Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 32’nci Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu'nun 09.12.2011 Cuma günü (bugün) yaptığı toplantısında siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından Grubumuzun aşağıdaki önerisini, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. 21 Ekim 2011 tarihinde, Şanlıurfa Milletvekili İbrahim Binici ve arkadaşları tarafından (108 sıra nolu), uygulanmakta olan HES projesinin, insanlarımız, doğal çevremiz ve su kaynaklarımız üzerindeki olumsuz etkilerinin incelenmesi ve alınması gereken tedbirlerin bütün yönleriyle araştırılması amacıyla, Türkiye Büyük Millet Meclisine verilmiş olan Meclis Araştırma Önergesinin, Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 09.12.2011 Cuma günlü birleşiminde sunuşlarda okunması ve görüşmelerin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Sayın milletvekilleri, grup önerisi üzerinde, lehinde, Sayın Hasip Kaplan, Şırnak Milletvekili. Buyurun efendim. Süreniz on dakika.
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 8 Aralık tarihinde bütçe görüşmeleri başladı. Bütçe görüşmeleri başladıktan sonra bitimine kadar çünkü Danışma Kurulu, dört parti grubunun birlikte karar altına aldığı, Meclis Başkanlığının da içinde olduğu, Genel Sekreterliğin de içinde olduğu, gündemin belli olduğu, konuşmacıların belli olduğu bir takvim. Şimdi, bu takvimi, bu çalışma düzenini üç parti bir önergeyle bozmak istiyor. AK PARTİ ve MHP’nin, CHP’nin de imzaladığı bir önerge şu an elimde. Bu önergeye göre, bütçe görüşme düzeninin değiştirilmesi ve bütçe düzeninin değiştirilmesinden başka, bütçe görüşmelerinin arasına kamuoyunda “Şike Yasası” olarak bilinen yasayı kırk sekiz saat geçmeden hemen Genel Kurula indirip, gece birde, ikide de millet uyurken, uymuşken, uyutulmuşken bu bütçe görüşmeleri arasında, kaşla göz arasında bu yasayı geçirmek. Bu, hangi etik kurallarla bağdaşıyor arkadaşlar, hangi İç Tüzük’le bağdaşıyor? Hangi bütçe görüşmesi döneminde üç tane parti kendi başlarına önerge verip bütçe görüşmelerinin arasına böyle korsan yasa önerileri koymuşlar bugüne kadar? Cumhuriyet tarihine bakınız bütçe görüşmelerinin içine korsan olarak önerge verip korsan bir şekilde yasa görüşmesini sağlayan 24’üncü Dönemden başka bir dönem göremezsiniz. Şimdi, burada bu Yasa konusunda Cumhurbaşkanının vetosu var, biz de Barış ve Demokrasi Partisi olarak komisyon aşamasında Meclis Genel Kurulunda ve dünkü komisyon aşamasında da buna “Hayır.” dediğimizi çok açık ifade ettik. Peki, dün gece görüşülen, imamın yatsı namazını kıldığı saatlerden sonra görüşülen bu önergeyi sabah ezanından sonra, sabah ezanıyla beraber kalkıp üç parti grubunun bu aşk ve şevkle bu Meclise getirmesinin hikmeti sebebi nedir? Önerge sahibi olarak çıkar burada konuşurlar. Bakın bütçe döneminde, bütçe görüşmeleri döneminde, çok açık söylüyorum hiçbir bütçe görüşmesi döneminde bu ayıbı parti grupları işlememiştir. Kardeşim, Cumhurbaşkanı bizim gerekçelerimizin bir kısmına katılarak veto etti. AK PARTİ’nin içinde muhalif olan sesler vardı, o doğaldır, 350 milletvekili, 340 milletvekilinin içinde herkesin mutlaka aynı düşünmesi diye bir şey olur mu? CHP’nin içinde de aykırı sesler var, biliyorum; MHP’nin içinde de var. Bir taraftan grup kararı alıyorsunuz, gruplarınıza tahakküm ediyorsunuz, Meclisin iradesini de tek tek milletvekillerinin iradesine tahakküm ediyorsunuz, sonra -Allah şifalar versin- Başbakan rahatsız, evde talimat veriyor. Sayın Bozdağ burada Meclis’ten sorumlu Başbakan Yardımcısı ve açıklanıyor buradan, Sayın AKP grup başkan vekilleri diyor ki: “Bu yasanın arkasındayız.” Cumhurbaşkanına karşı! Olabilirsiniz, bu sizin bileceğiniz bir iş. Cumhurbaşkanına da karşı olabilirsiniz, Yasa’nın yanında da olabilirsiniz, cezaları indirebilirsiniz, mafya ilişkilerini, bilmem ne zorbalıklarını, dönen trilyonları, hepsini konuşabiliriz bu Mecliste ama bu ayıp yapılmayacak. Milletvekilinin iradesine hiçbir lider sultası hükmetmemeli bu Mecliste. Maalesef ana muhalefet de, MHP de, buna katkı sunmuştur. Bunu yapmayacaktınız arkadaşlar. Zaten ben dikkat ediyorum, şurada, muhalefet tarafında namaz kılıyorlar AK PARTİ’liler 2 rekât fazladan: 1 rekât AKP, CHP’ye kılıyor, 1 rekât da MHP’ye; diyor ki: Allah bu iki muhalefeti başımızdan eksik etmesin.
Hasip Bey, bütün konuşmalarınız namaz, ezan üzerine kurulu, hayrola, bu değişikliğin sebebi ne ya?
Yani arkadaşlar, gerçekten bunu, şimdi... Bakın, arkadaşlar, bu önerge üzerine biz de Barış ve Demokrasi Partisi Grubu olarak bütçe görüşmelerinde bir ilki gerçekleştirdik, HES’lerle ilgili araştırma önergemizi indirdik buraya. Niye? Siz bu yanlışı yaptınız, biz de bu mutabakat bozulduğu için, bütçe görüşmelerine bundan sonra her sabah bir araştırma önergesiyle geleceğim. Burada pösteki saydırtacağım. Mademki bu mutabakat zihniyeti var bu Mecliste her sabah ezanıyla beraber ben de bir araştırma önergesiyle geleceğim. Bunu mu istiyorsunuz? İstediğiniz bu mu arkadaşlar? Hoşunuza gidecek mi bu? Her gün sabah 11. 00’den önce saat 10.00’da Danışma Kurulu isteyeceğim, her gün bir tane önergeyle geleceğim. Bunu mu istiyorsunuz? Bu şikenin cezasını ben de size böyle çektireceğim Mecliste. Bu Şike Yasası’nı Mecliste... 21 Aralığın sonuna kadar her gün bir önerge getireceğim, bir de enteresan önergeler. Her gün bütçe görüşmelerinden önce bunu konuşacaksınız, konuşacağız arkadaşlar. Bakın, HES’ler var ya, sizi ilgilendirmiyor olabilir, hidroelektrik santralleri... Başbakanın memleketi Rize’de, Karadeniz’de dere kalmadı arkadaşlar. Güneysu’dan İkizdere’ye, İkizdere’den tutun Şavşat’a, Artvin’e, Hopa’ya, her tarafa kadar o maden ruhsatları, HES ruhsatları, çantalarla dağıtılan kırk sekiz bin maden ruhsatıyla bu ülke talan ediliyor. Doğasına kıyılıyor, tabiat yıkılıyor, bütün ekolojik dengeleri altüst oluyor ve her yerde vatandaş buna karşı direniyor, demokratik tepkisini koyuyor. O köylerde yaşayanlar, o bölgede yaşayanlar, bütün insanlarımız direniyor. Hopa’da, Artvin’de, Karadeniz’de mahkemeler karar veriyor, 16 yaşındaki eyleme katılan kızların, kız çocuklarının aileleriyle konuşmamasına karar veriyor. Bir yandan hukuk böyle çalışıyor, bir yandan ÇED raporları tamamen yasaya aykırı olarak düzenleniyor; diğer yandan devletin malı olarak gördüğü dereler yani Şevval Sam’ın türkülerindeki dereler yani Kazım Koyuncu’nun türkülerinde o pırıl pırıl, şırıl şırıl akan dereler, o güzelim doğa, tabiat tahrip ediliyor ve o bölgede 2 kişinin cebine para olarak aksın diye. Siz de buna diyorsunuz ki: “Enerji ihtiyacımız var, dışarı bağlıyız, bu kaynak enerjisi.” Bu kaynak enerjisi değil arkadaşlar, bu kaynak enerjisi değil, bu çok kötü bir sömürü enerjisi. Sömürge ülkelerin, gelişmemiş ve az gelişmiş ülkelere uyguladıkları, zorbalıkla sömürdükleri madenlerini, derelerini, ırmaklarını sömürdükleri yöntemin Türkiye’de tekerrürüdür. Avrupa Birliği müktesebatı için de daha bir buçuk sene var. Bu kurallar imzalandıktan sonra hiçbir yabancı şirket gelip burada ne altın arar ne HES barajı kurar ne başka barajlar kurar. Hasankeyf’i sular altında bırakıyoruz. E, Ilısu Barajı, GAP projesi... Kırk yıldır kardeşim, kırk yıldır teknik gelişti, dünya değişti. HES olarak düşünürseniz Hasankeyf’i sular altında bırakmadan, Hasankeyf’in Ilısu Barajı’nda beş-altı tane HES kurup kotasını indirip hem Hasankeyf’i kurtarabilirsiniz hem oradaki tarihî yerleşim yerlerinin sular altında kalmasını kurtarabilirsiniz hem de ekonomik olarak onun 2 katı enerji sağlayacak bir proje geliştirebilirsiniz. Ama Başbakan da karşıydı başında, bir gün baktık, Başbakan da Batman’da Hasankeyf’in sular altında kalmasını, Zeynel Abidin Türbesi’nin, o camilerin, o hanların, o güzelim köprülerin sular altında kalmasını savunuyor. Sayın Maliye Bakanı da söz vermişti -para basıyorlardı o zamanlar Maliye Bakanlığı- Hasankeyf’in resminin üstünde olduğu para basacaktı ki Hasankeyf sular altında kalsa da çocuklarımız o resme baksa, o sözünü de yerine getirmedi. Şimdi, biz, bu konuda bir araştırma istiyoruz arkadaşlar. Tarihimize, kültürümüze, doğamıza sahip çıkmak istiyoruz. Bundan sonra güzel şeylerle uğraşmak istiyoruz. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ederim Sayın Kaplan. Önergenin aleyhinde Sayın Nurdan Şanlı, Ankara Milletvekili.
Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; Barış ve Demokrasi Partisi önerisinin aleyhinde söz almış bulunuyorum. Yüce heyeti saygılarımla selamlıyorum. Genel Kurul gündeminin değiştirilmesine yönelik Barış ve Demokrasi Partisinin getirmiş olduğu grup önerisine 2012 bütçe görüşmeleri programı nedeniyle katılmıyoruz. Hepinize saygılarımı sunuyorum.
Önerinin lehinde Sayın Muharrem İnce, Yalova Milletvekili.
Şimdi, Sayın Hasip Kaplan, toplumda bir tartışma var. Sayın Cumhurbaşkanı veto etmiş “Arkasında duruyoruz.” diyen grup başkan vekilleri var, milletvekilleri var, siyasi partiler var, bu tartışma son bulsun istenmiş. Yani bu bir ilk değil, daha önce de bütçe görüşmeleri sırasında Parlamento tarihine bakarsanız siyasi partilerin, İktidar Partisinin ivedi gördüğü konularla ilgili tasarılar, teklifler görüşülmüştür. Bunlar hep olmuştur.
Bizim için ivedi değil ama, halk için değil.
Bu Meclisin iki ana görevi var: Yasama faaliyetlerinde bulunmak, denetim faaliyetlerinde bulunmak. Belki de bu Meclisin, Büyük Millet Meclisinin en önemli görevi bütçe yapmaktır. Meclisin en önemli görevidir, varoluş sebebimizdir bütçenin görüşülmesi. Şimdi, bütçeyle ilgili iki önemli gelenek var. İç Tüzük’te yazılı değil bunlar, istese yapmaz muhalefet. Bir: Bütçe görüşmelerinde muhalefet grup önerisi getirmez, programa aynen uyulur; nezaketi böyledir siyasetin, geleneği böyledir, eğilimi böyledir. İkincisi de: Muhalefet bütçe görüşmelerinde yoklama istemez. İstenmez. Bu böyle. Dokuz yıldır milletvekiliyim, böyleydi, eski milletvekillerine sordum, onlar da aynısını söylediler. Zaman zaman sert tartışmalar da yaşansa yoklama istemez muhalefet, bu yapılmaz. Meclisin gelenekleri böyle oturmuş. En sert tartışmaların ortasında dahi, muhalefet grup önerisi getirerek programı aksatma, yoklama isteyerek bütçeyi engelleme yoluna hiçbir zaman girmemiştir. Bu ilk kez sizin tarafınızdan deneniyor. Bu, sizin takdiriniz, grubunuzun takdiri…
Bu ne? Bu ne?
…ama bunun üzerinden Cumhuriyet Halk Partisine laf söylerseniz size cevabım var. Bu iki aydır değişikliğinizi anlamıyorum, bütün konuşmalarınızı dinî ritüellerle süslüyorsunuz. Her konuşmanızın içinde “namaz”, “ezan”, “kitap”, “Allah”, “cami” var, bunu anlayamıyorum.
Rahatsız mı ediyor? Bugün Cuma ya!
Yani özel bir proje mi, bu bir özel proje mi, bu bir özel seçim propagandası mı, bu bir özel talimat mı, bunu anlamış değilim.
Evet, ben de dokuz yıldır ilk defa AKP tarafından alkışlandım.
Yani Sayın Hasip Kaplan, siz Cumhuriyet Halk Partisine söz söyleme konumunda değilsiniz. Siz Meclisin geleneklerine uymayabilirsiniz.
Siz uydunuz mu?
Yani dersiniz ki: Ben grup önerisi de getiririm, yoklama da isterim. Dersiniz, bunları söyleyebilirsiniz ama bunun üzerinden Cumhuriyet Halk Partisine söz söylemeye başlarsanız, size söyleyecek çok fazla sözüm vardır ve ben zamanın da tümümü kullanmak istemiyorum, böyle anlaşmıştık çünkü. Sözünde durmak, geleneklere uymak siyasetin en temel tabanı olmalıdır, siyasetin birinci koşulu olmalıdır diye düşünüyorum. Sayın milletvekillerini saygıyla selamlıyorum.
Önerinin aleyhinde, son söz Ramazan Can, Kırıkkale Milletvekili.
Barış ve Demokrasi Partisinin Anayasanın 98, Meclis İç Tüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddesi gereğince vermiş olduğu grup önerisine katılamıyoruz, grup önerilerindeki gerekçelerine itiraz ediyoruz. Gereğini takdirlerinize sunuyor, hepinizi tekrar saygıyla selamlıyorum.
Öneriyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Öneri kabul edilmemiştir. Sayın milletvekilleri, Adalet ve Kalkınma Partisi, Cumhuriyet Halk Partisi ve Milliyetçi Hareket Partisi gruplarının İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş müşterek bir önerisi vardır; okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu'nun 09.12.2011 Cuma günü (bugün) yaptığı toplantıda siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince, Gruplarımızın aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederiz. Ahmet Aydın Emine Ülker Tarhan AK PARTİ Grup Başkan Vekili CHP Grup Başkan Vekili Bastırılarak Dağıtılan ve Gelen Kağıtlar Listesinde yayımlanan 103 Sıra Sayılı Cumhurbaşkanınca bir daha görüşülmek üzere geri gönderme tezkeresi ve Adalet Komisyonu Raporunun, 48 saat geçmeden gündemin Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler Kısmının 1 nci sırasına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi, Genel Kurulun; 09/12/2011 Cuma günü, Bütçe görüşme programına göre Kamu idareleri Bütçeleri üzerindeki II. Tur görüşmelerin tamamlanmasından sonra Gündemin Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler Kısmındaki işlerin görüşülmesi ve bu kısımda yer alan 103 sıra sayılı işin tümünün oylamasının tamamlanmasına kadar çalışma süresinin uzatılması, Önerilmiştir. Sayın milletvekilleri, önerinin lehinde Sayın Ramazan Can, Kırıkkale Milletvekili. Süreniz on dakika. Buyurun.
Grup önerimizle, daha doğrusu Cumhuriyet Halk Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi ve AK PARTİ Grubunun önerisiyle, biliyorsunuz sporda şiddetin önlenmesine dair Teklif gelmişti 80 sıra sayılı. Bu teklifte AK PARTİ Grup Başkan Vekili, Cumhuriyet Halk Partisi Grup Başkan Vekili, Milliyetçi Hareket Partisi Grup Başkan Vekili ve Barış ve Demokrasi Partisi Grup Başkan Vekilinin imzalarıyla gelmişti Adalet Komisyonuna. Adalet Komisyonunda Barış ve Demokrasi Partisi Grup Başkan Vekili teklifini geri çekti. Bu, teklif olarak geldi ve kanunlaştı oylarınızla. Kanunlaştıktan sonra da 6250 sayılı Kanun oldu. Cumhurbaşkanımıza gitti, Cumhurbaşkanımız da bu Kanunu veto etti. Cumhurbaşkanımızın takdiridir, takdirlerini de saygıyla kabul ediyoruz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri, Cumhurbaşkanının geri gönderme tezkeresi Adalet Komisyonunda dün görüşüldü ve Adalet Komisyonunda tartışıldı. Adalet Komisyonunda tekrar aynı metin kabul edilerek Genel Kurula indi. Kırk sekiz saat geçmeden Genel Kurulun gündemine getirilerek bugün görüşülmesini talep ediyoruz. Bu da ittifakla alındı; Cumhuriyet Halk Partisi ve Milliyetçi Hareket Partisi de grup önerisine aynen katılıyorlar. Gündem bu şekilde, bütçenin bugünkü konuşmaları tamamlandıktan sonra inşallah bunu görüşeceğiz. Tabii ki, oylarınızla olacak bu. Gereğini takdirlerinize sunuyoruz. Grup önerimizin kabul edilmesini diliyor, hepinizi tekrar saygıyla, muhabbetle selamlıyorum.
Önerinin aleyhinde Ferit Mevlüt Aslanoğlu, İstanbul Milletvekili. Buyurun Sayın Aslanoğlu.
Hepinize saygılar sunarım.
Önerinin lehinde İzmir Milletvekili Sayın Oktay Vural. Buyurun Sayın Vural.
Teşekkür ederiz Sayın Başkan. Tabii, daha önce çıkarılmış, Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilmiş bir kanun teklifi kanunlaşmıştı ancak Sayın Cumhurbaşkanı Anayasa gereğince yetkisini kullanmıştır. Şimdi, Komisyonda dün akşam görüşüldü, dolayısıyla çok yoğun tartışmaların yaşandığı böyle bir kanun teklifi hakkında Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulunun iradesinin bir an önce tecelli etmesinde fayda mülahaza edilmektedir. Bu bakımdan, üç grubun grup başkan vekilleri imzalarıyla bugün görüşülmesi öngörülen bu kanun teklifinin bugün görüşülmesi bence isabetli olacaktır. Bu bakımdan, bu kanun teklifinin bugün görüşülmesine amir ortak grup önerisini desteklediğimi ifade ediyorum. Hepinize saygılarımı arz ediyorum.
Önerinin aleyhinde Şırnak Milletvekili Sayın Hasip Kaplan. Buyurun Sayın Kaplan.
Şimdi, arkadaşlar, çok sabırsızlanıyorsunuz. Bu kadar kısa konuşan bu üç parti grubunu görünce gözleriniz yaşardı değil mi? Ama şimdi bu bütçe görüşmelerine şike yasasını maydanoz edeceksiniz ve biz bir kelime konuşacağız, bir dakika konuşacağız; olur mu arkadaşlar? Cumaya gideceğinizi de biliyorum ama vakti var, hiç o konuda da acele etmeyiniz. [[AK PARTİ sıralarından gülüşmeler]] Şimdi, bakıyorum, Allah aşkına, kırk sekiz saat niye beklemediniz ya? İç Tüzük’te… Komisyondan çıkan yasa gece on ikide çıkıyor, sabah ezanıyla Meclise iniyor. Sonra diyorsunuz: “Dün yatsıda çıktı, bugün yatsı namazında tekrar şike yasasını çıkaralım.” Bakın, inanın yüz rekât sünnet yapsanız, sizi günahlarınızdan arındırmaz. Açık söyleyeyim, yapmayın bunu. Bakın, Başbakan hasta; ona takdirleriniz, bağlılıklarınız var. Lider, otoriter, örgütçüdür de Başbakan, biliyorum dediğini de yapar. Fakat Cumhurbaşkanı da bizim gerekçemize katıldı, bir veto yazdı diye köşkü de bu kadar sallamayınız; ayıp oluyor. Bakın, bir şey daha söyleyeceğim. AK PARTİ ne zaman dese ki: “Şu kanun çıkmaz.” Eliniz kulağınızda, tetikte olsun, yirmi gün en fazla… “Bedelli çıkmaz.” dedi Başbakan, pat haftaya çıktı. Şike Yasası’nı da Başbakan “Çıkmaz.” dedi, Suat Kılıç “Çıkmaz.” dedi, Sayın Arınç “Hiç çıkmaz.” dedi; Hayati Yazıcı da “Valla veto iyi oldu.” dedi. Şamil Bey nerede? Hiç sesi çıkmıyor bu ara. Şamil Bey niye kürsüye gelip aleyhe önerge konusunda konuşmuyor? Ben ona da şaşıyorum. Hep televizyonları tercih ediyor; bitti televizyonculuk, gazetecilik. Burada artık kürsücülük, kürsü önemli; kürsüye geleceksiniz. Bunlar bitti artık, ekranda değil… Meclisin, milletin ekranı bu kürsü. Şimdi bakın “Çıkmadı.” dediniz. Aceleniz ne, yangından niye mal kaçırıyorsunuz? Niye yirmi dört saatte olsun bu ya, kırk sekiz saat niye beklemiyorsunuz? Niye bütçe görüşmelerinden sonra olmasın? Aceleniz ne, yani bir durum mu var, yani size süre mi tanındı? İlle, “Bu bugün çıkacak, çıkmazsa görürsünüz” diyen mi oldu size? Bakın, zaten bu yasanın Meclise iniş biçimi de kaptıkaçtı usulü bir şey gibi geldi. Bir baktık pat indi. Hemen uyardık, teklifi çekin. Birileri dedi ki “Ya biz imzamızın arkasındayız.” Vay, vay, vay göz yaşartıyorsunuz! Sizin imzanızın arkasında ne kadar olduğunuzu İç Tüzük pantolon yasasında gördük. Danışma Kurulunda imza verdik buraya geldi, yarım saat sonra görüşülecek; teklifinizi çektiniz Genel Kuruldan. Biz, daha komisyon başlamadan bunu uyardık, Cumhurbaşkanı uyarılarımıza katıldı. Bakın, tabii, bu patenti Şike Yasası’nın AK PARTİ’ye ait, marka da Bakan Suat Kılıç; CHP de, MHP de size bonuslar dağıtıyorlar bu yasada ve çok popüler ve pragmatik bir yaklaşım içindesiniz. Şimdi, vatandaş niye tırlatmadı diyorsunuz? Bu bütçe görüşmelerinde de bu anlaşılıyor. Ne yapıyorsunuz? Zamlıyorsunuz ses yok, sürüyorsunuz ses yok, süründürüyorsunuz ses yok, kelepçeliyorsunuz ses yok, gazlıyorsunuz ses yok; yürümek yasak, konuşmak yasak, düşünmek yasak, kitap yazmak yasak, örgütlenmek yasak, sendika kurmak yasak, dernek kurmak yasak, karikatür de yasak, havada bulut demek de yasak. Ondan sonra vatandaş bize yüzde 49,8 verdi. Yahu yüzde 49,8 verdi de şirketin çoğunluğunu size vermedi kardeşim, şirkette bile yüzde 51 lazım ya! El insaf! Şirkette bile 51 lazım. Şimdi, CHP ve MHP’yi yanınıza alıp bunu tamamlamaya çalışıyorsunuz. Şimdi bakın, bu şike affını Meclis şikesine dönüştürdünüz, dönüştü artık bu böyle, çıkaracaksınız kafaya koydunuz. Bilmiyorum, Başbakan öyle dedi de, diğer partiler de bu konuda çok istekli gözüküyor. Şimdi, kısa dönem bu konudaki aflara bakalım: Bu yasa çıkalı altı ay olmadı. Bu Meclisin 8 milletvekili içeride. 8 milletvekili içerideyken ve CHP’nin 2 milletvekili, MHP’nin 1 milletvekili, bizim 5 milletvekilimiz tutukluyken bu konuda iktidar partisinin kılı kıpırdamıyor, bir gıkı çıkmıyor; kendi üyesine sahip çıkmayan bir Meclis. Seçilmiş belediye başkanları ayrı bir konu, gazeteciler düşünceden, basın… Bakın, bu ülkede aflar nasıl gelişiyor? Şimdi, AK PARTİ hükûmetleri döneminde vergi afları yapıldı, bir değil, iki değil, üç değil, bilmem kaç tane; sigorta affı yapıldı, prim affı yapıldı, BAĞ-KUR affı yapıldı, kaçak inşaat affı yapıldı, cezalar affedildi, TCK 240 görevi kötüye kullanmak, yüz kızartıcı suçların cezası indirildi; seçilme, bürokraside yükselmenin yolları açıldı; disiplin cezaları affedildi, imar afları çıkarıldı, orman suçları affedildi, madenciye af çıkarıldı, HES’çiye af çıkarıldı ama şu an Hopa davasında saçlarını kestiren çocuklar tutuklu yargılanıyor. Vicdanınız nasıl? Teneke vicdan mı bu ya? Bu teneke vicdan mı arkadaşlar ya? Bu vicdan vicdandır. Hopalı çocuklar, üniversite, Hopa’daki olayları protesto eden öğrenciler saçlarını kestirdi diye örgüt üyeliğinden şu an Ankara Adliyesinde yargılanıyorlar özel mahkemede. Vicdanınız kabul ediyor mu? Puşi taktı diye üç sene yatıyor; halay çekti diye, türkü söyledi diye, Ape Musa’nın dediği gibi ıslık çaldı diye insanları içeri alıyorsunuz hâlâ terör suçundan, diyorsunuz ki: “Terör, terörist” Şarkı söyleyeni de, türkü söyleyeni de, saçını kestireni de, puşi takanı da, kitap yazanı da yazmayanı da, kafasında düşüncesini açıklayanı da açıklamayanı da potansiyel suçlu gören bir alışkanlık ve ortamda cezaevlerinde bir koğuşta 5 kişi yerine 25 kişi yatarken, bir ranzada vardiya sistemiyle üçer sırayla yatarken, tutuklular ve hükümlülere cezaevlerinde yer kalmazken, çek mağdurlarından siyasi tutuklulara, siyasi tutuklulardan tutun farklı haksızlığa uğramış mağdurlar, cezaevinde hepsi gözlerini Meclise dikerken bu şikedeki becerinize şaşıyorum ve bu aflarınıza bakıyorum, devam ediyorum: İmardan sonra ormana, madenciye, yüz kızartıcı suçlara, ihaleye… Şimdi de şikeye af çıkaracaksınız, aceleniz bu. Bakın, tek bir şey söyleyebilirim: Artık, Allah da sizi affetsin! Allah da sizi affetsin! Bu gece yatsı namazından sonra bu yasa geldiği zaman…
…eğer sizi sabah namazına kadar da talim ettirmezsem bu Mecliste bana “Hasip Kaplan” demesinler. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ederim Sayın Kaplan. Sayın milletvekilleri, müşterek grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, bir saat ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 32’nci Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı üzerindeki görüşmelere kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yerinde. Hükûmet? Yerinde. Şimdi söz sırası AK PARTİ Grubunda. Birinci konuşmacı Ağrı Milletvekilimiz Sayın Ekrem Çelebi. Sayın Çelebi, buyurun.
Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; Cumhurbaşkanlığının 2012 yılı bütçesine ilişkin görüşlerimi sizlerle paylaşmadan önce hepinizi saygıyla selamlıyorum. Hiç şüphesiz Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı devletin temsil makamı olarak her zaman milletimizin ve devletimizin gözbebeği bir kurum olmuştur. İlk Cumhurbaşkanımızdan şu anki Cumhurbaşkanımıza kadar makam olarak ve devleti temsil kabiliyetini haiz olma bakımından her zaman gündelik siyasi tartışma ve değerlendirmelerin ötesinde yer almıştır. Gelecek cumhurbaşkanlarımız için de aynı durum geçerli olacaktır. Zira, nasıl ki bu yüce Meclis milletin en yüksek temsil makamı olduğu için aziz ve değerli ise Cumhurbaşkanlığı makamı da devletin en yüksek temsil makamı olması hasebiyle aziz ve değerlidir. Üstelik, bir sonraki cumhurbaşkanımız bizzat halkın doğrudan seçeceği bir cumhurbaşkanı olacaktır. Bu da demokrasimize değer katacaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhurbaşkanlığının 2012 mali yılı bütçesini Plan ve Bütçe Komisyonumuzda kapsamlı bir şekilde görüştük. Bazı milletvekili arkadaşlarımızın bütçeye ilişkin yorumları da oldu. Ben burada bir milletvekili olarak şunu açıkça dile getirmek isterim: Sayın Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül, gerek yurt içi ziyaretlerinde halkla bütünleşme gerekse yurt dışı ziyaretlerinde ülkemizi tüm dünyada temsil etme noktasında son derece başarılı bir performans sergilemiştir. Bunu sadece biz değil, hem içeride hem de dışarıda biraz objektif olan herkes dile getirmektedir. Cumhurbaşkanlığı kurumuna ilişkin değerlendirmelerimizi bu durumun hakkını teslim ederek yapmamız gerekmektedir. Cumhurbaşkanlığının 2012 yılı bütçesi Plan ve Bütçe Komisyonunda takdim edilirken de belirtildi. Sayın Cumhurbaşkanı her yıl artan bir performansla yurt içi ve yurt dışı ziyaretlerine devam etmektedir. Bu ziyaretlerin yurdumuzda birlik ve beraberliğimize, dışarıda da ülkemizin etkinlik ve vizyonuna sağladığı çok büyük katkılar hepimizin malumudur. Milletiyle bütünleşme sorunu olmadan, acıları paylaşma -en son Van ve Erciş depremi konusunda olduğu gibi- moral ve motivasyon değerlerinin yükseltilmesi anlamında önemli bir misyon yüklenmiş durumdadır. Halkımıza örnek yaşantısı, geniş vizyonu ile önemli bir devlet adamı, güvenilir bir insan olarak misyonunu sürdürmektedir. Bizler de milletin vekilleri olarak, seçim bölgelerimize gittiğimizde, Sayın Cumhurbaşkanımızın içeride birleştirici, ılımlı, yapıcı, dışarıda ise Türkiye'nin hak ve hukukunu özenle koruyan, kararlı ve gayretli tutumunun vatandaşlarımız nezdinde çok olumlu karşılık bulduğuna şahitlik etmekteyiz. Bunda Sayın Cumhurbaşkanımızın halktan biri olarak cumhur ile devleti bütünleştirme, makamının kapılarını cumhura açma çabalarının önemli getirileri olmuştur. Bölgemizdeki tarihî dönüşümleri, Avrupa’nın büyük ekonomik krizi ve yine aynı şekilde ABD’nin ve avro bölgesi merkezli olmak üzere bölgenin içinde bulunduğu ekonomik durumu göz önüne alırsak Türkiye'nin çok hassas bir dönemden güçlenerek çıkmakta olduğunu daha iyi anlarız. Dünya sarsılırken Türkiye kendini yeniliyor, gelişimini ve kalkınmasını artırıyor. Ülke olarak ciddi atılımlar yaptığımız dönemleri yaşadık ve bu süreci şimdi ustalıkla sürdürme çabasındayız. Bunda başarılı olacağımıza dair düşüncemi ve inancımı bir kez daha buradan sizlerle paylaşmak isterim. Elbette ki bunda Cumhurbaşkanımız Sayın Abdullah Gül’ün, Başbakanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın ve çok değerli bakanlarımızın başta olmak üzere ahengi ve ritmini bulmuş bir yönetim anlayışına sahip kadroların da ciddi bir katkısı bulunmaktadır. Bu tarihî günlerde Sayın Cumhurbaşkanımızın yurt dışı ziyaretleri, Türkiye'nin uluslararası vizyon ve siyasal gücüne doğrudan katkı yapmaktadır. Hiç şüphesiz tüm bunlar çok önemlidir. Dinamik, tarafsız, yapıcı ve aktif bir cumhurbaşkanı, büyümekte ve gelişmekte olan bu Türkiye'nin bayrağını Sayın Cumhurbaşkanımız başta olmak üzere Hükûmetimiz, Meclisimiz daha ilerilere taşımaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bilindiği gibi, Sayın Cumhurbaşkanımız gerek siyasi hayatı gerekse akademik ve diğer ilişkilerinde de her zaman yapıcı ve uyumlu kişiliğiyle öne çıkan sorumluluk sahibi bir devlet adamıdır. Ben bu vesileyle başta Cumhurbaşkanlığı bütçesi olmak üzere tüm devlet kurumlarımızın 2012 yılı bütçelerinin milletimiz ve devletimiz için hayırlı ve uğurlu olmasını temenni eder, yüce heyetinizi saygıyla selamlarım.
İkinci söz Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Nevzat Pakdil’in. Buyurun Sayın Pakdil.
Bilindiği üzere Türkiye Büyük Millet Meclisi, milletimiz adına yasama, denetim ve temsil görevini yerine getirmektedir. Millet iradesinin tecelli ettiği bu yüce çatının anlamı hepimizi için çok büyüktür. Demokrasilerin vazgeçilmez unsuru olan millet iradesinin tam olarak Meclise yansıtılması, millet temsilcilerinin bu iradeyi aldıkları kararlara tam olarak yansıtmalarıyla mümkündür. Son yıllarda dünya genelinde yaşanan hızlı değişimler paralelinde bu değişimlere gerek ayak uydurmak gerekse öncü olmak adına bu çatı altında yoğun bir çalışma sergiledik, önemli yasalar çıkardık. Bu yasalar sayesinde son yılların en büyük reformları, yenilikleri ve değişimleri yapıldı. Millî iradeden ilham ve güç alan Meclisimiz, ülkemizin gelişmesi, demokrasimizin güçlenmesi, insan hak ve özgürlükleri standartlarının yükseltilmesi için azimle çalışmış ve ülkemizi daha ileri bir seviyeye ulaştırmak için büyük gayret göstermiştir. 22, 23 ve 24’üncü yasama dönemlerinde yüce Meclisimizin yaptığı kanunlar, Anayasa değişiklikleri ve en son 12 Eylül referandumu ile ülkemiz demokrasi ve özgürlüklerin alanını genişleten yepyeni bir döneme adım atmıştır. Demokratikleşme ve sivil Türkiye’nin yolunu açan birçok yeni düzenleme hayatımıza girmiştir. Bu dönemde millî iradeye, milletin sesine, his ve hissiyatına daha açık bir parlamento oluşturulmuştur. Millet iradesinin üstünde hiçbir güç kabul etmeyen Meclisimiz, bundan sonra da millî irade doğrultusunda çalışmalarına devam edecektir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının koordinesinde çalışmalarına başlanan ve önümüzdeki süreç içerisinde tamamlanması planlanan yeni anayasanın toplumun her kesimini kucaklayıp Türkiye’nin önünü tam manasıyla açacağına canı gönülden inanıyorum. Aynı şekilde, Meclis çalışmalarını daha verimli hâle getirecek İç Tüzük değişikliklerinin de bir an önce ele alınmasını temenni ediyorum. Saygıdeğer milletvekilleri, dikkatinizi çekmek istediğim diğer bir husus, siyaset kurumunun saygınlığının, bizlerin ortak çabasıyla yukarı çekilebileceğidir. Bu çatı altındaki davranış ve konuşmalarımızla, birbirimizin hukukuna ve saygınlığına halel getirecek davranışlardan özellikle sakınmamız gerektiğini düşünüyorum. Değerli milletvekilleri, milletvekillerimize gerek Genel Kurul gerekse komisyon çalışmaları sırasında ihtiyaç duyduğu bilgi ve teknik desteği sunabilecek bir uzmanlaşma ve daha aktif ve daha etkin bir idari teşkilat yapısını hedefleyen Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı İdari Teşkilatı Kanunu’nu geçtiğimiz hafta yasalaştırdık. İdari teşkilat ve uzmanlık desteğinin yanı sıra Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının, milletvekillerine gerekli çalışma ortamını ve ihtiyaç duydukları altyapı hizmetlerini sunması da sağlanacaktır. Çalışma şartları bakımından büyük önem taşıyan ve teknolojinin imkânlarından en iyi şekilde yararlanmak üzere inşasına başlanan, içinde 522 milletvekili için çalışma ofisi ve toplantı salonları, sosyal donatı alanları bulunan yeni halkla ilişkiler binasının 2013 yılında hizmete girmesiyle birlikte daha iyi hizmet verebilecek duruma gelebileceğimizi umuyorum. Saygıdeğer milletvekilleri, milletvekilleri olarak son yıllarda karşı karşıya kaldığımız önemli bir konu da parlamenter diplomasi olgusudur. İletişim ve ulaşım imkânlarının artmasıyla birlikte yaşanan değişim, uluslararası ilişkileri de etkilemiş, parlamentolar ve milletvekilleri çok yönlü dış politikanın birer aktörü hâline gelmişlerdir. Millet temsilcilerinin milletler arasında da köprü kurması, devlet düzeyinde üretilen politika ve görüşmelere milletvekillerinin halkın temsilcileri ve halkın sesi olarak katılmaları elbette daha barışçı, daha demokratik bir dünyanın oluşturulmasına, muhafazasına katkıda bulunacaktır. Bu çerçevede yüce Meclisimiz de aktif bir rol benimsemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi 11 uluslararası asamblenin üyesi, 3 asamblenin aynı zamanda kurucu üyesidir. Geçtiğimiz yasama dönemi, Türk milletvekillerinin uluslararası asambleler ve forumlarda söz sahibi oldukları ve önemli görevlere seçildikleri bir dönem olmuştur. Benzer bir durum dostluk gruplarında da söz konusudur. Türkiye Büyük Millet Meclisinin başta ihtisas komisyonları olmak üzere uluslararası komisyonlar ile şimdiden kurulan 102 dostluk grubu vasıtasıyla parlamenter diplomasi faaliyetlerini 20’nci Dönemde de aynı hızla sürdürmeye devam edeceğine inancım tamdır. Saygıdeğer milletvekilleri, bu vesileyle bütçenin milletimize hayırlar getirmesini diliyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi söz sırası Ankara Milletvekili Sayın Fatih Şahin’de. Buyurun Sayın Şahin.
Sayın Başkan, değerli Meclisin yüce üyeleri; Türkiye Büyük Millet Meclisi 2012 Mali Yılı Bütçe Yasa Tasarısı üzerinde AK PARTİ Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle hepinize saygı ve hürmetlerimi sunarım. Malum olunduğu üzere, parlamentolar, modern ulus devletlerle birlikte ortaya çıkan temsilî demokrasinin zorunlu şartları içerisinde ilk öncelikli kurumlar arasında yer almaktadır. Halkın temsil kurumları olarak parlamentolar, egemenliğin belirli bir zümre ya da kişiye değil tüm vatandaşlara ait olduğunun en açık göstergesi ve temel aygıtıdırlar. Parlamentolar toplumsal tercihlerin siyaset kurumu aracılığıyla siyasi tercihlere, siyasi kararlara dönüştüğü organlardır; bu yönüyle parlamentolar halkın iradesinin hayat bulduğu platformlardır. Parlamentolar birer temsil, vekâlet ve emanet kurumlarıdırlar. Temsil kurumlarıdırlar çünkü halkın seçtiği temsilcilerden oluşmaktadırlar; vekâlet kurumlarıdırlar çünkü halk kendi kaderini tayin için belirli bir süreyle buradaki seçilmişlere vekâlet vermektedir; emanet kurumlarıdırlar çünkü parlamentolar halkın iradesini emanet almakta ve halkın kaynakları ile halka hizmet sunmakla memur kılınmaktadırlar. Modern temsilî demokrasilerin temel şartı, kamusal politikalara dönüşen siyasal kararların halkın seçtiği temsilciler eliyle ve aracılığıyla alınmasıdır yani kamu adına karar verme ve kamu kaynaklarını kullanma yetkisi yalnızca ve yalnızca seçilmişlerde olmalıdır. Dünyada demokrasilerde aşınma olurken, parlamentolar güç ve itibar kaybederken, temsilî kurumlar teknokratik kurumlarla piyasa güçleri arasında gerilerken Türkiye’de nelerin olduğuna bakmak gerekmektedir. Böylece, olaya mukayeseli olarak bakıldığında, son on yılda Türkiye Büyük Millet Meclisinin itibar ve etkinliğinin nasıl arttığı açıkça görülecektir. Türkiye’deki her kesimi temsil eden, çoğulcu niteliği üst düzeyde olan bu Meclis Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu organıdır. Cumhuriyeti bu Meclis kurdu, orduyu bu Meclis kurdu ve Kurtuluş Savaşı’nı bu Meclis verdi. Yani Türkiye Cumhuriyeti bir bürokratik cumhuriyet olarak değil, bir askerî cumhuriyet olarak değil, bir parlamenter demokrasi olarak kuruldu fakat gazi Meclis 1923’te dağıtılırken 1950’ye kadar Meclisi müntehibi saniler oluşturdu, millet iradesini temsil Türkiye Büyük Millet Meclisinden alınıp Cumhuriyet Halk Partisine verildi. Bu, kurucu iradeye karşı yapılmış fiilî ve hukuki bir darbeydi ve millet bu darbeye cevabını 1950’de beyaz devrim ile verdi. Millet iradesini ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu doktrinini hiçe sayanlar 27 Mayıs 1960’ta, Atatürkçülük adına Atatürk’ün “En büyük eserimdir.” dediği Türkiye Büyük Millet Meclisinin kapısına kilit vurdular. Eğer parti devletinin izleri aranacaksa işte buralarda aranmalıdır. 1960’tan 12 Eylül 2010’a kadar Türkiye fiilen bürokratik oligarşinin egemen olduğu bir dönem yaşamıştır. Bu dönemde, Türkiye Büyük Millet Meclisi sadece ve sadece bürokratik oligarşinin kararlarını meşrulaştıran bir merci olarak işlev gördü veya böyle davranmaya zorlandı. On yılda bir tatil ettirilen, sıklıkla muhtıralarla tehdit edilen Türkiye Büyük Millet Meclisi, âdeta bürokrasinin tasdik mercisi konumuna indirgenmişti, Anayasa’da “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir.” yazdığı hâlde, egemenliği yetkili organlar eliyle kullanacağı belirtilmişti. Bu yetkili organlar zaman zaman yüksek yargı organları, zaman zaman da zırhlı tugaylar olabiliyordu. Türk milletinin adına karar verdiğini iddia eden yargı organları Türk milletinin yüzde 58’le desteklediği bir Başbakanı maalesef darağacına gönderebilmekteydi. Meclis, ne yazık ki eşitler arasında bile birinci değildi. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; AK PARTİ 3 Kasım 2002 erken genel seçimlerini müteakip iktidara geldiğinde yapılan anketlerde Türkiye Büyük Millet Meclisinin güvenilirliği en alt sıralardaydı ve siyasetçilere güven kalmamıştı. Siyaset bir rant yaratma ve dağıtma mekanizması, Meclis de maalesef bunun bir platformu hâline gelmişti.
Sayın Şahin, süreniz tamam efendim.
…siyasal alanı genişletmiş, siyaset kurumuna yeni bakış açısıyla Meclisi karar alma sürecinin merkezine yerleştirmiştir.
Teşekkür ediyorum Sayın Şahin.
Bu nedenle, AK PARTİ Grubu olarak…
Evet, Sayın Şahin, lütfen…
Meclisin 2012 mali yılı bütçe tasarısı lehinde oy kullanacağımızı ifade ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan...
Buyurun Sayın İnce.
Ben, bu Mecliste 10’uncu bütçe görüşmelerine katılıyorum. Bütçe görüşmelerinin geleneği şudur: Muhalefet yoklama istemez, o bütçe görüşmeleri sırasında Danışma Kurulu istemez, grup önerisi getirmez, bunun karşılığında da muhalefet milletvekilleri kürsüden bütçeyi eleştirir, iktidarı eleştirir, iktidar da –bu gelenektir, yazılı İç Tüzük maddesi değildir- bunun karşılığında cevaplarını verir ama her kürsüye çıkan Cumhuriyet Halk Partisinin köklerine, tarihî geçmişine, yani 1920’lerden başlayarak sürekli bu eleştirilerle, bu hakaretlerle devam ederlerse –iktidar partisini uyarıyorum- yapmamız gereken iş, o Meclisin geleneklerini terk etmektir. Bunları terk ederiz, biz de her gün grup önerisi getiririz, bütün programlar aksar. Arkadaşlarımız kararlarını versinler, bunu mu istiyorlar yoksa geleneklere uygun görüşme mi istiyorlar? Bu kararı kendileri versinler önce, ona göre devam edelim görüşmelere.
Sayın Başkan, Sayın İnce, Meclisi tehdit ediyor, böyle bir şey olur mu?
Sayın Başkan…
Buyurun.
Bizim bu tur konuşmaları esnasında ikinci milletvekilimiz konuştu ve bu konuşmasında siyasi bir tahlil yaptı, bir analiz yaptı. Buna sosyolojik ve toplumsal bir analiz de diyebilirsiniz. Ben hayret ediyorum, Cumhuriyet Halk Partisi sıralarındaki arkadaşlar bu tahlili anlayışla veya hoşgörüyle karşılamıyorlar mı? Bu arkadaşımızın görüşmesi budur. Bunu bu Mecliste ortaya koydu. Biz, AK PARTİ olarak, iktidar partisi olarak eleştiriye açığız ama eleştiri adı altında yapılan hakaretlere de izin vermeyeceğiz. Sayın Grup Başkan Vekilimiz, AK PARTİ’yi, iktidar partisini lütfen tehdit etmesin. Biz teamüllere saygılıyız ama tehdide de asla izin vermeyiz.
Buyurun Sayın İnce.
Ben, iktidar partisini tehdit etmedim, tehdit etmek aklımın kenarından bile geçmez, böyle bir şeyi hiçbir zaman yapmam, yapmadım, yapmayacağım da. Ben sadece bir uyarıda bulundum, görüşmeleri geleneklere uygun şekilde mi yürüteceğiz yoksa gelenekleri terk mi edeceğiz? Bu konuda bir uyarı yaptım, tehdit aklımdan bile geçmedi.
Teşekkür ediyorum.
Efendim, teamüllere uyup uymamak, CHP’yi eleştirip eleştirmemekten geçmiyor, bunu da bilsinler. Bizim de eleştiri yapma hakkımız var.
Eleştirmek ayrı, tarihi tahrif etmek ayrı.
Onlar da buna saygı göstersinler lütfen.
Teşekkür ediyorum.
Sayın Bahçekapılı’dan Meclis tecrübem daha fazladır, gelenekleri yeterince öğrenememiş olabilir, ona bir şey diyemeyeceğim.
Teamülün daha fazla olmasına saygı duyarım, saygı duymadığım bir tek konu vardır, bildiğini zannedip ortaya birtakım cümleler söylemektir bilmediği hâlde.
Sayın Vural…
Sayın Başkan, eğer uygun olursa AKP ve CHP grup başkan vekillerinin kürsüde bu atışmayı yapmalarını önerseniz daha iyi olur yani sürekli olarak bunları bu şekilde gündeme getirerek yani…
Böylesi daha az zamanımızı aldığı için Sayın Vural… Ben, grup başkan vekillerinden rica ediyorum, aslında hem İç Tüzük’e uygun davranalım hem de Meclisin teamüllerine de uyalım karşılıklı. Gayet güzel gidiyoruz, bu atmosferin devamıyla herhâlde önümüzdeki görevi daha kolay yapacağımızı umuyorum. Dolayısıyla, şimdi söz sırası Sayın Şuay Alpay’da, Elâzığ Milletvekilimiz. Sayın Alpay, buyurun efendim.
Parlamentolar denetim konusunda profesyonel bir desteğe ihtiyaç duyduklarından, bu, denetim ve gözetim yükümlülüğü olarak ortaya çıkar ve bu yükümlülüğü de Parlamento adına denetim yapan yüksek denetim kurumları tarafından yerine getirilir. Dolayısıyla, bu yükümlülük Türk Sayıştayının da varlık nedenini oluşturmaktadır. Sayıştayın, Osmanlı döneminde 1862 yılında kurulmuş, köklü geçmişe sahip bir kurum olduğu da dikkate değer bir hadise olarak önümüzde durmaktadır. Sayıştay Anayasa’da “Cumhuriyetin Temel Organları” başlıklı kısmın “Yargı” başlıklı Üçüncü Bölüm’ünde düzenlenmiş anayasal bir kurumdur. Çağdaş dünyada devlet ve kamu yönetimi anlayışı saydamlık, hesap verme, yönetime katılma ilkelerine üzerine oturtulmaktadır. Hesap verebilirlik ve saydamlık, kamu yönetiminin amacına hizmet etmesi -bir başka deyişle halkın ihtiyaçları, talepleri ve beklentileri- ve bu doğrultuda verimli, etkin, hukuka uygun, dürüst ve katılımcı bir tarzda hizmet sunabilmesi için olmazsa olmaz ilkelerdir. Hesap verebilir ve saydam bir yönetimin teminatı ise hiç şüphesiz Meclisimiz adına denetim yapan Sayıştaydadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türk kamu mali yönetiminde de 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile bu ilkeler benimsenmiştir. Kamu mali yönetiminde 5018 sayılı Kanun ile gelen anlayış değişikliği denetimin de yeniden yapılandırılmasını bir ihtiyaç olarak ortaya çıkarmıştır. Bu nedenle 6085 sayılı Sayıştay Kanunu yasalaşarak yürürlüğe girmiştir. 6085 sayılı Kanun’la Sayıştaya mevcut görevlerine ek olarak yeni görevler verilmiş, Sayıştayın denetim alanı tüm kamu kaynaklarını ihata edecek şekilde genişletilmiştir. Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu Sayıştaya devredilerek anayasal yüksek denetim tek çatı altında toplanmıştır. Ayrıca, dış denetimin uluslararası genel kabul görmüş denetim standartlarına uygun hâle getirilmesinin de önü açılmıştır. Sadece kamu zararlarını bulmaya yönelik denetim yaklaşımıyla yetinilmemiş, uluslararası standartlara uygun olarak kamu yönetiminin gelişmesine katkı sağlayan ve bu konularda başta Türkiye Büyük Millet Meclisi olmak üzere tüm kamuoyunu bilgilendiren raporlar üretmeyi hedefleyen denetim yaklaşımı da bu yolla önem kazanmıştır. Yargısal bakımdan ise Sayıştay, yasalara uygun gerçekleştirilmeyen ve muhasebeleştirilmeyen işlemlerde hata ve kusuru olanların sorumluluklarının tespit edilmesini ve kamu zararlarının tazmin edilmesini sağlamakta, kamu kaynaklarını yasal çerçeveler içerisinde kullanmayan sorumlular hakkında kesin hüküm tesis etmektedir. Bu önemli bir faaliyettir. Sayıştay raporlarının Parlamento ve ilgili kamu idarelerine sunulmasının yanı sıra kamuoyuna da sunulması ve duyurulması yeni yasayla zorunlu hâle getirilmiş ve kamuoyu beklentilerinin artmasına yol açmıştır. Bu da kamuoyu denetimiyle sağlanan önemli bir yenilik ve gelişmedir. Bu yöntemler kamu harcamalarında verimliliği sağlayıp israfı önleyerek bu yolla kalkınmanın hızlanmasının ve sürdürülebilir bir kalkınmanın gerçekleşmesinin önünü açmaktadır. Halkımızın beklentileri de bu yoldadır ve bu yolda talepler yükselmektedir. Sayıştayın, ülkemizde temiz yönetimin tesisinde, hukukun egemen kılınmasında, kamu yönetiminin daha kaliteli ve etkin hizmet sağlamasında ve bu yolda üreten bir yapıya kavuşmasında önemli rolleri bulunmaktadır. Gelişen Türkiye’de Sayıştayın rol ve sorumlulukları da sürekli olarak artmaktadır. Meclisimiz adına, dolayısıyla millî irade adına denetim yapan Sayıştaydan beklentimiz, bilimsel ve teknolojik gelişmeleri en iyi şekilde içselleştirerek uluslararası standartlar çerçevesinde dünyaya örnek olacak bir denetim kapasitesine ulaşması ve bu sayede bizim de yasamadan sonra en önemli işlevimiz olan denetim çalışmalarımıza güç vermesidir. Bu düşüncelerle, Sayıştayımızın ve 2012 mali yılı merkezî yönetim bütçesinin ülkemize ve milletimize hayırlı olmasını temenni ediyorum. Sözlerimi bitirirken Sayıştay ve mensuplarına başarılar diliyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi söz sırası Çankırı Milletvekili Sayın İdris Şahin’de. Buyurun Sayın Şahin.
Anayasa mahkemeleri temsili demokrasilerde, siyasal iktidarları temel hak ve özgürlükler açısından denetleme amacıyla kurulmuş kurumlardır. Fren denge sistemine uygun olarak yasama organının temel toplumsal sözleşme hükmündeki anayasalara uygun davranmasını sağlamak amacıyla ihdas edilen üst mahkemeler her zaman için tartışma konusu olmuşlardır. Doğrudan millet iradesiyle belirlenen yasama organları ile bu organın yasama işlevlerini denetleyen yargısal kurum ilişkisi üzerinde önemle durulması gereken bir husustur. Modern dünyada varlık nedeni çoğunluğun azınlığa tahakkümünü engellemek ve temel hak ve özgürlükleri korumak olan Anayasa Mahkemesi tipi yargı kurumları Türk hukuk sistemine maalesef darbe ürünü olarak monte edilmişlerdir. İlk defa kamu hukuk sistemimize 27 Mayıs darbesini müteakip 61 Anayasası ile giren Anayasa Mahkemesi kurucu üyelerinin Yassıada Yüksek Adalet Divanı üyeleri olması dikkate şayan bir durumdur. Bizde anayasa mahkemeleri milli iradeyi denetlemek, sınırlamak ve başkalaştırmak amacıyla var edilmiş vesayet düzeneklerinin başında gelmektedir. İleri demokrasilerde çoğunluğun azınlığa tahakkümünü engelleme amaçlı olarak tasarlanan anayasa mahkemelerinin tersine bizdeki Anayasa Mahkemesi, dar bir bürokratik oligarşik elitin millete ve millet iradesine karşı kalesi olarak tahkim edilmiştir. Türkiye’de 1961’den 2010 Anayasa referandumuna kadar gelinen süreçte Anayasa Mahkemesinin verdiği kararlar ve geliştirdiği içtihatlara baktığımızda yasama fonksiyonunu gasbetmeye varacak düzeyde Türkiye Büyük Millet Meclisi iradesine müdahale ettiği, anayasal olarak görevli ve yetkili olmadığı halde norm denetimi yaparken norm ihdasına gittiği, bazen kendisini Türkiye Büyük Millet Meclisi yerine koyarak bağlayıcı kararlar almak yoluyla bir şekilde kanun yapmaya kalkıştığı, 367 vakasında görüldüğü gibi Meclisin kararlarını iptal edebildiği görülmüştür. Parti kapatmaları, siyasal liderlere siyasi yasak getirmeleri, anayasa değişikliklerini iptal etmeleri gibi uygulamalarıyla Anayasa Mahkemesi yıllarca siyaset kurumu içerisinde en belirleyici aktör olmayı sürdürmüş ve bürokratik oligarşi bu şekilde siyaseti dizayn etme ve siyasete müdahil olma imkânına sahip olmuştur. Anayasa Mahkemesi, Türk hukuk tarihine çok tartışmalı kararlarıyla geçerken bazen aritmetiğin temel kurallarını da altüst etmeyi başarmış ve 7’nin 411’den büyük olduğuna dahi karar verebilmiştir. Anayasa Mahkemesi “Türk milleti adına” diyerek verdiği kararlarla siyaset alanını daraltan ve siyaset kurumunun içini boşaltarak Türkiye Büyük Millet Meclisini yetkisiz ve bağımlı bir organ haline getiren Anayasa Mahkemesi, bürokratik oligarşinin halka ve halk iradesine karşı bir nevi kalkanı ve kılıcı olmuştur. Dünyanın her yerinde meşruiyetini millet iradesine dayandıran yüksek mahkemelerden farklı olarak Anayasa Mahkemesi, Türkiye’nin derin ekonomik ve siyasi krizlere düşmesine katkı sunmuş ve hiç olmadığı kadar tartışmaların odağına girerek meşruiyetini tamamen kaybetmiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 12 Eylül 2010’da halkoyuna sunulan Anayasa değişiklik paketinin en önemli düzenlemelerinden biri de Anayasa Mahkemesinin asli görevi olan hukuk devleti ve temel hak ve özgürlükleri ile demokratik sistemi koruma ve gözetleme görevine döndürme olmuştur. Anayasa Mahkemesi görev, yetki ve yapısında yapılan değişikliklerle birlikte, Anayasa Mahkemesinin günlük siyasi tartışmaların dışına çıkartılarak yüksek yargı organı kimliğine kavuşturulması hedeflenmiştir. Yapılan değişikliklerle Anayasa Mahkemesi belirli bir siyasi düşüncenin halk ve halk iradesine karşı duran cephesi olmaktan çıkartılmış ve hukuk devletine yakışır bir şekilde düzenlenmiştir. Cumhuriyet tarihinin en önemli referandumlarından olan 12 Eylül referandumuyla vesayetçi siyasal sistem tasfiye edilmiş ve özgürlükçü, demokratik hukuk devletinin işlerliği için gerekli anayasal düzenlemeler yapılmıştır. Bundan sonra Anayasa Mahkemesi siyaset kurumunu işlevsiz hâle getiren, siyaseti daraltan ve halk iradesini geçersiz kılan bir merci olmaktan çıkartılarak temel hak ve özgürlükleri ve hukuk devletini koruyan ve kollayan bir üst yargı kurumu hâline gelmiştir. Nitekim, Anayasa Mahkemesinin artık gündelik tartışmaların dışına çıktığı ve daha önce kaybettiği meşruiyetini kazandığını memnuniyetle müşahede etmekteyiz. Anayasa Mahkemesi Türk demokrasisinin ve hukuk devletinin temel bir aktörü olarak yoluna devam edecek…
…ve vereceği özgürlükçü ve çoğulcu kararlar ve geliştireceği içtihatlarla başta yasama olmak üzere yürütme ve diğer yargı organlarına yol göstermeye devam edecektir. Bu vesileyle 2012 malî yılı Anayasa Mahkemesi bütçesine “Evet.” oyu vereceğimizi ve çalışmalarında başarılar dilediğimizi bir kez daha ifade ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi söz sırası, Bartın Milletvekili Sayın Yılmaz Tunç’un. Buyurun Sayın Tunç.
Ölümünün 150’nci yıl dönümünde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından anma programı düzenlenen reformcu padişah Sultan Abdülaziz’in iradesiyle…
Abdülmecit; Abdülaziz değil, Abdülaziz değil.
…1868 tarihinde Divanı Ahkâmı Adliye adıyla kurulan Yargıtay 143 yıldan bu yana temyiz mahkemesi olarak görev yapmaktadır. Adliye mahkemelerince verilen ve kanunun başka bir adli yargı merciine bırakmadığı karar ve hükümlerin son inceleme mercisi olan Yargıtay adli uyuşmazlıkları toplumun adalet duygusunu tatmin edecek şekilde nihai olarak çözümleyerek içtihat birliğini gerçekleştirmekle görevli olan yüksek bir yargı kurumumuzdur. Değerli milletvekilleri, AK PARTİ Hükûmetleri herkesin güven duyduğu bir adalet sistemini oluşturmayı hedef olarak almış, bu amaçla adalet hizmetleri alanında önemli atılımlar gerçekleştirmiştir. Öncelikle hukuk sistemimizde güncelliğini kaybeden temel kanunlarımızın tamamına yakını Meclisimizin iradesiyle yenilenmiş, bilişim teknolojisiyle donatılmış modern adalet sarayları inşa edilerek adliyeler bodrum katlarından kurtarılmıştır. Son dokuz yılda hâkim ve cumhuriyet savcısı sayısı yüzde 25, diğer yargı çalışanlarının sayıları ise yüzde 55 oranında artırılmıştır. Adalet sisteminin güçlü ve sağlıklı bir şekilde işleyebilmesi, toplumda adalete güven duygusunun sağlanması için “Yargı Reformu Stratejisi” belgesi hazırlanarak yüksek yargıda da ilk defa planlı reform uygulamasına gidilmiştir. Yargı hizmetlerinin hızlandırılmasıyla ilgili yasal düzenleme Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilerek yürürlüğe girmiş, Yargıtaydaki iş yükünün azaltılması ve yargılamaların çabuklaştırılması için Yargıtayda hukuk dairelerinin sayısı 21’den 23’e, ceza dairelerinin sayısı 11’den 15’e çıkarılmış, üye sayısı 250’den 387’ye çıkarılmıştır. Yargıtayın 2012 bütçesi 2011 yılına göre yüzde 35 artırılarak 76 milyondan 103 milyon liraya çıkarılmıştır. Anayasa Mahkemesi ve Danıştay için yeni hizmet binaları yapılmış ancak Yargıtaya yeni hizmet binasının yapılacağı yerle ilgili idare mahkemesi kararı nedeniyle gecikme olmuştur. Sayın Başbakanımızın talimatıyla yeni bina yapımı süreci hızlandırılmış, önümüzdeki süreçte Yargıtayın saygınlığına uygun yeni bir hizmet binasına da kavuşucaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; her uyuşmazlığın mahkemelere gitmesini önlemek amacıyla alternatif çözüm yollarından olan “Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanun Tasarısı”nın Türkiye Büyük Millet Meclisine sevk edilmiş olması, 2005 yılında yürürlüğe girmiş bulunan ceza yargılamalarında uzlaşma müessesesinin daha da etkinleştirilmesine dönük çalışmalar, kamu denetçiliği kurumunun Anayasa’mızda yerini alması ve bu kurumun faaliyete geçecek olması, ilk derece mahkemelerinde yargının hızlanmasında büyük rolü olan UYAP’ın yüksek yargı organlarında da yaygınlaştırılmasına yönelik çalışmalar, istinaf mahkemelerinin faaliyete geçirilmesi yönündeki çalışmalar, yüksek yargının ilk derece mahkemesi olarak baktıkları davaları asgariye indirecek düzenlemelerin yapılması, yargılamanın hızlandırılması ve güven veren bir adalet sisteminin oluşturulmasını sağlayacak önemli çalışmalardır. 12 Eylül 2010 referandumundan sonra yargılama faaliyetini yürüten bütün kurumların inisiyatif alması ve etkili sonuçları hedefleyen yapıcı bir iş birliği içinde olması da ülkemiz adına memnuniyet vericidir. Yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı, hukukun üstünlüğü ilkeleri güçlendikçe bu durumdan rahatsız olanlar olsa da milletimiz olup bitenleri çok iyi gözlemlemektedir. Bugün ülkemizde yanlış iş yapanlardan, milletin aleyhinde karanlık planlar üretenlerden hesap soran, sıfatı ne olursa olsun herkesin kanun önünde eşit olduğunu gösteren bir yargıdan hiç kimsenin rahatsız olmaması gerekir. Ülkemiz her alanda olduğu gibi adaletin tesisi, yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığının sağlanmasında da ilerlemeye devam edecektir. Bundan hiç kimsenin şüphesi olmaması lazım. Bu duygu ve düşüncelerle Yargıtayın 2012 bütçesinin milletimize, Yargıtayımıza hayırlı uğurlu olmasını diliyor, hepinizi saygılarımla selamlıyorum.
Şimdi söz sırası, Sivas Milletvekili Sayın Hilmi Bilgin’in. Buyurun Sayın Bilgin.
Değerli milletvekilleri, ülkemizde kuruluşu 1868 yılına dayanan ve o zamanki adıyla Şûrayı Devlet olan Danıştay, imparatorluk döneminde belli bir dönem görev yaptıktan sonra cumhuriyet döneminde yeniden kurulmuş önemli bir yargı organımızdır. Danıştay Anayasa’mızın 155’inci maddesine göre yürütme organına yardımcı bir inceleme, danışma ve karar organı olmasının yanı sıra yönetimin yargı yoluyla denetlenmesinde etkin ve önemli görev yapmaktadır. Ayrıca, Danıştay idare mahkemesince verilen kararların son inceleme mercisi ve kanunla gösterilen belli davalara da bakan ilk ve son derece mahkemesidir. İdari yargının en üst birimi olan Danıştayın hukuk devletinin korunmasında ve etkinlik alanının genişletilmesinde çok önemli görevleri vardır. Hukuk devleti, yönetenlerin keyfî eylem ve işlemlerine karşı yönetilenlere hukuki güvenceler sağlayan, hukukun üstünlüğüne dayanan devlettir. Hukuka uymak yalnızca vatandaş için değil, devlet için de bir zorunluluktur. Bu manada Danıştay, Anayasa’nın 155’inci maddesi gereği yüksek yargı organı olarak, Anayasa’nın 125’inci maddesi uyarınca idarenin tüm işlem ve eylemlerinin hukuka uygunluk denetimini Anayasa çerçevesinde gerçekleştirmektedir ancak bu denetim yapılırken yargı organlarının yerindelik denetimi yapamayacağı, yine Anayasa’mız ile düzenlenmiştir ancak ülkemizde yargı, yıllarca yerindelik denetimi yaparak kamu hukukun önemli bir kuralını ihlal ettiği gibi, âdeta yürütmenin yerine geçerek, ona ait yetkileri kullanmaya çalışmıştır. Yargı, yerindelik denetimi gibi, siyasi sorumluluk alanına girmeden, sadece hukuka uygunluk denetimi yapmalıdır. Aksi bir durum, kuvvetler ayrılığı ilkesini zedeler ve bu durum hukuk devleti ilkesiyle bağdaşmaz. Yaşanan bu sıkıntılar nedeniyle, 12 Eylül tarihinde yapılan halk oylamasıyla Anayasa’da yapılan değişiklikle idari yargıda yerindelik denetimi yapılamayacağı şeklindeki temel kamu hukuku kuralı açıkça ve kuvvetli bir şekilde vurgulanmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; geçmişten bugüne, devletlerin en önemli amaçlarından biri adalet sisteminin etkin bir biçimde işleyişi olmuştur. AK PARTİ hükûmetlerinin en önemli gayreti, iyi işleyen yani vatandaşına güven veren bir adalet sistemi oluşturmak olmuştur. İyi işleyen bir adalet sistemi, adaletin ancak zamanında ve gecikmeksizin tecellisiyle mümkün olacaktır. Bugün itibarıyla, adalet sistemimizin temel sorunu, yargılamanın makul sürede bitirilememesidir. Uzayan her bir işlem, her bir dava, taraflar üzerindeki etkisinin yanı sıra, toplumsal, siyasal ve ekonomik sonuçları olmaktadır. Bu sorunu çözmek için Hükûmetimiz, insan kaynaklarının geliştirilmesi, mevzuatın yenilenmesi, altyapı sorunlarının çözülmesi, bilişim teknolojilerinden faydalanılması gibi çalışmalarda ciddi mesafeler almış ve ayrıca, son yıllarda yapılan anayasal ve yasal değişikliklerle önemli yapısal ve kalıcı gelişmeler yaşanmıştır. Danıştayın da içinde bulunduğu yüksek mahkemelerimizin, karşı karşıya bulundukları iş yüküyle orantılı kurumsal yapıya sahip olmadıkları hepimizin malumudur. Yıllarca daire ve üye sayıları artan iş yüküne oranla artırılmamış ve yüksek yargı emsali görülmemiş bir iş yüküyle baş başa bırakılmıştır. Bu sorunun çözümü için Danıştayın ve Yargıtayın üye sayıları artırılmış ve dairelerin birden fazla heyetle çalışması imkânı getirilmiştir. Yine bu düzenlemelerle birlikte yüksek mahkemelerin savcı ve tetkik hâkim ihtiyacı da Hâkimler Savcılar Yüksek Kurulu tarafından giderilmiş ve ayrıca, yardımcı personel sorunu da bugün itibarıyla çözülmüştür. Değerli milletvekilleri, AK PARTİ, iktidara geldiği 2002 yılından bu yana, toplumsal düzenin teminatı olan adalet sistemimizde önemli adımlar atmıştır. Mevzuatımız, önemli temel kanunlarımız çağın gerekleri esas alınarak yenilenmiş, teknoloji adaletin hizmetine sunulmuş, adalet hizmetlerinin yürütüldüğü fiziki mekânlar iyileştirilmiştir. Bu kapsamda, ülkemizin dört bir yanında illerimiz, ilçelerimiz yeni ve modern adalet saraylarına kavuşmuştur. Bu güzel mekânlardan ilk derece mahkemelerinin yanı sıra, başta Anayasa Mahkemesi olmak üzere yüksek yargı organlarımız da nasibini almıştır. Bu manada, Danıştay için de Ankara-Eskişehir yolu üzerinde, toplam kapalı alanı 72 bin metrekare olan hizmet binası inşaatı başlamış ve inşallah 2012 yılı başında hizmete başlaması planlanmaktadır. Bu bina tamamlandığında Danıştayımız da modern bir hizmet binasına kavuşacaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sözlerimi tamamlarken Danıştayımızın 2002 mali yılı bütçesinin ülkemiz, milletimiz için hayırlı ve uğurlu olmasını diliyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi söz sırası Samsun Milletvekili Sayın Akif Çağatay Kılıç’ın. Buyurun Sayın Kılıç.
Bu vesileyle, Genel Kurulda Başbakanlık bütçesi görüşülürken, Değerli Genel Başkanımız, Başbakanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’a geçmiş olsun dileklerimi iletiyor, acil şifalar diliyorum. AK PARTİ, kuruluşundan itibaren siyasete yeni bir soluk getirirken Sayın Başbakanımız da göreve geldiği andan itibaren Başbakanlık makamına ve Başbakanlık kurumuna gerçekten farklı bir soluk getirdi. Başbakanlık, AK PARTİ hükûmetleri döneminde, halktan kopuk, milletten uzak bir kurum olmaktan çıktı, sorun çözen, proje üreten, Türkiye adına, Türkiye'nin geleceği adına vizyon oluşturan bir kurum hâline geldi. Uzun süre çalışma fırsatını bulduğum ve iç işlerini yakından müşahede ettiğim Başbakanlık, hızlı, enerjik ve dinamik bir yapıyla meselelere en hızlı şekilde müdahale eden, koordinasyonu sağlayan, devlet teşkilatının uyum içinde çalışmasını temin eden bir kuruluşa dönüştü. Bakanlar Kurulunun aylarca toplanamadığı bir dönemden Bakanlar Kurulunun her hafta toplandığı bir döneme geçildi. Açıkçası, Ankara hemen yanı başındaki Kırıkkale’ye, Çankırı’ya, Eskişehir’e bile âdeta saatlerce uzaklıktayken bugün Samsun’a, Van’a, Ağrı’ya, Edirne’ye, Muğla’ya dakikalar içinde ulaşabilecek bir konuma yükseldi. Ankara ile sadece seksen vilayetimiz arasındaki mesafe azalmadı, Ankara Kabil’e, Gazze’ye, Kahire’ye, Bağdat’a, Melbourne’e, Toronto’ya, Brüksel’e de daha yakın bir konuma ulaştı. Değerli milletvekilleri, Başbakanlık kurumunun önemli vazifelerinden birisi Resmî Gazete’nin yayımlanmasıdır. Dönemimizde Resmî Gazete’nin elektronik ortamda yayımlanması projesine hız verilmiş, bu kapsamda 1921-2000’li yıllar arasında yayımlanan toplam 24.819 sayıda Resmî Gazete -ki bu yaklaşık 950 bin sayfaya tekabül eder- elektronik ortama aktarılmıştır. Yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla kodifiye edilen mevzuat Başbakanlık İnternet sitesinde yer alan Mevzuat Bilgi Sistemi’ne aktarılmaktadır. MBS ücretsiz olarak kullanıcıların hizmetine sunulacaktır. Başbakanlığın uhdesinde olan bir başka sorumluluk alanı da arşivlerdir. Arşiv, bir ülkenin, bir toplumun en değerli hazinesi, devraldığı en büyük mirastır. Arşiv, ülkelerin geçmişi ile geleceği arasındaki en önemli bağlardır. Köklü ve oldukça uzun bir devlet tarihimiz ve geleneğimiz bulunmasına rağmen ne yazık ki arşivlerimiz sağlıklı şekilde korunmamış, tasnif edilmemiş ve kullanıcının hizmetine sunulmamıştır. Bu kadar köklü ve kadim bir geleneği olan devletin mirasına yani arşivlerine sahip çıkmaması anlaşılabilir ve affedilebilir bir durum değildir. İşte, bu durumu düzeltmek adına İstanbul’da beş ayrı alanda dağınık hâlde bulunan arşiv ünitelerini bir araya toplamak ve arşivcilik ihtiyaçlarını tam olarak karşılayabilmek maksadıyla İstanbul ili Kâğıthane ilçesinde toplam 133.132 metrekare kapalı alana sahip modern bir millî arşiv sitesi inşa edilmektedir. Bu sitenin 2012 yılı sonuna kadar tamamlanması planlanmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Başbakanlığa bağlı 2012 mali yılı bütçe tasarısında teklif edilen toplam ödenek tutarı 861 milyon 757 bin TL’dir. Bu 2011 yılı toplam ödeneğine göre yüzde 83 oranında azalmış bulunmaktadır. Bunun nedeni, Başbakanlığa bağlı ilgili ve ilişkili kuruluşların doğrudan ilgili hizmet bakanlıklarına bağlanmasıdır. Başbakanlık bütçesinden hâlen transfer almakta olan kuruluşlar, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk Kültür Merkezi, Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı ve Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığıdır. Bu kuruluşlara ayrılan transfer miktarı 132 milyon 544 bin lira olup, bütçenin yüzde 15’ine tekabül etmektedir. Millî arşiv sitesi inşaatı için yatırım bütçesine 120 milyon TL ödenek ayrılmış olmasından dolayı da Başbakanlık merkez teşkilatı bütçesi geçen yıla oranla yüzde 11,2 artmıştır. 2012 yılında Başbakanlık yeni ve dinamik yapısıyla Türkiye'nin meselelerine daha fazla yoğunlaşacak, sorunların çözümünü daha da hızlandıracaktır. Sözlerime son verirken, 2012 yılı Başbakanlık bütçesinin devletimize ve millet hizmeti için hayırlara vesile olmasını diler, hepinizi saygıyla selamlarım.
Sayın Başkan…
Buyurun efendim.
Sayın Başkanım, biraz önce Hatip, tabii, işte, aylarca toplanamayan Bakanlar Kurulu döneminden, bugün her hafta toplanan Bakanlar Kuruluna gelindiğini ifade ediyor ama, tabii, toplanamadığı dönemde, o zaman rahmetli Bülent Ecevit Bey’in hastalığı olduğu dönemlerde toplanamamasını… Siyaset yapanlar, bugün de Sayın Başbakanın hastalığı döneminde Bakanlar Kurulunun toplanmamasını bir sorun olarak buraya getirebilir. Dolayısıyla, yaptığınız eleştirinin aynı zamanda kendinize yönelik bir eleştiri olduğunu da hatırlayınız, Bakanlar Kurulu toplanmıyor şu anda.
Ne ilgisi var?
Çok ilgisi var.
Teşekkür ederim Sayın Vural, zabıtlara geçti. Şimdi söz sırası Şanlıurfa Milletvekili Sayın Mehmet Kasım Gülpınar’da. Sayın Gülpınar, buyurun efendim.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı’nın Millî İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı bütçesi üzerinde AK PARTİ Grubu adına söz aldım.
Oslo’dan başla Sayın Hatip.
Millî İstihbarat Teşkilatı, devletin istihbarat ihtiyacının karşılanması amacıyla 2937 sayılı Kanun’la kurulmuştur. Millî İstihbarat Teşkilatının temel görevi millî güvenliğimize yönelik iç ve dış mevcut ve muhtemel tehditleri tespit ederek ilgili makamlara zamanında bildirmektir. 2937 sayılı Kuruluş Kanunu’nda ifade ediliş biçimiyle, Millî İstihbarat Teşkilatı, Türkiye Cumhuriyeti’nin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, varlığına, bağımsızlığına ve güvenliğine, ayrıca anayasal düzenine ve millî gücünü meydana getiren unsurlarına karşı içten ve dıştan yöneltilen faaliyetler hakkında millî güvenlik istihbaratını oluşturmaktadır. Teşkilat, elde ettiği istihbaratı Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genelkurmay Başkanı, Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği ve diğer ilgili kuruluşlara ulaştırmaktadır. Millî İstihbarat Teşkilatı, vatandaşın ve kamunun güvenliğine, ülkemizin varlığına ve millî menfaatlerine yönelebilecek her türlü iç ve dış tehdidi önceden haber alarak ilgili kuruluşlarca gereken tedbirlerin alınmasını sağlamaktadır.
Yani pazarlık yapmaz mı MİT?
Bu doğrultuda, gereken faaliyetin yürütülebilmesi için Millî İstihbarat Teşkilatı iyi eğitim görmüş uzman insan gücünden ve en son teknolojik imkânlardan istifade etmektedir. Günümüzde ülkemizin bulunduğu coğrafya birçok güvenlik riskini içinde bulundurmaktadır. Başta terör olmak üzere, komşu ülkelerde meydana gelen ekonomik ve politik huzursuzluklar ülkemizin güvenliği için ciddi bir tehdittir. Millî İstihbarat Teşkilatının da aralarında bulunduğu güvenlik kuruluşlarımız ülkemizin özellikle nifaka yol açan terör tehdidinden kurtulması noktasında gereken adımları atmaya devam etmektedir. Öte yandan, Suriye’de yaşanan iç karışıklıklar ve buna bağlı olarak Türkiye’ye yönelik mülteci akını ülkemiz için başka bir güncel güvenlik riskidir. Bu bağlamda, Suriye’deki gelişmeler hassasiyetle takip edilmekte, alınan kararlar devletimizin yetkili kurumlarınca kararlılıkla uygulanmaktadır. Bu noktada, başta Millî İstihbarat Teşkilatı olmak üzere ilgili güvenlik kuruluşlarımız herhangi bir güvenlik zafiyetinin oluşmasına meydan vermemek için Suriye’deki gelişmeleri dikkatle izlemektedir. Bu hususların yanı sıra, yabancı devletlerin ülkemiz sınırları içerisinde yapabileceği casusluk faaliyetleri ile ülkemizin Avrupa ve Asya arasında bulunan coğrafi konumundan istifade eden organize suç gruplarının faaliyetlerinin engellenmesi de Millî İstihbarat Teşkilatı tarafından yerine getirilen görevlerdendir. Günümüzde ülkemizin millî menfaatlerine zarar vermek isteyen yerli ve yabancı odaklar, gizli faaliyetlerini sürdürmek için gün geçtikçe farklı yöntemler geliştirmektedir. Buna karşın ülkemizin gözde kurumlarından Millî İstihbarat Teşkilatı, görevini yerine getirirken diğer gelişmiş ülkelerde faaliyet gösteren benzer kurumlar gibi en son teknik imkânlardan istifade etmekte, istihbarat temini için gelişmiş teknolojik cihazlar kullanmaktadır. Ayrıca, Millî İstihbarat Teşkilatı bünyesinde istihbarat görevlileri, bilgi işlem uzmanları, yabancı dil bilir personel, teknisyenler ve muhtelif destekleyici personel istihdam edilmektedir. Neticede, Millî İstihbarat Teşkilatı içerisinde en üst yönetiminden en alt birimine kadar görev alan bu personel, devlet istihbaratının zamanında ve doğru şekilde elde edilerek, ilgili makamlara iletilmesi için gayret sarf etmektedir. Son yıllarda ülkemizin uluslararası alanda artan önemine paralel şekilde Millî İstihbarat Teşkilatı vizyonunu yenilemektedir. Ülkemizin istihbarat ihtiyaçlarının tam ve doğru şekilde karşılanabilmesi için Teşkilat tarafından insan kaynakları kalitesi artırılmakta, yüksek sayıda, dil bilen personel alınmaktadır. Buna paralel şekilde MİT, teknik ve fiziksel anlamda da kapasitesini artırmaktadır. Yenilenen vizyonu, nitelikli personel profili ve gelişmiş teknik imkânlarıyla Millî İstihbarat Teşkilatı, uluslararası alanda emsalleri arasında muteber konuma yükselmiş, kendi alanında ülkemizin dışa açılan penceresi durumuna gelmiştir. Millî menfaatlerimizin korunması noktasında Millî İstihbarat Teşkilatının gizli faaliyetlerini verimli şekilde sürdürmesi ve teknik imkânlarını günün şartlarına uygun şekilde artırmaya devam etmesi için yeterli bütçe imkânlarının tanınması bir gereklilik olarak ortaya çıkmaktadır. İyi yetişmiş insan gücünden ve gelişmiş teknik imkânlardan faydalanma doğru ve zamanında istihbaratın elde edilmesi sonucunu doğurmaktadır. Çağın gerisinde kalan teknik yöntemler ve yeterli uzman personel olmaksızın yürütülecek bir faaliyetin günün değişen şartlarına ve yeni uluslararası tehditlere karşı ülkemizin ihtiyaçlarını karşılayamayacağı hepimizin malumudur. Konuşmama son verirken, 2012 yılı bütçesinin ve Millî İstihbarat Teşkilatı bütçesinin hayırlı hizmetlere vesile olmasını temenni eder, hepinizi saygıyla selamlarım.
Şimdi söz sırası Kırıkkale Milletvekili Sayın Oğuz Kağan Köksal’da. Buyurun Sayın Köksal.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; dünyadaki küreselleşme olgusunun etkileri ile teknolojideki hızlı gelişmeler, ülkelerin güvenliğine yönelik risk ve tehditlerin kapsamının da sürekli genişlemesine neden olmaktadır. Bu itibarla, ülkemizin millî güvenliğinin sağlanması her zamankinden daha fazla önem kazanmış bulunmaktadır. Bu çerçevede, Millî Güvenlik Kurulu ve Kurula bağlı Genel Sekreterlik teşkilatı önemli bir fonksiyon icra etmektedir. 2945 sayılı Millî Güvenlik Kurulu ve Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği Kanunu’nda, “Millî güvenlik; Devletin anayasal düzeninin, millî varlığının, bütünlüğünün, milletlerarası alanda siyasi, sosyal, kültürel ve ekonomik dâhil bütün menfaatlerinin ve ahdî hukukun her türlü dış ve iç tehlikelere karşı korunması.” şeklinde tanımlanmıştır. Kanun’la, Millî Güvenlik Kurulunun, devletin millî güvenlik siyasetinin tayini, tespiti ve uygulanması ile ilgili konularda tavsiye kararı alacağı ve gerekli koordinasyonun sağlanması için görüş tespit edeceği, bu tavsiye kararlarını ve görüşlerini Bakanlar Kuruluna bildireceği ve kanunla verilen görevleri yerine getireceği ifade edilmiştir. Kısacası Kurul, Bakanlar Kuruluna tavsiye niteliğinde karar vermek suretiyle millî güvenlik, iç ve dış güvenlik ile savunma konularından oluşan güvenliğin en üst yapısı olarak öngörülmüştür. Bu Kurulun faaliyetlerini yürütmek üzere de bir Genel Sekreterlik teşkilatı kurulmuştur. Sayın Başkan, değerli üyeler; ülkemizde Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliğinin ilk ortaya çıkışı, 24 Nisan 1933 tarihli 14443 sayılı Kararname’yle kurulan Yüksek Müdafaa Meclisi Umumi Kâtipliğinin kurulmasıyla olmuştur. Bu Kurul, 1949 yılında Millî Savunma Kurulu olarak düzenlenmiş ve Kurulun çalışmaları genel sekreterliğe çevrilmiştir. 61 Anayasası’yla da anayasal bir teşkilat hâline gelerek 129 sayılı Kanun ile görevleri yeniden düzenlenmiştir. Soğuk savaşın olabildiğince yoğunlaştığı yıllarda ülkeler millî menfaatlerini sağlamak üzere askerî güçlerinin yanında politik, ekonomik ve kültürel güçlerini de aktif ve etkili bir şekilde kullanmaya başlamışlardır. Bu çerçevede, millî güvenliğe yönelik tehditlerin nicelik ve niteliği artmıştır. Ülkemizin bekası yanında, milletin ve bireylerin refahını da doğrudan ilgilendiren tehditlere karşı alınması gereken tedbirler bir ihtiyaç olarak ortaya çıkmış ve bu, millî güvenliğin yeniden tanımlanması gereğini duyurmuştur. Bu kapsamda, 1982 Anayasası’yla tekrar düzenlenen Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği, 2945 sayılı Kanun’la da ayrıntılı olarak düzenlenmiştir ve bu Kanun’da millî güvenliğin sağlanması için yürüteceği geniş yelpazede faaliyetleri, koordinasyonu ve Başbakan adına görev yapan koordinasyon kurulu hâline gelmiştir. Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği, millî güvenliğin sağlanmasında Bakanlar Kuruluna yardımcı bir kuruluş olarak görev yapmaktadır. Ancak burada Millî Güvenlik Kuruluyla ilgili birkaç kelimeyi geçtiğimiz zamandaki hafızaları tazelemek adına bazı şeylerde de ifade etmek istiyorum. Millî Güvenlik Kurulu kendisine verilen bu ulvi görevi yaparken maalesef bazı zamanlarda anayasal bir kuruluş olduğunu unutarak, görev tanımını aşarak icranın yerine geçen ve tartışmalara yol açan kararları verdiği toplantıları yaptığı dönemleri ve olmayan vesayet yetkisini kullanmaya çalıştı ki 28 Şubat süreci hepimizin hafızalarında hâlâ canlılığını sürdürmektedir.
27 Nisanı da söyle.
Atılan Anayasa kitapçığının ülkenin ekonomisini çökerttiği Millî Güvenlik Kurulu toplantıları, yine Millî Güvenlik Kurulu toplantılarında bürokratların, valilerin, kaymakamların fişlenme talimatlarını verdiği toplantılar da hâlâ milletimizin hafızalarında sürdürülmektedir. Ancak bugün, 2003 yılında yapılan değişikliklerle Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterlik Teşkilatı mevcut hâlini almış ve asli görevini en iyi şekilde yetiştirir hâle gelmiştir. Bu noktada baktığımızda, Millî Güvenlik Kurulu, orgeneral rütbesine alınarak sivil bir genel sekretere teslim edilmiş ve dolayısıyla sivilleşme sağlanmıştır.
Özellikle bir şeyi ifade etmek istiyorum: Son zamanlardaki bu güzel çalışmalarından dolayı Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterine ve çalışan arkadaşlara huzurlarınızda teşekkür ederken, Millî Güvenlik Kurulu bütçesinin ülkemize hayırlı olmasını diliyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın milletvekilleri, birinci tur gruplar adına konuşmalar tamamlanmıştır. Şimdi şahsı adına, Burdur Milletvekili Sayın Bayram Özçelik.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2012 yılı Merkezî Yönetim Bütçesi Tasarısı birinci tur görüşmeleri üzerinde şahsım adına, lehte söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlarım, Türkiye Büyük Millet Meclisi, ülkemizin gelişmesi, cumhuriyetimizin kuruluşunda belirlenen muasır medeniyet düzeyinin üzerine çıkması için çalışmaktadır. Çalışmaları yaparken en büyük güç kaynağımız, milletimizin umutları, cumhuriyeti geleceğe daha güçlü bir şekilde taşıyabilme azmi, heyecanı ve ülkemizin gelişmekte gösterdiği başarısıdır. Bilindiği üzere, cumhuriyetimiz kurulmadan Meclisimiz açılmış, millî iradenin tecelligâhı olan Türkiye Büyük Millet Meclisi modern Türkiye'nin temel kurumlarını ve altyapısını oluşturmuştur. Ülkemizin gelişmesi ve kalkınması için gerekli adımları atmış, cumhuriyetimizin bugüne gelmesinde büyük katkılar ve hizmetler sunmuştur. Meclisimizin bundan sonra da eksilmeyen ve artan bir heyecanla çalışmalarını sürdürmeye, milletimizin özlemlerini gerçekleştirmeye devam edeceğine hepimiz yürekten inanmaktayız. Milletimizin temel beklentilerinden bugünün Türkiye'sine yakışır yeni bir anayasa konusu da Meclisin bu dönem yürütmeye çalıştığı en önemli çalışmalardandır. Meclisimiz, milletimizin büyük umudu olan yeni anayasayı bu dönemde yapabilecek güçtedir, o iradeyi halktan almış durumdadır. Vatandaşlarımız yeni anayasayla ilgili görüşlerini ve düşüncelerini Meclisimize süratle iletmektedir. Demokratik katılımla yapacağımız yeni anayasayla ülkemiz, anayasadan kaynaklı birçok tartışma ve problemlerden kurtulma imkânı bulacaktır. Geçmişten bugüne sorunlarımızın çözüm yeri, demokrasimizin tecelli yeri Türkiye Büyük Millet Meclisidir. Türkiye Büyük Millet Meclisi ortak aklı, uzlaşma ve bir araya gelerek ülkemizin demokratik birikimini harekete geçirerek sorunlarımızı çözecektir. Meclisimizin gücü, ülkemizin ve işleyen bir demokrasimizin gücü ülkemizi geleceğe taşımaya yeterlidir. Türkiye Cumhuriyeti’nin yüzüncü yılında Türkiye’yi mevcut hâlinden daha ileri bir noktaya götürmek, hazırlık çalışmalarını yürüttüğümüz anayasa ile doğrudan ilgilidir. Parlamentoda yürüttüğümüz bu çalışmaların bilincinde olduğunu görüyoruz. Meclisimizi hem yasama faaliyeti açısından hem de etkin denetim açısından daha verimli çalıştırabilmek bakımından Anayasa’ya paralel bir Meclis İçtüzüğü çalışmasını mutlaka gerçekleştirmemiz gerekiyor. Meclisimizin beklentileri karşılayabilmesi noktasında yeni bir İç Tüzük’ün faydalı olacağını herkes ifade etmektedir. Sayın milletvekilleri, sizlerin büyük özlemle beklediği yeni halkla ilişkiler binası inşaatı hızla devam etmekte olup, üç bodrum, iki zemin ve altı normal kattan oluşan yaklaşık 100 bin metrekare kapalı alana sahip inşaatın bitim süresi 2013 yılı ortası olmasına rağmen, görüşmelerle 2012 yılı sonuna kadar planlanmıştır. Türkiye’nin göz bebeği bir kurum olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinin görevini en iyi şekilde yapması için her türlü gayretin içinde birlikte olacağız. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Sayın Cumhurbaşkanımızın bütün illeri ziyaret etmiş olması çok önemlidir. İllerde, valilikle birlikte belediyelere, üniversitelere de uğraması, halkı yakından görmesi, iş adamlarıyla toplantılar yapıp onların dertlerini dinlemesi büyük moral vermektedir. Yurt dışı gezilerine katılan iş adamlarımızın da, Sayın Cumhurbaşkanımızın kendileriyle yakından ilgilendiğini ve tüm sorunlarını ilgili kurumlara ilettiğini görüyoruz, biliyoruz. Sayın Cumhurbaşkanımızın otuz dokuz yıl sonra Burdur’a ziyarette bulunan Cumhurbaşkanımız olması, kadirşinas Burdur halkı Cumhurbaşkanımızın Burdur ziyaretinde unutulmayacak tarihî bir gün yaşamış, sevgisini sokaklara çıkarak gülen yüzlerle göstermiştir. Burdur Milletvekili ve Millî Şairimiz Mehmet Âkif Ersoy, Mehmet Âkif Ersoy Üniversitesinde yaptığımız çeşitli etkinliklerle anılmıştır. Buradan Sayın Cumhurbaşkanımıza şükranlarımızı sunuyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi, Hükûmet adına Başbakan Yardımcımız Sayın Bekir Bozdağ.
Sözlerimin başında, görüşmelerin başlamasından bu vakte kadar geçen süre içerisinde eleştirerek, öneriler sunarak bütçe hakkında görüşlerini dile getiren ve katkı sunan bütün iktidar, muhalefet milletvekillerine huzurlarınızda ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Başbakanlık olarak güçlü bir ülke olma yolunda değişime ve dönüşüme öncülük eden bir kurum olma vizyonu ile hareket ediyoruz. Başbakanlığın görevi Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve hukuk devleti ilkeleri çerçevesinde Başbakan ve Bakanlar Kuruluna hükûmetin genel siyasetinin yürütülmesinde her türlü desteği sunmak, bakanlıklar arasında etkili bir iş birliği ve koordinasyon sağlamak ve devlet teşkilatının düzenli ve uyumlu bir şekilde işlemesine önderlik etmektir. Ekonomi başta olmak üzere bütün alanlarda reform süreci devam etmektedir. Bu kapsamda yapısal reformları mali disiplini destekleyici bir araç olarak da kullanıyor, Türkiye ekonomisini dirençli ve şoklara karşı dayanıklı ekonomilerden biri hâline getirmenin vermiş olduğu öz güven sayesinde uzun vadeli planlar yapabiliyor, geleceğe daha güvenle bakabiliyoruz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ülkemizin rekabet gücünü artırmak suretiyle ekonomimizi güçlendirmeyi, istikrarlı büyümeyi sürdürmeyi, “2023 Stratejik Vizyonu” olarak belirlediğimiz dünyanın en büyük on ekonomisi arasına girmeyi ve burada kalıcı olmayı hedefliyoruz. Hâlen devam etmekte olan küresel krizde Türkiye ekonomisi istihdam yaratan güçlü büyümesi, sürekli bir şekilde iyileşen kamu finansman dengeleri, sağlam bankacılık sektörü ve kredibilitesi yüksek Orta Vadeli Programı’yla birçok ülkeden pozitif yönde ayrışmıştır. Türkiye global büyüme liginde en üst sıralarda yerini almıştır. Birçok gelişmiş ülkenin kamu borçları sürdürülemez bir noktaya ulaşmışken Türkiye'nin kamu borçları millî gelire oran olarak hızla düşmeye devam etmektedir. Küresel kriz yılı olan 2009’u hariç tutarsak hem bütçe açığını hem de borç stokunu sürekli azalış trendinde tutmayı başaran ender ülkelerden birisiyiz. Avro bölgesini oluşturan on yedi ülkede kamu borç stokunun gayrisafi yurt içi hasılaya oranı ortalama yüzde 90’a dayanmışken, Türkiye'nin AB tanımlı genel devlet borç stokunun gayrisafi yurt içi hasılaya oranının yüzde 39,8 civarına ineceğini tahmin ediyoruz. 2014 yılı sonunda borç stokumuzu daha da azaltarak yüzde 32 seviyelerine indirmeyi hedefliyoruz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugünün dünyasında, her ülkenin çok boyutlu ve çok yönlü bir dış politikasının olması artık kaçınılmaz hâle gelmiştir. Türkiye’nin hedefi, aktif ve gerçekçi bir dış politika çizgisini yakalamak ve sürdürmektir. Türkiye, hiçbir ülkenin, hiçbir toplumun, hiçbir inanç ve kültürün karşısında değildir, olması da düşünülemez. Bugün izlenen dış politikanın istikameti de budur. Türkiye’nin, belli bir bölgeye, belli bir meseleye saplanıp kalmış bir dış politika anlayışı yoktur. Türkiye olarak, her bölgeye, her ülkeye, her soruna barış ve dostluk zemininde aynı sıcak ve akılcı yaklaşım içindeyiz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; vatandaş ve sonuç odaklı yönetim anlayışımız önümüzdeki dönemde de hız kesmeden devam edecektir. Merkezî idarenin strateji geliştirme, standart koyma, izleme ve denetleme fonksiyonlarını da geliştireceğiz. Bu çerçevede, Başbakanlığa bağlı kuruluşların sayısını azalttık ve Başbakanlığın asli görevi olan koordinasyon işlevini güçlendirdik, devlet bakanlıklarını kaldırarak bazı bakanlıkları yeniden yapılandırdık. Oluşturduğumuz bu yeni yapıyla, devlet, vatandaşa daha iyi hizmet sunacak kurumlara kavuştu. İktidarlarımız döneminde, Türkiye’nin pek çok alanında önemli reformları birlikte hayata geçirdik. Eğitimde, sağlıkta, ulaşımda, adalette, her alanda Türkiye, 2002’nin öncesine göre mukayese edilemeyecek derecede değişti, gelişti, farklılaştı. Bugün, herkes, farklı bir Türkiye’de olduğunun, düne göre daha iyi şartları olan, daha iyi bir noktada bulunan bir Türkiye’de yaşadığının farkında ve bunu kabul ediyor. Bugün dünyanın pek çok ülkesi krizlerle boğuşurken, kendi içerisinde sıkıntıları varken Türkiye'nin bu noktada imrenilen, gıpta edilen bir ülke olması da yapılan bu çalışmaların doğal sonucudur. Yapılan seçimlerde, bu dönem içerisinde yaptığımız hizmetlerin hesabını her defasında milletimize verdik. 3 Kasım 2002’de milletimizin bize verdiği yetkiyle iktidar olduk ve iktidar dönemimizde hem 2004’te gerçekleştirilen mahallî seçimlerde hesabını verdik hem de 2007’de gerçekleştirilen milletvekili seçimlerinde milletimize hesabımızı verdik ve milletimiz bizi ibra etti, hem mahallî idarelerde hem de genel seçimde yeniden gücümüzü de artırarak iktidar olmanın yolunu açtı. Biz, milletimizden aldığımız dua ve destekle yolumuza ve hizmetlerimize devam ettik. Bu çerçevede 2009’da gerçekleştirilen mahallî seçimler, 2011’de gerçekleştirilen milletvekilliği seçimleriyle yine yaptıklarımızla, hem mahallî idarelerde hem de merkezî hükûmette yaptıklarımızla milletimizin huzuruna çıktık. Milletimiz bu noktada da değerlendirmelerini yaptı, mahallî idarelerde de merkezî yönetimde de partimize olan güvenini, dua ve desteğini sürdürdüğünü ortaya koydu, desteğini genel seçimde artırmak suretiyle bunu göstermiş oldu. Ayrıca, bu dönem içerisinde iki tane de halk oylaması oldu. 21 Ekim 2007’de gerçekleştirilen halk oylaması ve 12 Eylül 2010’da gerçekleştirilen halk oylamasında da milletimiz bir değerlendirme yaptı ve bu değerlendirmede de bizim görüşlerimiz doğrultusunda bir “Kabul” oyuyla, yapılan Anayasa değişikliklerinin kabul edilmesi ve yürürlüğe girmesinin yolunu açtı. Bütün bunların hepsi, bizim demokrasiye olan inancımızın, millet iradesine verdiğimiz değerin, milletimizin görüşlerine verdiğimiz kıymetin ve onlarla aynı istikamette yürüdüğümüzün bizzat milletimiz tarafından tescilidir, bizzat milletimiz tarafından onaylanmasıdır. Her icraatında milletin gözüne bakan, milletin kendine tevdi ettiği emanetlere sahip çıkma gayretiyle gece gündüz demeden çalışan Hükûmetimizi veya Hükûmetimizin içinden çıktığı grubu faşizanlıkla suçlamak en hafif ifadesiyle büyük bir insafsızlıktır, büyük bir haksızlıktır. Zira milletimiz bütün bunların değerlendirmesini yaptı. Biz bu süreç içerisinde, Türkiye’de sıkıntı olan bütün alanlarda sıkıntıları ortadan kaldırmak, demokrasimizi güçlendirmek, milletin sözünün daha kıymetli olduğunu ortaya koymak, hukukun üstünlüğünü temin etmek için önemli adımlar attık. Bu adımları atan bir iktidarı, bu adımları atan iktidarın çıktığı grubu bu şekilde itham etmeyi ben doğrusu büyük bir insafsızlık olarak değerlendiriyorum ve takdiri milletimize bırakıyorum. Milletimiz bunun takdirini elbette ki layığıyla yapacaktır. Bakın, neler değişti: Şimdi, bu süreç içerisinde en önemli sorunlarımızdan bir tanesi Cumhurbaşkanlığı seçimiydi. Türkiye, ne zaman ki Cumhurbaşkanlığı seçimi olacak, Parlamentosuyla, medyasıyla, siyaset kurumuyla, sokaktaki insanıyla, kahvedeki insanıyla herkesin büyük bir sıkıntı içine düştüğünü hep beraber müşahede ettik. Zaman zaman arzu etmediğimiz olaylar gerçekleşti. Maalesef her seçim bir kördüğüme, o düğüm başka bir düğüme dönüştü ama seçimlerin çoğunda milletin dediği değil, “millete rağmen” diyenlerin dediği oldu, hem de Parlamentoda milletvekillerinin oyuyla oldu. Ama biz milletimizden 2003’te aldığımız yetkinin içerisinde 2007’de Cumhurbaşkanı seçimi yetkisini de aldığımızı kabul ettik ve Cumhurbaşkanı seçimi sürecinde yapılan hiçbir dayatmaya boyun eğmedik. Milletimiz bu yetkiyi bize verdi, bu emaneti bize verdi. Biz, bu yetkiyi ve emaneti milletimizin dediği istikamette kullanacağız dedik. Yaşananları hatırlıyorsunuz. İşte, 27 Nisan e-muhtırası oldu, arkasından Anayasa Mahkemesi 367 kararı verdi ama bizim tutumumuz, bizim tavrımız değişmedi. Herkes şunu beklemiş olabilir: Geçmişte siyasilere birileri birtakım hukuk dışı müdahaleler yaptığında siyasiler “Emredersiniz.” diyebilir veya “Şapkası olan şapkasını alıp gidebilir.” diye düşünmüş olabilirler. Ama bir şeyi unutuyorlar: O da, bizim şapkamız da yok, fötrümüz de yok, alıp gidecek hâlimiz de yok. Biz buradayız.
Biz buradayız ve milletimizin emanetine sahip çıktık. Parlamento kilitlendi.
O adam daha sonra Cumhurbaşkanı oldu.
Anayasa Mahkemesinin kararından sonra Cumhurbaşkanını seçemez hâle geldi Parlamento. O zaman seçim kararı aldık yüce heyetinizin oylarıyla. Milletimize gittik. Demokrasinin yolu kapandı, hukukun yolu kapandı. “Bu yolu açacak güç bizde yok.” dedik, milletten yetki istedik.
Ayağını kaldırmadan konuş.
Milletimizin verdiği yetkiyle ve Milliyetçi Hareket Partisinin de -ben burada bir kez daha sayın grup başkan vekiline ve gruba teşekkür ediyorum huzurlarınızda- milletimiz adına onların da desteğiyle milletin istediği bir cumhurbaşkanını bu Parlamentoyla beraber Çankaya’ya seçmiş olduk. Bu, önemli bir adımdır. Bu, Türkiye’nin…
Yok, biz desteklemedik. Yalan söyleme, desteklemedik biz.
Efendim, düzeltiyorum, düzeltiyorum…
Parlamentoya girdik, görevimizi yerine getirdik.
“Ayağını kaldırıyorsun.” dedim Sayın Bekir Bozdağ. İki ayağın yere değsin.
Düzeltiyorum, bakın…
Sayın Başkan, böyle bir yanlış beyan olmaz.
Şimdi, burada Milliyetçi Hareket Partisi Parlamentoya girerek bu sürecin işlemesine imkân vermiştir. O açıdan, ben desteğini ifade ediyorum. Tamam mı?
Aferin…
Bizim kendi adayımız vardı.
O yüzden… Ama teşekkürü kabul etmiyorsanız o sizin bileceğiniz iş.
Yahu, senden bunun iznini almayacağız Sayın Bakan.
Ama takdir edilecek her davranışı takdir etmek bizim vazifemizdir. Biz o davranışı demokrasiye ve millî iradeye saygı anlamında önemli bir davranış olarak gördüğümüz için takdir ediyoruz. Ben takdirlerimi iletiyorum Milliyetçi Hareket Partisi Grubuna ve onlara oy verenlere. Burada yanlış bir şey yok, eksik bir şey de yok. Ama bu arada önemli bir şey daha yaptık. O da nedir? O da, bundan sonra Türkiye’de Cumhurbaşkanlığı seçimini tartışma konusu olmaktan çıkaran adımı önce Parlamentoda sağlanan uzlaşmayla, daha sonra da milletimizin kabulüyle atmış olduk. Nedir o? Artık Cumhurbaşkanını Türkiye’de Parlamentoda olan vekiller değil, Parlamentoya vekilleri gönderen, asıl olan milletin doğrudan kendisi seçecek. Bundan sonra hiç kimse Parlamentonun üzerinde birtakım baskılar oluşturmak veya başka tür hesaplarla şunu Cumhurbaşkanı, bunu Cumhurbaşkanı yapın demeyecek; Türkiye’de demokrasi de millî irade de sıkıntıya girmeyecek. Herkes, niyeti olan, gönlünde olan veya partiler istediklerini aday gösterecekler, milletin huzuruna çıkacaklar ve milletimiz buna destek verecek, milletimizin iradesiyle Cumhurbaşkanı seçilmiş olacak.
Ne zaman?
Sayın Bozdağ, ne zaman oluyor? Tarihi belli mi?
Önemli bir adımı böylelikle atmış olduk, demokrasiyi güçlendirdik.
Ne zaman?
Hani faşizan diye itham ediliyor ya, bizim yaptığımız bu. Millete Cumhurbaşkanını seçtirmek faşizanlık mıdır, yoksa demokrasiye ve milletin iradesine sahip çıkmak mıdır? Bunu, ben yüce heyetinizin takdirlerine bırakıyorum.
Sayın Cumhurbaşkanı, göreve geldiği günden bugüne kadar ülkemize ve milletimize hizmetine devam ediyor. Eleştirenleri olabilir, takdir edenleri olabilir. Elbette olacaktır. Burası demokratik bir ülke. Bir kişinin yaptığı her şeyi eğer herkes onaylarsa, herkes takdir ederse o zaman başka şeyler var demektir ama eleştiri de varsa orada demokrasi var demektir. Ben, bunu, eleştirileri Türkiye’deki demokrasinin sağlıklı yürüyüşü açısından önemli bir gösterge olarak görüyorum. Eleştiren arkadaşlarıma da huzurlarınızda bir kez daha teşekkür ediyorum.
Darbe yapana araba alarak teşekkür ettiğiniz gibi. Darbe yapana madalya vererek, değil mi?
Şimdi, Sayın Özçelik ifade etti. Burdur’a otuz dokuz senedir ilk defa bir cumhurbaşkanı geldi. Cumhurbaşkanı, Çankaya’da sadece oturacak, gelen kanunları veya kararnameleri imzalayacak gibi bakarsanız o zaman Cumhurbaşkanının Çankaya’nın dışına çıkmasını eleştiri konusu yapabilirsiniz. Burdur’a gitmesini eleştirebilirsiniz, Yozgat’a gitmesini eleştirebilirsiniz…
Hayır mı diyeceksin oylamaya?
Kayseri’ye, Bayburt’a gitmesini eleştirebilirsiniz…
Hayır, hayır, biz darbe yapana madalya vermeyi eleştiriyoruz.
Ama bu Cumhurbaşkanı, milletin Cumhurbaşkanı; milletin içinde olacak, milletin derdiyle dertlenecek, onlarla konuşacak, hâlleşecek. Bunda eleştirilecek bir şey yok.
Nerede 28 Şubatı yapan?
Kaldı ki sadece Türkiye’nin içinde değil, yurt dışına da Sayın Cumhurbaşkanı seyahatlerde bulunabilir. Yurt dışına gittiği zaman, bugün, dünyanın 155 ülkesinde 6,5 milyon vatandaşımız var, yüzlerce milyon soydaşımız var, akrabamız var. Türkiye’nin Cumhurbaşkanı geldiği zaman Almanya’daki vatandaşlarımızın, Avusturya’daki vatandaşlarımızın, Hollanda’daki vatandaşlarımızın, Makedonya’daki soydaş ve akrabalarımızın, vatandaşlarımızın gözlerindeki sevincin nasıl olduğunu o gezilere katılanlar, bu gezilerin oradaki sağladığı havayı görenler bilir ama katılmaz, görmezsek o zaman farklı şey olur.
Tarihte ilk defa olmuyor bu, tarihte.
Onun için, Türkiye'nin bugün içeride ve dışarıda artan nüfuzu elbette ki bu ziyaretlerle önemli anlam kazanmakta, Türkiye'nin gücü her tarafta farklı bir şekilde ortaya çıkmaktadır. Bugün Türkiye'nin ihracatı -daha 2011 rakamları netleşmedi ama bir rekora gideceği gözüküyor- bu noktaya geliyorsa Başbakanımız veya Cumhurbaşkanımız Ankara’nın sınırları içerisine kendisini hapsettiği için değil, hem Türkiye'yi fellik fellik hem de dünyayı iş adamlarıyla, akademisyenlerle, her tür yetkili insanlarla birlikte koştuğu, onların derdini kendi derdi olarak gördüğü içindir. Bu, övünülecek bir şey, eleştirilecek bir şey değil. Cumhurbaşkanımız gitsin, gittiği yerde ay yıldızlı al bayrağımız dalgalanıyor. Başbakanımız gitsin, gittiği yerde ay yıldızlı al bayrağımız dalgalanıyor. Ben bundan gurur duyarım. Hatırlar mısınız, geçmişte “Türkiye” dendiği zaman Galatasarayın ismi, bizim şimdi Değerli Vekilimiz Hakan Şükür’ün ismi çıkıyordu; başka, Türkiye'nin yerinden, Başbakanından kimsenin haberi yoktu ama bugün Türkiye'nin bayrağını görünce, Türkiye'nin Başbakanını, Cumhurbaşkanını dünya biliyor. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Nasıl öğrettik bunu; yatarak mı, çalışarak mı? Biz çalışarak bunu gerçekleştirdik. Tabii, Sayın Cumhurbaşkanımızın, Kralı ziyareti eleştiri konusu yapıldı. İşin doğrusu üzüldüm. Neden? Kralın uzun zamandır, sadece bir iki aydır değil, uzun yıllardır hasta olduğu ve çok ağır bir tedavi geçirdiği herkesin malumu. Resmî ziyaretlerde bile hekim kontrolünde ve o şeyle gittiği zorunlu ziyaretlerde bile aynı durumda olduğu herkesin malumu. Böylesi bir durumda bir başbakanın veya cumhurbaşkanının nezaketen gitmesi, böyle bir görüşme yapması insani olarak da eleştirilmez, törelerimiz açısından da eleştirilmez.
Hasta yatağında mıydı yani, Allah’ını seversen! Türkiye Cumhuriyeti’nin Cumhurbaşkanı ya, nasıl küçük görebilirsin? Şuna bak ya! Kralı methediyor da bizim Cumhurbaşkanı sanki şey…
Hasta ziyareti ve onlarla görüşmek böyle bir durumda bizim medeniyetimizin de bir ölçüsüdür. Bakın, şimdi, Sayın Vural, Sayın Başbakanımız tedavi görüyor…
Doğru düzgün konuşun.
Ben doğru konuşuyorum.
Burada Türkiye Cumhurbaşkanına hakaret etmiş oluyorsunuz.
Doğru konuşuyorum. Hiçbir tane benim söylediğimde eksik yok, yanlış yok.
Sen Kralın temsilcisi değilsin! Arabistan Kralının temsilcisi değilsin!
Bakın, Sayın Başbakanımız tedavi görüyor, rahatsız, şu anda evinde, istirahatta değil mi? Amerika Birleşik Devletleri’nin Başkan Yardımcısı Türkiye’ye geldi. Sayın Başbakanımızın da görüşmeleri vardı ama görüşemedi.
Gelecek tabii, tabii gelecek.
Başkan Yardımcısı!
Muavin, gelecek tabii, ne olacak?
Peki, Biden geldi, Sayın Başbakanı evinde ziyaret etti, görüştü. Sayın Başbakanımız Katar’a gidecekti.
Sayın Bakan, siz diplomasiden hiç anlamıyorsunuz.
Katar Emir’i geldi, Sayın Başbakanımızla evinde görüştü. Bu bir nezakettir, bu bir medeniyet kuralıdır. Bu eleştirilmez ancak alkış alan bir şeydir. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Biz de yapıyoruz, zamanı geldiği zaman başkaları da yapıyor.
Sen Kralın sözcüsü müsün ya! Allah’ını seversen, Cumhurbaşkanını nasıl… Şuna bak ya!
Tabii, bu çok önemli bir husus, ben bunu bir kez daha huzurlarınızda ifade etmek istedim.
Arabistan’a demokrasi ne zaman gelecek Sayın Bakan?
Değerli arkadaşlar, bir başka konu, kanun hükmünde kararname çıkarmak Türkiye Büyük Millet Meclisini baypas etmek değildir. Neden değildir?
Devleti teşkilatlandırdınız yeniden ya!
Şimdi, güleceğiz ama ben derim ki Türkiye…
Cehaletinize gülüyorum Sayın Bakan!
Tabii, tabii, bu eleştirileri cehalet kaldırmaz ama bilgi, bu eleştirilere verilecek bilgi bunu ortaya koyar.
Sizin cehaletinize gülüyoruz, kanun hükmünde kararnameyi bilmiyorsunuz! Onu şube müdürleri yazar.
Bakın, Anayasa’nın 91’inci maddesi “Kanun hükmünde kararname çıkarma yetkisi verme.” Bu bizim Anayasa’mız mı?
Olağanüstü hâllerde.
Yürürlükte mi ve bu Anayasa’ya göre kanun hükmünde kararname çıkarma yetkisi veren kanun Türkiye Büyük Millet Meclisinde ve komisyonlarda görüşüldü mü? Meclisten ne kaçırıldı?
Yetki kanunu be!
Görüşüldü, konuşuldu, süre verildi, hangi sürede, ne kadar çıkartılacağı ifade edildi.
Hangi mecliste görüşüldü?
O çerçevede kanun hükmünde kararnameler çıkartıldı. Sadece bizim dönemimizde de değil…
Sayın Bakan, bu nasıl cehalettir ya!
Ben burada gündem dışı bir konuşmaya cevabımda da söyledim. Bakın, Rahmetli Ecevit’in 1974 Hükûmet döneminde, Birinci Hükûmet döneminde 3 tane, CHP o zaman iktidar.
Ya, beşinci defadır anlatıyorsun bunları Sayın Bakan, geç bunları ya.
Yine Rahmetli Ecevit’in Üçüncü Hükûmet döneminde 21 tane, hem de kaç gün içerisinde, rakamlarla baktığınızda o kadar uzun zamanlar da değil. Şimdi, bir başka konu: DYP-SHP’nin koalisyon iktidarı olduğu dönemde, Demirel’in Başbakanlığı zamanında 14 tane kanun hükmünde kararname. Daha sonra Sayın Demirel Cumhurbaşkanı seçilince Tansu Çiller Başbakan oluyor ve onun Başbakanlığı döneminde, bunun bir kısmında da daha sonra SHP-CHP birleşmesinden sonra…
Ya, bu hükûmetler koalisyon hükûmeti!
…CHP’yle birleşiliyor ama toplama baktığınızda Tansu Çiller’in Başbakanlığı döneminde…
Hani sizin döneminiz ileri demokrasi dönemiydi? Allah Allah…
…DYP-SHP, azıcık bir kısmında da CHP’nin iktidarı var, tam 75 tane kanun hükmünde kararname çıkartılmış. DSP, Anavatan Partisi ve Milliyetçi Hareket Partisinin iktidar olduğu dönem içerisinde de 51 tane kanun hükmünde kararname çıkartılmış.
Deprem oldu deprem, olağanüstü hâl vardı o zaman.
Bizim iktidarımız döneminde de dokuz sene içerisinde çıkardığımız kanun hükmünde kararname sayısı 35’tir.
Bir kerede 11 tane çıkardınız.
Tüm devlet teşkilatını değiştirdiniz ya.
Bunlar bir yetkidir, Anayasa’nın verdiği yetki çerçevesinde bizim bunu kullanmamız Anayasa’ya uygundur, Meclisi de baypas etmek değildir.
Hani 12 Eylül Anayasası gerici bir anayasaydı, niye kullanıyorsun ya?
Tek başınıza iktidarsınız ya, utanmıyor musunuz?
Bakın, Meclise sunduk…
Türkiye Büyük Millet Meclisini baypas ediyorsun. Kanun hükmünde kararnameler doğru değil.
…bunların hepsi şu anda Parlamentoda çünkü Anayasa’nın hükmü gereği kanun hükmünde kararnameler Resmî Gazete’de yayımlandığı gün Meclise sunulur.
Ah, Sayın Bakan, söylediğine sen de inanmıyorsun ya!
Hani Evren Anayasası’na karşıydın sen?
Meclise niye getirmiyorsun?
Şu anda da hepsi Türkiye Büyük Millet Meclisinde.
Tabii, bir başka konu, Anayasa Mahkemesi yüksek mahkemelerimizden bir tanesi. Tabii, hem Anayasa’da yapılan değişiklikler hem de Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun’un yeniden yapılmasıyla Anayasa Mahkemesi farklı bir yapılanmaya gitmiştir. Şimdi, “Ne var yeni olarak?” diye baktığınızda, Anayasa Mahkemesinde yeni olarak en önemli adımlardan bir tanesi bireysel başvuru yoluyla atıldı. Türkiye'nin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde aleyhinde en fazla dava olan ülkelerin başında yer almasının en önemli nedenlerinden bir tanesi bireysel başvuru hakkının iç hukuk içerisinde tanınmamış olmasıdır.
Öyle değil, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarını Türkçeye çevirmemenizden kaynaklanıyor, başka bir şey değil.
Şimdi, Anayasa Mahkemesine biz bu imkânı verdik. Bundan sonra, Anayasa Mahkemesine, vatandaşlarımız, iç hukuk yollarını tükettikten sonra, hakları kamu gücü tarafından ihlal edilenler, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru hakkını kullanarak müracaat edebileceklerdir. Peki, Anayasa Mahkemesi bunun altından kalkar mı? Kalkar. Nasıl kalkar? Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi bir tane, kendisinin dava…
Onu da ticarete dönüştürdünüz, 2 milyar para cezası getirdiniz.
…yetkisini tanıyan onlarca ülkenin gelen dosyalarının hepsini karşılıyor. Peki, nasıl karşılıyor? İki mahkemenin sistemini bilirseniz bunu daha rahat değerlendirirsiniz. Şimdi bakın, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruların kabul edilebilirlik şartları ve incelemesi…
Reddedilirse kaç para ceza verir vatandaş? 2 milyar para cezası ödüyor vatandaş. Onu da paraya çevirdiniz.
…Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun’un 48’inci maddesi ve ilgili maddelerinde düzenleniyor. Hepsi önce bir kabul edilebilirlik değerlendirmesine tabi tutulacak ve bunun, tabii, sistemin oturması zaman alabilir ama bu kabul edilebilirlik şartlarını taşımayanları zaten görüşmeyecekler, onlar iade edilecek.
Kaç para ceza verecek, onu da söyler misiniz?
Bundan memnun olmayan olursa onun AİHM’e zaten doğrudan gitme yolu açılacak.
AİHM para cezası veriyor mu, siz veriyorsunuz?
Ama diğerleri olursa onunla ilgili kararı da ne yapacak? Anayasa Mahkemesi verecektir. Ondan sonra AİHM’e müracaat edebilecektir. Bakın bir başka konu: Bir milletvekili arkadaşımız dedi ki kanun hükmünde kararnamelerle alakalı... Anayasa Mahkemesiyle de ilgili olduğu için burada cevaplandırmak istiyorum. O da şu, dendi ki: “Yok hükmündedir bu kanun hükmündeki kararnameler.” Neden? Çünkü Başkan oy kullanmıştır, Başkanın oy kullandığı taraf farklı bir karar vermiştir. Hatta dün de Sayın Başkanla ilgili eleştiri yapılırken de bir arkadaşımız söyledi: “İvedi, önemli, zorunlu şartları aranır, diyor kanun hükmündeki kararnamede, bunda aranmıyor.” İşte, “Dün Başkan başka karar verdi, bugün başka karar verdi.” diye eleştiriler de oldu. Ben bu eleştirilerin hepsine saygı duyuyorum ama benim için yol gösterici olan Anayasa’dır. Anayasa’nın ben 91’inci maddesine bakıyorum: “İvedi, önemli, zorunlu şartları” kanun hükmünde kararnamenin şartı olarak var mı, yok mu? Böyle bir şart yok. Peki bunu kim koymuş? Anayasa Mahkemesi koymuş, 1990’lı yıllarda, 1991 yılında önüne gelen 27 esas sayılı bir dosyayla bunu koymuş. O zaman da -benim elimde şimdi karar- Haşim Kılıç’ın muhalefet gerekçesi var, diyor ki muhalefet gerekçesinde: “İvedi, önemli, zorunlu şartı Anayasa 91’de yok, Anayasa Mahkemesi yasa koyucu yerine geçerek ivedi, önemli, zorunlu şartını koyarak anayasa yapamaz.” diyor, “Ben buna muhalifim.” diyor. Daha sonraki süreçlerde buna dair muhalefet koymuyor, çünkü Anayasa Mahkemesi önüne gelen her konuda aynı kararı verdiği için koymuyor. Fakat uzunca bir aradan sonra konu yeniden önüne geldiğinde tekrar bir değerlendirme imkânı oluyor ve Anayasa Mahkemesi görüş değiştiriyor. Mahkemelerin içtihatları nas değil ki, bugün öyle diyebilir, yarın şartlar değişir, başka bir karar verebilir. Şimdi görüş, içtihat değişikliği var. Peki, karar verme yeter sayısıyla ilgili sorun var mı? Şimdi, bakıyorum Anayasa Mahkemesiyle ilgili kanunun 65’inci maddesine, birinci fıkrasını okuyorum: “Genel Kurul ve bölümler kararlarını katılanların salt çoğunluğuyla alır. Oyların eşitliği hâlinde Başkanın bulunduğu tarafın görüşü doğrultusunda karar verilmiş olur.” Ben demiyorum, bakın burada kanun diyor. Hani yok hükmündeydi? Kanuna bakmazsanız, sadece işin bir kısmını görürseniz, o zaman farklı bir şey çıkabilir. O nedenle, ben Anayasa Mahkemesinin yeni dönemde de görevlerini yaparken insan haklarından yana, hukuk devletinden yana, demokrasiden yana, hukukun evrensel değerlerinden yana tavır koymasının Türkiye’nin demokrasisini geliştirmesi açısından önemli olduğunu her defasında ifade ettim. Başka ülkelerde baktığınızda demokrasi, insan haklarını geliştirme konusunda hem cezayla ilgili yüksek mahkemelerin hem de Anayasa Mahkemesi konumunda olan mahkemelerin, yürütme organlarını, yasama organlarını zorladığını ve onların zorlamasıyla önemli adımların atıldığını görüyoruz ama Türkiye örneğine baktığınız zaman, uzunca bir zamandır Türkiye’de -hâlâ da öyle- mahkemelerin, temel haklar konusunda, demokrasi konusunda, hukukun üstünlüğü konusunda, parlamentoları, siyaset kurumunu, yürütmeyi zorlayan kararlar vermek konusunda maalesef son derece tutucu kararlarına hep beraber şahit oluyoruz. Eğer öyle olmasaydı bu mahkemelerden, okumak isteyen insanların önüne şekil engelleri konmazdı. Hukuk devleti “Okumak istiyorum.” diyene “Sen şu kıyafeti giymezsen ben sana okumayı yasaklıyorum.” diyen bir karara herhangi bir mahkemenin onay vermesine izin vermezdi, veremezdi pek çok konuda. Ben bunu sıralayıp çoğaltabilirim, alt alta örneklerini koyabilirim. Türkiye’de pek çok alanda sorunlar var. Hem Ceza Genel Kurulu hem İçtihadı Birleştirme Büyük Hukuk Genel Kurulu hem Anayasa Mahkemesi hem de başkaca yüksek mahkemeler bu noktada demokrasiyi güçlendirici kararlar verebilirler çünkü 90’ıncı madde ortada, Türkiye'nin aldığı mesafe ortada. Öyleyse bizim bu mesafeyi hukukun evrensel değerleriyle beraber hareket ettirmemiz lazım ama maalesef bu noktalarda pek çok tutucu kararlara hep beraber şahit olduk. Bir başka konu değerli arkadaşlar, yargıyla ilgili. 12 Eylülde kabul edilen Anayasa değişikliğiyle önemli adımlar attık. Burada pek çok değerli arkadaşım eleştirilerde bulundular: “Yargı AK PARTİ’nin arka bahçesi oldu.”, “Yargı AK PARTİ’nin tekeline girdi.” Dün de çok yakışık almayan, bu kürsüye yakışmayacak, maalesef bizim ahlakımızla da örtüşmeyen kelimelerle, cümlelerle anıldı. Ben ondan hicap duydum, bu hicabımı burada bir kez daha sizlerle paylaşmak isterim. Peki, ne yaptık da biz yargıyı arka bahçesi yaptık, ben onu sizinle bir paylaşmak istiyorum, vicdan terazinizin üzerine bir kez daha bu hususu koymak istiyorum. Milletimiz de buna karar versin, yüce Parlamento bir kez daha buna karar versin. Eskiden Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, Yargıtay ve Danıştaydan seçilen üyelerden oluşuyordu. Onlar belli sayıda üyeyi seçiyor, Sayın Cumhurbaşkanı da onlardan 1’ini atıyordu, 2 tane de tabii üyesi vardı, Yargıtaya, Danıştaya üyeyi de onlar seçiyordu. Yani al gülüm, ver gülüm hesabı gibi. Onlar onu seçiyor, onlar onu seçiyor. Peki, bu seçilenler yargıyı tamamen temsil edebiliyor mu? Yok. Adli yargıda görev yapan binlerce hâkim, savcı var. İdari yargıda görev yapan binlerce hâkim, savcı var, bunların bir temsilcisi var mı? Yok. Peki, demokrasilerde milletin temsilcisi olur, milletin temsilcisi var mı? O da yok. Peki, ne yaptık biz? Yaptığımız şey şu: Üye sayısını 22’ye çıkardık. Dedik ki: “Bu üyelerden 3 tanesini Yargıtay Genel Kurulu doğrudan seçsin.” Eskiden doğrudan seçemiyordu, şimdi doğrudan seçme yetkisi verdik. Cumhurbaşkanı, Yargıtayın Genel Kurulunun aklı yetmez diye -12 Eylül öyle koymuş zannedersem- “Onlar iyisini seçemez de 3 tane göndersin, aradan ben seçeyim.” mantığıyla bina edilmiş, “Onlar da yanlış yapabilir. Yanlış Çankaya’dan dönsün.” diye konmuş bir anlayış. Biz ne dedik? “Yargıtay buna ehildir, ehliyet sahibidir, Genel Kurulun değerli üyeleri kendilerini temsil edecek kişiyi doğrudan seçsin. Danıştayın Genel Kurulunun değerli üyeleri kendilerini temsil edecek kişileri doğrudan seçsin.” Kürsüde olan hâkim ve savcıların hakkında hem disiplin…
Rektörleri nasıl seçtiniz Sayın Bakan?
Sonra oraya 150’şer tane üye atayın!
…hem de başka pek çok karar veriliyor, tayin, atama, başka konularda yetkilendirme vesaire. Onların söz hakkı yok. Kendileri hakkında meslekten ihraca varana kadar çok ağır cezaları veren bir kurul var, o kurulun oluşumuna dair sözü yok. Dedik ki kürsüdeki hâkimlere, adli yargıya: “7’sini siz seçin, 3’ünü idari yargı seçsin.” Ama nasıl seçsin? Yargının denetim ve gözetimi altında seçsin. Gene yargıçların denetimi ve gözetimi altında seçiliyor. Şimdi, seçim oluyor, vatandaş oy verdiği zaman “Bunların aklı yetmez.” İşte, “Eğitim düzeyi yüksek olsa AK PARTİ iktidara gelmez.” (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Bu sefer eğitim düzeyi yüksek olanlar bir seçim yapıyor, bu ülkede hukuku bitirmiş, hâkim, savcılık sınavının tamamlamış, onlarca yıldır belki bu kürsülerde, hâkim, savcılık kürsülerinde hizmet veren insanlar oy kullandığında da bu sefer “Onlara baskı oldu, dayatma oldu.” Peki, “eğitimi olmayanlar” dediniz, anladık, eğitimi olanlar nasıl oluyor onu bir türlü anlamadık. Bakın, bunlar herkesi farklı kategoriye koyma anlayışıdır, milletin iradesine ve millete saygı duyan bir anlayış milletine böyle demez. Millet özgür iradesiyle sandıkta oyunu kullandığı gibi, bu milletin evlatları arasından çıkan hâkim ve savcılar da özgür iradesiyle sandıklarında oylarını kullanıyorlar, kullandılar ve seçim yaptılar. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Şimdi, bundan rahatsız olmamak lazım. Cumhurbaşkanı da avukatlar arasından ve üniversitedeki hukukçu öğretim üyeleri arasından 4 kişi atıyor, onu da millet seçiyor Sayın Cumhurbaşkanını. Ben isterdim ki demokratik bir ülkede biz eleştiriyi şurada yapalım: Neden Parlamento seçmiyor, milletin temsilcileri burada değil mi? Niye Parlamentoya bu yetkiyi vermedik? (AK PARTİ sıralarından alkışlar) “Avrupa’da, ileri demokrasinin olduğu pek çok ülkede parlamentolar HSYK’ya üye seçerken Türkiye neden Parlamentosuna güvenip de bunun içine bunu niye koymadınız?” diye ben eleştiri beklerdim ama koyamadık, keşke onu da koysaydık iyi olurdu. İnşallah, yeni dönemde anayasa çalışmalarında böyle adımı birlikte atma imkânı doğar. Burada yargının ele geçme imkânı söz konusu değil, bir defa, oluşum buna izin vermiyor. Demokratik bir seçim var, demokratik bir seçimde yandaş bir yapının oluşturulmasının imkânının olmadığını, demokratik olan bir usulde isteyenin istediği şekilde iktidara gelme imkânının olmadığını, bu ülkede girdikleri her seçimde iktidarı bir türlü elde edemeyenlerin bizden daha iyi anlaması lazım ama bu maalesef farklı bir şekilde değerlendirilmeye devam ediliyor. Bakın, bir başka şey söyleyeceğim: Hâkim ve savcılarla ilgili soruşturma, inceleme yetkisi eskiden kime aitti? Adalet müfettişlerine aitti. Adalet müfettişleri nereye bağlıydı? Adalet Bakanlığına bağlıydı. Bakan izin veriyordu, müfettişler araştırıyordu. Peki, şimdi ne oldu? Soruşturma ve inceleme yapma yetkisi artık HSYK’ya bağlı Teftiş Kuruluna geçti. İlgili bir daire var orada. O daireye şikâyetler geliyor, inceleniyor. Onlar, Kurulun Başkanı, Bakan, ona sunuyorlar. Eğer bunun için inceleme izni verilsin diye sunarlarsa veya soruşturma izni verilsin diye sunarlarsa, Bakan ancak o zaman müdahil olabiliyor. Onun dışında sunmazlarsa Bakanın bir yetkisi yok. Şimdi, peki, bir bakan veya bir hükûmet, yargıyı elinde tutmak ister de yargının üzerinde en etkili olan yapılardan birini böylece alıp başka birine verebilir mi? Bir başka şey, hâkim ve savcıların ataması, terfileri, vesaireleri HSYK tarafından yapılıyor. Eskiden kurul hâlinde çalışıyordu, Adalet Bakanı Kurul’un Başkanı. İsterse bütün toplantılara katılıp “Şunu şuraya atayın, bunu buraya atayın.” deme hakkı var mı? Var. Ama şimdi var mı? Şimdi yok, biz onu kaldırdık. Orada bir daire buna bakıyor. O daireye de Adalet Bakanı başkanlık edemiyor, o dairenin üyeleri de doğrudan doğruya hâkimler, savcılar, Yargıtay, Danıştay, Adalet Akademisinden gelenlerden oluşuyor. Şimdi, yargıyı eline geçirmek isteyen bir iktidar, bütün hâkimleri, savcıları atama, disiplin vesaireyle alakalı bütün yetkileri devreder mi? Biz devrettik. Neden devrettik?
Hepsini ele geçirdiğiniz için.
Çünkü bizim içimiz yandı, içimiz, yandaş yargıdan içimiz yandı, bu ülkenin yılları kayboldu.
Zaten sizin arka bahçeniz oldu yargı.
Bugün yapılan eleştirilere baktığınız zaman, dün onlarca sene, on, yirmi sene önce bakanlık yapmış birilerinin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluyla görüşmelerle Yargıtaya üye tespitinde nasıl tesirler olduğunu hep beraber dinledik, gördük. Bütün bunlar önemli şeyler ama bundan sonraki sistemde, yapıda buna izin verecek bir mekanizma yok, ortadan kalktı. Yargı bağımsız olacak, tarafsız olacak, herkes de buna alışacak çünkü artık yargı kimsenin ne ön bahçesi ne arka bahçesi.
Senin arka bahçen, senin!
Eğer bir gün öyle bir şey olursa ona en fazla biz karşı çıkarız. Her zaman da karşı çıktık, bundan sonra da karşı çıkmaya devam edeceğiz.
Bu söylediğinize inanıyor musunuz Sayın Bakan?
Yargıtayda üye seçilenler, bunların hepsi bu ülkenin hukuk fakültelerinde okumuş…
Yapma ya, Allah Allah!
…hâkimlik, savcılık sınavlarında başarılı olmuş ve birinci sınıf olmuş hâkim ve savcılar arasından seçiliyorlar. Bunlar bu ülkenin evlatları, burada yetişmiş insanlar. Onlara “militan” yakıştırmasını yapmak fevkalade yanlış olur. Bu doğru bir şey değil çünkü eğer siz istediğiniz gibi davrananlara bir yaklaşım, öteki tür davrananlara başka tür yaklaşım sergilerseniz burada çifte standart var demektir.
Sizin gibi sürmek lazım Sayın Bakan değil mi? Sürdünüz siz onları.
Geçmişte, geçmiş HSYK döneminde Sayın Aykut Cengiz Engin Ergenekon soruşturmalarıyla görevli 2 tane savcının yetkilerini değiştirdiği zaman, aynı eleştiriyi o zaman yapsaydınız ben o zaman derdim ki: “Ya doğru bunlar bir şey söylüyor.” Ama ben yaptım.
Deniz Fenerinde de yaptın mı?
Sayın Öz’ün yetkisi kaldırıldığında da eleştirdim, daha önce birileri kaldırmaya çalıştığında da yine eleştirdim çünkü yanlış dedim, doğru bulmadım, o nedenle bunu eleştirdim. O zaman eleştirirseniz şimdi de eleştirme hakkınız olur ama bunlarla ilgili, Hükûmetle alakası olmayan bir tasarrufla Hükûmeti irtibatlandırmak fevkalade yanlış olur. Yargıtay seçimlerinde dönen yapıyı hukukçu arkadaşlarım çok iyi bilirler, Yargıtaydan gelenler çok iyi bilirler. Aylarca turların devam ettiği olur bir daire başkanlığı seçimi için. Aylarca, altı ay, yedi ay, tur üstüne tur, tur üstüne tur. Orada blok boş oy kullanmaların ne kadar çok olduğunu herkes bilir. Dün de vardı, daha önceki zamanda da vardı, bundan sonra da olabilir çünkü hâkimlerin, savcıların veya Yüksek Mahkemenin değerli üyelerinin nasıl oy kullanacağını tayin etmek bizim yetkimiz değil, sizin de yetkiniz değil, başka bir kimsenin de yetkisi değil. Onlar kendileri bunu takdir edeceklerdir, bunu değerlendireceklerdir. Bir başka husus: Kadrolaşmayla ilgili burada ifade edildi. Tabii, kadrolaşma konusunda bizim bir tecrübemiz yok ama tecrübesi olanlar, nasıl olduğunu iyi bildikleri için herhâlde, bol bol bir eleştiri yapıyorlar ama bizim yok.
Başbakanla ilgili bilirkişi raporu veren kişiyi HSYK’ya geçirdiniz mi, geçirmediniz mi?
Yedi sekiz tane, Millî Eğitim Bakanlığı, tayin atama yönetmeliği çıkardı, hepsi mahkemeden döndü.
Somut örnek veriyorum size ben: Başbakanla ilgili bilirkişi raporunu veren kişiyi HSYK’nın üyesi yaptınız mı, yapmadınız mı?
Şimdi, bakın, hâkim, savcıların sınavlarıyla alakalı bir sistem var bizim yapımızda. Ne zamandan? 1983’ten 2007’ye kadar hâkim, savcılar aynı usulde alınıyor. Bir sıkıntı yok ve yapı aynı. İdare mahkemesine dava konusu oluyor konu, idare mahkemesi davayı reddediyor. Danıştaya gidiyor konu, Danıştay da bunun Anayasa ve hukuka uygun olduğuna, bir kez değil, defalarca karar veriyor. Şimdi, Anayasa değişmedi, kanunlar değişmedi, 2007’den itibaren idare mahkemesinin kararları değişti, Danıştayın kararları değişti. Şimdi, “Bu Anayasa’ya aykırı, bu hukuk devletine aykırı…” Ben şimdi sorarım, eleştirmek hakkım: Peki, 2007’den önce Anayasa aynı Anayasa değil miydi, kanunlar aynı kanunlar değil miydi? O zaman neden aykırı kararlar verilmedi? Bakıyorsunuz, başka türlü kararlar ve sonuçta “Biz Hükûmete güvenmiyoruz anlamı çıkar, kamera koyacaksınız.” diye şart getirildi.
Size güvenmemekte haklı değiller mi Sayın Bakan?
Bugüne kadar hangi hükûmete, hangi mahkeme, ne zaman “Siz personel alırken onlarla ilgili bütün sınavlarda kamera koyacaksınız.” diye bir kanun çıkardı?
Böyle bir şey olur mu? Burası hukuk devleti.
Önceden hukuk devletiydi Sayın Bakan.
Bu subjektif bir yaklaşımdır, “Kanun buna izin vermiyor ama ben sana güvenmiyorum.” demektir. Mahkemeler böyle bir karar veremez.
Devlet şeffaf olacaktı hani?
Onun için de ben eleştirdiğimde söylerim “Bu yanlıştır.” diye ama herkesin de eleştirdiğinde söylemesi lazım, yanlışları da, doğruları da. Biz hukukun üstün olmasını istiyoruz. Yargının kararlarında hukuk neyse ona göre hareket etmesi bizim hepimizin ortak arzusudur çünkü yargının verdiği kararlar herkesi mutmain etmelidir. Eğer mutmain etmiyorsa sıkıntı var demektir. O nedenle de yargı da kararlarında buna özen gösterecektir. Göstermediği zaman iktidar da eleştirebilir, muhalefet de eleştirebilir çünkü yargı kararları da kutsal kararlar değildir.
Yargının kararlarını yerine getirmeyen, tazminata mahkûm olan ilk Başbakan kim?
Ama istifa eden hâkimlerle alakalı değerlendirmeler yapıldı, ben bunu özellikle ifade etmek isterim: Pek çok memur istifa edebilir, hâkimlikten, öğretmenlikten, doktorluktan. Siz bunların hepsinin altında bir anlam ararsanız o zaman farklı sonuçlar ortaya çıkabilir.
Arkasındaki anlam baskı görmek Sayın Bakan.
Kimisi eş nedeniyle, kimisi başka bir iş nedeniyle, kimisi sağlık nedeniyle ayrılabilir. Hâkim ve savcılık mesleğinden de her yıl belli sayıda -bazen az, bazen çok- her dönemde istifa eden, görevden ayrılan insanlar var.
Onları nefes alamaz durumuna getirdiniz Sayın Bakan, onun için istifa ediyorlar.
Ama hiçbiri hiçbir dönemde bunu siyasete alet ederek ayrılmamıştır. Mesela ben Militan Demokrasi kitabını yazan Sayın Vural Savaş var, istifa nedeni nedir diye… Biliyorum ama Sayın Vural Savaş’ın basında bu konuda açıklamalarını duymadım. O dönemde, HSYK üyesi olduğu dönemde HSYK’ya yapılan baskılar nedeniyle istifa etti ama çıkıp da bunlarla ilgili bir açıklama yapmadı. Fakat bir tetkik hâkimi veya herhangi bir savcı istifa ediyor, avukatlık bürosu açıyor, Yargıtayda yıllarca çalışmış -avukatlar bilir, bu büyük bir itibardır, avukatlık için iyi bir yapıdır- istifa ediyor veya başka şeylerle kullanıyor bunu.
İstifa etmek zorunda bırakılıyor Sayın Bakan.
Kullananla bu işte istifa edip ayrılan onlarca hâkim ve savcı var. Hangisinden böyle bir açıklama var?
Pek çoğundan var bu açıklama son dönemde.
O açıklamaya bakarsanız “Yirmi tane de arkadan geliyor.” diyor. Yirmi tane dediklerinin istifasını da duymadık.
Savcıları sürdüğünüzü inkâr mı ediyorsunuz Sayın Bakan?
Yani ben onun için de siyaseti yapanlar bunu siyasetçilere bırakırlarsa daha isabetli olur diye düşünüyorum.
Ömer Faruk Eminağoğlu’nu nereye gönderdiniz Sayın Bakan?
Öte yandan MİT Müsteşarlığıyla ilgili bir iki hususu paylaşmak istiyorum: Bir tanesi, Genelkurmay Elektronik Sistemler yapısıyla MİT bünyesinde aynı görevi modern yöntemlerle yürüten Elektronik İstihbaratın birleştirilmesi yani aynı yapının tekleştirilmesi. Bunun neresi yanlış? İki kurum anlaşıyor, bir araya geliyorlar, Türkiye'nin lehine istihbaratı daha derli düzenli toplamak, ülkemizin, milletimizin hayrına, yararına kullanmak için bir protokol yapıyorlar, karşılıklı altına imza atıyorlar, ondan sonra da birleştiriyorlar. Bu işin tarafları, uzmanları, bu işi en iyi bilen insanlar bunu yapıyor. Ondan sonra da bunun altında başka anlamlar arıyoruz. İstihbaratın etkili olması, ülkemizin güvenliği açısından, hem içeride hem dışarıda huzuru açısından son derece önemli bir husustur ve bu konuda atılmış, ihtiyaçtan doğmuş bir adımdır. Bu yanlış bir adım değil, iki tarafın da kabul ettiği doğru bir adımdır. Öte yandan, mesela “Millî İstihbarat Teşkilatına 2 tane kaymakam alındı.” diyor. Ben, değerli arkadaşımdan kaymakamların isimlerini verirlerse memnun olurum çünkü benim aldığım bilgide “Bir kaymakam ataması yok.” diyor. Eğer bu bilgiyi, kendisi kaymakamlarımızın isimlerini verirlerse ben yetkililere bunu soracağım. Herhangi böyle bir kaymakam ataması söz konusu değildir. Kaldı ki eğer ihtiyaç duyulursa, hizmetinden, niteliklerinden, böyle özelliklerde olan birisi olursa devletin kendi insanından, kendi vatandaşından istifade etmesinin neresi ayıp? İhtiyaç varsa istifade edilebilir ama böyle bir şey de kesinlikle söz konusu değildir, gerçek dışı bir beyandır. MİT, bugüne kadar aldığı hiçbir istihbaratı iletmesi gereken makamlara iletmemezlik yapmamıştır.
Oslo görüşmelerini de iletmiş midir Sayın Bakan?
Analizler, değerlendirmeler yapılmış ve bu çerçevede iletilmesi gereken yerlere iletmeleri de yapılmıştır. Değerlendirmeler, takdirler… Tabii, iletilen makamlar da bunları değerlendirecek, adımlar atacaktır. Türkiye'nin güvenliğiyle ilgili konumlarda önemli görevler yapan bir kurum. Bu ülkenin güvenliği için yapılması gerekenler yasal çerçevede ne ise onları büyük fedakârlıklarla yapıyorlar, yapmaya da devam edecekler. Biz teşekkür ediyoruz milletimize yaptıkları hizmetlerden dolayı. Sayın Sayıştay Başkanımızla ilgili bir şey söyledi. Tabii kendisi bürokrat olduğu için cevap veremiyor.
Verebilir, karar alırız konuşabilir.
Burada bütün bürokratlar da var. Sayın Vural söyledi, Başbakanlık Müsteşarı yok ama onu temsilen arkadaşlarımız var, başka kurumları temsilen arkadaşlarımız var. Mahkemeleri de kanunları gereği genel sekreterleri burada temsil ediyorlar. O nedenle burada bir sıkıntı yok. Şimdi Sayın Recai Akyel bugün memur olmuş birisi değil. Baktığım zaman 1987’de mezun Ankara Siyasal Bilgilerden, 88’de kamu görevine başlıyor, Solhan, Gölyaka, İmamoğlu, Kızıltepe, Elbistan ve Çamoluk kaymakamlıkları yapıyor, Tokat valiliği yapıyor, işletme doktorası var, yabancı dili var ve 2009’da seçiliyor yirmi bir yıl kamu görevi var. Alnının akıyla, alnının teriyle özel sektörde birinin çalışması ayıp değil; haram yemesi, yanlış yapması, yolsuzluk yapması ayıptır, yanlış olan odur. Alnının teriyle çalışmış kendinin, ailesinin rızkını kazanmıştır.
Sözlerimin burasında diğer kalan konuları sorular kısmında belki cevaplarım. Diğer hususlarla ilgili de ayrıca cevaplarımı sunacağım ama herhâlde bir altı dakikam var değil mi Başkan?
Hayır hayır, süre bitti.
Hayır, elli dakika. Zamanınız tamam.
Birinci turda mı? Peki o zaman. Değerli milletvekilleri, ben 2012 yılı bütçesinin hayırlı uğurlu olmasını diliyor, katkı sunan, emek veren bütün milletvekillerine teşekkür ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan…
Buyurun.
Sayın Bakan, Cumhurbaşkanlığı seçimiyle ilgili Milliyetçi Hareket Partisinin tutumu hakkında yanlış bir değerlendirme yaptı. Müsaadenizle o yanlış değerlendirmeyi düzeltmek istiyorum.
Zannederim tavzih etti Sayın Vural yani “desteğiniz için” dedi.
Edemedi efendim. Kürsüden konuştuğu için tabii o tashihi yapamadı. Dolayısıyla…
Peki, buyurun efendim. İki dakika, buyurun lütfen.
Tabii, Milliyetçi Hareket Partisinin Cumhurbaşkanlığı seçimi öncesindeki tavrı açık ve nettir, millet iradesinin işlemesi gerektiğini hep savunmuştur. Hatta Cumhurbaşkanlığı seçiminden önce erken seçimin mart ayında yapılmak suretiyle yenilenmiş bir Meclis iradesiyle seçimin yapılmasını önermişti ama maalesef, 27 Nisan bildirisini bir nimet gibi savunarak onun ipiyle seçime gidenler, Cumhurbaşkanı krizi doğuranlar karşısında Milliyetçi Hareket Partisi demokrasinin üstündeki tıkacı çıkarttı ve Parlamento çalıştı. Biz de kendi adayımızı çıkarttık, Sabahattin Çakmakoğlu Bey’e oy verdik. Dolayısıyla, Milliyetçi Hareket Partisinin bu tavrı demokrasiye olan inancının bir gereğidir. Tabii, Sayın Bakan biraz çok frensiz konuştu, kendi dönemini aklamak için hep geçmişi karaladı, “Cumhurbaşkanlığı seçimleri millete rağmen yapıldı.” Elinizi vicdanınıza koyun ya! Özal millete rağmen mi geldi? Demirel millete rağmen mi geldi? Yani Ahmet Necdet Sezer millete rağmen mi geldi? Bakın, 5 tane liderin imzası var. İlk sırada Bülent Arınç, millete rağmen mi? Millî Savunma Bakanınız Vecdi Gönül’ün imzası millete rağmen mi? Meclisi yöneten Sayın Meclis Başkan Vekili Mehmet Sağlam Bey’in imzası var burada. Sayın Başkan, millete rağmen mi bu imzanızı verdiniz?
Ama bu var ya Bekir Bey, kapak oldu yani kapak oldu! Herhâlde buna verecek cevabınız kalmadı yani.
Yani Allah’ınızı severseniz… Ya, frensiz kamyon gibi porselen dükkânına giriyorsun kardeşim. Yani dolayısıyla doğru bilgileri veriniz. Hepinize saygılarımı arz ediyorum efendim.
Teşekkür ederiz.
Sayın Başkan, yanlış bir bilgiyi düzeltmek istiyorum ben.
Yerinizden lütfen. Bir dakika, yerinizden. Buyurun.
Değerli Başkan, teşekkür ederim. Sayın Başbakan Yardımcısı diyor ki: “Biz kimseyi kayırmıyorduk.” Peki, Sayın Başbakan lehine bilirkişi raporu düzenleyen bir kişi şu anda HSYK üyesi. Bu konuda bilgileri var mı? İkincisi: Geçmişte Başbakan hakkında tekrar yine verilen bir mahkûmiyet kararını temyiz etmeyen Ankara Cumhuriyet Başsavcısı şu anda nerede? Bu konuda bilgi verirlerse sevinirim. Teşekkür ederim.
Yanlış kullandı hakkını, 60’a göre söz istiyor, soru soruyor.
Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2012 merkezî yönetim bütçesinin birinci turuyla ilgili şahsım adına aleyhte söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlarım. Ben Sayın Cumhurbaşkanı ve Başbakanın yurt dışına gitmemesi noktasında herhangi bir şey söylemeyeceğim. Ancak, Sayın Bozdağ, yurt dışına gitmekle ne devlet yücelir ne de büyük lider olunur. Bunun da en güzel örneği cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’tür. (MHP ve CHP sıralarından alkışlar) On beş yıllık Cumhurbaşkanlığı döneminde hiçbir kralın, hiçbir devlet başkanının ayağına gitmemiştir, krallar ve devlet başkanları Atatürk’ün ayağına gelmiştir ama 20’nci yüzyılın en büyük lideri de Mustafa Kemal Atatürk’tür. [[MHP ve CHP sıralarından alkışlar]] Geçtiğimiz dönem dört yıl ve bu dönemde yine ben KİT Komisyonu üyesi olarak görev yapıyorum. Bu denetimlerin sonucunda Mecliste raporlar tartışılırken nelerle karşılaştığımızın çelişkilerini buradan sizlerle paylaşmak istiyorum. Şimdi, bu raporlar KİT Komisyonuna geldiğinde… Bakın, özellikle en büyük KİT kuruluşları olan Ziraat Bankası, Halk Bankası ve belediyelere kredi veren İller Bankası. Şimdi, bunlar geldiğinde soru soruyoruz. İşte şaibeli bir kredi var, bunu kime verdiniz? “Bankalar Kanunu’na göre bilgi veremem, yasak.” E peki, Yüksek Denetleme Kurulu üyelerine, bizim adımıza görev yapan üyelere veriyorsunuz, bize bu bilgileri vermiyorsunuz. Şimdi, ben buradan Meclis Başkanlığına da seslenmek istiyorum: Bir denetim komisyonunda görev yapan milletvekillerine bu bilgilerin gizliliği doğru mudur, yanlış mıdır? Buna da bir çözüm bulunması lazım. İller Bankası belediyelere kredi veriyor. Bu kredilerde yanlış, fazla, eksik verilenleri soruyoruz. Hangi belediyeye verdiniz, yandaş mı, muhalif mi, şu mu, bu mu? “Bilgi veremem, Bankalar Kanunu’na göre yasak.” Yani biz bu şartlarda...
İller Bankası...
Beyefendi, ben dört yıldır İller Bankasını denetliyorum orada. Benim...
Ben de on iki yıl Of’da Belediye Başkanlığı yaptım. O dönemde ne olduğunu gördüm orada.
KİT Komisyonunda nelerle karşılaştığımızı... Ben denetimden bahsediyorum, denetimden. Gidin, tutanaklara bakın. Sayın Canikli iyi bilir KİT Komisyon Başkanı olarak.
İller Bankasının ne olduğunu gördüm ben o dönemde.
Bakın, İller Bankasındaki yetkililerin bize verdikleri cevaplar bunlar. İşte denetimin şeffaflığı ortada. Yine, bu kurumların en büyüklerinden BOTAŞ, Türkiye'nin bütün doğal gaz ihtiyacını karşılayan ve birçok da yolsuzlukların olduğu, işte birçok yöneticisinin cezaevinde olduğu bir kurum. TPAO, aynı şekilde en büyük kurumlardan bir tanesi. Bunların denetimlerini basına kapalı yapıyoruz ama yine orada birtakım şeyler sorduğumuzda, işte, “Doğal gazı kaça alıyorsunuz?” veyahut “İran’a al ya da öde kapsamında kaç para ödediniz?” gibi sorular sorduğumuzda, bize verilen cevap: Petrol Kanunu’na göre bu bilgileri size vermem yasak. Şimdi, Sayıştay Kanunu’yla ilgili en son geçen kanundan sonra YDK da Sayıştay bünyesine katıldı ve oradaki “performans” kelimesinin içi de boşaltılarak, artık, performansı da bir şekilde daralttıklarından dolayı bunu da denetleyemez hâle geldik. Şimdi, bütçenin şeffaf olması mı önemli yoksa bütçeden ayrılan kaynakların kimlere, nerelere, nasıl harcandığının denetlenmesinin şeffaf olması mı önemli? Değerli milletvekilleri, KİT Komisyonu tutanaklarına ifade ettiklerimi aynen, bire bir görebilirsiniz. Orada bilmeden, etmeden yerinizden laf atarak bunu savunamazsınız. Hepinize saygılar sunuyorum.
Şimdi soru-cevap kısmına geçiyoruz. On dakika… Soru sormak üzere arkadaşlarımız sisteme girmişler. Sırasıyla isimlerini okuyorum: Sayın Erdoğan, Muğla Milletvekili. Buyurun efendim.
Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. 2003’ten önce Başbakanlıkta ne kadar Başbakanlık müşaviri vardı, bugün bu sayı ne kadardır? Bunu öğrenmek istiyoruz. Bir de 5018 sayılı Kamu Mali Denetimi Kanunu’yla bütün kamu kurumlarının mali denetimi konusunda Sayıştay tek yetkili kurum olarak belirlenmiştir. Sayıştay 2010-2011 yıllarında kaç tane belediyeyi denetlemiştir? Denetlenen belediyelerden kaç tanesi iktidar belediyesi, kaç tanesi muhalefet belediyesidir? Denetim sonucunda soruşturma açılan belediye var mıdır? Varsa bunların partilere göre dağılımı nedir? Teşekkür ediyorum.
İkinci söz Sayın Vural’ın, İzmir Milletvekilimiz. Buyurun efendim.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Öncelikle, biraz önce Sayın Bekir Bozdağ “Cumhurbaşkanını halk seçecek.” dedi. Biz de burada kanunu çıkarttık, Mecliste, Anayasa’yı “Beş yıldır.” dedik. Şimdi, cumhurbaşkanı seçimi 2012’de mi, 2014’te mi? İkincisi: Oslo’da Sayın Başbakanın özel temsilcisi ile PKK arasında yapılan görüşmelerle ilgili Hakan Fidan’ı hangi tarihlerde İmralı’ya gönderdiniz? İmralı’nın muhatap alınmasına yönelik yazılı bir emriniz var mıdır? Vaki ziyaret ve görüşme talebi İmralı’dan mı gelmiştir? İmralı’dan dönüşte Hakan Fidan size İmralı’dan hangi mesajları getirmiştir? İmralı canisi ve terör örgütüyle yüzde 90-95 oranında mutabakat sağlanan konular nelerdir? Bu mutabakat çerçevesinde terör örgütüyle birlikte yürütülen çalışmalar nelerdir? Kamuoyunun hazırlanması için yurt içine yönelik yürüttüğünüz kampanyanın sınırları nerede ve hangi seviyede tutulmuştur? Yüzde 95 mutabakat sağladınız konuların topluma, devlete benimsetilmesinde Parlamentoda, Hükûmette ne gibi faaliyetler yürütülmüştür?
Teşekkürler Sayın Vural. Sayın Korkmaz, Isparta Milletvekili.
Sayın Cumhurbaşkanı, açılım projesinin akim kalmasına hayıflanarak biraz da yeterli desteği vermediği için PKK’ya sitem ederek “Daha güzel şeyler olacaktı.” dedi. Bu süreçte neler olmuştur, bir bakalım. Demokratik özerklik, federasyon, ikinci bayrak, Anayasa’nın değiştirilemez hükümleri gibi millî birliğimizi zedeleyecek tartışmalar başlatılmış, terör şehitlerinin sayısı 100’lerle ifade edilmeye başlanmıştır. Hükûmet terör örgütüyle pazarlık masasına oturmuştur. Birçok ilimizde kalkışma provaları yapılmaktadır. PKK’nın talepleri siyasallaşmış, kitleselleşmiş ve derinlik kazanmıştır. Sorum şudur: Bizlerin göremediği, Sayın Cumhurbaşkanının gördüğü güzel şeyler nelerdir? Bu kadarıyla bile Sayın Cumhurbaşkanını mesut ve bahtiyar eden gelişmelerin dahası neler olabilir? Teşekkür ederim.
Teşekkürler Sayın Korkmaz. Sayın Akçay, Manisa Milletvekili.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Cumhurbaşkanı, 15 Ekimde Genelkurmay Başkanıyla birlikte Van ve Hakkâri’de askerî birliklerimizi ziyaret etti. Bu ziyaret medyadan ve kamuoyundan habersiz gerçekleşti. Türkiye Cumhuriyeti’nin başı ve başkomutanının kendi vatan topraklarındaki bu ziyaret neden gizli tutulmuştur? Yine, Sayın Cumhurbaşkanı, İngiltere ziyaretinde İngiltere Başbakanını neden makamına giderek ziyaret etmiştir? Yine, Sayın Cumhurbaşkanı, hâlen Cumhurbaşkanlığı Köşkü’nde oturmamaktadır. Ancak Çankaya Köşkü’ne dört yıldır masraf yapılmaya devam edilmektedir. Sayın Cumhurbaşkanı, Cumhurbaşkanlığı Konutu’nda ikamet etmeyi düşünüyor mu? Ayrıca Dışişleri Bakanı için de aylığı 39 bin lira konut kiralanması yapılmıştır. Bu israf değil midir? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz. Sayın Yılmaz, Adana Milletvekili.
Sayın Başkan, beni atladınız.
Affedersiniz, haklısınız. Sayın Ferit Mevlüt Aslanoğlu, İstanbul Milletvekili.
Sayın Başkan, Cumhurbaşkanlığı seçimi net olarak hangi tarihte olacaktır? Belki Cumhurbaşkanı adayı olacağım. (CHP sıralarından alkışlar) Bana hazırlanmam için bu süre lazım, bu süreyi bilmem lazım, aksi hâlde rekabet koşullarına uymuyorsunuz. İki: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanım, Başkan Vekilim, daha geçen hafta burada bir yasa çıkardık, Teşkilat Yasası. Daha kanunlaşmadan, 10 kişi kadroya almışsınız, 10 kişi. Bunlar kimdir? Niçin aldınız? Burada etik değerlere aykırı davrandınız mı, davranmadınız mı? Üç: Burada söz verdiniz “Bir tane Meclis çalışanın burnu kanamayacak.” dediniz. Meclis çalışanları moralsiz. Onlar sizin evlatlarınız. Lütfen herkesi toplayın “Kardeşim, namusuyla, şerefiyle, dürüst, becerikli çalışanın burnu kanamayacak.” deyin. Herkes moralsiz, Meclis, Meclisteki çalışanlar son derece üzüntülü Sayın Başkanım. Bunu yapacak mısınız? Teşekkür ederim.
Teşekkürler. Sayın Yılmaz, Adana Milletvekili.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Şimdi, teröristbaşı Abdullah Öcalan ile avukatlarının İmralı görüşmeleri kayıtlara geçti. Bu görüşmeleri yaparken, talimatlar verirken, tehditler yaparken ve 132 güvenlik görevlisi şehit edilirken, Hükûmetin, MİT’in ya da diğer görevlilerin ne yaptığını Türk milleti merak etmektedir. Şimdi, Sayın Başbakan Yardımcısına soruyorum: Öcalan ile avukatlarının yaptığı görüşmeler dinlenmiş midir? Kayıt altına alınmış mıdır? Eğer bunlar yapılmamışsa görevliler görevlerini yapmıyor demektir. Eğer konuşmalar ve görüşmeler kayıt altına alınıyorsa ve gereği yapılmıyorsa gözetim altında cinayet ve katliam…
Sayın Alim Işık, Kütahya Milletvekili.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. İlk sorularım Sayın Başbakan Yardımcısına: 12 Eylül 2010 Anayasa Referandumunda her fırsatta dile getirdiğiniz “Darbecilerden hesap sorulacaktır.” sözü ne oldu? O günden bugüne kaç darbeciden hesap sordunuz? İki, Başbakanlık bütçesinde (T) cetvelinde yer alan 4 adet 4x4 cip hangi amaçla alınmaktadır? Vatandaşa cipler haramken Başbakanlığa helal midir? İkinci bölüm Sayın Meclis Başkan Vekilimize: Geçen hafta çıkan İdari Teşkilat Kanunu’ndan sonra Mecliste çalışan kadrolu personelin mağdur edildiği, aynı işi yapan farklı personele farklı ücretlerin ödendiği ve maalesef bu yasayla çalışma huzurunun bozulduğu gerçektir. Bu konuda Meclis olarak ne yapmayı düşünüyorsunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkürler. Sayın Uzunırmak, Aydın Milletvekili.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. 2622 sayılı Sporda Şiddet Kanunu, Sayın Cumhurbaşkanımız tarafından veto edilerek Meclise geri gönderildi ve gerekçelerden birisi de “Sürmekte olan davaların etkilenmesi.” Şimdi, ben Sayın Cumhurbaşkanımıza sormak istiyorum eğer bu gerekçeyle kanun veto edildiyse: Daha önce de sürmekte olan davaları etkileyecek ve kamu vicdanı açısından çok önemli şeyler vardı. Görevi kötüye kullanmada biz cezaları düşürdük burada AKP çoğunluğuyla -ki 6222’deki düzenleme Meclisin mutabakatıyla yapılan bir düzenlemeydi- diğeri ise AKP çoğunluğuyla yapılan bir düzenlemeydi. Acaba, o düzenlemede kaç dava etkilenmiş? Görevi kötüye kullanmadan, memurlardan kaç kişi hakkında soruşturma ve mahkeme vardı? Bunlar kaç kişi? Devleti ne kadar zarara uğratıyordu? Bugün kişileri ilgilendiren bu düzenlemede kaç kişi bundan etkilendi? Bunu bilmek istiyorum.
Teşekkürler. Sayın Çınar, Kastamonu Milletvekili.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. 2002 yılından bugüne kadar Türkiye Büyük Millet Meclisinde açıktan atama yoluyla, hiçbir sınava tabi olmaksızın kaç personel alınmıştır? Personel servisleri hangi tarihte ve hangi gerekçeyle kaldırılmıştır? Meclis Başkanlığının personel servislerini kaldırmasıyla personelin mağdur olması doğru bir davranış mıdır? Teşekkür ederim.
Teşekkürler. Sayın Oğan, Iğdır Milletvekili.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Cumhurbaşkanı Sayın Abdullah Gül hatırlarsanız “Futbol diplomasisi” adı altında bir Ermenistan açılımı başlatmıştı. Bursa’da Azerbaycan bayrakları çöpe atılırken, Sarkisyan’a ev yapımı özel dolmalar ikram edilmişti. En son, Ermenistan Cumhurbaşkanı Serj Sarkisyan “Karabağ’ı biz aldık, Ağrı Dağı’nı da size bıraktık.” diye Ermenistan gençlerine Ağrı Dağı’nı hedef göstermişti. Sayın Cumhurbaşkanı hâlâ bu açılımın arkasında mıdır onu merak ediyorum. Teşekkür ederim.
Son olarak, Sayın Varlı, Adana. Yok mu efendim?
Onun yerine Oktay Öztürk.
Peki, şimdi sorulara cevap vermek üzere…
Otuz dört saniye var efendim; bir soru daha alabilirsiniz.
Hayır, bitti efendim; vakit doldu, maalesef doldu.
Yirmi yedi saniye var daha.
Yirmi yedi saniye var ama süre on dakika Tüzük’e göre. Dolayısıyla, yapacağımız bir şey yok.
Biz beş saniyede soracaktık zaten.
10 dakikasında da cevap verecekler. Buyurun efendim.
Evet, sayın milletvekilleri, hepinize iyi akşamlar diliyorum. Sayın Mevlüt Aslanoğlu’nun sorusuyla ilgili: Herhangi bir alım yapılmamıştır Sayın Aslanoğlu. Kurum teklifiyle hiçbir Meclis çalışanı mağdur edilmeyecektir. Sayın Alim Işık’ın sorusuyla ilgili; Mecliste memur, 4/C, 4/B gibi çoklu istihdam modeline ilişkin: Meclisteki söz konusu çoklu istihdam modeli sadece Türkiye Büyük Millet Meclisine ait bir uygulama olmayıp 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4’üncü maddesinde öngörülen istihdam şekillerinin bir gereğidir. Diğer bir ifadeyle, tüm kamu kurumlarında söz konusu istihdam modelleri uygulanmaktadır. Mecliste 4/C’li personel daha çok garson, hizmetli ve Millî Saraylarda usta, kalfa ve restorasyon işlerinde, diğer personel istihdamında uygulanma alanı bulmaktadır. Şimdi, kanun teklifimiz mevcut çalışanların özlük haklarının tamamını muhafaza etmektedir. Kanun teklifinin yasalaşması hâlinde norm kadro çalışması yapılacaktır. Norm fazlası olarak tespit edilen birimlere yeni eleman alınmaması esas alınmıştır. İfade edildiği gibi, norm fazlası personelin mağduriyeti de söz konusu değildir. Sözleşmeli personel de kamuda çalışan tüm sözleşmeli personelde olduğu gibi, genel vergi mevzuatı gereğidir. 4/C’li personele, diğer kamu kurumlarında olduğu gibi, mevzuat gereği fazla çalışma ücreti ödenmemektedir. Ancak, fazla çalışma yapan personele, işin niteliği, güçlüğü dikkate alınarak 1.746 TL ile 2.100 TL arasında farklı ücret ödenmektedir. Bu da Başkanlık Divanının kararıyla yapılmaktadır. Mecliste istihdam edilen personele ilişkin soruyla ilgili: 2002 yılından bu tarafa, kadrolu ve 4/C’li sözleşmeli personel olmak üzere, toplam 1.502 personel istihdam edilmiştir. Öte yandan, yine, 2002 yılından bu yana 1.086 kişi emekli olmuş ya da çeşitli nedenlerden dolayı Meclisten ayrılmıştır. Sonuç olarak, on yıldan bu yana, personel sayısında 416 kişilik bir artış olmuştur ancak bu artış 4/C’li personeldeki artışlardan kaynaklanmaktadır, kadrolu personelde ise 90 kişilik azalma olmuştur. Teşekkür ediyorum.
Teşekkürler. Sayın Bozdağ…
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ben, milletvekili arkadaşlarımızın sorduğu sorulara sırasıyla cevap vermeye çalışacağım. Sayın Erdoğan’ın sorusu vardı; 2003’ten bugüne, Başbakanlıkta kaç müşavir var? Bunlarla ilgili rakam sordu ama şu anda elimde net rakamlar yok. Onun için, birden söyleme imkânı yok. Yazılı cevap vereceğim, uygun görürlerse çünkü şu anda elimde rakam yok. Sayıştaydan, 2010-2011’de kaç tane belediyenin denetlendiği ve onunla ilgili ayrıntılı bir soru soruldu. Tabii, bununla ilgili, şu anda bütün rakamları sağlıklı bir şekilde size verme imkânım yok. Uygun görürseniz, onu da yazılı olarak cevaplandıralım, hem bilgi doğru olmuş olsun hem de soru karşılığını bulmuş olsun. Sayın Vural ve Sayın Aslanoğlu, Cumhurbaşkanı görev süresiyle ilgili bir soru sordu. Tabii, Anayasa’nın ilgili maddesinde yapılan değişiklikten sonra, Cumhurbaşkanı görev süresi beş yıl olarak belirlendi.
2012’de yani…
Fakat şu anda, mevcut Cumhurbaşkanımız eski hukuka göre seçildi. Tabii, böyle bir durum olunca, görev süresine ilişkin tartışmaları ortadan kaldıracak…
Tartışma yok ki.
… bir geçiş hükmü de konmadığı için bu konuda Anayasa hukukçularının bir kısmı beş yıl olduğu konusunda, diğer bir kısmı yedi yıl olduğu konusunda tartışmalar var.
Beş yıl, beş yıl.
Her iki tarafın tartışmalarında da haklılık payları var ve bu konuyla alakalı…
Anayasa Mahkemesine mi başvuracaksınız beş yıl yaparsak?
Milletvekilleri kaç yıllığına seçilmişti, milletvekilleri?
Halkın Cumhurbaşkanını seçmesini engellemeyin.
Efendim, müsaade buyurun, ben cevabımı vereyim. Siz soru sordunuz, cevabını vereyim.
Bırakın halk seçsin, niye engelliyorsunuz? Halkın yetkisini elinden almayın.
Siz hukukçusunuz, şahsi görüşünüz nedir?
Bakanlar Kurulunda bu konuyla ilgili herhangi bir görüşme kesinlikle yapılmamıştır, bu konuya dair Hükûmetin oluşturduğu bir görüşü söz konusu değildir ancak ben kendi şahsi görüşümü, eğer uygun görürseniz, Hükûmetin görüşü değil ama ben şahsi görüşümü daha önce de kamuoyuna ben…
Biz Hükûmete söylüyoruz efendim, şahsi Bekir Bozdağ değilsiniz ki siz.
Bakın, o zaman bu konu Hükûmette görüşülerek “şudur budur” şeklinde bir görüşün oluşturulduğu konu değildir, bu konu Meclisin takdirinde olan bir konudur. Eğer Meclis çıkaracağı bir yasayla geçiş hükmü koyduğu takdirde ona göre hareket edilir, koymadığı takdirde yüksek…
Bakın beş yıl. Koydu, koydu Meclis beş yıl.
Hayır efendim o koymadı, sadece Cumhurbaşkanı eski hukuka göre seçildi.
Milletvekili süresini de dört yıl dedin, bak dört yılda yaptık.
Böyle bir durumda bu geçiş hükmüyle bu belirlenebilir, bu konuda kanun çıkarma, hüküm koyma yetkisi Parlamentodadır.
Dört yılda yaptık.
Meclisin seçimleri dört yıla indiğinden ve dört yıl olduğundan değil, Mecliste vekil seçimlerini…
Dört yıl, dört yıl.
Müsaade buyurun.
Milletin seçme hakkını elinden almayın.
… vekil seçimlerini öne alma yetkisi Parlamentoya ait bir yetkidir. Dolayısıyla, Parlamento karar alarak seçimleri öne alabilir.
Sayın Abdullah Gül de beş yıl daha seçilmek ister, onun hakkını niye elinden alıyorsunuz?
Doğru bilgi vermiyorsunuz.
Biz millete bunu dört yıla indireceğimize dair karar verdik ve bu çerçevede de öne alma imkânımız da olduğu için öne aldık.
Sayın Abdullah Gül’ün 2’nci defa seçilme hakkını elinden almayın. Olur mu ya? Beş yıl, beş yıl.
Ama bu konuda böyle bir yetki yok, bu tamamıyla Parlamentonun karar vereceği bir hükümdür. Benim görüşümü de ben söyleyeyim.
Sizin iradeniz beş yıl.
Ne zaman Sayın Bakan, ne zaman?
Arkasında durun.
Oturun lütfen.
Sayın Bakanım ne zaman getireceksiniz o zaman?
Benim kendi görüşüm olarak Cumhurbaşkanının görev süresi bana göre yedi yıldır, şahsi görüşümdür.
Sayın Bakan, bunu Parlamentoya kim getirecek?
Sayın Aslanoğlu…
Çünkü eğer beş yıl kabul ederseniz, Cumhurbaşkanını görevden almanın yolunu açarsınız ki parlamentolar gelir, çoğunluk elinde olur.
Abdullah Gül belki bir beş yıl daha yapmak ister, çok başarılı dediniz.
Görev süresini indirerek Cumhurbaşkanının görevi süresini her zaman öne çekebilirler, görevden Cumhurbaşkanını alabilirler böylelikle.
Adaylığının önünü kesmek istiyorsunuz.
Bu benim şahsi görüşüm; kabul edersiniz, etmezsiniz.
Eski hukuka göre yeniden aday olmayacak o zaman.
İmralı’yla alakalı MİT Müsteşarının görüşmeleriyle ilgili sorular oldu. Tabii, Millî İstihbarat Teşkilatı bu ülkenin güvenliğiyle ilgili, huzuruyla ilgili 2937 sayılı Yasa’nın verdiği görevleri yapmaktadır. Bu görevler çerçevesinde de gerektiği zaman ülke güvenliği için gerekli olan görüşmeleri her zaman yapabilir. Bu, Millî İstihbarat Teşkilatının görevleri arasındadır.
Başbakanın özel temsilcisi yahu! “Ben gönderdim.” diyor.
Terörle mücadele edecesiniz terör örgütünün içerisinde…
Siyasi temsilcisi…
…veya onunla ilgili alanlarda her şeyden haberiniz olacak, olandan bitenden haberiniz olacak. Öte yandan da “istihbarat teşkilatı şurada niye şunu yapıyor, burada niye bunu yapıyor?”
“Göğsümü gere gere gönderdim.” diyor. Hangi tarihte?
Ya, görevi o teşkilatın.
Hangi tarihte?
Onlar, ülke güvenliği açısından gerekli olanları yasanın çizdiği sınırlar içerisinde yapacaktır, yapmaya devam edecektir.
Kaç defa, hangi tarihte Başbakan siyasi görev verdi?
Bir protokol kesinlikle yoktur. Bunu Sayın Başbakanımız da yalanlamıştır, Hükûmet defalarca bunu yalanlamıştır.
“Yüzde 95 mutabakat sağlandı.” diyen özel temsilciniz değil miydi?
Ama bu konuyu sürekli gündeme getiriyorlar. Sayın Cumhurbaşkanıyla alakalı Sayın Korkmaz’ın sorusu oldu ama…
Bunlara cevap verin. Niye cevap vermiyorsunuz?
Yani sorudan ziyade bir yorum oldu.
Ya bilginiz yok ya yüreğiniz yok.
O konuya ilişkin…
Güzel şeyler neler bizim göremediğimiz?
O konuya ilişkin bir cevap verme imkânım yok, yani bir soru gibi algılamadım ben onu; kusura bakmayın.
Hayır, çok açık. Güzel şeyler neler bizim görmediğimiz?
İşte, yorum yapıyorsunuz, o yüzden ben bilgiye dayalı bir şey söylemek durumundayım. Onun için, sizin yorumunuza bir yorumla cevap verme durumum yok.
Yazılı cevap verin o zaman.
Sayın Akçay’ın sorusu oldu Sayın Cumhurbaşkanının ziyaretiyle alakalı. Sayın Cumhurbaşkanımız illeri ziyaret ettiği zaman o illerde valilik, belediye, üniversite ve diğer kurumları ziyaret ediyor ve Sayın Cumhurbaşkanımız Van ve Hakkâri illerini de ziyaret etti. Bu ziyaretleri gizli bir ziyaret de değildi, kamuoyunun bilgisi dâhilindeydi. Ayrıca, askerî birlikle ilgili ziyareti, il ziyaret değildir, oradaki bir sancak devir teslim törenine katılma ziyaretidir, onu gerçekleştirmiştir. Onunla alakalı bir konu, onu ifade etmek istedim. Bir de, tabii, Cumhurbaşkanlığı konutuyla alakalı bir şey ifade etti arkadaşlarımız. Sayın Cumhurbaşkanımız bugün o konutu kullanmıyor ve o konuta bugüne kadar yapılmış herhangi bir harcama da söz konusu değildir. Kaldı ki, Sayın Cumhurbaşkanımızın kaldığı konutla alakalı harcama yapması gerekiyorsa yapılmasına da bir sakınca yoktur.
Niye oturmuyor acaba?
Çünkü, Türkiye’nin en önemli yerlerinden bir tanesi, temsil yeri. Yabancı konuklar, misafirleri de ağırlayabilir ve onun için de Türkiye’ye yaraşır bir şekilde olması ve gereğinin yapılması da lazım.
Cumhurbaşkanı konutu yakışır değil mi?
Dokuz yıldır devlete yakışır hale getiremedik mi daha?
Bu, eleştiri konusu yapılması, soru konusu yapılması ayrı bir konu. Sayın Işık, darbelerle ilgili hesap sorulacak mı diye bir şey söyledi. Tabii, 12 Eylül halk oylamasında kabul edilen geçici madde 15’le birlikte yargılama ve soruşturmanın önündeki engeller kaldırıldı ve şu anda soruşturmalar devam ediyor. Soruşturmalar ne aşamada bilmiyorum ama bu soruşturmalar devam ediyor, onu bilmenizi isterim.
Yargılayamayacağınızı biliyorsunuz tabii, insanları aldattınız.
Diğer pek çok soru var, onlara da ben, sürem de bitti, onlarla alakalı da…
4x4 cipler ne oldu, cipler 4x4’ler? Vatandaşa haram, size helal.
Sayın Başkan.
Buyurun efendim.
Biz, milletimiz adına soruyoruz ve kendisi de bu sorulara doğru cevap vermesi gerekir. Bakın, Oslo’yla yapılan görüşmelerde Hakan Fidan diyor ki: “Siyasi içerikli daha farklı bir boyuta taşınması ihtiyacı hasıl olunca Sayın Başbakanımız bu konuda beni görevlendirdi.”
Sayın Başkan, soruyu sordu, İç Tüzük’ün hangi maddesine göre şu anda konuşuyor? Böyle bir usul var mı Sayın Başkan?
Görevlendirdiği zaman Başbakanlık Müsteşar Yardımcısı, MİT’le ne alakası var? Ben diyorum ki, hangi tarihte görevlendirdi? Amacı, hedefi neydi?
Sayın Başkan, böyle bir yöntem var mı?
Siyasi mahiyette bir görevlendirmedir, bunun cevabını vermesini istiyorum.
Zapta geçti efendim sözleriniz. Değerli milletvekilleri, soru-cevap işlemi tamamlanmıştır. Şimdi, sırasıyla birinci turda yer alan bütçelerin bölümlerine geçilmesi hususunu ve bölümlerini ayrı ayrı okutup oylarınıza sunacağım. Buyurun efendim.
Hiçbir soruya cevap vermediniz. Millete hesap vereceksin, yok öyle yağma!
Tamam, tamam. Değerli milletvekilleri, lütfen…
Doğru bilgi vereceksin. Ermeni konusuna da cevap vermedin, hiçbirine cevap vermiyorsun. Siz ancak krallarla, kraliçelerle olursunuz, milletle işiniz yok sizin.
Cumhurbaşkanlığı 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 1. – Cumhurbaşkanlığı 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 138.700.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Cumhurbaşkanlığı 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Cumhurbaşkanlığı 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabınınn bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Cumhurbaşkanlığı 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 108.267.718.92 - İptal Edilen Ödenek : 3.831.281.08 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Cumhurbaşkanlığı 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 02- TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ BAŞKANLIĞI 1. – Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 37.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 88.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 454.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 651.252.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 418.113.361.52 - İptal Edilen Ödenek : 37.364.251.64 - Ertesi Yıla Devreden Ödenek : 15.815.501.32 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Sayıştay Başkanlığı 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 1. – Sayıştay Başkanlığı 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 35.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 122.068.430 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 09 Eğitim Hizmetleri 1.900.000 TOPLAM 142.162.130 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Sayıştay Başkanlığı 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Sayıştay Başkanlığı 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Sayıştay Başkanlığı 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 94.475.057.64 - İptal Edilen Ödenek : 31.424.996.33 - Ertesi Yıla Devreden Ödenek : 1.819.428.37 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Sayıştay Başkanlığı 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Anayasa Mahkemesi Başkanlığı 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 - ANAYASA MAHKEMESİ BAŞKANLIĞI 1. – Anayasa Mahkemesi Başkanlığı 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 18.034.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 24.718.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Anayasa Mahkemesi Başkanlığı 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Anayasa Mahkemesi Başkanlığı 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Anayasa Mahkemesi Başkanlığı 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 10.316.803.22 - İptal Edilen Ödenek : 5.994.699.78 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Anayasa Mahkemesi Başkanlığı 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Yargıtay 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 1. – Yargıtay 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 81.233.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 103.130.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Yargıtay 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Yargıtay 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Yargıtay 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 57.488.057.97 - Ödenek Üstü Gider : 47.693.06 - İptal Edilen Ödenek : 303.773.09 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Yargıtay 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Danıştay 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 1. – Danıştay 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 61.213.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 09 Eğitim Hizmetleri 80.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 70.742.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Danıştay 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Danıştay 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Danıştay 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 46.476.782.05 - İptal Edilen Ödenek : 405.903.95 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Danıştay 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Başbakanlık 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 1. – Başbakanlık 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 1.609.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 5.417.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Ekonomik İşler ve Hizmetler 64.631.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 06 İskan ve Toplum Refahı Hizmetleri 25.000.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 902.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 08 Dinlenme, Kültür ve Din Hizmetleri 2.497.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 861.757.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Başbakanlık 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Başbakanlık 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Başbakanlık 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 4.806.564.982.55 - İptal Edilen Ödenek : 102.013.238.27 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Başbakanlık 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 1. – Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 10.219.159.80 - İptal Edilen Ödenek : 18.20 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Millî İstihbarat Teşkilatı Müşteşarlığı 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 07.75- MİLLÎ İSTİHBARAT TEŞKİLATI MÜŞTEŞARLIĞI 1. – Millî İstihbarat Teşkilatı Müşteşarlığı 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 750.942.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Millî İstihbarat Teşkilatı Müşteşarlığı 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Millî İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Millî İstihbarat Teşkilatı Müşteşarlığı 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 517.739.406.77 - İptal Edilen Ödenek : 746.092.23 -Ertesi Yıla Devreden Ödenek : 220.853.50 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Millî İstihbarat Teşkilatı Müşteşarlığı 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 07.76- MİLLÎ GÜVENLİK KURULU GENEL SEKRETERLİĞİ 1. – Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 14.376.500 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 11.713.353.62 - İptal Edilen Ödenek : 832.647.38 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Böylece, birinci turda yer alan tüm bütçelerin bölümlerine geçilmesi ve bölümleri ayrı ayrı oylandıktan sonra Cumhurbaşkanlığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi, Sayıştay, Anayasa Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay, Başbakanlık, Millî İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı ve Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliğinin 2012 yılı merkezî yönetim bütçeleri ile 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesapları ve Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulunun 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabı kabul edilmiştir. Hayırlı olmasını temenni ederim. Sayın milletvekilleri, birinci tur görüşmeleri tamamlanmıştır. İkinci turdan önce kırk beş dakika ara veriyoruz.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 32’nci Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. Şimdi ikinci tur görüşmelere başlayacağız. İkinci turda Radyo ve Televizyon Üst Kurulu, Basın, Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü, Vakıflar Genel Müdürlüğü, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk Kültür Merkezi, Türk Dil Kurumu, Türk Tarih Kurumu bütçeleri yer almaktadır. [[Devam]] Hükûmet? Yerinde. Sayın milletvekilleri, turda yer alan bütçelerle ilgili olarak soru sormak isteyen milletvekillerinin, konuşmaların bitimine kadar şifrelerini yazıp parmak izlerini tanıttıktan sonra ekrandaki söz isteme butonuna basmaları gerekmektedir. Mikrofonlarındaki kırmızı ışıkları yanıp sönmeye başlayan milletvekillerinin söz talepleri kabul edilmiş olacaktır. İkinci turda grupları ve şahısları adına söz alan sayın üyelerin isimlerini okuyorum: AK PARTİ Grubu: İlhan Yerlikaya, Konya; Tülay Kaynarca, İstanbul; İsrafil Kışla, Artvin; Tülay Selamoğlu, Ankara; Özlem Yemişçi, Tekirdağ; Ülker Güzel, Ankara; Selçuk Özdağ, Manisa; Mehmet Naci Bostancı, Amasya; beşer dakika konuşacaklardır. Milliyetçi Hareket Partisi Grubu: Mesut Dedeoğlu, Kahramanmaraş Milletvekili, on dakika; Mustafa Kalaycı, Konya Milletvekili, on dakika; Yusuf Halaçoğlu, Kayseri Milletvekili, yirmi dakika. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu: Oğuz Oyan, İzmir Milletvekili, on dakika; Aylin Nazlıaka, Ankara Milletvekili, on dakika; Ali Haydar Öner, Isparta Milletvekili, on dakika, Gürkut Acar, Antalya Milletvekili, on dakika. Barış ve Demokrasi Partisi Grubu: Adil Kurt, Hakkâri Milletvekili, on beş dakika; Erol Dora, Mardin Milletvekili, on dakika; Mülkiye Birtane, Kars Milletvekili, on beş dakika. Şahıslar adına: Lehinde, Ömer Faruk Öz, Malatya Milletvekili, beş dakika; aleyhinde, Melda Onur, İstanbul Milletvekili, beş dakika. Soru-cevap işlemi yirmi dakika. Değerli milletvekilleri, şimdi AK PARTİ Grubu adına İlhan Yerlikaya, Konya Milletvekili. Süreniz beş dakika, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2012 Mali Yılı Bütçe Kanunu Tasarısı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu bütçesi üzerinde AK PARTİ Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Bu vesileyle, Başbakanımıza da acil şifalar diliyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; tüm demokratik ülkelerde olduğu gibi ülkemizde de radyo, televizyon yayınlarının düzenlenmesi ve denetlenmesi görevi, Radyo ve Televizyon Üst Kuruluna verilmiştir. Biliyorsunuz, 1990’lı yıllarda özel radyo ve televizyonlar yaygınlaşmaya başladığı sıralarda henüz Radyo ve Televizyon Üst Kurulu yoktu, ancak 1994 yılında çıkan 3984 sayılı Yasa’yla kurulmuştu. O tarihten sonra da çok hızlı gelişmeler oldu, çok sayıda televizyon yayını hayata geçti, yayınlanmaya başladı ve bu arada teknoloji, biliyorsunuz, iletişim alanında Türkiye’de de, dünyada da çok hızlı gelişti. Günümüze gelindiğinde dünyada karasal yayıncılıktan sayısal yayıncılığa geçişler başladı. Birçok yerde tamamlandı, bizde de bu yasamızla birlikte önlemleri alındı, 2015’te inşallah geçecek. Onun dışında uydu yayıncılığı, kablo yayıncılığı, İnternet üzerinden IP TV yayıncılığı diye yeni mecralar ortaya çıkmaya başladı ve en son olarak da web TV gibi yayınlar hayata geçti. Dolayısıyla, hem mecra yönünden hem içerik yönünden, bu geçen süre içerisinde gerçekten yayıncılığımız çok gelişti ama bu gelişen teknolojiye, gelişen yayıncılığa mevzuatımız ayak uyduramadı. Onun için 15 Şubat 2011 tarihinde, biliyorsunuz, yeni Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Yasası çıktı. Bu 6112 sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Yasası 3 Martta da Resmî Gazete’de yayımlandı. Bu yasa yeni birçok şey getirdi yayıncılık hayatımıza, birçok katkısı oldu. Çünkü daha önce yasada olmadığı için gönüllülük esasına dayalı olarak yapılan birtakım faaliyetler bu yasayla yerini buldu. Bunlar nelerdi? Akıllı işaretler gibi, Alo RTÜK hattı gibi birtakım gönüllülük esasına dayalı faaliyetlerdi. Onun yanında frekans ihalesi yapılamıyordu ve frekans bedelleri alınamıyordu. Biliyorsunuz, frekans bir kamu malıdır. Yıllarca geçici izinle yayıncılarımız yayınlarını sürdürdüler. Onun için, kendilerini bir gecekonducu gibi hissediyorlardı. Yeni yasayla bu da giderilmiş oldu. Sayın vekillerimiz, 1994 yılı hariç bugüne kadar Radyo Televizyon Üst Kurulu kendi gelirleriyle giderlerini karşılamış; gerçi yasada, hem şimdiki yasada hem de önceki yasada, “Gerektiğinde Türkiye Büyük Millet Meclisi bütçesinden takviye edilir.” diyor ama dediğim gibi 94’ten bugüne kadar hiçbir şekilde takviye edilmemiştir çünkü kendi gelirleri kendisine yetiyor. Bunu buradan hemen belirtelim. Gelirleri nelerdir diye bakacak olursak, Radyo Televizyon Üst Kurulunun temel gelirleri: Birincisi, yayın lisans ücretleri. Bu önemli bir meblağ tutuyor, gelirler içerisinde önemli bir kısım. Şimdi, yeni yasa ile, 6112 sayılı Yasa ile de frekans yıllık kullanım ücretleri alınmaya başladı ki RTÜK’ten aldığımız bilgilere göre bu 28 milyon civarında şu andaki durum itibarıyla. Bu da önemli bir meblağ olarak karşımıza çıkıyor çünkü daha önceden yasada boşluk olduğu için böyle bir ücret alınamıyordu, yeni yasa ile RTÜK’ün gelirleri arasına bu da katıldı. Bir diğer gelir kaynağı, radyo, televizyonlardan yani yayıncılardan alınan bir gelir, o da yüzde 3 civarında bir gelirdir. Dolayısıyla, bu gelirler Radyo Televizyon Üst Kurulunun gelirleri olarak karşımıza çıkıyor, bunlar da önemli meblağlardır. 98 milyon gibi 2009 yılından itibaren geçen süreç içerisinde önemli rakamlar var. Yine 2009 yılından bu yana bu kapsamda aktarılan toplam tutar 131.448 TL’dir. Bu miktarların hepsini, tabii, RTÜK kendisi kullanmıyor, Maliyeye aktarıyor. Bunlardan 98 milyonu da doğrudan hazineye, 32 milyonu ise Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmaya aktarılıyor dolayısıyla RTÜK, Meclisten ve hazineden para almadığı gibi oraya para aktaran da bir kuruluş olarak karşımıza çıkıyor. “Önceden frekans planlaması neden yapılamadı?” diye sorulabilir. Önceden yasada boşluklar vardı, iki üç tane kuruluş bir araya gelip…
Sayın Yerlikaya, teşekkür ediyoruz efendim.
Çok teşekkür ediyorum. Saygılar sunuyorum.
Buyurun Sayın Kaynarca.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2012 yılı bütçe görüşmelerinde Başbakanlık Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğünün bütçesi üzerine AK PARTİ Grubu adına söz aldım. Meclisi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, Genel Müdürlük 1920’de, Türkiye Büyük Millet Meclisinin açılmasından hemen sonra Matbuat ve İstihbarat Müdüriyeti Umumiyesi adıyla kurulmuştur ve 1984 yılındaki kanuni düzenlemeyle de adı Basın-Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü olmuştur. En son teşkilat yapısı genişletilmesi çalışması da bu yıl, yine 2011 yılı içerisinde 651 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile teşkilat yapısı genişletilmiş, yeni kadrolarla kurumda uzmanlaşmaya gidilmiştir. Genel Müdürlük modern bir haber ve basın merkezi ile sanat galerisine sahiptir ve merkez teşkilatının yanı sıra 7 il müdürlüğü ve 22 basın müşavirliğiyle, yaklaşık 400 personelle hizmet vermektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Genel Müdürlük, ilgili makamlar ile kamuoyuna zamanında, doğru, tanıtıcı, aydınlatıcı bilgi akışını sağlamakla yükümlüdür, Devlet Enformasyon Sistemi’yle yerli ve yabancı medya kuruluşlarının yayınlarını takip etmektedir. Genel Müdürlüğe günde yaklaşık 4 bin haber ulaşmakta, her gün dünyanın önde gelen yayın kuruluşlarından 40 yabancı televizyon, 18 dilde, 300’ün üzerinde yabancı haber sitesi, 3 yerli ve yabancı haber ajansıyla birlikte tam 92 ülkede, 48 dilde, 1.700’ün üzerinde yayın organının yer aldığı on-line gazete büfesinden 81 ilden 1.200 yerel gazete izlenmektedir. Yabancı basın mensuplarının mesleki çalışmalarına yardımcı olmakta ve ülkemizin tanıtımında iller bazında programlar yapılmasına da yine müdürlükçe katkı sağlanmaktadır. Ayrıca, yabancı devlet ve hükûmet başkanlarıyla birlikte gelen basın mensuplarının akreditasyonu, AGİT, NATO, HABITAT, İSEDAK gibi zirve toplantılarda basın düzenlemelerini yapmak da yine verilen hizmetler arasındadır. Kamu kurum ve kuruluşları ile sivil toplum örgütleri arasındaki koordinasyon için Başbakanlık genelgesiyle kurulan Kamu Diplomasisi Koordinatörlüğünün sekreteryasını da yine Genel Müdürlük gerçekleştirmektedir. Yine uluslararası programlara baktığımız zaman, farklı kıtalardaki ülkelerin medya kuruluşlarını Türkiye’de bir araya getirmektedir. Bu çok önemli çünkü 2010’da ilk Türk Dili Konuşan Ülkeler Medya Forumu gerçekleştirilmiş, yine 2011 yılının Mayıs ayında Balkan Ülkeleri Medya Forumu, geçtiğimiz günlerde biliyorsunuz basına da yansıdı, İstanbul’da 22 Arap ülkesinden 250 medya temsilcisinin katıldığı Türk Arap Medya Forumu gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, yine 2011 yılı içerisinde Şubat ayında Almanya-Köln, Belçika-Brüksel’de de yabancı, yani Türkiye dışında olan ama Türkçe yayın yapan medya kuruluşlarıyla da çalışmalar gerçekleştirmiştir. Şu ana kadar ifade ettiklerim Genel Müdürlüğün eğitim ve tanıtım üzerindeki çalışmalarını anlatıyor ama bir taraftan da yayınlar yapabilmektedir. Bu anlamdaki en ciddi yayını “Türkiye” adını taşıyan kitaptır ve tanıtım kitabı sadece Türkçe değil, İngilizce, Fransızca, Almanca, Japonca, Çincenin de aralarında olduğu tam on bir farklı dilde yayın yapmakta ve ülkemizin bu anlamda, uluslararası anlamda tanıtımını sağlamaktadır ama aynı zamanda kitaplar da vardır yine gündemde; “Medya Etiği”, “Türkiye’de Basın Yayın ve Tanıtma”, “Fotoğraflarla Türk Demokrasisi Tarihi” adındaki kitaplar da yine Genel Müdürlükçe çıkartılmıştır. Bu arada, Venedik Kulübüne üyelik var 2004’ten bu yana. 28 ülkeden 180 basın kuruluşunun üye olduğu bir Kulüp, 2010 toplantısını da İstanbul’da gerçekleştirmiştir. Genel Müdürlüğün sosyal sorumluluk projeleri arasında her basın mensubuna fidan bağışı kampanyası 18 ilde 20 bin fidan dikimiyle gerçekleştirilmiştir. Basın kartlarıyla ilgili bir çalışma var, onu hızla aktarayım çünkü basın kartlarının sekreteryasını yapan yine Genel Müdürlük. Basın kartının fonksiyonunu artırmış, gri pasaport, yani hizmet pasaportu sağlanmıştır. Bugün itibarıyla basın kartı sayısı 13.144 gazeteciye ulaşmıştır. Genel Müdürlük ayrıca yerel basını güçlendirecek çalışmalar yapmıştır. Bana göre çok önemli, bunun altını dikkatle çiziyorum çünkü yerel basın çağdaş demokrasinin olmazsa olmazıdır, o anlamdaki yapılan çalışmalar çok önemli. Bu anlamda 21 kez medya eğitim semineri, 17 ilde bilgilendirme toplantıları, Anadolu basınını özendirme yarışmaları gibi birçok çalışmanın yanı sıra mesleki eğitimler de yine haber, fotoğraf, yayın eğitimleri…
Ben bütçenin hayırlı olmasını diliyor, saygılar sunuyorum.
Buyurun Sayın Kışla.
Malumunuz olduğu üzere vakıf, insanlığın yardımlaşma ve dayanışma duygusunun kurumsallaşmış bir hâlidir. Diğer bir ifadeyle, kişilerin hiçbir karşılık beklemeksizin kendi mallarını ve haklarını Allah rızasını kazanmak maksadıyla ve hayırla yâd edilmek için insanlığın hizmetine tahsis etmesidir. Dolayısıyla, vakıf temelinde hoşgörü vardır, şefkat vardır; merhamet, cömertlik ve ibadet duygusu vardır. Vakıf medeniyetinin temsilcisi olan ecdadımız tüm dünya ülkelerine örnek olmuştur. Vakıflar aracılığı ile cumhuriyet öncesi dönemde altyapıdan şehirciliğe, çevreden sağlığa, eğitimden kültüre, ekonomiden ticarete pek çok alanda çok önemli hizmetler ifa etmiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Vakıflar Genel Müdürlüğü, asırlar önce kurulmuş ancak bugün yöneticisi kalmamış 41.800 vakfın hem idarecisi hem temsilcisi durumundadır ve yine, 4.500 civarında kurulmuş olan yeni vakıfların kuruluş çalışmaları, işleyişi, denetlenmesi ve dağılımlarıyla ilgili muameleleri sürdürmektedir. Bugün, Vakıflar Genel Müdürlüğü, bünyesinde binlerce vakfı barındıran ve her alanda faaliyet gösteren devasa bir kurum hâline gelmiştir. Vakıflar bünyesinde bulunan hayrat, vasıflı gayrimenkuller gerek Vakıflar Genel Müdürlüğünün ve gerekse de şartlı olarak kamu kurumlarına ve kamu yararına çalışan sivil toplum kuruluşlarına yapılan tahsisler sonucunda restore edilmekte ve milletimizin hizmetine sunulmaktadır. 2001 öncesi, yılda 3-5 eser dahi restore etme imkânı bulamazken 2003 yılından bugüne kadar, dokuz yıllık süre içerisinde 3.600 eser onarılmış, restore edilmiş ve milletin hizmetine sunulmuştur. Yine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, akar vasfına sahip olan gayrimenkullerden daha fazla gelir elde etmek için ciddi çalışmalar içerisine girmiştir. 392 adet taşınmaz, kat karşılığı yönetimiyle veya yap-işlet-devret yöntemiyle değerlendirilmiş ve bu çalışmalar sonucunda 3 bine yakın muhtelif cins ve ebattaki gayrimenkuller Vakıflar Genel Müdürlüğüne kazandırılmıştır. Devam eden çalışmalarla hedef, el değmemiş, onarılmamış ve milletimizin hizmetine sunulmamış tek bir eser bırakmamaktır. 2003-2011 yıllarında gerçekleştirilen yatırım çalışmaları sonucunda Vakıflar Genel Müdürlüğü 2 milyar 500 milyon lira gibi bir yatırıma vesile olmuş, 70 bin kişinin istihdamına imkân sağlamıştır. Etkili yönetimle, atıl duran gayrimenkullerin verimli değerlendirilmesi sonucu, 2003 yılında 35 milyon lira bütçesi olan bir Vakıflar Genel Müdürlüğü, 2011 yılında 400 milyon TL bütçeye ulaşan bir kurum hâline gelmiştir. Oluşturmuş olduğu Coğrafi Bilgi Sistemi ve Vakıf Taşınmazları Yönetim Sistemi ile kiracıları ve gayrimenkullerle ilgili imar değişikliği ve diğer muameleleri daha yakinen takip etme fırsatını yakalamışlardır. Yine, çok önemsediğimiz, Vakıf Arşiv Yönetim Sistemi’yle, 2011 yılında tamamlanan bu sistemle, geçmişimize ışık tutan, vakıflara ait vakfiye, berat, hüccet, ferman gibi 10 milyon belge dijital ortama aktarılmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; vakfiyelerde yer alan hayır şartlarının yerine getirilmesi maksadıyla 2011 yılında her ay seksen bir ilde 20 bin fakir aileye gıda yardımı, yine; muhtaç, engelli ve yetimlerden 5 bin kişiye aylık maaş ve 15 bin öğrenciye burs imkânı tahsis edilmiştir. Vakıfların yaşatılması kadar vakıf bilincini de canlı tutmak son derece önemlidir. Bu anlamda, Vakıflar Haftası münasebetiyle pek çok etkinlikler yapılmakta, yeni vakıflarla birlikte projeler gerçekleştirilmektedir. Ülkemizde müspet anlamda güzelliklerin artmasını istiyorsak, vâkıf insan sayısını artırmak ve vakıfların sayısını artırmak mecburiyetindeyiz. Sayın Başkan, değerli üyeler; sözlerimin sonunda, hazineden hiçbir katkı almadan gelirinin yüzde 50’sini yatırıma ayıran…
Bir sonraki konuşmacımız Ankara Milletvekili Sayın Tülay Selamoğlu. Sayın Selamoğlu, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Anayasa’mızın 134’üncü maddesi gereği, 2876 sayılı Kanun’la, Atatürkçü düşünceyi, Atatürk ilke ve inkılaplarını, Türk kültürünü, Türk tarihini, Türk dilini bilimsel yoldan araştırmak, tanıtmak, yaymak ve yayımlar yapmak amacıyla kurulmuştur. Atatürk Araştırma Merkezi, Türk Dil Kurumu, Türk Tarih Kurumu ve Atatürk Kültür Merkezi bağlı kurumlardır. 2011 yılı, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu için, her açıdan yeniden yapılanma ve bilimsel araştırmalar için sağlam bir altyapı oluşturma yılı olmuştur. Yeni yapılanma ve düzenlemeler sırasında Kurum geleneksel çalışmalarına devam etmiştir. 2011 yılında yapılan çalışmalar, projelerin etkin ve verimli bir şekilde yürütülebilmesi için proje önergesi, bilimsel araştırma ve özgün bilgi üretimini desteklemek amacıyla Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Telif Hakkı Yayın ve Satış Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Atatürk Yüksek Kurumu Yurt İçi ve Dışı Burs Yönergesi güncellenerek Kurumun lisans, yüksek lisans ve doktora öğrencilerine burs programı başlamıştır. 2011 yılında 112 lisans, 61 yüksek lisans, 23 doktora ve 2 doktora sonrası araştırmacı olmak üzere 198 öğrenciye burs verilmiştir. Genel Ağ Burs Takip ve Yönetim Sistemi hazırlanmıştır. İlişkili veri tabanlarının hazırlanması projesi ile bilgi santrallerini kurma çalışmaları sürdürülmektedir. Bilimsel araştırmaların İnternet üzerinden yürütülmesi temin edilecek, yirmi dört saat açık bilgi bankası olacaktır. Etkileşimli bir iletişim sağlamak amacıyla sosyal ağ sayfaları oluşturulmuştur. Türk Dil Kurumu kütüphanesinde yazma eserler sanal ortamda bütün dünya araştırmacılarının hizmetine sunulmuştur. Atatürk Yüksek Kurumu Bilişim Altyapısı ve Bütünleşik Bilgi Sistemi yıl sonunda tamamlanacaktır. Farklı Kültürlerin Temel Düşünce Bilim ve Sanat Eserlerini Türkçeye Çevirme Projesi 850 eser üzerinde başlamıştır. Türk İşaret Dili Eğitim Sistemi’nin oluşturulması Dil Bilgisi ve Sözlük Hazırlama Projesi ile 14. Yüzyılda işaret dilini kullanan millet olduğumuz hâlde, Türk işaret dili bu Hükümetle resmîleşecektir. Türkiye Türkçesinin Köken Bilgisi Etimoloji Sözlüğü Projesi dil tarihimizi edebileştirecektir. Çünkü daha önceki yıllarda yapılan Türk Dil Kurumunun Türk Dili Dergisi Mart 1965 nüshasındaki bir başyazıda bir cümle Türk dili üzerindeki çalışmaların matematik ve bilimsellikten ne kadar uzak olduğunu o dönemde göstermektedir. Cümle şu: “Sözcük yaratmak için ille sanatçı ya da bilim adamı olmak gerekmez, en ummadığın kişi çok beğenilen sözcük yaratabilir.” yani uydurabilir. Dilin artık, Türk Dil Kurumunun altında, matematiksel özellikleriyle ve bilim olarak kabul edilip çalışmaların bu şekilde devam etmesi, Türkiye Cumhuriyeti Türk dili, Türk tarihi ve Türk kültürü için çok önemli bir aşamadır. Ayrıca Uzaktan Öğretim Yöntemiyle Yabancılara Türkçe Öğretimi Yazılım Projesi dilimizin yaygınlaşmasını, tanınmasını sağlayacaktır. 2011 yılında 2012-2016 dönemi için yeni bir izlem tasarımı çalışmaları tamamlanmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2011 yılında yapılan geleneksel çalışmalar da şunlardır: 43 eser yayınlanmış olup 83 eserin basım işleri sürmektedir. Daha önce basılmış olup mevcudu biten 18 eserin tıpkıbasımı tamamlanmış, 32 eserin tıpkıbasım işlemleri sürmektedir. Kurumun sürekli yayımlarından Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, Türk Dili Dergisi, Türk Dili Araştırmaları Dergisi, Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi, Belleten, Belgeler, Erdem ve Arış 2011 yılı içinde çıkarılmıştır. Türk Dil Kurumunun web sayfası, Güncel Türkçe Sözlük, Sesli Türkçe Sözlük, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Büyük Türkçe Sözlük yoğun biçimde ziyaret edilmektedir. Ayrıca Sıkça Yapılan Yanlışlara Doğrular, Sıkça Karıştırılan Sözcükler Kılavuzu genel ağ sayfasında bulunmaktadır. Türk Dil Kurumu tarafından hazırlanan Güzel Türkçe Bulmacaları, bölgesel ve yerel basın kuruluşlarına ücretsiz gönderilmektedir. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumunun 2012 bütçesinin hayırlara vesile olmasını diliyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Bir sonraki konuşmacımız Tekirdağ Milletvekili Sayın Özlem Yemişçi. Buyurun Sayın Yemişçi.
Atatürk Araştırma Merkezi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 134’üncü maddesi gereğince 1983’te 2876 sayılı Kanun ile kurulan Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumuna bağlı kamu tüzelkişiliğine sahip dört kurumdan birisidir. Kurulduğundan bu yana kanunla kendine verilen görevler çerçevesinde bilim ve kültür hayatına önemli katkılarda bulunan Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk ilkeleri, devrimleriyle Türkiye Cumhuriyetinin kuruluş ve gelişim süreci hakkındaki konuları bilimsel faaliyetlerle destekleme amacı taşımaktadır. Atatürk Araştırma Merkezi 2001-2011 yılları arasında 138 kitap, 39 dergi, 4 uluslararası kongre, 18 sempozyum gerçekleştirip yayınlanan eserlerin edebiyat, halk kültürü ve bilim tercihiyle yoğunlaşmıştır. 2012 yılında yapılması planlanan faaliyetler arasında Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün eserlerinin dünyaya tanıtılması için merkez tarafından seçilen 16 eserin farklı dillere çevrilmesi ve merkez tarafından üzerinde çalışılan Atatürk ansiklopedisi çalışmaları bitmiş olup 2012 yılında yayınlanacaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; düşünceleri kalıplaştırmamalıyız, özünü anlamalıyız. Fikirler, düşünceler ayrılsa bile zeminimizdeki samimiyeti kaybetmemeliyiz. Bu topraklar nice âlimler, nice liderler yetiştirmiştir ve yetiştirmeye devam edecektir. Bizi biz yapan tüm değerleri sahiplenmeli, onları iyisiyle kötüsüyle anlamalıyız. Ulu Önder Atatürk sadece bu toprakların evladı değil, tüm dünya için bir değer, insanoğlu için bir kazançtır. Onun fikirlerini, düşüncelerini anlamak, özümsemek ve gelecek nesillere aktarabilmek onun imzasını taklit etmekten daha önemlidir. “Beni görmek demek mutlaka yüzümü görmek değildir; benim fikirlerimi, benim düşüncelerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu kâfidir.” demiş Gazi Mustafa Kemal Atatürk. Saygıdeğer milletvekilleri, bu söz, aslında, bu ulusun yetiştirmiş olduğu tüm evlatlar için geçerlidir. Özünü, özümüzü bilmeliyiz, onları anlamalıyız. Onları anlamak, kendimizi anlamaktır. Onları oluşturan biz, bizleri ileriye taşıyacak olan onlardır. Aşık Veysel’iyle Evliya Çelebi’si, Dede Korkut’uyla Mimar Sinan’ı, Namık Kemal’iyle Hacı Bektaş’ı, Fatih Mehmet Sultan Mehmet’iyle Nene Hatun’u, Köroğlu ve Mevlânâ, Yunus Emre, hepsi, hepsi bu toprakların ürünü, bu ulusun mozaikleridir, geleceğe ayna tutan gerçeklerdir. İstikrarla yürüyoruz; cumhuriyetimizi, milletimizi seviyoruz. Onun için, 2023’te yüzüncü yılımıza yakışır hedefler koyduk. Değerli milletvekilleri, iki yerel seçim, üç genel seçim, iki halk oylaması ve bir Cumhurbaşkanlığı seçimi halkın takdiridir. Seçim dönemlerinde mali disiplin bozulmamış, piyasaların güveni sarsılmamıştır. Bu teşekkür bu topluma, bu teşekkür milletin kayıtsız şartsız egemenliğine. Atatürk’ün öngördüğü muasır medeniyetler seviyesine iktidarımız zamanında gerek ekonomik gerek siyasi gerek diplomasi alanında ulaşılmış, halkımız hak ettiği seviyeyi ve istikrarı elde etmiştir. Atatürk Araştırma Merkezinin 2012 yılı bütçesi toplam 2 milyon 393 bin liradır. Bu duygu ve düşüncelerle, 2012 yılı bütçesinin tüm kurumlarımıza ve ülkemize hayırlı olmasını temenni ediyor, saygılarımla selamlıyorum.
Bir sonraki konuşmacımız, Ankara Milletvekili Sayın Ülker Güzel. Buyurun Sayın Güzel.
Adalet ve Kalkınma Partisi adına Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumunu oluşturan dört kuruluştan biri olan Atatürk Kültür Merkezinin bütçesi ve faaliyetleriyle ilgili olarak söz almış bulunuyorum. Atatürk Kültür Merkezi Atatürkçü düşünceyi, Atatürk ilke ve inkılaplarını, Türk kültürünü, Türk tarihini ve Türk dilini bilimsel yoldan araştırmak üzere 1983 yılında kurulmuştur. Millî dayanışma ve bütünleşmede kültür, dil ve tarih değerlerini birleştirici bir güç olarak göz önünde tutmak, bu değerlere karşı girişilecek her türlü yabancı ve bölücü akımların bilimsel yoldan çürütülmesini esas almak gayesiyle kurulmuştur. Millet olarak dünyanın sayılı kültür ve medeniyetlerinden birine sahip uygarlıkların beşiği bir coğrafyada yaşamaktayız. Toplumda yaratılan bütün maddi ve manevi değerlerin, büyük kültür ve mirasın korunması, değerlendirilmesi, tanıtılması ve gelecek kuşaklara aktarılmasının ne kadar önem arz ettiği hepinizin malumudur. Bu sebeple, bilim ve kültür kurumlarımıza büyük sorumluluklar düşmektedir. Bir kültür akademisi niteliğinde olan Atatürk Kültür Merkezi bu sorumluluğun bilinciyle çalışmakta ve faaliyetlerini diğer kurumlarla birlikte sürdürmektedir. Merkez, kuruluşundan bugüne kadar ulusal ve uluslararası düzeyde kongreler, sempozyumlar, konferanslar düzenlemiş, süreli ve süresiz yayınlar çıkarmıştır. Kültür araştırmalarını teşvik amacıyla araştırma bursları vermiş ve gerçekleştirdiği projelerle Türk kültürünün araştırılmasına ve tanıtılmasına yardımcı olmuştur. Atatürk Kültür Merkezi, Dil ve Tarih Yüksek Kurumuna bağlı diğer kurumlar gibi 2001’den bu yana kuruluş kanununda bulunan hukuki boşluklara rağmen faaliyetlerini aksatmadan yürütmeye çalışmıştır. Hükûmetimiz Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile bu yasal boşluğu gidermeye çalışmış ve kurumların hizmetlerini daha etkin bir şekilde yerine getirmelerinin önünü açmıştır. Atatürk Kültür Merkezi sınırlı bütçesine rağmen pek çok önemli projelere de destek vermiştir. Bu projelerden birisi, Türk Cumhuriyetlerinin bağımsızlıklarının 20’nci yılı vesilesiyle desteklenen “Avrasya’da Yeniden Çizilen Sınırlar, İnşa Edilen Kimlikler ve Türkiye” başlıklı projedir. Atatürk Kültür Merkezi tarafından Türk Dil Kurumu, Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığının katkılarıyla yürütülen bu proje, bilim dünyasının, ortak tarihî ve kültürel değerlere sahip olduğumuz dost ve kardeş ülkelerin bağımsızlıklarının 20’nci yılında yapılabilecek anlamlı bir çalışma olmuştur. 2011 yılında yüksek lisans ve doktora öğrencileri için burslar tahsis edilmiş, üniversitelerle iş birliği içinde çalışmalar devam etmiştir. Türk kültürünün farklı alanlarıyla ilgili pek çok kitaplar yayınlanmış ve özellikle Erdem ve Arış dergileri bu yıl içinde yeniden okuyucularıyla buluşturulmuştur. Bunların yanı sıra merkez, genç araştırmacıları teşvik amacıyla tümüyle gençlerden oluşan, Mehmet Akif Ersoy ve İstiklal Marşı’na Genç Bakışlar Ulusal Öğrenci Sempozyumu’nu düzenlemiş ve genç araştırmacıları desteklemiştir. Cumhuriyet dönemi kültür hayatını bütün boyutlarıyla ele almayı ve modern Türkiye'nin kültürel birikimini dünya bilim ve kültür hayatına tanıtmayı amaçlayan, “Cumhuriyet Dönemi Türk Kültürü” adlı proje tamamlanmış ve ilk üç cildi yayınlanmıştır. Atatürk Kültür Merkezinin bundan sonraki faaliyetlerinde Türk milletinin tarihinin kültürel, sosyal ve beşerî açılardan daha geniş bir bakış açısıyla ele alınmasını ve TÜBİTAK’a biçilen misyon gibi, özel bir misyonla değerlendirilmesini temenni ediyorum. 2012 bütçesinin hazırlanmasında emeği geçenlere teşekkür eder, bütçenin hayırlı ve uğurlu olmasını dileyerek hepinize saygılar sunarım.
Bir sonraki konuşmacımız Manisa Milletvekili Sayın Selçuk Özdağ. Buyurun Sayın Özdağ.
İnsan ve toplum hayatında dil, hayati değerlere önceliğiyle sahip bir kıymettir. Allah bütün canlıları dilleriyle yaratmıştır. Felsefenin, sanatın, siyasetin, düşüncenin kendi dili vardır; tıbbın, matematiğin, müziğin, meydanların, sokakların dili vardır. O nedenle “Önce söz vardır.” denilmiştir. Biz dille düşünürüz; dille konuşur, dille ağlar, dille ağıt yakar, şarkı söyler, dille barışır, dille kavga ederiz; dille doğar, dille büyür ve dille ölürüz. Dünya üzerinde yaklaşık 350 milyon insanın çeşitli lehçeleriyle konuştuğu Türk dili dünyanın en eski ve en yaygın beş dilinden birisidir. Yaşanmış muhkem bir mazimiz, yaşanacak muhayyel bir geleceğimiz var. Biz bu toprakları dilimizle fethettik. Evet, Türkçemizin geliştirilmesi amacıyla 1932 yılında kurulan Türk Dili Tetkik Cemiyeti 1936’daki Türk Dili Kurultayı’nda Türk Dil Kurumu ismini almıştır. Yaptığı iş kadar tarihî mirası ve hatırasıyla da bizim için kıymetlidir. Siyasetle hemhâl olduğu dönemlerde Türk Dil Kurumu eliyle Türk dili medeniyet dili olmaktan uzaklaşmış, dünya dilleriyle ilişkisini koparmıştır. Tarih boyunca, başta Çince olmak üzere, tüm komşu dillerle kompleksiz bir şekilde ilişki kurabilen ve ilişki kurduğu her dilden kavram alabilme kabiliyeti olan Türkçe, sonrasında içine kapanık, tedirgin ve gelişim ufkundan mahrum bir dil hâline getirilmiştir. Önce Güneş Dil Teorisi’yle, daha sonra da tarihten kopma zihniyetinin tesiriyle Türk dili medeniyet dili olmaktan çıkmış, özleştirme ve arındırma çalışmaları sonucu maalesef Türkçe sözlükteki kelime sayısı 30 bine kadar düşmüştür. Yaşanan bu olumsuzluk Türkiye’yi tarihinden kopardığı gibi diğer Asya Türk topluluklarından ve yakın coğrafyasından da koparmıştır.
Onun için mi Arapçayı alıyorsunuz?
Türk Dil Kurumu siyasetin etkisinden uzaklaştıkça ve özellikle son yıllarda Türk dili konusunda çalışmalar daha akademik düzeyde yapılmaya başlanmıştır. Türk Dil Kurumunun ve üniversitelerimizdeki bilim insanlarımızın üstün gayretleri sonucunda 30 bin kelimeden oluşan Türkçe Sözlük’ten 92 bin kelimeden oluşan Türkçe Sözlük’e ulaşmış bulunmaktayız. Türk Dil Kurumunun 2011 yılı faaliyetleri ve 2012 projelerinden de bahsetmenin faydalı olacağı kanaatindeyim. 2011 yılının on bir aylık döneminde 40 kitap ve 21 dergi yayımlanmış, basım aşamasında ise 27 kitap bulunmaktadır. Türkçe Sözlük’ün 11’inci baskısı 100 bin adet olarak yapılmıştır. Sanal mağaza faaliyete sokulmuş ve Türk Dil Kurumu yayınları İnternet üzerinden satılmaya başlanmıştır. Türkçede Zıt Anlamlı Kelimeler Sözlüğü ve Türkçede Eş ve Yakın Anlamlı Kelimeler Sözlüğü’nün erişime açılmasıyla, erişime açılan sözlük sayısı 13 olmuştur. Kurumun yayımladığı dergilerin bütün sayıları dijital ortama aktarılmış, böylece 29 bin makale, yazı ve deneme ücretsiz olarak sanal ortamda hizmete sunulmuştur. Türk Dil Kurumu kütüphanesindeki 700 adet yazma eserin dijitalleri ücreti mukabilinde erişime açılmıştır. Türk dili alanında lisans ve yüksek lisans düzeyinde eğitim gören 195 öğrenciye burs verilmiş, 2012 burs programına 10 doktora sonrası araştırma bursu eklenmiştir. Türk İşaret Dili Sözlüğü ve dil bilgisinin hazırlanması ve Türkoloji alanında yabancıların eserlerinin Türkçeye çevrilmesi, 2012 yılı bütçesine dâhil edilen Türkiye Türkçesinin Etimoloji Sözlüğü ve uzaktan öğretim yöntemiyle yabancılara Türkçe öğretimi yazılımı projelerinin çalışmalarına devam edilecektir. Bu çalışmalarından dolayı Türk Dil Kurumu Başkanına ve Kurum çalışanlarına teşekkür ediyorum. Her yönüyle zenginleşen, kalkınan bir milletin dili fakirleşemez. Türkçe, dünya dili olmak mecburiyetindedir. Türkçe, dünyanın dört bir yanında açılan Türk okullarının yaptığı gibi dünyaya açılmalı. Bu vesileyle Türkçe olimpiyatlarını düzenleyen Türkçe sevdalılarına da Türk milleti adına şükranlarımı arz ediyorum. Bu yüzden Türkçenin tekrar fatih dil olmasının önündeki zihniyet engelleri kaldırılmalıdır. Türk Dil Kurumu yabancı kelimelere karşılık üreten bir kelime fabrikası değil, Türkçeyi dünyayla bütünleştirerek geliştirecek politikaların oluşturulmasına öncülük eden, Türkçeye ufuk açma projelerini destekleyen dil felsefesi de geliştiren bir kurum olmalıdır. Türkçe bizim vatanımızdır. “Türkçe, benim ses bayrağımdır.” diye seslenen Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın deyimiyle “Türkçe, dil bayrağımızdır.” Türkçeyi korumak, geliştirmek, yaşatmak, aynı zamanda Türkiye'yi korumak ve yaşatmak demektir. Türk Dil Kurumu ve bizler bu vatanı ve bu bayrağı korumakla mükellefiz. Türk milleti içerisinden yeniden Yahya Kemal’leri çıkarmalı ve “Bu dil ağzımda annemin ak sütüdür.” demelidir. Cemil Meriç, “Kamus namustur.” düsturunu yeniden koymalıdır. Kelimelerin serdarı Süleyman Nazif, Türk dilinin kıymetlerinden vazgeçmeyen Tarık Buğra yeniden yazmalıdır. Toplumumuza dayatılan uydurukçayı reddederek “kurbağa dili” diyen… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Osman Yüksel Serdengeçti’ye yeniden ruh üflenmeli, mabetsiz şehirlerde bir nesli nasıl mahvettiler diye sormalıdır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkçe resmî dilimizdir ve bundan sonra da böyle olacaktır. Bu gerçeği hatırlatmakla beraber, bu topraklar üzerinde yaşayan herkesin ana dilini öğrenme, konuşma hakkı ve özürlüğü olması gerektiğini vurguluyor, 2012 bütçesinin hayırlara vesile olmasını diliyor, saygılar sunuyorum.
Bir sonraki konuşmacımız, Amasya Milletvekili Sayın Mehmet Naci Bostancı. Buyurun Sayın Bostancı.
Tarih üzerine konuşmak zor, kolay değildir. Cemil Meriç, büyük tarihçi İbni Haldun’u anlatırken girişte şöyle bir cümle kurar: “Selame Kalesi’nin burçlarından sisler içindeki ovaya bakan İbni Haldun.” Tarih de böyledir hakikaten, sisler içindedir. Tarihçi, o sisler içindeki gerçekliğe, insanların yaşadıklarına hakikatin ışığını düşürmeye çalışır ama bunu yaparken muhakkak tarihçinin kendisinin de içinde yer aldığı bir ideoloji, dünyaya bir bakış tarzı vardır. Hem incelenen alanın sisler içinde oluşu hem de inceleyen kişinin kendine göre bir hakikatin içinde yer alarak bakışı tarihçiliği zorlaştırır ama tarih her zaman bütün toplumların temel iştigal alanlarından birisi olmuştur. Yazılı tarih, bakın, Heredot’un gözleri kör ama tarihçilik yapıyor, Tukidides Peleponnes Savaşlarını anlatıyor, İbni Haldun’un Mukaddime (giriş) eseri -benim konuşmam da giriş mahiyetinde kalacak galiba- tarihin metodolojisine ilişkin çok temel verileri sunuyor. Hiç okuryazar olmayan toplumlar bile geçmişte atalarının yapıp ettiklerini sürekli tekrarlayarak geleceğe bir ışık düşürmeye çalışıyorlar. Bu çerçevede, Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra paralel bir kurum olarak -biraz önce burada diğer kurumlar da sayıldı- 1930 yılında Türk Tarih Kurumu oluşturuluyor. Son derece önemli bir kurum. Türklüğün geçmişteki varlığını, tarihte yapıp ettiklerini inceleyen, buradan aynı zamanda geleceğe bir siyaset çıkarmaya çalışan bir yaklaşım. Esasen tarihin görevi de budur, sadece geçmişi anlatmak değildir; geçmişi anlatırken geleceğe konuşmaktır. Türk Tarih Kurumu bu yönde çalışma gösterirken çok önemli faaliyetlerde bulundu. Uluslararası kongreler düzenledi, önemli dergiler yayınladı. Bugünlerde de kadrolarını tahkim ediyor, 115 uzman yardımcısı alacakmış; hayırlı olsun. Bu uzman yardımcılarının Türk Tarih Kurumunun çalışmalarını zenginleştirmesini diliyoruz. Türkiye’de, özellikle yakın tarih bir çatışma alanı. Dikotomiler var, karşıtlıklar var; bütün bunları biliyoruz. Lozan’a ilişkin, Sevr’e ilişkin, Abdülhamit’e ilişkin. Bunlar, âdeta sembol konular. Lehte ve aleyhte son derece ateşli tartışmalar yapılıyor. Bu, aslında geçmişe yönelik bir tartışma değil, geleceğe yönelik bir tartışma. Esasen, soğukkanlı tarihçilerin yapması gereken, tarihin üzerindeki bu ateşli siyasal ilgiyi biraz azaltmak ve hakikaten geçmişte ne olup bittiğine ilişkin toplumun önüne mümkün olduğu ölçüde gerçek bir temsil koyabilmek. Türk Tarih Kurumunun bu yönde çalışmalar yapmasını temenni ediyorum. Bir toplumda elbette resmî tarih olur. Türkiye’de de uzun yıllar boyunca resmî tarih vardı. Yanlış olan şudur: Resmî tarihi egemen tarih hâline getirirsiniz ve alternatif tarih çalışmalarına mani olursunuz. Bu, yanlıştır. Buna mani olduğunuzda, bu defa alternatif tarihçiliğin yerini şifahi tarihçilik alır; insanlar konuşmaya ve söylenmeye başlarlar. Esasen Türk Tarih Kurumunun ve alternatif tarihçiliği teşvik edecek yaklaşımların yapacağı çok önemli bir hizmet yalan yanlış, şifahi anlatıma dayalı tarihsel hikâyelere de mani olmaktır. Türk Tarih Kurumunun bu manada, daha geniş bir perspektifle Türkiye’nin yakın dönemine ilişkin sosyal, politik çalışmalar yapmasını temenni ediyorum. Bu çalışmaları yaparken mutlak surette şu ilkenin de önemli olduğunu düşünüyorum: AK PARTİ kendisini ifade ederken “Kimsesizlerin kimsesi olmak.” meselesinin altını hassasiyetle çizen bir parti. Tarih ise Benjamin’in ifade ettiği gibi bir bakıma “Galiplerin tarihidir.” Mağlup olanların tarihte de çok fazla yeri olmaz. Ümit ediyorum ki AK PARTİ, tarihçiliğe yeni bir soluk getirirken nasıl, bugün, kimsesizlerin kimsesi olmak için çalışıyorsa, tarihte de evet, hem egemenlerin hem galip gelenlerin hem de kimsesizlerin sesi olacak ve Türk toplumunun gerçek, toplumsal ve siyasi tarihini ortaya koyma yolunda güçlü bir irade gösterecektir. Çok teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum.
Şimdi sıra Milliyetçi Hareket Partisi Grubu temsilcilerinde. Birinci konuşmacı Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu. Buyurun Sayın Dedeoğlu.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı kapsamında Radyo ve Televizyon Üst Kurulu ve Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü bütçelerinin üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçe Tasarısı AKP Hükûmetinin 10’uncu, 61’inci AKP Hükûmetinin de 1’inci bütçesidir. Bütçeler, devletin hangi alanlara ne kadar kaynak ayırdığını ve hangi alanlardan ne kadar kaynak sağlayacağını göstermektedir. Yine vergiye dayalı kaynaklar üzerine hazırlanmış olan bu bütçede, işçi, memur, emekli, çiftçi, esnaf ve dar gelirli vatandaşlarımız yine düşük pay almışlardır. Bu vesileyle, her ilimizin olduğu gibi, Kahramanmaraş ilimizin de yeni kaynaklar bekleyen pek çok yatırımı beklemektedir. Yollar, okullar, hastane, sanayi, yeni teşvikler ve sulama kanalları gibi birçok yatırımlarımız 2012 bütçesini beklemektedir çünkü Kahramanmaraş’ın pek çok problemi bulunmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun’un 1994 yılında yürürlüğe girmesiyle Radyo ve Televizyon Üst Kurulu kurulmuştur. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu, radyo ve televizyon yayıncılığını düzenlenmek ve denetlemekle görevlendirilmiştir. Kurum toplumumuz, gençlerimiz ve çocuklarımız açısından fevkalade önemli bir görevi üstlenmiştir. Bu nedenle, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu görevini titizlikle ve en iyi şekilde yapmak zorundadır. Özel radyo ve televizyon yayınları ülkemizde ilk olarak 1990’lı yılların başından itibaren başlamıştır. 1993 yılında Anayasa değişikliği yapılarak özel radyo ve televizyon yayınlarının yapılmasına imkân sağlanmıştır. Bu değişiklik sonrası bugün ülkemizde karasal anlamda yayın yapan 25 adet ulusal, 15 adet bölgesel, 207 adet yerel olmak üzere toplam 247 adet televizyon kanalı ve 38 adet ulusal, 98 adet bölgesel, 922 adet yerel olmak üzere toplam 1.058 adet radyo kanalı bulunmaktadır. İşte, bundan dolayıdır ki Radyo ve Televizyon Üst Kurulu radyo ve televizyon yayıncılığını iyi düzenlemeli ve ciddi denetimler yapmalıdır. Radyo ve televizyon yayınlarıyla ilgili olarak kamuoyunda oluşan tepki, beğeni ve hassasiyetler yakından izlenmelidir. Ölçüsüz yayın yapan ve toplumca benimsenmeyen ilkelere uymayan kurumlara dikkat edilmelidir. Radyo ve televizyon yayınları toplumun millî ve manevi değerlerine ve Türk aile yapısına aykırı olmamalıdır. Yayınlarda özel hayatın gizliliğine saygılı olunmalıdır. Son yıllarda televizyon yayınları konusunda genel bir memnuniyetsizlik yaşanmaktadır. Bugün toplumun hangi kesimine giderseniz gidin insanlarımız televizyondaki sorumsuz yayıncılıktan rahatsızdır. Pek çok yayında reyting uğruna bu ülkenin geleneklerini, millî ve manevi değerlerini, çocuklar ve gençlerimizin ruh sağlığını âdeta hiçe sayan bir yayıncılık anlayışıyla hareket edilmektedir. Özellikle çocukların ve ev hanımlarının televizyon izlediği saatlerde birbirinin benzeri niteliksiz, düzeysiz, insanların özel yaşamlarını konu edinen programlar yayınlanmaktadır. Bugün, maalesef üzülerek belirtmeliyim ki, Radyo ve Televizyon Üst Kuruluna gelen izleyici şikâyetleri, çocuklara ve gençlere zararlı, Türk aile yapısı ve ahlakına aykırı yayınlar yapıldığını ortaya koymaktadır. Bu, çok vahim bir durumdur. Çünkü izleyici şikâyetlerine konu olan değerler, toplumumuzun en kıymetli değerleridir. Türk aile yapısı ve ahlakına, çocuklarımıza ve gençlerimize zarar verecek yayınlara izin verilmemelidir. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu bu işler için vardır; düzenleme ve denetleme konusu, görevleri arasındadır. Ama gelen izleyici şikâyetlerine bakılacak olursa bu Kurumumuz kendisine verilen görevleri tam anlamıyla yerine getirememiştir. Radyo ve televizyon yayınları, çocuklarımızı ve gençlerimizi yeni ufuklara taşıyan, eğitimi ve öğrenimi ön plana çıkaran, kötü alışkanlıklardan uzak yayınlar olmalıdır. Bütün bunların yanında, Türkiye Cumhuriyeti devletinin varlık ve bağımsızlığına, devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, Atatürk ilke ve inkılaplarına aykırı yayınlara da izin verilmemelidir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun görevini tam olarak yaptığından herkes emin olmalıdır. Bu Kurum sürekli tartışılır bir kurum olmaktan kurtarılarak yolsuzluk ve usulsüzlüklerle anılmamalıdır; iktidar partisinin siyasi baskılarından uzaklaşmalı ve gerçek özerk yapısına kavuşmalıdır. Bütün temennimiz bu yöndedir. Değerli arkadaşlar, bu kurumlar hepimiz için vardır. Bu kurumların hepsinin ayrı ayrı hizmetleri ve görevleri vardır. Bir kurum görevini yapmadığı veya eksik yaptığı zaman o alanda sıkıntı ortaya çıkmaktadır. Onun için, gelin kurumlarımızın çalışmalarını engelleyecek ve siyasallaştıracak davranışlardan uzak duralım. Radyo ve Televizyon Üst Kurulumuzda da bugün buna benzer bir durum yaşanmaktadır. Kurum, bu görünümünden kurtulmalı ve beklentilere cevap verme konusunda çalışma başlatılmalıdır. Çünkü sabahları ve akşamları, hatta günün her saatinde ekran başına geçen insanlarımızın Radyo ve Televizyon Üst Kurulundan çok şey beklemektedir. Toplumu şiddete, teröre, etnik ayrımcılığa sevk eden veya halkı sınıf, ırk, dil, din, mezhep ve bölge farkı gözetecek, kin ve düşmanlığı tahrik eden veya toplumda nefret uyandıran yayınlara hiçbir zaman imkân vermemelidir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; radyo ve televizyon yayınlarında tarafsızlık yayıncılık ilkeleri açısından en önemli bir unsur olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle özellikle siyasi partilerle ilgili yayınlarda tamamen tarafsız ve objektif davranılmalıdır. Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun maalesef birçok konuda olduğu gibi bu konuda da eksiklikleri bulunmaktadır. Bu kurumun 12 Haziran milletvekilliği genel seçiminde göstermiş olduğu taraflı tutumu da hâlen tartışılmaktadır. Haberlerin yansımasında tarafsızlık, gerçekçilik ve doğruluk ilkelerine bağlı olunmalıdır, halkı aldatacak ve yanıltacak haberlerden kaçınılmalıdır. Kurul bütün düzenlemelerini bu doğrultuda yapmalıdır. Bu arada gençlerimize ve çocuklarımıza zarar verecek yayınlardan da kaçınılmalıdır. Ülkemiz geçmişte pek çok kahramanlıklar yaşamış ve yaşatmıştır. Bu kahramanlık destanlarını küçük düşürecek veya zedeleyecek yayınlardan da uzak durulmalıdır. Temennim şudur ki… Türkiye Büyük Millet Meclisinde çalışmalar esnasında naklen yayın yapılmakta ve akşam saat yedi olduğu zaman da kapatılmakta. Bu durum derhâl düzeltilmeli temennisinde bulunuyorum. Halkımızın haber alma özgürlüğü yok edilmemeli dileğinde bulunuyorum. Ayrıca, yerel bölgelerde televizyon yayınları yapan bölgesel televizyonlarımıza teşvik ve destek verilmesi temennisiyle 2012 bütçesinin hayırlara vesile olmasını diliyor, saygılar sunuyorum.
İkinci konuşmacımız Konya Milletvekili Mustafa Kalaycı. Süreniz on dakika Sayın Kalaycı.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygılarımla selamlıyorum. İçinde bulunduğumuz 7-17 Aralık 2011 tarihleri arasında Konya’da “Hz. Mevlânâ’nın 738’inci Vuslat Yıl Dönümü Uluslararası Anma Etniklikleri” gerçekleştirilmektedir. Bu vesileyle büyük Türk ve İslam düşünürü Mevlânâ Celâleddin Rûmî’yi minnet, şükran ve rahmetle anıyorum. Onun insan, tabiat ve Allah sevgisinin ve yüksek fikirlerinin insanlığı ilelebet aydınlatmasını diliyorum. Değerli milletvekilleri, bugünlerde “Şike Yasası” diye adlandırılan kanun konusunda Sayın Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç’ın “Hiçbir milletvekilinin bu kanunu tekrar Meclis Genel Kuruluna getirmeye cesareti yetmeyecek.” diye tehdit içeren sözleri gündeme damgasını vurmuştur. Anılan Yasa dün Komisyondan aynen geçmiştir, Genel Kurula da geliyor, bakalım Sayın Arınç ne yapacak? Aslında, Sayın Başbakan Yardımcısı başka bir konudaki düzenlemeyi Türkiye Büyük Millet Meclisine getirmeye cesaret edememiştir. Yetki Kanunu’nun amacı ve kapsamı dışında olmasına ve bir ivediliği de bulunmamasına rağmen 27 Ağustos 2011 günlü Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin içine bu konuyla hiç alakası olmayan gayrimüslim cemaat vakıflarıyla ilgili bir düzenleme yerleştirilmiştir. Şimdi soruyorum: Hükûmete verilen yetkiyi de aşarak bu düzenlemeyi yapmak için niye acele ettiniz? Bu düzenlemeyi Türkiye Büyük Millet Meclisinden niye kaçırdınız? Cesaretiniz mi yetmedi? AKP gayrimüslim cemaat vakıfları konusunda sürekli kanunlar çıkarmakta ancak yapılan her düzenleme sonrasında Hükûmetin sırtı sıvazlanırken bir taraftan da düzenlemeler yetersiz görülerek, yeni talepler gündeme getirilmektedir. AKP döneminde gayrimüslim cemaat vakıfları konusunda ilk defa 2003 yılında AB uyum yasaları çerçevesinde düzenleme yapılmıştır. 2008 yılında çıkarılan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu ile cemaat vakıfları istisnai statüden çıkarılmış, Medeni Kanun’a göre kurulan diğer vakıfların statüsüne getirilmiştir. Aslında, Anayasa’mız ve Türk Medeni Kanunu’muz “Belli bir cemaat mensuplarını desteklemek amacıyla vakıf kurulamaz.” diyor. Buna karşın AKP’nin yaptığı düzenlemelerle Lozan Anlaşması’yla verilen sınırlı ve istisnai haklar bu anlaşmanın da hilafına genişletilerek ve mütekabiliyet şartı aranmaksızın gayrimüslim cemaat vakıfları diğer vakıflarla aynı statüye getirilmiştir. Dolayısıyla, ülkemizde çoğunluğu teşkil eden Müslüman kesimin dinî amaçlı, cemaat amaçlı vakfı yok iken gayrimüslim, Hıristiyan ve Yahudi vatandaşların cemaat amaçlı vakfı her türlü hakka sahip kılınmıştır. AKP Hükûmeti kilise vakıflarına, sinagog vakıflarına pozitif ayrımcılık getirmiştir. 27 Ağustos 2011 günlü düzenlemeyle de gayrimüslim cemaat vakıflarına 1936’da beyan etmiş oldukları ama şu an mülkiyetleri elleri olmayan tüm taşınmazları vakıflarının adlarına tescil etme yolu açılmıştır. Bu düzenleme de ilgili çevrelerce yeterli görülmemiş, gerek 2011 yılı Avrupa Birliği İlerleme Raporu’nda gerekse yapılan açıklamalarda yüzlerce mazbut vakfın mallarının 1936 beyannamesine girmeyen malların iade edilmeyeceği ifade edilmekte ve eleştirilmektedir. Bu durum, AKP Hükûmetince yapılan yanlışların nereye kadar geldiğin göstermektedir. Ayasofya’ya kadar götürülebilecek bir sürecin önü açılmak istenmektedir. “Şu anki düzenleme bunu kapsamıyor.” dersiniz, doğrudur ama yarın niye 1936’da beyan edilenleri devrediyorsunuz da, beyan edilmemiş olanları vermiyorsunuz dendiği zaman bunu nasıl savunacaksınız? Nitekim denilmeye de başlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde açılacak davalarla bu işin nereye kadar gideceği gerçekten meçhul. Son yapılan düzenleme için Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç “Gasbettiğimiz gayrimenkullerini cemaat vakıflarına aynen iade ediyoruz.” diyor. Bulunduğu mevkinin herhâlde farkında değil ki temsil ettiği devleti gaspçı olarak niteliyor ve bir anlamda gasbın karşılığı olacak tazminat davalarının da yolunu açıyor. Tarihî gerçeklerden bihaber olanlara gerçekten gasbedilen mallarını görmek istiyorsa Kıbrıs’ta, Yunanistan’da, Bulgaristan’da, Balkanlarda ata yadigârı olan vakıfların nasıl talan edildiğini, hangi gayrimenkulleri kimlerin gasbettiğini görmesini tavsiye ediyorum. “Azınlıklara haklarını vermek boynumuzun borcudur.” diyorsunuz, olmayan hakları zorlama yorumlarla veriyorsunuz. Peki, Müslamanların haklarını aramak kimin boynunun borcudur? Allah rızası için bu konuda ne yaptınız? Gasbedilen, talan edilen Müslüman vakıflarının milyarlarca dolarlık gayrimenkullerini niye iade ettirmiyorsunuz? Kilise vakıfları için bu kadar düzenleme yapıyorsunuz da ceddimizin kurduğu vakıfların haklarını niye aramıyorsunuz? Neden Lozan Anlaşması’nın gereği olan mütekabiliyet şartını aramadan tek taraflı tasarrufta bulunuyorsunuz? Değerli milletvekilleri, İstanbul’da Ortodoks dünyası için yeni bir Vatikan yaratmayı hedefleyen Patrikhane, aşamalı bir strateji izlemektedir. AKP İktidarında bu stratejinin birçok aşaması yürürlüğe konulmuştur. Anadolu topraklarındaki hayallerini yeniden ihya etme emellerinden vazgeçmeyen Patrikhane, Heybeliada Ruhban Okulunu eğitim sistemimizin dışına çıkararak açmak, Patrikhanenin mülk edinmesi ve Rum vakıflarının mal varlıklarının iadesini sağlamak, Türk Hükûmetinin Patrik seçimine ve Sen Sinod’un oluşumuna müdahale etmemesini temin etmek, Rum Patrikhanesinin ekümenikliğinin Türkiye tarafından tanınmasını sağlamak amacıyla Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliğinin de desteğiyle AKP Hükûmeti nezdinde baskı oluşturmuştur. Nitekim, başta Amerika Birleşik Devletleri başkanları ve dışişleri bakanları olmak üzere ABD yetkilileri, yapılan her görüşmede, Türkiye’ye yaptıkları her ziyarette bu konuları gündeme getirmişlerdir. Aynı konular AB tarafından da takip edilmekte ve ilerleme raporlarında bu taleplere yer verilmektedir, AKP hükûmetleri de bu talepleri bir bir yerine getirmektedir. Patrikhanenin mülk edinme konusu ve Rum vakıflarının mal varlıklarının iadesi konusunda önemli mesafe kaydedilmiştir. Heybeliada Ruhban Okulunun açılması konusunda AKP Hükûmeti tarafından olumlu yaklaşımlar ortaya konulmuş, bu konuda kamuoyu oluşturmaya çalışılmaktadır. Başbakan Yunanistan ziyaretinde Ruhban Okulunun açılması için çalışma yaptıklarını ve Patrik’in ekümenik sıfatını kullanmasının kendilerini rahatsız etmeyeceğini söyleyebilmiştir. Geçen yıl, Büyükada Rum Yetimhanesinin tapusu hukuk sistemimiz katledilerek Rum Patrikhanesine devredilmiş, böylece ilk kez vakıf yerine tüzel kişiliği olmayan dinî bir cemaate tapu devri yapılmıştır. Bu durum, Rum Patrikhanesine tüzel kişilik sağlamanın ve ekümeniklik iddiasının yolunu açacak bir nitelik arz etmektedir. Cumhuriyet tarihinde ilk kez ve Lozan Anlaşması’na aykırı olarak, Türk vatandaşları olmayan metropolitlerin Fener Rum Patrikhanesinin Yönetim Kurulu olan Sen Sinod’a üye olmasına AKP Hükûmeti döneminde izin verilmiştir. Daha sonra, bu Sen Sinodların hülleyle Türk vatandaşı yapılması suretiyle hukuksuzluk giderilmeye çalışılmıştır. Geçen yılki AB İlerleme Raporu’nda AKP Hükûmetince 14 Ortodoks papazın Türk vatandaşlığına alındığı ifade edilmektedir. Rum cemaatinin dinî ihtiyaçlarıyla ilgili olarak, hiçbir orantıya uymayan Yunan asıllı yabancı papazların Türk vatandaşı yapılması talepleri de bu arada devam etmektedir. Yine, AKP Hükûmetince senelerdir ibadete kapalı olan tarihî kalıntı niteliğindeki Sümela Manastırı’nda ve Akdamar Kilisesi’nde ayin yapılmasına izin verilmiştir. Sürem bitiyor. Buradan AKP Hükûmetine soruyorum: Bu Ayasofya’da cuma namazı kılınması talebine niye ret cevabı verilmiştir? Bunun cevabını bekliyorum. Teşekkür ediyorum.
Bir sonraki konuşmacımız Kayseri Milletvekili Sayın Yusuf Halaçoğlu. [[MHP sıralarından alkışlar]] Süreniz yirmi dakika.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu ve bağlı kuruluşlarının 2012 yılı bütçe görüşmeleri için Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Türk tarihini, kültürünü ve medeniyetini ilmî yoldan araştırmak, yayınlar yapmak ve yaymak için 15 Nisan 1931 tarihinde Atatürk’ün direktifleriyle Türk Tarih Kurumu ve bir yıl sonra Türk Dil Kurumu kurulmuştur. Dernek statüsünde çalışan bu iki kurumumuz kuruluş amaçları çerçevesinde önemli araştırmalara imza atmıştır. 1980 askerî darbesi sonrasında yapılan Anayasa’nın 134’üncü maddesi çerçevesinde meydana getirilen Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu bünyesine alınmıştır. Ayrıca, bu Kuruma ek olarak Atatürk Kültür ve Atatürk Araştırma Merkezleri de eklenmiştir. Ayrıca, Türk Tarih ve Dil Kurumlarının bu çerçeve içerisinde özellikleri korunarak Atatürk’ün İş Bankasındaki hisselerine ait gelirlerinin yarı yarıya sahibi konumunda bulunmalarıdır. Böyle bir gelirin bağlanmasının temel hedefi, ilmî araştırma yapan her iki kurumun devlet bütçesine bağlı olmasının önüne geçmek ve hiçbir baskı altında kalkmaksızın çalışmalarını yerine getirmesidir. Bu arada, Atatürk’ün İş Bankasındaki hissesiyle ilgili olarak da bilgi vermek istiyorum. Atatürk’ün İş Bankasındaki hissesi yüzde 28,09’dur. Bu hissenin vasiyete göre yönetimi kurum mülkiyeti olarak Cumhuriyet Halk Partisine bırakılmış ve her yılki gelirleri de Türk Tarih ve Türk Dil Kurumlarına yarı yarıya paylaştırılmıştır. Yani gelirlerden CHP herhangi bir pay almayacak ancak Atatürk adına bankanın yönetiminde bulunacaktır. Fakat Yüksek Kurum bünyesine alınan bu iki kurum, 1980’den sonra çıkarılan 2876 Sayılı Yüksek Kurum Kanunu ile bağlı kurumlar hâline getirilmiş, ilmî çalışmalarında olmasa bile bilim kurulu üyelerinin tespiti ile personel alımında devletin kontrolü altına alınmıştır. Şimdi ise 2 Kasım 2011 tarihinde çıkarılan kanun hükmünde kararname ile askerî idareyle konulmuş devlet kontrolü daha da artırılmıştır. Gönül isterdi ki bu iki güzide kurumumuz Atatürk’ün 1936 yılı Meclis açış konuşmasında ifade ettiği gibi birer akademi olarak teşkilatlandırılsın. Değerli milletvekilleri, hemen her ülkenin bu türden hizmet veren akademi ve enstitüleri, gerek yönetim olarak gerekse ilmî araştırma bakımından tamamen devletten bağımsız bir şekilde çalışmaktadır. Zira, objektif yapılmayan araştırmalar bir fayda sağlamazlar. Maalesef bu kurumlarımızla ilgili olarak yeni bir kanun hazırlanmasına rağmen bu kurala dikkat edilmemiş ve kurumlar tamamen devlet kontrolüne alınmıştır. Nitekim, kanun hükmünde kararnameyle çıkarılan yasada Yüksek Danışma Kurulu adı altında oluşturulan organ kimlerden oluşmaktadır bir bakalım. Yüksek Danışma Kurulu, Başbakanın veya ilgili bakanın başkanlığında, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı, Dışişleri Bakanı, Kültür ve Turizm Bakanı, Millî Eğitim Bakanı ile Başbakan tarafından belirlenecek diğer bakanlar, Yükseköğretim Kurulu Başkanı, Cumhurbaşkanınca Yüksek Kurumun görev alanına giren konularda özgün bilimsel araştırmalarıyla tanınan bilim adamları arasından üç yıllığına seçilen üç üye ile Yüksek Kurum Başkanı ve kurum başkanlarından oluşur. Cumhurbaşkanı ve Başbakan gerekli gördükleri hâllerde Yüksek Danışma Kuruluna başkanlık eder. Vicdan sahibi her kim olursa olsun herkes, siyasi mülahazalardan uzak kalmak kaydıyla bilimsel araştırma yapan bir kurumun Danışma Kurulunda yukarıda adı geçen siyasi şahsiyetlerin ne işinin olduğunu sorgulayacaktır. Ayrıca, devlet yetkililerinden meydana geldiğini gören yabancı ilim kuruluşları bizim bu kurumlarımızın yaptığı ilmî çalışmalar hakkında ne düşünecektir? Böyle bir yapılanma -hep örnek olarak aldığımız- ne Avrupa ülkelerinde ne ABD’de ve hatta ne de Rusya’da vardır. Kaldı ki bir bilimsel kurumun Danışma Kurulunun siyasilerden meydana geldiği ve hele bu Danışma Kurulunun görevi “Yüksek Kurumun ve kurumların bilim ve kültür alanındaki çalışmalarını ve etkinliklerini değerlendirir ve gerekli tavsiye kararlarını alarak, görüşlerini Yüksek Kuruma ve kurumlara bildirir. Bu kararlar Yüksek Kurum ve kurumlar tarafından öncelikle dikkate alınır.” şeklinde açıklanıyorsa, bilimsel veriler yerine siyasilerin görüşleri doğrultusunda yapılacak bir çalışmaya nasıl güven duyulur? Ayrıca, yine, Yüksek Danışma Kurulunun görevlerinin sayıldığı ve dünyanın hiçbir yerinde olmayan ve olması da ihtimal dışı olan bir madde daha yer almaktadır ki bu madde bu kurumların bir ilmî kuruluş olmadığına tamamen açık delil teşkil eder. 5’inci maddenin altıncı fıkrasında “Yüksek Danışma Kurulunca gerekli görülen kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır.” denilmektedir. Bunu nasıl yorumlayacaksınız? Dünya ülkeleri arasında hangi bilimsel araştırma kararları Resmî Gazete’de yer almaktadır? Dolayısıyla, bu şekilde bir yaptırım Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumunu bir bilimsel kurum olmaktan tamamen çıkardığı gibi, askerî idare dönemini bile aratacak bir duruma düşürmektedir. Değerli milletvekilleri, durum sadece Yüksek Danışma Kuruluyla da sınırlı kalmamaktadır. Kurumun en üst düzeydeki Yönetim Kurulunun da kimlerden oluştuğuna bir bakalım. Kanun maddesi aynen şöyle: “Yönetim Kurulu, Yüksek Kurum Başkanının başkanlığında, Cumhurbaşkanı tarafından seçilecek iki üye ile Başbakan ve ilgili Bakan tarafından seçilecek birer üye ve Kurum Başkanlarından oluşur. Yönetim Kurulu, en az ayda bir kez olağan toplantısını yapar. Gerekli hâllerde Başbakan veya ilgili Bakan, Yönetim Kurulunu olağanüstü toplantıya çağırabilir.” Daha önce de belirttiğim gibi, dünyanın hiçbir ülkesinde, bilimsel kuruluşların içinde devlet görevlileri yer almamaktadır. Kaldı ki yasada, Sayın Cumhurbaşkanı, Başbakan ve Bakan tarafından seçilecek üyelerin herhangi bir şekilde bilim adamları arasından seçileceği de belirtilmemiştir yani burada bir bürokrat da atanabilecektir. Dolayısıyla, Yönetim Kuruluna kimler atanacaktır? Hangi sebeple Başbakan ve Bakan Yönetim Kurulunu olağanüstü toplantıya çağıracaktır? Geçmiş dönemde Askerî Konsey tarafından hazırlatılan kanunda bile böyle bir uygulama bulunmamaktadır. Yine, Yönetim Kurulunun görevleri arasında sayılan “Yüksek Kurum ve kurumlarca hazırlanan idarî düzenlemeleri görüşerek Başbakan veya ilgili Bakanın onayına sunmak.” şeklindeki madde Yönetim Kurulunun sadece sembolik bir nitelik taşıdığını ortaya koymaktadır. Kanundaki çarpıklıklardan bir diğeri de Yüksek Kurumun 2876 sayılı eski Kanun’da dört kurumun koordinasyonuyla görevlendirilmişken, bu defa bir icra kurumu olarak diğer kurumların asıl görevlerini üstlenmiş, bir yetki kargaşası yaratılmış olmasıdır. Esasen, Yüksek Kurum, bir araştırma kurumu olmadığı gibi, bilim heyetine de sahip değildir. Oysaki Yüksek Kurumun görevleri sayılırken ilk fıkrada “Türk dili, tarihi, kültürü ve bütün yönleriyle Atatürk ve eserleri üzerinde sosyal ve beşerî bilimler bütünlüğü içinde bilimsel araştırmalar yapmak, yaptırmak ve bu konularda seminer, sempozyum, konferans ve benzeri ulusal ve uluslararası etkinlikler düzenlemek, yayınlar yapmak ve bu alandaki çalışmaları desteklemek.” denmektedir. Yine görevleri arasında “Milletimizin sosyal ve kültürel gelişmesine katkı sağlayacak alanlarda bilimsel araştırmalar yapmak, yaptırmak ve bu alanda yapılan çalışmalara destek vermek.” olarak açıklanmıştır. Mademki bütün bu işler Yüksek Kurum tarafından yapılacaktı, o halde diğer dört kurum neden kurulmuştur ve gereksiz yere neden personel istihdam edilmektedir? Hâlbuki asıl ilmî araştırma görevi her biri ayrı tüzel kişiliğe sahip kurumlara verilmiş olup, mesela Türk Tarih Kurumunun görevleri sayılırken aynen -yeni Kanun olarak söylüyorum- şu ifade edilmektedir: "Türk tarihi ve Türkiye tarihini tüm yönleriyle hakikatlere uygun biçimde ortaya koyacak çalışmalar yapmak, tarihimizle ilgili karalama ve çarpıtmalara karşı ulusal ve uluslararası kamuoyunu aydınlatmak." Değerli milletvekilleri, bu yeni Kanun’da Türk Tarih Kurumunda dikkatimizi çeken en önemli husus "Hakikatlere uygun ve tarihimizle ilgili karalamalara ve çarpıtmalara karşı ulusal ve uluslararası kamuoyunu aydınlatmak." şeklinde bir ifade kullanılmış olmasıdır. Tarih ilminde kendinizi şartlandırarak objektif araştırma yapamazsınız. Hakikat kime göre olacaktır ve hakikatin ölçüsü nedir? Eski kanunda Türk Tarih Kurumunun amacı: "Türk tarihini ve Türkiye tarihini ve bunlarla ilgili konuları, Türklerin medeniyete hizmetlerini ilmî yoldan incelemek, araştırmak, tanıtmak, yaymak ve yayımlar yapmak ve bunlara dayanarak da Türk tarihini ve Türkiye tarihini yazmaktır." denilmek suretiyle daha objektif bir hedef ortaya konulmuştu. Ama yeni Kanun’da "Tarihimizle ilgili karalama ve çarpıtmalara" ifadesi kullanılmakta ve buna bağlı olarak hakikatleri kendinize göre belirlemektesiniz. Oysaki ilmî araştırmalardaki hedef, ne olduğunu ve nasıl olduğunu araştırmaktır. Yeni Yasa’da Türk Dil Kurumunun görevleri: "Türk dilinin kaynak eserlerini tespit ederek incelemek ve yayına hazırlamak, Türkçe ile ilgili yurt içinde ve yurt dışında yapılan araştırmaları takip etmek, Bütünleşik Bilgi Sistemi dâhilinde, arşiv ve dokümantasyon merkezi, bilgi bankaları ve veri tabanları oluşturmak" olarak gösterilmiştir. Halbuki, bu tür yabancı ülkelerdeki kuruluşların amaçları arasında dilin güzelliğini ortaya koymak ilkesi bulunmaktadır. Nitekim 2876 sayılı eski Yasa’da bu özellikle ifade edilmiştir. Görüldüğü gibi, 1932 yılında kurulan ve hedefleri belirlenen bir kurumun yeni Yasa’yla ne hale getirildiği ortadadır. Kurulduğu günden bugüne kadar çok değerli çalışmalarda bulunmuş bulunan Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlüğü çıkarmış ve geliştirmiş, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü hazırlamış, Deyimler ve Terimler Sözlüğü yapmış, her şeyden önemlisi de bütün bunları İnternet aracılığıyla dünyanın hizmetine sunmuştur. Şayet Türk Dil Kurumunun İnternet sitesine girerseniz çok daha fazlasını görürsünüz. Diğer bağlı kurumlar olarak belirtilen Atatürk Araştırma ve Atatürk Kültür merkezlerinin de görevlerinde aynı biçimde değişikliklere uğradığı görülmektedir. Öte yandan, tüzel kişilik verilmiş olan bu kurumların nasıl olup da başka bir tüzel kişiliğe bağlandığını izah etmemiz de mümkün değildir. Zira Yüksek Kuruma bağlı kurumların tanımı yapılırken Atatürk Araştırma Merkezi, Türk Dil Kurumu, Türk Tarih Kurumu ve Atatürk Kültür Merkezi başkanlıkları, Yüksek Kurumun kuruluşuna dâhil olan kurumlardır. Kurumlar ayrı kamu tüzel kişiliğine sahip olup, hizmet ve görevlerini mevzuat hükümleri ile yönetim kurulunca belirlenen ilke, politika ve stratejiler doğrultusunda Yüksek Kurum Başkanlığının gözetim, denetim ve eş güdümünde yerine getirir. Geliniz, böyle bir yasa yapıp kurumları etkisiz hâle getirmek yerine, açık olunuz ve bütün bu kurumları kapatarak “Yüksek Kurum” adıyla tek kurum oluşturunuz ama bunu yapmaya da cesaret edemezsiniz. Zira Türk Tarih ve Türk Dil kurumları, cumhuriyetin vasiyete bağlı en önemli iki kurumudur ve kapattığınız anda siyasi sorunlarla karşılaşırsınız. Sayın milletvekilleri, bu konuda söyleyecek söz bulamıyorum ve bu yasayla nasıl bir ucube meydana getirildiğini takdirlerinize bırakıyorum. Sayın milletvekilleri, bir de konuya başka bir pencereden bakalım ve geliniz ülke yararına en doğru olanı burada değerlendirelim. Zira hem “Tümüyle askerî darbe kanunlarından ve Anayasası’ndan kurtulalım.” diyeceksiniz hem de o dönem kanunlarından daha kötü bir kanun hazırlayacaksınız. Aslında yapılması gereken, Atatürk'ün kurduğu Türk Tarih Kurumu ile Türk Dil kurumlarının birer akademi hâlinde teşkilatlandırılmasıdır. Bunu yapacak olursak, bu iki güzide kurumumuzun geniş mali imkânlarını da göz önüne aldığımızda ne denli büyük hizmet vereceklerini tahmin edebilirsiniz. Bu iki kurumumuzun her yılki İş Bankası geliri aşağı yukarı 60-70 milyon Türk lirası arasındadır. 2006'dan itibaren geçmiş dönemlere ait meblağın da alınmasıyla bugün her biri 400 milyondan fazla bir bütçeye sahip hâle gelmiştir. 1993 ila 2008 yılları arasında Türk Tarih Kurumu Başkanlığı yaptım. On beş yıllık bu dönem zarfında birçok proje uygulamaya konuldu. Bu projelerden hiçbirinin devam etmediğini belirtmeliyim. Yurt dışındaki kültür varlıkları envanteri acaba neden devam ettirilmemiştir? Özellikle Balkanlarda Osmanlı dönemi kültür varlıkları birer birer ortadan kaldırılırken, mevcutları da “restorasyon” adı altında mimari özelliklerini kaybetmeye mahkûm edilmişken, atalarımızın geriye bıraktıkları ve her biri dünya mirası olarak nitelendirilebilecek bu eserlerin yok olmasına nasıl razı olabiliyoruz? Bugün işittiğimiz kadarıyla Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından yeniden bir envanter çalışması başlatılması düşünülmektedir. Hâlbuki Balkanlarda Yunanistan, Bulgaristan, Makedonya, Kosova, Hırvatistan, Sırbistan, Macaristan, Romanya, Kırım; Kafkasya'da Azerbaycan ve Gürcistan; Orta Doğu'da Suriye, Ürdün; Afrika'da Mısır, Tunus; Asya'da Kazakistan ve Kırgızistan'da envanter çalışmaları yapılmıştır. Öte yandan ülkemizde kiliseleri onarırken ve hatta camileri kilise hâline getirirken, ecdat yadigârlarının tespitinin bile yapılmasını neden devam ettirmez ve yeniden yapmaya kalkışırsınız ve geciktirirsiniz? Balkanlarda Selanik Hamza Bey Camisi’nde olduğu gibi üç filmin bir arada oynatıldığı porno sinema salonu yapılan, kubbesi cinsel içerikli resimlerle kaplanmış Filibe Perşembe Pazarı Camisi gibi lokanta olarak kullanılan, Sakız Süleymaniye Camisi gibi kiliseye çevrilen, Ohri'deki “İmaret Camisi” olarak adlandırılan Fatih Sultan Mehmet Camisi gibi yıkılıp yerine Hazreti İsa'nın doğumunun 2000’inci yılı kutlamaları çerçevesinde kilise yapılan ecdat yadigârlarımız sizi mahzun bakışlarla seyretmektedir? Keza Türk Tarih Kurumunda, milattan önce 1200 yılına ait Çin Han Hanedanlığı tarihlerinin çevirisi de yarım bırakılmıştır. Hâlbuki bu eserler, Türk tarihinin en eski yazılı kaynaklarıdır. Başkanlıktan alındığım 2008 yılına kadar bu eserlerden Hunlar ve Göktürkler dönemine ait iki kitap yayımlanmıştı. Eski Çince olan bu eserlerin Türkçeye kazandırılmasından kim rahatsız olmaktadır? Öte yandan, Ermenilerin soykırım iddialarıyla ilgili olarak yabancı arşivlerden yüz bin sayfadan fazla belge temin edilmişti. Unutulmasın ki bugün, Türkiye, tarih komisyonu kurulmasını teklif edebiliyorsa bu çalışmalar sebebiyledir. Keza, Kıbrıs meselesi ülkemizin en önemli bir sorunu olmasına rağmen kurumlar sessiz kalmıştır. Mamafih, Dışişleri Bakanlığınca Kıbrıs’taki vakıflarla ilgili bir çalışma yaptırılmıştır. Suriye meselesi gündemdeyken bunu araştıracak bir kurumumuzun varlığından haberiniz var mı? Dersim konusunda ise tamamen bir suskunluk içinde kalınmıştır. Oysaki Türk Tarih Kurumunun amacı, hani tarihimizi tüm yönleriyle hakikatlere uygun biçimde ortaya koyacak çalışmalar yapmak, tarihimizle ilgili karalama ve çarpıtmalara karşı ulusal ve uluslararası kamuoyunu aydınlatmak idi? Geçmiş dönemde Kurumda yapılan Kıbrıs'la ilgili araştırmalar bile kamuoyuna yansıtılmamıştır. Bugün Kıbrıs'ta Rumların bıraktığı mallar konusu Türkiye'nin büyük tazminatlar ödemesine sebep olmaktadır. Oysaki Kıbrıs'ta 700 civarında vakıf olduğu ve bu vakıflardan özellikle Lala Mustafa Paşa ve Abdullah Paşa vakıflarının arazilerinin 1913 yılından 1930 yılına kadar İngilizler tarafından Rumlara mülk olarak verildiği, dolayısıyla Rum malları gibi görünen mülklerin asıl vakıf mülkü olduğu ve tazminat ödemek yerine onlardan bedel talep edileceğinin ortaya konulması gerekirdi. Ayrıca mülhak vakıf olan, Maraş bölgesinden Lefkoşa'ya kadar Abdullah Paşa Vakfına ait 60 bin, Lala Mustafa Paşa Vakfı olarak da 30 bin dönüm arazi olduğu göz önüne alınırsa, kimin kime tazminat ödeyeceği görülecekti. Keza, bugün Orta Doğu'da, yani bütünüyle Osmanlı coğrafyasında meydana gelen olayların temeline inmeden, bu bölgede yürütülen politikalarda hedefin de doğru tespit edilmesi mümkün olmayacak ve yanlışlıklar içinde maceraya sürüklenecektir. Tarihte övgü dolu sayfalar olduğu gibi, tarih yanlış yapanların sebep olduğu acılarla da doludur. Bugün bizler tarihi ve tarihî şahsiyetleri nasıl acımasızca eleştirip suçluyorsak, yarın da birileri bizi aynı şekilde suçlayacaktır. Değerli milletvekilleri, tarih bilgisi, insanların gerçekleştirdikleri fiiller ve bu filler arasındaki ilişkiler ağını anlamak için kaynakların tahlili sonucunda elde edilen sonuçlardır. Bunun neticesinde kazanılacak tarih şuuru topluma ortak değerler kazandırır. Bu ortak değerlerin ulaştığı son merhale kültürdür. Bunun için milletlerin bütün fertlerine bu şuuru kazandırması, yön ve hedefleri benimsetmesi gerekir. Bu anlamda tarih, sadece geçmiş zamanlar hakkında elde edilen bilgilerden ibaret bir bilim dalı olmaktan çıkar, yeni oluşumları programlayan, sosyal düzen içinde kısa ve uzun vadeli değişmeler meydana getiren fiiller hâlini alır. Süremin azaldığının farkındayım, sadece şunu belirtmek istiyorum: Son günlerde Kültür Bakanlığımız tarafından bir dizi mübadil müzesi yapılmakta. Ne yazık ki mübadelenin hangi tarihte olduğunu bilmeyen görevliler, 1922 yılında Yunanistan'a giden Rumları da mübadil zannetmektedirler. Keza Zeytinbağı'nda yapılmakta olan bir müze bunun bir örneğidir. Bilgisizliğin temeli tarihimizle ilgili ciddi araştırmaların yapılmamasından kaynaklanmaktadır. Boş yere “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?” ayeti kerimesi inmemiştir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Değerli milletvekilleri, şimdi sıra Cumhuriyet Halk Partisi Grubunda. Birinci konuşmacı Sayın Oğuz Oyan, İzmir Milletvekili. Buyurun Sayın Oyan.
Sayın milletvekilleri, RTÜK ve Basın Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü bütçeleri üzerine konuşacağım. Önce RTÜK’ün tarafsızlığına değinelim.
Yanlış olmasın, taraflılığına mı, tarafsızlığına mı?
Efendim söyleyeceğim. Bu ilgili yasanın 34’üncü maddesi şöyle bir tanım veriyor: “Radyo, televizyon ve isteğe bağlı yayın hizmetleri sektörünü düzenlemek ve denetlemek amacıyla, idarî ve malî özerkliğe sahip, tarafsız -altını çiziyorum- bir kamu tüzel kişiliği niteliğinde RTÜK kurulmuştur.” İkinci fıkrası: ”Üst Kurul, bu Kanun ve mevzuatta kendisine verilen görev ve yetkileri kendi sorumluluğu altında bağımsız olarak -bağımsızın altını çiziyorum- yerine getirir ve kullanır.” Şimdi, siz böyle bir RTÜK tanıyor musunuz? Böyle bir RTÜK var mı Türkiye’de? Yani, yoksa bu, hani bir güldürü nesnesi olarak mı kanun metnine konmuş? Şimdi RTÜK’ün sözde tarafsızlığına aldığı yaptırım kararlarıyla bakalım: 2010 yılından bugüne televizyon yayınlarıyla ilgili olarak Üst Kurula sunulan raporların dağılımına baktığınızda ve Üst Kurulun bu raporlarla ilgili aldığı ihlal kararlarına baktığınızda nasıl bir taraflılık içinde olduğunu görüyorsunuz. Küçük bir örnek vereyim: Kanal 7, Samanyolu TV, Kanal 24, TV Net gibi özel olarak kollanan kanallar, burada çok bariz bir şekilde öne çıkıyor, yani daha doğrusu kayırıldığı, bunlarla ilgili çok az rapor, çok az ihlal kararı olduğu ortaya çıkıyor. Toplam 21 ihlal kararı var. Buna karşılık izleyici grupları itibarıyla marjinal sayılan iki televizyon örneği vereyim: Ulusal Kanal ve Halk TV kanalları. Özellikle seçim dönemlerinde, geçen 2010 ve şimdi 2011 seçimi Ulusal Kanal için toplam 25 kez, Halk TV için 36 kez program durdurma kararı alınmıştır. Üstelik dikkatinizi çekerim, bu adını biraz önce saydığım dört iktidar yandaşı kanal, Atatürk ve cumhuriyetin temel nitelikleriyle ilgili karalayıcı yayınlar içerdikleri ve bunlarla ilgili şikâyetler raporlara bağlandığı hâlde bunlar ifade özgürlüğü kapsamında nitelendirilip Kurulca herhangi bir yaptırım kararı alınmamıştır. Bu arada, 3 Mart 2011’de bu, RTÜK’le ilgili kanun, değişikliğe uğradıktan sonra TRT de RTÜK denetimine tabi kılınmıştır ama burada ilginç bir şey var, TRT’nin bütün kanalları değil, sadece TRT 1 ve TRT Haber televizyonları. Bu, bir kere taraflı bir tutumdur; bu, yasa dışıdır ama şunu da söyleyelim: Bu iki kanalla ilgili 243 tane şikâyet var. Bu şikâyetlerden sadece 6’sı için değerlendirme raporu düzenleniyor, sadece 3’ünde müeyyideye gerek görülmüyor sadece 1’inde müeyyide gerekiyor, 2’sinde de Yüksek Seçim Kuruluna bildirimde bulunuyor. Yani burada da TRT’nin sözde kapsama alınmasının sonuç doğurucu olmadığını görüyorsunuz. Yani TRT aslında RTÜK tarafından denetlenmiyor. Niye? Çünkü yandaş. Şimdi, tabii, RTÜK’ü eleştirme gafletinde bulunan medya için böyle bir durum söz konusu değil. RTÜK’ün taraflı kararları, sansürcü anlayış sonucunda birçok haber programı, diziler ve müzik yayınları dahi uyarıya, ölçüsüz idari para cezalarına, program durdurmalarına, hatta karartmaya kadar giden cezalara konu olurken iktidara yakın olan medya için hiç de böyle bir karar mekanizmasının çalıştığını göremiyoruz. Yani aslında burada iktidarın sopasının dünya rekoru kıran vergi cezalarını da nasıl pekiştirdiğini, RTÜK’ün elinde olmayan araçların bu arada Maliye Bakanlığı da devreye sokularak nasıl kullanıldığını ayrıca biliyoruz. Daha önemli bir şeyin altını çizelim: Burada Türkiye’de medya dünyasından tutuklu gazetecilerin, ki bunların sayısı konusunda burada tartışmalar oluyor… Bunlardan öte bir başka şey daha var, çok daha yaygın, aslında birçok gazeteci, birçok medya mensubu mesleklerini yapmaktan âdeta men edilmiş durumdalar. Bunlar ya işten çıkarılmışlardır ya geri plana çekilmişlerdir ve bunların sayısı öyle 10’larla değil 100’lerle ifade edilmektedir. Bunların kim olacağı Başbakanlık mutfağında kararlaştırılmaktadır. Yani bizzat Başbakanın gözetiminde bu mutfak çalışmakta, iktidarın eli her yere uzanmaktadır değerli arkadaşlarım. Tabii, yani Başbakanın gazete patronlarını da toplayarak bir salonda, onlara nasıl tutum izleyeceklerini söylediği bir ülkenin hâlâ demokratik hatta ileri demokratik olarak tanımlanması herhâlde bir mizah konusudur. Biz bunu aslında bir otokratik rejim inşası ve bir karşı devrim sürecinin ilmik ilmik örülmesi olarak tanımlamayı daha uygun görürüz. RTÜK’ün görev ve yetkileri açısından da çok ilginç bir şey var. Bu RTÜK’le ilgili kanunun 37’nci maddesi şöyle bir görev tanımı veriyor: “Yayın hizmetleri alanında ifade ve haber alma özgürlüğünün, düşünce çeşitliliğinin, rekabet ortamının ve çoğulculuğun güvence altına alınması, yoğunlaşmanın önlenmesi -yani tekelleşmenin önlenmesi- ve kamu menfaatinin korunması amacıyla gerekli tedbirleri almak.” Böyle bir tedbir gören, hatırlayan, duyan var mı aranızda? RTÜK’ün böyle bir işlevi olduğuna dair herhangi bir fikri olan var mı? RTÜK deyince ne anlıyorsunuz? Sadece polisiye önlemler, sadece yaptırım, denetim. Hâlbuki RTÜK’ün görev ve yetkilerinin 1’inci maddesi bu, 1’inci maddesi. Yani düşünce çeşitliliğini sağlamak, ifade ve haber alma özgürlüğünü sağlamak. Böyle bir RTÜK keşke olsa ve biz de o RTÜK’e burada övgülerimizi iletseydik. Değerli arkadaşlarım, Türkiye'de ATV-Sabah grubu siyasi ve finansal kayırmayla Başbakanın damadının CEO olduğu şirkete aktarılırken RTÜK neredeydi, duydunuz mu? Medya ve çalışanları üzerinde her türlü baskı kurulurken, düşünce çeşitliliği önlenirken RTÜK nerede? Tabii, RTÜK nerede, Basın Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü de nerede? Türkiye'de muhalif gazeteciler tutuklanırken, Türkiye'de televizyon patronları Başkent TV, Ulusal Kanal, Kanal Biz, ART polis baskınlarına sahne olurken, Oda TV yönetici ve yazarları aynı kapsamda tutuklanırken, basılmamış kitabı için gazeteciler tutuklanırken nerede ifade ve haber alma özgürlüğü ve düşünce çeşitliliği? Bunu sadece Mecliste mi dile getireceğiz? Bunlar Türkiye'de bu konuyla ilgili kurumlar tarafından hiç dile getirilmeyecek mi? Değerli arkadaşlarım, çok şey istiyor olabiliriz burada. Yani RTÜK bu görevlerini aslında yok saymaktadır ve sadece polisiye görev yaptığını düşünmektedir ama burada da, burada dahi tarafsız davranmamaktadır yani yandaş medya için farklı ölçütler, muhalif kabul ettiği medya için farklı ölçütler, yani tamamen subjektif ölçütler. Yani biz bir asgari meslek etiği bekliyoruz, Hükûmetin sopası olma rolünden utanan bir RTÜK bekliyoruz değerli arkadaşlarım. Tabii, RTÜK’ün görevleri arasında TRT Kurumu Genel Müdürlüğü ve yönetim kurulu üyelerini belirlemek de var, adaylarını belirlemek de var. Ama nasıl belirliyor? Başbakanın talimatıyla, Başbakan kimi istemişse o geliyor TRT Başkanlığına oturuyor ve TRT de iktidarın borazanı oluyor. Şimdi, RTÜK’ün bağımsızlığı konusunda, tabii bir de şöyle bir şeye gidelim, Meclis Televizyonuyla ilgili bir hatırlatma yapalım. Bakınız değerli arkadaşlarım, Meclis Televizyonu yakın zamana kadar bu Mecliste konuşulan her şeyi aktaran, halkla parlamenterleri buluşturan bir yayın organı niteliğindeydi. Nitekim, bu arada Meclis Başkanı Sayın Cemil Çiçek de başka ülkelerde bu iş nasıl, bir rapora bağlayalım diye bir araştırma yaptırmıştı ve bu rapor şunu gösterdi ki, başka ülkelerde de esas itibarıyla gelişmiş ülkelerde, demokratik ülkelerde Meclis çalışmaları kesinlikle yayınlanmaktadır. Dolayısıyla, buradan aslında beklerdik ki, bu devam etsin. Hâlbuki ne oldu? TRT Genel Müdürü, daha önce bu yayınlara ilişkin geçmişte Meclis ile TRT arasında imzalanan bir protokolü bahane ederek Meclis TV yayınını kısıtladı. Tek başına mı kısıtladı? Bu kararı kim verdi? Başbakanlığa bakınız. Peki, Meclis Başkanına buradan sormamız lazım: Siz Meclisi korumak için görevinizi niye yerine getirmediniz? Değerli arkadaşlarım, RTÜK gerçi bağımsızlığını koruyamamıştır ama Sayın Zahid Akman’ın ne kadar kişisel bağımsızlığını koruduğunu da burada biliyoruz yani kendisini ancak bir savcı kararıyla RTÜK üyeliğinden alabildik. Son olarak şunu söyleyeyim: Türkiye kanun hükmünde kararnamelerle yönetilen bir döneme gelmiştir. Bu, bir kuvvetler birliğine doğru gidiştir. Bu, bir AKP diktasına gidiştir. Askerî diktalar geçicidir ama bu tür sivil diktalar kalıcı özellikler taşırlar ama siyaset meydanını boş sananlar bu konuda yanıldıklarını yakın zamanda anlayacaklar diye düşünüyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
İkinci konuşmacı Ankara Milletvekili Sayın Aylin Nazlıaka. Buyurun Sayın Nazlıaka.
Değerli arkadaşlar, vakıflar neden kurulur? Nedir vakıfların amacı? Vakıflar, insanların içinde bulunan yardımlaşma duygusu, ihtiyacı olanlara iyilik yapma duygusu nedeniyle kurulur değil mi? Normalde böyle olması gerekir. Aslında bir başka deyişle vakıflar, aslında bu yardımlaşmayı sürekli hâle getirmeyi de hedefleyen, birtakım hukuki statüsü olan tüzel kişiliklerdir. Bu topraklarda, üzerinde yaşadığımız bu topraklarda sosyal yardımlaşma ve dayanışmanın en güzel örnekleri verilmiştir tarihimizde. Oysaki bugün “vakıflar” denildiğinde aklımıza ne geliyor arkadaşlar? Yolsuzluklar geliyor, Deniz Feneri geliyor değil mi?
Bizim aklımıza öyle gelmiyor.
Şimdi, ben on dakikalık süre içerisinde gerçekten size bu yolsuzlukları nasıl aktarabilirim, nasıl süreyi iyi kullanabilirim diye çok düşündüm; gerçekten epey zorlandım. Mümkün olduğunca süreye sığdırmaya çalışarak bazı konuları aktarmaya çalışacağım. Kamu kurum ve kuruluşlarında tasfiyeler yaparak kadrolaşan, ihalelerle yandaşlarını zenginleştiren AKP Hükûmeti, maalesef bu milletin yüzyıllardır biriktirdiği kaynaklarla oluşan kamu mallarına da göz dikmiştir. Bu arada “kadrolaşma” deyince, az önce Sayın Bakan kadrolaşma konusunda acemi olduklarından bahsetti. Sayın Başbakan da ustalık dönemini yaşadığınızı söylemişti. İsterseniz o konuda bir karar verin; ustalık dönemini mi yaşıyorsunuz, acemilik dönemini mi yaşıyorsunuz? Bunu da netleştirirseniz iyi olur.
Evet değerli arkadaşlar, son yıllarda Vakıflar Genel Müdürlüğü bünyesinde kısa sürede çok sayıda restorasyon çalışması olmuştur. Bunlar ihalelerle gerçekleşmiştir ve her nedense bu ihaleleri de hep aynı firmalar kazanmıştır arkadaşlar. Bu nasıl bir tesadüf ?
Ad verin ad. Ad verin.
Vakıfların değerinin çok üzerinde bir bedelle ihale edildiği, Vakıflar Genel Müdürlüğünün bütçesi dışında, geçmiş yıllarda Vakıflar Bankasından alınan yüksek miktarda temettünün bu ihalelere aktarıldığı iddiaları sık sık kamuoyunda da yer almaktadır. Konunun üzerine giden müfettişlerin soruşturmalardan alınması, yapılan restorasyonların sanatsal ve mali açıdan uygun olup olmadığını, gerçek değerleri üzerinde yapılıp yapılmadığını saptayan bilirkişi heyetlerinin değiştirilmesi ve bu yolla bilirkişilerin hazırlamakta oldukları raporlara etki edilmesi de bu iddiaları maalesef güçlendirmektedir. Şimdi ben Sayın Bakana sormak istiyorum: Son bir yıl içerisinde görevden alınan müfettiş ve bilirkişi sayısı kaçtır? Son yıllarda restorasyon çalışmaları için ayrılan kaynak miktarı nedir? Bunlarla ilgili kaç ihale şikâyet konusu olmuştur? Kurum, restorasyon çalışması yapan kaç firmayla davalık durumdadır? Aslında bu soruların yanıtını tam olarak alacağımdan da emin değilim. “Neden?” diye soracak olursanız, Sayın Başbakan Yardımcısına bu konuda bir soru önergesi verdim. Kendisine, 4 Ağustos 2011 tarihinde, izin almadan yardım toplama yetkisi verilen vakıf ve kamu yararına çalışan derneklerin isimlerini ve sayılarını sormuştum. Ancak, maalesef kendisi, soru önergeme verdiği yanıtta, sadece izin almadan yardım toplama yetkisi verilen vakıfların isimlerini yazmış, dolayısıyla dernekleri yazmamış yani bizim meşhur Deniz Fenerinin de adı geçmiyor.
Ne alakası var vakıflarla? Vakıflarla ne alakası var?
Acaba neden, neden, yüzyılın yolsuzluk davası olan Deniz Feneri Derneğini saklama ihtiyacı duyuyor?
Vakıflarla onun ne alakası var?
Neden? Ben, merak ettiğim soruların peşini bırakmayan birisiyim. O yüzden, Sayın Başbakan Yardımcısına yeni bir soru önergesi daha verdim ve bu soru önergesinde, özellikle spesifik olarak dernekleri sordum. Henüz kendisinden cevap gelmedi, bekliyorum, cevabı bekliyorum. Şimdi, millet iradesinin tecellisi olan Türkiye Büyük Millet Meclisi kürsüsünden bir kez daha sormak istiyorum: Ey AKP İktidarı, neden bu Deniz Fenerinden bu kadar korkuyorsunuz?
Korkmuyoruz.
Hadi, köstebeğin kim olduğunu biliyoruz da başka kimlerin isimlerini saklıyorsunuz? Nedir bu korkunuz, söyleyin bize.
Savcıları değiştirerek dava dosyasını, âdeta bir tırtılın etrafına koza örüp, daha sonrasında da kelebeğe dönüşüp uçurulabildiği gibi, dava dosyasının üzerini kapatıp böyle uçurabileceğinizi mi sanıyorsunuz? Çok yanılıyorsunuz çünkü Cumhuriyet Halk Partisi olarak bu davanın sonuna kadar takipçisi olacağız. Bu böyle biline.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkiye’de vakıfların hizmet verdikleri alan değişmiştir. Artık, vakıflar, AKP’li eski milletvekillerinin, eski belediye başkanlarının ve yakınlarının rant kapısı olmuştur.
Türkiye’deki vakıf arazilerini kim satın aldı?
AKP Hükûmetinin cemaat ve tarikat ilişkileriyle beslenen vakıflara verdiği arazilerle kamu mallarını yağmaladığı kamuoyunca bilinmektedir.
Türkiye’de vakıf arazilerini en çok kim sattı, en çok kim satın aldı?
Lütfen Sayın Milletvekili…
Ayıp, ayıp! Hanımefendi konuşuyor, hanımefendi.
Vakıflar ve AKP Hükûmeti arasındaki ilişkileri gözler önüne serecek birkaç örneği de sizlerle paylaşmak istiyorum.
Hanımefendiye bir saygı gösterin ya. Hiç olmazsa bir hanımefendiye saygı göstermesini bilin.
Aslında hiç önemli değil, daha iyi oluyor, benim daha hoşuma gidiyor, hiç önemli değil.
Hanımefendi gibi olursa.
Ayıp ediyorsunuz ya, ayıp ediyorsunuz. Sizde de hanımlar var.
Lütfen… Lütfen sayın milletvekilleri…
Hiç önemli değil ama kendisine bir duygu kontrolü eğitimi versek, öfke kontrolü eğitimi versek iyi olur diye düşünüyorum.
Vakıf arazilerini kimin yediğini siz iyi bilirsiniz.
Sayın Başkan, süre anlamında…
Osmanlıdan kalan vakıf arazilerinin ne olduğunu siz bilirsiniz.
Lütfen… Lütfen sayın milletvekilleri… Siz de Genel Kurula hitap edin lütfen.
O defteri açarsak görürsünüz.
Lütfen… Lütfen sakin olun.
Şimdi, ben gerekli defterleri de birazdan açacağım. Birkaç örnek vereceğim size. Örneğin, Cevizli’deki Tekel arazisi Ahmet Davutoğlu’nun kurucuları arasında olduğu Bilim Sanat Vakfına, Kavacık’taki Karayollarına ait arazi ve eski Tekel Müdürlüğü binası İskender Paşa cemaati üyesi Fahrettin Koca’nın Medipolitan Eğitim ve Sağlık Vakfına, Halkalı’daki Ziraat Okulunun bulunduğu arazi ise kurucuları arasında bizzat Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın, Kemal Unakıtan’ın ve Ahmet Davutoğlu’nun yer aldığı İlim Yayma Vakfına tahsis edilmiştir. Bu arazilerin kullanım süresi, kullanım hakları da kırk dokuz yıl süreyle bu vakıflara verilmiştir. Kavacık’taki arazi için şu bilgiyi de hatırlatmak isterim…
Üniversitelere verildi, üniversitelere.
Yeditepe, Kadir Has Üniversitesi…
Sıranız geldiğinde konuşursunuz. Park, çocuk bahçesi, kara yolları kenarı koruma kavşağı olarak geçen planda bu arazi vakfa devri sonrasında özel eğitim alanı olarak ilan edilmiştir. Ayrıca, belediye tarafından arazi için 1,5 kat emsal inşaat artışı ve 10 kata kadar da imar izni verilmiştir. Bir başka örnek ise Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından kurulan Bezmiâlem Vakfıdır. Yoksullara ve sağlık güvencesinden yoksun olanlara hizmet vermekte olan Vakıf Gureba Eğitim ve Araştırma Hastanesi özel bir üniversiteye dönüştürülmüştür, paralı bir üniversiteye dönüştürülmüştür. Dolayısıyla bu dönüşüm aslında yoksulluğu çözmek yerine, yoksulluğu yönetmek isteyen AKP İktidarının zihin haritasını da bir kez daha bizlere göstermektedir arkadaşlar.
Siz yoksulluğu nereden biliyorsunuz?
Değerli milletvekilleri, vakıflar fakir fukaranın, yetimin, öksüzün güvencesiydi bu topraklarda ama şimdi AKP’lilerin rant kapısı oldu. Dokuz yıldır gördüğümüz, yaşadığımız AKP Hükûmetinin kamu yararından anladığı, kamu mallarının AKP’li belediyelere, AKP yandaşı kurum ve vakıflara, eş, çocuk ve akrabalara tahsis edilmesiymiş meğerse. Sözlerime son verirken “millet iradesi” sözünü dilinden düşürmeyen AKP’li milletvekillerine soruyorum: İnsanların inançlarını kullanarak cebinden parasını çalan Deniz Feneri yolsuzluğunun karşısındaki suskunluğunuzla mı temsil ediyorsunuz milleti? Halkın iradesiyle seçilmiş milletvekillerinin tutuklu kalması karşısındaki sessizliğinizle mi temsil ediyorsunuz milleti?
Bile bile aday gösterirseniz öyle olur.
Bu ülkenin aydınlarını, bu ülkenin gazetecilerini, bu ülkenin öğrencilerini, milletvekillerini, öğretim üyelerini uzun tutukluluk sürelerine mahkûm ederken Deniz Feneri sanıklarının serbest bırakılması…
Aklınız yeni mi başınıza geldi?
…ve muhalefeti kürsüden iterek susturma çabaları, bana İsmet İnönü’nün yıllar önce söylemiş olduğu bir sözü hatırlattı: Suçluların telaşı içindesiniz. Saygılar sunuyorum.
Sayın Başkan, yarım dakikayı Sayın Valime…
Bir sonraki konuşmacı, Isparta…
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Aydın.
Sayın Başkan, konuşmacı konuşmasını sürdürürken her seferinde AK PARTİ’yi, yandaşlarıyla birlikte, bir şekilde Deniz Fenerine bulaştırmaya çalışıyor, yolsuzluklara bulaştırmaya çalışıyor. Açıklama istiyorum efendim sataşmadan dolayı.
Sayın Başkan, eleştiri yani. Eleştirmeyecek ne yapacak ya?
Neresi eleştiri ya?
Yolsuzlukla suçladı efendim, daha ne olsun?
Sataşma değil çamur, çamur!
Az bile!
Pekâlâ, buyurun Sayın Aydın. Lütfen tekrar bir sataşmaya meydan vermeyelim.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; aslında sataşmalardan ziyade çok ağır, çok haksız suçlamaları burada dinlemek zorunda kalıyoruz her seferinde. Ben bir defa sizlere sormak istiyorum: Değerli arkadaşlar, Türkiye'nin tek gündemi Deniz Feneri mi, tutuklu vekiller mi? Türkiye'nin başka hiçbir meselesi yok mu, hiçbir gündemi yok mu?
Demokrasi, demokrasi…
En önemli konuda, en büyük sıkıntılarda dahi gelip her konuyla ilgili konuştuğunuzda Deniz Feneri, tutuklu vekiller…
Türkiye'nin en büyük meselesi demokrasi meselesi. Yok ettiniz demokrasiyi.
Deniz Feneri yargıda, yargı ne gerekiyorsa yapar. Ne sizin ne bizim yargıya talimat verme yetkimiz, gücümüz, lüksümüz var.
Yargı bağımsızdır, yargı gereğini yapacak. Her seferinde AK PARTİ’yi Deniz Feneriyle ilintilendirmeye… Kamuoyu zaten inanmıyor, güvenmiyor, siz de enerjinizi boşuna harcamayın.
Demokrasiyi bitiriyorsunuz, bitiriyorsunuz.
Biraz, bu ülkenin başka meseleleri de var, başka sorunları da var, onları dile getirin.
Orada insanlar aç, susuz, yoksul.
Kaldı ki vekillerin hiçbiri tutuklu değildi, siz tutukluları vekil yaparak salıvermeye çalışıyorsunuz.
Niye bunu düşünmüyorsunuz? Hangi vekil tutuklandı? Hiçbir vekil tutuklanmadı.
Yakında bu yalana inanacaksınız.
Siz tutukluları vekil adayı yaptığınızda, Sayın Genel Başkanınıza sorduklarında “Yargının takdirine saygı duyarız…” Hani nerede saygınız kaldı? Dünden beri yargıya ha bire hakaret ediyorsunuz. Yazık be, yazık, yazık!
Bağımsız yargıdan bahsediyor Genel Başkan.
Yargıya bu kadar hakaret etmenize hiçbir şekilde müsaade etmeyiz.
Gerçek yargıdan, bağımsız yargıdan bahsediyor; Genel Başkan taraf olan yargıdan değil, bağımsız yargıdan bahsediyor.
Yargı tam bağımsızdır, yargı işini yapacaktır. Aynı şekilde o bağımsız vekilleriniz aday edildiğinde…
Yandaş yargıyı yarattınız, şimdi ona dayanıyorsunuz.
Sizin oluşturduğunuz yargıdan bahsetmiyor.
…daha doğrusu tutuklu vekilleriniz aday edildiğinde sizin değerli hukukçularınız da “Bunlar milletvekili olduğunda salıverilmeyebilir bu mevzuata göre.” demişti. O gün öyle dediniz, bugün niye hakaret ediyorsunuz yargıya? Yargıçlara niye bu kadar saldırıyorsunuz, anlayamadık gitti.
Yine, değerli arkadaşlar, vakıflar ilk kez bu dönemde gerçek hüviyetine kavuştu. Vakıflar vakıf malı bilinciyle bu halka hizmet sunmaya başladı. Bakın, 1933’te Konya’da Sahip Ata Külliyesi… Atatürk’ün İsmet Paşa’ya talimatıdır…
Süre bitti Sayın Başkan, süre bitti; bir dakika dediniz, beş dakika konuştu.
… “Bunu, vakfı onarın.” dedi, onu onarmak da AK PARTİ’ye nasip oldu. Teşekkür edin biraz.
Sayın İnce, buyurun efendim.
Teşekkür ederim. Şimdi, Sayın Aydın, bu arkadaşlarımızı parti aday gösterdi. Sonra onaydan geçti mi bu, Yüksek Seçim Kurulu bu adaylıkları kabul etti mi? Etti.
Salıvereceğini söylediler mi?
Anayasa 14’ü oku.
Peki, aday oldular mı? Yani Yüksek Seçim Kurulunun nezdinde aday oldular, milletin karşısına çıktılar. Bunları biz atamayla yapmadık, parti listeye koydu, Seçim Kurulu bunların adaylıklarını onayladı. Millet oy verirken bu partiye o tutuklu milletvekillerini gördü mü, adaylarını gördü mü orada? Gördü. Buna rağmen oy verdi mi?
Verdi.
Verdi. İşte, bu, millet iradesidir.
Doğru… Daha ne istiyorsunuz siz?
Onun için, bu tutuklu olan milletin kendisidir, milletin kendisi tutukludur, milletin iradesi tutukludur; birincisi bu.
Merve Kavakcı’da öyle demiyordunuz. Milletin iradesiymiş!
İkincisi: “Deniz Feneri ile konunun ne alakası var?” diyorsunuz. Deniz Feneri ile konu kel alaka değil, alakanın ta ortasındadır. RTÜK Başkanı kim? Biz bugün burada RTÜK’ü konuşmuyor muyuz? RTÜK Başkanı kim? Deniz Fenerinden yargılanmıyor mu? (AK PARTİ sıralarından “Kimdi?” sesleri) Kimdi tabii.
AK PARTİ’yle ne alakası var? Yargıyla alakası var.
İşte, dolayısıyla bu… Bakın arkadaşlar, yıllarca bu ülkede yargısız infazdan söz ettik. Herkes bu ülkede dedi ki: “Yargısız infaz var.” Şimdi yargıyla infaz var.
Siz milletvekillerini bu Meclisten attınız. Diktacılar!
Ne oradan laf atıyorsun?
Önceden hiç ağzınızı açmadınız, hiç söylemediniz bunu, hiç. Hiç söylemediniz. Şimdi aklınıza geldi. Bugün aklınıza geldi.
Önceden yargısız infaz vardı, şimdi…
Bir milletvekilini Meclisten dışarı attınız. Sizi diktacılar sizi!
Bak Metiner… Kes sesini!
Lütfen… Lütfen…
Terör estirdiniz.
Kes sesini be!
Sen kes!
Kes sesini! Sen kimsin be?
Sen kimsin?
Kadrolu laf atıcı! Kadrolu…
Haydi oradan, sen kimsin?
Sen kimsin orada ya?
Otur yerine!
Lütfen…
Başkan, yani Sayın Başkan, bu adam buraya oturmuş…
“Bu adam” dediğin sensin.
Evet, bu adamsın sen! Sen kimsin ya?
Sen kimsin?
Sen kimsin?
Sen kimsin?
Değerli arkadaşlarım, şimdiden sonra Cumhuriyet Halk Partisine…
Yüreğin yetiyorsa, hodri meydan!
Sayın İnce… Sayın İnce lütfen… Lütfen Sayın İnce… Evet, birleşime beş dakika ara veriyorum arkadaşlar.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 32’nci Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. 2012 yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2010 yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı üzerindeki görüşmelere kaldığımız yerden devam edeceğiz. [[Devam]] [[Devam]] Hükûmet? Yerinde. Şimdi söz sırası Isparta Milletvekili Ali Haydar Öner’in.
Bir dakika ekleyeceğim, tamam efendim. Süreniz on bir dakika Ali Haydar Bey.
Sayın Başkanım, değerli milletvekillerimiz; bir an için oturumun tansiyonu yükseldi, yeniden bir araya geldik; hâlbuki bu sabah çok güzel esprilerle, hoşgörüyle başlamıştı, yapıcı eleştiriler hoşgörüyle karşılanıyordu, demokratik anlayış Meclisimizde egemendi. Bu anlayışın, bu barışçı anlayışın, bu demokratik anlayışın bundan sonra da sürmesini diliyorum. Sayın Başkanım, değerli milletvekillerimiz; 2011 yılı Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu ve bağlı kuruluşların bütçesini değerlendirmek üzere huzurlarınızdayım. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, 11 Ağustos 1983’te 12 Eylül yönetimince aslına uygun olmayan bir tarzda şekillendirilmişti. Daha sonraki süreçte bazı ihtiyaçlar olduğu gerekçesiyle Türkiye Büyük Millet Meclisi açıkken ve -ilginç bir rastlantı- 11 Kasım 2011’de kanun hükmünde kararnameyle yeniden yapılandırılmaya çalışıldı. Bu çalışma 12 Eylül rejiminde yapılan düzenlemeden daha geri bir düzenleme oldu çünkü Büyük Atatürk’ün öngördüğü bilime aykırıydı, keyfîlikten uzaktı ve Büyük Atatürk’ün vasiyetine uygun değildi. Biraz önce, Sayın Nazlıaka vasiyet edenlerin vasiyetlerine uyulması çağrısı yaptı, bazı arkadaşlar alındılar. Kültürümüzde vasiyet edenlerin vasiyetlerine uyma çağrısı vardır, vakıf kültürünü bilenler bu çağrıya uymak, saygı göstermek durumundadırlar. Almanya’da Deniz Fenerine yardım yapanlar da bu kuruluşa yardım yaparken “Anadolu’nun yoksul insanlarına götürülsün.” dediler. O yardımlar Almanya’daki kurucuların mahkûmiyetine yol açtı, Türkiye’dekiler hâlen yargılanamıyorlar. Deniz Feneri, daha önce “Televizyon seyretmek günahtır.” diyenlerin kurduğu Kanal 7’nin mayasında vardır. Kanal 7 de AKP’nin kuruluşunda mayası olan bir televizyon kuruluşudur.
AK PARTİ’nin mayasında millet vardır.
Efendim, dinleyeceksiniz, dokunuyorsa gelir, konuşursunuz. Deniz Fenerini savunmak, haram lokma yiyenleri savunmak, Peygamber Efendimizin dediği gibi “Haram yemek de, yenmesine müsaade etmek de haramdır.”
Haram yiyenleri savunmak da helal peşinde koşanların yapmayacağı bir davranıştır.
Haram yiyenleri savunan yok.
Burası Dırar Meclisi değildir, burası Türkiye Büyük Millet Meclisidir. Biliyorsunuz, Peygamber Efendimizin yıktığı meclisin adı Dırar Meclisidir. Dırar Meclisinin münafıklarından olanların bu Meclise girmemesi lazım. [[CHP sıralarından alkışlar]] Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, AKP adına konuşan Hanımefendi Milletvekilimizin, Komisyonda, Sayın Başbakan Yardımcımız Bülent Arınç’ın konuşmasını tekrar ederek, aynen tekrar ederek vurguladığı gibi, öğrencilere burs veriyor, seminerler, sempozyumlar düzenliyor, çalıştaylar düzenliyor, ulusal politikaların oluşumuna katkı sağlıyor. Atatürk Kültür Merkezi o doğrultuda çalışmalar yapıyor ama Atatürk Dil Tarih Yüksek Kurumuna kimler atandı onu dikkatle Cumhuriyet Halk Partisi olarak izlemeyi sürdüreceğiz çünkü Atatürk Dil Tarih Yüksek Kurumuna o güne kadar Atatürk’le ilgili hiçbir bilimsel çalışma yapmayan kimseler, Sayın Başbakan veya görevlendirdiği bakan tarafından ne yazık ki atanmış durumdalar, Atatürkçülüğü Atatürk Kurumuna atandıktan sonra öğreniyorlar bir kısmı.
Seni de o Başbakan atadı.
Size mi soracaktılar?
Evet, ben bileğimin gücüyle geldim, bileğimin gücüyle geldim.
Vay vay!
Ödüllerimi saysan senin zekâtın olur.
Helal olsun Vali!
Evet, aç, oku arkadaş, Ali Haydar Öner sitesine gir, neler göreceksin karşında. Değerli arkadaşlar, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, birtakım yapılanmalara girmiş, bütünleşik bilgi sistemi, benzeri çalışmalar sergiliyor. Kiralıkken satın almaya çalışmış, yeni yerini iyileştirmiş, kadrosunu güçlendirmiş ama Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu ne yapmış? Atatürk’ün temel öğretilerini ne ölçüde hayata geçirebilmiş? Atatürkçü düşünce nerede? Atatürkçü düşünceyi paylaşanlar neredeler? Nedir Atatürkçü düşünce? Değerli milletvekilleri, Atatürkçü düşünce, önce antiemperyalisttir. Atatürkçü düşünce, özgürlükçü ve tam bağımsızlıkçı düşüncedir. Atatürkçü düşünce, ulusal egemenlikten yanadır, egemenlik kayıtsız şartsız milletindir. Atatürkçü düşünceye göre, adalet mülkün temelidir. Atatürkçü düşünceye göre “Yurtta barış, cihanda barış.” dış politikanın temel esası olmalıdır. Vaktim yettiğince her birine temas edeceğim ama ne yazık ki ve ne kadar şanssızsınız ki vakit yeterli değil. Atatürkçü düşünce antiemperyalisttir dedik. Bugün yönetimde olanlar, emperyalistlerle iş birliği hâlinde “Libya’da NATO’nun ne işi var.” derken Libya’ya saldırdılar. Atatürkçü düşünceye kurum tahsis edenler veya o doğrultuda Kurum’a eleman atayanlar, Time’a kapak oldular. Niye? Suriye’ye kılıç çekti, İsrail’e kalkan oldu diye. Aynı şekilde, Atatürkçü düşünceye sahip olanlar “Kahrolsun Amerika” derken bugün Obama’yla her gün görüşüyorlar, dün de Bush’la, Bush oğlu Bush’la görüşüyorlardı. Onların gazıyla Time’a kapak oldular. Bu Time’ın 2011 Kasım sayısı.
Biliyoruz biz, biliyoruz.
Acele etmeyin.
Kıskanma Sayın Valim, çalışın sizin de olsun.
Kıskanmıyorum. Bu da Time’ın Kasım 11 kapak sayfası. Bu 2011 kapak sayfası, bu da 2011 kapak sayfası.
Çakma mı, biri çakma mı onların?
Burada eli kolu bağlı bir insan resmi var, Sayın Başbakanın resmi var -kendilerine geçmiş olsun diyoruz- burada da bir şey resmi var.
Kuş, kuş.
Bir bakın, inceleyin. Ne kuşu olduğunu size söylemeyeceğim. (CHP sıralarından gülüşmeler) Ama…
Gurur duyman lazım, gurur.
Siz okuyun, gurur duyarsınız. Amerika’nın gazına gelenler Suriye’yi karıştırıyorlar. Düne kadar kardeştiler, “Yurtta barış, cihanda barış.” ilkesi çerçevesinde sıfır sorun peşindeydiler, şimdilerde kardeş kardeşe düşman hâle geliyor. Atatürkçü düşüncede adalet mülkün temeliydi, şimdilerde adalet İnternet’e girdiğinizde Ali Dibo adıyla anılan zatın emrindedir.
Nereye gittin gene ya?
Efendim, biz gerçekleri dile getirmek, sağduyunun sesi olmak için burada göreve geldik. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunarım.
Sayın Öner, süreniz bitti efendim. Teşekkür ediyorum.
Onun döneminde valilik yaptın.
Lütfen… Lütfen…
Onurumla yaptım, bileğimin gücüyle yaptım, dik durarak yaptım.
Şimdi söz sırası Gürkut Acar, Antalya Milletvekilinde. Sayın Acar, buyurun efendim.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumunun 2012 yılı bütçeleri üzerine Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz aldım. Sizleri biraz buruk bir şekilde selamlıyorum. İçim buruk çünkü Atatürk’ün vasiyetinin çiğnenmesi nedeniyle burada konuşmak zorunda kalmaktan dolayı mutsuzum. Bakınız, millet olmanın temel direkleri ortak bir tarih ve ortak bir dildir. Bunlar olmadan millet olunmaz, ulus olunmaz. Büyük Atatürk de bu bilinçle, bu iki kurumu, 1931 yılında Türk Tarihi Tetkik Cemiyetini, 1932 yılında da Türk Dili Tetkik Cemiyetini kurmuştur. Toplumun kültür açısından çağdaşlaşma hedefine götürülürken iki alanda özel çalışmalar yapmak gereğini düşündüğü için iki derneğin kurulmasına önayak olmuştur. Her iki alandaki çalışmalara da sonuna kadar yakın ilgi göstermiş Mustafa Kemal, ölmeden önce de vasiyetnamesiyle bu ilginin sonsuza kadar sürmesini istediğini belirtmiştir. Bu kurumlara faaliyetlerini sürdürebilmesi için de mirasından pay bırakmıştır. Değerli arkadaşlar, Atatürk 5 Eylül 1938 tarihinde vasiyetini el yazısıyla hazırlamış, bu vasiyet İstanbul 6. Noteri İsmail Kunter’e teslim edilmiş, Atatürk’ün ölümünden sonra da bu vasiyetname mahkemece kesinleştirilmiştir. Atatürk, vasiyetnamede bu iki kurumu saymış ve bunların bağımsız bir şekilde çalışmalarını sürdürmesini istemiştir. Büyük Atatürk’ün vasiyeti budur. Kendisi istese bunları bir kamu kurumu yapamaz mıydı? Yapabilirdi ama yapmamış. Demiş ki: “Bunlar devlet dairesi olmayacak. Bağımsız şekilde, gerçekten aklın ve bilimin aydınlığında faaliyetlerini sürdürsün.” Vasiyet böyle. Kaldı ki o dönem akademi önerileri de gündeme gelmiş. Atatürk, bu iki kurumun cemiyet yani dernek olarak kurulmasını istemiştir. Her iki kurum da resmî devlet örgütü içinde değil, özel hukuka göre oluşmuş, herkese açık tüzel kişiler olarak kurulmuştur. Atatürk de bu kurumların böyle devam etmesini istemiştir. Vasiyet budur. Bu vasiyet üzerine başkasının söz söyleme hakkı olur mu, olabilir mi? Olmamalıdır. Değerli milletvekilleri, mülkiyet ve miras en temel insan haklarındandır. Bu vasiyetname, en temel insan hakkı olan mülkiyet ve miras hakkı, 12 Eylül darbesinin generalleri tarafından Atatürk adına ihlal edilmiş, hiçe sayılmıştır. Bunu yapanları kınıyorum! Atatürk’ün mirasına dokunanları kınıyorum! Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumu, en temel hak olan miras hakkına yapılan darbeyle kamu kurumu hâline getirilmiştir. Bunun altını bir kez daha çizmek istiyorum değerli arkadaşlar. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; darbeciler, Anayasa ve yasayla hukuk cinayeti işleyerek Atatürk’ün vasiyetini çiğnemiştir. Peki, bugünkü iktidar, AKP İktidarı ne yapmıştır? Bugünkü iktidarın da tavrı farklı olmamıştır. Değerli arkadaşlar, bakın, 2 Kasım 2011 tarih ve 664 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’yle yine bu sefer AKP İktidarı diyor ki: “Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumu Başbakanlığa bağlı devlet kurumudur.” AKP İktidarının da Atatürk’ün vasiyetini yaşama geçirmek gibi bir niyeti yoktur ama darbecilerden bir farkı var -şimdi hakkını teslim etmek lazım- AKP’nin bu farkını dikkatinize sunmak istiyorum: Darbeciler kanun yaparken demişler ki: “Ulu Önder Atatürk’ün kutlu eliyle ve O’nun yüce kurucu ve koruyucu Genel Başkanlığı altında kurulmuş olan Türk Dil Kurumu...” 2876 sayılı Kanun’da Türk Tarih Kurumu için -1983’te hazırlanmış- ne deniyor? “Atatürk’ün emir ve isteği üzerine yüksek koruyuculuğu altında kurulmuş olan Türk Tarih Kurumu...” Darbeciler Atatürk’ün vasiyetini çiğnemişler ama bu kurumların Atatürk’ün kurumları olduğunu kanun metnine yazmaya çalışmışlar ve yazmışlar. AKP ne yaptı? Değerli arkadaşlar -hepinizin dikkatini çekiyorum- darbecilerle aynı zihniyetle Atatürk’ün vasiyetini çiğnemeye devam etti, bunun üzerine bir şey daha yaptı, Kanun’dan Atatürk’ün adını da sildi. Önceki kanunda en azından bu kurumların Atatürk tarafından kurulduğu yazıyor, AKP’nin kanun hükmünde kararnamesinde bu yok. Kanun hükmünde kararnamede deniliyor ki: Türk Dil Kurumu Başkanlığı, Yüksek Kuruma bağlı özel bütçeli ve kamu tüzel kişiliğine sahip, görev alanında bilimsel hizmet ve faaliyette bulunan bir kurumdur. Başkan, başkan yardımcısı ve bilim kurulundan oluşur. Merkezi Ankara’dadır.” Yani oldu olacak “Başbakan Tayyip tarafından da kurulmuştur.” yazsaydınız çok daha güzel olacaktı değerli arkadaşlarım. Türk Tarih Kurumu için de benzer bir tanım var.
Başbakana saygı göster.
Sayın Başbakan özür diliyorum. Yani Atatürk’ün olmadığı bir Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumu yaptınız, siz yaptınız. Bunu anlamak, bunu kabul etmek mümkün mü? Değerli milletvekilleri, iki kurumun tanımında da Atatürk yok ama Atatürk bir yerde geçiyor. Nerede geçiyor? Para işinde geçiyor. Kurumların gelirleri sayılmış, orada deniyor ki: “Atatürk’ün vasiyetine dayalı gelirler.” Orada yazmışlar. Siz bu kurumlardan Atatürk’ün adını sileceksiniz ama Atatürk’ün vasiyetinden gelir almaya devam edeceksiniz. Bunu darbeciler yaptı, AKP zihniyeti de devam ettiriyor. Bu tutumun, bu Kanun Hükmünde Kararname’nin de hukuki geçerliliği yoktur. Darbecilerin zihniyetinin devam ettiğinin açık göstergesidir. Zaten artık bu kurumlar Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumu da değildir. Kanunla insanların vasiyeti değiştirilemez değerli arkadaşlar, otuz dokuz yıllık bir hukukçu olarak söylüyorum, kanun hükmünde kararnamelerle hiç değiştirilemez. Şimdi, buradan bir kanun çıksa, benim adımı “Recep Tayyip Erdoğan” yapsak ben “Başbakan oldum.” diyebilir miyim? “Sayın Bülent Arınç, sizi azlediyorum.” desem buradan kalkıp gider mi? Sayın Arınç, Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumuna İş Bankasından verilecek temettü gelirleri için Plan ve Bütçe Komisyonunda diyor ki: “Cumhuriyet Halk Partisi vermek istemediği için mahkeme kararıyla alındı.” Sayın Arınç’a tekrar sormak istiyorum: Birisi gitse ve mahkemede isminin “Recep Tayyip Erdoğan” olarak düzeltilmesini istese, mahkeme de kabul etse, gelip burada Başbakanlık yapabilir mi? Yani siz iki tane derneği kalkıp da kamu kurumu hâline getirip Mustafa Kemal’in paralarını onlara vermeye nasıl devam ediyorsunuz?
Değerli arkadaşlar, kanun hükmünde kararnameyle oluşturulan bu kurumlar, Atatürk’ün kurduğu dernekler değildir artık. Siz darbecilerden bir adım öteye geçeceksiniz, iki kurumdan da Atatürk’ün adını sileceksiniz, bu kurumların Atatürk tarafından kurulduğunu anlatan ifadeleri dahi kanun metninden çıkaracaksınız ama Atatürk’ün mirasını almaya devam edeceksiniz. Böyle bir şey olur mu?
Paradan Atatürk’ün resmini kaldırdınız.
Mahkeme kararıyla olsa da kimsenin başka birinin vasiyetini değiştirmeye hakkı yok. Bu konuda ne mahkemelerin yetkisi var ne de Büyük Millet Meclisinin yetkisi var. “Büyük Millet Meclisi, her şeyi yapar, bir erkeği kadın yapamaz.” derler ama bir de bir vasiyeti değiştiremez değerli arkadaşlarım. Şimdi, gelelim bütçeye…
Paradan Atatürk’ün resmini kaldırdınız.
Bütçeye baktığımızda, Türk Dil Kurumu için 13 milyon 825 bin lira, Türk Tarih Kurumu için 6 milyon 811 bin lira ödenek ayrıldığını görmekteyiz. Her iki kuruma Mustafa Kemal Atatürk’ün mirasından gelen gelirin miktarı ne? Sayın Bülent Arınç tarafından bildirilen miktara göre, yalnızca Türk Dil Kurumunu bildirmiş, aktarılan İş Bankası geliri 82 milyon 657 bin lira. Eşit miktarda olduğuna göre Türk Tarih Kurumuna da bu miktarın düştüğü kabul edilirse toplam miktar yaklaşık 165 milyon TL’dir. Bu kadar büyük miktar nereye harcanmıştır? Bunu bilmediğimiz gibi, bu miktarın tamamının harcanıp harcanmadığını da bilmiyoruz. Atatürk bu geliri Hazineye yük olmadan, kendi yağıyla kavrulan iki dernek oluşturmak amacıyla tahsis etmiştir, oysa bütçeye yük olan iki kurumla karşı karşıyayız. Kurumun genel bütçeden gelen ödeneklerinin yanında Atatürk’ün vasiyetinden zorla akıtılan gelirleri de verimli ve yararlı biçimde kullandığını denetlemek zorundayız Büyük Millet Meclisi olarak ancak Hükûmet tarafından bu harcamalara ilişkin hiçbir bilgi verilmemiştir. Değerli milletvekilleri, vasiyetname bir kimsenin istencinin son belgesidir. Mustafa Kemal Atatürk’ün bir yurttaş olarak Beyoğlu 6. Noterine onaylattığı vasiyetnamesine göre taşınır ve taşınmaz mallarını bıraktığı mirasçısı CHP’dir, Cumhuriyet Halk Partisi ancak Cumhuriyet Halk Partisine İş Bankasındaki payların yönetimini vermiş, gelirini ise bu iki kuruma vermiştir. CHP’nin İş Bankasındaki 11 kişilik yönetimde 4 yönetim kurulu üyesi vardır.
Helal olsun be!
Ancak bu payların gelirinden bir kuruşu CHP’ye verilmemektedir. (CHP sıralarından alkışlar) Yüce Atatürk CHP’yi payların yöneticisi, koruyucusu, Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumunu da payların gelirini alan kurum olarak tayin etmiştir. Cumhuriyet Halk Partisine İş Bankasından bir kuruş gelmemektedir.
Atatürk’ün resmini çıkardınız paradan.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bakınız bir hukuk cinayetine son verelim. Bugün Atatürk’ün vasiyetnamesinde belirlediği iki cemiyet özel hukuk kurallarına göre kurulmuş iki dernektir. Vasiyetnameden sağlanan gelir ise iki kamu…
…kurumuna verilmektedir. Bunun iç hukukta yeri yoktur. Mustafa Kemal’in vasiyeti ihlal edilmiştir. Geliniz bu ayıbı ortadan kaldıralım ve biz bunu düzeltme yoluna gideceğiz, onu destekleyin, bu hukuki hilkat garibesini ortadan kaldıralım. Yüce kurulunuzu saygıyla selamlıyorum.
Türk parasından Atatürk’ün resmini kaldırdınız. ALİ HAYDAR ÖNER (Isparta)- Ne laf atıyorsun? Çık, konuş oraya.
Sayın milletvekilleri, şimdi sıra Barış ve Demokrasi Partisinin birinci konuşmacısı Hakkâri Milletvekili Sayın Adil Kurt’un. Buyurun Sayın Kurt.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; RTÜK, Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğünün bütçeleri üzerine grubumuz adına söz almış bulunuyorum. Müsaadenizle, basını konuşacağımız bu saatte değerli milletvekilleriyle bir centilmenlik anlaşması yapmak istiyorum. Lütfen sataşmayın çünkü ben size bir haber bülteni okuyacağım. Mademki konumuz basın, bir haber bültenini sizinle paylaşacağım. Sizler nasıl televizyona sataşamıyorsanız, radyoya sataşamıyorsanız bana da sataşmayın, on beş dakika sabredin lütfen. Ama öncelikle buradan, Meclis TV ekranından, cezaevindeki gazeteci arkadaşlarıma yeşil soğan göndermek istiyorum; biliyorum, sigaraları karanfil kokuyor. Ama şunu da bilmeleri gerekiyor…
Daha bahar gelmedi, karanfil kokamaz daha.
Evet, bahar gelmedi, hâlâ memleketimiz kış. O baharı oluşturmak, o baharı getirmek bizlerin elinde, o baharı getirebiliriz; o azmi, o cesareti, o ısrarı gösterebilirsek biz bu memlekete baharı getirebiliriz; o duyguları paylaşıyorum sizinle.
PKK’ya karşı durun.
Birinci haberi sizinle paylaşıyorum: Birinci haber, basın özgürlüğü. Basın Kanunu’nun 3’üncü maddesi diyor ki: “Basın özgürdür. Bu özgürlük bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını içerir.” Bakınız arkadaşlar, sadece kâğıt üzerinde kalmış bir haktan söz ediyoruz. Bu ülkede basın hiç de özgür değildir. Bakın, aynı Basın Kanunu… Özellikle sataşma olmasın diye Hükûmetin adını hiç anmayacağım bu akşamki konuşmamda ama Haziran 2004’te yayınlanan, Haziran 2004’te bu Meclisin onayladığı Basın Kanunu’nun 25’inci maddesinden bir hatırlatmada bulunacağım size, diyor ki: Bu ülkede yapılacak basın yayın faaliyeti -özellikle yazılı basın açısından söylüyor- Anayasa’nın 174’üncü maddesine aykırı olamaz, bu bir. Bu ülkede yapılacak basın yayın faaliyeti Terörle Mücadele Yasası’nın 7’nci maddesine aykırı olamaz diyor. Bu iki madde ne anlama geliyor? Bu iki madde Kürt dilinin yasaklanması anlamına geliyor, özellikle Anayasa’nın 174’üncü maddesi. Bir dilin alfabesini, sembollerini yasaklarsanız o dili yasaklamış olursunuz. Bir dili başka bir dilin alfabesiyle konuşmaya ve yazmaya zorlarsanız o dili yasaklamış olursunuz. Haziran 2004 tarihinde çıkardığınız Basın Kanunu Kürtçeyi resmen yasaklamıştır. Eğer bu ülkede hâlen Kürtçe şiir yayınlanabiliyorsa biliniz ki savcılar görevsizlik yapıyorlardır, görevlerini yerine getirmiyorlardır çünkü sizin çıkardığınız bu yasaya göre bir Kürtçe şiir bile bu ülkede yayınlanamaz, yasaktır. Diyarbakır’da savcılarla muhatap olduğum bir dönemde bu yasaya göre ceza almış bir arkadaşınız olarak sizin karşınızdayım. Hatırlattım: “Azadiya Welat gazetesinde yazdığım bir yazıdan dolayı lütfen beni yargılamaktan vazgeçin, gazetenin tamamı yasaya göre aykırıdır, suçtur, yasaktır. Niye gazeteyi kapatmıyorsunuz?” Savcının bana söylediği sözü sizinle paylaşıyorum, hiç iftira değil: “Ona da sıra gelecek. Şimdi konjonktür ona uygun değil.” dedi. Konjonktür ne zaman uygun olacak? Dün akşam da kısmen üzerinde durdum, herhâlde adım adım o konjonktürü hazırlamaya çalışan birileri var. Değerli arkadaşlar, bu ülkede yayınlanan tek günlük Kürtçe gazete olan Azadiya Welat gazetesi. Bu ülkenin Dışişleri Bakanı -ki şimdi Cumhurbaşkanımız bir tanesi- Sayın Abdullah Gül, Azadiya Welat gazetesini uluslararası ilişkilere giderken, görüşmelere giderken insanların önüne koyarlardı, diplomatik ilişkilerde insanların önüne koyardı, bakın, siz “Kürtlerin hakları yok.” diyorsunuz ama gazeteleri Türkiye’de yayınlanıyor, bu gazete Türkiye’de yayınlanıyor. Bu gazete, son dört yıl içerisinde, son beş yıl içerisinde 9 defa tutuklanmış. Bu gazetenin yazı işleri müdürlerine bugün, bu ülke mahkemelerinin verdiği cezalar kaç yıl biliyor musunuz? Kesinleşmiş cezaları söylüyorum, devam eden cezaları söylemiyorum, beş yüz yılın üstünde. Bir arkadaşım, mesai arkadaşım şimdi cezaevinde, yüz altmış altı buçuk yıl Vedat Kurşun ceza yedi, bu Yasa’dan dolayı ama buna rağmen “Bu ülkede basın özgürlüğü vardır.” diyorsanız doğrusu söylenecek çok laf kalmıyor. Adalet Bakanlığının bilgisidir, diyor ki: “Bu ülkede 301’inci maddeye göre dava açılması koşuluyla yapılan müracaat sayısı doksandır. Bunların hiçbirine izin verilmemiştir.” Doğrudur. Peki, Terörle Mücadele Yasası’nın 7’nci maddesinin ikinci bendine göre yargılanan gazeteciler için ne yaptınız? Burada beyanda bulunuyor, “Bunlar teröristtir.” diyorlar. Ayıptır, günahtır, evladı Kerbela’yız, yazıktır, günahtır derler insana. Bunların hepsi gazetecidir, bunların arkadaşı olmaktan da büyük onur duydum, bu onuru da sürekli taşıyacağım. Evet, bizim sarı basın kartımız hiçbir zaman olmadı. Basın Enformasyon Genel Müdürlüğünün sitesine de girdim. Bunların hiçbiri burada geçmiyor, isimleri bile gazete olarak da geçmiyor, ajans olarak da geçmiyor, kabul edilmiyor ama DGM’lerde, ağır ceza mahkemelerinde aldığımız o suçlar, o iddianameler bizim evlatlarımıza, çocuklarımıza hediye edeceğimiz onur madalyalarımızdır bunu bilesiniz. Değerli arkadaşlar, Terörle Mücadele Yasası’ndan sözü açmışken devam edeceğim. Her laf açıldığında burada, iktidar muhalefet herkes bölücülükten söz eder, bölücülükten söz eder, başka da bir laf yoktur Kürt sorunu hakkında konuşulacak. Bakın, arkadaşlar, ben Musa Anter’in sözüyle, bu kitabın yazarının sözüyle bu konuya cevap vermek istiyorum. Ne diyor Musa Anter biliyor musunuz? “Kürtler Antalya’yı terk edecek kadar enayi değiller.” diyor. Evet, Kürtler, İstanbul’u, İzmir’i, Çanakkale’deki ataları orada kanları akıtmıştır, sizlere terk edecek kadar enayi değiller, oraları da sahiplenecek kadar akıllı insanlardır. Bu bölücülük yaftasından vazgeçin, hiç oradan size ekmek yok. Bu ülkede bölücülük eğer varsa bir halkı dışlamaktır, bir halkın dilini demin söylediğim yasa maddeleriyle inkâr etmektir. Bakın, arkadaşlar, dünyanın hiçbir yerinde devletin resmî televizyonları korsan yayıncılık yapmaz, bizim ülkemizde yapıyor. TRT, TRT 6 kanalıyla bu ülkede korsan yayıncılık yapıyor, yasal altyapısı olmayan bir yayıncılık yapıyor. Bir Kürt olarak, bir Kürt gazeteci olarak, bir Kürt yazar olarak bunu size söylüyorum, korsan yayıncılıktır çünkü yönetmelikle yapılacak bir iş değil bu.
Yasaya da kondu.
Hiç yasayla alakası yok bu yönetmeliğin. Bu yönetmelik dört yıl içerisinde 3 defa değiştirilmiş. Bir genel müdür, yarın öbür gün, pekâlâ RTÜK bu yönetmeliği yok hükmünde sayabilir ve çıkardığınız, övündüğümüz TRT 6 ki ben ısrarla, özellikle TRT 6 diyorum çünkü ruhu Kürtçe olmayanın sözü de Kürtçe olamaz diye düşünüyorum, tamam mı? Ruhu Türkçe olanın özü de Türkçedir. Hiç öyle o lafların arkasına da sığınmayın, o doğru değil.
Ruh nasıl olacak?
Devam edeceğim, daha birinci aşamadaki haberlerdi, devam edeceğim arkadaşlar. Yönetmelikle, RTÜK yönetmeliğiyle kurulmuş bir televizyon kanalıdır TRT 6 ve mevcut durumda korsan yayın yapıyor. Bu ayıptan bu Meclisin kurtulması gerekiyor.
Ama rahatsız mısınız bundan?
Ben, bu ülkede bir televizyonun, devlet televizyonunun korsan yayıncılık yapmasından, evet, rahatsızım. Evet, rahatsızım. Getirin yasal altyapısını kuralım birlikte. Yasal altyapısını kuralım. Bu televizyon niye yasal altyapıya dayanmasın? Kanuna dayanmasın? Niye bundan kaçınıyorsunuz? Kaçınmanız için bir sebep var, yasaya Kürt kavramını koymamak için kaçınıyorsunuz, Kürtçe dememek için kaçınıyorsunuz. Bu hikâyeyi kime anlatacaksınız? Devam edeceğim. Eskiden askerî vesayet ve sizin çokça üzerinde durduğunuz andıç sorunu vardı. Evet, bu ülkede basın sürekli andıçlandı, sürekli birileri televizyonları, gazeteleri dizayn etme arayışı içerisinde oldu, ama eskinin askerî vesayeti yerine şimdi sivil siyaset vesayeti geldi. Bir örnekle size açıklayacağım arkadaşlar, çok eskilere gitmeyeceğim. Müsaade edin, ben size bir haber okuyacağım, daha doğrusu özetleyeceğim, çünkü çok zamanım yok. Bu haber 23 Kasım 2011’de ajanslara düşen bir haberdir. Haberin önce bir bilgilerini vereceğim, sonra kaynağını da sizinle paylaşacağım ki gazeteciler kaynak açıklamak durumunda değil, ama açıklayacağım. Özgürüm bu noktada, açıklayacağım ben. Şimdi diyor ki: “Bugün İstanbul polisi gazetecilere KCK operasyonlarına ilişkin üç haber servis etti. PKK lideri…”
Haberin tarihi ne?
23 Kasım 2011. “PKK Lideri Abdullah Öcalan’ın görüşme notlarından cımbızlanarak alınan ifadeler tek tek paragraf hâline getirilerek ‘Kurucusundan KCK dersi’, ‘Öcalan cezaevinden talimat yağdırdıkça örgüt saldırıyı artırdı.’, ‘Öcalan’dan Selahattin Demirtaş’a talimat.’” Bu haber, 23 Kasım 2011 tarihinde İstanbul Emniyetinden gazetecilere servis edildi. Bildik gazetecilere servis edildi ama yanlışlıkla, bu haber, aynı zamanda onların servis etmek istemediği bir başka gazetecinin e-mail’ine de gitti, e-mail adresine de gitti. 23 Kasımda bu haber televizyonlarda, ajanslarda yayınlandı. 24 Kasım gazete başlıklarını sizinle paylaşıyorum, aynen burada geçen ifadeler: “Apo’dan Esad’a mektup.” İfadede var çünkü polisler yazmışlar, ara başlık, spot, kullanılacak resim, malzeme, hepsi bir bir sayılmış. Bir, Zaman Gazetesi: “Öcalan’dan kaos talimatı: KCK on binleri ayaklandırsın.” Burada, haberde geçiyor, Zaman Gazetesi. Akit Gazetesi: “Apo emretti, BDP uyguladı.” Bu başlıklar haberde geçiyor, bir gün öncesinden. Yani utanıp bakmamışlar bile. Yani, bu ayıp yarın öbür gün karşımıza çıkacak bile dememişler. Star Gazetesi: “KCK silahlı bir yapılanma.” Haberde geçiyor. “İşte ölüm talimatları, Öcalan: KCK silahlı illegal örgüttür.” Haberde geçiyor, bu sözlerin hepsi geçiyor. “İşte o talimatlar.” Bu haber de bir gün önce yayınlanan haberlerde geçiyor. Söyleyeyim, devam edeyim. Yeni Şafak Gazetesi: “Okul boykotu İmralı talimatı.” Haberde geçiyor. Daha var, pek çok gazete vardı.
Dersinizi iyi çalışmışsınız.
Dersimizi iyi çalıştık, evet. Siz buralara çalışmamıştınız.
Yalan mı?
Bunların hepsi var. Buna rağmen “Bu ülkede basın özgürdür.” diyebiliyorsak “Basın üzerinde vesayet yoktur.” diyorsanız “Yandaş, candaş basın yoktur.” diyorsanız, kargalar bile size güler, kargalar bile güler. Bu yüzden, bu ülkede basın yayın faaliyeti hiçbir zaman iktidarların egemenliğinden, tahakkümünden kurtulamadı. Evet, sadece bu Hükûmetin sorunu değil. Yirmi yıllık bir gazeteci olarak ben sürekli bu sorunu yaşadım.
Biz de çok zulüm yaşadık.
Doğru söylüyorsunuz, aslında bu lafınız üzerine sözü bitirmek isterim. Gerçekten, gerçekten çok istiyorum. Ey Meclis, bir AKP Milletvekili ön sıradan bu laf üzerine bana ne diyor biliyor musunuz? Tutanaklara da bu şekilde geçsin. Diyor ki: “Daha çok yaşarsınız.”
Hayır, hayır, “Biz de çok zülüm yaşadık.” dedim.
Neyse; ben o şekilde anladım. Öyleyse özür dilerim.
Karşılıklı konuşmayalım efendim.
Öyleyse özür dilerim.
Lütfen, Meclise hitap edin.
Ama bu ayıp hepimizin ayıbıdır. Bu ayıplardan kurtulmamız gerekiyor.
Hayır, düzelt onu.
Tamam, düzelttim, düzelttim. Ben öyle anladığım için özür dilerim o zaman.
Sayın Kurt, vaktiniz tamam efendim. Teşekkür ediyoruz.
Hepinizi saygıyla selamlarım.
Buyurun Sayın Dora.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Vakıflar Genel Müdürlüğü bütçesi hakkında söz almış bulunuyorum. Sözlerime başlamadan önce, Sayın Başbakanımıza acil şifalar diliyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Teknik olarak vakfedilen mal olarak geçen vakıf, Türk Medeni Kanunu’nda gerçek ve tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleriyle oluşan, tüzel kişiliğe sahip olan mal ve topluluklar olarak tanımlanmıştır. Tarihi çok eskilere dayanan vakıflar işlevsel olarak Selçuklular döneminde oldukça yaygınlaşmış, Osmanlılar döneminde ise zirve noktasına ulaşmıştır. Vakıfların zengin ve fakir arasındaki gelir farkını azaltmanın bir biçimi olarak toplumun gelişmesinde önemli bir rol oynadığı söylenebilir. Bu anlamda vakıflar, genel anlamda yoksulluğu ortadan kaldırmayı, zenginden fakire gönüllü servet transferini ve dikey, sosyal ekonomik hareketliliği artırmayı hedefleyen politikalar ve kâr etmeyen kurumlar olarak anlaşılabilir. İslam dünyasında ve daha özel olarak Osmanlı topraklarında bu amaçlara hizmet eden en önemli kurum vakıflardı. Çünkü beşeri sermayenin en önemli unsurları olan sağlık ve eğitime yönelik harcamaların büyük bir kısmı vakıflar tarafından sağlanmaktaydı. Gerçekten de İslam tarihi boyunca vakıflar; okullar, üniversiteler, hastaneler ve aşevlerinin yanı sıra, ekonomik kalkınmaya katkıda bulunan sayısız başka hizmetleri de örgütlemiş ve finanse etmiştir. Osmanlı Döneminde Müslüman vakıfların yanı sıra çok sayıda cemaat vakfı da vardı ve bu vakıfların, padişah fermanıyla kurulmuş olmaları nedeniyle, vakfedeni ve vakfiyesi bulunmamaktaydı. Bu dönemde vakıflarla ilgili olarak uygulamada birtakım sorunlar olsa da gayrimüslimlere bu vesileyle tanınan haklar, Avrupa’da Hristiyan olmayanlara dönük uygulamalara oranla çok daha üstün ve ileri seviyedeydi. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkiyeli gayrimüslimler Lozan Antlaşması’yla beraber ulusal hukukta azınlık statüsü kazanmışlardır. Lozan Antlaşması, gayrimüslim vatandaşlara, kendi hayır, dinî ve sosyal kurumlarını kurma ve yönetme hakkı tanımıştır. Ancak, 1926 tarihli Medeni Kanun’dan sonra, tasarruflar ve bir dizi yasa ve uygulamayla Lozan’da verilen haklar, çeşitli istisnalara, sınırlandırmalara ve koşullara tabi tutularak budanmış, verilen haklar çoğu zaman da defakto olarak yararlanılamaz hâle getirilmiştir. “1936 Beyannamesi” diye bilinen, bizce hukuk dışı bir uygulamayı sizlere hatırlatmak istiyorum. Bu uygulama çerçevesinde gayrimüslim vakıflara sistematik bir şekilde el konulmuştur. Yargıtay tarafından onanan bu uygulamalar maalesef azınlıkları fiilî olarak Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığı dışına itmiştir. Cemaat vakıfları, yasal olarak edindikleri ve tapuda kendi üzerlerine kayıtlı olan mülkleri ellerinden alınınca büyük bir gelir kaybına uğramıştır. Bu durum, azınlıkların, kendi kültürlerini yaşatma konusunda ciddi sıkıntılara düşmelerine yol açmıştır. Bu durumun doğal bir sonucu olarak Türkiye'nin en büyük zenginliklerinden birisi olan azınlıklar her geçen yıl ciddi nüfus kayıpları yaşamış, birçok vatandaşımız yaşadıkları toprakları terk edip Avrupa ülkelerine göç etmek zorunda kalmışlardır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; son yıllarda azınlık vakıflarının Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde açtığı davaların da etkisiyle, 2002 yılında, bir önceki koalisyon hükûmeti döneminde ve 2004, 2008 ve 2011 yılında AK PARTİ Hükûmeti döneminde azınlık vakıflarıyla ilgili olarak yapılan düzenlemeler olumludur. Azınlıkların ve sahip oldukları vakıfların sorunlarını çözmede ileri adımlar olarak görülen bu düzenlemeler azınlık ve inanç grupları arasında takdirle karşılanmıştır, ancak hemen ifade etmek gerekir ki atılan bu olumlu adımlar azınlık vakıflarının sorunlarını çözmede yetersizdir. 2008 yılında çıkarılan Vakıflar Yasası’nın 7’nci maddesinin ikinci fıkrasında getirilen düzenlemeyle bırakın mazbutaya alınan vakıfların iade edilmesini, aksine bu Kanun’un yürürlüğünden önce mazbut vakıf statüsüne alınmış olan vakıflara yasal meşruluk kazandırılmaktadır. Yeni kanunda mazbut vakıf statüsüne alınan cemaat vakıflarının yönetiminin ve taşınmazlarının iadesi yönünde herhangi bir düzenleme getirilmemiştir. Ayrıca, cemaat vakıflarının cemaati kalmadığı gerekçesiyle mazbut statüye alınmasını engelleyecek yeni bir düzenleme yeni yasayla getirilmemiştir. 2011 yılında çıkarılan kanun hükmündeki kararnamede de bu durum devam etmektedir. 2008‘deki aynı Yasa’nın 5’inci maddesinde “Yabancılar, Türkiye’de, hukuki ve fiili mütekabiliyet esasına göre yeni vakıf kurabilirler.” ancak 5’inci maddenin birinci fıkrasına “Yeni vakıflar; Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulur ve faaliyet gösterirler.” şeklinde bir hüküm getirilmiştir. Medeni Kanun’un 101’inci maddesinin son fıkrasında “Belli bir ırk ya da cemaat mensuplarını desteklemek amacıyla vakıf kurulamaz.” hükmü vardır. Medeni Kanun’un 101/4 maddesinde yer alan “Cumhuriyetin Anayasa ile belirlenen niteliklerine ve Anayasa’nın temel ilkelerine, hukuka, ahlaka, millî birliğe ve millî menfaatlere aykırı veya belli bir ırk ya da cemaat mensuplarını desteklemek amacıyla vakıf kurulamaz.” hükmü göz önünde tutulduğunda yeni cemaat vakıflarının kurulması da engellenmiş bulunmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 27 Ağustos 2011 günü Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2008 yılı 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’na kanun hükmündeki kararname ile eklenen 11’inci geçici madde kamuoyunda büyük yankı uyandırdı. Bazı gereksinimlerin giderilmesi için siyasi iradenin ortaya koyduğu olumlu bir tavır olarak görülen kanun hükmündeki kararname metni incelendiğinde, düzenlemenin bazı olumlu değişiklikler sağlasa da mevcut sorunlara kökten bir çözüm getirmediği, el konan pek çok mülkün iadesini kapsamadığı ortaya çıkmaktadır. Yapılan değişikliğin, öncelikle 1936 Beyannamesi’ne kayıtlı taşınmazlar ile mülk iadesini sınırlı tutması, bir mal beyannamesi olarak hazırlanan ve akabinde cemaat vakıflarının mal varlığını sınırlayan hukuk dışılığı devam ettirmektedir. Beyannamenin hak gasp eden ve hukuka aykırı bir forma sokulan içeriği korunarak, beyanname dışında kalan mülklere ilişkin haklar konusunda atılacak adımlara da bazı sınırlamalar getirmektedir. 1936 Beyannamesi uyarınca eski sahibine iade edilen mülklerin tazmin edilmesini öngörmemektedir. Kanun hükmündeki kararname uyarınca kamulaştırmaların uygulama dışında bırakılması da önemli bir eksikliktir. Çünkü Türkiye’de kamulaştırmalar hakkaniyetli bir zemine oturmamaktadır. Kanun hükmündeki kararname, mezarlık tecillerini beyannamede bulunma koşuluna bağladığı için, bu durumda olan mezarlıklar, vakıflar adına tecil edilmeme tehlikesiyle karşı karşıyadırlar. Aynı şekilde, kanun hükmündeki kararnamede yer alan “Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, belediye ve il özel idaresi adına kayıtlı taşınmazlar” ifadesi yeterli değildir. Çünkü mazbut vakıflar adına kayıtlı mülklerle ilgili pek çok hukuksuz uygulama söz konusudur. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkiye’de azınlık ve inanç gruplarının çok sayıda sorunu vardır ve devletin bu sorunlara acil olarak çözüm bulması gerekmektedir. Alevilere ait vakıf mülklerine, mallarına el konulmuştur. Bugün birçok ibadethanesi Vakıflar Genel Müdürlüğü mülkiyetindedir. Alevi vatandaşlarımız ibadethaneleri fahiş fiyatlarla kiralamak zorunda kalmaktadırlar. Avrupa Birliği ilerleme raporlarında azınlıklar ve inanç grupları konusu sıkça gündeme gelmektedir. Komisyon raporuna göre, Türkiye'nin azınlık haklarına yönelik yaklaşımı kısıtlayıcı olmaya devam etmektedir. Türkiye, Avrupa Birliği Konseyi Ulusal Azınlıkların Korunması İçin Çerçeve Sözleşme’yi imzalamış olmasına rağmen, ülkemizde ırkçılık, yabancı düşmanlığı, antisemitizm ve hoşgörüsüzlükle mücadele edecek herhangi bir mekanizma veya belirli organlar bulunmamaktadır. Avrupa Birliği 2011 İlerleme Raporu’na göre, dile, kültüre ve temel haklara tam olarak saygı gösterilmesi ve bunların korunması henüz Avrupa standartlarına uygun değildir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sözlerime son verirken ifade etmek isterim ki yapılan bütün bu pozitif yasal değişikleri önemsiyor ve değer biçiyoruz ancak temennimiz bu türden değişiklik ve düzenlemelerin genişletilerek devam ettirilmesi ve bu tür sorunların gündemden tamamen çıkarılmasıdır. Büyük devlet olma iddiası taşıyan bir ülkeye yakışan da budur. 2012 bütçesinin ülkemize hayırlı olmasını temenni ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu son konuşmacısı Sayın Mülkiye Birtane, Kars Milletvekili. Buyurun Sayın Birtane.
Sayın milletvekilleri, yukarıda ismini saymış olduğum kurumlar anayasal kurumlar olup Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumuna bağlı kamu tüzel kişiliğine sahip kurumlardır. 1930’larda kurulmuş olan Kurumun ismi zamanla değişmiş, kuruluş felsefesi ve ilkeleri, millî dayanışma ve bütünleşmede Atatürkçü düşünce, Atatürk ilke ve inkılaplarını, kültür, dil ve tarih değerlerini birleştirici bir güç olarak göz önünde tutmak, bu değerlere karşı girişilecek her türlü yabancı ve bölücü akımların bilimsel yoldan çürütülmesini esas almak olarak verilmiştir. Evet, sayın milletvekilleri, Kurum, kuruluş felsefesine uygun olarak işlevini sürdürmektedir ancak bu ilkelerin evrensel bilim kurallarına ve Türkiye'nin toplumsal, tarihsel gerçekliğine uygun olup olmadığı hiç kuşkusuz tartışma konusudur. Şu an bu kurumların ülke olarak yaşamakta olduğumuz acıların kaynağını oluşturan tekçi zihniyetin yaşayan kurumlarından bazıları olduğunu söylemek abartı olmasa gerek. Sayın milletvekilleri, bu kurumlar, aslında, bu ülkenin tek bir ırktan oluştuğu, bu ülkede yaşayan başkaca bir etnik gurubun kendi dilini ve kültürünü yaşatmasına gerek olmadığı, buna değer görülmediği anlayışının bir ürünüdürler. İttihat ve Terakkicilerin, geliştirdikleri milliyetçi anlayışın, cumhuriyet döneminde de geliştirilerek bütün topluma yayma ve benimsetme amaçlı bir projesidir. Türk’ü ve Türk dilini dünyanın bütün milletleri ve dillerinden üstün gören, dünya üzerindeki bütün uygarlıkların Türklerden etkilendiğinin, “Bir Türk dünyaya bedeldir.” sözünün bir abartı olmadığının ısrarcı tezini besleyen kurumlardır. Bütün kaba ırkçı belirlemeleri ders kitaplarına geçirmiş, Türkiye ve dünya tarihini bu ırkçı ve gerçek tarihle ilgisi olmayan bakış açısıyla yazmış, sorgulamaya kapatarak kafalara kazıtmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ders kitapları resmî olarak düzenlenmiş söylemlerin taşıyıcıları olmuştur. Militarist, cinsiyetçi söylemlere göre bireyi ve toplumu şekillendirmek öncelikli hedef hâline getirilmiştir. Ayrıca, siyasal ve sosyal düzenin nasıl biçimleneceği bu kitaplarda veriliyor. Bu kitaplara göre bütün ülkeler ve halklar düşman, ülkede yaşayan bütün azınlıklar potansiyel tehlikedirler. Osmanlıdan tutun da Türkiye Cumhuriyeti dâhil tarih boyunca mağdur edilen her halk, her etnik grup ihanetçi, göçe zorlanan da, yerinden edilen de, katliamdan geçirilen de hep suçlu olarak gösterilmiştir. Bu ülkede vatandaşlar, Kürtleri, Ermenileri ve diğer bütün ulusları kendilerine düşman, devleti bölmeye çalışan ötekiler olarak bildiler. Bu ideoloji ve paradigmalar, hâlâ şu an Mecliste bulunan BDP dışındaki partiler tarafından da ısrarla savunulmaktadır. Kutsanan ve herkesin uymak zorunda bırakıldığı resmî ideoloji devletin her yaptığını doğru ve gerekli bulmuştur. Devleti eleştirilmeyecek kadar ilahileştiren bu anlayış, bugün bu halkın kendi gerçekliğinden habersiz yaşamasının da sorumlusudur. Düşünmeyi, araştırmayı, sorgulamayı yasaklayan bu anlayış, devlet için katliamları, asimilasyonu ve en insani haklardan mahrum bırakılmayı da mubah görmektedir. Sayın milletvekilleri, resmî ideolojinin dayandığı bu tez, Türk’ten başka kimseye de yaşam hakkı tanımaz. Bu anlayışa göre, bu ülkede olan herkes Türk’tür. Bırakın diğer etnik grupları, bugün sayıları 25 milyonu aşkın Kürt halkından bile söz edilmemektedir. Cumhuriyet tarihi, cumhuriyetin kuruluşundan günümüze kadar, Kürtlerin ellerinden alınan haklarını geri almak için verdiği her mücadeleye başka bir kılıf uydurmuş, ülkeyi bölme planları olarak göstermiştir. Bu coğrafyanın kadim halkı ve binlerce yıl geçmişi bulunan Kürtlerden resmî tarih kitaplarında sadece bir satırda söz edilmiş, zararlı görülen ve ortadan kaldırılmış bir cemiyetin mensupları olarak. İlk bakışta komik olarak görülen bu bilgiler, aslında Kürtlere yaşatılan trajedilerin temel kaynağıdır. Kürtlerin bugün yüz yüze kaldıkları haksızlık, baskı ve zulmün sorumluları tarihi bu şekilde çarpıtanlardır. Defalarca katliamdan geçirilmiş bu halk, resmî tarihin bu kafatasçı anlayışı nedeniyle bugün bile yok sayılmaktadır. Kürtlerin tarihi, edebiyatı, dili, müziği hakkında hiçbir belge Kürtler adına Türk Dil ve Tarih Kurumunun kaynaklarında mevcut değildir. Bugün hiçbir ders kitabında Dersim, Zilan, Agiri katliamlarından bahsedilmemektedir. Değerli milletvekilleri, bu kurumlar siyasileşmiş kurumlardır. Türk Tarih Kurumunun bilimsel hiçbir kaygısı yoktur her ne kadar bilimsel çalışma yaptıklarını söyleseler de. Bilimsellikten uzak, gerçekle bir ilgisi olmayan bu kuruma ayrılacak bütçe, artık, yeni bir tarihin yazılması, bu ülkede yaşayan diğer unsurların tarihteki gerçek yerlerinin anlatılması için ayrılmalıdır, ders kitapları yeniden yazılmalıdır. Türk tarihinin yanında bu ülkede Kürt tarihinin ve diğer tüm etnik grupların da varlığı kabul edilerek, kitaplar baştan sona yenilenmelidir. Ders kitapları öyle masa başında oturularak anlı şanlı tarihin kusursuz geçmişi uydurmacası ile değil objektif ölçülere göre yazılmalıdır diyoruz. Kitaplarda ötekileştirme, azınlıkları düşman, herkesi Türk, halkların hak talepleri ülkeyi bölme, parçalama arzusu olarak gösterilmekten vazgeçilmelidir. Osmanlı Dönemini, Cumhuriyet Dönemini her yönüyle anlatan güvenilir tarih kitaplarına ihtiyaç vardır. Türk tarihi bugün ders kitaplarında yer aldığı gibi anlatılmaya devam ederse, tarih bilinci bu temelde oluşturulursa ötekinin varlığını kabul etmek ve ettirmek çok zor olacaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugüne kadar Türk Dil Kurumu da yukarıda kısaca belirtmiş olduğum resmî ideolojiye hizmet etmiştir. Türk Dil Kurumu sözlüğünde Kürtçeden alındığı belirtilen bir tek kelime bile bulunmamaktadır. Oysa asırlardır bir arada yaşamış olmanın getirdiği sosyolojik bir gerçeklik olarak, bu halkların dili ve kültürleri birbirlerinden etkilenmişlerdir. Bu durumun bir sonucu olarak Kürtçeden Türkçeye geçen yüzlerce kelime olmasına rağmen, Türk Dil Kurumu sözlüklerinde bu kelimelerin ya Farsça kökenli olduğunu ifade etmiştir veya doğu ve güneydoğu bölge ağızlarında kullanılan sözcükler olarak yer vermiştir. Yalnız, eğer Türk Dil Kurumunun bir projesi -ki bu projeyi çok önemli buluyorum- tarafsız ve bilimsel gerçeklere dayandırılarak hayat bulursa, işin sevindirici bir boyutunu da sizlerle paylaşmak isterim: Türk Dil Kurumu, Türkçe dilindeki sözcüklerin etimolojik çalışmaları projesini 2013 yılında tamamlayacaktır. O zaman, Kürtçe ve Türkiye'de asimile edilmiş diğer dil kökenli sözcükler de belirtilirse gerçek bir çalışma olduğu kabul edilecektir. Bugün, bütçeden -her dönem olduğu gibi- bu kurumların tümüne pay ayrılmaktadır. Bilimsel ve tarafsız olduğu sürece bu payın ayrılması son derece normaldir diyoruz. Değerli milletvekilleri, bu kurum bu ülkede yaşayan sadece bir halkın dil çalışmalarını yürütmektedir ancak ülkemizde bir de baskısız, insanların “Ötekileştirilirim” korkusu olmaksızın yapılacak objektif bir nüfus sayımı olduğu takdirde, Türk nüfusu kadar Kürt ve başka halkların nüfusunun da var olduğu gerçeği ortaya çıkacaktır. Peki, bu halklar dillerini nasıl öğrenecekler, sadece konuşarak mı? Biliyoruz ki bilimsel olarak bir dilin yaşayabilmesi için ancak ve ancak eğitim dili olması gerekiyor; aksi takdirde, resmî istatistiklere göre bugün, Türkiye’de konuşulan yirmi sekiz tane dilden birçoğunun da önümüzdeki yirmi-yirmi beş yıl içerisinde yok olması kaçınılmaz olacaktır. Resmî ideoloji uyguladığı politikalarla milyonlarca Kürt’ün ve diğer halkların dillerini kendilerine unutturdu. Türkçe dili geliştirilmeye, diğer diller unutturulmaya çalışıldı. Şimdi soruyorum: Bir dili yüceltmek ötekini değersizleştirmeyi gerektirir mi? Buna sessiz kalınabilir mi? Bu, eşitsizliğin açık bir göstergesi değil midir? Bugün, burada bile içimizde Kürtçeyi bir dil olarak görmeyenler var. Mahkemelerde insanlar kendi ana dilleriyle savunma yapamamakta, mahkemelerde bu dil, bilinmeyen veya anlaşılmayan dil olarak kabul edilmekte. Bu eşitsizliğin bir an önce giderilmesi, bu ayıbın bir an önce ortadan kaldırılması için bütçeden, Kürtçenin eğitim dili olması için yapılacak çalışmalara ödenek ayrılmalıdır. Kürt dilinin eğitim dili olarak kabul edilmesinin yanında, bu kurumlara ayrılacak ödeneklerin bir bölümü de en kalabalık halk olması itibarıyla Kürt dili çalışmaları için ayrılmalı, her zaman övündüğümüz ve dillendirdiğimiz, ülkemizin zenginliği olarak gördüğümüz tüm halkların dillerinin de yok olmaması için bu bütçenin kullanılması sağlanmalıdır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugün, Hindistan'da 20, İsviçre’de 4, Belçika'da 3, Avusturya'da 4 dil ve daha sayamayacağım onlarca ülkede 2’den, 3’ten fazla resmî dil kullanılmaktadır, Bulgaristan'da da Türkçe ve Romanca bölgesel diller olarak kullanılmaktadır. Görüyoruz ki birden fazla resmî dil şimdiye kadar hiçbir ülkeyi bölmedi. Bizi de bölmez, bundan korkulmamalıdır. Çünkü ne kadar yok sayılır ve değersizleştirilirseniz, çevrenizde de o kadar çok sorun yaratırsınız. Umuyor ve diliyoruz ki ülkemizde yapılacak yeni anayasada bu yönlü, dillere ve kültürlere özgürlük ve güvence sağlayacak düzenlemeler yapılarak eşit yurttaşlık temelinde bir yaşam sağlanmış olsun. Bu ülkede yaşayan diğer etnik grupların da bu ülkenin vatandaşı olduğunu ve devlete her türlü vergiyi ödedikleri gerçeğini de göz önünde bulundurduğumuzda, bu bütçeden de pay sahibi olduklarını kabul etmek durumundayız. Bütün bu değerlendirmelerden sonra bu Kurum’un isminin Anadolu ve Mezopotamya Dil, Tarih ve Kültürleri Araştırma Kurumu olarak değiştirilmesini öneriyoruz. Saygılar sunuyorum.
Değerli milletvekilleri, gruplar adına konuşmalar burada tamamlanmıştır. On dakika ara veriyorum birleşime.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 32’nci Birleşiminin Altıncı Oturumunu açıyorum. 2012 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2010 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı üzerindeki görüşmelere kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yerinde. Hükûmet? Yerinde. Şimdi söz sırası lehte olmak suretiyle Ömer Faruk Öz, Malatya Milletvekilinde. Sayın Öz…
Farklı bir konuşma yapmayı arzu etmiştim ama benden önceki konuşmacıların Vakıflar Genel Müdürlüğü bütçesiyle ilgili konuşmaları sonucunda bazı hakikatleri sizlerle paylaşmak istedim. Şimdi, Vakıflar Genel Müdürlüğü nereden nereye gelmiş, bunları tek tek siz sayın vekillerin ve kamuoyunun önünde açıklamak istiyorum. 2002 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğünün bütçesi 37 milyon TL iken 2012 bütçesi 394 milyon TL.
Yıl 2012 Faruk Bey, yıl 2012, biraz buradan başla.
Geliyorum, geliyorum, hepsine geliyorum. 1997-2002 arası toplam 46 eser onarılmışken şu anda onarılan eser sayısı 3.560. Kat karşılığı, yap-işlet-devret, restore et-işlet-devret… Hiçbir eser bu şekilde değerlendirilmemişken kat karşılığı 2011 yılına kadar 369 taşınmaz değerlendirilmiştir. Yine, yap-işlet-devret modeliyle 16 gayrimenkul değerlendirilmiştir. Yine, restore et-işlet-devret ile 18 adet gayrimenkul değerlendirilmiştir. Bunların içinde neler var? Kayseri Park Alışveriş Merkezi, İpek İş Merkezi, Ordu İş Merkezi, Gaziantep’te bir alışveriş merkezi, İstanbul Sirkeci’de beş yıldızlı bir otel, İstanbul Maltepe’de rezidans, İstanbul Sahrayıcedit’te alışveriş merkezi ve rezidans. Şimdi, şunu özellikle belirtmek istiyorum: Yine, kat karşılığı, Üsküdar ve Başakşehir’de, yapılan gayrimenkul değerlendirmeleri sonucunda 740 adet daire sahibi olmuş Vakıflar Genel Müdürlüğü. Yine, Samsun, Tokat, Amasya, Gaziantep, Kayseri gibi büyük şehirlerde çok sayıda gayrimenkul kat karşılığı verilmek suretiyle Vakıfların geliri artırılmıştır. Yine, Bezmiâlem Valide Sultan Vakıf Gureba Hastanesinden bahsedildi. Bezmiâlem Valide Sultan Vakıf Gureba bir eğitim üniversitesi olmuştur, hiçbir gayrimenkulü de hiç kimseye peşkeş çekilmemiştir. Şu anda orada, Türkiye’de en çok yayımlanmış yayınları olan öğretim görevlilerinden çok önemli ekip oluşmuştur ve bu öğretim görevlileri vasıtasıyla fakir fukaraya, garip gurebaya bilabedel sağlık hizmeti verilmeye devam etmektedir. Şimdi, bir diğer konu: Üniversitelere, üç dört üniversiteye tahsis edilen arazilerden bahsedildi. Evet, doğrudur, verilmiştir. Bizden önceki dönemlerde de vakıf üniversitelerine, onlarca vakıf üniversitesine aynı usulde gerek Millî Emlâkin gerekse de Vakıflar Genel Müdürlüğünün gayrimenkulleri verilmiştir. Aynı şekilde benim seçim bölgeme baktığımda 46 adet vakıf kültür varlığı bulunuyor, bunlardan 23 tane cami AK PARTİ Hükûmeti döneminde onarılmıştır. Özellikle belirtiyorum, AK PARTİ Hükûmeti döneminde 23 tane caminin restorasyon işlemi tamamlanmıştır. Şimdi değerli dostlar, burada şunu belirteceğim: 1926-1949 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisinin iktidarda olduğu dönemde -buraya özellikle dikkatinizi çekmek istiyorum- toplam 6.552 adet tarihî eser satılmıştır. Bunlardan 920’si cami…
Ne zaman?
1926-1949 yılları arasında, evet. …1.846 mescit, 20 medrese, 2 kervansaray; 191 tekke, zaviye; 62 türbe… Çıkayım mı, daha devam edeyim mi? Evet, toplam… O zaman vakıf müessesesini bu ülkede yok etmek için özel bir gayret sarf edilmiş. Geçenlerde Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Sayın Kılıçdaroğlu güzel bir örnek verdi, hani ciğer-kedi meselesi. Hani bir gün bir vatandaş gitmiş eve 2 kilo ciğer götürmüş ve bu ciğeri üç gün sonra yemek istediğinde, hanımı tabii bu arada bu ciğeri arkadaşlarıyla güzelce yemiş bitirmiş.
Nasreddin Hoca, Nasreddin Hoca.
“Hanım, o ciğeri pişir de yiyelim.” demiş. Hocaya ne diyecek hanım, demiş ki: “Ciğeri ha bu kedi yedi.” “Teraziyi getir buraya.” demiş. Teraziyi getirmiş ki terazide kedi 2 kilo çıkıyor. Demiş ki: “Hanım, ciğeri kedi yemişse kedi nerede, kedi buradaysa ciğer nerede?”
Şimdi, bu kadar hizmet edilmişse, 37 milyonluk bütçe 392 milyona çıkarılmışsa durup düşünmek gerekiyor.
Sayın milletvekilleri, şimdi sıra Hükûmet adına Başbakan Yardımcısı Sayın Babacan’da. Buyurun Sayın Babacan.
Ülkemizde radyo ve televizyon yayınlarının düzenlenmesi ve denetlenmesi görevini ifa eden Radyo ve Televizyon Üst Kurulu için 2011 yılı bir milat yılı olmuştur. 3 Mart 2011 tarihinde yürürlüğe giren 6112 sayılı Kanun’la yayıncılık sektörü için yeni tanımlara yer verilmiş ve yayıncı kuruluşlar tarafından gönüllü olarak yürütülen uygulamalara yasal altyapı oluşturulmuştur. Söz konusu yeni Yasa’yla birlikte hazırlanan takvim çerçevesinde, dünyanın pek çok ülkesinde kullanılan görüntü ve ses kalitesi açısından yüksek standartlara sahip sayısal yayıncılık teknolojisine 2015 yılında geçmeyi planlıyoruz. Yine bu Yasa’nın yürürlüğe girmesiyle birlikte yayın kuruluşlarının kullandıkları kanal ve frekanslar için ilk kez yıllık kullanım bedeli tahsil etmeye de başlamış bulunmaktayız. Yayıncılık alanında rekabet koşullarının bozulmaması ve yoğunlaşmanın önüne geçilmesi için de oldukça önemli bir adım attık. Bu kapsamda, medya hizmet sağlayıcı kuruluşlarının yıllık toplam ticari iletişim gelirinin sektörün toplam ticari iletişim gelirine göre yüzde 30’unu geçmemesini hüküm altına bağlamış olduk. Yeni yasayla siyasi reklamlar serbest bırakıldı, böylelikle 12 Haziran seçimleri öncesinde siyasi partilerimiz hep beraber yoğun bir şekilde her türlü reklam mecrasını kullanma imkânına sahip oldular. Seçim döneminde siyasi reklamların yayımının sorunsuz şekilde yapılması alınan kararın son derece yerinde olduğunu göstermiştir. Kamuoyunda “akıllı işaretler” olarak bilinen koruyucu sembol sistemi yeni yasayla yayıncı kuruluşlar için zorunlu bir uygulama hâline getirildi. 2006 yılında başlatılan bu uygulama yayıncılar tarafından gönüllülük esasına dayalı şekilde yürütülmekteydi ancak zaman zaman bazı yayınlarda uygunluk işaretlerinin kullanılmadığı da görülmekteydi. Yeni yasa ve yönetmelikle birlikte akıllı işaretlerin kendi sistematiği içerisinde doğru şekilde uygulanması sağlanmış olacak. RTÜK, her zaman olduğu gibi yayınları dikkatli şekilde izlemeye ve denetlemeye devam etmektedir. Üst kurulun Ankara’daki merkezinde kurulan izleme sistemiyle 110 adet ulusal yayın ve uydu yayını, 145 adet yerel televizyon yayını, 80 adet radyo yayını kaydedilmektedir. Sayısal uydu yayın platformları yayın buketleri içinde yer alan yaklaşık 25 yayıncı kuruluşun yayınlarında görevli uzmanlar tarafından kanal bazında düzenli olarak izlenmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yüce Meclisimizle yaşıt bir kuruluş olan Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü yurt içinde ve yurt dışında devlet enformasyonu alanında ülkemizin en köklü kurumlarından biridir. Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü ülke dışında yaşanan bütün gelişmelerin kamuoyuna zamanında ve doğru bir şekilde yansıtılması, Türkiye’nin dünyaya daha iyi tanıtılması, yerli ve yabancı basın mensuplarının ülke içerisindeki gelişmeleri daha etkin bir şekilde takip edebilmesi bakımından son derece önemli görevler ifa etmektedir. Öte yandan yürüttüğü hizmetlerle Türkiye’de basın sektörünün sağlıklı bir yapıya sahip olmasında da önemli bir katkısı bulunmaktadır. Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü haber hizmetleri kapsamında her gün 18 dilde haber taraması yapmakta ve günde yaklaşık 4 bin haber toplanmakta ve işlenmektedir. Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü mevcut donanım ve sistemlerini çağın gerekleriyle uyumlu hâle getirmiştir. “Devlet Enformasyon Sistemi Projesi” kapsamında her gün dünyanın önde gelen yayın kuruluşlarından Türkçe yayın yapan 4 önemli radyo ile 40 yabancı televizyon kanalının yayını kaydedilip deşifre edilmektedir. Ayrıca 3 yerli, 25 yabancı haber ajansı sürekli izlenmekte, 250 İnternet haber sitesi ile 92 ülkeden 1.700’ü aşkın gazetenin ilk baskılarının yer aldığı bir İnternet sitesi günlük olarak takip edilmektedir. Böylece, daha geniş bir coğrafyadan sürekli haberdar olma imkânına da sahip olmuş bulunmaktayız. Türkiye’nin gerek ekonomi gerek dış politika gerekse de enerji alanında artan rolü ve önemine paralel olarak, yerleşik ve geçici olarak görevlendirilen yabancı basın mensubu sayısında da ciddi bir artış kaydedilmiştir. 2000’li yıllarda sadece 30-40 kadar yerleşik yabancı basın mensubu ülkemizde bulunurken 2011 yılında bu rakam 287’ye ulaşmıştır. Öte yandan, kendi imkânlarıyla gelen ve ağırlanan basın mensubu sayısı ise 2011 yılının ilk dokuz ayında 878’e ulaşmıştır. Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü, iç ve dış kamuoyuna yönelik çeşitli yayınlar da çıkartmaktadır. Bunlardan en önemlisi, her yıl güncelleştirilen ve Türkçenin yanı sıra İngilizce, Fransızca, Almanca, Arapça, Farsça, Rusça, Japonca, İspanyolca, Çince ve Portekizce olmak üzere 11 ayrı dilde yayımlanan “Türkiye” adlı tanıtım kitabıdır. Değerli milletvekilleri, vakıflar kültür dokumuzun, tarihimizin önemli bir parçası, hayır ve yardımseverliğimizin de nişanesidir. Binlerce yıl önce kurulmuş ve yöneticisi kalmamış vakıflarımız bugün Vakıflar Genel Müdürlüğümüz kanalıyla faaliyetlerini sürdürebilmektedir. Vakıflar Genel Müdürlüğü, 41.800 adet mazbut, 284 adet mülhak, 4.594 adet yeni ve 162 cemaat vakfının iş ve işlemleriyle denetimi, ecdat yadigârı vakıf kültürü varlıklarının bakımı, onarımı ve yaşatılması gibi görevlerini yerine getirmektedir. Hedefimiz, ülkemizde tespit, tescil ve projesi yapılmamış hiçbir vakıf eserinin kalmaması, kötü durumda bir tek vakıf eserinin dahi bırakılmamasıdır. Bunun için 2003 yılından bu yana tam 3.600 eserin proje ve onarımı tamamlanmıştır. Önümüzdeki dönemde de eski projelerimizin özellikle onarımlarının yapılması öncelik taşımaktadır ve bu çalışmalar devam edecektir. Vakfiyelerde yer alan hayır şartlarının yerine getirilmesi amacıyla Vakıflar Genel Müdürlüğü her ay on beş kalemden oluşan kuru gıda paketlerini seksen bir il merkezinde ihtiyaç sahibi ailelerin adresine teslim etmektedir. Ekim ayında Van ve çevresinde meydana gelen depremden etkilenen vatandaşlarımızın acılarını bir nebze olsun azaltabilmek için 6 ton kavurma ile on bin adet kuru gıda paketi ve giyim malzemeleri Afet Kriz Merkezi yetkililerine Vakıflar Genel Müdürlüğümüz tarafından teslim edilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı kapsamında olmayan, geçimini temin edecek menkul ve gayrimenkul mal varlığı bulunmayan, çalışma gücünü yüzde 40’ın üzerinde kaybeden muhtaç engelliler ile yetim çocuklara vakfiyeler gereği aylık bağlanmaktadır. Yine, Millî Eğitim Bakanlığına bağlı ilk ve ortaöğrenim okullarında öğrenim göre öğrencilere de burs verilmektedir. Vakıflar Genel Müdürlüğü akar nitelikli taşınmazları üzerinde verimli projeler üretebilmek için Coğrafi Bilgi Sistemi Projesi’ni hayata geçirmiştir. Bu proje ile Vakıflar Genel Müdürlüğünün ülkemiz genelinde sahip olduğu taşınmazlara ilişkin her türlü bilgi ve belge elektronik ortama alınmıştır. Ayrıca, tapu kayıtlarından güncel kullanım biçimlerine, taşınmazların uydu görüntülerinden kadastral planlarına kadar tüm bilgiler sisteme işlenmiştir. Vakıflara ait vakfiye, berat, hüccet, ferman gibi tüm belgeler vakıf medeniyetinin arşivini oluşturan çok önemli unsurlardır. Bütün bu verileri içeren belgelerin taranmasını, çevirilerinin yapılmasını, dijital kopyalarının oluşturulmasını ve bu belgelerin korunmasını kapsayan “Vakıf Arşiv Yönetim Sistemi Projesi” adı altındaki tarihî çalışma 2011 yılı itibarıyla tamamlanmıştır. Proje kapsamında on milyon belge sayısal ortama aktarılmıştır. Vakıflar Genel Müdürlüğümüzün kültür alanındaki çalışmaları yalnızca ülkemiz sınırları ile de sınırlı değildir. Bosna-Hersek Vakıflar Müdürlüğü ile Vakıflar Genel Müdürlüğü arasında yapılan protokol çerçevesinde Bosna-Hersek vakıflarıyla ilgili belge, bilgi ve transkript çalışmaları tamamlanmıştır. Bununla birlikte, diğer Balkan ülkeleriyle, Kırım ile ilgili ortak çalışmaların hazırlığının sürdüğünü de buradan özellikle vurgulamak istiyorum. Sayın Başkan, yüce Meclisin değerli üyeleri; anayasal bir kuruluş olan Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumunun 2011 yılındaki en önemli faaliyetlerinden birisi, Kurumu daha işlevsel bir hâle getirecek olan Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin yürürlüğe girmesi olmuştur. Bu yasal düzenlemeyle 2876 sayılı mevcut Kanun’daki bu boşluklar giderilebilecektir. Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, üniversitelerde ilgili enstitülerle iş birliği yaparak yüksek lisans ve doktora öğrencilerini öncelikli konular üzerine ortak araştırmalara yönlendirecek ve böylece online veri tabanları kurulmasını sağlayacak bir sistem tasarlamıştır. Bu sistemi işletecek olan Atatürk Yüksek Kurumu yurt içi ve yurt dışı burs yönergesi de güncellenmiştir. Yüksek Kurum, burs projesiyle bağlantılı olarak araştırma gruplarının derledikleri verilerin toplanacağı ilişkili veri tabanlarının hazırlanması projesiyle bilgi santrallerini kurma çalışmaları da sürmektedir. Bu sistem ile yüksek lisans ve doktora öğrencilerinden oluşturulacak araştırma gruplarının bilimsel araştırmalarını İnternet üzerinden yürütmelerine imkân sağlanacaktır. Yıldan yıla geliştirilecek bu sistem ile Kurum, altı yedi sene içinde yüzlerce bilimsel, özgün kitap neşredebileceği gibi, web sayfasından kesintisiz olarak sunabileceği zengin bir bilgi bankasına da sahip olacaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 1983 yılında kurulan Atatürk Araştırma Merkezi, sizlerin de bildiği gibi, bilimsel bir araştırma kurumudur. Merkez, Atatürkçü düşünce, Atatürk ilke ve inkılapları ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş ve gelişme sürecinin bütün unsurlarıyla anlaşılmasına, açıklanmasına yönelik araştırmalar yürütmektedir. Bununla birlikte, yürütmüş olduğu tüm faaliyetlerden elde ettiği bilimsel veriler doğrultusunda ulusal politikaların oluşumuna katkı sağlamaya çalışmaktadır. Merkezin 2011 yılında yürüttüğü faaliyetlere bakacak olursak, 2011 yılında 9 adet araştırma projesi yürütülmüştür, bunların dışında kamu kurum ve kuruluşlarınca istenen konularda araştırma raporları hazırlanarak ilgililere ulaştırılmıştır. Merkez, amaç ve görevleri doğrultusunda 2011 yılında Kasım sonu itibarıyla 14 eğitim programı, 6 adet aydınlatma konferansı, 2 çalıştay ve 1 uluslararası toplantı düzenlemiştir. 79’uncu Dil Bayramı etkinlikleri kapsamında “Evliya Çelebi’nin Doğumunun 400’üncü Yıl Dönümü Etkinlikleri” konulu uluslararası toplantıya da destek sağlanmıştır. Yerli ve 23 ülkeden yabancı toplam 222 bilim insanının bildirileriyle katıldığı 7’nci Uluslararası Atatürk Kongresi Makedonya’da düzenlenmiştir. Bilimsel araştırma faaliyeti kapsamında önceki yıllarda başlayan projelere 2012 yılında da devam edilecektir. Ayrıca Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün ve eserlerinin tüm dünyaya tanıtılabilmesi için merkezin yayınlarından seçilen 16 adet eserin farklı dillere tercümesi projesine de başlanacaktır. Atatürk Ansiklopedisi çalışmaları tamamlanmak üzere olup 2012 yılı içerisinde basımı gerçekleştirilecektir. Millî Mücadele Tarihi belgeseli çalışmalarının ilk etabı olarak kitabı yayınlanacak ve belgesel hâline getirmek üzere TRT’yle görüşmeler yapılacaktır. Bilimsel etkinlikler kapsamında Balkan savaşlarının 100’üncü yıl dönümü vesilesiyle çeşitli kurum ve kuruluşlarla iş birliği hâlinde yurt içinde ve ilgili Balkan ülkeleri bilim kurumlarıyla iş birliğiyle bilimsel toplantılar düzenlenecektir. İzmir’in düşman işgalinden kurtarılışının 90’ıncı yıl dönümü dolayısıyla Ege Üniversitesiyle iş birliği hâlinde uluslararası toplantılar düzenlenecektir. Sayın Başkan, yüce Meclisin değerli üyeleri; Atatürk Kültür Merkezi, sahip olduğumuz büyük kültürel mirasın araştırılması ve gelecek kuşaklara aktarılmasında üzerine düşen sorumluluğun bilinciyle faaliyetlerini Türk kültürünün bütün unsurlarını içine alacak şekilde yürütmektedir. Merkez, kuruluşundan 2010 yılı sonuna kadar 542 yayın gerçekleştirmiştir. Türk Dünyası Ortak Edebiyatı Projesi’nin 2012 yılından itibaren gözden geçirilmiş 2’nci baskısına da başlanacaktır. Cumhuriyet Dönemi Türk Kültürü adlı projenin ise Atatürk dönemini içeren ilk kısmı 2010 yılında tamamlanmıştır ve üç cilt olarak yayınlanmıştır. Avrasya’da Yeniden Çizilen Sınırlar ve İnşa Edilen Kimlikler Projesi, 2011 yılı sonunda tamamlanmak üzere baskıya verilecektir ve bu projenin yanı sıra Osmanlılarda Bilim Projesi ise 2010 yılında tamamlanmış ve projenin ilk cildi 2011 yılında baskıya verilmiştir. Atatürk Kültür Merkezi, yazılı kültür tarihinin yanında sözlü kültür tarihi çalışmaları ve bununla ilgili zengin bir arşiv oluşturulmasına da önem vermektedir. Bu amaçla 2007 yılında başlatılan Türk Kültür Tarihinin Canlı Tanıkları Projesi’yle, Türk kültürünün tanıtımına ulusal ve uluslararası düzeyde katkıda bulunan seçkin bilim ve sanat adamlarıyla ilgili kısa belgeseller hazırlanmaktadır. Merkez, 2011 yılında üniversitelerle işbirliğiyle 6 ulusal, 4 uluslararası, toplam 10 bilimsel toplantı düzenlemiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türk dili üzerine bilimsel araştırmalar yapan, dilimizin söz varlığına yeni sözler ve terimler kazandıran Türk Dil Kurumu, Türkçenin yaygınlaştırılması, geliştirilmesi, zenginleştirilmesi ve özleştirilmesiyle ilgili çalışmalarını sürdürmektedir. Türk Dil Kurumu, 2011 yılında on bir aylık sürede 32 kitap ve 16 adet dergi yayınlamıştır. Baskı aşamasındaki kitapların da yayınlanmasıyla bu yıl basılan toplam kitap sayısının 104’e ulaşacağını öngörmekteyiz. Türk Dil Kurumu, 2011 yılının Kasım sonu itibarıyla, yerli ve yabancı bine yakın bilim insanının katılımıyla 9’u ulusal, 14’ü uluslararası olmak üzere 23 bilimsel toplantı gerçekleştirmiştir. Bunlara ilaveten Evliya Çelebi, Türk Dil Kurumu ve TRT’nin ortak yapımı bir belgeselle tanıtılacaktır. Belgeselin bu ay sonunda gösterime girmesi hedeflenmiştir, belgesel İngilizce olarak da ayrıca seslendirilecektir. Türk Dil Kurumu, 2011 yılı içerisinde Türkçede Zıt Anlamlı Kelimeler Sözlüğü’nü erişime açmıştır. Atatürk’ün büyük eseri “Nutuk”ta istenilen her sözcüğü tam metin içerisinde bulma özelliğine sahip arama motoru da geçen ay kullanıma sunulmuştur. Türk Dil Kurumu kütüphanesindeki yazma eserler bu yıl kuruluş yıl dönümü töreninde sanal ortamda araştırmacıların hizmetine açılmıştır. Dünyanın her yerinden araştırmacılar Türk dilinin yazma eserlerine tam metin olarak ulaşabilmektedirler artık. Yakın bir zamanda da nadir basma eserlerle birlikte Türk Dil Kurumu yayınlarının da ağ sayfasından erişime açılmasıyla ağ ortamında her an erişime hazır sanal bir Türk dili kitaplığı kurulmuş olacaktır. Türk Dil Kurumu, 2011 yılında Türk dili alanında lisans ve lisansüstü düzeylerde öğrenim gören 195 öğrenciye burs vermiştir, lisansüstü düzeyde ise Türk Dil Kurumu tarafından belirlenen konularda araştırma yapacak 27 öğrenciye yüksek lisans ve doktora bursları verilmeye başlanmıştır. Büyük Türkçe Sözlük, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü gibi kamuoyunca en fazla talep edilen sözlüklerin yayınlanması işi 2012 yılında sonuçlandırılacaktır. Türk diliyle ilgili basılı ve sanal yayın çalışmalarını 40 kitap, 16 süreli yayın çıkararak bilimsel etkinliklerini 2012 yılında da sürdürecek olan Türk Dil Kurumu, önümüzdeki dönemde, Türkiye Türkçesinin köken bilgisi sözlüğü; Türk işaret dili sisteminin oluşturulması, sözlüğünün ve dil bilgisinin hazırlanması; uzaktan öğretim yöntemiyle yabancılara türkçe öğretimi yazılımı, farklı kültürlerin temel düşünce ve bilim eserlerinin türkçeye çevrilmesi projelerini 2012 bütçesine almıştır. Ses bilimi araştırmalarının yanı sıra, Türk işaret diliyle ilgili projede görüntü kayıtları için de kullanılacak olan ses bilgisi laboratuarının yapımı önümüzdeki yıl tamamlanacaktır. Türk Dil Kurumu, dört yılda bir düzenlediği Uluslararası Türk Dili Kurultayı’nın 7’ncisini de 24-28 Eylül 2012 tarihlerinde gerçekleştirecektir. Türk Dil Kurumu, 2012 yılı izlem tasarımı kapsamında yani stratejik plan kapsamında 33 ulusal ve uluslararası toplantı düzenleyecektir. 80’inci yıl dönümü kutlamaları kapsamında Türk dilinin gelişme evrelerini konu alan belgeseller de hazırlatılacaktır. Önümüzdeki yıl da sürdürülecek ve toplam 215 kişiye de burs verilecektir. Ayrıca, 2012’den itibaren de yeni burs programı içinde Türk dilinin az araştırılan öncelikli konuları için doktora sonrası 10 araştırma bursu da ihdas edilmiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türk Tarih Kurumu, Türklerin en eski çağlardan beri dünya tarihindeki gerçek yerinin ve uygarlığa ne gibi hizmetlerde bulunduğunun belgelere dayanarak ilmî yoldan araştırılması için bizzat Atatürk tarafından kurulmuştur. Kurum, Türk tarihini ve Türkiye tarihini yazmak konusundaki çalışmalarını günümüze kadar sürdürmüş ve yayınlarını 31 dizide toplamıştır. 2009’dan itibaren yeni diziler oluşturulmuş ve yayınlar 11 ana dizi altında toplanmıştır. Başlangıçtan bu yana dergiler dâhil 1.500’e yakın eser yayınlanmıştır. Yine, Türk tarihiyle ilgili bazı konular görüntülü tarih olarak daha geniş kitlelere, özellikle eğitim kurumlarına, gençlere ve kamuoyuna arz edilmek üzere CD’ler hâline de getirilmiştir. Bunlardan ilki Çanakkale 1915 CD’si, diğeri de Osmanlı Tarihi CD’sidir. Kurum, Ocak-Aralık 2011 tarihleri arasında kendi matbaasında hizmet alımı yoluyla 42 yeni yayın, 28 tıpkı basım, 5 dergi yayınlamıştır. Türk Tarih Kurumu bugüne kadar 16 Türk tarihi kongresi düzenlemiştir. Dört yılda bir yapılan kongreler dışında Kurum, çeşitli konferans, sempozyum, panel gibi bilimsel toplantılar yapmış ve Türk tarihinin konularını, sorunlarını orijinal bildirilerle tartışmışlardır. 2011 yılı içinde 9 bilimsel toplantı düzenlenmiş veya desteklenmiştir. Kurum, her yıl yaklaşık 20-25 arkeolojik kazıya destek vermiştir. 2011 yılında ise 48 adet yüzey araştırması ve arkeolojik kazıya maddi destek kararı çıkartılmıştır. Kurum, lisans, yüksek lisans, doktora öğrencileri ve doktora sonrası araştırmacılara karşılıksız burs vermektedir ve bunların sayısı da her yıl artmaktadır. Önceki yıllarda sunulan uzun vadeli projelerden 9 adedi tamamlanmıştır ve 7 proje kitap olarak yayınlanmıştır. Tarih ve arkeoloji alanında yurdumuzun en büyük ihtisas kitaplığı olan Türk Tarih Kurumu kitaplığı, araştırmacılara ve tez hazırlayan üniversite öğrencilerine açıktır. Yaklaşık iki yüz elli bin cilt kitabın bulunduğu kütüphaneye, kitaplar, armağan, yayınlarımızla değişim ve satın alma yoluyla sağlanmıştır. 2012 yılı bütçesi ile Stratejik Plan çerçevesinde, her yıl, 50 lisans, 20 yüksek lisans, 20 doktora ve 5 yurt içi, 5 yurt dışı doktora sonrası araştırma bursu verilmesi planlanmıştır. Stratejik Plan çerçevesinde, 2012 yılında, 53 adet kazı ve yüzey araştırmasına da destek verilmesi planlanmıştır. Kurumun 2012-2016 Stratejik Planı çerçevesinde, her yıl, Kurumun desteklediği ve Kurum dışında yapılan nitelikli araştırmaların sonuçlarını içeren 20 yeni araştırma eseri, 10 çeviri eser, 10 kaynak eser, 5 sempozyum ve kongre yayını, 5 külliyat eser olmak üzere, 50 yeni yayın yapılması; her yıl yayımlanan, Belleten dergisinden 3 sayı, Belgeler dergisinden 1 sayı, Höyük dergisinden 2 sayının 2012 yılında da yayımlanması; 2012 yılında, bir popüler tarih dergisinin yayınlanması, Kurum tarafından yapılan veya yaptırılan araştırmalara uygun 5 kitap, yaygın yabancı dillerde yayımlanması hedeflenmektedir. Toplam yatırımlar ile yani sermaye giderleri ile Türk Tarih Kütüphanesi’nde bulunan materyallerin yönetiminin yeni teknolojiler yardımıyla daha hızlı ve etkin gerçekleştirmek üzere yazılım alınması ve lisans sürelerinin uzatılarak desteğinin sağlanması amacıyla 2012 yılı yatırım teklifinde Kalkınma Bakanlığına sunulmuştur. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; benden önceki konuşmacıların bahsetmiş olduğu bazı konulara ve sormuş oldukları bazı sorulara cevap teşkil etmek üzere birkaç noktaya daha değinmek istiyorum. Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumunun, 2954 sayılı Kanun’un 21’inci maddesinin son fıkrasında yer alan “Kurum tarafından Türkçe dışında dil ve lehçelerde de yayın yapılabilir.” hükmüne dayalı olarak TRT 6, Kürtçe dilinde yayın yapmaktadır ve bu Yasa’dan aldığı yetkiyle bu kanal şu anda Türkiye’de izlenmektedir, böyle bir kanalın RTÜK’ten izin alınmasına da gerek yoktur. Dolayısıyla, TRT 6, bir yasa çerçevesinde, bir meşru çerçevede kurulmuş ve yayın yapmakta olan bir kanaldır. RTÜK’e gelen şikâyetlerin Kurumun çalışmadığını göstermesiyle ilgili bir ifade oldu daha önceki konuşmalarda. RTÜK İletişim Merkezine 2010 yılının dokuz aylık döneminde 64.500 tane bildirim yapılmıştır, 2011 yılının ilk dokuz aylık döneminde ise toplam bildirim sayısı 56.322’dir, geçen yılın aynı dönemine göre izleyici bildirimlerinde yüzde 13 oranında bir azalma olmuştur. Dizilerle ilgili bildirimlerin toplam bildirimlere oranı ise 2010 yılında yüzde 51 iken, 2011 yılının ilk dokuz aylık döneminde yüzde 35’e düşmüştür. Dolayısıyla, Kuruma olan bildirimlerde ve bu bildirimlerin içerisinde dizilerin payında anlamlı düşüşler olmuştur 2011 yılında 2010 yılına göre mukayese edecek olursak. Yine bir başka konuşmacı, 12 Haziran seçimleri döneminde RTÜK’ün tarafsızlığını yitirdiğini iddia etmiştir, “Ulusal 1 Kanalına 25, Halk TV’ye 36 kez müeyyide uygulanmıştır.” demiştir. Biliyorsunuz seçim dönemlerinde bu müeyyideler ve bununla ilgili kararlar RTÜK tarafından değil, YSK tarafından verilmektedir. Halk TV yayın kuruluşu için seçim dönemi yayınlarına ilişkin yedi adet uzman raporu düzenlenmiştir, bu raporlar Üst Kurul tarafından YSK’ya gönderilmiştir, YSK ise söz konusu kuruluşa 1 kez uyarı, 36 kez de program durdurma cezası vermiştir. Ulusal 1 televizyon yayın kuruluşu için seçim dönemi yayınlarına ilişkin yedi adet uzman raporu düzenlenmiş, bu raporlar Üst Kurul tarafından YSK’ya gönderilmiştir, YSK ise söz konusu kuruluşa 1 kez uyarma, 25 kez de program durdurma cezası vermiştir. YSK kararlarında program durdurma cezaları katlamalı olduğu için, kapatma sayılarında da ani artışlar meydana gelmektedir. Örneğin, aynı dönemde, aynı şekilde TGRT’yle ilgili de 6 kez rapor düzenlenmiş ve YSK tarafından 25 kez program durdurulmuştur. Beyaz TV ve Bugün TV için de 5 rapor düzenlenmiştir ve YSK tarafından 16 kez program durdurma cezası verilmiştir. Bu dönemde karar, dediğim gibi RTÜK tarafından değil, seçim döneminde YSK tarafından verilmektedir. Dolayısıyla, RTÜK’ün tarafsızlığıyla bu konunun hiçbir alakası yoktur. “TRT, RTÜK denetiminde olduğu hâlde sadece iki kanalı denetlemekte, diğer kanalları denetlememektedir.” gibi bir başka iddia ortaya atılmıştır. TRT’nin haber ağırlıklı iki kanalı sürekli olarak denetlenmektedir. Diğer kanalları ise tematiktir. Bunların arasında TRT Çocuk vardır, TRT Müzik, TRT Okul, TRT Avaz -ki bu yurt dışına yöneliktir- gibi kanallar vardır. TRT 1 ve TRT Haber rutin olarak denetlenmektedir, diğerleri ise şikâyet üzerine denetlenmektedir. “TRT yayınlarıyla ilgili 243 şikâyet yapıldığı hâlde sadece 6 rapor hazırlanmıştır.” gibi bir başka ifadesi olmuştur bir konuşmacının. Her bir şikâyet için rapor yazılması söz konusu değildir. Çünkü pek çok şikâyet, benzer aynı konuları içermektedir. Örneğin, bir dizinin bir bölümü nedeniyle geçen dönemde binlerce şikâyet gelmiştir ama hepsi aynı konuda olduğu için tek rapor hâline getirilmiştir. Dolayısıyla, şikâyet sayısı ile rapor sayısı arasında bir orantı kurup bu şikâyetlerin dikkate alınmadığı gibi bir ifade de doğru değildir ve bu şekilde değerlendirmenin yanlış olduğunu ben burada tekrar ifade etmek istiyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yine bir başka konuşmacı, özel üniversitelere, vakıf üniversitelerine tahsis edilen arazilerden bahsetmiştir. Biliyorsunuz bu araziler bir tahsistir ve üniversitelere, bu milletimize, gençlerimize hizmet eden eğitim kuruluşlarımıza bu araziler tahsis edilmektedir. Kaldı ki, kurulan devlet üniversiteleri de biliyorsunuz ağırlıklı olarak yine devlet arazileri üzerine kurulmaktadır. Dolayısıyla, Türkiye’de devlet olsun vakıf üniversitesi olsun bu arazilerin hazine arazileri üzerinde kurulmasından daha doğal bir şey yoktur. Türkiye’de biz, biliyorsunuz, üniversite sayısını 150’nin de üzerine çıkartmış durumdayız ve özellikle vakıf üniversitelerimiz de hızla gelişmekte ve yükseköğretim sistemimize zenginlik kazandırmaktadır ve bir rekabet unsurunu getirmektedir. Artık, üniversitelerimiz arasında daha iyi kim yapacak, daha iyi eğitimi, öğretimi kim verecek yarışı vardır. Dolayısıyla, bu dönem içerisinde üniversite sayımızın artması, daha çok sayıda gencimizin hayata üniversite mezunu olarak atılması işte bu vakıf üniversitelerinin sayesinde olmaktadır. Artık, Türkiye'nin 81 ilinin 81’inde de üniversite vardır ve bu üniversitelerin hem fakültelerinin binalarının yapımı için hem de üniversitelerdeki yurt binalarının yapımı için de yoğun bir şekilde çalışmalarımız vardır ve hem bu yılın hem de gelecek yılın bütçesine çok ciddi ödenekler bu konu için ayrılmıştır. Değinmek istediğim son bir konu ise gayrimüslim azınlıkların zamanında el konulmuş olan mülklerinin tekrar iadesiyle ilgilidir. Biliyorsunuz, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olduğu hâlde sadece gayrimüslim oldukları için dönem dönem bazı yanlış uygulamalar, bazı haksız uygulamalar maalesef yapılmıştır ancak güçlü bir devlet, büyük bir ülke bir haksızlık varsa bunun gereğini er ya da geç yerine getirmelidir.
Güçlü bir devlet mütekabiliyet esasıyla aynı şeyi Yunanistan’da da yaptı.
Bu, Türkiye'nin büyüklüğüne yakışır, Türkiye'nin kendine özgüvenidir. Türkiye ne kadar güçlenirse ne kadar kendine özgüveni yükselirse bu konularda o kadar rahat hareket edecektir. Büyük ülke olmanın, büyük devlet olmanın da gereği budur. Ben 2012 yılı bütçesinin tüm bu kurumlarımıza, bu dokuz kurumumuza da hayırlı olmasını diliyorum. Bu kurumlarımızın hepsi de, tek tek, gerçekten, ülkemizin kültür varlığına, ülkemizin tarihine, ülkemizin mirasına sahip çıkan kurumlardır, geçmişle bu günümüz ve geçmişle geleceğimize bir bakıma köprü oluşturan kurumlardır. Bu kurumlarımızın hepsi de, tek tek, kendi alanında çok güzel çalışmalar yapmaktadır. Her bir kurumumuzun 2012 bütçesi de biliyorsunuz 2011’e göre bir miktar daha artırılmıştır bu güzel çalışmaların, bu güzel eserlerin devamı için. Ben tekrar hepinize saygılarımı, sevgilerimi sunuyorum ve bu kurumlarımızın bütçelerinin 2012 yılı için hayırlı olmasını diliyorum.
Sayın Başkanım, bir arzım olacak müsaade ederseniz, yerimden, mikrofondan.
Buyurun efendim.
Çok teşekkür ederim. Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; Anayasa’nın 162’nci maddesine göre, bütçe görüşmeleri, tarihi belirlenmiş ve Meclisimizin çok önemli bir faaliyet alanıdır, yılda bir defa yapılmaktadır, hem kurumlarımızın hem Meclisimizin çalışmaları birlikte bütçeye dönüştürülmektedir. Böyle bir müzakerede bugün bütçe müzakeresini yaptığımız kurumların bağlı olduğu Sayın Bakan burada bulunmamaktadır. Sebebini bilmiyoruz, yurt dışında olabilir, bir başka sebep olabilir ama bize göre tarihi belli olan bir konuda Sayın Bakanın burada olması öncelikle kendisine bağlı olan kurumlara saygının gereği bir haksızlık olmuştur. İkinci bir husus, Hükûmet adına konuşan Sayın Bakan müzakereleri izlememiştir. Burada çok önemli konuşmalar oldu, Türk Tarih Kurumu üzerinde gerçekten çok önemli değerlendirmeler yapıldı, Sayın Bakan bunları izlemedi yani Bakana da eziyet oldu doğrusu. Bence, bu bütçe görüşmeleri, muhtemeldir ki tarihte görülmediği şekilde bu dönemde itibarsızlaştırmak, sıradanlaştırmak, değersizleştirmek için hiç hak etmediğimiz bir muameleye muhatap olmaktadır. Bunun tutanaklara geçmesini ve bunun Hükûmet tarafından dikkate alınmasını istirham ediyorum. Teşekkür ederim efendim.
Teşekkür ederim Sayın Şandır.
Sayın Başkan, izin verirseniz cevap vermek istiyorum.
Bir saniye.
Sayın Başkan, Sayın Ömer Faruk Öz az önceki konuşmasında -ben Sayın Bakanın konuşmasını bölmemek için müdahale etmedim- 1926-1949 arasında vakıf mallarının talan edildiğini, camilerin, kervansarayların satıldığını, yıkıldığını… Ben bu konuda bir düzeltme yapmak istiyorum izninizle.
Bir saniye müsaade ederseniz, Sayın Şandır’ın konuşmasına Sayın Bakan bir cevap vermek istiyor, sonra size söz vereceğim. Buyurun…
Sayın Başkan, ondan önce Sayın Şandır gibi bizim de bir söyleyeceğimiz, açıklamamız var.
Sizi görmedim daha önce, peki buyurun oturduğunuz yerden.
Tabii, Sayın Bakan burada olsaydı, grubumuz adına konuşma yapan arkadaşlarımızın çok önemli konularda burada Hükûmeti bütçeyi açıklamaya davet ettiklerini görürlerdi. Örneğin, TRT 6’in hukuki konumu nedir, ne olacak? Ondan sonra Dil Kurumu söz konusu olduğunda Anadolu’nun tarihinden, mozaiğinden gelen ve sayıları da 25 milyonun üstünde olan Kürt halkının ana dilinde yayın yapılması konusunda bir bütçe ayrılması konusundaki sözler karşısında Hükûmet ne düşünüyor? Yine Vakıflar Genel Müdürlüğü vakıflar konusunda Mecliste cumhuriyet tarihinin tek Süryani Milletvekili Sayın Erol Dora bir konuşma yaptı, azınlık vakıfları, Süryani vakfı, Deyrulumur davaları, bu gibi konularda en azından Sayın Bakanın bir bilgisi olur, bir cevap verirdi. Doğrusu, biz de çok sağlıklı bir bütçe görüşmesinin yapılamadığının farkındayız. Biz de, mecburen, Şike Yasası geleceği için hem bir taraftan kürsüyü dinliyoruz hem iddianamesini okuyoruz yani bu arada böyle gidiyor; yani bütçe, spor, şike, birbirine karışıp giden bir görüşme var. Sayın Bakan da burada olmadığı için haksızlık etmek istemiyorum. Bu konuya da dikkat çekmek istedim. Teşekkür ederim.
Sayın Başkan…
Sayın Bakan cevap versin, size söz vereceğim. Bir saniyenizi alayım. Buyurun Sayın Bakanım.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; biliyorsunuz, bu bütçe görüşmeleriyle ilgili ilk etapta taslak olarak konuşulan, şifahi olarak konuşulan takvim 12 Aralık ve 26 Aralık tarihleri arasındaydı, yani en azından, milletvekillerimiz arasında, gruplar arasında böyle bir şifahi plan vardı ancak bu plan değiştirilip de somut olarak 8’inde bu görüşmeler başlayınca bazı bakanlarımızın yurt dışı programlarıyla çelişmeler söz konusu oldu. Başbakan Yardımcımız Sayın Bülent Arınç, Uluslararası Demokrasi Forumu’na katılmak için şu anda Endonezya’da ve çok daha önceden Hükûmetimiz adına kendisinin katılacağı belirlenmişti ve bu şekilde programını yapmıştı ve…
Bizim de eş başkanlarımız Brüksel’de, bu nedenle gelemediler.
…dünyada demokrasi konusundaki önemli uluslararası toplantılardan birisi olan böylesine bir forumda Hükûmetimizin temsil edilmesi son derece önemliydi, dolayısıyla ayın 12’si yerine 8’inde başlayınca bütçe görüşmeleri, uluslararası bir toplantı olduğu için ve tarihi daha önceden belirlendiği için, kendisinin, programını değiştirmesi de söz konusu olamadı. Kuşkusuz, Sayın Arınç, biliyorsunuz, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı da yapmıştır. Parlamentonun önemini, değerini herhâlde pek çoğumuzdan da çok daha iyi bilmektedir.
Yok canım, o kadar da değil, niye hepimizden iyi bilsin; herkes bilir onun kadar ya, böyle bir şey var mı?
Parlamento çalışmalarına çok büyük önem vermektedir ve elinde olsaydı eminim ki burada olup bizzat kendisi bu görüşmelere katılmayı, iştirak etmeyi çok arzu ederdi…
Sayın Bakanım, hiç yakışmadı bu. Burada herkes milletvekili.
…ama bizler de Hükûmet üyesi olarak bu kurumlarımıza uzak değiliz, kurumlarımızı tanıyoruz. Burada herhangi bir Hükûmet üyemizin de -tabii, Sayın Arınç kadar olmasa da- yine de bu kurumlarımız hakkında bilgi vermesi söz konusu olacaktır. Dolayısıyla, herhangi bir eksiklik, zafiyet olduğunu ben düşünmüyorum. Üstelik, bu, diğer kurumlarla ilgili de sürekli olacak bir problem değildir. Dün gördünüz, sayın bakanlarımızın pek çoğu buradaydı, ilk açılışta.
Sayın Bakan, müzakere olmuyor. İtirazımız şu: Müzakere olmuyor, müzakere. Karşılıklı bir iletişim bu. Bu birleşimde, fikirlerimizi karşılıklı ileterek bir müzakere yapmamız lazım, öyle olmuyor.
Evet. Burada, biliyorsunuz…
Siz bir metin okudunuz orada. Ne sizin grubunuz dinledi ne biz anladık. Arzumuz bu. Üzüntümüzü ifade ediyoruz.
Şimdi, biliyorsunuz, bütün ilgili kurumlarımızın başkanları şu anda burada. Burada görüşülen her şey kayda alınıyor. Plan ve Bütçe aşamasında bu konular önemli ölçüde zaten tartışıldı, konuşuldu, her bir kurum için tek tek tartışıldı, konuşuldu, burada da imkânlar elverdiği ölçüde bunlar konuşuluyor. Arkadaşlarımızın hepsi buradalar, dinliyorlar ve Sayın Arınç’a da buradaki görüşmelerin, tartışmaların hepsinin kuşkusuz raporu yazılacaktır. Üstelik özel iletmek istediğiniz konular varsa her an Sayın Arınç’ın kapısı açıktır, herhangi bir kurumla ilgili iletmek istediğiniz görüşleri, soruları da her zaman kendisine iletmeniz, başka ortamlarda da mümkün olacaktır.
Sayın Yusuf Halaçoğlu’nun konuşmasını lütfen okusun efendim.
Söylediklerinizde haklılık payı var ancak dediğim gibi, böyle bir mecburiyet sebebiyle de bugün, maalesef kendisi burada değil ama bizler buradayız, Bekir Bey burada, ben buradayım.
Bir şey söylemiyoruz ama hoş değil. Üzüntümüzü ifade ediyoruz.
Hepimiz Başbakanlığın bir bakıma sorumluları olarak bütçe görüşmelerinde sizlerle beraberiz.
Teşekkür ederiz Sayın Bakan. Sayın İnce, buyurun efendim. İki dakika süre veriyorum açıklama için.
Teşekkürler. Sayın Öz konuşmasında 1926’dan 49’a kadar camilerin, kervansarayların, vakıf mallarının talan edildiğini söyledi. Şöyle bir düşündüm, neden, sürekli AKP “1920’lerde, 30’larda camilere şu oldu, camilere bu oldu.” acaba bu bir “Cambaza bak.” oyunu mu diye. Geçende, Malatya’dan bir örneği anlatmıştım. Şimdi, bakın, 26’da hiçbirimiz yaşamıyorduk ama 2011’de hepimiz yaşıyoruz. İstanbul Güngören Belediye Başkanlığı. Okuyorum: Emlak ve İstimlak Müdürlüğü Başkanlık Makamına yazıyor “Meclise takdim olunur.” diye, Şakir Yücel Karaman. Okuyorum şimdi arkadaşlar: “Devri düşünülen arsaların amacı doğrultusunda kullanılması ve mevcut hâlini koruması ve akara dönük olmaması nedeniyle Maliye hazinesine devrinde Başkanlığımızın ekonomik bir kaybı olmayıp vergi borçlarımızın silinmesinde idaremizin yararı görülmektedir.” Altı tane cami arsası. Bu altı cami arsasını Güngören Belediyesi “Bize bir gelir getirmiyor, bir rant sağlamıyor, bir kazanç sağlamıyor.” diye vergi borçlarının silinmesi için Maliyeye devretmiş, satmış yani. Altı tane cami arsasını 2011 yılında AKP’li bir belediye satmış.
Tamam, ne var bunda? Cami arsası olarak duruyor.
Ben, 1926’dan bahsetmiyorum, 2011 yılından, belediyenin vergi borcunu silmek için… İşte, size resmî belge. Her “1920’lerde CHP şunu yaptı.” dediğinizde nasıl bir camiyi, nasıl bir cami arsasını sattığınızı ispatlayacağım, bunu ispatlayacağım.
Bu bir “Cambaza bak.” oyunudur, belgesini isteyene veririm; bir.
İkincisi: Geçtiğimiz günlerde, Sayın Canikli, ben burada bir cami arazisini, caminin satıldığını söylemiştim, Sayın Canikli dedi ki: “Oraya daha iyisini yapacağız.”
Doğru, yapılacak, karar alınmış.
Malatya’da ne yazmışlar biliyor musunuz: “Muharrem İnce de yardım etsin.” Demek ki paraları yok. Ben onlara diyorum ki: Hollandalılara gidin…
Muharrem Bey, karar alınmış.
…arsaları dişleyenlere gidin, hangi yabancıya sattıysanız ona gidin, Deniz Fenerinden çıkar sağlayanlara gidin.
Sayın Başkan, söz istiyorum, ismimi kastederek bir açıklama yaptı.
Evet, buyurun.
Açıklama yapmak istiyorum, sataşma var.
Sayın Başkan, Sayın İnce, ismimden de bahsederek benim ifade etmediğim bir içeriği ifade etmişim gibi açıkladı, 69’a göre söz istiyorum efendim.
Buyurun efendim, lütfen, iki dakika içinde tekrar bir şeye meydan vermemek üzere…
Hepinizi saygıyla selamlıyorum öncelikle. O tartışmaları, sanıyorum, birçok arkadaşımız hatırlıyor, biraz önce Sayın İnce’nin bahsettiği tartışmalar.
Tutanaklar elimde.
Bu tartışmalar, aşağı yukarı şu çerçevede gelişti: Konu cami yıkımı idi. Sayın İnce, fotoğrafla kamuoyuna göstererek, bütün Meclise dönerek o caminin yıkıldığını ve AK PARTİ’li bir belediye tarafından yıkıldığını ifade etti. Daha sonra, biz gerçek bilgilere ulaştık. Bunun daha iyisini yapmak amacıyla…
Benden niye para istiyorsunuz ya? Benden para istemiş. Hollandalı firmaya gitmiş, kime rant sağladıysa ona gitsin.
…daha iyi bir cami yapmak amacıyla ve bir ıslah çerçevesi içerisinde böyle bir düzenlemenin yapıldığı ifade edildi. Yani o cami, metruk bir durumda olan bir alanda, bir dönüşüm projesine konu edilen bir alanda ve bu cami, vatandaş tarafından yaptırılan bir cami, çok da nizami, uygun, güzel bir cami değil. Burası tamamen dönüşüme tabi tutuluyor ve caminin yeri değiştiriliyor. O zaman da şunu söylemiştim, tekrar ediyorum: Biz bir camiyi ancak çok daha iyisini, çok daha güzelini yapmak için yıkarız.
Ama siz, yok etmek için yıktınız, ortadan kaldırmak için yıktınız.
Ya bırak bunları.
İşte, aradaki farkımız bu Sayın İnce.
Bak bak, Güngören, Güngören!
Hepsi için geçerli, Allah aşkına orada cami yıkılmıyor…
Güngören… 6 tane arsayı niye sattınız? Rantiyeciler!
…caminin arsası değiştiriliyor yani siz camilerin nasıl yıkıldığını…
Cami arazisinden rant sağlıyorsunuz, yazıklar olsun!
…nasıl yok edildiğini eğer görmek istiyorsanız tarihe döneceksiniz…
Her seferinde bir camiyi nasıl sattığınızı açıklayacağım.
…tarihinize döneceksiniz, tarihinize bakacaksınız.
Her seferinde açıklayacağım.
Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan…
Sayın Öz, yerinizden lütfen, nedir, ne için konuşmak istiyorsunuz?
Her seferinde bir cami arazisini nasıl sattığınızı açıklayacağım.
Sayın İnce ismimi söyleyerek sataşmada bulundu, cevap vermek istiyorum.
Bulunduğunuz yerden lütfen, oturduğunuz yerden. Açalım, bir dakikada, neyse cevap verin.
Her 1920’den bahsettiğinizde, 2010 yılında camileri nasıl sattığınızı açıklayacağım.
Sayın Öz, buyurun.
Sayın Başkanım, şimdi, az önce Sayın İnce, CHP’nin vakıfları talan ettiğinden bahsettiğimi söyledi. Ben talandan bahsetmedim, sadece 1926-1949 yılları arasında Cumhuriyet Halk Partisinin iktidarda olduğu dönemde satılan vakıf gayrimenkullerinin adedini söyledim. Bu da 6.552 adettir. Dökümü de 920 cami, 1.646 mescit, 20 medrese, böyle devam ediyor.
Güngören Belediyesinin cevabını verecek bir babayiğit yok mu?
Eğer Sayın İnce arzu ederse bir araştırma önergesi versin, beraberce verelim, hakikaten bunu araştıralım. Ben buradan Sayın İnce’ye diyorum ki bir önerge versin, bunu araştıralım beraber.
Güngören Belediyesinin cevabını verecek bir babayiğit yok mu? Altı tane cami arsası, belge elimde.
İki: Malatya’da bahsetmiş olduğu cami yıkımı… Orası cami değildir, orası hal arsası içinde bulunan, oradaki esnaf tarafından yapılmış mescit niteliğinde bir yerdir.
Malatya’yı geçtik, Güngören’e geldik.
Evet, oranın mülkiyeti cami de değildir. Hemen 100 metre yakınında yeni bir cami alanı tahsis edilmiştir.
Sayın Başkanım, Sayın İnce bir arsa satışıyla ilgili Adalet ve Kalkınma Partisi…
Ya 1 kişiye 5 kişi cevap veriyor Sayın Başkan, ne demek bu?
Bir saniye efendim, bir saniye…
…Grubunu, belediye başkanlarını töhmet altında bırakan, hiç de gerçekle alakası olmayan bilgiler vermiştir. Bilgileri düzeltmek istiyorum.
Sayın Başkanım, bir arkadaşımız cevap verdi, Sayın Canikli cevap verdi.
Sayın Başkan ama hâlâ devam ediyor. O, yıkımla ilgiliydi, cami arsası satışıyla ilgili…
Sayın Başkan, herkes sırayla cevap verecek mi bana?
“Cevap verecek bir yiğit yok mu?” dedin, yiğit burada işte.
Sayın Başkan, izin verirseniz…
Güngören’in cevabını verecek bir babayiğit arıyorum.
Sayın Başkan, bırakın şu babayiğit açıklasın bunu.
Sırayla gelsin hepsi. Bence bütün grup başkan vekilleri, 5’i birden çıksın.
Peki, buyurun efendim, iki dakika.
Maliyeye niye devretmiş? “Borcuma karşılık” diyor ya.
O imar planını yaptığınız süre içerisinde o cami arsası belediyenin bünyesindedir ama imar planını yaptıktan sonra okul arsası Millî Eğitime, diğer arsalar da farklı yerlere, özel idarelere gider, bunlar yapılır.
“Vergi borcumuza karşılık” diyor.
Bakın, size bir örnek veriyorum, ben 1926-49 arası değil, bir örnek veriyorum: Bakın, Aydın’ın CHP’li Belediye Başkanı, Diyanet Vakfının yaptıracağı külliye ve cami ruhsatını iptal etti, Aydın’ın Belediye Başkanı.
Ya sen Güngören’in cevabını ver ya!
İzmir’in Çeşme ilçesine bağlı CHP’li Alaçatı Belediye Başkanı tarihî pazar yeri camisini kilise yaptı.
Bırak bunları, geç…
Bakın, size neler diyorum.
Geç bunları, sen Güngören’i anlat.
Bakın, yine 2011 yılı bunlar. CHP’li Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Akaydın…
Sayın Başkan, ne oluyor?
Bitiyor, bitiyor. Sakin olun efendim, sakin olun… Sakin olun…
…Yenidoğan Mahallesi’ndeki otogar camisi yapılması için ayrılan araziyi plan değişikliği yaparak ticari alana dönüştürdü.
Geç… Güngören’i anlatsana… Güngören’i anlatsana…
Sayın İnce, Güngören’le ilgili meseleyi en iyi… Belediye başkanı arkadaşlarınıza sorarsanız, o arkadaşlar bunun ne olduğunu ifade…
O zaman sen belediye başkanlığı yaptın mı?
Belediye başkanı adaylığımı, yaptığımı söyledin ya sen bana.
Adaylık yaptın, başkanlık yapmadın.
Belediye başkanı adaylığını yaparken bunları da ezberledik, konuştuk. Değerli milletvekilleri… Bakınız, değerli milletvekilleri…
Konuşmuş olsaydın, o zaman seçimi kazanırdın ya.
Sayın Başkan, böyle bir usul var mı?
Sayın İnce, sizin cami hassasiyetinizi tebrik ediyorum ve memnun oluyorum. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Bugün, Cumhuriyet Halk Partisinde ilk defa, 1926’dan 49’a kadar yapılan süreci, siz ilk defa cami hassasiyetini gündeme getirdiniz, sizi de tebrik ediyorum. Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkanım…
Şimdi, müsaade ederseniz…
Bir dakika Sayın Başkan… Aydın Milletvekilimiz konuşacak.
Grup Başkan Vekili konuştu. Siz konuşacaksanız, konuşun.
Aydın Milletvekiliyim ben.
Şimdi, Beyefendi…
Sayın Başkan, bir müsaade edin, beni dinleyin lütfen.
Bir saniye… Müsaade edin efendim… Bir saniye… Şimdi, bu işin sonu yok. Grup Başkan Vekili… [[CHP sıralarından gürültüler]] Grup Başkan Vekili mi, siz mi konuşacaksınız?
Ben konuşacağım efendim.
Buyurun, bir dakika… Lütfen… Ve burada keselim artık, rica ediyorum yani...
Sayın milletvekilleri, biraz önce, Sayın Elitaş, burada, benim seçim bölgem olan Aydın’la ilgili, Aydın’ın Cumhuriyet Halk Partili Belediye Başkanının cami yıktığını veya izin vermediğini ifade etti. Bu doğru değil. Camiye izin… (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Bu doğru değil. Bakın, Aydın Cumhuriyet Halk Partisi Belediyesi caminin imar alanıyla ilgili, ruhsatla ilgili düzenlemeleri yapmıştır ama sizin oradaki niyetiniz, ibadethane değil, ticarethane yapmaktı, alışveriş merkezi yapmaktı. Buna izin vermedi. Aydın Müftüsüne gidin, sorun. Oturdular, ticarethaneyi kaldırdılar, alışveriş merkezinden vazgeçtiniz, oradaki ranttan vazgeçtiniz, ibadethane yapılıyor şu anda. Teşekkür ederim.
Sabrınız için de teşekkür ediyorum Melda Hanım, buyurun.
Bu turda görüştüğümüz Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü bütçesiyle ilgili, aleyhte olmak üzere, şahsım adına söz almış bulunuyorum. Sayın Bakanın da konuşmasında sözünü ettiği Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğünün vizyonunda ne yazar bilir misiniz? “Güçlü ve özgür basın ortamının sağlanmasına katkıda bulunan referans kurum olmaktır…” Güçlü ve özgür basın… İlgili Bakana emanettir güçlü ve özgür basın. İlgili Bakan burada değil ama sanıyorum Sayın Bakan kendisine iletecektir, diğer değerli bakanlarımız da. Güçlüden başlayalım: Bu vizyon ülkemizde 212’nin yani Basın İş Kanunu’nun gereğince uygulandığı zamanlardan kalma. Bugünse çalışan gazetecilerin yalnızca yüzde 5’i bu kapsamda. “Önce gazeteciyiz.” dedik. Meclisteki tüm meslektaşlarımıza “Gelin, bu durumu değiştirelim.” diye çağrıda bulunduk. Ne yazık ki güçlü basın için AKP’li arkadaşlarımızdan yeterli desteği göremedik. Gelelim özgür basına: Özgür basın tutuklu, tutuksuz olanlarsa özgür değil. Hepsini anmak zor. Ragıp Zarakolu’nu herkesin şaşkın bakışları önünde alıp götürdünüz. Ahmet Şık ve Nedim Şener bugün 282’nci günündeler. Çalışanlarının tümünü aldığınız Oda TV davasında iddianameden anlaşılan o ki amaç, muhalif bir haber sitesini yok etmekti. Dört yıldır tutuklu Tuncay Özkan’ın neden bir yıldır hücre hapsinde tutulduğunu anlamakta güçlük çekiyoruz. Milletvekili seçildiği hâlde aramızda olamayan gazeteci Mustafa Balbay’sa millî iradeye konan ipoteğin sembollerinden biridir. Az önce tartışması geçti, Sayın Balbay’ın nasıl YSK onayıyla aday olduğunu açıkladılar, tekrar açıklamamıza gerek yok sanıyorum. Geride daha pek çok konuşulmayanlar var. Mesela, Bilim ve Gelecek dergisi editörü Baha Okar’ı bir sabaha karşı aldınız, bir yıldan fazla tutuklu. Eylül dergisini çıkardığı için Erdal Süsem’e müebbet yazdınız. Birçok meslektaşımızı, KCK, Devrimci Karargâh ve diğer terör suçu torbalarına attınız.
Müdafaa mı ediyorsun?
Peki ya, Füsun Erdoğan’ı duyan, bilen var mı? Başbakanın akrabası değil, olsaydı bugün farklı yerde olurdu. O bir muhalif, radyocuydu. Füsun Erdoğan, tam 12 Eylül 2006’dan beri tutuklu. Sizlerin ileri demokrasiye adım attığınız günlerden bir gün, 12 Eylül 2010 gününde, referandum gününde onun tutukluluğunun dördüncü yılı bitti, beş yılı aşkındır tutuklu. Son davası 13 Ekimdeydi, tam dört ay sonra yeniden hâkim karşısına çıkacak. Bir kadın, bir eş, suçu muhalif olmak, beş yıl tutukluluk. Ya bırakın ya hüküm verin. Dün burada Sayın Adalet Bakanını dinledik ve 21’inci yüzyılın ileri demokrasi ülkesinde gazetecilerin nasıl terörist ilan edildiğini duyduk. Sorarım size… [[AK PARTİ sıralarından “Örgüt” sesleri, gürültüler]] Sorarım size: Füsun’un mikrofonu mu silahtır, adam öldürmüştür ya da gasp aletidir, yoksa Ahmet’in kitabı mı, Nedim’in makalesi mi, Baha’nın fikirleri mi, Müyesser’in bilgisayarı mı? Ortada bir gasp varsa, gasbedilen hayatlardır, özgürlüklerdir. Ortada bir cinayet varsa, o da hukukun katlidir, telekulaklarla insan özellerinin gazete sayfalarında boy boy afişe edilmesidir. Öve öve bitiremediğiniz ileri demokrasi adaletinde hâkim daha önceden ihtilaflı olduğu sanıkların davalarına bakmakta bir sakınca görmemekte, evrensel hukuka göre davadan çekilmesi gerekirken ısrarcı olmakta ve reddi hâkim talepleri geri çevrilmektedir. Şimdi, bu sözleri dinlerken eski arşivlere dönüp “Ama şu zamanda da şu yapılmıştı, filanca da şu davaya girmişti.” kabilinden hararetli bir araştırma içerisine girme gayretleri olacaktır. Zira, dün burada Sayın Adalet Bakanının konuşması da geçmişe dönük referanslardan ibaretti. Hani siz ileri demokrattınız? Bilakis üzülerek gördüm ki Sayın Bakanın, Adalet Bakanının hukuk ve adalet anlayışı demokrasiyi değil intikam gütmeyi...
Yüzde 50’ye varan oranla iktidar oldunuz ama korkuyorsunuz…
Sayın Onur, süreniz doldu efendim, teşekkür ediyorum.
…Deniz Fenerinden de korkuyorsunuz…
Sayın Onur, lütfen… Lütfen… [[CHP sıralarından alkışlar, AK PARTİ sıralarından gürültüler]] Şimdi sırasıyla söz isteyen milletvekillerimize söz vereceğim. Sayın Ferit Mevlüt Aslanoğlu, buyurun.
Sayın Bakan, Basın İlan Kurumu Anadolu’ya gidip ne iş yapıyor? Sadece Anadolu’daki gazetelerin yüzde 15’ini alıp hiçbir iş yapmıyor. Bırakın o gazeteler orada zor savaş veriyor. Valilik basın bürosu zaten orada bu görevi yapıyor. Basın İlan Kurumunun Anadolu’ya gitmesinin amacı nedir? O gazetelerin yüzde 15’ine el koymak mıdır? Sayın RTÜK Başkanım, frekans ihalesini ne zaman yapacaksınız? On beş yıldır, yirmi yıldır yayın yapan, emek veren illerde, ilçelerde acaba yirmi yıldır yayın yapan bu kuruluşlara bir öncelik tanıyacak mısınız? Bunlara frekans ihalesinde bir öncelik olacak mı? Yine, Sayın RTÜK Başkanım, buradan herhâlde bir müjde vereceksiniz karasal yayın yapan televizyonlara. Büyük televizyonları alıp her yıl karasal yayın yapan illerdeki televizyonlara 10’ar milyar verecekmişsiniz, doğru mu?
Teşekkürler Sayın Aslanoğlu. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, yerel radyo, televizyon ve gazetelerde çalışanların insanca yaşayabilecekleri bir düzenleme yapmayı düşünüyor musunuz? Ne zaman gerçekleşecek böyle bir düzenleme? İkincisi: Hâlen Meclis TV’de kaç kişi çalışmaktadır? Artık yayınlar kısıldığına göre, Meclis TV’de çalışanların da sayısı azalacak mıdır? Üçüncüsü: Elâzığspor’un futbol maçlarının Kürtçe yayın yapan TRT Şeş’ten verilmesine ne zaman son verilecektir? Elâzığlılara bir hakaret olarak bu yayının derhâl durdurulması talebi vardır. Dördüncüsü: kanun hükmünde kararnameyle, ülkemizdeki azınlık vakıflarının devletçe el konmuş mallarının iadesi gerçekleştirildi. Bu kapsamda kaç vakıf, ne kadar mal iade aldı? Patrikhanenin, Heybeliada Ruhban Okulunun açılması yönündeki talepleri hakkında Hükûmetinizin düşüncesi nedir? Hükûmetiniz de tüzel kişiliği…
Sayın Muharrem İnce… Yok. Sayın Kuşoğlu, Ankara Milletvekili.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Geçenlerde buradan Türkiye Büyük Millet Meclisi Kanunu’nu geçirdik Sayın Başkanım. En önemli gerekçemiz de başka kurumların kadrosunda olup da Mecliste çalışan kişilerdi. Ben aynı şeyi RTÜK için soracağım. RTÜK personeli olup da başka kurumlarda çalışan kaç kişi söz konusu? Bunlar çifte maaş alıyorlar mı? Bir de kadrosu RTÜK’te olup da sayın bakanların danışmanı olarak çalışan kaç kişi var? Bunlar da çifte maaş alıyorlar mı? Çok teşekkür ederim.
Teşekkürler. Sayın Ali Öz, Mersin…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Genellikle kadınların ve küçük çocukların evde bulunduğu sabah programlarında, neredeyse her kanalda izdivaç programları yayınlanmaktadır. Bu programlarda toplumun temel yapısını oluşturan aile kurulmasında tarafların birbirine sorduğu menkul ve gayrimenkul içerikli sorular, bu kutsal yapının kurulmasında iyi örnek teşkil etmemektedir. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu olarak bu programlara önlem almayı düşünüyor musunuz? Bu saatlerde sanat, kültür, eğitim, sağlık, trafik alanında toplumsal bilinç ve duyarlılığı artıran programlara daha fazla yer verilmesi daha uygun olmaz mı? Teşekkür ediyorum.
Teşekkürler. Sayın Halaçoğlu, Kayseri Milletvekilimiz.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Son zamanlarda kadına şiddet toplumumuzda büyük artış göstermiştir. Hiç şüphesiz, televizyonlardaki dizi filmlerde kadının aşağılanması ve kadına şiddetin özendirilmesinin bu artışta büyük etkisi bulunmaktadır. Bu konuda, dizilerdeki bu tür sahneleri kısıtlamayı düşünüyor musunuz? İkinci bir soru: Yurt içinde ve yurt dışında vakıf eserlerinin envanteri tümüyle yapılmış mıdır? Yapılmışsa kitap hâline getirmeyi düşünüyor musunuz? Diğer taraftan, Türkiye genelinde kaç kilise onarılmıştır? Kaç cami olarak kullanılan kilisenin içerisinde kilise görüntüsü vardır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkürler. Sayın Kurt, Eskişehir Milletvekili.
Sayın Bakanım, Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumunun geçen yıl İş Bankasından kâr payı olarak aldığı net miktarları açıklar mısınız? Bunlar bütçelerinde hangi fasılda görünüyor? İkinci sorum: Deniz Feneri Derneği ayrı, bağımsız bir kurum değil mi? Bunu sorunca ya da söyleyince AKP’li arkadaşlar neden sinirleniyor? Teşekkür ederim.
Teşekkürler. Sayın Uzunırmak…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sorum Türk Tarih Kurumumuzla ilgili. Son zamanlarda tarihimizin çeşitli safhaları çok çeşitli kanallarda bilerek, bilmeyerek tartışılmakta ama Türk Tarih Kurumu acaba ne iş yapar da bu tartışmalarda biz kendilerini göremiyoruz? Acaba psikolojik harekât olarak iktidarın bu özür dilemesi ve başka politikalarında Türk Tarih Kurumuna bir baskı var da bu bilgiler, doğru bilgiler Türk Tarih Kurumu tarafından açıklanmıyor mu? Niye temsil edilmiyor televizyonlarda? Türk Tarih Kurumumuz bu doğru bilgileri aktarmayı düşünüyor mu, televizyonlarda halkı aydınlatmayı düşünüyor mu? Teşekkür ediyorum.
Teşekkürler. Sayın Şandır…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sorum vakıflarla ilgili. Tabii, Sayın eski Dışişleri Bakanının da burada olması önemli. Lozan Barış Anlaşması’nın kazanılmış haklarının, mesela mütekabiliyet esasından vazgeçilmesinin sebebi nedir? Mesela bu gayrimüslim cemaat vakıfları konusunda neden mütekabiliyet takip edilmiyor? “Fener Rum Patriğinin ekümenlik sıfatını kabul ettik.” deniliyor. Gerçekten ekümenlik kimliği kabul edildi mi? Bu, Lozan Barış Anlaşması’na aykırı değil mi? Bir başka sorum: Sayın Bakan, değerli iktidar partisi yöneticileri; Akdamar ve Sümela manastırlarında ayin yapılmasına izin verdiniz. Gerekçeniz… Takdir sizin ama Ayasofya Camisi’nde namaz kılınmasına, ibadet edilmesine, en azından cuma namazı kılınmasına, bu yöndeki taleplere cevap verecek misiniz, müsaade edecek misiniz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sorum şu: Tüm ülkemizde olduğu gibi, Kahramanmaraş’ta da Osmanlı’dan kalma tarihî vakıf eserlerimiz bulunmaktadır. Yıkılmaya yüz tutmuş bu tarihî eserlerimizin kurtarılması adına kapsamlı bir projemiz veya 2012’de ödeneğimiz var mıdır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederim. Sayın Demiröz...
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu, Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun 2006, 2007 ve 2008 yıllarındaki faaliyet ve işlemlerini denetleyerek bir rapor açıklamıştır. Bu raporda özetle, “RTÜK’ün asli görevlerini yerine getirme hususunda başarılı sonuçlar ortaya koymadığını, özerklik uygulamasıyla yaratılan çalışma ortamının yeterince değerlendirilemediği, ayrıca siyasi tartışmaların etkisi altında kaldığı, bu nedenle etkili, ekonomik ve verimli şekilde kullanılmamasına yol açıldığı ve hesap verilebilirlikten uzak bir çalışma kültürünün Üst Kurula hâkim olduğu sonucuna varılmıştır.” diyor Devlet Denetleme Kurulu raporu. Ben şunu sormak istiyorum: 2009, 2010, 2011 yılları arasında Radyo ve Televizyon Üst Kurulu aynı şekilde mi devam ediyor? Teşekkür ediyorum.
Teşekkürler. Sayın Gürkan...
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Vakıflar Genel Müdürlüğüyle ilgili sormak istiyorum. Edirne ilimizde 1984’ten bu yana Trakya Üniversitesine tahsisli olan ve 1997 yılından bu yana da sağlık müzesi olarak çok başarılı bir şekilde faaliyet gösteren II. Bayezid Külliyesi'nin bir kısmının İstanbul’dan bir başka üniversiteye tahsisinin yapılacağı söylenmektedir. Bu doğru mudur? Doğruysa daha önce külliyenin tümünü kullanan Trakya Üniversitesine niye bu tahsis yapılmamaktadır?
Teşekkür ederim. Sayın Erdoğan…
Sayın Başkan, 12’nci sırada Sayın Tanal vardı.
Erdoğan onun üstünde efendim.
Sayın Başkan, işte, liste burada.
Sistemden çıkmış, burada Erdoğan gözüküyor.
Sayın Bakan, Hükûmetinizce tüzel kişiliği olmadığı hâlde Fener Rum Patrikhanesine Büyükada Yetimhanesinin tapusu nasıl verilmiştir? Bunun altında Hükûmet kimlerle, nasıl bir pazarlık yapmıştır? Bunu öğrenmek istiyoruz. Bir de Kıbrıs arazisinin çok önemli bir kısmının Osmanlı vakıflarına ait olduğu bilinmektedir. Osmanlı vakıflarının Kıbrıs’taki mülklerini takip etmeyi, onlara sahip çıkmayı düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkürler. Son konuşmacı Sayın Tanal. Buyurun.
Teşekkür ederim Başkan. Değerli milletvekilleri, hepinize iyi akşamlar.
Süre bitmiş ya bize de verin…
Listede yoksunuz.
Hayır Başkan, süre bitmiş, on dakika süre bitmiş, ya bize de verin ya Sayın Tanal’a da vermeyin.
Hayır, alakası yok efendim. Bir saniye, bir saniye efendim. Burada bir liste var, sırasıyla gidiyoruz, Sayın Tanal çıkmış gözüküyordu, burada varmış, onun üzerine; başka bir şey yok.
Sayın Başkan, ya herkese verin ya on dakikada durdurun.
Ben özür dilerim eğer bir arkadaşımızın sırasını aldıysam sırayı verebilirim. Kimsenin hakkına tecavüz etmeye niyetim yok, özür dilerim.
Adaletli yönetecekseniz ya on dakikada…
Hayır, sırasıyla gidiyoruz.
Bizim de sorumuz var, biz de sormak istiyoruz.
Lütfen, lütfen yani niye ayıralım ki? Buyurun.
Peki, teşekkür ederim. Değerli Başkan, değerli milletvekilleri; hepinize iyi geceler diliyorum. Uydu yayını yapan televizyonlardan alınan uydu ücreti tüm televizyonlar için eşit midir, nedir? Bu ücretle ilgili listeyi alabilir miyiz, Meclise açıklayabilir misiniz? Teşekkür ederim.
Efendim, çok teşekkür ediyorum. Şimdi, Sayın Bakan, devam edecek.
Sayın Başkanım, bilemeyiz ismi var mı, yok mu. Sayın Tanal’ın da adı yoktu, “Sistemden çıktı.” dediniz, siz ona söz verdiniz. Vekiller hep duyduk, tutanaklara bakın.
Hayır, efendim, burada her ikinizin de daha evvel soru sormak üzere isim listeleriniz yok, kusura bakmayın.
Öyle midir Başkan?
Lütfen, lütfen. Sayın Bakanım, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sorulan sorulara kısa kısa cevaplar vermeye çalışacağım. Azınlık vakıflarıyla ilgili bir soru vardı, “Ne kadar mal iade edildi?” diye. Şu ana kadar 181 taşınmazın iadesi söz konusu oldu, 347 taşınmaz için kanun kapsamında olmadığından olumsuz cevap verildi. “Yurt içinde ve yurt dışında vakıf envanteri çalışmaları nasıl gidiyor?” gibi bir soru vardı. “Kaç kilise onarıldı?” gibi bir soru vardı. Yurt içinde vakıf envanteri aslında tamamlanmış durumda. Protokol imzalanan ülkelerden Bosna-Hersek, Kosova, Makedonya ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde envanter çıkarılma çalışmaları ise devam ediyor. Kilise kapsamında 8 eser restore edildi, 3 eserin de restorasyonu devam ediyor. “Yurt içinde bulunan vakıf eserlerinin restore edilmesi için yeterli ödenek var mıdır?” diye bir soru vardı. Her yıl Vakıflar Genel Müdürlüğümüzün bütçesinin yarısı restorasyonlara ayrılmakta ve bugüne kadar sayısı 3.500’ü aşan eserin restorasyonu tamamlandı, bu çalışmalar her yıl devam ediyor. “II. Bayezid Külliyesi’nin bir kısmının İstanbul’da bir başka üniversiteye tahsisi yapılacak mıdır, değilse neden Trakya Üniversitesine tahsisi yapılmıyor?” gibi bir soru vardı. Başka bir üniversiteye tahsisi şu ana kadar söz konusu değil, tahsisle ilgili değerlendirmeler devam etmekte. Yine “Bu vakıflarla ilgili Lozan Anlaşması gereği mütekabiliyet neden uygulanmıyor?” gibi bir soru vardı. Vakıflar Kanunu’nun 5’inci maddesine göre, sadece yeni vakıf kuruluşları için mütekabiliyet söz konusu, diğer konularda mütekabiliyet bu yasal düzenlemede söz konusu değil.
Lozan Barış Anlaşması’nda var Sayın Bakan.
Ekümeniklik konusuna gelince: Ekümeniklik, Patriğin kendi inisiyatifiyle kullanmış olduğu bir sıfat. Bunun bizim kendi iç hukukumuzda herhangi bir karşılığı söz konusu değil.
Niye müsaade ediyorsunuz kullanmasına Sayın Bakan?
Türk Tarih Kurumunun ve Türk Dil Kurumunun İş Bankasının kârından aldığı hisseye gelecek olursak, 2010 yılı kârıyla ilgili rakam 82.657.378 lira. Bu, 15 Nisan tarihinde temettünün nemalandırılmış bakiyesinin Türk Dil Kurumuna yatırılan miktarı; aynı miktar Türk Tarih Kurumuna da yatırılmakta ve Genel Müdürlüğün hesaplarına aktarılmakta ve kabul edilen bütçeye bu hesaplardan aktarılan tutarlarla kurumlar çalışmalarını yürütmekte. Frekans ihalesine gelince: “Eski kuruluşlara bir öncelik tanıyacak mısınız?” gibi bir soru vardı. Frekans ihalesi 3 Mart 2012 tarihini takip eden bir yıl içerisinde yapılacak. İhaleye girmek için bir yıllık tecrübe şartı arandığı için mevcut yayın kuruluşlarına aslında bir ölçüde korunma getirilmiştir. “Dizilerde kısıtlama olduğunu düşünüyor musunuz?” diye bir soru vardı. RTÜK’ün kısıtlama şeklinde bir yetkisi yok. Yayın kuruluşlarının editoriyal bağımsızlıkları var, yayın planlamalarını da kendileri yapmakta ama RTÜK kendi hukuki çerçevesinde, kendi hazırlamış olduğu ikincil düzenlemeler çerçevesinde her türlü denetim, gözetim fonksiyonunu kuşkusuz yerine getirmekte. “RTÜK dışında çalışan geçici görevli var mıdır? Bunlar çifte maaş alıyor mudur?” gibi bir soru vardı. Çifte maaş, biliyorsunuz, bu tür durumlarda söz konusu değil. Dolayısıyla, RTÜK personeli dışarıda çalıştığı zaman çift, ikinci bir maaş almıyor. Şu anda, Türkiye Büyük Millet Meclisi ve çeşitli bakanlıklarda toplam 8 RTÜK personeli çalışmakta. “Meclis TV’de kaç kişi çalışıyor?” sorusuna cevap olarak: Toplam şu anda 66 kişi Meclis TV’de görev almakta, çalışmakta. Kadına şiddetle ilgili bir soru vardı ki, dün, aslında bu yine gündeme geldi ve cevabı da bir ölçüde verildi ama şunu ben özellikle vurgulamak istiyorum: Biliyorsunuz, çok yakın bir zaman öncesine kadar kadına şiddetle ilgili bizim herhangi bir istatistik çalışmamız, güvenilir veriler yok idi. Bir Başbakanlık genelgesiyle kadına şiddet olaylarının daha yakından takibi ve bunun istatistiğinin tutulması söz konusu oldu. Dolayısıyla son zamanlardaki artış, gerçek olaylardaki artıştan öte, daha önce istatistiğin olmaması fakat yeni dönemde istatistiğin tutulmasının göstermiş olduğu bir artıştır. Bunun dışında bir şey değildir. Bunun dışındaki sorulara daha sonra, uygun görürseniz Sayın Başkanım, yazılı olarak cevap vereceğiz. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederim efendim. Değerli milletvekilleri…
Sayın Başkan, daha süre var.
Sayın Başkan, daha üç dakika var, üç dakika.
Peki, üç dakika var; soruya devam edelim o zaman. Sayın Öztürk, buyurun.
Sayın Bakan, Türkiye’de TRT yayınlarını ve diğer televizyonların yayınlarını takip ettiğimiz vakit, âdeta ailevi ilişkilerin, çarpık ilişkilerin arenası hâline geldiğini görüyoruz. RTÜK’ün bu noktada herhangi bir tavrı yok mu veya bu konularla ilgili kendisini görevli saymıyor mu? Onu öğrenmek istiyorum.
Teşekkür ederim. Sayın Çınar, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. RTÜK için son derece önemli olan Uluslararası İlişkiler Daire Başkanlığı yaklaşık yedi buçuk aydır boş tutuluyor. Böyle bir makamın boş tutulması doğru mudur? Saygılar sunarım.
Teşekkür ederim. Sayın Aydın…
Sayın Başkan, teşekkür ederim. Basında yer alan birçok haberden, TRT tarafından milyonlarca lira harcanarak yapılan birçok filmin veya dizinin yayınlanmaya dahi gerek görülmediği anlaşılmaktadır. Fakir fukara, garip gurebanın haklarından alınarak TRT’ye verilen bu kaynakların yanlış kullanılmasına neden olan ilgililer hakkında Hükûmetinizce veya ilgili Bakanlığımızca herhangi bir araştırma veya soruşturma yapılmış mıdır? Yapıldı ise sonucu hakkında bilgi verir misiniz? Teşekkür ederim.
Teşekkürler. Sayın Bakan, cevap verecek misiniz?
Dizi filmlerde, kadının aşağılanması, kadına karşı şiddet olayları… Bununla ilgili, 6112 sayılı Yasa’nın 8’inci maddesinin 1’inci fıkrasının (s) bendine göre, “Yayın hizmetleri; toplumsal cinsiyet eşitliğine ters düşen, kadınlara yönelik baskıları teşvik eden ve kadını istismar eden programlar içeremez.” Söz konusu hüküm çerçevesinde, anılan programlar denetlenmekte ve RTÜK tarafından müeyyide de uygulanmaktadır. Bu, söz konusu daire başkanlığıyla ilgili atamaların da en kısa zamanda yapılacağını düşünüyorum.
Teşekkür ederim Sayın Bakan. Sayın milletvekilleri, soru-cevap işlemi tamamlanmıştır. Şimdi sırasıyla ikinci turda yer alan bütçelerin bölümlerine geçilmesi hususunu ve bölümlerini ayrı ayrı okutup oylarınıza sunacağım. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 42.01 – RADYO VE TELEVİZYON ÜST KURULU 1. – Radyo ve Televizyon Üst Kurulu 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 1.200.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 08 Dinlenme, Kültür ve Din Hizmetleri 48.634.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 137.000.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 90.400.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 137.000.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 3984 sayılı Kanun’un 12’nci maddesine göre Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun 2012 yılı için merkez ve taşra teşkilatına ait kadro cetvelleri Plan ve Bütçe Komisyonunda karar bağlanmıştır. Şimdi, Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun merkez teşkilatında 580, taşra teşkilatında 90 olmak üzere, toplam 670 kadroyla ilgili kadro cetvellerini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri ile kadro cetvelleri kabul edilmiştir. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Radyo ve Televizyon Üst Kurulu 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 87.068.373.49 - İptal Edilen Ödenek : 22.931.626.51 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. (B) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Yılı Net Tahsilatı : 90.839.346.40 (B) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 07.77 - BASIN YAYIN ENFORMASYON GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 1. – Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 35.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 425.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 08 Dinlenme, Kültür ve Din Hizmetleri 79.712.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir TOPLAM 89.462.500 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 84.890.355.01 - İptal Edilen Ödenek : 1.632.654.99 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğü 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Vakıflar Genel Müdürlüğü 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 40.18 - VAKIFLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 1. – Vakıflar Genel Müdürlüğü 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 6.115.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 528.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 08 Dinlenme, Kültür ve Din Hizmetleri 310.314.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 10 Sosyal Güvenlik ve Sosyal Yardım Hizmetleri 55.030.500 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 394.523.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelirler 1.000.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 40.600.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 06 Sermaye Gelirleri 34.900.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 471.000.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Vakıflar Genel Müdürlüğü 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Vakıflar Genel Müdürlüğü 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Vakıflar Genel Müdürlüğü 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 360.221.670.29 - İptal Edilen Ödenek : 202.951.664.61 - Ertesi Yıla Devreden Ödenek : 528.471.38 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. (B) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Yılı Net Tahsilatı : 394.862.392.89 (B) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Vakıflar Genel Müdürlüğü 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 40.02- ATATÜRK KÜLTÜR, DİL VE TARİH YÜKSEK KURUMU BAŞKANLIĞI 1. – Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Başkanlığı 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir.. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 167.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir 08 Dinlenme, Kültür ve Din Hizmetleri 734.200 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 8.001.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelir-ler 7.961.000 Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 38.000 Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 8.001.000 Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumunun kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Başkanlığı 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı BAŞKAN– (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 3.815.295.96 - İptal Edilen Ödenek : 1.452.704.04 (A) cetvelini kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. (B) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Yılı Net Tahsilatı : 3.454.327.55 (B) cetvelini kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Atatürk Araştırma Merkezinin bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.03- ATATÜRK ARAŞTIRMA MERKEZİ 1. – Atatürk Araştırma Merkezi 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] BAŞKAN– Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 2.393.000 BAŞKAN– Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] BAŞKAN– Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelir-ler 2.213.000 BAŞKAN– Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 2.393.000 BAŞKAN– Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Atatürk Araştırma Merkezi 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Atatürk Araştırma Merkezi 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 2.466.215.20 - İptal Edilen Ödenek : 407.584.80 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. (B) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Yılı Net Tahsilatı : 2.458.474.73 (B) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Atatürk Araştırma Merkezi 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Atatürk Kültür Merkezi 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 40.04- ATATÜRK KÜLTÜR MERKEZİ 1. – Atatürk Kültür Merkezi 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir... TOPLAM 3.169.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelirler 3.019.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 3.169.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Atatürk Kültür Merkezi 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Atatürk Kültür Merkezi 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Atatürk Kültür Merkezi 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 2.989.997.18 - İptal Edilen Ödenek : 1.196.765.75 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. (B) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Yılı Net Tahsilatı : 3.453.400.11 (B) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Atatürk Kültür Merkezi 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Türk Dil Kurumu 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 40.05- TÜRK DİL KURUMU 1. – Türk Dil Kurumu 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir.. 08 Dinlenme, Kültür ve Din Hizmetleri 13.605.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 13.825.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] BAŞKAN– Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelirler 1.001.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 34.887.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 135.000.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türk Dil Kurumu 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Türk Dil Kurumu 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Türk Dil Kurumu 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 7.670.965.28 - İptal Edilen Ödenek : 6.106.034.72 BAŞKAN– (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. (B) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Yılı Net Tahsilatı : 100.616.945.80 (B) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Türk Dil Kurumu 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Türk Tarih Kurumu 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 40.06- TÜRK TARİH KURUMU 1. – Türk Tarih Kurumu 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir.. 08 Dinlenme, Kültür ve Din Hizmetleri 6.561.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 6.811.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelir-ler 64.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 34.467.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 120.000.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türk Tarih Kurumu 2012 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Türk Tarih Kurumu 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2. – Türk Tarih Kurumu 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Bütçe Gideri : 6.515.190.15 - İptal Edilen Ödenek : 2.047.116.85 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. (B) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: C E T V E L İ [[TL]] - Yılı Net Tahsilatı : 97.092.303.71 (B) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Türk Tarih Kurumu 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu, Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü, Vakıflar Genel Müdürlüğü, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Atatürk Araştırma Merkezi, Atatürk Kültür Merkezi, Türk Dil Kurumu, Türk Tarih Kurumunun 2012 yılı merkezî yönetim bütçeleri ile 2010 yılı merkezî yönetim kesin hesapları kabul edilmiştir. Hayırlı olmalarını temenni ediyoruz. Sayın milletvekilleri, gündemin “Seçim” kısmına geçiyoruz. Avrupa Birliği Uyum Komisyonunda boş bulunan ve Barış ve Demokrasi Partisi Grubuna düşen 1 üyelik için Van Milletvekili Nazmi Gür aday gösterilmiştir. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonunda boş bulunan ve Barış ve Demokrasi Partisi Grubuna düşen 1 üyelik için İstanbul Milletvekili Sebahat Tuncel aday gösterilmiştir. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 32’nci Birleşiminin Yedinci Oturumunu açıyorum. Alınan karar gereğince gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın İnce.
İç Tüzük gereği milletvekilleri kravat takmadan Genel Kurul salonuna giremezler.
Doğru.
İç Tüzük 56/1’i okuyorum: “Başkanlık kürsüsünde Başkan, beyaz kelebek kıravat ve siyah yelek üstüne siyah fırak giyer.” Siz siyah yelek giymemişsiniz, İç Tüzük’e uygun değil, görüşmeler sürdürülemez. Kıyafetiniz uygun değil, 56/1’e göre uygun değil.
Şimdi, Sayın İnce, bir saniyenizi rica edeyim. Ben hep siyah yelek giyiyordum biliyorsunuz, dediler ki: “Gündüzleri siyah, gece beyaz giyiliyor.” onun üzerine beyaz yelek giydirdiler.
İç Tüzük’te böyle bir şey yok. İç Tüzük’e uygun değil. Yeleğinizi değiştirmeden görüşmeler sürdürülemez.
Sayın Başkan, kadın Meclis Başkan Vekilleri de bu düzenlemede olmamasına rağmen yaptığımızı biliyorsunuz.
Bir saniye… Evet.
Sayın Başkan, beyaz giyme söz olur!
Hayır, öyleyse giyeriz efendim.
Sayın Başkan, uygun değil, İç Tüzük’e uygun değil.
Sayın Başkan, uygun uygun.
Okur musun, okur musun.
Sayın Başkan, Genel Kurulun görüşüne baktığınız zaman uygun.
Hayır, okur musun “Siyah yelek.” diyor. İç Tüzük ihlalidir bu.
Var var, siyah yelek var.
İç Tüzük’ün ihlalidir, yapamazsınız.
Beş dakika ara veriyorum efendim, derhâl.
Alınan karar gereğince, gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sıraya alınan, 24.11.2011 Tarihli ve 6250 Sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ve Anayasanın 89 uncu ve 104 üncü Maddeleri Gereğince Cumhurbaşkanınca Bir Daha Görüşülmek Üzere Geri Gönderme Tezkeresi ile Adalet Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlıyoruz. [[Devam]] Hükûmet? Yerinde Komisyon Raporu 103 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Kanunun tümü üzerinde görüşmelere başlıyoruz. Tümü üzerinde Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Sırrı Süreyya Önder, İstanbul Milletvekili. Buyurun efendim.
Evet, buyurun Sayın Önder.
Ayeti biliyor musun?
Ayeti biliyorum, biliyorum. Ayeti bilmez miyim? Ayeti biliyorum. Ayet demişken, bari o cami tartışmasından başlayalım o zaman. CHP de, AK PARTİ de büyük bir bidata düştüler. Ben, kendim için değil, onlar için tasalanıyorum. İslam bir tapınak dini değildir arkadaşlar, gönlünüzü Kâbe ederseniz her yer camidir. Onun için, yıkılmış, yenisi yapılmış filan, bunlar üzerinden bir polemik gereksizdir. Aslolan, sizin gönlünüzü bir camiye çevirmenizdir. (x) Kanun’un ilk görüşmeleri 23/11/2011 tarihli 22’nci ve 24/11/2011 tarihli 23’üncü birleşimlerde yapılmıştır. (xx) 103 S. Sayılı Basmayazı tutanağa eklidir. Zaten, pek iyi idare edildiği de söylenemez. Bu vesileyle -içimde bir ukdedir- Diyanete buradan bir iki şey söylemek istiyorum. Allah’a inanıyorlar şüphesiz, amenna ve saddakna ama Allah’a güvenmiyorlar. Bütün camilere alarm taktırmışlar, kapılarına demir, pencerelerine demir yaptırmışlar. Bu, hiç olacak bir iş değil. Gerçekten, olacak bir iş değil. Giderek, giderek… (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Arkadaşlar, giderek…
Allah’a inanmayanlardan koruyorlar.
Bırakın şeytana uysun, onun hesabını Allah görür. Bırakın uysun. Gerçekten, bu… Hiç başka ülkelerin camilerinde gördünüz mü siz bunu? Arabistan’da gördünüz mü?
Kiliselerde var.
Evet, Hristiyanlıkta görebilirsiniz. O bir tapınak dinidir. Bizde öyle değildir oysa. Orada sünnetullah konuşulur, orada toplanılır, günlük istişareler yapılır. Bunu evinizde de yapabilirsiniz. Onun için tapınak dini değildir. Ben hiçbir şeye saygısızlık etmeyecek kadar bu konuda rikkatli bir insanım ama bu alarm meselesini Diyanet bir düşünsün derim yani. Ne gerek var? Bir Necip Fazıl şiiriyle başlamak istiyorum bu şike meselesine: “Bir kişiye tam dokuz, dokuz kişiye bir pul. /Bu taksimi kurt yapmaz kuzulara şah olsa.” Önümüzdeki Yasa tam da böyle bir taksimi yapıyor. Her türlü hırsızlığı, her türlü emek gaspını, zarafet dışı, centilmenlik dışı her türlü eyleyişi öyle bir affediyoruz, öyle ince bir düzenlemeler yapıyoruz ki sanki rahmetli Necip Fazıl bugünü görmüş de bunun için söylemiş gibi. Kuzulara şah olsa böyle bir taksim yapamaz. Şimdi, Sayın Canikli’nin çok sık tekrarladığı bir tezi vardı, diyordu ki: “Eğer başlangıçta bu önerge oy birliğiyle gelmeseydi bu yasa Mecliste zaten görüşülmezdi.” Bunda samimi olduğunu kabul ediyorum, samimi olduğuna da inanıyorum, evet. Bu suça herkesi iştirak etmeden burada bu riskin altına girmeye kimse cesaret edemezdi. Yürümekte olan bir davada, oynanmakta olan bir müsabakanın yarısında kuralları değiştirmek. Bu, herkesin kolay kolay göze alacağı bir şey değil. Peki, buna inandık. Ondan sonra ne oldu? Ondan sonra AK PARTİ’nin yarısı neredeyse bu işten firar etti. Toparlamak için, toparlamak için… (AK PARTİ sıralarından “Söylemedik” sesi) Ben öyle zannetmiyorum, söylediklerinizin kamuya yansıyan kısmı. Sayın Elitaş bile Cumhurbaşkanının ilk açıklamasında “Cumhurbaşkanının sözünün üstüne söz söylemek olmaz.” demişti. Sonra, Cumhurbaşkanının sözünün üstüne söz söylenebilir olduğunu gördük. Bizim derdimiz, bir engelleme, uzatma, tavsatma falan değil. Biz ve siz… Sizden bunu sormaya cesaret edenler var, cesaret edemeyenler var. O cesaret edemeyenlerin de namı hesabına bir açıklama istiyoruz, niye? Bu kadar basit. Ne oldu da dün Sayın Başbakanın “Böyle bir şey olmaz.” dediği, Sayın Arınç’ın başından beri karşı çıktığı, Sayın Bakanın “Bu bizim teklifimiz değildir.” deyip arasına bir mesafe koyduğu -ya da “Bu bizim teklifimiz değildir, yasa teklifidir...” Karıştırdıysam bağışlasın- araya bir mesafe koyduğu işte, bu kadar iştahla, bu kadar coşkuyla, bu kadar kararlılıkla bu Meclise defaatle getiriyorsunuz. Çok basit bir sorunun cevabına bu görüşmeleri beş dakikada tadil edebiliriz. Niye? Buna bugüne kadar hiçbir cevap verilemedi. Niye biliyor musunuz sayın vekiller? Bunu bizatihi bihakkın savunanlar da burada kendi vicdanlarında bir cevap oluşturamıyorlar da o sebepten. Elinizi vicdanınıza koyun “Ya, biz iyi bir şey yapıyoruz.” duygusu gerçekten, hem vallahi hem billahi size geliyorsa, sözüne çok itimat ettiğimiz arkadaşlarımız var AK PARTİ’li vekillerin içinde, tamamı diyeyim, birisi kalksın Allah için desin ki “Ya, biz bunu vicdanımızda, arkadaş, gerçekten, bihakkın yarın öbür gün hem rûz’i mahşerde hem çoluk çocuğumuza hem bu kutsal düzlemde bunun hesabını verebiliriz.” desin, biz de hemen rücu edelim, gidelim, rahat bir uyku uyuyalım. Şimdi, böyle bir şey yok. Gelelim CHP’ye… Bir hakaret etme kastım yok fakat sayın CHP’liler, çok safsınız. (AK PARTİ sıralarından gülüşmeler) Kusura bakmayın, gerçekten çok safsınız. Bunu iyilik anlamında söylüyorum, bir hakaret etme kastıyla ya da kelimenin olumsuz çağrışımı anlamında değil. Şimdi, burada, alenileştirilmeyen her şeyi alenileştirmek bizim işimiz. İçten içe diyorsunuz ki “Ya, dur hele, bu bir allem kallem, bu yasa geçerse yarın öbür gün belki içeriden biz de vekillerimizi çıkartırız.”
Gerçekten de gülünecek bir şey yok, gerçekten gülünecek bir şey yok. Ben yerinizde olsam bu hâle ağlarım. Şimdi, saflık burada. Gerçekten belki zımnen size böyle şeyler söylenmiş ya da ima edilmiş olabilir. İşte buradan söylüyorum rüyanızda görürsünüz. (AK PARTİ sıralarından gülüşmeler) Bu zulüm, bu çifte standart, bu riyakârlık egemen olmaya başladıkça çok kötü bir yola giriyoruz. Dün ak dediğinize bugün şartların hiçbirisi değişmeden ve ikna edici bir tek cümle kurulmadan bugün kara demek, bunu diyen bir zihniyetin yarın öbür gün haksızlığa uğramışlara, mazlumlara, mağdurlara şefaatçi olmasını beklemek gerçekten saflıktan başka, iyi anlamıyla saflıktan başka bir şey değil. Yapmayacaklar emin olabilirsiniz. Bu çark devam edecek. Bu programlanmış. Bu iş bir müddet daha böyle devam edecek. Tekrar Sayın Canikli’ye sormak istiyorum: Peki Cumhurbaşkanının bu ülkede hiçbir kıymeti harbiyesi yok mu arkadaş, Sayın Cumhurbaşkanının? Eyyamcılıkla mı suçlayacaksınız onu da? Nitekim zımnen böyle ifadelerle suçlandı, itham edildi, ima edildi. Peki, Grubunuzda bayrak çekenler oldu, istifa tehdidi, bunu Ergenekon’la işbirliğine kadar vardırma. Hani bunu biz söylesek dara çekerdiniz bizi. E, sizin kendi vekiliniz söylüyor. Üstelik bu konuda uzman olduğu gibi de bir iddiası var. Üstelik sizin de bu uzmanlığına binaen buraya taşımış olduğunuz bir vakıa. E peki, bütün bunlar kıymetsiz mi? O arkadaşımız bugün burada yok. Keşke burada olsaydı. Keşke gazete gazete gezeceğine halkın kürsüsünde… Bakın, BDP’de bu konuda görüş ayrılığı çıktı, açık yüreklilikle bunu beyan ettik, birbirimizi bir şekilde ikna ettik, etmeyenler de kendi serbest iradeleriyle bu konuda tavır alacaklar. Bunda ne beis var? Nedir yani?
Bu Yasa için mi aranızda ihtilaf çıktı?
Evet, bu Yasa için ihtilaf çıktı. Ayrıca, her konuda da aramızda ihtilaf çıkabilir. Siyaset dediğiniz bir bölünme işidir zaten ama burada bir hak meselesi var. Yani hak söz konusu olduğunda… Arkadaşlar, topluluklar iyi duygular üzerine inşa edilirler ya da ortak iyilikler üzerine inşa edilirlerse kaim olurlar. Bakın, bir kere değinmenin dışında hiç girmeyeceğim o meseleye. Çıkıp burada milletvekillerimizin durumundan, orantısız KCK tutuklamalarından, artık, siyasetin bir imhaya varmış gözaltı operasyonlarından falan hiç bahsetmeyeceğim, ayrı bir şey; ayrı değil ama ayrı tutmak istiyorum, sırf sizin vicdanlarınıza hitap edebilmek adına ayrı tutmak istiyorum. Onu başka bir zaman, başka bir vesileyle, her gün konuşuruz ama burada bir hak gasbı var. Cumhurbaşkanı bunu görüyor, partinizin söylemeye cesaret eden ve etmeyen arkadaşları… Bunu da olumsuz anlamda kullanmıyorum, hepimiz parti gerçeğinden, örgüt disiplininden haberdar insanlarız. Buna renk aşkı da demesin Allah aşkına kimse. Renk dediğinin bir haysiyeti var ve bir pazar metaı değildir. Bunun gerçekten en büyük örneğini Beşiktaş Çarşı Grubu göstermiştir. Ben söyledim, millî takım dâhil hiçbir takımı tutmam, hiçbir yeşil sahanın içini görmemişim ama bir hukuki, evrensel hukuki değerlerle ve bir asgari etikle, ahlakla kendimi bağlı sayarım. Bunun için uzman olmaya da gerek yok, fazilet deryası olmak da gerekmiyor. Sürece baktığımızda, vallahi ve billahi bu suskunluk da buna delalet -ikidir yemin ediyorum- çünkü hiçbirimiz, hiçbiriniz kalbinizden bunun vesvesesini atamıyorsunuz.
Dinlememiz demek her söylediğini kabul ediyoruz demek değil.
Eyvallah, elbette ki değil, elbette ki değil.
Oraya verme yani. Söyleyecek çok şey var.
Ama söylenecek çok şeyleri söylemek için zaten buradayız Sayın Vekilim.
Tabii, öyle olması lazım.
Siz de bizden sonra gelir söylersiniz. Biz de bunu murat ediyoruz. Aslında ikna edilmek istiyoruz yoksa farkındaysanız ne demagojiye sapacak, tenezzül edecek bir tavrımız var ne de başka bir şey. Bu neden meselesine bir cevap istiyoruz. Bu göründüğünden çok daha fazla bir şeye tekabül ediyor. “Aman, bunlar uslandılar. Zaten örgütlü organizasyondan da yargılanacaklar, yarısı çıkacak, yarısı çıkmayacak.” falan gibi geçiştirilemeyecek bir şey var. Bir Finlandiya halk masalı vardır. Onur, bulut ve güneş bir araya gelmişler, saklambaç oynamaya karar vermişler. Her biri bir yere saklanmış. Güneşi gitmişler bir dağın arkasında gurup ederken bulmuşlar, rüzgârı bir derin koyakta bulmuşlar, onuru bulamamışlar. Yenilgiyi kabul etmişler “Hadi, neredeysen çık ortaya.” demişler. “Ben bir kez kayboldum mu bir daha bulunamam.” diye bir ses gelmiş. Burada gidecek olan bir onurdur yani emeğin onuru, başkalarının hakkı. Gasp edilen sizinki değil ki bol keseden cömertlik edesiniz. Aslında tam sizin cömertlik edeceğiniz meselelerde kenar duruyorsunuz. Başkasının namı hesabına, atıyorum, belki Sivasspor şampiyon olacaktı -anlamadığım için- belki Bursa olacaktı, belki Bursa oldu bilmiyorum kimin şampiyon olduğunu da ama her kim ise bu allem kullem buna mâni oldu.
Bilirsin, bilirsin…
Vallahi bilmiyorum Aslanoğlu, bilmiyorum. Onun için bir başkasının gasp edilmiş hakkı üzerine ahkâm kurmak bizim işimiz değildir. Kısas geleneğinden gelen insanlarsınız ya da aşinalığınız var. Siz onun ne olduğunu sayın vekilim yanınızdaki vekile sorsanız size anlatır, o değilse, arkanızdaki. Şimdi, olay şu: Devlete karşı işlenmiş suçlar, bakın, bu Meclisin konusudur. Burada her türlü alicenaplık anlaşılır çünkü dersiniz ki: Burası devletin kristalize olmuş en üst temsiliyet organı. A, biz bunda şu selameti gördük, şöyle bir aydınlığa götürür bizi, bu vesileyle bu kararı aldık. Bu sizin hakkınız, yetkiniz ve haddinizdir ama başkasının gasbedilen hakları üzerinden sizin alelusul, şaltere bağlamış gibi, bir indir, bir kaldır, olmadı bir daha getir falan, bunlar bizim ne hakkımız ne haddimiz. Başkasının emeği ve hakkı üzerinden burada alicenaplık yapmak bizim işimiz olmamalı. Biz vidanjör değiliz, haşa. Niye başkalarının pisliğini temizleyelim? Soruyorum size, elinizi vicdanınıza koyun, kanayan bir yarası var bu memleketin. Biliyoruz, bir savaş sürüp gidiyor, adına ister “terörizm” deyin, ister “çatışma” deyin ister “düşük yoğunluklu iç savaş” deyin ister “savaş” deyin ister “münakaşa” deyin. Peki, elimizi vicdanımıza koyup soralım: Hiç bu konuda 2 kere yasa getirmek gayretkeşliğine girdik mi? Her gün Kürt, Türk evlatlarımız telef olup gidiyor. Bu, bizi, bu kadar seferber edebildi mi? Bunun verilecek bir cevabı var mı bizde? Büyüklerimiz her şeyi bizden daha iyi düşünür. Limanına demir atmışız, bu konuda hiçbir şekilde seferber olmuyoruz ama ne hikmetse nalla mıhın arasında bu Şike Yasası’nı temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp buraya getiriyoruz. Büyüklerimiz bizden daha iyi düşünür demişken, niye bu futboldan gelen arkadaşımızı bir kere biz bu konuda fikrini beyan ederken görmedik, benim gibi avamlara bu konuda konuşmak düşüyor? Merak ediyorum gerçekten, mesela, Hakan Şükür bu konuda ne düşünüyor? Çıkıp burada iki kelam etse meselenin içinden gelen birisi olarak. Burada, lobiler cirit atıyor. Bizim kendi vekilimiz var. Ehlivukufsa ondan daha iyi bilen var mı? Ahlakından şüphe etmediğimiz, karakterinden şüphe etmediğimiz, has, halis bir kardeşimiz, gelip “Yahu, ağalar, beyler, belki, siz şu konuda yanlış düşünüyorsunuz, o işin aslı şu değil, bu.” diyebilir. Sözlerimi bağlayayım. Sayın Canikli böyle bir mutabakatı gerekçe saymıştı. Bakın, hiç tezviratlara da girmiyorum, iddianamelerde adı geçen vekiller falan bahsine hiç girmiyorum. Böyle bir mutabakattan bahsetmişti. Bu mutabakat parça pinçik olmuştur, kırk yerinden çatlamış, etrafa saçılmıştır. Bir tarafında Cumhurbaşkanı var, BDP var, AK PARTİ’li bazı milletvekilleri var, Çok Saygıdeğer Sayın Bülent Arınç var, bir tarafta da belli ki Sayın Başbakanın iradesi var, arada da “Biz bunun hesabını vicdanımıza nasıl vereceğiz?” diyen bir iktidar partisi ve kendi vekillerinin de belki bir şefaatle, bu vesileyle oradan çıkacağını uman ana muhalefet partisi var. Protokol meselesindeki performansı şike meselesinden sonra yapacaklarının işaretidir. Gelin, daha fazla polemiğe dökmeden, gelin, bu yasada şöyle bir şey yapalım: Belki isim isim yoklama, belki gerçekten “kabul edenler, etmeyenler” bahsine girmeden net bir oylama yapalım ama belli olsun arkadaş. Yarın, öbür gün “Ya, ben o arada elimi kaldırmamıştım, oylamaya gelmemiştim.” bilmem ne, bunlara gerek yok. Gelin, böyle yapalım, böyle yapacaksak isim isim, biz de bu süreci fazla uzatmayalım, yarın da bütçe çalışması var. Derdimiz bağcıyı dövmek değil, bahçeyi talan etmek de değil. Hepinizi bütün saygı ve hürmetimle selamlıyorum. Fazla amacını aşan şeyler olduysa özür diliyorum. Kastım hiç kimseye ve hiçbir şeye saygısızlık yapmak değildi, gerçekten hulûsi kalple içimden geleni söyledim. Teşekkürler, saygılar arkadaşlar.
Sayın Önder, açık oylama önergesi vereceğiz yani herkesin oyu belli olacak.
Değerli milletvekilleri, tasarının tümü üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Ali Uzunırmak, Aydın Milletvekilimiz. Buyurun efendim.
Değerli milletvekilleri, önce 6222 nasıl hazırlandı, nasıl geldi, bunun üzerinde sizleri kısaca bilgilendirerek, çok belki yirmi dakikayı da kullanmadan bazı konuları mülahaza etmek istiyorum çünkü çok geniş bir bilgi kirliliği var. Bu bilgi kirliliği neden kaynaklanıyor? Bir: Elbette ki çok büyük ekonomik rantların ve sosyal statülerin oluşturulduğu, tartışıldığı ve paylaşıldığı bir alan, bir dünya. Dolayısıyla, taraflar var, takımların taraftarlıkları var, bu taraftarlık anlayışı içerisinde rakiplerini sıkıştırmış olmanın verdiği, rekabet etmenin farklı bir boyutunda olayı algılama ve fırsat düşkünlüğü var. Bunun yanında bilgisizlik var, inanmak istediği gibi sektörün içinde olmadan sektörle alakalı, sektörün başka alanlarına bağlantılar tutarak, Türkiye'deki ve dünyadaki konumu ve hedefi belli olmadan yapılan konuşmalar var. Hedefi belli olmadan yapılan konuşmalardan kastım ne? Spor dünyasını, Türkiye'deki ve dünyadaki etkinliklerini, büyüklüğünü duygularla karıştırarak, sporun hedeflerini evrensel anlayışlarını, kurumsallaşmasını, bu dünyayı tanımadan, kendi dünyamız içerisinde bir rol biçmeye kalktığımızda elbette ki kişisel değerlendirmeler yanlış bilgilenmeye götürecektir. Bunların önüne geçmek için ben konuyu yakından bilen ve ilgilenen, geçmişi olan birisi olarak sizlerle bazı şeyleri paylaşmak istiyorum. Değerli milletvekilleri, 6222 sayılı Kanun, kamuoyunda konuşulduğu gibi Kulüpler Birliğinin teklifi falan değildir, esas fonksiyon Türkiye Futbol Federasyonunun olmuştur o yasa çıkarken. İşte “Bütün kulüpler imza attı.”, “Bütün kulüpler biliyordu.” falan gibi birtakım argümanlar o sürecin içerisinde olmayan ve yanlış bilgi sahibi olan, kamuoyunu da yanlış bilgilendiren arkadaşlarımızın söylemleridir. Teklifte etkin olan esas kurum o günün Türkiye Futbol Federasyonudur. Tabii ki, Kulüpler Birliği olarak spor içerisindeki etkin insanlar, değerli milletvekilleri, işte o zaman okumadılar, kabul ettiler, kabul etmediler… Elbette ki insanlar hata yapabilir. O hatalar hepimize şamildir. Önemli olan hatalardan dönmektir. Dolayısıyla, şikeyle veya başka konuyla ilgili verilecek olan cezaya hiçbir kimse, bir kulüp başkanı, hele o atmosfer içerisinde şiddetle ilgili yasalarda “Ben bu cezayı fazla görüyorum, işte bu ceza şu kadar olsun.” falan deme cesaretini gösteremez değerli arkadaşlar. Öyle bir argümanı da söyleyemez. Söylemesi de mümkün değil. Hemen diyecekler ki: “Haa, o zaman bu şikeci.” Bunu hepimiz yaşıyoruz beraber. İşte, ona karşı çıkmak, cezanın yüksek olmasını savunmak sanki şikeyi önlemek gibi veya şikeci olmadığını ispatlamak gibi bir psikolojinin içerisinde kanun yapma tekniğinin de kabul edilebilir olması mümkün değildir. Değerli milletvekilleri, her şeyden önce teklifin, 6222’nin gelişi bu şekildedir. 6222’nin, biz Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak da çok acele çıktığını, doğru tartışılmadığını hatta 2005 yılında Şiddeti Araştırma Komisyonunun raporlarının, 2011 yılındaki yine Şiddet ve Düzensizliği Araştırma, Spor Kulüplerinin Sorunlarını Araştırma Komisyonunun raporunun beklenmeden, dikkate alınmadan bu yasanın çıkmasının sağlıklı olmayacağını, bu yasanın doğru olmadığını savundum ve bugün de savunuyorum ve ben ve grubum bu meselelere bakarken bir projeksiyon olarak, bir vizyon, bir misyon olarak Türk sporuna bakıyoruz ve kökten çözümler peşinde olarak bir çözüme bakıyoruz. Dolayısıyla, değerli arkadaşlar, siz eğer sporun evrensel değerleri, evrensel hukuku açısından, evrensel, kurumsal yapıları açısından düzenlerken adli cezaları esas alırsanız spora en büyük kötülüğü yaparsınız. Bunu ben her zaman savunuyorum ve savunmaya devam edeceğim. Sporla ilgili yönetimlerde hiçbir zaman adli cezaların yüksekliği ve adli cezalar esas olmamalıdır. Sporu spor yönetmelidir ve sporda tali cezalar, destekleyici cezalar adli cezalar olmalıdır, esas cezalar sportif cezalar olmalıdır. Bundan meramım, bundan kastım nedir? Eğer, nasıl ki bir zamanlar Türkiye’de ekonomik suçlara ekonomik ceza gibi bir düşünce sistematiği gelişmiş ve doğru da kabul edilebilecekse, sporda da sportif cezalar esas olmalıdır. Adli yasalarla, ceza yasalarıyla siz tali olarak birtakım düzenlemeler yapabilirsiniz, yapmalısınız. Ama bunun yanında esas olarak, talimatnamelerle, yönetmeliklerle sportif cezalara ağırlık verilmelidir. Sayın Bakana bunu Adalet Komisyonunda da söyledim. Spor mahkemeleri bir an önce kurulmalı. Bunun yanında, federasyonlara yönetmeliklerinde ve talimatnamelerinde mutlaka sportif cezaları ve sportif ceza kurullarına ve tahkim gibi birtakım kurullar -ki Anayasa’mızda değişiklik yaptık, sporda tahkimi- ve bunlar geliştirilmeli. Spor bu şekilde kurumsal bir yapıya dönüştürülmeli ve spor kurumsal bir yapıyla yönetilmeli. Eğer bu mantık içerisinde bir bütüncül olarak spora bakmazsanız Türk sporu dünyadaki rekabet gücünü kaybeder. İşte, o zaman, bizi felaketler beklemektedir çünkü spor, direkt ve dolaylı etkileriyle, tartışmalara göre 4 ve 5’inci sırada ekonomik büyüklüğe ulaşmış bir sektördür dünyada. Türkiye, bu sektörde layık olduğu yere gelebilmek için bu düzenlemeleri, bu projeksiyonları, objektif ve dünyadaki sportif kurum ve kurallarla bu meselelere çözüm aramalıdır. Dolayısıyla, 6222, bu noktada, acele ve eksik çıkmıştı. Sayın Cumhurbaşkanımızın veto gerekçelerine baktığımızda… 6250’yi de biz burada tartışırken ben, gene, aynı meale yakın konuşmalar yaptım, gene, acele çıktığını ve bunda da yanlışların olabileceğini, tartışılabileceğini söyledim ve Sayın Cumhurbaşkanımızın veto gerekçelerine baktığımızda, zaten birçok şeyi görmek mümkün değerli arkadaşlar. Tabii, burada, hemen şu rezervi koymak istiyorum: Bu kadar tartışmaların olduğu Türkiye’de, maalesef değerli arkadaşlar, çoğunluğa dayalı güvenerek çıkarılan bu yasaların eksik ve yanlış çıktığını görmemiz gerekiyor. “Bir musibet bin nasihatten iyidir.” cümlesinden yola çıkarak bizim, hiç olmazsa AKP çoğunluğunun, bundan sonraki yasaları daha dikkatli çıkartması için, muhalefetle beraber hareket etmesi gerektiği, burada “Virgülüne dahi dokundurmadan geçireceğiz.” mantığının terk edilmesi gerektiğini burada yaşamamız ve bilmemiz gerekiyor. Zaten, hep, bugüne kadar, karşıtlıklardan beslenerek, uyumsuzluklardan beslenerek AKP geldi. Değerli arkadaşlar, bu veto gerekçesinde iki endişe taşınmaktadır: 1) Sayın Cumhurbaşkanımız, yarınlarda, acaba siyasi bir manevra alanı açmak için mi bu yasayı veto etmiştir? Bu, çok keskin bir kanaate dönüşmüştür. 2) Sayın Cumhurbaşkanımız, acaba bu yasayı veto ederken hâlen daha AKP’yle bir duygusal bağ içerisinde iktidarı ve muhalefeti toplumda beraber kucaklama endişesiyle mi bu yasayı veto etmiştir, toplumdaki kanaatlerin hepsini kucaklayabilmek için? Bu da toplumda keskin bir kanaattir. Değerli milletvekilleri, bir Türk milliyetçisi olarak, devleti ebet müddeti savunan, ömrünü buna vakfetmiş bir milletvekili olarak sizlerle bir şey paylaşmak istiyorum. Bayrağımızı arabasında taşıyan üç makam vardır, bunlardan birisi Cumhurbaşkanlığıdır, ikincisi büyükelçiliklerdir, üçüncüsü valiliklerimizdir. Bunun bir anlamının olması gerekir. Cumhurbaşkanlığı, büyükelçilikler ve valilikler eğer araçlarında Türkiye Cumhuriyeti’nin Bayrağı’nı taşıyorlarsa bu makamlar bu milletin, bu cumhurun makamlarıdır anlamına gelir, bir partinin, bir siyasi görüşün, bir siyasi düşüncenin makamı olmaktan uzaklaşması gerekir. Eğer, hâlen çok saygı duyduğum Cumhurbaşkanlığı makamında bu endişelerimizi söylediğimiz argümanlarla birtakım vetolar ve onaylar yapılıyorsa bundan üzüntü duyacağımı sizlerle paylaşmak istiyorum. Bakın, Sayın Cumhurbaşkanımız veto gerekçesinde ne diyor? Kırgızistan seyahatinden önce, yasanın ilk uygulanacağı dönemde değişikliğe uğramasının yasanın dikkatli bir şekilde incelenmesi gerekliliğini gösterdiğini belirten Gül: "Açıkçası bu yasa ile ilgili rahatsızlığım var, çünkü altı ay önce çıkmış olan bir yasanın daha düzgün çıkması gerekirdi." Yani altı ay önce çıkan yasa 6222; 6222’nin düzgün çıkmadığını Sayın Cumhurbaşkanımız kendisi beyan ediyor. Sayın Cumhurbaşkanım niye onayladın o zaman 6222’yi? Peki, Sayın Cumhurbaşkanımız ölçülülük ve caydırıcılık, süren soruşturmalara etkisi açısından ve kişiye yönelik bir yasa çıkarmanın endişesinden bahsediyor. Değerli milletvekilleri, eğer bu ülkede süren soruşturmaları etkilemesi düşünülüyorsa bir yasa çıkarken bu Meclisin tatil etmesi lazım kendisini, çünkü hayat devam ediyor. Hayat devam ederken biz yasaları çıkartıyoruz. Çıkan yasalar, mutlaka birilerini, süren soruşturmaları, kesinleşmiş cezaları etkileyecektir. Bundan imtina etmemiz mümkün değil. O zaman ilan edeceğiz, “On sene şu faaliyeti göstermeyin, biz o alanla ilgili bir yasa çıkartacağız.” diyeceğiz, o zaman kesintiye uğramayacak bu işler. Tabii, süren soruşturmalarla ilgili şunu da ben sizlerle paylaşmak istiyorum: Burada AKP çoğunluğuna dayalı birçok yasa değişiklikleri yapıldı süren soruşturmaları etkileyecek. Görevi kötüye kullanmayı burada AKP çoğunluğu geçirdi. Peki, o zaman süren soruşturmaları etkilemedi mi bu yasa? Kişiye dönük yasa çıkartma, Allah rahmet eylesin, bugünkü bazı arkadaşlarımıza nazaran çok daha millîydi, rahmetli Erbakan Hoca için af çıkmadı mı bu memlekette, Erbakan Hoca için bu memlekette yasa çıkmadı mı değerli arkadaşlar? Sayın Cumhurbaşkanımız bunları onaylamadı mı? Ha, bunları onaylamış olması demek, böyle bir yasa çıktığı zaman bu onaylamayı sürekli hâle getirsin anlamında bunları kullanmıyorum, tasvip ettiğim anlamında kullanmıyorum ama gerekçeyle, yapılışla, yapmak istediğinizle, yapmanız gerekenle çelişki olduğunda, bir çıkış aradığınızda bu gerekçeler bizlere inandırıcı gelmemektedir. Dolayısıyla, burada olayı kişiselleştirmeden bir başka meseleyi sizlerle paylaşmak istiyorum. Değerli milletvekilleri, milletvekillerinin konuşma alanları en başta Genel Kurul salonudur, ihtisas komisyonlarıdır. İhtisas komisyonlarında ve Genel Kurul salonunda isterlerse grupları adına, isterlerse şahısları adına, isterlerse önergeler vererek sayın milletvekilleri konuşma fırsatı bulabilir ve düşüncelerini açıklayabilir. Bir televizyon programında, şahsıma dönük, hiç de muhatap olamayacağım şekilde bir ithamla karşılaştım. Güya “Bu yasanın sorumlusu Ali Uzunırmak’tır, Yıldırım Demirören’i, mihmandarlık yaparak Mecliste bütün grupları gezdirmiştir.” gibi Sayın Gaziantep Milletvekili Şamil Tayyar Bey’in bazı beyanları oldu televizyonda açık, TV 8’de. Değerli milletvekilleri, ben spor camiasının içinden gelen birisiyim. Fenerbahçe’nin şu andaki Başkanlığını yürüten Sayın Özdemir benim üniversite yıllarında okulda asistanımdır. Yıldırım Demirören, ben Beşiktaş’ın kongre delegesiyim, benim Kulüp Başkanımdır, dostumdur. Kayseri, Recep Mamur Başkan benim dostumdur. İlhan Cavcav Bey, Gençler Birliği Başkanı, benim dostumdur. Hatta Gaziantep’in Başkanı İbrahim Kızıl Bey benim dostumdur ve bize bu arkadaşlarımız gelirken bu diyaloglardan dolayı Kulüpler Birliği Vakfı olarak gelmişlerdir. Sayın Demirören Kulüpler Birliği Vakfının Başkanıdır ve ben sadece Milliyetçi Hareket Partisi Grubunda kendilerine eşlik ettim. AKP Grubunda, CHP Grubunda, BDP Grubundaki ziyaretlerinde ben yokum ve bir sayın milletvekilinin televizyonda bu tür konuşmalarını çok yadırgadım, kendisinden rica ettim medeni bir şekilde, “Sayın Milletvekilim, böyle bir yanlış bilgi var sizde, yanlış anlaşılma var, bunu düzeltmenizi rica ediyorum.” dedim ve bugüne kadar bekledim Sayın Tayyar’ın düzeltmesini. Eğer televizyonlarda düzeltmiş olsaydı ben bugün bu Genel Kurulda bu konuşmayı yapmazdım ama bugün bu Genel Kurulda bu konuşmayı yapıyorum. Ne konuştuğumu da iyi bilen birisiyim. Sayın Şamil Tayyar savcılığı bıraksın, gazeteciliği bıraksın, milletvekili olduğunun farkına varsın, Genel Kurulda konuşsun, komisyonlarda konuşsun. Öyle…
Ona sen mi karar vereceksin?
Sen de avukatlığa soyunma oradan, Şamil Tayyar gelsin konuşsun, avukatlık yapma, sana da cevabı veririm, hiç merak etme. Dolayısıyla, değerli milletvekilleri, bu düzenleme Türk sporu için adli cezaların destek ceza olarak görülmesi, esas düzenlemelerin federasyonlara baskı yapılarak, federasyonlarla görüşülerek sportif cezalara döndürülmesinin bir başlangıcı olmalıdır. Değerli milletvekilleri, şike elbette ki emek hırsızlığıdır ama bu soruşturmanın safahatını düşündüğümüzde de çeşitli soru işaretleri doludur. Nisanda kanun çıktı, mayısta ligler bitti. Mayısta ligler bitmezden önce şike takibinde ilk şikede eğer suçlular yakalansa ondan sonraki şike devam etmeyecek, belki şampiyonluk farklı bir takımın olacak ama ondan sonraki şikenin devam etmesine âdeta fırsat tanınmıştır; o yetmemiş, soruşturma 3 Temmuzdan, seçimlerden sonraya bırakılmıştır; ondan sonra, federasyon seçimlerinden sonraya bırakılmıştır ve federasyon da bugün kucağında saatli bir bomba bulmuştur. Dolayısıyla, bu saatli bomba içerisinde federasyon da birtakım çelişkilerin içerisindedir. İşte, UEFA’daki Komiser Cornu’dan tutun başkalarına varıncaya kadar bazı soruşturmalarla, araştırmalarla ilgili âdeta Türkiye’de bunları hiç kimse üstlenmek istememekte ve uluslararası bir şahit tutularak, bir mesul tutularak Türkiye’de âdeta mesuliyetten kurtulma çabası sürmektedir. Bunlar Türk sporuna ve Türk yöneticisine yakışmayan davranışlardır. Doğruca, dürüstçe, kendinden emin bir şekilde, ister ceza hâkimleri isterse spor kulüp yöneticileri isterse spor organizasyonlarının yöneticileri mesuliyetleri üstlerine alarak bu meseleleri çözmelidir diyorum ve düzenlemenin mutlaka ve mutlaka, söylediğim gibi, adli cezaları tali, sportif cezaları esas alan konuma gelmesini gerektiğini savunuyorum. Yılda 1 milyon dolara sözleşme imzalayan bir futbolcu, beş yıl ceza alacağını öngördüğünüz zaman 5 milyon dolardan vazgeçip 50 bin liralık şikeye tevessül etmez. Bir Sivas maçı için de milyon dolarlarla şike yapılmaz değerli arkadaşlar. Piyasayı, kuralları ve işleyişi bilerek yasaları çıkarırsak ülkeye doğru hizmet etmiş oluruz. Hepinize en derin saygılarımı sunuyorum ve hayırlı akşamlar diliyorum.
Geneli üzerinde üçüncü söz, Aydın Milletvekili Sayın Bülent Tezcan Cumhuriyet Halk Partisi.
Sayın milletvekilleri, Sayın Cumhurbaşkanı tarafından bir kez daha görüşülmek üzere geri gönderilen 6222 sayılı Yasa’da değişiklik yapılmasına dair 6250 sayılı Yasa daha önce burada görüşülmüştü. O görüşmeler sırasında burada uzun uzun maddeler üzerinde ve tümü üzerinde konuşmalar yapıldı. Aşağı yukarı sayın Genel Kurulun bu konudaki iradesi orada şekillendi, ortaya çıktı ve 6250 sayılı Yasa burada kabul edilerek kanunlaştı, ancak son işlem Cumhurbaşkanlığının, Sayın Cumhurbaşkanının onama aşamasında süreç tamamlanmadı ve tekrar geldi. Adalet Komisyonunda dün görüşüldü ve bugün de Genel Kurul gündemine geldi. Değerli arkadaşlar, konuyla ilgili -tekrar ediyorum- daha önce uzun uzun konuşuldu. Burada sanıyorum ilginç olan ve iki günden bu yana kamuoyunu yoğun biçimde meşgul eden nokta, Sayın Cumhurbaşkanının bu yasayı tekrar görüşülmek üzere veto edip Meclise geri göndermesidir. Tabii, bundan önceki yasalarda da aynı şekilde benzer uygulamalar olmuş olsaydı bu kadar gündemi işgal etmeyecekti herhâlde. Değerli arkadaşlar, bunu anlamakta herhâlde zorlanıyor olmamız oldukça normal. Bakın, Sayın Cumhurbaşkanımız Cumhurbaşkanı seçildikten sonra, Türkiye’de çok önemli, hatta ulusal çıkarlarımız açısından çok önemli temel kanunlar buradan -hem de mutabakatla değil, sadece Adalet ve Kalkınma Partisinin, iktidar partisinin oylarıyla- çıkıp önüne gönderildiğinde, kamuoyunda uzun uzun tartışıldığında, “Bakın, bu onanırsa Türkiye'nin ulusal çıkarları şu ölçüde ciddi biçimde zarar görür.” diye tartışıldığında, “Sayın Cumhurbaşkanı, siz son makamsınız, onaylamayın, bir kere daha Meclise gönderin.” dendiğinde, her ne hikmetse Sayın Cumhurbaşkanımız bu feryatlara bugüne kadar kulak vermemişti. Bakın, mayınlı araziler meselesini hatırlayın. Mayınlı arazilerin yabancılara peşkeş çekilmesiyle ilgili yasa bu şekilde buna tam da örnek olacak bir yasadır, daha sonra Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildi. O yasada aynı duyarlılığı beklerdik Sayın Cumhurbaşkanından, Cumhurbaşkanlığı makamından; olmadı. Çok uzağa gitmiyorum, çok örnekleri var maalesef -maalesef çok örnekleri var ama çok uzağa gitmiyorum- yakın zamanda; 12 Haziran seçimlerinin hemen öncesinde bu Meclis bir yetki kanunu çıkardı arkadaşlar, Anayasa’nın 91’inci maddesine göre kanun hükmünde kararname çıkarma konusunda bir yetki kanunu çıkardı. Değerli arkadaşlar, Anayasa’nın Üçüncü Kısım Birinci Bölümü devletin organlarını sayarken “yasama organı” der, Türkiye Büyük Millet Meclisini “yasama organı” diye tarif eder. Türkiye Büyük Millet Meclisinin yasama görevi dışında bir de denetim görevi vardır ama temel görevi yasama görevidir. Yasama görevi devredilemez bir yetkidir, devredilemez bir görevdir, devredilemez bir haktır. İstisnai olarak, Anayasa’nın 91’inci maddesinde kanun hükmünde kararname çıkarma yetkisi tanınmıştır ama istisnai durumlarda, acele hâllerde ve kısa sürede sonuçlandırılmak üzere. Değerli arkadaşlar, 12 Haziran seçimleri öncesinde, bir yetki kanunuyla bütün bir devlet düzenini yeniden şekillendirme imkânı verdi Türkiye Büyük Millet Meclisinin AKP çoğunluğu, tamamı değil. Türkiye Büyük Millet Meclisinin AKP çoğunluğu, bütün bir devlet düzenini yeniden şekillendirme yetkisi verdi. Kime? Hükûmete. Ne zaman? Seçimlerin hemen öncesinde. Değerli arkadaşlar, oturup düşünmek lazım. Seçimlerin hemen öncesinde bu acele niyeydi? Bakın, bununla Adalet Bakanlığıyla ilgili düzenleme yapıldı, Bayındırlık Bakanlığıyla ilgili düzenleme yapıldı, birçok yeni bakanlık tesis edildi, bakanlıklar bölündü, bakanlıklar kuruldu, il müdürleri, daire müdürleri belirsiz bir şekilde “Benim durumum ne olacak?” diye aylarca bekledi. Bu, bütün devlet sisteminde kadrolaşmanın aracı hâline getirildi. Değerli arkadaşlar, bir devlet düzeni topyekûn kanun hükmünde kararnameyle şekillendirilemez. Bu, doğrudan doğruya yasama yetkisinin devridir. Bu, doğrudan doğruya…
Spora gel.
Hiç rahatsız olmayın. Sizin yetkinizi hatırlatıyorum. Sizin yetkinizi hatırlatıyorum. Kıskançlıkla elinizde tutmanız gereken yetkinizi hatırlatıyorum, hiç rahatsız olmayın. Değerli arkadaşlar, bir devlet düzeni…
Yasayla ne alakası var?
Alakasını göreceksiniz yasayla. Neyi görüşüyoruz, göreceksiniz şimdi. Bir devlet düzeni tepeden tırnağa Hükûmetin eline bu şekliyle devredilemez. Bu, Türkiye Büyük Millet Meclisinin “Ben yasama yetkisini kullanmaktan feragat ediyorum.” demesidir, başka bir anlam taşımaz. Şimdi şuraya geleceğim “Ne ilgisi var?” diyorsunuz, oraya geliyorum. Değerli arkadaşlarım, hadi, Türkiye Büyük Millet Meclisinde iktidar çoğunluğu parmak hesabıyla “Hükûmet de bizdendir -iyi niyetle söylüyorum yani başka bir sebeple değil- ya, nasıl olsa bizim Hükûmetimiz yanlış yapmaz -iyi niyetle- devlet düzenini yeniden düzenleme ihtiyacı doğdu.” diye -iyimser konuşuyorum- bu yetkiyi verdi diyelim ki! Türkiye Büyük Millet Meclisinin Anayasa’daki kuralları uygulamak ne kadar göreviyse Cumhurbaşkanının da Anayasa’ya uygunluk konusunda hassasiyet göstermesi en az o kadar önemli bir görevidir. Değerli arkadaşlar, o Yetki Kanunu gittiğinde, o zaman da bu Yetki Kanunu’nun onaylanmaması konusunda aynı hassasiyeti görmek isterdik ama Sayın Cumhurbaşkanı bir devlet düzenini tepeden tırnağa şekillendiren, hem de seçim öncesinde şekillendiren, hem de bir daha iktidara gelip gelmeyeceği dahi belli olmayan Parlamentonun, görev süresi sona eren Parlamentonun verdiği Yetki Kanunu’nda maalesef aynı hassasiyeti göstermedi. Şimdi, 6250 sayılı Yasa görüşülürken burada ağırlıklı bir mutabakat sağlandı. Bu ağırlıklı mutabakat… Sadece bir grup buna katılmadığını beyan etti, saygı duyarız ama geri kalan grubun ağırlıklı mutabakatıyla onaylandı ve Sayın Cumhurbaşkanımız, affınıza sığınıyorum, Cumhurbaşkanı olduğunu hatırladı. Değerli arkadaşlar, bunu anlamak mümkün değil. Tabii, hâl böyle olunca kamuoyunda, basında günlerce bunun konuşulmasından daha doğal bir şey yok. Vatandaş şunu merak ediyor: “Bunun arka planında ne var?” Bu Meclisin yasayı geçirmesinin arka planını değil, “Bugüne kadar hassasiyet gösterilmeyen konularda bugün Cumhurbaşkanlığı makamının bu kadar hassasiyet göstermesinin arka planı nedir?” diye merak ediyor. “İktidar partisindeki, iktidar çoğunluğundaki bu çatlamanın sebebi nedir?” diye merak ediyor. Değerli arkadaşlar, tabii, bunu izah edecek, bunu anlatacak durumda olan biz değiliz; bunu, ilgili arkadaşlarımız bu konuda düşüncelerini beyan edeceklerdir. Değerli arkadaşlar, bakın, bu Yasa, 6222 sayılı Yasa yani tartışmanın başındaki Yasa “Şike Yasası” diye tabir edilen Yasa, 14 Nisan 2011 tarihinde çıkıyor. Şimdi, sözü edilen, Sayın Cumhurbaşkanının fezlekesinde de bahsettiği “Kişiye özel kanun çıkarılmıştır intibaı yaratılıyor.” dediği soruşturma, yani hep o bildiğimiz şike soruşturması, 10 Aralık 2010’da başlamış. Basına yansıdı bunlar, teknik takipler 10 Aralık 2010 tarihinde başlamış yani Yasa’nın çıkmasından yaklaşık beş ay önce, dört buçuk ay önce teknik takip başlamış. Bununla ilgili suç işlenmiştir, işlenmemiştir; orasını bilemem, soruşturması devam ediyor, onunla da meşgul değilim ama bununla ilgili dinlemeler var, kayıtlar alınıyor, o ona şunu söylemiş, bu buna bunu getirmiş, işte, bugün o ortaya serilen olaylar yaşanıyor, dört buçuk ay olmuş, Şike Yasası 14 Nisanda çıkıyor! O ana kadar operasyon yapılmıyor, o ana kadar bekleniyor, o ana kadar Türk Ceza Kanunu’nda buna ilişkin bir düzenleme yok. 14 Nisan 2011’de, soruşturma devam ederken şikeyle ilgili bu Yasa çıkıyor. Arkasından, devam ediyor teknik takipler, soruşturmalar, düğmeye basıldığı tarih 20 Temmuz 2011. Niye? Çünkü 12 Haziranda seçimler var. Seçimlerden önce böyle bir düğmenin nerenin sigortasını attıracağı belli değil, hangi sigortayı attıracağı belli değil belli ki ve yine basına yansıdığı kadarıyla, bu konuyla ilgili daha önceden Sayın Başbakana brifing veriliyor operasyona başlanmadan önce. O brifingler verildikten sonra operasyona başlanıyor ve işte ortaya çıkan tablo bu. Değerli arkadaşlar, kişiye özel düzenleme ne zaman yapılır, nasıl yapılır, ben bunu bilemem, bizim grubumuzun da bunu bildiğini zannetmiyorum. Kişiye özel düzenlemeler bizim tecrübemizde yoktur, biz öyle bir tecrübeye sahip değiliz ama -daha önce de dile getirildi- bu Genel Kurulda AKP İktidarının çoğunluğuyla, maalesef, kişiye özel düzenlemeler bizim Parlamento tarihimizde yaşanmıştır ve bugün…
Sizin de desteğiniz var.
O, demokrasiyi yerleştirme açısından bir adımdı, o başka bir şey. O başka bir şey, onun biliyoruz ne olduğunu. O başka bir şey.
Desteklediler de ne oldu yani?
O sizin Sayın Tayyip Erdoğan’ın Başbakan yapılmasını söylüyor, siz rahatsız olmayın, destek verin bana. Onu söylüyor, buradan kastettiği şey. Orada Türkiye demokrasisi için attığımız önemli bir adımdır, onun ne olduğunu biz biliyoruz. Keşke o olgunluğa şimdi siz de sahip olabilseniz de 8 tane tutuklu milletvekili için bunu yapabilseniz, Parlamentonun bu iradesini sağlayabilseniz. [[CHP sıralarından alkışlar]] Hepinize saygılar sunuyorum. Teşekkür ederim.
AK PARTİ Grubu adına Kastamonu Milletvekili Sayın Hakkı Köylü. Sayın Köylü, buyurun.
Gecenin bu saatinde çok fazla konuşmak istemiyorum, çok fazla detaya da girmeyeceğim ancak görüşülen birkaç husustan bahsetmem gerekiyor. Öncelikle, 6222 sayılı Kanun’un çıkış süreciyle ilgili söylenen bazı şeyler var, “Neden o araya getirildi? Seçim öncesine mi getirildi? Sebep neydi?” gibi. Şimdi, bu kanunun çıkması öyle on beş gün, yirmi gün veya bir ay, iki ay gibi bir süreye tekabül etmiyor. 6222 sayılı Kanun çıkmadan önce, tasarının hazırlanması asgari bir buçuk yıllık bir süreyi kapsamaktadır. 2011 yılının ilk aylarında, Türkiye’de, maçlarda, hepinizin de bildiği gibi, çok ciddi olaylar oldu. Artık öyle bir hâle geldi ki bunların bir an önce önlenmesi gerekir, bunun için de yeni bir kanuna ihtiyaç var ve bu kanunun da o dönem içerisinde mutlaka çıkarılması gerekir zira ondan sonraki, yani bir sonraki dönemdeki maçlar başlamadan önce kanunun yürürlükte olması gerekir düşüncesi hâkim oldu ve ondan dolayı da, ayrıca Meclisin de tatile gireceği hesap edilerek kanunun çıkarılması biraz daha hızlandırıldı. Sonuç itibarıyla, nisan ayında bu kanun yürürlüğe girdi. Zaten çok kısa bir süre sonra da Meclis seçimler için tatile girdi, daha da uzatılması mümkün değildi. Yoksa bunun arkasında da daha önceden başlamış olan soruşturmalarla ilgili bir düşünce yok. O soruşturmalardan bizim haberimiz de yok, bu Meclisin de haberi yok zira o soruşturmalar zaten gizli olarak yapılıyordu. Kaldı ki o soruşturmaların sonucunda, bugün gördüğümüz şey, her ne kadar şike o zaman şike olarak ayrı bir suç değilse de cumhuriyet savcısının iddianamesine baktığımız zaman bugün şike olarak adlandırdığımız bazı eylemlerin o zaman dolandırıcılık olarak değerlendirildiği görüyoruz. Şimdi, bir şeyi daha burada belirtmek istiyorum: Sayın Cumhurbaşkanı buradan giden Kanun’u veto etmiştir. Muhalefet şunu ister: Genel Kurulda çıkmasını istemediği, itiraz ettiği bir kanunun hiç değilse Cumhurbaşkanından geri dönmesini ister, bekler. Bu, onun en tabii hakkıdır. Geri dönmediği takdirde hayıflanır, eleştirir Cumhurbaşkanını “Niye geri dönmedi?” diye, bugün yapılan gibi. İktidar partisi de: “Biz bu kanunu çıkardık, mutlaka Cumhurbaşkanının da onaylaması bizim açımızdan daha doğrudur.” diye düşünür çünkü “Doğru yaptık.” diye düşünür ama biz şunu da kabul ediyoruz ve şunu söylüyoruz ki Cumhurbaşkanından vetoyla geri döndüğü zaman biz muhalefet partisi kadar bu konuda hayıflanmıyoruz. Cumhurbaşkanının böyle bir yetkisi vardır, veto edebilir, yeniden incelenmesini isteyebilir ve Türkiye Büyük Millet Meclisi de, komisyonları da bunu yeniden inceler, tekrar bir sonuca varır. İster Cumhurbaşkanının talebi doğrultusunda, isteği doğrultusunda değişiklik yapar isterse kendi çıkardığı kanunun doğru olduğuna karar verir ve aynı kararı yeniden verir, kanunu yeniden çıkarır. Cumhurbaşkanının da böyle bir hakkı ve yetkisi vardır, eleştirilemez. Meclisin de böyle bir hakkı ve yetkisi vardır, bu da eleştirilemez. Gelelim Cumhurbaşkanının gerekçesine. Şimdi kanun tarafına geliyoruz, öbür tarafını bıraktık. Sayın Cumhurbaşkanı geri gönderme gerekçesinde şunu söylüyor: “Kanun koyucunun kanun yaparken suç ve ceza dengesini gözetmesi gerekir. Adil olması, adalete uygun bulunması çıkan kanunun, bunun için de bazı tespitlerin olması gerekir. Bunlar arasında da toplumdaki infial ve etkinin kişiler üzerindeki tehlike ve zararın ve bunların ağırlığının dikkate alınması gerekir.” diyor. Buraya hiç itirazımız yok, aynen katılıyorum, doğrudur. Evet, kanunlarda bunu görmeliyiz. Peki, neye itiraz ediyoruz? Cumhurbaşkanının eleştirisi, bu tespitleri doğrudur da bu Kanun’da bunların “Yok.” dendiği hususu doğru değildir. Biz, bu kanunu yaparken bunlara dikkat etmişizdir. Öncelikle şuradan başlayalım işe: Gerçekten ceza adaleti burada var mı yani işlenen fiille müeyyide arasında bir oran var mı, bir orantılılık var mı? Yoksa zaten o kanun kendiliğinden adil olmaz. Hepimiz kabul ettik burada, iktidarıyla muhalefetiyle, 6222 sayılı Kanun’daki özellikle de 13’üncü maddedeki, 11’inci maddedeki ceza hükmü adil değildi. Bu karara vardık, bütün Meclis bu karara vardık, gerçekten de adil değil. Bir kişi gider bir bankayı soyar, oradan 10 trilyon lira para alır, onun cezası iki yıldan başlar. En basitinden bir şike olayı olduğu takdirde bunun cezası beş yıldan başlar.
Banka soymak yirmi yıldan başlar Sayın Köylü, gasp, soygun.
Bankadan para çaldı diyorum.
O kadar, iki yıl değil.
Bankadan para çaldığını söylüyorum.
Hukukçusunuz, doğru konuşun.
Bankadan para çaldığını söylüyorum.
O kadar da değil!
Ben, neyin ne olduğunu biliyorum, gasp suçundan bahsetmedim burada, hırsızlıktan bahsettim. Gece bankayı soydu, kimsenin haberi yok. Hırsızlıktan bahsediyorum.
Allah Allah, bizi uyutuyorsunuz ayakta, Genel Kurulu. Yapmayın ya! Komisyon Başkan Vekilisiniz.
Tamam, kes, kes!
Cezanın ne olduğunu, hangi suçun ne cezası olduğunu da bilen birisiyim.
100 tane hukukçu var yani bizim gözümüze bakarak da bunu yapmayın ya!
Gaspla hırsızlığı ayıramıyorsanız bu saatte biz sana ne diyelim?
Arkadaşlar, dinleyelim.
Şimdi, değerli arkadaşlar, bu suçun cezasının gerçekten fazla olduğu bütün Meclis tarafından kabul edildi. Kabul etmeyen de vardır belki, ona bir şey demiyorum ama bu Meclisin kahir ekseriyeti bunu kabul etti. O hâlde bu cezanın aşağıya çekilmesi gerekirdi. Karar bir ile üç yıl arasında bir orandı. Peki, şimdi, adaleti nasıl sağlayacağız, Sayın Cumhurbaşkanının gerekçesindeki diğer hususları nasıl sağlayacağız? Bunların hepsini buraya yazarsak bizim Ceza Kanunu’muzun 1.500 veya 2 bin madde olması gerekir. Burada belirtilenlerin hepsini tek tek kanunun maddelerine yazamayız, yazdığımız takdirde dahi mutlaka açıkta bir şeyler kalır. Bu sefer de onunla uğraşırız. Kanunu değerlendirirken elbette ki Ceza Kanunu’na gideceğiz, Ceza Kanunu’nun genel hükümlerine bakacağız. Ceza Kanunu’muzun genel hükümlerindeki 61’inci madde cezanın bireyselleştirilmesinden bahseder. Hâkim ceza verirken nelere dikkat eder, onu da hemen kısaca söyleyeyim: Suçun işleniş biçimine, -Sayın Cumhurbaşkanının söylediklerinin daha ötesindeki şeyler de var burada- işleniş biçimine, kullandığı araçlara, suçun işlendiği zaman ve yer, failin kastının veya kusurunun yoğunluğuna, failin suçu işlediği zaman vermiş olduğu zararın derecesine, ağırlığına, güttüğü amaç ve saik, vesaire gibi hususların hepsini değerlendirerek alt ve üst sınırlar arasında bir ceza tayin eder. Aklımızı takmışız “Alt sınır niye düştü bu kadar?” diye. Genel olarak bütün cezaların herkes alt sınırından bahseder. Esasında ceza siyaseti açısından alt sınırların daha düşük olması gerekir. Üst sınırı yükseltebilirsiniz çünkü hâkim artık adaleti sağlayabilmek için alt sınırla üst sınır arasında bu saydığım hususları nazara alarak bir karar verecektir; gerekirse iki sene verecektir, gerekirse üç sene verecektir. Bunun dışında başka artırma sebepleri de var. Bugün bunu bir olaya bağlayanlar var. Soruşturması devam eden veya davası açılan bazı kişilerin kurtulmasını sağlamaya yönelik düşünceler de var. Aslında öyle olmadığını size söylemek istiyorum. Hiç bununla alakası yoktur. Hâkim üç sene cezayı verebilir, aynı kişinin veya kişilerin -burada başka ağırlatıcı sebepler de var- kulüp yönetim kurulu olması hâlinde ceza yarı oranında artırılır, çıkar amaçlı bir suç örgütünün üyesi olması hâlinde ceza bir daha yarı oranında artırılır. Bu iki buçuk seneden dört buçuk, dokuz seneye kadar çıkan bir ceza çıkar karşımıza. İşte, oradaki adaleti artık olayın ağırlığına, durumuna göre hâkim sağlayacaktır. Burada başka bir şey daha yapılmıştır haddizatında. Esasında, belki de bu Kanun’un eleştirilecek tarafı orasıdır. Hukuk sistemine uymayan bir tarafı, sırf bir kişi veya bazı kişiler kurtulmasın diye, kurtuluyor diye yapılan baskıların, ağır eleştirilerin hedefi olmamak için, gerçekten onlara bu Kanun’un çok fazla fayda sağlamadığı, gerçekten kimseyi kurtarma amacı taşımadığını ispat etmek için konulmuş bir fıkra vardır ki o da “Cezalar paraya çevrilemez, cezalar ertelenemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” İşte, bunlar eleştirilirse eğer, gerçek hukukçular bunu eleştirir. Bunun esas eleştirilecek tarafı budur ama bu Kanun’a bu da konulmuştur ki öbür tarafını kimsenin artık eleştirmeye hakkı yoktur. İlave bir müeyyide getirilmiştir ve eleştirilerin önünün kapanması lazım. Bu, doğru değildir. Çok az, çok hafif bir fiil işlemiş olan kişinin cezası da ertelenemeyecektir burada. Bunun sonuçlarını düşünmek lazım. Bu kişiler mutlaka hapiste yatacaklardır, şuna göre: Bir sporcu, bir futbolcu eğer şike suçunu, en basitini, işlemiş olsa fiilen sekiz sene cezaevinde yatacaktır. Eğer kulüp yöneticisiyse iki sene cezaevinde yatacaktır, vesaire. Yani diğerlerinin detaylarına girmek istemiyorum. Değerli arkadaşlar, bu saatten sonra çok fazla konuşmak istemiyorum. Bu Kanun’un üzerinde tabii ki bazı arkadaşlar şunu söylediler: “Biz imzamızın arkasındayız. AK PARTİ’de çatlamalar neden oluyor?” diye söyleyenler oldu. Bu Kanun oylanırken AK PARTİ’de gerçekten bir çatlama var mı yok mu onu da herkes burada görecektir diyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi Hükûmet adına Gençlik ve Spor Bakanı Sayın Suat Kılıç. Buyurun Sayın Kılıç.
Çok saygıdeğer milletvekilleri, maalesef haftalardır kamuoyunda tartışılmakta olan bu konu, maalesef hukuk zemininde tartışılmadığı gibi sağlıklı bir mantık zemininde de tartışılamadı. Bundan dolayı üzüntülerimi ifade etmek istiyorum. Burada esasında farklı partilerden milletvekilleri çok değerli katkılarını ortaya koydular, görüşlerini kamuoyuyla paylaştılar ama maalesef bugüne kadar sürdürülen tartışmalarda, özellikle spor camiasında sürdürülen tartışmalarda belli bir düzeyin korunamadığı, kanun teklifinin -yasalaştıktan sonra kanun metninin- maalesef göz önünde bulundurulmadığı tespiti elimizin altında bulunmaktadır. Eğer bu kanun metni bütün satırlarıyla, bütün unsurlarıyla ele alınabilmiş, okunabilmiş, incelenebilmiş, irdelenebilmiş olsaydı ve hele yeni metinle 6222 sayılı Kanun’daki metin bir araya getirilerek, karşılaştırılarak okunabilmiş olsaydı, zannediyorum ki Türkiye Büyük Millet Meclisine yöneltilen pek çok bühtan söz konusu edilemeyecekti. Her şeyden evvel şunu ifade etmek isterim -benim vicdanımı ziyadesiyle yaralayan bir yaklaşımdır- Türkiye Büyük Millet Meclisinin birtakım lobilerin tesiri altında kalarak 6222 sayılı Kanun’u değiştirmeyi planladığı yaklaşımı fevkalade mahzurlu, zararlı, milletin vicdanını da yaralayan bir yaklaşımdır. Türkiye Büyük Millet Meclisi hiçbir lobinin, hiçbir çıkar grubunun, hiçbir çetenin, hiçbir mafyalaşma türü yapılanmanın etkisi altında, tesiri altında kalmaz, kalamaz. Burada her partiden milletvekillerinin tesiri altında kalacağı yegâne kuvvet bizatihi milletin kendisidir, millî iradedir, bunu kayıtlara geçirmek lazım. Hiç kimsenin iradesi, hiç kimsenin aklıselimi Türkiye Büyük Millet Meclisindeki müşterek iradenin üzerinde görülemez, değerlendirilemez, bunu da kayıtlara geçirmek lazım. Değerli milletvekilleri, bu kanun teklifi teklif midir, tasarı mıdır? Buradan da bize yöneltilen, Hükûmete yöneltilen birtakım eleştiriler, birtakım suçlamalar var. Tekraren altını çizme ihtiyacı hissediyorum, ortadaki bir Hükûmet tasarısı değildir, kanun teklifidir. Bunun özellikle altını çizmemin nedeni şudur: 6222 sayılı Kanun bir tasarı olarak Türkiye Büyük Millet Meclisine intikal ettirilmiştir. Altı yedi ay önce de yine Türkiye Büyük Millet Meclisinde, yine dört siyasi parti grubunun, yine müşterek iradesiyle ve yine konuşma haklarının tamamı kullanılmaksızın yasalaştırılmıştır. Dolayısıyla, Hükûmet, 6222’yi tasarı olarak sevk etmiş olmasından dolayı bugün yeni bir değişikliği sevk etme ihtiyacı duymamıştır çünkü o tasarının Adalet Bakanlığında bekleme süresi yaklaşık sekiz aydır ve o dönem itibarıyla Adalet Bakanlığının cezaların ağırlığından, ceza aralıklarının yüksekliğinden dolayı itirazları olmuştur. Bu itirazlar, dönem itibarıyla Türkiye Futbol Federasyonuna, yine Spor Toto, Süper Lig’de temsil edilen kulüplere, Kulüpler Birliği Vakfı camiasına kararlı bir şekilde ifade edilmiştir ama buna rağmen spor camiasının, Federasyonun, bu kanunun, bu şekilde yasalaşmasına yönelik ısrarlı bir tutumu olmuştur ve nihayet şimdi olduğu gibi, o dönemde de tüm parti grupları ziyaret edilerek partilerin onayı, rızası alınmış ve birlikte bu Kanun burada yasalaştırılmıştır. Yaşanan süreç itibarıyla Kanun’un kabili tatbik olmadığı, uygulanabilirliğinin bulunmadığı bizzat spor kamuoyunun kendisi tarafından ve kulüp yönetimleri tarafından fark edilmiştir. Uygulama sırasında ortaya çıkan mahzurlar nedeniyle de Türkiye’de başta futbol olmak üzere, pek çok spor branşında bir belirsizlik durumu hasıl olmuştur ve bunun üzerine yine aynı spor camiasından, Kulüpler Birliği Vakfından, Futbol Federasyonunun da görüşlerini kapsar biçimde bir değişiklik arzusu tarafımıza intikal ettirilmiştir. Bizim, dönem itibarıyla kendilerine ifademiz şu olmuştur: Bir: Devam eden bir soruşturma var. Mutlaka belli kesimler, belli fikirler seslendirilecektir. “Bir kulübe özel, bir kişiye özel ya da soruşturma kapsamında bulunan kişilere özel düzenleme yapılıyor.” eleştirisi mutlaka getirilecektir. Dolayısıyla, bir kulübe, bir kulübün tüzel kişiliğine ya da o kulübün tüzel kişiliğiyle doğrudan alakalı özel şahıslara yönelik bir düzenleme yapıldığı intibaını uyandırmamak üzere Kulüpler Birliği Vakfı çatısı altında bulunan 18 kulübün başkanlarının ıslak imzalarını taşıyan bir metnin ortaya çıkarılması gerekir yani evvela bir kararlığının vurgulanması gerekir kanaatimizi biz kendileriyle paylaştık. Bu imzalı metin tarafımıza intikal ettirildi Kulüpler Birliği Vakfı tarafından. Burada Beşiktaş’ın Başkanı var, Fenerbahçe, Trabzonspor, Galatasaray ve diğer 14 takımıyla birlikte Spor Toto Süper Lig’de temsil edilen 18 kulübün başkan veya ikinci başkanlarının burada imzaları var. Talepleri şudur: “6222 sayılı Kanun’un mevcut yaşanan problemler çerçevesinde uzun vadede spora ve futbola istikrar ve katkı sağlamayacağından hareketle değiştirilmesine muvafakatimiz vardır.” şeklinde 18 kulübün ortak bir iradesi var. Bunun da yeterli olmayacağını, iktidar partisi olarak birlikte çıkardığımız kanunu tek başına değiştirme cihetinde, bir değişiklik arzusu içerisinde bulunmayacağımızı da kendileriyle paylaştık ve doğru olanın 6222 sayılı Kanun çıkarılırkenki yöntemi benimsemek olduğunu kendilerine ifade ettik. Nedir o? BDP, MHP, CHP ve AK PARTİ gruplarının tekrardan ziyaret edilmesi eğer ki bu Kanun’un değişimi gerekiyorsa bu değişimin unsurlarının neler olduğu, değişimin nereden kaynaklandığı konusunda grupların bilgilendirilmesi ve ikna edilmesi gerektiğini kendilerine ifade ettik. Nihayetinde, hazırlamış oldukları bir metni tüm gruplarla paylaştılar. O metin, sonrasında Türkiye Büyük Millet Meclisinde ciddi değişikliklere uğradı, Komisyonun müdahaleleri oldu, grupların müdahaleleri oldu ve nihayetinde gelinen yer itibarıyla 6250 sayılı Kanun kapsamında kabul edilmiş olan kanun teklifi ortaya çıktı. Bu hepimizin ortak eseri. Tekraren ifade etmek isterim: Eğer ki dört siyasi parti grubundan herhangi biri Komisyonda imzayı çekmek ya da Genel Kurulda “Biz yokuz.” demek şeklinde değil, başında, bu kanun değişikliğine kabul yönünde bir mutabakat imzası atmış olmasalardı, dört parti grubundan herhangi birinin grup başkan vekili imzadan imtina etmiş olsaydı, bu kanun teklifinin Adalet Komisyonunda ve Genel Kurulda görüşülmesi, konuşulması, kabul edilmesi söz konusu olmayacaktı.
Adalet Komisyonunda söyledik açık açık. Gözünüz görmüyor herhâlde sizin!
Dolayısıyla, o andan itibaren “Biz yokuz.” demenin, insanları yola döktükten sonra Komisyon ya da Genel Kurul aşamasında “Biz yokuz.” demenin, kanaatimce bir karşılığı söz konusu değildir. Bir diğer husus: Beş-on iki yıllık ceza limitinin bir-üç yıla indirilmesi eleştirilirken, değerli milletvekilleri, Kanun’un bütün fıkralarıyla bir arada ve birlikte değerlendirilmesi zarurettir. Sadece indirilen cezaya bakılır. Bu ceza indirilirken, yeni ceza aralığına yönelik hangi ağırlaştırıcı yaptırımların getirildiği göz ardı edilirse, Türkiye Büyük Millet Meclisinde verilen çaba göz ardı edilmiş olur, kamuoyu yanlış yönlendirilmiş olur, bir bilgi kirliliğine, dezenformasyona yol açılmış olur. Ee, yazıktır, insanlar yanlış bilgilendirildikleri için, yanlış kanaatler etrafında, milletvekillerimize yönelik birtakım tırnak içindeki o çirkin lobi suçlamalarına inanır hâle gelenler vardır. Bu kanaatten ve bu suçlamalardan, iktidarıyla muhalefetiyle, ben, bütün milletvekillerimizi tenzih ediyorum. Burada çok önemli bir hüküm var. Hakkı Bey de gerçi temas etti, ama tekrardan altını çizmekte fayda görüyorum. Bu kanun kapsamındaki suçlar, federasyon veya spor kulüpleriyle spor alanında faaliyet gösteren tüzel kişilerin genel kurul veya yönetim kurulu başkan ve üyeleri, teknik veya idari yöneticileri ile kulüplerin ve sporcuların menajerleri veya temsilciliğini yapan kişiler tarafından işlendiği takdirde ceza yarı oranında artırılır. Dolayısıyla, bir-üç yıllık ceza limiti, bir buçuk ila dört buçuk yıla çıkmış olacak. Bir diğer konu, çok önemli, göz ardı edilen, kamuoyundan özellikle saklanan, gizlenen çok önemli bir hüküm: 5250’ye derç edilen, ilave edilen çok önemli bir hüküm. Bu madde kapsamına giren suçlarla ilgili olarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231’inci maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemez. Verilen hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilemez ve ertelenemez. Dolayısıyla “Bir yıllık ceza paraya çevrilir.” hükmünden hareket edenlerin bu hükmü özellikle dikkatlerden kaçırmaya çalışmalarının iyi niyetle, insafla, izanla izah edilebilir bir tarafı kesinlikle söz konusu değildir. “Kulüp başkan ve yöneticileri veyahut federasyon başkan ve yöneticileri tarafından işlendiği takdirde ceza yarı oranında artırılır.” hükmünü az önce sizlerle paylaştım. Bununla birlikte aynı fiilin birden fazla işlenmesi hâlinde dörtte 1’inden dörtte 3’üne kadar ayrıca artırılacağını düzenleyen hüküm de yine burada mevcut yani 1,5 ila 4,5 yıla yarı oranında artırımla çıkan cezanın ayrıca dörtte 1’inden dörtte 3’üne kadar artırılacağı apaçık ortadayken, bunun da dikkatlerden, nazarı dikkatten kasten kaçırılıyor olmasını gerçekten fevkalade yadırgıyorum. Yine, ceza zaman dilimiyle ilgili bir ayarlama yapılırken buraya derç edilen bir başka hüküm daha var, bunun da dikkatlerden kaçırılmasını son derece sakıncalı ve yanlış buluyorum, Parlamento iradesine de aynı zamanda saygısızca bir yaklaşım olarak değerlendiriyorum. Dışarıda yapılan yorumların milletvekillerimize yönelik oluşturduğu etkinin, tesirin, ben de siz de hepimiz, herkes farkında olarak bunu ifade ediyorum. “Bu maddede tanımlanan suçlardan dolayı cezaya mahkûmiyet halinde, kişi hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesi hükümlerine göre, spor kulüplerinin, federasyonların, bünyesinde sportif faaliyetler icra edilen tüzel kişilerin yönetim ve denetim organlarında görev yapmaktan yasaklanmasına hükmolunur.” ibaresi de bu Kanun kapsamında mevcut bulunmaktadır. Dolayısıyla, çok saygıdeğer milletvekilleri, Kanun’un bu çerçevede, bütün unsurlarıyla bir arada değerlendirilmesi kaçınılmazdır. Burada yapılan yanlış bir iş olduğu kanaatinde değilim. Sizlerin oylarıyla şekillenen iradede bir hukuka aykırılık, Anayasa’nın genel hükümlerine göre aykırılık teşkil eden bir unsurun bulunduğu kanaatinde kesinlikle değilim. Bu hususları sizlerle paylaşırken, bu metnin bu içeriğe kavuşmasına katkı sağlayan Adalet Komisyonu Başkanı ve üyelerine de teşekkür ediyorum, sizleri saygıyla selamlıyorum.
Kanun’un tümü üzerinde şahsı adına Kastamonu Milletvekili Hakkı Köylü.
Buraya kadar gelmişken eksik kalan bir hususu sadece açıklamak istiyorum kamuoyunu doğru bilgilendirmek açısından: Bu Kanun’da yazılı olan hükümlerden bir tanesi aleyhe bir hükümdür. “Verilen cezalar tecil edilemez, paraya çevrilemez ve hükmün açıklanması geri bırakılamaz.” hükmü vardır. Yalnız, kamuoyunu yanıltmak için şu söyleniyor: “Lehte olan baştaki hüküm, yani cezanın beş yıldan bir yıla kadar indirilmesi uygulanır ama bu aleyhte olan hüküm de uygulanmaz. Dolayısıyla, bir af ortaya çıkmış olur.” diye bir bilgi kirliliği var ortada. Hâlbuki yeni Kanun’la eski kanunu karşılaştırırken, eski Kanun’un bütün hükümleri, yeni Kanun’un bütün hükümleri birlikte uygulanır. Sonuç itibarıyla, hangisi lehte ise o kanun uygulanır. Burada da cezayı beş yıldan bir yıla indiren hüküm lehte olduğuna göre, yeni kanun bütünüyle birlikte, yani “Tecil edilemez.” denen hükümleriyle birlikte uygulanır; onu da kamuoyunun bilgisine sunuyorum. Teşekkür ediyorum, iyi akşamlar.
Sayın Kaplan söz istemişler. Buyurun efendim.
Sayın Bakan, siz demin şunu söylediniz: “Dört gruptan birinin imzası olmadığı takdirde biz bu teklifi getirmeyecektik.” dediniz oysaki Adalet Komisyonun başında teklif sahibi olarak bir tek ben katıldım. Uyardım “Yanlıştır; bunu gelin tekrar tartışalım, yeniden konuşalım ve bunu yapmayacaksınız imzamızı geri alırız, muhalefet ederiz.” dedik. Bakın bu, raporda var, tutanakta var, ses kayıtlarında var. Siz şimdi kalkıp koskoca Genel Kurulun karşısında hatta Komisyon aşamasında bu, yani Genel Kurulda da değil. Genel Kurulda, buraya inen ve dört grubun, Danışma Kurulu kararıyla inen teklifleri de geri aldığınızı biliyoruz, yakın zamanda oldu. Şimdi şunu soruyorum, net: Bu şike soruşturmasında, soruşturmanın ucu, AK PARTİ’de, milletvekillerine, üst düzey görevlilere, bakanlara kadar ulaştı mı? Bunu net soruyorum. Bu soruşturmada, AK PARTİ’den kaç kişi var? İki: Açılan dava iddianamesinin iki boyutu var. Bir, Türk Ceza Kanunu’nun 220, organize suçlarla ilgili suçlama var, bir de 6222 var. Şimdi burada 6222’de bir düzenleme yapılıyor. Organize suç örgütleriyle ve cezalarıyla ilgili bir değişiklik yok. O konuda da bir değişiklik yapmayı, işi tamamlamayı düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkürler Sayın Kaplan. Sayın Serindağ, Gaziantep Milletvekili.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, bundan bir süre önce, CNN Türk’ün sabah programında, Parametre’de, Metehan Demir ve Bilal Çetin’in yaptığı programda, operasyondan önce, Sinan Erdem Spor Salonu’nda Sayın Başbakana bu konuda brifing verildiği, iki saatlik brifing verildiği ve brifing verildikten sonra operasyona başlandığı konusu işlenmiştir. Sonraki günlerde, gene, Hürriyet gazetesinin Pazar ekinde bu konu ele alınmış, bu konuda iki şema hazırlandığı, bu şemalardan birinin Sayın Başbakana sunulduğu ifade edilmiştir ve bu konu yalanlanmamıştır. Bu konuda, 15 Ağustosta, tarafımdan, Sayın Başbakan tarafından yanıtlanmak üzere soru önergesi verilmiş ancak bugüne kadar soru önergemize herhangi bir cevap alınamamıştır. Şimdi tekrar soruyorum: Bu konuda, Sayın Başbakana herhangi bir brifing verilmiş midir? Sayın Başbakan, bu brifing sonucunda “Operasyona başlanmasın.” deseydi operasyon yapılmayacak mıydı? Ve acaba özel yetkili mahkemelerin görev alanına giren tüm konularda operasyona başlanmadan evvel Sayın Başbakana bu şekilde bilgi sunulmakta mıdır? Teşekkür ediyorum.
Ben teşekkür ederim. Adıyaman Milletvekili Sayın Fırat…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Deminki söz alan grup temsilcilerini izlediğimde şu hayrete düştüm: Efendim, Sayın Cumhurbaşkanı daha önce benzer yasalarda veto hakkını kullanmadı da bunda niye kullandı? Öyleyse bunda haklı olsa bile yine Cumhurbaşkanını desteklemeyeceğiz. Bence hatanın neresinden dönersek kârdayız. Cumhurbaşkanı, kamuoyunun da benimsemediği bir yasaya, o da “Ben bu yasayı içime sindiremiyorum.” demiştir ve dolayısıyla yeniden yasanın gözden geçirilmesi için Meclisimize göndermiştir. Ne oldu da… Bütçe görüşme programı var, ayın 21’ine kadar, 22’sine kadar bekleyemez miydik yani yangından mal mı kaçırıyoruz? Bu yasayı bu saatlerde üstünde durmadan tekrar aynı şekilde iade ediyoruz. “Acaba bir ay sonra, iki ay sonra olmadı yeni baştan bir yasa daha çıkaracak mıyız?” diyorum. Teşekkür ederim.
Teşekkürler. Sayın Bakan, buyurun.
Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. Öncelikle, Sayın Kaplan’ın sorusu “Şike soruşturması AK PARTİ’den kimlere ulaştı?” diye. Sayın Kaplan, bu konuda artık çok fazla bir gizlilik olduğu düşünülemez. İddianame tamamlandı, mahkemeye sunuldu, detayları hakkında herkes malumat sahibi, hangi kanunun, hangi maddesi hükümlerine göre kimlere hangi suçların atılı olduğu konusunda herkes bilgi ve malumat sahibi. Bunun ötesinde illaki birtakım cümleler kurarak zihinlerde vehim oluşturma çabanız varsa, doğrusu buna üzülürüm. Siz de bir hukukçusunuz. AK PARTİ’den birilerine ulaşmış olsaydı tahmin ediyorum ki bugüne kadar zaten mahkemeye sunulmuş olan bir iddianame kapsamında bundan herkesin malumatı olurdu. Dolayısıyla, sizi teminen ifade ediyorum AK PARTİ’den hiç kimseye ulaşmamıştır. Ulaşıp ulaşmaması da bu anlamda mühim değildir, önemli değildir.
Ulaşırsa istifa edecek misiniz?
Hukuk devletinde hukukun gereklerine göre yürütülen bir soruşturma süreci var ise hukuk devletinde hukukun gerekleri “kanun önünde eşitlik” prensibi gereği herkese eşit uygulanmak durumundadır. Dolayısıyla, bunun ötesinde bir yoruma zihinleri kurcalamak babından neden olacak bir soruyu sormanızı çok anlamlı bulmadım.
Bu kadar acelenizi…
Bunun dışında, organize suçlarla ilgili birtakım atıflar var. Evet, doğrudur; sadece 6222 sayılı Kanun’da bahse konu edilen suçlarla ilgili atıflarda bulunmamıştır ilgili cumhuriyet savcısı. 6222 sayılı Kanun dışında genel hükümler, Türk Ceza Kanunu çerçevesinde de ilgililere yönelik birtakım suç isnatlarında bulunulmuştur. Dolayısıyla, bunların bütün gereği yargılama sürecinde mahkeme heyeti tarafından ortaya konulacaktır. “Diğer mevzuatla ilgili olarak da bir kanun değişikliği getirmeyi düşünüyor musunuz?” şeklinde bir sualiniz oldu. Hemen ifade edeyim: 6250, yani şu an görüşmekte olduğumuz kanun değişikliği teklifi, adı üstünde teklif, bir tasarı değil; benim tarafımdan getirilmiş ya da AK PARTİ Grubu tarafından getirilmiş bir metin de değil. Eğer imza koymasaydınız bu teklif Adalet Komisyonuna intikal etmeyecekti. Her ne kadar, siz, Adalet Komisyonunda görüşmeler başlarken “Ben imzamı geri çektim, itirazlarımı seslendirdim.” deseniz de -ki doğrudur, ben de oradaydım- başlangıcında imzanızı geri çektiğinizi beyanen itirazlarınızı seslendirdiniz. Ve fakat şu da tabiidir ki ifade edilecektir burada; siz de metni gördünüz, Kulüpler Birliği sizi de ziyaret etti. Doğaldır, bu da gereklidir, işin doğası gereğidir. Çünkü Barış ve Demokrasi Partisi de Anayasa gereği, seçim mevzuatı gereği seçimlere katıldınız, bağımsız milletvekilleri olarak seçilip geldikten sonra burada grubunuzu inşa ve ihdas ettiniz. Her bir parti grubuna ne şekilde ziyaret yapılıyorsa size de o şekilde ziyaret yapılması bu ülkedeki demokrasinin ve özgür siyasetin varlığının gereğidir, tezahürüdür. Ama ben arzu ederdim ki, ya bu ziyarette hiç söz verilmeseydi ve bu imza atılmasaydı, dolayısıyla bu kanun teklifi Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonunda hiç gündem yapılmamış olsaydı ya da mademki bir imza attınız, insanları yola düşürdünüz, bu işin olabileceğine inandılar…
Yani “Yola düşürdünüz” de komisyon ve Genel Kurul ne için var Sayın Bakan?
O takdirde de Adalet Komisyonunda bu itirazınızı geri çekmeseydiniz.
Komisyon ve Genel Kurul ne için var?
Elbette ki katkılar sağlanabilir burada da ama siz topyekûn bir tekliften imzanızı çektiniz, onu ifade etmek isterim. Sayın Serindağ’ın sorusu: Sayın Başbakana brifing verildiği iddiası öteden beri bazı medya gruplarında ve bir kısım siyasiler tarafından seslendirilen bir meseledir. Sayın Serindağ, sizi şu konuda temin etmek isterim: Sayın Başbakanı İstanbul Valisi veya İstanbul İl Emniyet Müdürüyle her birlikte gördüğünüzde bir operasyonun süreci hakkında kendisine bilgi verildiği zehabına lütfen kapılmayınız. Sayın Başbakan, görevi ve konumu gereği, intikal ettiği illerde ilin valisi ve emniyet müdürü tarafından karşılanmaktadır. Ankara’ya gelişinde de böyledir, İstanbul’a intikallerinde de böyledir, diğer illere yapmış olduğu ziyaretlerinde de böyledir.
İki saatlik brifing… Soruları doğru yanıtlayın, iki saatlik brifing…
Ayrıca Sayın Başbakana, bulunduğu illerde görevi gereği olarak yine vali ve emniyet müdürü tarafından, ilin belediye başkanı ve diğer ilgili kamu görevlileri tarafından kendisine refakat edilmektedir. Dolayısıyla, kendisine yapılan her bilgilendirmenin yarın, öbür gün, gelecek hafta yapılacak olan bir operasyona yönelik bilgilendirme olduğu düşüncesi… Tenzih ederek sizi söylemek isterim, çok tanımıyorum sizi, ikili bir ilişkimiz, temasımız olmadı, art niyetli olmadığınızı düşünerek ifade etmek isterim, böyle bir düşünceyi Sayın Başbakana mal etmek Sayın Başbakanın şahsına da makamına da haksızlık olacaktır. Elbette ki bu ülkeyi yöneten Sayın Başbakan, gerektiğinde Sayın Cumhurbaşkanı illerdeki kamu görevlilerinden o illerdeki durum, vaziyet hakkında ya da gerekli gördükleri konular hakkında bilgi alacaktır ama bu soruşturmanın öncesi, sırası veyahut sonrası ile ilgili Sayın Başbakanın İstanbul’daki Mülki Amir veyahut Emniyet Müdüründen bir bilgi ya da brifing aldığı konusu varit değildir. Ayrıca şunu da bilmeniz lazım: Az evvel de ifade ettim, Türkiye Cumhuriyeti devleti bir hukuk devleti. Eğer ki sizin “Öncesinde iki saat brifing aldı.” iddianız ya da bunu iddia eden gazetecilerin ya da yorumcuların iddiaları hakikati yansıtıyor olsaydı o zaman o yorumcuların ya da sizin beklentiniz istikametinde Sayın Başbakanın bu operasyonun başlamasına izin vermemesi icap ederdi.
Benim hiçbir beklentim yok, ben soru soruyorum, sadece soru soruyorum.
Dolayısıyla, ben sizden şunu rica ederim: Gazete haberleriyle ya da yorumlarıyla, Sayın Serindağ, siyasetimizin çerçevesini dizayn etmeyelim, ilgili kurumların, ilgili makamların görüş ve açıklamalarına itibar edelim. Hiçbir kaynak Türkiye Cumhuriyeti devletinin devlet makamlarından, resmî makamlarından daha itibar edilir görülmemelidir. Bu düşüncemi sizlerle paylaşıyorum.
Niye tekzip etmiyorsunuz o zaman?
Sayın Fırat’ın sorusu oldu “İki ay sonra gerek görülürse yeni bir kanun değişikliği daha olur mu?” diye. Doğrusu, ben bunu bilemiyorum, bunu teklif sahiplerine sormak gerekir diye düşünüyorum ama temennimi bir hukukçu olarak sizlerle paylaşmak isterim: Kanunların yapılırken çok iyi konuşulması, çok iyi tartışılması, yapıldıktan sonra da uzun yıllar ülkenin ve insanların ihtiyaçlarına cevap vermesi temel arzumuz ve hedefimiz olmalıdır. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim Sayın Bakan. Sayın Güler…
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hem küçük bir soru Sayın Bakana hem de bir küçük katkı yapmak istiyorum. Esasen sporda şiddet ve düzensizliğin önlenmesi konusundaki uygulama, baştan, birinci düğmenin yanlış iliklendiği gibi tamamen yanlış yürümüştür. Yalnız 6222 değil yanlış olan değerli arkadaşlarım, esas yanlışlık 5149’dan beri gelmiştir, buradaki görüşmemde söyledim. Biz Türkiye’de her şeyi kanuni bir düzenlemeyle düzelteceğimizi zannediyoruz ama uygulanıp uygulanmayacağı konusunu da hiç dikkate almıyoruz. Bakın, bu kanunun en yoğun uygulamasını şahsen ben yaptım ve ben bu konudaki sıkıntıları yaşadım. Şimdi, bu kanun değişikliğinde, maalesef yanlışlıklar süregeldiği için, her söylenin de doğru olduğu gibi bir noktaya geliniyor ama beni burada asıl ilgilendiren, Sayın Bakan, şu anda 5149’un öngördüğü tedbirlerin hayata geçmesi konusunda alınacak başka tedbirler var. Eğer bunları almazsanız 5149’un da uygulaması mümkün olmaz ve yanlışlıklar böylece sürer gider. Buradaki ağırlıklı mutabakat; bir. İkincisi, on sekiz kulübün müşterek imzası. Burada Cumhuriyet Halk Partisinin ve Milliyetçi Hareket Partisinin mutabakatının çok önemli olduğuna inanıyorum. Ayrıca, getirilen yeni hükümler… Burada sadece cezaya bakıyoruz arkadaşlar. “Federasyonların bu konuda verecekleri kararların saklı olması.” demek asıl cezanın tarif edilmesi demek. Bir kulüp için yöneticilerin alacağı cezadan gayrı…
Sayın Güler, sorunuz?
Hemen bağlıyorum.
Soru nedir?
Soru: Mevcut 5149 sayılı Kanun’da öngörülen tedbirlerin alınması konusunda Gençlik ve Spor Bakanlığı olarak gerekli teknik imkânlar sağlanabilecek midir? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Sayın İnce…
Bir küçük düzeltme yapmalıyım. Sayın Bakan, “Bu bir teklif değil, benim tarafımdan getirilmiş bir metin de değil.” dedi, herhâlde tasarıyı söyledi.
Sahip çıkmıyor, böyle cami avlusuna bırakılmış çocuk gibi.
Tasarıyı zaten siz getiremezsiniz, Bakanlar Kurulu getirir. Yalnız, Sayın Serindağ’la aranızdaki tartışmada bir küçük düzeltme yapmalıyım.
Tartışma değil.
“Bu operasyondan Başbakanın haberi var mıydı, yok muydu? Bu brifing verildi mi?” Siz de dediniz ki “Bu ülkeyi Başbakan yönetir.” Doğru ama şimdi, bakın yasama yetkisi madde 7, Anayasa: “Yasama yetkisi Türk Milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisinindir.” 9’uncu madde: “Yargı yetkisi, Türk Milleti adına bağımsız mahkemelerce kullanılır.” Yani yasama yetkisi de Türk milleti adına kullanılır, yargı yetkisi de Türk milleti adına kullanılır. 8’e baktığınız zaman, yürütme yetkisi Türk milleti adına kullanılmaz, yani ülkeyi yönetiyorsunuz diye Türk milleti adına yönetemezsiniz, yürütme yetkisi böyle değil. “Yürütme yetkisi”, diyor ki: “Anayasaya ve kanunlara uygun olarak kullanılır.” Yani “Ben Başbakanım her şeyi yaparım.” anlamı çıkmaz. Yasama ve yargı Türk milleti adınadır, Yürütme yetkisi ise “Anayasa ve kanunlara uyarak yapılır:” diyor. Onun için, Başbakan da olsanız, yüzde 50 değil, yüzde 90 da oy alsanız kanunlara uyarak yapacaksınız bu yetkinizi. Olay budur, burada anlaşalım önce. Teşekkür ederim.
Teşekkürler Sayın İnce. Sayın Bakan…
Evet, Sayın Başkanım, teşekkür ederim. Öncelikle Sayın Güler’in sorusu: 6222 sayılı ya da şu anki adıyla 6250 sayılı Kanun’a ilişkin değil sorunuz ama paralel, elbette ki, tüm mevzuatların tüm birimler tarafından hassasiyetle uygulanması, başta biz olmak üzere bütün yürütme organları ve birimlerinin öncelikli görevidir. Burada elbette ki, kolluk kuvvetlerinin yapması gereken işi öncelikle Gençlik ve Spor Bakanlığı yapacak değildir ama nihayetinde kolluk kuvvetleri tarafından yürütülecek vazifeler de elbette ki, yürütme sorumluluğu içerisinde yürütülecektir. Biz de bunun takipçisi olma gayretinde olacağız ve kanunda öngörülen tüm düzenlemelerin ivedilikle, federasyonsa federasyon, kulüpse kulüpler tarafından eksiklikler tamamlanarak mevzuattaki hükümlerin uygulanabilir hâle getirilmesi, hepimizin öncelikli hedefidir. Sayın İnce’nin sorusuna geçmek istiyorum: Sayın İnce, 8 ve 7’den önce bir de 6’ncı madde var: “Hiç kimse veya hiçbir kurum, organ, kaynağı Anayasa’da açıkça belirtilmeyen bir devlet yetkisi kullanamaz.” Dolayısıyla, cümlelerinizin bir tanesine ben de katılıyorum. Sayın Başbakanın da, Sayın Cumhurbaşkanının da, herhangi bir kamu görevlisinin de kaynağı Anayasa’da ve yasalarda açıkça belirtilmeyen bir devlet yetkisini kullanabilmesi idare adına mümkün değildir. Sayın Başbakanı da, Sayın Cumhurbaşkanını da, Bakanlar Kurulu üyelerini de bağlayan Anayasa, elimizin altındaki Anayasa’dır. Nasıl ki Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanını bağlayan aynı Anayasa ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İç Tüzüğü ise, hiçbirimizin bu metinler dışında hareket edebilme serbestisi yoktur. Hiç kimse layüsel değildir, hiç kimse sorumsuz değildir. Kamu yöneticileri, devleti idare edenler de elbette ki sorumsuz değildir. Tespitiniz doğrudur. Yasama yetkisi Türk milleti adına kullanılır, yargı yetkisi de aynı şekilde Türk milleti adına kullanılır. Yürütme yetkisinde, yürütme yetkisinin kullanımında “Türk milleti adına” vurgusuna ihtiyaç hissedilmemiştir çünkü yürütme organı zaten yasama Meclisinden çıkar ve yasama Meclisinin denetimine tabi olan bir organdır ve yine yasama Meclisi ya da yasama Meclisi tarafından götürülmesi hâlinde halk oylamasında kabul edilen Anayasa’nın hükümlerine göre eylem ve işlemlerini dizayn etmek mecburiyetindedir. Bu zaviyeden yaklaşıldığında, evet, söylediklerinizle benim söylediklerim arasında çok fazla bir fark yok, tek fark şu: Sayın Başbakana operasyon öncesi bilgi verilmiş ve “Sayın Başbakan talimatıyla mı bu operasyon gerçekleştirilmiştir?” Bunu eğer ki bir soru olarak algılayacak olursam net olarak şunu ifade etmek isterim: Sayın Başbakan ve Hükûmeti, Anayasa’da görevlerinin ve yetkilerinin ne şekilde tarif edildiğinin çok çok iyi farkındadır. Sayın Başbakan ve Hükûmeti, Türkiye’ye ilişkin idari eylem ve tasarruflarını Anayasa’nın amir hükümleri, serbestiyet ve kısıtlamaları çerçevesinde icra etmektedir. Bunun dışında bir hareket tarzı benimseyebilmemiz hiçbir zeminde söz konusu değildir.
Aynı şeyler Sayın Bakan, aynı şeyler.
Ben esasında az evvel Sayın Serindağ’ın sorusuna cevap verdim. Sayın Başbakana yönelik her bilgilendirmeyi başlaması muhtemel bir operasyonla ilişkilendirmek yanlış, sağlıksız bir düşüncedir dedim. Burada Sayın Başbakana yönelik bir bilgilendirme yapılması söz konusu değil. Hukuk nezdinde, bakınız, burada kolluk kuvveti kendi başına bir işlem, bir eylem içerisinde değildir. Yargının, savcılığın talimatları çerçevesinde kolluk kuvvetinin eylem ve işlemleri gerçekleşmektedir. Dolayısıyla, hepimizin bildiği uygulama realitesi bu olduğuna göre, bunun dışında illaki zorlama yöntemlerle birtakım arayışlara girmek kesinlikle hiçbirimizi doğru bir adrese götürmeyecektir. Kaldı ki size şunu da ifade etmek isterim: Hani, burada partilerin mutabakatıyla gelmiş olan bir kanun teklifi var. Partilerin mutabakatıyla gelmiş olan…
Bizim mutabakatımız yok Sayın Bakan, bizim mutabakatımız yok.
Sayın Kaplan Adalet Komisyonunda imzasını geri çekti.
BDP’nin yok. Bunun altını çiz. Allah Allah!
Sayın Kaplan…
Tamam, söylüyorum, Sayın Kaplan Adalet Komisyonunda imzasını geri çekti. Şu an, Milliyetçi Hareket Partisi, Cumhuriyet Halk Partisi ve Adalet ve Kalkınma Partisi Grup Başkan vekillerinin imzaları doğrultusunda, imzalarının arkasında durmaları doğrultusunda, görüşmelerine devam ettiğimiz 6250 sayılı Kanun var. Bu Kanun’a ben baktığım zaman şunu görüyorum: Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı Sayın Devlet Bahçeli aynı metnin aynıyla gelmesi ve metinde ısrar edilmesi hâlinde 6250 sayılı Kanun’un tüm hükümlerinin arkasında olduklarını ifade ettiler.
Sayın Bakan, sorduğuma pişman oldum. Bu kadar çok konuşacağınızı bilseydim vallahi sormazdım.
Keza Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Sayın Kılıçdaroğlu, Grup Başkan vekillerinden Sayın İnce, Sayın Tarhan’ın da açıklamalarına bakıldığı zaman, onların da Sayın Cumhurbaşkanımız tarafından bir daha görüşülmek üzere geri gönderilen 6250 sayılı Kanun’a …
Geri aldım, vallahi geri aldım.
Siz geri aldınız ama ben cevabı durduramıyorum, tamamlamam lazım.
Yeter ki konuşma, vallahi geri aldım.
6250 sayılı Kanun’a mevcut hâliyle muvafakatinin devam ettiği kanaatini Sayın Kılıçdaroğlu da ifade etti.
Söz, sormayacağım bir daha.
Bu paralelde, AK PARTİ Grubu adına da Grup Başkan vekillerimiz Sayın Nurettin Canikli, Sayın Mustafa Elitaş aynı şekilde, muhalefetle birlikte, bu Kanun’un arkasında olduklarını ilanen beyan ettiler. Hâl böyleyken, hâlâ bu soru-cevap işlemine niye gerek duyulduğunu doğrusu ben pek anlayamıyorum. Bu çerçevede, değerli milletvekilleri, bir mutabakat sağlanmışsa, saat iki buçuk, bu mutabakat doğrultusunda hepimizin gereğini yerine getirmemiz lazım.
Sayın Başkan, düzeltmek istiyorum.
Pardon efendim, yirmi dakikalık soru-cevap müddeti doldu, özür dilerim. Kanun’un tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır.
Sayın Başkan, 69’uncu maddeye göre söz istiyorum.
Lütfen, efendim, doldu…
69’uncu maddeye göre söz istiyorum, İç Tüzük’ün 69’uncu maddesine göre.
Verin, yoksa maddede vermek zorunda kalacaksınız.
69’uncu maddeye göre “…ileri sürmüş olduğu görüşten farklı bir görüş kendisine atfolunan Hükümet, komisyon, siyasî parti grubu veya milletvekilleri…”
Yerinizden bir dakika vereyim, zapta geçsin. Buyurun.
Bir dakika değil, şeyi tamamlayayım, ondan sonra…
Efendim, oradan tamamlayın.
Sayın Başkan, Hürriyet gazetesinin pazar eki: “Şubat ortasında, haydi tam tarihi verelim 17 Şubat günü, Özgener ile Aziz Yıldırım’ın telefon konuşması soruşturmaya vites attırdı, farklı boyuta taşıdı. Açık söyleyelim Aziz Yıldırım kolay lokma değildi. Hedefte Türkiye’nin en geniş taraftar kitlesine sahip kulübü de olunca İstanbul Emniyeti, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ı bilgilendirme ihtiyacı hissetti. Yoğun bir günün sonunda İstanbul’daki programı nedeniyle Haliç Kongre Merkezinde bulunan Başbakana bizzat Başmüdür Vali Hüseyin Çapkın dosyayı sundu.” Gazeteci soruyor “Çok sayıda kaynağa defalarca sordum, aynı yanıtı aldım. Başbakana bilgi, operasyonun sosyal ve toplumsal olası sonuçları göz önüne alınarak verildi. Tek bir kez görüşüldü, bir daha gidilmedi.” Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederim. Zapta geçti efendim.
Kim söylüyor bunu?
Siz tekzip ettiniz bunu. Siz bunu tekzip ettiniz bunu.
Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. SPORDA ŞİDDET VE DÜZENSİZLİĞİN ÖNLENMESİNE DAİR KANUNDA Kanun No: 6250 Kabul Tarihi: 24/11/2011 MADDE 1- 31/3/2011 tarihli ve 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunun 11 inci maddesinin birinci fıkrasında geçen “beş yıldan oniki yıla kadar” ibaresi “bir yıldan üç yıla kadar” şeklinde, dördüncü fıkrasının (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, maddeye aşağıdaki fıkralar eklenmiştir. “b) Federasyon veya spor kulüpleri ile spor alanında faaliyet gösteren tüzel kişilerin, genel kurul ve yönetim kurulu başkan veya üyeleri, teknik veya idari yöneticiler ile kulüplerin ve sporcuların menajerleri veya temsilciliğini yapan kişiler tarafından,” “(9) Bu madde kapsamına giren suçlarla ilgili olarak 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemez; verilen hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilemez ve ertelenemez. (10) Bu maddede tanımlanan suçların bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi halinde, bunlardan en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı verilecek ceza dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılarak tek cezaya hükmolunur. (11) Bu maddede tanımlanan suçlardan dolayı cezaya mahkûmiyet halinde, kişi hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesi hükümlerine göre, spor kulüplerinin, federasyonların, bünyesinde sportif faaliyetler icra edilen tüzel kişilerin yönetim ve denetim organlarında görev yapmaktan yasaklanmasına hükmolunur.” Sayın milletvekilleri, Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Hasip Kaplan, Şırnak. Buyurun efendim.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ben sabah namazı demiştim, sayenizde öğle namazına sarkacak bu olay çünkü üç parti grubunun imzası var bu teklifin altında, üç parti grubu konuşuyor, üçü de birbirine vuruyor. Yani bu teklifi getirmişler, teklifin sahibi ortada yok, camiye bırakılmış çocuk gibi, Cumhurbaşkanı “Ben tanımıyorum.” diyor. Başbakan hasta yatağından, oradan ses veriyor, ondan sonra burada birden çatlak sesler kesiliyor ve çocuğun sahibi bulunuyor, Hükûmet, Bakan, AKP ve şimdi, yanlarında da CHP, MHP bu hâle nasıl düştü, artık kendileri sorgular kendilerini ama burada bu sabah vakti bir vicdan muhasebesi yapmak zorundayız hepimiz. Bakın, hepiniz eğer bu konuda vicdan muhasebesi yapmazsanız bu şike, bu teşvik, bu mafya olaylarını, bu organize suç olaylarını, şebekelerini, bu tartışmaları önümüzdeki üç seçimde hep bunları karşınızda göreceksiniz çünkü kamuoyu vicdanı tartışıyor, rahatsız ve bu konuda çok ciddi bilgi yanlışları var. Bu bilgi yanlışlarının birini de sürekli Bakan yapıyor. Diyor ki: “Tüm partilerin teklifi.” Daha önce tasarıydı, geldi ve bütün Federasyon kulüplerinin de üzerinde uzlaşmasıyla çıktı 6222. Seçim öncesiydi, hatta kimse de konuşmadı üstünde. Öyle, yangından mal kaçırır gibi çıktı ve kimse konuşmadı. Bu Yasa şimdi, açılan soruşturmalar sonrası konuşuluyor. Peki, aceleniz ne şimdi? Bunu dün gece konuştunuz Komisyonda Cumhurbaşkanı vetosundan sonra, alelacele sabah getirdiniz, üstelik Danışma Kurulu kararı olmadan, “kırk sekiz saat” İç Tüzük hükmünü çiğnediniz, hukuksuzluk yaptınız. Aceleniz ne? Bu yangından mal kaçırma telaşınız ne? Arkadaşlar, bu konuda iki çalışma var ki ikisi de yeni değil. Çok açık söyleyeceğim ikisini de ve samimi duygularımı da, kaygılarımı da, neden “Teklif tekrar görüşülsün.” dediğimiz konuları da size açıklayacağım şimdi. Birincisi, şurada sporla ilgili bir Meclis araştırma komisyonu raporu var. Yeni gelen arkadaşlarımın belki elinde yok ama mutlaka bunu alın ve okuyun arkadaşlar. Şunu aldığınız zaman, bunun içinde teklifleri görürsünüz ve Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan’ın da bu konuda araştırma önergesi veren bir milletvekili de olduğunu görürsünüz. Sadece bu değil, yine, Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan dışında, BDP grup başkan vekillerinin de ayrıca bir önergesi olduğunu burada görürsünüz. Şimdi, Meclis bu konuyu araştırmış, şiddeti araştırmış, kulüplerin sorunlarını araştırmış, hepsini konuşmuş, anketler yapmış ve bunun sonunda da çok ciddi tespitler yapmış. Bu rapor tamamen… Tarih itibarıyla baktığınız zaman, Mart 2011. Nisan 13, bu yasa çıkıyor. Dikkatinizi çekerim, arada üç hafta var, arada üç hafta var bu rapordan sonra. Şimdi, bu raporun içinde, bugün bu açılan şike soruşturmasının sanıkları da gelip bu Meclis Komisyonunda görüş açıklamışlar, onların da beyanları var. Aziz Yıldırım’dan tutun Futbol Federasyonuna, Futbol Federasyonundan tutun spor yazarlarına, herkes konuşmuş, yani bu Mecliste her şey de öyle araştırılmamış değil. Anketler yapılmış, sorular sorulmuş ve cevaplar alınmış ve herkes caydırıcılık için… Altını çizdim, tek tek okumayacağım ama şöyle bir göstereceğim, hepsinde de etkili önlem, caydırıcı önlem, yasal önlem, cezaların artırılması gibi tespitler var. Bu taslağı da Hükûmete getiren… Mukayeseli hukuk ve Avrupa hukuku ile beraber getirdi Hükûmet o zaman. Şimdi, bu, Meclise geldiği gün, burada 80 sıra sayılı olarak ilk görüşüldü. Bizim tavrımız, muhalefetimiz daha Komisyon aşamasında net, sonra Meclis aşamasında net ve burada bu Genel Kurula kadar inmiş teklifleri geri çeken Hükûmetin bir bakanı durmadan her yerde nakarat hâlinde “Tüm partilerin, bugün de Danışma Kurulunun kararıyla bu görüşülüyor.” dedi. Danışma Kurulu 4 parti grubundan oluşur ve biz yokuz. Bu teklifte 4 tane imza yok, 3 tane var. Bu imzalarınızın arkasında durun, dik durun, net konuşun, açık olun ve çıkın her maddede, her şeyde de görüşlerinizi açıklayın. İsterdim burada herkes konuşsun. Sayın Şamil Tayyar, Sayın Bülent Arınç, sayın diğer bakanlar bu konuda bunda vicdanen rahatsız olanları… AK PARTİ’nin içinde “Vicdanım rahatsız.” diyen çok milletvekili olduğuna ben de inanıyorum. Yalnız bir şeyi uyaracağım ve vaktim var, maddeler çok, her maddede de önergemiz var, sabah namazı demiştim, sayenizde öğlen namazına sarkacak. Şunu açık söyleyeceğim: Bakın, şu andan itibaren bu yasayı konuşuyoruz, bu yasanın içinde spor kulüpleri var, Federasyon var, organize mafya var, yargı var, siyasetçi var, polis var ve böyle bir çemberin içindeki olaylar üzerinde kapkaç gibi getirilen bir teklifin alelacele gece sabahlara karşı vatandaş uyurken Türkiye’yi uyutarak çıkarılmasına çalışıldığı bir an var. Elbette ki masumiyet karinesini çok iyi bilen bir hukukçuyum ve ben KCK soruşturmalarında 9 bin üyesi gözaltına alınmış, 5 bine yakın üyesi tutuklu olan bir partinin Grup Başkan Vekiliyim. Ama burada kalkıp doğruları konuşma zamanı da gelebilir. İddianame bugün açıklandı. Sayın Bakan, bu iddianamede suç örgütlerinin liderleri var, Türk Ceza Kanunu 220’ye göre iddia, konuştukları telefonlar da var, haksızlıklar da var. Grup Başkan Vekili Sayın Canikli’nin de adı geçiyor, Üsküdar’daki Meclis üyenizin de adı geçiyor, Federasyona atadığınız Federasyon Başkan Yardımcısının adı da geçiyor, Hükûmetin tasarruf kullandığı birçok kişinin adı geçiyor. Şimdi, ben, burada Sayın Canikli’yle bir iddia, bir isnatla yargılanan birileri telefonla görüştü ki doğaldır, küçük bir ilde o ilin milletvekili olmak, aranır konuşulur da. Bu kadar ortalığın karışık olduğu, iddianamenin açıldığı, televizyon programlarının üst üste yapıldığı ve Hükûmetin bizzat, bakanların diyemiyorum Hükûmetin bizzat atadığı Federasyon Başkan ve başkan yardımcılarının suçlandığı, kulüp yöneticilerinin olduğu ve çok ciddi bu suç organize iddiasıyla ilgili. Sayın Valim burada, İstanbul Valisi, 2009’da Almanya’da başlayan şike ve şans oyunları, mafya ilişkilerinden yola çıkılarak Almanya’daki operasyon geliyor Türkiye’yi buluyor. Sayın Valim, öyle mi, değil mi?
Yapıldı operasyon.
Valiler buraya giremez Sayın Kaplan.
Hayır, dönemin 2009’unu konuşuyorum.
Milletvekilleri girer buraya. Vali nasıl girer?
Hayır, 2009’un Valisini konuşuyorum.
Teşekkür ediyorum. Madde üzerinde AK PARTİ Grubu adına Sayın Nurettin Canikli. Buyurun Sayın Canikli.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekili arkadaşlarım; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Söz almamın nedeni ya da bu madde üzerinde grup adına söz almamın nedeni, biraz önce Sayın Kaplan’ın ismimi zikrederek…
İsminiz iddianamede zikrediliyor, ben demiyorum.
Bu iddianamede ismimin geçtiği şeklinde bir ifade kullandı. Şimdi, tabii, böyle bir ifade kullanıldığı zaman insanların aklına çok şey gelir. Ne demek yani?
İddianame…
Dinleyin lütfen, dinleyin, bakın… Dinleyin… Bir iddiada bulundunuz, dinleyin.
İddianamede var.
Şimdi, insanların aklına her şey gelebilir, her şey gelir. Diyorsunuz ki: “İşte şunlar var, çete reisi var, bilmem ne var, siyasetçiler var, Grup Başkan Vekilinizin ismi geçiyor.”
İddianameden okudum.
Ve bu kadar, başka bir şey yok. Şu anda iddianamenin tamamı burada, 401 sayfalık iddianame. Orada bir yerde benim ismim geçiyor. Şu şekilde geçiyor: İki tane eski Giresunspor başkanının telefon konuşması yani Sayın Ömer Ülkü ve Sayın Osman Çırak telefonla görüşüyorlar aralarında ve orada diyor ki başkanlardan bir tanesi diğerine: “İki sefer yönetim ertelendi, bana bırakıp gitmedin. Olgun Aydın Peker seni tehdit ettiği için gittin. Ömer Ağabeyciğim bunu bilmeyen yok. Giresun’da senin Olgun Aydın Peker tarafından tehdit edildiğini dolayısıyla ondan dolayı gittiğini herkes biliyor, sen de söyledin bunu Ağabey, valiye de açtın, söyledin, Nurettin Canikli’ye de açtın, söyledin Beni Olgun Aydın Peker tehdit etti.” diye, bu. Şimdi yani iddia şu: Bunlardan bir tanesi ismi geçen şahıs tarafından dövdürüldüğünü söylüyor, öbürü de diyor ki: “Sen gittin bunu valiye şikâyet ettin, yani bu olayı, senin dövdürüldüğünü valiye gittin şikâyet ettin ve Nurettin Canikli’ye gittin şikâyet ettin.” İddia bu. Bu, yani bütün olay bu. Nedir bu şimdi Sayın Kaplan? Nedir bu?
On tane, yirmi tane iddia var.
Bakın burada bir imada bulunuyorsunuz, burada bir imada bulunuyorsunuz.
İddianamede geçiyor.
Çıkıp iddianamede adı karışmak demek hukuken her anlama gelebilir.
Ama geçiyor… İddianamede geçiyorsunuz.
Bakın, onurlu bir insan böyle bir iddiada bulunurken bütün açıklığıyla, çıplaklığıyla ortaya koyar. Ayak oyunlarıyla bu şekilde ali cambaz oyunlarıyla ve onursuz bir şekilde… Bu şekilde olmaz, ayıptır. Bir de hukukçu olduğunuzu söylüyorsunuz, böyle hukukçu olur mu?
İddianamede geçiyorsunuz. NURETTİN CANİKLİ (Devamla)- Böyle hukukçu olmaz, böyle ancak hukuk teröristi olur.
Bütün iddia bu.
Ama geçtiğini siz de söylüyorsunuz.
Çıkın, o zaman söyleyin, adınız bu şekilde geçiyor diye söyleyin.
Hükûmetin atadığı Federasyon Yardımcısı sanık mı değil mi?
Böyle mantık olabilir mi? Böyle milletvekilliği olur mu? Böyle insan olur mu? Utanın! Utanın ve özür dileyin buradan, bütün milletten özür dileyin.
İddianamede yer alıyorsunuz. Bundan suçlananlar bundan özür dileyecek.
Böyle terbiyesizlik olmaz! Böyle terbiyesizlik olmaz! Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
İddianamede yer alıyorsunuz.
Lütfen… Lütfen… Siz oturun bir kere yerinize.
Sayın Başkan…
Sayın Kaplan, buyurun.
Sayın Başkan, burada konuşurken bugün açıklanan iddianamede isminin geçtiğini söyledim, bu kadar.
Sayın Başkan, ikincisi, açıkça ifade edeyim izin verirseniz kürsüden…
İddianamede var…
Ama yani siz de bir dakika içerisinde… Yani siz de deyin ki “Benim okuduğumda da iddianamede böyle geçiyordu isminiz.” deyin, onu demek istiyorum.
Bakın, Sayın Başkan, burada herkes, ağzından çıkanı kulağı duyacak, bu bir. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Dinleyin, zıplamayın… İddianameye ben Sayın Canikli’nin adını yazmadım, savcılar yazdı, bir. Ben bu iddianameyi İnternet’ten okudum, hepiniz açın okuyun, var mı yok mu? Ben vardır diyorum iddianamede. İddianamede sanıktır demedim, şununla suçlanıyor demedim.
Böyle mi söylenir?
İddianamede vardır diyorum ve bir şey daha da söylüyorum: Hükûmetin atadığı Federasyon Başkan Yardımcısı dahi sanıktır orada diyorum, hatta başkaları da sanıktır diyorum, partinizin içinde olan seçilmişler de var, sanıktır diyorum ve ben…
Federasyon Başkan Yardımcısı atanmaz, seçilir.
Bakın, bir şey söylüyorum Sayın Canikli.
Lütfen özür dileyin Sayın Kaplan, böyle olmaz. Ayıp, çok ayıp!
Sayın Canikli, siz kalkıp bu kürsüde hakaret ediyorsunuz, tehdit ediyorsunuz ve bu sözlerinizi geri almanız lazım.
Bakın “Geriye almazsanız…” diyorum.
İç Tüzük’e göre alacaksınız. İddianamede yer aldınız mı, almadınız mı? Aldığınızı ben söylüyorum. İddianamede yer almanızın…
İddianamede söyledim nasıl olduğunu.
Niye gocunuyorsunuz?
Böyle mi olur, iddianamede böyle mi yer alınır? İddianamede sanık olarak yer alınır.
Bakın, burada ben bir sürecin hassasiyetine dikkat çekiyorum. Sayın Cumhurbaşkanı “Bunun biraz daha düşünün üzerinde.” dediği zaman niye acele ediyoruz diye soruyorum. Ne acelesi var dün gece görüşüp bu sabah bunu getiriyorsunuz? Ne acelesi var, diyoruz. Bunu daha sağlıklı, daha sakin konuşamaz mıyız? Saat 11. 00’de mesaiye başladık, şu an sabah saat 03.00. Bakın, sağlıksız koşullarda konuşuyoruz. Bakın, sağlıksız yasa yapıyoruz. Daha önce de sağlıksız olarak bu yasalar yapıldı ve burada biz hepsini tartışmak zorundayız, konuşmak zorundayız…
Sayın Kaplan…
…ama doğruyu konuştuğumuz zaman bu kürsüden gelip bize hakaret edip, bize küfredip, bizi tehdit edip çoğunluğunuza güvenerek susturacağınızı zannediyorsanız…
Ben hakaret etmiyorum.
Sayın Kaplan…
Ona, sakın ha kalkışmayın.
Ne sizin gücünüz bizim sesimizi kısmaya yeter…
Mesele anlaşılmıştır.
…ne bizi korkutmaya yeter.
Sayın Başkan, sözünü, Sayın Canikli’nin sözünü geri çekmesini talep ediyorum.
Özür dilemesi gereken sensin.
Aksi takdirde İç Tüzük 163’e göre…
Yanlış anlaşılma…
Yanlış anlaşılma yoktur.
Sayın Kaplan, lütfen…
Aynen, açık seçik bir şekilde tehdit vardır.
Sayın Başkan, 163’e göre disiplin hükümlerini uygulayın. Grup Başkan Vekili dahi olsa bir grup başkan vekiline hakaret edemez.
Sayın Kaplan, lütfen yerinize oturun.
Hakaret de edemezsiniz, tehdit de edemezsiniz, burada…
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 32’nci Birleşiminin Dokuzuncu Oturumunu açıyorum. 103 sıra sayılı kanunun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yerinde. Hükûmet? Yerinde. Şimdi madde üzerinde soru-cevap işlemi yapacağız.
Başkanım, özür dilerim, usulle ilgili bir sorum var ama…
Bir önerge vardır, okutuyorum…
Sayın Başkan…
Sizin önergenizi okutuyorum efendim.
Hayır efendim, hayır!
Sükûnetle, rica ediyorum…
Usule dair bir talebimiz var.
Sayın Kaplan, oturunuz, sonra…
Sayın Başkan, usule dair…
Zabıtlara bakacağız, cevap vereceğiz, oturun. Zabıtları getirteceğim, lütfen oturun. Görüşülmekte olan 103 sıra sayılı yasa teklifinin 1’inci maddesinin tekliften çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Hasip Kaplan Murat Bozlak Sırrı Sakık Adil Kurt Erol Dora Sırrı Süreyya Önder Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge sahibi, buyurun efendim.
Sayın Başkan, burada bir İç Tüzük var, Meclis nasıl yönetilir, yazıyor. Bu kürsüden bir milletvekili eğer muhalif bir milletvekiline hakaret eder, tehdit eder ve bu tehdidini devamlı surette yaparsa, buna karşı Sayın Başkanın da İç Tüzük 67 ve 160’ıncı maddelerinin gereğini yapması gerekir. Sizin seçildiğiniz partinin grup başkan vekili olması, sizin tarafsız davranmanızın önünde bir engel değil. Bakın, frak ve smokin giymişsiniz, AKP rozetini çıkarmışsınız ve tarafsız bir başkan olmanız gerekiyor. Eğer burada, muhalefeti, sayınız çok diye, gücünüz çok diye, kaba gücünüz çok diye burada sindirip susturacağını düşünüyorsa bizi, bir, yanılırsınız; iki, “Buradan, bu kürsüden tehdit ve hakaret etme hakkımız var.” der, “Çoğunluğumuz var, bu bize kâr kalır.” derseniz, orada da yanılırsınız. Şimdi, Sayın Başkan, önergeyle ilgili konuştum ve önergeyle ilgili bu kürsüde şunu geldim söyledim, gereğini yapın dedim ama siz hiçbir şey olmamış gibi, bu Meclis Genel Kurulunda hiçbir şey yaşanmamış, bu kürsüden tehditler edilmemiş, bu kürsüden küfürler edilmemiş gibi davrandınız. Buna, Sayın Başkan, sizin hakkınız yok. Tutumunuz kaygı vericidir. Tutumunuz daha önce de sorgulanır bir tutumdu. Bu tutumunuzla sizin bu yasama sürecini bu şekilde sürdürmenizin imkânı yok. Lütfen çekiliniz Sayın Başkan. [[AK PARTİ sıralarından gürültüler]] Ya kibar…
Asıl hakaret eden sensin. Darp uygulayan sensin.
Sayın stenograflar, lütfen, şu asaletleri ağızlarından saçılanları düzgün kaydedin ve resimde “AKP sıralarından” değil, lütfen adlarını da yazarak geçiniz, bunu tarihe düşeceksiniz.
Kırdığınız bardak parçaları insanların yüzüne gelip parçalasaydı gurur mu duyacaktınız?
Bu kürsüden zulme ve zorbalığa başladığınız anda…
Zorbalığı yapan sensin.
… organize suç örgütlerinden, mafyadan, çetecilerden ve darbecilerden farkınız kalmaz. Bu sınıra dikkat edeceksiniz.
Bardağı kırıp buraya, suratıma fırlatan kim? O bardağı kırıp benim suratıma atan kim?
Senin suratına bardak atmadım, bir, hırsımdan kırdım.
Benim suratıma attın, buradaydı.
İki, Sayın Başkan, lütfen gereğini çağırın, gereğini yapın. Siz Meclisi…
Nereye attın sen o bardağı?
Burası organize suç örgütleri gibi yönetilecek bir yer değil.
Önce sen davranışını kontrol et.
Burası çetecilerin ve darbecilerin yaptığı gibi zorbalıkla yönetilecek bir yer değil. Burada, yaptığınız haksızlığın ve hukuksuzluğun… Lütfen çıkın ya özür dileyin ya Başkanlık gereğini yapsın, İç Tüzük olarak gereğini yapsın.
Sayın milletvekilleri, sayın milletvekilleri, bir saniyenizi alabilir miyim?
Sayın Başkan, madde üzerinde konuşacağım.
Sayın milletvekilleri, olayla ilgili tutanağı okumama müsaade eder misiniz? “Hasip Kaplan (Şırnak) – İddianamede geçiyor. Nurettin Canikli (Devamla) – Böyle hukukçu olmaz. Böyle ancak hukuk teröristi olur. Hasip Kaplan (Şırnak) – Hükûmetin atadığı sizin Federasyon Yardımcınız. Nurettin Canikli (Devamla) – Bütün iddia bu. Çıkın o zaman söyleyin. ‘Adınız bu şekilde geçiyor.’ diye söyleyin. Böyle mantık olabilir mi? Böyle milletvekilliği olur mu? Böyle insan olur mu? Utanın! Utanın ve özür dileyin buradan. Bütün milletten özür dileyin. Böyle terbiyesizlik olmaz. Böyle terbiyesizlik olmaz. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.” Hasip Kaplan, bu iddialar, bu sözler karşısında siz kürsüye çıkıp, kürsüdeki bardağı fırlattınız.
Kırdım… Fırlatmadım, kırdım.
Bakınız, kırdınız, parçaladınız.
Fırlatsam kafasına atardım.
Lütfen… Kırdınız, parçaladınız; kafasına atmadınız ama kafasına da gelebilirdi herkesin.
Parçaları üzerime attı.
Bir saniye efendim… Bir saniye… Bakınız, 160’ıncı maddede ne diyor İç Tüzük’ün: “Kınama cezasını gerektiren haller şunlardır: 1. Aynı birleşimde iki kere uyarma cezası aldığı halde bunu gerektiren hareketten vazgeçmemek; 2. Bir ay içinde üç kere uyarma cezasına uğramış olmak; 3. Kaba ve yaralayıcı sözler sarf etmek ve hareketler yapmak; 4. Saldırıda bulunmak; 5. Mecliste gürültü ve kavgaya sebep olmak veya Meclisin görevini yerine getirmesini önlemek için toplu bir harekete girişilmesine önayak olmak.” Şimdi, yaptığınız hareket…
Peki…
Bir saniye efendim.
Hangi hareket? “Hukuk teröristi” diyor, “terbiyesiz” diyor…
Yaptığınız, bardağı kürsüye vurup kırdınız ve üstüne yürüdünüz.
“Hukuk teröristi” diyor, “terbiyesiz” diyor, siz seyrediyorsunuz.
Bir saniye efendim… Lütfen… Lütfen… Bir saniye…
Siz seyrediyorsunuz Sayın Başkan.
Sizi zorla zaptettiler, üstüne yürüdünüz.
Siz seyrediyorsunuz oradan.
Şimdi ben sizden, kınama cezası vermek üzere, savunmanızı istiyorum. Lütfen kürsüye buyurun.
Hayır… Sizin tutumunuz hakkında söz istiyorum. Usul tartışması açıyorum. Siz…
O geçti, onu yapamazsınız.
Siz, savunmasını alacağınız kişiye…
Orada yapılacak bir şey yok.
Siz burada engizisyon mahkemesini kuramazsınız.
Orada yapılacak bir şey yok. Lütfen savunmanızı verin. Lütfen… Lütfen savunmanızı verin.
Engizisyon mahkemesini kuramazsınız burada.
Hayır, İstiklal Mahkemesi filan kurduğum yok.
Usul tartışması açıyorum.
Buyurun.
69’a göre usul tartışması açıyorum. Usul tartışması açıyorum.
Usul tartışması… Neyin usul tartışmasını açıyorsunuz? Başkan İç Tüzük’e uygun hareket ediyor.
Evet, değerli arkadaşlarım…
Sayın Başkan, bir şey arz etmek istiyorum.
Estağfurullah, buyurun efendim. Siz de yapabilirsiniz savunmasını Sayın Süreyya Önder, buyurun. Beş dakika içinde lütfen.
Sporda Şiddetin Önlenmesi Yasası’na ilk şiddeti bulaştırdık. Hayırlı uğurlu olsun. [[AK PARTİ sıralarından “Siz bulaştırdınız.” sesleri]] [[AK PARTİ sıralarından “Yapma ya!” sesi]] Sayın Meclis Başkanı, bir yerden itibaren tutanakları okudu, doğrudur. Filmi bir tık daha başa sararsak hepimiz rahatlayacağız, bunlara da gerek kalmayacak, o da şu: Sayın Hasip Kaplan burada dedi ki: “Sayın Canikli’nin adı geçiyor.” Ardından da şu cümleyi eklemedi mi arkadaş, hepiniz burada değil miydiniz? “Taşrada siyaset yapmanın böyle şeyleri vardır.” dedi. İnsanların yani bu mevzulara adı bulaştırılır, adı geçer, telefon açar; hepimize geliyor bu tür talepler. Şimdi, Allah aşkına, arkasından bu açıklamayı yapınca bundan… Sayın Meclis Başkanından rica ediyorum ben, tutanakların o kısmını da, Sayın Hasip Kaplan’ın ne söylediği kısmını da bir açıklarsak bu mesele belki de vuzuha kavuşur, sarılırlar, bu işleri de olmamış sayarız. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Müsaade edin, müsaade edin. Ben size tekrar söylüyorum, derse ki bir hatip: “Sırrı Önder’in adı geçiyor iddianamede.” Ardından da derse ki: “Ya, İstanbul ikinci bölge böyle bir yerdir.” Ben şahsen bundan şahsıma herhangi bir incinme, bir itham, bir suizan şey etmem yani kendime böyle bir…
Siyasetçilerin isimleri geçiyor, emniyetçilerin isimleri geçiyor.
Müsaade edin. Şimdi, arkadaşlar, yani mesela Sayın Canikli, ben ferasetine de, vicdanına da, sağduyusuna da güveniyorum. Yani gecenin bu saatinde inanmadığınız şeyleri savunmak zorunda kalmak, yarın sabah tekrar 11. 00’de…
Bırak neyi savunduğunu, bırak ya.
Bırakın bunları.
Ajitasyon yapma ya.
Yahu niye bırakalım ağabey, niye bırakalım? Niye geriliyor yani?
Bizim adımıza niye konuşuyorsun sen?
Sayın Canikli söylesin.
Bizim adımıza konuşma.
Sayın Başkan, müdahale etmeyecek misiniz?
Sayın Canikli, sizden rica ediyorum; bir hatip derse ki “Bunun ismi geçiyor ama…”
Sakin sakin…
Sakinliği nasıl tavsiye ediyorsun bardak kırarak? Şimdi de “Sakin ol” diyorsun.
“…taşrada siyaset yapmanın böyle bir yanı vardır.” derse buna bu tepkiyi göstermek caiz midir?
Bakın, söyleyiş amacı belli. Böyle bir şey bahsedilmez çünkü ortada bir şey yok. Dolayısıyla, söylerken sanki işin içindeymiş gibi bir anlam çıkıyor. Bunu kendisi de çok iyi biliyor.
Sayın Canikli, buna da siz…
Yani, ben durup dururken…
Sizin de kürsüde hakkınız var, “Ya, bak adım geçiyor ama böyle geçiyor.” Bu sadece, eğer bundan size bir suizan eden varsa onu mahcup eder. Bu kadar basit yani. Bunun için “hukuk teröristi…”
Ya, niye hep her şey bizim basitimiz oluyor? Allah’ını seversen ya!
“…terbiyesiz” falan demek yani…
Hayır, öyle değil.
“Terbiyesizliktir” diyor, “terbiyesiz” demiyor; “Bu yapılan terbiyesizliktir.” diyor.
Ee, işte “terbiyesizlik” ile “terbiyesiz” aynı. Onun için, benim Sayın Başkana da, Genel Kurula da…
Bir siyasetçi orada sinirlerine hâkim olamıyorsa…
Şüphesiz.
…kendini kontrol edemiyorsa, oradaki bardağı fırlatıp kırabiliyorsa bunun savunulabilir ne tarafı olabilir ya?
Sayın Başkan Vekili, bir bütün içerisinde bakmak lazım. Elbette ki bunun savunulur bir tarafı yok.
Siz önce yanınızdakilere, küfretmemeyi, “terbiyesiz” dememeyi, “hukuk teröristi” dememeyi…
Ben yani “Bu meşrudur, bunu fırlatır.” böyle bir şey demiyorum.
Kontrolden çıkmayı mı gerektirir bu, kontrolsüzlüğü mü gerektirir?
Müsaade edin.
Yani bu şekilde ağzından laf çıkması mı gerekir?
Siyaset kontroldür, siyaset sükûnettir.
Sayın Başkan Vekili, burada bu sadece Hasip Kaplan’la başlamış bir şey değil. Yani, bunu bence olmamış sayalım.
Peki, sayın Genel Kurul, o zaman gereğini yapalım; peki, o zaman gereğini yapalım. Buyurun.
Sayın Başkan, 63’e göre yönetiminiz hakkında usul tartışması açıyorum.
Şimdi onu bırakalım, bir saniye…
Sayın Başkan…
Hayır efendim, hayır! Şimdi, bizim daha önce tutumunuz hakkında bir talebimiz oldu. Usul tartışması açmak istiyorum.
Açarsınız sonra, bir dakika oturun şimdi.
Efendim, önce saldırılan…
Efendim, bir saniye… Sizden önce bir Grup Başkan Vekili söz istedi. Oturun lütfen, size de söz vereceğim.
Sayın Başkan, usulü doğru uygulayın.
Oturun lütfen, oturun.
Önce hakaret edeni dinlersiniz, savunmasına ondan başlarsınız.
Oturun lütfen, oturun. Buyurun. Üç dakikada lütfen Sayın İnce.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli arkadaşlarım, zaman zaman bu sertlik içerisinde olabiliyoruz. Ben sert davrandığımda sabah hep kendi kendime kızıyorum niye sert oldum da zeki olmadım diye. Zaman zaman da o laf sokuşturmaları, içinde zekâ ürünü olan sözleri söylediğimde sabah diyorum ki: İşte, dün görevimi daha iyi yaptım. Zaman zaman bütün siyasetçilerin kendini sorguladığı olmuştur, hepimiz bunu yaşamışızdır. Bakın, bu Mecliste yaşanmış bir şeyi söyleyeyim size. Bence tarihin en zeki hareketidir bu. Bir gün kürsüye çıkıyor birisi, diyor ki: “Bu Meclisin yarısı sahtekârdır.”
Rahmetli Osman Yüksel Serdengeçti…
Ondan sonra “Sayın Başkan, özür dilesin, yüce Meclise hakaret etti.” diyorlar. Kürsüye geliyor ve diyor ki: “Özür dilerim Sayın Başkan, bu Meclisin yarısı sahtekâr değildir.” diyor.
Arama da yok ya, arama da yok.
Şimdi, bir şey olmuş, milletvekilini, valiyi aramış, tehdit edilmiş, orada sizin adınızdan bahsedilmiş. Sadece sizden şunu istiyorum: Empati yapmanızı istiyorum. Siz bugün burada haksızlığa uğradınız bence ama bu yüzden haksızlığa uğrayan binler var bu ülkede, binler var. Peki, ben size bir şey anlatayım: İki kişi konuşuyor, iki kişinin telefon kayıtları medyaya düşüyor, benim adım geçiyor iki kişinin konuşmasında, aynı sizin gibi.
Bu da böyle, bu da böyle.
Aynı onun gibi, benim hiç dahlim yok olayda, günlerce fotoğraflarım basıldı benim. Bunlar doğru değil ama bunları çözecek olan sizsiniz.
Onları bastıran milletvekili değil ama.
Ben milletvekiliyim efendim.
Onu bastıran milletvekili değil ama burada farklı söyleyen milletvekili.
Sayın Elitaş, bakın, ne diyorum: O iddianamede, okunduğu kadarıyla, Sayın Canikli yok sayılır. Ne diyor ki? Karışmış sayılmaz. Yani burada amacınızı aştınız siz biraz, kusura bakmayın Sayın Kaplan.
Yani hakaret etme hakkını mı veriyor?
Hayır, bir dakika, bir dakika…
Küfür etme hakkını mı veriyor?
Ama siz bir imada bulundunuz, sanki Canikli o işin içindeymiş gibi bir imada bulundunuz.
Biz aynen öyle anladık.
Ben doğruyu söylemek için buraya geldim. Ben doğruları söyleme… Ama, bakın, siz de iktidar partisisiniz, bu sorunu çözmek sizin göreviniz. Bu toplumda bu yüzden mahkûm olmuş, toplumun gözünde incitilmiş, gururu kırılmış binlerce, on binlerce insan var, bunu bilmeniz lazım. (AK PARTİ sıralarından “Bardağı attı ama.” sesi) Ya, tabii ki bunlar doğru değil. Bakın, şöyle yapalım isterseniz: Biz herkesle konuşuruz siyasetçiler, herkes de bizi arayabilir, herkesle de görüşürüz… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bir dakika daha verebilir misiniz?
Evet, bir dakika daha veriyorum.
Tansiyonu biraz düşürelim. Sayın Hasip Kaplan da o anda sinirlenmiş olabilir, yapmış olabilir ama burada cam kırıldı, ben gördüm, Sayın Mahir Ünal’a kadar…
Attı…
Hayır atmadı, orada da abartmayalım.
Attı, parçaları attı.
Hayır, bardağı kırdı.
Masanın üzerindeydi.
Sıçradı… Yani özel bir kasıtla Sayın Mahir Ünal’a doğru atmadı, bunu da gördüm, burada da doğruyu söylemeliyiz. Burada da bir anlam yüklememeliyiz, bu da doğru değildi. Tansiyonu biraz düşürelim, “sporda şiddet” derken siyasette şiddetten bir geri adım atalım diyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın Başkan, Muharrem Bey’e verdiğiniz söz çerçevesinde kısa bir söz talep ediyorum.
Sayın Şandır, siz de lütfeder misiniz.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli arkadaşlar, her konuda mutabık olacağız diye bir mecburiyetimiz yok, farklı düşünebiliriz, farklı düşüncelerimizi de kendimizce ifade edebiliriz ama -bu, dünyanın sonu değil- bunu tüm dostlukların, mecburiyetlerin sonu hâline getirmek doğru değil. Sayın Hasip Kaplan ve partisi bu kanuna karşı olabilirler, özellikle vicdan muhasebesi yapmak, bu milletvekillerini, hatta siyasi partilerin hükmi şahsiyetlerini ilzam edecek şekilde teraziye çekmek, hiç şık bir hadise değildir Sayın Önder. Bu milletvekilleri, şahsiyetli ve haysiyetlidirler, kendi kanaatleri, iradeleriyle oy vereceklerdir. Kanun geçer veya geçmez ama ikide bir siyasi partileri suçlayarak “vicdanlarınız rahat değildir” diyerek meseleyi ajite etmenin hiç kimseye faydası yok. Bunu masum, makul de bulamayız. Burada bize yakışmaz hadiseler oluyor. Bunlar güzel değil. Ben de arzu ederim ki, Sayın Canikli’nin kendisine yakışır bu duruş, maksadını aşan bir beyanı olmuştur, Meclise karşı, ayrıca da yani “Sayın Hasip Kaplan’a karşı da, Meclise karşı da bu kelime maksadını aşan bir kelimedir, bunu geri alıyorum.” demesi. Hasip Kaplan’ın da… Lütfen bu kanuna karşı olabilirsiniz, karşı olduğunuzu dünya âlem duydu, tüm seçmenleriniz duydu, tüm Türkiye duydu. Bu kanuna karşı olanların tamamı sizin arkanızda olabilirler ama burada bırakmak lazım bu hadiseyi. Bunu bir cenge dönüştürmenin kime ne faydası var? Kan davasına dönüştürmenin kime ne faydası var Sayın Kaplan? Dolayısıyla, geliniz milletin iradesine, Meclisin şahsiyetine de saygı göstererek bu görüşmeleri tamamlayalım, eğer tamamlayamadan böyle kavga yaparak kapatırsak kendimize saygısızlık yapmış oluruz. Karşı olabilirsiniz, karşıtlığınızı ifade edin, sabah namazına, öğle namazına, espriyle söylüyorsunuz ama anlaşılıyor ki, yani bir başka kararınız da var. Gelin bundan vazgeçin, gelin Türkiye Büyük Millet Meclisine yakışır, şahsiyetlerimize, kişiliklerimize, isimlerimize yakışır bir üslup içerisinde birlikte bir sonuç oluşturalım, muhalif olarak, muvafık olarak. Bunun için ben bu yaşanmışları yok sayarak, Sayın Canikli’den de başlamak istiyorum, lütfen gelip… Yani faydası olur…
Sayın Kaplan özür dilerse, ben de sözümü geri alırım.
Tamam, yani Hasip Kaplan’ın da kendisine bırakalım, o da kendi takdiriyle, efendim… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bu kanunla ilgili, sözün sonunda, Milliyetçi Hareket Partisi olarak gerekçemizi de söyleyeceğim, görüşümüzü de söyleyeceğim ama o noktaya ulaşıncaya kadar herkesi sağduyulu olmaya, suhuletle hareket etmeye, sorumlu davranmaya davet ediyorum. Herkese saygılar sunuyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Başkanım…
Buyurun Sayın Elitaş. Üç dakika süreniz var.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Gerçekten sabahın bu saatinde hiç hoş olmayan hadiseler yaşıyoruz. Bir yasaya itiraz edebilirsiniz, bu yasayla ilgili popülizm yapabilirsiniz, toplumun farklı kesimlerinin davranış şekillerine göre hareket edebilirsiniz ama bu yasaya itiraz ederken iddianamede adı hiçbir şekilde, şu ilişkiyle diye değil, farklı bir şekilde, iki kişinin telefon konuşması arasında adı geçen bir şahsı sanki iddianamenin içerisinde varmış gibi ifade ederek, arasına süslemeler de katarak “Gerçi küçük şehirlerde böyle olur ama…” arkasından da gelip “Sizin seçtirdiğiniz Başkan Yardımcısı.” diye itham ederek başka bir noktaya götürdüğünüz zaman, sizde iyi niyetin var olduğu düşünülmez. Ben burada dinliyorum. İddianameyi okumadım, hiç de görmedim ama Sayın Kaplan burada “Sayın Canikli de iddianamede geçiyor.” diye ifade edince beynimden vurulmuşa döndüm. O anda düşündüm. Nuretti Canikli de demek ki bu şike davasının içinde, Giresunspor da zaten bu meselenin içinde, Nurettin de burada diye düşündüm. Sayın Hasip Kaplan, sizin yaptığınız iş, açıkçası bir hukukçuya yakışmayan bir hareketti, bir siyasetçinin yapmaması gereken bir işlemdi. Bunu iyi niyetle söylemediniz. Söylem tarzınız da tamamen farklıydı, germek amacıyla ve bunu başka yerlerde de söylediniz, bir grup başkan vekilinin iddianamede geçtiğini, hatta soruda da söylediniz. “AK PARTİ’nin içinde önemli kişilerinin, bakanlarının, yakınlarının ne olduğunu biz burada biliyoruz, zamanla da söyleyeceğiz.” dediniz. Bunu kurgulamıştınız zaten.
Nereden biliyorsun?
Soruda sordunuz. Sayın Bakana soru sorarken bunu sordunuz zaten. Ben bilmiyor değilim.
Sorum açıkça tutanaklarda var, öyle sormadım.
Tutanaklara baktığınız zaman, bunun içinde kimler var, kimler etkileniyor diye sordunuz ama bir hukukçu olarak, açıkçası iyi bir hukukçuysanız, kendi mesleğinize inanıyorsanız, itimadınız varsa, saygınız varsa yaptığınız işe, burada birisini -iftira gibi- töhmet altında bırakacak bir söylemde bulunmamanız gerekir. En basit, hukuku hiç bilmeyen insanlar dahi bu şekilde konuşmazlar. Ben sizden şunu istiyorum. Diğer grup başkan vekili arkadaşlarımız bu işin sükûnetle olmasını istiyorlar ama ben şunu arzu ederdim: Siz nasıl ki iftira karşısında bırakıp “Siz de bu iddianamede var.” deyip de arkadaşımızın… “Terbiyesiz“ demedi, “Bu terbiyesizliktir.” dedi.
“Terbiyesiz” dedi, “hukuk teröristi” dedi. Eğer sizin içinizde varsa izin verin bize kullanalım o zaman size.
Bakın, hukukun ne olduğunu biliyorsunuz siz. Hukukta “terbiyesiz”le, “terbiyesizlik”in ne olduğunu biliyorsunuz. Siz ona dayanamadınız, geldiniz, bu bardağı attınız ve kürsüye vurdunuz.
Hırsımdan kırdım çünkü artık çoğunluk zulmü uyguluyorsunuz, çoğunluk zalimliği yapıyorsunuz.
Arkasından, hırsınızı alamadınız, parçalarını bu tarafa attınız. Siz, size yapılan bir sıfatı, bir yakıştırmayı içinize sindiremediniz ama burada Türkiye'nin konuştuğu bir meselede bir Grup Başkan Vekilini, bir siyasi partinin temsilcisini…
Küfür ederek, tehdit ederek, hakaret ederek mi yapacaktı?
Sayın Önder, niye arkadaşınıza empati yapmasını söylemiyorsunuz? Burada arkadaşımızın söylediği, “hakaret” diye tanımladığı bir şeyi bardağı kırarak, hırsını alamayıp AK PARTİ Grubuna…
Kendime zarar verdim, kimseye zarar vermedim. O kadar zalimsiniz ki, o kadar zulüm uyguluyorsunuz ki…
…saldırarak ve bu parçaları da buraya atmayı hoş görüyorsunuz ama burada iftirayı, 326 kişinin temsilcisini… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Değerli milletvekilleri…
Sayın Elitaş, teşekkür ederim.
Sayın Başkan, son cümlelerimi tamamlayayım, bitiriyorum.
Sayın Elitaş, teşekkür ederim.
Sayın Başkan, şunu tavsiye ediyorum: Sayın Kaplan buraya gelmeli “Sayın Nurettin Canikli’yi incittim, AK PARTİ Grubunu incittim. Ben o sözlerimden dolayı özür diliyorum.” demeli. Sayın Canikli, arkasından demeli ki: “Bana yapılan bu hareket karşısında amacımı aşan, kastımı aşan söz kullandım.” diyebilmeli ve Sayın Kaplan, Türk milletinden burada özür dilemeli.
Türkiye Büyük Millet Meclisinden özür dilemeli çünkü kürsüde bardak kırmıştır. Bugüne kadar birinin üzerine su fırlatıldı ama ilk defa kürsüde bardak kırıldı ve şiddet uygulanmaya kalkıldı. Buradaki bardak parçaları AK PARTİ, iktidar grubuna karşı fırlatılmaya kalkıldı. Ben bunu tavsiye ediyorum çünkü ancak bu, bu şekilde çözülebilir. Hepinizi saygıyla selamlıyorum
Bir ara verin Başkan.
Sayın Başkan, ara veriyorsanız görüşelim yoksa devam edelim.
Beş dakika ara veriyorum efendim.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 32’nci Birleşiminin Onuncu Oturumunu açıyorum. 103 sıra sayılı Kanun’un görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yerinde. Hükûmet? Yerinde. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… [[AK PARTİ sıralarından “Hangi önerge?” sesleri]] 1’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 2- 6222 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin ikinci fıkrasında geçen “üç aydan bir yıla kadar” ibaresi “bir yıla kadar” şeklinde, üçüncü fıkrasında geçen “iki yıldan beş yıla kadar” ibaresi “altı aydan iki yıla kadar” şeklinde ve dördüncü fıkrasında geçen “bir yıldan üç yıla kadar” ibaresi “üç aydan bir yıla kadar” şeklinde değiştirilmiştir. Madde üzerinde söz isteyen? Yok. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir.
Başkanım, önerge vardı.
Önergeleri atlamayın.
3’üncü maddeyi okutuyorum: MADDE 3- 6222 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında geçen “altı aydan iki yıla kadar” ibaresi “üç aydan bir yıla kadar” şeklinde değiştirilmiştir. Madde üzerinde bir önerge vardır, okutuyorum: 103 sıra sayılı yasa teklifinin 3 üncü maddesinin metinden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Hasip Kaplan Murat Bozlak Sırrı Sakık Erol Dora Adil Kurt Sırrı Süreyya Önder Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Madde üzerinde…
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Cezaların çok aza indirilmesi sporda şike ve şiddeti artıracaktır, ırkçı propaganda ve şiddeti artıracaktır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Önerge reddedilmiştir. 3’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 4- 6222 sayılı Kanunun 15 inci maddesinin birinci fıkrasında geçen “hak-kında üç aydan bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” ibaresi “verilecek adli para cezasının miktarı elli günden az olamaz.” şeklinde ve ikinci fıkrasında geçen “üç aydan bir yıla kadar hapis” ibaresi “elli günden az olmamak üzere adli para” şeklinde değiştirilmiştir. Madde üzerinde Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Mardin Milletvekili Erol Dora, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 24.11.2011 Tarihli ve 6250 Sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun üzerinde Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Kamuoyunda “şike yasası” olarak bilinen 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun Tasarısı Meclis tarafından onaylandıktan sonra, Sayın Cumhurbaşkanımız tarafından, vicdanında ağır yaralar açacağı endişesiyle veto edilerek Meclise aynen gönderilmiştir. Bu veto Meclis Adalet Komisyonunda dikkate alınmamış, partimiz dışında Mecliste bulunan Adalet ve Kalkınma Partisi ve diğer partiler tarafından onaylanan kanun tasarısı Meclise aynen gelmiş bulunmaktadır. Genel Kurulda kırk sekiz saat beklemesi gereken Kanun’un jet hızıyla Meclisin gündemine sokulması, üstelik ülkemiz açısından son derece önemli olan bütçe görüşmelerinin ortasına denk getirilmesi doğrusu şaşırtıcıdır. Spor alanında faaliyet gösterenlerin ve taraftarların haklarının korunması, düzensizlik ve şiddet olaylarının önlenmesi amacıyla bu alana özgü suçların ve cezaların yeniden düzenlenmesi kapsamında Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun’un 11’inci maddesinin birinci fıkrasında: “Beş yıldan on iki yıla kadar hapis” ibaresi, “bir yıldan üç yıla kadar hapis” şeklinde değiştirilmiştir. Maddenin diğer fıkralarında geçen cezalar da indirilerek değişikliğe gidilmiştir. Üzerinden sekiz ay kadar bir zaman geçen bir Yasa’nın kulüp patronları ve spor adamlarının tutuklanmasından sonra bu şekilde bir kanun değişikliğine gidilmesi en hafif tabirle vicdanları yaralamakta, yüce Meclisimizin samimiyetine gölge düşürmektedir. Vatandaşların aklına gelen sorular şudur: Ne oldu da üzerinden daha bir yıl bile geçmemiş bir yasa değiştirilme ihtiyacı doğmuştur? Ne değişti de Meclis bu cezaların fazla olduğuna kanaat getirdi? Hükûmet mi değişti? Hangi dengeler değişti de Barış ve Demokrasi Partisi dışında Mecliste bulunan bütün partiler el birliğiyle Yasa’yı değiştirmek istiyorlar? Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bundan önce yürürlükte olan 6222 sayılı Kanun’da istenen cezaların çok fazla olduğu, yapılan yeni değişikliklerle “suç ve ceza dengesinin sağlandığı” söylenmektedir. Sormak gerekiyor: O zaman bunları düşünemediniz mi? Unutmayın ki demokratik ülkeler, evrensel hukuk ilkeleri ve özgürlüklere saygı çerçevesinde siyasi akılla yönetilir. Bu siyasi akıl da kamu vicdanıyla yakından ilgilidir. Cezaların fazla olduğu ortada ise o gün bu kanunu çıkarmaktaki amacın ne olduğu ve şu anda yapılması istenen değişiklikle neyin amaçlandığı açıkçası merak konusudur. Şu anda değişikliği planlanan Yasa, açıktır ki geçtiğimiz aylarda patlak veren şike skandalı olmasaydı gündeme gelmeyecekti. Yüce Meclisin futbol lobilerinin yoğun baskısı altında böyle bir kanun çıkarmak istediği artık herkes tarafından dile getirilmekte. Yüce Meclisin üstünde birtakım karar alıcıların var olduğu dillendirilmektedir. Burada ne tür ekonomik oyunların döndüğü, kimlerin bu işten nemalandığı ya da Meclisin kimlerin baskısıyla bu yasayı çıkartmak istediği, hangi cemaat ve futbol lobilerinin bu işin arkasında olduğu soruları açıkçası Meclisin ciddiyetine gölge düşürmektedir. İddianamesi kısa zaman önce tamamlanmış, yürütülmekte olan bir soruşturmada yargıya müdahale anlamına gelebilecek bir uygulamaya gidilmemesi gerekmektedir. Ancak Sayın Cumhurbaşkanının vetosuna cevaben Adalet Bakanlığı Komisyon Raporu’nda geçen "Yapılan bazı kanun değişikliklerinin bazı hâllerde soruşturulan ve kovuşturulan kişilerin durumunu etkilemesi kaçınılmazdır. Ayrıca ceza kanunlarındaki lehe olan değişiklikler geriye yürüdüğünden, kişi hakkında hüküm vermiş hatta hükmün infazına başlanmış olsa bile, lehe olan değişiklikten yararlanılır." denilmektedir. Sorulması gereken soru ise şudur: Madem bu kadar opsiyonel bakabiliyorsunuz, madem bu işin istisna hâlleri mevcut, neden aynı hassasiyeti tutuklu vekiller için öngörmüyorsunuz? Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bir önceki konuşmamda da ifade ettiğim gibi, Yüce Meclis, Sayın Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül tarafından veto edilmesine rağmen kişiye özel kanun çıkarmakta ısrar ederek tarihî bir ayıbı işlemeye devam etmektedir. Sayın Cumhurbaşkanı, veto gerekçesinde, yasanın toplumun adalete olan güven duygususun sarsılmasına neden olacağı, suç ve ceza arasında ölçülülük, caydırıcılık gibi ceza hukukunun temel prensiplerini etkisiz kılacağı, kamuoyunda genel ve gereklilikten doğan bir düzenlemeden ziyade hâlen yürütülmekte olan bir soruşturma kapsamında bulunan kişilere yönelik özel bir düzenleme olduğu intibaını uyandırdığı ve esas amacın dışında özel bir saik ile hazırlandığını düşünmektedir. Kişiye özel yasa çıkarmanın tehlikelerine, bunun ne tür hukuki sorunlara yol açacağına geçen konuşmamda değinmiştim. Bu yasanın kamu vicdanında ağır yaralar açacağına, insanların kafasında Meclisin ciddiyetine ve samimiyetine dair bir takım soru işaretleri doğuracağına dair kuşkularımı sizlerle paylaşmıştım. Görünen o ki Sayın Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül de aynı kanaattedir. Tasarının yasalaşmaması için öne sürdüğümüz gerekçeler ile Sayın Cumhurbaşkanının gerekçeleri birbiriyle örtüşmektedir. Partiler üstü bir konumda olan Sayın Cumhurbaşkanının bizimle aynı hassasiyette olmasını da yasanın kamu vicdanını yaraladığını göstermesi açısından önemli görüyoruz. Bu noktada şunu ifade etmekte yarar görüyorum: Kamuoyunda partimizin de bu yasaya destek olduğu ile ilgili haberler, destek vermediğimiz hâlde, bilinçli bir şekilde yapılmaya devam etmektedir. Bütün kamuoyu bilmeli ki bu yasa kesinlikle Barış ve Demokrasi Partisinin onayı dışında çıkarılmaktadır. Partimizin bu türden şaibeli yasaların çıkarılmasında rolü olmadı, olmayacaktır. Hukuk ilkelerinden taviz vermek partimizin politik ve etik prensipleriyle kesinlikle bağdaşmamaktadır. Siyasi iradenin milletin iradesi olması gerekmektedir. Milletin iradesine ipotek koymak, aldığı oylarla halkın teveccühünü kazanmış vekillerin şu anda cezaevinde olmalarının nasıl bir açıklaması vardır? Üzülerek ifade etmek gerekir ki Türkiye'nin bu kadar ciddi meselesi varken ve en önemlisi 8 milletvekili arkadaşımız tutuklu iken, bütçe görüşmeleri devam ederken bu yasanın ivedilikle yeniden geçirilmek istenmesi Meclisin ciddiyetiyle bağdaşmamaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hukukun genel prensipleriyle bağdaşmayan ve aynı zamanda örtülü af anlamına gelen bu yasa tasarısının bu Meclisten çıkmaması gerekmektedir. Ancak görünen o ki biz ne desek diyelim, bu ayıbın Meclis tarihine geçmemesi için ne kadar çabalarsak çabalayalım bu yasa Meclisten çıkacak gibi görünüyor. Bizim sözümüz de sizin sözünüz de bilinecek ve takdirini kamuoyu verecektir. Madem istendiğinde ivedilikle bir kanun çıkarılabiliyor, gelin, hep beraber yüce Meclisin içinde bulunduğu ayıplı duruma son verelim. İçeride tutuklu bulunan vekil arkadaşlarımızın burada, milletin Meclisinde görevlerini yapabilmeleri için gerekli yasal düzenlemeleri yapalım ve tutuklu vekillerin bu hâllerine bir son verelim. Konuşmama son verirken tekrar hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ederim Sayın Dora. 4’üncü madde üzerinde bir önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 103 sıra sayılı teklifin 4 üncü maddesinin yasa teklifinden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Murat Bozlak Sırrı Sakık Sırrı Süreyya Önder Erol Dora Adil Kurt Hasip Kaplan Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçeyi okutuyorum: Suç ve ceza arasındaki adil denge ihlal edilmektedir. Komisyonun ve Hükûmetin katılmadığı önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge reddedilmiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 5- 6222 sayılı Kanunun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasında geçen “üç aydan bir yıla kadar hapis veya adli para” ibaresi “yirmi günden az olmamak üzere adli para” ve ikinci fıkrasında geçen “bir yıldan üç yıla kadar” ibaresi “üç aydan bir yıla kadar” şeklinde değiştirilmiştir. Madde üzerinde söz almak isteyen? Yok. Önerge vardır, okutuyorum: 103 sıra sayılı yasa teklifinin 5 inci maddesinin teklif metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Sırrı Süreyya Önder Sırrı Sakık Erol Dora Adil Kurt Murat Bozlak Hasip Kaplan Sayın Komisyon önergeye katılıyor musunuz?
Komisyon katılmıyor Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçeyi okutuyorum: Ölçülülük, caydırıcılık gözetilmemiş, ceza hukukunun temel ilkeleri ihmal edilmiştir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge reddedilmiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 6- 6222 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasında geçen “asliye veya ağır” ibaresi “sulh veya asliye” şeklinde değiştirilmiştir. Madde üzerinde söz almak isteyen? Yok. Bir önerge vardır, okutuyorum: 103 sıra sayılı yasa teklifinin 6 ncı maddesinin metinden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Hasip Kaplan Murat Bozlak Sırrı Sakık Erol Dora Adil Kurt Sırrı Süreyya Önder Komisyon, katılıyor musunuz?
Katılınmamaktadır Sayın Başkan.
Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçeyi okutuyorum: Usul kanunları CMK ile belirlenir, özel yasalarda düzenleme yapılması adil değildir. Komisyonun ve Hükûmetin katılmadığı önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. 6’ncı maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. MADDE 7 – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Madde üzerinde söz isteyen…
Söz istiyorum.
Hasip Kaplan, buyurun efendim.
Tabii, sabahın ezanına yirmi dakika kaldı. Süreyi doldurdunuz tabii. Önergeler üzerindeki konuşmalar da yapılmıyor, geçiyor ama burada yaşanan bir olayı, Genel Kurulda hiçbir şey yaşanmamış gibi kapatıp buradan eve gidersek sanıyorum Genel Kurulun, İç Tüzük’ün, Meclisin mehabetinin, disiplininin, grup başkan vekillerinin, bunların tamamının artık hiçbir anlam ifade edemeyeceği bir gidişle buradan gideceğiz. Biz zaman zaman konuşuruz, zaman zaman da sert tartışmalar olması doğaldır özellikle muhalefet arasında, iktidar arasında, iktidarla muhalefet partileri arasında ve zaman zaman da oluyor. Burada söylediğimiz bazı sözler zaman zaman amacının dışında, zan altında bırakıyormuş gibi arkadaşlarımızı. O kaygıyla da çıkıp söz söyleyebiliyorlar, doğaldır ama tepkilerimizi ölçülü koymak zorunluluğumuz da var. Şimdi, çok açık söylüyorum, iddianameyle ilgili -bugün açıklandığı için zaten bütün basında, internette var- orada dikkat çektiğim husus, Sayın Canikli’yi incitmiş olabilir, böyle bir zan durumu doğurduğu için ama ben bir hukukçu olarak ısrarla telefon görüşmeleri, “Yaşanan Anadolu’daki küçük bir şehir ve orada vekil olduğunuz zaman sizi bulur bu telefonlar.” ifadesiyle ısrarla bunun altını çizmeye çalıştım ve böyle bir amacımın olmadığını gösterir. Buna gelince, ben şunu çok açık söyleyeyim, çok çok açık söyleyeyim: Ben otuz iki yıl hukukçuluk yaptım, avukatlık yaptım, hukukçuluğumu bütün dünya bilir, uluslararası hukukta, Avrupa Hukukçular Birliğinde de çalıştım. Sayın Canikli benim bir terörist hukukçu olmadığımı biliyor, sanıyorum ve terbiyesizlik konusunda da kastını aştığını, diğer arkasından kelimelerin de onu üzdüğünü düşündüğünü bu arada düşünmek istiyorum. Elbette ki o tepki üzerine benim buraya gelip böyle bir tartışma sürecinde bardağı, bakın, buraya vurmuşum, kırmışım, doğru olmamıştır; Genel Kurula karşı bu davranışım da doğru olmamıştır. Açık söylüyorum, olmaması gereken, yaşanmaması gereken bir şey. Her şeyin üç süreci var. Birincisi: Burada tartışmalar yaşanmamış gibi üç maymunları oynayıp eve gidebiliriz. İkincisi: Engizisyon mahkemesi tarzı bir usul işletebiliriz. Oylatırız, çoğunluğu olan istediği gibi kararı da çıkartabilir. Üçüncüsü: Biz, zaten, burada mecburuz, bu çatının altında birlikte çalışırız, bu süreci işletiriz, bunu devam ettiririz yoludur. Bu üçüncü süreçte, “Bu çalışmayı beraber, bu çatının altında yürütmek zorundayız.” anlayış ve sorumluluğuyla ben nasıl ki şu bardağı kırmamın bu tepki karşısında doğru olmadığını ifade ediyorsam, Sayın Canikli’nin de buraya gelip aynı şekilde sözlerinin yanlış olduğunu ve geri aldığını söyleyeceğine inanıyorum. Teşekkür ediyorum.
Sayın Canikli buyurun.
Sayın Başkan…
Sayın Başkan, son maddede zaten grup başkan vekillerine söz vereceksiniz, o zaman halledelim.
Tamam, kısa, Sayın Muharrem Bey. Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biraz önce Sayın Kaplan şahsımı, bir şekilde yürüyen ve kamuoyu tarafından bilinen bir davaya ilişkilendirecek tarzda bir ifadesinin yanlış olduğunu biraz önce beyan etti, kesinlikle böyle bir amaç taşımadığını, böyle bir amacı olmadığını beyan etti. Dolayısıyla bu çerçevede benim de kullandığım ve o kayıtlardaki ifadeler de buna yönelik tepkisel bir düşüncenin yansıması olarak ortaya çıkmıştır ve bu çerçevede Sayın Kaplan’ın bu ifadeleri ya da bu sözlerini geri alması ve düzeltmesinden sonra ben de bu şekildeki ifadelerimi geri alıyorum aynı şekilde. Teşekkür ediyorum Sayın Başkan.
7’nci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 8- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. Madde üzerinde MHP Grubu adına Mehmet Şandır. Buyurun efendim.
Gerçekten, üzerine özel anlamlar yüklenerek belki bazı amaçlar doğrultusunda toplumu geren, ayrıştıran, cepheleştiren ve bazı değerleri de yıpratan bir kanunun sonuna geldik. Bu kanunun öncelikle spor camiasına, Türk futboluna hayırlı uğurlu olmasını yüce Allah’tan diliyorum. Milliyetçi Hareket Partisi olarak, biz, bu kanunun birincisine, 6222 sayılı Kanun’a muhalefet ettik ve bazı uyarılarda bulunduk, ama Hükûmet tasarısıydı, İktidar Partisi grubunun sahiplenmesiyle geçti. Buradan çıkan kanunların tamamı Meclisin kanunları. İktidarıyla muhalefetiyle, burada muhalefet de yapsak sonuç bizim, hepimizin, ama o burada birlikte kabul ettiğimiz kanunun spor camiasına huzur getirmediğini gördük. Onun üzerine, onu gerekçe göstererek yapılan uygulamaların -operasyon demeyeyim, ama- o camiada çok ciddi rahatsızlıklara sebep olduğunu gördük. Milliyetçi Hareket Partisi olarak, biz, sporu toplumun en değerli ortak paydalarından biri olarak görüyoruz. Bugün özellikle futbol toplumun yarıdan fazlasının aidiyet duyarak ilgilendiği bir alan. Bir spor kulübünün 20 milyon üyesi veya taraftarı olduğu söyleniyor. Bu kadar büyük bir toplumsal kitleyi ilgilendiren bir olayı, biz kaos içerisinde, belirsizlik, gerginlik, sıkıntı içerisinde bırakamazdık. Bakın, bu yaşanan sıkıntıların sonunda Türk Millî Futbol Takımı Avrupa kupalarına katılamadı. Ee, bunun düzeltilmesi ancak Türkiye Büyük Millet Meclisinde daha önce çıkartılan ve uygulamalarıyla yanlışa sebep olan kanunun düzeltilmesiyle mümkündü. Milliyetçi Hareket Partisi olarak, spor camiasının bu yöndeki talebini ciddiye almak mecburiyetindeydik ve ciddiye aldık. Bize geldiler, Kulüpler Birliği Vakfı bize geldi, Sayın Genel Başkanımıza geldi, grubumuza geldi, bu ihtiyacı ifade etti. Biz onlara inanmak mecburiyetindeyiz. O inancımız doğrultusunda destek olacağımızı ancak bunun bir mutabakatla çıkması gerektiğini ifade ettik. Sonuç itibarıyla, Kulüpler Birliği Vakfının hazırlayıp getirdiği metni komisyonda, yetkin 25 tane hukukçu, 26 tane Adalet Komisyonu üyesi tartıştı, birtakım değişiklikler de yaparak buraya getirdi ama mesele öyle noktalara çekildi ki, Sayın Cumhurbaşkanı tartışmanın içine çekildi, partilerin içiyle oynanmaya başlandı, üstüne özel anlamlar yüklenerek, toplumda bir ayrışmaya, bir gelecek projeksiyonuna dönüştürüldü. Bunun kime ne faydası var? Bu konuda, bu Meclis her defasında daha önce çıkarılmış kanunları değiştirerek hukuk kuruyor. Görevimiz bu, işimiz bu. Bir yerde ihtiyaç varsa, bir yerde yanlışlık varsa, eksiklik varsa bunu kim düzeltecek? Biz düzeltmeyecek miyiz? Şimdi, bunun üzerine özel anlamlar yükleyerek “Şikeye arka çıktılar. Suçluyu korudular.” ve çok talihsiz bir beyan olarak “Kişiye özel yasa çıkardılar.” Ben bunu Türkiye Büyük Millet Meclisine haksızlık olarak görüyorum. Sayın Cumhurbaşkanının böyle bir kastı olmamıştır ama topluma yansıması, algılaması bu. Meclisimize yazık. Bu Meclisi her defasında suçlayarak, her defasında çıkardığı kanunları arkasına bazı anlamlar yükleyerek suçlarsak, tuz kokarsa nereye gideceğiz? Bu toplum sorunlarının çözümü için nereye güvenecek? Bu Kanun’la cezalar kaldırılmıyor. Bu Kanun, uluslararası hukuka aykırı değil. Bir yanlışlık yapılırsa yine biz düzelteceğiz. Dünyanın sonu değil. Ama bu konuyu, bu Meclisin ortak çalışmasını da dinamitleyecek şekilde böyle sorgulamaya kalkar, bunun üzerinden birbirimize hakaretler yaparsak yanlış olur. Benim biraz önceki konuşmamda “Sayın Canikli’ye düşer.” dememin sebebi, iktidar grubu, büyük olana düşer. Yanlışın terazisinde tartılarak doğruyu bulamayız. Biri yanlış yaptıysa bizim de o yanlışı gerekçe yaparak yanlışı büyütmemizin anlamı yok. Ben, Sayın Canikli’nin ve Grubunun duyarlılığına saygı gösteriyorum. Hiç kimse kimseyi bir hüküm cümlesi kurulmadan, yargı ortaya çıkmadan ilzam edecek bir ithamın altında bırakmak hakkına sahip değil. Bunun adı ne siyasettir ne hitabettir ne hukuktur. Sayın Kaplan’ın da böyle bir kastı olmadığını ümit etmek istiyorum. Ama dikkatli olmak lazım, duyarlı olmak lazım. Bütün toplumun dikkatlerinin toplandığı bir noktada bir kişiyi iddianamede bulunmakla -Çünkü o iddianame şikecilik suçuyla hazırlanmış ve birilerini ilzam ediyor- orada isminin bulunmakla, onun bulunuşunun gerekçesini anlatmadan geçiştirmekle oluşan hava güzel olmamıştır, şık olmamıştır, doğru olmamıştır. Bu noktada Sayın Canikli’nin duyarlılığına, duygusal tepkisine hak vermek mümkün ama Şeyh Edibali’nin sözünü tekrar hatırlatıyorum: Büyük olmanın sorumluluğu önemli. “Yanlışın terazisinde tartılarak doğruyu bulamayız.” Bu sözü tekrar tekrar söylüyorum. Bu Meclisi çalıştırmak mecburiyetindeyiz, bu Meclisi birlikte çalıştırmak mecburiyetindeyiz; tüm farklılıklarımızla, tüm azlıklarımızla. Hiç kimse kendini burada dışlanmış, farklı görmemeli. İkide bir bunu öne sürerek “Gücünüz yetmez.” tehdidinde de bulunmak hiç kimseye bir fayda getirmez ki. Biz hep beraber burada çalışacağız Sayın Kaplan. Dolayısıyla, hiç kimse sizi burada dışlamıyor, yok saymıyor yani bunu varmış gibi göstermek bu Meclise haksızlık olur; bu sebeple söylüyorum. Bir şey daha söylemek lazım, bir değerli milletvekilimiz söyledi. “Bu aciliyete ne ihtiyaç var?” Biraz daha geç bırakırsak bu tartışmalar daha çok büyüyecek, daha başka noktalara çekilecek. E bu tartışmayı bitirelim. Bu tartışmanın üzerinden bazı değerlerimizin zarar görmesini engelleyelim. Bunu bitirelim. Dolayısıyla, gecenin bu yarısında veya işte, bütçe kanunlarının arkasında görüşülmesinin sebebi bu. Bu zararı aza indirmek, bunu durdurabilmek için, Milliyetçi Hareket Partisi olarak biz, bunun bu gece görüşülmesini talep ettik, onay verdik ve katkı veriyoruz. Dolayısıyla, değerli milletvekilleri, ümit ederim ki bir daha bu yanlışlıklar, bu olumsuzluklar yaşanmaz. Aynı düşünmeyebiliriz, farklılıklarımız olacak, farklı düşünebiliriz ama birbirimize tahammül etmeyi, birbirimize sabretmeyi, olgunlukla karşılamayı da başarmamız gerekiyor. Bu kanunun, tekrar, Türk spor camiasına hayırlı, uğurlu olmasını, Meclisimize de hayırlı, uğurlu olmasını diliyor, hepinize saygılar sunuyorum. Teşekkür ederim.
Madde üzerinde Hasip Kaplan, buyurun efendim.
Evet, çalışmaların sonuna geldik. Mecliste üç tane parti, “çok acil” deyip bu yasayı çıkarıyor. Bu yasayı, cezaları indirerek, süren yargılamaları etkileyerek, caydırıcılığı kaldırarak, iyicene tartışılmadan, konuşulmadan, kamuoyunun uyarıları dikkate alınmadan, Cumhurbaşkanının kaygı duyduğu veto gerekçesini yok sayarak, bizim düşüncelerimizi yok sayarak ve Barış ve Demokrasi Partisinin Grubunun bütün uyarılarına rağmen, bu yasayı sizler çıkarmış olacaksınız. Çoğunluğunuz üç partinin zaten yetiyordu. Ancak şunu size açıklıkla söyleyeyim: Türk Ceza Kanunu’nun 220’nci maddesine göre organize suç şebekeleriyle ilgili süren soruşturmalar açısından bu çıkardığınız kanun yetmez. Eğer gerçekten bu amaç, bu saikle hareket edilmişse Türk Ceza Kanunu’nun 220’nci maddesiyle ilgili organize suç şebekesi ki bir silahlı örgüt olarak geçiyor 220, meşhur 220’nci maddedir bu, 1, 2, 3’üncü maddeler. Şimdi, bakın, 1, 2, 3’üncü maddelerin bile devamı maddeler var bu 220’nin. Belki farkında değilsiniz, hukukçu olanlar bilir, 7 ve 8’inci maddesi var, diyor ki: “Örgüt üyesi olmamakla birlikte…” Bakın, dikkat edin, bu illegal bir örgüt olabilir, bu, işte, bu tür şike, mafya, çeteyle ilgili bir örgütlenme olabilir, farklı bir örgüt olabilir. Bu örgütlerle ilgili bu tanımda diyor ki: “Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüt üyesi gibi davrananlar da aynı cezayı alır.” Şimdi, bunca üzerinde saatlerdir tartıştığımız bu maddenin, bu yasaların, bu indirimlerin yapıldığı bu noktada 220’nci maddenin işleyişinin de bu şekilde devam etmekte olduğunu ve ettiğini de bir taraftan uyarmak istiyorum. Şunu çok iyi bilmek lazım: Bu soruşturmalarda gizli dinlemeler yapıldı, gizli soruşturmalar yapıldı, gizli tanıklar üretildi. Bakın, dikkatinizi çekiyorum, gizli tanıklar vardı, gizli soruşturmacı vardı ve gizli dinlemeler yapıldı. Sporda da, başka suçlarda da, her yerde de adaleti derinden yaralayan hukuksuzluklar akıyor paçalardan akarcasına. Gizli dinleme sporcuya da yapılsa, federasyona da yapılsa, kulübe de yapılsa, Ergenekon’a da yapılsa, KCK’ye de yapılsa, Hopa davası sanıklarına da yapılsa gizli dinleme, gizli delil, gizli soruşturma, özel güvenlik mahkemeleri, özel savcılar, özel mahkemeler, olağanüstü mahkemeler adaletsizliğin adıdır. Siz istediğiniz kadar cezaları azaltın, bir şeyi değiştirmeyeceksiniz. Çok açık söylüyorum, bir şey değişmeyecek. UEFA’nın bir takımı alı koyup bir başka takımı Avrupa’ya göndermesi veya Sayın Şandır’ın… Millî takım mı gidemiyor dediniz?
Tabii, Avrupa Şampiyonasına.
Katılamıyor değil mi?
Hukuken değil, başarısızlıktan gidemiyor.
Yani, farklı nedenlerle spor camiasının yaşadığı bu sorunların hiçbirini, bu cezaların indirilmesi veya ırkçı propagandanın cezasının azaltılması hiçbir şeyi çözmeyecektir. Bunu zaman gösterecektir, hep beraber göreceğiz. Ve biz, gerçekten Meclisin kaliteli yasama yapma sürecinde bu tür yasaların alelacele getirilmesi, kırk sekiz saat İç Tüzük hükmünün beklenmemesi, Danışma Kurulu kararı olmamasına rağmen İç Tüzük’e aykırı davranılması, bu kadar acele ve bütçe görüşmelerinin dört parti grubu tarafından belirlendiği bir süreç içinde 8-21 tarihleri arasına bu tür yasaların monte edilmesi eksenliği, centilmenliği, anlaşmayı ve ilkeleri sarsmıştır. Bakın, çok açık söylüyorum; yarın bir başka öneri gelebilir, öbür gün başka bir öneri gelebilir. Ve Meclisin bütçe görüşmeleri içindeki bu devamlılık, önceki gelenek, oturmuş ahenk delinmiştir, sarsılmıştır arkadaşlar. Bakın, çok açık söylüyorum; bu saatte, dört buçuk, beşte eve gideceğiz ve üç saat sonra tekrar Meclise gelip saat on birde oturuma başlayacağız. Yani eve ancak gideriz, duşumuzu alırız, üstümü değiştiririz, bir çay, kahve içer, tekrar buraya döneceğiz. Eğer buna sağlıklı bir çalışma diyorsak, bütün bunların çok sağlıklı olduğunu, Meclisin sağlıklı düşündüğünü düşünüyorsanız, bu yasanın bu şekilde çıkmasıyla sorunların çözüldüğünü, kamu vicdanının temizlendiğini, bütün haksızlıkların, adaletsizliklerin çözüldüğünü sanıyorsanız inanın yanılıyorsunuz. Bizim dikkatini çektiğimiz kamu vicdanının rahatsızlığını yarın çek sahiplerinden tutun da ekonomik suçtan içeride olanlardan, basın suçlarından içeride olanlardan tutun da farklı suçlardan, farklı örgütlerden, Hopa davasından, KCK davasından, Ergenekon davasından, Devrimci Karargâh davasından, her birisi bir örgütün içine torba olarak atılmış birçok adaletsizliğin, olağanüstü yargılamaların hepsinin gündemine bomba gibi düşecek ve yeni bir tartışma başlayacaktır. Bu yeni tartışmanın adı “Biz de mağdurduk, bizim için niye yapmadınız?” olacaktır ve herkes Meclisi suçlayacaktır, herkes sizleri suçlayacaktır. Diyecektir: “Siz mademki ‘adalet’ diyordunuz, niye herkese adalet istemediniz? Mademki bu haksız bir şey, düzeltelim. Niye ekonomik suçlarda, çek suçlarında düzeltmiyorsunuz; niye basın suçlarında düzeltmiyorsunuz, niye düşünce suçları hâlen terör suçları kapsamında ve bu suçlar nedeniyle hâlâ insanlar üç sene niye hâkim önüne çıkamıyor?” Bunun hesabını soracaklardır, uzun tutukluluğun hesabını soracaklardır, adaletsizliğin ve dolan cezaevlerinin hâli yarından itibaren bu yasayla çok daha fazla kaynayacaktır. Bir taraftan “Bir iş yapıyorum.” derken çok büyük bir tahribat açacağını bu yasanın göreceksiniz ve umut ediyorum ki inşallah şikecilere; bahis oyunlarında hile, dalavere yapanlara; mafya sektörünün merak sardığı çok paranın olduğu bu alana dalanlara da cesaret vermez bu yasa. Bu hâliyle cesaret verici bir duruma gelmiştir. Bu hâliyle “Hiç kimseye bir şey olmaz.” anlayışı gelişecektir. Bu hâliyle “Meclis, artık, demek ki bu tür suçlarda koruyucudur, kollayıcıdır.” anlayışı gelişecektir. Biz düşüncelerimizi, önergelerimizle, konuşmalarımızla ısrarla bunu dile getirdik. Biz Meclisin yaptığı bu şike yasasında Meclisin şike yapmasında Barış ve Demokrasi Partisi olarak yokuz. Hepinizi de vicdanlarınızla baş başa bırakıyorum. Saygılarımla.
Madde üzerinde Sayın İnce…
Teşekkür ederim. Öncelikle, sendikacı kökenli arkadaşlarımız var, onların bu soruna el atması lazım. Bu çalışma koşulları ILO standartlarına uygun değil. 22’nci Dönemde böyle bir gece yaşamıştık YÖK’le ilgili bir yasada. Tabii, 15. 00’te açılmıştı Meclis ve sabah 11. 00’i geçmişti, 12. 00’ye doğru, on dokuz saat çalışmıştık, bugün de on sekiz saat. Sayın milletvekilleri, biz bir kamyon şoförü olsaydık, otobüs şoförü olsaydık bir günde sekiz saat araç kullanırdık ve bir kere de beş saatten fazla kullanamazdık. Yani on sekiz saat, bundan sağlıklı bir sonuç almak mümkün değil. Ben araç kullanacak arkadaşlarımı şimdiden uyarıyorum, aman yavaş gidin eve giderken, dikkatli gidin, bu konuda bir problem olmasın. Şimdi, bakın, yarın ya da öbür gün gazetelerde şöyle fotoğraflar göreceğiz: Uyuklayan milletvekilleri, esneyen milletvekilleri… Sanki on sekiz saat bu kapalı mekânda durup da esnemeyen, uyuklamayan bir insan, bir yaratık olabilirmiş gibi. Böyle bir şey olabilir mi? Bundan daha doğal, uyuklamaktan, esnemekten, yaslanmaktan daha doğal başka ne olabilir? Ve bunu haber diye yutturacaklar bize ve biz bunları seyredeceğiz ve bu bir meslek olacak! “Aa bak uyukladı, bunu çektim!” Yani şöyle olacak: Günde 7-8 bin kişinin girdiği Meclis lokantasında tüketilen et miktarını, 8 bine değil de 550’ye bölecekler, sonra da “Ayda 320 kilo et yedi.” deyip bizi bir ayıyla yarıştıracaklar. [[Alkışlar]] Bakın değerli arkadaşlarım, bir şey daha söyleyeceğim, bir siyasi amaçla söylemiyorum bunu: Tutuklu milletvekillerinin tutukluluk süresiyle ilgili Sayın Cumhurbaşkanının kanaati var, “uzun” diyor, Sayın Başbakanın var, Sayın Arınç’ın var, Adalet Bakanının var, Meclis Başkanının var. Bunlar bizim arkadaşlarımız, niye çözmüyoruz bunların sorununu? Herkes bu ülkede yöneticilerin tümü; Sayın Cumhurbaşkanı, Sayın Başbakan, Sayın Meclis Başkanı, Adalet Bakanı, bu konuda bir görüş belirtmiş. Bunlar bizim arkadaşımız, bunun da gereğini yapmalıyız. Bunda utanacak, sıkılacak, geri adım atacak, korkacak bir şey yok; yani toplum, milletvekilleri, Parlamento üzerinde çeşitli baskı grupları var; yalan yanlış haber bunların başında geliyor; “Kendine yontuyorlar.” diye haberler yapılabiliyor. Halka anlatamamaktan kaynaklanan zorluklarımız var; bunlardan korkmayacağız biz, yürüyeceğiz, gideceğiz. Hadi biz milletvekiliyiz, hadi biz siyasi partilerin temsilcileriyiz, hadi biz uğraşıyoruz, mücadele ediyoruz. Bu çocukların suçu ne? Bu personelin suçu ne burada şimdi? Onların suçu ne? Çoluk çocukları var evde. Bunlardan, siyasi hırslardan biz aslında bir an şöyle bir sıyrılsak, şöyle bir baksak, empati yapsak -az önce Sayın Canikli’nin canının yandığı gibi haklı gerekçelerle, haklı olarak; kendisine haksızlık yapıldığını da söyledim- desek ki: “Ya arkadaş, bu benim başıma geldi, başka kimlerin başına geldi acaba?” deyip onların başına da gelmemesi için… Aklıma ne geldi biliyor musunuz? Dedemin babasının mezar taşındaki yazı geldi. Çocukluğumda anlayamıyordum onu bu nedir diye, tam cümleyi düzgün kuramıyordum. Aynen şöyle yazıyordu: “Ziyaretten murat bir duadır, bugün banaysa yarın sanadır.” diyordu. Bu iktidar kimseye kalıcı değil, bu milletvekilliği kimseye kalıcı değil, otuz yıl sonra burada hiçbirimiz olmayacağız.
Biz üç sene sonra yokuz.
Beraber ayrılırız.
…çünkü üç dönem arka arkaya seçildin, sizin Tüzük’te dördüncüye seçilemiyorsun.
Biz buraya çivi çakmadık, bizden sonra da gelecekler var. Sen niye çivi çakıyorsun oraya?
Bir de şunu söylemek istiyorum: Üç dönem üst üste gelmiş bir arkadaşınız olarak şunu söyleyeyim: Bu Parlamentonun yüzde 65’i önümüzdeki dönem değişecek yani yarımızdan fazlası bir daha gelmeyecek buraya. O dört sene de böyle, gözünü açıp kapayıncaya kadar geçecek. Geriye bir tek ne kalacak biliyor musunuz? Dik durmak kalacak, dik. Geriye bir tek bu kalacak. Geriye başka hiçbir şey kalmayacak. Merak etmeyin, o emeklilikten sonra da milletvekilliği devam edecek, yine çağrılacaksınız, yine masraflar devam edecek. O arkadaşlarımı görüyorum ben. Bütün bunlar…
İmzalayalım Muharrem İnce, imzalayalım.
Tek taraftan almayın, başka şeyler de söyledim, “Hepsini birlikte” dedim.
Tamam.
Hepsini birlikte getirin, imzalayalım. Evet, doğru, tutuklu milletvekillerimiz ilgili de getirin, emekliler için de getirin, hepsini getirin, imzalayalım.
22’nci Dönemde.
Evet, 22’nci Dönemde. Ben de bu karara uydum ve anayasal hakkım olan oy kullanma hakkımı kullanmadım, kullanmadım. Oy kullanmama… Kullandırılmadı… Size bir şey söyleyeyim mi? Hâlâ içimde bir yaradır. Aslanlar gibi, gidip oyumu kullansaydım, bir daha da beni listeye koymasalardı, keşke bunu yapsaydım.
Şimdi, ben size bir şey söyleyeyim: Siz de yarın “ah, vah” etmemek için, çıkın deyin ki “Biz bu ülkenin milletvekiliyiz, sekiz milletvekilinin tutuklu olmasını içimize sindiremiyoruz.” Gelin, içinizden bir yürekli arkadaşımız çıksın, benim düştüğüm bu hataya o düşmesin; o düşmesin, yarın “ah, vah” etmesin, bence benim yapamadığımı o arkadaşım yapsın. [[CHP sıralarından alkışlar]] Yüce Meclise saygılar sunuyorum.
Siz de konuşacaksınız.
Grup adına efendim, son maddede.
Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Saat beşe çeyrek var, biraz sonra, inşallah bu yasayı da onayladıktan sonra evimize gideceğiz ve bugün saat on birde tekrar…
Gitmesek ne olur ki? Devam edelim.
…Türkiye Büyük Millet Meclisinde bütçenin dördüncü turunu görüşmek üzere devam edeceğiz. Değerli milletvekilleri, kamuoyunda çok tartışılan ve gerçekten tartışılırken de Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin yaptığı icraatları, açıkçası haksız bir şekilde eleştirildiğine inandığım bu yasa teklifiyle birlikte… Açıkçası, eleştirilerin asıl kaynaklarından birisi bir 2011 yılında Nisan ayının 7’sinde veya 8’inde Türkiye Büyük Millet Meclisinin kapanma sürecinin son gününde yine siyasi parti gruplarının… O dönemde aynı siyasi partiler vardı, Barış ve Demokrasi Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi, Cumhuriyet Halk Partisi ve AK PARTİ vardı. O gün, Türkiye Büyük Millet Meclisinin kapanmak üzere olduğu gün dört siyasi parti grubunun anlaştığı bir tasarı yarım saat içerisinde yasalaştı. Yasaları yapıyoruz, yasaları yaptıktan sonra bazı yan etkilerini, uygulama anındaki farklılıklarını ve cezayla suç arasındaki orantısızlığı değerlendirdiğimiz zaman o yasalarda düzenleme imkânını görüyoruz. Nitekim, burada yasaları görüşürken verdiğimiz bir madde üzerindeki önerge, arkasından önerge, arkasından tekriri müzakere yaptığımız günlerle de karşı karşıya kalıyoruz. Şu andaki yaptığımız iş de aynı şekilde. Bakın biraz önce, burada ifade eden arkadaşımızın söylediği çok doğruydu. Şu anda görüşülen iddianamede konuştuğumuz 6222 sayılı Yasa’yla ilgili kısım çok az. Genellikle Türk Ceza Kanunu’nun 220’nci maddesini ve ona bağlı fıkraları ve sonraki maddelerini ilgilendiren durumlar, düzenlemeler mevcut ama her ne hikmetse kamuoyu farklı şekilde yönlendirilip biz şikeyle ilgili iddianamede, bir tutanak çerçevesinde iddianame içerisindeki adı geçen şahısları sanki burada kurtarıyormuş gibi bir his ortaya çıkarıldı. Kesinlikle bu yanıltıcıdır, farklı kişilerin, farklı odakların, farklı maksatlarla Türkiye Büyük Millet Meclisini itibarsızlaştırmak için yaptıkları bir propaganda olarak görüyorum. Değerli arkadaşlar, bu kanun teklifinin yani 6250 sayılı Kanun Teklifi’nin Türkiye Büyük Millet Meclisine gelme süreci iki aydır, üç aydır devam ediyor. Yeni Parlamento oluştuğu günden bu tarafa Kulüpler Birliği bu konuyu yeniden düzenleme adına tüm siyasi partileri, önce genel merkezlerini ziyaret ettiler, arkasından siyasi parti gruplarını ziyaret ettiler. Siyasi parti gruplarını ziyaret ederken biraz önce Sayın Grup Başkan Vekilimizin ve Sayın Bakanın ifade ettiği gibi, siyasi parti grupları bunda mutabık kaldılar ve hepsi de altına imza attılar fakat ne hikmetse komisyon aşamasında “Ben imzamı geri çektim.” dediler. Değerli arkadaşlar, siyasi parti tüzel kişiliği bir konuyla ilgili imzasını attığı anda muhakkak ki o konuyla ilgili araştırmasını sonuna kadar yapmıştır. Araştırmasını yapmadan “Ben bunu yanlış değerlendiririm, imzamı çekiyorum.” demek siyasi partinin her konuda veya o konuyla ilgili ilgisiz davrandığının göstergesi olabilir. Bakınız, siyasi partimizin temsilcilerinden birisi “Biz Türkiye Büyük Millet Meclisinin şike yapmasını onaylamıyoruz.” derken biraz önceki hassasiyetlere uygun bir şekilde, tanımladığım ölçülerde, Türkiye Büyük Millet Meclisinin değerli üyelerini itibarsızlaştırmaya çalışanların değirmenine su taşımaktadır, onların ekmeğine yağ sürmektedir. Eğer biz parlamenter demokratik sistemi tercih ettiysek, bu sistemde devam etmeyi kabul ettiysek parlamenter demokratik sistemin itibarını sarsacak bütün engellere birlikte karşı durmak mecburiyetindeyiz.
Sayın Elitaş, biraz sona gel, sona.
Sayın Aslanoğlu, hep ben kürsüde konuşurken bana laf atıyorsun. Sayın İnce dokuz buçuk dakika konuştu, Sayın Şandır sekiz buçuk dakika konuştu, Sayın Aslan on dakika konuştu…
Sen az konuş.
Ben az konuşacağım, bir dakika kaldı.
Sayın Aslan değil, Kaplan.
Kaplan mı dedim? Ne dedim?
Kaplan’a Aslan dedin.
Ne ise Aslan da fark etmez, Kaplan da fark etmez. Şimdi, değerli arkadaşlar, bakın, bir de şu: AK PARTİ Grubuna haksızlık yapılıyor. “Niye gecenin bu saatine kadar çalışıyoruz? ILO sözleşmelerine aykırı.” diyorlar. ILO sözleşmelerine aykırı bir hareketin eylemi içerisinde bulunan sizlersiniz.
Elitaş, bir espriyi bile anlayamamışsın, oradan bile siyaset üretiyorsun ya.
Mesela bugün Sayın Barış ve Demokrasi Partisi Grup Başkan Vekili dedi ki: “Siz hiç olmayan bir geleneği buraya koydunuz.” dedi. Değerli Milletvekilim, daha önceki dönemde de biz bunu yaptık, daha önceki dönemlerde de biz bunu yaptık.
Tüzükte böyle bir hüküm yok Sayın Elitaş.
Bütçe sonrasındaki yapılan işlerde grup önergesiyle birlikte bunların yapılacağını da gördük.
Tabii, son maddeye gelince konuşuyorsun. Niye bir madde önce konuşmadın? Bak, işte bu da Kayserili uyanıklığı.
Bütçe kanunundan önce de… Ben şunu tavsiye ediyorum: Değerli arkadaşlar, bütçe görüşmelerine yarın saat 11. 00’den sonra devam edeceğiz. Umuyorum ve diliyorum ki değerli milletvekili arkadaşlarımızın, siyasi parti gruplarının, bu çerçevede, yarın bütçe görüşmelerine İç Tüzük’ün yazdığı çerçevede devam edeceklerini ümit ediyorum. Yasanın hayırlı uğurlu olmasını temenni ediyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Tasarının tümünün açık oylamaya tabi olması konusunda bir önerge vardır, önergeyi okutup imza sahiplerini arayacağım. Görüşülmekte olan 103 sıra sayılı Kanunun tümünün oylamasının İçtüzük 143 gereği açık oylama ile yapılmasını arz ve teklif ederiz. Muharrem İnce? Burada. Gürkut Acar? Burada. Ahmet Toptaş? Burada. Aylin Nazlıaka? Burada. Haluk Ahmet Gümüş?
Burada, burada Sayın Başkan.
İzzet Çetin?
Yerine Emrehan Halıcı.
Yerine Emrehan Halıcı, tamam. Sena Kaleli? Burada. Emrehan Halıcı?
Yerine Ali Serindağ.
Metin Lütfi Baydar? Burada. Osman Aydın? Burada. Kemal Değirmendereli?
Yerine Kazım Kurt.
Bülent Tezcan? Burada. Mahmut Tanal? Burada Ferit Mevlüt Aslanoğlu? Burada. İlhan Demiröz? Burada. Celal Dinçer? Burada. İdris Yıldız? Burada. Kemal Ekinci? Burada. Salih Fırat? Burada. Sinan Aydın Aygün? Burada. Açık oylamanın şekli hakkında Genel Kurulun kararını alacağım. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Alınan karar gereğince, elektronik oylama cihazıyla oylama yapacağız. Oylama için üç dakika süre veriyorum. Bu süre içinde sisteme giremeyen üyelerin teknik personelden yardım istemelerini, bu yardıma rağmen de sisteme giremeyen üyelerin, oy pusulalarını, oylama için öngörülen üç dakika içinde Başkanlığa ulaştırmalarını rica ediyorum. Ayrıca, vekâleten oy kullanacak olan sayın bakanlar var ise, hangi bakana vekâleten oy kullandığını, oyunun rengini ve kendisinin ad ve soyadı ile imzasını da taşıyan oy pusulasını yine oylama için öngörülen üç dakikalık süre içerisinde Başkanlığa ulaştırmasını rica ediyorum. Oylama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] [[x]] Sayın milletvekilleri, Danışma Kurulunun bir önerisi vardır, okutup oylarınıza sunacağım: Danışma Kurulunun 10/12/2011 Cumartesi günü yaptığı toplantıda, aşağıdaki önerilerin Genel Kurulun onayına sunulması uygun görülmüştür. Adalet ve Kalkınma Partisi Cumhuriyet Halk Partisi Milliyetçi Hareket Partisi Barış ve Demokrasi Partisi Genel Kurulun; 10.12.2011 Cumartesi günü; saat 13. 00’te toplanması Önerilmiştir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, programa göre kuruluşların bütçe ve kesin hesaplarını sırasıyla görüşmek üzere, 10 Aralık Cumartesi günü saat 13. 00’te toplanmak üzere birleşimi kapatıyorum.