Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 7-3-2019 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ϟΒ΄ συνεδριάσεώς του, της Πέμπτης 7 Μαρτίου 2019, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο των σχεδίων νόμου: 1.«Εκσυγχρονισμός και Αναμόρφωση Θεσμικού Πλαισίου Ιδιωτικών Κλινικών, Σύσταση Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας, Σύσταση Εθνικού Ινστιτούτου Νεοπλασιών και λοιπές διατάξεις» και 2.«Έρευνα, εκμετάλλευση και διαχείριση του γεωθερμικού δυναμικού της χώρας, σύσταση Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, ιδιοκτησιακός διαχωρισμός δικτύων διανομής φυσικού αερίου και άλλες διατάξεις».]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Θέλω κατ' αρχάς να ευχαριστήσω τις εκλεκτές προσκεκλημένες, που μας κάνουν την τιμή να παρίστανται εδώ, μεταξύ των οποίων την κ. Θάνου που είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού, την κ. Παπασπύρου που είναι Επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης, την κ. Κούνεβα Ευρωβουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, τις πρώην και νυν εκπροσώπους γυναικείων οργανώσεων, γυναικείων σωματείων και πρώην Γραμματείς της Ισότητας. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για την παρουσία σας εδώ, γιατί πάντα γιορτάζουμε την Ημέρα της Γυναίκας, ως ελληνικό Κοινοβούλιο, αλλά σήμερα είναι μία τομή στη συνέχεια, γιατί για πρώτη φορά η χώρα μας συμμετέχει στην παγκόσμια απεργία των γυναικών από τη δουλειά και το σπίτι. Ξέρετε, αυτός ο θεσμός ξεκίνησε από το 2016 και έχει καθιερωθεί. Τα προηγούμενα χρόνια έχουν συμμετάσχει πάρα πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Ήταν δε εντυπωσιακή η συμμετοχή των γυναικών στη γενική απεργία της Ισπανίας το 2018, στην οποία είχαν συμμετάσχει πέντε εκατομμύρια γυναίκες. Για πρώτη φορά, λοιπόν, φέτος αυτός ο θεσμός τιμάται και στη χώρα μας, γιατί μας συνδέει με τους αγώνες που είχαν κάνει οι γυναίκες στη Νέα Υόρκη, οι εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίες το 1857. Μία μαζική και εμβληματική διαδήλωση που χτυπήθηκε ανελέητα από τους μηχανισμούς καταστολής και από τότε θεωρήθηκε αναγκαίο να τιμάται η γυναίκα και οι αγώνες της, παρ' όλο που ξεκίνησε μετά το 1910 να γιορτάζεται σαν επέτειος. Σε κάθε περίπτωση, νομίζω ότι η δήλωση συμμετοχής σε αυτή την παγκόσμια απεργία από κόμματα - όπως το τμήμα γυναικών του ΣΥΡΙΖΑ, το τμήμα γυναικών του ΚΙΝΑΛ, το τμήμα γυναικών του ΚΟΔΗΣΟ, το τμήμα γυναικών των Οικολόγων Εναλλακτικών - και η έκπληξη για την ελληνική κοινωνία θα είναι ίσως η απαρχή αυτός ο θεσμός να τιμάται κάθε χρόνο. Ήδη συμμετέχει η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ και σωματεία που ανήκουν στη δύναμή της και στις 14.00΄ η ώρα γίνεται διαδήλωση στα Προπύλαια, προκειμένου και, με δημόσιο τρόπο, να δηλωθεί αυτή η ειδική ημέρα προς την κοινωνία και ειδικά προς τις γυναίκες. Κάθε χρόνο, όπως ξέρετε, το ελληνικό Κοινοβούλιο τιμά την ημέρα της γυναίκας. Δεν την τιμά τυπικά, αλλά ουσιαστικά, αναδεικνύοντας κάθε φορά το διαφορετικό περιεχόμενο και την αιχμή που έχει κάθε χρόνο η 8η Μαρτίου. Θέλοντας να κάνω έναν απολογισμό, ανέτρεξα στα Πρακτικά για να δω τι απασχόλησε το ελληνικό Κοινοβούλιο στις επετείους από το 2015 μέχρι σήμερα. Το 2015, λοιπόν, που ήταν στον δεύτερο μήνα διακυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν εορτάστηκε στο Κοινοβούλιο η ημέρα αυτή, η έμφαση δόθηκε στις γυναίκες που συμμετείχαν στους αγώνες, στην πολιτική, στις γυναίκες που ήταν ενεργοί πολίτες και που στα χρόνια του μνημονίου είχαν συμμετάσχει μαζικά στους αγώνες που δόθηκαν όλη εκείνη την περίοδο. Μάλιστα, σε εκείνη τη συνεδρίαση βραβεύτηκαν μία σειρά από γυναίκες, αλλά και εκπρόσωποι των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών που επί χρόνια διαμαρτύρονταν και διέμεναν στον δρόμο, σε σκηνές, έξω από το Υπουργείο Οικονομικών. Το 2016, στις 8 Μάρτη, σαν σήμερα, γιορτάστηκε αυτή η ημέρα και δόθηκε έμφαση στη γυναίκα πρόσφυγα. Ήταν τότε το μεγάλο προσφυγικό ρεύμα προς τη χώρα μας, όπου βλέπαμε έκπληκτοι γυναίκες με μωρά παιδιά στην αγκαλιά ή έγκυες να χρησιμοποιούν βάρκες και να διασχίζουν θάλασσες και φουρτούνες, προκειμένου να αναζητήσουν ένα ασφαλές καταφύγιο, ένα καταφύγιο ελευθερίας και αλληλεγγύης. Έτσι, δώσαμε έμφαση το 2016 σ' αυτές τις ηρωίδες γυναίκες, τις πρόσφυγες πολέμου. Το 2017 ήταν μία ημέρα που αφιερώθηκε κυρίως, από όλους τους ομιλητές και τις ομιλήτριες, στην έμφυλη βία. Ήταν πολλά τα περιστατικά βιασμών, επιθέσεων, κακοποιήσεων γυναικών. Μάλιστα, υπήρχε και το «moto» ότι σήμερα «δεν γιορτάζουμε ούτε δεχόμαστε επισκέψεις». Το 2018, η έμφαση ήταν στην απαίτηση να επικυρώσει η χώρα μας τη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Πράγματι, αυτό έγινε έναν μήνα αργότερα - ούτε καν έναν μήνα, ήταν στις 5 Απριλίου 2018- όπου έγινε νόμος του κράτους και έτσι έχουμε και αυτό το όπλο στη φαρέτρα μας ως γυναίκες στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας και της αυτοάμυνάς μας. Πριν μπούμε καν στο 2019, δηλαδή τον Νοέμβριο του 2018, δολοφονήθηκε στη Ρόδο η Ελένη Τοπαλούδη από επίδοξους βιαστές, πράγμα το οποίο προκάλεσε ένα πανελλήνιο σοκ και λίγες μέρες αργότερα, στις 2 Ιανουαρίου δολοφονήθηκε στην Κέρκυρα μία γυναίκα από τα χέρια του πατέρα της γιατί δεν ενέκρινε την ερωτική της σχέση με τον σύντροφό της. Μόλις προχθές, στην Κρήτη, μία άλλη νεαρή γυναίκα, μητέρα δύο παιδιών, δολοφονήθηκε από τον εν διαστάσει σύζυγό της. Οι γυναικείες οργανώσεις, οι γυναίκες, ανησυχούν μήπως αυτό τείνει να γίνει κοινωνικό φαινόμενο και έτσι μιλάνε τώρα για «γυναικοκτονία», διότι δεν μπορεί συνεχώς να παράγονται τέτοια φαινόμενα, πέραν των άλλων κακοποιήσεων και επιθέσεων που δέχεται η γυναίκα στο σπίτι, στην οικογένεια, στη δουλειά. Έτσι, λοιπόν, σήμερα, μέσα από αυτή τη διαχρονικότητα των τελευταίων χρόνων θέλουμε να αναδείξουμε ότι τα προβλήματα της γυναίκας είναι διαχρονικά, όπως είναι διαχρονικοί και οι αγώνες που δίνει για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Μάλιστα, ήθελα να τονίσω ότι και η Βουλή των Ελλήνων ασχολείται συστηματικά με τις γυναίκες. Έχει οργανώσει συζητήσεις - ομιλίες και το Ίδρυμα της Βουλής, αλλά και εκθέσεις γύρω από το γυναικείο κίνημα στη χώρα μας. Επίσης, η τηλεόραση της Βουλής αφιερώνει πολλές εκπομπές στη γυναίκα, για να την τιμήσει, και έχουμε τη χαρά σήμερα να έχει κατατεθεί ένα νέο νομοσχέδιο για την ουσιαστική ισότητα, ενάντια στην έμφυλη βία, το οποίο σε λίγες μέρες θα γίνει νόμος του κράτους. Όμως, μαζί με το θεσμικό, και οι αγώνες των γυναικών έχουν προχωρήσει τόσο πολύ, ώστε να δημιουργούνται συνεχώς κατακτήσεις και να αφυπνίζεται η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών. Παρά ταύτα, όλοι καταλαβαίνουμε ότι δεν επαρκούν ούτε οι θεσμοί, ούτε οι διεθνείς συμβάσεις, ούτε οι νόμοι που ψηφίζονται, γιατί, δυστυχώς, οι προκαταλήψεις, τα στερεότυπα είναι πολύ πιο ισχυρά στην κοινωνία και κυριαρχούν έναντι όλων αυτών των κατακτήσεων που έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια. Γι' αυτό, νομίζω ότι πρέπει οι γυναίκες να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, ώστε πραγματικά να μπορούν να διεκδικήσουν περισσότερα δικαιώματα. Εύχομαι, λοιπόν, στο επόμενο Κοινοβούλιο να είναι περισσότερες οι γυναίκες Βουλευτές, να είναι πολιτικοί που να σκύψουν στην ανώνυμη γυναίκα, στην πλειοψηφία των γυναικών, να μιλάνε για τις γυναίκες που δεν έχουν φωνή, να αγωνίζονται για τις γυναίκες που δεν έχουν τη δύναμη να αγωνιστούν και έτσι να καταξιώνουν και τον ρόλο τους. Πιστεύω και εύχομαι και οι γυναίκες πολιτικοί να δημιουργήσουν έναν γυναικείο πολιτικό λόγο, μία γυναικεία πολιτική στάση και να μην αντιγράφουν τα ανδρικά πρότυπα. Γιατί αυτό το οποίο είναι ξεχωριστό μπορεί να συγκινήσει και να στρατεύσει και γυναίκες στην πολιτική, να γίνει η πολιτική ελκτική για τα νέα κορίτσια, για τις φοιτήτριες, τις μαθήτριες, τις γυναίκες νοικοκυρές, αυτές που όλη αυτή την εποχή των μνημονίων ήταν οι στυλοβάτες της οικογένειας, γιατί με τη διάλυση του κοινωνικού κράτους ανέλαβαν όλα τα καθήκοντα οι ίδιες: να τονώσουν τον άνεργο σύζυγο και τα άνεργα παιδιά, να φυλάνε τα παιδιά, τους ηλικιωμένους. Για όλα αυτά τα οποία η Ελληνίδα γυναίκα, αυτή η ηρωίδα γυναίκα κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια πρέπει να την τιμήσουμε ιδιαίτερα και να ευχηθούμε, μέσα από τους θεσμούς και μέσα από τους αγώνες του γυναικείου κινήματος, να μπορέσει πραγματικά και να συμμετέχει στην πολιτική και να ανασταλεί η γενικευμένη βία, η κακοποίηση και η βία κατά των γυναικών, και τα δικαιώματά τους να διευρυνθούν. Γιατί ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι μία κοινωνία κρίνεται ως δημοκρατική, αλληλέγγυα, ανοικτή, πολύχρωμη, πλουραλιστική, με βάση τι θέση έχει η γυναίκα στο πλαίσιο της κοινωνίας. Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας. Αμέσως τώρα θα καλέσω στο Βήμα την Υφυπουργό Εσωτερικών κ. Μαρίνα Χρυσοβελώνη να χαιρετίσει εκ μέρους της Κυβέρνησης για δέκα λεπτά. Ελάτε, κυρία Χρυσοβελώνη.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αξιότιμες κυρίες Βουλεύτριες, αξιότιμοι κύριοι Βουλευτές, αξιότιμη Πρόεδρε κ. Αγγελική Θάνου, εκλεκτές προσκεκλημένες και προσκεκλημένοι, είναι πολύ μεγάλη τιμή και μεγάλη ευθύνη για μένα να απευθύνομαι στην Εθνική Αντιπροσωπεία σήμερα 8 Μαρτίου, ημέρα αφιερωμένη στους αγώνες των γυναικών σε όλο τον κόσμο για ισότητα, δικαιώματα, δικαιοσύνη, κάποιες φορές για τα στοιχειώδη και αυτονόητα, πλην ζητούμενα, σε εμάς τους πολίτες της Ευρώπης - δυστυχώς, ακόμα συμβαίνει αυτό - , δυσεύρετα και σπάνια σε πολλές γωνιές της γης τον εικοστό πρώτο αιώνα, όπως το δικαίωμα των κοριτσιών για πρόσβαση στην εκπαίδευση, το αίτημα των γυναικών να συμμετέχουν και να απολαμβάνουν ισότιμα το προϊόν του μόχθου της εργασίας τους, μιας εργασίας συχνά αδήλωτης, αφανούς ή εμφανούς, αλλά άνισης, υποαμειβόμενης, συχνά σε συνθήκες απάνθρωπες και εξευτελιστικές. Βεβαίως, εκτός από αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει και η ανεργία, στην οποία επίσης εμφανίζονται διακρίσεις, δηλαδή οι άνεργες γυναίκες να είναι σημαντικά περισσότερες από τους άντρες. Όμως, δεν εργαζόμαστε ούτε διεκδικούμε την ισότητα στην ανεργία, αλλά την ισότητα στην εργασία. Σήμερα 8 Μαρτίου το μυαλό μας, η σκέψη μας, το ενδιαφέρον μας, η καρδιά μας στρέφεται στις γυναίκες κάθε ηλικίας, κάθε χώρας, κάθε βιοτικού επιπέδου, κοινωνικής προέλευσης, εκπαίδευσης, θρησκεύματος ή γλώσσας, σεξουαλικού προσανατολισμού και οποιουδήποτε άλλου χαρακτηριστικού και δυνατότητας σε εκείνες που στερούνται δικαιωμάτων όλο και συχνότερα, ακόμα και το δικαίωμα της ίδιας της ζωής, λόγω φύλου. Χαιρετίζουμε και στρέφουμε τις ενέργειές μας στις γυναίκες που αγωνίζονται καθημερινά να ανταποκριθούν στους πολλαπλούς τους ρόλους. Κυρίως χαιρετίζουμε τις γυναίκες που στερούνται της δυνατότητος να μιλήσουν, να ακουστούν, να φανούν, αλλά είναι εδώ, υπάρχουν, μοχθούν, αγωνίζονται, έχουν υπόσταση και ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον που δεν θα τις εξαιρεί. Τιμούμε τις αγωνίστριες γυναίκες της ιστορίας, όπως εκείνες στα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά και τις αρχές του 20ου που αξίωσαν μέσα από διαδηλώσεις, φυλακίσεις, θυσίες με θανάτους, ακόμα και επαναστάσεις να γίνουν διακριτές, να επιβάλουν την καθιέρωση έστω για μία μέρα τον χρόνο να αναστοχαζόμαστε τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Χαιρετίζουμε την Παγκόσμια Απεργία που ξεκίνησε από το 2016 με πρωτοβουλία φεμινιστικών και γυναικείων οργανώσεων και τη συμμετοχή εκατομμυρίων γυναικών σε όλο τον κόσμο σε αυτήν κάθε 8 Μάρτη. Παροτρύνουμε τις εργαζόμενες στις χώρες μας να συμμετέχουν σήμερα, αφού οργανώσεις και σωματεία της χώρας μας υιοθέτησαν την πρωτοβουλία αυτή για πρώτη φορά. Τα προβλήματα είναι κοινά, αν και δεν είναι πάντοτε τα ίδια, αλλά οι διεκδικήσεις πρέπει να είναι κοινές και δυναμικές, για να μπει ένα τέλος στις διακρίσεις, στους αποκλεισμούς, στις ανισότητες, στη βία και στις δολοφονίες λόγω φύλου. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες περιστατικών έμφυλης βίας, κακοποίησης, εκμετάλλευσης, trafficking, bullying, διακρίσεων και δολοφονιών με θύματα γυναίκες, εξαιτίας μιας άθλιας νοοτροπίας και στερεοτύπων που θέλουν τη γυναίκα υποδεέστερη, αμελητέα, πάντοτε υπόλογη, υπόδουλη, ετερόφωτη, αντικείμενο εκμετάλλευσης και ιδιοκτησίας, πολίτη δεύτερης κατηγορίας και πότε αυθύπαρκτη, αυτόφωτη, ισότιμη και ελεύθερη. Στη χώρα μας δεν λείπουν τα περιστατικά έμφυλης βίας, εκμετάλλευσης, διακρίσεων, ακόμα και δολοφονιών. Η Ελένη στη Ρόδο, η Λίνα στη Θεσσαλονίκη, η Μυρτώ στην Πάρο, η Αγγελική στην Κέρκυρα και μόλις προχθές η Κατερίνα στη Σητεία είναι μόνον κάποιες από τις πρόσφατες υποθέσεις που μας συγκλόνισαν ως άτομα και κοινωνία. Πολλές άλλες διαδραματίζονται πίσω από κλειστές πόρτες, ίσως και αυτήν τη στιγμή που μιλάμε. Καθημερινά, σιωπηρά εγκλήματα που εμείς τα αντιλαμβανόμαστε ως κοινωνικά και πρέπει να μας αφορούν όλες και όλους, έμφυλα εγκλήματα που τα εισπράττουμε ως εγκλήματα κατά της κοινωνικής συνοχής και ειρήνης, κατά της ευημερίας και της ανάπτυξης, κατά θεμελιωδών δικαιωμάτων και πανανθρώπινων αξιών, εν τέλει κατά της ίδιας της δημοκρατίας, Όμως, υπάρχει ελπίδα και κόπος που καταβάλλεται για να αντιμετωπιστούν αυτά τα φαινόμενα. Καθημερινά είναι πολλές εκείνες οι περιπτώσεις έμφυλης βίας που χειρίζονται απολύτως επιτυχημένα τα στελέχη των δομών μας στα συμβουλευτικά κέντρα γυναικών, στους ξενώνες φιλοξενίας, στην τηλεφωνική γραμμή SOS 15900. Καθημερινά είναι τα ραντεβού γυναικών θυμάτων βίας, διακρίσεων, ανισοτήτων με τους επιστήμονες των δομών της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των φύλων και του Κέντρου Έρευνας για Θέματα Ισότητας, τους δύο πυλώνες άσκησης κρατικής πολιτικής που εποπτεύει το Υπουργείο Εσωτερικών. Εκεί, σε συνεργασία με δήμους και περιφέρειες, δίνεται η πραγματική μάχη που ενθαρρύνει και προστατεύει τις γυναίκες να αποδράσουν από τη σιωπή, να σπάσουν τον κύκλο της βίας, να πιστέψουν ξανά στον εαυτό τους, να αλλάξουν τη ζωή τους, να νιώσουν ασφαλείς οι ίδιες, συχνά και τα παιδιά τους, να γίνουν ό,τι ονειρεύονται και να πραγματώσουν ό,τι επιθυμούν. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες στην Ελλάδα έχει κατατεθεί και εισάγεται στη Βουλή, για να νομοθετηθεί, ένα πλαίσιο όρων που προβλέπει εκείνα που πρέπει να γίνονται σε κάθε Υπουργείο, σε κάθε οργανισμό, σε κάθε εταιρεία, για να πραγματοποιηθεί η ισότητα των φύλων σε κάθε τομέα της σύγχρονης κοινωνικής δραστηριότητας στην Ελλάδα. Είναι ένα σημαντικό βήμα προόδου, που οι Βουλεύτριες και οι Βουλευτές, τουλάχιστον του δημοκρατικού τόξου, πρέπει να ψηφίσουν και να στηρίξουν, δίνοντας μήνυμα ισότητας στα θέματα της ισότητας. Βεβαίως, θα δεχτούμε και προτάσεις βελτίωσης. Στη θητεία αυτής της Κυβέρνησης εκπονήθηκε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των Φύλων 2016-2020 με τον συντονισμό της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων. Από αυτό το σχέδιο εκπορεύονται καθημερινά δράσεις και πολιτικές για να υποστηριχθούν οι γυναίκες στην οικογένεια, στη δουλειά, στην αγροτική οικονομία, στην ανεργία και στην εξειδίκευση. Στη θητεία αυτής της Κυβέρνησης, επίσης, κυρώθηκε με νόμο η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, δηλαδή η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης που μας ορίζει τον κώδικα και τις πολιτικές για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας. Σημειώνω ότι η σύμβαση αυτή υπογράφηκε από το Συμβούλιο Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης στις 11 Μαΐου του 2011, κατά την εκατοστή εικοστή πρώτη συνεδρίασή του στην Κωνσταντινούπολη, αλλά στη μνημονιακή Ελλάδα της κρίσης και της εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών - όχι τυχαία, κατά την άποψή μου - είχε μείνει στο ράφι, μέχρι να κυρωθεί από αυτή την Κυβέρνηση. Τις επόμενες μέρες, για μία ακόμα φορά, θα έχω την τιμή να εκπροσωπήσω τη χώρα μας και τη φωνή αντίδρασής της για τα θέματα ισότητας των φύλων στη σημαντικότερη ετήσια σύνοδο σε επίπεδο Υπουργών, Υφυπουργών που πραγματοποιείται στην έδρα του ΟΗΕ. Εκεί έχουμε προετοιμαστεί τους τελευταίους μήνες για να προωθήσουμε τον διακρατικό διάλογο για τα θέματα υποστήριξης της γυναίκας και για να αναπτύξουμε συνεργασίες στην Ευρώπη, αλλά και ειδικότερα στις χώρες της Μεσογείου, όπου αλληλεπιδρά το σοβαρό πρόβλημα της προσφυγιάς και της μετανάστευσης. Ασφαλώς, κατά τη γνώμη μου, η ισότητα των φύλων θα διαβαίνει στενωπούς μέχρις ότου εκδημοκρατιστεί, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, η λειτουργία της οικονομίας. Με νεοφιλελεύθερες, αφοριστικές, άδικες οικονομικές πολιτικές, πόσω μάλλον με εκφασισμό της οικονομίας, ισότητα δεν είναι δυνατόν να υπάρξει, ούτε των φύλων αλλά ούτε και καμμία άλλη. Συνεπώς το μεγάλο βήμα με την έξοδο από την εξουθενωτική οικονομική εποπτεία και τη λογική των μνημονίων, που πέτυχε η Κυβέρνηση από τον Αύγουστο του 2018, δημιουργεί έναν οδικό χάρτη με πολύ καλή προοπτική και για τα θέματα της ισότητας των φύλων και για την υποστήριξη της γυναίκας. Αγαπητές κυρίες και αγαπητοί κύριοι, σήμερα έχουμε λόγους όχι για να γιορτάζουμε, αλλά να αναστοχαζόμαστε για το πού βρισκόμαστε, τι καταφέραμε και πόσα πολλά πρέπει ακόμα να κάνουμε. Ωστόσο, έχουμε λόγους να είμαστε ικανοποιημένες και ικανοποιημένοι και να έχουμε ελπίδα. Δεν θεωρούμε ότι πρεσβεύουμε το μοναδικό και το εξαίρετο. Δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική. Δεν κομπάζουμε για την ευαισθησία μας. Είμαστε κρίκοι μιας μακριάς αλυσίδας που θα συνεχίσει να ενώνει ανθρώπους, βουλήσεις, οράματα, στόχους, σκοπούς, αγώνες, προσπάθειες για την εδραίωση της ισότητας σε κάθε πτυχή της δημόσιας και της ιδιωτικής σφαίρας. Αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε όσα έκαναν προκάτοχοι, φορείς, κινήματα, οργανώσεις, επιστήμονες, μεμονωμένοι πολίτες, άντρες και γυναίκες για την ισότητα των φύλων. Απευθύνουμε ένα μεγάλο, δημόσιο «ευχαριστώ» σε όσες και όσους εργάστηκαν και εργάζονται, ώστε να εδραιωθούν κεκτημένα, να κατακτηθούν δικαιώματα, να διερευνηθούν και συχνά να εξειδικευτούν, προστατεύοντας το σύνολο, το μεγάλο, το καθολικό, αλλά συνάμα το μοναδικό, το εξατομικευμένο, το μεμονωμένο. Απευθύνομαι στην Εθνική Αντιπροσωπεία με την ιδιότητα της Υφυπουργού Εσωτερικών με αντικείμενο εργασίας την ισότητα των φύλων και την εξάλειψη της έμφυλης βίας, με άλλα λόγια, υλοποιώντας την απόφαση αυτής της Κυβέρνησης να αναβαθμίσει πολιτικά το θέμα ισότητος, για πρώτη φορά σε επίπεδο Υφυπουργού από τον περασμένο Αύγουστο που ανέλαβα καθήκοντα. Απευθύνομαι σε εσάς σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, σε μία χρονική συγκυρία που εγγράφεται για συζήτηση, σύμφωνα με την προβλεπόμενη κοινοβουλευτική διαδικασία, το νέο νομοσχέδιο για την ισότητα των φύλων. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, μαζί με διατάξεις για την ιθαγένεια και τη μεταρρύθμιση του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ», μετά από εξαντλητική, επίπονη συνεργασία, διαβούλευση και διάλογο με εκπροσώπους, φορείς, κινήματα, οργανώσεις, πολιτικά κόμματα, επιστήμονες, φέρνουμε στη Βουλή νομοσχέδιο που ορίζει το πλαίσιο στη δημόσια και ιδιωτική σφαίρα μέσα στο οποίο θα εφαρμοστούν οι πολιτικές ισότητος, όχι προαιρετικά, όχι επιλεκτικά, όχι τυχαία, όχι εν μέρει, όχι περιστασιακά, κατά βούληση και εξαίρεση. Εισάγουμε διατάξεις που ορίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κάθε δήμος και κάθε περιφέρεια, κάθε Υπουργείο, κάθε επιχείρηση πλέον των πενήντα εργαζομένων, κάθε μέσο ενημέρωσης, εκπαιδευτική βαθμίδα, δομή υγείας και οποιοσδήποτε άλλος φορέας - υπηρεσία θα πρέπει υποχρεωτικά σε μόνιμη βάση, με ελεγκτικό μηχανισμό και χρηματοδότηση, να σχεδιάζει και να υλοποιεί πολιτικές ισότητας. Εξασφαλίζουμε τη βιωσιμότητα των δομών της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων και του ΚΕΘΙ, που μετασχηματίζονται σε προνοιακές. Διατηρούμε το ανθρώπινο δυναμικό τους και την πολύτιμη εμπειρία του με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Υιοθετούμε ποσόστωση για τη συμμετοχή των γυναικών στις εθνικές εκλογές από το 30% στο 40% επί του συνόλου των υποψηφίων κάθε συνδυασμού ανά εκλογική περιφέρεια, όπως έχει νομοθετηθεί με τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» για τους δήμους και τις περιφέρειες, όπως ήδη πλέον θα συμβαίνει για τις διοικήσεις των αγροτικών συνεταιρισμών και των αθλητικών ομοσπονδιών, μετά από νομοθέτηση των αρμόδιων Υπουργείων, στην οποία οι συνάδελφοι έχουν προχωρήσει. Θεσπίζουμε αυστηρούς κανόνες δεοντολογίας για την απάλειψη κάθε έμφυλης διάκρισης και την απάλειψη αρνητικών στερεοτύπων από δημόσια έγγραφα, προγράμματα και διαφημίσεις σε μέσα ενημέρωσης. Τέλος, χτίζουμε ένα δίχτυ προστασίας για τις γυναίκες θύματα ρατσιστικής, σεξιστικής συμπεριφοράς και διακρίσεων και ενισχύουμε τις συνεργασίες σε όλα τα επίπεδα, όπως ήδη συνέβη με τα σύμφωνα πρόθεσης συνεργασίας που υπογράψαμε με ΚΕΔΕ και ΕΝΠΕ για τις πολιτικές ισότητας που θα εφαρμόσουν οι νέοι αιρετοί μετά τις εκλογές του Μαΐου. Είμαστε σε συνεργασία με όλα τα Υπουργεία για την εφαρμογή πολιτικών ισότητας, τη συνδρομή τους στην προστασία θυμάτων βίας, την εκπαίδευση δημοσίων λειτουργών, παιδαγωγών από την προσχολική ηλικία, την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των μαθητών και κάθε πολίτη. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η ισότητα των φύλων αποτελεί υποχρέωση στην πολιτική δράση. Μπορεί να μας ενώσει ως πολίτες της Ελλάδας, της Ευρώπης, του κόσμου, να απαντήσει στη βία, στον διχασμό, στον συντηρητισμό, στον ρατσισμό και στον νέο φασισμό, γιατί απλά η ανθρωπιά, η ευημερία, η ανάπτυξη, η ίδια η δημοκρατία περνούν μέσα από την ισότητα των φύλων. Σας ευχαριστώ.
Τώρα θα καλέσω τους εκπροσώπους των κομμάτων για πέντε λεπτά να χαιρετίσουν. Τον λόγο έχει η κ. Βαγενά, Βουλευτής Λάρισας, από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Καλημέρα σας. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Σπουδαίες γυναίκες καλεσμένες. Καθεμία από εσάς αποδεικνύετε κάθε μέρα στην πράξη τη δύναμή μας, την ικανότητά μας. Σας ευχαριστούμε για αυτά που κάνετε, όχι μόνο για τις γυναίκες, αλλά για όλο τον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστούμε πολύ. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, με χαρά βλέπω ότι οι άντρες είναι περισσότεροι στην Αίθουσα σήμερα, πράγμα που σημαίνει ότι μας αναγνωρίζετε. Θα ασχοληθούμε και με τα δικά σας θέματα, αφού λύσουμε τα δικά μας. Σας ευχαριστούμε πολύ πάντως για την τιμή. Θα μπορούσα να έλεγα μόνο το τραγούδι του συντρόφου μου, του Λουκιανού Κηλαηδόνη - θα μου επιτρέψετε την προσωπική αναφορά - τον ύμνο της γυναίκας, τη «Μαίρη Παναγιωταρά» και να κατέβω από το Βήμα, αλλά δεν θα πω μόνο αυτό. Θα κάνω κι έναν σύντομο χαιρετισμό. 8 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ημέρα μνήμης των αγώνων του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών. Χρειάστηκαν πολλές δεκαετίες, πολλοί αγώνες, πολλή προσπάθεια για να κερδηθούν τα αυτονόητα, τα ίσα δικαιώματα ανάμεσα στα δύο φύλα, που οι διαφοροποιήσεις ανάμεσά τους στην πραγματικότητα αλληλοσυμπληρώνονται και αποτελούν από μόνες τους μία πρόσκληση για την ένωση, τη συνεργασία και τη σύμπραξη των δυνάμεών τους. Τα αιτήματα του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών, όπως το δικαίωμα για σωματική ακεραιότητα και αυτονομία, το δικαίωμα να είναι ελεύθερες από σεξουαλική βία, να ψηφίζουν, να κατέχουν δημόσια αξιώματα, να συνάπτουν νομικές συμβάσεις, να έχουν ίσα δικαιώματα στο Οικογενειακό Δίκαιο, να δουλεύουν, να αμείβονται με δίκαιους μισθούς και ίση αμοιβή, να έχουν αναπαραγωγικό δικαίωμα, να έχουν ιδιοκτησία, να μορφώνονται, όλα αυτά δικαιώθηκαν, δηλαδή ικανοποιήθηκαν, με την έννοια ότι υπήρξε θεσμική και νομική καταχώρησή τους. Ωραία. Σας ευχαριστούμε πολύ. Τι γίνεται όμως στην πράξη; Στην καθημερινότητα, μέσα στην κοινωνία μας; Σήμερα, στις 8 Μαρτίου 2019, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, αναρωτιέμαι κατά πόσο οι αγώνες ολοκλήρωσαν τον σκοπό τους, κατά πόσο επετεύχθη το αυτονόητο δικαίωμα των γυναικών στην ισότητα στην πράξη. Ο απολογισμός είναι μάλλον απογοητευτικός. Φαίνεται πως η δύναμη του γυναικείου φύλου τρομάζει. Ίσως πάντα τρόμαζε όσους μεγάλωσαν και μεγαλώνουν με στερεοτυπικά πρότυπα, στα οποία καλούνται να ανταποκριθούν. «Να είσαι δυνατός, να είσαι κυνηγός, να μην έχεις ευαισθησίες». Νιώθεις, ας πούμε, τη δύναμη κάποιου άλλου ανθρώπου στο περιβάλλον σου; Αυτό ισούται με απειλή κι εσύ καλείσαι να την πατάξεις. Είναι ένα πρόβλημα κοινωνικό, ευρύ και βαθιά ριζωμένο και τα επιμέρους περιστατικά αποτελούν μόνο το σύμπτωμα στην κορυφή του παγόβουνου. Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους. Στον εργασιακό τομέα έχουμε ακόμα πολύ δρόμο για να μπορούμε να μιλάμε για ίσους όρους. Δείτε τα ποσοστά των γυναικών που επιχειρούν, που καταλαμβάνουν υψηλόβαθμες θέσεις και αξιώματα, που διαπρέπουν. Ίσως να είναι πιο πολλές πια, ίσως ο δρόμος να είναι πιο ανοικτός από ποτέ, όμως απέχουμε πολύ από το σημείο που θα μπορούσαμε να μιλάμε για ισότητα και για ίσες ευκαιρίες. Ακόμα και η μητρότητα, το ίδιο το θαύμα της φύσης και της ανθρώπινης ύπαρξης, αποτελεί σήμερα για πολλές εργαζόμενες μητέρες αιτία άγχους, φόβου και ανασφάλειας και γίνεται αιτία να υιοθετούν μια απολογητική στάση για την πιο προσωπική επιλογή της ζωής τους, αυτή της μητρότητας. Με λίγα λόγια, η ίδια η δύναμή μας βλέπουμε συχνά να μετατρέπεται μ' έναν υποχθόνιο και άρρωστο τρόπο σε αδυναμία, σε πόνο, σε υποβιβασμό, σε έλλειψη ελευθερίας. Η ευθύνη γι' αυτό το φαινόμενο μας βαραίνει όλους συνολικά και σαν κοινωνία και σαν άτομα, τον καθένα και την καθεμιά από εμάς, η οποία ξεκινάει από τις μικρές επιλογές της καθημερινότητας. Έτσι, οι γυναίκες οφείλουν να ξεπεράσουν περισσότερα εμπόδια και να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια για να αποδείξουν την αξία τους, ακριβώς γιατί μεγαλώνουν σε μια κοινωνία που δεν έχει ξεριζώσει στην πραγματικότητα πολύ ισχυρά στερεότυπα. Για παράδειγμα, μια όμορφη γυναίκα αποκλείεται να είναι και έξυπνη και όταν μια όμορφη γυναίκα πετυχαίνει σε οποιονδήποτε τομέα, ψάχνουν να βρουν ποιος άντρας κρύβεται πίσω από την επιτυχία αυτής της γυναίκας, σύζυγος, πατέρας ή ακόμα χειρότερα και εραστής. Έτσι, για τη γυναίκα ακόμα και η ομορφιά της θεωρείται ύποπτη και ποινικοποιείται. Αφήστε που, άμα είναι όμορφη, αυτό σημαίνει αυτόματα ότι προκαλεί τους άντρες. Εδώ ερχόμαστε στην πραγματική ελευθερία της γυναίκας να διαχειρίζεται το σώμα και την ερωτική της επιθυμία. Πράγματα που για τον άντρα είναι αυτονόητα και πολλές φορές χαρακτηρίζονται ως μαγκιά και ανδρισμός, για τη γυναίκα είναι προκλητική συμπεριφορά και απαξίωση. Ερχόμαστε στο θλιβερό φαινόμενο στην Ελλάδα του 2019, όπως είπαν και οι κυρίες που μίλησαν πριν, γυναίκες να κακοποιούνται μέχρι θανάτου από τον σύζυγο, τον πατέρα, τον φίλο ή τον γνωστό, όπως δείχνουν οι τραγικές δολοφονίες της Ελένης στη Ρόδο, της Αγγελικής από την Κέρκυρα, που τη σκότωσε ο ίδιος της ο πατέρας, της Κατερίνας από τη Σητεία, που τη σκότωσε ο άντρας της και - για να φύγουμε από την Ελλάδα - του δωδεκάχρονου κοριτσιού στην Αργεντινή, που υποβλήθηκε σε καισαρική - γιατί η έκτρωση δεν επιτρέπεται εκεί λόγω καθολικισμού - για να της αφαιρέσουν από μέσα της το έμβρυο που της φύτεψε ο ίδιος ο παππούς της. Σε αυτές τις μαρτυρικές γυναίκες αφιερώνω από το Βήμα της Βουλής - που για εμένα είναι ο μεγαλύτερος, ο σπουδαιότερος θεσμός της δημοκρατίας και που έχω την τιμή να μιλώ σήμερα - την Ημέρα της Γυναίκας. Η σημερινή ημέρα, όμως, εκτός από μια σημαντική αφορμή για έναν συνολικό απολογισμό, προσφέρει και μια ευκαιρία για να γιορτάσουμε τη δύναμη και την ομορφιά που έχει μέσα της κάθε γυναίκα, μητέρα, κόρη, αδελφή, σύζυγος, φίλη. Άλλωστε η γυναίκα σημαίνει πολλά περισσότερα απ' αυτούς τους χαρακτηρισμούς, γιατί πλέον μπορούμε οι ίδιες να επιλέγουμε τι θέλουμε και ποιες λέξεις επιθυμούμε να μας χαρακτηρίζουν. Ακόμα η σημερινή ημέρα είναι μία ευκαιρία να τιμήσουμε όλες εκείνες τις γυναίκες που με τη ζωή, το έργο τους, τους κοινωνικούς ή και τους προσωπικούς τους αγώνες βοήθησαν να φτάσουμε σε όσα έχουν κατακτηθεί έως σήμερα, και ακόμα τις απλές και ταπεινές, πολλές φορές αγράμματες γυναίκες του λαού μας, τις μάνες μας, τις γιαγιάδες μας, από τις οποίες προερχόμαστε όλες. Τέλος, θέλω να απευθυνθώ σε όλες τις γυναίκες, που βρίσκονται εκεί έξω και που για οποιοδήποτε λόγο έχουν χάσει την πίστη στον εαυτό τους, και να τους πω: «Δεν είστε μόνες, κοιτάξτε γύρω σας. Είμαστε πολλές. Μην φοβόσαστε τη δύναμή σας. Κατά βάθος η κάθε μία μας ξέρει πολύ καλά τι θέλει και τι μπορεί. Είμαστε πολλές και είμαστε μαζί». Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Σοφία Βούλτεψη, Βουλευτής Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας.
Καλημέρα και από μένα και χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες σε όλον τον κόσμο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε στο 2019 και σίγουρα έχουν πολλά αλλάξει και πολλά βελτιωθεί, ωστόσο σήμερα η ημέρα πρέπει να αφιερωθεί σε ένα πολύ σημαντικό γεγονός, στο γεγονός ότι παρά τις προόδους που έχουν υπάρξει όλα αυτά τα χρόνια - ήδη από τις αρχές του περασμένου αιώνα που ξεκίνησε το γυναικείο κίνημα - τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία παράδοξη στασιμότητα. Δεν μας λείπουν οι νόμοι, δεν μας λείπει το Σύνταγμα. Αυτό που μας λείπει είναι ότι δεν αντιμετωπίζουμε κατάματα το πρόβλημα, όσοι νόμοι και αν έρθουν εδώ, ό,τι και αν ψηφίσουμε. Και επειδή δεν έχω μάθει την ξύλινη γλώσσα, όπως άλλωστε όλες οι γυναίκες, να σας πω ότι εμένα δεν μου αρέσει προσωπικά να έρχεται ένας νόμος ο οποίος υποτίθεται ότι προωθεί την ουσιαστική ισότητα και αυτός να συμπιέζεται ανάμεσα σε τακτοποιήσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση και σε θέματα ιθαγένειας, διότι αυτός ο νόμος χάνει την αξία του. Επίσης, θέλω να επισημάνω, επειδή εδώ υπάρχουν και Υπουργοί, ότι προχθές η Διεθνής Αμνηστία κατήγγειλε το γεγονός ότι χειροτερεύει η διάταξη του Ποινικού Κώδικα. Έχετε βάλει σε διαβούλευση τον νέο Ποινικό Κώδικα. Όσον αφορά στο άρθρο 336 δεν υπάρχει πάλι η πρόβλεψη ο ορισμός του βιασμού να καθορίζεται με βάση την απουσία συναίνεσης. Πηγαίνουμε πάλι στον σπουδαίο και άμεσο κίνδυνο, και μάλιστα χειροτερεύει, διότι τώρα γίνεται μόνο όταν υπάρχει απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας. Άρα, δεν μας λείπουν οι νόμοι και χρειάζεται να βελτιώνουμε και τους νόμους. Η μη πρόοδος, η στασιμότητα για την περίπτωση των γυναικών αποτελεί οπισθοδρόμηση. Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνει ότι υπάρχει απόλυτη στασιμότητα εδώ και πάνω από μία δεκαετία σε όλους τους τομείς, όπως στο μισθολογικό χάσμα, το οποίο παραμένει στάσιμο στο 16% όλα αυτά τα χρόνια και στα θέματα της εργασίας και της απασχόλησης, που είναι στάσιμο στο 11%. Για αυτό δεν μου αρέσει να συνδέονται αυτά τα θέματα με τις οικονομικές συγκυρίες, τα μνημόνια και τις κρίσεις. Υπάρχει άλλο πρόβλημα και αν δεν το αντιμετωπίσουμε, δεν θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Οι γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι περισσότερες όσον αφορά στη φοίτηση στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά είναι λιγότερες στους υπόλοιπους τομείς. Η Ελλάδα έχει ένα από τα μικρότερα ποσοστά παντού, και στην πολιτική και στην ψηφιακή οικονομία και στο πόσοι και ποιοι πρέπει να φροντίζουν το σπίτι και τα παιδιά και στα θέματα της βίας, τα οποία συνεχίζουν να είναι πολύ σημαντικά, στην επιχειρηματικότητα και στον τεχνολογικό τομέα, στα θέματα της ανεργίας και στα θέματα των θέσεων ευθύνης. Υπήρχε νόμος για τα διοικητικά συμβούλια - ο οποίος δεν εφαρμόστηκε ποτέ - για τη συμμετοχή των γυναικών. Κυρίως παραμένει το μισθολογικό χάσμα. Και βέβαια στην Ελλάδα παρατηρούνται οι μεγαλύτερες διαφορές στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά στην εναρμόνιση της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής. Θέλω να πω με αυτό ότι παραμένει διαφορετικό το σημείο εκκίνησης μεταξύ ανδρών και γυναικών και ο κόσμος και η Ελλάδα εξακολουθούν να προχωρούν χωρίς να είναι αναμμένες όλες οι μηχανές τους. Πρέπει, όμως, να απαντήσουμε και στο ερώτημα γιατί υπάρχει αυτή η στασιμότητα όλα αυτά τα χρόνια. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ένταξη των δικαιωμάτων των γυναικών στο γενικότερο κάδρο των δικαιωμάτων έχει αφαιρέσει δυναμική από αυτόν τον αγώνα. Βεβαίως, θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματα όλων, όπου κι αν βρίσκονται και ό,τι ιδιαιτερότητα και αν έχουν. Ωστόσο, το γυναικείο ζήτημα δεν μπορεί να μπαίνει εκεί. Οι γυναίκες αποτελούν πάνω από το μισό του πληθυσμού και πρέπει να ξαναβγεί από αυτό το κάδρο και να μπει σκέτο, μόνο του: «Γυναικεία δικαιώματα, ισότητα, γυναίκα», διότι δεν έχουμε δικαίωμα να συνεχίζουμε να προχωράμε χωρίς το μισό πληθυσμό σε ικανότητες, δεξιότητες και ευφυΐα. Και δεν έχουμε δικαίωμα να υποτιμούμε άλλο τις γυναίκες. Πρέπει ο αγώνας των γυναικών να ξαναβγεί στο προσκήνιο και να ξεχωρίσει από όλους τους άλλους αγώνες. Επειδή έχουμε εδώ τις κυρίες που έχουν εκλεγεί, και μας εκπροσωπούν σε διάφορους τομείς, θα ήθελα να πω, κυρία Πρόεδρε, μόνο ένα περιστατικό το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Όπως ξέρετε στην Ελλάδα οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα του «εκλέγειν και του εκλέγεσθαι» το 1952, πλην όμως εκείνη τη χρονιά δεν ψήφισαν, διότι όπως τους είπαν δεν είχαν ολοκληρωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι. Ψήφισαν σε μία αναπληρωματική εκλογή τον επόμενο χρόνο στη Θεσσαλονίκη, όταν πέθανε ξαφνικά ένας Βουλευτής Θεσσαλονίκης. Και εδώ υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον παρασκήνιο. Η αναπληρωματική αυτή εκλογή στη Θεσσαλονίκη έγινε στις 7 Δεκεμβρίου του 1952. Σε εκείνες τις εκλογές πήραν για πρώτη φορά μέρος οι γυναίκες και ήταν το 1953. Είχε ανοίξει ο δρόμος για την πρώτη γυναικεία υποψηφιότητα και πέντε γυναίκες έσπευσαν να δοκιμάσουν την τύχη τους, η Ελένη Σκούρα από τον Συναγερμό, η Βιργινία Ζάννα από τον ΕΠΕΚ και τρεις ανεξάρτητες. Τα δύο μεγάλα κόμματα δύο μεγάλων αντιπάλων, δηλαδή το κόμμα του Παπάγου και το κόμμα του Πλαστήρα, αποφάσισαν ότι μία γυναίκα θα έμπαινε στην Βουλή - γι' αυτό έβαλαν και υποψήφιες μόνο γυναίκες για εκείνη την αναπληρωματική εκλογή - ο κόσμος να χαλούσε. Πρέπει να σας πω ότι ο κόσμος χάλασε. Το ανδρικό κατεστημένο της εποχής εξεγέρθηκε και για πρώτη φορά οι πολιτικοί δύο αντίπαλων παρατάξεων που έδιναν μεγάλες και σκληρές μάχες, ενώθηκαν με ένα κοινό σύνθημα «Ή η γυναίκα ή εμείς». Τι έγινε, όμως, τότε; Ο Στρατάρχης Παπάγος αποκήρυξε τον αντάρτη Βουλευτή που έβαλε υποψηφιότητα, έναν Αηδονά και τον διέγραψε από τον Συναγερμό. Και ο Πλαστήρας που βρισκόταν στην Αμερική, διότι ήταν άρρωστος, αποκήρυξε και διέγραψε τον δικό του αντάρτη, έναν Ανωγειανάκη. Μετά, λοιπόν, από αυτό οι γυναίκες μπήκαν στη Βουλή με το σπαθί τους. Χρειάστηκε, όμως, να περάσουν πολλά χρόνια και να φτάσουμε στο 1974, όταν η αείμνηστη Βιργινία Τσουδερού εξελέγη Βουλευτής μετά τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Έφτασε εδώ απ' έξω και προσπάθησε να μπει μέσα και όταν την είδε ο φρουρός, της είπε: «Σύζυγοι και λοιποί συγγενείς πάνω στα θεωρεία». Λέει η Βιργινία: «Μα, δεν είμαι σύζυγος, είμαι εγώ Βουλευτής». Και απάντησε τότε ο αστυνομικός: «Κυρία μου, μην μας κουράζετε άλλο, ανεβείτε στα θεωρεία». Η ίδια της η Κοινοβουλευτική Ομάδα τότε της Βιργινίας την αντιμετώπισε συγκαταβατικά. Της είπαν: «Θα στολίσεις την ομάδα μας». Η Βιργινία, βέβαια, δεν ήθελε να στολίσει την ομάδα της, ήθελε να ρίχνει τοίχους, γι' αυτό και αυτά τα περιστατικά τα περιέγραψε στο βιβλίο της με τον εύγλωττο τίτλο «Όταν πέφτουν οι τοίχοι». Για να πέσουν, λοιπόν, οι τοίχοι - και καταλήγω με αυτό - δεν χρειαζόμαστε μόνο τις γυναίκες, χρειαζόμαστε τους άντρες που θα μπουν μπροστά για τα δικαιώματα των γυναικών. Χρειαζόμαστε μόνο τους άντρες που θα μπαίνουν μπροστά για τα δικαιώματα των γυναικών! Όσο περισσότεροι αυτοί οι άντρες τόσο καλύτερα, και αν είναι όλοι οι άντρες μαζί μας πάλι τόσο το καλύτερο. Χρόνια πολλά και πάλι!.
Καλώ στο Βήμα τον κ. Σκανδαλίδη, ο οποίος είναι η εξαίρεση. Το ΚΙΝΑΛ έχει εκπρόσωπο άνδρα και ελπίζω ότι θα πει τα καλύτερα. Κύριε Σκανδαλίδη, υπάρχει και ισότητα στον χρόνο. Έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά κι εσείς.
Απ' ό,τι κατάλαβα έχω τεράστιο προνόμιο σήμερα! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ημέρα της Γυναίκας είναι συνήθως μία αφορμή για την εξαγγελία μηνυμάτων και διακηρύξεων για την ισότητα και τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία, για την πρέπουσα τιμή στους διαρκείς αγώνες των γυναικών και των γυναικείων κινημάτων, που οδήγησαν σε μεγάλες κατακτήσεις εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες. Αυτή η επετειακή προσέγγιση γίνεται αιτία ενός απολογισμού. Ξυπνά μνήμες και επισημαίνει νέες υποχρεώσεις της πολιτικής απέναντι στο άλλο μισό του ουρανού, λόγοι, μέτρα, αντιπαραθέσεις, συγκρίσεις, εξαγγελίες νέων στόχων. Έχω την τιμή να εκπροσωπώ σε αυτό το Βήμα μία παράταξη βαθιά προοδευτική σε ό,τι αφορά τα κοινωνικά δικαιώματα, μία παράταξη που αναβάθμισε έμπρακτα τον ρόλο της γυναίκας στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου, που σεβάστηκε, στήριξε και υποστήριξε τα φεμινιστικά κινήματα σε όλη τη διαδρομή της, ενίσχυσε τους αγώνες τους και υιοθέτησε πλήθος από τις προτάσεις τους, μία παράταξη που συνδέθηκε με την κατάργηση της προίκας, την ίση αμοιβή για ίση εργασία, τον πολιτικό γάμο, την πρόνοια για το παιδί και την εργαζόμενη γυναίκα, τη στήριξη της ανύπαντρης μητέρας, την αποκατάσταση της ισότητας των φύλων στο δικαιακό μας σύστημα, την ενίσχυση της πολιτικής συμμετοχής. Είμαστε περήφανοι γιατί θεσμοθετήσαμε ένα από τα πιο προοδευτικά πλαίσια στην Ευρώπη. Το Οικογενειακό Δίκαιο, το Εργατικό Δίκαιο, το συνταξιοδοτικό, ιδιαίτερα η κατοχύρωση της σύνταξης αγρότισσας, έχουν αλλάξει άρδην τον τύπο και το γράμμα της ισότητας των φύλων στη χώρα μας, με κορωνίδα την κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ Κατά Των Διακρίσεων σε όλους τους τομείς. Έκτοτε, και πάντοτε μαζί με το φεμινιστικό κίνημα, δώσαμε τη μάχη για τα ίσα δικαιώματα και πήραμε όλες εκείνες τις πρωτοβουλίες που ενδυναμώνουν την απελευθέρωση των γυναικών. Ωστόσο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η επετειακή προσέγγιση, η παρουσίαση ενός απολογισμού, δεν νομίζω ότι ταιριάζει στη σημερινή συγκυρία, δεν την εξαντλεί. Τα προβλήματα, παλιά και νέα, παραμένουν άλυτα. Δεν λύνονται με ευκαιριακές και προεκλογικές νομοθετικές ρυθμίσεις. Στην Ευρώπη του ευρώ και των ίσων ευκαιριών οι γυναίκες εξακολουθούν να αμείβονται λιγότερο από τους άντρες. Εξακολουθούν να γίνονται θύματα βιασμού και σεξουαλικής καταπίεσης. Εξακολουθούν στην εργασία να αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, γιατί τυχαίνει να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί. Εξακολουθούν να φαλκιδεύονται κατά το δοκούν κατακτημένα εδώ και πολύ καιρό δικαιώματά τους. Η γυναίκα - αντικείμενο, ο ανδρικός ρατσισμός, η βία, ο βιασμός, η πορνεία, η ανασφάλεια της μητρότητας, η τεχνητή γονιμοποίηση, η ανάγκη κοινωνικής αναγνώρισης του διπλού ρόλου, είναι πανταχού παρόντα και ζέοντα προβλήματα. Αν το καρφί στο μάτι της εποχής μας, στην αυτάρκεια του πολιτισμού της καθημερινότητάς μας, είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός, η καταδίκη στο περιθώριο, οι εξαθλιωμένες μάζες των μεταναστών, τότε η γυναίκα στα σκουπίδια της ανάπτυξης του πολιτισμού μας έχει τον πρώτο λόγο στην ανεργία, στα ναρκωτικά, στην έλλειψη στέγης, στην καταδίκη στο περιθώριο, σε μία ζωή χωρίς φως και ορίζοντα. Η κοινωνία της αφθονίας συνυπάρχει με την αρρώστια, τον υποσιτισμό, την καταπίεση, τους πολιτισμούς που στο όνομα της παράδοσης καταδικάζουν τη γυναίκα σε αντικείμενο εκμετάλλευσης ή μιας χρήσης. Οι εικόνες κάθε άλλο ξένες είναι σε μας, που βλέπουμε μία μετανάστρια να πνίγεται έχοντας αγκαλιά το παιδί της καταμεσής του πελάγους, που βλέπουμε μία νέα κοπέλα να παραπατάει από τη χρήση ναρκωτικών στη Μαιάνδρου, που βλέπουμε μία εργαζόμενη μητέρα να εκλιπαρεί για μία θέση σε ένα δημόσιο παιδικό σταθμό, σε ένα χωριό ή σε μία κωμόπολη της πατρίδας μας. Ας μη γελιόμαστε. Ο φεμινισμός, μία προοδευτική ιδέα του προηγούμενου αιώνα, έφερε μία από τις πιο μεγάλες και ευεργετικές ανατροπές, άνοιξε ένα μεγάλο δρόμο, που δεν τον ολοκλήρωσε. Η κοινωνία των ίσων ευκαιριών και των αξιοκρατικών επιλογών έχει δρόμο μπροστά της ακόμα να διανύσει. Το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, η βάση και το θεμέλιο της πραγματικής ισότητας των φύλων, δεν κατακτήθηκε ακόμη. Γι' αυτό και επαναλαμβάνω: Η επετειακή προσέγγιση δεν μας ταιριάζει. Η Ημέρα της Γυναίκας είναι κάθε μέρα που αγωνιζόμαστε για την κατοχύρωση της ισότητας των ευκαιριών και για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών, κάθε μέρα που προσπαθούμε να δημιουργούμε τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις εκείνες που επιτρέπουν τη συμμετοχή της γυναίκας στην κοινωνία και την πολιτική, να μην εγκλωβίζεται στα τείχη των προκαταλήψεων των παραδοσιακών δομών, των παραδοσιακών ρόλων. Η Ημέρα της Γυναίκας είναι κάθε μέρα που μοιραζόμαστε έναν αγώνα για μία καινούργια καθημερινότητα που θα αναγνωρίζει την αλλαγή των συνθηκών της ζωής μας, των προσωπικών απαιτήσεων, των αναγκών και των υποχρεώσεών μας. Η Ημέρα της Γυναίκας είναι κάθε μέρα ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμη, της συνεργασίας με διεθνούς οργανισμούς κινητοποίησης προστατευτικών μηχανισμών ενάντια στην σεξουαλική εκμετάλλευση, τη φτώχεια, την κακοποίηση, τον κοινωνικό αποκλεισμό της γυναίκας σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Η ισότητα των δύο φύλων είναι μέτρο και προϋπόθεση της δημοκρατίας, της ανάπτυξης, της συνοχής και της δυναμικής μιας σύγχρονης κοινωνίας. Οι γυναίκες ξέρουν χρόνια τώρα να αξιοποιούν κάθε νέα κατάκτηση. Δεν χρειάζονται προστασία. Χρειάζονται μόνο την ανεμπόδιστη και πλήρη αναγνώριση των δικαιωμάτων τους. Φορείς ενός νέου πολιτισμού ισότητας, αλληλεγγύης και ειρηνικής συνύπαρξης οι γυναίκες συμβάλλουν στην οικοδόμηση ενός κόσμου πιο ανθρώπινου. Και εάν η Ευρώπη θα ήθελε να ζήσει μια νέα εποχή αναγέννησης και ανθρωπισμού, καλό θα είναι να ξεκινήσει από τα ίσα δικαιώματα, την ισονομία και την ισοπολιτεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να εκφράσω μια τελευταία σκέψη ατενίζοντας το μέλλον. Στον κόσμο των ανοικτών συνόρων, στον κόσμο του μεταφεμινισμού, μόνο ένας δρόμος υπάρχει. Θα τον διατυπώσω εντελώς συνθηματικά. Όχι στα ισχυρά φύλα, ναι στις ισχυρές, αυθεντικές και ισότιμες σχέσεις. Όχι στην ισοπέδωση των διαφορών, των ειδικών ρόλων, των αναρίθμητων αισθητικών δρόμων, των διαφορετικών επιλογών και βιωμάτων. Ναι στην κατοχύρωση της συνύπαρξης μέσα από τις ίσες ευκαιρίες, τα ίσα δικαιώματα, στη συμβίωση μέσα από διαφορετικούς δρόμους, της αυθεντικής σχέσης μέσα από ισότιμους ρόλους. Όπως ο άνδρας δεν νομιμοποιείται να παριστάνει τον πατέρα - αφέντη, έτσι και η γυναίκα δεν μπορεί και δεν πρέπει και δεν θέλει να τον υποκαταστήσει και να τον αντιγράψει. Υπάρχει πάντοτε ο χώρος, ο τρόπος, η δυνατότητα για μια ζωή μέτρου και αρμονίας, που συνδέει την ισότητα με την ελευθερία, τον σεβασμό με την αξιοπρέπεια, εν τέλει τη χαρά της δημιουργίας. Και η Ελλάδα έχει απόλυτη ανάγκη τη θηλυκή ενέργεια, την ταχύτητα αντίληψης, τη διαίσθηση και την ευαισθησία των γυναικών της. Εάν η όποια ευημερία - όπως όλοι ισχυρίζονται - μπορεί να στηριχθεί μόνο στη γνώση και στους ανθρώπινους πόρους μας, τότε η Ελληνίδα δεν είναι μόνο το μισό του ουρανού, δεν είναι μια ποσοτική οντότητα, είναι το μέτρο της αρμονίας που το επιτρέπει. Δείτε τις νέες γενιές των γυναικών της πατρίδας μας, τα κορίτσια που παρελαύνουν, αυτά που δουλεύουν, που σπουδάζουν, που αναζητούν δρόμους ζωής και αυτά που με το σπαθί τους ήδη πρώιμα κέρδισαν και τη ζωή τους και τη διάκριση εδώ και παντού, σε όλον τον κόσμο. Είδος, μορφή, περιεχόμενο, σμιλεμένα στο πρόσωπο της νέας γενιάς, στο πρόσωπο γυναίκας, από τις καλύτερες ανθρώπινες, πολιτισμικές και αισθητικές μας παραδόσεις. Στο σκοτάδι των καιρών μπορούμε να κοιτάξουμε ξανά το μέλλον και να παλέψουμε γι' αυτό. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Ελένη Ζαρούλια, Βουλευτής Β΄ Αθηνών της Χρυσής Αυγής.
Για εμάς τους Έλληνες εθνικιστές η γυναίκα γιορτάζει όλο τον χρόνο και όχι μόνο μία ημέρα που δημιούργησαν κάποιοι για λόγους καταναλωτικούς. Η γυναίκα σήμερα βάλλεται από παντού και είναι πιο ευάλωτη από ποτέ, διότι δεν μπορεί παρά και αυτή να ακολουθήσει την παρακμή των μοντέρνων καιρών. Έτσι εκεί που υποτίθεται ότι είχε κερδίσει κάποια κεκτημένα μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι, βλέπει σήμερα, στην εποχή του άκρατου φιλελευθερισμού, όλοι οι αγώνες της να πέφτουν στο κενό και να ακολουθεί την κοινή μοίρα όλων των συνανθρώπων μας με την υποβάθμιση και εκμετάλλευση εις ό,τι αφορά τον τομέα της εργασίας. Ο εξευτελισμός της ηθικά και κοινωνικά είναι ασύλληπτος από την ψευτοθολοκουλτούρα των διεθνιστών, αυτών που δεν πιστεύουν σε τίποτε. Έτσι βλέπουμε τη γυναίκα, η οποία δίνει τη ζωή, να καταργείται και να μετατρέπεται σε «γονέα 1», «γονέα 2». Μιλώντας σήμερα για τη γυναίκα, επιθυμώ να αναφερθώ σε μία γυναίκα - πρότυπο, γιατί το παράδειγμα μετράει πάνω απ' όλα. Θα σας μιλήσω για την αδελφή του Παύλου Μελά, του ήρωα που θέλουν οι εθνομηδενιστές να λησμονήσουμε και τον διαγράφουν από τα βιβλία της ιστορίας, την Άννα Μελά - Παπαδοπούλου. Η Άννα Μελά - Παπαδοπούλου ήταν το τέταρτο από τα επτά παιδιά του Μιχαήλ Μελά και της Ελένης Βουτσινά. Ο θάνατος του αδελφού της Παύλου Μελά στη Μακεδονία στις 13 Οκτωβρίου του 1904 και οι θλιβερές για την οικογένεια περιστάσεις στη συνέχεια επηρέασαν την Άννα βαθιά και καθοριστικά. Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του αδελφού της Παύλου κάνει σκοπό της ζωής της την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Όταν κηρύχθηκε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος στις 11-9-1912 άφησε τα δύο της παιδιά που ήσαν στην εφηβεία με τον πατέρα τους και κατατάχθηκε στον στρατό ως εθελόντρια νοσοκόμα. Υπηρέτησε καθ' όλη τη δεκαετία 1912-1922, δηλαδή στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, τον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Η εκπληκτική δράση της, αυτή που την έκανε θρύλο όχι μόνο για τους φαντάρους μας αλλά και για το πανελλήνιο, ξεκίνησε στα 1912 με την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Ό,τι δεν μπορεί να πραγματοποιήσει σαν στρατιώτης, το εκπληρώνει ως νοσοκόμα. Πότε στα χειρουργεία, πότε στα νυχτέρια δίπλα στους τραυματισμένους, ακολουθεί ως νοσοκόμα την εκστρατεία στη Μακεδονία και στο ενδιάμεσο των Βαλκανικών Πολέμων μένει εκεί για να βοηθήσει όσους υποφέρουν από λογής μολυσματικές ασθένειες. Η γυναίκα που έμεινε στην ιστορία και στη συνείδηση του λαού μας ως η «μάνα του στρατιώτη» και γλύκανε τον πόνο του τραυματισμένου, παρηγόρησε τον ακρωτηριασμένο, διάβασε στον εγχειρισμένο το γράμμα της αγαπημένης του, δεν ήταν άλλη από την αδελφή του Παύλου Μελά, την Άννα Μελά - Παπαδοπούλου, μια ψυχωμένη, δυναμική αλλά και εξαιρετικά ευαίσθητη και θρησκευόμενη Ελληνίδα. Στις 10 Οκτωβρίου του 1914 το Υπουργείο Στρατιωτικών της Κυβέρνησης της Αυτόνομης Ηπείρου τής απονέμει τον Σιδηρούν Πολεμικόν Σταυρόν. Για τη δράση της στη Σερβία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως επικεφαλής της ελληνικής αποστολής του Ερυθρού Σταυρού, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ της απένειμε τον Αργυρό Σταυρό του Σωτήρος τον Δεκέμβριο του 1914. Την άνοιξη του 1915 έλαβε το Σερβικό Μετάλλιο του Αγίου Ανδρέα και τον Σταυρό της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας για τις υπηρεσίες της προς τους αιχμαλώτους των Σέρβων. Στην Ελλάδα αλλά και στη Σερβία ήταν η πρώτη γυναίκα που της γινόταν αυτή η τιμή. Έλαβε ακόμη και το Αργυρούν Μετάλλιον Αρετής και Αυτοθυσίας υπό της Ακαδημίας Αθηνών. Κατά τη μεταπολεμική περίοδο ασχολήθηκε με τα τεράστια προβλήματα των προσφύγων από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Αγωνίστηκε για την αντιμετώπιση της φυματίωσης, που μάστιζε τους πρόσφυγες αλλά και τους απόστρατους μαχητές των πολέμων. Συνέβαλε στην επέκταση του Νοσοκομείου Νοσημάτων Θώρακος «Σωτηρία», οργάνωσε την Πολυκλινική Αθηνών κοντά στην Ομόνοια και το Σωματείο «Η Πρόοδος». Για εκείνη και το έργο της έγραψε και η Αγγλίδα περιηγήτρια Μέιμπελ Μουρ. Η Άννα Μελά - Παπαδοπούλου πέθανε στην Αθήνα υποκύπτοντας και εκείνη στη φυματίωση. Στο πρόσωπο της Άννας Μελά - Παπαδοπούλου τιμάται η Ελληνίδα γυναίκα, όπως πρέπει να είναι κάθε πραγματική, ενάρετη γυναίκα. Σήμερα, όμως, στην εποχή της παρακμής, αυτή η γυναίκα έχει παραγκωνιστεί. Αντ' αυτής, το πρότυπο που κυριαρχεί σήμερα είναι μία ερμαφρόδιτη ψευτομαγκίτισα, που από τη μία παριστάνει «το θύμα» και την «καταπιεσμένη» και από την άλλη νομίζει ότι είναι απελευθερωμένη, επειδή της είπαν ότι μπορεί να ξευτιλίζει το γυναικείο είδος και ότι πρέπει να είναι και υπερήφανη και από πάνω για το κατάντημα της γυναικείας φύσης. Εμείς οι χρυσαυγίτισσες έχουμε φωτεινά παραδείγματα γυναίκες σαν την Άννα Μελά - Παπαδοπούλου και προσπαθούμε να διασώσουμε την τιμή της σύγχρονης Ελληνίδας γυναίκας μέσα στα χρόνια της παρακμής που ζούμε.
Θα δώσω τον λόγο στην κ. Διαμάντω Μανωλάκου, Βουλευτή Β΄ Πειραιώς του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Η σημερινή παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας είναι σύμβολο του αγώνα των εργατριών του περασμένου αιώνα, για ένα καλύτερο μεροκάματο, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για μείωση των ωρών εργασίας. Είναι μια παγκόσμια ημέρα διαφορετική από τις άλλες, που καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1910 από το συνέδριο των σοσιαλιστριών, μετά από πρόταση της μεγάλης επαναστάτριας Κλάρας Τσέτκιν. Τιμούμε και σήμερα τις γυναίκες, που με τον αγώνα και την πάλη τους έσπρωξαν προς τα εμπρός τον τροχό της ιστορίας. Τις τιμούμε, αντλώντας από το παράδειγμά τους δύναμη, κουράγιο και αισιοδοξία, για να δώσουμε τους σημερινούς αγώνες για δουλειά με δικαιώματα, ελεύθερο και δημιουργικό χρόνο, κοινωνική προστασία της μητρότητας, δημόσιες και δωρεάν υποδομές και υπηρεσίες για τις ανάγκες της οικογένειας και των μελών της. Σε αυτόν τον δρόμο των σημερινών και μελλοντικών αγώνων εμείς καλούμε τις γυναίκες, που με την εργασία τους συμβάλλουν στην παραγωγή όλου του κοινωνικού πλούτου, γιατί μόνο η δική τους συμμετοχή, σκέψη, θέληση και δράση μπορούν να κάνουν την πραγματική διαφορά, να δρομολογήσουν ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στην κοινωνία, για να απαλλαγούμε από τις κοινωνικές διακρίσεις, την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Σήμερα, στα τέλη της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, οι ανάγκες και τα δικαιώματα των γυναικών θεωρούνται πολυτέλεια από το αστικό κράτος και τις κυβερνήσεις τους. Η προστασία της μητρότητας αποτελεί κόστος για το κράτος και τη μεγαλοεργοδοσία, βαρίδι για την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και της οικονομίας. Αυτή την πολιτική σήμερα υπηρετούν και η σημερινή και οι χθεσινές κυβερνήσεις. Χτυπούν κάθε δικαίωμα της εργαζομένης γυναίκας, εξισώνοντας προς τα κάτω μισθούς και συντάξεις, στο όνομα της ισότητας των φύλων. Είναι δυνατόν να μιλά κανείς για μέτρα στοιχειώδους στήριξης και προστασίας της μητρότητας, χωρίς να συγκρουστεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις που αυτή προωθεί, δηλαδή τη μερική και προσωρινή απασχόληση, τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, το άθλιο καθεστώς της ενοικιαζόμενης εργασίας; Πώς μπορεί να προστατευθεί η μητέρα που δουλεύει με σύμβαση ενός μήνα ή μιας ημέρας, εάν δεν καταργηθούν οι νόμοι που επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να τους στερούν άδειες εγκυμοσύνης και τοκετού, να τις πετούν στην ανεργία όταν θεωρήσουν ότι η μητρότητα τις καθιστά αντιπαραγωγικές; Όταν η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σημερινής Κυβέρνησης, των χθεσινών, κλείνει την κάνουλα της κρατικής χρηματοδότησης για δημόσιες κοινωνικές υποδομές υγείας, πρόνοιας, στήριξης της οικογένειας, προστασίας της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος, για ποια γυναίκα, στ' αλήθεια, ενδιαφέρονται ό,τι διακηρύξεις και να γίνονται σήμερα; Και όλα αυτά σε μια εποχή που η επιστημονική και τεχνολογική ανάπτυξη μπορούν να εξασφαλίσουν σε όλες και όλους σταθερή εργασία, με βάση το αντικείμενο ειδίκευσής τους, με σταθερό ωράριο εργασίας, με λιγότερες ώρες δουλειάς, με αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, μέσα από μέτρα για την προστασία της μητρότητας, του γυναικείου οργανισμού στον χώρο εργασίας, με όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για τις γυναίκες στα πενήντα πέντε και στα πενήντα χρόνια για όσες εργάζονται στα βαρέα και αξιοπρεπείς συντάξεις. Εδώ που τα λέμε, ας μην ξεχνάμε και τα δεκάδες εργατικά ατυχήματα εργαζόμενων γυναικών στην καθαριότητα των δήμων, τις απολύσεις εγκύων, το αίσχος τού να σέρνονται στα δικαστήρια εργαζόμενες γυναίκες, συνδικαλίστριες, καθαρίστριες. Όσο για τη συζήτηση για την ανάδειξη γυναικών στους θεσμούς διακυβέρνησης και στα όργανα διοίκησης των επιχειρήσεων, η επικαιρότητα είναι διαφωτιστική. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Οι οδηγίες τις εργοδοσίας προς εργαζομένους αλυσίδας σουπερμάρκετ να χαμογελούν, γιατί έχουν - λέει - δουλειά και πληρώνονται με 300 ευρώ, έχει την υπογραφή διευθύντριας. Άρα η επίθεση στα δικαιώματα των γυναικών έχει την υπογραφή όσων υπερασπίζονται τον ματωμένο δρόμο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανεξάρτητα από το φύλο. Η συμμετοχή των γυναικών παντού, στα εργατικά σωματεία, στις ενώσεις επαγγελματιών, στους αγροτικούς συλλόγους και στους γυναικείους συλλόγους αλλά και στα δημοτικά, περιφερειακά συμβούλια, στο Κοινοβούλιο, μπορεί να είναι ουσιαστική, να υπηρετήσει τα εργατικά λαϊκά συμφέροντα στις καθημερινές ταξικές μάχες. Σύγχρονο και προοδευτικό είναι η κοινή πάλη αντρών και γυναικών για ισότιμα δικαιώματα στην εργασία, στην κοινωνική ζωή και δράση. Συντήρηση είναι η καλλιέργεια του ανταγωνισμού ανάμεσα στα φύλα, σπέρνοντας κάλπικες αξίες που οδηγούν στην εξίσωση προς τα κάτω τα εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα των γυναικών και των ανδρών. Η ικανοποίηση των σύγχρονων δικαιωμάτων των γυναικών στο σύνολό τους δεν είναι πολυτέλεια, αλλά είναι ανάγκη. Κι εμείς, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, τα διεκδικούμε με συνέπεια και σταθερότητα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι οκτώ μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 4ο Γενικό Λύκειο Κέρκυρας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τώρα θα δώσω τον λόγο στον κ. Μάριο Γεωργιάδη, Θ΄ Αντιπρόεδρο της Βουλής και Βουλευτή Α΄ Αθηνών της Ένωσης Κεντρώων. Μετά θα μιλήσει, θα κάνει ένα σύντομο κλείσιμο ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Αλέξης Χαρίτσης και στη συνέχεια θα απευθύνει έναν σύντομο χαιρετισμό ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής. Ορίστε, κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε, και χρόνια σας πολλά. Κυρίες και κύριοι, νιώθω κι εγώ τυχερός, όπως είπε και ο κ. Σκανδαλίδης προηγουμένως, που θα μιλήσουμε ως άντρες για τις γυναίκες παρά οι ίδιες οι γυναίκες για τα δικαιώματά τους. Η αξία και η συμβολή της γυναίκας διαχρονικά από την ανθρώπινη ιστορία, ακόμη και από την αρχαία ιστορία, είναι αναμφισβήτητα σημαντική. Αυτό μπορεί να το δει και κανείς από την αρχαία ελληνική παράδοση, που οι Αθηναίοι έδωσαν στη θεά Αθηνά το όνομα της πόλης και την αφιέρωσαν στη γυναικεία θεότητα της σοφίας και της παραγωγικότητας και όχι σε αυτή που θα συμβόλιζε την πυγμή και τη δύναμη του Ποσειδώνα. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η Ασπασία που, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ήταν εξαιρετική στο να γράφει ρητορικούς λόγους και ίσως ο Περικλής να εκπαιδεύτηκε δίπλα της. Η Ωραία Ελένη, η Πηνελόπη, αποτέλεσαν μούσες για τον Όμηρο. Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός, αν και γνωστός για τον «Ύμνο εις την ελευθερίαν», έγραψε ένα από τα ωραιότερα ερωτικά ποιήματα για τη «Φεγγαροντυμένη» θεά του. Η Υπατία, κάποιους αιώνες αργότερα, άλλαξε την οπτική του κόσμου για τα Μαθηματικά και την Αστρονομία, ενώ τον αιώνα που μας πέρασε η Μάργκαρετ Χάμιλτον έγραψε τον κώδικα για να στείλουμε τους πρώτους ανθρώπους στο φεγγάρι. Όποια πέτρα του πολιτισμού και της επιστήμης κι αν σηκώσεις για τα επιτεύγματα της τέχνης και των γραμμάτων, ό,τι και να δεις, δεν θα έλεγα από κάτω, αλλά δίπλα και από πίσω υπάρχει μία γυναίκα.
Ποτέ μπροστά!
Και μπροστά! Η γυναίκα ανέκαθεν πρωτοπορούσε σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δράσης - οπότε και μπροστά - παρά το γεγονός ότι σε μία ανδροκρατούμενη κοινωνία πολλές φορές δεν αποδόθηκε η αναγνώριση που της αναλογεί. Δυστυχώς, η ανθρωπότητα πέρασε και σκοτεινές εποχές - και περνάει ακόμη - οι οποίες στιγματίστηκαν για την ανισότητα των φύλων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αναγνώριση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών που καθιερώθηκε για πρώτη φορά στη Νέα Ζηλανδία μόλις το 1893. Ακολούθησαν η Ρωσία και ο Καναδάς το 1917 και η Αμερική το 1920, ενώ στην Ελλάδα οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι τον Μάιο του 1952. Και όπως αναφέρθηκε και από προλαλήσασα - η κ. Βούλτεψη, αν δεν κάνω λάθος, το ανέφερε - η πρώτη Ελληνίδα Βουλευτής, η Βολιώτισσα Ελένη Σκούρα, εξελέγη στη Θεσσαλονίκη με το κόμμα του «Ελληνικού Συναγερμού» και στην πρώτη της κιόλας δήλωση έθεσε θέματα για τα δικαιώματα, που αποδεικνύουν τη διαχρονική ευαισθησία των γυναικών στο κοινωνικό γίγνεσθαι και τους πολίτες που βρίσκονται σε ανάγκη. Δυστυχώς, όμως, ακόμη και σήμερα υπάρχουν χώρες στις οποίες τα κεκτημένα εδώ και αιώνες δικαιώματα των γυναικών στη Δύση φαντάζουν ουτοπικά. Σε πολλές κοινωνίες η γυναίκα αντιμετωπίζεται ως πράγμα ή ως αντικείμενο ή ως αποδέκτης βίας. Η πολυδιαφημιζόμενη ισότητα των φύλων δεν αποτελεί πραγματικότητα ούτε και για προηγμένες χώρες, όπως για παράδειγμα και για τη δική μας. Και είδαμε πρόσφατα γεγονότα, να σκοτώνουν γυναίκες, να τις βιάζουν μέχρι θανάτου ή ακόμη και πρόσφατα, προχθές, πριν από λίγες μέρες, υποτιθέμενοι φίλαθλοι να μαχαιρώνουν μία γυναίκα στον δρόμο. Αυτά είναι απαράδεκτα τη σήμερον ημέρα. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι υπάρχει οποιοσδήποτε - είτε άντρας είτε γυναίκα - οποιοδήποτε ανθρώπινο ον που εγκληματεί ενάντια σε κάποιο άλλο ανθρώπινο ον, πόσω μάλλον σε μία γυναίκα. Η επιβίωση και η εξέλιξη στον εργασιακό χώρο της γυναίκας δεν εξαρτάται απαραίτητα από τις γνωστικές της ικανότητες, καθώς θα πρέπει να αγωνιστεί διπλά από ό,τι ένας άντρας για να αποδείξει το αυταπόδεικτο. Οφείλουμε να ξεφύγουμε, επιτέλους, από όλα αυτά τα κοινωνικά στερεότυπα και να αναγνωρίσουμε στη γυναίκα όχι απλά την πολλαπλή της υπόσταση, αλλά και τις ιδιαίτερες ικανότητές της. Στη χώρα μας η μέση ηλικία κατά την οποία η γυναίκα αποφασίζει να γεννήσει αυξάνεται και βλέπουμε τα τελευταία χρόνια από τα 30,5 έτη που ήταν το 2011 αυτή τη στιγμή να έχει φτάσει στα 31,4 έτη το 2017. Πέρυσι μία από τις τέσσερις γυναίκες αφορούσε μητέρα ηλικίας τριάντα πέντε έως τριάντα εννέα ετών. Ο πληθυσμός μας, δυστυχώς, γηράσκει και μειώνεται ολοένα και περισσότερο και το ελληνικό κράτος πρέπει να λάβει σοβαρά μέτρα για το δημογραφικό, που θα αποτελέσει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας μας στο άμεσο μέλλον. Οι γυναίκες δίνουν καθημερινά τον αγώνα και η πολιτεία οφείλει όχι μόνο την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας αλλά καθημερινά να θεσμοθετεί μέτρα και να γίνεται αρωγός στο δύσκολο έργο τους. Είναι πέρα, όπως είπα, από τη δική μου φαντασία να αγγίζουμε μία γυναίκα διαφορετικά από τον τρόπο που θα έπρεπε να την αγγίζουμε. Εύχομαι σε όλους σας - και απευθύνομαι στους άντρες - να βρείτε τη δική σας «Ωραία Ελένη», να βρείτε τη δική σας «Πηνελόπη», να βρείτε το δικό σας λιμάνι. Εγώ τα έχω βρει όλα και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό στη ζωή, γιατί έχω δίπλα μου και μάνα, έχω δίπλα μου και κόρη και έχω δίπλα μου και σύντροφο και δεν θα τις άλλαζα με καμμία στον κόσμο. Συμπεριφερθείτε στις γυναίκες σαν άνθη, φροντίστε τες και μην τις κακοποιείτε είτε σωματικά είτε λεκτικά - υπάρχει και η λεκτική βία - και σας προτρέπω να είστε ευγενικοί μαζί τους, γιατί είναι ό,τι πιο όμορφο υπάρχει στη ζωή. Σας ευχαριστούμε! Σας εύχομαι χρόνια πολλά! Και ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Θα δώσω τώρα τον λόγο στον κ. Χαρίτση. Κύριε Υπουργέ, καθώς είστε σε ένα Υπουργείο που έχει όλες τις δομές και τους θεσμούς της ισότητας και της προστασίας των δικαιωμάτων, πείτε μας δυο κουβέντες.
Ευχαριστώ κυρία Πρόεδρε. Κυρίες Βουλεύτριες, κύριοι Βουλευτές, εκατόν εννέα χρόνια από τον πρώτο εορτασμό το 1910 στο Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς των Γυναικών και εκατόν εξήντα δύο χρόνια από την ιστορική απεργία των εργατριών της Νέας Υόρκης που ζητούσαν καλύτερες συνθήκες δουλειάς και ισότητα για τις γυναίκες στο μακρινό 1857, που έδωσε και το έναυσμα για την καθιέρωση της 8ης του Μάρτη ως Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, ο αγώνας για την εξάλειψη των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών και την επίτευξη ουσιαστικής ισότητας ανάμεσα στα φύλα παραμένει επίκαιρος. Το βλέπουμε σε μια σειρά από τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής όπου οι διακρίσεις επιμένουν και η ισότητα παραμένει ακόμα και σήμερα ζητούμενο. Το βλέπουμε πολύ περισσότερο σε μια σειρά από ανησυχητικές τάσεις που κάνουν την εμφάνισή τους διεθνώς, οι οποίες αμφισβητούν τα δικαιώματα των γυναικών και απειλούν να μας γυρίσουν πίσω σε ένα ντροπιαστικό παρελθόν, όπου οι γυναίκες ήταν στο περιθώριο. Το βλέπουμε, επίσης, στην άνοδο ακραίων μισαλλόδοξων πολιτικών δυνάμεων που έχουν κάνει σημαία τους τον απροκάλυπτο σεξισμό, την υποβάθμιση των γυναικών, ακόμη και τη βία σε βάρος τους, μια άκρα Δεξιά που κατηγορεί και τον φεμινισμό και την ισότητα των φύλων ως υπεύθυνους για την πολύπλευρη κρίση των σύγχρονων κοινωνιών. Αλλά και στη χώρα μας, βεβαίως, έχουμε ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε, για να μπορούμε να υπερηφανευόμαστε ότι έχουμε αφήσει πίσω μας τις διακρίσεις και την ανισότητα σε βάρος των γυναικών. Γιατί, βεβαίως, είναι απαράδεκτο για μια χώρα όπως η Ελλάδα να φιγουράρει στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον δείκτη ισότητας φύλων, με τους άντρες να εμφανίζονται ως οι λιγότεροι πρόθυμοι στην Ευρώπη να συνδράμουν στην ανατροφή των παιδιών και τις δουλειές του σπιτιού, με το ποσοστό της απασχόλησης των ανδρών στη χώρα μας να είναι 61% και το αντίστοιχο ποσοστό για τις γυναίκες να είναι μόλις 43%. Και επιπλέον, οι γυναίκες να αμείβονται λιγότερο από τους άντρες σε όλες σχεδόν τις επαγγελματικές κατηγορίες, σε ποσοστά που ξεκινούν από το 5% και φτάνουν μέχρι το 20% τουλάχιστον. Για να μην αναφερθώ, βεβαίως, και σε άλλες διαστάσεις αυτής της ανισότητας, μη ποσοτικοποιημένες μορφές διακρίσεων και υποβάθμισης των γυναικών, όπως στη σεξιστική αναπαράστασή τους και την προκλητική αντικειμενοποίησή τους από μερίδα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στη σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας και τη βία στο οικογενειακό περιβάλλον και πολλά άλλα. Έχουμε, λοιπόν, πολύ δρόμο να διανύσουμε. Ο αγώνας για την πραγματική ισότητα των φύλων δεν αφορά το παρελθόν, αλλά το σήμερα. Είναι ένας αγώνας που οφείλουμε να δώσουμε σε όλα τα επίπεδα, στο πολιτιστικό, το ιδεολογικό, το κοινωνικό, το πολιτικό και βεβαίως, και το θεσμικό επίπεδο. Και καθώς μίλησα για το θεσμικό επίπεδο, μετά την πολύ σημαντική κύρωση τη Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης πέρυσι, πριν από έναν χρόνο περίπου, έχουμε καταθέσει ως Υπουργείο Εσωτερικών ένα νομοσχέδιο το οποίο την Τρίτη εισάγεται στις επιτροπές της Βουλής, το οποίο είναι σημαντικό για την προώθηση της ουσιαστικής ισότητας των φύλων και την καταπολέμηση της έμφυλης βίας. Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει μια σειρά από διατάξεις που ενισχύουν την εκπροσώπηση των γυναικών και στη Βουλή, όπως αντιστοίχως κάναμε πρόσφατα και για τον χώρο της αυτοδιοίκησης, εντάσσει τη διάσταση του φύλου στη σύνταξη των δημοσίων εγγράφων, αλλά και σε όλες τις φάσεις σχεδιασμού, εφαρμογής και αξιολόγησης των δημόσιων πολιτικών, ενώ μεριμνά για την ουσιαστική κατοχύρωση της ισότητας των φύλων και στην απασχόληση, ορίζοντας ότι οι εργοδότες είναι υποχρεωμένοι να φροντίζουν για την εξάλειψη παραγόντων που ευνοούν τις διακρίσεις λόγω φύλου στο εργασιακό περιβάλλον. Περιλαμβάνει επιπλέον μέτρα για την προώθηση της ισότητας των φύλων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τη διαφήμιση και τις αρμοδιότητες του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Πιο κρίσιμες, ωστόσο, είναι, κατά τη γνώμη μου, οι ρυθμίσεις σε σχέση με τη λειτουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου τοπικών δομών με στόχο την πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών. Συγκεκριμένα, προβλέπεται η λειτουργία συμβουλευτικών κέντρων γυναικών σε όλη τη χώρα, στελεχωμένων με εξειδικευμένο προσωπικό. Τα κέντρα αυτά θα βρίσκονται υπό την ευθύνη του Υπουργείου Εσωτερικών και των δήμων σε όλη τη χώρα και θα παρέχουν βοήθεια σε γυναίκες θύματα καθώς και εξειδικευμένη ψυχοκοινωνική και νομική υποστήριξη. Προφανώς, δεν έχουμε την ψευδαίσθηση, την αυταπάτη ότι δομικές κοινωνικοπολιτικές παθογένειες μπορούν να αντιμετωπιστούν με ένα νομοσχέδιο και μόνο. Θεωρώ, όμως, ότι πρόκειται για μια ολοκληρωμένη θεσμική παρέμβαση που καλύπτει σημαντικά κενά στη νομοθεσία σε ό,τι αφορά την προώθηση της ισότητας για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Ευελπιστώ, λοιπόν, ότι τις επόμενες ημέρες και στη Βουλή θα γίνει ένας πολύ ουσιαστικός διάλογος γι' αυτά τα θέματα και ότι όλες οι δημοκρατικές πτέρυγες της Βουλής θα στηρίξουν αυτήν τη σημαντική μεταρρύθμιση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα κλείσει ο Πρόεδρος της Βουλής με έναν χαιρετισμό.
Ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σας, κυρία πρώην Πρωθυπουργέ, κυρίες πρώην και νυν Ευρωβουλεύτριες, Γενικές Γραμματείς σε κρίσιμους τομείς όπου διακυβεύονται θέματα για όλη την κοινωνία μας, για άνδρες και γυναίκες και στη Γενική Γραμματεία Ισότητας Φύλων, καθώς έχετε αφήσει το αποτύπωμά σας και τα προηγούμενα χρόνια με τους αγώνες καθημερινά και από τον πολιτικό σύνδεσμο και από όλες τις άλλες γυναικείες οργανώσεις, με τους αγώνες για τους οποίους μιλάμε σήμερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι ακούστηκαν από όλες τις πλευρές ζητήματα που συμπυκνώνονται και τεκμηριώνουν ότι έχουν γίνει ή γίνονται σημαντικά βήματα στον τομέα της τυπικής θεσμικής κατοχύρωσης ζητημάτων ισότητας, που έχουν καταγραφεί κατά καιρούς ως μεγάλα προβλήματα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Πλην όμως, εγώ θα ήθελα με μεγάλη ευθύτητα να πω ότι με τα εφόδια πλέον αυτών των νομοθετημάτων και των διεθνών συνθηκών, οι οποίες από το ελληνικό Κοινοβούλιο κυρώνονται, διαμορφώνουν δίκαιο, διαμορφώνουν δομές, όπως ακούστηκαν και προηγουμένως, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλες και όλοι μας ότι υπάρχει ένα μέτωπο άρνησης του ότι υπάρχει ζήτημα μέσα στην κοινωνία μας, μέσα στον κόσμο διεθνώς και στη χώρα. Είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο, το οποίο συγκροτεί μία ισχυρή αντίσταση με ανοχές πάνω στις διακρίσεις, με παρασιωπήσεις πάνω σε όλα τα επίπεδα, ακόμα και όταν έρχονται στην επιφάνεια θέματα, με αστειάκια που περνούν σαν δευτερεύοντα και τριτεύοντα τα ζητήματα τα οποία έρχονται ή που αντί να τα σπουδαιολογήσουν κατά την αξία τους, τα απαξιώνουν. Υπάρχει ένα τέτοιο μέτωπο και πρέπει να υπάρχει μία σύγκρουση. Επαναλαμβάνω ότι πρέπει να υπάρχει μία δημοκρατική διακομματική σύγκρουση και μέσα και από τις γυναικείες οργανώσεις. Όμως, είναι καθήκον και δικό μας απέναντι σ' αυτό το μέτωπο. Είναι υπαρκτό, καθημερινό. Το βιώνουμε. Αντανακλάται και συμπυκνώνεται στη σιωπή τοπικών κοινωνιών ή γενικότερα της κοινωνίας και στη σιωπή θεσμών. Έχει γίνει, για παράδειγμα, μία έξοχη πρωτοβουλία τα τελευταία χρόνια από γυναίκες αστυνομικούς, οι οποίες ξέρουν πάρα πολύ καλά το τι γίνεται στα αστυνομικά τμήματα, όταν σύμφωνα με τον νόμο και τη σύγχρονη νομοθεσία που έχουμε, τελικά φτάνουν στα αστυνομικά τμήματα περιπτώσεις που έχουν σχέση με βία, σεξουαλική κακοποίηση, λεκτική κακοποίηση, έμφυλες καταστάσεις απαράδεκτες, με όλα τα θέματα. Εάν δούμε το τι γίνεται τελικά μέσα στα αστυνομικά τμήματα - πραγματικά υπάρχουν εκθέσεις πάνω σε αυτά τα ζητήματα - , θα αντιληφθούμε την απόσταση που υπάρχει από την τυπική θεσμική συγκρότηση μιας νομοθεσίας υποστηρικτικής στην άρση των διακρίσεων και στην επίτευξη στοιχειωδών όρων ισότητας μέχρι την πραγματική ζωή. Όπως λέμε για «πραγματική οικονομία» εδώ μέσα - και τα έχουμε μάθει καλά - έτσι εδώ υπάρχει ένα θέμα πραγματικής ζωής, δηλαδή πώς συμπεριφέρονται οι κοινωνίες, πώς συμπεριφέρονται κρατικοί θεσμοί, πώς συμπεριφέρονται άτομα, τα οποία, για λόγους μόρφωσης, παράδοσης, υποταγής στις πατριαρχικές και πατερναλιστικές νοοτροπίες και δομές, συμπεριφέρονται με έναν τρόπο, που, σε καμμία περίπτωση, δεν υλοποιεί, δεν εκφράζει αυτό το καθεστώς εγγυήσεων - και άρα αποτροπής για άλλα συμβάντα - απέναντι στις γυναίκες, που υφίστανται ό,τι υφίστανται. Επίσης, αν κάνουμε τον κόπο - και θα έπρεπε - να δούμε τις εκθέσεις από τις δομές, οι οποίες έχουν αναπτυχθεί για τις κακοποιημένες γυναίκες, δηλαδή μετά από πόσα βάσανα, πόσα φίλτρα, πόση προσπάθεια, πόσο αγώνα φθάνουν στην καταγγελία και φθάνουν στη φιλοξενία εκεί, πραγματικά θα αντιληφθούμε πως υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο τι γίνεται μέσα στην κοινωνία απ' αυτά που εμείς εδώ - σωστά, γιατί είναι στοιχεία που παρέχουν ένα πλαίσιο εγγυήσεων - νομοθετούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Αν δούμε τον λόγο τον δικό μας, τον λόγο της μεγάλης πλειοψηφίας των δικών μας συναδέλφων, ανδρών και γυναικών, και γυναικών οι οποίες συμμετέχουν συνειδητά ή ασυνείδητα, ομολογημένα ή ανομολόγητα σε αυτό το μέτωπο της σιωπής, σε αυτό το μέτωπο της μη παραδοχής του προβλήματος απέναντι στις υπόλοιπες γυναίκες, αν δούμε τον λόγο μας τον πολιτικό και εδώ μέσα, αλλά και σε πάνελ και αλλού ως δημοσιολογούντες, λέξεις όπως «η ανδροκρατία», «η πατριαρχική δομή», «ο σεξισμός», «οι γυναικοκτονίες» δεν έχουν μπει σαν κάτι αυτονόητο για να χτυπηθεί, για να επισημανθεί. Υπάρχει και στον λόγο, στη ρητορική των πολιτικών, μία αυτολογοκρισία, διότι θεωρούνται λέξεις και επισημάνσεις, οι οποίες δεν έχουν κοινό, προσκρούουν ενδεχομένως σε μία μέση κατάσταση μιας κοινωνίας, που δεν αποδέχεται αυτή την ορολογία, που είναι απολύτως αυτονόητη, γιατί βγαίνει μέσα από όλους τους αρμούς των «παραδόσεων» και της δικής μας κοινωνίας, αλλά και του τι συμβαίνει παγκοσμίως, διεθνώς και στις μητροπόλεις των λεγόμενων «αναπτυγμένων» χωρών - και έχουμε όλα τα συμβάντα και τα συμπτώματα που προηγουμένως αναπτύχθηκαν - πόσω μάλλον σε πολύ μεγάλες, σε τεράστιες χώρες, που, λόγω της παρούσας φάσης της παγκοσμιοποίησης και του διαδικτύου, έχουν μπει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στο προσκήνιο και έρχονται στην επιφάνεια και γίνονται γνωστά απίστευτα εγκληματικά φαινόμενα απέναντι στις γυναίκες. Άρα, ακόμη και η ορολογία, η ρητορική δείχνει τη μη συνειδητοποίηση του προβλήματος, σίγουρα τη μη στράτευση και ότι πρόκειται περί στράτευσης, περί αγώνα, περί πολέμου, ο οποίος γίνεται ανάμεσα στα μέτωπα, που έχουν συνειδητοποιήσει ή δεν έχουν συνειδητοποιήσει αυτή την κατάσταση. Γι' αυτό, νομίζω ότι τέτοιες συζητήσεις - και με χαρά προσωπικά άκουσα και από σειρά εκπροσώπων κομμάτων πολύ σωστές και σοβαρές επισημάνσεις - θα πρέπει να νοηματοδοτήσουν, να γονιμοποιήσουν μια παρουσία μέσα στο γυναικείο κίνημα, που είναι εξαιρετικά πολύμορφο. Έχει από διακομματικές συγκροτήσεις μέχρι μονοτασικές και μονοθεματικές εκφάνσεις, έχει παραδόσεις με πολλούς φεμινισμούς, έχει παραδόσεις μέσα στο εργατικό κίνημα και στην ταξική και διαταξική του συγκρότηση. Μέσα από αυτή την πολυμορφία - δεν είναι ανάγκη τα κινήματα να έχουν μία μορφή - , μέσα από την ένταση αυτών των κινημάτων, με τις πολιτικές δυνάμεις, με την εξουσία, με αυτές τις πατριαρχικές και εξουσιαστικές δομές, να ενισχύουμε, να στηρίζουμε, να ενθαρρύνουμε αυτό τον αγώνα, έτσι ώστε να έχουμε τη συναίσθηση, τη συνείδηση για τα παιδιά μας, για τα κορίτσια μας, για τις γυναίκες μας, για τις μητέρες μας, κυρίως όμως για όλες τις άλλες γυναίκες - είτε είναι πρόσφυγες και μετανάστριες είτε είναι στην περιφέρεια είτε είναι εδώ - που εξαναγκάζονται σε σιωπή και είναι περιθωριοποιημένες από τους τόπους εργασίας μέχρι μέσα στην οικογένεια, για να βγάλουν το πρόβλημά τους. Αυτή η αλληλεγγύη θέλει στράτευση, θέλει συνειδητοποίηση, θέλει μέτρα νομοθετικά, θέλει η κοινωνία, το κράτος μέσα από όλες του τις δομές να ενισχύει, να στηρίζει αυτόν τον αγώνα και κυρίως, θέλει μια κουλτούρα, για όλη την κοινωνία μας, μια κουλτούρα συμβίωσης, επικοινωνίας, ουσιαστικής ισότητας, έτσι ώστε σιγά - σιγά ή και γρήγορα, πράγματα τα οποία θεωρούνται λυμένα για κάποιους, να λυθούν και να λυθούν, επί της ουσίας, μέσα στην κοινωνία. Λυπάμαι να πω - και με αυτό κλείνω - ότι υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες, ακόμα και πολιτικοί γυναίκες, σε αντιδιαστολή με τις κυρίες που σήμερα μίλησαν και βιωματικά και γνωρίζουν τα ζητήματα - εννοώ τις κυρίες των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου - οι οποίες, επειδή έφτασαν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, σίγουρα αξιοκρατικά, σε ένα επίπεδο είτε ως πολιτικοί είτε ως επιχειρηματίες είτε ως καλλιτέχνες κ.λπ., όχι απλά απαξιώνουν, αλλά στρατεύονται εναντίον των φεμινιστικών γυναικείων απαιτήσεων, σαν να είναι κάτι, το οποίο είναι εξωκλιματικό, σαν να είναι κάτι, που δεν ανταποκρίνεται σε πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, αλλά τάχα, είναι ένας ανοιχτός δρόμος με ίσες ευκαιρίες, χωρίς διακρίσεις για άντρες και γυναίκες, που μπορούν να φτάσουν οπουδήποτε, χωρίς κανένα εμπόδιο. Αυτή η ανομολόγητη κατάφαση στην πατριαρχική δομή, στις πατερναλιστικές δομές, στα στερεότυπα, που παράγουν και αναπαράγουν τις διακρίσεις, τη βία, τις έμφυλες καταστάσεις καταπίεσης και τη σιωπή μέσα στο σπίτι, πρέπει να σπάσει. Και θα σπάσει, μόνο με αγώνα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Πρόεδρο. Σε αυτό το σημείο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκλεκτές προσκεκλημένες, ολοκληρώθηκε η ειδική συνεδρίαση, που ήταν αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη συμμετοχή σας και για την τιμή, που μας κάνετε και ελπίζουμε ότι κάθε χρόνο, θα είναι όλο και πιο αισιόδοξα τα πράγματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού πρηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», είκοσι οκτώ μαθήτριες και μαθητές και έξι συνοδοί εκπαιδευτικοί από τα Δημοτικά Σχολεία Αγίας Τριάδας και Περιστεράς Θεσσαλονίκης. Σάς καλωσορίζουμε στη Βουλή.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ανάγνωση των αναφορών. Παρακαλείται ο κύριος Γραμματέας να ανακοινώσει τις αναφορές προς το Σώμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Ξεκινούμε με τη συζήτηση της τρίτης με αριθμό 406/4-3-2019 επίκαιρης ερώτησης δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξανδρου Τριανταφυλλίδη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Προβληματισμός στη δυτική Θεσσαλονίκη για την παρατεταμένη αέρια ρύπανση και την αφόρητη δυσοσμία». Στην επίκαιρη ερώτηση του κυρίου συναδέλφου θα απαντήσει ο Αναπληρωτής Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σωκράτης Φάμελλος. Κύριε Τριανταφυλλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η δυτική Θεσσαλονίκη, αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε, να πάψει να είναι η πίσω αυλή της Θεσσαλονίκης. Η Θεσσαλονίκη για μας δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στο κέντρο της πόλης, στην Τσιμισκή, στη ΧΑΝΘ και στη Διεθνή Έκθεση. Δικαιούμαστε να το λέμε γιατί μαζί με τους πολίτες, μαζί με τις συλλογικότητες, μαζί με τους δήμους, μαζί με την Εκκλησία σχεδιάσαμε, υλοποιήσαμε και υλοποιούμε παρεμβάσεις που λίμναζαν, καθυστερούσαν για δεκαετίες, πάντα σε σχέση με την δυτική πλευρά της πόλης. Αυτές τις υποθέσεις τις φέραμε και τις διεκδικήσουμε και μέσα από το Κοινοβούλιο και ειδικότερα ως Βουλευτές της Συμπολίτευσης και όχι της Αντιπολίτευσης, δηλαδή του - εντός εισαγωγικών - «τεκμηρίου» της αντιδικίας και της αντιπαράθεσης με την Κυβέρνηση. Αυτό το κάναμε ως εξής: Με ερώτηση για το υπερτοπικό πάρκο του πρώην στρατοπέδου του Παύλου Μελά με τη συμβολή του πρώην Υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου. Με ερώτηση για τα μεγάλα κενά στις σχολικές υποδομές, τη σχολική στέγη και τα ακόλουθα και η δέσμευση του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Χρήστου Σπίρτζη για προγραμματισμό τριετίας κατασκευής νέων σχολικών αιθουσών ειδικά στον Δήμο Ευόσμου - Κορδελιού. Με δύο ερωτήσεις για να ενώσουμε δυνάμεις για να προστατεύσουμε και να ξαναδώσουμε ζωή στο Θερμαϊκό Κόλπο, τη υγρή αυλή της Θεσσαλονίκης με τη δημιουργία του Οργανισμού Προστασίας Θερμαϊκού κόλπου. Με ερώτηση για το παιδιατρικό νοσοκομείο στη Δυτική Θεσσαλονίκη και την πρόταση να ανεγερθεί στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου, την οποία η κυβέρνηση δεν έκανε αποδεκτή επιλέγοντας το Φίλυρο ως χώρο κατασκευής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έρχομαι τώρα στην επίκαιρη ερώτηση στις 17 Οκτωβρίου του 2016 για τη δυσοσμία στον Εύοσμο και στο Κορδελιό. Αναφέρω τον ανύποπτο χρόνο του 2016, για να μην ειπωθεί ότι παραμονές των εκλογών σάς έπιασε η ευαισθησία για τη δυσοσμία. Η σημερινή μου δεύτερη ερώτηση για το ίδιο θέμα, δύο χρόνια και τέσσερις μήνες μετά, με ερωτώμενο τον προκάτοχό σας τότε Γιάννη Τσιρώνη είναι ευκαιρία για προβληματισμό, απολογισμό, εγρήγορση και κινητοποίηση. Ο παραθαλάσσιος άξονας μέχρι τη λιμνοθάλασσα του Καλοχωρίου, ο οδικός άξονας από την εκκλησία των Αγίων Πάντων μέχρι τη ΣΙΔΕΝΟΡ, από τη Μενεμένη και τους Αμπελόκηπους, από τον Εύοσμο και το Κορδελιό, από την Ευκαρπία και τα Μετέωρα, τη Σταυρούπολη και την Πολίχνη, τις Συκιές και τη Νεάπολη διεκδικούν το δικαίωμα στη ζωή να ζουν με όρους και συνθήκες ευρωπαϊκής χώρας. Η πολυετής, έντονη, αφόρητη δυσοσμία είναι καθημερινό πρόβλημα για τη δυτική Θεσσαλονίκη. Η αναπνοή που για όλους είναι αυτονόητο δικαίωμα, για τους πολίτες της δυτικής Θεσσαλονίκης είναι καθημερινό μαρτύριο. Δεν γνωρίζουν τις ακριβείς αιτίες της δυσοσμίας, αλλά αντιμετωπίζουν τις συνέπειές της, όπως τα μάτια που τσούζουν, τα κλειστά παράθυρα και την αδυναμία να βγουν στα μπαλκόνια τους, που καθιστούν την καθημερινότητά τους απελπιστική. Υποψιάζονται τα διυλιστήρια, υποψιάζονται τα ΕΛΠΕ. Προς τα εκεί δείχνουν. Οι πολίτες συνδέουν το κοκτέιλ της ρύπανσης στις περιοχές όπου ζουν με τη δυσοσμία και τους ρύπους από τη λειτουργία διυλιστηρίων, μεγάλων αποθηκών πετρελαιοειδών και από άλλες βιομηχανικές δραστηριότητες. Υπάρχουν καταγγελίες που έχουν κινητοποιήσει τη δικαιοσύνη. Υπήρξε μάλιστα άμεση παρέμβαση της Εισαγγελίας Θεσσαλονίκης για το συγκεκριμένο θέμα. Είναι σαφές ότι από 1999 η συγκεκριμένη αρμοδιότητα ελέγχου της μέτρησης περιβαλλοντικής, ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι ευθύνη της περιφερειακής διοίκησης τότε και στη συνέχεια της περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Όμως από το 1999 φτάσαμε στον Απρίλιο του 2018 για να μετρούν και να καταγράφουν την αέρια ρύπανση στη δυτική Θεσσαλονίκη εννιά συνολικά δειγματολήπτες ρύπων. Πρόσφατα η καθηγήτρια κ. Κωνσταντινή Σαμαρά παρουσίασε την ενδιάμεση έκθεση για τα αποτελέσματα των μετρήσεων. Ξεχωρίζω τέσσερα από τα δώδεκα γιατί δεν έχουμε χρόνο. Δύο μερκαπτάνες μετρήθηκαν σε πολύ ψηλά επίπεδα, οι οποίες είναι άμεσα αισθητές στην οσμή. Η συγκέντρωσή τους είναι σημαντικά υψηλότερη στο Κορδελιό συγκριτικά με την υπόλοιπη Θεσσαλονίκη. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις μερκαπτανών καταγράφηκαν στις έκτακτες δειγματοληψίες κι έχουμε καταγγελλόμενα επεισόδια δυσοσμίας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Και τέταρτον, καταγράφηκαν υψηλές συγκεντρώσεις εντός των ΕΛΠΕ με τις πιο υψηλές στη δεξαμενή και στη μονάδα ξήρανσης της λάσπης. Οι συγκεντρώσεις εκεί ήταν υπερδεκαπλάσιες του Κορδελιού. Καταλήγει στο συμπέρασμα η πανεπιστημιακή δάσκαλος: «Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η δυσοσμία προέρχεται από τη μονάδα αφυδάτωσης της λάσπης και τη μονάδα επεξεργασίας των λυμάτων των ΕΛΠΕ». Δύο χρόνια και τέσσερις μήνες μετά την πρώτη επίκαιρη ερώτησή μου, ρωτώ, κύριε Υπουργέ, τι κάναμε, τι καταγράψαμε, τι κινητοποιήσαμε; Γιατί οι πολίτες έχουν χορτάσει από λόγια. Θέλουν συγκεκριμένα μέτρα με μετρήσιμα αποτελέσματα. Ευχαριστώ.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα να πω, κύριε Τριανταφυλλίδη, ότι μας δίνετε την ευκαιρία να συζητήσουμε ένα πολύ σοβαρό θέμα, μία πολύ σημαντική μέρα για όλους, που ξεκινά από τις γυναίκες, αλλά αφορά όλους μας και μάλιστα με την ευτυχή συγκυρία να έχουμε νέους και νέες και εκπαιδευτικούς από Θεσσαλονίκη να ακούνε την ερώτηση και την απάντηση. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Αφορά τα θέματα της υγείας και της ατμόσφαιρας και πρέπει να πω ότι σήμερα πολύς κόσμος, μάλλον από τη δυτική Θεσσαλονίκη, περιμένει να ενημερωθεί για τα ζητήματα αυτά, μιας και το θέμα είναι έντονα στην επικαιρότητα τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Όμως για τους πολίτες του Κορδελιού και του Ευόσμου είναι κάθε μέρα στην επικαιρότητα, γιατί και εγώ έχω λάβει πολλές φορές πάρα πολλά τηλεφωνήματα και διαμαρτυρίες για την έντονη δυσοσμία και τη δυσφορία και την αδυναμία, αν θέλετε, σχεδόν διαβίωσης στην περιοχή. Θέλουμε να ενημερώσουμε, λοιπόν, για όλες τις διαδικασίες οι οποίες έχουν ληφθεί από το 2016, γιατί τότε, με τη δικιά μας παρότρυνση, της πολιτείας, της Κυβέρνησης, του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ξεκίνησε επιτέλους μία σοβαρή παρέμβαση στη δυτική Θεσσαλονίκη και στο επίπεδο των μετρήσεων και στο επίπεδο των έργων. Διότι δεν είναι μόνο οι μετρήσεις και η παρακολούθηση του περιβάλλοντος, αλλά και η αναστολή των λόγων για τους οποίους αυτή στιγμή δημιουργείται η δυσοσμία. Υπήρχε τότε μία πρώτη συνάντηση με τον προκάτοχό μου, τον κ. Τσιρώνη, με τους φορείς της περιοχής, τους πολίτες, μετά από έντονο επεισόδιο δυσοσμίας και τότε αποφασίστηκε με τη δική μας στήριξη να ληφθούν δύο, πρώτα απ' όλα, μεγάλες πρωτοβουλίες. Πρώτα απ' όλα, να ενισχυθεί ο σταθμός μέτρησης ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο Κορδελιό και, δεύτερον, να γίνει ένα μεγάλο πρόγραμμα από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για τους ρύπους, την πηγή τους και το αίτιο της δυσοσμίας. Η αναβάθμιση του σταθμού μέτρησης ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο Κορδελιό έγινε από το Πράσινο Ταμείο με μία απόφαση η οποία λήφθηκε και ολοκληρώθηκε για 131.500 ευρώ στις 31-3-2017. Άμεσα και έγκυρα, λοιπόν, εγκρίναμε χρηματοδότηση για τον σταθμό αυτό, έτσι ώστε να αλλαχθεί ο κλωβός σταθμού, διότι λόγω παλαιότητας είχε σημαντικά προβλήματα στεγανότητας και οξείδωσης. Δυστυχώς, υπήρχαν τέτοια ζητήματα και τα εντοπίσαμε άμεσα όταν υπήρχε και πολύ μεγάλη συζήτηση τότε. Ο σταθμός αυτός, την εποπτεία του οποίου έχει η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, εξοπλίστηκε επιπλέον με δύο νέους αναλυτές, έναν για μεθάνιο, μη μεθανιούχους και αιολικούς υδρογονάνθρακες και έναν δεύτερο, που μετρά θειούχες ενώσεις, δηλαδή μερκαπτάνες, που πολλές φορές είναι και η αιτία της δυσοσμίας. Επίσης, προστέθηκε κι ένας επιπλέον εξοπλισμός για τις βαθμονομήσεις των μετρήσεων όζοντος. Ο αναλυτής μεθανίου τοποθετήθηκε στις 6-12-2018 και ο δεύτερος αναλυτής θειούχων εγκαταστάθηκε στις 18-1-2019. Το λέω αυτό σε σύγκριση και με την ημερομηνία που εγκρίθηκε η χρηματοδότηση από μας. Ταυτόχρονα, με χρηματοδότηση του εξοπλισμού από τα ΕΛΠΕ ξεκίνησε το ερευνητικό πρόγραμμα της κ. Σαμαρά, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με στόχο την καταγραφή δύσοσμων χημικών ενώσεων. Καταλαβαίνετε ότι άμεσα το Υπουργείο Περιβάλλοντος εξασφάλισε τους πόρους και όλη αυτή την περίοδο πιέζει και με επικοινωνία, αλλά και με λειτουργία των επιθεωρητών περιβάλλοντος. Στο πλαίσιο, λοιπόν, του Σώματος Επιθεωρητών, ξεκινήσαμε κι εμείς ελέγχους από το Σώμα Επιθεωρητών σε εγκαταστάσεις της δυτικής Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο υλοποίησης ενός σχεδίου επιθεωρήσεων. Εδώ πρέπει να σας πω ότι οι επιθεωρητές και ως ειδικοί ανακριτικοί υπάλληλοι διενεργούν και προκαταρκτική εξέταση κατ' εντολή της εισαγγελίας πρωτοδικών για τη διερεύνηση των αιτίων δυσοσμίας. Έχουμε κάνει κι εμείς ελέγχους με βάση το Σώμα Επιθεωρητών και τον Δεκέμβριο του 2018 και τον Ιανουάριο του 2019 για μία εβδομάδα στα Ελληνικά Πετρέλαια και στις άλλες επιχειρήσεις της περιοχής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Παράλληλα, το αρμόδιο όργανο ελέγχου της περιφέρειας, διότι η περιφέρεια έχει την αρμοδιότητα και για τις μετρήσεις ατμοσφαιρικής ρύπανσης, αλλά και για τους ελέγχους με τα κοινά κλιμάκια που καθορίζει και συγκροτεί, ξεκίνησε ελέγχους στα τέλη του φθινοπώρου του 2018 και δημιούργησε έναν κατάλογο δέκα στοχευμένων δραστηριοτήτων, οι οποίες ήταν αυτές που λόγω της παραγωγικής διαδικασίας και του είδους δυνητικά μπορούν να αποτελούν την πηγή των ρύπων και συνδυάζονται και με το περιεχόμενο των καταγγελιών των πολιτών. Από τα δεδομένα που έχουμε λάβει μέχρι στιγμής από την περιφέρεια, έχουν διενεργηθεί έλεγχοι σε τρεις από τις δέκα δραστηριότητες και τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν μας έχουν παραδοθεί. Βρίσκονται, σύμφωνα με την αλληλογραφία που λάβαμε εξαιτίας της ερώτησής σας, σε στάδιο επεξεργασίας. Είναι γεγονός ότι περιμέναμε εδώ και αρκετό καιρό τα αποτελέσματα. Μάλιστα, επειδή είχα ενημερωθεί για την τοποθέτηση του κυρίου περιφερειάρχη στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας, είχα επικοινωνήσει μαζί του και προσωπικά και του είχα ζητήσει να μας κοινοποιηθούν άμεσα τα αποτελέσματα, οι μετρήσεις και όλα αυτά τα οποία ήταν στη σφαίρα της επικοινωνίας ή των ανακοινώσεων, αλλά όχι στη σφαίρα των επιστημονικών δεδομένων, για να έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία. Πρέπει να πω ότι την ίδια περίοδο ήταν πολύ μεγάλη η ένταση, οι διαμαρτυρίες και υπήρχε αναξιοπιστία εκ μέρους των πολιτών, διότι υπήρχε μεγάλη ένταση και δεν υπήρχαν αποτελέσματα. Πληροφορηθήκαμε από τα μέσα ενημέρωσης για τη συνέντευξη τύπου που έδωσε ο κύριος περιφερειάρχης με τα στελέχη της περιφέρειας και με το πανεπιστήμιο για την ενδιάμεση έκθεση, την οποία πρέπει να σας πω ότι ζητήσαμε να μας παραδοθεί, διότι δεν μας είχε παραδοθεί. Χθες το μεσημέρι τελικά, δέκα μέρες σχεδόν μετά και εξαιτίας της ερώτησής σας, ζητήσαμε να μας δοθεί ενδιάμεση έκθεση, διότι προφανώς τη χρειαζόμασταν, παρ' ότι είχε ανακοινωθεί ότι μας είχαν αποσταλεί τα δεδομένα. Από εκεί, λοιπόν, προκύπτει ότι έχουν γίνει οι εκατόν εβδομήντα έξι από τις τετρακόσιες δειγματοληψίες και τρεις από τους δέκα ελέγχους δραστηριότητας. Από τα αποτελέσματα τα οποία έχουμε - και συγχωρέστε με, κυρία Πρόεδρε, αλλά είναι πολύ κρίσιμο το ζήτημα - μας επιβεβαιώνουν εγγράφως ότι η δυσοσμία δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο σε μία δραστηριότητα. Το έγγραφο αυτό είναι στις 28-1-2019 από την περιφέρεια. Η πηγή της δυσοσμίας ποικίλλει, αλλά πράγματι υπάρχουν φαινόμενα δυσοσμίας που εντοπίζονται και σε μία συγκεκριμένη δραστηριότητα, που έχει να κάνει με τις μετρήσεις δυσοσμίας εντός των ΕΛΠΕ, αλλά και συγγενείς μετρήσεις δυσοσμίας στην περιοχή του Κορδελιού. Πρέπει να σας πω, όμως, ότι από τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος έχουμε και άλλα στοιχεία, πέραν αυτών των οποίων έχουμε μέχρι στιγμής αξιοποιήσει από την αλληλογραφία με την περιφέρεια, που έχει να κάνει με την έναρξη και την παύση λειτουργίας μεγάλων εγκαταστάσεων, περιόδους δηλαδή συχνής έναρξης και παύσης λειτουργίας που υπερβαίνουν τα όρια - αν θέλετε - της συμβατικής σταθερής λειτουργίας των εγκαταστάσεων και υπερβαίνουν τα όρια και των οριακών τιμών, κάτι για το οποίο θα αναλάβουμε και εμείς πρωτοβουλία ρύθμισης. Τέλος, θα ήθελα να σας πω ότι έχουμε πλέον δύο έγγραφα τα οποία μας δίνουν την περίληψη και τη σύνοψη των ενδιάμεσων, των πρόδρομων μετρήσεων. Εμείς, για να κλείσω λίγο το επίπεδο της τυπικής αναφοράς, πέρα από τα μέτρα τα οποία θα αναλάβουμε - και τα οποία μπορώ να σας πω και στη δεύτερη απάντησή μου - , θα καλέσουμε άμεσα την περιφέρεια και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης σε μία ουσιαστική σύσκεψη εργασίας για να συζητήσουμε για τα αποτελέσματα, τα οποία από ό,τι μας ενημερώνουν θα είναι έτοιμα στο τέλος του Μαΐου. Επίσης, θα ζητήσουμε εγγράφως, μόλις ολοκληρωθεί η παραλαβή των εγγράφων που σας ανέφερα αυτή την εβδομάδα, να ολοκληρωθεί ο έλεγχος και στις δέκα δραστηριότητες. Διότι πρέπει να δούμε πλήρως το πρόβλημα, γιατί η ίδια η περιφέρεια μας ενημερώνει ότι υπάρχει πολλαπλή πηγή δυσοσμίας. Ακόμα, θα ζητήσουμε εγγράφως από τα κέντρα και τα κλιμάκια ελέγχου τις προτάσεις τους για την τροποποίηση της αδειοδότησης περί πολιτικής των επιχειρήσεων. Και επιτέλους, θα έχουμε πλέον από τον Ιανουάριο και τις μετρήσεις του σταθμού του Κορδελιού για να έχουμε ένα πλήρες, αν θέλετε, πλαίσιο μετρήσεων. Όμως, ήδη έχουμε αναλάβει πρωτοβουλίες τις οποίες, επειδή δεν μου επιτρέπει ο χρόνος τώρα, θα μου δοθεί η δυνατότητα να σας πω στη δευτερομιλία μου και συγκεκριμένα μέτρα τα οποία με δική του πρωτοβουλία έχει αναλάβει το Υπουργείο για την επίλυση του προβλήματος και όχι μόνο για τη διάγνωση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Κύριε Τριανταφυλλίδη, έχετε τον λόγο, αλλά σύντομα. Απάντησε σε όλα ο Υπουργός. Τι άλλο να ρωτήσετε;
Είναι σημαντικό ότι σε σχέση με την προηγούμενη ερώτησή μου πριν από δύο χρόνια και τέσσερις μήνες, τον Οκτώβριο του 2016, στον προκάτοχό σας τον κ. Τσιρώνη, δεν μετρούσαμε, αλλά είχαμε μόνο έναν μετρητή στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Κορδελιού που δεν μετρούσε μερκαπτάνες, δεν μετρούσε υδρόθειο. Είναι σημαντικό ότι πλέον μετράμε, γιατί το πρώτο σημαντικό κομμάτι για την επίλυση ενός προβλήματος είναι να γνωρίζεις ποιες είναι οι αιτίες. Μετράμε τους ρύπους. Είναι σημαντικό. Αρκεί; Όχι, δεν αρκεί γιατί οι κάτοικοι, οι πολίτες που βιώνουν καθημερινά το ζήτημα θέλουν συγκεκριμένα μέτρα, κουράστηκαν από τις ευχές και τις προτροπές, διεκδικούν ποιότητα ζωής στην καθημερινότητά τους για τις οικογένειές τους και τα παιδιά τους. Οι κάτοικοι, μάλιστα, της περιοχής, και γι' αυτό τους συγχαίρω, συγκρότησαν τη συλλογικότητα που λέγεται: «Η αναπνοή είναι δικαίωμα». Όπως η μάνα, η κόρη, η αδελφή, η σύντροφος, η συνάδελφος είναι αναπνοή για τη θέση της γυναίκας, το αυτονόητο δικαίωμα της αναπνοής, έτσι και η αναπνοή, το οξυγόνο, το περιβάλλον στη δυτική Θεσσαλονίκη είναι ένα αυτονόητο δικαίωμα που δεν το χαίρονται οι κάτοικοι της περιοχής. Σημειώνουν μεταξύ άλλων: «Η υπομονή και η ανοχή των κατοίκων δοκιμάζονται καθημερινά. Οι αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και τη μακροχρόνια έκθεση σε τοξικούς ρύπους συνεχώς αυξάνονται. Η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται, ενώ κανένας αρμόδιος φορέας δεν έχει μεριμνήσει ουσιαστικά έως τώρα για τα θέματα ασφάλειας που προκύπτουν από τη γειτνίαση με βιομηχανικές εγκαταστάσεις, σύμφωνα με την αναθεωρημένη συνθήκη SEVESO III». Αυτούς εκπροσωπούμε. Αυτούς εκπροσωπώ. Και θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά οκτώ συγκεκριμένα περιστατικά από το διαδίκτυο όπου έχουν την ομάδα τους. Δεν αναφέρομαι σε ονόματα, θα αναφέρω μόνο τα αρχικά τους για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Στις 5 Μαρτίου γράφει: «Ξύπνησα με πονοκέφαλο και μία έντονη μυρωδιά πετρελαίου αερίου και βούρκου. Έχει εγκλωβιστεί αυτή η σαπίλα μέσα στο σπίτι, κόλλησε παντού. Άλλο ένα φοβερό πρωινό ξύπνημα στο Κορδελιό. Τώρα όμως ξέρουμε ποιος φροντίζει γι' αυτό». Η M.S.V λέει: «Μεταμορφώσεως στο Κορδελιό 1: 20΄ το πρωί, απαίσια μυρωδιά πετρελαίου και αερίου, αλλά μην αγχώνεστε δεν είναι καρκινογόνα η οσμή... πάρτε βαθιές αναπνοές, σας κάνει καλό...». Η Ν.Κ. λέει: «Η μέρα σήμερα είναι αποπνικτική, έχει από όλες τις μυρωδιές, πετρέλαιο, αέριο. Ξέρετε τι με ενοχλεί πιο πολύ; Η αδιαφορία του κόσμου, περνάνε από δίπλα σου με τα παιδιά τους σαν να μη συμβαίνει τίποτα, ενώ εγώ κρατούσα τη μύτη μου δεν μπορούσα να αναπνεύσω». Η Ν.Κ. λέει: «Οκτώ παρά δέκα το πρωί βλέπω τα παιδιά με τις μάνες να πηγαίνουν στο σχολείο, είχε έντονη δυσοσμία αερίου που δεν λέγεται, πόνεσε η ψυχή μου το τι καρκίνο αναπνέουν τα παιδιά. Μιαούλη με Εθνικής Αντιστάσεως γωνία». Η Χ.Μ. λέει: «Πρωί - πρωί και η μυρωδιά είναι απίστευτη, αλλά μην ανησυχείτε όλα καλά σύμφωνα με την περιφέρεια. Έλεος πια, τόσο υποτιμούν τη νοημοσύνη μας;». Και δείχνω στην κάμερα, γιατί η μυρωδιά αυτή στη δυτική Θεσσαλονίκη δεν μπορεί να φτάσει στην αίθουσα της Βουλής, φωτογραφίες που οι ίδιοι δημοσίευσαν σε αυτό το θεματολογικό site που γειτνιάζει με τα ΕΛΠΕ, την ΕΚΟ και όλες αυτές τις εγκαταστάσεις, για να δουν και οι συνέλληνες και συμπολίτες για τις συνθήκες και τους όρους διαβίωσης στην ευρωπαϊκή Ελλάδα του 2019. Τα καταθέτω και αυτά στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και κλείνω με το διά ταύτα. Κύριε Υπουργέ, τα ΕΛΠΕ οφείλουν άμεσα να σχεδιάσουν σε τακτό χρονοδιάγραμμα υλοποίησης τη μετεγκατάσταση της μονάδας επεξεργασίας ελαιώδους λάσπης σε νέα περιοχή της έκτασης του διυλιστηρίου απομακρυσμένη από τον οικισμό του Δήμου Ευόσμου - Κορδελιού. Από αυτό θα κριθούμε, από τις πράξεις μας. Αυτά που κάναμε είναι σημαντικά, τώρα καταγράφεται το πρόβλημα. Και φυσικά οι τεράστιες ευθύνες που έχει και η περιφέρεια και η αυτοδιοίκηση έχουν τη σημασία τους. Εμείς δεν είμαστε εδώ για να πούμε την άποψή μας, μεταφέρουμε τη φωνή των πολιτών της δυτικής Θεσσαλονίκης.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Τριανταφυλλίδη, όπως σας είπα στην πρωτολογία παρουσίασα το σύνολο της αλληλογραφίας και των δεδομένων που οι υπηρεσίες έστειλαν ως όφειλαν. Όμως αυτό που πραγματικά απομένει σε μας είναι το τι κάνουμε εμείς για να αλλάξουν τα πράγματα. Προφανώς, χρηματοδοτήσαμε τις αναλύσεις, τις μετρήσεις και πιέσαμε σε αυτήν την κατεύθυνση και πολιτικά σε συνεννόηση προφανώς με το αίτημα των πολιτών και των φορέων. Όμως, παρ' ότι δεν έχουμε ακόμα τα τελικά αποτελέσματα των ελέγχων, εγώ μπορώ από τώρα να σας πω κάποια πράγματα. Πρώτον, έχουμε ήδη αλληλογραφία για την επιβολή κυρώσεων σε όλες τις παραβάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, διότι ακόμα και αν βρεθεί τεχνολογία αναστολής και εφαρμοστεί, που θα το πω και αυτό, πρέπει πρώτα από όλα προφανώς να υπάρχουν τα απαραίτητα πρόστιμα και οι απαραίτητες διοικητικές κυρώσεις όσον αφορά την αλλαγή των περιβαλλοντικών όλων των επιχειρήσεων. Δεύτερον, καλέσαμε τα «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ» από το 2016, διότι υπήρχε η συζήτηση να λάβουν από τότε πρόδρομα μέτρα, παρ' ότι ακόμα και τώρα τα αποτελέσματα δεν έχουν μονοσήμαντη στόχευση. Όμως, με συνάντησή μου που έκανα με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο των «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ» προχθές και πριν παραλάβουμε την ενδιάμεση έκθεση, την οποία την πήραμε χθες με δική μας αίτηση, έχουμε ανακοινώσει ήδη ότι μέχρι το τέλος Απριλίου ολοκληρώνεται το έργο «Ανάκτησης Απαερίων Πυρσού», έτσι ώστε να μην υπάρχει καμμία διαφυγή από τον πυρσό, προϋπολογισμού 2,5 εκατομμυρίων ευρώ. Έχει ήδη αδειοδοτηθεί και ολοκληρώνεται σε έναν μήνα, κάτι που σημαίνει ότι έχει ξεκινήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Δεύτερον, ολοκληρώθηκε η μελέτη την οποία έχουμε στο Υπουργείο εδώ και τουλάχιστον δύο μήνες και έχει ετοιμαστεί προς κατασκευή το έργο «Αναβάθμιση της κατεργασίας υγρών αποβλήτων», προϋπολογισμού 6,5 εκατομμυρίων ευρώ με ορίζοντα ολοκλήρωσης το πρώτο εξάμηνο του 2020. Τρίτον, όσον αφορά τις μονάδες κατεργασίας υγρών αποβλήτων και επεξεργασίας ελαιώδους λάσπης έχει ήδη δρομολογηθεί μελέτη για να μην υπάρχει καμμία διαφυγή οσμών και αερίων και θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος Απριλίου του 2019, δηλαδή θα έχει τελειώσει και η μελέτη και γι' αυτό καμμία διαφυγή αερίων μέχρι το τέλος του 2019 και θα εγκατασταθεί πρόσθετος εξοπλισμός που αφορά σε συστήματα δέσμευσης υδρογονανθράκων και θειούχων ενώσεων στη δυναμικότητα των συστημάτων αναρρόφησης να έχουν μεγαλύτερη παροχετευτικότητα, να υπάρχουν κλειστά συστήματα στις δεξαμενές, πλωτά καλύμματα ακόμα και στις ανοιχτές δεξαμενές και χρήση νέων πρόσθετων χημικών. Επιπλέον, θα ολοκληρωθεί η αποκατάσταση των παλιών σκαμμάτων ελαιωδών, και αυτή μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2020. Ζητήσαμε, επιπλέον των προτάσεων που είχαν ήδη έτοιμες τα «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ» από αυτή τη δίχρονη προετοιμασία, δύο έργα τα οποία ζητάνε και οι πολίτες και άκουσα ότι τα ζητάτε κι εσείς. Συμφωνήσαμε, λοιπόν, πρώτον, να ενισχυθεί και να πυκνώσει η διαδικασία μετρήσεων ρύπων στην περίφραξη των «ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ» προς το Κορδελιό, για να είμαστε απόλυτα σίγουροι και για τη μεταφορά αέριων ρύπων από την εγκατάσταση προς το Κορδελιό. Συμφώνησε η επιχείρηση. Ταυτόχρονα, συμφωνήσαμε και ξεκίνησε από προχθές η μελέτη για τη μετεγκατάσταση της μονάδας επεξεργασίας ελαιώδους λάσπης στο βορειοδυτικό άκρο των «ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ», στο πιο απομακρυσμένο σημείο από τον οικισμό, ακριβώς γιατί αυτό ήταν πραγματικό αίτημα. Εμείς, βέβαια, δεν σταματάμε μόνο σε αυτό. Ήδη από χθες επεξεργαζόμαστε μία ρύθμιση ώστε οι μετρήσεις του σταθμού του Κορδελιού, που ενισχύθηκε με τον εξοπλισμό που προμηθεύτηκαν από το Πράσινο Ταμείο, να έχει τη δυνατότητα online παρακολούθησης από τους πολίτες και να μην υπάρχει κανένα θέμα αναξιοπιστίας. Εμείς θα δώσουμε τα αποτελέσματα στους πολίτες, κάτι που κάναμε ήδη και στην περιοχή του Βόλου, όπου ζητήσαμε μία μεγάλη επιχείρηση, που είχε πολλή ένταση στη συζήτηση με τους πολίτες για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, να έχει online τους αέριους ρύπους και να τους βλέπει ο κόσμος, να τους βλέπουν οι δήμοι, να τους βλέπει η κοινωνία. Παράλληλα, πρέπει να σας πω ότι επειδή υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα στη δυτική Θεσσαλονίκη, το οποίο όμως θεωρώ ότι υπάρχει και στην περιοχή της Μαγνησίας και στην περιοχή της δυτικής Αττικής, για τα θέματα υγείας και περιβάλλοντος, ζήτησα από το Εθνικό Κέντρο Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης την εκκίνηση ενός μεγάλου ερευνητικού έργου, το οποίο προφανώς θα το συζητήσουμε μαζί και με το Υπουργείο Υγείας - οι δύο αρμόδιοι Υπουργοί έχουν ενημερωθεί - για τη σύνδεση των θεμάτων υγείας και περιβάλλοντος. Είναι κάτι το οποίο ως Κοινοβούλιο, ως Κυβέρνηση οφείλουμε να καταθέσουμε ως περιουσία της κοινωνίας. Ευχαριστώ πολύ.
Συνεχίζουμε με την πρώτη με αριθμό 404/5-3-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Φθιώτιδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Δημητρίου Βέττα προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με θέμα «Δυσκολία εφοδιασμού με το πτυχίο επιτηρητή της Σχολής Δυτών Καλύμνου του πληρώματος που εργάζεται σε οστρακοαλιευτικά σκάφη». Ορίστε, κύριε Βέττα, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε να απαντήσετε στο ερώτημά μου. Για να καταλάβει ο κόσμος και κάποιοι συνάδελφοί μου, κάποιες δεκάδες συμπατριωτών μου στον Νομό Φθιώτιδας και κάποιες εκατοντάδες συμπατριωτών μας σε ολόκληρη τη χώρα που ασχολούνται με την οστρακοαλιεία, δηλαδή βουτάνε στη θάλασσα μέχρι τα δέκα μέτρα και αλιεύουν έχουν όστρακα, έχουν ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Έχουν δυσκολία ή αδυναμία να αποκτήσουν το πτυχίο επιτηρητή. Για να αποκτήσουν αυτό το πτυχίο, κύριε Υπουργέ, οφείλουν με τα σημερινά δεδομένα να μεταβούν στην Κάλυμνο, στη Σχολή Δυτών Καλύμνου. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να μεταβούν για έναν συγκεκριμένο αριθμό μαθημάτων για σαράντα εργάσιμες ημέρες στην Κάλυμνο για να αποκτήσουν το πτυχίο του επιτηρητή. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, πως το μεροκάματό τους είναι εξαιρετικά δύσκολο, η δουλειά τους είναι εξαιρετικά δύσκολη. Είναι μεροκαματιάρηδες, δεν είναι άνθρωποι με υψηλά εισοδήματα και προφανώς, δεν μπορούν να δώσουν την ικανοποίηση και την ευκαιρία στον εαυτό τους να μεταβούν για σαράντα εργάσιμες μέρες, αφήνοντας την οικογένεια και τη δουλειά, για να αποκτήσουν το πτυχίο επιτηρητή. Τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή λόγω της αδυναμίας αυτής; Το Λιμενικό, ως οφείλει και δικαιούται να κάνει - και ορθά πράττει - , κάνει τακτικούς ελέγχους και επιβάλλει σημαντικές κυρώσεις και σημαντικά πρόστιμα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Τι θα έπρεπε να γίνει; Για να είμαι απολύτως δίκαιος, μέσω μιας τροπολογίας στις 14 Οκτώβρη του 2018, δώσαμε την ευκαιρία στους ανθρώπους αυτούς - ουσιαστικά ήταν μια παράταση - να θεωρείται ως επιτηρητής αυτός ο οποίος είναι κάτοχος του πτυχίου. Και σε περίπτωση που δεν ήταν κάποιος κάτοχος του πτυχίου, να είναι ένας δύτης ή σε περίπτωση ανυπαρξίας πτυχίου δύτη, να είναι ένας βοηθός δύτη. Το θέμα είναι ότι αναλύοντας και τη γεωγραφική επικράτεια, δηλαδή τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά της χώρας, και την αδυναμία των συμπατριωτών μας να πάνε στην Κάλυμνο για σαράντα εργάσιμες ημέρες και έχοντας πάντα υπ' όψιν ότι πρέπει να προστατεύουμε και τα εργασιακά τους δικαιώματα, προπάντων τη ζωή τους γιατί είναι μία επικίνδυνη δουλειά, θα πρέπει να λύσουμε ένα χρόνιο πρόβλημα, κύριε Υπουργέ, το οποίο δεν λυνόταν μέχρι τώρα και το οποίο παρακολουθώ εδώ και ενάμιση χρόνο, επί υπουργίας του κ. Κουρουμπλή. Θα πρέπει να δώσουμε μία ουσιαστική λύση ώστε να πάρουν οι άνθρωποι τα πτυχία τους, να κάνουν νόμιμα τη δουλειά τους και να μπορούν να βγάλουν ήσυχα το μεροκάματό τους. Αυτή ήταν η ερώτησή μου. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και για τον χρόνο. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για τρία λεπτά.
Αγαπητέ συνάδελφε, κύριε Βέττα, σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να αναφερθώ στο χρόνιο πρόβλημα - γιατί είναι χρόνιο - που αντιμετωπίζει ο κλάδος της οστρακοαλιείας, αναφορικά με την απαίτηση ύπαρξης της ειδικότητας του επιτηρητή αποφοίτου της Σχολής Δυτών της Καλύμνου στα σκάφη τους. Είναι γνωστό ότι μέχρι το 2016 η έλλειψη της εν λόγω ειδικότητας αντιμετωπιζόταν μέσω υπουργικών αποφάσεων, με την κατ' εξαίρεση στελέχωση των οστρακοαλιευτικών σκαφών από κατόχους αδείας δύτη ή μαθητευομένου δύτη, που θα εκδίδονται από τη λιμενική αρχή. Ωστόσο - το αναφέρατε - σύμφωνα με νομοθετική ρύθμιση, η οποία προήλθε μετά από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας τον Απρίλιο του 2018, επιτηρητής θεωρείται μόνο ο κάτοχος πτυχίου επιτηρητή Σχολής Δυτών Καλύμνου. Προκειμένου να βρεθεί μια άμεση λύση, υπήρξε νομοθετική ρύθμιση στο άρθρο 9 του ν.4575/2018, βάσει της οποίας κατ' εξαίρεση και για ένα έτος ο επιτηρητής θα μπορεί να αντικαθίσταται από κάτοχο, βεβαίως, της επιτυχούς φοίτησης της Σχολής Δυτών Καλύμνου, ή άδειας δύτη ή μαθητευομένου δύτη. Με τον τρόπο αυτό ρυθμίστηκε το θέμα ώστε να λειτουργήσει ομαλά η τρέχουσα αλιευτική περίοδος. Περαιτέρω, το Υπουργείο μας, σε συνεργασία πάντα με τους αλιευτικούς συλλόγους, προχωρά στην οριστική επίλυση του θέματος με τη δημιουργία άπαξ - ήτοι για το 2019- κατά τόπους σχολείων επιτηρητών ως παραρτήματα της Σχολής Δυτών Καλύμνου, στα οποία θα εκπαιδεύονται έμπειροι δύτες είτε απόφοιτοι Σχολής Δυτών Καλύμνου με την ειδικότητα του δύτη, είτε κάτοχοι αδείας δύτη ή μαθητευομένου δύτη, λιμενικής αρχής ως επιτηρητές. Και θα εκπαιδεύονται προκειμένου να πάρουν την αναγκαία πιστοποίηση, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, όχι πάρα πολύ μεγάλο, ώστε μετά την αποφοίτησή τους και την προσκόμιση του σχετικού πιστοποιητικού σωστικών, πυροσβεστικών μέσων σε ισχύ - αναφέρομαι στον βασικό κύκλο της εκπαίδευσης - να αποκτήσουν το πτυχίο επιτηρητή της Σχολής Δυτών Καλύμνου. Πού θα γίνουν αυτά τα σχολεία, αυτές οι σχολές; Για την κατά τόπους εκπαίδευση των επιθεωρητών έχουν προταθεί συνολικά για συγκεκριμένες τέσσερις περιοχές. Αρχικά είναι ο τόπος της Μυτιλήνης. Και μιλάω για το λιμεναρχείο, το λιμενικό τμήμα της Καλλονής, της Θεσσαλονίκης στη Μηχανιώνα, της Στυλίδας που είναι στην περιοχή σας και της Ελευσίνας. Επίσης, υπάρχουν και άλλες προτάσεις, οι οποίες μπορούν να αντιμετωπίσουν το όλο ζήτημα. Σας λέω μάλιστα χαρακτηριστικά - αναφερόμενος στο προηγούμενο θέμα - ότι σε αυτές τις σχολές ο οριζόμενος εκπαιδευτής θα είναι από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, αξιωματικός - δύτης του Πολεμικού Ναυτικού.
Τον λόγο έχει ο κ. Βέττας για τη δευτερολογία του.
Κύριε Υπουργέ, ευχαριστώ. Με ικανοποιεί η απάντησή σας. Μας ικανοποιεί η απάντησή σας. Και ικανοποιεί τους συμπατριώτες μου οστρακοαλιείς στον Νομό Φθιώτιδας, οι οποίοι δεν θα φύγουν πια να πάνε στην Κάλυμνο. Δεν υπάρχει πλέον αυτό το πρόβλημα. Θα είναι στον τόπο τους. Ικανοποιεί και εμένα, γιατί η Στυλίδα είναι η γενέτειρα πόλη μου και εκεί έχει αναφορά ο Νομός Φθιώτιδας. Θα ήθελα, βεβαίως, να πω ότι το Υπουργείο έχει συνομιλήσει με τους κατά τόπους αλιευτικούς συλλόγους και έχουν συμφωνήσει για τη δυνατότητα παροχής του απαραίτητου εξοπλισμού. Να πούμε βεβαίως, ότι οι συμπατριώτες μου και οι συμπατριώτες σε όλη τη χώρα δεν θα επιβαρυνθούν με κόστη, καθώς αυτό θα καλυφθεί, απ' ό,τι καταλαβαίνω, από το κεφάλαιο ναύτου. Και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό στοιχείο. Και βεβαίως, κλείνοντας την τοποθέτησή μου αυτή, θα ήθελα να ευχαριστήσω και εσάς προσωπικά, να ευχαριστήσω και ιδιαιτέρως τον Αναπληρωτή Υπουργό κ. Σαντορινιό και τους συνεργάτες του, οι οποίοι μόχθησαν και δούλεψαν πάρα πολύ για να επιτευχθεί όλο αυτό το αποτέλεσμα. Σας ευχαριστώ θερμά.
Ευχαριστούμε, κύριε Βέττα. Ο κύριος Υπουργός έχει να συμπληρώσει κάτι;
Όχι, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ. Θα ανακοινώσω τις επίκαιρες ερωτήσεις που δεν θα συζητηθούν. Η τέταρτη με αριθμό 407/5-3-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λάρισας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Να σταματήσει η εγκατάσταση αιολικών πάρκων στις βουνοκορφές των Αγράφων», δεν θα συζητηθεί λόγω αναρμοδιότητας. Η δεύτερη με αριθμό 400/4-3-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αττικής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανασίου Μπούρα προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Επαναλειτουργία του Γενικού Λυκείου Μαγούλας ως εξεταστικό κέντρο», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνου Γαβρόγλου. Αιτία ο φόρτος εργασίας. Η πέμπτη με αριθμό 395/1-3-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Μπλοκάρει τα όνειρα των μαθητών η νέα υπουργική απόφαση για την εισαγωγή φοιτητών στα μουσικά τμήματα της χώρας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνου Γαβρόγλου. Αιτία ο φόρτος εργασίας. Η έκτη με αριθμό 389/26-2-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Έβρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αναστασίου Δημοσχάκη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Προκήρυξη θέσεως καθηγητή σηροτροφίας - μελισσοκομίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνου Γαβρόγλου. Αιτία ο φόρτος εργασίας. Η τρίτη με αριθμό 394/27-2-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αχαΐας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Θεόδωρου Παπαθεοδώρου προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, με θέμα: «Διορισμός τομεακού γραμματέα του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Βίτσα, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η δεύτερη με αριθμό 401/4-3-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, με θέμα: «Απαράδεκτη η κατάσταση στον χώρο φιλοξενίας προσφύγων - μεταναστών στη Σάμο», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Βίτσα, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η τέταρτη με αριθμό 399/4-3-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Ανεξάρτητου Βουλευτή Β΄ Πειραιώς κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, σχετικά με την έκθεση ανάλυσης κινδύνου για το 2019 του FRONTEX όπου εμφαίνεται ότι η μεταναστευτική πίεση παραμένει υψηλή στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Βίτσα, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η πρώτη με αριθμό 405/5-3-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Ανταποδοτικά τέλη μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γεωργίου Σταθάκη. Αιτία ο φόρτος εργασίας. Η πέμπτη με αριθμό 388/26-2-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Κατσαφάδου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Η κυβέρνηση προαναγγέλλει επιλεκτική κατάτμηση δήμων με μικροκομματικά κριτήρια, λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές, προκαλώντας σύγχυση και αναστάτωση», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Εσωτερικών κ. Χαρίτση. Αιτία ο φόρτος εργασίας. Αυτό το νομοσχέδιο ήδη έχει ψηφιστεί. Τέλος, η έκτη με αριθμό 279/15-1-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με θέμα: «Άμεσες ενέργειες για να ενταχθεί η Κρήτη στο μεταφορικό ισοδύναμο», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Νεκτάριου Σαντορινιού, επειδή έχει ξανασυζητηθεί ερώτηση ίδιου περιεχομένου του ίδιου Βουλευτή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός και Οικονομίας και Ανάπτυξης, οι Υπουργοί Εσωτερικών, Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών, Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Μεταναστευτικής Πολιτικής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Τουρισμού, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης, Εξωτερικών, Οικονομικών, καθώς και οι Υφυπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης και Οικονομικών κατέθεσαν στις 7-3-2019 σχέδιο νόμου: «Εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την Οδηγία (ΕΕ) 2016/943 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2016 σχετικά με την προστασία της τεχνογνωσίας και των επιχειρηματικών πληροφοριών που δεν έχουν αποκαλυφθεί (εμπορικό απόρρητο) από την παράνομη απόκτηση, χρήση και αποκάλυψή τους (EEL 157 της 15.06.2016). Μέτρα για την επιτάχυνση του έργου του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης και άλλες διατάξεις». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 12.30΄ λύεται η συνεδρίαση για την προσεχή Πέμπτη 14 Μαρτίου 2019 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια ειδική διάταξη που θα σας διανεμηθεί.