υπάρχει αμεροληψία απόλυτη σε αυτές τις ανεξάρτητες αρχές. Και η απόλυτη αμεροληψία απαιτεί, κύριε Πρόεδρε, να μην υπάρχει κομματική θέση πριν, κατά και μετά τη θητεία σε μια τέτοια αρχή. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εάν ταυτίζετε την ύπαρξη μιας επαγγελματικής σχέσης ή αν ταυτίζετε μια σχέση γνωριμίας, με το να είναι κάποιος σε θητεία στο προσωπικό Γραφείο του Πρωθυπουργού και την επαύριον να μετακινείται στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, θα μου επιτρέψετε να πω ότι υπάρχει ένα ζήτημα αναλογίας του μέτρου. Σε ό,τι αφορά τα προσωπικά μου, κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν έκρυψα ποτέ την επαγγελματική μου διαδρομή και είναι γνωστή σε όλους. Αν θέλετε, μπορώ να σας δώσω και περισσότερα στοιχεία από τα οποία μπορείτε να αντλήσετε, γιατί προφανώς θα έρθουν και άλλα νομοσχέδια. Θα ήθελα, όμως, να έχετε υπ' όψιν σας μια βασική αντίφαση, την οποία θα ήθελα λίγο να προσέξετε. Από τη μια πλευρά κατηγορείτε εκείνους οι οποίοι έχουν απασχοληθεί σε αυτό που λέτε ιδιωτικά συμφέροντα, και έρχεστε λάβρος στα μέλη της Κυβερνήσεως τα οποία στο πλαίσιο της επαγγελματικής τους απασχόλησης, είχαν μια σχέση εντολής με οποιονδήποτε ιδιώτη - σήμερα, κύριε Πρόεδρε, νομίζω ξεπεράσατε τον εαυτό σας - και μέμφεστε έναν επαγγελματία, επειδή ασχολήθηκε υπέρ του δημοσίου. Αποφασίστε, όμως. Κάποιος δουλεύει, κύριε Πρόεδρε! [[Παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εάν, κύριε Πρόεδρε, η δυσανεξία σας αυτή με την προηγούμενη απασχόληση οποιουδήποτε κατέρχεται στον πολιτικό στίβο, αφορά την απασχόλησή του και στον ιδιωτικό τομέα και στον δημόσιο τομέα, τότε να αποδεχθούμε με συνταγματική Αναθεώρηση, να είναι μέσα σε αυτόν τον ιερό χώρο μόνο εκείνοι που προέρχονται από τον κομματικό σωλήνα, κύριε Πρόεδρε. [[Παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και να κλείσω, κύριε Πρόεδρε, με ένα ζήτημα, επειδή είχατε την καλοσύνη να καταθέσετε το έγγραφο με τις αμοιβές μου, το οποίο είναι προφανές και είναι πάρα πολύ διαυγές. Όπως είχα την ευκαιρία να αναφέρω σε προπομπό της δικής σας δήλωσης, ασχολήθηκα με την Επιτροπή Ανταγωνισμού ως εξωτερικός δικηγόρος με υποθέσεις της επιτροπής ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, που απαιτούν πολύ ειδική τεχνογνωσία και απαιτούν να υπάρχει πολύ συγκεκριμένη ειδίκευση στα ζητήματα του Δημοσίου Δικαίου και του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρακαθήμενός σας καθηγητής κ. Κατρούγκαλος μπορεί να σας το επιβεβαιώσει. Αυτό το οποίο συμβαίνει, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι εγώ ανέλαβα τις υποθέσεις αυτές - και θέλω αυτό να το καταγράψετε - πρωτίστως διότι ήθελα να υπηρετήσω την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Θα ήθελα μια και το αναφέρατε, να αναφέρετε και τις αμοιβές τις οποίες έλαβα, για να δείτε περί τίνος ακριβώς πρόκειται. Πρόκειται για αμοιβές οι οποίες είναι για μία παράσταση στο Συμβούλιο της Επικρατείας 1.200 ευρώ και 1.500 ευρώ, εκ των οποίων φροντίσαμε τα τελευταία χρόνια το 80% να είναι φορολογία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και έχω την τιμή και την υπερηφάνεια σήμερα να λέω ότι υπηρέτησα με πολύ μεγάλη πίστη την Επιτροπή Ανταγωνισμού και δεν το μετανιώνω, διότι από την παρουσία μου αυτή κερδήθηκε το 95% των υποθέσεων υπέρ του ελληνικού δημοσίου, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Κεραμέως.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Παίρνω τον λόγο επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε. Προφανώς δεν έχω καμμία αρμοδιότητα, να μιλήσω για θέματα του Υπουργείου Ανάπτυξης και της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Ο λόγος για τον οποίο ζήτησα τον λόγο, είναι διότι προφανώς αναφέρθηκε το όνομά μου από τον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για ένα θέμα καθαρά προσωπικό. Κύρια Τσίπρα, το 2016 φέρατε μία διάταξη στη Βουλή, η οποία θέσπιζε ένα νέο ασυμβίβαστο μεταξύ μέλους της Επιτροπής Ανταγωνισμού συγκεκριμένα και Βουλευτή. Επί της ουσίας τι λέγατε; Ο σύζυγός μου, ο οποίος ήταν στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής χρόνια, εκλήθη από την ελληνική Κυβέρνηση το 2009 να συνδράμει την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Δεν ήμασταν παντρεμένοι. Δεν είχα καμμία σχέση με τον δημόσιο βίο. Και ήρθατε και είπατε ότι ποινικοποιείτε τη μελλοντική συζυγική σχέση ενός ανθρώπου. Το 2009 ορίστηκε, λοιπόν, στην Επιτροπή Ανταγωνισμού. Δεν ήμασταν παντρεμένοι. Εγώ δεν είχα καμμία σχέση με τον δημόσιο βίο. Όλα αυτά έγιναν έξι χρόνια αργότερα. Και συγκρίνετε αυτή την περίπτωση, μία καθαρά φωτογραφική περίπτωση, η οποία είχε έναν και μόνο στόχο, να τιμωρήσει δύο συγκεκριμένους ανθρώπους - ήμασταν μόνο δύο σε όλη την επικράτεια ο σύζυγός μου και εγώ, που εμπίπταμε στο πεδίο εφαρμογής της διάταξης, είχατε, λοιπόν, στόχο να τιμωρήσετε εμάς συγκεκριμένα - με την περίπτωση της κ. Θάνου, για παράδειγμα, η οποία το ίδιο πρόσωπο ήταν σύμβουλός σας και το ίδιο πρόσωπο εκλήθη να λειτουργήσει ως Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Αυτός είναι ο παραλληλισμός που κάνετε. Στη μία περίπτωση έχουμε σύμπτωση στο ίδιο πρόσωπο δύο ιδιοτήτων. Η ίδια ήταν σύμβουλός σας και η ίδια καλείται μετά από μερικούς μήνες να προεδρεύσει ανεξάρτητης αρχής. Και το συγκρίνετε αυτό με μία περίπτωση, όπου ένας άνθρωπος έπρεπε να ξέρει το 2009 ότι κάποια χρόνια αργότερα θα παντρευτεί εμένα και ότι ακόμα περισσότερα χρόνια αργότερα εγώ θα γίνω Βουλευτής. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Συμπερασματικά, κύριε Τσίπρα, στη μία περίπτωση είχαμε καθαρά τιμωρητική στάση εναντίον δύο ανθρώπων. Τώρα, όμως, έρχεται η Κυβέρνηση και σας λέει «ελάτε όλοι μαζί να αποκομματικοποιήσουμε την Επιτροπή Ανταγωνισμού». Αυτό σας λέει. Και εσείς αν, πραγματικά, θέλετε την αποκομματικοποίηση, την αποπολιτικοποίηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, δεν έχετε παρά να ψηφίσετε αυτή τη διάταξη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, παρακαλώ.
Κύριε Βορίδη, ζητάτε τον λόγο για απάντηση σε όσα είπε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως;
Για ποιον λόγο ζητάει τον λόγο ο κ. Βορίδης;
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μαυρουδής Βορίδης για λίγα λεπτά.
Επί προσωπικού ζήτησε τον λόγο ο κ. Βορίδης; Ζήτησε τον λόγο επί προσωπικού σε όσα είπα;
Όχι, κύριε Πρόεδρε, επί προσωπικού, αλλά επί όσων είπατε.
Θέλω κι εγώ να απαντήσω μετά, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ενημερώσω τους θορυβούντες συναδέλφους…
Μισό λεπτό, κύριε Βορίδη. Κύριε Τσίπρα, θα απαντήσουν επί όσων είπατε και μετά θα λάβετε τον λόγο για αυτά που θα πουν οι τρεις τους.
Θέλω να μου δώσετε και εμένα τον λόγο μετά, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Βορίδη, έχετε τον λόγο.
Θα ήθελα να ενημερώσω τους ανησυχούντες συναδέλφους από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ ότι οι Υπουργοί έχουν δικαίωμα να λαμβάνουν τον λόγο κατά τον Κανονισμό της Βουλής. Αν μας επιτρέπετε, λοιπόν, τώρα, έτσι; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσαμε το καταπληκτικό. Να εγκαλεί ο κ. Τσίπρας τον Πρωθυπουργό για λαϊκισμό! Και επίσης να εγκαλεί τη Νέα Δημοκρατία για κομματικοποίηση! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ποιος; Αυτός που διόρισε την κ. Θάνου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, τη νομική του σύμβουλο, άμισθη δε, γιατί είχε γοητευτεί από τα χαρίσματα του κ. Τσίπρα και έπρεπε να προσφέρει αμίσθως. Μάλιστα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ακούσαμε, επίσης, ως παραδείγματα δήθεν κομματισμού τα εξής καταπληκτικά. Άνθρωποι οι οποίοι είχαν μια οποιαδήποτε σχέση πριν σε άσχετο χρόνο με την Επιτροπή Ανταγωνισμού με καμμία τοποθέτηση πολιτική στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, ο σύζυγος της κ. Κεραμέως σε άσχετη χρονική στιγμή, ο κ. Γεραπετρίτης σε άσχετη χρονική στιγμή, ο κ. Μυλωνάκης σε άσχετη χρονική στιγμή, αυτοί που εν συνεχεία…. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ακούστε λίγο τι συγκρίνετε! Ακούστε τη διαστρέβλωση! Αυτοί, λοιπόν, που είχαν μια καριέρα εκεί και τότε, χωρίς να τους έχει διορίσει κανείς πολιτικά εκεί - προσέξτε! - να συγκρίνονται με την κομματική εγκάθετο του κ. Τσίπρα, την κ. Θάνου. Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο; Τι είναι αυτά που λέτε; Για ποια πράγματα μιλάτε; [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Άρα, λοιπόν, ακούστε: Εσείς δεν δικαιούστε να ομιλείτε, για να θυμηθώ μια ωραία φράση. Δεν δικαιούστε να ομιλείτε γι' αυτό το ζήτημα. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και τελειώνω. Δεν σας είχαμε πει…
Κύριε Πρόεδρε, πότε έχει ξαναγίνει αυτό;
Ποιο;
Συνεχίστε, κύριε Βορίδη, και ολοκληρώστε.
Αν το έκανα εγώ, θα είχε γίνει πρωτοσέλιδο!
Εντάξει, κύριε Πολάκη, το καταλάβαμε.
Κύριε Πολάκη, τελειώνει ο κ. Βορίδης.
Απαντά αντ' αυτού!
Επαναλαμβάνω, γιατί δεν το καταλάβατε ότι οι Υπουργοί…
Ως τι απαντάτε, κύριε Βορίδη;
Σας ενοχλούν οι απαντήσεις!
Κύριε Βορίδη, κάνετε την ομιλία σας ή απαντάτε αντ' αυτού;
Κύριε Πολάκη, καθίστε κάτω να τελειώσουμε. Καθίστε κάτω! Μη διακόπτετε!
Ως τι μιλάει;
Μη διακόπτετε. Μιλάει ως Υπουργός Γεωργίας. Το είπατε αυτό. Καθίστε κάτω. Τώρα θα τελειώσει.
Κάνει την ομιλία του, δηλαδή;
Καθυστερούμε τον κ. Τσίπρα με αυτόν τον τρόπο. Συνεχίστε, κύριε Βορίδη.
Είναι η ομιλία του;
Κύριε Πολάκη, καθυστερούμε τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, που έχει ζητήσει τον λόγο μετά τον κ. Βορίδη! Συνεχίστε, κύριε Βορίδη.
Καταλαβαίνω…
Δεν καταλαβαίνεις τίποτα! Τίποτα δεν καταλαβαίνεις!
Κύριε Πολάκη, η αλήθεια είναι ότι λέτε υψηλού επιπέδου πράγματα συνήθως δυσνόητα και δεν μπορούμε να τα παρακολουθήσουμε. Η αλήθεια είναι αυτή.
Ρωτήστε τι είπα σήμερα!
Εντάξει, καθίστε τώρα κάτω. Τα είπατε, το καταλάβαμε.
Εντάξει. Επίσης για να τελειώσω, διότι και αυτό πρέπει να το θυμάται ο κ. Τσίπρας. Θυμάστε την τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας, όταν κάνατε τον διορισμό της κ. Θάνου; Ήταν σαφής; Ήταν ξεκάθαρη; Σας είπαμε τότε ότι αυτό είναι μια κομματική τοποθέτηση, η οποία θίγει την ακεραιότητα, την αυτονομία και την ανεξαρτησία της επιτροπής; Τα είπαμε με σαφήνεια και καθαρότητα αυτά; Είχαμε από τότε δεσμευτεί ότι αυτό είναι κάτι το οποίο θα αντιμετωπίσουμε και θα λύσουμε; Είμαστε απολύτως συνεπείς με όσα έχουμε ήδη πει και τα οποία έχουν εγκριθεί από τον ελληνικό λαό. Συνηθίστε το αυτό! Υλοποιούμε μία - μία τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει απέναντι στον ελληνικό λαό!
Έχει ζητήσει τον λόγο ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως κ. Τσίπρας. Ορίστε, κύριε Τσίπρα, έχετε τον λόγο.
Τι γίνεται εδώ τώρα;
Κύριε Βορίδη, σας ρώτησα αν θέλετε να πάρετε τον λόγο επί προσωπικού, αλλά μου είπατε ότι όχι, θέλετε να πάρετε τον λόγο επί της πολιτικής ουσίας. Γνωρίζω ότι είστε ένας εξαιρετικός δικηγόρος. Δεν γνώριζα, όμως, ότι το Κοινοβούλιο σήμερα διαθέτει έναν Πρωθυπουργό βουβό, ο οποίος χρειάζεται εξαιρετικό δικηγόρο, για να πάρει τον λόγο να απαντήσει στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Βεβαίως κακώς ο Πρόεδρος έδωσε τον λόγο επί προσωπικού, διότι δεν υπήρχε καν προσωπικό. Και στις δύο υποθέσεις δεν υπήρξε καμμία προσωπική μομφή ούτε σε εσάς, κύριε Γεραπετρίτη, ούτε σε εσάς, κυρία Κεραμέως. Υπήρξε πολιτική κριτική. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ευχαριστώ και εσάς που πήρατε τον λόγο, για να αναδείξετε τη μεγάλη υποκρισία που διακατέχει την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας ως προς το ζήτημα της δήθεν έγνοιάς της για την κομματικοποίηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Εις ό,τι αφορά το σκέλος των απαντήσεων επί του προσωπικού, εγώ θα πω μονάχα δυο πράγματα. Πρώτον, κύριε Γεραπετρίτη, δεν εγνώριζα ότι δεν έχετε συντάξει εσείς την επίμαχη φωτογραφική τροπολογία που κατατίθεται στο νομοσχέδιο που θα ψηφίσουμε μεθαύριο.
Δεν τα φτιάχνω όλα εγώ!
Ναι, δεν ξέρω. Κατ' αρχάς, σας τιμά αυτό, διότι, πράγματι, είναι μία επαίσχυντη και φωτογραφική τροπολογία και σας τιμά το γεγονός ότι προσπαθήσατε να αποποιηθείτε αυτής της ευθύνης. Κάποιος, όμως, την έφτιαξε αυτή την τροπολογία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και επειδή υπάρχει συλλογική ευθύνη στην Κυβέρνηση, σας παίρνει και εσάς η μπάλα. Επιπλέον θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι ουδεμία μομφή κατέθεσα ως προς την επαγγελματική σας σταδιοδρομία, ως προς το γεγονός ότι ήσασταν ο βασικός νομικός σύμβουλος της Επιτροπής Ανταγωνισμού κατά την περίοδο όπου επικεφαλής της ήταν ο κ. Κυριτσάκης…
Δεν ήμουν.
Και ουδεμία μομφή σάς απέδωσα στο γεγονός ότι είχατε απολαβές ή στο τι είδους απολαβές είχατε για αυτό. Η μομφή την οποία απέδωσα, είναι μομφή που αφορά - επαναλαμβάνω - την πολιτική κρίση της Κυβέρνησής σας, η οποία έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Και απαντώ και στην κ. Κεραμέως με τον ίδιο τρόπο. Κυρία Υπουργέ, δεν απέδωσα καμμία μομφή σε εσάς, διότι το 2009- μου είπατε - δεν είχατε γνωρίσει τον σύζυγό σας, αλλά το 2016 όταν κατετέθη αυτή η τροπολογία ήταν σύζυγός σας και ήσασταν Βουλευτής - σύζυγος μέλους της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Αυτή η τροπολογία, λοιπόν, η οποία κατατέθηκε το 2016, ήταν μία τροπολογία η οποία έβαζε ασυμβίβαστο. Ποια είναι η ουσία της κριτικής που άσκησα από του Βήματος - επαναλαμβάνω - όχι στην επαγγελματική σας σταδιοδρομία ούτε στην οικογενειακή σας σχέση; Η ουσία της κριτικής ήταν ότι τότε όλα τα στελέχη της αντιπολίτευσης, όλοι όσοι πήραν τον λόγο, επιχειρηματολόγησαν υπέρ της αντισυνταγματικότητας όχι της ίδιας αυτής καθαυτής της τροπολογίας, την οποία εσείς κατηγορείτε ως φωτογραφική, αλλά επιχειρηματολόγησαν υπέρ της αντισυνταγματικότητας της αναδρομικής ισχύος, λέγοντας, μάλιστα, τότε όλοι ότι είναι αντισυνταγματικό και απαράδεκτο να διακοπεί η θητεία στη μέση των μελών της επιτροπής καθώς και του προέδρου τότε, διότι ταυτόχρονα υπήρχε - έβαζε εκείνη η τροπολογία - και ένα ηλικιακό όριο αν θυμάμαι καλά. Τότε, λοιπόν, ήταν αντισυνταγματικό να διακόπτεται στη μέση η θητεία, παρ' ό,τι είχε κάνει ήδη εννιά χρόνια ο εκλεκτός του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος κάθεται τελικά δέκα χρόνια. Τώρα δεν είναι αντισυνταγματικό να διακόπτεται μία θητεία με τροπολογία που έχει αναδρομικότητα, όταν μάλιστα έχει αναλάβει αυτή τη θητεία πριν από λίγους μήνες. Αυτή την υποκρισία κατήγγειλα και συνεχίζω να καταγγέλλω, κυρία Κεραμέως και κύριε Γεραπετρίτη! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και μην κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε. Ελπίζω ότι ο βουβός Πρωθυπουργός που κάθεται και ακούει τους υπερασπιστές Υπουργούς του - που σπεύδουν ως δικηγόροι να τον υπερασπιστούν - να έχει τη δυνατότητα να απαντήσει ο ίδιος. Άραγε δεν έχει αυτή τη δυνατότητα; Ίσως να σπεύδουν, διότι το ίδιο το νομοσχέδιο αφήνει υποψίες μη εμπιστοσύνης του Πρωθυπουργού προς τους Υπουργούς. Και σπεύδετε εσείς να δηλώσετε έμπιστοι! Καλά κάνετε! Ελπίζω, όμως, κύριε Μητσοτάκη, εσείς να απαντήσετε σε εμένα και όχι ο κ. Βορίδης - δεν είναι Πρωθυπουργός ο κ. Βορίδης, καλός δικηγόρος είναι - και να απαντήσετε επί της ουσίας, για την ουσία της πολιτικής, για την ουσία της υποκρισίας αλλά και να απαντήσετε για τον εκλεκτό σας στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, αν θα τον αποπέμψετε σήμερα ή αν σκοπεύετε και εκεί να αλλάξετε τον νόμο, διότι απ' ό,τι φαίνεται, αν το Σύνταγμα και οι νόμοι δεν συνάδουν με τους σκοπούς σας, τόσο το χειρότερο για το Σύνταγμα τους νόμους. Επαναλαμβάνω. Θα κρίνεστε και θα καλείστε εσείς να απαντάτε στην Αντιπολίτευση και όχι με δικηγόρους.
Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Διακρίνω, κύριε Τσίπρα, στις τελευταίες σας εμφανίσεις, ως Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, μία ένταση, έναν εκνευρισμό, σαν να μην έχετε βρει ακόμα τον σωστό σας ρόλο και τολμώ να πω και μία ασυνέχεια σε σχέση με το κλίμα το οποίο έχω διαγνώσει από τους υπόλοιπους συναδέλφους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της οποίας έχετε την τιμή να προΐστασθε. Κοιτάξτε να δείτε, το να κατηγορείτε τη Νέα Δημοκρατία για λαϊκισμό και για ιδιοτέλεια προσβάλλει την ετυμηγορία του ελληνικού λαού, ο οποίος με 40% έδωσε σε αυτή την παράταξη τη δυνατότητα να κυβερνήσει τον τόπο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και εν πάση περιπτώσει, ξεφύγετε επιτέλους από αυτή την ψυχολογική αντίληψη του δήθεν αδικημένου, ότι τα κάνατε όλα τόσο καλά, ότι η οικονομία πήγαινε λαμπρά, ότι η μεσαία τάξη ευημερούσε, ότι το κράτος λειτουργούσε καλά και για κάποιον δυσεξήγητο λόγο ο ελληνικός λαός σάς μαύρισε. Τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά στη χώρα, κύριε Τσίπρα, και γι' αυτό και εμπιστεύθηκαν τη Νέα Δημοκρατία και μας έδωσαν αυτή την εντολή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ως προς τη διαδικασία, κατ' αρχάς να πω - θα πρέπει να είστε αρκετά εξοικειωμένος, είστε έμπειρος πια στο Κοινοβούλιο - ότι πρώτον οι Υπουργοί έχουν τη δυνατότητα να απαντούν ανά πάσα στιγμή και επί προσωπικού και επί ζητημάτων που άπτονται της αρμοδιότητάς τους. Και μην ανησυχείτε, εδώ θα είμαι να σας απαντώ όποτε και όταν χρειάζεται. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εξάλλου αρκετές κοινοβουλευτικές συζητήσεις έχουμε κάνει και δεν νομίζω ότι με έχετε κατηγορήσει ποτέ ότι ήμουν βουβός Αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Δεν σκοπεύω καθόλου να είμαι και βουβός Πρωθυπουργός. Έρχομαι, λοιπόν, σε όλα όσα είπατε σχετικά με το επιτελικό κράτος. Ουσιαστικά καμμία κριτική δεν ασκήσατε στα βασικά άρθρα του νομοσχεδίου. Αναφερθήκατε στον αριθμό των μετακλητών και στο πόσο κακοί είμαστε που αναδεικνύαμε το πόσους μετακλητούς είχατε διορίσει όλα αυτά τα χρόνια. Και αναρωτιέμαι, κύριε Τσίπρα. Δεκάδες ερωτήσεις των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας έγιναν για το ζήτημα των μετακλητών όταν ήμασταν στην αντιπολίτευση. Γιατί δεν ήρθατε ποτέ να τα πείτε αυτά τα οποία λέτε σήμερα, όταν ήσασταν Πρωθυπουργός; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και εν πάση περιπτώσει, αν σας ασκήθηκε μια κριτική, δεν αφορούσε μόνο τον αριθμό των μετακλητών. Αφορούσε τη γενικότερη εντύπωση, κύριε Τσίπρα, ότι διορίζατε την παρέα σας και τους φίλους σας και τους κολλητούς σας στο Μέγαρο Μαξίμου. Γι' αυτό σας ασκήθηκε κριτική και όχι μόνο για τον αριθμό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εν πάση περιπτώσει εγώ είμαι ο πρώτος ο οποίος αναγνωρίζω και μίλησα για παθογένειες δεκαετιών. Και γι' αυτό και φαντάζομαι ότι θα χαιρετίσετε την πρωτοβουλία μας και θα ανέμενα να την υπερψηφίσετε κιόλας διά του εισηγητή σας, ο αριθμός των μετακλητών πια να είναι αυστηρά προκαθορισμένος, ώστε ο κάθε Υπουργός να μην μπορεί να τροποποιεί τα σχετικά διατάγματα και να προσθέτει μετακλητούς κατά το δοκούν, διότι αυτό συνέβαινε στο παρελθόν. Συνέβαινε και επί δικών μας ημερών, συνέβαινε και επί δικών σας ημερών. Αυτή είναι, λοιπόν, η πραγματικότητα την οποία αντιμετωπίζουμε. Πώς την αντιμετωπίζουμε; Να το εξηγήσουμε και στους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι μας παρακολουθούν, οι οποίοι μπορεί να μη γνωρίζουν το νομοσχέδιο στη λεπτομέρειά του. Ορίζουμε έναν ελάχιστο αριθμό μετακλητών, οκτώ συγκεκριμένα, και προσθέτουμε ανάλογα με τον αριθμό των γενικών γραμματέων του κάθε Υπουργείου από έναν μετακλητό, για να μπορέσουμε, πράγματι, να δώσουμε στα μεγαλύτερα Υπουργεία τη δυνατότητα να προσλαμβάνουν περισσότερους μετακλητούς, διότι πολύ απλά έχουν μεγαλύτερο αντικείμενο. Συμφωνείτε, κύριε Τσίπρα, με αυτή τη διάταξη;
Ναι.
Ωραία, να την υπερψηφίσετε, λοιπόν, αυτή τη διάταξη.
Την αλλάξατε μετά από παρέμβασή μας.
Χαίρομαι που εκμαιεύω από εσάς ψήγματα συναίνεσης! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Συμφωνείτε με την ανάγκη θεσμοθέτησης, να συνεδριάζει το Υπουργικό Συμβούλιο κάθε μήνα με καθορισμένη ατζέντα και με τη δυνατότητα να γίνονται στο Υπουργικό Συμβούλιο δεσμευτικές ψηφοφορίες, έτσι ώστε το συλλογικό όργανο να λειτουργήσει όπως όλα τα συλλογικά όργανα σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου; Εάν συμφωνείτε, παρακαλώ πολύ να υπερψηφίσετε και τη σχετική διάταξη. Συμφωνείτε, κύριε Τσίπρα, με τη σημαντικότατη καινοτομία του νομοσχεδίου, οι ατομικές διοικητικές πράξεις να υπογράφονται πια από τους γενικούς διευθυντές και όχι από τους πολιτικούς προϊσταμένους; [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εάν δεν συμφωνείτε, δείχνετε με αυτόν τον τρόπο τη μεγάλη εμπιστοσύνη, την οποία έχετε στη δημόσια διοίκηση και εξηγήστε μας, επιτέλους, πώς εσείς εννοείτε την αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Να σας αναφέρω ένα παράδειγμα από τη θητεία μου στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Γιατί πρέπει ο ίδιος ο Υπουργός προσωπικά να υπογράφει κάθε μετάταξη και κάθε απόσπαση, που γίνεται στο ελληνικό δημόσιο; Τι προστιθέμενη αξία έχει, κύριε Τσίπρα, αυτή η υπογραφή του Υπουργού; Θα σας πω ποια είναι η προστιθέμενη αξία. Η μόνη προστιθέμενη αξία που έχει η υπογραφή του Υπουργού, είναι το πολιτικό φίλτρο για το ποιος θα πάρει την υπογραφή πιο γρήγορα και ποιανού η μετάταξη ή απόσπαση δεν θα υπογραφεί! Διότι, προφανώς, ο διοικητικός έλεγχος νομιμότητας έχει γίνει από τις υπηρεσίες. Όταν φτάνει στον Υπουργό προς υπογραφή μια πράξη, η οποία έχει την υπογραφή του γενικού διευθυντή, δεν ελέγχει ο Υπουργός τις νομικές λεπτομέρειες αυτής της πράξης. Μεταφέροντας την αρμοδιότητα στον γενικό διευθυντή στηρίζουμε τη δημόσια διοίκηση και επιτρέπουμε στους Υπουργούς να ασκούν το πραγματικό τους έργο, το οποίο δεν είναι η πολιτική παρέμβαση, αλλά η χάραξη πολιτικής, η οποία υλοποιείται πια από τους ίδιους τους δημοσίους υπαλλήλους. Αν διαφωνείτε, έχουμε απλά με διαφορετική αντίληψη για το πώς πρέπει να δουλεύει η δημόσια διοίκηση. Έρχομαι τώρα στα ζητήματα της καταπολέμησης της διαφθοράς. Κύριε Τσίπρα, εσείς είχατε ή δεν είχατε αναπληρωτή Υπουργό, αρμόδιο για τα ζητήματα της καταπολέμησης της διαφθοράς; Εξ όσων γνωρίζω, είχε και κάποιο παρατσούκλι ο συγκεκριμένος. Ήταν ο ίδιος, ο οποίος θυμάμαι ότι έβγαινε από το Μέγαρο Μαξίμου και έκανε δηλώσεις περί των μεγαλύτερων σκανδάλων, που γνώρισε από την Επανάσταση και μετά και νομίζω ότι γνωρίζετε πολύ καλά σε ποιον αναφέρομαι. Ερωτώ, λοιπόν, τον κάθε καλόπιστο συμπολίτη μας, ο οποίος μας ακούει, το εξής. Είναι λογικό η καταπολέμηση της διαφθοράς να είναι αρμοδιότητα ενός Υπουργού, ο οποίος θα πρέπει να ελέγξει την ίδια την εκτελεστική εξουσία, δηλαδή τον εαυτό του και τους συναδέλφους του ή είμαστε πολύ πιο αξιόπιστοι εάν ιδρύσουμε μια ανεξάρτητη αρχή καταπολέμησης της διαφθοράς, όπως ακριβώς μας συστήνει ο ΟΟΣΑ να κάνουμε; Δεν κάνουμε τίποτα διαφορετικό από το να ακολουθούμε συστάσεις του ΟΟΣΑ, ο οποίος είχε ασχοληθεί πάρα πολύ με τα ζητήματα της διαφθοράς και της διαφάνειας, ιδρύοντας μια τέτοια ισχυρή και ανεξάρτητη αρχή. Κι έρχομαι τώρα στο ζήτημα της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Δεν είχα πρόθεση να αναφερθώ στο θέμα αυτό σήμερα, καθώς είναι διάταξη, η οποία θα εισαχθεί στην Ολομέλεια τις επόμενες δύο μέρες, αλλά, επειδή δεν γνωρίζω αν θα έχουμε την ευκαιρία πάλι να συναντηθούμε κοινοβουλευτικά την Τετάρτη και την Πέμπτη, είναι νομίζω μια ευκαιρία να δώσω κάποιες απαντήσεις. Κατ' αρχάς, ως προς την προσωπική κριτική, την οποία ασκήσατε στον κ. Γεραπετρίτη και διά αντανακλάσεως στην κ. Κεραμέως, θέλω να σας πω κάτι, κύριε Τσίπρα. Ο κ. Γεραπετρίτης είναι ένας άξιος αυτοδημιούργητος άνθρωπος, ο οποίος εγκατέλειψε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία, για να μπει στην πολιτική. Δεν είναι ανεπάγγελτος και δεν είναι προϊόν του κομματικού σωλήνα! Και θα πρέπει να είμαστε πολύ ικανοποιημένοι αν άνθρωποι με σταδιοδρομία, με κύρος και καταξίωση, εγκαταλείπουν καλές καριέρες για να έρθουν να προσφέρουν στα κοινά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βέβαια, από τη στιγμή που μπαίνουν στον στίβο της πολιτικής είναι ανοικτοί σε πολιτική κριτική. Όμως, δεν θα κατηγορήσετε επιτυχημένους επαγγελματίες γι' αυτό το οποίο έκαναν πριν μπουν στην πολιτική. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι τι έκαναν πριν, αλλά το ερώτημα είναι τι κάνουν μετά.
Παρακαλώ, ησυχία στο βάθος. Έχετε μια χορωδία εκεί που πολλές φορές είναι παράφωνη κιόλας. Ησυχία!
Δεν είναι και εναρμονισμένη με το γενικότερο κλίμα της Βουλής. Το μείζον, λοιπόν, ερώτημα είναι τι πρέπει να κάνουν μετά οι δικαστικοί λειτουργοί, όταν αφυπηρετήσουν, όταν έχουν αναλάβει σημαντικές θέσεις, αν νοείται μετά την υπηρεσία, την οποία έχουν προσφέρει στο Δικαστικό Σώμα σε σημαντικές θέσεις, να αναλαμβάνουν την επόμενη μέρα σύμβουλοι του Πρωθυπουργού και στη συνέχεια, προφανώς για να ανταμειφθούν για την υπηρεσία τους αυτή, να διορίζονται πρόεδροι ανεξάρτητης αρχής. Δεν θα αναφερθώ εδώ στο υπόδειγμα αμεροληψίας και αντικειμενικότητας, που είναι η Αντιπρόεδρος της Αρχής, η οποία εξ όσων γνωρίζω, ήταν Διευθύντρια στο Γραφείο του κ. Παππά. Τόσο αντικειμενική είναι η Ανεξάρτητη Αρχή της Επιτροπής Ανταγωνισμού! Έρχομαι, όμως, στην ουσία του θέματος. Νομίζω ότι η απάντηση έχει δοθεί. Έχει δοθεί η απάντηση αυτή. Υπάρχει απάντηση. Διαβάζω: «Και τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να αναφερθώ, κάνοντας μια επισήμανση, η οποία, κατά τις δικές μου προσωπικές απόψεις, εκφράζει σχετικά με ένα θέμα, το οποίο και ένας μεγάλος αριθμός συναδέλφων μού ζήτησε θα θίξω. Οι καρέκλες του Προεδρείου είναι τιμητικές και δεν προσφέρονται ως εφαλτήριο για άλλες, προσωπικές επιδιώξεις. Τα μέλη του Προεδρείου της Ένωσης δεν επιτρέπεται μετά τη συνταξιοδότησή τους να επιζητούν, επισκεπτόμενοι κομματικά και άλλα γραφεία και να αποδέχονται άλλες θέσεις, καλά αμειβόμενες» - ο κ. Τσίπρας δεν τα έχει ακούσει - «όπως παραδείγματος χάριν, του προέδρου ανεξάρτητης αρχής, με μηνιαίες αποδοχές 11.000 ευρώ, διότι έτσι» - ακούστε, κύριε Τσίπρα - «δημιουργείται και ευλόγως, η πεποίθηση ότι υπήρχε «προϋπάρχουσα συναλλαγή». Ο δικαστικός λειτουργός επιβάλλεται και μετά τη συνταξιοδότησή του να διαφυλάσσει, τόσο την προσωπική του αξιοπρέπεια, αλλά και πρωτίστως, το κύρος και την αξιοπιστία της δικαιοσύνης, ώστε να μπορούν οι πολίτες να μας εμπιστεύονται». Θέλω να σας πω ότι συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτηση της κ. Βασιλικής Θάνου. Τόσο υποκριτές είστε! Τόσο υποκριτές είστε και εσείς και η κ. Θάνου, που για τριάκοντα αργύρια αναλαμβάνει κομματικό διορισμό από εσάς προσωπικά σε μια κρίσιμη ανεξάρτητη αρχή. [[Χειροκροτήματα παρατεταμένα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Καταθέτω την σχετική επιστολή στα Πρακτικά, επειδή βλέπετε ότι μερικές φορές αυτά τα οποία λέμε, μας συνοδεύουν. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα επιστολή, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θέλω να σας θυμίσω, κύριε Τσίπρα, ότι από τότε που τοποθετήθηκε η κ Θάνου είχαμε εκφράσει την εντονότατη αντίρρησή μας και είχα, μάλιστα, στείλει και σχετική επιστολή στην αρμόδια Επίτροπο κ. Βεστάγκερ, εκφράζοντας με κατηγορηματικό και σαφή τρόπο το γεγονός ότι η τοποθέτηση της κ. Θάνου παραβίαζε με κατάφωρο τρόπο την ανεξαρτησία της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Θα πρέπει να μάθετε, κύριε Τσίπρα και κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι αυτή η Κυβέρνηση αυτά που έχει πει προεκλογικά τα κάνει. Για συνέπεια μπορείτε να μας κατηγορείτε, όχι για ασυνέπεια. Συνηθίστε το και μάθετέ το καλά, επιτέλους! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Για το ζήτημα της ΕΥΠ δεν έχω να πω πολλά. Κανέναν νόμο δεν πρόκειται να αλλάξουμε, κύριε Τσίπρα, αλλά μιας και αναφερθήκατε στο ζήτημα αυτό, ίσως έχει ένα ενδιαφέρον να σχολιάσετε την τοποθέτηση του παλιού σας συναδέλφου στα υπουργικά έδρανα, του κ. Βαρουφάκη, ο οποίος, μιλώντας για το ζήτημα της ΕΥΠ, άφησε σαφέστατες υπόνοιες για τον κ. Ρουμπάτη, κατά τα άλλα σεβαστός - θέλω να είμαι σαφής - και είναι ένας άνθρωπος ο οποίος πιστεύω ότι υπηρέτησε το δημόσιο συμφέρον. Δημοσιογράφος ήταν, βέβαια. Δεν είχε καμμιά ιδιαίτερη σχέση ο άνθρωπος με το αντικείμενο της συλλογής πληροφοριών, αλλά το υπονοούμενο του κ. Βαρουφάκη ότι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών περίπου παρακολουθούσε τους Υπουργούς σας, νομίζω, κύριε Τσίπρα, ότι πρέπει να το απαντήσετε εσείς και ο κ. Βαρουφάκης.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό μόνο.
Τον λόγο έχει ο κ. Τσίπρας για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, μόνο δύο λεπτά. Το πρώτο που θέλω να σας πω, κύριε Μητσοτάκη, είναι ότι η λαϊκή ετυμηγορία δεν είναι λευκή επιταγή. Το ότι κερδίσατε τις εκλογές, δεν σημαίνει ότι έχετε πάντα δίκιο και δεν θα ελέγχεστε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το δεύτερο που θέλω να σας πω είναι ότι στην αρκετά μακρά τοποθέτησή σας αποφύγατε να απαντήσετε επί της ουσίας. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Μου είπατε αν συμφωνούμε να ψηφίσουμε και εμείς διατάξεις, τις οποίες εμείς ζητήσαμε να αλλάξουν. Σας υπενθυμίζω - γιατί και χθες τοποθετήθηκα επί του νομοσχεδίου αναλυτικά - ότι ζητήσαμε να αποσυρθεί διάταξη, η οποία προέβλεπε αρχικά τη δυνατότητα ο Πρωθυπουργός να ορίζει ή να αυξάνει τους μετακλητούς και αποσύρθηκε. Δεν είναι δικό μου θέμα ή θέμα της Αντιπολίτευσης ή της Βουλής κάθε πότε θα συνεδριάζει το Υπουργικό σας Συμβούλιο. Είναι δικό σας θέμα. Σας εύχομαι να συνεδριάζετε συχνά. Δεν λέμε ότι δεν υπάρχουν θετικές διατάξεις στο νομοσχέδιο. Αυτό το οποίο λέμε όμως, είναι ότι πρέπει να συμφωνήσετε και εσείς ότι η κριτική που κάνουμε είναι πολύ ουσιαστική. Και εις ότι αφορά τις αμοιβές των μετακλητών υπαλλήλων, που επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, εμείς κάναμε μία πολύ δύσκολη προσπάθεια και να περιορίσουμε τις αμοιβές και να περιορίσουμε τον αριθμό, εσείς έρχεστε, αυξάνετε τον αριθμό, αλλά δεν είναι μόνο εκεί το πρόβλημα. Αυξάνετε τις αμοιβές και περιορίζετε, συρρικνώνετε τα προαπαιτούμενα, να είναι απλά κάτοχοι απολυτηρίου λυκείου όσοι είναι συνεργάτες Υπουργών. Και αυτό είναι υποβάθμιση και της διοίκησης. Δεν ξέρω εάν τελικά - γιατί δεν μου απαντήσατε επί της ουσίας - το σωσίβιό σας τώρα είναι ο κ. Βαρουφάκης. Ο κ. Βαρουφάκης είναι το σωσίβιό σας; Κάθε φορά που βρίσκεστε σε δύσκολη θέση, θα μου λέτε τι είπε τα βιβλία του, τι λέει από το Βήμα της Βουλής ο κ. Βαρουφάκης, που επί τέσσερα χρόνια τον είχατε αναγάγει στον πιο αναξιόπιστο Έλληνα; Σήμερα έρχεστε να μου πείτε το τι είπε για τον κ. Ρουμπάτη; Ο κ. Ρουμπάτης ήταν, όχι απλά ένας δημοσιογράφος, είχε κάνει σπουδές στο αντικείμενο, ήταν για χρόνια Υπουργός, Βουλευτής, Ευρωβουλευτής και εξ όσων γνωρίζετε, δεν άφησε καμμία σκιά κατά τη διάρκεια της θητείας του. Το αναγνωρίσατε και εσείς αυτό. Και τώρα έρχεστε να επικαλεστείτε τι, ποια φήμη, ποια φημολογία; Κλείνω λέγοντας το εξής: Σε ό,τι αφορά την Επιτροπή Ανταγωνισμού, υπάρχει συζήτηση και μεθαύριο θα απαντήσουμε και θα τοποθετηθούμε. Υπάρχει όμως και το Ενωσιακό Δίκαιο. Η υποκρισία είναι προφανής. Ο κόσμος έχει καταλάβει και εσείς έχετε καταλάβει, γιατί δεν μπορείτε να υπερασπιστείτε αυτή την διαφορετική στάση, τα διαφορετικά μέτρα και σταθμά. Διότι αν είχατε πράγματι έγνοια για την κομματικοποίηση, γιατί δεν προχωράτε και σε άλλες επιτροπές ανεξάρτητες; Γιατί; Γιατί ο Συνήγορος του Καταναλωτή - εγώ τον εκτιμώ τον άνθρωπο, δεν έχω πρόβλημα με την παρουσία του εκεί - είναι ο κ. Ζαγορίτης, πρώην Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί δεν φέρνετε ταυτόχρονα μία τροπολογία να απαγορεύσετε και στο κ. Ζαγορίτη; Και εν πάση περιπτώσει, η υποκρισία είναι βαθιά. Επί πέντε χρόνια είναι Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ο κ. Στουρνάρας, ο Υπουργός του κ. Σαμαρά, σε αυτή τη μεγάλη ανεξάρτητη αρχή, στη μεγαλύτερη από όλες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προφανώς ξέρω, κύριε Γεραπετρίτη, δεν αφορά, δεν υπάρχει δυνατότητα η Βουλή να παρέμβει σε αυτό. Γιατί την υποκρισία μιλώ, για τα άλλα μέτρα και τα άλλα σταθμά. Αυτό, λοιπόν, που σας ενοχλεί - παραδεχτείτε το - δεν είναι αν η κ. Θάνου διετέλεσε - διότι ήταν Πρόεδρος Αρείου Πάγου, διετέλεσε Πρωθυπουργός - στο Νομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού, στο οποίο, αν δεν κάνω λάθος, έχουν διατελέσει και άλλοι άριστοι νομικοί. Αν δεν κάνω λάθος, και εσείς, κύριε Αντιπρόεδρε, είχατε διατελέσει στο Νομικό Γραφείο του κ. Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Μπορεί να κάνω λάθος, δεν είμαι σίγουρος.
Με απόσπαση από το Υπηρεσιακό Συμβούλιο.
Για να μην αφήνουμε υπονοούμενα μονίμως σ' αυτή την Αίθουσα!
Εντάξει. Θεσμική θέση είναι, γι' αυτό το λέγω, γιατί είναι μια θεσμική θέση, που περιποιεί τιμή στον κάθε Πρωθυπουργό να έχει έναν έγκριτο νομικό και μεγαλύτερη τιμή ακόμα αν αυτός έχει διατελέσει και στην ηγεσία της δικαιοσύνης. Κλείνω, όμως, λέγοντας το εξής, κύριε Μητσοτάκη, σε σχέση με τον διοικητή της ΕΥΠ. Μπορεί να τον αδικώ τον άνθρωπο, αλλά επαναλαμβάνω ότι δεν μπορεί να παραμείνει στη θέση του. Ο άνθρωπος αυτός δεν έχει πτυχίο αναγνωρισμένο με βάση τον νόμο από το ελληνικό δημόσιο. Εξ όσων γνωρίζω, μουσικός δεν είναι. Έχει κάνει μάνατζμεντ δι' αλληλογραφίας στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Οφείλετε, λοιπόν, να τηρήσετε τον νόμο και οφείλετε να τον αντικαταστήσετε, εκτός αν και σ' αυτό το ζήτημα έρθετε με τροπολογία, για να αλλάξετε τον νόμο, για να τον κάνετε όπως σας βολεύει. Οφείλετε μία απάντηση άμεσα σ' αυτό το κρίσιμο θέμα.
Συνεχίζουμε τη συζήτηση. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής Καστοριάς της Νέας Δημοκρατίας κ. Ζήσης Τζηκαλάγιας. Επιτέλους, κύριε Τζηκαλάγια! Θυμίζω στους συναδέλφους ότι σε τρία τέταρτα περίπου θα ξεκινήσουμε την ονομαστική ψηφοφορία που έχει ζητήσει η Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Κύριε Πρόεδρε, περιμένετε να αδειάσει η Αίθουσα και να κοπάσει ο θόρυβος, ώστε να ακούγεται ο Βουλευτής. Είναι τέτοια η περιφρόνηση για τους Βουλευτές, που δεν μπορεί να ακουστούν ούτε από τους συναδέλφους τους.
Παρακαλώ, η αποχώρηση να γίνει με γοργότερους ρυθμούς. Κύριε Τζηκαλάγια, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, με την πρώτη μου ομιλία, επτά ολόκληρα χρόνια μετά την προηγούμενη παρουσία μου σ' αυτή την Αίθουσα, στον ναό της δημοκρατίας, στο ελληνικό Κοινοβούλιο, θέλω να ευχαριστήσω πρώτα τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, που μου έδωσε την ευκαιρία να συμμετέχω και σ' αυτές τις εκλογές και φυσικά πάνω απ' όλα τους συμπολίτες μου που με εμπιστεύτηκαν και με εξέλεξαν για να τους εκπροσωπήσω. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Στο σημερινό νομοσχέδιο, που συζητάμε για το επιτελικό κράτος θα δώσω - εννοείται - θετική ψήφο και αυτό θα το πραγματοποιήσω για δύο κυρίως λόγους. Πρώτα - πρώτα, γιατί είναι σε συνέχεια και συνέπεια όσων λέγαμε προεκλογικά, όχι μόνο στις είκοσι μέρες της προεκλογικής περιόδου, αλλά όλα τα προηγούμενα χρόνια και τους προηγούμενους μήνες. Είπαμε ότι θα είναι πρώτο μας μέλημα, όπως και κάνουμε, αφού είναι το δεύτερο νομοσχέδιο, που φέρνουμε, προκειμένου να φτιάξουμε κράτος, να πατάξουμε τη γραφειοκρατία. Είναι αυτό που είπε πολλές φορές και ο Πρόεδρός μας, ότι θα έλθουμε σαν οδοστρωτήρας για να συντρίψουμε την κακοδαιμονία, που υπάρχει στην κακή σχέση μεταξύ πολίτη και πολιτείας, που πολλές φορές ο Έλληνας πολίτης δυστυχεί, δυσανασχετεί από τον τρόπο με τον οποίο τον αντιμετωπίζει η πολιτεία, όταν έρχεται σε επαφή μαζί της. Ο δεύτερος λόγος που το ψηφίζω είναι επειδή το μελέτησα, άκουσα δεκάδες συναδέλφους να το αναλύουν και, πραγματικά, η παρουσία του αρμόδιου Υπουργού Επικρατείας κ. Γεραπετρίτη, ήταν μια θετική συμβολή, όπως ειπώθηκε και από στόματα της Αντιπολίτευσης. Προσέθεσε έναν καινούργιο πολιτικό πολιτισμό, που τόσο μας έλειψε τα προηγούμενα χρόνια. Γι' αυτό και όσον αφορά το ίδιο το νομοσχέδιο, θα είμαι επιγραμματικός. Θα αναφέρω κάποια θετικά του, γιατί θέλω μετά να πω μερικά πράγματα. Είναι πραγματικά, μια τεράστια μεταρρυθμιστική τομή, γιατί είναι μια «μείξη», μια «χημεία» από τη μια μεριά της συνταγματικά επιτασσόμενης κατανομής αρμοδιοτήτων του Υπουργικού Συμβουλίου και από την άλλη αυτού που πρέπει να κάνει ο Πρωθυπουργός, σύμφωνα με το Σύνταγμα, να είναι ο συντονιστής και ο επιτηρητής των χρονοδιαγραμμάτων, που πρέπει να έχει το κυβερνητικό πρόγραμμα. Εμείς, ως Κυβέρνηση, ως Νέα Δημοκρατία, έχουμε την αρχή ότι προγραμματίζεις εκ των προτέρων και μετά παρακολουθείς την υλοποίηση. Απ' όσα άκουσα, εγώ έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι με αυτό το νομοσχέδιο στην πραγματικότητα ο αριθμός των μετακλητών υπαλλήλων στην Προεδρία της Κυβέρνησης μειώνεται κατά τουλάχιστον 25%. Η μεγαλύτερη επανάσταση, που φέρνει είναι ο διαχωρισμός πολιτικής και υπηρεσιακής διοίκησης. Ο Υπηρεσιακός Γενικός Γραμματέας προέρχεται από την ιεραρχία της διοίκησης και αυτό είναι η μεγαλύτερη συμβολή στην αποκομματικοποίηση του κράτους. Εμείς είμαστε αυτοί που κατηγορούσε η Αντιπολίτευση. Βάζατε διάφορα διλήμματα. Θέλατε να διχάσετε τον ελληνικό λαό για τη σχέση μας με τους δημοσίους υπαλλήλους. Εμείς δείχνουμε εμπράκτως την εμπιστοσύνη μας στους υπαλλήλους, αφού εξασφαλίζουμε τον αμφίδρομο έλεγχο της νομιμότητας και το ολοκληρωμένο πλαίσιο θεσμικών αντίβαρων. Έχουμε το φαινόμενο ο ελέγχων να είναι και ελεγχόμενος, να υπάρχει έλεγχος και του ελεγκτή. Πραγματικά, είναι σπουδαία η νέα Εθνική Αρχή της Διαφάνειας, που θεσπίζουμε, που ενώνει τις δυσλειτουργίες από τις έξι ανεξάρτητες αρχές, που υπήρχαν, που λειτούργησαν όσο μπορούσαν, αλλά εμείς τώρα θέλουμε να πάμε πολλά βήματα μπροστά. Είναι η πρώτη φορά, που η πολιτική ηγεσία δεν θα εμπλέκεται στον σχεδιασμό των ελέγχων. Τέλος, επειδή είμαστε η παράταξη που πιστεύουμε στην αριστεία σε όλα τα επίπεδα, με αυτό το νομοσχέδιο, θέλοντας να συμβάλουμε στην εκπαίδευση της κοινωνίας, προσθέτουμε και δημιουργούμε κουλτούρα αντιδιαφθοράς. Τώρα, κύριε Υπουργέ, θέλω να μου επιτρέψετε, αν και συζητάμε για το επιτελικό κράτος, εξακοντίζοντας ή αν θέλετε διακτινώνοντας προς την περιφέρεια το κράτος. Υπάρχει το κράτος. Είπε πριν από λίγο ο Πρωθυπουργός για τον Σούτσο, για το κεφάλι τέρας και το σώμα πιθαμής, ότι αν δεν υπάρχει περιφέρεια, δεν μπορεί να υπάρχει κέντρο. Γι' αυτό, λοιπόν, η περιφέρεια από την οποία προέρχομαι, η δυτική Μακεδονία, είναι η χειρότερη στους δείκτες της ανάπτυξης της Ελλάδος και από τις χειρότερες σε όλη την Ευρώπη. Αν κοιτάξει κανείς έναν χάρτη από Ανατολάς στον Βορράν, δηλαδή από τον Έβρο μέχρι την Ηγουμενίτσα, τα αεροδρόμια που έχουν τουλάχιστον δύο φορές τη μέρα, κύριε Πρόεδρε, επικοινωνία με την πρωτεύουσα είναι στην Αλεξανδρούπολη, στην Καβάλα, στη Θεσσαλονίκη και στα Γιάννενα. Υπάρχει ένα κενό διάστημα ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και στα Γιάννενα, όπου δεν υπάρχει καθημερινή εξυπηρέτηση, πρωί και βράδυ, με την πρωτεύουσα. Αυτή η περιοχή είναι η περιοχή της δυτικής Μακεδονίας, η οποία είναι η μόνη περιφέρεια, που δεν συνορεύει με θάλασσα, η οποία είναι πολύ κοντά στην Αλβανία και στα Σκόπια. Το αεροδρόμιο της Καστοριάς, που τώρα έχει μόνο τέσσερις πτήσεις την εβδομάδα, ενώ πριν από λίγα χρόνια είχε έξι, θα πρέπει να λειτουργήσει σαν αεροδρόμιο της δυτικής Μακεδονίας, με δυο πτήσεις τη μέρα για την πρωτεύουσα. Για να κάνει αυτόν τον σκοπό του, πρέπει να γίνουν οπωσδήποτε η σήραγγα της Κλεισούρας, που θα συνδέει την Εορδαία με τον Νομό Καστοριάς και από την άλλη μεριά - αυτό που εξέλαβα σήμερα συζητώντας με συναδέλφους από την περιοχή - πρέπει να λειτουργήσει αυτό που ξεκινήσατε εσείς, οι προηγούμενοι κυβερνώντες, εκεί στο φυλάκιο της περιοχής του Λαιμού. Να δημιουργήσουμε το φυλάκιο στον Λαιμό, για να υπάρχει επικοινωνία με τα Σκόπια. Εγώ, τι να κάνουμε, δεν μπορώ να αποκαλέσω τα Σκόπια και τη FYROM, όπως την ψηφίσατε εσείς στην προηγούμενη Βουλή, «Βόρεια Μακεδονία». Με αυτούς τους δύο τρόπους θα έχουμε μεγάλη εισροή κόσμου προς την πρωτεύουσα και από τη νότια Αλβανία και από τα Σκόπια. Θέλω να σας πω, κύριε Υπουργέ, το εξής: Το αεροδρόμιο της Καστοριάς κατ' αρχάς είναι το δεύτερο σε μήκος - με τρεις χιλιάδες διακόσια χιλιόμετρα - μετά το Βενιζέλος και καλύτερη πίστα από όλα τα αεροδρόμια της Ελλάδας. Μπορείτε να το δείτε αυτό. Ταυτόχρονα, αν κάνουμε τη σήραγγα της Κλεισούρας που είναι μία σήραγγα μαζί με το άνοιγμα της διόδου από τον Λαιμό προς τα Σκόπια, θα είναι πολύ σημαντικό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εάν δεν το πράξουμε - και με αυτό θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε - ίσως μέσα στην τετραετία, εγώ, ο Βουλευτής Καστοριάς, θα κατέρχομαι στην Αθήνα μέσω Κορυτσάς. Η Κορυτσά απέχει σαράντα πέντε λεπτά από την Καστοριά. Να προλάβουμε τους φίλους μας γείτονες Αλβανούς, γιατί αν κατασκευάσουν αυτοί διεθνές αεροδρόμιο και έχουν καθημερινές πτήσεις με την Αθήνα, γιατί να πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη; Ψηφίζουμε το πολύ σπουδαίο επιτελικό κράτος. Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ.
Θα ήθελα να κάνω μια ανακοίνωση προς το Σώμα. Η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτουν την έκθεσή τους στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση και άλλα επείγοντα ζητήματα». Τον λόγο έχει ζητήσει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Αμέσως μετά τον Πρόεδρο, κύριε Λοβέρδο. Κύριε Πρόεδρε, ζητήσατε τον λόγο επί προσωπικού ή για να κάνετε μια μικρή παρέμβαση;
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για τον λόγο. Δεν είναι για προσωπικό ζήτημα, είναι για αναφορά, για απάντηση στα πράγματα, τα οποία αναφέρθηκαν μεταξύ του κ. Τσίπρα και του κυρίου Πρωθυπουργού, όσον αφορά τον κ. Ρουμπάτη και την ΕΥΠ. Θα είμαι πολύ σύντομος.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, δεν θα χρειαστώ πιο πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα στερούσα τον χρόνο από άλλους συναδέλφους, αν δεν είχε άμεση σχέση η τωρινή παρέμβαση με το νομοσχέδιο, γιατί μιλήσαμε πάρα πολύ για αξιοκρατία στον τρόπο με τον οποίο επιλέγονται σημαντικοί λειτουργοί του ελληνικού δημοσίου, μιλήσαμε για διαφάνεια. Είναι κεντρικές έννοιες στο νομοσχέδιο. Στη συζήτηση, που έχει προηγηθεί και πολλοί έχουν συνεισφέρει σε αυτήν έχουν γίνει κρίσεις για τον κ. Κοντολέοντα, για τον κ. Ρουμπάτη ως εμβληματικές φιγούρες ανθρώπων οι οποίοι καταλαμβάνουν μία θέση ως αρχηγοί της ΕΥΠ, που έχουν τεράστια σημασία, γιατί όσο μεγαλύτερη είναι η αδιαφάνεια και η εξουσία και η δύναμη, η ισχύς μιας θέσης, τόσο μεγαλύτερη η απειλή τόσο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για τις κοινωνικές ελευθερίες, αλλά και για τη δημοκρατία γενικότερα, γι' αυτό πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί. Έγινε μία κοκορομαχία μεταξύ του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και του Υπουργού και του Πρωθυπουργού για τα πτυχία, για το βιογραφικό του κ. Κοντολέοντα. Έχει σημασία αυτό που θα σας πω τώρα, ότι ο κ. Τσίπρας έχει δίκιο για τον κ. Ρουμπάτη, ότι το βιογραφικό του ήταν πράγματι εξαιρετικό. Στο ένα από τα δύο κεφάλαια του βιβλίου μου, το οποίο αναφέρθηκε - γιατί εγώ το ανέφερα πρώτος στην τοποθέτησή μου χθες - είμαι ξεκάθαρος ότι θεωρώ το βιογραφικό του κ. Ρουμπάτη ιδιαίτερα θετικό και ήταν ο λόγος για τον οποίο, με μεγάλη χαρά, συνεργάστηκα ως Υπουργός Οικονομικών μαζί του, παρά το γεγονός ότι είχε μεταπτυχιακό τίτλο, διδακτορικό από το «Johns Hopkins University» πάνω σε ζητήματα που αφορούσαν την είσοδο, εισβολή των ξένων μυστικών υπηρεσιών στην ΚΥΠ και δεδομένης της θητείας του κ. Ρουμπάτη - μιας σημαντικής θητείας - στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, είχα μια πολύ διάθεση απέναντι του. Στο κεφάλαιο 15, όμως, αναφέρομαι - και εδώ είναι το μήλον της Έριδος - σε κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο. Ο κ. Ρουμπάτης - κάνω μια ξεκάθαρη καταγγελία - σε συγκεκριμένη συνεδρίαση της διαπραγματευτικής ομάδας τον Μάιο του 2015 είπε πράγματα σε Υπουργούς και στελέχη της Κυβέρνησης, γνωρίζοντας ότι ήταν αναληθή, τα οποία δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα, που έκανε πολύ κακό στην εθνική μας υπόθεση της διαπραγμάτευσης εκείνης της εποχής. Έχω κάνει πολύ συγκεκριμένη καταγγελία, όποιος θέλει μπορεί να μπει και να διαβάσει ακριβώς τι λέω. Δεν θέλω να καταχραστώ τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε, αλλά εδώ μπαίνει ένα μεγάλο ζήτημα, το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο αυτή η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί τον όρο της αξιοκρατίας και μια διάθεση που είναι ειλικρινής από τη μεριά των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, για να προχωρήσουμε σε ένα νέο κεφάλαιο, στον τρόπο με τον οποίο διορίζονται άνθρωποι, όπως ο Αρχηγός της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, στηριζόμενοι στις κακές πρακτικές του παρελθόντος, που συμπεριλαμβάνουν τον κ. Ρουμπάτη, παρά το γεγονός ότι είχε πάρα πολύ καλό βιογραφικό. Πολύ φοβάμαι, βλέποντας τον διορισμό του διευθυντή της G4S στη θέση του Αρχηγού της ΕΥΠ, ότι, όχι μόνο συνεχίζεται να αναπαράγεται αυτή η διαδικασία της αδιαφάνειας, αλλά πάμε και σε ένα στάδιο παραπέρα. Και εδώ κλείνω, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμφωνείτε να παρατείνουμε τη λήξη της συνεδρίασης κατά μια ώρα; Έχει γίνει και κατά το παρελθόν. Ο κ. Βούτσης, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, το ξέρει. Πάρα πολλοί συνάδελφοι ζητούν επιμόνως να μιλήσουν. Το Προεδρείο, βεβαίως, δεν έχει καμμία αντίρρηση να πάμε μια ώρα πίσω. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συνεφώνησε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής έχει τον λόγο. Παρακαλώ, κύριε Λοβέρδο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν ήθελα, επειδή είναι οι πρώτες εβδομάδες αυτής της Περιόδου της Βουλής, να παρέμβω στη συζήτηση των δυο αρχηγών, του Πρωθυπουργού και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για να θέσω θέμα διαδικασίας. Τώρα όμως, που τελείωσε αυτή η συζήτηση, θέλω να σας πω τα εξής. Έχετε ευθύνη ως Προεδρείο, ο Πρόεδρος και οι Αντιπρόεδροι, να τηρείτε τον Κανονισμό της Βουλής και τις αποφάσεις της Διάσκεψης των Προέδρων. Πρώτα απ' όλα, σε ό,τι αφορά στον χρόνο. Δίνετε είκοσι λεπτά και μιλάνε μια ώρα. Δεύτερον, σε ό,τι αφορά και το θεματολόγιο, κύριε Πρόεδρε, αν δεν γίνομαι υπερβολικός. Στο μέτρο που είχαμε ένα σχέδιο νόμου εδώ σήμερα, συζητήσαμε για θέματα του αυριανού σχεδίου νόμου και κάναμε και αναδρομές δεν ξέρω κι εγώ πόσα χρόνια πριν ο ένας για τον άλλο. Παρακαλώ πάρα πολύ, δεν θα ήθελα να αναγκαστούμε να κάνουμε ακτιβισμό, όπως κάναμε και τον περασμένο χρόνο. Γιατί θα το κάνουμε, κύριε Πρόεδρε. Η Βουλή έχει ημερήσια διάταξη. Έχει θέματα. Η Διάσκεψη των Προέδρων κατά πλειοψηφία ή ομόφωνα ή οπωσδήποτε αποφασίζει διαδικασίες. Δεν μπορεί αυτές για το θέατρο ενός δικομματισμού να πηγαίνουν στην άκρη και να είμαστε εμείς θεατές σε ένα έργο, στο οποίο δεν μπορούμε να συμμετάσχουμε. Η Βουλή πρέπει να τηρήσει τις διαδικασίες της. Και τώρα έχουμε το περιθώριο της παράτασης κατά μία ώρα. Εντάξει. Αλλά η ουσία της συζήτησης επί συγκεκριμένων θεμάτων έχει χαθεί, με ευθύνη και του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και του Πρωθυπουργού. Πρέπει, κύριε Πρόεδρε, να βάλετε τα πράγματα σε μια τάξη. Γιατί η τάξη αυτή χάθηκε τα περασμένα χρόνια και πρέπει να ξαναβρεθεί. Αν δεν το κάνετε - χωρίς αυτό να είναι απειλή, θεσμικό κόμμα είμαστε και υποδειγματικό στη συμπεριφορά του - την επόμενη φορά που θα ξαναγίνει αυτό, οι παρεμβάσεις μας θα έχουν και ακτιβιστικό χαρακτήρα.
Κύριε Λοβέρδο, πράγματι ο Κανονισμός προβλέπει αυτό που είπατε. Δεν πρέπει οι ομιλητές να ξεφεύγουν από το θέμα της ημερήσιας διάταξης. Δυστυχώς, στην πράξη γίνεται αυτό πάρα πολύ καιρό. Προσπαθεί το καινούργιο Προεδρείο να περιορίσει αυτή την αρρυθμία, θα έλεγα, την κατάχρηση που γίνεται, αλλά σιγά - σιγά, θα το πετύχουμε. Περισσότερο όμως γίνεται, όχι μόνο από τον Πρωθυπουργό ή τους αρχηγούς των κομμάτων, αλλά από τους ομιλητές Βουλευτές.
Κύριε Πρόεδρε, αυτό ήταν μιάμιση ώρα.
Αυτή ήταν μια γενική δική σας τοποθέτηση. Θα προσπαθήσουμε να περιοριζόμαστε στα θέματα. Ο επόμενος ομιλητής παρακαλείται να έρθει στο Βήμα. Είναι ο κ. Βλάχος Γεώργιος από τη Νέα Δημοκρατία. Θέλετε να περιορίσουμε και τα λεπτά από επτά σε έξι; Να πούμε έξι με μια ανοχή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που θαυμάζαμε τη δημόσια διοίκηση της γειτονικής μας Ιταλίας, όπου, παρά τις συνεχείς εκλογές, λόγω του εκλογικού νόμου, και τα παρατεταμένα διαστήματα ακυβερνησίας, κατόρθωνε να κρατά την κρατική μηχανή σε λειτουργία. Κανείς δεν τολμούσε να διανοηθεί μια τέτοια κατάσταση στη χώρα μας, αφού θεωρούσε ως δεδομένη την απόλυτη διάλυση της δημόσιας διοίκησης, όχι γιατί οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι ήταν μειωμένων προσόντων, αλλά γιατί υπηρετούσαν ένα σύστημα, που δεν επιτρέπει πρωτοβουλίες και λειτουργεί μόνο με εντολές. Έτσι, χωρίς πρωτοβουλίες, χωρίς εντολές, το σύστημα εφησυχάζει, δηλαδή παραμένει στο απυρόβλητο. Παραμένει αλάνθαστο, γιατί απλά, δεν κάνει τίποτα. Αυτή την κατάσταση ήρθε να επιδεινώσει η διακυβέρνηση της δεκαετίας του '80, αφού στέρησε πολλά αξιόλογα και έμπειρα στελέχη, που απομακρύνθηκαν πρόωρα και καθιέρωσε τον απόλυτο κομματισμό στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης. Ακολούθησαν συνεχείς συγχωνεύσεις Υπουργείων, οργανισμών με μόνο κριτήριο την ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών. Οργανογράμματα ξεπερασμένα, σύγχυση αρμοδιοτήτων, αποδυνάμωση υπηρεσιών λόγω συνταξιοδοτήσεων αλλά και μετατάξεων με κομματικά κριτήρια κατέστησαν σιγά - σιγά τη δημόσια μηχανή ανυπόληπτη και ανίκανη να ανταποκριθεί, όχι μόνο στις ανάγκες μιας σύγχρονης εποχής, αλλά ούτε καν στη στοιχειώδη λειτουργία για την κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας. Κανείς δεν αξιολογείται, κανείς δεν είναι υπεύθυνος και όλοι περιμένουν να αλλάξουν τα πράγματα, χωρίς να αλλάξουν τα δεδομένα. Απόδειξη των όσων λέω, είναι ότι ακόμη και τα υπουργικά γραφεία με αποκορύφωμα τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - που εγώ νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκριση - προσπάθησαν να καλύψουν τις ανάγκες τους σε προσωπικό με μετακλητούς. Εκτός εάν θέλετε να πιστέψουμε, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι τους μετακλητούς δεν τους πήρατε από ανάγκη, αλλά ως τακτοποίηση κομματικών σας φίλων. Σήμερα, γίνεται μια προσπάθεια για την οποία πιστεύω ότι ο ούτε ο Υπουργός δεν θα ισχυριστεί ότι είναι τέλεια. Αλλά έπρεπε να γίνει κάτι για να αλλάξουν τα δεδομένα, για τα οποία έκανα αναφορά νωρίτερα. Γίνεται μια προσπάθεια, με την ελπίδα ότι αυτές οι πρωτοβουλίες θα αλλάξουν τη λειτουργία του δημόσιου τομέα, θα βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα και τελικά τη ζωή των πολιτών, που είναι στο τέλος - τέλος και το ζητούμενο. Απέναντι σε αυτό το σχέδιο και την πρωτοβουλία της Κυβέρνησης ακούμε όλες αυτές τις μέρες την Αντιπολίτευση και κυρίως την Αξιωματική Αντιπολίτευση να αντιδρά, επινοώντας διάφορους κινδύνους. Απορρίπτοντας, όμως, συνάδελφοι κάθε αλλαγή, χρεώνεστε τη σημερινή αναποτελεσματική κατάσταση, την οποία εμείς πιστεύουμε ότι η κοινωνία έχει ήδη ξεπεράσει. Και παρ' ότι η Κυβέρνηση έκανε δεκτές τις παρατηρήσεις της Αντιπολίτευσης, δίνοντας δείγμα καλών προθέσεων, η Αντιπολίτευση επιμένει - επιτρέψτε μου να πω - σε ανόητες ερμηνείες περί πρωθυπουργικού συγκεντρωτισμού, λες και δεν υπήρχε και στο παρελθόν Υπουργείο Προεδρίας και μάλιστα, ήταν το πρώτο τη τάξει Υπουργείο, λες και θα άλλαζε κάτι αν υπήρχε σήμερα ένα Υπουργείο Προεδρίας, το οποίο θα κατείχε ο Πρωθυπουργός. Όλα αυτά, λοιπόν, γίνονται για να μην αλλάξει τίποτε, γιατί όλα είναι καλά; Μας λέτε ότι είναι καλύτερο να παραμείνουν, για παράδειγμα, οι πολλές ελεγκτικές αρχές; Ενοποιούνται έξι ελεγκτικές αρχές. Εγώ θα ήθελα και κάποιες περισσότερες. Πρέπει, δηλαδή, ο κάθε επαγγελματίας να δέχεται αυτό τον κυκεώνα ελέγχων, ο ένας μετά τον άλλο και ο καθένας τους επιμέρους ελέγχους ή να υπάρχει ένας και μόνο σοβαρός ελεγκτικός μηχανισμός, που να έχει τη συνολική εικόνα των ελέγχων με αρχή, μέση και τέλος και τελικά κάποιος να έχει την ευθύνη; Επίσης, ακούσαμε διαφωνίες για την τοποθέτηση ενός μόνιμου γραμματέα, καθώς και για τη δυνατότητα υπογραφής στους γενικούς διευθυντές. Γιατί, πράγματι, δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτούς τους ανθρώπους; Μήπως λόγω μειωμένων ικανοτήτων; Μήπως επειδή δεν μπορούν να ελεγχθούν εύκολα από τον οποιονδήποτε; Ή γιατί είναι δύσκολο να βρεθούν τέτοιοι άξιοι άνθρωποι στη δημόσια διοίκηση; Εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι, που μπορούν να επωμιστούν αυτό το φορτίο και μπορούν όλα αυτά να λειτουργήσουν με εκείνες τις ασφαλιστικές δικλίδες της αποτελεσματικότητας, κύριε Υπουργέ. Δεν φτάνει να δώσουμε αρμοδιότητες σε κάποια στελέχη, τα οποία θα είναι με θητεία, και άρα αυτό να μην ερμηνευτεί ότι δεν κρίνονται. Πρέπει να καταλάβουν ότι αυτοί οι άνθρωποι θα είναι υπόλογοι απέναντι στον πολίτη και θα πρέπει να διασφαλιστούν εδώ με κάποιον τρόπο τα συμφέροντα του πολίτη. Για παράδειγμα, αν κάποιος δεν απαντά σε μια εβδομάδα, σε έναν μήνα, κάπου να θεωρείται αυτονόητη η θετική απάντηση της υπηρεσίας, αλλιώς δεν θα νιώθει κανείς την ανάγκη να δώσει συγκεκριμένη απάντηση. Εμείς, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στηρίζουμε αυτή την κυβερνητική πρωτοβουλία, αυτή την κυβερνητική προσπάθεια, γιατί συμφωνούμε στην ανάγκη βελτίωσης της λειτουργίας του κράτους με την ελπίδα και την ευχή, αν θέλετε, ότι αυτό το σχέδιο θα πετύχει. Όμως, είμαστε εδώ…
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Όμως, είμαστε εδώ να κάνουμε πράξη και κάθε καλοπροαίρετη και τεκμηριωμένη παρατήρηση, είτε προέρχεται από την Αντιπολίτευση είτε από τους φορείς της κοινωνίας. Είμαστε εδώ να υπηρετήσουμε αποτελεσματικά τους πολίτες, δηλαδή αυτούς που μας έδωσαν την εντολή να είμαστε εδώ. Απλά, αυτό πρέπει να πάψουμε πια να το διακηρύσσουμε με λόγια και πρέπει να το αποδεικνύουμε κάθε στιγμή με έργα, με πράξη. Αυτή είναι η δική μας ευθύνη και γι' αυτή την ευθύνη σήμερα ψηφίζουμε θετικά το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βλάχο. Καλείται στο Βήμα ο κ. Σάββας Αναστασιάδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που αφορά τον τρόπο της οργάνωσης και της λειτουργίας του κράτους, της δημόσιας διοίκησης, της Κυβέρνησης με έμφαση στην εισαγωγή νέων κανόνων λειτουργίας με στόχο την απλοποίηση των διαδικασιών, την καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη, αλλά και τη διαφάνεια. Όλες οι ιστορικές καταγραφές, που έχουν γίνει, όλες οι έρευνες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα και διαχρονικά, καταλήγουν σε μια κοινή παραδοχή, ότι ο πολίτης στεκόταν και στέκεται απέναντι στο κράτος, με δυσπιστία και επιφυλακτικότητα. Δεν το εμπιστεύεται. Δεν υπάρχει - νομίζω - κανείς πολίτης και μέσα σε αυτή την Αίθουσα, κανείς συνάδελφος, που στο σχετικό ερώτημα δεν θα απαντήσει ότι δεν είναι ικανοποιημένος, ότι δεν είναι ευχαριστημένος από τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα το κράτος, η δημόσια διοίκηση και η διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό αποτελεί μια διαχρονική διαπίστωση και, βεβαίως, αυτή τη διαπίστωση νομίζω ότι δεν την αμφισβητεί κανείς. Δεν αφορά φυσικά ή μόνο φυσικά το ανθρώπινο προσωπικό ή το ανθρώπινο δυναμικό, αλλά αφορά κυρίως τις δομές, τις διαδικασίες και τις πολιτικές, που υπάρχουν σε αυτή τη χώρα. Παρ' ότι, κύριε Υπουργέ, συνηθίζεται να ονομάζουμε όλη αυτή τη δυσλειτουργία του κράτους ως γραφειοκρατία, πιστεύω ότι έχουμε μπροστά μας ένα πολύ πιο σύνθετο θέμα και πολύ πιο σύνθετο πρόβλημα. Κατ' αρχάς, υπάρχει πρόβλημα με την πολυνομία, με τις αλλεπάλληλες τροπολογίες, με τις πολλές υπουργικές αποφάσεις, με τα πολλά προεδρικά διατάγματα που προκαλούν σύγχυση και ασάφεια κατά την εφαρμογή τους. Υπάρχουν νομοθετικές ρυθμίσεις, που έχουν ψηφιστεί, αλλά δεν έχουν εφαρμοστεί ποτέ, διότι δεν έχουν εκδοθεί τα σχετικά προεδρικά διατάγματα και οι υπουργικές αποφάσεις για την εφαρμογή τους. Η μεταφορά ουσιαστικών αρμοδιοτήτων από τη δημόσια διοίκηση, από τη δημοσιοϋπαλληλία στο πολιτικό προσωπικό, στους μετακλητούς, στους πολιτικούς προϊσταμένους ή στους συμβούλους δημιούργησε ένα χάσμα ανάμεσα στο πολιτικό και διοικητικό προσωπικό. Θύμα όλων αυτών που ανέφερα παραπάνω ήταν ο πολίτης και κυρίως τα λαϊκά στρώματα. Μέσα, λοιπόν, σε αυτό το περιβάλλον, αναδείχθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια η ανάγκη μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης κι αυτό αποτέλεσε - κι αποτελούσε, αν θέλετε - προγραμματική θέση όλων των κομμάτων, κατά τις προεκλογικές περιόδους. Οι όποιες προσπάθειες έγιναν, δεν είχαν το ανάλογο αποτέλεσμα, διότι είτε οι κυβερνήσεις δεν τολμούσαν είτε δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν τα στενά κομματικά και ιδεολογικά τους όρια. Ποιο είναι, λοιπόν, το ζητούμενο σήμερα; Το αυτονόητο. Γιατί σήμερα, το αυτονόητο συζητάμε. Τι συζητάμε; Οι πολίτες να έχουν καλύτερη εξυπηρέτηση, να εξυπηρετούνται ταχύτερα, να εξυπηρετούνται δικαιότερα. Αυτό είναι το ζητούμενο. Το κράτος να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις και ανάγκες. Αυτό είναι το ζητούμενο σήμερα. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Να συστηματοποιηθούν οι λειτουργίες του κράτους. Αυτό, λοιπόν, είναι το ένα θέμα. Δεύτερο θέμα, να δημιουργηθούν διαδικασίες στοχοθέτησης, ελέγχου, αποδοτικότητας της Κυβέρνησης με μετρήσιμα αποτελέσματα. Να δώσουμε τη δυνατότητα στους δημοσίους υπαλλήλους να ασκήσουν τα καθήκοντά τους, όπως αυτά απορρέουν από το Σύνταγμα. Να εμπιστευθούμε τους δημοσίους υπαλλήλους και πιστεύω ότι με αυτό δεν διαφωνεί κανείς. Η θεσμοθέτηση του Υπηρεσιακού Ειδικού Γενικού Γραμματέα και η μεταφορά αρμοδιοτήτων και στον Γενικό Διευθυντή μιας υπηρεσίας, εκτιμώ, κύριε Υπουργέ, ότι είναι μεγάλη τομή, πολύ σημαντική πρωτοβουλία και ότι θα δώσει τη δυνατότητα να κινητοποιηθεί ακόμα περισσότερο το δημόσιο. Διότι κανείς, μα κανείς, όσες γνώσεις κι αν έχει, δεν μπορεί να γνωρίζει καλύτερα το πρόβλημα, τη διαδικασία και τις λύσεις, από τον υπάλληλο, που ξεκινάει την καριέρα του σε μια υπηρεσία και ζει σ' αυτήν την υπηρεσία, ζει την υπηρεσία. Αυτά είναι θέματα, τα οποία προσπαθεί να ρυθμίσει το σημερινό νομοσχέδιο. Δημιουργεί τις κατάλληλες δομές γιατί εμπιστεύεται τον δημόσιο υπάλληλο. Εδώ, όμως, κύριε Υπουργέ, χρειάζεται και κάτι άλλο, όσον αφορά το δημόσιο. Το δημόσιο χρειάζεται να αποκτήσει εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας σε όλα τα Υπουργεία και σε όλες τις υπηρεσίες και επίσης, καθηκοντολόγιο, δηλαδή να γνωρίζει τις τι ποιεί καθείς, κάτι που δεν υπάρχει σήμερα, για να υπάρχει και ευθύνη, αν κάτι δεν προχωρήσει σωστά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια να αντιμετωπιστούν διαχρονικές παθογένειες της δημόσιας διοίκησης. Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση τολμούν. Εσείς υλοποιείτε με επιτυχία και σας αξίζουν συγχαρητήρια. Βασικό θέμα η αποδοτικότητα στο δημόσιο και στην Κυβέρνηση. Δεν πιστεύω ότι διαφωνούμε σ' αυτό. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, δεν είναι ένα σχέδιο κομματικής άλωσης του κράτους, όπως μας κατηγορείτε, κύριοι συνάδελφοι. Είναι μια μεγάλη προσπάθεια αλλαγής της φιλοσοφίας της διοίκησης. Δείχνει ξεκάθαρα τις προθέσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και της Κυβέρνησης πού θέλουμε να πάμε την Ελλάδα μπροστά, να κάνουμε την Ελλάδα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, μια χώρα αναπτυγμένη που να εξυπηρετεί και να υπηρετεί καλύτερα τους πολίτες της. Σας ευχαριστώ.
Καλείται στο Βήμα η κ. Λιάνα Κανέλλη από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, θα προσπαθήσω να είμαι εξαιρετικά σύντομη. Ήρθε ένα νομοσχέδιο εδώ, το οποίο έχει πολυπλόκαμη μορφή. Η συζήτηση ξέφυγε. Ξέφυγε επί πολλοίς επί προσωπικού, ξέφυγε επί πολλοίς από τα μανταλάκια στα οποία κρεμάστηκαν οι εμπειρίες του ενός και του άλλου, από το κόμμα το κυβερνών τώρα και το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και φαίνεται πως έτσι θα πάει και η διαδικασία από εδώ και μπρος σ' αυτή την κοινοβουλευτική θητεία. Ενοχοποιήθηκαν τα πάντα και κυρίως, υπερτονίστηκαν πράγματα, τα οποία δεν έχουν καμμία σχέση με την πολιτική και είναι μέσα στη φιλοσοφία αυτού του νομοσχεδίου. Και είναι λάθος τρομακτικό, γιατί λουμπενοποιεί και κυριολεκτικά, υποβάλλει στον ελληνικό λαό να σκέπτεται απολίτικα, ουδέτερα, αποϊδεολογικοποιημένα, για να πιστεύει ότι όποιος τα κάνει αυτά, είναι αγνός στο κράτος, φτάνει να το κάνει και αμισθί. Θέλετε, λοιπόν, ένα εθελοντικό, αποϊδεολογικοποιημένο ή με ειδικό μισθολόγιο συγκεντρωτικό κράτος, για να εφαρμόζει μια πολιτική πάνω σε μύθους. Σε μύθους, όμως. Σε μύθους πολύ επικίνδυνους, μύθους όπως ο τρόπος, με τον οποίο αποφασίζουμε μέσα σε ένα τέτοιο νομοσχέδιο για τη διοίκηση να βάλουμε και τα διακόσια χρόνια για τον εορτασμό του 1821. Ανοίξτε τα σχολικά βιβλία, κύριοι, εκεί που έχει καταργηθεί το ρήμα, το υποκείμενο και το αντικείμενο. Και μιλάτε για σύνολα λόγου, όπου μία λέξη είναι σύνολο φραστικό. Και ανοίξτε ένα βιβλίο και να δείτε αν ποτέ θα σας πουν πώς πέθανε, παρά μόνο κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, ο πρωτότοκος γιος του Κολοκοτρώνη, του ήρωα του 1821. Πουθενά δεν θα σας πει ότι έγινε εμφύλιος το 1824. Έτσι θα πάμε στο 1821; Θα πάμε να το γιορτάσουμε πώς; Χωρίς να το συζητήσουμε; Χωρίς να ανοιχθεί ακαδημαϊκή, ουσιαστική συζήτηση με τα παιδιά; Με ποιες ανάγκες; Όχι, θα το εμπορευματοποιήσουμε, για να φτιάξουμε ένα εθνικό αφήγημα. Εδώ, λοιπόν, φέρατε ένα διοικητικό αφήγημα, το οποίο βασίζεται κυρίως στη διαφάνεια. Για να δούμε τη διαφάνεια. Η διαφάνεια, κύριε Υπουργέ μου, ξεκίνησε να εφαρμόζεται και να πλασάρεται ως ιδέα, για να φτάσει στην εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ το 1993. Και ξεκίνησε μαζί με το Μάαστριχτ. Και δεν είναι τυχαίο ότι ξεκίνησε μαζί με το Μάαστριχτ. Γιατί η διαφάνεια ήταν ένας τρόπος ελέγχου των ιμπεριαλιστών, απέναντι στις φτωχότερες χώρες. Έτσι ξεκίνησε από τον Πίτερ Έιγκεν, έναν Γερμανό από την Παγκόσμια Τράπεζα, που δεκαπέντε χρόνια λυμαινόταν, ως χορηγός βοήθειας, τις υποανάπτυκτες χώρες, στις οποίες η Γερμανία, με όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές και τις αμερικανικές, είχε αποικιοκρατικές βλέψεις. Έτσι έφτιαξαν τη διαφάνεια, για να κατεβάσουν το τιμολόγιο της δωροδοκίας στις χώρες του τρίτου κόσμου, που εκμεταλλευόντουσαν. Αυτή είναι η Διεθνής της Διαφάνειας, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση, δηλαδή μια ΜΚΟ των συμφερόντων, του ΔΝΤ, του ενός, του αλλουνού, όλων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Αυτή είναι η μεγάλη ιδέα, να βοηθηθούν, χωρίς να δωροδοκούνται, οι ντόπιοι δικτάτορες και άλλοι και στην αρχή αφορούσε μόνο τους δωροδοκούμενους. Και ήθελαν να κάνουν αδιάφθορους τους δωροδοκούμενους, αυτοί που τους δωροδοκούσαν. Και έρχεστε σήμερα εδώ και πλασάρετε την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ ως πανάκεια της καθαγιασμένης καπιταλιστικής διαχείρισης. Ουαί υμίν, υποκριτές και Φαρισαίοι. Έλεος, δηλαδή. Έλεος! Αν ψάξετε να δείτε στη Διεθνή της Διαφάνειας, που έφτιαξαν αυτές τις ιδέες ποιες πολυεθνικές υπήρξαν, με πόσα θύματα, μεταξύ αυτών και η «UNION CARBIDE», που τύφλωσε πενήντα χιλιάδες ανθρώπους στην Ινδία από έκρηξη και έφαγε είκοσι πέντε χρόνια να τους δώσει αποζημίωση μισό εκατομμύριο. Και ερχόμαστε αυτό να το περάσουμε μέσα στο νομοσχέδιο, με βάση «τι έκανες εσύ, τι έκανε ο άντρας σου, τι έκανε η γυναίκα σου, τι έκανε το παιδί σου». Μέσα σε μια διαπλοκή. Υπερβάλλετε δε και τόσο πολύ για τα βιογραφικά, που οι μισοί Βουλευτές εδώ μέσα, που δεν έχουν μεταπτυχιακό, πρέπει να ντρέπεστε που σας εξέλεξε ο ελληνικός λαός για την ιδεολογία σας, για την τοποθέτησή σας. Πρέπει να ντρέπεται ο μισός ελληνικός λαός, που δεν έχει μεταπτυχιακό. Το αναγάγατε το μεταπτυχιακό σε φτερά του αγγέλου, οι οποίοι θα διοικούν με έναν τρόπο, σαν το μάτι του Θεού. Είσαστε σοβαροί; Στα αλήθεια, δηλαδή, γίνεται μια τέτοια συζήτηση; Εντάξει, έχουμε εμφανίσει τον κ. Γεραπετρίτη προ αμνημονεύτων ετών στο «Ομιλείτε Ελληνικά». Και έχω πάρει και συνέντευξη από την κ. Θάνου ως πρώτη γυναίκα Πρόεδρο Πρωτοδικών. Και είμαι και δημοσιογράφος. Τι θα με κάνετε; Θα με κρεμάσετε στα μανταλάκια; Ή μου απαγορεύεται να είμαι στο ΚΚΕ και να σκέφτομαι για τις πολιτικές τους θέσεις και τις πολιτικές τους τοποθετήσεις; Σας το λέει άνθρωπος που έχει κρεμαστεί, και με τη μία και με την άλλη ιδιότητα, στα μανταλάκια. Αυτά θα λέμε στον ελληνικό λαό; Έχω να κάνω δύο παρατηρήσεις, ενδεικτικές μόνο: Τι κίνδυνος μπορεί να κρυφτεί πίσω από πολύπλοκα νομοσχέδια, που χάνουμε χρόνο να τα συζητάμε, χωρίς να πηγαίνουμε στην ουσία; Έχετε κάνει ένα Σώμα εμπειρογνωμόνων. Αυτοί οι εμπειρογνώμονες, οι ελεγκτές, μπορούν να παίρνουν και ιδιώτες εμπειρογνώμονες. Αυτό σας το λέω μόνο ως δείγμα του πώς μπορεί να κινδυνέψει από την αντίληψη για έναν με ή χωρίς γραβάτα. Διότι εκεί χωρίζεστε μόνο, στο αν φοράτε γραβάτα ή δεν φοράτε γραβάτα, στο αν μιλάτε με έναν τόνο «χ» ή έναν τόνο «ψ». Στον ΟΟΣΑ συμφωνείτε. Στην εργαλειοθήκη συμφωνείτε. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση συμφωνείτε. Στο Μάαστριχτ συμφωνείτε. Στο ΝΑΤΟ συμφωνείτε. Στις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις συμφωνείτε. Πάμε, τώρα, να δούμε πώς θα σώσουμε τη διοίκηση. Φέρνετε, λοιπόν, αυτούς να κάνουν ελέγχους. Στα πλαίσια του ελέγχου, οι επιθεωρητές ελεγκτές έχουν τη δυνατότητα να περνούν σε ανακριτικές πράξεις, χωρίς τις απαιτούμενες πάντα συνταγματικές εγγυήσεις, δικαστικές εγγυήσεις, που προβλέπονται από το Σύνταγμα και τους νόμους. Διότι ως μοναδική υποχρέωση έχετε την παρουσία δικαστικής αρχής. Έχετε υποχρέωση μόνο την παρουσία. Μπορούν να διενεργούν ανακριτικές πράξεις - προσέξτε - και ιδιώτες μεταξύ αυτών, κατασχέσεις βιβλίων, εγγράφων, ηλεκτρονικών μέσων αποθήκευσης, μεταφοράς δεδομένων, κινητών, φορητών συσκευών, έρευνας κατοίκων όλων των συναλλασσόμενων με το δημόσιο σε οποιαδήποτε περίπτωση, για οποιοδήποτε λόγο, δηλαδή, ενδεχομένως και ιδιοκτήτης κυλικείου μέσα σε στρατόπεδο ή σε σχολείο, χωρίς να έχει προηγηθεί καμμία δίωξη σε βάρος τους, σε βάρος των ελεγχόμενων προσώπων ή δικαστική έρευνα. ΓΕΩΡΓιΟΣ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ (Υπουργός Επικρατείας): Θέλει εισαγγελική παραγγελία.
Δεν θέλει εισαγγελική παραγγελία αυτού του είδους ο έλεγχος, ο προανακριτικός. Θέλει αυτός, τον οποίο διατάσσουν μετά, αφού τα ελεγχόμενα πρόσωπα με βάσιμες υποψίες…
Θέλει.
Πιστέψτε με, θέλει προσοχή αυτό. Ενδεικτικά, θα σας πω και τα ακόλουθα. Δεν έχω χρόνο να μιλήσω. Δεύτερον, τα πρόστιμα που επιβάλλονται μπορεί ο επικεφαλής της αρχής να βάλει τις προϋποθέσεις να απαλλάσσεται κάποιος από πρόστιμα, είτε φυσικό πρόσωπο είτε και νομικό πρόσωπο είτε φορέας, εάν με τις πράξεις του έχει τιμωρηθεί ο ίδιος μεν με πρόστιμο, αλλά συμβάλλει στον εντοπισμό και τη διερεύνηση…
Αυτή είναι γενική διάταξη.
Βέβαια, είναι γενική διάταξη. Πάμε πάλι σε παζάρι. Μη μου πείτε ότι δεν θα γίνει παζάρι, αφού ο επικεφαλής της αρχής θα το κανονίζει αυτό. Θα κανονίζει και τις προϋποθέσεις και τα πάντα.
Κυρία Κανέλλη, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Κλείνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει κι ένα θέμα διερεύνησης της ασυλίας, που απολαμβάνουν ο διοικητής και τα μέλη του συμβουλίου της διοίκησης, οι επιθεωρητές ελεγκτές, οι υπάλληλοι της αρχής που ασκούν ελεγκτικά ή προανακριτικά καθήκοντα. Είναι το άρθρο 101 παράγραφος 1. Θέλει μία προσοχή αυτό. Θέλω να πω ότι υπάρχουν λεπτές αποχρώσεις, που μπορούν να ξεφύγουν, όπου όλοι νομίζουν ότι θα το παίξουν ηγέτες στον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργεί ένα κράτος, με το πρόσχημα ότι το κράτος μπορεί να είναι σοβαρό ή αποτελεσματικό.
Κυρία Κανέλλη, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Προσέξτε καλά, διότι σοβαρά και αποτελεσματικά εφαρμόζονται, σε πολιτικό επίπεδο από πτυχιούχους, μορφωμένους και μη, επαρκείς σε προσόντα, πολιτικές βαθύτατα ως και επικίνδυνα πολλές φορές αντιλαϊκές. Η ιστορία είναι γεμάτη από ανθρώπους, που ήξεραν πολύ καλά γράμματα και μπόρεσαν να σκοτώσουν περισσότερους σε λιγότερο χρονικό διάστημα και να μη δικαστούν ποτέ από τα δικαστήρια της ιστορίας.
Τον λόγο έχει η κ. Ραλλία Χρηστίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα παρακαλούσα, από εδώ και πέρα, να τηρείται αυστηρά ο χρόνος, διότι αυτό είναι σε βάρος των συναδέλφους, οι οποίοι επιθυμούν να μιλήσουν και παρά την παράταση του χρόνου που κάναμε, δεν θα προλάβουν. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα ξεκινώντας να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για τη σπουδαία τιμή να μπορώ να μιλάω από αυτό το Βήμα στους συμπολίτες, που με τίμησαν με την ψήφο τους, στο κόμμα μου, στον ΣΥΡΙΖΑ και στον Πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα. Θα αγωνιστώ με όλες μου τις δυνάμεις πολύ σκληρά, για να φανώ αντάξια της εμπιστοσύνης που μου έδειξαν και της ευκαιρίας, που μου έδωσαν, να βρίσκομαι εδώ σήμερα ενώπιόν σας. Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο που φαίνεται ότι τόσο σε συμβολικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο ουσίας αντανακλά τις ιδεοληψίες της νέας Κυβέρνησης και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις προεκλογικές της εξαγγελίες, αλλά και τη σκληρή κριτική που άσκησε - και ενδεχομένως συνεχίζει να ασκεί μέχρι και σήμερα - στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Η Νέα Δημοκρατία προεκλογικά μας μιλούσε για μικρότερο, ευέλικτο και ακομμάτιστο κράτος. Και εμείς ρωτάμε, γιατί αυτή είναι η υποχρέωση της Αντιπολίτευσης, να ρωτάει. Δημιουργείται μικρότερο, ευέλικτο και ακομμάτιστο κράτος, με την εισαγωγή του καινοφανούς συγκεντρωτικού διοικητικού σχήματος της Προεδρίας της Κυβέρνησης, της οποίας οι υπάλληλοι θα έχουν ως καθήκον να αναπαράγουν την εξουσία του Πρωθυπουργού σε όλον τον υπόλοιπο ευρύτερο δημόσιο τομέα; Η απάντηση είναι: όχι. Δημιουργείται μικρότερο, ευέλικτο και ακομμάτιστο κράτος, με εκατοντάδες νέους υπαλλήλους, μετακλητούς, αποσπασμένους και δημοσιογράφους, που ακόμα μέχρι και σήμερα, δεν ξέρουμε ακριβώς πόσοι θα είναι, οι οποίοι θα υπάγονται απευθείας στον Πρωθυπουργό; Η απάντηση είναι όχι. Δημιουργείται μικρότερο, ευέλικτο και ακομμάτιστο κράτος με το Υπουργικό Συμβούλιο να στερείται σημαντικό μέρος των αρμοδιοτήτων του, με τη δημιουργία πέντε γενικών γραμματειών, που θα υπαχθούν στην Προεδρία της Κυβέρνησης και θα ρυθμίσουν σε μεγάλο βαθμό τη νομοπαρασκευαστική διαδικασία; Η απάντηση είναι: όχι. Και ταυτόχρονα έρχεται και αρκετή δόση αριστείας, αλλά αυτή τη φορά από την ανάποδη πλευρά, διότι και μειώνονται τα τυπικά προσόντα των μετακλητών και αυξάνονται οι αποδοχές τους και αυξάνονται και πληθύνονται οι ίδιοι και καταργείται η απαγόρευση άσκησης ιδιωτικού έργου, κατά το διάστημα που εργάζονται ως μετακλητοί και προβλέπεται απευθείας διορισμός όλων των προϊστάμενων της δήθεν, κατά τα άλλα ανεξάρτητης, Εθνικής Αρχής Διαφάνειας και προβλέπεται και η κατάργηση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης και ουσιαστικά, σταματάει η διερεύνηση στις ανοιχτές δικαστικές υποθέσεις, που είχε και υποβαθμίζεται ο ανεξάρτητος ρόλος του ΣΕΠΕ και του ΣΔΟΕ και καταργούνται σημαντικές διατάξεις του ν.4369/16 αναφορικά με την ανεξαρτησία της δημόσιας διοίκησης και γίνονται μεταβατικές τοποθετήσεις προϊσταμένων σε φορείς του δημοσίου, χωρίς αξιολόγηση ή χρονική πρόβλεψη της διάδοχης διαδικασίας. Και όλα αυτά γιατί; Μα γιατί πρέπει να τοποθετηθούν άτομα εμπιστοσύνης της νέας κανονικότητας. Πέρα, όμως, από τις διαδικασίες, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχει και το πεδίο του συμβολισμού κι εδώ έρχεται το άρθρο 113 για την Ελλάδα του 2021, όπου η νέα Κυβέρνηση επανήλθε σε όρους και ιδέες, όχι μόνο αναχρονιστικές, αλλά τολμώ να πω και επικίνδυνες. Ελπίζω ειλικρινά, να εφαρμοστεί συνολικά η αλλαγή στο λεκτικό, που ανακοινώθηκε από τον Υπουργό Επικρατείας νωρίτερα, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία εθνική αναφορά στο άρθρο 113. Για ποιον λόγο εν έτει 2019 χρειαστήκαμε κρατική επιτροπή για την ανάδειξη αξιών του ελληνικού έθνους; Για ποιον λόγο έπρεπε να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη εθνικού αφηγήματος για την Ελλάδα; Για ποιον λόγο και τελικά από ποιους απειλούνταν η ενιαία εικόνα και η ταυτότητα της χώρας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν κάτι απειλεί τα δυτικού τύπου κράτη, αν κάτι απειλεί την Ελλάδα, αν κάτι απειλεί την Ευρώπη, αν κάτι μας απειλεί σήμερα, αυτό είναι οι κοινωνικές ανισότητες, αυτό είναι η ανεργία, αυτό είναι ο κάθε λογής φανατισμός, αυτό είναι η οικολογική καταστροφή που προκαλείται από τη σπατάλη και την εξάντληση των φυσικών πόρων και όχι οι δήθεν εθνικοί εχθροί και όχι οι δήθεν άλλοι. Ούτε rebranding χρειάζεται η χώρα μας ούτε rebranding χρειάζονται οι Έλληνες. Δεν είμαστε εταιρεία, κύριε Πρόεδρε. Είμαστε μια πολύπλευρη, ποικιλόμορφη, σύγχρονη κοινωνία, που αποτελείται από διαφορετικούς ανθρώπους, που ο καθένας έχει τη δική του αξία και τη δική του ομορφιά. Η χώρα, λοιπόν, έχει ανάγκη να συνεχίσει να κινείται, για παράδειγμα, στην τροχιά της Συμφωνίας των Πρεσπών και όχι σε αυτή των εθνικών αφηγημάτων ή των rebranding, των δανεισμένων από τη λογική της αγοράς. Η ιστορία της γειτονιάς μας στα Βαλκάνια μας έχει διδάξει με πολύ οδυνηρό τρόπο τι συμβαίνει όταν ενεργοποιούνται τα εθνικά αφηγήματα και οι μεγάλες ιδέες, εκτός και αν η συγκεκριμένη πρωτοβουλία του εν λόγω νομοσχεδίου στοχεύει στην καλλιέργεια κλίματος οικοδόμησης διαχωρισμών και υπονόμευσης της κοινωνικής συνοχής στο εσωτερικό της χώρας. Υπενθυμίζουμε και την πρόσφατη διευκρίνιση, μέσω Κυβερνητικού Εκπροσώπου, ότι το επίδομα των 2.000 ευρώ για κάθε γέννηση το δικαιούνται οικογένειες που τουλάχιστον ο ένας γονιός είναι Έλληνας πολίτης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με αυτό. Μα έτσι δημιουργούμε επί της ουσίας δύο κατηγορίες παιδιών στη χώρα, μολονότι γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι όλα τα παιδιά έχουν τις ίδιες ανάγκες για τροφή, την ίδια ανάγκη για αγάπη, την ίδια ανάγκη για φροντίδα. Επομένως - και κλείνω με αυτό - με το παρόν νομοσχέδιο η νέα Κυβέρνηση αρίστευσε. Αρίστευσε στις κομματικές, στις εθνικές και στις κοινωνικές διακρίσεις. Για αυτό, λοιπόν, το δικό μας χρέος είναι πράγματι ξεκάθαρο, να μη συναινέσουμε σε καμμία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Ιωάννης Πασχαλίδης από τη Νέα Δημοκρατία παρακαλείται να έρθει στο Βήμα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή και ευγνωμοσύνη απέναντι σε κάθε Καβαλιώτισσα και Καβαλιώτη που με την ψήφο τους με ανέδειξαν Βουλευτή στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Πρώτα από όλα και πριν να προχωρήσω στην ανάλυση του παρόντος νομοσχεδίου, θα ήθελα να εκφράσω τη βαθιά ικανοποίησή μου για την ταχύτητα με την οποία κινείται η σημερινή Κυβέρνηση, καθώς και για τους εμπνευσμένους στόχους που έχει θέσει ο Πρωθυπουργός μας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, τους οποίους έχω την ευρεία πεποίθηση ότι θα πετύχει. Και, πράγματι, αυτό το νομοσχέδιο σηματοδοτεί την απαρχή μιας νέας εποχής για τη χώρα μας, με στόχο την εξάλειψη των διαχρονικών κακοδαιμονιών της ελληνικής διοίκησης και διακυβέρνησης. Με το παρόν επιδιώκεται η μεταρρύθμιση των όρων «άσκησης διακυβέρνησης», θεσπίζοντας ηχηρά ασυμβίβαστα, ενώ παράλληλα αναδιαρθρώνονται και αναδιοργανώνονται οι βασικές δομές. Κομβικός στόχος είναι η συνεχής παραγωγή κυβερνητικού έργου, το οποίο θα βρίσκεται συνεχώς σε μικροσκόπιο με τις κεντρικές στρατηγικές να βρίσκουν αποτύπωμα σε μια ισχυρή προεδρία της Κυβέρνησης που θα συντονίζει το όλο έργο και θα υποστηρίζει τον Πρωθυπουργό. Επιπλέον, το νομοσχέδιο επιχειρεί - πέρα από κάθε εξορθολογισμό του τρόπου άσκησης της εκτελεστικής εξουσίας - να καταπολεμήσει τα κρούσματα διαφθοράς, προσαρμόζοντας την κρατική μηχανή στις σύγχρονες κοινωνικές προκλήσεις και τις ανάγκες των πολιτών. Απτός στόχος είναι οι πολίτες να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη στους κρατικούς θεσμούς και οι συναλλαγές τους να εξυπηρετούνται με ταχύτητα, διαφάνεια και χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια. Ειδικότερα, το εν λόγω νομοσχέδιο επιδιώκει να μετατρέψει το Υπουργικό Συμβούλιο σε πραγματικό επιτελικό όργανο με ατζέντα, τακτικές συνεδριάσεις, θεματολογία και σχεδιασμό. Έτσι, η βασική κυβερνητική στρατηγική θα παράγεται στο Υπουργικό Συμβούλιο, του οποίου ο ρόλος έχει υποβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια και στη συνέχεια θα επιμερίζεται στα Υπουργεία. Επίσης, ένα από τα βασικότερα προβλήματα που ταλαιπωρεί αυτό το κράτος εδώ και πάρα πολλά χρόνια είναι το πρόβλημα της πολυνομίας και της ατέλειωτης ακολουθίας από περιπτωσιολογικές ρυθμίσεις ή αλλεπάλληλες τροποποιήσεις που διαμορφώνουν μια υπερσυσσώρευση νομοθετικών προβλέψεων, που είναι ασαφές το πώς και σε ποιο βαθμό ισχύουν. Σε αυτό προστίθεται το πρόβλημα της ύπαρξης θεσμοθετημένων ρυθμίσεων, που, όμως, ποτέ δεν υλοποιούνται, γιατί ποτέ δεν προωθούνται τα προεδρικά διατάγματα και οι υπουργικές αποφάσεις που σημαίνουν και την εφαρμογή τους. Η απουσία κωδικοποίησης της ισχύουσας νομοθεσίας σε συνδυασμό με την περιπτωσιολογική νομοθέτηση μαζί με τα σχέδια νόμου που δεν ελέγχονται ούτε καν για την τυπική επάρκειά τους έχει δημιουργήσει μία χαοτική κατάσταση που μόνο ελκυστική δεν είναι για νέους επενδυτές. Αντιθέτως είναι άκρως αποτρεπτική. Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται να δώσει λύση και σε αυτό το τεράστιο πρόβλημα της ανεκτέλεστης παραγωγής νόμων, επιφέροντας βελτιστοποίηση του επιπέδου της νομοθεσίας, ενώ ταυτόχρονα προβλέπεται ένα πολύ εκτενές πρόγραμμα κωδικοποιήσεων και απλοποιήσεων της υφιστάμενης νομοθεσίας, έτσι ώστε να υπάρξει και μια αποκάθαρση των προγενέστερων νόμων, οι οποίοι, δυστυχώς, έχουν επιβαρύνει εξαιρετικά τη δική μας έννομη τάξη. Τομή, εξάλλου, θα αποτελέσει και η σύσταση της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας που θα ενσωματώνει τις διάσπαρτες σήμερα δομές ελέγχου για την αντιμετώπιση της δημόσιας και ιδιωτικής διαφθοράς, όπως ΣΔΟΕ, ΣΕΠΕ και Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, που πλέον δεν θα λειτουργούν στο πλαίσιο μιας πολιτικής κατεύθυνσης, γιατί μέχρι σήμερα τα Σώματα υπάγονται σε έναν ειδικό γραμματέα που είναι διορισμένος από την Κυβέρνηση. Και αυτά τα σώματα πλέον θα ανήκουν ιεραρχικά σε έναν γενικό διευθυντή εκ της ιεραρχίας. Δηλαδή καταργούνται οι μετακλητοί γενικοί ή ειδικοί γραμματείς και αντικαθίστανται από γενικούς διευθυντές που προέρχονται από τη διοίκηση, οι οποίοι θα επιλέγονται από τα υπηρεσιακά συμβούλια με απολύτως διαφανή και αξιοκρατικό τρόπο. Άλλωστε η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, επιδιώκοντας να δείξει εμπράκτως την εμπιστοσύνη της προς τους δημοσίους υπαλλήλους και τη δημόσια διοίκηση, αλλά και προκειμένου να καταπολεμηθεί και η κομματικοποίηση στο δημόσιο, καθιερώνει διά του παρόντος νομοσχεδίου τη θέση υπηρεσιακού γενικού γραμματέα σε κάθε Υπουργείο, ο οποίος θα επιλέγεται αποκλειστικά με διαδικασίες ΑΣΕΠ χωρίς εμπλοκή της πολιτικής ηγεσίας, θα προέρχεται από τα στελέχη του δημοσίου τομέα και θα διαχειρίζεται όλες τις δαπάνες και το προσωπικό του Υπουργείου, ενώ θα έχει και τον συντονισμό των δημοσίων πολιτικών. Ας σημειωθεί, επίσης, ότι ο υποψήφιος υπάλληλος θα απαγορεύεται να έχει αποσπαστεί σε κόμμα ή να έχει διατελέσει κομματικός γενικός γραμματέας πέντε χρόνια πριν από την αίτηση. Επιπλέον, κανόνες αμεροληψίας εισάγονται σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης - Υπουργούς, Υφυπουργούς, γραμματείς και διοικητές ΔΕΚΟ - με κωλύματα και ασυμβίβαστα που αφορούν όχι μόνο την περίοδο κατά την οποία κάποιος υπηρετεί σε δημόσια θέση, αλλά και μετά την αποχώρησή του. Τελειώνοντας, θα ήθελα να εστιάσω στις δύο πιο βασικές τουλάχιστον για την καθημερινότητα του πολίτη διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου, που αντανακλούν όλη τη φιλοσοφία της παρούσας Κυβέρνησης. Στο νομοσχέδιο αυτό περιλαμβάνονται διατάξεις οι οποίες εξασφαλίζουν τη λογοδοσία και τη διαφάνεια. Με λίγα λόγια εισάγονται ασυμβίβαστα για ολόκληρη την πολιτική ιεραρχία, δηλαδή από τον Πρωθυπουργό μέχρι τον ειδικό γραμματέα. Επιπλέον, για πρώτη φορά μεταφέρεται μεγάλος αριθμός αρμοδιοτήτων από την πολιτική ηγεσία στη δημόσια διοίκηση, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά την απόλυτη εμπιστοσύνη της Κυβέρνησης προς τη δημόσια διοίκηση. Έτσι, αρμοδιότητες που αφορούν μεμονωμένες, ειδικές και συγκεκριμένες λειτουργίες, δεν θα φτάνουν πλέον στο επίπεδο του Υπουργού, του Υφυπουργού ή του γενικού γραμματέα, αλλά θα διεκπεραιώνονται στο επίπεδο των γενικών διευθυντών, δηλαδή σε πρακτικό επίπεδο, διότι αυτό είναι που πραγματικά ενδιαφέρει τον πολίτη. Οι ατομικές διοικητικές πράξεις θα εκδίδονται όχι από τον Υπουργό ή τον γενικό γραμματέα, αλλά από τον αρμόδιο γενικό διευθυντή, ώστε πλέον θα απαιτούνται και λιγότερες υπογραφές και χρόνος διεκπεραίωσης, με άμεση συνέπεια την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Τελειώνοντας, θα ήθελα από το Βήμα αυτό να καλέσω όλους εδώ να προσπαθήσουμε για το καλύτερο αυτής της χώρας υπερψηφίζοντας το νομοσχέδιο αυτό, που μόνο θετικές συνέπειες θα επιφέρει στην καθημερινότητα του τόσο ταλαιπωρημένου Έλληνα πολίτη. Σας ευχαριστώ.
Αν μου επιτρέπετε, να κάνω μία πρόταση. Έχουν μείνει δεκαέξι συνάδελφοι που επιθυμούν να μιλήσουν, επί έξι λεπτά που δικαιούται ο καθένας, είναι μιάμιση ώρα. Ούτως ή άλλως δεν προλαβαίνουμε. Αν περιορίσουμε τον χρόνο ομιλίας στα πέντε λεπτά, θα μπορέσουν να μιλήσουν τέσσερις συνάδελφοι παραπάνω. Ας πούμε για πέντε λεπτά και από εκεί και πέρα βλέπουμε. Τον λόγο έχει η κ. Τσαμπίκα Ιατρίδη από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα το δεύτερο νομοσχέδιο της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο το οποίο, όπως και το προηγούμενο, για τη μείωση του ΕΝΦΙΑ και τις καλύτερες ρυθμίσεις για τις εκατόν είκοσι δόσεις κάνει πράξη όσα υποσχεθήκαμε προεκλογικά στους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Ίσως γι' αυτόν τον λόγο είναι διάχυτη και η αμηχανία των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι βλέπουν ότι, πράγματι, μία Κυβέρνηση τόσο σύντομα κάνει πράξη όσα υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό. Η δημιουργία ενός κράτους αποτελεσματικού, ενός κράτους λειτουργικού, με σαφείς αρμοδιότητες, ενός κράτους το οποίο θα παρακολουθεί και θα μετρά τα αποτελέσματα των πολιτικών του αποτελούσε βασική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας πριν τις εκλογές. Αυτό το κράτος προωθεί η Κυβέρνηση και ο αρμόδιος Υπουργός ο κ. Γεραπετρίτης. Είναι λογικό, λοιπόν, η σύγκριση με τον ΣΥΡΙΖΑ, που άλλα είχε υποσχεθεί πριν τις εκλογές και άλλα έκανε κατά τη θητεία του ως κυβέρνηση, να είναι χαοτική και να προκαλεί τη συγκεκριμένη αμηχανία στους συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Όμως ο ελληνικός λαός με τις αποφάσεις του μας καλεί να κοιτάξουμε μπροστά, να κάνουμε τη χώρα μας μία κανονική σύγχρονη χώρα. Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί το πρώτο σημαντικό βήμα, την αφετηρία για μια καλύτερη Ελλάδα που όλοι επιθυμούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι σημαίνει επιτελικό κράτος; Κατά την άποψή μου, το βασικότερο όλων είναι να μπορεί να γίνεται η απαραίτητη παρακολούθηση της εφαρμογής των πολιτικών και της αντίστοιχης αξιολόγησής τους στη βάση συγκεκριμένου σχεδιασμού. Αν δεν μπορεί να γίνει αυτό, τότε έχουμε ένα κράτος που έχει αφεθεί στην τύχη του. Με το παρόν νομοσχέδιο εξασφαλίζεται μέσω της Προεδρίας της Κυβέρνησης η παρακολούθηση των στόχων και των δράσεων και η τήρησή τους. Είναι άλλο ζήτημα η παρακολούθηση, είναι άλλο ζήτημα οι αρμοδιότητες που έχουν οι Υπουργοί, ο καθένας στον τομέα του. Συνεπώς, η δομή της Προεδρίας της Κυβέρνησης διευκολύνει τόσο το έργο των Υπουργών όσο και το έργο του Πρωθυπουργού. Ένα άλλο κομβικό σημείο, κατά την άποψή μου, είναι η μείωση των θέσεων των γενικών και ειδικών γραμματέων, η οποία εξοικονομεί 1,8 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη μείωση των μετακλητών υπαλλήλων, δείχνει ότι η συγκεκριμένη Κυβέρνηση σέβεται τα χρήματα των φορολογουμένων. Με το παρόν νομοσχέδιο η Κυβέρνηση αποδεικνύει την εμπιστοσύνη της στους δημοσίους υπαλλήλους, όχι μόνο με την εισαγωγή ενιαίου βαθμού υπηρεσιακού γενικού γραμματέα, η ανάδειξη του οποίου θα γίνεται μέσω της ίδιας της διοίκησης με διαδικασίες ΑΣΕΠ, αλλά και από την πρόβλεψη ότι το μεγαλύτερο μέρος της διοικητικής ύλης μεταφέρεται στους γενικούς διευθυντές. Με άλλα λόγια, ενώ η Κυβέρνηση Μητσοτάκη με το παρόν νομοσχέδιο αναβαθμίζει στην πράξη τους δημοσίους υπαλλήλους και εξασφαλίζει τη συνέχεια της δημόσιας διοίκησης μακριά από κομματικές παρωπίδες, είναι οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ που διαμαρτύρονται γι' αυτή την εξέλιξη. Ευτυχώς μας βλέπει και μας κρίνει όλους ο ελληνικός λαός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση προχωρά σε μια ακόμη νομοθετική πρωτοβουλία, αυτή της δημιουργίας της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Πιστεύω ότι η δημιουργία της αρχής αυτής αποτελεί την επιτομή αυτού που αποκαλούμε επιτελικό κράτος. Υπό τη νέα αρχή ενοποιούνται όλα τα σώματα ελέγχου της δημόσιας διοίκησης, ώστε να καταπολεμηθεί αποτελεσματικότερα η διαφθορά. Αν το ζητούμενο είναι η αποτελεσματικότητα, η συγκεκριμένη αρχή εξασφαλίζει οικονομίες κλίμακας και κυρίως, θα συντονίζει τις ενέργειες, θα αποτρέπει τη σύγχυση των αρμοδιοτήτων και ουσιαστικά, θα είναι πιο αποτελεσματική και κυρίως πιο αποδοτική. Αποτελεί, άλλωστε, προεκλογική μας δέσμευση να υπάρχει διαφάνεια παντού και πάντα. Αυτό εξασφαλίζεται με την αρχή διαφάνειας και με την εξασφάλιση ότι όλοι οι διενεργούμενοι έλεγχοι συνεχίζονται κανονικά. Περαιτέρω, με το παρόν νομοσχέδιο εξασφαλίζεται ότι και οι ελεγκτές ελέγχονται. Διαφάνεια, λοιπόν, για όλους και παντού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προεκλογική δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη για μια καλύτερη Ελλάδα προϋποθέτει να φτιάχνουμε καλύτερους και λιγότερους νόμους. Η πολυνομία και η κακονομία έχει ταλαιπωρήσει τους πολίτες και είναι από τους βασικότερους λόγους που τους κάνει να στέκονται πολλές φορές εχθρικά απέναντι στο κράτος τους. Με τις προβλέψεις του παρόντος νομοσχεδίου και τη δημιουργία Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων πιστεύω ότι το πρόγραμμα της κακονομίας θα περιοριστεί σημαντικά. Και καλή και χρήστη νομοθεσία σημαίνει καλές σχέσεις μεταξύ των πολιτών και του κράτους, κάτι που αποτελεί βασική προτεραιότητα της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο δημιουργεί ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και αποδοτικό επιτελικό κράτος, δημιουργεί ένα κράτος το οποίο λειτουργεί σε συνθήκες διαφάνειας, ελέγχου και αξιολόγησης των αποτελεσμάτων των εφαρμοζόμενων πολιτικών, δημιουργεί ένα κράτος στην υπηρεσία των πολιτών, με σεβασμό στα χρήματα τους, δημιουργεί ένα κράτος το οποίο δείχνει εμπιστοσύνη στους δημοσίους υπαλλήλους και προχωρά στην εξασφάλιση της συνέχειας της δημόσιας διοίκησης, μακριά από την εναλλαγή των κομμάτων στην κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Υπουργός κ. Γεραπετρίτης και οι συνεργάτες του παρουσίασαν ένα νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος το οποίο ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις και τις σύγχρονες προκλήσεις, ένα κράτος που είμαι βέβαιη ότι θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα η κ. Σουλτάνα Ελευθεριάδου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αξιότιμε Πρόεδρε, αξιότιμε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αρχίσω με μια διαπίστωση: Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι καθόλου υγιής. Δύο λόγια γι' αυτό: Τον πρώτο λόγο τον διαπίστωσα σήμερα, τον δεύτερο λόγο τον δανείστηκα από τον Υπουργό Επικρατείας. Ο πρώτος λόγος είναι ότι χειροκροτείτε τον κ. Μητσοτάκη χωρίς να υπάρχει λόγος, μόνο και μόνο επειδή σας δίνει το σήμα, υψώνοντας τη φωνή του. Για παράδειγμα, πόσες φορές θα χειροκροτήσετε το αποτέλεσμα των εκλογών; Πόσες φορές ο κ. Μητσοτάκης θα χρησιμοποιήσει τη λαϊκή ετυμηγορία για να αποφύγει την κριτική που ασκείται από την Αντιπολίτευση στα δικά σας νομοσχέδια; Ο δεύτερος λόγος που δανείστηκα από τον κύριο Υπουργό…
Να μας πείτε πού κάθεστε να ζητάμε άδεια πριν χειροκροτήσουμε!
Πολύ ευχαρίστως!
Παρακαλώ, συνεχίστε! Μη διακόπτετε, παρακαλώ!
Ο δεύτερος λόγος που δανείστηκα από τον Υπουργό Επικρατείας, όταν άκουσα στο κανάλι της Βουλής την ομιλία του επί του νομοσχεδίου στην επιτροπή είναι ότι κανείς από όλους τους Βουλευτές που μίλησαν αυτές τις δύο μέρες δεν έκανε ούτε μία παρατήρηση, δεν ζήτησε ούτε μία εξήγηση, δεν πρότεινε ούτε μία τροποποίηση επί του νομοσχεδίου σας. Είπατε, λοιπόν, στην επιτροπή της Βουλής στο νομοσχέδιο ότι όνειρό σας και στόχος σας είναι να φτάσετε σε σημείο οι Βουλευτές της Πλειοψηφίας να κάνουν κριτική στο έργο σας και μάλιστα, να καταψηφίζουν, όταν διαφωνούν. Δυστυχώς, ο στόχος σας και το όνειρό σας δεν επετεύχθη σε αυτό το νομοσχέδιο.
Θα έρθουν και άλλα. Μην ανησυχείτε!
Θα έχετε και άλλα σίγουρα, αλλά δεν θα έχετε τον πρώτο και τελευταίο λόγο στα επόμενα νομοσχέδια.
Αυτό το εύχομαι!
Παρακαλώ, μην κάνετε διάλογο. Συνεχίστε, παρακαλώ.
Εσείς προσωπικά δεχθήκατε τόσες παρατηρήσεις. Δεν τις είδαν οι Βουλευτές σας, δεν τις διάβασαν ή φοβούνται να μιλήσουν, φοβούμενοι τον άρχοντα Μητσοτάκη;
Καλά, εσύ τι κάνεις τώρα;
Δεν σας διέκοψα. Εύχομαι, κύριε Υπουργέ, να πραγματοποιηθεί το όνειρό σας στο μέλλον και να έχετε, επιτέλους, την Κοινοβουλευτική Ομάδα που ονειρευτήκατε.
Παρακαλώ, μη διακόπτετε την ομιλήτρια.
Προβλέπω, όμως, ότι θα απογοητευθείτε…
Πες για το νομοσχέδιο και άσε τι κάνουμε εμείς.
Με διακόπτουν, κύριε Πρόεδρε. Θα μιλήσω λίγο παραπάνω. Προβλέπω, όμως, κύριε Υπουργέ, ότι θα απογοητευθείτε, γιατί στις θέσεις που νομοθετείτε θα μπουν άτομα που δεν έχουν τους δικούς σας σκοπούς. Όσον αφορά στο πρόσωπό σας, έχω να αναφέρω ότι είναι αξιέπαινη η έμπρακτη διάθεση…
Συγγνώμη, κυρία Ελευθεριάδου. Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, βιντεοσκόπηση κάνετε; Απαγορεύεται αυτό. Ούτε καν απευθυνθήκατε στο Προεδρείο. Προφανώς είστε νέος συνάδελφος. Ρίξτε μια ματιά στον Κανονισμό.
Κύριε Πρόεδρε, να συνεχίσω;
Συνεχίστε. Θα κρατηθεί το μισό λεπτό, κυρία Ελευθεριάδου.
Όσον αφορά στο πρόσωπό σας, κύριε Υπουργέ, έχω να πω ότι είναι αξιέπαινη η έμπρακτη διάθεσή σας να απαντάτε, να ακούτε όλους τους συνομιλητές, ανεξαρτήτως σε ποια παράταξη ανήκουν, εκτός βέβαια από την απάντησή σας χθες στον κ. Ραγκούση, την οποία είδα από την τηλεόραση, η οποία θεωρώ ότι ήταν παρεξήγηση και δεν καταλάβατε ακριβώς τι εννοούσε.
Μην κάνετε σχόλια. Αν ήθελε ο κ. Ραγκούσης, θα έπαιρνε τον λόγο να απαντήσει. Εσείς περιοριστείτε στην εισήγησή σας.
Νομίζω ότι στην εισήγησή μου μπορώ να πω ό,τι θέλω. Μη με διακόπτετε.
Ελάτε, κυρία συνάδελφε.
Πραγματικά, λοιπόν, σας έχω ξεχωρίσει από τους Υπουργούς της Κυβέρνησής σας, που οι περισσότεροι από τα πρώτα δείγματα γραφής τους, κατά την άποψή μου, παρουσιάζουν άγνοια, αλαζονεία, έλλειψη προγράμματος και οράματος και διάθεση να ικανοποιήσουν ιδιωτικά συμφέροντα και μόνο. Το σίγουρο, βέβαια, είναι ότι δεν έχετε χιούμορ, γιατί χθες, μόλις τελείωσε την ομιλία του ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής μου Ομάδας, μάλλον παρασυρόμενος από τον κ. Άδωνι Γεωργιάδη, που καθόταν δίπλα σας, είπατε ότι προσπαθήσατε να συγκρίνετε την πρόβλεψη για την αποτυχία του νομοσχεδίου με την πρόβλεψη του αποτελέσματος των εκλογών για τον ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ θέλω να σας πω ότι, όταν προβλέπουμε σε εκλογές, μπορούμε να πέφτουμε και λίγο έξω, γιατί στις εκλογές αποφασίζει ο λαός και οι συνέπειες έρχονται στον λαό. Όταν όμως νομοθετούμε, δεν έχουμε δικαίωμα να πέφτουμε έξω. Τα δυσμενή αποτελέσματα στον λαό από αυτό το νομοσχέδιο θα ακολουθούν για πάντα το όνομά σας, κύριε Υπουργέ και για αυτό τον λόγο, επειδή θα είναι το πρώτο και τελευταίο νομοσχέδιο που θα έχετε τον πρώτο και τελευταίο λόγο, ελπίζω να είστε σίγουρος για ποιον λόγο δεν δεχθήκατε όλες τις παρατηρήσεις της Αντιπολίτευσης - Αξιωματικής και μη - και κυρίως για ποιον λόγο δεν δεχθήκατε να μην υπάρξει μεταβατικό στάδιο στη διοίκηση «ανεξάρτητη» - εντός εισαγωγικών η λέξη - στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Και εγώ θα προχωρήσω και σε άλλη πρόβλεψη ότι και θα αποτύχει το νομοσχέδιο, γιατί είναι γεμάτο αντιφάσεις αντινομίες και συγκρούσεις αρμοδιοτήτων, αλλά και ότι εσείς, χωρίς να έχετε την ουσιαστική ευθύνη, θα συνδεθείτε με συγκάλυψη και αρχειοθέτηση υποθέσεων διαφθοράς που υπάρχουν στο ελληνικό δημόσιο αυτή τη στιγμή και εξετάζονται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα προσπαθήσω να πω τα πιο βασικά, γιατί έχω περιορισμένο χρόνο. Θα αποτύχει, λοιπόν, το νομοσχέδιο γιατί κυρίως δεν λαμβάνετε υπ' όψιν όταν νομοθετείτε τις παθογένειες της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας στην Ελλάδα τα τελευταία σαράντα χρόνια, παθογένειες που η Νέα Δημοκρατία όχι μόνο συγκάλυψε, αλλά καλλιέργησε για να εξυπηρετήσει κομματικούς και άλλους σκοπούς. Το κόμμα σας, κύριε Υπουργέ, δεν έχει λευκό μητρώο. Το κόμμα σας υπήρχε εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δεν είναι καινούργιο κόμμα το οποίο θα αλλάξει τα πολιτικά πράγματα. Όλα όσα κατήγγειλε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στις ομιλίες του αφορούν το δικό σας κόμμα, όσο και αν χαμογελούσε αμήχανα ο κ. Μητσοτάκης όταν άκουγε τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν καταλαβαίνω γιατί χαμογελούσε όταν μιλήσαμε για κομματικό σωλήνα. Δεν τον συμφέρει και πολύ αυτό. Επομένως έχετε υποχρέωση όταν νομοθετείται να έχετε στο μυαλό σας ποιοι θα εκτελέσουν αυτά που νομοθετείτε, ποια πρόσωπα θα μπουν στις θέσεις αυτές που δημιουργείτε και τι συνέπειες θα έχουν για τον ελληνικό λαό. Επί του νομοσχεδίου, θα τω μόνο δύο πράγματα για το άρθρο 113, όπως ότι εκμηδενίζετε τον ρόλο της Βουλής όταν ανακοινώσατε ποια θα είναι η πρόεδρος αυτής της επιτροπής που θεσμοθετείτε, χωρίς να έχει ψηφιστεί το ίδιο το νομοσχέδιο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα ζητήσω να μας δοθούν αυτά που είπε ο κ. Βούτσης ότι υπάρχουν, όπως το έργο που έχει γίνει ήδη, τα αντίγραφα, προκειμένου να ενημερωθούμε.
Παρακαλώ, κυρία συνάδελφε, σας έδωσα ενάμισι λεπτό παραπάνω και με τη διακοπή.
Ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ, τελειώστε. Εξαντλήθηκε ο χρόνος σας.
Απλά για το διαδικαστικό, μας απαντάτε σε όλες τις παρατηρήσεις και επιφυλάξεις μας ότι όλοι θα ελέγχονται γιατί προβλέπονται διαδικασίες. Εγώ, λοιπόν, δεν είδα στην εισαγωγή του πρώτου νομοσχεδίου σας στην επιτροπή να τηρούνται αυτές οι διαδικασίες. Αντιθέτως προσπεράστηκαν και καταστρατηγήθηκαν στο όνομα της κατανόησης, όπως επικαλέστηκε ο Πρόεδρος της επιτροπής.
Παρακαλώ, κυρία συνάδελφε, να τελειώσετε. Σας παρακαλώ!
Θέλω να έχετε στο μυαλό σας όταν υπόσχεστε διαφάνεια ότι όταν υπάρχει πλειοψηφία και ψηφίζει τα πάντα, δεν θα υπάρχει διαφάνεια εάν δεν τηρούνται οι διαδικασίες.
Σας παρακαλώ πολύ να τελειώσετε.
Όσον αφορά για το επιτελικό κράτος, μπορούμε να λέμε «κομματικό», μπορούμε να λέμε «πελατειακό», «πρωθυπουργικό» και κυρίως «πολυδάπανο». Αλλά, δυστυχώς δεν έχω χρόνο να τα αναπτύξω. Για όλους αυτούς τους λόγους καταψηφίζω το νομοσχέδιο και καλώ τον κόσμο να αντιδράσει στην άλωση της κοινωνίας μας.
Παρακαλώ την κ. Μακρή από τη Νέα Δημοκρατία, να λάβει τον λόγο. Και μετά είναι ο κ. Σκανδαλίδης.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ που μου δίνετε τον λόγο να απευθυνθώ στο Σώμα. Κολακεύομαι να πιστεύω ότι είμαι ένα υγιές μέλος αυτής της παλιάς παράταξης, της παράταξης που έχει ιστορία για την οποία καμαρώνει, που βοήθησε και έσωσε πολλές φορές τη χώρα. Και είμαι και μία από τους σταθερούς χειροκροτητές του Πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη, γιατί θεωρώ ότι πρέπει να τον επιβραβεύσω και με το χειροκρότημά μου για τη συνέπεια, την ταχύτητα, με την οποία ο ίδιος και η Κυβέρνησή του νομοθετούν και υλοποιούν το πρόγραμμα για το οποίο μας ψήφισε ο ελληνικός λαός, κάτι το οποίο δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς και για το οποίο εμείς καμαρώνουμε. Βλέπετε, εμείς δεν έχουμε ούτε ψευδαισθήσεις, ούτε ιδεοληψίας, ούτε θέλουμε να χάνουμε χρόνο. Η παρούσα διακυβέρνηση, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιλέγει συμβολικά και κομβικά ένα από τα πρώτα της νομοσχέδια να αφορά στη μεταρρυθμιστική τομή σχετικά με την οργάνωση του κράτους και της δημόσιας διοίκησης, γιατί όλοι διαπιστώνουμε από προσωπικές - και όχι μόνο - εμπειρίες στην καθημερινότητά μας τα τελευταία - και όχι μόνο τελευταία - χρόνια τις δυσλειτουργίες της δημόσιας διοίκησης και του κράτους, που τελικό αποδέκτη έχουν τον ίδιο τον πολίτη. Είναι ο πολίτης αυτός που επιβαρύνεται με τις παθογένειες και την έλλειψη αποτελεσματικότητας στη λειτουργία του κράτους και της διοίκησης, με αποτέλεσμα να υπάρχει διάχυτη δυσπιστία. Σε αυτή, λοιπόν, τη διάχυτη δυσπιστία έρχεται να απαντήσει αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο μαζί με το νομοσχέδιο της φορολογικής μεταρρύθμισης και εκείνο που μόλις συζητήθηκε και αύριο θα εισαχθεί στην Ολομέλεια, αποτελούν ουσιαστικά την τριπλέτα της θεσμικής επανεκκίνησης του κράτους. Είναι, λοιπόν, ένα εγχειρίδιο διακυβέρνησης που στηρίζεται σε δύο κυρίως άξονες. Αλλάζουμε την Κυβέρνηση, εμπιστευόμαστε τη διοίκηση με στόχο την εμπέδωση της εμπιστοσύνης του πολίτη στο κράτος μέσω της αποπολιτικοποίησης της λειτουργίας του. Ο πρώτος βασικός κανόνας αυτού του νομοσχεδίου αφορά σε παρεμβάσεις στην Κυβέρνηση που αλλάζουν συνολικά το μοντέλο διοίκησης. Το Υπουργικό Συμβούλιο από όργανο νομιμοποίησης προειλημμένων αποφάσεων καθίσταται καίριο φόρουμ παραγωγής πολιτικής με συλλογικές διαδικασίες, με οργανόγραμμα, με πρόγραμμα που θα παράγεται από το Υπουργικό Συμβούλιο, θα παρακολουθείται από κεντρικό σύστημα διακυβέρνησης, θα διαπιστώνεται αν υπάρχουν καθυστερήσεις και θα υπάρχει ο αναγκαίος συντονισμός. Εξάλλου, για πρώτη φορά εισάγεται πλέγμα κανόνων αμεροληψίας σε επίπεδο Υπουργού - Υφυπουργού - Γενικού Γραμματέα, ώστε να μην υφίστανται κωλύματα και ασυμβίβαστα γι' αυτές τις κυβερνητικές θέσεις κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά τη λήξη της κυβερνητικής θητείας. Ένας δεύτερος σημαντικός πυλώνας του νομοσχεδίου είναι το γεγονός ότι εμπιστευόμαστε τη δημόσια διοίκηση και τους δημοσίους λειτουργούς, οι οποίοι έχουν εξαιρετικά μεγάλη εμπειρία και τεχνογνωσία. Ο πυλώνας αυτός έρχεται να θεραπεύσει μια από τις μεγαλύτερες παθολογίες της Μεταπολίτευσης στην Ελλάδα, αυτή της ασαφούς διάκρισης μεταξύ της πολιτικής διοίκησης και της υπηρεσιακής. Υπήρχε στο παρελθόν και συνεχίζει να υπάρχει μια ώσμωση σε πολλά επίπεδα, έτσι ώστε πολιτική και διοίκηση να αλληλοεπιδρούν και πολλές φορές αυτό να κατατείνει στην παραγωγή διαφθοράς ή να καλλιεργεί πελατειακές σχέσεις. Το νομοσχέδιο αυτό, λοιπόν, βάζει ένα τέλος σ' αυτή την παθογένεια, οριοθετεί διακριτά τον πυλώνα της πολιτικής διοίκησης και τον πυλώνα της υπηρεσιακής, έτσι ώστε να υπάρχουν τελείως ξεκάθαροι ρόλοι και να μην επικυριαρχεί το πολιτικό πάνω στη διοίκηση. Με τον τρόπο αυτόν διασφαλίζεται η συνέχεια του κράτους μέσω μιας διοίκησης η οποία δεν θα εξαρτάται από την πολιτική, δεν θα υπηρετεί πολιτικές κατευθύνσεις, δεν θα ελέγχεται από πολιτικά κέντρα εξουσίας. Άλλη μια καινοτομία του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, πέραν της ανάληψης της πρωτοβουλίας της κωδικοποίησης, η οποία όχι μόνο δημιουργεί οικονομίες κλίμακος, αλλά και βασίζεται στην αρχή της νομιμότητος και στην αρχή της διαφάνειας, είναι αναμφίβολα η θεσμοθέτηση της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας που θα ενσωματώνει τις διάσπαρτες σήμερα δομές ελέγχου για την αντιμετώπιση της δημόσιας και ιδιωτικής διαφθοράς με συνέπεια, με συνέχιση των ελέγχων, με διαφάνεια και ταχύτητα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με το παρόν νομοσχέδιο που διαπνέεται οριζόντια από τις αρχές της αμεροληψίας και της ουδετερότητας του κράτους, γίνεται μια πολύ σημαντική προσπάθεια αποπολιτικοποίησης και αποκομματικοποίησης, ώστε ο πολίτης να αποκαταστήσει ξανά τη σχέση του με το κράτος, ένα κράτος που η λειτουργία του θα βασίζεται στις αρχές της χρηστής διοίκησης, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας. Το νομοσχέδιο αυτό αποδεικνύει την καλή προετοιμασία και τις καλές προθέσεις της Κυβέρνησης και εκθέτει βεβαίως τις αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης για αυθαιρεσία και κομματικοποίηση. Ενοποιεί διάσπαρτες διατάξεις, θέτει χρήσιμους γενικούς κανόνες - παρ' ότι το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η έλλειψη κανόνων, αλλά η έλλειψη εφαρμογής τους - και προσπαθεί να εξορθολογήσει τη λειτουργία του κράτους, γιατί έχει έναν και μοναδικό στόχο, μια καλύτερη, ποιοτικότερη και αξιόπιστη διακυβέρνηση της χώρας, μιας χώρας όμως, κύριε Υπουργέ, που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι πολύ συγκεντρωτική. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το επιτελικό κράτος πρέπει να είναι και αποκεντρωμένο κράτος. Είμαι σίγουρη ότι η υπό συζήτηση νομοθετική πρωτοβουλία θα είναι μόνον η αρχή. Η ειλικρινής σας διάθεση, η πολιτική σας ευρυχωρία να δεχθείτε τις παρατηρήσεις και τις υποδείξεις της Αντιπολίτευσης αποδεικνύουν ότι πραγματικά θέλετε να διορθώσετε τα κακώς κείμενα και δεν θα δώσετε σε κανέναν από εμάς ποτέ την ευκαιρία να καταψηφίσει οποιαδήποτε νομοθετική σας πρωτοβουλία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ την κ. Μακρή και για την τήρηση του χρόνου. Ο κ. Σκανδαλίδης από το Κίνημα Αλλαγής έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, να δώσετε και τον δικό μου χρόνο στον κ. Σκανδαλίδη!
Με την τροποποίηση του Κανονισμού που θα κάνουμε, κύριε Κεγκέρογλου, θα συμψηφίζεται ο χρόνος, αλλά αυτή τη στιγμή δεν προβλέπεται.
Ο κύριος Πρόεδρος είναι καλός και θα με περιποιηθεί αναλόγως. Κύριοι Υπουργοί, σας εύχομαι καλή επιτυχία. Αναλάβατε - όλοι, αλλά μιλώ ιδιαίτερα για εσάς τους δύο που είσαστε πιο μπροστά - ένα πάρα πολύ δύσκολο έργο σε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Πιστεύω ότι έχετε την καλή διάθεση να πετύχετε. Μακάρι να έχετε και την αποτελεσματικότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση θεωρεί τα δύο νομοσχέδια κατεπείγοντα και αφετηριακά της συνολικής της στρατηγικής που θα ακολουθήσει σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση, το κράτος και την αυτοδιοίκηση. Μιλάω για το σημερινό και το αυριανό νομοσχέδιο. Προσπάθησα να συνδέσω τις τομές που επιχειρούνται με τη συνολική αντίληψη και πρακτική που τα διατρέχει σε όλη τους την έκταση, γιατί νομίζω ότι έχουν μια συνέπεια και μια συνέχεια. Είχα την καλή διάθεση να τα δω από τη σκοπιά μιας προοδευτικής και εκσυγχρονιστικής μεταρρύθμισης. Δυστυχώς, όση καλή διάθεση και αν επιστράτευσα, κατέληξα στο σχεδόν αυταπόδεικτο συμπέρασμα. Βλέπετε, η συντηρητική παράταξη στη χώρα μας είναι αδύνατο να αποστεί από τη διαχρονική της συνέπεια του κράτους της Δεξιάς, επενδυμένο με σύγχρονες πράγματι επεξεργασίες και δάνειες πρακτικές που στην ακραία τους μορφή παίρνει τη λουδοβίκεια έκφραση «l' état, c'est moi». Υπερσυγκεντρωτισμός είναι η λέξη που χαρακτηρίζει και τα δύο νομοσχέδια, η συντηρητική αντίληψη και στάση του εκσυγχρονισμού. Πού συναντούμε τον υπερσυγκεντρωτισμό; Πρώτα από όλα, στην οργάνωση της διακυβέρνησης. Διάβαζα εχτές σε ένα κείμενο του επιφυλλιδογράφου - ενός σοβαρού ανθρώπου - της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», του Παντελή Μπουκάλα, την εξής κατάληξη του άρθρου: «Φάρμακο άραγε το επιτελικό κράτος ή ένας ευφημισμός του συγκεντρωτισμού που καθιστά τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη οιονεί Πρόεδρο Προεδρικής Δημοκρατίας σε μια πολιτεία που ακόμη παραμένει Προεδρευομένη Δημοκρατία;». Νομίζω ότι αυτό το κομμάτι δίνει όλη την εικόνα αυτού που επιχειρείτε κάτω από τον τίτλο «επιτελικό κράτος». Είναι μια συγκέντρωση ουσιαστικά εξουσιών και μου κάνει εντύπωση, γιατί άκουσα τον κ. Μητσοτάκη να φέρνει σαν παράδειγμα τους στίχους του Σούτσου. Μπορεί να τους δει και λίγο από την ανάποδη πλευρά, ότι το υδροκέφαλο κράτος είναι αυτό που φτιάχνεται, ότι η υδροκέφαλη διακυβέρνηση είναι αυτή που υποτάσσει τελικά τον κορμό της Δημοκρατίας και της ανάπτυξης στις δικές της επιλογές. Δεύτερον, υπάρχει απίστευτη πρόσθεση δομών γενικών γραμματειών, γενικών διευθύνσεων που αχρηστεύουν κάθε δημιουργική πρωτοβουλία και πνοή της ίδιας της πολιτικής. Γιατί υπάρχει και ανάποδη, κύριε Υπουργέ, οπτική γωνία. Δεν είναι μόνο η πολιτική που αποδίδει στη διοίκηση τη δυνατότητα να αποφασίζει και να υπογράφει και να σπάει τη γραφειοκρατία, αλλά είναι και η δυνατότητα της πολιτικής να δίνει τη ζωογόνα πνοή της σε μια διοίκηση που ουσιαστικά στέκεται ουδέτερα απέναντι σε βασικές επιλογές που έχουν σχέση με κοινωνικές δυνάμεις. Δεν έχουν σχέση απλά με μια διεκπεραίωση τεχνοκρατικών υποθέσεων. Τρίτον, είναι σωστή η αρχική σκέψη της ανάγκης απλοποίησης διαδικασιών μέσω της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, μια αξιοσημείωτη προσπάθεια που στην πράξη, όμως, υπονομεύεται με μια υπερτροφική διοικητική δομή που δείχνει να μην εμπιστεύεται τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και τους ηρωικούς υπαλλήλους των ΚΕΠ. Γιατί φτιάχνετε ουσιαστικά μια μεταφορά ενός μοντέλου στη χώρα μας για ένα μεγάλο κράτος όταν η Ελλάδα είναι μια πολύ μικρή επαρχία σε ένα παγκόσμιο επίπεδο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Τέταρτον, στη μετάβαση από τη διάχυση και διάλυση που επιφέρει ο τρόπος που θεσμοθετήθηκε η απλή αναλογική στους δήμους από την προηγούμενη κυβέρνηση, στο ακριβώς αντίθετο μιας εκτελεστικής εξουσίας που διαμορφώνει με τεχνητό τρόπο πλειοψηφίες και αποφασίζει για όλα. Πρόκειται για την κλασική Δεξιά στη χώρα μας που για τη λειτουργία των θεσμών, που αντί να παρεμβαίνει, να διορθώνει, να μετασχηματίζει τη λειτουργία τους στην κατεύθυνση της ισχυροποίησης της δημοκρατίας και την αναβάθμιση της θεσμικής της συγκρότησης, ουσιαστικά τους παραμερίζει ως ενοχλητικούς και στην αποτελεσματική άσκηση της εξουσίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθήσαμε χθες και σήμερα τον Αλέξη Τσίπρα να ασκεί κριτική στο κομματικό κράτος που επιχειρεί να οικοδομήσει ο κ. Μητσοτάκης, στον νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα του και τις χαριστικές διατάξεις, υπερασπιζόμενος τους θεσμούς, τη δημοκρατία και την αξιοκρατία. Σκέφτομαι πόσο κοντή και επιλεκτική είναι η μνήμη της δικής του διακυβέρνησης, του δικού του κράτους, της δικής του χειραγώγησης των θεσμών, των δικών του χαριστικών διατάξεων και πόσο επιδερμική είναι η καταγγελία για τον νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα των επιλογών, όταν οι προτεινόμενες λύσεις της κυβέρνησης μεγαλώνουν το κράτος, πολλαπλασιάζουν τις δομές τους, μεταφέρουν υποδείγματα από μεγαλύτερες και πιο βαθιές δομές αβασάνιστες στη χώρα μας. Έκανε λάθος. Ο κρατισμός της παραδοσιακής Δεξιάς που δείχνουν αυτά τα νομοσχέδια, επιβάλλεται στον νεοφιλελεύθερο Πρωθυπουργό τους και τη φιλοδοξία του να εμφανιστεί ως τέτοιος. Σε ό,τι αφορά τη δική μας οπτική γωνία, εμείς εξακολουθούμε να πρεσβεύουμε το μοντέλο μιας σύγχρονης δημοκρατικής και αποκεντρωμένης πολιτείας, που στην ουσία προβλέπει δύο πράγματα, τη γενναία αποκέντρωση της διακυβέρνησης, που σημαίνει την αποκέντρωση εξουσιών, αρμοδιοτήτων και πόρων στη βάση αρχών, την εγγύτητα στον πολίτη σε ό,τι αφορά τη λήψη των αποφάσεων, την επικουρικότητα των θεσμών σε ό,τι αφορά την αναπτυξιακή πυραμίδα, την αναλογικότητα των ευθυνών σε ό,τι αφορά την κατανομή των αρμοδιοτήτων, τη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης και παράλληλα ένα ψηφιακό κράτος, που έχει σύγχρονες και ευέλικτες δομές, που κρατάει για τον εαυτό του τα δημόσια έσοδα, την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και όλα τα άλλα τα αποκεντρώνει στην αυτοδιοίκηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνοντας, κυρίες κύριοι συνάδελφοι, θέλω να κάνω μία ιστορικού και διαχρονικού χαρακτήρα παρατήρηση. Η χώρα μας θα γιορτάσει τα διακόσια χρόνια του κράτους, το 2021…
Της Επανάστασης.
Της δημιουργίας του νεοελληνικού κράτους. Εντάξει, συγγνώμη. Κάνω την αυτοκριτική μου και το διορθώνω για τα Πρακτικά.
Τελειώνετε, κύριε Σκανδαλίδη.
Τα τελευταία σαράντα πέντε χρόνια, αυτά που ονομάζουμε συνεκδοχικά ως Μεταπολίτευση, είναι η πιο φωτεινή περίοδος της σύγχρονης ιστορίας. Παρ' ότι πολλοί τη διαστρέβλωσαν, θέλουν να την ξαναγράψουν, δεν είναι δυνατόν. Παρ' όλα αυτά, όλη η περίοδος είχε την αχίλλειο πτέρνα της, που είναι το κράτος. Τρία πράγματα θα πω. Η ασυνέχεια είναι η γάγγραινα της δημόσιας διοίκησης και γενικότερα της πολιτικής εξουσίας. Τα ΚΕΠ του 2002 θα ήταν η ηλεκτρονική ταυτότητα το 2008 και η πλήρης ηλεκτρονική διακυβέρνηση το 2010 και έχουμε 2021. Η αλλαγή στο κράτος, ο σχεδιασμός, οι μελέτες, οι οργανισμοί ξένων κυβερνήσεων έφερναν συνεχώς επιτροπές από την Ευρώπη να μας πουν πώς θα σχεδιάσουμε το μεγάλο κράτος, ένα απλό κράτος που θα μπορούσε να επανασχεδιαστεί…
Τελειώνετε, κύριε Σκανδαλίδη.
Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε. Ένα λεπτό θέλω μόνο. Ένα κράτος, λοιπόν, που μπορούσε να επανασχεδιαστεί με πολύ απλό πολιτικό τρόπο και να οικοδομήσουμε πραγματικά μία καινούργια ιστορία, αντί όλοι κάθε φορά να ορκιζόμαστε στο μικρό και ευέλικτο σχήμα. Εμείς το λέμε, εμείς που τολμήσαμε αλλαγές, εμείς που σας βρήκαμε όλους απέναντι, εμείς που στο όνομα του πολιτικού κόστος πολλές φορές αφήσαμε μισές αυτές τις αλλαγές. Όμως εσείς πάντα απέναντι και αριστεροί και δεξιοί και συντηρητικοί και επίδοξοι προοδευτικοί. Και τι ζούμε σήμερα; Τον Αλέξη Τσίπρα να ανακαλύπτει τον επαναστάτη Ανδρέα, όχι όμως και τις ριζοσπαστικές του αλλαγές, τον δε Κυριάκο Μητσοτάκη να ανακαλύπτει το 2004 ως την καλύτερη στιγμή της νεότερης ιστορίας, δηλαδή τον Κώστα Σημίτη. Πολύ φοβάμαι, κύριε Υπουργέ, ότι το μπλοκάκι του κ. Σημίτη θα διευκολύνει πιο πολύ τον συντονισμό από τη δομή που επιχειρείτε να στήσετε στο πεδίο της διακυβέρνησης. Αυτό και μόνο δείχνει ότι η δική μας παράταξη, όσο και αν λεηλατηθεί, όσο και αν λοιδορηθεί, όσο και αν επιχειρείτε να εξοβελιστεί θα είναι εδώ παρούσα και μάχιμη, γιατί την έχει ανάγκη ο τόπος.
Καλείται ο κ. Καλαματιανός Διονύσιος από τον ΣΥΡΙΖΑ να λάβει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Βουλευτές, για την οικονομία του χρόνου θα πάω κατευθείαν στο θέμα. Από τη μελέτη των διατάξεων και της αιτιολογικής έκθεσης του υπό συζήτηση νομοσχεδίου για το επιτελικό κράτος παρατηρούμε ότι κινείται στην κατεύθυνση αναπαραγωγής ενός εσωτερικού οργανογράμματος, το οποίο θα μπορούσε να είναι και οργανόγραμμα μιας ιδιωτικής εταιρείας. Κρίσιμο στοιχείο του είναι η γραφειοκρατική θεώρηση. Διαπιστώνουμε ότι διακρίνεται για την τυποκρατία, την αυστηρή ιεραρχική δόμηση, τον ορθολογισμό, την τεχνοκρατία. Όλα αυτά συνδυάζονται έντονα με μια συγκεντρωτική τάση γραφειοκρατικού ελέγχου και μάλιστα με σαφή τα στοιχεία ενίσχυσης της πρωθυπουργικής εξουσίας. Ουσιαστικά πρόκειται για εγχειρίδιο, όπως ανέφερε και ο κ. Μητσοτάκης, σχολής δημόσιας διοίκησης, που αφορά διαφορετικές εμπειρίες και πραγματικότητες, αγνοώντας τα συγκεκριμένα ζητήματα του τόπου μας. Η λογική και η προσέγγιση του κινείται εκτός του κοινωνικού γίγνεσθαι. Εν ολίγοις το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος είναι μακριά από την ανάγκη για ένα δημοκρατικό, παραγωγικό, αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος. Έχει τον παραπλανητικό τίτλο «επιτελικό κράτος» αλλά δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επιτομή της εφόδου της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στο κράτος, με μια νεοφιλελεύθερη πελατειακή κομματική λογική που έρχεται από τις πιο σκοτεινές μέρες του παρελθόντος. Γιατί πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς τις ρυθμίσεις αυτές με τις οποίες η Κυβέρνηση κάνει επίθεση στον κρατικό μηχανισμό; Όχι μόνο ξηλώνοντας διατάξεις που οχυρώνουν τη δημόσια διοίκηση απέναντι στην κομματοκρατία, αλλά και τοποθετώντας τους εκλεκτούς της ως επικεφαλής σε κρίσιμους τομείς. Εντάσσεται ακριβώς στις διαθέσεις που έδειξε η Κυβέρνηση ήδη από την αρχή της διακυβέρνησής της, με την ανάληψη από το πρωθυπουργικό γραφείο της ΕΥΠ, του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, της ΕΡΤ, αλλά και με την ανάθεση αρμοδιοτήτων απευθείας στους Υφυπουργούς, αφαιρώντας έτσι τη δυνατότητα άσκησης πολιτικής από τους αρμόδιους Υπουργούς. Ο συγκεντρωτισμός υπερεξουσιών γύρω από το γραφείο του Πρωθυπουργού έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αρχή της αποκέντρωσης αρμοδιοτήτων από την κεντρική διοίκηση, τη μεταβίβασή τους στους φορείς της αποκεντρωμένης διοίκησης και ιδίως της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είναι χαρακτηριστικές ορισμένες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που πλήττουν κατάφωρα τη διαφάνεια, την αξιοκρατία και υποβαθμίζουν τη δημόσια διοίκηση μετατρέποντάς τες σε λάφυρο μιας απόπειρας παλινόρθωσης του κομματικού κράτους. Χαρακτηριστικό, όπως είπαμε, είναι ότι μειώνεται το κύρος του Υπουργικού Συμβουλίου, με την υφαρπαγή κρίσιμων αρμοδιοτήτων από την Προεδρία της Κυβέρνησης αλλά και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Αυτό επισημάνθηκε και από Βουλευτές της Πλειοψηφίας. Πώς να εξηγήσει κανείς τις απαράδεκτες διατάξεις περί απευθείας τοποθέτησης κομματικών επιλογών στη θέση του διοικητή και όλων των προϊσταμένων της υποτιθέμενης ανεξάρτητης Εθνικής Αρχής Διαφάνειας; Η εμμονή της Νέας Δημοκρατίας σε αυτές τις πρακτικές αποδεικνύει το πραγματικό της σχέδιο. Δεν ενδιαφέρεται για τη δημιουργία μιας πραγματικά ανεξάρτητης και αποτελεσματικής αρχής. Δείχνει ιδιαίτερη σπουδή και ενδιαφέρον για την κατάργηση του θεσμού του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, τον ασφυκτικό έλεγχο του νέου φορέα και τον ενταφιασμό όλων των εκκρεμών υποθέσεων που αφορούν τη δημόσια σφαίρα. Είναι συνεπώς λογικό να γεννάται το ερώτημα. Τι φοβάστε; Τι θέλετε να συγκαλύψετε; Πώς θα δικαιολογήσετε άραγε το γεγονός ότι μειώνονται τα τυπικά προσόντα για τους μετακλητούς υπαλλήλους και αυξάνονται οι αποδοχές τους; Κύριε Υπουργέ, ερωτηθήκατε και από τον Πρόεδρό μας, τον κ. Τσίπρα και από πολλούς άλλους ομιλητές. Πειστική απάντηση δεν έχουμε πάρει ακόμα για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Θα πάρετε.
Παρά τον απύθμενο λαϊκισμό επί τεσσεράμισι χρόνια, ενώ μας ψέγατε συνεχώς για τον δήθεν μεγάλο αριθμό τους, τώρα έρχεστε και τον αυξάνετε. Πώς θα εξηγήσετε άραγε την κατάργηση των εμβληματικών διατάξεων του ν.4369/2016 για την αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης με την επιλογή διοικητικών γραμματέων; Με το νομοσχέδιο που εισάγετε διατηρούνται οι πολιτικές τοποθετήσεις των γενικών γραμματέων. Για την επιλογή των υπηρεσιακών γραμματέων έχετε αυξημένη μοριοδότηση στη συνέντευξη που υποβαθμίζει την αντικειμενικότητα και την αξιοκρατία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Καταργείτε το Εθνικό Μητρώο Επιτελικών Στελεχών του Δημοσίου. Υποβαθμίζετε τους αποφοίτους της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, καθώς τους εξομοιώνετε με τους κατόχους μεταπτυχιακών.
Έχει αλλάξει αυτό.
Είπατε ότι συντάχθηκε το σχέδιο από αποφοίτους. Δημιουργεί εύλογα ερωτήματα πώς μειώνετε την αξία των αποφοίτων. Είναι γεγονός ότι μετά τη σφοδρή αντίδραση από την πλευρά των Βουλευτών μας, αλλά και των αρμοδίων φορέων κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου οπισθοχωρήσατε σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα, αντιλαμβανόμενοι ότι προκαλείτε πλέον ανοιχτά τη κοινωνία. Ενδεικτικό είναι ότι μετά τις ενστάσεις που διατυπώθηκαν στις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής απαλείφθηκε η προκλητική διάταξη αποκλεισμού υποψηφίων για τις θέσεις υπηρεσιακών γραμματέων Υπουργείων με κομματικά κριτήρια. Επίσης, απαλείφθηκε η απαράδεκτη διάταξη περί δυνατότητας τοποθέτησης ιδιωτών σε θέσεις προϊσταμένων της υπό σύσταση Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Παρά ταύτα ο πυρήνας του νομοσχεδίου παραμένει αναλλοίωτος και πλήρως αντιμεταρρυθμιστικός. Το κατ' επίφαση επιτελικό κράτος που ευαγγελίζεται η Νέα Δημοκρατία είναι στην πραγματικότητα απόλυτα νεοφιλελεύθερο, κομματικό, υπερσυγκεντρωτικό. Γυρίζει τη δημόσια διοίκηση στις παθογένειες που οδήγησαν σε ένα αναποτελεσματικό και εχθρικό για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών…
Κύριε συνάδελφε, κλείστε σας παρακαλώ. Μιλάτε έξι λεπτά. Για να μπορέσουν να μιλήσουν και οι άλλοι συνάδελφοι.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κλείνοντας, θα πρότεινα να το ξανασκεφτείτε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, αν και στην Κυβέρνηση δεν υπάρχουν πολλές κυρίες. Ίσως αυτό είναι ενδεικτικό της διάθεσης του επιτελικού κράτους που επιθυμείτε. Το κράτος δεν σας ανήκει. Δεν είστε οι ιδιοκτήτες του, όπως θέλετε να πιστεύετε. Ανήκει στον λαό. Αυτόν οφείλει να υπηρετεί. Θα είμαστε απέναντι σε λογικές που γυρίζουν τις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας στις μαύρες σελίδες του παρελθόντος. Γι' αυτό καταψηφίζουμε την πρότασή σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τον λόγο έχει ο κ. Παπαδόπουλος Αθανάσιος από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά είναι ο κ. Φωτήλας από τη Νέα Δημοκρατία. Θα δούμε αν θα προλάβει ένας ακόμα ή δύο για να μιλήσουν. Κύριε Παπαδόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ας θυμηθούμε τα εξής. Η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή το 2004 διαδέχεται την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη. Εμβληματικός στόχος της νέας κυβέρνησης διακηρύσσεται η επανίδρυση του κράτους. Πολλά ηγετικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας συνόδευαν την κριτική τους, στο κράτος που παρέλαβαν από το ΠΑΣΟΚ, με κορώνες περί αρχιερέα της διαπλοκής και με άλλες περί σύγκρουσης με τους νταβατζήδες. Όλοι γνωρίζουμε αγαπητοί συνάδελφοι, ποια ήταν η εξέλιξη και της επανίδρυσης του κράτους στην πενταετία 2004-2009 και της υποτιθέμενης ρήξης με τους νταβατζήδες. Η κυβέρνηση του υποτιθέμενου εξορθολογισμού της εκτελεστικής εξουσίας οδήγησε στα εκρηκτικά ελλείμματα, στην υπερχρέωση, στη μνημονιακή κηδεμονία. Το 2019 η επανίδρυση γίνεται τώρα ρητορεία και σχεδιασμός περί επιτελικού κράτους. Το σχέδιο νόμου, που καταθέσατε με τυμπανοκρουσίες περί υπέρβασης της διαχρονικής αστοχίας των κυβερνήσεων να προωθήσουν αποτελεσματικά τις απαιτούμενες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της εκτελεστικής εξουσίας, συνοδεύεται από διακηρύξεις για μία σημαντική τομή στη λειτουργία του ανίκανου και αναποτελεσματικού ελληνικού κράτους, καθώς και με εξαγγελίες για μετάβαση στο σύγχρονο κράτος δικαίου και άλλα βαρύγδουπα. Αγαπητοί συνάδελφοι, καθαρτήριο της ορθότητας της κάθε θεωρίας είναι η ενότητα θεωρίας και πράξης. Τα πρώτα δείγματα γραφής της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας δεν συνάδουν με τις διακηρύξεις της περί ανταπόκρισης της εκτελεστικής εξουσίας στις σύγχρονες κοινωνικές προκλήσεις και τις επιθυμίες των πολιτών, με τις εξαγγελίες περί αξιολόγησης, αξιοκρατίας, επιλογής αρίστων. Η αξιολόγηση είναι μία πολύτιμη διαδικασία επιλογής στόχων, μέσων, προσώπων. Τυπικά δείγματα της δικής σας αυθαίρετης αξιολόγησης έχουμε στις επιλογές του νέου Πρωθυπουργού για το πρόσωπο του νέου διοικητή της ΕΥΠ, για την υπουργοποίηση του κ. Λούλη, του εκπροσώπου της «LAMDA DEVELOPMENT», με τον ορισμό ως προέδρου των ΕΛΠΕ τον Υπουργό Οικονομικών του εκτροχιασμού της ελληνικής οικονομίας στα χρόνια 2008 και 2009. Δεν θα χρησιμοποιήσω πολλές από τις διατάξεις του σχεδίου νόμου για να αποδείξω ότι με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου δεν προκύπτει το αναγκαίο επιτελικό κράτος που περιέγραψαν οι δικοί μας εισηγητές, δεν προκύπτει το κράτος - στρατηγείο που περιέγραψε ο Χάρης Καστανίδης, δεν προκύπτει η δημοκρατική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων του κράτους και της δημόσιας διοίκησης στην περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση, δεν προκύπτει το αποτελεσματικό κράτος προστασίας του πολίτη και των δικαιωμάτων του, η σωστή διακυβέρνηση, η αξιοκρατία, η επικουρικότητα, η ακεραιότητα, η διαφάνεια και η λογοδοσία. Με τις διατάξεις του σχεδίου νόμου βλέπουμε ουσιαστικά την επανίδρυση του υδροκέφαλου υπερσυγκεντρωτικού, συντηρητικού, φιλελεύθερου κράτους. Η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, που συγκροτείται ως νέα επιτελική ανεξάρτητη αρχή, συγκεντρώνει όλες τις αρμοδιότητες ελέγχου, υποτάσσει όλα τα ελεγκτικά σώματα ως ανεξάρτητες αρχές, καταργεί τη Γενική Επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης, τον Γενικό Επιθεωρητή του ΣΕΥΥΠ, τον Γενικό Διευθυντή Δημοσίων Έργων, Μεταφορών κ.ο.κ.. Ενδείξεις για την προσφορά και το έργο των Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης και της κ. Παπασπύρου είχαμε όλα τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής για τα σκάνδαλα στην υγεία και στο φάρμακο. Ως γιατρός, δημόσιος λειτουργός επί τριάντα πέντε χρόνια, επικεντρώνομαι στο έργο του ΣΕΥΥΠ και στις παρενέργειες που προκαλεί το σχέδιο νόμου. Το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών των Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας υπάγονταν στο Υπουργείο Υγείας και είχε ως αποστολή την ανάπτυξη και λειτουργία κεντρικού και περιφερειακού μηχανισμού για τη διενέργεια συστηματικών επιθεωρήσεων, ελέγχων, ερευνών. Στα καθήκοντα του ΣΕΥΥΠ ήταν οι έλεγχοι στον ΕΟΦ, στον ΕΟΠYΥ, στα νοσοκομεία, στα κέντρα υγείας, στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας και σε πολλά άλλα. Στην εξεταστική επιτροπή για τη διερεύνηση των σκανδάλων στην υγεία και το φάρμακο ακούσαμε με προσοχή τον Γενικό Επιθεωρητή του ΣΕΥΥΠ κ. Σταύρο Ευαγγελάτο να καταθέτει με απόλυτη τεκμηρίωση στοιχεία για τις υπερτιμολογήσεις υγειονομικού υλικού, φαρμάκων, ραδιοφαρμάκων, αντιδραστηρίων. Ρωτήσαμε, αγαπητέ Υπουργέ, για την πορεία του και διαπιστώσαμε ότι πρόκειται για φαρμακοποιό, μη μετακλητό υπάλληλο του ΣΕΥΥΠ, με τεράστια πείρα και μεταπτυχιακές σπουδές που επιλέχθηκε ως γενικός επιθεωρητής από τον Μάκη Βορίδη, παρέμεινε με Υπουργό τον Παναγιώτη Κουρουμπλή και τον Ανδρέα Ξανθό, ο οποίος τον επαναξιολόγησε ως γενικό επιθεωρητή. Με το σχέδιο νόμου τον καταργείτε. Είναι άγνωστα τα καθήκοντα που αναλαμβάνει και είναι άγνωστη η πορεία την οποία θα έχει αυτό το σώμα. Η υπαγωγή του ΣΕΥΥΠ στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας είναι ένας σημαντικός πρόσθετος λόγος για την καταψήφιση ενός νομοσχεδίου που δεν τεκμηριώνει τις επαγγελίες της αιτιολογικής έκθεσης για τη σωστή ενοποίηση δομών και λειτουργιών του σημερινού γραφειοκρατικού και αναποτελεσματικού κράτους, δεν αξιοποιεί τις καλές πρακτικές στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, δεν στηρίζει την αξιοκρατία, δεν εγγυάται την πορεία προς το σύγχρονο επιτελικό κράτος που χρειαζόμαστε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Τελευταίος ομιλητής ο κ. Ιάσονας Φωτήλας και μετά θα μιλήσει για δέκα λεπτά ο Υπουργός Επικρατείας.
Συγγνώμη, συμφωνήσαμε ότι θα υπάρξουν και δευτερολογίες.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο που έρχεται να δώσει λύσεις σε παθογένειες δεκαετιών, ένα νομοσχέδιο που περιέχει διατάξεις που βελτιώνουν τη λειτουργία της Κυβέρνησης, με Υπουργικό Συμβούλιο που θα διαμορφώνει συλλογικά τους στόχους της πολιτικής και θα επιμερίζει στα Υπουργεία τις αναγκαίες δράσεις υλοποίησης, διατάξεις που θα δίνουν τη δυνατότητα στον Πρωθυπουργό να παρακολουθεί την τήρηση των στόχων και των δράσεων που τίθενται στο κάθε Υπουργείο και να παρεμβαίνει μόνο όταν θα καθυστερούν τα χρονοδιαγράμματα των αποφάσεων, διατάξεις, όπως αυτή της θέσπισης υπηρεσιακού γενικού γραμματέα που θα τοποθετείται μέσω ΑΣΕΠ, ουσιαστικά, όχι όπως γινόταν για τα μάτια του κόσμου με το μητρώο στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και θα είναι διαφορετικός από τον πολιτικό γενικό γραμματέα, ώστε κατά αυτόν τον τρόπο να περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό η γραφειοκρατία και η διαφθορά. Τέλος, περιέχει διατάξεις, όπως αυτή για τη δημιουργία νέας Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, κάτω από την οποία ενοποιούνται και τα έξι Σώματα Ελέγχου της δημόσιας διοίκησης, ώστε να καταπολεμηθεί αποτελεσματικότερα η διαφθορά, μιας πραγματικά ανεξάρτητης αρχής που θα λογοδοτεί στη Βουλή. Όμως, θέλω να σταθώ και να αναφερθώ στη χθεσινή ομιλία του πρώην Πρωθυπουργού. Χθες, αλλά και σήμερα, ακούσαμε τον κ. Τσίπρα που προέβη σε άλλο ένα παραλήρημα μίσους και λαϊκισμού, μιλώντας για την εποχή της δικτατορίας, για το παρακράτος της Δεξιάς, για τον Μπολσονάρο της Βραζιλίας και τον Όρμπαν της Ουγγαρίας. Ξέχασε, βέβαια, να αναφέρει τη Βενεζουέλα. Προφανώς, γιατί κατ' αυτόν στη Βενεζουέλα έχουν δημοκρατία. Έτσι αντιλαμβάνεται τη δημοκρατία ο κ. Τσίπρας, σαν αυτή της Βενεζουέλας. Ακούσαμε, λοιπόν, τον κ. Τσίπρα χθες αλλά και στη σημερινή του τοποθέτηση, όπου προέβη σε φτηνές κατηγορίες και αναφορές απέναντι σε καταξιωμένους ανθρώπους. Είπε «δεν μέμφομαι τις νόμιμες αμοιβές του κ. Γεραπετρίτη», αλλά τις έφερε και τις κατέθεσε. Αλήθεια, αφού δεν τις μέμφεται, γιατί μας κατέθεσε τις απολαβές του κ. Γεραπετρίτη στην Ολομέλεια της Βουλής; Δηλαδή, εάν εμέμφετο τις αμοιβές του κ. Γεραπετρίτη, τι θα έφερνε στη Βουλή; Όποιος, λοιπόν, χθες άκουσε τον κ. Τσίπρα, σίγουρα αναρωτήθηκε, μα γιατί το κάνει αυτό; Γιατί επιμένει σε αυτή την πολιτική της πόλωσης και του διχασμού; Γιατί δεν αντιλήφθηκε το σαφέστατο μήνυμα που του έδωσε ο ελληνικός λαός στις 7 Ιουλίου, όταν καταψήφισε αυτή τη συγκεκριμένη πολιτική και είπε ναι στην Ελλάδα όλων των Ελλήνων; Η απάντηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι απλή. Γιατί ο κ. Τσίπρας δεν ξέρει να κάνει κάτι άλλο. Δεν ξέρει να πολιτεύεται διαφορετικά. Ο μόνος τρόπος που γνωρίζει και με τον οποίο πορεύτηκε μέχρι σήμερα είναι αυτός του ψέματος και του λαϊκισμού. Έτσι μεγάλωσε. Έτσι έμαθε την πολιτική. Και είναι προφανές ότι βρίσκεται σε πλήρη πανικό. Και ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί βρίσκεται σε πλήρη πανικό ο κ. Τσίπρας; Γιατί βλέπει και αυτός, όπως όλοι οι Έλληνες, ότι η Ελλάδα αλλάζει, προχωράει μπροστά. Γίνεται μια κανονική χώρα, όπου κυρίαρχη θέση θα έχει η πρόοδος και η ανάπτυξη. Και όλα αυτά ο ελληνικός λαός τα βλέπει, τα αντιλαμβάνεται να παίρνουν σάρκα και οστά από τις πρώτες κιόλας μέρες της διακυβέρνησης της χώρας και ο κ. Τσίπρας τρέμει στην ιδέα μιας Ελλάδας όπου οι φόροι θα είναι χαμηλοί και το χρήμα δεν θα συσσωρεύεται στα δημόσια ταμεία, αλλά θα επιστρέφει στην αγορά. Τρέμει στην ιδέα μιας Ελλάδας, όπου το επιχειρείν δεν θα είναι κολάσιμο αδίκημα, αλλά θα είναι εργαλείο προόδου και ανάπτυξης, μιας Ελλάδας που οι ανεξάρτητες αρχές θα είναι πραγματικά ανεξάρτητες αρχές, μιας Ελλάδας φιλικής προς όλες τις επενδύσεις, μικρές, μεγάλες, μεσαίες, ξένες, εγχώριες, μιας Ελλάδας που ο κανόνας θα είναι η εργασία και η εξαίρεση θα είναι το επίδομα. Ο κ. Τσίπρας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τρέμει στην ιδέα ενός κράτους που θα ενδιαφέρεται να κάνει τους φτωχούς μεσαίους και όχι τους μεσαίους φτωχούς. Μιας Ελλάδας που οι πολίτες πλέον γνωρίζουν ότι η πραγματική προκοπή έρχεται μόνο με όραμα, σχέδιο και σκληρή δουλειά, όχι με επιδόματα και ψέματα. Ο κ. Τσίπρας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τέλος, τρέμει στην ιδέα μιας Ελλάδας που η αριστεία δεν θα είναι ρετσινιά και τη σημαία στις παρελάσεις δεν θα την παίρνει ο τυχερότερος, αλλά θα την παίρνει ο καλύτερος. Διότι αυτή είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα του αύριο και από τις 7 Ιουλίου αυτή είναι η Ελλάδα του σήμερα. Και ο κ. Τσίπρας δικαιολογημένα βρίσκεται σε πανικό, γιατί γνωρίζει ότι σε αυτή την Ελλάδα δεν υπάρχει χώρος για αυτόν, ούτε για τους ομοίους του. Για να είμαστε ειλικρινείς - και κλείνω με αυτό - εάν σήμερα η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είμαστε σε θέση να χτίσουμε αυτή την Ελλάδα που όλοι οραματιζόμαστε, σε αυτό βοήθησε και ο κ. Τσίπρας. Διότι κατάφερε με τα πεπραγμένα να αποδομήσει από τη συνείδηση και του τελευταίου Έλληνα πολίτη αυτό το δήθεν πλεονέκτημα αυτής της δήθεν Αριστεράς. [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σας ευχαριστούμε, κύριε Τσίπρα. Σας ευχαριστούμε, αλλά πλέον δεν έχετε κάτι άλλο να προσφέρετε στη χώρα. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Στην Ελλάδα της αλήθειας και της προκοπής δεν χωράτε, κύριε Τσίπρα. Καλό σας βράδυ!
Καλείται στο Βήμα ο Υπουργός Επικρατείας κ. Γεώργιος Γεραπετρίτης. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο, παρακαλώ, επί του Κανονισμού.
Δεν υπάρχει θέμα τώρα, κύριε Καστανίδη. Ούτε θέμα επί προσωπικού υπήρξε ούτε τίποτα.
Δεν είπα επί προσωπικού, είπα επί του Κανονισμού.
Μια κριτική είναι, εντάξει.
Είναι για τον Κανονισμό, κύριε Πρόεδρε.
Αφήστε τώρα, έχουν συμφωνηθεί αυτά.
Είναι προφανές ότι δεν με ακούσατε.
Κύριε Πρόεδρε, επί του Κανονισμού σάς ζήτησε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μου δίνετε για μισό λεπτό τον λόγο;
Είναι επί του Κανονισμού, αλλά, σας παρακαλώ, για ένα λεπτό.
Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θέτουν προσωπικά θέματα. Όταν προηγουμένως ο Πρόεδρος της Βουλής ήρθε στην Αίθουσα και ανακοίνωσε, σε συνάντηση που είχαμε εδώ πριν από μιάμιση περίπου ώρα, ότι θα υπάρξει παράταση της συζήτησης, ένας από τους λόγους που επικαλέστηκε και το δεχτήκαμε είναι ότι θα ασκήσουν το δικαίωμα της δευτερολογίας οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές. Ο κύριος Υπουργός έλαβε τον λόγο για να κλείσει κι αν νομίζετε ότι δεν είμαι ακριβής, σας παρακαλώ συνεννοηθείτε εσωτερικά με τον Πρόεδρο της Βουλής. Δεν μπορείτε, λοιπόν, από τη στιγμή που η παράταση δόθηκε και για να δευτερολογήσουν οι εισηγητές, να κλείνετε με τον Υπουργό. Εάν θέλει ο Υπουργός να κλείσει, πρώτα να τοποθετηθούν οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές.
Να μην κλείσω, κύριε Καστανίδη. Δεν θα αξιοποιήσω τότε…
Επαναλαμβάνω, αυτός ήταν ο λόγος και μπορείτε να συνεννοηθείτε με τον Πρόεδρο της Βουλής.
Η παράταση, κύριε Καστανίδη, δόθηκε περισσότερο, ύστερα από συμφωνία των κομμάτων με τον Πρόεδρο της Βουλής, για να μιλήσουν περισσότεροι Βουλευτές. Είναι μια πρακτική. Θεωρητικά, σύμφωνα με τον Κανονισμό, είναι όπως το είπατε. Όμως, υπάρχει μια πρακτική η οποία έχει γίνει κατά το παρελθόν. Υπήρχε μια ομοφωνία και συνεπώς δεν υπάρχει κανένα θέμα.
Είναι απόφαση της Ολομέλειας, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Θα ήθελα, ξεκινώντας, να ευχαριστήσω και πάλι τους συνεργάτες μου στη σύνταξη του παρόντος νομοσχεδίου. Όπως γνωρίζετε, ο Υπουργός Επικρατείας είναι δομή μονομελής. Δεν έχει, δηλαδή, δομή κάτω από αυτόν, οπότε επρόκειτο για μια σχετικώς προσωποπαγή δομή. Να ευχαριστήσω, λοιπόν, τον κ. Λεωνίδα Χριστόπουλο, Γενικό Γραμματέα της Ψηφιακής Διακυβέρνησης, και ένα επιτελείο ιδιαιτέρως αξίων δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι με βοήθησαν στη σύνταξη του νομοσχεδίου αυτού. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα αναφέρω τι άκουσα το τελευταίο διήμερο και τι δεν άκουσα. Άκουσα ότι ήμουν την ίδια στιγμή και διαβουλευτικός και υποχωρητικός. Ότι, δηλαδή, είχα τη διάθεση να ακούσω, αλλά από την άλλη πλευρά, άκουσα επειδή πιέστηκα από την Αντιπολίτευση. Θα μου επιτρέψετε με κάθε σεβασμό να πω ότι άκουσα επειδή αυτή είναι η ενδιάθετη διάθεσή μου και η πίστη που έχω στο Κοινοβούλιο. Και αυτό, σε ό,τι με αφορά, θα το τηρώ για πάντα. Εγώ είμαι εδώ για να ακούω και να υπηρετώ το Κοινοβούλιο. Άκουσα ότι το νομοσχέδιο αυτό ήταν και καλά μελετημένο για να εγκαταστήσει ένα κομματικό κράτος, αλλά και ήταν και πρόχειρο. Άρα, ισχύει και το άλφα και το πλην άλφα. Η πραγματικότητα ήταν ότι είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο ήταν σε μεγάλο μέτρο επεξεργασμένο σε ανάλυση. Βεβαίως, υπήρχαν ζητήματα τα οποία θα έπρεπε να τεθούν και ήταν ιδιαιτέρως χρήσιμη σε αυτό η συμβολή των μελών της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής και όσων ομιλητών αξιοποίησαν το Βήμα αυτό. Θέλω να ευχαριστήσω επωνύμως τους εισηγητές τόσο της Συμπολίτευσης όσο και της Αντιπολίτευσης για την εξαιρετικά δημιουργική τους συμβολή. Άκουσα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι με το νομοσχέδιο αυτό εγκαθίσταται ταυτοχρόνως ένα κομματικό κράτος αλλά και μια ανώνυμη εταιρεία. Δεν μπορεί να ισχύουν όμως και τα δύο. Γιατί η ανώνυμη εταιρεία είναι το αντίθετο του κομματικού κράτους. Αυτό που ισχύει είναι ότι δημιουργείται ένα σύνολο δομών, το οποίο στηρίζεται σε δημόσιες λειτουργίες, ούτε κομματικές ούτε ιδιωτικές, σε δημόσιες λειτουργίες. Άκουσα την ίδια στιγμή ότι το νομοσχέδιο αυτό ενσωματώνει μια πεποίθηση υπέρ της δημοσιοϋπαλληλίας και δίνει μεγάλες δυνατότητες αποψιλώνοντας τον Υπουργό από μεγάλη πολιτική δύναμη, αλλά από την άλλη πλευρά, αποδυναμώνει και τη δημοσιοϋπαλληλία. Γιατί; Διότι, για παράδειγμα, υποβαθμίζει - αυτή ήταν η έκφραση, η όποια αξιοποιήθηκε - τα Σώματα Ελέγχου της αγοράς, δηλαδή το ΣΔΟΕ, το ΣΕΠΕ και το Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, διότι πλέον ο πολιτικός προϊστάμενος δεν θα υπάρχει, δεν θα υπάρχει δηλαδή ένας ειδικός γραμματέας διορισμένος από την Κυβέρνηση, αλλά θα υπάρχει ένας γενικός διευθυντής, προερχόμενος από την ιεραρχία. Και αυτό χαρακτηρίστηκε ως υποβάθμιση. Το γεγονός, δηλαδή, ότι αποδόθηκε σημαντική ύλη και αυτενέργεια στη βαθμίδα της δημοσιοϋπαλληλίας θεωρήθηκε υποβάθμιση του Σώματος. Άκουσα ότι ταυτοχρόνως εγκαθιστούμε ένα συγκεντρωτικό κράτος και ένα νεοφιλελεύθερο κράτος. Δεν μπορεί να ισχύουν και τα δύο. Η θεωρία κρίνει ότι ή το ένα ισχύει…
Και τα δύο.
Δεν ισχύουν και τα δύο, διότι…
Παρακαλώ, μην κάνετε διάλογο. Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε.
Δεν ισχύουν και τα δύο στο νεοφιλελεύθερο κράτος, τουλάχιστον όπως το αντιλαμβάνεστε. Διότι άκουσα πολλές φορές την αναγωγή στη διακυβέρνηση της Θάτσερ. Αυτό που συνέβη δεν ήταν συγκεντρωτικές δομές στη Θάτσερ. Ήταν η ιδιωτικοποίηση του κράτους. Εδώ, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Υπήρξε επί Θάτσερ μια πολύ συγκεντρωτική κλειστή δομή εξουσίας και στη συνέχεια, κατά τα λοιπά, αποδόθηκε σε ιδιώτες. Άρα, αυτό…
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Σήμερα δε, αποκλίνοντας από το - κατά τη γνώμη μου - εξαιρετικά υψηλό επίπεδο του τελευταίου διημέρου και της περασμένης εβδομάδας στη Διαρκή Κοινοβουλευτική Επιτροπή, άκουσα την τελευταία αντίθεση, ότι εγώ ως ιδιώτης επαγγελματίας δεν μπορώ να έχω ιδιώτες πελάτες, αλλά δεν μπορώ να έχω και το δημόσιο ως πελάτη. Άρα, βρισκόμαστε πραγματικά σε μια λογική διαρκών αντιφάσεων. Τι δεν άκουσα από αυτό το νομοσχέδιο και θα ήθελα να είχε ακουστεί; Δεν άκουσα όσο θα έπρεπε το ότι μια τομή, την οποία συζητούμε επί σαράντα πέντε χρόνια στην Ελλάδα, δηλαδή τη μεταφορά όλης της διοικητικής ύλης των ατομικών πράξεων στη διοίκηση, συνιστά τη μεγαλύτερη τομή του νεοελληνικού κράτους. Και όσοι ασχολούνται με τη διοικητική επιστήμη ξέρουν σε τι αναφέρομαι. Το 80% της ύλης περνάει στα χέρια της δημοσιοϋπαλληλίας. Ο Υπουργός, μιας και τον αναφέρετε συχνά - και φαίνεται γενικώς να έχουμε μια λογική τιμητή του Υπουργού - διατηρεί 100% τις αρμοδιότητες του έναντι του Πρωθυπουργού, διατηρεί τη χάραξη της στρατηγικής του Υπουργείου, διατηρεί την κανονιστική αρμοδιότητα που έχει, δηλαδή να εκδίδει κανονιστικές πράξεις κατά εξουσιοδότηση του Κοινοβουλίου και μεταφέρεται μόνον η έκδοση ατομικών πράξεων, οι οποίες εκδίδονται επί τη βάσει του νόμου και των διαταγμάτων και των αποφάσεων. Πλέον, περιστέλλεται διά νόμου η γραφειοκρατία σε ποσοστό άνω του 50%. Υπάρχει μια σοβαρότατη ταχύτητα στη διεκπεραίωση υποθέσεων. Και υπάρχει κυρίως μια βαθύτατη συρρίκνωση των πιθανών εστιών διαφθοράς, διότι πλέον τα ζητήματα, τα οποία θα είναι κρίσιμα για την παραχώρηση δικαιωμάτων, θα ανάγονται στη διοίκηση. Δεν άκουσα, επίσης, και μια διάταξη, η οποία δεν ετέθη καθόλου, ότι πλέον θα πρέπει το ελληνικό δημόσιο επιτέλους να οργανώνει τις προσλήψεις για το σύνολο του ελληνικού δημοσίου από μήνα Μάιο για τον επόμενο χρόνο, μια αναγκαία εκσυγχρονιστική μεταρρυθμιστική τομή, η οποία λειτουργεί στο πλαίσιο αυτού που προσπαθούμε να θέσουμε ως επιτελικό κράτος, του προγραμματικού κράτους. Δεν ακούσαμε μία κουβέντα για το γεγονός ότι το νομοσχέδιο αυτό, επιτέλους, εισάγει στη χώρα νέους σύγχρονους κλάδους στη δημόσια διοίκηση: κλάδο αναλυτή δημόσιων πολιτικών, κλάδο νομοτεχνών, κλάδο ψηφιακής ανάλυσης. Πρόκειται για κλάδους, οι οποίοι στα προηγμένα συστήματα υπάρχουν από δεκαετίες και σε εμάς έρχονται με το παρόν νομοσχέδιο εξαιρετικά καθυστερημένα. Δεν άκουσα ότι για πρώτη φορά εισάγεται ένας βασικός κανόνας ότι οι διατάξεις οι οποίες φέρουν συνέπειες για την επιχειρηματικότητα στη χώρα δεν θα μπορούν να ισχύουν την επαύριο, αλλά θα πρέπει να καταλείπεται ένας χρόνος τουλάχιστον διμήνου και σε κάθε περίπτωση μόνο δύο φορές τον χρόνο, την 1η Ιουλίου και την 1η Ιανουαρίου, θα τίθενται σε ισχύ οι διατάξεις αυτές. Επιτέλους, θα υπάρχει προβλεψιμότητα σε ό,τι αφορά την επιχειρηματική δραστηριότητα στη χώρα, αυτό που ισχύει σε προηγμένα συστήματα. Για πρώτη φορά - και δεν το άκουσα ούτε αυτό - εισάγεται μία ανεξάρτητη Επιτροπή Δεοντολογίας του πολιτικού προσωπικού της χώρας που θα έχει πλέον την επίβλεψη του τι πράττει το κάθε πολιτικό πρόσωπο, ο Υπουργός, όταν απέρχεται από την πολιτική του θέση, έτσι ώστε να αποφεύγονται συγκρούσεις συμφερόντων. Οτιδήποτε πράττει ως επαγγελματική ή συναφή δραστηριότητα πλέον ο Υπουργός, φεύγοντας από τη θέση που βρισκόμαστε τώρα, θα πρέπει να έχει την άδεια της Επιτροπής Δεοντολογίας, η οποία θα μπορεί να απαγορεύει την άσκηση δραστηριότητας. Δεν είναι αυτό πρωτοποριακός κανόνας διαφάνειας; Δεν ακούστηκε μία κουβέντα για το γεγονός ότι επιτέλους έχουμε μια αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της εφαρμογής των ρυθμίσεων. Ο νόμος δεν έχει μόνο αξία στην προετοιμασία του, ούτε στην εφαρμογή του. Δεν εξαντλείται η αξία του νόμου σήμερα αν ψηφιστεί από εσάς. Η μεγάλη αξία του νόμου έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο θα εφαρμοστεί και μέχρι σήμερα δεν υπήρχε καμμία ex post αξιολόγηση των νομοθετικών επιπτώσεων. Εισάγεται για πρώτη φορά. Ακούστηκαν πολλά για το κατά πόσον το νομοσχέδιο αυτό συνιστά μια συμβολή ή όχι στη δημοκρατία. Ακούστηκε σε πολλές περιπτώσεις ο αφορισμός ότι πρόκειται για ένα αντιδημοκρατικό μοντέλο. Αφήνω στην άκρη το γεγονός ότι ένα αντιδημοκρατικό μοντέλο εφαρμόζεται στην πραγματικότητα στις πιο ισχυρές ευρωπαϊκές δημοκρατίες. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι το εξής, ότι η δημοκρατία προϋποθέτει και άλλα πράγματα εκτός από τα αυτονόητα που είναι το κράτος δικαίου και το κοινωνικό κράτος. Προϋποθέτει κανονικότητα και προϋποθέτει πρωτίστως διαφάνεια και λογοδοσία. Θα μου επιτρέψετε, με κάθε σεβασμό, ξέρω ότι δεν είναι από εκείνα τα οποία είναι πολύ ελκυστικά, οι μετακλητοί προφανώς είναι πιο ελκυστικοί, αλλά αν εγώ ήθελα από το Βήμα αυτό στο «πνευματικό μου παιδί», ας το πούμε έτσι, να τονίσω ένα πράγμα, θα τόνιζα το άρθρο 49 του νομοσχεδίου. Το άρθρο 49 του νομοσχεδίου δεν μνημονεύτηκε και ήθελα να δω αν θα μνημονευθεί. Τι προβλέπει το άρθρο 49; Ότι το Υπουργικό Συμβούλιο ως συλλογικό σώμα εγκρίνει ένα ενιαίο κυβερνητικό σχέδιο, κατά μήνα Δεκέμβριο, εγκρίνει τα επιχειρησιακά σχέδια του κάθε Υπουργείου και αυτά τα δύο πακέτα, το ενιαίο κυβερνητικό και τα σχέδια των Υπουργείων, αναρτώνται και καθίστανται κτήμα των πολιτών. Οι πολίτες μπορούν πλέον να γνωρίζουν ποια είναι η πολιτική η οποία θεσπίζεται κάθε φορά από το Υπουργικό Συμβούλιο και έναντι αυτής της πολιτικής θα λογοδοτούν οι Υπουργοί. Αυτό, αν μου επιτρέπετε να πω, είναι η επιτομή της δημοκρατίας, διότι πλέον δεν θα έχουμε μια διακυβέρνηση η οποία θα είναι σκοτεινή. Κάθε πολίτης έχει την δυνατότητα να κρίνει και να αξιολογεί τους Υπουργούς του και την πολιτική του ηγεσία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορώ να δεχτώ αυτό που ακούστηκε σε αυτή την Αίθουσα ότι τα νομοσχέδια εγκρίνονται από τον λαό. Τα νομοσχέδια ψηφίζονται από το Αντιπροσωπευτικό Σώμα και υπάρχουν υπέρ του λαού. Δεν πρόκειται για ένα ακαδημαϊκό πείραμα, όσον αφορά αυτό που έχετε μπροστά σας. Δεν είναι η ακαδημαϊκή διαστροφή που έχω στα πράγματα. Είναι ένα μοντέλο το οποίο είναι δοκιμασμένο παντού. Και θα μου επιτρέψετε να πω ότι αυτό που ελάνθανε στις περισσότερες τοποθετήσεις ήταν αυτό που ειπώθηκε: Είμαστε εξοικειωμένοι με την ακαταστασία. Αυτό ειπώθηκε και ειπώθηκε από αυτό το έδρανο. Και επειδή είμαστε εξοικειωμένοι με την ακαταστασία, αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην Ελλάδα. Ε, αυτά τα πράγματα πρέπει να εφαρμοστούν στην Ελλάδα, διότι κάποια στιγμή πρέπει να αποκτήσουμε τυποποιημένες διαδικασίες και πρέπει να αποκτήσουμε την κανονικότητα ενός γνήσιου ευρωπαϊκού κράτους. Αισθάνομαι δε ήσυχη τη συνείδησή μου. Θα είμαστε εδώ και θα κριθούμε όλοι, αλλά σήμερα που μιλάμε με αυτό το νομοσχέδιο εγώ αισθάνομαι ήσυχη τη συνείδησή μου ότι εισφέρω εκείνο το οποίο μπορεί να φέρει μια γνήσια αλλαγή, έναν γνήσιο εκσυγχρονισμό στη χώρα. Και το κάνω μετά λόγου γνώσεως και με την πεποίθηση της ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενεές. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα μου επιτρέψετε να κλείσω με κάτι το οποίο το μνημονεύω συχνά, είναι από τις αγαπημένες μου ρήσεις του Γούντροου Ουίλσον, του εικοστού όγδοου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος είπε ότι η ιστορία της ελευθερίας, για την οποία όλοι βρισκόμαστε σε αυτό εδώ το Σώμα, γράφεται από τις διαδικασίες που οριοθετούν την εξουσία. Και τέτοιες διαδικασίες γράφονται για πρώτη φορά σήμερα σε ένα ενιαίο κείμενο. Και εγώ αισθάνομαι ότι απέναντι στην ιστορία σήμερα έχουμε καθαρή τη συνείδησή μας, με καθαρές αρμοδιότητες, με καθαρή ευθύνη και ο πολίτης παραμένει ιδιοκτήτης της εξουσίας. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργού Επικρατείας: «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης».
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, θα ήθελα τον λόγο.
Έχει τελειώσει, κυρία Ξενογιαννακοπούλου, η συζήτηση.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο. Είναι δυνατόν να κλείσει η συζήτηση;
Δώστε μου ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, για να διευκρινίσω…
Και εγώ θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Ακούστε, ετέθη μία απορία από συνάδελφο. Ακούστε, για να σας εξηγήσω.
Να μην εξηγήσετε, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, δεν πειράζει, για να μην υπάρχουν απορίες. Ο συνάδελφος ρώτησε πώς θα γίνει η ψηφοφορία, αφού έχουμε ονομαστική. Έχουν αναπτυχθεί και από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους οι παρατηρήσεις επί όλων των άρθρων και θα γίνει ονομαστική ψηφοφορία για τα συγκεκριμένα άρθρα. Έτσι γίνεται πάντοτε.
Κύριε Πρόεδρε, μία διευκρίνιση!
Συνεπώς προχωράμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να καταχωριστεί η σελ. 304 α]] Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργού Επικρατείας: «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι επί των άρθρων 36, 37, 41 έως 44, 82 έως 103 και 118 του νομοσχεδίου έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Η κ. Γεροβασίλη Όλγα. Παρούσα. Ο κ. Σπίρτζης Χρήστος. Παρών. Η κ. Ξενογιαννακοπούλου Μαριλίζα. Παρούσα. Η κ. Αχτσιόγλου Έφη. Παρούσα. Ο κ. Φάμελλος Σωκράτης. Παρών. Ο κ. Τσίπρας Γεώργιος. Παρών. Η κ. Ελευθεριάδου Σουλτάνα. Παρούσα. Ο κ. Σκουρολιάκος Παναγιώτης. Παρών. Ο κ. Τζανακόπουλος Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Μωραΐτης Αθανάσιος. Παρών. Η κ. Αυγέρη Θεοδώρα. Παρούσα. Ο κ. Δρίτσας Θεόδωρος. Παρών. Η κ. Αγαθοπούλου Ειρήνη - Ελένη. Παρούσα. Ο κ. Πολάκης Παύλος. Παρών. Ο κ. Βασιλικός Βασίλειος. Παρών. Ο κ. Κατρούγκαλος Γεώργιος. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίασή μας για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί των άρθρων 36, 37, 41 έως 44, 82 έως 103 και 118 του σχεδίου νόμου του Υπουργού Επικρατείας: «Επιτελικό Κράτος: «Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης». Οι αποδεχόμενοι τα άρθρα του νομοσχεδίου λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι τα άρθρα του νομοσχεδίου λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Καλούνται επί του καταλόγου ο κ. Βασίλειος Γιόγιακας από τη Νέα Δημοκρατία και η κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σας ενημερώνω, επίσης, ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους επί της αρχής, επί των άρθρων και επί της τροπολογίας του νομοσχεδίου. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου αργά, για να είναι ευκρινής και η ψήφος των συναδέλφων, επειδή η πρόταση συμπεριλαμβάνει περισσότερα του ενός άρθρα, και για να διευκολυνθεί και το έργο των ψηφολεκτών στην καταμέτρηση των ψήφων.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι οι συνάδελφοι Βουλευτές κ.κ. Κωνσταντίνος Αλ. Καραμανλής, Όλγα Κεφαλογιάννη, Νικόλαος - Γεώργιος Δένδιας, Θεόδωρος Καράογλου, Ιωάννης Δραγασάκης, Παναγιώτης Σκουρλέτης, Νικόλαος Φίλης, Ιωάννης Αμανατίδης, Σωκράτης Βαρδάκης, Φωτεινή (Φώφη) Γεννηματά και Κωνσταντίνα Αδάμου δεν θα παρευρεθούν στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία και μας γνωστοποιούν με επιστολή την ψήφο τους. Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος. [[ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέχρι να ολοκληρωθεί η καταμέτρηση και να εξαχθεί το αποτέλεσμα, προχωρούμε στην ψήφιση των υπολοίπων άρθρων του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 36 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 37 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 41 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 42 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 43 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 44 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 45, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 45 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 46, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 46 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 47 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 47 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 48 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 48 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 49 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 49 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 50, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 50 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 51 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 51 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 52 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 52 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 53 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 53 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 54 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 54 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 55, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 55 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 56 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 56 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 57 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 57 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 58 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 58 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 59, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 59 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 60, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 60 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 61 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 61 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 62 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 62 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 63, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 63 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 64, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 64 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 65 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 65 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 66, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 66 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 67 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς, το άρθρο 67 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 68, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 68 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 69 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 69 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 70 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 70 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 71 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 71 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 72 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 72 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 73 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 73 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 74, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 74 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 75 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 75 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 76 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 76 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 77 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 77 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 78 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 78 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 79 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 79 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 80 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 80 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 81 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 81 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 82 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 83 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 84 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 85 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 86 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 87 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 88 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 89 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 90 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 91 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 92 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 93 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 94 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 95 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 96 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 97 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 98 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 99 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 100 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 101 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 102 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Το άρθρο 103 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 104 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 104 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 105 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 105 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 106 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 106 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 107, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 107 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 108 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 108 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 109 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 109 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 110 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 110 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 111, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 111 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 112, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 112 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Τα άρθρα 113-119 έχουν αναριθμηθεί σε άρθρα 114-120 αντίστοιχα. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 114 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 114 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 115, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 115 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 116 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 116 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 117, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 117 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 118, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 118 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Το παλαιό άρθρο 118 και νέο 119 τέθηκαν σε ονομαστική ψηφοφορία. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 14 και ειδικό 3 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 14 και ειδικό 3 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως άρθρο 113.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Επί του άρθρου 36 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 37 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 41 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 126 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 42 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 126 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 43 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 126 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 43 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 44 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 126 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 82 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 82 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 83 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 83 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 84 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 84 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 85 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 85 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 86 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 86 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 87 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 87 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 88 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 126 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 88 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 89 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 89 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 90 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 126 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 90 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 91 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 91 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 92 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 92 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 93 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 93 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 94 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 94 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 95 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 95 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 96 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 96 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 97 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 97 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 98 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 98 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 99 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 99 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 100 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 100 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 101 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή, «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή, «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 101 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 102 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή, «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή, «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 102 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 103 ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή, «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή, «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 103 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 118 (νέο άρθρο 119) ψήφισαν συνολικά 280 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή, «ΝΑΙ», εψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή, «ΟΧΙ», εψήφισαν 105 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 118 (νέο άρθρο 119) έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Προχωρούμε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργού Επικρατείας: «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργού Επικρατείας: «Επιτελικό Κράτος: Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης», έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 0: 59΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Τετάρτη 7 Αυγούστου 2019 και ώρα 10.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, νομοθετική εργασία: μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση και άλλα επείγοντα ζητήματα», σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη.