Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Αναμένουμε και κάποιους Βουλευτές από την επιτροπή που συνεδριάζει. Λήγει η συνεδρίασή της σε δύο λεπτά, απ' ό,τι πληροφορηθήκαμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Δευτέρας 20 Απριλίου 2015. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφος 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 99/15-4-2015 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτή Β΄ Πειραιώς του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ευαγγελίας Καρακώστα προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σχετικά με την αλλαγή του τόπου διεξαγωγής της επικείμενης δίκης της Χρυσής Αυγής. 2. Η με αριθμό 101/15-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη προς τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, σχετικά με τις καταστροφές στο κέντρο της Αθήνας και στη Νομική Σχολή Αθηνών. 3. Η με αριθμό 94/14-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Θεοχάρη Θεοχάρη προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τις καθυστερήσεις στη διαδικασία της υποβολής φορολογικών δηλώσεων οικονομικού έτους 2015. 4. Η με αριθμό 96/15-4-2015 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Πειραιώς του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κυρίας Διαμάντως Μανωλάκου προς τον Υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, σχετικά με την καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών στους ναυτεργάτες. 5. Η με αριθμό 92/14-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τον κατάλογο μεγαλοοφειλετών (φυσικών και νομικών προσώπων) του Ελληνικού Δημοσίου και την είσπραξη των σχετικών οφειλών. 6. Η με αριθμό 91/1-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Ιωάννη Κουτσούκου προς τον Υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, σχετικά με την «καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος ακύρωσης του διαγωνισμού για τον αυτοκινητόδρομο Πάτρα - Πύργος». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δευτέρου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφος 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 102/15-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Νέας Δημοκρατίας κ. Ελευθερίου Αυγενάκη προς τον Υπουργό Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, σχετικά με τις αναγκαίες παρεμβάσεις στο αεροδρόμιο Ηρακλείου «Νίκος Καζαντζάκης». 2. Η με αριθμό 95/14-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς του Ποταμιού κ. Νικολάου Ορφανού προς τους Υπουργούς Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, σχετικά με τη δίκη της Χρυσής Αυγής στις 20 Απριλίου στις φυλακές Κορυδαλλού. 3. Η με αριθμό 93/14-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ευβοίας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Νικολάου Μαυραγάνη προς τους Υπουργούς Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού και Επικρατείας για την καταπολέμηση της διαφθοράς, σχετικά με την εγκατάσταση παράνομων διοδίων στον αυτοκινητόδρομο Α11 Σχηματαρίου - Χαλκίδας. 4. Η με αριθμό 98/15-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Δωδεκανήσου του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, σχετικά με την ανησυχητική αύξηση εισερχόμενων μεταναστών. Επιτρέψτε μου, πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη, να κάνω δύο ανακοινώσεις προς το Σώμα. Έχω την τιμή, λοιπόν, να ανακοινώσω στο Σώμα ότι κατατίθεται στα Πρακτικά το σώμα του συζητούμενου νομοσχεδίου, καθώς και η κατατεθείσα έκθεση της επιτροπής που έχουν ήδη αναρτηθεί και διανεμηθεί. [[Στο σημείο αυτό κατατίθενται για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, οι Υπουργοί Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και οι Αναπληρωτές Υπουργοί Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Οικονομικών και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κατέθεσαν στη Βουλή σχέδιο νόμου με τίτλο: «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση Αδικιών και άλλες διατάξεις». Παραπέμφθηκε στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ΄ τύπου και άλλες διατάξεις». Ξεκινάμε με τη λίστα των εγγεγραμμένων Βουλευτών. Τον λόγο έχει η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βαγενά και θα ακολουθήσει η κ. Κανελλοπούλου. Ορίστε, κυρία Βαγενά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, ένα νομοσχέδιο σαν αυτό που συζητάμε αυτές τις ημέρες, που εκφράζει μια Κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά, πρέπει να είναι τολμηρό και με επίκεντρο τον άνθρωπο, αλλά συγχρόνως δίκαιο και σωστό. Οι φυλακές και ο εγκλεισμός δεν πρέπει να είναι εκδίκηση από όλους εμάς τους «αναμάρτητους» και «άμεμπτους» απέναντι σε αυτούς που παρανόμησαν, γιατί το μεγαλύτερο έγκλημα το παράγει η κοινωνία και οι κοινωνικές αδικίες. Κάποιοι άνθρωποι βεβαίως πρέπει να απομακρύνονται και να αναμορφώνονται. Κατά τη γνώμη μου, η αυστηρότητα της δικαιοσύνης και της πολιτείας πρέπει να είναι αμείλικτη απέναντι στους βιαστές ανθρώπων, αλλά και απέναντι στους βιαστές της δημοκρατίας, καθώς και απέναντι στους εμπόρους ναρκωτικών. Έρχομαι από μια γειτονιά, το Μεταξουργείο, που μαστίζεται κυριολεκτικά από το εμπόριο και τη χρήση των ναρκωτικών. Καθημερινά, έξω από τα σπίτια μας αντιμετωπίζουμε ασύλληπτες καταστάσεις: Αδίστακτους εμπόρους, που μας απειλούν και άρρωστα πλάσματα που σέρνονται εκλιπαρώντας για τη δόση τους. Κατά τη γνώμη μου, το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει σωστά τους εξαρτημένους χρήστες, αλλά πρέπει να είναι και αμείλικτο προς τους εμπόρους, όπως και η Αστυνομία. Όσο για τις συνθήκες στις φυλακές, όλοι γνωρίζουμε πόσο απάνθρωπες και άθλιες είναι. Μακάρι αυτό το νομοσχέδιο να είναι μια αρχή για την καλυτέρευσή τους. Επίσης, ακούστηκαν πολλά για τους τρομοκράτες και την τρομοκρατία. Κατά τη γνώμη μου, η μεγαλύτερη τρομοκρατία είναι αυτή του διεθνούς κεφαλαίου και των οργάνων του, των χρηματοπιστωτικών οίκων και των τραπεζών απέναντι στους φτωχούς και στους αδύναμους όλου του κόσμου. Όσο για το άλλο πολυσυζητημένο θέμα των ημερών, τους πρόσφυγες, τους μετανάστες που εισρέουν στη χώρα μας όχι μόνο τον τελευταίο καιρό, αλλά τα τελευταία χρόνια, πιστεύω ότι οι υπεραπλουστεύσεις από όποια μεριά και να προέρχονται δεν ωφελούν σε τίποτα. Υπάρχει πρόβλημα και σίγουρα δεν είναι μόνο της χώρας μας, αλλά υπάρχει έντονο και στη χώρα μας. Αντί να το εξωραΐζουμε, θα ήταν καλύτερα να προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε με ρεαλιστικότητα και αποτελεσματικότητα. Κατά τη γνώμη μου, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας μετά το οικονομικό είναι, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, το μεταναστευτικό. Δυστυχώς, καμμία κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν το αντιμετώπισε όπως έπρεπε. Πάντα ήταν πρόσχημα για ρατσιστικές κορώνες και εισροή χρημάτων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που κατασπαταλήθηκαν. Νομίζω ότι η Κυβέρνησή μας πρέπει να το αναδείξει διεθνώς ως μείζον εθνικό θέμα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στις χώρες του Νότου που δέχονται τα κύματα των προσφύγων. Οι ισχυροί της γης, που προκαλούν τους πολέμους, ας μην φορτώνουν στους αδύναμους τις συνέπειές τους. Απορώ πώς ακόμα ο αρμόδιος Επίτροπος γι' αυτό το θέμα, που τυχαίνει να είναι Έλληνας - ο κ. Αβραμόπουλος - δεν το έχει αναδείξει με την κατεπείγουσα σοβαρότητά του ως μείζον θέμα της χώρας. Δεν ξέρω ποιες ακριβώς ενέργειες έχει κάνει, αλλά θέλω να δω τα αποτελέσματα άμεσα και επειγόντως. Για να κλείσω με το νομοσχέδιο που συζητείται και ψηφίζεται σήμερα, πιστεύω ότι έρχεται να βάλει τη σφραγίδα του σε μια πολιτική με επίκεντρο τον άνθρωπο, όπως πρέπει να είναι η πολιτική μιας αριστερής Κυβέρνησης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Βαγενά. Πριν δώσω τον λόγο στην κ. Κανελλοπούλου, να σας ενημερώσω ότι ζήτησε τον λόγο αμέσως μετά την κ. Κανελλοπούλου ο ειδικός αγορητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων ο κ. Κόκκαλης, για την παρέμβασή του στην επί των άρθρων συζήτηση του νομοσχεδίου.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω και εγώ τον λόγο στη συνέχεια.
Ορίστε, κυρία Κανελλοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Νικόλαος Παρασκευόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες έχουν ως εξής:]] [[Να μπουν οι σελίδες 20-21]] Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι πιο σημαντικές στιγμές μιας νέας Κυβέρνησης δεν αποτιμώνται μόνο σε δημοσιονομικά ποσοστά, που βελτιώνονται ή όχι. Το ήθος μιας κυβέρνησης, η προσήλωση στις δημοκρατικές αξίες και ο ανθρωπισμός δεν απεικονίζονται μόνο σε οικονομικούς δείκτες, βέλη και μαθηματικές αναρτήσεις. Η πιο κρίσιμη στιγμή μιας πολιτικής ανατροπής δεν είναι οι αριθμοί που αναπροσαρμόζονται ή μεταβάλλονται, αλλά οι προτεραιότητες. Οι προτεραιότητες, λοιπόν, αυτής της Κυβέρνησης, αυτής της ανατροπής είναι οι άνθρωποι, οι άνθρωποι χωρίς φωνή, οι άνθρωποι που ζουν στο σκοτάδι. Οι φυλακισμένοι ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, όταν εμείς κάναμε Ολυμπιακούς Αγώνες, όταν πανηγυρίζαμε για μια νίκη στην Eurovision ή για μια ποδοσφαιρική νίκη. Οι φυλακισμένοι, όσοι ήταν υγιείς, σάπιζαν και όσοι ήταν άρρωστοι, πέθαιναν ή αυτοκτονούσαν από απελπισία. Το κράτος αγόραζε όπλα και οι φυλακισμένοι στερούνταν φάρμακα και γιατρούς. Το κράτος έχτιζε καινούργιες φυλακές για μια νέα Ελλάδα και ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» συγχώνευε ή καταργούσε κοινωνικές υπηρεσίες, σχολεία και νοσοκομεία. Σε αυτήν τη νέα Ελλάδα - και όμως την τόσο παλιά - νεαρά παιδιά συχνά για πλημμελήματα στιγματίστηκαν για όλη τους τη ζωή, ενώ μεγαλοαπατεώνες, μεγαλοεπιχειρηματίες δεν εμφανίστηκαν καν να εκτίσουν την ποινή τους. Συνεργοί δολοφόνων δεκαπεντάχρονων παιδιών αφέθηκαν υπό όρους - είναι αλήθεια - ελεύθεροι, προκαλώντας το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Ο δολοφόνος του Νίκου Τεμπονέρα, εξέχον στέλεχος της ΝΟΔΕ Αχαΐας αποφυλακίστηκε στα σιωπηλά, χωρίς αντιδράσεις, ο δικτάτορας Παττακός αποφυλακίστηκε λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας του και μέχρι τα ενενήντα του έκανε εγκαίνια και έβγαζε φασιστικούς λόγους και σήμερα εδώ για αυτό το νομοσχέδιο των απολύτως αυτονοήτων κάποιοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, μιλώντας χωρίς ντροπή για φωτογραφικές ρυθμίσεις και εκλεκτικές συγγένειες της Αριστεράς με τρομοκράτες. Δεν θέλω καν να αναφερθώ στις αθλιότητες, τις παραχαράξεις και τα ψεύδη που ακούστηκαν χθες σε αυτήν εδώ την Αίθουσα και συνεχίστηκαν στα τηλεοπτικά πρωινάδικα. Δεν θέλω να μιλήσω για τις απειλές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα ισχυριστώ ότι σήμερα εδώ στήνονται στα πόδια τους η δικαιοσύνη και ο σωφρονισμός. Όμως, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα παίρνουν πραγματικά μια βαθιά ανάσα. Φυσικά, δεν πρωτοτυπούμε. Ήδη από τον Πλάτωνα στον «Πρωταγόρα» εισάγεται η αντίληψη ότι η ποινή και ο σωφρονισμός δεν έχουν εκδικητικό χαρακτήρα, ενώ για τους διανοητές του Διαφωτισμού η ποινή αποσκοπεί αφ' ενός στην επανόρθωση της βλάβης που υπέστη η κοινωνία και αφ' ετέρου στην επανένταξη του παραβάτη, σωφρονισμένου πλέον, στους κόλπους της. Έγινε ήδη αναφορά στο έργο του κλασικού Τσέζαρε Μπεκαρία. Με αυτήν την έννοια, εισάγεται σήμερα από ορισμένους στην Αίθουσα ένα πλαστό δίλημμα. Όσοι υποστηρίζουν τα σχετικά περί ανομίας και κατάλυσης του κράτους εσκεμμένα αποσιωπούν ότι αυτά τα ζητήματα έχουν λυθεί προ πολλού στη δυτική σκέψη, έτσι ώστε να μην παραβιάζονται στοιχειώδεις αρχές του δικαίου. Είναι ακριβώς οι ίδιοι που επί δεκαετίες αντί να κάτσουν να εργαστούν σοβαρά, αντί να αφουγκραστούν τις διεθνείς τάσεις και διεργασίες, έρχονταν κατά καιρούς και επ' αφορμή κάποιας μεγάλης σωφρονιστικής κρίσης να μπαλώσουν το σύστημα που έμπαζε από παντού, διαβάζοντας από αυτό εδώ το Βήμα σχολικές εκθέσεις περί δικαιωμάτων, περί ασφάλειας της κοινωνίας από τους κακούς. Βλέπετε, εδώ μέσα, μέσα σε αυτήν την Αίθουσα έχει μόνο καλούς, άδολους και αδέκαστους! Σήμερα όλοι ξέρουμε πως ούτε όλοι οι κακοί είναι στη φυλακή ούτε το σύστημά σας έγινε καλύτερο. Γι' αυτό αξίζουν συγχαρητήρια στην ομάδα που επεξεργάστηκε τις νέες ρυθμίσεις. Πολλές εξ αυτών θα τις θέλαμε ακόμα πιο ριζοσπαστικές, ακόμα πιο προωθημένες. Γι' αυτό άλλωστε στηρίζουμε τις προτεινόμενες τροπολογίες για την κατάργηση του άθλιου «κουκουλονόμου», που ψηφίστηκε και χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά σαν μοχλός τρομοκράτησης της νεολαίας και ποινικοποίησης κινημάτων και αγώνων, καθώς και την τροπολογία περί κατάργησης της σχετικής απαράδεκτης ρύθμισης για τη λήψη του DNA. Δυστυχώς δεν εκλεγήκαμε για να κάνουμε αυτό που ονειρευόμαστε ως αριστεροί, αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε ως δημοκράτες και προοδευτικοί άνθρωποι, κόντρα στο μνημονιακό σκοτάδι που έπληξε με απολύτως ταξικό προσανατολισμό, εκτός όλων των άλλων, χώρους όπως η δικαιοσύνη και ο σωφρονισμός. Θα ήθελα στο σημείο αυτό να κάνω μία σύντομη αναφορά στις φυλακές Αγίου Στεφάνου στο Νομό Αχαΐας που εκπροσωπώ. Με την πολιτική που με ζήλο εφαρμόστηκε τα προηγούμενα χρόνια το συγκεκριμένο σωφρονιστικό κατάστημα από φυλακή εμπόρων ναρκωτικών και τοξικοεξαρτημένων παραβατών σήμερα λειτουργεί και ως φυλακή για οικονομικές παραβάσεις και επιπλέον στον ίδιο χώρο στοιβάζονται μετανάστες χωρίς χαρτιά βαπτισμένοι φιλοξενούμενοι, με αποτέλεσμα σε θαλάμους των έξι ατόμων να διαβιούν έως και δεκατέσσερα άτομα. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ανύπαρκτη, καθώς δεν επαρκούν οι ελάχιστες πιστώσεις για φάρμακα των κρατουμένων και οι εθελοντές γιατροί - ως επί το πλείστον του ΣΥΡΙΖΑ - καλύπτουν στοιχειώδεις ιατρικές ανάγκες. Δεν υπάρχει σταθερή θέρμανση και συχνά δεν υπάρχει καν νερό. Σωφρονιστικοί υπάλληλοι έχουν να πάρουν δύο και τρία χρόνια ρεπό. Μετακινούνται με δικά τους έξοδα. Έχουν θρηνήσει δύο αυτόχειρες συναδέλφους τους και εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες. Ξαναλέω με πλήρη συνείδηση ότι όσα εισφέρουμε σήμερα δεν αποτελούν τις πιο ριζοσπαστικές παρεμβάσεις. Στην Ελλάδα προσπαθούμε να παρέμβουμε σε ζητήματα που η Ευρώπη την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, η Αντιπολίτευση σταθερά επικαλείται αλά καρτ, έχει λύσει εδώ και πολλά χρόνια. Στην Ελλάδα που γέννησε τη δικονομία, το δικαίωμα της υπεράσπισης, το λαϊκό δικαστήριο, στην Ελλάδα που γέννησε την ποινολογία, την αναλογικότητα της ποινής, σήμερα προσπαθούμε απλώς να κάνουμε ένα δειλό βήμα προς το μέλλον. Ο μεγάλος Εντουάρντο Γκαλεάνο, που άφησε πρόσφατα αυτόν τον άδικο κόσμο, έλεγε ότι ο 20ός αιώνας που γεννήθηκε εξαγγέλλοντας ειρήνη και δικαιοσύνη πέθανε λουσμένος στο αίμα και άφησε τον κόσμο με ακόμα περισσότερες αδικίες από όσες τον είχε βρει. Ο 21ος αιώνας, που επίσης είχε εξαγγείλει με τη γέννησή του ειρήνη και δικαιοσύνη, ακολουθεί τα χνάρια δυστυχώς του προηγούμενου αιώνα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απευχόμενοι αυτά, τα χειρότερα, διεκδικώντας και ελπίζοντας για τα καλύτερα, ψηφίζω αυτό το εξαιρετικά υποσχετικό νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Κόκκαλης. Θα ακολουθήσει η κ. Βασιλική Λέβα και αμέσως μετά την κ. Λέβα ζήτησε τον λόγο ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος κ. Γκιόκας. Έχετε τον λόγο, κύριε Κόκκαλη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κάποια στιγμή, όταν το κρίνετε, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Αν θέλει ο κύριος Υπουργός τον λόγο, ευχαρίστως παραχωρώ τη θέση μου.
Δίνετε την προτεραιότητα στον κύριο Υπουργό;
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ. Θα ήθελα να σας ανακοινώσω κάποιες νομοτεχνικές διορθώσεις οι οποίες έχουν περάσει και από νομοτεχνικό έλεγχο και επομένως είμαι σε θέση να σας τις ανακοινώσω. Είναι βεβαίως διορθώσεις, αλλά σε κάποια περίπτωση έχουμε κάποιες αλλαγές αριθμήσεων των άρθρων τα οποία καταργούνται, χωρίς ουσία. Στην περίπτωση των ρυθμίσεων που είναι σχετικές με την αναπηρία σε μία διάταξη στην οποία προβλεπόταν γνώμη του ιατρού του καταστήματος αναφερόμαστε πλέον σε γνώμη του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας. Υπάρχει μία ρύθμιση που είναι σχετική με τη διάταξη της αναπηρίας που αφορά τους ισοβίτες και που έχει απασχολήσει πολύ τη Βουλή σε όλη τη διάρκεια των εργασιών. Πριν σας την εξηγήσω, θα ήθελα πάντως στο σημείο αυτό να επαναλάβω ότι έχουμε να κάνουμε με μία ρύθμιση η οποία δεν εισάγει απόλυση. Εισάγει έναν διαφορετικό τρόπο έκτισης της ποινής προσαρμοσμένο σε ιδιαίτερες ανάγκες περίθαλψης που έχουν κάποιοι κρατούμενοι. Σε καμμία περίπτωση δεν συνεπάγεται τον οποιονδήποτε εξαγνισμό, την οποιαδήποτε άφεση, την οποιαδήποτε τροπή της καταδίκης σε απαλλαγή ή σε απόλυση. Σε καμμία περίπτωση δεν μειώνεται η μομφή η οποία έχει αποτεθεί στους καταδικασθέντες από το δικαστήριο. Και με την αφορμή αυτή, αν και είναι αυτονόητο, θα ήθελα να επαναλάβω το βαθύ σεβασμό, τον δικό μου προσωπικά και της πολιτείας βέβαια, προς τα θύματα της τρομοκρατίας. Όλα τα θύματα της εγκληματικότητας - κατ' εξοχήν της βαριάς εγκληματικότητας - είναι άξια σεβασμού. Αυτήν τη στιγμή, όμως, έχουμε μια διάταξη η οποία αφορά τους δράστες των σχετικών εγκλημάτων και γι' αυτόν τον λόγο θα ήθελα να το επαναλάβω. Συνεχίζω με την παρουσίαση των επόμενων διορθώσεων. Όπως γνωρίζετε από την προηγούμενη διόρθωση που έγινε με βάση προτάσεις Βουλευτών, στα εγκλήματα τα οποία δικαιολογούν τον εγκλεισμό των ανηλίκων ηλικίας δεκαπέντε ως δεκαοκτώ ετών στο ειδικό σωφρονιστικό κατάστημα, στο ειδικό κατάστημα κράτησης ανηλίκων, προστέθηκε και ο βιασμός. Αυτή η πρόσθεση στην οικεία διάταξη δημιουργεί την ανάγκη να γίνει μια ανάλογη σημείωση και στις αντίστοιχες διατάξεις, τις διαδικαστικές δηλαδή του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που αφορούν το ίδιο θέμα. Νομίζω ότι οι τελευταίες διατάξεις αφορούν απλώς θέματα διατύπωσης οι οποίες δεν αλλάζουν τίποτα. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Θα διανεμηθούν οι νομοτεχνικές βελτιώσεις τις οποίες ήδη εξαγγείλατε. Τον λόγο έχει ο κ. Κόκκαλης, ειδικός αγορητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Κύριε Κόκκαλη, δώδεκα λεπτά είναι ο χρόνος σας.
Θα είμαι πολύ πιο σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Χθες τοποθετηθήκαμε επί της αρχής. Συμφωνούμε με το νομοσχέδιο. Όπως είπαμε και χθες, με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο επιχειρείται να δοθεί στον σωφρονισμό η πραγματική του έννοια που δεν είναι άλλη από τον σωφρονισμό. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες μακριά από τρομολαγνεία, αλλά από την αναπηροφοβία, ψηφίζουν αυτό το νομοσχέδιο και μετά από τις χθεσινές, αλλά και από τις σημερινές νομοτεχνικές βελτιώσεις. Συγκεκριμένα, στην εσωτερική παράγραφο 3 της παραγράφου 10 του άρθρου 2, όπως μετά διαιρέθηκε, του σχεδίου νόμου προστέθηκε και ο όρος «ηλεκτρονική επιτήρηση». Έτσι, με αυτήν τη διάταξη διασφαλίζεται η προστασία της υγείας των κρατουμένων, αλλά ενισχύεται και το περί δικαίου αίσθημα και το αίσθημα ασφάλειας δικαίου και δικαιοσύνης που έχει ανάγκη η χώρα μας. Επίσης, σωστό είναι και αυτό που ακούσαμε πριν από πέντε λεπτά από τον κύριο Υπουργό όσον αφορά την απάλειψη της γνωμάτευσης του γιατρού των φυλακών, σε αντικατάσταση με το ΚΕΠΑ. Αυτό σίγουρα καθιερώνει μια αξιοκρατία στις ιατρικές γνωματεύσεις. Άλλο είναι το να γνωματεύει ο ιατρός της φυλακής και άλλο το Πιστοποιημένο Κέντρο Αναπηρίας. Συμφωνούμε σε όλα τα άρθρα και τις τροπολογίες και στην υφ' όρον απόλυση. Το είπαμε χθες αναλυτικά επί της αρχής. Τώρα, όσον αφορά τις τροπολογίες, σε σχέση με τον «κουκουλονόμο» σίγουρα δεν είναι ιδιώνυμο το έγκλημα, όπως είπε χθες και ο κ. Αθανασίου, αλλά είναι επιβαρυντική περίσταση. Πλην, όμως, είδαμε από την πράξη ότι όσον αφορά στην έννοια «κεκαλυμμένα χαρακτηριστικά» γινόταν διαστρέβλωση της πραγματικότητας κι έτσι με την κουκούλα εξομοιώνονταν πλέον και ο σκούφος για το κρύο, το κράνος, ακόμη και το μαντήλι. Είναι σε σωστή κατεύθυνση η τροπολογία, όπως σε σωστή κατεύθυνση είναι και η τροπολογία για το DNA. Εν όψει αυτών, κύριε Πρόεδρε, συμφωνούμε σε όλα τα άρθρα και στις τροπολογίες του υπό ψήφιση νομοσχεδίου. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κυρία Λέβα Βασιλική.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αρχίσω με κάτι που αυτές τις ημέρες ίσως έχει ξεχαστεί σε αυτήν την Αίθουσα. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας, νόμος υπέρτατης ισχύος του κράτους. Αυτό σημαίνει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι εγγενή σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Δεν είναι προνόμια που μπορεί μια κυβέρνηση να δώσει σε κάποιον, να του τα αφαιρέσει, να τα χαρίσει, γιατί έδειξε καλή ή κακή διαγωγή αντίστοιχα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα περιορίζουν την εξουσία που μπορεί να ασκήσει ένα κράτος σε έναν άνδρα, σε μια γυναίκα, σε ένα παιδί. Το παρόν νομοσχέδιο δεν λύνει όλα τα προβλήματα του σωφρονιστικού συστήματος. Εξάλλου, το έχουμε εξαγγείλει. Η κατάσταση που υπάρχει στις φυλακές σήμερα είναι αυτή η οποία υπήρξε απόρροια της αποσάθρωσης του κοινωνικού κράτους, γενικότερα του απελπιστικά συρρικνωμένου κράτους δικαίου. Ο πόλεμος που δέχεται αυτό το νομοσχέδιο δεν είναι πόλεμος διαφορετικών πολιτικών προσεγγίσεων. Είναι ένας πόλεμος ο οποίος αφορά τη σύγκρουση δύο διαφορετικών αξιακών συστημάτων. Όταν οι φυλακές γίνονται μνημεία αθλιότητας και εκτροφεία υποτρόπων εγκληματιών, αυτός που έχει να χάσει είναι μόνο η κοινωνία. Η σημερινή κοινωνία, όπως όλοι γνωρίζουμε, έχει αποσαθρωθεί από αλληλεγγύη, έχουν καταπέσει βασικές αξίες που οριοθετούν πραγματικά ένα κράτος δικαίου. Με αυτήν την έννοια, λοιπόν, δεν μπορεί να κατηγορείται η Κυβέρνηση ότι καταργώντας - έχει ειπωθεί εδώ, σε αυτή την Αίθουσα - τις φυλακές υψίστης ασφαλείας καταργεί μαζί - νομίζω ότι το είπε η κυρία Γεννηματά - και την ασφάλεια της κοινωνίας. Ποιος πιστεύει πραγματικά, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι η ασφάλεια της κοινωνίας μετριέται και αξιολογείται με το ύψος των τειχών, με μπλε ή με λευκά κελιά; Εμείς ξέρουμε εδώ και χρόνια ότι η ασφάλεια χτίζεται μέσα από τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων, μέσα από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μέσα από την ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Νομίζουμε, λοιπόν, ότι αυτές τις αξίες πρέπει να προάγουμε. Αυτές τις μέρες έγινε πολύς λόγος γιατί στα αυτιά κάποιων δεν έφτασαν ούτε οι εκκλήσεις των σωφρονιστικών υπαλλήλων του Δομοκού ούτε οι εκκλήσεις των γιατρών του Νοσοκομείου Λαμίας, οι οποίοι δεν είχαν πού να νοσηλεύσουν τους απεργούς πείνας του Δομοκού. Εγώ, λοιπόν, πήγα στο Νοσοκομείο της Λαμίας, προκειμένου να δω, να βοηθήσω. Παρεμπιπτόντως, ενοσηλεύετο εκεί ο Κουφοντίνας. Δεν ήταν η πρώτη φορά που επισκέφτηκα τις φυλακές. Ουδείς, όμως, εδώ μέσα είπε για το πόσες φορές αυτό το κινηματάκι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που είχαμε από παλιά στη Λαμία, εμείς ως Βουλευτές έχουμε επισκεφτεί. Και με την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου είχαμε επισκεφτεί πριν από τέσσερις μήνες τις Φυλακές Δομοκού και είχαμε έρθει σε επαφή πραγματικά και με τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους και με τους αστυνομικούς, κυρίως όμως είδαμε και κρατουμένους. Δεν ρωτήσαμε τι έχουν κάνει αυτοί οι κρατούμενοι. Πρωτίστως εγώ δεν διαχωρίζω τα θύματα σε δικά μας και ξένα, σε καμμία περίπτωση. Είπα «ο πατέρας του δικού μας Τεμπονέρα», εννοώντας το Διονύση Τεμπονέρα, ο οποίος είναι σύντροφος και μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν εννοούσα το δολοφονημένο καθηγητή Τεμπονέρα ότι είναι δικός μας. Ποιος, επίσης, μπορεί να μου πει ότι αξιολογεί τον ανθρωπισμό μονομερώς, δηλαδή σέβομαι τα δικαιώματα αυτού ο οποίος εγκλημάτησε και τιμωρήθηκε από την ποινική δικαιοσύνη, δεν σέβομαι όμως τα δικαιώματα των θυμάτων; Όχι, δεν θα το δεχθώ. Δεν είμαι εγώ αυτή που έχω τέτοια λογική και η πορεία μου μπορεί να το καταδείξει. Επίσης, θέλω να πω ότι, αντί να ψάχνουμε να βρούμε τρομοκράτες ανάμεσα σε Βουλευτές και Υπουργούς, οι οποίοι καταξιώθηκαν με την ψήφο των κοινωνιών που τους ανέδειξαν, θα ήταν καλύτερο να ψάχνουμε τον τρόμο ο οποίος ενδημεί σε έναν ακροδεξιό λόγο, σε μια λογική η οποία διχάζει, σε μια λογική η οποία δεν εξυπηρετεί ούτε την ασφάλεια της κοινωνίας ούτε πρωτίστως τη διασφάλιση των δικαιωμάτων. Είναι κοντόφθαλμο, λέει, το νομοσχέδιο, γιατί δεν μπορούν να υλοποιηθούν οι ρυθμίσεις του περί τοξικοεξαρτημένων και παιδιών, γιατί δεν υπάρχουν οι δομές. Ναι, θα έπρεπε να περιμένουμε. Θα έπρεπε να περιμένουμε να διαφθαρούν και άλλες παιδικές συνειδήσεις. Θα έπρεπε να περιμένουμε να πεθάνουν και άλλοι. Θα έπρεπε να περιμένουμε να γίνουν όλα αυτά που δεν θέλω πραγματικά να τα θυμάμαι, γιατί τα έχω ζήσει και στις Φυλακές του Δομοκού, για να υπάρξουν τουλάχιστον κάποιες ρυθμίσεις. Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι του Δομοκού - και έχω εξουσιοδοτηθεί, για να το πω - μας είπαν το εξής: «Θα αρχίσουμε εμείς τώρα απεργία πείνας. Έχουμε να πληρωθούμε από πέρυσι τις υπερωρίες μας. Δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε σε τίποτα από αυτά που εξαγγέλλουν ότι πρέπει να κάνουμε και κανονίστε την πορεία σας». Έτσι ακριβώς. Άρα, λοιπόν, δεν μπορώ παρά να δηλώσω ότι σε όλες τις περιπτώσεις, είτε είναι μορφή εγκλεισμού ψυχιατρικού τύπου είτε μορφή εγκλεισμού στο Θεραπευτήριο του Δομοκού - δεν θα υπεισέλθω - ή σε άλλα θεραπευτήρια, όταν θα τα επισκέπτομαι, δεν θα εξετάζω ποτέ ποιος είναι απέναντί μου και τι έχει κάνει. Διότι, όπως λέγαμε από παλιά στο ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να υπερασπίζω τη φωνή αυτών που είναι χωρίς φωνή. Είμαι φανατικός θιασώτης αυτής της άποψης. Θεωρώ, λοιπόν, ότι πραγματικά όπου θα πηγαίνω και όταν θα επισκέπτομαι αυτές τις δομές, δεν θα εξετάζω ποτέ ποιος είναι απέναντί μου και τι έχει κάνει. Ποτέ! Αυτό το έχει αναλάβει η ποινική δικαιοσύνη. Μ' αυτήν την έννοια, λοιπόν, το παρόν νομοσχέδιο εισάγει μια άλλη κουλτούρα, μια άλλη λογική. Σαφώς θα υπάρξουν και άλλες ρυθμίσεις, αλλά αυτό το νομοσχέδιο ανοίγει το δρόμο. Εξάλλου, το δικαίωμα προέρχεται από το ρήμα «δείκνυμι», το οποίο σημαίνει «δείχνω» και σημαίνει δείχνω το δρόμο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Λέβα. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννης Γκιόκας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η ενασχόλησή μας τα τελευταία χρόνια με το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας μας και με μια σειρά νομοσχεδίων που έχουν έρθει από τις προηγούμενες κυβερνήσεις - παρόμοιων νομοσχεδίων, γιατί κινούνται στη λογική της τεχνητής αποσυμφόρησης και εκτόνωσης μιας όντως τραγικής κατάστασης στις φυλακές, που όμως δημιουργείται ξανά μετά από λίγο καιρό - μας έχει οδηγήσει στο εξής συμπέρασμα: Στο σωφρονιστικό δίκαιο της χώρας μας δεν υπάρχει τόσο πολύ έλλειμμα νομοθεσίας και έλλειμμα θεσμών. Βέβαια, υπάρχει και αυτό. Θυμίζω ότι ο Σωφρονιστικός Κώδικας του 1999 ήταν ένας Σωφρονιστικός Κώδικας που ήταν και προοδευτικός αλλά περιείχε και σε πάρα πολλά σημεία πρωτοποριακούς θεσμούς. Όμως, το αποτέλεσμα είναι αυτό που περιγράφουν όλοι, μια τραγική κατάσταση στις φυλακές. Και αυτό γιατί υπάρχει έλλειμμα πόρων, γιατί υπάρχει έλλειμμα δομών, γιατί υπάρχει έλλειμμα προσωπικού, γιατί υπάρχει ένα τέτοιο έλλειμμα που ακόμα και προοδευτικούς, πρωτοποριακούς ή καινοτόμους θεσμούς τους καθιστά ανενεργούς. Αυτό είναι, κατά τη γνώμη μας, το βασικό, το ουσιώδες πρόβλημα του σωφρονιστικού συστήματος. Αν, λοιπόν, αυτό το πρόβλημα αντιμετωπιζόταν, θα επέτρεπε στα μεμονωμένα άτομα - βεβαίως, ξέρετε την αντίληψή μας, δηλαδή ότι εμείς δεν θεωρούμε ότι στο πλαίσιο αυτής της σάπιας κοινωνίας μπορεί να αντιμετωπιστεί το έγκλημα - και να σωθούν και να αναμορφωθούν και να επανενταχθούν. Όμως, με την προϋπόθεση ότι θα υπάρχουν δομές, μέτρα αναμόρφωσης, κονδύλια, πόροι και πάει λέγοντας. Σ' αυτά τα ζητήματα το νομοσχέδιο δεν δίνει καμμία λύση, γιατί η Κυβέρνηση παραμένει δέσμια της δημοσιονομικής πειθαρχίας και προσαρμογής, παραμένει δέσμια των συμφωνιών και των δεσμεύσεων με τους εταίρους, παραμένει δέσμια της λογικής ότι πρέπει να αποπληρωθεί ένα χρέος που δεν δημιούργησε ο ελληνικός λαός και, άρα, πρέπει να κοπούν κοινωνικές ανάγκες, όπως είναι οι ανάγκες του σωφρονιστικού συστήματος. Γι' αυτόν τον λόγο το νομοσχέδιο δεν δίνει λύσεις. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση που αφορά τους ανήλικους δράστες, δηλαδή το άρθρο 9. Με προεδρικά διατάγματα θα δημιουργηθούν κάποια στιγμή - απροσδιόριστη! - κάποιες δομές που θα υποδεχθούν αυτούς τους ανθρώπους. Μέχρι τότε τι θα γίνει; Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και αυτό του άρθρου 10. Ποια είναι η φροντίδα της Κυβέρνησης για την τόσο αναγκαία ικανοποίηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στις φυλακές; Οι είκοσι νοσηλευτές! Και αυτό τη στιγμή που προσλαμβάνονται τριακόσια σαράντα άτομα στη φρούρηση και άλλα εκατόν εξήντα στη φύλαξη, οι οποίοι είναι και αυτοί βεβαίως αναγκαίοι. Όμως, στο θέμα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, το νομοσχέδιο προβλέπει είκοσι νοσηλευτές. Αν αυτό είναι προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων του σωφρονιστικού συστήματος, τότε έχουμε τελείως διαφορετική αντίληψη για το τι συνιστά προσπάθεια και αντιμετώπιση. Γι' αυτόν το λόγο, παρά τις αρκετές θετικές ρυθμίσεις, διακηρυκτικές όμως δυστυχώς, που έχει το νομοσχέδιο, δεν αποφεύγει την πεπατημένη λογική της τεχνητής εκτόνωσης και αποσυμφόρησης των φυλακών που βέβαια πολύ γρήγορα θα οδηγηθούν ξανά στα ίδια αποτελέσματα. Και δεν είναι λογική, αν θέλετε. Eίναι εξίσου απάνθρωπη η λογική που λέει ότι επειδή δεν μπορεί να έχω γιατρούς, δεν μπορεί να έχω προσωπικό, δεν μπορεί να έχω κατάλληλα κτήρια και υποδομές, τότε βγάλτε τον κόσμο έξω και ας επιβιώσει όπως μπορεί και εάν μπορεί. Να γυρίσει ξανά δηλαδή αυτός ο κόσμος στο έλεος, στη ζούγκλα της εγκληματικότητας, των κυκλωμάτων, της φτώχειας, των ναρκωτικών. Είναι εξίσου απάνθρωπη λογική όσο απάνθρωπη είναι και η λογική που στοιβάζει αυτούς τους ανθρώπους σαν τα ζώα στις φυλακές. Είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της διαχείρισης αυτού του προβλήματος. Σε σχέση τώρα με τα επιμέρους άρθρα του νομοσχεδίου, το είπαμε και στην επιτροπή, εμείς ψηφίζουμε το άρθρο 1 που αφορά την κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ΄ τύπου, όπως επίσης και το άρθρο 2 και το άρθρο 3, σε σχέση με όσους έχουν καταδικαστεί για ποινή φυλάκισης ή κάθειρξης έως δέκα έτη και έχουν υπερβεί το εβδομηκοστό πέμπτο έτος της ηλικίας τους. Ψηφίζουμε το νέο άρθρο 4, που αφορά τους αλλοδαπούς κρατούμενους. Ψηφίζουμε «παρών» στο άρθρο 5 που αφορά την υφ' όρον απόλυση. Και το θέμα δεν είναι αν αφορά ή δεν αφορά τον Ξηρό. Εμείς ποτέ δεν μπήκαμε, σε όλη τη διάρκεια των συνεδριάσεων και της επιτροπής και της Ολομέλειας, σε αυτό το δίλημμα. Εμείς έχουμε πει ξανά ότι αντιμετωπίζουμε αυτούς τους κρατούμενους ως κοινούς κρατούμενους, κοινούς εγκληματίες, που πρέπει να εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις και από αυτήν τη σκοπιά να κρίνουμε ποιες είναι αυτές οι γενικές διατάξεις. Αυτή τη διάταξη - δεν λέμε ότι είναι φωτογραφική - και με την αλλαγή που κάνατε, κύριε Υπουργέ, σε σχέση με την ηλεκτρονική επιτήρηση δεν την κατανοώ, να σας πω την αλήθεια, γιατί λέτε «δύναται». Δύναται από ποιον; Από το συμβούλιο, προφανώς. Με ποιες προϋποθέσεις, όμως; Είναι λίγο θολή αυτή η διάταξη του «δύναται» να εφαρμοστεί η ηλεκτρονική επιτήρηση, όταν μάλιστα τεχνικά αυτή δεν υπάρχει ακόμα. Τεχνικά η ηλεκτρονική επιτήρηση ακόμη δεν υπάρχει, δεν υφίσταται. Επομένως, εμείς ψηφίζουμε «παρών» στο συγκεκριμένο άρθρο. Σε σχέση με τους ανήλικους κρατούμενους συμφωνούμε απόλυτα στο να ανέβει το όριο ηλικίας της ποινικής υπευθυνότητας από τα δεκατρία στα δεκαπέντε έτη. Όμως, είπαμε και στην επιτροπή, το επαναλαμβάνουμε και εδώ στην Ολομέλεια, ότι πρέπει να υπάρχουν ορισμένες δομές οι οποίες θα υποδεχτούν αυτούς τους νέους. Και αυτές δεν υπάρχουν. Αναγνωρίζετε κι εσείς με το άρθρο 9 ότι τα αναμορφωτικά μέτρα που υπάρχουν στα άρθρα 122 και 123 του Ποινικού Κώδικα πρέπει να εφαρμοστούν σε μια σειρά άλλες δομές. Επί της ουσίας, αναγνωρίζω ότι πρέπει να φτιαχτεί κάτι ενδιάμεσο μεταξύ των αναμορφωτικών μέτρων που υπήρχαν σήμερα στο άρθρο 122 του Ποινικού Κώδικα και των καταστημάτων κράτησης. Όμως, αυτά παραπέμπονται στο άγνωστο μέλλον. Και εδώ πέρα υπάρχει το εξής ερώτημα: Σήμερα στην τραγική κατάσταση που ήταν το κατάστημα κράτησης στην Αυλώνα υπήρχε ένα σχολειό, όμως, κύριε Υπουργέ. Υπήρχε ένα σχολειό σε αυτό το άθλιο, το απάνθρωπο κατάστημα κράτησης! Δινόταν η δυνατότητα σε κάποιους κρατουμένους να τελειώσουν το σχολείο τους, να πάνε σε αυτό το σχολειό. Υπήρχαν δάσκαλοι, υπήρχαν καθηγητές και υπήρχαν και θετικά παραδείγματα νέων παιδιών που φοίτησαν σε αυτό το σχολείο. Τώρα τι θα γίνει; Άρα, για εμάς το ζήτημα δεν είναι μόνο να μην υπάρχουν οι άθλιες φυλακές ανηλίκων, αλλά να υπάρχουν δομές, μέτρα, πολιτικές πραγματικής αναμόρφωσης αυτών των νέων με δικαιώματα να τελειώσουν το σχολειό τους, με τη δυνατότητα να φεύγουν από ένα νοσηρό περιβάλλον - οικογενειακό ή άλλο - όσοι βρίσκονται σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Αυτό δεν λύνεται. Δυστυχώς δεν λύνεται! Στο παλιό άρθρο 3 ψηφίζουμε «παρών». Ψηφίζουμε το παλιό άρθρο 4 για τα ναρκωτικά, ξεκαθαρίζοντας φυσικά ότι όταν μιλάμε για απεξάρτηση που πρέπει να τύχει ευεργετικής αντιμετώπισης - και σωστά - εννοούμε στεγνά θεραπευτικά προγράμματα. Αυτό αποτελεί σωματική και ψυχική απεξάρτηση που πρέπει να τύχει και ευεργετικής αντιμετώπισης - σε αυτό θα ελέγχεστε - και όχι λογικές δια βίου εξάρτησης με προγράμματα υποκατάστατων που έχουν ξεκινήσει να εισάγονται και επεκτείνονται. Διαφορετικά δεν δημιουργείς κίνητρο σε έναν τοξικοεξαρτημένο άτομο να μπορέσει πραγματικά να ακολουθήσει το δρόμο της απεξάρτησης. Όσον αφορά το άρθρο 6 για τα έκτακτα μέτρα την αποσυμφόρηση των καταστημάτων, είπε η κ. Κανελλοπούλου του ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο - και πολύ σωστά - ότι τα προηγούμενα χρόνια αφέθηκαν ελεύθεροι μεγαλοσχήμονες εγκληματίες. Πάρα πολύ σωστά, έτσι έγινε. Όμως και με αυτό το άρθρο 6 αυτό γίνεται. Με το άρθρο 6 γίνεται αυτό που είπε η κ. Κανελλοπούλου και κατήγγειλε ως απαράδεκτο, δηλαδή κρατούμενοι - και μάλιστα με έκτακτα μέτρα - που έχουν καταδικαστεί με ισόβια κάθειρξη με σοβαρά εγκλήματα με την έκτιση του 1/3 της ποινής να μπορούν να βγαίνουν. Εμείς συνήθως σε αυτά τα έκτακτα μέτρα αποσυμφόρησης, παρά το γεγονός ότι κάναμε κριτική στη λογική αυτή, ψηφίσαμε «παρών». Είναι η πρώτη φορά που ψηφίζουμε κατά εξαιτίας αυτής της διάταξης που δίνει τη δυνατότητα τέτοιοι εγκληματίες να μπορούν να βγαίνουν. Και μάλιστα πλέον μιλάμε για κανόνα. Τα έκτακτα μέτρα αποσυμφόρησης είναι η έκτη ή η έβδομη φορά που εισάγονται. Πλέον έχει γίνει κανόνας στο σωφρονιστικό σύστημα, κάθε φορά που δημιουργείται το απροχώρητο στις φυλακές, για να εκτονωθεί μια κατάσταση παίρνονται τέτοια μέτρα έκτακτης αποσυμφόρησης. Σε σχέση με τις τροπολογίες θα αναφέρω κάτι και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όσον αφορά τον «κουκουλονόμο» συμφωνούμε με την τροπολογία. Και εμείς είχαμε καταγγείλει τον «κουκουλονόμο» και συμφωνούμε απόλυτα με την κατάργησή του, όχι τόσο με βάση τη λογική ότι ποινικοποιεί τις ενδυματολογικές προτιμήσεις. Είναι επιφανειακή αυτή η προσέγγιση. Το πρόβλημα είναι ότι τίθενται επιβαρυντικές περιστάσεις σε καταστάσεις μεταξύ των οποίων υπάρχουν και καταστάσεις που φωτογραφίζουν κινητοποιήσεις, γεγονότα που μπορούν να προκύψουν σε κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις, όπως είναι για παράδειγμα η διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης. Ανοίγει τον δρόμο για τεράστιες αυθαιρεσίες. Για παράδειγμα, απέναντι σε ένα διαδηλωτή ο οποίος σε μια συγκεκριμένη ή κάτω από ένα συγκεκριμένο γεγονός είχε ένα κράνος μηχανής και το φόρεσε. Ούτε διάθεση ούτε πρόθεση είχε να τελέσει το οποιοδήποτε έγκλημα. Ανοίγει ο δρόμος να τυλιχτούν σε μια κόλλα χαρτί με αυθαιρεσίες απαράδεκτες άνθρωποι και επί της ουσίας να χτυπηθεί το εργατικό, λαϊκό κίνημα και οι αγώνες. Υπάρχει ένα ερώτημα, εν πάση περιπτώσει, για όσους υποστηρίζουν τον «κουκουλονόμο». Ο «κουκουλονόμος» θεσμοθετήθηκε το 2009. Τα γεγονότα με τους λεγόμενους κουκουλοφόρους, από το 2009 που θεσπίστηκε αυτός ο νόμος μέχρι σήμερα, μειώθηκαν; Να θυμίσω το 2010 τη Marfin και τι γινόταν το 2011, 2012; Κάθε φορά που το εργατικό λαϊκό κίνημα σήκωνε κεφάλι και ενισχύονταν ο ριζοσπαστισμός, αυτά τα φαινόμενα ανθούσαν. Και γιατί ανθούσαν; Γιατί πολύ απλά σε τέτοιες ομάδες ανακατεύονται και άλλοι μηχανισμοί. Και ο νοών νοείτω. Για αυτό ανθούσαν.
Συντομεύετε, κύριε Γκιόκα.
Είναι τεράστια υποκρισία όλων όσοι καταγγέλλουν τέτοιου είδους πρακτικές, αλλά τις αξιοποίησαν κατά κόρον τα προηγούμενά χρόνια, για να συκοφαντήσουν το εργατικό λαϊκό κίνημα. Όπως επίσης, είναι τεράστια ευθύνη και του ΣΥΡΙΖΑ που τα προηγούμενα χρόνια έκλεινε το μάτι σε τέτοιου είδους ομάδες. Έκλεινε το μάτι. Tους είχε αναγορεύσει σε τμήμα του κινήματος, των αγώνων, νομιμοποιώντας στην ουσία την προβοκατόρικη δράση τους. Συμφωνούμε, επίσης, με την τροπολογία για το DNA. Με κάποιες διαφοροποιήσεις, βέβαια, αλλά συμφωνούμε. Υπάρχει και μία σειρά τροπολογίες σε σχέση με τα διόδια, που είχαν κατατεθεί και από εμάς και από το ΣΥΡΙΖΑ και, βεβαίως, θέλουμε να δούμε και να ακούσουμε και από τον Υπουργό ποιες θα κάνει δεκτές και τοποθετούμαστε στη δευτερολογία μας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Λάππας Σπυρίδων από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς, οι Βουλευτές που είμαστε και νομικοί, θα πούμε ότι αυτό που κυριαρχεί ως έννοια στο νομοσχέδιο είναι η ποινή, δηλαδή πώς στέκεται ο καθένας πολιτικά, ιδεολογικά και επιστημονικά απέναντι στο πρόβλημα της ποινής. Θα σας πω ότι ο πρώτος ο οποίος θεώρησε ότι η ποινή δεν πρέπει να έχει κατασταλτικό, αλλά παιδευτικό χαρακτήρα ήταν ο Πρωταγόρας στον Πλάτωνα. Εάν θέλετε και έναν σύγχρονο, ήταν ο Τσεζάρε Μπεκαρία, ο οποίος επιστημονικά και απόλυτα εύστοχα είχε απορρίψει όλα τα κίνητρα ανταπόδοσης και αντεκδικήσεις και είπε ότι «Η ποινή πρέπει να έχει ένα μόνο χαρακτήρα και ένα σκοπό: τον σωφρονιστικό και όχι τον εκδικητικό». Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια, βέβαια. Τα τελευταία τριάντα χρόνια οι ραγδαίες πολιτικές και οικονομικές αλλαγές σε Ευρώπη και Αμερική επηρέασαν πέρα από τις άλλες κρατικές δομές και το σωφρονιστικό σύστημα, που ήρθε να αντιπαρατεθεί, δυστυχώς, στα πολιτικά δικαιώματα και να συναινέσει με αυστηρότερα κατασταλτικά μέτρα στο όνομα της διατήρησης της δημόσιας ασφάλειας. Ταυτόχρονα, όμως, αυξήθηκε και η εγκληματικότητα. Παράδοξο, βεβαίως. Γιατί για την αντιμετώπισή της σε επίπεδο συστήματος απονομής ποινικής δικαιοσύνης και σωφρονιστικού συστήματος, ακολουθήθηκαν πολιτικές που στόχευαν στην απομάκρυνση από το κοινωνικό σύνολο των «επικίνδυνων ατόμων και συνόλων», με την αυστηροποίηση των ποινών, την υπερποινικοποίηση των ανθρώπινων συμπεριφορών, την υιοθέτηση της μηδενικής ανοχής, εκτεταμένη χρήση της στερητικής της ελευθερίας ποινής, την ελάχιστη προσφυγή στην εναλλακτική έκτιση των ποινών, κ.τ.λ.. Έτσι καθιερώθηκε και εγκαταστάθηκε δομικά πλέον και στην Ελλάδα το φαινόμενο εκείνο που ο Γκάρλαντ ονόμαζε «Μαζικό εγκλεισμό», φαινόμενο και πρακτική που επιλέχθηκε σαν απάντηση του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης απέναντι στην αυξητική τάση της εγκληματικότητας. Και εδώ εμφανίζεται η πολιτική αυτή σωφρονισμού υπό σχήμα οξύμωρο, αφού οι παράγοντες που ώθησαν στο φαινόμενο αυτό του μαζικού εγκλεισμού οδηγούσαν συνεχώς στην αυξητική τάση της εγκληματικότητας, στην αυστηροποίηση των ποινών, στη ραγδαία αύξηση του αριθμού των εγκλείστων και στη σχεδόν κατάρρευση του σωφρονιστικού συστήματος και όχι μόνο στην Αμερική και στην Ευρώπη, αλλά και στη χώρα μας. Μάλιστα, διπλό παράδοξο είναι ότι αυτό συνέβαινε, ενώ συνέχισαν να χτίζονται νέες φυλακές, νέα αυστηροποίηση και να αυξάνεται ο αριθμός των εγκλείστων. Στο πλαίσιο αυτής της αυστηροποίησης άλλωστε υιοθετήθηκε το φαινόμενο που χαρακτηρίστηκε ως «νέα ποινολογία» που σήμαινε ένα σύστημα διοίκησης των καταστημάτων κράτησης που επικεντρώνεται αποκλειστικά στη διαχείριση των κινδύνων. Ποιες, όμως, ήταν οι επιπτώσεις των αντιεγκληματικών και σωφρονιστικών αυτών πολιτικών; Ήταν οι γνωστές και μάλιστα ομολογούμενες σε ευρωπαϊκό, ελληνικό και παγκόσμιο επίπεδο: Ραγδαία αύξηση του πληθυσμού των εγκλείστων, αλλαγή του τρόπου λειτουργίας των καταστημάτων κράτησης, αυτοκτονίες μέσα σε αυτά, πρόβλημα χωρητικότητας και ζωτικού χώρου για τους κρατουμένους, άθλια κτήρια, ντροπιαστικές για κράτος δικαίου συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων, έλλειψη αντικειμένου επιστημονικού προσωπικού, συμβίωση στον ίδιο χώρο τμημάτων ή φυλακών διαφορετικών εγκλείστων ομάδων, όπως παραδείγματος χάριν υπόδικοι και κατάδικοι. Αυτά σας τα λέω, για να σας διαγράψω το πλαίσιο, το οποίο διακρίνει δύο σχολές σκέψης που διαμορφώνονται σε όλο τον κόσμο και σε Ευρώπη και στην Ελλάδα: Η μία είναι αυτή που λέει ότι η συνεχόμενη ποινικοποίηση των ανθρώπων συμπεριφορών, η αναγωγή ήπιων εγκληματικών παραβατικών συμπεριφορών σε αδικήματα με μέσο και μεγάλο ποσοστό ενοχής και ποινής, ίδρυση νέων φυλακών, αύξηση του αριθμού των εγκλείστων. Η άλλη είναι η διαφορετική αντίληψη, την οποία ασπαζόμαστε και εμείς, ότι για να αντιμετωπίσουμε αυτό το φαινόμενο, το οποίο δεν πατάσσεται και δεν αντιμετωπίζεται, όπως φαίνεται με την τακτική αυτή που σας είπα, χρειάζεται η διαφορετική λογική, η λογική την οποία εισάγει το παρόν νομοσχέδιο. Θα σας διαβάσω κάτι από το 2008. Ο Κώστας Κοσμάτος, μετά την παρόμοια νομοθετική πρωτοβουλία που είχε λάβει η πολιτεία το 2008, έγραφε στην «Ποινική Δικαιοσύνη», τεύχος 12. Πριν σας διαβάσω, να σας πω αυτό που είπε και ο Υπουργός εξομολογούμενος ποιος είναι ο στόχος του Υπουργείου Δικαιοσύνης, αλλά και ποιες ήταν οι πραγματικές δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του Πρωθυπουργού και του Υπουργού στις προγραμματικές δηλώσεις ότι αυτό το νομοσχέδιο δεν επιλύει αποφασιστικά και σε όλα τα επίπεδα τη σωφρονιστική μας πολιτική. Είναι ένα βήμα. Σας καταθέσαμε δημόσια - υπάρχουν αυτά και στα Πρακτικά - ποια είναι η αντίληψή μας για την αλλαγή του σωφρονισμού και του Σωφρονιστικού Κώδικα, όπως και των Ποινικών Κωδίκων. Άρα, στο πλαίσιο αυτό σας διαβάζω αυτό που έγραψε ο Κώστας Κοσμάτος: «Η άσκηση σωφρονιστικής πολιτικής απαιτεί μεθοδολογία και αναλυτικό σχεδιασμό, ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο, αφομοίωση εμπειριών, αλλαγή στάσεων και αντιλήψεων, τόλμη αλλά και» - προσέξτε, κύριοι συνάδελφοι των άλλων κομμάτων - «πολιτική και ιδεολογική θέση με κοινό συνεκτικό άξονα το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Άρα, όταν μας κατηγορείτε για το ιδεολογικό μας στίγμα, ναι, αυτό είναι το ιδεολογικό μας στίγμα, το πείσμα και η εμμονή στον όλο νομοθετικό σχεδιασμό μας να τηρούμε πάντα αυτόν τον κανόνα, τα ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία ξέρετε πλέον ότι διεθνώς αποτελούν τη βάση της νομοθέτησης πολλών δικαιοκρατούμενων συλλογικοτήτων. Έλεγε τότε ο Κοσμάτος ότι με το ν. 3772/2008 θα αποφυλακιστούν πάρα πολλοί και αυτό είναι σημαντικό. Ωστόσο, βέβαιο είναι επίσης ότι ο υπερπληθυσμός στα σωφρονιστικά συστήματα θα προκύψει αναγκαστικά και πάλι στο άμεσο μέλλον. Στην κατεύθυνση αυτή βοηθάει μόνιμα τα τελευταία χρόνια - προσέξτε το - η αυξανόμενη αυστηροποίηση της ποινικής νομοθεσίας. Εδώ ανοίξτε μια παρένθεση. Κρατώ μόνο ένα μικρό σημείο από τα εκατό σημεία του κ. Βενιζέλου, γιατί τα άλλα δεν αφορούσαν το νομοσχέδιο, που είπε ότι ο χαρακτηρισμός πληθώρας πλημμελημάτων ως κακουργήματα ήταν μια από τις αιτίες αυτού του κακού - και σ' αυτό έχει δίκιο - που αντανακλά την αίσθηση του φόβου του εγκλήματος της κοινής γνώμης, όπως καλλιεργείται από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και δίνει το ανάλογο στίγμα στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Επιπρόσθετα, οι παράπλευρες απώλειες της κάθαρσης της δικαιοσύνης το 2004- θυμάστε το παραδικαστικό κύκλωμα κ.λπ. - με τη μόνη παράλληλη έρευνα των επιεικών δικαστικών αποφάσεων, οδηγεί μαθηματικά στην παγίωση μιας αυστηρής και άτεγκτης ποινικής δικαιοσύνης, καθώς η αρχή της επιείκειας εκ μέρους μιας ελάχιστης μειοψηφίας δικαστών ενείχε πλέον τον κίνδυνο να θεωρηθεί ότι οι αποφάσεις τους αποτελούν στοιχείο διαφθοράς. Δηλαδή, η επιεικής κρίση στο χώρο του ποινικού και σωφρονιστικού δικαίου συναρτώνταν ως πιθανή διαφθορά. Η άτεγκτη, σκληρή στάση και ποινική αντιμετώπιση ήταν το απαύγασμα της ποινικής σκέψης. Η αύξηση άνω των χιλίων κρατουμένων ετησίως τα τελευταία χρόνια ήταν προφητική και επιβεβαιώνεται σήμερα. Σχετικά με τα δύο θέματα που προέκυψαν, σχετικά με το θέμα των φυλακών κράτησης τύπου Γ΄, κανένα μα κανένα στοιχείο επιστημονικού χαρακτήρα, εγχώριου, ευρωπαϊκού ή διεθνούς, δεν συνεισφέρθηκε από καμμία Κοινοβουλευτική Ομάδα σχετικά με τις φυλακές τύπου Γ΄. Αυτό έγινε μόνο από την πλευρά μας. Σας αναφέρω μόνο ένα. Η επιστημονική αρθρογραφία, η γνωμοδότηση ή τοποθέτηση ή αντίληψη, αν θέλετε, των σαράντα ενός ποινικολόγων και εγκληματολόγων όταν ιδρύθηκαν οι φυλακές τύπου Γ΄, αναλύει σε έξι παραγράφους κάτι που είναι δογματικά και επιστημονικά αρτιότατο. Είναι αυτό που απαντάει γιατί οι φυλακές τύπου Γ΄ δεν αντανακλούσαν και το βαθμό της εγκληματικότητας, αλλά και τις ανάγκες του σωφρονισμού. Το παραλείπω. Άρα, λοιπόν, οι φυλακές τύπου Γ΄ επιστημονικά πλέον δεν μπορούσαν να υπάρξουν και ορθώς καταργούνται. Για τον «κουκουλονόμο», δεν υπήρξε πολιτική δύναμη εκτός από τη Νέα Δημοκρατία - δεν ξέρω για τη Χρυσή Αυγή - που να τάχθηκε υπέρ του «κουκουλονόμου». Ήταν ένας νόμος ο οποίος ήταν περιττός. Ξέρετε γιατί ήταν περιττός; Διότι στο άρθρο 79 του Ποινικού Κώδικα, ο δικαστής έχει τη δυνατότητα να αξιολογήσει την αξιόποινη συμπεριφορά συνολικά και αν πει ότι η απόκρυψη των χαρακτηριστικών οδηγούσε στο ότι ήθελε ο κατηγορούμενος, ο ύποπτος να αποκρύψει το αδίκημα, αξιολογούνταν ως επιβαρυντική περίπτωση. Γιατί υπήρχε χρεία και ανάγκη δημιουργίας του «κουκουλονόμου»; Γι' αυτό κατακρίθηκε απ' όλους τους επιστημονικούς φορείς, όλους τους δικηγορικούς συλλόγους και όλες τις Νομικές σχολές της χώρας. Τελειώνω με το DNA. Έχω εδώ και τις ανακοινώσεις όλων των κομμάτων σχετικά με τον «τρομονόμο», «κουκουλονόμο». Κύριε Υπουργέ, ορθώς κάνατε την τροποποίηση και τώρα το DNA, αυτή η νέα νομοτεχνική διατύπωση του σχετικού άρθρου, υποχρεώνει βέβαια τη διενέργεια ως πραγματογνωμοσύνη του DNA, δηλαδή τη λήψη γενετικού υλικού, υπό τέσσερις όμως εγγυητικές λειτουργίες υπέρ του κατηγορουμένου. Πρώτον, το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται, να απαιτεί την ποινή τουλάχιστον ενός έτους εκεί που ήταν για τρεις μήνες. Δεύτερον, να διατάσσεται από δικαστικό όργανο εισαγγελέα ή ανακριτή στο πλαίσιο της πραγματογνωμοσύνης. Τρίτον, να αποδεικνύεται έμπρακτα ο σεβασμός της αξιοπρέπειας των κατηγορουμένων. Μιλάμε για το υπέρτατο συνταγματικό αγαθό της αξίας του ανθρώπου που κατοχυρώνεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1 του Συντάγματος. Τέταρτον, η ευχέρεια του κατηγορουμένου να διορίζει τεχνικό σύμβουλο. Άρα, λοιπόν, παρέχονται όλες οι εγγυήσεις στον κατηγορούμενο, στον πολίτη γενικότερα, ότι δεν υπάρχει κάτι που θα παραβιάζει τα ατομικά του δικαιώματα. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Χθες ακούστηκαν εδώ όλες οι απόψεις. Από τη μια μεριά ο ακραίος καταιγιστικά συντηρητικά λόγος κατά του νομοσχεδίου χωρίς να αναλύονται οι επιμέρους διατάξεις. Γενικά και αφηρημένα όλα γίνονται γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ συνδιαλέγεται και συναλλάσσεται με τους κουκουλοφόρους και τους αντιεξουσιαστές. Από την άλλη η δική μας άποψη υπέρ της καταλλαγής, της επιείκειας που ως δικηγόροι στα ακροατήρια λέμε ότι είναι αδερφή της δικαιοσύνης δήθεν και όταν ερχόμαστε στη Βουλή η επιείκεια εξοβελίζεται από το χώρο ενώ πρέπει να είναι το πρώτο γιατί αυτό είναι δικαιοσύνη. Μην ξεχνάτε ότι η αυστηροποίηση των ποινών ουσιαστικά έχει εξοβελίσει από την ποινική πρακτική την αιώνια, διαχρονική ρήση του Λουκιανού.
Να την καταργήσουμε τη δικαιοσύνη.
Όχι. Την επιείκεια να μην καταργήσουμε, κυρία Μπακογιάννη. Τη δικαιοσύνη να μην την καταργήσουμε.
Κύριε Λάππα, ολοκληρώνετε. Ήδη ξεπεράσαμε τα δέκα λεπτά.
Εμείς, λοιπόν, υλοποιούμε στο χώρο των ατομικών δικαιωμάτων την αριστοτελική λογική «δεῖν ἴσας εἶναι τὰς κτήσεις τῶν πολιτῶν». Η άλλη η ακραία ο καταιγιστικός λόγος που αρνείται τα πάντα είναι αυτό που είπε ο Ρωμαίος Πλαύτος «homo homni lupus». Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος. Αν θέλετε τέτοια λύση επιμένετε στη λογική σας.
Τον λόγο έχει η κ. Τζούφη Μερόπη από το ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, όταν μπορείτε μου δίνετε τον λόγο για διευκρινίσεις επί των τροπολογιών.
Μάλιστα, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το προτεινόμενο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης εισάγει επείγοντα μέτρα που αφορούν στο ελληνικό, ποινικό και σωφρονιστικό δίκαιο σηματοδοτώντας την απολύτως αναγκαία προσπάθεια εξορθολογισμού προβληματικών διατάξεων και ρυθμίσεων, καθώς και την απαραίτητη ευθυγράμμισή του με το διεθνές δίκαιο. Οι νομοθετικές αυτές ρυθμίσεις αποτελούν ένα ουσιαστικό βήμα και προσπαθούν να αναχαιτίσουν τη συστηματική συμπίεση των ανθρώπινων δικαιωμάτων που με θέρμη υποστήριξε η προηγούμενη μνημονιακή κυβέρνηση. Η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄ αποτελούσε μια, όπως σωστά ειπώθηκε και χθες, από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ ως θεσμός πλήρως αντίθετος στις αρχές του κράτους δικαίου που δημιουργεί ζητήματα σε συνταγματικό επίπεδο σχετικά με τις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας. Οι φυλακές τύπου Γ΄ αφαιρούν θεμελιώδη δικαιώματα των κρατουμένων ενισχύουν τον αναχρονιστικό και τιμωρητικό θεσμό του πειθαρχείου με στόχο την αισθητηριακή αποστέρηση και την αναγκαστική απραξία των κρατουμένων και συνακόλουθα τη συντριβή του χαρακτήρα τους, χωρίς όμως να καθιστούν τα καταστήματα κράτησης πιο ασφαλή. Αντίθετα οξύνουν ουσιαστικά προβλήματα του σωφρονιστικού συστήματος ενώ στηρίζονται κάποιες φορές σε αυθαίρετες και συχνά συμβολικές κρίσεις περί της επικινδυνότητας του κρατουμένου. Όσον αφορά στις ρυθμίσεις των ανηλίκων το παρόν πνεύμα του σχεδίου νόμου έχει ως βασικό στοιχείο την κατά το δυνατόν ελαχιστοποίηση του εγκλεισμού των ανηλίκων με παράλληλη την ανάγκη προώθησης εναλλακτικών μέτρων κράτησης, ενώ θα υπάρξει ενίσχυση των αναμορφωτικών και εκπαιδευτικών μέτρων. Το υπάρχον πλαίσιο έχει αποδειχθεί ανεπαρκές και προβληματικό, αντιβαίνει τις διατάξεις της διεθνούς σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού, ενώ τα στοιχεία συνηγορούν πως δυστυχώς οι φυλακές ανηλίκων ενισχύουν την εγκληματικότητα και οδηγούν τους ανήλικους κρατουμένους σε περαιτέρω και συχνά σε μη αντιστρεπτή κοινωνική περιθωριοποίηση. Όσον αφορά στα μέτρα που αφορούν στους ασθενείς, τους ανάπηρους και τους υπερήλικες με το παρόν σχέδιο νόμου γίνεται προσπάθεια αντιμετώπισης με επιεικέστερους όρους όλων αυτών των κατηγοριών εξετάζοντας την απόλυσή τους μέσω ενός αυστηρού πλαισίου προϋποθέσεων. Λαμβάνοντας υπ' όψιν την υποστελέχωση του σωφρονιστικού και επιστημονικού δυναμικού που πραγματοποιήθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, σε συνδυασμό με την αδυναμία κάλυψης των κρατουμένων σε επίπεδο ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ευνοείται - και σωστά - η απόλυση των κρατουμένων αυτών των κατηγοριών, καθώς η κράτηση επιδεινώνει περαιτέρω την υγεία τους και οδηγεί πολλές φορές και στο θάνατο, αφού δεν αποτελούν πλέον κίνδυνο για την κοινωνία, λόγω ακριβώς της κατάστασής τους. Να θυμίσω εδώ ότι παρόμοιες ρυθμίσεις υπάρχουν σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη. Για το θέμα του υπερπληθυσμού το παρόν νομοσχέδιο καθορίζει επίσης μία σειρά ευνοϊκότερων προϋποθέσεων για την υπό όρους απόλυση κρατουμένων, έχοντας ως στόχο την αποσυμφόρηση των φυλακών. Τα σωφρονιστικά καταστήματα στην πλειοψηφία τους δοκιμάζονται, όπως και άλλοι έχουν πει, από το εκρηκτικό πρόβλημα του υπερπληθυσμού που καθιστά - κι έχουν περιγραφεί αυτά με πολύ δραματικό τρόπο - τις συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων σε δεινές, αναξιοπρεπείς και απάνθρωπες. Η χώρα μας έχει συστηματικά καταδικαστεί - δεκατρείς καταδίκες τα τελευταία πέντε χρόνια - από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που αφορούν το συγκεκριμένο ζήτημα και καλείται να πληρώσει πρόστιμα, που επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό, περίπου 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, ενώ η σοβαρότητα του προβλήματος έχει αναδειχθεί κι από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Πρόληψης των Βασανιστηρίων. Προσωπικά γνωρίζω το ζήτημα, καθώς στα Γιάννενα από τα οποία προέρχομαι, δυστυχώς, λειτουργούν οι φυλακές Σταυρακίου όπου οι συνθήκες κράτησης αποτελούν μία χρόνια πληγή κι έχουν γίνει αφορμή για την καταδίκη της χώρας μας τέσσερις φορές, ακριβώς λόγω της υπερσυγκέντρωσης, η οποία οδηγεί σε εξευτελιστική και απάνθρωπη μεταχείριση των κρατουμένων. Θα ήθελα, επίσης, να αναφερθώ στο άρθρο 312 που είναι η ποινικοποίηση της πρόκλησης βλάβης με συνεχή σκληρή συμπεριφορά που έχει επικρατήσει, δυστυχώς, με τον αγγλικό όρο «Bullying» που κι αυτός έγινε ακόμα πιο ευρέως γνωστός, λόγω της πρόσφατης και δραματικής περίπτωσης του άτυχου Βαγγέλη Γιακουμάκη στα Γιάννενα. Το Bullying αποτελεί μία μορφή κακοποίησης, εκφοβισμού ή εξαναγκασμού, λεκτικού, κοινωνικού, σωματικού και ηλεκτρονικού και συχνά περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες πράξεις με σκοπό την επιβολή ενός ατόμου ή μιας ομάδας πάνω σε άλλο άτομο ή ομάδα, ενώ, δυστυχώς, πολλές φορές αναπαράγει και ενσωματώνει ρατσιστικές αντιλήψεις και στερεότυπα. Λαμβάνει χώρα σε διάφορα περιβάλλοντα, στο σχολείο, το στρατό, τον εργασιακό χώρο, την οικογένεια, τη γειτονιά και φυσικά στις φυλακές και από μελέτες αξιόπιστες και επιστημονικές, φαίνεται ότι περίπου το 30% των μαθητών έχει υποστεί κάποια τέτοια μορφή κακοποίησης μέσα στο σχολικό περιβάλλον. Βεβαίως, το παρόν σχέδιο νόμου αντιμετωπίζει ποινικά το Bullying που υφίστανται άτομα οποιασδήποτε ηλικίας, ενώ προβλέπει βαρύτερες ποινές σε περιπτώσεις ανηλίκων ή ανυπεράσπιστων θυμάτων. Αποτελεί, όμως, μόνο τον ένα πυλώνα αντιμετώπισης του προβλήματος, ο άλλος, ο βασικός πυλώνας, απαιτεί να κατανοήσουμε το πρόβλημα με επιστημονικό τρόπο, με όλες τις μορφές και τις διαστάσεις και βεβαίως, να βρούμε τρόπους πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης, αφού συχνά, δυστυχώς, οι θήτες έχουν προϋπάρξει θύματα. Απαιτείται, λοιπόν, η συντεταγμένη διαμόρφωση στρατηγικών και πρακτικών που αφορά τους άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενους που, όμως, δεν είναι της παρούσης και που θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μιας άλλης συζήτησης και προετοιμασίας. Συμπερασματικά, λοιπόν, θα ήθελα να επισημάνω ότι πρόκειται για ένα νομοσχέδιο ανάσας και ανθρωπισμού που έρχεται να λειάνει ίσως την κατάσταση της βαρβαρότητας που εκφράζεται στην πιο άγρια μορφή της, στους ανθρώπους που ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας. Βέβαια, μέσα σε ένα διαρκές κρεσέντο τρομολαγνείας που ενορχηστρώνεται καθημερινά από τα καθεστωτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά εκφράζεται, δυστυχώς και εδώ στη Βουλή με ακραίους, απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς που μάλιστα εκφέρονται με σφοδρή ψυχολογική ένταση και προκλητικότητα, δυστυχώς, έχει θολωθεί πολύ η ουσία αυτής της τόσο σημαντικής νομοθετικής παρέμβασης. Χρειάζεται, λοιπόν, πολλή και συστηματική προσπάθεια για να κατανοηθεί και να μεταλαμπαδευτεί η σημασία του στην κοινωνία, αφού, δυστυχώς και κεντρώες δυνάμεις, μακριά από τις αρχές του διαφωτισμού, τις οποίες θέλουν να πρεσβεύουν υιοθετούν τη συντηρητική ατζέντα και καταψηφίζουν το νομοσχέδιο, ακόμα και παραδοξολογώντας σε κάποιες τοποθετήσεις. Εμείς θα επιμείνουμε στην ουσία που νομίζω ότι ίσως εκφράζεται καλύτερα με τα λόγια ανήλικων κρατουμένων των φυλακών Διαβατών που ποιητικά αναφέρουν: «Από όλα τα χρώματα μας άφησαν το γκρίζο, μα ένα κόκκινο στοιχειώνει τα όνειρά μας. Λένε πως αυτομόλησε ο Θεός, αλλά εμείς πιστεύουμε σε μια έξοδο κινδύνου». Ευχαριστώ πολύ.
Πριν δώσω τον λόγο στον επόμενο ομιλητή τον κ. Κέλλα, έχει ήδη ζητήσει να κάνει μια παρέμβαση ο κ. Παρασκευόπουλος, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να κάνω μια διευκρίνιση, καθώς και να σας εκθέσω τις θέσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης, οι οποίες αφορούν τις τροπολογίες τις οποίες έχει υποβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ. Σχετικά με τη διευκρίνιση, αυτή αφορά ιδιαίτερα τα καταστήματα κράτησης ανηλίκων και τα σχολεία κράτησης ανηλίκων. Άκουσα την ιδέα ότι πλέον με τον περιορισμό των περιπτώσεων επιβολής του εγκλεισμού σε ανηλίκους θα μείνει το σχολείο του Αυλώνα χωρίς αξιοποίηση. Δεν είναι έτσι.
Δεν είπα αυτό, κύριε Υπουργέ.
Συνεχίζουμε να έχουμε τα καταστήματα κράτησης νέων. Δηλαδή, στον Αυλώνα, στην Κόρινθο συνεχίζονται να υπάρχουν και να λειτουργούν, καθώς επίσης και τα σχολεία, τα οποία βεβαίως έχουν πληθυσμό νέων ηλικίας δεκαοκτώ - είκοσι πέντε ετών. Θα υπάρχουν σχολεία και για κάποιον ηλικίας δεκαπέντε - δεκαοκτώ ετών, αν προκύψει κάποιος για τον οποίο συντρέχουν συνθήκες κράτησης έστω και σε αυτήν την ηλικία. Κατά τα λοιπά, τα καταστήματα θα λειτουργούν με βάση τον πληθυσμό δεκαοκτώ - είκοσι πέντε ετών. Αυτό ήδη συμβαίνει. Πέρα από αυτήν την διευκρίνιση, θα ήθελα να σας πω ότι οι τροπολογίες τις οποίες υποβάλλουν Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τυπικά δεν έχουν ακόμη εγκριθεί. Επειδή, όμως, τα έχω δει, αν το κρίνετε χρήσιμο, είμαι σε θέση και για χάρη της συζήτησης να σας εκθέσω από τώρα ποιες είναι οι προσωπικές μου απόψεις. Σε ό,τι αφορά την τροπολογία σχετικά με την κατάργηση του ν. 3772/2009, που ποινικοποιεί με βαρύτερες ποινές τη χρήση κουκούλας, η θέση μου είναι ότι η σχετική ρύθμιση πρέπει να καταργηθεί για τις περιπτώσεις για τις οποίες προβλέπεται ως λόγος επιβάρυνσης της απειλούμενης ποινής η χρήση της κουκούλας, δηλαδή της κάλυψης των προσώπων. Πιστεύω, όμως, ότι πρέπει αυτό να γίνει με μια εξαίρεση, δηλαδή να διατηρηθεί ως επιβαρυντική περίσταση η χρήση της κουκούλας στην περίπτωση στην οποία το έγκλημα που έχει τελεστεί είναι έγκλημα ληστείας. Πρόκειται για τη μόνη από τις προβλεπόμενες περιπτώσεις όπου έχουμε να κάνουμε με ένα κακούργημα, δηλαδή με ένα έγκλημα μεγαλύτερης απαξίας, που απειλείται από βαρύτερη ποινή και έχω την εντύπωση ότι η διατήρηση ως επιβαρυντικής περίστασης εντός των απειλούμενων πλαισίων ποινής της κάλυψης του προσώπου ή της αλλοίωσης των χαρακτηριστικών του προσώπου στο έγκλημα της ληστείας μπορεί να έχει και μια προληπτική δύναμη. Επίσης, είναι χαρακτηριστική της απαξίας την οποία αποδίδει η ελληνική κοινωνία στη χρήση της κουκούλας.
Κύριε Υπουργέ, την τροπολογία την κάνετε δεκτή;
Την τροπολογία την κάνουμε δεκτή, με την τροποποίηση για την οποία έκανα λόγο. Δεν ξέρω, όμως, κύριε Πρόεδρε, αν νομοτεχνικά πρόκειται για εκείνη την τροπολογία, που γίνεται δεκτή, ή αν πρόκειται για δική μου.
Προφανώς, θα δώσετε διευκρινίσεις αργότερα. Τώρα μας μπερδεύετε λίγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχω και άλλο χρόνο στη διάθεσή μου;
Χρόνο έχετε. Το τρίλεπτο μπαίνει συμβολικά. Αν θέλετε να συνεχίσετε την παρέμβασή σας, έχετε τον λόγο. Δεν σας τον στερούμε.
Σας ευχαριστώ. Θα δω νομοτεχνικά πώς θα διαμορφωθεί το κείμενο. Επί της ουσίας, πάντως, η θέση μας είναι αυτή, δηλαδή ότι διατηρείται ως επιβαρυντική περίσταση η κουκούλα μόνο στο έγκλημα της ληστείας. Η δεύτερη τροπολογία που έχει κατατεθεί αφορά τη λήψη DNA. Η θέση ότι η λήψη αυτή δεν πρέπει να είναι υποχρεωτική δεν βρίσκει σύμφωνο το Υπουργείο. Πρέπει να είναι υποχρεωτική η λήψη. Ωστόσο, κάποιες άλλες ρυθμίσεις, λεπτομέρειες και εξειδικεύσεις είναι πολύ χρήσιμες, όπως το να γίνεται η λήψη με τρόπο που να σέβεται την αξιοπρέπεια του ανθρώπου - αυτό έτσι κι αλλιώς το Σύνταγμα το προβλέπει - να προβλέπεται η δυνατότητα τεχνικού συμβούλου, όχι μόνο στη δεύτερη λήψη, αλλά και στην πρώτη και η λήψη να γίνεται με διάταξη εισαγγελικού ή ανακριτικού οργάνου. Με αυτές τις προσθήκες ή τις διαφορές η τροπολογία γίνεται δεκτή. Οι υπόλοιπες τροπολογίες που έχουν υποβληθεί από Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν είναι ώριμες. Εν πάση περιπτώσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν είναι έτοιμο αυτήn τη στιγμή να τις μελετήσει και να τις αξιολογήσει. Τις θεωρεί ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και εν ευθέτω χρόνω θα τις εξετάσει για νομοθετική προώθηση. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό, πριν ανέβει στο Βήμα ο κ. Κέλλας, να πω ότι θα ακολουθήσει μία ακόμα ομιλήτρια η κ. Σταμπουλή Αφροδίτη και κατόπιν θα ακολουθήσει η παρέμβαση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Κέλλας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε μετά από τρεις μήνες το πρώτο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που αναφέρεται σε μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση καταστημάτων κράτησης τύπου Γ΄ και άλλες διατάξεις. Και όλα αυτά σε ένα κλίμα έντονης ανησυχίας όσον αφορά την έντονη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας αλλά και έντονης αναταραχής με καταλήψεις δημοσίων χώρων, επεισοδίων με αντιεξουσιαστές που εντείνουν το αίσθημα της ανασφάλειας και της μη ανταπόδοσης της δικαιοσύνης στο λαό. Για το νομοσχέδιο και για τα επιμέρους άρθρα έχουν αναφερθεί οι υπόλοιποι συνάδελφοί μου εκτενώς. Εγώ δεν θα πω ιδιαίτερα πράγματα. Εγώ θέλω να πω μπράβο στον κ. Βούτση ο οποίος χθες ομολόγησε ότι ήταν απόλυτα συνεπείς και ειλικρινείς με ό,τι έχουν υποσχεθεί στην εκλογική τους πελατεία σε όλα τα επίπεδα. Έτσι είναι, κύριε Βούτση, όπως τα είπατε. Τα είχατε υποσχεθεί προεκλογικά και τα εφαρμόζετε εις το ακέραιο. Οι συνάδελφοί σας ήταν μάρτυρες υπεράσπισης τρομοκρατών στα δικαστήρια. Και στο νομοσχέδιο κυριαρχεί έντονα η προσπάθεια ικανοποίησης αιτημάτων που κατά καιρούς έχουν προβληθεί από το Αριστερό αντιεξουσιαστικό χώρο. Αλλά τώρα έχετε πάει και ένα βήμα παραπέρα. Με το άρθρο 2 που αλλάζει το άρθρο 110 του Ποινικού Κώδικα ουσιαστικά απαλλάσσετε τον τρομοκράτη Ξηρό από την έκτιση του υπολοίπου της ποινής του που είναι πεντάκις ισόβια. Το να δικαιολογούμε, όμως, τον τρομοκράτη και την αναπηρία του, κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης και να φορτώνετε την ευθύνη της αναπηρίας του στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και στους Έλληνες γιατρούς και αυτό δια στόματος του Υπουργού Δικαιοσύνης, αυτό νομίζω κύριε Υπουργέ ότι έχει υπερβεί τα εσκαμμένα. Είναι πέραν πάσης λογικής. Ο κ. Ξηρός ήταν υγιέστατος. Πώς τραυματίστηκε; Στην προσπάθειά του να βάλει μια χειροβομβίδα, η οποία πήγαινε πού; Στο να σκοτώσει αθώους ανθρώπους. Θα μπορούσα να είμαι εγώ και εσείς και οποιοσδήποτε από εμάς. Αυτή η χειροβομβίδα έσκασε στα χέρια του και τραυματίστηκε βαριά και έμεινε ανάπηρος - ναι -98%. Φταίει η ελληνική πολιτεία γι' αυτό; Φταίνε οι Έλληνες γιατροί;
62%.
Κύριε συνάδελφε…
Ναι, αλλά βεβαίως κάνατε και μια δήλωση - την ανασκευάσατε έστω και καθυστερημένα και αυτό βεβαίως είναι προς τιμήν σας - που νομίζω ότι δεν έχει καμμία βάση. Αντί να ευχαριστεί το ελληνικό σύστημα υγείας το οποίο του έσωσε τη ζωή, να του ζητάμε και τα ρέστα. Και μου κάνει και μεγάλη εντύπωση που ο Υπουργός Υγείας δεν έβγαλε τσιμουδιά επί του θέματος, ούτε λέξη. Κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, αυτό το οποίο κάνετε δεν αντέχει στη λογική, ούτε υπηρετεί το περί δικαίου αίσθημα. Με τις διατάξεις που προσπαθείτε να περάσετε, όποιος κρατούμενος έχει εκτίσει δέκα χρόνια από την ποινή του και έχει από 80% έως 50% αναπηρία ανεξάρτητα από το έγκλημα που έχει κάνει ή την ποινή που έχει καταδικαστεί, πηγαίνει σπίτι του. Αντί να επικεντρωθεί η πολιτεία στη βελτίωση των συνθηκών κράτησης και στη βελτίωση των υπηρεσιών που θα παρέχονται στα νοσοκομεία των φυλακών ώστε να μπορούν οι έγκλειστοι να ζήσουν αξιοπρεπώς - εκεί βεβαίως θα ήμασταν και εμείς θετικοί - αποφασίζουμε να βγουν, να φύγουν έξω. Θα πω ότι εμείς θα συμβάλουμε και θα ψηφίσουμε ότι είναι προς θετική κατεύθυνση, ό,τι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, όμως, στη πλειοψηφία των άρθρων θα είμαστε αρνητικοί. Διότι αποτελεί έναν άθλιο συμβιβασμό με δυνάμεις εξωκοινοβουλευτικές, οι οποίες αποτελούν τμήμα της εκλογικής σας πελατείας. Σας βοήθησαν να έρθετε στην εξουσία και τώρα πρέπει να το ανταποδώσετε. Αποφασίστε επιτέλους να κυβερνήσετε. Τα χρονικά περιθώρια δεν υπάρχουν. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κυρία Σταμπουλή Αφροδίτη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο όντως δεν αναμορφώνει το σωφρονιστικό σύστημα. Δεν το κάνει ούτε αποτελεσματικότερο ούτε σωφρονιστικότερο, επιτρέψτε μου το νεολογισμό. Προσπαθεί απλώς να το κάνει λίγο πιο ανθρώπινο, λίγο λιγότερο καταστροφικό για όσους μπλέκονται στα γρανάζια του. Και το προσπαθεί σύμφωνα με τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν ήταν μόνο προεκλογικές, αλλά απορρέουν από τους αγώνες μας και την πρακτική μας μέσα και έξω από τη Βουλή εδώ και πολλά χρόνια, αγώνες και πρακτική που διεκδικούν δικαιώματα χωρίς να επηρεάζονται από τα χαρακτηριστικά του εκάστοτε ωφελούμενου από τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων. Πρόκειται για συνέπεια στις δεσμεύσεις μας, λοιπόν, η οποία για να μπει σε πρακτική εφαρμογή δεν απαιτούνται ενέργειες κάποιων. Ξέρετε, ερχόμαστε συχνά αντιμέτωποι με την τακτική - κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - οτιδήποτε συμβαίνει, κάποιος να βρίσκεται να κάνει μια επιστολή προς Υπουργούς λέγοντάς τους τι πρέπει να γίνει, αυτό που πρέπει να κάνει το κάθε Υπουργείο σε μια κατάσταση, το Υπουργείο το κάνει, αλλά αυτός ή αυτή που έγραψε την επιστολή από εκεί και μετά θεωρεί ότι όλα έγιναν κατόπιν ενεργειών του. Δεν ισχύει. Από κεκτημένη ταχύτητα η πτέρυγα και εδώ προσπαθεί να βρει κατόπιν ενεργειών τίνος κάνει αυτά που κάνει το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Τι κάνει, όμως, ακριβώς; Καταργεί τις φυλακές τις επονομαζόμενες υψίστης ασφαλείας, δηλαδή αυτό το Γκουαντάναμο αλα γκρεκ. Καταργεί τη φυλάκιση ανηλίκων δεκαπέντε με δεκαοκτώ ετών, εκτός αν πρόκειται για βαρύτατα αδικήματα. Απαγορεύει να κρατούνται επί δεκαοκτώ μήνες επιπλέον άνθρωποι - άνθρωποι είναι παρ' όλο που είναι αλλοδαποί, έτσι; - που εξέτισαν την ποινή τους επί χρόνια χωρίς το ελληνικό κράτος να κατορθώσει να μάθει ούτε ποιοι είναι ούτε που πρέπει να τους στείλει ούτε αν αυτό είναι εφικτό. Επιτρέπει να εκτίσουν την ποινή τους κατ' οίκον υπερήλικες, βαριά πάσχοντες και βαριά ανάπηροι. Φροντίζει να θεραπεύονται, κατά το δυνατόν, και όχι να εξοντώνονται οι τοξικοεξαρτημένοι. Επίσης, καταργεί το δυσώνυμο «κουκουλονόμο» και προσθέτει μερικά εχέγγυα στη λήψη και χρήση του DNA των υπόπτων από τις διωκτικές αρχές. Όλα αυτά βαφτίζονται από την Αξιωματική Αντιπολίτευση «συμπαιγνία» ή και «εξόφληση γραμματίων σε τρομοκράτες και κουκουλοφόρους». Είναι, όμως, έτσι; Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι, το νομοθετικό πλαίσιο που κληρονόμησε και αλλάζει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ, έκανε εφικτό το εξής εφιαλτικό σενάριο: Τρεις, τέσσερις δεκαοκτάχρονοι ή δεκαεννιάχρονοι να συλληφθούν κοντά σε μια σπασμένη τζαμαρία δημόσιου κτηρίου κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης - ξέρετε, με τις συλλήψεις στο σωρό - να έχουν πάνω τους μάσκες μπογιατζήδων, που είναι μέτριας αποτελεσματικότητας για τα χημικά με τα οποία βομβαρδίζονται, να διωχθούν με συνδυασμό κουκουλονόμου και τρομονόμου γιατί αποτελούν οργάνωση, αφού είναι πάνω από δυόμισι. Δεν σας κάνει εντύπωση ότι στην Ελλάδα υπάρχουν καταδίκες για τριψήφιο αριθμό εγκληματικών οργανώσεων ενώ στην Ιταλία για διψήφιο; Και θα βρεθούν στη φυλακή τύπου Γ΄ του Δομοκού, υπόδικοι ακόμη - γιατί και αυτό το προβλέπει ο νόμος σας, δηλαδή και υπόδικοι να εγκλείονται σε αυτό το κολαστήριο - όπου σε κάποια αναταραχή, για την οποία κανείς δεν θα μάθει ακριβώς τι συνέβη εξαιτίας των περιορισμών στην επικοινωνία των κρατουμένων για λόγους ασφαλείας βέβαια, να πυροβοληθούν - αφού αυτό επιτρέπεται και μάλιστα χωρίς τους ισχύοντες κανόνες και χωρίς καν προειδοποίηση - ο ένας να σκοτωθεί, ο άλλος να αποκτήσει μια βαριά αναπηρία και στη δίκη είτε να αθωωθούν - ούτε ο πεθαμένος θα γυρίσει πίσω ούτε ο ανάπηρος θα γίνει καλά - είτε οι επιζώντες να καταδικαστούν και ο ανάπηρος να μην μπορεί να αποφυλακιστεί ούτε μετά από δέκα χρόνια. Αυτή τη ζοφερή προοπτική που δυνητικά απειλεί κάθε κάτοικο της χώρας με την ισχύουσα νομοθεσία, αίρει σήμερα το Υπουργείο Δικαιοσύνης κάνοντας εφικτότερη την απονομή πραγματικής δικαιοσύνης. Μα, αποτελεί απόδοση δικαιοσύνης ενάμισης χρόνος φυλακή για μια ανθρώπινη ζωή; Τέθηκε χθες η ερώτηση. Όμως, κάποιοι δεν μπορούν στο όνομα ενός προσωπικού δράματος, απόλυτα σεβαστού, να προσπαθούν να εισάγουν φωτογραφικές εξαιρέσεις σε ένα ανθρωπιστικό μέτρο. Όχι, δεν είναι αρκετός ενάμισης χρόνος, θα απαντούσα, ειδικά αν ο δράστης μετά επανέρχεται στην εργασία του και παίρνει και προαγωγή, όπως για παράδειγμα ο δολοφόνος του Μιχάλη Καλτεζά. Να μη ρωτήσω πόσο τιμωρήθηκαν οι δολοφόνοι της Σταματίνας Κανελλοπούλου και του Ιάκωβου Κουμή. Δεν απευθύνεται σε αμνησιακούς η Αντιπολίτευση και καλά θα κάνει να το θυμάται αυτό. Όσον αφορά το επιχείρημα να εξασφαλιστούν σωστές συνθήκες νοσηλείας για βαρέως πάσχοντες στις ελληνικές φυλακές, στο προβλέψιμο μέλλον, αποτελεί κακόγουστο αστείο, ειδικά όταν λέγεται από αυτούς που κατεδάφισαν τις συνθήκες νοσηλείας για τους έξω απ' τις φυλακές. Και επειδή η Ελλάδα έχει και έναν δυσανάλογο αριθμό βαρυποινιτών και έναν τεράστιο αριθμό ισοβιτών, από τους οποίους οι περισσότεροι δεν έκαναν κάτι βαρύτερο από το να σκοτώσουν ένα δεκαπεντάχρονο παιδί πυροβολώντας το πισώπλατα, δικαιοσύνη αποδίδουν και τα μέτρα αποσυμφόρησης των φυλακών, που έγινε προσπάθεια να υποτιμηθούν με τον χαρακτηρισμό «οριζόντια». Τα μέτρα αυτά δεν αφορούν τρομοκράτες και κουκουλοφόρους, κατά τη φρασεολογία της Αντιπολίτευσης πάντα, αλλά φτωχοδιάβολους, θύματα της ίδιας πολιτικής, που εκτός από την κοινωνική αμφισβήτηση ποινικοποίησε και τη φτώχεια. Ποινικοποίησε, όμως, και τη διαμαρτυρία κατά της φτώχειας, όπως στις περιπτώσεις των αγροτοσυνδικαλιστών, όπου επιστρατεύτηκε η παρακώλυση συγκοινωνιών ώστε να φορτωθούν αθροιστικά με αρκετά χρόνια ποινής, φαινόμενο στο οποίο - και έχουμε υποβάλει αίτημα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης - οφείλουμε να δώσουμε λύση, μια δίκαιη λύση. Το γεγονός, τώρα, ότι οι διαμαρτυρίες εργαζομένων συγκινούν την Αξιωματική Αντιπολίτευση μόνο με τη μορφή οργανωμένης οικογενειακής εκδρομής - με τίνος τα έξοδα, αλήθεια; - στην οποία η πλειοψηφία των συμμετεχόντων και συμμετεχουσών λιάζεται στην πλατεία και στα γύρω τραπεζάκια, φορώντας φωσφοριζέ γιλέκα - όχι τα αυθεντικά, βέβαια, που χρησιμοποιούνται στα εργοστάσια, άλλα, φτιαγμένα από λεπτό πολυεστέρα όπως τα αποκριάτικα ρούχα - αυτό δείχνει απλώς το πόση σχέση έχει αυτή η Αντιπολίτευση και με την εργασία και με τη διαμαρτυρία. Ας αποδείξει, τουλάχιστον, ότι έχει έστω και λίγη σχέση με τη δικαιοσύνη και με το σωφρονισμό, υπερψηφίζοντας ένα νομοσχέδιο που απλώς θα επιτρέψει σε παραβάτες - κανείς δεν λέει ότι δεν είναι παραβάτες - να ζήσουν με λιγότερο μίσος και να πεθάνουν με λιγότερο πόνο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
«Να επιτρέψουμε σε παραβάτες να ζήσουν με λιγότερο μίσος και να πεθάνουν με λιγότερο πόνο». Αυτές είναι οι φράσεις τις οποίες χρησιμοποιήσατε, κυρία συνάδελφε. Και αναρωτιέμαι - το ανέφερα και χθες στην ομιλία μου - εάν η έννοια του σωφρονισμού, στη δικιά σας αντίληψη, συνδέεται άρρηκτα με τη μεταμέλεια, με την αναγνώριση του σφάλματος, με την ειλικρινή αυτοκριτική, με τη συνομιλία με τη συνείδηση κάποιου ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι σε κάποιο στάδιο της ζωής του μπορεί να προέβη σε ένα έγκλημα, αποτρόπαιο έγκλημα, μία δολοφονία. Για εμένα αυτή, κύριε Υπουργέ, είναι η βασικότερη προϋπόθεση του σωφρονισμού. Εάν δεν υπάρχει αυτή η προϋπόθεση, τότε όλη αυτή η συζήτηση την οποία κάνουμε, είναι μία πολύ μεγάλη υποκρισία. Πολύ φοβάμαι ότι γι' αυτούς οι οποίοι θα ωφεληθούν από αυτήν ακριβώς τη φωτογραφική διάταξη την οποία φέρνει η Κυβέρνηση - και αναφέρομαι στην περίπτωση του Σάββα Ξηρού - αυτή η αυτοκριτική και αυτή η μεταμέλεια δεν υπήρξε ποτέ. Άρα, για ποιον σωφρονισμό μιλάμε; Θα κληθείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα από τη διαδικασία της ονομαστικής ψηφοφορίας, να τοποθετηθείτε επί του άρθρου 2. Και εφόσον υπερψηφιστεί - αυτή εξάλλου είναι η δύναμη της κυρίαρχης Βουλής - θα έχετε συνεισφέρει και εσείς, με τον τρόπο σας, στην αποφυλάκιση ενός ανθρώπου ο οποίος δεν έχει επιδείξει καμμία διάθεση μεταμέλειας, καμμία αναγνώριση για τον πόνο τον οποίο προκάλεσε και ο οποίος δεν έχει πείσει κανέναν - και σίγουρα δεν θα μπορούσε να πείσει κανένα δικαστικό συμβούλιο, κύριε Υπουργέ - ότι πραγματικά δεν είναι επικίνδυνος και υπότροπος να επαναλάβει τις ίδιες πράξεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χθες μίλησα από αυτό εδώ το Βήμα για την ανοχή την οποία επιδεικνύει ένα μέρος της Αριστεράς σε μορφές επαναστατικής βίας, τις οποίες σε ένα βαθμό τις θεωρεί ως φυσική προέκταση του πολιτικού αγώνα με άλλα μέσα. Μίλησα για την έντονη ανάγκη - εγώ τουλάχιστον την αισθάνομαι, μπορεί και να κάνω λάθος, τελικά, όμως, η κοινωνία θα κρίνει - την οποία αισθάνεται η Κυβέρνηση να συνομιλήσει με τον αντιεξουσιαστικό χώρο και να νομοθετήσει στην πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία ικανοποιώντας βασικά του αιτήματα. Επίσης, μίλησα γι' αυτήν την παράδοξη - τουλάχιστον στο δικό μου αξιακό σύστημα - ισοπέδωση, εξίσωση θα έλεγα καλύτερα, μεταξύ των θυμάτων και των θυτών. Ακούσαμε πολλά πράγματα σε αυτήν την Αίθουσα για την ανάγκη να υπάρχει μεγαλύτερος και περισσότερος ανθρωπισμός, κατανόηση των ιδιαιτεροτήτων των ανθρώπων που έχουν προβεί σε εγκλήματα. Σας είπα την άποψή μου και ποια για μένα είναι η βασική προϋπόθεση. Όμως, για τα θύματα δεν ακούσαμε πολλά πράγματα, τα οποία και χθες και σήμερα παρακολουθούν αυτήν τη συζήτηση. Αντίθετα, από τα πιο επίσημα χείλη σε αυτήν εδώ πέρα την Αίθουσα επιβεβαιώθηκε επί της ουσίας αυτή η αποκρουστική, στο δικό μου το μυαλό, εξίσωση. Τι μας είπε χθες η κ. Κωνσταντοπούλου, η Πρόεδρος της Βουλής; Μας είπε περίπου ότι οι συγγενείς των θυμάτων τρομοκρατίας, οι οποίοι - και το τονίζω, κύριε Υπουργέ - νόμιμα βρέθηκαν σε αυτόν εδώ το χώρο με άδειες που τους χορηγήθηκαν, διαμαρτυρήθηκαν περίπου με τον ίδιο τρόπο με αυτόν τον οποίο επέλεξαν διάφοροι μπαχαλάκηδες, αντιεξουσιαστές όταν εισέβαλαν σε αυτήν ακριβώς την Αίθουσα. Αναρωτιέμαι τι μήνυμα ακριβώς στέλνουμε όταν επικαλούμαστε αυτόν τον ισχυρισμό. Ίδια διαμαρτυρία των μεν, ίδια διαμαρτυρία των δε. Η απόλυτη εξίσωση! Το θύμα και ο θύτης ακριβώς στην ίδια μοίρα! Μιας μορφής βία η τρομοκρατία, άλλης μορφής βία η κρατική βία. Εξισώνουμε τα πάντα, λοιπόν, στο βωμό μίας επιχειρηματολογίας, που μας επιτρέπει να βγούμε μέσα από τις δικές μας προσωπικές ανασφάλειες και αδυναμίες. Νομίζω ότι από όλα όσα ακούστηκαν σε αυτήν την Αίθουσα - και προφανώς ακούστηκαν πολλά - αυτό εμένα προσωπικά με ενόχλησε το περισσότερο. Και δεν με ενόχλησε με την ιδιότητα συγγενούς θύματος της τρομοκρατίας. Με ενόχλησε διότι μέσα από αυτήν την επιχειρηματολογία δεν μπορούμε να διακρίνουμε το μέγεθος της απειλής που η τρομοκρατία συνιστά για τη δημοκρατία μας. Όταν η τρομοκρατία εξισώνεται με άλλες μορφές πολιτικής παρέμβασης - τα είχαμε ακούσει πολλές φορές σε αυτήν την Αίθουσα, βία είναι και τα μνημόνια, όλα είναι βία - εξισώνουμε τη νομοθετική πρωτοβουλία μίας εκλεγμένης κυβέρνησης με τα σαρανταπεντάρια και τα καλάσνικοφ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτός είναι ο πιο επικίνδυνος δρόμος να οδηγηθούμε στην ανομία και να αμφισβητήσουμε τις βασικές αξίες της αστικής δημοκρατίας, πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε αυτή η χώρα τα τελευταία σαράντα χρόνια. Και δεν θέλω να πιστεύω ότι κανείς σε αυτήν την Αίθουσα - πόσω μάλλον οι Υπουργοί και ειδικά ο έχων τη νομοθετική πρωτοβουλία επισπεύδων Υπουργός κ. Παρασκευόπουλος - μπορεί να αμφισβητήσει αυτές τις βασικές αξίες. Διότι ναι, στο ίδιο Σύνταγμα ορκιστήκαμε όλοι πίστη. Και όταν λέμε ότι «είμαστε κάθε λέξη του Συντάγματος», αυτό θα πρέπει να το θυμόμαστε όταν νομοθετούμε σε αυτήν την Αίθουσα. Κάποια σχόλια επί των συγκεκριμένων άρθρων, τα οποία δεν είχα την ευκαιρία να κάνω χθες. Φυλακές τύπου Γ΄: Αναρωτιέμαι, αποτελούν ελληνική ιδιαιτερότητα οι φυλακές τύπου Γ΄, δηλαδή οι φυλακές αυξημένης ασφαλείας; Δεν υπάρχουν στα πιο πολλά μέρη του κόσμου και σε χώρες οι οποίες έχουν και μια ιδιαίτερη - ας το πούμε έτσι - ευαισθησία, μια ακόμη μεγαλύτερη ευαισθησία στα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως οι σκανδιναβικές χώρες; Δεν υπάρχουν τέτοιες φυλακές; Υπάρχουν στη Φινλανδία, στη Νορβηγία; Αναρωτιέμαι. Εξ όσων γνωρίζω, υπάρχουν φυλακές. Εν πάση περιπτώσει, αυτές οι φυλακές τύπου Γ΄, οι οποίες θεσπίστηκαν, σε τι ακριβώς διαφέρουν από τις υπόλοιπες φυλακές; Το έχουμε εξηγήσει; Το γνωρίζετε εσείς, κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, που με τόσο έντονα λόγια καταφερθήκατε κατά των φυλακών τύπου Γ΄; Ποια είναι η διάκρισή τους; Ότι έχουν περιμετρική φύλαξη; Μας ενοχλεί αυτό; [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μισό λεπτό. Ή μας ενοχλεί ότι δεν παίρνουν άδειες οι κρατούμενοι οι οποίοι τοποθετούνται σε αυτές τις φυλακές; Και ποιοι καταλήγουν στις φυλακές τύπου Γ΄, κύριε Υπουργέ; Ποιοι; Στρατευμένοι εγκληματίες, σεσημασμένοι ποινικοί, τρομοκράτες. Πρέπει να δίνονται άδειες σε αυτούς; Ενδεχομένως, υπό προϋποθέσεις, ναι. Να σας θυμίσω πού κατέληξε η υπόθεση του Χριστόδουλου Ξηρού; [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Να σας το θυμίσω; Ποιος ενοχλείται, λοιπόν, πραγματικά από τις φυλακές τύπου Γ΄; Και να πω κάτι ακόμα. Το είπε ο εισηγητής του Ποταμιού και το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον ως παρατήρηση και θα ήθελα να το επαναλάβω. Ποιος διοικεί σήμερα τις φυλακές, αυτές τις οποίες έχουμε; Ποιος διοικεί τον Κορυδαλλό; Οι σεσημασμένοι ποινικοί. Και αυτό αποβαίνει τελικά εις βάρος των υπόλοιπων κρατουμένων. Άρα, εάν είστε εσείς ικανοποιημένοι από το επίπεδο λειτουργίας του Κορυδαλλού - αναφέρω μια τυπική φυλακή - έτσι όπως δουλεύει σήμερα, απ' αυτήν την πλήρη ανομία η οποία τελικά επικρατεί, απ' αυτό το κράτος εν κράτει το οποίο σεσημασμένοι κακοποιοί, οι οποίοι θα κατέληγαν στις φυλακές τύπου Γ΄, είχαν επιβάλει, τότε βεβαίως, εάν - ξαναλέω - είστε ικανοποιημένοι με αυτήν την προσέγγιση, μπορείτε να τις καταργήσετε. Για το άρθρο 2 δεν θα επανέλθω. Μίλησα για την περίπτωση του Ξηρού. Σας έκανα, όμως, κύριε Υπουργέ, χθες μια πρόταση και δεν πήρα απάντηση. Θα την επαναλάβω και σήμερα. Εάν θέλετε να αποδείξετε ότι αυτή η τροπολογία δεν είναι φωτογραφική, οφείλετε να κάνετε απλώς το νομικά ορθό και να προβλέψετε διαφορετικό χρονοδιάγραμμα, μετά από την πάροδο του οποίου θα ισχύσουν οι ευεργετικές διατάξεις του νόμου, για όσους έχουν καταδικαστεί σε ισόβια περισσότερες από μια φορά. Γιατί δεν το κάνετε; Ποιο είναι το νομικό έρεισμα που δεν το κάνετε; Εάν δεν το κάνετε, θα είστε υπόλογος εσείς προσωπικά για την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού. Θα είστε υπόλογος προσωπικά εσείς, διότι δεν υπάρχει κανένα νομικό επιχείρημα το οποίο να αντέχει στην κριτική ότι κάποιος ο οποίος καταδικάστηκε μια φορά σε ισόβια με κάποιον που καταδικάστηκε πέντε φορές σε ισόβια πρέπει να έχει μια μεταχείριση. Πηγαίνετε και πείτε το στη δικαιοσύνη αυτό τότε. Καταργήστε τις πολλαπλές ποινές. Οι πέντε δολοφονίες και μια δολοφονία αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο. Εάν δεν το κάνετε αυτό, κύριε Υπουργέ, τότε εσείς προσωπικά θα είστε πάντα «ανοικτός» και θα σας συνοδεύει η κατηγορία ότι ένας διακεκριμένος νομικός, όταν έκατσε στην υπουργική καρέκλα και είχε τη νομοθετική εξουσία που ο νόμος του δίνει, νομοθέτησε φωτογραφικά, για να απελευθερώσει ένα σεσημασμένο δολοφόνο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα κάνω χρήση και της δευτερολογίας μου, κύριε Πρόεδρε. Δύο κουβέντες θέλω να πω για το άρθρο 6, για τα έκτακτα μέτρα για την αποσυμφόρηση. Κανείς δεν διαφωνεί, κύριε Υπουργέ, ότι η κατάσταση στις φυλακές είναι σήμερα τραγική. Κανείς δεν διαφωνεί ότι αυτό είναι πραγματικά έτσι. Ποια είναι η λύση όμως; Οριζόντια αποσυμφόρηση; Μας απασχόλησε καθόλου το ζήτημα των υποδομών; Σας απασχόλησε καθόλου αυτό το οποίο είπε ο εκπρόσωπος των σωφρονιστικών υπαλλήλων, ότι σήμερα υπάρχουν υποδομές οι οποίες είναι έτοιμες να αξιοποιηθούν και οι οποίες για διάφορους λόγους δεν αξιοποιούνται; Ποιος είναι τελικά ο αριθμός των καταδικασμένων στην Ελλάδα, των φυλακισμένων; Είναι μεγαλύτερος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ή όχι; Εάν όντως είναι μεγαλύτερος, τότε αυτό το οποίο θα πρέπει να μας απασχολήσει είναι, όχι πώς θα βγάλουμε τους φυλακισμένους από τη φυλακή, αλλά γιατί η δικαιοσύνη στέλνει περισσότερο κόσμο στη φυλακή απ' ό,τι θα έπρεπε, εάν πράγματι είναι έτσι όπως το είπατε, κυρία συνάδελφε, ότι έχουμε περισσότερους ισοβίτες απ' ό,τι έχουμε στην υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω. Τότε το μέλημα του Υπουργού και αυτής της Αίθουσας δεν θα πρέπει να είναι πώς θα βγάλουμε τους ισοβίτες κατ' ανάγκη έξω, αλλά πώς θα μεριμνήσουμε, ώστε η ποινή η οποία επιβάλλεται να είναι πραγματικά ευθυγραμμισμένη με το αδίκημα. Και δεν μπορώ να δεχθώ, κύριε Υπουργέ, ότι βιαστές, τρομοκράτες και κατηγορούμενοι για βαριά και απεχθή εγκλήματα μπορούν να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο οριζόντιο τρόπο με κάποιον ο οποίος μπορεί τελικά να βρέθηκε με μία ισόβια ποινή για άλλους λόγους. Με ενοχλεί αυτή η οριζόντια ισοπέδωση και αυτή είναι και η βασική μας κριτική στο άρθρο 6. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μία κουβέντα μόνο για τις τροπολογίες. Καταλαβαίνω ότι δεν θα κάνετε δεκτές τις βουλευτικές τροπολογίες οι οποίες κατατέθηκαν, με εξαίρεση την τροπολογία για τον «κουκουλονόμο» - χρησιμοποιώ τη δική σας φράση - με μία, όμως, ενδιαφέρουσα παρατήρηση, την οποία κάνατε ότι θεωρείτε ότι στην περίπτωση της ληστείας η κουκούλα, ναι, είναι επιβαρυντική περίσταση και μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά ο νόμος, ώστε να μην χρησιμοποιεί κάποιος κουκούλα σε μία ληστεία. Εάν μας ενδιαφέρει η αποτρεπτική διάσταση, γιατί δεν σας ενδιαφέρει για τις μολότοφ; Γιατί; Επειδή το έγκλημα είναι λιγότερο βαρύ; Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Θυμίζω, δεν ποινικοποιείται η κουκούλα. Αν ο γιος μου, ο οποίος φοράει την κουκούλα του, περπατάει στον δρόμο, δεν θα πάει κάποιος να τον συλλάβει, αλλά αν πετάς μία μολότοφ και φοράς και κουκούλα, ναι, αυτό θα δρα επιβαρυντικά. Εάν, λοιπόν, εσείς ο ίδιος δέχεστε και αυτό είπατε ότι δρα αποτρεπτικά στη ληστεία, δεν σας ενδιαφέρει να δρα αποτρεπτικά και στη μολότοφ; Με τόση άνεση προσπερνάμε συμπεριφορές οι οποίες λίγο πολύ έχουν περίπου παγιωθεί στην Ελλάδα ως σαν να είναι περίπου φυσιολογικές; Εάν, λοιπόν, το επιχείρημα της αποτροπής ισχύει για το βαρύ έγκλημα, ισχύει και για ένα έγκλημα το οποίο είναι λιγότερο βαρύ. Κατά συνέπεια, δεν μπορώ σε καμμία περίπτωση να συμφωνήσω με την επιχειρηματολογία σας και κατά συνέπεια εμείς θα τοποθετηθούμε απέναντι στην τροπολογία, την οποία θα καταθέσετε. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μία γενική παρατήρηση. Καλό είναι, κύριοι Υπουργοί, να ασχοληθείτε επιτέλους λίγο, εκτός από τα νομοθετήματα αυτά τα οποία φέρνετε, και με το κρίσιμο ζήτημα της εθνικής διαπραγμάτευσης για την ολοκλήρωση της συμφωνίας, την οποία εσείς οι ίδιοι υπογράψατε και την οποία φαίνεται ότι δεν μπορείτε να υλοποιήσετε. Μου κάνει εντύπωση, κύριε Υπουργέ, ότι διάβασα - τώρα, ανεβαίνοντας λίγο πριν στο Βήμα - ότι ο κ. Βαρουφάκης σε μία ακόμη οβιδιακή του μεταμόρφωση έκανε νέα δήλωση στην οποία αυτή τη φορά ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν θα αποπληρώσει τις επόμενες δόσεις προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε περίπτωση που οι δανειστές μείνουν σταθεροί στη σκληρή γραμμή την οποία κρατούν σήμερα έναντι της Αθήνας. Ποιος κ. Βαρουφάκης εμφανίστηκε σήμερα πάλι; Ποιος; Μονά - ζυγά; Δηλαδή τη μία μέρα λέμε το ένα, την άλλη λέμε το άλλο; Τον κάλεσε η κ. Λαγκάρντ στην Ουάσιγκτον και είπε ότι θα αποπληρώσουμε τις υποχρεώσεις και σήμερα μας λέτε ότι δεν θα τις αποπληρώσουμε; Είναι εικόνα σοβαρής Κυβέρνησης αυτή; Ρωτώ, είναι εικόνα σοβαρής Κυβέρνησης; Μπορείτε επιτέλους να καταλήξετε σε μία στρατηγική, να έρθετε εδώ να την ανακοινώσετε, να κλείσετε αυτήν τη συμφωνία, να μην παίζετε με τα νεύρα των απλών Ελλήνων πολιτών με την πραγματική οικονομία η οποία καταρρέει εν μέσω αυτής της απόλυτης αβεβαιότητας; Υπογράψατε μία συμφωνία στις 20 Φεβρουαρίου και δεν μπορείτε να την υλοποιήσετε. Πηγαίνετε μπρος - πίσω σαν εκκρεμές, μεταξύ της επικράτησης της λογικής και της ανάγκης να ικανοποιήσετε μία Κοινοβουλευτική Ομάδα, η οποία προφανώς δεν θέλει τη συμφωνία την οποία θα φέρετε. Κύριε Υπουργέ, λοιπόν, τελειώστε με αυτό το νομοσχέδιο όπως τελειώσετε - στο κάτω - κάτω η ιστορία θα κρίνει ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο - και επιτέλους υλοποιήστε τη συμφωνία την οποία εσείς οι ίδιοι υπογράψατε και πείτε και στον Υπουργό Οικονομικών ότι αυτή η εικόνα του επίσημου διαπραγματευτή της χώρας κάθε μέρα να λέει και κάτι διαφορετικό, σίγουρα δεν βοηθά την εθνική διαπραγμάτευση. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Κύριε Μητσοτάκη, προς εσάς μία διευκρίνιση και ένα ξεκαθάρισμα σε σχέση με τα πολιτικά που είπατε στο τέλος. Όσον αφορά τη διευκρίνιση, που πρέπει να δοθεί σε αυτήν την Αίθουσα, το γνωρίζετε, ότι δεν είναι δυνατόν στο πάθος της αντιπαράθεσης να «καίγονται» και να δημιουργούνται εντυπώσεις στην κοινή γνώμη για μεταρρυθμίσεις πάρα πολύ σημαντικές, πραγματικά συγκλονιστικές, που άλλαξαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες τη ζωή μέσα στο σωφρονιστικό σύστημα. Αναφέρομαι στο ζήτημα των αδειών. Είναι ένα σύστημα το οποίο κατά κοινή ομολογία έχει διευκολύνει πάρα πολύ τους πάντες, ακόμα και τους σωφρονιστικούς και την πολιτεία. Μετά από τόσα χρόνια, η κατά έτος από τον εκάστοτε Υπουργό Δικαιοσύνης απολογιστική που γίνεται πάνω σ' αυτό το μέτρο, δείχνει ότι είμαστε στην Ευρώπη η χώρα στην οποία έχουν γίνει οι λιγότερες προβληματικές καταστάσεις - δηλαδή δεν γυρίσαν πίσω - οι λιγότερες αποδράσεις και παραβιάσεις. Αυτό το ξέρουμε όλοι μας. Όταν δεν το λέμε, όμως, και αφήνουμε, ανθρώπους που δεν ξέρουν τι τους γίνεται, όπως σε κανάλια και αλλού, να στρέφονται εναντίον κάθε μέτρου, το οποίο πραγματικά έχει διευκολύνει εξαιρετικά - είναι και πλευρά που διευκολύνει και την κοινωνικοποίηση, δηλαδή το να κρατάει κάποιος την επαφή με την κοινωνία, ανεξαρτήτως του τι έχει κάνει κ.λπ. - δεν είναι σωστό. Θα ήθελα, λοιπόν, να το διευκρινίσουμε. Είμαι σίγουρος ότι συμφωνείτε ως προς το στατιστικό στοιχείο. Από εκεί και πέρα, είπατε για τις προϋποθέσεις, τις οποίες θέσατε. Επιτρέψτε μου να σας πω πως αυτό το ζήτημα είναι πάρα πολύ σημαντικό. Θα ήθελα να ρωτήσω κιόλας ρητορικά, διότι άκουσα χθες πολύ αργά το βράδυ τον συνάδελφο, κ. Μανιό, ο οποίος είναι εξαιρετικά έμπειρος, που μίλησε και ως γιατρός και ως άνθρωπος που έχει ασχοληθεί με αυτά τα θέματα. Έκανε μία συγκλονιστική ομιλία. Ρώτησε προς την πλευρά σας - δεν υπήρχαν τότε, αν δεν κάνω λάθος, πολλοί συνάδελφοι, ήταν δύο ίσως, ήταν 1.30΄ η ώρα το βράδυ. Κι εγώ απ' έξω παρακολουθούσα…
Εγώ ήμουν παρών.
Ναι, κύριε Φορτσάκη, ήσασταν παρών. Δεν κάνω κανέναν υπαινιγμό. Σας λέω ότι ήταν 1.30΄ η ώρα το βράδυ. Ρώτησε, λοιπόν: «Πού ήσασταν εσείς ως πτέρυγα, ως κυβερνών, ως συγκυβερνών κόμμα όλα τα προηγούμενα χρόνια όταν είχαν δοθεί επτά άδειες στον Χριστόδουλο Ξηρό;». Στους δυόμισι μήνες του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται όλο αυτό το μπαράζ επίθεσης για το ζήτημα των αδειών, για να δημιουργήσουμε ισχυρά αντανακλαστικά, τα οποία, δυστυχώς, με αυτό που έκανε ο Ξηρός - και άλλοι το έχουν κάνει - έχει δοθεί έδαφος και έχουν κοπεί άδειες επί δικαίων και αδίκων; Έχουν καεί και «τα ξερά και τα χλωρά» και παίρνουν ελάχιστοι άδειες. Τους κοπήκαν σπουδές, τους κόπηκαν πολλά. Πάμε να δούμε τα πραγματικά προβλήματα. Ας μας τα παρουσιάσουν οι Υπουργοί Δικαιοσύνης. Εγώ δεν έχω καμμία αντίρρηση ποιας Κυβέρνησης θα είναι, διότι ξέρουν τα ζητήματα. Πρέπει να τοποθετούμαστε πάνω σ' αυτά και να μη δημιουργούμε αυτό το πέπλο, που οδηγεί σε μία συντηρητική αναδίπλωση την ελληνική κοινωνία. Για τα πολιτικά που είπατε, χθες σας ρώτησα κι εγώ και απευθύνθηκα συγκεκριμένα προς τον κ. Βενιζέλο και προς την πτέρυγά σας. Ελπίζω πως η απάντηση της πτέρυγάς σας να μην ήταν αυτά που είπε ο κ. Γεωργιάδης χθες στις 8 παρά 2 μέχρι τις 8 και 2 επί του θέματος. Ρώτησα, λοιπόν: Εάν έχετε κάτι να μας προτείνετε και να μας τα πείτε πάνω στη διαπραγμάτευση, η οποία συνεχίζεται και για την οποία ο Πρωθυπουργός χθες σε δήλωσή του στο «REUTERS» όρισε τα τέσσερα σημεία, στα οποία από τη δικιά μας πλευρά δεν είναι δυνατόν να κάνουμε υποχώρηση, υπαναχώρηση ανοιχτά ευθύτατα.Και εάν έχετε κάτι να μας προτείνετε γι' αυτά τα τέσσερα ζητήματα, για τα δύο εξ αυτών ότι θα έπρεπε να είμαστε πιο ελαστικοί, θα έπρεπε να τα δεχθούμε, θα έπρεπε να βοηθήσουμε, ώστε να πάμε γρήγορα σε μία σύμπτωση απόψεων, ελάτε από του Βήματος της Βουλής, αντί να το πηγαίνετε γύρω - γύρω το πράγμα ότι εμείς φταίμε και όχι οι κύριοι οι οποίοι έχουν ιδεολογική και πολιτική και οικονομική σκέψη απόλυτα συγγενή με τη δικιά σας παράταξη και οι οποίοι εκβιάζουν ανοιχτά τη χώρα. Εάν δεν φταίνε αυτοί, εάν φταίμε εμείς, ελάτε να μας εισηγηθείτε να συζητήσουμε ανοιχτά μέσα στη Βουλή τις εθνικές πλέον κόκκινες γραμμές διαπραγμάτευσης. Δεν το κάνετε. Έχετε προκληθεί επανειλημμένα. Και ο κ. Βενιζέλος έχει προκληθεί επανειλημμένα, που λέει για plan b, c, κ.λπ.. Εμείς, λοιπόν, σ' αυτές τις τέσσερις κόκκινες γραμμές λέμε ότι δεν θα πάμε πίσω, δεν μας αφορά. Μπορεί να κάνουμε λάθος, αλλά ας μας το πείτε από εδώ. Όχι να λέτε ότι φταίει η ελληνική Κυβέρνηση για τα αδιέξοδα στη διαπραγμάτευση. Αυτό επίσης, ως διευκρίνιση, κύριε Μητσοτάκη. Ευχαριστώ.
Μπορώ να έχω το λόγο;
Επί προσωπικού;
Ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, κάνω χρήση της δευτερολογίας μου για δύο λεπτά, για να απαντήσω στον κ. Βούτση. Εξάλλου, μου απεύθυνε και ένα ερώτημα.
Δεν ήταν προσωπικό αυτό!
Κατ' αρχάς, κύριε Βούτση, χαιρετίζω το γεγονός ότι για πρώτη φορά, τουλάχιστον από όσο θυμάμαι αυτούς τους τελευταίους δυόμισι μήνες Υπουργός της Κυβέρνησης απευθύνει μία ανοιχτή πρόσκληση στην Αντιπολίτευση να έρθουμε και να συζητήσουμε και να χαράξουμε μαζί τις κόκκινες γραμμές. Σας θυμίζω ότι εμείς, από αυτό εδώ το Βήμα, στη διάρκεια των συζητήσεων για τις προγραμματικές δηλώσεις, σας είπαμε εξ αρχής: «Φέρτε μια καλύτερη συμφωνία και εμείς θα την στηρίξουμε». Αναρωτιέμαι: Πότε το κάνατε εσείς αυτό; [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Μην εκνευρίζεστε
Ποιο είναι το πρόβλημά σας;
Υπογράψατε, λοιπόν, εδώ το κοινό ανακοινωθέν της 20ής Φεβρουαρίου, το οποίο μεταξύ πολλών άλλων φραστικών αλλαγών της βάφτισης της τρόικας σε θεσμούς, της διατήρησης της υφιστάμενης λογικής της αξιολόγησης, λέει και κάτι ακόμα: Ότι δεν θα προβείτε σε μονομερείς ενέργειες και ότι οι μονομερείς ενέργειες θα υπονομεύσουν επί της ουσίας αυτήν ακριβώς τη συμφωνία, την οποία εσείς υπογράψατε. Αναρωτιέμαι, λοιπόν: Έχετε ή δεν έχετε προβεί σε μονομερείς ενέργειες από τότε που υπογράψατε - εσείς, όχι εμείς - αυτή τη συμφωνία;
Πού αναφέρεστε; Πείτε μας συγκεκριμένα!
Δεν αναφέρομαι στο νομοσχέδιο αυτό. Περιμένετε! [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Είστε και αρμόδιος, κύριε Υπουργέ. Σας ρωτώ, λοιπόν: Το νομοσχέδιο για τον εκδημοκρατισμό της δημόσιας διοίκησης είναι ή δεν είναι μονομερής ενέργεια;
Σε σχέση με τις δικές σας δεσμεύσεις, η δική μας είναι μια άλλη πολιτική.
Σας ρωτώ, είναι ή δεν είναι μονομερής ενέργεια;
Κύριε Υπουργέ, αφήστε τον να ολοκληρώσει και μετά παίρνετε τον λόγο εάν θέλετε.
Σε τι πράγμα αναφέρεστε; Πείτε μας, να ακούσουμε!
Σας παρακαλώ, μην παρεμβαίνετε, κύριοι Βουλευτές. Κύριε Μητσοτάκη, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Κατ' αρχάς, είναι μονομερής ενέργεια, κόντρα στην κοινή λογική. Αλλά είναι μονομερής ενέργεια, διότι το ποιος θα κρίνει, με βάση αυτό που εσείς υπογράψατε, κύριε Βούτση...
Ποιοι;
Όλοι εσείς, γενικά! Γιατί εκνευρίζεστε;
Εσείς είστε εκνευρισμένος!
Κύριε Μητσοτάκη, μην απευθύνεστε στους Βουλευτές. Να απευθύνεστε στο Προεδρείο.
Υπογράψατε μια συμφωνία ότι δεν θα προβείτε σε μονομερείς ενέργειες. Το ποιος θα κρίνει εάν μια ενέργεια είναι μονομερής θα γίνεται σε συνεννόηση με τους θεσμούς. Αυτή είναι η λογική, του κειμένου που υπογράψατε. Είμαι, λοιπόν, ξεκάθαρος, κύριε Βούτση: Έχετε εξουσιοδότηση να υπογράψετε μια καλύτερη συμφωνία. Δεν έχετε εξουσιοδότηση να κατεβάσετε την ευρωπαϊκή σημαία από αυτή την Αίθουσα! Εκεί θα μας βρείτε απέναντι. Αυτό το οποίο επισημαίνουμε εμείς είναι ότι με την πολιτική της ασάφειας, της σύγχυσης, της διγλωσσίας, δεν είμαστε καν πλέον βέβαιοι για τις πραγματικές σας προθέσεις. Δεν είμαστε βέβαιοι εάν πραγματικά θέλετε μια συμφωνία ή εάν τελικά όντως υπάρχει ένα άλλο σχέδιο σύγκρουσης. Διότι, τίποτα από αυτά τα οποία κάνετε δεν υποστηρίζει τη λογική ότι πραγματικά θέλετε να πετύχετε μια συμφωνία.
Τον λόγο έχει ο κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Μηταφίδη, ζήτησε να παρέμβει ο κ. Βούτσης. Κύριε Βούτση, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Μητσοτάκη, μόλις πριν από λίγο κάνατε ένα ατόπημα, το οποίο δεν έχετε αντιληφθεί: Το νομοσχέδιο για τη δημόσια διοίκηση έχει εισαχθεί ήδη στις επιτροπές προ δεκαημέρου. Τη Δευτέρα μπαίνει στη δεύτερη επιτροπή και δεν μας έχει διαμηνυθεί ότι είναι μονομερής ενέργεια. Είστε ο πρώτος που το λέτε ότι είναι μονομερής ενέργεια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Λυπάμαι πάρα πολύ. Έχετε καταλάβει τι κάνατε;
Χαίρομαι που το διευκρινίζετε.
Κύριε Μητσοτάκη, παρακαλώ μην διακόπτετε. Αφήστε τον Υπουργό να κλείσει την παρέμβασή του.
Κανένας θεσμός δεν μας είπε ότι είναι μονομερής ενέργεια και έρχεστε εσείς εδώ και μας εγκαλείτε περί αυτού; Είναι απίστευτο!
Χαίρομαι που το διευκρινίζετε, κύριε Υπουργέ! Εγώ σας έκανα ένα ερώτημα.
Νομοθετούμε, δεν ρωτάμε.
Κύριε Μητσοτάκη, περιμένετε λίγο! Τελειώσατε την παρέμβασή σας, κύριε Υπουργέ;
Ναι, ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Έλαβα ακριβώς την απάντηση την οποία ήθελα…
Τι ρόλο παίζετε;
Κύριε Μητσοτάκη, ζητήσατε από το Προεδρείο τον λόγο; Με συγχωρείτε πάρα πολύ, σηκώνεστε και αρχίζετε και μιλάτε. Θέλετε τον λόγο, κύριε Μητσοτάκη;
Ποιον εκπροσωπείτε ακριβώς; Τον Σόιμπλε; Τον λαό;
Εκπροσωπώ…
Τους Έλληνες εκπροσωπείτε!
Κύριε Μητσοτάκη, απευθύνεστε στο Προεδρείο, ναι ή όχι;
Εκπροσωπώ ενενήντα έξι χιλιάδες…
Κύριε Μητσοτάκη, ζητάτε τον λόγο; Ζητήσατε από το Προεδρείο τον λόγο;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία, σας δίνω ένα λεπτό, κύριε Μητσοτάκη, και σας παρακαλώ πολύ να σεβαστείτε και τον χρόνο, να κάνετε μια πολύ σύντομη παρέμβαση, για να κλείσουμε εδώ. Υπάρχουν συνάδελφοι Βουλευτές που θέλουν…
Δεν θα δεχθώ άλλα υποτιμητικά σχόλια από σας!
Δεν έκανε κανείς υποτιμητικά σχόλια.
Εκπροσωπώ μία παράταξη η οποία…
Πείτε μας συγκεκριμένα! Γιατί δεν μας λέτε συγκεκριμένα;
Μόνος σας εκτίθεστε!
Βλέπω ότι σας ενοχλεί η αλήθεια!
Αφήστε τον άνθρωπο να μιλήσει!
Μην διακόπτετε, κύριοι Βουλευτές! Σας παρακαλώ πολύ!
Χαίρομαι, λοιπόν, κύριε Βούτση, που αναγνωρίζετε ότι είστε σε επικοινωνία με τους θεσμούς και ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν λογίζεται ως μονομερής ενέργεια. Καταγράφω τη δήλωσή σας.
Τον λόγο έχει ο κ. Μηταφίδης Τριαντάφυλλος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ελάτε στο Βήμα, κύριε Μηταφίδη.
Την καταγράφω!
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, σε λίγο αρχίζει το μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων και πρέπει, βέβαια, να τροφοδοτηθεί με φρέσκο υλικό. Επειδή, όμως, αυτό που συζητάμε είναι η πιο σκληρή πλευρά της ζωής, νομίζω ότι δεν σηκώνει αστεία. Με την ευκαιρία της παρουσίας της κ. Μπακογιάννη, αλλά και του κ. Μητσοτάκη, θέλω να πω κάτι, εκφράζοντας - κατά τη γνώμη μου - και διερμηνεύοντας μια θέση αρχής αυτών που πολέμησαν τη ικτατορία, γιατί χθες μας εγκαλέσατε και μας είπατε «όταν μιλάτε για δικτατορία, να προσέχετε!». Θέλω να πω και από αυτό το Βήμα ότι τιμώ τη μνήμη του συζύγου σας που σε συνθήκες παρανομίας άκουγα μεταξύ άλλων και τις εκπομπές του. Θέλω να σας πω, επίσης, ότι αυτός ο χώρος της Αριστεράς έχει θέση αρχής ενάντια στην ατομική τρομοκρατία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Και δεν πρέπει να τον χρεώνετε με ξένες αμαρτίες. Θέλω να σας πω ότι εμείς δεν φορούσαμε κουκούλα, δεν κρατούσαμε πιστόλι, αλλά δώσαμε τη μάχη για την ελευθερία στον ανοιχτό αέρα. Είναι μια θέση αρχής αυτή!
Μπράβο σας!
Μαζί σας!
Μαζί μου! Τώρα, λοιπόν, θέλω να σας θυμίσω ορισμένα πράγματα σε σχέση με τη συγκεκριμένη τροπολογία, για την οποία - κατά τη γνώμη μου - σηκώσατε πολύ κουρνιαχτό, συσκοτίζοντας την προσπάθεια της Κυβέρνησης, που πολύ σεμνά λέει στο εισηγητικό μέρος ότι προσπαθεί να εκλογικεύσει αυτό που ο Φουκώ - κατά τη γνώμη μου πολύ σωστά - ονομάζει «κοινωνία της επιτήρησης» στις φυλακές.
Ας αφήσουμε τον Φουκώ, επιτέλους! Δεν φόραγαν κουκούλες στη Marfin;
Ναι, αλλά εγώ δεν σας διέκοψα. Κάτι σας είπα πριν. Πώς γίνεται τη μία στιγμή να συμφωνείτε και να διαφωνείτε την άλλη;
Τη Marfin ποιος τη χρεώνεται;
Εσείς!
Η Δικαιοσύνη!
Ξέρετε κάτι…
Κύριοι συνάδελφοι, μπορεί να σταματήσει ο διάλογος, για να συνεχίσει ο ομιλητής;
Κάηκαν τρεις άνθρωποι στη Marfin. Αυτή είναι η πραγματικότητα!
Κύριοι συνάδελφοι, διάλογο μπορείτε να κάνετε και έξω με τον κύριο Υπουργό. Παρακαλώ να συνεχίσει ο ομιλητής.
Φορούσαν κουκούλες στη Marfin! Έτσι δεν είναι, κύριε Υπουργέ;
Με ακούτε, συνάδελφε, κύριε Κικίλια;
Φορούσαν κουκούλες στη Marfin! Αυτή είναι η αλήθεια!
Κύριε Κικίλια, σεβαστείτε τον ομιλητή στο Βήμα!
Κοιτάξτε κάτι, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, έχετε ανάγκη από ένα ζωτικό ψεύδος. Και εγώ για τις αντιδράσεις σας αυτές, κάτι συγκεκριμένο που συζητούμε και το ανάγετε στο σύμπαν, θα επαναλάβω κάτι που είχε ειπωθεί παλαιότερα: Αν δεν υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ, θα τον είχατε εφεύρει. Έχετε ανάγκη από ένα ζωτικό ψεύδος, διότι χάσατε την εξουσία. Αυτό κάνετε συνέχεια.
Είστε ζωτικό ψεύδος;
Θέλω, λοιπόν, να με ακούσετε με προσοχή. Η διάταξη η οποία λέτε ότι φωτογραφίζει τον Ξηρό είναι μία βελτίωση και επέκταση των διατάξεων περί ανηκέστου βλάβης και καλά κάνουμε. Και το κάνουμε, γιατί στα χρόνια της φυλακής πέθαναν άνθρωποι δίπλα μας από την εκδικητική μανία του μετεμφυλιακού κράτους. Δικαστές ήταν αυτοί που δεν έδιναν αναστολή υπό όρους σε ανθρώπους ογδόντα επτά, ογδόντα οκτώ, ενενήντα χρονών! Τους θεωρούσαν επικίνδυνους για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια! Θέλω να σας ρωτήσω το εξής: Έντεκα από τους πρωταίτιους του πραξικοπήματος, τους βγάλατε έξω με αιτιολογικό της «ανήκεστης βλάβης» φαντάζομαι ότι την ερχόμενη Τρίτη που συμπληρώνονται σαράντα οκτώ χρόνια από το πραξικόπημα, θα ξαναδούμε τη μουτσούνα του Παττακού να μας κουνάει πάλι το δάκτυλο απειλητικά. Θέλω, επίσης, να σας θυμίσω τη μετατροπή του διαρκούς εγκλήματος της χούντας σε στιγμιαίο. Εκατόν τέσσερις γνωστούς χουντικούς, ακόμα και σύμφωνα με τα έγγραφα των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών, τους απαλλάξατε χωρίς δίκη. Ενώ όταν τα θύματα της χούντας κατέθεσαν μηνύσεις για βασανιστήρια την τελευταία ημέρα της προθεσμίας, τις θεωρήσατε εκπρόθεσμες. Δεν θέλετε να τα θυμάστε αυτά. Και τώρα, λοιπόν, μας εγκαλείτε ότι ανοίγουμε τις φυλακές. Κοιτάξτε: Εμείς είμαστε υπέρ της αποϊδρυματοποίησης. Το ξέρετε αυτό. Και δεν είναι μια δική μας θέση, είναι μία θέση από την εποχή του Διαφωτισμού. Συνδέεται με αυτό που ονομάζουμε «ανοιχτή κοινωνία». Δεν είμαστε οπαδοί της κοινωνίας της επιτήρησης, η οποία αναπαράγει τους εγκληματίες. Αυτό κάνει. Τα ζήσαμε αυτά. Έχουμε χάσει ανθρώπους με αυτήν τη λογική, να ξέρετε. Τους ξέρετε. Είναι γνωστοί. Δεν θέλω, αγαπητοί συνάδελφοι, να πω τίποτα άλλο. Τα θυμήθηκα αυτά, γιατί νομίζω ότι η Ιστορία είναι πολύ χρήσιμη σε αυτήν τη συζήτηση και επειδή όλα τα πράγματα έχουν το δικό τους παρελθόν και τη δική τους ιστορία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρία Μπακογιάννη, έχετε ζητήσει τον λόγο επί προσωπικού. Θερμά σας παρακαλώ, μπορείτε να μας αναπτύξετε εν συντομία γιατί ζητάτε τον λόγο;
Εν συντομία, κύριε Πρόεδρε, θα τοποθετηθώ. Ο κύριος συνάδελφος είχε την καλοσύνη να αναφερθεί στον Παύλο Μπακογιάννη και τον ευχαριστώ πάρα πολύ. Αναφέρθηκε, όμως, ταυτόχρονα και στα θέματα της χούντας και των αποφυλακίσεων. Θέλω να πω μόνο μία φράση.
Μάλιστα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μία φράση είναι απλή: Το ερώτημα της μεταμέλειας το οποίο έθεσε πριν ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ουσιαστικό. Αν θυμάστε καλά, κάποιοι έμειναν μέσα στη φυλακή και πεθάναν μέσα στη φυλακή από τους ανθρώπους οι οποίοι καταδικάστηκαν επί χούντας, διότι αρνήθηκαν ότι είχαν διαπράξει έγκλημα. Οι υπόλοιποι υπέγραψαν, και υπέγραψαν τη μεταμέλειά τους. Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά.
Ο Παττακός δεν υπέγραψε.
Ναι, και ο Παττακός. Λυπάμαι που σας το λέω, αλλά υπέγραψαν.
Για λόγους υγείας βγήκε.
Να τελειώσω, κύριοι συνάδελφοι. Καταλαβαίνω ότι εκνευρίζεστε, αλλά εγώ θέλω να μπορούμε να συνεννοηθούμε. Εσείς ειδικά από την Ευρυτανία, να είστε πιο προσεκτικοί.
Για λόγους υγείας βγήκε.
Ειδικά εσείς πιο προσεκτικός είπα. Έρχεστε, λοιπόν, και λέτε σήμερα ότι η δικαιοσύνη κακώς εδίκασε. Αυτό είναι το ερώτημα το οποίο σας θέτουμε. Εάν ο κ. Νικολούδης αρνήθηκε την έξοδο του κ. Ξηρού, κρίνοντας το συγκεκριμένο περιστατικό, δύο πράγματα συμβαίνουν: Ή ο κ. Νικολούδης είχε άδικο, άρα η δικαιοσύνη είχε άδικο ή ο κ. Νικολούδης ορθώς αποφάσισε και τότε έχουμε άδικο εμείς που παρεμβαίνουμε στη δικαστική κρίση. Αυτό είναι το ερώτημα το οποίο σας τίθεται. Δεν σας τίθεται άλλο. Εγώ καταλαβαίνω το ανθρώπινο και την επιείκεια. Και πολλά από αυτά που ακούστηκαν μέσα στη Αίθουσα είναι σωστά. Άλλα το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι: Οι αποφάσεις της δικαιοσύνης θα γίνονται σεβαστές, ναι ή όχι; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Εάν εσείς θεωρείτε ότι επειδή γίναμε εμείς Βουλευτές, μπορούμε να αλλάξουμε τις αποφάσεις της δικαιοσύνης και να παρεμβαίνουμε στο έργο της, τότε λυπάμαι, διαφωνούμε πραγματικά. Και διαφωνούμε διότι ναι, έχουμε διαφορετικό αξιακό κώδικα. Διότι εμείς πιστεύουμε ότι οι αποφάσεις της δικαιοσύνης πρέπει να γίνονται σεβαστές κι όχι οι αποφάσεις τις οποίες ο καθένας από εμάς παίρνει ελαφρά την καρδία. Αυτή είναι η διαφορά μας και σκεφτείτε την καλά.
Με τη δικαιοσύνη τη δική σας δεν διαφωνείτε, κυρία Μπακογιάννη.
Κυρία Μπακογιάννη, αν είναι δυνατόν, ολοκληρώστε.
Με την ανοχή κανενός, κύριοι συνάδελφοι! Επειδή αναφερθήκατε και σε άλλα και συγκρίνατε ασύγκριτα πράγματα, οι καταδίκες που έχουν υπάρξει και εκτίουν την ποινή τους οι άνθρωποι και βγαίνουν είναι διαφορετικό πράγμα από τις καταδίκες που έχουν υπάρξει και που έρχεται η Βουλή με απόφασή της να τους βγάλει από τη φυλακή. Και αν αυτό δεν μπορείτε να το καταλάβετε, τότε λυπάμαι πάρα πολύ, διότι η ιδεοληψία σας δεν σας αφήνει να κρίνετε αντικειμενικά την κατάσταση.
Ευχαριστούμε, κυρία Μπακογιάννη. Ο συνάδελφος κ. Παπαχριστόπουλος έχει τον λόγο.
Ένα μικρό παράπονο θέλω να πω, το οποίο θέλω να πιστεύω ότι εκφράζει όλους τους νέους Βουλευτές. Αυτή η Βουλή - και το θεωρώ πολύ θετικό - ανανεώθηκε σε ποσοστό 45%. Κάποιοι σε αυτό τον χώρο συμπεριφέρονται σαν να τους ανήκει αποκλειστικά. Έχω την αίσθηση ότι κάποιοι έχουν ιδιοκτησιακή αντίληψη για τον χώρο της Βουλής και δεν δίνεται χρόνος ούτε δυνατότητα σε νέους ανθρώπους - που θέλω να πιστεύω ότι σε ποσοστό 100% μπήκαν στη Βουλή με πολύ καθαρό τρόπο κιόλας - να ακούγεται η γνώμη τους. Αυτό είναι ένα μικρό παράπονο και θέλω να πιστεύω ότι θα διορθωθεί. Ένα δεύτερο που θέλω πω, πριν μπω στο θέμα μου, είναι το εξής: Θυμίζω ότι η δημοκρατία έχει τρεις πυλώνες κι ένας από αυτούς - τουλάχιστον έτσι λέμε όλοι, όταν δεν υποκρινόμαστε - είναι η δικαιοσύνη. Έχει σχέση με αυτό το νομοσχέδιο. Ο αείμνηστος Σωτήρης Μπάγιας είχε προτείνει την αναθεώρηση του άρθρου 90, όπου έχει μεγαλύτερη ανεξαρτησία - όχι απόλυτη ανεξαρτησία - η δικαιοσύνη, που είναι ο τρίτος πυλώνας της πραγματικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ιδού, λοιπόν, δόξης πεδίον λαμπρόν να μιλάμε πραγματικά για δικαιοσύνη που δεν κατευθύνεται από κανέναν και να σεβόμαστε όλοι τις αποφάσεις της ή όποιες τροποποιήσεις θέλουμε στο μέλλον. Κάτι ακόμη έχω να πω και μπαίνω στο θέμα μου. Άκουσα με μεγάλη προσοχή τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έθεσε πολλά θέματα, εκτός από το σημερινό. Υπάρχει μία αίσθηση στην κοινωνία τώρα που μιλάμε ότι το προηγούμενο πολιτικό σύστημα υπηρέτησε πολύ λίγες συγκεκριμένες ολιγαρχικές οικογένειες, με έναν περίγυρο γύρω στα πεντακόσια άτομα. Αυτή είναι αίσθηση. Μια άλλη αίσθηση είναι αυτή της ατιμωρησίας. Δεν τιμωρείται ποτέ κανένας πολιτικός με το κατάπτυστο άρθρο 86. Θα παρακαλούσα για μεγαλύτερη σεμνότητα από τους ανθρώπους που τους βλέπει η κοινωνία σήμερα. Έχει απαξιωθεί το πολιτικό σύστημα και τραβάμε κι εμείς τα χίλια μύρια. Κάποιοι άλλοι μας οδήγησαν εδώ. Σε ό,τι αφορά στο σημερινό θέμα, θέλω να θυμίσω ότι στα γεγονότα της Νομικής - μιλώ για τον Φεβρουάριο του 1973- τα οποία προηγήθηκαν του Πολυτεχνείου, δεν έχω κανένα δισταγμό να πω ότι είχαμε τη βοήθεια του Παύλου Μπακογιάννη και ήταν κεραυνός εν αιθρία - ήμουν γιατρός στον «Ευαγγελισμό» - όταν μάθαμε γι' αυτήν τη φοβερή δολοφονία. Καμμία επιείκεια δεν έχουμε για την τρομοκρατία και ξέρουμε απ' έξω και ανακατωτά ότι, όπου υπήρξε τρομοκρατία η καταστολή ήταν εκατό φορές πιο μεγάλη. Μπάαντερ - Μάινχοφ στη Γερμανία: απόλυτη καταστολή στη Γερμανία. Ερυθρές ταξιαρχίες στην Ιταλία. Πνίγηκαν τότε όλα τα κινήματα. Κανείς δεν είναι με τους τρομοκράτες. Κανείς δεν συμφωνεί μαζί τους. Υπάρχει, όμως, ένα ζήτημα εδώ: Η δημοκρατία έχει κανόνες; Ναι ή όχι; Εγώ, χωρίς περιστροφές, γιατί πιστεύω ότι έχω παίξει καθοριστικό ρόλο, γιατί είμαι και γιατρός, σας λέω ότι ο Σάββας Ξηρός, πραγματικός τρομοκράτης, καλώς καταδικάστηκε πέντε φορές ισόβια. Είμαι σε θέση να το ξέρω. Δεν έχει μόνο το πρόβλημα ότι είναι τυφλός. Έχει άλλα τρία - τέσσερα εκρηκτικά προβλήματα από τα οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να πεθάνει. Χάρηκα τον προηγούμενο συνάδελφο, που σας μίλησε για το πώς πέθαιναν στα κελιά τότε, γιατί η νομοθεσία ήταν σκληρή και αυστηρή. Σας λέω, λοιπόν, ευθέως σαν γιατρός, που τυχαίνει να ξέρω, που έχω πάει δεκάδες φορές σε αυτά τα πράγματα που λέγονται φυλακές και που θυμίζουν Τουρκία, Λιβύη, Συρία, Πακιστάν - αυτό θυμίζουν - ότι το ελάχιστο κάνει σήμερα ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Ο Σάββας Ξηρός είναι ζωντανός - νεκρός. Περιφέρεται και δεν μπορεί να αυτοσυντηρηθεί. Ναι, είναι στυγερός δολοφόνος. Αν πράγματι είχαμε συνθήκες να του κάνουμε αιμοκάθαρση, να του κάνουμε ανάνηψη και να δούμε όλα τα υπόλοιπα προβλήματά του, καμμία αντίρρηση να μείνει μέσα στη φυλακή. Θέλω, όμως, να θυμίσω και δύο παραδείγματα ακόμη. Ο Ρούντολφ Ες, μεγάλος δυνάστης, πέθανε μέσα στις φυλακές Σπαντάου, παρ' ότι έκραζε όλη η ανθρωπότητα - προς τιμήν τους οι αναπτυγμένες χώρες - «Βγάλτε τον». Η Γερμανική κυβέρνηση ήταν αυστηρή. Τον άφησε και πέθανε μέσα στη φυλακή. Καλώς ή κακώς δεν ξέρω. Θα πω ακόμα για το Στρατηγό Ντερτιλή, ο οποίος αρνήθηκε αυτό που έλεγε η κ. Μπακογιάννη: «Όχι, δεν υπογράφω δήλωση». Εγώ σαν Βουλευτής, λοιπόν, αν ζούσε σήμερα, θα έκανα αίτηση αποφυλάκισης για το χουντικό Ντερτιλή, που κατηγορήθηκε ότι δολοφόνησε το νεαρό στα τρία μέτρα τη μέρα του Πολυτεχνείου, εγώ που ήμουν μέσα στο Πολυτεχνείο μαζί με το Νίκο Μανιό, που δεν ξέρω αν είναι εδώ και που τον αγαπώ πολύ και που είχε μία σκληρή αντιδικτατορική δράση. Αυτό για να γνωριζόμαστε και λίγο εδώ μέσα, γιατί ακούω πολύ συχνά από μια πτέρυγα της Βουλής - λυπάμαι λίγους - να λένε ότι είμαστε ακροδεξιοί. Το έχω ακούσει πολλές φορές. Δεν έχω να πω τίποτα, να κάνω κανένα σχόλιο. Θέλω στο θέμα μου να πω τα εξής. Συνάδελφοι, ο Τζορτζ Σόρος έγραψε ένα βιβλίο, «Η κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού». Κανείς δεν θα ήθελε να τον έχει φίλο. Εκεί έλεγε ότι αυτήν τη στιγμή η παραβατικότητα θα αυξηθεί. Ποιος τα έλεγε αυτά; Ο άνθρωπος των αγορών, που κανείς από εμάς δεν θα ήθελε να τον έχει φίλο. Τους λέει: Τι κάνετε; Πνίγετε τον κόσμο αυτήν τη στιγμή. Τον έχετε στεγνώσει. Ογδόντα έξι μεγιστάνες έχουν πλούτη όσα τα τρεισήμισι φτωχότερα δισεκατομμύρια του πλανήτη. Αν αυτό δεν πυροδοτεί την παραβατικότητα, τι την πυροδοτεί; Αν σε ένα χωριό ένας έχει τα πλούτη και άλλοι εκατό είναι φτωχοί, τι θα κάνουν; Δεν θα τον ληστέψουν; Πιθανώς και θα τον σκοτώσουν. Πιστεύω ότι η παραβατικότητα και η ακραία της μορφή, που είναι η τρομοκρατία, έχει βαθιά κοινωνικά αίτια. Ένα μικρό βήμα είναι αυτό που κάνει σήμερα ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ένα πολύ μικρό βήμα. Εγώ θα το ήθελα πιο ισχυρό. Είναι ίσως η πρώτη πραγματική μεταρρύθμιση στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Θέλω ακόμη να θυμίσω ότι η Ολλανδία, η Δανία, η Σουηδία έχουν ελάχιστη παραβατικότητα, σε σχέση με φτωχές χώρες, με χώρες, όπως το Πακιστάν, η Τουρκία, η Λιβύη, η Συρία όπου η παραβατικότητα ανεβαίνει στο 60% και στο 70%. Συνεπώς, ναι, όταν κάποιος είναι παραβατικός πρέπει να τιμωρείται. Πρέπει να δείχνουμε επιείκεια εκεί που πρέπει; Ναι. Εγώ ευθέως σας λέω το εξής: Ας τολμήσουμε στην επόμενη αναθεώρηση του Συντάγματος το άρθρο 90- όπως έλεγε ο Μπάγιας, ίσως και πιο εξτρεμιστικά - να το τροποποιήσουμε. Να μη διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο η δικαιοσύνη, αν θέλουμε να λέμε και να είμαστε ειλικρινείς ότι είναι πυλώνας της. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε κάνοντας μία έκκληση για ανοχή στο χρόνο όσον αφορά τους νέους Βουλευτές, γιατί εμείς δεν μιλάμε σχεδόν ποτέ. Είναι ένα νομοσχέδιο που, όχι μόνο το υπερψηφίζουμε, αλλά θεωρούμε ότι κινείται και προς τη σωστή κατεύθυνση. Θεωρούμε ότι είναι ένα πρώτο βήμα και είμαστε εδώ, ώστε αυτό το μικρό βήμα να το κάνουμε όλο και μεγαλύτερο. Είναι γεγονός - και το ξέρετε - ότι όσοι βγαίνουν από τις φυλακές σήμερα, γίνονται χειρότεροι. Ξέρετε τι κάνουν ο Βλαστός και οι άλλοι μέσα στη φυλακή, που έχουν χρήμα, ενώ οι φουκαράδες και οι άλλοι θα βγουν χειρότεροι! Είναι πραγματικά ένα βήμα, λοιπόν, για να σωφρονίσουμε κάποιους προς τη σωστή κατεύθυνση. Γι' αυτό το χαιρετίζω και το ψηφίζουμε. Σας ευχαριστώ και συγχωρείστε μου την ένταση.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα η συνάδελφος κ. Τσανάκα Αλεξάνδρα, μετά η κ. Ταχιάου Χριστίνα, ενώ μετά θα δώσω το λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ κ. Κουτσούκο. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είμαι μία από τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που έχει υπογράψει και τις τρεις τροπολογίες που έχουν κατατεθεί. Αυτό το έπραξα στηριζόμενη στο τρίπτυχο που συνιστούσε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ τις τελευταίες εκλογές, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης: αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, δημοκρατία. Υποστηρίζω ότι αυτό το νομοσχέδιο, μαζί με τις τρεις τροπολογίες, υπηρετεί και τους τρεις άξονες. Το νομοσχέδιο δίνει αξιοπρέπεια με τα άρθρα 2, 4 και 7 στα πιο αδύναμα τμήματα των φυλακισμένων, όπως είναι οι ανήλικοι, οι χρήστες ναρκωτικών και οι μικροπαραβάτες. Και οι τρεις τροπολογίες θεραπεύουν κατ' ελάχιστο - αλλά το κάνουν - το αίσθημα της δικαιοσύνης. Χαίρομαι που ο κύριος Υπουργός, έστω και με κάποιες αλλαγές, έκανε δεκτές τις τροπολογίες που συνθηματικά αναφέρονται ως κουκουλονόμος και DNA. Για τον λόγο αυτό, θα ασχοληθώ μόνο με την τρίτη τροπολογία, την οποία μέχρι σήμερα δεν έκανε δεκτή ο Υπουργός. Δυστυχώς, ο κύριος Υπουργός δεν είναι εδώ για να με ακούσει, αλλά ελπίζω ότι θα μεταφερθούν αυτά που θα πω. Θα εστιάσω, λοιπόν, στην τροπολογία που αφορά την παύση δίωξης των συνδικαλιστών, δηλαδή στη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία. Οι αγώνες των εργαζομένων, αλλά και των πολιτών στα κινήματα προστατεύονται από το Σύνταγμα της χώρας. Οι αγώνες των εργαζομένων και των κινημάτων αποτελούν μέσο πίεσης στους εργοδότες και τις κυβερνήσεις που μέχρι σήμερα εξυπηρετούσαν τα αφεντικά για μια καλύτερη ζωή, για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Και ενώ, όπως είπαμε το Σύνταγμα, με το άρθρο 23 προστατεύει το δικαίωμα στην απεργία, στην πράξη διάφοροι νόμοι το ποινικοποιούν. Με βάση, λοιπόν, τα άρθρα 290, 291 και 292 του Ποινικού Κώδικα, αλλά και με το άρθρο 34 παράγραφος 12 και 12 Α΄ του ν. 2696/1999, είκοσι ναυτεργάτες στη Θάσο καταδικάστηκαν πρωτόδικα σε οκτώ μήνες φυλάκιση για τη συμμετοχή τους στην απεργία που έγινε στις 11 Μαρτίου 2010 και έπεται η συνέχεια των δικών. Ποιος είναι ο χώρος δουλειάς των ναυτεργατών; Πού θα συγκεντρωθούν όταν κάνουν απεργία; Δεν θα πάνε στο λιμάνι; Πού θα πάνε; Είναι δυνατόν οι απεργοί να κατηγορούνται για παρακώλυση συγκοινωνιών; Και οι ταξιτζήδες; Οι φορτηγατζήδες; Εάν τις κινητοποιήσεις τους δεν τις κάνουν στο χώρο δουλειάς τους, δηλαδή στο δρόμο, πού θα τις κάνουν; Όλοι αυτοί, διεκδικώντας μιας καλύτερη ζωή, αλλά και προασπιζόμενοι τα δικαιώματά τους, βρέθηκαν ή και βρίσκονται αντιμέτωποι με ποινικές διώξεις και καταδίκες. Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι η ψήφιση αυτής της τροπολογίας επιφέρει το αίσθημα της δικαιοσύνης και την ίση αντιμετώπιση των πολιτών, αφού αυτό έχει ξαναγίνει στο παρελθόν. Με το άρθρο 25 του ν. 2721/1999 έγινε η παύση των διώξεων στους αγρότες που συμμετείχαν στις αγροτικές κινητοποιήσεις το Μάιο του 1997. Υποστηρίζω ότι η υπερψήφιση αυτής της τροπολογίας και η παύση της δίωξης των απεργών ναυτεργατών για την παρακώλυση συγκοινωνιών αποτελεί ένα λιθαράκι στην αποκατάσταση της δημοκρατίας και στην τήρηση του Συντάγματος και παρακαλώ τον Υπουργό να το ξαναδεί. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς κυρία συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Ταχιάου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βέβαια από χθες το πρωί πρέπει να πω ότι έχω αλλάξει - δεν ξέρω πόσες φορές - την ομιλία μου, ανάλογα με το κλίμα. Την έχω προσαρμόσει περισσότερο στον κ. Παρασκευόπουλο. Δυστυχώς, δεν είναι εδώ αυτήν τη στιγμή. Το νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί, υποτίθεται ότι αφορά τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης και γενικότερα τον σωφρονισμό. Για μία ακόμα φορά, λοιπόν, η Κυβέρνηση βάζει έναν φιλολαϊκό τίτλο - βιτρίνα, που συνήθως έχει λίγη σχέση με το περιεχόμενο των νομοσχεδίων. «Εκβιάζει» την ψήφο, πετυχαίνει κάποιον άλλον σκοπό και στέκεται μακριά από οποιαδήποτε μεταρρύθμιση, ενώ συνεχώς υπόσχεται ότι θα γίνουν κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση, την κατεύθυνση της μεταρρύθμισης. Το νομοσχέδιο αυτό έχει βαφτιστεί «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων». Και πώς γίνεται αυτό θα ήθελα να μάθω από τον κύριο Υπουργό. Αδειάζοντας τις φυλακές; Απολύοντας τους καταδικασμένους κρατουμένους άνευ όρων και στέλνοντάς τους στο σπίτι τους; Είναι αυτό μεταρρύθμιση; Εάν αυτό είναι μεταρρύθμιση, τέτοια έκαναν και οι προηγούμενοι. Λέει δε, ο κύριος Υπουργός - και έχει απόλυτο δίκιο - ότι δεν δημιούργησε τις πολύ κακές συνθήκες στις ελληνικές φυλακές και ότι φυσικά πρέπει να τις βελτιώσει. Η έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπως και αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων, κατηγορούν την Ελλάδα για τις κακές δομές και τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης κι αυτό πρέπει να αλλάξει άμεσα. Και έτσι είναι, έχετε δίκιο. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις επί δεκαετίες δεν πρόλαβαν να τα αλλάξουν, αλλά δεν είναι δυνατόν και εσείς να τα αλλάξετε με οριζόντια μέτρα αποφυλάκισης άνευ όρων και προϋποθέσεων και να συνεχίζετε την ίδια κακή πρακτική. Επαναλαμβάνετε μία κακή πρακτική. Εσείς ο ίδιος, κύριε Υπουργέ, που δυστυχώς απουσιάζετε, είπατε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν επαναληφθεί διατάξεις οριζόντιας αποφυλάκισης και το μέτρο δεν έχει πετύχει. Το αναφέρει αυτό και η έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το είπαν εχθές, τόσο ο εισηγητής του Ποταμιού, ο κ. Φωτήλας, όσο και ο κ. Καρκατσούλης, ο ομιλητής. Η έκθεση του 2014 λέει επί λέξει: «Τα μέτρα πρόωρης αποφυλάκισης δεν είχαν τελικά το παραμικρό αποτέλεσμα». Σχετικά με το επείγον του νομοσχεδίου, επικαλείστε τις κακές πρακτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων και την ίδια την έκθεση, η οποία επισημαίνει την αποτυχία των κακών πρακτικών, αλλά εσείς είστε εδώ για να τις επαναλάβετε. Così fanno tutti, έτσι κάνουν όλοι. Χρησιμοποιείτε αυτό σαν δικαιολογία για να επαναληφθούν κακές πρακτικές. Αναφέρεστε σε απόλυση κρατουμένων για δήθεν ανθρωπιστικούς λόγους μετά από δέκα έτη έκτισης της ποινής τους. Και θέλω εγώ να κάνω μία απλή ερώτηση. Καθίσταται ανθρωπιστικός λόγος μόνο μετά το πέρας των δέκα ετών; Δηλαδή αν κάποιος έχει τόσο σοβαρό πρόβλημα υγείας, ο εξανθρωπισμός αυτός στους όρους κράτησης μέσα στις φυλακές δεν πρέπει να υπάρχει από την πρώτη μέρα; Ανθρωπισμός είναι η άτακτη αποφυλάκιση; Και είναι λυπηρό, γιατί ο κύριος Υπουργός είναι ένας άνθρωπος εγνωσμένης ευαισθησίας, καλλιεργημένος κι έχει μία πολύ καλή ευκαιρία να κάνει τη διαφορά, να λύσει το πρόβλημα, αλλάζοντας και την προσέγγιση του εγκλήματος. Για μένα, καλά κάνει να έχει διάλογο με τους πάντες. Συμφωνώ και δεν εγκαλώ κανέναν για τον διάλογο. Προσωπικά, στο συγκεκριμένο ζήτημα έχω πάει και ένα βήμα παραπέρα. Πριν από ενάμισι χρόνο τοποθετήθηκα δημοσίως με άρθρο στο «Protagon» σχετικά με συμμαθητή μου, ο οποίος καταδικάστηκε ως μέλος της «17 Νοέμβρη». Εξέτισε ποινή και έδειξε μεταμέλεια. Είναι εκπαιδευτικός και απολύθηκε λόγω του ιστορικού του. Και εγώ, λοιπόν, ισχυριζόμουν, έχοντας προσωπική άποψη για τον άνθρωπο και πιστεύοντας στη μεταμέλειά του, ότι ένας μεταμεληθείς τρομοκράτης μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες στην εκπαιδευτική διαδικασία, έχοντας περάσει από τη σκοτεινή πλευρά της ζωής κι έχοντας επιδείξει ειλικρινή μεταμέλεια. Θα μπορούσε, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, ένας τέτοιος άνθρωπος να συμβάλλει αποτελεσματικά στον πόλεμο της βίας. Το έγραψα, τοποθετήθηκα δημοσίως και το λέω και τώρα, γιατί πιστεύω ότι έτσι μπορεί να γίνει διάλογος. Το πρόβλημα όμως με τον άλλον διάλογο, τον οποίον επικαλείστε εδώ μέσα, είναι ότι δεν είναι διάλογος ο οποίος έχει σαν στόχο τον σωφρονισμό, την αποσυμφόρηση των φυλακών και την επανένταξη των κρατουμένων. Το πρόβλημα είναι ότι ο διάλογος αυτός έχει σκοπό να παρουσιάσει καταδικασμένους εγκληματίες για στυγερά εγκλήματα πιο ανθρώπινους στην κοινωνία, αποξενωμένους από τα εγκλήματά τους. Θα έπρεπε όμως να γνωρίζετε πολύ καλά ότι με τους τρόπους αυτούς που χρησιμοποιείτε, δεν μεταρρυθμίζετε. Αντίθετα, αποποινικοποιείτε και ελαφρύνετε τα εγκλήματα. Δεν κάνετε το σωφρονιστικό σύστημα λιγότερο απάνθρωπο, συντελείτε στην απενοχοποίηση της βίας με πολιτικά κίνητρα. Άθελά σας δε, συμβάλλετε και στην αυστηροποίηση των ποινών - επισημάνθηκε και προηγουμένως αυτό - καθώς είναι αποδεδειγμένο ότι οι δικαστές επιβάλλουν αυστηρότερες ποινές, γνωρίζοντας ότι κάποια στιγμή θα έρθει ένα νομοσχέδιο αποσυμφόρησης των φυλακών. Λέμε ότι το Ποτάμι θα στηρίξει οτιδήποτε σωστό θα έρθει στη Βουλή. Όμως, πού είναι αυτό το σωστό νομοσχέδιο που αφορά τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης και τις ανθρώπινες δομές; Πού είναι το νομοσχέδιο που επιδιώκει πραγματικό σωφρονισμό και ομαλή επανένταξη; Με το παρόν νομοσχέδιο, στην ουσία το κράτος παραδέχεται ότι δεν έχει την ικανότητα να αποδώσει δικαιοσύνη, ότι δεν έχει τη δυνατότητα να σωφρονίσει και στέλνει σπίτι τους τους κρατουμένους. Θα έπρεπε, όμως, το κράτος, σε κάθε περίπτωση, να μπορεί να περιθάλψει οποιονδήποτε μέσα στο πλαίσιο της φυλάκισής του. Έχει πολλά προβλήματα το νομοσχέδιο. Για παράδειγμα, δεν εξυπηρετεί την ισονομία ανάμεσα σε ανάπηρους και μη πριν το έγκλημά τους. Οι πρώτοι γνωρίζουν εκ των προτέρων την ελαφρύτερη μεταχείρισή τους και σίγουρα δεν έχουν σαν αντικίνητρο την τιμωρία. Έτσι, με αυτό το αληθές πρόσχημα της βελτίωσης του σωφρονιστικού συστήματος, του αναγκαίου για την κοινωνία, το οποίο το Ποτάμι θα στήριζε, εσείς περνάτε άσχετα, πλην φωτογραφικά, μέτρα αποφυλάκισης. Το νομοσχέδιο αυτό καθιστά τα εγκλήματα ουσιαστικά ατιμώρητα και η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι θέλει με αυτό το νόμο να σταματήσει τη ντροπή. Πώς θα σταματήσει δηλαδή τη ντροπή, πώς θα σταματήσει την αθλιότητα, τη βία, τα ναρκωτικά, την οργάνωση νέων εγκλημάτων μέσα στις φυλακές; Με το να ξεφορτωθείτε το πρόβλημα και να το στείλετε στο σπίτι του; Κανένα μέτρο δεν αφορά το σωφρονισμό και τις καλύτερες συνθήκες κράτησης στα καταστήματα. Κανένα μέτρο δεν έρχεται να θεραπεύσει αυτά για τα οποία κατηγορείται η Ελλάδα. Οι εκθέσεις και οι δικαστικές αποφάσεις θέλουν καλύτερες φυλακές, όχι ανοιχτές φυλακές. Δεν λέμε να στείλουμε τους τρομοκράτες - δολοφόνους στα σπίτια τους. Σχετικά, τώρα με τις μεταρρυθμίσεις έχω ένα μέτρο ουσιαστικής μεταρρύθμισης να προτείνω και είναι απορίας άξιον το ότι οι λέξεις «αγροτικές φυλακές» απουσιάζουν από παντού, από κάθε διάλογο. Το σιτηρέσιο των φυλακών και των φυλακισμένων είναι κοντά στα δύο ευρώ για τρία γεύματα την ημέρα. Ας μην πάμε τώρα στις συγκρίσεις για επιδόματα και κρουασάν, δεν έχουμε τώρα χρόνο και δεν υπάρχει λόγος. Αν σκεφτούμε μόνο ότι δύο αγροτικές φυλακές της Κασσάνδρας και της Κασσαβέτειας διαθέτουν κοντά στις δέκα χιλιάδες στρέμματα, που μπορούν να αξιοποιηθούν, μπορούν να καλλιεργηθούν, μπορούν να δώσουν παραγωγή και να δημιουργήσουν μία καταπληκτική ευκαιρία και για αποσυμφόρηση και για βελτίωση των όρων κράτησης, να προσφέρουν εργασία, να παράγουν έργο, επανένταξη, αληθινό σωφρονισμό και να σιτίσουν και άλλες φυλακές. Αρκεί να σας αναφέρω ότι οι αγροτικές φυλακές της Κασσάνδρας παράγουν περίπου 700 τόνους πολύ υψηλής ποιότητας σκληρό σιτάρι, υπάρχουν πάρα πολλά στρέμματα από πρόσφορα ελαιόδεντρα. Αυτά τα προϊόντα, τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν τροφές για τη σίτιση των φυλακισμένων, καταλήγουν ζωοτροφές. Και το ακόμα χειρότερο σε αυτήν την ιστορία είναι ότι οι αγροτικές φυλακές παραμένουν άδειες ή ανενεργές, δεν υπάρχει υποδομή και οργάνωση, ακόμα και στο στάδιο των αιτήσεων και τη μεταγωγή τους εκεί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Σε λίγα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε, τελειώνω. Με ελάχιστα χρήματα, όχι περισσότερα των πέντε εκατομμυρίων, όπως έχει υπολογιστεί, όλα κοινοτικά και με τη σύμπραξη των αρμόδιων Υπουργείων, μπορεί να ανασυνταχθεί ο χάρτης των αγροτικών φυλακών στην Ελλάδα και να γίνουν υποδειγματικές για όλο τον ευρωπαϊκό χώρο. Χρειάζεται πολιτική βούληση και ευστροφία. Με τέτοιες διαδικασίες θα υπάρχει δυνατότητα να φεύγουν από τη φυλακή και βαρυποινίτες, έχοντας στο χέρι τους μία πιστοποίηση της γνώσης των αγροτικών εργασιών. Έτσι βελτιώνονται οι συνθήκες κράτησης και επανένταξης κι αυτή είναι η πολιτική στην οποία επιμένει η Ευρωπαϊκή Ένωση - τη στηρίζει κιόλας - , επιμένουμε και εμείς. Θα καλούσα τον κύριο Υπουργό να αντιμετωπίσει το θέμα του σωφρονισμού και της επανένταξης με σοβαρότητα και με ανοιχτό μυαλό, όχι με ανοιχτές φυλακές. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Ο κ. Κουτσούκος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ έχει το λόγο και μετά ο κ. Χατζησάββας από τη Χρυσή Αυγή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα συνέδεα έτσι και αλλιώς στο τέλος της ομιλίας μου το νομοσχέδιο, που έχει καταθέσει και σήμερα συζητάμε, η Κυβέρνηση με τη γενικότερη συγκυρία για να το εντάξουμε σε ένα πλαίσιο, στο οποίο βρίσκεται σήμερα η χώρα και κινείται. Θα το κάνω ανάποδα, διότι ο αξιότιμος Υπουργός Εσωτερικών κ. Βούτσης και χθες και σήμερα μας προκάλεσε να πούμε ως ΠΑΣΟΚ τι λέμε για τη διαπραγμάτευση και για τις κόκκινες γραμμές της Κυβέρνησης. Από την πλευρά του, καθώς είναι ο πανθ' ορών της Κυβέρνησης και εποπτεύων γενικώς για την τήρηση της σωστής γραμμής, σωστά το κάνει. Διότι εκείνο που έχει ανάγκη σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια τόνωση ιδεολογική και πολιτική. Και αυτήν την αναζητεί είτε πολιτικοποιώντας μέτρα και όχι μεταρρύθμιση, όπως είναι το συζητούμενο νομοσχέδιο - και θα αναφερθώ - είτε αναζητώντας ακόμα και εσωτερικούς εχθρούς. Θα έλεγα - κι ας μπει σε εισαγωγικά η τοποθέτησή μου αυτή - ότι «δεν δικαιούται» ο κ. Βούτσης να μας καλεί να τοποθετηθούμε, καθώς θέλω να του θυμίσω ότι όταν ευρίσκετο σε εξέλιξη η διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας και τους δανειστές μας, τους αποκαλούμενους θεσμούς τώρα - και επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καλό δίκτυο στα social media, μπορεί να αναζητήσει τις σχετικές ανακοινώσεις και τοποθετήσεις του ΠΑΣΟΚ - είχαμε θέσει τις δικές μας κόκκινες γραμμές, οι οποίες αφορούσαν: όχι στη μείωση των μισθών, των συντάξεων, όχι στις ομαδικές απολύσεις, όχι στο ΦΠΑ στα νησιά. Ενόψει της διαπραγμάτευσης καλούσαμε τότε τον ΣΥΡΙΖΑ να πάρει θέση απέναντι σε αυτές τις κόκκινες γραμμές και να τοποθετηθεί στο συγκεκριμένο πλαίσιο που εμείς θέταμε και λέγαμε να κλείσει η διαπραγμάτευση, χωρίς άλλο αίμα - αρκετά πλήρωσε ο λαός, δεν αντέχει άλλο η κοινωνία, η Ελλάδα έχει κάνει πρόοδο - να πάμε στη λεγόμενη προληπτική πιστωτική γραμμή για να φύγουμε από το μνημόνιο - γιατί για να φύγεις από το μνημόνιο πρέπει να πας στις αγορές και κάποιος να σε δανείσει - να κλείσουμε τη σχέση μας με το ΔΝΤ, αξιοποιώντας και τα 11 δισεκατομμύρια του ΤΧΣ - που τώρα δεν τα έχουμε, τα έδωσε πίσω ο κ. Βαρουφάκης - και φυσικά, ως αποτέλεσμα όλης αυτής της συμφωνίας, θα ήταν η συζήτηση για το χρέος, τα παραμετρικά, αυτά που έχει αποφασίσει το Συμβούλιο Κορυφής του Νοέμβρη του 2012. Αυτό το πλαίσιο παρουσιάζαμε τότε, αυτές τις κόκκινες γραμμές θέταμε και καλούσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ να πάρει θέση. Ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε «εκλογές». Και το πώς προκάλεσε εκλογές, είναι γνωστό. Προκάλεσε τις εκλογές αξιοποιώντας - εκμεταλλευόμενος, θα έλεγα - θεσμικά τη συνταγματική υποχρέωση της Βουλής να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας με εκατόν ογδόντα Βουλευτές. Και όχι απλώς δεν συναίνεσε στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά υπονόμευσε και την οποιανδήποτε συνεννόηση μπορούσε να υπάρξει εντός Βουλής, στήνοντας όλο αυτό το σκηνικό των αργυρώνητων Βουλευτών. Και έτσι οδηγηθήκαμε στις εκλογές, που βγήκε πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως επιθυμούσε διακαώς να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Και του ευχηθήκαμε στις 25 του Γενάρη το βράδυ καλή επιτυχία. Και του είπαμε: Πάρτε τις δικές μας κόκκινες γραμμές, αξιοποιείστε την εκλογική σας νίκη, πηγαίνετε ένα βήμα παραπέρα και κάντε την Εθνική Επιτροπή Διαπραγμάτευσης, αφού θέλετε εθνικό μέτωπο για τη διαπραγμάτευση! Αν αυτά δεν τα κάνεις μετά από τόσους μήνες, εάν πελαγοδρομείς μεταξύ μιας μάχης με τις λέξεις, για να καταλήξεις σε μια συμφωνία στο Eurogroup στις 20 του Φλεβάρη, χάνεις ένα μήνα στη μετάφραση για να πας στις 20 του Μάρτη και στη Σύσκεψη των Επτά και ακόμα βρίσκεσαι στην αλληλογραφία των mail του κ. Βαρουφάκη - ων ουκ έστιν αριθμός! - για να ερμηνεύσεις τη διαπραγμάτευση, δεν μπορείς να ζητάς αυτήν τη στιγμή να σου πουν οι άλλοι τη θέση τους, παρά είσαι υποχρεωμένος στην Εθνική Αντιπροσωπεία να πεις το δικό σου σχέδιο! Και το σχέδιο της Κυβέρνησης μέχρι τώρα δεν το ξέρουμε, δεν είναι σαφές. Κερδίζει χρόνο μέρα με τη μέρα, εβδομάδα με τη εβδομάδα, μήνα με το μήνα και μετατίθενται ως κινητή εορτή οι ημερομηνίες της εθνικής συμφωνίας για να πάμε στον Ιούνιο, όπου σε ένα όμορφο αμπαλάζ θα πακεταριστούν όλες οι υπολειπόμενες δόσεις έναντι ενός καινούργιου μνημονίου, μιας καινούργιας συμφωνίας. Επιτέλους, φέρτε την, πείστε την Κοινοβουλευτική σας Ομάδα να την ψηφίσει, για να υπάρξει ένα σταθερό και ασφαλές πλαίσιο που έχει ανάγκη σήμερα η χώρα. Εν όψει αυτού του κενού ενός ασφαλούς πλαισίου αναφοράς, όντως έχει ανάγκη η Κυβέρνηση μιας εσωτερικής ιδεολογικοπολιτικής τόνωσης για να σταθούν οι Βουλευτές της, που ως ενεοί παρακολουθούν τις εξελίξεις. Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινε προσπάθεια να παρουσιαστούν αυτά τα μέτρα, που εισηγείται το νομοσχέδιο ως μεταρρύθμιση. Στα χέρια του το Υπουργείο Δικαιοσύνης έχει τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, έχει τον Ποινικό Κώδικα, έχει τον Σωφρονιστικό Κώδικα. Αν δεν με απατά η μνήμη μου, η Επιτροπή του Σωφρονιστικού Κώδικα της Βουλής έχει ομόφωνες αποφάσεις για τις αλλαγές που απαιτούνται, διότι όντως οι διαπιστώσεις που γίνονται εδώ, απ' αυτό το Βήμα, όχι τώρα, αλλά εδώ και πολλά χρόνια για την κατάσταση στις φυλακές, είναι έτσι και χειρότερα. Άρα, λοιπόν, υπήρχε πεδίον δόξης λαμπρό να συζητήσουμε μία μεταρρύθμιση και ειδικά με προοδευτικό χαρακτήρα, μιας και έχουμε μια Κυβέρνηση για πρώτη φορά αριστερά, όπως ισχυρίζεται. Αντ' αυτού, έχουμε μέτρα. Ποια είναι τα μέτρα; Είναι μέτρα ανθρωπιστικού χαρακτήρα, με τα οποία και εμείς συμφωνούμε. Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που αυτή η Βουλή ψηφίζει μέτρα ανθρωπιστικού χαρακτήρα. Είχε την ευγένεια ο παριστάμενος Υπουργός Δικαιοσύνης να αναφερθεί χθες στους προκατόχους του, τον Αθανάσιο Κανελλόπουλο, τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, θα πρόσθετα…
Επίσης τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν έχω ξαναμιλήσει.
Θα έχετε ανοχή.
Όχι, δεν θέλω την ανοχή σας, θέλω το χρόνο που δικαιούμαι.
Είναι η δευτερολογία σας.
Όχι, δεν είναι δευτερολογία, είναι πρωτολογία. Έχω δώδεκα λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Δεν έχω μιλήσει.
Δεν έχει μιλήσει καθόλου.
Δεν έχω πάρει καθόλου το λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Και οι άλλοι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι οκτώ λεπτά έχουν πάρει.
Οι άλλοι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι είχαν αξιοποιήσει το χρόνο τους πρωτολογόντας. Αυτή είναι παράκληση για να ολοκληρώσω. Αναφέρω επίσης τον κ. Μιλτιάδη Παπαϊωάννου, τον τελευταίο Υπουργό που πήρε μέτρα και τα οποία θυμάμαι επίσης ότι τα είχε ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Έχουμε πάρει πολλές φορές μέτρα. Δεν μπορείτε, αγαπητοί συνάδελφοι, να μας κατατάσσετε στην τάξη των Ιαβέρηδων. Με τον Αγιάννη είμαστε, με τους «φτωχοδιαβόλους» είμαστε, απλώς δεν είμαστε με τους μεγαλοεγκληματίες, με τους ποινικούς κατάδικους, με τους εμπόρους, με τους τρομοκράτες. Δεν είμαστε μ' αυτούς. Γι' αυτό, λοιπόν, και ψηφίζουμε τα μέτρα και σας ζητάμε τους διαχωρισμούς. Δεν μπορείτε να μας ταυτίζετε με την ακροδεξιά, επειδή σας κάνουμε την κριτική. Διότι, ενώ αποδέχεστε τη λογική των φυλακών υψίστης ασφαλείας που δεν υπάρχουν. Τις καταργείτε, χωρίς να έχετε διασφαλίσει το τι θα γίνουν αυτοί οι επικίνδυνοι ποινικοί κρατούμενοι, οι οποίοι προφανώς καταπατούν τα δικαιώματα και των άλλων φυλακισμένων, οι οποίοι έχουν και αυτοί ανάγκη μιας σχετικής προστασίας. Δεν μπορεί να τους ρίξετε στα δίχτυα της μαφίας, ούτε μπορεί να μας κάνετε κριτική, επειδή σας λέμε ότι το εθνικό μέτωπο κατά της τρομοκρατίας, όπως το εθνικό μέτωπο κατά του φασισμού, είναι ανάγκη να τηρείται. Είναι κατάκτηση της δημοκρατίας, της Μεταπολίτευσης, θα έλεγα, του μεταπολεμικού κράτους. Λέτε ότι έχουμε παρεκκλίνει σε ακροδεξιές γραμμές, όταν ταυτόχρονα συγκυβερνάτε με ένα κόμμα που έχει έναν Αρχηγό, ο οποίος έχει όχι μόνο μια ακροδεξιά ρητορεία, αλλά και μια ακροδεξιά πρακτική, όταν χθες ο παριστάμενος Υπουργός Δικαιοσύνης έκανε το ολίσθημα να κάνει κριτική στον εισαγγελέα, για να του πει τι πρέπει να κάνει για να δίνει άδεια στη Χρυσή Αυγή. Άλλη δουλειά η Βουλή, άλλη δουλειά η εκτελεστική εξουσία, άλλη δουλειά η δικαστική εξουσία. Αυτά τα ξέρει πρώτος και καλύτερος και οφείλει να τα προστατεύει ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και να προσπαθείτε να ιδεολογικοποιήσετε και να πολιτικοποιήσετε τα μέτρα και όχι τη μεταρρύθμιση, όσον αφορά στην ποινικοποίηση της φτωχοποίησης, η οποία, όπως είπαν πολλοί αγορητές σας, ήταν αποτέλεσμα των μνημονίων - ξεχνώντας το τι συνθήκες επικρατούσαν στις φυλακές και πριν τα μνημόνια - η ανατροπή δεν μπορεί να γίνει σε συνθήκες φτωχοποίησης της χώρας. Προοδευτική πολιτική σε συνθήκες φτωχοποίησης της χώρας δεν γίνεται. Οποιαδήποτε προοδευτική πολιτική πρέπει να πατάει σ' ένα ασφαλές πλαίσιο όπου μια χώρα παράγει και μοιράζει δίκαια τα αποτελέσματα της παραγωγής, με την κοινωνία και τους παραγωγούς συμμέτοχους. Σ' αυτό το μοντέλο ελάτε να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε. Και για να κάνω μία σύντμηση του χρόνου που δικαιούμαι, για να μη μαλώνω με το Προεδρείο και να υπακούσω στην παρέκκλισή του, θα τελειώσω λέγοντας τούτο: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς μπορούμε να υπερηφανευτούμε ότι στο χώρο αυτό είμαστε πάντα μια προοδευτική δύναμη μεταρρυθμίσεων. Είχε πάλι την καλοσύνη ο κ. Βούτσης να αναφερθεί στο θέμα της άδειας. Το έχουμε όχι απλά νομοθετήσει, αλλά το έχουμε υπερασπιστεί, κύριε Υπουργέ. Και θυμάστε τις δικές μας πρωτοβουλίες σε αυτήν την Αίθουσα για την υπόθεση Ρουμανού. Άρα, μην χτυπάτε ανοιχτές πόρτες. Με αυτή τη λογική, μιας προοδευτικής μεταρρυθμιστικής δύναμης, θα ψηφίσουμε και θα καταψηφίσουμε τα συγκεκριμένα άρθρα του νομοσχεδίου, όπως σας εξήγησε η εισηγήτριά μας, η κ. Γεννηματά, και όπως πιστεύω θα έχει την ευκαιρία στη δευτερολογία της να διευκρινίσει και επί των άρθρων και επί των τροπολογιών. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε και εμείς, κύριε Κουτσούκο. Ο κ. Χατζασάββας έχει τον λόγο.
Θα μας πείτε τη σειρά, κύριε Πρόεδρε;
Μετά τον κ. Χατζησάββα είναι η κ. Κεφαλογιάννη, ο κ. Ψυχογιός, η κ. Γαϊτάνη, ο κ. Καράογλου. Σας είπα τους τέσσερις επόμενους.
Σας ζήτησα τον λόγο.
Αν θέλετε να μιλήσετε, μετά από τον κ. Χατζησάββα και έναν ακόμα συνάδελφο, θα πάρετε το λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή έγινε κάποια αναφορά, να πω: Τσουκάτος, Τσοχατζόπουλος, Μαντέλης, Παπαντωνίου, Τσοβόλας. Να πω και κάτι ακόμα, γιατί κάθομαι ώρες εδώ και περιμένω να μιλήσω. Αυτά με τα «επί προσωπικού»! «Επί προσωπικού» ο ένας, «επί προσωπικού» ο άλλος! Σκεφτείτε τι έχει να γίνει αν κάθε φορά που αναφέρεται κάποιος στη Χρυσή Αυγή παίρνουμε και εμείς το λόγο επί προσωπικού. Θα καθόμασταν εδώ εικοσιτετράωρα να μιλάμε για τα «επί προσωπικού». Αυτά που θέλω να πω εγώ δεν θέλω να τα εκλάβει κανένας από εσάς ως παράπονα, γιατί δεν είναι παράπονα. Μακριά από εμένα κάτι τέτοιο. Θέλω απλά να δώσω μια ευκαιρία στους νέους Βουλευτές των άλλων κομμάτων να αισθανθούν όπως αισθάνθηκα εγώ τις έννοιες που ακούγονται κάθε μέρα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, ακόμα και τώρα επί της αρχής και επί των άρθρων, όπως παραδείγματος χάριν η έννοια «ελευθερία λόγου». Όταν κατέβηκα στην Αθήνα ως Βουλευτής πλέον, οι παλιότεροι συναγωνιστές Βουλευτές μού είπαν ότι θα πρέπει να ξέρω πως αυτά που θα πω από Βήματος Βουλής μπορεί αύριο να τα συναντήσω σε κάποια δικογραφία εναντίον μου σε κάποιο δικαστήριο. Επίσης, βλέπω να απαγορεύονται κάποιες λέξεις. Απαγορέψτε όσες λέξεις θέλετε. Τα προβλήματα αυτά παραμένουν. Δημοκρατία. Καλά, εδώ θα μπορούσα να μιλάω επί ώρες. Τα μισά έδρανα της Χρυσής Αυγής είναι άδεια. Είναι άδεια, επειδή ένας Εισαγγελέας είπε ότι δεν είναι δουλειά των Ελλήνων Βουλευτών να πηγαίνουν στη Βουλή. Απ' ό,τι βλέπω όμως και σε κάποιες άλλες πτέρυγες, οι Βουλευτές πιστεύουν ακριβώς το ίδιο. Η άλλη αίσθηση της δημοκρατίας που εγώ εξέλαβα ως νέος Βουλευτής είναι στο θέμα των ερωτήσεων. Κάνανε Έλληνες Βουλευτές ερωτήσεις στην κ. Χριστοδουλοπούλου - δεν είναι εδώ - για θέματα που αφορούν το θεσμικό τους ρόλο φυσικά και είπε πως δεν απαντάει στη φασιστική εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, απαξιώνοντας το ρόλο των Βουλευτών του ελληνικού Κοινοβουλίου. Επιτρέψτε μου όμως να μην καταλογίσω ευθύνες στην κ. Χριστοδουλοπούλου. Εγώ, όμως, έκανα κάποιες ερωτήσεις προς το Υπουργείο Υγείας, όχι για αλλοδαπούς που πάνε τσάμπα στα νοσοκομεία, ενώ οι Έλληνες πληρώνουν εισφορές, εισιτήρια και όλα αυτά, ούτε για τέτοια «χρυσαυγίτικα», «ρατσιστικά» που λέμε εμείς. Ρώτησα για τις ελλείψεις των νοσοκομείων της κεντρικής Μακεδονίας και του Κιλκίς φυσικά, όπου εγώ εκλέγομαι. Ο κ. Κουρουμπλής μού απαντάει κανονικά στις πρώτες δύο, προς τιμήν του. Ο κ. Ξανθός στον επόμενο τόνο μου απαντάει: «Θα απέχουμε από απαντήσεις σε ερωτήσεις που μας τίθενται από τον ως άνω ή άλλον Βουλευτή της Χρυσής Αυγής για λόγους συνταγματικής και κοινοβουλευτικής τάξης». Γιατί - λέει - έχουν κατηγορίες. Έχω εγώ κατηγορίες; Ξέρει ο κ. Ξανθός κάτι που δεν ξέρουμε εμείς; Τι εννοεί «εμείς απέχουμε»; Γιατί ο κ. Κουρουμπλής μου απαντάει! Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσο πολύς φόβος από τους θεματοφύλακες της δημοκρατίας να τη λειτουργήσουν. Όπως βλέπετε, κύριε Βούτση… έφυγε ο κύριος Υπουργός. Τέλος πάντων. Είπε ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχει το «δεν υπάρχει διάλογος». Μια χαρά δεν υπάρχει διάλογος, ακόμα και σε επίπεδο εκλεγμένων Βουλευτών. Άλλη έννοια που ακούω εδώ μέσα: Ανθρωπισμός. Όσοι ζητάνε να εφαρμοστούν οι νόμοι για το μεταναστευτικό, να μη στοιβάζονται σε διαμερίσματα δεκάδες άνθρωποι σε άθλιες συνθήκες υγιεινής και να μην είναι δούλοι για πενταροδεκάρες, γιατί κάποιοι ισοπέδωσαν τις χώρες τους με στρατούς κατοχής, είναι απάνθρωποι. Το να πουλάνε λαθραία εμπορεύματα για καθώς πρέπει αφεντικά και να γίνονται επιβήτορες ελληνόφωνων ανώμαλων για ένα πιάτο φαγητό είναι ανθρωπισμός! Τέλος πάντων. Στρατός τζιχαντιστών ετοιμάζεται στην Ευρώπη είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε. Όταν θα φεύγουν κάποια αεροπλάνα για να πάνε στα διαμερίσματά τους στο εξωτερικό, η Χρυσή Αυγή εδώ θα είναι και τότε. Αναφέρθηκε επίσης και το θέμα των ορυχείων χρυσού στις Σκουριές. Μεγάλο θέμα. Δεν μπορώ να το αναλύσω τώρα. Και στο Κιλκίς έχουμε το ίδιο πρόβλημα. Και στις Σάπες υπάρχει το ίδιο πρόβλημα. Ευτυχώς, εκεί ακόμα δεν έχει γίνει το έργο και δεν έχουμε αντικρουόμενες πλευρές εργαζόμενων και πολιτών, που είναι αντίθετοι. Ευτυχώς, γιατί βλέπουμε ποια είναι η κατάληψη στις Σκουριές στη Χαλκιδική. Ελπίζω να μη θρηνήσουμε θύματα με όλα αυτά που γίνονται εκεί. Όσοι ξέρουν τι γίνεται εκεί αυτή τη στιγμή, θα καταλάβουν τι λέω. Να προσπαθώ να εξηγήσω στην αστική δεξιά τι σημαίνει αυτοχρηματοδότηση ενός έργου χωρίς υπερκέρδος και για όφελος της τοπικής κοινωνίας με θέσεις εργασίας, να μην απολυθούν εργαζόμενοι, είναι αδύνατον. Εντάξει το καταλαβαίνω. Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ όμως θα έπρεπε κανονικά να μπορεί να το καταλάβει αυτό. Όπως και να έχει, όλους αυτούς που ψάχνουν να βρουν χρυσό στις Σκουριές, στις πόλεις και στα χωριά μας, τους καλούμε να ανοίξουν τους λογαριασμούς και τις θυρίδες τους εντός και εκτός Ελλάδας, που είναι γεμάτες χρυσό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Η κ. Κεφαλογιάννη έχει τον λόγο. Δεν είναι εδώ; Η κ. Λυμπεράκη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του κόμματος το Ποτάμι έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θέλω τρία σημεία να θέσω: Το πρώτο είναι ένα ερώτημα προς τον Υπουργό, τον κ. Παρασκευόπουλο. Το δεύτερο είναι ένα θέμα προς προβληματισμό προς το Σώμα. Το τρίτο αφορά μια απάντηση στον κ. Βούτση, ο οποίος ήταν εδώ. Πραγματικά, ετοιμαζόμουν να πω ότι τόσο εργατικό και πιστό στρατιώτη της Βουλής σπάνια βλέπω. Δυστυχώς, έφυγε πριν από πέντε λεπτά. Ισχύει πάντως. Το πρώτο που ήθελα να πω είναι το ερώτημα στον κ. Παρασκευόπουλο. Θα ζητούσα πραγματικά, αν έχετε την καλοσύνη να μας διευκρινίσετε και αν γίνεται να μας το δώσετε και γραπτώς, ποιες από τις τροπολογίες των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ κάνετε δεκτές, γιατί υπάρχει μια ασάφεια και μια πολλαπλή ανάγνωση. Ρωτάω κάποιον και μου λέει ότι αυτό έγινε δεκτό, άλλος μου λέει ότι δεν έγινε δεκτό. Νομίζω ότι θα βοηθήσει πάρα πολύ να ξέρουμε πού βρισκόμαστε και πού στεκόμαστε. Το δεύτερο αφορά στο θέμα προβληματισμού προς το Σώμα: Ακούστηκαν από χθες πολλά και πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Οι λέξεις «Διαφωτισμός» και «ανθρωπιστικές αξίες» ακούστηκαν πάρα πολλές φορές. Το θεωρώ πολύ σημαντικό και πάρα πολύ θετικό. Θα ήθελα όμως να πω ότι κυκλοφορούσε περισσότερο υπόρρητα - σε λίγες ομιλίες μόνο βγήκε καθαρά, με λόγια - η άποψη ότι οι κοινωνικές δυσκολίες, οι κοινωνικές αδικίες, οι στερήσεις αποτελούν τον πρωταρχικό λόγο ή αποτελούν πολύ σημαντικό λόγο που εξάπτει την παραβατική συμπεριφορά. Θέλω να πω ότι, ενώ εκ πρώτης όψεως μπορεί κάποιος να πει ότι μπορεί να γίνονται κάποιες συσχετίσεις, που μπορεί κάποιες φορές να βγαίνουν και κάποιες φορές να μην βγαίνουν, και ενώ ακούγεται μια πάρα πολύ ριζοσπαστική άποψη, καθώς καταφέρνει να χτυπήσει ταυτοχρόνως το σύστημα με έναν ολοκληρωμένο τρόπο και κάπως να ελαφρύνει τη θέση των ανθρώπων που δέχονται την πίεση του σωφρονισμού, στην πραγματικότητα είναι μια πάρα πολύ αναχρονιστική και πάρα πολύ υποτιμητική άποψη. Είναι δηλαδή μια άποψη που είναι πάρα πολύ πατερναλιστική και που υποτιμάει τον κάθε άνθρωπο, άντρα και γυναίκα, και του αφαιρεί μέρος της ελευθερίας των κινήσεων του και των αποφάσεών του. Είναι σαν να λέμε εντελώς πατερναλιστικά: «Δεν πειράζει μωρέ, φτωχός ήταν, ας σκότωσε και πέντε - έξι, δεν πειράζει», κάτι το οποίο πραγματικά τον βάζει σε μια θέση μειωμένης αυτοσυνείδησης και ελευθερίας τελικά. Το πιο επικίνδυνο όμως είναι ότι δημιουργεί μια πεποίθηση ότι οι φτωχότεροι άνθρωποι και οι πιο αδικημένοι είναι επιρρεπείς προς την εγκληματική συμπεριφορά. Θέλω να σας το πω αυτό, γιατί πολλές φορές μέσα στη γενική καλή διάθεση της κριτικής και της ανατροπής των πραγμάτων νομίζουμε ότι με ορισμένες εκφράσεις καυτηριάζουμε τους κακούς και βοηθάμε τους καλούς και στην πραγματικότητα, ανεξαρτήτως των προθέσεών μας, αυτό που κάνουμε είναι να σέρνουμε και εμείς το χορό της υποβάθμισης των ανθρώπων, που νομίζω ότι είναι πάρα πολύ προβληματικό. Οπωσδήποτε, στις φτωχές χώρες με τους πολλούς φτωχούς ανθρώπους, αυτές οι απόψεις θεωρούνται εξόχως αντιδραστικές και σκοταδιστικές και θα ήθελα να μας προστατεύσω σαν Σώμα και σαν Βουλευτές, άντρες και γυναίκες, από τέτοιου είδους απόψεις που πιστεύω ότι δεν είναι μέσα στην πρόθεση κανενός και καμμίας. Αυτό που θα ήθελα να πω σε σχέση με τον κ. Βούτση, ο οποίος δεν είναι εδώ, είναι ότι πραγματικά υπήρχε κάτι το αφοπλιστικό στη χθεσινή του ερώτηση: Καλά, πείτε μας τι να κάνουμε; Δηλαδή, να τα δώσουμε όλα; Αφού βλέπετε ότι υπάρχει δυσκολία, ότι δεχόμαστε φοβερές πιέσεις. Χθες προτίμησα να μην το σχολιάσω, γιατί ίσως δεν είχα καταλάβει και πολύ καλά ότι η δουλειά του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου είναι να μιλάει και για θέματος εκτός των νομοσχεδίων που συζητούνται και, σαν καλή μαθήτρια, θέλω να μιλάω γι' αυτό που είναι το θέμα της συζήτησης. Πάρα ταύτα, επειδή το ξαναείπε πάλι σήμερα, βέβαια απευθυνόμενος μόνο προς τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ - είπε: «αν έχετε ιδέες, πείτε τις» - , νομίζω και αυτή τη φορά θα προσπαθήσω να πω ότι αυτό που πρέπει να κάνει η Κυβέρνηση - και πρέπει να το κάνει όσο γίνεται σε σύμπνοια και σε συμφωνία και σε υποστήριξη με όλον τον ελληνικό λαό - είναι να προχωρήσει όσο γίνεται πιο γρήγορα για συμφωνία. Καταλαβαίνω ότι τη συμφωνία φραστικά την επιθυμούμε όλοι, αλλά κρίνω ότι από τους δύο μήνες που έχουν περάσει από την 20η Φεβρουαρίου, προφανώς υπάρχουν αρκετά αγκάθια. Νομίζω ότι ως μέλος της Βουλής, αλλά και ως μέλος αυτής της κοινωνίας μού γεννιέται το ερώτημα: Πού ακριβώς σκοντάφτει αυτή η συμφωνία; Καταλαβαίνω ότι περιμέναμε πως ότι θα απελευθερωθούν πόροι κάποια στιγμή την Μεγάλη Εβδομάδα. Δεν απελευθερώθηκαν. Είχαμε μεγάλες ελπίδες για τις 24 Απριλίου. Φαίνεται ότι ίσως δεν επιβεβαιωθούν. Πάμε για τον Μάιο. Δηλαδή, υπάρχει μια παράταση της αβεβαιότητας, μιας δηλητηριώδους αβεβαιότητας, που σίγουρα κάνει κακό και στην οικονομία και στην κοινωνία. Νομίζω ότι πιο χρήσιμο θα ήταν να βγει ο Πρωθυπουργός και να εξηγήσει ποια ακριβώς είναι αυτά τα θέματα, τα οποία ζητούνται από τη χώρα μας και στα οποία δεν μπορεί ή δεν είναι έτοιμος να συναινέσει. Όσο πιο ευρύς γίνει ο κύκλος των συμμετεχόντων σε αυτήν τη συζήτηση, τόσο πολύ θα δυναμώσει πιστεύω και η αποφασιστικότητα με την οποία θα χειριστούμε το πρόβλημα, που έχουμε μπροστά μας. Σε κάθε περίπτωση, θα ήθελα να θυμίσω ότι το πρόβλημα της Ελλάδας μπορεί αυτήν τη στιγμή να είναι ο κίνδυνος της έλλειψης ρευστότητας, που στη χειρότερη περίπτωση - κάτι που απευχόμαστε όλοι και όλες - θα μπορούσε να οδηγήσει και σε χρεοκοπία, αλλά το πραγματικό μακροχρόνιο πρόβλημα, που γεννάει αυτό το πρόβλημα το σημερινό, είναι ότι η οικονομία μας βρίσκεται σε τρομερή αδυναμία να παράξει προϊόντα και υπηρεσίες, που να επιθυμούν κάποιοι να αγοράσουν στον κόσμο και εδώ. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει πάρα πολύ γρήγορα, όπως και να πηγαίνει η διαπραγμάτευση, όποια και να είναι η έκβαση της διαπραγμάτευσης, ακόμα κι αν εμφανιστεί η Μάτζικα Ντε Σπελ και πει «διαγράφω το χρέος, την Κριστίν Λαγκάρντ εντελώς», εμείς θα έχουμε ένα θέμα εδώ. Θα έχουμε θέματα να κουβεντιάσουμε. Θα είμαστε πάρα πολύ ευτυχείς που έφυγε ένα βάρος από τους ώμους μας, αλλά η καθημερινότητα του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η οικονομία μας, δημόσια και ιδιωτική, είναι τέτοια που θα αρχίσει να συσσωρεύει - ήδη το κάνει - νέα ελλείμματα. Αυτό σημαίνει ότι αυτό το χρόνο που έχουμε είτε μοιραζόμαστε τις ανησυχίες της Κυβέρνησης - θα θέλαμε πάρα πολύ και είμαστε διατεθειμένοι να βοηθήσουμε - είτε η Κυβέρνηση κρίνει ότι δεν θέλει να τις μοιραστεί μαζί μας. Πρέπει όμως να μοιραστεί με τον ελληνικό λαό τα μεγάλα θέματα, στα οποία πρέπει να απαντήσει η χώρα μας ούτως ή άλλως. Σε αυτά και σε όλα τα άλλα χρήσιμα πράγματα, το Ποτάμι θα είναι εδώ. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Ψυχογιός έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε στην τελική ευθεία για την ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, μετά από μια ενδελεχή συζήτηση που προηγήθηκε στην αρμόδια διαρκή επιτροπή, μια συζήτηση η οποία από τη μια πλευρά περιλάμβανε μια εξαιρετικά εποικοδομητική ακρόαση φορέων και από την άλλη μια ένδεια επιχειρημάτων για την ουσία του νομοσχεδίου από την πλευρά της Αντιπολίτευσης και κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Κατέστη σαφές από τις τοποθετήσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των φορέων ότι το νομοσχέδιο αυτό κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Δίνει λύσεις, θέτει τις βάσεις για τη βελτίωση του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας, αλλά παράλληλα χρειάζεται να συνοδευτεί από μία δέσμη μέτρων σε θεσμικό επίπεδο, για να αποτελέσει πραγματική τομή στα δεδομένα της χώρας έως τώρα. Τα παραπάνω τα γνωρίζει ο κύριος Υπουργός και στην επιτροπή αναφέρθηκε στις επόμενες κινήσεις του Υπουργείου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη βάση του υπό συζήτηση νομοσχεδίου βρίσκεται η έννοια της αξιοπρέπειας, η οποία κατείχε περίοπτη θέση στην προεκλογική εκστρατεία του ΣΥΡΙΖΑ και αποτελεί βασική θέση της Αριστεράς, αλλά και των ευρωπαϊκών και διεθνών κειμένων και θεσμών. Αξιοπρέπεια για τους κρατούμενους που παραμένουν εντός φυλακής και όχι εντός φυλακής της φυλακής, που αποτελούν οι φυλακές τύπου Γ, σύμφωνα άλλωστε και με σαράντα ένα επιφανείς ποινικολόγους και εγκληματολόγους. Αξιοπρέπεια γι' αυτές τις κατηγορίες των κρατουμένων που απολύονται υπό όρους ή εκτίουν με εναλλακτικό τρόπο την ποινή τους, αξιοπρέπεια για τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, των οποίων ο εκπρόσωπος μετέφερε την αγωνία του κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της επιτροπής, αλλά και συγκεκριμένες θέσεις της συγκεκριμένης κατηγορίας. Τέλος, αξιοπρέπεια για ένα πολιτικό σύστημα, το οποίο δεν πρέπει πλέον να ανέχεται τις απάνθρωπες συνθήκες των ελληνικών φυλακών, που προσβάλλουν τόσο τη χώρα όσο και τον πολιτισμό μας. Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο στοχεύει στον εξανθρωπισμό και την ευθυγράμμιση της λειτουργίας του ελληνικού σωφρονιστικού συστήματος με τις ευρωπαϊκές και διεθνείς υποχρεώσεις, που έχει αναλάβει η χώρα. Μέσα από τα περισσότερα άρθρα του επιδιώκεται η αποσυμφόρηση των ελληνικών φυλακών. Πιο συγκεκριμένα, με το άρθρο 2 του νομοσχεδίου πραγματοποιούνται παρεμβάσεις του νομοθέτη στο πεδίο των ανήλικων κρατούμενων, των αλλοδαπών φιλοξενούμενων στις ελληνικές φυλακές και των ασθενών, υπερήλικων και αναπήρων κρατουμένων, που βιώνουν τις συνθήκες εγκλεισμού πολύ δυσμενέστερα από όλους τους υπόλοιπους κρατούμενους. Παράλληλα συστηματοποιείται για πρώτη φορά ποινικά το bullying με την τροποποίηση του άρθρου 312 του Ποινικού Κώδικα, για το οποίο απαιτείται συνεχής σκληρή συμπεριφορά από την οποία να προξενείται σωματική κάκωση ή βλάβη της σωματικής ή ψυχικής υγείας, και τιμωρείται με φυλάκιση. Την κρισιμότητα αυτή της αποσυμφόρησης των φυλακών, καθώς και γενικότερα της αναβάθμισης των συνθηκών κράτησης επιτείνει ακόμα περισσότερο και η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως αναδείχθηκε και κατά την ακρόαση των φορέων, κυρίως από την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα των Ανθρώπων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου έχει εκδώσει μόνο τα τελευταία χρόνια πάνω από σαράντα αποφάσεις, στις οποίες καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ, με συνέπεια την επιβολή προστίμων στη χώρα μας συνολικού ύψους περίπου 2 εκατομμυρίων ευρώ. Σε μία εξ αυτών, στην υπόθεση Τσόκας και άλλοι κατά Ελλάδος, οι προσφεύγοντες κατήγγειλαν ότι οι φυλακές Τριπόλεως, αν και έχουν χωρητικότητα για εξήντα πέντε κρατούμενους, έφτασαν να φιλοξενούν πάνω από διακόσιους δεκαπέντε στο τέλος του 2012 κι ότι οι συνθήκες διαβίωσής τους ήταν άθλιες και τριτοκοσμικές. Το Δικαστήριο καταδίκασε το ελληνικό κράτος για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, επιδικάζοντας το ποσό των 133.300 ευρώ ως αποζημίωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αξίζει σε αυτό το σημείο να σημειωθεί - καθ' ότι και στα πλαίσια της δουλειάς μου ως δικηγόρους εξειδικευμένους στα ανθρώπινα δικαιώματα παρακολούθησα τη συνεδρίαση αυτής της υπόθεσης - ότι η αντιμετώπισή της από τους δικαστές ήταν ως μια ακόμα υπόθεση ρουτίνας για την Ελλάδα. Μάλιστα, μπορούσε κανείς εύκολα να διακρίνει στις εισηγήσεις τους το σκωπτικό ύφος για τη συνεχή και διαρκή μη συμμόρφωση της ελληνικής Κυβέρνησης προς την πάγια νομολογία του οργάνου. Για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι για το τι σημαίνει «συμμόρφωση», η συμμόρφωση της Ελλάδας με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου συνίσταται στη λήψη γρήγορων και αποτελεσματικών μέτρων επείγοντος χαρακτήρα, προκειμένου να αποφευχθεί η συνέχιση της εξευτελιστικής μεταχείρισης των κρατούμενων και ο κίνδυνος για τη ζωή και την υγεία τους. Επομένως, τα έκτακτα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 6 του παρόντος νομοσχεδίου μπορεί από νομικής πλευράς να μην είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος, αλλά ανταποκρίνονται στην άμεση και πιεστική ανάγκη αντιμετώπισης της κατάστασης και αποφυγής των προστίμων. Εκτός από τις καταδίκες αυτές και τις άλλες εκατόν ενενήντα μία υποθέσεις που εκκρεμούν στο Δικαστήριο του Στρασβούργου και οι οποίες θα κριθούν κατά προτεραιότητα, σημειώνεται και η από του 2011 έκθεση της Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά των βασανιστηρίων, που επισημαίνει τη σταθερή επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης και μεταχείρισης των κρατουμένων, τις ακατάλληλες συνθήκες, την έλλειψη κατάλληλης ιατρικής φροντίδας, τη βία μεταξύ των κρατουμένων, που επιδεινώνονται από το δραματικό υπερπληθυσμό των φυλακών. Κύριε Υπουργέ, είναι προφανές ότι θα πρέπει να ακολουθήσουν στοχευμένες παρεμβάσεις στο Σωφρονιστικό και Ποινικό Κώδικα, προκειμένου να εξασφαλιστούν, τόσο το θεσμικό πλαίσιο, όσο και οι δομές, αλλά και το ανθρώπινο δυναμικό που απαιτούνται για τη θεμελίωση ενός σύγχρονου σωφρονιστικού συστήματος. Στο άρθρο 10 του παρόντος νομοσχεδίου προβλέπεται η αύξηση των θέσεων προσωπικού καταστημάτων κράτησης. Η αύξηση αυτή είναι απολύτως απαραίτητη για τη στοιχειώδη επίλυση ζητημάτων διαβίωσης, υγείας και ασφάλειας των κρατούμενων και του προσωπικού των φυλακών, αλλά ούτε αρκεί και ούτε λύνει από μόνη της το πρόβλημα. Οι ενέργειες γύρω από την αναβάθμιση του σωφρονιστικού συστήματος θα πρέπει να έχουν ποιοτικό και μεσομακροπρόθεσμο χαρακτήρα ούτως ώστε οι διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου να ενισχυθούν και να μην μείνουν χωρίς αντίκρισμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσον αφορά τις τροπολογίες που έχουν κατατεθεί, θα ήθελα να σημειώσω τα εξής. Κατ' αρχάς, όσον αφορά την τροπολογία για τον γνωστό σε όλους μας κουκουλονόμο, με την τελευταία πρέπει να σημειώσουμε ότι καταργείται ένας νόμος ο οποίος έχει επικριθεί έντονα ως αντισυνταγματικός, ως αντιβαίνων στα άρθρα 7 και 25 του Συντάγματος, ως αντιδημοκρατικός και επικίνδυνος, από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας, όπως η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, αλλά ο οποίος αποδείχθηκε στην πράξη και τελείως αναποτελεσματικός, καθώς συλλαμβάνονταν απλώς διαδηλωτές με βάση την ενδυμασία τους. Όλα τα κόμματα, ΚΚΕ, ΑΝΕΛ, Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ, έχουν τοποθετηθεί σε σχέση με το νόμο αυτό, λέγοντας ότι πρέπει είτε να καταργηθεί τελείως είτε να διαφοροποιηθεί σημαντικά. Κατά δεύτερον, η προωθούμενη τροπολογία σε σχέση με τον τρόπο λήψης DNA υπακούει και πάλι στο Σύνταγμα, στα άρθρα 2, 5, 7 παράγραφος 2 του Συντάγματος και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο άρθρο 3 της ΕΣΔΑ. Εναρμονίζεται και με ειδική σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη χρήση ανάλυσης DNA στο πλαίσιο της ποινικής δικαιοσύνης, που θέτει ως προϋπόθεση χρήσης γενετικών αναλύσεων προς το σκοπό της ταυτοποίησης του δράστη τη μη παραβίαση θεμελιωδών αρχών, όπως η αρχή της αξιοπρέπειας του προσώπου και του σεβασμού του ανθρώπινου σώματος, τα δικαιώματα άμυνας και, όπως πάντα, την αρχή της αναλογικότητας. Τα ίδια επισημαίνει σε όλες τις γνωμοδοτήσεις της για το θέμα και η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι καθίσταται σαφές από τη συζήτηση του παρόντος νομοσχεδίου ότι υπάρχει μια σύγκρουση μεταξύ δύο κόσμων: Ενός σιδηρόφρακτου, κυριολεκτικά και μεταφορικά, κόσμου, που βασίζεται στο φόβο για να επιβάλλει τις οικονομικές, κοινωνικές και θεσμικές του επιλογές και από την άλλη, ενός κόσμου της ανθρωπιάς, της ανεκτικότητας, της επιείκειας, της αξιοπρέπειας - επικαλούμαι και το συνάδελφο κ. Εμμανουηλίδη - και της πρόθεσης να βάλει στο κέντρο των νομοθετικών και λοιπών πρωτοβουλιών του τη διαπαιδαγώγηση και όχι την εκδίκηση απέναντι στους ανθρώπους. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει η κ. Γαϊτάνη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είχαμε χρόνια να δούμε ένα νομοσχέδιο στη Βουλή που να έχει ανθρωπιστικό χαρακτήρα, ένα νομοσχέδιο που δεν είναι μισάνθρωπο, δεν είναι εκδικητικό προς τους αδύναμους, ένα νομοσχέδιο που δεν είναι τιμωρητικό και δολοφονικό σε ανθρώπους που δεν έχουν κανένα δικαίωμα αυτοπροστασίας όπως οι ανήλικοι, οι βαριά ανάπηροι, οι μετανάστες, οι τοξικοεξαρτημένοι, οι υπερήλικες που είναι έγκλειστοι στις φυλακές. Είναι ένα νομοσχέδιο που προσπαθεί να ανακουφίσει τόσο τους φυλακισμένους όσο και τις οικογένειές τους, αλλά και τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι χαίρει αποδοχής από τόσους φορείς. Μέχρι τώρα, αυτό που βλέπαμε ήταν νόμοι που εξαθλίωναν την κοινωνία, οδηγούσαν τους ανθρώπους στην ανεργία, αφαιρούσαν το δικαίωμα στη μόρφωση και την υγεία, επιβάρυναν το περιβάλλον. Για να εφαρμοστούν αυτοί οι νόμοι, χρειάστηκε να εμπεδωθεί ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Με μια γκεμπελική προπαγάνδα, η οποία έλεγε ότι το μείζον πρόβλημα της κοινωνίας είναι η αυξανόμενη εγκληματικότητα και οι κουκουλοφόροι, η Κυβέρνηση Καραμανλή το 2009 ψήφισε τον γνωστό κουκουλονόμο ή αλλιώς νόμος σχετικά με την απόκρυψη των χαρακτηριστικών του προσώπου που εφαρμόστηκε στο έπακρο από την Κυβέρνηση Παπανδρέου. Παρά τις υποσχέσεις για την κατάργησή του, τότε από κορυφαία στελέχη της, αυτό ήταν αδύνατο από τη στιγμή που επέλεξε την καταστροφική πολιτική λιτότητας των μνημονίων. Για εσάς δεν ήταν έγκλημα οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στη ζωή των εργαζομένων και της νεολαίας. Έγκλημα ήταν να αντιστέκεσαι στα σχέδια βίαιης αναδιανομής του πλούτου από τους φτωχούς στους πλούσιους. Άρα, ο κουκουλονόμος φτιάχτηκε, όχι για τους εγκληματίες που ήθελαν να κρυφτούν, αλλά γι' αυτούς που θέλησαν να αντισταθούν. Πώς να εξηγήσουμε άλλωστε ότι ο κουκουλονόμος εφαρμόστηκε μονομερώς στους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν το περιβάλλον στην Κερατέα και τις Σκουριές, στους εργαζόμενους που βγήκαν στο πεζοδρόμιο για το μεροκάματο στις πανελλαδικές απεργίες, σε αυτούς που διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στην εξαθλίωση κατά εκατοντάδες χιλιάδες στο Σύνταγμα, που αντέδρασαν στη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου; Για να εμπεδωθεί και ένα κλίμα γενικευμένης τρομοκρατίας, εφαρμόστηκε και προληπτικά στο δρόμο κυρίως κατά νεολαίων, επειδή δεν ήταν ευπρεπώς ενδεδυμένοι, όχι όμως για τους χρυσαυγίτες, τους συνομιλητές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που στέκονταν δίπλα στα ΜΑΤ με κράνη, ρόπαλα, ασπίδες που ξυλοκοπούσαν και μαχαίρωναν με την ανοχή της ΕΛΑΣ. Ο κ. Βορίδης μάς μίλησε χθες για μπράβους της νύχτας. Δεν μας είπε, όμως, για τους μπράβους της γειτονιάς που επιτίθονταν συστηματικά σε μάνες και παιδιά στις παιδικές χαρές επειδή ήταν μετανάστες ούτε για κάτι περίεργους τύπους με κουκούλες που επίσης έστεκαν δίπλα στις αστυνομικές κλούβες. Ήταν, όμως, και ένας νόμος πολιτικής διαστρέβλωσης που ταύτισε τους διαδηλωτές με τους κουκουλοφόρους της κατοχής. Να τονίσω, λοιπόν, ότι η μαντήλα και η κουκούλα που χρησιμοποιούνται από τα κινήματα είναι διαχρονικά τρόπος προφύλαξης από την καταστολή σε περιόδους άγριας ταξικής πάλης. Αντίθετα, η κουκούλα των χαφιέδων αποτελούσε πάντα εξάρτημα θρασύδειλων, για να συνεργαστούν με το σύστημα και τις δυνάμεις καταστολής ενάντια στο κίνημα. Το 1943 θεσπίστηκε ο πρώτος κουκουλονόμος από την κυβέρνηση των δοσίλογων του Ιωάννη Ράλλη. Δεν είναι η πρώτη φορά που ήρθε το 2009. Και τότε ο νόμος έκανε λόγο για επιβαρυντική περίπτωση σε διάπραξη αδικημάτων, όπως καταλήψεων δημόσιων κτηρίων και επιθέσεων ενάντια στην αστυνομία από τους προσωπιδοφόρους. Έτσι λέγονταν τότε οι σημερινοί κουκουλοφόροι. Πάντα, όμως, όταν θεσπιζόταν μία καινούργια ποινική ρύθμιση ενάντια σε δήθεν περιθωριακές ομάδες ήταν για να διασπάσει, να συκοφαντήσει και να περιθωριοποιήσει κομμάτια του εργατικού και του λαϊκού κινήματος. Στην πραγματικότητα, όμως, γινόταν για να προλάβει την ανάπτυξή του, πριν συνειδητοποιήσει τη δύναμή του και δεν σταματιέται μετά. Την περίοδο του 1943 οι ομάδες αυτές έχουν ονοματεπώνυμο ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, όπως ονοματεπώνυμο είχαν οι Ζαπατίστας στο Μεξικό που πολεμούσαν για την αυτονομία τους, οι Παλαιστίνιοι που διεκδικούν το κράτος τους, οι γκετοποιημένοι νεολαίοι στα προάστια του Παρισιού, μετανάστες δεύτερης γενιάς, οι εργάτες στην αυτοκινητοβιομηχανία της Νότιας Κορέας που με κράνη και ασπίδες κατεβαίνουν στις διαδηλώσεις, η εξεγερμένη νεολαία του Δεκέμβρη του 2008, η γενιά της επισφάλειας και της ανεργίας, οι εκατοντάδες χιλιάδες απεργοί των διαδηλώσεων του 2010-2012 στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα, παρανομία για εσάς δεν είναι το μαντήλι και η κουκούλα. Παρανομία για εσάς είναι η αντίσταση. Δεν είναι το πρόσωπο που κρύβεται, είναι αυτό που η οργή το πνίγει. Γι' αυτό δεν είναι απλά μόνο θέμα ευρωπαϊκού κεκτημένου, σύντροφοι και συντρόφισσες του ΣΥΡΙΖΑ - είναι και αυτό βεβαίως - αλλά είναι και του ταξικού κεκτημένου. Και επειδή εμείς δεν φοβόμαστε το κίνημα, επειδή γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε μέσα σε αυτό όποιος νόμος είναι ενάντια σε εργατικές και λαϊκές δυνάμεις και τη νεολαία θα τον καταργήσουμε και θα διευρύνουμε κοινωνικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες. Αυτή είναι η δική μας πολιτική. Μέσα από την προσπάθεια για ανατροπή της λιτότητας θα ακυρώσουμε όλη την κατασταλτική νομοθεσία των περασμένων ετών. Το νομοσχέδιο αυτό, όπως και οι τροπολογίες Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, είναι προς αυτήν την κατεύθυνση και είναι η αρχή. Παρά την τρομοϋστερία και τα ακροδεξιά παραληρήματα από τη Νέα Δημοκρατία, το δήθεν ευαίσθητο Ποτάμι και τα συστημικά ΜΜΕ, που το μόνο που καταφέρνουν είναι να ενισχύσουν τους φασίστες, δεν θα υποχωρήσουμε ούτε βήμα στις αξίες μας και τις αρχές της ριζοσπαστικής Αριστεράς ούτε βήμα από τα διαχρονικά αιτήματα του κινήματος και του κόσμου μας. Γιατί, όσο και αν διάφορα κέντρα θέλουν να χάσουμε την ψυχή μας, δεν είμαστε η Αριστερά του τίποτα. Είμαστε η Αριστερά της πράξης! Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν λίγο ζήτησα από την κ. Κεφαλογιάννη με τη σειρά της να έρθει να μιλήσει. Η κ. Κεφαλογιάννη δεν ήταν στην Αίθουσα. Ήρθε αμέσως μετά, όταν είχε ανέβει στο Βήμα ο κ. Ψυχογιός, και μου είπε ότι για λόγους προσωπικούς δεν μπορούσε να είναι εδώ εκείνη την ώρα. Μου ζήτησε τώρα να μην χάσει το δικαίωμά της να μιλήσει. Επειδή και ο κ. Καράογλου που ακολουθεί δεν είναι παρών στην Αίθουσα, θα ήθελα να μου επιτρέψετε να της δώσουμε αυτήν τη δυνατότητα, παρά την προηγούμενη απουσία της. Νομίζω ότι συμφωνείτε.
Τον λόγο έχει, λοιπόν, η κ. Κεφαλογιάννη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε το νομοσχέδιο για κατάργηση καταστημάτων κράτησης τύπου Γ΄ και για την αποσυμφόρηση των φυλακών μέσω μαζικών αποφυλακίσεων. Την ίδια στιγμή, η χώρα αντιμετωπίζει μια αυξημένη και ανεξέλεγκτη, πλέον, ροή μεταναστών και προσφύγων. Την ίδια στιγμή, η χώρα αντιμετωπίζει ένα ογκούμενο κύμα καταλήψεων δημοσίων κτηρίων. Την ίδια στιγμή, οι αρμόδιοι Υπουργοί της Κυβέρνησης απλώς περιγράφουν άπρακτοι τα γεγονότα ως παρατηρητές και όχι ως εκτελεστική εξουσία. Αυτό σημαίνει, με λίγα λόγια, ότι η Κυβέρνηση δεν δείχνει να ενδιαφέρεται καθόλου για τα ζητήματα ασφάλειας, ζωής, δημόσιας τάξης, αλλά δείχνει να ενδιαφέρεται κυρίως ή μόνο για τα δικαιώματα άλλοτε των κρατούμενων τρομοκρατών και άλλοτε των ομάδων αντιεξουσιαστών. Κανένα ενδιαφέρον για το δικαίωμα στην ασφάλεια, την τάξη, την προστασία του νόμου. Πραγματικά, ανεξήγητη στάση για μια κυβέρνηση, δηλαδή για έναν από τους πυλώνες του κράτους, την εκτελεστική εξουσία που έχει στα χέρια της την προστασία, όχι μόνο των άλλων δύο μορφών εξουσίας, αλλά και του λαού συνολικά. Μήπως, όμως, τελικά δεν είναι ανεξήγητη αυτή η στάση; Μήπως είναι αποτέλεσμα μιας σειράς εμμονών, ιδεοληψιών, ιδεολογικών αγκυλώσεων, που υπηρετούν μειοψηφίες ενάντια στο γενικό καλό, στο καλό του συνόλου της κοινωνίας; Διότι αυτό δείχνει το πνεύμα του νομοσχεδίου, ενός αποσπασματικού νομοσχεδίου που βιαστήκατε να φέρετε προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή. Γιατί άραγε; Τι σκοπιμότητες εξυπηρετείτε; Το πραγματικό πρόβλημα της αποσυμφόρησης των φυλακών μετατρέπεται με το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης σε έκτακτα μέτρα, όπως δείχνει άλλωστε και ο τίτλος του άρθρου 4, δηλαδή σε μέτρα γενικευμένης αποφυλάκισης, τα οποία ουσιαστικά καταργούν δικαστικές αποφάσεις και λειτουργούν με τυπικό τρόπο, δηλαδή χωρίς εξατομικευμένη εξέταση από τη δικαστική αρχή. Επιπλέον, τα έκτακτα αυτά μέτρα μαζικού χαρακτήρα οδηγούν σε γενικευμένη απελευθέρωση, ανεξάρτητα από το είδος του αδικήματος. Μπορείτε, κύριε Υπουργέ, τελικά να μας εγγυηθείτε τη δημόσια ασφάλεια; Μπορείτε να διαβεβαιώσετε το Σώμα και τον ελληνικό λαό ότι δεν θα διαταραχθεί η δημόσια τάξη; Όμως ποια δημόσια ασφάλεια και ποια δημόσια τάξη; Η Κυβέρνηση δεν φαίνεται καν να αντιλαμβάνεται ότι υφίσταται τέτοιου είδους πρόβλημα αυτήν τη στιγμή. Αφού επί μέρες περιέφερε, μέσω φημών την αρμόδια Υπηρεσία Προστασίας Πολίτη και τους ίδιους τους Υπουργούς από Υπουργείο σε Υπουργείο, από το Υπουργείο Εσωτερικών στο Δικαιοσύνης, τελικώς σταθεροποιήθηκε προσωρινά, αλλά πάντα με το χαρακτηριστικό ύφος της πλήρους απάθειας. Τόσο ο κ. Πανούσης, όσο και η κ. Χριστοδουλοπούλου, το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν συνεντεύξεις, να σχολιάζουν απλώς και να μην ενεργούν και όταν ενεργούν - κυρίως η κ. Χριστοδουλοπούλου - να το κάνουν διευκολύνοντας το ήδη τεράστιο ρεύμα μετανάστευσης, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις να αυξηθούν ακόμα περισσότερο οι μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές. Ουσιαστικά δηλαδή, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με τη διευκόλυνση της εισόδου, με την κατάργηση της επαναπροώθησης και με την ανυπαρξία ελέγχου της μεταναστευτικής ροής, έχει δημιουργήσει μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα ένα εκρηκτικό κλίμα. Όποιος θέλει, έρχεται στην Ελλάδα διά ξηράς ή θαλάσσης, χωρίς κανέναν έλεγχο. Περνάει τα σύνορα και καταλήγει συνήθως στο κέντρο των Αθηνών. Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου. Γιατί δεν συμβαίνει; Διότι σε όλα τα άλλα μέρη, τα κράτη οφείλουν να προστατεύουν την ασφάλεια και τη συνοχή και για τον λόγο αυτό ελέγχουν τις μεταναστευτικές ροές. Αυτήν τη στιγμή, στα παράλια της Τουρκίας και της Βόρειας Αφρικής συνωθούνται εκατομμύρια άνθρωποι με το μάτι στραμμένο προς την Ευρώπη, προς την Ελλάδα. Πρόκειται για πρόσφυγες και μετανάστες από την Ασία, την Αφρική, τη Μέση Ανατολή, για πληθυσμούς δηλαδή που ζητούν να περάσουν στην Ευρώπη και έχουν απέναντί τους μια Κυβέρνηση, που δίνει το σήμα της ελεύθερης διακίνησης. Μια Ελλάδα που βρίσκεται στο όριο, που έχει πρόβλημα ανεργίας και χρηματοδότησης του κοινωνικού κράτους, αντί να ελέγξει καλύτερα τα σύνορα, αντί να προφυλάξει τον λαό και τη χώρα, αντιθέτως δίνει το σήμα της διευκόλυνσης. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε. Μέσα σε δύο μήνες έχει τριπλασιαστεί ο αριθμός των μεταναστών που μπαίνουν στη χώρα και καταλήγουν στην Αθήνα. Το μεταναστευτικό ζήτημα είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. Όμως, πάνω στο ευρωπαϊκό πρόβλημα έχει προστεθεί και το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος νομίζει ότι το κράτος είναι δίκτυο, ότι δεν κυβερνά μια χώρα, αλλά μια μη κυβερνητική οργάνωση. Αυτό απέδειξε και η πολυήμερη κατάληψη της Πρυτανείας. Έπρεπε να περάσουν τόσες μέρες για να πράξει το κράτος τα αυτονόητα, να διαφυλάξει τη δημόσια περιουσία, να προστατεύσει τη δημόσια ασφάλεια. Μια μικρή ομάδα αντιεξουσιαστών κατέλυσε κάθε έννοια δικαίου και κάθε έννοια δικαιώματος, εκβιάζοντας ωμά και απροκάλυπτα την Κυβέρνηση, την ελληνική πολιτεία. Άλλες ομάδες συστηματικά το τελευταίο διάστημα βανδαλίζουν, καταστρέφουν περιουσίες, γκετοποιούν περιοχές όπως τα Εξάρχεια, νεκρώνουν το εμπορικό κέντρο της πρωτεύουσας. Κι εσείς, η Κυβέρνησή σας δηλαδή, κοιτάει με απάθεια. Ή μάλλον, ακόμα χειρότερα, νομοθετεί για να εξευμενίσει αυτές τις ομάδες, ομάδες που δυστυχώς αναδεικνύονται σε ρυθμιστές που συνδιαμορφώνουν και εντέλει συγγράφουν ένα νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο που δυστυχώς - και το λέω με μεγάλη λύπη - κόβεται και ράβεται στα μέτρα καταδικασμένων τρομοκρατών, εξυπηρετεί και φωτογραφίζει συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η ελληνική δημοκρατία - και το ξέρετε πολύ καλά, κύριε Υπουργέ - στα χρόνια της Μεταπολίτευσης μάτωσε. Κινδυνεύσαμε και κινδυνεύουμε από την τρομοκρατία. Πληρώσαμε ως κοινωνία ένα μεγάλο, βαρύ φόρτο αίματος. Οι καταδικασμένοι για υποθέσεις τρομοκρατίας είναι εχθροί της δημοκρατίας. Κάποιοι νοσταλγοί τους το έγραψαν και με σπρέι στο προαύλιο της Βουλής. Την πολέμησαν, θυσιάζοντας δεκάδες ανθρώπους. Η δημοκρατία, όμως, δεν εκδικείται, δεν εκβιάζεται, δεν φοβάται. Οφείλει να είναι αυστηρή, αλλά δίκαιη με τους εχθρούς της. Πριν να είναι αργά, η Κυβέρνηση χρειάζεται να σοβαρευτεί και να αναλογιστεί ότι έχει στα χέρια της τις τύχες της Ελλάδας. Δεν έχει κανένα δικαίωμα να παίζει με το μέλλον της χώρας. Οι στιγμές είναι κρίσιμες και γι' αυτό πρέπει να αναλογιστείτε τις ευθύνες σας, το βάρος και την ιστορικότητα της περιόδου που διανύουμε. Βρείτε τους τρόπους, έστω και αυτήν την ώρα, να αντιληφθείτε τις ανάγκες, τις αγωνίες, τους φόβους της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων. Οφείλετε να είστε Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων και όχι η Κυβέρνηση ακραίων μειοψηφιών. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Μπαρμπαρούσης Κωνσταντίνος από τη Χρυσή Αυγή έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας εύχομαι Χριστός ανέστη, χρόνια πολλά! Κυρία Κεφαλογιάννη, πριν από δυόμισι μήνες γινόταν κάτι διαφορετικό όσον αφορά τους μετανάστες; Δεν μπορώ να καταλάβω. Ο Αρχηγός σας δεν ήταν ο πρώτος διδάξας που άνοιξε τα σύνορα, για να μπουν όλοι αυτοί οι παράτυποι - όπως τους λένε - μετανάστες; Παρά το γεγονός ότι η μόνιμη επωδός των άλλων κομμάτων είναι ότι η Χρυσή Αυγή είναι κόμμα καταγγελίας και δεν έχει προτάσεις, συνήθως η πραγματικότητα σάς διαψεύδει. Το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας μας είναι εξαιρετικά ατελές, όπως αποδεικνύεται καθημερινά στην πράξη. Η ανυπαρξία ενός ολοκληρωμένου σχεδίου, οι ακατάλληλες υποδομές και διαδικασίες, η υποστελέχωση των φυλακών, η υπερπληθώρα των κρατουμένων, καθώς και το ελλειμματικά εκπαιδευμένο προσωπικό ευνοούν τη μη εύρυθμη και αποτελεσματική σωφρονιστική λειτουργία των φυλακών. Η προβληματική λειτουργία των σωφρονιστικών καταστημάτων έχει επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της εισροής μεταναστών στην πατρίδα μας, χωρίς τα απαραίτητα νομιμοποιητικά έγγραφα, οι οποίοι προβαίνουν σε εγκληματικές πράξεις, με αποτέλεσμα τη συμφόρηση και των φυλακών, όπως συμβαίνει και με τα νοσοκομεία της χώρας μας. Η Χρυσή Αυγή, όπως προείπα, δεν είναι ένα κόμμα το οποίο κάνει στείρα αντιπολίτευση, αλλά έχουμε συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις για όλα τα θέματα της κοινωνίας μας, όπως και για το θέμα του σωφρονιστικού συστήματος. Εμείς πιστεύουμε ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, όμως θεωρούμε ότι έχει πολλές ελλείψεις και ασάφειες. Ειδικότερα, όσον αφορά το άρθρο 1 που έχει να κάνει με την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄, που ούτως ή άλλως δεν έχουν λειτουργήσει ποτέ, η Χρυσή Αυγή είναι υπέρ της κατάργησης. Οι χαρακτηρισμένοι ως επικίνδυνοι εγκληματίες με τις βαρύτερες ποινές που προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας, αν συγκεντρωθούν σε ένα μόνο σωφρονιστικό κατάστημα, απομονωμένοι από τον έξω κόσμο, δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να σωφρονιστούν και να επανενταχθούν στην κοινωνία μας. Ως προς τα άρθρα 2 και 5 θέλω να πω ότι είναι επίσης προς τη σωστή κατεύθυνση. Ο ανήλικος εγκληματίας δεν πρέπει να οδηγείται στη φυλακή, αλλά θα πρέπει η πολιτεία διά των οργάνων της να φροντίσει, ώστε να μην παγιωθεί μέσα τους η εγκληματική βούληση. Όμως, το γεγονός ότι αυξάνεται το όριο ηλικίας από τα δεκατρία στα δεκαπέντε έτη για τον ποινικό καταλογισμό είναι λάθος. Υπάρχει κίνδυνος, ανήλικοι δεκαπεντάχρονοι, να προβαίνουν σε έκνομες ενέργειες και για τους ίδιους και να γίνονται υποχείρια από ενήλικους εγκληματίες. Το άρθρο για την υφ' όρον απόλυση έχει και αυτό θετικά στοιχεία, αλλά έχει και δύο σοβαρά «αλλά». Το πρώτο «αλλά» είναι ότι μειώνεται πολύ το απαιτούμενο χρονικό όριο έκτισης της ποινής για κατάδικους με αναπηρία 50%. Πώς είναι δυνατόν με αυτό το ποσοστό αναπηρίας ένας πολίτης να μη μπορεί να λάβει σύνταξη αναπηρίας, ενώ ένας έγκλειστος να μπορεί να απολυθεί από τις φυλακές; Τι γίνεται στην περίπτωση που κάποιος με αναπηρία 50% διαπράξει κάποιο σοβαρό ποινικό αδίκημα; Δηλαδή, κύριε Υπουργέ, με 50% αναπηρία μπορεί να διαπράξει έγκλημα, αλλά επειδή έχει 50% αναπηρία δεν μπορεί να εκτίσει την ποινή του; Το δεύτερο «αλλά» είναι ότι απολύονται από τις φυλακές μετανάστες που έχουν εγκληματήσει και μετά τους αφήνουμε να κυκλοφορούν ελεύθεροι. Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τις συνθήκες κράτησης, αλλά το Δικαστήριο αυτό δεν αποφάσισε να ανοίξουν οι ελληνικές φυλακές και να διαχυθούν οι φυλακισμένοι έξω. Μας λένε, όμως, ότι δεν υφίστανται οι κατάλληλες υποδομές για ανθρώπινες συνθήκες κράτησης. Εάν η Κυβέρνηση δεν πάρει άμεσα πρωτοβουλίες για τη βελτίωση των υποδομών, σε ένα χρόνο από τώρα, ίσως και λιγότερο, θα πρέπει να ψηφίσουμε καινούργιο νομοσχέδιο για νέα αποσυμφόρηση των φυλακών. Ως προς τον κουκουλονόμο, είμαστε υπέρ της διατήρησης αυτού, διότι δεν δικάζουμε το ένδυμα ούτε αυτόν που το φοράει, για να μην κρυώνει, αλλά αυτόν που διαπράττει έγκλημα με κουκούλα, διότι η χρήση της κουκούλας γίνεται τόσο για την τέλεση της εγκληματικής πράξης όσο και για προβοκατόρικους λόγους. Εμείς, ως Χρυσή Αυγή, είμαστε θύματα κουκουλοφόρων. Έχουμε δύο νεκρά αδέρφια και ένα σοβαρά τραυματισμένο, όπως και άλλες πολλές επιθέσεις εις βάρος μας από άνανδρους κουκουλοφόρους. Γιατί αυτός που φοράει την κουκούλα και εγκληματεί, εκτός από εγκληματίας, είναι και άνανδρος, αφού φοβάται να δείξει το πρόσωπό του. Ως προς τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους η αναβλητικότητα και η εσκεμμένη αδιαφορία των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων για εξειδικευμένη νομοθετική προστασία τους έχει συμβάλει στο να καταστεί συνήθης η στοχοποίηση των σωφρονιστικών υπαλλήλων από εγκληματικά στοιχεία, εντός και εκτός φυλακών. Τραγικό αποτέλεσμα όλων των ανωτέρων είναι είτε οι δολοφονικές επιθέσεις εναντίων των υπαλλήλων είτε ο σοβαρός τραυματισμός τους με όλες τις σωματικές και ψυχολογικές μετατραυματικές συνέπειες και την πρόσκαιρη ή διαρκή ανικανότητα εργασίας. Είναι επιβεβλημένη η λήψη μέτρων, που θα βελτιώνουν το σωφρονιστικό σύστημα, τόσο σε επίπεδο μετεκπαίδευσης επιμόρφωσης τους, όσο και σε θέματα αυτοπροστασίας, που θα αποτρέπουν την περαιτέρω δημιουργία επικίνδυνων συνθηκών εργασίας στις φυλακές. Επίσης, κρίνεται απαραίτητη η πρόσληψη επιπλέον υπαλλήλων, αλλά και εξειδικευμένου προσωπικού, όπως κοινωνιολόγων, ιατρών, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών. Εν πάση περιπτώσει, πιστεύουμε ότι το νομοσχέδιο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά έχουμε και σοβαρές ενστάσεις, όπως τις προανέφερα και εγώ, αλλά και άλλοι ομιλητές της Χρυσής Αυγής. Ελπίζουμε κάποια στιγμή η Ελλάδα να γίνει και αυτή ένα κράτος σύγχρονο, όπως είναι και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη και να σταματήσουμε να είμαστε ένα κράτος «εξπρές του μεσονυκτίου». Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Στύλιος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δράττομαι της ευκαιρίας, από τη συζήτηση για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο να αναφερθώ κατ' αρχήν σε ένα τοπικό θέμα, σε ένα θέμα που αφορά την Άρτα και την Ήπειρο και κάποιες άλλες περιοχές στην Ελλάδα και με αφορμή το πώς αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα, θα προχωρήσω στη συνέχεια της συζήτησης στην τοποθέτησή μου, όσον αφορά το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου. Πριν από δυόμισι μήνες, στις αρχές Φεβρουαρίου, η περιοχή της Ηπείρου, η Άρτα, πλήγηκε από μία θεομηνία, από πλημμύρες. Εκείνες τις ημέρες ευαισθητοποιήθηκε το σύνολο των κυβερνητικών κλιμακίων. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε το Κέντρο Συντονισμού, εδώ στην Αθήνα. Έγιναν δηλώσεις. Ήρθαν Υπουργοί στην Άρτα, έκαναν επί τόπου δηλώσεις. Έγιναν συσκέψεις στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, δόθηκαν πάρα πολλές υποσχέσεις. Όμως, δυόμισι μήνες μετά δεν έχουν προχωρήσει ούτε στα στοιχειώδη και είναι ενδεικτικό πώς αντιλαμβάνεται η Κυβέρνηση, πώς αντιλαμβάνεται η διοίκηση, την αντιμετώπιση φαινομένων εκτάκτων αναγκών και πώς αντιλαμβάνεται τα προβλήματα που ζουν, που βιώνουν οι Έλληνες πολίτες και δη οι Αρτινοί, οι δικοί μου συμπολίτες. Η περιφέρεια Ηπείρου άμεσα χαρακτήρισε τον νομό σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και έστειλε το σχετικό αίτημα στο Υπουργείο. Νομίζω ότι ο κ. Βούτσης είναι ο αρμόδιος Υπουργός όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Όμως, δυόμισι μήνες μετά δεν έχει χαρακτηριστεί ο νομός ως πλημμυρόπληκτος και δεν έχουν χαρακτηριστεί οι ορεινές περιοχές του Νομού Άρτας ως κατολισθείσες. Ως συνέπεια δεν έχει δοθεί ούτε το πρώτο μικρό βοήθημα των 580 ευρώ που δικαιούνται οι συμπολίτες μας από την καταστροφή αυτή και ούτε βέβαια υπήρξε αντιμετώπιση όσον αφορά τις ζημιές σε κατοικίες ούτε φυσικά στα δημόσια έργα και στις δημόσιες υποδομές. Επανειλημμένα έχω κάνει πάνω από πέντε ερωτήσεις. Σε επίκαιρή μου ερώτηση στη Βουλή έθεσα το θέμα. Όμως, δεν έχει υπάρξει από την κεντρική κυβέρνηση καμμία αντίδραση, καμμία ανταπόκριση. Προς ενημέρωσή σας και προς ενημέρωση και της Ολομέλειας, να πω ότι σε συνεργασία με την Ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυράκη τέθηκε το θέμα και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Κομισιόν. Η απάντηση της επιτρόπου ήταν ότι είναι διαθέσιμοι να ενεργοποιήσουν το Ταμείο Αλληλοβοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρκεί να γίνει το σχετικό αίτημα από την ελληνική κυβέρνηση εντός δώδεκα εβδομάδων. Είμαστε ήδη στη δέκατη εβδομάδα. Μένουν δύο εβδομάδες και περιμένουμε να δούμε αν θα τεθεί το θέμα στην Ευρώπη όπου φαίνεται - και είναι ολοφάνερη - η πρόθεση της Κομισιόν να ανταποκριθεί και να δώσει βοήθεια στη χώρα μας. Πολύ δε περισσότερο, αφού λέμε ότι δεν υπάρχουν χρήματα στη χώρα μας. Όμως, δεν χτυπάμε και εκείνη την πόρτα καθόλου, αλλά ούτε από το δικό μας ελληνικό ταμείο, από τις δημόσιες επενδύσεις. Παρ' όλα αυτά εμείς στις προτεραιότητές μας βάζουμε και συζητούμε σήμερα το σχέδιο νόμου «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ΄ τύπου και άλλες διατάξεις». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, επιδιώκεται η αποσυμφόρηση των φυλακών και η ικανοποίηση των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης. Έχει χαραχθεί στη μνήμη όλων μας η έκφραση του Υπουργού ότι θα κάνει διάλογο με τους κουκουλοφόρους. Πετυχαίνει τον σκοπό της μεταρρύθμισης το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Κατά την προσωπική μου γνώμη όχι και θα σας αποδείξω το γιατί. Δεν είναι πραγματική μεταρρύθμιση. Είναι αποσπασματική και δεν λύνει το πρόβλημα. Δεν υπάρχει καμμία αναφορά ούτε σκέψη για το πώς οραματίζεστε τη λειτουργία των φυλακών τύπου Α΄ ή Β΄. Δεν σας αφορούν οι φυλακισμένοι σε αυτές; Είστε ικανοποιημένοι από τις συνθήκες που επικρατούν εκεί; Το σχέδιο νόμου δεν προέκυψε από εκτενή διάλογο και δεν δόθηκε για αρκετό χρόνο προς διαβούλευση. Δεν έχουν δοθεί συγκεκριμένοι αριθμοί για την κατάσταση που υπάρχει σήμερα στις φυλακές. Δεν έχουν δοθεί αριθμοί όσον αφορά το πόσοι θα βρεθούν ελεύθεροι. Δεν παρουσιάζονται στατιστικά στοιχεία για την εξέλιξη στον χρόνο αυτών των μεγεθών όσον αφορά τη χώρα μας και δεν έχει γίνει καμμία σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρμόδιοι εισαγγελείς και πρόεδροι δικαστηρίων με επίσημή τους ανακοίνωση διαφωνούν και αποκαλύπτουν ότι δεν ζητήθηκε και δεν συζητήθηκε η θέση τους από το αρμόδιο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά: Για ποιον λόγο η Κυβέρνηση στον τρίτο μήνα της θητείας της επείγεται να νομοθετήσει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου; Γιατί η συζήτηση έπρεπε να διεξαχθεί τη Μεγάλη Εβδομάδα και την αμέσως επόμενη ενώ είναι οι γιορτές του Πάσχα; Ποιο πρόβλημα αντιμετωπίζει; Είναι ψηλά στην ατζέντα των θεμάτων που ζητούν λύση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης; Εξυπηρετεί τον δημόσιο διάλογο; Είναι πεδίο κοινής συνεννόησης των κομμάτων και συνεπώς συμβάλλει στη συναίνεση και στη διαμόρφωση ήπιου πολιτικού κλίματος; Αποτελεί ζητούμενο της ελληνικής κοινωνίας και των Ελλήνων πολιτών; Η απάντηση είναι απλή, κατά τη γνώμη μου, και ξεκάθαρη: Εξυπηρέτηση συγκεκριμένου ρουσφετιού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το άρθρο 1 καταργούνται οι φυλακές τύπου Γ΄. Η Ελλάδα θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν θα διαθέτει φυλακές υψίστης ασφάλειας. Η Κυβέρνηση με τη συγκεκριμένη διάταξη βάζει σε κίνδυνο τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των κρατουμένων, τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα του σωφρονιστικού προσωπικού και θέτει το μεγάλο ερωτηματικό πώς θα αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι εταίροι μας τους κανόνες της δημόσιας ασφάλειας. Καταργούνται όλοι οι ειδικοί τρόποι έκτισης ποινών με πρόσθετη αυστηρότητα, ενώ γνωρίζετε ότι η υπάρχουσα νομοθεσία είναι απολύτως σύμφωνη με όλους τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς κανόνες και με όλες τις νομολογιακές αρχές. Δεν εξαιρείτε από τις ευνοϊκές ρυθμίσεις ούτε τους τρομοκράτες ούτε τους βιαστές ούτε τους παιδόφιλους ούτε τους κατηγορούμενους για εγκλήματα με ιδιαίτερη επικινδυνότητα. Είναι γνωστό ότι στο παρελθόν πολλοί καταδικασθέντες οργάνωναν την εγκληματική τους δράση από τα σπίτια τους. Με ποιον τρόπο προστατεύετε την κοινωνία από μια τέτοια εξέλιξη; Το νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι οριζόντιο, διότι αν κάποιος εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο την ποινή του, μπορεί να βγει από τη φυλακή και χωρίς έγκριση δικαστικού συμβουλίου. Δεν γίνεται διάκριση του περιορισμού ανάλογα με το βάρος της επιβαλλομένης ποινής. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με απόφασή του ανέφερε ότι οι φυλακές δεν είναι κατάλληλες για έναν έγκλειστο ανάπηρο, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν ανέφερε ότι πρέπει να βγει από τη φυλακή. Αλλάξτε τις φυλακές, διαμορφώστε καλύτερες ανθρώπινες συνθήκες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω την τοποθέτησή μου με μία μόνο αναφορά. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα προκαλέσει πολύ μεγάλη ζημιά στον τομέα του τουρισμού, διότι θα δημιουργηθεί κλίμα ανασφάλειας στην κοινωνία σχετικά με την προστασία των επισκεπτών στη χώρα μας. Και τέλος, τι παράδειγμα δίνουμε στα παιδιά μας, στο μέλλον της πατρίδας μας; Κάνε μία κατάληψη, εκβίασε. Μπορείς να δικαιωθείς. Γίνε λαϊκός αγωνιστής, μπορείς να κάνεις εγκλήματα. Θα βγεις από τη φυλακή. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Στύλιο. Τον λόγο έχει η κ. Καρασαρλίδου Ευφροσύνη και να ετοιμάζεται η κ. Διώτη.
Καλησπέρα. Συνάδελφοι, θα ξεκινήσω λέγοντας ότι η φυλακή για τους περισσότερους από εμάς είναι μια άγνωστη εμπειρία. Ας το σκεφτούμε αυτό λιγάκι.
Κυρία Πρόεδρε, δεν λειτουργεί νόμιμα το Σώμα, διότι δεν υπάρχει εκπρόσωπος της Κυβέρνησης στην Αίθουσα.
Θα σταματήσουμε μέχρι να έρθει ο κύριος Υπουργός.
Δεν το είπα μόνο εγώ, κυρία Πρόεδρε. Νομίζω ότι και οι συνάδελφοι των άλλων παρατάξεων συμφωνούν.
Βεβαίως. Μα, δεν είπα τίποτε. Κυρία Χριστοφιλοπούλου. Ήρθε ο κύριος Υπουργός στην Αίθουσα. Συνεχίζουμε. Κυρία Καρασαρλίδου, συνεχίστε, σας παρακαλώ.
Ο στόχος του σωφρονιστικού συστήματος σήμερα, δυστυχώς, δεν είναι η κοινωνική επανένταξη, αλλά ο αποκλεισμός όσο το δυνατόν περισσότερων παραβατών. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να παρατηρείται συνεχής αύξηση του αριθμού των φυλακισμένων τις τελευταίες δεκαετίες. Στη χώρα μας οι φυλακισμένοι την τελευταία δεκαετία διπλασιάστηκαν. Και εδώ αναρωτιέμαι τι γνωρίζουμε άραγε προσωπικά ο καθένας από εμάς για τη φυλακή και τους φυλακισμένους. Ίσως κάποιοι από εμάς έχουν επισκεφτεί κρατούμενους ή έστω έχουν μία εικόνα του μεγέθους της εξαθλίωσης των κέντρων κράτησης. Παρατηρούμε ότι τα τελευταία χρόνια η έννοια της ανθρωπιάς σε όλα τα επίπεδα φθίνει συνεχώς και αποκτά ένα όλο και πιο σκοτεινό πρόσωπο. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στις ελληνικές φυλακές, οι οποίες εξαθλιώνουν ή και εξαγριώνουν ακόμα τόσο τους κρατούμενους όσο και τους φύλακές τους. Είναι μια θλιβερή πραγματικότητα, για την οποία είμαστε όλοι συνένοχοι με τη σιωπή μας. Το άρθρο 6 του νομοσχεδίου που συζητάμε σήμερα, για το οποίο οι αρμόδιοι φορείς σχεδόν στο σύνολό τους έχουν ταχθεί υπέρ, πιστεύω πως έχει έναν ανθρώπινο χαρακτήρα. Προτείνει σειρά ανακουφιστικών μέτρων, ανθρώπινων μέτρων για τους κρατούμενους. Τα μέτρα επιείκειας για τους βαριά ασθενείς προσφέρουν τη δυνατότητα έκτισης της ποινής σε συνθήκες προσαρμοσμένες στις ιδιαίτερες ανάγκες των ανθρώπων αυτών, έτσι ώστε τα παιδιά, οι υπερήλικες, οι τοξικοεξαρτημένοι, οι βαριά ανάπηροι να μην εξοντώνονται στη φυλακή και να μην οδηγούνται στον θάνατο πολλές φορές. Εδώ, θέλω να σας θυμίσω ότι από το 2011 μέχρι και σήμερα έχουμε δεκατρείς καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση. Επιπλέον, εκκρεμούν άλλες εκατόν ενενήντα ένα υποθέσεις σε βάρος μας. Επίσης, το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Φυλακών έχει συχνά επισημάνει τη μεγάλη αντίθεση μεταξύ της πραγματικότητας των ελληνικών καταστημάτων κράτησης και της ρητορικής υπέρ ενός ουμανιστικού και σωφρονιστικού συστήματος. Στα ίδια συμπεράσματα καταλήγει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης, η οποία με δημόσια δήλωσή της έχει εκφράσει την αγανάκτησή της προς τη χώρα μας, επειδή δεν συμμορφώνεται στις συστάσεις για βελτίωση των συνθηκών. Συνάδελφοι, η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄ συνιστά ένα σημαντικό βήμα ενάντια στο μοντέλο μιας ακραίας, εκδικητικής λογικής, το μοντέλο, δηλαδή, της απόλυτης εξόντωσης. Οι εν λόγω φυλακές δημιουργούν και συντηρούν δύο ταχύτητες κρατουμένων, είναι αντισυνταγματικές και στην ουσία δεν στοχεύουν στην ασφάλεια. Πραγματική ασφάλεια είναι να αλλάξουμε τις απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες κράτησης, που υπάρχουν σήμερα, καθώς το ζητούμενο είναι η απόδοση της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας με ισότητα και αλληλεγγύη για όλους. Τα μέτρα για την ελαχιστοποίηση του εγκλεισμού των ανηλίκων, η ενίσχυση των μέτρων διαπαιδαγώγησης και αρωγής προσφέρουν τη δυνατότητα της αποφυγής σταδιακά του φαύλου κύκλου της εγκληματικότητας. Τα ευνοϊκά μέτρα για την υπό όρο απόλυση των κρατουμένων θα συμβάλλουν, επίσης, στην άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών. Οι συνθήκες υπερβολικού συνωστισμού που επικρατούν σήμερα στα κέντρα κράτησης επηρεάζουν την απόδοση του προσωπικού, την ασφάλεια της φυλακής, την εγκληματική υποτροπή των κρατουμένων, την επανένταξη, την επαφή με τον έξω κόσμο, τις συνθήκες κράτησης, τη διατροφή, τον εξαερισμό, τη θέρμανση και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η ανθρωπιά επιβάλλει να μην εκδικούμαστε, να μη βασανίζουμε τους ανθρώπους που είναι φυλακισμένοι. Σωφρονισμός ή εκδίκηση, λοιπόν; Κατά τη γνώμη μας, αυτό είναι το ερώτημα που θα πρέπει να μας προβληματίσει και να μας ωθήσει να υπερψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε την κ. Καρασαρλίδου. Τον λόγο έχει η κυρία Διώτη και να ετοιμάζεται η κυρία Χριστοφιλοπούλου.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι νομίζω κοινή διαπίστωση ότι οι νόμοι απηχούν συγκεκριμένους κοινωνικούς και ταξικούς σχηματισμούς και γι' αυτό παρατηρείται το φαινόμενο - παρατηρούνταν, τουλάχιστον - μεγάλες παραβάσεις, πραγματικά αντικοινωνικές, όπως η φοροδιαφυγή του μεγάλου πλούτου ή τα σκάνδαλα ή οι καταχρήσεις του δημοσίου χρήματος, οι χαρισματικές διατάξεις υπέρ εταιρειών και πάει λέγοντας, να βρίσκουν συχνά τον δρόμο προς την αθώωση ή την παραγραφή ή να μην ακουμπιούνται καθόλου από τον νόμο. Επίσης, όταν εγκληματούν και οικονομικά κυρίαρχοι κύκλοι, ποτέ η εγκληματικότητα αυτή δεν γενικεύεται. Πάντα είναι ένας κάποιος «κύριος τάδε» ή κάποιος «κύριος δείνα». Όταν εγκληματούν φτωχοί, πάντα η εγκληματικότητα γενικεύεται, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τους μετανάστες, τους τοξικοεξαρτημένους και πάει λέγοντας. Αυτά τα λέω, γιατί ακούστηκαν διάφορα πρωτύτερα στην Αίθουσα περί φτώχειας. Επίσης, τα λέω, για να υποστηρίξω ένα επιχείρημα, το οποίο δεν είναι δικό μου, αλλά όσων θεωρούν πως έχουμε ασχοληθεί πολύ με αυτά τα πράγματα και λένε πως όποιος ή όποια έχει μελετήσει την εγκληματικότητα στην Ελλάδα, με βάση το σύνολο των ποινικοδικαιικών προσεγγίσεων και των σχετικών διαθέσιμων στοιχείων, θα οδηγηθεί στο αβίαστο συμπέρασμα ότι η εγκληματικότητα προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από τις κατώτερες τάξεις. Με λίγα λόγια, από τη μια είναι η ποινικοποίηση της φτώχειας και από την άλλη η κατασκευή του εσωτερικού εχθρού. Εδώ νομίζω ότι εντάσσεται και το ζήτημα του «κουκουλονόμου». Η καθεστωτική αφήγηση, λοιπόν, μαζί με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, έδειξαν περίτεχνα ένα ολόκληρο κατασκεύασμα, για να πείσουν την κοινή γνώμη και τον τηλεθεατή ποιος είναι ο εχθρός της κοινωνίας. Με λίγα λόγια και όπως έχουμε παρακολουθήσει παρατεταμένα, τα τελευταία χρόνια στις τηλεοράσεις κατασκευάστηκε αυτός ο εχθρός με το όνομα «κουκουλοφόροι», για ευνόητους λόγους, όπως νομίζω. Ο φόβος των ανθρώπων για κάθε είδους ανασφάλεια, αβεβαιότητα ή εκρηκτική κοινωνική κατάσταση στράφηκε πολύ μελετημένα σε αυτήν την κατηγορία, έτσι ώστε κανείς να μην αναρωτιέται τι πραγματικά σημαίνει σε αυτήν την κοινωνία. Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος για όλα αυτά; Υπάρχει κάποια πολιτική που δημιουργεί τέτοιες εκρηκτικές κοινωνικές καταστάσεις; Σε αυτά τα ερωτήματα πρέπει να απαντήσουμε. Ο «κουκουλονόμος» επίσης ήταν μέσα στο οπλοστάσιο μιας νομοθεσίας, που στρεφόταν ευθέως εναντίον της κοινωνικής διαμαρτυρίας και της νεανικής ριζοσπαστικότητας και εκεί εξαντλήθηκε με δεκάδες στημένες υποθέσεις, χωρίς στοιχεία, με συλλήψεις σε σωρό στις διαδηλώσεις με την επιβαρυντική κατηγορία της κουκούλας, του μαντηλιού και γενικά των καλυμμένων χαρακτηριστικών. Ο νόμος, εάν τυχόν θέλει να αντιμετωπίσει κάποιες παράνομες πράξεις, δεν χρειάζονται «κουκουλονόμοι» για να το κάνει. Έχει άλλα εργαλεία, υπεραρκετά. Ο «κουκουλονόμος» ήταν πρόσχημα για την καταστολή διαδηλώσεων και διαμαρτυριών, που αντιπαλεύονταν το καθεστώς. Δεν είναι τυχαίο - διότι άκουσα νωρίτερα και τον Βουλευτή της Χρυσής Αυγής - ότι ποτέ δεν προσήχθη κανείς από δεκάδες διαδηλώσεις της Χρυσής Αυγής, με πολλά διαθέσιμα βίντεο, όπου τα μέλη της φορούν κράνη και όχι μόνο δεν συλλαμβάνονται, αλλά σε πολλές περιπτώσεις συζητούσαν φιλικά με την Αστυνομία. Άρα νομίζω ότι τα συμπεράσματα βγαίνουν αβίαστα. Επίσης, διάφορες πράξεις στο ποινικό μας δίκαιο τιμωρούνται με συγκεκριμένες ποινές και μάλιστα πολύ βαριές για συγκεκριμένα αδικήματα. Πάντως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παρ' όλες τις προσπάθειες του πολιτικού συστήματος όλων αυτών των χρόνων, νομίζω ότι η κοινωνία, όπως απέδειξε και στις πρόσφατες εκλογές, δεν πείστηκε ότι ο εχθρός της είναι ο επονομαζόμενος «κουκουλοφόρος», αλλά έστρεψε αλλού το βλέμμα. Αυτό το λέω, γιατί η κατηγορία που ονομάστηκε «κουκουλοφόροι» χρησιμοποιήθηκε με λύσσα εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ από το 2008 και μετά, αλλά και σαν επιχείρημα σε αυτήν τη συζήτηση των δύο τελευταίων ημερών. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε για να παίρνει εύσημα μια Κυβέρνηση ακροδεξιάς κοπής. Έτσι νόμιζε η ίδια, αλλά ευτυχώς διαψεύστηκε. Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ ήμασταν πάντα κατά αυτού του νόμου. Και οφείλουμε να τηρήσουμε και αυτήν τη δέσμευσή μας, διότι είμαστε συνεπείς άνθρωποι και αναλάβαμε την διακυβέρνηση έχοντας συγκεκριμένο πρόγραμμα αλλά και συγκεκριμένες διακεκριμένες απόψεις γι' αυτά τα ζητήματα. Ακούσαμε πριν την τοποθέτηση του κ. Γκιόκα από το ΚΚΕ, όπου με συνέπεια υποστήριξε την άποψή του κόμματος, όπως είχε κάνει το 2009, όταν ψηφιζόταν ο «κουκουλονόμος». Δεν ήμασταν οι μόνοι, λοιπόν. Και το ΠΑΣΟΚ τότε είχε ταχθεί εναντίον αυτού του νόμου. Διαβάζω τη δήλωση του κ. Καστανίδη στις 13-11-2009, επισκεπτόμενος το Δικηγορικό Σύλλογος της Λάρισας, που έλεγε ότι «ο νόμος και οι διατάξεις που αφορούν την κουκούλα θα καταργηθούν στην πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία». Διαβάζω επίσης από τα Πρακτικά της Βουλής, στις 24-9-2009, όταν ψηφιζόταν ο «κουκουλονόμος» δύο ομιλίες. Η πρώτη ήταν ένα απόσπασμα από την ομιλία του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος αφού όντως αναφέρθηκε στην τρομοκρατία, στους κουκουλοφόρους κ.λπ., είπε κάποια στιγμή, μιλώντας για τους κουκουλοφόρους ότι «θέλουμε να κατασταλεί το φαινόμενο αυτό, αλλά δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε την απατηλή εντύπωση ότι εάν θεσπίσουμε επιβαρυντικές περιστάσεις δυσανάλογες και προβλέψουμε ακραίες ποινές, αυτό θα συμβεί. Δηλαδή, θα συλληφθεί ο κουκουλοφόρος, θα εντοπιστεί το κέντρο που συντονίζει με γραπτά μηνύματα στα κινητά τηλέφωνα τις δραστηριότητές τους, ότι θα προστατευτεί η περιουσία και η δημόσια τάξη». Αυτό δεν είναι ακριβές. Συνεχίζει ο κ. Βενιζέλος λέγοντας: «Επαναλαμβάνω ότι δεν λείπουν ποινικές διατάξεις. Δεν είναι δυνατόν να διαλυθεί μια συγκέντρωση, στην οποία όλοι εμφανίζονται ως κουκουλοφόροι, γιατί θέλουν να διαμαρτυρηθούν. Αυτό είναι δονκιχωτισμός ποινικός, πολιτικός και αστυνομικός.». Επίσης, η εισηγήτρια τότε του ΠΑΣΟΚ κ. Τζάκρη είχε πει στην εισήγησή της - και διαβάζω από τα Πρακτικά - σε ό,τι αφορά το κεφάλαιο του «κουκουλονόμου»: «Δεν θα απαριθμήσω ξανά τις διατάξεις του νόμου. Απλά θέλω να σας επισημάνω τον εσφαλμένο προσανατολισμό του υπό ψήφιση νομοθετήματος, του οποίου μοναδικός στόχος είναι να καλύψει με επικοινωνιακά τρικ τη διάλυση της Αστυνομίας στη χώρα μας με αποκλειστική ευθύνη της παρούσας κυβέρνησης» - της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας που νομοθετούσε τότε - «και να επιχειρήσει μια ανούσια επίδειξη δύναμης από πλευράς της κρατικής εξουσίας. Λησμονείτε, όμως, τα αδικήματα της απρόκλητης και της βαριάς σωματικής βλάβης. Το προστατευόμενο έννομο αγαθό δεν είναι η κουκούλα, είναι η σωματική ακεραιότητα και αυτά τα έννομα αγαθά που ήθελε να προστατεύσει ο Έλληνας νομοθέτης, όταν θέσπιζε τα επίμαχα αδικήματα». Συνεχίζοντας η εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ, είπε: «Πιστέψτε με, δεν θα φάει λιγότερο ξύλο κάποιος, αν αυτός που τον χτυπά δεν φοράει κουκούλα». Με αυτό ισχυρίζομαι - επειδή δεν άκουσα να πει κάτι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ - ότι όποιος θέλει να επιδείξει συνέπεια λόγων και πράξεων, ας το πράξει και σήμερα. Σας καλώ, λοιπόν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές να είμαστε σοβαροί και να ψηφίσουμε την κατάργηση αυτού του γελοίου και αδιανόητου νόμου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Διώτη.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο για ένα λεπτό.
Θα σας καταθέσω μία νομοτεχνική διόρθωση, κυρία Πρόεδρε. Αφορά τις περιπτώσεις των αναπήρων. Σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης, αν ο κρατούμενος κρατείται με ισόβια κάθειρξη, η οποία οφείλεται σε έγκλημα που δεν ενέχει ανθρωποκτόνα πράξη, τότε το ελάχιστο όριο μετά από το οποίο μπορεί η κράτησή του να τραπεί σε κατ' οίκον κράτηση είναι τα πέντε χρόνια και όχι τα δέκα, όπως σε όλες τις άλλες περιπτώσεις.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Η κυρία Χριστοφιλοπούλου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Άκουσα την αγαπητή συνάδελφο κ. Διώτη πριν από λίγο να αναφέρεται στους ανθρώπους που τότε με κάποιας μορφής κουκούλα αντιμάχονταν το καθεστώς και θέλω να τη ρωτήσω, όπως θα ήθελα να ρωτήσω και τους κυρίους Υπουργούς, ποιο καθεστώς ήταν αυτό. Της πενταετίας του Καραμανλή, το οποίο απαλλάξατε μέσω της απαλλαγής από την εξεταστική περίοδο; Ποιο ακριβώς καθεστώς ήταν; Του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, τον οποίο ψηφίσατε και ο οποίος τότε ήταν Υπουργός και ψήφισε τον νόμο της κουκούλας; Για να δούμε ποιες πολιτικές συγγένειες υπάρχουν. Αφήνω τους ΑΝΕΛ, με τους οποίους συγκυβερνάτε. Όλα έχουν γίνει ένας αχταρμάς τελικά. Θέλω να ρωτήσω, λοιπόν, για ποιο καθεστώς μιλάτε. Επίσης, θέλω να σας θυμίσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, ότι έχετε εκλεγεί με αυτό το καθεστώς. Πείτε μας αν θέλετε και πώς να το ανατρέψετε. Επειδή στις δημοκρατίες τα καθεστώτα αλλάζουν όχι απλά με εκλογές, αλλά με συνταγματικές αναθεωρήσεις, να σας δω να φέρετε κάποιου είδους πρωτοβουλία, γιατί το μόνο που είδα είναι ένας συμβολισμός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε την ψήφιση των άρθρων σήμερα αυτού του νομοσχεδίου, χάριν του οποίου υπήρχε η κατάληψη στην Πρυτανεία του ΕΚΠΑ, η οποία έληξε σήμερα. Είναι τυχαίο αυτό το γεγονός, ότι συνδυάζουμε ακριβώς την ημέρα απελευθέρωσης της Πρυτανείας με την ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου; Κύριε Υπουργέ, κύριε Παρασκευόπουλε, με όλο τον σεβασμό στη θέση σας και στο πρόσωπό σας, θέλω να σας ρωτήσω κάτι. Μας είπατε πριν λίγες μέρες - αναφέρομαι σε δήλωσή σας - ότι η Αστυνομία έχει τους δικούς της επιχειρησιακούς κανόνες. Οι επιχειρησιακοί κανόνες της Αστυνομίας ήταν αυτοί με τους οποίους επί δεκαεννέα ημέρες έμεινε κλειστή, υπό κατάληψη, η Πρυτανεία με τεράστια ζημιά και απελευθερώθηκε σήμερα που ψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο; Τυχαίο; Δεν νομίζω, κύριε Υπουργέ. Δεν το νομίζω, γιατί δυστυχώς η χώρα είναι σε πολλά πράγματα μετέωρη και σε πολλά πράγματα σε ένα αέναο μπρος - πίσω μέχρι η Κυβέρνηση και τα κυβερνώντα κόμματα να αποφασίσουν με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν. Γιατί βεβαίως και στο θέμα των μεταναστών από τη μία έχουμε τον κ. Καμμένο να απειλεί το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες με εξαγωγή τζιχαντιστών και από την άλλη, έχουμε την αρμόδια Αναπληρώτρια Υπουργό, αγαπητέ κύριε Βούτση, κύριε Υπουργέ, να δηλώνει - και χθες μάλιστα - ότι εκείνη δεν μπορεί να ξέρει πού πάνε οι μετανάστες και ότι είναι αρμόδια μόνο για το πόσοι μπαίνουν. Πού πάνε, λέει; Εξαφανίζονται! Ε, πότε λιάζονται, πότε εξαφανίζονται, πότε τους στέλνουμε στο Βερολίνο, πότε τους πάμε στις Βρυξέλλες! Έλεος! Ας αποφασίσουμε τουλάχιστον για τη μεταναστευτική πολιτική, να έχουμε μία γραμμή ως χώρα. Και πάλι παρακαλώ είτε εσείς εδώ, εκπροσωπώντας την Κυβέρνηση, είτε ο κύριος Πρωθυπουργός κάποια στιγμή να μας πει ποια εντολή του προς τον κ. Βαρουφάκη ίσχυε. Όταν ο κ. Βαρουφάκης πριν από λίγες ημέρες στο Πάσχα των Καθολικών είπε ότι θα πληρώσει εις το διενεκές τις δόσεις του ΔΝΤ ή σήμερα που ο κ. Βαρουφάκης μέσω της «HUFFINGTON POST» είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι εμείς δεν θα πληρώσουμε τις δόσεις; Με ποιον παίζετε; Γιατί εντολή να βγάλετε τη χώρα από την ευρωζώνη δεν έχετε. Έχετε εντολή να αλλάξετε το καθεστώς. Και σε αυτό, όπως σας λέει και ο κ. Παπαδημούλης, Αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και δικός σας σύντροφος, τους μόνους συμμάχους που έχετε - δεν τα λέω εγώ, τα λέει ο κ. Παπαδημούλης - είναι οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές. Αυτοί είναι, κύριε Βούτση, οι σύμμαχοί σας στην πάλη. Εσείς, όμως, τι θέλετε να κάνετε; Θέλετε, όπως σας είπε ο κ. Παπαδόπουλος πολύ σωστά, να πάτε τη χώρα στα βράχια και να την τσακίσετε. Πείτε το, όμως. Έχετε σχέδιο β΄ ή δεν έχετε; Κλείνει η παρένθεση. Ζούμε σε αυτό, λοιπόν, το μετέωρο κλίμα της δημόσιας ασφάλειας, της κατάληψης των κτηρίων που τα απελευθερώνουμε όποτε συμφέρει την Κυβέρνηση επικοινωνιακά. Διότι «έλα, μωρέ!», που λέει και ο κ. Φλαμπουράρης. «Έλα μωρέ, όλα θα γίνουν. Μετά τα κόκκινα αυγά θα φύγουνε». Φύγανε την ημέρα που ψηφίζεται το νομοσχέδιο. Ξαναλέω: Τυχαίο; Όχι. Έρχομαι τώρα να σχολιάσω κάποιες από τις διατάξεις του νομοσχεδίου. Ειρήσθω εν παρόδω, νομίζω ότι τα είπε και η κ. Γεννηματά, αλλά να πω, όμως, και εγώ την άποψή μου, για να θυμίσω ότι τις διατάξεις για την κουκούλα εμείς δεν τις είχαμε ψηφίσει. Θέλω, επίσης, να σας πω - νομίζω ότι σας το είπε η κ. Γεννηματά και στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ - ότι υπήρχε ολόκληρο σχέδιο αλλαγής του Σωφρονιστικού και του Ποινικού Κώδικα το οποίο παραλάβατε. Και μην το κάνετε τώρα. Ας το κάνατε όμως κάποτε. Ωστόσο, το μόνο που φέρνετε μετά από βουλευτική τροπολογία είναι μια πρόχειρη αλλαγή της διάταξης περί της κουκούλας. Αυτό είναι αστείο. Επίσης, αστείο είναι ότι ξαφνικά εξήγγειλε ο κ. Μπαλτάς εχθές ότι καταργεί την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Με τι την αντικαθιστά; Με το τίποτα! Αυτό είναι προχειρότητα του χειρίστου είδους. Έρχομαι στη διάταξη που είναι επίμαχη, εκείνη που αφορά, μεταξύ άλλων, και την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού. Θα συμφωνήσω και εγώ με πολλούς συναδέλφους που έθεσαν το θέμα ότι βεβαίως, η χώρα δεν έχει το καλύτερο σωφρονιστικό σύστημα σε σχέση με τις συνθήκες και όχι τόσο στο θεσμικό επίπεδο. Το είπαν πολλοί θέλω να το πω και εγώ. Δεν είναι τόσο το θεσμικό ζήτημα. Είναι οι συνθήκες κράτησης. Δεν έχουμε, λοιπόν, τις καλύτερες συνθήκες και έχουμε καταδικαστεί πολλαπλά από το Δικαστήριο του Στρασβούργου για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση κρατουμένων. Πώς το αντιμετωπίζουμε αυτό με το παρόν νομοσχέδιο; Με τη χωρίς κριτήρια και ασχέτως βαρύτητας αντιμετώπιση όλων των κρατουμένων που έχουν κάποιου είδους αναπηρία ή κάποιου είδους πρόβλημα υγείας. Η ενίσχυση των δικαιωμάτων των κρατουμένων και η βελτίωση των συνθηκών κράτησης γίνεται με αυτό τον γενικότερο αφορισμό; Κάτι άλλο επίσης: Ακούστηκε και στην επιτροπή και εδώ «οι δικοί μας και οι άλλοι». Ποιοι είναι οι «δικοί μας» και οι «άλλοι»; Τα θύματα της βίας και της τρομοκρατίας έχουν κομματικές ταμπέλες; Έχουν χρώματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Εμείς, το ΠΑΣΟΚ, παλέψαμε κάποια στιγμή να πάψουμε οι Έλληνες να μιλάμε για προδότες και πατριώτες, γιατί κάποιοι παππούδες που είχαν κάποτε πολεμήσει στον Εμφύλιο και στην Αντίσταση και κάποιοι που δεν είχαν πολεμήσει καν στον Εμφύλιο - είχανε πολεμήσει, κύριε Βούτση, μόνο στην Αντίσταση - μέχρι τη δεκαετία του '80 ήταν προδότες. Αυτό το λεξιλόγιο εσείς και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες το φέρατε ξανά μιλώντας για προδότες εδώ μέσα. Εγώ σας ερωτώ: Υπάρχουν νεκροί δικοί τους και δικοί μας; Εγώ τιμώ τη μνήμη όλων των νεκρών που είναι θύματα βίας και τρομοκρατίας αδιακρίτως, διότι εδώ ακούστηκαν πάρα πολλά. Ή η ευαισθησία μας ως προς την αναπηρία, ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, ως προς τελικά τον ανθρώπινο πόνο από το χαμό ενός ανθρώπου έχει κόμμα ή χρώμα; Ε, όχι! Δεν έχει. Τέλος, την τροποποίηση - αυτό το μεγάλο ζήτημα - που αφορά την ενίσχυση της ποινής για το bullying, θα την ψηφίσουμε. Εγώ, όμως, σας ερωτώ ευρύτερα ως Κυβέρνηση: Είναι αυτό το μείζον ζήτημα που έχουμε για το bullying; Είχαμε ένα θύμα. Είχαμε τον Βαγγέλη Γιακουμάκη θύμα του bullying. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή τα είπαμε και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, θέλω πραγματικά να ευαισθητοποιήσω αυτή τη στιγμή όλες τις παρατάξεις, ασχέτως ιδεολογικής ταυτότητας. Το θέμα του bullying έχει να κάνει με δράση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κυρία Πρόεδρε, την ανοχή σας. Είπα στον κ. Κουράκη και τον κ. Μπαλτά στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων ότι το σχέδιο δράσης που υπήρχε και το οποίο ξεκίνησε στην αρχή με κάποια προβλήματα και κάποιον ενθουσιασμό και μετά αφέθηκε κατά του bullying - που αφορά δράσεις μέσα στα σχολεία, για εκπαιδευτικούς και γονείς - είναι αυτό που παράλληλα με την οποιαδήποτε θεσμική τροποποίηση - θα την ψηφίσουμε, το ξαναλέω - μπορεί συνδυασμένα και με παράλληλη πολιτική και κοινωνική δράση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Διότι, κύριε Υπουργέ Δικαιοσύνης, γνωρίζετε πάρα πολύ καλά πόσες πολλές - πάνω από πέντε - είναι οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, οι οποίες μπορούν να εφαρμοστούν στην περίπτωση του bullying. Θέλω πραγματικά και με την εμπειρία σας να μου πείτε - και δεν αφορά σε εσάς αυτό ούτε ψέγω την Κυβέρνηση αλλά μιλώ ευρύτερα - σε ποια διάταξη νόμου ποινικού δικαίου ακουμπήσαμε ποτέ και στείλαμε κάποιον που άσκησε bullying στη δικαιοσύνη; Σπανίως έως ποτέ. Άρα πρέπει να προβληματιστούμε εδώ. Και παρά τη θετική μας ψήφο - το ξαναλέω - σε συνεργασία και με τα άλλα Υπουργεία και με άλλο τρόπο, να αντιμετωπίσουμε αυτά τα φαινόμενα. Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζουμε ότι η αντιμετώπιση από εμάς τουλάχιστον αυτού του νομοσχεδίου ήταν μια κριτική αντιμετώπιση μιας Αντιπολίτευσης με ουσία, γιατί, όπως ακούσατε ήδη από εμάς, κάποιες διατάξεις θα τις υπερψηφίσουμε, αλλά δεν μπορούμε επί της αρχής να ψηφίσουμε τον γενικό αφορισμό και το συγχωροχάρτι προς όλους. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Χριστοφιλοπούλου. Έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Θεοδωράκης. Θα παρακαλούσα, όμως, κύριε Θεοδωράκη, επειδή έχω ήδη ανακοινώσει τον κ. Στέφο Ιωάννη, να πάρετε το λόγο αμέσως μετά. Κύριε Στέφο, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να σχολιάσω το γεγονός ότι δύο ημέρες άκουσα από πάρα πολλούς ομιλητές να λέγεται ότι η Κυβέρνηση δεν ασχολείται με τη διαπραγμάτευση, αλλά νομοθετεί. Αλήθεια, δυόμισι μήνες Κυβέρνηση δεν θα πρέπει να νομοθετεί; Κατηγορούμαστε και γι' αυτό; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε ένα ακόμη νομοσχέδιο που αποδεικνύει τη βούληση της Κυβέρνησης για τη στροφή όσων μέχρι σήμερα θεωρούνταν πρόδηλη πραγματικότητα ή μάλλον, όσων οι κυβερνήσεις λιτότητας και εξαθλίωσης είχαν επιβάλλει ως δεδομένη καταστολή σε μια κοινωνία που αιμορραγούσε. Μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για την καταπολέμηση της ανθρωπιστικής κρίσης και εκείνου για τη ρύθμιση των εκατό δόσεων - που οι περισσότεροι ψηφίσατε και τα δύο - σε μία περίοδο που η Κυβέρνηση προσπαθεί να επαναφέρει τη χώρα σε συνθήκες αξιοπρέπειας για τον λαό της, μια προσπάθεια που συχνά υπονομεύεται τόσο από εσωτερικούς όσο και από εξωτερικούς κήρυκες νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων, ερχόμαστε να κάνουμε πράξη την πρόθεσή μας, έτσι όπως διακηρύξαμε προεκλογικά, για τη δημιουργία ενός σύγχρονου και ανθρώπινου σωφρονιστικού συστήματος. Η χώρα μας, ύστερα από επανειλημμένες καταδίκες για παραβίαση της ευρωπαϊκή σύμβασης των δικαιωμάτων του ανθρώπου και συνεχή καταστρατήγηση του συνταγματικού πλαισίου για το απαραβίαστο και αδιαπραγμάτευτο της ανθρώπινης αξίας, έτσι όπως το δεχόμαστε όλοι, οφείλει ουσιαστικά, αλλά και συμβολικά, όπως είπε και η κ. Χριστοφιλοπούλου, με αυτό το νομοσχέδιο να πνεύσει μια άλλη αντίληψη για τη δικαιοσύνη ως πυρήνα της δημοκρατίας μας. Η Νέα Δημοκρατία μέσω του εισηγητή της, αλλά και των περισσοτέρων ομιλητών της, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ως προϊόν διαπραγμάτευσης με τους τρομοκράτες. Αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αντικατάσταση της κράτησης των ανηλίκων, εκτός ακραίων περιπτώσεων, με εκπαιδευτικά και αναμορφωτικά μέτρα, όπως επιβάλλει κάθε λογική αντιμετώπιση ενός παιδιού, γιατί περί παιδιών πρόκειται, και η προσπάθεια προσέγγισης και «διόρθωσης» - σε εισαγωγικά - των ευαίσθητων προσωπικοτήτων και ψυχισμών τους, με την μη αντιμετώπισή τους ως κοινών εγκληματιών, είναι συνομιλία με τρομοκράτες ή είναι επικοινωνία με το πραγματικό πρόβλημα; Τα κίνητρα για θεραπεία και απεξάρτηση αντί εγκλεισμού των τοξικοεξαρτημένων, οι οποίοι αυξάνονται ραγδαία, με το ένα τέταρτο των εγκλείστων στις φυλακές να είναι χρήστες ναρκωτικών, είναι διαπραγμάτευση με τους τρομοκράτες για τη Νέα Δημοκρατία; Προφανώς λησμόνησε το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών, όταν χρησιμοποιούσε την ίδια ακροδεξιά ρητορεία. Το νομοσχέδιο προβλέπει, επίσης, απόλυση υπό όρους - πριν από λίγο διενεμήθη μια νομοτεχνική ρύθμιση - ή κατ' οίκον περιορισμό κρατουμένων, όπως αναπήρων, βαριά ασθενών και υπερηλίκων. Οι συνθήκες υγιεινής και νοσοκομειακής περίθαλψης στις φυλακές καθιστά επικίνδυνη τη διαβίωσή τους εκεί, ενώ η κατάσταση της υγείας τους είναι συχνά τέτοια που δεν επιτρέπει τη νοσηλεία τους. Η αντιμετώπιση και αυτής της πλευράς της ανθρωπιστικής κρίσης αποτελεί υποχρέωση ενός κοινωνικού κράτους που αποφασίζει να δει πίσω από τα κάγκελα και να πάψει να εκδικείται καθημερινά ανήμπορους κρατουμένους. Αναμφίβολα η Κυβέρνηση πιστεύω και ελπίζω ότι στο άμεσο διάστημα θα προωθήσει και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης των φυλακών για να μην έχουμε ξανά γεγονότα αυτοτραυματισμών και αυτοκτονιών και να μπορεί η πολιτεία να ανταποκριθεί στην υποχρέωσή της για ιατρική βοήθεια στους πάσχοντες κρατουμένους. Θα ήθελα ακόμη να αναφερθώ στο ζήτημα της κατάργησης των φυλακών τύπου Γ΄ και στην αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών ιδρυμάτων. Όσον αφορά στο πρώτο θέμα, η κράτηση κρατουμένων σε φυλακές υψίστης ασφαλείας έχει επισημανθεί από έγκριτους επιστήμονες ότι όχι μόνο δεν αυξάνει την ασφάλειά τους, αλλά οδηγεί σε περιστολή των δικαιωμάτων των κρατουμένων αυτών, σε εξόντωσή τους και όχι σε σωφρονισμό, σε υποτροπή τέλεσης νέων αδικημάτων και σε παραγωγή οργανωμένης βίας εντός των φυλακών. Τι κάνει το παρόν νομοσχέδιο; Καταργεί τις φυλακές τύπου Γ΄. Θωρακίζει, ωστόσο, την ασφάλεια των υφιστάμενων ιδρυμάτων με την πρόβλεψη επιβολής αυστηρών ποινών για κακουργήματα ή πλημμελήματα που θα τελεστούν με δόλο από κρατουμένους εντός των καταστημάτων κράτησης, αλλά προβλέπει και την προστασία τόσο των κρατουμένων όσο και των σωφρονιστικών υπαλλήλων. Όσον αφορά στο ζήτημα της αποσυμφόρησης, το οποίο αποτελεί έκτακτο μέτρο, έχουμε υπ' όψιν μας και ξέρουμε όλοι ότι στο παρελθόν εφαρμόστηκε χωρίς πολλά αποτελέσματα. Ωστόσο, η κατάσταση στις φυλακές από όλες τις πτέρυγες έχει ειπωθεί ότι είναι εκρηκτική. Συνεπώς, κατά τη γνώμη μας, είναι αναγκαίο αυτή τη στιγμή. Με την παρούσα πρόβλεψη, ωστόσο και ύστερα από δεκατρείς καταδίκες της Ελλάδας από το 2011 από τον ΕΑΔΑ για την άθλια κατάσταση με τον υπερπληθυσμό κρατουμένων στα καταστήματα κράτησης, στοχεύουμε στη λύτρωση πραγματικά των ανθρώπων που εξευτελίζονται με πρωτόγνωρους τρόπους σε κελιά - αποθήκες ψυχών. Η διαβίωση των κρατουμένων στα ιδρύματα και οι συνθήκες εργασίας των υπαλλήλων πρέπει να είναι αξιοπρεπείς, ανθρώπινες και να συμβάλλουν στη γενικότερη ποιοτική αναβάθμιση του σωφρονιστικού συστήματος. Κλείνοντας, θα ήταν παράλειψή μου - το επεσήμανε και η κ. Χριστοφιλοπούλου - αν δεν επεσήμανα και την τροποποίηση του άρθρου 312 του Ποινικού Κώδικα. Όπως γνωρίζετε, το τελευταίο διάστημα ζήσαμε στα Γιάννενα, την πατρίδα μου, το πρωτόγνωρα δυσάρεστο και λυπηρό γεγονός του χαμού ενός νέου ανθρώπου κάτω από περίεργες συνθήκες. Ξύπνησε - αν ξύπνησε! - με σκληρό και απότομο τρόπο μια ολόκληρη κοινωνία και είδε κατάματα ένα πρόβλημα που υπήρχε, αλλά κανείς δεν το άγγιζε. Διευρύνεται η ποινικοποίηση παρόμοιων πράξεων και σε μεγαλύτερες ηλικίες πλέον για περιπτώσεις παρόμοιες σαν αυτές που συνέβησαν στα Ιωάννινα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ, αλλά και οι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας θα υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο, διότι πιστεύουμε ότι η ιδεολογική συνειδητή καταστολή και ο μνημονιακός εκφοβισμός που εφαρμόστηκε και στο χώρο του σωφρονιστικού συστήματος τα προηγούμενα χρόνια δεν συνάδει με τις αρχές της ισότητας, του δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διότι πιστεύουμε ότι η υποτέλεια και η εξαθλίωση δεν χωρούν σε καμμιά πτυχή του ανθρωπίνου βίου. Τέλος, διότι πιστεύουμε ότι η εμπέδωση ασφάλειας και η ομαλή επάνοδος της κοινωνίας απαιτεί ρήξη με την νοοτροπία της καταστολής και της υποκριτικής συμμόρφωσης. Αλίμονο αν σε μια δημοκρατική κοινωνία που ευαγγελίζεται την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και την αποδοχή της διαφορετικότητας, συμπεριφερόμαστε με λογικές και μεθόδους εκδίκησης, εξόντωσης και απαξίωσης στους κρατουμένους, λησμονώντας με επιμέλεια ότι είμαστε όλοι άνθρωποι. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Στέφο Ιωάννη. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας το Ποτάμι κ. Σταύρος Θεοδωράκης και αμέσως μετά να ετοιμάζεται ο κ. Διαμαντόπουλος. Κύριε Θεοδωράκη, σύμφωνα με τον Κανονισμό, έχετε δικαίωμα να μιλήσετε για οκτώ λεπτά. Εσείς πόσο χρόνο θέλετε;
Νομίζω ότι θα χρειαστώ λίγο παραπάνω, κυρία Πρόεδρε.
Θέλετε να σας δώσω δεκαπέντε λεπτά;
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Δεν σας κρύβω, κύριε Υπουργέ, ότι όταν έγινε γνωστό ότι θα αναλάβετε το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αναθάρρησα. Όπως ίσως ξέρετε, κύριοι συνάδελφοι, Το Ποτάμι δεν πιστεύει στους κομματικούς υπαλλήλους. Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι είναι απαραίτητο σε τομείς, όπως η δικαιοσύνη, η παιδεία, οι εξαγωγές, να βάζουμε πρόσωπα έξω από τους κομματικούς μηχανισμούς. Τα προβλήματα της χώρας είναι πάρα πολλά, είναι πολύ μεγάλα και χρειάζονται επαΐοντες που δεν φορούν παρωπίδες. Είπα, λοιπόν, ένα δυνατό «λες;», όταν άκουσα το όνομα του Υπουργού Δικαιοσύνης. Γι' αυτό και στην πρώτη μου ομιλία εδώ στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης ανέφερα ότι περιμένουμε να στηρίξουμε μια μεταρρύθμιση στη δικαιοσύνη, μια μεταρρύθμιση στις φυλακές. Η διάψευση ήρθε γρήγορα, κύριε Υπουργέ και θα πρέπει να σας πω το γιατί. Αντί να συμπεριφερθείτε ως ο Υπουργός των αλλαγών, ως ο Υπουργός που ξέρει τις ανάγκες ενός πολυτραυματισμένου χώρου, ως ο Υπουργός του εκσυγχρονισμού, ως ο Υπουργός του εκσυγχρονισμού του σωφρονιστικού συστήματος και της επιτάχυνσης απονομής της δικαιοσύνης, δυστυχώς λειτουργείτε και λειτουργήσατε ως εκπρόσωπος των συνιστωσών. Το προτέρημά σας, κύριε Υπουργέ, ότι δεν είστε κομματικό στέλεχος, το μετατρέψατε αυτομάτως σε μεγάλο μειονέκτημα. Φοβούμενος πιθανόν να μη σας πολεμήσουν, φοβούμενος μήπως δεν είστε αρεστός, κάνατε και κάνετε τα χατίρια κάθε στελέχους και κάθε ομαδούλας. Είχατε πολλά να προσφέρετε στη δικαιοσύνη και στις φυλακές, κύριε Υπουργέ και τα παραμερίσατε όλα για να ασχοληθείτε με τα μη σημαντικά και τα μη επείγοντα. Διότι προφανώς - δεν βρίσκω άλλη εξήγηση - κάποιος σας τραβάει από το μανίκι. Και να σας πω μερικά πράγματα που θα έπρεπε να κάνετε στις φυλακές. Θα έπρεπε να ενισχύσετε το θεσμό των αγροτικών φυλακών. Γι' αυτό παρακαλούν οι κρατούμενοι, αν έχετε μιλήσει με κρατούμενους αυτές τις εβδομάδες που είστε Υπουργός. Αυτό που τσακίζει τους ανθρώπους στις φυλακές είναι ο χρόνος που κυλάει, χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα ωφέλιμο ούτε γι' αυτούς και ούτε για κάποιον άλλον. Αγροτικές φυλακές, λοιπόν, για τις γυναίκες, αγροτικές φυλακές για τους νέους. Σε όλη σχεδόν την Ευρώπη οι αγροτικές φυλακές μεταβάλλονται σε σύγχρονα κέντρα σωφρονισμού. Εδώ υπολειτουργούν. Η Κασσαβέτεια έχει ζητήσει να λειτουργήσει και ως θεραπευτικό αγροτικό κέντρο απεξάρτησης για νέους κρατουμένους, για ανήλικους δεκαοκτώ, είκοσι, είκοσι πέντε ετών. Καμμία απάντηση. Ποιος νοιάζεται; Κοινωνικές ποινές. Ξέρετε πολύ καλά τι σας λέω, κύριοι συνάδελφοι. Η χώρα μας είναι ο τόπος με τη μικρότερη κοινωνική προσφορά των κρατουμένων. Ειδικά για τους νεαρούς παραβάτες θα έπρεπε να βρούμε λύση, ώστε αντί να φυλακίζονται, να μπορούν να προσφέρουν υπηρεσία σε ένα δήμο, σε ένα ίδρυμα, στο περιβάλλον, ώστε να απασχοληθούν με αξιοπρέπεια όταν ζητούν μία δεύτερη ευκαιρία. Πρόκειται για ένα τεράστιο θέμα και δεν υπάρχει καμμία πρόβλεψη ούτε σε αυτόν τον νόμο. Σχολεία στις φυλακές, ώστε να δυναμώσουν. Στον Αυλώνα γνώρισα δασκάλους που ανακάλυπταν τις δεξιότητες των μαθητών τους. Αντί να τους έχουν στα προαύλια και να μαχαιρώνονται, τους είχαν στις τάξεις. Μάλιστα, θυμάμαι ότι ένας κρατούμενος κέρδισε και το διαγωνισμό στη Μαθηματική Εταιρεία, κάτι που είχε γίνει πρωτοσέλιδο. Οι αλλοδαποί κρατούμενοι μάθαιναν - στοιχειωδώς έστω - ελληνικά, για να μπορούν να ξεφύγουν από τα γκέτο, που είναι δεξαμενές για τις τοπικές τους μαφίες. Διότι θα πρέπει να πούμε, κύριοι Βουλευτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι οι κρατούμενοι δεν είναι βέβαια όλοι ίδιοι. Θα βρεις ανθρώπους που βρέθηκαν στη φυλακή από ένα ατύχημα, από ένα νεανικό λάθος, από ένα πάθος, από μία κακή στιγμή. Θα βρεις και εγκληματίες, όμως, αμετανόητους, ανθρώπους με μαύρες ψυχές που αποτελούν ακόμη και σήμερα κίνδυνο για την κοινωνία μας. Όπως θα βρεις - και θα το πω - κρατούμενους με εγκλήματα βαριά στην πλάτη τους, που, όμως, έχουν καταλάβει τα λάθη τους και δεν είναι σε μαφίες και συμμορίες. Υπάρχουν περήφανοι άνθρωποι στις φυλακές που έχουν λόγο, που έχουν τιμή, παρ' όλο που σας είπα ότι μπορεί να έχουν κάνει και δολοφονίες. Και σε αυτούς πρέπει να δώσουμε μία δεύτερη ευκαιρία. Πρέπει να τους δώσουμε μία δεύτερη ευκαιρία γιατί η κοινωνία μεταφέρεται στη φυλακή και η φυλακή στην κοινωνία. Και ένα σωφρονιστικό σύστημα αυτό πρέπει να κάνει, πρέπει να διαχωρίζει τους ανθρώπους όχι μόνο με βάση την ποινή, αλλά και με βάση την προσωπικότητα. Οι κρατούμενοι έχουν ανάγκη από προγράμματα εκπαίδευσης σε τεχνική κατεύθυνση, να αποφυλακίζονται και να κατέχουν μία τέχνη, πιστοποιημένα, με δίπλωμα, με καθηγητές ει δυνατόν άλλους κρατούμενους, όπως το κάνουν στο εξωτερικό, που θα έχουν ισχυρά κίνητρα να διαλέξουν το ρόλο του καθηγητή. Η οργάνωση και το περιεχόμενο δίδεται στα ΙΕΚ, στα ΤΕΙ. Προγράμματα επανένταξης, λοιπόν, των κρατουμένων είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Και αντί να σκεφτείτε και να σχεδιάσετε, κάνετε ένα τσάτρα - πάτρα νόμο που τα ισοπεδώνει όλα, οριζόντιες ρυθμίσεις, επαναλαμβάνοντας τα λάθη του παρελθόντος. Δεν υπάρχει χώρα - και το ξέρετε καλά, κύριε καθηγητά - χωρίς πειθαρχικές φυλακές. Δεν μπορεί να είναι οι αμετανόητοι με τους μετανοημένους. Δεν μπορεί να είναι το ατύχημα μαζί με το επαναλαμβανόμενο έγκλημα. Είναι εύκολο; Όχι βέβαια. Όμως, εδώ σας θέλω. Και ο Δομοκός εάν δεν είναι σωστή φυλακή, να φτιάξετε μία άλλη. Και εάν το νοσοκομείο κρατουμένων του Κορυδαλλού είναι μια ντροπή - που είναι - να φτιάξουμε ένα άλλο. Θα πρέπει, βέβαια, εδώ να επισημάνω ότι στα χρόνια της σπατάλης, τότε που έρεαν λεφτά από παντού - και από την Ευρωπαϊκή Ένωση - κανείς σοβαρά δεν νοιάστηκε - και από τα παλιά κόμματα εξουσίας - να φτιάξει υποδομές και ένα σωστό, ανθρώπινο σωφρονιστικό σύστημα. Γιατί ο σωφρονισμός θέλει και λεφτά, σύγχρονα κτήρια, υποδομές, υπαλλήλους. Η Δράμα, όμως, κύριε Υπουργέ, είναι έτοιμη και δεν λειτουργεί. Λείπουν κάποια χιλιάρικα. Τρεις ακτίνες στα Χανιά είναι κλειστές, δύο ακτίνες στη Νιγρίτα. Ένα κέντρο απεξάρτησης έχει γίνει στη Χαλκιδική και δεν λειτούργησε ποτέ, σκουριάζει. Γιατί δεν δίνετε προτεραιότητα σε όλα αυτά; Γιατί βρήκατε την εύκολη λύση, την παλιά, να βγάλω τους παλιούς για να έρθουν αύριο οι νέοι; Δεκαπέντε τέτοιους νόμους αποσυμφόρησης είχαμε τα τελευταία τριάντα χρόνια από το 1982. Και να σας πω τι έγινε αν και προφανώς το ξέρετε, θα έχετε ενημερωθεί: Πάνω από το 50% αυτών που βγαίνουν με ευεργετικές διατάξεις, επιστρέφουν σύντομα στη φυλακή. Πάνω από το 50%! Δεν ξέρω ποιοι είναι οι δικοί σας υπολογισμοί, αλλά οι δικοί μας λένε ότι με τις ρυθμίσεις που κάνετε, θα βγουν περί τους δύο χιλιάδες κρατούμενους, χίλιοι εκατό, χίλιοι διακόσιοι αλλοδαποί και οι υπόλοιποι γηγενείς. Υπάρχει κάποια πρόβλεψη για τη νέα τους ζωή, κάποια δομή, κάποια στήριξη; Όχι, θα ξαναγυρίσουν στη φυλακή. Καταργείτε, λοιπόν, και τη φυλακή υψίστης ασφαλείας. Θέλω να κάνω μία στάση εδώ, γιατί διαφωνώ με τις ρυθμίσεις και της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και με τη δική σας. Ήταν λάθος η πρόβλεψη να οδηγούνται στη φυλακή υψίστης ασφαλείας κάποιοι από την ανάκριση κιόλας. Είναι κάτι παραπάνω από λάθος. Είναι άδικο. Η συμπεριφορά του κρατούμενου, η διαγωγή του είναι αυτό που μετράει και όχι η ποινή ή το αδίκημα. Η χώρα, όμως, δεν θα έχει πειθαρχική φυλακή; Το έχετε σκεφτεί καλά αυτό; Το έχετε συζητήσει με τις οργανώσεις που ασχολούνται με τις φυλακές, με τους υπαλλήλους ή νομίζετε ότι οι φυλακές είναι μόνο από ατυχείς «Ρομπέν των δασών»; Αυτοί που επιβάλλουν τους κανόνες στην φυλακή, αυτοί που έχουν λεφτά, αυτοί που στήνουν συμμορίες, αυτοί που εκβιάζουν και απειλούν, αυτοί που τρομοκρατούν κρατούμενους και υπαλλήλους, αυτοί δεν θα έχουν καμμία συνέπεια, καμμία τιμωρία; Έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό εγκλείστων ανηλίκων στην Ευρώπη και εσείς τι κάνετε; Στέλνετε τους ανήλικους βορά στους ενήλικες, τους στέλνετε δηλαδή στον χειρότερο εφιάλτη. Εμείς ζητάμε να πάρετε πίσω την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και να δώσετε κίνητρα στους ανήλικους να ξεμπλέκουν γρήγορα με τις φυλακές και να βγαίνουν με εφόδια στην κοινωνία, να κάνετε και δομές για τα μικρότερα αδικήματα των ανηλίκων, αλλά όχι λύκοι και αρνιά μαζί. Η ντροπή των ελληνικών φυλακών δεν κρύβεται μέσα από το τσουβάλιασμα στις φυλακές ανηλίκων. Και οι ανήλικοι, κύριοι συνάδελφοι - να το σημειώσετε - θα γίνουν τα πρώτα θύματα της αντιμεταρρύθμισης που προωθεί η Κυβέρνησή σας. Γνωρίζετε ότι η στοιχειώδης αξιοπρεπής διαβίωση μέσα στη φυλακή υπολογίζεται σε 2.000 ευρώ το μήνα για κάθε φυλακισμένο. Το λένε οι οργανώσεις που ασχολούνται με τους φυλακισμένους, όχι εμείς. Τζιράρονται εκατομμύρια στις φυλακές και γύρω απ' αυτές. Κι όσοι δεν αντέχουν, βέβαια, οικονομικά - γιατί δεν αντέχουν όλοι, γιατί και οι φυλακές έχουν πολλούς φτωχοδιάβολους - υπάρχουν κι άλλοι τρόποι. Είναι αυτοί που ονομάζονται «ταξί» στις φυλακές. Έτσι αποκαλούν τους φτωχότερους και τους πιο αδύναμους κρατούμενους που αναγκάζονται να κάνουν τα βαποράκια των ισχυρότερων, με την ανοχή πολλές φορές κάποιων υπαλλήλων. Γι' αυτό το χρηματιστήριο τι κάνετε, κύριε Υπουργέ; Αυτή η ιδιότυπη ταξική διαστρωμάτωση πώς θα σπάσει; Εσείς που βλέπετε παντού ταξικές αδικίες, στις φυλακές δεν τις βλέπετε; Διαχωρίστε, λοιπόν, τους κρατούμενους - αυτή θα είναι η υπηρεσία σας - και προωθήστε δυναμικά τα βραχιολάκια. Το ξεκίνησε ο κ. Αθανασίου, αλλά δεν εφαρμόστηκε. Δεν γίνεται κάθε φορά που ένας κρατούμενος ξεγελάει τους υπαλλήλους και τους δικαστές, παίρνει άδεια και δεν επιστρέφει, να την πληρώνουν όλοι οι υπόλοιποι φυλακισμένοι που περιμένουν υπομονετικά να πάρουν την άδειά τους, να πάνε να δούνε το παιδί τους, την οικογένειά τους. Βάλτε, λοιπόν, τα βραχιολάκια και ενισχύστε το θεσμό της άδειας. Αυτό θα ήταν σήμερα κάτι προοδευτικό. Εσείς, όμως, απ' ό,τι φαίνεται, δεν ενδιαφέρεστε για τίποτα απ' όλα αυτά. Δεν σας ενδιαφέρουν οι φτωχοδιάβολοι των φυλακών, κύριε Υπουργέ. Σας ενδιαφέρουν οι πλούσιοι, οι διάσημοι. Και σε αυτούς παρέχετε υπηρεσία. Και έχει δίκιο ο αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος - τον άκουσα πριν από λίγο να μιλάει και να σας το επισημαίνει - ότι νομοθετείτε κυρίως για τους πλούσιους. Πώς θα μπορέσετε - σας ρωτώ ευθέως και περιμένω μια απάντηση - να αποτρέψετε την αποφυλάκιση ενός VIP κρατούμενου, που θα φέρει αύριο δύο χαρτιά που θα πιστοποιούν μια ανίατη και δύσκολα ανιχνεύσιμη αρρώστια; Δεν σας ενδιαφέρουν, όμως, αυτά. Δημόσιες σχέσεις κάνετε και είναι λυπηρό. Κι όπως φαίνεται, δεν είναι προτεραιότητά σας να κάνετε κάτι και με τη χαώδη ελληνική δικαιοσύνη. Υπάρχει ένας νέος Ποινικός Κώδικας στα συρτάρια και το ξέρετε. Γιατί δεν τον βγάζετε; Δεν είναι αυτό προτεραιότητα; Υπάρχει και ένας Κώδικας Ποινικής Δικονομίας. Γιατί αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα: Να εκλογικεύσουμε και να φέρουμε κοντά στα ευρωπαϊκά standards τα όρια και των δικών μας ποινών, να παύσει η Ελλάδα να είναι η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό ισοβιτών ανάλογα με τον πληθυσμό της. Χωρίς να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο και βγάζοντας απλώς κάποιους χιλιάδες κρατούμενους με οριζόντια κριτήρια, απλώς μεταφέρετε το πρόβλημα στην επόμενη χρονιά. Οι δικαστές, μάλιστα, βλέποντας ότι εξαφανίζονται από το νομοθέτη οι ποινές τους, θα βάζουν όλο και μεγαλύτερες ποινές. Είναι ένας φαύλος κύκλος που πρέπει να σπάσει κι εσείς δεν τολμάτε να τον σπάσετε. Ειδικά, βέβαια, για το νέο Ποινικό Κώδικα - θα το γνωρίζετε - μπορείτε να συμβουλευτείτε και τον Εισαγγελέα, τον Βασίλη Μαρκή που είναι και επικεφαλής στον Τομέα Δικαιοσύνης στο Ποτάμι και δημιουργός εν πολλοίς του νέου Ποινικού Κώδικα, ακολουθώντας, βέβαια, τη δουλειά που είχε κάνει ο Ιωάννης Μανωλεδάκης, ο σπουδαίος αυτός δάσκαλος της νομικής επιστήμης. Ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, που είναι έτοιμος, εισάγει νέους θεσμούς: Το θεσμό της συνδιαλλαγής, να μην φτάνουν όλες οι υποθέσεις στο ακροατήριο, να ελαφρυνθούν τα πινάκια. Για να γίνουν, βέβαια, αυτές οι τομές, θα πρέπει να συγκρουστείτε με δικηγόρους, με δικαστές, με αυτούς που έχουν βολευτεί, δηλαδή, σε αυτό το αραχνιασμένο σκηνικό. Εμείς, λοιπόν, σας καλούμε να συμμαχήσετε με τους άλλους δικηγόρους, με τους άλλους δικαστές που κοιτάνε μπροστά και να πάτε κόντρα στις μικρές συντεχνιακές ομάδες που αντιδρούν στον εκσυγχρονισμό της δικαιοσύνης και των φυλακών. Και βέβαια να υπάρχει αξιολόγηση, μηχανοργάνωση, μηχανογράφηση, να επιταχύνετε την απονομή της δικαιοσύνης, να ελέγξουμε τη δικαστική εξουσία και να περιορίσουμε τη διαφθορά. Αντί να κάνετε, λοιπόν, όλα αυτά ή κάτι απ' όλα αυτά, κύριε Παρασκευόπουλε, σηκώνετε τα χέρια ψηλά, παραδίνεστε και κάνετε ό,τι έκαναν και οι άλλοι συνάδελφοί σας του παρελθόντος και ό,τι κάνουν και αρκετοί συνάδελφοί σας Υπουργοί σήμερα. Βάζετε, δηλαδή, τις λάθος προτεραιότητες. Ο Υπουργός Παιδείας σε αυτήν τη χώρα - ξαναγύρισε η παιδεία στο προσκήνιο - το πρώτο πράγμα που βγήκε να κάνει ήταν - το έχουμε πει - να καταργήσει τα πρότυπα σχολεία γιατί η αριστεία είναι ρετσινιά και η πρώτη του έγνοια στα πανεπιστήμια ήταν να ξαποστείλει κακήν κακώς τους σημαντικούς Έλληνες που ήλθαν να προσφέρουν αφιλοκερδώς στη διοίκηση του πανεπιστημίου. Εδώ που τα λέμε, βέβαια, το «αφιλοκερδώς» είναι λίγο ύποπτο στην εποχή μας. Αν είχε ζητήσει ένα 12%, μπορεί και να τον κρατάγαμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Το Ποτάμι]] Παραδίδει, λοιπόν, η Κυβέρνηση ξανά, απ' ό,τι μαθαίνουμε σήμερα με τις καινούργιες διατάξεις, τα πανεπιστήμια στους κομματικούς στρατούς, να ξαναρχίσει η ΟΝΝΕΔ τα πάρτι στη Μύκονο, η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ τα κάμπινγκ στο Γύθειο, με υποσχέσεις βέβαια συναλλαγής με καθηγητές και πρυτάνεις που τα εκλέγουν. Παντού οι λάθος προτεραιότητες. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προσέξτε λίγο ακόμα. Θα σας αρέσει το άλλο περισσότερο. «Ασπιρίνες» για την ανθρωπιστική κρίση, αυτή που λέτε ανθρωπιστική κρίση και όχι ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα που σας ζητήσαμε εμείς και που ισχύει σ' όλη την Ευρώπη, για έναν απλό λόγο: Για να έχετε πελάτες τους φτωχούς, για να τους έχετε συνέχεια υπό την επιρροή σας κι όχι όρθιους και αξιοπρεπείς. Και μετά - προσέξτε, κύριοι συνάδελφοι, προσέξτε και τις ημερομηνίες, έχουν κάποια σημασία - τις μέρες που αποφασίζατε να δώσετε διακόσια εκατομμύρια για την ανθρωπιστική κρίση, δώσατε πεντακόσια εκατομμύρια για τα όπλα εν κρυπτώ. Απ' όσα έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση, το μόνο που κρατήσατε χωρίς καμμία διαπραγμάτευση, χωρίς καμμία συζήτηση, ήταν οι παραγγελίες όπλων. Και αύριο θα δώσετε και κάτι όπλα για τους Ρώσους για να είναι όλοι ευχαριστημένοι - το πιάσαμε το υπονοούμενο - και ακούσαμε και τον κ. Νικολούδη να λέει ότι τα όπλα δεν έρχονται ποτέ μόνα τους. Πάνε πάντα με μία μίζα τουλάχιστον 4%. Τα ίδια και με τους μετανάστες που το πρωί λιάζονται και το βράδυ εξαφανίζονται. Μην το θεωρήσετε ρατσιστικό ανέκδοτο, γιατί το υπογράφει η Υπουργός σας. Οι μετανάστες εξαφανίζονται και βέβαια, αφού εξαφανίζονται, δεν υπάρχει λόγος για μεταναστευτική πολιτική, για να μην κουραζόμαστε κιόλας. Παρ' όλα αυτά - και για να σοβαρευτούμε - εμείς είμαστε εδώ για να προτείνουμε μελετημένες λύσεις. Σας δώσαμε τις προτάσεις μας για την ΕΡΤ, είκοσι μία σελίδες άρθρο - άρθρο. Σας δώσαμε έντεκα προτάσεις για τη μετανάστευση. Οι μισθοφόροι σας στον τύπο και στα social media γράφουν σήμερα ότι δεν έχετε ανάγκη τις προτάσεις του Ποταμιού για τη μετανάστευση γιατί αυτά που λέμε εμείς είναι και δικές σας προτάσεις. Και γιατί τόσο καιρό είσαστε τόσο εχέμυθοι; Γιατί δεν τις βγάλατε αυτές τις προτάσεις να τις δούμε; Γιατί δεν τις παρουσιάσατε στον ελληνικό λαό; Εμείς τις είπαμε δημόσια και προεκλογικά πήγαμε στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα και είπαμε τις προτάσεις μας για την ιθαγένεια. Βέβαια, για κάποιους από σας ηχούσαν παράξενα όλα αυτά. Μπερδεύατε και τους μετανάστες με τους πρόσφυγες, αλλά τέλος πάντων. Περασμένα - ξεχασμένα. Εμείς θέλουμε να κάνετε το σωστό, γι' αυτό σας δίνουμε προτάσεις. Νομίζω, όμως, ότι έχετε λάθος προτεραιότητες και αυτό το αποδεικνύει η στάση σας στην οικονομία και στις διαπραγματεύσεις. Μέσα σε ογδόντα μέρες η Κυβέρνηση όντως κατάφερε να κάνει το γύρο του κόσμου, χωρίς όμως να έχουμε δει κανένα όφελος για τη χώρα. Για ποια σκληρή διαπραγμάτευση μιλάμε; Εκτός από την αλλαγή των λέξεων, τι άλλο έχετε καταφέρει απτό για την κοινωνία;
Να μην κοπούν οι συντάξεις.
Ναι, είστε ευχαριστημένοι που αντί να συμφωνήσετε να υπάρξει μια νέα χρηματοδότηση, να ανασάνει η αγορά, να ανασάνει η οικονομία, να ανασάνουν οι άνθρωποι της δουλειάς, ανοίγετε τα συρτάρια των ταμείων και των οργανισμών και βάζετε χέρι στα διαθέσιμα. Είστε ευχαριστημένοι που στραγγαλίζετε την πραγματική οικονομία, οδηγώντας επιχειρήσεις στο κλείσιμο και εργαζόμενους στην ανεργία.
Όχι εμείς, βεβαίως.
Υπερηφανεύεστε ότι εξασφαλίσατε το αυτονόητο, δηλαδή ότι πληρώσατε τους μισθούς και τις συντάξεις. Μα, εάν χρεοκοπήσει η χώρα, αν παιχτεί αυτό το παιχνίδι με τη χρεοκοπία - είτε μέσα στο ευρώ που κάποιοι το θεωρείτε και καλό - , μέσα σε λίγες εβδομάδες η αξία των μισθών και των συντάξεων θα εξανεμιστεί. Για ποια προστασία, λοιπόν, μιλάμε; Δηλώνετε αισιόδοξοι, βέβαια με τη διαπραγμάτευση και ταυτόχρονα μιλάτε για εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς, σαν αυτούς που κατασκεύαζαν τα καθεστώτα της εθνικοφροσύνης και πολεμούσε η Αριστερά. Εμείς, σας καλούμε να σταματήσετε το φλερτ με τους τυχοδιωκτισμούς και να κάνετε αυτό για το οποίο σας ψήφισε ο ελληνικός λαός. Μια έντιμη συμφωνία, έναν έντιμο συμβιβασμό, που λέει και ο κ. Τσίπρας, για να μείνει η χώρα στην Ευρωζώνη όρθια και να μπει τέλος στη λιτότητα. Αυτή και μόνον αυτήν την εντολή έχετε πάρει κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Σταματήστε, λοιπόν, επιτέλους να παίζετε επικίνδυνα παιχνίδια που μπορούν να οδηγήσουν σε ατύχημα και σε εθνική τραγωδία. Αναδιατάξτε τις προτεραιότητές σας. Ακούστε τη φωνή της λογικής, τη φωνή της κοινωνίας και όχι τις κραυγές μόνο των φίλων σας. Κυβερνήστε! Απομακρυνθείτε από τις λάθος βεβαιότητές σας. Δώστε μάχη για το εφικτό και αφήστε τις δικαιολογίες ότι κυνηγάτε το ανέφικτο. Κυνηγήστε τα προβλήματα. Τα προβλήματα έχουν ένα κακό: Δεν φεύγουν ποτέ μόνα τους, ούτε από τη δικαιοσύνη, ούτε από τις φυλακές, ούτε από την οικονομία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοδωράκη. Το λόγο έχει ο κ. Διαμαντόπουλος και να ετοιμάζεται ο κ. Σεβαστάκης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω σκοπό να τοποθετηθώ σε τρεις τροπολογίες. Και ίσως θα ήταν καλό να τοποθετηθώ πρώτα για αυτήν την τροπολογία που έχουμε καταθέσει, ώστε να σταματήσει η ποινικοποίηση όσων αγωνίζονται για μια διαφορετική πολιτική στα διόδια. Δεν ξέρω αν φέρνω σε δύσκολη θέση - αν ξεκινήσω από εκεί - το Ποτάμι και τον Πρόεδρό του. Όμως δεν θα το κάνω αυτό. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Το Ποτάμι]] Θα ξεκινήσω και θα υπενθυμίσω το εξής: Αν το έχει αντιληφθεί ο Πρόεδρος του Ποταμιού και η Κοινοβουλευτική του Ομάδα, αυτό το νομοσχέδιο έχει έρθει για να αντιμετωπίσει κατ' αρχάς το συνωστισμό, αυτήν την οικτρή κατάσταση, στις φυλακές. Δεν φιλοδόξησε να είναι ο απόλυτα μεταρρυθμιστικός κώδικας, ο σωφρονιστικός είτε ο ποινικός. Έχουμε πεδίον δόξης λαμπρό και πολύ χρόνο. Όλα θα τα δούμε σε συζήτηση και σε συνεργασία με τους φορείς. Θέλω να επισημάνω κάτι: Ρώτησε τον Υπουργό, όταν γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι ένας άνθρωπος που έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με αυτό το θέμα, των φυλακών, αλλά απευθύνθηκε μέσω του Υπουργού και στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο είναι ο κορμός αυτής της Κυβέρνησης, αν πήγε να συζητήσει με τους φυλακισμένους. Τι λέτε; Οι δικές μας συντρόφισσες και σύντροφοι είναι χρόνια τώρα μέσα στις φυλακές, προσφέρουν εθελοντικό έργο για να αντιμετωπίσουν όλα αυτά τα προβλήματα και όχι για να πάρουν ένα μισθό από μια τηλεοπτική εκπομπή που ασχολείται επιφανειακά με αυτά τα ζητήματα. Για αυτό να απευθύνεστε αλλού. Ρωτήστε στο δικό σας κόμμα εάν υπάρχει έστω μία ή ένας που έχει ασχοληθεί πολύ σοβαρά με αυτά τα ζητήματα. Γιατί η δική μας η Κοινοβουλευτική Ομάδα τον προηγούμενο χρονικό διάστημα ήταν συνέχεια εκεί. Θέλω, επίσης, να επισημάνω ότι: είναι ειλικρινά λυπηρό να ακούμε από Πρόεδρο κόμματος εδώ μέσα πως αποδέχεται μια κατάσταση, η οποία όντως σε ένα σημείο είναι σαθρή - και είναι σαθρή από το πελατειακό κράτος της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και που ο Πρόεδρος του Παταμιού ήθελε να συνεχιστεί, ήθελε να βγει Πρόεδρος από την προηγούμενη Βουλή - και να λέει πως κάποιοι έπαιρναν πλαστά πιστοποιητικά. Για αυτό ακριβώς ο Υπουργός είπε πως δεν θα δίνεται από το γιατρό της φυλακής, αλλά από πιστοποιημένο ή τέλος πάντων από όποια δομή ή μορφή δομής θα δίνει τα έγγραφα. Εδώ μέσα παραδέχεστε, δηλαδή, ότι το κράτος είναι ανίκανο και διεφθαρμένο πλήρως και ότι επειδή δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις την όποια διαφθορά υπάρχει, πρέπει να προβείς σε δρακόντεια μέτρα. Δεν συζητάμε τώρα για την τελείως διαφορετική προσέγγιση και άδειασμα του εισηγητή του Ποταμιού, διότι ήταν σε τελείως διαφορετικά μήκη κύματος. Βλέπετε, αυτό είναι ένα προσωποκεντρικό μόρφωμα, Το Ποτάμι, του οποίου πρέπει να φτιάχνουν το προφίλ του αρχηγού. Έχουμε και τροπολογίες. Δεν μας είπε, ποια είναι η άποψη του για τον «κουκουλονόμο»; Είναι σύμφωνα με αυτά που είχε δηλώσει τον Ιανουάριο; Δεν μας είπε για τη λήψη DNA. Δεν μας είπε γιατί; Διότι αυτή τη στιγμή, μετά την κρίση του καπιταλισμού και τις ακραίες οικονομικές καταστάσεις που ζήσαμε, έπεσε το προσωπείο. Αυτήν τη στιγμή αυτοί που αυτοπροσδιορίζονται ως κέντρο ή ανήκοντες στο δημοκρατικό τόξο, δεν χρειάζονται το προσωπείο του φιλελευθερισμού, των δικαιωμάτων. Έχουν το προσωπείο των μεταρρυθμιστών. Επειδή, λοιπόν, εμείς είμαστε συνεπείς, συνεπέστατοι, επιμένουμε σε αυτά, τα ψηφίζουμε αυτά. Προκύπτει, όμως, και κάτι άλλο μετά απ' αυτήν τη συζήτηση, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Από την πρώτη στιγμή μέμφονταν το ΣΥΡΙΖΑ γιατί, λέει, δημιούργησε κυβέρνηση με ένα ακροδεξιό κόμμα. Όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ και Το Ποτάμι, αλλά και κύκλοι που θα ήθελαν αυτά τα δύο κόμματα να παίζουν έναν άλλο ρόλο στο πολιτικό σκηνικό και όχι του κομπάρσου, επέμεναν σε αυτήν τη ρητορική. Για πείτε μου κυρίες και κύριοι, ποιος είναι ο προοδευτικός σήμερα σε ένα νομοσχέδιο που προάγει πραγματικά αυτές τις αρχές και αξίες του Διαφωτισμού; Ποιος είναι ο ακροδεξιός; Από ποιανού ρητορεία σέρνεστε πίσω; Μήπως της ακροδεξιάς του Σαμαρά και του Μπαλτάκου; Περιμένω να ανασκευάσετε και να ζητήσετε μία συγνώμη, διότι η προοδευτικότητα και ο φιλελευθερισμός αποδεικνύονται με τη στάση στα δύσκολα, εδώ μέσα τώρα που ψηφίζεται. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επειδή είναι επί των άρθρων συζήτηση, θέλω να υπερασπιστώ τρεις τροπολογίες. Η μία είναι για τα διόδια. Μεγάλο το πάρτι που έκαναν οι εργολάβοι, οι καναλάρχες όλον αυτόν τον καιρό. Ξέραμε πως έπαιρναν τα έργα. Ξέραμε τι συνέβαινε. Έχουμε καταθέσει μία τροπολογία. Μπροστά σ' αυτό το μεγάλο πρόβλημα, που έχει να το διαχειριστεί και η Κυβέρνηση, για τις συμβάσεις που είναι μονά ζυγά του εργολάβου, αναπτύχθηκε ένα κίνημα. Και είναι ένα κίνημα όχι τζαμπατζήδων, αλλά ένα κίνημα που βάζει και κατά τόπους αιτήματα. Και σ' αυτό η αντιμετώπιση του νόμου και της τάξης ήταν η ποινικοποίηση ουσιαστικά της διαμαρτυρίας. Αυτό και με τη σύμφωνη άποψη και του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, κύριε Υπουργέ, πρέπει να το αποδεχθείτε. Δεν μπορεί να αποτελεί αδίκημα του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Δεύτερη είναι η τροπολογία που έχουμε καταθέσει για το DNA. Προφανώς και εξορθολογίζεται όσον αφορά την κλήση και την επιβολή για να δώσει ο ύποπτος ή ο κατηγορούμενος DNA. Όμως, υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα το οποίο πρέπει να μπορούμε να το δούμε και γενικότερα. Δεν μπορούμε να κλεινόμαστε στο καβούκι μας. Υπάρχουν ιστορίες ανά τον κόσμο. Έχουν γραφτεί τραγούδια από τον Bob Dylan για άδικες κατηγορίες και φυλακίσεις όταν το σύστημα έβλεπε εχθρούς απέναντί του. Υπάρχουν ταινίες όπως η «Εις το όνομα του πατρός». Και υπήρξαν δίκες - ας μην τις χαρακτηρίσω παρωδίες, αν και η δικαστική εξουσία δεν είναι στο απυρόβλητο - με παλινωδίες εντός, όπου οι κρατικοί μηχανισμοί και οι υπηρεσίες που είχαν την ευθύνη για να «δέσει» το κατηγορητήριο, έπεφταν σε αντιφάσεις. Και ήρθε η χρήση του DNA, σε αντικείμενα τα οποία δεν ήταν εξ αρχής σε αυτά που συλλέχθηκαν από τον τόπο του εγκλήματος, να «δέσουν» υποθέσεις. Άρα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και να το δούμε σε βάθος. Εν τέλει, ο περιώνυμος και περίφημος «κουκουλονόμος». Το συντηρητικό σύστημα μετά το 2008, τότε που ήδη η κοινωνία των από κάτω, της νεολαίας, των ανθρώπων που κινούνταν στο περιθώριο της οικονομίας του καπιταλισμού, η γενιά των 751, είχε ζήσει τους κραδασμούς μετά από μία στυγνή δολοφονία Έλληνα αστυνομικού, βρέθηκε σε μια κατάσταση εξεγερτική. Τότε τα συντηρητικά αντανακλαστικά οδήγησαν σε μια σπασμωδική νομοθέτηση ενός πράγματος - δεν μπορείς να το πεις και νομοθέτημα! - το οποίο έφερε σε κόντρα κόμματα εντός του Κοινοβουλίου. Σίγουρα εμάς, το Κομμουνιστικό Κόμμα, το ΠΑΣΟΚ τότε και μια κοινωνία ολόκληρη, ειδικότερα τους συλλόγους των δικηγόρων, των δικαστικών και πολλών άλλων. Αυτό, όμως, δεν μπορούμε να το βλέπουμε απλά οριζοντίως το πώς νομοθετείται, τη χρήση του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Με συγχωρείτε δεν έχω καταχραστεί ποτέ τον χρόνο μου, αλλά αυτή τη στιγμή είναι σημαντικό να ολοκληρώσω. Ήμουν μάρτυρας σε μια δίκη μετά από μια επιχείρηση - «σκούπα» των ΜΑΤ μετά από διαδήλωση για την ημέρα της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Μάζεψαν τα δεκαπεντάχρονα, copy - paste οι κατηγορίες και όλοι επιβαρυμένοι με «κουκουλονόμο». Αν δεν ήμουν μάρτυρας και εγώ εκεί, αν δεν υπήρχαν φωτογραφίες, στις οποίες τα παιδιά φορούσαν απλά ένα φούτερ ή είχαν μια μάσκα χειρουργική ή φορούσαν γυαλιά, μπορεί να είχαν καταλήξει σε φυλακές ανηλίκων. Η χρήση αυτού του μέτρου έχει στραφεί απέναντι στο κίνημα, το τι ορίζει ο άλλος κάλυψη των χαρακτηριστικών και η κουκούλα. Ειλικρινά δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε σαν Βουλή και σαν κοινωνία να επιβαρύνουμε ένα έγκλημα με τι; Με τη χρήση κουκούλας; Γαντιών, ας βάλουμε στους ληστές και τη χρήση σκάλας και σκοινιού και πολλών άλλων. Στο τέλος για έναν που πήγε και έκλεψε να του βάλουμε ισόβια. Δεν είναι αυτή λογική, κυρίες και κύριοι. Θεωρούμε πως σε αυτήν τη Βουλή αυτήν τη στιγμή - και επειδή έχει κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και έχει ένα κόμμα, τους Ανεξάρτητους Έλληνες, που αντιλαμβάνονται τα σημεία των καιρών, δεν κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, έχουν και αυτοί την άποψή τους την πολιτική σε κεντρικά ζητήματα εδώ και καιρό και δεν πάνε να κρυφτούν πίσω από ακροδεξιές ρητορείες - οι τρεις τροπολογίες, κύριε Υπουργέ, έχουν την κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά και τη στήριξη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας. Θεωρούμε ότι έχουν δηλαδή για τον σκοπό που τα υπόλοιπα κινούνται απλά επικοινωνιακά όσον αφορά την κριτική τους την ουσιαστική στήριξη αυτήν τη στιγμή στη Βουλή να περάσουν και να ψηφιστούν. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Διαμαντόπουλο. Τον λόγο έχει ο κ. Σεβαστάκης Δημήτρης και στη συνέχεια ο κ. Μεϊκόπουλος. Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Βεβαίως, κυρία Λυμπεράκη, η ίδια η σύμβαση η πολιτική που υπηρετούμε έχει πατερναλιστικά χαρακτηριστικά. Η ίδια η λογική της θέσπισης και της αντιπροσώπευσης, οι πολιτικές δηλαδή διαμεσολαβήσεις, έχουν πατερναλιστικά χαρακτηριστικά. Επομένως, δεν θα αναγνώριζα στον πυρήνα του νομοσχεδίου κάτι που αποτελεί μια έκτακτη συνθήκη. Θα ήθελα να εστιάσω - και θα είμαι σύντομος - σε ένα σημείο που συνολικά έγινε κριτική σε αυτό το εν μέρει νομοθέτημα, το οποίο έχει δυνατότητες και που μπορεί να ανοίξει και ενδιαφέρουσες κανονιστικές προοπτικές. Μια βασική κριτική που του έγινε ήταν ότι κατά κάποιο τρόπο αναβαθμολογεί την ποινή εκ των υστέρων, κατά κάποιο τρόπο δημιουργεί ένα μετριασμό ή δημιουργεί μια άλλη ποιότητα στην ποινή και στην έκτιση της ποινής. Νομίζω ότι μέσα στις προβλέψεις, μέσα στις πρόνοιες είναι η καλή διαγωγή, είναι η μεταμέλεια, όπως ειπώθηκε νωρίτερα, είναι αυτές οι υπάρχουσες οι στρεβλές και λίγες εναλλακτικές μορφές ποινής που υφίστανται (αγροτικές, κλπ.), που αλλάζουν τον χρόνο, αλλάζουν τη βαρύτητα και ανασυγκροτούν επομένως την ποινή και την έκτισή της. Αυτό το στοιχείο δηλαδή είναι κεκτημένο, είναι εγκατεστημένο στον νομικό πολιτισμό, είναι εγκατεστημένο στα ήθη που ο νομικός πολιτισμός έχει ενσωματώσει και επομένως το νομοσχέδιο πάνω σε αυτό τοποθετείται. Όντως βάζει διαφορετικές ποιότητες στην απόδοση του δικαστή και στον χρόνο με τον οποίο η απόφαση του δικαστή ισοδυναμεί. Δεν κάνει λοιπόν κάτι ασυνεπές, δεν είναι ασυνεπές ως προς τα κεκτημένα. Θα μπορούσε κανείς να κάνει μια κριτική της μάλλον απογοητευτικής εισφοράς των πολλών ομιλιών στο νομοθέτημα στο ότι εγκλωβίστηκαν είτε σε μια καταστροφολογία είτε σε μια περιγραφή μιας ανομίας φοβερής, η οποία διαβρώνει τη χώρα. Νομίζω ότι είναι και πληκτικό και σύνηθες και εξαιρετικά επαναλαμβανόμενο το τελευταίο διάστημα. Θα σας πω έναν πυρήνα που θεωρώ ενδιαφέρων για τα δικά μου αριστερά δεδομένα, ότι οι φυλακές της Σάμου, του τόπου καταγωγής μου, στις οποίες είχε συλληφθεί και κρατήθηκε και ο πατέρας μου και η Γαρυφαλιώ Ρίτσου και πάρα πολλοί αγωνιστές της Αριστεράς, σήμερα στεγάζουν το ιστορικό αρχείο της Σάμου, ένα πυκνό ερευνητικό κέντρο δηλαδή. Περίπου έτσι, μέσα από μία τέτοια κουλτούρα, νομίζω ότι πρέπει να ιδωθεί και το ζήτημα της ποινικής διαχείρισης και το ζήτημα της παραβατικότητας και το ζήτημα τελικά των πολιτιστικών αποτιμήσεων, με τις οποίες η σύγχρονη κοινωνία κοιτάζει το έγκλημα, την παράβαση και την ορθότητα. Δεν θέλω να απαντήσω στην κ. Χριστοφιλοπούλου και στο πρόβλημα των προσφυγικών ροών που έθεσε και περίπου ενοχοποίησε το ΣΥΡΙΖΑ, γιατί θα αναγκαζόμουν να της θυμίσω ότι η άποψη του Προέδρου της, του κ. Βενιζέλου, ήταν να βομβαρδιστεί η Συρία, όταν ήταν Υπουργός Εξωτερικών και προφανώς αυτό θα είχε μια ανασχετική επιρροή στις μεταναστευτικές ροές. Δεν θέλω, λοιπόν, να πέσω σε αυτές τις πολιτικές ευκολίες. Θα ήθελα να μιλήσω λίγο για τις δυνατότητες που δίνει - έχω καλυφθεί απ' όλες τις τοποθετήσεις που έχουν προϋπάρξει - το νομοθέτημα, τη βάση που θέτει, η οποία είναι μία συγχωρητική βάση, μια βάση μετριασμού και καταλλαγής και επίσης, μία λογική δεύτερης ευκαιρίας. Θα ήθελα, όμως, να ενισχύσω την άποψη και του κ. Γκιόκα του Κομμουνιστικού Κόμματος και ενός μέρους της ομιλίας του κ. Θεοδωράκη για την έννοια της εκπαιδευτικής έντασης, την οργάνωση, την ενσωμάτωση της εκπαιδευτικής λειτουργίας μέσα στο σωφρονισμό. Νομίζω ότι είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό εργαλείο και η τέχνη και η γνώση και η σκέψη και η κριτική και η αίσθηση επιβεβαίωσης του υποκειμένου που εισφέρουν στον ακατέργαστο, υποτίθεται, έγκλειστο. Νομίζω ότι είναι ένα μεγάλο εργαλείο σωφρονισμού, που μπορεί να φτιάξει και πολίτες που αναστοχάζονται την πράξη τους κι επίσης να συνδράμει σ' αυτό που νομίζω η ποινή και νομίζω οι τύποι με τους οποίους εκτίει κανείς την ποινή του, οδηγεί, δηλαδή στην επανένταξη. Η ποινή δεν είναι απόρριψη, έτσι νομίζω. Πρέπει να μπαίνει σε μία κουλτούρα, μία ενότητα επανένταξης. Νομίζω, λοιπόν, πως μία σύνθετη κατασκευή, ένα σχεδιασμένο πόνημα που θα συσχετίζει την εκπαίδευση μέσα στη φυλακή, θα έπρεπε το Υπουργείο να τη δει και να τη συνθέσει. Φοβάμαι ότι έτσι όπως γίνεται ο διάλογος, με αυτόν τον αρχαϊσμό, όπως ήταν οι τοποθετήσεις και του εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, έναν αρχαϊσμό κινδυνολογικό, που πίσω από κάθε ρύθμιση κρύβεται ένα ιδεολόγημα ή μια ιδεοληψία ή μια πονηρία, νομίζω ότι αυτού του τύπου η δίκη προθέσεων δεν είναι παραγωγική πολιτικά. Έχουμε ζήσει πέντε χρόνια κάνοντας δίκη προθέσεων. Υποτίθεται ότι έχουμε την ωριμότητα σαν σύστημα να το ξεπεράσουμε και νομίζω ότι αυτό το νομοσχέδιο που δίνει δυνατότητες, είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία.
Ευχαριστούμε τον κ. Σεβαστάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος και να ετοιμάζεται η κ. Ελισσάβετ Σκούφα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θεωρώ πως τα περισσότερα έχουν ειπωθεί αναφορικά με τις διατάξεις που περιλαμβάνει το εν λόγω νομοσχέδιο, οπότε νομίζω ότι μία αναπαραγωγή από την πλευρά μου, μόνο θα κουράσει παρά θα προσδώσει κάτι περισσότερο. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να σταθώ σε κάποια σημεία, τα οποία πιστεύω ότι συγκροτούν και την ουσία του εν λόγω νομοσχεδίου. Κατ' αρχάς, πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Το παρόν νομοσχέδιο δεν αποτελεί κάτι το ολοκληρωμένο. Είναι όμως, κατά τη γνώμη μου, ένα πρώτο τολμηρό βήμα ανάμεσα στα πολλά που έπονται, προκειμένου να μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε μια μεγάλη μεταρρύθμιση αναφορικά με το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας. Έρχεται, λοιπόν, αφ' ενός να αντιμετωπίσει μεγάλα και ουσιώδη προβλήματα στην απόδοση της δικαιοσύνης και αφ' ετέρου να διορθώσει χρόνιες αδικίες και βαναυσότητες, οικοδομώντας με αυτόν τον τρόπο ένα νομικό περιβάλλον, με κύριο στόχο την αποκατάσταση του κράτους δικαίου και της ισονομίας, με προοδευτικό φυσικά πρόσημο, μακριά από τις όποιες συντηρητικές αντιλήψεις του παρελθόντος. Έτσι, λοιπόν, στο εν λόγω νομοσχέδιο προτάσσεται μια καινούργια αντίληψη, η αντίληψη η οποία εισάγει το δικό μας ιδεολογικό και αξιακό κόσμο. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, αυτό επιδιώκει κυρίως να αντιμετωπίσει το σοβαρότερο πρόβλημα στις φυλακές, αυτό του υπερπληθυσμού, που πλέον έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις. Ας μην επαναλάβουμε τα στοιχεία που έχει δώσει στη δημοσιότητα το Υπουργείο Δικαιοσύνης το Νοέμβριο 2014. Η αλήθεια, όπως ξέρουμε πάρα πολύ καλά, είναι μία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Τα καταστήματα κράτησης δεν μπορούν να αντέξουν περισσότερο κόσμο. Τι άλλο, όμως, επισημαίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Πρόληψης των Βασανιστηρίων στις κατά καιρούς εκθέσεις της; Κάτι πάρα πολύ απλό, το οποίο όμως συνάδελφοι από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία το έχουν προσπεράσει. Το γεγονός ότι ο υπερπληθυσμός αποτελεί και το σημαντικότερο παράγοντα επιδείνωσης των συνθηκών κράτησης, τις συνέπειες των οποίων καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Μόλις λίγες εβδομάδες πριν, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε για άλλη μία φορά την Ελλάδα για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση Ελλήνων και αλλοδαπών κρατουμένων σε φυλακές, επιδικάζοντας συνολικές αποζημιώσεις για ηθική βλάβη και δικαστικά έξοδα προς τους ενάγοντες ύψους 82.600 ευρώ. Το συνολικό ποσό, όπως γνωρίζουμε, που έχει επιδικαστεί στην Ελλάδα για συνθήκες κράτησης ξεπερνά το 1 εκατομμύριο ευρώ. Η ποινικοποίηση, λοιπόν, της φτώχειας και της τοξικοεξάρτησης, αλλά και ο εγκλεισμός βαριά ανήμπορων και ανάπηρων πολλές φορές κρατουμένων δεν ωφέλησε σε τίποτα. Αντίθετα, έχει επιφέρει συνεχείς κρίσεις με ανυπολόγιστες ζημιές της εικόνας της Ελλάδας όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν αρκεί όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η βελτίωση των συνθηκών κράτησης και μόνο, αλλά η επανένταξη του παραβάτη κρατούμενου. Αντίθετη, λοιπόν, η Αξιωματική Αντιπολίτευση σε οποιαδήποτε τέτοια προσπάθεια, επισείει το φόβητρο της ανομίας γενικά και αόριστα. Είναι ακριβώς η ίδια τακτική που είδαμε στην κυβέρνηση Σαμαρά, με τη δαιμονοποίηση γενικά και αόριστα του άλλου, με την περιθωριοποίηση των μεταναστών, των παραβατών και των τοξικοεξαρτημένων. Είναι μια λογική, κυρίες και κύριοι Βουλευτές και συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, επικίνδυνη για τη συμβίωση, που εξαγριώνει την ίδια την κοινωνία και δεν έχει σχέση με το δίκαιο και τη δικαιοσύνη, αλλά με τη μισαλλοδοξία και τον φόβο. Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτής της πολιτικής η Νέα Δημοκρατία καταβάλλει προσπάθειες να συνδέσει το παρόν νομοσχέδιο με την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού. Είναι γνωστό, όμως, τοις πάσι ότι η δημιουργία κλίματος φόβου και δημαγωγίας από τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας έχει αναχθεί πλέον σήμερα σε επιστήμη. Συνεπικουρούμενοι, λοιπόν, από ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, με όρους κινδυνολογικούς και δημαγωγικούς, επιχειρούν να εκθρέψουν για άλλη μία φορά τα φοβικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο νόμος - το γνωρίζετε πολύ καλά - δεν γνωρίζει εξαιρέσεις. Η εφαρμογή του νόμου δεν μπορεί να συναρτάται από τη συμπάθεια ή συμφωνία ή με την αντιπάθεια ή διαφωνία με τον καταδικασθέντα ή τον υπόδικο. Όση απαξία κι αν έχει η εγκληματική πράξη, ένας άνθρωπος - και αυτό το λέει η λογική - με αναπηρία πάνω από 80% δεν μπορεί να είναι στη φυλακή, αλλά δεν μπορεί ούτε να αποτελεί δημόσιο κίνδυνο για την ίδια την κοινωνία. Τέλος, σας ακούμε να υποστηρίζετε σε κάθε ευκαιρία ότι το παρόν νομοσχέδιο έχει ως κύριο και αποκλειστικό στόχο την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού, καθώς η διάταξη για την αποφυλάκιση των σοβαρά αναπήρων είναι καθαρά φωτογραφική. Νομίζω ότι είναι τουλάχιστον αστείο αυτό που λέγεται, γιατί η αλήθεια είναι ακριβώς η αντίθετη. Η διάταξη θα ήταν φωτογραφική, αν εξαιρούσε ειδικά το Σάββα Ξηρό. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω τρία σημεία, που κατά τη γνώμη μου συγκροτούν και την ίδια την ουσία του εν λόγω νομοσχεδίου. Πρώτον, στην ακρόαση φορέων που έγινε τη Μεγάλη Τετάρτη όλοι οι αρμόδιοι φορείς στάθηκαν, με διάφορες φυσικά αποχρώσεις, πλην όμως με αρκετή σαφήνεια, υπέρ του νομοσχεδίου, όπως εκπρόσωποι ενώσεων δικαστών, εισαγγελέων, σωφρονιστικών υπαλλήλων, οργανώσεις δικαιωμάτων, οι Συνήγοροι του Πολίτη και του Παιδιού. Και μην μου πει κανείς εδώ μέσα ότι όλοι αυτοί ήταν ΣΥΡΙΖΑ. Απλά γνωρίζουν την επικρατούσα κατάσταση. Δεύτερο σημείο. Από το 2011 μέχρι και σήμερα είχαμε δεκατρείς καταδίκες της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, για τις συνθήκες αυτές. Ακόμα χειρότερα - όπως επεσήμανε και ο ίδιος ο Υπουργός - εκκρεμούν άλλες εκατόν ενενήντα μία υποθέσεις. Η χώρα γι' αυτές τις δεκατρείς καταδίκες πρέπει να καταβάλλει σχεδόν 2 εκατομμύρια, χρήματα που προφανώς θα μπορούσαν να αποδοθούν για να βελτιωθούν οι ίδιες οι συνθήκες μέσα στις φυλακές. Τρίτο σημείο. Η ακροδεξιά ατζέντα του φόβου και της ανασφάλειας δεν πρόκειται να μας εμποδίσει να δίνουμε λύσεις όπου αυτές απαιτούνται. Εμείς έχουμε μία εντελώς άλλη λογική, η οποία στοχεύει σε αξίες πάρα πολύ σημαντικές. Στοχεύει στη στήριξη, την επανένταξη, τη δικαιοσύνη, τον ρεαλισμό, την επανόρθωση και όχι την εξόντωση της ανθρώπινης ζωής. Η αποφυλάκιση ανθρώπων με βαριά αναπηρία, υπερηλίκων, παιδιών κ.λπ. δεν έχει καμμία μα καμμία απολύτως σχέση με την ανομία. Αλλά έχει σχέση με βασικές αρχές του ανθρωπισμού, αρχές της δικαιοσύνης, φίλες και φίλοι συνάδελφοι. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, υλοποιεί τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Δεν ετεροκαθορίζεται ούτε από «επεισόδια» αλλά ούτε και από κραυγές, τις οποίες πολύ έχουμε συνηθίσει στα δελτία των 20.00΄. Σε τελική ανάλυση το παρόν νομοσχέδιο - όπως προείπα και στην αρχή - αποτελεί μία πρώτη τομή για την απονομή δικαιοσύνης στη χώρα μας. Αντιμετωπίζει με τον πλέον κατάλληλο τρόπο το χρονίζoν πρόβλημα της συμφόρησης των φυλακών, αποτέλεσμα μια παλαιοσυντηρητικής πρακτικής. Επαναφέρει την ισονομία όλων των κρατουμένων απέναντι στο νόμο, αντί μιας απάνθρωπης και παράνομης λογικής εξαίρεσης συγκεκριμένων κρατουμένων από τις εγγυήσεις του κράτους δικαίου. Και εν ολίγοις αποδίδει - αν θέλετε - νόημα στην ίδια την έννοια της ποινικής δικαιοσύνης, που δεν μπορεί να είναι άλλο από την παροχή κινήτρων για την ομαλή επανένταξη στην κοινωνία από μια στείρα και εκδικητική συμπεριφορά του κράτους, που αρκείται απλά στον εγκλεισμό και την απαξίωση της ανθρώπινης αξίας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μεϊκόπουλο. Το λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Μετά από τις νομοτεχνικές διορθώσεις τις οποίες σας παρέδωσα και σας ανακοίνωσα, έχω έτοιμες και τις δύο νομοτεχνικές βελτιώσεις, αυτές που προέκυψαν μετά από τις τροπολογίες τις οποίες υπέβαλλαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Τις είχα προαναγγείλει βεβαίως νωρίτερα. Αυτήν τη στιγμή είναι έτοιμες - και μετά τη διαδικασία του νομοτεχνικού ελέγχου - και είμαι έτοιμος να τις υποβάλλω. Υπενθυμίζω απλώς ή γνωρίζω σε όσους δεν ήταν εδώ προηγουμένως ότι η μία τροπολογία αφορούσε την κατάργηση της αύξησης της ποινής για πρόσωπα που έχουν καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά τους, δηλαδή η γνωστή περίπτωση της κουκούλας. Η τροπολογία γίνεται δεκτή με τη διαφορά ότι μόνο στο έγκλημα της ληστείας η κουκούλα παραμένει επιβαρυντική περίσταση. Η δεύτερη τροπολογία που είχε υποβληθεί, ήταν αυτή που αφορά τον έλεγχο του DNA. Όπως σας είχα προαναγγείλει αναδιατυπώνεται η διάταξη με κάποιες μεταρρυθμίσεις και διορθώσεις στο κείμενό της. Εάν θα θέλατε, θα μπορούσα να την επαναλάβω και αμέσως μετά να σας την καταθέσω.
Κύριε Υπουργέ, με συγχωρείτε.
Παρακαλώ.
Το μεσημέρι, που τοποθετηθήκατε, είπατε ότι δεν κάνετε δεκτή τη δεύτερη τροπολογία για το DNA.
Η δεύτερη τροπολογία που αφορά το DNA δεν γίνεται δεκτή ως προς το σημείο το οποίο προέβλεπε ότι η λήψη δεν είναι υποχρεωτική. Αυτό συνεχίζει να παραμένει. Και όπως εξήγησα - εάν ήσασταν παρών, κύριε Κικίλια - η τροπολογία γίνεται δεκτή με άλλες προσθήκες οι οποίες τίθενται στην παλιά διάταξη.
Κύριε Υπουργέ, δεν είπατε αυτό. Είπατε ότι θα το σκεφτείτε στο μέλλον…
Κύριε Κικίλια, να δούμε τις τροπολογίες και τις βελτιώσεις που έχει κάνει ο κύριος Υπουργός και μετά θα έχετε το χρόνο και τον λόγο.
Θέλετε να τις διαβάσω όπως έχουν διαμορφωθεί; Ευχαρίστως.
Με συγχωρείτε, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, από χθες σας ζητήσαμε να τοποθετηθείτε για το αν θα κάνετε δεκτές τις τροπολογίες ή όχι. Χθες επιφυλαχθήκατε και είπατε ότι θα μας ενημερώσετε σήμερα. Σήμερα το μεσημέρι, λοιπόν, κάνατε δεκτή τη μία τροπολογία και για την άλλη είπατε - ήμουν παρών στην Αίθουσα - ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτή αυτή η τροπολογία ως έχει, λαμβάνονται υπ' όψιν, όμως, κάποια πράγματα που υπάρχουν και στο μέλλον θα δείτε τι θα κάνετε.
Όχι στο μέλλον, τώρα.
Και έρχεστε τώρα και λέτε ότι κάνετε δεκτή και τη δεύτερη τροπολογία. Εντάξει, είναι απόφασή σας, απλά να ξέρουμε τι μας γίνεται.
Είπα και τότε, κύριε Κικίλια, λέω και τώρα ότι η τροπολογία δεν γίνεται δεκτή στο μέλλον, αλλά γίνεται δεκτή τώρα. Γίνεται δεκτή τώρα ως προς άλλα σημεία και όχι ως προς εκείνο.
Εγώ πιστεύω, κύριε Υπουργέ, με όλο το σεβασμό…
Κύριε Κικίλια, σας παρακαλώ, μην κάνετε διάλογο με τον Υπουργό.
Μπορώ να τη διαβάσω.
Σοβαρά μιλάτε; Άλλα λέτε το μεσημέρι, άλλα λέτε τώρα. Το αν πιέστηκε από τους συναδέλφους και κάνει και τη δεύτερη τροπολογία δεκτή, είναι ένα άλλο θέμα.
Υπάρχουν Πρακτικά και μπορείτε να δείτε τι είπα πριν και τι λέω και τώρα.
Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Νικόλαος Παρασκευόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες έχουν ως εξής:]] [[Να φωτογραφηθούν οι σελ. 241-244]] «Όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ένα πρόσωπο έχει τελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους, οι διωκτικές αρχές λαμβάνουν υποχρεωτικά γενετικό υλικό για ανάλυση του δεοξυριβονουκλεϊκού οξέος, προκειμένου να διαπιστωθεί η ταυτότητα του δράστη του εγκλήματος αυτού. Τη λήψη γενετικού υλικού από τον ίδιο τον κατηγορούμενο διατάσσει ο αρμόδιος εισαγγελέας ή ανακριτής και πρέπει να διεξάγεται με απόλυτο σεβασμό στην αξιοπρέπειά του. Σε περίπτωση λήψης γενετικού υλικού από απόκρυφα μέρη του σώματος είναι υποχρεωτική η παρουσία εισαγγελικού λειτουργού. Η ανάλυση περιορίζεται αποκλειστικά στα δεδομένα που είναι απολύτως αναγκαία για τη διαπίστωση αυτή και διεξάγεται σε κρατικό ή πανεπιστημιακό εργαστήριο. Την ανάλυση του DNA του δικαιούται να ζητήσει και ο ίδιος ο κατηγορούμενος για την υπεράσπισή του. Σε κάθε περίπτωση εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των άρθρων 204 έως 208». Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει η κ. Ελισσάβετ Σκούφα και ακολουθεί ο κ. Θωμάς Κότσιος.
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, φαίνεται ότι δυστυχώς σε αυτήν την Αίθουσα είμαστε καταδικασμένοι να ακούμε τη μόνιμη, χρεοκοπημένη επωδό περί χρεοκοπίας. Η χρεοκοπία είναι η αγαπημένη επωδός συγκεκριμένων παρατάξεων της Βουλής, όποιο και αν είναι το θέμα, σε τέτοιο βαθμό που αν ένας φιλόλογος παρευρισκότανε στην Αίθουσα αυτό το διήμερο, πολλές από τις ομιλίες θα κόβονταν ως εκτός θέματος. Τι δεν άκουσαν τα αυτιά μας στη συζήτηση ενός νομοσχεδίου που έχει να κάνει με το σωφρονιστικό σύστημα. Ακούσαμε για μνημόνια, ακούσαμε για αποτυχημένες διαπραγματεύσεις, για αθρόες εισροές μεταναστών και άλλες γλυκές και αγαπημένες παραδοξολογίες και κινδυνολογίες από τις οποίες έχουμε χορτάσει και εμείς, και δυστυχώς, και ο ελληνικός λαός. Δεύτερον, ακούστηκε πάλι από συγκεκριμένη πτέρυγα της Βουλής, και συγκεκριμένα τη Μείζονα Αντιπολίτευση, ότι η Βουλή με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο παρεμβαίνει στο έργο της δικαστικής εξουσίας. Συγχωρείστε με, είμαι καινούργια Βουλεύτρια, αλλά έχω την εντύπωση ότι η Βουλή νομοθετεί και η δικαστική εξουσία απλά ελέγχει τη σωστή εφαρμογή ή μη των νόμων. Εξάλλου η Βουλή αποφάσισε κάποτε για το χτίσιμο των φυλακών τύπου Γ΄, για τον «κουκουλονόμο» κ.λπ.. Η παρούσα Βουλή, καθώς φαίνεται, θα είναι αυτή που με απόφασή της θα τα καταργήσει.
Κυρία συνάδελφε, είστε Βουλευτής όχι Βουλεύτρια, για να ξέρουμε τι λέμε.
Κύριε Κικίλια, τι πάθατε;
Παρακαλώ. Τρίτον, όταν από ένα ολόκληρο νομοσχέδιο το μόνο σημείο που ακούγεται ως κριτική είναι ότι οδηγεί στην απελευθέρωση ενός συγκεκριμένου τρομοκράτη τότε μάλλον επιχειρηματολογική ένδεια έχουμε και lapsus από την ουσία, φαινόμενα στα οποία μας έχουν συνηθίσει συγκεκριμένοι πολιτικοί χώροι και που αν ξεφύγουμε από αυτήν τη μικρή Αίθουσα θα δούμε ότι προκαλούν τα γέλια, επιτρέψτε μου την έκφραση, ακόμη και στο τελευταίο παρδαλό κατσίκι. Μπαίνω στην ουσία του θέματος που συζητάμε. Παρ' όλο που έχω εκλεγεί πρώτη φορά Βουλεύτρια με το ΣΥΡΙΖΑ, ανήκω σε αυτήν τη μικρή ομάδα ατόμων που δεν μπόρεσαν εν πρώτοις να κατανοήσουν για ποιον λόγο ο Υπουργός εισάγει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αυτήν τη στιγμή. Σκεφτόμουν πως οι προτεραιότητες της νεοσύστατης Κυβέρνησης πρέπει να είναι άλλες: η διαπραγμάτευση, η δυναμική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, η αντιμετώπιση της τεράστιας ανθρωπιστικής κρίσης, τα τεράστια ποσοστά ανεργίας, το εργασιακό, το περιβάλλον, το ενεργειακό και πλήθος άλλα ζητήματα, που οι πολιτικές των τελευταίων πέντε χρόνων μνημονίων, θέλοντας και μη, μας κληροδότησαν. Όταν διάβασα δε και από πολιτικά και άλλα παραπολιτικά blogs πως είκοσι επτά συνάδελφοί μου από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ προτείνουν τροπολογία για τον «κουκουλονόμο», ομολογώ ότι απόρησα και δεν κατάλαβα το καίριο της τροπολογίας. Η αμηχανία μου αυτή δεν μετριάστηκε ούτε όταν διάβασα την αιτιολογική έκθεση του παρόντος νομοσχεδίου. Κατανόησα μόνον ότι μάλλον κινείται στο σωστό πνεύμα και δρόμο, μιας και κεντρική, ουσιώδης και καθοδηγητική γραμμή του νομοσχεδίου είναι ο Ανθρωπισμός, με άλφα κεφαλαίο. Ο Ανθρωπισμός, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, δεν είναι απλά και μόνο ένα ακόμη γλωσσολογικό εύρημα της πλουσιότατης, κατά τα άλλα, ελληνικής γλώσσας. Από την κατάληξή της η λέξη υποδηλώνει ένα ολόκληρο ιδεολογικό και αξιακό ρεύμα, το οποίο θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, θρησκεύματος, ιδεολογικής τοποθέτησης και - αν θέλετε - αξιακού φορτίου. Απορώ, κυρίες και κύριοι, ιδίως του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, πώς είναι δυνατόν να επικαλείστε ρητορικά και χρησιμοποιώντας, ως είθισται, σοφιστικά τεχνάσματα την κατηγορία για κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι αμαρτάνουν, ότι είναι ηθικώς και πολιτικώς μεμπτοί, διότι δεν ασπάζονται τις αξίες του Χριστιανισμού. Μάλλον σας διαφεύγει εσκεμμένα το γεγονός ότι σε πάμπολλες παραβολές της χριστιανικής μας παράδοσης, την οποία κατά τα άλλα επικαλείστε, ο Χριστός μόνο ή - κατά κόρον - με ηθικώς μεμπτά πρόσωπα της τότε κοινωνίας συναγελαζόταν, την πόρνη Μαρία τη Μαγδαληνή, τον άσωτο υιό κ.λπ.. Σύμφωνα με τη λογική που επί δύο μέρες τώρα αδιαλείπτως μάς εκθέτετε, όλες αυτές οι φιγούρες και των χριστιανικών παραβολών θα έπρεπε και τότε να ριχτούν στον Καιάδα, να λιθοβοληθούν, να διαμελιστούν, να τιμωρηθούν με τον πιο επαίσχυντο και απάνθρωπο τρόπο. Και για να κάνουμε ένα άλμα στην ιστορία, αν ζούσαν σήμερα, θα έπρεπε παραδειγματικά να εγκλωβιστούν μέχρι σημείου τρέλας σε μπουντρούμια φυλακών τύπου Γ΄. Φαίνεται, λοιπόν, κυρίες και κύριοι, ότι ουδόλως εντρυφήσατε στο πραγματικό πνεύμα του Χριστιανισμού, τον οποίον αδιαλείπτως επικαλείστε, τοσούτω δε μάλλον του Ανθρωπισμού, αυτής της κεντρικής αξίας της Αριστεράς, την οποία εσείς τόσο φαρισαϊκά αντί για αξία, υποτιμητικά προσβάλλετε ως απαξία, ως κατηγορία έναντι ημών. Το μίσος, όμως, για τας απολωλυίας ψυχάς φαίνεται ότι διατρέχει μεγάλο κομμάτι της φιλοσοφίας και κοσμοαντίληψής σας, μιας και δεν εννοείτε πως ο σωφρονισμός προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη «σώφρων», ο έχων σώας τας φρένας. Άρα ποια πρέπει να είναι η πολιτική της πολιτείας έναντι σε αυτούς που αμάρτησαν, που διέπραξαν έστω και εγκλήματα, γιατί δεν είχαν σώας τας φρένας; Δεν πρέπει να είναι ο Διαφωτισμός; Δεν πρέπει να είναι μέσω του παραδείγματός μας να τους δείξουμε την αγάπη, την αλήθεια, τον σεβασμό για τον συνάνθρωπο, την αλληλεγγύη; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω σε λίγο, κυρία Πρόεδρε. Δεν θέλω φυσικά να αναφερθώ λεπτομερειακά στο γεγονός πως μόνο εγκέφαλος μισανθρώπων θα μπορούσε να επινοήσει ή έστω να συμφωνήσει σε αυτήν την ανθρώπινη τραγωδία - ναι, τραγωδία - που βιώναμε εδώ και πέντε χρόνια, λόγω των μνημονίων και όχι μόνο. Θέλω μόνο - και τελειώνω - να εκφράσω τη βαθύτατη απορία μου για το γεγονός ότι όλες αυτές τις δεκαετίες που κυβερνήσατε, επιλεκτικά εφαρμόζατε τις τιμωρίες, επιλεκτικά δεν σας άρεσαν οι κουκούλες. Διαφορετικά, δεν θα αφήνατε να κυκλοφορούν ελεύθεροι για τόσα χρόνια συγκεκριμένοι κουκουλοφόροι, οι οποίοι σε αγαστή συνεργασία με συγκεκριμένες - και ελπίζω λίγες - δυνάμεις της Ασφάλειας υπάρχει υπόνοια ότι προκαλούσαν επεισόδια σε, κατά τα άλλα, ειρηνικές διαμαρτυρίες πολιτών. Πολύ φοβούμαι όμως - και δυστυχώς - ότι ακριβώς τέτοιες ομάδες επί χρόνια ελεύθερων κουκουλοφόρων μπορεί και να προκάλεσαν προχθές επεισόδια στο Πολυτεχνείο και στα Εξάρχεια για προβοκάτσια και αντιπερισπασμό. Η ιστορική συγκυρία, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιβάλλει - πλην όλων των άλλων - ειλικρίνεια, πρωτίστως απέναντι στον εαυτό μας και έπειτα προς τον λαό. Όποιος δεν θελήσει να καταλάβει αυτό το μήνυμα υπάρχει ο κίνδυνος να χάσει μια για πάντα το τρένο της ιστορίας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Σκούφα. Τον λόγο έχει ο κ. Κώτσιας Θωμάς και αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο ο κ. Κικίλιας.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σαν νέος Βουλευτής, παρακολουθώντας τις συνεδριάσεις της Βουλής όλο αυτό το διάστημα, με έχουν καταπλήξει ο κυνισμός, οι σοφιστείες, η μόνιμη προσπάθεια πολλών Βουλευτών της Αντιπολίτευσης απ' αυτό εδώ το Βήμα να αποδομήσουν κάθε νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης με τερατώδεις συλλογιστικές, με κορυφαίες τις γελοίες προσπάθειες ενοχοποίησης της Κυβέρνησης, με δήθεν αποκαλύψεις περί υπόγειων διαδρομών της Κυβέρνησης με τρομοκράτες, με οργανώσεις, φθάνοντας ακόμα και σε ένοπλες ομάδες, όπως μας καταλογίστηκε χθες. Με αφορμή αυτές τις άδικες και συκοφαντικές κραυγές, θέλω να θυμίσω σε πολλούς από εσάς ότι λίγο πριν αποκαλυφθεί η «17 Νοέμβρη» το φθινόπωρο του 2001- δεν ξέρω αν το θυμάστε όσοι τότε παρακολουθούσατε τα δημόσια πράγματα - είχε γίνει από μεγάλης κυκλοφορίας ημερήσια εφημερίδα μια έρευνα με το ερώτημα ποια ήταν η γνώμη του λαού μας για τη συγκεκριμένη οργάνωση και τι κόμμα ψήφιζαν. Αποκαλύφθηκε, λοιπόν, τότε απ' αυτήν την έρευνα ότι η συγκεκριμένη οργάνωση, που αφαιρούσε ανθρώπινες ζωές στο όνομα των συμφερόντων του λαού, εκεί που είχε τα σοβαρότερα ερείσματα και με διαφορά ήταν στους συντηρητικούς ψηφοφόρους και όχι στον κόσμο της Αριστεράς. Έχει, βέβαια, αυτό την εξήγησή του. Γιατί οι αριστεροί δεν πιστεύουν σε προστάτες του λαού, που στο όνομά του με ένα σαρανταπεντάρι αναλαμβάνουν να τιμωρήσουν όσους τους δικάζουν για δυνάστες του λαού, σε αντίθεση με τον συντηρητικό χώρο, όπου εσείς οι ίδιοι διαπαιδαγωγείτε τον λαό μας σε μια λογική σωτήρων που, αν δεν βρίσκουν τους σωτήρες στα δικά σας πρόσωπα, ψάχνουν σε όσους παρουσιάζονται σαν αυτόκλητοι τιμωροί για τις κοινωνικές αδικίες που βιώνουν από την πολιτική σας. Όσοι θέλουν τον λαό μας στον δρόμο να διεκδικεί δικαιώματα κοινωνικά και δημοκρατικές ελευθερίες, δεν πιστεύουν σε τέτοιες μορφές πάλης. Και δεν πιστεύουν, γιατί αντίθετα βολεύουν όσους μας θέλουν στους καναπέδες ως παθητικούς αποδέκτες της πολιτικής τους, φοβισμένους και κλεισμένους στα σπίτια μας να μας κουνούν το δάκτυλο οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, που είναι οι δικοί σας άνθρωποι στα κανάλια που σας εκπροσωπούν. Βολεύουν, ακόμα, όλους όσοι τέτοιες ενέργειες τις αξιοποιούν, για να χτίσουν πάνω σε αυτές το κράτος καταστολής, τους «τρομονόμους», τους «κουκουλονόμους», την περιστολή ατομικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Το γνωρίζουν καλά αυτό οι αριστεροί, γιατί είναι οι ίδιοι τα πρώτα θύματα αυτών των πολιτικών διώξεων σαν ενεργοί πολίτες μέσα στα κινήματα και στους κοινωνικούς αγώνες για τα δικαιώματα του λαού μας. Μη μας κουνάτε, λοιπόν, το δάκτυλο. Ψάξτε στον δικό σας όμορφο κόσμο των σκοτεινών συμφερόντων όλους αυτούς που μας χρεώνετε. Η όποια επίκληση των αρχών και αξιών της Αριστεράς στις διακηρύξεις τους - μιλώ για τις τρομοκρατικές οργανώσεις - είναι όσα ακριβώς χρειάζονται, για να αποκτούν τα κοινωνικά ερείσματα και να παρασύρουν αφελείς ή οπαδούς του ελευθεριακού χώρου, για να στρατολογούν και να οργανώνουν τον εκτελεστικό τους βραχίονα. Θέλω, ακόμα, απευθυνόμενος με απόλυτο σεβασμό στους συγγενείς των θυμάτων της τρομοκρατίας, να τους πω μην επιτρέψουν να χρησιμοποιούνται εναντίον όσων υπερασπίζονται ανθρώπινα δικαιώματα των φυλακισμένων. Θυμίζω ότι ο αείμνηστος Ανδρέας Λεντάκης, ένας άνθρωπος - μάρτυρας στα χρόνια της δικτατορίας όσο από τους λίγους, πρωτοστατούσε στην αποφυλάκιση των βασανιστών του, όταν για λόγους υγείας αιτούνταν την αποφυλάκισή τους, όπως και πολλά επιφανή στελέχη τότε της Νέας Δημοκρατίας. Θέλω, επίσης, σε αυτό το σημείο να πω, μιας και αναφέρθηκε αυτές τις μέρες αρκετές φορές το όνομα του συμπατριώτη μου, του αείμνηστου Παύλου Μπακογιάννη που είχε αυτό το τραγικό τέλος, ότι ο Παύλος Μπακογιάννης, τον οποίο είχα την τιμή - και στη μνήμη του υποκλίνομαι - να τον γνωρίζω και από θέσεις αντιπολιτευτικές, αυτές τις αξίες υπηρετούσε όταν κρεμιόμασταν από τα χείλη του κάθε βράδυ από τη «DEUTCSHE WELLE». Και είμαι σίγουρος ότι αν ζούσε σήμερα, δεν θα είχε δίλημμα τι θα υπερασπιστεί σε τέτοια ανθρωπιστικού χαρακτήρα νομοσχέδια. Πάντως δεν θα ήταν με τον Μπαλτάκο και με την ακροδεξιά του Σαμαρά. Αυτή είναι η διαφορά που εσείς δεν μπορείτε να κατανοήσετε. Το σχέδιο νόμου δείχνει αυτό ακριβώς το αξιακό φορτίο και το ουμανιστικό στοιχείο της Αριστεράς που κάνει περήφανους όλους εμάς που θα το ψηφίσουμε για να γίνει νόμος του κράτους και να έχουμε ένα σωφρονιστικό σύστημα που δεν θα εκδικείται όσους δικάζει, αλλά θα εκτίουν την ποινή τους και θα επιστρέφουν στην κοινωνία. Ακόμη δε καλύτερα να σωφρονίζει, όσο αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ιδιαίτερα στις φυλακές ανηλίκων. Η τρομοκρατία, λοιπόν, δεν χτίζεται πάνω στην ανθρωπιά που διαπερνά το νομοσχέδιο, αλλά πάνω στην κοινωνική αδικία και τον αυταρχισμό που διαπερνά την πολιτική σας. Τρομοκράτες δεν είναι μόνο οι κουκουλοφόροι με τα σαρανταπεντάρια, αλλά και οι οικονομικοί δολοφόνοι των λαών και όσων με την πολιτική τους αυξάνουν τις κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις και οδηγούν απελπισμένους στην αυτοκτονία ή σε τρομοκρατικές οργανώσεις, τυφλωμένοι από το μίσος να νομίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα αλλάξουν τον κόσμο. Αυτή την σκληρή αλήθεια δεν την αντέχετε να την ακούτε και έτσι μας καταλογίζετε σχέσεις με την τρομοκρατία. Τέλος, μιας αυτές τις μέρες είμαστε στο Πάσχα, απευθυνόμενος σε όλους εσάς που μπροστά στις κάμερες κάνετε μεγάλους σταυρούς, θέλω να σας υπενθυμίσω ότι η σταύρωση του Χριστού έγινε μαζί με τους κατάδικους ληστές, στέλνοντας ένα ξεχωριστό μήνυμα με έναν υψηλό συμβολισμό και σας παραπέμπω και στην ευαγγελική ρήση «Στη φυλακή ήμουν και με επισκεφθήκατε». Σας ευχαριστώ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε, κύριε Κώτσια. Έχουμε ολοκληρώσει τον πρώτο κύκλο των ομιλητών επί των άρθρων. Υπάρχουν άλλοι οκτώ ομιλητές προτασσόμενοι, δηλαδή με δικαίωμα σύμφωνα με τον Κανονισμό να μιλήσουν για τέσσερα λεπτά, δεν έχουν μιλήσει κάποιοι ειδικοί αγορητές από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των κομμάτων και επίσης και κάποιοι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Αυτό σας το αναφέρω ενημερωτικά για να ξέρουμε πόση ώρα θα διαρκέσει η διαδικασία. Τον λόγο έχει ο κ. Κικίλιας και θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής κ. Ιωάννης Λαγός. Κύριε Λαγέ, με συγχωρείτε, αλλά είχε προαναγγείλει νωρίτερα ότι θα δώσω τον λόγο στον κ. Κικίλια.
Εντάξει, κυρία Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Κικίλια, έχετε τον λόγο για έξι λεπτά.
Θα περιοριστώ στην τροπολογία για τον περίφημο «κουκουλονόμο». Καταθέσατε και άλλη μία τροπολογία - την επεξεργαζόμαστε για το τι αλλαγές έχετε κάνει - κι ενδεχομένως θα επανέλθω. Αναρωτιέμαι, όμως, εάν αυτές οι δυο τροπολογίες, οι οποίες τελικά κατατέθηκαν και εισάγονται σήμερα, έχουν να κάνουν με την ασφάλεια των πολιτών, έχουν να κάνουν με την υπηρεσιακή ικανότητα της Αστυνομίας, την ισονομία, την απόδοση δικαιοσύνης και αν τελικά είδαμε όλοι μας κι εσείς τις εικόνες από τα χθεσινά επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας. Ειλικρινά περίμενα μετά από αυτά τα οποία έγιναν χθες ότι εσείς θα αποσύρατε τη συγκεκριμένη τροπολογία ή δεν θα την κάνατε δεκτή και ότι θα δείχνατε περαιτέρω σκέψη και επεξεργασία εσείς και οι συνεργάτες σας για το ενδεχόμενο να καταργήσετε ή όχι τον ν.3772/2009 κατά την απαίτηση των συμπολιτευόμενων συναδέλφων και Βουλευτών. Επίσης, περίμενα ότι θα αντιλαμβανόσασταν πως είναι μια πραγματικότητα - που δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτήν όσο και αν την ωραιοποιήσουμε - ότι δηλαδή οι κουκουλοφόροι λειτουργούν βάσει αποτελεσμάτων και εικόνας ως αντικοινωνικά στοιχεία και επικίνδυνα και με αυτή την εν ισχύ τροπολογία θα αποθρασυνθούν έτι μάλλον όσο εσείς θα υποχωρείτε έναντι συναδέλφων της Συμπολίτευσης, ώστε να τηρηθούν - και η πραγματικότητα αυτή είναι - τα προεκλογικά υπεσχημένα, καθώς και για να δείχνουν περαιτέρω επίδειξη ισχύος καταρρακώνοντας, κατά τη γνώμη μου, το κύρος της πολιτείας. Αναρωτιέμαι αν είδατε χθες τις εικόνες. Ήταν συγκεκριμένες οι εικόνες. Ήταν κουκουλοφόροι που απωθούσαν αστυνομικούς στον τοίχο της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ. Τους έριχναν στο πρόσωπο σκόνη από πυροσβεστήρες, τους χτυπούσαν με καδρόνια, ενώ οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να προφυλαχθούν. Αυτή ήταν η χθεσινή εικόνα. Σε ποιο άλλο ευρωπαϊκό κράτος έχετε δει ανάλογες εικόνες; Είναι - τι να πω; - η νέα «κόκκινη» Αστυνομία και ενδεχομένως ικανοποιεί τις απαιτήσεις της πολιτικής ηγεσίας.
Πριν από τρεις μήνες έγιναν παντού σε όλες τις πρωτεύουσες της Ευρώπης.
Εντάξει, κύριε Υπουργέ, θα ολοκληρώσω. Διαφωνώ μαζί σας. Να διακόψω, να σας ακούσω αν θέλετε. Είναι φανερό - επαναλαμβάνω - ότι οι εντολές της πολιτικής ηγεσίας είναι οι αστυνομικοί να παραμένουν απαθείς και να κοιτούν παθητικά τους κουκουλοφόρους να καταστρέφουν περιουσίες, να λεηλατούν, να βάζουν φωτιές, να καταστρέφουν δημόσια κτήρια, να βανδαλίζουν την πολιτιστική κληρονομιά μας. Σας παραπέμπω σε όλες τις τελευταίες ημέρες σε όλους τους βανδαλισμούς κτηρίων, μνημείων όπως της Καπνικαρέας, τη βεβήλωση του αγάλματος του Καβάφη, τον αποκεφαλισμό της Κυβέλης, τον προπηλακισμό στα Προπύλαια, το μπάσιμο στο Κοινοβούλιο, την κατάληψη και το κάψιμο βιβλίων στη Νομική. Κοιτάξτε, κάποιοι εδώ μέσα απαιτούν την ατιμωρησία και εξ ου και οι τροπολογίες. Αυτή είναι η άποψή μας. Θεωρούμε ότι υπάρχει ιδεολογική συγγένεια. Αν γίνει δεκτή αυτή η τροπολογία, η πραγματικότητα θα είναι αυτή, ότι δηλαδή εκπληρώνετε κάποιες προεκλογικές αποφάσεις και ότι τα δοχεία - πού; - στον χώρο των κουκουλοφόρων είναι συγκοινωνούντα και ο χώρος των κουκουλοφόρων λειτουργεί ως προπαρασκευαστικό στάδιο άσκησης και ανάδειξης μελλοντικών τρομοκρατών. Προχωράω και ξεπερνάω όλα τα άρθρα. Θα ήθελα να φτάσω στο εξής: Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να μάθω πώς εννοούν οι καθαρόαιμοι την αριστερή Αστυνομία. Να καίγονται οι αστυνομικοί από τους κουκουλοφόρους; Και αν ναι, ποιοι εκπροσωπούν τη δημοκρατία και την κοινωνία και από ποιους ελέγχονται. Με συγχωρείτε για να μην παρεξηγηθώ δεν το είπα εγώ αυτό. Μη βιάζεστε να μου απαντήσετε, κύριε Υπουργέ. Το είπε ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, ο κ. Πανούσης. Έχει υποβάλει το ερώτημα αυτό από τις 3 Απριλίου και περιμένει απάντηση. Νομίζω ότι σήμερα πράγματι με την τροπολογία, με την οποία καταθέσατε, του λύσατε την απορία. Θα είχα πολλά άλλα να πω, αλλά έχουν επαναληφθεί πολλές φορές αυτές τις ημέρες μέσα στο Κοινοβούλιο. Κοιτάξτε, νομίζω ότι αρκετοί έκαναν προσπάθεια αυτές εδώ τις ημέρες να δείξουν ότι υπάρχουν μεγάλα κενά ενδεχομένως ιδεολογικά για τον τρόπο λειτουργίας του κράτους ή της δημοκρατίας μεταξύ μας. Εγώ ειλικρινά δεν θέλω να το πιστέψω αυτό, κύριε Υπουργέ. Πραγματικά δεν θέλω να το πιστέψω αυτό. Γι' αυτό ακόμα και αυτήν την ύστατη ώρα σας ζητάω να αναθεωρήσετε και να σκεφθείτε ότι η δημοκρατία λειτουργεί προς όφελος όλων, πλειοψηφιών και μειοψηφιών, αλλά τελικά υπάρχει και μία κοινωνία και αυτή η κοινωνία είναι το ζητούμενο για μας, η ασφάλειά της, η ευημερία της, η ευημερία των πολιτών της, της περιουσίας τους, των πανεπιστημίων, των πολιτιστικών κέντρων, των ραδιοφωνικών σταθμών στους οποίους μπουκάρουν μέσα κουκουλοφόροι, του Κοινοβουλίου κ.λπ.. Σε καμμία των περιπτώσεων - και το άκουσα επανειλημμένως εδώ μέσα - δεν μπορούν να εξισώνονται τα θύματα, δηλαδή οι συγγενείς των θυμάτων των τρομοκρατικών επιθέσεων, με οποιονδήποτε άλλο θέλει να δημιουργήσει προβλήματα στην ελληνική κοινωνία, όσο κι αν θέλουμε να στρογγυλέψουμε και να φτιασιδώσουμε αυτή την εικόνα. Θα ήθελα να σας ζητήσω να αποσύρετε και αυτή την τροπολογία και να ξανασκεφτείτε πάρα πολύ σοβαρά αυτό αποσπασματικό νομοσχέδιο, το οποίο φέρατε για να συζητηθεί πρώτο στη θητεία σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κικίλια. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Λαγός, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής. Κύριε Λαγέ, δικαιούστε οκτώ λεπτά και έξι για τη δευτερολογία σας. Πόσα θα χρειαστείτε;
Επτά - οκτώ λεπτά μόνο.
Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας το Ποτάμι]] Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Τοποθετηθήκαμε χθες λεπτομερώς για το θέμα του νομοσχεδίου. Απλά θα ήθελα σήμερα να πω κάποια πράγματα που ακούστηκαν εδώ στη Βουλή και να τα σχολιάσουμε. Ακούσαμε πριν από λίγο τον Πρόεδρο του Ποταμιού, τον κ. Θεοδωράκη, να μας λέει διάφορες προτάσεις. Κάποια ήταν πολύ σωστά από αυτά που είπε. Εγώ θα ήθελα να σταθώ σε ένα συγκεκριμένο όμως. Αναρωτήθηκε κάποια στιγμή γιατί δεν εφαρμόζεται και γιατί δεν έρχεται ο νέος Ποινικός Κώδικας στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Μάλιστα, είπε συγκεκριμένα το όνομα του κ. Μαρκή, ο οποίος είναι αυτός που τον είχε εισηγηθεί. Είναι ξεκάθαρο - και το τόνισα και εχθές, απλά το λέω για να ακουστεί για άλλη μία φορά και να το γνωρίζει ο κόσμος - ότι ο λόγος που δεν έρχεται αυτός ο νέος Ποινικός Κώδικας είναι ότι το ελληνικό κράτος είναι αναγκασμένο να ψηφίσει και να επικυρώσει για άλλη μία φορά - γιατί ήδη είναι επικυρωμένη - τη Συνθήκη του Παλέρμο, σύμφωνα με την οποία για να υπάρχει μία εγκληματική οργάνωση, όπως κατηγορείται ότι είναι η Χρυσή Αυγή, πρέπει να υπάρχει οικονομικό όφελος. Δυστυχώς, για πολλούς από εδώ μέσα οικονομικό όφελος δεν βρέθηκε όχι μόνο στα κομματικά ταμεία της Χρυσής Αυγής, αλλά ούτε σε έναν Βουλευτή της, ούτε σε ένα στέλεχός της. Αυτός και μόνο είναι ο λόγος που δεν έρχεται αυτός ο καινούργιος Ποινικός Κώδικας. Εάν δεν ήταν η Συνθήκη του Παλέρμο μέσα, να είστε βέβαιοι ότι θα είχε έρθει και θα είχε επικυρωθεί ίσως και σήμερα ή και πιο νωρίς. Ακούσαμε τις τελευταίες μέρες τον Αντιπρόεδρο της Βουλής, τον κ. Μητρόπουλο, ο οποίος διαμαρτύρεται - και απολύτως δικαιολογημένα κατά τη γνώμη μου, εάν και εφόσον έχει δίκιο - ότι τον έχουν χρεώσει για διάφορα πράγματα, για κάποιες οικονομικές ατασθαλίες και για όλα αυτά. Βγήκε, λοιπόν, εχθές και μας είπε για άλλη μία φορά για τη λίστα Νικολούδη, στην οποία περιλαμβάνονται διάφορα στελέχη, διάφοροι Βουλευτές, διάφοροι άνθρωποι που εμπλέκονται με τα πολιτικά κόμματα της Ελλάδος. Θα ήθελα να ζητήσω, αλλά και να ζητήσουμε σαν Χρυσή Αυγή από τη συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, να έρθει επιτέλους αυτή η λίστα Νικολούδη να τη δούμε. Σας έχω πει κατ' επανάληψη - και το τόνιζα πάλι και χθες - ότι δεν έχουμε καμμία εμπλοκή σε τίποτα και γι' αυτό είμαστε τόσο ξεκάθαροι και τόσο απαιτητικοί. Να έρθει η λίστα Νικολούδη, λοιπόν. Αφού το ζητάει ο ίδιος ο Αντιπρόεδρος της Βουλής, γιατί δεν το κάνουμε; Να έρθουν και οι υπόλοιπες λίστες, τις οποίες επιμελώς κρύβουμε. Ακούγονται κάποια πράγματα ότι υπάρχουν κάποιες λίστες. Κυκλοφορούν εκεί στα κρυφά, στο διαδίκτυο, αλλά στην ουσία δεν έρχεται τίποτα να το δούμε κανονικά, επίσημα και να υποστούν τις κυρώσεις του νόμου - εάν πρέπει κάποιοι να τις υποστούν - αυτοί που έχουν σφάλει. Θα ήθελα επίσης να θυμίσω στην Κυβέρνηση ότι, πριν γίνουν οι εκλογές και πριν βγει η Κυβέρνηση αυτή, είχε πει ότι πάρα πολλές δικογραφίες πρώην Βουλευτών, πρώην Υπουργών της συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ και από άλλους χώρους, είχαν έρθει στη Βουλή και είχαν μπει στο συρτάρι του γραφείου του πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης, του Αθανασίου, σύμφωνα με τα τηλεφωνήματα του Μπάμπη απ' ό,τι λέγανε. Θα θέλαμε να ζητήσουμε σαν Χρυσή Αυγή να βγουν αυτά, να δούμε, λοιπόν, ποιοι είναι αυτοί που εμπλέκονται. Γιατί, κύριε Υπουργέ, έχουμε μία υπόθεση χαρακτηριστική - θα πω την τελευταία - του κ. Μιχελάκη, που όταν η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία έψαχνε να βρει στοιχεία για κάποιον συγκεκριμένο επιχειρηματία εις βάρος της Χρυσής Αυγής, δυστυχώς γι' αυτούς, βρήκαν στοιχειά εις βάρος του Μιχελάκη, ότι δωροδοκείτο από συγκεκριμένο επιχειρηματία για να κάνει ερωτήσεις υπέρ του ή εις βάρος ανταγωνιστή του. Δεν ξέρουμε αν είναι αλήθεια ή ψέματα. Εμείς θέλουμε να εξακριβωθούν, όμως, αυτά. Και ήλθε η δικογραφία αυτή, ζητήθηκε από τους αρμόδιους εισαγγελείς και την έβαλε ο Μπάμπης, όπως έλεγαν τα τηλεφωνήματα, στο συρτάρι και την έκρυψε. Η Κυβέρνηση αυτή άλλαξε. Ήλθατε εσείς. Περιμένουμε να τα φέρετε αυτά τα πράγματα στο φως της δημοσιότητας, εδώ και να αποδειχθεί ποιοι είναι οι καθαροί και ποιοι είναι αυτοί που έχουν κάνει ατιμίες εις βάρος του ελληνικού λαού. Πριν από λίγο άκουσα, επίσης, τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ - το ΠΑΣΟΚ είναι θρασύτατο, δεν το συζητάμε - να κάνει κριτική στον Υπουργό Δικαιοσύνης, γιατί τόλμησε να πει σε ερώτησή μου χθεσινή ότι, ναι, πρέπει να έρχονται οι παράνομα προφυλακισμένοι Βουλευτές μας και να συμμετέχουν κανονικά στις διαδικασίες του ελληνικού Κοινοβουλίου και είπε αυτό. Τόλμησε, λοιπόν, να πει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ότι παρεμβαίνει - λέει - ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Ποια είναι η παρέμβαση; Βλέπετε σήμερα εδώ πέρα τον κ. Κασιδιάρη, τον κ. Γερμενή, τον κ. Κούζηλο; Καμμία παρέμβαση δεν υπάρχει. Η μοναδική παρέμβαση που υπήρχε ήταν από τον πρώην Πρωθυπουργό, τον Αντώνη τον Σαμαρά, από τον πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης, τον Αθανασίου, από τον πρώην Υπουργό Δημοσίας Τάξεως, τον Δένδια, προκειμένου να μπουν παράνομα στη φυλακή αθώοι άνθρωποι, εκλεγμένοι Βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου. Απεναντίας, όμως, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να ευχαριστεί τον Υπουργό της Δικαιοσύνης εδώ πέρα του ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρετε γιατί; Γιατί όταν έγινε μία ερώτηση εδώ πέρα από τον Βουλευτή, τον κ. Νικολόπουλο, της συγκυβέρνησης και έφερε διάφορες υποθέσεις που εμπλεκόντουσαν Υπουργοί και Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ με παράνομες χρηματοδοτήσεις - ο κ. Τσουκάτος με κάποιες χιλιάδες μάρκα από τη «SIEMENS» και διάφορες άλλες υποθέσεις - είχε ζητήσει να γίνει και να ασκηθεί δίωξη στο ΠΑΣΟΚ σαν εγκληματική οργάνωση. Και ο κύριος Υπουργός του είπε - και για μένα πολύ σωστά έκανε - ότι δεν γίνεται να πάρουμε διαφορετικές περιπτώσεις, να κάνουμε μία ένωση όλων αυτών και να οδηγήσουμε ένα πολιτικό κόμμα στη φυλακή ή στο κατηγορητήριο. Μόνο που θα ήθελα εδώ να υπενθυμίσω ότι με αυτόν ακριβώς τον τρόπο βρίσκεται η Χρυσή Αυγή αυτήν τη στιγμή στο κατηγορητήριο. Έχουν πάρει τριάντα δύο διαφορετικές υποθέσεις που έχουν γίνει από άκρη σε άκρη στην Ελλάδα, μας την έχουν κάνει ένα παζλ, το έφτιαξαν και μας έχουν φέρει εδώ πέρα, προκειμένου να απολογούμαστε εμείς, που δεν έχουμε καμμία εμπλοκή σε οτιδήποτε και να έχει γίνει. Ας ευχαριστήσει το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, τον Υπουργό Δικαιοσύνης και ας αφήσει αυτά που κάνει για δήθεν παρεμβάσεις. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ σε σχέση με το νομοσχέδιο κιόλας στους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, οι οποίοι περνάνε πολύ δύσκολες στιγμές μέσα στις ελληνικές φυλακές. Μιλάμε συνεχώς για τις συνθήκες κράτησης των κρατουμένων. Ναι, πρέπει να τις βελτιώσουμε, αλλά πρέπει οπωσδήποτε να κοιτάξουμε τι θα γίνει και με την υπόθεση των σωφρονιστικών υπαλλήλων. Είμαστε απόλυτα σύμφωνοι στο να προσληφθούν καινούργιοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι. Μάλιστα, εμείς πιστεύουμε ότι ο αριθμός ο συγκεκριμένος, ο οποίος αναφέρεται στο νομοσχέδιο, είναι και λίγος. Θα θέλαμε ακόμα περισσότερες προσλήψεις. Δεύτερον, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι θα έπρεπε να γίνει - σαν Χρυσή Αυγή το προτείνουμε - ένα είδος εκπαίδευσης στους εργαζόμενους αυτούς, γιατί πάει ο κάθε άνθρωπος να κλείσει κάποιους κακοποιούς, να είναι μαζί τους, να συμπεριφερθεί όπως πρέπει να συμπεριφερθεί, και πολλοί από αυτούς δεν γνωρίζουν και πάνε σαν πρόβατα στη σφαγή εκεί πέρα μέσα. Νομίζουμε, κύριε Υπουργέ, ότι θα ήταν καλό να περάσουν κάποιο είδος εξετάσεων, κάποιο είδος προετοιμασίας, προκειμένου να μπουν και να μπορέσουν να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους, όπως τους αρμόζει. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιάσων Φωτήλας, ειδικός αγορητής από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ποταμιού. Κύριε Φωτήλα, έχετε στη διάθεσή σας δώδεκα λεπτά, πρωτολογία και δευτερολογία μαζί.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αναφερθώ σε κάποιο δεύτερο χρόνο ίσως στις τροπολογίες. Δυστυχώς, δεν κατάφερα, καθώς μόλις τις πήρα στο χέρι μου, να διαβάσω τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Από το λίγο που κατάφερα να διαβάσω είδα ότι οι βελτιώσεις κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Στη χθεσινή μου ομιλία αναφέρθηκα επί της αρχής του νομοσχεδίου και για τις σοβαρές επιφυλάξεις που έχουμε στο Ποτάμι για τα άρθρα 1 και 2 του παρόντος νομοσχεδίου. Έχουμε ισχυρή διαφωνία στην κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας, που προτείνεται στο άρθρο 1, και διαφωνούμε κάθετα με την τοποθέτηση του Υπουργού ότι το υφιστάμενο πλαίσιο κράτησης των εξαιρετικά επικίνδυνων κρατουμένων σε ειδικές πτέρυγες διάσπαρτες σε όλη τη χώρα κρίνεται ως ικανοποιητικό. Όπως και στο άρθρο 2 έχουμε πλήρη διάσταση απόψεων, όπου με την επίκληση λόγων ανθρωπισμού, ισότητας και δικαιοσύνης επιχειρείται μια άνευ προηγουμένου αμνηστία, χωρίς να τίθεται κανένα κριτήριο επικινδυνότητας του δράστη, κάτι που θα έχει σαν αποτέλεσμα να απελευθερωθούν πρόσωπα που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να παραμείνουν έγκλειστα. Όμως, στο άρθρο 2 υπάρχουν και θετικά σημεία, που αναφέρονται στην αποσυμφόρηση των καταστημάτων κράτησης από τους αλλοδαπούς που έχουν καταδικαστεί σε κάθειρξη ή που τους έχει επιβληθεί μέτρο ασφάλειας, καθώς είναι αρκετά μεγάλος ο αριθμός των αλλοδαπών που κρατούνται στις ελληνικές φυλακές. Όμως, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στην παράγραφο 3, όπου αναφέρεται στις περιπτώσεις των αλλοδαπών, για τους οποίους δεν λειτουργεί ή δεν συνεργάζεται η προξενική αρχή της χώρας τους και σε αυτή την περίπτωση θα αναστέλλεται η απέλαση. Εδώ πρέπει να σταθεί πολύ προσεκτική η Κυβέρνηση. Διότι, ξέρετε, μερικές φορές αυτό γίνεται σκόπιμα και έτσι υπάρχει περίπτωση να εγκλωβιστούν στη χώρα μας πολλοί αλλοδαποί με αδυναμία απέλασης. Κάτι τέτοιο, με δεδομένη τη μεγάλη αύξηση των μεταναστευτικών ροών, που παρατηρείται τελευταία, θα ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικό για τη χώρα. Αναφορικά με το άρθρο 3, το οποίο αφορά ορισμένες τροποποιήσεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, υπάρχουν αρκετά σημεία, με τα οποία συμφωνούμε, αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε παραγράφους άρθρων. Θα ήθελα όμως να αναφέρω μερικά θετικά σημεία, όπως την κατάργηση της χρηματικής ποινής των 1.000 ευρώ που προβλεπόταν ως αναμορφωτικό μέτρο για τους ανήλικους. Άκουσον άκουσον: ένα μέτρο των 1.000 ευρώ, που θα πληρώνουν οι γονείς, θα είναι αναμορφωτικό μέτρο για τα παιδιά! Το ακούσαμε και αυτό! Επίσης, θετική είναι η δυνατότητα πρόσβασης των ανηλίκων στα στοιχεία της δικογραφίας τους, αλλά και η κατάργηση της εγγραφής των αναμορφωτικών μέτρων στο ποινικό μητρώο. Ένα σημείο που χρήζει προσοχής είναι η κατάργηση της προσωρινής κράτησης ανηλίκου σε όλες τις περιπτώσεις, πλην κακουργημάτων που τιμωρούνται με ισόβια κάθειρξη, καθώς ένας ανήλικος που έχει διαπράξει εξαιρετικά βίαια αδικήματα ή εγκλήματα κατ' εξακολούθηση θα αφήνεται χωρίς προσωρινή κράτηση. Σημασία για εμάς έχει να υπάρχουν οι δομές και τα πρόσωπα να κρίνουν εάν και κατά πόσο ο ανήλικος χρήζει προσωρινής κράτησης ή όχι. Οι διατάξεις του άρθρου 4, που αφορούν στις τροποποιήσεις της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά και κινούνται στο πνεύμα του προηγούμενου νόμου, του ν. 4139/2013, μας βρίσκουν σύμφωνους. Αν και συνολικά δεν υπάρχουν σημαντικές αλλαγές σε σχέση με τον ισχύοντα νόμο, θα ήθελα να αναφέρω ένα σημείο στην υποπαράγραφο 7, που αντικαθιστά το άρθρο 35 του ισχύοντος νόμου, όπου καταργούνται κάποιες προϋποθέσεις για την υφ' όρον απόλυση. Συγκεκριμένα, στην πρώτη υποπαράγραφο ο ισχύων νόμος απαιτούσε για την υφ' όρον απόλυση την επιτυχή παρακολούθηση του προγράμματος, κάτι που βλέπουμε να καταργείται στο σχέδιο νόμο. Επίσης καταργείται η έκτιση του 1/5 της ποινής ως προϋπόθεση απόλυσης. Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, με τον νέο νόμο θα είναι δυνατόν να απολυθεί ένας κρατούμενος, ακόμα και αν δεν έχει ολοκληρώσει με επιτυχία το πρόγραμμα από μία έως τρεις εβδομάδες και χωρίς να έχει εκτίσει καθόλου ποινή! Σε κάθε περίπτωση, όμως, εμείς θα υπερψηφίσουμε το άρθρο 4 και τις αλλαγές του νομικού πλαισίου για τα ναρκωτικά, γιατί κινούνται προς την κατεύθυνση της επιλογής της απεξάρτησης αντί της φυλακής. Ωστόσο, περιμένουμε άμεσα η Κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο να προχωρήσει στην ενίσχυση των κέντρων απεξάρτησης για το βάρος που θα κληθούν να σηκώσουν, προκειμένου να μπορέσουν τα κέντρα αυτά με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στις υποδομές τους, να φέρουν εις πέρας το πραγματικά δύσκολο έργο τους. Το ζήτημα για το Ποτάμι είναι η ουσιαστική εφαρμογή του ισχύοντος νομικού πλαισίου για τα ναρκωτικά και η ενίσχυση των υποδομών των χώρων απεξάρτησης. Το άρθρο 5 αναφέρεται στα αναμορφωτήρια και στην ουσία καταργεί την τοποθέτηση σε αναμορφωτήριο ως προληπτικό μέτρο, παρά μόνο για κακουργήματα που τιμωρούνται με ισόβια κάθειρξη. Στην ουσία, δηλαδή, έχουμε τη σταδιακή κατάργηση των Ιδρυμάτων Αγωγής και για μία ακόμη φορά η Κυβέρνηση λειτουργεί με την γνωστή τακτική: Εάν ένας θεσμός δεν λειτουργεί καλά, τον καταργούμε, δεν τον διορθώνουμε. Φυσικά, αυτό μας βρίσκει αντίθετους στο Ποτάμι. Το άρθρο 6 αφορά έκτακτα μέτρα για την αποσυμφόρηση των καταστημάτων κράτησης. Σε αντίθεση με τα δύο πρώτα νομοσχέδια, τα οποία είναι ψευδεπίγραφα, αυτό δεν είναι ψευδεπίγραφο. Πρόκειται όντως για αποσυμφόρηση των καταστημάτων κράτησης. Όμως, επιχειρείται να επιλυθεί το ζήτημα της δύσκολης διαβίωσης του έγκλειστου πληθυσμού που προκύπτει από τον υπέρμετρο συνωστισμό στα καταστήματα κράτησης και η Κυβέρνηση προσπαθεί να το αντιμετωπίσει με παλιές, αποτυχημένες πολιτικές μέσω μαζικών αποφυλακίσεων. Και είναι απορίας άξιο για ποιον λόγο η παρούσα Κυβέρνηση επιλέγει να το αντιμετωπίσει με μια πρακτική που συστηματικά έχει χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν και έχει αποτύχει. Ενδεικτικά σας αναφέρω τους σχετικούς νόμους - που αναφέρονται μάλιστα στην αιτιολογική έκθεση - οι οποίοι εκδόθηκαν την τελευταία δεκαετία: ο ν. 3346/2005, ο ν. 3727/2008, ο ν. 3772/2009, ο ν. 3904/2010, ο ν. 4043/2012, ο ν. 4198/2013 και τέλος ο ν. 4274/2014. Είναι πασιφανές ότι για να έχουμε φθάσει στο σημερινό σημείο, οι προηγούμενοι νόμοι περί αποσυμφόρησης δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Αντί η Κυβέρνηση να επιχειρήσει κάτι διαφορετικό, κάνει πάλι τα ίδια, χρησιμοποιώντας τη δικαιολογία «μα, έτσι γίνεται πάντα». Είναι αυτονόητη όχι μόνο η πρόσκαιρη επιτυχία αυτού του μέτρου, αλλά και η μακροπρόθεσμη αποτυχία του, καθώς οι δικαστές, γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως οι κρατούμενοι θα εκτίσουν μικρότερο μέρος από την ορισθείσα ποινή, καταλήγουν να αυστηροποιούν τις ποινές, στην ουσία ακυρώνοντας τον στόχο της αποσυμφόρησης των φυλακών, όπως αυτός επιχειρείται τώρα. Παρ' όλο που στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται η ανάγκη για μακροχρόνιο σχεδιασμό και οργάνωση του σωφρονιστικού συστήματος, αυτή δεν προκύπτει από κανένα άρθρο του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Και στην αιτιολογική έκθεση γίνεται η παραδοχή πως τα έκτακτα μέτρα αποσυμφόρησης δεν λύνουν το ζήτημα, αλλά αποτελούν μια προσωρινή και μόνο λύση. Παρ' όλα αυτά, το επιχειρούν εκ νέου. Επειδή η Κυβέρνηση δεν μπορεί - ή ενδεχομένως δεν θέλει - να επιλύσει το ζήτημα του υπερπληθυσμού στα σωφρονιστικά καταστήματα, προχωρά σε οριζόντια μέτρα που οδηγούν σε αθρόες αποφυλακίσεις, οι οποίες πολλές φορές είναι όχι μόνο άδικες, αλλά και επικίνδυνες. Πιο συγκεκριμένα, στο άρθρο 6 απελευθερώνονται κρατούμενοι χωρίς κανέναν περιορισμό στα αδικήματα, μόνο και μόνο αν έχουν εκτίσει ένα ελάχιστο μέρος της ποινής τους και ειδικότερα για ποινές έως τρία χρόνια, αν έχουν εκτίσει το 1/10, για ποινές από τρία έως πέντε χρόνια, ακόμα και αν αφορούν κακουργήματα, καθώς και για ποινές άνω των πέντε ετών που έχουν επιβληθεί για πλημμελήματα, το 1/5, για κάθειρξη από πέντε έως δέκα έτη, το 1/5. Αυτή η οριζόντια αποφυλάκιση κρατουμένων, χωρίς κανέναν περιορισμό στα αδικήματα και πάλι χωρίς να τίθεται κανένα κριτήριο περί της επικινδυνότητας του δράστη, δεν μπορεί να μας βρει σύμφωνους. Με αυτήν τη ρύθμιση ακυρώνονται δικαστικές αποφάσεις που επιβλήθηκαν και απαξιώνεται το έργο των δικαστών και των εισαγγελέων. Στην ουσία η πολιτεία επιβραβεύει κάποιους κρατούμενους λόγω της δικής της αδυναμίας να επιλύσει τα προβλήματα του σωφρονιστικού συστήματος. Στο άρθρο 7 του νομοσχεδίου πάλι με το αιτιολογικό της αποσυμφόρησης των φυλακών και της εισροής χρημάτων επιχειρείται η μετατροπή ποινών ανεκτέλεστων αποφάσεων σε χρηματικές, στην ουσία ακυρώνοντας για μία ακόμα φορά τις δικαστικές αποφάσεις και καθιστώντας άδικη τη μεταχείριση καταδικασμένων, ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση. Το μόνο θετικό σημείο της συγκεκριμένης ρύθμισης είναι ότι προβλέπει για τους κρατούμενους που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποπληρώσουν, να εξαγοράσουν, δηλαδή, την ποινή τους, να παράσχουν κοινωφελή εργασία. Και αυτό το μέτρο θα έπρεπε να ενισχυθεί. Στο άρθρο 8 έχουμε μία ακόμα γενική και ισοπεδωτική ρύθμιση που προβλέπει ότι όλοι οι ανήλικοι που κρατούνται σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων απολύονται, με εξαίρεση αυτούς που έχουν τελέσει κακούργημα που εμπεριέχει στοιχεία βίας. Η ποινή αναφέρεται ότι αντικαθίσταται από αναμορφωτικά μέτρα, χωρίς βέβαια να αναφέρει ποια είναι αυτά συγκεκριμένα. Η συγκεκριμένη διάταξη δεν συνοδεύεται από ένα πλαίσιο εκσυγχρονισμού των ανθρωπιστικών δομών, οι οποίες θα κληθούν να υποστηρίξουν τους ανήλικους. Για μια ακόμα φορά η Κυβέρνηση νομοθετεί, χωρίς να έχει προβλέψει τις απαραίτητες δομές. Κατά τη συζήτηση στην επιτροπή ζητήσαμε από τον Υπουργό να προστεθούν εξαιρέσεις για εγκλήματα με ειδική απαξία και νομίζω ότι κινήθηκε προς αυτήν την κατεύθυνση σε ένα τουλάχιστον σημείο. Το άρθρο 9 θεσπίζει την εξουσιοδοτική διάταξη για τη λειτουργία κέντρων ανοιχτής ή ημιελεύθερης διαβίωσης. Είναι ένα θετικό μέτρο και ελπίζουμε τα κέντρα αυτά να λειτουργήσουν στα πρότυπα του εξωτερικού. Περιμένουμε και εδώ, σε μελλοντικό νομοθέτημα της Κυβέρνησης, περισσότερες διευκρινίσεις. Στο άρθρο 10 έχουμε την αύξηση θέσεων του προσωπικού καταστημάτων κράτησης με πεντακόσιες σαράντα πέντε θέσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τριάντα πέντε θέσεις πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Η πρόσληψη προσωπικού στα καταστήματα κράτησης είναι σε κάθε περίπτωση ένα θετικό μέτρο. Αναμένουμε, όμως, να μας απαντήσει ο κύριος Υπουργός εάν αυτό αποτελεί το εξειδικευμένο προσωπικό υψηλών προσόντων που ανέφερε κατά τη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο Ποτάμι διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις για τις αλλαγές που φέρνει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και δυστυχώς κατά τη συζήτηση στην επιτροπή o Υπουργός δεν μας έδωσε τα εχέγγυα ότι οι θετικές διατάξεις του νομοσχεδίου θα προχωρήσουν επιτυχώς, όπως επίσης δεν μας δόθηκαν ξεκάθαρες εξηγήσεις για τους κινδύνους που εγκυμονούν οι οριζόντιες αποφάσεις αποφυλάκισης, που στην ουσία, όπως είπαμε, καταργούν το έργο των δικαστών. Σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με οριζόντιες αποφυλακίσεις κρατουμένων με μόνο κριτήριο την ηλικία τους και τους λόγους υγείας, χωρίς να αξιολογείται με κανέναν τρόπο η επικινδυνότητα ή η προσωπικότητά τους. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με τον εγκλεισμό όλων των κρατουμένων ανεξαρτήτως ποινικής επικινδυνότητας σε ένα κοινό σωφρονιστικό κατάστημα, ούτε μπορούμε να συναινέσουμε στο να αφήνονται οι ανήλικοι με παραβατική συμπεριφορά έρμαια στα κυκλώματα εκμετάλλευσης. Το Ποτάμι δεν θα συναινέσει στην αναπαραγωγή ξεπερασμένων και αποτυχημένων πρακτικών του παρελθόντος, σε συνταγές που έχουν δοκιμαστεί και έχουν αποτύχει κατ' εξακολούθηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς η Κυβέρνηση, στο πλαίσιο μιας ευαγγελιζόμενης αριστερής πολιτικής, έρχεται να εφαρμόσει ακανόνιστα και χωρίς πολλή σκέψη πρακτικές που οδηγούν στην ασυδοσία και στην ανομία. Κατά τη γνώμη μου αυτό δεν είναι προοδευτικό. Είναι αναχρονιστικό και αναποτελεσματικό και στο κάτω κάτω δεν είναι γνήσια αριστερό. Είναι αριστερίστικο, άρα λαϊκίστικο, στοιχείο που κατά τη γνώμη μου είναι ο σοβαρότερος εχθρός της Κυβέρνησης, αν και είναι ένα από τα σημεία, τα οποία τη βοήθησαν να κερδίσει αυτές τις εκλογές. Ο λαϊκισμός, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποτέ ιστορικά δεν βοήθησε καμμία χώρα να πάει μπροστά και άρα καμμία κυβέρνηση να παραμείνει για καιρό στην εξουσία αφήνοντας για την Ιστορία θετικά αποτελέσματα. Η «πρώτη φορά αριστερά», την οποία μέρος του λαού ψήφισε, στήριξε ακόμα και αν δεν ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, αν θέλει πραγματικά να πάει τη χώρα μπροστά και όχι πίσω ή πιο πίσω από εκεί που κάποια κομμάτια της δεξιάς ή της λαϊκής δεξιάς επιχείρησαν πρόσφατα να την πάνε, πρέπει να συνδυάσει τη γνήσια ριζοσπαστική ιδεολογία με προοδευτικές πλην όμως ρεαλιστικές και αποτελεσματικές πολιτικές και πρακτικές. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Φωτήλα. Τον λόγο έχει ο κ. Βορίδης και να ετοιμάζεται ο κ. Καραγιαννίδης. Κύριε Βορίδη, κατά τον Κανονισμό, έχετε τέσσερα λεπτά, με μια ανοχή.
Κυρία Πρόεδρε, μου επιτρέπετε επ' αυτού, γιατί σας άκουσα να το λέτε;
Ναι.
Μιλήσατε για προτασσόμενη δευτερολογία. Εγώ δεν δευτερολογώ. Μιλώ το πρώτον στην επί των άρθρων συζήτηση.
Ωραία, κύριε Βορίδη.
Άρα πρέπει να είμαι στα επτά λεπτά.
Στα οκτώ λεπτά, κύριε Βορίδη.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Επί τα χείρω μάλλον εξελίχθηκε η νομοθετική παρέμβαση της Κυβερνήσεως κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην Ολομέλεια. Επί τα χείρω, διότι υποτίθεται ότι εδώ πρέπει να ενσωματώνετε και τίποτε από αυτά τα οποία λέει η Αντιπολίτευση, για να πούμε ότι υπάρχει ευήκοον ους σε μια ορισμένη κριτική. Εσείς έχετε προφανώς ώτα σε μια άλλου τύπου αντιπολίτευση, στην άκρα αριστερή αντιπολίτευση του εσωτερικού σας, γιατί βλέπω ότι ικανοποιήθηκαν σημαντικά αιτήματά της στην παρούσα φάση. Αλλά όπως όλα, όταν είναι προϊόντα συμβιβασμού, κύριε Υπουργέ, έχουν ζητήματα δογματικά, ειδικά στο ποινικό δίκαιο, έτσι και τώρα. Διότι ναι μεν αποδεχθήκατε την πρότασης της εξ αριστερών σας εσωτερικής σας αντιπολιτεύσεως για το θέμα του «κουκουλονόμου» ή των επιβαρυντικών περιστάσεων, όταν τελούνται εγκλήματα με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά, και το καταργήσατε, αλλά διατηρήσατε τη διάταξη αυτή στο θέμα της ληστείας. Κι έρχομαι εγώ να ρωτήσω: Γιατί ειδικώς υπάρχει απαξία στο θέμα της ληστείας, αλλά δεν υπάρχει απαξία στο θέμα της βαριάς σωματικής βλάβης; Δηλαδή, όταν κάποιος κάνει ληστεία με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του, είναι επιβαρυντική περίσταση, αλλά όταν προξενεί βαριά σωματική βλάβη σε κάποιον άλλον με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του, τότε δεν είναι επιβαρυντική περίσταση; Όταν προξενεί απρόκλητες φθορές, παραδείγματος χάριν, ή απρόκλητες σωματικές βλάβες ή διατάραξη της οικιακής ειρήνης, τότε σε αυτή την περίπτωση δεν είναι επιβαρυντική περίσταση η χρήση της κουκούλας, αλλά όταν ληστεύει, είναι επιβαρυντική περίσταση η χρήση της κουκούλας. Εδώ έχουμε συμβιβασμό. Κάτι να ακούσει λίγο κι εμάς, κάτι να ικανοποιήσει και τους άλλους, κάναμε έναν συμβιβασμό που δογματικά είναι έωλος. Κακό πράγμα στο Ποινικό Δίκαιο οι συμβιβασμοί αυτοί. Καλύτερο θα ήταν να το πάρετε όλο από την άλλη πλευρά. Τουλάχιστον θα είχε μια δογματική συνέπεια. Εχθές, επίσης, σας κατηγόρησα γιατί αυτή η ρύθμιση, έτσι όπως έρχεται, βάζει τρία ζητήματα. Η κατάργηση των φυλακών Γ΄ τύπου είπα ποιους αφορά. Αφορά το οργανωμένο έγκλημα και τους τρομοκράτες η κατάργηση αυτή. Σας κατηγόρησα για τη ρύθμιση Ξηρού και σας κατηγόρησα, γιατί είχα υποψιαστεί - και δικαιώθηκα - ότι θα δεχθείτε και την τροποποίηση για τις κουκούλες. Ξέχασα αυτή την άλλη ωραία φωτογραφική διάταξη, την οποία δεν σας καταλόγισα. Θα σας την καταλογίσω σήμερα για την πληρότητα της κριτικής. Αφορά τους συγγενείς, οι οποίοι πλέον θα περιορίζονται κατ' οίκον, με βάση αυτή την τροποποίηση της διάταξης του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Κι εδώ οι συγγενείς προφανώς είναι οι συγγενείς των «Πυρήνων της φωτιάς». Για ακόμη μία φορά έχουμε μια τέταρτη παρέμβαση σε αυτό το συγκεκριμένο περιβάλλον - γιατί λέτε ότι κατηγορείστε αδίκως. Άκουσα πάρα πολλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ για τον ανθρωπισμό, την ανάγκη της επιείκειας, να βλέπουμε τον άνθρωπο πίσω από τον κρατούμενο και τις πολύ κακές συνθήκες κράτησης. Άρχισα να σκέφτομαι μήπως εγώ, ο συντηρητικός δικηγόρος και συντηρητικός Βουλευτής, έχω αποξενωθεί από τις ανθρωπιστικές αξίες και δεν βλέπω την αξία του νομοθετήματος. Έκανα μια τέτοια αυτοκριτική σκέψη προς στιγμήν, για να καταλήξω ότι βέβαια δεν έχω αποξενωθεί και μια χαρά τα λέω. Εν συνεχεία, στην πραγματικότητα να δούμε αν αυτή η επιχειρηματολογία έχει κάποια σχέση με το νομοσχέδιο. Άκουσα λοιπόν: «Είναι άθλια η υγειονομική κατάσταση στις φυλακές». Το προσυπογράφω. Και το βελτιώνετε; Τι σχέση έχει το νομοσχέδιο με αυτή την κατάσταση; Άκουσα: «Έχουμε πάρα πολλούς ισοβίτες». Πράγματι. Και το βελτιώνετε; Καταργήσατε κάποια ποινή ισοβίων σε αυτό το νομοσχέδιο και μου διέφυγε; Ήρθατε και είπατε ότι ένα αδίκημα που τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη δεν πρέπει να τιμωρείται και να τιμωρείται, παραδείγματος χάριν, με πρόσκαιρη; Όχι. Άκουσα ότι δεν είναι εκπαιδευμένο το σωφρονιστικό προσωπικό και άρα δεν γίνεται σωφρονισμός των κρατουμένων. Μάλιστα. Και το διορθώνετε; Γίνεται αυτό με αυτό το νομοσχέδιο; Άκουσα ότι είναι άθλιες οι κτηριακές εγκαταστάσεις και οι συνθήκες διαμονής των κρατουμένων σε ορισμένες φυλακές. Σωστό. Το διορθώνετε; Από το ανθρωπιστικό εποικοδόμημα της κρατήσεως, το οποίο σας απασχόλησε τόσο πολύ, τι ακριβώς διορθώνετε με αυτή τη συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση; Ή μήπως το επιχείρημα είναι άλλο; Αφού είναι έτσι όλα αυτά, τότε ας τους βγάλουμε από τη φυλακή, γιατί δεν πρέπει να εκτίουν ποινές. Και τότε θα ρωτήσω το εξής: Γιατί μόνον αυτούς; Οι άλλοι οι έρμοι που δεν ευνοούνται από αυτές τις διατάξεις και παραμένουν σε αυτές τις κακές συνθήκες; Γιατί μόνον αυτούς; Αδικίες. Να τους βγάλετε όλους. Να μη μείνει άνθρωπος, γιατί είναι κακές οι συνθήκες κράτησης. Ο ανθρωπισμός σας σε τι εξαντλείται; Στην αποσυμφόρηση των φυλακών; Στις διατάξεις για τους τρομοκράτες; Στην εύνοια για τον Ξηρό; Άκουσα για τον Ξηρό δύο ωραίους παραλληλισμούς. Λέει: Ανάπηρος άνθρωπος, ό,τι και να έκανε…Σκότωσε έξι - επτά, είναι κατά συρροή δολοφόνος, serial killer είναι ο Ξηρός. Άκουσα, λοιπόν: Ανάπηρος άνθρωπος, έχει κάνει και δέκα χρόνια στη φυλακή. Επιεικώς να μην τον βάλουμε σπίτι του; Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι άλλο. Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει ο εξής. Ένας ανάπηρος με 80% αναπηρία, που με συνεργούς του εκείνο το οποίο κάνει είναι να βιάζει ανηλίκους και εν συνεχεία, για να μην αποκαλυφθεί ο βιασμός, τους σκοτώνει, θα έχει επιεική μεταχείριση με τη διάταξή σας, κύριε Υπουργέ; Την αξίζει ή αυτό ισχύει ειδικώς για τον Ξηρό; Ακούστε τι θέλω να πω με αυτό.
Πείτε το, λοιπόν! Θανατική καταδίκη να φέρουμε;
Μην πηγαίνετε στη θανατική ποινή. Αφήστε το. Είναι άλλη συζήτηση. Μην τα μπερδεύετε.
Για θυμήσου. Μια χαρά είμαστε.
Να είστε δίκαιοι στα επιχειρήματα.
Και εσείς, όμως.
Άκουσα, επίσης, το εξής: Μα, ξέρετε, οι πρωταίτιοι δέχθηκαν επιείκεια από τη δημοκρατία, διότι με ανήκεστο βλάβη εξήλθαν. Ακριβές. Με ανήκεστο βλάβη, μετά από κρίση του δικαστηρίου ως προς το ζήτημα της βλάβης τους, εξαιρέθηκαν με ρητές νομοθετικές διατάξεις από όλες τις ευνοϊκές ρυθμίσεις, μία - μία. Διαβάστε τον Ποινικό Κώδικα. Έχουν εξαιρεθεί από όλες. Δεν κάνουμε το ίδιο για τους τρομοκράτες. Δεν τους εξαιρέσαμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρία Πρόεδρε, τελειώνω αμέσως. Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Προσέξτε, το ερώτημα αυτό είναι σημαντικό, γιατί - το τονίζω - ο ανθρωπισμός τι χαρακτήρα πρέπει να έχει; Όχι ότι ένας ανάπηρος εγκληματίας τιμωρείται λιγότερο από έναν αρτιμελή - γιατί ένας ανάπηρος που εγκληματεί κάνει το ίδιο κακό με έναν αρτιμελή που εγκληματεί - αλλά το κατά πόσον η κράτησή του έχει συνέπειες στην υγεία του, αυτό είναι το κρίσιμο και αυτό μπορεί να αφορά και έναν υγιή, έναν μη ανάπηρο. Όμως, ενδεχομένως, συνάδελφέ μου, πράγματι στην περίπτωση της αναπηρίας είναι ευχερέστερα διακριβώσιμο το αν υφίστανται αυτές οι δυσμενείς συνέπειες στην υγεία του. Μα, εσείς βάζετε, κύριε Υπουργέ, μια τέτοια διάταξη για να διακριβώσουμε ότι πράγματι η κράτηση έχει δυσμενείς συνέπειες; Δεν λέτε αυτό. Αυτοματισμός: Είναι ανάπηρος; Αφού είναι ανάπηρος, έχει εκτίσει ένα μέρος της ποινής του, να πάει στο σπίτι του και δεν μας νοιάζει τι έχει κάνει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δογματικά από πλευράς Ποινικού Δικαίου, ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης, επειδή είναι καθηγητής του Ποινικού και ξέρει για τι πράγμα μιλάμε, ξέρει ότι αυτό το νομοσχέδιο ανήκει σε εκείνη τη σειρά των νομοσχεδίων που δεν υπηρετούν καμμία ανθρωπιστική αξία. Υπηρετούν τις ανάγκες και τον εφιάλτη που αντιμετωπίζουν οι Υπουργοί Δικαιοσύνης αυτής της χώρας, εξαιτίας των συνθηκών κράτησης και του υπερπληθυσμού κρατουμένων στις φυλακές, μην τους εξεγερθούν οι κρατούμενοι. Αυτό αντιμετωπίζει αυτό το νομοσχέδιο και όλα τα υπόλοιπα είναι παχιές κουβέντες και μεγάλα λόγια. Αυτό που κάνει αυτό το νομοσχέδιο και που επίσης είναι κακό, κάνει κακές παρεμβάσεις, είναι η κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Θα στέλνετε κρατούμενους ανηλίκους στις φυλακές ενηλίκων, κάτι που είναι εξαιρετικά κακό. Βεβαίως, η σχέση που αναδεικνύεται, που δεν μπορεί να κρυφτεί, είναι η βαθιά ιδεολογική σχέση με συγκεκριμένους ανθρώπους, τους οποίους θέλετε να αντιμετωπίσετε ευμενέστερα για κάποιον λόγο, παρ' ότι είναι καταδικασμένοι για τρομοκρατικές πράξεις και παρ' ότι δεν αξίζουν την επιείκεια κανενός, κυρίως γιατί εμμένουν στο κίνητρο των δολοφονικών πράξεών τους. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βορίδη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα επτά μέλη του Οργανισμού Άθλησης και Φροντίδας Νεολαίας και Τρίτης Ηλικίας του Δήμου Ασπροπύργου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Καραγιαννίδης αυστηρά για τέσσερα λεπτά και ακολουθεί ο κ. Μπουκώρος επίσης για τέσσερα λεπτά. Ορίστε, κύριε Καραγιαννίδη, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, έχω μία ένσταση. Επειδή ο κ. Βορίδης ζήτησε οκτώ λεπτά και μίλησε δέκα λεπτά και πενήντα δευτερόλεπτα και δεδομένου ότι εγώ δεν έχω πρωτολογήσει επί των άρθρων, θεωρώ ότι με αδικεί αυτό που είπατε «αυστηρά τέσσερα λεπτά».
Εγώ συντάσσομαι μαζί σας!
Το ξέρω!
Κύριε Καραγιαννίδη, για να τελειώνουμε με αυτό…
Κυρία Πρόεδρε, δεν θα μιλήσω περισσότερα από τέσσερα λεπτά. Απλά σας ζητώ μια επιείκεια.
Κύριε Καραγιαννίδη, ο κ. Βορίδης έχει άδικο. Όμως, δεν ήθελα αυτή την ώρα να κάνουμε συζήτηση για το ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο. Κύριε Βορίδη, βάσει της σελίδας 190 του Κανονισμού της Βουλής, θα έπρεπε να μιλήσετε τέσσερα λεπτά.
Γιατί, κυρία Πρόεδρε;
Κύριε Καραγιαννίδη, συνεχίστε.
Κυρία Πρόεδρε, δεν θα σας φέρω σε δύσκολη θέση και θα προσπαθήσω να τελειώσω σε τέσσερα λεπτά. Είναι ενδιαφέρον να ακούω τον κ. Βορίδη, γιατί κάνει πάντοτε στοχευμένες ομιλίες. Ωστόσο, έχει μία μαγική ικανότητα να παίρνει έναν πίνακα ζωγραφικής, να τον κόβει φέτες, να τον αναδιατάσσει και να θεωρεί έργο τέχνης το ανοσιούργημα που έχει φτιαχτεί. Και εξηγώ τι εννοώ. Χθες σας διάβασα την ακροαριστερή αντιπολίτευση που συναποτελείται από τους εξήντα τέσσερις προέδρους των δικηγορικών συλλόγων που έλεγαν συγκεκριμένα πράγματα για τον «κουκουλονόμο» και ασκούσαν σκληρή κριτική. Αναφέρομαι στους κυρίους Μανωλεδάκη και Παξινό, τον οποίο τον στηρίξατε και ως Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και ο οποίος είχε κάνει - αφού σας αρέσει να σας τη διαβάζω συνέχεια, θα την επαναλάβω - την εξής δήλωση: «Θα φορέσω κουκούλα και θα διαδηλώσω στο Σύνταγμα». Εάν αυτοί ανήκουν στην ακροαριστερή αντιπολίτευση, καλώς. Όμως, όπως καταλαβαίνετε, δεν ανήκουν. Δεύτερον, από πλευράς Νέας Δημοκρατίας υπάρχει μια εμμονή στην εκδίκηση. Εμείς λέμε το εξής: Άνθρωποι που έχουν αρρωστήσει, έχουν νοσήσει μέσα στη φυλακή, έχουν δικαίωμα να έχουν την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που τους αρμόζει, γιατί διατηρούν την ανθρώπινη ιδιότητα. Η Νέα Δημοκρατία, από την άλλη, λέει ότι οι άνθρωποι που έχουν καταδικαστεί για βαρύτατα εγκλήματα είναι δολοφόνοι, χάνουν την ανθρώπινη ιδιότητα, είναι κάτι άλλο και τους αξίζει και να πεθάνουν μέσα στη φυλακή και να μην έχουν τα δικαιώματα που έχει ο υπόλοιπος κόσμος αυτής της χώρας. Εμείς δεν συντασσόμαστε μ' αυτή την άποψη. Θεωρούμε ότι όλοι οι άνθρωποι σ' αυτή τη χώρα, οτιδήποτε κι αν έχουν διαπράξει - όπως άλλωστε έχουν υποστηρίξει στο παρελθόν, και το '80 και το '90, οι της Νέας Δημοκρατίας για τους πρωταίτιους της χούντας - έχουν δικαιώματα. Και έρχομαι στο τρίτο σημείο. Από τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας ακούσαμε μία εξαιρετική ομολογία. Και αν σκεφτούμε ότι ο ίδιος ήταν Υπουργός Δημόσιας Τάξης, αυτή η ομολογία γίνεται ακόμα εξαιρετικότερη. Ο εισηγητής, λοιπόν, της Νέας Δημοκρατίας είπε ότι οι φυλακές διοικούνται από τη μαφία. Αυτό λέει επιεικώς ότι όλοι οι Υπουργοί Δικαιοσύνης που ήταν μέχρι τον Ιανουάριο είναι αποτυχημένοι. Όμως, δεν είδα κανέναν Υπουργό Δικαιοσύνης να παραιτείται. Διότι αν η μαφία διοικεί τις φυλακές, θα έπρεπε κάποιος να είχε την ευαισθησία να παραιτηθεί. Τι μας λέτε, δηλαδή; Μήπως λέτε ότι διοικεί τις φυλακές η μαφία τους δύο μήνες που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ; Προφανώς και όχι! Άρα λέω το εξής: Αν οι φυλακές διοικούνται από τη μαφία, αυτό σημαίνει ότι έχετε αποτύχει πλήρως και πρέπει να παραιτηθείτε και από Βουλευτές και όχι απλώς να είχατε παραιτηθεί από τη θέση του Υπουργού που κατείχατε. Διότι έχετε φέρει τις φυλακές, το σωφρονιστικό σύστημα σε μία κατάσταση, για την οποία έχετε την απόλυτη ευθύνη. Τέταρτον. Άκουσα κάτι αδιανόητο από τον Αρχηγό του Ποταμιού, ο οποίος ρώτησε επί λέξει - και σας το διαβάζω, γιατί το έγραφα την ώρα που το έλεγε - το εξής: «Ποιος θα προστατεύσει την κοινωνία από έναν πλούσιο που θα φέρει δύο χαρτιά για μια ανίατη και δύσκολα ανιχνεύσιμη ασθένεια;». Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο Αρχηγός κόμματος να μη γνωρίζει, πρώτον, τους νόμους και, δεύτερον, να μην παρακολουθεί τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Διαβάζω από τις νομοτεχνικές βελτιώσεις για τον κ. Θεοδωράκη, ο οποίος έρχεται μόνο για να μιλήσει και μετά φεύγει. Διαγράφεται η φράση «του ιατρού του καταστήματος» και προστίθεται η φράση «από κέντρο πιστοποίησης αναπηρίας». Από εκεί θα παίρνει την πιστοποίηση κάποιος, για να δούμε εάν είναι ανάπηρος ή όχι. Θα πρέπει να το γνωρίζει πλέον ο κ. Θεοδωράκης για να μην έρχεται απλώς να μας λέει εδώ πράγματα που δεν ισχύουν. Το δεύτερο που είπε ο κ. Θεοδωράκης και είναι επίσης αδιανόητο είναι το εξής: Μίλησε για τις φυλακές της Δράμας. Είναι οι φυλακές του Δήμου Παρανεστίου που είναι στο Νικηφόρο, αλλά αυτό είναι πολύ μικρή λεπτομέρεια. Είπε, λοιπόν, «δεν έχουν κάποια χιλιάρικα για να ανοίξει αυτή η φυλακή». Πάλι δεν τον πληροφόρησαν σωστά τον κ. Θεοδωράκη, γιατί έχει μία «επιδερμική» άποψη γι' αυτά τα πράγματα και κάνει λάθη. Οι φυλακές αυτές - για τις οποίες θα πρέπει να απολογηθεί και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ - είναι ένα σκάνδαλο. Ξεκίνησαν να χτίζονται το 2004, έχουμε 2015 και θα ολοκληρωθούν τώρα, αλλά στα δέκα αυτά χρόνια κανένας από εσάς δεν βρέθηκε να απολογηθεί για το τι έγιναν τα 20.000.000 ευρώ που ξοδεύτηκαν γι' αυτές τις φυλακές. Να σας πω τι έγιναν: Ταΐζατε τους δικούς σας, αυτό έγιναν. Και τώρα έρχεται να κάνει κριτική ο κ. Θεοδωράκης όσον αφορά το γιατί δεν ανοίγουν αυτές οι φυλακές. Να γνωρίσει, λοιπόν, την προϊστορία και μετά να έρθει να μας κάνει κριτική. Πέμπτον και τελευταίο: «Κουκουλονόμος». Θα μας πει ο κ. Κικίλιας που είναι και εισηγητής και πρώην Υπουργός Δημόσιας Τάξης για τους κουκουλοφόρους αστυνομικούς που κατεβαίνανε από τις αστυνομικές κλούβες και μεταμφιέζονταν σε διαδηλωτές; Θα μας πει κάτι ο κ. Κικίλιας για τους διαδηλωτές κουκουλοφόρους αστυνομικούς που με καδρόνια κυκλοφορούσαν με μηχανές; Θέλετε να σας ξαναφέρουμε τις φωτογραφίες; Θέλετε να μιλήσουμε για ένα σώμα που δημιουργήσατε και μεταμφιεζόταν σε διαδηλωτή και προκαλούσε επεισόδια, πυρκαγιές και σπασίματα; Θέλετε να μιλήσουμε δηλαδή για ένα σώμα, το οποίο παρανόμως υπάρχει ακόμη και σήμερα και πρέπει να καταργηθεί στην Αστυνομία, το οποίο μπαίνει με πολιτικά μέσα σε διαδηλώσεις και κανένας δεν τους ελέγχει; Όμως οι κουκούλες σάς πειράζουν μόνο γιατί μπορεί να τις φορέσουν κάποιοι. Να ποινικοποιήσουμε τότε και τα γάντια, γιατί ως γνωστόν οι ληστές φοράνε γάντια και όποιον συναντάμε στον δρόμο που θα φοράει γάντια τον χειμώνα, θα του λέμε «Είσαι ύποπτος ληστείας και άρα θα πρέπει να σε μαζέψουμε, να σου πάρουμε και DNA παρά τη θέλησή σου, να κάνουμε και έναν, δύο, τρεις ακόμα βασανισμούς για να μας αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας». Δεν πάει όμως έτσι η δικαιοσύνη και δεν πήγαινε ποτέ έτσι η δικαιοσύνη. Εσείς τη μετατρέψατε σε αυτό που λέτε «δικαιοσύνη». Έχουμε μία πολύ διαφορετική άποψη για τη δικαιοσύνη. Αυτή φέρνουμε στο προσκήνιο με αυτό το νομοσχέδιο. Θα ακολουθήσουν και άλλα νομοσχέδια - οπότε μην συγχυστείτε από αυτό, έρχονται και άλλα, σας δίνουμε χρόνο να συγχυστείτε και για τα επόμενα - και περιμένετε να δείτε τι θα γίνει και με τον Ποινικό και τον Σωφρονιστικό Κώδικα. Σας ευχαριστώ πολύ και για την ανοχή.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραγιαννίδη. Τον λόγο έχει ο κ. Μπουκώρος. Κύριε Μπουκώρο, έχετε τον λόγο για τέσσερα λεπτά με ανοχή.
Ευχαριστώ. Ελπίζω ότι θα είναι αρκετός ο χρόνος,…
Θα είναι.
…σε αντίθετη περίπτωση παρακαλώ πολύ για ανάλογη ανοχή με αυτήν του κ. Καραγιαννίδη.
Θα υπάρξει ανοχή.
Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Θα ήθελα να κάνω δυο - τρεις παρατηρήσεις μόνο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, για το οποίο τις τελευταίες ημέρες ακούσαμε κάποια πράγματα που είναι μακριά από τη δική μας λογική. Η βελτίωση του σωφρονιστικού συστήματος, η βελτίωση των συνθηκών κράτησης υποτίθεται ότι είναι το αντικείμενο και ο πυρήνας του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Όμως βελτίωση του σωφρονιστικού συστήματος και των συνθηκών κράτησης στα σωφρονιστικά καταστήματα χωρίς τους ανάλογους πόρους, χωρίς τις ανάλογες δομές, χωρίς τα αναγκαία εργαλεία δεν μπορεί να επιτευχθεί. Και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο τίποτα τέτοιο δεν προβλέπει. Δείτε τη διεθνή εμπειρία. Οι σκανδιναβικές χώρες έχουν σωφρονιστικά καταστήματα υψηλού επιπέδου. Ακολουθούν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και οι χώρες της Βορείου Αμερικής. Δείτε και τα καταστήματα κράτησης των χωρών του τρίτου κόσμου. Χωρίς δαπάνες, χωρίς πόρους και χωρίς δομές, κανένα σωφρονιστικό σύστημα δεν μπορεί να βελτιωθεί. Το νομοσχέδιο που συζητάμε δεν προβλέπει απολύτως τίποτα απ' όλα αυτά. Αποσυμφόρηση των φυλακών: Δεν προβληματίστηκε ο κύριος Υπουργός για το ότι έξι ή επτά ανάλογες νομοθετικές πρωτοβουλίες του παρελθόντος κανένα αποτέλεσμα δεν έφεραν και σήμερα αντιμετωπίζουμε και πάλι τον υπερπληθυσμό των σωφρονιστικών καταστημάτων; Επειδή, όμως, στη λειτουργία του πολιτεύματος, επειδή στη δημοκρατία μας τίποτα δεν είναι αυτόνομο και ξεκομμένο, θέλω να επισημάνω προς τον κύριο Υπουργό, παρ' ότι απουσιάζει, ότι η μεταναστευτική πολιτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήδη από τους πρώτους μήνες του βίου της θα γεμίσει και πάλι τα σωφρονιστικά καταστήματα, τα οποία επιχειρεί να αποσυμφορήσει το νομοσχέδιο που συζητάμε. Ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, κάποιοι από τους ατυχείς μετανάστες που απολύθηκαν, που απελευθερώθηκαν από το κέντρο της Αμυγδαλέζας, νέοι άνθρωποι, περίπου δέκα τον αριθμό, βρίσκονται στα σωφρονιστικά καταστήματα του Βόλου, της Κορίνθου και του Αυλώνα, διότι αν υποθέσουμε ότι ήταν κακοστεγασμένοι και κακοσιτισμένοι, με τις επιλογές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν άστεγοι και πεινασμένοι και κατά συνέπεια αναγκασμένοι να παρανομήσουν προκειμένου να επιβιώσουν. Δεν είναι λύση αυτές οι οριζόντιες πολιτικές ακόμα και για τις ευεργετικές διατάξεις απόλυσης κρατουμένων που προβλέπει το νομοσχέδιο. Οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι τα οριζόντια οικονομικά μέτρα είναι άδικα, αλλά ότι οι οριζόντιες ευεργετικές προβλέψεις του υπό συζήτηση νομοσχεδίου είναι δίκαιες. Δεν θα αναφερθώ στους φυλακισμένους με τις βαρύτατες κατηγορίες για τρομοκρατία, για δολοφονική δράση και όλα αυτά, γιατί κατ' αρχάς με κάλυψαν πάρα πολλοί συνάδελφοι, αλλά βλέπω και μια ενόχληση σε τέτοιες αναφορές στα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Υπουργέ, κύριοι της Κυβερνήσεως, αναρωτιέμαι ποιο αξιακό σύστημα και ποιος νομικός πολιτισμός σάς προτρέπει και σάς επιτρέπει να θεσπίζετε ευεργετικές διατάξεις - και μάλιστα πολύ ευνοϊκές - για φυλακισμένους που διέπραξαν εγκλήματα βιασμών, παιδεραστίας, αποπλάνησης. Ένας δράστης ανάπηρος με 80% αναπηρία που μπορεί να πάσχει από κώφωση ή να του λείπει το ένα χέρι, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να διαπράξει τέτοια ειδεχθέστατα εγκλήματα. Ποιος νομικός πολιτισμός, λοιπόν, σας επιτρέπει να θεσπίζετε τέτοιες διατάξεις; Θα μπορούσα να πω πολλά ακόμη. Αν θέλετε να βελτιώσετε τις συνθήκες κράτησης, θα έπρεπε να προβλέψετε την εκπαίδευση, την κατάρτιση των κρατουμένων, ώστε να επανενταχθούν ομαλότερα στην κοινωνία, σε μια κοινωνία που αντιμετωπίζει δυσκολίες, όχι ανάλογες μ' αυτές που αντιμετωπίζει το σωφρονιστικό μας σύστημα, αλλά πάντως δυσκολίες. Εντέλει, οι ευεργετικές σας διατάξεις ποιους ευνοούν; Τους οικονομικά ισχυρούς έγκλειστους, αυτούς που έχουν τις «άκρες» έξω προκειμένου να επιβιώσουν όταν απελευθερωθούν και όχι κάποιους που είχαν την ατυχία ή έκαναν την επιλογή να διαπράξουν ένα έγκλημα και βρίσκονται σήμερα στις φυλακές. Αυτοί θα υποτροπιάσουν με μαθηματική ακρίβεια και θα επιστρέψουν σ' ένα σωφρονιστικό κατάστημα το οποίο και πάλι θα είναι γεμάτο. Δεν αντιμετωπίζεται, λοιπόν, το πρόβλημα του υπερπληθυσμού των φυλακών. Είναι εντελώς αποσπασματικό το νομοσχέδιο και μου θυμίζει πολύ έντονα τη λαϊκή ρήση «πονάει δόντι, κόβουμε κεφάλι». Είναι πολύ σοβαρά αυτά τα ζητήματα για να αντιμετωπιστούν με τόσο αποσπασματικό τρόπο, κύριοι της Κυβέρνησης. Αναφορικά τώρα με τις φυλακές τύπου Γ΄ και εδώ έχω την αίσθηση ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ανακαλύπτει για μία ακόμη φορά τον τροχό. Ποια ευρωπαϊκή χώρα δεν διαθέτει πειθαρχικές φυλακές, φυλακές τύπου Γ΄; Και το μοναδικό κατάστημα που έχουμε κατασκευάσει στην Ελλάδα, προκειμένου να λειτουργήσει ως φυλακή τύπου Γ΄, είναι το κατάστημα του Δομοκού. Τι κάνετε εκεί, δηλαδή; Αλλάζετε το όνομα; Θα ξηλώσετε τις πόρτες ασφαλείας, τα παράθυρα ασφαλείας; Η φυλακή έχει κατασκευαστεί. Αντί, λοιπόν, να χρησιμοποιήσουμε τη διεθνή εμπειρία τόσο στη βελτίωση συνθηκών κράτησης όσο και στις ευεργετικές διατάξεις που μπορούμε να προβλέψουμε, αυτοσχεδιάζουμε και αποσπασματικά νομοθετούμε. Τέλος, «κουκουλονόμος» δεν ήταν ο νόμος του 2009, γιατί εκείνος ο νόμος επιχειρούσε να βγάλει τις κουκούλες. «Κουκουλονόμος» είναι αυτός που έρχεται με τη σημερινή τροπολογία, διότι απενοχοποιεί τις κουκούλες και φοράει τις κουκούλες σε πιθανούς δράστες. Και γιατί είναι επιβαρυντική περίσταση στη ληστεία της τράπεζας η κουκούλα και όχι στη ρίψη μολότοφ ή άλλων εκρηκτικών υλικών σε έναν εργασιακό χώρο που μπορεί να λέγεται Marfin ή σε οποιονδήποτε άλλο εργασιακό χώρο, μια ενέργεια που προκαλεί ανθρώπινα θύματα; Γιατί τότε δεν είναι επιβαρυντική περίσταση; Αποσπασματικό, λοιπόν, το νομοσχέδιο. Περισσότερα προβλήματα θα δημιουργήσει παρά θα λύσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Όλγα Γεροβασίλη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρία Γεροβασίλη, δικαιούστε δεκατέσσερα λεπτά πρωτολογία και δευτερολογία μαζί.
Θα είμαι πιο σύντομη, κυρία Πρόεδρε.
Αμέσως μετά θα μιλήσει ο κ. Τζαμακλής. Ορίστε, κυρία Γεροβασίλη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προηγούμενη κυβέρνηση χρησιμοποίησε διάφορες πρακτικές προκειμένου να εφαρμόσει ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική. Θυμίζω ότι αρχικά ενεργοποίησε τον κοινωνικό αυτοματισμό, πρακτική που βέβαια έλκει την καταγωγή της από την περίοδο Σημίτη, στη συνέχεια το δόγμα της μηδενικής ανοχής, μετά το δόγμα «όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει», τη θεωρία των δύο άκρων και παρ' όλο που και στις προηγούμενες εκλογές δεν της βγήκε, επιμένει και επιμένει στην επανάληψη της ίδιας αποτυχημένης ρητορικής, προσδοκώντας φυσικά σε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα. Κατά την άποψή μου η επιμονή αυτή είναι ομολογία αδιεξόδου, εμμονικής ιδεολογικής αγκύλωσης και μια υπερφίαλη αβεβαιότητα για την ορθότητα αυτής της στρατηγικής. Είναι σαν να προσπαθεί ο κ. Σαμαράς πάλι να ανοίξει το γραφείο του κ. Τσίπρα και να μπει μέσα, να ανοίξει με το κλειδί του, ένα κλειδί που βλέπει ότι δεν ταιριάζει και την ώρα που πολλοί μέσα στο κόμμα του, μέσα στη Νέα Δημοκρατία, του ζητάνε να παραδώσει τα κλειδιά. Ο ίδιος δεν παραδέχεται τίποτα από όλα αυτά. Επιμένει όμως το think tank του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, επιμένει με μια καινούργια θεωρία που επινοήθηκε μετά και λέγεται «αριστερή παρένθεση», μια θεωρία η οποία την ευχή την κάνει αλήθεια. Οι κύριοι της Νέας Δημοκρατίας - και όχι μόνο - είναι σοκαρισμένοι από το γεγονός ότι οι αρχές και οι αξίες της Αριστεράς έχουν την ευκαιρία να γίνουν πλειοψηφικό κοινωνικό ρεύμα, ξεπερνώντας και την αριθμητική λογική της κάλπης. Πιστεύουν ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν είναι ακριβώς κυβέρνηση. Είναι μια κυβέρνηση αντικαταστάτρια, αναπληρωματική μέχρι να ξεκουραστεί η προηγούμενη και να ξανάρθει «και θα ξαναεπιστρέψουμε». Σε αυτό το ιδεολόγημα έχουν βρει πάρα πολλούς πρόθυμους, κυρίως στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, που πάντα βεβαίως βρίσκονται στην υπηρεσία της ισχύος και του κέρδους. Καθημερινά με όρους γκεμπελικής προπαγάνδας προσπαθούν να πείσουν τον ελληνικό λαό για μια καινούργια εικονική πραγματικότητα, αυτήν την εικονική πραγματικότητα που δημιούργησε μια μερίδα των ΜΜΕ, όπως έγινε χθες - θα σας θυμίσω - με αφορμή την πορεία εργαζομένων της «ELDORADO GOLD» στην Αθήνα. Για πρώτη φορά υπήρξε μια τέτοια τεράστια κάλυψη εργατικής κινητοποίησης τα τελευταία πολλά χρόνια, σε αντίθεση με πορείες που έγιναν το προηγούμενο διάστημα στη Θεσσαλονίκη που απαριθμούσαν δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτών και που βεβαίως ήταν αόρατες πορείες, σαν να μην έγιναν ποτέ. Ξέρετε, όμως, κυρίες και κύριοι της πρώην Κυβέρνησης, μπορείς να ξεγελάς πολλούς για πολύ, αλλά δεν μπορείς να ξεγελάς όλους για πάντα. Εν πάση περιπτώσει, θα αναφερθώ λίγο στις τροπολογίες του Υπουργείου. Όσον αφορά την τροπολογία για την κατάργηση του «κουκουλονόμου», ο «κουκουλονόμος» ήταν μια από τις πιο αυταρχικές διατάξεις της Κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Εκατοντάδες άτομα έχουν διωχθεί με βάση αυτόν - στην πλειοψηφία τους δε ήταν άτομα νεαρά, ανήλικα πολλές φορές - γιατί απλά συμμετείχαν σε μία πορεία ή πολλές φορές, γιατί περνούσαν από δίπλα. Tαλαιπωρούνται ακόμη και τα ίδια τα άτομα αυτά και οι οικογένειές τους φυσικά. Οι ρυθμίσεις αυτές αποδείχθηκαν πλήρως αναποτελεσματικές για τη διασφάλιση της λεγόμενης «κοινωνικής ειρήνης». Κατακρίθηκαν, επιπλέον, από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας επειδή πάσχουν από αντισυνταγματικότητα. Αντιρρήσεις εξέφρασαν και τα συνδικαλιστικά όργανα των αστυνομικών. Επίσης, τα κόμματα της τότε αντιπολίτευσης εξέφρασαν αντιρρήσεις. Θυμάμαι Βουλευτή του ΚΚΕ, η οποία εμφανίστηκε στο Κοινοβούλιο σε συμβολική κίνηση, φόρεσε την κουκούλα από την ζακέτα και έκανε την αγόρευσή της απ' αυτό το Βήμα με την κουκούλα. Επίσης, αυτόν τον νόμο είχε δεσμευθεί η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ότι θα τον καταργήσει, χωρίς, ωστόσο, να το κάνει ποτέ. Θυμίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι για πρώτη φορά η δράση με καλυμμένα χαρακτηριστικά σαν ιδιαίτερα επιβαρυντική περίπτωση μπήκε στην κατοχική κυβέρνηση του Ράλλη με τον ν. 62∕1943. Τότε, προβλεπόταν μέσα από έκτακτο στρατοδικείο μέχρι και η ποινή θανάτου. Όσον αφορά την τροπολογία για τον κατ' οίκον περιορισμό για συγγενείς κατηγορουμένων, θέλω να επισημάνω ότι με τον Ποινικό Κώδικα από το 1950 δύο πράξεις παραμένουν ατιμώρητες, όταν τελούνται από συγγενικά πρόσωπα: της υπόθαλψης εγκληματία και της παράλειψης καταγγελίας αξιόποινης πράξης. Σήμερα, εισάγεται ρύθμιση για όλα τα υπόλοιπα εγκλήματα που αφορούν τη μεταχείριση κρατουμένων στο στάδιο της ανάκρισης. Συγγενικά πρόσωπα μέχρι Β΄ βαθμού εξ αίματος, σύζυγοι και συμβίοι μπορεί, αν τύχουν ευνοϊκής μεταχείρισης, να αντικατασταθεί η προφυλάκιση με τον κατ' οίκον περιορισμό, όταν η αξιόποινη πράξη υποβοήθησε για ηθικούς λόγους τον κύριο δράστη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα η συζήτηση για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης ολοκληρώνεται. Ωστόσο, συνεχίζεται να διαμορφώνεται ένα παζλ από χθες και από προχθές στο σήριαλ «τάξη και ασφάλεια» αυτήν τη φορά και με αιχμή του δόρατος τις τελευταίες ημέρες το προσφιλές μεταναστευτικό. Πρόκειται για ένα θέμα, που παρ' όλο ότι είναι ευρωπαϊκής εμβέλειας, παρ' όλο που δεν είναι ένα θέμα που προσφέρεται για μικροκομματική εκμετάλλευση, ήλθαν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης - όχι όλα - να το εκμεταλλευθούν και να ενισχύσουν πάλι την ξενοφοβία και τον ρατσισμό. Θα θυμίσω τον κ. Πρετεντέρη για όσα έλεγε από το δελτίο ειδήσεων του «MEGA»: «Δεν φταίμε εμείς αν οι μετανάστες μπαίνουν σε μία βάρκα Γενάρη μήνα και προφανώς πνίγονται». Τόσος κυνισμός! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά χρησιμοποιήθηκαν, για να αποδυναμώσουν την προσπάθεια της Κυβέρνησης. Όλα αυτά μαζί με τρομολαγνεία, μαζί με όσο χρειάζεται από Grexit, μαζί με δήθεν ανομία και κατάλυση και ακυβερνησία και ό,τι άλλο ακούσαμε εδώ μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα γίνονται μ' έναν μόνο στόχο. Ο στόχος είναι να αποδυναμωθεί η Κυβέρνηση και από τη διαπραγματευτική της θέση, αλλά και από το νομοθετικό της έργο. Προφανώς δεν θα συμβεί τίποτε απ' όλα αυτά. Η Κυβέρνηση κάνει και θα κάνει αυτά που πρέπει για τη χώρα, αυτά που είναι προς το συμφέρον του ελληνικού λαού, χωρίς να συμπιέζεται ούτε από τους καταληψίες, από επεισόδια κ.λπ., ούτε φυσικά απ' αυτούς, τους οποίους ο ελληνικός λαός τους έστειλε εκεί που τους έστειλε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Γεροβασίλη. Τον λόγο έχει ο κ. Χαρίλαος Τζαμακλής για τέσσερα λεπτά Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο με ανοχή, βέβαια, όπως σε όλους.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, το σχέδιο νόμου περιέχει σημαντικές διατάξεις που όχι μόνο εξυπηρετούν τον άμεσο στόχο του, δηλαδή την αναγκαία αποσυμφόρηση των φυλακών, αλλά εισάγουν καινοφανείς ρυθμίσεις βασισμένες στις αρχές του κράτους δικαίου και του ανθρωπισμού. Διαπνέεται από τη φιλοσοφία ότι ο θεσμός της φυλάκισης δεν πρέπει να είναι εκδικητικός και ότι ο τρόπος έκτισης της ποινής δεν πρέπει να σχετίζεται με το διαπραχθέν αδίκημα, αλλά πρέπει να τείνει στην ανάγκη επανένταξης του καταδικασθέντος στην κοινωνία. Κατά την άποψή μου, το σχέδιο νόμου μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για την εισαγωγή της δικής μας δημοκρατικής και ανθρωπιστικής φιλοσοφίας στο πλέγμα «αδίκημα - επιβολή της ποινής - έκτιση της ποινής». Μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για να καταστεί η δικαιοσύνη πλήρως ανεξάρτητη και πυλώνας της δημοκρατίας. Για να οικοδομηθεί σταθερά αυτή η φιλοσοφία υπό την έννοια της αποδοχής και της εμπέδωσής της από την κοινωνία, είναι αναγκαίο να εισαγάγουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα και άλλες ρυθμίσεις, όπως για παράδειγμα μεταρρύθμιση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, αύξηση του αριθμού των δικαστών, θέσπιση σώματος αποκλειστικά ποινικών δικαστών, συνεχή επιμόρφωση των δικαστών στη βάση της διαρκώς εξελισσόμενης επιστήμης (κοινωνικής, ιατρικής κ.λπ.). Με την εισαγωγή τέτοιων ρυθμίσεων, αφ' ενός θα διαπλάθεται και θα διαμορφώνεται νέο δίχτυ ασφάλειας δικαίου στους πολίτες και αφ' ετέρου δεν θα αναγκάζεται η πολιτεία ανά τακτά χρονικά διαστήματα να νομοθετεί υπό το κράτος αφόρητων καταστάσεων, όπως η σημερινή. Κύριε Υπουργέ, όπως γνωρίζετε, είκοσι εννιά Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν τροπολογία για την κατάργηση της παραγράφου 12 Α του άρθρου 34 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Αιτιολογώντας την τροπολογία αναφέρουμε ότι το 2007 κυρώθηκαν με νόμους συμβάσεις παραχώρησης του εθνικού οδικού δικτύου σε πολυεθνικές κοινοπραξίες τεχνικών εταιρειών. Μετά την κύρωσή τους οργανώθηκε κίνημα πολιτών που με διάφορες μορφές κινητοποιήσεων εκδήλωνε τη διαμαρτυρία του. Συνηθέστερη μορφή κινητοποιήσεων ήταν και εξακολουθεί να είναι η κατάληψη μέρους του οδοστρώματος στα σημεία που έχουν ανεγερθεί σταθμοί διοδίων και η ανάρτηση πανό. Η ειρηνική αυτή μορφή των κινητοποιήσεων δεν επέτρεπε στις διωκτικές αρχές να υπαγάγουν τα περιστατικά στις διατάξεις του άρθρου 292 του Ποινικού Κώδικα για παρακώλυση συγκοινωνιών. Κατά την περίοδο της συγκυβέρνησης Παπαδήμου επί υπουργίας κ. Βορίδη με την παράγραφο 2 του άρθρου 143 του ν.4070/2012 προστέθηκε στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και συγκεκριμένα στο άρθρο 34 παράγραφος 12 Α που έχει ως εξής: «Απαγορεύεται η καθ' οιονδήποτε τρόπο κατάληψη μέρους ή ολόκληρου του οδοστρώματος και των εγκατεστημένων σε αυτό σταθμό διοδίων των αυτοκινητοδρόμων, καθώς και η παρεμπόδιση ή η διακοπή, μερική ή ολική, της λειτουργίας των σταθμών διοδίων με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτοί που παραβαίνουν με πρόθεση τη διάταξη του προηγούμενου εδαφίου τιμωρούνται με τις ποινές της παραγράφου 1 του άρθρου 292 του Ποινικού Κώδικα.». Βάσει της ανωτέρω διάταξης, κύριε Υπουργέ, που ποινικοποιεί μια ειρηνική μορφή διαμαρτυρίας, κατά χιλιάδων πολιτών σε όλο το μήκος του άξονα της ΠΑΘΕ ασκήθηκαν ποινικές διώξεις ή παραγγέλθηκαν προανακρίσεις και προκαταρκτικές εξετάσεις, όχι κατόπιν συλλήψεων ή προσαγωγών, αλλά κατόπιν ελέγχου των αριθμών κυκλοφορίας αυτοκινήτων που βρίσκονταν σταθμευμένα είτε στο οδόστρωμα των εθνικών οδών είτε σε παρακείμενες οδούς. Η ποινικοποίηση αυτής της μορφής διαμαρτυρίας ως αντικείμενη στο Σύνταγμα είναι απαράδεκτη. Θεσπίσθηκε για να καμφθεί το κύμα διαμαρτυριών και για να τρομοκρατηθούν οι πολίτες. Η κατάργηση της συγκεκριμένης διάταξης αποτελεί δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ και εναρμονίζεται με τη στάση του κατά την ψήφισή της, αλλά και μετέπειτα. Συγχρόνως εναρμονίζεται με το ώριμο αίτημα των τοπικών κοινωνιών που επιμόνως επί τρία χρόνια την καταγγέλλουν. Σας καλούμε, κύριε Υπουργέ, να δεχτείτε την τροπολογία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Τζαμακλή. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Σκούμας και να ετοιμάζεται η κ. Δανάη Τζήκα - Κωστοπούλου.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να αναφερθώ, κατ' αρχάς, στη διάταξη της υπουργικής τροπολογίας, η οποία, κατά την άποψή μου και όπως φάνηκε και από τη συζήτηση, είναι αποδεκτή από μεγάλο αριθμό και κυρίως από την πλευρά της Συμπολίτευσης, σχετικά με τη δυνατότητα να επιβληθεί από το δικαστικό όργανο ο περιορισμός κατ' οίκον στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος στην πράξη του αυτή ωθήθηκε από αίτια που συνδέονται με την ιδιότητά του ως οικείου συμβίου άλλου συγκατηγορουμένου και τις αντιλήψεις του για τις δικές του υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητα αυτή. Και αυτή η διάταξη δέχθηκε πολύ μεγάλη κριτική, παρ' όλο που και σωστή δογματικά, αλλά και σωστή είναι με βάση το ουσιαστικό Ποινικό Δίκαιο από την άποψη ότι τα άρθρα 231 και 232 του Ποινικού Κώδικα προβλέπουν την ατιμωρησία στις περιπτώσεις αυτές. Ουσιαστικά έρχεται να θεσπιστεί κανονιστικά μια διάταξη που ευθυγραμμίζει την προδικασία με τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Βέβαια, θα ήθελα να πω εδώ ότι απ' όσο γνωρίζουμε και από την παράδοσή μας και από την σύγκρουση συμφερόντων που προκύπτουν σ' αυτές τις περιπτώσεις, προκύπτει - νομίζω αβίαστα - ότι από το μύθο της Αντιγόνης έως τους σύγχρονους «Κρέοντες» η ύβρις τιμωρείται με την κάθαρση. Θέλω να αναφερθώ, επίσης, στη διάταξη για τον «κουκουλονόμο», για την κατάργηση διατάξεων του ν. 3772/2009. Είπε σε κάποια ομιλία του ο κ. Αθανασίου ότι, εν πάση περιπτώσει, τέθηκαν κάποιες διατάξεις που είναι λίγο περισσότερο επιβαρυντικές. Εγώ θα σταθώ μόνο σε μια διάταξη που αναφέρεται στη διατάραξη κοινής ειρήνης. Στις βασικές του διατάξεις το άρθρο 189 λέει στην πρώτη περίπτωση: «Όποιος συμμετέχει σε δημόσια συνάθροιση πλήθους που με ενωμένες δυνάμεις διαπράττει βιαιοπραγίες τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών». Με την επιβαρυντική διάταξη τουλάχιστον δύο ετών. Πρώτον, τα χρόνια φυλάκισης κάθειρξης, στέρησης της ελευθερίας ποινών δεν είναι καραμέλες. Δεύτερον, στη διαδικασία που είδαμε, όπως έχει ακολουθηθεί μέχρι σήμερα, πέρα από το γεγονός ότι όλος ο νομικός κόσμος στράφηκε εναντίον αυτών των διατάξεων, υπάρχει μια ουσιαστική πραγματικότητα. Δημιουργήθηκε το εξής: Άνθρωποι που συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις οδηγήθηκαν σωρευτικά στους εισαγγελείς με κατηγορίες, επειδή φορούσαν μαντήλι να καλυφθούν για λόγους υγείας από τα χημικά. Δημιουργήθηκε, δηλαδή, μια «πελατεία κατηγορουμένων», να το πω έτσι, με βάση αυτές τις διατάξεις και είναι πλέον αυτονόητο ότι αυτές οι διατάξεις πρέπει να καταργηθούν. Θα τελειώσω με κάποια πράγματα που ειπώθηκαν σήμερα. Τι μας είπε σήμερα ο κ. Θεοδωράκης; Ό,τι και ο κ. Μητσοτάκης χθες. Ό,τι και ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος πριν από μερικές μέρες. Δηλαδή να σοβαρευτεί η Κυβέρνηση, να αποδεχθεί τις πιέσεις των δανειστών, να λάβουμε χρηματοδότηση. Μα, η ίδια η υποχώρηση αφορά επιπλέον βάρη για συνταξιούχους, εργαζόμενους, εργασιακά δικαιώματα, την ίδια την κοινωνία. Η κοινή γραμμή Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού οδηγεί σε μια ουσιαστική πολιτική λύση: Τη συγχώνευσή τους. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σκούμα. Τον λόγο έχει η κ. Δανάη Τζήκα - Κωστοπούλου και ακολουθεί η κ. Αναγνωστοπούλου.
Ο Γεωργιάδης που είναι;
Παρακαλώ;
Πριν από την κ. Αναγνωστοπούλου είμαι εγώ.
Δεν έχω το όνομά σας, κύριε Γεωργιάδη. Δεν σας αμφισβητώ. Απλώς δεν ενημερώθηκα. Ωραία, θα πάρετε εσείς τον λόγο. Κανένα πρόβλημα.
Δεν πειράζει. Ας προηγηθεί η συνάδελφος.
Παρακαλώ, κυρία Τζήκα. Έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είμαστε στην τελική ευθεία για την ψήφιση του νομοσχεδίου για το σωφρονιστικό σύστημα. Είναι ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο που επιχειρεί να δώσει μια ανάσα ανθρωπιάς, να βάλει ουσιαστικά τις βάσεις για να αντιμετωπιστούν οι άθλιες συνθήκες που επικρατούν στα σωφρονιστικά ιδρύματα. Οι περισσότεροι από εμάς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κάνουμε λόγο για τις άθλιες αυτές συνθήκες. Τι σημαίνει, όμως, στην πραγματικότητα αυτό; Σημαίνει σε πολλές περιπτώσεις κελιά χωρίς θέρμανση, ελάχιστα τετραγωνικά και ανύπαρκτη σχεδόν περίθαλψη. Σημαίνει εν ολίγοις ένα σωφρονιστικό σύστημα που δεν σέβεται τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και έχει ως αποκλειστικό στόχο κατά βάση να εκδικηθεί και όχι να συμβάλει στην κοινωνική επανένταξη. Λίγα στοιχεία, αν και ήδη έχουν αναφερθεί πολλές φορές σε αυτήν τη συνεδρίαση, μπορούν να μας δώσουν μια καλή εικόνα αυτής της πραγματικότητας. Σήμερα στις φυλακές χωρητικότητας εννέα χιλιάδων πεντακοσίων ατόμων στοιβάζονται δώδεκα χιλιάδες κρατούμενοι. Στην Ελλάδα περίπου χίλιοι κρατούμενοι, δηλαδή ένας στους δώδεκα, είναι καταδικασμένοι σε ισόβια, αριθμός ρεκόρ για χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για όλα τα παραπάνω το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει επιδικάσει ψηλά πρόστιμα στην Ελλάδα, ενώ για τον ίδιο λόγο εκκρεμεί μεγάλος αριθμός καταδικαστικών αποφάσεων. Σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση έρχεται να απαντήσει το εν λόγω νομοσχέδιο. Μόνο και μόνο η αναφορά των παραπάνω στοιχείων αρκεί, για να καταδείξει πως το υπάρχον σωφρονιστικό σύστημα είναι, δυστυχώς, μόνο κατ' ευφημισμό σωφρονιστικό και στην ουσία αυτό που κάνει είναι να επιδεινώνει τις συνθήκες κράτησης των κρατουμένων, να δυσχεραίνει την επανένταξή τους και εντέλει να συντελεί στην υποτροπή τους. Αν θέλουμε, λοιπόν, ένα σωφρονιστικό σύστημα, το οποίο αφ' ενός να σέβεται την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των κρατουμένων και αφ' ετέρου να στοχεύει στον ουσιαστικό σωφρονισμό και στην κοινωνική τους επανένταξη, οφείλουμε τουλάχιστον - έστω και τώρα - να καλύψουμε σε πρώτη φάση τα κενά και τις ελλείψεις που συσσωρεύτηκαν τόσα χρόνια. Επομένως το παρόν νομοσχέδιο είναι απλώς το πρώτο βήμα για τον εξανθρωπισμό του σωφρονιστικού συστήματος, ενός σωφρονιστικού συστήματος που θα πρέπει να είναι στοιχειωδώς αντάξιο μιας ευνομούμενης δημοκρατικής κοινωνίας. Σίγουρα θα πρέπει να γίνουν και πολλά περισσότερα βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση, στην κατεύθυνση, δηλαδή, του ουσιαστικού σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όχι μόνο, λοιπόν, δεν μιλάμε για ένα ακραίο νομοσχέδιο, αλλά αντιθέτως μιλάμε για ένα νομοσχέδιο που βάζει τις βάσεις για την υπεράσπιση των κατοχυρωμένων δημοκρατικών δικαιωμάτων στο πλαίσιο ενός κράτους δικαίου. Με βάση το παραπάνω πλαίσιο και με το νομοσχέδιο εισάγονται μεταξύ άλλων τα εξής σημαντικά μέτρα: Με το πρώτο άρθρο καταργούνται οι φυλακές τύπου Γ΄, ένας τύπος πειθαρχικής φυλακής για περισσότερη τιμωρία μέσα στην ίδια τη φυλακή. Πρόκειται για ρύθμιση που δεν έχει καμμία σχέση με το σωφρονισμό ή τη λεγόμενη «ασφάλεια», αλλά στόχο έχει την περιστολή των δικαιωμάτων συγκεκριμένων κρατούμενων και εντέλει την εξόντωσή τους. Επίσης, με το νομοσχέδιο εισάγεται μια ριζική αλλαγή στο πώς αντιμετωπίζεται ο ανήλικος παραβάτης. Ουσιαστικά, καταργείται η κράτηση των ανηλίκων εκτός ελάχιστων περιπτώσεων και οι ποινές αντικαθίστανται με αναμορφωτικά και εκπαιδευτικά μέτρα. Ευνοείται ακόμα η υπό όρο αποφυλάκιση ευάλωτων ομάδων, όπως υπερήλικων, ασθενών και ανθρώπων με βαριά αναπηρία. Η συγκεκριμένη διάταξη δεν συμβάλλει απλώς στην αποσυμφόρηση των φυλακών, αλλά κινείται στην κατεύθυνση ενός κράτους δικαίου, που δεν νοείται να κρατά ανθρώπους σε συνθήκες κακοποίησης. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η τροπολογία που κατατέθηκε για την κατάργηση του λεγόμενου «κουκουλονόμου». Η διάταξη αυτή, που επιβλήθηκε το 2009, είχε ως μόνο στόχο να τρομοκρατήσει τον κόσμο των κινημάτων και να παρέχει περισσότερες επιφάσεις για την άγρια καταστολή των διαδηλώσεων. Θυμίζω ότι οι ρυθμίσεις του συγκεκριμένου νόμου είχαν επικριθεί από τη συντριπτική πλειονότητα της επιστημονικής κοινότητας για την συνταγματικότητα, ενώ αποδείχθηκαν παράλληλα εντελώς αναποτελεσματικές στην πράξη στην κατεύθυνση της όποιας διασφάλισης της κοινωνικής ειρήνης. Με βάση τα παραπάνω, αυτό το νομοσχέδιο συνιστά ένα πλέγμα θεσμικών παρεμβάσεων με ξεκάθαρους δημοκρατικούς συμβολισμούς που έχει παράλληλα πολλαπλούς αποδέκτες. Έχει αποδέκτες τους κρατούμενους, τις οικογένειές τους, το προσωπικό, αλλά και συνολικά την κοινωνία. Είναι ένα νομοσχέδιο που βάζει ουσιαστικά μια άλλη λογική, που προσπαθεί να εξανθρωπίσει και όχι να εξαγριώσει, να επενδύσει στην επανένταξη και όχι στον φόβο. Παρ' όλη τη σημασία του, όμως, τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες για ακόμη μια φορά του ξετυλίγματος μιας ακροδεξιάς ρητορικής που περισσότερο θυμίζει σκοταδισμό παρά το πνεύμα μιας προοδευτικής και δημοκρατικής ευρωπαϊκής κοινωνίας. Στη βάση της ίδιας λογικής γίνεται λόγος ότι το παρόν νομοσχέδιο ενισχύει ένα καθεστώς ανασφάλειας ή ανομίας. Αν και συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις έχουν το προνόμιο να μιλούν στο όνομα αυτών των λέξεων, ας αντιστρέψουμε έστω και για λίγο τη σημειολογία τους και ας σκεφτούμε: Δεν είναι μια μορφή ανομίας η παραβίαση διεθνών διατάξεων και στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Ή δεν είναι οι απαράδεκτες συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές που συντελούν στην υποτροπή πολλών κρατουμένων και εντέλει στην ανασφάλεια; Ή ακόμα περισσότερο δεν είναι η εφαρμογή μιας σειράς σκληρών πολιτικών που εντείνει την ανασφάλεια περισσότερων κομματιών της ελληνικής κοινωνίας; Είναι αυτό ακριβώς το κράμα πολιτικών αντιλήψεων που έχει οδηγήσει σε αυτήν την κατάσταση το σωφρονιστικό σύστημα, αλλά πολύ χειρότερα που αναπαράγει και ενισχύει τον κοινωνικό αποκλεισμό και οδηγεί στην εμπέδωση στην κοινωνία ενός κλίματος φόβου και τρομοκράτησης. Το παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, ιεραρχεί ψηλά την αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα και αποτελεί ένα πρώτο ισχυρό μήνυμα, ένα μήνυμα σε όσους το προηγούμενο διάστημα απαξίωσαν την ανθρώπινη ύπαρξη όχι μόνο των κρατουμένων αλλά ολόκληρων κομματιών της ελληνικής κοινωνίας. Είναι γνωστό άλλωστε ότι οι περισσότεροι φυλακισμένοι αποτελούν εκείνο το κομμάτι που έχει υποστεί στο μεγαλύτερο βαθμό τις συνέπειες της κοινωνικής ανισότητας και αποτελούν σε πολλές περιπτώσεις το θύμα την ποινικοποίησης της ίδιας της φτώχειας. Πριν ωστόσο φτάσουμε στο σημείο να θεραπεύουμε τις αιτίες που γεννούν την κοινωνική παρέκκλιση ή την παραβατικότητα εν γένει, θα πρέπει μέσα στο υπάρχον πλαίσιο να βρούμε εκείνες τις φόρμουλες για τον όσο το δυνατόν εξανθρωπισμό του σωφρονιστικού μας συστήματος. Αυτό ουσιαστικά επιχειρεί να κάνει το παρόν νομοσχέδιο, γι' αυτό και έχει σημασία να συζητείται ως προς την ουσία του, γιατί, όπως σωστά, έχει ειπωθεί, ανοίγει ένα παράθυρο αξιοπρέπειας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Δανάη Τζήκα. Τον λόγο έχει ο κ. Χαράλαμπος Αθανασίου.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Σε συνέχεια αυτού που έλεγα χθες και δεν πρόλαβα να το αναπτύξω, λόγω του ωραρίου, θα αναφερθώ σε δύο τροπολογίες. Η πρώτη τροπολογία είναι υπουργική τροπολογία, η οποία αφορά την παράγραφο 3 Α του άρθρου 282. Νομίζω, κύριε Υπουργέ - το είπα και προχθές - ότι κι αυτή η τροπολογία είναι λίγο φωτογραφική, εκτός του ότι έχει και μία αοριστία. Εξηγώ ότι μπορεί να επιβληθούν οι περιοριστικοί όροι του 283 Α, όπως λέτε, όταν ο κατηγορούμενος στην πράξη προωθήθηκε από αίτια που συνδέονται με την ιδιότητα του ως οικείου ή συμβίου. Την έννοια του οικείου την καταλαβαίνω. Είναι μία έννοια, η οποία διατρέχει το Δίκαιό μας, και το Αστικό και το Ποινικό. Η έννοια του συμβίου, όμως, μπορεί να αποτελέσει ένα αντικείμενο καταχρηστικής άσκησης ή μάλλον καταχρηστικής επίκλησης, γιατί ο καθένας μπορεί να επικαλείται ότι συμβιώνει με κάποιον και αντιλαμβάνεστε τα προβλήματα, τα οποία θα δημιουργηθούν με την έννοια του συμβίου, τι κατάχρηση μπορεί να δημιουργηθεί. Έπρεπε, λοιπόν, οι έννοιες να είναι σταθερές. Αν θέλατε να το κάνετε, θα μπορούσατε να περιοριστείτε μονάχα στον οικείο ή να πείτε και για συγγενείς εξ αίματος με ευθεία γραμμή ή εκ πλαγίου μέχρι ενός ορισμένου βαθμού, πράγμα το οποίο δεν γίνεται. Είναι δε ατυχής και η επίκληση των άρθρων 231 και 232 του Ποινικού Κώδικα, την οποία επικαλείται στην αιτιολογική έκθεση ο κύριος Υπουργός μόνο και μόνο για να ενισχύσει τη σκοπιμότητα της διάταξης αυτής. Γιατί το λέω αυτό; Διότι τα άρθρα 231 και 232 του Ποινικού Κώδικα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αφορούν την υπόθαλψη εγκληματία, δηλαδή όταν κάποιος είναι οικείος και ένας οικείος του εγκληματήσει, τότε μπορεί να μην τον καταδώσει. Αυτή είναι η έννοια, να μην καταδίδονται οι συγγενείς. Μα, αυτό σημαίνει εδώ ότι άλλος κάνει την πράξη. Την κάνει τρίτος την πράξη και έρχεται ο οικείος να τον καλύψει. Δεν είναι υποχρεωμένος να τον εκθέσει. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από τη ρύθμιση, η οποία εισάγεται, γιατί με τη ρύθμιση καλύπτεται αυτός ο οποίος εγκληματεί. Όταν λέω «εγκληματεί» το αν είναι πλημμέλημα ή κακούργημα, δεν έχει σημασία. Όσον αφορά την άλλη τροπολογία με τους κουκουλοφόρους, πολύ σύντομα είπα κι ένα παράδειγμα. Δεν πρόκειται εδώ για ιδιώνυμο αδίκημα. Ιδιώνυμο αδίκημα ποιο είναι; Έχουμε μία πορεία και συμμετέχει στην πορεία κάποιος που φοράει κουκούλα, αλλά δεν διαπράττει αδίκημα. Αν τιμωρείται αυτό, όπως τιμωρείται σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες, λέγεται ιδιώνυμο αδίκημα. Δηλαδή μόνο η συμμετοχή σε μία πορεία με κουκούλα τιμωρείται. Εμείς στο Ποινικό μας Δίκαιο δεν έχουμε τέτοια ρύθμιση. Συνεπώς, η ρύθμιση η οποία έχει εισαχθεί στον Ποινικό μας Κώδικα από το 2009 και εφαρμόζεται κανονικά χωρίς προβλήματα είναι η εξής: Εάν δύο ή περισσότερα άτομα προβούν σε μία πράξη άδικη, για παράδειγμα δύο άτομα πάνε και κάνουν μία φθορά, σπάνε μία βιτρίνα κι ο ένας από τους δυο έχει κουκούλα, απλώς τιμωρείται αυστηρότερα από τον δράστη που δεν έχει κουκούλα. Ποιο είναι το πρόβλημα; Γιατί πρέπει να φοράει κουκούλα κάποιος και να μην τιμωρείται λίγο αυστηρότερα; Γιατί δεν είναι πλημμέλημα ή κακούργημα. Πλημμελήματα είναι και τα δύο. Απλώς είναι πιο βαριά η πράξη του πλημμελήματος. Ανώτατη ποινή φυλάκισης είναι τα πέντε χρόνια και στη μία περίπτωση και στην άλλη, αλλά η διαφορά είναι στο κατώτατο όριο. Εξάλλου, πρέπει να ξέρουμε ότι αυτοί που συμμετέχουν σε πορείες ή συγκεντρώσεις συμμετέχουν για να διεκδικήσουν ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, εργατικές διεκδικήσεις, για να διαδώσουν ιδέες και αρχές. Δεν είναι για να επιδίδονται σε καταστροφές και λεηλασίες. Συνεπώς δεν βλέπω το λόγο, κύριε Υπουργέ, γιατί πρέπει να μην έχει αυστηρότερη ποινική μεταχείριση κάποιος που διαπράττει αδίκημα και φοράει κουκούλα. Είναι σαφές. Έστω και την ύστατη στιγμή θα πρέπει να την αποσύρετε αυτή τη διάταξη. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αθανασίου. Τον λόγο έχει η κ. Αναγνωστοπούλου και ακολουθεί ο κ. Άδωνης Γεωργιάδης.
Τον υπερπηδήσατε τον κ. Γεωργιάδη!
Θα το πάμε εναλλάξ. Κυρία Αναγνωστοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Μίλησα και χθες, άκουσα, όμως, πολλά και θα ήθελα να συμπληρώσω δύο πράγματα. Δεν θα καλύψω ούτε καν τον χρόνο που μου δίνετε. Όλη αυτή η συζήτηση που γίνεται από χθες επί της αρχής και σήμερα επί των άρθρων από την Αντιπολίτευση, Αξιωματική και μη, ειδικά από το Ποτάμι και από το ΠΑΣΟΚ, έχει ένα έντονο άρωμα αυταρχισμού, έναν αυταρχισμό ο οποίος είναι κράμα παραδοσιακής ακροδεξιάς ρητορείας, την οποία καλύπτει η Νέα Δημοκρατία, με ένα μείγμα νεοφιλελεύθερου ψευτοανθρωπισμού. Έχουμε, δηλαδή, ένα περίεργο κράμα ενός αυταρχισμού, ο οποίος προσπαθεί να καλυφθεί πολλές φορές με διάφορες διατυπώσεις. Θα δώσω τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα μόνο. Σε ό,τι αφορά την αποφυλάκιση και τον κατ' οίκον περιορισμό ανάπηρων ανθρώπων με βαριές αναπηρίες, όλη η επιχειρηματολογία στο μεγαλύτερό της μέρος είναι όχι η αίσθηση της ποινής της φυλάκισης ως τιμωρίας στέρησης της ελευθερίας αλλά διατήρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά κυρίως οι εκδικητικές προεκτάσεις της τιμωρίας. Στο βάθος των ομιλιών πολλών εκ των συναδέλφων, κυρίως της Νέας Δημοκρατίας, διέκρινα ένα πράγμα, το να επανέλθει η θανατική καταδίκη. Αυτό διέκρινα εγώ. Δεύτερο παράδειγμα αποτελεί ο «κουκουλονόμος». Ο «κουκουλονόμος» ψηφίστηκε το 2009 μετά την εξέγερση του Δεκεμβρίου 2008. Αυτός ο νόμος καταφέρεται κατ' αρχήν και κατ' αρχάς εναντίον των νέων. Εμένα μου θυμίζει τον νόμο περί τεντιμποϊσμού, αυτόν που διευρύνει το χάσμα των γενεών, αυτόν που θεωρεί ό,τι είναι διαφορετικό και ζωντανό, δηλαδή τους νέους - διαφορετικό και λόγω της περιβολής και λόγω του τρόπου που χειρίζονται τον λόγο κ.λπ. - ως αναγκαστικά επικίνδυνο. Μόνο αυταρχικές νοοτροπίες θεωρούν τους νέους εξαρχής επικίνδυνους. Διότι κουκούλα δεν φοράει ένας πενηντάρης, κατ' εξοχήν ένας νέος φοράει κουκούλα. Όσον αφορά το τρίτο παράδειγμα, άκουσα από τον αγορητή από το Ποτάμι τους όρους «ασυδοσία» και «ανομία» να επαναλαμβάνονται συνεχώς. Δεν θα πω ούτε καν σε παρένθεση ότι τυχαίνει αυτή η Κυβέρνηση να έχει έναν Υπουργό Δικαιοσύνης από τους πιο έγκριτους πανεπιστημιακούς, οι οποίοι έχουν γράψει, έχουν μια τεράστια βιβλιογραφία πίσω τους, δεν χρειάζεται δηλαδή ούτε να διαπραγματευτούν με κανέναν ούτε να κάνουν τίποτα άλλο, αφού πολύ πριν μπουν στην Κυβέρνηση έχουν γράψει. Άρα, λοιπόν, θα έπρεπε να αποδοθεί τουλάχιστον λίγος σεβασμός για τα πνευματικά προϊόντα που μας δίνουν μερικοί άνθρωποι. Ας το αφήσουμε, όμως, αυτό. Κατηγορείται, λοιπόν, ο Υπουργός για ασυδοσία, ανομία κ.λπ.. Επειδή - και το επαναλαμβάνω αρκετές φορές - είμαι ιστορικός, πρέπει να ξέρουμε πώς χρησιμοποιούμε σε αυτό το Κοινοβούλιο τους όρους. Οι όροι «ασυδοσία» και «ανομία» παραπέμπουν σε αυταρχικές περιόδους. Τέλος, θέλω να πω κάτι για τον όρο «λαϊκισμός», τον οποίο επαναλαμβάνουν όλοι εδώ μέσα. Το Κοινοβούλιο πρέπει να παράγει και σκέψη και πρέπει - δεν γίνεται αυτό το πράγμα, να μιλάμε περί γεννητικών οργάνων και πού τα βάζουμε - να μιλάμε και λίγο σοβαρά. Ή ένα κόμμα είναι χωρισμένο σε ομάδες που κάθε ομάδα κάνει ό,τι θέλει - όπως κατηγορούμαστε πολλές φορές - και άρα δεν μπορεί να είναι λαϊκίστικο εκ των πραγμάτων ή είναι ηγετικό με μία μάζα από πίσω του. Πρέπει να αποφασίσουμε εδώ μέσα ότι δεν χρησιμοποιούμε τους όρους - όταν τους χρησιμοποιούμε - για να παίζουμε στις τηλεοράσεις. Μας ακούει και ο ελληνικός λαός. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Αναγνωστοπούλου. Τον λόγο έχει ο κ. Γεωργιάδης για τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω με το τελευταίο, την κυρία συνάδελφο που μας έκανε την υπόδειξη για πώς πρέπει να χρησιμοποιούνται οι όροι. Την άκουσα να λέει - και ομολογώ ότι εξεπλάγην - για την εξέγερση του 2008. Ποια εξέγερση; Το 2008- αν θέλετε να μιλάμε για τους όρους - είχαμε επεισόδια από γνωστούς κουκουλοφόρους μπαχαλάκηδες, οι οποίοι μάλιστα κατέκλεψαν τα μαγαζιά τα οποία έκαψαν. Και θυμάστε ότι κυνήγαγαν οι μαγαζάτορες το εμπόρευμα που βρέθηκε μετά στην Αλβανία - αν θυμάστε - και πήγαιναν οι μαγαζάτορες στην Αλβανία να βρουν τα κλοπιμαία. Ποια εξέγερση, κυρία μου; Ποια εξέγερση; Οι πυρκαγιές στην Αθήνα και οι καταστροφές στις περιουσίες των πολιτών από ορισμένους κουκουλοφόρους - σαν και αυτούς που αθωώνετε σήμερα και χαϊδεύετε - είναι εξέγερση; Και έρχεστε να μας πείτε για τους όρους; Και αυτό το συνεχίζετε καθ' ολοκληρίαν. Εδώ σε λίγο θα θυμηθούμε το έργο του Τζωρτζ Όργουελ «1984». Ήρθε χθες η κ. Κωνσταντοπούλου και μας είπε ότι δεν επιτρέπει - λέει - στην Αίθουσα να χρησιμοποιούν τον όρο «λαθρομετανάστης». Μα, πρωτ' απ' όλα, κυρία Πρόεδρε, ποιος είπε στην κ. Κωνσταντοπούλου ότι έχει δικαίωμα να μας λέει ποιες λέξεις να χρησιμοποιούμε και ποιες όχι; Δεν ξέραμε ότι βάλαμε μπάστακα στη ζωή μας την κ. Κωνσταντοπούλου. Αλλά, ας πάμε και λίγο επί της ουσίας, γιατί εδώ θα μας τρελάνετε. Λέει η κ. Κατριβάνου ότι δεν μπορούμε να τους λέμε «λαθρομετανάστες», διότι είναι άνθρωποι. Μάλιστα. Δεν μου λέτε ο λαθρέμπορος ζώο είναι; Να λέμε και τον λαθρέμπορο παράτυπο έμπορο, για να είστε ευχαριστημένοι;
Δεν είναι έτσι.
Δεν μου λέτε, ο λαθρεπιβάτης, αυτός τι είναι; Ζώο είναι; Να τον πούμε παράτυπο επιβάτη; Ο λαθραναγνώστης ο οποίος διαβάζει στα κρυφά από δίπλα, να τον πούμε παράτυπο αναγνώστη, για να είστε ευχαριστημένοι; Όλα αυτά είναι βαθιά υποκρισία, γιατί δεν είστε τίποτα άλλο παρά απόλυτοι υποκριτές. Δήθεν ενδιαφέρεστε για τους μετανάστες. Ο κ. Μιχελογιαννάκης έκανε και απεργία πείνας - θυμάστε - στο Σύνταγμα για να πάρουν πολιτικό άσυλο τότε οι Σύριοι πρόσφυγες. Τώρα γιατί δεν δίνετε σε όλους άσυλο και τα πήρε πίσω ο κ. Σακελλαρίδης; Αλλά μιας και μιλάω για υποκρισία θέλω να έρθω στο μείζον - που είναι και ο λόγος για τον οποίο ήρθα να μιλήσω, δεν είχα βάλει στην αρχή κάρτα - γιατί πραγματικά εξεπλάγην. Άκουσα την ομιλία του συναδέλφου, κ. Κώτσια από την Ευρυτανία. Δεν τον γνώριζα. Έτυχε να ακούσω την ομιλία του. Εξεπλάγην! Αυτό το οποίο κάνατε, είναι αμίμητο. Μας είπατε πόσο πολύ τιμάτε τη μνήμη του Παύλου Μπακογιάννη - προφανώς γιατί είστε Ευρυτάνας και θέλετε να πάρετε τις ψήφους του Παύλου Μπακογιάννη, αλλιώς δεν εξηγείται - και ταυτόχρονα ψηφίζετε - να πάρετε τον λόγο επί προσωπικού εάν με αμφισβητείτε - να απελευθερωθεί ο δολοφόνος του - προσέξετε μια λεπτομέρεια - ο οποίος δεν έχει ζητήσει ποτέ συγγνώμη. Να έρθω, λοιπόν, τώρα και στην κ. Αναγωνστοπούλου, γιατί εδώ είναι το μείζον. Λέει για τη θανατική ποινή και την τιμωρητική διάθεση. Με συγχωρείτε, κύριε Υπουργέ, να δεχθούμε - και αυτό είναι το σωστό - ότι το σύστημά μας είναι σύστημα σωφρονιστικό, είναι σύστημα σωφρονισμού. Φαντάζομαι ότι σε αυτό συμφωνούμε. Τι θα πει σωφρονισμός; Έκανα ένα έγκλημα, κατάφερε η πολιτεία να μου εξηγήσει ότι αυτό που έκανα είναι λάθος, κατάλαβα ότι αυτό που έκανα είναι λάθος και επειδή κατάλαβα ότι είναι λάθος, έχω τις ευνοϊκές διατάξεις της πολιτείας. Αυτό να το καταλάβω. Έχει ακούσει ένας από εσάς από τον κ. Ξηρό την οποιαδήποτε υπόνοια ότι έκανε λάθος που σκότωσε, κύριε συνάδελφε, τον Παύλο Μπακογιάννη; Τον ακούσατε, κύριε συνάδελφε, να λέει πόσο στεναχωρεμένος είναι που σκότωσε τον Παύλο Μπακογιάννη τον οποίο εσείς τιμάτε; Όχι! Άρα, λοιπόν, τι κάνετε; Και τιμάτε δήθεν τον Παύλο Μπακογιάννη από τη μία αλλά και ψηφίζετε να απελευθερωθεί ο δολοφόνος του Παύλου Μπακογιάννη, ο οποίος αν μπορούσε σήμερα θα ξανασκότωνε τον Παύλο Μπακογιάννη. Πώς γίνεται, λοιπόν, αυτό;
Δεν μπορεί.
Το «δεν μπορεί» λόγω της αναπηρίας - πάμε στην επόμενη υποκρισία - είναι υποκριτικό. Ακούστε γιατί είστε υποκριτές. Προσπερνάω τη δήλωση του κυρίου Υπουργού. Πρώτ' απ' όλα δεν μπορεί, γιατί είναι νεκρός ο Παύλος Μπακογιάννης και είναι δύσκολο να τον ξανασκοτώσει. Αλλά πάμε να το αναλύσω λίγο περισσότερο. Είπε ο κύριος Υπουργός - μετά απ' όταν είπε ότι είναι ατυχής η δήλωσή του - ότι η πολιτεία φταίει που έμεινε τυφλός. Η πολιτεία φταίει που ο Σάββας Ξηρός έκανε μία βόμβα - την οποία έκανε για να σκοτώσει συμπολίτες του - η οποία έσκασε πάνω του και έμεινε τυφλός; Η πολιτεία φταίει; Η πολιτεία φταίει που ήθελε να σκοτώσει συνανθρώπους του και έσκασε η βόμβα στο πρόσωπό του; Εάν είναι ποτέ δυνατόν! Φυσικά και δεν φταίει η πολιτεία. Φταίει ο ίδιος. Και εάν δεν είχε σκάσει η βόμβα στο πρόσωπό του, θα είχε σκοτώσει κάποιους άλλους και μετά θα σκότωνε και άλλους και μετά θα σκότωνε και άλλους! Αυτό θα γινόταν. Αλλά, να σας πω και κάτι ακόμα. Ο κ. Ξηρός, λέει, είναι ανάπηρος και θα βγει από τη φυλακή. Δηλαδή, αφού δεν έχει τη μεταμέλεια, από το σπίτι του τις τρομοκρατικές του ιδέες μπορεί να τις περνάει σε άλλους; Την εμπειρία του πώς φτιάχνεις βόμβες μπορεί να την περνάει σε άλλους; Εγώ σας λέω, λοιπόν, ότι ο Σάββας Ξηρός, συνεπής στην ιδεολογία του, θα συνεχίσει την εγκληματική του δραστηριότητα, αν και ανάπηρος, από το σπίτι του. Εάν από αυτά που θα κάνει τώρα σκοτώσει άλλους, ποιος θα φταίει; Δεν θα φταίει η κ. Αναγνωστοπούλου, που της αρέσει και η ακρίβεια των όρων; Το έχετε εξασφαλίσει αυτό, κύριε Υπουργέ; Γιατί αυτά είναι τα μείζονα. Και έρχομαι στο τελευταίο. Κύριε Υπουργέ, η τροπολογία σας για την κυρία φιλενάδα του γιου της κ. Τσάκαλου - δεν ξέρω το επώνυμό της, της κ. Εύης, έτσι τη γράφουν οι εφημερίδες, κ. Εύη - ξεπερνάει κάθε προηγούμενο φωτογραφικής διάταξης. Είστε στο «MEGA», σας λένε ότι η κ. Τσάκαλου αρνείται να αποφυλακιστεί διότι δεν δέχεται να αποφυλακιστεί εάν δεν αποφυλακιστεί και η κ. Εύη και εσείς στον αέρα λέτε «θα νομοθετήσω για να αποφυλακιστεί και η κ. Εύη». Και έρχεστε μετά στη Βουλή και νομοθετείτε. Είστε και καθηγητής πανεπιστημίου. Άκουσα πριν ότι είναι τιμητικό ότι είστε καθηγητής. Ξέρετε, δεν θέλω να επαναλάβω τα του Βίσμαρκ «Καθηγηταί τρεις, εχάθη η πατρίς» και εδώ έχετε καμμιά δεκαριά - δεκαπενταριά, άρα καταλαβαίνετε που πάμε, δηλαδή στα βράχια και παραπέρα. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, πάμε τώρα στην ουσία. Εσείς τώρα ως καθηγητής μπορείτε να μου υποδείξετε, κύριε Υπουργέ, από την ακαδημαϊκή εμπειρία σας ένα Υπουργό σε οποιαδήποτε χώρα του δυτικού κόσμου που έχει ανακοινώσει νομοθετική πρωτοβουλία για ένα συγκεκριμένο πρόσωπο από τηλεοπτική εκπομπή; Το έχετε ξανακούσει αυτό; Και αυτό σας δίνει και δάφνες λόγω της ακαδημαϊκής σας σταδιοδρομίας; Λοιπόν, να μην κοροϊδευόμαστε. Είστε φαρισαίοι υποκριτές. Ο μόνος λόγος που φέρνετε αυτό το νομοσχέδιο, είναι γιατί θέλετε να εξυπηρετήσετε την άκρα αριστερά. Και κλείνοντας - για δευτερόλεπτα μόνο - θέλω να πω μια καλή κουβέντα για εσάς. Θέλω να πω, κύριε Υπουργέ, ότι διαφωνώ σφόδρα με την νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ. Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε σήμερα μία δριμεία ανακοίνωση κατά της Κυβερνήσεως για το ότι η Αστυνομία μπήκε στην Πρυτανεία. Εγώ θέλω να συγχαρώ το ότι τελικά η Κυβέρνησή σας κατάφερε - βέβαια μετά από δεκαοκτώ ημέρες, ήσασταν κάπως δύσκολοι να το αποφασίσετε, το καταλαβαίνω - να πει ότι πρέπει να κάνει τη δουλειά της και να μπει η Αστυνομία να απελευθερώσει την Πρυτανεία. Καταλαβαίνω ότι αυτό στεναχώρησε τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ που είδε την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να βάζει την Αστυνομία στην Πρυτανεία, να συλλαμβάνει επιτέλους κουκουλοφόρους, να τους πηγαίνει στη δικαιοσύνη, που χθες έλουσε με χημικά τους αντιεξουσιαστές. Θυμάμαι τι γινόταν στη Βουλή όταν ήταν Υπουργός ο Κικίλιας και έριχνε η Αστυνομία χημικά. Φαντάζομαι πολλοί συνάδελφοι θυμάστε τους διαπρύσιους κήρυκες του ΣΥΡΙΖΑ για το πόσο βλάπτουν την υγεία αυτά τα χημικά. Το θυμάστε αυτό. Τώρα, όπως είπα και χθες, προφανώς είναι άλλα χημικά αυτά και δεν βλάπτουν. Για όλα αυτά, όμως, και για τα χημικά και για τη χρήση βίας προς τους κουκουλοφόρους και για το ότι μπήκατε στην Πρυτανεία και για το ότι συλλάβατε, θέλω να σας δώσω θερμά συγχαρητήρια. Έστω και με καθυστέρηση, σιγά - σιγά, μπαίνετε στον καλό δρόμο. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ το λόγο επί προσωπικού.
Μισό λεπτό. Μπορούμε να ηρεμήσουμε λίγο; Κύριε Γεωργιάδη, μιλήσατε για επτά - επτάμισι λεπτά, σας παρακαλώ. Κύριε Κώτσια, έχετε το λόγο επί προσωπικού για ένα λεπτό αυστηρά.
Αυτοί που στείλανε τον κ. Μπακογιάννη στην εξορία για να υπερασπιστεί ανθρωπιστικές αξίες και δημοκρατικά δικαιώματα παρουσιάζονται σήμερα τιμητές. Αυτοί προσβάλλουν τη μνήμη του κ. Μπακογιάννη.
Ψευτοεπαναστάτη! Δεν είναι «κύριος», είναι μακαρίτης ο άνθρωπος.
Αυτοί κάνουν λαθροχειρία στη μνήμη του και όχι όσοι υπερασπιζόμαστε αυτό που πραγματικά ήταν. Ο κ. Μπακογιάννης, λοιπόν, αρκετά το χρησιμοποιεί η ακροδεξιά εδώ μέσα, στρατεύθηκε σε αξίες ουμανιστικές, σε αξίες δημοκρατικές και αντιπάλευσε τις αξίες του κ. Γεωργιάδη. Αυτοί, λοιπόν, σκυλεύονται τη μνήμη του.
Υπάρχουν συγγενείς εδώ μέσα. Δεν ξέρετε τι λέτε. Εκπροσωπείτε τους Ευρυτάνες. Ντροπή σας.
Ντροπή σας.
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό, επί προσωπικού.
Κύριε Γεωργιάδη, τι προσωπικό; Σε τι αναφέρθηκε σε εσάς; Εκτός αν αναγνωρίσατε τον εαυτό σας.
Αναφέρθηκε σε εμένα.
Κύριε Γεωργιάδη, αναγνωρίσατε τον εαυτό σας;
Είναι ντροπή σας.
Θυμούνται οι Ευρυτάνες!
Έστειλε τον Μπακογιάννη στην εξορία η παράταξή μας;
Κύριε Κικίλια, σας παρακαλώ! Κύριε Γεωργιάδη, θα σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό, μόνο αν αναγνωρίσατε τον εαυτό σας από την αναφορά που έκανε ο κ. Κώτσιας. Δεν αναφέρθηκε στο όνομά σας!
Αναφέρθηκε ονομαστικά σ' εμένα! Είπε «ο κ. Γεωργιάδης»! Ακούστε, κύριε. Επειδή δεν γνωριζόμαστε καλά, εμένα ο πατέρας μου επί χούντας ήταν φυλακή κι εγώ γεννήθηκα το 1972. Καταλάβατε; Άρα, λοιπόν, σας παρακαλώ πολύ όταν θα αναφέρεστε σε ανθρώπους που δεν ξέρετε, θα είστε τριπλά προσεκτικός. Σας επιστρέφω λοιπόν. Τελικά τι θα ψηφίσετε για τον δολοφόνο του Παύλου Μπακογιάννη, για τον οποίον τόσο κόπτεστε; Να απελευθερωθεί ενώ δεν έχει ζητήσει συγγνώμη ούτε απ' την οικογένειά του ούτε από τη φήμη του ή θα ψηφίσετε να μείνει μέσα στη φυλακή, αφού αυτός δεν αναγνωρίζει μέχρι σήμερα την προσωπικότητα του Παύλου Μπακογιάννη, την οποία εσείς δήθεν τιμάτε; Αλλά όλα τα κάνετε για τις ψήφους, αγαπητέ κύριε Κώτσια, για κανέναν άλλο λόγο!
Εντάξει, κύριε Γεωργιάδη, ωραία! Παρακαλώ το Σώμα να ηρεμήσει. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυραγάνης Νικόλαος. Είναι ο μοναδικός Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που δεν έχει τοποθετηθεί μέχρι τώρα. Κύριε Μαυραγάνη, σας ενημερώνω ότι σύμφωνα με τον Κανονισμό δικαιούστε δεκατέσσερα λεπτά, πρωτολογία και δευτερολογία μαζί. Έχετε τον λόγο.
Εάν οι αγαπητοί συνάδελφοι είναι αρκετά ευγενείς για να με αφήσουν να μιλήσω, θα ξεκινήσω.
Παρακαλώ, ησυχία. Κύριε Μαυραγάνη, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, τοποθετηθήκαμε επί της αρχής για το νομοθέτημα αυτό και εκεί κάναμε αναφορές και στα άρθρα. Επισημάναμε τις διαφοροποιήσεις μας. Με χαρά είδαμε ότι ο Υπουργός θεράπευσε αυτές τις νομοτεχνικές ατέλειες και έτσι έδωσε το φως που έπρεπε σε αυτό το νομοθέτημα. Από τις 25 Ιανουαρίου και εντεύθεν υπήρξε στην Ελλάδα μία στροφή. Η επιταγή για τη στροφή αυτή ήταν προς την κατεύθυνση του ανθρωπισμού, που έπρεπε να διαπεράσει μέσα από την πολιτική και την κοινωνία μας. Άκουσα στην ομιλία συναδέλφων να αναφέρονται σε εκείνες τις «έξοχες» ημέρες, όπου με δακρυγόνα κάποιες ομάδες της Αστυνομίας περιέστειλαν κινητοποιήσεις απλών πολιτών, οι οποίοι έθεταν τα στήθη τους μπροστά, απέναντι στη λαίλαπα του μνημονίου. Σήμερα, λοιπόν, το πήραν αυτό και το έκαναν σημαία για να δείξουν ότι εν πάση περιπτώσει θα πρέπει με αντίστοιχο τρόπο να συμπεριφέρεται και η πολιτεία σήμερα. Θαρρώ πως δεν έχουν καταλάβει τι έχει συμβεί στην κοινωνία και για ποιον ακριβώς λόγο τους απέστρεψε τα νώτα της η κοινωνία. Ήταν απόλυτη επιταγή, κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και κύριε Υπουργέ, η στροφή προς τον ανθρωπισμό και η διαπότιση με την αρχή της αναλογίας και του σωφρονιστικού συστήματος και του ποινικού συστήματος, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει ανθρωπισμός α λα καρτ. Έτσι, λοιπόν, οπωσδήποτε έπρεπε να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση και στους ανηλίκους και στους ουσιοεξαρτώμενους και στην αναπηρία και στο πεδίο των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων σε σχέση με το DNA. Και ορθώς επράχθη αυτό. Με χαρά χαιρετίζουμε τις τροποποιήσεις στο άρθρο 2, που για εμάς ήταν πράγματι αιχμηρό, τροποποιήσεις οι οποίες ήταν καίριες, προς την κατεύθυνση του να μη σταματάει η έκτιση της ποινής αλλά να συνεχίζει αυτή με διαφορετικό τρόπο και πάντως με ηλεκτρονική επιτήρηση. Με χαρά χαιρετίζουμε επίσης το γεγονός ότι υπάρχουν και τοποθετούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 100 παράγραφος 3, σε σχέση με τις επιπλέον προϋποθέσεις που μπορεί να θέσει η εισαγγελική αρχή για την έκτιση αυτής της ποινής. Χαιρετίζουμε, επίσης, το γεγονός ότι τροποποιείται το άρθρο εκείνο που αναφερόταν στην αναδρομική ισχύ των ευνοϊκών προσμετρήσεων, των ωφελημάτων στην περίπτωση που υπήρχαν προϋποθέσεις αναπηρίας, όπου αυτό προσέκρουε σε λογική αντινομία και προσέδιδε ωφελήματα τα οποία δεν έπρεπε να είχαν ποτέ κρατούμενοι, γιατί δεν είχαν κατά το χρόνο εκείνο τις προϋποθέσεις. Μετά ταύτα, κυρία Πρόεδρε, αποδεχόμαστε και κατ' άρθρον και στο σύνολό του αυτό το νομοσχέδιο, διότι κινείται στη σωστή κατεύθυνση και θα το υπερψηφίσουμε.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαυραγάνη. Τον λόγο έχει ζητήσει η κ. Γεννηματά, προκειμένου να δευτερολογήσει. Κυρία Γεννηματά, έχετε τον λόγο για έξι λεπτά με μία μικρή ανοχή.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Όσον αφορά τις τροπολογίες που έγιναν δεκτές από τον κύριο Υπουργό, θέλω να πω ότι διαφωνούμε με τις διατάξεις του ν.3772/2009 για την κουκούλα, διότι ποινικοποιούν την ενδυμασία, χωρίς να προστατεύουν από τη σωματική βλάβη, τη φθορά ξένης ιδιοκτησίας ή την απρόκλητη επίθεση, που πρέπει να διώκονται και να τιμωρούνται είτε ο δράστης φορά κουκούλα είτε κοντά μαύρα μπλουζάκια είτε οτιδήποτε άλλο. Καταδικάζουμε τη βία απ' όπου και αν προέρχεται, όπου και αν απευθύνεται. Καταδικάζουμε και απομονώνουμε τη βία των γνωστών κουκουλοφόρων που καπηλεύονται ειρηνικές κινητοποιήσεις των πολιτών και θέτουν σε διακινδύνευση τη δημόσια ασφάλεια. Δεν είχαμε τοποθετηθεί έως τώρα, περιμένοντας να δούμε τη στάση της Κυβέρνησης. Διαφωνούμε πλήρως με την τελική αντιμετώπιση του θέματος. Τι λέει στην πραγματικότητα ο Υπουργός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Λέει ότι ναι, μπορεί να ποινικοποιείται η ενδυμασία σε ορισμένα αδικήματα. Με ποιο κριτήριο εξαιρούνται όλα τα άλλα, πλην της ληστείας; Δυστυχώς, δίνετε ιδεολογικά χαρακτηριστικά σε μία φωτογραφική διάταξη της Νέας Δημοκρατίας. Εμείς διαφωνούμε και με το πρωτότυπο και με το κακέκτυπο. Φέρτε, κύριε Υπουργέ, την ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση του Ποινικού Κώδικα, που έχετε στο συρτάρι σας, για να καταργήσουμε όλες τις φωτογραφικές διατάξεις και εκεί θα μας βρείτε συμπαραστάτες. Επειδή αναφέρθηκε κάτι νωρίτερα σε αυτήν την Αίθουσα, θέλω να υπενθυμίσω ότι όλο το σχέδιο μεταρρυθμίσεων στη δικαιοσύνη και όχι μόνο στο ποινικό και σωφρονιστικό σύστημα ξεκίνησε το 2009, στην αρχή από τον κ. Καστανίδη και στη συνέχεια από τον κ. Παπαϊωάννου. Το λέω αυτό, γιατί δεν έκαναν όλοι οι προηγούμενοι τα ίδια, όπως ακούστηκε λίγο νωρίτερα. Όσον αφορά την τροπολογία για τη διαδικασία συλλογής DNA, θέλω να πω ότι έχουμε σοβαρότατες επιφυλάξεις, δεδομένου ότι υπάρχουν αυτήν τη στιγμή εκκρεμείς υποθέσεις που έχουν οδηγηθεί στη δικαιοσύνη και στηρίζονται ακριβώς σ' αυτήν τη διαδικασία. Εάν ψηφιστεί η εν λόγω τροπολογία, μοιραία ως ευνοϊκότερη διάταξη θα καταλάβει και αυτές ακόμη τις εκκρεμείς δίκες και διώξεις και θα δημιουργηθούν σοβαρά ζητήματα στην ποινική μεταχείριση των δραστών. Υπάρχει, λοιπόν, ο κίνδυνος, κύριε Υπουργέ, με τη ρύθμιση, να δοθεί συγχωροχάρτι σε συγκεκριμένες κατηγορίες κατηγορουμένων. Γι' αυτό επαναλαμβάνουμε ότι δεν χωρά εδώ αποσπασματική, βιαστική ρύθμιση. Έρχομαι στις πρωινές νομοτεχνικές διορθώσεις. Επιμένουμε στην εισαγωγή εξαιρέσεων για βαριά εγκλήματα για τον εγκλεισμό ανηλίκων, όπως η τρομοκρατία, η εγκληματική οργάνωση, τα σεξουαλικά αδικήματα, ο βιασμός, που σχεδόν προσθέσατε. Και λέω σχεδόν, γιατί με δυσάρεστη έκπληξη διαβάζουμε ότι θα μπαίνει στη φυλακή μόνο εκείνος που βίασε άτομα μικρότερα των δεκαπέντε ετών. Δηλαδή, αν κάποιος βιάσει ένα κορίτσι δεκαέξι ετών, καλώς το έπραξε; Τον ανήλικο βιαστή μιας δεκαεξάχρονης κοπέλας η πολιτεία θα τον χαϊδεύει με αναμορφωτικά μέτρα; Δεν θέλω να πω σε αυτήν την Αίθουσα μια φράση που λέγεται σε αυτές τις περιπτώσεις και μας προσβάλλει βαθύτατα αλλά πραγματικά αναρωτιέμαι σε ποιον ανθρωπισμό και ποια ευαισθησία στηρίζεται μια τέτοια ρύθμιση; Κατά τα λοιπά, όσον αφορά τα βραχιολάκια, τα οποία σας δίνουν σήμερα ένα περιθώριο ελιγμών και βελτιώσεων, λυπάμαι, αλλά παραμένουν ένα όνειρο θερινής ή μάλλον εαρινής νυκτός. Θα είναι πιο ασφαλές, πιο σωστό και πιο ειλικρινές να προσθέσετε μια μεταβατική διάταξη, που να θέτει την έναρξη ισχύος αυτών των ρυθμίσεων στο χρόνο πραγματικής υλοποίησης του συστήματος γεωεντοπισμού. Συνολικά και υπό μορφή παρατηρήσεων από όλη τη διαδικασία σε αυτές τις δύο τελευταίες εβδομάδες. Παρατήρηση πρώτη. Στην Ελλάδα, η μεταρρύθμιση του σωφρονιστικού συστήματος είναι καταδικασμένη να βρίσκει πάντα εμπόδια στην κομματική ευκαιριακή εκμετάλλευση και τις ιδεοληψίες. Δυστυχώς, για άλλη μια φορά! Παρατήρηση δεύτερη. Η Κυβέρνηση, με το νομοσχέδιο αυτό ανοίγει τις πόρτες της φυλακής, όχι για να προσπαθήσει να λύσει τα πραγματικά προβλήματα των πολλών μέσα σε αυτές αλλά για να βγάλει έξω τους λίγους και συγκεκριμένους. Παρατήρηση τρίτη. Δεν χρειαζόμαστε μπαλώματα. Ούτε η κατάργηση φυλακών Γ΄ τύπου ούτε οι οριζόντιες μαζικές απολύσεις ακόμα και επικίνδυνων κρατουμένων λύνουν τα προβλήματα των φυλακών. Πρέπει κάποια στιγμή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μιλήσουμε για μεταρρυθμιστική στρατηγική στο χώρο της ελληνικής δικαιοσύνης. Η πολιτεία οφείλει να προχωρήσει στη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης που στηρίζεται σε τρεις πυλώνες. Αναμόρφωση της νομοθεσίας, ολοκλήρωση της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης και προώθηση των εναλλακτικών μεθόδων επίλυσης διαφορών. Να προωθήσει το νέο οικογενειακό δίκαιο, να φέρει τους νέους κώδικες δικονομίας, το νέο Ποινικό Δίκαιο, το νέο σωφρονιστικό σύστημα για καλύτερες συνθήκες κράτησης, για ασφαλή συνύπαρξη για κρατούμενους και σωφρονιστικό προσωπικό, αναβάθμιση των υποδομών και εντέλει ένα νέο δίκαιο. Όχι πια εκδικητικό και απάνθρωπο σύστημα ποινικής τιμωρίας. Αυτή η μεταρρύθμιση της ελληνικής δικαιοσύνης είναι ένα εθνικό στοίχημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και υπερβαίνει κομματικές και ιδεολογικές γραμμές. Ας το προσπαθήσουμε επιτέλους. Θεωρώ ότι αξίζει. Ας μη χαθεί και αυτή η ευκαιρία, για άλλη μια φορά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Γεννηματά. Τον λόγο έχει η Πρόεδρος της Βουλής, η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου και τελευταία ομιλήτρια θα είναι η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ η κ. Κατριβάνου. Χρόνια σας πολλά, κυρία Πρόεδρε, για την ονομαστική σας εορτή.
Σας ευχαριστώ για τις ευχές. Θα ήθελα, κύριε Υπουργέ, να σας απευθυνθώ με την ιδιότητά μου την προηγούμενη, της υπεύθυνης επί θεμάτων δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την περίοδο κατά την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε αξιωματική αντιπολίτευση. Θέλω να σας πω ότι το δείγμα γραφής που δίνετε ως Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε αυτές τις λίγες εβδομάδες διακυβέρνησης, είναι ένα δείγμα γραφής που δικαιώνει τα όνειρα, δικαιώνει τις αξίες και τις αρχές της Αριστεράς, δικαιώνει τους αγώνες που δώσαμε σε όλη την προηγούμενη περίοδο για να προστατευθεί και να θωρακιστεί ο πυρήνας του κράτους δικαίου, του κοινωνικού κράτους δικαίου και της δημοκρατίας. Κάθε σας πρωτοβουλία και κάθε σας παρέμβαση, είναι μια προσθήκη σε αυτό το τείχος υπεράσπισης των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της δημοκρατίας. Και ως Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και ως έχουσα στην προηγούμενη περίοδο την ευθύνη αυτού του τομέα, θέλω, πραγματικά, να σας αποδώσω αυτό που σας αξίζει και σας αναλογεί. Και θέλω να σας εκφράσω και την πολύ μεγάλη μου ικανοποίηση που οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης σε αυτήν την περίοδο, ήταν όλες πρωτοβουλίες που απασχόλησαν την Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης. Ήταν πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση της αποκατάστασης δικαιωμάτων και εγγυήσεων που είχαν τρωθεί και αλωθεί. Χαίρομαι που δεν συζητάμε οικονομικά νομοσχέδια το ένα μετά το άλλο. Χαίρομαι που συζητάμε για τις αξίες και τις αρχές. Χαίρομαι που δεν διστάζετε από τη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης να πείτε ότι πρέπει να δικαιωθούν τα θύματα του Διστόμου μετά από δεκαπέντε χρόνια αμετάκλητης απόφασης. Χαίρομαι που δεν διστάζετε με τον ίδιο τρόπο να πείτε ότι η δημοκρατία, ναι, δεν φοβάται και στην Ολομέλεια της Βουλής πρέπει να είναι τριακόσιοι Βουλευτές. Και χαίρομαι που αποκαλύπτεται πως εκείνοι που πιο πολύ ενοχλούνται, είναι εκείνοι οι οποίοι εξανέστησαν και εκτινάχθηκαν ως ελατήρια όταν είπαμε ότι η λέξη «λαθρομετανάστης» είναι μια λέξη ρατσιστική, που δεν πρέπει να έχει θέση σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Και εκτινάχθηκε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας υπ' αριθμόν 1, ο κ. Μητσοτάκης και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας υπ' αριθμόν 2, ο κ. Γεωργιάδης. Εκείνοι διεκδικούν να μη λογοκρίνονται. Εκείνοι διεκδικούν να επαναλαμβάνουν αυτήν την βαθύτατα προσβλητική για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια λέξη. Ήταν καιρός να αποκατασταθούν κάποια minima, κάποια ελάχιστα στο σωφρονιστικό σύστημα, γιατί η κατάσταση του σωφρονιστικού συστήματος προσβάλλει κατάφωρα τις αρχές της δημοκρατίας και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Η κατάσταση του σωφρονιστικού συστήματος ήταν βαθύτατα αντιδημοκρατική, απάνθρωπη και εξοντωτική. Και ήταν αποκαλυπτικές κάποιες ομιλίες στην Αίθουσα που περίπου αποτέλεσαν ομολογία ότι με αυτήν την μεταχείριση επιχειρούν να ισοσκελίσουν την κατάργηση της θανατικής ποινής. Δεν μπορώ να μην υπενθυμίσω ότι ένας προηγούμενος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην Υπουργός των συγκυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας και ΛΑΟΣ, ο πρώην Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας είναι εκ των θιασωτών της επαναφοράς της θανατικής ποινής. Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι αυτό το μήνυμα που περνάει με αυτές τις νομοθετικές πρωτοβουλίες θωράκισης δικαιωμάτων και ελευθεριών, είναι ένα μήνυμα προς τους πολίτες να μη φοβούνται, να μην τρομοκρατούνται, να μην υποκύπτουν στην τρομολαγνεία και να μην ενδίδουν στην κατατρομοκράτηση, η οποία επιχειρείται συστηματικά με ενέργειες, με λόγους και με έργα και με μια προπαγανδιστική απεύθυνση, που μονοσήμαντα τους απευθύνεται από ελεγχόμενα και καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Ειπώθηκαν πολλά για την τρομοκρατία σε βαθμό και σε διάσταση που αποτελεί κατά την άποψή μου σύληση της μνήμης των θυμάτων τρομοκρατικών ενεργειών, τα κόκκαλα των οποίων - πολλών από αυτούς - θα τρίζουν από τις επικλήσεις που έγιναν. Τρομοκρατία όμως είναι μία ενέργεια, όταν διαπράττεται με τρόπο ή σε έκταση ή υπό συνθήκες που είναι δυνατόν να βλάψουν σοβαρά μία χώρα ή ένα διεθνή οργανισμό, με σκοπό να εκφοβίσουν σοβαρά ένα πληθυσμό ή να εξαναγκάσουν παρανόμως δημόσια αρχή ή διεθνή οργανισμό να εκτελέσει οποιαδήποτε πράξη ή να απόσχει από αυτήν ή να βλάψει σοβαρά ή να καταστρέψει τις θεμελιώδεις συνταγματικές πολιτικές, οικονομικές δομές μίας χώρας ή ενός διεθνούς οργανισμού. Και είχαμε την ευκαιρία να καταδείξουμε και είχε την ευκαιρία να αντιληφθεί και ο απλός πολίτης ότι η μνημονιακή διακυβέρνηση υπήρξε εξόχως τρομοκρατική, καταστροφική για τις δομές της χώρας, καταστροφική των θεμελιωδών συνταγματικών πολιτικών και οικονομικών δομών της, παραβιαστική των αντιστοίχων δομών των διεθνών οργανισμών, στους οποίους ανήκει η χώρα και σαφώς τιθέμενη υπέρ του παράνομου εξαναγκασμού του πληθυσμού, των πολιτών, των εργαζομένων, των ανέργων, των απεργών, να υποταχθούν. Αυτό το οποίο αντιπροσώπευσε η μνημονιακή διακυβέρνηση, ήταν η καθεστωτική τρομοκρατία, η τεχνική δηλαδή τρομοκράτησης της κοινωνίας ως εργαλείο κατεδάφισης του κράτους δικαίου και προώθησης της μνημονιακής δεσποτείας. Γιατί διαχρονικά η επίκληση της τρομοκρατίας, έχει υπάρξει το πλέον αποτελεσματικό πρόσχημα για την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, παραβίαση στην οποία καλούνται να συναινέσουν οι ίδιοι οι πολίτες υπό το κράτος του φόβου αλλά και υπό την απειλή ότι θα χαρακτηριστούν συμπαθούντες την τρομοκρατία. Η επίκληση της τρομοκρατίας, όπως αυτή που έγινε ξανά και ξανά σε αυτήν την Αίθουσα, είναι το κλειδί που ανοίγει την πόρτα της κρατικής αυθαιρεσίας προς χάριν, δήθεν, της ασφάλειας ως υποτιθέμενου υπέρτερου αγαθού. Οι πλέον αυταρχικές δυνάμεις, με επίγνωση του ότι όποιοι είναι διατεθειμένοι να εκχωρήσουν τη ζωτική ελευθερία τους για λίγη πρόσκαιρη ασφάλεια δεν αξίζουν ούτε την ελευθερία ούτε την ασφάλεια, αγωνίζονται να πείσουν τους πολίτες ότι κινδυνεύουν, προκειμένου οι τελευταίοι να παραιτηθούν από τα θεμελιώδη δικαιώματα και εγγυήσεις του κράτους δικαίου, να δεχθούν να παρακολουθούνται οι τηλεφωνικές συνομιλίες τους, να εποπτεύονται οι διαδικτυακές επικοινωνίες τους, να καταγράφονται από κάμερες οι κινήσεις τους, να διακινούνται τα προσωπικά δεδομένα τους από υπηρεσία σε υπηρεσία, να ερευνώνται χωρίς ένταλμα στα σπίτια τους, να δικάζονται χωρίς να λαμβάνουν γνώση της δικογραφίας, να κρατούνται απεριόριστα χωρίς νόμιμη αιτία και χωρίς πρόσβαση σε συνήγορο από ειδικά δικαστήρια και στρατιωτικές επιτροπές και να κλείνονται σε στρατόπεδα βασανιστηρίων και σε νέα Γκουαντάναμο, όπως φιλοδόξησαν να είναι αυτές οι φυλακές τύπου Γ΄. Είναι γνωστό όμως, κύριε Υπουργέ, και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ο φόβος έχει περάσει στο απέναντι στρατόπεδο. Φοβούνται εκείνοι οι οποίοι λυσσομανούν εναντίον μίας διακυβέρνησης προστατευτικής για τους πολίτες και για τα δικαιώματά τους. Φοβούνται εκείνοι οι οποίοι τρέμουν ότι ο έλεγχος του δημοσίου χρέους θα αναδείξει τα ανομήματά τους και θα απονομιμοποιήσει συμβάσεις ντροπής στις οποίες έχουν προβεί. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ποιοι αναλαμβάνουν να τρομοκρατούν από μιντιακού βήματος και ποιοι αναλαμβάνουν να συκοφαντούν κάθε πρωτοβουλία η οποία κινείται προς την κατεύθυνση της αποκατάστασης της δημοκρατικής νομιμότητας και του κράτους δικαίου. Μίλησαν πολλοί, κύριε Υπουργέ, για φωτογραφικές διατάξεις. Μιας και έχουμε περάσει σε μια επόμενη βουλευτική περίοδο, θα καταθέσω στα Πρακτικά - για να είναι και Πρακτικά αυτής της βουλευτικής περιόδου - ένα πόνημα της προηγούμενης περιόδου της Επιτροπής Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι περίπου εκατόν σαράντα τέσσερις σελίδες, λέγεται: «Η μαύρη Βίβλος της Ντροπής» και έχει ένα ανθολόγιο φωτογραφικών διατάξεων, τροπολογιών της τελευταίας στιγμής, ρυθμίσεων συγκάλυψης βαρύτατων αδικημάτων, κακουργημάτων σε βάρος του δημοσίου, μεταξύ των οποίων τα κακουργήματα της «SIEMENS», που σπεύσατε να συγκαλύψετε και τα οποία συνδέονται άρρηκτα και αδιάρρηκτα με το δημόσιο χρέος και με την επιβάρυνσή του. Περιέχει, επίσης, τα κακουργήματα και τα οικονομικά αδικήματα τραπεζών και τραπεζιτών, που δανειοδότησαν παρανόμως κάποια κόμματα, αλλά και τα κακουργήματα και τα αδικήματα διοικητών διορισμένων συγκεκριμένων δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, που μπατίρισαν και φαλίρισαν τις επιχειρήσεις του δημοσίου και εν συνεχεία απόλαυσαν τροπολογιακή ασυλία. [[Στο σημείο αυτό η Πρόεδρος της Βουλής κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν πόνημα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτά συνέβησαν όχι βέβαια τότε που ήσασταν εσείς, κύριε Υπουργέ, Υπουργός Δικαιοσύνης, όχι τότε που κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά τότε που συνέπρατταν εν αρχή ΠΑΣΟΚ - Νέα Δημοκρατία και ΛΑΟΣ και εν συνεχεία Νέα Δημοκρατία - ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ και εν συνεχεία Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, πασχίζοντας απελπισμένα να εξυπηρετήσουν εαυτούς και αλλήλους και να αυτοπροστατευτούν και να προστατεύσουν. Από τι; Από τη δικαιοσύνη, την οποία σήμερα επικαλούνται και στην οποία αναφέρονται ως πράγματι κατά το δέον ανεξάρτητη δημοκρατική λειτουργία.
Γιατί δεν φέρνετε νόμο να τα καταργήσετε αυτά; Μη μένετε μόνο στα λόγια.
Κύριε Υπουργέ, ήταν τραυματική η εμπειρία της 9ης Δεκεμβρίου του 2014 σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, όταν συζήτησε η Ολομέλεια της Βουλής για έναν νεαρό απεργό πείνας, που διεκδικούσε το αυτονόητο δικαίωμα να μπορέσει να πάρει την άδεια που ο νόμος του αναγνώριζε, έχοντας περάσει στο πανεπιστήμιο, καίτοι κρατούμενος. Επρόκειτο για ένα νεαρό κρατούμενο, τον οποίο λίγο έλειψε να συνθλίψει η προηγούμενη διακυβέρνηση, θέλοντας να περάσει το μήνυμα όχι της νομιμότητας, διότι αυτήν την είχε ξεχάσει και ξεγράψει κάθε φορά που έκλεινε τη Βουλή για να προστατευτούν κάποιοι από τις δικογραφίες των υποβρυχίων, για να περάσει το μήνυμα όχι της μη βίας αλλά αντίθετα για να περάσει το μήνυμα της συμμόρφωσης, το μήνυμα της πειθαρχίας, το μήνυμα της υποταγής σε αυτά που ήταν οι πιο αυταρχικές αντιλήψεις και οι πιο καθεστωτικές λογικές. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές και κύριοι Υπουργοί, είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη της Κυβέρνησης αυτής και των Κοινοβουλευτικών Ομάδων που την στηρίζουν να εμψυχώσουν την κοινωνία, να κρατήσουν ζωντανή την αναπτέρωση και τη διεκδικητικότητα, να ενθαρρύνουν τους πολίτες που δεν φοβούνται πια και δεν τρομοκρατούνται και δεν λυγάνε και δεν κάνουν πίσω και δεν υποκύπτουν και δεν υποτάσσονται και δεν καταπίνουν αμάσητη την παραποιητική της πραγματικότητας προπαγάνδα, που κάποιοι μίσθαρνοι προσπαθούν να τους ταΐζουν είτε μέσα από τη Βουλή είτε από τα μιντιακά μεγάφωνα και τις οθόνες. Είναι μεγάλη η ευθύνη της Κυβέρνησης και των Κοινοβουλευτικών Ομάδων που τη στηρίζουν, να συντηρήσουν και να εμφυσήσουν ακόμη περισσότερη ελπίδα και να δικαιώσουν την εμπιστοσύνη και την ελπίδα που απλόχερα και γενναιόδωρα - είναι μια λέξη που δεν την ξέρετε - μας δίνουν οι πολίτες.
Το κουδούνι δεν χτυπάει τώρα; Μόνο στον Σαμαρά χτυπάει!
Είναι μεγάλη η ευθύνη μας να ενσαρκώσουμε το νέο παράδειγμα και υπόδειγμα δημοκρατικής διακυβέρνησης αλλά και δημοκρατικής κοινοβουλευτικής λειτουργίας.
Θα μας κάνετε σεμινάριο, κυρία Κωνσταντοπούλου; Ωραία, θα μας μάθετε και για τη δημοκρατία τώρα!
Είναι ευθύνη μας, επίσης, να δώσουμε μέλλον και προοπτική σε εκείνους, για τους οποίους κάποιοι εξασφάλισαν με το που γεννιούνται, 32.000 ευρώ οφειλή, διότι κάθε μωρό που γεννιέται - με τη διαχείριση που δεν έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση - χρωστάει 32.000 ευρώ.
Κάνατε καμποτάζ και κλείνατε εργοστάσια!
Φαντάζομαι ότι δεν θα ακούσουμε ότι φταίνε οι γονείς του, κατά τη λογική της ισοπέδωσης και της πλήρους άρνησης ανάληψης ευθύνης. Το νομοσχέδιο αυτό, κύριε Υπουργέ και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελεί ένα μίνιμουμ θωράκισης δικαιωμάτων και ελευθεριών, αποκατάστασης του κοινωνικού κράτους δικαίου και δικαίωσης αγώνων, εκείνων οι οποίοι έχουν παραμείνει πιστοί στις βασικές αρχές και ελευθερίες, οι οποίες διαπνέουν όχι μόνο την Αριστερά αλλά τις δημοκρατικές κοινωνικές δυνάμεις, τα κοινωνικά κινήματα, τη ριζοσπαστική κινηματική εγρήγορση των πολιτών που αυτήν τη στιγμή θεριεύει και στην οποία πρωτοπορεί η ελληνική πραγματικότητα.
Χρόνος δεν υπάρχει, κυρία Πρόεδρε;
Κυρία Πρόεδρε, χάλασε το κουδούνι; Πολύ δημοκρατική είστε! Μπράβο σας!
Με πραγματική ανακούφιση θα υπερψηφίσω το νομοσχέδιο και θα σας πω καλή δύναμη στη συνέχεια των πρωτοβουλιών του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και καλή δύναμη σε όλους μας, γιατί από τη δική μας δύναμη παίρνουν και συνεχίζουν οι πολίτες αυτής της χώρας, τους οποίους κάποιοι θέλησαν να θυματοποιήσουν, να τους μετατρέψουν σε θύματα πολιτικών, αλλά οι ίδιοι πολίτες αποφάσισαν ότι θα πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, ότι δεν θα ζήσουν ζωή μισή αλλά θα δώσουν περιεχόμενο ζωής και θα κάνουν αξιοβίωτη την πραγματικότητά τους.
Κυρία Πρόεδρε, σας ευχαριστούμε. Η κ. Κατριβάνου Βασιλική, εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για έξι λεπτά.
Θα είμαι σύντομη. Ξέρω ότι τελειώνει η διαδικασία, μην ανησυχείτε. Θα ξεκινήσω με ευχές για την κυρία Πρόεδρο. Χρόνια της πολλά και καλά και δυνατά! Πριν πω δυο λόγια για το νομοσχέδιο, πρέπει να εκφράσω και εγώ από τη μεριά μου ότι είναι σοκαριστικό ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και ο κ. Γεωργιάδης, να πασχίζουν στην ελληνική Βουλή να καταγραφεί στα Πρακτικά ο όρος «λαθρομετανάστης». Δεν θα μιλήσω για τον ορισμό, για το αν υπάρχει λαθραίος άνθρωπος και λοιπά. Υπάρχει μια φοβερή απαξίωση του όρου «λαθρομετανάστη» και η Ευρώπη χρησιμοποιεί τον όρο «άνθρωπος χωρίς χαρτιά» ή «παράτυπος». Εγώ θα θυμηθώ, όμως, ότι όταν ήταν ο κ. Μούιζνιεκς - που αναφέρθηκε - εδώ στην Αθήνα, είχαμε μία συνάντηση Βουλευτές που ήμασταν γύρω από το Στρασβούργο και εκεί έγινε ένας τσακωμός μεταξύ Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή χρησιμοποιήθηκε ξανά ο όρος «λαθρομετανάστης». Όταν έγινε, λοιπόν, προσπάθεια μέσα σε εκείνη την αίθουσα να εξηγηθεί στον κύριο Επίτροπο, η αιτία του τσακωμού και του δόθηκε το στίγμα και η απαξίωση που κρύβει ο όρος «λαθρομετανάστης» είπε το εξής: «Θα παρακαλέσω τους Έλληνες Βουλευτές και την ελληνική Βουλή, να μη χρησιμοποιεί ρατσιστικές εκφράσεις, οι οποίες καταγγέλλεται ότι αναφέρονται ξανά και ξανά μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο». Μεταφέρω, λοιπόν, και πάλι, πέρα από τη δική μας διεκδίκηση να μην ακούγονται ρατσιστικοί όροι μέσα εδώ και την επίκληση του Ευρωπαίου Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα προς την ελληνική Βουλή να μην ακούγονται ρατσιστικοί όροι από καμμία παράταξη. Και βέβαια δεν λέω ότι αυτήν τη στιγμή δεν μιλάμε για λαθρομετανάστες - που το επαναλαμβάνω - , αλλά δεν μιλάμε καν για μετανάστες, για τα κύματα που έρχονται, γιατί το κυρίαρχο θέμα είναι οι πρόσφυγες και αυτό παρακάμπτεται. Θα προχωρήσω τώρα με το νομοσχέδιο. Να πω, κύριε Υπουργέ, ότι χαίρομαι για την αποδοχή των δύο τροπολογιών που κάναμε τόσο για την απόσυρση του «κουκουλονόμου» όσο και για την αλλαγή στον τρόπο λήψης του DNA. Θεωρώ ότι οι αλλαγές είναι πραγματικά σημαντικές και συνάδουν με το πνεύμα του νομοσχεδίου και την προστασία των δικαιωμάτων. Θέλω να πω βεβαίως ότι οι όροι, όπως το προτείναμε στις τροπολογίες μας, ότι ήταν πληρέστεροι και ορθότεροι για τους λόγους που ανέπτυξα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Πρόεδρος της Βουλής κ. ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ]] Καταλαβαίνω την ανάγκη συγκερασμού. Δεν θα πω για τον «κουκουλονόμο». Θα πω, όμως, για το DNA ότι είναι πολύ σημαντικό αυτό που εισάγεται αυτήν τη στιγμή, ότι υπάρχει παρουσία εισαγγελικού λειτουργού και τεχνικού συμβούλου πάντα στη λήψη του DNA ως μια μεγαλύτερη εγγύηση και προστασία. Το θεωρούμε σημαντικό. Να τελειώσω με το εξής: Θέλω και εγώ να πω ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι μια σημαντική βάση. Tο είπαν όλοι οι φορείς. Αν δεν γινόταν αυτή η πρώτη παρέμβαση μέσα στις φυλακές για την αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού, δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν νέες δομικές αλλαγές. Όμως, πέρα από τον υπερπληθυσμό, είναι σημαντικές οι παρεμβάσεις που γίνονται για την υγεία των ανθρώπων, για τους υπερήλικες, για τους αναπήρους, για τους αρρώστους, για τους τοξικοεξαρτημένους, για τους ανήλικους. Είναι πάρα πολύ βασικά και σημαντικά στοιχεία για τη στήριξη αυτών των ανθρώπων σε μία λογική που έχουμε εμείς για το σωφρονισμό και την ασφάλεια, που λέει ότι στηρίζει τον άνθρωπο και την επανένταξή του. Αυτό βοηθάει στο να μην υπάρχει υποτροπή και στο να μην υπάρχει ξανά η ανακύκλωση του εγκλήματος. Περιμένουμε, βεβαίως, τα επόμενα νομοθετήματα. Αυτό το νομοσχέδιο είναι μια βάση τώρα, μια αρχή. Όλοι έχουμε πει ότι χρειάζονται δομές στήριξης, για τον κόσμο έξω, για τους ανήλικους, γι' αυτούς που βγαίνουν από τις φυλακές και μέσα στις φυλακές χρειάζεται αλλαγή των συνθηκών. Το γνωρίζουμε. Έχουμε συνείδηση αυτού του πράγματος. Χρειάζεται η ενίσχυση των εναλλακτικών μέτρων κράτησης, η ενίσχυση των αγροτικών φυλακών, πρόληψη για τις μωρομάνες. Έχουμε πολλά να κάνουμε παρέα. Και νομίζω ότι θα προχωρήσουμε παρέα με πνεύμα αλλαγής, υπεράσπισης της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων, που φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ με ένα ένα νομοσχέδιο. Περιμένουμε και τα επόμενα νομοσχέδια σε αυτήν την κατεύθυνση, για την ιθαγένεια, για το σύμφωνο συμβίωσης, τα επόμενα νομοσχέδια εκδημοκρατισμού, ανάσας, προάσπισης των δικαιωμάτων και μιας ανακούφισης του κόσμου και μιας δυνατότητας να ζει πραγματικά πιο ολοκληρωμένα, υπερήφανα και ανθρώπινα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Κατριβάνου. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εάν υπάρχει άλλος εισηγητής ο οποίος επιθυμεί να δευτερολογήσει και δεν έχει δευτερολογήσει, να το δηλώσει, ώστε να ολοκληρώσουμε σιγά σιγά. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αυτό το οποίο θα ήθελα να γίνει σαφές εδώ από την αρχή είναι ότι στην ελληνική Βουλή βρίσκεται ένας μεγάλος αριθμός Βουλευτών - λειτουργών που οι περισσότεροι πιστεύουν στην Ευρώπη, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Τα τελευταία χρόνια έχουμε συνηθίσει να καταλαβαίνουμε ότι Ευρώπη σημαίνει κάποιους κανόνες, σημαίνει και κάποιες οικονομικές ρυθμίσεις, με τις οποίες πρέπει να συμμορφωθούμε και να τις τηρήσουμε, έστω κι αν αυτό έχει ως συνέπεια τη λιτότητα ή την ανάγκη προσαρμογής μας σε πολλούς τομείς της κοινωνικής ζωής και προσπαθούμε στην ευρωπαϊκή και οικονομική αυτή κατάσταση να προσαρμοστούμε. Μοιάζει ώρες ώρες να μην έχουμε καταλάβει ότι Ευρώπη σημαίνει και κάτι άλλο. Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που απαγορεύει τα βασανιστήρια, την απάνθρωπη και εξευτελιστική συμπεριφορά, αναφέρεται σε πολίτες οι οποίοι μπορεί να είναι κρατούμενοι, μπορεί να είναι δράστες εγκλημάτων και γι' αυτόν τον λόγο να είναι κρατούμενοι και μπορεί να έχουν ή να μην έχουν μετανιώσει γι' αυτό το οποίο έκαναν. Δεν έχει σημασία για τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Δεν έχει σημασία για το κράτος δικαίου. Δεν έχει σημασία για την παγκοσμιότητα. Οι υποχρεώσεις του κράτους δικαίου και οι υποχρεώσεις σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των αρχών είναι ανεξάρτητες από την αδυναμία ή, αν θέλετε, και από την κακία του προσώπου, το οποίο κάποια στιγμή μπορεί να υποβάλλεται υπό την «ομπρέλα» των θεσμών. Γι' αυτόν τον λόγο, η χώρα μας ακριβώς επειδή σε κάποιες περιπτώσεις δεν προτάσσει την ανάγκη εφαρμογής των θεσμών που αφορούν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα, έρχεται σε μια δύσκολη θέση. Κι έτσι έχουμε τις έντεκα πρόσφατες καταδίκες, με βάση το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης της χώρας, για παραβάσεις οι οποίες αφορούν τη βασανιστική, απάνθρωπη και εξευτελιστική συμπεριφορά. Και για τον ίδιο λόγο έχουμε τη δημόσια δήλωση σε βάρος της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων. Είχα την ευκαιρία και άλλη φορά να θυμίσω ότι αυτήν τη στιγμή στη χώρα μας, βρίσκονται και πάλι εκπρόσωποι για μια νέα επίσκεψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων και αναμένουμε μια νέα κρίση, η οποία ελπίζουμε να μην είναι και πάλι δυσμενής για τη χώρα μας. Βεβαίως, δεν θα έπρεπε να χρειαζόμαστε το ευρωπαϊκό επιχείρημα. Θα έπρεπε να μας αρκεί το Σύνταγμα, ο πολιτισμός μας και το κράτος δικαίου, για να αποφύγουμε οποιαδήποτε συμπεριφορά και οποιαδήποτε θεσμική εξέλιξη που θα μπορούσε να μας φέρει σε σύγκρουση με τους ανώτατους χάρτες δικαιωμάτων. Έχω την ελπίδα ότι το νομοσχέδιο, το οποίο είχα την τιμή να υπερασπίσω στην Αίθουσα αυτή, συμβάλλει ακριβώς σε αυτόν τον πολιτισμό και σε αυτό το κράτος δικαίου. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, στην κατεύθυνση αυτών που είπατε, να υπενθυμίσουμε ότι το διεθνές πλαίσιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί από τις πιο ιερές διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. Οι υπερνομοθετικής ισχύος συμβάσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μάς δεσμεύουν. Είναι πολύ σημαντικό να υπενθυμίζεται ότι η παραβίαση τέτοιων διεθνών υποχρεώσεων, δηλαδή η παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί και από τα πιο σοβαρά παραπτώματα που μπορεί να διαπράξει ένα κράτος - μέλος διεθνών οργανισμών, όπως είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τα έχουμε κάνει εσωτερικό δίκαιο εδώ και χρόνια, κυρία Πρόεδρε!
Έχει ζητήσει τον λόγο η εισηγήτρια της Χρυσής Αυγής για δευτερολογία.
Κυρία Πρόεδρε, δεν μίλησε ο Υπουργός; Μετά την ομιλία του Υπουργού, ψηφίζουμε.
Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχηθώ από εμένα και από εμάς, τη Χρυσή Αυγή, χρόνια πολλά, χρόνια πολλά όχι μόνο στην κυρία Πρόεδρο αλλά και σε όποιον άλλο λέγεται Ζώης ή Ζωή. Οι φυλακές της Ελλάδος, οι φυλακές της πατρίδος μας, δεν είναι ό,τι καλύτερο έχουμε να προτάξουμε. Όμως και οι φυλακές είναι ένα δικό μας κομμάτι, οι φυλακές δείχνουν τον πολιτισμό τον οποίο έχουμε και την παρακμή στην οποία βρισκόμαστε. Δεν είμαστε περήφανοι για τις φυλακές μας. Όμως, κυρία Πρόεδρε - και απευθύνομαι και στους κυρίους συναδέλφους - στις φυλακές οδηγούνται άτομα τα οποία έχουν καταδικαστεί σε ποινές τις οποίες έχουν επιβάλει τα δικαστήρια. Το οξύμωρο ξέρετε ποιο είναι; Οι δικαστές επιβάλλουν κάποιες ποινές, εφαρμόζοντας νόμους τους οποίους έχουμε ψηφίσει εμείς. Εμείς είμαστε, δηλαδή, η νομοθετική εξουσία, εμείς είμαστε εκείνοι που ψηφίζουμε νόμους, εμείς είμαστε εκείνοι που λέμε ποια είναι τα βαριά ή τα λιγότερο βαριά αδικήματα και τι ποινή πρέπει να επιβληθεί. Ο δικαστής τι κάνει; Εφαρμόζει αυτές τις εντολές που του έχουμε δώσει εμείς. Αυτό είναι το ένα κομμάτι. Δικάζονται οι άνθρωποι, βρίσκονται στις φυλακές. Είπαμε ότι δεν είμαστε περήφανοι γι' αυτό που έχουμε. Υπάρχουν, όπως είπε ο κύριος Υπουργός, καταδίκες της πατρίδος μας για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σωφρονιστικό σύστημα στη χώρα μας. Αυτό, όμως, είναι το ένα σημείο. Τι μας λένε, δηλαδή, τα δικαστήρια που μας καταδίκασαν; Μας λένε «ανοίξτε τις πύλες, άρατε τις πύλες και βγάλτε τους όλους έξω»; Μη φτάνουμε, δηλαδή, από το ένα άκρο στο άλλο. Υπάρχει και μια ενδιάμεση οδός. Εάν λειτουργούσαν οι φυλακές Α΄ και Β΄ τύπου, αν δηλαδή λειτουργούσαν οι φυλακές για τους υπόδικους και για τους κατάδικους, θα μπορούσαν ίσως να παρθούν, να δρομολογηθούν κάποια μέτρα που να διευκολύνουν όλες τις πλευρές, δηλαδή και τους υποδίκους - για τους οποίους είπαμε ότι ισχύει πάντοτε το τεκμήριο αθωότητας - και τους καταδίκους. Κύριε Υπουργέ, καταλαβαίνω ότι θέλετε πολλά να κάνετε και ίσως προσπαθείτε με τα μέσα τα οποία διαθέτετε. Δυστυχώς, όμως, λυπάμαι που θα το πω αλλά είναι μία από τα ίδια. Η αποσυμφόρηση των φυλακών δεν σημαίνει ότι ανοίγουμε τις πύλες και οριζοντίως πλέον βγαίνουν κάποιοι άνθρωποι έξω, ανεξαρτήτως αν επιτεύχθηκε ο σκοπός για τον οποίο η πολιτεία και οι δικαστές τούς έστειλαν στη φυλακή. Έτσι όπως πάμε, δυστυχώς, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα οι φυλακές θα ξαναγεμίσουν και θα αναγκαστούμε ξανά να φέρουμε ένα άλλο σχέδιο νόμου για μία άλλη αποσυμφόρηση. Όμως, κύριε Υπουργέ, θέλω να πω όσον αφορά στις τροπολογίες που κατέθεσαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τον «κουκουλονόμο», ότι έχουμε κάποιες ενστάσεις. Δηλαδή, τι κάποιες; Πολλές ενστάσεις έχουμε! Ξέρετε γιατί; Δεν μπορέσαμε και εμείς να καταλάβουμε για ποιον λόγο καταργείτε πλέον την κουκούλα στη διατάραξη κοινής ειρήνης, στην απρόκλητη σωματική βλάβη, στη βαριά σωματική βλάβη και στη φθορά ξένης ιδιοκτησίας και η κουκούλα θεωρείται όντως ότι είναι επιβαρυντική περίπτωση όταν διαπράττεται μία ληστεία. Γιατί δηλαδή υπάρχει αυτή η διαφοροποίηση; Είναι ήσσονος σημασίας η μία εγκληματική πράξη από την άλλη; Όπως είπα και χθες, κύριε Υπουργέ, θεωρούμε ότι η κουκούλα δείχνει έναν άνθρωπο ο οποίος, δυστυχώς, για εμάς θεωρείται εγκληματικά διαστροφικό άτομο. Επειδή, όπως είπαμε, όλοι έχουμε μέσα μας το ζωώδες και οι περισσότεροι είμαστε εν δυνάμει εγκληματίες, σε κάποια δεδομένη στιγμή μπορεί να διαπράξουμε ένα αδίκημα, ένα βαρύ έγκλημα. Όμως, υπάρχει μέσα μας κι αυτό που λέγεται μεταμέλεια. Ωστόσο, ο άνθρωπος που φοράει μια κουκούλα για να διαπράξει αυτά τα αδικήματα, εκ των προτέρων έχει πάρει την απόφαση του αμετανόητου. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ένας άνθρωπος που ενδεχόμενα να εμπλέξει άλλους αντί γι' αυτόν, να λειτουργήσει δηλαδή προβοκατόρικα. Ποιος μας λέει εμάς ότι ένας άνθρωπος ο οποίος προβαίνει σε μια απρόκλητη σωματική βλάβη, σε μια διατάραξη οικιακής ειρήνης, δεν θα μπει μέσα σε ένα σπίτι, σε ένα χώρο φορώντας κουκούλα και πλέον δεν θα αφήσει πίσω τα δικά του χνάρια αλλά κάτι άλλο, μόνο και μόνο επειδή θέλει να εμπλέξει κάποιους άλλους ανθρώπους; Θεωρούμε, κύριε Υπουργέ, ότι δεν θα έπρεπε να γίνει δεκτή αυτή η τροπολογία την οποία φέρατε ή - και εκεί θα συμφωνήσω με τον κ. Βορίδη - αν θεωρούσατε ότι πράγματι αυτός ο «κουκουλονόμος», όπως λέγεται, προσβάλλει το νομικό μας πολιτισμό, τότε θα έπρεπε να πείτε ότι δεν ισχύει για καμμία από τις πράξεις αυτές και όχι να εξαιρείτε μόνο μία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς εκτιμούμε τις φιλότιμες προσπάθειες που κάνατε. Όμως, δεν αρκούν μόνο αυτές για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Γι' αυτόν τον λόγο θα ψηφίσουμε μόνο το άρθρο 1 και το άρθρο που έχει να κάνει με την πρόσληψη του προσωπικού στα σωφρονιστικά καταστήματα. Όσον αφορά τα άλλα άρθρα, έχουμε τις επιφυλάξεις μας, τις οποίες και θα διατυπώσουμε την ώρα της ψηφοφορίας. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έτσι γίνεται πάντα όταν μιλάει κάποιος; Κυρία Πρόεδρε, με συγχωρείτε, αλλά θα ήθελα να πω κάτι. Ξέρετε, επειδή είμαι καινούργια στη Βουλή - αλλά όχι νέα στην ηλικία - εδώ έπαθα ένα πολιτισμικό - επιτρέψτε μου να πω - σοκ, διότι διαπιστώνω ότι όταν μιλάει κάποιος - και δεν αναφέρομαι μόνο σε εμένα αλλά στον οποιοδήποτε άλλο συνάδελφο - όλοι οι υπόλοιποι θεωρούν ότι εκείνη την ώρα μπορούν να κάνουν μέσα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου την οποιαδήποτε συζήτηση. Κατά τα άλλα, υποτίθεται ότι ο ένας προσέχει τον άλλον. Τελικά πολύ φοβάμαι ότι εδώ ερχόμαστε για να μιλάμε και μιλάμε για να ακούμε απλά τη φωνή μας. Λυπάμαι πάρα πάρα πολύ γι' αυτό, γιατί είναι και αυτό ένα δείγμα πολιτισμού. Δεν μας φταίνε, λοιπόν, μόνο οι λέξεις ή κάποιες έννοιες. Ο καθένας με τη συμπεριφορά του, τον τρόπο του, τα έργα του και τις ημέρες, δείχνει αν είναι πολιτισμένος, δείχνει αν είναι δημοκράτης, δείχνει αυτά που λέει και δηλώνει ότι είναι. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την εισηγήτρια της Χρυσής Αυγής. Στο σημείο αυτό και αν δεν υπάρχει ο οποιοσδήποτε άλλος συνάδελφος Βουλευτής ή Υπουργός που θέλει να δευτερολογήσει, νομίζω ότι μπορούμε να προχωρήσουμε. Υπάρχει κάποιος συνάδελφος που θέλει να μιλήσει;
Ωραίο ήταν αυτό το όχι! Νομίζω, λοιπόν, ότι φτάσαμε στο τέλος της συζήτησης. Πρέπει να σας πω ότι ήταν, πραγματικά, πολύ θετική η διεξαγωγή της διαδικασίας, αφού μίλησαν όλοι όσοι είχαν ζητήσει να μιλήσουν χάρη στους Αντιπροέδρους αλλά και την κυρία Αντιπρόεδρο που κάθισε χθες τη νύχτα μέχρι αργά, προκειμένου να προχωρήσει ο κατάλογος. Και έτσι είχαμε σαράντα πέντε ομιλητές επί των άρθρων και δεκατρείς προτασσόμενους, καθώς και είκοσι επτά ομιλητές επί της αρχής. Μίλησαν όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και οι εισηγητές και αρκετοί Υπουργοί. Έτσι νομίζω ότι μπορούμε να είμαστε πολύ ευχαριστημένοι, γιατί η άσκηση δημοκρατίας προχωράει καλά και με περιεχόμενο. Όπως μας είχε προαναγγελθεί από χθες, έχει υποβληθεί - υποβλήθηκε πριν από δύο ώρες περίπου, ίσως και λίγο πιο αργά - αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. «Σύμφωνα με το άρθρο 72 του Κανονισμού της Βουλής οι κάτωθι υπογεγραμμένοι Βουλευτές ζητούμε διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας επί των άρθρων 1, 3, 6, 9 και 12 και επί των τροπολογιών 43/5/9-4-2015 και 46/8/14-4-2015 του νομοσχεδίου: «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ΄ τύπου και άλλες διατάξεις». [[Η προαναφερθείσα αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας καταχωρίζεται στα Πρακτικά και έχει ως εξής:]] [[Να καταχωριστούν οι σελ. 379α]] Υπογράφουν την αίτηση για ονομαστική ψηφοφορία οι εξής Βουλευτές: Μητσοτάκης Κυριάκος, Κικίλιας Βασίλης, Αθανασίου Χαράλαμπος, Πλακιωτάκης Ιωάννης, Γεωργιάδης Άδωνις, Βεσυρόπουλος Απόστολος, Βορίδης Μαυρουδής, Στύλιος Γεώργιος, Φορτσάκης Θεόδωρος, Αυγενάκης Λευτέρης, Βούλτεψη Σοφία, Μπουκώρος Χρήστος, Δημοσχάκης Αναστάσιος, Κουκοδήμος Κώστας, Γεωργαντάς Γεώργιος, Κοψαχείλης Τιμολέων, Σκρέκας Κώστας, Κοντός Αλέξανδρος, Κέλλας Χρήστος, Μπούρας Θανάσης, Μηταράκης Νότης, Γκίκας Στέφανος, Βαγιωνάς Γεώργιος.
Κυρία Πρόεδρε, οι Βουλευτές αυτοί που αναγνώσατε είναι εδώ;
Μισό λεπτό, κύριε Γρηγοράκο, δεν είναι ακόμα η ώρα για την ανάγνωση του καταλόγου για να δούμε εάν βρίσκονται εδώ δεκαπέντε. Γνωστοποιώ, ποιοι υποβάλλουν την αίτηση όπως οφείλω, κάτι που παλιά δεν γινόταν, δεν ξέραμε ποιοι υπέβαλλαν. Και καμμιά φορά, αιφνιδιάζονταν κιόλας οι Βουλευτές, γινόταν η ανάγνωση, έλεγαν «απόντες» και δεν γινόταν ονομαστική. Έχετε λίγη υπομονή, θα γίνουν όλα όπως πρέπει. Επομένως, θα κηρυχθεί περαιωμένη η συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου: «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ΄ τύπου και άλλες διατάξεις» και θα κάνουμε ξεχωριστά την ψήφιση των άρθρων στα οποία δεν υπάρχει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας. Εν συνεχεία, θα διακόψουμε για δέκα λεπτά, όπως προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής, και θα προβούμε στην ονομαστική ψηφοφορία. Μάλιστα, προτείνω για να μην μπερδέψουμε τη διαδικασία, να διακόψουμε τώρα και να κάνουμε συνολικά την ψήφιση εκείνων των άρθρων στα οποία δεν υπάρχει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας - οπότε θα γίνει διά βοής, όπως προβλέπεται - και εν συνεχεία να προχωρήσουμε στην ονομαστική ψηφοφορία, η οποία έχει ζητηθεί, αφού πρώτα αναγνώσουμε τον κατάλογο και βρεθούν παρόντες. Φαντάζομαι θα είναι παρόντες οι συνάδελφοι που ζητούν να διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία. Εν τω μεταξύ, θέλω να σας ενημερώσω ότι όπως είχαμε πράξει και την προηγούμενη φορά που υπήρξαν τροπολογίες - εδώ είναι ξεκάθαρο ότι είναι απολύτως συναφείς οι τροπολογίες που γίνονται δεκτές - , θα σας διανεμηθεί το λεγόμενο από τις υπηρεσίες «σπλάχνο» του νομοσχεδίου, όπου έχουν ενταχθεί και οι τροποποιήσεις και οι νομοτεχνικές βελτιώσεις, για να βλέπουν όλοι ακριβώς τι ψηφίζουν και θα γίνουν όλα με νόμιμο και δημοκρατικό και διαφανή τρόπο. Επομένως, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των άρθρων…
Κυρία Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να λάβω τον λόγο.
Κυρία Γεροβασίλη, παρακαλώ έχετε τον λόγο.
Ένα λεπτό θα μιλήσω, κυρία Πρόεδρε.
Βεβαίως.
Επειδή υπάρχει ένα πρακτικό θέμα, γιατί οι Βουλευτές που περιμένουν για να φύγουν, χάνουν πολλές πτήσεις…
Όχι, όχι! Όλα θα γίνουν όπως πρέπει, κυρία Πρόεδρε!
…αν είναι δυνατόν η ονομαστική ψηφοφορία να προηγηθεί.
Όχι, κυρία Πρόεδρε.
Κυρία Γεροβασίλη, το ζήτημα είναι να τα συμπτύξουμε. Άρα, γι' αυτό θα κάνουμε τη σύντομη διακοπή, να σας διανεμηθεί το νομοσχέδιο και εν συνεχεία θα προβούμε συνολικά στην ψηφοφορία. Είναι λίγα τα άρθρα ούτως ή άλλως. Είναι δώδεκα άρθρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου: «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων κατάργησης των καταστημάτων κράτησης Γ΄ τύπου και άλλες διατάξεις». Διακόπτουμε για δέκα (10) λεπτά και αμέσως μετά θα μπούμε στη διαδικασία της ψηφοφορίας. Παρακαλώ να είστε πίσω σε δέκα λεπτά ακριβώς, γιατί βάζω και το χρονόμετρο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Σας γνωστοποιώ ότι θα διεξάγουμε μαζί την κανονική και την ονομαστική ψηφοφορία. Θα αναγνώσω τώρα και τον κατάλογο των Βουλευτών που έχουν υποβάλει αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν είναι παρόντες οι δεκαπέντε που χρειάζονται για να διεξαχθεί η ονομαστική ψηφοφορία. Παρακαλώ τις κυρίες και τους κυρίους συναδέλφους να προσέλθουν και να καθίσουν στα έδρανα, για να διεξαχθεί η διαδικασία της εκφώνησης. Μητσοτάκης Κυριάκος. Παρών. Κικίλιας Βασίλειος. Παρών. Αθανασίου Χαράλαμπος. Παρών. Πλακιωτάκης Ιωάννης. Παρών. Γεωργιάδης Σπυρίδων - Άδωνις. Παρών. Βεσυρόπουλος Απόστολος. Παρών. Βορίδης Μαυρουδής. Παρών. Στύλιος Γεώργιος. Παρών. Φορτσάκης Θεόδωρος. Παρών. Αυγενάκης Ελευθέριος. Παρών. Βούλτεψη Σοφία. Παρούσα. Μπουκώρος Χρήστος. Παρών. Δημοσχάκης Αναστάσιος. Παρών. Κουκοδήμος Κωνσταντίνος. Παρών. Γεωργαντάς Γεώργιος. Παρών. Συμπληρώθηκαν, λοιπόν, οι δεκαπέντε Βουλευτές. Είχα αναγνώσει προηγουμένως τον πλήρη κατάλογο. Παρακαλώ τις υπηρεσίες, επειδή έχετε κάνει μία κατάταξη για το παλαιό άρθρο και τα νέα άρθρα, έχει γίνει αναρίθμηση από το Υπουργείο; Να ζητήσω από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας να το διευκρινίσει, για να είναι σαφές και στη διεξαγωγή της ονομαστικής ψηφοφορίας. Τα άρθρα τα οποία μνημονεύετε είναι κατά τη νέα αρίθμηση;
Κατά τη νέα.
Κατά τη νέα αρίθμηση. Επομένως, μιλάτε για το άρθρο 1 και για το άρθρο 3, που αποτελούσε παράγραφο του άρθρου 2, για το άρθρο 6, που αποτελούσε επίσης παράγραφο του άρθρου 2, για το άρθρο 9, που πρόκειται για το παλαιό άρθρο 3, και για το άρθρο 12 που αποτελεί το παλαιό άρθρο 6. Σύμφωνοι; Αυτή είναι η αίτησή σας. Το λέω, για να είναι σαφές σε σχέση με τη διαδικασία αλλά και με το τι ψηφίζετε. Έχει διανεμηθεί σε όλες και σε όλους τους συναδέλφους η νέα μορφή του νομοσχεδίου. Αυτονοήτως υπάρχει και το αίτημα για τις τροπολογίες. Αυτές δεν αμφισβητείται ότι είναι αυτές που μνημονεύσαμε, η 43/5/9-4-2015 και η 46/8/14-4-2015. Τα άρθρα ήταν το ζήτημα, γιατί έχει υπάρξει νέα αρίθμηση μετά από πολύ σωστή νομοτεχνική βελτίωση και παρέμβαση και όντως έπρεπε να χωριστούν τα άρθρα. Για την ονομαστική ψηφοφορία καλούνται επί του καταλόγου οι Βουλευτές Παναγιώτα Δριτσέλη από το ΣΥΡΙΖΑ και Βασίλειος Γιόγιακας από τη Νέα Δημοκρατία. Γενικά έχουμε πει να διεξάγεται αυτή η διαδικασία με γραμματείς της Βουλής. Ο κ. Κεφαλογιάννης δεν είναι εδώ; Όχι. Οπότε ελάτε, κύριε Γιόγιακα. Οι δεχόμενοι τα άρθρα του σχεδίου νόμου και τις τροπολογίες, ανάλογα με το τι ζητείται, λένε «ΝΑΙ». Οι μη δεχόμενοι τα άρθρα του σχεδίου νόμου και τις τροπολογίες λένε «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λένε «ΠΑΡΩΝ». Ξεκινάω με τα άρθρα για τα οποία δεν έχει υποβληθεί αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 2, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Επομένως το άρθρο 2 γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, μειοψηφουσών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας, που ψηφίζει «ΟΧΙ», της Χρυσής Αυγής, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», του Ποταμιού, που ψηφίζει «ΟΧΙ», και του ΠΑΣΟΚ, που ψηφίζει «ΟΧΙ». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 4 ως έχει;
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Επομένως, το άρθρο 4 γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφουσών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας, που ψηφίζει «ΟΧΙ», της Χρυσής Αυγής, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», και του Ποταμιού που ψηφίζει «ΟΧΙ». Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 5, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Παρών.
Επομένως, το άρθρο 5 γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφούσης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ». Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Επομένως το νέο άρθρο 7 γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφουσών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας, που ψηφίζει «ΟΧΙ», της Χρυσής Αυγής, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», του Ποταμιού, που ψηφίζει «ΟΧΙ», του ΚΚΕ, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», και του ΠΑΣΟΚ που ψηφίζει «ΟΧΙ». Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 8, ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Επομένως το νέο άρθρο 8 γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφουσών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Χρυσής Αυγής, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», και του Ποταμιού, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ». Αυτές οι δύο είναι οι μειοψηφίες. Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 10, παλαιό άρθρο 4, ως έχει;
Παρών.
Επομένως, το νέο άρθρο 10, παλαιό άρθρο 4, γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφούσης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ». Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 11, παλαιό άρθρο 5, ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Επομένως το νέο άρθρο 11, παλαιό άρθρο 5, γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφουσών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», της Χρυσής Αυγής, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», του Ποταμιού, που ψηφίζει «ΟΧΙ», του ΚΚΕ που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», και του ΠΑΣΟΚ, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ». Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 13, παλαιό άρθρο 7, ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Επομένως το νέο άρθρο 13, παλαιό άρθρο 7, γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφουσών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», της Χρυσής Αυγής, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», του Ποταμιού, που ψηφίζει «ΟΧΙ», του ΚΚΕ, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», και του ΠΑΣΟΚ, που ψηφίζει «ΟΧΙ». Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 14, παλαιό άρθρο 8, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Επομένως, το νέο άρθρο 14, παλαιό άρθρο 8, γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφουσών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», της Χρυσής Αυγής, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», του Ποταμιού, που ψηφίζει «ΟΧΙ», του ΚΚΕ, που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ», και του ΠΑΣΟΚ, που ψηφίζει «ΟΧΙ». Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 15, παλαιό άρθρο 9, ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Επομένως το νέο άρθρο 15, παλαιό άρθρο 9, γίνεται δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφουσών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», της Χρυσής Αυγής, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», του Ποταμιού, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», του ΚΚΕ, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», και του ΠΑΣΟΚ, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ». Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 16, παλαιό άρθρο 10, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφουσών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ, που δηλώνουν «ΠΑΡΩΝ». Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 17, παλαιό άρθρο 11, ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, μειοψηφούσης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», της Χρυσής Αυγής, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», του Ποταμιού, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», του ΚΚΕ, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», και του ΠΑΣΟΚ, που ψηφίζει «ΟΧΙ». Έχουμε μια τροπολογία, για την οποία δεν υπάρχει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας και είναι και η τελευταία ψηφοφορία για την οποία θα διεξαγάγουμε κατά αυτόν τον τρόπο. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 44 και ειδικό αριθμό 6;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 44 και ειδικό 6 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία, με μειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, που ψηφίζει «ΟΧΙ», της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ποταμιού, που ψηφίζει «ΟΧΙ», της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ», της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, που ψηφίζει «ΟΧΙ». Τώρα θα διεξαχθεί η ονομαστική ψηφοφορία. Το αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας είναι για πολλά άρθρα. Θα διεξαγάγουμε μία ονομαστική ψηφοφορία. Για την περίπτωση που υπάρχει διαφοροποίηση επί διαφορετικών άρθρων, παρακαλώ τους τεχνικούς μας εδώ, που μας επικουρούν, να ανοίγεται το μικρόφωνο, για να καταγράφεται καθαρά η ψήφος. Οι αποδεχόμενοι το άρθρο ή την τροπολογία λένε «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι το άρθρο ή την τροπολογία λένε «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο δηλώνουν «ΠΑΡΩΝ». Σας ενημερώνω, επίσης, ότι έχουν περιέλθει στο Προεδρείο τηλεομοιοτυπίες - φαξ συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 72Α' του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους επί των άρθρων του νομοσχεδίου και των τροπολογιών. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου από την κ. Δριτσέλη.
Υπάρχει συνάδελφος που δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ. Φωτεινής Αραμπατζή, κ. Παναγιώτη Μηταράκη, κ. Εμμανουήλ Κόνσολα, κ. Ιωάννη Κεφαλογιάννη, κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, κ. Αθανάσιου Δαβάκη, κ. Σταύρου Καλαφάτη, κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου, κ. Ιωάννη Βρούτση, κ. Κωνσταντίνου Γκιουλέκα, κ. Νικόλαου Δένδια, κ. Δημητρίου Κυριαζίδη, κ. Κωνσταντίνου Τζαβάρα, κ. Θεόδωρου Καράογλου, κ. Γεωργίου Κασαπίδη, κ. Κωνσταντίνου Τσιάρα, κ. Ελένης Ράπτη, κ. Άννα - Μισέλ Ασημακοπούλου, κ. Νικόλαου Παναγιωτόπουλου, κ. Βασίλειου Οικονόμου και κ. Ανδρέα Κατσανιώτη, οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι απουσιάζουν από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν παρόντες θα ψήφιζαν «ΟΧΙ». Επίσης, ο κ. Νικόλαος Φίλης, ο κ. Ζεϊμπέκ Χουσεϊν, η κ. Σταυρούλα Ξουλίδου, ο κ. Κωνσταντίνος Ζουράρης και η κ. Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά απουσιάζουν και με επιστολή τους μας γνωρίζουν ότι αν ήταν παρόντες θα ψήφιζαν «ΝΑΙ». Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων. Παρακαλώ, όμως, τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες να είναι γνήσιες οι επιστολές. Δεν μπορεί, δηλαδή, να τις γράφετε στην Αθήνα, ενώ σε αυτές υπάρχει επίκληση ανειλημμένης υποχρέωσης εκτός Αθηνών, γιατί αυτό είναι κοροϊδία και δεν πρέπει να ξαναγίνει. Αφού οι συνάδελφοι θέλουν να δηλώσουν την πρόθεση ψήφου και να καταγράψουν πως διάκεινται, μπορούν στοιχειωδώς να στέλνουν πραγματικές επιστολές. Δεν πρέπει να κάνουμε τόσο εικονική διαδικασία. Είναι κρίμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διακόπτουμε για να γίνει η καταμέτρηση των ψήφων και θα προεδρεύσει ο Α' Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Αλέξης Μητρόπουλος, που μου κάνει δώρο στη γιορτή μου το ότι θα συνεχίσει τη διαδικασία. Θέλω να παρακαλέσω να έλθουν οι Βουλευτές για την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Έχουμε να ανακοινώσουμε το αποτέλεσμα, να γίνει η ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου και να ψηφιστεί επί του συνόλου το νομοσχέδιο.
Δεν μπορεί να ψηφιστεί σήμερα επί του συνόλου, κυρία Πρόεδρε.
Περιμένετε, κύριε Μητσοτάκη. Θα ψηφιστεί, λοιπόν, επί του συνόλου το νομοσχέδιο, με δεδομένο ότι υπάρχει, έχει διανεμηθεί ήδη στους Βουλευτές, στο Σώμα, το λεγόμενο «σπλάχνο» και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη ψηφοφορία που έγινε στο νομοσχέδιο το οποίο ψηφίστηκε με αυτόν τον τρόπο, με αρκετές τροπολογίες, υπάρχει το κοινοβουλευτικό προηγούμενο που μπορεί να…
Και με το οποίο δεν συμφωνούμε.
Περιμένετε, κύριε Μητσοτάκη.
Κυρία Πρόεδρε, γιατί δεν πάτε να γιορτάσετε τη γιορτή σας; Αφήστε τον κ. Μητρόπουλο να προεδρεύσει. Να μην τσακωθούμε σήμερα.
Μπορούμε, εάν θέλετε, να κάνουμε διακοπή για είκοσι τέσσερις ώρες και να ψηφίσουμε αύριο επί του συνόλου. Υπάρχει και αυτή η δυνατότητα.
Βεβαίως.
Ωραία. Σε κάθε περίπτωση, εγώ ζητώ οι Βουλευτές να είναι εδώ να καταγράψουν και τις αντιρρήσεις τους. Δεν είναι τώρα η ώρα για τις αντιρρήσεις. Καταγράφω ότι έχει διανεμηθεί το νομοσχέδιο με ενσωματωμένες όλες τις μετατροπές που έγιναν. Είναι μόνο τρεις οι τροπολογίες, ήταν όλες συναφείς. Ενσωματώθηκε, διανεμήθηκε, θα καταγράψουμε και το αποτέλεσμα και υπάρχει η δυνατότητα να ακολουθήσουμε το προηγούμενο που είχε υπάρξει τότε. Θέλω να πω ότι σε αυτήν τουλάχιστον την κοινοβουλευτική περίοδο είχαμε καταγράψει ότι είναι αντικανονικό αυτό - εν αντιθέσει με όλες τις προηγούμενες περιόδους όπου γινόταν κατά κόρον και δεν αντιδρούσαν κάποιοι Υπουργοί και Βουλευτές - και έχουμε φροντίσει αυτό που είναι η προϋπόθεση για την ψήφιση επί του συνόλου, δηλαδή το να διανέμεται το νομοσχέδιο, να έχει εκπληρωθεί. Περισσότερο σήμερα εγώ το προτείνω, χάριν εξυπηρέτησης των Βουλευτών, για να μην τους φέρουμε δηλαδή επί τούτου, μόνο για την επί του συνόλου ψήφιση. Θα τα κρίνετε και θα τα δείτε την ώρα που θα τεθεί αυτό το θέμα.
Αφού το θέτετε τώρα, να σας απαντήσω τώρα.
Θα τα κρίνετε και θα τα δείτε την ώρα που θα τεθεί αυτό το θέμα μετά από την ανακοίνωση του αποτελέσματος. Τώρα είναι πρώιμο. Εγώ απλώς προειδοποιώ, γιατί δεν θέλω να αιφνιδιάζω. Γιατί έχω πολύ πικρή πείρα από αιφνιδιασμούς και γιατί καλό είναι όλα να γίνονται με διαφάνεια, με δημοκρατικό τρόπο, όχι με «βροχή» τροπολογιών κ.λπ..
Δεν θέλετε να ακούσετε την απάντηση;
Διακόπτουμε, λοιπόν, για την καταμέτρηση και όταν είναι η ώρα, θα κάνετε αυτά τα οποία πρέπει να γίνουν.
Δεν θέλετε να την ακούσετε.
Εάν έχετε αντιρρήσεις με τη διαδικασία, θα καταγραφούν και υπάρχει η διαδικασία απόφασης του Σώματος. Να κάνουμε κάτι αυθαίρετα χωρίς απόφαση του Σώματος, αποκλείεται.
Κυρία Πρόεδρε, εσείς συναδέλφους πριν από μισή ώρα τους προτρέψατε να προηγηθούν και να ψηφίσουν, ώστε να αποχωρήσουν. Τώρα είστε ανακόλουθη. Είναι λάθος αυτό που κάνετε.
Ξέρετε πολύ καλά ότι ένα νομοσχέδιο επί του συνόλου ψηφίζεται πάντα την επόμενη φορά που θα υπάρχει νομοθετικό έργο.
Αυτό, κύριε Μητσοτάκη, είναι που λέει ο Κανονισμός. Αυτό είναι που παραβιαζόταν κατά κόρον και αντιδρούσαμε και εσείς επιμένατε να ψηφίζονται και ήσασταν Υπουργός.
Εσείς δεν θέλετε να κάνετε το σωστό;
Εγώ έχω την ευθύτητα να σας πω ότι ναι, έτσι λέει ο Κανονισμός. Με δεδομένο ότι το έχουμε ούτως ή άλλως ψηφίσει και με δεδομένο ότι το έχουμε ούτως ή άλλως διανείμει με τις αλλαγές, ώστε να είναι γνωστό στους Βουλευτές, προτείνω να ακολουθήσουμε αυτό. Αυτό το οποίο εσείς προτείνετε, είναι η επί του συνόλου ψήφιση να πάει τη Δευτέρα, να φέρουμε δηλαδή τους Βουλευτές ειδικά γι' αυτό…
Δεν προτείνω αυτό.
Όχι, αυτό είναι. Δεν πειράζει. Κοιτάξτε, δημοκρατία έχουμε και αυτό που πρέπει να γίνει, θα γίνει. Μην ανησυχείτε.
Να απαντήσω; Έχετε μονολογήσει επί πέντε λεπτά.
Δεν είναι για να απαντήσετε τώρα, γιατί δεν έχει γίνει ακόμα ανακοίνωση του αποτελέσματος.
Εν πάση περιπτώσει ο Κανονισμός ορίζει…
Δεν σας έχω δώσει τον λόγο.
Δεν πειράζει.
Δεν σας έχω δώσει τον λόγο.
Δεν θα έπρεπε να προεδρεύετε καν, κυρία Πρόεδρε, βάσει του Κανονισμού. Διότι πήρατε τον λόγο πριν και δεν μπορείτε να ξανανέβετε στην Έδρα. Οπότε εμένα μαθήματα για τον Κανονισμό να μη μου κάνετε.
Κύριε Μητσοτάκη, επειδή αυτή σας την άποψη την κάνατε και άρθρο…
Άρθρο; Πότε την έκανα άρθρο; Δεν αρθρογραφώ.
Ναι, ναι. Και επειδή προδίδεστε και προδίδονται και τα φερέφωνά σας, θέλω να σας πω…
Θα μου δώσετε τον λόγο;
Βεβαίως, θα σας δώσω τον λόγο.
Κατεβείτε κάτω, κυρία Πρόεδρε, και μιλήστε από τα έδρανα!
Θα σας δώσω τον λόγο. Να μην κάνετε χειρονομίες!
Κατεβείτε κάτω, κυρία Πρόεδρε. Πάλι και την ημέρα της γιορτής σας βρήκατε να κάνετε φασαρία; Μα δεν έχετε επιτέλους καθόλου σεβασμό για το Σώμα, κυρία Πρόεδρε; Ήθελα να σας ευχηθώ και εγώ.
Βλέπω ότι διασκεδάζετε...
Μιλάτε για φερέφωνα.
Το τραβάτε πολύ σήμερα.
Βλέπω ότι διασκεδάζετε. Αυτό το οποίο επικαλείστε δεν ισχύει.
Γιατί δεν ισχύει;
Εκείνος ο οποίος θέλει να πάρει τον λόγο ως Βουλευτής είτε είναι Πρόεδρος είτε είναι Αντιπρόεδρος, κατεβαίνει από το Βήμα και παίρνει το λόγο ως Βουλευτής.
Και μετά;
Τι «και μετά»;
Και μετά, δεν μπορεί να επανέλθει σε αυτήν, δηλαδή στην Έδρα, πριν λήξει η συζήτηση για το θέμα αυτό.
Μάλιστα.
Γιατί επανήλθατε, κυρία Πρόεδρε;
Πριν λήξει η συζήτηση. Αυτό λέει.
Δεν επανήλθατε.
Τι δεν επανήλθα; Ακριβώς αυτό σας λέω.
Νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε ελληνικά.
Νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε και ελληνικά και διαβάζουμε και πίσω από τις γραμμές και του Κανονισμού και των εφημερίδων.
Κάντε ό,τι θέλετε, κυρία Πρόεδρε. Εξάλλου την έχετε κάνει τη Βουλή…
Όταν θα ανακοινωθεί το αποτέλεσμα, από εκεί και πέρα θα προβάλετε και τις ενστάσεις σας.
Γεια σας, κυρία Πρόεδρε. Να τη χαίρεστε τη Βουλή σας!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κύριους και κυρίες ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Εψήφισαν συνολικά 249 Βουλευτές. Επί του άρθρου 1: «ΝΑΙ» εψήφισαν 174 Βουλευτές. «ΟΧΙ» εψήφισαν 75 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ουδείς Βουλευτής. Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του νέου άρθρου 3: «ΝΑΙ» εψήφισαν 166 Βουλευτές. «ΟΧΙ» εψήφισαν 75 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 8 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του νέου άρθρου 6: «ΝΑΙ» εψήφισαν 152 Βουλευτές. «ΟΧΙ» εψήφισαν 75 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 22 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του νέου άρθρου 9: «ΝΑΙ» εψήφισαν 152 Βουλευτές. «ΟΧΙ» εψήφισαν 75 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 22 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του νέου άρθρου 12: «ΝΑΙ» εψήφισαν 152 Βουλευτές. «ΟΧΙ» εψήφισαν 89 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 8 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 43 και ειδικό 5: «ΝΑΙ» εψήφισαν 152 Βουλευτές. «ΟΧΙ» εψήφισαν 75 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 22 Βουλευτές. Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 43 και ειδικό 5 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία. Η παράγραφος 1 της τροπολογίας θα αποτελέσει ίδιο άρθρο του νομοσχεδίου. Η παράγραφος 2 τροποποιεί το νέο άρθρο 16 του νομοσχεδίου. Επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 46 και ειδικό 8: «ΝΑΙ» εψήφισαν 166 Βουλευτές. «ΟΧΙ» εψήφισαν 74 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 9 Βουλευτές Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 46 και ειδικό 8 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία
Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ΄ τύπου και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής και επί των άρθρων. Η ψήφισή του στο σύνολο αναβάλλεται για τη Δευτέρα 20-4-2015 και ώρα 18.00΄. Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Γιόγιακα και την κ. Δριτσέλη για την εξαιρετική εργασία που έκαναν. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 22.55΄ λύεται η συνεδρίαση για τη Δευτέρα 20 Απριλίου 2015 και ώρα 18.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) νομοθετική εργασία, ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ΄ τύπου και άλλες διατάξεις» και β) κοινοβουλευτικός έλεγχος, ανάγνωση αναφορών και συζήτηση επίκαιρων ερωτήσεων, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.