Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Ξεκινώντας θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, δεκαεννιά μαθητές και μαθήτριες και μία εκπαιδευτικός συνοδός τους από το 11ο Δημοτικό Σχολείο Χαϊδαρίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Ερέτριας και το Ιδιωτικό Δημοτικό Σχολείο 1η Παιδαγωγική Χαϊδαρίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΡΣΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ Συζήτηση και λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 62 του Συντάγματος και τα άρθρα 43Α και 83 του Κανονισμού της Βουλής, για τις αιτήσεις άρσης της ασυλίας των Βουλευτών κ. Ηλία Κασιδιάρη και κ. Κωνσταντίνου Καραγκούνη. Από την αρμόδια Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας ανακοινώθηκαν οι εκθέσεις της 29-4-2015. Έχουν δοθεί οι δύο αυτές εκθέσεις από την Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας. Τα μέλη της επιτροπής στην περίπτωση του κ. Κασιδιάρη δέχθηκαν κατά πλειοψηφία ότι στη συγκεκριμένη υπόθεση, για την οποία ζητείται από την εισαγγελική αρχή η χορήγηση άδειας άσκησης ποινικής δίωξης, δεν συντρέχει περίπτωση από τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 3 του άρθρου 83 του Κανονισμού της Βουλής και προτείνει την άρση της ασυλίας του. Ως προς τον κ. Κωνσταντίνο Καραγκούνη, τα μέλη της ιδίας επιτροπής κατά πλειοψηφία προτείνουν τη μη άρση της ασυλίας του. Σύμφωνα με το άρθρο 83 του Κανονισμού η Βουλή δεν εισέρχεται στην ουσία των υποθέσεων αλλά ερευνάται μόνο εάν η πράξη για την οποία ζητείται η άρση ασυλίας συνδέεται με την πολιτική ή κοινοβουλευτική δραστηριότητα του Βουλευτή ή η δίωξη, η μήνυση ή η έγκληση υποκρύπτει πολιτική σκοπιμότητα. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 83 παράγραφος 7 του Κανονισμού της Βουλής η Βουλή αποφασίζει με ανάταση του χεριού ή έγερση επί της αιτήσεως της εισαγγελικής αρχής κατά τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 1 εδάφιο 2. Ο λόγος δίνεται πάντα εφόσον ζητηθεί στο Βουλευτή στον οποίο αφορά η αίτηση και στους Προέδρους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων ή στους αναπληρωτές τους. Οι διατάξεις των άρθρων 71 και 72 εφαρμόζονται αναλόγως. Η Βουλή αποφασίζει με μυστική ψηφοφορία, αν αυτό ζητηθεί από τον Πρόεδρο της Βουλής ή τον Προέδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στην οποία ανήκει ο Βουλευτής του οποίου ζητείται η άρση ασυλίας. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της 23ης Μαρτίου 2005 έχουμε δεχθεί επί των αιτήσεων άρσης ασυλίας η Βουλή να αποφασίζει με ονομαστική ψηφοφορία και με ψηφοδέλτιο. Το ψηφοδέλτιο στο οποίο κάθε συνάδελφος θα αναγράφει το όνομά του, την εκλογική του περιφέρεια και την Κοινοβουλευτική Ομάδα που ανήκει, θα καταχωρίζεται στα αντίστοιχα Πρακτικά. Ανταποκρινόμαστε έτσι στις διατάξεις του άρθρου 83 του Κανονισμού της Βουλής που απαιτεί φανερή ψηφοφορία. Αφού, λοιπόν, ολοκληρωθεί η συζήτηση επί των περιπτώσεων της σημερινής ειδικής ημερήσιας διάταξης θα προχωρήσουμε σε ονομαστική ψηφοφορία όπως σας περιέγραψα. Η πρώτη υπόθεση αφορά το συνάδελφο κ. Ηλίας Κασιδιάρη. Επί της αιτήσεως που αφορά την υπόθεση του κ. Ηλία Κασιδιάρη υπάρχει συνάδελφος που ζητάει τον λόγο κατά το άρθρο 108 του Κανονισμού;
Εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Κασιδιάρη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Από το 2012, που ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή εισήλθε στη Βουλή αντιμετωπίζει μία βιομηχανία άρσεων ασυλίας. Εγώ προσωπικά έχω διψήφιο αριθμό. Έχω πάνω από δέκα άρσεις ασυλίας. Δεν τις έχω μετρήσει. Όλες οι διώξεις αυτές είναι καθαρά πολιτικές και δεν έχουν περιεχόμενο ποινικό, όπως είχε για παράδειγμα η δίωξη σε βάρος του Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Μιχελάκη για χρηματισμό από εφοπλιστή. Τα στοιχεία παρεμπιπτόντως βρέθηκαν όταν αναζητούσαν στοιχεία για τη Χρυσή Αυγή και τελικά βρήκαν στοιχεία για τη Νέα Δημοκρατία. Δεν έχει ποινικό περιεχόμενο όπως είχε το αίτημα του εισαγγελέα για δίωξη του νυν Υπουργού Σταθάκη για ατασθαλίες και οικονομικά εγκλήματα στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης. Και στις δύο περιπτώσεις, βεβαίως, δεν έγινε άρση ασυλίας των εν λόγω Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας, σε αντίθεση με όλες τις υποθέσεις Βουλευτών της Χρυσής Αυγής που έρχονται σε αυτήν την Αίθουσα, γίνεται άρση ασυλίας, πάμε στο δικαστήριο και αθωωνόμαστε. Θα μιλήσω για τις προσωπικές μου υποθέσεις μέχρι σήμερα και για τις πολιτικές διώξεις που έχω υποστεί από την πρώτη άρση ασυλίας σε βάρος μου για μία υπόθεση ψευδορκίας και συκοφαντικής δυσφήμισης από στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Τότε, είχα κατηγορηθεί για ληστεία. Με αποκαλούσατε «ληστή» και «μαχαιροβγάλτη» εδώ στη Βουλή, στα κανάλια. Δεν βρέθηκε ένας να ζητήσει «συγγνώμη» όταν αθωώθηκα στο ακροατήριο. Ομοίως και με την περίφημη υπόθεση με το χαστούκι όπου και πάλι αθωώθηκα. Εκεί, η δίωξη ασκήθηκε κατόπιν τηλεφωνήματος δημοσιογράφου σε εισαγγελέα με το περίφημο «έλα, Ελένη». Φτάσαμε στο σημείο το 2013, να γίνεται άρση ασυλίας δική μου και λοιπών Βουλευτών της Χρυσής Αυγής για το τρομερό έγκλημα της διανομής φυλλαδίων στα διόδια της Ελευσίνας. Μετά από δίωξη για διανομή φυλλαδίων, φτάνουμε σήμερα να διωκόμεθα για πολιτική ομιλία, στην οποία, παρεμπιπτόντως να πω ότι δεν έγινε καμμία προτροπή για τέλεση εγκλήματος. Θα διαβάσω επί λέξει από την επίμαχη ομιλία για την οποία διώκομαι σήμερα, τι προτρέπω τους Έλληνες πολίτες να πράξουν. Τους λέω λοιπόν: «Πρέπει να είστε μία γροθιά και να δώσετε αγώνα. Πρέπει η επόμενη συγκέντρωση σας να μην είναι σε αυτήν την πλατεία. Πρέπει να κλείσει κεντρικούς δρόμους». Παρακάτω, λέω: «Βγείτε στο δρόμο. Διεκδικήστε τα δικαιώματα σας και θα νικήσετε. Εμείς θα είμαστε στο πλευρό σας». Τους προτρέπω, λοιπόν, να κάνουν το τρομερό έγκλημα να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους και να βγουν στο δρόμο. Επειδή τα κανάλια έπαιξαν με κάποια αναφορά μου με τη λέξη «σκουπίδια» η συγκεκριμένη αναφορά αφορά αυτούς που σας έχουν φορτώσει και ληστεύουν, δολοφονούν και εγκληματούν. Και αν κάποιος από τους ληστές, τους δολοφόνους και τους εγκληματίες είχε πρόβλημα με την αναφορά μου αυτή, θα μπορούσε να μου κάνει μήνυση, γιατί το συγκεκριμένο αδίκημα διώκεται κατ' έγκληση. Δεν προτρέπω, όμως, κανέναν πολίτη να κάνει κανένα απολύτως αδίκημα. Δεν υπάρχει προτροπή, όπως για παράδειγμα είχε κάνει ο Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, όταν έλεγε: «Να λιντσάρετε τον Πάχτα». Δεν είχα ανέβει στα κάγκελα της ΕΡΤ, όπως ανέβηκε η νυν Πρόεδρος της Βουλής. Δεν είχα πει αυτό που έλεγε ο Σαμαράς, να ανακαταλάβουμε τις πόλεις μας. Το μόνο που είπα και για το οποίο διώκομαι και η δίωξη είναι καθαρά πολιτική, ήταν «Βγείτε στο δρόμο, διεκδικήστε τα δικαιώματά σας». Όλη αυτή η ιστορία διώξεων σε βάρος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή είναι πολιτική. Αυτό είναι κάτι που δεν το λέω εγώ, το έχει πει πρώτος ένας προηγούμενος Υπουργός Δικαιοσύνης ο κ. Αντώνης Ρουπακιώτης, από την άκρα Αριστερά, όταν είχε πει ότι για τη Χρυσή Αυγή επιχειρείται πολιτική διαχείριση σε δικαστικό επίπεδο. Δηλαδή η πολιτική εξουσία, η Κυβέρνηση, μεταχειρίζεται τη δικαιοσύνη για να διώξει το τρίτο πολιτικό κόμμα της χώρας. Το έχει πει ο προηγούμενος Υπουργός Δικαιοσύνης ο κ. Αθανασίου μέσα σ' αυτήν εδώ την Αίθουσα, όταν παραδέχτηκε ότι πήρε τηλέφωνο την προϊσταμένη του πρωτοδικείου. Δεν μας είπε βεβαίως ποιος ήταν ο διάλογος αλλά αυτά θα αποκαλυφθούν στην πορεία, γιατί όταν ένας Υπουργός παίρνει τηλέφωνο την προϊσταμένη του πρωτοδικείου και της λέει ότι την καλύπτει για να κάνει έγκλημα, γιατί προηγουμένως του είχε πει ότι δεν «δένει» εγκληματική οργάνωση, όταν ένας Υπουργός εν ώρα ανακρίσεως παίρνει τηλέφωνο και λέει: «Σας καλύπτω. Προχωρήστε», αυτά είναι βαρύτατα ποινικά αδικήματα. Όλη η αλήθεια βεβαίως αποκαλύφθηκε με το περίφημο βίντεο Μπαλτάκου, για το οποίο ασκήθηκε μία δίωξη, όχι όμως, σε βάρος της κυβέρνησης Σαμαρά που έκανε τα εγκλήματα αλλά σε βάρος εμού για δύο κακουργήματα. Σε αυτήν τη χώρα, δυστυχώς, όποιος λέει την αλήθεια, όποιος με ντοκουμέντα αποδεικνύει ότι η δικαιοσύνη ποδηγετείται από την εκτελεστική εξουσία, διώκεται. Η Χρυσή Αυγή μπήκε στο Κοινοβούλιο, με τη ραγδαία της άνοδο χάλασε τη σούπα της κλεπτοκρατίας, της ξενοκρατίας και της διαφθοράς και γι' αυτό έχουν συμπράξει όλες οι πολιτικές δυνάμεις σε βάρος μας. Και βέβαια, το πιο συγκλονιστικό από τα ντοκουμέντα που παρουσιάστηκαν για τις πολιτικές διώξεις σε βάρος του κόμματός μας, ήταν η περίφημη εντολή Σαμαρά, ένα ηχητικό ντοκουμέντο που έχουν ακούσει εκατομμύρια Έλληνες αλλά η εξουσία κωφεύει. Οι Βουλευτές όλων των κομμάτων κωφεύουν και καλύπτουν τα εγκλήματα. Έχουν γίνει ουρά της προηγούμενης κυβερνήσεως. Η νυν Κυβέρνηση του Τσίπρα, έχει γίνει ουρά της προηγούμενης κυβερνήσεως Σαμαρά, διότι το έγκλημα αυτό που έγινε σε βάρος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή βόλεψε όλα τα διεφθαρμένα πολιτικά κόμματα. Είστε, λοιπόν, όλοι συνένοχοι. Το τονίζω αυτό από αυτό εδώ το Βήμα. Μάλιστα, μιλάμε για ένα παραδικαστικό κύκλωμα, το οποίο έχει αλλοιώσει το πολίτευμα της χώρας και συγκεκριμένα στην περίφημη εντολή αυτή Σαμαρά προς δικαστικό, για να προφυλακίσει τρεις Βουλευτές της Χρυσής Αυγής, οι δύο από τους Βουλευτές αυτούς είναι ακόμη στη φυλακή. Είναι οι κ.κ. Γερμενής και Ηλιόπουλος. Νέοι άνθρωποι με οικογένειες, με μωρά παιδιά έχουν καταστρέψει τις ζωές τους. Ο τρίτος Βουλευτής βγήκε από τη φυλακή, ο Μπούκουρας. Ποια μέρα βγήκε από τη φυλακή; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι και η απόδειξη πόσο άθλια έχει ποδηγετηθεί η δικαιοσύνη. Βγήκε από τη φυλακή, την ημέρα που ερχόταν εδώ να γίνει η ψηφοφορία για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ήρθε την επομένη στη Βουλή για να ψηφίσει Δήμα. Καταλαβαίνει και ο πλέον αδαής σε τι άθλιο σημείο έχουν φτάσει την ελληνική δικαιοσύνη. Παρεμπιπτόντως οι δύο δικαστές που τον αποφυλάκισαν, είναι οι δύο ίδιοι δικαστές που παραπέμπουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Λαϊκού Συνδέσμου στην περιβόητη δίκη της Χρυσής Αυγής. Είναι τα ίδια πρόσωπα που παρά την απαλλακτική εισήγηση του αρμοδίου εφέτη, αποφυλάκισαν τον Μπούκουρα τη μέρα που ήρθε εδώ πέρα για να ψηφίσει Δήμα. Κι αυτό γίνεται για πρώτη φορά στα ποινικά χρονικά της χώρας να παραπέμπονται πολίτες σε δίκη, ενώ η εισήγηση του αρμοδίου εφέτη ζητά τη μη παραπομπή τους. Εγώ θα έπρεπε να είμαι στο σπίτι μου και όχι στη φυλακή την ώρα αυτή που μιλάμε. Δεν μιλάμε απλά για κατάλυση του Συντάγματος, δεν μιλάμε απλά για κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας. Μιλάμε και για κατάλυση των ελευθέρων εκλογών με όλες αυτές τις διώξεις. Διότι έγιναν οι εκλογές με τον Αρχηγό του κόμματός μας, με όλη την ηγετική μας ομάδα να είναι μέσα στη φυλακή, να βγάζουμε ομιλίες μέσα από καρτοτηλέφωνα φυλακών. Και συνεχίζεται και σήμερα με «αριστερή» Κυβέρνηση αυτή η παράνομη πολιτική δίωξη και σκευωρία. Είμαι εδώ στη Βουλή. Μου δώσαν επιτέλους άδεια να έρθω στη Βουλή και να μιλήσω για να γίνει η δίωξη εις βάρος μου. Αργότερα που έχει νομοσχέδιο μου, απαγορεύτηκε η συμμετοχή. Στο αίτημά μου να έρθω να μιλήσω για την άρση ασυλίας έγινε δεκτή η παρουσία μου στη Βουλή για να διωχθώ. Εις ό,τι αφορά τα κοινοβουλευτικά μου καθήκοντα, την παρουσία μου εδώ στην Ολομέλεια και την ψήφιση του ερχόμενου νομοσχεδίου, μου απαγόρευσε ο εισαγγελέας των φυλακών να είμαι εδώ παρών. Η Πρόεδρος της Βουλής, βεβαίως, είχε πει ότι όσα νομοσχέδια μνημονιακά ψηφίστηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση με τους Βουλευτές της Χρυσής Αυγής στη φυλακή, παρά το σχετικό αίτημά τους, είναι παράνομα. Συμφωνούμε απόλυτα. Όμως και τα νομοσχέδια της νεομνημονιακής Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι παράνομα, γιατί μας κρατάτε παράνομα μέσα στη φυλακή. Εγώ δηλώνω ότι θα παραμείνω στη Βουλή. Δεν θα φύγω, ασφαλώς, από τη Βουλή. Έχω δώσει έναν όρκο. Θα παραμείνω στη θέση μου. Θα είμαι ομιλητής στο νομοσχέδιο για την παιδεία και θα παραμείνω μέχρι να ψηφίσω και στην ονομαστική ψηφοφορία. Κύριε Πρόεδρε, αν θέλετε να καλέσετε τον φρούραρχο για να με απομακρύνει, όπως είχε κάνει ο κ. Δραγασάκης παλιότερα, θα μπορούσατε, βέβαια, να το κάνετε. Είμαι δέκα μήνες στη φυλακή λόγω του χαρακτήρα μου, επειδή κάποιοι επίορκοι δικαστές έκριναν ότι είμαι κάπως ατίθασος. Έχω πληρώσει παρεμπιπτόντως και 50.000 ευρώ εγγύηση. Πρέπει να είμαι το μοναδικό κορόιδο στον κόσμο που έχει πληρώσει 50.000 ευρώ εγγύηση - φαγώθηκε όλο το εφάπαξ του πατέρα μου, εκεί τα βρήκα αυτά τα λεφτά - και είμαι στη φυλακή και διώκομαι πάλι σήμερα για μία ομιλία. Διώκομαι επειδή μίλησα στον κόσμο. Παράλληλα, βέβαια, εκτός από τη δική μου ζωή και των λοιπών Βουλευτών, έχουν φτάσει στο σημείο να καταστρέφουν μέχρι και την καριέρα του αδερφού μου, ο οποίος είναι ένας νέος αξιωματικός των Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος απεπέμφθη παράνομα από τις Ειδικές Δυνάμεις την ημέρα που βγήκε το βίντεο Μπαλτάκου στη δημοσιότητα. Η νέα Κυβέρνηση, η δήθεν αριστερή Κυβέρνηση με Καμμένο Υπουργό Άμυνας, συνεχίζει ακριβώς την ίδια αντιμετώπιση. Καταστρέφουν, εκτός από τις ζωές τις δικές μας, εκτός από το πολίτευμα, ακόμα και τη ζωή ενός νέου αξιωματικού μόνο και μόνο επειδή τυχαίνει να είναι αδερφός μου. Οι διώξεις αυτές κατά του πολιτικού λόγου επί Κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, έχουν ενταθεί. Κάναμε μία συγκέντρωση ενάντια στον ρατσισμό κατά των Ελλήνων, αφότου ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τη διοίκηση αυτής της χώρας. Και παρενέβη ο εισαγγελέας ρατσισμού - λέει - γιατί κάποια φυλλάδια στην Αθήνα έλεγαν το σύνθημα: «Όχι στη λαθρομετανάστευση». Παρενέβη ο εισαγγελέας! Θα έπρεπε, δηλαδή, να πούμε: «Ναι στη λαθρομετανάστευση, ναι στην παρανομία, ναι στα ναρκωτικά», όπως είπε η νεολαία του κυβερνώντος κόμματος στο Σύνταγμα και έκαναν χρήση ναρκωτικών στην πλατεία Συντάγματος και δεν παρενέβη κανείς. Όταν η Χρυσή Αυγή διεκδικεί νομιμότητα και τήρηση του νόμου σ' αυτήν τη χώρα, αυτομάτως παρεμβαίνει ο εισαγγελέας.
Κύριε Κασιδιάρη, έχετε υπερβεί κατά 100% τον χρόνο σας και είστε και εκτός θέματος. Παρακαλώ, ολοκληρώνετε.
Κύριε Πρόεδρε, αυτήν τη στιγμή είμαι κατηγορούμενος - έτσι; - και απολογούμαι και είναι ιερό το δικαίωμα του κατηγορουμένου στην απολογία.
Όχι, υπάρχει ένας Κανονισμός της Βουλής, ο οποίος τηρείται.
Θα χρειαστώ λίγο χρόνο, λοιπόν, ακόμη για να αποδείξω αυτό που λέει ο Κανονισμός της Βουλής. Ο Κανονισμός της Βουλής λέει ότι οφείλει ο Βουλευτής να αποδείξει αν η δίωξη είναι πολιτική ή όχι.
Σας άφησα να υπερβείτε τον χρόνο σας κατά 100% και μιλάτε επί ασχέτων θεμάτων.
Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε μία πολιτική δίωξη σε βάρος του κόμματός μου και εμού προσωπικά. Σ' αυτό το πλαίσιο της πολιτικής δίωξης κινείται και η σημερινή άρση ασυλίας και οφείλω να τεκμηριώσω, λοιπόν, την άποψή μου αυτή. Πράγματι, η δίωξη είναι πολιτική. Αισθανόμαστε ως ήρωες του Τζορτζ Όργουελ από το 1984. Γίνεται μία δίκη με ψευδομάρτυρες, οι οποίοι για πρώτη φορά στα χρονικά δεν είναι απλά ανώνυμοι, δεν είναι απλά κουκουλοφόροι, δεν εμφανίζονται αλλά ακούγονται με αλλοιωμένες φωνές από κάποιο άγνωστο γραφείο κάποιας άγνωστης υπηρεσίας. Συγχαρητήρια στην αριστερή Κυβέρνηση, στον αριστερό Υπουργό Δικαιοσύνης γι' αυτήν την πρωτοτυπία.
Αυτά δεν έχουν σχέση με τη σημερινή συζήτηση, κύριε Κασιδιάρη.
Βεβαίως και έχουν σχέση. Βεβαίως. Διωκόμεθα πολιτικά και οφείλω να το τεκμηριώσω και με όλα αυτά τα στοιχεία το τεκμηριώνω.
Σε άλλη συζήτηση μπορείτε να πείτε και αυτά και σε άλλη Αίθουσα.
Δώστε μου λίγο ακόμη χρόνο και θα τελειώσω.
Σας παρακαλώ. Μιλάτε για τη δίκη που δεν έχει καμμία σχέση με τη σημερινή ημερήσια διάταξη.
Έχουν απόλυτη σχέση.
Μείνετε για τα επόμενα δύο λεπτά, παρακαλώ, στην ημερήσια διάταξη τη σημερινή. Σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, εν τέλει κάνουμε μία ακόμη διάλεξη για την ομιλία μου. Κάντε μου άλλη μία άρση ασυλίας. Δώστε μου τον χρόνο. Στη φυλακή θα πάω μετά από εδώ. Το ξέρετε; Στη φυλακή θα πάω μετά από εδώ. Έχετε συναίσθηση ότι αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει δημοκρατία και Σύνταγμα στην Ελλάδα και είναι Βουλευτές φυλακισμένοι και δεν μου δίνετε πέντε λεπτά για να μιλήσω και μιλάω για πολιτική δίωξη; Ορίστε, ο εισαγγελέας μου κάνει εδώ πέρα δίωξη για ομιλία. Επιτρέψτε μου, παρακαλώ. Παρά τις διώξεις, παρ' όλη αυτήν τη σκευωρία, εμείς θα είμαστε παρόντες στην πολιτική ζωή της χώρας. Ασφαλώς και στη δίκη αυτή, η οποία εξελίσσεται, θα είμαστε παρόντες. Ασφαλώς και θέλουμε η δίκη αυτή να γίνει μακριά από τις φυλακές, να είναι δημόσια για να αποκαλύψουμε τη μεγαλύτερη πολιτική σκευωρία στα μεταπολεμικά χρόνια της Ελλάδος. Η Χρυσή Αυγή συνεχίζει να αντιστέκεται. Η Χρυσή Αυγή, πολύ σύντομα θα είναι η μόνη πραγματική Αντιπολίτευση. Θα κλείσω την ομιλία μου αυτή, με τα ίδια ακριβώς λόγια που είπα το 2011 στον Ασπρόπυργο και για τα οποία διώκομαι σήμερα. Τότε, βέβαια, μιλούσα σε μερικές δεκάδες πολιτών, σήμερα η Χρυσή Αυγή είναι το τρίτο πολιτικό κόμμα της χώρας και διώκεται και σήμερα. Όμως, σήμερα μιλάει και η φωνή της ακούγεται σε εκατομμύρια Έλληνες. Λέω, λοιπόν, στους Έλληνες: «Αντισταθείτε, αμφισβητήστε, βγείτε στον δρόμο, διεκδικήστε τα δικαιώματά σας και μόνο έτσι θα απαλλαγείτε από τα πολιτικά σκουπίδια που συνεχίζουν και σήμερα να σας ληστεύουν, να σας εκβιάζουν και να δολοφονούν το μέλλον της Ελλάδος».
Η δεύτερη υπόθεση αφορά τον συνάδελφο κ. Κωνσταντίνο Καραγκούνη. Επί της αιτήσεως που αφορά την υπόθεση του κ. Κωνσταντίνου Καραγκούνη, υπάρχει συνάδελφος που ζητά τον λόγο κατά το άρθρο 108 του Κανονισμού της Βουλής;
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω κι εγώ τον λόγο για ένα λεπτό;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Θα ήθελα να σας απευθύνω μια διαδικαστική ερώτηση, κύριε Πρόεδρε. Ίσως να έχω παραλείψει να προσέξω κάτι αλλά γιατί να μην ακολουθούμε αυτό που γινόταν στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, δηλαδή να αναφέρεται δίπλα στους «εγκαλουμένους» κατά κάποιο τρόπο η άποψη της επιτροπής;
Παρακαλώ, δεν έχετε τον λόγο. Θα απαντήσω εγώ.
Διότι είναι διακομματική η επιτροπή και έχουμε εμπιστοσύνη. Ας μην υποκρινόμαστε ότι εδώ μπορεί να γίνει επί της ουσίας αναψηλάφηση των τεκμηρίων που έχει η επιτροπή. Το αντιλήφθηκα σήμερα για πρώτη φορά και γι' αυτό σας το ρωτάω.
Έχει αποφασιστεί από προηγούμενη συνεδρίαση και αυτή είναι νομίζω η εντολή στις υπηρεσίες, να μην περιλαμβάνεται το σκεπτικό.
Είναι λάθος!
Δεν είναι της υπηρεσίας η απόφαση, είναι της κ. Κωνσταντοπούλου.
Κύριε Κικίλια, δεν έχετε τον λόγο. Γιατί χαλάτε τη διαδικασία; Θα σας δώσω τον λόγο μετά! Με το ζόρι πρέπει να χαλάσουμε τη διαδικασία; Ενημερώνομαι ότι τα κόμματα έχουν λάβει γνώση γι' αυτήν την αλλαγή που έχει γίνει σε προηγούμενη φάση. Πρέπει να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία και μετά να γίνουν οι παρατηρήσεις επί της διαδικασίας. Να μιλήσει ο κ. Λαμπρούλης…
Σας ρώτησε κάτι ο κύριος Υπουργός…
Τι θέλετε;
Θα ήθελα τον λόγο.
Για ποιο θέμα; Για την ερώτηση του κ. Βούτση; Δεν προβλέπεται τέτοια διαδικασία, να απαντήσετε στον κ. Βούτση!
Κύριε Πρόεδρε, ας είμαστε ειλικρινείς. Πείτε στον κύριο Υπουργό ότι η κ. Κωνσταντοπούλου αποφάσισε από μόνη της ότι δεν θα αναγράφεται τίποτα! Αυτή είναι η αλήθεια, κύριε Υπουργέ.
Απαντάτε στον κ. Βούτση τώρα. Απάντησα εγώ και είναι περιττό αυτό που κάνετε. Καθίστε παρακαλώ! Ο κ. Βούτσης απεύθυνε στο Προεδρείο μια ερώτηση. Του απαντήθηκε και το θέμα τελείωσε. Δεν έχετε λόγο να απαντήσετε στον κ. Βούτση. Κύριε Λαμπρούλη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα μιλήσω για μισό λεπτό. Σε σχέση με την υπόθεση του κ. Καραγκούνη, με βάση τη μελέτη των στοιχείων του φακέλου, τα όσα μας είπε στην επιτροπή αλλά και τα στοιχεία τα οποία προσκομίστηκαν στη δεύτερη επιτροπή που συγκλήθηκε γι' αυτήν την υπόθεση, θεωρούμε ότι δεν τίθεται ζήτημα άρσης ασυλίας του συγκεκριμένου Βουλευτή. Συνεπώς, θα καταψηφίσουμε την άρση ασυλίας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ τον λόγο.
Η Αντιπρόεδρος της Βουλής έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ που μου δίνετε τον λόγο. Θέλω να κάνω δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι σχετική με την αναφορά που έκανε ο κύριος Υπουργός. Στην Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας έγινε δεκτό και αποφασίσαμε ομόφωνα να μην αναφέρουμε τις γνώμες των κομμάτων. Αυτό έγινε στην επιτροπή του κανονισμού που συζητά τις άρσεις ασυλίας.
Ακούσατε, κύριε Κικίλια;
Κύριε συνάδελφε…
Σας παρακαλώ, κύριε Κικίλια. Από την μεριά σας, ήταν ο κ. Τασούλας στην επιτροπή.
Κάνετε λάθος. Δεν συζητήθηκε αυτό!
Κύριοι Βουλευτές, σας παρακαλώ! Δεν υπάρχει λόγος, σε θέμα που δεν υπάρχει αντικείμενο να θορυβείτε και να χαλάτε τη διαδικασία. Κύριε Τασούλα, δεν έχετε τον λόγο!
Έγινε αναφορά στο όνομά μου!
Μη λέτε ανακρίβειες, κυρία Αντιπρόεδρε!
Υπάρχει λόγος να δημιουργούμε πρόβλημα εκ του μη όντος σε μια τυπική διαδικασία;
Σε κάθε περίπτωση, όμως, από τη στιγμή που δημιουργείται θέμα από κάποια Κοινοβουλευτική Ομάδα ή από κάποιες Κοινοβουλευτικές Ομάδες, η επιτροπή είναι ανοιχτή να δει αυτό το ζήτημα και να αναφέρει τι λένε τα κόμματα ή την άποψη της επιτροπής για το κάθε αίτημα περί άρσεως ασυλίας. Θέλω, όμως, να κάνω δύο ενημερώσεις, αν μου επιτρέπετε. Η πρώτη ενημέρωση αφορά την υπόθεση του κ. Καραγκούνη. Μετά τις διευκρινίσεις που έδωσε και ο κ. Λαμπρούλης, σας λέω ότι είναι ομόφωνη η απόφαση της επιτροπής να μη γίνει δεκτό το αίτημα για την άρση ασυλίας του κ. Καραγκούνη. Ωστόσο, κύριε Πρόεδρε, θέλω να κάνω και μια δεύτερη επισήμανση. Σε ό,τι αφορά την εισήγηση και την απολογία του κ. Κασιδιάρη, ο κ. Κασιδιάρης με πολύ έντεχνο τρόπο απέκρυψε κομμάτι της ομιλίας, για το οποίο η επιτροπή με συντριπτική πλειοψηφία - πλην της ψήφου της Χρυσής Αυγής και της Νέας Δημοκρατίας - εισηγείται στην Ολομέλεια να γίνει δεκτό το αίτημα για την άρση της ασυλίας του. Αναφέρω ακριβώς για ποιο λόγο έγινε αυτό: Ο κ. Κασιδιάρης για τη συγκεκριμένη πράξη, για την οποία κατηγορείται, δεν ανέφερε μόνο αυτά τα οποία είπε από το Βήμα της Βουλής. Παρέλειψε να αναφέρει από το Βήμα της Βουλής ότι προέτρεψε τους κατοίκους της Κερατέας να εξαφανίσουν από τη γειτονιά τους «ανθρώπινα σκουπίδια που βιάζουν, εγκληματούν και δολοφονούν». Και γι' αυτό τον λόγο έγινε η παραπομπή. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Ένα λεπτό, κύριε συνάδελφε. Κατ' αρχάς, η διαδικασία είναι συγκεκριμένη. Δεν μπορεί να τηρείται η διαδικασία, όπως θέλει καθένας. Ρώτησα προηγουμένως, εάν επί των δύο υποθέσεων υπάρχει κάποια παρατήρηση. Ζήτησε τον λόγο ο κ. Λαμπρούλης και η κ. Χαραλαμπίδου. Τελειώσαμε.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού. Είναι ψευδής η αναφορά.
Το ίδιο ισχύει και για σας, κύριε Κασιδιάρη.
Έχω ζητήσει τον λόγο επειδή ανεφέρθη το όνομά μου από την κ. Χαραλαμπίδου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Ένα λεπτό, κύριοι συνάδελφοι. Κατ' αρχάς, δεν χρειάζονται κραυγές. Δεν θα χαλάσουμε τώρα τη διαδικασία για ένα διαδικαστικό θέμα. Επαναλαμβάνω ότι η διαδικασία μέχρι τώρα έχει τηρηθεί, όπως προβλέπει ο Κανονισμός. Η κ. Χαραλαμπίδου πήρε τον λόγο, όπως είχε το δικαίωμα στη φάση που της επιτρεπόταν να πάρει τον λόγο και είπε την άποψή της επί του συγκεκριμένου. Βλέπω ότι ο κ. Τασούλας, ο κ. Κεδίκογλου και ο κ. Κασιδιάρης θέλουν τον λόγο, κατά τη γνώμη μου έξω από τη δεοντολογία κ.λπ. Εν πάση περιπτώσει, εγώ παίρνω την ευθύνη. Θα πάρετε τον λόγο για ένα λεπτό, παρακαλώ, εκτός διαδικασίας και εκτός οποιασδήποτε δεοντολογίας, γιατί δεν θέλω να προκαλούνται τέτοιες καταστάσεις. Ορίστε, κύριε Τασούλα, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, ανεφέρθη από την κ. Χαραλαμπίδου ότι με ομόφωνη απόφαση της Επιτροπής Δεοντολογίας, στην οποία μετείχα και εγώ, αποφασίσαμε να μη γίνεται γραπτή μνεία των εισηγήσεων της επιτροπής στην Ολομέλεια. Δεν μετείχα σε καμμία τέτοια απόφαση. Έχω ακόμη τη μνήμη μου, γιατί είναι νωπές οι συνεδριάσεις. Θεωρώ μεγάλο λάθος να μην αναφέρεται η εισήγηση της επιτροπής, γιατί η επιτροπή είναι της Βουλής, δεν είναι μία μυστική διαδικασία. Είναι καλό οι Βουλευτές να ξέρουν, αν οι αποφάσεις της επιτροπής είναι κατά πλειοψηφία, ομόφωνες, αρνητικές ή θετικές. Θέλω, λοιπόν, να καταγραφεί ότι δεν υπήρξε, όσο εγώ συμμετείχα σε συνεδρίαση της επιτροπής, τέτοια απόφαση. Επίσης, θέλω να τονίσω για τους πρακτικογράφους ότι λέγομαι Τασούλας Κωνσταντίνος, αν δεν με ξέρουν, γιατί δεν έχουμε ακόμη βουλευτικές ταυτότητες. Είμαστε στον τέταρτο μήνα της θητείας μας και η κυρία Πρόεδρος δεν έχει υπογράψει ακόμη τις βουλευτικές μας ταυτότητες.
Εντάξει, ευχαριστούμε. Δεν μιλάμε για αυτό τώρα.
Για ποιο μιλάμε; Είναι μυστικό;
Ας το κάνει, θα είναι μια μεγάλη καινοτομία να αποκτήσουμε βουλευτικές ταυτότητες. Πρώτη φορά αριστερά, χωρίς ταυτότητες!
Ευχαριστούμε, κύριε Τασούλα, για τις υποδείξεις περί ταυτοτήτων. Κύριε Κεδίκογλου, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό, κατά παράβαση.
Κύριε Πρόεδρε, ειλικρινά είναι ακατανόητο το να μην ενημερώνεται η Βουλή για το τι αποφασίζει η Επιτροπή Δεοντολογίας και για το πως εισηγείται. Δεν μπορώ να καταλάβω και τη σκοπιμότητα. Ειλικρινά δεν θέλω να σκεφθώ ότι σκοπό έχει τη δημιουργία εντυπώσεων, γιατί όταν όλοι παρουσιάζονται με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς τι γίνεται. Ακούσαμε εδώ πέρα ότι η περίπτωση του κ. Καραγκούνη είναι πολύ διαφορετική από την περίπτωση του κ. Κασιδιάρη. Επίσης, να πω κάτι για το οποίο θα ήθελα την ευαισθησία σας. Ακούσαμε - και συμφωνώ απολύτως με τη Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ - ότι χαρακτηρισμοί όπως «ανθρώπινα σκουπίδια» είναι απαράδεκτοι. Συμφωνώ με τη θετική εισήγηση. Ο χαρακτηρισμός «πολιτικά σκουπίδια», που ακούστηκε εδώ πέρα μέσα είναι εξίσου απαράδεκτος και ζητώ να διαγραφεί από τα Πρακτικά.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Κεδίκογλου. Ορίστε, κύριε Κασιδιάρη, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Είναι απαράδεκτο να ακούγονται τέτοια ψέματα από την Πρόεδρο της Επιτροπής Δεοντολογίας και Αντιπρόεδρο της Βουλής. Πρώτον, δεν υπάρχει καμμία αναφορά στην Κερατέα. Ουδέποτε πήγα στην Κερατέα. Η Κερατέα έχει να κάνει με κάποια γεγονότα παλαιότερα, στα οποία εγώ δεν συμμετείχα. Δεύτερον, εγώ είμαι εδώ σε αυτήν την Αίθουσα και λέω την αλήθεια από το 2012 και γι' αυτό είμαι φυλακή. Αν ανατρέξει κανείς στα Πρακτικά, θα δει ότι αναφέρθηκα και πολύ συγκεκριμένα διάβασα το επίμαχο απόσπασμα με το χαρακτηρισμό «ανθρώπινα σκουπίδια». Εκεί, λοιπόν, δεν υπάρχει καμμία προτροπή να πετάξουν τα «ανθρώπινα σκουπίδια». Υπάρχει ο χαρακτηρισμός αυτός, ο οποίος μπορεί μεν να θεωρηθεί υβριστικός - και τότε θα έπρεπε να με εγκαλέσουν οι ληστές, οι βιαστές και οι δολοφόνοι - , δεν υπάρχει όμως καμμία προτροπή. Αυτά είναι ψέματα, όπως ψέμα είναι - και αποδεικνύει ότι δεν έχει διαβάσει η κ. Χαραλαμπίδου ούτε καν το φάκελο και αποφασίζει να με παραπέμψει μόνο και μόνο λόγω των ιδεοληψιών της και του κόμματός της - ότι μίλησα στην Κερατέα. Ποτέ δεν πήγα να μιλήσω στην Κερατέα. Ανέφερα κάποια γεγονότα που είχαν γίνει παλαιότερα στην Κερατέα, όπου γίνονταν, πράγματι, κάποιες διαδηλώσεις κυριολεκτικά για τα σκουπίδια, την ανακύκλωση και τα λύματα κ.λπ..
Ωραία. Δόθηκαν και αυτές οι επιπλέον παρατηρήσεις. Η γνώμη μου - αν μου επιτρέπετε να πω - είναι ότι μια απόφαση που είχε παρθεί θα μπορεί να ξανακοιταχτεί από την επιτροπή για να γίνεται και γραπτή μνεία όπως γινόταν παλαιότερα. Πάντως, να πω στον κ. Τασούλα Κωνσταντίνο, αν δεν το πρόσεξε, ότι εγώ στην εισήγησή μου ανέφερα ένα μικρό απόσπασμα της σχετικής αποφάσεως. Απλώς σημειώνω ότι το «κατά πλειοψηφία» ή οτιδήποτε άλλο ανεφέρθη. Προχωράμε, λοιπόν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία. Έχει καταρτιστεί ψηφοδέλτιο με τα ονόματα των συναδέλφων για τους οποίους ζητείται η άρση της ασυλίας. Κάθε συνάδελφος θα σημειώνει την ψήφο του δίπλα στο όνομα του συναδέλφου για τον οποίο ζητείται η άρση της ασυλίας. Εκείνος που ψηφίζει υπέρ της άρσης ασυλίας σημειώνει την προτίμησή του δίπλα στο όνομα του Βουλευτή και στη στήλη «ΝΑΙ», δηλαδή λέει «ΝΑΙ» στην αίτηση του εισαγγελέως, που ζητεί την άρση της ασυλίας. Εκείνος που ψηφίζει κατά της άρσης ασυλίας σημειώνει δίπλα στο όνομα του Βουλευτή και στη στήλη «ΟΧΙ» αντιστοίχως «ΟΧΙ». Εκείνος που ψηφίζει «ΠΑΡΩΝ» θα το σημειώσει στην αντίστοιχη στήλη του ψηφοδελτίου. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Έχετε την καλοσύνη, κύριοι συνάδελφοι, να καθίσετε για να συνεχίσουμε τη διαδικασία; Στο ψηφοδέλτιο θα αναγράφει κάθε συνάδελφος το όνομά του, την εκλογική του περιφέρεια και την Κοινοβουλευτική Ομάδα στην οποία ανήκει, θα το υπογράφει, διότι η ψηφοφορία είναι ονομαστική, σύμφωνα με το σχετικό άρθρο του Κανονισμού της Βουλής. Στη συνέχεια και με την εκφώνηση του ονόματός του από τους επί του καταλόγου συναδέλφους, θα παραδίδει το ψηφοδέλτιο στους συναδέλφους Γραμματείς, την κ. Παναγιώτα Δριτσέλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Ιωάννη Κεφαλογιάννη από τη Νέα Δημοκρατία, οι οποίοι θα το μονογράφουν και θα ανακοινώνουν ότι ο Βουλευτής εψήφισε. Μετά το τέλος της ψηφοφορίας θα γίνει καταμέτρηση των ψήφων από τους συναδέλφους που προανέφερα, όπως θα προκύψουν από τα ψηφοδέλτια, τα οποία θα καταχωριστούν μαζί με το πρωτόκολλο ψηφοφορίας στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συμφώνησε ομόφωνα. Σας ενημερώνω, πριν συνεχίσουμε, ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ή φαξ συναδέλφων σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Καλούνται επί του καταλόγου οι Βουλευτές κ. Ζήσης Ζάννας από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Ιωάννης Αντωνιάδης από τη Νέα Δημοκρατία. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου. [[ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα δύο μαθήτριες και μαθητές και επτά συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Δημοτικό Σχολείο Κυριακίου Βοιωτίας και το 2ο Δημοτικό Σχολείο της πόλης της Καλύμνου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Υπάρχει συνάδελφος που δεν άκουσε το όνομά του; Ουδείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κύριους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Βάρης. [[Να μπουν οι σελ. 40α]] Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ανακοινώνω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας επί των αιτήσεων άρσεως ασυλίας των συναδέλφων Βουλευτών. Ψήφισαν συνολικά 225 Βουλευτές. Για την υπόθεση του συναδέλφου κ. Ηλία Κασιδιάρη. Υπέρ της άρσεως ασυλίας, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 190 Βουλευτές. Κατά της άρσεως ασυλίας, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 18 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» 17 Βουλευτές. Συνεπώς η αίτηση της εισαγγελικής αρχής γίνεται δεκτή για την άρση της ασυλίας του, κατά πλειοψηφία. Για την υπόθεση του συναδέλφου κ. Κωνσταντίνου Καραγκούνη: Υπέρ της άρσεως ασυλίας, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 14 Βουλευτές. Κατά της άρσεως ασυλίας, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 206 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» 5 Βουλευτές. Συνεπώς η αίτηση της εισαγγελικής αρχής απορρίπτεται.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση». Επί της αρχής του σχεδίου νόμου έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Ως προς την προβλεπόμενη διαδικασία, επιθυμώ να σας υπενθυμίσω τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής, η ψηφοφορία με ονομαστική κλήση διεξάγεται όταν υποβληθεί η αίτηση που υπογράφεται από το 1/20 του όλου αριθμού των Βουλευτών, δηλαδή όταν υπογράφεται από δεκαπέντε τουλάχιστον Βουλευτές. Μετά το πέρας της συζήτησης του συγκεκριμένου θέματος, γίνεται η εκφώνηση των ονομάτων των υπογραφόντων την αίτηση Βουλευτών. Αν δεν συμπληρωθεί ο απαιτούμενος ελάχιστος αριθμός παρόντων Βουλευτών από τους υπογράφοντες, η αίτηση θεωρείται ότι δεν υποβλήθηκε (άρθρο 72 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής). Αν διαπιστωθεί ότι υπάρχει ο ελάχιστος αριθμός των υπογραφόντων, η συνεδρίαση διακόπτεται υποχρεωτικά και γίνεται η σχετική ανακοίνωση στους χώρους του Βουλευτηρίου. Δέκα λεπτά μετά την ανακοίνωση, επαναλαμβάνεται η συνεδρίαση (άρθρο 72 παράγραφος 3). Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Μητσοτάκης Κυριάκος. Παρών. Ο κ. Φορτσάκης Θεόδωρος. Παρών. Ο κ. Πλακιωτάκης Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Δένδιας Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Καραμανλής Κωνσταντίνος. Παρών. Η κ. Κεραμέως Νίκη. Παρούσα. Ο κ. Στύλιος Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Αθανάσιος Μπούρας. Παρών. Ο κ. Κατσαφάδος Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Ανδριανός Ιωάννης. Παρών. Η κ. Βούλτεψη Σοφία. Παρούσα. Ο κ. Γιόγιακας Βασίλειος. Παρών. Ο κ. Αντωνιάδης Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Γιαννάκης Στέργιος. Παρών. Η κ. Μαρτίνου Γεωργία. Παρούσα. Ο κ. Τασούλας Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Κουκοδήμος Κωνσταντίνος. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών και μπορούμε να ξεκινήσουμε την ονομαστική ψηφοφορία. Νομίζω ότι τυπικά μπορούμε να κάνουμε ενός λεπτού διακοπή - γιατί κάναμε τη διακοπή - για να μη χάσουμε επιπλέον χρόνο. Συνεπώς, διακόπτεται η συνεδρίαση για ένα (1) λεπτό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα οκτώ μαθητές και μαθήτριες και δύο συνοδοί τους από το 2ο Γυμνάσιο Λαμίας, Τμήμα Α΄. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής του νομοσχεδίου του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια εκπαίδευση». Θα μου επιτρέψετε να ανταποκριθώ σε παράκληση της Προέδρου της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, επειδή διεκόπη η συνεδρίαση δύο φορές, να προηγηθούν στην ψηφοφορία όλοι οι συνάδελφοι απ' όλα τα κόμματα που μετέχουν σ' αυτήν την επιτροπή, για να ανέβουν επάνω να συνεχίσουν. Καλούνται επί του καταλόγου η κ. Παναγιώτα Δριτσέλη από το ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία, σύμφωνα με το άρθρο 72, παράγραφος 5, του Κανονισμού της Βουλής. Κατά την παράγραφο 6 του ιδίου άρθρου, οι αποδεχόμενοι την αρχή του νομοσχεδίου λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι την αρχή του νομοσχεδίου λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Σας ενημερώνω, επίσης, ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο τηλεομοιοτυπίες - φαξ συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους επί της αρχής του νομοσχεδίου. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου, ξεκινώντας από τους συναδέλφους από τον κατάλογο της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου. Απλώς, επειδή με ενημερώνει ο κ. Κεφαλογιάννης - και ορθώς το λέει - ότι στον κατάλογο της επιτροπής δεν υπάρχουν δίπλα οι νομοί, θα καθυστερήσουμε ψάχνοντας να βρούμε τα ονόματα στον κατάλογο με τους νομούς. Γι' αυτό, θα πάμε μάλλον πιο γρήγορα, αν ακολουθήσουμε την πεπατημένη. Έτσι, λυπάμαι που δεν θα κάνουμε το χατίρι της κ. Αμμανατίδου αλλά μάλλον θα πάμε γρηγορότερα αλλιώς, γιατί στον κατάλογο δεν γράφονται δίπλα στον κάθε Βουλευτή οι νομοί.
Κύριε Πρόεδρε, μπορεί να λέει ο καθένας το νομό από τον οποίο προέρχεται, όταν ψηφίζει.
Κύριε Κεφαλογιάννη, μήπως γίνεται ο καθένας που ακούει το όνομά του, να σας λέει και το νομό που εκλέγεται; Γίνεται αυτό προκειμένου να τους εξυπηρετήσουμε;
Κύριε Πρόεδρε, είναι πενήντα ένας συνάδελφοι. Θα πάρει χρόνο. Απλώς, σας το λέω ενημερωτικά. Θα κάνουμε ό,τι αποφασίσετε.
Εντάξει. Οι υπόλοιποι μπορούμε λίγο να περιμένουμε. Επομένως, ο καθένας από τους συναδέλφους της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου που θα ακούει το όνομά του, θα λέει και το νομό στον οποίο εκλέγεται, για να τον βρίσκουν αμέσως οι συνάδελφοι. Παράκλησή μου είναι, για να ακούμε και το όνομα του νομού, να κάνουμε όλοι ησυχία, προκειμένου να μπορέσουμε να τελειώσουμε το συντομότερο. Αυτό το χατίρι το οφείλετε σε όλους τους συναδέλφους, κυρία Αμμανατίδου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος που δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχει έλθει στο Προεδρείο επιστολή του συναδέλφου κ. Ιωάννη Μιχελογιαννάκη, ο οποίος μας γνωρίζει ότι απουσιάζει από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν παρών, θα ψήφιζε «ΝΑΙ». Η επιστολή αυτή, η οποία εκφράζει πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης αλλά δεν συνυπολογίζεται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Γυμνάσιο Λαμίας, Β΄ Τμήμα. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο Βουλευτής κ. Ζήσης Ζάννας ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας από την Τετάρτη 13 Μαΐου έως την Κυριακή 17 Μαΐου, καθώς θα απουσιάζει σε κομματική αποστολή στο Αλγέρι της Αλγερίας. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. [[Να μπει η σελ. 58α]] Κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας, αφού προηγουμένως ευχαριστήσω την κυρία και τον κύριο συνάδελφο για τη δουλειά την οποία έκαναν. Ψήφισαν συνολικά επί της αρχής του νομοσχεδίου 252 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 145 Βουλευτές. Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 107 Βουλευτές Σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε τώρα στη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση». Πριν δώσω τον λόγο στον Αναπληρωτή Υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Κουράκη, θα ήθελα να τον παρακαλέσω κατά την τοποθέτησή του, να μας ενημερώσει από τώρα για τις ενδεχόμενες νομοτεχνικές βελτιώσεις και για τις τροπολογίες που θα κάνει δεκτές, προκειμένου οι συνάδελφοι τοποθετούμενοι επί των άρθρων και των τροπολογιών να ξέρουν τι γίνεται.
Επί της διαδικασίας, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, την Παρασκευή αποφασίστηκε από την Ολομέλεια να γίνει ελεύθερη συζήτηση με εγγραφή των ενδιαφερομένων Βουλευτών. Σήμερα το πρωί πληροφορηθήκαμε ότι αυτή η απόφαση της Ολομέλειας άλλαξε. Και διερωτώμαι πως μπορεί να αλλάξει η απόφαση της Ολομέλειας. Έχουμε μία απόφαση της Ολομέλειας, που έλεγε ότι σήμερα θα έρθουμε, θα εγγραφούμε και θα τοποθετηθούμε ελεύθερα σε αυτήν την Αίθουσα, χωρίς την προηγούμενη πρόταση του κόμματός μας.
Έχει δίκιο ο συνάδελφος.
Δεν είναι έτσι.
Ερχόμαστε, λοιπόν, και βρισκόμαστε ενώπιον καταλόγου ομιλητών πάλι.
Εκτός εάν είμαστε διακοσμητικοί σε αυτήν την Αίθουσα.
Κύριε Πρόεδρε, λοιπόν, η απόφαση της Ολομέλειας πρέπει να γίνει σεβαστή. Και η απόφαση της Ολομέλειας που ελήφθη την Παρασκευή δεν μπορεί να αλλάξει και θα πρέπει να ανοίξει ο κατάλογος των ομιλητών και να εγγραφούν όσοι συνάδελφοι θέλουν. Καταλαβαίνω τους χρονικούς περιορισμούς. Ας μπει και χρονικός περιορισμός σε όσους καταφέρουν να μιλήσουν αλλά πρέπει να είναι ελεύθερη η συζήτηση.
Συγγνώμη, η απόφαση της Ολομέλειας, κύριε συνάδελφε, δεν είναι αυτή. Σας διαβάζω τα Πρακτικά: «ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ: Μπορεί να είναι διευρυμένος αλλά τα κόμματα θα ορίσουν τους ομιλητές τους. Εντάξει; ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΑΚΟΣ: Πέντε από τον ΣΥΡΙΖΑ, τέσσερις από τη Νέα Δημοκρατία, δύο από τα υπόλοιπα κόμματα. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ: Εντάξει. Είναι η συμφωνία των κομμάτων και θα ορίσουν τα κόμματα. Ομοφώνως, λοιπόν, η Βουλή εγκρίνει την πρόταση αυτή». Αυτή ήταν η τελική απόφαση που ενέκρινε ομόφωνα η Βουλή. Αυτό που λέτε, πράγματι, ετέθη μέσα στη συζήτηση, όχι όμως εδώ μέσα στην Ολομέλεια αλλά στη διαβούλευση που έγινε μεταξύ των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων και του Προεδρείου. Εκ μέρους του Προεδρείου ήταν ο κ. Μπαλάφας και η κ. Χαραλαμπίδου. Αυτή ήταν η συζήτηση. Και αυτή ήταν η απόφαση της Ολομέλειας.
Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να λάβω τον λόγο.
Κύριε Βαρβιτσιώτη, έχετε για ένα λεπτό τον λόγο, διότι θα πρέπει να ξεκινήσουμε.
Κύριε Πρόεδρε, την Παρασκευή ήμασταν όλοι μάρτυρες αυτής της διαδικασίας στην έναρξη της συνεδρίασης.
Σας διάβασα τα Πρακτικά της Βουλής.
Αν στη συνέχεια άλλαξε πάλι η απόφαση, μία απόφαση που είχε ληφθεί από το Σώμα, την ώρα που βρίσκονταν όλοι οι Βουλευτές και μετά παρέμειναν στην Αίθουσα όσοι είχαν εγγραφεί στον κατάλογο και ήταν προτάσεις των κομμάτων τους, αυτό - με συγχωρείτε - είναι υποκλοπή της Βουλής και της Ολομελείας. Δεν μπορεί να αποφασίζουμε κάτι και στη συνέχεια το Προεδρείο να ξανάρχεται και να ξανακάνει καινούργια πρόταση, γιατί δεν του άρεσε η απόφαση της Ολομέλειας.
Κύριε Βαρβιτσιώτη, η λέξη «υποκλοπή» δεν γίνεται δεκτή από τον Προεδρεύοντα, διότι δεν έγινε καμμία απολύτως υποκλοπή. Σας διάβασα επί λέξει τα Πρακτικά της Βουλής. Αυτή ήταν η συμφωνία και έτσι έγινε.
Για τη συζήτηση της Παρασκευής.
Και τα κόμματα έστειλαν τον κατάλογο. Εγώ, ως Προεδρεύων, αυτήν τη στιγμή δεν έχω τη δυνατότητα να αλλάξω, όχι απόφαση των εκπροσώπων των κομμάτων και του Προεδρείου, ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής. Εδώ είναι τα Πρακτικά. Σας τα διάβασα επί λέξει!
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να λάβω τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ θέλω να λάβω τον λόγο.
Έχετε δίκιο ως προς την αρχική κουβέντα. Εάν και δεν μου επιτρέπεται, εάν θέλετε την προσωπική μου άποψη, με τη δική σας συντάσσομαι αλλά τυπικά εγώ δεν μπορώ να το αλλάξω. Δεν σας αδικώ αλλά όχι ότι έγινε υποκλοπή. Καμμία υποκλοπή δεν έγινε από κανέναν.
Θέστε το πάλι στην Ολομέλεια, εφόσον έχει αλλάξει δύο φορές. Ορίστε, κύριε Πετράκο. Έχετε τον λόγο για δύο λεπτά και μετά θα ακολουθήσει ο κ. Μητσοτάκης για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, η απόφαση είναι αυτή. Και νομίζω ότι δεν χρειάζονται τέτοιες εκφράσεις, όπως είπε ο κ. Βαρβιτσιώτης για το Προεδρείο, διότι, όπως πολύ σωστά τονίσατε, το Προεδρείο ανακοινώνει την ομόφωνη απόφαση η οποία ελήφθη, διότι το βασικό, όπως είπαμε - και εκεί δεν μπορούμε να πάμε πίσω ούτε ένα δευτερόλεπτο - είναι ότι πρέπει να τελειώσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο στις 20.00΄, για να ξεκινήσει το επόμενο νομοσχέδιο στις 21.00΄, γιατί θα γίνει και ονομαστική ψηφοφορία από ό,τι έχει πει ο κ. Μητσοτάκης και επί των άρθρων. Άρα, χρειαζόμαστε τουλάχιστον μία ώρα. Δεν μπορούμε να πάμε πίσω από τις 20.00΄. Αυτή είναι η συμφωνία και με τη νομοθετική και με το Προεδρείο και όλων των κομμάτων, νομίζω. Σε αυτά τα πλαίσια, αν προλάβουν να μιλήσουν ένας - δυο, αυτό είναι άλλο θέμα. Αλλά η δέσμευση του Προεδρείου και η δέσμευση των κομμάτων είναι ότι στις 21.00΄ ξεκινάει το επόμενο νομοσχέδιο. Γι' αυτό πρέπει να έχουν λήξει τα πάντα στο νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα του Υπουργείου Παιδείας μέχρι τις 21.00΄ και να ψηφίσουμε.
Κύριε Μητσοτάκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κατανοώ αφ' ενός το σκεπτικό της πλειοψηφίας αλλά και της Κυβέρνησης. Από την άλλη συμμερίζομαι και τον προβληματισμό του κ. Βαρβιτσιώτη. Θα πρότεινα στο Σώμα - και φαντάζομαι να μην υπάρχει διαφωνία - μια συμβιβαστική λύση. Να προταθούν οι ομιλητές οι οποίοι έχουν ήδη δηλωθεί - κύριε Πρόεδρε, ας ανοίξει ο κατάλογος των ομιλητών, γιατί φαντάζομαι ότι δεν είναι πολλοί οι ομιλητές οι οποίοι ενδεχομένως να θέλουν να γραφτούν - και με τον περιορισμό τον οποίο έχουμε συμφωνήσει, ως Σώμα, να τηρήσουμε, δηλαδή να έχει ολοκληρωθεί η συζήτηση μέχρι τις 20.00΄ σήμερα, να δούμε εάν προφτάσουν να μιλήσουν και οι ομιλητές οι οποίοι θα συμπληρώσουν τον κατάλογο. Νομίζω ότι με λίγη αυτοσυγκράτηση απ' όλους τους ομιλητές - έχουμε έξι ώρες, είναι αρκετός ο χρόνος, θα πάμε συνεχόμενα - θα διευκολυνθούν και κάποιοι Βουλευτές - φαντάζομαι ότι δεν είναι πολλοί - που ενδεχομένως να θέλουν να μιλήσουν.
Κύριε Μητσοτάκη, εγώ δεν γίνεται να αλλάξω την ομόφωνη απόφαση, που κατά σύμπτωση ήταν όλα τα κόμματα παρόντα. Θα το αφήσω λίγο αργότερα, να έρθουν και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι των άλλων κομμάτων. Εγώ δεν έχω καμμία αντίρρηση. Εξάλλου προσωπικά είπα ότι αν ήμουν από κάτω, με τον κ. Βαρβιτσιώτη θα είχα συνταχθεί. Αν υπάρχει επαρκής χρόνος, συνεννοηθείτε οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι να δώστε αναλογικά από ένα - δύο ομιλητές και να το κάνουμε. Μη χάνουμε άλλο χρόνο. Ξεκινάμε με τον κύριο Υπουργό και καθ' οδόν βλέπουμε αυτήν τη συμβιβαστική πρόταση, την οποία κάνετε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο, με την παράκλησή να μας ενημερώσετε για τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που ενδεχομένως έχετε και για τις όποιες και όσες τροπολογίες έχετε αποφασίσει να κάνετε δεκτές.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα, πριν δώσω τις νομοτεχνικές βελτιώσεις για να σας διανεμηθούν, τι ακριβώς κάνουμε, αν και είχα προχθές την Παρασκευή αναφερθεί σε αυτές αναλυτικά. Αντικαθίσταται μία ώρα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας με την Ιστορία των Κοινωνικών Επιστημών. Το Γυμνάσιο της Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων υπάγεται πλέον σε όσα έχουν χαρακτηριστεί ως πρότυπα πειραματικά σχολεία.
Και το λύκειο;
Μόνο το γυμνάσιο.
Το λύκειο μετά παύει να είναι;
Το λύκειο θα παραμείνει ως έχει.
Ωραία!
Και τα δημοτικά;
Θέλετε να καταλάβετε; Δεν είναι διαδικασία συζήτησης.
Αφήστε να ολοκληρώσει ο κύριος Υπουργός και μετά όταν θα μιλήσουν οι εκπρόσωποι σας και οι συνάδελφοι, κάντε τις παρατηρήσεις.
Ακριβώς. Είναι ανακοίνωση πριν σας τα δώσω στα χέρια. Επίσης, πρόσθετη προϋπόθεση υποβολής υποψηφιότητας για θέση διευθυντή πειραματικού σχολείου, συνιστά η κατοχή διδακτορικού διπλώματος ή μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης. Στις διατάξεις του άρθρου για τη διδακτική υπηρεσία, λογίζεται επιπλέον η άσκηση διδακτικού έργου σε μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι άδειες κύησης, λοχείας, ανατροφής τέκνου, η θητεία σχολικού συμβούλου, η θητεία σε κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, η θητεία σε θέση υπευθύνων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας πολιτιστικών θεμάτων και σχολικών δραστηριοτήτων και η θητεία υπευθύνων οργάνων σε ορισμένα όργανα και συμβουλευτικούς σταθμούς που αναφέρονται εδώ. Το μονοετές μεταπτυχιακό μοριοδοτείται με δυόμισι μονάδες. Επίσης, δίνεται η δυνατότητα, πέρα από δύο επιπλέον, για επιλογή τρίτης σχολικής μονάδας, που δεν υπόκειται σε κανένα επιπρόσθετο περιορισμό για διεκδίκηση θέσης υποψηφίων διευθυντών εκπαίδευσης. Αυτή είναι η μία ομάδα. Υπάρχουν και μερικά άλλα ακόμη, τα οποία θα σας διανεμηθούν σε λίγο. Μία άλλη νομοτεχνική βελτίωση που έχει σχέση με τα ερευνητικά κέντρα για παράταση μίας ημερομηνίας, θα τη δείτε. Επίσης, υπάρχουν ορισμένες νομοτεχνικές βελτιώσεις στο άρθρο 32. Υπάρχουν και δύο υπουργικές τροπολογίες. Για τη μία τροπολογία έγινε πολύς λόγος και διερωτώμαι γιατί. Αναφέρεται στον επανακαθορισμό των στοιχείων του διαγράμματος. Είμαστε στην εγκατάσταση και κατασκευή του ισλαμικού τεμένους Αθηνών. Εδώ έχουμε μία διόρθωση στα τοπογραφικά στοιχεία, στις συντεταγμένες και τίποτε άλλο. Είναι μία απόφαση, η οποία έχει προχωρήσει με πολύ μεγάλη συναίνεση, απ' όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω. Δεν μπαίνουμε στην ουσία. Με την τροπολογία αυτή, επανακαθορίζονται τα στοιχεία του διαγράμματος που αφορά σε τμήμα ιδίας συνολικής επιφάνειας, του ιδίου δημοσίου ακινήτου στην περιοχή του Βοτανικού του Δήμου Αθηναίων, όπου σύμφωνα με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, το άρθρο 3 του 2006, όπως ισχύει, προβλέπεται η εγκατάσταση και η κατασκευή του ισλαμικού τεμένους Αθηνών. Βεβαίως, δεν προβλέπεται καμμία πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού. Θα τη δείτε. Υπάρχει ακόμη μία υπουργική τροπολογία, όπου αναφέρει ότι η θητεία των μονομελών και συλλογικών οργάνων της διοίκησης των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ η οποία ολοκληρώνεται εντός του έτους 2015, παρατείνεται έως τις 31 Οκτωβρίου 2015. Εάν επίσης, οποιοδήποτε μέλος αποχωρήσει, παραιτηθεί ή συνταξιοδοτηθεί, αντικαθίσταται από τη σύγκλητο και υπάγεται στη λογική της προηγούμενης παραγράφου. Όσον αφορά σε αυτό που είχε αναφερθεί ο κ. Φορτσάκης, στο άρθρο 3 της τροπολογίας αυτής, επειδή όντως είναι ένα ζήτημα το οποίο θέλει ιδιαίτερη συζήτηση, αφαιρείται το άρθρο αυτό και παραπέμπεται στο νομοσχέδιο που θα ακολουθήσει, έτσι ώστε να έχουμε την ευχέρεια να το συζητήσουμε καλύτερα. Αναφορικά με τις τροπολογίες, επιτρέψτε μου να πω ότι πιστεύω ότι είναι ορθότερη η διαδικασία αυτή, από αυτό που τουλάχιστον είχαμε δει τα προηγούμενα χρόνια, όπου ο Υπουργός ανέφερε μερικά νούμερα και έλεγε «η τροπολογία 32 γίνεται δεκτή ή η τροπολογία 15 ή η τροπολογία 18» και κανένας δεν καταλάβαινε τίποτα. Θα αναφερθώ, περιληπτικά βέβαια, σε μία - μία από τις τροπολογίες που έχουν υποβληθεί. Αναφέρομαι στην τροπολογία που έχει καταθέσει ο κ. Μπάρκας από τον ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αφορά ζητήματα μαθητείας του ΟΑΕΔ. Πρέπει να δοθεί μία παράταση, αλλιώς δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν οι σχολές μαθητείας. Γίνεται δεκτή αυτή τη τροπολογία. Η τροπολογία - παρ' όλο που είναι εκπρόθεσμη - που έχει κατατεθεί από τον κ. Φορτσάκη κι έχει πολλές άλλες υπογραφές, αναφορικά με τη σύνδεση Πειραματικών Δημοτικών Σχολείων Μαρασλείου του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με το 1ο Πειραματικό Γυμνάσιο της Αθήνας, γίνεται ομοίως δεκτή.
Ποια είναι αυτή;
Θα σας μοιραστεί. Δεν θέλω να αναφερθώ τόσο αναλυτικά, γιατί θα «φάμε» όλη την ώρα. Μία τροπολογία που κατατέθηκε από τον κ. Κατσαφάδο, που αφορά τη δυνατότητα πρόσθετης πτυχιακής εξεταστικής σε τελειόφοιτους και άλλους που βρίσκονται στο τελευταίο έτος σπουδών, μιας που δίνεται μία παράταση στους μακροχρόνια φοιτούντες φοιτητές, δεν θα την κάνουμε δεκτή, όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί θεωρούμε ότι τέτοιου είδους ζητήματα, όπως τα προβλέπουμε στο πολυνομοσχέδιο, ρυθμίζονται με απόφαση της συγκλήτου. Επομένως, εκεί υπάρχει ρύθμιση. Άρα, έτσι όπως είναι διατυπωμένη δεν μπορούμε να την κάνουμε δεκτή.
Η τροπολογία του κ. Μπάρκα τι αριθμό έχει;
Είναι η με γενικό αριθμό 136 και ειδικό 24. Επίσης, μία τροπολογία του κ. Κατσαφάδου, ώστε για το τρέχον ακαδημαϊκό εξάμηνο του 2015 οι φοιτητές των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να έχουν τη δυνατότητα να εξεταστούν σε όλα τα μαθήματα που οφείλουν, ανεξάρτητα αν διδάσκονται στο χειμερινό ή στο θερινό εξάμηνο, τη δεχόμαστε μόνο για τους φοιτητές επί πτυχίω και όχι για όλους τους φοιτητές. Μία τροπολογία του κ. Γεωργαντά με γενικό αριθμό 123 και ειδικό 12, που αναφέρεται στη μεταβίβαση κτηριακού συγκροτήματος του οικοπέδου του Αλεξάνδρειου ΤΕΙ Θεσσαλονίκης στο ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας, καθώς συμφωνούν και οι δύο πλευρές, κατ' αρχάς, λέμε «ναι», αλλά επειδή θέλει λίγη επεξεργασία, η πρότασή μας είναι να επανακατατεθεί στο πολυνομοσχέδιο. Κατ' αρχάς η θέση μας είναι θετική, γιατί συμφωνούν και τα δύο μέρη. Μία τροπολογία με γενικό αριθμό 140 και ειδικό 26 του Βουλευτή Δημήτρη Σεβαστάκη, όσον αφορά τη διευκόλυνση μετακίνησης μαθητών των ΕΠΑΛ για να πάνε σε άλλη πόλη για να εξεταστούν, ώστε να έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τους υπόλοιπους μαθητές των γενικών λυκείων, επειδή έχει κόστος και ήθελε Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, παραπέμπεται για να ενταχθεί στο πολυνομοσχέδιο που θα ακολουθήσει, γιατί αυτή τη στιγμή θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Μία τροπολογία της κ. Ξουλίδου με γενικό αριθμό 132 και ειδικό 20, που αναφέρεται στις τροποποιήσεις που αφορούν στην υπηρεσία σε ΣΜΕΑΕ, έχουμε να πούμε ότι έχει δύο περιπτώσεις. Για την πρώτη περίπτωση είναι εντός πλαισίου κι έχουμε νομοτεχνική βελτίωση όμοια με αυτή που καταθέτετε, κυρία Ξουλίδου με τον αριθμό 24, ενώ για το δεύτερο σκέλος η μη προσμέτρηση της υπηρεσίας στα ΚΕΔΔΥ για το ΕΕΠ έρχεται σε αντίθεση με την ισχύουσα νομοθεσία. Άρα, το δεύτερο μέρος δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Μία τροπολογία του κ. Νικολόπουλου με γενικό αριθμό 139 και ειδικό 25, που αναφέρεται στο να λαμβάνεται υπ' όψιν η μοριοδότηση σε όσους εκπαιδευτικούς έχουν θητεύσει σε θέσεις κεντρικής υπηρεσίας του Υπουργείου, σε Βουλευτές και άλλα, σε διαδικασίες αξιολόγησης απορρίπτεται.
Κύριε Υπουργέ, αυτές που κάνετε δεκτές να πείτε για να κερδίσουμε λίγο χρόνο. Όσες δεν ακουστούν σημαίνει ότι τις απορρίπτετε.
Καλώς, θα συνεχίσω έτσι. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 130 και ειδικό 18 της κ. Θεοπεφτάτου, όσον αφορά το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016 εξαιτίας των καταστροφών που είχαν γίνει από τους σεισμούς, να προβλέπονται επιπλέον θέσεις του αριθμού των εισακτεών στο 0,5% καθ' υπέρβαση, γίνεται δεκτή.
Εισακτέους πού; Σε τι;
Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μόνο έτσι…
Από περιοχή που έχει πληγεί;
Στην Κεφαλλονιά. Ορίζεται ειδικά. Είναι για τους μαθητές του σχολικού έτους 2013-2014. Θα σας μοιραστεί.
Επειδή είπατε ότι θα τα εξηγείτε για να καταλαβαίνουμε.
Σωστά. Για τους μαθητές του σχολικού έτους 2013-2014 από τα λύκεια της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κεφαλληνίας, οι οποίοι συμμετείχαν στις πανελλαδικές εξετάσεις των γενικών και επαγγελματικών λυκείων και αποφοίτησαν και οι οποίοι θα κάνουν χρήση του 10% για την εισαγωγή τους στις ίδιες σχολές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016, προβλέπονται θέσεις επιπλέον του αριθμού. Είναι κατανοητό αυτό. Την τροπολογία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας με το γενικό αριθμό 128 και ειδικό 17, θα την εξετάσουμε στο πολυνομοσχέδιο, όπου υπάρχει ρύθμιση όσον αφορά, κύριε Συντυχάκη, ένα σημείο. Αυτό θα το δείτε αναλυτικά. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, ήθελε για το θέμα της Κεφαλληνίας να λαμβάνεται αυτό το ευεργετικό μέτρο και την επόμενη χρονιά. Το απορρίπτουμε. Λέμε μόνο ότι πρέπει να είναι γι' αυτήν τη χρονιά. Επίσης, όσον αφορά την τροπολογία του ΚΚΕ πάλι για τα επείγοντα μέτρα που αφορούν τη μεταφορά θέσεων των εν ενεργεία φοιτητών που έχουν χάσει έναν από τους δύο γονείς, μπορούμε να το δούμε αυτό το θέμα πιο συγκεκριμένα στο πολυνομοσχέδιο. Στην τροπολογία της κ. Μπακογιάννη με γενικό αριθμό 124 και ειδικό 13, όπως είπα και προηγουμένως, δεχθήκαμε μόνο το γυμνάσιο να είναι πρότυπο και όχι και το λύκειο.
Με τι σκεπτικό;
Ας μην το αναπτύξουμε τώρα. Αν θέλετε, θα σας το πω αργότερα. Αυτές ήταν οι τροπολογίες. Αν μου επιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε, μπορώ να συνεχίσω;
Επειδή ήταν χρήσιμη η παρέμβασή σας και παρ' ότι σας έχω δώσει και τη δευτερολογία, μηδενίζω τον χρόνο, σας βάζω πέντε λεπτά και ελπίζω ότι μέχρι το τέλος της συνεδρίασης θα σκεφθείτε ξανά αυτό το 50%. Είναι προτιμότερο να την απορρίψετε εν των συνόλω και να μην είναι πρότυπο τίποτα, παρά να είναι πρότυπο το γυμνάσιο και μετά να πηγαίνουμε σε κανονικό λύκειο. Είμαι σίγουρος ότι θα το σκεφθείτε μέχρι το τέλος. Σας δίνω πέντε λεπτά επιπλέον, γιατί ήταν χρήσιμη η ενημέρωση που μας κάνατε. Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως έχουμε πει και στη συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου, οι διατάξεις που φέρνουμε, είναι προς όφελος όχι μόνο των μαθητών αλλά της όλης μαθησιακής διαδικασίας. Συγκεκριμένα, αλλάζουμε το εξεταστικό σύστημα αυτήν τη στιγμή αλλά χωρίς να αιφνιδιάζουμε τους μαθητές που προετοιμάζονται, γιατί όσοι θέλουν να παραμείνουν σε αυτό που θα ίσχυε για τα τέσσερα μαθήματα μπορούν να το κάνουν, ενώ όσοι εξ αυτών θέλουν και είναι προετοιμασμένοι, μπορούν να το κάνουν και να πάρουν ένα επιπλέον μάθημα για να διευρύνουν τις δυνατότητές τους. Νομίζω ότι είναι απολύτως κατανοητό - φαντάζομαι - και διευκολύνει τους μαθητές. Σε τι τους διευκολύνει; Για να μπορέσει να εξασφαλιστεί ότι οι μαθητές, οι οποίοι εξασφαλίζουν μία ικανοποιητική βαθμολογία, θα εισαχθούν στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, και επιπλέον τα πανεπιστήμια θα έχουν το καλύτερο δυναμικό. Με τον τρόπο αυτόν μπορούν να εξασφαλίζουν μία θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μ' ένα πολύπλοκο σύστημα, το οποίο παρουσιάζει αδυναμίες, βεβαίως. Δεν λέμε ότι είναι το καλύτερο. Ήταν αδύνατο, όμως, να μείνουμε σ' αυτό που θα ίσχυε, αν δεν κάναμε την παρέμβαση. Θέλω να σας πω μόνο ένα παράδειγμα. Οι παιδαγωγικές σχολές, αν ίσχυε αυτό το σύστημα, δεν θα είχαν φοιτητές, γιατί το πεδίο ήταν μόνο παιδαγωγικές και τίποτε άλλο. Κανένας δεν θα προτιμούσε να πάει ή παιδαγωγικές ή τίποτα. Θα μου λέγατε: «Ναι, εντάξει, μπορούσαμε να κάνουμε μία ρύθμιση σ' αυτό». Δεν γινόταν να κάνεις μία ρύθμιση, όμως, στα παιδαγωγικά. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς σ' αυτήν την Αίθουσα που θα ήθελε με το σύστημα που θα ακολουθούνταν - και το είχαν επισημάνει και όλες οι παιδαγωγικές σχολές - να υπάρχουν παιδαγωγικές σχολές χωρίς φοιτητές, άρα να κλείσουν. Το λέω αυτό, γιατί θα μπορούσατε να πείτε «ναι, να κάνουμε αυτό αλλά να μην κάνουμε όλα τ' άλλα». Μα αν κάναμε αυτό, δεν μπορούσε να γίνει μόνο του χωρίς να δούμε ένα πλαίσιο συνολικό, όπου, πραγματικά, με πολύ μεγάλο κόπο προσπαθήσαμε να δούμε τι ακριβώς γίνεται. Προφανώς, υπάρχουν πάρα πολλές αντιρρήσεις, παρά πολλές διαφωνίες. Μερικοί αισθάνονται ότι - ας το πω πολύ λαϊκά - «έχουν ριχτεί». Άλλοι θεωρούν ότι έχουν ευνοηθεί κλάδοι. Ήταν το καλύτερο που μπορούσαμε να κάνουμε. Σας είπα ότι αυτό έχει ένα μεταβατικό χαρακτήρα, γιατί θα πάμε σε μία συνολική αναδιάρθρωση, που ελπίζουμε να είναι καλύτερη και με τη συνδρομή πολλών άλλων. Βέβαια, αυτά αθροίζονται, καθώς στο προηγούμενο νομοσχέδιο είχαμε καταργήσει την τράπεζα θεμάτων, και, επίσης, είμαστε στο μέσο μιας διαδικασίας ενός επόμενου νομοσχεδίου, το οποίο καταργεί και την αξιολόγηση για λόγους που έχουμε εξηγήσει άλλη φορά. Έχει γίνει επαναφορά των τομέων και των ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ μετά από την επαναφορά και την τήρηση της προεκλογικής μας δέσμευσης στο νομοσχέδιο του κ. Κατρούγκαλου για την επαναφορά όλων των καθηγητών της Τεχνικής Εκπαίδευσης. Αυτό πιστεύουμε ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό για πάρα πολλούς μαθητές, οι οποίοι, επιτέλους, θα βρουν ξανά το σχολειό τους, καθώς είκοσι δύο χιλιάδες μαθητές το είχαν χάσει και, μάλιστα, είχαν πληγεί και πολύ δημοφιλείς ειδικότητες. Αναφέρομαι στις ειδικότητες γραφιστικών τεχνών, ιατρικών επαγγελμάτων κ.λπ.. Επιπλέον, εδώ, όπως γνωρίζετε, κάνουμε ένα διαχωρισμό πειραματικών και προτύπων σχολείων και έχουμε αναπτύξει τη λογική μας γι' αυτόν. Πιστεύουμε ότι είναι σεβαστές οι αντιρρήσεις που έχουν ακουστεί αλλά μου έκανε εντύπωση ένα επιχείρημα που άκουσα και θα προσπαθήσω να το μεταφέρω κατά γράμμα. Είναι αυτό που ανέπτυξε σήμερα ο κ. Βερέμης, θέλοντας να αντιταχθεί στην πρότασή μας. Με αφορμή, λοιπόν, το γεγονός ότι με το νομοσχέδιο αυτό βάζουμε τη διαδικασία της κλήρωσης - δεν αλλάζουμε τίποτε άλλο - αντί των εξετάσεων, προκειμένου να εισαχθούν οι μαθητές, είπε ότι ουσιαστικά αφαιρούμε αυτό το δικαίωμα από καλούς μαθητές φτωχών οικογενειών. «Σκεφτείτε» - λέει - «στο παιδί ενός αγρότη, που έχει υψηλές επιδόσεις στην εκπαίδευση, να στερήσουμε τη δυνατότητα να διαγωνιστεί για να μπει σε ένα πολύ καλό σχολείο. Γιατί, εάν δεν μπει, η εξέλιξη θα είναι να οδηγηθεί στην παραβατικότητα. Γιατί, όπως ξέρετε, ένα παιδί που έχει αυξημένες ικανότητες και δυνατότητες και δεν πάει εκεί που θέλει, οδηγείται στην παραβατικότητα. Για παράδειγμα, ο Αλ Καπόνε» - το είπε έτσι ακριβώς - «οδηγήθηκε στην παραβατικότητα, γιατί ήταν ένας άνθρωπος εξαιρετικών ικανοτήτων και έγινε γκάνγκστερ». Είπε ακόμη ο κ. Βερέμης: «Άρα, βλέπετε πως συνδέεται, το ότι στερούμε από αυτά τα παιδιά να πάνε σε ένα καλό σχολείο με το να πάνε στην παραβατικότητα». Είναι καινοφανής άποψη ομολογουμένως. Θα προσπαθήσω να βρω το ακριβές απόσπασμα από τον «ΣΚΑΙ», σήμερα το πρωί σε συζήτηση με τον κ. Πορτοσάλτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Σχετικά με τα στελέχη της εκπαίδευσης, δεν μπορώ να καταλάβω, πως όταν αντικαθιστούμε την συνέντευξη που έχει ένα χαρακτήρα υποκειμενικότητας με μια διαδικασία εκλογής, αυτό το πράγμα είναι «κομματοκρατία». Εκτός εάν θεωρείτε ότι εξ ορισμού όλοι οι καθηγητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ανήκουν στο ΣΥΡΙΖΑ, άρα θα επιλέξουν τους δικούς τους. Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή σας. Νομίζω ότι με τις αλλαγές που υιοθετήσαμε, τόσο με τις τροπολογίες όσο και με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, το νομοσχέδιο έχει βελτιωθεί σε πολλά σημεία και θα λειτουργήσει προς το καλό της εκπαίδευσης. Σας ευχαριστώ.
Εισερχόμεθα στις ομιλίες των εισηγητών και ειδικών αγορητών. Όταν ολοκληρώσουν οι ειδικοί αγορητές, οι δύο πρώτοι συνάδελφοι που θα μιλήσουν είναι ο κ. Εμμανουηλίδης και η κ.Μπακογιάννη. Τον λόγο έχει ο κ. Μπαξεβανάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Μπαξεβανάκη, έχετε τον λόγο για οκτώ λεπτά. Σας παρακαλώ να τηρείται ο χρόνος, για να μπορέσουμε ενδεχομένως να κάνουμε πράξη την πρόταση του κ. Μητσοτάκη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μπαίνουμε στην τελευταία μέρα συζήτησης αυτού του νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας, που ρυθμίζει, όπως έχουμε πει επανειλημμένα, επείγοντα ζητήματα, που έχουν κατά βάση μεταβατικό χαρακτήρα. Έγινε μεγάλη συζήτηση για το εάν υπήρξε διάλογος, εάν ακούστηκαν απόψεις και εάν η Κυβέρνηση νομοθετεί αιφνιδιαστικά. Βεβαίως, έχουμε τονίσει ότι δεν είναι ο διάλογος που θα θέλαμε. Άλλωστε και ο χαρακτήρας του νομοσχεδίου δεν το επέτρεπε. Όμως, παρ' όλα αυτά, τα θέματα που νομοθετούνται, δημοσιοποιήθηκαν ακριβώς πριν από δύο εβδομάδες από σήμερα. Την Τρίτη 28 Απριλίου κατατέθηκαν ως τροπολογίες στο νομοσχέδιο για τον αθλητισμό. Άρα, τουλάχιστον για δεκαπέντε μέρες είναι γνωστά σε όλους. Ειδικά δε τα θέματα που αφορούν το λύκειο και τις εισαγωγικές εξετάσεις, είχαν δημοσιοποιηθεί με δελτίο τύπου του Υπουργείου ήδη από τις αρχές του Απριλίου. Στο μεταξύ, όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες συζητήσεων, ανταλλαγής απόψεων και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και εδώ και στα mail μας. Άρα, το επιχείρημα ότι δεν έγινε συζήτηση δεν ευσταθεί και δεν είναι αλήθεια, παρ' όλο που δεν έγινε όση και όσο θα θέλαμε. Από την άλλη μεριά, ήταν εμφανής η πρόθεση του Υπουργείου και αποδείχθηκε και στη συζήτηση στην επιτροπή αλλά και προχθές και σήμερα με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις και τις τροπολογίες που δέχθηκε ο Υπουργός ότι η πρόθεση ήταν - και φάνηκε - να γίνει συζήτηση και όχι μόνο σε ώτα μη ακουόντων αλλά συζήτηση ώστε να γίνουν δεκτές προτάσεις. Και όντως έγιναν δεκτές προτάσεις και φορέων και συναδέλφων Βουλευτών και μάλιστα όλων των πτερύγων. Παρ' όλα αυτά, στην ψηφοφορία επί της αρχής, είδαμε ότι το σύνολο των δυνάμεων της Αντιπολίτευσης ψήφισε «ΟΧΙ». Είναι εντυπωσιακό αυτό το γεγονός, και θα δούμε στη συζήτηση επί των άρθρων σε τι ακριβώς ψήφισαν «ΟΧΙ» τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Μάλιστα, χθες έγινε η πρώτη μεγάλη συγκέντρωση - «συγκέντρωση - κατσαρόλα» θα την ονομάσω εγώ - εναντίον του νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας. Ήταν ενδιαφέρον να δει κανείς στις πρώτες θέσεις της συγκέντρωσης στο γήπεδο να παρελαύνουν όλοι οι εκπρόσωποι του μνημονίου, τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Στα άρθρα 1 έως 4, γίνονται αλλαγές στο σύστημα των μαθημάτων του λυκείου και των εισαγωγικών εξετάσεων. Ψήφισαν, λοιπόν, «ΟΧΙ» οι συνάδελφοι στο να γίνει διεύρυνση των επιλογών των μαθητών. Εκεί που τους δινόταν η δυνατότητα να δηλώνουν σχολές ενός μόνο επιστημονικού πεδίου - και άρα, μαθητές με ενδεχομένως υψηλούς βαθμούς στις εξετάσεις να μένουν εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης - με το νομοσχέδιο, τους δίνεται η δυνατότητα να δηλώνουν και σχολές ενός δεύτερου επιστημονικού πεδίου, εξεταζόμενοι και σε ένα πέμπτο μάθημα. Σε αυτό, λοιπόν, οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης ψήφισαν «ΟΧΙ». Θέλουν να μείνουμε στο πρώτο, στις περιορισμένες επιλογές. Επίσης, αποδεσμεύονται οι βαθμοί προαγωγής και απόλυσης στο λύκειο, από το βαθμό πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όλοι εδώ και χρόνια γνωρίζουμε - όσοι τουλάχιστον προερχόμαστε από τον εκπαιδευτικό χώρο - ότι όλες οι δυνάμεις, οι πολιτικές, οι κοινωνικές αλλά και οι συνδικαλιστικές υπερασπίζονται την αυτονόμηση του λυκείου, τον αυτόνομο ρόλο του παιδαγωγικά και μορφωτικά και την απεξάρτησή του από τη διαδικασία εισαγωγής. Αυτό προβλέπεται στο νομοσχέδιο. Οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης ψήφισαν «ΟΧΙ». Παράλληλα, με το νομοσχέδιο καταργείται η τράπεζα θεμάτων ως υποχρεωτικό εργαλείο, όχι ως εργαλείο στο οποίο θα μπορούν οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί να ανατρέχουν, να ανασύρουν θέματα και να τα χρησιμοποιούν με την ελεύθερη βούλησή τους. Καταργείται ως υποχρεωτικό εργαλείο και καταργείται δικαίως, γιατί είναι γνωστά τα προβλήματα που δημιούργησε στην περυσινή Α΄ τάξη του λυκείου. Όπως έχουμε πει πολλές φορές, τα λύκεια αναγκάστηκαν με επανειλημμένες εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας, να επανεκδώσουν τα αποτελέσματα τέσσερις φορές, για να περιορίσουν εν μέρει τον δραματικό αριθμό μαθητών που παραπέμπονταν ή απορρίπτονταν. Στο σημείο αυτό θέλουμε να σημειώσουμε ως ιδιαίτερα θετική, κύριε Υπουργέ, την επαναφορά στο άρθρο 1 του ελεύθερου και του γραμμικού σχεδίου ως μαθημάτων επιλογής. Είναι σημαντικό αυτό, να μπορούν οι μαθητές να προετοιμαστούν για εξεταζόμενα μαθήματα εντός του δημόσιου σχολείου και όχι να είναι υποχρεωμένοι να τρέχουν μόνο έξω από αυτό πληρώνοντας. Θα θέλαμε να διερευνήσουμε στο πολυνομοσχέδιο και τη δυνατότητα το μάθημα του σχεδίου να εισαχθεί και στη Β΄ τάξη, ώστε να μπορεί να γίνει μια ομαλή μετάβαση στη συνέχεια στη Γ΄ τάξη και κατά κάποιο τρόπο να αποκτήσουν τα καλλιτεχνικά μαθήματα το κύρος που καταβαραθρώθηκε τα περασμένα χρόνια στις μνημονιακές κυβερνήσεις. Σε τι άλλο ψήφισαν «ΟΧΙ» τα κόμματα της Αντιπολίτευσης; Στο άρθρο 6, επανασυστήνονται οι τομείς και οι ειδικότητες της τεχνικής εκπαίδευσης που πραξικοπηματικά καταργήθηκαν τον Ιούλιο του 2013. Οι μεν δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικοί τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, ενώ οι είκοσι δύο περίπου χιλιάδες μαθητές αναγκάστηκαν είτε να αλλάξουν τομέα και ειδικότητα, σε σχέση με αυτό που είχαν επιλέξει, είτε να στραφούν στα ΙΕΚ και στα ιδιωτικά πολλά από αυτά τα παιδιά είτε και ορισμένα να εγκαταλείψουν τη δημόσια εκπαίδευση. Και σε αυτό το σημείο οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης ψήφισαν «ΟΧΙ». Στα άρθρα 10 έως 15, γίνεται ο διαχωρισμός των πρότυπων από τα πειραματικά σχολεία. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να διαφωνούμε. Όμως, η επιχειρηματολογία μας αναπτύχθηκε έντονα και δεν υπήρξε αντίδραση επί του εξής σημείου: Δεν μπορεί το ίδιο σχολείο να παίζει και τους δύο ρόλους. Για να κάνουμε πειραματική διδασκαλία, διοίκηση, έλεγχο βιβλίων, μεθόδων και λοιπά, το δείγμα των μαθητών πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικό. Δεν ακούστηκε καμμία αντίρρηση για το γεγονός ότι οι εξετάσεις, που ίσχυαν μέχρι τώρα, δεν παράγουν αντιπροσωπευτικό δείγμα. Υπάρχει και η αντίρρηση ότι ενδεχομένως και η κλήρωση να μην παράγει αντιπροσωπευτικό δείγμα. Να το συζητήσουμε. Πάντως οι εξετάσεις σίγουρα δεν παράγουν τυχαίο δείγμα. Στα άρθρα 16 έως 28, ρυθμίζεται το ζήτημα της επιλογής στελεχών. Η βασική αλλαγή που κάνει το νομοσχέδιό μας, είναι να καταργήσει την περιβόητη συνέντευξη ενώπιον των συμβουλίων επιλογής. Δεν άκουσα κανέναν - και ειλικρινά στον εκπαιδευτικό χώρο δεν θα βρεθεί κανείς - να υποστηρίξει ότι αυτό που συνέβαινε τις περασμένες δεκαετίες, έχει ίχνος αντικειμενικότητας και αξιοκρατίας. Ίχνος! Όλοι γνώριζαν και γνωρίζουν από πριν, ποιος θα γίνει διευθυντής και σε ποιο σχολείο. Ξέρουμε πολύ καλά το όργιο πελατειακής λογικής και κομματοκρατίας, που μέσω της συνέντευξης αναδείκνυε διευθυντές στα σχολεία είτε τους αρεστούς του εκάστοτε Υπουργού ή του εκάστοτε διοικητικού μηχανισμού του εκάστοτε διευθυντή εκπαίδευσης. Υπερασπίζεται κανείς αυτό το καθεστώς; Το αντικαθιστούμε, λοιπόν, αυτό με τη δημοκρατία. Από ορισμένους συναδέλφους, φίλους και εκπαιδευτικούς υπάρχει μια πολυ εύλογη αντίρρηση, πως θα λειτουργήσει αυτό. Δύο απαντήσεις έχουμε σε αυτό. Πρώτον, ας το αφήσουμε - για μια διετία πρόκειται - να το δούμε, να δοκιμαστεί στην πράξη, να δούμε αν είναι οι εκπαιδευτικοί άξιοι της εμπιστοσύνης μας. Γιατί σπεύδουμε εκ των προτέρων να το απορρίψουμε; Δεύτερη απάντηση. Έχουμε εμπειρία. Εδώ και αρκετά χρόνια οι υποδιευθυντές στα σχολεία επιλέγονται από τα επηρεσιακά συμβούλια κατόπιν γνώμης των συλλόγων διδασκόντων. Η εμπειρία, λοιπόν, από τα αρκετά χρόνια που εφαρμόζεται αυτή η διάταξη έχει δείξει ότι δεν δημιουργούνται προβλήματα και μάλιστα οι σύλλογοι διδασκόντων επιλέγουν απολύτως τους υποδιευθυντές τους, κατά 100%. Εδώ εισάγουμε μία διάταξη που δίνει κατά το 1/3 δικαιώματα. Όταν έχουμε μία θετική εμπειρία στο σύνολο και εισάγουμε μια διάταξη πιλοτικά, δοκιμαστικά, για μια διετία, γιατί αυτή η αντίδραση; Ποιος φοβάται τη δημοκρατία στα σχολεία; Δύο παρατηρήσεις, κύριε Υπουργέ. Νομίζουμε ότι στα μοριοδοτούμενα κριτήρια θα πρέπει το δεύτερο πτυχίο να μοριοδοτείται σε κάθε περίπτωση, εκτός από εκείνη για την οποία ήταν προσόν διορισμού. Να μην υπάρχουν άλλες εξαιρέσεις. Επίσης, όσον αφορά το δικαίωμα υποψηφιοτήτων θα θέλαμε και οι εκπαιδευτικοί του κλάδου ΤΕ, που διδάσκουν τα εργαστηριακά μαθήματα, να έχουν τη δυνατότητα να θέτουν υποψηφιότητα ακριβώς για τα εργαστηριακά κέντρα, στα οποία διδάσκουν. Τέλος, μια κουβέντα για το άρθρο 33 και την ακύρωση των διαγραφών φοιτητών. Απ' ό,τι ακούστηκε, μόνο ένα ίδρυμα έχει προχωρήσει σε διαγραφές. Νομίζω ότι από την κουβέντα και στην επιτροπή αλλά και εδώ, αποδείχτηκε ότι από αυτούς που περιφρονητικά αποκαλείτε «αιώνιους φοιτητές», αυτοί που θα ήθελαν κάποια στιγμή να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, είναι ένα ποσοστό - όπως είπαν και οι πανεπιστημιακοί συνάδελφοι Βουλευτές - που δεν ξεπερνά το 5%. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Όλοι αυτοί, λοιπόν, δεν επιβαρύνουν κατά κανέναν τρόπο οικονομικά ούτε τον προϋπολογισμό του κράτους ούτε τους προϋπολογισμούς των ιδρυμάτων. Γιατί, λοιπόν, αυτή η πρεμούρα να διαγράφουμε αυτά τα παιδιά, όταν μάλιστα το ποσοστό αυτών που κάποια στιγμή θα θελήσουν να πάρουν το πτυχίο τους είναι τόσο μικρό, 5%; Γιατί, λοιπόν, σε αυτά τα παιδιά να κόψουμε το δρόμο; Δεν ακούστηκε κάποιος πραγματικός αντίλογος. Κλείνοντας, αγαπητοί συνάδελφοι, θα θέλαμε στην υπουργική τροπολογία για τη θητεία των οργάνων, κύριε Υπουργέ, να προστεθεί και η περίπτωση που έχει λήξει η θητεία ή εκκρεμεί η εκλογική διαδικασία. Να προστεθεί και αυτή στην παράγραφο 2 της τροπολογίας. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανακοινώνω ότι ο κύριος Υπουργός κατέθεσε τις νομοτεχνικές βελτιώσεις στα Πρακτικά της Βουλής. Παρακαλώ τις υπηρεσίες, μετά τη μονογραφή που έβαλα, να τις φωτοτυπήσουν και να διανεμηθούν στους συναδέλφους. Παρακαλώ τον κ. Θεόδωρο Φορτσάκη εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας, να ανέβει στο Βήμα και να πάρει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε συζητήσει αρκετά πάνω στο θέμα της αρχής του νομοσχεδίου και έτσι δεν θα αναφερθώ πλέον σε αυτό. Θα πω μονάχα ένα πράγμα και θα κάνω ορισμένες παρατηρήσεις, κύριε Υπουργέ, για τα άρθρα και συγκεκριμένες προτάσεις. Επί της αρχής, θα ήθελα να πω μονάχα τούτο. Χθες το βράδυ έγινε μια μεγάλη συγκέντρωση, η οποία είχε ως θέμα την αλλαγή στην παιδεία. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι διαπιστώνουμε πως το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας αλλά και της σχολικής - γυμνάσια, λύκεια - κοινότητας δεν συναινούν, είναι αντίθετα με τις αλλαγές που επιχειρούνται. Αυτό, κύριε Υπουργέ, αν μη τι άλλο δείχνει πως είναι εξαιρετικά λυπηρό ότι το Υπουργείο και η Κυβέρνηση, δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν ότι αυτές οι αλλαγές είναι αλλαγές που η μάζα των καθηγητών, των πανεπιστημιακών αλλά και των σχολείων, δεν τις δέχονται. Θα πρέπει, νομίζω πραγματικά να εκφράσουμε τη μεγάλη μας λύπη, διότι η έλλειψη συζήτησης μάς οδηγεί σε λύσεις οι οποίες είναι αυθαίρετες και έχουν απέναντί τους όλη την πανεπιστημιακή και σχολική κοινότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι παραπονέθηκαν για την έλλειψη συνεννόησης, όλοι εξέφρασαν την επιθυμία η παιδεία να αποτελεί αντικείμενο συναίνεσης και συζήτησης και όλοι υπογράμμισαν ότι οι αλλαγές που γίνονται είναι αποσπασματικές, αλλαγές που οδηγούν στο παρελθόν και δεν έχουν επιτέλους ένα γενικότερο σχέδιο. Η αντίθεση σε μία διάταξη ή και στο σύνολο των διατάξεων του παρελθόντος, είναι δικαίωμα του καθενός και εκφράζει μία σεβαστή άποψη. Όμως, το να μην έχουμε κάποιο σχέδιο ή όραμα γι' αυτό που ακολουθούμε, αυτό μας οδηγεί σε ένα καθεστώς πραγματικά διάλυσης. Και αυτό είναι πραγματικά κρίμα. Θα ήθελα να εστιάσω σε παρατηρήσεις σχετικά με το πρώτο κεφάλαιο, ως προς τις αλλαγές στο ωρολόγιο πρόγραμμα. Στην προηγούμενη ομιλία μου επί της αρχής έκανα την πρόταση - και νομίζω ο κύριος Υπουργός είπε ότι θα τη λάβει υπόψη του - για τη δημιουργία ενός επιστημονικού φορέα, ο οποίος θα ασχοληθεί πραγματικά με τον τρόπο με τον οποίο θα οργανώνεται το διδακτικό και το ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων. Σήμερα στο πανεπιστήμιο έχουμε μία εκδήλωση για μία μεγάλη προσωπικότητα τον Ζαν Ζε, ένα σπουδαίο Γάλλο σοσιαλιστή, ο οποίος ήταν Υπουργός Παιδείας του Λαϊκού Μετώπου του 1936 του Λεόν Μπλουμ. Είχε ιδιαίτερο δεσμό με το πανεπιστήμιό μας, διότι ήταν επίτιμος διδάκτωρ. Είχε επισκεφθεί την Αθήνα σε μία εντελώς συμβολική στιγμή, την ώρα που άρχιζε η δικτατορία του Μεταξά και είχε εκφράσει τις ρηξικέλευθες απόψεις του για την παιδεία και στην Αθήνα. Θα είμαι ομιλητής το απόγευμα στο πανεπιστήμιο σε αυτήν την εκδήλωση. Είδα ότι ο Ζαν Ζε από το 1936, είχε προτείνει και είχε θεσμοθετήσει την αυτονομία των σχολείων για την επιλογή των προγραμμάτων τους, μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο που έδινε τις γενικές κατευθύνσεις, που ήταν η διεύρυνση της παιδείας κατά το δυνατόν, η πρόσβαση στη γενικότερη κουλτούρα αλλά και ο επαγγελματικός προσανατολισμός. Μακάρι αυτό το παλιό παράδειγμα να αποτελέσει πρότυπο που θα μπορούμε να ακολουθήσουμε και εμείς, έστω με καθυστέρηση ογδόντα ετών. Θα ήθελα να κάνω ορισμένες συγκεκριμένες παρατηρήσεις για συγκεκριμένα μαθήματα, μιας και δεν έχουμε τη δυνατότητα να έχουμε έναν τέτοιον φορέα αυτήν τη στιγμή στη χώρα μας. Πρώτα - πρώτα, το μάθημα της Φυσικής δεν περιλαμβάνεται στην ομάδα προσανατολισμού σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής, με αποτέλεσμα κάποιος να εισάγεται σε τμήματα Πληροφορικής, χωρίς να έχει εξεταστεί στη Φυσική. Η Φυσική όμως, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του μέρους των σπουδών των τμημάτων αυτών. Για το μάθημα της Φυσικής, παρατηρώ επίσης ότι δεν αποτελεί μάθημα γενικής παιδείας, παρ' ότι είναι θεμελιώδης λίθος όλων των θετικών επιστημών. Γιατί θεωρείται, παραδείγματος χάριν, τόσο σημαντική η Βιολογία, που εντάσσεται στα μαθήματα γενικής παιδείας και δεν θεωρείται η Φυσική που εξαιρείται; Τα ίδια ισχύουν και για τη Χημεία. Για το μάθημα της Αρχαίας Ελληνικής και της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας μίλησα ήδη και ελπίζω ότι ο κύριος Υπουργός θα λάβει πολύ σοβαρά υπ' όψιν του τη μεγάλη σημασία του. Να επανέλθει το μάθημα αυτό στη διδασκαλία. Θυμίζω ότι σήμερα μόνο με βάση μία εγκύκλιο της κ. Γιαννάκου - μια παλιά εγκύκλιο - διδάσκεται αυτό το μάθημα για τελευταία φορά εφέτος. Έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι το μάθημα της Πληροφορικής δεν εισάγεται ως μάθημα γενικής παιδείας, παρά τη σημασία που έχει για την εποχή μας, όπου βεβαίως κυριαρχεί η χρήση των υπολογιστών και του διαδικτύου, έστω και αν εμείς εδώ, στη Βουλή, επιμένουμε να αγνοούμε ότι έχουμε φτάσει στην εποχή των υπολογιστών και του διαδικτύου. Όσον αφορά το μάθημα της Κοινωνιολογίας, για το οποίο έχουμε δεχτεί διαμαρτυρίες ακόμη και από τα πανεπιστήμια - το Πάντειο Πανεπιστήμιο πολύ εμπεριστατωμένα έχει κάνει ένα ενδιαφέρον υπόμνημα και διευκρινίζει τη θέση του - δεν αποτελεί μάθημα γενικής παιδείας, παρά τη σπουδαιότητά του για την προετοιμασία των νέων μας για την αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων. Και κλείνω τον κατάλογο αυτό, αναφερόμενος στο μάθημα Στοιχεία Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, το οποίο δεν αποτελεί πανελλαδικά εξεταζόμενο μάθημα, όπως προέβλεπε το σύστημα Αρβανιτόπουλου, παρ' ότι το μάθημα αυτό προετοιμάζει τους μαθητές για τις μετέπειτα σπουδές τους σε τμήματα κοινωνικών επιστημών των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και συμβάλλει στην εμπέδωση της δημοκρατικής συνείδησης. Για την τράπεζα θεμάτων έχει γίνει αρκετή συζήτηση. Θα πω μονάχα ότι και για τη Γ΄ λυκείου, η κατάργησή της κρίνεται αρνητικά. Θα έπρεπε η τράπεζα θεμάτων να μην καταργηθεί αλλά να βελτιωθεί. Δεν νοείται να μην υπάρχει μια τράπεζα θεμάτων σε ένα κράτος, όπου η διδασκαλία πρέπει να έχει μια ενότητα, ακόμη κι αν αφήνουμε αυτονομία, όπως το προτείνουμε, στους διδάσκοντες για προσαρμογή, ανάλογα με τις παραδόσεις και τις ικανότητες του συγκεκριμένου σχολείου. Ωστόσο, είναι κρίσιμο να αντιληφθούμε ότι θα πρέπει να διασφαλίζεται ένα ευρύτερο πλαίσιο διδασκαλίας και η δυνατότητα άσκησης ελέγχου σε αυτό το πλαίσιο. Ήμουν, κύριε Υπουργέ, το Σαββατοκύριακο στο Άργος και το Ναύπλιο και με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι εκεί δεν ξέρουν να κλαδεύουν και να μπολιάζουν τα δέντρα οι δικοί μας άνθρωποι και αναγκάζονται να καταφεύγουν στις γνώσεις μεταναστών, ιδίως Αλβανών οι οποίοι τα ξέρουν ακόμη όντας πιο κοντά στη γη. Σκέφτηκα ότι θα πρέπει να σας προτείνω να δείτε τη δυνατότητα να δημιουργηθούν γυμνάσια και λύκεια αγροτικού χαρακτήρα. Δηλαδή, τα παιδιά τα οποία θα μείνουν κοντά στη φύση και τα οποία δεν έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν στις σπουδές τους διαφορετικά ή κάνουν την επιλογή αυτή, να μπορούν να στραφούν στην καλλιέργεια της γης, χωρίς να χάνουν τη γενική τους κουλτούρα, και να είναι σε επαφή με τη γη, την οποία πρέπει να ξανακαλλιεργήσουμε και να μην την εγκαταλείψουμε και να δέχονται τις γνώσεις αυτές, τις οποίες έχουμε πια ξεχάσει. Για το άρθρο 6, για την επανασύσταση ειδικοτήτων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, θα ήθελα να πω ότι εμείς κατ' αρχάς, είμαστε θετικοί να επανασυσταθούν αυτές οι ειδικότητες, πολλές από τις οποίες χρειάζονται. Φοβάμαι ότι δεν έχει γίνει αρκετή μελέτη για το ποιες χρειάζονται και ποιες όχι. Φοβάμαι, επίσης, ότι η επιλογή αυτών που επανέρχονται, γίνεται λιγάκι μηχανικά, με βάση κομματικές δεσμεύσεις και προοπτική, ας το πούμε έτσι, μικροπολιτικής. Νομίζω ότι και η προηγούμενη κυβέρνηση, όσον αφορά τους διαθέσιμους, είχε φροντίσει να επανέλθουν και είχε ανοίξει την οδό των ΙΕΚ, των νοσοκομείων και των βρεφονηπιακών σταθμών. Νομίζω ότι θα μπορούσε να τους είχε απορροφήσει εκεί. Αυτήν την ώρα, απ' ό,τι έχω αντιληφθεί, είναι περίπου δυόμισι χιλιάδες αυτοί που είχαν απομακρυνθεί, από τους οποίους μια τριακοσαριά έχουν συνταξιοδοτηθεί. Οι υπόλοιποι, αντιλαμβάνομαι, ότι κρατούν τη δυνατότητα είτε να έρθουν στις ειδικότητες που ανοίγετε είτε να πάνε στα τρία αυτά πεδία, τα οποία ανέφερα προηγουμένως. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Στο άρθρο 10- μπαίνω στο δεύτερο κεφάλαιο για τα πειραματικά - να προστεθεί στην παράγραφο 4 η πρόβλεψη ότι τα πειραματικά σχολεία προάγουν την εκπαιδευτική έρευνα στην πράξη, σε συνεργασία με τις αντίστοιχες σχολές ή τμήματα των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, πράγμα που αποτελεί σκοπό των προτύπων πειραματικών σχολείων κατά το ν.3966/2011 αλλά δεν περιέχεται στο νομοσχέδιο. Επίσης, να προστεθεί στην παράγραφο 6 η πρόβλεψη ότι τα πρότυπα και τα πειραματικά συνεργάζονται με τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και με το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, για την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών της ευρύτερης εκπαιδευτικής κοινότητας, που επίσης αποτελεί σκοπό των προτύπων - πειραματικών σχολείων, κατά τον ίδιο νόμο αλλά δεν περιέχεται στο νομοσχέδιο. Κι επίσης, να προστεθεί στο άρθρο 10 παράγραφος, σύμφωνα με την οποία στα πρότυπα και πειραματικά λειτουργούν όμιλοι με στόχο να υποστηρίξουν τη δημιουργικότητα, την καινοτομία και να αναπτύξουν τις ιδιαίτερες ικανότητες και κλήσεις των μαθητών, διότι και αυτό αποτελεί σκοπό των προτύπων - πειραματικών, σύμφωνα με το νόμο αλλά δεν περιέχεται στο νομοσχέδιο. Δεχθήκατε και το Μαράσλειο για το πειραματικό και σας ευχαριστώ. Ως προς την κατάργηση των εξετάσεων, θα ήθελα να πω ότι δεν θα επανέλθω, διότι το έχουμε συζητήσει. Πρόκειται για επιδόσεις, οι οποίες είναι από άριστα έως κάτω του μετρίου, διότι οι εξετάσεις δεν λειτουργούν ως φίλτρο υπέρ των αρίστων στα πρότυπα πειραματικά σχολεία αλλά ως μία δέσμευση - συμβόλαιο συνεργασίας μεταξύ σχολείου και μαθητή και οι εξετάσεις αυτές μας χρειάζονται, διότι δημιουργούν το αίσθημα στο μαθητή ότι διεκδικεί και κερδίζει ένα καλό σχολικό περιβάλλον και συνεπώς, διαθέτει ισχυρή θέληση να συμβάλει στη διατήρησή του. Εκ των πραγμάτων, τα πρότυπα πειραματικά σχολεία…
Κύριε Φορτσάκη, θα σας παρακαλέσω να συντομεύσετε. Ήδη σας έχω δώσει τρία λεπτά παραπάνω.
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι πολύ σύντομος. Ξέρετε, όμως, το θέμα είναι να κάνουμε και συγκεκριμένες προτάσεις.
Εγώ ξέρω ότι πήρατε τρία λεπτά παραπάνω.
Εντάξει, αλλά…
Εντάξει, σας αφήνω ακόμα λίγο αλλά να σκεφτούμε τους άλλους συναδέλφους.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, ευχαρίστως, αλλά ξέρετε το θέμα είναι να πούμε και κάτι συγκεκριμένο. Διότι το να ερχόμαστε και να λέμε γενικολογίες…
Μην κάνουμε κουβέντα. Συγκεκριμένο - ξεσυγκεκριμένο, αυτός είναι ο χρόνος!
Ωραία. Λέω, λοιπόν, ως προς τις εξετάσεις, ότι αυτές λειτουργούν περισσότερο ως μία δέσμευση - συμβόλαιο. Θα ήθελα να υπογραμμίσω εδώ ότι δεν έχει γίνει, νομίζω, αντιληπτό ότι άλλο είναι το τυχαίο δείγμα και άλλο είναι το αντιπροσωπευτικό δείγμα. Εσείς, κύριε Υπουργέ, μιλάτε για τυχαίο δείγμα, ενώ προφανώς θα θέλατε να έχετε διασφαλίσει ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα. Όμως, η κλήρωση δεν διασφαλίζει αντιπροσωπευτικότητα, διότι οι χώροι που γίνεται η κλήρωση, είναι χώροι τυχαίου δείγματος, το οποίο δεν περιέχει τα στοιχεία εκείνα που επιβάλλει η αντιπροσωπευτικότητα. Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, σε λιγότερο από δύο λεπτά, λέγοντας ότι οι διευθυντές των προτύπων και πειραματικών δεν μπορούν να επιλέγονται με τον ίδιο τρόπο όπως οι υπόλοιποι διευθυντές, διότι θα καταλήξουμε να έχουμε στα σχολεία αυτά διευθυντές με λιγότερα τυπικά προσόντα από ό,τι οι διδάσκοντες. Επίσης, θα ήθελα να πω ότι θα ήταν καλύτερα να έχουν οι διευθυντές αυξημένα τυπικά προσόντα, συνεπώς να μοριοδοτούνται περισσότερο αυτά και λιγότερο το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας του συλλόγου διδασκόντων και τα δώδεκα μόρια της ψηφοφορίας του συλλόγου διδασκόντων, να αντικατασταθούν με μοριοδότηση της διδασκαλίας των δημοσιεύσεων και των επιστημονικών επιδόσεων. Ως προς το Κεφάλαιο Γ΄, πολύ σύντομα υπογραμμίζω ότι η επιλογή των στελεχών πρέπει να γίνεται με βάση τη διδακτική εμπειρία αλλά και τη διοικητική εμπειρία, δηλαδή την ευρύτερη εκπαιδευτική εμπειρία, διότι καταλήγουμε να μη μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εκείνους που έχουν επί χρόνια καταναλώσει τις προσπάθειές τους σε θέσεις διοίκησης της παιδείας. Να μοριοδοτούνται επαρκώς τα μεταπτυχιακά. Σήμερα μεταπτυχιακό και διδακτορικό παίρνουν πέντε μονάδες, ενώ μόνο του το μεταπτυχιακό παίρνει τέσσερις. Να μπορέσει να ενισχυθεί περισσότερο το διδακτορικό και λιγότερα να δοθούν στους τίτλους διδασκαλείων εκπαίδευσης. Να έχουμε στο νου ότι η πρόταση που είχα κάνει για τη δημιουργία σχολής στελεχών διοίκησης εκπαίδευσης, θα πρέπει να δρομολογηθεί. Για το μεταξύ διάστημα, προτείνω να φύγουμε από την υπάρχουσα διαδικασία της εκλογής και να πάμε σε έναν πανελλήνιο διαγωνισμό, οργανωμένο μέσα στο πλαίσιο του ΑΣΕΠ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή ο χρόνος είναι πιεστικός, δεν θα κάνω τις υπόλοιπες προτάσεις που είχα στο νου μου να κάνω. Θα τις καταθέσω εγγράφως. Κλείνω, λέγοντας ότι είναι άδικο να περιορίζονται οι υποψηφιότητες των διευθυντών σχολικών μονάδων μόνο στις δύο σχολικές μονάδες. Θα πρέπει να ανοίξει η εκλογή, αν και βεβαίως είναι προφανές, ότι όταν κάποιον δεν τον γνωρίζουν οι σύλλογοι διδασκόντων, δεν πρόκειται να τον ψηφίσουν. Είναι λυπηρό, κύριε Υπουργέ, που δεν έχουμε περισσότερο χρόνο. Έχουμε που έχουμε παντελή έλλειψη συζήτησης και διαβούλευσης πριν το νομοσχέδιο, δεν έχουμε και χρόνο να συζητήσουμε τα ουσιώδη ζητήματα και καταναλώνουμε τις ομιλίες μας σε γενικότητες, οι οποίες τελικά δεν είναι χρήσιμες για τα ζητήματα που μας ενδιαφέρουν. Είναι πραγματικά λυπηρό που συμβαίνει αυτό στη δική μας τη Βουλή. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Για να μη χαρακτηριστώ από προσωπική εύνοια ή κομματικό πατριωτισμό - γιατί είναι γνωστό ότι ο κ. Φορτσάκης είναι φίλος μου - του έχω πάρει το μισό χρόνο από τη δευτερολογία του και είναι γραμμένο στο χαρτί γι' αυτόν που θα με διαδεχτεί. Παρακαλώ, να έρθει στο Βήμα η ειδική αγορήτρια της Χρυσής Αυγής, η κ. Δέσποινα Σβερώνη - Χονδρονάσιου. Έχετε τον λόγο για οκτώ λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κύριος Πρωθυπουργός, μιλώντας για την παιδεία, είπε ότι οι επιλογές αυτές - για την παιδεία, δηλαδή - δεν είναι ιδεολογικά ουδέτερες. Και εμείς αυτό ακριβώς φοβόμαστε. Το μεγάλο πρόβλημα για σας, κύριοι της Κυβέρνησης, είναι ακριβώς τα αριστεία και τα πολλά πρότυπα σχολεία. Ο πόλεμος κατά των αρίστων, ήταν πάντα ένα δημοφιλές άθλημα των λαϊκιστών. Για κάθε επιτυχόντα μαθητή στα ΑΕΙ, υπάρχουν δεκαπέντε τουλάχιστον που μένουν απ' έξω. Εάν τώρα μπορείς να μειώσεις τον επιτυχόντα, αυτόν δηλαδή που έχει το αριστείο και να κολακεύσεις τους άλλους, τότε έχεις μία έτοιμη κοινωνική βάση. Επανερχόμαστε στη δεκαετία του 1980. Ποιες ήταν οι πληγές στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της πατρίδας μας τα τελευταία σαράντα χρόνια; Ήταν η αυτοαναφορικότητα, η αδυναμία στη λογοδοσία, η εξουσία των φοιτητοπατέρων των κομματικών παρατάξεων, η βία και η αυθαιρεσία. Όλα αυτά επιστρέφουν πανίσχυρα. Έχουμε πανίσχυρους κομματικούς που είναι απαραίτητοι για τη διατήρηση των δυνάμεων του αριστερίστικου μπλοκ στα ΑΕΙ. Στόχος της Κυβέρνησης, είναι ο κρατικός συντεχνιασμός που παραδίδει την παιδεία στους κομματικούς στρατούς της Κυβέρνησης, ο σοσιαλιστικός εξισωτισμός - προς τα κάτω δηλαδή - που κολακεύει τη μετριότητα και την ανεπάρκεια και ο εθνικολαϊκισμός που απομονώνει τη χώρα από τον υπόλοιπο κόσμο. Με το νομοσχέδιο αυτό, εν πολλοίς επιβάλλεται το μέτριο και εκπαιδευτικά έρχεται μία απομόνωση στη χώρα μας. Ξέρετε, αυτή η απομόνωση στην παιδεία θα κάνει πολύ μεγαλύτερη ζημιά απ' αυτήν την οικονομική ζημιά που βιώνουμε. Η παιδεία πρέπει να στοχεύει στην υπέρβαση των σημερινών ορίων της, για να μπορέσει η χώρα να ξεφύγει από την παγίδα της ημιμάθειας και της προχειρότητας στη δημόσια ζωή. Αντί να προχωράμε μπροστά σε έναν τομέα που η χώρα μας έχει παράδοση - στην παιδεία η χώρα μας έχει παράδοση - δυστυχώς βαίνουμε πίσω ολοταχώς. Δεν υπάρχει κάτι νέο και ελπιδοφόρο. Αντίθετα, καταργεί ό,τι καλό μπορεί να έκαναν οι προηγούμενοι, λες και έφταιγαν οι μεταρρυθμίσεις και όχι η κομματικοκρατία και η έλλειψη αξιολόγησης. Αντί, δηλαδή, να επιχειρεί να ανοίξει ένα δρόμο για το μέλλον, επιμένει σε μία αυταρέσκεια και σε μία καταγγελία των άλλων και τελικά φθάνει μόνη της στην απομόνωση. Γι' αυτό, τελευταία είδαμε να καταργούνται αγγλόφωνα τμήματα σε ΑΕΙ, που είχαν σαν σκοπό να προσελκύσουν και ξένους φοιτητές στη χώρα μας και να γίνονται αλλαγές στο σύστημα μέτρησης των πιστωτικών μονάδων για την απονομή των πτυχίων. Είναι αυτό που είπαμε για την ισότητα προς τα κάτω. Υπάρχει κίνδυνος δε, τα ελληνικά πτυχία να μην αναγνωρίζονται από άλλες ευρωπαϊκές χώρες και τα παιδιά μας να αποκλειστούν από το πρόγραμμα της ανταλλαγής φοιτητών, το Πρόγραμμα «ERASMUS». Όλο αυτό το δικό σας εκπαιδευτικό σύστημα, είναι αντίθετο με το σύστημα που ορίζεται από τη διαδικασία της Μπολόνια, η οποία συνδέει ΑΕΙ σαράντα έξι χωρών. Θα ξεκινήσω επί τροχάδην να αναφέρομαι στα άρθρα.
Κυρία Σβερώνη, θα μου επιτρέψετε να σταματήσω λίγο το χρόνο σας, για να κάνω μία ανακοίνωση προς το Σώμα, πριν μπείτε στα άρθρα;
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα έξι μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Στυλίδας του Νομού Φθιώτιδας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ευχαριστώ πολύ, κυρία Σβερώνη.
Όσον αφορά το άρθρο 1, λοιπόν, από τα μαθήματα γενικής παιδείας απουσιάζουν τα Αρχαία Ελληνικά. Τα Αρχαία Ελληνικά είναι το βασικό τμήμα της εθνικής μας κληρονομιάς. Τώρα, ο κύριος Υπουργός είπε: «Και μια ώρα Νέων Ελληνικών». Η κλασική παιδεία, όμως, αυτή η παιδεία που παίρναμε οι Έλληνες στο σχολειό μας μέχρι και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ήταν αυτή που μας έκανε να ξεχωρίζουμε σαν επιστήμονες οπουδήποτε στον κόσμο. Είναι αυτό που είπε ο κύριος Πρωθυπουργός μας, ότι οι δικοί μας οι επιστήμονες είναι καταπληκτικοί όταν εμφανίζονται στο εξωτερικό. Ξέρετε γιατί; Έχουν μείνει ακόμα κάποια δείγματα της παλιάς παιδείας. Δηλαδή μέχρι και το λύκειο λαμβάναμε γνώσεις γενικής παιδείας και η εξειδίκευση γινόταν - ή πρέπει να γίνεται - στα πανεπιστήμια. Αυτό, όμως, εμείς τώρα το απεμπολούμε, διότι λέμε ότι δεν χρειάζεται ο γιατρός και ο μαθηματικός να γνωρίζουν αρχαία. Όμως, είναι δυνατόν να υπάρχει Έλληνας γιατρός που δίνει τον όρκο στον Ιπποκράτη ή Έλληνας μαθηματικός, με τους τόσους αρχαίους μας, όπως τον Θαλή, τον Πυθαγόρα, και να μη γνωρίζει στοιχεία της αρχαίας ελληνικής γλώσσης; Είναι δυνατόν κάποιος να είναι νομικός και να του πούμε «δεν χρειάζεται να γνωρίζεις Μαθηματικά»; Μα, τα Μαθηματικά είναι αρμονία. Η αρμονία του σύμπαντος είναι τα Μαθηματικά. Και ποιος λέει ότι τα νομικά δεν είναι Μαθηματικά, εφόσον υπάρχει η μείζων και η ελάσσων πρόταση και μετά έρχεται το συμπέρασμα; Όλα, όμως, αυτά εμείς τα έχουμε χαρακτηρίσει με τον άλφα ή βήτα τρόπο. Θεωρούμε ότι δεν χρειάζονται αυτά ως μαθήματα βασικής γενικής παιδείας. Θεωρούμε ότι θα πρέπει να αποκλίνουμε από αυτό που είχαμε, γιατί το θεωρούμε στερεότυπο και κάνει κακό. Και ούτε λίγο ούτε πολύ τι κάνουμε; Θα μου επιτρέψετε μια λαϊκή έκφραση: «παίζουμε μπιλιάρδο» σε βάρος της νεολαίας μας. Δηλαδή δεν έχουμε αναλογιστεί ότι τελικά οι γενιές αυτές που έρχονται, θα είναι στο τέλος γενιές αμόρφωτες - γενιές γραμματισμένες, αλλά γενιές αμόρφωτες - γιατί θα τους λείπει αυτό το βασικό, «το της βασικής ελληνικής παιδείας». Υπάρχει δαιμονοποίηση της τράπεζας θεμάτων από τη σημερινή Κυβέρνηση, όπως είπα και όταν ανέπτυξα επί της αρχής το νομοσχέδιο. Από την άλλη πλευρά υπάρχει θεοποίηση της τράπεζας θεμάτων. Υπάρχει επανασύσταση, βέβαια, κάποιων ειδικοτήτων για τα τεχνικά, τα επαγγελματικά λύκεια, που είχαν εκλείψει, με αποτέλεσμα να προσέρχονται πλέον μαθητές και να τους σπρώχνουμε στην ιδιωτική παιδεία. Με αυτό το οποίο τα βάζετε πάρα πολύ εσείς, κύριε Υπουργέ, όπως είπα και στην αρχή, είναι με την αριστεία, με τα πρότυπα πειραματικά σχολεία - είναι κάτι το οποίο είναι έξω από τη δική σας τη φιλοσοφία και τη λογική - επειδή ακριβώς ενδιαφέρεστε να έχετε τις επόμενες μέρες, τα επόμενα χρόνια έναν έτοιμο κομματικό στρατό. Και όσο περισσότερο χαϊδεύεις τα αφτιά των μαθητών με λιγότερα μαθήματα και λιγότερη ύλη και όσο περισσότερο χαϊδεύεις τα αφτιά των φοιτητών δίνοντάς τους τη δυνατότητα να συνδιαχειρίζονται τα πανεπιστήμια όπως αυτοί νομίζουν, τόσο περισσότερο θα είσαστε σίγουροι εσείς και κάποιοι άλλοι ότι αυτοί δεν πρόκειται ποτέ να φύγουν από τις τάξεις τις δικές σας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Εμείς αντιδρούμε φυσικά σε όλο αυτό το νομοσχέδιο και στα άρθρα και αυτό που θέλουμε να τονίσουμε, είναι ότι υπάρχει έντονος νεποτισμός και κομματισμός. Δεν είναι δυνατόν να επιλέγονται περιφερειακοί διευθυντές, σχολικοί σύμβουλοι, διευθυντές σχολείου όπως επιλέχθησαν και τώρα στις δεκατρείς περιφέρειες, όπου όντως από τους τετρακόσιους υποψηφίους - ω του θαύματος! - αυτοί που είχαν τα περισσότερα προσόντα ήταν όσοι, είτε ανήκαν στο ΣΥΡΙΖΑ είτε ανήκαν στους ΑΝΕΛ, στους συγκυβερνώντες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δεν είχατε δηλαδή ούτε καν τη λεπτότητα και την ευαισθησία να αμβλύνετε λίγο τους ορίζοντες, να βάλετε και κανέναν απολιτίκ - αν θέλετε - και να μην είναι όλοι τόσο έντονα - που δεν είναι κακό - πολιτικοποιημένοι - κομματικοποιημένοι. Και αυτό, επίσης, το οποίο δεν μπορούμε εμείς να ανεχθούμε, είναι το ότι επαναφέρετε τους αιώνιους φοιτητές. Μας λέτε ότι υπάρχουν κάποιοι φοιτητές που εργάζονται. Μα, υπάρχει πουθενά πανεπιστήμιο στον κόσμο, που να έχει αιώνιους φοιτητές; Ναι, υπάρχουν κάποια τμήματα στον Καναδά, κάποια τμήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Όταν κάποιος είναι εργαζόμενος, για παράδειγμα, μπορεί να πάρει συγκεκριμένα μαθήματα. Όμως, είναι άλλο οι εργαζόμενοι φοιτητές και άλλο οι φοιτητές που πήγαν ως φοιτητές και κάνουν καριέρα ως συνδικαλιστές. Διότι αργότερα μετά το συνδικαλισμό, θα πάρουν και κάποιον υπουργικό θώκο. Αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Αν, πράγματι, μας ενδιαφέρει αυτό που λέγεται «παιδεία», θα πρέπει να βάλουμε και εκεί ένα φρένο. Δεν μπορούμε να αφήνουμε αιώνια τους φοιτητές να γεμίζουν τα αμφιθέατρα και να υπερφορτώνουν, αν θέλετε, και τις ίδιες τις πανεπιστημιακές σχολές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Επίσης…
Κυρία συνάδελφε, επειδή έδειξα ανοχή σε όλους, δείχνω και σε εσάς, παρά το γεγονός ότι σας έχω δώσει δυόμισι λεπτά παραπάνω.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Καθυστερώ λίγο, αλλά ξέρετε, ήρθα κατευθείαν εδώ από την Επιτροπή Δεοντολογίας και είχα τα άλλα έγγραφα.
Εντάξει, κυρία συνάδελφε, μην αγχώνεστε. Θα έχετε ένα λεπτό επιπλέον.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ίσως θα πρέπει να μου δώσετε και λίγο επιπλέον χρόνο στη δευτερολογία μου, για να μπορέσω να βάλω τα πράγματα σε μία τάξη. Γι' αυτούς τους λόγους, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αλλά και για όλα εκείνα βέβαια που σας είπα και όταν ανέπτυξα το νομοσχέδιο επί της αρχής, εμείς λέμε με πόνο ψυχής ότι θα ψηφίσουμε «όχι». Διότι εμείς πιστεύουμε στ' αλήθεια σε μια παιδεία ελληνική, σε μια παιδεία στην οποία θα πρέπει όλα τα κόμματα, όπως σας είπα όταν ανέπτυξα επί της αρχής το νομοσχέδιο, να δέσουμε τα χέρια μας και να δώσουμε μια υπόσχεση ότι, πράγματι, θα αγωνιστούμε για το αύριο των παιδιών μας. Και αυτό, δυστυχώς, δεν το βλέπω. Και επειδή όλοι κοπτόμαστε γι' αυτό που λέγεται δημόσια παιδεία, θα ήθελα να μου πει στ' αλήθεια κάποιος Υπουργός, Πρωθυπουργός, Υφυπουργός, γενικός γραμματέας προηγούμενης κυβέρνησης - βέβαια, δεν είναι κανείς από αυτούς που κυβέρνησαν πριν αυτόν εδώ τον τόπο αλλά μπορεί να ακούσουν αυτά που λέω - αν έχει στείλει το παιδί του σε δημόσιο σχολείο. Πολύ φοβάμαι πως όχι. Δεν ξέρει κανένας από αυτούς τι σημαίνει δημόσιο σχολείο, γιατί στα δημόσια σχολεία πάνε μόνο όταν είναι να ψηφίσουν. Μόνο τότε πάνε και ποτέ άλλοτε. Και επειδή όλοι κοπτόμαστε για το δημόσιο σχολείο, γνωρίζετε πουθενά στον κόσμο σε αναπτυσσόμενη - όχι σε ανεπτυγμένη - ακόμα και σε υπανάπτυκτη χώρα να υπάρχουν φροντιστήρια, προκειμένου τα παιδιά μας να περάσουν στο πανεπιστήμιο; Το ξέρετε αυτό; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε μισό λεπτό.
Εντάξει, κυρία συνάδελφε.
Μάλλον δεν το ξέρετε όλοι εσείς που στέλνετε τα παιδιά σας στα κολλέγια, γιατί εκεί δεν χρειάζεται να κάνουν φροντιστήριο. Ξέρετε να υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο, που για να πάρουν τα παιδιά πιστοποιητικό γλωσσομάθειας, να πρέπει οπωσδήποτε να πάνε σε φροντιστήριο ξένων γλωσσών; Φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο παρά μόνο εδώ στην Ελλάδα. Και αυτό στην Ελλάδα λέγεται «δημόσιο σχολείο»! Και επαίρεστε και εσείς αλλά και οι προηγούμενοι ότι πράγματι κάνετε ό,τι περνάει από το χέρι σας, για να αναβαθμίσετε αυτό που λέγεται δημόσια παιδεία.
Ολοκληρώστε, κυρία συνάδελφε. Μη με φέρνετε σε δύσκολη θέση.
Τελειώνω μ' αυτό, κύριε Πρόεδρε. Εμείς δεν είμαστε εναντίον της ιδιωτικής παιδείας. Ας υπάρχει παράλληλα η ιδιωτική παιδεία με τη δημόσια. Πραγματικά ανεβάστε τη δημόσια παιδεία εκεί που της αξίζει και από εκεί και πέρα, ας κάνει ο καθένας την επιλογή του για το μέλλον των παιδιών του. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει τώρα η συνάδελφος από το Ποτάμι κ. Σταυρούλα Αντωνάκου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η χώρα μας τα τελευταία χρόνια ζει καθημερινά μία πολύπλευρη κρίση. Κρίση κοινωνική, παραγωγική, οικονομική, πολιτισμική, κρίση παιδαγωγική. Κρίση, που μπορεί να ξεπεραστεί μόνο αν δουλέψουμε όλοι μαζί. Και για να γίνει αυτό, πρέπει ο ένας να ακούει τον άλλον με ειλικρίνεια και όχι κατ' επίφαση. Η συνεργασία και ο διάλογος τουλάχιστον σε θέματα όπως είναι η παιδεία, δεν υποκρύπτει αδυναμία αλλά ισχυρή βούληση για τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα. Σε ό,τι αφορά το σχέδιο νόμου και το Κεφάλαιο Α΄ σχετικά με την αλλαγή των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του λυκείου, δεν είμαστε τυχαία αρνητικοί. Σας το έχουμε πει όλη την εβδομάδα στις συνεδριάσεις - εξπρές της επιτροπής ότι περιμένουμε από εσάς, έστω και την τελευταία στιγμή, να αλλάξετε γνώμη στο συγκεκριμένο θέμα. Και το περιμένουμε ειδικά από εσάς που γνωρίζετε, ότι είναι το τρίτο κατά σειρά σχέδιο νόμου μέσα σε διάστημα τριών χρόνων, που αλλάζει τα εκπαιδευτικά προγράμματα του λυκείου. Εμείς ως Ποτάμι, προτείνουμε τα προγράμματα διδασκαλίας να συζητηθούν σε βάθος από τη στιγμή που μάλιστα θα έρθει και νέο σχέδιο νόμου που θα συζητηθεί διεξοδικά, όπως είπε ο Πρωθυπουργός και εσείς, κύριε Υπουργέ. Οπότε, δεν κατανοούμε τη βιασύνη σας, ειδικά γι' αυτό το θέμα και μάλιστα σε αυτήν την τόσο κρίσιμη περίοδο. Σε ό,τι αφορά τα μαθήματα αυξομειώνετε τις ώρες, χωρίς όμως να μας αιτιολογείτε και για ποιον λόγο γίνεται αυτό. Τέτοια θέματα δεν αντιμετωπίζονται με τέτοιες διαδικασίες και ειδικά με τη μορφή του κατεπείγοντος. Εδώ θα έπρεπε να έχει γίνει ουσιαστικός διάλογος με όλους τους φορείς της εκπαίδευσης, κάτι το οποίο δυστυχώς δεν έγινε. Στο άρθρο 2, με τη μορφή του κατεπείγοντος αλλάζετε τον τρόπο προαγωγής στην επόμενη τάξη. Εδώ, πραγματικά, θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα. Μπορεί κάποιος με βαθμό «5» και «6» στα βασικά μαθήματα να προάγεται επειδή έχει «16» και «17» σε δευτερεύοντα; Και εάν σε ένα μάθημα υπολείπεται λίγο της βάσης, ξέρετε ότι θα βοηθηθεί από τον καθηγητή του, δηλαδή το «9» θα γίνει «10». Με το δικό σας τρόπο όμως, οι μαθητές θα «κατεβάσουν τα μολύβια» τελείως στα δύσκολα μαθήματα, γιατί θα περνούν μέσα από τα εύκολα. Σκοπός σας είναι η επιβράβευση της ήσσονος προσπάθειας; Στο ίδιο άρθρο καταργείτε την τράπεζα θεμάτων. Ας υποθέσουμε ότι συμφωνούσαμε όλοι μαζί σας σ' αυτό. Πείτε μας όμως, πώς μπορείτε να καταργείτε ένα θεσμό πριν αυτός αξιολογηθεί σε βάθος χρόνου, ακόμα και με τις όποιες αδυναμίες έχει αυτός; Σε ότι αφορά το άρθρο 3 παράγραφος 2, εμείς ως Ποτάμι συμφωνούμε, με το ότι δίνετε τη δυνατότητα οι μαθητές να έχουν επιλογή δύο επιστημονικά πεδία, αντί για ένα. Όμως, υπάρχουν μονοπάτια που είναι πολύ συνηθισμένα, παραδείγματος χάριν από τις θετικές επιστήμες στην πληροφορική, που τα έχετε κόψει. Πρέπει να μελετηθεί καλύτερα το σύστημα, γιατί όπως είναι μειώνετε τις επιλογές των παιδιών, αντίθετα με αυτά που εξαγγέλλετε. Και θα πρέπει να το δείτε άμεσα αυτό, κύριε Υπουργέ, πριν ψηφιστεί και στερήσει από πολλά παιδιά τη δυνατότητα επιλογής. Σε ό,τι αφορά στα ΕΠΑΛ, συστήνετε ξανά όλες τις καταργηθείσες ειδικότητες και επαναπροσλαμβάνονται άμεσα όλοι οι καθηγητές των συγκεκριμένων ειδικοτήτων και δικαίως, γιατί η δημόσια παιδεία έχει ανάγκη στήριξης. Συμφωνούμε μαζί σας σε αυτό, κύριε Υπουργέ. Είμαστε σύμφωνοι και στη δυνατότητα που δίνετε στα Σώματα Ασφαλείας και στις Ένοπλες Δυνάμεις, να μπορεί το κράτος να τους διευκολύνει να σπουδάζουν. Είναι μια σωστή πράξη που στηρίζει τη διά βίου μάθηση. Ωστόσο, ήταν κατεπείγον το να θέλετε να αλλάξετε τη διαδικασία επιλογής των διευθυντών εν μέσω εξετάσεων και πανελλαδικών; Γιατί δεν κάνετε ό,τι με τους σχολικούς συμβούλους ή με τους πρυτάνεις, να δώσετε δηλαδή παράταση θητείας; Έχετε δει τις αντιδράσεις που υπάρχουν από όλες τις πλευρές της εκπαιδευτικής κοινότητας που διαμαρτύρονται για την έλλειψη διαλόγου; Σε ό,τι αφορά στα πρότυπα και πειραματικά σχολεία, είμαστε κάθετα αντίθετοι. Καταργείτε τις εξετάσεις και επαναφέρετε την κλήρωση ως κριτήριο για την εισαγωγή των μαθητών στα σχολεία αυτά. Η κατάργηση των εξετάσεων δεν είναι μέτρο κοινωνικής πρόνοιας. Οι εξετάσεις δεν πρέπει να δαιμονοποιούνται. Η εξέταση είναι μια άσκηση που σκοπό έχει τη βελτίωση του μαθητή. Αν αυτό αποτελεί πρόβλημα σήμερα για το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας, τότε πρέπει να το δούμε όλοι μαζί και σίγουρα όχι με τη μορφή του κατεπείγοντος. Τα πρότυπα και πειραματικά, ειδικά με τις παρούσες συνθήκες, θα έπρεπε να αποτελούν οδηγό για το υπόλοιπο εκπαιδευτικό σύστημα. Και σε αυτό το σημείο προτείνουμε την επέκταση αυτού του επιτυχημένου θεσμού και χαιρετίζουμε τη δέσμευση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού για αυτό αλλά με τις ιδέες που έχουν δημοσίως εκφραστεί, πολύ αμφιβάλουμε ότι θα γίνει. Στο άρθρο 16, αλλάζετε τον τρόπο επιλογής στελεχών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καταργείτε τη διαδικασία της συνέντευξης και εισάγετε ως κριτήριο με βαρύτητα το 33% της ψήφου των εκπαιδευτικών για την ανάδειξη των διευθυντών. Απαξιώνετε τη διαδικασία της συνέντευξης λέγοντας στην αιτιολογική έκθεση: «Οι ικανότητες των κρινόμενων δεν μπορούν να διαπιστωθούν στη διάρκεια μιας ολιγόλεπτης συνέντευξης, η οποία στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον για την επιλογή «ημετέρων» της εκάστοτε εξουσίας». Είναι κρίμα στον 21ο αιώνα να απαξιώνεται στη χώρα μας η βασικότερη διαδικασία επιλογής στελεχών που υπάρχει σε όλο τον κόσμο και μάλιστα στο χώρο της εκπαίδευσης. Έχει το μέχρι σήμερα σύστημα ατέλειες; Σίγουρα έχει. Θα μπορούσατε με βελτιώσεις στον υπάρχοντα νόμο να τις θεραπεύσετε. Εσείς κάνατε το ακριβώς αντίθετο. Όλοι γνωρίζουν - και καλύτερα απ' όλους οι μαθητές - ότι ένας εκπαιδευτικός μπορεί να έχει μια σειρά από τυπικά προσόντα, αλλά του στερείτε το βασικότερο προσόν που πρέπει να έχει, την ικανότητα επικοινωνίας. Και αν αυτή απαιτείται μια φορά για τον απλό καθηγητή, είναι ακόμα πιο αναγκαία για ένα διευθυντή σχολείου που απευθύνεται σε όλη τη μαθητική κοινότητα, στο σύνολο των καθηγητών και των γονέων. Εάν κρίνετε ότι υπάρχουν περιθώρια υποκειμενισμού θα μπορούσατε να προσθέσετε δικλίδες ασφαλείας, αν και η σημερινή διαδικασία έχει ήδη μία δικλίδα ασφαλείας όπως η μαγνητοφώνηση συνέντευξης. Εσείς όμως την καταργείτε. Και φέρνετε τη διαδικασία της εκλογής από το σύλλογο των διδασκόντων προσδίδοντας μάλιστα στο κριτήριο αυτό την καθοριστική βαρύτητα του 33%. Με ένα τέτοιο ποσοστό είναι βέβαιο ότι καθοριστικό κριτήριο δεν θα είναι τα τυπικά και ουσιαστικά εκπαιδευτικά και διοικητικά προσόντα των υποψηφίων, αλλά το ποιος θα είναι πιο αρεστός στο σύλλογο των διδασκόντων. Μεταβάλλουμε δηλαδή τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται να ασκήσουν το λειτούργημα του διευθυντή ενός σχολείου σε κοινούς υποψηφίους που θα βγουν προς άγρα ψήφων για να εκλεγούν. Σε ό,τι αφορά στο κατεπείγον της ανώτατης εκπαίδευσης: Είναι κατεπείγον η επαναφορά των φοιτητών που δεν πρόλαβαν ή δεν θέλησαν να τελειώσουν τις σπουδές τους σε ένα λογικό χρονικό διάστημα; Αλήθεια, αυτό θεωρείται σήμερα ως το κρισιμότερο πρόβλημα των πανεπιστημίων της χώρας; Δεν είναι η υποχρηματοδότησή τους; Δεν είναι η βελτίωση των εγκαταστάσεών τους; Νομίζω ότι σίγουρα είναι ένα από τα δύο ερωτήματα που σας έθεσα. Και επειδή την Παρασκευή μάς επιτεθήκατε με οξύτητα για τις απόψεις μας για την παιδεία κάνοντάς μας ένα κήρυγμα για δημοκρατία και αριστεία, θα ήθελα να ξέρω αν είστε περήφανοι για τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες του «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε» που ακολουθούνται σε θέματα παιδείας, αυτές τις διαδικασίες που στηλιτεύατε με πάθος όταν ήσασταν αντιπολίτευση. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η παιδεία είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να τη συζητάμε με τέτοιο τρόπο και με τέτοιες διαδικασίες. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί στο θέμα της παιδείας είναι ένα: Θα πάμε μπροστά ή θα γυρίσουμε πίσω; Οι αλλαγές που χρειαζόμαστε στην εκπαίδευση έτσι ώστε να προσφέρουμε περισσότερες ευκαιρίες δεν μπορούν να περιμένουν, αλλά ούτε και να γίνονται με αποσπασματικό τρόπο. Ελπίζουμε αυτή να ήταν η τελευταία φορά και περιμένουμε από τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό το αμέσως προσεχές διάστημα να υλοποιήσουν στην πράξη τη δέσμευσή τους για διάλογο και συνεργασία στα θέματα της παιδείας. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Αντωνάκου. Παρακαλώ να έρθει στο Βήμα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ο συνάδελφος κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης, ο οποίος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο έθεσε - υποθέτω ρητορικά - το ερώτημα γιατί καταψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο. Γνωρίζει βέβαια τους λόγους που το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας καταψηφίζει. Η αντίληψη του ΚΚΕ για την ενιαία, δημόσια, δωρεάν παιδεία δεν μπορεί να περιοριστεί στην αποσπασματικότητα αυτού του νομοσχεδίου και μάλιστα όταν παραδέχεστε ότι τα κρίσιμα ζητήματα που την καθορίζουν θα τα δείτε σε βάθος διετίας, όταν η υποχρηματοδότηση της παιδείας έχει ήδη σημάνει στάση πληρωμών στις σχολικές μονάδες, σχολικές επιτροπές, όταν η επιχειρηματική δράση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης απλώνεται συνεχώς, όταν η αδιοριστία εκπαιδευτικών συνεχίζεται, όταν η διά βίου μάθηση - περιπλάνηση για τη συγκέντρωση πιστοποιήσεων οδηγεί σε πτυχία χωρίς αντίκρισμα που τα αποσυνδέει από το επάγγελμα. Συνεχίζετε δηλαδή τη διαιώνιση του διπλού σχολικού δικτύου, Λύκειο - ΕΠΑΛ, που κατηγοριοποιεί μαθητές σε καλούς και κακούς, σε μαθητές έξυπνους και σε μαθητές που πρέπει να πέσουν στον Καιάδα. Άλλωστε το ομολογήσατε ότι επιδίωξή σας είναι η υλοποίηση της κοινοτικής οδηγίας για στροφή του 70% του μαθητικού πληθυσμού στην κατάρτιση, άρα συνέχιση της μαθητείας, στον πρόωρο αποκλεισμό του από το σχολείο της γνώσης. Ακόμα και η ελεύθερη πρόσβαση που αναγγείλατε προκαταβολικά είναι το φύλλο συκής προκειμένου να δελεάσετε τους νέους σε αρχική φάση και σφάζοντάς τους σε δεύτερη φάση από το πρώτο εξάμηνο σε ένα ΑΕΙ ή ένα ΤΕΙ, όταν θα κριθούν τότε μέσα από υψηλότερου βαθμού δυσκολίας εξετάσεις, να πιούν το πικρό ποτήρι της απόρριψης και της βίαιης ένταξής τους στη φτηνή καταρτισιακή και εργασιακή περιπλάνηση, οδηγώντας τους σε ένα ΙΕΚ, σε ένα ΚΕΚ, δηλαδή στην ιδιωτική και φτηνή κατάρτιση για ένα ψευτοχαρτί που οδηγεί στην ανεργία. Το νομοσχέδιο έχει και επικοινωνιακή στόχευση. Κάτι πρέπει να παρουσιάσετε, αφού οι θέσεις σας για την παιδεία δεν απαλείφουν ούτε καν αμβλύνουν τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση. Πρόκειται για νομοθετικές πρωτοβουλίες που δεν καταργούν κανέναν από τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων, όπως το νόμο Αρβανιτόπουλου 4186, το νόμο Διαμαντοπούλου 3966 που αφορούν αντίστοιχα το νέο σχολείο και πρότυπα πειραματικά σχολεία, όπως άλλωστε ζητούσε το ίδιο το κίνημα των εκπαιδευτικών, γονέων και μαθητών. Απλώς, τι κάνετε; Λειαίνετε ορισμένες οξείες γωνίες και ταυτόχρονα εξασφαλίζετε τη συνέχιση αυτής της πολιτικής που είναι ενταγμένη στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ. Δεν σας εμπόδισε κανένας να φέρετε νομοσχέδιο με αυτό το θεσμικό πλαίσιο που εσείς λέτε και να γίνει αντιπαράθεση έτσι όπως πρέπει να γίνει και το οποίο λέτε ότι θα φέρετε σε βάθος διετίας και μάλιστα, να προηγηθεί διάλογος. Δεν γνωρίζετε ποιες είναι οι εκπαιδευτικές ανάγκες σήμερα; Δεν γνωρίζετε τα αιτήματα των συνδικαλιστικών φορέων; Δεν έχετε θέσεις και θα τις διαμορφώσετε τώρα; Όλα τα γνωρίζετε και θέσεις έχετε. Εάν τολμούσατε όμως να τα ανοίξετε τα θέματα αυτά, αυτό θα σας έφερνε από πολύ νωρίς αντιμέτωπους με τα χρόνια προβλήματα των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των γονέων, αλλά και για έναν επιπλέον λόγο: Προσπαθείτε να ροκανίσετε κι άλλο το χρόνο σε μία φάση όπου η Κυβέρνηση έχει ήδη προαποφασίσει τα νέα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα σε βάρος της εργατικής λαϊκής οικογένειας, το τρίτο μνημόνιο, τη νέα δανειακή σύμβαση στα πλαίσια, έτσι κι αλλιώς, ενός ανέντιμου και σε βάρος του ελληνικού λαού συμβιβασμού. Μάλιστα, το επόμενο πολυνομοσχέδιο που θα φέρετε και αυτό αποσπασματικό θα είναι. Αποφεύγετε να εντάξετε τα ζητήματα σε μία ενιαία λογική, ακριβώς για να αποφύγετε τη συνολική αντιπαράθεση και παράλληλα, σταδιακά να εφαρμόσετε μέτρα και οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ στο πλαίσιο των τεσσάρων ελευθεριών του Μάαστριχτ, της διαδικασίας της Μπολόνια, της στρατηγικής «ΕΥΡΩΠΗ 2020» για την ανάπτυξη και την απασχόληση, που προβλέπει ευελιξία με ασφάλεια, προσαρμογή του νομοθετικού πλαισίου σύμφωνα με τις αρχές για την έξυπνη ρύθμιση, την προσαρμογή στην κινητικότητα εργασίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την προσφορά εργατικού δυναμικού στη ζήτηση των επιχειρηματικών ομίλων, τη διά βίου κατάρτιση στα πλαίσια ενός συνόλου δεξιοτήτων, προσόντων και επαγγελμάτων για την ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων. Δείγμα ακριβώς αυτής της συμφωνίας σας με την Μπολόνια, με τη στρατηγική «ΕΥΡΩΠΗ 2020» έδωσε χθες και ο Υπουργός κ. Μπαλτάς, απευθυνόμενος με άγχος, γιατί έπρεπε να απαντήσει, στα αστικά συγκροτήματα του Τύπου που έσπευσαν να μιλήσουν για κίνδυνο Grexit των ελληνικών πτυχίων από τον ευρωπαϊκό χώρο ανώτερης εκπαίδευσης. Τι είπε ο κύριος Υπουργός, δίνοντας τα διαπιστευτήρια; «Το πολυνομοσχέδιο για την παιδεία ουδόλως αγγίζει ή μεταβάλλει, πόσω μάλλον καταργεί, το ευρωπαϊκό σύστημα μεταφοράς και συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων». Είπε «ουδόλως αγγίζει». Αναφερόμαστε στην μπακαλίστικη αποτίμηση των πτυχίων που είναι ξεκάθαρο ότι εντάσσεται στις στρατηγικές επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου και στο χώρο της παιδείας. Στη βάση αυτή, λοιπόν, σας απαντάμε ότι για όλους τους παραπάνω λόγους καταψηφίσαμε αυτό το νομοσχέδιο επί της αρχής και το κρίνουμε στο σύνολό του, όχι για το τι αλλάζει, αλλά για το τι αφήνει άθικτο, κάτι που αποτελεί και την ουσία των όσων έπρεπε να συζητηθούν. Βεβαίως, ψηφίζουμε τις ρυθμίσεις που αφορούν την τράπεζα θεμάτων, το βαθμό προαγωγής και απόλυσης, την επαναπρόσληψη των εκπαιδευτικών και την επανεγγραφή των φοιτητών που είχαν διακόψει τις σπουδές τους. Πιο ειδικά: Στο Κεφάλαιο Α΄ που αναφέρεται στο γενικό επαγγελματικό λύκειο καταψηφίζουμε τα άρθρα 1, 3, 4 και 7 γιατί κινούνται στα πλαίσια εφαρμογής του αντιεκπαιδευτικού ν. 4186. Συνεχίζει το νομοσχέδιο να χωρίζει τα παιδιά με βάση τις ομάδες προσανατολισμού, αναδιατάσσει τα επιστημονικά πεδία και τις ομάδες προσανατολισμού, συνεχίζοντας να βλέπει το λύκειο ως χώρο αποκλειστικής προετοιμασίας για τις εξετάσεις. Ψηφίζουμε υπέρ στα άρθρα 2, 6, 8, 9 που αφορούν την επαναφορά του βαθμού απόλυσης, την κατάργηση της τράπεζας θεμάτων, την επανασύσταση των ειδικοτήτων, αν και το δίκαιο αυτό αίτημα υλοποιείται σε βάρος των πιστώσεων για προσλήψεις εκπαιδευτικών τη στιγμή που υπάρχουν χιλιάδες κενά. Θα ήθελα, όμως, να επανέλθω και σας το είπα κύριε Υπουργέ, ότι η παράγραφος 5 στο άρθρο 6 είναι φωτογραφική. Δεν είπατε τίποτε ούτε σήμερα, ούτε την Παρασκευή. Γιατί; Γιατί ανατρέπει το εδάφιο 2 «Πάγιες αρχές και διαδικασίες για τις εργασιακές μεταβολές και τοποθετήσεις εκπαιδευτικών». Το συγκεκριμένο εδάφιο παραβιάζει την πάγια διαδικασία και δίνει το δικαίωμα σε εκπαιδευτικούς μεμονωμένου σχολείου που καταργείται να δηλώσουν και να τοποθετηθούν σε όποιο σχολείο θέλουν χωρίς να έχει κενό, με αποτέλεσμα να δημιουργεί αλυσιδωτές εργασιακές αντιδράσεις. Είναι φωτογραφική αυτή η διάταξη και δεν λέτε τίποτε. Πρέπει να πάρετε, λοιπόν, θέση. Δηλώνουμε «παρών» στο άρθρο 5, γιατί επαναλαμβάνει το ν. 4186 που αφορά την έννοια και την ίδρυση των ΕΠΑΛ, αν και είμαστε ενάντια στην κατηγοριοποίηση των σχολείων σε ΓΕΛ και ΕΠΑΛ, αλλά σχετίζεται βέβαια με την επανασύσταση των ειδικοτήτων γι' αυτό δηλώνουμε «παρών». Στο κεφάλαιο Β' για τα πρότυπα πειραματικά σχολεία τα άρθρα 10 έως 15 τα καταψηφίζουμε. Είναι απαράδεκτος θεσμός των προτύπων σχολείων ο οποίος διατηρείται. Διατηρείται, δηλαδή, ο θεσμός των ελιτίστικων σχολείων που θα έχουν σαν στόχο την εκπαίδευση των άριστων και χαρισματικών παιδιών, που καταδικάστηκαν στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών. Εν τω μεταξύ την ίδια στιγμή και η νέα συγκυβέρνηση διατηρεί το θεσμό των πρότυπων σχολείων και μάλιστα έκανε και εγκαίνια σε τέσσερεις Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης μέσα σε τρεις μήνες, ενώ οι διακηρύξεις προεκλογικά ήταν εκ δια μέτρου αντίθετες. Για την επιλογή στελεχών σε όλα τα άρθρα ψηφίζουμε «παρών». Επιχειρεί η συγκυβέρνηση και το Υπουργείο να ανάγουν το ζήτημα αυτό σε κύριο, δημιουργώντας ταυτόχρονα και αυταπάτες ότι η συμβολή του συλλόγου διδασκόντων θα κάνει το σχολείο πιο δημοκρατικό. Βεβαίως, είμαστε υπέρ του να λένε όλοι τη γνώμη τους, το κύριο, όμως, αυτό που παραμένει και δεν λύνεται και διαιωνίζεται, είναι όχι ποιος θα εκλέγει τον διευθυντή, αλλά τι θα εφαρμόσει αυτός ο διευθυντής και μέσα σε ποια νομοθετικά πλαίσια θα κινείται αυτός ο διευθυντής. Στα άλλα θέματα, στο κεφάλαιο Δ' στο άρθρο 29 είμαστε υπέρ. Στο άρθρο 30 δηλώνουμε «παρών». Στο άρθρο 31 από θέση αρχής είμαστε αντίθετοι σε αυτό το ευρωπαϊκό σχολείο, στη δευτερολογία μου θα εξηγήσω. Στο άρθρο 32 έχετε φέρει μία νομοτεχνική βελτίωση την οποία θα εξετάσουμε και θα πούμε στη δευτερολογία μας ακριβώς την άποψή μας. Στο άρθρο 33 είμαστε υπέρ, που αφορά την επαναφορά των φοιτητών. Επιτρέψτε μου σε σχέση με τις τροπολογίες, οι τροπολογίες που κατέθεσε το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι τέσσερις και θεωρούμε ότι πρέπει να τις κάνετε δεκτές αυτές τις τέσσερις τροπολογίες που αφορούν τους φοιτητές που έχουν χάσει τον έναν ή και τους δύο γονείς και πρέπει να μεταφερθούν κοντά στο σπίτι τους προκειμένου να αποπερατώσουν τις σπουδές τους. Για τους φετινούς αποφοίτους των ΕΠΑΛ, που λόγω του προηγούμενου νόμου αναγκάστηκαν να αλλάξουν τομέα και ειδικότητα και δίνουν πανελλαδικές φέτος, δηλαδή είναι τελειόφοιτοι και δεν έχουν το δικαίωμα να δώσουν σε αυτές τις ειδικότητες, γιατί να μην το επαναφέρετε και να κάνετε δεκτή την τροπολογία; Με την τροπολογία που αφορά τους σεισμούς στη Κεφαλλονιά συμφωνούμε. Έχουν κατατεθεί και άλλες τέτοιες βουλευτικές τροπολογίες, η 114 και 130 αν δεν κάνω λάθος. Απλώς εμείς λέμε ότι πρέπει να διευρυνθεί και για το 2016-2017 και όχι μόνο για τώρα, γι' αυτό το σχολικό έτος. Σας έχουμε φέρει τροπολογία για την πράξη νομοθετικού περιεχομένου και σας έχουμε εξηγήσει ότι αυτή η πράξη νομοθετικού περιεχομένου επί της ουσίας έρχεται να καταστείλει τον αγώνα των μαθητών και να αποτρέψει την οργάνωση του αγώνα τους. Επίσης, έχουμε φέρει τροπολογία για την άρση των αδικιών που δημιουργήθηκαν με την παύση τροφοδότησης των πινάκων αναπληρωτών που προβλέπονται στο άρθρο 3 του ν. 3848 και σας καλούμε να την κάνετε δεκτή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τέλος, οι άλλες δύο είναι οι Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης Τουρισμού, που κλείνουν στις 15-9-2015 και σας λέμε να τις επαναφέρετε σ' αυτό το νομοσχέδιο, ώστε να μην κλείσουν. Πρόκειται για φτωχόπαιδα - σας το είπα και προχθές - που είναι από τουριστικές περιοχές, που πρέπει και έχουν ανάγκη να πάνε να δουλέψουν αύριο - μεθαύριο και τους κλείνετε την πόρτα με αυτόν τον τρόπο.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ!
Τέλος, για τις υπουργικές τροπολογίες και για κάποιες άλλες βουλευτικές θα αναφερθούμε στη δευτερολογία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Οφείλω, βέβαια, να ενημερώσω ότι εφόσον οι ομιλητές στην πρωτολογία τους παίρνουν ακριβώς και τον χρόνο της δευτερολογίας, δεν θα υπάρξει δευτερολογία - εξυπακούεται - γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να μη μιλήσουν οι Βουλευτές, Παρακαλώ την κ. Σταυρούλα Ξουλίδου, εκ μέρους των ΑΝΕΛ, να έλθει στο Βήμα. Ορίστε, κυρία Ξουλίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ξεκινήσω με τη φράση από τον Επιτάφιο του Περικλή: «Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ' ελεύθερον το εύψυχον». Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι, κύριε Υπουργέ. Η πρόταση, λοιπόν, για την αφαίρεση του μαθήματος του Επιταφίου του Περικλέους από το πρόγραμμα της τρίτης λυκείου είναι ένα τεράστιο λάθος, καθώς αφαιρείται ένα μάθημα που όχι μόνο συμπυκνώνει την ιδέα της αθηναϊκής δημοκρατίας, αλλά πρεσβεύει τις αρχές της ισονομίας, της ειρήνης, της αξιοκρατίας και της φιλαλληλίας. Αγαπητοί συνάδελφοι, πώς είναι δυνατόν σε μία χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία η νέα γενιά να μη διδάσκεται το μάθημα το οποίο προετοιμάζει τους αυριανούς δημοκρατικούς, όπως λέμε, πολίτες της χώρας μας, διαμορφώνοντας ελεύθερες και δημοκρατικές συνειδήσεις; Λυπάμαι, κύριε Υπουργέ, αλλά «συνένοχο στον φόνο δεν θα με έχετε», όπως έλεγε κάποτε και ο νυν διευθυντής της ΕΡΤ Διονύσης Τσακνής. Είναι δυνατόν στην τρίτη λυκείου, όπως βλέπω τώρα εδώ, όπως το καταθέσατε, να έχουμε μία ώρα Νεοελληνική Λογοτεχνία, μία ώρα Θρησκευτικά, μία ώρα Ιστορία Κοινωνικών Επιστημών και, από την άλλη δύο ώρες Γυμναστική, δύο ώρες ξένη γλώσσα; Δεν νομίζω ότι είναι σωστό εις βάρος της κλασικής παιδείας να τελείται τέτοιο έγκλημα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα συνεχίσω πάλι με μία φράση του Σωκράτη: «Παιδεία, καθάπερ ευδαίμων χώρα, πάντα τ' αγαθά φέρει». Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες πιστεύουμε ακράδαντα ότι τα ζητήματα της παιδείας πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ουσιαστικού και ειλικρινούς διαλόγου, ενός διαλόγου στον οποίο θα συμμετέχει όλη η εκπαιδευτική κοινότητα, συμβάλλοντας στην επίτευξη του κοινού σκοπού, δηλαδή στην ανασυγκρότηση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Από την πλευρά μας, θέλοντας πραγματικά να ανταποκριθούμε στην ανάγκη να αντιμετωπίζονται τα ζητήματα παιδείας δημοκρατικά και συνθετικά με πρωταρχικό μέλημα την ποιότητα της παρεχόμενης παιδείας και του μέλλοντος των μαθητών, έχουμε ανοίξει από την πρώτη στιγμή τον διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, εξετάζοντας το κάθε ζήτημα με κριτική και διεισδυτική ματιά, καταθέτοντας παράλληλα τις θέσεις και τις προτάσεις μας στο Υπουργείο Παιδείας ως κυβερνητικοί εταίροι. Ειδικότερα, ξεκινώντας από το Πρώτο Κεφάλαιο του παρόντος νομοσχεδίου, δεν μπορώ να μην εκφράσω τη βαθύτατή μου ικανοποίηση για την επανασύσταση των ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ που καταργήθηκαν και την επιστροφή των εκπαιδευτικών αυτών που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα. Ωστόσο, θα ήθελα να κάνω μία πολύ σημαντική επισήμανση στο Υπουργείο. Το παρόν νομοσχέδιο δεν προβλέπει να επαναλειτουργήσουν οι τομείς και οι ειδικότητες των ΕΠΑΛ που λειτουργούσαν πριν από την κατάργησή τους. Ναι μεν επανασυστήνονται, αλλά αν και πού θα λειτουργήσουν, αυτό εναπόκειται στον περιφερειακό διευθυντή εκπαίδευσης. Η επαγγελματική εκπαίδευση χρειάζεται ξεκάθαρες λύσεις. Ζητούμε, λοιπόν, άμεση επαναλειτουργία των εκατόν έξι ΕΠΑΣ ως ΕΠΑΛ με όλες τις ειδικότητές τους, άμεση επαναλειτουργία των κατηργημένων τομέων και ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ χωρίς άλλη προϋπόθεση ή μεσολάβηση απόφασης, άμεση μετατροπή των Σχολών Επαγγελματικής Κατάρτισης σε ΕΠΑΛ και, τέλος, άμεση κατάργηση της μαθητείας από την τέταρτη τάξη του ΕΠΑΛ. Όσον αφορά στην αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, θεωρούμε ότι κινείται προς τη θετική κατεύθυνση, καθώς παρέχει στους υποψηφίους μεγαλύτερη ευελιξία και περισσότερες δυνατότητες επιλογών, κάτι που το προηγούμενο πλαίσιο περιόριζε, με αποτέλεσμα να μένουν εκτός ιδρυμάτων μαθητές με υψηλές βαθμολογίες. Εν τούτοις, θα επιθυμούσαμε πιο ουσιαστική επικοινωνία των πεδίων και μία πιο ισορροπημένη κατανομή των σχολών. Παράλληλα, προτείνουμε μεγαλύτερη προσβασιμότητα σε ορισμένες σχολές, όπως για παράδειγμα στις στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές. Ειδικότερα, για τα πρότυπα και πειραματικά σχολεία, συμφωνούμε με το άρθρο 10 και τη διάκρισή τους. Στόχος δεν είναι η κατάργηση κάποιου είδους σχολείου, αλλά η όσο το δυνατό μεγαλύτερη διάδοση των καλών πρακτικών που εφαρμόζονται σε αυτά σε όσο το δυνατόν περισσότερα δημόσια σχολεία. Η διάδοση αυτή θα αποτελέσει αναβάθμιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να χαιρετίσω επίσης την ίδρυση των πειραματικών ΕΠΑΛ, που προβλέπεται στο παρόν νομοσχέδιο και συνιστά ένα βήμα μπροστά στην επαγγελματική εκπαίδευση. Αγαπητοί συνάδελφοι, ειδικότερα για το Kεφάλαιο Γ΄ της επιλογής στελεχών θα αναφερθώ σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής επί της ουσίας, καθώς αναλύσαμε τις θέσεις μας σε προηγούμενες τοποθετήσεις μας στις επιτροπές. Επί της διαδικασίας είχαμε υποβάλει πριν από την κατάθεση του νομοσχεδίου τις προτάσεις μας προς στην ηγεσία του Υπουργείου και είναι θετικό ότι πολλές από τις παρατηρήσεις και τις ενστάσεις μας ενσωματώθηκαν στο παρόν νομοσχέδιο. Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω και πάλι την πιλοτική λειτουργία των ρυθμίσεων που προωθούνται, χωρίς αυτό να αποτελεί άλλοθι σε περιπτώσεις αποτυχίας της προτεινόμενης διαδικασίας. Να υπογραμμίσω ότι η βαρύτητα των αποτελεσμάτων της ψηφοφορίας θα κριθεί και στην πράξη. Το έργο των διευθυντών θα κριθεί εκ του αποτελέσματος, όπως θα κριθεί και η ψήφος του συλλόγου ως σχολική μονάδα. Θα επαναλάβω την πρότασή μας να υπάρξει ένα σταθμισμένο ψυχομετρικό τεστ, που να αξιολογεί την προσωπικότητα, τη διοικητική και διαχειριστική ικανότητα, καθώς και τη συναισθηματική ισορροπία του υποψηφίου εκπαιδευτικού. Αυτό προτείνουμε να είναι προκαταρκτικό και να μοριοδοτείται. Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ και στην τροπολογία που καταθέσαμε και αφορά στις Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής, γνωστές ως «ΣΜΕΑΕ». Με δεδομένο ότι η υπηρεσία στο ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως διδακτική, εφόσον δεν είναι διδασκαλία μέσα σε τάξη, χρειάζεται να αποσαφηνιστεί για λόγους ισότητας προς τους δασκάλους και καθηγητές ότι και για τα μέλη του ειδικού διδακτικού προσωπικού, η εκπαιδευτική υπηρεσία που μοριοδοτείται είναι αυτή που έχει προσφερθεί σε ΣΜΕΑΕ. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι υπάρχουν τέσσερις τύποι ειδικών σχολείων στις δύο βαθμίδες εκπαίδευσης: Τα ειδικά δημοτικά, τα ειδικά γυμνάσια και λύκεια, τα ειδικά επαγγελματικά γυμνάσια και λύκεια, πρώην ΤΕΕ Ειδικής Αγωγής και τέλος τα ΕΕΕΕΚ. Στο άρθρο 17, λοιπόν, της τροπολογίας, που αφορά τις προϋποθέσεις επιλογής, όπως αναφέρεται για τους δασκάλους και τους καθηγητές, προτείνουμε να εξασφαλίζεται και για τα μέλη του ειδικού διδακτικού προσωπικού ότι έχουν υπηρετήσει τουλάχιστον επί τριετία στον τύπο της σχολικής μονάδας ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, όπου επιθυμούν να γίνουν διευθυντές. Με αυτόν τον τρόπο, αφ' ενός τηρείται η συνταγματική αρχή της ισότητας, αφ' ετέρου αποφεύγεται το ενδεχόμενο κάποιος που δεν έχει υπηρετήσει ποτέ σε κάποιο σχολείο τέτοιου τύπου να γίνει διευθυντής σε αυτό. Συνεχίζοντας επί του ιδίου άρθρου, θα ήθελα να σημειώσω ότι η διατύπωση που εισάγεται στο νομοσχέδιο «η υπηρεσία σε ΚΕΔΔΥ συνυπολογίζεται στο αρχικό κριτήριο της δεκαετούς υπηρεσίας», αλλά δεν προσμετράται ως προϋπηρεσία και μάλιστα σε κάθε τύπο σχολείου το επιμέρους κριτήριο της τριετίας, αφού το ΚΕΔΔΥ είναι διαγνωστική υπηρεσία και όχι σχολική μονάδα. Η λειτουργία του έχει ελάχιστη ομοιότητα με αυτή των σχολείων, τόσο για το διδακτικό όσο και για το ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό. Ο ρόλος δε του διευθυντή σχολικής μονάδας είναι πολυποίκιλος, έχοντας μεταξύ άλλων και παιδαγωγική διάσταση, διαφέροντας από εκείνον του προϊσταμένου ΚΕΔΔΥ. Γι' αυτό και προχωρήσαμε σε πρόταση αναδιαμόρφωσης της αντίστοιχης παραγράφου στην τροπολογία μας. Τέλος, αναφορικά με το Κεφάλαιο Δ΄ εκφράζουμε τη σύμφωνη γνώμη μας για την επαναφορά της δυνατότητας στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας της μεταφοράς θέσης εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ στην πόλη που υπηρετούν. Επιπλέον, στο Κεφάλαιο Δ΄ λύνεται και το πρόβλημα με τη διαγραφή των λεγομένων αιωνίων φοιτητών, που πραγματικά έχει προκαλέσει τόσο μεγάλη αναστάτωση σε χιλιάδες φοιτητές και στις οικογένειές τους. Θεωρούμε ότι το Υπουργείο ορθώς επιδεικνύει κοινωνική ευαισθησία και επιτρέπει με τη ρύθμιση αυτή στους φοιτητές που κινδύνευαν με οριστική διαγραφή να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα πάρω και το χρόνο της δευτερολογίας μου, για να αναφερθώ ειδικά...
Επισήμως, κανείς δεν παίρνει χρόνο από τη δευτερολογία του, γιατί απαγορεύεται εκ του Κανονισμού. Θα δείξω ανοχή, αλλά σας παρακαλώ να μην κάνουμε κατάχρηση.
Θα ήθελα την ανοχή σας τότε. Η τροπολογία που υπογράφεται από τον Υπουργό Παιδείας, τον Υπουργό και τον Αναπληρωτή Υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και αφορά στον επανακαθορισμό της συνολικής επιφάνειας του ακινήτου στην περιοχή του Βοτανικού, όπου επιτρέπεται, σύμφωνα με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας και συγκεκριμένα το άρθρο 3 του ν. 3512/2006, η κατασκευή του ισλαμικού τεμένους Αθηνών, κατατέθηκε σε ένα νομοσχέδιο που αφορά ρυθμίσεις για την παιδεία και μάλιστα έχουν το χαρακτήρα του κατεπείγοντος, τον οποίο και δεν καταλαβαίνουμε. Πραγματικά, μιλάμε για μια τροπολογία η οποία αφ' ενός δεν σχετίζεται με το παρόν νομοσχέδιο, αφ' ετέρου είναι άκαιρη, εφόσον η ίδια δεν υποστηρίζει τον κατεπείγοντα χαρακτήρα της. Θέλω να υπενθυμίσω ότι το συγκεκριμένο θέμα είναι ένα θέμα πολύπλευρο, πολυεπίπεδο, καθώς ενέχει διάφορες συνιστώσες εκπαιδευτικής, οικονομικής, αλλά και εθνικής σημασίας. Με τη ερώτηση με αριθμό 434/1-8-2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα, είχα θέσει την έντονη αντίρρηση και διαφωνία μου στο θέμα στον τότε Υπουργό Παιδείας, από τον οποίο ουδέποτε πήρα απάντηση, και στον Υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος μου απάντησε ότι το θέμα δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές του. Επανήλθα επί του θέματος με επόμενη ερώτηση με αριθμό 4189/25-11-2013, υπογραμμίζοντας ότι το άρθρο 3 του ν. 3512/2006, που ορίζει ότι η ανέγερση του τεμένους θα γίνει με δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων σε έκταση που θα παραχωρηθεί στο δημόσιο, βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 106 παράγραφος 6 του Συντάγματος, που ορίζει ότι ο νόμος μπορεί να ορίσει συμμετοχή στη δαπάνη δημοσίου αυτών που ωφελούνται από την εκτέλεση έργων κοινής ωφελείας ή γενικότερης σημασίας για τη γενικότερη ανάπτυξη της χώρας. Επίσης, το άρθρο 17 παράγραφος 6 του Συντάγματος αναφέρει ότι νόμος μπορεί να επιτρέψει απαλλοτρίωση υπέρ του δημοσίου ευρύτερων ζωνών, όταν πρόκειται να εκτελεστούν έργα κοινής ωφελείας ή γενικότερης σημασίας για την οικονομία της χώρας. Θέλετε, λοιπόν, να μας πείτε ότι το συγκεκριμένο έργο είναι κοινής ωφελείας ή για τη γενικότερη ανάπτυξη της χώρας; Θέλετε να μας πείτε ότι η χρηματοδότηση του τεμένους με 946.000 ευρώ από το ελληνικό δημόσιο δικαιολογείται ως έργο κοινής ωφελείας για τη χώρα και μάλιστα σε ένα νομοσχέδιο για την παιδεία, όπου εκκρεμούν χιλιάδες αδιόρθωτα προβλήματα από τις μνημονιακές κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ; Ως Ανεξάρτητοι Έλληνες, θεωρούμε ότι σε μία τόσο κρίσιμη κοινωνική και οικονομική συγκυρία για τη χώρα και τους Έλληνες μία τροπολογία που ξεπαγώνει και δίνει το πράσινο φως στην κατασκευή ισλαμικού τεμένους είναι τουλάχιστον άκαιρη, ενώ δείχνει αδυναμία ιεράρχησης των πραγματικών αναγκών και προβλημάτων του Έλληνα πολίτη, τη στιγμή μάλιστα που η χρηματοδότηση μιας τέτοιας ενέργειας από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι τουλάχιστον προκλητική. Ας σκεφθούμε πρώτα και ας μεριμνήσουμε για τις πραγματικές ανάγκες της παιδείας, όπως είναι οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί, οι εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα, σχολεία με ελλιπείς υλικοτεχνικές υποδομές, σχολεία που συγχωνεύθηκαν, μαθητές που λιποθυμούν από την πείνα, σχολεία χωρίς πετρέλαιο, κατάργηση μέρους της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης. Προβλήματα που βέβαια, είναι της παρούσης. Άλλωστε να σημειώσω ότι στη χώρα μας, όπου επιτρέπεται η ανεξιθρησκία, λειτουργούν λατρευτικοί χώροι σε όλη την Ελλάδα όπου επιτρέπουν στους μουσουλμάνους συμπολίτες μας να τελούν λατρευτικές συνήθειες. Η τροπολογία, λοιπόν, αυτή είναι τουλάχιστον προκλητική και απαράδεκτη και θα είναι ακόμα πιο απαράδεκτη, αν η σημερινή Κυβέρνηση μετά από εννέα χρόνια επισφραγίσει το δωράκι του κ. Σαμαρά στους μεγαλοεργολάβους της χώρας Μπόμπολα, Περιστέρη, Κόκκαλη και υιών. Ως Ανεξάρτητοι Έλληνες ζητάμε να αποσυρθεί η εν λόγω προκλητική τροπολογία, καθώς αν δεν αποσυρθεί, θα την καταψηφίσουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η ελληνική κοινωνία τελεί σε επείγουσα ανάγκη ανασυγκρότησης. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση της κρίσης δεν μπορεί παρά να στηρίζεται σε παραγωγικές επενδύσεις, μεταξύ των οποίων πρώτιστη είναι αυτή σε ανθρώπινο κεφάλαιο. Η Ελλάδα επείγεται να επενδύσει στην παιδεία, στην εκπαίδευση, στην έρευνα, στην κατάρτιση και την επιμόρφωση, προκειμένου συντεταγμένα και δίχως να χαθεί η κοινωνική συνοχή να βαδίσει προς αυτό που ονομάζεται «οικονομία της καινοτομίας» και «παραγωγική ανάταξη». Ας μη βυθιστούμε στην κινδυνολογία της κρίσης. Ας μην εγκλωβιστούμε στις «κόκκινες» γραμμές των θεσμών. Είναι επιτακτική ανάγκη να εκμεταλλευθούμε τις ευκαιρίες του παρόντος - γιατί πάντα υπάρχουν ευκαιρίες - και να προετοιμαστούμε για τις ευκαιρίες του μέλλοντος μέσα από πραγματικές, ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που αφορούν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα και θα επιτρέψουν στη νέα γενιά να ελπίζει ξανά ότι οι σπουδές της δεν θα πάνε χαμένες. Ευχαριστώ πολύ και για τον χρόνο. Καταθέτω στα Πρακτικά τις ερωτήσεις που έχω ήδη κάνει και τις απαντήσεις που έχω πάρει.
Με την κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου από το ΠΑΣΟΚ, την οποία καλώ να έρθει στο Βήμα και να λάβει τον λόγο, κλείνει ο κατάλογος με τους εισηγητές - εισηγήτριες και τους ειδικούς αγορητές - αγορήτριες εκ μέρους όλων των κομμάτων. Οι δύο πρώτοι ομιλητές από τους συναδέλφους, όπως σας είπα, είναι ο κ. Εμμανουηλίδης Δημήτρης από τον ΣΥΡΙΖΑ και η κ. Μπακογιάννη Θεοδώρα από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να αρχίσω από το τέλος, αφού άκουσα τη συνάδελφο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων να καταδικάζει - γιατί υπήρχε και μια άλλη δήλωση του κόμματός της - την τροπολογία για την κατασκευή του τεμένους. Πρόκειται για τη διόρθωση ενός λάθους, ενός τοπογραφικού διαγράμματος. Τώρα μπροστά στα μάτια μου εκτυλίσσεται μια προσπάθεια μεταξύ του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, του κ. Πετράκου, και της κ. Ξουλίδου να συνεννοηθούν, να τα βρουν. Ως Αντιπολίτευση θα έπρεπε να επιχαίρω γι' αυτό και να το αξιοποιήσω μάλιστα, λέγοντας ότι καταψηφίζεται η τροπολογία και αποσύρετέ την. Όμως, κύριε Υπουργέ, εάν κάποιος γνωρίζει στοιχειωδώς τις διεθνείς εκθέσεις, εάν κάποιος γνωρίζει στοιχειωδώς και έχει δει τα Πρακτικά της Βουλής, θα δει πόσες προσπάθειες υπήρξαν για να κατασκευαστεί το τέμενος και θα δει πόσο εκτίθεται παγκοσμίως η χώρα μας, ότι δεν τηρεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, τότε θα καταλάβει ότι η τροπολογία πρέπει να ψηφιστεί. Εμείς, λοιπόν, αντίθετα, ψηφίζουμε την τροπολογία. Μην την αποσύρετε. Δεν θα κάνουμε αντιπολίτευση με στενά όρια. Δεν θα κάνουμε αντιπολίτευση για να εκμεταλλευθούμε αυτήν την στιγμή τη διαφορά που έχετε. Και πώς να μην την είχατε άλλωστε; Έχετε συμπλεύσει με τη δημαγωγική, λαϊκιστική, εθνικιστική Δεξιά. Έτσι δεν είναι, κύριε Υπουργέ; Το θέμα είναι μείζον. Μια κουβέντα μόνο θα ήθελα να πω γι' αυτό. Ποιος είναι τόσο μύωψ, ώστε να μην καταλαβαίνει ότι χρειαζόμαστε το Τέμενος, όταν όλα τα Πατριαρχεία είναι σε μουσουλμανικές χώρες; Ποιος είναι τόσο μύωψ, που δεν ξέρει ότι αυτό το θέμα δεν μπορεί να είναι ένα διμερές θέμα Ελλάδας - Τουρκίας; Προς Θεού, κύριε Υπουργέ! Εμείς θα την ψηφίσουμε. Έρχομαι, όμως, τώρα στο θέμα της παιδείας. Θα πω συγκεκριμένα πράγματα, γιατί είμαστε επί των άρθρων. Θα αναφερθώ, όμως, πολύ σύντομα σε κάτι που έγινε εχθές. Χθες, κύριε Υπουργέ, φάνηκε να αρχίζει η συγκρότηση ενός κοινωνικού μετώπου ενάντια σε ό,τι εσείς πάτε να νομοθετήσετε και με αυτό το νομοσχέδιο και με το επόμενο. Εγώ ήμουν στην Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας και δεν παρακολούθησα, δυστυχώς, στην αρχή όλους τους εισηγητές. Έμαθα, όμως, ότι κάποιος έκανε αναφορά για «συγκέντρωση της κατσαρόλας». Δύο χιλιάδες άτομα, με τεκμηριωμένες εισηγήσεις, με πάθος, (με πλήθος) ήταν «της κατσαρόλας»! Ελπίζω, κύριοι συνάδελφοι, να μην έρθει ποτέ η «συγκέντρωση της κατσαρόλας» και δεν θέλω να πάω σε στιγμές Αργεντινής. Εσείς είστε αυτοί που κάνετε το σύνδεσμο με τη Λατινική Αμερική, με τον λατινικό κόσμο. Μην γελάτε, καθόλου! Καταθέτω, λοιπόν, στα Πρακτικά, το κάλεσμα της συγκέντρωσης, για να λάβουν γνώση οι συνάδελφοι τι ακριβώς έκανε αυτή η συγκέντρωση και δεσμεύομαι, κύριε Υπουργέ, να αποστείλω και σε εσάς και στους κυρίους συναδέλφους τις εισηγήσεις των πέντε εισηγητών - δύο από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τρεις από την τριτοβάθμια εκπαίδευση - οι οποίοι μίλησαν συγκεκριμένα και είχαν επιχειρήματα επί των άρθρων του νομοσχεδίου και επί όσων άλλων νομοσχεδίων εξαγγέλλετε, τα οποία ισοπεδώνουν την εκπαίδευση, μας πάνε πίσω, πάνε κόντρα στην αριστεία - γιατί τους ενοχλεί η αριστεία - και βεβαίως, καταργούν κάθε προσπάθεια τα ελληνικά πανεπιστήμια να γίνουν ξανά εξωστρεφή και να λειτουργήσουν με αξιοκρατία και με ακαδημαϊκή ελευθερία. Επαναφέρουν ένα καθεστώς ανομίας, ένα καθεστώς βίας. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Παρασκευή Χριστοφιλοπούλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής.]] Είχαμε εδώ από την κ. Φωτίου την προηγούμενη φορά μία διάλεξη μίσους κυριολεκτικά. (Υπέρ ποιων μιλάμε; Για ποιους μιλάμε;) Αυτών που «έκτιζαν» τους καθηγητές μέσα στα γραφεία τους, που απειλούσαν, που «τα 'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά» μέσα στα πανεπιστήμια, που δεν τολμούσε κανείς κάτι και διαφωνούσαν τα ΕΑΑΚ ή διαφωνούσε κάποιος και γινόταν χαμός! Ποια ακριβώς ήταν η ακαδημαϊκή ελευθερία που υπήρχε; Ποια ήταν η ελευθερία της άποψης που υπήρχε; Δεν θέλω, όμως, να πάρω άλλο χρόνο γι' αυτά τα γενικά - έχω καταθέσει στα Πρακτικά το σχετικό φυλλάδιο και έχω δεσμευτεί να σας στείλω τις εισηγήσεις. Θέλω να περάσω αμέσως, κύριε Υπουργέ, στις διατάξεις για τις εισαγωγικές εξετάσεις που εμείς είδαμε θετικά, γιατί - σας το είπα - εμείς δεν θα βάλουμε παρωπίδες. Δεν θα τα δούμε όλα μαύρα. Θα σας πω ότι σε αυτό είπαμε ότι είναι καλό να υπάρχουν περισσότερες επιλογές για τους μαθητές. Όμως, όπως σας το επισήμανε και η κ. Αντωνάκου από το Ποτάμι και νομίζω και η κ. Ξουλίδου, δείτε προσεκτικά να μην αποκλείονται μαθητές. Εγώ θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Μαθητής, σήμερα, της Β΄ λυκείου ο οποίος είναι στην θεωρητικών σπουδών και είχε επιλογή να πάει σε οικονομική σχολή, δεν μπορεί τώρα να δώσει μαθηματικά κατεύθυνσης. Τελειώνει τη Β΄ λυκείου… Μην εξανίστασθε. Αυτά είναι καταγγελίες τις οποίες έχουμε και τις οποίες θεωρούμε εύλογες. Θα πρέπει, λοιπόν, ξαφνικά το παιδί αυτό στο τέλος της Β' λυκείου να προετοιμαστεί για έναν ολόκληρο χρόνο - σε πράγματα που έχουν αρχίσει δύο και τρία χρόνια πριν - για να δώσει υπολογιστές; Ένα παράδειγμα δίνω για το πώς εκ των πραγμάτων παίρνουμε πίσω τις επιλογές που δίνουμε. Όσον αφορά την τράπεζα θεμάτων, έχω τοποθετηθεί. Επειδή βλέπω ότι ο χρόνος μου περιορίζεται, θέλω να μιλήσω για το άρθρο 6. Εμείς είχαμε την πρόθεση να το ψηφίσουμε και σας το είχα πει. Το ψηφίσαμε και στην επιτροπή. Ωστόσο δείτε, κύριε Υπουργέ, την παράγραφο 5 του άρθρου 6. Να τις επανασυστήσουμε τις ειδικότητες. Είπατε ότι δεν θα συμφωνούν μόνο οι περιφερειακοί διευθυντές ώστε να ορίζουν τις σχολές και τις ειδικότητες. Θα πρέπει να το κάνει και το κέντρο, γιατί είπα ότι υπάρχουν και τοπικά συμφέροντα. Θα πρέπει και η κεντρική εξουσία να αποφασίζει, με βάση προτάσεις των περιφερειών κι εγώ θα έλεγα και των αιρετών περιφερειών, για να λάβουμε υπ' όψιν μας και τη γνώμη της αιρετής περιφέρειας. Από εκεί και πέρα θέλω να δείτε την παράγραφο 5. Διότι τι κάνει αυτή η παράγραφος; Δημιουργεί τη δυνατότητα, ανοίγει μία πόρτα - σας το είπε και το Κομμουνιστικό Κόμμα - για να τοποθετούμε καθηγητές στα πλεονάσματα. Θα μου πείτε είναι μόνο για μία φορά. Μία φορά και πρώτη φορά σημαίνει κάθε φορά. Άρα, αν δεν αλλάξετε την παράγραφο 5 για να προσδιορίζεται σαφώς ότι τοποθετήσεις γίνονται σε οργανικά κενά, δεν μπορούμε να την ψηφίσουμε. Είχαμε κάθε καλή διάθεση να το κάνουμε, αλλά δεν μπορούμε. Τουλάχιστον ενδεικτικά να ψηφίζαμε κάτι. Τώρα σε ό,τι αφορά τα πρότυπα και πειραματικά, είδα ότι εντάξατε το Γυμνάσιο της Ζωσιμαίας Σχολής. Αυτό είναι θετικό. Όμως, αυτό δεν αλλάζει τη γενικότερη ρύθμιση, που στερεί από όλη την Ελλάδα τα καλά δημόσια σχολειά. Δεν ξέρω γιατί ξιφουλκούν τόσο πολύ οι συνάδελφοι, κυρίως και των αριστερών πτερύγων, εναντίον της αριστείας. Θα έλεγα ότι αυτό γίνεται ακόμη και από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ας δούμε πώς η Σοβιετική Ένωση είχε επενδύσει στην αριστεία. Γιατί πάμε τόσο πολύ κόντρα στην αριστεία; Θα μπορούσε να δει κανείς ιστορικά παραδείγματα διαφόρων τύπων καθεστώτων, όπου ευνόησε (ή δεν ευνόησε) η επένδυση στην αριστεία. Γιατί την έχουμε δαιμονοποιήσει τόσο πολύ, δεν μπορώ να καταλάβω. Εμείς είμαστε απολύτως αντίθετοι σε αυτά. Προχωρώ αμέσως στο κεφάλαιο Γ΄, το οποίο αφορά τις επιλογές των εκπαιδευτικών. Για άλλη μια φορά θα σας πω ότι αυτές οι επιλογές δημιουργούν δυνατότητες διαπλοκής στη βάση. Ακόμα και αν πούμε ότι όλοι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές είναι οι καλύτεροι - που η μεγάλη πλειοψηφία είναι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους, θέλουν να την κάνουν καλά και πολλές φορές καινοτομούν σε πολύ αντίξοες συνθήκες - το να βάλεις μέσα στη διαδικασία του σχολειού αυτή την ιστορία της ζύμωσης του ποιος θα ψηφίσει ποιον, είναι ένα «ζιζάνιο», το οποίο δεν έχει καμμία σχέση με τη σχολική ζωή. Αντί, λοιπόν, ο Σύλλογος των Διδασκόντων να ασχοληθεί με τα παιδαγωγικά, να έχει ουσιαστικό ρόλο διασύνδεσης του σχολειού με την τοπική κοινωνία, θα ασχοληθεί με το ποιος θα ψηφίσει ποιον και θα υπάρχουν στρατόπεδα μέσα στα σχολεία. Σας το είπαν και οι φορείς στην επιτροπή. Αυτό δημιουργεί μία λαϊκίστικη αίσθηση «α, τι ωραία! Μπαίνει η δημοκρατία στα σχολεία». Ένα λεπτό, όμως. Χθες αναφέρθηκε σ' αυτήν την πολυπληθή συγκέντρωση, που λοιδορήσατε πριν, από έναν ερευνητή ότι οι χώρες που πειραματίστηκαν σ' αυτό ήταν η Ισπανία και η Βραζιλία. Για δείτε λίγο τα αποτελέσματα. Ακόμα και αυτές οι χώρες, κύριε Υπουργέ, ήταν χώρες που έκαναν την εκλογή των διευθυντών, αλλά οι διευθυντές μετά όριζαν τι θα γίνει στο σχολείο. Δεν υπήρχε ρόλος για το Σύλλογο Διδασκόντων. Εμείς διαφωνούμε και σ' αυτό το απόλυτο και απολυταρχικό μοντέλο. Πιστεύουμε ότι ο Σύλλογος Διδασκόντων πρέπει να έχει ουσιαστικό ρόλο, αλλά και ο διευθυντής να μπορεί να κάνει τη δουλειά του. Δεν θα πρέπει να μαζεύει ψήφους, γιατί αν το κάνει αυτό, νομίζω ότι δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Αυτό σας καλούμε να το αποσύρετε. Νομίζω ότι πρέπει να δείτε και τα κριτήρια σε ό,τι αφορά την αξιοκρατία. Σας είπα και πάλι το εξής: Ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει πτυχία - πτυχία έχουν όλοι, εννοώ μεταπτυχιακά, διδακτορικά - ή έχει γνώση πολλών γλωσσών και πολλές εμπειρίες, δεν θα έχει την αντίστοιχη αντιμετώπιση, με βάση αυτό το σύστημα μορίων που εισάγεται με έναν άνθρωπο που έχει διδάξει πολλά χρόνια στο σχολειό. Προς Θεού! Η εμπειρία της τάξης είναι μία πολύτιμη εμπειρία. Δεν την απαξιώνω, ούσα κι εγώ εκπαιδευτικός στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όμως, δεν μπορεί στη διοίκηση της εκπαίδευσης να μη θέλουμε τους αξιότερους και τους ικανότερους. Εσείς τι κάνετε; Στερείτε από τον δάσκαλο και τον καθηγητή, καθόσον έχει την εκπαιδευτική του άδεια, τη μοριοδότηση ως διδακτικής εμπειρίας, ενώ, ξαναλέω, κάνετε το ίδιο για την έγκυο - και καλά το κάνετε - και για την λεχώνα και της λέτε «όσο έχεις την άδεια να κάνεις το παιδί σου, εμείς θα σου λέμε ότι αυτό είναι διδακτική εμπειρία». Να το κάνουμε αυτό, αλλά να κάνουμε το ίδιο και γι' αυτόν ο οποίος έχει πάει να σπουδάσει, γιατί στο τέλος θα πάρει μόνο τα μόρια του τίτλου σπουδών. Επίσης, βελτιώσατε την ρύθμιση για την εμπειρία, με βάση την οποία τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και άλλοι θεσμοί, όπως οι Συμβουλευτικοί Σταθμοί Νέων, μοριοδοτούνται. Πολύ σωστά. Κι εγώ σας ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Υπάρχει κάποιο πογκρόμ εναντίον των νυν υπηρετούντων ή υπηρετησάντων διευθυντών εκπαίδευσης; Ελπίζω πως όχι. Εμείς σας καταθέτουμε τροπολογία αυτού του άρθρου για την εμπειρία των διευθυντών εκπαίδευσης. Δεν είναι πολύ περίεργο να βγει απ' έξω; Αν όντως εννοείτε ότι θέλετε ακομμάτιστη την εκπαίδευση, τότε εντάξτε και την εμπειρία των διευθυντών εκπαίδευσης, όπως σας προτείνουμε, μέσα σε αυτά τα άρθρα και τότε θα πούμε ότι όντως δεν πάτε φωτογραφικά, αλλά μπορεί να έχουμε διαφορές αντιλήψεων. Δείτε, όμως, αυτό, γιατί βγάζει «μάτι». Είναι πάρα πολύ οξεία η διαφοροποίηση - τον σχολικό σύμβουλο και όλους τους μετράτε πλην αυτών - των διευθυντών εκπαίδευσης. Δεν γνωρίζω γιατί. Αποδείξτε ότι δεν το κάνετε για κάποιο λόγο που εσείς ξέρετε. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι, κλείνοντας να σχολιάσω την τροπολογία. Κοιτάξτε τι γίνεται τώρα: Έχουμε τη ρύθμιση για τους αιώνιους φοιτητές. Σας πρότεινε και ο κ. Φορτσάκης έναν τρόπο, σε κάποιους ανθρώπους που όντως θέλουν να τελειώσουν, να δώσουμε μια τελευταία ευκαιρία να τελειώσουν. Εσείς, όμως, θέλετε να διατηρήσετε τους γνωστούς «φοιτητοπατέρες» που έκαναν τις γνωστές διαπλοκές. Και μετά θέλετε να φέρετε έναν νόμο, για να κάνετε τα πανεπιστήμια όπως ήταν πριν από τριάντα χρόνια και να γίνεται χαμός. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Και φέρνετε τώρα την τροπολογία, αντί τουλάχιστον, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε έναν νόμο που ψηφίστηκε από τα 2/3 του τότε Κοινοβουλίου να έχουμε τον ελάχιστο σεβασμό, που τι θα ήταν; Πρώτον, να κάνουμε διάλογο και δεύτερον, να μην τον κορφολογήσουμε και τον τσακίσουμε ως «κουρελού», αλλά να αλλάξουμε ό,τι είναι να αλλάξουμε, μετά από έναν ευρύ διάλογο και μια διαδικασία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω και ευχαριστώ για την ανοχή σας. Εδώ, λοιπόν, φέρνετε άλλη μια τροπολογία, η οποία είναι και νομοτεχνικά εσφαλμένη και συστηματικά ανακόλουθη και δικαιοπολιτικά άστοχη. Και ενώ θα φέρετε το πολυνομοσχέδιο, μπορούσατε, ξαναλέω, να τη βάλετε εκεί. Τι κάνετε; Φέρνετε μια διάταξη, που αποτελεί στην ουσία το δεύτερο ρήγμα στον ν.4009. Προτείνετε την παράταση της θητείας των οργάνων διοίκησης των ΑΕΙ, προκειμένου αυτά τα επιλεχθούν με ένα σύστημα. Ποιο σύστημα; Εσείς θα μας πείτε. Εσείς θα νομοθετήσετε. Αφού δεν έχετε το σύστημα, γιατί μας φέρνετε την τροπολογία; Καλείτε, δηλαδή, το Κοινοβούλιο να επικυρώσει εμμέσως και προκαταβολικώς τις δικές σας επιλογές, τις οποίες γνωρίζετε εσείς κι όχι το Σώμα. Σας δίνουμε, δηλαδή, λευκή επιταγή. Δεν μπορεί να γίνει αυτό. Και πιο σημαντική είναι η ουσία της ρύθμισης, με την οποία τι κάνετε; Ενώ το συμβούλιο διοίκησης με αυξημένη πλειοψηφία πρότεινε τους τρεις επικρατέστερους υποψηφίους πρυτάνεις και κοσμήτορες, τους οποίους επέλεγαν μετά αντίστοιχα οι πρυτανικές αρχές, φέρνετε από την πίσω πόρτα αυτήν τη ρύθμιση, όπως σας είπα, για να ξηλώσετε λίγο λίγο τον ν.4009/2011. Ας έχετε τουλάχιστον το πολιτικό θάρρος να το φέρετε όλο μαζί, να κάνετε έναν διάλογο και πριν τον φέρετε στη Βουλή και μέσα στη Βουλή, να τοποθετηθούν τα κόμματα και οι δυνάμεις. Εμείς καταψηφίζουμε αυτήν την τροπολογία με όλη μας τη δύναμη και καταψηφίζουμε και όλες τις διατάξεις του νομοσχεδίου, πλην της τροπολογίας του τεμένους. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος Δημήτρης Εμμανουηλίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ, για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τη Δευτέρα 11 Μαΐου στις 19.00΄ στο Μαρούσι έλαβε χώρα η εαρινή σύναξη των οπισθοφυλάκων της παιδείας. Συνάχθηκαν, λοιπόν, εκεί γνωστοί και μη εξαιρετέοι, πεφωτισμένοι αρχιερείς της εκπαίδευσης, για να αντισταθούν, κατά τα λεγόμενά τους, στην έκπτωση των θεσμών, την προσβολή της νοημοσύνης μας και την αδιαφορία για τη νέα γενιά. Αυτόκλητοι αμύντορες ενάντια στην επιχειρούμενη με το παρόν νομοσχέδιο εκπαιδευτική υποβάθμιση. Ας δούμε, όμως, τα πράγματα με ψύχραιμη ματιά. Παιδεία: Ένας ενδιαφέρων ορισμός είναι αυτό που μένει στον άνθρωπο, αφού ξεχάσει ό,τι έμαθε. Είναι η διήθηση, η αποχύμωση η οποία δημιουργεί στο άτομο όλα εκείνα τα ζητούμενα στοιχεία της πνευματικής καλλιέργειας, της κοινωνικής ευαισθησίας, της πολιτικής εντιμότητας και εν τέλει, του εξανθρωπισμού της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτό, λοιπόν, το περιεχόμενο της παιδείας έρχεται να θεραπεύσει όχι ένα νομοσχέδιο για την παιδεία, αλλά, όπως ο ίδιος ο τίτλος του νομοσχεδίου ορίζει, τα «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση». Ας σταθούμε λίγο στο επείγον του πράγματος, γιατί; Διότι οι αρρυθμίες που δημιουργήθηκαν από αβλεψίες ή από στοχευμένες επιλογές προηγούμενων κυβερνήσεων είναι αυτές που επειγόντως πρέπει να θεραπευτούν. Ποιες είναι αυτές; Είναι, πρώτα - πρώτα, αυτό το απαράδεκτο της τράπεζας θεμάτων - το έχω καταθέσει σε προηγούμενη τοποθέτησή μου - με την έννοια ότι η βασική αρχή, όπως είπα και τότε, της παιδαγωγικής ορίζει πως ποτέ δεν ζητούμε από τον εξεταζόμενο στοιχεία που δεν τα έχουμε καταθέσει στη διδασκαλία. Αυτό, επομένως, φεύγει - αβλεπτεί, θα έλεγα - για τους έχοντες στοιχειώδη γνώση της εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Κατηγορείται ο συντάκτης αυτού του νομοσχεδίου για μία εκπτωτική δυναμική στο χώρο της παιδείας. Κατ' αρχάς, θα το δεχτώ ως στοιχείο προβληματισμού, γιατί πράγματι σε μία αριθμητική κλίμακα το «10» να γίνεται «9,5» είναι υποδηλωτικό μιας έκπτωσης. Επίσης, στη λογική αυτής της εκπτωτικής δυναμικής έρχεται και αυτή η ευρηματική αντίληψη του Υπουργού, ότι η αριστεία είναι ρετσινιά. Όχι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν πρόκειται για εκπτωτική δυναμική. Πρόκειται για μία άλλη θεώρηση. Τι εννοώ; Η εκπαιδευτική πραγματικότητα παίζει μέσα σε ένα δίπολο δύο προθέσεων, της πρόθεσης «συν» και της πρόθεσης «αντι». Προτακτικά η πρόθεση «αντι» είναι διαλυτική και για το άτομο και για την ίδια τη συλλογικότητα, για την ίδια την κοινωνία. Ό,τι έχει ως πρώτο συνθετικό το «αντι», στη συντριπτική πλειοψηφία υποδηλώνει μία αντιπαλότητα που δεν ευνοεί ούτε το άτομο ούτε τη συλλογικότητα. Εμείς στη θέση του «αντι» προτείνουμε το «συν». Είναι πολλαπλασιαστικό στοιχείο της κοινωνίας και οξυγονοτικό στοιχείο της προσωπικότητας. Μέσα από το «συν» ποτέ δεν χάνουμε. Επομένως όταν δημιουργηθεί ένα κλίμα μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία που ακριβώς τονώνει αυτό το «συν», μόνο κέρδη έχουμε να αποκομίσουμε. Η αριστεία υπάρχει για μας. Την υπηρετούμε, γιατί πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει; Η Αριστερά έχει μία σχέση ερωτική, θα έλεγα, με την παιδεία. Είναι μία σχέση ερωτική και ιστορικά βαθιά χαραγμένη.
Και σεξουαλική, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Λοβέρδο, σας παρακαλώ. Είναι βαθιά ερωτική η σχέση μας με την παιδεία. Κάποιοι άλλοι εφάρμοσαν σεξουαλική σχέση με την έννοια του επιβητορισμού σε θέματα παιδείας.
Κύριοι συνάδελφοι, είναι καλό το χιούμορ, αλλά είναι καλή και η ευπρέπεια συνολικά. Συνεχίστε, κύριε Εμμανουηλίδη.
Ερχόμαστε, λοιπόν, πάντα στο επίδικο της παιδείας, για να πω ότι δεν μπορεί να υπάρξει παιδεία, χωρίς να υπάρχει ανοιχτή δημοκρατία. Είναι οπωσδήποτε στοιχείο καθοριστικό, αλλά όχι προσχηματικός διάλογος, κυρία Μπακογιάννη…
Ουσιαστικός.
...γιατί διάλογο έχουμε τύποις και στη συνέντευξη, αλλά παίζαμε με σημαδεμένη τράπουλα, διότι το τι βαθμός θα έμπαινε ήταν αποτέλεσμα του τι επιλογή είχε ο δικός μας υποψήφιος, ενώ τώρα ανοίγουμε τη δημοκρατία, γιατί δημοκρατία σημαίνει ατομική ευθύνη για την ψήφο. Εμείς είμαστε εδώ, συνάδελφοι, γιατί κάποιοι μας εμπιστεύθηκαν. Απ' αυτόν, λοιπόν, το δάσκαλο, τον υπεύθυνο κοινωνικό λειτουργό, μπορούμε να αποστερήσουμε το δικαίωμα με την ψήφο του να ορίζει το συλλειτουργό; Μιλάμε για το συλλειτουργό με μία θέση οπωσδήποτε δικαιωματικά καθοριστικότερη, αλλά εκεί βρίσκεται και η δική μας διαφοροποίηση. Θέλουμε τον εκπαιδευτικό πραγματικά υπεύθυνο για την ατομική του στάση, αλλά και για την κοινωνική εξακτίνωση. Ακούστηκε ότι θα υπάρξουν διαφοροποιήσεις, εντάσεις και διχαστικές στάσεις. Μα, επιτέλους! Τον εκπαιδευτικό, δυστυχώς, δεν τον έχετε δει ως τον κατ' εξοχήν υπεύθυνο κοινωνικό λειτουργό, αυτόν που με τη στάση, τον λόγο και την πράξη του διαμορφώνει συνειδήσεις ως πολλαπλασιαστής. Αυτό το στοιχείο, λοιπόν, το έχετε αφαιρέσει από τον εκπαιδευτικό μέσα από τις πρακτικές της Διαμαντοπούλειας ή της Αρβανιτοπούλειας λογικής. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, λοιπόν, απαντά σ' αυτά τα κεφαλαιώδη, κυρίαρχα και ιστορικά προτεταγμένα ζητούμενα. Υπ' αυτήν την έννοια, νομίζω ότι θα πρέπει απεκδυόμενοι τις όποιες διαφορές μας από θέσεως και μόνο, να προβληματιστούμε και να καταθέσουμε υπεύθυνη - δεν θα πω να συνταχθούμε - στάση. Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να κάνω και μία πρόταση με την παράκληση να τη λάβουμε υπ' όψιν. Θα πρότεινα οι συνάδελφοι ΤΕ να έχουν και αυτοί το δικαίωμα διεκδίκησης της θέσης του διευθυντή, εκτός από τη θέση του υποδιευθυντή, εφ' όσον έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις με τα υπόλοιπα μέλη του Συλλόγου των Διδασκόντων. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει η συνάδελφος κ. Θεοδώρα Μπακογάννη από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα με προσοχή το συνάδελφο ο οποίος μόλις κατήλθε του Βήματος και ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα. Άκουσα κατ' αρχάς την ευκολία με την οποία ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων - δύο χιλιάδες άνθρωποι - που είναι διακεκριμένοι καθηγητές και άνθρωποι που έχουν δώσει μάχες για την παιδεία, ονομάζονται από τον κύριο συνάδελφο «οπισθοφύλακες της εκπαίδευσης». Γιατί, άραγε, είναι οπισθοφύλακες της εκπαίδευσης, κύριε συνάδελφε; Επειδή διαφωνούν μαζί σας; Επειδή έχουν μία άλλη θεώρηση;
Η άμυνα είναι τακτική του πολέμου.
Ναι, έχουμε άλλη θεώρηση. Αυτό πρέπει να είναι σαφές. Για εμάς, κύριοι συνάδελφοι, η αριστεία δεν είναι ρετσινιά. Πήγατε να το διορθώσετε τώρα. Το είπε, όμως, ο κύριος Υπουργός. Λοιπόν, για εμάς δεν είναι ρετσινιά. Και αν υπάρχει στο δικό σας λεξιλόγιο η αντίληψη ότι η αριστεία είναι ρετσινιά, κάνετε λάθος, κύριοι συνάδελφοι, και μας πάτε πίσω πολλά πολλά χρόνια, στις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν μπήκε ο κομματισμός μέσα στα σχολεία και στη εκπαίδευση, όταν έγινε το «έλα να δεις», όταν πάθαμε μία ολόκληρη κοινωνία μιθριδατισμό, διότι ήταν περίπου αυτονόητο ότι τα πανεπιστήμιο πρέπει να έχουν καταληψίες, όταν ολόκληρη η λέξη και μόνο αξιοκρατία ήταν μία λέξη την οποία δεν ήθελε να ακούσει άνθρωπος, όταν η αξιολόγηση είχε βγει τελείως - μα τελείως - από το λεξιλόγιο των εκπαιδευτικών και όταν ο τίτλο τιμής, κύριε συνάδελφε, ήταν μόνο να είσαι συνδικαλιστής σε οποιαδήποτε μορφή και σε οποιοδήποτε επίπεδο εκπαίδευσης. Αυτό το πληρώσαμε πολύ ακριβά. Και επειδή έχω μερικά χρόνια περισσότερα στη Βουλή των Ελλήνων από εσάς, θέλω να σας πω ότι τα λάθη τα κάναμε όλοι.
Τριάντα χρόνια στην εκπαίδευση ήμουν, κ. Μπακογιάννη.
Δεν αμφιβάλλω ότι διδάσκετε σε τάξεις τριάντα χρόνια και γ' αυτό έχετε και το σεβασμό μου. Όμως, από εκεί και πέρα, εγώ που έχω είκοσι χρόνια μέσα στη Βουλή, σας λέω ότι το πολιτικό σύστημα έκανε μία πολύ μεγάλη διαδρομή και περάσαμε από πολλά εδώ πέρα μέσα. Περάσαμε από τις κομματικές αντιλήψεις, πληρώσαμε ακριβά, κάναμε πειραματισμούς στο κεφάλι της νέας γενιάς και κάποια στιγμή βάλαμε λίγο μυαλό - όχι πολύ, αλλά βάλαμε λίγο μυαλό - ανοίξαμε του ορίζοντές μας και είδαμε τι γίνεται έξω. Αντιληφθήκαμε ότι χώρες, κοινωνίες που περπατάνε πιο μπροστά και πιο καλά από εμάς, είναι οι κοινωνίες οι οποίες είχαν συμφωνήσει στο εκπαιδευτικό τους σύστημα, είχαν την ευρύτερη δυνατή συναίνεση για το πώς θα εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους και δεν βασιζόντουσαν στην κομματική λογική, δεν βασιζόντουσαν στο να κάνουμε ένα σχέδιο για τις επόμενες εκλογές, αλλά για τις επόμενες γενιές. Κάποιοι αγωνίστηκαν πολύ. Άκουσα τον κ. Κουράκη με περιπαικτικό ύφος να μιλάει για τον κ. Βερέμη. Δεν αμφιβάλλω για τις περγαμηνές του κ. Κουράκη και ως γνώστη του αντικειμένου της παιδείας και ως ποιητού και ως άλλα. Όμως, δεν νομίζω ότι κανένας με τέτοια ευκολία μπορεί να περιπαίζει ένα δάσκαλο σαν τον κ. Βερέμη και να μην ακούσει και τη γνώμη του. Να διαφωνήσει. Ευχαρίστως! Μα, για αυτό είμαστε εδώ, να διαφωνήσουμε. Να ακούσουμε, όμως. Μίλησα πριν για την πορεία που ακολουθήσαμε. Δύο γυναίκες είχαν το θάρρος «να βάλουν το κεφάλι τους στον τορβά». Και εγώ θέλω να τις αναφέρω και τις δύο σήμερα εδώ. Η μία ήταν η Μαριέττα η Γιαννάκου και η δεύτερη ήταν η Άννα η Διαμαντοπούλου, με μεγάλο αγώνα. Ξέρω, στραβομουτσουνιάζετε, κύριε συνάδελφε. Ξέρω! Κακό πράγμα αυτή η έρμη η αξιολόγηση. Πολύ κακό πράγμα! Διότι θα πρέπει κανένας να κριθεί με αντικειμενικά κριτήρια και όχι από τη δράση του την κομματική. Εν πάση περιπτώσει, σε αυτήν εδώ την Αίθουσα τότε, σε μια εποχή πολύ μεγάλων εντάσεων - διότι μας χώριζε χάσμα βαθύ, ήταν οι ηρωικές μέρες όπου αντιπολιτευόταν η Νέα Δημοκρατία το ΠΑΣΟΚ δυναμικά - στο θέμα της παιδείας επετεύχθη η συναίνεση. Επετεύχθη και ψηφίστηκε ένας νόμος με διακόσιους είκοσι πέντε Βουλευτές. Ήταν τέλειος; Όχι, κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχουν τέλειοι νόμοι και πόσω μάλλον για την παιδεία. Όμως, ήταν ένα πάρα πάρα πολύ σημαντικό βήμα προς τα μπρος. Θα μπορούσε, παραδείγματος χάριν, αυτό το παράδειγμα της κ. Διαμαντοπούλου και της κ. Γιαννάκου να το είχαν ακολουθήσει και οι δύο νέοι Υπουργοί Παιδείας. Να πουν ότι εμείς διαπιστώνουμε κάποιες συγκεκριμένες αδυναμίες και ξεκινάμε έναν ουσιαστικό διάλογο. Να το καταλάβω! Να συμμετέχουμε. Εδώ, παραδείγματος χάριν, εμένα με χωρίζει με την κ. Ξουλίδου χάσμα βαθύ σε οτιδήποτε περίπου λέει. Στο θέμα που έθεσε για τους φιλολόγους και για τα φιλολογικά μαθήματα έχει δίκιο και συμφωνώ μαζί της. Μπορούσαμε, λοιπόν, να συμφωνήσουμε σε πολλά, κύριοι συνάδελφοι. Μπορούσαμε να βρούμε πράγματι τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας, που είναι το μοναδικό μας κεφάλαιο σ' αυτήν τη χώρα. Αντ' αυτού μέσα στο νομοσχέδιο του αθλητισμού εμφανίζονται κάτι τροπολογίες, υπάρχει Αντιπολίτευση η οποία ωρύεται και έρχεται ο Υπουργός με ένα υπερεπείγον νομοσχέδιο. Για ποιο θέμα, κύριοι συνάδελφοι; Για το αν θα δώσουμε επιδότηση πέντε λεπτών σε ένα προϊόν, ενώ για το πιο σοβαρό θέμα που έχει αυτή η χώρα σήμερα και που είναι η παιδεία της, πρώτη φορά η Αριστερά φέρνει και τολμάει να φέρει νομοσχέδιο ως υπερεπείγον για το θέμα της παιδείας; Με συγχωρείτε πάρα πολύ, αλλά εδώ εγώ έχω σηκώσει τα χέρια ψηλά! Έχω σηκώσει τα χέρια ψηλά! Δεν το κατανοώ. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου μεγάλο ειδικό για την παιδεία. Οι μόνες μου εμπειρίες από την παιδεία είναι ότι είμαι μάνα και τώρα προσφάτως και γιαγιά κ.λπ. και αυτό που με ενδιαφέρει είναι να βλέπω τα παιδιά να μαθαίνουν γράμματα. Όμως, έχω υπάρξει και Βουλευτής Ευρυτανίας και έχω μεγαλώσει με την αντίληψη ότι το πιο άδικο πράγμα που υπάρχει στην Ελλάδα και εκεί που οι ίσες ευκαιρίες κατά το Σύνταγμα δεν ισχύουν, ήταν στα παιδιά της Ευρυτανίας. Διότι αυτά έχουν το ίδιο δικαίωμα να έχουν δασκάλους και καθηγητές υψηλού επιπέδου. Και δεν μπορούν αύριο το πρωί να έχουν καθηγητές που θα είναι μόνο προϊόντα της κομματικής ευνοιοκρατίας. Αυτό να το σκεφθείτε καλά, κύριοι συνάδελφοι, διότι αυτός ο νόμος για τον οποίο μιλούσα πριν και τον οποίο με τόση ευκολία κατεδαφίζετε σήμερα, αυτός ο νόμος έχει κριθεί σε ορισμένα πράγματα, κύριε Υπουργέ. Έχει κριθεί με βάση τα διεθνή στάνταρντ. Και έχει κριθεί επιτυχώς. Εκεί, λοιπόν, που απέτυχε - αν απέτυχε κάπου - να τον διορθώσετε. Όμως, είναι ποτέ δυνατόν να διακινδυνεύετε σήμερα, κύριε Υπουργέ, τα ελληνικά πτυχία; Είναι ποτέ δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι; Εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα συναγωνισμό Υπουργών για το ποιος θα φέρει το Grexit πιο γρήγορα σ' αυτή τη χώρα! Δηλαδή, αυτό το πράγμα δεν γίνεται! Η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη, η Ελλάδα είναι μια χώρα ευρωπαϊκή, η Ελλάδα πρέπει να έχει ανοιχτούς ορίζοντες, η Ελλάδα πρέπει να έχει μια παιδεία που να προωθεί τους αρίστους και να επιβραβεύει τους αρίστους! Και δεν αντιλαμβάνομαι, ο κ. Μπαλτάς διακρίθηκε για την αριστεία του. Αυτός διάβασα και εγώ, αυτό ξέραμε και εμείς, όλοι όσοι παρακολουθούσαμε την πορεία του. Γιατί, λοιπόν, στερεί από τους υπόλοιπους Έλληνες το δικαίωμα το οποίο ο ίδιος διεκδίκησε; Για να καταλάβω και εγώ! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το οποίο κάνετε σήμερα εμάς να βρίσκει ιδεολογικά απέναντι. Και μη μου αρχίσετε τις «τσαμπουνιές» περί νεοφιλελευθερισμού και ιστορίες, διότι δεν είναι νεοφιλελεύθερο το μοντέλο, αλλά αξιακό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε, αλλά όλοι οι υπόλοιποι μίλησαν περισσότερο. Εμείς πιστεύουμε στην αξιοκρατία. Πιστεύουμε στους άξιους. Θέλουμε σχολεία ανοιχτά. Θέλουμε δημόσια πανεπιστήμια που να παράγουν. Δεν θέλουμε κλειστά πανεπιστήμια. Δεν θέλουμε οι καταλήψεις να θεωρούνται αυτονόητο. Δεν θέλουμε το άσυλο να επανέλθει και να γίνει άσυλο αναρχίας. Και μετά, οι αιώνιοι φοιτητές. Όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται, κύριοι συνάδελφοι, εγώ υπήρξα εργαζόμενη φοιτήτρια όλη μου τη ζωή, όσο χρόνια δηλαδή ήμουν φοιτήτρια. Εν πάση περιπτώσει, δεν μπορεί να βρεθεί μία λύση, όπως πρότεινε ο κ. Φορτσάκης, για τους ανθρώπους οι οποίοι αντικειμενικά θέλουν και δεν μπορούν; Μπορείτε! Όμως, δεν θέλετε. Και ξέρετε γιατί δεν το θέλετε; Δεν το θέλετε, γιατί θέλετε να έχουν κάρτα φοιτητού για να μπορούν αύριο το πρωί να ψηφίζουν και να δρουν πολιτικά. Αυτό είναι το νόημα. Όλη αυτή η φασαρία και η δήθεν δημοκρατική ευαισθησία είναι μόνο και μόνο γι' αυτόν τον λόγο. Ο αιώνιος φοιτητής να έχει την ίδια ψήφο με αυτόν τον οποίο χρηματοδοτούν οι γονείς του για τέσσερα χρόνια και παλεύει να μη χάσει ούτε ένα εξάμηνο, γιατί οι γονείς του δεν θα μπορούν αύριο το πρωί να τον συντηρήσουν στην Αθήνα, στα Γιάννενα ή οπουδήποτε αλλού. Αυτή είναι η αλήθεια! Θέλω να σας πω ότι εμείς αυτά θα τα πολεμήσουμε σε όλα τα επίπεδα. Για να είμαστε ξεκάθαροι! Και αν εσείς λοιδορείτε τους ανθρώπους που μαζεύτηκαν χθες, κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Εάν δεν θέλετε να ακούσετε τους ανθρώπους που μαζεύτηκαν χθες, επίσης κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Διότι αυτοί οι άνθρωποι θα συνεχίσουν τον αγώνα και είμαστε πάρα πολλοί. Και εν πάση περιπτώσει, πολλά πράγματα μπορεί κάποιος να δεχθεί, αλλά αυτό που δεν μπορεί να δεχθεί είναι η υπονόμευση και η υποθήκευση του μέλλοντος των παιδιών μας. Τέλος, θέλω να μιλήσω και να πω δύο λόγια για τη Ζωσιμαία Σχολή, γιατί φοβάμαι κύριε Υπουργέ, ότι εδώ πέρα πηγαίνετε να κάνετε ένα μείζον λάθος. Αυτό που κάνετε είναι παντελώς παράλογο - φαντάζομαι ότι τώρα, η Βουλή ολόκληρη συμφωνεί μαζί μου, ασχέτως εάν για κομματική πειθαρχία υποχρεώνεσθε να πείτε το αντίθετο - είναι και αντιπαιδαγωγικό και αντίθετο στους κανόνες λειτουργίας του παιδαγωγικού συστήματος. Δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσει ένα πρότυπο γυμνάσιο χωρίς παράλληλα να λειτουργήσει το λύκειο. Στην παράγραφο 6, του άρθρου 11, κεφάλαιο Β΄, του νόμου σας ορίζεται ότι: «Το πρότυπο γυμνάσιο και το πρότυπο λύκειο, λειτουργούν ως ενιαία εκπαιδευτική μονάδα και ότι οι μαθητές θα υπόκεινται στη διαδικασία των εξετάσεων μόνο για την εισαγωγή τους στο πρότυπο γυμνάσιο και ότι θα συνεχίζουν τις σπουδές τους στο πρότυπο λύκειο χωρίς να υποστούν άλλες εξετάσεις». Σε ποιο πρότυπο λύκειο θα συνεχίσουν τις σπουδές τους οι μαθητές της Ζωσιμαίας; Οι οικογένειές τους θα μετακομίσουν στην Αθήνα, όπου υπάρχουν τα άλλα Πρότυπα Λύκεια που εγκρίνετε; Αυτή είναι η απάντηση της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στην κοινωνία των Ιωαννίνων; Είναι ποτέ δυνατόν να μη λάβετε υπ' όψιν σας κανέναν από τους φορείς των Ιωαννίνων, οι οποίοι όλοι διαμαρτυρήθηκαν και ήρθαν και σας βρήκαν; Απορώ, γιατί τα υπόλοιπα τέσσερα πρότυπα γυμνάσια, από κοινού με τα αντίστοιχα πρότυπα λύκεια, θα αποτελέσουν ενιαία εκπαιδευτική μονάδα, με μοναδική εξαίρεση το Πρότυπο Γυμνάσιο της Ζωσιμαίας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμένα μου είπαν το γιατί και θα το πω και θα ευχηθώ από βάθος καρδίας να με διαψεύσετε: Ο λόγος είναι ότι οι καθηγητές του Λυκείου της Ζωσιμαίας Σχολής δεν έχουν τα προσόντα για να υπηρετήσουν σε πρότυπο λύκειο, πλην όμως, έχουν κομματικές περγαμηνές. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ιστορικότερο σχολείο της Ελλάδας σήμερα - εγώ όπως ξέρετε δεν εκλέγομαι στο Νομό Ιωαννίνων - θα έχει γυμνάσιο και δεν θα έχει λύκειο. Δεν γίνεται έτσι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν μπορούμε να νομοθετούμε κατ' αυτόν τον τρόπο. Δεν μπορούμε να πιστεύουμε ότι έχουμε το δικαίωμα για λόγους στενά κομματικούς να διαλύουμε το υπόβαθρο, πάνω στο οποίο γίνεται μία προσπάθεια να στηθεί το μέλλον αυτής της χώρας. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα καταψηφίσουμε τα πάντα πλην της τροπολογίας για την οποία μίλησε πολύ ωραία η κ. Χριστοφιλοπούλου, δεν χρειάζεται να προσθέσω εγώ τίποτε. Θα το καταψηφίσουμε και θα το πολεμήσουμε, κύριε Υπουργέ. Θα το πολεμήσουμε γιατί πράγματι, εδώ, υπάρχει μία διαφορά αξιών. Υπάρχει μία ιδεολογική διαφορά. Και εμείς - που μας χαρακτήρισε έτσι με τέτοια περίσσια αλαζονεία ο νέος συνάδελφος από την Καβάλα - θεωρούμε ότι ο διάλογος, κύριε Υπουργέ, είναι απαραίτητος για την προσπάθεια επίτευξης της εθνικής συναίνεσης. Εμείς, λοιπόν, θεωρούμε το διάλογο προϋπόθεση για όλα τα θέματα: Το διάλογο με τους φορείς, το διάλογο μέσα στο Κοινοβούλιο, το διάλογο για όλα. Και για μία από τις μελανότερες στιγμές της ελληνικής Βουλής - επιτρέψτε μου να πω - είναι ότι εσείς φέρατε την αποδιάρθρωση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος με τη μορφή του κατεπείγοντος.
Ευχαριστούμε την κυρία συνάδελφο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να κάνω μία υπενθύμιση. Ξέρετε πολύ καλά όλοι ότι σήμερα στις 21.00' ακριβώς ξεκινάμε συζήτηση επί της πράξης νομοθετικού περιεχομένου για άλλο ζήτημα. Το έχουμε συνεννοηθεί και θα το κάνουμε. Δεν υπάρχει ευχέρεια χρόνου. Άρα, σας παρακαλώ πάρα πολύ, για να μείνει χρόνος να μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι, να συντομεύσουμε. Υπάρχει ένα τράβηγμα του χρόνου πέραν του κανονικού, δηλαδή, του ενός ή δύο λεπτών, που συνήθως ο ομιλητής μπορεί να μιλήσει. Παρακαλώ πολύ, θα ήθελα λίγο την προσοχή σας στο θέμα του χρόνου. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Ηλίας Κασιδιάρης, από το Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή.
Αισθάνομαι πραγματικά αγανακτισμένος καθώς πριν από ένα λεπτό άκουσα από εκπρόσωπο της διεφθαρμένης κομματοκρατίας τόσων δεκαετιών να μιλάει για ελεύθερο διάλογο, να μιλάει για παρατυπίες στη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Το μεσημέρι κατά την άρση της ασυλίας μου προανήγγειλα ότι θα είμαι ομιλητής της Χρυσής Αυγής στο νομοσχέδιο για την παιδεία. Και είπα ότι εάν έχει αντίρρηση το Προεδρείο - επειδή υπάρχουν παράνομες εισαγγελικές αποφάσεις που απαγορεύουν στους Βουλευτές του κόμματός μου να μιλάνε στη Βουλή και να ψηφίζουν στις ψηφοφορίες - ας φωνάξει το Φρούραρχο. Και το Προεδρείο φώναξε το Φρούραρχο! Έστειλαν στο γραφείο μου το Φρούραρχο για να μου φέρει κάποιες κατάπτυστες εισαγγελικές αποφάσεις, παράνομες και να μου πει ότι πρέπει να φύγω από τη Βουλή και να μην μιλήσω. Τι πράγματα είναι αυτά; Αίσχος και ντροπή! Και μιλάτε για δημοκρατία! Για να είμαι ακριβής δεν ήρθε ο ίδιος ο Φρούραρχος. Ήρθε ο Υποφρούραρχος μαζί με έναν αστυνόμο, αξιωματικό της Αστυνομίας και μου δείχνανε τις εισαγγελικές αποφάσεις που λέγανε ότι έρχεσαι στη Βουλή για άρση ασυλίας, σου απαγορεύουμε όμως να μιλήσεις στα νομοσχέδια γιατί δεν είναι η επαγγελματική σου ιδιότητα. Το να μιλήσουμε για την ελληνική παιδεία ασφαλώς και δεν είναι επαγγελματική μας ιδιότητα. Έχουμε δώσει, όμως, έναν όρκο και εδώ μέσα στη Βουλή δεν μας έβαλαν ούτε τα μεγάλα συμφέρονται ούτε κανείς άλλος. Μας έβαλε ο ελληνικός λαός με τη ψήφο του και αυτό οφείλει να το σεβαστεί και το Προεδρείο και όλες οι πολιτικές δυνάμεις. Και εδώ σε αυτήν τη θέση έχουμε δώσει όρκο να βρισκόμαστε, να μιλάμε, να διεκδικούμε υπέρ των Ελλήνων πολιτών. Η ενέργεια αυτή ήταν απαράδεκτη και την καταγγέλλω. Να καταλάβουν επιτέλους οι Έλληνες πολίτες ότι αυτή η δικτατορία του μνημονίου που ξεκίνησε με τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, στη συνέχεια Σαμαρά - Βενιζέλου, συνεχίζεται και σήμερα. Θα ξεκινήσω αναφερόμενος όχι στο ζήτημα της ελληνικής παιδείας - που είναι μείζον βεβαίως για την επιβίωση του ελληνικού έθνους - αλλά σε μία εκπρόθεσμη τροπολογία. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δεσμευτεί ότι δεν θα φέρνει εκπρόθεσμες τροπολογίες όπως είχε δεσμευτεί ότι δεν θα φέρνει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και δεν θα μιμηθεί την προηγούμενη μνημονιακή συγκυβέρνηση σε αυτήν την τακτική που πραγματικά καταλύει τις λειτουργίες της Βουλής, καταλύει τους θεσμούς. Εδώ βλέπουμε μία εκπρόθεσμη τροπολογία για ένα μείζον εθνικό ζήτημα: Για την ανέγερση ισλαμικού τεμένους στην πόλη των Αθηνών, στην πρωτεύουσα της Ελλάδος. Η Χρυσή Αυγή είναι κάθετα αντίθετη σε αυτήν την προοπτική. Θεωρεί προδοτική αυτήν την ενέργεια. Θα καταγγείλουμε και θα αντισταθούμε με κάθε νόμιμο μέσο, εκφράζοντας τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων. Αν κάνατε ένα δημοψήφισμα για αυτό το ζήτημα, - που είναι εξίσου μείζον με την οικονομία, ο πολιτισμός μας, η ελληνική παράδοση είναι ζητήματα σημαντικά, ίσως και σημαντικότερα από το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάς - και ρωτάγατε τους Έλληνες πολίτες εάν επιθυμούν να ανεγερθεί τέμενος στην Αθήνα, θα απαντούσαν ομαδικά όχι. Μάλιστα, σε ό,τι αφορά το τέμενος θα αναφέρω μια έκφραση καθημερινή αλλά είναι η κατάλληλη για να περιγράψω την παρούσα κατάσταση. Έχουμε μια σύμπραξη νταβατζήδων, προαγωγών αν θέλετε. Τον όρο αυτόν τον χρησιμοποίησε πρώτος ο Κωστάκης Καραμανλής. Επομένως, νομίζω ότι νομιμοποιούμαι και εγώ να τον χρησιμοποιώ. Έχουν συμπράξει η επιχείρηση του κ. Μπόμπολα, η επιχείρηση του κ. Κόκκαλη, η Τέρνα, όλα τα μεγάλα κατασκευαστικά trust για ένα έργο το οποίο δεν έχει κανένα μεγάλο κέρδος. Τον πρωινό τους καφέ θα εξοικονομήσουν με την ανέγερση του ισλαμικού τεμένους στην Αθήνα. Όμως, είναι ένα δείγμα προς την εξουσία ότι κάθε ανθελληνικό σχέδιο πρόκειται να προωθηθεί στην εντέλεια. Λυπάμαι για την κατάσταση αυτήν που αντιμετωπίζει σήμερα η Βουλή, με αυτήν την εκπρόθεσμη επαναλαμβάνω τροπολογία. Η Χρυσή Αυγή το τονίζει, ότι παρά τις απαγορεύσεις, παρά τις διώξεις, θα είμαστε δυναμικά παρόντες στον αγώνα για να μην προχωρήσει η ενέργεια αυτή η οποία - επαναλαμβάνω - είναι βαθύτατα αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική και αντιτίθεται στη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών. Δεν είχαμε ως τώρα τζιχαντιστές στην Ελλάδα. Θα αποκτήσουμε όμως και τζιχαντιστές, ακραίους ισλαμιστές. Θα δημιουργηθεί ένας πυρήνας για να συναγελάζονται και να συναθροίζονται κακοποιά στοιχεία, παρακμιακά στοιχεία που θα δημιουργούν πρόβλημα, θα προκαλέσουν την περαιτέρω διάρρηξη του κοινωνικού ιστού της χώρας. Καταγγέλλω επίσης τον αρμόδιο Υπουργό που έφερε αυτήν την τροπολογία, τον Υπουργό Λαφαζάνη και οφείλω να το πω τώρα γιατί είμαι ελάχιστες φορές στη Βουλή λόγω της παράνομης φυλάκισής μου. Εδώ και ένα μήνα έχω θέσει ένα ερώτημα πολύ σημαντικό, μία επίκαιρη ερώτηση σε ό,τι αφορά τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ελλάδος, σε ό,τι αφορά την αξιοποίηση χρυσού της Χαλκιδικής που κι εκεί εμπλέκονταν οι επιχειρήσεις της οικογένειας Μπόμπολα, σε ό,τι αφορά τις παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων στην εκμετάλλευση των ελληνικών ενεργειακών πόρων. Την πρώτη φορά μας ειδοποίησε με τη γραμματέα του ότι δεν μπορεί να έρθει. Εν συνεχεία ήρθε για να απαντήσει στο Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Λοβέρδο και σε κάποιον του ΚΚΕ δείχνοντας ότι υπάρχει εντελώς παράνομη διάκριση και αποκλεισμός της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας του κόμματος μου. Είπε «εντάξει, μη διαμαρτύρεστε. Να επαναφέρετε το ερώτημα την άλλη εβδομάδα». Η άλλη εβδομάδα ήρθε και ήταν Πρωτομαγιά. Είχαμε νέα κοροϊδία. Την τρίτη εβδομάδα επανέφερα τη σχετική ερώτηση. Δεν ήρθε και πάλι ο αρμόδιος Υπουργός. Παρακαλώ πολύ, το Προεδρείο είχε δεσμευθεί ότι θα τηρείται απόλυτη διαφάνεια στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Μάλιστα, μιλάμε για μία περίοδο που μέχρι και ο Υφυπουργός της Ρωσίας έχει τοποθετηθεί σε ό,τι αφορά το ελληνικό, οικονομικό ζήτημα και οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Πρέπει επιτέλους το αίτημα αυτό που εκφράζει η Χρυσή Αυγή για στροφή της Ελλάδος προς τη Ρωσία σε κάθε επίπεδο πρέπει να συζητηθεί με λεπτομέρειες σε αυτήν την Αίθουσα. Σε ό,τι αφορά την ελληνική παιδεία που είναι το ζήτημα του σημερινού νομοσχεδίου, είναι δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνέχιζε το έργο της ισοπέδωσης της ελληνικής παιδείας, το οποίο με σύστημα επιτελείται από όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις. Ξεκινήσαμε από το 1974 με την κατάργηση του πολυτονικού, με την κατάργηση της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών. Σε λίγο θα καταργηθούν και τα Νέα Ελληνικά. Η δική μου γενιά, δυστυχώς, δεν ξέρει να μιλήσει τα ελληνικά. Πραγματικά, θεωρείται για τους ανθρώπους της δικής μου γενιάς, για τους Έλληνες πολίτες που έχουν τελειώσει πανεπιστήμιο μεγάλο προσόν και πλεονέκτημα να ξέρεις να μιλάς καλά την ελληνική γλώσσα. Αυτό είναι ένα σχέδιο, το οποίο εδώ και δεκαετίες είναι συστηματικό και πηγάζει ασφαλώς, από ξένα κέντρα εξουσίας και συντελείται και σήμερα. Δεν υπήρχε περίπτωση η σημερινή Κυβέρνηση να διαφοροποιηθεί από αυτήν την κατάσταση. Θα καταγγείλω και τον Υπουργό, ο οποίος είναι παρών. Από ποιητής του αιδοίου, κύριε Υπουργέ, σήμερα είστε εδώ για να νομοθετείτε σε βάρος της ελληνικής παιδείας. Έχω και μία προσωπική μομφή, αν θέλετε: Είχατε πάει στους τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη επίσκεψη και είχατε πει «μη με πυροβολείτε, θα πάω να δω και τον Κασιδιάρη». Πρώτον, πού ξέρατε ότι θα πάω φυλακή; Δεύτερον, δεν ήρθατε να μας δείτε. Δεν ήρθατε να δείτε τα σύγχρονα γκουλάγκ της ψευτοδημοκρατίας εν Ελλάδι 2015. Δεν ήρθατε στις φυλακές όπου κρατούνται παράνομα Βουλευτές. Έχουμε Βουλευτές με ανήλικα παιδάκια, με μωρά παιδάκια. Το δεύτερο παιδάκι του Ηλιόπουλου τώρα γεννήθηκε και εκείνος είναι μέσα στη φυλακή. Και μας απαγορεύουν να είμαστε με τις οικογένειες μας. Μας απαγορεύουν να ασκούμε τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά μας. Μας στερούν τα πολιτικά δικαιώματα χωρίς να έχει γίνει καν δίκη. Για αυτό, λοιπόν, αυτήν τη μομφή οφείλατε να την ακούσετε, όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά διότι είχατε χρησιμοποιήσει το δικό μου όνομα ως άλλοθι την περίοδο εκείνη που είχατε επισκεφθεί τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη. Από εκεί και πέρα, σε ό,τι αφορά τα αριστεία προόδου, ασφαλώς και πρέπει να διατηρηθεί αυτός ο θεσμός. Εγώ, αν και με παρουσιάζετε γενικώς ως τραμπούκο ή χούλιγκαν, σας ενημερώνω ότι σε όλες τις τάξεις και του γυμνασίου και του λυκείου είχα και αριστείο προόδου και βραβείο. Μάλιστα, όταν ήταν να πάω Α΄ γυμνασίου θέλησα να πάω κι εγώ σε ένα πρότυπο σχολείο. Τότε, βεβαίως, ήταν το σύστημα αυτό που θέλετε να επαναφέρετε και τώρα με τις κληρώσεις. Εκεί, ή ήταν σικέ η κλήρωση ή δεν ήμουν τυχερός. Εν τέλει, δεν κληρώθηκε. Παρ' όλα αυτά, πήγα σε ένα δημόσιο σχολείο, το οποίο πρέπει να ήταν και στα πρώτα σε επιτυχίες στις πανελλήνιες εξετάσεις στη δυτική Αττική και μπήκα στο πανεπιστήμιο. Το δημόσιο σχολείο, δηλαδή, ασφαλώς και δίνει πολλές δυνατότητες στους Έλληνες πολίτες που δεν έχουν καμμία οικονομική άνεση. Η διατήρηση, όμως, του θεσμού των προτύπων και πειραματικών σχολείων είναι απαραίτητη, όπως και η διατήρηση των αριστείων και των βραβείων προόδου, δηλαδή, της επιβράβευσης σε όσους εργάζονται σκληρότερα και παραγωγικότερα. Θα ήθελα να πω ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι με την ισοπέδωση, η οποία παρατηρείται στην ανώτατη εκπαίδευση. Δυστυχώς, η κομματοκρατία έχει καταλάβει το ελληνικό πανεπιστήμιο. Αυτό το βιώσαμε όλοι οι νέοι της δικής μου γενιάς σίγουρα και της παλαιότερης, προφανώς που μπαίνοντας μέσα στο πανεπιστήμιο το μόνο που βλέπεις είναι πολύχρωμες κομματικές αφίσες. Η νεολαία της Νέας Δημοκρατίας από τη μία να κανονίζει πάρτι στη Μύκονο με άφθονη κατανάλωση αλκοόλ. Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη να συμμετέχει σε φεστιβάλ υπέρ της αποποινικοποίησης των μαλακών ναρκωτικών και να γίνεται χρήση ναρκωτικών στην πλατεία Συντάγματος. Αυτές οι εικόνες της απόλυτης παρακμής και ισοπέδωσης είναι κάθετα αντίθετες με το όραμα της Χρυσής Αυγής για την ελληνική παιδεία. Η Χρυσή Αυγή έκανε κάποτε μαθήματα Ελληνικής Ιστορίας και όλο το σύστημα συνέπραξε στο να μας πολεμά, να μας υβρίζει, να μας προκαλεί. Και τι ακούμε σήμερα; Ακούσαμε προηγουμένως την ομιλήτρια της Νέας Δημοκρατίας να μιλάει με εγκωμιαστικά σχόλια για την κ. Γιαννάκου. Η κ. Γιαννάκου ως γνωστόν - για να το ακούν οι Έλληνες πολίτες - είναι αυτή που επέβαλε τα ανιστόρητα και ανθελληνικά βιβλία της Ρεπούση στο ελληνικό σχολείο, επέβαλε στο ελληνικό σχολείο να μιλάνε για συνωστισμό στη προκυμαία της Σμύρνης. Αυτά τα φαινόμενα είναι απαράδεκτα και η Χρυσή Αυγή αγωνίζεται με κάθε νόμιμο μέσο, παρά τις διώξεις, παρά τους προπηλακισμούς, τις φυλακίσεις και όλη αυτή την άθλια σκευωρία σε βάρος μας, για την ανατροπή τους. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνω την υπενθύμιση και την παρατήρηση. Με ειδοποίησαν και από τις υπηρεσίες. Είναι δεδομένη η απόφαση ότι θα ξεκινήσει η συζήτηση για την πράξη νομοθετικού περιεχομένου στην ώρα της. Άρα, κάθε λεπτό που κερδίζει παραπάνω ένας ομιλητής, δημιουργεί πρόβλημα στους συναδέλφους του. Μπορεί να μην προλάβουν να μιλήσουν όλοι. Θερμή παράκληση του Προεδρείου: Μην παραβιάζουμε το χρόνο. Θα ήμουν αυστηρός από τον προηγούμενο ομιλητή, αλλά είναι λογικό ότι με τη φόρτιση που έχει ο κ. Κασιδιάρης ως προσωρινός κρατούμενος, θα νόμιζε ότι ξεκινάει η αυστηρότητα από τον ίδιο και θα ήταν άδικο πραγματικά. Από τώρα, από τον επόμενο ομιλητή και μετά, το Προεδρείο θα είναι αυστηρό, διότι δεν θα προλάβετε. Ο συνάδελφος κ. Νίκος Ορφανός από το Ποτάμι έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ζωή μας έχει γίνει ένα κατεπείγον νομοσχέδιο. Δεν πρωτοτυπώ, αλλά σχολιάζω κι εγώ το απαράδεκτο της πρακτικής να φορτώνονται σοβαρότατα νομοσχέδια με δεκάδες τροπολογίες, να συζητιούνται βιαστικά και να ψηφίζονται με συνοπτικές διαδικασίες που θυμίζουν την αντίστοιχη καταιγίδα των μνημονιακών ψηφοφοριών. Ελπίζουμε και η όποια συμφωνία με τους δανειστές να μην έρθει προς ψήφιση με τον ίδιο τρόπο. Ο ρόλος του Βουλευτή υποβαθμίζεται μέσα από ένα αλλοπρόσαλλο πρόγραμμα που μοιάζει να στοχεύει στον αποπροσανατολισμό και στην άκαρπη συμμετοχή του σε ψηφοφορίες, ουσιαστικά διεκπεραιωτικές. Το περίφημο «Πρώτη φορά Αριστερά» βιώνεται ως ευτελισμός της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Πάμε τώρα στο αποσπασματικό, όπως αποστομωτικά το χαρακτήρισε ο Υπουργός, νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα. Άκουσα την Παρασκευή πολύ προσεκτικά τον Υπουργό να υπογραμμίζει και να ξεκαθαρίζει πως η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας δεν είναι υπέρ της μετριότητας, αλλά στοχεύει στη δημιουργία σχολείων όπου οι μαθητές πρωτίστως ενδιαφέρονται για τη λύση στο πρόβλημα και όχι για την πρωτιά. Κύριε Υπουργέ, είμαστε μαζί σας σε αυτό, αλλά δυστυχώς, δεν βρήκα κανένα άρθρο στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο που να μας πηγαίνει προς αυτό το στόχο. Ο μόνος στόχος που ανίχνευσα σε αυτό το νομοσχέδιο είναι η αποδόμηση κάθε μορφής αξιολόγησης που, δυστυχώς, δεν οδηγεί απαραίτητα στην εξόντωση του ανταγωνισμού που σας ενοχλεί. Και θα ήμουν βέβαια άδικος αν δεν αναφερόμουν στη σημαντική συμβολή του Προέδρου της ΟΛΜΕ στη συγγραφή του παρόντος νομοσχεδίου που είναι εμφανής και σαφής και τη βρήκα σχεδόν σε κάθε άρθρο. Γιατί είναι φανερό ότι ο κ. Κοτσυφάκης υπαγορεύει και ο κύριος Υπουργός γράφει. Τι γράφει; Άρθρο 11, που αφορά τον αποχαρακτηρισμό των πρότυπων πειραματικών σχολείων και τη μετονομασία τους σε πειραματικά και πρότυπα: Παραμένουν πέντε πρότυπα μόλις σχολεία για λόγους ιστορικότητας. Πραγματικά εγώ δεν τον καταλαβαίνω αυτόν τον όρο. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Τι είδους κριτήριο και μοντέλο αξιολόγησης είναι; Η Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων δεν πληροί αυτό το κριτήριο της ιστορικότητας τη μία μέρα, ενώ την επόμενη το πληροί και μπαίνει ξανά στη λίστα των προτύπων; Καταργείτε τις εξετάσεις κάνοντας την παιδεία θέμα τύχης. Απορεί κανείς αναλογιζόμενος τα αριστερά συνθήματα: «Τα δικαιώματα κατακτιούνται». Την Πρωτομαγιά είχατε βγάλει αφίσα: «Η αξιοπρέπεια κερδίζεται». Η αξιοπρέπεια κερδίζεται, αλλά η παιδεία κληρώνεται; Με άλλα λόγια, η κλήρωση δεν εξασφαλίζει τη διάθεση. Δεν φανερώνει την πρόθεση του μαθητή να φοιτήσει σε ένα πειραματικό σχολείο, σε ένα διαφορετικό σχολείο. Δεν καταλαβαίνω πραγματικά τη νέα εμμονή της Αριστεράς στη μοίρα, στην τύχη, στο πεπρωμένο. Οι πολίτες του αύριο, δηλαδή, θέλετε να λένε: «Ήταν μοιραίο, έτυχε που πέρασα σ' αυτό το σχολείο», από το να λένε: «Προσπάθησα και κέρδισα». Αυτό επιχειρούμε με την κλήρωση; Νομίζετε ότι ο γιος του πλούσιου θα μπει στην κλήρωση; Θα πάει να γραφτεί κατευθείαν στο καλό σχολείο που επιθυμεί και να μπει και στον αντίστοιχο σύλλογο αποφοίτων, διότι γι' αυτό πληρώνει. Δεν σας νοιάζει ο φτωχός καλός μαθητής, οι πραγματικά ίσες ευκαιρίες, αλλά μια ανέξοδη δήθεν φιλολαϊκή πολιτική. Το εύκολο σχολείο δεν είναι αναγκαστικά και καλύτερο. Δεν είναι αναγκαστικά μη ανταγωνιστικό. Κατά κανόνα είναι το μέτριο σχολείο. Οι φτωχοί μαθητές θα διαβάσουν και θα περάσουν στο σχολείο που θέλουν, κύριε Υπουργέ. Δεν θα τους σταματήσει το ότι δεν θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν τα υποτυπώδη φροντιστήρια. Μην τους υποτιμάτε τόσο. Το ζήτημα είναι πώς θα σπουδάσουν σ' ένα καλό πανεπιστήμιο. Όμως, αυτά θα τα πούμε κι όταν έλθει το νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση. Αν θέλετε καλή δημόσια παιδεία, αυξήστε τα πρότυπα σε όλες τις φτωχές γειτονιές, σε όλες τις υποβαθμισμένες λαϊκές συνοικίες, σε ακριτικές πόλεις και χωριά, όχι να υπάρχει μόνο ένα πρότυπο εκτός Αττικής. Πάμε στα στελέχη εκπαίδευσης. Οφείλετε να μας απαντήσετε με ποια κριτήρια χωρίζετε τα στελέχη της εκπαίδευσης σε δύο κατηγορίες. Δύο μέτρα και δύο σταθμά; Αλλιώς θα επιλέγονται οι διευθυντές εκπαίδευσης και οι διευθυντές σχολικών μονάδων και αλλιώς οι σχολικοί σύμβουλοι και οι συντονιστές εκπαίδευσης εξωτερικού, που θα επιλέγονται από συμβούλιο επιλογής με βάση τον προηγούμενο νόμο; Κατά τη γνώμη μας, ο διαχωρισμός αυτός υπακούει στη γενικότερη αντίληψη και πρακτική σας για τη στελέχωση της δημόσιας διοίκησης, που δεν είναι άλλη από τον κομματικό έλεγχο. Στο ίδιο έργο θεατές! Καταργείτε τα συμβούλια επιλογής στελεχών εκπαίδευσης που εξετάζουν τη διοικητική και παιδαγωγική επάρκεια των υποψηφίων και τα αντικαθιστάτε με μία ψηφοφορία πολιτικο - συνδικαλιστικού τύπου με απολύτως υποκειμενικά κριτήρια. Η συνδικαλιστική δημοφιλία γίνεται το απόλυτο προσόν και αντικαθιστά τη συνέντευξη, πρακτική ευρέως διαδεδομένη για την επιλογή στελεχών παντού. Τα τρία μέλη που απομένουν για τη στελέχωση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΡΤ κατόπιν των αιτήσεων θα επιλεχθούν και με τη συνέντευξη. Και με τη συνέντευξη; Τη συνέντευξη που ευνοεί την επιλογή «ημετέρων»; Και γιατί αλλού είναι οι «ημέτεροι» και αλλού δεν είναι; Πώς θα ασκήσει τον παιδαγωγικό και τον διοικητικό του ρόλο κάποιος που θα έχει καταψηφιστεί από ένα μέρος του σώματος των εκπαιδευτικών που θα πρέπει να καθοδηγήσει; Θέλετε να ελέγξετε πολιτικά τα σχολεία, αλλά το μόνο που θα πετύχετε θα είναι η απορρύθμισή τους. Με ποια κριτήρια οι εκπαιδευτικοί θα κρίνουν κάποιον υποψήφιο διευθυντή; Με ποια κριτήρια οι διευθυντές σχολικών μονάδων θα ψηφίσουν τον διευθυντή εκπαίδευσης; Θα κάνει προεκλογικό αγώνα; Θα σας πω εγώ, κύριε Υπουργέ. Θα κυκλοφορεί λίστα με τους αρεστούς των παρατάξεων, των κομμάτων και των τοπικών Βουλευτών. Θα πέφτει γραμμή, κοινώς. Αυτό θα γίνει, για να φτάσει η κομματικοποίηση μέχρι το μεδούλι μέσα στα σχολεία. Αυτή είναι η καλύτερη συνταγή για τη διάλυσή τους. Θα μπορούσατε κάλλιστα να βελτιώσετε τον προηγούμενο νόμο, να βελτιώσετε τη διαδικασία της συνέντευξης βάζοντας επιπλέον ασφαλιστικές δικλίδες, για την οποία διαδικασία δεν είχαν υποβληθεί στο παρελθόν ενστάσεις. Εμείς είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε και μια μορφή γνωμοδότησης των εκπαιδευτικών για τους προϊσταμένους τους. Είναι μια ευρέως διαδεδομένη μορφή αξιολόγησης των προϊσταμένων από τους υφισταμένους. Η επιστήμη μάς έχει εφοδιάσει με τέτοια επιστημονικά εργαλεία. Όμως, καμμία σχέση δεν έχει μια τέτοια διαδικασία με τη μυστική ψηφοφορία που επιβάλλεται με το παρόν νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, ακολουθείτε τις χειρότερες πρακτικές των παλαιών Κομμάτων. Τρεις μήνες στην εξουσία και ήδη απωλέσατε το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Δεν μπορείτε να επικαλείστε πλέον την αξιοκρατία και την ανεξαρτησία του κράτους από τα δεσμά των κομμάτων. Βεβαίως, πάμε στην κορωνίδα των άρθρων. Αφού κοπιάσεις ως μαθητής και μελετήσεις και καταφέρεις να επιβιώσεις από τις δημοκρατικές διαδικασίες της μέσης εκπαίδευσης, τα φροντιστήρια και όλη αυτήν την πίεση και την αγωνία και μπεις στο πανεπιστήμιο, σε περιμένει ως ανταμοιβή η αιώνια φοίτηση! Σε ποιο σοβαρό πανεπιστήμιο του εξωτερικού υπάρχει δυνατότητα να μπαίνεις με κόπο και αυστηρές εξετάσεις και να βγαίνεις όποτε θέλεις; Το πανεπιστήμιο ως ένα πάρκινγκ φοιτητών, ως ένα εκπαιδευτικό «κουφάρι» αυτοαναφορικό και ιδρυματικό! Ας μη γελιόμαστε. Μία τέτοια δημόσια εκπαίδευση ευνοεί μόνο τους σπουδαστές των οικονομικών ελίτ, που θα εξαργυρώνουν το δύσκολα αποκτηθέν πτυχίο τους με καλοπληρωμένες θέσεις σε αντίθεση με τους αποφοίτους των δημοσίων ιδρυμάτων, που θα αποκτούν πτυχία χωρίς αντίκρισμα. Μας λέτε να μην ανησυχούμε γιατί αυτό το νομοσχέδιο είναι μεταβατικό. Αυτό να το πείτε στους πολίτες που σε δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας αφήνουν την Κυβέρνηση μετεξεταστέα για τον τρόπο χειρισμού των θεμάτων της παιδείας και παίρνετε «4,2» με άριστα το «10». Ούτε και με τη βάση του «9,5» δεν προβιβάζεστε. Σκεφθείτε το ξανά. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε, και για την τήρηση του χρόνου. Ο συνάδελφος κ. Σταύρος Τάσσος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι γνωστό ότι η εκπαίδευση και η έρευνα είναι οι βασικοί πυλώνες αναπαραγωγής των αξιών, των αρχών και των πρακτικών της κυρίαρχης τάξης στο ιδεολογικό, πολιτικό, νομικό και εν τέλει στο οικονομικό πεδίο. Σε σχέση με το παρόν νομοσχέδιο θα σταθώ σε δύο ζητήματα: στο θέμα της κατάρτισης και στο θέμα της «λεγόμενης αριστείας», που είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Λέω «λεγόμενης αριστείας», γιατί είναι άλλο πράγμα η αριστεία που βγαίνει από τον λαό και είναι για τον λαό και άλλο πράγμα είναι η αριστεία που βγαίνει από τον λαό, αλλά γίνεται όργανο στα χέρια της άρχουσας τάξης. Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του καπιταλιστικού συστήματος, στο οποίο η Κυβέρνηση δίνει καθημερινά όρκους πίστης, η εκπαίδευση και η έρευνα υπηρετούν τον ένα και σταθερό στόχο της παραγωγικής διαδικασίας: τη μεγιστοποίηση κέρδους, που σε περιόδους κρίσης και έντονου ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων συνοδεύεται με δραματική μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, δηλαδή με αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Ενώ λοιπόν, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ετοιμάζεται να υπογράψει τη νέα συμφωνία - μνημόνιο, με ψευτολεονταρισμούς και δηλώσεις για πιθανό δημοψήφισμα προσπαθεί να πλασάρει στο λαό τα νέα σκληρά μέτρα ως επιτυχία της διαπραγμάτευσης και να τον κάνει συνένοχο στα αντιλαϊκά σχέδια. Βέβαια, την πολιτική αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του καπιταλιστικού συστήματος στο χώρο της εκπαίδευσης υπηρέτησαν πιστά η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ με τους αντιεκπαιδευτικούς, ταξικούς και αντιδραστικούς νόμους 4186/2013 του Αρβανιτόπουλου, για το νέο σχολείο, το ν. 3966/2011 της Διαμαντοπούλου για τα πρότυπα πειραματικά σχολεία, αλλά και το νόμο - πλαίσιο 3369/2005 για τη διά βίου μάθηση. Οι νόμοι αυτοί δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να διαμορφώνουν ένα θεσμικό πλαίσιο μέσω του οποίου προωθούνται και υλοποιούνται ταχύτερα και πιο αποτελεσματικά οι στρατηγικές στοχεύσεις του κεφαλαίου στο χώρο της εκπαίδευσης. Αυτό σημαίνει ότι τα αναλυτικά προγράμματα, τα προγράμματα σπουδών, οι τομείς και οι ειδικότητες διαμορφώνονται σύμφωνα με τις ανάγκες των επιχειρήσεων για την ύπαρξη φθηνής και ημιμαθούς εργατικής δύναμης με κάποιες δεξιότητες σε τομείς που σε μια δεδομένη χρονική στιγμή το μεγάλο κεφάλαιο εκτιμά ότι θα έχει υψηλή κερδοφορία. Αυτή η κατάρτιση δεν έχει καμμία σχέση με τις ανάγκες της κοινωνίας, καμμία σχέση με τις δυνατότητες και τα ταλέντα των μαθητών, καμμία σχέση με την κριτική σκέψη και την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών. Από την άλλη πλευρά, με τα πρότυπα πειραματικά σχολεία θέλουν να διαμορφώσουν μια ελίτ, τόσο στο επίπεδο της δευτεροβάθμιας όσο και αργότερα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Όμως αυτή η ελίτ αντικειμενικά θα έχει μια ψεύτικη αντανάκλαση της φυσικής όσο και της κοινωνικής πραγματικότητας, αφού η εκπαίδευσή της γίνεται στο πλαίσιο του μεταφυσικού ιδεαλισμού, που απολυτοποιεί τις διάφορες πλευρές της γνωστικής διαδικασίας και θεωρεί τόσο τα φυσικά όσο και κυρίως τα κοινωνικά φαινόμενα αμετάβλητα και ανεξάρτητα το ένα από το άλλο και ότι η συνείδηση των ανθρώπων καθορίζει το είναι τους. Το πλαίσιο αυτό δεν ευνοεί τη διαμόρφωση κριτικής σκέψης και συγκροτημένης γνώσης. Αντίθετα, οδηγεί στο κυνήγι της αποσπασματικής πληροφορίας και ως εκ τούτου και στην ετοιμότητα αποδοχής και αντιεπιστημονικών θεωριών αλλά και αντιλαϊκών πολιτικών. Αυτή η ελίτ, αφού περάσει από σεμινάρια διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, θα χρησιμοποιείται από τους επιχειρηματικούς ομίλους σαν το στρώμα εκείνο που θα έχει ως στόχο να «μεγιστοποιήσει την απόδοση των εργαζομένων, ώστε να υπηρετούνται καλύτερα οι στρατηγικοί στόχοι του εργοδότη τους», που βέβαια δεν είναι τίποτε άλλο από τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους. Με άλλα λόγια, αποστολή της θα είναι πώς θα χειραγωγήσει τους άλλους εργαζόμενους, ώστε να αποδεχθούν χωρίς μεγάλες αντιδράσεις και ει δυνατόν με ευχαρίστηση την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσής τους, κάνοντάς τους να πιστέψουν ότι έτσι συμβάλλουν στο καλό της ομάδας. Αυτό το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση το αφήνει άθικτο το παρόν νομοσχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, γι' αυτό και επί της αρχής το καταψηφίσαμε. Επίσης, καταψηφίζουμε τα άρθρα 10 έως 15 που αφορούν τα πρότυπα πειραματικά σχολεία, γιατί διατηρείται ο ελιτίστικος θεσμός των πρότυπων μακριά και πέρα από την ανάγκη όλα τα παιδιά να παίρνουν ολοκληρωμένη επιστημονική μόρφωση. Η δυνατότητα που δίνει σε κάθε πρότυπο σχολείο να επιλέγει αυτό τις διαδικασίες εισαγωγής σε αυτό ανοίγει επικίνδυνα τον Ασκό του Αιόλου για την παραπέρα κατηγοριοποίηση των σχολείων, στο όνομα της αυτονομίας. Το σχολείο, το οποίο προτείνει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, είναι το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο για όλα τα παιδιά. Το σχολείο αυτό διαπαιδαγωγεί τους νέους ανθρώπους και αναπτύσσει ολόπλευρα την προσωπικότητά τους. Απαιτεί τη μεθοδική και ισόρροπη καλλιέργεια όλων των πλευρών του ανθρώπινου ψυχισμού, της νόησης, του συναισθήματος και της βούλησης. Είναι το σχολείο που διαμορφώνει πραγματικά ελεύθερους ανθρώπους, που αδράχνουν τη ζωή και δεν είναι έρμαια των ψεύτικων παραδείσων της ναρκοκουλτούρας. Στο πλαίσιο του ενιαίου δωδεκάχρονου σχολείου εντάσσεται και ένα σύστημα αποκλειστικά πειραματικών και όχι πρότυπων σχολείων που θα μελετά και θα αξιοποιεί τα πορίσματα της παιδαγωγικής και αναπτυξιακής ψυχολογίας. Σε αυτό το πλαίσιο η παιδαγωγική και η εκπαιδευτική έρευνα θα συμβάλουν στο να αφομοιώνονται και να διαχέονται οι νέες επιστημονικές κατακτήσεις σε κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα, να αναπτύσσεται ολόπλευρα η παιδική και η νεανική προσωπικότητα. Σε συνεργασία με τα αντίστοιχα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα θα προωθούνται η καινοτομία, ο πειραματισμός και η εφαρμογή τους στο πλαίσιο των δομών του ενιαίου σχολείου. Για να εξασφαλίζεται ο πειραματικός χαρακτήρας των σχολείων αυτών και η όσο το δυνατόν ευρύτητα του δείγματος, κατ' αρχάς θα υπάρχει κλήρωση για την είσοδο στα πειραματικά σχολεία, ενώ η προοπτική είναι σε εύλογα χρονικά διαστήματα - τρία έως έξι χρόνια - να υπάρχει εναλλαγή των πειραματικών σχολείων για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διασπορά των καλών πρακτικών και την εξέταση για την παραπέρα εφαρμογή τους σε πανεθνική κλίμακα. Το σχολείο αυτό έχει στο επίκεντρό του το διαλεκτικό και ιστορικό υλισμό, όπου τα φυσικά και κοινωνικά φαινόμενα αποτελούν ένα αυθύπαρκτο συνεχές, ενώ συγχρόνως υπάρχει μια ανεπίτρεπτη κίνηση από τις απλές στις πιο σύνθετες μορφές οργάνωσης της ύλης. Η αντικειμενική πραγματικότητα, τόσο η φυσική όσο και η κοινωνική, προηγείται της γνώσης της που είναι η αντανάκλαση της πραγματικότητας στη συνείδηση του ανθρώπου, όπου στη φύση οι νόμοι κίνησης της κοινωνίας είναι αντικειμενικοί, ανεξάρτητα από τη θέληση των ανθρώπων, αλλά δρουν μέσω της δράσης των ανθρώπων. Ένα τέτοιο σχολείο είναι σίγουρο ότι δεν χωρά στο λάκκο των λεόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του καπιταλισμού. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Βασίλειος Κόκκαλης από τους Ανεξάρτητους Έλληνες έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το υπό ψήφιση νομοσχέδιο κινείται σε σωστή κατεύθυνση. Για τα άρθρα και επί της αρχής αναφέρθηκε η κ. Ξουλίδου. Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ στην - είτε με εισαγωγικά είτε χωρίς - επίμαχη τροπολογία που αφορά το ισλαμικό τέμενος. Οι υπέρμαχοι της ανεγέρσεως του Τζαμιού επικαλούνται τις συνταγματικές μας διατάξεις περί ανεξιθρησκίας, την Ευρωπαϊκή Συνθήκη περί Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το εθνικό συμφέρον. Επίσης, επικαλούνται το γεγονός ότι η Αθήνα αποτελεί τη μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα δίχως επίσημο τζαμί σε λειτουργία, τις διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδος με μουσουλμανικά κράτη. Ταυτόχρονα, προβάλλουν τις αξίες της ανοχής, του ανθρωπισμού και του πολιτισμού. Οι εν λόγω μάλιστα υπέρμαχοι αυτής της άποψης της ανοχής, μη ανεχόμενοι τους διαφωνούντες, σπεύδουν να τους χαρακτηρίσουν συλλήβδην στενόμυαλους, ξενοφοβικούς, ρατσιστές, ακόμα και εθνικιστές, προκειμένου τα επιχειρήματα των τελευταίων να απονομιμοποιηθούν και να απορριφθούν δίχως περαιτέρω σοβαρή εξέταση και ανάλυση. Επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ, να αποδείξω - με τις λίγες και ταπεινές δυνάμεις και γνώσεις μου - γιατί αυτή η τροπολογία είναι λανθασμένη, πέρα από το γεγονός ότι είναι εκπρόθεσμη και ότι σύμφωνα με τα άρθρα του Συντάγματος και του Κανονισμού δεν έχει ουδεμία σχέση με το νομοσχέδιο, αλλά και στην ουσία της. Κρίνεται σκόπιμο ότι τα πολιτικά κόμματα θα πρέπει το ταχύτερο - και πριν να είναι αργά - να προσεγγίσουν το θέμα του Ισλάμ στην Ελλάδα πρωτίστως πολιτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά και δευτερευόντως θρησκευτικά, χάριν του εθνικού συμφέροντος, που είναι κατά βάση η εθνική ακεραιότητα, η εθνική κυριαρχία, καθώς και η ασφάλεια και η ευημερία των Ελλήνων και του ελληνισμού. Εμείς οι Βουλευτές δεν πρέπει να λησμονούμε ότι με εντολή του ελληνικού λαού ευρισκόμεθα εδώ στη Βουλή, με αποκλειστική αποστολή - για την οποία και ορκιστήκαμε - να υπηρετούμε και να προασπιζόμαστε τα εθνικά συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών. Η αντιμετώπιση του θέματος της λατρείας των μουσουλμάνων στη χώρα μας αποτελεί σύνθετο θέμα και συνδέεται άμεσα ή έμμεσα - κατά την άποψή μου άμεσα - με το αντίστοιχο πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό. Δεν είναι και δεν πρέπει να είναι ελληνικό. Το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό. Συνδέεται, επίσης, με το εθνικό μας όραμα και τη στρατηγική για τη διαμόρφωση της αυριανής μας κοινωνίας, αλλά και για τη μεταναστευτική πολιτική, η οποία δεν πρέπει να είναι μόνο ελληνική, αλλά είναι ευρωπαϊκή. Αντιλέγει κανείς ότι η μεταναστευτική πολιτική πρέπει να είναι ευρωπαϊκή; Όχι. Έτσι και η αντιμετώπιση του θέματος του τεμένους πρέπει να είναι ευρωπαϊκή και μετά ελληνική. Επίσης, συνδέεται με τις διεθνείς συνθήκες που δεσμεύουν τη χώρα μας στα μουσουλμανικά κράτη της ευρύτερης περιοχής μας, το ευρωπαϊκό κεκτημένο και το Σύνταγμα της χώρας μας. Η θρησκευτική λατρεία των μουσουλμάνων στη χώρα μας ασφαλώς και δεν τελεί υπό απαγόρευση. Τουναντίον, μάλιστα, στο λεκανοπέδιο Αττικής, λειτουργούν εκατόν δεκαπέντε τζαμιά. Στην ευρύτερη περιοχή λειτουργούν άλλα επτά, δύο στη Θήβα, ένα στα Οινόφυτα, δύο στη Χαλκίδα, ένα στην Κόρινθο και ένα στη Λεωφόρο Μαραθώνος. Το οξύ δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετώπισε η Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο συρρίκνωσε τους πληθυσμούς και τους έκανε γηραιότερους, είχε προκαλέσει κατά τις τελευταίες κυρίως δεκαετίες τη διαρκή και μαζική εισροή εργατικού δυναμικού, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν μουσουλμάνοι. Εάν έχετε παρατηρήσει αναφέρουμε ότι το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό και όχι ελληνικό. Την αρχική ευφορία και την ανοχή απέναντι σε αυτήν την εισροή μουσουλμανικού πληθυσμού στις χώρες της Δύσης, στις ευρωπαϊκές χώρες, στις δεκαετίες του '80 και του '90 στη διάρκεια των οποίων κυριαρχούσε η έννοια της πολυπολιτισμικότητας και κτίστηκαν εκατοντάδες τζαμιά στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, διαδέχτηκε η αντιστροφή του κλίματος, η καχυποψία, ο φόβος και η αντίδραση για τους μουσουλμάνους. Για ποιον λόγο; Διότι με την πάροδο του χρόνου παρέμεναν αναφομοίωτοι, δυσπροσάρμοστοι και διαφοροποιημένοι από τις κοινωνίες που τους φιλοξενούσαν, είτε ήταν στην Ελλάδα είτε ήταν στη Μεγάλη Βρετανία είτε στο Παρίσι είτε στη Γερμανία. Δημιουργήθηκαν θύλακες, γκέτο, όπου επικρατούσαν διαφορετικά ήθη και έθιμα, με ανάλογες οικονομικές, κοινωνικές, θρησκευτικές και εκπαιδευτικές προεκτάσεις. Σημειώθηκαν σημαντικά κρούσματα τρομοκρατίας και βίας με πολλά αθώα θύματα σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες από μουσουλμάνους, πολλοί εκ των οποίων είχαν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ευρώπη. Σε αυτό το σημείο, κύριε Υπουργέ, να τονίσουμε - μάλλον έπρεπε να είναι ο κ. Λαφαζάνης εδώ - ότι δεν έχει καμμία σχέση το τέμενος, η επίμαχη τροπολογία, το πώς σχολιάζεται η συγκεκριμένη τροπολογία, το πώς αναπτύσσεται, με τη μουσουλμανική κοινότητα, μειονότητα της Θράκης, η οποία έχει αφομοιωθεί πλήρως και στην ελληνική έννομη τάξη, αλλά και στην ελληνική κοινωνία και δεν πρέπει να συνδέεται το θέμα και με τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και με τη σχέση μας με την Τουρκία. Το θέμα είναι και πρέπει να είναι και να το αναδείξουμε ως ευρωπαϊκό και μετά ελληνικό, κύριε Υπουργέ. Δυστυχώς, αποτελεί θλιβερή διαπίστωση ότι μετά τη Μεταπολίτευση το πολιτικό σύστημα στερήθηκε την ικανότητα και το απαιτούμενο αίσθημα ευθύνης, προκειμένου να καθορίσει και να διατυπώσει διακομματικά τα εθνικά συμφέροντα, τους εθνικούς σκοπούς και την εθνική στρατηγική της χώρας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά συνέπεια, η επίκληση των συνταγματικών διατάξεων περί ανεξιθρησκείας δημιουργούν ψευτοδιλήμματα και αποπροσανατολίζουν. Σε αυτό το σημείο ζητώ - και ειλικρινά περιμένω μια απάντηση - και από την κ. Μπακογιάννη και από την κ. Χριστοφιλοπούλου: Να μας προσκομίσουν μία καταδίκη της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από τους αρμόδιους θεσμούς, από το αρμόδιο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για παραβίαση των θρησκευτικών δικαιωμάτων των λάθρα εισερχομένων Πακιστανών υπηκόων, καθ' όλα σεβάσμιων. Μια καταδίκη περιμένω. Η αναμενόμενη πληθυσμιακή ανατροπή στην Ελλάδα και την Ευρώπη έθεσε σε άμεσο κίνδυνο τις έως τώρα πολιτισμικές και κοινωνικές δυτικές κατακτήσεις. Αν δεν υπάρξει μια συντονισμένη συνεπής υπεύθυνη εθνική και ευρωπαϊκή πολιτική, τις επιπτώσεις θα υποστούν όλες οι επιγενόμενες γενεές, οι ευρωπαϊκές, οι ελληνικές και οι υπόλοιπες. Η Δύση οφείλει να σέβεται το διαφορετικό πολιτισμό άλλων κρατών - και τον σεβόμεθα - και να μη δρα ως νέος σταυροφόρος, με σκοπό την επιβολή του δυτικού τρόπου ζωής ανά την οικουμένη. Ταυτόχρονα, όμως, δεν θα πρέπει να διακυβεύει την ίδια της την ύπαρξη λόγω των πολιτισμικών αναστολών της. Η συντριπτική πλειονότητα των μουσουλμάνων που βρίσκεται στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στην Αττική, έχουν διέλθει τα σύνορά μας παράνομα, συνεπώς είναι λαθρομετανάστες. Ακόμα και αν κάποιοι λίγοι εξ αυτών είχαν νομιμοποιηθεί, οι περισσότεροι το αποφεύγουν συστηματικά, παρά τις τόσες ευκαιρίες που είχαν. Η Ελλάδα έχει εξαντλήσει τις όποιες υποχρεώσεις της. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η συνάδελφός μου κ. Ξουλίδου είχε υποβάλει ερώτηση στον αρμόδιο Υπουργό, ο οποίος - σε απάντηση της σχετικής ερώτησης του 2014- απήντησε ότι «επισημαίνεται πως οι Έλληνες πολίτες μουσουλμανικού θρησκεύματος συνεισφέρουν διά της φορολογίας τους, όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες, στη χρηματοδότηση για την υλοποίηση αποφάσεων της Πολιτείας». Συμφωνώ και επαυξάνω. Όμως, οι παράνομοι λαθρομετανάστες με ποιον τρόπο συνεισφέρουν στη φορολογία; Κύριε Υπουργέ, είναι λανθασμένη η τροπολογία. Πρέπει να την αποσύρετε. Κάνατε να συμπράξουν μαζί σας οι κοινοβουλευτικοί εχθροί σας, η κ. Μπακογιάννη και το ΠΑΣΟΚ.
Κι εμείς.
Κι εσείς. Αυτό καταφέρατε με αυτήν την τροπολογία. Να θυμίσω, επίσης, ότι αρκετοί ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ την 1η Σεπτεμβρίου 2011 ήταν ενάντια στην αρχική ανέγερση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό. Τουλάχιστον, να τελειώσω τον ειρμό της σκέψης μου.
Κύριε συνάδελφε, κάνω μία έκκληση. Αν θέλετε, ακολουθήστε την.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Την 1η Σεπτεμβρίου 2011, στα Πρακτικά της Βουλής, Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ενάντια στην ανέγερση, τουλάχιστον για περιβαλλοντικούς λόγους. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήμασταν και προεκλογικά και μετεκλογικά - το είπαμε και προεκλογικά - το αναγκαίο καλό σε τούτη την Κυβέρνηση. Οφείλουμε και αναδεικνύουμε τα λάθη. Η τροπολογία είναι λάθος. Είναι άκαιρη. Επικαλούμαι εισηγήσεις και τοποθετήσεις της 1-9-2011 και στην αρμόδια επιτροπή και στην Ολομέλεια, Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν ενάντια στο τέμενος. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Λοβέρδος από το ΠΑΣΟΚ.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να ξεκινήσω με κάτι με το οποίο συμφωνούμε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα, αλλά και εγώ συμφωνώ προσωπικά. Η τροπολογία αυτή για τη μικρή διόρθωση σε ορισμένα τεχνικά θέματα, που σχετίζονται με την ανέγερση του τεμένους, μας βρίσκει σύμφωνους. Άλλωστε, έχουμε ξεκινήσει τη σχετική ενέργεια από όσο ενημερώθηκαμε εμείς, ως Κυβέρνηση, το 2000. Και στο επιχείρημα ότι αυτό το τέμενος θα υποθάλπτει την τρομοκρατία με κάθε μορφή της, αντιστρέφουμε τη λογική των πραγμάτων, επικαλούμαστε την πραγματικότητα και την ουσία και λέμε ότι το αντίθετο θα συμβεί και το αντίθετο συμβαίνει. Όσο δεν έχεις ικανοποίηση αιτημάτων που σχετίζονται με το κράτος δικαίου, τόσο τροφοδοτείς την αγανάκτηση και αυτή το μίσος κ.ο.κ.. Είναι ακριβώς αντίθετο το επιχείρημα βάσει του οποίου θεμελιώνεται η αυτή κίνηση που είχε ξεκινήσει το 2000 και η οποία επιτέλους ας ολοκληρωθεί, αφού προσφάτως και το Συμβούλιο της Επικρατείας ενέκρινε την τυπική νομιμότητα της όλης ενέργειας. Τώρα, όσον αφορά το κυρίως θέμα μας, πρόκειται, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για μια αντιμεταρρύθμιση. Πρόκειται για μια αντιμεταρρύθμιση, την περίληψη της οποίας έδωσε ο Πρωθυπουργός, απαντώντας στον κ. Θεοδωράκη την Παρασκευή που μας πέρασε και είχε ξεκινήσει πριν από λίγες ώρες από τις τροπολογίες που κατέθεσε το Υπουργείο Παιδείας, σε σχέδιο νόμου που είχαμε την περασμένη εβδομάδα στη Βουλή. Προχωράμε στην αντιμεταρρύθμιση με την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία και έπεται η συνέχεια. Ό,τι κάνουν οι κυβερνώντες γύρω από την παιδεία συγκροτεί μια αντιμεταρρύθμιση που στηρίζεται, προφανώς, στην άρνηση: Καταργείται, καταργείται, καταργείται. Εντόπισα διάταξη που χρησιμοποιεί το ρήμα αυτό δεκαεπτά φορές. Πρόκειται για αντιμεταρρύθμιση, με αντιδημοκρατικό μάλιστα τρόπο, που συγκροτείται από την έλλειψη διαλόγου για ένα σχέδιο νόμου που δεν εμπεριέχει ούτε μια κατεπείγουσα ρύθμιση και αν υπήρχε μια τέτοια, μπορούσε να πάει ως τροπολογία σε άλλο σχέδιο νόμου. Πρόκειται για αντιμεταρρύθμιση που προκύπτει από το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θα αναφερθώ και από ένα γενικότερο πρόβλημα που έχει η δημοκρατία με τη σημερινή Κυβέρνηση και που εκδηλώνεται σε πάρα πολλές στιγμές του τριμήνου που μας κυβερνά η πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Έκδηλη μορφή αυτής της έλλειψης δημοκρατίας αποτελεί η τροπολογία με την οποία καταργούνται όλες οι διοικήσεις, νομίζω, διακοσίων - τριακοσίων - ίσως και περισσοτέρων - νομικών προσώπων, των οποίων την εποπτεία έχει το Υπουργείο Παιδείας. Και αναρωτιέμαι, κύριε Υπουργέ - λείπει ο αρμοδιότερος, ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ελληνικής Γλώσσας κ. Καζάζης και της Αρχής Προστασίας της Ποιότητας στην εκπαίδευση - αναρωτιέμαι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πού εκτείνεται η ισχύς της τροπολογίας αυτής. Είναι τροπολογία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, που υπογράφει μόνος του ο Υπουργός Παιδείας ο κ. Μπαλτάς, αλλά και ευρύτερης, πέραν του Υπουργείου Παιδείας, εκδήλωσης έλλειψης σεβασμού στη δημοκρατία, μετά από όσα ακούγονται από την Κυβέρνηση και από την εφημερίδα «ΑΥΓΗ» και από Βουλευτές της πλειοψηφίας για τον Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος. Θα συνηθίσετε, κύριοι της Πλειοψηφίας, στις παρεμβάσεις του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, όποιος κι αν είναι αυτός. Όπως έπρεπε να είναι εξοικειωμένοι και στο παρελθόν και άλλοι πολιτικοί, Βουλευτές ή Υπουργοί, που αγανακτούσαν με παρεμβάσεις προηγούμενων Διοικητών της Τραπέζης της Ελλάδας. Αυτή είναι η λειτουργία της Τραπέζης της Ελλάδας: Να λέει τα κακώς κείμενα, να λέει τι μπορεί να οδηγήσει σε εκτροπή. Δεν είναι κομματική η λογική της. Και θα πρέπει να συνηθίσετε δημοκρατικά. Ειδάλλως δεν βγαίνει εις πέρας η διακυβέρνηση αυτού του τόπου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να επισημάνω κάτι το οποίο αισθάνομαι αυτές τις ημέρες και εβδομάδες από τη λειτουργία του Υπουργείου Παιδείας. Οι διαχωριστικές γραμμές που τραβάει το Υπουργείο Παιδείας - το κάθε Υπουργείο Παιδείας - δεν είναι οι συνήθεις απλές. Έχουν έντονο πολιτικό και πολιτισμικό περιεχόμενο και είναι ικανές να επιφέρουν διχασμούς. Προσέξτε τον τομέα αυτό. Δεν είναι όπως οι άλλοι. Έχει ειδικές ευαισθησίες. Και πέραν των γενικότερων θολών ιδεοληπτικών, πολλές φορές, προσεγγίσεών σας, υπάρχουν και ορισμένα θέματα που σχετίζονται με τη βούληση του ελληνικού λαού, ο οποίος δημοσκοπούμενος, αφού σας αρέσει να επικαλείστε τις δημοσκοπήσεις, και στην παιδεία, όπως και στη μετανάστευση, στην υγεία, στην οικονομία και στην ανάπτυξη, σας βάζει βαθμό κάτω από τη βάση. Υπάρχει πρόβλημα εδώ με εσάς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και θα σας το υπογραμμίζουμε διαρκώς, μην τυχόν και περισώσουμε κάτι. Μίλησα, λοιπόν, για αντιμεταρρύθμιση με δυο βασικά χαρακτηριστικά: την εξυπηρέτηση πελατειακών σχέσεων μέσα από μια διαμόρφωση πελατειακών σχέσεων που ως Αντιπολίτευση έχετε περιγράψει και επίσης, με παρεμβάσεις αναχρονιστικού περιεχομένου. Η μείζων παρέμβαση αναχρονιστικού περιεχομένου είναι το άρθρο 33 του σχεδίου νόμου για τους αιώνιους φοιτητές. Ο Πρωθυπουργός ο ίδιος, στην κοινοβουλευτική του παρουσία την Παρασκευή, έδειξε να αγνοεί το βασικό νόημα της ρύθμισης των αιωνίων φοιτητών, της διαγραφής τους δηλαδή, που δεν είναι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα οικονομικά θέματα, αλλά η αξιολόγηση των ελληνικών πανεπιστημίων και των ΤΕΙ από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, με κριτήριο την ύπαρξη ή τη μη ύπαρξη κύκλου σπουδών. Θέλει πολύ για να συνεννοηθούμε πάνω σε αυτό; Τα έχουμε πει αυτά εδώ επί χρόνια πολλές φορές και δείχνετε να τα αγνοείτε. Ποιος σας είπε ότι το ένα ή τα δύο ευρώ που θα μπορούσε να γλιτώσει μια γραμματεία από το χαρτί είναι ο λόγος που υπαγόρευσε τη συγκεκριμένη ρύθμιση το 2011 και στην οποία δώσαμε και ένα περιεχόμενο κοινωνικό; Δώσαμε δύο πλήρεις περιόδους με νομοθετική παρέμβαση το καλοκαίρι. Όπως ειπώθηκε και από άλλες πλευρές εδώ, ας δίναμε ακόμα μία, για να καλύψουμε τις περιπτώσεις των εργαζομένων φοιτητών. Όμως, η κατάργηση της ρύθμισης καταργεί τον κύκλο σπουδών και τα πτυχία που παίρνουν από ΤΕΙ και από πανεπιστήμια τα παιδιά μας έχουν χειρότερη αξιολόγηση από ό,τι θα είχαν με την ύπαρξη κύκλου σπουδών. Ξυπνήστε! Η Ελλάδα είναι μια χώρα της οποίας ο κόσμος κινείται διεθνώς. Ξυπνήστε, επιτέλους! Επιστροφή στο 19ο αιώνα δεν συγχωρείται. Υπάρχει κόσμος που το βλέπει και δεν είναι κόσμος που στήνεται για να κάνει αντιδράσεις και εκδηλώσεις. Είναι πηγαίες οι αντιδράσεις που προκαλούνται και θα τις συναντάτε όσο περνούν οι μήνες κάθε μέρα στο δημόσιο βίο, απέναντι σε ένα λαό που σας βάζει κάτω από τη βάση στη βαθμολογία των πολιτικών σας στην παιδεία.
Εσάς πόσο σας βάζει;
Αναχρονιστικό, επίσης, είναι και το θέμα της εκλογής του διευθυντή σχολικής μονάδος. Και πελατειακό και αναχρονιστικό! Γιατί δεν βάζετε και τους μαθητές να ψηφίζουν; Τι δουλειά έχει η ψηφοφορία περί εκλογής στελέχους της εκπαίδευσης με τη δουλειά που έχει να κάνει αυτό, το στέλεχος της εκπαίδευσης δηλαδή, που είναι να διευθύνει την εκπαιδευτική λειτουργία; Είναι τραγική η ρύθμιση αυτή και οφείλετε να την απαλείψετε. Είναι πραγματικά αφ' ενός η φωτογραφία μιας πελατειακής και αφ' ετέρου μιας αναχρονιστικής πολιτικής λογικής, που διέπει την παρουσία σας στο Υπουργείο Παιδείας, είτε πρόκειται για τον Υπουργό είτε πρόκειται για τον Αναπληρωτή Υπουργό. Ακόμα, υπάρχει μια παρέμβαση που γίνεται δια παραλείψεως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν υπάρχει στο σχέδιο νόμου και ως προς την οποία ποιούν τη νήσσαν. Είχαμε ιδρύσει με κόπο και με νομοθετική παρέμβαση ξενόγλωσσα τμήματα στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, με σκοπό να προσελκύσουν φοιτητές από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και προφανώς εκτός Ελλάδας, με δίδακτρα και διδασκαλία στην αγγλική. Ψηφίστηκε ο νόμος το Δεκέμβριο. Έπρεπε να βγει προεδρικό διάταγμα, το οποίο να καθορίζει μικρές λεπτομέρειες. Ο τύπος του προεδρικού διατάγματος είναι τυφλοσούρτης για το Υπουργείο Παιδείας. Ψηφίστηκε στα μέσα Δεκεμβρίου. Ξέρετε ότι μετά η Βουλή διαλύθηκε. Χάσαμε τρεισήμισι με τέσσερις μήνες, μη προωθώντας το διάταγμα αυτό. Λέτε: «Δεν καταργούμε τίποτα». Ναι, αλλά στα Πανεπιστήμιο της Θράκης το Τμήμα των Γραμμάτων ήθελε να κάνει τέτοιο τμήμα από το Σεπτέμβριο και να λειτουργήσει από το Σεπτέμβριο, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και με πάρα πολλές συνεννοήσεις με ιδρύματα του εξωτερικού. Έχουν κάνει δουλειά και τους αφήνετε στο δρόμο αυτή τη δουλειά. Και λέτε: «Εμείς δεν πειράξαμε τίποτα. Δεν έχει αρχίσει ακόμα να λειτουργεί». Μα, θα άρχιζε σε λίγους μήνες, αν είχατε διευκολύνει τη λειτουργία του. Επίσης, κάτι που συζητήσαμε πάρα πολύ στην προηγούμενη περίοδο της Βουλής: Τι σας πείραζε η τοποθέτηση του μαθήματος της Πληροφορικής στο σύστημα των εξετάσεων; Κάναμε αυτήν την τοποθέτηση, γιατί ήταν πραγματικά προβληματικό να θεωρείς την Πληροφορική μόνο μέσο και όχι επιστήμη. Για να είναι μέσο, μια επιστήμη δουλεύει για να παράξει καλύτερο μέσο, για να δουλεύεις εσύ. Πώς της υποβαθμίζεις το περιεχόμενο; Γιατί; Ο κ. Κουράκης ήταν παρών σε όλες αυτές τις συζητήσεις. Γνωρίζει καλά και μετά λόγου γνώσεως κάνει ό,τι κάνει. Δεν έχω χρόνο. Θα σεβαστώ τον κύριο Πρόεδρο. Θα κλείσω, παραλείποντας πάρα πολλά από αυτά που θέλω να πω. Θέλω, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, απευθυνόμενος στην Αριστερά, να τονίσω, να υπογραμμίσω, με τα πιο έντονα γράμματα να γράψω μια διαπίστωση που προκύπτει από τη δική μου εμπειρία δεκαετιών, μα και που τη βρήκα πολλές φορές στα γράμματα που διαβάζω: Ο εξισωτισμός - και εννοείται εξισωτισμός η ισότητα προς τα κάτω, όχι προς τα πάνω - οδηγεί στην πιο σκληρή μορφή της ταξικής εκπαίδευσης. Να το επαναλάβω; Επιχειρήματα, ρυθμίσεις, μέτρα, διαμορφωνόμενες συνειδήσεις που λειτουργούν με κριτήριο την ισότητα προς τα κάτω, είναι ό,τι πιο ταξικό μπορείς να προσφέρεις στην εκπαίδευση. Αυτά που κάνετε με το να προτείνετε την κλήρωση και όχι τις εξετάσεις και ο τρόπος με τον οποίο διαρθρώνετε τα πειραματικά και πρότυπα σχολεία ή αυτά που κάνετε με την τράπεζα θεμάτων που δεν τα έχετε μελετήσει, είναι τυφλή υπακοή στην πλειοψηφία της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΟΛΜΕ. Η τράπεζα θεμάτων ήταν ένα μέτρο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, που είχε προβλήματα στην εφαρμογή. Τώρα, όσο προχωρά η εφαρμογή για να τα λύσουμε, η κατάργηση είναι πέλεκυς σε πολιτικές που στόχευαν στη διαμόρφωση πέραν ενός μαθητή που παπαγαλίζει και ενός μαθητή που σκέφτεται. Ένας μαθητής που σκέφτεται στο δημόσιο σχολείο είναι όπλο κατά της ταξικής εκπαίδευσης, όπως επίσης και τα θέματα που σχετίζονται με τα πειραματικά και πρότυπα σχολεία. Θα ήθελα να επαναλάβω - και μ' αυτό να ολοκληρώσω - ότι ο εξισωτισμός προσφέρει στην εκπαίδευση, αυτό που υποτίθεται πως η Αριστερά θέλει να αποφύγει, την ταξικότητα. Έτσι ακριβώς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές - μ' αυτό θα ολοκληρώσω - δεν θέλατε ύφεση στην Ελλάδα. Δεν θέλατε υφεσιακά μέτρα - για να το πω όπως το λέτε - και προκαλέσατε την ύφεση αυτή καθαυτή με τις πολιτικές σας εδώ και τρεισήμισι μήνες. Αλλάξτε γραμμή, όσο είναι νωρίς! Έχουμε μία Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, που όχι μόνο καταστρέφει τη δημόσια οικονομία και την πορεία προς την ανάπτυξη που είχε ξεκινήσει το τελευταίο τρίμηνο του 2014 και που σταμάτησε με τρόπο οριστικό και κάθετο τα δύο αναπτυξιακά χρόνια 2015 και 2016 με το 3% ανάπτυξης που προβλεπόταν από όλους τους διεθνείς οργανισμούς, αλλά καταστρέφει και τη μετανάστευση, την υγεία, την παιδεία, την ενέργεια, την οικονομία και την ανάπτυξη. Όσο αποκαλύπτονται οι πολιτικές τους μ' αυτά τα σχέδια νόμου, τόσο θα προκύπτει η συνολική φυσιογνωμία μίας Κυβέρνησης που ήρθε για να κάνει κακό.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για άλλη μία φορά σας λέω ότι χρειάζεται να δείχνουμε περισσότερη προσοχή στο χρόνο. Δεν θα μας βγάλει ο χρόνος. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Ακριώτης από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ήμουν παρών σε όλη τη διαδικασία συζήτησης του νομοσχεδίου και διαπιστώνω, δυστυχώς, ότι θυμίζει ενίοτε είτε διάλογο κωφών είτε διάλογο εκτός θέματος. Αναφέρεται με σαφή τρόπο στην αιτιολογική έκθεση - και το είπαμε σε όλους τους τόνους - ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις έχουν μεταβατικό και μ' αυτήν την έννοια πιλοτικό χαρακτήρα, αφού πρόθεση του Υπουργείου είναι να προχωρήσει σε συνολικότερη μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος αργότερα, αφού προηγηθεί ευρεία διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους κοινωνικούς φορείς και, φυσικά, με όλα τα μέλη της εκπαιδευτικής και επιστημονικής κοινότητας. Συνεπώς δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο το ΚΚΕ μας καταγγέλλει που δεν ανοίξαμε όλα τα ζητήματα μονομιάς. Αν ανοίγαμε όλα τα ζητήματα, τότε το ΚΚΕ θα μας κατάγγελλε ότι δεν συζητήσαμε επαρκώς με την κοινωνία. Φυσικά, αυτή η στάση δεν είναι καινούργια. Αν πάμε σε συμφωνία, το ΚΚΕ δηλώνει προκαταβολικά ότι θα μας καταγγείλει. Αν πάμε σε ρήξη, το ΚΚΕ δηλώνει πάλι προκαταβολικά ότι θα μας καταγγείλει. Γενικά, γνωρίζουμε προκαταβολικά ότι σε κάθε περίπτωση το ΚΚΕ θα μας καταγγείλει. Από την άλλη πλευρά, η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, όταν δεν υπερασπίζονται ανοιχτά την κοινωνική ανισότητα με τις ιδεοληψίες περί αριστείας, τότε υπερασπίζονται ανοιχτά τις παρωχημένες ιδεοληψίες περί ήσσονος προσπάθειας. Όποιος πιστεύει ειλικρινά στον 21ο αιώνα ότι παιδεία σημαίνει «παίδεμα», ας έχει τη συνέπεια να προτείνει την επαναφορά της σωματικής τιμωρίας. Αυτά είναι αστεία πράγματα. Είναι φθηνά ιδεολογήματα που πίσω τους κρύβεται η θλιβερή αλήθεια ότι οι εξεταστικοί φραγμοί δεν προορίζονται για τα παιδιά των προνομιούχων. Αυτά δεν χρειάζεται καν να δώσουν πανελλήνιες εξετάσεις. Πληρώνουν τα δίδακτρα σε ένα καλό πανεπιστήμιο του εξωτερικού και αναγνωρίζονται ως άριστα ή αγοράζουν την αριστεία από ένα κακό πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Όμως, δεν παιδεύονται. Το παίδεμα δεν προορίζεται για τα παιδιά της αστικής τάξης. Το παίδεμα προορίζεται μόνο για τα πολλά παιδιά του λαού. Το παίδεμα δεν είναι για να μάθουν, είναι για να αποκλειστούν από τη μόρφωση, γιατί η πολλή μόρφωση κάνει τον άνθρωπο υπερήφανο και το σύστημα δεν χρειάζεται υπερήφανους εργαζόμενους. Το παίδεμα είναι, επίσης, για να μάθουν απο μικρά τα παιδιά να πειθαρχούν, γιατί το σύστημα χρειάζεται πειθαρχημένους εργαζόμενους. Ε, λοιπόν, δεν θα μάθουμε τα παιδιά μας μέσα από το σχολείο να σκύβουν το κεφάλι! Το σκεφτήκαμε και είπαμε ότι είναι προτιμότερο να τα μαθαίνουμε γράμματα, να επιδιώξουμε την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας, την καλλιέργεια της δημιουργικής και κριτικής σκέψης, την εμπέδωση των δημοκρατικών αξιών. Πώς; Είναι αλήθεια πως το έργο μας είναι δύσκολο. Η νέα Κυβέρνηση, με Βουλευτές που δεν ανακυκλώνουν το φθαρμένο πολιτικό προσωπικό, καλείται να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει ελλείψεις και αδικίες που συσσωρεύτηκαν στο πέρασμα των χρόνων. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, οι μνημονιακές πολιτικές είχαν δραματικές επιπτώσεις στην εκπαίδευση. Να θυμηθούμε τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που έχασαν μέσα σε μία μέρα την εργασία τους, τους χιλιάδες μαθητές που εγκατέλειψαν τα σχολεία, τους χιλιάδες νέους πτυχιούχους που ήρθαν να προστεθούν στις καταθλιπτικές λίστες της ανεργίας, τους νέους επιστήμονες που όσοι από αυτούς ήταν τυχεροί πήραν το δρόμο της μετανάστευσης, το γιγάντωμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης με εργασιακές σχέσεις της γαλέρας, τις πειθαρχικές διώξεις. Τι να πρωτοθυμηθούμε, τα μαθήματα στις παγωμένες αίθουσες και τα παιδιά που λιποθυμούσαν από την πείνα; Για εμάς η κοινωνική αδικία δεν είναι στατιστικό γράφημα, αλλά σκληρή καθημερινή εμπειρία, απέναντι στην οποία αγωνιστήκαμε καθημερινά μέσα και έξω από τις αίθουσες. Σήμερα καλούμαστε να δώσουμε όχι οριστική, αλλά αναγκαία και επείγουσα λύση σε πολλά από αυτά που ζήσαμε, σύμφωνα με αυτό που σήμερα μπορούμε, αλλά και σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας. Φυσικά, το είπαμε ήδη, οι επείγουσες αυτές ρυθμίσεις δεν είναι και δεν θα μπορούσαν να είναι τελικές. Είναι, όμως, στην κατεύθυνση που θέλουμε. Προσανατολίζονται σε ένα δικαιότερο σχολείο για όλα τα παιδιά. Έτσι χαρακτηριστικά να αναφέρω: Καταργείται ο αντιεπιστημονικός όρος πρότυπο πειραματικό σχολείο. Στο εξής τα πειραματικά σχολεία αποκτούν το ρόλο που αρμόζει στον όρο, καθώς και διαδικασίες εισαγωγής και τρόπου λειτουργίας που να τον υπηρετεί. Θα είναι δηλαδή τα σχολεία όπου δοκιμάζονται πιλοτικά νέες πρακτικές και εξάγονται συμπεράσματα αναγκαία για τη χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής προς όφελος της εκπαιδευτικής κοινότητας και της κοινωνίας συνολικά. Το εξεταστικό σύστημα αναμορφώνεται, έτσι ώστε να δίνει περισσότερες επιλογές στα παιδιά σε μια στιγμή που η επιλογή είναι καθοριστική για το μέλλον τους. Ταυτόχρονα, η τράπεζα θεμάτων περιορίζεται σε συμβουλευτικό ρόλο. Αυτό δεν είναι πια θεωρητικό ζήτημα, όπως επιμένει να το αντιμετωπίζει η Αντιπολίτευση. Η τράπεζα θεμάτων δοκιμάστηκε και απέτυχε. Συνδέθηκε με αύξηση των φροντιστηρίων κατά 25%, αύξηση της σχολικής αποτυχίας και της διαρροής κατά 10%. Επιπλέον, η Α΄ και Β΄ τάξη αποσυνδέονται από την εισαγωγή σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Πρόκειται για ρύθμιση που αφαιρεί τεράστιο οικονομικό και ψυχολογικό βάρος από τους ώμους των μαθητών και των οικογενειών τους, ενώ ταυτόχρονα κινεί στην κατεύθυνση της διασφάλισης του αυτόνομου ρόλου του οικείου με την ανυπολόγιστη σημασία που έχει αυτό από παιδαγωγικής σκοπιάς. Άλλο σοβαρότατο θέμα είναι η κατάργηση των νέων σχολείων, η διαθεσιμότητα απόλυσης των εκπαιδευτικών στην τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση. Το αντιμετωπίζουμε. Επανασυστήνονται οι τομείς που καταργήθηκαν. Πρόκειται για τομείς από τους πιο δημοφιλείς, η κατάργηση των οποίων τροφοδότησε άμεσα τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Επαναπροσλαμβάνονται και εκπαιδευτικοί που βρίσκονταν σε διαθεσιμότητα ή απολύθηκαν. Άραγε, τους αξιολογήσατε εσείς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, οι «κήρυκες της αξιολόγησης», για να τους απολύσετε; Αίρεται έτσι η ελιτίστικη, αλλά και ταξική, αντιμετώπιση των προηγούμενων κυβερνήσεων για την τεχνική εκπαίδευση, που την έβαλε πρώτη στο στόχαστρο και ως σχολείο δεύτερης κατηγορίας - όπως όλα αυτά τα χρόνια την αντιμετώπιζε - την υποβάθμισε και άλλο, αδιαφορώντας πλήρως για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών. Η τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση μέχρι να οδηγηθούμε στο ενιαίο λύκειο θεωρίας και πράξης, σύμφωνα με το δικό μας πρόγραμμα, θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής από την πολιτεία. Όσον αφορά την επιλογή στελεχών εκπαίδευσης, καταργείται η συνέντευξη για την ανάδειξη στελεχών. Αυτή ήταν μια διαδικασία που διευκόλυνε την κομματική επιλογή των στελεχών. Γνωρίζουμε όλοι - και οι νομοθετούντες σίγουρα - ότι η επιλογή των στελεχών γινόταν σε κάποια κομματικά γραφεία και τα υπηρεσιακά συμβούλια ΠΥΣΔΕ, ΠΥΣΠΕ, αποφάσιζαν με την πλειοψηφία που διέθεταν πώς θα μοριοδοτήσουν τους επιλεγέντες. Αυτή ήταν η διαδικασία που είχε θεσμοθετηθεί από Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ. Και εκεί συνέβαιναν αστεία πράγματα. Καταργείται, λοιπόν, αυτό το κομμάτι της διαδικασίας επιλογής και αντικαθίσταται από τη γνώμη του συλλόγου των διδασκόντων που γνωρίζει και τον υποψήφιο αλλά και τις καθημερινές ανάγκες του σχολείου. Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι αυτή η διαδικασία θα συμβάλει καθοριστικά στην πιο σωστή και δημοκρατική επιλογή. Σας παραπέμπω στη δική σας επιλογή, όταν με δική σας απόφαση η επιλογή των υποδιευθυντών γινόταν με την πρόταση του Συλλόγου Διδασκόντων. Και δεν νομίζω να ισχυριστεί κανένας ότι αυτή η διαδικασία ευνοεί κανενός είδους κομματική τοποθέτηση, όπως έκαναν οι προηγούμενες ρυθμίσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Διατυπώνονται ενστάσεις, όσον αφορά τα προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν στους συλλόγους από αυτή τη διαδικασία. Εμείς, όμως, εμπιστευόμαστε τους εργαζόμενους και τη δημοκρατία περισσότερο από τα μαγειρέματα των «ημετέρων». Με αυτό το πνεύμα θα συνεχίσουμε όχι μόνο στην παιδεία, αλλά και σε όλους τους τομείς του κυβερνητικού έργου, γιατί αυτό το πνεύμα εμπιστοσύνης στη δημοκρατία και τον κόσμο της εργασίας είναι ο δικός μας μονόδρομος. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει κατατεθεί μία τροπολογία από τον Αναπληρωτή Υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Νικόλαο Ξυδάκη, ο οποίος και θέλει δύο λεπτά για να την αναπτύξει. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά, γιατί ο χρόνος είναι ασφυκτικός.
Ευχαριστώ πολύ το Προεδρείο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η τροπολογία αφορά μια παράταση ισχύουσας τροπολογίας για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες καταβολής εισφορών στο ΙΚΑ. Πρόκειται για μία ρύθμιση και μία ολιγόμηνη παράταση - πρόκειται για τέσσερις μήνες - του παρόντος διοικητικού συμβουλίου. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια παράταση μιας εκκρεμότητας. Εντωμεταξύ, επεξεργαζόμαστε μια βιώσιμη και οριστική λύση για το καθεστώς διοικήσεως και ιδιοκτησίας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Αυτή είναι η κατάσταση. Επίσης, δεσμευόμαστε, από τη μεριά μας, ότι σε εύλογο χρόνο - μάλλον και πριν τη λήξη αυτής της παρατάσεως, της εκκρεμότητας - θα φέρουμε στο Σώμα μία νομοθετική ρύθμιση, η οποία θα είναι βιώσιμη και δίκαιη για τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος και για να υπάρχει μία βιώσιμη λύση γι' αυτό το μεγάλο κτηριακό και καλλιτεχνικό απόθεμα στην καρδιά της Αθήνας, το οποίο έχει προκαλέσει πολύ πονοκέφαλο και στην παρούσα Κυβέρνηση και σε προηγούμενες. Αν υπάρχει κάποια ερώτηση από τους αγαπητούς συναδέλφους, είμαι στη διάθεσή τους.
Αυτό είναι σωστό!
Κύριε Υπουργέ, ας μην ξεκινήσουμε τώρα τέτοια διαδικασία, γιατί θα χαθούμε.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει τώρα η συνάδελφος κ. Σοφία Βούλτεψη.
Και μετά εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κυρία Βούλτεψη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Την προηγούμενη Παρασκευή, από αυτό εδώ το Βήμα ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας μιλώντας για την παιδεία, είπε πως τα θέματα αυτά δεν είναι ουδέτερα, ότι υπάρχει ιδεολογικό πρόσημο και ότι δεν ερχόμαστε εδώ χωρίς τις αποσκευές μας. Όπως αποδεικνύεται, εκ των υστέρων βέβαια, είχε δίκιο. Όμως, οι αποσκευές του ΣΥΡΙΖΑ, όσον αφορά το θέμα της παιδείας, ήταν καλά κλειδωμένες και το περιεχόμενό τους το κρατούσαν επιμελώς μυστικό. Τις έφεραν ως το «τελωνείο», την κάλπη, διακηρύσσοντας ότι μέσα υπάρχει μια καλύτερη ζωή, το τέλος του μνημονίου, το τέλος της λιτότητας. Όμως, όλα τα άλλα τα έκρυβε ο ΣΥΡΙΖΑ από το λαό. Τα έκρυβε μέσα σε σχοινοτενή κείμενα πολιτικών αποφάσεων, που ο λαός δεν ήταν υποχρεωμένος να τα έχει διαβάσει και αναλύσει όλα, πολύ περισσότερο που ούτε καν σε εκείνα τα κείμενα δεν είχατε τολμήσει, κύριοι συνάδελφοι, να ονομάσετε την αριστεία «ρετσινιά» και τα πρότυπα σχολεία ως «χιτλερικά». Παρ' όλα αυτά, καλά κρυμμένο αυτό το εμπόρευμα, αποδείχθηκε λαθραίο, πέρασε από τις κάλπες και μετά τις κάλπες ανοίγετε αυτές τις αποσκευές στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Τσίπρας και δεν βγαίνουν τα περιστέρια που υποσχεθήκατε, βγαίνουν δράκοι. Από αυτές τις λαθραίες αποσκευές, από αυτό το λαθραίο εμπόρευμα, βγαίνουν δράκοι, διότι όχι μόνο δεν περιείχαν τελικά το τέλος της λιτότητας και του μνημονίου, αλλά περιείχαν και τη διάλυση της παιδείας, τον τερματισμό της αριστείας, το τέλος της αξιολόγησης, που είναι σύμφυτη με την ανθρώπινη φύση. Το περασμένο Σαββατοκύριακο ήρθε και η τελευταία λαθραία χειραποσκευή μέσα στην Αθήνα. Έγινε το «Φεστιβάλ Κάνναβης», δηλαδή φεστιβάλ προώθησης των ναρκωτικών ουσιών, προώθησης του εθισμού στις ουσίες και δεν κουνήθηκε φύλλο, με τη συμμετοχή της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ και του Τμήματος - λέει - Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς, υπάρχει και κάποιο δικαίωμα στην πρέζα. Έχουν σηκωθεί όλοι επάνω. Έχουν εξηγήσει ότι όλα αυτά προκαλούν εθισμό και όμως, ακούμε ότι είναι ένα θέμα, το οποίο πρέπει να συζητηθεί. Το ακούν αυτή τη στιγμή και οι γονείς και η ελληνική κοινωνία, η οποία δεν γνώριζε τίποτε από όλα αυτά, ότι είχατε μέσα στις αποσκευές σας την κατάργηση της αριστείας και τη συζήτηση γύρω από τις ουσίες. Δεν εμπιστευόμαστε τις αποσκευές σας, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, διότι από κοντά ψηφίζετε κι εσείς όλα αυτά. Όταν, λοιπόν, μιλάμε για αριστεία, δεν εννοούμε τόσο αριστεία και νίκη του μαθητή επί του διπλανού του. Η νίκη και η μάχη και η άμιλλα που δείχνει ο μαθητής και ο φοιτητής σχετίζεται με τη νίκη του στην πορεία προς τη γνώση. Με τον εαυτό του έρχεται σε άμιλλα, με τον εαυτό του ανταγωνίζεται, με τον ίδιο του τον εαυτό, ο οποίος προσπαθεί να πετύχει κάτι καλύτερο. Και όταν μιλούμε για «αξιολόγηση», μιλούμε για κάτι που υπάρχει παντού στη ζωή, όχι σε όλο τον κόσμο αλλά παντού στη ζωή. Και εν πάση περιπτώσει, επειδή αυτά τα έχετε πετάξει από τις αποσκευές σας, έχω να πω το εξής: Είναι δυνατόν να συζητούμε ότι έχετε λάβει τέτοια εντολή; Διότι τον τελευταίο καιρό στο ΣΥΡΙΖΑ συζητούν να μάθουν ποια είναι η εντολή που τους έδωσε ο ελληνικός λαός. Διότι άλλη εντολή παρουσίαζαν προεκλογικά, άλλη παρουσίασαν στην πρώτη ορμή όταν έφτιαξαν την Κυβέρνησή τους και άλλη μας παρουσιάζουν τώρα. Τώρα, μας λένε «Δεν ξέρουμε, δεν έχουμε λάβει τέτοια εντολή, ας πάμε και σε δημοψήφισμα, να μάθουμε τελικά τι ήθελε αυτός ο ελληνικός λαός όταν πήγαινε και ψήφιζε εκατό ημέρες νωρίτερα». Επειδή δεν έχετε τέτοια εντολή, λοιπόν, ειδικά για το θέμα της παιδείας, σας διαβεβαιώνουμε από αυτό εδώ το Βήμα ότι είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που θα καταργήσουμε, όταν θα μας δοθεί η ευκαιρία να επιστρέψουμε σε αυτό, το οποίο δαιμονοποιείτε, την αριστεία. Επίσης, πληροφορούμαι ότι οι Υπουργοί σας, ο ίδιος ο Υπουργός Παιδείας, έχει τελειώσει ένα πάρα πολύ καλό σχολείο. Γιατί, λοιπόν, το πρότυπο σχολείο, το οποίο είναι το κολλέγιο των φτωχών, πρέπει να καταργηθεί; Για να μπορούν να πηγαίνουν σε αυτά τα σχολεία μόνο οι πλούσιοι, μόνο η νομενκλατούρα; Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Διότι, με την αριστεία η Ελλάδα μεγαλούργησε, όποτε μεγαλούργησε. Οι άριστοι είναι αυτοί που μας έφεραν τα πρώτα βραβεία ανάμεσα σε πανεπιστήμια, όπως αυτό του Χάρβαρντ ή του MIT, ανάλογα με το αντικείμενο. Η Ελλάδα έρχεται σταθερά πρώτη στους διαγωνισμούς: εικονικής δίκης, η Νομική της Σχολή, ήρθε πρώτη φέτος σε Παγκόσμιο Μαθηματικό Διαγωνισμό, ήρθε πρώτη στη Ρομποτική, στην Αστρονομία. Πώς γίνονται αυτά; Με την μετριότητα; Επίσης, θέλω να πω κάτι άλλο για τους αιώνιους φοιτητές. Ο κύριος Πρωθυπουργός έδειξε να μην γνωρίζει ποιο είναι ακριβώς το πρόβλημα - το είπαν πριν και άλλοι συνάδελφοι - και είπε ότι είναι ένα αιωνίως επικοινωνιακό πρόβλημα, διότι δεν επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός. Μα, το πρόβλημα είναι ότι τα πανεπιστήμιά μας - να το ξαναπούμε άλλη μία φορά - εμφανίζονται με ένα τεράστιο φοιτητικό πληθυσμό και όταν πάνε να αξιολογηθούν επί του ποσοστού αυτού του εικονικού πληθυσμού, είναι πολύ μικρές οι επιτυχίες τους και έρχονται από τα τελευταία στην κατάταξη στις διεθνείς λίστες. Μόνο τα τελευταία δύο χρόνια τα πανεπιστήμιά μας βρέθηκαν μπροστά - χθες ανακοινώθηκε της Κρήτης κ.λπ. - γιατί ακριβώς δεν μπορούμε να παρουσιάζουμε ένα τέτοιο ανύπαρκτο, πλασματικό, υπερπληθυσμό. Βέβαια, μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό που αφορά το επόμενο νομοσχέδιο, από ό,τι καταλαβαίνουμε, στο οποίο αναφέρθηκε όμως ο κ. Τσίπρας. Μίλησε για την κατάργηση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στα πανεπιστήμια - που δεν υπάρχει, αλλά είναι μέσα στις προθέσεις σας - λέγοντας ότι η πραγματική εφορευτική επιτροπή είναι ένας server, που κανείς μυημένος δεν μπορεί να ελέγξει. Πιο αντιμεταρρυθμιστικό, αντιεπιστημονικό επιχείρημα δεν μπορούσαμε να ακούσουμε. Στην εποχή της τεχνολογίας λέμε ότι δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε την τεχνολογία που γίνονται οι ψηφοφορίες, που γίνονται διεθνείς ψηφοφορίες; Ένας μυστικός server! Μέσα στο μυαλό σας υπάρχει αυτός ο «Μεγάλος Αδερφός» - υποτίθεται - ο οποίος σας εμποδίζει να ελέγξετε τις ψηφοφορίες! Ξέρετε πού θα καταλήξετε τελικά; Θα αφαιρέσετε την αξιολόγηση από εκεί που περισσότερο τη χρειαζόμαστε, δηλαδή την παιδεία και θα την κάνετε τελικά την πέμπτη αξιολόγηση, όπως προκύπτει από τα κείμενα των τελευταίων ημερών, στα θέματα του μνημονίου και της προσαρμογής που τόσο ξορκίζετε. Δηλαδή και πάλι έχετε βάλει ανάποδα τους πόντους. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι επειδή ακριβώς μιλούμε για εντελώς λαθραίες αποσκευές και επειδή περιμένουμε προφανώς και άλλα - διότι υπήρχαν και άλλα λαθραία μέσα σε αυτές τις αποσκευές - σας δηλώνουμε ότι κάθε τι με το οποίο διαφωνούμε, δηλώνουμε ενώπιον του ελληνικού λαού ότι θα το καταργήσουμε αμέσως μόλις ο ελληνικός λαός μάς δώσει αυτήν την ευκαιρία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Κύριε Γρέγο, θα κάνετε λίγη υπομονή, διότι έχουν ζητήσει τον λόγο δύο Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Κρεμαστινός. Αμέσως μετά θα είναι η σειρά σας.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Μητσοτάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, χθες είχα τη μεγάλη χαρά να παρευρεθώ σε μία πολύ μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των πρωτοβουλιών που έχει αναλάβει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο χώρο της εκπαίδευσης. Θα ήταν πραγματικά εξαιρετικά ενδιαφέρον αν εσείς ή κι ο κύριος Υπουργός - ο οποίος από ό,τι βλέπω δεν έχει τιμήσει καθόλου τη σημερινή συζήτηση επί των άρθρων - είχατε παρευρεθεί σε αυτήν τη συζήτηση και αν είχατε ακούσει τις ομιλίες ανθρώπων, οι οποίοι έχουν τάξει τη ζωή τους στην υπηρεσία της εκπαίδευσης. Οι άνθρωποι αυτοί μίλησαν με πολύ πάθος και με έντονο προβληματισμό για τα τεκταινόμενα στην εκπαίδευση και στην τριτοβάθμια αλλά και στη δευτεροβάθμια και τα ζητήματα τα οποία αφορούν το νομοσχέδιο το οποίο συζητούμε σήμερα Ακούσαμε εκπροσώπους πρότυπων πειραματικών σχολείων, οι οποίοι αισθάνθηκαν ότι τα τελευταία χρόνια κάτι σημαντικό γινόταν στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ότι δόθηκε επιτέλους η δυνατότητα σε αξιολογημένους καθηγητές - και το τονίζω αυτό - να μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε ένα περιβάλλον διαφορετικό και με μαθητές οι οποίοι μπορούσαν να ανταποκριθούν σε αυτά τα οποία ήθελαν να κάνουν. Ακούσαμε ιστορίες καθηγητών, οι οποίοι περιέγραψαν με πολύ γλαφυρό τρόπο την πραγματικότητα, την οποία βίωναν στα πανεπιστήμια, πριν την εφαρμογή του ν.4009 με τους προπηλακισμούς, με τις αδιαφανείς συναλλαγές μεταξύ πρυτανικών αρχών και κομματικών μελών, με τις μικρές μειοψηφίες οι οποίες επί της ουσίας είχαν μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε δικό τους προσωπικό φέουδο. Και αναρωτιέμαι, πραγματικά: Αυτή είναι η εκπαιδευτική πραγματικότητα στην οποία επιζητούμε να επιστρέψουμε; Ο σκοπός σας είναι να γκρεμίσετε ό,τι καλό έγινε ή επιχειρήθηκε να γίνει στο χώρο της εκπαίδευσης με μεγάλη συναίνεση αυτά τα τελευταία χρόνια; Μου έκανε πολλή εντύπωση ότι ο εισηγητής της Πλειοψηφίας έσπευσε να προσδώσει στη συγκεκριμένη συγκέντρωση ένα κομματικό χρώμα. Μίλησε, μάλιστα - στη συνέχεια το απέσυρε - για «φυντάνια του μνημονίου», ωσάν να είναι η μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση, η οποία επιχειρήθηκε, μνημονιακή πολιτική. Προσπαθώ να καταλάβω εάν είστε τόσο κλεισμένοι στο δικό σας μικρόκοσμο, ώστε να μην έχετε καμμία εικόνα και καμμία προσλαμβάνουσα παράσταση από το τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο. Μου δίνετε μερικές φορές την εντύπωση ότι είστε απολύτως πεπεισμένοι ότι όλος ο υπόλοιπος κόσμος βαδίζει στη λάθος κατεύθυνση, με αυτήν την πολιτική στην οποία κινούνται όλοι ανεξαιρέτως και τη βαφτίζετε «νεοφιλελεύθερη» και μόνο εμείς, μόνο εδώ στην Ελλάδα, επικαλούμενοι αυτήν την ελληνική ιδιαιτερότητα, ξέρουμε καλύτερα πώς πρέπει να δουλέψει το εκπαιδευτικό σύστημα. Εξ ου και μετά βεβαιότητος υπήρχε - και εξακολουθεί να υπάρχει - μία απέχθεια σε όλα εκείνα τα πρότυπα, τα οποία επιζητούν να πετύχουν συγκρίσεις μεταξύ του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος - πρωτοβάθμιου, δευτεροβάθμιου, τριτοβάθμιου - και το τι συμβαίνει σε άλλες χώρες. Υπάρχει απέχθεια στη διαδικασία της Μπολόνια, τη δημιουργία ενιαίου χώρου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Απέχθεια υπάρχει στην αξιολόγηση της PISA, η οποία, δυστυχώς, αναδεικνύει με γλαφυρό τρόπο τις πραγματικές παθογένειες του συστήματος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ότι δηλαδή τα δεκαπεντάχρονα Ελληνάκια υστερούν σε βασικές γνώσεις κατανόησης και μαθητικών, έναντι των υπολοίπων χωρών του ΟΟΣΑ. Δυστυχώς, όλες αυτές οι έννοιες της σύγκρισης με άλλα εκπαιδευτικά συστήματα απαιτούν την ενσωμάτωση εννοιών, οι οποίες σας είναι ξένες: Αξιολόγηση, σύγκριση η οποία προάγει τον ευγενή ανταγωνισμό, αξιοκρατία, εξωστρέφεια. Αυτές οι έννοιες, όμως, δεν σας είναι οικείες. Θυμήθηκα τις προάλλες ότι ο Πρωθυπουργός είχε μία συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΟΣΑ τον κ. Γκουρία για να μεταλαμπαδεύσει μεταρρυθμιστική τεχνογνωσία στην Ελλάδα. Δεν ρωτάτε τον κ. Γκουρία ποιες είναι οι καλύτερες πρακτικές του ΟΟΣΑ για τα συστήματα εκπαίδευσης; Για ρωτήστε τον. Φέρτε τον ΟΟΣΑ, τον οποίο τώρα επικαλείστε ως ειδήμονα σε θέματα μεταρρυθμίσεων, να σας μιλήσει για τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες προωθείτε και για μοντέλα τα οποία δοκιμάζετε τώρα και τα οποία έχουν δοκιμαστεί και αλλού και απέτυχαν οικτρά. Γιατί δεν το κάνετε αυτό; Γιατί δεν αναζητείτε τις βέλτιστες πρακτικές, για να μπορείτε πραγματικά να καταλάβετε πού θέλετε να πάτε και πού θέλετε να οδηγήσετε τη χώρα; Δεν το κάνετε, διότι είστε κλεισμένοι σε ένα ιδεοληπτικό πλαίσιο επιστροφής στο παρελθόν, από το οποίο πολύ φοβάμαι ότι δεν μπορείτε να ξεφύγετε. Πράγματι, είναι εντυπωσιακή η ταχύτητα με την οποία σπεύδετε και σήμερα ακόμα, να νομοθετήσετε για θέματα τα οποία είναι τόσο ευαίσθητα, χωρίς κανένα διάλογο, χωρίς καμμία διάθεση συνεννόησης με προηγούμενες ηγεσίες των Υπουργείων Παιδείας, ώστε να υπάρχει μία στοιχειώδης συνέχεια επιτέλους στις εκπαιδευτικές πολιτικές, για να μην την πληρώνουν πάντα τα κακόμοιρα τα παιδιά, αλλά και οι καθηγητές με τον κάθε Υπουργό Παιδείας, ο οποίος κάθε φορά έρχεται και κάνει αυτό, το οποίο ο ίδιος θεωρεί ότι είναι σωστό. Βρήκα στο αρχείο μου μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη ενός δεκαοχτάχρονου - ακούστε το, θα σας ενδιαφέρει, κύριε Υπουργέ - πρόεδρου μαθητικού συμβουλίου, ο οποίος έλεγε πριν από κάποια χρόνια: «Ο κάθε κομματικός Υπουργός που έρχεται φέρνει τα πάνω κάτω. Δεν μπορεί ποτέ η χώρα μας να πάει μπροστά, εάν δεν υπάρξει οικουμενική πολιτική, τουλάχιστον στο χώρο της παιδείας. Και φυσικά, όταν καταστρατηγείται μία υπόσχεση, όπως αυτή για διάλογο για την παιδεία, τίποτα δεν μπορεί να μας κάνει να αισιοδοξούμε, έστω και κατ' ελάχιστο. Όταν λείπει ο διάλογος, όταν τα πάντα αποφασίζονται ερήμην μαθητών, γονέων και καθηγητών, δεν μπορεί να υπάρξει σωστό εκπαιδευτικό πρόγραμμα και σωστή παιδεία». Ξέρετε ποιος τα είπε αυτά; Ο κ. Αλέξης Τσίπρας το 1992 ως Πρόεδρος του Μαθητικού Συμβουλίου του Ενιαίου Πολυκλαδικού Λυκείου Αθηνών. Φοβάμαι ότι ο Πρωθυπουργός ετών δεκαοκτώ, ήταν πιο ώριμος από τον Πρωθυπουργό ετών σαράντα, διότι ακριβώς αυτές τις έννοιες, τις οποίες επικαλέστηκε πριν από κάποια χρόνια, σήμερα, δυστυχώς, φαίνεται να τις εγκαταλείπει. Καταθέτω και το σχετικό απόσπασμα στα Πρακτικά για να το μελετήσουν και οι συνάδελφοι. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν έχω, δυστυχώς, χρόνο - θα κάνω χρήση και της δευτερολογίας μου, δεν θα ξαναμιλήσω, κύριε Πρόεδρε - για να αναφερθώ αναλυτικά στα επιμέρους άρθρα του νομοσχεδίου. Θα αναφερθώ μόνο εν τάχει. Το ζήτημα των πρότυπων σχολείων νομίζω ότι έχει εξαντληθεί και πραγματικά, δεν έχει δοθεί καμμία απολύτως εξήγηση, γιατί κρίνεται το προηγούμενο μοντέλο των πρότυπων σχολείων ως ένα αποτυχημένο μοντέλο. Γιατί τα σχολεία αυτά, τα οποία αποτελούσαν πραγματικά το καταφύγιο αριστείας ικανών παιδιών, που δεν μπορούσαν να προσφύγουν στην ιδιωτική εκπαίδευση, το καταργείτε με αυτό τον αφοριστικό τρόπο; Γιατί στερείτε από τα φτωχά παιδιά τη δυνατότητα, μέσα από εξετάσεις να διεκδικήσουν πρόσβαση σε ένα πρότυπο πειραματικό σχολείο, γιατί μπορούν κάλλιστα να συνυπάρξουν και τα δύο - είναι ψέμα ότι δεν μπορούν να συνυπάρξουν και τα δύο - το οποίο θα μπορούσε να τους παρέχει μία από τις καλύτερες μορφές εκπαίδευσης, ώστε τα μαθήματα από τα σχολεία αυτά αύριο να μπορέσουν να περάσουν και στα υπόλοιπα σχολεία; Καμμία πειστική εξήγηση δεν δόθηκε γιατί το κάνετε αυτό, παρά μόνο η φυσική σας αλλεργία, η φυσική σας αντιπάθεια σε οποιαδήποτε διάκριση, σε οποιαδήποτε έννοια αριστείας. Για την επιλογή των διευθυντών άκουσα από συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ κατακραυγή κατά της έννοιας της συνέντευξης. Είναι παλιό θέμα αυτό. Το έχουμε ξανασυζητήσει σε αυτήν την Αίθουσα. Λες και υπάρχει κανένας άλλος δοκιμασμένος τρόπος αξιολόγησης, εκτός από τη συνέντευξη. Λες και υπάρχει ένα σύστημα επιλογής προσωπικού είτε στον ιδιωτικό τομέα είτε στο δημόσιο, που δεν χρησιμοποιεί τη συνέντευξη. Κι αντί να έρθετε να αναγνωρίσετε αυτή την πραγματικότητα και να καθίσουμε να συζητήσουμε μαζί, κύριε Υπουργέ, το πώς μπορεί η συνέντευξη να γίνει πραγματικά διαφανής, πώς μπορεί να γίνει με πρότυπα, πώς μπορεί να κατοχυρώνεται ότι δεν θα επιδέχεται κομματικών παρεμβάσεων, έρχεστε και λέτε να εκλέγεται ο διευθυντής του σχολείου από τους καθηγητές ή από τους δασκάλους, για να εκλέγεται πάντα ο αρεστός και όχι ο χρήσιμος. Αυτά τα συστήματα δοκιμάστηκαν και αλλού και απέτυχαν. Και πολύ φοβάμαι ότι, αν δεν υπάρχει ένα αντικειμενικό μοντέλο αξιολόγησης διευθυντικών στελεχών, όπως αυτό το οποίο εμείς εισήγαμε, κύριε Υπουργέ, συνολικά για τη δημόσια διοίκηση και ο κ. Κατρούγκαλος έσπευσε να το καταργήσει, χωρίς να το αντικαταστήσει με κάτι άλλο, τότε οι διευθυντές, οι προϊστάμενοι θα εκλέγονται από τους υφισταμένους, με βάση τα χατίρια τα οποία θα τους κάνουν. Θα είναι η απόλυτη επικράτηση του συνδικαλισμού, όχι μόνο στην παιδεία, αλλά και στη δημόσια διοίκηση. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, για να μην κάνω κατάχρηση του χρόνου, με μία γενική παρατήρηση. Έχω την εντύπωση ότι ένας από τους λόγους, που με τόση μεγάλη ταχύτητα και τόσο βιαστικά φέρνετε αυτά τα νομοσχέδια, τα οποία διαπνέονται από ένα έντονο ιδεολογικό χρώμα, στην Ολομέλεια για ψήφιση, είναι ακριβώς γιατί θέλετε με αυτόν τον τρόπο να εξευμενίσετε, να ηρεμήσετε ενδεχομένως, τις αριστερές σας συνιστώσες, ενόψει μιας αναγκαστικής προσαρμογής, που θα κάνετε στο μείζον ζήτημα της εθνικής διαπραγμάτευσης, που αφορά τη χρηματοδότηση της χώρας. Άκουσα με ενδιαφέρον τον Πρωθυπουργό από αυτό ακριβώς το Βήμα, απαντώντας σε σχετική ερώτηση την προηγούμενη Παρασκευή, να αναφέρεται πάλι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην ανάγκη της πολιτικής διαπραγμάτευσης και μάλιστα, προέβη και σε ενδιαφέρουσες συγκρίσεις. Τι μας είπε ο Πρωθυπουργός; Ότι και η Ελλάδα το 1979 μπήκε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα με πολιτική διαπραγμάτευση. Ξέχασε, όμως, μια πολύ μικρή λεπτομέρεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η Ελλάδα μπορεί να μπήκε με πολιτική διαπραγμάτευση, αλλά μπήκε, διότι τότε ένας φωτισμένος ηγέτης, κόντρα στη βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, έχτισε τις απαραίτητες συμμαχίες στο εξωτερικό, που του επέτρεψαν να κάνει αυτή την πολιτική διαπραγμάτευση. Η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι ο κ. Τσίπρας δεν ήταν Κωνσταντίνος Καραμανλής και δεν πρόκειται ποτέ να γίνει Κωνσταντίνος Καραμανλής. Τέτοιου είδους συγκρίσεις στην παρούσα συγκυρία, μόνο αστείες μπορεί να φαντάζουν. Ας αφήσουμε, λοιπόν, στην άκρη τα περί πολιτικής διαπραγμάτευσης και ας έρθουμε στην ουσία της πραγματικής συζήτησης, που δεν είναι τίποτε άλλο από την ολοκλήρωση της συμφωνίας, την οποία εσείς οι ίδιοι υπογράψατε και λόγω των δικών σας εσωτερικών αντιφάσεων δεν μπορείτε να υλοποιήσετε. Ο χρόνος πιέζει πια ασφυκτικά. Τα χρήματα τελειώνουν. Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με το φάσμα της χρεοκοπίας, της εσωτερικής στάσης πληρωμών και οποιαδήποτε σκέψη να «πετάξουμε το μπαλάκι» της απόφασης αυτής στον ελληνικό λαό, μέσω ενός ενδεχόμενου δημοψηφίσματος, υποκρύπτει τελικά τον φόβο της κυβερνητικής πλειοψηφίας να αντιμετωπίσει τα διλήμματα, τα οποία η ίδια δημιούργησε. Ολοκληρώστε, λοιπόν, τη συμφωνία. Δώστε λύση στο μεγάλο πρόβλημα χρηματοδότησης της χώρας και σταματήστε να διαπραγματεύεστε με τις εσωτερικές σας συνιστώσες, για να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε το πολιτικό πρόβλημα, το οποίο ο δικός σας λαϊκισμός δημιούργησε. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, να διασφαλίσετε ότι θα μιλήσουν οι Βουλευτές.
Έχω κάνει επανειλημμένες εκκλήσεις. Από εκεί και πέρα, το Προεδρείο δεν μπορεί να κόβει τον λόγο. Ξέρετε ότι είναι και θέμα πολιτικής κομψότητας. Πρέπει οι ίδιοι να συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχει πρόβλημα. Θα αναγνώσω τον κατάλογο από εδώ και εμπρός.
Διασφαλίστε το, όμως, κύριε Πρόεδρε.
Ακολουθεί ο κ. Κρεμαστινός ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Μετά τον κ. Κρεμαστινό θα μιλήσουν δύο Βουλευτές.
Αν θέλετε να μιλήσουν δύο Βουλευτές και μετά να μιλήσω εγώ, δεν με πειράζει.
Έχω αυτή τη σειρά, γιατί είναι προτιμότερη. Θα σας πω τι λέει το Προεδρείο να κάνουμε. Όπως είπα, θα μιλήσετε εσείς, θα ακολουθήσουν δύο Βουλευτές. Είναι ο κ. Γρέγος και ο κ. Δανέλλης. Θα μιλήσει η κ. Λυμπεράκη, ως Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος. Θα ακολουθήσουν πάλι δύο Βουλευτές, ο κ. Δαμοβολίτης και ο κ. Κωνσταντόπουλος από το ΠΑΣΟΚ. Θα μιλήσει ο κ. Πετράκος, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Θα ακολουθήσουν δύο Βουλευτές και μετά ο κ. Παππάς πάλι, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Έτσι θα είναι η επόμενη σειρά. Θα μένουν μετά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τέσσερις ή πέντε συνάδελφοι. Ελπίζω ότι θα έχουμε τελειώσει, αν κρατήσουμε τον χρόνο, μέχρι τις 20.00΄. Η ώρα είναι 17.50΄. Νομίζω ότι θα τα καταφέρουμε.
Στις 20.00΄ θα γίνει η ονομαστική ψηφοφορία;
Ναι, έτσι έχουμε πει.
Αν τελειώσει και στις 20.30΄, δεν χάθηκε ο κόσμος.
Ακολουθεί, κύριε Μητσοτάκη, όπως ξέρετε, η πράξη νομοθετικού περιεχομένου και συζήτηση. Δεν πάμε σπίτι μας μετά. Γι' αυτό πιέζει ο χρόνος. Έχουμε κι αυτό μετά.
Εσείς έχετε δίωρη βάρδια!
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα μιλήσω επί της διαδικασίας. Απλώς, θέλω να προσθέσω κάτι, το οποίο έχει σημασία για τις υπηρεσίες της Βουλής. Στον τίτλο του νομοσχεδίου προστίθενται οι λέξεις «και άλλες διατάξεις», για να μπορούν οι υπηρεσίες να εργαστούν με επάρκεια.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κύριε Κρεμαστινέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, με ανησυχία άκουσα την κ. Βούλτεψη να λέει «αυτήν την αντιμεταρρύθμιση εμείς θα την ανατρέψουμε». Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό, το ένα κόμμα να ανατρέπει τη μεταρρύθμιση του άλλου, το άλλο κόμμα να ανατρέπει την αντιμεταρρύθμιση του άλλου. Και όλα αυτά, σε ένα περιβάλλον που δεν μπορεί εύκολα κανείς να το κατανοήσει. Εγώ δεν πήγα στη συγκέντρωση των ακαδημαϊκών πανεπιστημιακών δασκάλων χθες. Όμως, είδα την αφίσα που έλεγε: «Όχι Μπαλτάς στην παιδεία, όχι Μπαλτάς στην παιδεία, όχι Μπαλτάς στην παιδεία…». Προσωποποιούν, δηλαδή, το πρόβλημα στον Υπουργό Παιδείας ούτε καν στον Αναπληρωτή Υπουργό ούτε καν στο κόμμα ή στα κόμματα που συγκυβερνούν. Και ο Υπουργός Παιδείας, ο κ. Μπαλτάς, δεν είναι εδώ στη Βουλή για να μας εξηγήσει.
Με συγχωρείτε, κύριε συνάδελφε. Εάν μου επιτρέπετε, ο Υπουργός είναι στο Κυβερνητικό Συμβούλιο. Είναι εδώ ο Αναπληρωτής Υπουργός όλη τη μέρα. Δεν είναι δηλαδή αδικαιολόγητα απών ο κύριος Υπουργός.
Κύριε Πετράκο, θα πάρετε τον λόγο μετά και θα μιλήσετε με άνεση. Ας μην κάνουμε διάλογο.
Ο κύριος Υπουργός μου έδωσε - νομίζω - τη δυνατότητα.
Ο κύριος Υπουργός, αλλά όχι το Προεδρείο.
Εκείνο που ήθελα να πω, κύριε Πετράκο, είναι ότι ο κ. Μπαλτάς, μετά από μια στιχομυθία που είχε με τον κ. Μητσοτάκη, ως Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας προχθές, απεχώρησε και δεν άκουσε τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, οι οποίοι ουσιαστικά εκφράζουν την πολιτική των κομμάτων τους, όχι την προσωπική τους πολιτική. Δεν απάντησε λοιπόν, για να ολοκληρωθεί σήμερα αυτή η σπουδαία συζήτηση. Η συζήτηση είναι σπουδαία, για τον απλούστατο λόγο ότι εδώ έχουμε ένα μεγάλο πρόβλημα. Αυτές οι μεταβολές οδηγούν στην αναβάθμιση των δημοσίων σχολείων ή στην υποβάθμισή τους, όπως άλλοι κατηγορούν; Και οι εκπαιδευτικοί της χθεσινής συγκέντρωσης για το ίδιο κατηγορούν. Επίσης, αυτή η αναβάθμιση βοηθά την ανταγωνιστικότητα; Το είπα και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Δηλαδή, τα παιδιά των αδυνάμων οικονομικά οικογενειών, των φτωχών οικογενειών - για να το πω καθαρά - θα είναι υποδεέστερα των πλουσίων, που μπορεί να πηγαίνουν σε ιδιωτικά σχολεία, να σπουδάζουν στην Ελβετία, στο εξωτερικό, οπουδήποτε και οι άλλοι να μην έχουν το δικαίωμα αυτό; Είναι δυνατόν να υπάρχουν μόνο τέσσερα πρότυπα σχολεία στην Αθήνα και να μην υπάρχει τουλάχιστον από ένα πρότυπο σε κάθε περιφέρεια; Όπως ξέρετε, στην περιφέρεια υπάρχουν αξιόλογα πρότυπα σχολεία και πηγαίνουν εκεί παιδιά που στερούνται της δυνατότητας να φοιτήσουν στα ιδιωτικά. Η δημόσια παιδεία, λοιπόν, και τα πανεπιστήμια κατ' επέκταση θέλουν άνοδο και όχι ισοπέδωση. Διότι, η ισοπέδωση δεν βοηθάει πραγματικά αυτούς που στηρίζουν τουλάχιστον τα κόμματα που συγκυβερνούν και φυσικά στηρίζουμε και εμείς. Η ισοπέδωση βοηθάει άλλους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΛΕΞΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ]] Επομένως, θεωρώ απαραίτητο να απαντηθούν βασικά ερωτήματα στο νομοσχέδιο αυτό, τα οποία δεν έχουν απαντηθεί. Δηλαδή, ο περιορισμός των προτύπων σε τέσσερα, εάν δεν κάνω λάθος, σε τι εξυπηρετεί; Για ιστορικούς λόγους μένουν τέσσερα πρότυπα; Επίσης, το ζήτημα που έθεσε η κ. Μπακογιάννη: Το ότι έχουμε πρότυπο γυμνάσιο και δεν έχουμε πρότυπο λύκειο τι νόημα έχει; Είναι ερωτήματα που αφήνουν πολύ καπνό, πολλή καταχνιά. Επίσης, η τράπεζα θεμάτων για την οποία όλοι φωνάζουν, έχουμε καταλάβει τι είναι;
Αμέ, τη ζήσαμε από τα παιδιά μας!
Εδώ έχουμε τη διδακτέα ύλη και την ύλη που διδάσκεται πραγματικά. Η τράπεζα θεμάτων υποχρέωνε, κατά κάποιο τρόπο, τα σχολεία να διδάξουν μια συγκεκριμένη ύλη. Ξέρουμε ότι για διαφόρους λόγους δεν διδάσκεται όλη η ύλη σε όλα τα σχολεία. Το να δίνουμε τα θέματα από την τράπεζα θεμάτων, για να ενημερώσουμε κατά κάποιο τρόπο τους εκπαιδευτικούς πού περίπου κινούνται, αυτό δεν εξυπηρετεί την ουσία της εκπαίδευσης. Η ουσία της εκπαίδευσης, δυστυχώς, υπηρετείται με τον κλασικό τρόπο, δηλαδή με κόπο και μόχθο μακρό και ιδρώτα πολύ. Δεν γίνεται διαφορετικά. Η παιδεία δεν έχει άλλο δρόμο σε οποιοδήποτε μέρος, μήκος και πλάτος του κόσμου. Γιατί λοιπόν υπάρχει αυτή η βιασύνη; Ο Πρωθυπουργός είπε, απαντώντας σε ερώτηση του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας το Ποτάμι, του κ. Θεοδωράκη, ότι το προηγούμενο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε ήταν ένα νομοσχέδιο που δεν συζητήθηκε πολύ. Συζητήθηκε δύο χρόνια! Αφού συζητήθηκε δύο χρόνια και δεν ήταν πολύ, ας συζητείτο αυτό επί τρία χρόνια. Για ποιο λόγο θα έπρεπε να είναι κατεπείγον; Δεύτερον, κάποιοι ενημέρωσαν τον Πρωθυπουργό ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν ψήφισε το νομοσχέδιο. Ανέσυρα από τα Πρακτικά της Βουλής την ομιλία του κ. Παυλόπουλου και τι είδα; Έκανε την αυτοκριτική του για το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από διακόσιους πενήντα πέντε Βουλευτές, όπως έκανα και εγώ τη δική μου κριτική σε εκείνο το νομοσχέδιο, αλλά δεν διαχώρισε τη θέση του να πει ότι το καταψηφίζει. Και το σπουδαιότερο; Με μια φράση του είπε: «Εγώ» - ο Παυλόπουλος δηλαδή - «δεν έβαλα ποτέ υποψηφιότητα στα διοικητικά όργανα του Πανεπιστημίου». Γιατί; «Διότι», λέει, «ήταν προϊόντα συναλλαγής με τους φοιτητές, με τους καθηγητές, με τις υποδεέστερες βαθμίδες σε σχέση με τους καθηγητές που τους ψήφιζαν». Ε, αυτό το πράγμα έρχεται τώρα και το είπε ο ίδιος. Σας διαβεβαιώ, κύριε Πετράκο, ότι και εγώ - είναι και ο κ. Φορτσάκης εδώ - δεν έβαλα ποτέ στην καριέρα μου υποψηφιότητα ούτε σαν μέλος συνελεύσεως, ούτε για πρύτανης, ούτε για πρόεδρος τμήματος ούτε καν για διευθυντής τομέα. Και τούτο, για τον ίδιο λόγο που ο Προκόπης Παυλόπουλος ανέφερε. Υπάρχουν εδώ - και θα το δείτε - άνθρωποι, ενδεχομένως και Αρχηγοί κομμάτων, που ψήφισαν το παλιό νομοσχέδιο. Τώρα θα το καταψηφίσουν με αυτές τις μεταβολές; Και αν πραγματικά προκύπτει πρόβλημα να το ψηφίσουμε αυτό, αν πειστούμε από την Κυβέρνηση, από τους Υπουργούς, ότι πράγματι αυτά που λένε είναι σωστά, τότε θα ψηφίσουμε και εμείς. Δεν έχουμε κανένα λόγο να κάνουμε αντιπολίτευση στην παιδεία. Για ποιο λόγο να το κάνουμε; Όμως, εάν είναι να οικοδομηθεί κομματική παιδεία οποιουδήποτε κόμματος είτε του ΠΑΣΟΚ είναι είτε του ΣΥΡΙΖΑ είτε της Νέας Δημοκρατίας, εγώ τουλάχιστον και πολλοί άλλοι από εδώ είμαστε αντίθετοι. Αυτό είναι έγκλημα για τη χώρα. Εγώ θα πρότεινα στον κ. Μπαλτά, εάν ήταν εδώ, να αποσύρει το νομοσχέδιο τώρα, να ανοίξει διάλογο, εάν έχει ένα κατεπείγον άρθρο, να το περάσουμε, δεν έχω αντίρρηση, αλλά να ανοίξει ένα διάλογο. Δύο χρόνια ήταν το προηγούμενο; Ας το κάνει τρία χρόνια, για να καταλήξουμε σε κάτι, για να ωφεληθεί αυτός ο τόπος. Διαφορετικά, δεν είναι δυνατόν να ακούμε ότι «μόλις θα έρθουμε στην εξουσία, εμείς όλα αυτά που ψηφίζετε τώρα θα τα πάρουμε πίσω» και να το ακούν τα παιδιά στα σχολεία, στα γυμνάσια, στα πανεπιστήμια. Ε, αυτά τα πράγματα δεν είναι σοβαρά! Ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε Κρεμαστινέ. Τον λόγο έχει ο κ. Γρέγος Αντώνιος από τη Χρυσή Αυγή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και σας λέω ότι θα τηρήσω και το χρόνο. Θέλω να σχολιάσω αυτό που είπε η προηγούμενη ομιλήτρια της Νέας Δημοκρατίας, ότι θα καταργήσουν, λέει, το παρόν νομοσχέδιο, όταν έρθουν στην Κυβέρνηση. Δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί κάτι τέτοιο, φυσικά. Το πιο πιθανό είναι να έρθουμε εμείς στην Κυβέρνηση και να φτιάξουμε ένα πραγματικό νομοσχέδιο, όπως αρμόζει στον ελληνικό λαό, στους Έλληνες μαθητές και στις οικογένειές τους. Σχολιάστηκε, επίσης, και η εκδήλωση που έγινε στο Σύνταγμα. Όταν η Χρυσή Αυγή έκανε διανομές τροφίμων, ο Δήμαρχος Αθηναίων είχε απαγορεύσει αυτές τις διανομές τροφίμων, ενώ αντίθετα σε αυτή την άθλια εκδήλωση που έγινε με το χασίς και τις υπόλοιπες ουσίες δεν βγήκε να κάνει κάποια διαμαρτυρία ή να εκδώσει κάποια απαγόρευση. Σε εμάς, μάλιστα, είχε στείλει και τα ΜΑΤ. Το λέω, για να θυμόμαστε κάποια πράγματα, τα οποία είναι πολύ σημαντικά. Επίσης, ο κ. Λοβέρδος αναφέρθηκε στο Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος ποτέ δεν μας διευκρίνισε τι έγινε τελικά με τα έσοδα από την πώληση της Ιονικής Τράπεζας. Σε μια δήλωσή του σε κλειστό κύκλο, μάλιστα, είχε πει ότι ήταν μια ατυχής επένδυση. Και έτσι τελείωσαν όλα, ήταν απλώς μια ατυχής επένδυση. Επί του νομοσχεδίου, έχουμε δηλώσει επί της αρχής ότι θα το καταψηφίσουμε. Όμως, θέλω να πω κάποια βασικά πράγματα. Στο άρθρο 1 προσδιορίζονται οι ομάδες προσανατολισμού και οι κατηγορίες μαθημάτων στη Γ΄ Λυκείου και στην Δ΄ Τάξη του Εσπερινού, καθώς και το ωρολόγιο πρόγραμμα των μαθημάτων γενικής παιδείας και επιλογής. Στην ουσία, πρόκειται για προσθήκη στο αντίστοιχο άρθρο του ν.4186/2013 στη βάση της λογικής της καθιέρωσης των επιστημονικών πεδίων. Επίσης, καταψηφίζουμε και το άρθρο 2. Όπως είπα και πριν, ορίζεται η ενδοσχολική διεξαγωγή των απολυτηρίων εξετάσεων και η κατάργηση της τράπεζας θεμάτων. Στο ίδιο άρθρο καθορίζεται και ο απαιτούμενος για την απόλυση μέσος όρος στο «9,5», ο οποίος όμως εξάγεται μόνο από τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα, γεγονός που υποβαθμίζει άμεσα το μάθημα της φυσικής αγωγής, το οποίο για εμάς είναι πάρα πολύ σημαντικό. Καταψηφίζουμε και το άρθρο 3. Το γεγονός του ορισμού των θεμάτων για τις εισαγωγικές εξετάσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μόνο από την κεντρική επιτροπή εξετάσεων, υποτίθεται ότι ενισχύει το αδιάβλητο των εξετάσεων, αλλά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Στο ίδιο άρθρο, στις παραγράφους 4 και 5, αναφέρεται ρητά η αποδέσμευση των βαθμών προαγωγής και απόλυσης από το βαθμό πρόσβασης στο πανεπιστήμιο. Πρακτικά, αυτό σημαίνει πλήρη αδιαφορία των μαθητών για την πλειοψηφία των μαθημάτων, εκτός των τεσσάρων ή πέντε μαθημάτων, ανάλογα με την επιλογή ενός ή δύο επιστημονικών πεδίων. Επίσης, καταψηφίζουμε τα άρθρα 4 και 5. Όσον αφορά τα άρθρα για τα ΕΠΑΛ, τα καταψηφίζουμε και αυτά. Ακόμη, καταψηφίζουμε τα άρθρα 8 και 9. Στο κεφάλαιο Β, καταψηφίζουμε το άρθρο 10, που αφορά τα πρότυπα και πειραματικά σχολεία. Καταψηφίζουμε τα άρθρα 11, 12, 13, και το άρθρο 14 που αφορά την επιλογή εκπαιδευτικών για τα πρότυπα και πειραματικά σχολεία. Καταψηφίζουμε τα άρθρα 15, 16, 17 και το άρθρο 18 που αφορά τα κριτήρια επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης, όπως και το άρθρο 29. Καταψηφίζουμε τα άρθρα 20, 21, 22, 23, 24 και το άρθρο 25 που περιγράφει τη διαδικασία επιλογής των υποδιευθυντών σχολικών μονάδων και των προϊσταμένων ολιγοθέσιων σχολείων. Εδώ πρόκειται για μία επανάληψη της διαδικασίας του άρθρου 20. Επίσης, καταψηφίζουμε το άρθρο 26 και το άρθρο 27. Με το άρθρο αυτό η θητεία όλων των στελεχών εκπαίδευσης διευθυντών σχολείων, διευθυντών εκπαίδευσης και σχολικών συμβουλίων είναι διετής, η μισή δηλαδή απ' ό,τι προέβλεπε το άρθρο 25 του ν. 3848/2010. Πρόκειται για μια θητεία πολύ μικρής διάρκειας, που δεν θα επιτρέψει στον διευθυντή σχολείου ή εκπαίδευσης να φέρει σε πέρας κάποιο σοβαρό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, ενώ η ανάληψη οποιουδήποτε προγράμματος θα δεσμεύσει τον επόμενο διευθυντή. Καταψηφίζουμε το άρθρο 28. Στο άρθρο 29 έχω σημειώσει ότι με δεδομένο πως οι μεταγραφές φοιτητών των πανεπιστημίων απαγορεύονται, δημιουργείται όντως πρόβλημα με τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, τα οποία έχουν και τη φοιτητική ιδιότητα, καθώς οι μεταθέσεις τους δεν τους επιτρέπουν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα της σχολής τους στην πόλη που βρίσκεται αυτή. Θεωρούμε ότι η εξαίρεση για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, σχετικά με τις μεταγραφές σε άλλο πανεπιστήμιο κοντά στην πόλη που υπηρετούν, είναι ένα θέμα που δύσκολα θα διαφωνήσει μαζί τους και αυτό μπορούμε να το ψηφίσουμε. Επίσης, καταψηφίζουμε, όπως είπαμε, τα άρθρα 30, 31, 32. Θα ήθελα να κάνω ορισμένες μόνο παρατηρήσεις για να μη ξοδεύουμε και παραπάνω χρόνο. Είπαμε στον κύριο Υπουργό να μη μετακυλήσει τις ευθύνες, σχετικά με το κατεπείγον της διαδικασίας του νομοσχεδίου. Ήμασταν σίγουροι ότι θα έρθει ξαφνικά ένα τόσο μεγάλο νομοσχέδιο σε μία άλλη διαδικασία του νόμου Κοντονή. Είχαμε καταγγείλει τη διαδικασία κατάθεσης στην αρμόδια επιτροπή, αλλά σεβόμαστε και τους μαθητές και τις οικογένειές τους, όσον αφορά το θέμα των εξετάσεων. Δυστυχώς, βλέπουμε και σε αυτό το νομοσχέδιο θέματα που αφορούν την παιδεία να τυγχάνουν από την Κυβέρνηση μιας αντιμετώπισης πρόχειρης και με κομματικά κριτήρια. Οι περιβόητες ΕΛΜΕ και ΟΛΜΕ, αντί να ασχολούνται με τα προβλήματα της παιδείας - υπάρχουν μαθητές που δεν γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ 28ης Οκτωβρίου και 25ης Μαρτίου - ασχολούνται εν είδει δικαστών με τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Φυσικά, όλοι αυτοί ποτέ δεν καταδίκασαν την επίθεση που δέχτηκαν από τάγματα εφόδου - εκπαιδευτικών που πρόσκεινται στο χώρο της Χρυσής Αυγής - στις πρόσφατες εκλογές. Να πω ότι οι Βουλευτές, τα στελέχη και τα μέλη μας είναι σε συνεχή επαφή και συνεργασία με εκπαιδευτικούς. Ενημερωνόμαστε καθημερινά για τα προβλήματα της παιδείας και προτείνουμε λύσεις. Μετέχουμε στους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, στα συμβούλια και στις επιτροπές. Χρέος μας είναι να μάθουμε εμείς οι ίδιοι την ιστορία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό στα παιδιά μας και να κάνουμε έναν ενδελεχή έλεγχο στα σχολικά βιβλία, για να θυμηθούμε εδώ και εκείνο το έκτρωμα της Ρεπούση, η οποία δεν ξέρω αν τελείωσε κάποιο σχολείο και ποιο σχολείο τελείωσε, πάντως συνωστισμός δεν υπήρχε. Οι γονείς, αλλά και οι μαθητές θα πρέπει να φιλτράρουν και να κρίνουν κάθε προσπάθεια διάκρισης ιδεολογιών, γιατί πραγματικά ελλοχεύει ο κίνδυνος του μαρξισμού. Ένα άλλο θέμα, πολύ σοβαρό, που πλήττει καίρια την παιδεία είναι η προσπάθεια επιβολής του πολυπολιτισμού, αυτή τη μάστιγα που προσπαθούν να εφαρμόσει και να επιβάλουν κάποια νοσηρά μυαλά για εμάς, γιατί η παιδεία, ο πολιτισμός και οι επιστήμες δημιουργούνται από κάθε λαό. Δυστυχώς, τα προβλήματα στην παιδεία εμφανίζονται σε όλα τα στάδια, με αποκορύφωμα την τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπου τα πανεπιστήμια τα οποία πληρώνει ο ελληνικός λαός, έχουν μετατραπεί σε γιάφκες τρομοκρατών και των γνωστών ταγμάτων εφόδου ΕΕΑΚ και κάτι τέτοια. Είναι πολύ γνωστά όλα αυτά, τα ξέρει ο κ. Φορτσάκης, που ήταν και στο πανεπιστήμιο. Τις ξέρετε αυτές τις δράσεις ταγμάτων, αλλά ποτέ δεν τις καταγγείλατε. Όλοι γνωρίζουν ότι εάν κάποιος φοιτητής δεν συμβαδίζει με τη θέληση όλων αυτών των ψευτοεπαναστατών, υφίσταται και τις συνέπειες - ξυλοδαρμούς, προπηλακισμούς και όλα τα άλλα - και δυστυχώς όλα αυτά είναι σε γνώση και των καθηγητών και των πρυτάνεων. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης των φορέων, αλλά και σύμφωνα με τα υπομνήματά τους, όλοι σχεδόν διαφωνούν με το νομοσχέδιο, η Ένωση Χημικών, Φυσικών, Πληροφορικών, Κοινωνιολόγων, αλλά και τα πανεπιστήμια. Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να συναινέσουμε με το άρθρο, που αφορά τους αιώνιους φοιτητές, κάτι που προκαλεί πραγματικά οργή. Φυσικά διαφωνούμε, όπως και ολόκληρος ο ελληνικός λαός, με την τροπολογία που αφορά το τζαμί. Το ξεκίνησαν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, το συνεχίζει και το επεκτείνει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι απόλυτα υπεύθυνοι απέναντι στον ελληνικό λαό και θα δώσουν λόγο και γι' αυτό. Το είπε και ο συναγωνιστής Κασιδιάρης, επειδή ακούγεται πάρα πολύ η λέξη «δημοψήφισμα», αν μπορείτε, κάντε ένα δημοψήφισμα γι' αυτό το πράγμα, δηλαδή για το τζαμί. Φυσικά, δεν θα τολμήσετε να το κάνετε γιατί θα καταλάβετε ότι ο ελληνικός λαός αντιδρά και σε καμμία περίπτωση δεν θέλει τζαμί ποτέ και πουθενά. Σε κάθε νομοσχέδιο συνηθίζουμε να καταθέτουμε και τις προτάσεις μας. Σας αναφέρω ενδεικτικά μερικές: Επέκταση των ωρών διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών, μια γλώσσα ζωντανή στο βάθος των αιώνων. Την πραγματική αναβάθμιση του θεσμού της αριστείας. Τη θέσπιση ως βασικού μαθήματος σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης της κυκλοφοριακής αγωγής γιατί, όπως ξέρετε, μια κωμόπολη χάνεται κάθε χρόνο. Μάλιστα, σχετικά με αυτό, έχουμε καταθέσει και επίκαιρη ερώτηση όπου ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός - θα το διαβάσω επιγραμματικά, όμως είναι πάρα πολύ σημαντικό - αν θα εισαχθεί η διδασκαλία της κυκλοφοριακής αγωγής ως μάθημα στις τάξεις του γυμνασίου και του λυκείου, το οποίο μάλιστα θα συμπεριλαμβάνει και πρακτική εκπαίδευση των μαθητών, ώστε να αποτελέσει παράγοντα πρόληψης τροχαίων ατυχημάτων. Καταθέτω το κείμενο της ερώτησης για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αντώνιος Γρέγος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τέλος, προτείνουμε την πραγματική αναβάθμιση του μαθήματος της φυσικής αγωγής. Δυστυχώς, τα Ελληνόπουλα είναι στις πρώτες θέσεις στο θέμα της παιδικής παχυσαρκίας. Εμείς πιστεύουμε ότι καλύτερο είναι το λιγότερο ίντερνετ και η περισσότερη άθληση και εντάσσουμε τους εαυτούς μας μόνους στο πατριωτικό εθνικό τόξο και αγωνιζόμαστε για μια εθνική παιδεία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Γρέγο. Τον λόγο έχει ο κ. Δανέλλης Σπύρος από το Ποτάμι και ακολουθεί η κ. Λυμπεράκη Αντιγόνη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του Ποταμιού.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τρίπτυχο ουσιαστική κατάργηση προτύπων πειραματικών - κατάργηση αξιολόγησης - εκλογή διευθυντών από τους συλλόγους διδασκόντων είναι ένα απογοητευτικό πρώτο δείγμα γραφής της Κυβέρνησής σας για όλους εμάς που πιστεύουμε ότι η έξοδος από την κρίση, και την οικονομική, αλλά και την αξιακή εξαρτάται από την παιδεία. Το Υπουργείο σας, κύριε Υπουργέ, έχει κομβικής σημασίας ρόλο στην ανάταξη της οικονομίας σε βάθος χρόνου. Η οικονομική και κοινωνική κατάρρευση, η διεύρυνση των ανισοτήτων εκτός και εντός χώρας απαιτούν όσο ποτέ τη διασφάλιση ίσων ευκαιριών στα παιδιά μας για το καλύτερο, με γνώσεις και ικανότητες που θα τους επιτρέπουν να είναι πολίτες, επιστήμονες, επιχειρηματίες, τεχνίτες του κόσμου. Αντιμεταρρυθμίζετε με μεγάλη σπουδή, κύριε Υπουργέ. Κάντε λίγη υπομονή και φέρτε μας μια συγκροτημένη πρόταση για την παιδεία και το εκπαιδευτικό σύστημα που θα την υποστηρίξει, το όραμά σας, το δικό σας όραμα, το αριστερό όραμα, όχι το ποπουλίστικο όραμα της δεκαετίας του 1980 στο οποίο απευθύνεται και το σημερινό, αλλά και το αυριανό - «κουρελού» το ονόμασε ο κύριος Υπουργός, έχει ιδιαίτερο συμβολισμό και ανταπόκριση στην ουσία, νομίζω. Οι αλλαγές στην κοινωνία και την οικονομία περνούν από την παιδεία. Ο κόσμος άλλαξε. Σήμερα είμαστε όλοι μέλη μια παγκόσμιας κοινωνίας γνώσης και πληροφορίας. Το Μάη του 1968 οι νέοι τότε ζητούσαν φαντασία στην εξουσία. Η «πρώτη φορά Αριστερά» δείχνει πλήρη έλλειψη φαντασίας, οραματιζόμενη με τόσο στείρο τρόπο τη νεκρανάσταση του χθες. Κρίμα. Τα ταλαντούχα παιδιά πρέπει και μπορούν να διακριθούν ανεξάρτητα από καταγωγή, κοινωνική θέση και οικονομική κατάσταση. Ίσες ευκαιρίες, λοιπόν, προς τα επάνω, προς το καλύτερο όχι εξομοίωση στην ισοπέδωση, όχι στον εθνικό αυτισμό που εισηγείστε, αρνούμενοι την παγκόσμια συζήτηση για τις γνώσεις - κλειδιά, για την παιδεία του μέλλοντος που εισηγείται ο Εντγκάρ Μορέν, αρνούμενοι δηλαδή τις θεωρητικές επεξεργασίες της ίδιας της Αριστεράς σε θέματα παιδείας σήμερα. Αντί να αποδημείτε το θεσμό των προτύπων πειραματικών σχολείων ιδρύστε νέα σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Όπου θα ανοίξει ένα, θα κλείσει μία οργάνωση χούλιγκανς ή ακροδεξιών. Την ώρα που απαιτείται όσο ποτέ άλλοτε το ελληνικό σχολείο να τραβήξει μπροστά, εσείς οι ίδιοι ακυρώνετε τις εστίες αριστείας. Λύση δεν αποτελεί το να καταργήσουμε τα λίγα υφιστάμενα πρότυπα σχολεία, αλλά να μπολιάσουμε τις λαϊκές υποβαθμισμένες συνοικίες με ακόμη περισσότερα τέτοια σχολεία. Οι καλές παραδόσεις της Αριστεράς συνέδεαν πάντα την κοινωνική προκοπή με τη μάθηση και την ποιότητα της γνώσης, ενώ η παρακμιακή αυτοπροσδιοριζόμενη ως Αριστερά διεκδικούσε την ελάσσονα προσπάθεια, το δημοκρατικό «5» - τώρα το κάνουμε «9,5» - φωτισμένοι ηγέτες, πραγματικοί οργανικοί διανοούμενοι, όπως ο αξέχαστος Γρηγόρης Φαράκος, ωθούσαν την ανήσυχη νεολαία προς τα εμπρός με το «Πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα». Μόνο σκοτεινοί εγκέφαλοι μπορούν να συνδέουν την ισονομία με την προς τα κάτω ισοπέδωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μιλώ μόνο με βάση την ιδεολογία και τα πιστεύω μου για τα πρότυπα και πειραματικά σχολεία και συνολικότερα την εκπαίδευση, αλλά και με βάση τα βιώματά μου και την προσωπική μου αντίληψη. Η μεγάλη μου κόρη πηγαίνει σε ένα καλό, πολύ καλό, δημόσιο γυμνάσιο και η μικρή μπήκε φέτος με εξετάσεις στο πειραματικό. Ανάμεσα σε δυο καλά σχολεία η δουλειά που βγαίνει στο πειραματικό, με ποιοτικά και ποσοτικά μετρήσιμα κριτήρια, δεν συγκρίνεται με το καλό δημόσιο. Προφανώς και υπάρχουν θέματα που ζητούν βελτίωση στο πλαίσιο, που διέπει τη λειτουργία των πρότυπων και πειραματικών σχολείων. Αυτά να τα διορθώσουμε, όχι όμως να τα κατεδαφίσουμε. Ας δώσουμε τη δυνατότητα σε κάθε σχολική κοινότητα των πρότυπων πειραματικών σχολείων να επιλέγει τον τύπο του σχολείου, πρότυπο ή πειραματικό, που επιθυμεί να ακολουθήσει. Ας απελευθερώσουμε τους καθηγητές των πρότυπων και πειραματικών σχολείων από το καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας, αφού υπηρετούν, μόνοι αυτοί στο δημόσιο, χωρίς να διαθέτουν οργανική θέση. Η πρόβλεψη του να δίνονται σε αυτούς οργανικές θέσεις στην περιφέρεια είναι τιμωρητική για τους ήδη υπηρετούντες και αποτρεπτική για έμπειρους και ικανούς καθηγητές με οργανική θέση σε άλλα σχολεία, που επιθυμούν να υπηρετήσουν σε ένα πρότυπο ή πειραματικό. Φανταστείτε έναν καθηγητή από το Ηράκλειο να έχει οργανική θέση, όταν αφυπηρετεί από το πειραματικό στη Σητεία ή στα Χανιά. Και αν τα κριτήριά σας είναι ταξικά, κύριε Υπουργέ, δείξτε ανάλογη σπουδή στην αντιμετώπιση της ανοιχτής πληγής της παραπαιδείας, για την οποία κουβέντα δεν έχουμε ακούσει ακόμη από κανέναν. Διατηρείτε το πρότυπο γυμνάσιο της Ζωσιμαίας στα Γιάννενα, αλλά δεν μας λέτε γιατί καταργείτε το λύκειο. Σχετικά τώρα με την εκλογή των διευθυντών στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, πού είδατε να εκλέγουν οι υφιστάμενοι τον προϊστάμενό τους και το σύστημα να λειτουργεί; Ο διευθυντής πρέπει να είναι υπεράνω, να έχει γνώσεις, διοικητικές ικανότητες και φυσικά κύρος, που απορρέει από αυτές και μόνο από αυτές. Μακριά από εξαρτήσεις και δουλείες. Ο καλός διευθυντής δεν είναι κατ' ανάγκη ο δημοφιλέστερος. Δείτε γύρω στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Όπου τα διευθυντικά στελέχη επιλέγονται με κριτήριο τα υψηλότερα προσόντα τους, κατόπιν αξιολόγησης και όχι μετά από την κρίση των συναδέλφων τους, εξαιτίας των χατιριών που θα τους έκαναν, το σύστημα πηγαίνει ρολόι. Αντί να ενισχύετε τις ασφαλιστικές δικλίδες αντικειμενικότητας στην κρίση των διευθυντών, η ανιστόρητη αλλεργία που έχετε στην όποια αξιολόγηση, σάς οδηγεί στη διακινδύνευση επιλογής ανίκανων διευθυντών και στον καταστροφικό κατακερματισμό της ομόνοιας και της σύμπνοιας του συλλόγου των διδασκόντων. Ενώ οι αριστεροί συνδικαλιστές της πρότερης εποχής φώναζαν διαρκώς για προσόντα, το μπόλιασμα με τον παλαιοπασοκικό συνδικαλισμό θέτει, φευ, άλλες προτεραιότητες. Είδαμε εξάλλου τα κριτήριά σας στην επιλογή των απογοητευτικά μειωμένων προσόντων των νέων περιφερειακών διευθυντών εκπαίδευσης. Όμως, αλάνθαστη συνταγή παρακμής και αποτυχίας αποτελεί η αναξιοκρατία, κύριοι συνάδελφοι. Κύριε Υπουργέ, η ιστορική συγκυρία επιβάλλει να μας δώσετε το στίγμα σας, τον προορισμό και τη διαδρομή του δικού σας σκάφους, που λέγεται δευτεροβάθμια εκπαίδευση και αύριο τριτοβάθμια. Φέρτε μας τις προτάσεις σας για το σχολείο να τις συζητήσουμε και πάνω από όλα επιδιώξτε συναίνεση, γιατί η παιδεία διαχρονικά και παγκόσμια αποτελεί το πεδίο συνάντησης των εθνικών προσπαθειών για την οικοδόμηση ενός καλύτερου αύριο. Τέλος, θέλω να αναφέρω ότι το Ποτάμι θα υπερψηφίσει την τροπολογία 131/19, που αφορά τη θεραπεία ενός σφάλματος στο διάγραμμα που συνοδεύει τον ν. 3512/2006 περί ανέγερσης τεμένους. Το θέμα, βεβαίως, κάποιοι θεωρούν ότι προσφέρεται για φθηνό πολιτικό εντυπωσιασμό και για λαϊκισμό. Στην Ελλάδα, να θυμίσω ότι υπάρχει νόμος για την ανέγερση τεμένους στην Αττική από το 1934, όμως από τότε διαρκής υποκρισία και αφόρητος λαϊκισμός δεν επέτρεψαν την υλοποίηση αυτού του σχεδίου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Όσο για το τι συμβαίνει στην Ευρώπη, στην οποία αναφέρθηκε ο συνάδελφος από τους ΑΝΕΛ, παντού στη λοιπή Ευρώπη υπάρχουν λατρευτικοί τόποι για όλες τις θρησκείες και όλα τα δόγματα. Κι εδώ, δυστυχώς, είμαστε απελπιστικά μόνοι. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Δανέλλη. Καλούμε στο Βήμα την κ. Αντιγόνη Λυμπεράκη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του Ποταμιού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα έξι μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Δημοτικό Σχολείο Εύας Μεσσηνίας. Σας καλωσορίζουμε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι να ενημερώσουν, παρακαλώ, τους Βουλευτές ότι γύρω στις 20.00' θα διενεργηθεί η ονομαστική ψηφοφορία. Είναι πολυψηφοφορία, κύριε Μητσοτάκη. Είναι είκοσι ένα επί των τριάντα τεσσάρων άρθρων. Να ενημερωθούν οι Βουλευτές. Άρα στις 20.00' - να τηρήσουμε και το χρόνο - θα αρχίσει η ονομαστική ψηφοφορία. Ορίστε, κυρία Λυμπεράκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, τα παιδιά, οι έφηβοι, οι νέοι και οι νέες δεν μεγαλώνουν μέσα σε ένα κουκούλι, δεν μεγαλώνουν πίσω από κλειστές πόρτες ή κλειστά παράθυρα ενός εσωστρεφούς κόσμου. Μεγαλώνουν σε έναν κόσμο μεγάλο, πολύχρωμο, δύσκολο, απρόβλεπτο και πολύ απαιτητικό. Δεν τα βοηθάμε, αν τα σπρώχνουμε χωρίς εφόδια από τάξη σε τάξη και από βαθμίδα σε βαθμίδα. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά, μεγάλοι και μικροί, σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη της γης. Το ξέρουν και στις φτωχές χώρες, το ξέρουν και στις φτωχές γειτονιές στις φτωχές χώρες. Ακούστε μια ιστορία. Κάποτε, απεσταλμένη μιας διεθνούς αναπτυξιακής οργάνωσης έπρεπε να πάω σε μια παραγκούπολη, σε έναν σκουπιδότοπο στην πραγματικότητα, στα περίχωρα μιας πρωτεύουσας μιας αφρικανικής χώρας, την πιο - πιο φτωχή περιοχή μιας πολύ φτωχής χώρας σε μια φτωχή ήπειρο. Εκεί, λοιπόν, έπρεπε να δω αν το σχολείο που χτιζόταν, με τη βοήθεια που είχε εξασφαλιστεί, προχωρούσε με τον σωστό τρόπο και βέβαια, να μιλήσω με μαθητές και μαθήτριες, δασκάλους και δασκάλες, γονείς, μαμάδες και μπαμπάδες, αλλά και με τους τοπικούς φορείς. Δεν είχε ολοκληρωθεί το έργο. Το σχολείο, περίμενα να το βρω στους τοίχους και να έμενε ακόμα η στέγη. Κι όντως έτσι το βρήκα. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ότι ήρθαν εκπρόσωποι των γονιών, μαμάδες και μπαμπάδες, οι οποίοι μας είπαν: «Μήπως θα μπορούσαμε, αντί να βάλουμε αυτήν τη στέρεη στέγη που έχουμε στο πρόγραμμα, να κρατήσουμε λίγο τα πλαστικά και τους τσίγκους, έτσι ώστε να βάλουμε μερικές ώρες αγγλικών μέσα στο πρόγραμμα;». «Αγγλικών;», λέω εγώ. «Ναι», λέει η κυρία, «αγγλικών, διότι τα παιδιά μεγαλώνουν στην παγκοσμιοποίηση και πρέπει να τους δώσουμε εφόδια». Όταν αυτό το έλεγα στους φοιτητές και στις φοιτήτριές μου στο Πάντειο, γελούσαν συγκαταβατικά και τους το έλεγα κάθε φορά που αρνιόντουσαν να διαβάσουν τα άρθρα των Νόμπελ των οικονομικών σε πρωτότυπο. Θέλω να σας πω και από ίδια πείρα και ως παθούσα - και ως μαμά και ως δασκάλα - ότι η ξένη γλώσσα είναι το πιο δύσκολο μάθημα, το πιο - πιο δύσκολο πράγμα που μπορεί να μάθει κανείς. Άρα, την ανάγκη για δύσκολες κατακτημένες γνώσεις, για γνώσεις που κατακτιούνται δύσκολα, την αναγνωρίζουν όλοι και όλες και το κάνουν παντού. Άρα, το δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα στις διάφορες βαθμίδες πρέπει να το κοιτάμε υπό το πρίσμα αυτού του μεγάλου ανοιχτού πολύχρωμου απαιτητικού απρόβλεπτου κόσμου, στον οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά, οι έφηβοι και οι έφηβες, οι νέοι και οι νέες. Πώς μπορούμε να φτιάξουμε τη μεγάλη εικόνα; Πώς κάθεται το δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα μέσα από το παγκόσμιο εκπαιδευτικό σύστημα; Εκεί έχουμε ένα εργαλείο, τη συγκριτική ανάλυση Pisa που κάνει ο ΟΟΣΑ και που ο Γιώργος Παπανδρέου - καλή του ώρα - κάποια στιγμή, ως Υπουργός Παιδείας, μάς είχε βάλει. Οι συγκριτικές εκθέσεις λοιπόν του ΟΟΣΑ, τον οποίο ΟΟΣΑ έχουμε ακούσει να αναφέρει πολύ συχνά και ο Πρωθυπουργός, βρίσκουν ορισμένα βασικά προβλήματα στις επιδόσεις των Ελλήνων και Ελληνίδων δεκαπεντάχρονων μαθητριών και μαθητών. Το πρώτο είναι ότι η επίδοση των μαθητών και των μαθητριών στην Ελλάδα υπολείπεται σημαντικά από την επίδοση των μαθητών και των μαθητριών της ίδιας ηλικίας σε χώρες που ξοδεύουν λιγότερους πόρους ανά μαθητή. Επίσης, υστερούμε, σε σύγκριση με άλλες χώρες, που έχουν χαμηλότερο επίπεδο ανάπτυξης από εμάς. Το δεύτερο εύρημα είναι ότι ως προς τα χρήματα που δαπανούμε τα τελευταία χρόνια για την εκπαίδευση, αν συγκρίνουμε τι επίπτωση έχουν τα αντίστοιχα ποσά σε άλλες χώρες, σε όλες τις περιπτώσεις βλέπουμε είτε μεγαλύτερη πρόοδο είτε ταχύτερη πρόοδο. Το τρίτο εύρημα είναι ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι το πιο συγκεντρωτικό και αρνητικό στο να λάβει υπόψη του τις ιδιαίτερες ανάγκες και τις διαφορετικές απαιτήσεις των διαφορετικών ομάδων μαθητών. Ως προς το «συγκεντρωτικό», νομίζω ότι το καταλάβαμε όλες και όλοι, όταν ο Υπουργός έρχεται στη Βουλή με νόμο να κόψει μια ώρα από τα Νέα Ελληνικά και να βάλει μία ώρα στις κοινωνικές επιστήμες. Το τέταρτο εύρημα είναι ότι η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες της Ευρώπης, που δεν έχει ένα συστηματικό σύστημα αξιολόγησης της εκπαίδευσης που παρέχεται, των σχολείων, της διαδικασίας διδασκαλίας, των αποτελεσμάτων, με εξαίρεση την PISA και με εξαίρεση τις εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο. Σε γενικές γραμμές, δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός πιστοποίησης και αξιολόγησης, ο οποίος να εφαρμόζεται, με τρόπο που να μπορεί να συγκριθεί η επίδοση διεθνώς, προκειμένου να διασφαλιστεί η ποιότητα. Το τελευταίο εύρημα - και νομίζω ότι και αυτό ακουμπάει στα στοιχεία των διατάξεων που συζητάμε σήμερα, σε αυτό το νομοσχέδιο για την παιδεία - είναι ότι ενώ σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια σημαντική πρόοδος στο ποσοστό των μαθητών και των μαθητριών που ολοκληρώνουν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με επιτυχία και καταφέρνουν να μπουν στο πανεπιστήμιο, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, το ποσοστό των ανθρώπων που ολοκληρώνουν μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα τις σπουδές τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα υποχωρεί. Δηλαδή, έχουμε μια επιδείνωση. Σας τα λέω όλα αυτά, για να σας θυμίσω ότι αυτά που συζητάμε, αυτή η πικρή γεύση που έχετε ίσως αρκετοί από εσάς από αυτήν τη συζήτηση που κάναμε αυτές τις δύο μέρες στη Βουλή, θα σας θυμίζουν ίσως ότι σε κάθε μία από τις παρατηρήσεις υστέρησης του δικού μας εκπαιδευτικού συστήματος, μέσα στη μεγάλη παγκόσμια εικόνα, η Κυβέρνηση δίνει μια λύση, μια απάντηση που μας φέρνει ένα, δύο, ίσως και τρία βήματα πίσω. Είναι πάρα πολύ κρίμα που ένας χώρος όπως η Αριστερά, η οποία μπορεί να μην ήξερε να κάνει διαπραγμάτευση, να λύνει δημοσιονομικά προβλήματα και να μην είχε προετοιμαστεί γι' αυτά - δικαιολογημένα το πρώτο, λιγότερα δικαιολογημένα το δεύτερο - το δικό της προνομιακό πεδίο, την εκπαίδευση, το χρησιμοποιεί για να τυλίγει καραμέλες, που παρηγορούν όσους αγωνιούν για το τι θα γίνει με τη διαπραγμάτευση στη χώρα μας, μοιράζοντας και υλοποιώντας κακές προεκλογικές υποχρεώσεις, ανάξιες της ιστορίας, αλλά και της αξίας της συνεισφοράς της Αριστεράς στην Ελλάδα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Λυμπεράκη. Τον λόγο έχει ο κ. Δαμαβολίτης. Έπεται ο κ. Πετράκος, εκτός αν έλθει ο κ. Κωνσταντόπουλος, ο οποίος προηγείται. Ορίστε, κύριε Δαμαβολίτη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Τα χαρακτηριστικά της αρχής της δημιουργίας έχουν να κάνουν με την εξέλιξη και κυρίως με την κατάληξη ορισμένων θεμάτων. Στην προκειμένη περίπτωση, θέλω να αναφερθώ στην τροπολογία που έρχεται για την ανέγερση του τεμένους και θέλω να εστιάσω την άποψή μας, το ότι ζητούμε την απόσυρση της τροπολογίας, σε δύο σημεία, στο χωροταξικό και στο οικονομικό. Σίγουρα οι πολίτες της χώρας - όλοι οι πολίτες της χώρας - ανεξαρτήτως θρησκεύματος και εθνικότητας έχουν δικαίωμα ίσο και μέσα σε αυτό το ίσο δικαίωμα είναι και το πώς θα ασκούν τα λατρευτικά τους καθήκοντα, ανάλογα με το δόγμα και τη θρησκεία που είναι. Κανείς δεν λέει το αντίθετο. Πρέπει όμως να υπάρχει ένα πλαίσιο και κυρίως μία στρατηγική, έτσι ώστε, όταν πάμε να αναπτύξουμε κάτι τέτοιο, να μην γίνονται απρόσεκτες κινήσεις, που στο τέλος να δημιουργούν προσκρούσεις. Ο Βοτανικός είναι μια περιοχή που ήδη τώρα έχει πάρα πολύ μουσουλμανικό στοιχείο. Με το που θα επιτευχθεί αυτό το οποίο θέλει η τροπολογία - γιατί ουσιαστικά αίρονται κάποια πολεοδομικά κολλήματα για να γίνει η αρχή και να ξεκινήσουν οι διαδικασίες της ανεγέρσεως - μπορεί να φανταστεί κανείς, αν ξεκινήσει η ανέγερση, ολοκληρωθεί και αρχίσει να μπαίνει σε λειτουργία, πόσος κόσμος θα μαζεύεται εκεί; Οι υπολογισμοί, σύμφωνα με το ποσοστό των μουσουλμάνων που έχουμε εδώ είναι ότι μέχρι και τριάντα χιλιάδες κόσμος θα πηγαινοέρχεται εκεί. Υπολογίζετε τι θα γίνει στις γύρω περιοχές; Υπολογίζετε τι θα γίνει στον Βοτανικό, όταν γίνει αυτό; Υπολογίζετε τι θα γίνει στον Κολωνό; Τι θα πρέπει να γίνει με το πανεπιστήμιο, με τις εταίρες που είναι πέριξ, με το Αιγάλεω; Γιατί όταν δημιουργηθεί αυτή η εστία, λόγω της πληθυσμιακής πόλωσης που θα έχει, θα δημιουργεί ταυτόχρονα ένα εκτόπισμα. Οι κάτοικοι δεν θα μπορούν να κρατήσουν τις περιουσίες τους και τα σπίτια τους μπροστά σε αυτό το γεγονός, που θα είναι ραγδαία αναπτυσσόμενο, και θα πρέπει να πουλάνε. Και ξαφνικά εκεί θα δημιουργεί κάτι το οποίο δεν θέλουμε, ένα γκέτο, παρότι θέλουμε οι άνθρωποι - και έχουν δικαίωμα όλοι οι μουσουλμάνοι - να ασκούν τα λατρευτικά τους καθήκοντα και η πολιτεία πρέπει να μεριμνήσει να αναπαύσει αυτό το αίτημα που έχουν οι μουσουλμάνοι πολίτες αυτής της χώρας. Το άλλο είναι η χρηματοδότηση. Το ελληνικό δημόσιο παραχωρεί το χώρο. Θα αναλάβει τη μελέτη, την ανέγερση, τη συντήρηση, θα αναλάβει να πληρώνει το ΔΣ της δομής του τεμένους, θα αναλάβει να πληρώνει το μουφτή και θα αναλάβει και τη συντήρησή του στο διηνεκές. Να σας πω μόνο ότι όπου υπάρχουν εκκλησίες ελληνικές τα πάντα, μα τα άπαντα τα αναλαμβάνει η ελληνική κοινότητα και αυτό συμβαίνει με όλες τις κοινότητες. Σε όλα τα κράτη ποτέ δεν γίνεται εθνική υπόθεση, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Για παράδειγμα, στο ground zero στις Ηνωμένες Πολιτείες, που είχαμε την πτώση των δίδυμων πύργων με τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου, θα ανεγερθεί εκ νέου η εκκλησία, η οποία ήταν εκεί. Θα κοστίσει 35 εκατομμύρια ευρώ. Ο σχεδιαστής είναι ο γνωστός Καλατράβα. Όλα τα έξοδα τα έχει αναλάβει η ελληνική κοινότητα. Έχει αναλάβει να πληρώνει και τον ιερέα και τη λειτουργία. Νομίζω ότι όταν στην επικράτεια της Ελλάδος κάνουμε εράνους για να χτίσει την εκκλησία του ο καθένας, δεν είναι δίκαιο το ελληνικό δημόσιο να αναλάβει αυτό το κόστος, μιας και στα περισσότερα κράτη του κόσμου αυτό το αναλαμβάνουν οι κοινότητες. Ήθελα να πω ότι το σημείο έχει να κάνει μόνο με το κέντρο. Εμάς μας ενδιαφέρει να πάει περιφερειακά, για να μπορούν να εξυπηρετούνται και οι μουσουλμάνοι της επικράτειας. Σε αυτή τη μαζική προσέλευση, που θα έχει το τέμενος μπορεί να ελέγξει κανείς στις μεγάλες γιορτές αν μαζί με τους μετανάστες, του νόμιμους πολίτες αυτής της χώρας, έρχονται και λαθρομετανάστες; Δεν μπορεί να το ελέγξει. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τα προβλήματα που θα έχει δημιουργήσει αυτή η εστία. Είπε ο κ. Δανέλλης πριν, στην εισήγησή του, ότι ο νόμος του 1934 μιλάει για τζαμί στην Αττική. Όντως μιλάει για τζαμί στην Αττική. Πρέπει όμως, το σημείο να συζητηθεί εκ νέου, διότι αυτό το σημείο δημιουργεί όλα αυτά τα προβλήματα που ανέφερα πριν. Μιας και αναφέρθηκα στο Ποτάμι, θέλω να μιλήσω για τις δηλώσεις που έκανα πριν όσον αφορά στο λείψανο της Αγίας Βαρβάρας. Δεν απαιτεί κανείς να είστε ευλαβείς, αλλά τουλάχιστον μην είστε θεομπαίχτες. Υπάρχει λόγος; Σεβόμαστε τι πιστεύει ο καθένας. Δεν κοροϊδεύουμε όμως αυτό που πιστεύει ο άλλος. Λίγη σοβαρότητα σ' αυτό το θέμα πιστεύω ότι δεν βλάπτει. Ιδιαιτέρως από το Ποτάμι. Μέχρι τώρα είχαμε την κ. Ρεπούση στη Βουλή. Δεν είναι ωραίο αισθητικά να πάρετε τη θέση της.
Μη θεομπαιχτικό είναι με τιμές αρχηγού κράτους.
Μη διακόπτετε τον αγορητή. Συνεχίστε, κύριε Δαμαβολίτη.
Τονίζω, λοιπόν, ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός είναι προσωπικό ζήτημα. Όμως και η ασφάλεια για τη διεξαγωγή ορισμένων εθίμων, που έχει η ορθόδοξη παράδοση, καλό είναι από άτομα εκλεγμένα από τον ελληνικό λαό να μην περιπαίζονται. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Δαμαβολίτη. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντόπουλος Δημήτρης. Ακολουθεί ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Πετράκος και ύστερα ο κ. Παππάς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, περιμέναμε τόσες μέρες τον καπνό του Eurogroup. Αποτέλεσμα δεν υπάρχει. Ήμουν το Σαββατοκύριακο στην Αιτωλοακαρνανία. Μεγάλη η ανησυχία. Πολλά τα ερωτήματα: Τι γίνεται; Πού πάμε; Και η ανεργία αυξάνεται. Οι νέοι άνθρωποι είναι απογοητευμένοι. Οι μεγαλύτεροι είναι προβληματισμένοι για όλα αυτά που συμβαίνουν. Πέρασαν σχεδόν τέσσερις μήνες κι όλοι περιμέναμε ότι η Κυβέρνηση θα προκρίνει ένα νέο σχέδιο ανάπτυξης, θα προτάξει ένα νέο παραγωγικό ιστό για τη χώρα, για να μπει η Ελλάδα σε παραγωγική διαδικασία ανασυγκρότησης. Περιμέναμε η Κυβέρνηση να έχει ένα σχέδιο ανάπτυξης, με πυλώνες ανάπτυξης, που θα στηρίξουν τον πλούτο της χώρας και θα φέρουν επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα, στην ενέργεια, στη ναυτιλία, στη μεταποίηση, στον τουρισμό, που είναι και η βαριά μας βιομηχανία. Περιμέναμε, λοιπόν, να μπούμε σε τροχιά κανονικής ανάπτυξης και παραγωγής, διότι όλοι γνωρίζουμε ότι τα δανεικά έλαβαν τέλος. Η Ελλάδα πρέπει να παράξει το δικό της εγχώριο πλούτο, τον οποίο θα επαναδιανείμει στους πολίτες της. Να στηριχθεί στα δικά της πόδια. Προς αυτή την κατεύθυνση, καμμία κουβέντα. Δε λέει κανείς τίποτα. Περιμένουμε την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων σχεδόν τρεις μήνες και κάτι. Η χώρα βρίσκεται στο «περίμενε». Βρίσκεται σε αγρανάπαυση, όπως μου είπε ένας παππούς στο Μεσολόγγι. Περιμένουμε να έρθει ο Πρωθυπουργός στη Βουλή και να μας ενημερώσει για το τι γίνεται. Να ειπωθεί η αλήθεια στον ελληνικό λαό. Με προσωπικές στρατηγικές δεν προχωράμε. Η πολιτική του καταφερτζή έχει κοντά πόδια. Κυβερνήστε, λοιπόν. Αυτό είναι το μήνυμα, για να μη γίνει η ελπίδα και το όνειρο του κόσμου εφιάλτης, η δε ρότα της πατρίδας μας απρόβλεπτη. Το 2012 έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι «ζούμε το μαρτύριο της σταγόνας». Τους παραπέμπω, λοιπόν, σήμερα ως απάντηση στη δική τους τότε θέση: Αυτό νιώθει η κοινωνία. Κύριοι της Κυβέρνησης, μην αργοπορείτε. Κάντε πράξη τα όσα υποσχεθήκατε στον ελληνικό λαό προεκλογικά. Γι' αυτό ψηφιστήκατε. Προχωρήστε μπροστά. Οι πολίτες περιμένουν να υλοποιήσετε τις δεσμεύσεις σας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, προέρχομαι από το χώρο της εκπαίδευσης. Γνωρίζω τι σημαίνει τάξη. Έχω ζήσει όλες τις μεταρρυθμίσεις στην παιδεία και με τις αστοχίες τους και με τις ευστοχίες τους και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το παρόν νομοσχέδιο σηματοδοτεί μια μεγάλη οπισθοδρόμηση. Έγιναν αλλαγές που ενίσχυσαν το δημοκρατικό και αντικειμενικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης και μείωσαν τις ανισότητες. Σήμερα η Κυβέρνηση ακυρώνει αυτούς τους θεσμούς στην παιδεία που διέπονται πραγματικά από αξιοκρατία. Φέρνει στη Βουλή αποσπασματικές ρυθμίσεις σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης που παράγουν παθογένεια. Αυτό δεν είναι ούτε αριστερό ούτε προοδευτικό. Κεφάλαιο πρώτο: Η τροποποίηση των διατάξεων του ν. 4186/2013 μόνο προβλήματα θα φέρει, κύριε Υπουργέ. Οι μαθητές που ολοκληρώνουν τη Β΄ λυκείου κι ενώ προετοιμάζονταν να εξεταστούν του χρόνου με το υφιστάμενο καθεστώς, βρίσκονται πλέον μετέωροι και χωρίς να γνωρίζουν την ύλη, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα εξεταστούν την επόμενη χρονιά. Μειώνετε, κύριε Υπουργέ, στο πρόγραμμα της Γ΄ Λυκείου τις ώρες διδασκαλίας μαθημάτων προσανατολισμού από είκοσι σε δεκαπέντε και τις διανέμετε στα μαθήματα γενικής παιδείας κι επιλογής. Και πραγματικά αναρωτιέμαι, κύριε Υπουργέ, γνωρίζετε τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της χρονιάς στη Β΄ και Γ΄ λυκείου; Οι μαθητές εντείνουν τις προσπάθειές τους ως προς τις εξετάσεις στο πανεπιστήμιο και αυτό σημαίνει ότι θέτουν τα μαθήματα γενικής παιδείας σε δεύτερη μοίρα. Τα παρακολουθούν, δηλαδή, αυτά δηλώνοντας μόνο «παρών». Αυτή είναι η πραγματικότητα, κύριε Υπουργέ. Πρέπει να την αποδεχτούμε για να σχεδιάσουμε καλύτερα τη λειτουργία του σχολείου. Ως προς την επισήμανση αυτή, καμμία πρόταση. Η διδασκαλία των μαθημάτων προσανατολισμού είχε ως αποτέλεσμα διεύρυνση της ύλης και αποδυνάμωση της παραπαιδείας. Εσείς αυτό το ακυρώνετε. Καθιερώθηκε για πρώτη φορά υποχρεωτική ώρα εργαστηρίου Φυσικής, Χημείας, Βιολογίας, κάθε εβδομάδα στην Γ΄ λυκείου. Εκ των πραγμάτων κι αυτήν την ακυρώσατε. Δίνετε στους μαθητές τη δυνατότητα επιλογής σε ένα μάθημα, για να έχουν πρόσβαση σε δεύτερο επιστημονικό πεδίο. Έχετε την εντύπωση, κύριε Υπουργέ, ότι με πενήντα σελίδες ύλη από διαφορετικό επιστημονικό πεδίο θα μπορέσει ένας μαθητής να εισαχθεί σε ένα τμήμα διαφορετικής ομάδας προσανατολισμού και να ολοκληρώσει τις σπουδές του, χωρίς να γνωρίζει τον πυρήνα της γνώσης που απαιτεί η σχολή; Την απάντηση θα σας τη δώσουν οι ίδιοι οι μαθητές. Να είστε σίγουροι ότι θα πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων αυτήν τη ρύθμιση. Καταργείτε, κύριε Υπουργέ - και λυπάμαι πραγματικά ως εκπαιδευτικός - την τράπεζα των θεμάτων. Και λέτε «θέματα αποκλειστικά από διδάσκοντες». Δεν θέλετε αντικειμενική βαθμολόγηση. Το κράτος στελέχωσε όλα τα σχολεία ανά την Ελλάδα, ώστε να εξασφαλιστεί απρόσκοπτα η διδασκαλία της ύλης. Ερωτώ λοιπόν: Δεν θέλετε να διδάσκεται η ίδια ύλη σε όλα τα ελληνικά σχολεία; Αυτό διασφαλιζόταν από την τράπεζα θεμάτων. Έτσι, κύριε Υπουργέ, κλείνετε το μάτι στην παραπαιδεία. Διότι με το υφιστάμενο σύστημα, ο διδάσκων έχει τη δυνατότητα να βάλει δύο από τα τέσσερα θέματα και τα δύο θέματα που έμπαιναν από την τράπεζα θεμάτων ήταν διαβαθμισμένης διδασκαλίας και δυσκολίας. Γιατί τα διαλύετε, λοιπόν, όλα αυτά; Λέτε ότι δεν υπάρχουν αναλυτικά προγράμματα για την Γ΄ λυκείου. Δεν ισχύει. Είχαν καταρτιστεί κι αναλυτικά ωρολόγια προγράμματα. Αναζητείστε, για του λόγου το αληθές, τα ΦΕΚ. Λέτε, κύριε Υπουργέ, ότι δεν είχαν ετοιμαστεί τα βιβλία. Εσείς έχετε έτοιμα τα βιβλία; Εδώ δεν ξέρετε την ύλη που θα διδαχθεί την επόμενη χρονιά. Μην χρησιμοποιείτε, λοιπόν, φθηνά επιχειρήματα. Αλλάζει το καθεστώς για τα πειραματικά, για τα πρότυπα σχολεία. Αναφέρατε αναλυτικά ποια θα είναι τα πρότυπα. Θέλετε να ευνοήσετε με τον τρόπο αυτό την ιδιωτική εκπαίδευση. Αφαιρείτε από κάθε περιφέρεια της Ελλάδος το δικαίωμα να έχει ένα πρότυπο πειραματικό σχολείο. Γιατί το κάνετε αυτό; Μεγάλο λάθος. Σήμερα στα Πρότυπα αυτά σχολεία, είναι παιδιά εργαζομένων, τόσο από το δημόσιο, όσο και από τον ιδιωτικό τομέα. Τα συμπεράσματα, λοιπόν, είναι δικά σας με όλες αυτές τις ρυθμίσεις που εσείς προτείνετε. Κύριε Υπουργέ, έχουμε ήδη τοποθετηθεί για το θέμα του κατεπείγοντος και την άνευ προηγουμένου σπουδή να προχωρήσετε στην αλλαγή των στελεχών της εκπαίδευσης στα σχολεία και τις διευθύνσεις. Δημιουργήσατε μια παρατεταμένη αναστάτωση στα σχολεία με απρόβλεπτες συνέπειες. Πετύχατε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που στοχεύατε. Αντί να ενισχύσετε το σύνολο των διδασκόντων με μια νέα συλλογικότητα και σαφές πλαίσιο λειτουργίας, δημιουργείτε ομάδες στα σχολεία και σχέσεις εξαρτήσεων. Αναζητούμε ένα σύστημα αντικειμενικότερης επιλογής και όχι μια καινοφανή διαδικασία εκλογής. Τα στελέχη επιλέγονται και δεν εκλέγονται. Μέσα από την προσπάθειά σας να περιγράψετε τα μόρια για την επιστημονική κατάρτιση, τη διοικητική και διδακτική υπηρεσία, διαπιστώσατε μια σειρά από λάθη, τα οποία και διορθώσατε, με τις υποδείξεις των φορέων και των κομμάτων. Τυφλά όμως και εντελώς άδικα προσπαθήσατε να περιγράψετε τη διδακτική υπηρεσία με αποκλεισμούς. Όμως, με τις εκπαιδευτικές υποχρεώσεις, με τις υποχρεωτικές άδειες της μετεκπαίδευσης και της επιμόρφωσης, με τη θητεία των εκπαιδευτικών στη θέση του διευθυντή εκπαίδευσης αποδεικνύεται στην πράξη ότι τελικά, το ζήτημα της πολιτικής ανεξιθρησκίας που εφαρμόστηκε στην επιλογή περιφερειακών διευθυντών έχει και συνέχεια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σας καλώ, έστω και αυτήν την ώρα, να αποδεχθείτε το δίκαιο αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας, σχετικά με τη διδακτική υπηρεσία των διευθυντών εκπαίδευσης, οι οποίοι σε σύγκριση με τους υπεύθυνους των οργανισμών, σαφώς δεν έχουν καμμία σχέση. Δεν μπορεί, λοιπόν, οι διευθυντές εκπαίδευσης να εξαιρούνται αυτής. Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, ποιους οργανισμούς εννοείτε και ποιους υπεύθυνους έχετε στο μυαλό σας; Η παιδεία δεν είναι χώρος συγκρούσεων. Είναι χώρος αντιπαραθέσεων μεν, αλλά συνεργασίας δε. Καταθέσαμε σήμερα μία τροπολογία με προσθήκη στο άρθρο 17, που αφορά στον τρόπο επιλογής των στελεχών αυτών και συγκεκριμένα συμπληρώσεις για τη διδακτική υπηρεσία των διευθυντών εκπαίδευσης. Κάντε την δεκτή. Μην επιμένετε στην κατάργηση της αντικειμενικότητας και της αξιοκρατίας. Κύριε Υπουργέ, δεν ωφελεί η στείρα αντιπαράθεση και η απαξίωση των θεσμών. Δείξτε τον πολιτικό πολιτισμό που πρέπει, την κουλτούρα που η εκπαιδευτική κοινότητα σήμερα έχει ανάγκη. Με το νομοσχέδιο αυτό ενώσατε πολύ κόσμο απέναντί σας. Αν συνεχίσετε με αυτόν τον τρόπο θα βάλετε και τους υπόλοιπους απέναντι. Δεν ωφελεί! Χρειάζεται αντικειμενικότητα, ευθυκρισία, καθαρές λύσεις. Απαιτείται διαύγεια παντού!
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα στο σημείο αυτό να κάνω μία πρόταση. Λέτε: «θα αποκαταστήσουμε τις αδικίες». Δεν έχω λόγους να μην το πιστεύω. Σας προτείνω, λοιπόν, να φέρετε ένα σχέδιο νόμου, με το οποίο θα επιστρέφουν οι περικοπές των εφάπαξ των εκπαιδευτικών που συνταξιοδοτήθηκαν τα τρία τελευταία χρόνια, τα εφάπαξ που κατακρεουργήθηκαν κατά 50% και πλέον. Προτείνω, λοιπόν, να επιστραφούν οι περικοπές αυτές με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου δεκαετούς διάρκειας και φυσικά, να συμπεριληφθούν σε αυτό το σχέδιο νόμου και όσοι εκπαιδευτικοί πρόκειται να βγουν σήμερα στη σύνταξη. Είναι χρήματα που παρακρατήθηκαν στους εκπαιδευτικούς και τα οποία είχαν υπολογίσει για τα δάνεια τους, για την καθημερινότητά τους, για τις σπουδές των παιδιών. Ας αποδοθεί, λοιπόν, στον Έλληνα δάσκαλο και καθηγητή η αναγκαία δικαίωση που του πρέπει. Αυτό του το οφείλουμε, αυτό του το χρωστάει η κοινωνία για την προσφορά του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επαναφέρετε τους τομείς και τις ειδικότητες των ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ που καταργήθηκαν με το ν.4186/2013. Είναι θετικό, αλλά για να έχει αυτή η επαναφορά κοινωνικό και αναπτυξιακό προσανατολισμό, για να αποδειχθεί ότι παράγεται πραγματικά η πολύτιμη γνώση είναι ανάγκη οι τομείς και οι ειδικότητες να συνδεθούν με τις τοπικές ανάγκες και αγορές της κάθε περιοχής. Έτσι, θα αποκτήσει νόημα και αξία η παρακολούθηση των ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ και θα υπάρξει απορρόφηση από τις τοπικές αγορές. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η παιδεία είναι πυλώνας ανάπτυξης για κάθε προοδευτική χώρα. Χρειάζεται όμως θεσμική θωράκιση, μια διακομματική επιτροπή με δεκαετή θητεία μελών, η οποία θα εφαρμόσει μια σταθερή εκπαιδευτική πολιτική σύγχρονη και εναρμονισμένη στην ευρωπαϊκή πολιτική. Τα μέλη της να προέρχονται από όλους τους δημοκρατικούς πολιτικούς χώρους και από όλο το φάσμα της εκπαιδευτικής δραστηριότητας: ειδικοί εμπειρογνώμονες, μελετητές εκπαιδευτικών συστημάτων, ακαδημαϊκοί, καθηγητές, δάσκαλοι.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Να σταματήσει το «ράβε - ξήλωνε» στην παιδεία. Κουράστηκαν μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς. Οι αλλαγές στην παιδεία πρέπει να ψηφίζονται για να αλλάξουν με πλειοψηφία των 2/3 της Βουλής. Μέσα από διαβούλευση πρέπει να προτείνονται οι όποιες αλλαγές. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στο χώρο της εκπαίδευσης. Η αξιολόγηση και η αξιοκρατία να είναι η βάση της εκπαίδευσης. Το στοίχημα είναι όλων μας. Μας αξίζει ένα καλύτερο αύριο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Κωνσταντόπουλε. Τον λόγο έχει…
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Θα σας δώσω τον λόγο, κύριε Υπουργέ, μια στιγμή. Έχουν κατατεθεί εικοσιεπτά βουλευτικές τροπολογίες. Οι περισσότερες - τις διάβασα τώρα - είναι αυτονόητες και λογικές. Θα σας δώσω τον λόγο υπό τον όρο να κάνετε κι άλλες δεκτές, διότι έχετε κάνει δεκτές μόνο τρεις. Μόνο αν κάνετε κι άλλες δεκτές, θα σας δώσω τον λόγο. Τις διάβασα μία προς μία και είναι εξαιρετικές, αυτονόητες και λογικές κι έχουν κάνει σπουδαία δουλειά οι Βουλευτές. Τουλάχιστον, δώστε μία ενθάρρυνση σε όσους έχουν πάρει τώρα πρωτοβουλίες - ειδικά στους νέους - κι έχουν συμβάλει πολύ θετικά στο νομοσχέδιό σας. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ. Αναστάσιος Κουράκης έχει τον λόγο.
Χαίρομαι, κύριε Πρόεδρε και σας θαυμάζω που πραγματικά αποφανθήκατε ότι οι περισσότερες είναι απολύτως σωστές. Οι περισσότερες εξ αυτών, που δεν κάναμε αποδεκτές - γιατί ήμασταν υποχρεωμένοι να πούμε ένα «ναι» ή ένα «όχι» - είπαμε ότι χρειάζονται περισσότερη επεξεργασία. Κατ' αρχάς, είμαστε θετικοί και τις παραπέμπουμε στο πολυνομοσχέδιο, το οποίο θα φέρουμε αυτές τις ημέρες. Σε μερικές δεχόμαστε ορισμένα τμήματα, άλλα υπάρχουν ορισμένα, άλλα τα οποία δεν θα μπορούσαν να γίνουν τώρα. Όμως, θέλω να πω ότι δεχόμαστε δύο ακόμα τροπολογίες. Η πρώτη είναι η τροπολογία με αριθμό 155/38 που αφορά την επανίδρυση του 6ου Ημερήσιου ΕΠΑΛ. Αφορά πάρα πολλά παιδιά. Αυτό το ΕΠΑΛ έχει απογευματινό ωράριο. Η επαναλειτουργία του είναι απαραίτητη, γιατί δίνει πρόσβαση σε εκατοντάδες παιδιά, εργαζομένους. Γι' αυτό, άλλωστε, λειτουργεί το απόγευμα. Η δεύτερη τροπολογία είναι η με αριθμό 142/27, σύμφωνα με την οποία για το τρέχον ακαδημαϊκό έτος - το 2015- οι επί πτυχίω φοιτητές των ΑΕΙ και ΑΤΕΙ, έχουν τη δυνατότητα να εξεταστούν σε όλα τα μαθήματα, που δεν πέρασαν σε προηγούμενα εξάμηνα.
Ωραία, κύριε Υπουργέ. Μέχρι το τέλος να κάνετε δεκτές και άλλες βουλευτικές τροπολογίες. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Αθανάσιος Πετράκος. Ακολουθεί ο κ. Χρήστος Παππάς από τη Χρυσή Αυγή. Έπονται οι αξιότιμοι συνάδελφοι κ.κ. Ελισσάβετ Σκούφα, Κωνσταντίνος Τασούλας, Ιωάννης Αμμανατίδης, Νίκη Κεραμέως, Μερόπη Τζούφη, άλλος ένας συνάδελφος - που θα μου πουν τώρα - και δύο - τρεις Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Στόχος μας είναι 20.00΄ η ώρα να κάνουμε την ονομαστική ψηφοφορία. Κύριε Πετράκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, δεν θα ασχοληθώ επί της ουσίας με τη χθεσινή περιβόητη εκδήλωση, η οποία έγινε από τους εραστές του νεοφιλελευθερισμού και της οπισθοδρόμησης στην εκπαίδευση, γιατί ο ευγενέστατος και εξαιρετικός συνάδελφος, o κ. Κρεμαστινός έδωσε με το δικό του τρόπο μία απάντηση: Ότι οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι που οργανώνουν εκδήλωση κι έχουν τίτλο «Όχι μπαλτάς στην εκπαίδευση», κάνοντας ευφυολόγημα με το επώνυμο του Υπουργού Παιδείας, δεν αξίζουν της αντιπαράθεσής μας. Θα μιλήσουμε γι' αυτά όταν θα έρθει η ώρα. Θα μου επιτρέψει, όμως, ο κύριος Υπουργός και οι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή είχα τη μεγάλη τύχη και τη μεγάλη ατυχία, συγχρόνως, να είμαι ο τελευταίος άνθρωπος, στον οποίο ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος που έφυγε πρόωρα από τη ζωή, στις 27 Φλεβάρη, ο Σταύρος Κωνσταντακόπουλος, να στείλει λίγα λεπτά πριν πεθάνει το τελευταίο mail σε εμένα. Θέλω, κύριε Υπουργέ, να διαβάσω μερικά αποσπάσματα από αυτό το τελευταίο mail: «Η περίοδος των μνημονιακών χρόνων ήταν μια περίοδος σκοτεινών χρόνων για την ελληνική κοινωνία, αλλά και για το ελληνικό πανεπιστήμιο ιδιαίτερα. Μία συστηματική και ολομέτωπη επίθεση βύθισε το ελληνικό πανεπιστήμιο σε μια πρωτοφανή παρακμή υλική και πνευματική. Η διάλυση των διοικητικών δομών των ιδρυμάτων μέσω των διαθεσιμοτήτων, απολύσεων, ο οικονομικός στραγγαλισμός των προϋπολογισμών, οι μειώσεις μισθών μέχρι εξουθένωσης των πανεπιστημιακών, ο μαρασμός της φοιτητικής μέριμνας, η κατάργηση κάθε πόρου που θα διατηρούσε την έρευνα σε επαφή με την τεχνολογική και επιστημονική πρωτοπορία και τις κοινωνικές και παραγωγικές ανάγκες, οδήγησαν την πανεπιστημιακή εκπαίδευση στη χώρα μας σε σημαντική και δυσαναπλήρωτη οπισθοχώρηση.». Πιο κάτω έγραψε ο αείμνηστος Σταύρος Κωνσταντακόπουλος: «Οι μέρες που ζούμε…» - εννοούσε μετά την 25η Ιανουαρίου - «…είναι μέρες ελπίδας, ζυμωμένες με αμφιβολίες. Η υιοθέτηση από τη νέα Κυβέρνηση δύο αιτημάτων που ανέδειξε με σημαντικούς αγώνες το κίνημα των πανεπιστημιακών, την κατάργηση των συμβουλίων ιδρύματος και η επιστροφή των διαθεσίμων διοικητικών στις θέσεις τους, είναι ήδη μια προοπτική». Επίσης, πιο κάτω έγραψε, κύριε Υπουργέ: «Η μάχη για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο, αντάξιο των ελπίδων και των απαιτήσεων της κοινωνίας μας, θα είναι δύσκολη και θα εξαρτηθεί από τη γενικότερη πορεία των πεπραγμένων της χώρας. Τα πανεπιστήμια πρέπει να αναπνεύσουν ξανά, να απεγκλωβιστούν από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό των αυταρχικών νόμων Διαμαντοπούλου - Αρβανιτόπουλου. Ένα ολόκληρο σύμπλεγμα νόμων, συμπεριφορών προσώπων, συντεχνιών, που καταδυναστεύει σήμερα τα πανεπιστήμια, έχει οικοδομηθεί σήμερα στο ελληνικό πανεπιστήμιο και θα δώσει σκληρή μάχη για την υπεράσπιση τελείως ιδιοτελών συμφερόντων. Η επιστροφή της δημοκρατίας είναι η μόνη απάντηση σε αυτό. Κατάργηση των νόμων Διαμαντοπούλου - Αρβανιτόπουλου. Άμεση κατάργηση των συμβουλίων ιδρύματος, του κατεξοχήν μηχανισμού αυθαιρεσίας και επιβολής. Ελεύθερες εκλογές στα πανεπιστήμια, με συμμετοχή ολόκληρης της πανεπιστημιακής κοινότητας. Επαναφορά του πανεπιστημιακού ασύλου. Νέο θεσμικό πλαίσιο για τα πανεπιστήμια. Πλήρης μεταφορά των βασικών αρμοδιοτήτων στα συλλογικά όργανα και ανασύνθεσή τους με ουσιαστική συμμετοχή όλων των μελών. Χρειάζονται, επίσης, άμεσα μέτρα οικονομικής ανακούφισης των πανεπιστημίων». Και, κατέληγε: «Τα πανεπιστήμια, τα ΑΤΕΙ, τα ερευνητικά κέντρα πρέπει να συμβάλλουν στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση του λαού μας, την οποία έχουν σκόπιμα καταρρακώσει. Πρέπει να παίξουν το ρόλο τους, σε μια πρωτοποριακή ανάλυση των σύγχρονων κοινωνικών προβλημάτων και οικοδόμηση λύσεων, πέρα από τα τετριμμένα και τα στερεότυπα. Πρέπει, ακόμα, να παίξουν το ρόλο τους σε μια μεγάλη μορφωτική επανάσταση, που θα απελευθερώσει τη γνώση από τη στενή «χρησιμοθηρική» διάσταση, μετατρέποντάς της σε δρόμο προσωπικής και κοινωνικής αναζήτησης και χειραφέτησης». Αυτή είναι η απάντηση των ανθρώπων του ΣΥΡΙΖΑ - ενός ανθρώπου που μας έφυγε πρόωρα - για το πώς βλέπουμε εμείς, μέσα σε πέντε λεπτά και λιγότερο, το πανεπιστήμιο. Ας περάσουμε, όμως, στο νομοσχέδιο, για το οποίο πέφτει κλαυθμός και οδυρμός. Τι κάνει το νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το οποίο «καταστρέφει τα πάντα»; Ο προηγούμενος συνάδελφος είπε: «Σε εκατό ημέρες, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν φέρατε πίσω όλους τους ανέργους που δημιουργήσαμε εμείς σε χίλιες οκτακόσιες είκοσι πέντε ημέρες με τις μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόσαμε. Δεν δώσατε δουλειά σε εκατό ημέρες. Δεν φτιάξατε αυτά που κατέστρεψε ο νεοφιλελευθερισμός σε δέκα χιλιάδες ημέρες». Αυτά, για να πιάσω τα πράγματα από το 1990 και μετά. Ας τα αφήσουμε, όμως, αυτά και ας πάμε στο νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, γιατί διαφωνούν, για να καταλάβω και εγώ; Τι λέει το νομοσχέδιο; Πρώτον, επανέρχονται οι δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικοί που απέλυσαν - αυτές, βέβαια, είναι οι ερινύες που τους κυνηγούν - για να πάνε τα παιδιά στα δημόσια ΕΠΑΛ και όχι στα ιδιωτικά. Βέβαια, ορισμένοι δεν διαφωνούν σε αυτό, υπάρχει όμως και εδώ ένα «αλλά». Μας ακούει η κοινωνία. Αυτή είναι η πρώτη κατηγορία των θεμάτων που θίγει το νομοσχέδιο. Στα σοβαρά, αν δεν κάνει κανένας αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, μπορεί να διαφωνήσει με αυτό; Δεύτερον, τι φέρνει το νομοσχέδιο; Αλλαγή στο εξεταστικό σύστημα. Τι κάνατε εσείς; Οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα σε πολύ περιορισμένο αριθμό πανεπιστημιακών τμημάτων. Τι κάνει το νομοσχέδιο; Οι υποψήφιοι θα έχουν περισσότερες επιλογές, αφού αποδεσμεύονται από τα στενά όρια του επιστημονικού πεδίου. Δηλαδή, δίνει τη δυνατότητα στους υποψήφιους, με την προσθήκη ενός πέμπτου μαθήματος «μπαλαντέρ» - ας το πω έτσι - να έχουν πρόσβαση και σε ένα δεύτερο επιστημονικό πεδίο, διευρύνοντας τις επιλογές τους. Αυτό είναι εναντίον των παιδιών, εναντίον της μόρφωσης, εναντίον της εκπαίδευσης; Τρίτον, καταργεί την τράπεζα θεμάτων. Αυτό είναι - λέει - έγκλημα καθοσιώσεως. Γιατί; Καταργεί την τράπεζα θεμάτων, όπως είπε και ο εισηγητής μας, κ. Δημήτρης Μπαξεβανάκης, ως υποχρεωτική. Και ακούμε τα καινοφανή, ότι με την τράπεζα θεμάτων ήταν υποχρεωμένος ο κ. Δημήτρης Μπαξεβανάκης ή εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος εκπαιδευτικός στο σχολείο μόνο με την τράπεζα θεμάτων να διδάξουμε την ύλη. Καλά, δεν ξέρετε ότι υπάρχει διδακτέα ύλη και είναι υποχρεωμένοι οι καθηγητές να διδάσκουν τη διδακτέα ύλη; Δεν το ξέρετε αυτό; Πριν την τράπεζα θεμάτων δεν διδασκόταν η ύλη στα σχολεία; Πλάκα μας κάνετε; Δεν ήταν υποχρεωμένος ο κάθε καθηγητής να τελειώσει τη συγκεκριμένη ύλη; Δεύτερον, τι ήταν η τράπεζα θεμάτων; Η τράπεζα θεμάτων, σας το είπα και την προηγούμενη φορά, ήταν η κουρευτική μηχανή, για να διώξει παιδιά από το σχολείο. Και είχε και ένα άλλο στόχο, για να το πούμε και αυτό, γιατί κάνετε ότι το ξεχνάτε. Είχε στόχο το δυικό σύστημα στην εκπαίδευση. Δηλαδή, δεκαπεντάχρονοι και δεκαεπτάχρονοι μαθητευόμενοι, μέσω της κινητικότητας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως είχατε συνεννοηθεί με τον κ. Φούχτελ, θα πήγαιναν στη Γερμανία. Το θυμόσαστε αυτό; Δεν έχω το χρόνο να το αναλύσω και θα πάρω και το χρόνο της δευτερολογίας, κύριε Πρόεδρε. Τρίτον, τι κάνει το νομοσχέδιο; Διαχωρίζει τα πειραματικά από τα πρότυπα. Λέει ότι είναι άλλο το πειραματικό, άλλο το πρότυπο. Το πρότυπο έχει συγκεκριμένους σκοπούς, ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος και το πειραματικό έχει άλλους. Είναι αντεπιστημονικό αυτό; Και είναι λάθος; Δηλαδή πειραματικό πρότυπο είναι πολύ σοβαρή η επιστημονική προσέγγιση, ε; Έλεος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι! Το επόμενο που φέρνει το νομοσχέδιο είναι η επιλογή των στελεχών στην εκπαίδευση. Τι κάνει; Διώχνει τη συνέντευξη, μέσω της οποίας υπήρχαν κομματικοί διευθυντές εκπαίδευσης και διευθυντές σχολείων παντού, εκτός από όπου δεν πήγαιναν. Μόνο σε κάποια περιφερειακά σχολεία, που δεν πήγαινε κανένας διευθυντής, βρισκόταν και κανένας αριστερός διευθυντής. Για να μιλάμε σοβαρά τώρα και να μην κάνουμε πλάκα μεταξύ μας. Λες και δεν ξέρουμε τι συνέβαινε στην εκπαίδευση. Λες και γεννηθήκαμε στον Άρη. Και λέει το νομοσχέδιο ότι οι εκπαιδευτικοί θα μπορούν στο ποσοστό αυτό να δώσουν τη γνώμη τους. Εγώ, κύριε Υπουργέ, θα σας έλεγα ότι σε αυτό πρέπει να κάνετε και μία βελτίωση. Να μην είναι ανταγωνιστική η διαδικασία, δηλαδή, κάποιος ψηφίζει τον κ. Μπαξεβανάκη και κάποιος ψηφίζει τον κ. Πετράκο. Να μπορεί να κρίνει τον κ. Μπαξεβανάκη και να κρίνει και τον κ. Πετράκο. Αυτό νομίζω ότι μπορείτε να το δείτε με μια υπουργική απόφαση, για να γίνει και να υπάρξει μεγαλύτερη δυνατότητα και πιο σύνθετη σκέψη από τους συναδέλφους στη διαδικασία. Τι άλλο κάνει το νομοσχέδιο αυτό, για το οποίο γίνεται η μεγάλη συζήτηση; Την περίφημη αριστεία. Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε αυτό, γιατί εδώ γίνεται μία συνειδητή παραπληροφόρηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ - το είπα και την προηγούμενη φορά - είναι, δήθεν αντίθετος, οι μαθητές να αγωνίζονται να γίνουν καλοί, να γίνουν πολύ καλοί, να γίνουν άριστοι, να κερδίσουν όλη τη γνώση. Αυτή είναι η μεγαλύτερη διαστρέβλωση που έχει γίνει. Διότι ξέρετε εμείς υπέρ τίνος δεν είμαστε; Δεν είμαστε υπέρ ενός εκπαιδευτικού συστήματος που θα ενισχύει τα ταξικά φίλτρα, που υπάρχουν στην κοινωνία και θα αποσκοπεί στην εμπέδωση του ιδεολογήματος ότι υπάρχουν οι λίγοι, οι φωτισμένοι, που προορίζονται για μεγάλα πράγματα και οι υπόλοιποι, οι πολλοί, που προορίζονται για χειρωνακτικές εργασίες, σε ένα μοντέλο ελαστικού εργαζόμενου, χωρίς δικαιώματα και απαιτήσεις. Γιατί αυτό το ιδεολόγημα ξέρετε πού οδηγεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Οδηγεί στις αντιλήψεις - για να δούμε ποιος πάει μπροστά την κοινωνία και ποιος την πάει πίσω - του 18ου αιώνα, όπου υπήρχε η αντίληψη ότι οι φτωχοί είναι φτωχοί επειδή είναι χαζοί. Αυτή ήταν η αντίληψη της εποχής της φεουδαρχίας. Επιτρέψτε μου να κλείσω, μιας και είπα για τη φεουδαρχία, με τα λόγια, πάλι ενός άρθρου, του αείμνηστου Σταύρου Κωνσταντακόπουλου. «Στους φεουδαρχικούς καιρούς ήταν εύκολο να διακρίνει κανείς τους λίγους από τους πολλούς. Οι λίγοι είχαν γεννηθεί τέτοιοι, όπως εξάλλου και οι πολλοί. Οι άνθρωποι γεννιόντουσαν βαρόνοι, μαρκήσιοι, κόμητες και οι άλλοι γεννιόντουσαν δουλοπάροικοι και πέθαιναν έτσι ακριβώς όπως είχαν γεννηθεί, αριστοκράτες ή του λαού. Όλα ήταν καθαρά, αποτρόπαια μεν αλλά καθαρά. Ύστερα ήρθε η αστική επανάσταση με τις φιλελεύθερες ιδέες και αρνήθηκε στην πράξη το προνόμιο της γέννησης. Διακήρυξαν ότι στον καθένα θα επιτρεπόταν να έχει μια μοίρα διαφορετική απ' αυτή που γεννήθηκε. Μόνο που, αφού με τέτοια λόγια γκρέμισαν τον παλιό κόσμο και πήραν τα ηνία των κοινωνιών στα χέρια τους, μετά από κάποιο καιρό έχασαν την επαναστατική τους ορμή και έγιναν και αυτοί με τη σειρά τους οι λίγοι. Έπρεπε, λοιπόν, να αντιμετωπίσουν τους πολλούς και να νομιμοποιήσουν την υπεροχή τους απέναντί τους. Και τότε στη θέση της γέννησης και της εκ θεού εκπορευόμενης εξουσίας των αριστοκρατών, έβαλαν την αξία και την αριστεία. Διαβάστε τι γράφει χαρακτηριστικά στα τέλη του 19ου αιώνα ο ιδρυτής ενός εκπαιδευτικού θεσμού, από τον οποίο αποφοιτά ακόμα και σήμερα η μεγάλη πλειοψηφία της γαλλικής ελίτ, ο Εμίλ Μπουτμύ. «Τα προνόμια πέθαναν και κανείς δεν μπορεί να σταματήσει αυτή τη διαδικασία τη γέννησης. Οι ανώτερες τάξεις, όμως, όπως αυτοαποκαλούνται, είναι υποχρεωμένες μεν να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα της πλειοψηφίας. Θα κατορθώσουν, όμως, να διατηρήσουν την πολιτική τους κυριαρχία αν επικαλεστούν το δικαίωμα του πιο ικανού”.
Ολοκληρώστε σας παρακαλώ.
«Πίσω από τις ετοιμόρροπες επάλξεις των προνομίων και της παράδοσης ο χείμαρρος της δημοκρατίας πρέπει να συναντήσει μια δεύτερη γραμμή άμυνας, χτισμένη από πασίδηλες και χρήσιμες ικανότητες, από ανώτερες ιδιότητες, που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το κύρος τους.». Όσοι, λοιπόν, κραδαίνουν σήμερα τα αριστεία ως είναι η πεμπτουσία της άποψής τους, υπονοούν ότι αυτοί οι ίδιοι είναι άριστοι που πηγαίνουν στα ιδιωτικά σχολεία, και εμείς οι άλλοι μηδαμινοί και ασήμαντοι. Αυτή είναι η βασική και θεμελιώδης διαφορά.». Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πετράκο. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, κ. Χρήστος Παππάς. Ακολουθούν οι συνάδελφοι κ.κ. Σκούφας, Τασούλας, Αμανατίδης, Κεραμέως, Τζούφη. Μένουν και δύο Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, τους οποίους δεν βλέπω στην Αίθουσα. Παραμένει η στόχευσή μας για έναρξη ονομαστικής ψηφοφορίας στις 20.00΄. Θα δώσω δυνατότητα ολιγόλεπτης δευτερολογίας στους αγορητές. Ορίστε, κύριε Παππά, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι, ξεκινώντας την ομιλία μου να σταθώ σε κάτι που ακούστηκε σήμερα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Μία μαρτυρία, μία ομολογία εκ μέρους του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, που αφορά το ιστορικό της εισδοχής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την τότε ΕΟΚ, το 1979. Είπε επί λέξει ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης - και η μαρτυρία του είναι σημαντική και για τους ιστορικούς της νεότερης ιστορίας της χώρας - προφανώς εν τη ρύμη του λόγου του μια μεγάλη αλήθεια. Είπε ότι ένας φωτισμένος ηγέτης - εννοώντας τον Καραμανλή, τον θείο, και τώρα και στο «φωτισμένος» και στο «ηγέτης» χρειάζεται μεγάλη συζήτηση - πηγαίνοντας κόντρα στη βούληση του λαού, έκανε μια πολιτική διαπραγμάτευση και έβαλε τη χώρα μας στην ΕΟΚ. Πρωτοφανής ομολογία, κυνική ομολογία εκ μέρους του Εκπροσώπου του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, η οποία δείχνει το πώς αυτοί στη Νέα Δημοκρατία αντιλαμβάνονται και λογαριάζουν τη γνώμη του λαού, για το πώς βλέπουν και θεωρούν τη δημοκρατία, το πολίτευμα και τη λαϊκή κυριαρχία. Και για να ελαφρύνω λίγο την ατμόσφαιρα, κύριε Πρόεδρε, και να την αποφορτίσω, θέλω να εκφράσω κάποιες ευχές και ένα χαριτολόγημα. Και το λέω αυτό για να μην πιαστούν κάποιοι από τα λεγόμενά μου και στεναχωρηθούν και πικραθούν. Θα εκφράσω, λοιπόν, από καρδίας τα περαστικά μου και τις ευχές μου για ταχεία ανάρρωση στον κ. Αντώνη Σαμαρά που έπεσε και έσπασε τον αγκώνα του. Εντάξει, είπαμε, εσείς στη Νέα Δημοκρατία βρίσκεστε εδώ και μήνες σε μία συνεχή πτώση, μια πολιτική πτώση. Είναι γνωστό σε όλους. Δεν είπαμε όμως, να γκρεμοτσακίζεστε και να σπάτε και τα μούτρα σας. Θα αρχίσω την ομιλία μου με ένα γεγονός που αφορά την επικαιρότητα και έχει απόλυτη σχέση με τα νέα ήθη που ευαγγελίζεται η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, που δεν είναι άλλα ήθη από τα ήθη που χαρακτήριζαν τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Πριν από λίγες ώρες, ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος έκανε δηλώσεις προς τους δημοσιογράφους στο Περιστύλιο της Βουλής για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις. Είπε συγκεκριμένα: Η Χρυσή Αυγή δηλώνει την κατηγορηματική της αντίθεση σε κάθε συμφωνία, την οποία έχει σκοπό να υπογράψει η Κυβέρνηση και η οποία θα αποτελεί ένα νέο μνημόνιο, που θα διέπεται από το Αγγλικό Δίκαιο και την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας και θα συνοδεύεται, επίσης, από μία νέα φοροκαταιγίδα η οποία θα εξαντλήσει ακόμα περισσότερο τον ελληνικό λαό. Καλούμε την Κυβέρνηση να ζητήσει τη γνώμη του λαού σε μια τέτοια περίπτωση και να πάρει την απόφαση βάσει της γνώμης του. Κατ' ουσία, ο κ. Μιχαλολιάκος κατέθεσε, για άλλη μια φορά, τη σαφή μας αντίθεση σε κάθε είδους μνημόνιο, τη σαφή μας αντίθεση στην εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας. Προκάλεσε, δε, την Κυβέρνηση να ζητήσει από το λαό τη γνώμη, δηλαδή να κάνει δημοψήφισμα. Απ' αυτήν τη μικρή, αλλά περιεκτική δήλωση, η δημόσια τηλεόραση, η νέα ΕΡΤ, δηλαδή, μια ΕΡΤ που θυμίζει τα χωνιά του Δεκεμβρίου του 1944, τα χρόνια του ΕΑΜ, παρουσίασε στο δελτίο ειδήσεών της δεκαεννιά μόνο λέξεις, πέντε ολόκληρα δευτερόλεπτα, ο χρόνος, δηλαδή, που αντιστοιχεί για τους ιθύνοντες τις ΕΡΤ, δηλαδή, τους υπαλλήλους του Υπουργείου Τύπου, για τον Αρχηγό της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας. Αυτή είναι η δημοκρατία, ο πλουραλισμός, ο δημόσιος χαρακτήρας, τα νέα ήθη που ευαγγελίζεστε! Συγχαρητήρια, λοιπόν, στα καλόπαιδα τις ΕΡΤ! Άξιος ο μισθός τους! Στη συνέχεια, θα αναφερθώ σε ένα θέμα, το οποίο δεν είναι καθόλου άσχετο με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα. Αναφέρομαι στο αίσχος που συνέβη έμπροσθεν του ιερού μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη στην πλατεία Συντάγματος. Στο κεντρικότερο σημείο της πρωτεύουσας της χώρας πραγματοποιήθηκε, με την άδεια των αρχών, το πρώτο χασισοφεστιβάλ. Είναι γνωστό ότι όπου επικρατεί η ασυδοσία του φιλελευθερισμού, όπου επικρατεί η ασυδοσία του καπιταλισμού, ανθούν και τα ναρκωτικά και η αποχαύνωση σε όλες τις μορφές, πολύ περισσότερο, δε, σε μία χώρα όπου επελαύνουν τα μνημόνια, σε μία χώρα όπου επελαύνουν τα ναρκωτικά. Τα ναρκωτικά είναι λογικό να βρίσκονται σε έξαρση, όπως και ο τζόγος, όπως και η πορνεία, όπως και η εγκληματικότητα. Κατά παράβαση, λοιπόν, του Συντάγματος, με την άδεια των αρχών, με την άδεια του δήμου, της αστυνομίας κ.λπ., νομιμοποιήσατε de facto τα ναρκωτικά με το εν λόγω φεστιβάλ, στο οποίο έγινε κατά κόρον χρήση «μαλακών» - όπως λέγονται - ναρκωτικών, δηλαδή ινδικής κάνναβης, τα οποία, όμως, αποτελούν την πύλη εισόδου, την πύλη εθισμού των νέων μας στα λεγόμενα σκληρά και θανατηφόρα ναρκωτικά. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι το 90% με 95% των χρηστών των βαρέων, θανατηφόρων ναρκωτικών ήσαν προηγουμένως χρήστες των λεγόμενων μαλακών ναρκωτικών. Με την εν λόγω, λοιπόν - απαράδεκτη για τη Χρυσή Αυγή - συγκέντρωση γίνεται σαφές ότι οι παγκόσμιοι εξουσιαστές, τα ισχυρά κέντρα της Ευρώπης, οι Ολλανδοί, οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι παρακμίες, θέλουν τους Έλληνες και μαστουρωμένους, για να μπορούν να τους υποτάσσουν στα μνημόνιά τους. Απροκάλυπτα, δε, διαφημίζουν τόσο οι ίδιοι όσο και τα παπαγαλάκια των μέσων μαζικής ενημέρωσης, το υποτιθέμενο οικονομικό όφελος, που θα υπάρξει με την καλλιέργεια της ινδικής κάνναβης. Αυτό, κυρίες και κύριοι, δεν θα το επιτρέψουμε. Η Ελλάδα δεν είναι Αλβανία, η Αθήνα δεν είναι Λαζαράτι. Όπως και η πνευματική υγεία της νεολαίας έτσι και η σωματική και η ψυχική της υγεία δεν τίθενται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Δεν παζαρεύουμε το μέλλον της πατρίδας μας, την ελληνική νεολαία για το βρώμικο χρήμα κάποιων επωνύμων και ανωνύμων. Τα ανωτέρω, κυρίες και κύριοι, συνδυάζονται κάλλιστα με τις πρόσφατες δηλώσεις του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είπε δηκτικά σε δηλώσεις του χθες, σε έναν ραδιοσταθμό, τα εξής: Πριν μερικό καιρό, την Μεγάλη Παρασκευή, ήρθε το Άγιο Φως με τιμές - πάλι - αρχηγού κράτους. Δηλαδή δύο αρχηγοί κράτους επισκέφθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ την Ελλάδα και είναι το Άγιο Φως και τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας. Εντάξει, κύριοι της Αριστεράς, ξέρουμε ότι έχετε πρόβλημα, σεβόμαστε τις απόψεις σας περί Θεού, μπορείτε ελεύθερα να δηλώνετε άθεοι, μπορείτε να μη βαφτίζετε τα παιδιά σας, αλλά δεν έχετε κανένα δικαίωμα, αντιδημοκρατικά, αντισυνταγματικά και εν τέλει ανθελληνικά να επιβάλλετε τις απόψεις σας στο σύνολο του ελληνικού λαού. Δεν μπορείτε να χλευάζετε και να θυμώνετε όσους δηλώνουν Έλληνες και ορθόδοξοι. Το 98%, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, είναι, δηλώνουν και θέλουν να παραμείνουν χριστιανοί ορθόδοξοι. Δεν μπορείτε, λοιπόν, να δείχνετε ευαισθησία για τις προτιμήσεις, τις ιδιαιτερότητες και απόψεις μιας ισχνής - κατ' εμέ παρακμιακής - μειοψηφίας, η οποία θέλει να επιβάλλει τις απόψεις της στο σύνολο του λαού, στην πλειοψηφία. Δεν μπορείτε, λοιπόν, να επιβάλλετε στη μεγάλη πλειοψηφία, στο υγιές τμήμα του ελληνικού λαού, τις απόψεις, προασπιζόμενοι το δικαίωμα των λίγων έναντι των δικαιωμάτων των πολλών. Τολμήστε, λοιπόν, αν θέλετε, να κάνετε ένα δημοψήφισμα για το θέμα και της χρήσης ναρκωτικών και της ανέγερσης τζαμιού στην Αθήνα, η οποία δεν θα είναι η μόνη, αλλά θα ακολουθήσουν, βάσει σχεδίου, ανεγέρσεις τζαμιών σε όλες τις ελληνικές πόλεις. Συνέχεια έχει, όπως ξέρετε και ξέρουμε, η Θεσσαλονίκη. Τολμήστε, λοιπόν, αν θέλετε, να κάνετε ένα δημοψήφισμα να δείτε αν ο Αθηναίος ή ο Θεσσαλονικιός επιθυμεί τα πάρτι και τις πορείες κίναιδων στις πόλεις του, αν θέλει τζαμιά στην πόλη του, αν θέλει χρήση ναρκωτικών στην πόλη του. Δεν το τολμάτε, δεν το κάνετε, γιατί είστε το ίδιο εθνομηδενιστές με τους προηγούμενους. Γι' αυτό σας ταιριάζουν απόλυτα οι στίχοι από το ποίημα του Παλαμά, ο οποίος δυστυχώς δεν διδάσκεται στα σχολεία μας, όχι τώρα με την Αριστερά αλλά και πριν με τη Δεξιά. Ποιος νέος μαθητής γνωρίζει τον Παλαμά; Ποιος νέος μαθητής γνωρίζει τον Σολωμό; Ποιος νέος μαθητής γνωρίζει τον Γιώργο Αθάνα, τον Σικελιανό, τον Πολέμη και τόσους άλλους φάρους και οδηγούς, γίγαντες θα έλεγα, της ελληνικής λογοτεχνίας; Φροντίσατε τα παιδιά μας να τα ποτίζετε με δηλητήριο και να γνωρίζουν και να μαθαίνουν μόνο για κάποιους κομπλεξικούς θολοκουλτουριάρηδες, μόνο για κάποιους που γράφουν ακαταλαβίστικα κείμενα, που γράφουν ακαταλαβίστικα ποιήματα. Συμπράξατε όλα αυτά τα χρόνια, αριστεροί και δεξιοί, στο ξεχαρβάλωμα και στη αποελληνοποίηση της παιδείας μας. Να οι στίχοι λοιπόν που λέω ότι σας ταιριάζουν, λέγει ο Παλαμάς και διαβάζω την πρώτη στροφή από το ποίημά του «Οι λύκοι», ένα ποίημα κοντά εκατό χρόνια πριν γραμμένο: «Βοσκοί, στη μάντρα της Πολιτείας οι λύκοι! Οι λύκοι! Στα όπλα, Ακρίτες! Μακριά και οι φαύλοι και οι περιττοί, καλαμαράδες και δημοκόποι και μπολσεβίκοι, για λόγους άδειους ή για του ολέθρου τα έργα βαλτοί.» Σε ό,τι αφορά τώρα ειδικά την τροπολογία - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - σχετικά με την επέκταση και τη διευκόλυνση της ανεγέρσεως του τζαμιού στον Βοτανικό, είπαμε και προχθές ότι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος έδωσαν το τζαμί, ο Τσίπρας απλώς μεγαλώνει το οικόπεδο. Και το λέμε αυτό, για να θυμίσουμε ποιος έδωσε το τζαμί, ποιος άνοιξε τον δρόμο στην ισλαμοποίηση της πατρίδας μας. Δεν είναι άλλοι από τους κυρίους και τις κυρίες της Νέας Δημοκρατίας, για να μην υποκρίνονται εδώ πέρα μέσα τους πιστούς, τους πατριώτες και τους λαϊκούς αγωνιστές. Έδωσαν εξετάσεις - μια που μιλάμε για νομοσχέδιο περί παιδείας - και έμειναν στάσιμοι και όταν απεκλήθησαν μέσα σε αυτή την Αίθουσα με τον όρο «φιντάνια του μνημονίου» από Βουλευτή της κυβερνητικής παράταξης, διαμαρτυρήθηκαν έντονα και ζήτησαν να σβηστεί από τα Πρακτικά η έκφραση. Η διαγραφή, κυρίες και κύριοι, της λέξης από τα Πρακτικά μπορεί να εξυπηρετεί τον επίπλαστο καθωσπρεπισμό σας, αλλά δεν μπορεί να διαγράψει την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι οι νεοφιλελεύθεροι της αστικής Δεξιάς παραμένουν μέχρι μυελού των οστέων μερκελικοί, μνημονιακοί, αντιλαϊκοί. Τώρα, αν βγουν μερικοί και αρχίσουν και λένε αυτά τα γλαφυρά περί λαϊκής Δεξιάς, το μόνο που θα προκαλέσουν στον ελληνικό λαό είναι το γέλιο και η απαξία. Προσπαθήσατε, με άνομο και ανήθικο τρόπο, να μας πλήξετε πολιτικά. Χρησιμοποιήσατε μηχανισμούς, υπηρεσίες, ρουφιάνους των μυστικών υπηρεσιών, ρουφιάνους του αστυνομικού κράτους, επίορκους δικαστικούς, στους οποίους είχατε επιρροή και στους οποίους ασθμαίνοντας προσπαθείτε να συνεχίσετε να έχετε επιρροή, όχι μόνο για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής, αλλά και για την κάλυψη των δικών σας μεγάλων σκανδάλων. Τίποτα δεν καταφέρατε. Τουλάχιστον πεντακόσιες πενήντα χιλιάδες Ελλήνων και Ελληνίδων στέκουν στο πλευρό μας. Εμείς, όμως, δεν είμαστε το ίδιο με εσάς και δεν θα χρησιμοποιήσουμε τους ίδιους τρόπους με εσάς. Εμείς, το μόνο που μπορούμε να υποσχεθούμε, όχι σε εσάς, αλλά στη δεξαμενή - αν και δεν είναι δόκιμος ο όρος «δεξαμενή», όταν μιλάμε για το λαό - των ψηφοφόρων που απευθύνεστε και εσείς και απευθυνόμαστε και εμείς, είναι ότι θα φροντίσουμε να μείνετε εσαεί στη θέση στην οποία βρίσκεστε τώρα, στη θέση που σας αξίζει για όσα κάνατε εσείς και οι συνέταιροί σας του ΠΑΣΟΚ σαράντα χρόνια τώρα στην πατρίδα μας, για τα εγκλήματα που κάνατε στη χώρα. Η θέση αυτή, λοιπόν, φάνηκε τον περασμένο Ιανουάριο στις εκλογές, φαίνεται και τώρα σε όλες τις δημοσκοπήσεις και δεν είναι άλλη από τη θέση της πολιτικής αφάνειας, των τίτλων τέλους και της χλεύης του ελληνικού λαού. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Παππά. Στον αξιότιμο Αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας ευχόμαστε όλοι ειλικρινώς ταχεία ανάρρωση. Τον λόγο έχει η κ. Ελισάβετ Σκούφα, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προέρχομαι από την Κεντρική Μακεδονία και συγκεκριμένα από την Πιερία. Στην Κεντρική Μακεδονία, λοιπόν, έχουμε μια λέξη πολύ χαρακτηριστική, που χαρακτηρίζει το χάος, την πνευματική σύγχυση. Είναι η λέξη «τουρλουμπούκι», κοινώς αχταρμάς. Κάπως έτσι θα χαρακτήριζα όλα αυτά που ελέχθησαν ακόμη μία φορά περί «Grexit», «mexit», «fexit», πέμπτης αξιολόγησης, τρίτου μνημονίου, αριστερής παρένθεσης, «όταν εμείς ξαναέρθουμε στην εξουσία, θα δείτε, θα ξαναλάμψουν οι αξίες» κ.λπ. και φυσικά και το «χασισοφεστιβάλ». Τουρλουμπούκι, λοιπόν! Επιτρέψτε μου μία ακόμη αναφορά στις φιλοσοφικές σχολές και συγκεκριμένα στη Φιλοσοφική Σχολή του Ρεθύμνου Κρήτης, από την οποία αποφοίτησα. Μας έλεγαν οι καθηγητές ότι ο Πλάτων κατηγορούσε τους σοφιστές της εποχής του, διότι τι έκαναν; «Τον ήττω λόγον κρείττω ποιείν», που σημαίνει ότι ένα λόγο και κάποια επιχειρήματα που δεν ευσταθούσαν λογικά, που ήταν κενά περιεχομένου, κενά ηθικών αξιών κ.λπ., με τη ρητορική τους τέχνη και τεχνάσματα τα έκαναν να φαντάζουν στο πλήθος ως ευλογοφανή και λογικοφανή. Κάπως έτσι θα χαρακτήριζα το «επιχείρημα» που χρησιμοποίησε ο κ. Φορτσάκης, ότι τα συγκεκριμένα επείγοντα μέτρα δεν γίνονται δεκτά από την πλειονότητα. Και αναρωτιέμαι: Η πλειονότητα είναι μία σύναξη δύο χιλιάδων εκπροσώπων του τομέα της παιδείας, στην οποία σύναξη προΐστανται οι πρώην Υπουργοί της μνημονιακής συγκυβέρνησης και διάφορα άλλα αγαστά και φίλτατα ονόματα του χώρου της Νέας Δημοκρατίας και στην οποία συγκέντρωση ακούγεται το σύνθημα «ένας είναι ο εχθρός, ο ΣΥΡΙΖΑ»; Πάντως, για να είμαι ειλικρινής, χαίρομαι πάρα πολύ που βλέπουμε επιτέλους τη Νέα Δημοκρατία να διοργανώνει μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας και ανυπομονούμε να δούμε τη στιγμή που θα διοργανώσετε και μια παράσταση διαμαρτυρίας, έξω στο δρόμο, με πανό που να έχουν επάνω τον πυρσό, να γράφουν Νέα Δημοκρατία κ.λπ.. Μόνο που στις συγκεκριμένες συγκεντρώσεις η συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ δεν θα στείλουν τα ΜΑΤ να σας σαπίσουν στο ξύλο. Τρίτον. Παρατηρώ πολύ συχνά την απέχθεια από την πρώην συγκυβέρνηση και δυστυχώς και από το Ποτάμι, για κάθε είδους εκλογές. Πριν από τις 25 Γενάρη το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία εκφόβιζαν τον ελληνικό λαό ότι αν έχουμε εκλογές, θα είναι η καταστροφή και η συντέλεια του κόσμου. Τώρα έχουμε την απειλή ότι αν οι καθηγητές εκλέξουνε ποιον θέλουν να είναι ο προϊστάμενός τους, θα έρθει πάλι η συντέλεια του σχολείου. Γιατί, κύριοι, φοβάστε τόσο πολύ τις δημοκρατικές διαδικασίες; Τέταρτον. Ως εκπαιδευτικός, αναρωτιέμαι, γιατί, ντε και καλά, θέλετε να κλείσετε τους άριστους μαθητές σε ειδικά σχολεία. Θέλετε να φτιάξετε παιδιά του σωλήνα; Για ποιο λόγο να τους ξεχωρίσουμε από το υπόλοιπο πλήθος των συμμαθητών τους; Μήπως με το συγχρωτισμό και με την αλληλεπίδραση με τους υπόλοιπους συμμαθητές τους σε κανονικά σχολεία, οι άριστοι γίνουν ακόμη πιο άριστοι; Τα συγκεκριμένα επείγοντα μέτρα, κατά τη γνώμη μου, κύριοι Υπουργοί, θα έπρεπε με μεγαλύτερο θάρρος, αντί για «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση», να πάρουν τον τίτλο «Μέτρα εκδημοκρατισμού» των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών βαθμίδων. Γιατί εκδημοκρατισμός είναι ακριβώς μια διαδικασία που κάνει την εκπαίδευση ανοιχτή, καθολική, δημόσια, προσβάσιμη σε όλες και όλους, χωρίς οικονομικούς, κοινωνικούς και ταξικούς αποκλεισμούς. Σε αυτόν το στόχο πρέπει να συγκλίνουμε όλοι και όχι να θεωρούμε φυσικά την παιδεία και την εκπαίδευση υπόθεση των λίγων και εκλεκτών, των οικονομικών και πολιτικών ελίτ, που θέλουν απλά να αναπαράξουν τον εαυτό τους και τους γόνους τους, επιφυλάσσοντας για τα παιδιά της πλειοψηφίας των λαϊκών τάξεων θέσεις μαθητείας και εργασιακές συνθήκες και απολαβές γαλέρας. Το παρόν νομοσχέδιο στο πρώτο του κεφάλαιο εισάγει δύο σημαντικές καινοτομίες. Η πρώτη αφορά τη δυνατότητα διεύρυνσης των επιλογών των υποψηφίων σχολών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Και αυτό γιατί, όσοι υπήρξαμε ή ακόμη είμαστε καθηγητές, δάσκαλοι και γονείς, καταλαβαίνουμε ότι το να κρίνεται το μέλλον των παιδιών μας από κάποιες συγκεκριμένες μέρες μιας εξεταστικής περιόδου, ένα τετραήμερο, πενθήμερο, από κάποιες μοναδικές στιγμές άγχους και στρεσαρίσματος, ε, δεν είναι και το πιο παιδαγωγικό μέτρο. Θυμίζω ότι με τον προηγούμενο νόμο, όσοι μαθητές αποτύγχαναν και δεν συγκέντρωναν την απαραίτητη βαθμολογία για την εισαγωγή τους σε κάποια σχολή της επιλογής τους, έπρεπε να περάσουν ακόμη μια χρονιά προετοιμασίας, με φροντιστήρια, με άγχος, με οικονομική αφαίμαξη των γονέων τους και πνευματικοσυναισθηματική φθορά των ίδιων των υποψηφίων. Να συμπληρώσω, βέβαια, ότι αυτά τα επείγοντα μέτρα, όπως τόνισε και ο Υπουργός κ. Κουράκης, έχουν μεταβατικό χαρακτήρα και αναμένουμε με μεγάλη προσμονή την ίδρυση του Ενιαίου Λυκείου Θεωρίας και Πράξης, το οποίο φυσικά θα δίνει στο λύκειο το χαρακτήρα που του αρμόζει, ως αυτοτελούς εκπαιδευτικής βαθμίδας και αποδεσμεύοντάς το από το πανεπιστήμιο. Παρεμπιπτόντως, η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο και οι ατελείωτες φροντιστηριακές ώρες που απαιτούνται - και το λέω αυτό, έχοντας διδάξει προσωπικά σε φροντιστήρια - συνιστά πανευρωπαϊκή, αν όχι παγκόσμια, πρωτοτυπία. Το κεφάλαιο Α΄ του παρόντος νομοσχεδίου έρχεται να αποκαταστήσει μια κατάφορη κοινωνική αδικία, μια αδικία που επιλεγμένα, αιφνιδιαστικά, ετσιθελικά υπέστησαν μαθητές των δημοσίων σχολείων και συγκεκριμένες ομάδες εργαζόμενων καθηγητών, μία από τις πολλές «αδικίες» - εντός εισαγωγικών - στις οποίες μας είχε τεχνηέντως συνηθίσει η προηγούμενη συγκυβέρνηση, εφαρμόζοντας ανηλεώς την επιχείρηση «σοκ και δέος» ή αλλιώς δόγμα του μνημονιακού σοκ. Καμμία εξήγηση δεν δόθηκε στον ελληνικό λαό για ποιο λόγο καταργήθηκαν οι συγκεκριμένες ειδικότητες, αφήνοντας στα μισά του δρόμου δεκάδες χιλιάδες μαθητές, στέλνοντάς τους στην αγκάλη της ιδιωτικής εκπαίδευσης, στέλνοντας δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς στην επισφάλεια της διαθεσιμότητας. Το συγκεκριμένο νομοθέτημα - τερατούργημα ήταν κομμένο και ραμμένο ακριβώς στα μέτρα του μνημονιακού ζυγού, με πλήρη και αγαστή συνεργασία των ντόπιων και ευρωπαϊκών κορακιών της λαιμητόμου του νεοφιλελευθερισμού, ενός νεοφιλελευθερισμού, που κατ' επίφαση αγαπά την ελευθερία, μια ελευθερία την οποία φυσικά επιφύλασσε μόνο στους λίγους και εκλεκτούς, ενώ για την πλειονότητα των πολιτών επιφύλασσε τη δουλεία της επισφαλούς εργασίας, της χαμηλόμισθης σκλαβιάς, της ανεργίας, της παντελούς έλλειψης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Το παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, σε συνδυασμό με το νόμο που την προηγούμενη εβδομάδα οι κυβερνητικές παρατάξεις των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ υπερψήφισαν - και αναφέρομαι στο νόμο του Υπουργού κ. Κατρούγκαλου - κάνει το λιγότερο, σε σχέση με το ηθικά ύψιστο χρέος που έχουμε απέναντι στην ελληνική κοινωνία, μια κοινωνία που όλα αυτά τα χρόνια δεινοπάθησε, λοιδορήθηκε, κατηγορήθηκε, σύρθηκε στο πεζοδρόμιο της ανημποριάς και της ανεργίας, της κακουχίας, της φίμωσης της γνώμης και πάλι της ανεργίας. Ύψιστο πρόταγμα, αντιθέτως, της παρούσας Κυβέρνησης είναι η πλήρης εργασιακή αποκατάσταση όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων, όλων των κατοίκων της επικράτειας, για να μπορέσει επιτέλους ξανά η χώρα να βαδίσει περήφανη το δρόμο που της πρέπει, σε μια Ευρώπη που της αρμόζει, σε μια υφήλιο στης οποία τα ιδανικά θα ξαναχαράξουμε μετά από αιώνες το δρόμο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Σκούφα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», σαράντα εννέα μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γυμνάσιο της πανέμορφης Μάνδρας Αττικής. Σας καλωσορίζουμε. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Τασούλας.
«Ωραία καλοκαιριάτικη μέρα, γυρίζω στα στενά χαριτωμένα δρομάκια του Ήτον, μπαίνω στην κοσμοξάκουστη σχολή, όπου σπουδάζει, από το δημοτικό ως το γυμνάσιο, η αριστοκρατία της Αγγλίας. Ανεβαίνω παλιές σαρακοφαγωμένες σκάλες, μπαίνω στις αίθουσες, ρίχνω μια ματιά στα κελιά όπου μένουν οι εσωτερικοί μαθητές, περνώ μακρινούς, σκοτεινούς διαδρόμους, σαν να βρίσκομαι σε μοναστήρι. Και τα καλογεράκια εδώ φορούν υποχρεωτικά από το δημοτικό σχολειό φράκο και αψηλό καπέλο. Αυτό είναι το ράσο τους. Στο Ήτον ο αγέρας είναι πηχτός από ψυχές. Τέτοια συμπύκνωση πεθυμιάς και νοσταλγίας νιώθεις αναπνέοντας τον αγέρα τούτο στο Ήτον. Όλοι σχεδόν οι αρχηγοί του εγγλέζικου έθνους τους τελευταίους αιώνες πέρασαν εδώ, μέσα στους τοίχους τούτους και τις πρασινάδες, την παιδική και εφηβική τους ηλικία, και τούτες οι κλειστές αυλές κι οι τριζοκοπούσες παμπάλαιες σκάλες και το γιασεμί τούτο, που ανθίζει στις δοξαρωτές πόρτες θα 'μειναν σε όλη τους τη ζωή η μεγάλη τους αγιάτρευτη νοσταλγία. Φεύγοντας από το ιερό τούτο περιαύλι, ένιωσα πως έσμιξε με τον αγέρα του για πάντα πια και μια δική μου λαχτάρα. Να έρθει μέρα να αποκτήσει και η ράτσα μας τέτοια αυστηρή και χαρούμενη σχολή αρχηγών. Έρχονται εδώ οι πιο εκλεκτοί νέοι της Μεγάλης Βρετανίας. Όταν τελειώνουν το γυμνάσιο, μένουν δυο - τρία χρόνια, για να αποκτήσουν την αρμονία, τη σωματική, πνευματική, ψυχική γύμναση. Τίποτ' άλλο. Έπειτα, αν θέλουν, συνεχίζουν ειδικές σπουδές, φοιτώντας σε πανεπιστήμια, σε νομικές σχολές, σε πολυτεχνεία. Στην Οξφόρδη και στο Κέιμπριτζ δεν παίρνουν δίπλωμα ειδικού. Παίρνουν δίπλωμα ανθρώπου. Σε ένα εξοχικό σπίτι το καλοκαίρι είχα γνωρίσει το σοφό, ιστορικό και εξαίσιο άνθρωπο Φίσερ. Ως Υπουργός Παιδείας, επί Λόιντ Τζορτζ, είχε ψηφίσει το νόμο που ευκόλυνε τους εκλεκτούς νέους του λαού να μπαίνουν δωρεάν και να σπουδάζουν στα κολλέγια της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ. Ήταν περήφανος για το νόμο αυτό και προσδοκούσε πλούσιους τους καρπούς του. Οι φτωχοί αυτοί νέοι, μου έλεγε, παίρνοντας έτσι την ανώτατη εγγλέζικη μόρφωση, είναι προορισμένοι να κυβερνήσουν αργότερα, μαζί με τους αριστοκράτες και τους αστούς, τη βρετανική αυτοκρατορία». Ποιος είναι αυτός, ο οποίος λαχτάρησε και έγραψε το '41 στο βιβλίο του «Αγγλία» να αποκτήσει και η χώρα μας μια τέτοια σχολή αρχηγών; Ο Νίκος Καζαντζάκης. Προφανώς, ο Νίκος Καζαντζάκης θα έχει να περιμένει πολύ εις την εκπλήρωση αυτής της λαχτάρας, γιατί ούτε εμείς ούτε προφανώς εσείς αποδίδετε παρόμοια σημασία στην εκπαίδευση. Η εκπαίδευση από τη Μεταπολίτευση και μετά είναι ένα πεδίο ασκήσεως δημαγωγίας. Είστε η τελευταία πράξη αυτού του δράματος, το οποίο πράγματι το ξεκινήσαμε εμείς, μόνο που στο τέλος της θητείας μας και πάνω σε δύσκολες εποχές αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε κάποιες οάσεις, κάποιους θύλακες αριστείας, κάποιους θύλακες διόρθωσης όλης αυτής της δημαγωγίας, της ευκολίας, του λαϊκισμού, της επικράτησης του συνδικαλισμού και κάναμε ένα νόμο, τον οποίο τον ψηφίσαμε με θαυμαστή πλειοψηφία. Εσείς, που αποτελείτε την τελευταία πράξη του Μεταπολιτευτικού δράματος, άξιοι συνεχιστές της δικής μας ατολμίας, αλλά σε βαθμό ζενίθ, ολοκληρώνετε αυτό που δεν μπορέσαμε εμείς. Ολοκληρώνετε την αποδόμηση της παιδείας, την αποθέωση της ευκολίας, την επικράτηση του συνδικαλισμού. Και το κάνετε απλούστατα γιατί είστε γνήσια τέκνα της Μεταπολίτευσης. Είστε εκείνοι οι οποίοι θεωρούν ότι μόνο οι ίδιοι εκπροσωπούν λαό, λες και ο ομιλών δεν εκπροσωπεί λαό, με δύο χέρια, δύο πόδια, δύο αφτιά. Άνθρωποι ψήφισαν κι εμάς και επιτρέψτε μου να θεωρώ ότι δικαιούμαι εξίσου μ' εσάς, να έχω αντίθετες απόψεις από εσάς. Μόνο που εγώ δεν καταδέχομαι να είμαι τόσο κόλακας. Ειλικρινά, απορώ πώς καταδέχεστε να είστε τόσο κόλακες, να χαϊδεύετε τόσο πολύ τα αφτιά. Να μιλάτε για τους πολλούς, γιατί ξέρετε προφανώς ότι αυτοί ενδιαφέρουν πολιτικά και να αγνοείτε το γεγονός ότι η παιδεία δεν είναι στίβος άσκησης δημοκρατίας, με την έννοια της πλειοψηφίας, αλλά είναι ένας στίβος ανηφορικός, ο οποίος, βάσει του Συντάγματος, σε προετοιμάζει για τη ζωή, η οποία δεν είναι εύκολη. Σου δίνει ηθική, πνευματική, φυσική διαπαιδαγώγηση, εθνική και θρησκευτική διαπαιδαγώγηση, όπως λέει το Σύνταγμα, που ακόμη ισχύει και στο οποίο ορκιστήκαμε όλοι είτε με θρησκευτικό όρκο είτε με τον λόγο της τιμής μας. Απορώ μ' εσάς πώς σήμερα, αυτήν την εποχή που η χώρα στενάζει για αξιοσύνη, για διάκριση και επιβράβευση της διάκρισης, κάνετε τέτοιο δραματικό και αντιδραστικό πισωγύρισμα, σε εποχές, οι οποίες έχουν την αφετηρία τους στο 1981. Θυμάμαι αίφνης το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ που δημοσιεύθηκε στην «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» τον Αύγουστο του '81 να λέει ακριβώς τα ίδια μ' εσάς, τα ίδια που είπε ο Πρωθυπουργός, ότι δηλαδή η παιδεία είναι το θεμέλιο της μεγάλης αλλαγής, ότι εμείς θα καταργήσουμε τους τόνους, θα κάνουμε απλούστερη την ορθογραφία. Προς Θεού, μην κουραστούν τα παιδιά, μην και δυσαρεστηθούν. Έτσι, όλος αυτός ο εκπαιδευτικός ετατισμός, όλος αυτός ο εκπαιδευτικός λαϊκισμός πήρε μια τέτοια ορμή και μια τέτοια φόρα, η οποία προφανώς οδήγησε τους νέους στα φροντιστήρια και κανείς δεν τόλμησε να αντιστρέψει αυτήν την πορεία, παρά μόνο τα τελευταία δύο χρόνια, μέσα στην οιμωγή, μέσα στη μέγγενη της οικονομικής δυσπραγίας της χώρας καταφέραμε να δημιουργήσουμε κάποιους θύλακες σωστής αντιμετωπίσεως των παιδευτικών αναγκών της χώρας, ενισχύοντας και επαναφέροντας τα πρότυπα σχολεία, ενισχύοντας την αξιοκρατία στην εκπαίδευση. Όλα αυτά, σαν το διάβολο που φοβάται το λιβάνι, τα απορρίπτετε και επαναφέρετε τα πράγματα στην πρότερη κατάσταση. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Δεν είναι αυτό εκείνο το οποίο θα σπρώξει την Ελλάδα μπροστά και θα την κάνει ανταγωνιστική. Γιατί είπε η κυρία που μίλησε προηγουμένως ότι ο σκοπός μας είναι μία άλλη Ευρώπη, μια άλλη υφήλιος. Ναι, αλλά η Ευρώπη, η άλλη, δεν υπάρχει παρά μόνο στα δικά σας τα μάτια και η άλλη υφήλιος ζηλεύει και διεκδικεί τις πρακτικές της Ευρώπης, η οποία δεν έχει καμμία σχέση ούτε με τον λαϊκισμό ούτε με την ευκολία. Σήμερα σε ένα μεγάλης κυκλοφορίας γαλλικό περιοδικό, το «ΜARIANNE», δημοσιεύεται ένα άρθρο με τίτλο «Η σφαγή των αθώων» για να κατακρίνει τον Γάλλο Πρόεδρο Ολάντ, ο οποίος, μεταξύ των άλλων, στην εκπαιδευτική του μεταρρύθμιση καταργεί από τις μεγάλες σχολές, τις grandes écoles - αυτές που βγάζουν τους ηγέτες της Γαλλίας - τις λεγόμενες δήθεν νεκρές γλώσσες, τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά. Και όλη η πνευματική ελίτ της Γαλλίας και όλοι οι σοβαροί άνθρωποι ανησυχούν γι' αυτή την υποβάθμιση της παιδείας, η οποία συνιστά «σφαγή των αθώων». «Σφαγή των αθώων» συνιστά η κατάργηση των προτύπων σχολείων, η κατάργηση της αξιολόγησης, η επαναφορά του άβατου ως άσυλου, δήθεν, στα πανεπιστήμια και η αιχμαλωσία των πρυτανικών αρχών στις συνδικαλιστικές φοιτητικές οργανώσεις. Ένα δείγμα αυτής της επιστροφής στο λαϊκισμό και στη δημαγωγία και στην ευκολία είναι και η μοίρα που επεφύλαξε η παρούσα Κυβέρνηση στη γεραρά Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων. Την κατήργησε εντελώς - αρχικά - ενώ είναι η πρώτη δημόσια σχολή από το 1833, που λειτουργεί με δωρεά των αδερφών Ζωσιμαδών και ιδιαίτερα με το κληροδότημα του Νικολάου Ζωσιμά. Σήμερα, υπάρχει μία ασθενής παρηγορία εκ μέρους της Κυβέρνησης, έναντι αυτού του ανομήματος. Επαναφέρει μόνο το γυμνάσιο της Ζωσιμαίας Σχολής, χωρίς να επαναφέρει και το λύκειο, με αποτέλεσμα η λύση να είναι λειψή. Ζητώ, κύριε Υπουργέ, να επαναφέρετε και το γυμνάσιο και το λύκειο της Ζωσιμαίας Σχολής, όπως σας το ζητά ο Δήμος Ιωαννιτών, ο Σύλλογος Αποφοίτων Ζωσιμαίας και ο Σύλλογος Διδασκόντων, με αιτιολογημένες παραστάσεις τους, τις οποίες και θα μου επιτρέψετε να καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Τασούλας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είμαστε σε μία δύσκολη περίοδο για τη χώρα, για πολλούς λόγους, τους οποίους εγώ θα συνόψιζα εις το ότι δεν έφερε το «τρισκατάρατο» μνημόνιο την κρίση, αλλά η κρίση έφερε το μνημόνιο. Και σε αυτή την κρίση η Αριστερά έχει ίση, για να μην πω μεγαλύτερη, συμμετοχή από ό,τι έχουν οι πάντες. Γιατί είναι μία κρίση, η οποία οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία, λόγω ακριβώς λαϊκισμού, παροχών και παροτρύνσεων για παροχές. Για να θυμηθώ κι εγώ τον Παλαμά, θα σας πω ότι είναι εντυπωσιακός ένας στίχος του, που μιλάει για παρακμιακές εποχές. «Και ήταν καιροί που η Πόλη» - η Κωνσταντινούπολη - «πόρνη σε μετάνοιες ξενυχτούσε και τα χέρια της δεμένα τα κρατούσε και καρτέραγ' ένα μακελάρη… και καρτέραγε τον Τούρκο να την πάρει». Με αυτό το νομοσχέδιο επιτείνετε την εμφάνιση μιας χώρας, η οποία έχει τα χέρια της δεμένα. Δένετε τα χέρια της χώρας, έναντι του μέλλοντος, έναντι του ανταγωνισμού, έναντι της πραγματικότητος. Μια χώρα που δένει μόνη της τα χέρια της έναντι του ανταγωνισμού και του διεθνούς περιβάλλοντος δεν θα βγει από την κρίση. Όμως, εάν εσείς θέλετε μια χώρα με τα χέρια της δεμένα να καρτεράει τον μακελάρη της, κάποιοι άλλοι δεν την θέλουν έτσι κι αυτοί είμαστε εμείς. Κι εμείς δεν είμαστε ούτε περιβόητοι ούτε μνημονιακοί ούτε ολετήρες. Είμαστε κάποιοι που αντιληφθήκαμε τα λάθη μας και προσπαθούμε, χωρίς να λαϊκίζουμε, να τα διορθώσουμε. Και θα λύσουμε τα χέρια της χώρας, από το δέσιμο, που και με αυτό τα νομοσχέδιο τής προκαλείτε.
Ευχαριστούμε, κύριε Τασούλα. Εάν είχα γραφεί ομιλητής, θα σας απαντούσα ως προς τη χρήση των όσων είπατε για τον Καζαντζάκη, όταν περιέγραψε τις άγριες ταξικά και κοινωνικά συνθήκες της βικτωριανής και μεταβικτωριανής Αγγλίας. Δεν έχω το δικαίωμα. Γιατί αδικήσατε και όσα ανέφερε ο μεγάλος Καζαντζάκης για τα ζητήματα αυτά. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Αμανατίδης. Ακολουθεί η κ. Κεραμέως, έπεται η κ. Τζούφη, και τελειώνουμε με τον κ. Κικίλια και με τις δευτερολογίες από δύο λεπτά όσων εκ των αγορητών και εισηγητών θέλουν να πάρουν τον λόγο. Ύστερα, θα ακολουθήσει, αν δεν θέλει ο κύριος Υπουργός ή άλλος από τα υπουργικά έδρανα να πάρει τον λόγο, η ονομαστική ψηφοφορία. Ορίστε, κύριε Αμανατίδη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω την ενέργεια αυτών που έχουν δέσει τη χώρα χειροπόδαρα μέσα από ένα Αγγλικό Δίκαιο και με ένα μνημόνιο που υπόκειται στο Αγγλικό Δίκαιο και που έχουν υποθηκεύσει το μέλλον αυτής της χώρας. Πώς λέγεται αυτό που τολμάει να πει ότι εμείς δένουμε την παιδεία; Αυτό είναι στη δική σας κρίση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώ εδώ και πολλές ώρες, την προσπάθεια των ομιλητών, οι οποίοι σήμερα το πρωί βρήκαν έναν κοινό παρονομαστή. Ο κοινός παρονομαστής ήταν να κρατήσουν τη βαθιά αντιμεταρρύθμιση την οποία εφάρμοσαν, όχι μόνο τα τελευταία χρόνια που την επέτειναν, αλλά κι όλα τα προηγούμενα τριάντα χρόνια. Ο κοινός παρονομαστής είναι το ξεπούλημα και η μη υπεράσπιση του καθολικού δημόσιου δικαιώματος της δωρεάν παιδείας. Θα ήθελα να αναφερθώ σε συγκεκριμένες αναφορές. Εκείνο είναι το κοινό σημείο όλων αυτών. Γιατί όσο έφτιαχναν πέντε και δέκα πρότυπα σχολεία, τόσο στη Βουλή ψήφιζαν μέτρα, τα οποία υποβάθμιζαν συνολικά το δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό της παιδείας, για όλους τους μαθητές. Όσο έλεγαν ότι έκαναν άλλο ένα πρότυπο σχολείο, τόσο έκοβαν από την παιδεία, τόσο έκοβαν τους αντισταθμιστικούς θεσμούς αγωγής, τόσο έκοβαν τις παράλληλες τάξεις, τόσο έκοβαν την ενισχυτική διδασκαλία, τόσο έκοβαν από τον προϋπολογισμό των σχολικών επιτροπών για τα σχολεία, τόσο έκοβαν από τα χρήματα για τη θέρμανση, τόσο έκοβαν από την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, τόσο έκοβαν από τους διορισμούς, τόσο περισσότερο συγχώνευαν σχολεία χωρίς κριτήρια, μόνο με οικονομίστικα κριτήρια, όσα τους έλεγε η τρόικα, τόσο περισσότερο έδιωχναν μαθητές από την επαγγελματική εκπαίδευση για να τους στείλουν στην κατάρτιση. Και προέβαλαν μπροστά ότι εμείς κάναμε πρότυπα. Δεν ψηφιστήκατε ούτε εσείς ούτε η Κυβέρνηση για να κάνει μόνο πρότυπα. Η Κυβέρνηση, βάσει του Συντάγματος, έχει την υποχρέωση να υπερασπιστεί το καθολικό δημόσιο δικαίωμα της παιδείας για όλους τους μαθητές. Και θα έλεγα ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. Το φύλλο συκής έχει καταπέσει. Δεν υπάρχει καμμία δικαιολογία απ' αυτή την πολιτική. Και βεβαίως, κύριε Λοβέρδο, θα λέμε συνέχεια «καταργείται» και «καταργείται» και «καταργείται», γιατί ακριβώς χτίσατε ένα μνημονιακό καθεστώς, όπου καταρρέει η παιδεία. Έχουμε υποχρέωση να την αναστηλώσουμε, βεβαίως, μέσα από την κατάργηση των μνημονιακών σας νόμων. Μας κατηγορείτε ότι δεν καταργούμε το μνημόνιο και όταν λέμε καταργούμε εκείνο και φέρνουμε διατάξεις θεραπευτικές πάνω στο Σώμα της πολυτραυματισμένης παιδείας, τότε μας λέτε ότι λέμε μόνο «καταργείται, καταργείται». Θα πρέπει να συνηθίσετε στις θετικές παρεμβάσεις που θα κάνει αυτή η Κυβέρνηση για την παιδεία. Άκουσα τις ομιλίες και του κ. Φορτσάκη και της κ. Μπακογιάννη. Ουσιαστικά, λένε ότι για το χάλι που έχουμε στην παιδεία δεν φταίει κανείς άλλος. Φταίνε οι συνδικαλιστές, φταίει η Αριστερά. Δεν φταίει μια πολιτική που μας έφερε σ' αυτό. Δεν φταίει η πολιτική της υποχρηματοδότησης. Δεν φταίει η πολιτική του αυταρχισμού που με τον ευφημιστικό τίτλο - που δεν ισχύει στην πραγματικότητα - «αξιολόγηση» προσπάθησαν να περάσουν με βίαιο τρόπο την πολιτική τους μέσα στα σχολεία, στραγγαλίζοντας την παιδαγωγική ελευθερία. Δεν φταίνε αυτοί. Φταίνε οι συνδικαλιστές, φταίει η Αριστερά. Πάντως, δεν φταίει το κακό το ριζικό μας και ούτε ο Θεός μας μισεί. Φταίει η συγκεκριμένη πολιτική, την οποία καταδίκασε ο ελληνικός λαός στις 25 Ιανουαρίου που ανέδειξε το ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση. Και αυτή την υποχρέωση έχουμε: Να επουλώσουμε τις πληγές. Ακούσαμε ότι «η αριστεία είναι το κολλέγιο των φτωχών». Ακούσαμε και για «λαθραίες αποσκευές». Η κ. Βούλτεψη τα είπε αυτά. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέχθηκε με ένα καθαρό πρόγραμμα παιδείας, το οποίο απηύθυνε σε όλα τα σχολεία, σε όλους τους εκπαιδευτικούς, σε όλη την κοινότητα και σε όλη την κοινωνία. Με βάση αυτό το πρόγραμμα ψηφιστήκαμε και μ' αυτό θα πορευθούμε. Όμως, η ουσία όλων των επιχειρημάτων είναι αυτό που είπε ο κ. Φορτσάκης. Θα το πω και θα σταματήσω με τα σχόλια. Λέει: «Καταργείτε τα πρότυπα και έτσι δεν αφήνετε το μαθητή να διεκδικεί και να κερδίζει μέσω των εξετάσεων ένα άρτιο εκπαιδευτικό περιβάλλον». Αλίμονο αν η υποχρέωση της πολιτείας εξαντλείται στο να κάνει δέκα σχολεία με άρτιο εκπαιδευτικό περιβάλλον, έτσι ώστε και εκεί ο μαθητής να πηγαίνει με εξετάσεις. Είμαστε πλήρως αντίθετοι. Έχετε δίκιο. Έχουμε άλλο αξιακό σύστημα. Εμείς θέλουμε παιδεία κι άρτια εκπαιδευτικά περιβάλλοντα για όλους τους μαθητές και τα σχολεία μας θέλουμε να δουλεύουν σαν πρότυπα όλα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το «Grexit» στην παιδεία και τα κλειστά σχολεία, τα οποία εφάρμοσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, είναι αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της πολιτικής τους. Θέλω, όμως, να σας πω: Διάλογος, διάλογος, διάλογος, διάλογος. Μας κατηγορούν, όχι για διάλογο και ο κ. Μητσοτάκης για αξιοκρατία. Με ποιο διάλογο ο κ. Μητσοτάκης και ποια αξιοκρατία έβγαλε σε διαθεσιμότητα τους καθηγητές, οι οποίοι είχαν μεταπτυχιακά; Και μάλιστα, ταπεινωτικά, ενώ εξαιρέθηκαν αυτοί που είχαν διδακτορικά, την επόμενη μέρα η τρόικα τούς επέβαλε και ήρθε ο κ. Μητσοτάκης - εδώ καθόταν - και εκατό ανθρώπους από την τεχνική εκπαίδευση, που είχαν διδακτορικά τους ξαναέθεσε σε διαθεσιμότητα, ενώ τους είχε εξαιρέσει. Είναι αλήθεια ή ψέματα; Για ποια αξιοκρατία, λοιπόν, μιλάει όταν λέει ότι σέβεται τους άξιους; Δεν είναι άξιος αυτός που έχει διδακτορικό; Δεν είναι άξιος αυτός που έχει δύο πτυχία; Πώς του συμπεριφερθήκατε; Και τελικά πρέπει να αποφασίσετε. Πρέπει να αρθούν οι τομείς αυτοί ή όχι; Πριν που άκουσα τον κ. Φορτσάκη είπε «ναι, να αρθούν». Άκουσα την κ. Μπακογιάννη και ήταν τελείως αντίθετη. Εν πάση περιπτώσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς έχουμε τη διάθεση να κάνουμε διάλογο. Τα μέτρα αυτά ήταν επείγοντα. Θέλω όμως να σας πω ποιο στόχο θα υπηρετήσουμε. Ο στόχος που θέλουμε να υπηρετήσουμε σαν ΣΥΡΙΖΑ είναι η καθολικότητα του δικαιώματος στη μόρφωση, σε ένα δημόσιο ποιοτικό εκπαιδευτικό σύστημα με δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή κι εκπαίδευση κι ενιαία δωδεκάχρονη υποχρεωτική για όλα τα παιδιά, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις. Στην παιδεία - εμπόρευμα εμείς αντιπαραθέτουμε την παιδεία - δημόσιο αγαθό, στην παιδεία του ατομικισμού και του φεμινισμού, αντιπαραθέτουμε την παιδεία των ουμανιστικών αξιών, με στόχο την κεντρική συνειδητοποίηση του ατόμου που οδηγεί στη χειραφέτησή του. Όσον αφορά την τράπεζα θεμάτων, έχω αναφερθεί στην τοποθέτησή μου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ λίγο στο ρόλο της εκπαίδευσης εν συντομία και για το σύστημα επιλογής στελεχών. Η συνέντευξη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πώς εφαρμόστηκε στη χώρα μας; Είναι η διαδικασία με την οποία μετρούσαν τα αντικειμενικά, έβαζαν τους εκπαιδευτικούς να δηλώσουν τα σχολεία και μετά ερχόταν η συνέντευξη. Ουσιαστικά, καθορίζοντας με τα δέκατα σε ποιο ακριβώς σχολείο θα πάει ποιος. Κατέπεσε. Τι πιο λογικό να κρίνει ο σύλλογος διδασκόντων, στον οποίο ήταν ο εκπαιδευτικός τον υποψήφιο διευθυντή; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Βεβαίως, δεν πρέπει να γίνει αντιπαραθετική η αξιολόγηση αυτή. Δηλαδή η ψήφιση του ενός να μην αποκλείει τον άλλον. Το δεύτερο είναι ότι θα μπορούσε ίσως να πάει σε όλα τα σχολεία του αρμόδιου ΠΥΣΔΕ να μπορεί να κάνει ο διευθυντής αίτηση. Κι επίσης έχω αμφιβολίες ως προς το να δημιουργήσουμε προς το παρόν τους διευθυντές ή οποιουσδήποτε σαν ένα εκλεκτορικό σώμα ή ένα σώμα το οποίο θα ψηφίζει για τους διευθυντές στην εκπαίδευση. Ωστόσο, προς το παρόν αρκούμαι και στο μεταβατικό στάδιο, το οποίο έχει πει το Υπουργείο Παιδείας και οι όποιες αρνητικές εξελίξεις θα έχουμε νομίζω ότι θα ληφθούν υπ' όψιν έτσι ώστε να διευθετηθούν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εκπαίδευση διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο για την ατομική και κοινωνική ευημερία των πολιτών της κοινωνίας. Κοινό αίτημα είναι η εκπαίδευση υψηλής ποιότητας για όλους. Ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι καταλυτικός. Σημαντικός συντελεστής ο εκπαιδευτικός στην ποιότητα της εκπαίδευσης, άμεσα συνδεδεμένος με την ανάπτυξη των παιδιών, τα οποία παιδιά είναι το μέλλον της κάθε χώρας και η συνέχεια της κοινωνίας. Επομένως με την εξασφάλιση της επαγγελματικής ικανοποίησης των εκπαιδευτικών τα επίπεδα ποιότητας και ανάπτυξης εκπαίδευσης θα μπορούσαν να αυξηθούν με ένα σταθερό και συνεχή τρόπο, ενώ η απουσία επαγγελματικής ικανοποίησης οδηγεί σε επαγγελματική εξουθένωση με δυσάρεστες συνέπειες για την εκπαίδευση στο σύνολό της. Καταλυτικός είναι και ο ρόλος της διοίκησης του σχολείου που μπορεί να αυξήσει την επαγγελματική ικανοποίηση των εκπαιδευτικών. Ο τρόπος που η κάθε πολιτεία προσεγγίζει το ζήτημα διεύθυνσης σχολείου, αντικατοπτρίζει τη φιλοσοφία και τη στοχοθυσία της για τον θεσμό αυτό. Η πολιτεία στο πρόσωπο του διευθυντή ανέθεσε το καθήκον να οργανώνει και να συντονίζει το σχολικό γίγνεσθαι. Όμως, η έλλειψη ουσιαστικής σχολικής αυτονομίας, η απουσία διοικητικής κατάρτισης, η προβληματικότητα του τρόπου επιλογής τους, καθιστούσαν τους διευθυντές απλούς διαχειριστές της σχολικής πραγματικότητας με ρόλο κυρίως οργανωτικό κι εμμονή στην τήρηση των άνισων εντολών.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα πω αυτό και θα κλείσω. Στο πλαίσιο υπάρχουν κι άλλα που θα ήθελα να πω, ωστόσο, πρέπει να αρκεστώ να πω ότι νομίζω πως πρέπει να γίνει επανακαθορισμός του ρόλου του συλλόγου διδασκόντων για το διευθυντή της σχολικής μονάδας. Νομίζω ότι πρέπει να γίνει επανακαθορισμός του ρόλου του συλλόγου διδασκόντων και του διευθυντή σχολικής μονάδας. Είναι απαραίτητο να γίνει αυτό και ίσως θα έπρεπε να προηγηθεί του τρόπου επιλογής των ελεγκτών εκπαίδευσης, ώστε η εκπαιδευτική μονάδα της καινοτομίας, της κεντρικής αυτονομίας, της συλλογικής ευθύνης να γίνει πραγματικότητα αφ' ενός και αφ' ετέρου να υπάρχει ισορροπία και συνέπεια ανάμεσα στο τι ζητείται από έναν διευθυντή σχολείου, στο πώς επιλέγεται αυτός για να το εκπληρώσει και στο πόσα περιθώρια αυτονομίας έχει. Δεν θα αναφερθώ στο τι υπάρχει στα άλλα κράτη της Ευρώπης, έχω πει τις προτάσεις μου για το πώς νομίζω ότι πρέπει να γίνεται η επιλογή διευθυντών, όπως και η επιλογή διευθυντών εκπαίδευσης. Δύο προτάσεις, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω, απλώς για να τις ακούσει ο κύριος Υπουργός. Η μία είναι η εξής: Όταν το σχολείο καταργείται, ο διευθυντής που φεύγει από τη θέση του, νομίζω θα έπρεπε να πάει σε κενή θέση διευθυντή.
Κύριε Υπουργέ, ο συντοπίτης σας έχει να σάς πει δύο προτάσεις.
Με ακούει, δεν πειράζει. Επίσης, κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι θα πρέπει και για τον Έβρο, μιας και εκεί αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με την Κεφαλλονιά, θα έπρεπε να δείτε θετικά το αίτημα το οποίο έχουν. Όσον αφορά το τέμενος, νομίζω είναι κάτι τυπικό και θα πρέπει να λήξει με τη σύμφωνη γνώμη όλων, αν και ορισμένοι άνοιξαν το θέμα επί της ουσίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα πετύχει. Η παιδεία είναι ο απαραίτητος, βασικός μοχλός μέσα από τον οποίο μπορούμε να βγούμε από το μνημόνιο και να οδηγήσουμε τη χώρα στην ανάπτυξη. Και αυτό θα το πετύχουμε.
Ευχαριστούμε, κύριε Αμανατίδη. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Νίκη Κεραμέως. Στη συνέχεια θα μιλήσει ο κ. Κικίλιας και θα κλείσουμε με την κ. Μερόπη Τζούφη. Ύστερα θα ρωτήσει ο κ. Λαμπρούλης, όπως ήδη το θέσαμε, αν θέλουν εκ των αγορητών τον λόγο για μία δίλεπτη δευτερολογία. Κυρία Κεραμέως, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα εστιάσω τις παρατηρήσεις μου στα πρότυπα πειραματικά σχολεία και αυτό λόγω της ιδιαίτερης απαξίωσης που επιφυλάσσει το παρόν σχέδιο νόμου σε ένα θεσμό που έχει προσφέρει στη χώρα μας για πάνω από εκατόν πενήντα χρόνια υψηλή ποιότητα δημόσιας, δωρεάν και πρωτοποριακής εκπαίδευσης. Κατά την άποψή μου, με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις σας προβάλλετε, δυστυχώς, ένα περιχαρακωμένο εκπαιδευτικό πρότυπο, το οποίο οδηγεί στον εξισωτισμό προς τα κάτω, που αντιστρατεύεται νησίδες δημιουργίας, ευελιξίας και διαφορετικότητας στη δημόσια εκπαίδευση. Μιλώ, λοιπόν, για απαξίωση του θεσμού των πρότυπων σχολείων για τρεις βασικά λόγους. Πρώτον, απαξίωση λόγω της κατάργησης των περισσοτέρων πρότυπων σχολείων και της αυθαίρετης επιλογής πέντε μόνο σχολείων ως προτύπων με μόνο κριτήριο τη λεγόμενη ιστορικότητά τους. Θα ήθελα να κάνω μερικά σχόλια επ' αυτού. Ο αριθμός των πέντε προτύπων σχολείων για όλη την ελληνική επικράτεια είναι εξαιρετικά χαμηλός, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτήν τη στιγμή λειτουργούν εξήντα πρότυπα σχολεία σε όλη την επικράτεια. Αντί, λοιπόν, να είμαστε εδώ και να συζητάμε σήμερα πώς τα εξήντα θα τα κάνουμε διακόσια ή τριακόσια, συζητάμε πώς από τα εξήντα πήγαμε στα πέντε γυμνάσια και στα τέσσερα λύκεια. Δεύτερον, κύριοι Υπουργοί, νομίζω ότι οφείλετε μια απάντηση για τον λόγο που όλα, με εξαίρεση ενός, τα πρότυπα σχολεία που επιλέξατε βρίσκονται στην Αττική. Όλα τα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδος δεν έχουν δικαίωμα σε πρότυπα; Στη Ρόδο, στη Μυτιλήνη, στη Πάτρα όπου υπάρχουν αυτήν τη στιγμή πρότυπα με ποια αιτιολογία στερείτε από τους μαθητές εκεί τη δυνατότητα να φοιτήσουν σε ένα πρότυπο σχολείο; Τρίτον, γιατί η ιστορικότητα είναι κριτήριο επιλογής της διατήρησης πρότυπων σχολείων; Γιατί η ιστορικότητα αποτελεί εχέγγυο ποιότητας; Και ας υποθέσουμε ότι πράγματι αποτελεί εχέγγυο ποιότητας, γιατί αποκλείεται άλλα εξίσου ιστορικά σχολεία; Γιατί για παράδειγμα αποκλείεται το Γεννάδειο, ιδρυθέν το 1836; Μιλώ για απαξίωση του θεσμού λόγω της αντικατάστασης των εξετάσεων με τη διαδικασία της κλήρωσης. Οι εισαγωγικές εξετάσεις, που αφορίζετε ανάμεσα σε άλλα εξαιτίας του δήθεν ψυχολογικού τραυματισμού των μαθητών, δεν είναι παρά μια συνήθης σχολική αξιολόγηση από την οποία μόνο κερδισμένος μπορεί να βγει ένας μαθητής. Σε κάθε περίπτωση εναπόκειται στον κάθε γονιό να αποφασίσει αν το παιδί του θα ωφεληθεί από τη διαδικασία των εξετάσεων. Όμως, εσείς ως Κυβέρνηση οφείλετε να διασφαλίσετε σε όλους την ευκαιρία να εγγραφούν σε πρότυπο σχολείο, οφείλετε να δώσετε σε όλους την ευκαιρία να φοιτήσουν σε ένα αταξικό σχολείο που ενισχύει την κοινωνική κινητικότητα. Ωστόσο, με τη θεσμοθέτηση της κλήρωσης ως τρόπου εισαγωγής στα σχολεία αυτά στερείτε κάθε τέτοιο δικαίωμα. Καταστρατηγείτε την ισότητα ευκαιριών και εν τέλει βάλετε κατά των ασθενέστερων κοινωνικά τάξεων, αυτών που μέχρι σήμερα είχαν δικαίωμα σε ισότητα των ευκαιριών. Γυρνάτε, κύριοι Υπουργοί, την παιδεία στη δεκαετία του '80. Να σας θυμίσω πώς γίνονταν τότε ορισμένες κληρώσεις στα πειραματικά σχολεία. Γίνονταν με τη λεγόμενη «μέθοδο του ψυγείου». Εννοώ κανονικού ψυγείου. Οι κλήροι που ήθελαν οι αρμόδιοι να τραβηχτούν, έμπαιναν στο ψυγείο πριν την κλήρωση για να είναι αρκετά κρύοι και να τους ξεχωρίσει έτσι ο αρμόδιος. Όμως, παρά τη συστηματική προσπάθεια αποδόμησης των εξετάσεων ως τρόπου εισαγωγής στα σχολεία αυτά, τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους και θα σας πω μόνο δύο στοιχεία που καταδεικνύουν την κοινωνική αποδοχή και την επιτυχία του θεσμού των εξετάσεων. Πρώτο στοιχείο. Ο αριθμός των διαγωνιζομένων στις τελευταίες εξετάσεις ήταν τριπλάσιος από τις διαθέσιμες θέσεις και ήταν αυξημένος κατά 30% σε σχέση με το 2012-2013. Δεύτερο στοιχείο. Μετά την εισαγωγή των εξετάσεων του 2011, οι διακρίσεις των πρότυπων πειραματικών σχολείων αυξήθηκαν κατά 600% με 700%. Μάς είπε την Παρασκευή ο κύριος Πρωθυπουργός ότι επιλέγετε την κλήρωση ως τρόπο εισαγωγής γιατί θέλετε, δήθεν, να έχετε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα. Όμως, η αλήθεια είναι ότι αντιστρατεύεστε τις εξετάσεις, αντιστρατεύεστε τα τεστ δεξιοτήτων, όπως αντιστρατεύεστε και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των σχολικών δομών, γιατί έχετε ενοχοποιήσει την αριστεία, γιατί έχετε προκρίνει τη λογική της ήσσονος προσπάθειας. Σε κάθε περίπτωση, κύριοι Υπουργοί, αν θέλετε να έχετε ένα πραγματικά αντιπροσωπευτικό δείγμα, τότε δεν έχετε κανέναν απολύτως λόγο να καταργήσετε τα εξήντα πρότυπα σχολεία που λειτουργούν σήμερα πάρα πολύ καλά. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να διαλέξετε πεντακόσια για παράδειγμα από τα υπάρχοντα δώδεκα χιλιάδες κλασικά σχολεία και να εφαρμόσετε στα σχολεία αυτά τις όποιες νέες μεθόδους, τους όποιους πειραματισμούς. Τότε θα έχετε πραγματικά ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα. Τρίτον, απαξίωση του θεσμού λόγω της διαδικασίας και της έλλειψης διαλόγου που επελέγη για την προετοιμασία και την υποβολή του παρόντος σχεδίου νόμου. Εξαρχής το θέμα των προτύπων πειραματικών σχολείων αντιμετωπίστηκε από το Υπουργείο με μία προχειρότητα και μία - συγχωρείστε μου - ιδεοληψία. Αλλεπάλληλες αντικρουόμενες εξαγγελίες. Μία καταργούνταν τα πρότυπα σχολεία, μία δεν καταργούνταν, μία καταργούνταν εν μέσω σχολικής χρονιάς και μία καταργούνταν την επόμενη χρονιά. Επίσης, δεν υπήρξε καμμία προηγούμενη διαβούλευση με τους φορείς. Δεν υπήρξε καμμία δημόσια διαβούλευση επί του σχεδίου νόμου. Δεν υπήρξε καμμία μελέτη του ισχύοντος καθεστώτος, πόσω μάλλον όταν πρόκειται για ένα καθεστώς που είχε ψηφιστεί στη Βουλή με πρωτοφανή πλειοψηφία 5/6. Τέλος, πήγαμε σε ένα σχέδιο νόμου με τη μορφή κατεπείγοντος, το οποίο λίγο έλειψε να μην συζητηθεί καν στην επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορούμε κάθε τόσο να προβαίνουμε σε ριζικές αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, χωρίς να έχουμε δει πρώτα τι λειτουργεί και τι όχι, χωρίς να έχουμε δει πρώτα τι χρήζει διόρθωσης. Τον διάλογο αυτό ζητάει η εκπαιδευτική κοινότητα, τον διάλογο αυτό ζήτησαν οι δύο χιλιάδες πολίτες που βρέθηκαν χθες στο Μαρούσι σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το παρόν σχέδιο νόμου. Όμως, εσείς κύριοι Υπουργοί, φοβάμαι ότι δεν θέλετε να διορθώσετε, δεν θέλετε να μάθετε από τυχόν λάθη του παρελθόντος. Θέλετε απλώς να καταργήσετε οτιδήποτε το δημιουργικό και το διαφορετικό. Και τα πέντε πρότυπα, κύριοι Υπουργοί, που διατηρείτε σήμερα είναι ένα απλό πρόσχημα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Μπορεί σήμερα τα θέματα της παιδείας να φαντάζουν δευτερευούσης σημασίας σε σχέση με τα θέματα της οικονομίας. Είναι, όμως, στην πραγματικότητα άκρως πιο σημαντικά. Από την εκπαίδευση που θα δώσουμε στους μαθητές μας εξαρτάται το μέλλον αυτού του τόπου και το μήνυμα που πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να περνάμε στους μαθητές, είναι ότι αυτό που μετράει στη ζωή είναι η προσπάθεια, είναι οι υψηλοί στόχοι, είναι η επιδίωξη να γινόμαστε κάθε μέρα και καλύτεροι. Όμως, εσείς κύριοι Υπουργοί, με το παρόν νομοσχέδιο, τους λέτε ότι όλα αυτά δεν έχουν σημασία κι ότι τελικά στη ζωή αρκεί κανείς να είναι μέτριος και να είναι και τυχερός και σε αυτό θα μας βρείτε απέναντί σας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Κεραμέως. Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Κικίλιας.
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι προηγούμαι στη σειρά.
Εγώ βρήκα εδώ προτελευταίο ομιλητή τον κ. Κικίλια και τελευταία ομιλήτρια την κ. Τζούφη. Ήδη έχει αναγγελθεί.
Κυρία συνάδελφε, αν θέλετε να προηγηθείτε, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Είθισται να κλείνει ένας Βουλευτής της Συμπολίτευσης, γι' αυτό το έκανε αυτό ο κύριος Πρόεδρος.
Ορίστε, κύριε Κικίλια, έχετε τον λόγο.
Κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε εδώ σήμερα. Είναι βαθιά ιδεολογικό το θέμα. Απλά, θα ήθελα να το εξηγήσω για τους συναδέλφους, γιατί θεωρώ ότι είναι αδύνατον να μελετήσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο εισηγείται ένα νομοσχέδιο ένας Υπουργός στη Βουλή, αν δεν μελετήσει τον ίδιο. Γι' αυτό και εγώ έκανα μια προσπάθεια να μελετήσω τον κύριο Υπουργό. Επειδή πιστεύω ότι τα νομοσχέδια για την παιδεία αφήνουν πίσω τους μεγάλα προβλήματα όταν δεν είναι προϊόντα πολιτικής σύγκλισης, προσπάθησα να καταλάβω από τα γραπτά του, από τα κείμενά του, από τα βιβλία του γιατί νομοθετεί έτσι, ποιος ο λόγος να τίθεται απέναντι σε όλους εμάς, τους Βουλευτές των υπολοίπων κομμάτων, την κοινωνία, τους καθηγητές, τους πρυτάνεις κ.λπ.. Είμαι βέβαιος, λοιπόν, ότι το σχέδιο νόμου είναι μια πρώτη απόπειρα να εγκαθιδρύσει ο κ. Μπαλτάς εκείνα που θέλει στην παιδεία σε σχέση με την ιδεολογία του ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιοι τη λένε ιδεοληψία. Δεν θέλω να προκαλέσω. Η ελληνική παιδεία και κυρίως η ελληνική ανώτατη εκπαίδευση, κατά τη γνώμη μου, κινδυνεύει άμεσα από το σοκ του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού. Είναι κάτι το οποίο ο κύριος Υπουργός προσπάθησε να αποφύγει, φοβάμαι όμως ότι το επιβάλλει ουσιαστικά με την ισότιμη εκπαίδευση, αλλά προς τα κάτω. Δηλαδή, πρόκειται για μια ισοτιμία ίσων προς τα κάτω, ενώ αντίθετα στην Ευρώπη και τον κόσμο νοείται η ισοτιμία με την παροχή ευκαιριών στα παιδιά για αριστεία. Φυσικά, λίγοι γνωρίζουν τον κύριο Υπουργό από την προηγούμενη ενασχόλησή του ως καθηγητή της φιλοσοφίας στο Πολυτεχνείο. Υποθέτω ότι έτσι ενδεχομένως τον γνώρισε ο κύριος Πρωθυπουργός. Θεωρώ ότι ο κύριος Υπουργός είναι γοητευτικός ως ομιλητής και ενδεχομένως καταιγιστικός στα επιχειρήματά του. Δεν αντιλέγω. Γράφει ο ίδιος για τον εαυτό του ότι είναι απλώς - θα συμφωνήσω μάλλον - περίπλοκος, μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος, με διδακτορικό δίπλωμα στη φυσική θεωρητική των υψηλών ενεργειών. Ο ίδιος, επίσης, περιπαίζοντας λέει ότι δεν διαθέτει τυπικά προσόντα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, έξι λεπτά δεν μου είπατε; Εγώ δεν είμαι εισηγητής.
Κύριε Κικίλια, εγγραφήκατε εκτός καταλόγου. Εγώ αυτό βρήκα εδώ πέρα. Αυτό μου παρέδωσε ο κ. Μητρόπουλος.
Δεν μπορώ σε τρία λεπτά να μιλήσω. Αν θέλετε, μπορώ να κατέβω.
Συνεχίστε την παρέμβασή σας και ολοκληρώστε την όσο το δυνατόν πιο σύντομα.
Βλέπετε ότι δεν έχω πρόθεση για αντιπαράθεση.
Καμμία αντιπαράθεση! Εγώ σας εξηγώ τι συμβαίνει με βάση τον Κανονισμό. Συνεχίστε την ομιλία σας, για να μη χάνετε χρόνο.
Καλώς. Κύριε Υπουργέ, πιστεύω ότι παραδίδετε την παιδεία σε μια μειοψηφία - αυτή είναι η πραγματικότητα - συνδικαλιστική, δυστυχώς, και άκρατου κομματικού συντηρητισμού. Το κάναμε και εμείς αυτό το λάθος σε παρελθόντα έτη. Πιστεύω ότι θεωρείτε ότι πρέπει να είναι συμμέτοχος και συναυτουργός το κόμμα στη διαμόρφωση του νομοσχεδίου και της παιδείας και να έχει εξουσία σε αυτόν τον χώρο. Δυστυχώς μιλάμε για μειοψηφίες στις οποίες παραδίδετε τα ΑΕΙ, απελπιστικά μικρονοϊκές, οι οποίες αντιτίθενται ευθέως απέναντι στις πλειοψηφίες. Το ομολογείτε, άλλωστε, και ο ίδιος στο βιβλίο σας, το 2001, με τίτλο «Αντικείμενα και όψεις εαυτού». Λέτε ότι, σε ό,τι έχει να κάνει με τους φοιτητές σας, επιθυμείτε τη μεθοδική εξαπάτηση των μαθητών διά της παραλείψεως. Ακριβώς με την ίδια αυτή φιλοσοφική, ενδεχομένως, μέθοδο ακολουθήσατε και σήμερα την παράλειψη της αλήθειας. Παραπλανείτε λέγοντας ότι εκδημοκρατίζετε τα ΑΕΙ. Ξέρετε πολύ καλά ότι βιαστικά και γρήγορα, με προχειρότητα, αποσπασματικότητα, πολλές φορές και εμμονή, η οποία εγώ καταλαβαίνω ότι προέρχεται από την ιδεολογία σας, θέλετε να επιστρέψετε την ανώτερη εκπαίδευση σε εποχές - το είπαν και οι συνάδελφοι - του 1980, χωρίς να θέλω να προσβάλλω άλλα κόμματα και παρατάξεις. Αυτή είναι, όμως, μια πραγματικότητα. Τολμώ να χρησιμοποιήσω ξανά και μια δική σας φράση: «Ένα παλαιοημερολογίτικο απολίθωμα». Το θυμάστε; Το είπατε εσείς αυτό, κύριε Υπουργέ, όταν περιγράψατε πώς νιώσατε ως αριστερός όταν κατέρρευσε η σοβιετία. Άρα, λοιπόν, παίζοντας με τις λέξεις και τα φιλοσοφικά κείμενα, η πραγματικότητα είναι ότι κατεδαφίζετε και ανατρέπετε αυτό για το οποίο κόμματα, παρατάξεις, εκπαιδευτικοί έβαλαν πολύ νερό στο κομματικό κρασί τους και τελικά αποφάσισαν και εισήγαγαν ως νομοσχέδιο κάτι το οποίο λειτούργησε τα τελευταία χρόνια στην παιδεία. Επαναλαμβάνω, παίρνοντας πάλι δικά σας κείμενα του 1982, ότι, όπως λέτε, εισάγετε μια διαδικασία στην εκπαίδευση την οποία εσείς θεωρείτε ως σοσιαλιστική αύξηση στην παραγωγή τούβλων. Δικά σας λόγια είναι αυτά, κύριε Υπουργέ. Έτσι και με το κατεπείγον νομοσχέδιο παραδίδετε την παιδεία στους συνδικαλιστές, αλλά τους κακώς εννοούμενους πλέον, αυτούς οι οποίοι εκπροσωπούν πλέον μόνο τον εαυτό τους και μια μικρή ομάδα γύρω τους, που διψούν για εξουσία και δεν έχουν πραγματική σχέση πλέον με την κοινωνία, την ανάπτυξη και τη δημοκρατία. Κύριε Υπουργέ, κομματικές οργανώσεις έχουν όλες οι νεολαίες, δυστυχώς, μέσα στα πανεπιστήμια. Τις επικροτώ και τις ενισχύω ως προς την καλώς εννοούμενη λειτουργία τους. Εδώ πέρα, όμως, ξαναβάζουμε τη διαπλοκή ανάμεσα σε καθηγητές και φοιτητές. Έχω δει εγώ τους καθηγητές πανεπιστημίων.
Κύριε Κικίλια, σας παρακαλώ συντομεύετε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ για την ανοχή σας. Κύριε Υπουργέ, πιστεύω ότι είσαστε ενάντια στη λογική των ευρωπαϊκών χωρών, θεωρώντας ότι οι διαδικασίες τους υποτάσσονται στον καπιταλισμό. Μάλιστα εσείς ο ίδιος έχετε πει για τον σοσιαλισμό ότι δεν είναι πράσινα άλογα. Συμφωνώ ότι δεν είναι πράσινα άλογα. Ούτε η παιδεία είναι κόκκινα άλογα. Θα ήθελα να σας θερμοπαρακαλέσω, εσάς ως καθηγητή, εμπνευσμένο ενδεχομένως, να σκεφτείτε για ένα λεπτό γιατί όλοι οι άλλοι εδώ μέσα και έξω θεωρούν ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχει βάση ιδεοληψίες, έχει βάση, ενδεχομένως, γεγονότα άλλων εποχών και δεκαετιών, γιατί πρώτη φορά σύσσωμη η Αντιπολίτευση, αλλά και μεγάλα κοινωνικά στρώματα είναι ενάντια σε αυτήν την αντιμεταρρύθμιση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Θέλετε να κάνετε παρέμβαση, κύριε Υπουργέ;
Θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού. Μία ολόκληρη ομιλία ήταν αφιερωμένη σε μένα.
Εντάξει, κύριε Υπουργέ. Έχετε τον λόγο για δύο λεπτά μόνο. Σύντομα σας παρακαλώ, γιατί ακολουθεί η τελευταία ομιλήτρια εκ του καταλόγου και μετά όποιος από τους εισηγητές - δεν μας έχει έρθει εικόνα ακόμα - επιθυμεί για δίλεπτη δευτερολογία. Έχετε τον λόγο.
Δύο σημεία. Το πρώτο σημείο είναι ότι μπορεί να είμαι πολλά πράγματα, αλλά δεν είμαι νομοσχέδιο. Οπότε, τα όσα γραπτά έχω γράψει δεν φιλοδοξούσα να είναι νομοσχέδιο, ώστε να έρθουν συνάδελφοι στη Βουλή να τα συζητήσουμε. Ο κ. Κικίλιας αφιέρωσε ολόκληρη την ομιλία του σε αποσπάσματα από διάφορα δικά μου βιβλία, άρθρα κ.λπ.. Απλώς του υπενθυμίζω ότι τα περισσότερα από αυτά που διάβασε είναι σε ένα βιβλίο βραβευμένο με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής για το 2002, το οποίο προφανώς δεν φιλοδοξούσε να αποτελεί νομοσχέδιο στη Βουλή. Το να συζητάμε άρθρα τέτοιου τύπου ως επιχειρήματα σε ένα άλλο νομοσχέδιο - διότι αυτά που ανέφερα ακροθιγώς για το νομοσχέδιο αφορούν επόμενο νομοσχέδιο και όχι το νυν - δημιουργεί ένα πρόβλημα. Να το πω σε απλούστερα ελληνικά. Είναι σαν να ανέβαινα στο Βήμα, συζητώντας κάποιο θέμα περί παιδείας και να αφιέρωνα όλο τον χρόνο μου για το πώς έπαιζε ο κ. Κικίλιας μπάσκετ. Δεν θα είχατε ένα πρόβλημα όλοι σε σχέση με αυτό; Άρα άμα θέλουμε να κάνουμε πραγματική συζήτηση, καλό είναι να κάνουμε συζήτηση επί πραγματικών νομοσχεδίων και όχι επί των συγγραφέων των νομοσχεδίων, παρ' όλο που είμαι έτοιμος και εδώ και οπουδήποτε αλλού να απαντήσω σε συγκεκριμένη κριτική, βιβλιοκριτική ή οτιδήποτε άλλο σχετικό. Μία ακόμη παρατήρηση. Επί του συγκεκριμένου νομοσχέδιου δεν άκουσα απολύτως τίποτα. Άκουσα για ένα νομοσχέδιο που θα έρθει - τα γνωστά που είπατε και χθες στο κλειστό γυμναστήριο «ΣΠΥΡΟΣ ΛΟΥΗΣ» - και όχι επί του συγκεκριμένου, που είναι σχετικά με το πώς θα μπουν τα παιδιά του χρόνου στην Γ΄ λυκείου, πώς αναδιοργανώνονται τα πρότυπα και πειραματικά και πώς αλλάζει αυτό το περιεχόμενο, τέτοια πάρα πολύ απλά και συγκεκριμένα πράγματα, που είναι κατεπείγοντα για να λειτουργήσει η χρονιά. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Τζούφη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Από τους ειδικούς αγορητές δεν έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον για δευτερολογία έως τώρα, μόνο από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ποταμιού, η οποία με έγγραφό της ζητά την αντικατάσταση της κ. Αντωνάκου από τον κ. Μαυρωτά, ο οποίος θα παρέμβει για δύο λεπτά, στο πλαίσιο της δευτερολογίας. Θα παρακαλούσα πριν κλείσει η κ. Τζούφη να έχει ενημερωθεί το Προεδρείο για το ποιοι από τους ειδικούς αγορητές θα ήθελαν να δευτερολογήσουν για να προχωρήσουμε πιο γρήγορα. Κυρία Τζούφη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, στο τέλος μιας πυκνής διαδικασίας ελπίζω να μην σας κουράσω. Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι το παρόν νομοσχέδιο, που εισάγεται πράγματι με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, με μεγαλύτερη όμως - για να είμαστε ειλικρινείς - του προβλεπόμενου συζήτηση τόσο στις επιτροπές όσο και στην Ολομέλεια, είναι ένα κρίσιμο νομοσχέδιο για την επούλωση των πληγών που άφησαν τα μνημόνια στο εκπαιδευτικό αγαθό. Περιλαμβάνει για τις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης κατεπείγουσες ρυθμίσεις με μεταβατικό, πιλοτικό χαρακτήρα, αφού θα υπάρξει περισσότερος χρόνος διαβούλευσης στο πολυνομοσχέδιο που θα ακολουθήσει και βεβαίως εκτενής διάλογος για τον νέο νόμο - πλαίσιο για τα πανεπιστήμια, όπως ήδη έχει δεσμευτεί δημόσια η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Τις ρυθμίσεις αυτές η Αντιπολίτευση τις αντιμετώπισε αρνητικά, επιθετικά και απαξιωτικά, αφού μας καταγγέλλει για «βαλκανικό επαρχιωτισμό», προαγωγή της λογικής της ήσσονος προσπάθειας ή της δωρεάν αμάθειας, χαλαρή παιδεία, έκπτωση των αξιών, εξοβελισμό της αριστείας, ενίσχυση της μετριότητας, ενώ οι ίδιοι δηλώνουν πίστη στην ισότητα των ευκαιριών για όλους, στην αριστεία, την άμιλλα, τον υγιή ανταγωνισμό, την αξιοκρατία κ.λπ.. Για να δούμε, όμως, ποια είναι η πραγματικότητα από την εφαρμογή των πολιτικών των τελευταίων χρόνων των αντιπάλων μας στην εκπαίδευση και πιο ειδικά από την εφαρμογή των ρυθμίσεων που είχαν επικηρυχθεί και προτείνουμε να αρθούν. Για λόγους οικονομίας του χρόνου θα αναφερθώ μόνο σε δύο θέματα. Το πρώτο είναι η τράπεζα θεμάτων, η υλοποίηση της οποίας οδήγησε σε πολύ υψηλά ποσοστά αποτυχίας. Την πρώτη χρονιά το 10% έμειναν στην ίδια τάξη, το 23% έμειναν μετεξεταστέοι με εκ των υστέρων διόρθωση των βαθμολογιών τουλάχιστον τέσσερις φορές. Τη δεύτερη χρονιά το πρώτο ποσοστό έφτασε στο 16%, ενώ προ της εφαρμογής της ήταν στο 4%. Επομένως είχαμε αύξηση των φροντιστηρίων - έχει καταγραφεί στο 25% - , σημαντικό οικονομικό κόστος για την ελληνική οικογένεια σε περίοδο κρίσης, αλλά και εκτόξευση του άγχους και του ανταγωνισμού σε ευαίσθητες ηλικίες, κυρίως λόγω της σύνδεσης της με την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Επιπρόσθετα είχαμε σημαντική αύξηση της σχολικής διαρροής και διοχέτευσης στον ιδιωτικό τομέα παιδείας με την κρίσιμη επιλογή του ταυτόχρονου κλεισίματος των ΕΠΑΛ. Τα παιδιά οδηγήθηκαν είτε στα ιδιωτικά ΙΕΚ, είτε στην ανεργία, είτε στη μεταγυμνασιακή κατάρτιση, δηλαδή στην απλήρωτη μαθητεία. Ποιοι επλήγησαν; Κυρίως μαθητές υποβαθμισμένων περιοχών, αγροτικών ή εργατικών στρωμάτων, λαϊκών ή μικροαστικών συνοικιών χαμηλών εισοδημάτων. Επομένως παρά τις μεγαλοστομίες περί ισότητας ευκαιριών, πρόκειται για στοχευμένα μέτρα νεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης με ταξικό πρόσημο. Ας δούμε, όμως, και την άποψη ότι η τράπεζα θεμάτων διευρύνει τους ορίζοντες των μαθητών, ενώ εξασφαλίζει και ομοιογένεια της διδακτικής ύλης. Είναι πράγματι έτσι; Είναι αλήθεια αναβάθμιση οι συνεχείς εξετάσεις όπου ο μαθητής μαθαίνει απέξω, «παπαγαλία», τις απαντήσεις επί γνωστού πάνελ ερωτήσεων - μεγάλου όγκου βεβαίως - και χωρίς να τις έχει διδαχτεί; Οδηγείται ή όχι στο να ενδιαφέρεται να βρει τη σωστή απάντηση που αντιστοιχεί στον καλό βαθμό ενώ αδιαφορεί παντελώς για την υπόλοιπη ύλη και τη συνολική γνώση, μακριά από τις αρχές του Διαφωτισμού και της κριτικής μάθησης; Αφαιρείται ή όχι η παιδαγωγική αυτονομία του καθηγητή; Και ποιος μπορεί καλύτερα να ενισχύσει τους μαθητές απ' αυτόν που τους γνωρίζει και που μπορεί να χρησιμοποιήσει την τράπεζα θεμάτων σαν συμπληρωματικό εργαλείο, σύμφωνα και με την πρότασή μας, για την εξασφάλιση της ομοιομορφίας της γνώσης; Και έρχομαι τώρα στο δεύτερο θέμα στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ, στα πρότυπα και πειραματικά σχολεία για τα οποία μίλησαν πολλοί. Τι προβλέπει το νομοσχέδιο; Γίνεται διαχωρισμός των δύο τύπων σχολείων. Για τα πειραματικά καταργούνται οι εξετάσεις και επανέρχεται η διαδικασία της κλήρωσης με την οποία - να θυμίσω - λειτούργησαν τα σχολεία αυτά για είκοσι έξι ολόκληρα χρόνια, μέχρι να τα συμπτύξει ο προηγούμενος νόμος, με την παραγωγή σημαντικού πνευματικού κεφαλαίου, που σήμερα χάρις και στις δικές σας πολιτικές στην μεγάλη τους πλειοψηφία παρέχουν τις υπηρεσίες τους στο εξωτερικό. Ας δούμε, όμως, πιο προσεκτικά σε τι διαφέρουν τα πειραματικά από τα πρότυπα σχολεία, πέραν της ιστορικότητας κάποιων απ' αυτά. Σύμφωνα με τον ορισμό του λεξικού του Ιδρύματος «Τριανταφυλλίδη» τι θα πει πρότυπο; Πρότυπο σημαίνει κάτι που έχει κατασκευαστεί ή οργανωθεί με μια μέθοδο ή με ένα σύστημα νέο και πρωτοποριακό και που μπορεί να αποτελέσει υπόδειγμα για άλλες όμοιες ή ανάλογες κατασκευές και δραστηριότητες, όπου δοκιμάζονται νέοι τρόποι διδασκαλίας και όπου ασκούνται στις μεθόδους διδασκαλίας φοιτητές παιδαγωγικών σχολών. Επίσης, ιστορικά να θυμίσω ότι τα πρότυπα υπήρξαν σχολεία παιδιών του μέσου όρου ή ακόμη και παιδιών με αναπτυξιακές δυσκολίες - όπως τα σχολεία «Μοντεσσόρι» - που με τις δραστηριότητές τους έγιναν πρότυπα για τα άλλα σχολεία. Επομένως και ουσιαστικά οι δύο τύποι σχολείων δεν διαφέρουν στο περιεχόμενο σπουδών. Διαφέρουν μόνο ως προς τον τρόπο εισαγωγής, που προτείνουμε να είναι διαφορετικός για να υπάρξει καλύτερη αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος στα πειραματικά σχολεία και να μπορούν να γενικευτούν τα θετικά αποτελέσματα της λειτουργίας τους σε όλα τα σχολεία της χώρας και σε όλους τους μαθητές με το ιδανικό της ισότιμης εκπαίδευσης για όλους. Αυτό δεν μπορεί να επιχειρείται σε σχολεία με πληθυσμό επιλεγμένο με πολύ ανταγωνιστικές εισαγωγικές εξετάσεις όπως στα πρότυπα. Η προβλεπόμενη δυνατότητα φοίτησης στα πρότυπα σχολεία και παιδιών με ειδικά ταλέντα χωρίς εξετάσεις δεν εφαρμόστηκε ποτέ και η πλειονότητα των παιδιών που φοιτούν στα σχολεία αυτά, αν και δεν φαίνεται να είναι επιλεγμένη με βάση το κοινωνικοοικονομικό τους επίπεδο, είναι σίγουρα επιλεγμένη με την ύπαρξη υψηλού εκπαιδευτικού επιπέδου των γονιών τους. Βέβαια, για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, σε μικρότερο βαθμό αυτό αφορά και αρκετά πειραματικά σχολεία. Εκείνο, όμως, που κυρίως τα διαφοροποιεί και τα χαρακτηρίζει είναι τα πολύ αυξημένα ποσοστά επιτυχίας στις πανελλήνιες εξετάσεις, εφάμιλλα των ιδιωτικών σχολείων. Επομένως, όπως εκ του αποτελέσματος προκύπτει, ο στόχος λειτουργίας τους είναι να αποτελούν ομίλους αριστείας στα δημόσια σχολεία. Γιατί, όμως, η Αριστερά να έχει πρόβλημα με αυτό, αφού εκεί μπορούν να φοιτήσουν παιδιά ευφυή ιδιαίτερα μορφωμένων γονέων από διάφορα κοινωνικοοικονομικά στρώματα; Οι επιφυλάξεις αφορούν σε διάφορα θέματα, όπως αν είναι σωστό οι άριστοι μαθητές να απομακρύνονται από το σχολείο της γειτονιάς και να μην αναμειγνύονται με τα υπόλοιπα παιδιά ώστε όλοι μαζί να προχωρούν. Είναι παιδαγωγικά ορθό να υποβάλλονται και τα χαρισματικά αυτά παιδιά σε σκληρές εξετάσεις - θυμίζω - με φροντιστήρια από το δημοτικό, σε τόσο τρυφερή προεφηβική και εφηβική ηλικία και να στεγνώνουν τη ζωή τους και την καθημερινότητά τους μόνο προσανατολισμένα στην επιτυχία στα μαθήματα; Είναι, ακόμη, σωστό να κουβαλούν τόσο νωρίς το φορτίο της επιτυχίας, την οποία διαρκώς εφ' όρου ζωής θα πρέπει να επιβεβαιώνουν; Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά ανοικτά θέματα προς διαβούλευση σχετικά με τη λειτουργία αυτών των σχολείων, αφού διατυπώνονται και απόψεις από αξιόλογους εκπαιδευτικούς αυτών των σχολείων ότι τα σχολεία αυτά μπορούν να καλλιεργούν την κοινωνικότητα, την καλλιτεχνική δημιουργία χωρίς όμως ακόμη να υπάρχουν αξιόπιστες μελέτες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τι προτείνουμε, λοιπόν; Να συνεχίσουν τα ιστορικά πρότυπα σχολεία τη λειτουργία τους με εισαγωγικές εξετάσεις, όπου υπήρχαν, αλλά ακόμη και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι σεβόμαστε την επένδυση, λάθος ή σωστή, κάποιων παιδιών και των οικογενειών τους στον θεσμό αυτό. Στο ίδιο πνεύμα αντιμετωπίστηκε και το τοπικό θέμα στα Γιάννενα, που προβλέπει τη συνέχιση της λειτουργίας ως προτύπου του Γυμνασίου της «Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων», καθώς έτσι έχει λειτουργήσει μόνο τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ενώ τα προηγούμενα είκοσι έξι είχε λειτουργήσει ως πειραματικό. Πρέπει συμπληρωματικά να αναφέρω - γιατί νομίζω έμεινε αναπάντητο - πως το λύκειο δεν λειτούργησε ποτέ ως πρότυπο μετά το 1963, ως εξατάξιο γυμνάσιο τότε, αλλά ως λύκειο της γειτονιάς και μόλις στις 31-12-2014 μπήκε εμβόλιμη διάταξη για να διορθώσει την, κατά τη γνώμη τού τότε Υφυπουργού Παιδείας, υπηρεσιακή αβλεψία του παρελθόντος, εξαιτίας της οποίας δεν είχε λειτουργήσει ποτέ ως πρότυπο. Βεβαίως, όλη η παραπάνω κατάσταση χρησιμοποιείται προσχηματικά ως μέτωπο εναντίον του δήθεν αναχρονισμού του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ είναι εκπεφρασμένη η βούληση του Υπουργείου για πρότυπο λύκειο, όταν με αντίστοιχες ενέργειες βρεθεί ο κατάλληλος χώρος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Αριστερά δεν πιστεύει στη μετριότητα, αλλά τονίζει ότι καλό σχολείο είναι το δημοκρατικό σχολείο, στο οποίο οι μαθητές συνεργάζονται και δεν καλλιεργείται ο ανταγωνισμός. Η δημοκρατική εκπαίδευση που ονειρευόμαστε απευθύνεται προς όλους και προς τον καθένα ξεχωριστά σύμφωνα με τις δυνατότητές του, χωρίς να υπονομεύει ούτε το δικαίωμα στη γνώση και τη μόρφωση των μη προνομιούχων και λιγότερο ικανών, ούτε όμως και την ευκαιρία της διάκρισης εκείνων που μπορούν να αριστεύσουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, με προσοχή καταγράφουμε τις απόψεις και τις κινήσεις σας. Μόνο λίγες ώρες πέρασαν από την εκδήλωση της πρωτοβουλίας «Παιδεία 2015» με τον τίτλο: «Όχι “Μπαλτά” στην παιδεία» κάνοντας λογοπαίγνιο με το επώνυμο του Υπουργού, που οργάνωσαν άνθρωποι από τον χώρο της παιδείας, υποτίθεται χωρίς κομματικό καπέλο, αλλά γνωστοί για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στις προηγούμενες κυβερνήσεις, μαζί με την επίσημη συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού και των απομειναριών της ΔΗΜΑΡ, στην προσπάθεια να υπονομεύσει όχι μόνο τον ίδιο τον Υπουργό, τον ευπατρίδη της πολιτικής και βραβευμένο από τη Βουλή με το βραβείο της άριστης πανεπιστημιακής διδασκαλίας, αλλά και συνολικότερα την προσπάθεια που κάνει η νέα Κυβέρνηση. Μήπως τελικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό που σας φοβίζει και σηκώνετε ψηλά τα λάβαρα της αντίδρασης στο νομοσχέδιο είναι τα επόμενα νομοθετήματα που θα επακολουθήσουν, κυρίως για την ανώτατη εκπαίδευση, και συνακόλουθα η επαπειλούμενη από εσάς απώλεια της συντριπτικής σας κυριαρχίας στα πανεπιστήμια που έχει επιτευχθεί μέσω συγκεκριμένων θεσμικών ρόλων;
Κυρία Τζούφη, τελειώνετε, σας παρακαλώ. Ήδη έχετε περάσει τον χρόνο σας κατά δύο λεπτά.
Καταληκτικά λοιπόν, πίσω από αυτήν τη συζήτηση για την αριστεία, που αγγίζει τον πυρήνα των ιδεολογικών και πολιτικών διαφορών, μεταξύ της αριστοκρατικής ιδεοληψίας αφ' ενός και της δημοκρατικής αντίληψης για την παιδεία αφ' ετέρου, κρύβεται επί της ουσίας η διαμάχη μεταξύ αυτών που υποστηρίζουν τον μονόπλευρο προσανατολισμό του εκπαιδευτικού συστήματος στην υπηρεσία των λίγων και εκείνων που επιδιώκουν τη διεύρυνσή του, ώστε να μπορέσει να μεταδώσει τα φώτα της παιδείας στους πολλούς, για να έχουν, σύμφωνα με τον Σολωμό, «πάντα ανοικτά πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής» τους, για να αμφισβητούν και να εγείρονται. Ευχαριστώ πολύ.
Με την κ. Τζούφη ολοκληρώνεται ο κατάλογος των ομιλητών. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς για δίλεπτη παρέμβαση και ακολουθεί ο κ. Συντυχάκης. Επίσης, ζήτησε να κάνει μια ολιγόλεπτη παρέμβαση και ο Υπουργός κ. Κουράκης. Κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο, από τη θέση σας παρακαλώ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι πολύ σύντομος. Θα προσπαθήσω να πω πράγματα που δεν ακούστηκαν, γιατί ακούστηκαν πολλά σε αυτήν την Αίθουσα. Θα ξεκινήσω από το γεγονός ότι είναι ενδεικτικό της προχειρότητας του νομοθετήματος ότι στην έκθεση αξιολόγησης συνεπειών, στο δεύτερο κεφάλαιο, που έχει την καταλληλότητα, και συγκεκριμένα στην παράγραφο 2.2, που είναι το κεφάλαιο περί διεθνούς εμπειρίας συνήθως, αυτό είναι κενό στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν υπάρχει καμμία ένδειξη για διεθνή εμπειρία, είναι ουσιαστικά ένα πρωτόγνωρο παγκοσμίως νομοσχέδιο και ελπίζω στα επόμενα να είναι συμπληρωμένο αυτό το κεφάλαιο περί διεθνούς εμπειρίας. Στην επιλογή στελεχών, εδώ θα συμφωνήσω με τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ τον κ. Μπαξεβανάκη - για να μη λέτε ότι διαφωνούμε σε όλα - σε ό,τι αφορά τη μοριοδότηση του δεύτερου πτυχίου στην επιλογή των διευθυντών, όπως επίσης και με την πρόταση του κ. Φορτσάκη που αφορά την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και πώς θα μπορούσαμε να έχουμε στελέχη για την εκπαίδευση από εκεί. Επειδή ακούστηκε το επιχείρημα σχετικά με τις εκλογές των διευθυντών, ότι «εδώ τούς εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας, δεν εμπιστευόμαστε να βγάλουν έναν καλό διευθυντή;», να πω ότι και βέβαια τους εμπιστευόμαστε, όπως εμπιστευόμαστε και τους γιατρούς σε ένα νοσοκομείο, αλλά δεν εκλέγουν τον διοικητή του νοσοκομείου ή τον διευθυντή της κλινικής, ή όπως εμπιστευόμαστε τους αξιωματικούς στον στρατό τους, αλλά δεν εκλέγουν αυτοί τον διοικητή τους. Σε σχέση με το άλλο επιχείρημα που ακούστηκε ότι «εσείς οι καθηγητές στο πανεπιστήμιο γιατί εκλέγετε τον πρύτανή σας;», να πούμε εκεί ότι το πανεπιστήμιο έχει το αυτοδιοίκητο, οπότε με βάση το άρθρο 16 του Συντάγματος, του οποίου είσαστε η κάθε λέξη, αν και δεν το έχετε διαβάσει κάποιοι επιμελώς, αναπόφευκτα θα έπρεπε να κάνει εκλογές. Τέλος, να πω κάποια πράγματα για κάποιες παρενέργειες που δεν έχουν ιδωθεί σε σχέση με την κατάργηση των νομίμων εκλεγμένων συμβουλίων. Υπάρχει υπό την αρμοδιότητα του Υπουργείου το ΕΣΚΑΝ, το Εθνικό Συμβούλιο Καταπολέμησης Ντόπινγκ, το οποίο αν πάψει να λειτουργεί δεν θα γίνονται έλεγχοι ντόπινγκ και αυτό δεν θα είναι καλό. Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, με κάποια λόγια περί δημοκρατίας και αριστείας, επειδή την Παρασκευή η Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας και Καθηγήτρια στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο έκανε μια οξύτατη επίθεση στο Ποτάμι σχετικά με τη δημοκρατία και την αριστεία στα πανεπιστήμια. Το Μετσόβιο Πολυτεχνείο είναι μικρό χωριό και γνωριζόμαστε καλά μεταξύ μας και σε ό,τι αφορά το εκπαιδευτικό έργο του καθενός και το επαγγελματικό αλλά και το ερευνητικό έργο, μια και μιλάμε για αριστεία. Και γνωρίζουμε επίσης καλά πώς χτιζόταν η δημοκρατία στα πανεπιστήμια με βάση αυτά που έλεγε η κ. Φωτίου. Χτιζόταν τούβλο - τούβλο στα γραφεία των ανυπάκουων καθηγητών. Αυτά, όμως, θα έχουμε χρόνο να τα πούμε και στο πολυνομοσχέδιο που θα έρθει, το οποίο ελπίζω να έχουμε περισσότερο χρόνο να το εξετάσουμε, γιατί όλο για διάλογο ακούμε και διάλογο δεν βλέπουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαυρωτά. Τον λόγο έχει ο κ. Συντυχάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σε σχέση με τις τροπολογίες που έχει καταθέσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, δεν γίνεται δεκτή καμμία. Δεν μάς απαντήσατε και πρέπει να μας απαντήσετε για ποιον λόγο δεν κάνετε δεκτές τις τροπολογίες του ΚΚΕ. Ακούστηκαν κάτι πράγματα περί κόστους και πραγματικά υπάρχει ένα θέμα. Αν θέλατε πραγματικά να δείξετε έστω και ένα δείγμα διαφορετικότητας σε σχέση και με αυτά που προεκλογικά λέγατε, θα μπορούσατε για παράδειγμα να ψηφίσετε την τροπολογία για την κατάργηση της ποινικοποίησης των μαθητικών αγώνων, όπως επίσης και την επιμήκυνση της σχολικής χρονιάς εν είδει απειλής για τους αγώνες των μαθητών. Θα μπορούσατε κάλλιστα να δεχθείτε να συνεχίσει η λειτουργία των Σχολών Επαγγελματικής Κατάρτισης Τουρισμού. Εν μέσω τουριστικής περιόδου θα κλείσουν αυτές οι σχολές και θα μείνουν εκατοντάδες παιδιά εκτός. Είναι και άλλα πολλά, τα οποία έχουμε καταθέσει και απορούμε γιατί δεν τα έχετε κάνει δεκτά. Από εκεί και μετά, σε σχέση με ορισμένες τροπολογίες, θα ήθελα να πω ότι τις υπουργικές τροπολογίες τις ψηφίζουμε, εκτός από την τροπολογία με γενικό αριθμό 132 και ειδικό 20, στην οποία δηλώνουμε «παρών». Σε σχέση με την περίπτωση του Βοτανικού, έχουμε να πούμε το εξής: Το ψηφίζουμε, αλλά θεωρούμε ότι τα όσα ακούστηκαν και από τη Χρυσή Αυγή, τη φασιστική οργάνωση, την εγκληματική αυτή οργάνωση, αλλά και από Βουλευτές των ΑΝΕΛ αποτελούν σκοταδισμό. Δείχνουν πραγματικά ποιες είναι οι προθέσεις τους, η αντίληψη και η ιδεολογία τους, αυτών δηλαδή με τους οποίους σήμερα εσείς συνεργάζεστε. Αποτελούν σκοταδισμό αυτά που ειπώθηκαν. Εμείς, παρ' ότι δεν είμαστε υπερασπιστές καμμίας θρησκείας, το δικαίωμα ο άλλος να πιστεύει το υπερασπιζόμαστε. Επίσης, επειδή ακούστηκαν διάφορα, ότι θα συνωστίζονται, ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Να φτιαχτούν και άλλα τζαμιά έτσι ώστε να μη συνωστίζονται.
Κύριε Συντυχάκη, ολοκληρώνετε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Επίσης, σε σχέση με την υπουργική τροπολογία με αριθμό 153, η οποία ήρθε εκπρόθεσμη τώρα στο τέλος, που είναι του κ. Μπαλτά και αφορά το Μέγαρο Μουσικής, επιτρέψτε μου να πω ότι είναι η τέταρτη ρύθμιση που έρχεται και αφορά εκκρεμότητες των εργαζομένων στο Μέγαρο Μουσικής. Οι τρεις προηγούμενες ρυθμίσεις ήταν με την προηγούμενη κυβέρνηση και εσείς φέρνετε την τέταρτη ρύθμιση. Εμείς για τελευταία φορά θα ψηφίσουμε «παρών», όπως ψηφίσαμε και στις προηγούμενες. Εν πάση περιπτώσει, όμως, θα πρέπει αυτή η ιστορία να σταματήσει. Στο κάτω - κάτω, εάν δεν μπορεί να λειτουργήσει το Μέγαρο Μουσικής και δεν μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του απέναντι στους εργαζόμενους, να το αναλάβει το κράτος. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Κύριε Συντυχάκη, σάς παρακαλώ πολύ, ολοκληρώνετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Ήδη έχετε υπερβεί τον χρόνο.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ…
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Πριν δώσω τον λόγο στον κύριο Υπουργό, θέλω να πω ότι εδώ και αρκετή ώρα το Προεδρείο ζήτησε από τους ειδικούς αγορητές να δηλώσουν ποιοι θέλουν να δευτερολογήσουν. Δήλωσαν δύο συνάδελφοι και πήραν τον λόγο. Ανήγγειλα τον Υπουργό μετά τους δύο αγορητές που δήλωσαν ότι θέλουν να δευτερολογήσουν και έρχεστε τώρα εσείς, κυρία Ξουλίδου, να παρέμβετε και ζητάτε δευτερολογία.
Θα εξηγήσω τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ…
Κύριε Πρόεδρε, δεν θέλω να δευτερολογήσω…
Κυρία Ξουλίδου, αφήστε με να εξηγήσω στο Σώμα. Χάνουμε χρόνο τσάμπα.
Δεν μπορείτε να λέτε…
Ακούστε. Εξηγώ στο Σώμα και για τα Πρακτικά, ότι μετά τους δύο αγορητές του Ποταμιού και του ΚΚΕ δεν υπήρχε άλλος εγγεγραμμένος ή δεν είχε δηλώσει κάποιος άλλος και είχα αναγγείλει ήδη τον Υπουργό. Κυρία Ξουλίδου, θέλετε τον χρόνο για δύο λεπτά για τη δευτερολογία. Τον έχετε, συμφωνεί και ο κύριος Υπουργός. Κυρία Ξουλίδου, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά και μετά συνεχίζουμε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θεωρώ ανήκουστο από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος να μας συγκρίνει και να μας ταυτίζει με τη Χρυσή Αυγή, γιατί έχουμε μία κοινή θέση σε αυτό το θέμα. Την αιτιολογήσαμε πλήρως την τοποθέτησή μας, το γιατί θέλουμε να αποσυρθεί. Όχι απλώς δεν ψηφίζουμε, αλλά ζητάμε να αποσυρθεί αυτή η τροπολογία. Είναι άκαιρη, μη σύμφωνη με το παρόν νομοσχέδιο. Είναι μία τροπολογία η οποία δίνει πράσινο φως στην ανέγερση του τεμένους, κάτι που θα έπρεπε ήδη να σας απασχολεί σαν Βουλή και να μας απασχολήσει όλους σαν Κοινοβούλιο από τη στιγμή που έπρεπε εντός εξαμήνου να είχε υλοποιηθεί το έργο και έχει παρέλθει ήδη ενάμισης χρόνος. Επομένως πρέπει να ξαναδούμε τη συμφωνία, αυτήν τη σύμβαση εάν είναι έγκυρη ή άκυρη και ερχόμαστε τώρα εμείς να δώσουμε λαβή να μας λέτε και σκοταδιστές, γιατί μιλάμε βάσει Συντάγματος και το αιτιολογήσαμε πλήρως στην Ολομέλεια; Θέλω να πάρει πίσω αυτό το πράγμα ο κύριος εισηγητής. Δεν αρμόζει στους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Συντυχάκη, πρέπει να σας πω για την τροπολογία που λέτε να μη λειτουργούν τιμωρητικά οι μαθητικές κινητοποιήσεις - συγγνώμη, δικό μου λάθος δεν πρόλαβα να το πω - ότι προβλέπεται στο πολυνομοσχέδιο ρύθμιση ακριβώς για αυτό το θέμα. Δεν συμφωνούμε, όμως, με τη θέση σας για τη μη αναπλήρωση των ωρών διακοπής. Έχουμε προτείνει ένα άλλο τρόπο, όχι με παράταση σχολικού έτους. Σε αυτό το σημείο διαφωνούμε. Επίσης, πρέπει να σας πω για τις ΕΠΑΣ Τουρισμού ότι διαφωνούμε στο να παραταθεί επ' αόριστο. Στο πολυνομοσχέδιο προβλέπεται παράταση για ένα έτος, γιατί θέλουμε η μαθητεία κάποια στιγμή να πάει στη μεταλυκειακή φάση, δηλαδή στα ΙΕΚ. Με αυτήν την έννοια το βάλαμε. Τώρα, όσον αφορά τη συζήτηση που επικεντρώθηκε γύρω από τα πρότυπα.
Με συγχωρείτε, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, λίγο ησυχία παρακαλώ. Να ολοκληρώσει ο Υπουργός, να ακουστεί η άποψή του, οι απαντήσεις που ενδεχομένως θέλει να δώσει, για να περάσουμε κατόπιν αυτού στην ψηφοφορία. Κάντε λίγη ησυχία.
Είπανε πάρα πολλοί συνάδελφοι εκεί που έχουμε πέντε πρότυπα, να γίνουν περισσότερα. Να γίνουν στις γειτονιές, να επεκταθούν. Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνονται στην ουσία οι συνάδελφοι τι λένε. Ένα σχολείο που είναι πρότυπο - και αυτά που κρατάμε ως πρότυπα, τα υπόλοιπα είναι πειραματικά και έχουν άλλο χαρακτήρα - είναι σχολείο με επιλεγμένο… [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εάν ενοχλώ, να σταματήσω κύριοι συνάδελφοι.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, λίγη ησυχία από τα έδρανα εδώ, εκ δεξιών όπως βλέπω.
Δεν κάνω φασαρία. Μόνο ακούω.
Είπα συνάδελφοι, όχι συνάδελφε.
Ακούγοντας, πώς να κάνω φασαρία;
Μετά, όμως, διαμαρτύρεστε για τον χρόνο και για την καθυστέρηση της ψηφοφορίας. Συνεχίστε, κύριε Κουράκη.
Λέω, λοιπόν, ότι όσοι ξέρουμε πώς λειτουργούσαν τα πρότυπα, είναι σχολεία με επιλεγμένο διδακτικό προσωπικό, είναι σχολεία χωρίς εκπαιδευτικά κενά, με ενισχυμένη υποδομή και εξοπλισμό και επιπλέον έχουν ένα μαθητικό δυναμικό το οποίο έχει επιλεγεί από εξετάσεις. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι ουσιαστικά ζητάτε σε όλη την Ελλάδα να γίνουν αυτές οι νησίδες ενισχυμένης μαθητικής διδασκαλίας και όπως αντιλαμβάνεστε αυτό - αναφέρομαι στους κυρίους συναδέλφους κυρίως του Ποταμιού - είναι θέμα διαφορετικής κοσμοθεωρίας. Η δική μας η αντίληψη είναι ότι δεν μπορούμε να ανεχθούμε σε όλα τα άλλα τα σχολεία να υπάρχουν διδακτικά κενά, γιατί δεν μπορούμε ενδεχομένως να τα καλύψουμε όλα, αλλά τα πρότυπα να μην έχουν διδακτικά κενά. Και όταν είπατε - νομίζω ότι το είπε η εισηγήτρια σας - στις γειτονιές αν είναι δυνατόν να υπάρχει ένα πρότυπο, καταλαβαίνετε ότι σε αυτήν τη γειτονιά - και μάλιστα έχουν μπει με εξετάσεις - ένα καλό δυναμικό θα πάει σε αυτά τα σχολεία για να γίνουν ακόμη καλύτεροι μαθητές και οι υπόλοιποι μαθητές που θα είναι στα άλλα τα σχολεία καταλαβαίνετε ότι θα έχουν μόρφωση, κατά τη δική σας αντίληψη, λιγότερη. Εμείς τι λέμε; Λέμε ότι τα σχολεία είναι πειραματικά, γιατί εφαρμόζουν πειραματικές μεθόδους, ώστε να εξαπλωθούν σε όλα τα σχολεία, άρα πρέπει να έχουν ένα τυχαίο δείγμα πληθυσμού, αλλά να αναγνωρίζουμε κάτι το οποίο το έχει πει η κοινωνιολογία της εκπαίδευσης από τη δεκαετία του '50. Ότι όταν υπάρχουν τέτοιου είδους εξεταστικές διαδικασίες, αναλογικά τα παιδιά από τα φτωχά λαϊκά στρώματα συμμετέχουν πολύ λιγότερο στο τέλος, δηλαδή επιτυγχάνουν πολύ λιγότερο. Και γιατί επιτυγχάνουν λιγότερο; Για δύο ουσιαστικούς λόγους: Πρώτον, γιατί το οικογενειακό περιβάλλον των φτωχών κοινωνικών στρωμάτων δίνει πολύ λιγότερα ερεθίσματα σε όλα τα επίπεδα σε αυτά τα παιδιά, άρα, προσέρχονται με λιγότερα εφόδια και δεύτερον, γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα να υποστηριχθούν με φροντιστήρια και άλλα μέσα, ώστε να ανταγωνιστούν τον υπόλοιπο μαθητικό πληθυσμό. Άρα εξ ορισμού μιλάμε για ένα ξεσκαρτάρισμα - συγχωρέστε για τη λέξη - προκειμένου να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Μιλάμε δηλαδή, αν είμαστε υπέρ ενός σχολείου που θα δίνει σε όλα τα παιδιά δυνατότητα και μάλιστα, σύμφωνα με τη δική μας την αντίληψη, πρέπει να προχωρήσουμε τις ζώνες εκπαιδευτικής προτεραιότητας σε χαμηλά κοινωνικά στρώματα, σε γειτονιές όπου τα παιδιά έχουν λίγα προσόντα, που σημαίνει περισσότεροι καθηγητές, περισσότερη ενθάρρυνση, ώστε να αμβλύνουμε τις κοινωνικές διαφορές. Αυτή είναι η διαφορά μας. Μάλιστα, κλείνοντας, θα έλεγα ότι αυτά τα λένε όσοι έχουν ασκήσει διοίκηση στο Υπουργείο Παιδείας, που κατέβασαν μέσα σε τέσσερα χρόνια το ποσοστό του ΑΕΠ που δίνεται στην εκπαίδευση από το 3,5% στο 2,7%, όταν έχουν απολύσει ή δεν έχουν προσλάβει τριάντα χιλιάδες εκπαιδευτικούς - δηλαδή έχουμε τριάντα χιλιάδες λιγότερους εκπαιδευτικούς - , όταν έχει καταργηθεί, στην ουσία, η ενισχυτική διδασκαλία, η παράλληλη στήριξη, η τάξη υποδοχής, όταν καταργήσανε την τεχνική εκπαίδευση και πέταξαν δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς σε διαθεσιμότητα και είκοσι δύο χιλιάδες μαθητές έξω από την τάξη. Τολμάνε, λοιπόν, όλοι αυτοί να μιλάνε για αριστεία και για άριστα σχολεία! Καταστρέφουμε όλη την εκπαίδευση στην πραγματικότητα, παραδίδουμε παιδιά έξω από το σχολειό, στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και μετά μιλάμε για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Υπάρχουν συγκεκριμένα data, δεδομένα πλέον για να μιλάμε για το ποιος ενισχύει ή όχι τη δωρεάν και τη δημόσια παιδεία. Αντί όλου αυτού, προβάλλουν το φύλλο συκής και μιλάμε για πρότυπα και για αριστεία. Ο ελληνικός λαός καταλαβαίνει πολύ καλά ότι τα μέτρα τα οποία προτείνουμε, είναι μέτρα που απευθύνονται σε όλον τον πληθυσμό και μάλιστα - το έχω χρησιμοποιήσει κι άλλη φορά - με μια μεροληπτική, θετική διάκριση υπέρ αυτών που το έχουν πιο πολύ ανάγκη. Ναι, εδώ είμαστε μεροληπτικοί. Θα φροντίσουμε να είμαστε μεροληπτικοί. Γιατί - και θα κλείσω με αυτό - ο Αριστοτέλης είχε πει: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των άνισων». Δεν μπορείς σε ανθρώπους που ξεκινάνε από διαφορετικές άνισες αφετηρίες, να λες ότι δίνεις ίσες ευκαιρίες. Πρέπει να είσαι μεροληπτικός με θετικό τρόπο για την ενίσχυση όλων αυτών που έχουν ανάγκη. Αυτοί είμαστε κι αυτό είναι το πρόγραμμά μας!
Ευχαριστούμε τον κ. Κουράκη. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια εκπαίδευση και άλλες διατάξεις» και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Για τα άρθρα 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27 και 28 θα διεξαχθεί στη συνέχεια ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Για τα άρθρα 32 και 33 επίσης θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 131 και ειδικό 19 ως έχει;
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 131 και ειδικό 19 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο.
Κύριε Πρόεδρε, παραβιάζετε τον Κανονισμό. Δεν υπάρχει τέτοια ψηφοφορία. Αυτό είναι παραβίαση του Κανονισμού.
Για την τροπολογία με γενικό αριθμό 135 και ειδικό 23 θα διεξαχθεί, επίσης, ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 130 και ειδικό 18 ως έχει;
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 130 και ειδικό 18 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 136 και ειδικό 24 ως έχει;
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 136 και ειδικό 24 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 153 και ειδικό 37 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 153 και ειδικό 37 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 145 και ειδικό 30 ως έχει;
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 145 και ειδικό 30 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο άρθρο 11 του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 142 και ειδικό 27 ως έχει;
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 142 και ειδικό 27 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 155 και ειδικό 38 ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 155 και ειδικό 38 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίασή μας, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» τριάντα μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Ληξουρίου Κεφαλληνίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίζουμε με την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας. Επί των άρθρων 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 32, 33 και επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 135 και ειδικό 23 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια εκπαίδευση και άλλες διατάξεις» έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας από Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Ως προς την προβλεπόμενη διαδικασία, επιθυμώ να σας υπενθυμίσω τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής, η ψηφοφορία με ονομαστική κλήση διεξάγεται όταν υποβληθεί αίτηση που υπογράφεται από το 1/20 του όλου αριθμού των Βουλευτών. Μετά το πέρας της συζήτησης του συγκεκριμένου θέματος, γίνεται η εκφώνηση των ονομάτων των υπογραφόντων την αίτηση Βουλευτών. Αν δεν συμπληρωθεί ο απαιτούμενος ελάχιστος αριθμός παρόντων Βουλευτών από τους υπογράφοντες, η αίτηση θεωρείται ότι δεν υποβλήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής. Αν διαπιστωθεί ότι υπάρχει ο ελάχιστος αριθμός των υπογραφόντων, η συνεδρίαση διακόπτεται υποχρεωτικά και γίνεται σχετικά ανακοίνωση στον χώρο του Βουλευτηρίου. Δέκα λεπτά μετά την ανακοίνωση επαναλαμβάνεται η συνεδρίαση, βάσει του άρθρου 72 παράγραφος 3 του Κανονισμού της Βουλής. Στο σημείο αυτό θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Παρών. Ο κ. Θεόδωρος Φορτσάκης. Παρών. Ο κ. Ιωάννης Πλακιωτάκης. Παρών. Ο κ. Αθανάσιος Μπούρας. Παρών. Ο κ. Χρήστος Κέλλας. Παρών. Ο κ. Τιμολέων Κοψαχείλης. Παρών. Η κ. Φωτεινή Αραμπατζή. Παρούσα. Ο κ. Χρήστος Μπουκώρος. Παρών. Ο κ. Παναγιώτης Μηταράκης. Παρών. Ο κ. Κωνσταντίνος Αχ. Καραμανλής. Παρών. Ο κ. Κωνσταντίνος Γκιουλέκας. Παρών. Ο κ. Κωνσταντίνος Κατσαφάδος. Παρών. Ο κ. Γιώργος Κουμουτσάκος. Παρών. Ο κ. Εμμανουήλ Κόνσολας. Παρών. Ο κ. Απόστολος Βεζυρόπουλος. Παρών. Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί των άρθρων 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 32, 33 και επί της τροπολογίας 135/23 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια εκπαίδευση». Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 6, οι αποδεχόμενοι τα άρθρα του σχεδίου νόμου και την τροπολογία λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι τα άρθρα του νομοσχεδίου και την τροπολογία λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Καλούνται επί του καταλόγου η κ. Δριτσέλη Παναγιώτα από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Κεφαλογιάννης Ιωάννης από τη Νέα Δημοκρατία. Σας ενημερώνω, επίσης, ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ή τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο οι συνάδελφοι τους επί των άρθρων και της τροπολογίας του νομοσχεδίου. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου αργά για να είναι ευκρινής και η ψήφος των συναδέλφων, επειδή η πρόταση συμπεριλαμβάνει περισσότερα του ενός άρθρα και για να διευκολυνθεί και το έργο των ψηφολεκτών στην καταμέτρηση των ψήφων.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κύριους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Να προχωρήσουμε στην άλλη συνεδρίαση, κύριε Πρόεδρε. Να αρχίσει η άλλη συνεδρίαση.
Κύριε Δριβελέγκα, επειδή βάζετε το ζήτημα, θα κάνουμε ένα δεκάλεπτο διάλειμμα. Εν τω μεταξύ θα τρέχει η καταμέτρηση των ψήφων. Θα κάνουμε δεκάλεπτο διάλειμμα και ακολουθεί η έναρξη της συζήτησης επί της πράξης νομοθετικού περιεχομένου.
Με συγχωρείτε, αλλά η ανακοίνωση μπορεί να γίνει και κατά τη διάρκεια της διακοπής. Μπορείτε εσείς να κηρύξετε την έναρξη της άλλης συνεδρίασης.
Το γνωρίζω, κύριε Δριβελέγκα, αλλά έχουμε ήδη συνεννοηθεί για ένα δεκάλεπτο διάλειμμα και αμέσως μετά θα ξεκινήσουμε. Εν τω μεταξύ, οι ψηφολέκτες θα συνεχίσουν τη δουλειά τους. Διακόπτουμε για δέκα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της από 27 Μαρτίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσα ρύθμιση για τη βιωσιμότητα της «Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Α.Ε.» και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές» (Α΄35)». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της, της 7/5/2015, τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε δύο συνεδριάσεις. Προτείνω η συζήτηση του νομοσχεδίου να γίνει ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών σε δύο συνεδριάσεις. Συναινεί το Σώμα;
Το Σώμα συναινεί. Από την αρμόδια Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, Παραγωγής και Εμπορίου ανακοινώθηκε και αναρτήθηκε η έκθεση στις 6-5-2015. Σας ενημερώνω ότι η εγγραφή στον κατάλογο των ομιλητών γίνεται από την έναρξη της συζήτησης και ως το τέλος της ομιλίας των εισηγητών, σύμφωνα με το άρθρο 96 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής και δικαίωμα δευτερολογίας έχουν οι εγγεγραμμένοι ομιλητές και, εφόσον το ζητήσουν, έως το τέλος της καταρχήν συζήτησης. Προτείνουμε για σήμερα να τελειώσουμε με τους Υπουργούς και τους εισηγητές και ειδικούς αγορητές των κομμάτων και να συνεχίσουμε αύριο. Έτσι έχουμε συνεννοηθεί με όλους τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Υπάρχει καμμία αντίρρηση;
Όχι.
Όχι.
Τι ώρα ξεκινάει αύριο η συνεδρίαση;
Στις 10: 00΄ το πρωί. Ενημερώνω το Σώμα ότι συνεχίζεται η καταμέτρηση από τους ψηφολέκτες για την ονομαστική ψηφοφορία που έχει ζητηθεί και έχει πραγματοποιηθεί για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας. Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία από τους ψηφολέκτες, θα κάνουμε διακοπή και θα ανακοινώσουμε το αποτέλεσμα, θα ψηφίσουμε το νομοσχέδιο, επειδή είναι με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και θα συνεχίσουμε τη συζήτηση. Αυτό το έχουμε συνεννοηθεί με όλους τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Δεν υπάρχει καμμία αντίρρηση. Εισερχόμαστε στη συζήτηση. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Αποστόλου για δέκα λεπτά.
Θα ήθελα την ανοχή σας, κυρία Πρόεδρε.
Θα δείξουμε ανοχή, κύριε Αποστόλου.
Αγαπητοί συνάδελφοι, ένας απλός παρατηρητής της πορείας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης πολύ εύκολα θα διεπίστωνε ότι η κύρωση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου που συζητάμε σήμερα ήταν μονόδρομος, αλλά και κατεπείγουσα για όσους βεβαίως πιστεύουν στην αναγκαιότητα της ύπαρξής της. Αυτό φάνηκε από τις τοποθετήσεις όλων των κομμάτων στην κοινή συνεδρίαση της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και Οικονομικών. Απλώς, μερικοί δεν μπορούν να το αποδεχθούν ψηφίζοντας το, γιατί το κάνει, ασφαλώς, μία κυβέρνηση της Αριστεράς. Χρόνια τώρα προσπαθούσατε, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, να πουλήσετε την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης σε ιδιωτικά χέρια. Ούτε αυτό το καταφέρατε, αφού δεν καταλάβατε ούτε το πιο απλό πράγμα, ότι η προσπάθειά σας δεν θα είχε επιτυχή - ευτυχή για εσάς, βεβαίως - κατάληξη, γιατί απλά το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η Τράπεζα της Ελλάδας αποφάσισαν τα δάνεια της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης να μεταφερθούν στην Τράπεζα Πειραιώς και οι μετοχές να παραμείνουν στην υπό εκκαθάριση κακή ΑΤΕ. Όπως, επίσης, φάνηκε το ότι θα έκλειναν τα δύο από τρία εργοστάσια, από τη στιγμή που δεν χρηματοδοτήθηκαν οι τευτλοπαραγωγοί, για να καλύψουν τις ανάγκες των εργοστασίων σε πρώτη ύλη. Η συνεχής μείωση, αγαπητοί συνάδελφοι, της παραγωγής ζάχαρης και η επιδείνωση των οικονομικών μεγεθών, ξεκίνησε εδώ και μερικά χρόνια, αλλά οι αρμόδιοι πανηγύριζαν ότι η εταιρεία πάει πολύ καλά και έχει κέρδη. Είναι πολλά τα αίτια που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, όπως η ραγδαία επιδείνωση των οικονομικών μεγεθών της Βιομηχανίας Ζάχαρης, που μάλιστα ήταν και εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αξιών των Αθηνών, όπως η μείωση των ιδίων κεφαλαίων, η αύξηση των βραχυπροθέσμων υποχρεώσεων με παράλληλη μείωση του κυκλοφορούντος ενεργητικού, το αρνητικό κεφάλαιο κίνησης, η αύξηση των απαιτήσεων - προφανώς, λόγω κακοπληρωτών - η μείωση παραγωγής ζάχαρης και η πραγματοποίηση υψηλών ζημιών. Κύριοι συνάδελφοι, ακούστε και μία ιδιαιτερότητα και βγάλτε τα συμπεράσματά σας. Τα έξι από τα συνολικά επτά μέλη του προηγούμενου Διοικητικού Συμβουλίου διέμεναν στην Αθήνα, ενώ έδρα της βιομηχανίας ήταν η Θεσσαλονίκη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και όλοι το αντιλαμβάνεστε. Από τα τρία εκτελεστικά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, τα δύο έμεναν μόνιμα στην Αθήνα. Τα τέσσερα από τα επτά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου είναι στελέχη της Τράπεζας Πειραιώς, πιστώτρια τράπεζα, ενώ το 82% των μετοχών ανήκει στο δημόσιο. Από τις αρχές του 2011 ξεκίνησε μία διαδικασία πώλησης των μετοχών, αλλά δεν υπήρξε καμμία πρόοδος, όπως σας είπα, γιατί πολύ απλά, αγαπητοί συνάδελφοι, οι μετοχές έμεναν στην ΑΤΕ υπό εκκαθάριση και τα δάνεια πήγαν, όπως σας είπα προηγούμενα, στην Τράπεζα Πειραιώς, όπως αποφάσισε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η Τράπεζα της Ελλάδας. Είναι μία παγκόσμια πρωτοτυπία αυτό. Άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι ότι προσελήφθη και δεύτερος σύμβουλος πώλησης, ενώ παρέμεινε και ο πρώτος που δεν είχε πετύχει στο έργο του. Φυσικά και οι δύο αμείβονταν και μάλιστα για πολύ καιρό αξιολογώντας ανύπαρκτες προσφορές. Τυχαίνει, αγαπητοί συνάδελφοι, να παρακολουθώ χρόνια την πορεία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Η διοίκηση των τελευταίων χρόνων γνώριζε ότι οδηγούνταν στο αδιέξοδο και ότι δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της και δεν έκανε τίποτα για να ανατρέψει αυτήν την πορεία. Πώς ήταν δυνατόν να πουληθούν οι μετοχές, όταν τα δάνεια τα έχει άλλος και τις μετοχές τις έχει άλλος; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δεν έκανε τίποτα για να σταματήσει την απαξίωσή της. Βέβαια, κάπου στη διαδρομή συζήτησαν διάφορα σενάρια, όπως να κεφαλαιοποιηθούν οι απαιτήσεις της Τράπεζας Πειραιώς. Ανέθεσαν στην εταιρεία «KANTOR» να μελετήσει το θέμα της λειτουργίας ή όχι και των τριών εργοστασίων και κατέληξαν να λειτουργήσουν το ένα. Για όσους, αγαπητοί συνάδελφοι, γνωρίζουν, το παιχνίδι χάθηκε πριν καν ξεκινήσει, δηλαδή όταν ανακοινώνονταν οι τιμές των τεύτλων του 2013. Εάν η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, παραδείγματος χάριν, έδινε πέντε εκατομμύρια ευρώ περισσότερα στους παραγωγούς και γινόταν η κατάλληλη ενημέρωσή τους, θα συγκέντρωναν τεύτλα για τουλάχιστον εκατό χιλιάδες τόνους ζάχαρη και με πολύ ικανοποιητικό κόστος παραγωγής. Με παράλληλη παραγωγή του υπολοίπου της ποσόστωσης με τη διαδικασία φασόν και εισαγωγές για την κάλυψη της υπόλοιπης ζήτησης η Βιομηχανία δεν θα είχε ζημιές και με τα κέρδη από τα εργοστάσια της Σερβίας θα ήταν σε εξαιρετική κατάσταση. Δυστυχώς δεν έγινε κανένα απ' αυτά, γιατί, αγαπητοί συνάδελφοι, το Διοικητικό Συμβούλιο δεν μπόρεσε όχι μόνο να λύσει το πρόβλημα, αλλά ούτε καν να το καταλάβει. Πώς αλλιώς μπορεί να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι ο διευθύνων σύμβουλος της Βιομηχανίας Ζάχαρης το '83 καλωσορίζοντας τον τότε Υπουργό Μακεδονίας - Θράκης, βορείου Ελλάδας, στο εργοστάσιο στο Πλατύ χαρακτήρισε «καλή τη φετινή σοδειά, η οποία δίνει καλές αποδόσεις σε ποιοτικό και ποσοτικό επίπεδο». Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτή ήταν η χειρότερη χρονιά για τη Βιομηχανία με 30 εκατομμύρια ζημιά. Τι παραλάβαμε εμείς, αγαπητοί συνάδελφοι, τον Φεβρουάριο; Τις δανειακές υποχρεώσεις προς την Τράπεζα Πειραιώς να ανέρχονται - σας τα λέω αυτά με στοιχεία από τον ισολογισμό της εταιρείας στις 31-12-2014- σε 143 εκατομμύρια, να έχει χορηγηθεί τον Ιανουάριο του 2015 επιπλέον δάνειο ύψους 10,5 εκατομμυρίων ευρώ, να οφείλονται στους αγρότες άλλα 10 εκατομμύρια ευρώ από την περσινή χρονιά και στα ταμεία να μην υπάρχει ούτε ένα ευρώ για τις λειτουργικές δαπάνες. Το πρώτο που κάναμε ήταν να πάρουμε ένα δάνειο 8,5 εκατομμύρια ευρώ με τη μόνη εγγύηση που δεχόταν η Τράπεζα Πειραιώς - στην οποία είναι υποθηκευμένη, όπως σας είπα, όλη η περιουσιακή συγκρότηση της εταιρείας - το ενέχυρο όλης της υπόλοιπης ζάχαρης, για να μπορέσουμε να πληρώσουμε τους τευτλοπαραγωγούς για να αρχίσουν την καλλιέργεια της καινούριας χρονιάς. Πληρώθηκαν σχεδόν όλοι, αλλά η κεφαλαιακή ενίσχυση με τα 30 εκατομμύρια, που συζητάμε με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, ήταν μονόδρομος για τις υπόλοιπες υποχρεώσεις. Αγαπητοί συνάδελφοι, να πούμε μια αλήθεια. Λύνει όντως το άμεσο πρόβλημα η συγκεκριμένη χρηματοδότηση, αλλά δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα της βιωσιμότητας. Στις 30-06-2015 πιθανόν η εταιρεία, εάν δεν κάνουμε αυτές τις κινήσεις που πρέπει, να έχει το ίδιο πρόβλημα και να έχει πάλι - θα έλεγα - πρόβλημα ρευστότητας. Πρέπει, λοιπόν, να δούμε τι θα κάνουμε. Και μπήκε από πολλούς Βουλευτές το μεγάλο ζήτημα της βιωσιμότητας. Άρα, λοιπόν, εμείς τονίζουμε ότι δεν κάναμε μόνο την κίνηση για να σώσουμε πρόσκαιρα την εταιρεία, αλλά κυρίως για να εξασφαλίσουμε αυτές τις προϋποθέσεις για να μπορέσει να γίνει βιώσιμη η λειτουργία της. Με βάση τη σημερινή κεφαλαιακή διάρθρωση, όπως σας είπα, καμμιά τράπεζα δεν μπορεί να τη χρηματοδοτήσει. Ούτε, όμως, αύξηση μετοχικού κεφαλαίου μπορεί να ξαναγίνει γιατί ο βασικός μέτοχος η ΑΤΕ, όπως σας είπα, είναι σε εκκαθάριση. Υπάρχει ένα πρόβλημα σε όλο αυτό. Και θα πρέπει η ίδια η Τράπεζα Πειραιώς να αντιληφθεί ότι πρέπει να λυθεί το πρόβλημα. Αυτός ο γόρδιος δεσμός μεταξύ Τράπεζας Πειραιώς και Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης πρέπει να λυθεί και η ίδια η Τράπεζα Πειραιώς να αναλάβει και αυτή τις ευθύνες της, δεδομένου ότι έχει και αυτή ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τη μέχρι σήμερα πορεία της. Δεν θα αναφερθώ - γιατί υπάρχουν πάρα πολλά στοιχεία - στα υπόλοιπα νούμερα. Αυτό που θέλω να σας πω μόνο είναι το τι κάνουμε εμείς από εδώ και πέρα. Από εδώ και πέρα, αγαπητοί συνάδελφοι, ξεκινάμε από μία διαπίστωση που θα σας την πω, γιατί συμμετείχα στη σχετική συζήτηση στο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρουσιάστηκε ένα γράφημα σχετικά με τα κοστολόγια ζάχαρης των κρατών - μελών. Λέω τι παραλάβαμε. Στα συμπεράσματα αυτά απεικονίζονταν γραφικά τα κόστη παραγωγής ζάχαρης των κρατών - μελών με την Ελλάδα να είναι εκτός γραφήματος, καθώς το κόστος παραγωγής ξεπερνούσε τα όρια του γραφήματος που ήταν στα 500, το κόστος της Ελλάδας ήταν στα 700 ευρώ τον τόνο. Αυτό, λοιπόν, καλούμαστε εμείς να αντιμετωπίσουμε. Εμείς, λοιπόν, απ' τη δική μας πλευρά θα κάνουμε αυτό που πρέπει για να λύσουμε το πρόβλημα, για να συνεχιστεί κατ' αρχάς η τευτλοκαλλιέργεια. Υπάρχουν, βεβαίως, ευθύνες. Δεν σημαίνει ότι τις ξεχνάμε. Αυτά θα τα βρούμε μια άλλη ώρα. Όμως, τώρα προέχει να εξασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα της Βιομηχανίας Ζάχαρης, να λειτουργήσουν, αν είναι δυνατόν, τουλάχιστον τα δύο εργοστάσια Πλατέος και Ορεστιάδας τη φετινή χρονιά. Κάνουμε μία μεγάλη προσπάθεια και έκκληση προς τους τευτλοπαραγωγούς όσο μπορούν, έστω και αυτήν την περίοδο, αυτές τις ημέρες που υπάρχει μια δυνατότητα. Φαίνεται υπάρχει αυτή η προσπάθεια, αλλά - όπως ξέρετε - οι καιρικές συνθήκες ιδιαίτερα στη βόρεια Ελλάδα, στις συγκεκριμένες περιοχές ήταν πάρα πολύ δύσκολες τη φετινή χρονιά. Εμείς, θέλουμε, λοιπόν, να παραχθεί όσο το δυνατό μεγαλύτερη ποσότητα ζάχαρης για τον απλούστατο λόγο ότι θα περιοριστούν και οι εισαγωγές. Ούτε καν πλησιάζουμε τις ανάγκες που έχουμε για την εγχώρια κατανάλωση. Τι κάναμε, λοιπόν, άμεσα για να συμβάλλουμε στη μείωση του κόστους λειτουργίας της Βιομηχανίας; Το πρώτο ήταν να εξασφαλίσουμε τη συνδεδεμένη ενίσχυση στην καλλιέργεια και ταυτόχρονα να την εντάξουμε στο καθεστώς ολοκληρωμένης διαχείρισης. Με δεδομένο ότι σε ένα στρέμμα παράγονται, κατά μέσο όρο, επτά τόνοι τεύτλων και ότι η συνδεδεμένη ενίσχυση είναι 53 ευρώ το στρέμμα και η ολοκληρωμένη διαχείριση 30 ευρώ το στρέμμα, τότε συνάγεται ότι η ενίσχυση ανέρχεται σε 12 ευρώ τον τόνο τεύτλων. Ήδη η σύμβαση που έχουμε με τους τευτλοπαραγωγούς είναι στα 45 ευρώ και εάν αφαιρέσουμε, λοιπόν, τα 12 ευρώ τότε έχουμε ένα κόστος - γιατί τα 12 είπαμε είναι οι ενισχύσεις - στα 33 ευρώ, δηλαδή χαμηλώνουμε πολύ τον πήχυ. Πέραν αυτού υπάρχει και η δυνατότητα να μπει σε ειδικό καθεστώς ενίσχυσης, όπως έχει γίνει με τον κανονισμό 1308/2013 για τη Φινλανδία. Για την Φινλανδία, για την παραγωγή ζάχαρης, η τευτλοκαλλιέργεια έχει ένα ειδικό καθεστώς ενίσχυσης, λόγω των κλιματικών συνθηκών που υπάρχουν. Κάτι τέτοιο θα είναι και δική μας επιδίωξη, ούτως ώστε αυτό το 32 που σας είπα να πέσει και πιο κάτω. Άρα, δηλαδή, να έχει και ο τευτλοπαραγωγός μια ικανοποιητική τιμή και ταυτόχρονα, βεβαίως, το κόστος της πρώτης ύλης να έχει πέσει σημαντικά. Το δεύτερο που θέλουμε να κάνουμε είναι, οπωσδήποτε μέσα από την καμπάνια και μέσα από τις επαφές με τον αγροτικό κόσμο, να αυξήσουμε όσο γίνεται τις καλλιεργούμενες εκτάσεις. Στον λογαριασμό που έχουμε κάνει εάν ξεπεράσουμε τα εκατό χιλιάδες στρέμματα, κάπου αυτή η παραγωγή που θα υπάρχει θα μας δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ακόμη μεγαλύτερη μείωση του κόστους της παραγωγής. Αυτά θα έλεγα αν συνδυαστούν και με μία τρίτη παρέμβαση, που είναι πάρα πολύ σημαντική, που αφορά το κόστος λειτουργίας του εργοστασίου - φανταστείτε ότι πάνω από το 25% του κόστους παραγωγής είναι κόστος ενέργειας - με μία κατάλληλη παρέμβαση και ιδιαίτερα χρησιμοποιώντας τη φλούδα των τεύτλων ως καύσιμη ύλη ενδέχεται αυτό να πέσει στο 5% το κόστος παραγωγής. Όλα αυτά ως πακέτο μαζί. Ταυτόχρονα όμως και η Τράπεζα Πειραιώς πρέπει να καταλάβει ότι για τη συγκεκριμένη Βιομηχανία, για τη συγκεκριμένη λειτουργία, πρέπει η ίδια από τη δική της πλευρά να απαλύνει αποφασιστικά το βάρος που υπάρχει, ούτως ώστε όλο αυτό το πακέτο να δημιουργήσει, όπως πιστεύουμε, τις προϋποθέσεις για να κάνουμε το μεγάλο ξεκίνημα. Ξέρετε, αγαπητοί συνάδελφοι, επειδή από το 2017 καταργείται και η ποσόστωση στη ζάχαρη, εάν έχουμε κάνει ένα ξεκίνημα την ερχόμενη χρονιά τέτοιο που να μπορεί να δημιουργήσει προϋποθέσεις για καλλιέργεια πάνω από εκατό χιλιάδες στρέμματα, πολύ εύκολα μπορούμε να φτάσουμε στα εκατόν εξήντα οκτώ, που είναι η ποσόστωση που έχουμε, πολύ εύκολα μπορούμε να φτάσουμε και σε ποσότητες πάνω από διακόσιες χιλιάδες τόνους, που είναι οι ανάγκες που έχουμε ως χώρα από πλευράς ζάχαρης. Άρα από αυτήν την άποψη, εγώ κάνω μία έκκληση κλείνοντας: Αγαπητοί συνάδελφοι των υπολοίπων κομμάτων, ήδη η τοποθέτησή σας, τουλάχιστον στην επιτροπή, ήταν θετική. Βρείτε έναν τρόπο να κάνετε το μεγάλο βήμα, ούτως ώστε κι εσείς να απαντήσετε σε αυτόν τον αγροτικό κόσμο που έχει μεγάλη αγωνία. Υπήρξε από πλευράς των κομμάτων - και επειδή βλέπω τον συνάδελφο από το Ποτάμι απέναντι - πραγματικά η διάθεση και η θέληση να βοηθήσουν. Κάντε το όλοι και να ξέρετε ότι για όλους θα είναι όφελος η επαναλειτουργία της συγκεκριμένης μονάδας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αποστόλου. Θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι εισηγητές και ειδικοί αγορητές από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των κομμάτων έχουν ορισθεί οι παρακάτω: Ως εισηγητές από τον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Κωνσταντίνος Λαπαβίτσας και από τη Νέα Δημοκρατία ο κ. Κωνσταντίνος Χατζηδάκης. Ως ειδικοί αγορητές από τη Χρυσή Αυγή ο κ. Νικόλαος Μίχος, από το Ποτάμι ο κ. Αλέξανδρος Χατζηδημητρίου, από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος η κ. Διαμάντω Μανωλάκου, από τους Ανεξάρτητους Έλληνες ο κ. Δημήτρης Καμμένος και από το ΠΑΣΟΚ ο κ. Γεώργιος Αρβανιτίδης. Τον λόγο έχει τώρα η Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών κ. Όλγα - Νάντια Βαλαβάνη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις 21 Μαρτίου του 2015 ψηφίστηκε ο ν. 4321, με τον οποίον νομοθετήθηκε η ρύθμιση έως εκατό δόσεις με απαλλαγή κατά ποσοστό από προσαυξήσεις και τόκους εκπρόθεσμης καταβολής. Διακηρυγμένη θέληση της νομοθέτησης ήταν η απαλλαγή κατά ποσοστό από οτιδήποτε δεν αποτελούσε αρχική οφειλή ή αυτοτελές πρόστιμο, προκειμένου να γίνει δυνατή η συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων από τα τρία εκατομμύρια εννιακόσιες χιλιάδες φυσικά και νομικά πρόσωπα - τα τριάμισι εκατομμύρια από τα οποία χρωστούσαν έως 3 εκατομμύρια ευρώ - και ταυτόχρονα η ρύθμιση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους από το ληξιπρόθεσμο χρέος, προσκομίζοντας έσοδα για το κράτος μια τόσο δύσκολη, όπως όλοι ξέρουμε, εποχή. Γι' αυτό και, μεταξύ άλλων, η ρύθμιση έως εκατό δόσεις της προηγούμενης κυβέρνησης απαλλάχτηκε από όλους τους εσωτερικούς περιορισμούς, τα προαπαιτούμενα πληρωμής για ένταξη και τον φραγμό του 1 εκατομμυρίου ευρώ. Μπήκε το ερώτημα τι ήταν αυτό που οδήγησε τις επόμενες μέρες στην προσθήκη του άρθρου 2 στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Μία μέρα μετά την ψήφιση του νόμου, στις 22 Μαρτίου, εφημερίδα που πρόσκειται στη Νέα Δημοκρατία κυκλοφορούσε με αφιέρωμα μέσα και πρωτοσέλιδο τίτλο: «Παγίδα φόρου μπλοκάρει τη ρύθμιση - εξπρές». Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών κ. Όλγα - Νάντια Βαλαβάνη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η έρευνα εντός του Σαββατοκύριακου, με αφορμή το δημοσίευμα που δημοσιεύτηκε Σάββατο πρωί, έκανε φανερό ότι με στόχο να μπορέσουν να πιαστούν καλύτερα οι ήδη διακηρυγμένοι στον ν. 4321 στόχοι δεν υπήρχε κανένα ουσιαστικό κώλυμα για τη διαγραφή συμβεβαιωμένων πρόσθετων φόρων ή τελών, δεν υπήρχε ωστόσο η δυνατότητα έγκαιρης συμπληρωματικής νομοθέτησης, καθώς η προετοιμασία της ηλεκτρονικής αίτησης χρειαζόταν περισσότερες από είκοσι μέρες από την ψήφιση και δεν υπήρχε κανένα νομοσχέδιο κατατεθειμένο στη Βουλή. Η ύπαρξη την επόμενη μέρα, τη Δευτέρα 24 Μαρτίου, πράξης νομοθετικού περιεχομένου για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης έδωσε λύση. Αναγκάζομαι να αναφερθώ σε αυτό το σύντομο ιστορικό, κάτι μάλλον ασυνήθιστο, επειδή κατά τη συζήτηση στις επιτροπές τις δύο προηγούμενες εβδομάδες έγινε αναφορά από μεριάς εκπροσώπων της Αντιπολίτευσης σε καραμπινάτη μεθόδευση και σκανδαλώδη ρύθμιση. Για ποιους, άραγε, έγινε αυτή η μεθόδευση; Ποιους αφορά; Αφορά συνολικά τριακόσιους πενήντα πέντε χιλιάδες οφειλέτες, τριακόσιες έξι χιλιάδες απ' αυτούς φυσικά πρόσωπα και σαράντα εννέα χιλιάδες νομικά πρόσωπα όλων των μεγεθών. Το σύνολο των οφειλών με συμβεβαιωμένους πρόσθετους φόρους είναι 19,5 δισεκατομμύρια στο θηριώδες πραγματικά ποσό των 77 δισεκατομμυρίων των ληξιπρόθεσμων, δηλαδή αφορά περίπου το 1/4 των συνολικών ληξιπρόθεσμων χρεών. Σε αυτά τα 19,5 δισεκατομμύρια ληξιπρόθεσμων οφειλών συμπεριλαμβάνονται 11 δισεκατομμύρια συμβεβαιωμένων φόρων και τελών. Αποτελούν, δηλαδή, το 59% αυτής της κατηγορίας των οφειλών. Με άλλα λόγια, μια πραγματικά αποτελεσματική ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα θα ήταν εξαιρετικά ανεπαρκής, εάν δεν συμπεριελάμβανε και την παραπάνω κατηγορία οφειλών. Στην ακρόαση φορέων της προηγούμενης εβδομάδας στην επιτροπή έγινε προσπάθεια από μεριάς εισηγητών και ομιλητών της Αντιπολίτευσης να εκμαιεύσουν από τους Προέδρους της ΓΣΕΒΕΕ και της ΕΣΕΕ αντίστοιχα δήλωση ότι το άρθρο 2 της πράξης νομοθετικού περιεχομένου αφορά αποκλειστικά τις μεγάλες και όχι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, άρα δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει τις αντίστοιχες οργανώσεις των βιοτεχνών και των εμπόρων. Και οι δύο Πρόεδροι - κανένας από τους οποίους δεν πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ - διαβεβαίωσαν τα μέλη της επιτροπής για το αντίθετο. Επιτρέψτε μου να κάνω μια σύντομη αναφορά στα μέχρι τώρα αποτελέσματα της ρύθμισης συνολικότερα και ειδικότερα όσον αφορά ό,τι έχει ενταχθεί από τα ληξιπρόθεσμα με συμβεβαιωμένους φόρους. Τα συνολικά αποτελέσματα της ρύθμισης αφορούν τις πρώτες είκοσι τέσσερις μέρες από την έναρξή της, δηλαδή από τις 18 Απριλίου μέχρι χθες, Δευτέρα 11 Μαΐου 2015. Τα στοιχεία ως προς το τμήμα της με τα συμβεβαιωμένα αφορούν τις πρώτες είκοσι μία μέρες, δηλαδή μέχρι και την Παρασκευή 8 Μαΐου 2015. Τα νούμερα είναι στρογγυλοποιημένα. Στις είκοσι τέσσερις μέρες μέχρι χθες έκαναν αίτηση ένταξης στη ρύθμιση περίπου τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες οφειλέτες. Σε ρύθμιση μπήκε συνολικά, μετά τις απαλλαγές ανάλογα με τον αριθμό των δόσεων, κεφάλαιο 2,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο μαζί με τις προσαυξήσεις της ρύθμισης που δεν κόπηκαν - ανάλογα με τον τρόπο που μπήκε ο καθένας στη ρύθμιση - και τα τοκοχρεολύσια με επιτόκιο 3% για τα ποσά που ήταν μεγαλύτερα από 5.000 ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι ρυθμίστηκαν συνολικά 2,8 δισεκατομμύρια. Απ' αυτά, μετρητά είναι μέχρι στιγμής τα 135 εκατομμύρια, ενώ θα εισπραχθούν εντός του 2015 άλλα 417 εκατομμύρια, ανεβάζοντας έτσι μαζί με τα 145 εκατομμύρια της λεγόμενης μικρής ρύθμισης - εξπρές του Μαρτίου σε περίπου 700 εκατομμύρια, όσα θα εισπραχθούν μέχρι το τέλος του 2015 απ' ό,τι έχει ενταχθεί στη ρύθμιση μέχρι στιγμής. Οι δόσεις των έως τώρα ρυθμισμένων οφειλών συνεχίζονται κάθε χρόνο μέχρι και το 2023, τελευταία χρονιά κατά την οποία θα αποφέρουν το μικρότερο ετήσιο ποσό, περίπου 110 εκατομμύρια. Ευελπιστούμε ότι μέσα στις επόμενες δεκαπέντε ημέρες, μέχρι και τις 26 Μαΐου που συνεχίζεται ακόμα η ρύθμιση, τα αποτελέσματα θα είναι ακόμα καλύτερα. Ως προς την κλιμάκωση του αριθμού των αιτήσεων και του κεφαλαίου ανάλογα με το ύψος των ρυθμισμένων οφειλών, θα ήθελα να πω ότι οι διακόσιες είκοσι έξι χιλιάδες στις τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες αιτήσεις, δηλαδή το 60% των αιτήσεων, αποτελούν οφειλές έως 2.000 ευρώ. Αυτές αναλογούν στο 7,3% του ρυθμισμένου κεφαλαίου. Οι τριακόσιες σαράντα χιλιάδες στις τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες αιτήσεις συνολικά, δηλαδή το 90% των αιτήσεων αποτελούν οφειλές έως 10.000 ευρώ. Αυτές αναλογούν στο 28,5% του ρυθμισμένου κεφαλαίου. Οι τριακόσιες εβδομήντα επτά χιλιάδες στις τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες αιτήσεις, δηλαδή το 99% των αιτήσεων, αποτελούν οφειλές έως 100.000 ευρώ, που αποτελούν και το 68% του ρυθμισμένου κεφαλαίου. Μεταξύ 150.000 και 300.000 ευρώ υπάρχουν δύο χιλιάδες διακόσιες αιτήσεις και το ρυθμισμένο κεφάλαιο φτάνει το 74% έως αυτό το ύψος. Μεταξύ 300.000 χιλιάδων και 1.000.000 εκατομμυρίου υπάρχουν τετρακόσιες εξήντα αιτήσεις και το ρυθμισμένο κεφάλαιο από την αρχή μέχρι αυτό το ύψος φτάνει το 92%. Πάνω από 1.000.000 εκατομμύριο είναι ογδόντα έξι αιτήσεις και το ρυθμισμένο κεφάλαιο αποτελεί το υπόλοιπο 8%. Συνολικά το 61% του ρυθμισμένου κεφαλαίου αφορά φυσικά πρόσωπα και το 39% νομικά πρόσωπα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Θα ήθελα λίγα λεπτά ακόμα. Σε σχέση με τους συμβεβαιωμένους φόρους το άρθρου 2 της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, στο σύνολο των 2,8 δισεκατομμυρίων που ρυθμίστηκαν, το 1,5 δισεκατομμύριο αρχικού κεφαλαίου συμπεριλάμβανε συμβεβαιωμένους φόρους, ύψους 156.000.000 εκατομμυρίων ευρώ. Από αυτούς με βάση τον αριθμό των δόσεων διαγράφτηκαν το 55,5% δηλαδή 86,5 εκατομμύρια. Συμπεριλαμβάνονται και θα πληρωθούν στο πλαίσιο των 2,8 δισεκατομμυρίων τα υπόλοιπα 69,5 εκατομμύρια. Ως προς τον αριθμό των δόσεων, το 47% των οφειλετών με συμβεβαιωμένους φόρους εντάχθηκαν στις εκατό δόσεις. Συνολικά το 60% των οφειλετών εντάχθηκε σε μακροπρόθεσμο σχήμα εβδομήντα έως εκατό δόσεων. Στο μεσαίο σχήμα τριάντα έως εξήντα δόσεων εντάχθηκε το 22,5%. Στο εμπροσθοβαρές σχήμα πέντε έως είκοσι δόσεων εντάχθηκε το 12,5%. Το υπόλοιπο 5% των οφειλετών πλήρωσε εφάπαξ. Βασικός ισχυρισμός ορισμένων εκπροσώπων της Αντιπολίτευσης αποτέλεσε ότι με το άρθρο 2- πράγμα που αποκαλύπτει, κατά τα λεγόμενά τους και το σκανδαλώδη χαρακτήρα του - σβήνονται πρόστιμα. Αφού αρχικά ακούστηκαν σε συνεδριάσεις της Ολομέλειας για άλλα νομοσχέδια σημεία και τέρατα, όπως ότι σβήνουμε πρόστιμα των λαθρεμπόρων, τελικά στις συνεδριάσεις των επιτροπών διευκρίνισαν ότι: «Ναι, δεν σβήνονται πρόστιμα του τελωνειακού κώδικα, ναι, δεν σβήνονται πρόστιμα του κώδικα βιβλίων και στοιχείων, αλλά σβήνονται πρόστιμα που αφορούν την έκδοση πλαστών και εικονικών τιμολογίων.». Στις συνεδριάσεις δημιουργήθηκε μια κατάσταση μάλλον ασυνήθιστη. Η αρμόδια Υπουργός διαβεβαίωνε ξανά και ξανά ότι δεν σβήνονται ούτε τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί γι' αυτόν τον λόγο, αλλά αντίθετα πληρώνονται κανονικά. Διαβεβαίωνε ότι δεν σβήνονται πρόστιμα γενικά. Ομιλητές ή εισηγητές της Αντιπολίτευσης αντίθετα ισχυρίζονταν ότι βεβαίως σβήνονται πρόστιμα, αφού κατονομάζονται και στο ίδιο το άρθρο 2 της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, όπου αναφέρεται: «πρόστιμα εκπρόθεσμης υποβολής ή μη υποβολής δήλωσης ή ανακριβούς δήλωσης του ν.4174/2013 που έχουν συμβεβαιωθεί με την κύρια οφειλή» διαγράφονται κατά ποσοστό. Όμως, όσοι ξέρουν πολύ περισσότερα για τα φορολογικά από όσα εγώ, θα σας πουν ότι αυτό που ονομάζει ως πρόστιμο ο ν.4174/2013 είναι η συνέχεια των πρόσθετων φόρων ή τελών του ν.2523/1997. Γι' αυτό και στις μεταβατικές διατάξεις του ο ν. 4174/2013 ορίζει ότι στις πράξεις καταλογισμού οποιουδήποτε φόρου που εκδίδονται μετά την 1-1-2014 και αφορούν εν γένει φορολογικές υποχρεώσεις, χρήσεις περιόδους ή υποθέσεις έως 31-12-2013, εξακολουθούν να επιβάλλονται και σήμερα οι πρόσθετοι φόροι του άρθρου 1 του ν.2523/1997, όπως ίσχυε κατά φορολογία και χρήση. Μετά την απόκτηση του εκτελεστού τίτλου, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 53 και 57 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας του ν. 4174/2013, παράγραφος 17. Για την υποβολή μετά την 1-1-2014 εκπρόθεσμων χρεωστικών δηλώσεων που αφορούν χρήσεις, περιόδους, υποθέσεις ή εν γένει φορολογικές υποχρεώσεις έως 31-12-2013, επιβάλλονται οι πρόσθετοι φόροι του άρθρου 1 του ν. 2523/1997, όπως ισχύουν κατά φορολογία και χρήση. Μετά την απόκτηση του εκτελεστού τίτλου έχουν εφαρμογή τα εφαρμοζόμενα στις διατάξεις των άρθρων 53 και 57 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, παράγραφος 18, του ν. 4174/2013. Σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 5 της με αριθμό 1080/2015 απόφασης της Αναπληρώτριας Υπουργού Οικονομικών, οι απαλλαγές του άρθρου 1 του ν. 4321/2015 διενεργούνται επί των πρόσθετων φόρων ή τελών του ν. 2523/1997, του προστίμου του άρθρου 58 του ν. 4174/2013, του προστίμου του άρθρου 54 του ίδιου νόμου, όταν αυτό επιβάλλεται μετά από έλεγχο, αντί του προστίμου του άρθρου 58, κατ' εφαρμογή της παραγράφου 6 του άρθρου 62 του ν. 4174/2013, καθώς και επί προσαυξήσεων και τόκων εκπρόθεσμης καταβολής των άρθρων 6 του ΚΕΔΕ και 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, τα οποία υπολογίζονται κατά την είσπραξη, όπως έχουν διαμορφωθεί κατά την ημερομηνία αίτησης για υπαγωγή στη ρύθμιση. Όταν το πρόστιμο του άρθρου 54 επιβάλλεται αυτοτελώς λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης και δεν συμβεβαιώνεται με την κύρια οφειλή, δεν διενεργείται επ' αυτού απαλλαγή. Σε αυτήν την περίπτωση το πρόστιμο δύναται να ρυθμίζεται κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις του ν. 4321/2015 και την παρούσα απόφαση. Δεν εμπίπτουν στις απαλλαγές του άρθρου 1 του ν. 4321/2015 τα πρόστιμα και τα πολλαπλά τέλη που έχουν βεβαιωθεί κατ' εφαρμογή των διατάξεων του Τελωνειακού Κώδικα. Τα πρόστιμα και τα πολλαπλά τέλη που έχουν βεβαιωθεί κατ' εφαρμογή των διατάξεων του Τελωνειακού Κώδικα, καθώς και τα αναφερόμενα στην παράγραφο 2 του άρθρου 15 του ν. 4174/2013 πρόστιμα που αφορούν σε μη έκδοση ή σε ανακριβή έκδοση παραστατικού στοιχείου αξίας και έχει ως αποτέλεσμα την απόκρυψη της συναλλαγής ή…
Κυρία Βαλαβάνη, σας παρακαλώ αν γίνεται λίγο σύντομα.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. …και σε έκδοση ή λήψη πλαστών και εικονικών φορολογικών στοιχείων, τα οποία επιβάλλονται με ιδιαίτερες πράξεις της διοίκησης, απαλλάσσονται μερικά ή ολικά ανάλογα με τον αριθμό των δόσεων μόνο από τις προσαυξήσεις της εκπρόθεσμης καταβολής τους και πληρώνονται κανονικά. Είχα υποσχεθεί στον κ. Χατζηδάκη να του πω μερικά πράγματα για τη χρονολογική σειρά, επειδή θεώρησε ότι είναι ανήθικο να σβήνονται πρόστιμα πριν από την κρίση και τα μνημόνια, δηλαδή πριν από το 2009. Βρήκα αυτά τα στοιχεία και με αυτά θα ήθελα να κλείσω. Μεταξύ 1977 και 2000, απ' ό,τι έχει μέχρι στιγμής πληρωθεί, στο σύνολο των ληξιπρόθεσμων οφειλών που έχουν ενταχθεί στη ρύθμιση, δηλαδή στα 2,8 δισεκατομμύρια που πληρώνονται, είναι όλα - όλα 2 εκατομμύρια ή 0,1%. Μεταξύ 1977 και 2009 είναι συνολικά 70 εκατομμύρια ή λιγότερο από 3%. Μεταξύ 2010 και 2015 είναι το 97% των οφειλών που έχουν μπει στη ρύθμιση, από το οποίο το 45% ή 1,1 δισεκατομμύρια είναι μόνο από το 2014. Αυτό, νομίζω, απαντά σε όλα τα ζητήματα. Πριν από όλα, απαντά στο γιατί φθάσαμε σε ένα τέτοιο σημείο, όταν το 2014 πληρώθηκε το 100% - και πιάστηκε ο στόχος για τον ΕΝΦΙΑ - , δηλαδή 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι η πρώτη φορά που πιάνεται 100% ένας φορολογικός στόχος, με τη διαφορά ότι δεν πληρώθηκε σχεδόν τίποτα άλλο. Προφανώς, ο κόσμος φοβόταν για τα σπίτια του και ό,τι ήταν συνδεδεμένο με την ιδιοκτησία στη γη. Το αποτέλεσμα ήταν - και γι' αυτό τα περισσότερα χρέη που πληρώνονται και εντάσσονται είναι μέσα από το 2014- ότι από 8,5 δισεκατομμύρια το 2013, τα ληξιπρόθεσμα πήδηξαν στα 14 δισεκατομμύρια. Είναι μια έκρηξη η οποία δεν υπάρχει ακόμα και μετά την έναρξη των μνημονίων, δηλαδή μετά το 2010, ανάμεσα σε οποιοδήποτε άλλο ζεύγος ετών. Αυτό δείχνει πόσο πολυτέλεια πραγματικά είναι το να επιχειρείτε να ενοχοποιηθεί το γεγονός ότι πρέπει να γίνεται παράλληλα προσπάθεια να ανακουφιστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι. Το γεγονός ότι σχεδόν τετρακόσιες χιλιάδες άνθρωποι έχουν ήδη μπει στη ρύθμιση δείχνει ότι αυτό συμβαίνει, όσο επίσης και να συγκεντρωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ανακτήσιμο μέρος από το αξιόχρεο ληξιπρόθεσμο, που όπως ξέρετε αφορά μόνο 9 δισεκατομμύρια στα 77 δισεκατομμύρια, σύμφωνα με την αξιολόγηση και τη συγκεκριμένη εκτίμηση του Υπηρεσιακού Μηχανισμού της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων. Άρα και κάθε ευρώ που εισπράττεται πριν το 2009, που είναι σχεδόν μηδενική η είσπραξη, είναι πραγματικά κατάκτηση. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Βαλαβάνη. Θα προχωρήσουμε με τους εισηγητές των κομμάτων. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Λαπαβίτσας, εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, για δεκαπέντε λεπτά, αυστηρά.
Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] [[ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ξέρω ότι είναι αργά και ότι είστε κουρασμένοι. Πιστεύω, όμως, ότι η πράξη νομοθετικού περιεχομένου που έχουμε μπροστά μας και που καλούμαστε να κυρώσουμε είναι σημαντική, γιατί χειρίζεται πιεστικά ζητήματα της ελληνικής οικονομίας που απαιτούν άμεση ρύθμιση. Σχετίζεται επίσης και με βαθιά νομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, προβλήματα ανάπτυξης που έχουν σημασία. Καταδεικνύει την αποτυχία της αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας μας, από τις προηγούμενες κυβερνήσεις πολλών δεκαετιών. Ρίχνει όμως και φως στην αναπτυξιακή λογική της δικής μας Κυβέρνησης, που πιστεύω ότι είναι η μόνη που παρέχει ελπίδα και προοπτική για τη χώρα. Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, να πω δυο λόγια για το γενικότερο πρόβλημα ανάπτυξης της χώρας μας, για να βάλουμε και την πράξη νομοθετικού περιεχομένου σε αυτό που εγώ πιστεύω ότι είναι το σωστό πλαίσιο. Η Ελλάδα - παρά το τι συχνά και λανθασμένα λέγεται - ήταν και παραμένει βιομηχανική χώρα εδώ και δεκαετίες. Από την είσοδό της όμως στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μετά έχουμε συστηματική αποβιομηχάνιση. Δεν πρόκειται για ιδεολογικό σημείο, είναι απλή πραγματικότητα. Αυτό φαίνεται πεντακάθαρα από τη σύνθεση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, που αφορά τον αγροτικό, βιομηχανικό τομέα και τον τομέα των υπηρεσιών. Έχουμε ενίσχυση των υπηρεσιών και υποχώρηση και του αγροτικού και βιομηχανικού τομέα. Φθάσαμε το 2013 να έχει ο τομέας των υπηρεσιών 82% της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας, 14% η βιομηχανία και 4% ο αγροτικός τομέας. Πρόκειται για απόλυτη κυριαρχία των υπηρεσιών, με τρόπο πρωτοφανή στη Νομισματική Ένωση και στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικότερα. Πρόκειται επίσης για τραγικά εσφαλμένη πολιτική και πορεία ανάπτυξης. Δεν υπάρχει καμμία απολύτως αμφιβολία γι' αυτό. Γιατί; Διότι ο τομέας των υπηρεσιών παγκοσμίως χαρακτηρίζεται από χαμηλή παραγωγικότητα, χαμηλή ανταγωνιστικότητα και αδυναμία παραγωγής διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών. Εάν δηλαδή η χώρα μας δεν έχει έντονη και συστηματική παρουσία στον διεθνή καταμερισμό εργασίας, αυτό οφείλεται εν πολλοίς στο βάρος το οποίο έδωσε στον τομέα των υπηρεσιών εδώ και πολλές δεκαετίες. Σε αντίθεση με αυτό, ο βιομηχανικός τομέας σε συνάρτηση με τον αγροτικό είναι η πραγματική πηγή πλούτου για όλες τις χώρες. Ο βιομηχανικός τομέας παράγει δεξιότητες, τονώνει την παραγωγικότητα και δημιουργεί εμπορεύσιμα αγαθά. Είναι πασιφανές αυτό. Εάν κοιτάξει κανείς τις ανεπτυγμένες χώρες, θα δει ότι έχουν όλες ισχυρό βιομηχανικό τομέα, ακόμα και όταν έχουν ισχυρό τομέα υπηρεσιών. Δεν είναι όλες ίδιες. Η Γερμανία και η Ιαπωνία για παράδειγμα έχουν ακόμα ισχυρότατο βιομηχανικό τομέα, αλλά ακόμα και οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Μεγάλη Βρετανία, που ο βιομηχανικός τους τομέας είναι λιγότερο ισχυρός, έχουν ισχυρότερο βιομηχανικό τομέα από την Ελλάδα. Η Ελλάδα λοιπόν πήρε λάθος δρόμο. Πήρε τον δρόμο της αποβιομηχάνισης, η οποία έγινε ακόμα χειρότερη τα χρόνια των μνημονίων. Σε αυτό θα επανέλθω. Θέλω όμως, πριν μιλήσω για τα μνημόνια, να πω δυο λόγια για το πώς έρχεται η ανάπτυξη. Διότι ακούστηκαν πάρα πολλά στη χώρα μας, γεμίσαμε «αναπτυξιολόγους» την τελευταία δεκαετία, όπως και ειδικούς του χρέους. Επειδή λοιπόν διδάσκω οικονομικά της ανάπτυξης για τουλάχιστον είκοσι πέντε χρόνια και επειδή η ειδικότητά μου είναι πιο συγκεκριμένα η οικονομία της Ιαπωνίας, επιτρέψτε μου δυο λόγια για την ανάπτυξη. Το ιδιωτικό δεν είναι καλό για την ανάπτυξη, όπως και το δημόσιο δεν είναι κακό. Η ιδεολογία που λέει ότι το ιδιωτικό είναι καλό και το δημόσιο είναι κακό είναι λανθασμένη. Και όχι μόνο είναι λανθασμένη, αλλά είναι και παρωχημένη ιδεολογία. Αυτό που δημιουργεί ανάπτυξη είναι η δυναμική σχέση μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού. Υπάρχουν συνέργειες και υπάρχει συνεργασία των δύο τομέων, για να ανέβει η παραγωγικότητα και να υπάρξει πρόοδος της τεχνολογίας. Για να υπάρξουν λοιπόν όλα αυτά, απαιτούνται δημόσιες επενδύσεις, έλεγχος και ιδιοκτησία του πιστωτικού συστήματος - των τραπεζών δηλαδή - δημόσιες τράπεζες, με άλλη προσέγγιση φυσικά στη χρηματοδότηση. Υπάρχουν υποδομές που πρέπει να στηρίξει το δημόσιο και φυσικά υπάρχει και ο ευρύτερος τομέας της ανάπτυξης, δηλαδή η παιδεία, η δικαιοσύνη κ.ο.κ. - αυτά τα οποία τόσο συχνά αναφέρονται. Αυτά μας διδάσκει η εμπειρία της Ασίας. Οι μόνες χώρες που έχουν αναπτυχθεί ταχέως τις τελευταίες τρεις δεκαετίες είναι οι χώρες της Ασίας. Στη χώρα μας δεν το αντιλαμβανόμαστε αυτό ή αν το αντιλαμβανόμαστε, δεν το καταλαβαίνουμε. Εκεί είναι η ανάπτυξη και η ανάπτυξη οφείλεται σε αυτό που σας περιέγραψα με δυο λόγια. Τι είχαμε στη χώρα μας από το 2010 μέχρι το 2015- μέχρι σήμερα - όπου εμπίπτει και η Βιομηχανία Ζάχαρης; Δεν είναι αλήθεια ότι δεν υπήρξε πολιτική ανάπτυξης. Δεν είναι αλήθεια ότι τα μνημόνια δεν έχουν πολιτική ανάπτυξης. Είναι λάθος να πιστεύεται αυτό. Αρκεί να διαβάσετε το πρώτο μνημόνιο, όπου ξεκάθαρα αναφέρεται ότι υπάρχει και λογική ανάπτυξης. Ποια είναι η λογική ανάπτυξης; Θα σας πω. Είναι οι πιο παρωχημένες ιδέες για την ανάπτυξη, τις οποίες επαναλαμβάνει σήμερα και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ κ.ο.κ.. Είναι οι ιδέες της λεγόμενης «Συναίνεσης της Ουάσιγκτον», η οποία εμφανίστηκε πριν από τριάντα χρόνια. Στη χώρα μας έρχεται με καθυστέρηση και, όπως συνήθως συμβαίνει στην Ελλάδα, αυτά που έρχονται με καθυστέρηση εμφανίζονται και παρουσιάζονται ως οι νεότερες ιδέες. Λυπάμαι, αλλά δεν είναι νέες. Είναι παρωχημένες και είναι αποτυχημένες. Τι λέει λοιπόν η «Συναίνεση της Ουάσιγκτον», η οποία εμφανίζεται στη χώρα μας ως «μεταρρυθμίσεις»; Λέει λοιπόν ότι η ανάπτυξη έρχεται αν κατεβάσεις τους μισθούς, αν αποδιαρθρώσεις τις εργασιακές σχέσεις, αν έχεις απορρύθμιση των αγορών, αν συρρικνώσεις το κράτος και αν, κάνοντας έτσι, ελπίσεις ότι θα έρθουν ξένες επενδύσεις. Σας λέω λοιπόν με παρρησία και κάθε ειλικρίνεια ότι αυτός ο δρόμος είναι παντελώς αποτυχημένος. Δεν υπάρχει ούτε μία χώρα στον κόσμο που να έχει κάποιο μέγεθος και να έχει αναπτυχθεί ικανοποιητικά με αυτήν την πολιτική. Καμμία, απολύτως καμμία! Η ανάπτυξη έρχεται με τον άλλον τρόπο που σας περιέγραψα και όχι με τις μεταρρυθμίσεις. Όσοι μεταρρυθμισιολογούν στη χώρα μας δεν ξέρουν τι λένε. Λυπάμαι, αλλά περί αυτού πρόκειται. Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου δε συνιστά ασφαλώς αναπτυξιακή πολιτική. Λύνει όμως ένα άμεσο πρόβλημα που απειλούσε με καταστροφή ένα σημαντικό κομμάτι της οικονομίας. Επίσης - εδώ το εντάσσω σε αυτά που είπα προηγουμένως - δείχνει την αναπτυξιακή λογική της Κυβέρνησής μας, που αν λυθεί το πρόβλημα που τη στιγμή αυτή μας απασχολεί τόσο άμεσα, πιστεύω ότι θα έχει εφαρμογή. Ας περάσω δυο λεπτά στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης για δεκαετίες υπήρξε ένας μεγάλος και κραταιός πυλώνας του δευτερογενούς τομέα και της οικονομίας της χώρας. Τα μεγάλα της προβλήματα αρχίζουν το 2006 με ευθύνη των τότε διοικούντων την επιχείρηση αλλά και των τότε κυβερνώντων. Πρόκειται για πολιτική απόφαση. Τα προβλήματα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης έχουν πολιτική ρίζα και όχι ρίζα οικονομική καθαυτό. Πρόκειται για μια πολιτική της εθνικής οικονομίας που τόνωνε τις υπηρεσίες και κατέστρεφε το δευτερογενή τομέα. Αυτό που σας ανέφερα προηγουμένως. Το πρώτο σημείο αναφοράς είναι η αναθεώρηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή της κοινής οργάνωσης αγοράς ζάχαρης το 2006 που έκανε τι; Οδήγησε τη χώρα μας σε αποποίηση του 50% της εθνικής ποσόστωσης ζάχαρης και έβαλε την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης σε καθεστώς αναδιάρθρωσης κλείνοντας δύο εργοστάσια, στη Λάρισα και την Ξάνθη, με μετατροπή, υποτίθεται, σε εργοστάσια βιοαιθανόλης. Μπορώ να σας πληροφορήσω από το Βήμα της Βουλής τώρα ότι το κόστος αυτής της περιβόητης αναδιάρθρωσης για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης συνολικά, η συνολική της ζημία, ήταν 60 εκατομμύρια ευρώ απ' αυτήν τη μικρή εμπειρία των ετών 2006-2011. Εξήντα εκατομμύρια ευρώ απώλεσε η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης απ' αυτό το πείραμα. Ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων αυτών το πήραν οι τράπεζες. Επίσης, στο ίδιο πλαίσιο έχουμε την αδυναμία λόγω του κοινού νομίσματος, της νομισματικής ένωσης, να γίνουν δημοσιονομικοί ελιγμοί για να περιοριστεί ή να χαθεί η χαμένη ανταγωνιστικότητα. Συνολικά η Ευρώπη από εξαγωγέας ζάχαρης μετατράπηκε σε εισαγωγέα και οι έξι ισχυρότερες ευρωπαϊκές ζαχαροβιομηχανίες ελέγχουν σήμερα το 75% της παραγωγής ζάχαρης εισάγοντας ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες από τρίτες χώρες. Πρόκειται για μεγάλη ευρωπαϊκή αποτυχία και ακόμα μεγαλύτερη στη χώρα μας. Βεβαίως, υπήρξαν και εγχώρια σφάλματα. Το συντριπτικό πλήγμα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης δόθηκε το 2011-2012, την εποχή των μνημονίων δηλαδή, με την εξαγγελία της ιδιωτικοποίησης της εταιρείας και την σκανδαλώδη πώληση της ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς. Συνεχίστηκε, δηλαδή, η ίδια λογική και πορεία αποβιομηχάνισης, η λανθασμένη πορεία ανάπτυξης ακριβώς την εποχή που μιλούσαμε για μεταρρυθμίσεις, εξυγίανση κ.ο.κ. και τις διάφορες άλλες ανοησίες που ακούσαμε κατά κόρον την τελευταία πενταετία. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης με βάση αυτή την πολιτική απόφαση πέρασε στον ειδικό εκκαθαριστή με τα δάνεια να περνάνε στην ΑΤΕ και τα στοιχεία ιδιοκτησίας στην Τράπεζα Πειραιώς, υπονομεύοντας πλήρως το μέλλον μιας άλλοτε ακμάζουσας επιχείρησης. Το 2014 αποφασίστηκε η λειτουργία ενός μόνο εργοστασίου, στο Πλατύ. Έλλειψη συντήρησης στο υπό λειτουργία εργοστάσιο στο Πλατύ, δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος μεταφοράς από την Ορεστιάδα και τις Σέρρες στο Πλατύ για να γίνει η επεξεργασία των τεύτλων, κακή κατάσταση των τεύτλων λόγω της μεταφοράς από μακρινές αποστάσεις και άρα άνοδος του κόστους παραγωγής. Αν η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης έχει υψηλό κόστος παραγωγής, αυτό οφείλεται σε πολιτικές επιλογές τις οποίες σας περιέγραψα. Δεν οφείλεται σε άλλα πράγματα και σε αδυναμία ανταγωνισμού της εταιρείας αυτής. Ταυτόχρονα, έχουμε ασυγκόμιστα τεύτλα στα χωράφια εξαιτίας λαθεμένων εκτιμήσεων και κακού συντονισμού της τότε διοίκησης της εταιρείας. Και φτάνω στην τότε διοίκηση. Κακοδιαχείριση και οικονομικές ατασθαλίες σφράγισαν την πορεία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Ποιος διόρισε την τότε διοίκηση; Τα κόμματα που σήμερα βγαίνουν και μιλούν εναντίον της πράξης νομοθετικού περιεχομένου και παριστάνουν τους κάτωνες τους τιμητές οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι που διόρισαν το προσωπικό αυτό που κατέστρεψε με την κακοδιοίκησή του την εταιρεία. Τι παρέλαβε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Σύμφωνα με την εξαμηνιαία έκθεση χρήσης 2014-2015, στις 31-12-2014 η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είχε εν συνόψει τα εξής: Η μετοχή της είχε βγει εκτός χρηματιστηρίου. Τα ίδια κεφάλαια ήταν αρνητικά. Ο κύκλος εργασιών για τον όμιλο ήταν -7,8% και -35% για την εταιρεία την ίδια. Το κεφάλαιο κίνησης ήταν αρνητικό σε όλες τις υπό έλεγχο χρήσεις. Οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις της ήταν 143 εκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα είχε απαιτήσεις από 40 έως 50 εκατομμύρια ευρώ - δηλαδή της χρωστούσαν και δεν πλήρωναν για ζάχαρη που είχαν παραλάβει - , συσσωρευμένες ζημίες περίπου 40 εκατομμύρια, απλήρωτους εργαζόμενους και τευτλοπαραγωγούς στο χείλος της καταστροφής και έτοιμους για εξέγερση. Με το ζημιογόνο κομμάτι στον εκκαθαριστή και το υγιές στην Τράπεζα Πειραιώς, με τον εκκαθαριστή αρνούμενο να πράξει ως όφειλε ή τέλος πάντως δείχνοντας δυσφορία να πράξει ως όφειλε, δεν υπήρχε άλλος δρόμος από την πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Ήταν ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί η επιβίωση της Βιομηχανίας Ζάχαρης. Κατέβαλαν τις επείγουσες υποχρεώσεις που είχε η εταιρεία, αλλιώς κινδύνευε να κηρυχθεί σε πτώχευση. Χωρίς την πράξη νομοθετικού περιεχομένου προσωπικά πιστεύω - και νομίζω ότι είναι προφανές - ότι δεν θα υπήρχε σήμερα η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Με την πράξη αυτή ο εκκαθαριστής της Αγροτικής Τράπεζας καταβάλει τριάντα εκατομμύρια ευρώ στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, παρέχοντας με τον τρόπο αυτό ρευστότητα, ώστε η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης να συνεχίσει να υπάρχει, αυξάνοντας έτσι την αξία των στοιχείων που ο εκκαθαριστής έχει στη διάθεσή του, στην ιδιοκτησία του. Παράλληλα, η Τράπεζα Πειραιώς έδωσε νέο δάνειο ύψους οκτώ εκατομμυρίων ευρώ. Εδέησε να δώσει νέο δάνειο ύψους οκτώ εκατομμυρίων ευρώ! Πολλοί συνάδελφοι ρώτησαν με μεγάλο ενδιαφέρον τι θα γίνουν τα λεφτά αυτά. Θα σας πω, λοιπόν, τι θα γίνουν τα λεφτά αυτά. Θα πληρωθούν οι τευτλοπαραγωγοί - πληρώθηκαν ήδη - και θα γίνει η σπορά. Ήδη έχουν σπαρεί τριάντα χιλιάδες στρέμματα στον κάμπο της Μακεδονίας γύρω από το Πλατύ κι άλλες δεκαπέντε χιλιάδες στρέμματα στις Σέρρες και στην Ορεστιάδα. Είναι πολύ μικρή η έκταση αυτή, αλλά αν δεν ήμασταν εμείς να περάσουμε αυτήν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου εδώ, δεν θα είχε σπαρεί τίποτα στους κάμπους για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες. Τα χρήματα αυτά θα χρησιμοποιηθούν, επίσης, για να αποπληρωθούν οι συνεργάτες και οι προμηθευτές της εταιρείας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Πέντε λεπτά χρειάζομαι ακόμα. Θα ρυθμιστούν μεγάλες οφειλές της Βιομηχανίας προς τους δανειστές που πιέζουν για την άμεση αποπληρωμή. Και θα υπάρξει κι ένα κεφάλαιο με το οποίο η εταιρεία θα μπορέσει να λειτουργήσει με νέα διοίκηση φέτος και στα επόμενα χρόνια, για να βάλει την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης σε νέα βάση. Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου, λοιπόν, είναι μια απολύτως απαραίτητη ενέργεια η οποία προστατεύει τις ελληνικές επιχειρήσεις που εξαρτώνται από την αγορά πρώτων υλών από τον κλάδο της Βιομηχανίας Ζάχαρης κι επιτρέπει στη Βιομηχανία Ζάχαρης να περάσει σε μία νέα φάση. Κι επειδή ξέρω ότι πολύς θόρυβος έχει γίνει για το εργατικό κόστος, σας λέω ότι η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, με βάση τα τελευταία στοιχεία που έχω δει, έχει προχωρήσει ήδη σε σημαντικό εξορθολογισμό του κόστους της, μειώνοντας το συνολικό κόστος 10% κατ' έτος, από το 2012 και μετά και φτάνοντας σε σχετικά ικανοποιητικά επίπεδα. Έχει ακόμα δρόμο να διανύσει. Πιστεύω ότι η νέα διοίκηση, η οποία έχει ένα άλλο πνεύμα, θα προχωρήσει σε περαιτέρω εξορθολογισμό και του εργατικού κόστους και των σχέσεων εργασίας, αλλά βεβαίως και της κίνησης της εταιρείας. Για τον λόγο αυτό χρειάζονται δύο πράγματα: Πρώτον, χρειάζεται, επιτέλους, η συνεργασία της Τράπεζας Πειραιώς, η οποία υποτίθεται ότι αντικατέστησε την Αγροτική Τράπεζα και πρέπει να λειτουργήσει και ως Αγροτική Τράπεζα. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης χρειάζεται νέα κεφάλαια, κεφάλαια τα οποία θα εξασφαλίσουν μεγαλύτερη καλλιέργεια στον κάμπο. Πρέπει να πληρώνονται οι τευτλοπαραγωγοί, γιατί αυτός είναι ο τρόπος για να κατέβει και το κόστος παραγωγής. Πρέπει, επιτέλους, το πιστωτικό σύστημα να στηρίξει την παραγωγή στη χώρα μας. Δεύτερον, χρειάζεται να ανοίξουν κι άλλες αγορές. Γνωρίζω ότι η νέα διοίκηση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης ήδη κοιτάει με τρόπο ρηξικέλευθο και με μεγάλο ενδιαφέρον, να βρεθεί τρόπος ώστε να υπάρξει διεύρυνση της παραγωγής. Τελειώνοντας, θέλω να σας πω δύο κουβέντες για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, η ρύθμιση των οποίων εντάσσεται κι αυτή στη γενικότερη πολιτική μας για την ανακούφιση των επιπτώσεων του μνημονίου στη χώρα. Βέβαια, δεν πρόκειται για παραγωγική ανασυγκρότηση παρά μόνο με τον ευρύτερο και πιο γενικό τρόπο. Ήδη η Υπουργός σας έδωσε πολλές λεπτομέρειες. Εγώ θα σας πω το εξής, αυτό που εγώ αντιλαμβάνομαι ως ουσία του τι συμβαίνει σήμερα: Το δεύτερο άρθρο της πράξης νομοθετικού περιεχομένου έρχεται να συμπληρώσει το ν. 4321 της 21ης Μαρτίου του 2015. Είναι μια περαιτέρω επεξεργασία της αρχικής ρύθμισης, η οποία κρίθηκε αναγκαία καθώς αφορά τις συμβεβαιωμένες οφειλές, οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνονται νομικά στο κεφάλαιο που χρωστούν οι διάφοροι οφειλέτες και άρα επιδέχονται και αυτές ρύθμιση. Διότι μόνο το κεφάλαιο δεν επιδέχεται ρύθμιση. Στην πραγματικότητα, με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου το Υπουργείο Οικονομικών επιχειρεί μια τεχνική βελτίωση στο πρόσφατο νομοθετικό πλαίσιο, καθώς διαπιστώθηκε ότι συμβεβαιωμένοι φόροι, πρόσθετοι φόροι, οι οποίοι δεν καλύπτονταν από το ν. 4321, μέχρι και τριπλασιάζουν σε κάποιες περιπτώσεις την αρχική οφειλή, ενώ οι προσαυξήσεις είναι επί του αθροίσματος της αρχικής οφειλής και των συμβεβαιωμένων πρόσθετων φόρων. Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό ότι χωρίς την παρούσα τεχνική βελτίωση υπήρχε ο κίνδυνος η ήδη ψηφισθείσα από τη Βουλή νομοθεσία να μην έχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα ως προς την ουσιαστική ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Σκοπός της ρύθμισης παραμένει η ανακούφιση των οικονομικά πληγέντων από την κρίση στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας, επειδή τούς δίνει τη δυνατότητα να είναι συνεπείς ως προς τις οφειλές τους, δηλαδή αφαιρεί βάρη από τους οικονομικά πληγέντες. Ταυτόχρονα, όμως, δίνει κίνητρα, παροτρύνσεις προς τους μεγάλους οφειλέτες να φανούν και αυτοί συνεπέστεροι στις οφειλές τους. Η ρύθμιση, κατά συνέπεια, είναι στο ίδιο πνεύμα με τον ν.4321 που ήδη ψήφισε η Βουλή τον Μάρτιο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών έως την 4η Μαΐου από τις τριακόσιες χιλιάδες περίπου αιτήσεις, οι διακόσιες σαράντα χιλιάδες αφορούν ποσά έως 5.000 ευρώ. Ο κύριος όγκος, δηλαδή, είναι μικροί οφειλέτες. Από αυτό φαίνεται ότι η ρύθμιση απευθύνεται κυρίως προς τους μικρομεσαίους - αυτή είναι η στόχευσή της - είτε αυτοί είναι φυσικά πρόσωπα είτε είναι νομικά πρόσωπα. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι η ΓΕΣΕΔΕ και η ΕΣΕΕ στηρίζουν τη ρύθμιση, όπως φάνηκε από τις τοποθετήσεις τους στις Επιτροπές Οικονομικών και Παραγωγής και Εμπορίου. Έχει ένα προφανή νομικό και κοινωνικά χαρακτήρα. Επίσης, η ρύθμιση αποδεικνύεται ήδη αποτελεσματική, καθώς έχουν καταβληθεί μέσω τραπεζών πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ, ενώ για το 2015 προβλέπεται να καταβληθούν άλλα 340 εκατομμύρια, το οποίο στις σημερινές συνθήκες είναι ένα πολύ σημαντικό ποσό. Είναι, επίσης, σημαντικό το γεγονός ότι η πλειοψηφία των ρυθμιζόμενων χρεών δεν είχε ξαναμπεί σε ρύθμιση, βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτό την εισπραξιμότητα των δημοσίων εσόδων, που ήταν και από τους πρωταρχικούς στόχους του ν.4321 που ψηφίσαμε τον Μάρτιο. Θέλω να τελειώσω, λέγοντας ότι στην Επιτροπή Οικονομικών συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης εστίασαν στους μεγαλοοφειλέτες, σε αυτούς που χρωστούν πάνω από ένα εκατομμύριο. Μίλησαν, μάλιστα, για τον ηθικό κίνδυνο που προκύπτει από αυτό το γεγονός. Αυτό είναι χαρακτηριστικό δείγμα της νοοτροπίας των κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα και τον τόπο για χρόνια, αλλά και του πολιτικού συστήματος ευρύτερα. Ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας: Πώς χειρίστηκε η πολιτική τάξη τη σχέση του κράτους με τους μεγαλοοφειλέτες τα προηγούμενα χρόνια; Θεωρητικά το ελληνικό κράτος ήταν πάρα πολύ αυστηρό προς τους μεγαλοοφειλέτες, σε αυτούς που χρωστούσαν πολλά, γιατί τους επέβαλε υψηλούς πρόσθετους φόρους και προσαυξήσεις. Είναι πολύ μεγάλα τα ποσά που τους επέβαλε. Στην πράξη, όμως, τι είχαμε; Μόνο αυστηρό δεν ήταν το ελληνικό κράτος, διότι οι μεγαλοοφειλέτες μπορούσαν στην πράξη να χρωστούν όλο και περισσότερα χωρίς να έχουν καμμία επίπτωση. Ήταν χαρακτηριστική περίπτωση υποκρισίας αυτό που συνέβαινε εδώ και δεκαετίες. Εάν δεν υπήρχε ανοχή του πολιτικού συστήματος που κυβέρνησε τη χώρα μας για όλα αυτά τα χρόνια, δεν θα είχαμε αυτήν τη κατάσταση, ούτε θα μπορούσαν να φτάσουν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές σε αυτό το ύψος.
Κύριε Λαπαβίτσα, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Στο σημείο αυτό η Κυβέρνησή μας έκανε την εξής επιλογή: Προσπάθησε να παροτρύνει και να αναγκάσει να φέρει τους μεγαλοοφειλέτες μέσα στη ρύθμιση για να αρχίσουν να πληρώνουν και αυτοί. Αυτός είναι ο στόχος της ρύθμισης. Η επιλογή αυτή αφ' ενός επιτρέπει στο δημόσιο να αρχίσει να εισπράττει και αφ' ετέρου να έχει πρόσβαση στη μεγάλη δεξαμενή των ληξιπρόθεσμων οφειλών που αφορά τα χρέη των μεγάλων που είναι περίπου εξήντα δισεκατομμύρια από τα εβδομήντα επτά. Εμείς με αυτόν τον τρόπο μπαίνουμε σε αυτή τη δεξαμενή και επιχειρούμε στοιχειωδώς να αναγκάσουμε τους ανθρώπους αυτούς να πληρώνουν τους φόρους τους, αυτούς που δεν έχουν πληρώσει όλα αυτά τα χρόνια. Όσον αφορά, λοιπόν, την κριτική που έχει ασκηθεί, έχουμε ακόμα ένα δείγμα υποκρισίας από την πλευρά της Αντιπολίτευσης. Όσοι κατηγορούν την Κυβέρνηση για εύνοια έναντι των μεγαλοοφειλετών, θα έπρεπε να είχαν κοιτάξει τι είχαν κάνει αυτοί όλα αυτά τα χρόνια. Να πω και κάτι τελευταίο που ήδη ανέφερε η κυρία Υπουργός, για την υποτιθέμενη συμπερίληψη φοροφυγάδων και όσων έχουν υποπέσει σε τελωνειακές παραβάσεις. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, όπως έχει καταδειχθεί από σειρά άρθρων και ειδικοτέρων διατάξεων με σειρά νόμων. Οι φοροφυγάδες δεν ευνοούνται. Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να σας καλέσω να στηρίξετε την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, καθώς, όπως ήδη κατέδειξε, κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λαπαβίτσα. Στο σημείο αυτό και πριν να δώσω τον λόγο στον δεύτερο εισηγητή για το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε, έχω την τιμή να ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας στο νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια εκπαίδευση και άλλες διατάξεις». Επί του άρθρου 10 ψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 106 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 10, έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 11 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 106 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 12 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 106 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 13 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 106 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 14 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 91 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 15 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 15 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 106 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 16 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 17 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 18 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 19 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 20 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 21 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 22 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 23 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 24 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 25 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 26 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 27 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 28 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 32 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 33 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 157 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Περνάμε τώρα στην τροπολογία με γενικό αριθμό 135 και ειδικό 23. Υπενθυμίζω ότι είναι η υπουργική τροπολογία που αναφέρεται στην παράταση της θητείας των μονομελών και συλλογικών οργάνων διοίκησης των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ και στην κατάργηση των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας, σχετικά με τη συμμετοχή των συμβουλίων των ΑΕΙ και των σχολών αυτών στη διαδικασία προεπιλογής των πρυτάνεων και των κοσμητόρων. Επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 135 και ειδικό 23 εψήφισαν συνολικά 259 Βουλευτές. Υπέρ της τροπολογίας, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά της τροπολογίας, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 4 Βουλευτές. Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 135 και ειδικό 23 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο.
Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια εκπαίδευση και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής και επί των άρθρων. Κύριοι συνάδελφοι, είχαμε συμφωνήσει από την προηγούμενη Παρασκευή να ψηφίσουμε σήμερα το βράδυ, για τους λόγους που εξηγήθηκαν και συμφώνησαν όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, το νομοσχέδιο και στο σύνολό του σήμερα. Ερωτάται, λοιπόν, το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια εκπαίδευση και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής: (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επανερχόμαστε στη συζήτηση για την κύρωση της από 27 Μαρτίου 2015 πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Χατζηδάκης για δεκαπέντε λεπτά, με ανοχή.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή είναι αργά και είμαστε όλοι κουρασμένοι, σκέφτηκα να μην κακοκαρδίσω την Κυβέρνηση.
Τι είναι αυτό;
Έτσι, λοιπόν, σκέφτηκα να παραδεχτώ τα ακόλουθα: Πρώτον, ότι η τρόικα ανήκει στο παρελθόν, σύμφωνα με όλα όσα μας είπε ο Πρωθυπουργός στις 21 Φεβρουαρίου. Δεύτερον, ότι στο παρελθόν, επίσης, ανήκει και το μνημόνιο, σύμφωνα με τις ίδιες διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού στο διάγγελμα που απηύθυνε στους Έλληνες πολίτες την ίδια ημέρα. Τρίτον, ότι η διαπραγμάτευση που διεξάγεται όλους τους τελευταίους μήνες δεν έχει, επομένως, σχέση ούτε με την τρόικα ούτε πολύ περισσότερο με το μνημόνιο. Γίνεται με τους καλούς για κάτι ακόμα καλύτερο. Τέταρτον, ότι κάθε ημέρα που περνάει σε αυτή τη διαπραγμάτευση τα πράγματα είναι όλο και περισσότερο υπέρ μας. Διαπραγματευόμαστε ηρωικά και λεβέντικα, διότι γνωρίζουμε ότι κάθε ημέρα που περνάει, κάθε εβδομάδα που περνάει πιέζονται ολοένα και περισσότερο οι ολλανδικές επιχειρήσεις, πιέζονται ολοένα και περισσότερο οι γερμανικές τράπεζες και στεγνώνει ολοένα και περισσότερο το φινλανδικό δημόσιο ταμείο. Αντιθέτα, η ελληνική οικονομία γνωρίζει μέρες άνθισης και αν παραταθεί για πολύ ακόμα η διαπραγμάτευση, τότε είναι που πρέπει να ετοιμαστούμε όλοι μαζί για έναν μεγάλο ελληνικό θρίαμβο και για μια ταπείνωση των δανειστών. Έρχομαι και στο προκείμενο. Αυτό που σήμερα συζητάμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι κύρωση πράξεως νομοθετικού περιεχομένου. Είναι μια καλή πράξη της Κυβέρνησης! Νομοθετικού περιεχομένου, αλλά πάντως καλή πράξη! Το είχε σημειώσει, άλλωστε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, τον Γενάρη, δήλωνε πανηγυρικά: «Η Ελλάδα έχει Σύνταγμα, το οποίο εμείς θέλουμε να το τιμήσουμε, όχι να το καταργήσουμε ή να το υπονομεύσουμε, όπως έκαναν οι κυβερνήσεις των μνημονίων με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου». Και η κ. Κωνσταντοπούλου είχε προσθέσει στην πρώτη της ομιλία: «Δεν θα γίνονται δεκτές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Αυτή η Βουλή θα εφαρμόσει τις αρχές της καλής νομοθέτησης». Σε αυτή, λοιπόν, την «καλή πράξη νομοθετικού περιεχομένου» ρυθμίζονται θέματα για τη Βιομηχανία Ζάχαρης και για το φορολογικό σύστημα. Μόνο που το θέμα της ζάχαρης κάθε άλλο παρά λύνεται, ενώ στο θέμα των φόρων η Κυβέρνηση «πρώτη φορά αριστερά» κάνει ένα εντυπωσιακό, ομολογουμένως, άνοιγμα στους μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου. Προχωρώ στα δύο επί μέρους άρθρα. Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώ με δύο παραδοχές. Πρώτον, συμφωνούμε πως, ναι, πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια προκειμένου να υπερασπιστούμε στην ουσία τα συμφέροντα των τευτλοπαραγωγών. Είναι θέμα που πρέπει να το δούμε υπεύθυνα, σοβαρά και διακομματικά. Για εμάς, είναι προτεραιότητα και δεν αμφιβάλλω ότι είναι προτεραιότητα για όλους τους συναδέλφους στην Αίθουσα, ανεξαρτήτως κομματικών παρατάξεων. Η δεύτερη παραδοχή έχει να κάνει με το ότι το πρόβλημα της Βιομηχανίας Ζάχαρης δεν ξεκίνησε, φυσικά, τους τελευταίους τρεις μήνες. Προϋπήρχε και ήταν σοβαρό. Σε αυτό θέλω να είμαι απολύτως σαφής. Δεν θέλω να κρύψω λάθη του παρελθόντος. Διαρκεί για χρόνια το πρόβλημα και πρέπει να το δεχθούμε. Στη συγκεκριμένη «καλή πράξη νομοθετικού περιεχομένου» η Κυβέρνηση διατείνεται ότι επιδιώκει την αναγκαία κεφαλαιακή ενίσχυση της εταιρείας, ώστε να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητά της. Μάλιστα. Δεν μας λέει, όμως, τέσσερα πράγματα! Πρώτον, δεν μας είπε - προέκυψε στη συζήτηση, θα σας το εξηγήσω στη συνέχεια - από αυτά τα 30 εκατομμύρια πόσα τελικά θα πάνε στους τευτλοπαραγωγούς. Δεύτερον, από πού θα αντληθούν αυτά τα 30 εκατομμύρια; Ποιοι, δηλαδή, θα τα χάσουν; Διότι, προφανώς, δεν θα βρεθούν από τον αέρα τον κοπανιστό. Τρίτον, πώς εξασφαλίζει η Κυβέρνηση την νομική εγκυρότητα αυτής της ρύθμισης, έτσι ώστε τα χρήματα να μη ζητηθούν πίσω ως παράνομη κρατική ενίσχυση; Και, τέταρτον, έχει σχέδιο για την επόμενη μέρα η Κυβέρνηση ή τα χρήματα θα πάνε σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο; Δεν θα σας κουράσω. Από την επιτροπή που κάναμε τις συζητήσεις προέκυψαν τα εξής: Πρώτον, ότι οι παραγωγοί θα πάρουν λιγότερο από 1 εκατομμύριο από τα 30 εκατομμύρια, περίπου 915 χιλιάδες ευρώ. Δεύτερον, ο εκκαθαριστής που ήρθε και μας μίλησε, μας είπε ότι δεν μπορούσε να πάρει το βάρος της ρύθμισης και γι' αυτό προωθείται αυτή η νομοθετική ρύθμιση, κατά παρέκκλιση, φυσικά, των κανόνων του πτωχευτικού δικαίου. Δεν το λέω εγώ, το λέει η ίδια η ρύθμιση. Τρίτον, ότι σίγουρα - δεν υπάρχει πια γι' αυτό αμφιβολία - η Κυβέρνηση δεν ζήτησε - προσέξτε! - την υποχρεωτική γνώμη της Μονάδας Κρατικών Ενισχύσεων του Υπουργείο Οικονομικών. Αυτό προβλέπει η ελληνική νομοθεσία και η Κυβέρνηση δεν ζήτησε τέτοια γνώμη. Είναι μονάδα που έχει συσταθεί ακριβώς για να θωρακίζει τέτοιου είδους αποφάσεις απέναντι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Κυβέρνηση, δηλαδή, δεν φρόντισε να έχει καλυμμένα τα νώτα της. Δεν φρόντισε να θωρακίσει τη ρύθμιση. Τέταρτον, προέκυψε φυσικά ότι δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο ανασυγκρότησης της επιχείρησης. Κατηγορείται η προηγούμενη διοίκηση, κατηγορείται το προηγούμενο σχέδιο μιας εταιρείας συμβούλων. Αλλά πάντως είναι ολοφάνερο ότι βιαστικά αποφασίστηκε μια τέτοια ρύθμιση, που ανεξάρτητα από τις προθέσεις - και εδώ δεν θέλω να κάνω δίκη προθέσεων - δεν είναι τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο από καθρεφτάκια στους ιθαγενείς. Δεν προστατεύεται το συμφέρον των τευτλοπαραγωγών και δεν διασφαλίζεται το μέλλον της Βιομηχανίας Ζάχαρης. Αυτός είναι ο λόγος που η Νέα Δημοκρατία είναι αντίθετη σε αυτή τη ρύθμιση. Και νομίζω ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ σαφή από τη δική μας πλευρά. Φορολογικές ρυθμίσεις. Ας δούμε τι γίνεται στο δεύτερο άρθρο - αυτό που αφορά την προσθήκη στη ρύθμιση για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του ν. 4321/2014- της πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Πρώτον, ο νόμος δημοσιεύτηκε στις 21 Μαρτίου με πανηγυρισμούς από την πλευρά της Κυβέρνησης. Άλλωστε ήταν ένας νόμος που τιτλοφορήθηκε «για την επανεκκίνηση της οικονομίας». Γι' αυτό έχει επανεκκινήσει η οικονομία στη συνέχεια. Εάν κάποιοι απορείτε, εξαιτίας αυτού του νόμου πλέον έχει πάρει μπροστά η οικονομία. Μόνο που έξι μέρες μετά τους πανηγυρισμούς ανακαλύφθηκε ότι ένα τμήμα των ρυθμίσεων δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει. Και έτσι η Κυβέρνηση αποφάσισε να φέρει αυτή την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, η οποία είναι σήμερα ενώπιών μας εδώ για κύρωση. Με αυτήν τη ρύθμιση η Κυβέρνηση έρχεται να συμπληρώσει τη δική της ρύθμιση, την πρώτη, του νόμου, περιλαμβάνοντας και τους συμβεβαιωμένους φόρους για μη υποβολή ρύθμισης ή για εκπρόθεσμη ή ανακριβή υποβολή, σε μια προσπάθεια να καλύψει το κενό που η ίδια η Κυβέρνηση παραδέχθηκε ότι προέκυψε. Φυσικά κατανοούμε - και εδώ το λέω απολύτως ειλικρινά - την αγωνία σας να μαζέψετε έσοδα με κάθε τρόπο, όταν έχετε αφήσει το κράτος να στεγνώνει από ρευστό, όσο αναζητάτε μια στρατηγική διαπραγμάτευσης για να αντιμετωπίσετε τις προεκλογικές σας εξαγγελίες αλλά και τις μετεκλογικές σας ακόμα δηλώσεις. Άλλωστε ο ίδιος ο κ. Μάρδας ομολογούσε - όταν έπαιρνε τα ταμειακά διαθέσιμα όλων των δημοσίων φορέων με την προηγούμενη πράξη νομοθετικού περιεχομένου - ότι πέσατε έξω στα έσοδα. Πράγματι, τα φορολογικά έσοδα εμφανίζουν στο πρώτο τρίμηνο μια υστέρηση 748 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ ταυτόχρονα αποδεικνύεται ότι και τα 147 εκατομμύρια της ρύθμισης - εξπρές προέρχονται απλά από μετάθεση πληρωμών άλλων ετών, καθώς η υστέρηση στους άμεσους και έμμεσους φόρους παρελθόντων οικονομικών ετών είναι στο τρίμηνο πάνω από 400 εκατομμύρια. Η Κυβέρνηση, δηλαδή, πανηγυρίζει για το ότι έβαλε ένα γκολ, ενώ είχε δεχθεί τρία. Από τη μεριά τα 147 εκατομμύρια και από την άλλη είναι τα 400 εκατομμύρια η υστέρηση των παρελθόντων ετών. Και στο τετράμηνο η εικόνα δεν είναι ουσιωδώς διαφορετική. Εισπράχθηκαν 120 δισεκατομμύρια από αυτή τη ρύθμιση μέσα στο τετράμηνο. Η υστέρηση, όμως, συνολικά στο τετράμηνο παραμένει σε αυτό το επίπεδο των 750 εκατομμυρίων ευρώ. Και αυτό είναι ανησυχητικό. Και - ξέρετε - οι πανηγυρισμοί δεν μπορεί να διαρκέσουν επί πολύ. Και σας το λέω καλόπιστα και εύχομαι να μη με θυμηθείτε σε μερικούς μήνες. Τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζει για τη ρύθμιση του ν. 4321, αυτή που συμπληρώνεται με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Στην πραγματικότητα η προηγούμενη Κυβέρνηση έβαλε τις βάσεις για τις ρυθμίσεις του ν. 4321. Αρχικά ψηφίστηκε ο ν. 4152/2013 που προέβλεπε εξόφληση μέχρι σαράντα οκτώ δόσεις με κούρεμα προσαυξήσεων για παλαιές οφειλές και πάγια ρύθμιση μέχρι δώδεκα δόσεις για τις τρέχουσες οφειλές. Και αργότερα με τον ν. 4305/2014 το πλαίσιο ρύθμισης έγινε πιο ευέλικτο, το επιτόκιο χαμήλωσε και επεκτάθηκαν οι δόσεις σε εβδομήντα δύο έως και εκατό. Λειτούργησε αυτός ο νόμος; Λειτούργησε. Ξέρουμε ότι μέσα σε τριάντα πέντε μέρες που εφαρμόστηκε ουσιαστικά, από τις 26 Νοεμβρίου μέχρι και την ημέρα προκήρυξης των εκλογών, εισπράχθηκαν 73 εκατομμύρια ευρώ. Κατά καιρούς λέγονται από την πλευρά της Κυβέρνησης διάφοροι αριθμοί οι οποίοι δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα. Ήρθατε κατόπιν εσείς, μειώσατε λίγο το επιτόκιο, κάνατε πιο εμπροσθοβαρείς τις δόσεις, μειώσατε την ελάχιστη καταβολή και να ένας νέος νόμος. Μόνο που η ρύθμιση της Νέας Δημοκρατίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έκλεινε το μάτι στους μεγαλοοφειλέτες, δεν εντάσσονταν στη ρύθμιση οφειλές πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ, κάτι που κάνει φέτος ο ΣΥΡΙΖΑ, «πρώτη φορά χαριστικά». Και εδώ τίθενται δύο ερωτήματα. Και θέλω να τα σκεφτείτε και να δώσετε απαντήσεις στον εαυτό σας. Πρώτον, τι θα συνέβαινε αν η προηγούμενη «τρισκατάρατη» Κυβέρνηση έφερνε μια τέτοια ρύθμιση; Ποια θα ήταν η αντίδραση των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ; Εδώ μέσα είναι και συνάδελφοι που ήταν και στην προηγούμενη Βουλή. Σκεφτείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποια θα ήταν η αντίδρασή σας αν υπήρχε μια ρύθμιση από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Υπάρχει η ελάχιστη αμφιβολία ότι θα το κατακρίνατε ως συναλλαγή της προηγούμενης Κυβέρνησης με συμφέροντα; Υπάρχει κάποια αμφιβολία ότι θα λέγατε αυτό; Δεύτερον, πώς αισθανόσαστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα ετοιμαζόσαστε να ψηφίσετε μια τέτοια ρύθμιση; Πόσο εντάξει αισθανόσαστε με την αριστερή συνείδησή σας, καθώς τώρα ετοιμαζόσαστε να ψηφίσετε μια ρύθμιση για μεγαλοοφειλέτες και κεφαλαιούχους; Πώς αισθανόσαστε; Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους εμείς είμαστε αντίθετοι και σε αυτήν τη ρύθμιση, μια χαριστική ρύθμιση σε μεγαλοοφειλέτες. Κυρίες και κύριοι, η κύρωση αυτής της, όπως τη χαρακτήρισα, καλής πράξης νομοθετικού περιεχομένου συμπίπτει με τις εκατό μέρες διακυβέρνησης από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Εκατό μέρες που η Κυβέρνηση πολιτεύτηκε με αβάσταχτη ελαφρότητα και που ήταν αρκετές για να γυρίσουμε στο 2012 και ίσως και σε ακόμα χειρότερο σημείο. Τα οφέλη της προηγούμενης περιόδου, για τα οποία εμείς πληρώσαμε - και πολύ καλά κάναμε, έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας γι' αυτό - μεγάλο πολιτικό κόστος εξανεμίστηκαν και η χώρα επιστρέφει ήδη στη σφαίρα της ύφεσης, ξαναβουτάει η Ελλάδα στην ύφεση. Ήδη όλες οι προβλέψεις των διεθνών οργανισμών - φαντάζομαι δεν έχουν συνωμοτήσει εναντίον σας - για την ελληνική οικονομία έχουν αναθεωρηθεί προς τα κάτω. Τα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας επιδεινώνονται σαν να εφαρμόζεται η χειρότερη υφεσιακή πολιτική και αυτό είναι το παράδοξο. Κάθε μέρα μας λέτε ότι δεν θα δεχθείτε υφεσιακά μέτρα. Μα δεν είναι ανάγκη να τα δεχθείτε, τα εφαρμόζετε κάθε μέρα μόνοι σας. Χειρότερη υφεσιακή πολιτική δεν μπορούσε να εφαρμοστεί παρά αυτή η πολιτική που εφαρμόζετε και η οποία έχει κλονίσει απολύτως την εμπιστοσύνη των αγορών και των επενδυτών, Ελλήνων και ξένων, απέναντι στη χώρα. Τώρα, όμως, ο χρόνος τελείωσε και τα χρήματα, δυστυχώς, του δημόσιου ταμείου τελειώνουν και αυτά. Ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνηση είναι αναγκασμένοι να προχωρήσουν σε μια συμφωνία, για την οποία φυσικά θα πληρώσουν το κόστος για τον λαϊκισμό των προεκλογικών εξαγγελιών. Δεν ήσασταν αναγκασμένοι να τα λέτε, τα λέγατε όμως. Προσπαθούσαμε να σας εμποδίσουμε, προσπαθούσαμε να σας κρατήσουμε για να λέτε λιγότερα. Τώρα θα υποστείτε αναγκαστικά το κόστος, διότι θα φανεί ότι εξαπατούσατε τους ψηφοφόρους σας. Εν πάση περιπτώσει, τώρα θα κοιμηθείτε όπως στρώσατε και θα προχωρήσετε αναγκαστικά μπροστά, θα υποστείτε το πολιτικό κόστος και ελπίζω να τολμήσετε να υποστείτε το πολιτικό κόστος για να μην υποστεί η χώρα το εθνικό κόστος. Αυτό είναι που πρέπει να αποφύγουμε και όλοι μαζί πρέπει να δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Διότι πάνω από τη Νέα Δημοκρατία, τον ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα κόμματα υπάρχει η Ελλάδα και σε αυτό σας καλούμε, να προσγειωθείτε στην πραγματικότητα και να συμπεριφερθείτε με ένα αίσθημα εθνικής ευθύνης. Από εκεί και πέρα, αφού τολμήσετε να κάνετε αυτό που εσείς διακηρύσσετε, αυτόν τον έντιμο συμβιβασμό, τον οποίον εμείς ευχόμαστε να τον κάνετε, να προχωρήσετε το ταχύτερο προς αυτήν την κατεύθυνση, μετά η συμφωνία πρέπει να εφαρμοστεί. Γιατί δεν θα είναι μια κι έξω, όπως ξέρετε, θα είναι η αρχική συμφωνία και οι εφαρμοστικοί νόμοι. Αλλά θα είναι και το πνεύμα συνολικά της Κυβέρνησης. Και εδώ προσέξτε, με τα δείγματα γραφής που μας έχετε δώσει μέχρι σήμερα, στην εκπαίδευση - πριν από λίγο συζητούσαμε το νομοσχέδιο - στην αστυνόμευση, στη μετανάστευση, στην αντιμετώπιση της επιχειρηματικότητας - θυμίζω τις Σκουριές - ειλικρινά εγώ, που εύχομαι να γίνει συμφωνία, δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος ότι κι αυτή η συμφωνία θα λειτουργήσει. Διότι η Κυβέρνηση θα είναι σαν Εσκιμώος στον καυτό ήλιο, θα είναι έξω από τα νερά της, δεν θα ξέρει πώς θα πολιτευτεί μέσα στο περιβάλλον της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τρεις μήνες, εκατό μέρες, ήρκεσαν για να σκοτωθεί πλήρως η εμπιστοσύνη απέναντι στην ελληνική οικονομία. Εύχομαι λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και το εύχομαι από την καρδιά μου - πρώτον, να βρείτε το θάρρος να κάνετε αυτόν τον έντιμο συμβιβασμό, δεύτερον, να βρείτε το θάρρος να τον εφαρμόσετε και, τρίτον, έστω και τώρα, να αλλάξετε νοοτροπία και να καταλάβετε ότι στην Ευρώπη θα προχωρήσουμε μόνο με ευρωπαϊκές λογικές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εμείς, από την πλευρά μας, είμαστε απολύτως ξεκάθαροι: Έχουμε πληρώσει το πολιτικό κόστος για τις επιλογές που ακολουθήσαμε, αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι η οικονομία ήταν στο μείον επτά από πλευράς ύφεσης το 2012 και στο συν ένα το 2014. Ξέρουμε ότι η Ελλάδα ήταν στα πρόθυρα της καταστροφής το 2012, ενώ το 2014 ήταν στο παρά δέκα να βγούμε από το μνημόνιο. Τώρα, το καλύτερο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι να μπούμε σε ένα νέο και βαθύτερο μνημόνιο. Έστω κι έτσι, συμπεριφερθείτε υπεύθυνα, συμπεριφερθείτε σοβαρά, εμείς είμαστε εδώ για να στηρίξουμε κάθε εθνικώς ωφέλιμο μέτρο, αλλά κάντε επιτέλους τις ασκήσεις θάρρους που απαιτούνται, έτσι ώστε να υπηρετήσετε όχι το κομματικό αλλά το εθνικό συμφέρον. Όλοι από αυτό κρινόμαστε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χατζηδάκη. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού κ. Σταθάκης για λίγα λεπτά.
Θα διακόψετε τους εισηγητές, κυρία Πρόεδρε;
Ναι, κύριε Κουτσούκο, γιατί έχει ανειλημμένη υποχρέωση και δεν θα μπορέσει να έρθει. Με συγχωρείτε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Επιτρέψτε μου να τοποθετηθώ στις τέσσερις τροπολογίες που αφορούν το Υπουργείο και να κάνω μία νομοτεχνική βελτίωση, την οποία θα καταθέσω. Υπάρχουν τέσσερις τροπολογίες, από τις οποίες η πρώτη αφορά τις λαϊκές αγορές. Πρόκειται για την παράταση της προθεσμίας ανανέωσης των αδειών των παραγωγών και πωλητών που δραστηριοποιούνται στις λαϊκές αγορές και το υπαίθριο εμπόριο. Ο σκοπός της παράτασης αυτής είναι να μπορέσουν να επωφεληθούν από τις δυνατότητες ρύθμισης των εκατό δόσεων στα ασφαλιστικά ταμεία και να αποκτήσουν ενημερότητα και ταυτόχρονα να τύχουν της ευνοϊκής αυτής ρύθμισης. Το δεύτερο σημείο αφορά τη σήμανση των λαϊκών αγορών όσον αφορά την κατανομή των θέσεων. Υπάρχει ένας νόμος ο οποίος τοποθετεί χωριστά - χωροταξικά εννοώ - τις δυο κατηγορίες των παραγωγών και των εμπόρων. Σήμερα προτείνεται μεγαλύτερη ευελιξία στο σύστημα κατανομής των θέσεων, ούτως ώστε να μην υπάρξουν διαχειριστικές δυσκολίες, χωρίς να θιγεί όμως η διαφάνεια, μιας και διατηρείται ένα σύστημα διακριτότητας, όχι όμως χωροταξικά. Στα σημεία 3, 4 και 5 υπάρχουν διαδικαστικά θέματα για τις λαϊκές αγορές. Δεν θα σταθώ σε αυτά. Στο τελευταίο σημείο υπάρχει μια νομοτεχνική βελτίωση και αφορά τις άδειες της κατηγορίας των τυφλών και των αναπήρων μικροπωλητών. Μιλάμε για τους πλανόδιους, οι οποίοι λάμβαναν σύνταξη αναπηρίας και είχαν και άδεια για να ασκούν το επάγγελμα ταυτόχρονα. Μετά τη δημοσίευση του τελευταίου νόμου για τη ρύθμιση των λαϊκών αγορών και του υπαιθρίου εμπορίου, δηλαδή του ν.4264/2014, δεν υπήρχε πρόβλεψη μεταβατικής διάταξης, κάτι το οποίο προκάλεσε την αιφνίδια ανατροπή των συνθηκών διαβίωσης αυτής της συγκεκριμένης κατηγορίας, αυτών που είχαν ήδη άδεια πριν. Εδώ επανέρχεται αυτό. Διαβάζω τη νομοτεχνική βελτίωση: «4. Δεν δικαιούται νέας άδειας ο επαγγελματίας πωλητής ο οποίος μεταβιβάζει την άδειά του, καθώς και ο επαγγελματίας πωλητής που συνταξιοδοτείται λόγω γήρατος ή αναπηρίας. Εξαιρούνται οι επαγγελματίες πωλητές, της περίπτωσης (α) της παραγράφου 2 του παρόντος νόμου, ως και όσοι κατέχουν άδεια κατά τη διάταξη της περίπτωσης (α) της παραγράφου 1 του άρθρου 22 του παρόντος νόμου, που είχαν ήδη συνταξιοδοτηθεί λόγω αναπηρίας ή τυφλότητας ενώ κατείχαν άδεια επαγγελματία πωλητή, κατά την έκδοση του παρόντος νόμου. Οι άδειες του προηγούμενου εδαφίου διατηρούνται σε ισχύ. Επαγγελματίας πωλητής, ο οποίος με αίτησή του παραιτείται της άδειάς του, διαγράφεται οριστικά, με απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Αττικής ή Κεντρικής Μακεδονίας για τις λαϊκές αγορές που υπάγονται στην αρμοδιότητά τους ή των οικείων δημοτικών συμβουλίων, για τις λαϊκές αγορές των λοιπών περιφερειακών ενοτήτων της χώρας, και δεν δικαιούνται νέα άδεια». Θα την καταθέσω. Η δεύτερη τροπολογία αφορά την παράταση του αναπτυξιακού νόμου για αναπτυξιακά έργα υπαχθέντα στον αναπτυξιακό νόμο 3908/2011. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στους επενδυτές να προσκομίσουν τις δανειακές συμβάσεις με τις τράπεζες. Η παράταση γίνεται για προφανείς λόγους. Υπάρχει μια δυσκολία στη ρευστότητα, οπότε πρέπει να παραταθεί για να μπορέσουν να έχουν ομαλή δανειοδότηση από τις τράπεζες για να ολοκληρώσουν τα επενδυτικά τους έργα. Το τρίτο σημείο αφορά αναδιάρθρωση ειδικών υπηρεσιών του ΕΣΠΑ. Αναδιαρθρώνουμε την οργανωτική δομή δυο υπηρεσιών του ΕΣΠΑ, με στόχο την επιτάχυνση των διαδικασιών της νέας προγραμματικής περιόδου και το ομαλό κλείσιμο της προηγούμενης. Προτείνεται ουσιαστικά ενοποίηση κάποιων τμημάτων σε μια ενιαία υποδιεύθυνση. Ενισχύεται έτσι η ιεραρχική δομή, εξοικονομούνται πόροι και ενισχύεται η αποτελεσματικότητα της υπηρεσίας. Η τέταρτη και τελευταία αφορά τα έργα του Ενιαίου Οικονομικού Χώρου. Αφορά τα συγχρηματοδοτούμενα έργα του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου. Αυτό αφορά έργα που είναι σε μια ειδική κατηγορία. Εμπλέκονται η Νορβηγία, η Ισλανδία και το Λιχτενστάιν. Με την προτεινόμενη ρύθμιση ανοίγει ο δρόμος για την επίλυση εκκρεμοτήτων για τα έργα του ΕΟΧ, τα οποία πληρούν τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας με την επανεγγραφή τους στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποπληρωμή τους. Αυτές είναι οι τροπολογίες. Καταθέτω τη νομοτεχνική βελτίωση στο Προεδρείο και λυπάμαι που δεν μπορώ να ανοίξω διάλογο με τον κ. Χατζηδάκη στα ενδιαφέροντα θέματα που είπε. Ευχαριστώ.
Αύριο.
Κύριε Υπουργέ, μια ερώτηση θέλει να σας υποβάλει η κ. Μανωλάκου.
Ζητώ και εγώ τον λόγο, κυρία Πρόεδρε.
Εντάξει. Κυρία Μανωλάκου, έχετε τον λόγο. Παρακαλώ να είστε σύντομη.
Διευκρινιστικές ερωτήσεις θέλω να υποβάλω. Όσον αφορά την τροπολογία για τις λαϊκές αγορές, κύριε Υπουργέ, δίνετε με την πρώτη παράγραφο μια παράταση. Ωστόσο, δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με την απαίτηση για προσκόμιση φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας, προκειμένου να ανανεωθούν οι άδειες. Σκοπεύετε σ' αυτό νομοθετικά να δώσετε οριστική λύση; Σε ό,τι αφορά τις παραγράφους 2 και 3, το διαχωρισμό παραγωγών - επαγγελματιών, είπατε «όχι χωροταξικά». Όμως, υπάρχει μία ασάφεια και δίνονται πολλές ερμηνείες. Υπάρχει μία ανησυχία ότι μέσα από αυτή την ασάφεια αποκλείει την έκδοση νέων επαγγελματικών αδειών. Σας ρωτώ για να το ξεκαθαρίσετε. Ευχαριστώ.
Να ακούσουμε και τον κ. Κουτσούκο και να απαντήσετε συνολικά, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, κύριε Κουτσούκο, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε, διαδικαστικά θα ήθελα να πω το εξής: Θα διευκολύνουμε τον κύριο Υπουργό, αλλά δεν είναι σωστό να διακόπτουμε τους εισηγητές και με βάση τον Κανονισμό και να αρχίσουμε μία συζήτηση επί της ουσίας για μία τροπολογία, η οποία, όσο θυμάμαι στη Βουλή να συζητούμε θέματα των λαϊκών αγορών, δεν έγινε ποτέ χωρίς την παρουσία εκπροσώπων όλων των φορέων είτε αυτοί είναι οι επαγγελματίες είτε είναι οι παραγωγοί και είχαμε πάντα στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου μία ενδιαφέρουσα συζήτηση. Ο τρόπος που νομοθετεί ο κύριος Υπουργός μας στερεί ακριβώς αυτή τη δυνατότητα και δεν μπορεί να περάσει αυτό ασχολίαστο. Ούτε μπορεί να περνάει ασχολίαστο, κυρία Πρόεδρε, από το Προεδρείο, το γεγονός ότι η Κυβέρνηση εξακολουθεί να νομοθετεί με τον ίδιο τρόπο, για τον οποίο η κυρία Πρόεδρος της Βουλής την προηγούμενη εβδομάδα επέστρεψε ορισμένες τροπολογίες. Αυτά ήθελα να πω τώρα και επί της ουσίας θα τα δούμε αύριο, αλλά επαναλαμβάνω ότι δεν μπορεί να περάσει ασχολίαστο.
Ευχαριστούμε, κύριε Κουτσούκο, για τις επισημάνσεις. Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Θα ξεκινήσω από το τελευταίο σημείο. Προφανώς έχει γίνει εκτενής διαβούλευση με τους εκπροσώπους και των παραγωγών και των εμπόρων των λαϊκών αγορών και δεν πρόκειται για ένα νομοσχέδιο, αλλά για μία τροπολογία, στην οποία είναι απόλυτα σύμφωνες όλες οι πλευρές. Συνεπώς δεν αποτελεί οποιαδήποτε αυθαίρετη πράξη από την πλευρά της Κυβέρνησης, το αντίθετο θα έλεγα, έγιναν εκτενείς διαβουλεύσεις για τη συγκεκριμένη τροπολογία. Τώρα για τα άλλα δύο ερωτήματα. Όσον αφορά το πρώτο, προφανώς δεν υπάρχει περίπτωση να μην προσκομίζεται φορολογική ασφαλιστική ενημερότητα. Ο νόμος είναι σαφής, δεν μπορεί να γίνει κάτι επ' αυτού.
Ναι, αλλά του αφαιρεί τη δουλειά του.
Απλώς η παράταση της συγκεκριμένης προθεσμίας επιτρέπει να ενταχθούν καλύτερα σε ρυθμίσεις που αφορούν την απόκτηση ασφαλιστικής ενημερότητας, εάν έχουν συσσωρευμένα χρέη προς τους ασφαλιστικούς φορείς. Η διακριτότητα παραμένει ασαφής, έχετε δίκιο σ' αυτό. Αφορούσε και τον τρόπο με τον οποίο αίρεται το χωροταξικό. Η διακριτότητα όντως θέλει μια περαιτέρω διευκρίνιση. Προτιθέμεθα να διευκρινίσουμε με υπουργική απόφαση τους όρους και τις προϋποθέσεις ακριβώς αυτής της διακριτότητας.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Νικόλαος Μίχος για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Άκουσα τους προηγούμενους αγορητές, άκουσα και τον κ. Χατζηδάκη με πολλή προσοχή. Μίλησε για άνθηση, για ανάπτυξη. Ποια ήταν η άνθιση και η ανάπτυξη, κύριε Χατζηδάκη, με την κυβέρνηση τη δική σας; Οι επτά χιλιάδες αυτοκτονίες; Το λέτε εδώ, έξω μπορείτε να πάτε να το πείτε στον κόσμο; Δεν γίνεται. Από την άλλη, οι ευρωπαϊκές λογικές ποιες είναι; Η κατάσταση που έχει έλθει η πατρίδα μας σήμερα; Οι υπογραφές που βάλατε εσείς από το 1974 μέχρι σήμερα για τη μείωση της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής στο 3%; Αυτό πρέπει να ακολουθήσουμε και δίνετε και παραδείγματα; Μιλήσατε για νέο μνημόνιο. Αυτό θα το δούμε. Εσείς πάντως το υπογράψατε. Δεν μπορείτε να μιλάτε γι' αυτό. Το υπογράψατε και με το παραπάνω. Μόνο κάποιος κουτός πλέον σας ακούει και σας πιστεύει. Ένας σοβαρός και νοήμων άνθρωπος δεν νομίζω. Άκουσα την κ. Βαλαβάνη που είπε κάτι την ώρα που έμπαινα, για κάποια εικονικά τιμολόγια κ.λπ.. Αν ρωτήσετε τον κ. Αποστόλου, κυρία Βαλαβάνη, που είναι από την Εύβοια, κάποτε στον Μίστρο, σε ένα ορεινό χωριό, όπου μαζεύουν τις ελιές με σχοινιά, γιατί είναι κατηφόρα, δήλωναν τρεις χιλιάδες στρέμματα καλαμπόκια ποτιστικά. Καταλαβαίνετε πόσοι έτρωγαν από τους συνεταιρισμούς, από την ΕΑΣ κ.λπ.. Αν το ψάξετε το θέμα, οι ρίζες είναι πολύ βαθιές σε αυτές τις απατεωνιές που έχουν γίνει στην πατρίδα μας. Σας το λέω, επειδή το αναφέρατε εσείς, γιατί αυτά έχουν γίνει. Και άκουσα και τον κ. Λαπαβίτσα με πολλή προσοχή που είπε για την ανάπτυξη σε χώρες όπως είναι η Ιαπωνία και η Κίνα. Συμφωνώ, αλλά εδώ στην Ελλάδα κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία όλα αυτά τα χρόνια, δυστυχώς για την πατρίδα μας. Και είναι ευκαιρία για την Κυβέρνησή σας να βρεθούν και οι υπεύθυνοι. Γιατί η πατρίδα μας έχει έρθει σήμερα σε αυτήν την κατάσταση; Ποιος φταίει; Μόνα τους έγιναν όλα; Υπεύθυνος δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, σε τίποτα, πουθενά! Υπεύθυνος είναι ο κόσμος που πληρώνει με φόρους και με χαράτσια και αυτοί οι άνθρωποι που αυτοκτόνησαν, γιατί έχασαν την αξιοπρέπειά τους, επειδή τα παιδιά τους δεν είχαν 2 ή 5 ευρώ να πάρουν μια τυρόπιτα στο σχολείο και από ντροπή άλλοι κρεμιόντουσαν κι άλλοι πήδαγαν από τα μπαλκόνια. Είναι, λοιπόν, ευκαιρία να δείξετε στον κόσμο, που σας έχει εμπιστευτεί, ποιοι είναι οι υπεύθυνοι. Γιατί υπάρχουν υπεύθυνοι για την κατάσταση και την κατάντια. Γιατί μιλάμε για κατάντια. Αυτό το πράγμα σήμερα που γίνεται στην πατρίδα μας είναι κατάντια. Έχουν ξεπουληθεί τα πάντα. Δεν έχει μείνει τίποτα. Πάγια θέση σας, όταν βρισκόσασταν στην αντιπολίτευση, ήταν ότι οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ήταν μια διαδικασία που μας παραπέμπει σε έκτακτες καταστάσεις. Τώρα όμως ως Κυβέρνηση κάνετε όλα όσα είχατε καταγγείλει ως αντιπολίτευση, δυστυχώς. Και επιλέγει να μπερδεύει διάφορα θέματα, άσχετα μεταξύ τους και να τα περνάει με τη διαδικασία των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου. Πάμε στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης που ιδρύθηκε το 1960, ώστε να εκμεταλλευτεί υπέρ του ελληνικού λαού την καλλιέργεια ζαχαρότευτλων, με στόχο τη βιομηχανική παραγωγή της ζάχαρης, ενός φυσικού, θρεπτικού και άκρως εμπορικού προϊόντος, αποτελώντας έτσι βασικό πυλώνα της ελληνικής γεωργικής βιομηχανίας και θεμέλιο λίθο της εθνικής μας οικονομίας. Αν ήταν η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης όπως πριν, θα βοηθούσε αυτή τη στιγμή πάρα πολύ στην ελληνική οικονομία. Η εταιρεία μεσουρανούσε για πάνω από σαράντα χρόνια, παράγοντας, μέσω των πέντε εργοστασιακών μονάδων στη Λάρισα, στο Πλατύ Ημαθίας, στις Σέρρες, στην Ξάνθη και στην Ορεστιάδα, καθαρή κρυσταλλική ζάχαρη υψηλών προδιαγραφών και ποιότητας. Η συρρίκνωση της παραγωγικής δραστηριότητας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης ξεκίνησε αρχικά, όταν το 2006 στο όνομα της αναδιάρθρωσης της ευρωπαϊκής Κοινής Αγροτικής Πολιτικής η χώρα μας αναγκάστηκε να μειώσει την εθνική παραγωγή ζάχαρης κατά 50%, εφαρμόζοντας το μέτρο της ποσόστωσης. Έφυγε ο κ. Χατζηδάκης να με ακούσει. Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήταν και τότε. Μέχρι το 2006 η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης παρήγαγε ετησίως περίπου τριακόσιες σαράντα χιλιάδες τόνους, καλύπτοντας επαρκώς το σύνολο των αναγκών της εγχώριας κατανάλωσης. Εφαρμόζοντας, όμως, τους ευρωπαϊκούς συντελεστές της ποσόστωσης, η εθνική παραγωγή περιορίστηκε στις εκατόν πενήντα οκτώ χιλιάδες τόνους ετησίως, ακριβώς στο μισό. Το 2013 η εθνική παραγωγή απέδωσε σαράντα μία χιλιάδες τόνους ζάχαρης, ποσότητα η οποία κατά κανέναν τρόπο δεν θυμίζει τα νούμερα υψηλής παραγωγικότητας των παλαιότερων ετών. Όλο αυτό γιατί έγινε το ξέρουμε όλοι και θα το δούμε και παρακάτω. Αυτές οι αξιοθρήνητες, λοιπόν, ποσότητες παραγωγής κατέστησαν τη χώρα μας ελλειμματική στη ζάχαρη, επιβάλλοντας έτσι την ανάγκη για εισαγωγές. Δηλαδή, από εκεί που θα μπορούσαμε και να εξάγουμε, εισάγουμε κιόλας. Επίσης, επιβλήθηκε εισφορά επί της ποσόστωσης κι έτσι κάθε χώρα θα έπρεπε να πληρώνει 110 έως 170 ευρώ υπέρ του Γεωργικού Ταμείου της Ένωσης για κάθε τόνο ζάχαρης που παράγει, τιμωρώντας στην ουσία χώρες σαν την Ελλάδα, οι οποίες είχαν βασίσει μεγάλο μέρος του παραγωγικού τους ιστού στη ζάχαρη. Η ύπαρξη και μόνο αυτού του ταμείου αποδεικνύει τον στόχο της νέας αγροτικής πολιτικής, ο οποίος ήταν να δίνει οικονομικά κίνητρα στις συγκεκριμένες χώρες να μειώσουν την παραγωγή ζάχαρης. Παράλληλα, περικόπηκε κατά 36% η ελάχιστη εγγυημένη τιμή του προϊόντος της ζάχαρης, από 631 ευρώ σε 404 ευρώ ανά τόνο. Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί πως από το 1981 έως το 2006, η τιμή του παραγωγού για τη ζάχαρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ελλάδα προστατευόταν από την αρκετά φθηνότερη διεθνή τιμή με την επιβολή δασμών, οι οποίοι όμως με την εφαρμογή της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μειώθηκαν σημαντικά. Αποτέλεσμα ήταν να ωφεληθούν επιχειρήσεις του πλεονασματικού σε ζάχαρη ευρωπαϊκού Βορρά, καθώς και κάποιες πρώην γαλλικές αποικίες της Αφρικής - και ξέρουμε τι γίνεται εκεί με τα φθηνά εργατικά και τι κόστος έχει σε αυτές τις χώρες η παραγωγή - αφού επετράπη η εισαγωγή αυτή, χωρίς δασμούς από τρίτες χώρες. Η πολιτική αυτή, επίσης, άνοιξε τον δρόμο για εισαγωγές φθηνότερης ζάχαρης και από ιδιώτες, εμπόρους εντός των συνόρων, μειώνοντας έτσι και άλλο την απορρόφηση της παραγωγικότητας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης κι όλα αυτά στο πλαίσιο του υγιούς ανταγωνισμού. Επιπρόσθετα με την εφαρμογή της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής το 2006, υπήρξε και η μέριμνα για τη δημιουργία ενός ταμείου αναδιάρθρωσης για την αποζημίωση των παραγωγών, οι οποίοι αναγκαστικά θα εγκατέλειπαν την καλλιέργεια των ζαχαρότευτλων. Σε αυτό το σημείο εδόθη τότε η γενναία αποζημίωση ύψους 80 εκατομμυρίων ευρώ, ποσό το οποίο φυσικά εχάθη κάπου μέσα στα ελλειμματικά του κρατικού προϋπολογισμού και ουδέποτε αξιοποιήθηκε όπως θα έπρεπε, όπως έχουν χαθεί και άλλα πολλά. Στον βωμό, λοιπόν, της εφαρμογής της ποσόστωσης, θυσιάστηκε και η προοπτική του μεγαλόπνοου σχεδίου μετατροπής των δύο εργοστασίων στη Λάρισα και Ξάνθη σε μονάδες παραγωγής βιοαιθανόλης. Το σχέδιο προέβλεπε την επεξεργασία ζαχαρότευτλων και καλαμποκιού, αλλά και άλλων ενεργειακών φυτών που θα καλλιεργούνταν σε μια λογική αναδιάρθρωση στις καλλιέργειες των τεύτλων. Είδαμε, όμως, το σχέδιο αυτό να εγκαταλείπεται στην πορεία, ναυαγώντας πρόωρα, αφήνοντας τα δύο ζαχαρουργεία να ερημώνουν στην εγκατάλειψη και τους ανθρώπους που εργάζονταν σε αυτά να οδηγούνται στην ανεργία. Η μόνη αξιοποίηση, η οποία έγινε είναι αυτή των κτηριακών εγκαταστάσεων του εργοστασίου της Λάρισας, της ναυαρχίδας της παραγωγής της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, ως χώρο αποθήκευσης και συσκευασίας εισαγόμενης πλέον ζάχαρης, που φθάνει στο λιμάνι του Βόλου από την Ευρώπη. Τα λιμάνια μας δεν είναι μόνο για να εισάγουν, είναι και για να εξάγουν. Μπορούμε να εξάγουμε πάρα πολλά πράγματα. Έχουμε έναν τόπο που είναι άγιος. Δυστυχώς, όμως, με τις προηγούμενες κυβερνήσεις και την πολιτική τους καταντήσαμε όπως καταντήσαμε. Σήμερα, στην εταιρεία εργάζονται ελάχιστοι άνθρωποι σε σχέση με το παρελθόν, οι οποίοι με υπεράνθρωπες προσπάθειες προσπαθούν να κρατήσουν όρθια την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, αποδεχόμενοι με αξιοπρέπεια τις όποιες μειώσεις έγιναν στους μισθούς τους, πιστεύοντας ότι πράττουν το σωστό. Η συνεχής συρρίκνωση του αριθμού των εργαζομένων τα τελευταία χρόνια, είχε τρομερές επιπτώσεις και σε βιωσιμότητα του ταμείου αλληλοβοήθειας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, το οποίο βρίσκεται σε πολύ δυσχερή οικονομική κατάσταση λόγω τόσο της μη εγγραφής νέων μελών όσο και εξαιτίας του περιβόητου PSI - κούρεμα των ομολόγων ελληνικού δημοσίου - που είχε στην κατοχή του κατά 53,5% στην ονομαστική τους αξία. Η λύση που προτείνεται τώρα είναι η ιδιωτικοποίηση - κι εδώ ιδιωτικοποίηση! Δεδομένου ότι οι μειώσεις που έχουν γίνει στο προσωπικό, καθώς και στη μείωση των αμοιβών του, μαζί με τη μείωση του επιτοκίου δανεισμού της επιχείρησης, έχουν επαναφέρει την εταιρεία σε τροχιά κερδοφορίας τα τελευταία δύο χρόνια, θα περίμενε κάποιος ότι ο πήχυς του προσδοκώμενου τιμήματος θα βρισκόταν ψηλά. Τουναντίον, είδαμε να επικρατούν προσφορές που δεν υπερβαίνουν τα 40 εκατομμύρια ευρώ, καθιστώντας την πώληση λύση άκρως ασύμφορη. Όταν οι δανειακές υποχρεώσεις της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, οι οποίες φθάνουν τα 130 εκατομμύρια ευρώ, δύνανται να κουρευτούν και να ρυθμιστούν μέσα από τον διαγωνισμό, στον οποίο θα πλειοδοτήσει ο επικρατέστερος αγοραστής, και τα περιουσιακά στοιχεία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης σήμερα υπερβαίνουν τα 100 εκατομμύρια, δεν τίθεται θέμα εθνικού συμφέροντος να εκποιηθεί η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης αντί πινακίου φακής. Λαμβάνοντας, λοιπόν, υπ' όψιν πως κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών, ας αναλογιστούμε τα γεγονότα για να διερευνήσουμε το πώς φθάσαμε τελικά ως εδώ. Πώς η κραταιά, μέχρι πρότινος, Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης κατέρρευσε και απειλείται πλέον με πλήρη αφανισμό; Πώς από τα 10 εκατομμύρια κέρδη που κατέγραφε το 2005 στον ισολογισμό της, έφθασε σήμερα να κλείνει τα εργοστάσιά της, την ώρα μάλιστα που οι διεθνείς τιμές του προϊόντος έχουν απογειωθεί; Πώς από τα τετρακόσιες χιλιάδες στρέμματα τεύτλων απέμειναν να καλλιεργούνται μόνο τα πενήντα χιλιάδες; Εδώ ξέρουμε τι ζημιά έχουν πάθει και οι αγρότες, γιατί ο αγρότης θα αγοράσει πετρέλαια, θα πάρει λιπάσματα και άλλα. Είναι μια αλυσίδα, δεν έχει έλθει πίσω μόνο αυτό το κομμάτι. Είναι και πολλά άλλα. Πώς οι χίλιοι τριακόσιοι είκοσι μόνιμοι εργαζόμενοι έγιναν μόλις τετρακόσιοι είκοσι οκτώ; Πώς οι τριακόσιοι είκοσι χιλιάδες τόνοι παραγωγής μειώθηκαν σε τριάντα πέντε χιλιάδες; Και φυσικά πώς ναυάγησε και το σχέδιο παραγωγής βιοκαυσίμων; Εδώ κάποιοι είναι από πίσω, γιατί υπήρχαν δύο πολύ μεγάλοι επιχειρηματίες, που χρηματοδοτούσαν για να γίνουν τα εργοστάσια με το βιοκαύσιμο. Όμως εδώ είναι μεγάλα τα συμφέροντα. Μιλήστε, ανοίξτε το στόμα σας να μάθει ο κόσμος. Δεν είναι η συζήτηση στη Βουλή για εσάς, δεν είναι για εμάς, δεν είναι για κανέναν. Είναι για τον κόσμο. Ποιοι κάνουν κουμάντο σε αυτή τη χώρα; Έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ή κάποια μεγάλα συμφέροντα, που κάνουν ως συνήθως κουμάντο στην πατρίδα μας; Πρέπει να τα μάθει ο κόσμος αυτά. Είναι ευκαιρία να τα πείτε. Γι' αυτό σας ψήφισαν άλλωστε, αλλά απάντηση δεν περιμένουμε φυσικά και το ξέρουμε αυτό. Ξέρουμε πως η Κοινή Αγροτική Πολιτική έδωσε κατευθύνσεις. Ξέρουμε πως οι ελληνικές κυβερνήσεις εκτέλεσαν. Πάντα εκτελούσαν οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 1974 και μετά. Ήταν πάντα ριψάσπιδες, με σκυμμένο το κεφάλι και ό,τι τους έλεγαν το έκαναν. Πάντα αυτό έκαναν. Γι' αυτό έχουμε καταντήσει - το λέω και θα το λέω συνέχεια - στη σημερινή κατάσταση. Γνωρίζουμε ότι οι τραπεζίτες εξυπηρετήθηκαν και οι κομματικοί κουμπάροι άλωσαν. Ξέρουμε ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική πέρασε και όλα τα άλλα αποτελούν ιστορία. Και έτσι φτάσαμε στο 2015 με τα κλειστά εργοστάσια, όπου κανέναν δεν τον απασχολεί πλέον ο αριθμός των ανθρώπων που μπορεί να ζήσουν από αυτά. Κανείς δεν προσβλέπει στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων που μπορεί να προσφέρει η κατάργηση των ποσοστώσεων παραγωγής, η οποία προβλέπεται να εφαρμοστεί άμεσα με βάσει η τη νέα ΚΑΠ εντός των επόμενων δύο ετών. Κανένας δεν υπολογίζει τη διαρκώς ανοδική πορεία της τιμής της ζάχαρης, η οποία θα μπορούσε να αποδώσει υψηλών ποσοστών οφέλη για την εθνική παραγωγή και να συμβάλει καταλυτικά στην εθνική μας οικονομία, καθώς η ζάχαρη, όπως και τα σιτηρά, είναι από τα αποκαλούμενα στρατηγικά προϊόντα για το καλάθι της νοικοκυράς και την αύξηση του πληθωρισμού. Με την παρούσα πράξη νομοθετικού περιεχομένου διατηρείτε το καθεστώς που δημιούργησε η προηγούμενη κυβέρνηση, με το οποίο πέρασε τα δάνεια της Βιομηχανίας από την υπό εκκαθάριση «κακή» ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς, ενώ παρέδωσε το εργοστάσιο στον εκκαθαριστή της ΑΤΕ. Συγκεκριμένα, στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου προβλέπεται ότι ποσό 30 εκατομμύρια ευρώ εκ των μη διανεμηθέντων εισέτι διαθεσίμων του υπό ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος με την επωνυμία «Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.» καταβάλλεται άμεσα από τον ειδικό εκκαθαριστή αυτής στην ελεγχόμενη από το πιστωτικό ίδρυμα επιχείρηση με την επωνυμία «Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης Α.Ε.» έναντι μελλοντικής αυξήσεως του μετοχικού κεφαλαίου αυτής. Άραγε υπάρχει το ενδεχόμενο τα 30 αυτά εκατομμύρια ευρώ να μπορέσουν να χαρακτηριστούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως κρατική ενίσχυση και να ζητηθούν πίσω ως πρόστιμο; Σε αντίθεση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, οι οποίες κατέστρεψαν τον πρωτογενή τομέα και αποβιομηχανοποίησαν τη χώρα μας, η νέα Κυβέρνηση δηλώνει ότι θα επαναλειτουργήσει τα εργοστάσια και καλεί τους αγρότες να ξανακαλλιεργήσουν τεύτλα. Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι πώς ακριβώς θα γίνει κάτι τέτοιο. Πώς θα διασφαλίσετε την ομαλή λειτουργία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης; Ποιος μας εγγυάται ότι στο εγγύς μέλλον δεν θα εκποιηθούν τα περιουσιακά της στοιχεία και ότι στην ουσία η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης δεν θα γίνει στην πράξη πιόνι μεταξύ των τραπεζών και άλλων συμφερόντων; Για τον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή η πρωτογενής παραγωγή είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες της εθνικής μας πολιτικής. Η λύση δεν μπορεί να είναι ημίμετρα και τραπεζικός δανεισμός, αλλά αύξηση της παραγωγής αγροτικών προϊόντων, ώστε να έχει η πατρίδα μας αυτάρκεια τουλάχιστον στα διατροφικά είδη. Η αυτάρκεια είναι απαραίτητη για την πραγματική ανάπτυξη και την ευημερία της και θα δώσει στο μέλλον πραγματική αξιοπρέπεια. Θέλουμε τη λειτουργία των εργοστασίων, με την προϋπόθεση να παραμείνουν ελληνικά, με Έλληνες εργαζόμενους, όπως ήταν τόσα χρόνια, και με ελληνική πρώτη ύλη από Έλληνες παραγωγούς. Μόνο έτσι θα ανέβει η οικονομία στον συγκεκριμένο τομέα. Για να γίνει αυτό, απαιτείται εθνική στρατηγική πέρα από εξαρτήσεις και άλλα συμφέροντα και φυσικά δεν γίνεται με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Σχετικά με το δεύτερο άρθρο, δηλώνουμε πως κανείς δεν είναι αντίθετος στο να μπορούν οι Έλληνες πολίτες, που πλήττονται από τη μνημονιακή πολιτική, να διευκολυνθούν στον μέγιστο βαθμό, όσον αφορά στα θέματα των οφειλών και των προστίμων προς την εφορία. Άλλο είναι το «δεν θέλω να πληρώσω», άλλο το «δεν μπορώ να πληρώσω». Άλλο είναι το να κάνω προσπάθεια να υπαχθώ σε ρύθμιση και άλλο η διαγραφή προστίμων, στην ουσία, μεγαλοεπιχειρηματιών και συμφερόντων με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Απ' ό,τι φαίνεται ευνοημένες είναι οι ισχυρές επιχειρήσεις και επιχειρηματικοί όμιλοι, οι οποίοι εκτός από τις απαλλαγές των προσαυξήσεων για τον χρόνο της καθυστέρησης στην απόδοση των φόρων εισοδήματος, ΦΠΑ, τέλη και άλλα απαλλάσσονται πλέον μέχρι και στο 100% από τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν μετά από φορολογικούς ελέγχους. Και δεν μιλάμε για πρόστιμα τα οποία αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες στην ουσία. Μιλάμε για πράξεις λαθρεμπορίου, για τελωνειακές παραβάσεις για φυγάδευση κεφαλαίων στο εξωτερικό και άλλα πολλά. Ειδικότερα με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου η συγκυβέρνηση έρχεται να επεκτείνει, σε όφελος των μεγαλοεπιχειρηματιών, τη ρύθμιση για την τμηματική εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την εφορία μέχρι και σε εκατό μηνιαίες δόσεις. Σε αυτό το πλαίσιο οι επιχειρήσεις που θα ενταχθούν θα έχουν έκπτωση μέχρι 100% όχι μόνο επί των προσαυξήσεων και των τόκων εκπρόθεσμης καταβολής που έχουν συσσωρευθεί μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης υπαγωγής, αλλά και επί των πρόσθετων φόρων ή των προστίμων που τους έχουν επιβληθεί κατόπιν φορολογικών ελέγχων λόγων διαπιστωμένων παραβάσεων. Στην ουσία πρόκειται για ρύθμιση φορολογικής αμνηστίας σε όφελος συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Δηλώνουμε τις διαφωνίες μας και καταψηφίζουμε την πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μίχο. Τον λόγο έχει ο κ. Αλέξανδρος Χατζηδημητρίου, ειδικός αγορητής από το Ποτάμι, για δεκαπέντε λεπτά, εννοείται με την ανάλογη ανοχή.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα χρειαστώ λιγότερο χρόνο. Θα ξεκινήσω με δύο παράπονα. Πρώτο παράπονο. Ειδικά σε τόσο σοβαρά ζητήματα θα έπρεπε ίσως να έχουμε έναν εντελώς διαφορετικό χρόνο, στον οποίον θα μπορούν οι ειδικοί αγορητές των κομμάτων να αναπτύσσουν τις θέσεις τους. Δεν είναι δυνατόν σε άδεια έδρανα να συζητάμε για δύο τόσο σοβαρά ζητήματα. Το δεύτερο παράπονο έχει να κάνει με τη γεωργική παραγωγή με τον πρωτογενή τομέα. Στην πρώτη νομοθέτηση που κάναμε για την πρωτογενή τομέα, για την αγροτική παραγωγή - γιατί η ζάχαρη ίσως είναι το πιο νευραλγικό κομμάτι και η πραγματική εικόνα, ο καθρέφτης του πρωτογενούς τομέα και του τρόπου που θέλουμε να διαχειριστούμε τη γεωργία στη χώρα μας - έχουμε εμβόλιμα μια άλλη πρόχειρη διάταξη, με αποτέλεσμα να χάνει την ουσία της η ζάχαρη. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης από μόνη της είναι ένα θέμα που θα έπρεπε να μας απασχολήσει αποκλειστικά και μόνο αυτό. Ερχόμαστε όμως εδώ με μια προχειρότητα - δεν ξέρω αν είναι καθοδηγούμενη πλέον αυτή η προχειρότητα - και με κακές νομοθετήσεις μπαίνουμε σε μια διαδικασία συνάθροισης άσχετων διατάξεων ουσιαστικά μεταξύ τους και προσπαθούμε οι Βουλευτές να αντιληφθούμε τι πρέπει να ψηφίσουμε, τι πρέπει να νομοθετήσουμε και ποιο είναι το καλό της χώρας μας συγκεκριμένα στον κάθε τομέα, με τον οποίον ασχολούμαστε κάθε φορά. Θα αρχίσω από το δεύτερο που δεν είναι του τομέα μου, δεν είναι της ειδικότητάς μου. Έχει να κάνει με τα πρόστιμα εκπρόθεσμης υποβολής ή μη υποβολής δήλωσης ή ανακριβούς δήλωσης που έχουν συνδηλωθεί με την κύρια οφειλή. Θα σας πω κάτι από την εμπειρία μου. Είναι καθαρή καταστροφή κάθε φορά που μπαίνουμε στη διαδικασία και ρυθμίζουμε και νομοθετούμε με γονατογραφήματα τόσο σημαντικά ζητήματα. Θα αναφερθώ σε δύο παραδείγματα και εδώ θα κλείσω. Πριν λίγο καιρό κάποιος επιχειρηματίας πήγε και πλήρωσε 1,8 εκατομμύριο ευρώ. Ρύθμισε την οφειλή του μέσα από μια τέτοια διάταξη. Ουσιαστικά τι έκανε; Κάτι που δεν δήλωσε πριν πέντε χρόνια, πήγε και το δήλωσε τώρα και γι' αυτό του δόθηκε να πληρώσει 1,8 εκατομμύριο ευρώ. Σκεφτήκαμε ποτέ, κύριε Υπουργέ, πόσους κατέστρεψε με αυτό το 1,8 που δεν το πλήρωσε στην ώρα του; Μπήκαμε σε μια διαδικασία να αξιολογήσουμε όλους αυτούς που χρησιμοποιούν αυτές τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, αυτές τις διατάξεις με τις οποίες ρυθμίζουμε τέτοιου είδους ανακριβείς δηλώσεις υποβολής ή μη υποβολής δηλώσεων ή συμβεβαιώσεις φόρων και συμπληρωματικών - να το πω έτσι - τροπολογιών οι οποίες έρχονται και ρυθμίζουν και τακτοποιούν ζητήματα και εκκρεμότητες που έχουν να κάνουν με τους μικρούς αλλά έχουν να κάνουν και με τους μεγάλους; Έχουν να κάνουν και με αυτούς που κατέστρεψαν την ελληνική οικονομία. Και ένα δεύτερο παράδειγμα που πριν περάσει πολύς καιρός θα βρούμε μπροστά μας. Πλησιάζει, έρχεται. Έχει να κάνει με τη μεγαλύτερη εταιρεία λιανικών πωλήσεων στη χώρα μας, σούπερ μάρκετ. Άμα δούμε τις ρυθμίσεις έχει! Με διαδοχικές χαριστικές ρυθμίσεις έχει φτάσει αυτό το ποσό. Το συνολικό ποσό αγγίζει περίπου το ένα δισεκατομμύριο ευρώ σε ρυθμίσεις προς το ελληνικό δημόσιο, οφειλές φόρων, ΦΠΑ. Μπορεί να μην υπάγονται στη συγκεκριμένη διάταξη, αλλά έχει να κάνει με τη λογική της συγκεκριμένης διάταξης. Είναι περίπου, κυρίες και κύριοι, στο 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Αυτά λείπουν από την αγορά. Λείπουν από τον μικρό. Λείπουν από αυτόν που θα μπορούσε με 20.000-30.000 ευρώ να επιβιώσει. Αυτό το 1 δισεκατομμύριο που έφυγε από την αγορά είναι το 1 δισεκατομμύριο που θα μας καταστρέψει. Αυτοί οι μεγάλοι που τους αντιμετωπίζουμε έτσι απλά και λέμε «είναι ογδόντα έξι άτομα, δεν είναι περισσότεροι» μπορεί να είναι και πενήντα, μπορεί να είναι και τριάντα, ένας από αυτούς όμως καταστρέφει χιλιάδες. Δεν μπορώ να μπω στη διαδικασία και να ελέγξω τον καθένα χωριστά ούτε σαν Ποτάμι μπορούμε να μπούμε στη διαδικασία να ελέγξουμε τον κάθε έναν χωριστά τώρα, αυτήν τη στιγμή, γιατί με αυτά τα γονατογραφήματα, πραγματικά, τις περισσότερες φορές μένουμε κατάπληκτοι. Είναι αδύνατο να αντιληφθούμε πού βρισκόμαστε και τι ρυθμίζουν. Γίνονται παρανοήσεις, γίνονται παρεξηγήσεις. Δώσατε πολλές από τις εξηγήσεις που απαιτούνταν, αλλά σίγουρα υπάρχουν ερωτηματικά και θα έπρεπε να αποφεύγονται. Δεν μπορούμε να τους στηρίξουμε. Και τώρα έρχομαι στο πρώτο κομμάτι της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, που είναι το κομμάτι που το ξέρω πάρα πολύ καλά, όχι γιατί είμαι Σερραίος κι έχουμε εργοστάσιο ζάχαρης, αλλά γιατί πραγματικά έχω ασχοληθεί με τη ζάχαρη εδώ και πάρα, πάρα πολλά χρόνια. Ζάχαρη, είναι καλά τα γενικά, να συζητάμε και να κάνουμε μια γενική οικονομική πολιτική και να προσπαθούμε να συζητήσουμε και να στηρίξουμε την άποψή μας στη γενική οικονομική πολιτική. Η ζάχαρη, όμως, είναι κάτι συγκεκριμένο. Είναι ένα μονοπώλιο - πρώτη λέξη «μονοπώλιο» - και είναι μονοπώλιο σε όλα τα Βαλκάνια. Έχουμε το πλεονέκτημα ως χώρα να έχουμε ένα μονοπώλιο, που είναι μονοπώλιο σε όλα τα Βαλκάνια. Υπάρχουν τρία εργοστάσια στην Ελλάδα, δύο εργοστάσια στη Σερβία, ένα στην Αλβανία, κανένα στο Κοσσυφοπέδιο, κανένα στα Σκόπια, κανένα στη Βουλγαρία και ξεκινούν τα εργοστάσια από την Κροατία και πάνω. Ερχόμαστε στην Τουρκία. Σας το είχα αναφέρει και στην επιτροπή. Η Κωνσταντινούπολη έχει είκοσι εκατομμύρια πληθυσμό. Έχει άλλα δέκα - δεκαπέντε εκατομμύρια στα περίχωρα. Το πιο κοντινό εργοστάσιο ζάχαρης στην Τουρκία βρίσκεται στο Ικόνιο, δύο χιλιάδες επτακόσια χιλιόμετρα μακριά από την Κωνσταντινούπολη. Επομένως έχουμε ένα μονοπώλιο που το διαχειριζόμαστε μόνο εμείς. Πώς καταφέραμε τώρα το μονοπώλιο να το καταστρέψουμε; Πολλές διαφορετικές και διαδοχικές κινήσεις οδήγησαν τη ζάχαρη εδώ που είναι σήμερα. Πριν σας πω, όμως, συγκεκριμένα πώς καταστράφηκε και πριν σας πω συγκεκριμένα ποιο είναι το σχέδιο που βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη και είναι συνέχεια αυτών που συζητούσαμε στην επιτροπή, θα σας πω το εξής. Ακόμα και τώρα είναι ένα σχέδιο σε εξέλιξη που εσείς σαν συγκυβέρνηση δεν μπορείτε να το αντιμετωπίσετε γιατί έχετε αγνές προθέσεις, αλλά δεν έχετε τη γνώση. Η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε η ζάχαρη στην τύχη της. Εσείς ακόμη δεν ξέρετε πώς να το αντιμετωπίσετε. Κι επειδή λειτουργήσατε ιδεοληπτικά ως προς τον διορισμό της διοίκησης, μπορεί να είναι μια έντιμη διοίκηση, δεν γνωρίζει όμως αυτήν την αγορά της ζάχαρης που τρέχει αχαλίνωτα. Αλλά αυτό θα το αφήσουμε για το τέλος. Με αυτό θα κλείσω. Το ζαχαρότευτλο, εκτός από τη ζάχαρη, έχει και μια σειρά άλλων υποπροϊόντων που ποτέ κανείς δεν τα εκμεταλλεύτηκε. Δεν τα εκμεταλλεύτηκε γιατί δεν ήθελε; Δεν τα εκμεταλλεύτηκε γιατί δεν γνώριζε; Όμως, από εδώ και πέρα, μετά την επιτροπή, μετά το σημερινό και μετά τη δευτερολογία μου αύριο, δεν μπορεί να λέει κανένας ότι δεν ξέρει. Η μελάσα, που είναι υποπροϊόν της ζάχαρης, πωλείται εδώ και πάρα πολύ καιρό, κύριε Υπουργέ, 0,14 ευρώ το κιλό. Με μια απλή μετατροπή εντός εργοστασίου θα μπορούσε να πουληθεί σαν κιτρικό οξύ 2 ευρώ το κιλό. Η όλη μετατροπή έρχεται και χρεώνει το 0,14 με 0,05 ευρώ. Θα μπορούσε, δηλαδή, να στοιχίζει 0,20 ευρώ και να πωλείται 2 ευρώ. Δεν το έκανε ποτέ κανένας. Η ζωοτροφή που βγαίνει από τη ζάχαρη είναι η καλύτερης ποιότητας ζωοτροφή που υπάρχει συνολικά. Δεν υπάρχει πλέον η ζωοτροφή αυτή. Στη Θεσσαλονίκη άρχισαν να ξεφορτώνουν τα καράβια γιατί τα εργοστάσιά μας δεν δουλεύουν. Και θα σας πω κι ένα μυστικό: Δεν θα δουλέψουν ούτε αυτήν τη χρονιά που έρχεται. Πάνω από τριάντα με τριάντα πέντε χιλιάδες στρέμματα τεύτλων δεν πρόκειται να σπαρθούν. Δεν υπάρχει περίπτωση να δουλέψουν. Ερχόμαστε τώρα στην ενέργεια. Τα εργοστάσια παραγωγής ζάχαρης είναι από μόνα τους εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Τουλάχιστον 5 MW το κάθε εργοστάσιο. Η Λάρισα και η Ξάνθη, που έκλεισαν και έγιναν παλιοσίδερα, πιθανόν να είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο, γιατί θα μπορούσαν να παραγάγουν ηλεκτρική ενέργεια. Κύριε Υπουργέ, το ξέρετε. Τα κάνανε παλιοσίδερα, τα κάνανε σκραπ. Μιλάμε για τα 60 με 70 εκατομμύρια ευρώ που πήραμε σαν αντικατάσταση, προκειμένου να τα οδηγήσουμε στη βιοαιθανόλη, αλλά θα μπορούσαν από μόνα τους να παράγουν 15 με 20 εκατομμύρια το χρόνο από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Από τότε που έκλεισαν μέχρι σήμερα, θα είχαμε πάρει μιάμιση φορά το ποσό που μας έδωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτό είναι ακόμη ένα υποπροϊόν που παράγει η ζάχαρη. Και για να μη σας κουράσω άλλο - και εδώ θα τελειώσω - θα σας πω τώρα πώς καταστρέφουν τη ζάχαρη εδώ και πάρα πολλά χρόνια - εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια - , πώς την κατέστρεφε τη ζάχαρη η προηγούμενη διοίκηση. Το κόλπο ήταν απλό. Η ζάχαρη έπρεπε να βγει ζημιογόνα. Η ζάχαρη έπρεπε να αποδειχθεί ότι δεν μπορεί να είναι κερδοφόρα. Πώς ξεκίνησε αυτό; Η Βιομηχανία Ζάχαρης άρχισε σιγά - σιγά να μην πληρώνεται από αυτούς στους οποίους πουλούσε τη ζάχαρή της. Οι αγοραστές δεν της πλήρωναν τις οφειλές τους, με αποτέλεσμα αυτήν τη στιγμή να έχει να εισπράττει 70 με 80 εκατομμύρια. Παράλληλα, όμως, η ζάχαρη επειδή σιγά - σιγά άρχισε η ποσόστωση της να κόβεται, να εξαφανίζεται - το είπαν και οι προλαλήσαντες πώς έφυγε η μισή και οι εκατόν σαράντα οκτώ χιλιάδες τόνοι ποσόστωσης που έχουμε τώρα, έχουν χρόνια να καλλιεργηθούν - άρχισε σιγά - σιγά να έχει ανάγκες αγοράς ζάχαρης σε φασόν. Αυτήν τη στιγμή η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης δεν πουλάει δική της ζάχαρη, πουλάει ζάχαρη φασόν. Το συμβόλαιο φασόν γίνεται κάθε χρόνο μεταξύ της διοίκησης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και αυτών που πωλούν τη ζάχαρη φασόν. Είναι δύο εταιρείες. Δεν είναι κρυφό, δεν είναι μυστικό. Το ξέρουμε όλοι. Είναι μια γαλλική εταιρεία και μια πολωνική εταιρεία. Είναι οι εταιρείες που ενδιαφέρονται εδώ και πάρα πολύ καιρό να αγοράσουν τη ζάχαρη. Επίσης, δεν είναι μυστικό ότι σε αυτές τις δύο εταιρείες δουλεύουν πρώην στελέχη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Τώρα εγώ θα κάνω μόνο ένα ερώτημα και τα συμπεράσματα είναι όλα δικά σας. Αυτοί οι οποίοι σαν διοικητικό συμβούλιο επέτρεπαν να πιστώνεται η Ζάχαρη και να έχει να εισπράττει 70 με 80 εκατομμύρια από ιδιώτες, οι ίδιοι είναι αυτοί τώρα που δουλεύουν στις ανταγωνίστριες εταιρείες, στις οποίες η Ζάχαρη είναι χρεωμένη και αναγκάζεται να πάρει αυτά τα δάνεια που παίρνει τώρα. Γιατί δεν είναι μόνο 30 εκατομμύρια, είναι 48,5 αυτά που πήρε. Είναι 30 εκατομμύρια ενίσχυση που τις δώσατε και 18,5 εκατομμύρια τα δάνεια από την Πειραιώς, προκειμένου να αποπληρωθούν οι μεταφορείς και οι τευτλοπαραγωγοί. Για πείτε μου τώρα, πώς αυτή η ιστορία δεν είχε ελέγχει μέχρι τώρα; Το ξαναλέω: Εγώ που είμαι διοικητικό συμβούλιο, πουλάω κάπου ζάχαρη, χρηματιστηριακό προϊόν, και έχω να εισπράττω 80 εκατομμύρια χωρίς εγγυήσεις. Παράλληλα, επειδή έχω καταστρέψει την τευτλοπαραγωγή στη χώρα μου, δεν μπορώ να καλύψω την παραγωγή της ζάχαρης από το τεύτλο, αγοράζω φασόν ζάχαρη από κάποιον, στον οποίο οφείλω και σε αυτόν στον οποίο οφείλω - ο ίδιος που έχω χρεώσει τη ζάχαρη - τώρα εκεί πηγαίνω και δουλεύω, με αυτόν συνεργάζομαι. Αυτή είναι η Ζάχαρη τόσο απλά. Αυτά είναι τα εκατομμύρια που λείπουν από τη Ζάχαρη τόσο απλά, συν το γεγονός ότι ποτέ δεν λειτούργησε το υποπροϊόν. Τώρα ερχόμαστε στα 30 εκατομμύρια που δώσατε εσείς. Και πραγματικά θα θέλαμε πάρα πολύ σαν Ποτάμι, επιτέλους, να ασχοληθούμε με τον πρωτογενή, δευτερογενή τομέα, να έχουμε μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου, την οποία θα την πάρουμε, θα την αναλύσουμε, θα την αναπτύξουμε, θα σας δώσουμε και εμείς τροπολογίες, προκειμένου να μπορέσουμε να σώσουμε τη Ζάχαρη. Λέτε, όμως, ότι τα 30 αυτά εκατομμύρια θα πάνε στους παραγωγούς. Αφού ξέρετε ότι δεν θα πάνε στους παραγωγούς. Από τα 30 εκατομμύρια πήγαν 900.000. Πολύ σωστά και ορθά κάνατε, γιατί είναι το υπόλοιπο από το δάνειο της Πειραιώς. Σημειωτέον, ότι η Πειραιώς έχει δεσμευμένους περίπου 40.000 τόνους ζάχαρης αυτήν τη στιγμή. Οι σαράντα χιλιάδες τόνοι ζάχαρης είναι περίπου 20 εκατομμύρια ευρώ. Αυτοί οι σαράντα χιλιάδες τόνοι είναι δεσμευμένοι. Η Πειραιώς τα τελευταία 900.000 από το δάνειο που έπρεπε να δώσει για την αποπληρωμή των τευτλοπαραγωγών, δεν τα έδωσε με αποτέλεσμα να συμπληρωθούν από αυτά τα 30 εκατομμύρια. Αυτά τα 30 εκατομμύρια που δώσατε στη ζάχαρη ξέρετε που πηγαίνουν, αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Πηγαίνουν στην πληρωμή του φασόν. Είναι ελάχιστα τα χρήματα που πήγαν και πολύ σωστά κύριε Υπουργέ, δεν το λέω σαν κατηγορία…
Όχι, η κατάσταση…
Δεν το λέω σαν κατηγορία. Λέω την κατάσταση που βρίσκεται η Ζάχαρη. Αυτά τα 30 εκατομμύρια χρησιμοποιούνται αυτήν τη στιγμή για να πληρωθούν αυτοί που χρέωσαν τη ζάχαρη, όχι οι τευτλοπαραγωγοί, όχι οι μεταφορείς. Πηγαίνουν σε αυτούς στους οποίους χρωστάμε γύρω στα 10 εκατομμύρια από το φασόν που μας έδωσαν, για να μας βάλουν στο χέρι, για να αναγκαστούμε να συνεργαστούμε πάλι με τους ίδιους και στους τευτλοπαραγωγούς πήγαν 900.000 ευρώ. Τώρα να σας πω αυτό που διαδραματίζεται αυτήν τη στιγμή που μιλάμε. Η διοίκηση έχει πολύ αγνές προθέσεις. Η καινούργια διοίκηση, πραγματικά το ομολογώ - την ξέρω πολύ καλά τη ζάχαρη - έχει πολύ αγνές προθέσεις. Δεν έχει καμμία σχέση με αυτά που συνέβαιναν εδώ και τόσα χρόνια. Είναι, όμως, τόσο ανταγωνιστικό το περιβάλλον της ζάχαρης - είναι υπερβολικά κερδοφόρο και γι' αυτό είναι και ανταγωνιστικό - που δεν είναι δυνατόν με τέτοιου είδους γονατογραφήματα να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις διαδοχικές επιθέσεις που θα δεχθούμε από τα εκατομμύρια των συμφερόντων που θέλουν να διαχειριστούν τη Ζάχαρη. Είναι εκατομμύρια αυτά που παίζονται πάνω στην αγορά της ζάχαρης. Τι σύμβαση αυτή τη στιγμή υπογράφεται και ζορίζεται η νέα διοίκηση να υπογράψει; Αυτό δεν το έχετε αντιμετωπίσει. Αυτοί που μας πουλούσαν φασόν, έβαζαν περιορισμό στην τιμή. Αφού η Ζάχαρη έπαιρνε το φασόν από τον Γάλλο ή τον Πολωνό και το έκανε πακέτο, όταν έπρεπε να το επιστρέψει στην αγορά, αυτός που πουλούσε το φασόν, είχε περιορισμό ότι «όπου κι αν πάει η τιμή εγώ πάνω από 40 ευρώ διαφορά δεν θα σε πληρώσω». Δηλαδή: «Σου πούλησα τη ζάχαρη 400 ευρώ και κάνει σε μια βδομάδα 600; Δεν θα το πάρω 600. Εγώ θα το πάρω 440 ευρώ. Και τα 160 ευρώ τα παραπάνω μέχρι τα 600, θα τα κερδίσω εγώ». Έτσι μας κλέβουν την ποσόστωση εδώ και δύο χρόνια. Δηλαδή αυτό που έχουμε δικαίωμα να πουλήσουμε, επειδή αυτοί δεν μπορούν να έρθουν να το πουλήσουν στη χώρα μας, μας πουλάνε το φασόν κι έχουν σύμβαση - η προηγούμενη διοίκηση την υπέγραψε, η τωρινή διοίκηση ζορίζεται αυτή τη στιγμή που μιλάμε, γιατί είπαμε ότι τα 30 εκατομμύρια δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα, κανένα απολύτως πρόβλημα - και ζητάνε να υπογράψουν την ίδια πάλι. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, πραγματικά προσέξτε να μην υπογράψουμε αυτή τη σύμβαση. Πραγματικά δεν πρέπει να την υπογράψουμε, γιατί εκεί κλέβουν τα χρήματα της ζάχαρης. Και θα λέει τι; Αυτός που μου δίνει το φασόν, αφού μου την έχει καταστρέψει ουσιαστικά τη ζάχαρη, αφού έχει διαλυθεί η ζάχαρη, θα μου το δίνει 400 ευρώ κι ακόμα κι αν πάει 650 ευρώ, εγώ υποχρεούμαι να το δώσω 440 και να βγαίνει στην αγορά 440 με τη δική μου ζάχαρη. Την έχω πληρωμένη, είναι δική μου η ζάχαρη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα σταματήσω εδώ, δεν θα σας κουράσω άλλο. Έχει περάσει η ώρα. Όπως καταλάβατε το Ποτάμι πραγματικά θέλει να στηρίξει τη Ζάχαρη. Για το δεύτερο άρθρο της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, σας είπαμε την άποψή μας. Για την πρώτη πράξη αν ήταν μόνη της κι αν είχαμε πραγματικά το χρόνο και τη δυνατότητα να διορθώσουμε πράγματα, θα μπορούσαμε να τη στηρίξουμε. Είναι φυσικά κι ένα ερώτημα που είχαμε θέσει από την αρχή, αν θα μπορούσαμε τα δύο άρθρα να τα αντιμετωπίσουμε χωριστά. Η απάντηση από το Προεδρείο ήταν ότι δεν μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε χωριστά, οπότε θα καταψηφίσουμε το σύνολο της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, γιατί όπως θα αναπτύξουν κι άλλοι συνομιλητές μου από το Ποτάμι, αυτά τα γονατογραφήματα δεν μπορούν να στηρίξουν κανένα σοβαρό πρόβλημα και ειδικά κανένα σοβαρό πρόβλημα σαν το ζήτημα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Όμως, σας δηλώνουμε, κύριε Υπουργέ, ότι ειδικά για το ζήτημα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης ό,τι έχουμε, θα σας το καταθέσουμε. Όποια βοήθεια μπορούμε να σας προσφέρουμε, αν μας τη ζητήσετε, θα σας τη δώσουμε, αλλά και χωρίς να μας τη ζητήσετε, θα είμαστε δίπλα σας, προκειμένου να μπορέσουμε να στηρίξουμε την αναβίωση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χατζηδημητρίου. Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια του ΚΚΕ κ. Διαμάντω Μανωλάκου.
Το να νομοθετεί κανείς με πράξη νομοθετικού περιεχομένου δείχνει αδυναμία και αυταρχισμό ταυτόχρονα. Είναι μέθοδος καταδικαστέα. Όσο κι αν προσπαθείτε και θέλετε να το θολώσετε, πασπαλίζοντας με ζάχαρη, δεν μπορεί να κρυφτεί και ειδικά το δεύτερο άρθρο που ανάγκες του κεφαλαίου έρχεστε να καλύψετε και να ικανοποιήσετε. Σε ό,τι αφορά την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, το ζητούμενο είναι η λειτουργία των εργοστασίων που έχουν απομείνει και αυτό θέλει και μεσοπρόθεσμο προγραμματισμό και δέσμευση από τη μεριά σας και κυρίως ότι θα απειθαρχήσετε στις αντιδραστικές, αντιλαϊκές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Αυτό σημαίνει ότι θα προγραμματίσετε με βάση τις ανάγκες της χώρας και του λαού και όχι τις ανάγκες των ευρωπαϊκών μονοπωλίων και της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προωθεί με ταχείς ρυθμούς τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της παραγωγής στα μονοπώλια, καταστρέφοντας μικρομεσαία στρώματα, που οδηγούνται στη χρεοκοπία. Στη συζήτηση, όμως, στην επιτροπή καμμιά δέσμευση δεν πήρατε, ούτε σήμερα στις ομιλίες σας. Ούτε σαν ευχή δεν το διατυπώσατε. Αναφέρεστε στα οξυμμένα προβλήματα που παραλάβατε - τα αναγνωρίζουμε - , όμως κρύβετε επιμελώς τη φιλομονοπωλιακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη σκληρή πολιτική της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, που δημιουργεί συντρίμμια μεταξύ των μικρομεσαίων αγροτών, προκειμένου να γιγαντώνονται οι μεγάλοι και να γίνονται ακόμα μεγαλύτεροι. Αυτό ισχύει σε κάθε κλάδο στην οικονομία. Αυτό είναι η φιλοσοφία και ο στόχος της Ευρώπης 2020, που και εσείς ως Κυβέρνηση αποδέχεστε και υλοποιείτε. Δεν θα πω τι ήταν, πώς δημιουργήθηκε, τι κύκλο εργασιών είχε η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, πόσο χρήσιμη ήταν, πού έχει φτάσει σήμερα. Ειπώθηκαν πολλά και από τουςε, αλλά και από φορείς που ακούσαμε και με λεπτομέρειες, καθώς και από όσους ασχολούμαστε με τον αγροτικό τομέα. Αυτό όμως που δεν ειπώθηκε καθαρά και ξάστερα είναι ότι είναι αποτέλεσμα πρώτα και κύρια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στον καπιταλισμό, ανάλογα με τη φάση και τις ανάγκες που έχει το κεφάλαιο, μπορεί να δημιουργούνται κρατικές επιχειρήσεις, αλλά μπορεί και να ιδιωτικοποιούνται ή να κλείνουν. Πάντα, όμως, από πίσω είναι το κέρδος και το συμφέρον του καπιταλιστή. Μπορείς, όμως, να έχεις ανάπτυξη και ταυτόχρονα πάμπτωχους εργαζόμενους, όπως συμβαίνει στην Ασία. Επίσης, γίνεται μεταφορά και συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης και όχι αποβιομηχάνιση, αλλά γίνεται συνειδητά πάλι για το κέρδος. Εξάλλου, με τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής μια σχεδόν κρατικομονοπωλιακή επιχείρηση, όπως είναι η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, χρεοκοπεί με τη συμβολή του αστικού κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης - γιατί ίδια βεβαίως πολιτική έχουν - για να ευνοηθούν περαιτέρω τα ευρωπαϊκά μονοπώλια. Συνεπώς πρόκειται για συνειδητή επιλογή σε βάρος των αναγκών του λαού σε ζάχαρη, σε βάρος του εισοδήματος μικρομεσαίων τευτλοπαραγωγών, αλλά και εργαζομένων της Βιομηχανίας Ζάχαρης, που ζουν μέσα στην αβεβαιότητα και την ανασφάλεια, όπως και σε βάρος άλλων κλάδων που εμπλέκονται στην τευτλοκαλλιέργεια, όπως οι τευτλοεξαγωγείς κ.λπ.. Αυτό λέγεται καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων για το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων. Και τέτοια παραδείγματα έχουμε αρκετά και σε άλλους κλάδους της οικονομίας. Εσείς θα τα αλλάξετε; Όχι. Διότι την Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζετε και την απελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων αποδέχεστε και τις στρατηγικές επιλογές και, βεβαίως, αποδέχεστε και το στρατηγικό ρόλο του κεφαλαίου στη χώρα μας. Είναι, όμως, υποκρισία και πρόκληση η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ να χύνουν μαύρο δάκρυ, όταν με συνέπεια υλοποίησαν την καταστροφή της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, όταν πήραν τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να σπάσουν τα μηχανήματα με βαριοπούλα στα εργοστάσια ζάχαρης της Λάρισας και της Ξάνθης. Γκρέμισαν ακόμα και τους τοίχους, για να είναι σίγουροι οι ευρωκοινοτικοί ότι δεν θα ξαναλειτουργήσουν τα εργοστάσια. Όταν πίεζε το ΚΚΕ μέσα και έξω από τη Βουλή να κρατηθούν τα τρία εργοστάσια ανοιχτά, με επίκαιρες ερωτήσεις, παρεμβάσεις, αναφορές, με πρωτοσέλιδο του «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» για το θέμα κλεισίματος των εργοστασίων, για να διαβάζεται στα πρωτοσέλιδα από όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, για να μάθει όλος ο κόσμος για το έγκλημα που γίνεται από την τότε κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν γινόντουσαν περιοδείες στελεχών του ΚΚΕ στα εργοστάσια της Ζάχαρης, αλλά και κινητοποιήσεις από κοινού τα ΠΑΣΥ, ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ καλώντας σε συντονισμένο αγώνα με τους τευτλοκαλλιεργητές και συνολικά τους μικρομεσαίους αγρότες, τους εργαζόμενους και τους καταναλωτές, εσείς κωφεύατε. Γιατί είσαστε κόμματα του ευρωμονόδρομου, όπως και η σημερινή Κυβέρνηση, που υποκλίνεται στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θεωρεί αδιαπραγμάτευτη την παραμονή μας σε αυτή. Γι' αυτό και τα ερωτήματα που θέταμε στην προηγούμενη κυβέρνηση και εν όψει, μάλιστα, της κατάργησης της ποσόστωσης το 2017 στη ζάχαρη, τα θέτουμε και στη σημερινή συγκυβέρνηση και απαιτούμε απάντηση. Και μην κρυβόσαστε πίσω από τα 30 εκατομμύρια ευρώ. Αυτά είναι για την παράταση του θανάτου της Βιομηχανίας Ζάχαρης, που προδιαγράφηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Σας ρωτάμε, λοιπόν. Τι μέτρα θα πάρει η Κυβέρνηση; Συγκεκριμένα μέτρα, όχι αυτά που είπατε. Τι σχέδιο έχει για να λειτουργήσουν και να μην κλείσει κανένα από τα τρία εργοστάσια που έχουν απομείνει; Θα προγραμματίσετε να παραχθεί ολόκληρη η ποσότητα που χρειάζεται η χώρα και ο λαός για τις ανάγκες του, ανεξάρτητα ποσοστώσεων και περιορισμών από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Τι προγραμματισμός υπάρχει για την ανάπτυξη και όχι τη συρρίκνωση της τευτλοκαλλιέργειας και εγχώριας παραγωγής από την Κυβέρνηση; Κι όταν λέμε για ανάπτυξη, εμείς το λέμε καθαρά. Τα εργοστάσια έχουν μια ηλικία πάνω από σαράντα έτη. Εδώ, μέσα στα σαράντα αυτά χρόνια ο άνθρωπος πήγε στο φεγγάρι, ανίχνευσε μέχρι και τον Άρη. Άρα και αυτά τα εργοστάσια θέλουν μηχανολογικό και τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, να γίνουν πιο παραγωγικά. Δεν αρκούν αυτά που είπατε, κύριε Υπουργέ. Και φέτοςμπορεί οι κλιματολογικές συνθήκες και η αβεβαιότητα να μη βοήθησαν να καλυφθούν να αναγκαία στρέμματα με τεύτλα και θα γίνει προφανώς εισαγωγή της πρώτης ύλης, όμως δυνατότητες υπάρχουν και χρειάζεται προγραμματισμός, βραχυπρόθεσμος, μεσοπρόθεσμος, μακροπρόθεσμος και θέλουμε να τον μάθουμε, αν τον έχετε και δεν κοροϊδεύετε. Εμείς, την πρότασή μας τη διατυπώνουμε καθαρά, για το τώρα, για την επιβίωση της τευτλοκαλλιέργειας και της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Πρώτον, να αλλάξει το ιδιοκτησιακό και να γίνει η Βιομηχανία Ζάχαρης αποκλειστικά και καθαρά κρατικό περιουσιακό στοιχείο. Δεύτερον, να εκσυγχρονιστούν μηχανολογικά και τεχνολογικά τα εργοστάσια και να αποκτήσουν έτσι τη δυνατότητα να παράγουν σε χαμηλότερο κόστος και να διαμορφώνουν καλύτερη τιμή και στη λαϊκή κατανάλωση. Γινόμαστε έτσι αυτάρκεις, αλλά υπάρχουν και δυνατότητες εξαγωγής. Αν ρωτάτε με τι λεφτά και τι πόρους, σας απαντώ ότι προ ημερών ο Αναπληρωτής Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης μας ενημέρωσε ότι υπάρχουν 800 εκατομμύρια ευρώ, περίπου, από το Δ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, που κινδυνεύουν να επιστραφούν, αν δεν χρησιμοποιηθούν μέχρι το τέλος της χρονιάς. Τρίτον, με σημασία πρώτη, απειθαρχία στην Κοινή Αγροτική Πολιτική και την Ευρωπαϊκή Ένωση για περιορισμούς και ποσοστώσεις. Ανάπτυξη, δηλαδή, για το λαό και όχι για τις τράπεζες και τα μονοπώλια. Αυτό σημαίνει ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο άρθρο, ισχύουν ακριβώς αυτά που είπε στην επιτροπή ο σύντροφός μας Καραθανασόπουλος, που είναι σήμερα Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Ποιους ευνοεί και εξυπηρετεί αυτό το άρθρο; Το μεγάλο κεφάλαιο, αυτούς που είχαν τις τεράστιες, σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές, που δόθηκαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και έχουν μείνει άθικτες, δηλαδή παραμένουν και με τη σημερινή Κυβέρνηση. Από αυτούς, λοιπόν, όταν κάποιος πιανόταν στη φάκα, από σπόντα ή από λάθος - να έχει κάνει, για παράδειγμα, τελωνειακές παραβάσεις - , του έβαζαν πρόστιμο και το διαφυγόντα φόρο που θα πλήρωνε στο κράτος, αν δεν έκανε τη λαδιά, όπως λέει ο λαός. Ωστόσο, αυτοί οι παρανομούντες δεν πλήρωναν, άφηναν αυτά τα τεράστια χρέη να συσσωρεύονται, λειτουργούσαν κανονικότατα τις επιχειρήσεις τους και είχαν τις δραστηριότητές τους χωρίς να τρέχει τίποτα. Και εσείς σήμερα τι τους κάνετε; Τους χαρίζετε συνειδητά τα πρόστιμα, που δεν είναι από καθυστερήσεις, αλλά γιατί έκαναν φορολογικές και τελωνειακές παραβάσεις, για να βγάλουν ακόμα μεγαλύτερο κέρδος. Αυτό αντιμετωπίζει η συγκεκριμένη ρύθμιση, τη διαγραφή, γιατί τα υπόλοιπα τα αντιμετώπιζε η ρύθμιση για τις εκατό δόσεις. Και βέβαια μαζεύετε από λαϊκό κόσμο χαράτσια που οι προηγούμενοι είχαν βάλει και εσείς είχατε υποσχεθεί ότι θα καταργήσετε. Και αυτό κυρίως αφορά τον άδικο φόρο του ΕΝΦΙΑ. Περίπου πεντακόσιες χιλιάδες άνθρωποι δεν τον είχαν πληρώσει από συνείδηση ή από οικονομική αδυναμία. Και τους χρησιμοποιείτε τώρα σαν άλλοθι. Εξάλλου τι δείχνουν τα στοιχεία που ειπώθηκαν; Το 90% των οφειλών, που ήταν μέχρι 10.000 ευρώ και ήρθαν για ρύθμιση, αφορούσε μόλις το 8,5% του συνολικού οφειλόμενου ποσού. Αυτό δείχνουν τα στοιχεία. Η «μαρίδα», δηλαδή. Συνεπώς οι υπόλοιποι που ήρθαν για ρύθμιση ήταν αυτοί οι μεγαλοοφειλέτες με τα πολλά, που είναι και οι κερδισμένοι. Και για να μπορεί να μας καταλάβει ο κόσμος που έχει την υπομονή να μας παρακολουθεί τέτοια ώρα, όταν κάποιος έκανε τελωνειακή παραβίαση, όπως δηλαδή λαθρεμπόριο, εκτός από το πρόστιμο υπολογιζόταν και χρεωνόταν και ο διαφυγών φόρος, δηλαδή το έσοδο που θα ερχόταν στο κράτος, στον κρατικό προϋπολογισμό. Τώρα, λοιπόν, με αυτό το δεύτερο άρθρο το διαγράφετε. Του χαρίζετε τον διαφυγόντα φόρο, που έπρεπε να πληρώσει εάν δεν έκανε την παραβίαση. Κατά τα άλλα, διαμαρτύρεται η Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών ότι την κατηγορούμε για σκανδαλώδη ρύθμιση, γιατί δεν χαρίζονται ούτε μειώνονται πρόστιμα. Δηλαδή, οι φόροι που προέρχονται από τα πρόστιμα παρανομίας, τι είναι; Παίζετε με τις λέξεις, όπως κάνετε συνολικά σαν Κυβέρνηση με τις διαπραγματεύσεις και την τρόικα για την επώδυνη για τον λαό συμφωνία που ετοιμάζετε. Και ο σημερινός «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» είναι αποκαλυπτικός και σε αυτό το θέμα, αφού ήδη η Κυβέρνηση έχει στείλει στις Βρυξέλλες το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του 2015. Είναι ένα κείμενο ογδόντα εννιά σελίδων με λεπτομέρειες - αφορά την υπεράσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου με ασάφειες όμως για την εργατική τάξη - μέσα από το οποίο η Κυβέρνηση κάνει καθαρό πως δεν θα κινηθεί ρούπι έξω απ' όλα αυτά που συνιστούν το ευρωπαϊκό κεκτημένο, το σύνολο δηλαδή των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που καθορίζουν το πώς θα διασφαλιστεί η καπιταλιστική ανάκαμψη. Η Κυβέρνηση μάλιστα χαρακτήρισε το συγκεκριμένο πρόγραμμα, αντιμνημόνιο της Κυβέρνησης για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Δηλαδή το Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων είναι κοινό έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της σημερινής Κυβέρνησης, όπως ανάλογα κείμενα ήταν κοινός τόπος για τις προηγούμενες κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αποδεικνύεται έτσι ότι πράγματι η εφαρμοζόμενη πολιτική έχει απόλυτη συνέχεια παρά την αλλαγή της Κυβέρνησης. Αυτή η συνέχεια μέσα από Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων του 2015 εκφράζεται, βεβαίως, με ταξικό πρόσημο υπέρ του κεφαλαίου. Και με την ευκαιρία - και γι' αυτό, αν θέλετε, το ανέφερα - θέλουμε να ρωτήσουμε: Δεν μας λέτε, σε αυτές τις ογδόντα εννιά σελίδες του Εθνικού Προγράμματος εάν αναφέρεται κάτι για τη σωτηρία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης ή μένετε στα 30 εκατομμύρια και τέρμα; Περιμένουμε απάντηση. Συνολικά, λοιπόν, επί της αρχής ψηφίζουμε κατά στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Ψηφίζουμε «παρών» στο πρώτο άρθρο που αφορά τη ζάχαρη και κατά στο δεύτερο άρθρο, που διαγράφετε πρόστιμα παραβιάσεων. Για τις τροπολογίες θα τοποθετηθούμε στην αυριανή συνεδρίαση.
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό. Είναι συγκεκριμένο, για να μη λέγονται πράγματα, τα οποία δεν έχουν καμμιά σχέση με την πραγματικότητα.
Κυρία Βαλαβάνη, για ένα λεπτό αυστηρά.
Θα μου δώσετε και εμένα τον λόγο μετά, κυρία Πρόεδρε.
Νομίζω ότι πρέπει να σταματήσει αυτό το πράγμα, δηλαδή να διαβάζονται πράγματα, τα οποία δεν υπάρχουν στον νόμο. Δεν κόβεται τίποτα από τον Τελωνειακό Κώδικα. Όταν υπάρχει πράξη λαθρεμπορίας, πολλαπλασιάζεται ο οφειλόμενος δασμός από τρεις ως πέντε φορές. Αυτό πληρώνεται ολόκληρο. Επιπλέον, αν δεν υπάρχει για να κατασχεθεί το ίδιο το αντικείμενο, μπαίνουν και δασμοί ισόποσοι. Αυτό, επίσης, πληρώνεται ολόκληρο. Τι είναι το μόνο που κόβεται; Είναι αυτό που λέγεται «πρόσθετοι τόκοι εξωτερικοί» - εδώ δεν υπάρχουν ούτε συμβεβαιωμένα ούτε τίποτα άλλα στον Τελωνειακό Κώδικα - όπου, δηλαδή, αν δεν τα πληρώσει - που σχεδόν κανένας, βέβαια, δεν τα πληρώνει εκεί επιτόπου και γιατί είναι τεράστια ποσά όταν πιαστούν να κάνουν λαθρεμπόριο - υπάρχει ένας τόκος μέχρι την ημερομηνία που αυτά πληρώνονται. Αυτό είναι το μόνο, δηλαδή εξωτερικός τόκος επειδή δεν πληρώθηκε κατευθείαν και πληρώνεται στο ακέραιο ό,τι έχει καταλογιστεί, δηλαδή, τρεις με πέντε φορές ο οφειλόμενος φόρος συν οι δασμοί, αν δεν έχει κατασχεθεί. Να σταματήσουμε, λοιπόν, να λέμε πράγματα τα οποία δεν υπάρχουν στη ρύθμιση. Δεν ξέρω που τα διαβάζετε αυτά. Για όνομα του θεού!
Ευχαριστώ, κυρία Βαλαβάνη. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτρης Καμμένος.
Θα μας δώσετε και εμάς τον λόγο, για να απαντήσουμε στην κυρία Υπουργό; Δεν μπορεί να απαντάει η Υπουργός και εμείς να μην μπορούμε να απαντήσουμε.
Έτσι είναι, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Καμμένε, ελάτε εδώ μπροστά καθίστε, σας παρακαλώ. Τον λόγο έχει ο κ. Καραθανασόπουλος για ένα λεπτό.
Μπορείτε να βαφτίσετε όπως θέλετε τα πράγματα. Μπορείτε να πείτε ότι το κρέας είναι ψάρι, αλλά δεν παύει να είναι κρέας. Απ' αυτήν την άποψη, είτε τα λέτε πρόστιμα είτε τα λέτε πρόσθετους φόρους ή τέλη ή προσαυξήσεις από τόκους και τόκους είναι το ίδιο πράγμα. Χαρίζετε, αυτή είναι η ουσία, χαρίζετε. Μπορείτε να το πείτε όπως θέλετε.
Μα, δεν έχουν καμμία σχέση με τον Τελωνειακό Κώδικα.
Διαγράφετε εκατομμύρια ευρώ από μεγαλοοφειλέτες, από φοροφυγάδες, απ' αυτούς που έχουν κάνει παραβιάσεις της φορολογικής νομοθεσίας. Αυτή είναι η ουσία. Διαγράφετε πρόσθετους φόρους - πείτε το όπως θέλετε - εκατομμυρίων ευρώ από φοροφυγάδες. Όχι απ' αυτούς που δεν μπορούσανε, αλλά απ' αυτούς που επίτηδες έκλεβαν. Αυτό είναι το ζητούμενο και αυτό είναι που σας καταμαρτυρούμε. Ό,τι και να πείτε, αυτό δεν αλλάζει.
Κύριε Καραθανασόπουλε, ευχαριστούμε. Πάντως, κύριε Καραθανασόπουλε, με συγχωρείτε για την παρατήρηση που θα κάνω, αλλά με αυτά που είπατε τώρα, δεν απαντήσατε στην κυρία Υπουργό. Απλώς επαναλάβατε ό,τι έχετε πει στην επιτροπή και ό,τι έχει πει η κ. Μανωλάκου.
Και η κυρία Υπουργός επανέλαβε αυτά που έλεγε μισή ώρα εδώ στην Ολομέλεια και άλλη μια ώρα στην επιτροπή.
Απλά για τη συζήτηση. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Καμμένος για δεκαπέντε λεπτά.
Θεώρησα ότι έχει λυθεί το πρόβλημα, ότι δεν κόβεται τίποτα από τον Τελωνειακό Κώδικα. Αυτό είναι πρωτοφανές, δηλαδή να λέει κάποιος ότι δεν περιλαμβάνεται κάτι στον κώδικα, και να λέει ο άλλος «όχι περιλαμβάνεται». Σηκώνει πια τα χέρια η κοινή λογική!
Εντάξει, κυρία Βαλαβάνη. Παρακαλώ. Τον λόγο έχει ο κ. Καμμένος.
Δώστε μας τα ονόματα για να διαψεύσετε…
Ειρήνη υμίν. Ειρήνη υμίν.
Δεν υπάρχει κανένας που να έχει πληρώσει, ο οποίος να έχει σχέση…
Κυρία Βαλαβάνη, σας παρακαλώ.
Κυρία Υπουργέ…
Κύριε Καραθανασόπουλε, σας παρακαλώ. Τον λόγο έχει ο κ. Καμμένος για δεκαπέντε λεπτά. Δεν μιλάει κανένας άλλος.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Θα προσπαθήσω να είμαι συντομότερος των δεκαπέντε λεπτών λόγω της ώρας. Κατ' αρχάς, ευχαριστώ πάρα πολύ και τον κ. Χατζηδάκη που έχει καθίσει ως αργά αν και μίλησε δεύτερος, γιατί είναι καλό να είμαστε όλοι στην Αίθουσα και να ακούμε όλοι τις εισηγήσεις των συναδέλφων, καθώς επίσης και τον συνάδελφο του Ποταμιού και όλους. Θα ξεκινήσω από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Δεν θα πρωτοτυπήσω. Θα ξεκινήσω με αυτό. Απ' ό,τι κατάλαβα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας σήμερα μας είπε ότι εφόσον αυτή η Κυβέρνηση είναι τρεις μήνες που πήρε την εξουσία από τον ελληνικό λαό, διαχειριζόμενη τα οικονομικά, όπως τα εξέθεσαν πάρα πολύ καλά οι προηγούμενοι συνάδελφοι - δεν θέλω να εκθέσω και εγώ τι παραλάβαμε για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης - η λύση που προτείνει είναι να μη δώσουμε τα χρήματα, να μην έδινε και η Πειραιώς τα 18 εκατομμύρια και να κλείσει. Δεν υπήρχε άλλη λύση.
Η δική σας ερμηνεία είναι αυτή.
Δεν θα συζητήσω μαζί σας. Μου επιτρέπετε.
Ναι, αλλά με παρερμηνεύετε.
Δεν έχει σημασία. Εγώ κάνω μία ερμηνεία.
Κυρία Μανωλάκου, σας παρακαλώ. Ο καθένας αν παρερμηνεύει τον άλλον θα το μιλάει εδώ πέρα; Σας παρακαλώ.
Είναι απλό. Εσείς θέλετε η Βιομηχανία να κλείσει. Εάν δεν δοθούν τα τριάντα και αν η Πειραιώς δεν δίνει τα δεκαοκτώ και αν δεν προβαίναμε σε αυτή τη ρύθμιση θα έκλεινε.
Κι αν η γιαγιά μου είχε καρούλι, θα ήταν τρόλεϊ!
Πρέπει να απολογηθείτε για τη θέση σας στους εργαζόμενους σαν κόμμα της εργατιάς. Τίποτα άλλο δεν έχω να πω. Αυτή είναι η θέση σας, να κλείσει. Βρείτε τα με τους εργαζομένους. Εμείς πάμε να τη σώσουμε και κατηγορούμαστε γι' αυτό. Οι δεξιοί οι μυστήριοι και οι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ. Τον κρατικό καπιταλισμό τον έχουμε σπουδάσει όλοι και τον έχουμε δει πώς είναι. Μονοπώλιο το ένα, μονοπώλιο το άλλο, ολιγοπώλιο το ένα, ολιγοπώλιο το άλλο. Ή σώζεις την παρτίδα και σώζεις και την πατρίδα ή λες: «Τραβάω λουκέτο, δεν έχω τριάντα του εκκαθαριστή, δεν έχω την τράπεζα να δίνει, δεν αναδιαρθρώνω τίποτα και το κλείνω το μαγαζί». Θα απολογηθούμε όλοι στους εργαζομένους, γιατί οφείλουμε να το κάνουμε, και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, οι οποίες την απαξίωσαν σαν εταιρεία. Και έχετε κι εσείς ευθύνη. Εμείς είμαστε νέοι. Τώρα μπήκαμε στη Βουλή. Εσείς είσαστε εδώ πέρα πενήντα χρόνια. Τι κάνατε πενήντα χρόνια για να ελέγξετε τον κ. Χατζηδάκη, την κ. Διαμαντοπούλου και δεν ξέρω ποιος άλλον ήταν Υπουργός Ανάπτυξης, τον κ. Βενιζέλο, τι έκαναν αυτά τα χρόνια για τους εργαζόμενους για τους οποίους καίγεστε και για τη βιωσιμότητα της εταιρείας, παρά να σηκώνουμε πανό; Και τελειώνω με το ΚΚΕ. Πάω στον κ. Χατζηδάκη, τον συμπαθέστατο Υπουργό Ανάπτυξης της προηγούμενης κυβέρνησης.
Ενώ εσύ…
Σας μιλάω στον πληθυντικό και απαιτώ σεβασμό. Δεν είμαστε σύντροφοι. Κύριε Χατζηδάκη, ήσασταν δύο χρόνια Υπουργός Ανάπτυξης. Εγώ έχω μάθει στη δουλειά μου ένα απλό πράγμα: Όταν μια εταιρεία δεν πάει καλά, κοιτάζω να την αναδιαρθρώσω, τα χρέη της, τα έξοδά της, τα λειτουργικά της έξοδα, να βλέπω τι έχω να κάνω από πωλήσεις, τι έχω σε μισθοδοσία, βλέπω τα έσοδά μου και τα έξοδά μου. Από ό,τι κατάλαβα, μετά το κόψιμο της ποσόστωσης, έμεινε με μισές πωλήσεις από το 2011. Αναλάβατε την κυβέρνηση το 2012. Με μισές πωλήσεις σημαίνει ότι πρέπει να κάνω κάτι με τα έξοδά μου, αλλιώς πηγαίνει στον φούντο. Δεν υπάρχει πισωγύρισμα με 140 εκατομμύρια χρέη. Όταν χρωστάς 140 εκατομμύρια, χρωστάς σε τράπεζα, χρωστάς σε προμηθευτές, χρωστάς στη ΔΕΗ, χρωστάς παντού, πρέπει να κάνεις κάτι - που θα πω ποιο είναι αυτό το λογικό για εμάς που έχουμε διοικήσει δέκα επιχειρήσεις στη ζωή μας - όπως το να αυξήσεις τις πωλήσεις. Κάνατε εφτακόσια ταξίδια, αποστολές, σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου - καλά κάνατε - για να αναπτύξετε την ελληνική οικονομία, μία παραγγελία για τη ζάχαρη δεν έφερε ένας, να πει, ρε παιδιά, πενήντα χιλιάδες τόνοι, δέκα χιλιάδες τόνοι, στην Αφρική, στη Ζιμπάμπουε, στην Αμερική, φέρτε κάτι να βοηθήσετε. Έρχεστε, όμως, εδώ δύο χρόνια μετά και κατηγορείτε μια κυβέρνηση η οποία μέσω του εκκαθαριστή - κάναμε συζητήσεις τέσσερις μέρες - πήρε τα χρήματα και τα έδωσε. Και καλώς έκανε. Και φυσικά υπερψηφίζουμε το σύνολο του νομοσχεδίου. Έτσι έπρεπε να γίνει για να σωθούν κι οι θέσεις εργασίας και αυτή η πολύτιμη εταιρεία. Εγώ έχω, όμως, μια απορία. Δεν είναι κατηγορητήριο. Η απορία αυτή είναι η εξής: Τι κάνατε ως Υπουργός Ανάπτυξης; Φέρατε μια πώληση, ένα κιλό ζάχαρης, ένα κιλό εξαγωγή; Ένα κιλό! Δεν έφερε κανένας. Θα γυρίσω λίγο πάλι στη Νέα Δημοκρατία και θα με συγχωρήσετε, διότι έχουμε πει πολλά για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και θα κλείσω με αυτά, γιατί είναι απλή η κατάσταση για εμένα. Μίλησε η Νέα Δημοκρατία με αμνησία. Μίλησε σαν να έχει ξεχάσει τα μνημόνια, σαν να μη γνωρίζει ότι αυτή η χώρα για να απωλέσει όλο αυτό το εθνικό εισόδημα, έχει ματώσει. Μίλησε σαν να έκανε διαπραγματεύσεις, που δεν έκανε ποτέ. Ούτε η Νέα Δημοκρατία ούτε το ΠΑΣΟΚ, δυστυχώς, έκαναν διαπραγματεύσεις. Οι διαπραγματεύσεις ήταν στο να υλοποιούμε τα πάντα, ό,τι μας έλεγαν οι δανειστές, και ο μόνος βοηθός που είχαμε και το μόνο όπλο ήταν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία από το πρωί μέχρι το βράδυ μας λιβάνιζαν με το τι καλά που τα κάνει η κυβέρνηση. Και απαξίωσε τα πάντα. Και μέσα σε αυτά που απαξίωσε ήταν και η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και οι εργαζόμενοί της, οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, οι πιο πολλοί από τους οποίους - και απευθύνομαι πάλι στο ΚΚΕ και αυτό έπρεπε να στηλιτεύσετε - είναι άνεργοι από το μνημόνιο. Δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε οι Ανεξάρτητοι Έλληνες. Οι οικογένειές τους είναι άνεργες, τα παιδιά τους έχουν ψυχολογικά προβλήματα στα σχολεία και φταίει γι' αυτούς το μνημόνιο. Δεν φταίω εγώ, ούτε η κ. Βαλαβάνη. Το μνημόνιο φταίει! Γελάτε, κυρία Μανωλάκου;
Το παρατείνετε και υπογράφετε και καινούργιο! Ωραία!
Είστε εξαιρετικοί άνθρωποι! Ναι, εξαιρετικοί! Αν διοικούσατε μια μέρα μία εταιρεία και της λέγατε ότι εγώ θέλω αύριο να κλείσει, γιατί δεν θέλω να σας δώσω 30 εκατομμύρια, δεν ξέρω τι θα σας έλεγαν οι εργαζόμενοι, εσείς που είσαστε με τους εργαζόμενους. Δεν μπορώ να το καταλάβω. Είναι απλά τα πράγματα, κυρίες και κύριοι. Η βιωσιμότητα μιας επιχείρησης στηρίζεται πάνω στο κόστος της και στο πόσο πουλάει. Το κόστος έχει να κάνει με το μισθολογικό και το κόστος ενέργειας. Το έχω πει και στον κ. Λαφαζάνη και στη συνάδελφο, την κ. Βαλαβάνη, σε συζητήσεις μας ότι πρέπει να δούμε το κόστος ενέργειας. Ποιος τα παίρνει τόσα χρόνια στη ΔΕΗ από το 20% και το 25% κόστος ανά κιλό στο κόστος της ενέργειας; Θα το ρίξουμε εμείς, αλλά κάτι πρέπει να κάνουμε. Δεν μπορείς να έχεις 25 σεντς στο 1 ευρώ κόστος ενέργειας και να κοιταζόμαστε στα μάτια. Επίσης, δεν μπορείς να μην κάνεις πωλήσεις. Έρχομαι σε ένα παράδειγμα, που είναι σαν μία «μικρή ιστορία». Εάν αύριο κάποιος πάρει την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και της πει «κύριοι, έχω μία παραγγελία για εκατό χιλιάδες τόνους», ξέρετε τι θα κάνει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης; Δεν είναι φαντασία, είναι σχεδόν πραγματικό. Θα μου πει «δεν μπορώ να τα δώσω, γιατί εγώ εισάγω». Αυτός που έχει φέρει μία παραγγελία πενήντα χιλιάδων τόνων θα πάθει εγκεφαλικό. Θα πει «εγώ έρχομαι να σε βοηθήσω, να σώσω τις θέσεις εργασίας, να σώσω τα δάνεια που τα χρωστάς για να μην «κοκκινίσουν» και στα πάρουν». Εάν διαβάσει κανείς τα έγγραφα, θα το δει. Δηλαδή, εγώ δεν μπορώ να γίνω πολιτικός, τρελαίνομαι! Είδε κανένας τις εγγυήσεις που έχει δώσει σε ακίνητα; Εσείς του ΚΚΕ έχετε δει τις εγγυήσεις που έχει δώσει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης σε ακίνητα;
Ασχολήσου με κανέναν άλλον.
Γιατί να μην ασχοληθώ με εσάς; Εσείς θέλετε να κλείσετε την εταιρεία, να βγάλετε χιλιάδες άτομα στον δρόμο. Ε, δεν είναι δουλειά αυτή!
Κράτα και μία αξιοπρέπεια!
Έχω πολλή αξιοπρέπεια. Διαβάσατε πού πάνε τα 30 εκατομμύρια; Να σας πω εγώ πού πάνε τα 30 εκατομμύρια, για να μην κάνετε επιλεκτική ανάγνωση. Κανένας να μην κάνει.
Μάθημα μας κάνεις;
Και στον κ. Χατζηδάκη το λέω. Μην κάνετε επιλεκτική ανάγνωση. Πού πάνε τα 30 εκατομμύρια; Το 27% πηγαίνει σε δύο μόνο προμηθευτές ζάχαρης. Το 36% πηγαίνει σε αγορές ζάχαρης. Και πού πηγαίνουν τα 10 εκατομμύρια; Στη ΔΕΠΑ. Πού τα 30 εκατομμύρια, που λένε ότι πάνε στους τευτλοπαραγωγούς; Χρωστάμε 10 εκατομμύρια στη ΔΕΠΑ. Έκανε κάτι κανείς με τη ΔΕΠΑ; Όχι. Έκανε κανείς κάτι με αυτούς που εισάγουμε τη ζάχαρη, που εγώ δεν μπορώ να φέρω μία παραγγελία εκατό χιλιάδων τόνων; Δηλαδή, θα πρέπει να μπω μέσα και να τους πλακώσω στις σφαλιάρες; Πώς θα γίνει, δηλαδή, σε αυτή τη χώρα; Θα μάθετε να διαβάζετε, γιατί εδώ κρατούνται και Πρακτικά. Χρωστούν, λοιπόν, 10 εκατομμύρια στη ΔΕΠΑ. Εκεί πήγαν τα λεφτά και 900.000 εκεί. Πού πήγαν τα λεφτά; Τα γράφουμε. Σωστός ή λάθος. Η Τράπεζα Πειραιώς και θα το καταθέσω στα Πρακτικά, για να το πάρετε και έχω και τις σημειώσεις πάνω. Ελπίζω να ξέρετε ελληνικά όλοι εδώ μέσα. Πάμε παρακάτω. Η Τράπεζα Πειραιώς έχει δώσει 150 εκατομμύρια. Γράφει - και θα ελεγχθεί γι' αυτό - ότι μείωσε το κόστος από 8,5% στο 4,5%. Καλό το βλέπω. Έδωσε άλλα 39 εκατομμύρια. Καλώς ή κακώς τα έδωσε. Είπε ένας συνάδελφος ότι κράτησε 30.000 ή 40.000 τόκους εγγύηση. Καλά έκανε. Τι, θα τα έδινε τζάμπα; Τι είναι, ελληνικό δημόσιο; Θα έδινε κανείς τζάμπα δάνειο 40 εκατομμύρια και να τους χρωστάνε άλλα 150 εκατομμύρια; Συγχωρείστε μου την ένταση. Κράτησε εγγύηση, όπως λένε, της ΕΒΖ. Κράτησε εγγύηση ζάχαρη και κράτησε και επιταγές 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Τι άλλο να κάνει; Θα το καταθέσω και αυτό, γιατί δεν έχει διαβάσει κανείς. Θα θυμίσω στη Νέα Δημοκρατία, επειδή μας παίρνει η κάμερα εδώ πέρα όλους και επειδή δεν είμαστε καλλιτέχνες, τι έλεγε το 2011. Έχω το δελτίο Τύπου, δεν θα το διαβάσω όλο, αλλά θα το καταθέσω και όποιος θέλει να ασχοληθεί και ανοίξει μία σελίδα να διαβάσει θα δει τι έλεγε η Νέα Δημοκρατία το 2011 για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Δεν διαβάζω ούτε τα ονόματα, γιατί είναι αξιότιμοι συνάδελφοι. Λέει: «Καθίσταται πολύ δύσκολη η πώληση της ΕΒΖ σε ενδιαφερόμενους ανταγωνιστές εμπόρους του εξωτερικού.» Έπρεπε να πουληθεί. Λέει: «Το γεγονός ότι εκατόν πενήντα οκτώ χιλιάδες τόνοι της εθνικής ποσότητας ζάχαρης δεν θα παράγονται στην Ελλάδα, αλλά θα εισάγονται από το εξωτερικό αποτελεί σοβαρό τραύμα για την ελληνική περιφέρεια». Λέει: «Εάν κλείσει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, το κόστος στο εισόδημα και στην απασχόληση στις περιοχές που θα κλείσει η Βιομηχανία θα είναι πολλαπλάσιο». Λέει ότι η εταιρεία δεν πρέπει να κλείσει. Σήμερα ήρθε η Νέα Δημοκρατία και μας είπε «μη δώσετε τα λεφτά, για να κλείσει». Λέει ακόμη: «Πιστεύουμε ότι για λόγους εθνικού συμφέροντος αλλά και γεωργικού συμφέροντος τα εναπομείναντα εργοστάσια της Ελληνικής Βιομηχανία Ζάχαρης πρέπει να συνεχίσουν τη λειτουργία τους. Τη στιγμή αυτή που η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι τεχνητά και πρόσκαιρα σε δύσκολη θέση δεν πρέπει να αλλάξει το ιδιοκτησιακό καθεστώς». Δηλαδή, μας έλεγε το 2011 η αντιμνημονιακή Νέα Δημοκρατία να μην την πουλήσουμε, γιατί θα χαθούν οι θέσεις και να μην κλείσει, γιατί το κόστος είναι πολλαπλάσιο για να τους ξαναβρώ δουλειά. Χαίρω πολύ, οικονομικά 101, πρώτο έτος! Καταθέτω τα έγγραφα όλα τα δάνεια, μακροπρόθεσμο και βραχυπρόθεσμο δανεισμό, την έκθεση των ορκωτών λογιστών, τι παραλάβαμε. Όποιος θέλει διαβάζει, όποιος δεν θέλει δεν διαβάζει. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πάμε παρακάτω. Τι έγινε, δηλαδή, τώρα με τα μνημόνια. Ήρθαν εδώ οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Πολωνοί και τι μας είπαν; Δεν θα παράγετε, θα εισάγετε. Επαναλαμβάνω το πραγματικό γεγονός. Στους εκατό χιλιάδες τόνους λέει: «Εγώ δεν μπορώ να παραγάγω, εγώ εισάγω». Και τότε γιατί σε έχω εκεί; Για να εισάγεις; Θα τα πούμε για το επιχειρηματικό πλάνο. Αυτό είναι πραγματική φωτοτυπία. Οι σύντροφοι έχουν άλλα θέματα να συζητήσουν. Ήρθαν οι Γερμανοί και μας πουλούν τη ζάχαρη σαν ελληνική σε ελληνικό σούπερ μάρκετ. Παρασκευή το κιλό στο Μανχάιμ Γερμανίας. Ταχυδρομικός κωδικός 60028. Ορίστε τι τραβάμε! Kαι να θυμίσω σε όποιον καθίσει κάποια στιγμή και πατήσει το Google τι είναι η «DEGREEZ». Ήταν η εταιρεία που ιδρύθηκε το 1942, την ιδρύσαν οι Γερμανοί, να μας κάνουν τι στην Ελλάδα; Και θα μου πείτε, τι σας θυμίζει από τη σημερινή κατάσταση; Έβαλαν μια εταιρεία - νταβά στη μέση και τι έκανε; Υποτιμούσε τα ελληνικά προϊόντα που τα έκλεβαν οι Γερμανοί στην κατοχή να τα πάνε στη Γερμανία, να τα πουλούν φθηνά για να μπορούν να τα αγοράσουν οι Γερμανοί και υπερτιμολογούσαν τα γερμανικά στην Ελλάδα. Και τι έκαναν με αυτόν τον τρόπο; Τα κέρδη τα κράταγε η εταιρεία και αποπλήρωνε τα χρέη της Γερμανίας. Θα τα δείτε αυτά στις εξεταστικές που είμαστε μέσα, γιατί εμείς εδώ δεν ήρθαμε να παίξουμε τόμπολα, ξέρουμε ακριβώς πώς στήθηκε το παιχνίδι. Και στήνεται με τον ίδιο τρόπο. Τι μας κάνουν τώρα; Απαξίωσαν το σύμπαν και σου λέει «εισάγω ζάχαρη». Εξαιρετικά! Εγώ, δηλαδή, έχω ένα μάναντζερ σε μια βιομηχανία, ο οποίος δεν θέλει να βρει τρόπο να παράξει, με συνεργασία τράπεζας, πολιτείας ή οποιουδήποτε επενδυτή ή οποιουδήποτε γνώστη της κατάστασης. Ήταν εξαιρετικός ο συνάδελφος του Ποταμιού, ξέρει τη δουλειά. Εγώ ξέρω την άλλη, αυτός ξέρει την άλλη μισή, μπορεί να συνεργαστούμε. Όμως, είναι και το άλλο, ότι εγώ κάθομαι απέξω και κριτικάρω τα τριάντα. Ναι, εγώ όμως είμαι ΚΚΕ, εγώ, ξέρεις, είμαι με τον λαό, σηκώνω το πανό, αλλά ας φύγουν χίλιοι άνθρωποι, ε, δεν πειράζει θα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ, που είναι σαράντα χρόνια, δεν έκανε τίποτα να ελέγξει τις προηγούμενες κυβερνήσεις να φέρνουν δέκα παραγγελίες για να μην απολυθούν οι υπάλληλοι για τους οποίους τόσο πολύ κόπτεσθε; Θα έπρεπε να ασχοληθείτε. Πέρα από τα πανό, να διαβάσετε και δέκα νούμερα. Ήρθατε εδώ μόνο για κριτική.
Είσαι άσχετος! Ούτε ξέρεις τι λες για το ΚΚΕ. Άσχετε!
Η κριτική, λοιπόν, τελείωσε, η κόκκινη παντιέρα. Θα πείτε ότι θέλω να κλείσει η βιομηχανία.
Σε πόνεσε…
Εμένα;
Σε πόνεσε για ό,τι έχει κάνει το ΚΚΕ για να σωθούν τα τρία εργοστάσια.
Επειδή καταγράφονται όλα, οι εργαζόμενοι σήμερα βλέπουν ότι εσείς θέλετε να απολύσετε χίλια εκατό άτομα και εγώ θέλω να τα κρατήσω. Είναι τόσο απλά τα πράγματα, φαίνεται και στα Πρακτικά και στο βίντεο.
Είσαι και ψεύτης!
Ψεύτης, συκοφάντης και ανίδεος!
Η ώρα του «κόκκινου» παιδιού.
Είσαι ψεύτης, συκοφάντης και ανίδεος! Το λέει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ και να γραφτεί στα Πρακτικά.
Πολύ ωραία, θα γραφτούν όλα στα Πρακτικά.
Ποιος είσαι, ρε φίλε, που μπορείς να λες ό,τι θες; Είσαι ένας ψεύτης, ένας συκοφάντης και ένας ανίδεος!
Είμαι, είμαι, ναι. Να συνεχίσουμε τώρα με ηρεμία, διότι εδώ η κατάσταση είναι απλή. Ή σώζουμε την παρτίδα και την πατρίδα όλοι μαζί ή συνεχίζουμε να τρώμε λεφτά του δημοσίου, δηλαδή δικά μου, δικά σας και όλων. Δηλαδή, εσείς δώσατε λεφτά στις τράπεζες να κεφαλοποιηθούν. Εσείς δώσατε λεφτά στον εκκαθαριστή της ΑΤΕ, τα δίνει να τη σώσει, είναι δικά σας λεφτά και δικά μου. Δικά μας είναι τα λεφτά και με ρωτάτε γιατί τα δίνω; Τι να χάσω εκατόν πενήντα; Σας ξαναλέω, διαβάστε πόσα ακίνητα είναι υποθηκευμένα. Να τα πάρει η κακιά η τράπεζα; Θέλετε να τα πάρει; Δηλαδή, μου λέτε, να μη δώσω τα λεφτά, να κλείσει η εταιρεία, να χάσουμε όλα τα ακίνητα της Ζάχαρης και να χάσουμε και γύρω στους εκατό υπαλλήλους. Εξαιρετική εξίσωση! Γι' αυτό θα μείνετε στο 5%. Τρελαίνομαι! Κλείνω με το εξής. Πρέπει να ψηφίσουν όλοι και να δουν αυτή τη δουλειά πραγματικά σαν να είναι το σπίτι τους, ή η επιχείρησή τους. Δεν γίνεται να λειτουργούμε με παντιέρες. Δεν γίνεται πλέον να λειτουργεί αυτό το κράτος με πανό. Θα κάτσουν κάτω όλοι, θα τον στρώσουνε, θα βάλουν το μολύβι και θα πουν βγαίνει δεν βγαίνει. Και εγώ αν ακούσω κάποιον και μου πει ότι «εγώ έχω μάθει να εισάγω και δεν θέλω εκατό χιλιάδες τόνους ζάχαρη για να σώσω τις θέσεις που καπηλεύεται το ΚΚΕ», ε τότε θα έχουμε πρόβλημα προσωπικό! Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του ΠΑΣΟΚ κ. Γεώργιος Αρβανιτίδης για δεκαπέντε λεπτά με ανοχή.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ελπίζω ο αγορητής των ΑΝΕΛ να ήταν τόσο φορτισμένος στην τοποθέτησή του εξαιτίας της αγωνίας που εξέφρασε να σώσει την παρτίδα. Όμως, για ποια παρτίδα μιλάμε; Για την παρτίδα της ζάχαρης ή μόνο για την παρτίδα της χώρας; Νομίζω ότι η αγωνία του έχει να κάνει με όλες αυτές τις πληροφορίες των τελευταίων ημερών από το χθεσινό Eurogroup, που θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς ως ενδεικτικό των όσων πιθανώς θα ακολουθήσουν στη χώρα μας το επόμενο διάστημα. Το δημοψήφισμα, οι κάλπες, οι κόκκινες γραμμές στα εργασιακά, στο ασφαλιστικό, όπως όλα δείχνουν, αφορούν μόνο την ελληνική Κυβέρνηση. Σε όλα αυτά προστέθηκαν οι ευρωπαϊκές κόκκινες γραμμές, οι οποίες αν συνεχίσουν να υφίστανται, θα οδηγήσουν τη χώρα μας σε άδεια ταμεία, σε πλήρες οικονομικό αδιέξοδο. Χρήματα χωρίς μεταρρυθμίσεις δεν πρόκειται να λάβει η χώρα μας, όπως ξεκαθάρισαν στο Eurogroup οι εταίροι. Κι εμείς εδώ σήμερα, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, μοιράζουμε χρήματα - μόνο που τα χρήματα είναι των Ελλήνων φορολογουμένων - χωρίς κανένα μεταρρυθμιστικό σχέδιο. Έτσι απλά, συνεχίζουμε να κερδίζουμε εντυπώσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια το σχέδιο νόμου «Κατεπείγουσα ρύθμιση για τη βιωσιμότητα…» - τι εξαιρετικός τίτλος! - «…της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές». Θα αναρωτιέται ο ελληνικός λαός που μας ακούει: Η βιωσιμότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης διασφαλίζεται με μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου και μέσα σε δύο άρθρα; Αγαπητοί συνάδελφοι, επιτέλους πρέπει να μπει τέλος σε αυτό το επικοινωνιακό παιχνίδι. Μια κυβέρνηση πρώτη φορά Αριστεράς, αντί να καταθέτει νομοσχέδια για τον εκσυγχρονισμό και την ανασυγκρότηση του πρωτογενή τομέα, είναι δυνατόν να προωθεί με τόσο επιδερμικό τρόπο διατάξεις, οι οποίες όχι μόνο δεν εξυγιαίνουν την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, αλλά την οδηγούν σε ζημιογόνες καταστάσεις που όλοι έχουμε βιώσει; Θα ήμουν ιδιαίτερα χαρούμενος, κύριε Υπουργέ, ως άνθρωπος της αγοράς και της υπαίθρου, αν σήμερα μέσα στην Αίθουσα αυτή καταθέτατε ένα σχέδιο νόμου που θα έβαζε τα θεμέλια για το πώς θα φτιάξουμε έναν εξωστρεφή πρωτογενή τομέα, πώς θα ενισχύσουμε την αγροτική μας δυναμική με ένα άλλο μοντέλο - πρότυπο για τα ευρωπαϊκά και διεθνή δεδομένα, πώς θα χτίσουμε όλοι μαζί μια νέα αγροτική πολιτική, ανταγωνιστική στο διεθνές περιβάλλον, η οποία θα τονώσει την εγχώρια οικονομία και θα επιτρέψει επιτέλους στη χώρα μας να αντιμετωπίσει το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται. Σε καμμιά περίπτωση δεν αμφισβητώ τη συμβολή της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης στον παραγωγικό ιστό της χώρας και στην ανάγκη που έχει η χώρα να έχει αυτό το προϊόν. Ξαφνικά, όμως, γεννάται η απορία: Η κεφαλαιουχική ενίσχυση των 30 εκατομμυρίων ευρώ που θα πάρει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, είναι ικανή για να αντιμετωπίσει η Βιομηχανία το οικονομικό της πρόβλημα και να την κάνει βιώσιμη; Δηλαδή, λύνεται το πρόβλημα με την πρωτοβουλία σας αυτή ή, δυστυχώς, όπως πάντα, προσπαθούμε τόσα χρόνια να γεμίσουμε ένα πηγάδι χωρίς πάτο; Απ' όσο ενημερωθήκαμε στην επιτροπή, οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης είναι περίπου 48 εκατομμύρια ευρώ. Από τα 30 εκατομμύρια που θα δώσετε, ένα ποσοστό μικρότερο της τάξης του 10% θα δοθεί στους τευτλοπαραγωγούς και στους διανομείς τευτλών. Τα υπόλοιπα θα δοθούν σε σέρβικες θυγατρικές, στη ΔΕΠΑ, στην «ΤΡΑΙΝΟΣΕ» που μάλλον κάνει τη μεταφορά της εταιρείας. Και εδώ προκύπτουν διάφορα ζητήματα, στα οποία θα αναφερθώ εκτενέστερα στη συζήτηση κατ' άρθρον. Κύριε Υπουργέ, η ανασυγκρότηση δεν δημιουργείται από τους κεφαλαιακούς μόνο πόρους, αλλά και από κεφαλαιακές ιδέες. Αυτές τις ιδέες δεν τις έχουμε δει από εσάς μέχρι σήμερα, από τα νομοσχέδια που έχετε καταθέσει, τα οποία δείχνουν τις προθέσεις σας. Δεν βλέπω να υπάρχει κανένα οργανωμένο σχέδιο είτε για οποίο πρόβλημα αντιμετωπίζει αυτή η χώρα είτε για το κεντρικό της πρόβλημα που είναι η διαπραγμάτευση. Θα ήθελα στο σημείο αυτό να κάνω δύο παρατηρήσεις. Παρατήρηση πρώτη: Κάθε βδομάδα περιμένουμε να ολοκληρωθεί η επίμαχη συμφωνία με τους εταίρους. Κάθε Σαββατοκύριακο ζούμε στιγμές εθνικής αισιοδοξίας, η οποία στην αρχή της εβδομάδας μετριάζεται και στη συνέχεια, μεσοβδόμαδα, καταλήγει σε εθνική απαισιοδοξία. Αυτή, λοιπόν, η συμφωνία, όπως φαίνεται από τις μέχρι σήμερα ενέργειες της Κυβέρνησης, μέχρι τις 30 Ιουνίου που λήγει η δανειακή μας σύμβαση, θα αιωρείται. Πώς μπορείτε, λοιπόν, να προωθείτε κεφαλαιακές ενισχύσεις, φοροαπαλλακτικά μέτρα, όταν δεν έχετε διασφαλίσει για τη χώρα το αυτονόητο, την ομαλή της χρηματοδότηση; Παρατήρηση δεύτερη, επί της διαδικασίας: Ακούσαμε πολλές φορές από την Πρόεδρο της Βουλής, από την έναρξη της παρούσας Κοινοβουλευτικής Περιόδου να τονίζει συνεχώς ότι ποτέ, ότι δεν πρέπει να κατατίθενται πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Επίσης και ο Πρωθυπουργός, ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μιλούσε συνεχώς για πραξικοπηματικές τάσεις της προηγούμενης Κυβέρνησης με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και ανέφερε διαρκώς στην Αίθουσα αυτή ότι θα τις καταργούσε. Υπογράμμιζε, επίσης, συχνά ότι επί της δικής τους θητείας δεν θα περάσει κανένα σχέδιο νόμου με τη μορφή του κατεπείγοντος. Μέχρι στιγμής, αν εξαιρέσουμε το νομοσχέδιο για την ΕΡΤ, όλη η νομοθετική διαδικασία της Βουλής έχει διεξαχθεί με τη μορφή του κατεπείγοντος και με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Για τέτοια συνέπεια λόγων και πράξεων μιλάμε. Και φέρνετε, κυρία Πρόεδρε, και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε δύσκολη θέση όταν του ζητάτε να υπογράφει τέτοιες πράξεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εσείς που ευαγγελίζεστε την πρόοδο, την αλλαγή, την ελπίδα, με το παρόν σχέδιο νόμου δίνετε όντως ελπίδα. Ξέρετε σε ποιους; Στους μεγαλοοφειλέτες και θα σας εξηγήσω τι θέλω να πω. Στις 20 Μαρτίου ψηφίσαμε και εμείς, το ΠΑΣΟΚ, τις ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας, για να δώσουμε με αυτόν τον τρόπο σε χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις τη δυνατότητα να ρυθμίσουν σε εκατό δόσεις χρέη τα οποία αδυνατούσαν να αποπληρώσουν. Διαφωνούσαμε ως προς την κατάργηση του πλαφόν τού ενός εκατομμυρίου. Εσείς αναφέρατε ότι αυτό αφορά ογδόντα έξι περίπου περιπτώσεις οφειλετών, με πάνω από 1 εκατομμύριο. Εσείς, όχι μόνο σπάσατε το πλαφόν τού ενός εκατομμυρίου, αλλά δώσατε με αυτόν τον τρόπο τη δυνατότητα να διαγραφούν τα πρόστιμα που είχαν υποβληθεί με βάση τον ν. 2523/1997, όχι μόνο σε φορολογούμενους που λόγω οικονομικής αδυναμίας μέσα σε αυτήν την κρίση αδυνατούσαν να καταβάλουν τις υποχρεώσεις τους, αλλά και φοροφυγάδες της προηγούμενης δεκαετίας, σε αυτούς που έχουν διαπράξει αδικήματα ιδιάζουσας φοροδιαφυγής, των πλαστών εικονικών τιμολογίων, της απόκρυψης εισοδήματος, της εξαπάτησης των φορολογικών αρχών, της παρεμπόδισης των φορολογικών ελέγχων, της λειτουργίας κυκλωμάτων με ψεύτικους αριθμούς φορολογικού μητρώου, για να εισπράττουν επιστροφές ΦΠΑ. Με το άρθρο 1β, που ισχυρίζεστε ότι προσπαθείτε να διορθώσετε φορολογικές εκκρεμότητες, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι όλοι όσοι αδυνατούν να αποπληρώσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις μπορούν να ενταχθούν στη ρύθμιση των εκατό δόσεων. Εσείς, όμως, δεν πάτε να σώσετε μόνο αυτούς. Προσπαθείτε να απαλλάξετε τους μεγαλοοφειλέτες, χωρίς όρους και κανόνες από ποια πηγή και από πού προέρχεται η κάθε οφειλή. Κάποια στιγμή νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο, κύριε Υπουργέ, να φέρετε πραγματικά οικονομικά στοιχεία για το τι ακριβώς χαρίζετε και στο τέλος του κύκλου της ρύθμισης ποιο ήταν το ποσό, πόσους αφορούσε και ποιο ήταν το αποτέλεσμα τελικά το οποίο προήλθε από τη ρύθμιση αυτή. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προωθεί αυτές τις αλλαγές. Μια Κυβέρνηση, η οποία σήκωνε μπαϊράκι και προεκλογικά και μετεκλογικά, για την πάταξη της διαφθοράς, της διαπλοκής, της φοροδιαφυγής. Σε όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς δεν μπορούμε να συναινέσουμε. Το ΠΑΣΟΚ στήριξε τον ν. 4321/2015 και προσπάθησε να συμβάλει στη διαμόρφωσή του, παρ' ότι συζητήθηκε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, χωρίς να πάρει ουσιαστικές απαντήσεις σε μια σειρά θεμάτων, ιδίως σε ό,τι αφορά στον τρόπο αντιμετώπισης των μεγαλοοφειλετών. Η ρύθμιση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου ευνοεί για εμάς μεγαλοοφειλέτες χωρίς κανόνες και φοροφυγάδες. Καλλιεργεί στην κοινωνία και σε χιλιάδες οικονομικά ασθενείς συμπολίτες μας, που μας ακούν για μια ακόμη φορά, τη δυσπιστία. Αυτό βέβαια είναι και το πρόβλημα του ελληνικού φορολογικού συστήματος. Γι' αυτόν τον λόγο καταψηφίζουμε επί της αρχής το παρόν σχέδιο νόμου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ΠΑΣΟΚ θα υπερψήφιζε ένα σχέδιο νόμου το οποίο θα ενίσχυε την τευτλοπαραγωγή, θα προωθούσε καινοτόμες ιδέες και λύσεις για την παραγωγή ζαχαροτεύτλων και θα θεμελίωνε την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Δεν μπορούμε πλέον, όταν η χώρα βρίσκεται σε αυτό το οικονομικό αδιέξοδο, να δίνουμε 30 εκατομμύρια ευρώ για να μην κλείσει, όπως λέτε, η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης - κανένας σε αυτήν την Αίθουσα δεν επιθυμεί σε καμμία περίπτωση αυτήν την εξέλιξη - χωρίς να έχουμε φροντίσει ωστόσο για την επόμενη μέρα της λειτουργίας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, για να πάψει η λειτουργία αυτή να έχει πικρή γεύση για τους φορολογούμενους που θα πληρώσουν τελικά τα 30 εκατομμύρια ευρώ. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αρβανιτίδη. Πριν λύσουμε τη συνεδρίαση, πρέπει να ρυθμίσουμε δύο πολύ σοβαρά πράγματα. Το πρώτο είναι ότι, επειδή κάνουμε τη συζήτηση ενιαία - και επί της αρχής και επί των άρθρων - , επειδή έχουν γραφτεί τριάντα τρεις ομιλητές και με δεδομένο ότι αύριο το απόγευμα στις 18: 00΄ έχει οριστεί ειδική συνεδρίαση, πολύ σοβαρή, στην Αίθουσα της Ολομέλειας, πρέπει να ολοκληρωθεί η συζήτηση και να ψηφιστεί το νομοσχέδιο μέχρι τις 16: 00΄.
Μέχρι τις 17: 00΄ κυρία Πρόεδρε.
Όχι, κύριε Πετράκο. Η αυριανή συνεδρίαση είναι ειδική. Πρέπει να ετοιμαστεί η Ολομέλεια, γιατί θα υπάρχουν μεταφραστές, λόγω του ότι η Βουλή των Ελλήνων υποδέχεται τους επιζώντες των πυρηνικών ολοκαυτωμάτων της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, που επιβαίνουν στο «Πλοίο της Ειρήνης» που έρχεται αύριο. Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν προτείνω δύο πράγματα: Το πρώτο είναι να περιορίσουμε τον χρόνο των ομιλητών στα έξι λεπτά και το δεύτερο είναι να υπάρχει μία αυτοσυγκράτηση των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, αλλά και ένας περιορισμός στον χρόνο που έχει καθοριστεί. Και αν τα πάμε καλά και δεν έχουμε άλλα προβλήματα, νομίζω ότι θα καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε σε έξι ώρες ακριβώς.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Παρακαλώ, κύριε Χατζηδάκη.
Δεν είμαι φυσικά εξουσιοδοτημένος να μιλήσω εξ ονόματος της Νέας Δημοκρατίας, όμως ως εισηγητής θα ήθελα να σας πω, πρώτον, ότι απόψε δεν κάναμε - κανένας από τους εισηγητές - κάποια αναφορά στις τροπολογίες. Θα πρέπει, λοιπόν, με κάποιον τρόπο να διασφαλιστεί ότι αύριο θα μιλήσουμε οι εισηγητές για τις τροπολογίες. Δεν ξέρω τι θα κάνουν οι υπόλοιποι συνάδελφοι, αλλά οι εισηγητές πρέπει οπωσδήποτε να μιλήσουν. Δεύτερον, θα ήθελα να πω κάτι ακόμα πιο «προχωρημένο», μήπως έρθουμε και την Πέμπτη. Καθώς, από όσο ξέρω, την Πέμπτη δεν υπάρχει κάποια συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής, εάν τυχόν αύριο δεν καταστεί δυνατόν να τελειώσει η συνεδρίαση μέχρι τις 16.00΄, μπορεί να προβλεφθεί να συνεχιστεί και την Πέμπτη.
Ωραία, τον λόγο έχει ο κ. Κουτσούκος.
Κυρία Πρόεδρε, για την ειδική συνεδρίαση αύριο και τη σημασία της συμφωνούμε. Προσέξτε τώρα το εξής. Με τον τρόπο που το είπατε, δεν θα έχουν τη δυνατότητα να μιλήσουν οι εισηγητές επί των άρθρων. Αυτό θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε ενοποιώντας τη συζήτηση, αλλά υπάρχει και το θέμα των τροπολογιών που έθεσε ο κ. Χατζηδάκης. Κατά συνέπεια, σε κάποια φάση της διαδικασίας πρέπει να δώσετε τον λόγο στους εισηγητές να τοποθετηθούν αναλυτικότερα - το είπαν πολλοί - επί των άρθρων και επί των τροπολογιών, συνεχίζοντας τον κατάλογο. Και αν οι συνάδελφοι που έχουν δηλώσει να μιλήσουν, συν τη διαδικασία των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων κλπ, μας οδηγήσει στις 16.00΄ να μην έχουμε ολοκληρώσει, θα μπορούσε το Προεδρείο με μία σχετική ευελιξία να αποφασίσει να ολοκληρώσουμε τη συζήτηση την Πέμπτη. Γιατί θεωρώ ότι σε μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου, που έρχεται μετά από ενάμιση μήνα για να κυρωθεί, το να στερήσουμε τον λόγο από τους συναδέλφους, ακριβώς επειδή έχουμε περιορισμό του χρόνου, είναι λάθος. Αυτή είναι μία πρώτη εκτίμηση. Ας το δει το Προεδρείο και ας το λύσουμε αύριο. Δεν είναι ανάγκη να το λύσουμε απόψε.
Τον λόγο έχει η κ. Βαλαβάνη.
Υπάρχει το εξής πρόβλημα: Οι τροπολογίες, οι οποίες συζητούνται αύριο, συγκεκριμένα ένας αριθμός από αυτές, τουλάχιστον από τη δική μου μεριά οι περισσότερες, έχουν να κάνουν με τις φορολογικές δηλώσεις, οι οποίες πρέπει να ανοίξουν - δηλαδή θέλουμε να ανοίξουν - την Πέμπτη. Για να ανοίξουν την Πέμπτη, πρέπει να ολοκληρωθεί η διαδικασία αύριο. Αλλιώς, δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα. Θα παρακαλούσα πάρα πολύ να κάνουμε ό,τι μπορούμε, έστω και λίγο να το πάμε μέχρι τις 17.00΄ η ώρα, για να μπορέσει να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Ωραία. Τον λόγο έχει ο κ. Αποστόλου.
Κυρία Πρόεδρε, πέραν του ότι ειδικά μία τροπολογία πρέπει αύριο να τελειώσει οπωσδήποτε - είναι αυτή που αφορά τους αγρότες, όλοι την ξέρετε - το άλλο που έχω να πω είναι ότι τα δύο άρθρα ουσιαστικά οι εισηγητές και οι ομιλητές νομίζω ότι τα έχουν εξαντλήσει. Δεν έχουμε εδώ πολλά άρθρα, ώστε να πούμε ότι θα κάνουμε ειδική συζήτηση. Μεταξύ μας είμαστε τώρα. Άρα, στη συζήτηση θα κάνουν τοποθέτηση οπωσδήποτε οι εισηγητές επί των άρθρων και επί των τροπολογιών μέσα σε ν χρόνο που νομίζω ότι μπορούμε να τον βρούμε. Όμως πρέπει να τελειώσουμε, γιατί είναι επείγον, κύριε Χατζηδάκη.
Ωραία, λοιπόν, νομίζω ότι και μετά τις εξηγήσεις που δόθηκαν, πρέπει να τελειώσουμε αύριο.
Με συγχωρείτε, κυρία Πρόεδρε. Αν οι πρώτοι ομιλητές είναι εδώ, μήπως τώρα αυτή τη στιγμή να πούμε οι τρεις - τέσσερις πρώτοι ότι ξεκινάμε στις 9.30΄, για να κερδίσουμε λίγο χρόνο;
Ναι, αλλά δεν είναι κανένας εδώ. Εγώ λέω το εξής. Άμα κρατηθεί αύριο μία διαδικασία σφικτή με τη δυνατότητα να τοποθετηθούν οι εισηγητές για τις τροπολογίες - αλίμονο, κύριε Κουτσούκο, δεν το συζητάμε αυτό - αλλά με έναν περιορισμό και με μία καλή διαχείριση, μπορούμε να τελειώσουμε αύριο γύρω στις 16.00΄. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 1: 00΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Τετάρτη 13 Μαΐου 2015 και ώρα 10: 00΄ με αντικείμενο εργασιών του σώματος: συνέχιση της συζήτησης επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της από 27 Μαρτίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσα ρύθμιση για τη βιωσιμότητα της «΄Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Α.Ε.» και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές» (Α΄35)».