Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Κατ' αρχάς θα ήθελα να κάνω τις εξής ανακοινώσεις προς το Σώμα: Οι Διαρκείς Επιτροπές Παραγωγής και Εμπορίου και Κοινωνικών Υποθέσεων καταθέτουν την έκθεσή τους επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων: «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις». Οι Υπουργοί Προστασίας του Πολίτη, Οικονομικών, Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Υγείας, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κατέθεσαν στις 21-10-2019 σχέδιο νόμου: «Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Επίσης, ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Παπανδρέου ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από 23-10-2019 ως 24-10-2019. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Πέμπτης 24 Οκτωβρίου 2019. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 116/21-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Νικολάου Ηγουμενίδη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Αξιολόγηση των αιτημάτων για την επανασύσταση των Δήμων Αλικαρνασσού, Ζαρού, Ρούβα και Τυμπακίου του Νομού Ηρακλείου». 2. Η με αριθμό 113/17-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Βοιωτίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Γεωργίου Μουλκιώτη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) αγροτών με έδρα την Λαμία». 3. Η με αριθμό 131/22-10-2019 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Α΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Λιάνας Κανέλλη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Σοβαρά προβλήματα από την απόφαση μεταφοράς του κέντρου αποκατάστασης ΑΜΕΑ Γλυφάδας». 4. Η με αριθμό 120/22-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Βορείου Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κλέωνα Γρηγοριάδη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ερωτήματα που προκύπτουν από την έκθεση της επιτροπής ελέγχου για τα οικονομικά έτη 2016 και 2017». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 115/21-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Εύβοιας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ευάγγελου Αποστόλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Αντιμετώπιση της πλήρους εξωτερικής σύγκλισης των άμεσων ενισχύσεων του αγροτικού χώρου». 2. Η με αριθμό 133/22-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Επαναφορά του επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης συνταξιούχων (ΕΚΑΣ), θέσπιση κατώτερου πλαφόν στις συντάξεις και μέτρα στήριξης των μικροσυνταξιούχων». 3. Η με αριθμό 121/22-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα Αρσένη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Διεκδίκηση επτά χιλιάδων πεντακοσίων στρεμμάτων, που περιλαμβάνουν κατοικίες, χώρους πρασίνου, σχολείων και δάσους, από τον Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου της Λαμίας». Αυτό σημαίνει ότι αύριο η συζήτηση του νομοσχεδίου θα αρχίσει περίπου στις 11.00΄, διότι 9.00΄ με 11.00΄ θα διεξαχθεί ο κοινοβουλευτικός έλεγχος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, με τίτλο: «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 17 Οκτωβρίου 2019 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε δύο συνεδριάσεις ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Είναι κατά πλειοψηφία. Για την οργάνωση της συζήτησης θέλω να προτείνω τα παρακάτω. Όπως τέθηκε το θέμα στη Διάσκεψη των Προέδρων, επειδή το νομοσχέδιο είναι μεγάλο, θα πρότεινα να δοθεί, κατ' αρχάς, αυξημένος χρόνος στους εισηγητές και ειδικούς αγορητές, δηλαδή είκοσι λεπτά πρωτολογία και δέκα λεπτά δευτερολογία. Όποιος από τους εισηγητές ή αγορητές θέλει να ενσωματώσει στα είκοσι λεπτά της πρωτολογίας του και τα δέκα λεπτά της δευτερολογίας του, μπορεί να μου το ζητήσει και θα γίνει, αλλά ξεκαθαρίζω ότι αύριο δεν θα έχει δευτερολογία. Ως προς τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, με ανάλογη εφαρμογή, προτείνω να έχουν δεκαπέντε λεπτά πρωτολογία και, αν χρειαστεί, δέκα λεπτά δευτερολογία. Σε περίπτωση που συμφωνήσουμε με αυτή την άνεση χρόνου, θα παρακαλούσα να τηρηθεί αυστηρά ο χρόνος ομιλίας των παραπάνω. Σχετικά με τους ομιλητές που θα εγγραφούν, προτείνω, αφού ολοκληρωθεί ο κατάλογος με το τέλος της ομιλίας του δεύτερου εισηγητή, να συνεννοηθούμε για την οργάνωση της ομιλίας των συναδέλφων. Άρα για την πρώτη εισήγηση που σας έκανα, που αφορά εισηγητές και ειδικούς αγορητές, υποθέτω ότι έχω την ομόφωνη συμφωνία σας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Θέλετε να τοποθετηθείτε σε αυτή την πρόταση;
Όχι, για άλλο θέμα.
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο.
Κύριε Πρόεδρε, επειδή είστε πολύπειρος, επικαλούμαι εμπειρία από την προηγούμενη περίοδο της Βουλής, όπου κατατέθηκε πρόταση για θέμα συνταγματικότητας. Σας ζητάμε, λοιπόν, η πρόταση συνταγματικότητας να υποστηριχθεί αργότερα, δηλαδή μέσα στην ημέρα, όπως ο Κανονισμός προβλέπει.
Δηλαδή τι εννοείτε «αργότερα»;
Σας θυμίζω ότι για το σχέδιο νόμου Κατρούγκαλου που συζητήσαμε…
Δεν λέω ότι είναι έξω από τον Κανονισμό, αλλά λέγοντας «αργότερα» τι εννοείτε;
Εντός της σήμερον, όποτε μας δώσετε τη δυνατότητα, μετά τις ομιλίες των εισηγητών.
Τότε μπορούσατε να την καταθέσετε, όταν ανέβαινε στο Βήμα ο τελευταίος αγορητής και όχι να μου τη φέρετε πρωί - πρωί. Διότι όταν μου τη φέρνετε πρωί - πρωί, εγώ εικάζω ότι θέλετε να ξεκινήσω με αυτό.
Επειδή είμαστε πρωινοί, είχαμε την επιφύλαξη μήπως το βράδυ δεν γίνει δεκτή.
Ίσως βολεύει και όλα τα κόμματα να είναι εδώ περισσότεροι συνάδελφοι κ.λπ.. Συνεπώς, μόλις κατέβει ο αγορητής του ΜέΡΑ25, θα μπούμε στην ένσταση αντισυνταγματικότητας. Επομένως, ομοφώνως, γίνεται δεκτή η εισήγηση. Κύριε Υπουργέ, αμέσως μόλις τελειώσουν οι έξι ειδικοί αγορητές - είκοσι λεπτά επί έξι εκατόν είκοσι λεπτά, δύο ώρες - μπαίνουμε στην ένσταση αντισυνταγματικότητας. Θα ακολουθηθεί η διαδικασία: Λέγων - αντιλέγων, ένας από κάθε κόμμα συν εσείς διά εγέρσεως. Αμέσως μετά σας εισηγούμαι να πάρετε εσείς τον λόγο, διότι είναι καθοριστικό, να μας πείτε δύο πράγματα: Πρώτον, αν έχετε νομοτεχνικές βελτιώσεις, ώστε να το ξέρουν οι ομιλούντες μετά. Εάν έχετε νομοτεχνικές βελτιώσεις, καλό είναι όσο το δυνατόν γρηγορότερα να τις ξέρουν οι ομιλητές Βουλευτές, για να μην κάνουν παρατηρήσεις για κάτι που ενδεχομένως το έχετε επιλύσει. Δεύτερον, θέλω να κάνω και μία εκ μέρους μου παράκληση. Εκτός από τις υπουργικές τροπολογίες που είναι αυτονόητο ότι τις έχετε κάνει ήδη δεκτές, εάν είσαστε έτοιμος, να μας πείτε και ποιες από τις βουλευτικές τροπολογίες θα κάνετε δεκτές. Βεβαίως έχετε δικαίωμα μέχρι αύριο πριν την ψηφοφορία. Όμως θα είναι χρήσιμο για τους συναδέλφους που τις έχουν καταθέσει, εάν τις έχετε κάνει δεκτές, να μη χάνουν χρόνο να μιλούν επί των τροπολογιών τους.
Σεβόμενος απολύτως τη διαδικασία, συμφωνώ με αυτό που είπατε. Πρόθεσή μου είναι να φέρουμε τις υπουργικές τροπολογίες όσο γίνεται γρηγορότερα. Αυτή τη στιγμή είναι στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αλλά μόλις έρθουν θα τις παρουσιάσω, για να έχουν γνώση οι συνάδελφοι μου όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο και να τις συζητήσουμε. Επίσης θα σας πω στην ομιλία μου, ποιες βουλευτικές τροπολογίες μπορώ ή όχι να κάνω δεκτές.
Εξαιρετικά, κύριε Υπουργέ. Παρακαλώ να ανοίξει το ηλεκτρονικό σύστημα και θα κλείσει όταν κατέβει από το Βήμα ο κ. Νίκος Παππάς. Ξεκινάμε, λοιπόν, με τον πρώτο εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, τον συνάδελφο κ. Ιωάννη Οικονόμου. Κύριε Οικονόμου, έχετε τον λόγο για είκοσι λεπτά. Υποθέτω ότι δεν θέλετε ενσωμάτωση της δευτερολογίας σας;
Όχι.
Τότε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το νομοσχέδιο «Επενδύω στην Ελλάδα» που συζητούμε σήμερα, η Κυβέρνηση επιχειρεί να αναμετρηθεί με το μέγεθος των εμποδίων στην επιχειρηματικότητα και των στρεβλώσεων του επενδυτικού περιβάλλοντος στη χώρα μας. Πρόκειται για στρεβλώσεις και εμπόδια που είναι μεγάλα σε αριθμό και ευρύτατα σε έκταση. Διατρέχουν ένα μεγάλο φάσμα του ρυθμιστικού μας πλαισίου. Καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά της δημόσιας διοίκησης και διαμορφώνουν τη νοοτροπία και τη κουλτούρα γύρω από την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις στη χώρα. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο η Κυβέρνηση σχεδίασε, παρουσιάζει και θα υλοποιήσει μια συνολική παρέμβαση, με διατάξεις που καλύπτουν τις αρμοδιότητες σχεδόν όλων των Υπουργείων. Γιατί μόνον έτσι θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες που ξέμειναν από ένα βαθύ παρελθόν και την κακή νομοθέτηση και τις αποσπασματικές ρυθμίσεις που λειτουργούν αποτρεπτικά για την προσέλκυση των επενδύσεων. Και είναι αυτό το πολυνομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι, με τις πολλές, μικρές μεταρρυθμίσεις που φέρνει, που θα διαμορφώσει μία διαφορετική εικόνα και θα δημιουργήσει μεγάλες αλλαγές στο επιχειρηματικό περιβάλλον, αλλαγές που θα μας επιτρέψουν να δημιουργήσουμε ένα αναπτυξιακό πλαίσιο, που θα ενθαρρύνει και δεν θα αποθαρρύνει, που θα προωθεί και δεν θα μπλοκάρει, που θα αναδεικνύει και δεν θα κανιβαλίζει την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις. Είναι μεγάλη η ανάγκη για αυτές τις αλλαγές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν αναλογιστεί κανείς τρία πράγματα: βασικά μεγέθη της οικονομίας, την κατάταξη της χώρας σε διεθνείς δείκτες ανταγωνιστικότητας και την πραγματικότητα που βιώνουν όσοι ασχολούνται με τις επενδύσεις και το επιχειρείν στη χώρα. Συγκεκριμένα οι επενδύσεις στην Ελλάδα, κυρίες και κύριοι, την τελευταία δεκαετία κυριολεκτικά κατέρρευσαν. Από τα 60 δισεκατομμύρια το 2007 έπεσαν στα 20 δισεκατομμύρια το 2018, ενώ και σήμερα που μιλάμε, οι ξένες άμεσες επενδύσεις στη χώρα παραμένουν σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ποσοστό της ανεργίας στην Ελλάδα εξακολουθεί να είναι ένα από τα υψηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της τάξεως του 17,2%, με μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6,3%. Τον Ιούλιο του 2019 το έλλειμμα του εμπορικού μας ισοζυγίου ήταν κοντά στα 2 δισ. 6,3% αυξημένο σε σχέση με την περσινή χρονιά. Στους δείκτες: Στον δείκτη που καταγράφει τον βαθμό ευκολίας για τη λειτουργία που παρέχει η οικονομία, για τη λειτουργία μιας επιχείρησης, για την έναρξη μιας επιχειρηματικής δραστηριότητας - δείκτες που λαμβάνουν υπ' όψιν τους για να επιλέξουν όλοι οι υποψήφιοι επενδυτές ανά τον κόσμο, τους δείκτες του “Doing Business” της Παγκόσμιας Τράπεζας - η Ελλάδα το 2019 κατέγραψε την εβδομηκοστή δεύτερη θέση και ήταν στην ουρά της κατάταξης στις πιο πλούσιες χώρες του ΟΟΣΑ. Συγκεκριμένα σε επιμέρους δείκτες η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Στην ευκολία για επιχειρηματική δραστηριότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας κατέχει την εικοστή έβδομη θέση στην Ευρώπη των είκοσι οκτώ. Στον χρόνο και στο κόστος για την εγκατάσταση ηλεκτρισμού, η χώρα μας κατέχει την εικοστή τέταρτη θέση στην Ευρώπη των είκοσι οκτώ. Στον χρόνο και στο κόστος για τη δήλωση ιδιοκτησίας η χώρα μας είναι εικοστή όγδοη στους είκοσι οκτώ. Στο εμπόριο εκτός συνόρων εικοστή τρίτη στους είκοσι οκτώ και στην ταχύτητα και αποτελεσματικότητα της απόδοσης της δικαιοσύνης είναι στην εικοστή έβδομη θέση στους είκοσι οκτώ. Καταθέτω για τα πρακτικά την έκθεση “Doing Business 2019”, με τους δείκτες που προανέφερα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Οικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό κομμάτι αυτού του παζλ, κυρίες και κύριοι, είναι τα δυόμισι χιλιάδες επενδυτικά σχέδια που περιμένουν τη σειρά τους στα ράφια και στα γραφεία των Υπουργείων, είναι οι μήνες και τα χρόνια που περιμένουν οι υποψήφιοι επενδυτές για να πάρουν άδειες περιβαλλοντικών όρων, και είναι και η παράνοια του να παίρνουν για το ίδιο θέμα οι υποψήφιοι επενδυτές διαφορετικές απαντήσεις από τις ίδιες υπηρεσίες διαφορετικών δομών. Ναι, διαφορετικές απαντήσεις από τις ίδιες υπηρεσίες διαφορετικών δομών! Αλλιώς δηλαδή να απαντά μια υπηρεσία της περιφέρειας αλλιώς η ίδια υπηρεσία της αποκεντρωμένης περιφέρειας για το ίδιο θέμα. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το νομοσχέδιο «Επενδύω στην Ελλάδα» επιχειρούμε να αλλάξουμε την εικόνα αυτή. Πρώτα απ' όλα αναμορφώνουμε το πλαίσιο και επιταχύνουμε τις διαδικασίες για επενδυτικά σχέδια και ενισχύσεις από αναπτυξιακούς νόμους. Διευρύνουμε τόσο την κατηγορία των επενδύσεων που μπορεί να χαρακτηριστούν ως στρατηγικές - εντάσσουμε και τα ΣΔΙΤ σε αυτή την κατηγορία - όσο και τα αντικείμενα που μπορούν να ενισχυθούν. Επιταχύνονται οι διαδικασίες αξιολόγησης των επενδυτικών σχεδίων, αφού με τη δυνατότητα αξιοποίησης και υπηρεσιών από ιδιώτες αλλά και από την πρόβλεψη για συγκεκριμένες προθεσμίες που θα τηρούνται, βάζουμε τέλος σε ατέρμονες διαδικασίες ταλαιπωρίας, βάζουμε τέλος στο φαινόμενο να περιφέρονται σχέδια και επενδυτές από τον Άννα στον Καϊάφα χωρίς αποτέλεσμα. Πλέον οι ημερομηνίες για τις προβλεπόμενες διαδικασίες θα τηρούνται, θα ελέγχονται και θα είναι στην ευθύνη του Υπουργού Ανάπτυξης εντός ενός μηνός, μόλις παρέλθουν όλες οι υπόλοιπες προθεσμίες, αιτιολογημένα να εκδίδει την απόφαση για την έγκριση ή την απόρριψη μιας επέμβασης. Σημειώνω ότι σε τίποτα δεν απολείπεται ο ρόλος του κράτους, ο ρυθμιστικός και ο ελεγκτικός του, αφού καθιερώνονται δειγματοληπτικοί έλεγχοι και αποτελεσματικοί μηχανισμοί ελέγχου. Δεύτερον, με ένα οργανωμένο, καινοτόμο και συνεκτικό πλέγμα δράσεων αντιμετωπίζουμε τη γραφειοκρατία τη μεγάλη αυτή μάστιγα. Δημιουργείται το Εθνικό Παρατηρητήριο Ανασχεδιασμού και Απλούστευσης Διαδικασιών, στο οποίο εντάσσονται όλες οι δράσεις απλούστευσης διοικητικών διαδικασιών από την πλευρά της ελληνικής πολιτείας. Θεσπίζεται το Παρατηρητήριο Γραφειοκρατίας του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, που αναζητά και αποτυπώνει τα διοικητικά βάρη από τη λειτουργία της νομοθεσίας, που ταλαιπωρούν πολίτες, δημόσια διοίκηση και επιχειρήσεις. Με μία σειρά διατάξεις στο ΓΕΜΗ απλοποιούμε τη ζωή των επιχειρηματιών. Σε πέντε μέρες οι υπηρεσίες του ΓΕΜΗ πρέπει να αποφασίζουν. Δίνουμε τη δυνατότητα σε πιστοποιημένους συμβολαιογράφους, να μεσολαβούν μεταξύ επιχειρηματία και ΓΕΜΗ. Οι περισσότερες πράξεις που θα δημοσιεύονται, θα είναι δηλωτικού χαρακτήρα από τους επιχειρηματίες. Καταργούμε τις δύο υπηρεσίες για δημοσίευση και αξιολόγηση υπηρεσιών ανωνύμων εταιρειών και αφήνουμε μόνο την υπηρεσία ΓΕΜΗ. Θα ήθελα να πω στο σημείο αυτό, κύριε Υπουργέ, ότι θα πρέπει να δει θετικά η Κυβέρνηση την πρόταση των επιμελητηρίων, έτσι ώστε η λειτουργία των υπηρεσιών ΓΕΜΗ να μην είναι υποχρεωτικά από τρία άτομα και να προΐστανται ΠΕ ή ΤΕ, αλλά να αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια των επιμελητηρίων να το καθορίζουν. Τρίτον, θεσμοθετείται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης και το Μητρώο των Υποδομών. Ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης θα περιλαμβάνει πληροφορίες για όλα τα γεωχωρικά δεδομένα, βάσει των οποίων θα αποσαφηνίζεται ποια οικονομική δραστηριότητα επιτρέπεται σε ποια περιοχή. Με τον τρόπο αυτό, σε ένα δεύτερο στάδιο, θα οδηγούμαστε πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά στην αδειοδοτική διαδικασία, αφού τα δεδομένα θα είναι γνωστά, θα είναι διαθέσιμα, και κράτος, δημόσιες αρχές δηλαδή και υποψήφιοι επενδυτές, θα μιλούν την ίδια γλώσσα. Το Μητρώο Υποδομών, από την άλλη πλευρά, βάζει τέλος σε ένα καθεστώς, στο οποίο είχαμε εγκαταστάσεις και υποδομές, μετά από χρόνια, να παραμένουν ορφανές και για τη συντήρησή τους να είναι υπεύθυνοι όλοι και τελικά κανένας. Τέταρτον, απλοποιούνται οι αδειοδοτήσεις. Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις περιβαλλοντολογικές αδειοδοτήσεις, καταργείται το παράλληλο σύστημα δύο κατατάξεων, με τις οχλήσεις και με τις κλάσεις. Κρατάμε, επιλέγουμε το ζήτημα της περιβαλλοντολογικής κατάταξης με τις κατηγορίες Α1, Α2 και Β. Είναι αυτό που ενσωματώνει όλες τις πρόσφατες τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις και περιέχει αμιγώς περιβαλλοντολογικά κριτήρια. Απλοποιείται η διαδικασία για να διαπιστωθεί αν μία επιχείρηση που εκσυγχρονίζεται απαιτεί νέους περιβαλλοντικούς όρους ή όχι. Πέμπτον, δίνουμε κίνητρα για εγκατάσταση των επιχειρήσεων σε επιχειρηματικά πάρκα. Διευκολύνεται η περιβαλλοντική αδειοδότηση σε επιχειρηματικά πάρκα, τα οποία καλύπτουν με οργανωμένο τρόπο δραστηριότητες που ενδεχομένως προκαλούν επιβάρυνση στο περιβάλλον. Για μία επιχείρηση που εγκαθίσταται σε επιχειρηματικό πάρκο το οποίο ήδη έχει αδειοδοτήσεις, αρκεί μία απλή γνωστοποίηση ότι ξεκινά τη δραστηριότητά της. Επιτρέπεται η ίδρυση νέων βιομηχανιών μέσης όχλησης σε οργανωμένους υποδοχείς δραστηριοτήτων στην Αττική, κάτι το οποίο δεν επιτρεπόταν στο παρελθόν, παρά το γεγονός ότι προβλέπεται από το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αττικής. Έκτον, ρυθμίζουμε θέματα στην αγορά εργασίας. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τις παρεμβάσεις μας στα εργασιακά, στο αναπτυξιακό αυτό πολυνομοσχέδιο, προχωρούμε στην υιοθέτηση υγιών κανόνων στην αγορά εργασίας. Μακριά από ιδεοληψίες αλλά και από στρουθοκαμηλισμό επιβεβαιώνουμε και διευρύνουμε τη συλλογική αυτονομία των κοινωνικών εταίρων, δίνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα να διασφαλίζονται οι θέσεις εργασίας σε επιχειρήσεις που βρίσκονται σε κρίσιμη οικονομική κατάσταση. Συγκεκριμένα ο νέος νόμος εναρμονιζόμενος ανάμεσα στα άλλα και με την επικρατούσα ευρωπαϊκή πρακτική - ιδίως χωρών που έχουν πολύ προηγμένα συστήματα συλλογικών εργασιακών σχέσεων, συλλογικών συμβάσεων και ανεπτυγμένο κοινωνικό κράτος - δίνει την πρόσθετη δυνατότητα στους κοινωνικούς εταίρους, να αποφασίσουν μόνοι τους για το πεδίο ισχύος των κλαδικών συμβάσεων που συνυπογράφουν και να εξαιρούν, όταν το συμφωνούν, από την εφαρμογή τους επιχειρήσεις που αποδεδειγμένα αντιμετωπίζουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Ως τέτοιες ο νόμος ορίζει, περιγράφει, επιχειρήσεις που βρίσκονται σε καθεστώς προπτωχευτικής διαδικασίας, σε καθεστώς παραπτωχευτικής ή πτωχευτικής διαδικασίας και εξωδικαστικού συμβιβασμού. Κατ' αντιστοιχία ανάλογα θα ισχύουν και για τη συρροή συλλογικών ρυθμίσεων και για την επέκτασή τους. Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να σταθώ λίγο παραπάνω στο σημείο αυτό. Για να ερμηνεύσει κανείς την επιλογή της Κυβέρνησης με τη συγκεκριμένη ρύθμιση, πρέπει με σαφήνεια να απαντήσει σε ένα και μόνο ερώτημα. Έχουμε μια επιχείρηση που καταρρέει. Τι θα κάνουμε; Θα δώσουμε τη θεσμική δυνατότητα, διατηρώντας μισθούς πάνω από την εθνική συλλογική και τη ρήτρα απασχόλησης, να σωθεί η επιχείρηση ή θα την αφήσουμε να καταρρεύσει; Να κλείσει η επιχείρηση, να χάσει το κράτος φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, να μείνουν εργαζόμενοι στο δρόμο. Αυτό είναι το ερώτημα. Και η δική μας θεσμική παρέμβαση είναι προσανατολισμένη αυτονόητα στην επιλογή να βοηθήσουμε να διασωθούν οι θέσεις απασχόλησης και οι θέσεις εργασίας. Προσοχή για να μην παρεξηγούμαστε. Εδώ δεν κάνουμε μια ιδεολογική συζήτηση περί του τρόπου κατανομής των κερδών ή των προνομίων σε επιχειρήσεις και δουλειές που πηγαίνουν καλά, όπου όλα πηγαίνουν πρίμα. Συζητούμε εάν ο νομοθέτης, εάν η πολιτεία, θα δώσει τη θεσμική δυνατότητα επιχειρηματίες και εργαζόμενοι να συμφωνήσουν σε μια διαφορετική τακτική, εξασφαλίζοντας τα μίνιμουμ για τους εργαζομένους, προκειμένου να διασωθεί η επιχείρηση. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ούτε θέλουμε και φυσικά ούτε θα επιτρέψουμε η δυνατότητα αυτή που δίνεται στους κοινωνικούς εταίρους, να γίνει όχημα για γενικευμένες μειώσεις μισθών. Είμαστε εδώ - και η Κυβέρνηση, κύριε Υπουργέ, και η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας - για να διασφαλίσουμε κατά την εφαρμογή της τη φιλοσοφία και το νόημα της ρύθμισης αυτής. Και να προστατεύσουμε και τους εργαζομένους και την κοινωνία από τυχόν επιτήδειους, που θα επιχειρήσουν να κανιβαλίσουν τη νέα θεσμική δυνατότητα που δίνει το θεσμικό πλαίσιο. Συνέχεια στα εργασιακά. Με δύο καινοτόμες ρυθμίσεις - το ηλεκτρονικό μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών και με την προαιρετική δυνατότητα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας - ενισχύουμε τη διαφάνεια αλλά και τη συμμετοχή στο συνδικαλιστικό κίνημα. Ειδικότερα για το μητρώο να πω ότι θα περιλαμβάνει στοιχεία - κουβεντιάστηκαν αναλυτικά - όπως είναι το καταστατικό και οι τροποποιήσεις του, τα αποτελέσματα των εκλογικών διαδικασιών, ο αριθμός των μελών όσων συμμετέχουν σε αυτό, ο αριθμός των εργαζομένων των οργανώσεων που συμμετέχουν σε αυτές τις επιχειρήσεις, που δεν είναι προσωπικά δεδομένα και που άρα δεν συνδέονται με την προστασία ή μη της συνδικαλιστικής ελευθερίας. Καταλαβαίνει κανείς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι αυτές οι δύο παρεμβάσεις, πέραν όλων των άλλων, ενισχύουν και το κύρος του συνδικαλιστικού κινήματος. Γιατί όποιος πιστεύει, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι σκηνές σαν και αυτή που ζήσαμε το καλοκαίρι, με τη ΓΣΕΕ να περιοδεύει ανά την Ελλάδα μήπως καταφέρει και κάνει συνέδριο και με το ΠΑΜΕ να την καταδιώκει από κοντά με αεροπλάνα, με βαπόρια, με τρένα, και τις καταγγελίες εκατέρωθεν για τραμπούκους και για συνδικαλιστικές μαφίες και αντιπροσώπους - μαϊμού τιμούν το συνδικαλιστικό κίνημα, μάλλον νομίζω ότι κινείται εκτός πραγματικότητας. Οι παρεμβάσεις μας στα εργασιακά περιλαμβάνουν ακόμα διατάξεις για την προστασία της επισφαλούς εργασίας. Έτσι αυξάνουμε κατά 12% το κόστος της επιπλέον απασχόλησης, της υπερωριακής, σε τέτοιου είδους μορφές μερικής απασχόλησης, ενώ παραμένουν τα πρόστιμα σε ό,τι αφορά την αδήλωτη εργασία. Δίνουμε τη διέξοδο μείωσης του προστίμου στις δύο χιλιάδες, εφόσον ο επιχειρηματίας προσλάβει τον αδήλωτο εργαζόμενο, και ταυτόχρονα θεσμοθετούμε τον υποχρεωτικό επανέλεγχο των επιχειρήσεων αδήλωτης εργασίας και το μητρώο τέτοιου είδους επιχειρήσεων. Έβδομον: Μέσα από το πολυνομοσχέδιο καθιερώνεται ένα νέο πλαίσιο αδειοδότησης και ελέγχου κατασκευών κεραιών στην ξηρά. Με τον τρόπο αυτό πετυχαίνουμε να συντμήσουμε στο μισό τον χρόνο, από δύο σε ένα έτη - αυτή είναι η εκτίμηση όλων των αρμόδιων φορέων - που θα προχωρούν και θα υλοποιούνται οι συγκεκριμένες διαδικασίες. Ακόμα, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου επιταχύνεται η δικαστική διαδικασία στα διοικητικά δικαστήρια και στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Προβλέπεται η ίδρυση της Ελληνικής Εταιρείας Επενδύσεων και Εξωτερικού Εμπορίου. Γίνεται καλύτερη αξιοποίηση των πόρων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που δεν πηγαίνουν για συγχρηματοδοτούμενα έργα μέσω της θεσμοθέτησης του εθνικού προγράμματος ανάπτυξης, κάτω από το οποίο πηγαίνει το τομεακό και το περιφερειακό πρόγραμμα ανάπτυξης αντίστοιχα. Απλοποιείται η αδειοδότηση για μια σειρά επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος στις κεντρικές αγορές της Αθήνας. Καταργούνται τα τμήματα ελεύθερης πρόσβασης αυτή η καθολική ισοπέδωση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Καθορίζονται ρυθμίσεις που αφορούν τα πρότυπα σχολεία. Απελευθερώνουμε τα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών στα πανεπιστήμια από τον σφιχτό εναγκαλισμό του Υπουργείου Παιδείας και εφαρμόζουμε λειτουργικές ρυθμίσεις για τα ζητήματα της επαγγελματικής ισοδυναμίας. Ακόμα ρυθμίζεται η διαδικτυακή αγορά στοιχήματος και ηλεκτρονικών παιγνίων, εκσυγχρονίζεται το σύστημα των ερευνητικών ινστιτούτων και ιδρύεται το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να κλείσω με τρεις βασικές παρατηρήσεις. Παρατήρηση πρώτη: Το «Επενδύω στην Ελλάδα» δημιουργεί ένα αναπτυξιακό πλαίσιο, το οποίο περιλαμβάνει όλο το φάσμα της οικονομίας και της επιχειρηματικότητας. Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, η επιτάχυνση και η απλοποίηση των αδειοδοτήσεων, το νοικοκύρεμα των επιχειρηματικών πάρκων, η διευκόλυνση για επενδύσεις δικτύων 5G και τηλεπικοινωνίες, η επιτάχυνση των αποφάσεων και της διοίκησης και της δικαιοσύνης, η αποσαφήνιση του τι επιτρέπεται και πού, η προστασία της επισφαλούς εργασίας, είναι ρυθμίσεις και αλλαγές που αφορούν όλους. Αφορούν προφανώς τις μεγάλες και τις πολύ μεγάλες επενδύσεις, αφορούν, όμως, και τις πολλές μικρές και μεσαίες επενδύσεις, που τολμούν εκατοντάδες επιχειρηματίες και οικογενειακές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις στη χώρα μας. Αφορούν τους επενδυτές στους οποίους διευκολύνει τη ζωή. Αφορούν, όμως, και την προστασία του δημόσιου χρήματος και των εργαζομένων με τους αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου και τους λειτουργικούς μηχανισμούς που προβλέπει. Η δεύτερη παρατήρηση, έχει να κάνει με την κριτική που δέχθηκε το νομοσχέδιό μας. Το νομοσχέδιό μας δέχθηκε και καλόπιστη κριτική, κυρίως σε ό,τι αφορά τις ανησυχίες συναδέλφων για το αν συμβαδίζει ο σεβασμός του περιβάλλοντος με τις αλλαγές που κάνουμε για την επιτάχυνση των διαδικασιών. Απαντήθηκαν οι απόψεις και οι απορίες αυτές. Κυρίως, όμως, για να είμαστε ειλικρινείς, προκειμένου να καλυφθεί η αδυναμία διατύπωσης ουσιαστικού αντιπολιτευτικού λόγου απέναντι σε ένα νόμο που στην ουσία συνιστά την επιβολή της κοινής λογικής πάνω στο παράλογο, είδαμε από την πλευρά, κυρίως, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να επαναλαμβάνεται ένα χιλιοτραγουδισμένο τροπάριο. Για τι μας κατηγόρησε ο ΣΥΡΙΖΑ; Μας κατηγόρησε για φωτογραφικές ρυθμίσεις και παροχές. Μας κατηγόρησε για πολιτική που αδιαφορεί για το περιβάλλον, για πολιτική που εκχωρεί πλήρως τον ρόλο του κράτους σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, σε ιδιώτες τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί εκ των προτέρων ύποπτους για λαθροχειρίες. Μας κατηγόρησε για πολιτική που ετοιμάζει γενικευμένες μειώσεις μισθών. Ακούσαμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι βάζουμε στον αναπτυξιακό νόμο συγκεκριμένες επιχειρήσεις συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Και ανακαλύψαμε από τις εξηγήσεις της Κυβέρνησης ότι οι κώδικες αυτών των επιχειρήσεων εξαιρούνται. Δεν συμπεριλαμβάνονται. Ακούσαμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ο αναπτυξιακός νόμος θα αναλάβει τη χορηγία ως σπόνσορας τηλεοπτικών εκπομπών. Και διαπιστώσαμε από τις εξηγήσεις της Κυβέρνησης και από τον δημόσιο διάλογο ότι οι πρόνοιές μας αφορούν την αναβάθμιση του τεχνολογικού εξοπλισμού στις εταιρείες τηλεπικοινωνιών. Ακούσαμε ότι το Ενωσιακό Δίκαιο δεν το λαμβάνουμε υπ' όψιν μας. Και διαπιστώσαμε ότι οι προβλέψεις μας για τα περιβαλλοντικά, υπερτερούν των προνοιών και των προβλέψεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακούσαμε, ακόμα, ότι κλείνουμε το μάτι στα κολλέγια σε ό,τι αφορά την επαγγελματική ισοδυναμία. Και διαπιστώσαμε ότι επαναφέρουμε ένα καθεστώς που ίσχυε μέχρι τον Μάιο του 2019, δηλαδή τεσσερισήμισι χρόνια επί των ημερών της προηγούμενης κυβέρνησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κριτική αυτή είναι μια κριτική ανεδαφική, είναι μια κριτική ιδεοληπτική και είναι και μια κριτική βαθιά υποκριτική. Πρόκειται για μια σκιαμαχία του ΣΥΡΙΖΑ και με το παρελθόν και με τον καθρέφτη του. Και είναι στον αντίποδα της δικής μας αντίληψης και της δικής μας αναπτυξιακής ρότας. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με την τρίτη και τελευταία παρατήρηση: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά τις εκλογές του περασμένου Ιουλίου παρουσιάζεται στη χώρα μια νέα ευκαιρία, μια μεγάλη δυνατότητα. Μια ευκαιρία για ανάπτυξη, για περισσότερες δουλειές, για καλύτερα εισοδήματα. Όμως στον σύγχρονο κόσμο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανάπτυξη δεν διατάσσεται. Και οι επενδύσεις δεν μπορούν να έρθουν ως προϊόν αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Χρειάζεται σχέδιο. Χρειάζεται πλαίσιο οριστικής και ολιστικής αντιμετώπισης των αιτίων και των εστιών που δημιουργούν αντικίνητρα και μπλοκάρουν τις επενδύσεις. Η Κυβέρνησή μας αντί για την αδράνεια επέλεξε τη δράση. Αντί για βοναπαρτισμούς και μεγαλοστομίες επιλέξαμε να εντοπίσουμε, επιλέξαμε να αναμετρηθούμε νόμο - νόμο, άρθρο - άρθρο, με τις δεκάδες στρεβλώσεις που δυσκολεύουν τις επιχειρήσεις και τους επενδυτές σε αυτόν τον τόπο. Επιλέξαμε να δημιουργήσουμε ένα ελκυστικό αναπτυξιακό πλαίσιο, που θα προσελκύσει μεγάλους και μικρούς επενδυτές για να δοκιμάσουν τις ιδέες και τις δυνάμεις τους. Επιλέξαμε να δημιουργήσουμε ένα αναπτυξιακό πλαίσιο, που θα επιτρέψει σε πολύ περισσότερους Έλληνες να βρουν δουλειά και να αυξήσουν τα εισοδήματά τους. Και γι' αυτό σας καλώ να υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Υπήρξατε απόλυτα συνεπής στον χρόνο σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα διπλωματικά θεωρεία παρακολουθεί τη συνεδρίαση, αφού ενημερώθηκε για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, και ξεναγήθηκε στην έκθεση της Αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», ο Ελβετός Περιφερειακός Βουλευτής, κ. Αλέξανδρος Δημητριάδης, από την Παγκόσμια Διακοινοβουλευτική Ένωση Ελληνισμού. Κύριε Δημητριάδη, καλώς ορίσατε στην Αθήνα και στη Βουλή των Ελλήνων. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, να σας ενημερώσω ότι έχει κατατεθεί ένσταση αντισυνταγματικότητας από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, για το άρθρο 57, που συμπεριλαμβάνεται επίσης στην ένσταση αντισυνταγματικότητας του Κινήματος Αλλαγής. Υποθέτω ότι δεν θα έχετε αντίρρηση να το συζητήσουμε μαζί στο πέρας του τελευταίου αγορητή, αφού είναι το ίδιο άρθρο που περιλαμβάνεται και στην άλλη ένσταση. Μην κάνουμε δύο φορές συζήτηση. Κύριε Παππά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε τις τελευταίες μέρες στις επιτροπές και σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής, πολύ φοβάμαι ότι έρχεται να αναδείξει με τον πιο ηχηρό τρόπο ιδεοληψίες οι οποίες κατατρέχουν τον τρόπο σκέψης της σημερινής κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας. Αποδεικνύει, δυστυχώς, ότι η κυβερνητική πλειοψηφία έρχεται να επιβεβαιώσει ότι είναι δέσμια υποχρεώσεων σε πάρα πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα. Κυρίως, όμως, επισφραγίζει τη διαφορά φιλοσοφίας περί ανάπτυξης μεταξύ της δικής μας διακυβέρνησης και της σημερινής Πλειοψηφίας. Η δική μας αναπτυξιακή στρατηγική βασίστηκε σε συγκεκριμένα δεδομένα, στοχεύσεις και προτεραιότητες. Για πρώτη φορά το ελληνικό κράτος απέκτησε ολιστική, συνολική, καθολική αναπτυξιακή στρατηγική, η οποία δεν προέκυψε μέσα από κλειστές συσκέψεις σε κάποια κλειστά γραφεία, ή από συναντήσεις των Υπουργών μας με συγκεκριμένους κλάδους απλώς. Προέκυψε από μια διαδικασία μακρά, επίπονη, μέσα από δεκατρία περιφερειακά αναπτυξιακά συνέδρια και η οποία ιεράρχησε τους στόχους της χώρας. Ήταν μια διαδικασία η οποία ξεκίνησε από την αρχή με στόχο να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μοναδικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας. Αν ανοίξει κανείς την ιστοσελίδα του Υπουργείου Οικονομίας και Επενδύσεων - όπως το μετονομάσατε - θα δει τη δική μας διυπουργική επιτροπή να συνεδριάζει και να συζητά αυτή τη στρατηγική. Την έχετε, όμως, πετάξει από το παράθυρο κανονικά και την αντικαθιστάτε με αυτό εδώ το νομοσχέδιο. Εμείς θέσαμε στόχους και προτεραιότητες. Δημιουργήσαμε εργαλεία, τα οποία μέχρι στιγμής έχετε αγνοήσει. Έχετε έτοιμο νομοσχέδιο για την αναπτυξιακή τράπεζα και της μικροπιστώσεις. Αντί να έρθουν αυτά πρώτα - εάν αναγνωρίζατε και εσείς ότι το θεμελιώδες πρόβλημα των ελληνικών επιχειρήσεων είναι εκείνο της χρηματοδότησης - , έρχεται αυτή η συρραφή ρυθμίσεων, η οποία διέπεται από μια πάρα πολύ ενιαία λογική. Εμείς αξιοποιήσαμε - ξέρετε - κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, τους νέους διεθνείς συσχετισμούς τη θέση της χώρας στο χάρτη. Την καταστήσαμε κόμβο ενέργειας, logistics, τηλεπικοινωνιών και νέων τεχνολογιών. Γι' αυτό και προτεραιοποιήσαμε κλάδους καινοτομίας, κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας στον δικό μας αναπτυξιακό νόμο. Γι' αυτό και επιταχύναμε τις διαδικασίες, γι' αυτό και καταφέραμε να ολοκληρώσουμε τους μεγάλους οδικούς άξονες, οι οποίοι τελειωμό δεν είχαν με τις δικές σας διακυβερνήσεις και μάλιστα τους ολοκληρώσαμε, μειώνοντας το κόστος για το δημόσιο κατά 750 εκατομμύρια ευρώ. Βεβαίως, περιττό να πω, με τη δραματική επικαιρότητα που έχει πάρει το ζήτημα, αναβαθμίσαμε και τον ρόλο της χώρας στην ευρύτερη περιοχή, με τη Συμφωνία των Πρεσπών, με τις τριμερείς και τετραμερείς συναντήσεις και με τις χώρες της ευρύτερης περιοχής της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, αλλά και στα Βαλκάνια. Όλη αυτή η κληρονομιά φαίνεται καθόλου να μην απασχολεί τη δική σας εξωτερική πολιτική αλλά και τη συνολική στρατηγική της ανάπτυξης. Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, να απευθυνθώ στον εισηγητή της Πλειοψηφίας και να πω ότι δεν γίνεται εδώ μέσα να κάνουμε μονίμως διάλογο κουφών. Δεν γίνεται να κάνετε ότι δεν βλέπετε αυτά που καταγράφει η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία. Η χώρα είχε για πρώτη φορά από την αρχή της κρίσης και μετά - για να μην πάμε και πιο πίσω - δέκα συνεχόμενα τρίμηνα ανάπτυξης. Είχαμε ρεκόρ ξένων επενδύσεων για το 2017 και 2018. Είχαμε αύξηση στον ακαθάριστο σχηματισμό κεφαλαίου κατά τη διάρκεια της δίκης μας διακυβέρνησης. Είχαμε πτώση της ανεργίας περίπου δέκα μονάδες με δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και αύξηση των αμοιβών. Προσέξτε, γιατί αποκτάει επικαιρότητα και συζητείται στις επιτροπές της Βουλής και ο προϋπολογισμός. Στην εισηγητική έκθεση σημειώνεται ότι η αύξηση των αμοιβών συνέβαλε στη συνολική πορεία της ανάπτυξης. Εσείς, δε, φαίνεται όλα αυτά ,κατ' αρχάς, να προσπαθείτε να τα σβήσετε από τον δημόσιο διάλογο και να μην αντιλαμβάνεστε ότι διαμορφώνεται ένα συνολικό διεθνές οικονομικό περιβάλλον με αρνητικά κομμάτια του παζλ - βλέπε Brexit, εμπορικό πόλεμο Ηνωμένων Πολιτειών - Κίνας, ύφεση σε κεντρικές οικονομίες της Ευρώπης - και έρχεστε να εφαρμόσετε μια συνταγή από τα ίδια. Και όχι μόνο αυτό αλλά πετάτε και από το παράθυρο το κατεκτημένο έδαφος με τη μείωση των πλεονασμάτων την οποία εμείς πετύχαμε πριν γίνει η πολιτική αλλαγή και οι εκλογές της 7ης Ιουλίου. Επέστρεψαν τα πλεονάσματα στο 3,5%, ενώ τα παραλάβατε στο 2,5% από τη δική μας διακυβέρνηση. Σταματήστε, λοιπόν, τις μεγαλοστομίες περί κατάρρευσης της οικονομίας, διότι η οικονομία ανέκαμψε, επειδή ακριβώς εφαρμόστηκε μια συγκροτημένη και ισορροπημένη συνταγή. Και τι έχουμε εδώ τώρα; Έχουμε μια συρραφή ρυθμίσεων, η οποία δεν έχει και καμμία επιστημονική τεκμηρίωση. Δεν μας είπατε πουθενά ότι μαζευτήκατε, συσκεφτήκατε, είδατε ποιοι κλάδοι της οικονομίας μπορούν να αποτελέσουν το συγκριτικό μας πλεονέκτημα, ότι αυτούς τους κλάδους πρέπει να ενισχύσουμε και άρα αυτές τις ιεραρχήσεις κάνουμε. Τίποτα τέτοιο. Αντ' αυτού τι κάνετε; Επικαλείστε μια μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδας. Μάλιστα! Μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος! Άκουσα ξανά τον εισηγητή της Πλειοψηφίας να λέει: «οι ρυθμίσεις μας καθόλου δεν θα σημαίνει μείωση μισθών». Να ενημερώσετε τον κ. Στουρνάρα, λοιπόν, διότι στη μελέτη την οποία επικαλείστε, το μοναδικό επιστημονικό περίβλημα των ρυθμίσεων των οποίων φέρνετε, όχι μόνο λέει ότι οι ρυθμίσεις σας θα μειώσουν τους μισθούς, αλλά και στα οικονομικά πειράματά του εξηγεί ότι οι μισθοί θα είναι μειωμένοι μέχρι το 2030. Γιατί μέχρι το 2030; Γιατί δεν μετράει για μετά. Μετράει τι θα γίνει μέχρι το 2030, αν εφαρμοστούν οι ρυθμίσεις σας. Την έχετε επικαλεστεί αυτή τη μελέτη δεκάδες φορές. Την έχω μπροστά μου. Διαβάστε όλοι - και οι Βουλευτές της Πλειοψηφίας, διότι εμείς τη μελετήσαμε - τι λέει. Εξηγεί ότι οι ρυθμίσεις σας στην αγορά εργασίας θα επιφέρουν μείωση μισθών. Και επειδή το μοντέλο της Τράπεζας της Ελλάδος είναι μαθημένο, όταν μειώνονται οι μισθοί, να ανακάμπτει η οικονομία, ε, θα ανακάμψει και η οικονομία. Διαβάστε τη μελέτη και τα αποτελέσματά της. Θα κάνετε έτσι πολύ πιο ψύχραιμη αποτίμηση των ρυθμίσεων των οποίων πάτε να φέρετε. Φαντάζομαι ότι το ίδιο μοντέλο της Τράπεζας της Ελλάδος, θα προέβλεπε ανάκαμψη της οικονομίας μετά τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων την οποία φέρατε με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου το 2013. Με αυτό το μοντέλο, αν ρωτάγαμε το 2013, θα μας έλεγαν ότι βεβαίως θα ανακάμψει η οικονομία, αφού μειώνονται οι μισθοί. Είναι το θεμέλιο της φιλοσοφία σας. Προσέξτε, ή σταματήστε να την επικαλείστε, ή ξεκινήστε να λέτε αυτά που λέει η εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού. Δεν μπορείτε να κάνετε και τα δύο. Σας καλώ, λοιπόν, να τη μελετήσετε με προσοχή. Βεβαίως θα πρέπει το ελληνικό πολιτικό σύστημα όταν ανοίγει την κουβέντα για το brain drain, να την ανοίγει χωρίς υποκρισία. Και όταν μιλάμε για brain drain και χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα για τα νέα παιδιά που φεύγουν στο εξωτερικό και ανοίγουμε αυτή την κουβέντα, ειδικά μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο, δεν μπορούμε να το κάνουμε χωρίς να ακουμπάμε το θέμα των αμοιβών. Εσείς πέραν του ότι εισάγετε κωδικούς οι οποίοι κάθε άλλο παρά θα αφήσουν πόρους από τον αναπτυξιακό νόμο να πάνε σε καινοτόμες δράσεις - θα σας μιλήσω γι' αυτό αργότερα - , έρχεστε να θεμελιώσετε μια πολιτική, η οποία βασίζεται στην ιδέα και ότι εάν μειωθούν οι μισθοί, θα έχουμε αναπτυξιακή έκρηξη. Το πρόβλημα για εσάς είναι - πολύ φοβάμαι - ότι φέρνετε τις ρυθμίσεις του δεύτερου μνημονίου χωρίς να σας πιέζει κανένας. Δεν υπάρχει δικαιολογία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Υπάρχει μόνο αυτή η αλλοπρόσαλλη οικονομική θεωρία ότι αν μειωθούν οι μισθοί έρχεται η ανάπτυξη, μια θεωρία η οποία έχει διαψευστεί στην πρόσφατη οικονομική ιστορία της χώρας, μια θεωρία η οποία πλασαρίστηκε στον δημόσιο διάλογο από τους ίδιους ανθρώπους, οι οποίοι και αυτή τη στιγμή επιχειρούν να κάνουν το ίδιο. Τι κάνετε, λοιπόν, με αυτό το νομοσχέδιο; Ρίχνετε στο χωνευτήρι αυτής της αντίληψης μια σειρά από αιτήματα του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και, βεβαίως, των ιδιοκτητών των μέσων ενημέρωσης, καθώς και την επιδότηση δυο, τριών κλάδων οι οποίοι εξυπηρετούν φιλικά προς την Κυβέρνηση σας συμφέροντα. Επιτρέψτε μου να σας πω το εξής: Μιλήσατε για τον κωδικό 53, κύριε Οικονόμου, και μας είπατε ότι δεν ευνοείται συγκεκριμένο μιντιακό επιχειρηματικό μπλοκ από αυτή τη ρύθμιση. Σας καλώ να δείτε την ιστοσελίδα της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, όπου θα ενημερωθείτε ότι ο κάτοχος του μοναδικού πρακτορείου διανομής Τύπου στην Ελλάδα, προσφάτως ξεκίνησε να εμπίπτει και στον κατάλογο των εταιριών που δύνανται να αποδίδουν στο κοινό ταχυδρομικές υπηρεσίες. Συνεπώς, να επανέλθετε….
…πρακτορείο διανομής Τύπου…
Μπορούν, ξέρετε, καμμιά φορά και οι εφημερίδες να ταχυδρομούνται. Άρα, κρατηθείτε. Μην κάνετε ότι δεν βλέπετε και μη νομίζετε ότι δεν καταλαβαίνει και ο κόσμος. Αυτό είναι το πρώτο. Το δεύτερο το οποίο κάνατε, έχει να κάνει με τις ραδιοτηλεοπτικές παραγωγές. Λυπάμαι πάρα πολύ, κύριε Οικονόμου, μια λεκτική διευκρίνιση υπήρξε, νομοτεχνική βελτίωση δεν υπήρξε. Δεν υπάρχει νομοτεχνική βελτίωση. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, εάν αύριο ψηφιστεί η ρύθμιση ως έχει, όλες οι ραδιοτηλεοπτικές παραγωγές θα μπορούν να μπαίνουν στον αναπτυξιακό νόμο. Έτσι δεν είναι; Καταλαβαίνετε, οι δημοσιογράφοι τι εννοώ, ότι οποιαδήποτε παραγωγή ραδιοφώνου ή τηλεόρασης, από αυτές που είναι το τρέχον πρόγραμμα των τηλεοπτικών σταθμών, θα μπορούν να μπαίνουν στον αναπτυξιακό νόμο. Εδώ είναι η κατασπατάληση πόρων και η δοσοληψία. Και για να σας πάω και πίσω, για τις ταχυδρομικές υπηρεσίες, προφανώς κάποιοι είναι δυσαρεστημένοι. Γιατί; Γιατί η δική μας διακυβέρνηση, σε αντίθεση με τη δική σας, στον κλάδο των ταχυδρομείων όχι μόνο προστάτευσε τα Ελληνικά Ταχυδρομεία αλλά θέσπισε και το Ταμείο Αντιστάθμισης. Τι σημαίνει Ταμείο Αντιστάθμισης; Σημαίνει ότι οι ιδιώτες συμμετέχοντες στην ταχυδρομική αγορά θα πρέπει να συμβάλλουν με χρήμα, ούτως ώστε να καλυφθεί το κόστος της καθολικής υπηρεσίας. Ο πάροχος καθολικής υπηρεσίας είναι τα ΕΛΤΑ, δηλαδή θα πρέπει οι ιδιώτες να πληρώνουν τα ΕΛΤΑ, διότι τα ΕΛΤΑ είναι υποχρεωμένα με το ίδιο κόστος, να πηγαίνουν μια επιστολή σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας, δηλαδή να παρέχουν καθολικά την υπηρεσία των ταχυδρομείων. Και επειδή αυτό δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, επειδή το κάνουμε κατ' εφαρμογήν της ευρωπαϊκής νομοθεσίας περί ταχυδρομείων, έρχεστε από την πίσω πόρτα και τους βάζετε στον αναπτυξιακό. Για να κάνουν κάποια καινοτομία; Για να κάνουν κάποια επένδυση, η οποία θα αυξήσει τη συνολική παραγωγικότητα της Ελλάδας, της ελληνικής οικονομίας; Όχι. Για να συνεχίσουν να αποδίδουν στο κοινό τις υπηρεσίες που αποδίδουν και, βέβαια, να καλύψουν και τη χασούρα που θα προκύψει μέσα από το Ταμείο Αντιστάθμισης. Δεν μιλάω, βέβαια, για το ζήτημα των εξορύξεων, όπου εκεί πέρα ο όρος αντίφαση - και με συγχωρείτε - είναι πάρα πολύ μικρός για να περιγράψει αυτό που συνέβη. Τις ίδιες μέρες που βάζετε στον αναπτυξιακό νόμο στη διαβούλευση, στις επιτροπές ότι οι δραστηριότητες εξόρυξης λιγνίτη θα εμπίπτουν στις δραστηριότητες, οι οποίες μπορούν να επιδοτηθούν, ο κ. Μητσοτάκης από το Βήμα του ΟΗΕ μας έλεγε ότι θα προχωρήσουμε στην πλήρη απολιγνιτοποίηση μέχρι το 2028. Προσέξτε, η Κυβέρνηση νομοθετούσε μέχρι τότε την επιδότηση της εξόρυξης λιγνίτη και ο κ. Μητσοτάκης μας έλεγε ότι θα ξεφορτωθούμε τον λιγνίτη μέχρι το 2028. Και εδώ έλλειψη σχεδιασμού, διότι δεν καταλάβαμε με βάση ποια μελέτη το 2028 θα μπορέσουμε αυτό το πράγμα να το κάνουμε, χωρίς να έχουμε και ανυπολόγιστες οικονομικές συνέπειες για τις συγκεκριμένες περιοχές και, βεβαίως, πάρα πολύ σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα, διότι η αποκατάσταση και των λιγνιτικών πεδίων αλλά και των ορυχείων δεν είναι μια υπόθεση αστεία ούτε υπόθεση η οποία μπορεί να χωράει σε χρονοδιαγράμματα τα οποία προκύπτουν από επικοινωνιακές και όχι ουσιαστικές ανάγκες. Πάμε τώρα στο περιβόητο άρθρο 158 που άλλαξε σε 157 η υποχρέωση ονομαστικοποίησης μετοχών και ιδιοκτητών ΜΜΕ. Υπάρχει η συνταγματική πρόνοια που λέει ότι πρέπει να είναι γνωστή η μετοχική σύνθεση των ιδιοκτητών μέσων μαζικής ενημέρωσης, άρθρο 14 παράγραφος 9. Υπό τη σκιά αυτής της συνταγματικής πρόνοιας και της κοινής λογικής και της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος όλοι οι Υπουργοί, μα όλοι, οι οποίοι νομοθέτησαν για την ιδιωτική τηλεόραση στην Ελλάδα, είχαν ρυθμίσεις ονομαστικοποίησης των μετοχών, και ο κ. Ρέππας και ο κ. Ρουσόπουλος που είναι παρών, και ο κ. Βενιζέλος, με τον οποίον η δική μας παράταξη έχει συγκρουστεί στο παρελθόν και θα συγκρουστεί και στο μέλλον, όλοι. Αυτή τη στιγμή τι έχουμε εδώ; Έχουμε μια ρύθμιση, η οποία πετάει από το παράθυρο όλη τη νομοθεσία τριάντα ετών, η οποία υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα για τα ιδιωτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Δεν έκανε κάτι τρομερό ο δικός μας νόμος. Βασίστηκε στην προηγούμενη νομοθεσία. Ξέρετε ποια ήταν η τομή; Η τομή ήταν ότι τον εφαρμόσαμε. Όλοι οι προηγούμενοι νόμοι λέγανε για αδειοδότηση, λέγανε για ονομαστικοποίηση. Βεβαίως αυστηροποιήσαμε και τα κριτήρια, διότι βάλαμε και κριτήρια απασχόλησης, κριτήρια για το πρόγραμμα και άλλα πολλά. Όμως η τομή ήταν ότι εφαρμόστηκε ο νόμος. Αυτή ήταν η τομή. Σας ρωτώ: Πώς θα ψηφίσετε αυτή τη ρύθμιση; Έχετε νομοθετήσει αλλεπάλληλα και εσείς και το Κίνημα Αλλαγής - μιλώ ως κληρονόμος του ΠΑΣΟΚ, εν μέρει, κύριε Κατρίνη, για να μη σας ερεθίσω και προκαλέσω άλλου τύπου συζήτηση - όμως πώς είναι δυνατόν εδώ να περάσει μια ρύθμιση, η οποία λέει ότι τελειώσαμε με την ονομαστικοποίηση και, βεβαίως, με την υποχρέωση υποβολής πόθεν έσχες. Είμαστε εδώ όλοι υπόχρεοι υποβολής πόθεν έσχες και δεν είναι οι ιδιοκτήτες μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μη μας πείτε ότι αυτό γίνεται για να γίνουν επενδύσεις στα μέσα ενημέρωσης. Όταν διαχειριζόσασταν εσείς την υπόθεση των μέσων ενημέρωσης, είχαμε συνολική καθίζηση και των εργασιακών σχέσεων στα μέσα ενημέρωσης και της ποιότητας των προγραμμάτων και της ελληνικής παραγωγής. Η δημόσια πολιτική η οποία, πραγματικά, έχει αναστήσει στην Ελλάδα την παραγωγή οπτικοακουστικών μέσων, είναι η συγκρότηση του Εθνικού Κέντρου Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας. Αυτή τη στιγμή παράγονται πάνω από είκοσι πέντε σίριαλ και έχουν παραχθεί και άλλες ταινίες, για τις οποίες μας κάνατε και κριτική γιατί τις χρηματοδοτήσαμε. Δεν είναι ζήτημα επενδύσεων. Είναι ζήτημα ότι διευκολύνετε πάρα πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα να κρυφτούν πίσω από την ανωνυμία και αυτό πιστεύω, πραγματικά, ότι δεν είναι ένα μήνυμα που πρέπει να στείλει το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Πιστέψτε με, δεν θα είστε χρήσιμοι μετά από αυτή τη ρύθμιση. Γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τα συμφέροντά τους οι επιχειρηματίες. Ξημερώνει μια καινούργια ημέρα. Θα έχετε κάνει μια ανυπολόγιστη χάρη και θα έχετε βάλει σε κίνδυνο ακόμα και τα εθνικά συμφέροντα. Βεβαίως θα πρέπει να πάρετε και ένα τηλέφωνο στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, να τους εξηγήσετε ότι δεν μπορεί να κάνει πλέον κανέναν έλεγχο, για να δει αν εφαρμόζονται οι συνταγματικές πρόνοιες και οι πρόνοιες του νόμου περί συγκέντρωσης των μέσων ενημέρωσης, διότι η πλήρης ανωνυμία καθιστά οποιονδήποτε τέτοιου τύπου έλεγχο κενό περιεχομένου. Εάν δικαιούται ο άλλος να είναι ανώνυμος, τίποτα δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Συνοψίζω: Αυτό το δήθεν αναπτυξιακό νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται και από σπατάλη και από αδιαφάνεια και από φωτογραφικές διατάξεις και από παραχώρηση των νέων δραστηριοτήτων του δημοσίου σε ιδιώτες. Επιλέγετε, όπως προανέφερα, την επιδότηση κλάδων με απολύτως αμφίβολη πολλαπλασιαστική επίδραση στην ελληνική οικονομία. Υπάρχει ζήτημα αδιαφάνειας, καθώς ο Υπουργός Ανάπτυξης θα έχει το δικαίωμα να υπογράφει άδειες για τις οποίες δεν έχει αρμοδιότητες, ενώ χαρακτηρίζονται όλα τα ΣΔΙΤ, ανεξαρτήτως μεγέθους, στρατηγικές επενδύσεις. Άρα, χάνει την ουσία της η έννοια της στρατηγικότητας. Μια μικρή επένδυση, λοιπόν, σε ένα απομακρυσμένο νησί, που μπορεί να είναι κρίσιμη για το νησί αυτό, χαρακτηρίζεται στρατηγική. Άρα, θα έχουμε αυτό το πρόβλημα. Υπάρχει θέμα αδιαφάνειας, διότι παρακάμπτεται και καταστρατηγείται ο έλεγχος. Θα γίνεται δειγματοληπτικά, λέει, εκ των υστέρων. Και παρακάμπτεται, βεβαίως, το Μητρώο των Ελεγκτών, με την εισαγωγή της ρύθμισης περί της δυνατότητας των μεγάλων ελεγκτικών εταιρειών να κάνουν τον έλεγχο για τα πρότζεκτ του αναπτυξιακού νόμου. Μπορεί, δηλαδή, διά αυτής της ρύθμισης ένας δικαιούχος να προσλάβει μία ελεγκτική εταιρεία, η οποία να του κάνει και τη μελέτη και να εκπονήσει το έργο, αλλά και να ελέγξει τον εαυτό της πρακτικά, εάν το έργο έχει ολοκληρωθεί. Ελεγκτής και ελεγχόμενος μπορεί να γίνει η ίδια προσωπικότητα. Και, βεβαίως, για να μην ξεχνιόμαστε και για να μην ξεχνιόσαστε, διευκολύνετε και διοικητές και στελέχη εταιρειών του δημοσίου με αυξήσεις στις αποδοχές τους, ενώ νομοθετείτε και την παραχώρηση δημοτικών υπηρεσιών στους ιδιώτες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτό που έχει ανάγκη η χώρα και η κοινωνία, δεν είναι αυτού του τύπου οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, δεν είναι η εφαρμογή των πολιτικών του δευτέρου μνημονίου, αυτή τη φορά χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς, δεν είναι η υλοποίηση μιας συνταγής που οδήγησε στη χρεοκοπία, δεν είναι η συνταγή του «μπάτε, σκύλοι, αλέστε», δεν είναι η διαφήμιση τεσσάρων - πέντε πρότζεκτ ως συνολική αναπτυξιακή στρατηγική, δεν είναι οι ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων αγαθών. Αυτό που έχει ανάγκη η χώρα, είναι η συνέχιση μιας πορείας προς τη δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, είναι η συνέχιση των μεγάλων έργων υποδομής με την πολιτεία παρούσα, είναι η αξιοποίηση των αναπτυξιακών εργαλείων, που ήταν ήδη έτοιμα από τη δική μας διακυβέρνηση, είναι η ταχεία και ισόρροπη διάχυση των νεών τεχνολογιών. Και απέναντι στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο αυτό που χρειάζεται, είναι ένα συμπαγές και διαρκές μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών προοδευτικών δυνάμεων, που θα ανασχέσει τις αρνητικές για την κοινωνία επιπτώσεις της δικής σας νομοθεσίας. Ευχαριστώ πολύ.
Καλά προχωράμε. Παρακαλώ να κλείσει η ηλεκτρονική εγγραφή του καταλόγου ομιλητών, των Βουλευτών. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κινήματος Αλλαγής, ο συνάδελφος κ. Μιχαήλ Κατρίνης. Είναι Βουλευτής Ηλείας. Το λέω, γιατί έχουμε αιτήματα από ανθρώπους που δεν βλέπουν αλλά ακούν, να το λέμε οι Προεδρεύοντες.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λυπάμαι που θα χαλάσω το αφήγημα της Κυβέρνησης περί φιλόδοξης ανάπτυξης και ελληνικού επενδυτικού παραδείσου. Η πραγματικότητα, όμως, είναι επίμονη και κανείς μα κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτή. Η πραγματικότητα είναι ότι συζητάμε ένα νομοσχέδιο το οποίο χαρακτηρίζεται αναπτυξιακό, αλλά είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο δεν αποτυπώνει κανένα σχέδιο για την ανάπτυξη της χώρας, δεν περιγράφει κανένα πρόγραμμα για την παραγωγική ανασυγκρότηση, δεν δίνει τα σωστά μηνύματα στην αγορά, δεν πείθει τους επενδυτές, που λέμε κατά τα άλλα ότι θέλουμε να προσελκύσουμε και δεν είναι σε καμμία περίπτωση αυτό που περίμενε η επιχειρηματική κοινότητα και οι Έλληνες πολίτες. Είναι ένα νομοσχέδιο που δεν συνιστά αναπτυξιακή τομή, δεν δημιουργεί συνθήκες για νέο παραγωγικό δυναμικό αλλά διευκολύνει απλά τις εξαγορές του ήδη υπάρχοντος. Είναι ένα νομοσχέδιο που δεν διαθέτει συνεκτικό όραμα αλλά αποτελεί συρραφή αποσπασματικών διατάξεων, τροποποιήσεων και, δυστυχώς, φωτογραφικών ρυθμίσεων. Είναι ένα νομοσχέδιο, που όπως και ο ίδιος ο Υπουργός παραδέχτηκε στη συζήτηση στην επιτροπή, δεν διεκδικεί δάφνες καινοτομίας αλλά απλά διευκολύνει ή, καλύτερα, προσπαθεί να διευκολύνει κάποιους επενδυτές και τακτοποιεί, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να προσθέσω, με ρυθμίσεις από δεκαεπτά διαφορετικά Υπουργεία, αρκετές από τις οποίες εγείρουν σοβαρά ερωτηματικά ως προς τη σκοπιμότητά τους και ως προς το αναπτυξιακό τους αποτύπωμα, αφού το 1/3 των άρθρων κατατέθηκε χωρίς καμμία προηγούμενη διαβούλευση, και με τις διατάξεις που αναφέρονται στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων να αποτελούν απλώς τροποποιήσεις, βελτιώσεις προηγούμενων νομοθετικών παρεμβάσεων για τις στρατηγικές επενδύσεις, τις βιομηχανικές δραστηριότητες, τα επιχειρηματικά πάρκα και τον έλεγχο των επενδυτικών σχεδίων που αφορούν προηγούμενους αναπτυξιακούς νόμους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Πρωθυπουργός πολύ συχνά χρησιμοποιεί το σύνθημα «Ανάπτυξη για όλους». Μόνο που στο όλον δεν περιλαμβάνονται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το 99% της επιχειρηματικότητας στη χώρα, το οποίο απουσιάζει εκκωφαντικά από τις διατάξεις του νομοσχεδίου που συζητάμε σήμερα. Και δεν το λέμε εμείς αυτό στο Κίνημα Αλλαγής. Το λένε οι ίδιοι οι εκπρόσωποι των μικρομεσαίων επαγγελματιών κατά τη συζήτηση στη Βουλή και στην επιτροπή, ενώ το επιβεβαιώνει και η έκθεση αξιολόγησης των συνεπειών ρύθμισης που συνοδεύει το παρόν νομοσχέδιο. Δεν υπάρχει καμμία πρόβλεψη για την ανάπτυξη υποδομών, εργαλείων χρηματοδότησης που θα στοχεύουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στις μικρές αλλά και τις πολύ μικρές επιχειρήσεις της χώρας. Και οι επιχειρήσεις αυτές είναι που χρειάζονται καθοδήγηση, εκπαίδευση και συνέργειες, κάτι που δυστυχώς δεν προβλέπεται σε καμμία παράγραφο αυτού του νομοσχεδίου. Βεβαίως υπάρχουν και ευχάριστες νότες σε όλο αυτό το γκρίζο τοπίο και θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτό. Αφορούν την χθεσινή ανακοίνωση για την ενεργοποίηση επενδύσεων που θα μοχλεύσουν συνολικά πάνω από 12 δισεκατομμύρια ευρώ στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων με πάνω από είκοσι πέντε χιλιάδες επιχειρήσεις δυνητικά ωφελούμενες, αλλά δεν ξέρουν, κύριε Υπουργέ, αν υπάρχει σχεδιασμός για την καλύτερη αξιοποίηση αυτών των κονδυλίων. Η φιλόδοξη ανάπτυξη του 2,8%, στόχου που εσείς θέτετε για το 2020, υπονομεύεται από τα πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, που αποτελούν ανάχωμα στην όποια αναπτυξιακή πολιτική όπως εσείς οι ίδιοι αναφέρετε στο προσχέδιο του προϋπολογισμού. Και αυτά τα πλεονάσματα, βεβαίως, δεν τα αγγίζετε. Έχετε βάλει οριστικά στο ράφι τις εξαγγελίες για την όποια επαναδιαπραγμάτευση. Κάνετε ακριβώς ό,τι έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Για τα υπέρμετρα πρωτογενή πλεονάσματα στα οποία αναφέρομαι και τα οποία έρχονται από την προηγούμενη κυβέρνηση, εκφράσαμε ήδη την κάθετη διαφωνία μας στη συζήτηση που διεξάγεται στην Επιτροπή Οικονομικών. Εσείς μπορεί να θεωρείτε ότι ο στόχος του 2,8% είναι εφικτός. Και εμείς ρωτάμε: Με ποιο κόστος; Για ποια ανάπτυξη μιλάμε και για ποιους; Ποιοι είναι τελικά οι ωφελούμενοι από το σχεδιασμό σας; Ο Πρωθυπουργός υποσχέθηκε πολλές δουλειές, τις οποίες μάλιστα χαρακτήρισε καλοπληρωμένες. Και με αφορμή αυτό το νομοσχέδιο διαπιστώνουμε τις πραγματικές προθέσεις της Κυβέρνησης. Φέρνετε ένα μοντέλο άναρχης ανάπτυξης με αναλώσιμους εργαζόμενους, οι οποίοι σε καμμία των περιπτώσεων δεν μοιράζονται τα οφέλη αυτού που παράγουν. Διότι στο τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρέπει όλους να μας απασχολεί ποιος θα κάνει τη δουλειά, ποιος θα την υλοποιήσει προς όφελος της κοινωνίας και της οικονομίας. Και οι πραγματικές προθέσεις και η στόχευση της κυβερνητικής πλειοψηφίας σχετικά με τους ωφελούμενους αυτού του νομοσχεδίου, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα εργασιακά θέματα, επιβεβαιώνονται από την άκριτη στήριξη που παρέχουν στο νομοσχέδιο οι εκπρόσωποι του ΣΕΒ και του ΣΒΕ κατά τη διαβούλευση. Οι προθέσεις φάνηκαν από την απουσία οποιασδήποτε συζήτησης για την ανάπτυξη της παραγωγικής βάσης της χώρας, τον πρωτογενή τομέα, τις νεοφυείς και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα ανθρωποκεντρικό μοντέλο ανάπτυξης μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία ανάμεσα στον κόσμο της εργασίας, στον κόσμο της γνώσης, τους ανθρώπους του πρωτογενούς τομέα, τους νέους της επισφαλούς - δυστυχώς - απασχόλησης και τον κόσμο της πραγματικής παραγωγής. Κύριοι Υπουργοί, με τις εμμονικές σας επιδιώξεις θέλετε να μετατρέψετε την Ελλάδα σε χώρα φθηνής εργασίας με όρους εσωτερικής υποτίμησης. Απαξιώνετε τις συλλογικές συμβάσεις και ενισχύετε τον αθέμιτο ανταγωνισμό, έναν ανταγωνισμό ο οποίος πλέον θα βασίζεται μόνο στην μείωση των αμοιβών αλλά και την επιδείνωση των όρων εργασίας. Ο Υπουργός Εργασίας ρυθμίζει καθολικά τους όρους της αγοράς εργασίας και η χώρα με πολιτική απόφαση της Νέας Δημοκρατίας μεταβαίνει από το δίκαιο προστασίας του εργαζομένου στο δίκαιο προστασίας του εργοδότη, στο όνομα πάντα, βέβαια, των έκτακτων οικονομικών συνθηκών. Γιατί όπως περιγράφετε και εσείς οι ίδιοι στο προσχέδιο του προϋπολογισμού, η αύξηση του κατώτατου μισθού αναστέλλει τη δυναμική μείωση της ανεργίας. Πρόκειται για μια κυνική ομολογία των προθέσεών σας. Και αναρωτιέμαι: Άραγε είναι αυτό το όραμά σας; Η μείωση της ανεργίας μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας με μειωμένους μισθούς, κάτι το οποίο επιχειρείτε με το νομοσχέδιο που συζητάμε; Εμείς στηρίζουμε καθαρά, ρητά και αδιαπραγμάτευτα την Εθνική Γενική Σύμβαση και τις κλαδικές συμβάσεις καθώς και την καθολική εφαρμογή τους σε όλες τις επιχειρήσεις. Μάλιστα προκαλείτε και τους νέους εργαζόμενους, τους εργαζόμενους που αμείβονται κατά μέσο όρο με λίγο πάνω από 400 ευρώ, όταν στο ακροτελεύτιο άρθρο αυτού του νομοσχεδίου νομοθετείτε την αύξηση των μισθών της διοίκησης σε οργανισμούς που υπάγονται στο υπερταμείο, με απολαβές που ζαλίζουν και υπερβαίνουν τα 7.000 ευρώ, για να τακτοποιήσετε τα δικά σας golden boys. Κάνετε, λοιπόν, αυτό που επιχείρησε να κάνει και η προηγούμενη κυβέρνηση, του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, όπου, βεβαίως, μετά την κατακραυγή αναγκάστηκε να την αποσύρει. Σας καλούμε να την αποσύρετε κι εσείς. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, το «όραμά» σας - έστω και εντός εισαγωγικών - για το μέλλον δεν το είδαμε να αποτυπώνεται στο κάθε άλλο παρά φιλόδοξο νομοσχέδιο που συζητάμε, στο οποίο λιγότερο από το 40% των διατάξεων αφορά πραγματικά το Υπουργείο Ανάπτυξης, ένα νομοσχέδιο που χαρακτηρίζεται από την παντελή απουσία πρωτογενούς αναπτυξιακού σχεδιασμού, που λαμβάνει υπ' όψιν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της οικονομίας και της χώρας. Το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης που θα έπρεπε να είναι εμβληματικό σκέλος του νομοσχεδίου, είναι απλά ένα κείμενο διαχειριστικού και διοικητικού χαρακτήρα, χωρίς στόχους, χωρίς προτεραιότητες, χωρίς χρηματοδοτικά εργαλεία για την οικονομία και την απασχόληση, χωρίς ένα πλαίσιο οργανωμένο, συγκροτημένο αλλά και μακροπρόθεσμο, που πραγματικά θα δελέαζε τους σοβαρούς ξένους επενδυτές. Αυτό που δεν γίνεται, λοιπόν, στη χώρα μας, γίνεται στις γειτονικές μας χώρες με επιτυχία. Και εμείς χάνουμε τη μία ευκαιρία μετά την άλλη! Με βάση, λοιπόν, το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης μόνο κριτήριο για τον αναπτυξιακό σχεδιασμό της χώρας αποτελεί η συμπληρωματικότητα των δράσεων με αυτές που υλοποιούνται από τα προγράμματα ΕΣΠΑ, ώστε να μη χαθούν κοινοτικοί πόροι. Ναι είναι σημαντικό. Συμφωνούμε. Σίγουρα, όμως, δεν είναι αναπτυξιακό. Για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας παρατίθεται μία γενικόλογη έκθεση, χωρίς να ορίζονται οι πυλώνες αυτής της ανταγωνιστικότητας, πυλώνες όπως η παιδεία, η έρευνα και η καινοτομία, οι νεοφυείς επιχειρήσεις, οι αλυσίδες αξίας των επιχειρήσεων, η ανάπτυξη νέων εργαλείων χρηματοδότησης, τα δίκτυα, η διεθνοποίηση των επιχειρήσεων, η αμυντική βιομηχανία. Στην έως τώρα συζήτηση η Κυβέρνηση αναλώθηκε απλά σε μία κοκορομαχία με την Αξιωματική Αντιπολίτευση για τη σκοπιμότητα με την οποία μπαίνουν ή βγαίνουν κωδικοί από τους επιλέξιμους άξονες, διαμάχες για το αν εξυπηρετούνται ή όχι προσωπικά συμφέροντα και όχι, βέβαια, διαφωνία για την αναπτυξιακή διάσταση αυτών των επιλογών ή τη συνέργειά τους με την πραγματική οικονομία. Το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης, όπως και όλο το νομοσχέδιο, ενισχύει μία συγκεντρωτική λογική, αφού σε πολλά σημεία η κατάρτιση του όποιου σχεδίου, η αναθεώρηση αυτού του σχεδίου και ο προσδιορισμός των προδιαγραφών και κριτηρίων ένταξης γίνονται με υπουργικές αποφάσεις και δεν προσδιορίζονται με νόμο. Η συγκεντρωτική λογική διαχέεται σε όλο το πνεύμα του νομοσχεδίου, καθώς ενισχύει τον Υπουργό με επιπλέον αρμοδιότητες, που αντί να περιορίζονται σε δράσεις και ενέργειες προσαρμογής, επεκτείνονται σε αποφάσεις απλά επί παντός επιστητού. Με αυτόν τον τρόπο εκπέμπετε το σήμα ενός κράτους με μειωμένους μηχανισμούς ελέγχου και, βεβαίως, ενός κράτους με ασταθές επενδυτικό περιβάλλον, αφού με μία υπουργική απόφαση μπορούν να μεταβάλλονται τα πάντα κατά το δοκούν.
Κύριε Κατρίνη, με συγχωρείτε που θα σας διακόψω για ένα λεπτό, αλλά πρέπει να κάνω μία ανακοίνωση προς το Σώμα. Θα κρατήσω τον χρόνο σας.
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία είκοσι τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 17ο Δημοτικό Σχολείο Καλλιθέας, καθώς και σαράντα οκτώ μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Παιανίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίστε, κύριε Κατρίνη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ήταν ευχάριστη διακοπή, κύριε Πρόεδρε, χρήσιμη και επιβεβλημένη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στους τρεις μήνες διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας υπάρχει έντονο το στοιχείο της αυτοαναίρεσης, αφού η Πλειοψηφία αναγκάζεται να τροποποιεί διατάξεις, τις οποίες η ίδια είχε φέρει και είχε ψηφίσει πριν από λίγο καιρό. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει σε αυτό το νομοσχέδιο και φοβάμαι ότι δεν θα είναι και η τελευταία. Στις ρυθμίσεις του επιτελικού κράτους που ως έννοια και περιεχόμενο θα απαξιωθεί πολύ πιο σύντομα απ' ό,τι θα ανέμενε κανείς, διορθώνονται τριάντα έξι άρθρα από αυτά τα οποία ψηφίστηκαν λιγότερο από δύο μήνες πριν. Τα άρθρα που αφορούν τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης κατατέθηκαν στο νομοσχέδιο χωρίς να έχει γίνει καμμία προηγούμενη διαβούλευση και πολλά από αυτά είναι η τρίτη φορά για τα οποία νομοθετούμε. Χαρακτηριστικό της κακονομίας που υιοθετείται, είναι το άρθρο με το οποίο νομιμοποιούνται παλαιότερες διά περιφοράς συνεδριάσεις Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ταυτόχρονα - άκουσον - άκουσον! - παύουν οριστικά ποινικές αλλά και πειθαρχικές διώξεις που έχουν ασκηθεί. Έτσι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με αυτή την εισήγηση η Βουλή μετατρέπεται σε πλυντήριο υποθέσεων και υποκαθιστά, πολύ απλά, τη δικαιοσύνη. Εμείς και στηλιτεύσαμε και καταγγείλαμε αυτή τη διάταξη και ζητήσαμε να αποσυρθεί. Αυτό επαναφέρουμε και σήμερα και σας ζητάμε να την αποσύρετε εδώ και τώρα! Μόνο ως ειρωνεία, βεβαίως, μπορεί να εκληφθεί η εισαγωγή Εθνικού Προγράμματος Απλούστευσης Διαδικασιών, τη στιγμή που και σε αυτό το νομοσχέδιο δημιουργούνται επιπλέον επιτροπές, διευθύνσεις, παρατηρητήρια, θεσμοί και διαδικασίες. Και φυσικά, συσκοτίζετε τη διαφάνεια, όταν υποβαθμίζετε πλήρως το ρόλο της όποιας δημόσιας υπηρεσίας ως μηχανισμού ελέγχου, δημιουργώντας έναν παράλληλο ελεγκτικό μηχανισμό, χωρίς να υπάρχουν αυξημένα εχέγγυα αξιοπιστίας. Με αυτόν τον τρόπο και βάζοντας τις ελεγκτικές εταιρείες στη διαδικασία πιστοποίησης επενδυτικών στοιχείων, δημιουργείτε σύγκρουση συμφερόντων, καθώς οι εταιρείες αυτές, που είναι πιθανόν να συνεργάζονται με τον επενδυτή, καταλήγουν να είναι και οι ίδιες που τελικά θα πιστοποιήσουν την επένδυση, την ίδια στιγμή που ο ρόλος των υπηρεσιών περιορίζεται απλά στη διαπίστωση της πληρότητας του φακέλου ελέγχου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα ακόμα σημαντικό ζήτημα είναι πως με το παρόν νομοσχέδιο δεν τίθενται προτεραιότητες για την κλιματική αλλαγή, προτεραιότητες που θα έπρεπε να υπακούν στις ανάγκες μιας κλιματικά ουδέτερης οικονομίας. Αίρετε την προϋπόθεση υπαγωγής στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων, δημιουργώντας, με αυτόν τον τρόπο, μία μορφή απορρύθμισης, καθώς το εν λόγω ταμείο προβλέπει κάποια ελάχιστα κριτήρια βιωσιμότητας σε ό,τι αφορά τις ΣΔΙΤ αλλά και δικλίδες ασφαλείας σε σχέση με την περιβαλλοντική καταλληλότητα των επενδύσεων. Για τα ζητήματα των επιχειρηματικών πάρκων χρειάζεται αυξημένη προσοχή και θα πρέπει να ελεγχθούν εξονυχιστικά οι δραστηριότητες που θα προβλεφθούν και θα γίνονται μέσα σε αυτά, γιατί είναι βάσιμος ο φόβος μήπως εγκατασταθούν επιχειρήσεις με τοξικά, με χημικά ή δήθεν ανακυκλώσεις σε περιοχές που είναι ήδη επιβαρυμένες περιβαλλοντικά, όπως είναι οι περιοχές της δυτικής Αττικής, αλλά και του Πειραιά. Με το ίδιο σκεπτικό είναι σημαντική και η έλλειψη του ενεργειακού αποτυπώματος από τα χαρακτηριστικά καταγραφής των κτηρίων στο Εθνικό Μητρώο Υποδομών, ενδεικτικό της ιεράρχησης αλλά και των προτεραιοτήτων που δεν έχετε για τις πολιτικές «πράσινης» ανάπτυξης. Σχετικά με τη ρύθμιση των κεραιών θα ήθελα να κάνω μία παρατήρηση. Δεν διακατεχόμαστε, προφανώς, από κάποια τεχνοφοβική προσέγγιση. Θέλουμε, όμως, να είμαστε βέβαιοι ότι θα υπάρχει άμεση εναρμόνιση με τα νέα ευρωπαϊκά πρότυπα, όταν αυτά καθοριστούν, με γνώμονα, βεβαίως, την ασφάλεια των πολιτών και με στόχο την ταχύτερη δυνατή μετάδοση της πληροφορίας στη νέα ψηφιακή οικονομία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι σαφές πως το νομοσχέδιο δεν έχει καμμία σχέση με την αειφόρο βιώσιμη ανάπτυξη που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος. Δεν έχει σχέση, όμως, και με την αναπτυξιακή στρατηγική και τη βάση που χρειάζεται η χώρα, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Και αυτό είναι το μεγάλο έλλειμμα αυτού του νομοσχεδίου. Δεν είμαστε, όμως, ούτε κοντόφθαλμοι ούτε μίζεροι. Υπάρχουν θετικές διατάξεις όπως ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης, το Εθνικό Μητρώο Υποδομών, η ρύθμιση επαγγελματικών δικαιωμάτων εργολάβων - εργοληπτών, ο εκσυγχρονισμός, βεβαίως, της δικαιοσύνης, το εθνικό ευρυζωνικό σχέδιο και αρκετές από τις ρυθμίσεις που επιταχύνουν και απλοποιούν τις διαδικασίες, όπως είναι οι πιο πολλές από τις διατάξεις για το ΓΕΜΗ. Δεν συμφωνούμε, όμως, με την αφαίρεση αρμοδιοτήτων αλλά και πόρων από τους δήμους, γιατί με το νομοσχέδιο αυτό διευρύνεται ο αριθμός των υπηρεσιών που μπορούν να ανατεθούν σε ιδιώτες, χωρίς να τηρούνται αυστηρές προϋποθέσεις, που να τεκμηριώνουν όντως την αδυναμία εκτέλεσης των εν λόγω υπηρεσιών από τους δήμους. Και νομίζω ότι το ζητούμενο είναι να ενισχυθούν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, να καταστούν οικονομικά βιώσιμοι, να ενισχυθούν με πόρους και όχι να αποστερηθούν πόρους που ήδη προβλέπονται για αυτούς. Δεν βλέπω, δυστυχώς, τον Υπουργό Ανάπτυξης εδώ, γιατί θα ήθελα να του απευθύνω ένα ερώτημα. Θα αναγκαστώ να το κάνω εν τη απουσία του. Κύριε Υπουργέ, κύριε Γεωργιάδη, στην ομιλία σας στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης επικαλεστήκατε τις διαπραγματευτικές σας ικανότητες, για να καταφέρετε να δώσετε λύση στο ζήτημα βιωσιμότητας μιας μεγάλης ελληνικής επιχείρησης που αντιμετώπιζε πρόβλημα στις σχέσεις της με τις τράπεζες, πείθοντας τις τράπεζες να διευκολύνουν τη συγκεκριμένη επιχείρηση. Και καλώς κάνατε. Γνωρίζω ότι ο κ. Γεωργιάδης είναι άνθρωπος της αγοράς, είναι άνθρωπος που συνομιλεί με τους πολίτες, είτε άμεσα είτε μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και λαμβάνει πληροφόρηση. Αποκλείεται, λοιπόν, ο κύριος Υπουργός να μην έχει δεχτεί παράπονα για τις υπέρογκες και σε μεγάλο βαθμό καταχρηστικές χρεώσεις, που ήδη επιβάλλουν οι τράπεζες στους πολίτες για απλές συναλλαγές, χρεώσεις οι οποίες θα ενταθούν μετά την 31η Οκτωβρίου. Γι' αυτές τις χρεώσεις διαμαρτύρονται ήδη ενώσεις καταναλωτών, εμπορικοί σύλλογοι, συνολικά ο κόσμος της αγοράς αλλά και απλοί πολίτες. Είναι χρεώσεις με τις οποίες εμείς διαφωνούμε, θεωρούμε ότι δεν έχουν καμμία ηθική και πολιτική νομιμοποίηση και για τις οποίες, δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουμε ακούσει καμμία δήλωση από την Κυβέρνηση έως σήμερα και, δυστυχώς, καμμία δήλωση και από την Αντιπολίτευση. Οπότε, κύριε Παππά, αφήστε την προαναγγελία σύγκρουσης με τον κ. Βενιζέλο που είπατε πριν και αποφασίστε αν θέλετε να συγκρουστείτε με τους τραπεζίτες. Και να βγάλετε και μια ανακοίνωση, που να λέτε ότι διαφωνείτε με αυτές τις καταχρηστικές χρεώσεις και να στηρίξετε την τροπολογία που κατέθεσε σήμερα το Κίνημα Αλλαγής. Ιδού, λοιπόν, πεδίο δόξης λαμπρόν. Εμείς, λοιπόν, καταθέσαμε τροπολογία γι' αυτό το ζήτημα, για να σταματήσουν οι τράπεζες μονομερώς να χρεώνουν τους πολίτες για υπηρεσίες όπως είναι η απλή ενημέρωση υπολοίπου ή η αλλαγή κωδικού pin. Εγώ δεν ξέρω, αν ο κ. Γεωργιάδης έχει χρησιμοποιήσει τις διαπραγματευτικές ικανότητές του προς αυτή την κατεύθυνση, ώστε να πείσει τις τράπεζες να άρουν αυτές τις χρεώσεις, πιστεύω όμως ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την πολιτική του ισχύ ως συναρμόδιος γι' αυτό Υπουργός, και να κάνει αποδεκτή την τροπολογία που καταθέσαμε σε αυτή τη συζήτηση, για να δώσει ο ίδιος ο Υπουργός και η Κυβέρνηση σ' αυτή εδώ την Αίθουσα, στον ναό της δημοκρατίας, ένα σαφές μήνυμα ότι τους κανόνες τούς θέτει η πολιτική ηγεσία και μόνο, η οποία φροντίζει να προασπίζει τα συμφέροντα των πολιτών. Και, βεβαίως, μαζί με αυτή την τροπολογία, έχουμε καταθέσει και τροπολογία για τους εργαζόμενους που επλήγησαν από την πτώχευση της «THOMAS COOK» και για τα μεταπτυχιακά που αφορούν το περιβάλλον και την ενέργεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απουσία στοιχειώδους αναπτυξιακού σχεδιασμού, η αποδιοργάνωση της αγοράς εργασίας, η έλλειψη περιβαλλοντικής ευαισθησίας μαζί με τον πρόχειρο αλλά και αποσπασματικό τρόπο νομοθέτησης, είναι τα στοιχεία που, δυστυχώς, χαρακτηρίζουν αυτό το νομοσχέδιο. Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι για τους οποίους καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής. Βεβαίως, εμείς δεν θα κάνουμε πολιτική με κραυγές, με αφορισμούς και με καμμία μηδενιστική διάθεση, γι' αυτό και δεν θα διστάσουμε να υπερψηφίσουμε αρκετά από τα άρθρα, ειδικά αυτά τα οποία απηχούν πάγιες πολιτικές μας θέσεις. Ο κ. Τσίπρας είχε μιλήσει για δίκαιη ανάπτυξη, την οποία κανείς ποτέ δεν είδε. Ο κ. Μητσοτάκης μιλάει για ανάπτυξη για όλους, όμως στην πραγματικότητα είναι για πολύ λίγους. Και το ζητούμενο δεν είναι να έχουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα παρωχημένο μοντέλο ανάπτυξης που θα ικανοποιεί απλά κάποιους αριθμητικούς στόχους. Ο στόχος είναι να διαμορφώσουμε ένα αναπτυξιακό πρότυπο που θα αφορά όλους τους Έλληνες, με ένα σχέδιο που θα κινητοποιεί τις παραγωγικές δυνάμεις και θα αξιοποιεί τις πραγματικές δυνατότητες αυτού του τόπου, ένα αναπτυξιακό πρότυπο που θα στηρίζεται στις υψηλές δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού τις οποίες διαθέτει η χώρα μας, που θα στηρίζεται στη γνώση και την καινοτομία, ένα αναπτυξιακό πρότυπο χωρίς αποκλεισμούς, ένα πρότυπο που θα δημιουργεί νέες, ποιοτικές αλλά και καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, ένα πρότυπο που θα βελτιώνει τη ζωή των εργαζομένων και θα δίνει προοπτική στους νέους ανθρώπους. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής σε αυτό το πρότυπο πιστεύουμε. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής γι' αυτό το πρότυπο θα παλέψουμε. Σε ευχαριστώ πολύ.
Ωραία. Συνεχίζουμε με τον κ. Νίκο Καραθανασόπουλο, ειδικό αγορητή από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος. Ελάτε, κύριε Καραθανασόπουλε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο τίτλος του νομοσχεδίου που συζητάμε είναι: «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις». Ποιος είναι ο στόχος του νομοσχεδίου όπως ισχυρίζεται η Κυβέρνηση στην εισηγητική της έκθεση; Είναι μέσα απ' αυτό το νομοσχέδιο, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την παραγωγή νέου πλούτου, δηλαδή για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και την προσέλκυση επενδύσεων. Γιατί θέλει να το κάνει αυτό η Κυβέρνηση; Γιατί προχωράει σε ορισμένες διαπιστώσεις στην αιτιολογική έκθεση. Ποιες είναι αυτές οι διαπιστώσεις; Μερικές από αυτές είναι ότι στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα χαμηλό το κατά κεφαλήν εισόδημα και υπάρχει χαμηλών προδιαγραφών και αποδοχών απασχόληση. Αλήθεια αυτές οι δύο διαπιστώσεις που κάνετε στην αιτιολογική έκθεση, είναι ουρανοκατέβατες; Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη αιτία; Εμείς λέμε, βεβαίως, ότι αυτά που λέτε για χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα και χαμηλών προδιαγραφών και αποδοχών απασχόληση, είναι αποτέλεσμα των πολιτικών που εφάρμοσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και της Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, είναι δηλαδή αποτέλεσμα της ολομέτωπης επίθεσης την οποία δέχθηκαν οι εργαζόμενοι, τα πλατιά λαϊκά στρώματα στο βιοτικό τους επίπεδο, μειώσεις μισθών, μειώσεις συντάξεων, εμπορευματοποίηση υγείας, παιδείας, πρόνοιας, φοροεπιδρομή στα λαϊκά εισοδήματα. Είναι αποτέλεσμα των μέτρων των μνημονιακών νόμων, μέσα από τους οποίους τσακίστηκαν τα εργατικά, τα ασφαλιστικά και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, διαμορφώνοντας συνθήκες ζούγκλας στην αγορά εργασίας. Έτσι, λοιπόν, είστε συνένοχοι σε αυτό το έγκλημα το οποίο επιτελέστηκε σε βάρος του λαού. Γιατί το κάνατε αυτό; Όχι, βεβαίως, μόνο για τη δημοσιονομική εξυγίανση. Και στο κάτω κάτω της γραφής, γιατί έπρεπε να πληρώσει ο λαός τα σπασμένα της καπιταλιστικής κρίσης και της υπερχρέωσης του αστικού κράτους, όταν αυτή η υπερχρέωση του αστικού κράτους προήλθε από πολιτικές που εξυπηρετούσαν και στήριζαν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων με κάθε τρόπο, όπως αναπτυξιακοί νόμοι, πολιτική προμηθειών, τα διάφορα, δηλαδή, σκάνδαλα που προέκυψαν μέσα από αυτή τη διαδικασία; Δεν ευθύνεται ο λαός, αλλά όμως κλήθηκε να πληρώσει τη δημοσιονομική εξυγίανση. Όχι μόνο γι' αυτό δεν το κάνατε αλλά το κάνατε και για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για την περιβόητη καπιταλιστική ανάπτυξη, προϋποθέσεις για την καπιταλιστική ανάπτυξη σε συνθήκες υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων αλλά και όξυνσης των ανταγωνισμών. Και ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις; Το πακέτο είναι δεδομένο. Δεν το παίρνεις α λα καρτ. Και το πακέτο αυτό το επιβάλλουν οι οικονομικοί νόμοι του καπιταλιστικού συστήματος η σιδερένια φτέρνα δηλαδή του καπιταλισμού. Και να δούμε σε τίτλους ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις; Προϋπόθεση πρώτη βασική και κυρίαρχη. Η επίθεση απέναντι στους εργαζόμενους για αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης. Δηλαδή για να γίνει ακόμη πιο φτηνή εργατική δύναμη, για να είναι αναλώσιμη η εργατική δύναμη χωρίς εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Προϋπόθεση δεύτερη. Να δημιουργηθούν νέοι τομείς δράσης για το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο από τη διαχείριση των απορριμμάτων, από τη διαχείριση των υδάτινων πόρων μέχρι οτιδήποτε μπορεί κάποιος να φανταστεί. Πώς θα γίνει αυτό; Μέσα από τη συρρίκνωση της αστικής κρατικής δραστηριότητας, μέσα από την εμπορευματοποίηση τομέων κοινωνικής πολιτικής, όπως της παιδείας, της υγείας, της πρόνοιας, μέσα από την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων δημόσιων επιχειρήσεων, μέσα από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, μέσα από τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Προϋπόθεση τρίτη. Νέα σκανδαλώδη - όχι ότι δεν υπήρχαν - κίνητρα και προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο. Και τέτοια κίνητρα και προνόμια είναι φορολογικά, είναι χρηματοδοτικά. Τέταρτο πεδίο. Είναι η υποταγή της έρευνας της επιστήμης, της τεχνολογίας στις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων με στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας της. Πέμπτη προϋπόθεση είναι η προσαρμογή του αστικού κράτους - τόσο των κεντρικών του υπηρεσιών όσο και των τοπικών και περιφερειακών δομών του - στις νέες ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων. Μια προσαρμογή που έχει ως έκφραση την προσαρμογή του χωροταξικού σχεδιασμού αλλά και της χρήσης γης στις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων και όχι στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των λαϊκών στρωμάτων. Είναι η απαλοιφή των όποιων περιοριστικών μέτρων υπήρχαν των περιοριστικών αυτών μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας, του περιβάλλοντος και των αρχαιολογικών χώρων. Όλα αυτά με μια λέξη, εσείς οι απολογητές του καπιταλιστικού συστήματος, τα ονομάζετε «πάταξη» των γραφειοκρατικών εμποδίων. Αυτές οι δύο βασικές διαπιστώσεις που υπάρχουν στην αιτιολογική έκθεση αξιοποιούνται από την Κυβέρνηση, ως πρόσχημα, για να προχωρήσει με το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο που συζητάμε στην παροχή «γη και ύδωρ στους επιχειρηματικούς ομίλους» αλλά και στην κλιμάκωση της επίθεσης και στο ξήλωμα σε ό,τι είχε απομείνει από τα εργατικά δικαιώματα. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σ' ένα αναπτυξιακό νομοσχέδιο με τίτλο: «Επενδύω στην Ελλάδα», συμπεριλαμβάνονται και διατάξεις που κατεδαφίζουν εργατικά δικαιώματα, που αποσκοπούν στον πλήρη έλεγχο από το αστικό κράτος και κατ' επέκταση από την εργοδοσία της λειτουργίας των εργατικών σωματείων. Έτσι απαντάται το ερώτημα, γιατί μπήκαν σε αυτό νομοσχέδιο τέτοιου είδους μέτρα. Είναι, δηλαδή, ένα νομοσχέδιο, το οποίο αποτελεί την κορυφαία πράξη συνέχειας της πολιτικής της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ από τη σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τις όποιες, βεβαίως - και είναι φυσιολογικό αυτό - επιμέρους διαφοροποιήσεις που μπορεί να υπάρχουν ανάμεσα στα δύο κόμματα, διαφοροποιήσεις όμως, που δεν αναιρούν ούτε την ουσία ούτε και τις βαριές αντιλαϊκές συνέπειες. Έτσι, λοιπόν, παρά τους λεκτικούς διαξιφισμούς ένθεν κακείθεν που είναι διαξιφισμοί που προσπαθούν, ακριβώς, να συγκαλύψουν και να συσκοτίσουν τη συνέχιση της πολιτικής και τη συμφωνία ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ, στη Νέα Δημοκρατία και στο ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ, των στρατηγικών επιλογών που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Κι από αυτή την άποψη είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική η τοποθέτηση του κ. Δραγασάκη, ο οποίος διετέλεσε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, στην επιτροπή που συζητούσε το πολυνομοσχέδιο. Και τι λέει; Στο παρόν νομοσχέδιο ο κ. Δραγασάκης - διαβάζω από τα επίσημα Πρακτικά - διατηρεί το προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο που δημιούργησε η δική μας κυβέρνηση, δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ - και σε ό,τι αφορά τον νόμο για τις στρατηγικές επενδύσεις και σε ό,τι αφορά την αναπτυξιακή τράπεζα ή τα χρηματοδοτικά εργαλεία - αλλά και εντάσσει και νομοσχέδιο που είχαμε ετοιμάσει εμείς - ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, ως κυβέρνηση - για τα εθνικά προγράμματα ανάπτυξης. Αυτό λέει ο κ. Δραγασάκης είναι και η βάση του νομοσχεδίου που συζητάνε. Δηλαδή η βάση του νομοσχεδίου που συζητάμε, είναι η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Για να είμαστε καθαροί, το λέει ο κ. Δραγασάκης. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και υπήρχαν κι αυτές οι φιλοφρονήσεις ανάμεσα στον κ. Δραγασάκη και στον κ. Γεωργιάδη. Έτσι, λοιπόν, κοινή τους βάση, και της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Κοινή τους βάση αποτελεί η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, παρά τις επιμέρους διαφορές τους για το ποια τμήματα θα επωφεληθούν περισσότερο ή λιγότερο από αυτή την πολιτική αλλά και για το πώς καλύτερα θα διασφαλιστούν τα συνολικά συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών. Κοινή τους βάση, και της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, βεβαίως - να μην το αφήνουμε απέξω, του Κινήματος Αλλαγής - είναι η συμπίεση των μισθών, γιατί μόνο μέσα από τη συμπίεση των μισθών μπορεί να θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων και να διασφαλιστεί η κερδοφορία. Ποια είναι η διαφορά τους; Αν αυτή η συμπίεση των μισθών θα προέλθει μέσα από το πάγωμα των μισθών ή μέσα από την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, που, όμως, και οι δύο αυτές μέθοδοι οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Ποιο είναι το ίδιο αποτέλεσμα που επί της ουσίας απασχολεί και πρέπει να απασχολεί την εργατική τάξη και τον λαό; Ότι οδηγούν στη συμπίεση του πραγματικού μισθού και στην αύξηση του κομματιού της πίτας, δηλαδή της παραγωγής του πλούτου που ιδιοποιούνται οι κεφαλαιοκράτες. Είναι αυτό που ο Μαρξ - τον αναθεωρήσατε, βεβαίως, τον Μαρξ και μετά τον πετάξατε στα σκουπίδια - ονόμαζε τις δύο πηγές της υπεραξίας. Την απόλυτη και τη σχετική υπεραξία. Εσείς τσακώνεστε αν θα είναι απόλυτη ή σχετική υπεραξία, που οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα με τη Νέα Δημοκρατία, δηλαδή στην αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και στην επιδείνωση των συνθηκών της εργατικής τάξης. Έτσι, λοιπόν, συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πήρε τη σκυτάλη της αντιλαϊκής πολιτικής από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και νομοθετεί, τι; Το υπόλοιπο 32% των αιτημάτων που ΣΕΒ που δεν είχε προλάβει να υλοποιήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως δήλωσε στην τελευταία γενική συνέλευση πριν τις εκλογές ο γενικός διευθυντής του ΣΕΒ. Έτσι, λοιπόν, προχωρά η Κυβέρνηση αυτή την πολιτική της παροχής «γη και ύδωρ στους επιχειρηματικούς ομίλους». Ας δούμε επιλεκτικά τα πιο βασικά σημεία αυτής της πολιτικής γη και ύδωρ. Εντάσσει στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ τις στρατηγικές επενδύσεις και τα ΣΔΙΤ, δηλαδή τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Τι επιτυγχάνει με αυτό; Δίνει κίνητρα να προχωρήσουν τα ΣΔΙΤ. Τι σημαίνει προχωράνε τα ΣΔΙΤ; Σημαίνει ότι οι δήμοι, οι περιφέρειες, άλλοι φορείς του κράτους θα μπορούν πολύ πιο εύκολα να έρχονται σε συνεργασία με τους επιχειρηματικούς ομίλους και να παραχωρούν στους επιχειρηματικούς ομίλους μια σειρά από πλευρές των δραστηριοτήτων τους, και ιδιαίτερα πλευρές που αφορούν στην ικανοποίηση κοινωνικών αναγκών του λαού. Έτσι, λοιπόν, από τη μια μεριά τα κεφάλαια βρίσκουν διέξοδο, από την άλλη εμπορευματοποιείται η κοινωνική πολιτική ακόμη περισσότερο, άρα γίνεται πολύ πιο δύσκολο στα λαϊκά στρώματα να μπορούν να ικανοποιήσουν βασικές τους ανάγκες. Δεύτερο στοιχείο. Επεκτείνετε και για της μικρότερης σημασίας - γιατί είχε διάφορες κατηγορίες ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ για τις στρατηγικές επενδύσεις - στρατηγικές επενδύσεις τον συντελεστή δόμησης που ισχύει για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Δηλαδή τον διπλασιάζετε από το 0,3% στο 0,6%, και αν ρωτήσετε τον οποιονδήποτε μηχανικό ή φοιτητή πολυτεχνικής σχολής, θα σας πει τι τεράστιο δώρο είναι αυτό για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Τι τεράστιο δώρο είναι αυτό! Τρίτον. Επιτρέπετε στην Αττική να εγκατασταθούν επιχειρηματικές δραστηριότητες μεσαίας όχλησης, που μέχρι τώρα απαγορευόταν από το δοσμένο νομοθετικό πλαίσιο, όπου επί της ουσίας που θα οδηγήσει αυτό ; Θα οδηγήσει στην επιδείνωση της ποιότητας ζωής των λαϊκών στρωμάτων, γιατί, βεβαίως, αυτές οι επιχειρήσεις μεσαίας όχλησης δεν θα εγκατασταθούν ούτε στο Κολωνάκι ούτε στην Κηφισιά ούτε στην Εκάλη. Τέταρτον. Προχωράτε στην ιδιωτικοποίηση του ελέγχου υλοποίησης των επενδυτικών σχεδίων και τα δίνετε, ουσιαστικά, στις ελεγκτικές εταιρείες. Έτσι, λοιπόν, «Γιάννης κερνά Γιάννης πίνει». Τι θα κάνουν; Οι ελεγκτικές εταιρείες και όχι οι κρατικές υπηρεσίες θα πιστοποιούν αν γίνεται μια επένδυση, σε ποιον βαθμό γίνεται και ακολουθεί το σχέδιο και μέσα από αυτή την πιστοποίηση των ιδιωτικών εταιρειών θα χρηματοδοτείται η επένδυση. Επί της ουσίας, δηλαδή, «Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει». Και μετά τι θα κάνει το αστικό κράτος; Απλά και μόνο σε κάποιες επενδύσεις δειγματοληπτικό έλεγχο αν πραγματοποιήθηκαν. Και εδώ είναι χαρακτηριστικό ότι διευκολύνονται ακόμη περισσότερο, όχι μόνο να αξιοποιήσουν τις υποτιμολογήσεις, άρα να αυξάνετε τεχνητά το κόστος μιας επένδυσης, για να μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη η κρατική χρηματοδότηση και οι φοροαπαλλαγές που θα έχουν, αλλά τους δίνετε και το δικαίωμα να αυτοελέγχονται. Πέμπτο στοιχείο. Επιταχύνετε τη διαδικασία αδειοδότησης. Έτσι, λοιπόν, αίρετε την όποια προστασία υπήρχε των αρχαιολογικών χώρων, του περιβάλλοντος και θα υπερισχύουν τα ειδικά χωροταξικά σχέδια. Απλώς και μόνο τι λέτε; Λέτε ότι η επιχείρηση, πριν ξεκινήσει τη λειτουργία, θα γνωστοποιεί στο αρμόδιο Υπουργείο ότι πρόκειται να υπάρξει μία όχληση και δεν θα εγκρίνεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου η άδεια γι' αυτή την επιχείρηση και ο βαθμός όχλησης, τον οποίο θα παρέχει. Έκτο στοιχείο. Προχωράτε περαιτέρω στο «ξήλωμα» της κυριακάτικης αργίας και στα κέντρα διανομής. Έβδομο στοιχείο. Υποτάσσετε - αυτό είναι το νομοσχέδιο που δεν έφερε ο κ. Δραγασάκης - το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε πενταετές πλάνο αντί για ετήσιο που ήταν. Επί της ουσίας το σκέλος των εθνικών πόρων, αυτό που συγχρηματοδοτεί το ΕΣΠΑ, λειτουργεί συμπληρωματικά στα ευρωπαϊκά προγράμματα, τα οποία έχουν συγκεκριμένα κριτήρια επιλεξιμότητας. Και η επιλεξιμότητα των ευρωπαϊκών προγραμμάτων είναι οι ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων. Όμως και το εθνικό σκέλος το εντάσσετε σε ποια πολιτική; Στην πολιτική των αναπτυξιακών αναγκών άρα, δηλαδή, των αναγκών των επιχειρηματικών ομίλων. Συνεπώς, εσείς εντάσσετε όχι μόνο το συγχρηματοδοτούμενο σκέλος, που πήγαινε ούτως ή άλλως σ' αυτή την κατεύθυνση, αλλά και το άλλο σκέλος που θα πηγαίνει και αυτό εκεί. Κάποιοι πενιχροί πόροι από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων πήγαιναν για έργα υποδομής, που μπορούσαν αποσπασματικά να προστατεύουν και να βελτιώνουν τις συνθήκες διαβίωσης των λαϊκών στρωμάτων. Σήμερα, όμως, εξαλείφετε οποιαδήποτε τέτοια περίπτωση. Και μιλώ για αντιπλημμυρικά έργα, για έργα αντιπυρικής προστασίας ή αντισεισμικής θωράκισης. Προχωράτε στη νομιμοποίηση του ηλεκτρονικού τζόγου, ενώ θα έπρεπε να καταργηθεί τόσο ο ηλεκτρονικός τζόγος όσο και ο κάθε τζόγος. Έτσι, λοιπόν, όχι μόνο νέα καζίνα θα έχουμε αλλά θα έχουμε και τη νομιμοποίηση του ηλεκτρονικού τζόγου. Διευκολύνετε ακόμη περαιτέρω τις ιδιωτικοποιήσεις με το συγκεκριμένο άρθρο, στο οποίο δίνετε περαιτέρω δυνατότητες στο δημοτικό συμβούλιο να ενεργεί κατά την κρίση του και χωρίς αυξημένη πλειοψηφία ή αιτιολόγηση, όπως προέβλεπε το νομοθετικό πλαίσιο που υπήρχε. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν αναθεώρησε αυτό το νομοθετικό πλαίσιο, που μπορεί δηλαδή ο δήμος να παραχωρεί την αποκομιδή απορριμμάτων στους ιδιώτες. Έτσι, λοιπόν, χωρίς αυξημένη πλειοψηφία μπορεί να παίρνει απόφαση το όποιο δημοτικό συμβούλιο, να παραχωρεί τη συλλογή και τη μεταφορά των στερεών αποβλήτων, την καθαριότητα των κοινόχρηστων και δημοτικών χώρων και κτηρίων, αλλά το επεκτείνετε και ακόμη παραπέρα, δηλαδή, και στη συντήρηση του πράσινου και στον ηλεκτροφωτισμό. Κατά συνέπεια, πού το επεκτείνετε; Σε αυτά τα οποία είναι τα ανταποδοτικά τέλη. Οπότε επί της ουσίας οι επιχειρηματικοί όμιλοι που θα συμμετέχουν, έχουν διασφαλισμένη τη χρηματοδότησή τους από τα ανταποδοτικά τέλη. Θα οδηγηθούν έτσι σε αύξηση τα ανταποδοτικά τέλη, ενώ ταυτόχρονα τους δίνετε και τα «φιλέτα», που είναι τα απορρίμματα, για τα οποία γίνεται σκοτωμός ανάμεσα στους επιχειρηματικούς ομίλους, για το ποιοι θα διαχειριστούν τα απορρίμματα. Τους δίνετε, επίσης, τον ηλεκτροφωτισμό, που τώρα με αυτούς τους ενεργειακούς συνεταιρισμούς, την εγκατάσταση των ΑΠΕ και όλα αυτά είναι μεγάλο «φιλέτο», καθώς επίσης και το πράσινο που σχετίζεται με τους ελεύθερους χώρους. Επόμενο στοιχείο όλων αυτών είναι η τοποθέτηση, η εγκατάσταση και η χωροθέτηση των κεραιών κινητής τηλεφωνίας. Διευκολύνετε την εγκατάσταση και την τοποθέτησή τους, χωρίς να λαμβάνονται υπ' όψιν οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία. Όμως έχει και άλλα ζητήματα, αρκετά «πιπεράτα» το νομοσχέδιο, όπως είναι η εξαίρεση ονομαστικοποίησης των μετοχών των εταιρειών που ελέγχουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και γιατί το κάνετε αυτό; Για να αυξηθούν, λέει, οι επενδύσεις. Και η διαφάνεια που λέτε και ισχυρίζεστε, πού πήγε; Και δεν κάνετε μόνο αυτό, αλλά προχωράτε και ένα βήμα παραπέρα. Καταργείτε και την αναγκαιότητα υποβολής πόθεν έσχες στους μετόχους αυτών των επιχειρήσεων και πάλι, λέει, για να διευκολυνθούν οι επενδύσεις. Για τους δημοσιογράφους έχετε πόθεν έσχες. Δηλαδή δεν έχει πόθεν έσχες το αφεντικό και έχει ο υπάλληλος. Αυτό και αν είναι το αποκορύφωμα του παραλογισμού! Προχωράτε παραπέρα στη διαμόρφωση συνθηκών για την αξιολόγηση των ερευνητικών κέντρων, που μπορεί να ανατίθεται σε οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο. Άρα, δηλαδή, και μία ιδιωτική εταιρεία μπορεί να αναλάβει την αξιολόγηση ενός ερευνητικού κέντρου. Και με ποιο κριτήριο θα γίνεται αυτή η αξιολόγηση; Τα κριτήρια με τα οποία θα γίνονται οι αξιολογήσεις, θα διαμορφώνονται με βάση τις ανάγκες και την ικανοποίηση των επιχειρηματικών συμφερόντων και όχι με βάση τα επιστημονικά, ακαδημαϊκά και ερευνητικά κριτήρια. Προχωράτε παραπέρα στην απελευθέρωση των μεταπτυχιακών σπουδών, σε ό,τι είχε απομείνει, σε ό,τι είχε ξεφύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ για την επιβολή διδάκτρων ή τη γενίκευση διδάκτρων στο σύνολο των μεταπτυχιακών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Απ' ό,τι φαίνεται, κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ και τη δευτερολογία μου.
Κύριε Καραθανασόπουλε, σας προτείνω να μη σας δώσω όλο τον χρόνο της δευτερολογίας αλλά πέντε λεπτά, για να έχετε άλλα πέντε λεπτά για αύριο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Συνεχίστε.
Το άλλο στοιχείο είναι το τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων. Δέχονται νέο συντριπτικό πλήγμα οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ειδικά οι κλαδικές. Προχωράτε στον ακόμη περισσότερο ασφυκτικό έλεγχο των συνδικάτων από το κράτος της εργοδοσίας. Έτσι, λοιπόν, δημιουργείτε έναν μηχανισμό μόνιμης θωράκισης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, για να έχουμε αποτελεσματική συμπίεση των μισθών με κριτήρια όχι τις ανάγκες της εργατικής τάξης αλλά την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων. Προχωράτε σε εξαίρεση από την ευνοϊκότερη σύμβαση και σε εξαίρεση από την επέκταση της κλαδικής σύμβασης. Επί της ουσίας τι κάνετε; Τις επιχειρηματικές συμβάσεις τις κάνετε να υπερισχύουν σε σχέση και με τις τοπικές και με τις κλαδικές. Άρα αναιρείται επί της ουσίας η σημασία των κλαδικών συμβάσεων, που αποτελούσαν και το καρφί στο μάτι, παρ' όλες τις αλλαγές που είχαν γίνει και είχαν χάσει την αξία τους οι κλαδικές συμβάσεις με τις προηγούμενες νομοθετήσεις. Συνεπώς, δίνετε προτεραιότητα στις επιχειρησιακές συμβάσεις, για να εδραιωθεί, λέτε, ένα κλίμα συναντίληψης και κοινωνικού εταιρισμού. Δηλαδή, ίδια τα συμφέροντα του εργοδότη ίδια και του εργαζόμενου άρα, λοιπόν, να καθίσουμε σαν φιλαράκια να τα βρούμε και να συμφωνήσουμε. Ποια, λοιπόν, σύμβαση επιβάλλετε; Επιβάλλετε εκείνη τη σύμβαση η οποία ευνοεί τον εργοδότη. Αυτό επιβάλλετε επί της ουσίας. Τι δρομολογείτε, λοιπόν; Δρομολογείτε αυτό το οποίο ζητούσε ο ΣΕΒ, την ευελιξία στις συμβάσεις και ήταν απαίτηση και του ΟΟΣΑ. Όμως ήταν απαίτηση και ποιου άλλου επιπλέον; Και της επιτροπής εμπειρογνωμόνων που διόρισε το 2016 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για τις βέλτιστες πρακτικές που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Να, λοιπόν, ποιες είναι οι βέλτιστες πρακτικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ευελιξία στις συμβάσεις. Και μετά λέτε ότι είναι ιδιομορφία στην Ελλάδα ή οι κάποιες νεοφιλελεύθερες εξάρσεις! Μάλιστα αυτές οι εξαιρέσεις θα γίνονται με υπουργική απόφαση. Βεβαίως, εδώ θα έπρεπε να πούμε για την υποκρισία του ειδικού αγορητή του ΚΙΝΑΛ, που λέει ότι υπερασπίζονται την εθνική και κλαδική σύμβαση. Το 2012, που ήταν τότε ΠΑΣΟΚ, βέβαια, όχι ΚΙΝΑΛ, ήταν μαζί στη συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία που κατήργησε τις κλαδικές συμβάσεις και την εθνική σύμβαση. Προχωράτε στην ηλεκτρονική ψηφοφορία, για να αποφασίζουν τα σωματεία ακόμη και αν θα κάνουν απεργία. Καταργείτε, λοιπόν, τη συλλογικότητα και επί της ουσίας μέσα στην ηλεκτρονική ψηφοφορία θα αποφασίζεται αυτό που θέλει ο εργοδότης. Αποτελούν, λοιπόν, υποκρισία οι δηλώσεις, με τις οποίες λέτε ότι θέλετε να αυξήσετε τη δημοκρατία και τη συμμετοχή. Τα ίδια έλεγε και ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν έφερε την τροπολογία που αύξησε σε 50% συν 1%, για να μπορεί κάποιος να αποφασίσει για την απεργία. Και όλα αυτά θα γίνονται με υπουργικές αποφάσεις. Άρα για τα πάντα θα αποφασίζει ο Υπουργός και σε λίγο, με τη φόρα που έχει πάρει, θα ζητάει να συμμετέχει και στις γενικές συνελεύσεις των σωματείων, για να νομιμοποιείται μία γενική συνέλευση. Κάνετε και άλλα πράγματα. Λέτε υποκριτικά ότι θέλετε να προστατεύσετε τη μερική απασχόληση. Και τι κάνετε, λέει; Αυξάνετε την υπερωρία κατά 12% στη μερική απασχόληση, όταν στην κανονική έχει 40%. Επί της ουσίας τι είναι αυτό; Κίνητρο στους εργοδότες. Τους λέτε «απασχολήστε ανθρώπους με μερική απασχόληση, γενικεύστε αυτό το καθεστώς, στο συμφέρον σας είναι.». Θα αντιμετωπίσετε, λέει, και θα πατάξετε την αδήλωτη εργασία. Με ποιους μηχανισμούς; Με την Επιθεώρηση Εργασίας που ήταν υποστελεχωμένη επί ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα την απαξιώνετε; Με αυτούς τους μηχανισμούς θα τα αντιμετωπίσετε όλα αυτά; Ή μήπως με την Επιτροπή Παιγνίων που αναθεωρείτε το άρθρο, και πλέον δεν μπορεί να ανασταλεί η λειτουργία ενός καζίνο, όταν πάνω από εξήντα ημέρες παραμένουν οι εργαζόμενοι απλήρωτοι; Το κάνετε για το Ρίο αυτό, που παραμένουν οι εργαζόμενοι δεκαπέντε μήνες απλήρωτοι; Δώρο στον επιχειρηματία; Γι' αυτό το κάνετε, βεβαίως, και είναι καθαρό. Έτσι, λοιπόν, όλα αυτά δείχνουν ότι θα είναι συσσωρευτικές και σαρωτικές οι επιδράσεις και οι επιπτώσεις στους εργαζόμενους. Άρα, λοιπόν, η εργατική τάξη πρέπει να συγκρουστεί με αυτή την πολιτική. Είναι μονόδρομος η σύγκρουση με αυτή την πολιτική και για να αποτραπεί η επιδείνωση από τα χειρότερα και για να ανακτήσει τις απώλειες, αλλά πάνω από όλα για να προετοιμαστεί για την τελική σύγκρουση και αναμέτρηση. Γιατί, κοιτάξτε, όλοι εσείς υπερασπίζεστε το καπιταλιστικό σύστημα. Ποιο είναι το αποτέλεσμα του καπιταλιστικού συστήματος; Αυτό που δημοσιεύτηκε χθες. Σε παγκόσμιο επίπεδο το 0,9% των πιο πλούσιων ελέγχει το 43,9% του παγκόσμιου πλούτου, παντού. Παντού! Σε όλον τον καπιταλιστικό κόσμο από την Αμερική, την Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη. Δεν υπάρχει πουθενά εξαίρεση. Τι είναι αυτό; Είναι τάση του καπιταλισμού ο πλούσιος να γίνεται πλουσιότερος και ο φτωχός φτωχότερος, με αποτέλεσμα το 56,6% των φτωχών αυτής της γης, αυτού του πλανήτη, να έχουν μόνο το 1,9% του παγκόσμιου πλούτου. Ιδού τι θαυμάζετε και ποιο μοντέλο υπηρετείτε. Απέναντι σε αυτό το μοντέλο, λοιπόν, υπάρχει διέξοδος και η διέξοδος είναι αυτή που προτείνει το ΚΚΕ. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, κύριε πρόεδρε - και ολοκληρώνω με αυτό - το ΚΚΕ καταψηφίζει το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο, θα ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία και επί της αρχής και επί των άρθρων που συντρίβουν τα εργατικά δικαιώματα και υποτάσσουν το εργατικό κίνημα στις διαθέσεις της εργοδοσίας και του κράτους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ωραία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, είκοσι οκτώ μαθητές και μαθήτριες και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 20ο Δημοτικό Σχολείο του Περιστερίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Σας ενημερώνω ότι έχουν εγγραφεί γύρω στους εκατόν σαράντα συναδέλφους, που σημαίνει ότι απόψε θα πάμε αντί για 12 το βράδυ, 1 η ώρα, εάν θέλετε να μιλήσετε όλοι μέχρι αύριο, που θα ξεκινήσει σε συγκεκριμένη ώρα η ψηφοφορία. Κλείνουμε με τους δύο ειδικούς αγορητές, μπαίνουμε στις ενστάσεις αντισυνταγματικότητας που θα ενοποιηθούν σε μία, και μετά θα πάρει τον λόγο ο κύριος Υπουργός, ο οποίος για να μην έχουμε γκρίνιες, όπως οι εισηγητές πήραν περισσότερο χρόνο, έτσι και ο Υπουργός αντί για δεκαοκτώ θα πάρει, τουλάχιστον, είκοσι πέντε λεπτά. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Βιλιάρδος, ειδικός αγορητής από την Ελληνική Λύση. Ορίστε, κύριε Βιλιάρδο, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - όσοι είσαστε εδώ - στην πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής για το αναπτυξιακό νομοσχέδιο είχαμε αναφέρει πως σε σχέση με το προσχέδιο της διαβούλευσης προστέθηκαν θέματα για το ΓΕΜΗ, ζητήματα τύπου: Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης και Πρόγραμμα Επενδύσεων, διατάξεις για Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού Έρευνα και Καινοτομία, λοιπές διατάξεις, λοιπές ρυθμίσεις Υπουργείων Δικαιοσύνης, Παιδείας, Εσωτερικών, Υποδομών, Προστασίας του Πολίτη, ρυθμίσεις για το επιτελικό κράτος, για τους ΟΤΑ, για το Υπουργείο Οικονομικών και για το Υπουργείο Περιβάλλοντος, τροπολογίες, κατά κάποιον τρόπο, για τα λάθη της Κυβέρνησης, ακριβώς όπως το είχαμε προβλέψει, εντός του νομοσχεδίου, για να μην προστεθούν ως τέτοιες. Έγιναν, επίσης, σημαντικές αλλαγές, μερικές από τις οποίες μπορεί να έχουν σοβαρές επιπτώσεις σε επιμέρους θέματα, όπως αυτές για τις πληρωμές οφειλών ΥΚΩ στη ΔΕΗ, υπηρεσιών κοινωνικής ωφέλειας δηλαδή, η απελευθέρωση αμοιβών μελών διοικητικού συμβουλίου εταιρειών του υπερταμείου άρα και της ΔΕΗ, η μη ονομαστικοποίηση μετοχών μέσων μαζικής ενημέρωσης, οι διατάξεις για την Αστυνομία και λοιπά. Τέλος, αναλύσαμε μία πρώτη σειρά άρθρων που διακρίναμε ως προβληματικά ή απλά ως ελλιπή, παρά το ότι βρίσκονται προς τη σωστή κατεύθυνση, αναφέροντας τα ελαττώματά τους μαζί με τις προτάσεις μας, οπότε δεν έχει νόημα να τα επαναλάβουμε. Στη δεύτερη επιτροπή, τώρα, τοποθετηθήκαμε αρχικά στην απώλεια δύο θέσεων της Ελλάδας όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά της διεθνώς, επειδή ο αρμόδιος Υπουργός κατέκρινε επ' αυτού την προηγούμενη κυβέρνηση. Είπαμε δε περιληπτικά τα εξής: Ο στόχος της σημερινής ελληνικής Κυβέρνησης είναι η άνοδος της χώρας μας στον δείκτη της παγκόσμιας ανταγωνιστικότητας, μεταξύ άλλων, μέσω του νέου αναπτυξιακού νομοσχεδίου. Το νομοσχέδιο αυτό δίνει κυριολεκτικά γη και ύδωρ στους επενδυτές και στις αφελληνισμένες τράπεζες εις βάρος των πολιτών. Με την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, με την απορρύθμιση των συλλογικών συμβάσεων και με την κατάργηση των πάσης φύσεως κανόνων για τις πολυεθνικές. Σύμφωνα τώρα με την οργάνωση που βαθμολογεί την ανταγωνιστικότητα κάθε χώρας, μία καλή θέση σημαίνει μακροπρόθεσμες δυνατότητες ανάπτυξης. Ποια είναι, όμως αλήθεια, τα μέλη της οργάνωσης που εκπονούν τον δείκτη; Απλούστατα ένα ίδρυμα στο οποίο συμμετέχουν οι χίλιες ισχυρότερες πολυεθνικές του πλανήτη, με έναν σημαντικό προϋπολογισμό, ο οποίος χρηματοδοτείται από τους εκατό στρατηγικούς εταίρους της οργάνωσης, ενώ στρατηγικοί εταίροι μπορούν να γίνουν μόνο ηγέτες διεθνών κλάδων της παγκόσμιας οικονομίας με πολυετή καλή διακυβέρνηση και με στόχο να βελτιώσουν την κατάσταση του πλανήτη. Έτσι περιγράφονται στην ιστοσελίδα του ιδρύματος και δεν πρόκειται για αστείο, όπως ίσως υποθέσει κανείς. Μεταξύ άλλων στρατηγικοί εταίροι είναι η Deutsche Bank, η εγκληματική συμμορία κατά την ίδια τη γερμανική αστυνομία, και η αμερικανική «AIG», η οποία ήταν μεταξύ των εταιρειών που πυροδότησαν τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και διασώθηκαν από τους φορολογούμενους. Δύσκολα, λοιπόν, μπορεί να πιστέψει κανείς πως έχουν σωστή εταιρική διακυβέρνηση ή ότι στόχος τους είναι να βελτιώσουν τις συνθήκες που επικρατούν στον πλανήτη. Ενώ η όλη δομή του ιδρύματος θυμίζει το αντίστοιχο της διεθνούς διαφάνειας με έδρα τη Γερμανία και με μέλη της τις πιο διεφθαρμένες εταιρείες παγκοσμίως. Αναλύοντας, τώρα, κανείς τη μεθοδολογία του δείκτη ανταγωνιστικότητας, διαπιστώνει πως λειτουργεί με τη χρήση συντελεστών που δεν επηρεάζουν άμεσα την ανταγωνιστικότητα αλλά έμμεσα μέσω των αποδόσεων των επενδύσεων που θεωρεί το ίδρυμα πως αποτελούν τους βασικούς μοχλούς ανάπτυξης. Επομένως, θεωρείται πως ο στόχος του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους των επιχειρήσεων είναι συνώνυμος με τον στόχο της ανόδου του ρυθμού ανάπτυξης, γεγονός που σημαίνει πως όλα όσα αυξάνουν τα κέρδη των πολυεθνικών που επενδύουν στην κάθε χώρα,. είναι θετικά για την ανταγωνιστικότητά της και οδηγούν στην ανάπτυξή της. Επιγραμματικά η υψηλή βαθμολογία της εκάστοτε χώρας σημαίνει για τις πολυεθνικές τα εξής: Πρώτον, ότι οι επενδύσεις τους θα έχουν μεγάλες αποδόσεις κέρδη δηλαδή. Δεύτερον, πως δεν θα οδηγείται μεγάλο μέρος αυτών των αποδόσεων στους εργαζομένους μέσω των μισθών ή και στο δημόσιο μέσω των φόρων αλλά στα δικά τους ταμεία, καθώς επίσης τρίτον, ότι δεν θα είναι αντιμέτωπες με ενοχλητικούς νόμους και με κανονισμούς όπως για παράδειγμα με περιβαλλοντικούς. Διαπιστώνεται, τώρα, μία εντυπωσιακή ομοιότητα των χωρών που βρίσκονται στις ανώτερες θέσεις του δείκτη ανταγωνιστικότητας - εκεί δηλαδή που θέλει να πάει και η Ελλάδα - με αυτές που τοποθετούνται, επίσης, στις πρώτες θέσεις του σκιώδους δείκτη που εκπονεί η οργάνωση Δίκτυο φορολογικής δικαιοσύνης, το Tax Justice Network, δηλαδή όσο πιο ψηλά στον δείκτη ανταγωνιστικότητας βρίσκεται η κάθε χώρα, τόσο πιο φορολογικά άδικη είναι ως προς τους απλούς πολίτες της, κάτι που μάλλον δεν μπορεί να θεωρηθεί ως σύμπτωση. Για παράδειγμα χώρες φορολογικές οάσεις όπως η Ελβετία, η Σιγκαπούρη, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γερμανία βρίσκονται σταθερά στις πρώτες θέσεις στην κατάταξη του δείκτη ανταγωνιστικότητας. Προφανώς επειδή διαθέτουν τις απαραίτητες υποδομές, που βοηθούν τις πολυεθνικές να υπονομεύουν τη φορολογική νομοθεσία και τους κανόνες διαφάνειας. Ο δείκτης, λοιπόν, μετράει στην ουσία τη σημασία των διαφόρων κρατών παγκοσμίως για τις πολυεθνικές, έτσι ώστε να επιλέγουν σωστά ποια χώρα εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά τους. Ένας από τους επιμέρους συντελεστές του δείκτη ανταγωνιστικότητας είναι η ευελιξία στον καθορισμό των μισθών. Στην περίπτωση αυτή μία χώρα έχει χαμηλό βαθμό, όταν διαθέτει μία κεντρική διαδικασία καθορισμού των μισθών των εργαζομένων με την ύπαρξη συλλογικών συμβάσεων, ενώ έναν υψηλό βαθμό όταν η κάθε επιχείρηση μπορεί μόνη της να καθορίζει τους μισθούς. Εκτός αυτού οι ελεύθερες απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις οδηγούν σε υψηλότερες θέσεις, όσον αφορά την κατάταξή τους στον παγκόσμιο δείκτη ανταγωνιστικότητας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Η ελληνική Κυβέρνηση, λοιπόν, με στόχο την άνοδο της κατάταξης της χώρας στον δείκτη ανταγωνιστικότητας, για να πετύχει την αύξηση των ξένων επενδύσεων, σχεδιάζει την πλήρη κατάργηση των νόμων και των κανόνων για τις πολυεθνικές, μεταξύ άλλων, με το καινούργιο αναπτυξιακό νομοσχέδιο. Δηλαδή την παροχή δυνατοτήτων αποφυγής πληρωμής φόρων, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, τη διευκόλυνση των απολύσεων, την κατάργηση των περιβαλλοντικών ή και των αρχαιολογικών εμποδίων κ.λπ.. Εάν καταφέρει τα παραπάνω, με πλεονέκτημα το γεγονός ότι η προηγούμενη κυβέρνηση της άνοιξε τον δρόμο πείθοντας τους Έλληνες, δυστυχώς, πως δεν υπάρχει άλλη λύση, τότε η Ελλάδα, πράγματι, θα αποκτήσει μία πολύ καλύτερη θέση στον δείκτη ανταγωνιστικότητας, προσελκύοντας επενδύσεις που, όμως, δεν θα ωφελήσουν καθόλου τους πολίτες αλλά αντίθετα θα τους εξαθλιώσουν ακόμη περισσότερο. Με απλά λόγια θα αυξάνεται μεν το ΑΕΠ της χώρας αλλά ταυτόχρονα θα μειώνεται το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού, κάτι που, δυστυχώς, θα διαπιστώσουν οι πολίτες όταν θα είναι πολύ αργά, όπως έχει συμβεί, άλλωστε σε πολλές άλλες χώρες. Υπάρχει, όμως, ένα πρόβλημα στο οποίο δεν έχει δώσει την απαιτούμενη σημασία η Κυβέρνηση ή απλά μας το κρύβει. Το ότι η προσέλκυση ξένων πολυεθνικών απαιτεί ιδιαίτερη φορολογική μεταχείρισή τους, όπως εκ μέρους της Ιρλανδίας, στην οποία δεν φορολογούνται με τον συντελεστή 12,5%, όπως όλες οι άλλες εταιρείες, αλλά με πολύ χαμηλότερο μετά από διαπραγμάτευσή τους με τις αρχές. Εκτός αυτού το μεγάλο πρόβλημα της χώρας μας οι χονδρικές τιμές ενέργειας που είναι ακριβότερες κατά 22,5 ευρώ η KWh σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρώπης ή κατά 30 ευρώ υψηλότερες από τη Γερμανία ή τη Γαλλία, θα αποτελέσουν ένα επιπλέον πολύ μεγάλο εμπόδιο, το οποίο πολύ δύσκολα θα επιλυθεί. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Συνεχίσαμε με τις παρατηρήσεις μας σε επιμέρους άρθρα, ενώ στο Τρίτο Μέρος, όπου, επίσης, τοποθετηθήκαμε σε άλλα άρθρα, αναφέραμε τα εξής: Οι επενδύσεις που η Κυβέρνηση θέλει να διενεργηθούν, προϋποθέτουν ζήτηση είτε εγχώρια είτε διεθνή. Η μεν πρώτη, όμως, συνεχίζει να υποφέρει λόγω των γενικότερων άθλιων συνθηκών της οικονομίας μας, όπως, για παράδειγμα, της πραγματικής ιδιωτικής κατανάλωσης, που ήταν αρνητική το πρώτο εξάμηνο παρά τον τουρισμό και τους μετανάστες - μεγάλο θέμα η παράνομη μετανάστευση, αλλά θα το αφήσουμε για άλλη φορά - ενώ η δεύτερη προϋποθέτει την άνοδο της ανταγωνιστικότητας της χώρας όχι στον δείκτη αλλά την πραγματική άνοδο της ανταγωνιστικότητας. Η ανταγωνιστικότητα, όμως, με κριτήρια το εμπορικό ισοζύγιο και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, τα ελλείμματα των οποίων αυξάνονται ξανά, βαίνει προς το χειρότερο. Με δεδομένες δε τις προβλέψεις για ευρωπαϊκή και παγκόσμια ύφεση, πρόκειται για ευχολόγια που δεν μας βοηθούν καθόλου. Αν η Κυβέρνηση σχεδιάζει να πετύχει ανάπτυξη μέσω της ανόδου των ξένων επενδύσεων διά της κατάτμησης και του ξεπουλήματος των δημόσιων επιχειρήσεων, κατά την ολέθρια συνταγή του κ. Χατζηδάκη, καθώς, επίσης, της παροχής «γης και ύδατος» στους κερδοσκόπους επενδυτές, κατά την επίσης ολέθρια συνταγή του κ. Γεωργιάδη, μεταξύ άλλων με τη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών με εξαθλιωμένους εργαζόμενους δεν θα μας βρει σύμφωνους. Όσον αφορά δε τις νέες θέσεις εργασίας, δεν φτάνει μόνο να αυξηθούν αλλά πρέπει να είναι επιπλέον αξιοπρεπείς, αν μη τι άλλο για να στηριχθεί η εγχώρια ζήτηση και να διενεργηθούν βιώσιμες μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Αυτό που χρειάζεται πάντως η Ελλάδα, είναι ένα δικό της σχέδιο ανάπτυξης βασισμένο στον πρωτογενή τομέα με τη μεταποίησή του στη βιομηχανία, όπως στην ενεργειακή, που, δυστυχώς, ξεπουλιέται, όπως των ΕΛΠΕ, της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ, στις κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις, με θετικές μελλοντικές προοπτικές, στην υψηλή τεχνολογία και, βέβαια, στη ναυτιλία. Δευτερευόντως στον τουρισμό ο οποίος όχι μόνο είναι εντάσεως κεφαλαίου μεγάλου ρίσκου, όπως φάνηκε από τη χρεωκοπία της «THOMAS COOK», που θα κοστίσει σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ευρώ, είναι και κυκλικός κλάδος, οπότε ο πρώτος που θα υποφέρει από μία ενδεχόμενη παγκόσμια ύφεση, αλλά καταναλώνει επιπλέον σε μεγάλο βαθμό ξένα προϊόντα. Οπότε, στην ουσία το μεγαλύτερο μέρος αυτών που εισπράττουμε, φεύγει στο εξωτερικό. Εντούτοις θέλουμε να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο, παρά το ότι διαφωνούμε με αρκετά άρθρα του, επειδή στηρίζουμε οτιδήποτε είναι προς όφελος της ανάπτυξης. Μας δυσκολεύει, όμως, αφ' ενός μεν επειδή πρόκειται για ένα συνονθύλευμα, χωρίς δομή και χωρίς αρχή και τέλος, αφ' ετέρου επειδή συμπεριλαμβάνει φωτογραφικές ρυθμίσεις που δεν είναι καθόλου θεμιτές. Ο κ. Γεωργιάδης, βέβαια, το χαρακτήρισε στην τελευταία επιτροπή μόνος του ως προσπάθεια ρύθμισης δυσλειτουργιών και όχι ως αναπτυξιακό νομοσχέδιο, υποσχόμενος πως θα φέρει σύντομα ένα καινούργιο. Συνεπώς, είναι ένα συνονθύλευμα με φωτογραφικές ρυθμίσεις, τις οποίες ο ίδιος αποδέχτηκε, και που, όμως, θα έπρεπε να μας τις εξηγήσει μία προς μία. Σε κάθε περίπτωση πιστεύουμε πως εάν το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων δεν υπερβεί τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ από τα 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ που υπάρχουν στον προϋπολογισμό, βιώσιμη ανάπτυξη δεν πρόκειται να έχει η Ελλάδα, αλλά ευκαιριακές, κερδοσκοπικές και ληστρικές επενδύσεις που θα αποβούν μακροπρόθεσμα καταστροφικές. Σήμερα θέλουμε να συμπληρώσουμε, πως αυτό που δεν είδαμε στο αναπτυξιακό νομοσχέδιο, είναι το πώς θα χρησιμοποιηθούν οι κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις για την παραγωγή πλούτου και κρατικών εσόδων, εκτός αν η Κυβέρνηση θεωρεί πως τα δημόσια έσοδα πρέπει να προέρχονται μόνο από φόρους, οπότε, από την εξαθλίωση των Ελλήνων. Οφείλουν, πάντως, οι Έλληνες να γνωρίζουν, πως εάν οι κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις ξεπουληθούν, τότε τα έσοδα του κράτους από τα μερίσματά τους θα πάψουν τα υπάρχουν. Επομένως, θα πρέπει να αναπληρωθούν με νέους φόρους, κάτι που, δυστυχώς, αποκρύπτει η Κυβέρνηση αλλά ασφαλώς θα συμβεί. Εκτός αυτού ο προϋπολογισμός, όταν ξεπουληθούν οι επιχειρήσεις, θα επιβαρυνθεί με τα χρήματα που θα δίνουμε στους νέους ιδιοκτήτες για τις υπηρεσίες κοινωνικής ωφέλειας, όπως στην περίπτωση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ που κρατικοποιήθηκε από την Ιταλία έναντι μόλις 45 εκατομμυρίων ευρώ και στην οποία συμφωνήθηκε να δίνονται 50 εκατομμύρια ετησίως για ΥΚΩ, όταν στο παρελθόν τιμωρήθηκε η εταιρεία με πρόστιμα από την Ευρώπη για ανάλογη στήριξή της. Τέλος, οι Έλληνες θα πρέπει, επίσης, να γνωρίζουν πως οι νέοι ιδιοκτήτες των δημόσιων επιχειρήσεων που σχεδιάζει να ξεπουλήσει η Κυβέρνηση - σε εταιρείες άλλων κρατών και όχι σε ιδιώτες - όπως τον ΑΔΜΗΕ, τον ΔΕΔΗΕ, τη ΔΕΠΑ, τα ΕΛΠΕ, την ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ κ. ο .κ., το πρώτο που θα κάνουν, θα είναι να αυξήσουν τις τιμές και να εκμεταλλευτούν τα ευρωπαϊκά πακέτα που ανήκουν στην Ελλάδα για δικές τους επενδύσεις. Παράδειγμα αποτελεί η κρατική γερμανική «FRAPORT», που αγόρασε μόνο τα δεκατέσσερα κερδοφόρα αεροδρόμια με μία απίστευτα σκανδαλώδη σύμβαση, αυξάνοντας αμέσως τα τέλη και στο αεροδρόμιο της Μακεδονίας, με ευρωπαϊκά πακέτα που ανήκουν στην Ελλάδα. Όσον αφορά δε τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, που ισχυρίζεται πως θέλει να προωθήσει η Κυβέρνηση, ενώ έχουν εμφανιστεί ήδη ενδιαφερόμενοι όπως οι Γερμανοί της RWE, καταργώντας τον λιγνίτη δέκα χρόνια νωρίτερα από τη Γερμανία, για να στηρίξει τα επιχειρηματικά εγχειρήματα της εγχώριας και ξένης οικονομικής ελίτ, δεν θα ωφελήσουν καθόλου την Ελλάδα αλλά τις ξένες εταιρείες που παράγουν ανεμογεννήτριες ή συστήματα ηλιακής ενέργειας, πουλώντας τα πανάκριβα στην Ελλάδα. Σε ορισμένα, τώρα, άρθρα που δεν αναφερθήκαμε κατά τη διάρκεια των επιτροπών, θέλω να πω τα εξής. Θα αναφερθώ στο άρθρο 59 στην παράγραφο 3, όπου θεωρούμε πως θα πρέπει να δίνεται ένα μεγαλύτερο διάστημα από οκτώ ημέρες για την εγγραφή στην «ΕΡΓΑΝΗ». Στις Ηνωμένες Πολιτείες δίνονται τρεις μήνες, ώστε να μπορεί κάποιος εργοδότης να ελέγχει εάν του ταιριάζει ή όχι ο εργαζόμενος. Στο επόμενο άρθρο απορούμε γιατί δεν επιβάλλεται ένα ορισμένο, από πριν γνωστό, πρόστιμο και στις άλλες περιπτώσεις προστίμων που είδαμε. Μήπως επειδή στις άλλες περιπτώσεις αφήνεται από την Κυβέρνηση πεδίο συναλλαγής και διαφθοράς; Προφανώς εδώ εμπλέκεται ο εργαζόμενος και δεν μπορεί να γίνει συναλλαγή, δηλαδή είτε είναι δηλωμένος ο συγκεκριμένος εργαζόμενος είτε όχι, δεν μπορεί να υπάρξει εύρος προστίμου, ώστε να υπάρξει συναλλαγή. Εκτός αυτού στην παράγραφο 6 προβλέπεται προσφυγή ουσίας ενώπιον των διοικητικών πρωτοδικείων, χωρίς να αναστέλλεται η καταβολή του προστίμου. Δεδομένου όμως ότι τα διοικητικά δικαστήρια κάνουν πάρα πολλά χρόνια για να εκδικάσουν μία υπόθεση και μετά έχουμε διοικητικά εφετεία και ίσως Σ.τ.Ε., είναι φανερό πως η επιβολή του προστίμου εξοντώνει τον επιχειρηματία ακόμη και αν υπάρχουν πραγματικοί λόγοι αποφυγής του. Αντί του προστίμου, λοιπόν, η πρότασή μας είναι να υποχρεωθεί ο εργοδότης να προσλάβει τον εργαζόμενο για ένα έτος πλήρους απασχόλησης ή να του καταβάλει τους μισθούς ενός έτους, αν δεν θέλει να τον προσλάβει. Στο άρθρο 66 στην παράγραφο 1, νομίζουμε ότι θα έπρεπε να υπάρχει πλήρης απαλλαγή του εργοδότη από το πρόστιμο, εφόσον προσλάβει τον εργαζόμενο για δώδεκα μήνες με πλήρη απασχόληση. Αυτό θα είναι ισχυρότερο κίνητρο από τα να εισπράξει τα 2.000 ευρώ το κράτος. Στο άρθρο 67 στην παράγραφο 2, όσον αφορά την καταγραφή εργοδοτών που κάνουν παραβάσεις σε μαύρη λίστα, Μητρώο Παραβατών, στον ΕΦΚΑ και στην «ΕΡΓΑΝΗ», γενικότερα είμαστε αντίθετοι με φαινόμενα τύπου «Τειρεσία». Η καταγραφή θα πρέπει να γίνεται για ορισμένο χρονικό διάστημα και μετά να υπάρχει δυνατότητα παραγραφής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό μόνο, κύριε Πρόεδρε. Στο άρθρο 83, ειδικά για ΣΔΙΤ, τίθεται όριο εξήντα ημερών για την προστασία των αρχαιοτήτων και τη συνέχιση εργασιών. Το θεωρούμε πολύ λίγο και για παράδειγμα θα φέρω τον σταθμό «Βενιζέλου» στο μετρό της Θεσσαλονίκης. Η Αρχαιολογική Υπηρεσία έχει εκφράσει αντιρρήσεις. Για ποιον λόγο γίνεται αυτό; Για το Καστέλι; Στο άρθρο 151 προωθείται η μη κάλυψη ιδίας συμμετοχής σε επένδυση. Ορίζεται ότι δεν καταβάλλεται πρόστιμο σε κάποιες περιπτώσεις. Αποτελεί κι αυτό φωτογραφική ρύθμιση; Για ποιους αλήθεια; Τέλος, στο άρθρο 158 περί μη ονομαστικοποίησης μετοχών μέσων μαζικής ενημέρωσης για εταιρείες επενδύσεων του ΟΟΣΑ, ποιος είναι πίσω από αυτές; Σκεφτήκατε τι θα συμβεί, εάν δύο τρία φυσικά πρόσωπα ιδρύσουν εταιρείες ειδικού σκοπού, για να καλυφθούν και να επενδύσουν μέσω αυτών; Σας ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλείται ο ειδικός αγορητής της ΜέΡΑ25 κ. Κρίτων - Ηλίας Αρσένης να λάβει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε γι' αυτό εδώ. Δεν είναι ο τηλεφωνικός κατάλογος Αθηνών Αττικής, είναι το πολυνομοσχέδιο που συζητάμε αυτή τη στιγμή. Τι περιλαμβάνει αυτό το νομοσχέδιο; Περιλαμβάνει δωράκια. Μπορούν συγκεκριμένες οικογένειες στην Ελλάδα, να κατασκευάζουν πλέον χωρίς περιβαλλοντικές άδειες, να αγοράζουν κανάλια ανώνυμα, να κτίζουν πάνω στα αρχαία, να κτίζουν ουρανοξύστες παντού, να απασχολούν εργαζομένους χωρίς συλλογικές συμβάσεις, να έχουν ιδιωτικούς δήμους και άπλετο ηλεκτρονικό τζόγο. Πάμε λίγο πιο αναλυτικά. Εργασιακά. Στην ουσία η τρόικα και οι δανειστές ήταν πιο ειλικρινείς που κατάργησαν τις συλλογικές συμβάσεις. Αυτό που κάνει αυτό το νομοσχέδιο, είναι να τις κάνει τόσο διάτρητες με τόσες εξαιρέσεις από την εφαρμογή τους, που πάρα πολύ απλά δεν θα εφαρμόζονται. Δεν θα υπάρχει κίνητρο για τους εργαζόμενους να εμπλακούν στη συλλογική διαπραγμάτευση, να διεκδικήσουν ένα καλό αποτέλεσμα, γιατί πολύ απλά θα είναι κάτι το οποίο δεν θα εφαρμοστεί στην πράξη. Αν ένας εργαζόμενος έχει δύο διαφορετικές κλαδικές συμβάσεις στον τομέα που εργάζεται και δεν είναι ξεκάθαρο σε ποια ανήκει, υπερισχύει η επιχειρησιακή. Αν δεν είναι ξεκάθαρο αν ισχύει η κλαδική ή η τοπική, υπερισχύει η επιχειρησιακή. Δεν μπορεί να υπογραφεί κλαδική, αν ο εργοδότης μιας μεγάλης εταιρείας που απασχολεί το 50% των εργαζομένων του κλάδου δεν την υπογράψει, ενώ θα ελεγχθεί το αποτέλεσμα όχι για το αν συμφωνούν τα δύο αντισυμβαλλόμενα μέρη, αλλά για το αν ενισχύεται η ανταγωνιστικότητα. Εξαιρούνται από την εφαρμογή των κλαδικών συμβάσεων οι επιχειρήσεις με οικονομικά προβλήματα, χωρίς να ορίζεται τι είναι αυτό, χωρίς να ορίζεται η έννοια «οικονομικά προβλήματα». Αλλά και ποιος να ήταν άραγε αυτός ο ορισμός, όταν ξέρουμε ότι στην πτωχευτική διαδικασία γίνεται μία εικονική αίτηση πολλές φορές για να κερδηθεί χρόνος, ο προπτωχευτικός έλεγχος κρατάει ένα ατελείωτο χρονικό διάστημα; Άρα για τον οποιοσδήποτε πριν αποδειχτεί αν είναι όντως σε διαδικασία πτώχευσης ή όχι, θα έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια χρησιμοποιώντας αυτές τις διατάξεις, και μετά μπορεί να ξανακάνει τη διαδικασία υπαγωγής στον πτωχευτικό νόμο. Μπαίνουν περιορισμοί στην προσφυγή στη διαμεσολάβηση, ενώ αν δούμε τι γίνεται με τη συνδικαλιστική δράση, με αυτό το νέο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων. Μπαίνει αυτό το μητρώο, που οι εργαζόμενοι που συμμετείχαν, εδώ και κατήγγειλαν ότι πρόκειται για φακέλωμα. Αυτό το μητρώο που θα γράφονται όλοι οι εργαζόμενοι και οι συνδικαλιστικοί φορείς, θα κυριαρχείται από το διευθυντικό δικαίωμα του Υπουργού, ο οποίος θα αποφασίζει για το κάθε θέμα εκ του μηδενός, για τη δημοσιοποίηση των στοιχείων του μητρώου, για την τήρηση προστασίας προσωπικών δεδομένων του μητρώου, για τη χορήγηση πληροφοριών και κάθε τεχνική λεπτομέρεια. Θα μπορεί δηλαδή ο Υπουργός αν επιλέξει, να κάνει δημόσιο το μητρώο, να ξέρουν οι επιχειρήσεις όταν προσλαμβάνουν κάποιον αν συνδικαλίζεται, αν πρέπει να τον βάλουν στη μαύρη λίστα, επειδή διεκδικεί τα δικαιώματά του. Όσον αφορά τις επιδοτήσεις, τι επιδοτείται από τον αναπτυξιακό νόμο; Πάρα πολύ απλά οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές οι οποίες μέχρι τώρα δεν επιδοτούνταν, εκπομπές γνωστών δημοσιογράφων, εκπομπές των καναλιών που αυτή τη στιγμή είναι όλα κυβερνητικά, και ξαφνικά αυτές οι εκπομπές θα χρηματοδοτούνται από τον αναπτυξιακό νόμο. Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μοιάζει με αποπληρωμή γραμματίων, την ίδια στιγμή που θα είναι ανώνυμοι οι καναλάρχες. Επιδοτούνται ορυχεία και εξόρυξη μετάλλων, όταν αυτές οι δραστηριότητες δεν φορολογούνται. Μιλάμε για τις Σκουριές στη Χαλκιδική, ετοιμάζεται τώρα εξόρυξη χρυσού στις Σάπες στην Κομοτηνή, στο Πέραμα στον Νομό Έβρου δίπλα στην Αλεξανδρούπολη, έχουμε τη Φωκίδα μέσα στο δελφικό τοπίο, που το 45% της περιοχής έχει κηρυχτεί μεταλλευτική ζώνη. Απέναντι, δηλαδή, στον τουρισμό μας που είναι η Χαλκιδική, που είναι το δελφικό τοπίο, που είναι τόσες άλλες περιοχές, εμείς ορθώνουμε μεταλλευτικές δραστηριότητες που δεν φορολογούνται. Την ίδια στιγμή προωθείται ο ηλεκτρονικός τζόγος με αντίτιμο δύο με τρία εκατομμύρια την αίτηση. Κάτι, βέβαια, που είναι πολύ εντυπωσιακό - και πάλι στη διαβούλευση ήρθαν οι φορείς και μας τα παρουσίασαν - είναι οι προβλέψεις για τα αρχαιολογικά. Εισάγεται αυτός ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης, όπου μέσα σε έξι μήνες οι υπηρεσίες πρέπει να καταγράψουν - στη συγκεκριμένη περίπτωση η αρχαιολογική - κάθε μνημείο και κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο. Την ίδια στιγμή που στο Υπουργείο Πολιτισμού τρέχει ένα χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα για τον αρχαιολογικό χάρτη, το αρχαιολογικό Κτηματολόγιο, που δεν θα ολοκληρωθεί σε αυτούς τους έξι μήνες, αλλά θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο για να ολοκληρωθεί. Την ίδια στιγμή που ξέρουμε ότι πάρα πολλά μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι δεν έχουν κηρυχθεί ακόμα, αλλά προστατεύονται αυτοδίκαια από τον αρχαιολογικό νόμο, τον ν.3028/2002. Αλλά το κόλπο βρίσκεται στο γεγονός, πως ό,τι δεν θα αναφέρεται σε αυτόν τον ψηφιακό χάρτη, θα θεωρείται ως μη υφιστάμενο. Δεν μπορεί καμμία υπηρεσία να αρνηθεί αδειοδότηση επένδυσης ή κατασκευαστικής δραστηριότητας - να χτιστεί, δηλαδή, μια οικοδομή - με βάση δεδομένα που δεν συμπεριλαμβάνονται στον Ενιαίο Ψηφιακό Χάρτη, όταν ξέρουμε ότι είναι αδύνατο τα αρχαιολογικά μας μνημεία να συμπεριλαμβάνονται καθ' ολοκληρίαν σε αυτόν. Όσον αφορά τα ΣΔΙΤ. Δίνει αυτό το μικρό νομοσχέδιο εξήντα ημέρες προθεσμία στους υπαλλήλους για να εγκρίνουν θέματα αρχαιοτήτων. Αν δεν υπακούσουν, πέρα από τις ποινές που έχουν, η αρμοδιότητα πηγαίνει στη Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων, χωρίς το αντίστοιχο προσωπικό που έχουν οι εφορείες. Και αυτοί έχουν τριάντα ημέρες να απαντήσουν. Αλλιώς αυτοδίκαια δίνεται η εξουσιοδότηση. Πάμε μετά στο Ελληνικό. Η Κυβέρνηση αλλάζει τον νέο οικοδομικό κώδικα, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι δεν υπάρχει καμμία πιθανότητα να προσβάλει στο Σ.τ.Ε. κανείς τους ουρανοξύστες του καζίνο στο Ελληνικό. Στο νομοσχέδιο αυτό μας φέρνει μια νέα κατηγορία, τα κτήρια ειδικής αρχιτεκτονικής σχεδίασης, όπου μπορούν να χτίζονται κατ' εξαίρεση άνω των τριάντα δύο μέτρων που προβλέπει ο νέος οικοδομικός κανονισμός. Αυτή είναι μια φωτογραφική, προφανώς, διάταξη για το Ελληνικό, γιατί πουθενά αλλού στην ελληνική νομολογία δεν αναφέρεται η έννοια «κτήρια ειδικής αρχιτεκτονικής σχεδίασης», παρά στον νομό για το Ελληνικό. όμως για να ικανοποιήσουν τους επιχειρηματίες του Ελληνικού, ανοίγουν αυτό το παραθυράκι σε όλη την Ελλάδα. Από μεθαύριο οποιοσδήποτε στην Ελλάδα μπορεί να χτίζει κτήρια, που θα ονομάζει ειδικής αρχιτεκτονικής σχεδίασης και να χτίζονται κατ' εξαίρεση του νέου οικοδομικού κανονισμού. Οποιοσδήποτε θα μπορεί να χτίζει ουρανοξύστες παντού. Όσον αφορά τους δήμους. Στα μεγάλα επιχειρηματικά σχέδια - ένα mall, ένα ιδιωτικό χωριό, μια πόλη μέσα στην πόλη, όπως το Ελληνικό - αυτοί οι επιχειρηματίες δεν θα πληρώνουν δημοτικά τέλη. Θα απαγορεύεται στους δήμους να ασχολούνται με την καθαριότητα και τον ηλεκτροφωτισμό. Οι επιχειρηματίες θα εισπράττουν αυτά τα δημοτικά τέλη από τους κατοίκους που θα μένουν σε αυτές τις ιδιωτικές πόλεις ή τους επιχειρηματίες που θα έχουν μαγαζιά. Από αυτά θα αποδίδουν μόνο το 20% στο τέλος του χρόνου στον δήμο. Στην ουσία δημιουργείτε ιδιωτικούς δήμους. Όσον αφορά τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις. Έχουμε εκ των υστέρων τον ελέγχο των απαιτούμενων δικαιολογητικών των νέων επιχειρήσεων εγκατάσταση βιομηχανιών μέσα σε ΒΙΠΕ με απλή γνωστοποίηση, αλλά και σε περιοχές που υπάρχει κύρια χρήση βιομηχανίας. Και την ίδια στιγμή έχουμε εγκατάσταση χωρίς μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων στις ΒΙΠΕ. Και είπε και ξαναείπε ο Υπουργός - και δεν απαντήσατε, κύριε Γεωργιάδη, όταν σας το έθεσα επανειλημμένα - ότι δεν υπάρχει πρόβλημα γιατί είναι αδειοδοτημένες οι ΒΙΠΕ. Έχουν πάρει ήδη περιβαλλοντική αδειοδότηση. Έχει πάρει κάποια βιομηχανική περιοχή περιβαλλοντική αδειοδότηση για τους αέριους ρύπους; Όταν αύριο θα φέρετε αυτά τα ανεπίτρεπτα εργοστάσια καύσης απορριμμάτων, θα χωροθετηθούν στις ΒΙΠΕ χωρίς μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, επειδή έχει αδειοδοτηθεί η ΒΙΠΕ και για να έχει βιολογικό καθαρισμό για τα υγρά απόβλητα; Στις αδειοδοτήσεις πάλι. Οι τράπεζες και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις θα αξιολογούν τα επενδυτικά σχέδια, θα επιβλέπουν τον έλεγχο της υλοποίησης των επενδύσεων, θα πιστοποιούν ότι έχουν ελεγχθεί ότι προχωράνε τα έργα για να παίρνουν τις επιδοτήσεις, τις κρατικές ενισχύσεις, οι επιχειρήσεις. Και αν αυτά - οι τράπεζες ή οι ιδιωτικές επιχειρήσεις - ανακαλυφθούν ότι έχουν διαφθαρεί και έκαναν ελλιπή έλεγχο, θα πληρώνουν ένα πρόστιμο 100.000 ευρώ. Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι κίνητρο διαφθοράς. Δεν είναι αντικίνητρο. Αλλαγή περιβαλλοντικών όρων. Και η σκέψιη μας πάει στις Σκουριές. Αυτή τη στιγμή ξέρουμε πολύ καλά ότι η υφιστάμενη αδειοδότηση ήταν εικονική γιατί δεν υπήρχε ποτέ ο τρόπος να πάρουν από το μείγμα το χρυσό με το flash melting. Αυτή η μέθοδος δεν υπήρχε ποτέ. Και καλώς η πολιτεία δεν έδωσε τη συγκεκριμένη άδεια. Θα μπορεί να αλλάξει τους περιβαλλοντικούς όρους στις Σκουριές η εταιρεία χωρίς νέα μελέτη, εφόσον οι υπάλληλοι της υπηρεσίας εντός τριάντα ημερών δεν πουν ότι χρειάζεται μελέτη. Οι υπάλληλοι αυτοί δεν θα έχουν τα πρόστιμα των υπολοίπων. Μην ανησυχείτε. Απλά θα μπορούν να μην απαντήσουν μέσα σε τριάντα ημέρες και να προχωρήσει η αλλαγή των περιβαλλοντικών όρων χωρίς μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Έχουμε ταυτόχρονα τη δολοφονία του πνεύματος του Αντώνη Τρίτση. Το τελευταίο μέτρο που είχε μείνει για την αποκέντρωση, η απαγόρευση εγκατάστασης βιομηχανιών μέσης όχλησης στην Αθήνα, καταργείται. Θα μπορούν πλέον αυτές οι βιομηχανίες, να εγκαθίστανται στην Αθήνα. Η Κυβέρνηση αφού αποκαθήλωσε τη Μελίνα Μερκούρη, ανακοινώνοντας ότι ευχαρίστως δέχεται την ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου επί των γλυπτών του Παρθενώνα και μπορούμε να τα δανειστούμε από αυτό, τώρα οριστικοποιεί και την πολιτική δολοφονία του Αντώνη Τρίτση. Ελπίζω να μην κάνετε έτος Αντώνη Τρίτση το 2020, όπως κάνατε της Μελίνας Μερκούρη, για εξιλέωση. Όσο για το πάρκο Τρίτση αφού είδαμε την εγκατάλειψη της πολιτείας, αφού για τρεις μήνες αυτή η Κυβέρνηση άφησε ακέφαλο αυτό το πάρκο, όπου είχε τελειώσει η θητεία του διοικητικού συμβουλίου του φορέα διαχείρισης και οι άνθρωποι δεν είχαν σε ποιον να παραδώσουν τα κλειδιά και τα παρέδωσαν στο Πρωτόκολλο του Υπουργείου, αφού όλες οι υποδομές για τρεις μήνες είναι αφύλακτες, έρχεται η πολιτεία να πει: «Ναι, είμαστε όντως ανίκανοι και το δίνουμε στην περιφέρεια». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας δούμε λίγο τη μεγάλη εικόνα. Τι σταματά την ανάπτυξη σε αυτή τη χώρα; Την σταματά η υπερφορολόγηση. Τη σταματά η διαφθορά. Τη σταματά η κατάργηση κάθε αγοραστικής δύναμης της ελληνικής οικογένειας, των κατοίκων αυτής της χώρας. Εκλεχθήκατε για να σταματήσετε αυτή την υπερφορολόγηση και, όμως, χάνετε την πολιτική σας νομιμοποίηση με αυτές τις τούμπες. Εκλεχθήκατε για να μειώσετε τα πρωτογενή πλεονάσματα. Και στα δύο θέματα, επειδή αντιδρούν οι δανειστές, δεν προχωράτε. Αυτό που βλέπουμε με αυτό το νομοσχέδιο, είναι να μετατρέπεται η Ελλάδα σε μια υπερφορολογημένη - με συγχωρείτε για τη έκφραση - μπανανία. Γιατί αυτή είναι η έκφραση για χώρες που δεν ισχύει κανένας κανόνας: Ακραίοι φόροι για τους κατοίκους, κανένας κανόνας για τους επενδυτές. Η ουσία είναι αυτά που είπαμε στην αρχή: τα δωράκια προς τους επιχειρηματίες, να κατασκευάζουν χωρίς περιβαλλοντική αδειοδότηση, να αγοράζουν κανάλια ανώνυμα, να χτίζουν στα αρχαία, ουρανοξύστες παντού κατ' εξαίρεση του νέου οικοδομικού κανονισμού, χωρίς συλλογικές συμβάσεις, με ιδιωτικούς δήμους, με ηλεκτρονικό τζόγο. Στην Ελλάδα η απασχόληση παράγεται από τους μικρούς και τους μεσαίους, πάνω από το 90% της απασχόλησης. Αυτοί φέρνουν την ανάπτυξη, αυτοί φέρνουν τις θέσεις εργασίας. Και όμως, αυτό το νομοσχέδιο δεν προβλέπει τίποτα γι' αυτούς. Το ΜέΡΑ25 είναι ξεκάθαρο και σας φέραμε τροπολογία: Πρέπει να καταργήσετε την 100% προπληρωμή του φόρου. Αυτό είναι μια θηλιά στον λαιμό των μικρών επιχειρηματιών. Οι μεγάλοι ξέρουν πώς να τα αποφεύγουν όλα αυτά. Πρέπει να μειωθεί ο ΦΠΑ στο 15%, η άμεση φορολογία επίσης να μειωθεί, ο φόρος στις μικρές επιχειρήσεις στο 15%, στις μεσαίες στο 20%. Αντί γι' αυτό, επιχορηγείτε δραστηριότητες, κάθε είδους εξόρυξη, μεταλλευμάτων, εγκρίνετε τα πετρέλαια που πλήττουν τον τουρισμό, ο οποίος μας φέρνει πάνω από το 1 στα 5 ευρώ που είναι στην τσέπη του καθενός μας. Κι όμως, είστε έτοιμοι να τα θυσιάσετε, ελαφρά τη καρδία. Γιατί; Για να βγαίνουμε φωτογραφίες με δυο, τρεις επιχειρηματίες και να πίνετε μαζί τους σε κοκτέιλ πάρτι. Γιατί είναι δύσκολο να χαράξετε πολιτικές για τους πολλούς μικρούς. Γιατί δεν έχουν πρόσωπο, δεν τους συναντάτε στους χώρους συνεύρεσής σας. Με τις πολιτικές αυτές, το μόνο που θα μπορέσετε να πετύχετε είναι νέα μνημόνια και όχι ανάπτυξη. Τότε, έχοντας δώσει όλο αυτό το δωράκι στους επιχειρηματίες και μην έχοντας κάτι άλλο να δώσετε, θα έρθει η τρόικα να σας πει τι άλλο σας συζητάνε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ να έρθει στο Βήμα ο κ. Διονύσης Σταμενίτης από τη Νέα Δημοκρατία.
Τι είναι αυτό, κύριε Πρόεδρε;
Ορίστε;
Δεν ήσασταν το πρωί. Έχουμε υποβάλλει…
Για να σας προλάβω, κύριε συνάδελφε, εννοείτε τις ενστάσεις αντισυνταγματικότητας;
Βεβαίως.
Είναι καθ' οδόν ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και ζήτησε λίγο χρόνο για να συναντήσει τον αντιλέγοντα. Είναι μια πρακτική που γίνεται. Υπομονή δύο, τρία λεπτά. Δεν νομίζω ότι χάθηκε ο κόσμος. Έχει γίνει κατ' επανάληψη αυτό.
Εντάξει, δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Μπαίνουμε στους ομιλητές και μόλις έρθουν όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, θα ξεκινήσουμε. Δεν είναι θέμα.
Όλοι εδώ είναι.
Βεβαίως, βεβαίως. Ο κ. Σταμενίτης είναι εδώ; Δεν είναι εδώ. Ο κ. Τσακαλώτος είναι εδώ; Όχι. Ο κ. Καστανίδης είναι εδώ;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε τον λόγο, κύριε Καστανίδη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε νομοσχέδιο το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς ως «περιβόλι», από το οποίο μπορεί κανείς να δρέψει από αντισυνταγματικές διατάξεις μέχρι απίστευτες γονατογραφίες. Η Κυβέρνηση ξεκίνησε την κοινοβουλευτική της θητεία με τη δήλωση ότι προτίθεται να θεσπίσει κανόνες καλής νομοθέτησης, μάλιστα κωδικοποίησε ισχύουσες σχετικές διατάξεις. Στην αρχή της θητείας της δήλωνε ότι παραβιάζει τους κανόνες καλής νομοθέτησης, γιατί δεν υπήρχε χρόνος να προετοιμαστεί ή να περιμένει, καθώς τα τρέχοντα προβλήματα ήταν και κατεπείγοντα. Θυμίζω ότι στα πρώτα δύο νομοσχέδια παραβίασε την αρχή των διαβουλεύσεων, στα επόμενα νομοσχέδια επικαλέστηκε την αρχή του κατεπείγοντος ή του επείγοντος και τώρα εισηγείται ένα νομοσχέδιο το οποίο θα ζήλευε ακόμη και ο Πας Εστενσόρο από τη Λατινική Αμερική, όπου το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επέβαλε τη λεγόμενη «πρακτική νομοθετικών τούβλων», δηλαδή των ογκωδών νομοσχεδίων που ρύθμιζαν τεράστια ύλη θεμάτων. Κατ' αρχάς, γιατί ορισμένα Υπουργεία νομοθετούν μονίμως ως λαθρεπιβάτες, με αφορμή την κατάθεση άλλου νομοσχεδίου; Κλασικό παράδειγμα είναι το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής το οποίο εισηγείται πλήρες νομοσχέδιο που αφορά τις κεραίες, τα πάρκα κεραιών, την οργανωτική του διάρθρωση και το οποίο θα μπορούσε να καταθέσει αυτοτελώς. Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί και για άλλα Υπουργεία, αλλά πάντως δείχνουν τη βαθιά πίστη στις αρχές «καλής νομοθέτησης» της Κυβέρνησης. Είμαστε ενώπιον ενός πρωτοφανούς γεγονότος, σε αυτήν την έκταση τουλάχιστον. Όπως ξέρετε, τα δύο πρώτα νομοσχέδια που εισηγήθηκε η κυβέρνηση και κατόπιν έγιναν νόμοι, ο ν.4622 και ο ν.4623, ψηφίστηκαν από τη Βουλή πριν από τρεις μήνες. Με σειρά διατάξεων του παρόντος νομοσχεδίου αλλάζουν οι διατυπώσεις και των δύο νόμων, κυρίως του ν.4622. Για να διαβάσω τους αριθμούς, με το άρθρο 178, τροποποιείται ο ν.4623. Ο κύριος Υπουργός Εσωτερικών δεν έκανε καλό υπολογισμό για το πώς θα διορίζονται τα μέλη των δημοτικών επιχειρήσεων και επανεπιχειρεί υπολογισμό, ως καλός μαθηματικός. Τροποποιείται, επίσης, εκ νέου ο ν.3852 για τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» στο μέτρο που δεν πρόλαβαν να τροποποιήσουν με τον ν.4623. Με το άρθρο 175, σε τριάντα έξι πλήρεις παραγράφους, διορθώνεται ουσιαστικά στο σύνολό του ο ν.4622 για το περίφημο επιτελικό κράτος. Δηλαδή, μέσα σε τρεις μήνες οι επιτελείς που συνέθεσαν τον νόμο για το επιτελικό κράτος και υπερασπίζονταν την αρχή της καλής νομοθέτησης, συνέλαβαν ότι ούτε καλά νομοθέτησαν ούτε ενδεχομένως επιτελικό κράτος υπάρχει, εάν δεν προστεθούν οι τριάντα έξι παράγραφοι του άρθρου 175. Όπως σας είπα, υπάρχουν αντισυνταγματικές διατάξεις. Μία από αυτές είναι το άρθρο το οποίο εισηγείται ο παρών Υπουργός Ανταγωνιστικότητας, σχετικά με τα βιομηχανικά πάρκα. Διαβάζω το άρθρο 12, παράγραφος 14 σχετικά με τα επιχειρηματικά πάρκα: «Κατ' εξαίρεση οι υπηρεσίες καθαριότητας, φωτισμού, συλλογής απορριμμάτων και άλλες υπηρεσίες μπορεί να παρέχονται από τις υπηρεσίες διαχείρισης και διοίκησης του επιχειρηματικού πάρκου». Αυτό, δε, γίνεται με απλή αναγγελία στον Τοπικό Οργανισμό Αυτοδιοίκησης, στον τοπικό δήμο. Εάν οι ενδιαφερόμενοι προσφύγουν στη δικαιοσύνη, θεωρώ ότι υπάρχουν εξαιρετικά υψηλές πιθανότητες η διάταξη να κριθεί από τα δικαστήρια αντισυνταγματική. Γιατί το άρθρο 102 του Συντάγματος ορίζει με πολύ μεγάλη σαφήνεια ότι πρώτον, οι τοπικές υποθέσεις ανήκουν στην αρμοδιότητα των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δεύτερον - και το σπουδαιότερο - το άρθρο 102 ορίζει αμάχητο τεκμήριο αρμοδιότητας υπέρ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης. Τρίτον, το άρθρο 102 του Συντάγματος λέει ότι ο νόμος προσδιορίζει ποιες είναι οι τοπικές υποθέσεις. Οι νόμοι, λοιπόν, προσδιορίζουν ποιες είναι οι τοπικές υποθέσεις. Τοπικές υποθέσεις είναι μεταξύ άλλων ο φωτισμός και η καθαριότητα και συνεπώς, λόγω του αμάχητου τεκμηρίου του 102 του Συντάγματος, η διάταξη θα κριθεί - κατά την άποψή μου - αντισυνταγματική. Σχετικά με τις γονατογραφίες, γίνεται μια καλή - θέλω να επισημάνω - προσπάθεια τα αδιαβάθμιτα γεωχωρικά δεδομένα να ψηφιοποιηθούν στα πλαίσια του ενιαίου ψηφιακού χάρτη. Αφού περάσει η δοκιμαστική πιλοτική εφαρμογή, μετά από χρονικό διάστημα που ορίζει ο νόμος, τα αδιαβάθμητα γεωχωρικά δεδομένα γίνονται δεσμευτικά για όλους τους φορείς του δημοσίου. Μετά, λοιπόν, τη δεσμευτικότητα των γεωχωρικών δεδομένων, ακολουθεί η διάταξη την οποία εισηγείται η Κυβέρνηση. Διαβάζω: «Αφού καταστούν δεσμευτικά όλα τα γεωχωρικά δεδομένα…» - και θα ήμουν ευγνώμων να μου εξηγήσει κάποιος τη νομική διατύπωση, τι εννοεί - «…δεν επιτρέπεται άρνηση αδειοδότησης της οποιασδήποτε επενδυτικής ή κατασκευαστικής δραστηριότητας στη βάση γεωχωρικών δεδομένων που δεν συμπεριλαμβάνονται στον Ενιαίο Ψηφιακό Χάρτη». Θα παρακαλούσα τους συναδέλφους, ανήκοντες είτε στη Συμπολίτευση είτε στην Αντιπολίτευση, να μου εξηγήσουν στη συνέχεια των τοποθετήσεών τους τι ακριβώς εννοεί αυτή η διάταξη.
Παράβαση δασικού νόμου παραδείγματος χάριν. Το λέει ρητά.
Θα δούμε τι εννοεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή αναφέρθηκα στο Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής και επειδή η Κυβέρνηση απλουστεύει τις διαδικασίες και το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μπορώ να έχω την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε;
Συνεχίστε, κύριε Καστανίδη.
….είναι το Υπουργείο που έχει αναλάβει την απλούστευση των διαδικασιών και τον εξορθολογισμό της διοικητικής δράσης, πρέπει να σας πω ότι δημιουργεί συνέχεια έναν αυξανόμενο αριθμό επιτροπών, που συνθέτουν γραφειοκρατικό πεδίο δυσκολότερο από το σημερινό. Προσέξτε: Με το άρθρο 48, κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, συστήνεται Επιτροπή υψηλού επιπέδου για τον Ψηφιακό και Διοικητικό Μετασχηματισμό της Ελλάδας. Η επιτροπή, όπως ορίζει το άρθρο 48, αποτελείται από πρόσωπα εγνωσμένου κύρους και ειδικούς εμπειρογνώμονες από το χώρο της πολιτικής, της επιστήμης και των γραμμάτων. Κατ' αρχάς, μαθαίνω για πρώτη φορά ότι υπάρχουν ειδικοί εμπειρογνώμονες στο χώρο της πολιτικής - σας διαβεβαιώνω ότι αυτό τώρα το ακούω και θα ήθελα να δω ποιος είναι ο συντάκτης της σχετικής διάταξης - όπως και εμπειρογνώμονες στο χώρο των γραμμάτων και των τεχνών. Δεν υπάρχουν, όμως, πουθενά μέσα σε αυτήν την επιτροπή εγνωσμένου κύρους άνθρωποι της διοικητικής επιστήμης που μπορούν να προτείνουν ιδέες για το διοικητικό μετασχηματισμό της χώρας, δεν υπάρχουν άνθρωποι των πληροφοριακών συστημάτων που, επίσης, μπορούν να βοηθήσουν. Είναι - όπως αναφέρεται - εγνωσμένου κύρους πρόσωπα και ειδικοί εμπειρογνώμονες από τον χώρο της πολιτικής, της επιστήμης και των γραμμάτων. Υποθέτω ότι ο κ. Λοβέρδος, παραδείγματος χάριν, ως αναγνωρισμένο πρόσωπο και ειδικός εμπειρογνώμονας στα θέματα της πολιτικής, θα αναλάβει να προτείνει συγκεκριμένες δράσεις στην επιτροπή για τα θέματα της κυβερνοασφάλειας. Τον κ. Λοβέρδο τον χρησιμοποίησα περιστασιακά. Θα μπορούσε να είναι ο εαυτός μου. Επιπροσθέτως, με το άρθρο 46, το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής δημιουργεί ειδική επιτροπή για την επεξεργασία νέου κώδικα διοικητικής διαδικασίας. Πριν από λίγο καιρό, όμως, προέβλεψαν την Κεντρική Επιτροπή Κωδικοποίησης, στην οποία αποδίδουν πολλές αρμοδιότητες, μεταξύ των οποίων να αποφαίνεται αν άλλες κωδικοποιητικές επιτροπές είναι άξιες να υπάρχουν ή όχι. Και επειδή η Κεντρική Επιτροπή Κωδικοποίησης δεν υπάρχει, θα ζητήσουν τη γνώμη του Γενικού Γραμματέα Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων, ο οποίος ο φουκαράς δεν προλαβαίνει, στην κυριολεξία, να παρακολουθεί αντιφατικές διατάξεις μεταξύ των νομοθετούντων Υπουργών. Τώρα, η ειδική επιτροπή για την επεξεργασία νέου Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας θα εκπονήσει και έναν κωδικοποιητικό οδηγό. Γιατί αυτό δεν μπορεί να είναι αρμοδιότητα της Κεντρικής Επιτροπής Κωδικοποίησης; Θα εκπονήσει - προσέξτε! - κωδικοποιητικό οδηγό! Αφού συστήσουν, λοιπόν, και αυτή την ειδική επιτροπή για την κωδικοποίηση, στο άρθρο 47 προβλέπουν και ένα Παρατηρητήριο, αρμόδιο για τη μέτρηση και αποτύπωση των διοικητικών βαρών από τη νομοθεσία και τις κανονιστικές πράξεις. Το Παρατηρητήριο το οποίο ερευνά ποιές κανονιστικές πράξεις της διοίκησης ή της νομοθεσίας δημιουργούν διοικητικά βάρη…
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. …δεν είναι ικανό να ενσωματωθεί στην αρχική επιτροπή υψηλού επιπέδου για τον ψηφιακό και διοικητικό μετασχηματισμό της χώρας! Δηλαδή, το Παρατηρητήριο θα καταγράφει ποιες από τις νομοθετικές ακαταστασίες της Κυβέρνησης δημιουργούν βάρη στη διοίκηση της χώρας και, αφού το κάνει αυτό, μετά θα παραδίδει τη σκυτάλη στην επιτροπή υψηλού κύρους για το διοικητικό μετασχηματισμό! Αυτά προβλέπει ο νέος Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το άρθρο 84. Με το άρθρο 84 δημιουργείται Ελληνική Εταιρεία Επενδύσεων και Εξωτερικού Εμπορίου. Σύμφωνα με τις διατάξεις του, η Ελληνική Εταιρεία Επενδύσεων και Εξωτερικού Εμπορίου λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Η Ελληνική Εταιρεία Επενδύσεων και Εξωτερικού Εμπορίου έχει μετοχικό κεφάλαιο 293.400 ευρώ και καλύπτεται εξ ολοκλήρου από το ελληνικό δημόσιο. Η ίδια εταιρεία δρα, σύμφωνα με τους ορισμούς του νομοσχεδίου, ως κρατικός οργανισμός στη διοργάνωση εκθέσεων στο εξωτερικό. Παρά το γεγονός ότι συμβαίνουν, κατά τις διατάξεις που εισηγείται ο κύριος Υπουργός, όλα αυτά, η Ελληνική Εταιρεία Επενδύσεων και Εξωτερικού Εμπορίου δεν ανήκει στο δημόσιο τομέα, λειτουργεί κατά τα πρότυπα της ιδιωτικής οικονομίας, που σημαίνει ότι μπορεί να προσλαμβάνει όποιον θέλει, αφού είναι εκτός του δημόσιου τομέα. Και, προσέξτε, παρά το πολύπλοκο σύστημα των υπηρεσιών εσωτερικού ελέγχου και των εσωτερικών ελεγκτών, θα υπάρξει ένα θέμα μείζονος σημασίας στην πρώτη στραβοτιμονιά. Από τη στιγμή που είναι κρατικός φορέας, όλο το μετοχικό κεφάλαιο ελέγχεται από το ελληνικό δημόσιο, δρα υπέρ του κρατικού συμφέροντος, δεν ανήκει στο δημόσιο, αλλά ανήκει στον ιδιωτικό τομέα, αν τελεσθεί αύριο το αδίκημα της κακουργηματικής απιστίας, σύμφωνα με τον ισχύοντα Ποινικό Κώδικα, η απιστία δεν θα είναι σε βάρος του δημοσίου, άρα δεν θα είναι αυτεπάγγελτη η δίωξη, αλλά κατόπιν εγκλήσεως. Αυτό σημαίνει ότι ο διευθύνων σύμβουλος, που συνήθως είναι ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας,…
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ. Έχετε πάει στα δεκατρία λεπτά.
…δεν θα στραφεί ποτέ κατά του εαυτού του κατ' έγκληση. Αυτά, λοιπόν, νομοθετεί η Κυβέρνηση και αντιλαμβάνεστε…
Σας παρακαλώ πολύ, ολοκληρώστε.
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ για την ανοχή σας. …ότι πρόκειται για ένα νέο καινούργιο νομοθετικό μνημείο της παρούσας Κυβέρνησης της χώρας!
Τον λόγο έχει ο κ. Τσακαλώτος.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Σε λίγο. Θα σας πω.
Γιατί το κάνετε αυτό, κύριε Πρόεδρε; Διακόψαμε την Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος για να έρθουμε εδώ.
Να το εξηγήσω. Υπάρχουν πολλές επιτροπές που λειτουργούν, από τις οποίες έρχονται τώρα οι συνάδελφοι.
Διακόψαμε την Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος για να έρθουμε εδώ.
Έχει γίνει κατ' επανάληψη αυτό. Αλλιώς, υπάρχει μία καταστρατήγηση της ελευθέρας έκφρασης. Δεν χάθηκε ο κόσμος.
Χάθηκε! Τώρα πια χάθηκε!
Θα σας δοθεί ο λόγος. Κύριε Τσακαλώτο, ελάτε στο Βήμα.
Όχι, κύριε Πρόεδρε. Μη με αναγκάσετε να φέρω δύο υπογραφές. Θέλω τον λόγο επί του Κανονισμού.
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Είναι γνωστό - το είπα και το πρωί, όταν προήδρευε ο κ. Κακλαμάνης - ότι οι αντιρρήσεις συνταγματικότητας μπορούν να προβληθούν οποιαδήποτε στιγμή επιλέγει ένας Βουλευτής ή μία Κοινοβουλευτική Ομάδα κατά τη διαδικασία του νομοθετικού έργου. Ωστόσο είπαμε να περιμένουμε και εμείς που θα προβάλουμε τις αντιρρήσεις, αλλά και η Κυβέρνηση, η οποία θα αμυνθεί, να τελειώσουν πρώτα οι εισηγητές. Έτσι και το Σώμα θα μπορεί να παρακολουθήσει και θα συνδυαστούμε με την Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος. Δεν υφίσταται άλλη επιτροπή μεγαλύτερου κύρους από αυτή. Ως νομικός το αντιλαμβάνεσθε. Υπήρχε κώλυμα στο πρόσωπο συναδέλφου κοινοβουλευτικού εκπροσώπου και μάλλον αντιλέγοντος και δεχθήκαμε να περιμένουμε, γιατί έτσι ήταν το λογικό. Τώρα, όμως, ήρθε η ώρα, κύριε Πρόεδρε, να συζητήσουμε τις αντιρρήσεις. Διακόπηκε η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, διακόπηκε η Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος και εσείς κρατάτε μία άλλη διαδικασία. Σας παρακαλώ να μην το συνεχίσουμε έτσι.
Κύριε Λοβέρδο, εγώ συμφωνώ μαζί σας. Αυτό λέει ο Κανονισμός. Το καθορίζει ο Πρόεδρος. Το είπε ο κ. Κακλαμάνης. Δεν έχω καμμία αντίρρηση. Είπαν, όμως, πολλοί συνάδελφοι να μη στερηθούν του δικαιώματος να παρευρεθούν στη συζήτηση για την αντισυνταγματικότητα. Τώρα έρχονται. Δεν χάθηκε, λοιπόν, ο κόσμος να ακούσουμε έναν ακόμα ομιλητή. Θα μιλήσει, λοιπόν, ο κ. Τσακαλώτος και αμέσως μετά θα ακούσουμε τους Βουλευτές οι οποίοι θα αναπτύξουν την αντισυνταγματικότητα.
Μετά, κύριε Πρόεδρε.
Δεν χάθηκε ο κόσμος. Κατ' επανάληψη έχει γίνει. Μη δημιουργήσουμε τώρα πρόβλημα. Είναι ύψιστο δικαίωμα των Βουλευτών και δεν φταίνε τίποτα που είναι στις επιτροπές. Κανονίστηκε αυτή η διαδικασία. Δεν χάθηκε ο κόσμος.
Μας διακόψατε, όμως, από την Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Αφού θα προχωρήσουμε τώρα, κύριε Λιβανέ. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Επειδή εμείς ζητήσαμε λίγο χρόνο παραπάνω - και ευχαριστούμε και για την ανοχή του Σώματος και του Προεδρείου - όποτε τελειώσει ο κ. Τσακαλώτος - γιατί όντως γίνονται πάρα πολλά σήμερα - μπορούμε, κύριε Λοβέρδο, να μπούμε στην ένσταση αντισυνταγματικότητας.
Με ειδοποίησαν τώρα ότι σταματάνε οι επιτροπές και έρχονται. Δεν χάθηκε ο κόσμος. Δεν προβλέφθηκε ότι θα μπει η ένσταση αντισυνταγματικότητας και άρχισαν οι επιτροπές. Έρχονται. Ο κ. Τσακαλώτος σε επτά λεπτά θα έχει τελειώσει. Εξάλλου, φημίζεται για τον συμπυκνωμένο λόγο του. Δεν θα περάσει τα επτά λεπτά. Ορίστε, κύριε Τσακαλώτο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μιλάμε για την ανάπτυξη και η ανάπτυξη έχει και θέματα ποσότητας και θέματα ποιότητας. Η βασική άποψη της Αριστεράς είναι ότι δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός στην οικονομία της αγοράς που να εξασφαλίζει τη σωστή ποσότητα, αυτή που χρειαζόμαστε, ούτε τη σωστή ποιότητα των επενδύσεων. Τι εννοώ ως σωστή ποσότητα, για παράδειγμα; Θα μπορούσε κανείς να πει τις επενδύσεις αυτές που εξασφαλίζουν την πλήρη απασχόληση. Τι εννοώ ως ποιότητα; Είναι επενδύσεις που θα φέρουν θέσεις εργασίας με ποιότητα και προοπτική; Είναι επενδύσεις που θα σέβονται το περιβάλλον; Είναι επενδύσεις που θα έχουν μια περιφερειακή διάσταση; Εμείς λέμε ότι η αγορά από μόνη της αυτό δεν μπορεί να το εξασφαλίσει. Αρχίζω με την ποσότητα. Έχω πολλές φορές κάνει κριτική, και όταν ήσασταν αντιπολίτευση και τώρα που είστε στην Κυβέρνηση, για τα μακροοικονομικά ζητήματα, καθώς γίνεται μια ολόκληρη ευρωπαϊκή συζήτηση για την τραπεζική ένωση, για ένα μεγαλύτερο προϋπολογισμό. Τώρα θέλω να σας το πω από την πλευρά των μικροοικονομικών. Γίνεται μια συζήτηση στην Ευρώπη. Η Κομισιόν προτείνει έναν προϋπολογισμό 1,15%. Μερικές σκληρές χώρες λένε ότι αυτό είναι ήδη πολύ μεγάλο. Άλλες χώρες θέλουν να το πάνε στο 1,3%. Εσείς έχετε θέση; Γιατί είστε οι ευρωπαϊστές. Έχετε θέση τι ακριβώς πρέπει να είναι στην Ευρώπη; Δηλαδή, τι θα λένε οι δικοί σας Υπουργοί στην ευρωπαϊκή συζήτηση; Χρειαζόμαστε μια μεγάλη επενδυτική πρωτοβουλία στο επίπεδο της Ευρώπης; Και μπορεί αυτό να γίνει με το 1,15%; Έχετε άποψη γι' αυτό; Έχετε άποψη αν έχουν δίκιο τα γερμανικά συνδικάτα και άλλοι ότι αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη είναι ένα σχέδιο Μάρσαλ με επενδύσεις που να αλλάξουν το κλίμα; Γιατί η ποσότητα των επενδύσεων δεν είναι μόνο χαμηλή στην Ελλάδα. Είναι πιο χαμηλή από ό,τι είναι στην Ευρώπη αλλά και στην Ευρώπη είναι σε ιστορικά χαμηλά. Έχετε άποψη για τα γερμανικά πλεονάσματα; Υπάρχουν κανόνες μάς λένε οι Γερμανοί και άλλες χώρες. Μόνο που από ό,τι φαίνεται, μερικοί κανόνες είναι πιο ίσοι από άλλους κανόνες. Έχετε θέση αν μπλοκάρει την ανταγωνιστικότητα και τις επενδύσεις στο Νότο ότι η Γερμανία έχει πλεονάσματα στο ισοζύγιο πληρωμών σχεδόν μεγαλύτερο από της Κίνας; Όλα αυτά δεν θα επηρεάσουν τη δυνατότητα να αυξηθούν οι επενδύσεις στην Ελλάδα; Έχετε άποψη ή δεν έχετε; Εγώ δεν σας έχω ακούσει. Δεν έχω ακούσει μια ομιλία είτε του κ. Μητσοτάκη είτε του κ. Γεωργιάδη είτε του κ. Σταϊκούρα, που να βάζει μια ευρωπαϊκή διάσταση, αν χρειάζονται αυτά τα πράγματα. Δεύτερον, να πάμε στα ποιοτικά. Χθες ήμουν με τον κ. Σκυλακάκη στη Θεσσαλονίκη σε μια ημερίδα που οργάνωσε η εφημερίδα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και μας είπε ότι το βασικό στις επενδύσεις είναι να ξεφορτωθούμε, να βγάλουμε τις νάρκες που εμποδίζουν κάθε επένδυση. Αυτή είναι η σύλληψή σας για την ανάπτυξη, ότι μόνο να βγάλουμε τις νάρκες; Προφανώς, υπάρχουν νάρκες. Και μάλιστα, στο δικό μας αναπτυξιακό σχέδιο είχαμε θέσει τρεις τομείς. Μπορούσαν να το διαβάσουν όλοι οι πολίτες, γιατί ήταν στο διαδίκτυο. Έλεγε και τι χρειαζόταν για το δημόσιο τομέα και τι χρειαζόταν για τη διαδικασία των δικαστηρίων να γίνουν πιο γρήγορα και τι χρειαζόταν για τις επενδυτικές άδειες. Βεβαίως, υπάρχουν νάρκες. Αλλά μόνο νάρκες υπάρχουν; Ποια είναι τα ποιοτικά στοιχεία; Παρακολουθείτε την ευρωπαϊκή συζήτηση για τους μισθούς και ότι ένα τεράστιο πρόβλημα είναι ότι οι μισθοί πια στο σύγχρονο καπιταλισμό δεν αυξάνονται καν με την αύξηση του ρυθμού αύξησης της παραγωγικότητας; Αυτά που κάνετε εδώ για το ποιοτικό κομμάτι που έχει σχέση με την αγορά εργασίας, δεν τα κάνετε για τη συμπίεση των μισθών; Για κάποιον άλλο λόγο τα κάνετε; Δηλαδή, θεωρείτε ότι αυτά που περνάτε για τις συλλογικές συμβάσεις, για τον εργατικό νόμο δεν θα συμπιέσουν τους μισθούς; Και δεν σας νοιάζει ότι όλη η Ευρώπη ασχολείται γιατί οι μισθοί δεν έχουν αυτή την αυξητική τάση, καν σαν την αύξηση της παραγωγικότητας; Ο κ. Αρσένης και ο κ. Παππάς σάς είπαν διάφορα παραδείγματα που δεν είναι νάρκες, αλλά το πρόβλημα για το περιβάλλον. Και η απάντησή σας είναι, επειδή ίσως διαβάζατε πολύ όταν έσκασε το σκάνδαλο της ENRON, ότι θα πάμε σε μια ιδιωτική επιχείρηση που θα μας πει ότι όλα πάνε καλά, ότι δεν έχουμε πρόβλημα. Και βέβαια, αυτή η ιδιωτική επιχείρηση δεν θα έχει ευνοϊκή προδιάθεση για τις επενδύσεις, παρ' όλο που θα έχει και άλλα έργα που θα περιμένει. Άρα και στο οικολογικό και στο περιβάλλον και στο κοινωνικό δεν εξασφαλίζετε αυτό που λέμε ποιοτική ανάπτυξη, επενδύσεις που μπορούν να έχουν μαζί, να ενσωματώνουν και καλές θέσεις εργασίας και καλούς μισθούς και σεβασμό προς το περιβάλλον. Έχετε αναπτυξιακό πρόγραμμα; Εγώ βλέπω στο άρθρο 120 για το εθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης ότι αφαιρείτε αυτή την προσέγγιση που είχαμε εμείς για το αναπτυξιακό σχέδιο, χωρίς να μας πείτε πού ήταν το λάθος. Λέτε και λέγατε ότι το κράτος πρέπει να έχει συνέχεια. Σε αυτή τη συνέχεια γίνεται συζήτηση πού ήταν λάθος το στρατηγικό μας σχέδιο; Υπερβάλαμε για τις επενδυτικές άδειες; Υπερβάλαμε για το δημόσιο τομέα; Ή καλά τα λέγαμε για το δημόσιο τομέα, αλλά δεν ήταν αυτά τα προβλήματα και ήταν κάποια άλλα; Άρα υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα σε αυτόν το νόμο. Και το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν έχει αναπτυξιακό πλαίσιο και πρόγραμμα και προσανατολισμό. Η θεωρία ότι βγάζουμε τις νάρκες σημαίνει ότι είναι ένα σήμα στην αγορά ότι κάνετε επένδυση όποτε θέλετε, όπου θέλετε, χωρίς προσανατολισμό, χωρίς προτεραιότητες. Εμείς κάναμε ένα αναπτυξιακό σχέδιο. Τι θέλαμε γι' αυτό το αναπτυξιακό σχέδιο; Θέλαμε μια σοφή διαχείριση της γνώσης. Και στη δική μας προσέγγιση αυτή η γνώση είναι παντού. Είναι και στην Κυβέρνηση και στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση και στα επιμελητήρια και στις κοινωνίες. Μια συζήτηση για τις προτεραιότητες πού θέλουμε να επενδύσουμε, πόσο θέλουμε να είναι η επένδυση και με ποια ποιοτικά στοιχεία. Το επιτελικό κράτος φαίνεται ότι δεν μπορεί να το κάνει. Το είπε πολύ καλά και ο κ. Καστανίδης, όταν είπε για τους ειδικούς της πολιτικής. Ίσως ο κ. Καστανίδης είχε στο μυαλό του τη συζήτηση ανάμεσα στον Σωκράτη και τον Πρωταγόρα, όπου ο Πρωταγόρας έλεγε ότι η πολιτική είναι τέχνη όπως όλες οι άλλες και άρα είναι για τους λίγους, ενώ εμείς λέμε ότι η πολιτική είναι για όλους. Και το βασικό στοιχείο του δικού σας αναπτυξιακού σχεδίου είναι ότι δεν μπορείτε, δεν θέλετε να ενσωματώσετε αυτή τη γνώση που είναι στην κοινωνία, παντού. Θεωρείτε, δηλαδή, ότι βγάζοντας κάποια εμπόδια θα έχουμε ανάπτυξη. Είναι ένα μοντέλο που δεν έχει δουλέψει τα τελευταία είκοσι χρόνια όπου έχει εφαρμοστεί. Και με αυτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όπου έχει εφαρμοστεί, τα αποτελέσματα στο ποσοστό επενδύσεων είναι πολύ πενιχρά και στην ποιότητα είναι ακόμα χειρότερα. Χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σχέδιο, αλλά δεν χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σχέδιο που είναι ένα σχέδιο χωρίς μια κεντρική ιδέα για το πού θέλετε να πάει η Ελλάδα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν υπεισέλθουμε στη συζήτηση για τις ενστάσεις αντισυνταγματικότητας οι οποίες έχουν προβληθεί, πρέπει να σας κάνω γνωστό ότι υπήρχε μια ανοχή, βέβαια, στους δύο πρώτους ομιλητές, ελπίζω να μην συνεχιστεί. Έχουν δηλώσει εκατόν τριάντα δύο συνάδελφοι οι οποίοι θέλουν να μιλήσουν, συν δεκαπέντε Υπουργοί με τον ανάλογο χρόνο και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Υπολογίζουμε ότι ο χρόνος θα είναι, τουλάχιστον, τριάντα πέντε ώρες. Εάν δεν τηρηθούν τα επτά λεπτά και ενδεχομένως κάποια στιγμή, ύστερα από συνεννόηση μαζί σας με τον τότε Προεδρεύοντα, θα γίνουν έξι λεπτά. Είναι αμαρτία αν παραβιάζουμε το χρόνο, να μην μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι. Για αυτό, παρακαλώ, όλοι να σεβαστούμε τον χρόνο. Όπως είναι γνωστό και σας έχει ανακοινωθεί, έχουν προβληθεί αντιρρήσεις συνταγματικότητος. Από μεν τον ΣΥΡΙΖΑ έχει κατατεθεί - και την υπογράφει η κ. Αχτσιόγλου - αντισυνταγματικότητα όσον αφορά το άρθρο 57 του νομοσχεδίου και από πλευράς του Κινήματος Αλλαγής το άρθρο 53 παράγραφος 8, το άρθρο 55, το άρθρο 56.4, το άρθρο 57, με την αιτιολογία - πολύ σωστά, κύριε Λοβέρδο - ειδικά στην παράγραφο 2 του άρθρου 22, αν κατάλαβα καλά, του Συντάγματος. Οπότε έχει μια διαφοροποίηση η γενικότητα της μορφής και θα το πω, γιατί ενδεχομένως θα έχουμε διαφοροποίηση στην ψηφοφορία.
Και όχι μόνο.
Λέγων από πλευράς των αιτούντων του ΣΥΡΙΖΑ είναι η κ. Αχτσιόγλου, από πλευράς του Κινήματος Αλλαγής ο κ. Λοβέρδος και ο κ. Μπούγας θα είναι αντιλέγων.
Καταθέσαμε πρώτοι, κύριε Πρόεδρε.
Μισό λεπτό, κύριε Λοβέρδο, να ολοκληρώσω. Η συζήτηση είναι για πέντε λεπτά. Θα πρότεινα να γίνει ενιαία η συζήτηση για την αντισυνταγματικότητα, εάν δεν υπάρχει αντίρρηση από το Σώμα, και από ό,τι βλέπω δεν υπάρχει καμμία αντίρρηση. Πριν δώσω τον λόγο στους λέγοντες, έχετε να πείτε κάτι επί της διαδικασίας; Προχωράμε, λοιπόν, με την κ. Αχτσιόγλου να παίρνει τον λόγο. Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Γιατί κύριε Πρόεδρε; Προηγηθήκαμε.
Εντάξει. Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Για εμάς υπάρχει.
Χρονικά προηγηθήκατε. Συγγνώμη, δεν ήμουν ενημερωμένος χρονικά πότε πήγε. Έχετε τον λόγο, κύριε Λοβέρδο, και για τα τέσσερα άρθρα.
Κύριε Πρόεδρε, απευθύνομαι στον Υπουργό Ανάπτυξης…
Θα υπάρχει μια μικρή ανοχή, επειδή έχετε περισσότερα, ήτοι τέσσερα άρθρα. Δεν θα τηρηθεί το πεντάλεπτο, αλλά σας παρακαλώ όσο μπορείτε πιο σύντομα.
Θα προσπαθήσω να μην μακρηγορήσω. Απευθυνόμενος στον Υπουργό Ανάπτυξης του λέω ότι έτσι όπως κατατέθηκε το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου αντί να το τιτλοφορεί «Επενδύω στην Ελλάδα» να το τιτλοφορήσει «Τι γνωρίζομεν, εάν δεν απατώμεθα», διότι το σχέδιο νόμου αυτό, τα αναπτυξιακά θέματα τα έχει περιθωριοποιήσει. Μπήκαν και τα εργασιακά, όπως είχαμε μάθει προ εβδομάδων, και άντε να δεχθεί κανείς ότι αυτά θα μπορούσαν και να συνδεθούν. Όλα αυτά μαζί, όμως, δεν υπερβαίνουν, κύριε Πρόεδρε, το 45% των διατάξεων του σχεδίου νόμου. Εδώ, πρόκειται για ένα πολυνομοσχέδιο και όπως ακούσατε και από τις εισηγήσεις και από τις πρώτες τοποθετήσεις, ίσως πλην του τελευταίου ομιλητή, οι περισσότεροι μιλούν για άλλα θέματα, εκτός των θεμάτων που σχετίζονται με την ανάπτυξη, όταν η χώρα έχει ταλαιπωρηθεί από την ύφεση και όταν όλοι λέμε ότι η ανάπτυξη για να δώσει λύσεις, με δεδομένα τα πρωτογενή πλεονάσματα, πρέπει να είναι όχι απλώς συγκλονιστική, αλλά σοκαριστική. Μέσα σε αυτό το σχέδιο νόμου, λοιπόν, και ενώ θα έπρεπε να συζητάμε μόνο για τα αναπτυξιακά, έχουμε αντιρρήσεις συνταγματικότητας για εργασιακά θέματα. Αφήνουμε τον κ. Γεωργιάδη να μιλήσει αργότερα και να τοποθετηθούμε στο μέτρο που θα προλάβουμε. Οι εκατόν τριάντα τέσσερις ομιλητές που είπατε, κύριε Πρόεδρε, είναι περίπου όσοι είναι και στον προϋπολογισμό. Μέσα, λοιπόν, σε δύο ημέρες, και όχι σε τρεις που είναι ο προϋπολογισμός, θα πρέπει να συζητήσουμε για τόσες δεκάδες σοβαρά θέματα και να καταδείξουμε, όπως ο κ. Καστανίδης σε ένα βαθμό έκανε, και τις αντιφάσεις που υπάρχουν ανάμεσα σε αυτό το σχέδιο νόμου και στον νόμο περί επιτελικού κράτους, δηλαδή τη μήτρα του πολλαπλασιασμού της γραφειοκρατίας. Άρα δεν στεκόμαστε λέξη - λέξη στα αναπτυξιακά ζητήματα και πάμε να δούμε άλλα θέματα. Εν προκειμένω, εμείς έχουμε προβάλει αντιρρήσεις συνταγματικότητος, όπως αναφέρατε, κύριε Πρόεδρε, διαβάζοντας τη σχετική μας αίτηση, για ορισμένες διατάξεις που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις. Οι τρεις από αυτές, η 53.8, η 55 και η 56 παράγραφος 4 ανήκουν στο ίδιο θεματολόγιο, άρα τα επιχειρήματά μου είναι ενιαία. Όπως, ξέρετε πάρα πολύ καλά, πολύ καλύτερα από εμάς τους υπολοίπους που δεν υπήρξαμε δικαστές, η νομολογία σχετικά με το άρθρο 43 παράγραφος 2 του Συντάγματος, δηλαδή για την παροχή του κοινού νομοθέτη προς την κανονιστικώς δρώσα διοίκηση εξουσιοδοτήσεως πρέπει να είναι ειδική. Όταν λέμε ειδική δεν εννοούμε ο νομοθέτης να αναφέρει τον τίτλο ενός θέματος. Ο τίτλος ενός θέματος και μόνο αυτός δεν παρέχει τεκμήρια ειδικότητας. Πρέπει να προβαίνει και στον καθορισμό κριτηρίων, βάσει των οποίων ο εφαρμοστής του δικαίου θα πει πράγματι ότι η κανονιστική διοίκηση λειτούργησε βάσει όχι μόνο του θέματος που της έθεσε ο κοινός νομοθέτης, αλλά και των κριτηρίων που εξειδίκευαν το θέμα. Συνεπώς ο αντιλέγων, αλλά και ο Υπουργός, πρέπει να μας πουν - για τις διατάξεις που ανέφερα και για το πάρα πολύ σοβαρό θέμα που σχετίζεται - πότε απωθείται μια συλλογική σύμβαση εξαιτίας των δυσχερών οικονομικών όρων στους οποίους έχει περιέλθει μια επιχείρηση και πότε είναι ζώσα πραγματικότητα. Διότι, όπως μπορούμε να καταλάβουμε όλοι, εάν δεν έχουμε τυποποιημένες σχετικές διαδικασίες, ας πούμε προπτωχευτικές, κατά τα λοιπά, έτσι όπως διαρθρώνεται εδώ η εξουσιοδότηση, ο εκάστοτε Υπουργός θα ρυθμίζει κατά βούληση πότε προκύπτει τέτοιου είδους πρόβλημα, δηλαδή οικονομικής δυσχέρειας που επιβάλλει την απόκλιση από την πορεία των πραγμάτων που θέλει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Άρα, κύριε Πρόεδρε, επειδή είστε νομικός το άρθρο 22 παράγραφος 4 εν συνόλω και εν συστήματι με το άρθρο 43 παράγραφος 2 είναι η πρώτη μας αντίρρηση. Η δεύτερή μας αντίρρηση έχει να κάνει με το άρθρο 57. Εδώ, δεν θα είχα να πω τίποτα περισσότερο, γιατί εγώ δεν έχω κοντή μνήμη. Θυμάμαι τον καιρό που όταν ήσουν Υπουργός, δεν ήσουν με τη σημερινή έννοια, αλλά ήσουν ένας καταδρομέας και έπρεπε να αντιμετωπίσεις τραγικές καταστάσεις. Θυμάμαι νομοθετικά πεπραγμένα, κοντή μνήμη δεν διαθέτω και για αυτό είμαι πολύ προσεχτικός. Θα έλεγα, λοιπόν, στο Υπουργείο Εργασίας να δει με πολύ προσοχή στην απόφαση της ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας, την 2307/2014 και θα σταματούσα. Όμως θα πάρω από τον χρόνο της Βουλής, κύριε Πρόεδρε, λίγα δευτερόλεπτα ακόμα, για να επισημάνω αυτό που επισημαίνει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής προς τη Βουλή και προς την Κυβέρνηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Στην τελευταία παράγραφο της σχετικής μελέτης για το άρθρο 57 μας εφιστά την προσοχή η Επιστημονική Υπηρεσία ότι είναι ρευστό το πότε - προκειμένου να καταφύγει κάποιος μονομερώς στη διαιτησία - έχει επέλθει το οριστικό τέλος και η αποτυχία μιας συλλογικής διαπραγμάτευσης. Αυτή η αοριστία επιτρέπει ευχέρειες. Οι ευχέρειες κείνται εκτός του Συντάγματος και εκτός της διατάξεως περί συλλογικών διαπραγματεύσεων για την οποία έκανα λόγο και προηγουμένως. Άρα πέραν της αποφάσεως της ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας, που πρέπει η Κυβέρνηση να την προσέξει, εδώ υπάρχει και μια παρατήρηση στο κείμενο της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής που επιβάλλει σε όλα τα κόμματα και στον αρμόδιο Υπουργό να έχουν απαντήσει τώρα που θα πάρει τον λόγο ο αντιλέγων και όταν θα πάρει για το δικό του πεντάλεπτο τον λόγο ως Υπουργός, πώς ακριβώς θα ερμηνευτεί η διάταξη, ειδάλλως, κύριε Πρόεδρε, τα επιχειρήματα περί αντισυνταγματικότητας είναι πολύ ισχυρά.
Ευχαριστώ τον κύριο Λοβέρδο. Τον λόγο έχει η κ. Αχτσιόγλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Στο παρόν νομοσχέδιο έχουμε μια σειρά εργασιακών διατάξεων, οι οποίες χτυπούν στον πυρήνα τους και πάλι τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Χτυπούν τις δύο βασικές αρχές, την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης και την αρχή της επεκτασιμότητας, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τον έκανε το δεύτερο μνημόνιο, δηλαδή με χειρουργικά πλήγματα στις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και στη διαιτησία. Ήταν ακριβώς αυτά τα δύο σημεία στα οποία επέμενε και το δεύτερο μνημόνιο. Είναι προφανές ότι εδώ δημιουργείται ένας μηχανισμός συμπίεσης μισθών και εργατικών δικαιωμάτων. Είναι δηλωμένος στόχος αυτός, ήταν δηλωμένος στόχος του δευτέρου μνημονίου. Είναι στην πραγματικότητα δεδηλωμένος στόχος και αυτού του νομοσχεδίου. Δεν χρειάζεται απλώς η εμπειρία του 2012 για να μας τα θυμίσει όλα αυτά, όπου είχαμε μια έκρηξη επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων που στην πλειονότητά τους προέβλεπαν μειώσεις μισθών. Δεν χρειάζεται η εμπειρία εκείνου του κοινωνικού ολέθρου με την ταυτόχρονη έκρηξη της ανεργίας. Και το ίδιο το επιστημονικό κείμενο που η Κυβέρνηση επικαλείται ως μόνη επιστημονική βάση γι' αυτά που εισηγείται σήμερα, δηλαδή το κείμενο της Τραπέζης της Ελλάδος, λέει σαφέστατα στη σελίδα 4 ότι εδώ έχουμε έναν μηχανισμό που θα οδηγήσει σε μειώσεις μισθών. Άλλο η ανάλυση από εκεί και πέρα που κάνει ο νεοφιλελευθερισμός, ότι αυτό τάχα θα έχει αναπτυξιακή δυναμική. Πάντως είναι δεδηλωμένος στόχος. Σε όσα είπε ο κ. Λοβέρδος συμφωνούμε, δηλαδή ότι υπάρχουν μια σειρά από αντισυνταγματικότητες και σε πολλά άλλα σημεία του νομοσχεδίου πάντα για τα εργασιακά και άρα θα τις υποστηρίξουμε και αυτές. Από την πλευρά μας όμως θέλουμε να επιμείνουμε σε μία ακριβώς - γιατί κατά τη γνώμη μας είναι κατάφωρη - που αφορά το ζήτημα της διαιτησίας και είναι κατάφωρη γιατί έχουμε και την σχετικά πρόσφατη ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Μια κουβέντα επί του συνταγματικού. Στο 22.2 είναι προφανές ότι ο συνταγματικός νομοθέτης έχει κάνει μια επιλογή προτεραιότητας των συλλογικών ρυθμίσεων για τις εργασιακές σχέσεις, θέλει δηλαδή οι εργασιακές σχέσεις κατά προτεραιότητα να ρυθμίζονται με συλλογικές συμβάσεις εργασίας και γι' αυτό υπάρχει και η αρχή της επικουρικότητας της κρατικής ρύθμισης. Ακριβώς επειδή θέλει αυτήν την προτεραιότητα, να ρυθμίζονται δηλαδή με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, με αποφάσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων με το αποτέλεσμα της συλλογικής αυτονομίας, έχει ενδύσει την όλη προσπάθεια με το περίβλημα της διαιτησίας. Όταν λέμε ότι την έχει ενδύσει με το περίβλημα της διαιτησίας, σημαίνει ότι η ενεργοποίηση της διαιτησίας δεν προϋποθέτει τη συμφωνία και τη συναίνεση και των δύο μερών. Αν την προϋπέθετε, δεν θα χρειαζόταν ειδική αναφορά του Συντάγματος στη διαιτησία. Αν δηλαδή χρειαζόταν τα μέρη να συμφωνούν για να πάνε στη διαιτησία, αυτό θα ήταν εντός της συλλογικής αυτονομίας ούτως ή άλλως. Δηλαδή όπως συμφωνούν για μια σειρά από άλλα θέματα, συμφωνούν να πάνε και στη διαιτησία. Δεν θέλει όμως αυτό ο συνταγματικός νομοθέτης. Θέλει να υπάρχει η δυνατότητα και της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Όλα αυτά τα είπε πάρα πολύ καθαρά η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την ομόφωνη απόφασή της το 2014, όπου εκεί ομόφωνα έκρινε ότι η ρύθμιση του δευτέρου μνημονίου που καταργούσε το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία ήταν αντισυνταγματική. Και είπε συγκεκριμένα το δικαστήριο ότι, αν νοούνταν μόνο ως συναινετική η προσφυγή στη διαιτησία, η ειδική μνεία στο συνταγματικό κείμενο της διαιτησίας θα ήταν περιττή και επίσης ότι ο συνταγματικός σκοπός της επίλυσης των διαφορών δεν εξυπηρετείται, αν το ένα μέρος της συλλογικής διαφοράς, αρνούμενο να δεχτεί τη διαιτησία, έχει τη δυνατότητα ουσιαστικά να ματαιώνει την επίλυσή της σε συλλογικό επίπεδο. Άρα λέει το Συμβούλιο της Επικρατείας ότι και το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος προστατεύουν το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Τι κάνει η Κυβέρνηση; Τι κάνει ο νομοθέτης με το άρθρο 57; Ουσιαστικά καταργεί το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Θέτει τόσες πολλές προϋποθέσεις, όπου στην πράξη η συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων θα είναι αδύνατον να έχουν το δικαίωμα της μονομερούς πρόσβασης. Λέει ότι αυτό θα μπορεί να γίνει μόνο αν αφορά δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, άρα αποκλείει έναν τεράστιο αριθμό εργαζομένων από το να μπορούν να έχουν πρόσβαση στη διαιτησία. Λέει ότι αυτό θα μπορεί να γίνεται μόνο αν συντρέχει λόγος υπέρτερου δημοσίου οικονομικού συμφέροντος - ποιος άραγε θα τον κρίνει και πότε αυτός θα συντρέχει; - και πως αυτή η περίπτωση δεν καλύπτεται ήδη από την πρώτη που αφορά μόνο τις ΔΕΚΟ. Προσθέτει δε και μια ακόμη προϋπόθεση, ότι μόνο αν έχει εξαντληθεί κάθε άλλο μέσο συνδικαλιστικής δράσης, θα μπορούν να προσφεύγουν στη διαιτησία. Συνδικαλιστικής δράσης, δηλαδή τι; Την απεργία; Κάνει ο νομοθέτης την απεργία προϋπόθεση για την προσφυγή στη διαιτησία; Μα το ίδιο το νόημα της διαιτησίας είναι το να επέρχεται εργασιακή ειρήνη μέσα από συλλογικές συμφωνίες, ώστε να μην χρειάζεται να φτάνουμε στη συνδικαλιστική δράση. Εδώ κάνει τη συνδικαλιστική δράση προϋπόθεση για να πάμε στη διαιτησία; Είναι προφανές πως έχουμε μια σειρά προϋποθέσεων εδώ οι οποίες καθιστούν το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία εντελώς ανενεργό. Άρα έχουμε μια ρύθμιση η οποία προσβάλλει στον πυρήνα του το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι έχουμε τον νομοθέτη να έρχεται εδώ να καταργεί διά του νόμου την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ποιο κράτος δικαίου δηλαδή και ποια διάκριση των λειτουργιών έχουμε εδώ πέρα; Είναι μια κατάφωρα αντισυνταγματική διάταξη και επιμένουμε σε αυτήν, ακριβώς διότι υπερθεματίζει σε αυτό και το Συμβούλιο της Επικρατείας και οπωσδήποτε θα πρέπει να αποσυρθεί.
Ευχαριστώ την κ. Αχτσιόγλου. Παρακαλώ τον αντιλέγοντα, τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Μπούγα να λάβει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει κατ' αρχάς να πω ότι το νομοσχέδιο αίρει μια σειρά εμποδίων, τα οποία δημιουργούσαν πρόβλημα στην ανάπτυξη. Δεν είναι αντιαναπτυξιακό, όπως είπε ο κ. Λοβέρδος. Τώρα, σε ό,τι αφορά τα ζητήματα αντισυνταγματικότητας των διατάξεων που αναφέρατε, θα ξεκινήσω από τις διατάξεις που αναφέρει ως δήθεν αντισυνταγματικές το Κίνημα Αλλαγής. Είναι η διάταξη του άρθρου 53 παράγραφος 8, 55 και 56 παράγραφος 4. Οι διατάξεις αυτές, σύμφωνα και με την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διευκολύνουν τις συλλογικές συμβάσεις στις κρατούσες συνθήκες λειτουργίας των επιχειρήσεων, η επιβίωση των οποίων είναι δυσχερής. Η ρύθμιση δηλαδή αυτή διευρύνει το πεδίο των επιλογών των κοινωνικών εταίρων, έτσι ώστε να διαμορφώνουν με ελεύθερες διαπραγματεύσεις τους ειδικούς όρους εργασίας και αμοιβής σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις που αποδεδειγμένα η οικονομική τους κατάσταση είναι ιδιαίτερα δυσχερής, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν στη λειτουργία των κλαδικών συμβάσεων εργασίας. Ειδικά για τις επιχειρήσεις που αναφέρονται στις διατάξεις του άρθρου 53 και βρίσκονται σε καθεστώς προπτωχευτικής, πτωχευτικής διαδικασίας ή εξωδικαστικού συμβιβασμού. Εδώ, κατά τον κ. Λοβέρδο αναφέρεται και το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας, δηλαδή ότι δεν περιέχεται σαφής και συγκεκριμένη νομοθετική εξουσιοδότηση. Επ' αυτού, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να λεχθούν τα εξής: Οι επιχειρήσεις πρέπει να βρίσκονται σε δυσχερή οικονομική κατάσταση και τελούν υπό ιδιαίτερο καθεστώς, δηλαδή καθεστώς προπτωχευτικής, πτωχευτικής διαδικασίας ή εξωδικαστικού συμβιβασμού. Δηλαδή γίνεται αυτόματα μια παραπομπή στους σαφείς και συγκεκριμένους όρους των διατάξεων εκείνων, υπό τις οποίες μπορεί μια επιχείρηση να τεθεί σε καθεστώς προπτωχευτικής ή πτωχευτικής διαδικασίας ή εξωδικαστικού συμβιβασμού. Άρα, λοιπόν, η εξουσιοδότηση είναι απολύτως σαφής, διότι παραπέμπει στα κριτήρια τα αυστηρά και τα απολύτως καθορισμένα από τον νόμο, έτσι ώστε να μπορεί ο κοινός νομοθέτης να κρίνει και βεβαίως να κριθεί και από τα μέρη, από τους κοινωνικούς εταίρους, αλλά και από τα δικαστήρια, αν χρειαστεί και παραστεί ανάγκη, για ποιες επιχειρήσεις πρόκειται. Κατά συνέπεια, τα κριτήρια είναι απολύτως καθορισμένα από τις διατάξεις των νόμων που - επαναλαμβάνω - καθορίζουν τις προϋποθέσεις υπαγωγής σε αυτό το καθεστώς και δεν γεννάται κανένα απολύτως ζήτημα αντισυνταγματικότητας των διατάξεων αυτών, οι οποίες, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να πω ότι είναι απολύτως σύμφωνες τόσο με το γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 22 του Συντάγματος, όσο και κυρίως με το άρθρο 5 του Συντάγματος για τους λόγους τους οποίους προανέφερα και δεν θέλω να επαναλάβω, και αφορούν τη συλλογική δυνατότητα διαπραγματεύσεων και ενδυνάμωσης ιδίως των εργαζομένων να διαπραγματευθούν τις συνθήκες και τους όρους εργασίας. Τώρα, σε ό,τι αφορά το άρθρο 57, νομίζω ότι ή ανέγνωσαν και δεν κατάλαβαν ή κατάλαβαν και παρερμήνευσαν την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Διότι με αυτήν την απόφαση, και ιδίως με τις διατάξεις του άρθρου 57, δεν παραβιάζεται το άρθρο 22. Το άρθρο 22, ακόμη και από την απλή ανάγνωση, προκύπτει ότι θέλει τον κοινό νομοθέτη να θέτει κανόνες περιοριστικούς στην προσφυγή στη διαιτησία, η οποία είναι ένα έσχατο μέσο επίλυσης των συλλογικών διαφορών. Τόσο η θεωρία, στην οποία είχα λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, να ανατρέξω, όσο και η δαψιλής νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, δέχεται ότι ο νομοθέτης είναι ο πρωταρχικός φορέας αρμοδιότητας θεμάτων που αναφέρονται στις εργασιακές σχέσεις. Ο νομοθέτης οφείλει επιτακτικά να παρεμβαίνει, εφόσον η παρέμβασή του είναι αναγκαία για τη θεραπεία και εξυπηρέτηση γενικότερου συμφέροντος, το οποίο είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο και είναι άλλο απ' αυτό - δηλαδή, διαφορετικό - που υπηρετεί η συλλογική αυτονομία. Αυτό σημαίνει ότι ο θεσμός της διαιτησίας πρέπει να λειτουργεί επικουρικά και ως έσχατο μέσο επίλυσης της διαφοράς. Με αυτά, λοιπόν, τα δεδομένα και λαμβάνοντας υπ' όψιν τις πρόσφατες συστάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, προβλέπεται η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία ως έσχατο μέσο σε αυστηρά καθορισμένες περιπτώσεις, οι οποίες ορίζονται στον νόμο και με κριτήρια τα οποία είναι απολύτως συγκεκριμένα, καθορισμένα από τον νόμο και επαναλαμβάνω και αυτά πολύ αυστηρά. Όλα αυτά, γιατί προβλέπονται; Προκειμένου να διαφυλαχθεί ένα υπέρτερο δημόσιο συμφέρον. Και εδώ πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας - και το λέω για τους συναδέλφους που δεν είναι νομικοί - και τα όρια του δικαστικού ελέγχου. Τι έχει δεχθεί, δηλαδή, το Συμβούλιο της Επικρατείας; Ποια είναι τα όρια του δικαστικού ελέγχου; Είναι η υπέρβαση και το σφάλμα στην εκτίμηση του δημοσίου συμφέροντος. Άρα, λοιπόν, η κρίση του Ανωτάτου Δικαστηρίου γίνεται στο εάν υφίσταται σφάλμα σε ό,τι αφορά την υπέρβαση του δημοσίου συμφέροντος. Και εδώ, κύριε Πρόεδρε, τα νομολογιακά κριτήρια είναι σαφή και αρκετά. Και τα νομολογιακά κριτήρια προβλέπονται κι αναφέρομαι στο άρθρο 25 του Συντάγματος, στην αρχή της αναλογικότητας. Σε αυτά θα ανατρέξει και το Συμβούλιο της Επικρατείας και αυτά πρέπει να έχουμε υπ' όψιν μας κι εμείς, ως γνώμονα για το αν υπηρετείται υπέρτερο δημόσιο συμφέρον. Κατά συνέπεια, λαμβανομένων υπ' όψιν όσων ανέφερα, η διάταξη του άρθρου 57 όχι μόνο δεν αντιβαίνει στη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, αλλά αντίθετα εναρμονίζεται κατά το πνεύμα της πλήρως με αυτή και δεν υφίσταται κανένα πρόβλημα συνταγματικότητας. Πρέπει αμφότερες οι ενστάσεις να απορριφθούν ως αβάσιμες. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Παρακαλώ πολύ, ποιοι Πρόεδροι Κοινοβουλευτικών Ομάδων ή Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι θέλουν να λάβουν τον λόγο; Από ό,τι βλέπω ο κ. Βελόπουλος, ο κ. Παφίλης, ο κ. Γρηγοριάδης και ο κ. Τζανακόπουλος. Προηγούνται οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Ορίστε, κύριε Βελόπουλε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Εδώ έχουμε μια αντιπαράθεση, μεταξύ της ιδεοληψίας νόμος είναι το δίκιο του αφεντικού και νόμος είναι το δίκιο του εργάτη. Αυτή είναι η ιδεοληψία. Αυτή είναι η σύγκρουση. Εξυπηρέτηση ψηφοθηρική κάνουν οι μεν, εξυπηρέτηση των αφεντικών κάνουν οι δε, για να τα λέμε ως έχουν τα πράγματα. Και ξέρετε, είναι υποκριτικό κάποιοι να επικαλούνται το Συμβούλιο της Επικρατείας σήμερα, κύριε Πρόεδρε, διότι υπάρχουν αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας εδώ και πάρα πολλά χρόνια που δεν εφαρμόζονται. Να δώσω ένα παράδειγμα. Οι ψευτομουφτήδες στη Θράκη. Απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας εδώ και πάρα πολύ καιρό, την οποία ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ εφήρμοσε ούτε η Νέα Δημοκρατία εφαρμόζει. Άρα, λοιπόν, η επίκληση του Συμβουλίου της Επικρατείας ως νομιμοφανούς επιχειρήματος είναι έωλη έτσι και αλλιώς. Γιατί το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αποφασίσει για πολλά πράγματα, για μισθούς και συντάξεις, και κανένας δεν έχει ακούσει μέχρι σήμερα. Πάμε στην ουσία. Έχουμε ρημάξει το Σύνταγμα κι ερχόμαστε στο ελληνικό Κοινοβούλιο να μιλάμε για αντισυνταγματικότητα. Αν δείτε τι αποφάσεις πάρθηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια, ειλικρινά το λέω αυτό, μάλλον είναι τραγέλαφος να συζητάμε για την αντισυνταγματικότητα συγκεκριμένων διατάξεων ή νομοθεσιών. Πότε εφαρμόστηκαν; Εγώ ρωτάω όλους εδώ μέσα, πότε εφαρμόστηκαν οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας όταν ήταν εις βάρος κάποιων επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ακόμη και οι ψευτομουφτήδες; Ποτέ. Άρα, λοιπόν, τι λέμε σήμερα, να εφαρμόσουμε αυτό που λέει το Συμβούλιο της Επικρατείας; Εξάλλου, επί της ουσίας, αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν είναι συνταγματικό δικαστήριο. Το Συμβούλιο δεν αποφασίζει για να νομοθετήσουμε, μην κοροϊδευόμαστε. Γνωμοδοτική είναι η εισήγησή του και την ερμηνεύει ο καθένας όπως θέλει. Μπαίνουν οι δικηγόροι εδώ μέσα, ακούς τον έναν δικηγόρο, σου τα λέει καλά, ακούς τον άλλο νομικό, σου τα λέει καλά, και αναρωτιέσαι, τι γίνεται εδώ; Όλοι έχουν δίκιο; Ε, δεν γίνεται να έχουν όλοι δίκιο, κύριε Πρόεδρε. Κάτι δεν πάει καλά. Η αλήθεια είναι μία. Ψηφοθηρία κάνουν, εξυπηρέτηση κάνουν. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Θέλετε να το λύσουμε το θέμα; Κάντε ένα συνταγματικό δικαστήριο να αποφασίζουν δικαστές για το ποιο είναι συνταγματικό και ποιο δεν είναι. Τα υπόλοιπα είναι για να ψαρεύουμε στα θολά νερά περί αντισυνταγματικότητος και να ψηφοθηρούμε στην πλάτη των εργαζομένων. Εμείς σε αυτό το παιχνίδι δεν μπορούμε να πέσουμε, κύριε Πρόεδρε - το λέμε ξεκάθαρα - και η Κυβέρνηση ας νομοθετεί σωστά κάποια στιγμή για να μην έχουμε αυτά τα πράγματα εδώ μέσα. Ο καθένας κάνει ψηφοθηρικά για την κομματική του πελατεία ένα παιχνίδι. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε εμείς αυτήν την λογική.
Κύριε Πρόεδρε, μπορεί να έχετε δίκιο, αλλά συνταγματικό δικαστήριο δεν προβλέπεται. Αλλά ούτε με την Αναθεώρηση έγινε και έτσι συνεπώς υπάρχει ο παρεμπίπτων έλεγχος όλων των δικαστηρίων.
Πρέπει να κάνουμε, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να γίνει.
Εντάξει, αυτό είναι μια πραγματικότητα, δεν θα το αλλάξουμε τώρα. Εξάλλου, η νομολογία του Ακυρωτικού Δικαστηρίου στα εργατικά του Αρείου Πάγου είναι πλούσια στα θέματα αυτά και θα βρουν τον δρόμο τους όλα.
Είμαστε η μόνη χώρα που δεν έχει συνταγματικό δικαστήριο.
Ο κ. Παφίλης έχει τον λόγο.
Κατ' αρχάς, θέλω να πω ότι ένα τέτοιο νομοσχέδιο είναι απαράδεκτο να συζητείται σε δυο ημέρες και το θέσαμε. Ποια κανονικότητα μας λέτε; Μα, είναι δυνατόν; Ποιο νομοσχέδιο συζητήθηκε τα τελευταία χρόνια επί της αρχής και επί των άρθρων; Κανένα. Αυτό προτείναμε και στη Διάσκεψη των Προέδρων. Δεν είναι δυνατόν με τόσα άρθρα και τόσο σημαντικά άρθρα, να γίνεται η συζήτηση μέσα σε δύο ημέρες με τη θηλιά στο λαιμό όλων των ομιλητών. Αυτό είναι απαράδεκτο και γίνεται σκόπιμα και από αυτήν την Κυβέρνηση και η σκοπιμότητα είναι για να μη μάθει ακριβώς ο εργαζόμενος περί τίνος πρόκειται, γιατί πρόκειται περί καταιγίδας. Όλο είναι αντισυνταγματικό που αφορά τους εργαζόμενους, με την έννοια διατυπώσεων του Συντάγματος και όχι κάτι «ψιλά» που ακούστηκαν εδώ και που βεβαίως είναι πάρα πολύ σοβαρά επιχειρήματα. Παραδείγματος χάριν, εξαίρεση εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις σε επιχειρήσεις που βρίσκονται σε δυσχερή κατάσταση. Να σας πω εγώ μερικές επιχειρήσεις που είναι σε δυσχερή κατάσταση, που οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι και διεκδικούν και οι ιδιοκτήτες είναι εκατομμυριούχοι; Είναι πάρα πολλές, για να μην σας πω όλες, εκτός από κάποιες μικρομεσαίες. Έτσι είναι. Ποιος την πληρώνει; Ο εργάτης. Ναι ή όχι; Όταν έχει κέρδη, γιατί δεν τον υποχρεώνετε να δώσει 10% στον εργαζόμενο με νόμο; Ταξικό και σκληρό το νομοσχέδιο. Ολοκληρώνει ό,τι έχει γίνει πιο πριν. Ό,τι κέρδισε ο κόσμος με σκληρούς και αιματηρούς αγώνες, το πήραν πίσω όλοι οι προηγούμενοι και τώρα έρχεται και τελειωτικό χτύπημα. Επομένως, λέμε ότι αυτή είναι η ουσία και γι' αυτό αποφεύγετε την κουβέντα. Παρόλα αυτά, να ξέρετε ότι δεν θα τα καταφέρετε. Μια προειδοποίηση. Δεύτερον, σε ό,τι αφορά το Σύνταγμα, έχουμε τοποθετηθεί πάρα πολλές φορές για τα θέματα του Συντάγματος. Αστικό Σύνταγμα είναι. Υπάρχουν γενικές θετικές διακηρύξεις κάτω από την πίεση του κινήματος, αλλά οι κυβερνήσεις υλοποιούν ακριβώς αντίθετα από ό,τι λέει η γενική διακήρυξη που μπορεί να φαίνεται θετική. Παραδείγματος χάριν, λέει, ότι όλοι οι εργαζόμενοι ανεξάρτητα φύλου κ.λπ. δικαιούνται ίση αμοιβή για ίση εργασία; Ναι ή όχι; Πού κολλάει, λοιπόν, να έχεις δέκα διαφορετικές συμβάσεις και δέκα διαφορετικούς μισθούς σ' αυτούς που δουλεύουν ακριβώς το ίδιο; Είναι συνταγματικό αυτό όταν εξαιρείς αυτούς που έχουν οικονομικά προβλήματα; Όχι, δεν είναι. Απλά πράγματα, για να καταλαβαίνει κι ο κόσμος. Γιατί λες ότι αυτοί όχι, δεν θα πληρώνονται όπως οι υπόλοιποι που προσφέρουν την ίδια εργασία. Και το λέει στο 22.1. Άρα, λοιπόν, το ερμηνεύουν όπως θέλουν. Αυτή η υποκρισία πρέπει να σταματήσει. Τρίτο θέμα. Ποιος κρίνει αν ένα νομοσχέδιο ή αν ένα άρθρο είναι συνταγματικό ή αντισυνταγματικό; Οι εκατόν πενήντα ένας. Ναι ή όχι; Αυτοί δεν το κρίνουν; Δηλαδή, η εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία που είναι και μειοψηφία στον λαό. Πολύ μεγάλη μειοψηφία. Αν κάνουμε λογαριασμό, 23% είναι τούτοι, τόσο ήταν και οι προηγούμενοι. Αυτοί αποφασίζουν, οι εκατόν πενήντα ένας. Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει. Σηκώνουν το χέρι, πέταξε και κάνει και κόλπα στον αέρα, επιδείξεις. Άρα αυτή η ένσταση της αντισυνταγματικότητας μια έννοια έχει: Να ενημερωθεί και να καταλάβει ο κόσμος το τι ακριβώς γίνεται, το τι κάνετε με το Σύνταγμα, το τι κάνουν οι κυβερνήσεις και το πώς είναι διατυπωμένο και το Σύνταγμα. Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι είναι αντισυνταγματικές όλες οι διατάξεις που αφορούν τους εργαζόμενους. Λέτε όλοι για ελεύθερες διαπραγματεύσεις. Καλά, δεν ντρέπεστε λιγάκι; Ποια ελεύθερη διαπραγμάτευση; Ποιος καθορίζει τον κατώτατο μισθό στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας; Το Υπουργείο. Εδώ κάνει παρέμβαση τώρα. Είναι συνταγματικό αυτό; Καταργεί την αυτονομία των συνδικάτων. Αυτό κάνει με τα μητρώα και με όλα αυτά τα σχέδια που υπάρχουν. Αυτό είναι συνταγματικό; Από πού είναι; Ρωτώ, λοιπόν, εσάς που τα λέτε. Δεν μιλώ για σοσιαλισμό. Μιλώ για τον καπιταλισμό εδώ, για την πάλη που διεξάγεται μέσα σε αυτό το πλαίσιο, με το αστικό Σύνταγμα κ.λπ.. Είναι συνταγματικά αυτά, να «τσεκουρώνετε» τον κόσμο, ξαφνικά να τους κόβετε τους μισθούς και να τους στέλνετε στην κόλαση όλα αυτά τα χρόνια; Από πού είναι συνταγματικά; Με ποιο δικαίωμα τα κάνετε; Τα κάνετε, για να εξυπηρετήσετε όλοι σας, γιατί μία είναι η όψη αυτού του νομοσχεδίου, όπως και των υπολοίπων. Από τη μια, λέτε «πάρτα όλα» στο κεφάλαιο κ.λπ., αίρονται όλοι οι περιορισμοί, δίνετε ζεστό χρήμα, απίστευτο χρήμα που θα δοθεί, πουλιούνται φόροι κ.λπ., όπως είπε και ο εισηγητής μας και από την άλλη, τσακίζετε τους εργαζόμενους, για να είναι σύγχρονοι δούλοι. Αυτό είναι το νομοσχέδιο. Γι' αυτό λέμε ότι όλες οι διατάξεις που αφορούν τα θέματα των εργαζομένων, κατά τη γνώμη μας, είναι αντισυνταγματικές. Επομένως, στηρίζουμε και αυτές τις ενστάσεις με διαφορετικό σκεπτικό και όχι επειδή ο Υπουργός - το λέω για τον κ. Λοβέρδο - θα αποφασίζει. Γιατί, εάν αποφασίζουν κάποιοι άλλοι και εξαιρούν ολόκληρες επιχειρήσεις, τότε είναι καλά; Γιατί αυτό θα γίνει. Δεν θα είναι ο Υπουργός, θα φτιάξει μια επιτροπή και αυτό θα γίνεται και θα παρουσιάζεται ότι είναι και συλλογική απόφαση. Αυτά ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε Παφίλη. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, ο κ. Γρηγοριάδης, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλά τα είπε ο κ. Παφίλης. Πράγματι, «πετάει ο γάιδαρος, πετάει» με μια εντελώς νόθα, προδήλως, εκκωφαντικά νόθα μειοψηφία που παριστάνει την πλειοψηφία. Κάθε φορά - δεν είστε εξαίρεση, κανόνας είστε - αποφασίζει ο οποιοσδήποτε κυβερνά αυτόν τον τόπο παρανόμως προφανώς, αφού δεν υπάρχει απλή αναλογική, ότι μπορεί να μετέρχεται το Σύνταγμα κατά το δοκούν, κατά τα γούστα του. Κατά τη γνώμη μας, λοιπόν, για να περάσουμε και στο προκείμενο, κύριε Πρόεδρε, πράγματι όλα τα άρθρα, για τα οποία μόλις πριν από λίγο κατατέθηκαν ενστάσεις αντισυνταγματικότητας, είναι απολύτως και προδήλως αντισυνταγματικά, καθώς αντίκεινται προφανώς στο άρθρο 22 του Συντάγματός μας, το οποίο προστατεύει τόσο την εργασία όσο και όλες τις εργασιακές σχέσεις. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Ουσιαστικά προσβάλλεται ο πυρήνας των δικαιωμάτων και δεν περιορίζονται απλώς αυτά, καθώς τόσο οι συλλογικές συμβάσεις όσο και η προσφυγή στη διαιτησία καθίστανται πρακτικά εντελώς άνευ αντικειμένου, ενώ αφήνουν τους εργαζόμενους ουσιαστικά χωρίς καθόλου εργασιακά δικαιώματα και όχι απλώς με λιγότερα, όπως είχαμε συνηθίσει να συμβαίνει μέχρι τώρα. Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ. Ο κ. Τζανακόπουλος, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να κάνω δύο σχόλια. Ένα σχόλιο σε σχέση με το ζήτημα της ειδικότητας της εξουσιοδότησης που παρέχεται στον Υπουργό Εργασίας. Εδώ θέλω να πω το εξής: Το νομοσχέδιο είναι πολύ ασαφές στο συγκεκριμένο θέμα, καθώς δεν μιλά αποκλειστικά για επιχειρήσεις που μπορούν να εξαιρούνται από τη διαδικασία της επεκτασιμότητας της κλαδικής συλλογικής σύμβασης ή από την ευνοϊκότερη ρύθμιση της κλαδικής συλλογικής σύμβασης μόνο στην περίπτωση που έχουμε επιχειρήσεις που βρίσκονται σε προπτωχευτική, πτωχευτική διαδικασία ή βρίσκονται σε διαδικασία οικονομικής εξυγίανσης. Αντιθέτως, το νομοσχέδιο λέει ότι αυτές οι επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα είναι κατ' εξοχήν οι επιχειρήσεις που βρίσκονται σε προπτωχευτική, πτωχευτική ή διαδικασία οικονομική εξυγίανσης, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι υπάρχουν και άλλες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και στη βάση των διατάξεων του νομοσχεδίου μπορούν να καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, μετά από γνώμη του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι το επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχει η ειδικότητα της εξουσιοδότησης, είναι ορθό. Ωστόσο, το κρίσιμο θέμα αντισυνταγματικότητας που τίθεται αφορά, όπως είπε και η λέγουσα από την πλευρά της Κοινοβουλευτική Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, σχετίζεται με τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία. Είναι γνωστό ότι η Νέα Δημοκρατία δεν είναι η πρώτη φορά που επέλεξε να παρακάμψει, εάν θέλετε, τη συνταγματική επιταγή που σχετίζεται με τη δυνατότητα των εργαζόμενων συνήθως να προσφεύγουν μονομερώς στη διαιτησία, όταν από τη μεριά της εργοδοσίας υπάρχει κακόπιστη στάση στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και έτσι να τορπιλίζονται, εάν θέλετε, οι προσπάθειες για την υπογραφή είτε κλαδικής, είτε ομοιοεπαγγελματικής, είτε επιχειρησιακής σύμβασης εργασίας. Αντιθέτως, το έχει ξαναεπιχειρήσει ο κ. Βρούτσης το 2014 και τότε ήρθε το Συμβούλιο της Επικρατείας μετά από απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, τις οποίες φαίνεται ότι δεν χρειάζεται και τόσο πολύ, για να οδηγηθεί στη συγκεκριμένη νομοθέτηση, αλλά μπορεί να τα κάνει όλα πολύ άνετα και μόνος του. Δηλαδή, τι Τόμσεν, τι Βρούτσης, τι Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τι Μητσοτάκης. Ούτως ή άλλως, το είπε και ο κ. Γεωργιάδης, ο οποίος σήμερα εισηγείται κομμάτι του νομοσχεδίου που αφορά το Υπουργείο του. Γιατί, όπως είπε και ο κ. Καστανίδης, έχουμε αρκετούς λαθρονομοθετούντες σε αυτήν την Κυβέρνηση, δηλαδή ανθρώπους οι οποίοι νομοθετούν κατά κύριο λόγο μέσω άλλων Υπουργών. Λέω, λοιπόν, το εξής: Δεν χρειαζόταν ο κ. Βρούτσης το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να προχωρήσει στην προσπάθεια να παρακαμφθεί, όχι μόνο το Σύνταγμα, αλλά και αυτή η συγκεκριμένη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία τότε φάνηκε ότι τον φρέναρε σε σχέση με την ανάγκη του να υπηρετήσει με τον πιο ποταπό τρόπο τα συμφέροντα της εργοδοσίας. Κανονικά ο κ. Βρούτσης δεν έπρεπε να λέγεται Υπουργός Εργασίας, θα έπρεπε να λέγεται Υπουργός Εργοδοσίας. Κάνει το χατίρι στον ΣΕΒ αυτήν τη στιγμή, ο οποίος με απόλυτη επιμονή εδώ και πάρα πολλά χρόνια επιχειρεί να καταργήσει αυτό το καίριο δικαίωμα των εργαζομένων να προσφεύγουν μονομερώς στη διαιτησία, όταν δεν μπορεί να υπογραφεί συλλογική σύμβαση εργασίας. Λέω, λοιπόν, ότι τα επιχειρήματα του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι πάρα πολύ σαφή. Προσέξτε, όμως, κάνετε και κάτι ακόμα. Τι λέτε; Λέτε ότι μονομερή προσφυγή στη διαιτησία δικαιούνται να ζητήσουν είτε ο εργοδότης είτε ο εργαζόμενος μόνο σε περιπτώσεις που αυτό αιτιολογείται από ένα υπέρτερο δημόσιο συμφέρον. Προσέξτε εδώ με τι νομική ακροβασία έχουμε να κάνουμε. Συνήθως, επίκληση του δημοσίου συμφέροντος γίνεται πότε; Όταν έχουμε σύγκρουση δικαιωμάτων, για να δούμε πώς θα σταθμιστούν αυτά τα δικαιώματα και με ποιον τρόπο θα καταλήξουμε σε μια πρακτική, εν πάση περιπτώσει, απόφαση για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει αυτά τα δικαιώματα να έρθουν και να ισορροπήσουν στην πρακτική ζωή. Εδώ τι έχουμε; Στο δημόσιο συμφέρον γίνεται λόγος για τη γένεση του δικαιώματος και όχι για τη στάθμισή του με ένα άλλο δικαίωμα. Μόνο στην περίπτωση που υπηρετείται το δημόσιο συμφέρον γεννάται το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Και ποιος το κρίνει, άραγε, αυτό; Φυσικά, ο Υπουργός Εργασίας, που προσφυώς ο εισηγητής του Κομμουνιστικού Κόμματος είπε προηγουμένως ότι σε λίγο θα διεκδικεί να βρίσκεται και μέσα στις γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων, για να τους καθοδηγεί σε σχέση με τη στάση την οποία θα πρέπει να τηρούν και εάν θα πρέπει να κινούνται στην κατεύθυνση της συμφωνίας με τους εργοδότες ή όχι. Εύχομαι στον κ. Βρούτση να παρευρεθεί και σε γενικές συνελεύσεις εργαζομένων. Ούτως ή άλλως, η παράταξή του στο παρελθόν είχε την τάση να παρευρίσκεται εκεί, αν και όχι εμφανώς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Τζανακόπουλε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ο Ρήγας και η Επανάσταση» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι μαθητές και μαθήτριες και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 49ο Γενικό Λύκειο Αθήνας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παρακαλώ τώρα τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κινήματος Αλλαγής κ. Ανδρέα Λοβέρδο να λάβει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχω να κάνω μόνο τρεις παρατηρήσεις πραγματικά βραχείες. Η πρώτη αναφέρεται σε αυτά που είπε ο συνάδελφός μου από τη Νέα Δημοκρατία κ. Μπούγας και με αναγκάζουν να σχολιάσω παρ' ότι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι αντιρρήσεις συνταγματικότητος είναι μία νομική διαδικασία, αλλά με πολιτικά χαρακτηριστικά αφού μιλάμε νομικά μέσα στη Βουλή, η οποία δεν αποτελείται μόνο από δικηγόρους. Άρα αποφεύγουμε τους λεγκαλισμούς. Όταν, όμως, μας αντιτείνουν επιχειρήματα με απολύτως νομικό χαρακτήρα, είμαστε κι εμείς υποχρεωμένοι να τα σχολιάζουμε και να τα απαντάμε. Αν διαβάσει ο κύριος συνάδελφος το άρθρο 53 παράγραφο 8, θα δει ότι εκεί, στις περιπτώσεις απόκλισης από τον κανόνα της συλλογικής διαπραγμάτευσης, καθορίζονται με σαφήνεια κριτήρια βάσει των οποίων προκύπτει μια προβληματική κατάσταση, όπως είναι τα προπτωχευτικά και ούτω καθ' εξής, και τα καθορίζει αυτά ως «κατ' εξοχήν». Άρα ο Υπουργός έχει περιθώρια μετά το «κατ' εξοχήν», να καθορίσει αυτός ποια είναι τα επόμενα, παράγωγα, κριτήρια βάσει των οποίων θα θεωρήσει πως μια επιχείρηση αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και συνεπώς πρέπει να αποκλίνει από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και από τις συλλογικές συμβάσεις. Άρα το άρθρο 43 παράγραφος 2, που ορίζει την ανάγκη ειδικότητας - και τον πρόλαβα - και ο τίτλος του θέματος δεν είναι ειδικότητα, αγαπητέ συνάδελφε, και στη συνέχεια φυσικά το άρθρο 22 του Συντάγματος, που ορίζει τα των διαπραγματεύσεων και των συμβάσεων. Δεν έγινα αντιληπτός και μου αντιτάχθηκαν λεγκαλιστικά επιχειρήματα. Το κατ' ουσίαν επιχείρημα το δικό μας, όμως, είναι αυτό που επαναλαμβάνω και τώρα, κύριε Πρόεδρε. Δεύτερον, η Ελληνική Λύση, εμφανίζεται σήμερα να υποστηρίζει στη Βουλή ότι οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι συμβουλευτικές. Αυτό είναι πέραν κάθε νομικής πραγματικότητος και κάθε λογικής. Άλλο να λέει ότι υπάρχουν ειδικές περιπτώσεις, όπου οι αποφάσεις της συνδέονται με την οικονομική κατάσταση της χώρας και άρα ο κοινός νομοθέτης και η Κυβέρνηση εισηγούμενη πρέπει να βρουν τον τρόπο εφαρμογής τους. Τέλος, ο κ. Παφίλης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος, όποτε γίνεται, κύριε Πρόεδρε, ένσταση αντισυνταγματικότητος και προβάλλονται αντιρρήσεις, μιλάει για «προσχηματικές αντιρρήσεις». Δικαίωμά του φυσικά, προφανώς, αλλά έχω να του αντιτείνω δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι εμείς, και στην προηγούμενη Περίοδο της Βουλής και τώρα όπως θα δείτε, με πολλή φειδώ θα προβάλουμε τέτοιες αντιρρήσεις. Δεν είμαστε κόμμα το οποίο θέλει να μετατρέψει τη Βουλή σε δικαστήριο.
Δεν με άκουσες καλά.
Το άκουσα πάρα πολύ καλά και άκουσα και πώς τελείωσες. Δεύτερον, η έννοια των αντιρρήσεων συνταγματικότητος δεν αφορά μόνο τα δικαστήρια, κύριε συνάδελφε. Αφορά κάθε επίσημο ερμηνευτή του Συντάγματος. Επίσημος ερμηνευτής του Συντάγματος προφανώς είναι και η Βουλή, αλλά είναι συλλογικός. Άρα θα μετρήσει η πλειοψηφία και η μειοψηφία εδώ. Και όταν εμείς προβάλλουμε ένα ζήτημα, το οποίο τόσο πολύ έχει απασχολήσει τη νομολογία και τόσες πράξεις της διοίκησης ακυρώνονται, επειδή βρίσκονται οι κανονιστικές πράξεις της διοίκησης εκτός εξουσιοδότησης, αντί να έχουμε αλλάξει το Σύνταγμα και να το έχουμε απλοποιήσει, όπως προτείναμε εμείς στην προηγούμενη προτείνουσα Βουλή, αλλά δεν υπήρχαν αυτιά να ακούν, μείναμε στη συνταγματική διάταξη του 43.2 όπως έχει. Αλίμονο, εάν βλέπουμε μια διάταξη που δεν είναι ειδική να μην το προτείνουμε. Εάν και αυτό το θεωρείτε προσχηματικό και στη λογική της δημαγωγίας, δεν φταίμε εμείς, φταίει η λανθασμένη κατανόηση που έχετε κάνει - αν μου επιτρέπετε βέβαια - στην ένσταση αντισυνταγματικότητας. Να μου μιλήσετε για ένα κορυφαίο θέμα, όπου εκεί το πολιτικό επιχείρημα βαφτίζεται νομικό, μαζί σας θα είμαι, αλλά να μου λέτε ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα και είμαστε προσχηματικοί να καταδεικνύουμε, εκεί που μπορούμε να το καταδείξουμε, το ότι μία διάταξη που δίνει εξουσιοδότηση, κατ' ουσίαν μεταφέρει νομικές αρμοδιότητες από τον εκλεγμένο λαό, στη Βουλή ανατεθειμένες, στην εκτελεστική εξουσία, δεν είστε σωστός. Αυτή είναι η άποψή μου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο μετά για δέκα δευτερόλεπτα.
Δεν υπάρχει προσωπικό θέμα. Διευκρίνιση θέλετε να κάνετε; Αλλοιώθηκε δηλαδή το περιεχόμενο αυτών που είπατε; Γιατί υπάρχει αυτή η διάταξη, κατά την οποία όταν αλλοιώνεται το περιεχόμενο του ομιλητή, κατ' εξαίρεση μπορεί να δοθεί ο λόγος.
Εντάξει, αλλά νομίζω ότι η ζώσα διαδικασία επιβάλλει μια απάντηση άμεση.
Εντάξει, έχετε τον λόγο, κύριε Μπούγα, και μετά ο κ. Παφίλης.
Ήθελα, λοιπόν, να πω στον κ. Λοβέρδο, ως απάντηση στα όσα είπε - και αντιπαρέρχομαι την κατηγορία ότι μετήλθα λεγκαλισμούς, γιατί απλώς διάβασα τη διάταξη και είπα την άποψή μου.
Την τάση, όχι την κατηγορία.
Εντάξει, με τη διευκρίνιση λοιπόν ότι πρόκειται για τάση. Απλώς διάβασα λοιπόν τη διάταξη και είπα την άποψή μου. Και πρέπει να πω, κύριε Πρόεδρε, απαντώντας σε αυτό επί της ουσίας, ότι η διάταξη του άρθρου του Συντάγματος που επικαλέστηκε ο κύριος συνάδελφος, του άρθρου 43, επιβάλλει ειδική εξουσιοδότηση και να διαγράφονται τα όρια της εξουσιοδότησης. Η ειδική εξουσιοδότηση δεν μπορεί να είναι περιπτωσιολογική, κύριε συνάδελφε. Κατά συνέπεια, η ειδικότητα που θέλει το Σύνταγμα σε αυτή την περίπτωση, υπάρχει. Αναφέρεται λοιπόν σε συγκεκριμένη κατηγορία περιπτώσεων, που καθορίζονται από τη διάταξη του άρθρου 53, με ένα αυστηρό πλαίσιο, και αυτό το οποίο είπα είναι ότι είναι ακόμη πιο σαφές το πλαίσιο και τα κριτήρια, διότι παραπέμπει σε νόμους, οι οποίοι επακριβώς ορίζουν τις προϋποθέσεις υπαγωγής μιας επιχείρησης στο καθεστώς που αναφέρεται στη διάταξη. Αυτό λοιπόν δεν μπορεί να την κάνει πιο συγκεκριμένη. Είναι εντός των πλαισίων που διαγράφει η συνταγματική διάταξη και δεν προκύπτει κανένα θέμα συνταγματικότητος. Αυτό είπα και το επαναλαμβάνω, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης για ένα λεπτό.
Θέλω να διευκρινίσω, γιατί φαντάζομαι ότι ο κ. Λοβέρδος καταλαβαίνει και ίσως δεν πρόσεξε, ότι εγώ είπα το εξής: Εμείς λέμε ότι είναι όλη η εξαίρεση, όλο το θέμα της εξαίρεσης αντισυνταγματικό, και όχι επειδή το αποφασίζει ο Υπουργός. Επ' αυτού δεν τοποθετήθηκε κανένας. Ισχύει αυτό ή δεν ισχύει; Λέει το Σύνταγμα ίση αμοιβή για ίση εργασία; Άρθρο 22 παράγραφος 2. Το λέει ή όχι; Καταργείται αυτό με την εξαίρεση; Γιατί στο διπλανό εργοστάσιο - για να μιλήσουμε έτσι - που δεν είναι προβληματικό, θα παίρνει ας πούμε 700 ευρώ και σε αυτό θα πάρει 400, και θα το αποφασίζει ο Υπουργός. Ή θα εκβιάζουν τους εργαζομένους. Είναι λοιπόν η εξαίρεση αντισυνταγματική, ναι ή όχι; Είναι άλλα αντισυνταγματικά; Εγώ έθεσα ότι όλα τα άρθρα, αν θέλουμε να κάνουμε ερμηνεία πραγματική, γιατί την ερμηνεία ο καθένας την κάνει όπως θέλει. Αυτή ήταν η δική μας θέση. Δεύτερο θέμα: Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον - και κάποιος πρέπει να το κάνει - κάποιος να εξετάσει όσα έχουν συζητηθεί για αντισυνταγματικότητα στη Βουλή. Όχι όλα. Τι θα βρει; Σε ένα μεγάλο μέρος, όταν είναι κυβέρνηση το ένα κόμμα, είναι συνταγματικά, όταν αλλάζει και έρχεται ο άλλος, ο άλλος λέει ότι είναι αντισυνταγματικά και όταν έρχεται ο επόμενος γίνεται ακριβώς το ανάποδο. Υπάρχουν σωρεία παραδειγμάτων. Γι' αυτό μιλάω για ερμηνεία του 151. Μπορώ να σας πω χαρακτηριστικά, ακόμα και σε νόμους, που έχουν γίνει όλο αυτό το διάστημα. Γι' αυτό λέμε ότι είναι υποκριτικό, με αυτήν την έννοια. Όταν είσαι στην αντιπολίτευση είναι αντισυνταγματικό και όταν γίνεσαι κυβέρνηση γίνεται συνταγματικό.
Γι' αυτό στα κράτη δικαίου τα δικαστήρια δίνουν κατευθύνσεις στον νομοθέτη για διατάξεις, δεν τον δεσμεύουν. Απλώς συνδιαλέγεται, δεν δεσμεύεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα ήθελα να κάνω μία ανακοίνωση. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση τη αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθήτριες και μαθητές καθώς και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Μονεμβασιάς. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παρακαλώ τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυρίδων - Παναγιώτης (Σπήλιος) Λιβανός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρακτικά, στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης της αντισυνταγματικότητας ακούσαμε μία κυρίως κριτική σήμερα, ότι αυτό το νομοσχέδιο, το «Επενδύω στην Ελλάδα» δεν είναι αναπτυξιακό. Το πρόβλημα με αυτή την τοποθέτηση είναι ότι οι άνθρωποι που την εκστομίζουν δεν αντιλαμβάνονται τι είναι αναπτυξιακό, διότι αν αντιλαμβάνονταν, θα είχανε φέρει την ανάπτυξη τα προηγούμενα χρόνια. Για να έρθει η ανάπτυξη, δεν φτιάχνουμε μόνο έναν νόμο που δίνουμε επιδοτήσεις, τόσο εδώ τόσο εκεί, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουμε προβλήματα στη γραφειοκρατία, στη δικαιοσύνη, στα δικαιώματα των εργαζομένων - και αυτά ρυθμίζουμε - στη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων. Οι πολλοί ομιλητές, οι οποίοι γράφτηκαν, αποδεικνύουν ακριβώς αυτό, ότι αυτό το νομοσχέδιο ανοίγει ορίζοντες, γυρίσαμε όλη την Ελλάδα, το αναλύσαμε στους παραγωγικούς φορείς, ήρθαν και εδώ και τοποθετήθηκαν και όλοι, μα όλοι, εκτός από οργανωμένα συμφέροντα και μικρομειοψηφίες, ήταν θετικοί. Οι πολλοί, ακριβώς, ομιλητές έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι θέλουν να τοποθετηθούν πάνω σε αυτήν την καινούργια ιδέα για την ανάπτυξη στη χώρα. Όσον αφορά στα θέματα της αντισυνταγματικότητας, εμείς - και νομίζω ότι είναι σαφές αυτό, έχει ακουστεί σε όλα τα fora - δεν καταργούμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις ούτε καν τις περιορίζουμε. Στόχος μας είναι να προστατεύσουμε τους εργαζομένους των επιχειρήσεων οι οποίες έχουν πραγματικά αποδεδειγμένα οικονομικά προβλήματα. Πολεμάμε, λοιπόν, να σωθούν κατ' αρχάς αυτές οι επιχειρήσεις, διότι αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι συνάδελφοι κυρίως της Αριστεράς είναι ότι για να μπορέσουμε να προστατεύσουμε τους εργαζόμενους, για να μπορέσουμε να αυξήσουμε τους μισθούς των εργαζομένων, πρέπει κατ' αρχάς να υπάρχουν εργαζόμενοι και για να υπάρχουν εργαζόμενοι πρέπει να υπάρχουν επιχειρήσεις. Οπότε αν κλείσουν όλες οι επιχειρήσεις, όπως κλείνουν κατά συρροή στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, δεν θα μπορούν να υπάρχουν εργαζόμενοι. Αν το καταλάβετε αυτό, θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε όλοι μαζί και να προχωρήσουμε. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ηρεμήστε! Ηρεμήστε. Όπως είδατε εμείς ήμασταν ήρεμοι και σας ακούσαμε. Ας μας αφήσετε κι εμάς να μιλήσουμε. Αυτή είναι η δημοκρατία. Έχουμε δικαίωμα να πούμε την άποψή μας.
Ελάτε, ελάτε. Παρακαλώ!
Παράλληλα, δεν καταργούμε τις αρχές της επεκτασιμότητας, όπως ακούστηκε και πριν και της πλέον ευνοϊκής ρύθμισης. Απλώς δίνουμε ανάσα ζωής - όπως προείπα - σε μια χωλαίνουσα επιχειρηματικότητα, σύμφωνα - και αυτό θα τονιστεί πολλές φορές εδώ μέσα σήμερα - με τη βέλτιστη ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Όσον αφορά στη νομική επιχειρηματολογία, νομίζω ότι ήταν άρτια από τον αντιλέγοντα, τον κ. Μπούγα. Ανέλυσε σωστά και τοποθετήθηκε για όλα, τα οποία ήρθαν οι δύο λέγοντες να θέσουν θέμα αντισυνταγματικότητας. Θέλω να κάνω δύο μικρά σχόλια, ένα είναι για τον κ. Παφίλη: Αν καταλάβαμε καλά - συγχωρέστε με αν δεν το κατάλαβα - εσείς κρίνετε συνολικά το πολιτικό μας σύστημα ως αντισυνταγματικό. Εμείς αυτό το οποίο λέμε είναι ότι αυτή είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία, σεβόμαστε την άποψη την οποία εκφέρετε…
Μια χαρά συνταγματικό είναι. Δεν είπα αυτό.
Από εκεί και πέρα, επιτρέψτε μας να λειτουργήσουμε μέσα στη δημοκρατία και αν θέλετε κάποια στιγμή αργότερα οι ομιλητές σας να μας πούνε αυτό το σύστημα, το οποίο εσείς με τόσο πάθος υποστηρίζετε πού λειτούργησε στον κόσμο, πού έφερε ανάπτυξη, πού προστάτευσε πραγματικά το σύνολο των εργαζομένων. Όσον αφορά στον κ. Τζανακόπουλο, πρακτικά η νομική του επιχειρηματολογία ήταν η ίδια με της κ. Αχτσιόγλου. Για κάποιον λόγο ήθελε να την επαναλάβει για να την καταλάβουμε καλύτερα ή ίσως να την βοηθήσει σε αυτό. Εξέφρασε και ένα ευφυολόγημα για τον Υπουργό Εργασίας ότι…
Πολύ φθηνός είσαι!
Όσο φθηνό είναι και το ευφυολόγημά του για τον Υπουργό Εργασίας ότι είναι Υπουργός Εργοδοσίας. Είναι απολύτως ανάξιο απάντησης αυτό. Είναι δεδομένο - και αυτή είναι η αρχή μας - ότι θα κρινόμαστε από την αποτελεσματικότητα, ότι αυτό το νομοσχέδιο και αυτές οι ρυθμίσεις που προτείνει ο Υπουργός Εργασίας έχουν γίνει αποδεκτές από την πλατιά πλειοψηφία του ελληνικού λαού, εκτός από τα οργανωμένα συμφέροντα κάποιων συνδικαλιστών. Εμείς βλέπουμε ήδη αποτελέσματα. Αυτά τα βλέπει και ο ελληνικός λαός και εν πάση περιπτώσει, θα κριθούμε στο τέλος αυτής της πορείας και όταν αρχίσει να εφαρμόζεται αυτό το νομοσχέδιο, στην πράξη από τα αποτελέσματά μας και ελάτε τότε να ξανά κουβεντιάσουμε. Όσον αφορά στη γενικότερη τοποθέτησή σας, εγώ θέλω μέσα στη διάρκεια αυτών των δύο ημερών, που θα είναι πλούσια σε αντιπαράθεση, να έρθετε να μας πείτε τελικά ποιες είναι οι δικές μας θέσεις, ποιο ήταν αυτό το δικό σας αναπτυξιακό νομοσχέδιο αντί να συνεχίζετε να βάζετε μπροστά προσκόμματα, προβλήματα και καθυστερήσεις. Ο στόχος σας - και κυρίως της αξιωματικής αντιπολίτευσης - είναι ένας, να μην μπορέσουμε να προχωρήσουμε στην ανάπτυξη, να μην μπορέσουμε να εφαρμόσουμε την εντολή του ελληνικού λαού που είναι να αφήσουμε πίσω το χθες στο οποίο φέρατε εσείς την κατάσταση στο χείλος του γκρεμού και να πάμε τη χώρα μπροστά. Με αυτές τις σκέψεις είναι προφανές ότι κρίνουμε ότι δεν στέκουν οι προτάσεις αντισυνταγματικότητας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Λιβανέ. Παρακαλώ τον λόγο έχει ο Υπουργός Ανάπτυξης, αλλά παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, θα περιοριστείτε σύμφωνα με το άρθρο 100 παράγραφο 2, μόνο στην αντισυνταγματικότητα.
Δεν προβάλαμε θέμα του Υπουργού Ανάπτυξης.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα τοποθετηθώ στο εάν είναι σωστά τα άρθρα πολιτικά και αναπτυξιακά ή όχι, για αυτά θα έχουμε την κανονική συζήτηση του νομοσχεδίου. Εδώ συζητάμε ένα ειδικό θέμα, αν ισχύει η ένσταση αντισυνταγματικότητας.
Δεν βάλαμε σε εσάς θέμα.
Εγώ είμαι ο εισηγητής του νομοσχεδίου, κύριε Λοβέρδο, και εγώ το υπογράφω. Αν θεωρούσα ότι υπάρχει αντισυνταγματική διάταξη, δεν θα το υπέγραφα. Προφανώς υπερασπίζομαι το σύνολο του νομοσχεδίου. Διαβάζουμε από το Σύνταγμα: Άρθρο 22 παράγραφος 2, «με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας που συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενοι με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία.». Από μία απλή ανάγνωση του άρθρου του Συντάγματος, για το οποίο συζητάμε, είναι απολύτως προφανές ότι ο συνταγματικός νομοθέτης επιτρέπει στον κοινό νομοθέτη να ορίσει τους κανόνες, γιατί αλλιώς κ. Λοβέρδο δεν θα μιλούσε για κανόνες της διαιτησίας. Άρα είναι προφανές - για να συνεννοηθούμε σιγά - σιγά ως άνθρωποι - ότι ο κοινός νομοθέτης μπορεί να καθορίζει τους κανόνες διαιτησίας. Αναφέρομαι στα άρθρα 57 τώρα και θα έρθω μετά στο άρθρο 53-56 που είναι η ειδικότερη ένσταση του Κινήματος Αλλαγής. Ποια είναι, λοιπόν, η κατηγορία; Ότι η Κυβέρνηση δρα αντισυνταγματικά. Ενώ ο νομοθέτης επιτρέπει στην Κυβέρνηση να ορίζει τους κανόνες και μιλάμε τώρα για τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, την οποία επικαλείστε, που είναι πραγματική, εις τι αναφέρεται; Στην καθ' ολοκληρίαν κατάργηση του ΟΜΕΔ. Στην καθ' ολοκληρίαν. Τι έκρινε δηλαδή το Συμβούλιο της Επικρατείας; Ότι εφόσον το Σύνταγμα προβλέπει την προσφυγή στη διαιτησία με τους κανόνες που ορίζει ο κοινός νομοθέτης, η καθ' ολοκληρίαν κατάργηση του ΟΜΕΔ είναι αντισυνταγματική. Πολύ ωραία. Πράγματι, η καθ' ολοκληρία είναι αντισυνταγματική, κύριοι του ΚΙΝΑΛ. Πότε έγινε αυτή η καθ' ολοκληρίαν κατάργηση του ΟΜΕΔ για την οποία το Συμβούλιο της Επικρατείας απεφάνθη ότι είναι αντισυνταγματική; Καταθέτω για τα Πρακτικά της Βουλής, φύλλο 38, 28 Φεβρουαρίου 2012, Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου. Είναι τα άρθρα 3,4 και 5. Θα τα δώσω στα Πρακτικά αυτά. Με συγχωρείτε, κύριοι του ΚΙΝΑΛ - και έρχομαι μετά στον ΣΥΡΙΖΑ - δεν ήσασταν Υπουργοί στην κυβέρνηση τον Φεβρουάριο του 2012; Δηλαδή υπογράψατε το μείζον, την ολοσχερή κατάργηση του ΟΜΕΔ ως συνταγματικά ορθή και τώρα σας ενοχλεί το έλασσον, οι κανόνες;
Το είπα αυτό. Εσείς την υπογράψατε. Συγκυβερνούσαμε τότε.
Με συγχωρείτε, το ότι το είπατε, κύριε Λοβέρδο - και ξέρετε πόσο σας εκτιμώ - δεν αναιρεί ότι εδώ βρισκόμαστε σε μια άσκηση παραλογισμού. Γιατί δεν μπορεί να πείτε στα σοβαρά ως ΚΙΝΑΛ, ΠΑΣΟΚ, Δημοκρατική Παράταξη, Ελιά, ό,τι θέλετε, ότι μπορείτε να νομοθετείτε το μείζον ως συνταγματικό αλλά να σας ενοχλεί το έλασσον ως αντισυνταγματικό. Με συγχωρείτε, το καταθέτω για τα Πρακτικά της Βουλής. Είναι παράλογο. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ. Άδωνις Γεωργιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πάμε λοιπόν τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ. Όσον αφορά το άρθρο 57, εξηγήθηκε και από τον Υπουργό πρώτα απ' όλα ως προς το εάν τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας. Επαναλαμβάνω ότι το άρθρο 22 ορίζει κανόνες. Οι κανόνες αναφέρονται στον κοινό νομοθέτη. Τι είναι οι κανόνες στην προκειμένη περίπτωση; Η υιοθέτηση εκ της Κυβερνήσεως της συστάσεως του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, του «ILO». Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, επί τεσσεράμισι χρόνια σε αυτήν τη Βουλή τον «ILO» τον είχατε ανακηρύξει περίπου ως τον κάτοχο της παγκόσμιας σοφίας και τώρα σας ενοχλεί ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη υιοθετεί τη σύσταση του «ILO» για τη διαιτησία; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εντάξει, και η υποκρισία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να έχει κάποια όρια σε αυτήν τη χώρα. Όσον αφορά δε τους χαρακτηρισμούς που άκουσα για τον συνάδελφό μου τον Υπουργό Εργασίας από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι «Υπουργός εργοδοσίας», κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε - απευθύνομαι κυρίως στους καινούργιους συναδέλφους της Βουλής - η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η Υπουργός Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Αχτσιόγλου, είναι η πρώτη Υπουργός στην ιστορία του ελληνικού κράτους που θεσμοθέτησε ως νέο κοινωνικό φορέα τον ΣΒΒΕ, τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος. Δεν τους έφτανε δηλαδή ο ΣΕΒ, δεν ήταν αρκετός ο ΣΕΒ για να μιλάει ως κοινωνικός φορέας με την Κυβέρνηση! Ήθελαν περισσότερους βιομηχάνους στη συζήτηση! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όταν, λοιπόν, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, μας είπατε ως Κυβέρνηση ότι πρέπει να ακούμε περισσότερους και περισσότερο τους βιομηχάνους, το να έρθετε τώρα στη Βουλή και να κατηγορείτε ως «Υπουργό Εργοδοσίας» τον Βρούτση, με συγχωρείτε, πάει πολύ! Τέλος, μία μόνο παρατήρηση στον συνάδελφο κ. Τζανακόπουλο, που μίλησε για λαθρονομοθετούντες. Πρώτον, κύριε Τζανακόπουλε, φαντάζομαι ότι δεν θα χρειαζόταν να φέρω κι εγώ στη Βουλή τα δεκάδες διυπουργικά νομοσχέδια που έφερε η κυβέρνησή σας - δεκάδες όχι ένα - όπου για κάποιο περίεργο λόγο τότε δεν σας πείραζε να είναι διυπουργικά και πολυνομοσχέδια, αλλά σας πειράζει ξαφνικά σήμερα. Αυτό το προσπερνώ, όμως, γιατί θα το εξηγήσω στην κυρίως ομιλία μου. Θα μου επιτρέψετε, όμως, μία παρατήρηση. Όχι και λαθρονομοθετούντες! Δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, κύριε Τζανακόπουλε, όπως μας έχετε εξηγήσει τόσες φορές! Μην μας προσβάλετε έτσι! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το νομοσχέδιο είναι μια χαρά συνταγματικό και καλώ τους συναδέλφους να υποστηρίξουν τη συνταγματικότητά του.
Κύριε Πρόεδρε, μία φράση θα ήθελα να πω. Ούτε τριάντα δευτερόλεπτα.
Επειδή μίλησαν οι άλλοι δύο προηγουμένως, να σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, έχει μιλήσει δύο, τρεις φορές.
Ως εκπρόσωπος και ως λέγων κατά τον Κανονισμό.
Αυτό λέω.
Εντάξει, δεν χάθηκε ο κόσμος! Η συζήτηση διεξάγεται σε καλό επίπεδο. Αφήστε το.
Έχω να κάνω δύο παρατηρήσεις, πολύ σύντομες, στον κ. Γεωργιάδη. Πρώτα απ' όλα να του πω ότι η ημερομηνία την οποία ανέγνωσε, είναι η ημερομηνία των πιο σκληρών φάσεων που πέρασε η Ελληνική Δημοκρατία μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, όταν οι Υπουργοί δεν είχαν χαρακτήρα μελών της εκτελεστικής εξουσίας, όπως έχουν σήμερα. Είχαν τον χαρακτήρα ανθρώπων που τελούσαν υπό πολύ ειδικές και σκληρές συνθήκες. Τότε υπήρχε μνημόνιο. Τότε υπήρχε η κρίση η οικονομική, η θεσμική και η κοινωνική. Τώρα, κύριε Υπουργέ, τι υπάρχει, που να σας αναγκάζει να περνάτε τα όρια του Συντάγματος. Είναι η πρώτη μου παρατήρηση και το ερώτημά μου. Το δεύτερο είναι το εξής: Καταθέσατε έγγραφο σαν να μην είχατε ακούσει. Εγώ σας είπα ότι απώλεια προσφάτου μνήμης δεν έχω πάθει. Τα θυμάμαι όλα πολύ καλά. Εσείς, όμως ξεχάσατε ότι στην κυβέρνηση που αναφέρατε, ήσασταν Υφυπουργός. Ευχαριστώ.
Βλέπετε καμμία φορά η ανοχή! Ξεκίνησε η συζήτηση σε πάρα πολύ καλό επίπεδο, με την αρχή που έκανε ο κ. Καστανίδης ασκώντας κριτική σε ήπιο τόνο, να μην χαλάσει τώρα.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε τον λόγο για μισό λεπτό.
Κύριε συνάδελφε, μερικές ελάχιστες παρατηρήσεις. Ασφαλώς και οι συνθήκες το 2012 ήταν εξαιρετικά ιδιαίτερες. Δεν θυμάμαι, όμως, κανέναν από εμάς να είπε τότε ότι εις γνώσιν του παραβίαζε το Σύνταγμα. Αντιθέτως, λέγαμε ότι αυτά που κάνουμε ήταν μέσα στο Σύνταγμα. Και θυμάμαι καλά ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε τότε ότι το πρώτο μνημόνιο, το δικό σας, ότι ήταν συνταγματικό και όχι αντισυνταγματικό. Ποτέ ένας Βουλευτής του Κοινοβουλίου δεν μπορεί να πει ότι «εγώ εις γνώσιν μου παραβιάζω το Σύνταγμα», γιατί θα ήταν επίορκος. Εγώ δεν το έκανα ποτέ ούτε και εσείς. Επαναλαμβάνω όμως: Ποιο είναι το στοιχείο της κριτικής που συζητάμε τώρα; Όταν έχεις νομοθετήσει το μείζον, δεν μπορεί να σε πειράζει το έλασσον και ασφαλώς δηλώνω και τώρα ότι καμμία συνθήκη ιδιαίτερη δεν χρειάζεται να υπάρξει σήμερα γιατί αυτά που κάνουμε δεν είναι αντισυνταγματικά. Άρα καμμία συνθήκη δεν μας ωθεί να πάμε καν στα όρια του Συντάγματος. Αυτά που νομοθετούμε είναι απολύτως συνταγματικά. Απόδειξη - προσέξτε, γιατί και ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε τον λόγο για να υποστηρίξει τη δική σας ένσταση αντισυνταγματικότητας ως προς το άρθρο για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, ενώ εκείνοι έκαναν ένσταση μόνο στον νόμο, στο άρθρο 57 και στο θέμα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία - είναι ότι επί τέσσερα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση δεν είχε διατηρήσει το πάγωμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων; Πότε σταμάτησε να ισχύει το πάγωμα; Από τον Αύγουστο του 2018. Δηλαδή επί τέσσερα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ εις γνώσιν του παραβίαζε το Σύνταγμα; Άρα για να μην μπαίνουμε σε περίεργες ατραπούς, είναι προφανές ότι το Σύνταγμα δεν παραβιάζεται με τις δύο αυτές διατάξεις, ακριβώς διότι το άρθρο 22 παράγραφος 2 δίνει το δικαίωμα στον κοινό νομοθέτη να ορίζει τους κανόνες, πράγμα το οποίο κάνουμε. Κλείνοντας, μόνο για λόγους ιστορίας, στις 28 Φεβρουαρίου του 2012 δεν ήμουν τίποτα. Είχα παραιτηθεί και από Βουλευτής και από Υπουργός και ήμουν σπίτι μου, κύριε Υπουργέ. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Για την ισότητα των όπλων μισό λεπτό και τελειώνουμε. Η συζήτηση γίνεται σε υψηλό επίπεδο. Παρακαλώ να μην τη χαλάσουμε.
Σε υψηλό επίπεδο. Δεν πρόκειται να μπω καθόλου στην πολιτική συζήτηση ούτε πρόκειται να σχολιάσω κάποιες τοποθετήσεις συναδέλφων οι οποίες κατά τη γνώμη μου υπερβαίνουν τα όρια της ευπρέπειας. Μόνο μία απάντηση επί του νομικού στον κύριο Υπουργό, γιατί έχει σημασία να ξεκαθαρίσουμε τι ακριβώς λέει το άρθρο 22 του Συντάγματος.
Έχουν γραφεί σελίδες επί σελίδων πάνω στο άρθρο 22.
Γίνομαι συγκεκριμένος και διαβάζω το άρθρο: «Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας - προσέξτε, κύριε Γεωργιάδη, γιατί έχει σημασία - οι οποίοι συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενες με ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και αν αυτές αποτύχουν οι γενικοί όροι εργασίας συμπληρώνονται με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία». Άρα το Σύνταγμα σε αυτό το άρθρο δεν σας λέει ότι εσείς μπορείτε να βάλετε κανόνες ως νομοθέτης για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η διαιτησία. Δεν υπάρχει, δηλαδή, εξουσιοδότηση από τον συνταγματικό νομοθέτη προς εσάς για να βγάλετε εκτελεστικό νόμο. Αυτό που λέει είναι ότι ο νόμος που εσείς βγάζετε, δηλαδή των γενικών όρων εργασίας, συμπληρώνεται από τους κανόνες που βγάζει η διαιτησία. Με λίγα λόγια, κύριε Γεωργιάδη, παρερμηνεύσατε απολύτως το Σύνταγμα και όποιος έχει την ελάχιστη σχέση ακόμα και με τη γραμματική του ερμηνεία καταλαβαίνει ότι το μόνο που κάνατε είναι να διαστρεβλώσετε απολύτως τη σαφέστατη συνταγματική διάταξη, δηλαδή με λίγα λόγια να διαβάσετε άλλα αντί άλλων. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση κατά το άρθρο 100 παράγραφος 2 του Συντάγματος για τις δύο ενστάσεις αντισυνταγματικότητας που υποβλήθηκαν. Οι αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας των άρθρων 53 παράγραφος 8, 55, 56 παράγραφος 4 και 57, την οποία κατέθεσαν οι συνάδελφοι από το Κίνημα Αλλαγής, δηλαδή ότι τα άρθρα αυτά δεν είναι σύμφωνα με το Σύνταγμα, παρακαλώ να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την ένσταση]] Προφανώς ηγέρθησαν οι ολιγότεροι. Συνεπώς η ένσταση αντισυνταγματικότητας απορρίπτεται. Επίσης, εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ετέθη ένσταση αντισυνταγματικότητας για το άρθρο 57 του νομοσχεδίου. Οι αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας του άρθρου 57, δηλαδή ότι δεν είναι σύμφωνο με το Σύνταγμα, παρακαλώ να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την ένσταση]] Προφανώς ηγέρθησαν οι ολιγότεροι. Συνεπώς η ένσταση αντισυνταγματικότητας απορρίπτεται. Είναι προφανές ότι δεν ηγέρθη ο απαιτούμενος αριθμός Βουλευτών από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής και συνεπώς οι ενστάσεις αντισυνταγματικότητας απορρίπτονται. Προχωρούμε στον κατάλογο των ομιλητών. Παρακαλώ, να τηρήσουμε τον χρόνο, για να μπορέσουν να μιλήσουν οι περισσότεροι συνάδελφοι. Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Κατσώτης.
Ο Υπουργός είπε ότι το Σύνταγμα προβλέπει κανόνες, μόνο που αυτοί εναρμονίζονται σύμφωνα με τις επιλογές του μεγάλου κεφαλαίου. Το νομοσχέδιο δίνει «γη και ύδωρ» στο κεφάλαιο, ενσωματώνει όλες τις αξιώσεις των επιχειρηματικών ομίλων, όχι μόνον αυτές που δεν ικανοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ, το 32% κατά τον ΣΕΒ, αλλά και άλλες νέες, που πρόθυμα έρχεστε να ικανοποιήσετε. Τα μνημόνια συνεχίζονται. Τα δικαιώματα ο ΣΕΒ τα θεωρεί παθογένειες του παρελθόντος. Και υπηρετείται απ' όλους αυτή η λογική, όπως αποδεικνύεται από την αντεργατική πολιτική που υλοποιήσατε και υλοποιείτε. Η Νέα Δημοκρατία, ως γνήσιος εκπρόσωπος του κεφαλαίου, καταργεί και το «φύλλο συκής» που έχει απομείνει στο εργατικό δίκαιο. Έρχεστε να αποτελειώσετε την πιο σημαντική κατάκτηση της εργατικής τάξης, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, που στηρίζονται στην προσπάθεια οργάνωσης και συγκέντρωσης των εργαζομένων ανά κλάδο και τη διεκδίκηση καλύτερων όρων αμοιβής και εργασίας. Έχει γνωστό παρελθόν ο σημερινός Υπουργός Εργασίας. Μπορούμε να πούμε ότι ο «δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος». Η εκτίναξη των επιχειρησιακών συμβάσεων με ενώσεις προσώπων από διακόσιες τριάντα πριν το 2012 στις εννιακόσιες εβδομήντα έξι το 2012 ήταν έργο του κ. Βρούτση. Έτσι, με αποτελεσματικό τρόπο υλοποίησε την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012 και μείωσε τους μισθούς στα 586 ευρώ και 511 ευρώ αντίστοιχα για τους νέους. Η δέσμευσή σας στον ΣΕΒ, στον ΣΕΤΕ και τους άλλους εκπροσώπους των επιχειρηματικών ομίλων είναι αυτή η νομοθέτηση που φέρατε: Να υπερισχύουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις, η πλειοψηφία των οποίων υπογράφονται από τις ενώσεις προσώπων, έναντι των κλαδικών και των τοπικών και οι τοπικές να υπερισχύουν έναντι των κλαδικών. Δηλαδή, να υπερισχύει η ευνοϊκότερη για τον εργοδότη. Υλοποιείτε τη νέα δέσμευση στους εκπροσώπους των επιχειρηματικών ομίλων, να μειώσετε συνολικά τον μέσο όρο των μισθών στο κατώτατο επίπεδο των 650 ευρώ. Αυτό θέλετε να υλοποιήσετε. Ενώ ενισχύετε αυτό το εργαλείο των εργοδοτών, τις ενώσεις προσώπων, ταυτόχρονα χτυπάτε τις οργανώσεις των εργαζομένων. Οι ενώσεις προσώπων δημιουργούνται κύρια από την εργοδοσία, με τη συμμετοχή και έντονη παρέμβαση διευθυντικών στελεχών, ανθρώπων της εργοδοσίας, και δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν σε όλες ηγούνται άνθρωποι της εργοδοσίας και αξιοποιούν το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο. Από την άλλη, η συγκρότηση σωματείων από τους εργαζόμενους διώκεται από την εργοδοσία. Δεν είναι λίγες οι απολύσεις για τη συμμετοχή στα σωματεία. Τρομοκρατία, που ενισχύει και αποτρέπει τη συμμετοχή στις οργανώσεις των εργαζομένων. Αυτό ενισχύετε, και όχι, όπως υποκριτικά ισχυρίζεστε, ότι ενδιαφέρεστε για τη συνδικαλιστική πυκνότητα. Γι' αυτό στηρίζετε τις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, τις δυνάμεις της συναίνεσης στην αντεργατική πολιτική. Γι' αυτό στηρίζετε τις νοθείες, τις ατιμίες των ηγετικών σας δυνάμεων στο εργατικό κίνημα, για να διασφαλίζετε μαζί με την εργοδοσία τον έλεγχο των συνδικάτων. Αποσιωπάτε τις πρακτικές της μαφίας και ισχυρίζεστε ότι δεν έγινε συνέδριο στη ΓΣΕΕ επειδή το ΠΑΜΕ αντέδρασε. Η όποια αμφισβητούμενη προστασία που υπήρχε για όσους διεκδικούσαν ακόμη και τα ελάχιστα δικαιώματα που έχουν απομείνει ουσιαστικά τελειώνει. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ατομική σύμβαση ο προς πρόσληψη εργαζόμενος καλείται να δηλώσει αν είναι μέλος κάποιου σωματείου. Αυτό δεν το κάνει ο εργοδότης για να αξιολογήσει θετικά τον εργαζόμενο, αλλά αντίθετα ως στοιχείο για τη μη πρόσληψή του. Με το μητρώο που θεσμοθετείτε θα είναι πια η λίστα στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων, ώστε να απαλλάσσονται έγκαιρα από τους ανεπιθύμητους, από όσους δεν υποτάσσονται στα θέλω του εργοδότη, στην αυθαιρεσία του. Επικαλείστε τη δημοκρατία, ενώ δίνετε «όπλα» να ενισχύεται η τρομοκρατία. Με τους δικούς σας νόμους θέλετε οι όποιες ελάχιστες ελευθερίες να σταματούν στις εισόδους των επιχειρήσεων, των εργοστασίων. Στο μητρώο προβλέπεται, εκτός των άλλων, να τηρούνται στοιχεία, όπως το καταστατικό της οργάνωσης. Τι το θέλει το Υπουργείο το καταστατικό της οργάνωσης; Ακριβώς, για να παρεμβαίνει και να ελέγχει τη λειτουργία του συνδικάτου. Γι' αυτό το θέλει. Όποιος έχει έννομο συμφέρον δεν μπορεί να το πάρει από το Πρωτοδικείο το καταστατικό ενός σωματείου; Προβλέπεται να τηρούνται στο μητρώο οικονομικές καταστάσεις, εφόσον υφίσταται κρατική χρηματοδότηση. Η χρηματοδότηση από τον ΟΑΕΔ είναι πόρος των εργαζομένων, που παρακρατείται και δεν αποδίδεται όπως πρέπει. Τα δίνετε κατά το δοκούν σε αυτούς που βάζουν πλάτη για τη διασφάλιση του κοινωνικού εταιρισμού. Ο Υπουργός θα κρατάει τη «μαύρη» λίστα συνδικαλισμένων, όπως τη δεκαετία του ΄70, θα τη δίνει κατά το δοκούν σε όποιον εργοδότη, για να αποφύγει τους ταραξίες, αυτούς που διεκδικούν. Θα κρίνει πού θα δίνονται οι πληροφορίες για το μητρώο. Επειδή είναι κρίσιμο ζήτημα για τους εργοδότες, πάρτε και τον κ. Μπογδάνο που έχει ειδίκευση πληροφοριοδότη. Ενώ δημιουργείτε όρους ασφυκτικού ελέγχου των σωματείων, έρχεστε να θέσετε απαγορευτικούς όρους στο δικαίωμα της απεργίας: Την καθολική ηλεκτρονική ψηφοφορία για αποφάσεις γενικών συνελεύσεων και ιδιαίτερα για απόφαση απεργίας, συνεχίζοντας την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ, που νομοθέτησε το 50% + 1 και το «lock out» των εργοδοτών. Θέλετε να τσακίσετε παραπέρα τη ζωντανή συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων στις γενικές συνελεύσεις και σε κάθε μαζική διαδικασία. Θέλετε να επιβάλλετε την εργασιακή ειρήνη με το «πιστόλι στον κρόταφο». Αυτό θέλετε να κάνετε. Κύριε Βρούτση, σας θυμίζουμε την αντιμετώπιση των απεργιών από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις τη δεκαετία του 1970, ενάντια στον πρώτο ανταπεργιακό νόμο, τον ν.330/1974. Τότε, οι μισές από τις απεργίες είχαν ως αίτημα την επαναπρόσληψη απολυμένων συνδικαλιστών και τη κατάργηση της άρσης τρομοκρατικών μέτρων από την πλευρά της εργοδοσίας. Δεκαπέντε χιλιάδες απολυμένοι, γιατί διεκδικούσαν την τριετία 1976-1979. Ο ΣΕΒ τότε είχε εκδώσει «μαύρη» λίστα, το 1976, με ονόματα ταραξιών απολυμένων για να μην ξαναπροσλαμβάνονται. Κύριε Βρούτση, ψηφίσατε τον νόμο στην προηγούμενη θητεία σας, που τον αποδέχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και έγινε νόμος Βρούτση - Αχτσιόγλου, που καταργεί τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης για τον κατώτατο μισθό. Αυτός θα ορίζεται από τον Υπουργό στα αποδεκτά όρια των εκπροσώπων των εργοδοτών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γεώργιος Λαμπρούλης]] Για ποια εθνική συλλογική σύμβαση κάνετε λόγο; Προφανώς γι' αυτή που εσείς θα αποφασίζετε και θα έχει την υπογραφή του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού της ομάδας της ΓΣΕΕ που τη στηρίζετε και αποτελεί την πέμπτη φάλαγγα στο εργατικό κίνημα. Με το νομοσχέδιο διευρύνετε την επίθεση στις συλλογικές συμβάσεις. Θέλετε να διασφαλίσετε πλήρως τους επιχειρηματικούς ομίλους. Ισχυροποιείτε τις εργοδοτικές οργανώσεις, ακυρώνοντας τη δυνατότητα προσφυγής των εργαζομένων στον ΟΜΕΔ, με αποτέλεσμα να μην προσέρχονται στις διαπραγματεύσεις και επιπλέον να μην υπάρχει η δυνατότητα του ΟΜΕΔ. Αλλά και αν γίνει κατορθωτό να υπάρξει συλλογική σύμβαση, με το νομοσχέδιο θεσπίζετε εξαιρέσεις από την εφαρμογή τους σε επιχειρήσεις με οικονομικά προβλήματα. Αλήθεια, υπάρχει κάποια επιχείρηση που δεν προβάλει οικονομικές δυσκολίες; Με υπουργική απόφαση θα εξειδικεύει τα κριτήρια για τις επιχειρήσεις που εξαιρούνται. Θα καθορίζει τις κατηγορίες των όρων των συλλογικών συμβάσεων που εξαιρούνται για τις επιχειρήσεις και ένα σωρό άλλα. Ο Υπουργός θα γίνεται ο απόλυτος άρχοντας.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Μιλάτε για τεκμηρίωση των επιπτώσεων στην ανταγωνιστικότητα, ώστε να υπογραφεί η σύμβαση. Αυτή η προϋπόθεση δεν είναι το όχημα για να μην επεκταθεί καμμία συλλογική σύμβαση εργασίας; Ακόμη και αν μία ομοσπονδία προσπεράσει τα εμπόδια, να οργανώσει την πάλη, να καθίσει τους εργοδότες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και όλα όσα βάζετε, έρχεται και προσκρούει στην τεκμηρίωση. Με αυτές τις ρυθμίσεις δεν μπορεί να υπάρξει καμμία συλλογική σύμβαση εργασίας. Όμως όντως ο χρόνος μου τελείωσε, αν και θα ήθελα να πω πολλά ακόμη για τις συλλογικές συμβάσεις, που είναι το κύριο θέμα αυτού του νομοσχεδίου. Παραδίδετε στην εργοδοσία βορά τους εργαζόμενους, χωρίς όρους αμοιβής και εργασίας. Το εργατικό κίνημα δεν μένει με τα χέρια σταυρωμένα. Ήδη αύριο θα υπάρξει συλλαλητήριο και καλούμε, με αφορμή τη συζήτηση, τους εργαζόμενους συνολικά της χώρας μας να γεμίσουν τους δρόμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, κάθε πόλης για να εκφράσουν την αντίθεσή τους σε αυτό το νομοσχέδιο που φέρνει η Κυβέρνηση και καταργεί αυτό το δικαίωμα, των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και επιφέρει χτύπημα στις ίδιες τις οργανώσεις των εργαζομένων και στο όπλο της απεργίας.
Πριν δώσουμε τον λόγο στον κ. Σταμενίτη, θα μιλήσει ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Ο κ. Παναγιωτόπουλος, για να αναπτύξει μία τροπολογία που έχει καταθέσει. Αμέσως μετά τον λόγο θα πάρετε εσείς, κύριε Σταμενίτη. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μιλήσω εν συντομία, γιατί περιμένουν να μιλήσουν συνάδελφοι και πρέπει πάντα να το σεβόμαστε αυτό. Ήρθα να υποστηρίξω μία τροπολογία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας που εισάγεται σε αυτό το νομοσχέδιο και εκτιμώ ότι πρέπει να υπερψηφιστεί. Μεταξύ άλλων, μέσα στα άλλα θετικά στοιχεία της, είναι φιλεργατική τροπολογία, κύριε Κατσώτη, διότι καλύπτει τη δαπάνη μισθοδοσίας του συνόλου των εργαζομένων στα δύο ναυπηγεία της χώρας που εκτελούν προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού, του Σκαραμαγκά και της Ελευσίνας, ακόμα και γι' αυτούς τους εργαζόμενους που δεν απασχολούνται στην εκτέλεση του συγκεκριμένου προγράμματος σε κάθε ναυπηγείο. Επομένως, διασφαλίζει κάποιον εργασιακό βίο και στην ουσία δίνει μια πίστωση χρόνου στη συνέχιση της λειτουργίας των ναυπηγείων, ενόσω παράλληλα εξελίσσεται και η διαδικασία εξεύρεσης επενδυτή που ευελπιστούμε ότι θα έρθει και θα διασφαλίσει στο απόλυτο πλέον τη συνέχιση της λειτουργίας των δύο μεγάλων ναυπηγείων της χώρας. Αυτή η τροπολογία, λοιπόν, με αριθμό 63/13 περιλαμβάνει τρεις διατάξεις, οι οποίες θεωρώ ότι πρέπει να υπερψηφιστούν - και η τροπολογία εν συνόλω - για τρεις λόγους: Πρώτον, έχει έναν επείγοντα χαρακτήρα, αφού στην ουσία διευθετεί μια κατάσταση η οποία πρέπει να διευθετηθεί άμεσα, γιατί τα προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού στα δύο ναυπηγεία έχουν λήξει στις 31 Σεπτεμβρίου. Ήδη είχαμε έρθει τότε σε επαφή με τα συναρμόδια Υπουργεία, όμως η νομοθετική εργασία και όλες αυτές οι διαδικαστικές καθυστερήσεις μάς έφεραν σήμερα εδώ, να δίνουμε τέλος και στην αγωνία των εργαζομένων και στην αβεβαιότητα σχετικά με την παράταση του προγράμματος. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι υπάρχει ένας αναπτυξιακός χαρακτήρας και στις τρεις επιμέρους διατάξεις και επομένως υπάρχει μια σχετική συνάφεια με το παρόν νομοσχέδιο. Όσον αφορά τα δύο ναυπηγεία πρόκειται για παράταση προγράμματος για λογαριασμό του Πολεμικού Ναυτικού. Στον Σκαραμαγκά έχουμε τη συνέχιση των εργασιών σε τέσσερα υποβρύχια και στην Ελευσίνα την ολοκλήρωση κατασκευής δύο πυραυλακάτων, τις υπ' αριθμ. 6 και 7. Η πρώτη οσονούπω παραδίδεται, είναι στις τελικές δοκιμές και η δεύτερη θα παραδοθεί στο Πολεμικό Ναυτικό μέσα στο 2020. Ο τρίτος λόγος είναι ότι για τις δύο τουλάχιστον αυτές διατάξεις, αυτές που αφορούν τα προγράμματα στα ναυπηγεία, υπάρχει άμεσος θετικός αντίκτυπος στις Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικότερα στο Πολεμικό Ναυτικό. Αυξάνεται η επιχειρησιακή ετοιμότητα του Πολεμικού Ναυτικού άμεσα με την ολοκλήρωση αυτών των προγραμμάτων. Όπως σας είπα, στις δύο πρώτες διατάξεις πρόκειται για ολοκλήρωση του προγράμματος κατασκευής τεσσάρων υποβρυχίων στον Σκαραμαγκά και δύο πυραυλακάτους στην Ελευσίνα. Αυτό συνεπάγεται και διάθεση πιστώσεων για την παράταση αυτή, πραγματοποίηση εργασιών σε όλα αυτά τα σκάφη, κυρίως κινητήρες, οπλικά, περισκόπια, κεραίες και ηλεκτρονικά. Είναι απαραίτητες εργασίες για την ολοκλήρωση των σκαφών αυτών και την παράδοσή τους στο Πολεμικό Ναυτικό, που είναι και το τελευταίο στάδιο. Επιπλέον, δίδεται μια πίστωση χρόνου - όπως σας είπα - ώστε τα ναυπηγεία να συνεχίσουν να δουλεύουν, οι εργαζόμενοι να συνεχίσουν να απασχολούνται και στο ενδιάμεσο να διερευνηθούν οι δυνατότητες έλευσης επενδυτών στα ναυπηγεία. Η τρίτη διάταξη αφορά την αλλαγή στη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολεμικού Μουσείου, έτσι ώστε να ενισχυθεί η εξωστρέφεια αυτού και επομένως η δυνατότητα να είναι πιο επισκέψιμο, πιο ελκυστικό σε επισκέπτες, να αυξηθεί η κίνηση στο Πολεμικό Μουσείο που είναι - αν θέλετε - ο βασικός εκφραστής της ανάδειξης της στρατηγικής ιστορίας στη χώρα μας. Πλην, όμως, αυτό πρέπει να γίνει και πιο επισκέψιμο για το ευρύ κοινό. Η τριετής θητεία παραμένει. Ο πρόεδρος, οι δύο αντιπρόεδροι και οι τέσσερις σύμβουλοι παραμένουν ως αριθμός. Δίνεται, όμως, η δυνατότητα με την τροπολογία αυτή να μπορούν να επιλεγούν στο Δ.Σ. του Πολεμικού Μουσείου, όχι μόνο στρατιωτικοί εν ενεργεία ή εν αποστρατεία, όπως ίσχυε μέχρι πρότινος, αλλά και διακεκριμένοι επιστήμονες. Θεωρούμε ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει να προσελκύσει η διοίκηση του Πολεμικού Μουσείου και ειδικούς επιστήμονες που μπορούν να αναπτύξουν ακόμα περισσότερο τη λειτουργία του και τη δραστηριότητα του, καθιστώντας τον έναν πόλο έλξης επισκεψιμότητας για όσους θέλουν - και είναι πολλοί αυτοί - να γνωρίσουν τη γεμάτη και ασφαλώς ένδοξη στρατιωτική ιστορία της χώρας μας. Αυτές είναι οι τρεις επιμέρους διατάξεις. Έρχονται σε μία τροπολογία και για λόγους οικονομίας. Θεωρώ ότι πρέπει να υπερψηφιστούν από την Ολομέλεια. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, ομάδα δεκαπέντε φοιτητών από το Διεθνές Κέντρο Ελληνικών και Μεσογειακών Σπουδών καθώς και μία ομάδα οκτώ εκπαιδευόμενων δικηγόρων Δικαστηρίου MARBURG. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Tον λόγο έχει ο κ. Σταμενίτης Διονύσιος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια το σχέδιο του Υπουργείου Ανάπτυξης και επενδύσεων με τίτλο «Επενδύω στην Ελλάδα», ύστερα από έναν ενδελεχή διάλογο των κομμάτων του ελληνικού Κοινοβουλίου, αλλά και των εμπλεκόμενων φορέων στις αρμόδιες επιτροπές, γεγονός που έδωσε τη δυνατότητα να ακουστούν όλες οι πλευρές, να κατατεθούν προτάσεις, αλλά και να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις και διευκρινίσεις εκεί που χρειάστηκε. Η σημασία του σχεδίου νόμου είναι σημαντική και πολλαπλή. Άλλωστε αυτό αποτυπώνεται στις διατάξεις του που περιλαμβάνουν ρυθμίσεις από όλο το φάσμα της κυβερνητικής λειτουργίας. Νομοθετούμε για το επενδυτικό πλαίσιο, τα εργασιακά, ζητήματα περιβαντολογικά, αλλά και άλλα εξίσου σημαντικά ζητήματα. Το παρόν κείμενο αποτελεί ένα πολυνομοσχέδιο που ρυθμίζει και επιλύει προβλήματα, ξεπερνά εμπόδια, θέτει τις βάσεις για την ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας, αντιμετωπίζοντας τη δημόσια λειτουργία ως ενιαίο σύνολο. Δηλαδή, δεν νομοθετούμε αποσπασματικά, αλλά με βάση μία ολοκληρωμένη διαδρομή, ξεκινώντας από το πλαίσιο που ρυθμίζει τη λειτουργία μιας επιχείρησης, τους κανόνες που πρέπει να τηρεί ο επιχειρηματίας με στόχο την προστασία των εργαζομένων, ως και την περιβαλλοντολογική συμμόρφωση των επιχειρήσεων για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Είναι ένα νομοσχέδιο που έχει άμεση σχέση με τις ανάγκες της αγοράς, όχι μόνο εξυπηρετώντας αυτές, αλλά και αξιοποιώντας τες, προς όφελος πάντα των εργαζομένων, με σεβασμό στον φυσικό μας πλούτο. Αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος μέσα σε έναν σύγχρονο κόσμο για να δημιουργήσουμε πλούτο, να φέρουμε ανάπτυξη και να ενισχύσουμε το βιοτικό επίπεδο. Αυτός είναι και ο μοναδικός δρόμος για να δημιουργήσουμε πολλές και καλές δουλειές, που να εξασφαλίζουν μία καλύτερη ζωή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκατό και πλέον ημέρες από την ανάληψη των καθηκόντων της νέας Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη η αίσθηση ότι η Ελλάδα αφήνει πίσω της την οικονομική κρίση, που ταλαιπώρησε δέκα χρόνια Ελληνίδες και Έλληνες, διαρκώς μεγαλώνει. Μάλιστα, δεν είναι απλώς μία αίσθηση, αλλά μία πραγματικότητα, που αποτυπώνεται στους αριθμούς, αλλά και στην καθημερινότητα των πολιτών. Αυτό το μαρτυρούν πλέον όλα τα στοιχεία, κυρίως τα οικονομικά. Ενδεικτικά αναφέρω διάφορα θετικά νέα από το επίπεδο των επενδύσεων: Μείωση του ΕΝΦΙΑ, του φόρου των επιχειρήσεων, βελτίωση των εκατόν είκοσι δόσεων, που είναι μία πραγματική ανάσα για τους φορολογούμενους, άρση των capital control, αποκατάσταση της κανονικότητας στις οικονομικές συναλλαγές, ιστορικά χαμηλό ρεκόρ στο επταετές ομόλογο, ξεμπλοκάρισμα του Ελληνικού, ιστορικό χαμηλό - κάτω από 1,5% - στο δεκαετές ομόλογο, η Ελλάδα για πρώτη φορά δανείζεται με αρνητικό επιτόκιο. Τα στοιχεία αυτά φανερώνουν ότι η περίοδος της ύφεσης και της εσωστρέφειας έχει παρέλθει. Σήμερα, όμως, είμαστε αντιμέτωποι με μία νέα πρόκληση: Να θωρακίσουμε την οικονομία μας, ώστε να μην αφήσουμε το περιθώριο επιστροφής στα δύσκολα και πραγματικά εξοντωτικά χρόνια που προηγήθηκαν. Μόλις ανέφερα μία σειρά από πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης, οι οποίες ήδη έχουν αφήσει θετικό αποτύπωμα. Και έρχεται τώρα και το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν θέλαμε να εξηγήσουμε με απλά λόγια τι ακριβώς νομοθετούμε σήμερα, θα έπρεπε να σταθούμε σε τρία σημεία: Πρώτον, ότι προχωρούμε σε μεγάλες και μικρές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν στην υπέρβαση των παθογενειών, οι οποίες αναδύθηκαν στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και λειτούργησαν ως βαρίδια που τραβούσαν την ελληνική οικονομία προς τα κάτω. Δεύτερον, εξασφαλίζουμε πως δεν θα βρεθούμε ξανά στην ίδια θέση. Θα θεραπεύσουμε, δηλαδή, τα προβλήματα, δεν θα τα μπαλώσουμε απλώς. Τρίτον, ότι γνωρίζουμε πολύ καλά πως για να πετύχουμε τα παραπάνω, πρέπει να ενισχύσουμε την επενδυτική πρωτοβουλία, δημόσια και ιδιωτική. Σήμερα αίρονται τα πολλά και σημαντικά επενδυτικά εμπόδια που υπάρχουν κυρίως σε ζητήματα αδειοδοτήσεων, αλλά και περιβαλλοντικών, πολεοδομικών και εργασιακών θεμάτων. Επιλύονται ζητήματα που έρχονται ως κακή προίκα από το παρελθόν, τα οποία στήνουν τείχη και λειτουργούν αποτρεπτικά στην προσέλκυση επενδύσεων. Συγκεντρώνεται ένας μεγάλος αριθμός μικρών μεταρρυθμίσεων, όμως εξίσου σημαντικών, οι οποίες μεταβάλλουν το επιχειρηματικό περιβάλλον, λειτουργούν ενθαρρυντικά και βοηθούν τις νέες επιχειρήσεις ή τις παλιές, οι οποίες αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Διασφαλίζεται ο κόσμος της επισφαλούς εργασίας, στηρίζοντας την υγιή, διαφανή και αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση των κοινωνικών εταίρων. Εμείς λύνουμε προβλήματα, δεν τα κρύβουμε κάτω από το χαλί και δεν δημιουργούμε νέα. Για παράδειγμα, η παρέμβαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος λύνει το πρόβλημα με τους δασικούς συνεταιρισμούς, για την οποία έχω τοποθετηθεί και στην επιτροπή. Παρατείνεται η ισχύς του ν.4423/2016 μέχρι 31 Δεκεμβρίου του 2020, ώστε να δοθεί περιθώριο στους δασικούς συνεταιρισμούς να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και, φυσικά, απαλείφεται η διάταξη που απαγόρευε στους συγγενείς πρώτου βαθμού των εμπόρων ξυλείας να ασκούν το επάγγελμα του υλοτόμου, να είναι μέλη δασικών συνεταιρισμών. Με αυτήν τη ρύθμιση επιλύονται σημαντικά προβλήματα, που ειδικά στην περιοχή μου, στο Νομό Πέλλας, ανακουφίζουν ένα μεγάλο μέρος πολιτών κυρίως στην Αλμωπία, όπου το επάγγελμα του υλοτόμου είναι αρκετά ανεπτυγμένο. Δηλαδή, η πρόθεση της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, σε αντίθεση με την προηγούμενη, είναι να λύνει προβλήματα, να διορθώνει τα κακώς κείμενα, να διευκολύνει και να απλουστεύει τις διαδικασίες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το αναπτυξιακό νομοσχέδιο που καλείται σήμερα να υπερψηφίσει το Σώμα, θέτει τις βάσεις για την Ελλάδα του μέλλοντος. Είναι ένα μεγάλο κομμάτι της προσπάθειας που έχουμε υποσχεθεί ότι θα κάνουμε, για να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές και στα παιδιά μας μια χώρα καλύτερη από αυτή που παραλάβαμε. Για αυτό και υπερψηφίζω το νομοσχέδιο και καλώ και τους συναδέλφους να κάνουν το ίδιο. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σωκράτης Φάμελλος από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κυρία και κύριοι Υπουργοί, όταν το Σεπτέμβριο του 2015 ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ - αν δεν κάνω λάθος πρέπει να ήταν ο Μπαν Κι Μουν τότε - εισηγούνταν την οικουμενική στρατηγική για το 2030 και την υιοθέτηση των παγκόσμιων στόχων για τη βιώσιμη ανάπτυξη στη Σύνοδο Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών - αν δεν κάνω λάθος, με συνεργάτη τον κ. Τζέφρι Σακς, που πρόσφατα είδαν οι Υπουργοί σας - δεν πιστεύω ότι φανταζόταν ποτέ ότι θα υπήρχε ένας Υπουργός Ανάπτυξης το 2019 στην Ελλάδα, σε μία χώρα που βίωσε ένα τραγικό, λανθασμένο μοντέλο ανάπτυξης, ο οποίος θα αποδομούσε όλες τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης, όλη τη στρατηγική της βιώσιμης ανάπτυξης και όλη τη στρατηγική για τη μείωση των ανισοτήτων, της φτώχειας και την κλιματική κρίση, την επίσημη, δηλαδή, πολιτική του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, υπερασπιζόμενος ένα τάχατες αναπτυξιακό νομοσχέδιο, που ο ίδιος παραδέχθηκε στις επιτροπές, ότι δεν έχει κανέναν αναπτυξιακό προγραμματισμό. Μόνο ως εξαπάτηση μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι ο τίτλος «Επενδύω στην Ελλάδα» είναι πραγματικός. «Εξαπατώ την Ελλάδα» είναι ο τίτλος που σας προτείνω να βάλετε - και να το πείτε και στον κ. Γεωργιάδη, ο οποίος λείπει - γιατί τι άλλο εκτός από απάτη μπορεί να είναι η οριζόντια, άναρχη οικονομία, με σπατάλη πόρων και η τακτοποίηση οφειλών της Νέας Δημοκρατίας προς ημέτερους, όπως αυτούς που μπορεί να χρηματίζουν μέχρι και πολιτικούς, αλλά σώζουν ζωές; Και, μάλιστα, να δούμε έναν Υπουργό ο οποίος θριαμβολογούσε στην πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής για μία άνευ όρων υποστήριξη μιας οικονομικής λειτουργίας κοντόφθαλμης, άδικης, ευκαιριακής, μιας οικονομίας τύπου Far West, ενός μοντέλου τόσο παλιού όσο η αντιπαροχή στην οικοδομή, αλλά και τόσο καταδικασμένου σε αποτυχία όσο η επιχειρηματικότητα μόνο με κρατικά συμβόλαια, αυτή την αντιανάπτυξη που υπηρετούσε χρόνια η Νέα Δημοκρατία. Φανταστείτε ότι διέγραψε από δικό μας αναρτημένο νομοσχέδιο τη στρατηγική βιώσιμης ανάπτυξης και την αναπτυξιακή στρατηγική, η οποία ήταν στοχευμένη και βιώσιμη, μόνο και μόνο γιατί θέλει να επιδοθεί με τους ημέτερους της Νέας Δημοκρατίας σε ένα κυνήγι θησαυρού και σε μία πειρατεία φυσικών πόρων. Ακόμα και το ίδιο το νομοσχέδιο διαψεύδει τον κ. Γεωργιάδη, γιατί κάπου μιλάει για πεδία που είναι κρίσιμα στις παραγωγικές επενδύσεις. Ο ίδιος, όμως, παραδέχθηκε ότι δεν κάνει καμία τέτοια ρύθμιση, αλλά ρυθμίζει δυσλειτουργίες και παραπέμπει στο μέλλον για ένα αναπτυξιακό νομοσχέδιο. Τώρα, βέβαια, πόσο αναπτυξιακό είναι το ξέπλυμα σκανδάλων αιρετών της Νέας Δημοκρατίας στην αυτοδιοίκηση, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος ειδικά στην Αττική, η μείωση μισθών με βεβαίωση της Τράπεζας της Ελλάδος, η αύξηση των αμοιβών των διευθυντών των Υπουργείων - που, αν δεν κάνω λάθος, είναι και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στον κ. Γεωργιάδη - η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η καθυστέρηση πληρωμής των εργαζομένων στα καζίνο και η εξίσωση των κολλεγίων με τα πολυτεχνεία, αυτό ειλικρινά δεν μπορώ να το κατανοήσω. Όταν ο Πρωθυπουργός και ο αρμόδιος Υπουργός Περιβάλλοντος έλεγαν στα παιδιά που κινητοποιούνταν στο Σύνταγμα, ότι ακούνε τα παιδιά τους, φαντάζονταν ποτέ ότι θα βάλουν ένα νομοσχέδιο το οποίο θα επιδοτεί τις εξορύξεις και, μάλιστα, θα υποστηρίζει τις εξορύξεις υδρογονανθράκων; Θα το διαβάσω στη συνέχεια αυτό. Η εξαγγελία της απολιγνιτοποίησης είναι μία κούφια εξαγγελία. Δεν έχει κανένα περιβαλλοντικό σχέδιο η Νέα Δημοκρατία. Εμείς, όμως, για να σας βγάλουμε από τη δύσκολη θέση, πριν από οποιαδήποτε κριτική σας καλούμε να ψηφίσετε την τροπολογία που καταθέσαμε, για ένα ειδικό αναπτυξιακό κεφάλαιο για τις περιοχές που εξαρτώνται από το λιγνίτη, για να έρθετε - έστω συρόμενοι από εμάς - σε μία πραγματική αναπτυξιακή πρωτοβουλία. Η πολιτική εξαπάτηση, όμως, ξεχειλίζει μέσα σε αυτό το νομοσχέδιο και ιδιαίτερα στο περιβάλλον. Προσέξτε: Ανοίγει το δρόμο για επαναφορά της όχλησης στην Αττική, σε μία ιδιαίτερα φορτισμένη περιοχή κυρίως σε ατμοσφαιρική ρύπανση και θόρυβο. Το δικαιολογεί τάχατες με ένα ρυθμιστικό σχέδιο του 2014, το οποίο, όμως, ακόμα και αυτό έλεγε «…για την αξιοποίηση υφιστάμενου κτηριακού και βιομηχανικού αποθέματος…». Άρα διπλή απάτη, διπλό ψέμα. Δεν το είπαν ποτέ αυτό στις επιτροπές. Τάχατες το ρυθμιστικό επιτρέπει να έρθουν δραστηριότητες, που και αυτό είχε λάθη. Και, βέβαια, χρησιμοποιούν μία δικαιολογία, επειδή δεν μπορούν να πουν την αλήθεια. Η αλήθεια που πρέπει να πουν είναι ποιους ημέτερους θα τακτοποιήσουν και ποιες περιοχές της Αττικής θα φορτίσουν, για να πάνε και οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να πουν ποιες περιοχές της Αττικής θα φορτιστούν περισσότερο περιβαλλοντικά και με οχλήσεις. Αν κάποιος νοιαζόταν για την επιχειρηματικότητα και τις οχλήσεις, θα μας έλεγε ποιοι κλάδοι υπεραξίας, σε ποιες περιοχές πρέπει να μπουν και ποιες περιοχές να αποφορτιστούν. Μία τέτοια συζήτηση ισοζυγίου για την Αττική μπορεί να έχει ενδιαφέρον. Δεν περιμένω τέτοια προκοπή από τον κ. Γεωργιάδη. Αλίμονο! Είναι ψιλά γράμματα! Καταργούνται οριζόντια οι οχλήσεις - ένα πάγιο αίτημα του ΣΕΒ - το οποίο είναι το μόνο κριτήριο για τη χωροθέτηση και της βιομηχανίας, με αποτέλεσμα να έχουμε δίπλα - δίπλα πλέον, πιθανά, ξενοδοχεία, ιχθυοκαλλιέργειες και βιομηχανία. Και, βέβαια, με τη γνωστή καλή νομοθέτηση του επιτελικού κράτους, καταργούν τις οχλήσεις, λέγοντας ότι θα φέρουν νόμο ή υπουργική απόφαση σε έναν χρόνο. Να ρωτήσω κάτι, γιατί βλέπω ότι εδώ είναι μέρος της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Ανάπτυξης: Γιατί καταργείτε τώρα τις οχλήσεις, αφού θέλετε έναν χρόνο για να φτιάξετε τη ρύθμιση; Είναι στοιχείο επιτελικότητας; Εμείς, όμως, γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα επιτελικό από μία κυβέρνηση σαν της Νέας Δημοκρατίας, που δύο μήνες μετά το νόμο του επιτελικού κράτους, έρχεται και τον τροποποιεί. Συγχαρητήρια! Δυστυχώς, ξέρουν τι ζημιά κάνουν στο περιβάλλον. Ξέρουν ποιους τακτοποιούν. Δεν είναι ότι δεν ξέρουν πού ακριβώς θα οδηγήσουν όλα αυτά. Στα επιχειρηματικά πάρκα, παραδείγματος χάριν, κατεβαίνει η περιβαλλοντική κατάταξη και το συνδέουν, επειδή έχει οργανωμένες υποδομές το πάρκο. Ρωτώ, λοιπόν: Tο περιβαλλοντικό φορτίο μιας επιχείρησης είναι η σύνδεσή του με τον δρόμο ή με την ύδρευση; Δηλαδή, εάν είναι σε έναν οργανωμένο υποδοχέα, αλλάζει ο τύπος των αποβλήτων της επιχείρησης, αλλάζουν οι αέριες εκπομπές; Εμείς λέμε ότι ανοίγετε δρόμο για εκπτώσεις στην περιβαλλοντική νομοθεσία και ότι αυτό δημιουργεί ανισοτιμία για τις επιχειρήσεις εκτός επιχειρηματικού πάρκου. Και είναι εις βάρος της περιφερειακής ανάπτυξης το ότι χρηματοδοτείτε με κίνητρα τη μετεγκατάσταση στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Επίσης, στην αξιολόγηση μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν μπορείτε να βάζετε τη λογική της περιστρεφόμενης πόρτας, έτσι ώστε η μία επιχείρηση να συντάσσει και η ίδια με άλλο ΑΦΜ να αξιολογεί βάζοντας τις επιχειρήσεις να αξιολογούν περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Θα ήθελα να προσέξετε ιδιαίτερα τα άρθρα που καταργούν την προέγκριση των ειδικών χωρικών σχεδίων αλλά και το άρθρο που καταργεί και παραβιάζει τον οικοδομικό κανονισμό, όπου η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής - δεν έχω χρόνο να το παρουσιάσω - ρητά διατυπώνει πρόβλημα αντισυνταγματικότητας. Δεν ξέρω αν θέλετε να καθυστερήσει και για άλλον λόγο το Ελληνικό και στην αλλαγή του ΝΟΚ υπάρχει θέμα αντισυνταγματικότητας. Το λέει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Επίσης, η προέγκριση που καταργεί τα τοπικά χωρικά σχέδια δημιουργεί θέμα ασφάλειας δικαίου στις επενδύσεις και καταστρατήγηση του χωροταξικού σχεδιασμού. Αυτά τα λέει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής και είναι σήμερα στα χέρια σας. Τελικά, όμως τι έγινε ακριβώς με τον αναπτυξιακό και τις εξορύξεις; Έχουμε καταλάβει; Ο Υπουργός μετά την κριτική που δέχτηκε για το άρθρο 3, παράγραφος 1, είπε ότι θέλει να δώσει τη δυνατότητα ένταξης στον αναπτυξιακό, των επιχειρήσεων μαρμάρου και γρανίτη. Όμως, οι κωδικοί που αφορούν στο μάρμαρο και στον γρανίτη, είναι ο 8.1.11 και ο 8.1.12. Εμείς, όμως, κάνουμε κριτική για τον κωδικό δραστηριότητας 7 που αναφέρεται στη μεταλλουργία χρυσού και τον κωδικό δραστηριότητας 9 που αναφέρεται σε πλείστες δραστηριότητες που είναι η υποστήριξη γεωτρήσεων υδρογονανθράκων, η υποστήριξη εγκαταστάσεων λιθάνθρακα και ταυτόχρονα είναι ακόμη και η διαχείριση μπαζών και στείρων από τα μεταλλεία. Δηλαδή, θέλουν να χρηματοδοτούν την «ELDORADO GOLD» και για την αποκομιδή των στείρων που έχει μαζέψει μέσα σε τέλματα στη Χαλκιδική, που είναι μία συγκεκριμένη περιβαλλοντική υποχρέωση. Εγώ, λοιπόν, ρωτώ απολύτως θεσμικά τη Βουλή και την Κυβέρνηση και τον κ. Γεωργιάδη, που επιτέλους ήρθε: Κύριε Γεωργιάδη, ξέρατε ότι στον κωδικό 7 και στον κωδικό 9, που αφήνετε στη χρηματοδότηση, επιτρέπει τη χρηματοδότηση της «ELDORADO GOLD»; Αν το ξέρατε, γιατί μας είπατε ψέματα ότι το κάνατε για τα μάρμαρα; Αν δεν το κάνατε από πρόθεση και δεν ήταν ψέμα, αλλά παραδρομή, σας καλούμε τώρα να αποσύρετε τους κωδικούς δραστηριότητας 7 και 9 από τις χρηματοδοτήσεις του αναπτυξιακού νόμου. Αν δεν το κάνετε, τότε όλη η παγκόσμια επιχειρηματική κοινότητα θα ξέρει ότι στην Ελλάδα έχουμε έναν Υπουργό Ανάπτυξης που εξαπάτησε τη Βουλή, για να καλύψει άλλες δραστηριότητες λέγοντας ψέματα ότι βάζει τους κωδικούς μόνο για τα μάρμαρα και τον γρανίτη. Το θέμα, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε και ολοκληρώνω, είναι το εξής. Εξυπηρετείτε συμφέροντα και είπατε ψέματα στη Βουλή ή κάνατε ένα λάθος και να το συγχωρέσουμε; Αποσύρτε τώρα τον κωδικό 7 και τον κωδικό 9, αποσύρτε την χρηματοδότηση στην «ELDORADO GOLD» και στα συνοδά έργα υδρογονανθράκων και λιγνίτη και εμείς θα πούμε ότι κάνατε ένα λάθος και θα το ξεχάσουμε. Όμως, εξυπηρετείτε συμφέροντα και αυτό θα το αποδείξουμε και στη συνέχεια. Πανηγυρίζετε για τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας στη ΔΕΗ, δηλαδή, γι' αυτό το οποίο εμείς εφαρμόσαμε και δεν είχε εφαρμόσει η Νέα Δημοκρατία πέντε χρόνια, που από το κοινωνικό μέρισμα χρηματοδοτήσαμε με 360 εκατομμύρια τη ΔΕΗ, λέτε μπράβο που το κάνετε εσείς νόμο. Μα εμείς το υλοποιήσαμε ήδη. Γιατί απ' ότι έχω καταλάβει, νομοθετείτε το άρθρο για τις ΥΚΩ, αλλά δεν δίνετε τα 200 εκατομμύρια στη ΔΕΗ. Γιατί αν τα δίνατε, δεν θα είχαν πάει στις αναίτιες αυξήσεις. Πρώτη φορά έχω δει κότα να κακαρίζει, αλλά αυγό να μην κάνει. Αυτό κάνει αυτή η Κυβέρνηση. Επίσης, θέλω να πω και κάτι ακόμη. Έβαλε ένα θέμα ο κ. Χατζηδάκης, ότι δεν άκουσε κριτική για τον ψηφιακό χάρτη. Όμως, πρέπει να πούμε ξεκάθαρα ότι ο ψηφιακός χάρτης και τα γεωχωρικά δεδομένα είχαν νομοθετηθεί με τον ν.4495, τα άρθρα 65 και 85, από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει Διεύθυνση Γεωχωρικών Δεδομένων στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Δεν νομοθετούν ψηφιακό χάρτη. Νομοθετούν ότι τον ψηφιακό χάρτη μπορεί να τον διαχειριστεί ιδιώτης. Τα δεδομένα μπορεί να τα διαχειριστεί ιδιώτης και ουσιαστικά τις χωροταξικές γραμμές και τους κανόνες επενδύσεων θα τα διαχειριστεί ιδιώτης. Αυτό νομοθετούν, να ξεπουλήσουν τον ψηφιακό χάρτη. Δεν λένε όμως - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - ούτε πότε θα γίνει ψηφιακή εφαρμογή ούτε ποιο είναι το πιλοτικό σχέδιο και έρχεται - και το επισημαίνω αυτό - η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής και για τα άρθρα του ψηφιακού χάρτη, κύριε Γεωργιάδη - ελπίζω να σας ενδιαφέρει αυτό γιατί σας είδα πολύ νομοταγή με το Σύνταγμα - λέει ότι δημιουργεί προβλήματα ασάφειας και συνταγματικής σταθερότητας το άρθρο του ψηφιακού χάρτη, διότι υποχρεώνει υπηρεσίες να δίνουν άδειες για επενδύσεις χωρίς να έχει τελειώσει ούτε ο δασικός χάρτης ούτε το πολιτικό σχέδιο ούτε το προεδρικό διάταγμα «Natura». Και απαντώ στον κ. Καστανίδη που αναρωτιόταν τι κάνει το άρθρο αυτό. Υποχρεώνει υπηρεσίες να δίνουν άδειες εκεί που απαγορεύεται, σε περιοχές προστασίας περιβάλλοντος, σε δασικές εκτάσεις και το κάνουν διά νόμου. Αυτό το έχει βρει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής και το επισημαίνει.
Παρακαλώ, κύριε Φάμελλε, ολοκληρώστε.
Εμείς, κύριε Γεωργιάδη, ξέρουμε ότι είστε υποκριτής. Θα επανέλθω με δύο προτάσεις: Πρώτον, αποσύρετε τους κωδικούς 7 και 9 που χρηματοδοτούν την «ELDORADO GOLD», όχι μόνο για την εξόρυξη, αλλά και για να μαζεύει τα μπάζα της και ψηφίστε την τροπολογία για τις λιγνιτικές περιοχές, έστω και συρόμενοι πίσω από εμάς, γιατί εμείς ξέρουμε τι σημαίνει ανάπτυξη. Εσείς, είπαμε, ψιλά γράμματα. Μόνο τους «ημέτερους» που σώζουν και ζωές, αλλά χρηματίζουν πολιτικούς. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, για ένα, δύο λεπτά, σας παρακαλώ.
Ένα είναι αρκετό. Ακούστε, κύριε συνάδελφε, γενικά θα απαντήσω στην ομιλία μου και θα απαντήσει και ο κύριος Υφυπουργός. Με συγχωρείτε, όμως, πάρα πολύ. Δεν μπορείτε, κύριε Φάμελλε, να κάνετε αυτό που κάνατε προηγουμένως. Με ρωτήσατε στην επιτροπή: «Αφορά, κύριε, τον χρυσό;». Και σας απήντησα: Ναι, και τον χρυσό. Και ήρθατε εδώ και μου είπατε τώρα ότι κορόιδευα τη Βουλή, γιατί είπα το ανάποδο. Γι' αυτό υπάρχουν Πρακτικά και βίντεο. Έρχεστε, λοιπόν, στη Βουλή και λέτε ότι είπα ψέματα, ότι δεν αφορά στον χρυσό, όταν στη δική σας ερώτηση αν αφορά στον χρυσό, η απάντησή μου ήταν ρητή «ναι, αφορά και τον χρυσό». Θα μας τρελάνετε, κύριε Φάμελλε;
Θα σας τρελάνω.
Καλά, δεν ντρέπεστε; Δηλαδή, ειλικρινά, αυτό είναι άνω ποταμών! Αν σας είχα πει ψέματα, να με εγκαλέσετε. Εγώ σας είπα σε αυτό που με ρωτήσατε καθαρά και ξάστερα ότι ναι, αφορά και τον χρυσό. Τώρα λέτε ένα δεύτερο ερώτημα, αν αφορά την «ELDORADO GOLD». Όχι, δεν αφορά την «ELDORADO GOLD», γιατί η «ELDORADO GOLD» είναι ήδη εν εξελίξει επένδυση. Δεν μπορεί να μπει στον αναπτυξιακό. Όμως, ο αναπτυξιακός νόμος, ξέρετε, είναι για καινούργια έργα, για καινούργιες εταιρείες. Άρα, λοιπόν, δεν αφορά την «ELDORADO GOLD», αλλά δεν εξαιρεί τον χρυσό από την εξορυκτική δραστηριότητα. Αυτό είναι το ορθόν.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Φάμελλε, τι προσωπικό τώρα;
Είπε προσωπικούς χαρακτηρισμούς.
Ε, τώρα εσείς είπατε πιο βαρείς. Στο ζύγι θα τους βάλουμε; Απάντησε στα ερωτήματα που βάλατε και μάλιστα στην κατηγορία που του απευθύνατε σε ό,τι αφορά στις επενδύσεις στο χρυσό. Σας παρακαλώ! Μην πάμε έτσι τώρα. Υπάρχουν και συνάδελφοι που θέλουν να μιλήσουν. Είναι μεγάλος ο κατάλογος.
Υπάρχει προσωπικό.
Για ένα λεπτό, μόνο, αυστηρά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης, πράγματι στην επιτροπή απήντησε μετά από πίεσή μας, ότι τον πίεσαν οι μαρμαράδες κι αυτό είναι γραμμένο στα Πρακτικά. Λέμε, λοιπόν, συγκεκριμένα…
Είπατε ψέματα πριν; Θα μου ζητήσετε συγγνώμη;
Σας παρακαλώ, κύριε Γεωργιάδη. Αφήστε με. Λέω, λοιπόν, αυτήν τη στιγμή, ότι αν θέλετε να αποδείξετε…
Είπατε ψέματα;
Δεν κατάλαβα, για ποιο πράγμα; Ότι μας είπατε ότι σας πίεσαν οι μαρμαράδες; Στη δική μας κριτική ότι εντάσσετε το χρυσό στη χρηματοδότηση είπατε ότι σας πίεσαν οι μαρμαράδες. Λέω, λοιπόν, το εξής: Στον κωδικό 7, στο 7.29.14 αναφέρονται μεταλλεύματα και συμπυκνώματα πολύτιμων μετάλλων. Σας ζητάμε να το αφαιρέσετε. Και έχετε όλον τον κωδικό 9- και εδώ θα φανεί αν είστε αξιόπιστος - που μιλά για υποστηρικτικές διαδικασίες εξόρυξης που έχει - σας το διαβάζω - , αν θέλετε να είστε σοβαροί απέναντι στα παιδιά που ακούνε την ομιλία…
Ποιο είναι το προσωπικό;
Σας παρακαλώ πολύ! Το προσωπικό τελικά ποιο ήταν;
«Υπηρεσίες γεώτρησης, άντλησης πετρελαίου και φυσικού αερίου». Η Κυβέρνησή σας, της απολιγνιτοποίησης, χρηματοδοτεί γεωτρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου και μεταφοράς ορυχείων και λατομείων; Τα καταθέτω, για να απαντήσετε, κύριε Γεωργιάδη συγκεκριμένα. Τα χρηματοδοτείτε ή όχι;
Καλώς. Ο κύριος Υπουργός. όταν θα πάρει τον λόγο, θα απαντήσει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Επ' αυτού, επί όσων είπε ο κ. Φάμελλος;
Επ' αυτού.
Για ένα λεπτό όμως, σας παρακαλώ.
Επανέρχεται ο κ. Φάμελλος, για κάτι που έχει λάβει απάντηση. Επανέρχεται στο αν η μέση όχληση είναι ένα νέο γεγονός στην Αττική. Σας υπενθυμίζω, κύριε Φάμελλε, ότι εσείς ψηφίσατε τον ν.4442 για την εγκατάσταση και έγκριση χωρικών σχεδίων εντός της Αττικής, εσείς αδειοδοτήσατε κατηγορίας β΄, δηλαδή, μέσης όχλησης βιομηχανικές εγκαταστάσεις μέσα στην Αττική. Είναι ο ν.4447/2016.
Δεν τα ξέρετε καλά.
Αδειοδοτήσατε τρία επιχειρηματικά πάρκα, της Βαμβακιάς, του Ασπροπύργου και του Σχιστού. Επομένως, για τι μιλάμε τώρα; Μιλάμε για περιοχές όπου είναι ήδη εγκεκριμένες περιβαλλοντικές μελέτες και όχι εγκατάσταση οπουδήποτε μέσα στην Αττική. Είναι συγκεκριμένες οι περιοχές, έχουν ονοματεπώνυμο και εσείς τις ορίσατε ως τέτοιες περιοχές.
Δεν επιτρέπεται, όμως, χωροθέτηση.
Τον λόγο έχει ο κ. Χατζηβασιλείου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το σημερινό νομοσχέδιο είναι σαφές ότι η Κυβέρνηση προχωρά στην υλοποίηση των δεσμεύσεών της με πολύ ταχείς ρυθμούς. Οι πρώτες εκατό ημέρες της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας είχαν ψήφιση σημαντικών μεταρρυθμίσεων που κατέδειξαν ένα απλό πράγμα, ότι η χώρα επιστρέφει στην ανάπτυξη και την ευρωπαϊκή κανονικότητα. Αυτό ήταν μόνο το ξεκίνημα. Στόχος παραμένει η βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά και η δημιουργία θέσεων εργασίας. Το νομοσχέδιο κινείται σε αυτή την κατεύθυνση. Το ζητούμενο είναι να ξεπεραστούν οι αγκυλώσεις που εμπόδιζαν, ακόμη και όροι, μέσα από την υλοποίησή τους. Ξέρουμε πολύ καλά ότι δυόμισι χιλιάδες επενδυτικά σχέδια παραμένουν ακόμη στα συρτάρια και άλλα τόσα πέρασαν έναν μεγάλο Γολγοθά. Το Ελληνικό που είχε εξελιχθεί σε γεφύρι της Άρτας, η «FRAPORT», η οποία είχε ταλαιπωρηθεί με τα αεροδρόμια - χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό στη Θεσσαλονίκη το 2017- αλλά και καθυστερήσεις σε αδειοδοτήσεις σε επενδυτικά πάρκα. Υπάρχει ένα γενικότερο πλαίσιο αποθάρρυνσης των επενδυτών που ξεκινά από τα επιμελητήρια και φτάνει ως τα δικαστήρια. Ξέρετε ότι το 2018 ο μέσος χρόνος αναμονής για απόφαση σε πρωτοδικείο της χώρας μας έφτασε τις χίλιες εξακόσιες ημέρες; Άρα, τεσσερισήμισι χρόνια για να πάρει ένας επενδυτής μια δικαστική απόφαση. Όλα αυτά οδήγησαν τη χώρα μας στην εβδομηκοστή δεύτερη θέση του δείκτη Doing Business, όπως έχει ειπωθεί και νωρίτερα, και στην προτελευταία θέση στην προσέλκυση επενδυτών ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το παρόν νομοσχέδιο δίνει προστιθέμενη αξία στην οικονομία και ανοίγει τον δρόμο για νέες θέσεις εργασίας. Προέρχομαι από τις Σέρρες, έναν ακριτικό νομό, που, δυστυχώς, έχουμε το χαμηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα και όσες επιχειρήσεις έχουν απομείνει στην περιοχή μας, δυστυχώς, πολλές από αυτές σκέφτονται σοβαρά το ενδεχόμενο να μετακομίσουν σε βαλκανικές χώρες. Χρειάζεται, λοιπόν, το κλίμα να αντιστραφεί και το νομοσχέδιο αυτό σίγουρα είναι στη σωστή κατεύθυνση, διότι, όπως έχει πει και η Τράπεζα της Ελλάδος, μπορεί να προσφέρει πέντε μονάδες στο ΑΕΠ μέσα σε μια δεκαετία. Και να μην αμφιβάλετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, ότι έτσι θα συμβεί, διότι σήμερα αίρονται δεκάδες επενδυτικά εμπόδια και η επιχειρηματικότητα στη χώρα περνά από την λογική της αδειοδότησης στη λογική της γνωστοποίησης και αυτό πάντα υπό το αυστηρό μάτι της πολιτείας. Περνάμε επιτέλους στην ψηφιακή εποχή με τον ενιαίο ψηφιακό χάρτη, όπου με ένα κλικ μπορεί ο καθένας να μαθαίνει τις χρήσης γης και την επιχειρηματική δραστηριότητα σε κάθε περιοχή. Περνάμε επιτέλους σε ψηφιακά δικόγραφα. Είναι ντροπή το 2009 να έχουμε αυτή την εικόνα στα ελληνικά δικαστήρια και να έχουμε αυτές τις καθυστερήσεις. Μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για τα συνδικάτα. Όμως, παραβλέπει ότι η ηλεκτρονική ψηφοφορία θα δώσει επιπλέον δύναμη στον εργαζόμενο και θα τον διευκολύνει να συμμετάσχει στα όργανα. Ναι, στο δικαίωμα στην απεργία, όμως ναι, και στο δικαίωμα εργαζομένων και πολιτών να κινούνται ελευθέρως. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο έχει τον ευρηματικό τίτλο «Επενδύω στην Ελλάδα». «Επενδύω στην Ελλάδα» για εμάς σημαίνει πιστεύω στην Ελλάδα, πιστεύουμε στις δυνατότητες της χώρας, των Ελλήνων. Με το παρόν νομοσχέδιο ανοίγουμε τον δρόμο για να υλοποιηθούν δεκάδες, εκατοντάδες επενδυτικά σχέδια. Στόχος μας είναι ένας: Ανάπτυξη για όλους και γι' αυτό και το ψηφίζουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χατζηβασιλείου. Τον λόγο έχει ο κ. Ευστράτιος Σιμόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία. Μετά θα έχει τον λόγο η κ. Τσαμπίκα Ιατρίδη και μετά ζήτησε τον λόγο και θα μιλήσει ο κ. Πιερρακάκης, ο Υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολούθησα με πολύ μεγάλη προσοχή την ομιλία του κ. Τσακαλώτου. Στην κυριολεξία, έβαλε τη διαφορά ανάμεσα σε αυτό που λέμε Αριστερά και πως σκεφτόμαστε εμείς την ανάπτυξη της χώρας. Τι ανέφερε ο κ. Τσακαλώτος; Ότι χρειάζονται στρατηγικά σχέδια. Απαντώ: Τέτοια είχε και η Σοβιετική Ένωση. Τα τριακονταετή. Αυτά θέλουμε; Επίσης, μας είπε ο κ . Τσακαλώτος για τα αναπτυξιακά συνέδρια, αν δεν κάνω λάθος, ότι ήταν το προοίμιο αυτού που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ στρατηγικό σχέδιο για την Ελλάδα. Ονομάζουν τις εκθέσεις ιδεών αναπτυξιακά συνέδρια και κατόπιν στρατηγικά σχέδια. Εδώ είναι η διαφορά μας. Εμείς ακολουθούμε την επιχειρηματικότητα σύμφωνα, βέβαια, με τους κανόνες της διαφάνειας, σύμφωνα με τους κανόνες του σεβασμού του περιβάλλοντος, σύμφωνα απολύτως με όλους τους νόμους. Και ναι, είναι ένα πολυνομοσχέδιο, το οποίο διευκολύνει την επιχειρηματικότητα. Αυτό κάνουμε, δημιουργούμε δεκάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας σ' όλη την Ελλάδα. Αυτό δεν μπορείτε να κατανοήσετε. Αυτό δεν κατανοήσατε όσο ήσασταν στην κυβέρνηση. Πολλά προσκόμματα ώστε η επιχειρηματικότητα - και προσέξτε! - η μικρή, η μεσαία να μην μπορεί να λειτουργήσει. Προτιμάτε να νομοθετείτε ώστε ο ένας στους εκατό που θέλει να παρανομήσει να μην παρανομήσει, παρά οι ενενήντα εννιά οι οποίοι θέλουν να επενδύσουν και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και να έχουν κέρδη να το πράξουν ανεμπόδιστα. Κατηγορείτε την Κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία ότι ουσιαστικά εξυπηρετεί συμφέροντα. Να σας αναφέρω κάποια άρθρα για να δούμε αν εξυπηρετούμε συμφέροντα ή ουσιαστικά πρόκειται για νομοσχέδιο που ευνοεί τη μικρή και τη μεσαία επιχειρηματικότητα; Διαφωνείτε με την προτεινόμενη λύση στο άρθρο 159 για την κεντρική αγορά Θεσσαλονίκης; Ξέρετε ότι τριακόσιοι επιχειρηματίες είναι εγκλωβισμένοι και δεν μπορούν να έχουν άδειες με διαχρονική ευθύνη του κράτους; Αυτούς τους επιχειρηματίες διευκολύνει το παρόν πολυνομοσχέδιο με το άρθρο 159. Και πανηγυρίζουν, πανηγυρίζουν τριακόσιοι μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες. Βλέπω ότι διαφωνείτε και με το άρθρο το οποίο βγάζει πάρα πολλά χαράτσια πάνω από τις επιχειρήσεις, κυρίως πάλι από τις μικρές, οι οποίες πληρώνουν και στους φορείς διαχείρισης και στους δήμους. Είναι ένα οριζόντιο άρθρο το οποίο θα βοηθήσει πάρα πολύ τις μικρές επιχειρήσεις. Όσον αφορά τον Δήμο Δέλτα στη Θεσσαλονίκη, συμφωνώ ότι είναι ένας επιβαρυμένος δήμος και θα πρέπει όλοι μαζί να δούμε πως θα τον διευκολύνουμε, όχι όμως, επιβαρύνοντας κυρίως τη μεσαία επιχειρηματικότητα. Δεν μπορώ να κατανοήσω με τι διαφωνείτε στην επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης. Το χρειαζόμαστε και το χρειάζονται κυρίως οι μικρομεσαίοι, γιατί οι μεγάλοι βρίσκουν λύσεις, πάντα βρίσκουν λύσεις. Οι μικρομεσαίοι ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια. Όσον αφορά για τους περιβαλλοντικούς όρους, δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί διευκολύνουμε την εγκατάσταση στα επιχειρηματικά πάρκα. Και πάλι σας τονίζω ότι στα επιχειρηματικά πάρκα εγκαθίστανται και μικρομεσαίοι οι οποίοι δεν αντέχουν αυτόν τον ορυμαγδό της γραφειοκρατίας. Διαφωνείτε, λέτε προφάσεις εν αμαρτίαις, διότι θα υπάρχουν και εταιρείες, οι οποίες θα ελέγχουν τα επενδυτικά σχέδια. Είναι πρόφαση, όπως κάνατε για να μην ψηφίσετε την κύρωση των συμβάσεων για τους υδρογονάνθρακες. Είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Θα υπάρχουν και ιδιώτες και εταιρείες. Πού το είδατε να αποκλείονται οι εταιρείες και γιατί; Με το παρόν νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι, ουσιαστικά βελτιώνεται και στηρίζεται η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Όμως, παράλληλα διευκολύνονται οι στρατηγικές επενδύσεις, δημιουργείται το πλαίσιο για το δίκτυο 4G, για επενδύσεις, ενώ το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ναι, οργανώνεται. Μέχρι τώρα ανάλογα με τη δύναμη που είχαν οι τοπικοί παράγοντες, οι Υπουργοί ή οι Βουλευτές διαμορφωνόταν το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Ναι, μπαίνει ένα πλαίσιο, ώστε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων να μπορεί να οργανώνεται πολύ πιο καλά. Επίσης, ήθελα να κάνω δύο παραινέσεις προς τους Υπουργούς, κυρίως προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής που είναι εδώ. Συμφωνώ απόλυτα με όλη αυτή τη διαδικασία η οποία …
Ψηφιακής Πολιτικής εγώ, Ανασυγκρότησης…
Ναι, εσάς έχω στο μυαλό μου φαίνεται! Έχετε δίκιο. Εκείνο όμως που θα έλεγα, παράλληλα με αυτό το οποίο κάνετε, είναι να βάλετε έναν στόχο σε έξι μήνες, παραδείγματος χάριν, εκατό διοικητικά βάρη - γιατί αυτό που κάνετε θέλει χρόνο - να φύγουν πάνω από τους πολίτες και κυρίως από τις επιχειρήσεις - δεν ξέρω αν το κάνετε - ώστε να δουν οι επιχειρηματίες, κυρίως οι μικρομεσαίοι, ότι κάνουμε βήματα. Γιατί αυτό το οποίο οργανώνουμε πραγματικά θέλει χρόνο. Και τέλος, προς το Υπουργείο Υποδομών η παραίνεσή μου είναι η εξής: Το μητρώο το οποίο οργανώνεται είναι θαυμάσιο. Θεωρώ ότι μπορεί να αναλάβει να το οργανώσει η «ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Ε.» στη Θεσσαλονίκη, η οποία έχει την τεχνογνωσία και μπορεί να το κάνει. Φυσικά σίγουρα πρέπει να αναλάβει το μητρώο για τις γέφυρες και για τις σήραγγες. Στηρίζω προφανώς το νομοσχέδιο, το οποίο είναι νομοσχέδιο για τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Ευχαριστώ πολύ.
Επόμενη ομιλήτρια είναι η κ. Τσαμπίκα Ιατρίδη από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω με μια γενική διαπίστωση. Η Αντιπολίτευση και ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ, αδυνατούν να καταλάβουν ότι η παρούσα Κυβέρνηση πραγματοποιεί όσα έχει υποσχεθεί στον ελληνικό λαό, τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. Και το κάνει αυτό με ρυθμούς γρήγορους, με ρυθμούς αποφασιστικούς. Είχαμε υποσχεθεί στους Έλληνες και τις Ελληνίδες ότι θα κάνουμε πράξη την ανάπτυξη για όλους, ότι θα βγάλουμε τη χώρα από το τέλμα της αποεπένδυσης, στο οποίο η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε καταδικάσει με την πολιτική της την Ελλάδα και όλα αυτά μακριά από αγκυλώσεις, μακριά από ιδεοληψίες, για να πάει η χώρα μπροστά, για να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο οικονομικό κλίμα, ένα κλίμα που ήδη φαίνεται ότι έχει βελτιωθεί, όχι μόνο γιατί βγήκαμε στις αγορές, αλλά και γιατί η ελληνική κοινωνία βλέπει ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ξεκινήσει να παράγει σημαντικό και ουσιαστικό έργο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση παρουσιάζει σήμερα ένα νομοσχέδιο το οποίο δείχνει τη διαφορετική μας αντίληψη για την ανάπτυξη. Για εμάς η ανάπτυξη πρέπει να ενταχθεί σε ένα συνολικό στρατηγικό σχέδιο, ένα σχέδιο το οποίο, αν λάβουμε υπ' όψιν μας τη δομή του κράτους μας, πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα κρίσιμα Υπουργεία και αυτό ακριβώς συμβαίνει με το παρόν νομοσχέδιο. Θα επισημάνω τα κύρια σημεία που αφορούν στο νομοσχέδιο και τα οποία δίνουν μια νέα αναπτυξιακή τροχιά στη χώρα μας. Επιταχύνεται το καθεστώς αδειοδότησης των στρατηγικών επενδύσεων στην Ελλάδα, χωρίς να τροποποιηθούν οι όροι, παρά μόνο σε ό,τι αφορά στην επιτάχυνση των διαδικασιών. Εισάγεται μία περισσότερο ευέλικτη διαδικασία πιστοποίησης της ολοκλήρωσης και έναρξης παραγωγικής λειτουργίας της επένδυσης με τη συμμετοχή ιδιωτών. Είναι πολύ σημαντικό αυτό το γεγονός. Για εμάς στα Δωδεκάνησα υπάρχουν σημαντικές επενδύσεις που έχουν μείνει στάσιμες, όπως το γκολφ Αφάντου, εδώ και πολλά χρόνια. Ταυτόχρονα, δίνεται και η ευκαιρία να προχωρήσουν κι άλλες επενδύσεις που δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, όπως οι τουριστικές επενδύσεις στην Κάρπαθο και αλλού. Για εμάς τους ακρίτες νησιώτες είναι εξαιρετικά σημαντικό να δημιουργούνται δουλειές στον τόπο μας, γιατί θέλουμε να μείνουμε στον τόπο μας. Δημιουργείται ο νέος Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης, ώστε ο καθένας να μπορεί να δει το είδος της οικονομικής δραστηριότητας που ασκείται και γενικά ό,τι έχει σχέση με τις δυνατότητες άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας. Επιτέλους στην Ελλάδα ήρθε η ώρα να έχουμε τα κατάλληλα εργαλεία, ώστε να σχεδιάζονται και οι κατάλληλες επενδύσεις. Δημιουργούνται επιχειρηματικά πάρκα, στα οποία μπορούν να εγκατασταθούν και να λειτουργήσουν οι επιχειρήσεις κατά τα πρότυπα που ισχύουν και σε άλλες προηγμένες χώρες. Καθιερώνονται ουσιαστικές δικλίδες αποτροπής της αδήλωτης εργασίας. Θεσμοθετείται μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων εργαζομένων και οργανώσεων εργοδοτών. Και εδώ πραγματικά πιστεύω ότι δεν μπορεί το συνδικαλιστικό κίνημα να είναι εναντίον της διαφάνειας ούτε εναντίον της δημοκρατίας, η οποία προϋποθέτει ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από την πλειοψηφία και όχι από ένα μικρό έως και ελάχιστο αριθμό ατόμων. Θα συμφωνήσουμε όλοι ότι χρέος και του ίδιου του συνδικαλιστικού κινήματος είναι να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μαζικότερη συμμετοχή των εργαζομένων μέσω μιας πολιτικής που δεν θα περιορίζεται απλώς στην προκήρυξη απεργιών που ταλαιπωρούν τους υπόλοιπους εργαζόμενους, όπως δυστυχώς βλέπουμε να συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Τέλος, δίνει λύση σε μια σειρά από εκπαιδευτικά ζητήματα, ιδίως στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα οποία προέκυψαν από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο είναι ένα πλαίσιο το οποίο στόχο έχει να μπει η χώρα σε αναπτυξιακή τροχιά. Αυτό μπορεί να γίνει με μια συνολική προσέγγιση, επιχειρηματική, περιβαλλοντική, εργασιακή, εκπαιδευτική. Είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο επιταχύνει τις εξελίξεις και τις διαδικασίες, ένα νομοσχέδιο που απαντά στο βασικό αίτημα των Ελλήνων και των Ελληνίδων να δουν τη χώρα τους να είναι μια κανονική χώρα, στην οποία η επιχειρηματικότητα δεν θα διώκεται ιδεολογικά, αλλά θα αποτελεί εργαλείο για την ανάπτυξη όλων. Κλείνοντας την παρέμβασή μου, θα ήθελα να επισημάνω ότι στο επόμενο βήμα, όταν θα σχεδιαστεί ένας νέος αναπτυξιακός νόμος, θα πρέπει να δοθεί ουσιαστική βαρύτητα και προσοχή στις ακριτικές νησιωτικές περιοχές, ενδεχομένως με την παροχή περισσότερων κινήτρων και διευκολύνσεων, τις οποίες θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε και να καθορίσουμε σε επόμενη φάση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανάπτυξη μιας χώρας πρέπει να βασίζεται στο σύνολο των δυνάμεών της στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Η συνέργεια και η συνεργασία είναι το κλειδί για να πάμε ένα βήμα παραπάνω, για να αξιοποιήσουμε με τη μέγιστη δυνατή αποδοτικότητα όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας. Για τον λόγο αυτό στηρίζω και το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Τσαμπίκα Ιατρίδη. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Πιερρακάκης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων καλείται να ψηφίσει σχετικά με ένα σχέδιο νόμου, του οποίου ο τίτλος μαρτυρά, όχι μόνο το περιεχόμενο, αλλά και τη στόχευση: «Επενδύω στην Ελλάδα». Πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου το οποίο ακουμπά όλες τις πτυχές της επενδυτικής διαδικασίας και εισάγεται έπειτα, όχι μόνο από μια τυπική διαβούλευση, αλλά και από έναν άτυπο διάλογο, έναν διάλογο ο οποίος διεξάγεται εδώ και αρκετά χρόνια, απ' τα χρόνια της κρίσης, και αφορά στο τι είδους χώρα θέλουμε, τι είδους παραγωγικό μοντέλο θέλουμε και το αν η χώρα θα καταφέρει να βγει από την κρίση εν τέλει με ένα διαφορετικό μοντέλο από εκείνο μέσω και λόγω του οποίου μπήκε στην κρίση, να περάσουμε δηλαδή από τους μη εμπορεύσιμους κλάδους της οικονομίας στους εξωστρεφείς κλάδους της οικονομίας, στις εξαγωγές, στις άμεσες ξένες επενδύσεις, στην καινοτομία, σε όλα αυτά τα οποία η χώρα μας μπορεί να γίνει, αλλά που ακόμα σήμερα δεν είναι. Και αν έπρεπε να κάνουμε μια αναλογία από τον χώρο της πληροφορικής, θα λέγαμε πως η πατρίδα μας είναι μια χώρα με το σωστό υλισμικό, αλλά με προβληματικό λογισμικό, με το σωστό hardware, αλλά με το λάθος software, με όλα τα πλεονεκτήματα εκείνα σε σχέση με την τοποθεσία της, με τα φυσικά πλεονεκτήματα, με τους ανθρώπινους πόρους, αλλά με θεσμούς όχι πάντοτε καλά στοχευμένους, όχι πάντοτε σωστά προσανατολισμένους. Και η πιο δύσκολη δουλειά για να αλλάξουμε το παραγωγικό μας μοντέλο δεν είναι άλλη από το να αλλάξουμε λογισμικό, από το να αλλάξουμε τους κανόνες του παιχνιδιού. Σ' αυτό το σχέδιο νόμου περιλαμβάνονται μια σειρά από διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Μιλήσαμε αναλυτικά γι' αυτά στις επιτροπές. Θα αναφέρω ενδεικτικά τον ενιαίο ψηφιακό χάρτη, ο οποίος θα συλλέξει γεωχωρικά δεδομένα, τα οποία σήμερα βρίσκονται διάσπαρτα, συχνά μη ψηφιοποιημένα, όχι μόνο στο κεντρικό κράτος, αλλά και στους ΟΤΑ και τα δεδομένα αυτά πρέπει να μπορέσουν να συγκεντρωθούν, να ψηφιοποιηθούν, να τα παρέχουμε στους πολίτες δωρεάν με έναν τρόπο απλό, έγκυρο και πλήρη, για παράδειγμα, οι ισχύουσες χρήσεις γης, οι όροι δόμησης, η ρυμοτομία. Δεύτερον, θεσμοθετούμε αυτό το οποίο έχουμε ήδη πει, την ενιαία ψηφιακή πύλη της δημόσιας διοίκησης, το GOFE.gr, το οποίο θα συγκεντρώσει τις διάσπαρτες ψηφιακές υπηρεσίες του δημοσίου, που σταδιακά μέσα από τη διαλειτουργικότητα θα γίνουν ολοένα και περισσότερες και έχουμε ήδη πει ότι στους πρώτους μήνες του επόμενου χρόνου μια πρώτη μορφή αυτής της πύλης, θα είναι διαθέσιμη στους πολίτες. Τρίτον, το εθνικό πλαίσιο απλούστευσης διαδικασιών, το οποίο θα αποτελέσει τον οδηγό καταγραφής και απλοποίησης κάθε διοικητικής διαδικασίας, με στόχο την οριζόντια καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, που είναι και η βασική δουλειά αυτού του νέου Υπουργείου και τέλος, τη νέα γενική διεύθυνση κυβερνοασφάλειας, τη νέα δομή που ουσιαστικά θα είναι ο εθνικός συντονιστής για την εθνική πολιτική για την κυβερνοασφάλεια, πλέον εντός της γενικής γραμματείας τηλεπικοινωνιών. Εκεί που θα ήθελα να σταθώ λίγο παραπάνω είναι στις περισσότερες διατάξεις που αφορούν το Υπουργείο στο σχέδιο νόμου, σε ότι αφορά στην αδειοδότηση συστημάτων κεραιών. Και η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί ένα καλό παράδειγμα παρέμβασης που έρχεται να διορθώσει μια χρόνια στρέβλωση, η οποία υπάρχει από τη δεκαετία του 1990, όταν και ξεκίνησε η κινητή τηλεφωνία στη χώρα μας. Και θα ξεκινήσω από κάτι που δεν περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου, αλλά που είναι αυτό που έχει απασχολήσει τους περισσότερους, που έχει να κάνει με την ακτινοβολία των συστημάτων κεραιών. Στην Ελλάδα έχουμε δεκαεξίμισι χιλιάδες κεραίες περίπου. Οι δεκαεξίμισι χιλιάδες κεραίες βρίσκονται σε δεκατεσσερισίμισι χιλιάδες μοναδικές τοποθεσίες. Υπάρχει ένας διεθνής οργανισμός η ICNIRP που ορίζει τα διεθνή όρια ακτινοβολίας. Η Ελλάδα έχει νομοθετήσει να κινείται σε χαμηλότερες ακτινοβολίες από τα διεθνή όρια. Κινούμαστε στο 70% αυτών των ακτινοβολιών και εκεί που υπάρχει σχολείο ή νοσοκομείο, σε απόσταση 300 μέτρων, κινούμαστε στο 60% του διεθνούς ορίου. Κάθε χρόνο γίνονται έλεγχοι. Πέρυσι η ΕΕΑΕ, η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας έκανε δυόμισι χιλιάδες ελέγχους. Πόσες κεραίες ήταν επάνω από το όριο; Μόλις τέσσερις. Και σίγουρα, όχι πάνω από τα διεθνή όρια. Ήταν πάνω από τα ελληνικά δικά μας όρια τα οποία είναι χαμηλότερα. Είναι δεδομένη η αγωνία και είναι δεδομένο πως πρέπει να έχουμε τεράστια μέριμνα για ζητήματα υγείας ή για ζητήματα που αφορούν στην προστασία των πολιτών. Αυτό το ζήτημα, όμως, είναι ένα ζήτημα που το έχουμε ρυθμίσει με πρόσθετες μέριμνες από τη μεριά του ελληνικού κράτους. Τι αλλάζει στις κεραίες; Αλλάζει η διαδικασία της αδειοδότησής τους, διότι εκεί υπήρχε ένας παραλογισμός. Για παράδειγμα, πολύ συχνά μια κεραία άλλαζε από 3G σε 4G και έπρεπε να ξαναπεράσει στο σύνολο της αδειοδότησης. Υπήρχε, δηλαδή, ένα γκρίζο καθεστώς, το οποίο είχε και στοιχεία παραλογισμού. Για παράδειγμα, να πρέπει πάλι να βγει πολεοδομική άδεια σε μια ήδη χωροθετημένη κεραία. Τέτοιου τύπου παραλογισμοί από το υπάρχον σχέδιο νόμου, από αυτές τις διατάξεις, λύνονται. Και είναι αναγκαία συνθήκη να λυθούν, μέσα και από ένα άλλο πρίσμα. Εδώ το πρίσμα δεν είναι μόνο να λύσουμε μια εκκρεμότητα που υπάρχει εδώ και χρόνια. Το πρίσμα είναι εμπροσθοβαρές και έχει να κάνει με το πώς θα περάσουμε σε αυτή τη νέα εποχή. Έχουμε μπροστά μας τα δίκτυα πέμπτης γενιάς. Ακούμε παντού για το 5G. Είναι ένα ζήτημα που συζητείται διεθνώς, συζητείται και με άλλους όρους. Η Ελλάδα πρέπει να μη χάσει κι αυτό το τρένο. Άρα, εκεί έχουμε ένα δίλλημα. Ή θα ανταποκριθούμε στα νέα λειτουργικά δεδομένα ή θα μείνουμε σε μια γκρίζα κατάσταση και θα χάσουμε κι αυτό το τρένο. Το μήνυμά μας, λοιπόν, είναι σαφές. Με τις υφιστάμενες αλλαγές, οι κεραίες ή αδειοδοτούνται ή γκρεμίζονται. Το γκρίζο τελειώνει. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το παρόν σχέδιο νόμου έρχεται προς ψήφιση λίγο μετά τη συμπλήρωση των πρώτων εκατό ημερών του βίου της νέας Κυβέρνησης, έρχεται να πλαισιώσει σε ό,τι αφορά στο Υπουργείο μας και να συμπληρώσει τα θεσμικά του εργαλεία, αυτά τα οποία πρωτοδιαμορφώθηκαν με τον ν.4623/2019 και πρόκειται για μια ολοκλήρωση της πρώτης φάσης ενός κύκλου νομοθέτησης για μας. Θα μπορούσαμε να κάνουμε λόγο για ένα τέλος της αρχής. Η έννοια αυτή των πρώτων εκατό ημερών έχει έναν μεγάλο ιστορικό συμβολισμό, που ξεκινά από τον Ρούσβελτ, ξεκινά από τη δεκαετία του 1930 και τα δεκατρία νομοσχέδια του Ρούσβελτ του 1933 που εισήγαγαν το new deal και έδωσαν ώθηση στο να βγει η Αμερική από τη δική της πολύ μεγάλη κρίση. Στις δικές μας πρώτες εκατό μέρες κάναμε πάρα πολλά και αυτή είναι μια ποιοτική διαφορά. Είναι ταυτισμένες περισσότερο με το τέλος της κρίσης, παρά με τη μέση ή την αρχή της. Ακριβώς γι' αυτό, πλέον το ζητούμενο δεν είναι να υπερβούμε την κρίση, το ζητούμενο πλέον είναι να σχεδιάσουμε το πώς θα πορευτούμε από εδώ και μπρος. Περισσότερο δηλαδή από τις προηγούμενες εκατό μέρες το ζητούμενο είναι το πού θα πάει η χώρα τα επόμενα δέκα χρόνια. Και με τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις, είναι δεδομένο πώς σύντομα θα δούμε πράγματα μπροστά μας, τα οποία μοιάζουν με επιστημονική φαντασία. Για παράδειγμα, μιλώντας για τα δίκτυα πέμπτης γενιάς, πολλές από τις εφαρμογές τους ήδη, αν τις δει κάποιος πώς αναπτύσσονται, μοιάζουν να έρχονται από πολύ μακριά στο μέλλον. Σε όποιον είναι σκεπτικός, αυτό που θα τον παρότρυνα να κάνει, θα ήταν να συγκρίνει το 1993 με το 2003 και το πώς έχει αλλάξει η ζωή μας από το διαδίκτυο μέσα σε μια δεκαετία. Οι αλλαγές τώρα θα είναι ακόμη πιο ραγδαίες και δεν μπορούν να υποστηριχθούν από θεσμούς, δομές και δίκτυα, τα οποία σχεδιάστηκαν για την προηγούμενη εποχή από αυτή που ζούμε. Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση θα φέρει ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές. Άρα, το πρώτο βήμα είναι να βγάλουμε τα εμπόδια του παρελθόντος. Τέτοιου τύπου ενέργειες προκύπτουν από τις προτεινόμενες νομοθετικές αλλαγές και εκτιμώ ότι υπό αυτό το πρίσμα θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε συνολικά και το προς ψήφιση σχέδιο νόμου, μέσω της απάντησης στο ερώτημα πώς θέλουμε να είναι η Ελλάδα σε δέκα χρόνια από σήμερα. Θέλουμε να βρεθεί δίπλα στα κράτη τα οποία είναι πρωτοπόροι για την τεχνολογική τους πρόοδο ή θέλουμε να ακολουθήσει ασθμαίνοντας τις εξελίξεις; Σε τελική ανάλυση, το μέλλον ή το σχεδιάζεις ή το υφίστασαι και αυτή τη φορά θα πρέπει να κάνουμε το πρώτο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Συνεχίζουμε με τον κατάλογο των ομιλητών. Τον λόγο έχει ο κ. Γιαννούλης Χρήστος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκμεταλλεύομαι το ότι διαδέχομαι στο Βήμα τον κ. Πιερρακάκη, να του πω ότι πραγματικά κύριε Υπουργέ, μοιάζετε σαν τη μύγα μέσα στο γάλα μέσα σ' αυτήν τη συζήτηση και δεν μπορεί κάποιος να συμφωνήσει στη συνέχιση πραγμάτων που έχουν ήδη εκκινηθεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ήθελα να σας πω ότι το πρόβλημα του νομοσχεδίου που συζητάμε, είναι ότι για την επίτευξη αυτών των βημάτων, αυτή τη στιγμή χίλιοι περίπου εργαζόμενοι σε μια θυγατρική της «COSMOTE», με τις νομοθετικές παρεμβάσεις που εισάγετε ή κυοφορείτε, μέσα στην Κυβέρνησή σας, βρίσκονται όμηροι με θετική δικαστική απόφαση, για να μην είναι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, η οποία δεν εφαρμόζεται από τη διοίκηση της εταιρείας. Τους έχει αναγνωριστεί το δικαίωμα να εξισωθούν οι μισθοί τους, τουλάχιστον με την κλαδική σύμβαση εργασίας και δεν συμβαίνει, γιατί θα πάμε στο 5G, αλλά θα έχουμε καταντήσει συνθήκες ζούγκλας στα εργασιακά. Αυτό παρένθεση. Ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας - στ' αυτιά μου μπορεί και να το ακούσω σε λίγες ώρες - ότι δεν πειράζει που κατατέθηκε ένα ανερμάτιστο και κακό νομοσχέδιο. Μπορεί το νομοσχέδιο να είναι ένα ψηφιδωτό εξυπηρετήσεων, αλλά σώζει τις ζωές των φίλων μας. Γιατί αυτό είναι μέσα στον πυρήνα ενός νομοσχεδίου ή εν πάση περιπτώσει ενός βιβλικού εγχειρήματος που μοιάζει με νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Βουλευτές, ποτέ τέτοια ψέματα δεν έχουν ειπωθεί με τόσο κυνισμό, έπαρση και επιπολαιότητα. Ξέρετε, δεν μου αρέσει ιδιαίτερα η ρυθμική γυμναστική ούτε οι όροι που τη συνοδεύουν. Έχουν μπει στη δημόσια σφαίρα, αλλά την παθογένεια αυτού του νομοσχεδίου δεν θα την αναζητήσουμε στα άρθρα του, όπου οι εισηγητές και οι ομιλητές το έχουν κάνει με επάρκεια και ακρίβεια, θα την αναζητήσουμε στη χθεσινή παρουσία του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη. Τι συνέβη εχθές στη Θεσσαλονίκη; Με χρονική ακολουθία. Εξήγγειλε ότι το μετρό θα είναι έτοιμο το 2023. Σε λίγη ώρα η «ΑΚΤΩΡ» ζητούσε παράταση για το 2025 και επιπρόσθετες αποζημιώσεις. Ήδη έχουν λάβει επί δικών σας κυβερνήσεων 200 εκατομμύρια.
Επί δικής σας κυβέρνησης.
Για το γήπεδο της Τούμπας, θα το πω χαμηλόφωνα, γιατί η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν θέλει και να πολυμαθευτεί ότι συναντήθηκε ο Πρωθυπουργός με τον κ. Σαββίδη, δεν κυκλοφόρησε μια φωτογραφία, το λέμε χαμηλόφωνα τι συζητήθηκε και τι αποφασίστηκε.
Δελτίο Τύπου βγήκε.
Κύριε Σιμόπουλε, δεν με λένε Κραουνάκη. Αν θέλετε να λογοκρίνετε τον Κραουνάκη, να το κάνετε, αλλά λέγομαι Γιαννούλης Χρήστος. Σας παρακαλώ.
Θα τα πούμε και αυτά.
Να μη διακόπτετε παρακαλώ πολύ.
Για τη δε Συμφωνία των Πρεσπών, ξαφνικά η ρητορεία της δημαγωγίας στην πιο καλή της εκδοχή, επιζήμια στην πιο λαϊκή και στην κοινή που κυκλοφόρησε και με ευθύνη δική σας περί προδοσίας και κατάπτυστης συμφωνίας, τώρα ξαφνικά σεβόμαστε το οικόσημο και τα συμφέροντα του κράτους. Αν θέλατε πραγματικά να υπηρετήσετε τα συμφέροντα αυτής της χώρας, θα έπρεπε να το είχατε σκεφτεί πριν δηλητηριάσετε τους Έλληνες πολίτες με τις φθηνές δημαγωγίες σας και τώρα κανείς δεν επιχαίρει με το γεγονός ότι εδώ και ώρες στα διόδια των Μαλγάρων παραμένουν ακινητοποιημένοι εκατοντάδες πρόσφυγες, κύριε Γεωργιάδη, που ειρωνευτήκατε τη χρήση του όρου «λαθραίος ή λαθραία» με τρόπο που πιστεύω ότι για σας το δικαιολογεί απόλυτα, αλλά για τους υπόλοιπους έχει διαφορετική εκτίμηση και άποψη. Δεν θα μιλήσω, λοιπόν, για το νομοσχέδιο, γιατί αυτό το πράγμα, αυτό που έχετε φέρει προς ψήφιση, δεν αντέχει και στην κοινοβουλευτική δεοντολογία είτε ως όγκος είτε ως περιεχόμενο. Παρ' όλα αυτά, όμως, ζείτε το τελευταίο διάστημα - και το επαναλαμβάνετε συνεχώς - τη μέθεξη ότι είστε και πάλι αυτοδύναμη Κυβέρνηση και πάλι αυτοδύναμη Δεξιά. Το νιώθετε, το λέτε, το εκπέμπετε. Δίνετε την εντύπωση ότι μετά την 7η Ιουλίου δεν θα ξαναγίνουν εκλογές σ' αυτόν τον τόπο, ότι θα διοριστείτε ισόβια κυβέρνηση, ότι δεν θα επιλέξει και πάλι ο λαός, που έχει το κριτήριο και την αλάθητη δύναμη να αξιολογεί τις κυβερνήσεις, αλλά θα μείνει «κολλημένος» στις 7 Ιουλίου. Πρέπει, όμως, να ξεχωρίσετε ότι η εργασία, τα ασφαλιστικά δικαιώματα, η αειφορία, η συνέχεια, η συνέπεια, η πολιτική γενναιότητα, η συνετή νομοθέτηση, η διαβούλευση, ο προγραμματισμός και τέλος, η δημοκρατία είναι το οξυγόνο της ανάπτυξης. Σε αυτό το νομοσχέδιο αυτά απουσιάζουν. Θέλω να σας πω και κάτι για τα εργασιακά, αν και έχουν ήδη τεκμηριωθεί με επάρκεια. Επαναφέρετε με κυνικό τρόπο τη λογική «πλούσιοι επιχειρηματίες, πτωχευμένες επιχειρήσεις» ειδικά στη Θεσσαλονίκη. Όσοι κατάγονται ή εκλέγονται εκεί θα έπρεπε αυτό το μάθημα να το έχουν πάρει πάρα πολύ καλά. Εσείς, όμως, που επιβραβεύετε τους άξιους και τους άριστους, τι κάνατε; Προτείνετε να αναλάβει τον ΔΕΔΔΗΕ - δεν ξέρω, εάν κάνω λάθος - ο κ. Νικόλας Μπακατσέλος, γόνος της γνωστής οικογένειας, οικογενειακοί φίλοι του κ. Μητσοτάκη. Ο αείμνηστος Αλέξανδρος Μπακατσέλος ήταν φίλος με τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και η οικογενειακή σχέση συνεχίζεται. Γνωρίζετε μήπως ότι ο κ. Νικόλας Μπακατσέλος, πως τον λένε χαϊδευτικά, πέταξε στον δρόμο εκατό περίπου εργαζόμενους της εφημερίδας «ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ», χωρίς την παραμικρή αποζημίωση, χωρίς να πληρώσει δεδουλευμένα ετών και οφείλει μερικά εκατομμύρια ευρώ στο δημόσιο μέσω της εταιρείας που πτώχευσε; Ο ίδιος, λίγες μέρες μετά, και η οικογένεια του είχαν τη δυνατότητα - δεν θέλω να το χαρακτηρίσω - να κάνουν φιλανθρωπικό γκαλά για τους ανθρώπους της πόλης. Αυτή είναι, λοιπόν, η σχέση με την εργασιακή προστασία ή την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων; Είναι συγκεκριμένο παράδειγμα και θα πρέπει να απαντήσετε σε σχέση με το εάν ισχύει και ένα άλλο δόγμα, δηλαδή «βάζουμε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα»; Επειδή είναι της μόδας οι συγγνώμες και οι μεταμέλειες, πριν ζητήσει ο οποιοσδήποτε συγγνώμη, αυτές τις ημέρες, σε μία άλλη αίθουσα, είναι ο κ. Χρυσοχοΐδης, ο οποίος αναπτύσσει το νομοσχέδιο για τη διαδικασία των προσφύγων. Επειδή ούτως ή άλλως αυτό το νομοσχέδιο δεν αντέχει σε εναρμόνιση και πειθαρχία μέσα στις διατάξεις του και δεν αντέχει κιόλας σε άλλου είδους κριτική, θα μείνω λίγο στις συγγνώμες, λέγοντας ότι εάν πρέπει να ζητήσει σήμερα κάποιος μία συγγνώμη, πέρα από εσάς, κύριε Βρούτση, πέρα από τον κ. Γεωργιάδη, που πολλές φορές ευτελίζει τον δημόσιο διάλογο με εντάσεις και υπαινιγμούς που ξεπερνούν κάποια όρια, αυτός που θα έπρεπε και νιώθω ότι πρέπει να ζητήσει σήμερα συγγνώμη είναι, πρώτον, αυτός που ευθύνεται για τους ανθρώπους που περιμένουν στα Μάλγαρα μετά τον διωγμό τους από τα Βρασνά και ο Υπουργός Υγείας, ο κ. Κικίλιας, που είχε το θράσος να σφετεριστεί την ευαισθησία των Ελλήνων πολιτών για την αποστολή στην Αμερική ενός μικρού παιδιού. Αυτή είναι η Νέα Δημοκρατία. Εμείς θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για τη δημοκρατία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Σακοράφα Σοφία από το ΜέΡΑ25.
Δεν ακολουθούμε τη σειρά, κύριε Πρόεδρε;
Κύριε Κοντογεώργο, για να σας εξηγήσω, δεν είχε εκφωνηθεί η κ. Σακοράφα. Υπήρχε μία υποχρέωση και κρατούνταν. Αυτό έγινε. Κυρία Αντιπρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, την τελευταία δεκαετία με πρόφαση την κρίση και επίκληση το επείγον της σωτηρίας της πατρίδας παρακολουθήσαμε, δυστυχώς, παθητικά την απαξίωση του Κοινοβουλίου και της λειτουργίας του απ' όλες τις κυβερνήσεις με νομοσχέδια χιλιάδων σελίδων να ψηφίζονται σε μία μέρα και η Βουλή απλώς να βάζει την υπογραφή της. Το τραγικό, όμως, είναι πως αυτή η απαράδεκτη κατάσταση τείνει να γίνει κανονικότητα. Το σημερινό χαοτικό νομοσχέδιο - τέρας με 213 άρθρα και οκτακόσιες σελίδες το αποδεικνύει. Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριοι Υπουργοί, σας καταλογίζω ευθέως σκοπιμότητα. Σκοπιμότητα στο να μην συζητηθούν αναλυτικά όσα περιλαμβάνει. Γιατί, εάν γινόταν αυτό, θα έπρεπε να αλλάξει ο τίτλος. Αντί για «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις», θα έπρεπε να λέγεται «Κάνω ό,τι θέλω στην Ελλάδα και έχω όλες τις διευκολύνσεις». Το δυστύχημα για τη χώρα, κύριοι της Κυβέρνησης, είναι ότι βρίσκετε στρωμένο δρόμο από την προηγούμενη κυβέρνηση, που εφάρμοζε ακριβώς την ίδια πολιτική, ντυμένη με ωραία λόγια. Λόγω χρόνου, θα αναφερθώ επιγραμματικά σε συγκεκριμένα άρθρα που τεκμηριώνουν την άποψή μου. Ο επενδυτής, έτσι όπως εσείς τον εννοείτε, είναι πάνω από κάθε νόμο. Στο άρθρο 1, με πρόσχημα την επιτάχυνση της αδειοδότησης των επενδύσεων, τίθενται ασφυκτικές προθεσμίες στις υποστελεχωμένες εν γνώσει σας και επί σκοπώ υπηρεσίες και μάλιστα υπό την απειλή πειθαρχικής δίωξης των υπαλλήλων. Εάν παρέλθουν άπρακτες, όπως λέει, αδειοδοτεί ο Υπουργός Ανάπτυξης. Η μεθόδευση δεν χρειάζεται παραπέρα σχολιασμό. Θωρακίζετε, όμως, τον επενδυτή, που παίρνει κρατικές ενισχύσεις για τα επόμενα βήματα. Ο έλεγχος και η πιστοποίηση υλοποίησης ανατίθενται σε ακαθόριστους ιδιωτικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς. Η δημόσια αρχή περιορίζεται σε ελάχιστο και δειγματοληπτικό έλεγχο, διαδικασία που έχει δημιουργήσει μεγάλα πρακτικά και συνταγματικά προβλήματα όπου και όποτε εφαρμόστηκε, με τρανταχτό παράδειγμα τη διαδικασία ηλεκτρονικών αδειών δόμησης. Και συνεχίζεται ακάθεκτοι. Στο άρθρο 206 υπερβάλλετε βεβαίως εαυτόν. Προνομοθετείτε πιθανές απαιτήσεις μελλοντικών επενδυτών για την κατασκευή κτηρίων ειδικής αρχιτεκτονικής σχεδίασης, καταργώντας κάθε περιορισμό όγκου και ύψους του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού και κάθε περιορισμό για την προστασία μνημείων, αρχαιολογικών χώρων και ιστορικών τόπων, καθώς επίσης και κάθε προστατευόμενης περιοχής «NATURA», «RAMSAR» κ.λπ.. Και όλα αυτά, με μόνη την απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργού Αθλητισμού. Ο Υπουργός Αθλητισμού, προφανώς, μπαίνει, για να μην αισθάνεται μόνος του ο Υπουργός ΥΠΕΚΑ. Επειδή αυτό πρωτοεφαρμόστηκε στο Ελληνικό κατ' απαίτηση του εθνικού επενδυτή κ. Λάτση, ερωτώ, χωρίς να περιμένω βεβαίως απάντηση: Κατά παραγγελία του ίδιου επενδυτή συντάχθηκε αυτό το άρθρο ή προλαβαίνετε πιθανές απαιτήσεις άλλων επενδυτών με τα ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά, του «δεν βάζω ούτε ένα ευρώ, επιβαρύνω με περιφερειακά έργα το δημόσιο, καταστρέφω περιοχές και αποκομίζω εγγυημένα υπέρογκα κέρδη»; Σημειώνω, αν και νομίζω ότι λίγο σας ενδιαφέρει, ότι αυτή η διάταξη έχει και πρόβλημα συνταγματικότητας, δεδομένης της αυξημένης υποχρέωσης της πολιτείας για τη λήψη μέτρων προστασίας των μνημείων και των αρχαιολογικών χώρων και την ανάδειξή τους και πιθανώς δεν είναι συμβατή και με τις υπερσυνταγματικής ισχύος υποχρεώσεις της χώρας από διεθνείς συμβάσεις που έχουμε κυρώσει στο πλαίσιο του ΟΗΕ και της UNESCO, σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος. Αφού, λοιπόν, τακτοποιήσατε τα πολεοδομικά, φροντίζετε να εξασφαλίσετε για τους επενδυτές και φθηνό επιστημονικό προσωπικό. Με τα άρθρα 169 και 171 εισάγονται νέες, δήθεν ευέλικτες διαδικασίες αναγνώρισης πτυχίων κολλεγίων και ξένων πανεπιστημίων, που ισοπεδώνουν διπλώματα και επαγγελματικά δικαιώματα. Οι κάτοχοι πτυχίων μη αναγνωρισμένων θα αποκτήσουν ισότιμα επαγγελματικά δικαιώματα με τους αποφοίτους των εγχώριων ιδρυμάτων και με αποφοίτους ιδρυμάτων που κατέχουν αναγνωρισμένη ισοτιμία και μάλιστα με διαφορετική διάρκεια σπουδών, όπως τριετείς, πενταετείς. Βλέπετε τα χαρακτηριστικά παραδείγματα των μηχανικών. Επιπροσθέτως, ενώ το μέχρι σήμερα σύστημα αναγνώρισης αφορούσε μόνο υπηκόους Ευρωπαϊκής Ένωσης, τώρα εισάγεται και ο όρος «τρίτη χώρα». Δηλαδή, μιλάμε για τα αμερικανικά κολλέγια κ.λπ.. Κατά συνέπεια, εκτός του ότι ουσιαστικά καταστρατηγείτε το άρθρο 16 του Συντάγματος, η ρύθμιση είναι επιζήμια για το δημόσιο συμφέρον και απαξιωτική για την ανώτατη δημόσια εκπαίδευση. Με την ίδια αντίληψη περί επενδυτών ανοίγετε και νέα πεδία επενδυτικού ενδιαφέροντος. Στο άρθρο 179, με το πρόσχημα δήθεν της δυσκολίας εφαρμογής του ισχύοντος νόμου, με απλή απόφαση του δημοτικού συμβουλίου παραχωρούνται, χωρίς αιτιολόγηση, σε ιδιώτες υπηρεσίες συλλογής και μεταφοράς στερεών αποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών, καθαριότητας κοινόχρηστων χώρων και δημοτικών κτηρίων, ηλεκτροφωτισμού και συντήρησης πρασίνου. Ο δημόσιος και ανταποδοτικός χαρακτήρας, όμως, των αντίστοιχων υπηρεσιών είναι από τα κύρια χαρακτηριστικά και τους λόγους ύπαρξης της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η μέχρι τώρα εμπειρία αποδεικνύει ότι η ιδιωτικοποίηση θα οδηγήσει σε αύξηση των ανταποδοτικών τελών και υποβάθμιση, φυσικά, των υπηρεσιών. Όσο για τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες που θα ιδιωτικοποιηθούν, μένουν χωρίς αντικείμενο με ορατό τον κίνδυνο να οδηγηθούν στην ανεργία. Και ολοκληρώνεται το ενδιαφέρον σας για τους επενδυτές με το άρθρο 54. Με το γενικό ηλεκτρονικό μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων υλοποιείτε την επιδίωξη του ΣΕΒ από το 1970 να φακελώνει τους εργαζόμενους, πλέον, ηλεκτρονικά και με τις ευλογίες του GDPR. Οι μαύρες λίστες με τους εργαζόμενους συνδικαλιστές που διακινούσε τη δεκαετία του '70 ο ΣΕΒ για να μη βρίσκουν δουλειά, γίνονται επίσημα ηλεκτρονικά ντοκουμέντα του κράτους ώστε κάθε ενδιαφερόμενος να τα έχει στη διάθεσή του. Περιττεύει κι εδώ οποιοσδήποτε σχολιασμός. Φυσικά αυτή την αντίληψή σας για την εργασία και τις εργασιακές σχέσεις δεν την περιορίζετε μόνο στον ιδιωτικό τομέα, την επεκτείνετε και στο δημόσιο, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από υποστελέχωση, νομοθετείτε ευέλικτες εργασιακές σχέσεις με σχέση ιδιωτικού δικαίου, δήθεν, για την αντιμετώπιση έκτακτων ή επείγουσων αναγκών. Επειδή αυτό το έργο έχει παιχτεί πάρα πολλές φορές, το μόνο που θέλετε είναι να δημιουργήσετε μία νέα στρατιά εγκλωβισμένων συμβασιούχων στο δημόσιο, εξαρτώμενων από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, ώστε να είναι εν δυνάμει ψηφοφόροι της. Κύριοι συνάδελφοι, άφησα τελευταίο το άρθρο 185. Θέλω να απευθύνω έκκληση σε όλους τους συναδέλφους μου εντός Βουλής που υπηρετήσαμε την τοπική αυτοδιοίκηση - και είμαστε αρκετοί. Ειδικότερα, απευθύνομαι σε όσους την υπηρέτησαν από τις θέσεις του δημάρχου και ιδιαίτερα της πρώτης πόλης. Κύριοι συνάδελφοι, είναι βέβαιο ότι γνωρίζετε πολύ καλά πως η νομοθέτηση της εκ περιφοράς ψηφοφορίας που προβλέπεται με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου δημιουργεί το ιδανικό περιβάλλον ώστε να ανθίσουν η αυθαιρεσία, ο εκβιασμός και η διαφθορά. Σας καλώ, επίσης - επειδή διαθέτουμε και την εμπειρία και τη γνώση - να υποστηρίξετε την απόσυρση του άρθρου 185 που ζητώ απευθυνόμενη στον αρμόδιο Υπουργό από αυτό το Βήμα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η υπερψήφιση της παραγράφου 3 του συγκεκριμένου άρθρου μάς καθιστά όλους όσοι υπηρετήσαμε την τοπική αυτοδιοίκηση υπόλογους και συνομολογητές στο πιο προκλητικό πλυντήριο παρανομιών από την δημοτική αρχή και μάλιστα με αναδρομική ισχύ. Το χειρότερο, όμως, και πιο τραγικό είναι ότι όλοι γνωρίζουμε ότι η συγκεκριμένη παράγραφος έχει και ονοματεπώνυμο και πολιτική αναφορά. Ειλικρινά επικαλούμενη τα δώδεκα χρόνια θητείας μου στην τοπική αυτοδιοίκηση, μου φαίνεται αδιανόητο οι συνάδελφοί μου - τότε και τώρα - να συναινέσουν σε αυτή την εξόφθαλμη παραβίαση κάθε αρχής δικαίου και χρηστής διοίκησης. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Κοντογεώργος από τη Νέα Δημοκρατία.
Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς, θα ήθελα να απευθυνθώ προσωπικά στον κ. Βρούτση. Επειδή, ξέρετε, ο Βουλευτής έχει υποχρέωση να κρίνει την Κυβέρνηση και αυτό θα κάνουμε. Κύριε Πρόεδρε, με όλον τον σεβασμό που έχω στο πρόσωπό σας - και το γνωρίζετε προσωπικά - κάποιοι συνάδελφοι εκμεταλλευόμενοι την προηγούμενη, προφανώς, θητεία τους και ενθυμούμενοι το ένδοξο παρελθόν τους, νομίζουν ότι το Κοινοβούλιο είναι δική τους υπόθεση και δεν υπακούουν σε κανέναν κανονισμό ούτε σε καμμία λογική, όπως ο κ. Φάμελλος προηγουμένως. Φωνάζατε εσείς από το προεδρείο ότι παραβίαζε συνεχώς τον κανονισμό ή οτιδήποτε άλλο και αυτός συνέχιζε ακάθεκτος, υπερβαίνοντας τα έντεκα λεπτά της τοποθετήσεώς του, στερώντας από τους επόμενους συναδέλφους, προφανώς, τον λόγο. Καλό είναι, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, να επαναφέρετε στην τάξη τους Βουλευτές και να τους υπενθυμίζετε ότι τα δικαιώματά μας είναι ίσα εδώ μέσα σε αυτόν τον ιερό χώρο του Κοινοβουλίου. Και μια δεύτερη παρατήρηση για τον απελθόντα εκ του Βήματος, πριν λίγο, συνάδελφο κ. Γιαννούλη του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου του απευθύνω την ερώτηση να μας πει «τι σχέση έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο;». Την ίδια σχέση έχει η τοποθέτησή του με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου «Επενδύω στην Ελλάδα» έρχεται να ταράξει τα στάσιμα και θολωμένα νερά στον χώρο της ανάπτυξης και να δώσει επιτέλους λύσεις σε χρονίζοντα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα μας. Μέσα από ένα σύνολο πρωτοβουλιών που οδηγούν στον δρόμο των επενδύσεων, που είναι και ο ακρογωνιαίος λίθος της πολυπόθητης ανάπτυξης για τον επί πολλά χρόνια χειμαζόμενο τόπο μας. Πριν τοποθετηθώ επί του νομοσχεδίου, θα ήθελα να καταθέσω πέντε σημαντικά στοιχεία, τα οποία επιβάλλουν την αναγκαιότητα επιτάχυνσης των πρωτοβουλιών που να ανοίγουν τον δρόμο για επενδύσεις, προκειμένου να αναταχθεί η οικονομία μας για να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά και μόνιμα οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας. Στοιχείο πρώτο: Ανεργία. Η χώρα μας κατέχει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένου ότι φτάνει στο 17,2% ενώ ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ξεπερνά το 6,3. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρξουν κίνητρα ανάπτυξης και ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας προκειμένου να αναπτυχθούν επιχειρήσεις οι οποίες, όμως, πρέπει να ακολουθούν αυστηρά τους νομικούς κανόνες που σχετίζονται με την εργατική νομοθεσία, τον ανταγωνισμό και τον περιορισμό του αθέμιτου ανταγωνισμού. Στοιχείο δεύτερο: Μερική απασχόληση. Το ποσοστό της μερικής απασχόλησης σήμερα αγγίζει το 9% του συνόλου των εργαζομένων ενώ το 2007 δεν ξεπερνούσε το 5,3%. Υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι ένα μεγάλο ποσοστό εργαζομένων στη μερική απασχόληση απασχολείται σε πλήρες ωράριο, χωρίς να αμείβεται αναλόγως και ο εργοδότης να μην καταβάλει τις αντίστοιχες εισφορές. Στοιχείο τρίτο: Οι εξαγωγές. Παρατηρείται αναντιστοιχία μεταξύ των εξαγωγών και εισαγωγών, με συνέπεια τη δημιουργία μεγάλου εμπορικού ελλείμματος στη χώρα μας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου παρουσιάζει αύξηση κατά 6,3% που αντιστοιχεί σε 1,8 δισεκατομμύριο ευρώ μεταξύ του χρονικού ορίου: Ιούλιος 2018- Ιούλιος 2019. Στοιχείο τέταρτο: Οι επενδύσεις. Οι επενδύσεις στη χώρα μας στην κυριολεξία έχουν καταρρεύσει, δεδομένου του ότι το 2007 άγγιζαν το 26% του ΑΕΠ και ανέρχοντο σε 60 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2018 κατρακύλησαν στο 11,1% του ΑΕΠ σε συνάρτηση με τις καθαρές επενδύσεις, οι οποίες είναι αρνητικές μετά το 2011. Γενικότερα οι επενδύσεις ως ποσοστό επί του ΑΕΠ είναι οι χαμηλότερες μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτυπώνονται ποσοστιαία ως εξής: 1,9% οι επενδύσεις στη χώρα μας έναντι 3,5% στην Ευρωπαϊκή Ένωση ενώ το επενδυτικό κενό αγγίζει τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Στοιχείο πέμπτο: Η θέση κατάταξης της χώρας μας με βάση τον δείκτη Doing Business της παγκόσμιας τράπεζας. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 72η θέση του συγκεκριμένου δείκτη και την τελευταία στις πλούσιες οικονομίες μελών του ΟΟΣΑ. Ο δείκτης Doing Business αναδεικνύει τον βαθμό ευκολίας που παρέχει μια οικονομία προκειμένου να ξεκινήσει τη λειτουργία της μια επιχείρηση και λαμβάνοντας σοβαρά υπ' όψιν από τους υποψήφιους επενδυτές. Κατά συνέπεια, η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία έρχεται να εξαλείψει το τέρας των γραφειοκρατικών διαδικασιών που λειτουργούσε ως τροχοπέδη στις όποιες προσπάθειες των υποψηφίων επενδυτών, υψώνοντας τεράστια και διαδοχικά εμπόδια σε κάθε επενδυτική πρωτοβουλία. Να αντιμετωπίσει την αργή απονομή δικαιοσύνης, να αποσαφηνίσει τις δυσνόητες διατάξεις μιας πληθώρας νομοθετημάτων και να καλύψει τα κενά της ισχύουσας νομοθεσίας, η οποία έχει αποδειχθεί εν τοις πράγμασι ότι δυσκολεύει σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Και μάλιστα έρχεται να ελαττώσει και τις διαδικασίες λειτουργικής και περιβαλλοντικής αδειοδότησης, τις χρονοβόρες και κοστοβόρες επιπτώσεις τους. Επομένως, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δίνει ευελιξία στον τομέα των στρατηγικών επενδύσεων, επιφέρει σημαντικές αλλαγές στους αναπτυξιακούς νόμους προκειμένου να ολοκληρωθεί ο έλεγχος και η πιστοποίηση μεγάλου αριθμού επενδυτικών σχεδίων. Οι επενδυτικοί νόμοι μέχρι σήμερα αντί να χρησιμοποιούνται ως χρήσιμο αναπτυξιακό εργαλείο, εγκλώβιζαν τους επενδυτές σε μια σειρά από αχρείαστες διαδικασίες με συνέπεια την απώλεια πόρων και θέσεων εργασίας. Δημιουργείται ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης ο οποίος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε ενδιαφερόμενο να γνωρίζει σε ποια συγκεκριμένα σημεία επιτρέπεται η οικονομική δραστηριότητα. Συγκροτείται το Εθνικό Μητρώο Υποδομών, το οποίο θα λειτουργήσει σε ψηφιακή μορφή και θα προσφέρει πληροφορίες προς κάθε ενδιαφερόμενο. Μέσα σε αυτό θα είναι καταχωρημένα τα κτήρια και όλες οι δημόσιες υποδομές καθώς και σημαντικές πληροφορίες όπως πότε αυτά κατασκευάστηκαν, πότε έγιναν εργασίες ελέγχου και συντήρησης και ποιος φορέας είναι επιφορτισμένος με αυτές τις αρμοδιότητες. Δημιουργούνται επιχειρηματικά πάρκα και δίνονται σημαντικά κίνητρα στις επιχειρήσεις που λειτουργούν σε αυτές τις οργανωμένες υποδομές. Καταργούνται οι βαθμίδες όχλησης στις μεταποιητικές βιομηχανίες και αντικαθίστανται με τις κατηγορίες περιβαλλοντικής κατάταξης, με αποτέλεσμα να αποφεύγεται η διπλή αδειοδότηση. Δημιουργείται το Εθνικό Σύστημα Ποιότητας Υποδομών από δημόσιους ιδιωτικούς φορείς προκειμένου να αντιμετωπισθεί η κατακερματισμένη νομοθεσία για τις υποχρεώσεις των επιχειρήσεων. Δημιουργείται το Παρατηρητήριο Γραφειοκρατίας, το οποίο είναι σημαντικό εργαλείο για την αποτελεσματική αντιμετώπισή της ενώ παράλληλα καταργείται ο ν.3419/2005 και αντικαθίσταται με νέες διατάξεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό ακριβώς. Στον τομέα των εργασιακών ζητημάτων προβλέπονται μία σειρά από διατάξεις που διασφαλίζουν τις εργασιακές σχέσεις, καταπολεμούν την αδήλωτη εργασία, προστατεύουν τους εργαζομένους και θέτουν εμπόδια στην κατάχρηση του συστήματος. Να σταθώ λίγο στο εθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης. Γίνεται πλέον πράξη ο προγραμματισμός, η εφαρμογή, η παρακολούθηση και ο έλεγχος των αναπτυξιακών παρεμβάσεων που χρηματοδοτούνται από εθνικούς πόρους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή όλα αυτά αντιμετωπίζονται με το παρόν σχέδιο νόμου, αίρονται χρόνιες αγκυλώσεις που λειτουργούσαν ως τροχοπέδη στην αναγκαία ανάπτυξη και τροφοδοτούσαν το τέρας της ανεργίας, δημιουργώντας παράλληλα ένα ντόμινο αρνητικών εξελίξεων για την οικονομία της χώρας. Είναι πλέον καιρός να στηρίξουμε όλοι χωρίς μικροκομματικές επιδιώξεις και εμπάθειες τέτοιες νομοθετικές πρωτοβουλίες. Και πριν κατέλθω του Βήματος, απευθυνόμενος κυρίως στον Υπουργό Ανάπτυξης να του υπενθυμίσω ότι η ορεινή και απομονωμένη Ελλάδα, όπως είναι και η ορεινή Ευρυτανία χρειάζεται ειδική μέριμνα και πλέγμα κινήτρων για την ανάπτυξη και την ευημερία της. Είμαστε στο σημείο μηδέν. Είναι καιρός πλέον να θεσμοθετηθούν ειδικές ζώνες επενδύσεων ελεύθερης φορολογίας γιατί είναι η μοναδική ελπίδα επιβίωσης των περιοχών αυτών. Κατόπιν τούτων ψηφίζω το σχέδιο νόμου που σήμερα συζητείται στη Βουλή.
Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Βαρτζόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολλοί δείκτες μετράνε το ευχερές του επιχειρείν, αλλά ένας από τους πιο αξιόπιστους, όπως είπε και ο προλαλήσας συνάδελφος, είναι αυτός της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο οποίος βασίζεται στη μέτρηση των διοικητικών βαρών σε πολύ σημαντικούς τομείς, όπως είναι η έναρξη λειτουργίας, οι διαδικασίες αδειών κτήσεως, οι διαδικασίες εισαγωγών και εξαγωγών, το Πτωχευτικό Δίκαιο, οι διαδικασίες χρηματοδότησης. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτόν τον δείκτη, όταν ξεκίνησαν οι φασαρίες το 2010-2011, η θέση μας ήταν η εκατοστή ή εκατοστή πρώτη, αν θυμάμαι καλά, σε σύνολο εκατόν ενενήντα οικονομιών που μετρώνται. Αργότερα, το 2013, ανεβήκαμε στην εβδομηκοστή δεύτερη θέση και επί Σαμαρά και Βενιζέλου το 2014-2015 φτάσαμε στην εξηκοστή θέση, στην υψηλότερη θέση που είχαμε ποτέ. Τα επόμενα χρόνια φυσικώ τω τρόπω και αναμενομένως διολισθήσαμε σιγά σιγά, έτσι ώστε το 2018, όπως είπε και ο κύριος συνάδελφος, να είμαστε στην εβδομηκοστή δεύτερη θέση και πάλι. Σκοπός αυτού του νομοσχεδίου είναι να ανεβούμε ξανά προς την κορυφή. Σκοπός αυτού του νομοσχεδίου είναι να μας βοηθήσει να φτάσουμε σε μία θέση πολύ καλύτερη από αυτήν που είμαστε και να δημιουργήσει πάλι την αίσθηση ότι αξίζει κάποιος να επενδύσει στην Ελλάδα. Τούτο φυσικά γίνεται με μια σειρά μέτρων τα οποία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι τόσα πολλά που μόνο η απλή αναφορά τους παρέλκει. Ως εκ τούτου επιτρέψτε μου να μείνω μόνο σε ορισμένα τα οποία έχουν ένα συμβολικό, έναν εμβληματικό χαρακτήρα και έχουν και ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό πρόσημο. Πρώτον, δίδεται η δυνατότητα σε ορκωτούς λογιστές, ελεγκτικές εταιρείες, αλλά και μηχανικούς και συναφή επαγγέλματα, να παρακολουθούν και να αξιολογούν τις επενδύσεις και να δίδουν και τις άδειες παραγωγικής λειτουργίας. Νομίζω - και δεν πιστεύω ότι κάνω λάθος - ότι είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του κράτους που αρμοδιότητες αυτού του βαθέως κράτους μεταφέρονται στον ιδιωτικό τομέα. Είναι ένα συγκεκριμένο μέτρο σαφέστατα με έναν φιλελεύθερο χαρακτήρα. Αντίστοιχο μέτρο είναι και η απόφαση να μην υπογράφονται οι εντάξεις στα επιχειρηματικά πάρκα και οι αναπτύξεις αυτών των πάρκων από την πολιτική ηγεσία, αλλά από τη γενική γραμματεία και ενδεχομένως από τη φυσική ιεραρχία. Τούτο είναι όχι απλώς συμβατό με αυτά που λέμε περί επιτελικού κράτους που έχουμε υποστηρίξει και ψηφίσει, αλλά χειραφετεί τη διοίκηση και της δίνει τη δυνατότητα πράγματι να χτίσει και πάλι τον αυτοσεβασμό της και να γίνει πιο παραγωγική. Εκτός τούτου βέβαια, κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει και ένα ζήτημα το οποίο είναι ουσιαστικό όσον αφορά στη δυνατότητα που δίδεται στους επιχειρηματίες να μπορέσουν με μέτρα απλά να συνδιαλλαγούν με το κράτος. Τι εννοώ με αυτό; Ότι μία από τις βασικές επιδιώξεις αυτού του σχεδίου νόμου είναι το περίφημο Εθνικό Πρόγραμμα Απλούστευσης των Διαδικασιών, που σκοπό έχει, πρώτον, τη μείωση της πολυνομίας και της κακονομίας, αλλά και, δεύτερον, τη βελτίωση της φιλικότητας των υπηρεσιών, έτσι όπως μετράται αυτή από τα διοικητικά βήματα που χρειάζεται να κάνει κάθε πολίτης - επιχειρηματίας που συνδιαλέγεται με το κράτος. Ιδού, λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρόν για τον πολύ ικανό αρμόδιο γενικό γραμματέα να ποσοτικοποιήσει τις διαδικασίες, να ποσοτικοποιήσει τους στόχους οι οποίοι θα αποτελέσουν τρόπο αξιολόγησης όχι μόνο της φυσικής ιεραρχίας, αλλά και αυτής της πολιτικής ηγεσίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πέρα από αυτά τα πολύ συγκεκριμένα φιλελεύθερα μέτρα διευκόλυνσης της επιχειρηματικότητας, οι συγκεκριμένες διατάξεις που φέρνει στη Βουλή ο Υπουργός Εργασίας προσφέρουν ένα ουσιαστικό δίχτυ ασφαλείας, προστατεύουν τη μισθωτή εργασία και μάλιστα στη μορφή της πλήρους απασχόλησης. Τούτο γίνεται με πολύ συγκεκριμένα μέτρα: Πρώτον, ο δρακόντειος τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται όχι μόνο αυτοί οι οποίοι δεν δηλώνουν τους εργαζόμενους, αλλά και αυτοί οι οποίοι υποβάλλουν αναλυτικές περιοδικές δηλώσεις χωρίς να καταβάλλουν τις εργοδοτικές εισφορές. Δεύτερον, το γεγονός ότι προβλέπεται μείωση των εργοδοτικών εισφορών μόνο για την πλήρη απασχόληση σε βάθος πέντε ετών, ενώ αυξάνεται το κόστος της υπερωρίας στη μερική απασχόληση κατά 12%. Τρίτον, η διαφάνεια στον συνδικαλιστικό τομέα όχι μόνον όσον αφορά στην ίδρυση και τη διατήρηση των σωματείων, αλλά κυρίως η δυνατότητα που δίνεται στον απλό εργαζόμενο αβίαστα να αποφασίσει για το μέλλον, για ζητήματα που τον αφορούν άμεσα. Και φυσικά τελευταίο, αλλά πολύ ουσιαστικό, είναι το γεγονός ότι όχι μόνο διατηρούνται και ενισχύονται οι συλλογικές συμβάσεις, αλλά δίδεται η δυνατότητα - εκεί που υπάρχει πραγματικός κίνδυνος - ο εργοδότης μαζί με τους εργαζομένους να αγωνιστούν για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό σημαίνει ότι εδώ έχουμε ένα νομοσχέδιο με ένα σαφές ιδεολογικό πρόσημο, έναν συνδυασμό μιας φιλελεύθερης μεταχείρισης της επιχειρηματικότητας και μια ουσιαστική προστασία της μισθωτής εργασίας. Είναι ένα νομοσχέδιο πραγματικά σύμβολο της ελληνικής χριστιανοδημοκρατίας, είναι ένα νομοσχέδιο που θα γίνει σύντομα νόμος, πραγματικά σύμβολο της ελληνικής κοινωνικής κεντροδεξιάς.
Συνεχίζουμε με την κ. Γεροβασίλη Όλγα από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα ακολουθήσει η κ. Παπαρήγα. Κυρία Γεροβασίλη έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούω πολλά επιχειρήματα σήμερα ότι το νομοσχέδιο αυτό επιταχύνει την επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα. Νομίζω όμως ότι όπου λέτε τη λέξη «κανονικότητα», εννοείτε, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, το μοντέλο της χρεοκοπίας. Αυτό το μοντέλο ήταν που έφερε τη χώρα μας σε αυτήν την κατάσταση και χωρίς ίχνος αυτοκριτικής το επαναφέρετε και μάλιστα δριμύτερο. Εκτός του ότι αρνηθήκατε κάποιοι πεισματικά να θέσετε σε διαβούλευση κρίσιμες διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου, διδάσκετε βεβαίως για άλλη μία φορά την κακή νομοθέτηση. Αυτό το πολυνομοσχέδιο που εσείς το ονομάζετε αναπτυξιακό - εγώ θα το ονόμαζα «νομοσχέδιο - Φρανκενστάιν» - τα έχει όλα, αδειοδοτήσεις, «επιτελικό» κράτος, εργασιακά, δικαιοσύνη, παιδεία, μέχρι και αμνηστία. Τα έχει όλα. Όμως αυτό δεν συμβαδίζει με αυτό που εξαγγείλατε προεκλογικά ότι έρχεται μια ανάπτυξη η οποία έρχεται για όλους. Συμφέρει όλους αυτό το νομοσχέδιο ή μήπως συμφέρει μόνο συγκεκριμένους; Είναι μία αναντιστοιχία προεκλογικών δηλώσεων και μετεκλογικών πράξεων. Βεβαίως, όπως είπαν και οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, αυτό το νομοσχέδιο δείχνει, με πολύ καλό τρόπο και σαφείς γραμμές, τις ιδεολογικές μας διαφορές: Από τη μία πλευρά, έχουμε ιδεοληψίες και συντήρηση. Από την άλλη, εμείς έχουμε προτείνει προοπτική και κοινωνική συνοχή. Μερικές πτυχές αυτού του νομοσχεδίου παραπέμπουν ευθέως στα χρόνια των μνημονίων, τόσο για την ποιότητα όσο και για την ουσία της νομοθέτησης. Σχετικά με πράξεις που κάνατε και στο επιτελικό κράτος και με διάφορα άλλα που νομοθετείτε εδώ, ας το συμφωνήσουμε ότι η δημόσια διοίκηση αναβαθμισμένη είναι ένα αναπτυξιακό εργαλείο στα χέρια των πολιτών, στα χέρια όλων, ούτως ώστε η χώρα να προχωρήσει στην ανάπτυξη. Σας θυμίζω ότι επί των ημερών μας υλοποιήσαμε, αφού σχεδιάσαμε πρώτα, μία τριετή στρατηγική και πολλά βήματα αυτής ολοκληρώθηκαν. Σας θυμίζω βήματα για την αποκομματικοποίηση του κράτους, την αξιοκρατία, την κινητικότητα των υπαλλήλων, τα ψηφιακά οργανογράμματα, τα περιγράμματα θέσεων εργασίας, το ψηφιακό κράτος, όπως, παραδείγματος χάριν, την ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφων, τη διαφάνεια με τον ν.4590/2019. Μεταξύ όλων αυτών και άλλων, δημιουργήσαμε και την Ειδική Γραμματεία Υποστήριξης Δράσεων Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Παρατηρητηρίου Δημόσιας Διοίκησης. Σ΄ αυτή τη γραμματεία προβλεπόταν το Παρατηρητήριο Δημόσιας Διοίκησης. Τι σκοπό είχε αυτό; Είχε σκοπό την ανάπτυξη ενός πλαισίου παρακολούθησης και αξιολόγησης των δημοσίων πολιτικών και, βεβαίως, των μεταρρυθμίσεων, με στόχο τελικά την ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης. Δηλαδή, και να το παρατηρεί και να το διορθώνει. Επίσης, προέβλεπε τη Μονάδα Υποστήριξης Δράσεων Διοικητικής Ανασυγκρότησης για την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών. Δηλαδή, τεχνική βοήθεια και εμπειρογνωμοσύνη, για τη βελτίωση και της διοικητικής ικανότητας των φορέων του δημοσίου. Από τις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησής σας αυτή τη δομή τη διαλύσατε. Βεβαίως, διαλύσατε και το αρμόδιο Υπουργείο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορούμε να ξεχάσουμε ως Υπουργό στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης τον κ. Μητσοτάκη, Υπουργό τότε των απολύσεων. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι «κάψατε» ένα από τα βασικά εργαλεία για τον συντονισμό των δημόσιων πολιτικών για τη δημόσια διοίκηση. Και τι έρχεται - ας πούμε - στη θέση του; Ένα παρατηρητήριο για τη γραφειοκρατία. Δηλαδή, να την παρατηρούμε, να τη κοιτάζουμε τη γραφειοκρατία, χωρίς μηχανισμό ανάταξης αυτών όλων των πολιτικών. Βεβαίως, πρόκειται για ένα παρατηρητήριο που θα μείνει σ' ένα άλλο Υπουργείο με εκατοντάδες ετερογενείς αρμοδιότητες. Μια συγκεντρωτική, κατά την άποψή μου δομή, η οποία, εκτός άλλων, έχει και το νόημα να τακτοποιήσει προνομιακά μετακλητούς με τους προνομιακούς όρους τους οποίους βάλατε στο νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος. Φαντάζομαι ότι δεν θέλετε να παραδεχθείτε ότι προεκλογικά συκοφαντήσατε κρίσιμες μεταρρυθμίσεις και στοχοποιήσατε και προσωπικά τους αντιπάλους σας. Αυτό μπορείτε να το κάνετε. Με γεια σας και με χαρά σας. Όμως, δεν μπορείτε να διαστρέφετε προσπάθειες που προέκυψαν μετά από σχεδιασμό από διεθνή εμπειρογνωμοσύνη και ευρεία διαβούλευση. Φυσικά, εκτιμώ ότι δεν θα αριστεύσετε εκεί που έχετε αποτύχει παταγωδώς επί δεκαετίες, διότι, εκτός των άλλων, δεν κάνετε και την αυτοκριτική σας. Βεβαίως, το επικοινωνιακό σύστημα, το οποίο στηρίζετε γενναιόδωρα με το νομοσχέδιο σας, σας ανταποδίδει όλη αυτή τη στήριξη και με το παραπάνω. Έτσι, δίνετε στη δημόσια εικόνα ότι αυτό το νομοσχέδιο έχει την απόλυτη σύμπνοια του συνόλου των κοινωνικών εταίρων και ότι αποδέχονται αυτό το νομοθέτημα. Βεβαίως, κατανοούμε τη στήριξη του ΣΕΒ, της Ένωσης Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας, την ανακούφιση του Δημάρχου Γλυφάδας, τη σύγχυση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Ωστόσο, δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στην αντίδραση πολλών φορέων, οι οποίοι κατέδειξαν τις θεμελιώδεις αδυναμίες και τα προβλήματα αυτού του εγχειρήματος. Μετά απ' όλα αυτά τα οποία συνέβησαν και στην παιδεία, το ότι καταργήσατε σειρά ρυθμίσεων, όπως αυτή για τα μεταπτυχιακά, που είχαν στόχο τη βιωσιμότητα των πανεπιστημίων, καταργείτε ρυθμίσεις που διευκόλυναν την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και εντελώς συμπωματικά στην ίδια περίοδο εγγραφών στα ιδιωτικά κολλέγια ανοίγετε διάπλατα τον δρόμο για την αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων και την επαγγελματική ισοδυναμία των αποφοίτων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτή]] Επίσης, θέλω να σχολιάσω το εξής. Θυμάμαι τους «πύρινους» λόγους προ ολίγων μηνών των εκπροσώπων μεγάλων επιμελητηρίων της χώρας κατά της συγχώνευσης ΑΕΙ - ΤΕΙ. Αυτή τη φορά τους είδα πολύ υποτονικούς. Δεν ξέρω γιατί, ποιους εκπροσωπούν τα επιμελητήρια και ποιων τα συμφέροντα στηρίζουν. Είναι ένα ερώτημα που προκύπτει πάλι μέσα σε αυτόν τον διάλογο. Αυτή τη κίνηση, βεβαίως, την κάνατε για να υπερασπιστείτε πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα, με ξεκάθαρη ταξική επιλογή, υποχρηματοδότηση, κατάληψη δημόσιων πανεπιστημίων, με λύση στα ιδιωτικά κολλέγια. Υγιής επιχειρηματικότητα; Ερωτηματικό είναι αυτό, για το αν είναι υγιής επιχειρηματικότητα. Βεβαίως, αρκεί ο καθένας να μπορεί να πληρώσει. Άκουσα την Πρύτανη του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου στη συζήτηση με τους φορείς για τους κινδύνους που εγκυμονούνται απ' αυτή την απόφαση για την αγορά εργασίας και το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Επιλογή, όμως, δική σας, ξεκάθαρη μέχρι τέλους. Στήριξη επιχειρηματικότητας. Δεν θα διαφωνήσω. Όλοι θέλουμε να στηρίξουμε την επιχειρηματικότητα. Ποιας επιχειρηματικότητας, όμως; Διότι είχατε πει για όλους. Εδώ δεν υπάρχουν όλοι μέσα σ΄ αυτό το σχέδιο. Μέσα σ΄ αυτό το σχέδιο υπάρχουν λίγοι, συγκεκριμένοι, «κολλητοί» ή λιγότερο «κολλητοί». Εν πάση περιπτώσει, συμφωνημένα πράγματα. Βεβαίως, για τους ίδιους λόγους αντίστοιχα γίνεται και παράδοση στα ιδιωτικά συμφέροντα από βασικούς τομείς λειτουργίας των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης.
Κυρία Γεροβασίλη, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Κλείνω. Θυμάμαι εδώ τις αντιδράσεις για τις οκτώμιση χιλιάδες προσλήψεις υπαλλήλων στην καθαριότητα. Σήμερα, οι αντιδράσεις αυτές δικαιολογούνται σ' ένα σύστημα που δεν αντέχει διοικήσεις εκλεγμένες με απλή αναλογική και δεν μπορούν να το υποστηρίξουν αυτό. Άρα, πάλι νομοθετείτε για συγκεντρωτικό μοντέλο δημάρχου, προκειμένου να υπηρετηθούν και αυτές οι δουλειές τις οποίες έχετε κανονίσει. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Αλέκα Παπαρήγα.
Όπως γνωρίζετε, κύριοι της Κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων, εμείς δεν κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Για εμάς, όπως πάρα πολλές φορές έχουμε πει, το εξέφρασαν και στις ομιλίες τους οι Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, νόμος είναι το δίκιο του εργάτη. Νόμος για εμάς είναι το δίκιο, όχι γενικά των μεσαίων στρωμάτων, αλλά των μικρών, φτωχών, μεσαίων στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου, που καταπιέζονται από τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Νόμος για μας είναι το δικαίωμα και το δίκιο του λαού να αρνηθεί να χύσει το αίμα του για τα συμφέροντα των ηγετικών καπιταλιστικών δυνάμεων, για το πώς θα μοιραστούν οι αγωγοί, για το πώς θα μοιραστούν οι πηγές πρώτων υλών, για το πώς θα αλλάξουν τα σύνορα, για το πώς θα αλλάξουν οι σφαίρες επιρροής. Θα μου πείτε γιατί τώρα ξεκινάω με αυτό; Γιατί αυτή είναι η ουσία του πολυνομοσχεδίου. Και δεν είναι τυχαίο ότι ήρθε το αναπτυξιακό μαζί με ζητήματα που αφορούν στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και, βεβαίως, τις εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματα, τα ασφαλιστικά και άλλα, των εργαζομένων. Σήμερα - θα πω ονόματα, δεν μας αρέσει να μιλάμε γενικά - στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», που στηρίζει την εκάστοτε κυρίαρχη πολιτική, ανεξάρτητα αν είναι υπέρ του ενός ή του άλλου κυβερνητικού κόμματος, υπάρχει ένα άρθρο που λέει «Η ασυλία του ΚΚΕ» και καλεί την Κυβέρνηση και προσωπικά τον Πρωθυπουργό να πάρει μέτρα, γιατί λέει το ΚΚΕ απολαμβάνει της ασυλίας. Και τι εννοεί ασυλία του ΚΚΕ; Αυτό που κάνει το ΚΚΕ δημόσια, ανοιχτά το γράφει και το λέει και το πράττει από το 1918 μέχρι σήμερα, ότι παλεύει για να καταλάβει η εργατική τάξη τη δύναμή της, το δίκιο της, για την ανάπτυξη των εργατικών λαϊκών αγώνων, για την ανάπτυξη όλων των μορφών πάλης, ανάλογα με τις συνθήκες φυσικά, για την ανάπτυξη της συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα φτωχά λαϊκά στρώματα κ.λπ.. Για να μην κάνω αναφορά - δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο και στη Βουλή - όλης της θέσης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Κι αυτό το θεωρεί ασυλία. Βεβαίως θα μου πείτε: ένας αρθρογράφος είναι, σιγά το πράγμα τώρα, τι έγινε; Είναι η προσωπική του άποψη. Δεν είναι η προσωπική του άποψη. Χρόνια τώρα και όχι μόνο αυτή τη στιγμή το δικαίωμα της απεργίας, το δικαίωμα της οργάνωσης, το δικαίωμα της χειραφέτησης, της πάλης κατά της εργοδοσίας και της Κυβέρνησης θεωρείται ότι είναι ένα δικαίωμα αμφισβητήσιμο. Εμείς, κύριε Βρούτση, δεν πρόκειται να γίνουμε Γιαπωνέζοι και να υποστηρίζουμε απεργίες, να κάθονται οι εργαζόμενοι στα γραφεία και στις μηχανές τους με ένα άσπρο περιβραχιόνιο. Ούτε είμαστε με τα συνδικάτα που καθοδηγεί ο κ. Κόρμπιν. Ξέρετε ότι στην Αγγλία - γιατί ο κ. Κόρμπιν έχει γίνει μεγάλο σύμβολο τώρα - τα εργατικά συνδικάτα είναι μέλη του Εργατικού Κόμματος. Τέτοια συνδικάτα είναι. Πολλά εργατικά συνδικάτα - για να μη γενικεύσω - κηρύσσουν την απεργία και ζητάνε από τους εργαζόμενους να κάθονται στο γκαράζ των μεγάλων - γιατί έχουν μεγάλα εργοστασιακά συγκροτήματα - ή στα υπόγεια, να μην βγαίνουν έξω ούτε στο πεζοδρόμιο - αυτά τα λένε τα συνδικάτα - , για να μην εκτίθεται το κύρος της επιχείρησης δημοσίως, αλλά να είναι μια απεργία μέσα στον χώρο δουλειάς. Εμείς δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε, να στηρίξουμε τέτοιες ενέργειες και μάλιστα να πούμε ότι είναι μοντέρνες, σύγχρονες μέθοδοι πάλης. Η Νέα Δημοκρατία λέει καθαρά και σταράτα ότι η κοινωνική ανισότητα είναι κάτι περίπου το φυσιολογικό και μάλιστα θεωρεί ότι η κοινωνική ανισότητα είναι και κίνητρο για τον καθένα να θέλει να ανεβαίνει πιο πάνω, πιο πάνω, πιο πάνω, λες και είναι θέμα προσωπικής επιλογής. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει άλλον όρο, το είπε μόλις τώρα από αυτό το Βήμα η κ. Γεροβασίλη: Κοινωνική συνοχή. Τι θα πει κοινωνική συνοχή; Μπορεί να υπάρχει κοινωνική συνοχή σε μια κοινωνία με εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους; Μπορεί να υπάρχει στην ταξική κοινωνία η κοινωνική συνοχή; Αυτή είναι η διαφορά σας. Ο ένας μιλάει ωμά και καθαρά λέγοντας ότι δίκιο είναι το δίκιο του επιχειρηματία και ο άλλος λέει ότι την κοινωνική ανισότητα περίπου τη δημιούργησε η φύση, όπως έχει τους σεισμούς και άλλα φυσικά φαινόμενα που ο άνθρωπος ή η επιστήμη δυστυχώς δεν μπόρεσαν ακόμη να τα αντιμετωπίσουν. Ο άλλος λέει «κοινωνική συνοχή». Καμμία κοινωνική συνοχή εμείς δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε. Κοινωνική συνοχή σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι και οι επιχειρηματικοί όμιλοι έχουν τα ίδια συμφέροντα. Είναι απολύτως αντιπαρατιθέμενα και ασυμφιλίωτα. Κι όταν κάθονται στο ίδιο τραπέζι - εμείς υποστηρίζουμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις - λέμε στους εργαζόμενους βεβαίως ότι ο συσχετισμός δυνάμεων είναι αρνητικός. Η διαπραγμάτευση με τον εργοδότη μπορεί να φέρει κάποιο αποτέλεσμα όταν έχουν προηγηθεί ισχυροί ταξικοί αγώνες, μαζικοί και όταν κάθεσαι στο τραπέζι διεκδικείς ξέροντας ότι απέναντί σου είναι ο ασυμφιλίωτος αντίπαλος με τον οποίο ποτέ δεν μπορεί να έχεις κοινό συμφέρον. Πάει και τέλειωσε. Αυτά λέμε εμείς και αυτές είναι οι ουσιαστικές διαφορές που έχουμε με την πολιτική της Κυβέρνησης και με τα άλλα κόμματα. Παρακολούθησα τη συζήτηση στην επιτροπή και πραγματικά - ήταν πάρα πολύ σημαντική - λυπήθηκα, γιατί δεν ξέρω πόσοι εργαζόμενοι παρακολουθούν όχι τόσο τις συνεδριάσεις της Ολομέλειας όσο των επιτροπών της Βουλής. Εκεί τα πράγματα ήταν πάρα πολύ ωραία και πάρα πολύ ξεκάθαρα. Και να συγχαρώ και τον κ. Γεωργιάδη και τον κ. Δραγασάκη για την «αντιπαράθεση» και τη φιλική συζήτηση που είχαν μεταξύ τους. Ο κ. Δραγασάκης τι είπε; Δεν θα μπορούσε η Κυβέρνηση σήμερα να επικαλείται πρόγραμμα επενδύσεων, έκκληση για επενδύσεις ή τσουνάμι επενδύσεων - δεν είπε τη λέξη τσουνάμι, τώρα την ουσία μεταφέρω, δεν θυμάμαι τα λόγια του, τα έκανα αντιγραφή την ώρα που μιλούσε - , δεν θα μπορούσε να φέρει ένα αναπτυξιακό νομοσχέδιο, αν δεν είχε προηγηθεί η όλη δουλειά που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν εννοεί τη δουλειά των επιτροπών μελέτης του Υπουργείου, αλλά εννοεί τη στρατηγική που ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ για την προσέλκυση επενδυτών στην Ελλάδα, τη στρατηγική και απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα και απέναντι στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα κ.λπ.. Και ο κ. Γεωργιάδης τού απάντησε: «βεβαίως, εμείς πήραμε αυτή τη σοβαρή δουλειά που είχε κάνει το Υπουργείο και δώσαμε μία συνέχεια». Αυτή είναι η ουσία. Οι βιομήχανοι λένε ότι το 68% των μέτρων που ήθελαν να γίνουν πάρθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και μένει το 32% για τη Νέα Δημοκρατία. Ή κάποιοι πάνε να συγκρίνουν λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε τόσο μέρισμα στον λαό από τη «ληστεία» που έγινε, η Νέα Δημοκρατία δίνει λιγότερο ή - ξέρω εγώ - περισσότερο. Δεν είναι ποσοτικό το ζήτημα. Ακόμα κι αν η προηγούμενη αντιλαϊκή κυβέρνηση που ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και η πιο προηγούμενη έπαιρνε πέντε μέτρα ή έπαιρνε δέκα και η επόμενη έπαιρνε τέσσερα, ή αντίστροφα, τέσσερα αντιλαϊκά μέτρα έπαιρνε η προηγούμενη και έξι η επόμενη, αυτά δρουν σωρευτικά, αποτελούν συνέχεια και δρουν σωρευτικά. Μα, και κανένα καινούργιο μέτρο να μην έπαιρνε η Κυβέρνηση, εφόσον νομιμοποιούσε ό,τι έχει γίνει στα χρόνια της κρίσης, και όταν ξαναήταν αυτή και επί ΣΥΡΙΖΑ, ήταν αρκετά για να μιλάμε για επιδείνωση της θέσης. Δεν δέχεστε ένα πράγμα. Δεν το δέχεστε συνειδητά, όχι από άγνοια. Την εποχή που μιλάτε για την ψηφιοποίηση, για την 4η Βιομηχανική Επανάσταση ή την εποχή που λέτε ότι γίνονται επενδύσεις στην Ελλάδα σε συγκεκριμένους τομείς δεν δέχεστε ότι αυτές, ανεξάρτητα από τον ταξικό τους χαρακτήρα, αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα έχει αναπτυξιακές δυνατότητες και πλουτοπαραγωγικές πηγές, δυστυχώς όχι για τον λαό αλλά για το κεφάλαιο. Δεν παραδέχεστε, επίσης συνειδητά, ταξικά και όχι από άγνοια, όχι από ανοησία και βλακεία, το εξής πράγμα. Και μόνο η πρόοδος στις νέες τεχνολογίες, η ψηφιοποίηση ή η λεγόμενη 4η Βιομηχανική Επανάσταση θέτει επί τάπητος ένα ζήτημα: Αντικειμενικά, νομοτελειακά - θα έλεγα - αυξάνονται ταχύτατα οι ανθρώπινες ανάγκες, οι ανάγκες του λαού. Εμείς, κυρίες και κύριοι, παλεύουμε και γι' αυτό, για την αποκατάσταση των απωλειών και για την ανατροπή των νόμων που ίσχυαν αυτά τα χρόνια. Γιατί η παραμονή των νόμων σημαίνει διαιώνιση και νομιμοποίηση. Και νομιμοποίησε τους προηγούμενους νόμους ο ΣΥΡΙΖΑ, τους νομιμοποιεί και η Νέα Δημοκρατία. Αλλά σε καμμία περίπτωση δεν περιμένουμε να γυρίσουμε στο 2009- σε καμμία περίπτωση! - γιατί και τότε υπήρχε χάσμα ανάμεσα στις δυνατότητες της χώρας και στις ανθρώπινες ανάγκες και το χάσμα αυτό μεγαλώνει. Δεν θα ασχοληθώ με το πού γίνονται οι επενδύσεις. Οι επενδύσεις γίνονται σε ορισμένους κλάδους. Έτσι πάντα γίνεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει κριτική ότι δεν έχει όραμα η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή ότι δεν έχει βάλει πολλή «σάλτσα» στο πολυνομοσχέδιο - γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αλήθεια ότι έβαζε πολλή ας πούμε «αριστερή σάλτσα» - και λέει ότι εντείνει το διαρθρωτικό πρόβλημα της χώρας και ότι γίνεται πρόσκληση επενδύσεων σε ορισμένους μόνο τομείς. Βεβαίως παραλείπει να αναφέρει για τη φθηνή εργατική δύναμη, όλα αυτά τα αντεργατικά. Τα λέει που και που έτσι, απλώς για να θυμίζει ότι κάποτε κάτι έλεγε παραπάνω, πριν γίνει κυβέρνηση. Αν πάρετε το αναπτυξιακό πρόγραμμα του Κινήματος Αλλαγής, της Νέας Δημοκρατίας, του ΣΥΡΙΖΑ πριν τις εκλογές, εκεί που λέγανε ότι η Ελλάδα έχει πλεονεκτήματα για να καλέσει επενδυτές ήταν ακριβώς οι ίδιοι κλάδοι και οι ίδιοι τομείς. Στον καπιταλισμό κλάδοι φουντώνουν, καπιταλιστικές δηλαδή επιχειρήσεις με μεγάλη κερδοφορία και με εξαγωγικές επιδόσεις, και άλλες μένουν καχεκτικές. Να πω ένα παράδειγμα; Γίνεται συζήτηση για τον τουρισμό. Άλλος λέει ότι είναι η ναυαρχίδα εν πάση περιπτώσει της ελληνικής οικονομίας κ.λπ.. Τι έρχονται εδώ; Πόσα πεντάστερα ξενοδοχεία θα γίνουν, τι υποδομές, σύγχρονες υποδομές, ξενοδοχεία, καζίνο κ.λπ., γι' αυτούς που έχουν παραδάκι, που θα αφήσουν κέρδη βεβαίως στους ξενοδόχους και ανάπτυξη του εθνικού εισοδήματος του οποίου βεβαίως η διανομή γίνεται απολύτως ταξικά, αλλά από την άλλη μεριά υπάρχει κάποιο πρόγραμμα που να λέει ότι πρέπει να επιλύσω, να σταματήσει το πρόβλημα η ελληνική λαϊκή οικογένεια, τα νέα ζευγάρια να μην μπορούν να κάνουν τουρισμό το καλοκαίρι; Γιατί το καλοκαίρι είναι απαραίτητο τον χρόνο της άδειας να έχεις αναψυχή και τουρισμό ακόμη και στο εξωτερικό, να γίνουν υποδομές, λαϊκές κατασκηνώσεις, σύγχρονα κάμπινγκ, να πηγαίνουν οι γονείς με τα μικρά παιδιά δωρεάν ή πάρα πολύ φθηνά για αυτούς που έχουν χαμηλά εισοδήματα. Ο τουρισμός δεν περιλαμβάνει τίποτα για να αντιμετωπιστεί το θέμα της αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου και των αναγκών για διακοπές, για τουρισμό της ελληνικής οικογένειας. Χαίρω πολύ! Ότι θα γίνουν μεγάλα ξενοδοχεία και μάλιστα, στο κέντρο της Αθήνας, το ξέρουμε. Παλεύετε να γίνουν επενδύσεις. Σαφώς παλεύετε. Αλίμονο! Το αναπασχόλητο κεφάλαιο, το λιμνάζον κεφάλαιο, το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο στα χρόνια της κρίσης πρέπει να βρει διέξοδο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω εδώ. Ποτέ οι επιχειρηματίες δεν βάζουν το 100% του ζεστού χρήματος που έχουν σε μια επένδυση, γιατί πάντα θέλουν να κάνουν σε πολυκλαδικές επενδύσεις, να τζιράρουν και σε άλλους τρόπους που αυξάνουν το χρηματικό τους κεφάλαιο. Πάντα είτε θέλουν τραπεζικά δάνεια, που τώρα είναι δύσκολο. Όλο το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης περνά προβλήματα. Επομένως, αξιοποιούν τα ΕΣΠΑ - που τα ΕΣΠΑ δημιουργήθηκαν από τον ιδρώτα των λαών της Ευρώπης - αξιοποιούν τις δημόσιες επενδύσεις, τα πάντα μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι. Θα πάρουν οπωσδήποτε πρόσθετο χρήμα και προνόμια περιβαλλοντικά κ.λπ.. Να μην τα αναφέρω αναλυτικά. Τα είπαν οι Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και ψιθύριζε και κάτι και ο ΣΥΡΙΖΑ για να κάνει αντιπολίτευση σε αυτά. Επομένως, αυτό το πολυνομοσχέδιο είναι ταφόπλακα για τον εργαζόμενο λαό, είναι η μεγάλη και η χρυσή ευκαιρία για επιχειρηματικούς ομίλους. Τέλος, δεν υπάρχει κυβέρνηση που δεν είχε δίπλα της κάποιους πιο φιλικούς επιχειρηματικούς ομίλους. Αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκη χρηματισμό κ.λπ. πάντα. Αυτό γινόταν πάντα. Η Κυβέρνηση έλεγε στον ΣΥΡΙΖΑ ότι κάνει επιλεκτικές παροχές. Το ίδιο λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ίδια γεύση και τα δύο κόμματα. Τι να κάνουμε; Διαφορές υπάρχουν και μάλιστα, καλό θα ήταν ο λαός να αξιολογήσει τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ τους, αλλιώς ο διπολισμός, που είναι βάση γι' αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα, δεν θα υπήρχε, αν δεν υπήρχαν και οι διαφορές. Τέλος, κύριε Βρούτση, διατηρείτε στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ό,τι σάπιο και νόθο υπάρχει. Εμείς δεν εξιδανικεύουμε το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Υπάρχει και σαπίλα, υπάρχει και νοθεία. Και τώρα δεν είναι μόνο ο κυβερνητικός συνδικαλισμός. Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός γεννάει και τον αντικυβερνητικό συνδικαλισμό, γιατί όπου μπαίνουν στη μέση κόμματα υπάρχει και η Αντιπολίτευση. Αυτό που σήμερα προωθείται με πιο σύγχρονο και αποφασιστικό τρόπο είναι ο εργοδοτικός, γιατί ο εργοδοτικός συνδικαλισμός είναι πιο αποφασιστικός, δένεται άμεσα με τη δουλειά του εργαζόμενου. Η φοβία που επιβάλλει ο εργοδοτικός συνδικαλισμός είναι πιο πάνω από τον κυβερνητικό συνδικαλισμό και αυτό που πάτε να κάνετε είναι ένα απολύτως καθοδηγούμενο από την εργοδοσία εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και των μικρομεσαίων και άλλων, ούτως ώστε όποια κυβέρνηση και αν είναι στη θέση της, ο εργοδοτικός συνδικαλισμός να τσακίσει μέχρι τέλους τα εργατικά δικαιώματα. Δεν θέλω να λέω μεγάλα λόγια. Η έννοια μας μία είναι εμάς: Τα δικαιώματα ζωής, δουλειάς, αγώνα και δράσης της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Δεν υπάρχει κανένας άλλος δρόμος. Αυτός είναι μονόδρομος.
Τον λόγο έχει ο κ. Γιόγιακας Βασίλης από τη Νέα Δημοκρατία. Ώσπου να ανέβει στο Βήμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα έξι μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Καλαμάτας (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζουμε. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Γιόγιακα, έχετε τον λόγο.
Κύριοι υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και αυτό το νομοσχέδιο είναι, πρώτα από όλα, χαρακτηριστικό της ταχύτητας με την οποία η Κυβέρνηση κάνει πράξη τις προγραμματικές της δεσμεύσεις Είμαστε συνεπείς με το σχέδιό μας για περισσότερες και καλύτερες δουλειές, για καλύτερα εισοδήματα, που θα έρθουν κυρίως μέσα από την τόνωση των επενδύσεων και τη στήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, από τη διαμόρφωση ενός ευνοϊκότερου επιχειρηματικού κλίματος, που είναι απαραίτητο, ώστε να έχουμε ανάπτυξη με αριθμούς πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο μετά το 2020. Με το νομοσχέδιο αυτό επιχειρείται να αντιμετωπιστούν γνωστά προβλήματα με τρόπο ευέλικτο, πρακτικό και σε αρκετές περιπτώσεις καινοτόμο για τα ελληνικά πράγματα. Αυτό επιχειρείται, για παράδειγμα, με την μεταφορά αρμοδιοτήτων έκδοσης αδειών για μεγάλα επενδυτικά σχέδια στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Εφόσον οι καθ' ύλην αρμόδιες υπηρεσίες δεν ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες χρονικές προθεσμίες, δεν τηρούν τις προθεσμίες αυτές, αυτό επιχειρείται με την πρόβλεψη πειθαρχικών ποινών. Γνωρίζουμε, βεβαίως, ότι σε πολλές κρίσιμες υπηρεσίες υπάρχει έλλειψη προσωπικού, όπως ότι και για τις εγκρίσεις που τελικά θα δίνονται από τον Υπουργό ίσως απαιτείται ενίσχυση των αρμόδιων κεντρικών υπηρεσιών με εξειδικευμένο προσωπικό. Γι' αυτό αναμένουμε να δούμε πώς οι διατάξεις αυτές θα δουλέψουν στην πράξη. Μια άλλη καινοτομία είναι ο παράλληλος μηχανισμός για τον έλεγχο επενδυτικών σχεδίων και την έγκριση της παραγωγικής λειτουργίας των επενδύσεων. Η ανάθεση των εργασιών αυτών και σε ιδιώτες αναμένεται να αποσυμφορήσει το σύστημα. Καθότι, όμως, η συγκρότηση υπηρεσιακών οργάνων ελέγχου παραμένει σημαντική, πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι θα πρέπει να δούμε πολύ σοβαρά το πώς θα βελτιώσουμε το Εθνικό Μητρώο Πιστοποιημένων Ελεγκτών και ως προς το ποιους περιλαμβάνει και προς τον ταχύτερο προγραμματισμό των επιτόπιων ελέγχων. Καινοτομία είναι, επίσης, ο ψηφιακός χάρτης με τον οποίον δίνεται άμεσα η πλήρης εικόνα ενός ακινήτου, ώστε ο ενδιαφερόμενος να γνωρίζει τις δυνατότητες και τους περιορισμούς στη χρήση και την αξιοποίησή του, όπως καινοτομία για τα ελληνικά πράγματα είναι οι διευκολύνσεις και τα κίνητρα στις επιχειρήσεις που θα επιλέξουν να δραστηριοποιηθούν σε επιχειρηματικά πάρκα. Μειώνονται τα κόστη εγκατάστασης και λειτουργίας, μειώνεται η επιβάρυνση του περιβάλλοντος, μειώνονται τα διοικητικά βάρη. Αυτές είναι μερικές από τις αλλαγές που φέρνουμε στο αναπτυξιακό σκέλος του νομοσχεδίου. Διευκολύνουμε το επιχειρείν, χωρίς να κάνουμε εκπτώσεις στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και έχοντας το ενδιαφέρον μας στραμμένο στην προστασία των εργαζομένων, στις θέσεις εργασίας, που πρέπει να διατηρηθούν σε δύσκολους καιρούς. Γι' αυτό δίνουμε τη δυνατότητα εργαζόμενοι και εργοδότες, μόνο αν το επιθυμούν και οι δύο, να αποφασίζουν την εφαρμογή κλαδικών συμβάσεων σε επιχειρήσεις, με σημαντικά πραγματικά και συγκεκριμένα οικονομικά και διαρθρωτικά προβλήματα. Δίνουμε, μάλιστα, τον λόγο στους ίδιους τους εργαζόμενους μιας επιχείρησης να αποφασίσουν, ακόμα και κατά τόπο, εάν εξαιρεθούν από την κλαδική, εφόσον δεν υπάρξει συμφωνία σε επίπεδο κλάδου. Διασφαλίζουμε τη δυνατότητα του Υπουργού Εργασίας να επεκτείνει μια κλαδική σύμβαση στο σύνολο του κλάδου με στοιχεία που θα δίνονται από το Μητρώο Εργοδοτικών Οργανώσεων, που είναι άλλη μια σημαντική καινοτομία. Κάνουμε ένα πρώτο βήμα για να μπει τέλος σε καταχρηστικές συμπεριφορές σε βάρος των εργαζομένων, με αύξηση του ωραρίου κόστους υπερεργασίας, με σοβαρότερες επιπτώσεις για την αδήλωτη και την υποδηλωμένη εργασία, με βελτιωμένα οικονομικά κίνητρα για την πρόσληψη αδήλωτων εργαζομένων, με επιβράβευση των καλών εργοδοτών, που θα μπαίνουν σε ειδικό μητρώο, για να έχουν πρόσθετα κίνητρα και απαλλαγές. Δείχνουμε, δηλαδή, με πολύ συγκεκριμένο τρόπο ότι η επιχειρηματική ελευθερία δεν σημαίνει επιχειρηματική ασυδοσία, δεν είναι ένα παιγνίδι με μηδενικό άθροισμα, όπου αυτό που κερδίζει ο εργοδότης είναι αυτό που χάνει ο εργαζόμενος. Το είπα και με άλλα λόγια στο ξεκίνημα: Θέλουμε να δημιουργήσουμε πλούτο που θα έχει ουσιαστικό αντίκρισμα σε όλους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βλέπω με ικανοποίηση τον Υπουργό Εργασίας να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για να δοθεί τέλος στο θέμα των εκκρεμών συντάξεων και στην ταλαιπωρία εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων. Πάνω από εξακόσιες χιλιάδες συνταξιοδοτικές υποθέσεις κι άλλες τετρακόσιες χιλιάδες ασφαλιστικές εκκρεμούσαν στο τέλος του φετινού Αυγούστου, σύμφωνα με απάντηση σε ερώτηση που καταθέσαμε πρόσφατα. Συνολικά, λοιπόν, είναι πάνω από ένα εκατομμύριο. Ευχόμαστε και προσδοκούμε το πολύ σε μία διετία, κύριε Υπουργέ, να είναι «μηδέν». Εδώ θα είμαστε ξανά να σας ρωτήσουμε. Μαζί με τις οργανωτικές αλλαγές που δρομολογούνται, μαζί με την αποκέντρωση στην έκδοση συνταξιοδοτικών αποφάσεων που προβλέπεται σ' αυτό το νομοσχέδιο, επείγει, κύριε Υπουργέ, η ενίσχυση των περιφερειακών Υπηρεσιών του ΕΦΚΑ με προσωπικό. Μία από αυτές είναι κι αυτή στα Γιάννενα που εξακολουθεί να έχει σοβαρές ελλείψεις σε σημαντικές εργασίες, όπως η έκδοση διαδοχικών συντάξεων. Σε κάθε περίπτωση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και με αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία η Κυβέρνηση δείχνει ότι και θέλει και μπορεί να αναμετρηθεί με τα μεγάλα θέματα που ζητούν λύσεις και ότι είναι αποφασισμένη να ανταποκριθεί στις προσδοκίες όχι μόνο αυτών που την εμπιστεύτηκαν, αλλά όλων των Ελλήνων. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μάρκου Κωσταντίνος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, άκουσα από προηγούμενους συναδέλφους χαρακτηρισμούς για το παρόν, θα έλεγα αρκετά ευπρεπείς και συγκρατημένους, του τύπου «ψηφιδωτό» ή και κάποιους άλλους. Εγώ θα το χαρακτηρίσω ένα νομοσχέδιο «κουρελού». Και μη βιαστείτε να θεωρήσετε ότι χρησιμοποιώ απρεπείς όρους. Η κουρελού είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο στην αγροτική οικονομία και στο σπίτι, για το οποίο η νοικοκυρά παίρνει κομμάτια - κομμάτια από διάφορα υφάσματα που δεν τα χρησιμοποιούμε και φτιάχνει ένα τελικό χρήσιμο. Εδώ, λοιπόν, έχουμε ένα νομοσχέδιο «κουρελού». Η δική μου επιλογή είναι αυτή τη στιγμή να πάρω το μικρό κομματάκι που αφορά το κομμάτι της παιδείας. Αν κρίνουμε γενικά το νομοσχέδιο, αλλά και τα μέχρι τώρα κομμάτια που αφορούν στην παιδεία, μπορούμε να εξάγουμε με ασφάλεια τα συμπεράσματα ότι έχουμε, πρώτον, νομοθετικές πρωτοβουλίες οι οποίες χαρακτηρίζονται από νεοφιλελεύθερο συντηρητισμό, από αυταρχικότητα και κυνισμό και - να μου επιτρέψετε τη λέξη, δεν θέλω να προσβάλω κανέναν - από ανικανότητα. Αρχίζοντας από το τελευταίο, τι άλλο παρά ανικανότητα συνιστά δυόμισι μήνες μετά από νομοθεσία να έχουμε τριάντα έξι άρθρα που διορθώνουν προηγούμενα νομοθετικά άρθρα αυτής της Κυβέρνησης; Τι άλλο; Θα αναφερθώ, λοιπόν, στην παιδεία και θα είμαι επιγραμματικός σε όλα τα κεφάλαια. Η πολιτεία της κυρίας Υπουργού Παιδείας έχει χαρακτηριστεί από βάναυση, θα έλεγα, περιφρόνηση του Κοινοβουλίου. Και τις προηγούμενες φορές που έφερε τροπολογίες και τώρα δεν έχει καταδεχθεί να συγκαλέσει την Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, δεν έχει καταδεχθεί να ενταχθεί σε κάποια συνεννόηση με τα άλλα κόμματα, ακόμα και με φορείς που έχουν μεγάλη εμπλοκή στα θέματα. Νομοθετεί τροπολογίες σε διάφορα νομοσχέδια και συμπεριφέρεται νομοθετικά σαν ταύρος σε υαλοπωλείο. «Ταύρος σε υαλοπωλείο» σημαίνει να παίρνεις τα ιδιωτικά κολέγια και να τα εξισώνεις με τα πανεπιστήμια. Πού είστε άριστοι, κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, που δέχεστε την εξίσωση των πτυχίων των πανεπιστημίων μας με τα ιδιωτικά κολέγια που έχουν τα παραρτήματά τους εδώ στην Αθήνα; Πού είναι η αριστεία σας; Την πετάξατε πίσω από την πλάτη; Ακούω να λέτε «Μακάρι να ήταν κολέγια τα πανεπιστήμια». Αν είναι αυτή η άποψη και του κόμματος, τότε ανοίγουμε άλλο κεφάλαιο. Ερχόμαστε στη συνέχεια το εξής: Αντί να ενισχύσει το ΔΟΑΤΑΠ, δηλαδή αυτό που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή ισοτιμία και μετά να έρθει στο αυτοτελές τμήμα εναρμόνισης με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, που υιοθέτησε και νομοθέτησε ο προηγούμενος Υπουργός Παιδείας, για να βρει τις επαγγελματικές ισοτιμίες, ουσιαστικά αφήνει το ΔΟΑΤΑΠ στις αδυναμίες του και δημιουργεί ένα άλλο πλέον μέτωπο, μία άλλη πηγή παροχής εργασιακών δικαιωμάτων. Ποιους; Τους συλλόγους των διαφόρων κλαδικών επαγγελμάτων. Δηλαδή - για να μην ονοματίσω και να μη θεωρηθεί ότι έχω κάποια στόχευση - ο τάδε σύλλογος, είτε είναι δημοσίου δικαίου, είτε ενδεχομένως γίνει - αλλά ας πούμε ότι είναι δημοσίου δικαίου - θα αναλάβει να αξιολογήσει τους απόφοιτους, να δει αν τους λείπει κάποιο έλλειμμα στην εκπαίδευσή τους, να ζητήσει συμπληρωματική εκπαίδευση και μετά να τους δώσει επαγγελματική ισοτιμία. Αν είναι δυνατόν! Οι δικηγορικοί σύλλογοι θα αναπτύξουν σύστημα εξετάσεων, για να φτιάξουν ισοτιμία οι νομικές σχολές. Γι' αυτό δεν ήθελε και η κυρία Υπουργός να γίνει Νομική Σχολή στην Πάτρα. Αν είναι δυνατόν! Το λαλίστατο Τεχνικό Επιμελητήριο ανέχεται αυτή τη στιγμή - και είχε δίκιο η προηγούμενη ομιλήτρια - να συμψηφιστούν τα πτυχία τριετών σπουδών με τα τετραετή και πενταετή πτυχία των πολυτεχνείων της χώρας μας. Αυτό είναι καταστροφή! Γι' αυτό λέω ότι είναι «ταύρος σε υαλοπωλείο». Προχωρώ στο επόμενο θέμα. Ας δούμε τα πτυχία μας και την προπτυχιακή μας εκπαίδευση. Χωρίς καν να δει έστω και την εμπειρία ενός έτους, η κυρία Υπουργός Παιδείας κατήργησε αυτό που ονομάσαμε «πράσινες σχολές» και «κόκκινες σχολές». Δηλαδή, αυτό που με μια ορθολογική προσέγγιση και μελέτη είχε αποφασιστεί ούτως ώστε σε μερικές σχολές που κατ' εκτίμηση και κατά προσέγγιση ο αριθμός των ενδιαφερομένων ήταν ακριβώς ο ίδιος με τον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων ούτως ώστε με κριτήριο το απολυτήριο να μπαίνουν χωρίς εξετάσεις, το κατήργησε αμέσως. Και όλο απόγνωση μας ανακοίνωσε το Υπουργείο προχθές ότι έχουμε έξι χιλιάδες εξακόσιες αιτήσεις για μετεγγραφές. Προφανώς θα έχουμε! Προφανώς θα έχουμε έξι χιλιάδες εξακόσιες αιτήσεις για μετεγγραφές! Θα αναφερθώ τώρα στο επόμενο θέμα που αφορά στις μεταπτυχιακές σπουδές. Εκεί πλέον ο μανδύας έχει πέσει. Αυτή τη στιγμή, τα μεταπτυχιακά προγράμματα που για κάποιους δεν αποτελούν ένα ενδιαφέρον επιστημονικό και εκπαιδευτικό, αλλά ένα μέσο προσόδου οικονομικό, απελευθερώνονται. Αυτά είχαν αρχίσει από Φίλη, Αναγνωστοπούλου και μετά Γαβρόγλου και πλέον αφήνονται ασύδοτα, με δίδακτρα τα οποία δεν έχουν περιορισμό και μπορούν τουλάχιστον ανά 20% να αναβαθμίζονται. Το αποτέλεσμα είναι να αυξηθούν - και είναι βέβαιο αυτό - τα προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών, διότι συνάδελφοι καθηγητές πανεπιστημίου με αυτό θα βρουν έναν τρόπο να αυξήσουν το εισόδημά τους, θα αυξηθούν και τα δίδακτρα και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η απαξίωση πλέον αυτού του θεσμού, τουλάχιστον σε ελληνικά δεδομένα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ]] Τα επόμενα δύο, κύριε Πρόεδρε - και πιστέψτε με, δεν θα καθυστερήσω - αφορούν στα πρότυπα και στα πειραματικά σχολεία. Αντιλαμβάνεστε όλοι - οι περισσότεροι εδώ είστε γονείς - ότι η επιβολή εξετάσεων για την εισαγωγή μαθητών και μαθητριών σημαίνει πως θα αρχίσουν τα φροντιστήρια στα παιδιά απ' το δημοτικό, για να μπουν σε κάποια καλά σχολεία. Ήδη γίνονται. Αυτό θα αυξηθεί πάρα πολύ, για να μπουν μετά με εξετάσεις στο πειραματικό γυμνάσιο. Τι συνέπεια έχει αυτό; Κατ' αρχάς, τα δικά μας στερεότυπα λένε ότι αυτό αδικεί τις χαμηλότερες οικονομικά τάξεις. Τα δικά σας στερεότυπα δεν ενδιαφέρονται για κάτι τέτοιο. Έχει, όμως και κάτι άλλο σαν συνέπεια, που θα μπορούσε να σας ακουμπήσει. Αυτό είναι το γεγονός ότι με τον τρόπο αυτό χτίζουμε μια κοινωνία, η οποία έχει γκροτέσκο μια ζοφερή πραγματικότητα και αναπαράγονται τα έκπτωτα χαρακτηριστικά του ανθρώπου, αυτά που πρέπει να φροντίζουμε σαν κοινωνία να εκτονώνουμε και να αναδεικνύουμε μέσα από τους νόμους μας τη φωτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, την αλληλεγγύη και όχι τον ανταγωνισμό και τον νόμο της ζούγκλας, γιατί αυτός ο δρόμος της ζούγκλας αρχίζει πλέον από τα παιδιά του δημοτικού. Η διαδικασία αυτή όπως ήταν με την κλήρωση είχε και ένα άλλο αγαθό προϊόν. Απεδείκνυε ότι ανεξάρτητα από το κοινωνικό στρώμα όποιος τύχαινε της σωστής εκπαίδευσης μπορούσε να προκόψει και να προχωρήσει. Και αυτό το καταργείτε. Τελειώνω σε ένα λεπτό, γιατί είναι οι μέρες αυτές τώρα και ετοιμαζόμαστε για παρελάσεις. Βεβαίως, δεν είναι η πρώτη φορά που η Νέα Δημοκρατία δείχνει ότι τους νόμους και το Συμβούλιο της Επικρατείας τα χρησιμοποιεί α λα καρτ. Θέλω να σας θυμίσω ότι το Συμβούλιο Επικρατείας γνωμάτευσε ότι η επίδοση στα μαθήματα δεν είναι αποφασιστικής σημασίας κριτήριο για την επιλογή του σημαιοφόρου στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Η ενεργός σχέση των μαθητών του δημοτικού σχολείου με τα εθνικά σύμβολα δεν συναρτάται με τους βαθμούς τους και εναπόκειται στον νομοθέτη να διαμορφώσει άλλα κριτήρια και μέσα επιβράβευσης των επιδόσεων των μαθητών.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Πιστέψτε με, τελειώνω. Θα ήθελα να σας πω ότι στο Πειραματικό του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ένα ιστορικό πειραματικό γυμνάσιο - το ίδρυσε ο Αλέξανδρος Δελμούζος - δεν υπήρχαν βαθμοί στο δημοτικό σχολείο. Δεν ξέρω αν υπάρχουν τώρα, πάντως δεν υπήρχαν και σε αυτό δίδαξαν ο Κακριδής, ο Δελμούζος και τόσοι άλλοι άριστοι.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Η αριστεία, κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι δήθεν και πρέπει να είναι ουσίας.
Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Παπαχριστόπουλο από τον ΣΥΡΙΖΑ, θα δώσω το λόγο στον Υπουργό Εργασίας τον κ. Βρούτση για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Καταθέτω μία νομοτεχνική βελτίωση στο νομοσχέδιο το οποίο έχει κατατεθεί, κρίσιμη νομοτεχνική βελτίωση, υπό την έννοια - επιτρέψτε μου να σας πω - του επείγοντα χαρακτήρα που απαιτεί το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας μετά τα στοιχεία τα οποία ήρθαν χθες στη Βουλή από τους τρεις βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που κατέθεσαν ερώτηση - για λόγους δεοντολογίας οφείλω να αναφέρω τα ονόματά τους - την κυρία Ράπτη, τον κ. Γιόγιακα και τον κ. Τζηκαλάγια. Η ερώτηση των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας ήρθε σε αντικατάσταση μιας ερώτησης που έπρεπε να έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν προκαλούσα τον ΣΥΡΙΖΑ, ως Υπουργός πλέον, να κάνει ερώτηση προς το Υπουργείο Εργασίας για να μάθει ο ελληνικός λαός τη βαριά κληρονομιά και τις ανοιχτές πληγές που κληροδότησε ο ΣΥΡΙΖΑ με την αδράνεια του προς τη νέα κυβέρνηση. Χθες λοιπόν ήρθαν στη Βουλή διαμέσου της ερώτησης των Βουλευτών που ανέφερα τα αποτελέσματα των εκκρεμοτήτων που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ κληρονομιά. Τα αποτελέσματα όχι μόνο είναι αποκαλυπτικά, είναι τραγικά. Είμαι υποχρεωμένος να διαβάσω τα στοιχεία αυτά, για να αποτυπωθούν στη μνήμη και των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και όλων των πτερύγων, αλλά και του ελληνικού λαού. Οι εκκρεμείς κύριες συντάξεις είναι 189.851. Οι εκκρεμείς επικουρικές συντάξεις είναι 87.991. Οι συντάξεις χηρείας είναι 2.688. Επανυπολογισμός συντάξεων χηρείας 82.012. Επανυπολογισμός συντάξεων: 222.989.
Αυτή την κοροϊδία μας διαβάζετε;
Εκκρεμείς ασφαλιστικές υποθέσεις: 375.627. Λοιπές εκκρεμότητες: 61.926. Εφάπαξ: 36.064. Σύνολο εκκρεμοτήτων: 1.058.748. Και έχετε το θράσος με τη φυλλάδα της «ΑΥΓΗΣ» να διαψεύδετε τα στοιχεία των υπαλλήλων του Υπουργείου Εργασίας που μέχρι χθες προΐστατο η κ. Αχτσιόγλου! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτή δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η κατάσταση που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ στο Υπουργείο Εργασίας. Και τι έκανε; Όλο το προηγούμενο διάστημα εξαπατούσε τον κόσμο με δημόσιες εμφανίσεις λέγοντας ότι το επόμενο διάστημα δεν θα υπάρχουν ληξιπρόθεσμες και εκκρεμείς συντάξεις. Αυτό δεν έλεγε; Το θυμόμαστε όλοι. Έχουμε μνήμη και το θυμόμαστε. Και τι έκανε; Τίποτα. Αδράνεια, απολύτως τίποτα. Μόνο αδράνεια. Και σήμερα ερχόμαστε για τρίτη φορά με παρέμβασή μας διαμέσου του νομοσχεδίου και πλέον με τη νομοτεχνική αυτή βελτίωση, που έρχεται σε συνέχεια των άλλων δράσεών μας, σταματάμε την κάθε μορφή απόσπασης και από το επικουρικό ταμείο, από το ΕΤΕΑΕΠ, και από τον κύριο φορέα κοινωνικής ασφάλισης, τον ΕΦΚΑ, προς οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία.
Παρακαλώ να διανεμηθούν στο Σώμα.
Οι καταστάσεις απαιτούν άμεσα μέτρα, άμεσες δράσεις. Ήδη με το νομοσχέδιο αυτό σταματάμε την κινητικότητα από το Υπουργείο Εργασίας μέχρι το τέλος του 2020. Ήδη με το νομοσχέδιο αυτό, εκτός από τη συγκεκριμένη διάταξη, πήραμε κι άλλα μέτρα και επιταχύνουμε κατά δύο μήνες την έκδοση συντάξεων με άλλη διαδικασία βελτιώνοντας τους ρυθμούς απονομής. Πιο πριν, ογδόντα έξι υπαλλήλους τους βάλαμε στην απονομή συντάξεων αυξάνοντας κατά 17,2% την ταχύτητα απονομής. Και όχι μόνο αυτά. Συνεχίζουμε και με άλλες δράσεις, οι οποίες θα εξελιχθούν το επόμενο διάστημα προς όφελος των ασφαλισμένων των εργαζομένων που απαιτούν - και δίκαια! - να πάρουν γρήγορα τη σύνταξή τους. Και πολύ σύντομα φέρνουμε στη Βουλή τη μεγάλη μεταρρύθμιση - πιστεύω ότι θα γίνει μέσα στο χρόνο, ήδη οι υπηρεσίες επιταχύνουν τις διαδικασίες - «ΑΤΛΑΣ Ψηφιακή Σύνταξη», έτσι ώστε από 1η Ιουνίου του 2020 το ένα τρίτο περίπου των συντάξεων να βγαίνει, να εκδίδεται, να απονέμεται ψηφιακά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτή είναι η μεγάλη μεταρρύθμιση. Έτσι λύνονται τα προβλήματα και όχι με μοιρολατρικό τρόπο και λόγια παχιά, όπως έκανε όλο το προηγούμενο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ και άφησε αυτή τη βαριά κληρονομιά. Και κάτι ακόμα. Πώς είναι δυνατόν, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, εσείς που πριν τρεις μήνες προΐστασθε στο Υπουργείο Εργασίας να αμφισβητείτε και να δίδετε στη φυλλάδα της «ΑΥΓΗΣ» πρωτοσέλιδα περί ψεμάτων, όταν είναι στοιχεία των υπαλλήλων, των Υπηρεσιών του Υπουργείου Εργασίας και όχι αυθαίρετα στοιχεία του κάθε Υπουργού; Τέλος, γιατί δεν τολμήσατε να κάνετε ερώτηση; Γιατί δεν ρωτήσατε το Υπουργείο Εργασίας ποια είναι η πραγματικότητα και ποια η αλήθεια και αφήσατε τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να κάνουν ερώτηση για να αποκατασταθεί η αλήθεια; Αυτή είναι η πραγματικότητα και ζητάω από όλες τις πτέρυγες της Βουλής να υποστηρίξετε τη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης που φέρνει σε έναν δρόμο συγκεκριμένο την προσπάθεια να λύσει το μεγάλο πρόβλημα και κυρίως αυτά που κληρονόμησε: και το θέμα της κινητικότητας - ζητάω και από τον ΣΥΡΙΖΑ να το ψηφίσει - και το θέμα το συγκεκριμένο της νομοτεχνικής, που απαγορεύεται να φύγει από τον ΕΦΚΑ οποιοσδήποτε υπάλληλος και το θέμα ότι σταματήσαμε τη δική σας υπογραφή, που ζητούσαν να μειωθούν κατά δύο χιλιάδες οι υπάλληλοι του ΕΦΚΑ - στοιχεία τα οποία κατέθεσα στη Βουλή - και το ζήτημα των ισολογισμών του ΕΦΚΑ. Σκεφτείτε μόνο ότι όλο το προηγούμενο διάστημα μιλούσαν για εκείνα τα περίφημα πλεονάσματα και αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχε τίποτα γιατί απλά μιλούσαν με απλούς προϋπολογισμούς, ενώ σε αυτό το νομοσχέδιο - ζητώ από τον ΣΥΡΙΖΑ να το ψηφίσει αυτό - φέρνουμε την υποχρέωση πλέον ο ΕΦΚΑ από την ίδρυση του να εκδίδει ισολογισμούς. Θα αναμετρηθείτε με την ιστορία και με την αλήθεια, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ! Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς, κύριε Υπουργέ.
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Να ζητήσω συγγνώμη από τον συνάδελφο τον κ. Παπαχριστόπουλο γιατί ζήτησε τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τζανακόπουλος. Ορίστε, κύριε Τζανακόπουλε, έχετε τον λόγο.
Τώρα, κυρία Πρόεδρε, προβλέπεται αυτό;
Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ μη φωνάζετε! Με συγχωρείτε, είχε μια ένσταση, έδωσα τον λόγο. Τελείωσε. Δεν καταλαβαίνω αυτή τη συμπεριφορά.
Από τη Νέα Δημοκρατία προκλήθηκε πάντως, κυρία Πρόεδρε. Κοιτάξτε είναι πολύ λίγος ο κ. Βρούτσης για να χαρακτηρίζει την «ΑΥΓΗ» «φυλλάδα», μια εφημερίδα η οποία εδώ και εβδομήντα χρόνια δίνει αγώνες για τη δημοκρατία, που η παράταξή του ήταν αυτή που κατέλυσε, την περίοδο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι μικρός για να τη χαρακτηρίζει «φυλλάδα» αυτή την εφημερίδα! Ο κ. Βρούτσης…
Τι είναι αυτά, κυρία Πρόεδρε; Είναι δυνατόν να ακούγονται τέτοια πράγματα ότι η παράταξή μας κατέλυσε τη δημοκρατία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο;
Είναι εκτός θέματος!
Ο κ. Βρούτσης είναι πολύ μικρός…
Κύριε Τζανακόπουλε, μισό λεπτό σας παρακαλώ. Κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου, σας παρακαλώ πολύ. Θέλουμε να πάει η διαδικασία κανονικά. Έδωσα τον λόγο. Έχει το δικαίωμα να πει ό,τι θέλει στα δύο αυτά λεπτά. Είμαστε υποχρεωμένοι να τον ακούσουμε. Εάν δεν συμφωνούμε, μπορούμε να φέρουμε την αντίρρησή μας. Σας παρακαλώ, αν θέλουμε πραγματικά η διαδικασία να πάει όπως πρέπει σε αυτή την Αίθουσα. Σας παρακαλώ.
Προτείνω στον κ. Βρούτση την επόμενη φορά που θα βάλει την «ΑΥΓΗ» στο στόμα του, να το έχει πλύνει πολύ καλά. Πρώτον αυτό.
Κύριε Τζανακόπουλε, επιτρέψτε μου. Δεν είναι εκφράσεις Βουλευτή μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα!
Χαρακτήρισε την ιστορικότατη αυτή εφημερίδα φυλλάδα! Δεν του επιτρέπεται…
Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι ούτε το επίπεδό σας το επιτρέπει ούτε η μόρφωσή σας να μιλάτε με αυτόν τον τρόπο.
Δεν κάνατε, όμως, παρατήρηση, όταν χαρακτήριζε την «ΑΥΓΗ» φυλλάδα, σε εμένα κάνετε παρατήρηση.
Σας παρακαλώ.
Να προσέχει πώς μιλάει εδώ ο κ. Βρούτσης. Ο λαλίστατος, λοιπόν, Υπουργός Εργασίας δεν βρήκε να πει μία κουβέντα για το γεγονός ότι καταργεί τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία, δεν βρήκε να πει μία κουβέντα για το γεγονός ότι καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες επανήλθαν, όπως και η αρχή της επεκτασιμότητας και της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης, μετά την έξοδο από το μνημόνιο, αλλά το μόνο που έκανε στην προηγούμενη τοποθέτησή του ήταν να επαναλάβει τα οικτρά ψεύδη, τα οποία προκαλούν πλέον μόνο θυμηδία σε οποιονδήποτε γνωρίζει ελάχιστα το τι συμβαίνει στο ασφαλιστικό σύστημα. Να του θυμίσω, λοιπόν, ότι τον Ιούλιο ο ΕΦΚΑ είχε απαντήσει ότι οι εκκρεμείς κύριες συντάξεις είναι εκατόν επτά χιλιάδες. Τώρα ξαφνικά εμφανίζονται ως εκατόν ογδόντα εννέα χιλιάδες μετά από τις παρεμβάσεις του ίδιου του κ. Βρούτση και ενδεχομένως εγώ δεν έχω εμπιστοσύνη στο γεγονός ότι δεν έχει πειράξει και τα στοιχεία. Αυτό είναι το ένα. Δεύτερον, σε ό,τι αφορά στο υπόλοιπο επιχείρημα του, προσέθεσε στις κύριες συντάξεις τον επανυπολογισμό των συντάξεων ενώ επανειλημμένως του έχει απαντηθεί ότι έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία επανυπολογισμού. Επομένως, και αυτό το στοιχείο είναι απολύτως ψευδές και εν γνώσει του ψευδές. Και τι κάνει στη συνέχεια; Με μία ακόμη λαθροχειρία, στην οποία μας έχει συνηθίσει αυτούς τους τρεις μήνες που είναι Υπουργός, που για το μόνο για το οποίο εργάζεται είναι, πρώτον, να κατεδαφίζει εργατικά δικαιώματα και δεύτερον, να παράγει fake news για το ασφαλιστικό σύστημα, προσθέτει σε όλα αυτά και οποιοδήποτε ερώτημα έχει τεθεί στον ΕΦΚΑ για οποιαδήποτε ασφαλιστική υπόθεση και αυτό το παρουσιάζει ως εκκρεμότητα ή ως εκκρεμή σύνταξη. Αυτά τα πράγματα, λοιπόν, μπορεί να περνάνε στο πολιτικό ακροατήριο, στο οποίο απευθύνεται ο κ. Βρούτσης, όμως στον οποιονδήποτε έχει τη στοιχειώδη γνώση του τι συμβαίνει στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας δεν πρόκειται να περάσουν. Καλό είναι, αντί να συνεχίζει τα fake news, να κάτσει και λίγο να δουλέψει προς όφελος των ασφαλισμένων και όχι μόνο να καταργεί εργατικά δικαιώματα.
Ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κοιτάξτε, δεν θέλω να πέσω στο επίπεδο του κ. Τζανακόπουλου. Είναι γνωστό το ύφος, το πολιτικό του ήθος και ο τρόπος με τον οποίο μιλάει.
Απολύτως! Και το δικό σας.
Θα τοποθετηθώ, όμως, επί της ουσίας σ' αυτά που είπε. Είναι αδιανόητο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Βουλευτής που διετέλεσε και Υπουργός και σήμερα είναι στην Αξιωματική Αντιπολίτευση να αμφισβητεί τα στοιχεία των υπηρεσιών Υπουργείου. Αυτά τα στοιχεία, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, που αμφισβητείτε διαμέσου της εφημερίδας σας, της «ΑΥΓΗΣ», στην οποία δίνετε την ύλη, για να γράφει τη μικροκομματική σας αντίληψη, είναι στοιχεία των υπηρεσιών, δεν είναι στοιχεία του Υπουργού, του Βρούτση. Αυτά αμφισβητείτε; Αυτοί ήσασταν τέσσερα χρόνια. Με ψέματα τροφοδοτούσατε την κοινή γνώμη, με ψέματα λειτουργούσατε και συνεχίζετε και σήμερα ως Αντιπολίτευση να λειτουργείτε με τον ίδιο τρόπο. Γι' αυτό, ο ελληνικός λαός τα ξέρει, τα γνωρίζει, τα παρακολουθεί και πλέον σας έχει γυρίσει την πλάτη. Κυρία Πρόεδρε, θέλω να επαναλάβω ότι τα στοιχεία, τα οποία ήρθαν στη Βουλή και είδαν το φως της δημοσιότητας, όλα τα στοιχεία των εκκρεμών συντάξεων, κύριων, επικουρικών, εφάπαξ, είναι στοιχεία τα οποία έδωσαν στη δημοσιότητα και έφεραν στη Βουλή, μετά το ερώτημα των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οι υπηρεσίες του Υπουργείου Εργασίας, όπως γίνεται σε κάθε Υπουργείο όλα τα χρόνια. Δεν τα γράφει και δεν τα βγάζει ο Υπουργός, ο εκάστοτε Υπουργός, αλλά οι υπηρεσίες Και όσον αφορά στον επανυπολογισμό, είναι δυνατόν σήμερα να λέτε αυτά τα πράγματα, κύριε Τζανακόπουλε, και να εκτίθεστε; Δεν σας έχουν ενημερώσει; «ΑΥΓΗ» διαβάζετε; Ο ένας λέει το ψέμα στον άλλον και μετά παραμυθιάζεστε μεταξύ σας; Για το σύνολο του επανυπολογισμού, που τον κράταγε στα μυστικά ντουλάπια και δεν είχε γίνει ο επανυπολογισμός των συντάξεων από την 1η Ιανουαρίου του 2019, σας επέπληξε και ο Συνήγορος του Πολίτη και οι συνταξιούχοι έκαναν αγωγές εναντίον της πολιτικής σας ηγεσίας. Δεν παραδώσατε τον επανυπολογισμό, εμείς τον κάναμε τον επανυπολογισμό. Σε διακόσιες είκοσι δυο χιλιάδες εννιακόσιες δεν έχει γίνει ο επανυπολογισμός. Αυτό δεν είναι εκκρεμότητα; Δεν πρέπει να το πούμε; Δεν πρέπει να γίνει; Θα το κάνετε εσείς; Μα, δεν το κάνατε. Αυτά, κυρία Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ πολύ.
Δεν είναι καινούργιες συντάξεις, επανυπολογισμοί είναι.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κύριε Παπαχριστόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ξεφύγω λίγο. Το νομοσχέδιο που προσπαθείτε να περάσετε - και έχετε την πλειοψηφία να το περάσετε - θα το δούμε σφαιρικά. Πριν πω οτιδήποτε γι' αυτό το νομοσχέδιο, θέλω να θυμίσω τα εξής. Η «CREDIT SUISSE,» ο ελβετικός κολοσσός, πριν δύο μέρες δημοσίευσε ένα άρθρο, κατά τη γνώμη μου πολύ σημαντικό. Το 0,9% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 44% του παγκόσμιου πλούτου. Και δεν χρειάζεται να μου το πει κάποιος. Αυτό είναι δεδομένο και έτσι είναι. Δεύτερο γεγονός. Η OXFAM, μια αξιόπιστη ΜΚΟ, έχει δημοσιεύσει κατάλογο που δείχνει ότι ογδόντα τέσσερα άτομα στον πλανήτη έχουν περιουσιακά στοιχεία όσο τα φτωχότερα τριάμισι δισεκατομμύρια του πλανήτη. Το ξαναλέω, από τη μια είναι ογδόντα τέσσερα άτομα και από την άλλη είναι τα φτωχότερα τριάμισι δισεκατομμύρια του πλανήτη. Αυτά είναι χαρακτηριστικά του τι σημαίνει η άνευ όρων, χωρίς όρια, χωρίς κανόνες ιδιωτική πρωτοβουλία. Αυτό είναι. Ακόμα, ένας κ. Σβάρτσμαν που διακινεί τρισεκατομμύρια, καίει αυτή τη στιγμή το δάσος του Αμαζονίου, που ήταν το 1/5 του πνεύμονα του πλανήτη. Θα μου πείτε: «Μας αφορά άμεσα;». Άμεσα όχι, είναι όμως χαρακτηριστικό παράδειγμα τι σημαίνει υποταγή στο χρήμα, στο κέρδος της off shore, χωρίς όρια, χωρίς όρους, χωρίς κανόνες. Παρεμπιπτόντως ο κ. Σβάρτσμαν είναι σύμβουλος του Προέδρου Τραμπ και χρηματοδοτεί και τον Μπολσονάρο. Ακόμα εξακόσιοι επιστήμονες πριν από δέκα μέρες δημοσίευσαν μια εργασία για την άνοδο της θερμοκρασίας σε όλο τον πλανήτη. Ξαναλέω τι σημαίνει - όλα αυτά τα παραδείγματα δεν είναι άσχετα - άνευ όρων υποταγή, χωρίς όρια, χωρίς κανόνες στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Αν δεν το ξέρετε, ο πλανήτης καταστρέφεται αυτή τη στιγμή. Και δεν καταστρέφεται μόνος του. Καταστρέφεται γιατί πολύ λίγοι, που δεν τους ελέγχει κανείς, κανονίζουν τις τύχες μας. Οι εξακόσιοι επιστήμονες λοιπόν λένε στη Βαρκελώνη ότι - ψάξτε να τα βρείτε, μιλάω μόνο με στοιχεία - η άνοδος της θερμοκρασίας, που είναι μεγαλύτερη στη Μεσόγειο από ό,τι στον υπόλοιπο πλανήτη, πιθανότατα σε σαράντα χρόνια θα ανέβει δύο μονάδες ακόμα. Τι σημαίνει αυτό; Το χέρι των ανθρώπων που ζουν, αναπνέουν και ξημεροβραδιάζονται μόνο με το χρήμα, το κέρδος, αδιαφορώντας για τα υπόλοιπα, φέρνει αυτά τα αποτελέσματα. Και ερχόμαστε στα δικά μας. Θέλω να κάνω ένα ρητορικό ερώτημα. Δεν θέλω να μου το απαντήσει κανείς. Είναι δικό μου ερώτημα. Διοικήσατε τη χώρα πολλά χρόνια, πάνω από σαράντα, εναλλάξ το ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία. Καταφέρατε - και τα λέω σύντομα - σε αυτά τα χρόνια να φτάσει το δεκαετές ομόλογο - και μιλάω πάντα με νούμερα - στο 23,9. Είναι χειροπιαστή απόδειξη μιας χρεοκοπημένης χώρας.
Τώρα πόσο είναι;
Μην με διακόπτετε. Δεν σας διέκοψα και δεν διακόπτω κανέναν. Καταφέρατε να βγάλετε - έχω το δημοσίευμα της «DIE WELT» - γύρω στα 800 δισεκατομμύρια σε οικονομικούς παραδείσους, σε περίεργες τράπεζες, σε off shore και πάει λέγοντας. Εδώ μιλάω για Ελλάδα, πέρα από τα 320 δισεκατομμύρια του χρέους. Ρητορικό ερώτημα: Στους τρεις μήνες που κυβερνάτε κάνατε όσα δεν μπορέσατε σε σαράντα χρόνια; Είναι ένα ρητορικό ερώτημα, να το ακούσουν αυτοί που ακούνε τώρα. Ας το απαντήσει αυτός που μας ακούει. Και έρχομαι στα δικά μας…
Το ερώτημα ποιο είναι;
Το ερώτημα είναι αν σε τρεις μήνες καταφέρατε αυτά που δεν καταφέρατε σε σαράντα χρόνια, που διαλύσατε μια χώρα, που την τελειώσατε στην κυριολεξία, την χρεοκοπήσατε, τη λεηλατήσατε. Σας λέω ότι έχω εδώ μπροστά μου το δημοσίευμα της «DIE WELT». Αν το αμφισβητείτε, σας το δίνω. Έφυγαν 800 δισεκατομμύρια. Τα καταφέρατε σε τρεις μήνες. Το αφήνω αυτό το ερώτημα να το απαντήσει όποιος θέλει. Πάμε στο νομοσχέδιο, επί τον τύπον των ήλων. Ο χρόνος μου είναι λίγος και το ξέρω. Τέλος πάντων, φαντάζομαι να δείξετε κάποια ανοχή, γιατί εγώ ήμουν υπομονετικός. Μνημείο ασυδοσίας είναι αυτό το περίφημο νομοσχέδιο. Φτάσατε στο σημείο - ακούστε λίγο - να δίνετε τη «FORTHNET», να χαρίζετε εκατομμύρια σε έναν επιχειρηματία. Δεν έχω τίποτα με τον άνθρωπο. Φτάνετε στο σημείο να του «κουρεύετε» γύρω στα 280 εκατομμύρια περίπου και να την παίρνει με 41. Και όχι μόνο αυτό, θα παίζει καθοριστικό ρόλο, σχεδόν μονοπωλιακό. Τα έχει το νομοσχέδιο σας μέσα. Και μάλιστα δεν του ζητάτε καν «πόθεν έσχες», όχι ονομαστικοποίηση των μετοχών. Στα παιδιά της αγοράς, όμως, στους υπαλλήλους ζητάτε «πόθεν έσχες». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τι άλλο κάνετε σε αυτό το νομοσχέδιο; Το άρθρο 16 που δεν μπορέσατε συνταγματικά να παραβιάσετε, το παραβιάζετε διά της πλαγίας οδού και το κάνετε τώρα που υπάρχουν εγγραφές. Τι γραμμάτια ξεπληρώνετε αλήθεια; Δεν έχω τίποτα με τα ιδιωτικά κολλέγια και καλά κάνουν κάποια παιδιά και πηγαίνουν, αλλά πρέπει να έχεις χρήμα για να πας στο ιδιωτικό κολλέγιο. Κάποιοι δεν μπορούν ούτε να τα πλησιάσουν. Πιο πολύ είναι δημόσιες σχέσεις και διά ροπάλου δεν τα αναγνωρίζουν ούτε στη Μεγάλη Βρετανία ούτε στη Γερμανία ούτε στη Γαλλία. Τι κάνετε με αυτό το νομοσχέδιο; Ξεπληρώνετε κάποια γραμμάτια σε κάποιους επιχειρηματίες; Ρητορικό το ερώτημα. Και ακόμα φτάνετε στο σημείο να περνάτε τροπολογία με αναδρομική ισχύ για να προστατεύσετε ένα δήμαρχο, φίλο σας, ο οποίος μάζευε υπογραφές για να περάσει… Πιστεύω ότι παρανομείτε κιόλας. Ήδη αυτή τη στιγμή η Αθήνα βιώνει ένα σκουπιδότοπο. Ιδιωτικοποιείτε ή βάζετε από την πίσω πλευρά την αποκομιδή των στερεών αποβλήτων και στην ουσία βάζετε σε κίνδυνο όλους τους εργαζόμενους σε όλους τους δήμους της χώρας. Για ποιον λόγο; Για να βάλετε ιδιώτες. Πιστεύω ότι δεν έχει τελειωμό αυτό το νομοσχέδιο. Δεν το χαρακτηρίζω εγώ, να το χαρακτηρίσουν αυτοί που το ακούν. Θέλω να ξέρετε το εξής, εσείς που ανακαλύψατε ότι η πυρκαγιά στο Μάτι ήταν τελικά κλιματική αλλαγή και πήρατε τις εκλογές με δόλιο τρόπο, που ανακαλύψατε ετεροχρονισμένα ότι η Συνθήκη των Πρεσπών «είναι ψιλοκαλή και θα την τιμήσουμε». Όμως κάηκαν σπίτια, μας απειλούσαν, έγινε η ζωή μας κόλαση και δεν βγάλατε τσιμουδιά. Γιατί έτσι πήρατε τις εκλογές. Δεν έχω άλλο χρόνο. Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή σας. Ακόμα έχετε μπροστά σας ένα πρόβλημα που λέγεται «προσφυγικό». Χρησιμοποιείτε τερτίπια για «μεταναστευτικό» κ.λπ., λες και αυτοί που έρχονται από την Αφρική, που έχουν δικτατορίες και από το Αφγανιστάν, όπου στα τριάντα τρία εκατομμύρια ψηφίζει το ένα και είναι έρμαια της κυβέρνησης και των Ταλιμπάν, είναι μετανάστες. Ξαναλέω το εξής. Ανακαλύψατε μετά από τριάμισι χρόνια ότι αυτό ήταν γεωπολιτικό θέμα - με γεια σας, με χαρά σας - αφού είπατε ανακρίβειες, υπερβολές, διασύρατε και βάλατε σε κίνδυνο ζωές.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Έχετε όμως μπροστά σας μια πραγματικότητα που είναι σκληρή. Δεν χαίρομαι καθόλου γιατί το προσφυγικό θέμα είναι εθνικό. Είναι τεράστιο θέμα και δεν ξέρετε τι να κάνετε. Εισπράττετε τις ανοησίες που καλλιεργήσατε. Κανένας από τους δικούς σας δημάρχους, ούτε ένας, δεν θέλει ούτε έναν από αυτούς τους ανθρώπους. Είναι μεγάλο πρόβλημα και θα έπρεπε να πάμε όλοι μαζί - το λέω και το εννοώ - στην Ευρωπαϊκή Ένωση να πιέσουμε. Όταν στις 29 Σεπτεμβρίου έγινε Σύνοδος Μάλτας, Ιταλίας, Γερμανίας, και Γαλλίας ήσασταν απόντες. Δεν ξέρω τι άλλο μπορείτε να κάνετε. Θα ξέρετε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σας συμπαραστέκεται σε αυτό το πρόβλημα. Κάντε ό,τι πρέπει, γιατί σας ξαναλέω το εξής: Τινάζετε όχι μόνο μια χώρα στον αέρα, αλλά μια ολόκληρη Ευρωπαϊκή Ένωση. Ευχαριστώ και συγγνώμη για τον χρόνο.
Κύριοι συνάδελφοι, να υπάρχει ανοχή, αλλά όχι να ξεπερνάμε τόσο πολύ τον χρόνο. Κόβουμε χρόνο από τους συναδέλφους μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα επτά μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί - συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Καλαμάτας (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Υπουργός Ανάπτυξης κ. Γεωργιάδης για είκοσι πέντε λεπτά.
Δεν θα μου χρειαστούν, κυρία Πρόεδρε. Τα έχουμε πει, ούτως ή άλλως, διεξοδικά και στην επιτροπή και στην πρώτη ανάγνωση και επί των άρθρων και στη δεύτερη ανάγνωση. Νομίζω ότι με τους συναδέλφους έχουμε εξαντλήσει στην πραγματικότητα το νομοσχέδιο. Θα πω δύο λόγια για όσα ακούστηκαν προ ολίγου, για λόγους ιστορικής τάξεως. Το να μιλάει οποιοσδήποτε Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για συνθήκες βίας και οργής κατά Βουλευτών, που οδήγησαν έως σημείου να γίνει η ζωή τους κόλαση, όπως ακούστηκε προηγουμένως από τον κ. Παπαχριστόπουλο, είναι μνημείο θράσους. Θέλω απλώς να υπενθυμίσω για τους νεότερους συναδέλφους ότι για να ψηφιστεί το PSI τον Φεβρουάριο του 2012, μας είχαν στήσει καραούλι στην Κηφισίας και στη Βασιλίσσης Σοφίας στα φανάρια και πετούσαν πέτρες σε κάθε βουλευτικό αυτοκίνητο και η Αστυνομία μάς έβαζε στη Βουλή από τον Εθνικό Κήπο, από πίσω, ανάποδα από το άγαλμα του Τρούμαν, γιατί αλλιώς δεν μπορούσαμε να φτάσουμε στη Βουλή από τον κόσμο που ήταν γύρω - γύρω και που εκείνο το βράδυ έκαψαν τον κινηματογράφο «Αττικόν» και κατέλαβαν το κέντρο της Αθήνας. Ήταν η εποχή των αγανακτισμένων. Ήταν η εποχή που ο κ. Τσίπρας δικαιολογούσε τις βιαιοπραγίες, λέγοντας ότι είναι δίκαιο να υπάρχει μια λαϊκή οργή. Ο κ. Κατρούγκαλος σε τηλεοπτική εκπομπή - ήμουν δίπλα του και είχα πραγματικά μείνει ενεός - δικαιολογούσε κάποια ποσοστά βίας, ως σημάδι της οργής της κοινωνίας. Είναι εξαιρετικά ευτυχές ότι αυτή η εποχή έφυγε. Είναι ακόμα ευτυχέστερο ότι ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύω ότι ωρίμασαν, όταν διαπίστωσαν πόσο εύκολα μπορεί το ποτάμι του λαϊκισμού και της αντικοινοβουλευτικής βίας να στραφεί εναντίον των ιδίων, όπως συνέβη την εποχή των συλλαλητηρίων για τη Συμφωνία των Πρεσπών, όπου ουδέποτε η Νέα Δημοκρατία δικαιολόγησε οποιαδήποτε πράξη βίας.
Λέγατε «προδότες».
Ποτέ εμείς και ασφαλώς δεν είστε προδότες και ποτέ δεν σας είπαμε. Παρακαλώ πολύ.
Είπατε ότι είναι προδοτική η συμφωνία.
Όπως διαπίστωσε ο κ. Τσίπρας με την κυρία που τον εξύβρισε στο αεροπλάνο προχθές και έβλεπε όλη η Ελλάδα το βίντεο, μια κυρία η οποία λίγα χρόνια πριν εξύβριζε εμάς, τώρα υποστηρίζει - ξέρω εγώ - τη Χρυσή Αυγή και η οποία ήταν μέσα στους χορευτές του Συντάγματος την ημέρα του «όχι», του υπερήφανου. Αυτό το λέω απλώς για να θυμόμαστε τι έχουμε ζήσει. Άρα, να δεχόμαστε από τον ΣΥΡΙΖΑ οποιοδήποτε είδος κριτικής, για το ότι η δική μας παράταξη συνέβαλε να γίνει η ζωή τους κόλαση στα σπίτια τους κ.λπ. αποτελεί μνημείο θράσους. Όσον αφορά το εάν πήραμε τις εκλογές με δόλιο τρόπο, όπως ακούστηκε, αυτές τις μέρες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούμε τον έναν μετά τον άλλον τα υψηλόβαθμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να μας εξηγούν πόσο ανέτοιμοι ήταν να κυβερνήσουν το 2015 και πόσο είχαν πέσει οι ίδιοι θύμα στο προϊόν της αυταπάτης τους. Δηλαδή, αφού οι ίδιοι είχαν αυταπάτες, προφανώς αυτά που έλεγαν στον ελληνικό λαό για να τους ψηφίσουν, ήταν λάθος. Να δεχθούμε την καλή τους πρόθεση ότι ήταν λάθος εξ αμελείας, ότι ήταν λάθος και όχι δόλος, αλλά λάθος στη χειρότερη και στην καλύτερη γι' αυτούς περίπτωση και ότι στον ελληνικό λαό είπαν το 2015 ψέματα, αυτό το έχουν πλέον αποδεχτεί οι ίδιοι. Άρα, ας τα αφήσουμε τώρα όλα αυτά πίσω μας. Κυβερνήσατε και πιστεύω ότι σε κάποιον βαθμό αυτό σας ωρίμασε. Λέω σε κάποιον βαθμό - και έρχομαι στο νομοσχέδιο - γιατί δεν μπορώ να μην απαντήσω στον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ επί του νομοσχεδίου τώρα. Αυτό είναι το νομοσχέδιό μας. Είναι ένα μεγάλο νομοσχέδιο. Εγώ είμαι δώδεκα χρόνια Βουλευτής. Ομολογώ ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε έκταση νομοσχέδια προς ψήφιση στο ελληνικό Κοινοβούλιο και είμαι πολύ υπερήφανος γι' αυτό. Πιστεύετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι θα ήταν δυνατόν ένα τέτοιο νομοσχέδιο, με τόσο συγκεκριμένες πρακτικές και λεπτομερειακές διατάξεις, να ετοιμαστεί μέσα στις εκατό μέρες από τότε που έχουμε έρθει στην εξουσία; Η καλύτερη απόδειξη για το πόσο καλά προετοιμασμένοι ήμασταν και το πόσο δουλεύαμε πριν από τις εκλογές, για να μπορέσουμε να τιμήσουμε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, στην περίπτωση που εκείνος αποφάσιζε να μας τη δώσει, είναι κι αυτό το νομοσχέδιο. Τι κάνει αυτό το νομοσχέδιο, κύριε Κατρίνη; Έρχεται να λύσει σειρά πρακτικών θεμάτων. Σας το είπα στην επιτροπή ο ίδιος, στην πρώτη μου ομιλία. Μου το επιστρέψατε ως κατηγορία. Εγώ θέλω να το πω και στους συναδέλφους.
Ως παραδοχή.
Όχι, δεν είναι παραδοχή. Η παραδοχή είναι όταν παραδέχεσαι ένα σφάλμα. Εδώ δεν πρόκειται περί σφάλματος.
Μια αδυναμία.
Ούτε αδυναμία είναι. Είμαι εξαιρετικά υπερήφανος για τη φύση αυτού του νομοσχεδίου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εγώ δεν καλώ τους συναδέλφους να το ψηφίσουν λόγω κομματικής πειθαρχίας. Καλώ τους συναδέλφους μου να το υπερψηφίσουν με υπερηφάνεια, γιατί αυτό το νομοσχέδιο έχει δεκάδες διατάξεις που κάνουν τη ζωή των ανθρώπων ευκολότερη. Στην πραγματικότητα οι απολογούμενοι στην ελληνική κοινωνία είναι οι συνάδελφοι που δεν θα ψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο, γιατί αυτοί θα έπρεπε να πάνε να εξηγήσουν στους συμπολίτες τους γιατί αποφασίζουν να τους κάνουν τη ζωή δυσκολότερη και εξηγούμαι: Δικαιούται το ΚΚΕ να καταψηφίσει αυτό το νομοσχέδιο; Ασφαλώς ναι. Γιατί δικαιούται; Γιατί το νομοσχέδιο αυτό, κύριοι συνάδελφοι από το ΚΚΕ, είναι ένα νομοσχέδιο που δρα και η σκέψη του είναι να διευκολύνει την καπιταλιστική οικονομία. Εσείς, λοιπόν, που λέτε «αρνούμαστε τον καπιταλισμό, είμαστε κομμουνιστές και θέλουμε κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας», ναι, έχετε κάθε δικαίωμα να το καταψηφίσετε, γιατί διαφωνείτε επί της αρχής, διαφωνείτε στον πυρήνα του. Οι άλλοι κυβέρνησαν ως καπιταλιστές, αλλά κάνουν το ίδιο! Πώς το καταψηφίζουν; Δηλαδή, γιατί καταψηφίζει ο κ. Παππάς ένα νομοσχέδιο που διευκολύνει την επιχειρηματική δράση, όταν ο ίδιος, ως Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, έλεγε ότι πρέπει να διευκολύνουμε την επιχειρηματική δράση; Δεν γίνεται! Είναι αυτομάτως παράλογο. Αλλά ο αντιπολιτευτικός σας ίστρος απαντήθηκε εμμέσως από τον κ. Δραγασάκη προχθές στην επιτροπή, διότι φτάσατε να καταψηφίζετε και να καταγγέλλετε άρθρα του κ. Δραγασάκη. Αυτό πραγματικά είναι άνω ποταμών. Όμως, θα έλεγα - και αυτό πίστευα - ότι μετά το φροντιστήριο της πρώτης ανάγνωσης, θα έχει υπάρξει κάποιο είδος συνετισμού και ότι στο κάτω - κάτω θα καθίσετε να διαβάσετε αυτό το νομοσχέδιο. Επιμένετε στην ίδια γραμμή και θα σας το αποδείξω. Ήρθατε εσείς, κύριε Παππά, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ και εκφράσατε δύο βασικές ενστάσεις. Στην πρώτη ένσταση - και μάλιστα καταναλώσατε αρκετά λεπτά - αναφερθήκατε στο ότι ο Μητσοτάκης μάς μιλάει για την απολιγνιτοποίηση και την καθαρή ενέργεια, ενώ εμείς, με το νομοσχέδιό μας, εντάσσουμε στο νομοσχέδιο αυτό και τον αναπτυξιακό νόμο την εξόρυξη λιγνίτη. Σας απαντήθηκε και στην επί των άρθρων συζήτηση και σας απαντήθηκε από τη WWF και σας απαντήθηκε από εμένα, παρά ταύτα επιμένετε - διαβάστε τα Πρακτικά να δείτε - να έχετε την ίδια ακριβώς κατηγορία. «Μα, πώς ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να μιλάει για την καθαρή ενέργεια και εσείς να επιδοτείτε τον λιγνίτη»; Ε, δεν επιδοτούμε τον λιγνίτη είναι η απάντηση.
Δεν με ακούσατε. Το τραβήξατε και πολύ καλά κάνατε.
Αν το τραβήξαμε και καλά κάναμε, προς τι η κριτική σας στην πρωτομιλία σας; Η κριτική θα έπρεπε να ήταν «είχατε τη διάθεση και άντε να δεχθώ εγώ κατόπιν της φασαρίας μας ότι το πήρατε πίσω». Δεν είπατε αυτό.
Την κατηγορία 9 γιατί δεν την τραβήξατε πίσω;
Πάμε στο δεύτερο. Το δεύτερο είναι ακόμα πιο οφθαλμοφανές. Λέει ο κ. Παππάς, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ: «Διαφωνούμε με το outsourcing». Δηλαδή, με το να έχουν οι ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες τη δυνατότητα να κάνουν τον έλεγχο και την πιστοποίηση της επένδυσης και αν αυτή μπορεί να ενταχθεί ή όχι, δηλαδή να εκταμιεύσει - πιο σωστά - το ποσό του αναπτυξιακού νόμου. Διότι, εκτός όλων των άλλων - λέει ο κ. Παππάς - δεν μπορεί η ίδια η εταιρεία να κάνει τον έλεγχο και η ίδια η εταιρεία να έχει κάνει την υπαγωγή της εταιρείας στον αναπτυξιακό νόμο. Δεν μπορεί - είπε ο κ. Παππάς - να είναι ο ίδιος άνθρωπος, η ίδια εταιρεία και ο ελέγχων και ο ελεγχόμενος. Διαβάζω από το άρθρο 2, παράγραφος 3, σελίδα 437. Εδώ είναι Βουλή και κάποτε πρέπει και να διαβάζουμε τι ψηφίζουμε και τι καταψηφίζουμε. «Η διενέργεια ελέγχων των επενδυτικών σχεδίων από ορκωτούς ελεγκτές, λογιστές ή ελεγκτικές εταιρείες, όπως ορίζεται στις διατάξεις του παρόντος νόμου, θεωρείται υποχρεωτικός έλεγχος. Οι ορκωτοί ελεγκτές, λογιστές ή ελεγκτικές εταιρείες που διενεργούν έλεγχο σε επενδυτικά σχέδια, όπως ορίζεται στις διατάξεις του παρόντος νόμου, εφαρμόζουν αναλογικά στον φορέα του επενδυτικού σχεδίου τις διατάξεις περί απαγόρευσης μη ελεγκτικών υπηρεσιών, που ισχύουν για τη διενέργεια υποχρεωτικού ελέγχου οντοτήτων δημοσίου συμφέροντος.». Να πω ότι είναι νομική η διατύπωση, γιατί στον νόμο είναι αναγκαστικά νομική και δεν μπορέσατε να το καταλάβετε; Μα, αν κάνατε τον κόπο να πάτε στην αιτιολογική έκθεση του άρθρου 2 παράγραφος 3, θα διαβάζατε πολύ εύκολα και κατανοητά αυτό για το οποίο είχατε αγωνία. Και εγώ το δέχομαι. Τι λέει, λοιπόν, στην αιτιολογική; Ότι οι ανωτέρω ελεγκτές εφαρμόζουν αναλογικά στο φορέα του επενδυτικού σχεδίου τις διατάξεις περί απαγόρευσης μη ελεγκτικών υπηρεσιών που ισχύουν για τη διενέργεια υποχρεωτικού ελέγχου οντοτήτων δημοσίου συμφέροντος, με σκοπό την αποφυγή καταστάσεων σύγκρουσης συμφερόντων στο πρόσωπο του ελεγκτή και τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος. Δηλαδή, ο νόμος που έχουμε φέρει, έχει ήδη απαντήσει στην αγωνία του εισηγητού του ΣΥΡΙΖΑ. Αρκεί να το είχε διαβάσει. Εδώ, όμως, έχουμε το εξής οξύμωρο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δήθεν προσποιούμαστε ότι δεν μας έφτασε ο χρόνος, ότι η Κυβέρνηση δεν έκανε καλή νομοθέτηση, αλλά την έκανε βιαστικά. Μάλιστα. Το φέραμε σε δημόσια διαβούλευση από τον Αύγουστο. Πέρασε όχι μία εβδομάδα, που προβλέπει ο νόμος, αλλά ενάμισης μήνας. Πήγαμε στην κανονική κοινοβουλευτική διαδικασία. Πρώτη ανάγνωση, ακρόαση φορέων - εβδομήντα φορείς ήρθαν εδώ - επί των άρθρων συζήτηση, δεύτερη ανάγνωση και τώρα Ολομέλεια. Ε, μα πόσο χρόνο θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ για να μελετήσει το νομοσχέδιο και τουλάχιστον η κριτική που θα μας κάνει, θα είναι επί του νομοσχεδίου που ψηφίζουμε και όχι επί ενός φαντασιακού κειμένου, που εκείνοι έχουν στο μυαλό τους; Αυτό είναι πολύ απογοητευτικό. Και είναι πολύ απογοητευτικό για έναν βασικό λόγο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Γιατί δεν θα μπορέσουμε ποτέ ως κοινωνία να συνεννοηθούμε ανθρώπινα και πολιτισμένα εάν δεν αποφασίσουμε - και αυτή είναι μία πρόσκληση που κάνω προς την Αξιωματική Αντιπολίτευση και στην Ελάσσονα Αντιπολίτευση - να μην κάνουμε αντιπολίτευση για τα πάντα. Εγώ αντιλαμβάνομαι την ανάγκη των κομμάτων να υπάρχουν. Και στην προσπάθειά τους να υπάρχουν, πρέπει να κάνουν και αντιπολίτευση ακόμα και σε πράγματα που μπορεί να μην τα πολυπιστεύουν. Συμβαίνει αυτό στις δημοκρατίες. Προσέξτε, όμως, τώρα πού βρισκόμαστε. Είμαστε στα πρώτα βήματα μιας νέας Κυβερνήσεως. Ο λαός απεφάνθη με έναν τρόπο πολύ ξεκάθαρο στις 7 Ιουλίου. Η Νέα Δημοκρατία πήρε την αυτοδυναμία. Επόμενες εκλογές θα έχουμε το 2023, σε τέσσερα χρόνια. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι η επίτευξη της αυξήσεως του Ακαθαρίστου Εθνικού μας Προϊόντος, δεν είναι θέμα και στοίχημα του Υπουργού Επενδύσεως Αδώνιδος Γεωργιάδου. Και αν δεν πάει καλά η καριέρα και η σταδιοδρομία του Αδώνιδος Γεωργιάδου, θα επιβιώσει ο ελληνικός λαός. Δεν χάλασε ο κόσμος. Ούτε αποτελεί στοίχημα μόνο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Υπήρχαν προηγούμενες κυβερνήσεις, θα υπάρχουν και επόμενες κυβερνήσεις. Η ανάπτυξη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι στοίχημα του ελληνικού λαού, είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αν δεν μπορέσουμε να προσελκύσουμε άμεσες ξένες επενδύσεις, όπου παραμένουμε οι τελευταίοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν δεν μπορέσουμε να αυξήσουμε το Ακαθάριστο Εθνικό μας Προϊόν, πώς θα αποκτήσουμε τους αναγκαίους πόρους για να ασκήσουμε δημογραφική πολιτική, για να ασκήσουμε αμυντική πολιτική, για να ασκήσουμε εξωτερική πολιτική, για να ασκήσουμε εκπαιδευτική πολιτική; Αν δεν μπορέσουμε να αποκτήσουμε δικά μας πραγματικά χρήματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το έθνος μας θα σβήσει, τα παιδιά μας θα φύγουν στο εξωτερικό και θα κλαίνε οι μανάδες στα σπίτια όταν θα τους μιλάνε στο τηλέφωνο. Θέλουμε αυτό να το αντιστρέψουμε; Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα αντιστραφεί ούτε εύκολα ούτε γρήγορα ούτε με μαγικό τρόπο. Θα αντιστραφεί μόνο αν αποφασίσουμε να παίξουμε με τους κανόνες του παιχνιδιού. Και τι λένε οι κανόνες; Ότι ο επενδυτής σήμερα έχει πολλές επιλογές. Υπάρχουν πολλές πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια, κύριε Κατρίνη. Δείτε τι έγινε με την περίπτωση της «VOLKSWAGEN». Μόλις πέρασε η είδηση ότι η «VOLKSWAGEN» σκέφτεται - δεν το έχει αποφασίσει ακόμα - να ακυρώσει την επένδυση στην Τουρκία, βγήκαν δύο κράτη - η Ρουμανία και η Βουλγαρία - και διαγωνίζονται δημόσια ποιο από τα δύο θα δώσει περισσότερα κίνητρα στη «VOLKSWAGEN», για να πάει η αυτοκινητοβιομηχανία αυτή στην πατρίδα τους. Και ενώ η Βουλγαρία ξεκίνησε με 160.000.000 ως κίνητρο, και έπειτα η Ρουμανία έδωσε περισσότερα, μέσα σε μία ημέρα αποφάσισε 260.000.000 ως κίνητρο. Γιατί; Διότι σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πράγματι, οι επενδυτές μπορούν να πάνε σε όποια χώρα θέλουν. Ποιο είναι το κριτήριο για να αποφασίσουν πού θα πάνε τώρα; Η ευκαιρία, το αν θα μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, το αν θα βγάλουν χρήματα. Ακούστε εδώ και κάτι σοκαριστικό για εσάς της Αριστεράς. Ναι, όλοι οι επενδυτές, να ξέρετε, είναι κερδοσκόποι. Όλοι! Ζημιοσκόπος επενδυτής δεν υπάρχει. Άρα, τι κάνει αυτό το νομοσχέδιο; Αυτό το νομοσχέδιο λέει στους επενδυτές: «Κύριοι, ξεχάστε την παλιά Ελλάδα για την οποία ακούγατε ότι μόλις φτάσετε, θα μπλέξετε με δικαστήρια, με πολεοδομίες, με αρχαιολογίες, με γραφειοκρατίες. Σε αυτή την Ελλάδα πια… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα το θίξω τώρα. Δεν λέω ότι δεν το διαβάσατε αλλά ότι το κάνετε για λόγους προπαγάνδας. Λέμε, λοιπόν, ότι από εδώ και μπρος, σε αυτή την Ελλάδα που φτιάχνουμε, όποιος θέλει να δράσει, θα μπορέσει να το κάνει. Λέει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ: «Καταργείτε την Αρχαιολογία και λέτε να πάνε να κτίσουν πάνω στα αρχαία». Νομίζω ότι το είπε ο κ. Τζανακόπουλος.
Εγώ δεν είπα κάτι τέτοιο.
Αν δεν το είπατε εσείς, κάποιος άλλος θα το είπε. Ίσως ο κ. Παππάς. Δεν είμαι σίγουρος. Φίλοι είστε, κάποιος το είπε από τους δύο.
Δεν το είπαν. Το εννόησαν.
Συγγνώμη, βρε παιδιά, να μιλάμε τώρα σοβαρά. Εάν υποτεθεί ότι έρχεται ένας Γεωργιάδης μαινόμενος υπέρ των επενδύσεων και αποφασίζει να νομοθετήσει να σκάβουν και να βάζουν τα κτήρια πάνω στα αρχαία…
Αποκλείεται εσείς.
Εγώ σου λέω ότι το έκανα. Να ξεχάσω και την ελληνική αγωγή και όταν με κατηγορήσατε για προγονόπληκτο και αρχαιόπληκτο, να τα ξεχάσω όλα και να πω ότι νομοθετώ - εγώ ειδικά - πάνω στα αρχαία. Μάλιστα. Και ας πούμε ότι οι Βουλευτές, αδιάβαστοι όντες σαν μερικούς - μερικούς εδώ μέσα, το ψήφιζαν και δεν έπαιρναν είδηση. Θα μπορούσε να γίνει; Δεν ξέρετε ότι υπάρχει συνταγματική προστασία των αρχαίων; Μπορεί ένας απλός νομοθέτης να πείσει κάποιον ότι θα μπορέσει να νομοθετήσει ώστε να χτίζει πάνω στα αρχαία, γιατί θέλει να το κάνει; Ρε παιδιά, η κριτική πρέπει να είναι σοβαρή! Τι λέει το νομοσχέδιο για τα αρχαία; Πρέπει να το ακούσει ο ελληνικός λαός. Εσείς δεν το έχετε διαβάσει. Λέει πως όταν έχεις να κάνεις με ένα ΣΔΙΤ ή μία μεγάλη επένδυση, τίθεται χρονικός προσδιορισμός εξήντα ημερών στο διάστημα των οποίων θα πρέπει η Αρχαιολογική Υπηρεσία να απαντήσει στον επενδυτή τι πρέπει να κάνει, για να προχωρήσει νομίμως η επένδυσή του, δηλαδή, αν πρέπει να πληρώσει ανασκαφή, αν πρέπει να μετακινήσει την επένδυση, αν πρέπει να του δώσουμε άλλο χώρο, γιατί αυτός ο χώρος έχει τεράστιας αξίας αρχαία και δεν μπορεί να γίνει τίποτα εκεί. Να του απαντήσει, λοιπόν. Δεν λέμε να γκρεμίσει τα αρχαία! Διότι σήμερα πηγαίνει κάποιος να κάνει μία επένδυση, πηγαίνει στην Αρχαιολογική Υπηρεσία και μπορεί να περιμένει, για να πάρει απάντηση, δύο ή τρία χρόνια. Και ερωτώ, κύριε Κατρίνη - αφήστε τους αυτούς, αυτοί θα γκρινιάζουν ό,τι και να γίνει - σε τι ακριβώς διαφωνείτε; Δεν θέλετε να υπάρχει προθεσμία για να απαντήσει η Αρχαιολογική Υπηρεσία; Εσύ στην Ηλεία που θα πας, θέλεις να πεις στους ψηφοφόρους σου ότι αν πάνε να κάνουν μία επένδυση, να μην έχει κανέναν χρονικό προσδιορισμό η Αρχαιολογική Υπηρεσία και να απαντάει όποτε θέλει; Αυτό θα πας να πεις στους ψηφοφόρους σου; Αυτό δεν μπορείς να το πεις στους ψηφοφόρους σου, ούτε εσύ ούτε κανένας. Και αυτό που έχουμε βάλει μέσα, όχι μόνο δεν καταστρατηγεί τα αρχαία και την πολιτιστική μας κληρονομιά, αλλά τα προστατεύει. Και ξέρετε γιατί τα προστατεύει, για να έρθουμε τώρα στο ποιος όντως νοιάζεται για τα αρχαία και τον πολιτισμό; Γιατί όσο δεν υπάρχει ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο, η κοινωνία μας βλέπει τα αρχαία ως απειλή. Στην ελληνική επαρχία κάνουν το σταυρό τους μην πέσουν σε αρχαία. Και αν πέσουν, ή τα γκρεμίζουν ή τα εξαφανίζουν. Διότι, σου λένε, αν πάρουν είδηση ότι έχουμε αρχαία, καταστραφήκαμε. Για ποιο λόγο; Διότι κάναμε τους Έλληνες να θεωρούν τα αρχαία απειλή!
Τα παίρνουν στο σπίτι τους.
Τα παίρνουν στο σπίτι τους, όπως σωστά λέτε. Εάν, όμως, κάναμε ένα ξεκάθαρο πλαίσιο, όπως αυτό εδώ, και λέγαμε στον κάθε Έλληνα, «Δεν θα καταστραφείς, παιδί μου, αν βρεις αρχαία και το δηλώσεις και έρθει το Υπουργείο Πολιτισμού, ίσα - ίσα μπορεί να έχεις και κέρδος, να γίνει πιο γνωστό το χωριό σου, να γίνει πιο γνωστή η περιοχή σου», τότε θα αγαπήσει ο κόσμος τα αρχαία και θα προστατεύει την πολιτιστική κληρονομιά αντί να την καταστρέφει. Ένα επιχείρημα σοβαρό από την Αντιπολίτευση γιατί είναι κακό να βάλουμε τον χρονικό προσδιορισμό των εξήντα ημερών, ώστε να είναι υποχρεωτικό η υπηρεσία να απαντάει και σε τι αυτό σας ενοχλεί, εγώ όλο αυτό το διάστημα της συζητήσεως δεν έχω ακούσει κανένα, παρά μόνο γενικούς αφορισμούς. Ε, με γενικούς αφορισμούς, με συγχωρείτε, δεν θα πάμε μπροστά. Τι έχει αυτό το νομοσχέδιο, για να μην σας κουράζω. Ποια είναι η άλλη κριτική που ακούστηκε; Ακούστηκε η κριτική ότι είναι, λέει, διυπουργικό νομοσχέδιο. Πώς το είπε ο κ. Τζανακόπουλος με τον κ. Καστανίδη, για να μην τον αδικώ; Λαθρονομοθετούντες. Δεν θα επαναλάβω ότι τα διυπουργικά νομοσχέδια ήταν συνήθης πρακτική επί ΣΥΡΙΖΑ. Το προσπερνάω. Θέλω να εξηγήσω γιατί δεν είναι. Φαίνεται ότι είναι, αλλά δεν είναι. Επί ΣΥΡΙΖΑ, όταν λέγαμε «πολυνομοσχέδιο», τι εννοούσαμε; Πολλά νομοσχέδια σε ένα, δηλαδή ότι διάφορα Υπουργεία για να γλυτώσουν χρόνο κοινοβουλευτικά, αντί να φέρουν δικά τους νομοσχέδια, τα ενώνανε σε ένα νομοσχέδιο και μεταξύ τους δεν είχαν καμμία σχέση και καμμία συνάφεια. Είναι αυτό το νομοσχέδιο αυτή η περίπτωση; Ασφαλώς και όχι. Γιατί όσα άλλα Υπουργεία - το Υπουργείο Εργασίας, το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, το Υπουργείο Περιβάλλοντος - έχουν βάλει μέσα σε αυτό το νομοσχέδιο έστω και ένα άρθρο, το μόνο κριτήριο, για να μπει άρθρο τους, είναι αν συμβάλλει ή όχι στην ανάπτυξη, αν δηλαδή επιταχύνει…
Το σκάνδαλο των δήμων είναι κριτήριο για την ανάπτυξη; Το ότι σβήνουμε ποινικές διώξεις;
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ πολύ. Μη διακόπτετε.
Εγώ πάντα απαντώ αλλά με τον κ. Φάμελλο θα σας πω τι έχει συμβεί. Προ ολίγου, όταν δεν ήσασταν στην Αίθουσα, έπεσα θύμα μιας φοβερής χυδαιότητας που με ανάγκασε να πάω να ξαναδώ το βίντεο, για να δω αν ήταν όντως όπως το είχα πει ή όχι. Και δυστυχώς, για εσάς είναι. Είναι το ενδέκατο λεπτό της ομιλίας μου. Ήρθε ο κ. Φάμελλος στη Βουλή προ ολίγου και μου είπε: «Είσαι ψεύτης γιατί όταν σου είπα στην επιτροπή εάν αφορά το αναπτυξιακό νομοσχέδιο τον χρυσό, μου είπες όχι. Και άρα ποια συμφέροντα εξυπηρετείς, για να λες ψέματα στη Βουλή;». Του είπα και του θύμισα ότι στην επιτροπή της Βουλής του είπα το ακριβώς ανάποδο. Του είπα ότι αφορά το χρυσό. Δηλαδή, με κατηγορούσε χωρίς λόγο. Και αντί να πει ένα «συγγνώμη» με αξιοπρέπεια, ότι μπερδεύτηκε, συνεχίζει αυτόν το λίβελο. Δεν σας απαντώ, λοιπόν, κύριε. Μέχρι να ζητήσετε συγγνώμη δεν θα σας απαντήσω ποτέ στα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Θα πάρω τον λόγο να σας απαντήσω.
Εγώ πάντως εάν δεν ακούσω συγγνώμη για κάτι που βλέπετε στα Πρακτικά της Βουλής και στο βίντεο, δεν θα σας απαντήσω τα επόμενα τέσσερα χρόνια ούτε σε ερώτηση ούτε σε τίποτα. Δεν θα έχω καμμία σχέση μαζί σας. Γιατί με άνθρωπο που έρχεται εδώ μόνο για να συκοφαντήσει κατά τέτοιο εξόφθαλμο τρόπο ένα συνάδελφό του, δεν έχω καμμία σχέση και λυπούμαι πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα ήταν τίμιο εκ μέρους σας να πείτε ότι κάνατε λάθος. Αλλά ούτε αυτήν την τιμιότητα δεν έχετε μέσα σας. Επανέρχομαι τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Αυτό το νομοσχέδιο, λοιπόν, τι κάνει. Είτε είναι σε επίπεδο κεραιών κινητής τηλεφωνίας είτε είναι σε επίπεδο αναγνωρίσεως επαγγελματικών δικαιωμάτων των κολλεγίων είτε είναι σε επίπεδο των ρυθμίσεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος για τον ψηφιακό χάρτη, είτε είναι σε επίπεδο Υπουργείου Εθνικής Άμυνας με την τροπολογία για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ό,τι υπάρχει μέσα, στο σύνολο έχει ένα και μόνο κριτήριο, αν όλα αυτά επιταχύνουν ή όχι την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και η απάντηση είναι ότι την επιταχύνουν. Γι' αυτό και είμαστε περήφανοι γι' αυτό το νομοσχέδιο, γι' αυτό και είναι ένα καλό νομοσχέδιο και γι' αυτό να το υποστηρίξετε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα έρθουν τροπολογίες σε λίγο. Είναι καθ' οδόν. Είναι θέμα λεπτών. Θα πάρω τον λόγο μετά να τις εξηγήσω. Για τις δύο, όμως, θέλω να κάνω μια ειδική αναφορά και να σας δώσω τον χρόνο να τοποθετηθείτε. Η μια τροπολογία που θα έρθει, η υπουργική - για τη δική μου τροπολογία μιλάω - θα είναι η Ενιαία Αδειοδοτική Αρχή. Θα έρθει, σας είπα. Το είχαμε πει από την επιτροπή της Βουλής ότι θα την φέρω την περασμένη εβδομάδα. Αν θυμάστε, ξεκίνησε η συζήτηση από την ακρόαση φορέων και την τοποθέτηση του προέδρου του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του κ. Στασινού. Θα την έχουμε σε λίγο και θα περιμένω την τοποθέτηση και της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως.
Η τροπολογία για τα ραδιοτηλεοπτικά θα αφορά μόνο τον εξοπλισμό.
Αυτό θα γίνει νομοτεχνική βελτίωση. Βεβαίως. Ό,τι είπαμε ισχύει. Σωστό. Θα φέρουμε και μια δεύτερη τροπολογία που θέλω να σας εξηγήσω γιατί τη φέρνουμε. Αφορά την Golden Visa. Φαντάζομαι ότι το θέμα της Golden Visa όλοι το γνωρίζετε. Ξεκίνησε από νόμο του κ. Μηταράκη στο τέλος του 2014, αλλά άνθισε, κυριάρχησε επί εποχής ΣΥΡΙΖΑ που ήταν η κυβέρνηση που ακολούθησε. Πολλές χιλιάδες κυρίως Κινέζων - όχι μόνο Κινέζων, αλλά και άλλων εθνικοτήτων, αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε, οι Κινέζοι είναι πολύ μεγάλοι πελάτες του προγράμματος - αγόραζαν αυτές τις Golden Visa μέσω της χρήσης των POS, των αυτομάτων μηχανημάτων. Υπήρξε μια εμπλοκή ως προς τη χρήση αυτών των μηχανημάτων. Κατηγορήθηκε κάποιος επιχειρηματίας που είχε μια γκρίζα ζώνη και αυτή οδήγησε στην παύση των πράξεων μέσω POS. Το αρχικό δικό μου ενδιαφέρον για το θέμα αυτό προήλθε, όταν πήρα τα στοιχεία της Golden Visa και είδα ότι μετά από αυτό το ορόσημο αυτής της διαδικασίας, το πρόγραμμα σχεδόν είχε παγώσει. Ένα πρόγραμμα που είχε φέρει σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ευρώ εισπράξεις για τον ελληνικό λαό, την ελληνική οικονομία, περίπου είχε σταματήσει. Στην πορεία όμως απεδείχθη κάτι πολύ χειρότερο. Διάφορες αποκεντρωμένες διοικήσεις κατόπιν της απαγορεύσεως χρήσεως των POS άρχισαν να εκδίδουν αποφάσεις ακυρώσεως των Golden Visa και άρα οι Κινέζοι επενδυτές να ζητούν πίσω τα χρήματά τους από το ελληνικό δημόσιο. Αυτό όμως θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη ζημιά στην ελληνική οικονομία. Πήραμε γνωμοδότηση από την Τράπεζα της Ελλάδος με υπογραφή της επιτροπής και του κ. Αλεβιζάτου ότι δεν παραβιάζεται καμμία νομοθεσία ευρωπαϊκή ή εθνική από τη χρήση των POS, χρήση η οποία θεωρείται απολύτως νόμιμη, συνήθης και διάφανη τραπεζική συναλλαγή στο έγγραφο της Τραπέζης Ελλάδος. Κατά συνέπεια θα φέρουμε την τροπολογία τώρα που θα επανανομοθετεί τη χρήση των POS. Και κάνουμε και μια δεύτερη ρύθμιση στην Golden Visa και θα σας πω αμέσως για ποιον λόγο την κάνουμε. Ένα από τα προβλήματα που παρατηρήθηκε στο πρόγραμμα ήταν ότι το 90% των αγοραπωλησιών ακινήτων πήγαινε στην Αττική. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να το ρυθμίσει δίνοντας διέξοδο να γίνονται επενδύσεις και σε ομόλογα και σε μετοχές στο Χρηματιστήριο. Όμως, αυτό τελικώς δεν είχε πολύ ενδιαφέρον. Οι επενδυτές προτιμούν να αγοράζουν ακίνητα. Η κατεύθυνση όλων των ανθρώπων που θέλουν να επενδύσουν στα ακίνητα μέσω του προγράμματος Golden Visa σε μια περιοχή της χώρας και κυρίως στην Αθήνα, ούτε καν γενικά στην Αττική, είχε ως αποτέλεσμα μια πολύ μεγαλύτερη αύξηση του φυσιολογικού των τιμών των ακινήτων σε αυτήν την περιοχή, κάτι που αρχίζει να δυσχεραίνει την αγορά από την ανάποδη. Ανεβάζει τα ενοίκια, δημιουργεί προβλήματα κ.λπ.. Δίνουμε λοιπόν, το δικαίωμα στους Υπουργούς Ανάπτυξης και Οικονομικών μέσα στην τροπολογία με εξουσιοδοτική διάταξη να καθορίζουμε όχι χαμηλότερο ποσό - οι 250.000 θα μείνει ως κατώτερο όριο - αλλά ανώτερο ποσό ανά περιοχή. Παραδείγματος χάριν, σας λέω τώρα και ποια είναι η πρόθεσή μας: Η Αττική να έχει υψηλότερο ποσό και άλλες περιοχές της χώρας - θα δούμε ποιες θα είναι, το κριτήριο θα είναι αυτές που έχουν χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη, χαμηλότερο ΑΕΠ και άρα έχουν μεγαλύτερη ανάγκη επενδύσεων σε ακίνητα μέχρι αυτής της αξίας των 250 και 400 000- να είναι σε χαμηλότερη τιμή έτσι ώστε να κατευθύνουμε τους αγοραστές και προς άλλες περιοχές της χώρας, πρώτον για να πουλήσουν τα ακίνητά τους και άνθρωποι σε άλλες περιοχές της χώρας που δεν έχουν κανένα όφελος μέχρι σήμερα από αυτό το επιτυχημένο κατά τα άλλα πρόγραμμα και δεύτερον, για να αποφορτίσουμε την Αττική, η οποία αρχίζει να έχει πραγματικά τις αρνητικές διαστάσεις ενός κατά τα άλλα θετικού μέτρου, απολύτως θεμιτού και ευπρόσδεκτου από την ελληνική οικονομία. Για τις υπόλοιπες τροπολογίες, θα μιλήσω, όταν με το καλό έρθουν όλες, αλλά αυτή σας τη λέω από τώρα, για να έχετε τον χρόνο να τη σκεφτείτε, και θα σας φέρω το κείμενο σε λίγο. Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Και εμείς, κύριε Υπουργέ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, για να κάνω μια διευκρίνιση γιατί αναφέρθηκε σε μένα.
Κύριε Φάμελλε, νομίζω ότι τοποθετηθήκατε πάνω στο θέμα. Είπατε την άποψή σας. Επιτρέψτε μου, γιατί προεδρεύω.
Κυρία Πρόεδρε, θα το λύσουμε με τον κ. Γεωργιάδη. Θα διαβάσω το Πρακτικό και θα το κλείσουμε.
Ωραία. Τελείωσε. Αφού θα διαβάσετε το Πρακτικό, αυτό είναι. Έχετε τον λόγο.
Κύριε Γεωργιάδη, επειδή δεν θέλω ούτε να σας χρεώσω αλλά ούτε θέλω και να χρησιμοποιείτε δικαιολογίες αύριο, να πω ότι στην επιτροπή είπατε το εξής. Θα διαβάσω μέσα από το κινητό, αν μου επιτρέπετε. Πάμε τώρα σε τι αφορά. «Είπε ο κ. Φάμελλος «Ο χρυσός εξαιρείται;»». «Όχι, δεν είπα εγώ ότι εξαιρείται ο χρυσός. Είπα ότι εξαιρείται ο άνθρακας.». Δεν λέτε, λοιπόν, ότι εντάσσεται. Είπατε ότι δεν εξαιρείται.
Κύριε Φάμελλε…
Μισό λεπτό. Διαβάζω από τα Πρακτικά. Σας σέβομαι και θέλω να σέβεστε τη διαδικασία. Συνεχίζετε λοιπόν, και λέτε: «Έρχεται στο γραφείο μας η Ένωση των Εταιρειών που εξορύσσουν το μάρμαρο και μας ζητάνε κ.λπ..». Δεν θέλετε να μπει το μάρμαρο; Τελειώνει η επιτροπή, κύριε Γεωργιάδη, και ψάχνουμε να βρούμε τους κωδικούς, μην τυχόν και σας έχουμε παρεξηγήσει και οι κωδικοί του μαρμάρου και του γρανίτη είναι μαζί με τα μεταλλεύματα του χρυσού. Να το διευκρινίσουμε, κυρία Πρόεδρε. Και σας ενημερώνω εδώ ότι πρώτον ο κωδικός 7, που είναι εξορύξεις μεταλλευμάτων που είναι ο χρυσός, δεν έχουν μέσα το μάρμαρο και το γρανίτη - είναι στον κωδικό 8- και επιπλέον ότι στον κωδικό 9 είναι μέσα υποστηρικτικές γεωτρήσεις για υδρογονάνθρακες και η μεταφορά μπαζών των χρυσορυχείων. Λέμε λοιπόν: Να διευκρινίσετε την πολιτική σας τοποθέτηση για το 7 και το 9, ότι τα επιλέγετε να είναι, ώστε να μην παραπλανάται η Βουλή ότι εξαιτίας του μαρμάρου και των γρανιτών μπαίνει και ο χρυσός. Αυτήν τη διευκρίνιση και την πολιτική ευθύνη την παίρνετε; Με βάση τα Πρακτικά. Δεν παραποίησα κάτι, κύριε Γεωργιάδη. Τώρα είναι ξεκάθαρο ό,τι είπατε στα Πρακτικά; Αυτό ζητάμε, την πολιτική ευθύνη του 7 και του 9. Όχι λοιπόν, εξαιτίας του μαρμάρου και του γρανίτη. Πολιτική επιλογή της Κυβέρνησής σας. Μπαίνουν τα χρυσορυχεία, η υποστήριξη των γεωτρήσεων των υδρογονανθράκων και τα μπάζα των χρυσορυχείων. Πάρτε θέση. Και αν είπα κάτι παραπάνω, εγώ το αναγνωρίζω, αλλά δεν είπα. Αυτό είπα ακριβώς.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, θα χρειαστώ ένα λεπτό. Νομίζω ότι είμαστε μεγάλοι άνθρωποι και μπορούμε να συνεννοηθούμε ανθρώπινα. Με ρωτήσατε: «Ο χρυσός εξαιρείται;». Απαντώ: Όχι, δεν εξαιρείται. Τι καταλαβαίνει το Σώμα; Κάνουμε στα σοβαρά αυτή τη συζήτηση;
Δεν μπορείτε να τον εξορύξετε λόγω του μαρμάρου.
Είναι πολιτική βούληση;
Επαναλαμβάνω: Τα μάρμαρα τα έφερα ως παράδειγμα στη συνέχεια για το πώς εκκινήθη αυτό το άρθρο. Δεν είπα ότι εξέφρασα την πολιτική μου βούληση να εξαιρεθεί ο χρυσός. Είπα το ανάποδο, ότι δεν εξαιρείται. Εσείς ήρθατε εδώ και με κατηγορήσατε ότι παραπλάνησα τη Βουλή.
Κύριε συνάδελφε, να ακούσουμε τον κύριο Υπουργό;
Δεύτερον, νομίζω ότι τώρα καταλαβαινόμαστε. Επαναλαμβάνω: Κύριε Φάμελλε, το να κάνεις λάθος είναι ανθρώπινο, δεν είναι ντροπής πράμα. Και εγώ έχω κάνει πολλά στη ζωή μου. Όμως, να σηκώνεσαι και να λες στον άλλον με ευπρέπεια, σε αυτό έκανα λάθος αλλά έχω ένα, δύο, πέντε ενστάσεις, θεμιτό.
Το εννιά;
Εγώ ουδέποτε παραπλάνησα τη Βουλή, γιατί εδήλωσα ρητώς ότι ο χρυσός δεν εξαιρείται από τον αναπτυξιακό νόμο. Τι εξαιρείται τώρα; Αυτό που γράφουμε μέσα ρητώς είναι οτιδήποτε αφορά στον λιγνίτη και στον υδρογονάνθρακα. Το γράφουμε ρητώς και στην αιτιολογική έκθεση. Στο άρθρο λέει: «οτιδήποτε αφορά στον λιγνίτη και στον υδρογονάνθρακα», σας λέω για να το γνωρίζετε και να υπάρχει και στα Πρακτικά της Βουλής, ως συνοδό του νομοσχεδίου και της πολιτικής μας βουλήσεως, ότι οτιδήποτε, είτε είναι συνοδευτικό είτε δεν είναι συνοδευτικό, που αφορά στον λιγνίτη και στον υδρογονάνθρακα, εξαιρείται του αναπτυξιακού νόμου. Τελεία και παύλα. Σας το λέω, εξαιρείται του αναπτυξιακού νόμου. Δεν θα υπογράψουμε καμμία ένταξη στον αναπτυξιακό νόμο αλλά ούτε και υποστηρικτικών εργασιών στον λιγνίτη και στον υδρογονάνθρακα. Ευχαριστώ.
Θα το βγάλετε το εννιά;
Κύριε συνάδελφε, επιτρέψτε μου, αλλά δεν θα επιτρέψω να γίνει αυτού του είδους η συζήτηση.
Μια διευκρίνιση, κυρία Πρόεδρε.
Ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος που θα πάρει σε λίγο τον λόγο μπορεί να τοποθετηθεί επάνω στο θέμα. Έτσι δεν είναι; Ευχαριστώ πάρα πολύ. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης, κ. Χήτας έχει τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, έβλεπα τον ογκώδη φάκελο που είχατε μπροστά σας εδώ, ενώ μας εξηγούσατε το νομοσχέδιο. Να πούμε, βεβαίως, ότι στη διαβούλευση οι σελίδες ήταν εκατόν είκοσι, κύριε Γεωργιάδη, δεν ήταν όλο αυτό το πακέτο που δείχνατε και τρόμαξα, η αλήθεια είναι. Στην πορεία έγιναν επτακόσιες οι σελίδες με τα παραρτήματα. Στη διαβούλευση, βεβαίως, ήταν εκατόν είκοσι.
Δεν είχε τελειώσει η διαβούλευση.
Δεν είχε τελειώσει η διαβούλευση, αλλά στη διαβούλευση ήταν εκατόν είκοσι και έγιναν επτακόσιες ξαφνικά οι σελίδες. Είπατε ότι ήσασταν έτοιμοι πριν γεννηθείτε, δηλαδή, πριν γίνετε Κυβέρνηση, γιατί ένα τέτοιο νομοσχέδιο επτακοσίων σελίδων δεν προετοιμάζεται σε εκατό ημέρες. Όμως, το ανεβάσετε στις δώδεκα τα μεσάνυκτα της Τρίτης και την Πέμπτη είχαμε επιτροπή. Αφού ήσασταν έτοιμοι, γιατί δεν το ανεβάσατε μια βδομάδα νωρίτερα, να έχουμε χρόνο να το επεξεργαστούμε; Επίσης, αναφερθήκατε στις άμεσες ξένες επενδύσεις. Ήθελα να πω κάποια άλλα πράγματα, αλλά μια και είχα την τύχη να σας ακολουθώ στο Βήμα της Βουλής, μετά από τη δική σας εισήγηση για τις ξένες επενδύσεις και τις άμεσες ξένες επενδύσεις, θα αναφερθώ σε αυτές. Ξέρετε κάτι; Εμείς έχουμε μια άλλη φιλοσοφία για τις ξένες επενδύσεις. Για εμάς δεν είναι ξένη επένδυση, είτε άμεση είτε έμμεση, το ξεπούλημα, για παράδειγμα, της ΔΕΗ. Όπως λέει συνέχεια ο κ. Βιλιάρδος, όταν έχω ένα σπίτι και πουλάω τα έπιπλά μου για να το σώσω, κάποια στιγμή θα μείνω χωρίς έπιπλα. Η «VOLKSWAGEN» ψάχνει να επενδύσει, έφυγε από την Τουρκία. Γιατί δεν δημιουργούμε ιδανικές συνθήκες για μια εταιρεία κολοσσό, να την φέρουμε στην Ελλάδα και να επενδύσει ένας κολοσσός της Γερμανίας στην Ελλάδα; Αυτές είναι οι επενδύσεις. Όμως, πώς να έρθουν να επενδύσουν αυτές οι εταιρείες με το φορολογικό καθεστώς που υπάρχει στη χώρα μας και όταν εσείς το 100% προκαταβολής φόρου το κάνετε 95%; Σιγά τα ωά! Το 100% το κάναμε 95%! Πώς να επενδύσουν αυτές οι εταιρείες; Αυτές είναι σοβαρές επενδύσεις και το ξέρετε και εσείς, κύριε Γεωργιάδη. Αναφορικά με το περιεχόμενο των διατάξεων του νομοσχεδίου, αναφέρθηκε ο ειδικός αγορητής μας αναλυτικά και νομίζω ότι θα το κάνει και στην δευτερολογία του. Όμως, σε κάποια άρθρα, όπως στο άρθρο 190 για τον διαδικτυακό τζόγο, δεν μπορώ να μην αναφερθώ. Θα μιλήσω γι' αυτό, γιατί είναι επίκαιρο το θέμα. Επαναφέρετε, κύριε Γεωργιάδη, τον εφιάλτη που κατέστρεψε πολλές οικογένειες στην χώρα μας, τα «φρουτάκια». Θυμάστε αυτό το παλιό φρούτο, τα «φρουτάκια»; Νομιμοποιείτε αυτόν τον καταστροφικό εθισμό. Ορίζετε μια ταρίφα τρία, τέσσερα εκατομμύρια για να το νομιμοποιήσετε και τώρα τι κάνετε; Περιτυλίγετε αυτή την μαύρη τρύπα του διαδικτυακού τζόγου με έναν μανδύα νομιμότητας με αυτά τα τρία - τέσσερα εκατομμύρια. Όμως μέσα σε αυτήν την τρύπα θα πέσουν πολλοί Έλληνες, κύριε Γεωργιάδη, και δυστυχώς και ανήλικοι Έλληνες. Γιατί γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι στον διαδικτυακό τζόγο, και όχι μόνο, δυστυχώς, έχουν πολύ μεγάλη συμμετοχή οι ανήλικοι και τα παιδιά μας. Δυστυχώς - και δεν το λέω μόνο εγώ, σας παραθέτω στοιχεία - η χώρα μας βρίσκεται στην πρώτη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών στον στοιχηματισμό, τον τζόγο στους δεκαεξάχρονους. Βάσει σχετικής πρόσφατης πανευρωπαϊκής έρευνας, της ESPAD, για τις σύγχρονες εξαρτήσεις σε εφήβους είναι υπερδιπλάσιο - ακούστε - το ποσοστό των εφήβων στην Ελλάδα που αναφέρουν ότι έχουν στοιχηματίσει διαδικτυακά. Αλλά μάλλον για τους ανήλικους που θα τζογάρουν πλέον ελεύθερα, κύριε Γεωργιάδη, δεν υπάρχει η ίδια ευαισθησία που υπάρχει για αυτούς τους ανήλικους που πάνε να δουν τον «Τζόκερ» στους κινηματογράφους. Εάν δεν είναι αυτό υποκρισία, τότε τι είναι υποκρισία; Να διώξουμε τους δεκαεξάχρονους από τον «Τζόκερ» στους κινηματογράφους, αλλά την ίδια ώρα τα παιδιά αυτά να μπορούν να τζογάρουν ελεύθερα στο διαδίκτυο; Κύριε Λαζαρίδη, εάν δεν σας αρέσουν αυτά που ακούτε, μπορείτε να συνεχίσετε την ανάγνωσή σας. Πάντως, χαίρομαι που σας βλέπω εδώ. Δεν είναι και πολύ συχνή η παρουσία σας, οπότε καθίστε να τα ακούσετε. Άρθρο 158 για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης: Αναφορικά με τον τομέα αυτό, όπως περιγράφεται στο νομοσχέδιο, δεν θα ξέρουμε ποια πρόσωπα κρύβονται πίσω από αυτές τις εταιρείες. Δεν θα ξέρουμε; Ξέρουμε, δηλαδή, γιατί ξέρουμε με ποιους έχετε καλές σχέσεις και για ποιους κάνετε φωτογραφικές διατάξεις και ποιος βοηθάει ποιον, γιατί βοηθάει ο ένας τον άλλο φυσικά, το ένα χέρι νίβει το άλλο, κύριε Υπουργέ. Και να σας πω ότι αποκορύφωμα του νομοσχεδίου σας είναι ότι οι βασικοί μέτοχοι και οι μέτοχοι των μέσων μαζικής ενημέρωσης απαλλάσσονται από την υποβολή «πόθεν έσχες». Δηλαδή να μην ξέρουμε από πού βρήκαν τα λεφτά. Είναι μια λαμπρή σκέψη αυτή, πραγματικά, η οποία προφανώς προωθεί τη διαφάνεια. Συγχαρητήρια! Να μην ξέρουμε από πού προέρχονται τα χρήματα αυτά! Τέλος, θα αναφερθώ στα εργασιακά και συγκεκριμένα στη δυνατότητα εξαίρεσης ορισμένων επιχειρήσεων από την εφαρμογή κλαδικών συμβάσεων. Δηλαδή, θα έρθει ένα οποιαδήποτε σωματείο επαγγελματιών και θα ορίζει ένα κατώτατο μισθό αδιαφορώντας για τις κλαδικές συμβάσεις. Πάμε τώρα σε κάτι άλλο και σε όσα συνέβησαν εχθές στη δική μου εκλογική περιφέρεια, στην Β΄ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης, και συγκεκριμένα στα όμορφα κατά τα άλλα Βρασνά. Ήταν ένα ολονύκτιο θρίλερ στα Βρασνά, όπου τα μπλόκα των κατοίκων, των ανθρώπων που ζουν καθημερινά εκεί έδιωξαν τους πρόσφυγες της Σάμου, αυτούς τους λαθρομετανάστες τους οποίους κουβάλησε η Νέα Δημοκρατία, η οποία είχε και έχει την φαεινή ιδέα - και απορώ πως την υλοποιείτε - της διάχυσης των λαθρομεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα. Ξεκίνησε η μάχη του πολίτη, θα πω εγώ, ενάντια σε αυτό το αίσχος, το οποίο συνεχίζετε και εσείς. Κάνουν λόγο για κόκκινο Οκτώβρη όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες έχουν έρθει πέντε χιλιάδες λαθρομετανάστες στα νησιά μας και είναι τριάντα τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιοι με πρόχειρους υπολογισμούς. Αυτό είναι το αρνητικό ρεκόρ μέχρι στιγμής στα νησιά μας. Σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να ευχαριστήσω τόσο την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ όσο και την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, γιατί μετά από ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα απενοχοποιήσαμε επιτέλους σε αυτή την Αίθουσα - και νομίζω ότι θα γίνει και στο πανελλήνιο - τη λέξη «λαθρομετανάστης», την οποία όσες φορές χρησιμοποιούσε η Ελληνική Λύση μας είχατε βάλει στη γωνία και μας δείχνατε. Ο κ. Τζανακόπουλος έκανε λόγο για λαθρονομοθέτες. Αφού δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, κύριε Τζανακόπουλε, πώς το χρησιμοποιείτε; Φυσικά μας δικαίωσε ο κ. Γεωργιάδης που λέει ότι φυσικά υπάρχουν. Άρα, επειδή ανέτρεξα και βρήκα το «λάθρο» στα αρχαία ελληνικά - λαθραίος, λάθρα, λανθάνω, από εκεί βγαίνει - είναι το πρώτο συνθετικό των λέξεων και εκφράζει κάτι που γίνεται κρυφά. Έτσι λέει το λεξικό, αν ανατρέξετε. Από κάτω λέει παραδείγματα και ακούστε λίγο, γιατί κολλάμε στις λέξεις και χάνουμε την ουσία: Λαθροαναγνώστης, λαθρεπιβάτης, λαθρεμπόριο, λαθροθηρία, λαθρομετανάστευση. Το λέει το λεξικό. Έχει το θράσος το λεξικό να λέει λαθρομετανάστευση. Δεν το λέει μόνο η Ελληνική Λύση. Επίσης, λαθροχειρία, λαθροαλιεία, λαθροκυνηγός. Άρα, υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι. Επίσης, να σας πω, κυρίες και κύριοι, ότι άκουγα δηλώσεις ηχητικές. Δυστυχώς, εδώ δεν μπορώ να τις καταθέσω στα Πρακτικά ούτε να τις βάλω να παίξουν, αλλά έλεγε ο κ. Μητσοτάκης προεκλογικά - το άκουσα πριν από λίγο - ότι η αποσυμφόρηση των νησιών δεν μπορεί να γίνεται με ροές από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα. Πρέπει από τα νησιά να επιστρέφονται στην Τουρκία. Το έλεγε ο νυν Πρωθυπουργός, προεκλογικά βεβαίως, γιατί τώρα μιλάει για πολυπολιτισμό. Τώρα μιλάει για περήφανα νιάτα, για ενσωμάτωση των ανθρώπων αυτών στην ελληνική κοινωνία. Και φυσικά, θα έρθει και η ώρα που τα παιδιά αυτών των λαθρομεταναστών, αφού ενσωματωθούν στα σχολεία, θα σηκώσουν την ελληνική σημαία στα σχολεία. Αυτά λέει τώρα ο κ. Μητσοτάκης. Κυρίες και κύριοι, σύντομη παρένθεση ως υπεύθυνος του τομέα αθλητισμού. Κάποια στιγμή, μας είχαν ενημερώσει ότι θα έρθει ένα νομοσχέδιο του κ. Αυγενάκη για τον αθλητισμό. Χθες είδαμε για άλλη μια φορά το πολύ άσχημο πρόσωπο της βίας. Έχουμε γίνει διεθνώς ρεζίλι, σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης: Σε αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ νέων είχαμε τραμπουκισμούς, ρόπαλα, ξύλο, ανοιχτά κεφάλια, αίματα, φορεία, τα πάντα. Υπήρχαν δεκάδες ανήλικα παιδιά στο γήπεδο. Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να μιλάμε για πάταξη της αθλητικής βίας. Και ρωτάμε τι θα κάνετε, πότε θα το κάνετε, πώς θα το κάνετε. Κύριε Αυγενάκη, ελάτε να μιλήσουμε. Έχουμε γνώση στα θέματα, είκοσι έξι χρόνια κάνω τη δουλειά αυτή, αθλητικογράφος είμαι, τους ξέρω και από την καλή και από την ανάποδη. Βγείτε από τα γραφεία σας, ελάτε συναντήστε μας, να κάνουμε μια συζήτηση σοβαρή. Έχουν εκλογές τα Σκόπια, κυρίες και κύριοι, και - είτε το θέλετε είτε όχι - οι Σκοπιανοί παρέδωσαν μαθήματα δημοκρατίας δυστυχώς με την προσφυγή στις κάλπες, ενώ εσείς τρέμετε την ίδια ώρα - γιατί η εξέλιξη αυτή είναι πολύ αρνητική για εσάς δυστυχώς, σας φέρνει σε δύσκολη θέση, position difficile - μήπως και καταργηθεί αυτή η συμφωνία, που θα καταργηθεί, να το ξέρετε. Ούτως ή άλλως βέβαια, δεν εφαρμόστηκε και ποτέ. Ή μήπως πιστεύετε ότι οι Σκοπιανοί τήρησαν τη συμφωνία αυτή από την ημέρα που την υπογράψανε οι κύριοι από εδώ αριστερά; Η ταμπέλα, για παράδειγμα, στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου από κάπου που γράφτηκε με μικρά γραμματάκια, λες και ήταν σκονάκι, μέσα σε σαράντα πέντε λεπτά την ξηλώσανε. Και άλλα πολλά. Τώρα αρχίζει το παιχνίδι. Η Ελληνική Λύση ζητά σύγκληση του Συμβουλίου των πολιτικών Αρχηγών των κομμάτων για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως αυτό της Συμφωνίας των Πρεσπών. Εχθές, κυρίες και κύριοι, είχαμε επιστροφή - πάω σε ένα άλλο θέμα - προσγειωθήκαμε πάλι στο παρελθόν, στο υψηλό επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης, όπως μας είχαν συνηθίσει οι δύο πτέρυγες της αριστερής και δεξιάς εδώ του Κοινοβουλίου τόσα χρόνια, στην επιτροπή για τον κ. Παπαγγελόπουλο. Την παρακολουθούσε ο κ. Βιλιάρδος, ο οποίος - τον έχετε γνωρίσει τον άνθρωπο, έχει μια αστική ευγένεια - έμεινε με το στόμα ανοιχτό παρακολουθώντας τα όσα λάμβαναν χώρα εκεί μέσα ανάμεσα σε πολιτικούς εκπροσώπους του ελληνικού Κοινοβουλίου. «ρεβανσιστές», «τραμπούκοι», και τι δεν λέχθηκε εκεί μέσα. Δεν μας είπατε τίποτα στην επιτροπή βεβαίως για τα δύο και πλέον δισεκατομμύρια που χάθηκαν από τα ταμεία και χάθηκαν και από τον ελληνικό λαό, τα 2,5 περίπου δισεκατομμύρια. Και επιδοθήκατε και πάλι σε ένα θεατρινίστικο παιχνίδι. Θυμηθήκατε τα παλιά πάλι, αλλά δεν κάνατε το βασικότερο: Βάλτε στο κάδρο, λοιπόν, τον κ. Τσίπρα και πάλι και θα είμαστε μαζί σας να φτάσει αυτή η υπόθεση μέχρι τέλους. Είτε να αποδειχθεί ότι είναι σκευωρία είτε να αποδειχτεί ότι είναι σκάνδαλο. Και κλείνω με την παρουσία του Πρωθυπουργού εχθές στη βόρειο Ελλάδα. Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ σε αυτό. Για ό,τι αφορά στη βόρειο Ελλάδα, στην περιφέρειά μου και στη Θεσσαλονίκη έχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία. Δεν θα πω ότι επισκέφθηκε το Πρωθυπουργικό Γραφείο, που το είχε κατακεραυνώσει και το θεωρούσε αστεία υπόθεση και ότι ήταν ένα πλυντήριο εξυπηρέτησης πελατειακών σχέσεων κ.λπ.. Δεν θα μπω εκεί, το προσπερνάω, τα έχουμε ξαναπεί. Το διατήρησε, βόλεψε «ημετέρους», μια χαρά έκανε, μάλιστα, προχωράμε. Έκανε μια σύσκεψη, λοιπόν, για την πρόοδο των έργων στη Θεσσαλονίκη. Το μετρό Θεσσαλονίκης - ακούστε λίγο τι δήλωσε, είναι δηλώσεις του, δεν τα λέω εγώ - θα λειτουργήσει εξ ολοκλήρου τον Απρίλιο του 2023! Άλλα τέσσερα χρόνια, κορόιδο Θεσσαλονικιέ, περίμενε! Ο στόλος του ΟΑΣΘ έχει ήδη ενισχυθεί, αλλά θα δει σημαντική αύξηση στις αρχές του 2020! Η αναβάθμιση της περιφέρειας θα δημοπρατηθεί εντός του νέου έτους! Τρία «θα», κύριε Πρωθυπουργέ, μέσα σε μισή ώρα που επισκεφθήκατε τη Θεσσαλονίκη. Ακόμα, οι Θεσσαλονικείς τι δεν ακούσανε χθες! Η Θεσσαλονίκη, κύριε Μητσοτάκη, έχει μείνει χωρίς λεωφορεία. Εσάς πρέπει να σας πήγε το υπηρεσιακό αυτοκίνητο και καλώς έκανε, γιατί είστε Πρωθυπουργός, αλλά δεν υπάρχουν λεωφορεία. Και την ώρα εκείνη μας είπατε για το fly over. Ξέρετε τι είναι το fly over; Η Θεσσαλονίκη έχει μόνο λεωφορείο, τίποτε άλλο. Το fly over, λοιπόν, θα δημοπρατηθεί στο τέλος του χρόνου! Και όπως μας είπε περήφανα, κύριε Σιμόπουλε, ήρθε σε επαφές με τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, τον κ. Καραμανλή. Και ο κ. Καραμανλής και εσείς θα εργαστείτε σκληρά από κοινού για να φτιάξετε αυτό τον εναέριο δρόμο.
Αυτός το χειρίζεται.
Οι δρόμοι δεν είναι, λέει, στην αρμοδιότητα του Υπουργείου του κ. Καραμανλή. Εγώ κατέθεσα μια ερώτηση πριν λίγες μέρες στον Υπουργό σας για τον δρόμο καρμανιόλα Περαίας - Μηχανιώνας και ρωτούσα να μάθω από αυτόν αν και πότε θα γίνει νέα χάραξη.
Περιφερειακός είναι αυτός.
Ναι. Και μου είπε ο κ. Καραμανλής «συγγνώμη, κύριε, λάθος, απευθυνθείτε αλλού». Δεν έδειξε κάποια ευαισθησία. Θα φτιάξετε και το fly over. Προς το παρόν, δεν έχουμε να μετακινηθούμε. Φέρτε κανένα λεωφορείο να πάει ο φουκαράς ο Θεσσαλονικιός στη δουλειά του. Θα περιμένουμε άλλα τέσσερα χρόνια για το μετρό. Πήραμε αρκετά «θα» ακόμα και φυσικά με το fly over θα έχουμε λύσει και όλα τα προβλήματά μας! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κι εμείς, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο συνάδελφος κ. Κωτσός από τη Νέα Δημοκρατία για επτά λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα το νομοσχέδιο με τον εξαιρετικά εύστοχο τίτλο - και φιλόδοξο θα έλεγα - «Επενδύω στην Ελλάδα». Θα μου επιτρέψετε να θεωρήσω πως αυτό το νομοσχέδιο είναι σημαία για την ιδεολογική ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας, της Νέας Δημοκρατίας που εμπιστεύεται τον άνθρωπο, που πιστεύει στην ιδιωτική οικονομία, που ενθαρρύνει τις επενδύσεις, που πυροδοτεί την επιχειρηματικότητα. Για τη Νέα Δημοκρατία που αντιμάχεται τον κρατισμό, που προσπαθεί να επιταχύνει το βραδυκίνητο, δυσκοίλιο και αναποτελεσματικό κράτος μας, τη Νέα Δημοκρατία που θέλει να απλοποιήσει τις διαδικασίες, να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους που επιχειρούν να βρουν πρόσφορο έδαφος στη χώρα μας. Για να στραφεί η ελληνική οικονομία σε υψηλότερους και μακροπρόθεσμα βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης απαιτούνται πολιτικές μεταρρυθμίσεις, θεμελιώδεις επενδύσεις και μακροπρόθεσμη στρατηγική. Αυτά ακριβώς έρχεται να κάνει και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Σε αυτά τα ζητήματα έρχεται να δώσει απάντηση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, σε μια χώρα που μπορεί να «υπερηφανεύεται» ότι είναι η τελευταία χώρα με σοβιετικού τύπου δομημένη οικονομία, με οικονομία που εκπορεύεται συνεχώς από κρατικούς μηχανισμούς, απελευθερώνοντας δυνάμεις και δίνοντας τη δυνατότητα στον ιδιωτικό τομέα να δημιουργήσει. Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς ως πολιτικοί οφείλουμε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον εθνικής συναίνεσης, ζητούμενο δύσκολο, αλλά πρέπει να το πετύχουμε, αφού ένα επιτυχημένο και βιώσιμο σύστημα καινοτομίας δημιουργείται μόνο μέσα από μακροπρόθεσμη στρατηγική, σταθερά από κάτω προς τα πάνω διαδικασία, bottom - up διαδικασία, όπως λέγαμε εμείς που χειριστήκαμε αγροτικά προγράμματα, όπως είναι τα προγράμματα τύπου LEADER, προγράμματα που δημιουργούνται από την ίδια την κοινωνία και βγαίνουν προς τα πάνω και όχι από διαδικασίες που επιβάλλονται από πάνω προς τα κάτω, και να δημιουργήσουμε ένα ευνοϊκό περιβάλλον μέσα σε μια ρευστή διαδικασία που διέρχεται η ελληνική οικονομία, ούτως ώστε πραγματικά να δημιουργηθεί η δυνατότητα από τις αποεπενδύσεις στην Ελλάδα να περάσουμε σε ένα φιλοεπενδυτικό κλίμα. Τα κύρια πεδία που χρειάζονται πρωτοβουλίες αφορούν τη βελτίωση του ρυθμιστικού και επιχειρηματικού περιβάλλοντος και τη μεταρρύθμιση του συστήματος έρευνας και ανάπτυξης. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο στοχεύει σε μακροοικονομική σταθερότητα, αξιόπιστες οικονομικές και δημοσιονομικές πολιτικές, σταθερή και σαφή φορολογική πολιτική, άλλη μία κακοδαιμονία του ελληνικού κράτους, απλοποίηση και κωδικοποίηση της νομοθεσίας, ενιαίο ψηφιακό χάρτη, επιχειρηματικά πάρκα, ψηφιακή διακυβέρνηση, διευκολύνσεις για την αξιοποίηση του περιβάλλοντος και της ενέργειας, προστατεύοντας όμως το περιβάλλον, εξομάλυνση των συλλογικών εργασιακών σχέσεων με τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας, αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας, αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών στη διοικητική δικαιοσύνη και ανάπτυξη εθνικού προγράμματος με στόχο την ανάπτυξη και την αξιοποίηση του συνόλου των διαθέσιμων πόρων. Όλες αυτές οι διατάξεις ορίζουν το επιτελικό κράτος, με οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των κυβερνητικών οργάνων και της κεντρικής δημόσιας διοίκησης και συνάδουν με την πλαστικότητα και την αποτελεσματικότητα στον έλεγχο και την εποπτεία των επιχειρήσεων, με σκοπό πάντα την προσέλκυση στρατηγικών επενδύσεων. Ειδικότερα, ο ενιαίος ψηφιακός χάρτης αποσκοπεί στην αναβάθμιση της δημόσιας διοίκησης και στην οικονομική ανάπτυξη με τη δημιουργία ηλεκτρονικής βάσης στα γεωχωρικά δεδομένα, ώστε να παρέχονται ολοκληρωμένες έγκυρες και θεσμικά ασφαλείς πληροφορίες που ενισχύουν την οικονομική ζωή, προσελκύουν επενδύσεις και εξαλείφουν τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά. Και βέβαια, η δημόσια διοίκηση πρέπει να επιτύχει την επίσπευση των διαδικασιών του δικαστικού σώματος, για τις επενδύσεις που περνούσαν πάρα πολλά χρόνια φαγωμένες εκεί. Και εδώ θα μου επιτρέψετε να σας μεταφέρω μια προσωπική εμπειρία σύγχρονης ελληνικής αβελτηρίας και ελληνικού αβδηριτισμού, που την έζησα ως δήμαρχος στην περιοχή μου, στο Μουζάκι Καρδίτσας. Μια επιχείρηση που σήμερα υπερηφανεύεται ότι παράγει το καλύτερο εμφιαλωμένο νερό στον κόσμο - από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα τη διοίκηση του δήμου το 2003- τη βρήκα να εμπλέκεται στα δικαστήρια και συγκεκριμένα στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μετά από προσφυγή τριών - στην κυριολεξία - κατοίκων της περιοχής. Ξέρετε πόσο κράτησε αυτή η δικαστική διαμάχη; Δέκα χρόνια. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Να αναγκαστεί ο επιχειρηματίας απελπισμένος και απογοητευμένος, λόγω και των πολλών δανείων που είχε από τις τράπεζες, να πουλήσει περίπου το 49% της επιχείρησής του σε ξένους επενδυτές. Κατόρθωσε να λειτουργήσει την επιχείρησή του μετά από δέκα χρόνια. Τι προσέφερε στη μικρή τοπική οικονομία; Σαράντα πέντε θέσεις εργασίας σε ένα χωριό τριακοσίων κατοίκων, 150.000 ευρώ περίπου τον χρόνο στον δήμο ως ανταποδοτικό τέλος και βέβαια ένα προϊόν επώνυμο, που πλέον διαφημίζει - δεν ξέρω αν έχω την πολυτέλεια να πω το όνομα της επιχείρησης - την περιοχή. Πείτε μου, σας παρακαλώ, ποιος σοβαρός και συνετός επιχειρηματίας, όταν έχει μπροστά του αυτές τις δυσκολίες, μπορεί να έρθει να επενδύσει στην Ελλάδα; Να αναπτύξει θέσεις εργασίας, αλλά και να ρισκάρει ο ίδιος, έχοντας πάντα ως γνώμονα το κέρδος; Διότι κάποια στιγμή θα πρέπει να απενοχοποιήσουμε και αυτήν την έννοια. Για μεγάλα χρονικά διαστήματα, η έννοια του κέρδους ήταν ενοχοποιημένη έννοια. Για όλα αυτά, λοιπόν, χρειάζεται η βούληση όλων. Για τη μεταστροφή του παραγωγικού μοντέλου της ελληνικής οικονομίας, από τον αποτυχημένο εσωστρεφή χαρακτήρα που είχε μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης, στον εξωστρεφή καινοτόμο και ανταγωνιστικό χαρακτήρα. Ξέρετε, αγαπητοί συνάδελφοι, ένας φιλόσοφος Γερμανός από την περιοχή της Βάδης Βυτεμβέργης, λέει το εξής: Όπου υπάρχει κίνδυνος, υπάρχει και ελπίδα διάσωσης. Έ, λοιπόν, η χώρα μας βρίσκεται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε κίνδυνο. Η ελπίδα διάσωσης είναι αυτή εδώ η Κυβέρνηση. Είναι η Νέα Δημοκρατία και είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρουμε. Διότι είμαστε σταθερά προσηλωμένοι σε αυτό και γι' αυτό στηρίζουμε και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Λαζαρίδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι βέβαιος ότι όλοι σας γνωρίζετε το θεατρικό έργο του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό» και είμαι βέβαιος πως γνωρίζετε ότι ο Γκοντό δεν έρχεται ποτέ. Κάπως έτσι ήταν και οι επενδύσεις στη χώρα μας επί ΣΥΡΙΖΑ. Περιμέναμε και δεν ήρθαν ποτέ. Γιατί άραγε; Οι λόγοι είναι πολλοί. Υπήρχαν οι διαχρονικές δομικές παθογένειες του ελληνικού κράτους, που ας είμαστε ειλικρινείς, δεν τις δημιούργησε όλες ο ΣΥΡΙΖΑ. Βασικός λόγος, όμως, ήταν η ιδεοληπτική αλλεργία όλων των στελεχών της σημερινής Μείζονος Αντιπολίτευσης, ακόμα και σε οποιαδήποτε φράση περιείχε τη λέξη «επένδυση». Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, με τη δική του ανοχή, εάν όχι και προτροπή, ναρκοθετούσε συστηματικά τη μεγαλύτερη επένδυση στην Ελλάδα, αυτήν του Ελληνικού. Είναι ο ίδιος που είχε πει τα βαρύγδουπα εκείνα λόγια: «Εάν υπογράψω ιδιωτικοποιήσεις σαν το Ελληνικό, καλύτερα ψηφίστε Σαμαρά». Τελικά, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισαν Κυριάκο Μητσοτάκη, γιατί πιστεύουν στις επενδύσεις, γιατί θέλουν ανάπτυξη παντού, ανάπτυξη για όλες και όλους. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ προχώρησαν ελάχιστες επενδύσεις, αυτές που σας άφησε η Κυβέρνησή μας, όπως για παράδειγμα η ιδιωτικοποίηση των δεκατεσσάρων αεροδρομίων, που ως αξιωματική αντιπολίτευση ξορκίζατε. Αντίθετα, παρατηρήθηκε φυγή επενδυτών και συσσώρευση χαμένων ευκαιριών. Λίγο έλειψε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να φύγει η «ELDORADO GOLD» από την Ελλάδα, ενώ πάρα πολλές εταιρείες βάρεσαν κανόνι επί ημερών σας. Καταθέτω στα Πρακτικά έγγραφο με μεγάλες εταιρείες που έφυγαν από την Ελλάδα επί ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μακάριος Λαζαρίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν στο Μαξίμου φορούσατε το κοστούμι του επενδυτή και στην Κουμουνδούρου σηκώνατε τη γροθιά του διαδηλωτή; Φέρατε υποκριτικά ως κυβέρνηση στη Βουλή έναν αναπτυξιακό νόμο που απέτυχε. Πώς, όμως, να πετύχει; Με τα capital controls, που είχε επιβάλει η κυβέρνηση Τσίπρα - Βαρουφάκη - Καμμένου; Σκέφτηκα να αναφερθώ σε διάφορες από τις ιστορίες αποτυχίας και τι μας προσάπτουν οι δυνητικοί επενδυτές. Για οικονομία του χρόνου, όμως, επιλέγω φράση Αμερικανού επενδυτή που τα λέει όλα: «Για την ίδρυση εταιρείας στην Ελλάδα χρειάζεσαι τέσσερις μήνες, στην Καλιφόρνια μια ώρα.». Ναι, έτσι είναι. Έτσι είναι, επίσης, και με τις διαρκείς αλλαγές της φορολογίας, τις διοικητικές αγκυλώσεις, τις ελλειμματικές και δύσχρηστες ψηφιακές υποδομές, το μεγάλο μη μισθολογικό κόστος, την αδιαφάνεια στο πλαίσιο λειτουργίας των επιχειρήσεων, τις καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης. Το αποτέλεσμα; Μη ανταγωνιστική και συνεπώς, μη ελκυστική χώρα για επενδύσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτά ακριβώς διορθώνουμε με αυτήν την ιστορική και γενναία προσπάθεια σήμερα. Νομοθετούμε κάτι που δεν λύνει απλώς ένα πρόβλημα, αλλά ανοίγει διάπλατα την πόρτα της ευκαιρίας. Αποδεικνύουμε τη συνέπεια λόγων και έργων της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Βάζουμε τις επενδύσεις στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της και την ανάπτυξη στον πυρήνα των πολιτικών της επιδιώξεων. Θέλει κανείς πολύ χρόνο, για να απαριθμήσει μια προς μία τις ευεργετικές συνέπειες του νόμου. Θα επιδιώξω να τις συνοψίσω σε δέκα συν ένα «επιτέλους». Επιτέλους, στη χώρα μας γίνεται πιο ευέλικτη η διαδικασία πιστοποίησης της ολοκλήρωσης και έναρξης παραγωγικής λειτουργίας μιας επένδυσης. Επιτέλους, αποκτούμε Ενιαίο Ψηφιακό Χάρτη. Επιτέλους, αποκτούμε Εθνικό Μητρώο Υποδομών. Επιτέλους, εκσυγχρονίζεται και απλοποιείται το καθεστώς έναρξης λειτουργίας των επιχειρηματικών πάρκων και απλουστεύεται η διαδικασία έναρξης μιας βιομηχανικής δραστηριότητας. Επιτέλους, επιταχύνονται η πιστοποίηση και ο έλεγχος αδειοδότησης, καθώς θα γίνεται πλέον και από ιδιωτικούς φορείς με όρους που διασφαλίζουν την αμεροληψία. Επιτέλους, προωθούμε τον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας, εκσυγχρονίζοντας το πλαίσιο αδειοδότησης και λειτουργίας των κεραιών της κινητής τηλεφωνίας. Επιτέλους, θεσπίζουμε το εθνικό πρόγραμμα ανασχεδιασμού και απλούστευσης διαδικασιών, με στόχο την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Επιτέλους, καθιστούμε το ΓΕΜΗ πιο ευέλικτο με μείωση των πράξεων για τις οποίες διενεργεί έλεγχο. Επιτέλους, επιταχύνονται οι διαδικασίες της δικαιοσύνης με την ψηφιοποίηση των ένδικων μέσων από το 2021, με άμεση μείωση της ταλαιπωρίας για τους πολίτες, βελτίωση της οργάνωσης και μείωση του κόστους για όλες τις πλευρές. Επιτέλους, η χώρα αποκτά θεσμοθετημένη κυβερνοασφάλεια. Επιτέλους, αποκτά ενιαία ψηφιακή πύλη της δημόσιας διοίκησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζω πολύ καλά ότι αυτό το νομοθέτημα δεν αποτελεί το τέλος της διαδρομής. Είναι, όμως, ένα φωτεινό παράθυρο ευκαιριών, με άπλετη θέα στην προοπτική της χώρας που θέλουμε να έχουμε. Ασφαλώς και δεν λύθηκαν όλα τα προβλήματά μας, ασφαλώς και έχουμε πολλά ακόμη να κάνουμε. Όμως, οι αντιστάσεις σ' αυτό το νομοσχέδιο θεωρώ ότι είναι εκ του πονηρού, είναι ιδεοληπτικής υφής και μικροκομματικής ποιότητας. Ας σκεφτούμε, λοιπόν, τις επιλογές που έχουμε για το πού θέλουμε να πάμε την πατρίδα μας. Μπορούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να σκεφτούμε στενά μικροκομματικά και να πούμε «όχι» στην επίλυση των μακροχρόνιων και δομικών δυσλειτουργιών, «είμαστε καλά όπως είμαστε ως χώρα, να μην αλλάξει τίποτα», γιατί αυτό βολεύει κάποιους λίγους που χτίζουν καριέρες ανατροφοδοτώντας τη μιζέρια, που δυναμώνουν την «αυλή» τους, κλέβοντας την ελπίδα των πολλών. Μπορούμε, όμως, να σκεφτούμε και λιγότερο κοντόφθαλμα, να μη σκεφτούμε για εμάς, να σκεφτούμε για όσους θα θέλουν να ζήσουν και να δημιουργήσουν σ' αυτήν τη χώρα στο εγγύς μέλλον. Εγώ προσωπικά θα ντρεπόμουν να τους παραδώσω την κατάσταση ως έχει. Εσείς; Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει η κ. Μπίζιου από τη Νέα Δημοκρατία για επτά λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δουλειές, ευκαιρίες και ευημερία για όλους. Αυτή ήταν η προεκλογική υπόσχεση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αυτός είναι ο πρωταρχικός στόχος της Κυβέρνησής μας. Η δημιουργία νέων και καλύτερων θέσεων εργασίας, όμως, προϋποθέτει την ενίσχυση της οικονομίας. Η ενίσχυση της οικονομίας με τη σειρά της προϋποθέτει επενδύσεις. Η Νέα Δημοκρατία πάντα ήταν υπέρ των επενδύσεων, ακόμα και όταν η λέξη «επένδυση» δεν ήταν δημοφιλής στις αριστερές νοοτροπίες. Για να μας εμπιστευτούν οι επενδυτές έχει έλθει η ώρα να δημιουργήσουμε επιτέλους ένα θεσμικό περιβάλλον φιλικό προς την επένδυση και το επιχειρείν, ένα περιβάλλον σταθερό και αξιόπιστο που θα προσφέρει ασφάλεια και σιγουριά σε αυτόν που θα αποφασίσει να επενδύσει τα κεφάλαιά του στην Ελλάδα. Αυτό ακριβώς το φιλοεπενδυτικό περιβάλλον εξασφαλίζει το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης που συζητάμε σήμερα και έχουμε στο μυαλό μας έναν ζωτικό στόχο, ώστε αυτές οι επενδύσεις, που έχουν ήδη αρχίσει να έρχονται, να δημιουργήσουν νέες, καλύτερες δουλειές και πραγματική ευημερία για όλους. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ με στοιχεία στην κατάσταση που παραλάβαμε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην εικοστή θέση ανάμεσα στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ό,τι αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, έχοντας υποχωρήσει από τη δέκατη έβδομη θέση που κατείχε το 2013. Η χώρα μας διατηρεί ακόμα το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης πληθυσμού στην Ευρώπη. Η συνολική καθαρή θέση των ξένων επενδυτών στην Ελλάδα παραμένει η χαμηλότερη ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης. Ο δείκτης “Doing Business” της Παγκόσμιας Τράπεζας κατατάσσει την Ελλάδα στην εβδομηκοστή δεύτερη θέση ανάμεσα σε εκατόν εννιά οικονομίες. Είμαστε προτελευταίοι στην Ευρώπη για το 2019. Κατά έντεκα θέσεις υποχώρησε η Ελλάδα κατά την τετραετία του ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες το επιχειρείν στην Ελλάδα είναι μια μορφή σύγχρονου ηρωισμού. Έχοντας προσωπική εμπειρία, προερχόμενη από μια οικογένεια που βιοπορίζεται από την επιχειρηματικότητα και την παραγωγή, γνωρίζω την αξία των αλλαγών που συζητάμε σήμερα. Μπορεί στα αυτιά των πολιτών όλες αυτές οι αλλαγές να μη σημαίνουν πολλά, αλλά για οποιονδήποτε έχει επιχειρήσει στην Ελλάδα αυτό το νομοσχέδιο είναι κομβικό. Με λίγα λόγια, απλουστεύεται η διαδικασία αδειοδότησης για την έναρξη βιομηχανικής δραστηριότητας. Δίνονται κίνητρα για την εγκατάσταση των επιχειρήσεων σε ενιαία επιχειρηματικά πάρκα. Εισάγεται μια εναλλακτική διαδικασία από ορκωτούς ελεγκτές λογιστές ή ελεγκτικές εταιρείες. Η διαδικασία πιστοποίησης της ολοκλήρωσης και έναρξης της παραγωγικής λειτουργίας των επενδύσεων επιταχύνεται σημαντικά. Σημαντικότατη μεταρρύθμιση εισάγεται με τις διατάξεις που ρυθμίζουν τις διαδικασίες στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο, το γνωστό σε όλους ΓΕΜΗ. Αυτό είναι ένα σημείο του νομοσχεδίου το οποίο με αγγίζει προσωπικά, αφού επί σειρά ετών διετέλεσα νομική σύμβουλος του Επιμελητηρίου της Λάρισας και γνωρίζω από πρώτο χέρι τα καθημερινά προβλήματα του εμπόρου και του ελεύθερου επαγγελματία. Πάγιο αίτημα του κάθε ελεύθερου επαγγελματία και του επιχειρηματία ήταν πάντα η απλούστευση των διαδικασιών στις συναλλαγές του με το κράτος. Αυτό ακριβώς το πετυχαίνουμε συγκεκριμένα μέσω του εκτεταμένου περιορισμού των πράξεων και στοιχείων που απαιτούν έλεγχο νομιμότητας, μέσω της αυτοματοποιημένης καταχώρισης που πλέον θα πραγματοποιείται ηλεκτρονικά από τους ίδιους τους υπόχρεους, μέσω της διεύρυνσης των υπηρεσιών ΓΕΜΗ με την παραχώρηση αρμοδιοτήτων στους συμβολαιογράφους. Με τις προτεινόμενες διατάξεις μειώνεται δραστικά η γραφειοκρατία με την ενοποίηση της διαδικασίας ελέγχου νομιμότητας και καταχώρισης πράξεων εντός ενός αυστηρού χρονικού πλαισίου από το ΓΕΜΗ. Καταργούνται επίσης οι αρμοδιότητες των διευθύνσεων ανάπτυξης. Ο υπόχρεος αναλαμβάνει την ευθύνη για την αλήθεια και τη νομιμότητα των στοιχείων που καταχωρεί. Με αυτές τις διατάξεις η Κυβέρνηση θέλει να οικοδομήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τον κόσμο της επιχειρηματικότητας, την Ελλάδα που ξυπνάει νωρίς, να καλλιεργήσει μια κουλτούρα επαγγελματικής, ηθικής και προσωπικής ευθύνης, ώστε ο επιχειρηματίας να πάψει να αντιμετωπίζεται ως ύποπτος, αλλά να επιβραβεύεται η προσπάθεια και ο κόπος του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από μια δεκαετία κρίσης και μνημονίων όλοι, ακόμα και οι μεγαλύτεροι πολέμιοι της ιδιωτικής πρωτοβουλίας μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα, συμφωνούμε ότι οι επενδύσεις είναι ο μόνος τρόπος για να πετύχουμε τον στόχο της ανάπτυξης και της ευημερίας για όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Όσες διαφωνίες και αν μας χωρίζουν, κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, είμαι βέβαιη πως σε ένα σημείο συμφωνούμε όλοι: Για να είναι η Ελλάδα πραγματικά ανεξάρτητη, πρέπει να γίνει οικονομικά ισχυρή. Είναι χρέος της σημερινής Βουλής να υπερψηφίσει αυτές τις αλλαγές, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα προς όλον τον κόσμο. Επενδύστε στην Ελλάδα σήμερα, γιατί πλέον η Ελλάδα μπορεί. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει η κ. Βρυζίδου για επτά λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, με αίσθημα ευθύνης είμαστε υποχρεωμένοι να δούμε κατάματα τα μεγάλα προβλήματα της χώρας και να προχωρήσουμε άμεσα στην κατάρτιση νομοσχεδίων που θα βάλουν τους άξονες πάνω στους οποίους θα κινηθούν οι στρατηγικοί σχεδιασμοί και θα δοθούν λύσεις. Μας χρειάζονται ακόμα συμπληρωματικοί νόμοι που θα διορθώνουν τα λάθη, θα ξεπερνούν αδιέξοδα και θα δίνουν γρήγορα αποτελέσματα. Αυτό ακριβώς είναι το παρόν αναπτυξιακό νομοσχέδιο που συζητάμε. Δεν αντέχουν οι Έλληνες σχέδια μακρόπνοα με δήθεν όραμα και στρατηγική και ουσιαστικά αναβολή της επίλυσης του προβλήματος. Χρειαζόμαστε άμεσα πρακτικές λύσεις, σωστά δουλεμένες, που θα φέρουν αποτέλεσμα. Οι νέοι άνεργοι έχασαν τις ελπίδες τους. Οι μεγαλύτεροι έχασαν τη δουλειά τους και πολλοί ακόμη ζουν με το άγχος της επικείμενης ανεργίας που βλέπουν να βρίσκεται έξω από την πόρτα τους. Η απάντηση σ' όλα αυτά είναι η αποφασιστικότητα της Κυβέρνησης και η ετοιμότητά της για ένα νομοσχέδιο που θα αυξήσει τις επενδύσεις, θα ενισχύσει την επιχειρηματικότητα και θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Οι επενδύσεις σ' ένα περιβάλλον παγκόσμιου ανταγωνισμού δεν γίνονται με θεωρίες και ευχολόγια. Χρειάζεται διαβούλευση για ακριβή καταγραφή των αναγκαίων επιμέρους θεμάτων και παρεμβάσεων, όπως και έγινε με δεκάδες υπομνήματα που κατατέθηκαν στα Υπουργεία. Χρειάζονται κίνητρα στους επενδυτές, κυρίως σ' αυτούς που επενδύουν σε μεγάλα έργα, όπως η πρόβλεψη στο νομοσχέδιο για επενδύσεις σαράντα εκατομμυρίων και πλέον όπου δημιουργούνται εκατό νέες θέσεις εργασίας με επέκταση του συντελεστή δόμησης από 0,4 σε 0,6. Απαιτείται γρήγορος μηχανισμός ελέγχου. Γι' αυτό το νομοσχέδιο προβλέπει πολιτικούς μηχανικούς, μηχανολόγους, λογιστές, ελεγκτικές εταιρείες και κάθε άλλη επαγγελματική ειδικότητα, όπου αυτό απαιτείται, για τη γρήγορη ολοκλήρωση και έναρξη μιας επένδυσης. Οι καθυστερήσεις στους ελέγχους των επενδύσεων ήταν μακροχρόνιες και αποτελούσαν βασικό εμπόδιο ακόμη και της τελικής υλοποίησής τους. Σήμερα που μιλάμε και η χώρα υποφέρει, ενώ οι νέοι απελπισμένα διεκδικούν μια δουλειά, δυόμισι χιλιάδες επενδύσεις και θέσεις εργασίας περιμένουν στους ελέγχους. Γι' αυτήν την πρόβλεψη ασκήθηκε κριτική, προσβάλλοντας τους επιστήμονες που θα ελέγχουν ότι δήθεν εφόσον θα πληρώνονται από τον ιδιώτη, θα του κάνουν και κάποια διευκόλυνση ως προς την αδειοδότηση και ο δειγματοληπτικός έλεγχος από το Υπουργείο, με τις προβλεπόμενες κυρώσεις στους παραβάτες που αποκλείονται από τις απαιτήσεις του νόμου, δεν επαρκεί για τη διασφάλιση της τυπικότητας και της νομιμότητας. Κύριοι της Αντιπολίτευσης, για όσους είχατε αυτήν την άποψη αναφέρω από τη μακροχρόνια εμπειρία μου ως μηχανικός ότι ο Έλληνας επιστήμονας, όσο και αν πλήττεται από την ανεργία, θα κάνει καλά τη δουλειά του και δεν του χρειάζεται ο δημόσιος τομέας για να είναι τυπικός και νόμιμος. Άλλωστε όλη η χώρα μελετάται και χτίζεται με την επίβλεψη των ιδιωτών μηχανικών εκτός των δημοσίων έργων. Γιατί, λοιπόν, οι ενστάσεις στο συγκεκριμένο σημείο του νομοσχεδίου; Σημαντικότατη πρόβλεψη είναι, επίσης, η πιστοποίηση και ιδιωτών ελεγκτών, που θα ελέγχουν και θα εποπτεύουν την αγορά, διασφαλίζοντας την εφαρμογή των κανόνων. Παράλληλα, όμως, εξασφαλίζονται και νέες θέσεις εργασίας. Πόσες φορές ο κάθε Έλληνας αγανάκτησε με την κουραστική γραφειοκρατία, η οποία στον τομέα των επενδύσεων είναι ολέθρια; Η θέσπιση του παρατηρητηρίου γραφειοκρατίας στο Υπουργείο ψηφιακής πολιτικής - βάσει του οποίου θα απλουστευθούν διοικητικές διαδικασίες - είναι κορυφαίο μέτρο, σύγχρονο και αποτελεσματικό, λύνει προβλήματα και πάει την Ελλάδα μπροστά, καθιστώντας την ισότιμη και πρωτοπόρο, όπως και άλλες χώρες της Ευρώπης. Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη την αύξηση των εξαγωγών. Και αυτό δεν γίνεται με μικροπαρεμβάσεις, αλλά με συντονισμό δράσεων και υπηρεσιών υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών. Και εδώ θα ήθελα να αναφερθώ στον νομό μου, τον Νομό Κοζάνης, και στον όμορο νομό, τον Νομό Καστοριάς, οι οποίοι κάποτε με την εμπορία της γούνας εξασφάλιζαν έντονη οικονομική δραστηριότητα και θέσεις εργασίας κυρίως χάρις τις εξαγωγές τους, οι οποίες σήμερα βρίσκονται σε τραγικά χαμηλά επίπεδα. Η αύξηση των εξαγωγών, όμως, μπορεί να προκύψει παραδείγματος χάριν με την εξασφάλιση βίζας από το Υπουργείο Εξωτερικών γρήγορα και σε μεγάλο αριθμό εμπόρων από την Ρωσία, που αποτελούν και το μεγαλύτερο πελατειακό κομμάτι του συγκεκριμένου προϊόντος. Ένα άλλο μεγάλο βήμα προόδου είναι η πρόβλεψη των βιομηχανικών και επιχειρηματικών πάρκων, όπου θα μπορούν να κατασκευαστούν συνολικά αναβαθμισμένα συστήματα προστασίας του περιβάλλοντος, όπως η διαχείριση απορριμμάτων, η διάθεση λυμάτων, η προστασία από την ηχορύπανση και ταυτόχρονα μία φορά θα γίνονται οι μελέτες όπως παραδείγματος χάριν περιβαλλοντικών επιπτώσεων όλων των έργων υποδομής, δίνοντας τη δυνατότητα στον επενδυτή να ετοιμάσει γρήγορα μόνο το κομμάτι που αφορά στο δικό του έργο. Τέλος, αξίζει να επισημάνουμε τις ρυθμίσεις του Υπουργείου Εργασίας, που αντιμετωπίζει συστηματικά την αδήλωτη εργασία αλλά και την υποδηλωμένη εργασία με τις παραπλανητικές πρακτικές της μερικής απασχόλησης, οι οποίες στερούν έσοδα στα ασφαλιστικά ταμεία και πόρους από τους εργαζόμενους. Το πρόστιμο για κάθε αδήλωτη εργασία θα είναι 10.500 ευρώ και μείωση του προστίμου σε 2.000 ευρώ, αν η επιχείρηση προσλάβει τον εργαζόμενο για δώδεκα μήνες, ενώ αυξάνεται η υπερωρία για κάθε ώρα εργαζόμενου στη μερική απασχόληση. Είναι μέτρα υπέρ των εργαζομένων, όπως και αυτό της δυνατότητας συμφωνίας των κοινωνικών εταίρων, εργαζομένων και εργοδοτικών επιχειρήσεων, για τις κλαδικές συμβάσεις τους, όταν η επιχείρηση βρίσκεται σε πτώχευση ή εξωδικαστικό συμβιβασμό. Και είναι και αυτό μέτρο φιλεργατικό. Γιατί το μεγαλύτερο και σημαντικότερο δικαίωμα των εργαζομένων είναι να μη χάσουν τη δουλειά τους. Και αξίζει να το παλέψουμε έστω και προσωρινά με τη δυνατότητα που δίνει το παρόν νομοσχέδιο μέχρι να περάσει η περίοδος της κρίσης στην επιχείρηση. Αυτό σίγουρα είναι καλύτερο από το να αφήνουμε να γίνονται οι μαζικές απολύσεις χωρίς εξηγήσεις, παρά μόνο με τη δήλωση μιας επιχείρησης ότι βρίσκεται σε κατάσταση πτώχευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας θέλω να σας πω ότι οι πολίτες ζητούν λύσεις και το μοντέλο της προηγούμενης κυβέρνησης δεν απέδωσε. Εμείς στον Νομό Κοζάνης το νιώσαμε περισσότερο από τον καθένα. Το μεγαλύτερο ενεργειακό κέντρο της χώρας προχώρησε σε απολιγνιτοποίηση κατά 50%. Το μόνιμο προσωπικό μειώθηκε από έξι χιλιάδες το 2010 σε τρεις χιλιάδες το 2019, οι έκτακτοι μειώθηκαν. Και παράλληλα με όλα αυτά, το εθνικό σχέδιο ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ να έχει στο σχεδιασμό του μέχρι το 2020 κλείσιμο όλων των θερμικών μονάδων. Και ενώ όλα τελείωσαν, ο ΣΥΡΙΖΑ προγραμμάτιζε για τη δίκαιη μετάβαση. Πού και με ποιους, όμως, θα γίνει η δίκαιη μετάβαση; Πώς θα γίνουν οι επενδύσεις; Με ποιο σχέδιο ή νόμο θα προκύψουν θέσεις εργασίας; Η σημερινή Κυβέρνηση καταργεί τα ΝΟΜΕ. Περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ θα πάνε στη ΔΕΗ για να ορθοποδήσει οικονομικά. Και παράλληλα με το παρόν νομοσχέδιο βάζει τις βάσεις για την ανάπτυξη κυρίως σε περιοχές σαν τις δικές μας, - που έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας σε όλη την Ευρώπη - που το έχουμε ανάγκη και οι πολίτες μας το περιμένουν περισσότερο από τον καθένα. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Βολουδάκης από τη Νέα Δημοκρατία για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό έγινε αφορμή να συζητήσουμε και τι είναι η ανάπτυξη για τον καθένα μας, για την κάθε παράταξη. Και αυτό πιστεύω είναι θετικό, γιατί πρέπει να λυθούν και μερικές παρεξηγήσεις. Κατ' αρχάς ανάπτυξη - πιστεύω - για όλους σήμερα σημαίνει θέσεις εργασίας. Αυτό είναι το πρώτο ζητούμενο στην πατρίδα μας. Μπορεί, όμως, η ανάπτυξη να έρθει ως αποτέλεσμα μιας σειράς αποφάσεων; Θα αποφασίσει ο Υπουργός ότι αύριο θα έχουμε ανάπτυξη και τι είδους θα είναι αυτή; Όχι βέβαια. Η ανάπτυξη είναι μία διαδικασία φυσική μέσα στην οικονομία. Είναι αποτέλεσμα της παραγωγικής δουλειάς των ανθρώπων πάνω απ' όλα. Είναι αυτό που η οικονομική ζωή έχει σαν αποτέλεσμα όταν δεν εμποδίζεται. Η πρώτη δουλειά σήμερα της Κυβέρνησης στην Ελλάδα είναι να βγάλει από τον δρόμο των ανθρώπων τα εμπόδια, να αφήσει τις παραγωγικές δυνάμεις ελεύθερες να παραγάγουν αυτό που μπορούν και πρέπει και έτσι θα έρθει η ευημερία. Το κράτος δεν μπορεί να είναι επιχειρηματίας. Αυτό έχει θεμελιωθεί σαν πεποίθηση στους περισσότερους ανθρώπους πια μετά την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ. Υπάρχουν, όμως, κάποιες άλλες αντιλήψεις - που ακόμα παραμένουν και στον δημόσιο διάλογο και σαν σημαίες ορισμένων παρατάξεων και σε πολλούς συμπολίτες μας - όπως η αντίληψη ότι το κράτος μπορεί να κατευθύνει τα πράγματα, να επιλέγει σε ποιους τομείς πρέπει να κατευθύνονται οι άνθρωποι, οι επιχειρήσεις, η δραστηριότητα, οι πόροι. Και αυτό δεν γίνεται. Και στην πραγματικότητα όπου έχει δοκιμαστεί, έχει αποτύχει. Άκουσα τον κ. Τσακαλώτο να λέει το πρωί ότι η αγορά αποτυγχάνει δε πολλές περιπτώσεις να επιλέξει την ποσότητα και την ποιότητα των επενδύσεων, που χρειάζεται μία οικονομία. Αλήθεια είναι αυτό, το ξέρουμε. Δεν μας είπε τίποτα καινούργιο. Πού να δείτε τι γίνεται όταν αποτυγχάνει ο κρατικός σχεδιασμός, όταν υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι νομίζουν ότι αυτές τις αποφάσεις της αγοράς μπορούν να τις υποκαταστήσουν και προσπαθούν να τις κάνουν μέσα από τα γραφεία τους. Εκεί να δείτε καταστροφή! Η αγορά πράγματι κάνει λάθη. Έχει και τους μηχανισμούς της διόρθωσης. Γιατί η σοφία των πολλών τελικά παράγει καλύτερα αποτελέσματα από το σχεδιασμό του οποιοδήποτε σοφού εγκεφάλου. Αυτή είναι η διαφορά η δική μας, της φιλελεύθερης προσέγγισης, από την σοσιαλιστική ή νεοκομμουνιστική προσέγγιση. Αυτό κάνει το νομοσχέδιο. Φέρνει μία σειρά από ρυθμίσεις που αίρουν εμπόδια, διευκολύνουν για παράδειγμα τις αδειοδοτήσεις των επιχειρήσεων, διευκολύνουν τις αξιολογήσεις των επιχειρήσεων και τον έλεγχο των επενδυτικών τους σχεδίων, δίνοντας τη δουλειά αυτή και σε ιδιώτες αξιολογητές υπό προϋποθέσεις, διευκολύνει την εγκατάσταση των επιχειρήσεων σε επιχειρηματικά πάρκα, λύνοντας μεγάλο μέρος από τα χωροταξικά εμπόδια τα οποία υπάρχουν στην πατρίδα μας και έτσι διευκολύνει την ανάπτυξη. Χρειαζόμαστε πραγματικά ποιοτικές επενδύσεις και ποιοτικές θέσεις εργασίας στην Ελλάδα. Ένας τομέας που κατ' εξοχήν μπορούμε να το κάνουμε αυτό - ένας τομέας στον οποίο υστερούμε στην πατρίδα μας - είναι ο τομέας της βιομηχανίας, της μεταποίησης. Έχουμε μεταποίηση στην Ελλάδα, παρά τα όσα πιστεύουμε και παρά το γεγονός ότι είμαστε πολύ πίσω βέβαια σε σχέση με την Ευρώπη. Η συμμετοχή της μεταποίησης είναι 14% κατά μέσο όρο στην Ευρώπη και 8% στην Ελλάδα. Το γεγονός ότι είναι πίσω βέβαια, σημαίνει ότι έχει και μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας. Εδώ χρειάζεται να γίνει κατ' εξοχήν αυτό που έλεγα και πριν. Τι εμποδίζει τη μεταποίηση στην Ελλάδα; Είναι δύο πράγματα. Το ένα είναι η γραφειοκρατία, τα εμπόδια στη λειτουργία των επιχειρήσεων και το άλλο είναι το υψηλό κόστος της ενέργειας. Θα μου πείτε: Τι θα κάνεις; Θα επιδοτήσεις την ενέργεια; Όχι. Το κόστος της ενέργειας στην Ελλάδα θα μειωθεί, κύριε Υπουργέ, αν αποκτήσουμε ανταγωνιστική αγορά ενέργειας στην Ελλάδα και τότε θα μπορεί να αναπτυχθεί και η βιομηχανία μας και να προσφέρει περισσότερες ποιοτικές θέσεις εργασίας. Πρέπει να σημειώσω ότι στη μεταποίηση το μέσο ημερομίσθιο είναι 25 ευρώ, όταν στις υπηρεσίες είναι 11 ευρώ. Αυτό, για να δούμε πού έχει προοπτικές η πατρίδα μας να δημιουργήσει ευημερία για όλους τους ανθρώπους. Φέρνετε με το νομοσχέδιο αυτό μία σειρά από ρυθμίσεις, κύριε Υπουργέ, για τις στρατηγικές επενδύσεις και πολύ καλά κάνετε. Υπάρχει από χρόνια στην Ελλάδα ένα σύνολο ρυθμίσεων που αφορούν στρατηγικές επενδύσεις, τις πολύ μεγάλες επενδύσεις, όπου κινητοποιείται και μία διυπουργική επιτροπή για να λύνει προβλήματα που υπάρχουν. Πολύ σωστά είναι όλα αυτά. Χρειάζεται η πατρίδα μας κάτι αντίστοιχο και για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Όπως κάνετε για τις στρατηγικές επενδύσεις σε επίπεδο Υπουργών, θα μπορούσε να γίνει το ίδιο σε επίπεδο αρμοδίων τμηματαρχών ενδεχομένως, σε επίπεδο περιφέρειας σε συνεργασία με τα Υπουργεία. Γιατί όσο και αν οι ρυθμίσεις που υπάρχουν εδώ διευκολύνουν πραγματικά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πάντα στην πραγματική ζωή προκύπτουν προβλήματα. Όπως θα τα λύνει για τις μεγάλες στρατηγικές επενδύσεις η διυπουργική θα μπορούσε να τα λύνει μια επιτροπή από μέλη υπηρεσιών σχετικών με το αντικείμενο σε χαμηλότερο επίπεδο. Γιατί οι πολλές θέσεις εργασίας από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα έρθουν. Φέρνετε με το νομοσχέδιο αυτό και μια σειρά από ρυθμίσεις για τη διαχείριση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Τις διατάξεις για το εθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης. Πράγματι χρειαζόμαστε να ελέγξουμε πώς να διαχειριστούμε σωστά το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, να ελέγξουμε το πώς υλοποιούνται οι δημόσιες επενδύσεις στην Ελλάδα. Φοβούμαι, όμως, κύριε Υπουργέ, ότι οι συγκεκριμένες διατάξεις καταλήγουν σε ένα πολύ βαρύ σχήμα. Όταν άκουσα στην επιτροπή να λέτε ότι κληρονομήσατε μέρος των διατάξεων αυτών από τον κ. Δραγασάκη λέω «Να' το. Τώρα εξηγείται. Εδώ είναι μια god' s plan εν τω γεννάσθαι». Μου είπατε, κύριε Υπουργέ, τώρα εκτός της συζήτησης ότι είναι και απαιτήσεις της Κομισιόν. Μα, η Κομισιόν είναι κι αυτή πολύ βαριά γραφειοκρατική. Εδώ λοιπόν, πρέπει να δούμε τι θα γίνει. Έχω πολλά να πω αλλά ο χρόνος δεν επιτρέπει. Θα σας πω δυο σημεία μόνο ως προς τις διατάξεις για τη διαχείριση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Στο άρθρο 127 αφήνετε την διεύθυνση διαχείρισης των επενδύσεων στο Υπουργείο σας να αξιολογήσει αυτά τα επενδυτικά προγράμματα, τα σχέδια που θέλουν να ενταχθούν στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων από περιφέρειες ή από Υπουργεία με κριτήρια που είναι ασαφή. Γίνεται αυτή η περίφημη διεύθυνση διαχείρισης παντοκράτωρ. Κι αυτό πρέπει να το κοιτάξετε. Στο άρθρο 129, παράγραφος 5, δίνετε ένα δεκαοκτάμηνο μέγιστο, κύριε Υπουργέ, για να έρθουν νομικές δεσμεύσεις για όποιο έργο έχει ενταχθεί. Είναι μεγάλο το διάστημα αυτό. Γιατί δεκαοκτώ μήνες; Και τους δίνετε και τη δυνατότητα της παράτασης. Κατ' αρχάς, θα έλεγα ότι το δεκαοκτάμηνο πρέπει να γίνει δωδεκάμηνο. Και θα έλεγα περαιτέρω ότι αν δίνεται η δυνατότητα και περαιτέρω παράτασης θα πρέπει να είναι μόνο για την περίπτωση που υπάρχει δικαστική εμπλοκή. Να προσδιορίζεται. Να μην είναι όλα στη διακριτική ευχέρεια αυτής της πολύ ισχυρής διεύθυνσης. Κλείνω με ένα πολύ μικρό παράδειγμα. Στα Χανιά, κύριε Υπουργέ, υπάρχει μια επιχείρηση η οποία παράγει drones με πιστοποίηση για να τα πουλάει στη διεθνή αγορά. Αυτό δείχνει τι μπορούν να κάνουν οι Έλληνες όταν αφήνονται ελεύθεροι. Και το έχουν πετύχει αυτό οι άνθρωποι παρά τα σημερινά εμπόδια. Πιστεύω ότι με τα βήματα που κάνετε και πρέπει να γίνουν και περισσότερα βέβαια στην κατεύθυνση που είπα, θα μπορέσουμε να δούμε πολλά τέτοια παραδείγματα στο μέλλον γιατί η πατρίδα μας και μπορεί και πρέπει να έχει ένα επίπεδο ευημερίας πολύ υψηλότερο απ' αυτό που έχει σήμερα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος, κ. Λοβέρδος, από τη Νέα Δημοκρατία για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχει ένας μύθος που έχει επικρατήσει τα τελευταία δέκα χρόνια στην Ελλάδα, ιδίως μετά την κατάρρευση του 2010, ότι η δημοκρατία είναι σε κατάπτωση, δεν λειτουργεί, ότι δεν λειτουργούν οι θεσμοί. Δεν το πιστεύω. Και κανένας λογικός άνθρωπος δεν το πιστεύει. Η δημοκρατία της Μεταπολίτευσης μετά το 1974 ήταν η καλύτερη περίοδος δημοκρατίας που έχει βιώσει αυτή η χώρα. Προφανώς όποιος το λέει δεν γνωρίζει την ιστορία της Ελλάδας. Η ιστορία της Ελλάδας ήταν γεμάτη από εκτροπές, συνταγματικές και άλλες, εξωθεσμικές παρεμβάσεις ακόμα και κινήματα στρατιωτικά, ακόμα και διχασμούς και εμφυλίους πολέμους. Ευτυχώς στην περίοδο αυτή από το 1974 κι έπειτα ζήσαμε την καλύτερη περίοδο δημοκρατίας. Όλα τα κόμματα συμμετείχαν στις δημοκρατικές διαδικασίες. Είχαμε εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία με την ψήφο του λαού που δεν φαλκιδεύτηκε ποτέ. Αντίθετα είδαμε ότι όποιος ψηφίζεται από τον λαό αυτός εκλέγεται στην Κυβέρνηση. Κι αυτό είναι πάρα πολύ θετικό γιατί δεν είχε γίνει ποτέ άλλοτε στο παρελθόν. Είναι καλή περίοδος για την δημοκρατία από το 1974 και μετά. Όμως δεν πάει να πει ότι δεν υπάρχουν προβλήματα. Πάρα πολλά προβλήματα υπάρχουν στη λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Ένα απ' αυτά είναι η ασυδοσία. Η ασυδοσία για παράδειγμα των συνδικαλιστών ή μιας μερίδας συνδικαλιστών οι οποίοι φαλκιδεύουν το συνδικαλιστικό και εργατικό δικαίωμα των πολιτών και των εργαζομένων. Το νομοσχέδιο που κατατέθηκε τώρα στη Βουλή είναι ένα νομοσχέδιο που φέρνει διατάξεις γι' αυτό ακριβώς το θέμα. Για το πώς θα λειτουργούν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις. Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας ο βασικός λόγος που γίνονται οι απεργίες - και θα γίνει κι αύριο η απεργία και οι διαμαρτυρίες - είναι ακριβώς αυτός. Ότι πλέον μια οργανωμένη μειοψηφία συνδικαλιστών δεν θα επιβάλει τη θέλησή της στην πλειοψηφία των εργαζομένων. Και γι' αυτό αντιδρούν στον τρόπο που θα γίνεται η απεργία στο ηλεκτρονικό μητρώο που φέρνει ο κ. Βρούτσης. Αυτός είναι ο βασικός λόγος ανησυχίας. Και γ' αυτό γίνονται οι απεργίες. Αυτό όμως δείχνει ότι η παρούσα Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για τα πράγματα απ' ό,τι έχει η Αντιπολίτευση ή μεγάλο μέρος της Αντιπολίτευσης, κυρίως αυτή που πρόσκειται στην Αριστερά. Φοβάμαι ότι ακόμα στην Ελλάδα πάρα πολλοί δεν έχουν συνειδητοποιήσει τι συνέβη το 2010. Ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι η χώρα κατέρρευσε επειδή είχαμε ένα σύστημα στο οποίο συμμετείχε σε μεγάλο βαθμό και η Νέα Δημοκρατία - μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας - που δανειζόταν το κράτος για να δημιουργεί τεχνητά κατανάλωση. Και κάποια στιγμή δεν μπορούσε να σηκώσει στους ώμους του το βάρος αυτού του τεράστιου δανεισμού. Ακόμα πιστεύουμε ότι ο κρατισμός, ο λαϊκισμός μπορούν να σώσουν τη χώρα. Δεν μπορούν να σώσουν τη χώρα. Η χώρα πρέπει να αλλάξει κατεύθυνση. Και το νομοσχέδιο αυτό που φέρνει η Κυβέρνηση, που είναι ένα πολυνομοσχέδιο πολλών Υπουργών, ουσιαστικά έχει έναν πολύ σημαντικό συμβολικό ρόλο. Τι λέει, δηλαδή; Ότι αυτό το πρότυπο που κάποιοι το θεωρούσαν πρότυπο ανάπτυξης και οικονομίας τις προηγούμενες δεκαετίες δεν μπορεί πια να συνεχιστεί. Ότι χρειάζεται ένα διαφορετικό πρότυπο και ένα διαφορετικό σύστημα ανάπτυξης. Άκουσα προηγουμένως τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Παππά να αναφέρεται σε ιδεοληψίες. Ο κ. Παππάς θεωρεί ότι οι φιλελεύθερες απόψεις είναι ιδεοληψίες. Το ίδιο μπορεί να πιστεύουμε κι εμείς. Ότι οι αριστερές απόψεις είναι ιδεοληψίες. Σε κάθε περίπτωση όμως αυτό το οποίο ακόμα δεν έχουν καταλάβει κάποιοι είναι ότι οι απόψεις οι δικές σας εφαρμόστηκαν στην πράξη επί δεκαετίες. Και απέτυχαν. Τώρα χρειάζεται μια άλλη κατεύθυνση. Μια άλλη κατεύθυνση που θα στηρίζεται, κατά την άποψή μου, στην επιχειρηματικότητα. Αυτό δίνει το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα ως συμβολική κατεύθυνση προς όλους μας. Ποια είναι αυτή; Ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν επιθυμεί μια χώρα που θα ζει αποκλειστικά και μόνο από το κράτος, που θα απαρτίζεται αποκλειστικά και μόνο από δημοσίους υπαλλήλους, βολεμένους όπως τους λέγατε κάποτε. Βόλεμα δεν υπάρχει στη ζωή. Η ζωή είναι μια συνεχής διαδικασία δημιουργίας και απαιτητική. Δεν επιθυμεί μια χώρα που θα απαρτίζεται από πενηντάρηδες συνταξιούχους, από μερισματούχους, από επιδοματούχους. Χρειάζεται η κοινωνική προστασία εκεί που πράγματι χρειάζεται. Αλλά όχι εκεί που δεν χρειάζεται. Χρειαζόμαστε μια άλλη κατεύθυνση, μια άλλη πορεία, μια άλλη χώρα, μια άλλη Ελλάδα. Να μπορεί το παιδί μας που σήμερα φεύγει στο εξωτερικό για να βρει δουλειά να μείνει στην Ελλάδα και όχι μόνο να βρει δουλειά. Εγώ το πάω παραπέρα. Να μπορεί να γίνει επιχειρηματίας. Η επιχειρηματική δραστηριότητα, αυτή που δημιουργεί, αυτή που στοχάζεται, αυτή που οραματίζεται είναι που θα σώσει την Ελλάδα και θα την κάνει ένα πραγματικά σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Υπάρχουν πράγματα αυτονόητα ακόμα και σε χώρες που προέκυψαν από τη διάλυση της σοβιετικής αυτοκρατορίας, όπως είναι η Ρουμανία ακόμα και η Γεωργία. Διαβάστε τι αλλαγές έχουν γίνει στη Γεωργία, κυρίως στην ψηφιοποίησή της. Διαβάστε τι σοβαρότητα υπάρχει στην εφαρμογή του νόμου και της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Γιατί αυτά που γίνονται ακόμα και στην Εσθονία, η οποία ήταν πάμφτωχη πριν από είκοσι χρόνια ή στη Γεωργία, δεν μπορούν να γίνουν στην Ελλάδα, που ευτυχώς δεν είχαμε τόσο μεγάλη κατάρρευση όσο είχαν αυτές οι χώρες; Δεν βάλαμε μυαλό, αυτό πιστεύω και αυτό πρέπει να αλλάξουμε. Αυτό το νομοσχέδιο, όπως είπε ο Υπουργός, κ. Γεωργιάδης, δεν είναι το συγκλονιστικό νομοσχέδιο. Κάνει μερικές λογικές παρεμβάσεις στο να αρθούν τα εμπόδια της γραφειοκρατίας, οι νάρκες που εμποδίζουν την ανάπτυξη της επενδυτικότητας και της επιχειρηματικότητας στη χώρα μας. Είναι το πρώτο βήμα, δεν είναι το τελικό. Θα ακολουθήσουν κι άλλα και πρέπει να ακολουθήσουν κι άλλα. Πιστεύω ότι προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει η πλειοψηφία των Βουλευτών να κατευθυνθεί. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Μαραβέγιας από τη Νέα Δημοκρατία. Κύριε συνάδελφε, έχετε επτά λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητούμε το τελικό αποτέλεσμα μιας μεγάλης συντονισμένης προσπάθειας για την επανεκκίνηση της ανάπτυξης της χώρας. Σε αυτήν την προσπάθεια συνέβαλαν και οι αρμόδιες επιτροπές της Βουλής, που αναδιαμόρφωσαν, στις διαδοχικές συνεδριάσεις τους, το περιεχόμενο κρίσιμων άρθρων του νομοσχεδίου. Γι' αυτό, θα ήθελα να συγχαρώ και τους Υπουργούς που έλαβαν υπ' όψιν τις παρατηρήσεις και προτάσεις των συναδέλφων, οι οποίες όπως φάνηκε είχαν θετική επίδραση στην πληρότητα πολλών διατάξεων. Ο λόγος που χρειαζόμαστε ένα τέτοιο νομοσχέδιο είναι τόσο προφανής όσο και επείγων. Βαλτωμένες επενδύσεις σε μία περίοδο που η Ελλάδα χρειαζόταν οικονομικό οξυγόνο, μία χαμένη τετραετία όπου πράγματα λέγονταν, αλλά δεν γίνονταν. Το Ελληνικό, μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, κάποιες απ' αυτές και στην ιδιαίτερη πατρίδα μου τη Μαγνησία, η μεταποίηση, οι τηλεπικοινωνίες και τόσα άλλα πεδία έπεσαν θύμα της αδιαφορίας, στην καλύτερη περίπτωση, του ΣΥΡΙΖΑ για την ανάπτυξη της ιδιωτικής οικονομίας. Τα πάντα επί τεσσεράμισι χρόνια περιστρέφονταν γύρω από μία κρατικοδίαιτη ανάπτυξη, που όχι μόνο δεν έφερε καρπούς για τους πολλούς, αλλά αντίθετα δημιούργησε και ερωτηματικά για το ποιος ωφελείται. Ακόμη και σήμερα έχουν μείνει πολλά αναπάντητα ερωτήματα για το ποιοι ιδιώτες χωρίς κεφάλαια προσπάθησαν να βγάλουν λεφτά, εκμεταλλευόμενοι κρατική περιουσία. Όλοι θυμόμαστε υποθέσεις με βοσκοτόπια, με τηλεοπτικές συχνότητες, κατασκευές και δανειοδοτήσεις στον αέρα, με αέρα. Έτσι όμως, δεν επρόκειτο ποτέ να έλθει η ανάπτυξη. Το μόνο που επρόκειτο να γίνει και έγινε είναι να εκτεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Κάπως έτσι φτάσαμε και στο σήμερα, που ήρθατε στις επιτροπές, χωρίς καλά - καλά να έχετε διαβάσει το νομοσχέδιο. Για να μην μείνουμε όμως στα προφανή, θα ήθελα να πω και δυο λόγια για μερικές εμβληματικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης, που δείχνουν την κατεύθυνση στην οποία θα κινηθεί. Πρώτα από όλα η δημιουργία του Ενιαίου Ψηφιακού Χάρτη, ενός εργαλείου προσβάσιμο απ' όλους δωρεάν. Πρόκειται για μία απλή, σχεδόν αυτονόητη διαπίστωση: ότι στον 21ο αιώνα δεν μπορούμε να στέλνουμε χαρτιά στον δήμο ή στην περιφέρεια για να μάθουμε τη χρήση γης μιας περιοχής. Και δεν μπορούμε να περιμένουμε για μήνες κάποιο δημόσιο έγγραφο για να πάρουμε μία πληροφορία, που υπήρχε από την αρχή πάνω σε έναν χάρτη. Χρήσιμες πληροφορίες, όπως η ύπαρξη αρχαιολογικών ευρημάτων, η γειτνίαση με ρυθμιζόμενες δραστηριότητες, η διάθεση ευκολιών εγκατάστασης, τυχόν πολεοδομικοί περιορισμοί, όλα αυτά πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμα σε κάθε υποψήφιο επενδυτή. Διότι, οι επενδυτές έχουν αποδείξει πως ενδιαφέρονται για τη χώρα μας, αλλά για να μείνουν πρέπει και η χώρα μας να αποδείξει πως ενδιαφέρεται γι' αυτούς. Κανείς πλέον δεν δεσμεύει τα χρήματά του στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, σε έναν τόπο που υπάρχουν ακόμα αβεβαιότητες. Σε αυτήν την εποχή υπάρχουν χιλιάδες ελκυστικοί επενδυτικοί προορισμοί. Κάποιοι απ' αυτούς δυστυχώς, είναι πιο οργανωμένοι και προσφέρουν περισσότερα κίνητρα εγκατάστασης στους επενδυτές. Στόχος του νομοσχεδίου είναι ακριβώς αυτός. Να γίνει η Ελλάδα ένας τέτοιος ελκυστικός επενδυτικός προορισμός. Γι' αυτό, το πρώτο βήμα της Κυβέρνησης - και σωστά - είναι η απλοποίηση του πλαισίου εγκατάστασης νέων παραγωγικών μονάδων. Για παράδειγμα, δεν θα μπορεί κάποιος να επικαλεστεί εκ των υστέρων νομικό κώλυμα για μία επένδυση αν ο σχετικός περιορισμός δεν περιλαμβανόταν στον Ενιαίο Ψηφιακό Χάρτη από την αρχή. Είναι μία απλή και καθαρή σκέψη, που χαίρομαι πραγματικά που την κάνει επιτέλους πράξη το Υπουργείο Ανάπτυξης. Στο ίδιο μήκος κύματος, αυτό της απλοποίησης, είναι και η απελευθέρωση αδειοδοτήσεων για επιχειρήσεις που δεν επιβαρύνουν με οποιονδήποτε τρόπο το περιβάλλον. Όταν δεν συμπεριλαμβάνονται σε συγκεκριμένες περιβαλλοντικές κατηγορίες, οι δραστηριότητές τους θα πρέπει απλά να γνωστοποιούνται στις αρμόδιες υπηρεσίες και όχι κατ' ανάγκη να αδειοδοτούνται απ' αυτές. Είναι ένα μέτρο κοινής λογικής, θα έλεγα, που θα βοηθήσει στο να καταστούν τόποι προσέλκυσης επενδύσεων από μικρομεσαίες επιχειρήσεις και περιοχές εκτός οργανωμένων υποδοχέων για την εγκατάσταση, παραδείγματος χάριν, μονάδων ήπιας μεταποίησης. Μια άλλη μεγάλη πρωτοβουλία, και εδώ θα πρέπει να υπογραμμίσουμε και τη συμβολή του αρμόδιου Υπουργού, του κ. Πιερρακάκη είναι το εθνικό ευρυζωνικό σχέδιο, κυρίως για τα 5G. Η έγκαιρη προετοιμασία της χώρας για την εισαγωγή της στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση απαιτεί και συγκεκριμένες παρεμβάσεις στα ασύρματα δίκτυα. Γι' αυτό, η πρωτοβουλία σας για ρύθμιση του περίπλοκου πλαισίου αδειοδότησης και λειτουργίας κεραιών είναι όχι μόνο χρήσιμη, αλλά και κρίσιμη στον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας και στη συμμετοχή της στη νέα βιομηχανική επανάσταση, που ήδη αλλάζει τον κόσμο. Έρχομαι τώρα και στις διατάξεις του Υπουργείου Εργασίας, που αποτελούν το δεύτερο και βασικό πυλώνα του νομοσχεδίου. Πολύς λόγος γίνεται στη χώρα μας για τη διαφάνεια και την αντιπροσωπευτικότητα του συνδικαλιστικού θεσμού. Αυτό που λέει η Νέα Δημοκρατία είναι πάρα πολύ απλό και αυτονόητο: να δώσουμε τη δυνατότητα σε όλους τους εργαζόμενους να αποφασίζουν απευθείας, χωρίς μεσολαβητές, για τα κρίσιμα ζητήματα που τους αφορούν. Αυτό σημαίνει διαφάνεια στη συμμετοχή των μελών, διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και αυτονόητα χρειάζεται η νομιμοποίηση των οργανώσεων αυτών. Κυρία Πρόεδρε, έχουμε γεμίσει από συνδικάτα σφραγίδες και διάφορους εκπροσώπους εργαζομένων, που τελικά ενδέχεται να μην εκπροσωπούν παρά μόνο μία παρέα φίλων τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτό πρέπει να αλλάξει και καλά κάνει ο Υπουργός, κ. Γιάννης Βρούτσης που παρεμβαίνει με τη δημιουργία μητρώων, που θα εξασφαλίζουν ταχεία και ασφαλή διάγνωση αφ' ενός της αντιπροσωπευτικότητας των συνδικαλιστικών οργανώσεων για τη σύναψη συλλογικών συμβάσεων και αφ' ετέρου της ικανοποίησης του αριθμητικού κριτηρίου για τις επεκτάσεις των κλαδικών συμβάσεων. Το ίδιο ισχύει και για την αντιμετώπιση της υποδηλωμένης εργασίας και τις καταχρηστικές πρακτικές πολλών επιχειρήσεων, που χρησιμοποιούν παραπλανητικά τη μερική απασχόληση, για να αφαιρούν πόρους και έσοδα τόσο από το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης όσο και από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Και αυτό το δήθεν πρέπει να αλλάξει. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΤΣΑΣ]] Ρυθμίζεται ακόμη και εναρμονίζεται με το Ενωσιακό Δίκαιο η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία, σύμφωνα με τις εθνικές και κοινοτικές διατάξεις και σε απόλυτη συμμόρφωση με τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και ιδίως, τις πρόσφατες συστάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Πολλές από τις αυταπάτες που έλεγε και ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αναιρεθούν. Πολλά από τα μυθεύματα που μας ταλαιπώρησαν στον χώρο της εργασίας πρέπει να διαψευστούν. Με αλήθεια και ειλικρίνεια θα προχωρήσουμε για να βρούμε τις πραγματικές λύσεις. Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα προβλήματα και να βοηθήσουμε τους πολίτες, αλλά μόνο αφού παραδεχτούμε πού πραγματικά βρίσκονται αυτά τα προβλήματα της κοινωνίας. Μακάρι σήμερα σε αυτό το θέμα να ακούγαμε και μία κουβέντα αυτοκριτικής από την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Μαντάς από τη Νέα Δημοκρατία και μετά η κ. Πέρκα από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ θα ήθελα να μπορούσα σήμερα να σταθώ απέναντί σας και να σας πω πόσο καινοτόμο και πόσο επαναστατικό είναι το νέο αναπτυξιακό νομοσχέδιο. Τι νέες και καταπληκτικές ιδέες θα ενσωματώσουμε στην ελληνική νομοθεσία, τι πρωτοποριακές διατάξεις κομίζουμε και ότι θα γίνουμε ένα διεθνές παράδειγμα προς μίμηση με τις πρακτικές μας. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι έτσι. Και δεν είναι έτσι, διότι στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν συζητούμε για τα πρωτοποριακά και τα καινοτόμα. Συζητάμε όμως, για τα αυτονόητα, τα καθημερινά και τα απλά. Αυτά που μας ταλαιπωρούν και μας κάνουν τη ζωή πιο δύσκολη, αυτά που μας έχουν καταδικάσει σε ένα διαχρονικό τέλμα, αυτά τα βαρίδια που ακόμα κρατούν την χώρα πίσω. Τι κάνει λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο, αγαπητοί συνάδελφοι; Με απλά λόγια κάνει δύο βασικά πράγματα: Πρώτον, επιταχύνει τις διαδικασίες και βοηθά τους επενδυτές να προσπεράσουν ένα σωρό αχρείαστα εμπόδια. Δεύτερον, αντιμετωπίζει θεσμικές και δομικές αδυναμίες και παθογένειες που λειτουργούσαν έως σήμερα αποτρεπτικά για τις επενδύσεις, που έδιωχναν τον πλούτο μακριά από τη χώρα μας και τον έστρεφαν προς άλλους, ευνοϊκότερους προορισμούς. Και μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία, με ευχολόγια και ρητορική περασμένων δεκαετιών, κανένας δεν θα επενδύσει σε αυτόν τον τόπο, κανένας δεν θα αναζητήσει ευκαιρίες, αλλά θα πλεύσει σε άλλα, πιο ασφαλή λιμάνια. Αντιστρέφουμε, λοιπόν, αυτήν ακριβώς την πορεία. Δημιουργούμε δηλαδή ένα περιβάλλον πολύ πιο φιλικό προς τις επενδύσεις, πιο ευέλικτο, πιο σύγχρονο, πιο ουσιαστικό. Καταργούμε αυτά που χρειάζεται να καταργηθούν, μεταρρυθμίζουμε ό,τι χρειάζεται να εκσυγχρονιστεί, αφήνουμε πίσω αντιλήψεις και θεσμούς της χρεοκοπημένης Ελλάδας και υλοποιούμε την πολιτική που θα οικοδομήσει τη νέα, αυτοδύναμη και ισχυρή Ελλάδα του 21ου αιώνα. Βέβαια, ίσως υπάρχουν ακόμα κάποιοι που αναρωτιούνται, ίσως κάποιοι ακόμα να ψάχνουν εκείνον τον δρόμο, τον εναλλακτικό, του 2015, τον δρόμο των ψευδαισθήσεων, τον τυχοδιωκτικό και ανεύθυνο δρόμο στον οποίο μας έβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ, ανατρέποντας την κυβέρνηση Σαμαρά στα τέλη του 2014. Επιτέλους βέβαια το παραδεχτήκατε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι όχι μόνο εσείς ρίξατε την κυβέρνηση Σαμαρά, όχι μόνο αποσταθεροποιήσατε την πορεία ανάκαμψης της χώρας, αλλά, όπως είπατε κι από μόνοι σας, ήσασταν εντελώς ανέτοιμοι γι' αυτό που θα επακολουθούσε. Και τα αποτελέσματα του ανεύθυνου τυχοδιωκτισμού σας τα βιώνουμε μέχρι σήμερα. Όμως, και μετά από τη μνημειώδη κυβίστησή σας, όταν υποτίθεται προσαρμοστήκατε στην πραγματικότητα, σας ρωτώ: Πού μας οδηγήσατε και πού μας κρατήσατε για τεσσεράμισι χρόνια με τους ερασιτεχνισμούς και τις ιδεοληπτικές σας πολιτικές; Θα σας πω λοιπόν: Στην ανύπαρκτη ανάπτυξη, στο τέλμα, στη στασιμότητα και στην ακινησία, όπου τίποτα δεν κινείται και όλοι ζουν έναν αργό θάνατο μέχρι τελικής πτώσης. Λυπούμαι που το λέω, αλλά ήσασταν ο ορισμός της αντιμεταρρύθμισης στην οικονομία, την παιδεία, τη δικαιοσύνη, τα εργασιακά. Όχι, λοιπόν, κύριοι, δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο αυτός της δουλειάς, των επενδύσεων, της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας. Ο δρόμος της ιδιωτικής, ελεύθερης και παραγωγικής οικονομίας, που ανοίγει ευκαιρίες, που απελευθερώνει την ανθρώπινη δημιουργικότητα, που δεν επιμερίζει τη μιζέρια, αλλά δημιουργεί νέο πλούτο. Και τον δρόμο αυτόν υπηρετεί το σημερινό αναπτυξιακό νομοσχέδιο. Εμείς το λέμε ξεκάθαρα και δεν έχουμε αυταπάτες: Θέλουμε επενδύσεις, με κανόνες και πλαίσιο, επενδύσεις που θα φέρουν ανάπτυξη για όλους. Θέλουμε νέες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας που θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των πολιτών και θα σταθεροποιήσουν οικονομικά τη χώρα. Θέλουμε προοπτικές, μελέτες, έργα, σχέδια, οικονομική δραστηριότητα, λιγότερο κράτος και περισσότερη ιδιωτική πρωτοβουλία. Και είμαστε υπερήφανοι γι' αυτά που πιστεύουμε και επιδιώκουμε, κύριοι συνάδελφοι, γιατί είχαμε και τότε δίκιο και έχουμε και σήμερα δίκιο, και δικαιωνόμαστε καθημερινά. Μια μεγάλη τομή, λοιπόν, συντελείται σήμερα με την κατάθεση και συζήτηση του αναπτυξιακού νομοσχεδίου από την Κυβέρνηση, ενός νομοσχεδίου, που, η αλήθεια είναι, ότι μελετήθηκε και συζητήθηκε ενδελεχώς το προηγούμενο διάστημα, που τέθηκε σε διαβούλευση σε πολλαπλά επίπεδα και έρχεται να δώσει νέα πνοή στην οικονομία της χώρας. Οι στόχοι του είναι ξεκάθαροι: Άρση πολλαπλών επενδυτικών εμποδίων, περιορισμός της αχρείαστης γραφειοκρατίας και απλούστευση της περιβαλλοντικής και πολεοδομικής αδειοδότησης, εκσυγχρονισμός του θεσμικού και νομικού πλαισίου που αφορά στις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα, διαφάνεια στην αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση των κοινωνικών εταίρων και συνδικαλιστικών φορέων, παροχή κινήτρων για τη δημιουργία νέων και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας. Πραγματικά, δυσκολεύομαι να αντιληφθώ ποιος δεν θα ήθελε να αντιμετωπιστούν όλα αυτά τα ζητήματα. Και σας ρωτώ: Έχει καμμία λογική να διατηρήσουμε το σύστημα των βαθμών όχλησης, ενώ μπορούμε να τους καταργήσουμε μέσω της περιβαλλοντικής αδειοδότησης; Υπάρχει κάποιος που τον ενοχλούν τα επιχειρηματικά πάρκα και οι διευκολύνσεις που παρέχονται σε νέες επιχειρήσεις; Ή, από την άλλη μεριά, μας ικανοποιεί ο σημερινός θεσμικός λαβύρινθος για τις χρήσεις γης, τους όρους δόμησης, τη ρυμοτομία, τον αιγιαλό, τις δασικές εκτάσεις κ.ο.κ.; Ή είναι οπισθοδρόμηση η κατάρτιση του Ενιαίου Ψηφιακού Χάρτη, που θα περιλαμβάνει σε ένα σημείο όλη την απαραίτητη πληροφόρηση; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν γίνεται πλέον στην Ελλάδα οι επενδυτικοί φάκελοι να λιμνάζουν κατά χιλιάδες, λόγω αδυναμίας του κράτους να τους ελέγξει και να τους εγκρίνει όπως οφείλει. Πρέπει να ανταποκριθούμε στις ανάγκες αυτές, αλλά χωρίς να αποδυναμώσουμε την ελεγκτική διαδικασία. Πρέπει, λοιπόν, να εξελιχθούμε, εντάσσοντας στους ελέγχους και τους ιδιώτες, με το κράτος να διατηρεί πάντα και σε κάθε σημείο τον εποπτικό και αδειοδοτικό του ρόλο. Όπως πάλι, μπορεί σε μια ευρωπαϊκή χώρα να οργιάζει η υποδηλωμένη και η αδήλωτη εργασία; Η εργασία, συμφωνούμε όλοι, πρέπει να ακολουθεί κανόνες και γι' αυτό ακριβώς δίνουμε ξεκάθαρα κίνητρα που υποστηρίζουν τη νόμιμη και πλήρη απασχόληση, αυστηροποιώντας ταυτόχρονα το πλαίσιο των προστίμων. Είναι δυνατόν κάποιος να μας κατηγορήσει γι' αυτό; Ή μήπως υπάρχουν πολλοί σ' αυτήν τη χώρα που δεν βλέπουν πού έχει οδηγηθεί ο συνδικαλισμός; Πως έχει μεταλλαχθεί σε ένα αδιαφανές σύστημα που εξυπηρετεί κάποιους λίγους έναντι των πολλών; Γιατί μας κατηγορείτε, λοιπόν; Για το ότι προσπαθούμε να επαναφέρουμε την δημοκρατία και τη γνήσια αντιπροσωπευτικότητα σε έναν γερασμένο και ξεπερασμένο θεσμό; Η ελληνική κοινωνία έδωσε την απάντησή της σε όλα αυτά, πριν περίπου τρεις μήνες και οφείλουμε να την αφουγκραστούμε. Πρέπει να τα αλλάξουμε όλα και πρέπει να το κάνουμε τώρα. Με κανόνες, με σχέδιο, με όραμα, σεβόμενοι το περιβάλλον, υιοθετώντας τις καλές διεθνείς πρακτικές και προσαρμόζοντάς τες στην ελληνική πραγματικότητα, θεμελιώνοντας έτσι μια νέα Ελλάδα, φιλική προς την επιχειρηματικότητα. Και αυτό ακριβώς κομίζει το νέο αναπτυξιακό νομοσχέδιο. Λέμε, λοιπόν, στους επενδυτές και τους επιχειρηματίες: «Ελάτε, όχι για να σας κάνουμε τη ζωή δύσκολη, ούτε για να σας πάρουμε τις περιουσίες σας. Ελάτε και θα σεβαστούμε τον χρόνο και το χρήμα σας. Ελάτε να δημιουργήσετε, να κερδίσετε και να ωφεληθούμε όλοι από αυτό.» Κλείνοντας, αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα να σταθώ σε ένα σημαντικό σημείο που νομίζω πως πρέπει να αναδειχθεί. Όλοι ζήσαμε την τετραετία της κυβίστησης του ΣΥΡΙΖΑ, όλοι είδαμε τους πιο φλογερούς δήθεν επαναστάτες να μετατρέπονται στους καλύτερους εξυπηρετητές ξένων και εγχώριων συγκυριακών συμφερόντων. Είδαμε τους σκληρούς να μετατρέπονται σε πειθήνια αρνάκια μπροστά στην προοπτική απώλειας της εξουσίας και να νομοθετούν κόντρα σε ό,τι υποτίθεται ότι πρέσβευαν εδώ και χρόνια. Δυστυχώς, σε αυτήν την κατρακύλα, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, με τα ψέματά σας οδηγήσατε όχι μόνο το κόμμα σας, αλλά ολόκληρη την πολιτική τάξη της χώρας, γιατί το κάνατε με τον πιο ανενδοίαστο, τον πιο χοντροκομμένο και τον πιο ωμό τρόπο που έχει δει η χώρα τα τελευταία σαράντα χρόνια. Εμείς, όμως, δεν είμαστε σαν εσάς. Εμείς είπαμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό και με αυτήν ακριβώς την ατζέντα αυτός μας ψήφισε. Εμείς δεν θα κουκουλώσουμε τις πράξεις μας πίσω από δήθεν δικαιολογίες και αυταπάτες. Αντιθέτως θα αναλάβουμε την ιστορική μας ευθύνη να αποκαταστήσουμε τα κακώς κείμενα αυτής της χώρας. Η υπόσχεση, λοιπόν, που δώσαμε στους Έλληνες πολίτες ήταν απλή, ειλικρινής και ξεκάθαρη: Ναι, θα πετύχουμε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, ναι, θα δημιουργήσουμε νέες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, ναι, θα οδηγήσουμε τη χώρα μπροστά σε μια νέα εποχή, θα γίνουμε επενδυτικά και επιχειρηματικά φιλική χώρα. Αυτά είπαμε προεκλογικά, αυτά λέμε και τώρα. Και είμαστε περήφανοι γι' αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Πέρκα από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά ο Υπουργός Εργασίας κ. Βρούτσης για δέκα λεπτά.
Αγαπητοί συνάδελφοι, θα μπορούσα να πω ότι η σημερινή Κυβέρνηση αποδέχεται πως τα νομοθετήματα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, σε ό,τι αφορά τα αναπτυξιακά, αποδείχτηκαν λειτουργικά και αποτελεσματικά εφόσον εισηγείστε απλώς κάποιες σημειακές αλλαγές. Δυστυχώς, όμως, αυτές οι αλλαγές επεμβαίνουν, παρότι σημειακές, δυναμικά και αλλάζουν τη στρατηγική, το όραμα και εν τέλει τη φιλοσοφία της εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής που εκπόνησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ήρθε να καλύψει ένα διαχρονικό κενό. Για δεκαετίες η ελληνική οικονομία κινούνταν χωρίς πυξίδα. Η οικονομική μεγέθυνση ήταν άναρχη και αποσπασματική. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διαχρονική απουσία αναπτυξιακής στρατηγικής υπήρξε η κύρια αιτία κατάρρευσης του άναρχου μοντέλου μεγέθυνσης που επικράτησε στη χώρα τις προηγούμενες δεκαετίες. Αυτό το αποτυχημένο παραγωγικό μοντέλο αναβιώνει μέσα από τις φωτογραφικές και μη διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου. Σε γενικές γραμμές στο νομοσχέδιο, με αυτές τις σημειακές παρεμβάσεις, περιγράφεται η ιδεοληπτική άποψή σας για την ανάπτυξη. Για ποια ανάπτυξη μιλάμε; Διότι αυτό περιγράφεται και από τα εμπόδια που θεωρείτε ότι υπάρχουν. Μιλάμε για ανάπτυξη, λοιπόν, η οποία στηρίζεται στη φθηνή εργασία, στην καταστρατήγηση περιβαλλοντικών και χωροταξικών αρχών και κανόνων, στην τεχνογνωσία των αρίστων των κολλεγίων, στην απόσυρση του κράτους από στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, όπως οι έλεγχοι παντός είδους, και τελικά στην εξυπηρέτηση ομάδας συμφερόντων, έναντι της υγιούς επιχειρηματικότητας. Στην πραγματικότητα ενισχύετε έναν ιδιωτικό τομέα ο οποίος καλείται να επικεντρωθεί περισσότερο στην εκμετάλλευση πελατειακών σχέσεων με το κράτος, παρά στην αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της ελληνικής οικονομίας, στην αναδιοργάνωση της παραγωγής και στην επένδυση, στην έρευνα και στην καινοτομία. Ήδη, από το άρθρο 1 ξεκινάμε με τη στρέβλωση της έννοιας «στρατηγικότητας». Έτσι ακόμα και ένα μικρό έργο ΣΔΙΤ χαρακτηρίζεται «στρατηγική επένδυση». Εμείς προβλέπαμε ως αυτοδίκαιες εντασσόμενες στρατηγικές επενδύσεις όσες έχουν εγκριθεί από τη διυπουργική επιτροπή ΣΔΙΤ, αλλά ταυτόχρονα έχουν υπαχθεί στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων, το οποίο προβλέπει κάποια ελάχιστα κριτήρια βιωσιμότητας, εφαρμόζει τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων σε κάθε περίπτωση έχει δικλίδες ασφαλείας σε σχέση με την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των επενδύσεων. Στη συνέχεια διαπιστώνουμε ότι παρέχεται η δυνατότητα να ενταχθούν στον αναπτυξιακό νόμο πρόσθετοι κλάδοι που δεν έχουν σοβαρό αντίκτυπο στην ελληνική οικονομία, αλλά προφανώς εξυπηρετούν φωτογραφικά συγκεκριμένες ομάδες πίεσης, όπως υπηρεσίες ταχυδρομικών πρακτορείων, ταχυδρομικές υπηρεσίες που αφορούν εφημερίδες και περιοδικά, delivery και βεβαίως υπηρεσίες ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων. Στην ίδια λογική προβλέπεται η δυνατότητα ενίσχυσης δραστηριοτήτων εξόρυξης μεταλλευμάτων, εδώ είναι και ο χρυσός. Εδώ δεν μπορούμε να ανιχνεύσουμε καμμία αναπτυξιακή λογική. Σημαντική επισήμανση στο σημείο αυτό βέβαια είναι ότι οι χρηματικοί πόροι που διατίθενται για την ενίσχυση των επιχειρήσεων είναι πεπερασμένοι, επομένως πρέπει να αξιοποιούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και με σαφείς κατευθύνσεις για τον προσανατολισμό της ελληνικής οικονομίας. Βεβαίως σας διέφυγε τελείως ότι για να περάσουμε στη μεταλιγνιτική εποχή απαιτείται η στήριξη και η ενίσχυση των περιοχών που στήριξαν το μεγαλύτερο βιομηχανικό εγχείρημα στη χώρα και μιλάω για τη ΔΕΗ χωρίς να αποκομίσουν αντίστοιχα οφέλη. Αναφέρομαι στις περιφερειακές ενότητες Φλώρινας και Κοζάνης. Έχουμε καταθέσει και σχετική τροπολογία ούτως ώστε να υπάρχει ένταξη στα ειδικά καθεστώτα του αναπτυξιακού και για αυτές τις περιοχές. Πέραν, όμως, από αυτά και στα ζητήματα των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων γίνεται το εξής: Φαίνεται ότι προσπαθείτε να εξυπηρετήσετε διαφορετικούς πελάτες σε κάθε ενότητα του νομοσχεδίου και τροποποιείται με έναν περίεργο τρόπο η περιβαλλοντική αδειοδότηση, ώστε τελικά νομίζω ότι ούτε εσείς οι ίδιοι θα έχετε τον έλεγχο του τι ακριβώς θα ισχύει μετά την ψήφιση του νόμου. Προβλέπεται έκδοση ΑΕΠΟ για στρατηγικές επενδύσεις με προθεσμία τριάντα ημερών, η οποία αν δεν αρκεί - πράγμα πολύ λογικό στην ελληνική όχι μόνο πραγματικότητα, αλλά και στην ευρωπαϊκή, όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν παραπάνω χρόνο και μάλιστα με πολύ ικανοποιητική διαβούλευση - πάει η υπογραφή στον Υπουργό, παραλείποντας υποθέτω αρκετές πλευρές μιας περιβαλλοντικής διερεύνησης. Αυτές οι αποφάσεις εκτός των άλλων είναι πολύ ευάλωτες σε προσφυγές ιδιαίτερα στα ευρωπαϊκά όργανα, άρα δεν έχουν καμμία ασφάλεια δικαίου. Και βεβαίως το γνωστό, οι συνήθεις ύποπτοι, η μετακύλιση της ευθύνης που αλλού; Στους δημοσίους υπαλλήλους, σαν να μην υπάρχουν άλλοι προσδιοριστικοί παράγοντες της διοικητικής ικανότητας, όπως είναι η πολυνομία, η ασάφεια της νομοθεσίας, η επικάλυψη αρμοδιοτήτων και η υποστελέχωση. Θεωρείτε ότι οι υπάλληλοι μπορούν να κάνουν ευσυνείδητα τη δουλειά τους υπό την απειλή πειθαρχικών διώξεων και αυταρχισμού; Θα μείνω λίγο στα θέματα υποδομών και δημοσίων συμβάσεων. Εδώ βλέπουμε στο άρθρο 81 ότι επανέρχεται το σύστημα μελέτη - κατασκευή και για έργα που αφορούν σε κτηριακές υποδομές και έργα ανάπλασης, δηλαδή με πιο χαλαρούς όρους. Είναι μία μέθοδος την οποία την έχουμε δει και στο μετρό της Θεσσαλονίκης, δεν έχει αποδώσει και πολύ καλά, πόσω μάλλον που τώρα έρχεται χωρίς την απαίτηση συγκεκριμένης προμελέτης και χωρίς συνοδές μελέτες, όπως είναι γεωλογικές, γεωτεχνικές. Από αυτές τις ελλείψεις μπορεί να προκύψουν νέα δεδομένα και σχεδιαστικές αλλαγές, οι οποίες θα φέρουν πολύ μεγάλη καθυστέρηση. Παρ' όλο που μερικά άρθρα μπαίνουν με το αιτιολογικό της επίσπευσης, το λέει και η ιστορία και θα πάω στο επόμενο άρθρο, στο οποίο θα μου επιτρέψετε να κάνω και μία σύντομη αναδρομή, νομίζω ότι προλαβαίνω, μιλάω για τις συμβάσεις παραχώρησης. Πριν μερικά χρόνια ο κ. Σουφλιάς είχε υπογράψει πέντε συμβάσεις παραχώρησης. Είχε δεσμευτεί σε χρόνους απίστευτους. Σε τέσσερις μήνες θα τελείωναν οι αρχαιολογικές έρευνες και σε τρεις μήνες οι απαλλοτριώσεις και από εκεί και πέρα θα πήγαινε λόγω καθυστέρησης του δημοσίου ρήτρες στους παραχωρησιούχους. Πολλά δισεκατομμύρια πλήρωσε ο ελληνικός λαός με αυτήν τη δέσμευση. Ξέρετε τι γίνεται; Κάθε φορά παραλείπουμε στάδια και στρατηγικά και περιβαλλοντικά και την ωριμότητα μιας επένδυσης ή έργου δεν έχει σημασία με αποτέλεσμα μεγαλύτερη καθυστέρηση, ενστάσεις, επαναδιαπραγματεύσεις και στο τέλος - τέλος πολύ μεγάλο κόστος που πληρώνει ο ελληνικός λαός και εισπράττουν οι παραχωρησιούχοι, εργολάβοι, επενδυτές αντιστοίχως. Γι' αυτό, λοιπόν, έχουμε καταθέσει και μία τροπολογία και σε αυτό το σημείο που αφορά στις συμβάσεις παραχώρησης όπου μειώνετε τους χρόνους για απαιτήσεις όπως είναι η Αρχαιολογία και οι απαλλοτριώσεις, να είναι δηλαδή στο 50% για να υπογραφεί η σύμβαση. Εμείς, λοιπόν, ερχόμαστε και λέμε να είναι στο 50% για να υπογραφεί η σύμβαση, αλλά για να τεθεί σε ισχύ να υπάρχει αναβλητική αίρεση ώστε να είναι στο 100% για να μην ξαναβρεθούμε στη θέση να πληρώνουμε αυτές τις συμβάσεις. Δυστυχώς, βλέπω ότι δεν προλαβαίνω. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα την ανοχή σας για λίγο. Γενικώς στα θέματα χωροταξίας - πολεοδομίας γίνεται πραγματικά καταστρατήγηση όλων των αρχών και των κανόνων που υπάρχουν είτε με τα ειδικά χωρικά που τρυπάνε τον υφιστάμενο σχεδιασμό είτε με τα ΤΧΣ είτε λέμε για τα γεωχωρικά δεδομένα. Βεβαίως και είναι καλά και βεβαίως και υπήρχαν, αλλά δεν μπορεί αφ' ενός να είναι σε ιδιώτη και να τα χειρίζεται και το πιο σοβαρό αν δεν είναι 100% δεν μπορούμε να τα βάλουμε σε ισχύ, γιατί δεν θα υπάρχει το δικαίωμα της άρνησης αδειοδότησης, παραδείγματος χάριν σε περιοχή «NATURA» που δεν έχουν ολοκληρωθεί οι δασικοί χάρτες. Ιδιωτικοποιήσεις επίβλεψης δημοσίων έργων, εκχώρηση υπηρεσιών καθαριότητας, ηλεκτροφώτισης, πράσινους εργολάβους. Εδώ είναι γεγονός ότι σε όλο το νομοσχέδιο δεν αγαπάτε καθόλου τους δημοσίους υπαλλήλους. Αγαπάτε, όμως, μερικούς δημάρχους και έχουμε και φωτογραφική διάταξη για να αποενοχοποιηθεί ένας φίλος σας δήμαρχος από τις «διά περιφοράς» συνεδριάσεις δημοτικού συμβουλίου που στοίχισαν και αυτά κάποια εκατομμύρια νομίζω. Ολοκληρώνω λέγοντας ότι επιτέλους να τελειώνουμε με αυτό το αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κατά των επενδύσεων. Είμαστε υπέρ των επενδύσεων με κανόνες, νόμους όχι των ανεξέλεγκτων και των κρατικοδίαιτων. Εμείς πρώτα σχεδιάζουμε στρατηγικά και στη συνέχεια υλοποιούμε με προτεραιοποίηση, ασφάλεια δικαίου λαμβάνοντας υπ' όψιν την κλιματική αλλαγή και με σεβασμό όμως στη φυσική και πολιτιστική κληρονομιά της χώρας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, Σύλλογος σαράντα τριών φοιτητών και ενός συνοδού του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τώρα θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, κ. Βρούτση. Επειδή έχουν εκδηλώσει την επιθυμία να μιλήσουν τώρα τουλάχιστον δύο Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και πιθανότατα και ένας Πρόεδρος κόμματος θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μου επιτρέψετε να πάμε ως εξής: Θα μιλήσει ο κ. Βρούτσης, ο κ. Αμανατίδης, η κ. Κανέλλη, ο κ. Τζανακόπουλος και ο κ. Γρηγοριάδης με την πιθανότητα βέβαια στο ενδιάμεσο να μιλήσει ο κ. Βελόπουλος. Θα συνεννοηθώ βέβαια και μαζί του. Το διευκρινίζω για να ξέρετε τη σειρά. Ορίστε, κύριε Βρούτση, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για το παρόν νομοσχέδιο νομίζω ότι κάποιος πρέπει να απαντήσει σε ένα βασικό ερώτημα: Γιατί υπάρχει; Γιατί ήρθε; Αυθόρμητα βγαίνει ότι αυτό το νομοσχέδιο που είναι μεταρρύθμιση και τομή ήρθε γιατί η απάντηση στο ερώτημα που κάνουν όλοι οι Έλληνες πολίτες: «Είμαστε ευχαριστημένοι εδώ που είμαστε σήμερα;» είναι όχι. Και εξηγούμαι. Ας δούμε και ας περιγράψουμε λίγο τον χώρο γύρω μας, πώς βρίσκεται η ελληνική κατάσταση, η οικονομία, η κοινωνία. Ας δούμε παραδείγματος χάριν τα ζητήματα που αφορούν τις επενδύσεις στην ανάπτυξη. Οι επενδυτές, οι επιχειρηματίες είναι ευχαριστημένοι; Απάντηση: Καταφατικά όχι. Υπερφορολόγηση, εξοντωτικές εισφορές, γραφειοκρατία, διοικητικά κόστη μεγάλα, έλλειψη ψηφιακού κράτους, βάρη τεράστια, πολεοδομίες, αρχαιολογίες, όλα αυτά έρχονται ως εμπόδια να αναχαιτίσουν την ίδια την ανάπτυξη. Στο άλλο ερώτημα. Πού είμαστε στην αγορά εργασίας στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, στους ανέργους; Για να δούμε λίγο το τοπίο. Η ανεργία έκλεισε το 2018 στο 19,3%, την ίδια στιγμή που στην Ευρώπη η ανεργία είναι στο 6,8% στην Ευρώπη των είκοσι οκτώ και 8,2% στην Ευρώπη των δεκαεννέα. Είναι ουραγός η Ελλάδα, η χώρα μας. Στο ασφαλιστικό σύστημα είδατε τις πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Γκρεμίστηκαν όλες οι θεμελιακές αντηρίδες του υφιστάμενου ν.4387 που διαφημίζατε μέχρι πρότινος. Και ήρθε η δικαιοσύνη και είπε ότι πρέπει να αλλάξουμε δομικά στα θέματα και της αναπλήρωσης, για να γίνει πιο ελκυστικό και πιο ανταποδοτικό το σύστημα και πιο δίκαιο και ταυτόχρονα, μίλησε και για τις εξοντωτικές εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Την ίδια στιγμή, βλέπουμε εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους να περιμένουν στην ουρά τη σύνταξή τους, αυτό που δίκαια ζητούν, αναζητούν. Αυτή, δυστυχώς, είναι η τραγική εικόνα του σήμερα. Το ερώτημα, λοιπόν, που μπαίνει προς όλες και όλους είναι: Είμαστε ευχαριστημένοι με αυτή την εικόνα; Καθολικά, νομίζω ότι όλοι απαντάμε όχι, έστω κι αν κρυβόμαστε πίσω από την κομματική μας ιδιότητα. Γιατί η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και η αλήθεια, δυστυχώς, στοιχειώνει τη χώρα μας. Τι πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να αλλάξουμε, να πάμε μπροστά, να κάνουμε κάτι καινούργιο. Κάτι που θα ανακαλύψουμε εδώ στην Ελλάδα; Όχι. Να κάνουμε αυτό που κάνει η υπόλοιπη Ευρώπη που έχει 6,8% ανεργία. Αυτό πρέπει να κάνουμε! Γιατί στο επίκεντρο αυτού του αναπτυξιακού νομοσχεδίου, των αλλαγών που φέρνει ο Άδωνις Γεωργιάδης και όλο το υπουργικό του team κι όλη η Κυβέρνηση μαζί, δεν είναι για την ανάπτυξη ως αυτοσκοπό. Αυτοσκοπός είναι ο άνθρωπος, ο συνταξιούχος κι ο εργαζόμενος. Είμαστε ευχαριστημένοι, κύριε Υπουργέ, κύριε Παπαθανασίου, που σήμερα έχουμε έναν στους τρεις εργαζόμενους με 320 ευρώ, μικρότερο κι από το επίδομα ανεργίας; Είμαστε ευχαριστημένοι που η πλήρης απασχόληση υπολείπεται πλέον των νέων προσλήψεων της μερικής απασχόλησης, των ευέλικτων μορφών; Είμαστε ευχαριστημένοι; Φυσικά και όχι! Και τι απαντά η Αντιπολίτευση, κατ' εξοχήν η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, που κυβερνούσε τον τόπο επί τεσσεράμισι χρόνια; Λέει: «Κάτω τα χέρια! Μην κάνετε τίποτα». Εραστές της αδράνειας. Ποια είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ; Καμμία. Απλά αδράνεια, σιωπή, εραστές του τίποτα. Να μείνουμε εδώ, αλυσοδεμένοι σε ένα παρελθόν που στοιχειώνει τη χώρα, σε ένα παρελθόν που την οδήγησε εκεί που την οδήγησε και να μένουμε άπρακτοι, να μην κάνουμε τίποτα. Ε, λοιπόν, λέμε «όχι». Εμείς αλλάζουμε την Ελλάδα! Η Ελλάδα θα πάει μπροστά! Δεν θα μείνει στάσιμη. Το έχουμε χρέος ως Κυβέρνηση, το έχουμε χρέος ως Βουλευτές, το έχουμε χρέος γιατί αγαπάμε την Ελλάδα και πρέπει να γυρίσουμε τα πάντα προς το καλύτερο. Πρέπει να μειώσουμε την ανεργία, πρέπει να αυξηθούν οι μισθοί, αλλά για να γίνουν αυτά πρέπει να έρθουν επενδύσεις και να έρθει η ανάπτυξη στον τόπο. Εδώ μπαίνουν και τώρα τα ερωτηματικά, τα οποία είναι αμείλικτα προς την πλευρά της Αντιπολίτευσης, που κατ' εξοχήν ακύρωσε όλο το νομοσχέδιο. Είναι ερωτηματικά τα οποία έρχονται τώρα μέσα από το νομοσχέδιο. Αλήθεια, ρωτήσατε τους εργαζόμενους της μερικής απασχόλησης ή τους ανέργους ή τους εργαζόμενους οι οποίοι αμείβονται τόσο χαμηλά για την καταχρηστικότητα στην αγορά εργασίας; Βεβαίως και υπάρχει ασυδοσία στην αγορά εργασίας. Υπάρχουν καταχρηστικές συμπεριφορές, απαράδεκτες, εργοδοτών. Το λέω και το πιστεύω. Και την προηγούμενη περίοδο που ήμουν Υπουργός Εργασίας είχα βαφτίσει αυτή την καταχρηστικότητα, αυτή την παραβατικότητα στην αγορά εργασία, ως οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα. Διότι ο εντοπισμός της παραβατικότητας δεν είναι μόνο προστασία του εργαζομένου. Είναι ένα σύστημα που έχει τρεις πλευρές: Προστασία του εργαζόμενου, εφαρμογή Εργατικού Δικαίου, αύξηση στα ασφαλιστικά ταμεία και ταυτόχρονα, ενίσχυση του υγιούς ανταγωνισμού. Διότι υπάρχουν και οι συνέπειες εργαζόμενοι. Τι κάνουμε με αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο ακυρώνει η Αντιπολίτευση από το πρώτο του άρθρο μέχρι το τελευταίο; Κάνουμε παρεμβάσεις, - παρεμβάσεις που τεσσεράμισι χρόνια δεν έκανε και δεν τοποθετείται - όπως 12% αύξηση στο ωρομίσθιο στη μερική απασχόληση, στην πλέον από τη συμφωνηθείσα. Και αυτό δεν είναι υπερωρία, κύριε Κατσώτη. Είναι επιπλέον ώρα στη συμφωνηθείσα μερική απασχόληση. Δεν είναι υπερωρία. Εδώ, λοιπόν, τι απαντάει ο ΣΥΡΙΖΑ - και είμαι περίεργος τι θα πει - που ενισχύουμε τα παιδιά και τους εργαζόμενους που δουλεύουν στα delivery και υπάρχει αυτή η καταχρηστική συμπεριφορά; Θα λύσει αυτό το πρόβλημα; Απαντώ πως όχι. Είναι, όμως, κάτι σημαντικό. Είναι ένα βήμα. Διότι ο άλλος θα προσπαθήσει να αποφύγει αυτό το κόστος και για να το αποφύγει ή θα διευρύνει το ωράριο μέσα από μία σύμβαση εργασίας, το τετράωρο θα το κάνει εξάωρο, ή θα πάει στην πλήρη απασχόληση. Δεύτερον. Αυστηροποιούμε το πλαίσιο πάνω στο κομμάτι της αδήλωτης εργασίας. Από δω και πέρα, μετά την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου, όποιος συλληφθεί με αδήλωτη εργασία, κακό του κεφαλιού του, τον περιμένουν πολλά δεινά. Και εξηγούμαι. Δημιουργείται για πρώτη φορά το Ηλεκτρονικό Μητρώο Παραβατικότητας, ένα μητρώο στο οποίο πλέον, όσοι συλλαμβάνονται μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου, θα καταγράφονται για πάντα στη μαύρη λίστα του ΣΕΠΕ και του ΠΕΚΑ. Και μάλιστα, με μία λέξη που μπαίνει υποχρεωτικά, έρχεται για πρώτη φορά ο νομοθέτης, το Υπουργείο Εργασίας, και υποχρεώνουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς να ξανακάνουν επανέλεγχο, κάτι που δεν γινόταν μέχρι τώρα, μέσα στον ίδιο χρόνο. Εάν συλληφθεί, 100% προσαύξηση στο 10.500 και αν ξανασυλληφθεί τον επόμενο χρόνο 200%, ουσιαστικά κλείνει η επιχείρηση. Θα πούμε «όχι» σε αυτό; Δεν δείχνει η Κυβέρνηση τη βούλησή της ότι θέλει να πατάξει την παραβατικότητα; Μένουμε εδώ; Τα λύσαμε όλα; Όχι! Είναι μία συνεχής προσπάθεια και είναι το επόμενο βήμα, που θα είναι το επιστέγασμα το οποίο θα χτυπήσει στη ρίζα την παραβατική μορφή στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης. Γιατί οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης δεν είναι κάτι κακό υπό την έννοια της ύπαρξής τους. Συνυπάρχουν σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο. Η παραβατικότητα συνίσταται στο γεγονός ότι υπάρχουν παραμορφωτικές πλευρές στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, καταχρηστικές συμπεριφορές. Αυτό θέλουμε να χτυπήσουμε και να αυξήσουμε την πλήρη απασχόληση. Λόγια, λέτε, κύριε Βρούτση; Πώς θα αυξήσετε την πλήρη απασχόληση, εκτός της ανάπτυξης που επικαλείστε, ιδεολογικά, πολιτικά; Θα το κάνουμε με μέτρα και συγκροτημένο τρόπο. Δηλαδή από τη 1η Ιουλίου του 2020, το εξήγγειλε και ο Πρωθυπουργός, θα μειώσουμε κατά πέντε μονάδες τις ασφαλιστικές εισφορές - μην υποτιμάτε το νούμερο, είναι πολύ μεγάλο το νούμερο, είναι ένα ισχυρότατο κίνητρο - μόνο στην πλήρη απασχόληση. Όλα, λοιπόν, αυτά τα μέτρα, ως μία δέσμη παρέμβασης στην αγορά εργασίας, να ξέρετε ότι θα επιφέρουν στο τέλος του 2020 πολύ θετικά αποτελέσματα υπέρ των εργαζομένων, υπέρ του υγιούς ανταγωνισμού, δηλαδή των συνεπών επιχειρήσεων και υπέρ των εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία. Και τι απαντά η Αντιπολίτευση; Τίποτα! Συνολικά, απορρίπτει το νομοσχέδιο. Εγώ ρωτάω: Τεσσεράμισι χρόνια στην κυβέρνηση γιατί δεν τα έκανε αυτά; Γιατί δεν πήρε αυτά τα μέτρα υπέρ των εργαζομένων; Γιατί δεν πήρε νομοθετικές πρωτοβουλίες, πάνω στις οποίες να στηρίξει μία πολιτική που να δείξει ότι είναι υπέρ της πλήρους απασχόλησης; Κι όχι μόνο με λόγια, αλλά με πράξεις, με νομοθετικές πρωτοβουλίες. Στην κριτική που ακούστηκε για τα θέματα των εργασιακών σχέσεων και τα υπόλοιπα. Αντιλαμβάνομαι, με απόλυτο σεβασμό προς το ΚΚΕ, τη ριζική σας διαφωνία και έχετε απόλυτο δίκιο γιατί έχετε μία τελείως διαφορετική προσέγγιση. Δεν καταλαβαίνω, όμως, τον υποκριτικό τρόπο με τον οποίο κυρίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση τοποθετείται σε αυτό το γεγονός. Κι εξηγούμαι. Ο πυρήνας της πολιτικής μας είναι οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις. Το επιβεβαιώνουμε, διαψεύδοντας το ΣΥΡΙΖΑ, που όλα τα προηγούμενα χρόνια έλεγε ότι μόλις έρθει ο Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία θα καταργήσουν τις κλαδικές, τη συρροή και την επεκτασιμότητα. Την επόμενη μέρα δείχνουμε κάτι διαφορετικό. Είμαστε υπέρ των κλαδικών συμβάσεων, υπέρ των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων. Πού βγαίνει, όμως, ένα ερώτημα που δεν απαντάει ο ΣΥΡΙΖΑ; Για να δούμε το κρίσιμο ερώτημα. Ένα ερώτημα προκύπτει. Τι κάνει η Νέα Δημοκρατία; Απαντάει στο ερώτημα που έχει το εξής δίλημμα. Έχω μία επιχείρηση η οποία έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ξαφνικά αυτή η επιχείρηση μπαίνει σε μια δύνη οικονομική και δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Έχουμε δύο δρόμους. Ο ένας δρόμος είναι να κλείσει, να χάσει κάθε ελπίδα αυτή επιχείρηση να επιβιώσει και να χαθούν και οι θέσεις εργασίας. Κι ο άλλος δρόμος είναι να της δώσουμε το δικαίωμα, διατηρώντας τις θέσεις εργασίας, που είναι μέσα στο νόμο, δεύτερον διατηρώντας μία επιχειρησιακή σχέση μισθών, επιχειρησιακή σύμβαση εργασίας μεταξύ εργαζομένων και εργοδότη, να κρατηθεί στη ζωή και να μη χαθούν θέσεις εργασίας και οι μισθοί θα είναι πάνω από την εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας. Το δίλημμα είναι απλό. Τι απόφαση παίρνει ο καθένας. Εμείς, λοιπόν, απαντάμε - και απευθύνομαι κυρίως προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ - ότι θέλουμε να επιβιώσει η επιχείρηση, να ζήσει η επιχείρηση, να μην κλείσει η επιχείρηση, να μην βάλει λουκέτο η επιχείρηση, μα πάνω απ' όλα, να κρατηθούν ζωντανές οι θέσεις εργασίας. Αυτή είναι η διαφορά μας. Για το θέμα του ΟΜΕΔ. Δεν κλείνουμε τον ΟΜΕΔ. Τι κάνουμε, όμως; Κι εδώ είναι η υποκρισία πάλι της πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ. Τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μας κατακρίνει για τον ΟΜΕΔ, εμάς. Μας κατακρίνει πού; Σε ένα ζήτημα το οποίο μιλάει για τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία. Ξέρετε ποιανού εισήγηση είναι αυτή η διάταξη; Είναι του ILO. Ο ILO, ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας της Ευρώπης, ήταν επί τεσσεράμισι χρόνια κορωνίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Από το πρωί μέχρι το βράδυ εδώ στη Βουλή, καθόμουν στα έδρανα της αντιπολίτευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε για τον ILO, τα επιτεύγματα του ILO και ότι όλα τα κάνει κάτω από τις οδηγίες του και σε συνεργασία μαζί του. Ε, λοιπόν, αυτό που επιχειρούμε σήμερα για τον ΟΜΕΔ είναι σύσταση του ILO, του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας. Και ο ΣΥΡΙΖΑ τι απαντά; Πάλι με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, εκείνες τις παλιές, γνωστές αριστερές ατάκες περί «εναντίον των εργαζομένων» και τα υπόλοιπα. Λοιπόν, εξηγούμαστε. Τίποτα απ' όλα αυτά δεν συμβαίνει. Η Ελλάδα θα πάει μπροστά. Αυτό το νομοσχέδιο είναι μια μεγάλη μεταρρύθμιση, μια τομή. Πέρα από την αντιπολιτευτική σας διάθεση και κριτική, ξέρω ότι όλοι ενδόμυχα έχουμε μέσα μας την κοινή επιθυμία η Ελλάδα να προχωρήσει, να μείνουν τα παιδιά μας στην Ελλάδα, να βρουν θέσεις δουλειάς, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, να είναι καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, γιατί όλοι εδώ σε αυτή την ευλογημένη χώρα, την πατρίδα μας, έχουμε τις ίδιες αγωνίες. Και κάτι ακόμα για να κλείσω. Είναι πέρα από κάθε πολιτική ηθική η τοποθέτηση εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ να ταυτίζουν εμένα με τον ΣΕΒ. Στην ακρόαση των φορέων τοποθετήθηκα διαφορετικά και είπα ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι από τον ΣΕΒ, που μιλάει για επιχειρησιακές σχέσεις και συμβάσεις εργασίας. Όμως το λέει ποιος; Για ακούστε το εξής παράδοξο, και με αυτό κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Εργατικού Δικαίου της χώρας μας, της λειτουργίας του Υπουργείου Εργασίας, που συμβαίνουν ταυτόχρονα δύο πράγματα: Πρώτον, αυτή τη στιγμή που συζητάμε δεν υπάρχει εκπροσώπηση των εργαζομένων. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ άφησε χωρίς εκπροσώπηση τους εργαζόμενους στη χώρα. Γιατί έχει ευθύνες για το ότι δεν έγινε το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Ένα το κρατούμενο. Με ευθύνη, λοιπόν, του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει σήμερα ΓΣΕΕ επίσημη, θεσμοθετημένη, αλλά είναι στα δικαστήρια. Και δεύτερον, είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει και αυτό στο πλαίσιο του κοινωνικού διαλόγου, δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε με δική του ψήφο και πρόταση στους κοινωνικούς εταίρους μαζί με τους βιομήχανους και τους βιομήχανους της βορείου Ελλάδας, κάτι το οποίο δεν το είχε διανοηθεί ποτέ κανένας. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δύο βιομηχανικές οντότητες έβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ στον κοινωνικό διάλογο και χωρίς εκπροσώπηση των εργαζομένων της ΓΣΕΕ. Η απάντηση, λοιπόν, είναι απλή: Ό,τι και αν λέτε έχουμε την ευθύνη, έχουμε πάρει την απόφαση, μας ψήφισε ο ελληνικός λαός να πάμε την Ελλάδα μπροστά και θα την πάμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ και εγώ. Κύριε Βελόπουλε, έχω προαναγγείλει ότι θα μιλήσετε. Επειδή θέλουμε να διευκολύνουμε κάπως τους Βουλευτές, θα ήταν δυνατό να μιλήσετε μετά από δύο Βουλευτές ή θέλετε τώρα;
Αφού το θέλει η κ. Κανέλλη, κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ
Πολλές χάρες σήμερα.
Ευχαριστώ πάρα πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος αυστηρά για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, επί πολλές εβδομάδες, όσο κρατάει η διακυβέρνηση του τόπου από τη Νέα Δημοκρατία, παρακολουθώ με αμείωτο ενδιαφέρον το Υπουργείο Εργασίας. Τυχαίνει να είμαι και ελεύθερος επαγγελματίας τώρα που σας μιλάω και έχω προσωπική εμπειρία. Παρακολουθώ τι λέει ο κύριος Υπουργός. Για όλα μιλάει, συνδέοντάς τα και με την ανάπτυξη, δεν είναι άστοχο αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, ως τι μιλάει;
Ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, κυρία Κανέλλη.
Θα μιλάτε σε κάθε ατάκα;
Σε κάθε Υπουργό έχω δικαίωμα κατά τον Κανονισμό. Δεν κάνω κατάχρηση.
Παρακαλώ, να απευθύνεστε στο Προεδρείο. Είπαμε να επιταχύνουμε.
Λέω, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, πώς είναι δυνατόν να μιλάτε για όλα, αλλά να μην μιλάτε για τον ΕΦΚΑ; Να μην μιλάτε - όχι διαρροές πόσο μέσα είναι - τι γίνεται αυτούς τους μήνες που είστε εσείς και τι έχετε παραλάβει. Ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό που παραλάβατε δημιουργεί αδυναμία σε κάθε ασφαλισμένο ελεύθερο επαγγελματία να ρυθμίσει τα χρέη του. Θέλει να ρυθμίσει παρελθούσες οφειλές και δεν μπορεί. Δίνει κάποια χρήματα και χάνονται στο απύθμενο βάθος προηγούμενων οφειλών του. Όταν ρωτάει «πόσες είναι αυτές, για να τις εξοφλήσω» και απαντήσεις δεν παίρνει. Δεν υπάρχει ανάπτυξη χωρίς να είναι εύρυθμη η λειτουργία των δημόσιων ταμείων και των ασφαλιστικών ταμείων. Καλείστε να μας πείτε, αφού για όλα λέτε, τι θα γίνει με το θέμα αυτό. Θα ενημερώσετε τη Βουλή; Αναδέχεστε προβλήματα που παραλάβατε και σε λίγο θα είστε εσείς αυτός που τα δημιούργησε γιατί δεν έχετε μιλήσει. Η Εθνική Αντιπροσωπεία σας το ζητάει. Και επειδή έχετε και άλλη μια μέρα αύριο, πάρτε τον λόγο για δύο - τρία λεπτά να μας πείτε τι θα γίνει με το θέμα αυτό.
Ευχαριστώ, κύριε Λοβέρδο. Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ πολύ απαντήστε αύριο, όπως σας ζήτησε και ο κ. Λοβέρδος. Η σειρά είναι ως εξής: ο κ. Αμανατίδης, η κ. Κανέλλη, ο κ. Βελόπουλος, ο κ. Τζανακόπουλος, ο κ. Γρηγοριάδης, ο οποίος είναι ο πιο ριγμένος απ' όλους.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί συνεργάτες των Υπουργών, που τόσες ώρες είστε εδώ μαζί μας, σε όλες τις συζητήσεις και μετρήσεις τα σημαντικότερα ευρήματα αφορούν στην επιχειρηματικότητα και στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Αυτή, όμως, είναι η διαπίστωση. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε. Με το παρόν σχέδιο νόμου, όπως είναι εμφανές, απλοποιούμε τις διαδικασίες, εντάσσουμε τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας, συμβάλλουμε στην ταχύτητα λήψης αποφάσεων, εγκρίσεων και ολοκλήρωσης των επενδυτικών σχεδίων. Και, βέβαια, όπως είναι αυτονόητο, θα πρέπει να υπάρχει ένα περιβάλλον και μια χωροταξία. Αυτό γίνεται σε ένα βιώσιμο φυσικό και δομημένο περιβάλλον από το οποίο πολλές φορές αυτές οι επενδύσεις αντλούν τη δύναμή τους. Θα πρέπει, επίσης, να στηρίζονται από ένα υγιές, παραγωγικό και συνεργατικό εργασιακό περιβάλλον καθώς και από το τραπεζικό σύστημα. Ο τίτλος, επομένως, του σχεδίου νόμου: «Επενδύω στην Ελλάδα» δεν είναι ένα σύνθημα, αλλά είναι μια εφαρμόσιμη πολιτική που αποτελεί κεντρικό στόχο. Στηρίζεται από τα αναγκαία εργαλεία, δημιουργεί το απαραίτητο θεσμικό υπόβαθρο και απελευθερώνει την επενδυτική δυναμική της χώρας. Πιο ειδικά συμπτύσσει τις προθεσμίες στρατηγικών επενδύσεων και συμβάλλει στην ανάπτυξή τους. Η αλλαγή του οικονομικού κλίματος θα πρέπει γρήγορα να μετεξελιχθεί σε επενδυτική πρακτική. Δεύτερον, σέβεται - σημαντικό - τον ρόλο των δημόσιων λειτουργών και συμβάλλει στη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς τους με τη συνδρομή ιδιωτικών εταιρειών στον έλεγχο των επενδυτικών σχεδίων και στην πιστοποίηση ολοκλήρωσης και έναρξης της παραγωγικής λειτουργίας δυνητικά και εφόσον το επιλέξει ο επενδυτής. Η διαδικασία αυτή, σημειωτέον, υπόκειται σε δειγματοληπτικό έλεγχο, επομένως αυξάνεται η αξιοπιστία αυτής της διαδικασίας. Βέβαια, κρίσιμη παράμετρος για κάθε επενδυτή - και πιστέψτε το γιατί έχω τεράστια εμπειρία στο θέμα αυτό - δεν είναι ποιος ελέγχει την επένδυσή του, ποιος πιστοποιεί την ολοκλήρωσή της, αλλά το πόσο γρήγορα θα πάρει τα λεφτά τα οποία δικαιούται, προκειμένου να μπορέσει να δράσει επιχειρηματικά. Επίσης, αν και δεν αναφέρεται, εκτιμώ στη ρύθμιση αυτή ότι περιλαμβάνονται όχι μόνο τα επενδυτικά σχέδια τα οποία θα υποβληθούν από τη ψήφιση του νόμου και μετά, αλλά και όσα ήδη βρίσκονται σε φάση αξιολόγησης ή ήδη έχουν κατατεθεί. Τρίτο ζήτημα είναι ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης. Η πρόβλεψή του για δυναμική επικαιροποίηση δημιουργεί ένα ελκυστικό περιβάλλον που θα μειώσει δραματικά το διάστημα από την αρχική ιδέα μέχρι τη λήψη της τελικής απόφασης για επένδυση. Η εμπειρία μου από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών, το οποίο είχαμε αναπτύξει στην επαγγελματική μου δραστηριότητα στην Αναπτυξιακή Δυτικής Μακεδονίας, της γνωστής «ΑΝΚΟ», την ανάπτυξη του οποίου συντόνισα, με κάνει ένθερμο υποστηρικτή αυτής της πρωτοβουλίας και αυτής της προσπάθειας. Το Εθνικό Μητρώο Υποδομών δημιουργεί ένα αποθετήριο υποδομών και κτηρίων φορέων του δημόσιου τομέα, γιατί; Για να ξέρουμε ποια υποδομή, ποιο κτήριο ανήκει σε ποιον, ποιος έχει την ευθύνη λειτουργίας, ποιος έχει την ευθύνη συντήρησής του. Στην επαγγελματική μου δραστηριότητα συνάντησα υποδομές που έπρεπε να βελτιωθούν, αλλά δεν ξέραμε σε ποιον ανήκουν. Σημαντική, λοιπόν, και αυτή η πρωτοβουλία. Η περιβαλλοντική αδειοδότηση διευκολύνεται. Μεταπίπτει σε κατώτερη βαθμίδα και κυρίως χωρίς να γίνεται καμμία, θα έλεγα, προσπάθεια να μην στηριχθεί το περιβάλλον. Ένα άλλο στοιχείο το οποίο δεν τονίστηκε μέχρι τώρα είναι η ενίσχυση της βιωσιμότητας της ΔΕΗ, καθόσον προβλέπεται σε άρθρο αυτού του νομοσχεδίου ότι θα της καταβληθούν τα 200 περίπου εκατομμύρια ευρώ για χρήσεις υπηρεσιών κοινής ωφέλειας για τα έτη 2007-2011. Επίσης, ενισχύεται η ανάπτυξη σύγχρονων δικτυακών υποδομών της χώρας, ιδίως δίκτυα οπτικών ινών, δίκτυα πέμπτης γενιάς, δίκτυο Wi - Fi και τα λοιπά, με οδικό χάρτη το προβλεπόμενο εθνικό ευρυζωνικό σχέδιο. Το εθνικό πρόγραμμα για την απλούστευση των διαδικασιών θα συμβάλλει στην ταχύτητα της ποιότητας, την ταχύτητα της λήψης αποφάσεων, τη βελτίωση της ποιότητας και της ποσότητας του παραγόμενου έργου. Κι εδώ στο θέμα αυτό, η εμπειρία μου στην πράξη πιστοποιεί πραγματικά ότι αυτή η πρωτοβουλία που περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου αποτελεί πραγματικά μια, θα έλεγα, πολύ σημαντική πρωτοβουλία, η οποία ενισχύει την ιστορική και θεσμική μνήμη κάθε φορέα. Οι άυλες τώρα επενδύσεις - και κατά την άποψή μου, μια άυλη επένδυση είναι εξίσου σημαντική με ένα τεράστιο έργο ανάπτυξης, έργο υποδομής - που προβλέπονται στο σχέδιο νόμου για την ψηφιακή διακυβέρνηση αποτελούν, κατά την άποψή μου, επίσης ουσιαστική παρέμβαση σε ένα περιβάλλον το οποίο βελτιστοποιεί τη δημιουργία της ανάπτυξης και τη διαδικασία της ανάπτυξης. Σε ό,τι αφορά τώρα στις συλλογικές εργασιακές σχέσεις, αναμφισβήτητα προβλέπονται δίκαιες ρυθμίσεις για όλους: Εργαζόμενους, εργοδότες, κοινωνία. Κάθε καινούργιο δεν σημαίνει ότι έχει αρνητική στόχευση, αλλά αποτελεί παραγωγικό και επικαιροποιημένο επαναπροσδιορισμό της υφιστάμενης κατάστασης. Ειδικότερα, το μητρώο των συνδικαλιστικών οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών διασφαλίζει υγιείς σχέσεις. Όχι στα σωματεία «μαϊμού». Δεν μπορώ, επίσης, να μην αναφερθώ στη δυνατότητα επιλογής των όρων της ευνοϊκότερης για τον εργαζόμενο ισχύουσας συλλογικής σύμβασης εργασίας. Αυτό είναι αυτονόητο; Αν ναι, να αναφερθεί σαν θετική πρόβλεψη από όσους εκφράζουν αποκλίνουσες απόψεις. Αν όχι, να τεκμηριωθεί. Επίσης, δεν τονίζεται από πολλούς η θετική πρόβλεψη της επέκτασης των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Γιατί, επίσης, δεν αναδεικνύονται οι θετικές ρυθμίσεις για την αποτροπή μονομερούς βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργαζόμενου; Γιατί δεν δίνεται έμφαση από τους διαφωνούντες στο ότι η αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας και η πρόβλεψη για πρόσληψη των υποδηλωμένων εργαζομένων αποτελούν μέτρα προστασίας των εργαζομένων, όπως και η καταβολή προστίμων αντίστοιχα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Με τις διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Εσωτερικών ρυθμίζεται μια σειρά ζητημάτων. Επιτρέψτε μου - και με συγχωρείτε - να κάνω μια αναφορά στη ρύθμιση θεμάτων προσωπικού, σε σχέση με την πρόβλεψη της παραγράφου 2 του άρθρου 187, η οποία αφορά στη ρύθμιση θεμάτων προσλήψεων. Μετά τις διευκρινίσεις που παρασχέθηκαν από τη Γενική Γραμματεία Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών, ότι δηλαδή τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα δεν εμπίπτουν στις προβλέψεις της παραγράφου 1 του ως άνω άρθρου και εξακολουθούν να εντάσσονται στις ισχύουσες εξαιρέσεις, μαζί με εκείνες της παραγράφου 2, το θέμα αντιμετωπίστηκε θετικά και αποτελεσματικά. Κλείνω, κάνοντας μια πρόταση κινητροδότησης των επενδύσεων στις περιοχές οι οποίες βρίσκονται σε φάση μετάβασης στην παραγωγή ενέργειας, σε καθεστώς χαμηλού λιγνιτικού αποτυπώματος. Η πρόταση είναι να ενταχθούν αυτές οι περιοχές στις ειδικές ζώνες και συγκεκριμένα, στην παράγραφο θ΄ του άρθρου 12 του ν.4399/2016. Απ' όσα προαναφέρθηκαν νωρίτερα, καθίσταται εμφανές ότι το περιβάλλον για την ανάπτυξη γίνεται πιο φιλικό και η έγνοια για την επιτάχυνσή της καθημερινή πρακτική. Για τον λόγο αυτό, στηρίζω και ψηφίζω το παρόν σχέδιο νόμου που θα συμβάλλει σε αυτό που αποτελεί εθνικό στόχο: Περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας βασισμένες στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Αμανατίδη. Τον λόγο έχει η κ. Κανέλλη από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνεργάτες των Υπουργών. Δεν υπάρχουν υπερωρίες για τους συνεργάτες των Υπουργών που τους ευχαρίστησε προηγούμενος ομιλητής. Αν έπαιρναν πάντως υπερωρίες ως μερικής ή μόνιμης απασχόλησης, θα ήταν σαν κι αυτές που προβλέπονται, ένα δίευρο την ώρα. Και είσαι και υποχρεωμένος να δουλεύεις τέσσερις ώρες και θα σε υποχρεώνει ο εργοδότης να δουλέψεις άλλες δύο, για ένα δίευρο τη μία ώρα και ένα δίευρο την άλλη. Και απαντήθηκε έτσι το ερώτημα, κύριε Υπουργέ, γιατί φέρατε αυτό το νομοσχέδιο. Γιατί δεν είναι κανένας ευχαριστημένος. Οι επιχειρηματίες δεν είναι ευχαριστημένοι, οι εργαζόμενοι δεν είναι ευχαριστημένοι κι εσείς πέσατε από τον Άρη και θα τους ευχαριστήσετε όλους. Εγώ δεν μπορώ παρά να σας απαντήσω με τη δημοσιογραφική «μούντζα» των ερωτημάτων. Συγχωρήστε με για το «μούντζα». Πάει στα πέντε ερωτήματα: Ποιος, πότε, πού, πώς και γιατί. Με αυτή την έννοια δηλαδή, όπως λέμε μεταξύ μας οι δημοσιογράφοι. Είναι τα πέντε κρίσιμα ερωτήματα: Ποιος, πότε, πού, πώς και γιατί. Από πού το φέρατε αυτό το νομοσχέδιο; Δεν το φέρατε από παρθενογένεση με τίποτα. Πατήσατε σε έργα προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεύτερον, ποιος μας έφερε σε αυτή την κατάσταση; Η πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων. Και μέσα σε όλα αυτά, ξεκινάτε ή μάλλον κλείνετε εντυπωσιακά με έναν απέραντο σεβασμό προς το ΚΚΕ και τις θέσεις του, που είναι άλλες, αλλά τις σέβεστε. Πάρα πολύ το σέβεστε το ΚΚΕ! Μεταξύ μας τώρα, αν δούμε το πώς ψηφίσαμε ως Έλληνες Ευρωβουλευτές εδώ μέσα, δεν ξέρω ποιοι ακριβώς τους σέβονται, γιατί κάθε κόμμα έχει ψηφίσει το μισό έτσι και το μισό αλλιώς, πλην του ΚΚΕ. Οι υπόλοιποι ψηφίζετε μισοί έτσι και μισοί αλλιώς, εναντίον ή υπέρ του Κομμουνιστικού Κόμματος για τον αν θα απαγορευτεί ή δεν θα απαγορευτεί και στις υπόλοιπες χώρες από την Ευρώπη των μεγάλων αξιών. Άρα, να με κοιτάξετε δεν μπορείτε. Είναι δύσκολο. Δε μπορείτε να κοιτάξετε τους κουκουέδες όταν μιλάνε, ακόμη και όταν τους σέβεστε. Γιατί; Γιατί ακούσαμε και τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας να λέει εδώ το φανταστικό πράγμα ότι για να υπάρχουν δουλειές πρέπει να υπάρχουν επιχειρήσεις. Δεν σκεφτήκατε ποτέ ότι για να υπάρχουν επιχειρήσεις, για να υπάρχει οτιδήποτε απ' αυτά που συζητάτε, για να υπάρχει και πλούτος, το πρώτο πράγμα που χρειαζόσαστε είναι εργάτες, εργαζόμενους. Δουλειές μπορεί να υπάρχουν, αλλά χωρίς εργαζόμενους; Πού το βρήκατε αυτό; Θα έχετε ένα καράβι το οποίο θα έχει έναν καπετάνιο, έναν πλοιοκτήτη, αλλά δεν θα έχει ναύτες! Δεν θα έχει τίποτα! Αυτό είναι πολύ μεγάλο άλμα στην τεχνητή διαστρεβλωτική νοημοσύνη! Εκτός αν θεωρείτε ότι είστε κάτι σαν θεοί και η ανάπτυξη είναι μια θεά, μια μούσα που έρχεται αυτή η μούσα τώρα και τακτοποιεί τα πάντα. Για παράδειγμα, ποιος - μην πω τη λέξη τώρα, γιατί απαγορεύεται, αρχίζει από το γράμμα μι και την ξέρει όλος ο κόσμος - θα προσλάβει κάποιον μόνιμα και οριστικά όταν μπορεί και με κατηργημένες τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας; Γιατί μην μου πείτε ότι υπερασπίζεστε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ποιος θα πάει, καλέ, να πάρει άνθρωπο με μόνιμη και σταθερή εργασία; Οι μεγάλοι ούτως ή άλλως τους έχουν έτσι. Βγάζουν τόσα πολλά και κλέβουν σε τέτοιο βαθμό που δεν έχουν ανάγκη να πάρουν τώρα μαύρη εργασία. Ποιος θα πάρει μαύρη εργασία; Η «APPLE» θα πάρει; Η «NOVARTIS» θα πάρει μαύρη εργασία; Μας κοροϊδεύετε; Αυτές θα πάρουν; Τα μεγάλα θεριά βαράτε; Τη GOOGLE βαράτε; Η GOOGLE θα πάρει μαύρη εργασία; Οι πολυεθνικές; Τα ΕΛΠΕ θα πάρουν μαύρη εργασία; Ποιος θα πάρει μαύρη εργασία; Αυτός που ταλαιπωρείται, γιατί δεν έχει γίνει ακόμα πολύ μεγάλος; Και αυτόν θέλετε τώρα να τον διευκολύνετε, για να γίνει πάρα πολύ μεγάλος. Πώς θα γίνει πάρα πολύ μεγάλος; Μαθητεία! Μεγάλη εφεύρεση! Μια ασφαλισούλα, ένα χαρτζιλικάκι, κάτσε έναν χρόνο σαν τον βλάκα, να σε απομυζήσω, τα νιάτα σου, τις φιλοδοξίες σου, τις σπουδές σου, τη μάνα σου, τον πατέρα σου, τα παπούτσια σου και τις κάλτσες σου! Τελειώνει η μαθητεία. Φύγε εσύ. Ο επόμενος. Σε συνθήκες εργασίας με μερική απασχόληση, τρεις τέσσερις ωρίτσες, ωραία! Θα δουλέψεις υποχρεωτικά, γιατί αν δεν δουλέψεις, θα σε απολύσω και από τη μερική απασχόληση. Τι; Θα σου δώσω δύο ώρες. Μιλάτε για την ανάπτυξη, λες και η ανάπτυξη είναι ένα πράγμα πολυτελείας που έρχεται στα όνειρα των ανθρώπων, οι οποίοι πρέπει να κάθονται κλεισμένοι μέσα στο σπίτι τους ή σε μια φυλακή ή άνεργοι σε κάποιο δωρεάν Wi - Fi κάπου, να βλέπουν πώς ζούνε οι άνθρωποι. Αυτό θέλετε. Να σας το εξηγήσω στο τουριστικό επάγγελμα. Η βαριά μας βιομηχανία είναι λέτε ο τουρισμός. Για να δούμε τους εργάτες αυτής της βαριάς βιομηχανίας, τους εργαζόμενους στο τουριστικό επάγγελμα, με βάση αυτή την ανάπτυξη και με βάση αυτές τις εργασιακές σχέσεις. Πρόσεξε τι κάνετε. Τις εργασιακές σχέσεις δεν τις διαστρεβλώνετε απλώς. Δεν καταργείτε όλους τους αγώνες και ό,τι έχει γίνει μέχρι σήμερα για τα εργασιακά δικαιώματα. Νομιμοποιείτε τη δουλοποίηση της έννοιας εργασία, φτιάχνοντας όλους εκείνους τους κανόνες που μπορεί να απαλλάσσουν τα αφεντικά από το να χρησιμοποιούν μαθητευόμενους, μερικώς απασχολούμενους, ανθρώπους που φτιάχνουν μια εργασιακή ένωση και αυτή την εργασιακή ένωση την φτιάχνουν μετά από εκβιασμό του εργοδότη, για να δεχτούν κατώτερο μισθό. Εάν δεν το κάνουν αυτό, έχει κι άλλο. Θα πάει τοπικά. Θα πει «τοπικά δεν γίνεται, δεν μπορείς να πας με τη συλλογική σύμβαση, την κλαδική, των ξενοδοχοϋπαλλήλων, γιατί αυτό το νησί έχει πρόβλημα». Και αφού έχει το νησί πρόβλημα, ας κάνουμε λιγότερα τα λεφτά εδώ. Θα πάμε σε μια τοπική. Αν δεν είναι τοπική, ο φίλος μας ο ξενοδόχος, ο ένας, που την έχει πληρώσει από την Cook θα πάρει τον εργαζόμενο με επιχειρησιακή σύμβαση στη δική του την επιχείρηση. Και άμα δεν του φτάνει ούτε αυτό για να γλιτώσει λεφτά, θα πάει σε ατομικές συμβάσεις και θα τους πιάνει έναν έναν. Πού θα τους βρει; Αγάπες μου γλυκιές, στα μητρώα! Θα τους βρει στα μητρώα και θα έχει και black list που θα λέει, για παράδειγμα, αυτόν μην τον πάρεις, πρόσεξε. Αυτός είναι κοκκινωπός, αυτός είναι σε εκείνο το σωματείο, αυτός δούλευε σε εκείνο το ξενοδοχείο που έκανε μια απεργία πριν από δεκατέσσερα χρόνια γιατί ήταν κολλητός του τάδε. Και θα φτιάχνετε καρτέλ επιχειρηματιών. Φτιάχνετε καρτέλ επιχειρηματιών για να μονοπωλήσετε σε συνθήκες άθλιας εργασίας με ψηφισμένα τρία μνημόνια μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με μειωμένη εθνική κυριαρχία, με γεωστρατηγικές ανακατατάξεις στην περιοχή που αυξάνουν τον φόβο, έτσι ώστε να ενισχύεται η δυνατότητα του επιχειρηματία να κάνει εκβιασμό σε εθνικό επίπεδο τάχαμου δήθεν. Και αφού το κάνετε αυτό, έρχεστε εδώ και παρουσιάζετε ως σωτηρία και ως διαπραγματευτικό σας ατού το ότι η Ελλάδα θα πάει μπροστά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Και ρωτάω ως δημοσιογράφος: Ποια Ελλάδα; Γιατί θα πάει μπροστά; Ποιος θα πάει μπροστά; Πότε και πώς θα πάει μπροστά; Σε αυτό σας απαντάει το ΚΚΕ και γι' αυτό το σέβεστε. Διότι το ΚΚΕ δεν εκπροσωπεί μια Ελλάδα αορίστως και απροσδιορίστως νεφέλωμα ως έννοια. Ακόμα και ως πατρίδα να τη δείτε, πατρίδα χωρίς λαό δεν υπάρχει. Απλά δεν υπάρχει! Για τον λαό της μιλάει, για τον εργαζόμενο, αυτόν που πρέπει να κοστίζει λιγότερα. Διότι μόλις μιλήσετε για κέρδος, αμέσως θα βάλετε το κόστος. Ποιο είναι το νούμερο «1» κόστος που απειλεί τα κέρδη; Ποιο είναι; Με συγχωρείτε που γίνομαι απλοϊκή, αλλά πρέπει να τα ξαναπώ αυτά, γιατί μας είπε ότι είναι αυτονόητα. Βέβαια είναι αυτονόητο ότι για να μεγαλώσει το κέρδος, πρέπει να πέφτει το κόστος. Ποιο είναι το νούμερο «1» κόστος; Το εργασιακό. Άρα, η ανάπτυξή σας πρέπει να γίνει χωρίς ανάπτυξη των εργαζομένων. Αν αναπτυχθούν οι εργαζόμενοι και οι εργάτες ως υλικό πρωτογενούς παραγωγής του πλούτου, δεν μπορεί να υπάρξει κέρδος, δεν γίνεται. Βεβαίως το ΚΚΕ έχει άλλη θέση. Μιλάει για στρατηγικό σχεδιασμό και δεν μιλάει για δημοπράτηση του πλούτου στο επίπεδο των δημοσίων επενδύσεων οι οποίες στην πραγματικότητα είναι ιδιωτικές. Δεν μιλάει για εργολαβική αντιμετώπιση της έννοιας του κέρδους και του κράτους. Δεν μιλάει για την πατρίδα σαν να είναι χωράφι. Δεν μιλάει για τις επενδύσεις σαν να είναι κάτι που έρχεται αγαθοεργό και θα αντιμετωπίσει απέναντί του τη στρατιά του εχθρού.
Κυρία Κανέλλη, θα πρέπει να κλείσετε, σας παρακαλώ.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, αλλά ούτως η άλλως δεν είμαι η πρώτη που έχω υπερβεί τον χρόνο. Ποια είναι η στρατιά των εχθρών; Οι εργαζόμενοι; Τόσες πολλές νομοθετικές παρεμβάσεις για τους εργαζόμενους; Ξέρετε τι κάνετε; Δεν φτιάχνετε εργατικό δίκαιο, αλλά επιχειρηματικό δίκαιο αντιμετώπισης των εργαζομένων. Διευκολύνετε το καρτέλ του κεφαλαίου να φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε να νομίζετε - και εδώ την πατάτε - ότι ο εργαζόμενος δεν θα σας απαντήσει. Όταν το ΚΚΕ φωνάζει «εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», μόλις δοκιμάσετε να του πείτε «εργάτη ζεις και πρέπει να ζήσεις με αφεντικά», θα σας δώσει την απάντηση. Η διαφορά μας είναι μία: Δεν θα σας τη δώσει εκεί που νομίζετε, αλλά θα σας τη δώσει εκεί που την περιμένετε και εκεί που δεν την περιμένετε με τρόπους που ενδεχομένως ποτέ δεν φανταστήκατε. Μόλις κατεβούν τα χέρια και δεν δουλέψουν οι επιχειρήσεις, γιατί οι εργάτες θα πάρουν τον νόμο στα χέρια τους, τότε θα καταλάβετε αν μπορεί να λειτουργήσει μία επιχείρηση χωρίς εργαζόμενους. Βεβαίως δεν αξίζει τον κόπο να μιλάει κανένας για το αν θα ψηφίσει ή θα καταψηφίσει κάτι που όλοι το παρουσιάζουν σαν σωτηρία, αλλά για την πλειονότητα των εργαζομένων αυτού του τόπου είναι φθηνό εισιτήριο για την κόλαση.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Κανέλλη. Τον λόγο έχει τώρα για δεκαπέντε λεπτά ο Πρόεδρος της Ελληνικής λύσης κ. Βελόπουλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ξεκινώντας θα ήθελα για μία ακόμη φορά να μεμφθώ τη Νέα Δημοκρατία, αλλά στα πλαίσια του Κανονισμού. Δεν είναι δυνατόν να μας φέρνετε τροπολογίες τελευταία στιγμή. Είναι απαράδεκτο αυτό που κάνετε. Έχετε κάνει βιομηχανία τροπολογιών. Και δεν είναι εδώ ο Υπουργός ή οι Υπουργοί για να τους τα πω. Ο Άδωνις είναι και φίλος μου από τη νεανική μας ηλικία και ξέρει πολύ καλά ότι στις επιχειρήσεις του δεν έκανε τη δουλειά τελευταία στιγμή, αλλά την οργάνωνε και τη σχεδίαζε. Διαφορετικά, θα ήταν ένας αποτυχημένος επιχειρηματίας. Είναι δυνατόν να μου φέρνετε τροπολογίες τελευταία στιγμή; Είναι δυνατόν; Και μέχρι πότε θα συνεχιστεί αυτό το παράλογο; Είναι παράλογο αυτό που γίνεται, δεν μπορούν να τις μελετήσουν οι Βουλευτές, δεν μπορούν να έχουν άποψη. Πόσες φέρνετε; Δηλαδή, εσείς οι ίδιοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δεν ντρέπεστε που ψηφίζετε κάτι που δεν ξέρετε; Δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα. Ειλικρινά δεν μπορώ να το καταλάβω. Δηλαδή παραβιάζουμε όχι τον Κανονισμό, αλλά τη λογική. Μπορούμε να διαφωνούμε σε πολλά πράγματα εδώ μέσα, κάτι που είναι και σοβαρό και αντιληπτό και κατανοητό. Όμως, δεν μπορούμε να διαφωνούμε στη λογική. Δεν μπορεί να έρχεστε και να μας λέτε τελευταία στιγμή «πάρτε τροπολογίες, πάρτε τροπολογίες». Αυτό σημαίνει ότι μας λέγατε ψέματα προεκλογικά. Δεν είχατε σχέδιο, δεν είχατε τίποτα. Έρχεστε εδώ, λοιπόν, και φέρνετε ένα νομοσχέδιο αναπτυξιακό - θα το συζητήσουμε αν είναι έτσι - το οποίο δεν είναι προετοιμασμένο σωστά αφού, επαναλαμβάνω για ακόμα μία φορά, φέρνετε τόσες τροπολογίες. Για ποιον λόγο ήρθαν τροπολογίες τελευταία στιγμή; Πείτε μου εσείς της Νέας Δημοκρατίας. Για ποιον λόγο πρέπει να συνεχίζεται αυτή η ιστορία; Πάμε, λοιπόν, στην ανάπτυξη, την περιβόητη ανάπτυξη που ακόμα έρχεται, αλλά με τα πόδια σαν τη χελώνα. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι. Ανάπτυξη με τράπεζες που πίνουν το αίμα του ελληνικού λαού δεν μπορεί να γίνει. Θέλετε το πλαστικό χρήμα για να πατάξετε τη διαφθορά. Ναι, αλλά ακούστε, κύριε συνάδελφε: Όταν το πλαστικό χρήμα έχει τόσες κρατήσεις που δεν έχει καμμία σχέση με το εξωτερικό, σημαίνει ότι τα 100 ευρώ πλαστικού χρήματος είναι 92 ευρώ, είναι 93 ευρώ. Και θυμηθήκατε ξαφνικά στην Κυβέρνηση ότι ισχύει αυτό και ξαφνικά ευαισθητοποιήθηκε, λέει, ο εκπρόσωπος, ο κ. Πέτσας, και είπατε να το δείτε. Άρα, λοιπόν, δεν είχατε πάλι σχέδιο. Αποδεικνύεται ότι δεν έχετε σχέδιο, δεν έχετε πρόγραμμα. Πώς είναι δυνατόν το χαρτονόμισμα των 100 ευρώ του συνταξιούχου - γι' αυτό είμαι εναντίον του πλαστικού χρήματος και δεν έχω βίζα και δεν χρησιμοποιώ κάρτες - όταν πηγαίνει στο ATM να βγάλει χρήμα, να του το δίνεις εσύ 95 ή 96 ευρώ; Τον κλέβεις και από εκεί. Κλέβετε από παντού.
Εδώ πληρώνεις για να ρωτήσεις την τράπεζα πόσα λεφτά έχεις.
Ακριβώς! Για να πάρω ένα extrait από την τράπεζα, όπως το λένε οι νεοφιλελευθέροι, πρέπει να πληρώσω. Αν έχω 500 ευρώ στην τράπεζα, πρέπει να δώσω 5 ευρώ. Αν αυτό δηλαδή δεν λέγεται «τοκογλυφία», πώς λέγεται; Κι αν εσείς δεν λέγεστε υπηρέτες των τοκογλύφων, τότε πώς λέγεστε; Πείτε μου εσείς πώς λέγεστε! Πείτε μου εσείς! Αλλάξτε το! Αλλάξτε το, κύριοι! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πάμε στα υπόλοιπα. Όσον αφορά στο φορολογικό νομοσχέδιο - θα μιλήσουμε και για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο - , μένουν εκτός φοροελαφρύνσεων μισθωτοί και συνταξιούχοι, ενώ δεν υπάρχει καμμία μεταβολή φόρου για όσους έχουν εισόδημα έως 8.000 ευρώ. Και ρωτώ εγώ εσάς για να καταλάβω: Ποια είναι αυτή η ανάπτυξη που έρχεται με τα πόδια σαν τη χελώνα; Πώς θα φέρετε ανάπτυξη; Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Ακόμα και τώρα που μιλάμε - ακούστε με, κύριε Λιβανέ, γιατί είναι σοβαρό - ξέρετε ότι το Υπουργείο Αλιείας δεν είναι υπεύθυνο για τις βιντζότρατες; Ακούστε, παιδιά, συνάδελφοί μου: Υπάρχουν σκάφη τα οποία αλιεύουν παράνομα για μένα, γιατί παίρνουν και τρυπούν από κάτω οι βιντζότρατες, έχουν ρημάξει τη Μεσόγειο. Και αυτό τους το επιτρέπει η Κυβέρνηση. Ρωτώ, λοιπόν, το Υπουργείο Ναυτιλίας να μου πει τι θα κάνουν και μου απαντούν ότι δεν είναι υπεύθυνοι αυτοί, αλλά το «Υπουργείο του μπρόκολου», το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Αντιλαμβάνεστε τι λέμε; Είναι δυνατόν να είναι υπεύθυνο για τα ψάρια και για τις βιντζότρατες το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης; Ναι, κύριε Λιβανέ, αυτό είναι το κράτος σας, η γραφειοκρατία που θα πατάσσατε εσείς εδώ και χρόνια. Κυβερνάτε δεκαετίες και έχετε το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης φορέα στην αλιεία. Αυτά είναι απίστευτα πράγματα! Δεν γίνονται! Δεν είναι λογικά! Θα έπρεπε, λοιπόν, να κάνετε ένα σοβαρό κράτος για να σας αντιμετωπίσουν σοβαρά και οι επενδυτές που περιμένετε να έρθουν, γιατί έρχονται από την Κίνα, την Αμερική κ.λπ.. Ακούω συνέχεια για επενδύσεις. Και ο φίλος μου ο Παππάς έλεγε εδώ - όταν ήταν στην Αμερική ο κ. Παππάς, όταν πήγε ταξίδι - ότι έρχονται επενδυτές. Πήγε μετά ο φίλος μου ο Μηταράκης και έλεγε και αυτός ότι έρχονται επενδυτές. Πήγε ο Άδωνις και έλεγε και αυτός ότι έρχονται επενδυτές. Και όλοι βουλιάζουν στον Ατλαντικό από την Αμερική. Δεν ξέρω τι γίνεται. Οι επενδύσεις βουλιάζουν στον Ατλαντικό. Μόλις περνάνε απέναντι στη Νέα Υόρκη από τη θάλασσα για να βγουν προς την Ευρώπη, βουλιάζουν. Θέλω να σοβαρευτούμε λίγο και κάνω έκκληση στην ευαισθησία των ανθρώπων. Δεν μπορεί σ' αυτή τη χώρα να κυκλοφορούν βιντζότρατες στη Μεσόγειο. Καταστρέφουν τον γόνο, καταστρέφουν ό,τι υπάρχει στη θάλασσα. Είναι ντροπή να το ανεχόμαστε. Το καταλαβαίνετε; Και το αφήνετε για ερευνητικούς λόγους, λέει, από το 2018 ο ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν το αλλάζετε εσείς. Αλλάξτε το επιτέλους! Ένα πράγμα έχει η Ελλάδα, την αλιεία. Βοηθήστε τους αλιείς. Μιλάτε για ανάπτυξη, γι' αυτό το λέω. Πάμε στα υπόλοιπα. Αναρωτιούνται πολλοί εάν υπάρχει εναλλακτική λύση στα μνημόνια. Ακούστε. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψετε την Αμερική. Υπάρχουν λύσεις για την ανάπτυξη. Αντιγράψτε το πρόγραμμα της Πορτογαλίας. Τι πιο απλό; Πάρτε το πρόγραμμα της Πορτογαλίας και αντιγράψτε το. Από το 2011 έως το 2015 χωρίς PSI, οι άνθρωποι βγήκαν από τα μνημόνια. Βγήκαν σε τέσσερα χρόνια, χωρίς PSI. Να σας πω τι κάνανε; Κάνανε ακριβώς τα αντίθετα από ό,τι κάνατε εσείς, ακριβώς τα αντίθετα: Αύξησαν μισθούς και συντάξεις στο κοινωνικό κράτος. Κατήργησαν ειδικούς συντελεστές φορολόγησης. Ο φόρος μεγάλης περιουσίας καταργήθηκε. Σταμάτησε το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας. Εδώ είστε πρωταθλητές εσείς, Champions League, τα δίνετε όλα. Εθνικοποίησε κρατικές επιχειρήσεις. Άλλο Champions League, τα παίρνετε εσείς, τα πουλάτε όλα, ό,τι κρατικό υπάρχει το δίνετε. Αποτέλεσμα; Αύξηση αγοραστικής δύναμης, των επενδύσεων κυρίως. Μείωση της ανεργίας. Μείωση του ελλείμματος. Πλήρωσε χρέη στο ΔΝΤ πολύ νωρίτερα. Μείωσε το χρέος και οι νέοι επιστρέφουν στην χώρα. Σε τέσσερα χρόνια το έκανε η Πορτογαλία. Τόσοι εγκέφαλοι εδώ μέσα, τόσοι Υπουργοί - καθηγηταράδες έχετε - δεν μπορούν να καταλάβουν ότι καλές ιδέες είναι οι κλεμμένες ιδέες; Κλέψτε από τους Πορτογάλους την ιδέα τουλάχιστον. Δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι σοβαρό. Εδώ δεν μπορείτε να κάνετε ένα Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, να το κάνετε για την αλιεία και να πάτε στο Ναυτιλίας τα καραβάκια. Δηλαδή, αυτά είναι απίστευτα πράγματα, για να πούμε ειλικρινά ότι κάνετε σοβαρή πολιτική. Πάμε τώρα στο άγχος της Νέας Δημοκρατίας. Ο τζόγος. Ρε, τι αγάπη με τον τζόγο; Τι λαγνεία με τον τζόγο, με τα τυχερά παιχνίδια; Σώσαμε την πατρίδα, πρέπει να γίνουμε όλοι τζογαδόροι. Άντε στο Ελληνικό να κάνουνε καζίνο. Άντε στα καζίνο, γεμίστε και με «φρουτάκια» την Ελλάδα για να τελειώσει το πρόβλημα. Τι κάνετε; Μα, τι κάνετε, κύριοι Υπουργοί; Κάνετε την Ελλάδα χώρα του τζόγου. Και ποιο είναι το χειρότερο απ' όλα; Οι εταιρείες, στις οποίες θέλετε να δώσετε άδειες, χρωστούν εκατομμύρια ευρώ. Δεν τους λέτε: «Πληρώστε πρώτα και ελάτε να πάρετε άδεια». Τους δίνετε την άδεια και βλέπουμε τι κάνουμε στην πορεία, εάν θα πληρώσουν τα χρέη τους. Ξέρετε πόσα χρωστούν; Έχετε ψάξει λιγάκι; Το έχετε ερευνήσει λίγο; Πώς τους δίνετε άδεια; Πώς δίνετε άδεια; Εάν δεν έχω εγώ φορολογική ενημερότητα, δεν μπορώ να κάνω τίποτα στην εταιρεία μου. Εσείς, έναν που χρωστάει στο δημόσιο, χρωστάει και της Μιχαλούς, του δίνετε και άδεια. Εάν αυτό δεν λέγεται φωτογραφικό, για δικούς σας φίλους, για δικά σας φιλαράκια, τι λέγεται,; Για πείτε μου εσείς. Πείτε μου τι λέγεται. Γιατί; Δεν πληρώθηκαν τα πρόστιμα. Κανένας έλεγχος δεν έχει γίνει. Θα μπορεί, λοιπόν, το παιδί να το κάνει από το σπίτι του, το παιδί που του απαγορεύσατε να πάει στο «Τζόκερ», την ταινία. Άλλη τραγωδία κι αυτή. Η Ελλάδα καίγεται, με το «Τζόκερ» ασχολούμαστε και εάν ο δεκαεξάχρονος, ο δεκαεπτάχρονος μπορεί να δει την ταινία ή δεν μπορεί, να στείλουμε τα ΜΑΤ, να στείλουμε τις κλούβες. Όταν υπάρχει νόμος, κύριοι, που στα δεκαέξι το παιδί μπορεί να αλλάξει φύλο, του απαγορεύετε να δει το «Τζόκερ» εσείς, για να καταλάβετε τι λογική έχετε. Μιλάμε για έναν παραλογισμό αισχίστου είδους. Πέφτετε οι ίδιοι στις παγίδες που πάτε να βάλετε στους άλλους. Αυτοπαγιδεύεστε. Βάζετε αυτογκόλ στο 93΄. Πάμε και στην ουσία. Η black list της ΕΕΕΠ περιλαμβάνει δυο χιλιάδες επτακόσιες οκτώ παράνομες στοιχηματικές εταιρείες. Το καταλαβαίνετε αυτό; Είναι παράνομες. Ακούστε, όμως, εδώ. Θα έχει το παιδάκι τη δυνατότητα στο σπίτι του, στο internet, να κάτσει και να παίξει «φρουτάκια». Να παίξει «φρουτάκια»! Αυτό θέλετε, το παιδί μας να το κάνετε να παίζει «φρουτάκια» όλη μέρα και κουλοχέρηδες; Τι να πω! Εγώ φαντάζομαι στις επόμενες εκλογές οι Έλληνες θα γίνουν κουλοχέρηδες οι ίδιοι. Θα βρίζουν την ώρα και στη στιγμή που σας ψήφισαν με 40% και δεν θα έχουν και άδικο. Δεν θα πω τίποτα για τα παιχνίδια. Πάμε σε ένα άλλο θέμα. Εδώ είναι το ερώτημα: Επιστρέφουν πίσω το μεγαλύτερο ποσοστό των ποσών που παίζονται από τους παίκτες; Το έχετε ψάξει αυτό; Στο νομοσχέδιο δεν λέτε τίποτα. Πάμε και στα ωραία τώρα. Με 250.000 ευρώ δίνετε την ελληνική υπηκοότητα σε κάποιον που έρχεται εδώ. Τόσο κοστίζει η ελληνική υπηκοότητα, κύριοι, 250.000 ευρώ; Ξέρετε πόσο κοστίζει σε άλλες χώρες, στην Ιταλία, στη Γερμανία; Το έχετε καταλάβει; Ξέρετε τι κάνετε; Με 250 χιλιάρικα έρχεται ο πράκτορας του Ερντογάν, τα πληρώνει, παίρνει σπίτι και παίρνει και τη βίζα. Έρχεται ο οποιοσδήποτε πράκτορας που έχει λεφτά - γιατί οι πράκτορες έχουν λεφτά - και παίρνει υπηκοότητα. Τι κάνετε; Τόσο κοστίζει για εσάς η Ελλάδα; 250.000 ευρώ; Και αυτό λέγεται ανάπτυξη; Σοβαρά μιλάμε τώρα; Βουλγαρία: 511.000 ευρώ. Μονακό: 500.000 ευρώ. Εκεί πήγε ένας άλλος πρώην Υπουργός. Δεν πάτε φαντάζομαι πολλοί από εσάς. Δεν είναι κακό, να πηγαίνετε. Ισπανία: 500.000 ευρώ. Κύπρος: 500.000 ευρώ. Μπαχάμες: 450.000 ευρώ. Ανδόρα: 400.000 ευρώ. Πορτογαλία: 500.000 ευρώ. Μάλτα: 320.000 ευρώ. Και εσείς με 250.000 ευρώ δίνετε την ελληνική υπηκοότητα. Τώρα τι να σας πω; Δεν ξέρω. Απορώ με τη λογική του παραλογισμού σας. Για εμένα, ακούστε, η ελληνική υπηκοότητα είναι ανεκτίμητη, κύριοι. Είναι ανεκτίμητη. Καταλάβετέ το. Δεν μπορείτε να χαρίζετε σε κανέναν την ελληνική υπηκοότητα για 250.000 ευρώ. Ναι, μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε, κυβερνάτε, αλλά κάποια στιγμή θα απολογηθείτε γι' αυτά που κάνετε. Γιατί χαμογελάτε κάποιοι εκεί κάτω. Χαμογελάτε! Το θέμα είναι ότι κλαίει ο Έλληνας. Κλαίει καθημερινά. Ρωτήστε τους Έλληνες έξω πώς περνούν. Ρωτήστε κι αυτούς που δεν έχουν χρήματα κι αυτούς που έχουν χρήματα, εάν είναι αυτό που κάνετε δίκαιο. Πάμε τώρα στα πιο χοντρά. Πολύ πρεμούρα με το 5G έχει πιάσει τον Έλληνα. Δεν λέτε, όμως, ότι υπάρχει πόλεμος μεταξύ της «HUAWEI» και της «NOKIA». Κι δεν λένε, κύριε Παππά, όπως κι εσείς δεν λέγατε ότι η «HUAWEI» είναι κινέζικη εταιρεία, Η «NOKIA» είναι η αγαπημένη του Πάιατ, του Πρεσβευτού και πρέπει σώνει και καλά εμείς να πάρουμε τη «NOKIA», γιατί είστε πάντοτε υπάκουα παιδιά στον κ. Πάιατ. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Για το πιλοτικό πρόγραμμα στην Καλαμάτα έχει κάνει δήλωση ο κ. Πάιατ ότι δεν μπορεί η «HUAWEI» να παίρνει έργα. Ποια; Η «HUAWEI», η οποία από όσο τουλάχιστον γνωρίζω, γιατί ασχολούμαι με αυτά - τα τεχνολογικά, δηλαδή, κύριε Παππά - είναι καλύτερη από τη «NOKIA» και πιο φθηνή. Να δω, λοιπόν, πού θα δώσετε το 5G. Γιατί εάν είστε καλά παιδιά και υπάκουα παιδιά, τα κανίς τεριέ των Ηνωμένων Πολιτειών, θα τα δώσετε, φαντάζομαι στη «NOKIA». Εάν όμως, κοιτάτε το εθνικό συμφέρον, θα προκρίνετε αυτό και θα ψάξετε καλύτερα. Γιατί αυτό είναι φωτογραφικό. Είναι και αυτό φωτογραφικό. Πάμε τώρα στα υπόλοιπα, γιατί πιέζει και ο χρόνος. Ξέρετε, εγώ αισθάνομαι ιδιαίτερη θλίψη όταν μια πρόταση του Κεγκέρογλου στην προανακριτική επιτροπή έγινε αφορμή για να βγάλουμε τους ρεβανσιστές και τους τραμπούκους.
Γεια σου, Πρόεδρε!
Γεια σου, Βασίλη. Και το λέω με πολλή συμπάθεια. Είναι δυνατόν να ακούει ο πολίτης να λένε οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ ρεβανσιστές τους κυρίους της Νέας Δημοκρατίας και οι κύριοι της Νέας Δημοκρατίας να λένε τραμπούκο τον Πολάκη; Μαζέψτε το λίγο, ρε παιδιά. Εντάξει, όσο δίκιο και να έχει, δεν μπορεί αυτό το πράγμα που έχει από τα φοιτητικά του χρόνια, που έδερνε όλον τον κόσμο στα φοιτητικά έδρανα - το έκαναν οι περισσότεροι, φαντάζομαι εδώ μέσα - να το κάνουμε και στη Βουλή, να το κάνουμε αρένα! Έχει γίνει τσίρκο η προανακριτική. Έγινε τσίρκο! Δεν είναι δυνατόν να βρίζονται μεταξύ τους οι Βουλευτές. Και έχει μια αθυροστομία, έχει μπερδέψει την κρητική λεβεντιά, ο φίλος μου ο Πολάκης, με την αθυροστομία. Αθυρόστομος ήταν και ο Αριστοφάνης, αλλά είχε και λίγο χιούμορ αυτός. Ε, λοιπόν, ας σοβαρευτούμε λίγο, γιατί όλα αυτά, ειλικρινά, είναι παράλογα. Είναι κουτά. Είπε κάτι το ΠΑΣΟΚ, - συμφωνείτε, διαφωνείτε, ακολουθήστε ή μην ακολουθείτε. Δεν μπορεί να υβρίζονται μεταξύ τους στην προανακριτική, λες και είναι γήπεδο. Γιατί, κύριε Κεγκέρογλου, να σας πω εγώ τι γίνεται τώρα: Πάτε να βγάλετε ένοχο κάποιον, αλλά τα 2 δισεκατομμύρια που χάθηκαν από τη «NOVARTIS», δεν θα τα βρούμε ποτέ. Αυτούς που τα καβάτζωσαν στην τσεπούλα τους, δεν τους βρίσκουμε, γιατί στους περισσότερους παραγράφονται τα αδικήματα.
Εμείς τα μαζεύαμε, τους τα παίρναμε πίσω.
Παραγράφονται, κύριε Λοβέρδο. Άλλο λέω. Δεν μιλάω για την εταιρεία, μιλάω για τα φυσικά πρόσωπα και λέω το εξής, κύριε Λοβέρδο. Άλλο το ότι κατεβάσατε τις τιμές. Είναι άλλο θέμα αυτό και είναι προς τιμήν σας. Άλλο λέω εγώ. Λέω ότι αυτοί που επί δεκαετίες τα έπαιρναν, κύριε Λοβέρδο - δεν μιλάω για το 2011, για το 2012, για το 2013, για το 2014, λέω για πριν - δεν θα απολογηθούν ποτέ. Έχουν βίλες στην Εκάλη, βίλες στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Τα έχουν τα λεφτά στις τσέπες, τα έχουν θυλακώσει και αθωώνονται καθημερινά αυτοί. Και ακούνε οι πολίτες στην προανακριτική, να λέει ο ένας τον άλλον τραμπούκο και ρεβανσιστή. Ε, αυτά, σε μια δημοκρατία τουλάχιστον, δεν νοούνται να λέγονται μέσα στο Κοινοβούλιο. Έτσι πιστεύω εγώ. Πάμε τώρα για να κλείσουμε την ομιλία μας. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, διαβάζω το νομοσχέδιο που φέρνετε, του κ. Χρυσοχοΐδη, το νέο νομοσχέδιο για τους λαθροεισβολείς, μετανάστες, πρόσφυγες, όπως θέλετε πείτε τους εσείς, δεν με ενδιαφέρει εμένα αυτό. Στα Βρασνά είχαμε μια κοινωνική έκρηξη. Κι εγώ θα το πω δημοσίως και ας ενοχλούνται κάποιοι: Δημοκρατικό δικαίωμα της τοπικής κοινωνίας και του δημάρχου είναι να αρνούνται, αφού δεν ρωτήθηκαν να τους καλέσουν εκεί. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Είστε υποχρεωμένοι να κάνετε διάλογο. Δεν αποφασίζετε και διατάζετε. Δεν πηγαίνετε τον κόσμο όπου θέλετε εσείς. Και στην τελική, αφού λυπάστε τα κακομοίρικα τα παιδάκια, τα παιδάκια των λαθροεισβολέων, γιατί τα μεταφέρετε στα λεωφορεία λες και είναι, να μην πω τι; Τι είναι; Δεν είναι ανθρώπινες ψυχές; Από Σάμο - Πειραιά, από Πειραιά - Θεσσαλονίκη, από Θεσσαλονίκη - Εύβοια. Ωραίο σχέδιο έχετε. Ωραία οργάνωση έχετε. Ωραίο κράτος φτιάχνετε. Ακούστε, κύριοι, για να το ξεκαθαρίσουμε για ακόμη μια φορά. Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται εδώ χωρίς να ρωτήσουν. Είστε υποχρεωμένοι να ρωτήσετε τους κατοίκους εάν θέλουν. Εάν δεν θέλουν, κάντε σχέδιο να πάνε σε ακατοίκητα νησιά, να κάνουμε δομές ανθρώπινες, να τους έχουμε εκεί για να τους πάμε πίσω στις πατρίδες τους. Στην Ελλάδα δεν χωρούν άλλοι. Κι αυτό που φέρνετε είναι εγκληματικό και θα σας το αποδείξω στα γρήγορα, για να κλείσω, κύριε Πρόεδρε. Άρθρο 21: Έρχεται η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και απαγορεύει την επαναπροώθηση. Αυτό λέει το νομοσχέδιο του Χρυσοχοΐδη, ότι δεν θα μπορούμε να κάνουμε push back και επαναπροώθηση. Το καταλαβαίνετε αυτό; Το έχετε καταλάβει; Τους μεταφέρετε στην ηπειρωτική Ελλάδα. Βάζετε κοινωνικές αντιδράσεις και αντιδικίες μέσα στην τοπική κοινωνία. Γιατί το κάνετε αυτό; Πείτε μου έναν λόγο. Αν μου πείτε ότι είναι η αντικατάσταση του πληθυσμού για να λύσετε το δημογραφικό πρόβλημα - γιατί έτσι λένε κάποιοι - θα σας πω το εξής: Δώστε κίνητρα στους Έλληνες να γεννήσουν, δώστε κίνητρα στους Έλληνες να γυρίσουν πίσω οι νέοι μας, δώστε τους λεφτά και δουλειά για να κάνουν παιδιά. Δεν πονάει το δόντι και κόβεις το κεφάλι. Στηρίξτε τους Έλληνες για να γεννηθούν Έλληνες, για να υπάρχουν Έλληνες τα επόμενα χρόνια. Αυτό σας λέμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κλείνοντας, θα σας πω κάτι: Γίναμε ρεζίλι διεθνώς και δεν είναι η πρώτη φορά με τη Νέα Δημοκρατία, δυστυχώς. Γίναμε ρεζίλι γιατί θέτει βέτο για τα Σκόπια ο Μακρόν και παρακαλάει ο Μητσοτάκης να μη θέσει βέτο; Είστε με τα καλά σας; Το αντιλαμβάνεστε; Έθεσε βέτο για την είσοδο των Σκοπίων ποια; Η Γαλλία και η Νέα Δημοκρατία παρακαλάει και μέμφεται τον Μακρόν που έθεσε βέτο. Αυτά είναι απίστευτα πράγματα. Εσείς που θα αλλάζατε τη συμφωνία, εσείς που δεν θα δίνατε το όνομα «Μακεδονία» και έλεγε από εδώ ο Πρωθυπουργός «εμείς δεν θα πούμε ποτέ «Μακεδονία» τα Σκόπια». Τα λέει «Βόρεια Μακεδονία» με ευκολία πλέον, σα να λέμε Άνω Πετράλωνα, Βόρεια Πετράλωνα, Κάτω Πετράλωνα. Τι είναι αυτά; Ποιον κοροϊδεύετε; Κλείνοντας θα πω το εξής: Για εμάς υπάρχει μια πραγματικότητα. Το VMRΟ, το σοβινιστικό αυτό κόμμα των Σκοπίων, είναι αδελφό σας κόμμα στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Μην κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό. Είστε ίδιοι με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δίνετε το όνομα και αυτό θα το πληρώσετε ακριβά στις επόμενες εκλογές.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα θα πάμε μέχρι τη μία η ώρα το πρωί. Αύριο ξεκινάμε στις δέκα και μισή το πρωί, γιατί έχουμε πρώτα κοινοβουλευτικό έλεγχο. Υπάρχουν έξι επίκαιρες ερωτήσεις, οι οποίες θα τελειώσουν μετά τις δέκα, γι' αυτό σας λέω ότι θα συνεχίσουμε το νομοσχέδιο στις δέκα και μισή. Ο σχεδιασμός είναι η ψηφοφορία να γίνει αύριο στις δέκα το βράδυ, αλλά αυτό απαιτεί οι ομιλητές να κρατάνε τον χρόνο τους, αλλιώς προς το τέλος, δυστυχώς, θα αφαιρεθούν κάποιοι ομιλητές και αυτό δεν το θέλει κανένας. Επειδή είναι στη λίστα ομιλητών, και ξέρω και ποιοι είναι, θα συνιστούσα στη Νέα Δημοκρατία και στον ΣΥΡΙΖΑ να μην αφαιρεθεί κανένας ομιλητής. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τζανακόπουλος έχει τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ειλικρινά δεν είχα καμμία διάθεση σ' αυτή εδώ τη συζήτηση - και παρακαλώ τους συναδέλφους από τη μεριά της Συμπολίτευσης να το πιστέψουν αυτό - να φέρω ζητήματα που σχετίζονται με τη γενικότερη πολιτική συζήτηση, με τη γενικότερη πολιτική σύγκρουση, που σχετίζονται, για παράδειγμα, με το ζήτημα της «NOVARTIS», διότι θεωρώ ότι αυτό το νομοσχέδιο έχει πολλά θέματα, τα οποία πρέπει να συζητηθούν σε βάθος. Ωστόσο, πριν από λίγο ο Υπουργός, ο οποίος είναι αρμόδιος για το νομοσχέδιο αυτό και ο οποίος το έχει καταθέσει, ο επισπεύδων Υπουργός κ. Γεωργιάδης, αντί να βρίσκεται στην Αίθουσα και να συμμετέχει σ' αυτή την πολύ σημαντική συζήτηση, με δήλωσή του στο περιστύλιο της Βουλής - και μάλιστα μετά από δύο δημόσιες παρεμβάσεις του σήμερα σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, μία στο ραδιόφωνο και μία στην τηλεόραση - επέλεξε να κάνει μια δήλωση η οποία υπερβαίνει, κατά τη γνώμη μου, τα όρια της πολιτικής σύγκρουσης. Στην πολιτική σύγκρουση μπορεί βεβαίως να υπάρχουν και εγκλήσεις και αντεγκλήσεις, να ανεβαίνουν οι τόνοι. Όλα αυτά είναι απολύτως λογικά και εύλογα. Ωστόσο, θεωρώ ότι πρέπει να τίθενται και συγκεκριμένα όρια σ' αυτού του τύπου την πολιτική αντιπαράθεση. Νομίζω ότι ο κ. Γεωργιάδης τα ξεπέρασε. Επειδή ακριβώς προέκυψε το θέμα με το ντοκιμαντέρ της ελβετικής τηλεόρασης για το ζήτημα της «NOVARTIS», στο οποίο ο ίδιος ο κ. Γεωργιάδης παραδέχθηκε ότι υπάρχουν πολιτικοί που χρηματίστηκαν από τη «NOVARTIS» και επειδή βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, σήμερα επέλεξε να φύγει από τη δύσκολη αυτή θέση λέγοντας ότι εκείνοι οι οποίοι χρηματίστηκαν είναι ο κ. Τσίπρας και ο κ. Πολάκης. Αναρωτιέται κανείς αν πρέπει να βάλει τα γέλια ή αν πλέον ο κ. Γεωργιάδης βρίσκεται σε τόσο δύσκολη θέση σε σχέση με το ζήτημα της «NOVARTIS» που επιχειρεί μ' αυτού του τύπου τις γκροτέσκες κατηγορίες ή τα γκροτέσκα σχόλια να βρει απ' αυτή την εξαιρετικά δύσκολη θέση στην οποία ο ίδιος έχει βάλει τον εαυτό του. Εν πάση περιπτώσει, το ζήτημα είναι πλέον ότι το θέμα αυτό αφορά τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη, ο οποίος είτε θα αναγκάσει τον Υπουργό του με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο να πάψει να λέει όλα όσα λέει, να ισχυρίζεται όλα όσα ισχυρίζεται, είτε θα πρέπει τελικά να τον απομακρύνει, διότι σας λέμε ειλικρινά ότι με τη στάση του αυτή εσάς βλάπτει, δεν βλάπτει τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν βλάπτει τον κ. Τσίπρα, δεν βλάπτει τον κ. Πολάκη, ούτε κανέναν από εμάς. Τη Νέα Δημοκρατία και την Κυβέρνηση βλάπτει και επίσης βλάπτει και αυτή την κρίσιμη συζήτηση, η οποία πρέπει να γίνει για το νομοσχέδιο αυτό και στην οποία περνάω αμέσως τώρα. Νομίζω ότι είμαι υποχρεωμένος να κάνω μερικές παρατηρήσεις σε σχέση με τα όσα είπε ο κ. Γεωργιάδης, κατ' αρχάς σε σχέση με τη φιλότιμη προσπάθειά του να παρουσιάσει αυτό το νομοσχέδιο σαν ένα ενιαίο νομοσχέδιο, σαν ένα νομοσχέδιο το οποίο έχει κοινή στόχευση και υπηρετεί έναν κοινό σκοπό. Νομίζω ότι το επιχείρημά του, η προσπάθειά του να παρουσιάσει αυτό το νομοσχέδιο ως τέτοιο δεν ανταποκρίνεται καθόλου στην πραγματικότητα. Αντίθετα, θα έλεγε κανείς ότι πάνω από το μισό νομοσχέδιο είναι άσχετο με το θέμα της ενίσχυσης των επενδύσεων, όπως την αντιλαμβάνεστε εσείς ως Κυβέρνηση και περιέχει διατάξεις για τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τις διαγραφές προστίμων, περιέχει διατάξεις που σχετίζονται με τροποποιήσεις νόμων τους οποίους εσείς οι ίδιοι φέρατε πριν από έναν ή δύο μήνες στη Βουλή και σήμερα βρίσκεστε ενώπιον της ανάγκης να τους τροποποιήσετε, δημιουργώντας ένα απίστευτο νομοθετικό χάος. Έχουμε ρυθμίσεις για να επανέλθουν οι εργολάβοι στις ανταποδοτικές υπηρεσίες των δήμων. Έχουμε τις τριάντα έξι παραγράφους για το επιτελικό κράτος, οι οποίες επισημάνθηκαν και από προηγούμενους ομιλητές. Το να φέρνετε τριάντα έξι τροποποιητικές παραγράφους για το επιτελικό κράτος, για το οποίο διαφημίζατε πόσοι έτοιμοι είστε και πόσο εξαιρετικά προετοιμασμένοι για να το ανασυγκροτήσετε μέσα σε δέκα μέρες, ενέχει, όπως καταλαβαίνετε, και μια σχετική ειρωνεία, διότι μας λέγατε πριν από λίγους μήνες «είμαστε πανέτοιμοι». Περνάτε έναν νόμο, ο οποίος θα ανασυγκροτήσει και θα δημιουργήσει το επιτελικό κράτος που θα οδηγήσει την Ελλάδα εν πάση περιπτώσει στο μέλλον και σήμερα βρίσκεστε ενώπιον της ανάγκης να καταθέσετε τριάντα πέντε, όχι μία, όχι δύο, όχι τρεις, αλλά τριάντα πέντε τροπολογίες στο ίδιο αυτό νομοσχέδιο. Ένα δεύτερο ζήτημα σε σχέση με αυτά τα οποία υποστήριξε ο κ. Γεωργιάδης σχετίζεται με τη σύγκρουση συμφερόντων που του επεσήμανε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ. Νομίζω ότι ο κ. Γεωργιάδης δεν κατανόησε τι ακριβώς καταλόγισε ο εισηγητής μας κ. Παππάς. Είπε ότι με την παράκαμψη του μητρώου ελεγκτών, στην οποία προχωρά με τη διάταξη το νομοσχέδιο, τι ακριβώς συμβαίνει; Πριν, σε όλες τις φάσεις της επενδυτικής δραστηριότητας - και κυρίως στην τελική φάση της επενδυτικής δραστηριότητας - γινόταν κλήρωση από το μητρώο ελεγκτών και έπρεπε να βεβαιωθεί η ολοκλήρωση της επένδυσης σε κάθε μία ξεχωριστή επένδυση - και όχι δειγματοληπτικά - από ορκωτό ελεγκτή, ο οποίος δεν ήταν γνωστός στην επιχείρηση την οποία ήλεγχε, διότι ακριβώς προέκυπτε από κλήρωση. Τώρα τι κάνετε; Επί της ουσίας δίνετε τη δυνατότητα σε μεγάλες επιχειρήσεις, σε εκείνες που έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν, να προσλάβουν οι ίδιες τον ελεγκτή που θέλουν, παρακάμπτοντας επί της ουσίας τη διαδικασία του μητρώου. Ακριβώς αυτό ενέχει το εξής πρόβλημα: Ποιος πληρώνει αυτόν τον ελεγκτή; Η εταιρεία. Άρα, λοιπόν, η εταιρεία πληρώνει, δηλαδή ο ελεγχόμενος πληρώνει αυτόν ο οποίος τού κάνει έλεγχο. Αναρωτιέται κανείς: Εδώ δεν τίθεται ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων; Αυτό είναι το μεγάλο πολιτικό ερώτημα, το οποίο πρέπει να απαντήσει ο κ. Γεωργιάδης.
Στις ΔΕΚΟ τι γίνεται;
Παρακαλώ.
Σας ξαναλέω, λοιπόν: Εφόσον αυτό συμβαίνει …
Στη ΔΕΗ, στην ΕΥΔΑΠ, στα ΕΛΠΕ τι γίνεται; Οι ελεγκτικές εταιρείες τι κάνουν;
Η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, τα ΕΛΠΕ είναι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, στις οποίες υπάρχει το δημόσιο ως εγγυητής των διαδικασιών τους και ακριβώς γι' αυτόν το λόγο επιτρέπεται. Εδώ, όμως, έχουμε να κάνουμε με καθαρό ιδιωτικό τομέα. Άρα, λοιπόν, υπάρχει πολύ μεγάλο ζήτημα και μην προσπαθείτε να πείτε ότι δεν κάνετε κάτι που κάνετε. Απλώς παραδεχτείτε ότι θέλετε να δημιουργήσετε όρους αδιαφάνειας στην επενδυτική δραστηριότητα στη χώρα. Τρίτη παρατήρηση σε σχέση με αυτά που είπε ο κ. Γεωργιάδης. Είπε ένα επιχείρημα το οποίο μου φαίνεται λίγο περίεργο. Λέει: «Νομοθετούμε για τον καπιταλισμό, άρα αντιλαμβάνομαι το γεγονός ότι το ΚΚΕ καταψηφίζει το νομοσχέδιο, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να το υπερψηφίσει καθώς και ο ίδιος με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο άσκησε διακυβέρνηση εντός καπιταλισμού και αποδέχθηκε αυτή την οικονομική συνθήκη». Κοιτάξτε να δείτε. Αυτό το επιχείρημα καταλαβαίνετε ότι καταργεί επί της ουσίας την πολιτική σύγκρουση στον ίδιο της τον πυρήνα. Διότι προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε να καταργήσει τον καπιταλισμό με ένα διάταγμα, ούτε να έρθει εδώ στη Βουλή και να πει ότι καταργεί τον καπιταλισμό. Το θέμα είναι σε ποια κατεύθυνση νομοθετεί κανείς εντός του καπιταλιστικού συστήματος, το οποίο είναι αυτό που είναι. Και αυτό είναι πραγματολογική κρίση, δεν είναι αξιολογική. Δεν έχει να κάνει με το αν μας αρέσει ή δεν μας αρέσει. Είναι αυτό. Λέω, λοιπόν, σε ποια κατεύθυνση νομοθετεί κάνεις; Έχει στόχο τη μείωση των ανισοτήτων ή την ενίσχυση των ανισοτήτων; Έχει στόχο την ενίσχυση της διαφάνειας ή την ενίσχυση της αδιαφάνειας; Έχει στόχο την ενίσχυση ή την κατάργηση των εργατικών δικαιωμάτων; Το θέμα, λοιπόν, είναι το ποιος αποτελεί κάθε φορά τον ορίζοντα της νομοθέτησης. Επομένως εδώ έχουμε ένα ψευδοεπιχείρημα από τον κ. Γεωργιάδη, διότι εγώ ισχυρίζομαι ότι το νομοσχέδιο αυτό κάνει τα ακριβώς αντίθετα απ' αυτά τα οποία ισχυρίζεται η Νέα Δημοκρατία ότι κάνει. Από την πρώτη στιγμή έχω τη γνώμη και κάνω την εκτίμηση ότι η Νέα Δημοκρατία διεκδίκησε τον απόλυτο έλεγχο της δημόσιας ζωής στο σύνολο της, δηλαδή στο κράτος και στο πολιτικό σύστημα. Θα φανεί αυτό και στην αυριανή συζήτηση που έχουμε για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον οποίο θέλετε να τον ψηφίζει η Συμπολίτευση με εκατόν πενήντα έναν ψήφους. Και με άλλους τρόπους έχει φανεί το ότι θέλετε τον απόλυτο τον απόλυτο έλεγχο της δημόσιας ζωής και του πολιτικού συστήματος. Και αυτό φάνηκε και στη δημόσια διοίκηση με τις ρυθμίσεις στο επιτελικό κράτος και στην ενημέρωση που έχει δημιουργηθεί - και θα τα πούμε στη συνέχεια σε σχέση γι' αυτό που έχει δημιουργηθεί - μία ακραία κατάσταση. Αλλά τώρα έρχεστε να αποδείξετε ότι θέλετε να αποκτήσετε τον πλήρη και ολοκληρωτικό έλεγχο και στην οικονομία. Έχουμε εδώ μία υβριδιακή πολιτική επαρχιώτικου νεοφιλελευθερισμού, στην οποία ενοποιούνται τα εξής: Η λογική του ρουσφετιού στους φίλους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους ολιγαρχικούς ομίλους, χάρες δηλαδή προς εκείνους των οποίων τα συμφέροντα θέλετε να εξυπηρετείτε και ομολογείτε ότι τα εξυπηρετείτε και από την άλλη μεριά έναν ακραίο αντεργατισμό, μία γενικευμένη υπουργική και εργοδοτική ασυδοσία. Αυτό ακριβώς το μοντέλο υπηρετείται από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, που συζητάμε σήμερα. Διότι, εσείς τι σκέφτεστε; Ότι η ανάπτυξη θα έρθει - ξεκινάω από το δεύτερο σημείο, δηλαδή τον ακραίο αντεργατισμό σας, είναι το νεοφιλελεύθερο σκέλος της πολιτικής σας, όχι το επαρχιωτικό, διότι και το επαρχιωτικό έχει αυτόν το χαρακτήρα των χατιριών στους ολιγάρχες και τους μεγαλοεπιχειρηματίες - με την συντριβή της εργασίας. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα του νομοσχεδίου. Και εάν δεν πιστεύετε εμένα που το λέω, που είμαι από τον ΣΥΡΙΖΑ και μπορεί να είμαι ιδεοληπτικός, σας παραπέμπω στην έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος. Τι λέει αυτή η έκθεση; Με πέντε γραμμές συμπυκνώνει όλη την πολιτική που υπηρετεί αυτό το νομοσχέδιο, δηλαδή πολιτική μείωσης μισθών. Λέει, λοιπόν, η Τράπεζα της Ελλάδος ότι με την εφαρμογή αυτού του νομοσχεδίου και με το γεγονός ότι καταργούνται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις έτσι όπως συγκροτούνται μετά τις παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, θα οδηγηθούμε σε μείωση μισθών. Αυτό θα δημιουργήσει επενδυτικά κίνητρα. Αυτή είναι η φιλελεύθερη ή η νεοφιλελεύθερη - θα έλεγε κανείς - ιδέα που κρύβεται πίσω από το νομοσχέδιο αυτό. Θα χρησιμοποιήσουμε, δηλαδή, τη μείωση του εργατικού κόστους ως επενδυτικό κίνητρο και με αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί η πίτα και μετά θα είμαστε όλοι ευτυχισμένοι και χαρούμενοι. Αυτό θα το έλεγε κανείς ως η μεγάλη υπόσχεση του νεοφιλελευθερισμού, η οποία ουδέποτε τηρήθηκε. Ποτέ δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο, ούτε τώρα πρόκειται να γίνει και θα το δείτε στην πράξη. Λέω, λοιπόν, ότι μετά την κατάργηση του «βάσιμου λόγου απόλυσης», μετά την κατάργηση της προστασίας των εργολαβικών εργαζομένων, μετά την υποβάθμιση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, ερχόμαστε τώρα στον πυρήνα των απαιτήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δηλαδή, πρώτον στην κατάργηση του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία και δεύτερον στην κατάργηση επί της ουσίας των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Θα σας πω το εξής: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο καθ' όλη την προηγούμενη πενταετία προσπαθούσε να επιβάλει αυτή την πολιτική, δηλαδή, να αποτρέψει την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων έτσι όπως αυτές επανήλθαν μετά την 1η Σεπτεμβρίου του 2018, δηλαδή την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης και την αρχή της επεκτασιμότητας, οι οποίες θα ισχύουν χωρίς εξαιρέσεις. Και επίσης ζητούσε - προσέξτε, γιατί έχει σημασία - το εξής: Να βρούμε ως κυβέρνηση έναν τρόπο να παρακάμψουμε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Τι έλεγε αυτή η απόφαση; Έλεγε ότι το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαπραγμάτευση απορρέει απευθείας από το ίδιο το Σύνταγμα. Και τους λέγαμε: «Μας συγχωρείτε, αυτά δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν σε ένα κράτος δικαίου. Δεν μπορεί να μας ζητά κάποιος να βρούμε τρόπο να παρακάμψουμε μία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, δηλαδή του ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας». Παρ' όλα αυτά φαίνεται ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει πρόβλημα ούτε με αυτό και επί της ουσίας υλοποιεί στο σύνολό της τις βασικές απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Να περάσω λίγο κλείνοντας - και ζητώ την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε - σε δύο - τρία σημεία, τα οποία είναι πάρα πολύ σημαντικά, και φωτίζουν το άλλο σκέλος του νομοθετήματος αυτού, που σχετίζεται με αυτό το οποίο εύστοχα παλιότερα ο Αλέξης Τσίπρας είχε ονομάσει «επαρχιώτικο νεοφιλελευθερισμό». Ποιο είναι αυτό το σκέλος; Σχετίζεται με τα ειδικά χατίρια που κάνετε σε μεγαλοεπιχειρηματίες και σε ολιγάρχες. Θα μπορούσα να μιλάω πολλή ώρα γι' αυτά. Ωστόσο, βλέπω ότι ο χρόνος με περιορίζει. Σταχυολογώντας και πολύ επιγραμματικά θα πω τα εξής: Οι εξορύξεις χρυσού επιδοτούνται πλέον και μπαίνουν στον αναπτυξιακό νόμο, αλλά - προσέξτε - ακόμα και για τις υποστηρικτικές τους δραστηριότητες. Δηλαδή, τι κάνει το νομοσχέδιο αυτό; Λέει ότι το μάζεμα των μπάζων για παράδειγμα, το οποίο αποτελεί υποχρέωση μιας εταιρείας - η οποία επιβαρύνει ούτως ή άλλως το περιβάλλον με την δραστηριότητα της - εμείς θα το επιδοτούμε από τον αναπτυξιακό νόμο. Είναι, δηλαδή, πρωτοφανή πράγματα! Δεύτερον, επιλέξιμες οι ταχυμεταφορές ως δραστηριότητα που εμπίπτει πλέον στον αναπτυξιακό νόμο. Ο λόγος είναι προφανής. Οι ταχυμεταφορές - όπως γνωρίζετε - έχουν ένα αντισταθμιστικό κόστος το οποίο δίνουν στα ΕΛΤΑ για το γεγονός ότι τα ΕΛΤΑ είναι υποχρεωμένα να αποδίδουν αυτή την υπηρεσία σε χαμηλή τιμή τα καθολικά. Τι κάνετε, λοιπόν, εσείς; Αυτό το κόστος των ταχυμεταφορών επί της ουσίας τους το επιδοτείτε μέσω της ένταξης τους στον αναπτυξιακό νόμο. Για να μη μιλήσουμε για το γεγονός ότι υπάρχει υπόνοια πως κάποιος εκδότης και ιδιοκτήτης της μοναδικής εταιρείας διανομής Τύπου στην Ελλάδα σκέφτεται να εντάξει τη δραστηριότητά του αυτή το επόμενο διάστημα στις ταχυμεταφορές. Σας τα λέγαμε αυτά και για τη «FORTHNET». Μας λέγατε «δεν ξέρουμε, δεν ακούσαμε, δεν είδαμε, είναι ευθύνη της ιδιωτικής οικονομίας να αυτορυθμιστεί» και τα λοιπά. Ακούσαμε και διάφορα τέτοια ωραία φιλελεύθερα για την πανουργία του λόγου ή τη δυνατότητα της αγοράς να αυτορυθμίζεται. Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να τα δούμε όλα αυτά και θα φανεί το επόμενο διάστημα σε ποιους και γιατί γίνονται τα χατίρια. Το κυριότερο - και κλείνω με αυτό - είναι το εξής: Νομίζω σαφώς ότι η πιο χαριστική ρύθμιση σχετίζεται με την κατάργηση της υποχρέωσης ονομαστικοποίησης των μετοχών για funds, που συμμετέχουν σε τηλεοπτικούς σταθμούς. Προσέξτε ποια είναι η υποκρισία. Θα μπορούσατε να έρθετε να πείτε εδώ «ο ελληνικός λαός μας ψήφισε, εμείς κάνουμε αυτή την πολιτική επιλογή να στηρίξουμε τα κανάλια» και να μην το ντύσετε όλο αυτό με μια επιχειρηματολογία που λέει ότι θέλουμε να βοηθήσουμε στην ανάπτυξη των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, να βοηθήσουμε τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα να προχωρήσουν σε επενδύσεις. Και γιατί είναι υποκριτικό αυτό; Το υποκριτικό νομίζω ότι είναι μία λέξη εξαιρετικά επιεικής. Είναι απόλυτο, καθαρό, εν γνώσει σας και εσκεμμένο ψέμα. Πριν από λίγη ώρα ήρθε μία τροπολογία από το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής η οποία λέει χοντρικά το εξής. Με τον προηγούμενο νόμο υπήρχε υποχρέωση των καναλιών μέχρι το 2022 να εκπέμπουν σε high definition η οποία προβλέφθηκε από τον ν.4339. Άρα, λοιπόν οδηγούσε εξαναγκαστικά τα κανάλια να επενδύσουν σε μηχανικό εξοπλισμό, σε νέες τεχνολογίες κ.λπ.. Έρχεστε εδώ και ενώ μας λέτε ότι επί της ουσίας θέλετε να βρεθούν χρήματα, ώστε να γίνουν επενδύσεις τα κανάλια αφαιρείτε αυτή την υποχρέωση από τους καναλάρχες και από τις εταιρείες των μέσων ενημέρωσης με την τροπολογία που ήρθε από το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής. Δηλαδή, μας κοροϊδεύετε μέσα σε αυτή την Αίθουσα χωρίς καμμία συστολή. Πείτε μας «θέλουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε ρουσφέτια στους καναλάρχες για να μας λιβανίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Αυτός είναι ο πολιτικός μας στόχος» και τελειώνει εκεί η συζήτηση. Κι από εκεί και πέρα ο λαός κρίνει. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» σαράντα οκτώ μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 8ο Δημοτικό Σχολείο Άρτας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα]] Τον λόγο έχει ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25, ο κ. Βαρουφάκης, για δεκαπέντε λεπτά. Μετά, σίγουρα, ο κ. Φόρτωμας από τη Νέα Δημοκρατία. Έχω υποσχεθεί να προλάβει να πάει σε μια άλλη υποχρέωση. Παρακαλώ, κύριε Βαρουφάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε μια κανονική χώρα ο προϋπολογισμός που καταθέτει η κυβέρνηση αφορά το σχέδιο για τη μακροβιωσιμότητα της χώρας. Το αναπτυξιακό νομοσχέδιο, ο αναπτυξιακός νόμος είναι το οικοδόμημα, οι μεταρρυθμίσεις πάνω στις μικροοικονομίες που αποτελούν μια κανονική χώρα. Η χώρα μας δεν είναι κανονική από το 2010. Έχουμε χάσει τη δυνατότητα να κυβερνάμε αυτό τον τόπο είτε στο μακροοικονομικό είτε στο μικροοικονομικό επίπεδο. Στον καιρό της χρεοδουλοπαροικίας, όπως λέμε στο ΜέΡΑ25, από τη στιγμή που οι πολιτικές τόσο η δημοσιονομική όσο και η μεταρρυθμιστική υπαγορεύονται από το συγκεκριμένο διευθυντήριο των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης, που όλοι γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά δυστυχώς, έχει επιβληθεί στη χώρα ένα ιδιότυπο διαζύγιο. Ένα διαζύγιο μεταξύ της προσπάθειας για τη βιωσιμότητα σε μακροοικονομικό επίπεδο και των μεταρρυθμίσεων. Θυμάστε τι λέγανε στο ΠΑΣΟΚ και σε εσάς της Νέας Δημοκρατίας και αργότερα στο ΣΥΡΙΖΑ. «Κάντε εσείς τις μεταρρυθμίσεις. Μεταρρυθμιστείτε. Αφήστε το γεγονός ότι το χρέος σας είναι μη βιώσιμο, τόσο το δημόσιο όσο και το ιδιωτικό. Εσείς κάντε τις δύσκολες, πικρές μεταρρυθμίσεις και αφήστε τα άλλα τα υπόλοιπα σε μας», ουσιαστικά. Αυτό έλεγαν τότε, αυτό λένε και σήμερα. Έρχεται λοιπόν ένας αναπτυξιακός νόμος που αντιπροσωπεύει αυτό το διαζύγιο. Το βλέπουμε αυτό. Έχει κάποιες καλές ιδέες ο νόμος σας. Για παράδειγμα η δημιουργία ενός εθνικού προγράμματος ανάπτυξης θα έπρεπε να υπάρχει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Μόνο που είναι πιασμένο μέσα στη φάκα, μέσα στο σιδερένιο κλουβί του τέταρτου μνημονίου. Το λέει ξεκάθαρα ότι οποιοσδήποτε σχεδιασμός στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης θα πρέπει να εντάσσεται μέσα στους δημοσιονομικούς στόχους που βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με οποιαδήποτε αναπτυξιακή δυναμική. Στα άρθρα 118-141 το βλέπουμε αυτό σχεδόν παντού. Με άλλα λόγια το τέταρτο μνημόνιο είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό και μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει εσείς - και πραγματικά σας συμπονώ - να καταθέσετε, όπως έκαναν και οι προηγούμενοι, ένα αναπτυξιακό νομοσχέδιο το οποίο ποτέ δεν μπορεί να πετύχει τη θεμελίωση μεταρρυθμίσεων, δεδομένου ότι το θεμέλιο είναι σαθρό. Το θεμέλιο είναι η τετραπλή πτώχευση ενός κράτους το οποίο δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος του, τραπεζών που είναι βαθιά πτωχευμένες και θα παραμείνουν βαθιά πτωχευμένες με αυτά τα τεράστια ποσοστά μη εξυπηρετούμενων δανείων και με τη λιτότητα η οποία δημιουργεί και νέα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, με νοικοκυριά που έχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια και όλοι χρωστούν σε όλους και δεν μπορούν να πληρώσουν και με μικρομεσαίους που εξαφανίζονται κάτω από το βάρος της προπληρωμής φόρων και τα γνωστά χαρακτηριστικά της δυσχερέστατης αυτής περιόδου που περνάει ο ελληνικός λαός. Ποιο είναι το πλαίσιο του αναπτυξιακού σας εγχειρήματος; Αποτελείται από μία ουσιαστική επανάληψη του σεναρίου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η απάντηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για το τι πρέπει να γίνει σε μια χώρα πτωχευμένη που βρίσκεται μέσα σε ένα κοινό νόμισμα που δεν έχει δικό της νόμισμα και δεν μπορεί να υποτιμήσει το νόμισμά της, πάντα ήταν η εσωτερική υποτίμηση. Το θυμάστε αυτό όσοι έχετε περάσει από τα κυβερνητικά έδρανα ή από τη Βουλή ή έχετε διαβάσει εφημερίδες και όχι μόνο οικονομικές. Οπότε αυτό που βλέπουμε είναι μια γενικευμένη εσωτερική υποτίμηση να αναδύεται μέσα από τις σελίδες και τα άρθρα αυτού του υπέρογκου νομοσχεδίου σας. Τρεις διαστάσεις. Υποτίμηση του εργασιακού κόστους, άρθρα 53-58. Δεν πρόκειται να επαναλάβω. Τα έχουν πει και προλαλήσαντες και από άλλα κόμματα. Έχουμε μια επίθεση στα συνδικάτα, στην οργανωμένη εργατική τάξη, γενικότερα μια προσπάθεια συρρίκνωσης του εργασιακού κόστους. Τι θα πετύχει αναπτυξιακά αυτό; Ας δούμε ποια είναι τα δεδομένα των τελευταίων οκτώ ετών. Είχαμε μείωση του εργασιακού κόστους κατά 42%. Είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο, κυρίες και κύριοι, που είχαμε μια τόσο εντυπωσιακή μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας, χωρίς καμμία ουσιαστική αύξηση των εξαγωγών. Αναρωτηθήκατε ποτέ πως μπορεί να συμβαίνει αυτό; Και μην μου απαντήσετε «καλά εμείς τι παράγουμε;». Ό,τι και να παράγουμε. Και ένα μήλο να παράγουμε και να το εξάγουμε, όταν έχεις μείωση του μοναδιαίου κόστους 40% περιμένεις να πουλάς δυο και τρία μήλα μετά. Είναι ένα ερώτημα που έχει κάνε και το mea culpa του κι άλλη μια φορά και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο γι' αυτό. Η απάντηση είναι απλή. Δεν υπάρχει πιθανότητα να έχεις εξωστρέφεια όταν έχεις ένα σπασμένο τραπεζικό σύστημα το οποίο δεν μπορεί να δανείσει ούτε καν επικερδείς επιχειρήσεις. Όταν έχεις λοιπόν μια τετραπλή πτώχευση δημοσίου, τραπεζών και ιδιωτικού τομέα είναι αδύνατον να επωφεληθείς ακόμα και αυτή την ταξική επίθεση στην εργατική τάξη. Θα το πω άλλη μια φορά, κύριοι και κυρίες της Κυβέρνησης. Είμαστε η μοναδική χώρα στα χρονικά του καπιταλισμού που είδαμε μια τόσο μεγάλη μείωση του εργασιακού κόστους χωρίς να υπάρχει εξωστρέφεια, χωρίς να υπάρχει αύξηση των εξαγωγών. Και δεν μιλάω για εμπορικό πλεόνασμα. Μιλάω για μια απλή αύξηση των εξαγωγών. Δεν την είδαμε. Στην προσπάθειά σας θα μας βρείτε εμάς στο ΜέΡΑ25 και όχι μόνο εμάς, αντίθετους με όλο μας το είναι. Θα αντισταθούμε σε αυτή την περαιτέρω ταξική επίθεση εναντίον της εργατικής τάξης. Αλλά ακόμα και να πετύχετε δεν θα καταφέρετε τίποτα. Δεν μπορεί να πετύχετε περισσότερο από ό,τι πέτυχαν οι Κυβερνήσεις τα προηγούμενα οκτώ χρόνια. Μείωση 42% του κόστους εργασίας. Και να το πετύχετε, να το πάτε άλλο ένα 5%, δεν θα υπάρξει αναπτυξιακή δυναμική για έναν απλό λόγο. Γιατί ταυτόχρονα θα μειώνετε την ενεργό ζήτηση. Η δεύτερη διάσταση αφορά κάτι το οποίο είναι πολύ ενδιαφέρον ως έκφραση, που λείπει από το αναπτυξιακό σας νομοσχέδιο. Ξέρετε, όλα τα αναπτυξιακά νομοσχέδια, όλων των κυβερνήσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, πάντα είχαν ως βασική τους διάσταση τις άμεσες ξένες επενδύσεις, «Foreign Direct Investments». Εδώ δεν υπάρχει. Έχετε αντικαταστήσει τις λέξεις «άμεσες ξένες επενδύσεις», με «στρατηγικές επενδύσεις». Γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι έχετε χάσει ακόμα και εσείς την ελπίδα για άμεσες ξένες επενδύσεις και την έχετε αντικαταστήσει με την ελπίδα ότι κάποιοι θα έλθουν να αγοράσουν κάποια περιουσιακά στοιχεία κοψοτιμής. Να σας θυμίσω, σε όσους τουλάχιστον έχετε γνώση οικονομικής θεωρίας, ότι το να έλθει κάποιος να αγοράσει ένα διαμέρισμα εδώ στην Πλάκα, δεν είναι επένδυση με οικονομικούς όρους. Αυτού του είδους την υπαναχώρηση έχετε κάνει. Εστιάζετε στην ιδιωτικοποίηση του χώρου, της γης - ό,τι έχει απομείνει, δηλαδή - , εστιάζετε στην ιδιωτικοποίηση των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, όποιων επιχειρήσεων έχουν μείνει. Πολλές φορές στις λεπτομέρειες αναδεικνύεται το όλον. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη που έχετε στο άρθρο 16 για τα μη συνδεδεμένα με το δίκτυο της ΔΕΗ νησιά, έχει πολύ ενδιαφέρον. Εκεί, λέτε ότι θα πάψει να υπάρχει η αλληλεγγύη μεταξύ νησιών, μεταξύ ενδοχώρας και νησιών μη συνδεδεμένων, ότι ο καταναλωτής θα πληρώνει το συνολικό κόστος που είναι πολύ υψηλό στα μη συνδεδεμένα νησιά και μετά θα παίρνει χρήματα πίσω από κάποιον κουμπάρα, τον οποίον θα χρηματοδοτεί η Κυβέρνηση, έναν κουμπαρά που ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι ποτέ δεν χρηματοδοτήθηκε, γι' αυτό και η ΔΕΗ έχει το τεράστιο ταμειακό έλλειμμα, το οποίο έχει. Είναι όμως, ενδιαφέρον γιατί αυτό συνάδει και με το μοντέλο που έχετε στο μυαλό σας - και θα το φέρετε, είμαι σίγουρος, σε εύθετο χρονικό διάστημα - για τις επικουρικές συντάξεις. Μιλάτε για την ιδιωτικοποίηση τους. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όπως τώρα η Αθήνα και η Κρήτη δεν πρόκειται να συνεισφέρουν στο λογαριασμό της ΔΕΗ της Νισύρου, έτσι οι νέοι δεν πρόκειται να συνεισφέρουν στα επικουρικά ταμεία των μεγαλύτερων. Αυτή η ιδιωτικοποίηση των πάντων, ακόμα και μέσα στις κοινωνίες, ακόμα και γεωγραφικά είναι βασικός πυλώνας του σκεπτικού σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιλάτε για ιδιωτικοποίηση της αξιολόγησης των επενδύσεων. Άκουσα και τον προλαλήσαντα που πολύ σωστά είπε για την αξιολόγηση και τον αξιολογητή και θα προσθέσω σ' αυτό. Ξέρετε τι μου θύμισε; Επειδή έχω περάσει όλα μου τα χρόνια ως καθηγητής. Φανταστείτε ο μισθός μου να ήταν ανάλογος των βαθμών που δίνω στους φοιτητές μου. Φανταστείτε ένα τέτοιο εκπαιδευτικό σύστημα. Φαντάζομαι η Υπουργός Παιδείας σας δεν θα το δεχόταν ποτέ αυτό. Θα ήταν αστείο. Τα παιδιά όλων σας θα έπαιρναν βαθμό 20. Θα είχαμε έναν πληθωρισμό ακόμα μεγαλύτερο. Αυτό κάνετε. Και ξέρετε τι με στεναχωρεί; Είστε ένα φιλελεύθερο κόμμα, ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα, δεν σας κακοχαρακτηρίζω, χρησιμοποιώ τους δικούς τους χαρακτηρισμούς. Ακολουθείτε όμως, πολιτικές που αδελφά κόμματά σας επέλεξαν στο εξωτερικό, που τώρα το έχουν μετανιώσει. Μιλάτε για αξιολόγηση από ιδιώτες; Έχετε ξεχάσει; Είναι σαν να μην συνέβη ποτέ το σκάνδαλο με την «ARTHUR ANDERSEN» και την «ENRON», τα σκάνδαλα με τη «STANDARD AND POORS» και τη «FITCH», τα σκάνδαλα με τη Royal Bank of Scotland. Δεν έχετε διδαχθεί τίποτα από τα αδερφά σας κόμματα; Μιλάτε συνεχώς για συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Όπως λένε και οι Άγγλοι «PPP». Μα, είναι δυνατόν; Απέτυχε αυτό, τελείωσε. Θα το φέρετε τώρα στην Ελλάδα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή γνωρίζω ότι αν θα σας κατέθετα κάποια μελέτη από το «New Left Review» ή από το «Ινστιτούτο Ρόζα Λούξεμπουργκ» δεν θα με παίρνατε στα σοβαρά. Γι' αυτό θα καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής μία πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που καταδεικνύει ότι σε δέκα χώρες όπου εφαρμόστηκαν οι συμπράξεις δημόσιου - ιδιωτικού τομέα παρατηρήθηκαν τα εξής: Πρώτον, επειδή ακριβώς δίνεται στις κυβερνήσεις η δυνατότητα να κάνουν δαπάνες εκτός προϋπολογισμού, το μακροχρόνιο διαχρονικό κόστος αυξήθηκε, το ρίσκο μεταφέρθηκε από τον ιδιώτη στον δημόσιο τομέα και η αδιαφάνεια γιγαντώθηκε. [[Στο σημείο αυτό ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 κ. Γιάνης Βαρουφάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτά δεν τα λέμε εμείς, στο ΜέΡΑ25. Τα λέει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Είναι ο λόγος για τον οποίο οι λεγόμενες συμπράξεις δημόσιου - ιδιωτικού τομέα έχουν πλέον εγκαταλειφθεί στη Μεγάλη Βρετανία του συντηρητικού κόμματος, που τις εφηύρε. Και έρχεστε εσείς τώρα, να τις εντάξετε στο αναπτυξιακό νομοσχέδιο ως τη μεγάλη ανακάλυψη που θα μας πάει μπροστά. Με άλλα λόγια, στο όνομα των καλών πρακτικών, εφαρμόζετε τις κάκιστες πρακτικές. Περνάω στην τρίτη διάσταση, που διακρίνουμε εμείς ως ΜέΡΑ25 στο αναπτυξιακό σας νομοσχέδιο. Υποτίμηση του περιβάλλοντος. Έχουμε υποτίμηση της εργασίας, έχουμε υποτίμηση των δημόσιων αγαθών και τώρα φθάνουμε στο τρίτο που είναι η υποτίμηση του περιβάλλοντος και της πολιτισμικής κληρονομιάς. Δεν θα εντρυφήσω για να μη σας κουράζω. Έχουν εντρυφήσει άλλοι. Σκουριές θα πριμοδοτούμε και θα εγγυοδοτούμε; Τις Σκουριές; Το λιγνίτη; Είναι ντροπή το ότι ακόμα χρησιμοποιούμε λιγνίτη. Πόσο περισσότερο ντροπή είναι να παίρνουμε χρήματα από ένα δημόσιο, το οποίο είναι βαθιά πτωχευμένο και να τα χρησιμοποιούμε με στόχο τη συνέχιση αντί - οικονομικών και αντιπεριβαλλοντικών νέων εξορύξεων για λιγνίτη; Ουρανοξύστες; Ο συντελεστής μέσης όχλησης για την Αττική; Τα άρθρα 1 έως 3. Μάλιστα, κάπου είδα στο νομοσχέδιο σας, ότι αναφέρεστε για χρηματοδότηση μεταναστευτικών ροών. Φαντάζομαι ότι εννοείται hot spots, στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτό είναι κομμάτι της αναπτυξιακής σας δυναμικής; Θα χτίσουμε νέες Μόριες στην ενδοχώρα, νέες Αμυγδαλέζες και αυτό είναι κομμάτι της αναπτυξιακής μας πολιτικής; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Γραμματέα του ΜέΡΑ25]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρησιμοποιήσω τον χρόνο της δευτερολογίας μου, αν μου επιτρέπετε. Ο ιντερνετικός τζόγος είναι κομμάτι της αναπτυξιακής μας προσπάθειας; Η χρηματοδότηση ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, την ώρα που ονομαστικοποιούμε τις μετοχές των ολιγαρχών των μέσων μαζικής ενημέρωσης; Καταλαβαίνω ότι εξαργυρώνετε κάποια γραμμάτια, αλλά βρείτε έναν πιο εύσχημο τρόπο. Εντάξτε το σε κάποιο άλλο νομοσχέδιο και όχι σε ένα το οποίο ονομάζεται «αναπτυξιακό». Μιλάμε για μία ουσιαστικά νομιμοποίηση κλοπής ανθρώπων και φύσης. Μιλάμε για εκμετάλλευση ως τη βασική έννοια, που διαπερνά το αναπτυξιακό σας νομοσχέδιο, όχι δημιουργία. Σκεφτείτε τι σημαίνει «εκμετάλλευση». Σημαίνει ότι σκάβω, παίρνω κάτι, το πετάω, το χρησιμοποιώ. Δεν είναι δημιουργία αυτό. Πάρτε την έννοια που έχετε στο μυαλό σας για το επιχειρηματικό πάρκο. Λέτε ότι στο επιχειρηματικό πάρκο, προφανώς για να δώσετε μεγαλύτερη ώθηση στις επιχειρήσεις που θα βρουν εκεί, θα δεχτείτε να υπάρχουν χαμηλότερα περιβαλλοντικά standards. Τι αποκαλύπτεται; Ότι θεωρείτε ότι για να επιτευχθεί η ανάπτυξη, χρειάζεται η υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Ότι το περιβάλλον είναι μία πρώτη ύλη που την καις όπως έναν κινητήρα εσωτερικής καύσης για να παράξεις ενέργεια. Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, ελάτε στα πλαίσια του 21ου αιώνα! Σήμερα, η ανάπτυξη θα έρθει από αύξηση των περιβαλλοντικών standards, όχι από μείωση τους. Θέλετε επιχειρηματικά πάρκα; Θα πρέπει να στοχεύετε μέσα στα επιχειρηματικά πάρκα, οι περιβαλλοντικές προδιαγραφές να είναι υψηλότερες από εκεί που είναι έξω, όχι χαμηλότερες. Έχετε ένα ζήτημα όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο διανοείστε τι σημαίνει ανάπτυξη στον 21ο αιώνα. Και σε τελική ανάλυση, θα μου επιτρέψετε να σας μιλήσω λίγο ιδεολογικά. Εγώ είμαι λάτρης του Άνταμ Σμιθ, αν και διαφωνώ μαζί του, ενώ εσείς δεν θα έπρεπε να διαφωνείτε μαζί του γιατί υποτίθεται ότι είναι ο γκουρού σας. Ο Άνταμ Σμιθ είχε πρόβλημα - όχι τόσο πολύ με το κράτος, αν και είχε πρόβλημα και με το κράτος - το μεγάλο του πρόβλημα ήταν η πρόσοδος. Ήταν θιασώτης του οικονομικού κέρδους και θεωρούσε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της κοινωνίας της αγοράς, της φιλελεύθερης κοινωνίας για εσάς, ήταν η προσοδοφορία. Το αναπτυξιακό σας νομοσχέδιο δεν αφορά την υγιή κερδοφορία, σύμφωνα με τον Άνταμ Σμιθ. Το μόνο που προσπαθείτε να κάνετε, μέσα από εκμεταλλευτικές διαδικασίες που αφορούν, τόσο την εργασία όσο και το περιβάλλον, είναι να μεγιστοποιήσετε την πρόσοδο - συγκομιδή, την πρόσοδο - μεγιστοποίηση. Έρχεστε σε αντίθεση ακόμα και με τη δική σας ιδεολογία. Βέβαια, δεν είναι περίεργο αυτό. Είχαμε τον ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια που έκανε ακριβώς το ίδιο. Επιτέλους, όμως, ήρθε η στιγμή να αρχίσουμε να μιλάμε με ένα τρόπο ο οποίος να μας επιτρέψει να παντρεύουμε το ιδεολογικό πρόταγμα με τις διατάξεις ενός αναπτυξιακού νομοσχεδίου, για να μπορούμε να κρινόμαστε πιο ξεκάθαρα από τον ελληνικό λαό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα από αυτές τις σελίδες και τα άρθρα του νομοσχεδίου διακρίνουμε και κάτι άλλο: Ακόμα και να μην ήμασταν χρεοδουλοπαροικία, ακόμα και να μην είχαμε αυτή την τετραπλή χρεοκοπία, το αναπτυξιακό μοντέλο το οποίο εσείς πρεσβεύετε θυμίζει μοντέλο Ανατολικής Ευρώπης, κάτι μεταξύ Λετονίας και Ουγγαρίας, με ελληνικά χαρακτηριστικά, για να θυμηθώ και λίγο τον Ντενγκ Σιαο Πίνγκ, καπιταλισμός με κινέζικα χαρακτηριστικά. Το λέω αυτό γιατί μου άρεσε πολύ που έχετε εντάξει - δεν ξέρω ποιος από εσάς έχει τόσο πολύ χιούμορ - εντάξατε, λοιπόν, στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης πενταετή προγράμματα, κάτι το οποίο νομίζω ότι θα αρέσει πάρα πολύ στους συντρόφους μας στο Πεκίνο και τους συντρόφους του ΚΚΕ φαντάζομαι. Βέβαια τα δικά σας πενταετή προγράμματα δεν έχουν χρήματα για να τα μοχλεύσουν, να τα στηρίξουν, να τα θεμελιώσουν. Νομίζω, όμως, πως υπάρχει μία δόση χιούμορ στο νομοσχέδιό σας και θα αναφερθώ σε μία ή δύο άλλες τέτοιες δόσεις. Μίλησα για μοντέλα Ανατολικής Ευρώπης. Ας ξεφύγουμε λίγο από τα δικά μας. Είναι πολύ ζοφερή η κατάσταση στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, αλλά ζούμε κάποιες από τις αιτίες του ευρωσκεπτικισμού και της ανόδου της Ακροδεξιάς στην Κεντρική Ευρώπη. Έχει να κάνει με το μοντέλο το οποίο εσείς θα θέλατε, που δεν μπορείτε επειδή είστε και εσείς εγκλωβισμένοι στη χρεοδουλοπαροικία, να μπορούσατε να εφαρμόσετε. Θέλω να σας δώσω ένα παράδειγμα. Υπάρχει ένα εργοστάσιο στην πόλη Γκιόρ της Ουγγαρίας που ανήκει στη «VOLKSWAGEN - AUDI» και παράγει κινητήρες για τα αρκετά πολυτελή μοντέλα της «AUDI». Στο εργοστάσιο αυτό η παραγωγικότητα της εργασίας είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη στο Ινγκολστάντ που είναι το βαυαρικό εργοστάσιο στο οποίο μετά συναρμολογούνται τα αυτοκίνητα όπου εντάσσονται στα αμαξώματα οι κινητήρες που παράγονται στο Γκιόρ. Είναι εξακόσια χιλιόμετρα απόσταση το Γκίορ από το Ινγκολστάντ. Θέλω να σας πω το εξής: Με ίση παραγωγικότητα - θα σας δώσω ένα στοιχείο το οποίο έχει ενδιαφέρον - ο μηνιαίος μισθός ενός Ούγγρου εργαζόμενου, σε αυτό το συγκεκριμένο εργοστάσιο, ισούται με το ημερομίσθιο προ εισφορών στο Ινγκολστάντ. Να το ξαναπώ άλλη μία φορά; Ο μηνιαίος μισθός στο Γκιόρ ισούται με το ημερομίσθιο, μίας ημέρας μισθός, στο Ινγκολστάντ. Παράλληλα, η «AUDI» δεν πληρώνει καθόλου φόρο στην Ουγγαρία. Καθόλου. Υπάρχει μία συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ουγγαρίας που φορολογείται στη Γερμανία στην προστιθέμενη αξία και η Ουγγαρία δεν παίρνει δεκάρα. Το μοντέλο είναι ακριβώς αυτό το οποίο αναδεικνύεται μέσα από τις σελίδες που θα θέλετε να εφαρμόσετε: Συμπίεση του εργασιακού κόστους, ένα άκληρο, μετά τις ιδιωτικοποιήσεις, κράτος, πάμφτωχο και ιδιαίτερα γενναιόδωρο στις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις. Και η Ουγγαρία είναι μια καλή περίπτωση για τον απλούστατο λόγο ότι έχει διασυνδεθεί πλήρως, έχει γίνει κομμάτι της γερμανικής βιομηχανικής μηχανής και η ανεργία είναι σχετικά χαμηλή, δεν έχουν την παντελή πτώχευση που έχουμε εδώ, την τετραπλή πτώχευση. Όμως, οι Ούγγροι μεταναστεύουν. Οι Ούγγροι είναι συνεχώς θυμωμένοι. Υπάρχει μια δυσαρέσκεια στη χώρα που συντηρεί έναν Όρμπαν. Αυτό για εσάς είναι το ιδανικό. Θα προέκυπτε, αν δεν είχατε την ενισχυμένη επιτήρηση, το τέταρτο μνημόνιο. Αυτό θα ήταν το μοντέλο σας. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, η Ελλάδα αξίζει ένα καλύτερο μοντέλο από αυτό. Το μοντέλο Λετονίας - Ουγγαρίας με ελληνικά χαρακτηριστικά είναι κομμάτι του προβλήματος που στρέφει τους ευρωπαίους εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και αυτό το λέμε εμείς στο ΜέΡΑ25 ως βαθιά ευρωπαϊστές. Μιας και αναφέρομαι ή έχω αναφερθεί στο χιούμορ με το οποίο χαρακτηρίζονται κάποια από τα άρθρα σας, θα ήθελα να σας πω ότι γέλασα πολύ όταν διάβασα κάπου για ένα παρατηρητήριο γραφειοκρατίας. Φαντάζομαι ότι θα έχετε και υποπαρατηρητήριο με επιτροπές και υποεπιτροπές με σαφώς προκαθορισμένους στόχους. Μόντι Πάιθον. Ελπίσω να πετύχει. Υπάρχουν, όμως, πιο αποτελεσματικοί τρόποι να χτυπήσεις τη γραφειοκρατία από το να δημιουργήσεις άλλη μια γραφειοκρατία που θα χτυπήσει τη γραφειοκρατία, θα μου επιτρέψετε να σας πω. Τώρα, ουδέν κακόν αμιγές καλού. Υπάρχουν και άρθρα τα οποία εμείς χαιρετίζουμε ως ΜέΡΑ25. Για παράδειγμα η ανάπτυξη του δικτύου 5G είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Ελπίζω να το κάνετε καλά. Απλά αναφέρεστε σε αυτό. Εδώ είμαστε και θα σας κρίνουμε. Σχετικά με τον Ψηφιακό Διοικητικό Μετασχηματισμό του άρθρου 48, είμαστε μαζί σας. Βέβαια, εδώ θα μου επιτρέψετε να κάνω ένα μικρό σχόλιο για τις Υπηρεσίες της Βουλής. Όταν μου ήρθε πριν από μερικές μέρες, πριν από μία εβδομάδα, το προσχέδιο του προϋπολογισμού σκαναρισμένο, λες και ζούμε ακόμα στην εποχή του φαξ, και δεν μου ήρθε σε ηλεκτρονική ψηφιακή μορφή, σκέφτηκα ότι ίσως πρέπει να το κοιτάξετε αυτό και να συνεννοηθείτε λίγο και με τη Βουλή. Διότι αν εδώ μέσα δεν μπορούμε να έχουμε την ψηφιοποίηση που κάποτε υπήρχε στη δεκαετία του 1980, νομίζω ότι δεν θα πάμε πάρα πολύ καλά. Σχετικά με τα άρθρα 75, 76 και 79 για την ηλεκτρονική δικογραφία, για την εξ αποστάσεως εξέταση μαρτύρων, μας βρίσκουν θετικούς. Υπάρχουν, όμως, και σκανδαλώδεις διατάξεις. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το άρθρο 211 το προσέξατε; Προσέξατε τι κάνατε στο «πόθεν έσχες», που ποτέ δεν ήταν «πόθεν έσχες», αλλά ήταν «τι έσχες». Μακάρι να υπήρχε «πόθεν έσχες» και να πρέπει να δείχνουμε από πού βγάλαμε αυτά που βγάλαμε και όχι μόνο τι έχουμε. Όμως, ακόμα κι αυτό το υπονομεύετε. Το παλιό άρθρο έλεγε: «Η αξιοποίηση των πληροφοριών που συλλέγονται από το «πόθεν έσχες» από άρση τραπεζικού, χρηματιστηριακού, φορολογικού και επαγγελματικού απορρήτου είναι η προϋπόθεση για την ολοκλήρωση κάθε ελέγχου αρμοδιότητας της επιτροπής». Και τι βάλατε εσείς; Προσθέσετε δύο λεξούλες που είναι πολύ ενοχές: «Που συλλέγονται εφόσον απαιτείται». Είναι δυνατόν; Βγάλτε αυτές τις δύο λέξεις. Το «εφόσον απαιτείται» δημιουργεί μία ολόκληρη διαδικασία που επιτρέπει σε κάποιους να ξεγλιστρήσουν και δημιουργεί ένα δεύτερο επίπεδο απόφασης για το πότε απαιτείται και ποιος θα κρίνει ποτέ απαιτείται. Σχετικά με τα καζίνο της Αλεξανδρούπολης, του Ρίου και της Σύρου, που ήρατε την προϋπόθεση να μείνει απλήρωτος εργαζόμενος για τριάντα ημέρες πριν υπάρξει κατάσχεση της άδειας, αυτό γιατί το κάνατε; Ποιο γραμμάτιο εξαργυρώσατε; Σχετικά με τον Δήμαρχο Γλυφάδας επιτρέψτε μου να μην πω τίποτα παραπάνω. Κυρίες και κύριοι, θα κλείσω λέγοντας ότι πρέπει να το πάρετε απόφαση. Στον καιρό της χρεοδουλοπαροικίας, στον οποίο εξακολουθούμε να ζούμε, του τέταρτου μνημονίου, εδώ και καιρό έχουν σπάσει οι δεσμοί της σκληρής δουλειάς των μικρομεσαίων, των εργαζομένων, των επιχειρηματιών με την απόδραση από τη φτώχεια και την υποανάπτυξη. Το νομοσχέδιο που φέρατε είναι αναπτυξιακό. Αναπτύσσει την υποανάπτυξη, που δεν είναι το ίδιο με το να την αφήνει εκεί που είναι. Δημιουργείται ένα δυικό μοντέλο, μέσα στο πλαίσιο του τέταρτου μνημονίου, το οποίο ενισχύει τους πάρα πολύ λίγους και καθηλώνει στην υποανάπτυξη, την οποία μάλιστα επεκτείνει, με τρόπους που έχουμε προαναφέρει πολλοί από εμάς: Σκουριές, ουρανοξύστες, λιγνίτης κ. ο. κ.. Μας ρωτάτε κι εσείς και οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ: Εσείς του ΜέΡΑ25 σε όλα «όχι» λέτε; Δεν είναι αναπτυξιακή η επένδυση στο Ελληνικό; Δεν θα φέρει χρήμα; Δεν θα κινηθούν κάποιες επιχειρήσεις; Οι Σκουριές; Δεν φέρνουν και αυτές χρήμα; Δεν θα αυξηθεί το ΑΕΠ; Και σας απαντάμε, το ΑΕΠ κάποιων, πολύ λίγων, βεβαίως και θα αυξηθεί. Το ΑΕΠ των πολλών δεν πρόκειται να αυξηθεί. Στη χρεοδουλοπαροικία θα παραμείνουν εγκλωβισμένοι και τα παιδιά τους θα συνεχίζουν να φεύγουν, να ερημοποιούν αυτή τη χώρα, θα γίνονται απόδημοι. Και τώρα βλέπω ότι υπάρχει και μία συναίνεση πολλών από εσάς να μην έχουν καν σταυρό όταν ψηφίζουν στα προξενεία, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Κυρίες και κύριοι, μιλώντας οικονομικά τώρα και μακροοικονομικά οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές του αναπτυξιακού σας νομοσχεδίου θα είναι μηδενικοί ή αρνητικοί για τους πολλούς και θα είναι ιδιαίτερα θετικοί για τους πολύ λίγους. Σας θυμίζω γιατί και πώς το ΑΕΠ κάλλιστα μπορεί να ανέβει την ώρα που εξαπλώνεται και αναπτύσσεται η υπό ανάπτυξη. Να σας θυμίσω ότι το ΑΕΠ αυξάνεται όταν καίγονται τα δάση λόγω της αυξημένης χρήσης κηροζίνης από τα πυροσβεστικά αεροπλάνα και ντίζελ από τις πυροσβεστικές; Να σας θυμίσω ότι το ΑΕΠ αυξάνεται όταν χτίζουμε φυλακές και hot spot, όταν τσιμεντοποιούμε τις παραλίες μας, όταν ρίχνουμε μία βόμβα και σκοτώνεται ένας άμαχος; Αυξάνεται το ΑΕΠ γιατί ο άμαχος δεν έχει οικονομική αξία, ενώ η βόμβα έχει εμπορική αξία. Αυξάνεται όταν μειώνουμε την ποιότητα της μόρφωσης το ΑΕΠ, την ώρα που αυξάνουμε τον αριθμό των φροντιστηρίων. Το θυμάστε αυτό; Όταν ξεχνάμε την ποίηση ενός Σεφέρη, ενός Καβάφη, αλλά κάνουμε κλικ σε μια διαφήμιση χυδαία του FACEBOOK αυξάνεται το ΑΕΠ. Όταν πολιτικός, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παίρνει μίζα από πολυεθνική για να αυξήσει την τιμή ενός φαρμάκου αυξάνεται το ΑΕΠ και τότε. Οι αριθμοί που μετρούν τις προσόδους της ολιγαρχίας που εκπροσωπείται, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, μπορούν να μας πουν τα πάντα για την Ελλάδα. Αυτό που δεν μπορούν να μας πουν είναι για όλα εκείνα τα πράγματα που θα φέρουν την πραγματική ανάπτυξη των πραγματικών αξιών και ποιοτήτων, που μπορούν να μας βοηθήσουν να αποδράσουμε από την εκμετάλλευση ώστε να φέρουμε τη δημιουργία αξιών. Κάποτε ένας πολύ σημαντικός Βρετανός σοσιαλιστής πολιτικός είχε πει ότι το μέγα ερώτημα που θέτουν οι του κατεστημένου είναι: Πώς μπορεί ο πλούτος να πείσει τη φτώχεια να χρησιμοποιήσει την πολιτική της βούληση για να κρατήσει τον πλούτο στην εξουσία; Το δικό σας αναπτυξιακό νομοσχέδιο παραφράζοντας τον Μπέβον τίθεται ως ένα ερώτημα πώς μπορεί η ολιγαρχία να πείσει τα θύματα της να της βάλουν πλάτη ώστε να πολλαπλασιάσει την εκμετάλλευσή τους; Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ και εγώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Μισό λεπτό, κύριε Υπουργέ. Απλά για να είμαστε εντάξει με τον Κανονισμό συνήθως σε τέτοιες συζητήσεις δεν υπάρχουν δευτερολογίες, οπότε ο κ. Βαρουφάκης απλά επέκτεινε την ομιλία του. Τώρα αυτό για μένα, όμως, δεν σημαίνει ότι θα μειώσω το χρόνο του κ. Γρηγοριάδη. Οπότε να συνεννοηθούμε πότε θέλει να μιλήσει.
Ο κ. Γρηγοριάδης είναι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Όταν μιλάει πρώτος ο Πρόεδρος του Κόμματος, τότε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος έχει τον μισό χρόνο. Εγώ δεν έχω τη διάθεση να το κάνω αυτό, έχει ετοιμασθεί για να μιλήσει ολοκληρωμένα. Τώρα θα μιλήσει ο κ. Γεωργιάδης. Παρακαλώ ό,τι προκληθεί από την ομιλία του κ. Γεωργιάδη να το κρατήσετε για λίγο να μιλήσει ο κ. Φόρτωμας, γιατί έχει κάτι επείγον να κάνει, επτά λεπτά είναι η ομιλία του και μετά μπορείτε, αν προκληθεί συζήτηση, να απαντήσετε στον κ. Γεωργιάδη. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Μερικές πρώτες γρήγορες παρατηρήσεις στον κ. Γιάνη Βαρουφάκη, τον Πρόεδρο του ΜέΡΑ25. Κύριε Πρόεδρε, πρώτον πουθενά, μα πουθενά στο νομοσχέδιο αυτό δεν υπάρχει λιγότερη περιβαλλοντική ευαισθησία. Λυπούμαι που θα σας το πω, αλλά μάλλον δεν έχετε καταλάβει τι γράφει. Εάν μου υποδείξετε σε ποιο άρθρο μειούνται οι περιβαλλοντικοί όροι και η περιβαλλοντική ευαισθησία θα σας πω μπράβο. Σας λέω δεν υπάρχει πουθενά τέτοιο άρθρο, αντιθέτως υπάρχει απόλυτος σεβασμός των περιβαλλοντικών κανόνων. Μην πέφτετε θύμα παραπληροφόρησης. Αν όμως διαφωνείτε πείτε μου το άρθρο τάδε αυτό το οποίο κάνει είναι ότι μειώνει τα περιβαλλοντικά στάνταρτ. Αυτό που κάνει, για να καταλάβετε τι είναι, αφορά δύο πράγματα. Επιταχύνει τη διαδικασία, δηλαδή όταν πηγαίνει κάποιος σε ένα βιομηχανικό, επιχειρηματικό πάρκο μπορεί να χρησιμοποιήσει μέρος της περιβαλλοντικής μελέτης του βιομηχανικού πάρκου, δηλαδή πληροί αυτές τις προϋποθέσεις και προσθέτει σε αυτές και τις δικές του, της δικιάς του επιχειρήσεως. Το πρώτο όμως κομμάτι δεν χρειάζεται να το κάνει δεύτερη φορά, αφού το έχει ήδη από το πάρκο. Άρα, το μόνο που αλλάζει δεν είναι στους περιβαλλοντικούς όρους, είναι στη γραφειοκρατία. Και το δεύτερο ενώνει τις δύο διαδικασίες, δηλαδή τις οχλήσεις που ερχόντουσαν από τη δεκαετία του '50, με τις περιβαλλοντικές μελέτες που είναι ο σύγχρονος τρόπος για να καταλάβουμε ποιο είναι το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της κάθε επένδυσης σε ένα πράγμα, αντί να έχεις δηλαδή την κατηγοριοποίηση του '50 και την κατηγοριοποίηση του '90 το κάνει όλο σε ένα πάλι για να μπορεί να επιταχυνθεί η διαδικασία χωρίς όμως να μειώνεις τις υποχρεώσεις σου ως προς τον σεβασμό του περιβάλλοντος. Δεύτερον στο επιχείρημα σας, που ακούγεται ευφυές, εάν συνδέαμε το μισθό σας ως καθηγητού με το βαθμό που θα βάζατε στο φοιτητή τι θα γινότανε. Η σωστή απάντηση εδώ είναι ναι, έχει βάση το επιχείρημα, εάν όμως στο νόμο αυτόν υπήρχε, όπως υπάρχει εδώ, ότι εάν πιάναμε το φοιτητή στο δρόμο μετά και του κάναμε εμείς εξετάσεις και αποδεικνυόταν ότι βγήκε αγράμματος και έτυχε εσάς καθηγητή, πράγμα που αντιλαμβάνεστε δύσκολο, αλλά εν πάση περιπτώσει ας πούμε ότι συνέβαινε και άρα ο βαθμός που του βάλατε ήτανε μούφα, θα σου παίρναμε το σπίτι σου, το πορτοφόλι σου, το αυτοκίνητό σου και την άδειά σου να είσαι στο πανεπιστήμιο, τότε αλλάζει το παράδειγμα. Θα τολμούσε ο Γιάνης Βαρουφάκης να βάλει καλό βαθμό επειδή πληρώθηκε από κάποιον αν ήξερε ότι μόλις τον έπιαναν απ' έξω θα του έπαιρναν το σπίτι; Όχι είναι η απάντηση. Άρα, να το λέτε ολόκληρο, μην λέτε το μισό. Όλα τα υπόλοιπα περί Άνταμ Σμιθ τα προσπερνάω, αφήστε τον Adam Smith σε εμάς, κύριε Βαρουφάκη, μην τον ταλαιπωρείτε άλλο, τον έχετε παραταλαιπωρήσει. Ο Άνταμ Σμιθ απλώς και μόνο για το Σώμα είναι ο βασικός εισηγητής της προσφοράς και της ζήτησης και του οικονομικού φιλελευθερισμού. Άρα, προφανώς δεν ποινικοποιεί την έννοια του κέρδους. Η προσφορά και η ζήτηση εδράζεται στην έννοια του κέρδους. Τώρα ως προς την κριτική σας για το Παρατηρητήριο Γραφειοκρατίας και πώς αυτό θα ενισχύσει τη γραφειοκρατία και το ευφυές αυτό παράδειγμα ήταν πράγματι ευφυές. Εμείς δεν είχαμε τόσο ωραίες ιδέες όσο εσείς. Δεν σκεφτήκαμε να βάλουμε κάμερες, παραδείγματος χάριν, στα καπέλα κάποιου για να παρακολουθεί αν του βάζουν παραπάνω σφραγίδες. Αναφέρομαι σε εκείνη την πρόταση που είχατε ως Υπουργός Οικονομικών να βάλουμε κάμερα στους τουρίστες και να βλέπουμε πού κόβονται αποδείξεις. Τόσο ευφυείς ιδέες εμείς δεν είχαμε, πάμε σε πιο παραδοσιακούς τρόπους. Πιστεύουμε ότι το Παρατηρητήριο Γραφειοκρατίας θα βοηθήσει. Για ποιο λόγο; Διότι όλοι θα δίνουν λόγο κάπου στον αν προσθέτουν μία επιπλέον σφραγίδα και μία επιπλέον διαδικασία σε οποιαδήποτε εν εξελίξει διαδικασία του ελληνικού δημοσίου. Γιατί ο στόχος του Παρατηρητηρίου είναι ένας να αναγκάζονται όλες οι υπηρεσίες και θα επιβραβεύονται από το πόσο θα απλοποιούν τις διαδικασίες. Υπάρχει δηλαδή ένα κίνητρο να απλοποιούν διαρκώς και όλες οι δημόσιες υπηρεσίες όλες τις διαδικασίες, πράγμα και το οποίο είναι το ζητούμενο. Τώρα ως προς τον κ. Τζανακόπουλο και όσα είπε δεν έχει νόημα να απαντήσω, είναι ασήμαντα. Θα ήθελα, όμως, τώρα να ανακοινώσω στο Σώμα ποιες τροπολογίες γίνονται δεκτές. Ως προς τις υπουργικές τροπολογίες, έχουν μοιραστεί, αλλά τις αναφέρω, κύριε Παππά και μπορείτε να τις πάρετε για να κάνουμε κουβέντα αν θέλετε και σήμερα και αύριο. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 62 και ειδικό 12 γίνεται δεκτή, έχει να κάνει με μία σειρά άρθρων σχετικά με το ΕΣΠΑ, με το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, είναι τεχνικού περιεχομένου. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 63 και ειδικό 13 γίνεται δεκτή, είναι κατά βάση τροπολογία του Υπουργείου Αμύνης, του Υπουργείου Οικονομικών και δική μου που έχει να κάνει με τη συνέχεια της πληρωμής των προγραμμάτων για τη ναυπήγηση των υποβρυχίων έτσι ώστε να συνεχίσει και η πληρωμή των εργαζομένων στα ναυπηγεία. Φαντάζομαι το γνωρίζετε, αλλά την αναφέρω. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 64 και ειδικό 14 που έχει να κάνει με τα όρια των στρατηγικών επενδύσεων του αναπτυξιακού νόμου γίνεται επίσης δεκτή. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 67 και ειδικό 17 γίνεται επίσης δεκτή και αφορά στο «Βοήθεια στο Σπίτι» και τα λοιπά. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 66 και ειδικό 16 γίνεται δεκτή. Εδώ είναι και το περίφημο της Golden Visa, γιατί το είπα προηγουμένως στην ομιλία μου, σας το δίνω και γραπτώς για να μπορείτε να το δείτε. Από τις βουλευτικές τροπολογίες κάνω δεκτή την τροπολογία του Βουλευτού Ηλείας κ. Κωνσταντίνου Τζαβάρα, με γενικό αριθμό 59 και ειδικό 9, που αφορά στην δυνατότητα και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης να πληρώνονται κατά τον ίδιο τρόπο από τους παλαιούς αναπτυξιακούς νόμους, όπως και τα νομικά πρόσωπα του στενού δημοσίου τομέα. Είχε φτιαχτεί νόμος επί των δικών σας ημερών που είχε βάλει τα νομικά πρόσωπα του στενού δημόσιου τομέα, αλλά είχαν εξαιρεθεί τα νομικά πρόσωπα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Κάνουμε δέκτη, λοιπόν, επαναλαμβάνω, τη βουλευτική τροπολογία με γενικό αριθμό 59 και ειδικό 9 του κ. Κωνσταντίνου Τζαβάρα για τις ανώνυμες εταιρείες των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως από συγχρηματοδοτούμενα έργα. Καταθέτω προς το Σώμα και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις του νομοσχεδίου και τις οποίες μπορείτε να πάρετε για να γίνει η σχετική συζήτηση. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες έχουν ως εξής:]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] Να μπουν οι σελίδες 469-474
Ο κ. Βαρουφάκης έχει τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Υπουργέ, προφανώς πιστεύετε αυτό που είπατε. Δυστυχώς, η πίστη σας αυτή αποκαλύπτει ότι δεν κατανοείτε τι σημαίνει περιβαλλοντολογική επιβάρυνση. Όταν επιχορηγούμε το λιγνίτη, όταν επιχορηγούμε τις Σκουριές, όταν αυξάνουμε το συντελεστή δόμησης, είτε είναι σε επιχειρηματικά πάρκα ή είναι απ' έξω, αυτά αποτελούν μία τεράστια περιβαλλοντολογική επιβάρυνση. Είναι ο ορισμός της περιβαλλοντολογικής επιβάρυνσης. Όταν λέμε ότι η έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας σε συγκεκριμένους τομείς θα ξεκινά, θα γίνεται και κατόπιν θα γίνεται προληπτικός έλεγχος ή δειγματοληπτικός έλεγχος για την τήρηση των περιβαλλοντολογικών κανόνων, ουσιαστικά τι λέμε; Λέμε ξεκίνα εσύ, χτίσε, άρχισε να λειτουργείς, άρχισε την οικονομική σου δραστηριότητα και μετά θα έρθουμε και θα σε ελέγξουμε. Εσείς, ως Υπουργός της Κυβέρνησης, μπορείτε να κοιτάξετε στα μάτια τους Βουλευτές του Σώματος και να τους πείτε ότι εάν δούμε ότι η οικονομική αυτή δραστηριότητα ήταν επιβαρυντική για το περιβάλλον, θα τους ξηλώσουμε; Η Ελλάδα είναι ακόμα γεμάτη από κουφάρια κτισμάτων, τα οποία άρχισαν να χτίζονται μες στη χούντα, που σταμάτησαν γιατί δεν πληρούσαν του κανόνες και είναι ακόμα εκεί το 2019. Τέλος, κύριε Γεωργιάδη, θέλω να σας θυμίσω ότι δεν είστε πλέον στην αντιπολίτευση. Είστε Υπουργός. Και είναι χρήσιμο ως Υπουργός, τη στιγμή που κοιταζόμαστε στα μάτια στην Ολομέλεια της Βουλής, να μην αναπαράγετε προπαγάνδα ενός μιντιακού κατεστημένου, που συνεχώς αυτοεξευτελίζεται μέσα από την επανάληψη αυτής της προπαγάνδας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, για τις κάμερες στους τουρίστες που λέτε, δεν είχατε προσέξει ποτέ φαίνεται τι ήταν αυτό που είπα εγώ. Απλά πειστήκατε από αυτά που έλεγαν τα κανάλια ότι έλεγα εγώ. Εγώ δεν έκανα τίποτα παραπάνω από το να πω ένα πράγμα, στο οποίο νομίζω ότι θα συμφωνούσαμε κιόλας. Αν δεν υπάρξει «ο φόβος των Ιουδαίων» σε αυτούς που φοροδιαφέυγουν, να ξέρουν ότι ο επόμενος πελάτης που έχουν, είτε στο ιατρείο τους, είτε στο δικηγορικό τους γραφείο, είτε στο μπαρ τους στη Μύκονο, μπορεί να είναι εφοριακός ή να λειτουργεί εκ μέρους της εφορίας, δεν πρόκειται να πατάξουμε ποτέ τη φοροδιαφυγή. Είχα πει ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, ο λόγος για τον οποίο δεν τολμάει κανένας να φοροδιαφύγει είναι ότι ξέρει ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες ο επόμενος πελάτης να δουλεύει για το IRS και υπάρχουν τρόποι, χωρίς εκείνη τη στιγμή να γίνει τίποτα, να καταγραφούν οι συναλλαγές, που μετά το IRS, οι εφοριακοί, θα ελέγξουν. Αυτό ήταν προϊόν μιας συζήτησης με το γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών, στο οποίο είχαμε συμφωνήσει ότι ήταν μία πολύ σημαντική τομή για την ελληνική φορολογική αρχή. Εσείς θέλετε να συνταχθείτε με τα διάφορα κανάλια, τα οποία τα τελευταία πέντε χρόνια εμένα μου έχουν περιποιήσει τεράστια τιμή, στοχοποιώντας με αυτόν τον τρόπο. Τώρα, όμως, που είστε Υπουργός είναι σωστό να μην επαναλαμβάνετε αυτά τα πράγματα σαν να ήσασταν υπάλληλος καναλιού.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω το λόγο για ένα λεπτό;
Έχετε το λόγο, κύριε Υπουργέ.
Η αλήθεια είναι στα τεχνικά θα απαντήσει ο κ. Παπαθανάσης που τα έχει επιμεληθεί και τα ξέρει πολύ καλά και τον ευχαριστώ γιατί κόπιασε πολύ για το νομοσχέδιο. Μόνο στο τελευταίο θα αναφερθώ, γιατί ήθελα να σας στο πω και πριν και το ξέχασα. Κατηγορήσατε στην ομιλία σας εμάς ότι ωφελούμε τα κανάλια και τις τηλεοπτικές παραγωγές κ.λπ., το γνωστό που έχει ακουστεί πολλές φορές εδώ. Κύριε Βαρουφάκη, θέλω να σας μιλήσω με μεγάλη ειλικρίνεια. Σε αυτή την Αίθουσα αν υπάρχουν δύο πρόσωπα απολύτως ευνοημένα από τα κανάλια για να υπάρχουν σε αυτή την Αίθουσα και στην πολιτική, ο ένας είμαι εγώ κι ο άλλος είστε εσείς. Κατά συνέπεια, και μόνο για λόγους δικαιοσύνης των όσων σας έκαναν Βουλευτή, θα έπρεπε να είστε πιο σεμνός στο να αναπαράγετε εσείς εδώ όλες αυτές τις ανοησίες. Τα κανάλια που σας καλούσαν από το πρωί μέχρι το βράδυ, παρ' ότι μέχρι τότε παγκοσμίως άγνωστος και σας έκαναν φίλο του Τσίπρα, προς ατυχία του Τσίπρα και της Ελλάδος, Υπουργό Οικονομικών και τώρα Αρχηγό κόμματος, είναι κι αυτά επιχειρήσεις, όπως οι υπόλοιπες επιχειρήσεις της χώρας, τις αντιμετωπίζουμε όπως τις υπόλοιπες επιχειρήσεις της χώρας και μέσα στην οικονομία και αυτά συμβάλλουν για την ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας. Ενίοτε κάνουν και μερικές ζημιές σαν το ΜέΡΑ25, αλλά τι να κάνουμε, το δεχόμαστε για το καλό της δημοκρατίας.
Ο κ. Φόρτωμας έχει το λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσαμε διάφορα τόση ώρα. Ακούσαμε έντονη κριτική για το υφιστάμενο νομοσχέδιο από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, του ΜέΡΑ25 και της Ελληνικής Λύσης και ακούσαμε πολλά για την ανάπτυξη. Η ανάπτυξη, λοιπόν, έρχεται απαντώντας στα θέματα της σκληρής πραγματικότητας κι όχι με επιχειρήματα ηθικοπλαστικής φύσης, κάτι που ακούσαμε πριν από λίγο κι όχι φυσικά φωνάζοντας συνθήματα. Είναι, λοιπόν, άτοπο ή ανώφελο τουλάχιστον. Η ανάπτυξη θέλει συστηματική μελέτη και ουσιαστικό διάλογο με όσους είναι στην παραγωγική διαδικασία, με όσους έρχονται αντιμέτωποι με τα αληθινά εμπόδια, με τα πραγματικά εμπόδια κι έχουν συχνά το νόμο απέναντί τους κι όχι πάντως και αρωγό τους. Ακούσαμε διάφορα συνθήματα και υπονοούμενα. «Εμείς είμαστε με το λαό κι όχι με το κεφάλαιο», είπανε κάποιοι, κάτι το οποίο σήμερα δεν έχει θέση. Το κεφάλαιο δημιουργείται από το λαό κι από αυτόν ο οποίος παράγει. Αφού ακούσαμε διάφορα αποφθέγματα, εγώ τουλάχιστον απαντώ με τη ρήση του Βίλλυ Μπραντ ότι «τα σημερινά τους κέρδη είναι οι αυριανές επενδύσεις και οι μεθαυριανές θέσεις εργασίας», κάτι το οποίο είναι τόσο επίκαιρο παρά ποτέ για το υφιστάμενο νομοσχέδιο. Πάμε τώρα να μιλήσουμε για το υφιστάμενο νομοσχέδιο. Ο υπό ψήφιση νόμος αναδεικνύει χωρίς αμφιβολία ότι αυτή η Κυβέρνηση ήταν έτοιμη να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Είχαν εντοπιστεί οι δυσλειτουργίες του θεσμικού πλαισίου. Είχαν μελετηθεί προτάσεις και των παραγωγικών φορέων, των επιχειρήσεων, αλλά και των εμπειρογνωμόνων. Σε πολύ σύντομο, λοιπόν, χρονικό διάστημα από την ανάληψη της διακυβέρνησης, υποβλήθηκε ενώπιον μας ένα εκτενές και αναλυτικό νομοσχέδιο που πρώτον, πραγματοποιεί με χειρουργική ακρίβεια καίριες προσαρμογές στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, ώστε να απελευθερώσει τις αναπτυξιακές δυναμικές της χώρας, ενώ παράλληλα, εισάγει νέους θεσμούς που θα δώσουν λύσεις σε χρόνια προβλήματα της ανάπτυξης, όπως είναι ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης Γεωχωρικών Δεδομένων. Πάμε τώρα σε τρία βασικά πράγματα, σε τρεις καίριες λέξεις - κλειδιά που είναι και το στίγμα αυτού του νομοσχεδίου. Πρώτον απλοποίηση, δεύτερον εξορθολογισμός και τρίτον εξυγίανση. Πρώτον, το νομοσχέδιο προωθεί την ανάπτυξη απλοποιώντας διαδικασίες, αίροντας εμπόδια για την ανάπτυξη της επιχειρηματικής και της επενδυτικής δραστηριότητας. Δεύτερον, εξορθολογίζοντας τη λειτουργία θεσμών ώστε να μπορούν να λειτουργούν αποδοτικά. Και τρίτον, εξυγιαίνοντας συνολικά την άσκηση διάφορων δραστηριοτήτων, αφαιρώντας προσκόμματα, ώστε να δώσει αέρα για δημιουργία και επενδύσεις στην Ελλάδα που παράγει. Τώρα, το υφιστάμενο νομοσχέδιο ουσιαστικά στηρίζει σημαντικά κοινωνικά διακυβεύματα πρωτίστως στον χώρο της εργασίας. Αυτό είναι μια απάντηση στους συναδέλφους του ΚΚΕ, διότι βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος δεν μπορεί να έχεις, εάν δεν προφυλάσσεις τους εργαζόμενους σου στις επιχειρήσεις, ώστε να είναι ένα επιχειρηματικό περιβάλλον όχι απλά αναπτυξιακό, αλλά ένα περιβάλλον υγιές. Από την άλλη πλευρά, πραγματική προστασία των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα δεν επιτυγχάνεται με την περιττή γραφειοκρατία και την υπερύθμιση, η οποία πνίγει τις επιχειρήσεις, ενώ δεν περιορίζει την καταπάτηση των δικαιωμάτων. Έτσι, λοιπόν, πέραν της ανάπτυξης, το υφιστάμενο νομοσχέδιο προωθεί και τη θεσμική καινοτομία. Ιδρύονται νέοι θεσμοί που αποτελούν μεταρρυθμιστικές τομές και δίνουν λύσεις που αναμένονταν χρόνια και για το κράτος και για τον πολίτη και για τον επαγγελματία. Πάμε τώρα να δούμε κάποια σημαντικά σημεία του νομοσχεδίου για τη νησιωτική Ελλάδα, αλλά και για τις νησιωτικές τοπικές οικονομίες, κάτι που έθιξε και ο Αρχηγός του ΜέΡΑ 25. Εξετάζοντας τον υπό ψήφιση νόμο υπό το φίλτρο της νησιωτικότητας, εντοπίζω κάποιες σημαντικές παρεμβάσεις που ανοίγουν τον δρόμο για τη νησιωτικά προσαρμοσμένη ανάπτυξη. Πρώτον, στον νησιωτικό χώρο έχουμε πολλές μικρές επιχειρήσεις που έχουν ανάγκη από ταχείες, εύκολες και αποτελεσματικές διαδικασίες. Για τις νησιωτικές επιχειρήσεις, λοιπόν, η διεκπεραίωση διαδικασιών προκαλεί κόστος και δαπάνη πολύτιμου ανθρωποχρόνου λόγω των διάσπαρτων υπηρεσιών σε πάρα πολλά νησιά. Το υφιστάμενο, λοιπόν, νομοσχέδιο εισάγει, πρώτον, επιτάχυνση διαδικασιών μέσω του ΓΕΜΗ, δεύτερον, αξιοποίηση συνεργασιών με συμβολαιογράφους και τρίτον, αυτοματοποιημένες καταχωρήσεις. Δεύτερον, με τη θέσπιση του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης για την αξιοποίηση των εθνικών πόρων δημοσίων επενδύσεων, οι περιφέρειες θα διαμορφώνουν πλέον Στρατηγικό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων με βάση τις ανάγκες των τοπικών δήμων. Το Στρατηγικό Πρόγραμμα θα συμπληρώνει τις χρηματοδοτήσεις μέσω του ΕΣΠΑ και έτσι θα μπορούν να καλύπτονται με πιο ευέλικτο τρόπο αναπτυξιακές ανάγκες, αλλά και ανάγκες σε υποδομές. Τρίτον, με το υφιστάμενο νομοσχέδιο απλοποιούνται οι όροι, ώστε οι δήμοι να μπορούν με δημόσιες συμβάσεις να αναθέτουν σε ιδιώτες λειτουργίες, όπως η αποκομιδή των απορριμμάτων, αλλά και η διαμόρφωση χώρων πρασίνου, αλλά και του ηλεκτροφωτισμού. Στην ουσία, λοιπόν, τι γίνεται; Λύνονται τα χέρια των δημάρχων, ώστε με την αξιοποίηση των ιδιωτών, παράλληλα με τις όποιες προσλήψεις σε ανθρώπινο δυναμικό, να παρέχονται αποτελεσματικές και ποιοτικές υπηρεσίες στους δημότες. Άλλωστε, η οικονομική θεωρία έχει δεκαετίες τώρα αποδείξει ότι η παροχή των υπηρεσιών από δημόσιους φορείς είναι ποιοτικά χειρότερη και οικονομικά ασύμφορη σε σχέση με τις υπηρεσίες τις οποίες προσφέρει η ιδιωτική οικονομία. Τέταρτον, ιδίως στον νησιωτικό χώρο με το ιδιαίτερο ανάγλυφο, τις ιδιαίτερες χωροταξικές ζώνες, αλλά και τις περιοχές προστασίας, το πρόβλημα της εύρεσης της ακρίβειας, αλλά και του ελέγχου των κατάλληλων γεωχωρικών δεδομένων βρίσκει λύση μέσω του Ενιαίου Ψηφιακού Χάρτη. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Πέμπτον, πάμε στη θεσμοθέτηση ρυθμίσεων και διαδικασιών σε επιμέρους νόμους χωρίς ρήτρα νησιωτικότητας, χωρίς να λαμβάνονται υπ' όψιν οι ιδιαιτερότητες των νησιών. Αυτό έχει, εκτός των άλλων, ως συνέπεια μια υπέρμετρη και συχνά παράλογη γραφειοκρατική επιβάρυνση για τους νησιώτες, αλλά και τις νησιωτικές επιχειρήσεις. Μέσω, λοιπόν, του Εθνικού Προγράμματος Απλούστευσης Διαδικασιών προσβλέπουμε σε ειδικές προσαρμογές διαδικασιών, κυρίως αξιοποιώντας την ψηφιακή διακυβέρνηση, ειδικά για τις νησιωτικές περιοχές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε κάθε περίπτωση έχουμε μπροστά μας μια φιλόδοξη μεταρρυθμιστική ατζέντα. Το παρόν νομοσχέδιο σηματοδοτεί μια νέα εποχή για την Ελλάδα, επαναφέροντας την ανάπτυξη, προσελκύοντας επενδύσεις, αλλά και δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα βγούμε από τον φαύλο κύκλο που έχει κρατήσει τη χώρα μας πίσω τουλάχιστον μία δεκαετία. Για όλους αυτούς τους λόγους, κύριε Πρόεδρε, υπερψηφίζουμε το νομοσχέδιο.
Ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής τριάντα εννέα μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 18ο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ. Παπαθάνασης.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Ας μου επιτραπεί να αποσαφηνίσω κάτι το οποίο ακούστηκε από τον Πρόεδρο του ΜέΡΑ25, τον κ. Βαρουφάκη. Υπάρχουν δύο τρόποι περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Ο ένας είναι οι πρότυπες περιβαλλοντικές δεσμεύσεις και ο άλλος είναι η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Αναφέρθηκε από τον κύριο Πρόεδρο ότι όταν μια επιχείρηση ξεκινά τη λειτουργία της εντός επιχειρηματικού πάρκου - πρέπει να σας αποσαφηνίσω ότι αυτό είναι κάτι το οποίο συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη και στην Αμερική - η επιχείρηση που ξεκινά μόνο με γνωστοποίηση εντός του επιχειρηματικού πάρκου είναι της ίδιας τάξης με τη λειτουργία του επιχειρηματικού πάρκου. Δηλαδή, το επιχειρηματικό πάρκο έχει αδειοδοτηθεί για κατηγορία Β, που είναι η μέση όχληση, επομένως με τη νέα κατάταξη κατηγορία Α2, η επιχείρηση ξεκινά τη λειτουργία, διότι είναι της ίδιας κατάταξης και στη συνέχεια πρέπει να εκπονήσει μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Δεν αφαιρείται καθόλου η υποχρέωση να εκπονήσει μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Τώρα, να πούμε πώς λειτουργούν οι επιχειρήσεις. Οι επιχειρήσεις ξεκινούν είτε με γνωστοποίηση, όπως είπαμε, είτε με έγκριση λειτουργίας. Το 80% των επιχειρήσεων σήμερα στην Ελλάδα ξεκινά μόνο με γνωστοποίηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν υποχρέωση να προσκομίσουν τις αδειοδοτήσεις. Επομένως, σε αυτό το νομοσχέδιο, αυτό που είπε ο Υπουργός είναι το σωστό, ότι δηλαδή δεν υποβαθμίζουμε καθόλου την έννοια της περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Όχι μόνο δεν την υποβαθμίζουμε, αλλά την ενισχύουμε την έννοια αυτή. Το μόνο που απλοποιούμε είναι ότι κατά την έναρξη λειτουργίας δεν χρειάζεται να μαζέψει όλα αυτά τα χαρτιά, τα οποία είχε υποχρέωση να μαζέψει νωρίτερα, και μπορεί να ξεκινήσει άμεσα. Όμως τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων πρέπει να την έχει για να μπορέσει να λειτουργήσει.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ, γιατί ήσασταν και σύντομος. Δίνετε παράδειγμα για τη συντομία και την εξοικονόμηση χρόνου, γιατί βλέπω ότι έχουμε φτάσει στο νούμερο είκοσι εννέα και είναι εκατόν τριάντα δύο συνάδελφοι. Θα παρακαλέσω το επτάλεπτο να τηρείται. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Λεονταρίδης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα διψάει για επενδύσεις, έπειτα από μια δεκαετία καταστροφικής οικονομικής κρίσης. Τόσο η κοινωνία όσο και η αγορά περιμένουν μέσα από τολμηρές πρωτοβουλίες την εδραίωση ξεκάθαρων κανόνων στις σχέσεις κράτους, επιχειρήσεων και εργαζομένων, την άρση των εμποδίων στην προσέλκυση επενδύσεων, τον εκσυγχρονισμό και την ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης, για να γίνει ένα αναπτυξιακό άλμα, που είναι και ο εθνικός στόχος. Και αυτό κάνει ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση με το παρόν αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο. Νομοθετούμε θεμελιώδεις αλλαγές και βαθιές τομές, για να ξαναμπούμε στο «ραντάρ» της προσέλκυσης εγχώριων και ξένων επενδυτών. Οι ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις» κινούνται στη σφαίρα της κοινής λογικής, στην κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης με σεβασμό στο περιβάλλον. Τώρα είναι η κρίσιμη στιγμή, που πρέπει να ενισχύσουμε την αναπτυξιακή δυναμική της ελληνικής οικονομίας και αυτό κάνουμε. Σήμερα πολλές επενδύσεις στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα παραμένουν στα χαρτιά, καθώς καθυστερεί σημαντικά η αδειοδότησή τους. Οι επενδυτικοί νόμοι, αντί να λειτουργούν ως αναπτυξιακό εργαλείο, εγκλωβίζουν τους επενδυτές σε διοικητικές διαδικασίες και καθυστερήσεις, στερώντας πολύτιμους πόρους από τη χώρα και την οικονομία και νέες θέσεις εργασίας από την κοινωνία και τους πολίτες. Με το αναπτυξιακό σχέδιο νόμου προβλέπεται μεγαλύτερη ευελιξία στις επενδύσεις που θεωρούνται στρατηγικής σημασίας, για να μπορέσουν να αδειοδοτηθούν γρήγορα. Οι σαρωτικές παρεμβάσεις που περιέχονται στο νομοσχέδιο επιτρέπουν τη διαμόρφωση γόνιμου εδάφους και φιλικού κλίματος για την προσέλκυση νέων επενδύσεων, αφήνοντας πίσω τα εμπόδια του παρελθόντος. Συγκεκριμένα, προβλέπονται: απλοποίηση των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, διευκόλυνση εγκατάστασης των επιχειρήσεων εντός των επιχειρηματικών πάρκων, ενιαίος ψηφιακός χάρτης, αποτύπωση και συγκέντρωση όλων των γεωχωρικών δεδομένων - παραδείγματος χάριν, όροι και περιορισμοί δόμησης, δάση και δασικές εκτάσεις, αιγιαλός, αρχαιολογικοί χώροι, περιοχές «NATURA» σε ένα ενιαίο ψηφιακό σύστημα - , δημιουργία Ψηφιακής Τράπεζας Γης, δημιουργία εθνικού μητρώου υποδομών στο οποίο θα παρουσιάζονται όλα τα δημόσια κτήρια και οι υποδομές της χώρας. Επίσης, απλουστεύεται η διαδικασία για την ένταξη μιας βιομηχανικής δραστηριότητας και θεσπίζεται εθνικό πρόγραμμα απλούστευσης διαδικασιών. Μειώνονται οι πράξεις για τις οποίες το ΓΕΜΗ διενεργεί έλεγχο και πλέον καταχωρίζονται και δημοσιεύονται αυτόματα από τις εταιρείες. Επιταχύνονται οι διαδικασίες της δικαιοσύνης με την ψηφιοποίηση των ένδικων μέσων. Αίρονται αναχρονιστικές διατάξεις, όπως, για παράδειγμα, η διάταξη του ν.4423/2006 που αφορούσε την υλοτομία και όλους αυτούς που ασχολούνται και πωλούν ελεύθερα οι ίδιοι τα εμπορεύματά τους, που υπήρχαν κάποιες αγκυλώσεις. Με τις εργασιακές και ασφαλιστικές διατάξεις που εισάγονται προς ψήφιση στο αναπτυξιακό νομοσχέδιο ρυθμίζονται κρίσιμα ζητήματα στο πεδίο αγοράς εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης. Στόχευση είναι η διαμόρφωση ενός κοινωνικά δίκαιου και αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους. Μεταξύ των σημαντικών διατάξεων - επειδή δεν έχω χρόνο να τις αναφέρω όλες - είναι: Στις συλλογικές εργασιακές σχέσεις, η εναρμόνιση με την επικρατούσα ευρωπαϊκή πρακτική, ιδίως των χωρών που διαθέτουν προηγμένα συστήματα εργασιακών σχέσεων και ανεπτυγμένο κοινωνικό κράτος, ενισχύοντας και διευρύνοντας το πεδίο των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Στις ατομικές εργασιακές σχέσεις, η καθυστέρηση καταβολής μισθού εκ μέρους του εργοδότη θεωρείται βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας και, συνεπώς, καταγγελία της σύμβασης, αλλά μπαίνει ένα χρονικό όριο. Αυξάνεται κατά 12% το κόστος των επιπλέον ωρών, σε περίπτωση υπέρβασης των συμφωνηθέντων όρων μερικής απασχόλησης. Αναβαθμίζεται ο ρόλος του πληροφοριακού συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ» στην καταγραφή της εργασίας και της απασχόλησης. Καταπολεμάται η αδήλωτη εργασία. Αντιμετωπίζουμε οριστικά την απαράδεκτη κατάσταση των εκατοντάδων χιλιάδων εκκρεμών συντάξεων, που ήταν και είναι πληγή στην αξιοπρέπεια των συνταξιούχων και ολόκληρης της κοινωνίας. Στόχος μας είναι το πολύ σε δύο χρόνια από τώρα το 90% των νέων συντάξεων να εκδίδονται άμεσα. Σε πρώτη φάση φυσικά, με ειδική διάταξη δίνεται το δικαίωμα έκδοσης συνταξιοδοτικών αποφάσεων στους διευθυντές των περιφερειακών υπηρεσιών και οργανικών δομών και σε δεύτερη φάση, με την προώθηση νομοθετικής πρωτοβουλίας για το μεγάλο ψηφιακό άλμα «ΑΤΛΑΣ», από τον Ιούνιο του 2020 οι νέες συντάξεις θα εκδίδονται ψηφιακά και άμεσα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πραγματικότητα ότι τα χρόνια της κρίσης υπήρξε, ιδίως στην περιφέρεια, έλλειψη νέων επενδύσεων και υπήρξαν και λουκέτα σε πολλές επιχειρήσεις που κάποτε ανθούσαν. Ο Νομός Σερρών ως πύλη εισόδου της χώρας από και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση πλήρωσε συγκριτικά το «μάρμαρο» της αποεπένδυσης, λόγω και της κρίσης, και κατέχει το θλιβερό προνόμιο να καταλαμβάνει την τελευταία θέση ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ μεταξύ όλων των νομών της χώρας. Εδώ και πολλά χρόνια, στρατόπεδα της πόλης ρημάζουν και δεν δίνεται μέχρι τώρα η δυνατότητα στο επιμελητήριο να αξιοποιήσει τον χώρο ενός στρατοπέδου για τη δημιουργία επιχειρηματικού πάρκου ή τη δημιουργία ενός περιφερειακού δημοπρατηρίου αγροτικών προϊόντων έξω από τον αστικό ιστό και δίπλα στον κάθετο άξονα της Εγνατίας Οδού, κάτι που θα δημιουργήσει πολλαπλασιαστικά οφέλη στην αγροτική οικονομία και την επιχειρηματικότητα. Υπάρχουν αγκυλώσεις, γραφειοκρατία, ιδιοκτησιακό καθεστώς και εμπλέκονται στην ίδια πόλη Υπουργεία και τοπική αυτοδιοίκηση, λες και είναι αντίπαλοι. Για να ξεκολλήσουν οι διαδικασίες, ώστε να αναπτυχθούν οικονομικές δραστηριότητες, οφείλουμε να υπερβούμε τέτοιες αγκυλώσεις και γραφειοκρατικές διαδικασίες που έχουν κοστίσει ακριβά στον τόπο. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με το αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο και το φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο έχει ως στόχο τη μείωση των φόρων και το οποίο θα ψηφιστεί το επόμενο χρονικό διάστημα, προχωρά με ρεαλιστικό σχέδιο στον δρόμο της ανάπτυξης για ένα καλύτερο μέλλον. Και αυτό το αντιλαμβάνονται οι συμπολίτες μας και όσοι θέλουν φυσικά να επενδύσουν στην Ελλάδα. Και πιστεύω ότι, με το ευνοϊκό κλίμα που υπάρχει, πολλοί θα είναι αυτοί οι επενδυτές, μετά και απ' όλα αυτά τα οποία νομοθετούμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς στον κ. Λεονταρίδη για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, ο κ. Γρηγοριάδης, για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, όπως λέει και ο λαός μας, κύριε Πρόεδρε.
Νωρίς είναι.
Στις 19.00΄ είχα δηλώσει ότι θέλει να μιλήσω, Και ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, ξέρετε καλύτερα από εμένα, ότι ζητάς κάποια ώρα για να μιλήσεις. Τώρα είναι 22.00΄. Δεν πειράζει. Όλα θα τα καταφέρουμε.
Αυτά γίνονται εδώ.
Λοιπόν, ας αρχίσουμε από τον Υπουργό κ. Γεωργιάδη. Του χρωστάμε μια απάντηση, μιας και έφυγε ο Αρχηγός μας, όχι γιατί απέφυγε την απάντηση. Θα το γλεντούσε πάρα πολύ να του απαντήσει, όπως το συνηθίζει, αλλά, όπως καταλαβαίνετε, έπρεπε να είναι σε ζωντανή εκπομπή στην ΕΡΤ, στο κρατικό μας κανάλι, στις 22.00΄ κι έπρεπε να το κάνει. Του ξέφυγε, φαντάζομαι, του Υπουργού μας - δεν μπορώ να φανταστώ άλλον τρόπο κανείς να ξεστομίσει κάτι τέτοιο στην Αντιπροσωπεία της Βουλής - ότι και ο ίδιος και ο κ. Βαρουφάκης θα ήταν ανύπαρκτοι, αν δεν ήταν οι δύο πιο ευνοημένοι άνθρωποι στην Ελλάδα από τα γνωστά πέντε ιδιωτικά κανάλια, τα περίφημα κανάλια της διαπλοκής, συμφερόντων Αλαφούζου, Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη. Ο κατάλογος δεν σταματά. Τους ξέρετε πολύ καλά. Εσείς ειδικά τούς ξέρετε καλύτερα. Μερικοί τούς ξέρετε και προσωπικά, φαντάζομαι. Λοιπόν, κύριε Γεωργιάδη, παρ' ότι δεν είστε εδώ, εγώ θα πρέπει να σας απαντήσω ότι πράγματι είστε ο πιο ευνοημένος άνθρωπος, γιατί, όπως ο παλιός Υπουργός του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Κατσιφάρας, νομίζω είχε δηλώσει ότι δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός μας, αν δεν ήταν Ανδρέας, πράγματι, αν ήταν όλη αυτή η αισχρή διαπλοκή και φοβερά αμαρτωλή στη χώρα, φοβάμαι ότι τον κ. Γεωργιάδη δεν θα τον ήξερε ούτε ο θυρωρός του. Επίσης, έχω να πω ότι, απ' όσο ξέρω από το βιογραφικό του, δεν είχε την τύχη και την τιμή ο κ. Γεωργιάδης ουδέποτε να είναι τακτικός καθηγητής στο Κέιμπριτζ, σε ένα, δηλαδή, από τα δύο - τρία σημαντικότερα πανεπιστήμια του κόσμου, ούτε για τον κ. Γεωργιάδη καμμία διεθνή βιβλιογραφία αναφέρει συστηματικά, όπως για τον Αρχηγό μας, ότι πρόκειται ίσως για τον σημαντικότερο εν ζωή οικονομολόγο στον τομέα της μακροοικονομίας, στα μεγάλα μοντέλα, δηλαδή. Τώρα δράττομαι της ευκαιρίας να απαντήσω και στον άλλο Υπουργό, που, δυστυχώς, και αυτός μου ξέφυγε, τον κ. Βρούτση, ο οποίος έθεσε ένα ρητορικό ερώτημα. Όπως ξέρετε όλοι καλύτερα και από εμένα, τα ρητορικά ερωτήματα είθισται να απαντώνται από τον ίδιο τον ερωτώντα. Μας έθεσε, λοιπόν, το ερώτημα: «Είμαστε ευχαριστημένοι εδώ που είμαστε, με την ανάπτυξη που έχουμε πετύχει; Είναι κάνεις σε αυτή την Αίθουσα ευχαριστημένος εδώ που είμαστε;». Και απάντησε φυσικά, ως είθισται, ο ίδιος «όχι». Πράγματι, κύριε Βρούτση, δεν είμαστε καθόλου ευχαριστημένοι, αλλά επιτρέψτε μου να συμπληρώσω ένα μικρό δικό μου ερώτημα: Ποιος λέτε, τάχα, να ευθύνεται γι' αυτό, που είμαστε όλοι τόσο δυστυχισμένοι; Αναρωτιέμαι, λέτε να ευθύνομαι εγώ, που πριν από πεντέμισι χρόνια έπαιζα στην παράσταση «Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα» στο Υπόγειο του Κουν, στο Θέατρο Τέχνης, ή ίσως λίγο περισσότερο να ευθύνεστε εσείς; Κοιτώ προς τα εκεί, παρ' ότι λείπει ο κ. Βρούτσης. Στην παράταξή του κοιτώ. Πριν από πεντέμισι χρόνια, αν θυμάμαι καλά, ήσασταν Υπουργός του μετονομασμένου από τότε Υπουργείου Εργασίας σε Απασχόλησης, καθώς οι εργαζόμενοι σε αυτόν τον τόπο πια είναι προφανές ότι απασχολούνται, δηλαδή έχουν ασχολίες. Δεν εργάζονται. Δεν παράγουν έργο. Πιθανολογώ ότι ο Υπουργός Απασχόλησης μάλλον θα είναι λίγο παραπάνω υπεύθυνος από έναν ηθοποιό - από όλο το ΜέΡΑ25- για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι επενδύσεις στη χώρα σήμερα. Τώρα το εμφανώς υποαναπτυξιακό νομοσχέδιο το οποίο φέρνει για ψήφιση σήμερα στη Βουλή η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με γενικό τίτλο «Επενδύω στην Ελλάδα», κατά την ταπεινή μου γνώμη, θα μπορούσε ωραιότατα να ονομάζεται και «υπεξαιρώ στην Ελλάδα», όπως επίσης θα μπορούσε να ονομάζεται και «υπεξαιρώ ειδικά στην Ελλάδα», δεδομένου ότι η ελληνική Κυβέρνηση ίσως και να είναι η μόνη κυβέρνηση σε ολόκληρο τον κόσμο αυτή τη στιγμή η οποία προκαταβολικά, πριν ακόμα επενδύσω, μου παρέχει εγγυήσεις για διευκολύνσεις στις επενδύσεις μου στους κρισιμότατατους, όπως όλοι εδώ ξέρετε, για το επιχειρείν τομείς της ολοκληρωτικής καταστροφής του περιβάλλοντος, της αποδιάλυσης όποιου μορίου έχει απομείνει από το παρελθόν των εργασιακών μας σχέσεων, της αύξησης φυσικά - για να μην το ξεχάσω - όλων των συντελεστών δόμησης, όπου μπορούμε, αλλά και της άρσης τέλος κάθε πιθανού αρχαιολογικού - προσέξτε τη λέξη - εμποδίου τυχόν πρόκειται να βρεθεί στον δρόμο μου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν σκοπεύω να σας κουράσω και εγώ με τη σειρά μου αναφερόμενος σε άρθρα επί άρθρων. Σκόπευα να το κάνω μόνο για το άρθρο 211, που σαφέστατα είναι ένα πολύ επικίνδυνο άρθρο και το οποίο έχετε ακόμα λίγο χρόνο να το διαβάσετε ξανά. Το άρθρο αυτό, λοιπόν, καταργεί τελείως το «πόθεν έσχες» για όλους εμάς τους αιρετούς, τουλάχιστον με τον τρόπο που το ξέραμε μέχρι σήμερα. Και για να δείτε τι ακριβώς εννοώ, θα πάρω λίγο χρόνο ακόμα γι' αυτό, για να σας πω ότι μέχρι σήμερα, προκειμένου να ελεγχθεί το «πόθεν έσχες» μου ή το «πόθεν έσχες» σας, θα αποτελούσε προϋπόθεση η άρση του τραπεζικού όπως και κάθε άλλου απορρήτου διέπει την ύπαρξή μου. Όμως, με το άρθρο 211- το οποίο πολύ φοβάμαι ότι θα ψηφίσετε αύριο - η φράση αυτή αντικαθίσταται από τη φράση «εφόσον απαιτείται». Εάν σκεφθείτε, λοιπόν, τις φράσεις από το «αποτελεί προϋπόθεση η άρση του απορρήτου…ό,τι διέπει την ύπαρξή μου» μέχρι το «εφόσον απαιτείται» - το οποίο αποφασίζουν, σας ενημερώνω, επτά δικαστές της ανεξάρτητης ελληνικής δικαιοσύνης συνεπικουρούμενοι από δύο Βουλευτές σας και έναν Βουλευτή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - , τα πράγματα για το «πόθεν έσχες» εμένα τουλάχιστον μου εμπνέουν μία μικρή, τόση δα, ανησυχία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλες τις προηγούμενες μέρες άκουσα με ευλάβεια στις επιτροπές - τέσσερις φορές, νομίζω - όλους τους συναρμόδιους Υπουργούς να πασχίζουν να μας εξηγήσουν ότι όλοι ή σχεδόν όλοι, εν πάση περιπτώσει, οι εμπλεκόμενοι φορείς και παράγοντες της αγοράς αναφώνησαν όλοι μαζί ως διά μαγείας «να, επιτέλους αυτό είναι ένα πραγματικά αναπτυξιακό νομοσχέδιο», ένα νομοσχέδιο που αίρει χρόνια γραφειοκρατικά προβλήματα και προσκόμματα, ένα νομοσχέδιο που απλουστεύει εν γένει την επιχειρηματικότητα δίνοντας παράλληλα κίνητρα στους επενδυτές. Εντούτοις - και αυτό νομίζω έχει ένα ενδιαφέρον - την ημέρα που όλοι μαζί εδώ συνακροαστήκαμε τους πραγματικούς φορείς της πραγματικής ζωής, δεν άκουσα ούτε έναν - ούτε έναν! - εκπρόσωπο εργαζομένων οποιασδήποτε βαθμίδας - εννοώ από τους εργάτες μέχρι τους επιστήμονες - που να συμφωνεί με αυτή την άποψη. Βεβαίως και συμφωνούσε ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων, κάτι που σε εμάς τουλάχιστον, στο ΜέΡΑ25, δεν μας έκανε καμμία εντύπωση. Οι εργαζόμενοι όμως σε αυτή την πολυπόθητη και χρόνια τώρα αναμενόμενη ανάπτυξη, οι πιο καθοριστικοί στην πραγματικότητα για το αν αυτή πρόκειται επιτέλους κάποια στιγμή να έρθει ή να μην έρθει, είχαν τελείως, μα τελείως, διαφορετική γνώμη. Αμέσως ο νους μου κύλησε πίσω στον βρώμικο Ιούλιο του 2015 με το πενταβρώμικο, όπως θα θυμάστε τότε, αισχρό σχεδόν δημοψήφισμά του. Και τότε πάλι διάφοροι επαΐοντες φορείς και παράγοντες υποτίθεται ότι τάχα ήταν υπέρμαχοι όλοι, σύσσωμοι, υπέρ του «ναι» και μάλιστα όλοι μαζί επίσης προμάντευαν, προέβλεπαν την άνετη επικράτησή του. Φευ, ο ελληνικός λαός καμμιά φορά κάνει σκανδαλιές, κάνει εκπλήξεις! Έτσι, λοιπόν, είχε και αυτός τελείως άλλη γνώμη, όπως οι εργαζόμενοι, οι φορείς των εργαζομένων προχθές εδώ. Την Κυριακή το βράδυ, λοιπόν, στις 25 Ιουλίου του επάρατου 2015, όλοι αυτοί οι δήθεν ειδικοί φορείς και παράγοντες κοίταζαν εμβρόντητοι, αποσβολωμένοι, θα έλεγε κανείς, τις υπέροχες οθόνες των τηλεοράσεών τους να γράφουν ένα τεράστιο, γιγαντιαίο - και γι' αυτούς φοβάμαι ή φαντάζομαι τελείως ακατανόητο -62% «όχι». Έτσι και τώρα φοβάμαι ότι θα την πάθετε, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί; Διότι αυτό το εντελώς - συγγνώμη για τη βαριά έκφραση, αλλά το πιστεύω και πρέπει να το πω από αυτό το Βήμα, είναι ο προορισμός μου - ανήθικο σχέδιο νόμου που φέρνει σήμερα η παράταξή σας στη Βουλή των Ελλήνων μάλλον θα περάσει χάρη και μόνο στην εξωφρενικά ενισχυμένη αναλογική που έχει κλέψει από τον ελληνικό λαό πενήντα Βουλευτές του και τους έχει χαρίσει σε εσάς με το έτσι θέλω. Και μάλλον θα περάσει, εκτός και αν βρεθούν τίποτα ευπατρίδηδες της τάξης σας, πράγμα - λυπάμαι που το λέω - για το οποίο έχω πάψει από καιρό να ελπίζω. Όμως, ακόμα κι αν αύριο γίνει νόμος του κράτους αυτό το νομοσχέδιο, αγαπητοί συνάδελφοι, ανάπτυξη δεν πρόκειται να φέρει. Και δεν πρόκειται να φέρει απλώς και μόνο γιατί είναι η ίδια ακριβώς αποτυχημένη συνταγή, ενισχυμένη μάλιστα, των δέκα τελευταίων μνημονιακών μας χρόνων που ξεχαρβάλωσαν την οικονομία και έφεραν την ύφεση, γιατί είναι η ίδια αποτυχημένη συνταγή που σκοπό έχει πάλι να προσελκύσει αδίστακτους, αρπακτικούς και ανεξέλεγκτους επιχειρηματίες και γι' αυτό εξάλλου και τους τάζει προκαταβολικά ένα ανεξέλεγκτο σε όλους τους τομείς επιχειρηματικό περιβάλλον, κάτι δηλαδή σαν τον καπιταλιστικό παράδεισο επί της γης. Και από την άλλη, το νομοσχέδιο αυτό είναι βαθιά ανήθικο, γιατί εισάγει και θεσμικά πια τη χυδαία αντίληψη που θέτει πάνω από όλα την ανταγωνιστικότητα, που θέτει πάνω από όλα την ευημερία των επιχειρήσεων και τη θέτει ακόμα και πιο πάνω από την ευημερία των ανθρώπων. Και είναι επίσης ανήθικο απέναντι στους πολίτες αυτής της χώρας, γιατί συνεχίζει την ίδια αυτή αποτυχημένη συνταγή, που, όπως είπε το πρωί εδώ από αυτό το Βήμα ο δικός σας εισηγητής, της Νέας Δημοκρατίας, περιόρισε - γιατί για την ίδια πρόκειται και μη με τρελαίνετε ότι είναι κάποια άλλη - τις επενδύσεις μέσα σε μία δεκαετία από 60 δισ. τον χρόνο το 2007 σε 20 δισ. τον χρόνο το 2018. Είπε πολλά ο εισηγητής σας, αλλά καθώς ο χρόνος μου τελειώνει θα τα αφήσω και θα σας πω μόνο τα εξής. Λέτε πραγματικά να είμαστε τελείως αφελείς εμείς που τόσα χρόνια έχουμε τελείως άλλη γνώμη; Εμείς, για παράδειγμα, πιστεύουμε ότι η ανάπτυξη φρενάρει τόσα χρόνια κυρίως γιατί τη φρενάρουν τα απίστευτα αυτά πρωτογενή πλεονάσματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επίσης πιστεύουμε ότι τη φρενάρει το ανήκουστο και πρωτάκουστο μέτρο της προκαταβολής 100% φόρου για τον άλλο χρόνο. Ξέρετε κανέναν σοβαρό επιχειρηματία που δεν θα πήγαινε στη Βουλγαρία ή στην Κύπρο, που έχει 10% φόρο, και θα ερχόταν στην Ελλάδα, για να έχει συνολικά 52% φόρο τον χρόνο; Δεν γίνεται αυτό. Όμως, το κυριότερο από όλα είναι ότι δεν υπάρχει κανείς στον κόσμο σοβαρός επιχειρηματίας που θα επένδυε σε μία χώρα που η κυβέρνησή της σε αγαστή σύμπνοια με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς αποκρύπτει εντέχνως δέκα χρόνια την τετράπλευρη πτώχευσή της. Είναι μία χώρα πτωχευμένη στον δημόσιο τομέα της, στον ιδιωτικό τομέα της, στα νοικοκυριά και στις τράπεζές της. Αν εγώ ήμουν μεγαλοεπενδυτής, θα έλεγα: «Για να με ψήνει όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση, η παράνομη, και η Κυβέρνηση αυτής της χώρας ότι δεν έχει πτωχεύσει, μια χώρα που καταφανώς και παγκοσμίως είναι γνωστό ότι έχει πτωχεύσει, μάλλον κάποιο λάκκο θα έχει η φάβα.». Κοιτάξτε, λοιπόν, να δείτε τι πραγματικά φταίει που δεν έρχεται η ανάπτυξη και πάψτε να βαυκαλίζεστε με την ιδέα ότι φταίει το γεγονός πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που παίρνουν 257 ευρώ μεικτά - εννοώ στον ιδιωτικό τομέα - και πρέπει να τους τα κάνετε 100. Σας ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας και τον χρόνο σας.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Λαμπρούλης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Με το λεγόμενο «αναπτυξιακό νομοσχέδιο» η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έρχεται να υλοποιήσει τις διακηρυγμένες απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων, επιβεβαιώνοντας πως η ανάπτυξη για όλους που τάζει αφορά μόνο αυτούς και όχι τους εργαζόμενους, τους παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου. Αυτό επιτάσσει εξάλλου η καπιταλιστική ανάπτυξη, που υπηρετεί με ζήλο τόσο η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όσο και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και οι παλαιότερες κυβερνήσεις. Προϋπόθεση γι' αυτή την ανάπτυξη αποτελεί η ακόμα μεγαλύτερη συμπίεση σε μισθούς και εργασιακά δικαιώματα και ελευθερίες, η διάλυση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, που παλεύει πραγματικά για τα συμφέροντα των εργαζομένων, η διαιώνιση των απαράδεκτων και ισχνών μισθών, οι δουλειές του ποδαριού χωρίς δικαιώματα και προστασία, ο εργασιακός μεσαίωνας χωρίς τέλος. Έτσι, με τη νομοθέτηση του νέου αντιλαϊκού οδοστρωτήρα, η Κυβέρνηση στοχεύει να σαρώσει ό,τι απέμεινε σε μισθούς και δικαιώματα, προσπαθώντας προκλητικά να εξωραΐσει την αντεργατική επίθεση που με νέα ορμή συνεχίζει από εκεί που την άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, με απύθμενο θράσος επιχειρεί να κάνει το μαύρο άσπρο και να εμφανίσει ως φιλεργατικό ένα νομοσχέδιο που επιφέρει συντριπτικό χτύπημα στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ειδικά στις κλαδικές, βάζοντας σε μόνιμη πρέσα τους μισθούς, θέτοντας υπό ασφυκτικό κρατικό έλεγχο τη λειτουργία των συνδικάτων με το ηλεκτρονικό φακέλωμα, το χτύπημα των γενικών συνελεύσεων, την ίδια στιγμή που τα δίνει όλα στο μεγάλο κεφάλαιο μέσω φοροαπαλλαγών, διευκολύνσεων και κάθε είδους προνομίων, ενώ στο όνομα της καταπολέμησης της γραφειοκρατίας δίνει τη δυνατότητα για επενδύσεις, όπου και με όποιους όρους θέλουν οι κεφαλαιοκράτες, ξεσαλώνοντας σε βάρος του λαού και του περιβάλλοντος. Γι' αυτό εξάλλου στάζανε μέλι οι εκπρόσωποι των εργοδοτών στην επιτροπή των φορέων, καλωσορίζοντας με ένα στόμα όλοι τους ως θετικές τις παρεμβάσεις του νομοσχεδίου της Κυβέρνησης, αφού διαμορφώνουν φιλικό επενδυτικό περιβάλλον, αποδεικνύοντας συγχρόνως πως κοινός στόχος Κυβέρνησης και εργοδοσίας είναι η ακόμα μεγαλύτερη συμπίεση μισθών με ατομικές ή επιχειρησιακές συμβάσεις, με πολύ χαμηλότερους όρους αμοιβής και εργασίας, μέχρι και το άθλιο επίπεδο που έχει επιβληθεί στον κατώτατο μισθό. Μάλιστα, χαρακτηριστικό για τη συνέχιση της ενιαίας αντεργατικής επίθεσης είναι το γεγονός ότι η Κυβέρνηση, για να στηρίξει τις νέες διατάξεις, επικαλείται στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου τα αντίστοιχα αντιδραστικά μέτρα που έχουν προχωρήσει στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήδη από τη δεκαετία του 1990 και την Επιτροπή Ειδικών Εμπειρογνωμόνων που έστησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στο πόρισμα της οποίας - ήδη από τον Σεπτέμβρη του 2016- περιέχονται συστάσεις για μια σειρά από ρήτρες εξαιρέσεων στην εφαρμογή των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συλλογικών συμβάσεων. Παράλληλα, οι διατάξεις του νομοσχεδίου σε συνδυασμό με τον νόμο Βρούτση - Αχτσιόγλου, για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού με υπουργική απόφαση και με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων, δηλαδή την κερδοφορία τους, δίνουν στην εκάστοτε κυβέρνηση, συνολικά στο αστικό κράτος, τον πρώτο και τελευταίο λόγο για τον καθορισμό των εργατικών αμοιβών, συνολικά των όρων εργασίας, αφού παρέχουν στον Υπουργό Εργασίας την εξουσία να καθορίζει ποιες επιχειρήσεις θα εξαιρούνται από τις κλαδικές συμβάσεις, όπως και το ποιες κλαδικές συμβάσεις θα κόβονται από την κήρυξή τους ως υποχρεωτικών, με το επιχείρημα ότι θίγουν την ανταγωνιστικότητα. Δηλαδή, οι κυβερνήσεις και οι εκάστοτε Υπουργοί Εργασίας, ευθυγραμμιζόμενοι με το «αποφασίζουμε και διατάζουμε» των επιχειρηματικών συμφερόντων, θα καθορίζουν τα πάντα, θα ελέγχουν τα συνδικάτα, τις γενικές συνελεύσεις, τα θέματά τους, τις αποφάσεις τους. Ε, μετά από όλα αυτά μπορεί να δούμε και κανέναν Υπουργό, για παράδειγμα, ίσως και κανέναν εκπρόσωπο του ΣΕΒ, πρόεδρο σε καμμιά συνδικαλιστική οργάνωση, αφού ενισχύεται με το νομοσχέδιο η ήδη ισχύουσα συνεργασία κυρίως με τον εργοδοτικό, αλλά και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό. Στόχος; Να επιβληθεί στα συνδικάτα, στο κίνημα, στους εργαζόμενους, κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο κράτους και εργοδοσίας, η σιγή νεκροταφείου, ώστε να μην αντιδρούν, οργανώνοντας την πάλη τους, τις διεκδικήσεις τους, μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες των σωματείων τους, των συνδικάτων τους. Έτσι, με τις προτεινόμενες διατάξεις, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, στοχεύετε στο χτύπημα της δημοκρατικής λειτουργίας των συνδικάτων καθώς και στο άνοιγμα του δρόμου για ενίσχυση του φακελώματος των εργαζομένων, ενώ, με τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, επιχειρείτε να κόψετε τους δεσμούς των ίδιων των εργαζομένων μεταξύ τους, το αναφαίρετο, δηλαδή, δικαίωμά τους να ενημερώνονται, να συζητούν συλλογικά μέσα από τις συνελεύσεις τους, να συνδιαμορφώνουν τα αιτήματά τους, τη δράση τους, να οργανώνουν συλλογικά τις απεργίες και τις άλλες κινητοποιήσεις τους. Απέναντι στο κατάπτυστο κυβερνητικό νομοσχέδιο μία είναι - και επιβάλλεται να είναι - η απάντηση των εργαζομένων: με μεγαλύτερη μαχητικότητα, δύναμη, αποφασιστικότητα, να συνεχίσουν τη δράση τους όχι μόνο ενάντια στο πολυνομοσχέδιο, αλλά ενάντια συνολικά στην αντεργατική πολιτική Κυβέρνησης και εργοδοτών, ξεπερνώντας και παραμερίζοντας τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να υπάρξει σιγή ιχθύος όχι μόνο με αφορμή το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα, αλλά και στο σύνολο των νέων σήμερα αντεργατικών μέτρων που προώθησαν όλες οι κυβερνήσεις, εξοφλώντας κατ' αυτόν τον τρόπο τις δεσμεύσεις τους απέναντι στον ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές ενώσεις για στήριξη των αντεργατικών μέτρων, σπέρνοντας όμως σύγχυση και μοιρολατρία στους εργαζόμενους. Μονόδρομος για τους εργαζόμενους είναι η ενδυνάμωση του μαζικού, ταξικού ρεύματος αντίστασης, η ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας απέναντι στην αντιλαϊκή, αντεργατική επίθεση Κυβέρνησης και επιχειρηματικών ομίλων, διεκδικώντας σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής και ζωής με δικαιώματα.
Ευχαριστούμε τον κ. Λαμπρούλη, γιατί πράγματι - το είπε μόνος του, το επαναλαμβάνω κι εγώ - ήταν συνεπέστατος στον χρόνο. Για να μπορέσουμε να διευκολύνουμε όλους τους συναδέλφους, θα πω ότι όποιος δεν είναι παρών όταν καλείται στο Βήμα, η ομιλία του δεν θα μεταφέρεται για αύριο. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Κούβελας και μετά ο κ. Αθανασίου. Ορίστε, κύριε Κούβελα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ένας Βρετανός οικονομολόγος στη δεκαετία του '30 είχε πει: «Πετυχημένες επενδύσεις είναι εκείνες που μέσα σε ένα ασφαλές περιβάλλον μπορείς να προβλέψεις τα επενδυτικά σχέδια των άλλων.». Έχουν εφαρμογή και σήμερα αυτά τα λόγια, αυτή η κουβέντα. Η παραδοχή ότι οι επενδύσεις και η ανάπτυξη έχουν ανάγκη από όσο το δυνατόν πιο ασφαλές περιβάλλον είναι αυτονόητη στις μέρες μας. Δύο παράγοντες ασφάλειας θα ξεχώριζα: Πρώτον, σταθερό νομικό και φορολογικό πλαίσιο. Δεύτερον, πολιτική σταθερότητα, από την οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και η οικονομική σταθερότητα. Η έλλειψη αυτών ήταν τα τελευταία χρόνια και το μεγάλο πρόβλημα για τη χώρα μας, το γεγονός, δηλαδή, ότι σχεδόν όλα ήταν μη προβλέψιμα μέσα σε ένα ανασφαλές περιβάλλον και επιπλέον δεν δίνονταν επενδυτικά κίνητρα, προκειμένου οι ρυθμοί να αλλάξουν προς το καλύτερο. Σήμερα η συγκυρία είναι πράγματι ιδανική. Πρόσφατα αναδείχθηκε αυτοδύναμη η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με ισχυρή εντολή, για να ανατάξει την οικονομία και να διαμορφώσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα ευνοηθούν οι επενδύσεις και η δημιουργία πλούτου, που θα φέρουν πολλές και καλύτερες δουλειές, ιδίως για τους νέους ανθρώπους. Αυτή η πολιτική σταθερότητα αποτελεί σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα για την Ελλάδα, την ώρα που οι περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης προσπαθούν να διαφυλάξουν ευαίσθητες πλειοψηφίες κυβερνητικών συνασπισμών. Είμαστε από τις λίγες χώρες στην Ευρώπη που διαθέτουμε αυτοδύναμη Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Το σημαντικό, λοιπόν, νομοσχέδιο με διακόσιες δεκατρείς διατάξεις, αρμοδιότητας δεκαεπτά Υπουργείων, έρχεται να ανταποκριθεί στην ανάγκη ύπαρξης ενός νέου πλαισίου νομοθετικής και φορολογικής σταθερότητας. Αποτελεί τον καταλύτη μέσω του οποίου θα ενεργοποιηθούν οι παραγωγικές δυνάμεις της χώρας και έχει ως άμεσο στόχο να άρει τα δεκάδες επενδυτικά εμπόδια σε αδειοδοτικά θέματα. Μίλησε ο κ. Τζανακόπουλος προηγουμένως για ταύτιση ελεγκτών και ελεγχόμενων. Είναι καλύτερα να λιμνάζουν δυόμισι χιλιάδες επενδυτικά σχέδια ή με τη συνδρομή και ευθύνη - να το υπογραμμίσουμε - ιδιωτών ελεγκτών να επιταχύνονται οι διαδικασίες; Τι θα λέγατε; Επίσης, ρυθμίζονται πολεοδομικά θέματα, εργασιακά, περιβαλλοντικά, τοποθετώντας πολύ ψηλά τον πήχη, στο ύψος των απαιτήσεων της ψηφιακής εποχής και των καλών πρακτικών σε ευρωπαϊκό, αλλά και διεθνές επίπεδο, φυσικά προς όφελος των επενδυτών, αλλά και του φυσικού περιβάλλοντος, το οποίο όλους μάς αναστατώνει και έχουμε την αγωνία διατήρησής του, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν έχουν μόνο κάποιοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης αυτή την ευαισθησία. Το σχέδιο νόμου έρχεται να θεραπεύσει γραφειοκρατικές αδυναμίες που έρχονται από το αμαρτωλό παρελθόν αλλά και την κακή και αποσπασματική νομοθέτηση, η οποία φτάνει στα όρια της κακοδικίας και της κακονομίας, να επιτύχει πολλές φορές και μικρές μεταρρυθμίσεις γρήγορα, που μεταβάλλουν ωστόσο άμεσα το επιχειρησιακό περιβάλλον, δίνουν σημαντική βοήθεια σε startups, αλλά και σε επιχειρήσεις οι οποίες αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, έτσι ώστε να σταθούν στα πόδια τους και να πάρουν και πάλι μπρος. Στηρίζουν τους εργαζόμενους, περιορίζοντας την επισφαλή εργασία, και ενισχύουν την υγιή, διάφανη και αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση των κοινωνικών εταίρων. Προέρχομαι από μια πανέμορφη περιοχή της Ελλάδας, την κεντρική Μακεδονία και ως Βουλευτής Θεσσαλονίκης έχω έναν ακόμα λόγο να επιθυμώ διακαώς να ξεπεραστούν τα όποια εμπόδια στην ικανή προσέλκυση επενδύσεων. Η κεντρική Μακεδονία εδώ και καιρό αντιμετωπίζει πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας. Σύμφωνα με βάσιμα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η ανεργία φτάνει στο 20%. Ειδικά στους νέους ανθρώπους ξεπερνά το 30%. Πρόσφατη έρευνα του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος αποκαλύπτει το πραγματικό μέγεθος της αποβιομηχάνισης της περιοχής. Ειδικά στη Θεσσαλονίκη τα ποσοστά φτάνουν στο 69%, ενώ στο λεγόμενο «μακεδονικό βορειοελλαδίτικο τόξο» ξεπερνά το 80% του συνόλου των επιχειρήσεων. Επιβάλλεται η Θεσσαλονίκη - και ο νέος αναπτυξιακός νόμος θα αποτελέσει το εργαλείο - να γίνει κέντρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, ένας κόμβος καινοτόμων ψηφιακών επενδύσεων, ένας κόμβος υψηλού επιπέδου τουριστικών παροχών. Ήλθε η ώρα το λιμάνι της Θεσσαλονίκης να καταστεί κάτι παραπάνω από μεταφορικό, διακομιστικό και επιχειρηματικό κέντρο, αφού συνδεθεί με το σιδηροδρομικό δίκτυο, πράγμα που αποτελεί μεγάλη προτεραιότητα στον τομέα των υποδομών για την Κυβέρνησή μας. Έτσι, η κεντρική Μακεδονία θα γίνει τόπος και χώρος για στρατηγικές επενδύσεις οι οποίες θα εξελίσσονται γρήγορα, χωρίς τα γνωστά γραφειοκρατικά εμπόδια. Θυμίζω την πρόσφατη επιτυχία του Υπουργείου Ανάπτυξης να επιλεγεί η Θεσσαλονίκη ως έδρα ενός από τα έξι κέντρα έρευνας παγκοσμίως για την τεχνητή νοημοσύνη και την καινοτομία που θα στήσει η γνωστή leader φαρμακοβιομηχανία «PFIZER». Θα ήθελα να συγχαρώ ακόμα τον Υπουργό κ. Γεωργιάδη για τη λύση που δίνει στο πρόβλημα της κεντρικής λαχαναγοράς της Θεσσαλονίκης, που σήμερα ουσιαστικά λειτουργεί χωρίς πολεοδομική άδεια, προκαλώντας ανασφάλεια σε τριακόσιες περίπου επιχειρήσεις. Αυτό τελειώνει με την ψήφιση του νομοσχεδίου. Για όσους αρέσκονται να παρακολουθούν τους αριθμούς, με τους οποίους λέμε πολλές φορές αλήθειες, αλλά δυστυχώς και αρκετές φορές μεγάλα ψέματα, μια αλήθεια - γιατί προέρχεται από το γνωστό εργαλείο “Doing Business” της Παγκόσμιας Τράπεζας - είναι ότι η Ελλάδα το 2019 ήταν στην εβδομηκοστή δεύτερη θέση από τις εκατόν ενενήντα και στην τελευταία θέση σε σχέση με τις πλούσιες οικονομίες - μέλη του ΟΟΣΑ, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση η θέση μας ήταν η εικοστή έβδομη ανάμεσα στους είκοσι οκτώ εταίρους μας. Θα αναφερθώ πολύ γρήγορα στην καθιέρωση του εθνικού προγράμματος απλούστευσης διαδικασιών. Επιταχύνεται η απονομή της δικαιοσύνης, που και εκεί οι επιδόσεις μας είναι πάρα πολύ χαμηλές. Αναφέρω μόνο ότι έχουμε τη δεύτερη χαμηλότερη βαθμολογία στην Ευρωπαϊκή Ένωση στη χρήση ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας των δικαστηρίων με τους διαδίκους, αλλά και στη χρήση τεχνολογιών της πληροφορίας για τη διαχείριση των υποθέσεων. Ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης είναι ο «μπούσουλας» για τον υποψήφιο επενδυτή, όπου θα αποτυπώνονται επακριβώς όλα τα στοιχεία και τα δεδομένα των ακινήτων που ενδιαφέρουν για επενδύσεις και θα είναι και δεσμευτικά για τη διοίκηση. Θα κλείσω λέγοντας ότι το παρόν νομοσχέδιο επιφέρει ριζικές αλλαγές στην αγορά εργασίας μέσω της καταπολέμησης της αδήλωτης εργασίας. Ενισχύεται η διαφάνεια και η χρησιμότητα του συνδικαλισμού στη χώρα μας και ακόμα περισσότερο ενισχύεται και τονώνεται το κύρος των αποφάσεων των συνδικαλιστικών οργανώσεων, οι οποίες δεν θα είναι πια φαντάσματα, σφραγίδες ή «μαϊμούδες», αλλά θα είναι οργανώσεις με υπόσταση. Με το παρόν σχέδιο νόμου, λοιπόν, γίνονται όλα όσα πρέπει, προκειμένου να αρχίσει και πάλι γρήγορα να βγαίνει καπνός από τα φουγάρα των εργοστασίων, να στηριχθούν αποτελεσματικά οι επενδύσεις στη βαριά βιομηχανία της χώρας μας, να τονωθεί και πάλι η οικοδομή και αυτά τα τριάντα - σαράντα επαγγέλματα, τα οποία απασχολούνται γύρω απ' αυτή και να αποδώσουν σ' ένα υγιέστερο εργασιακό και καινοτόμο περιβάλλον οι νέοι επαγγελματίες, οι νέοι επιχειρηματίες και οι νέοι επιστήμονες. Κλείνοντας, καταθέτω στα Πρακτικά και θέτω υπ' όψιν του Υπουργού κ. Γεωργιάδη την πρόταση των τριακοσίων πενήντα επιχειρήσεων και ενώσεων πολιτών της Θεσσαλονίκης και της κεντρικής Μακεδονίας αναφορικά με τη ρύθμιση για τις χαμηλής και μέσης όχλησης δραστηριότητες. Αφορά συγκεκριμένες περιοχές της Θεσσαλονίκης. Θα παρακαλούσα για την ιδιαίτερη προσοχή σας σ' αυτό το σημείο μέχρι την οριστική ψήφιση του νόμου. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Κούβελας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ανάγκη να πετύχει και θα πετύχει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Αθανασίου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο προλαλήσας ανέφερε την κεντρική Μακεδονία, άλλοι συνάδελφοι την εκλογική τους περιφέρεια. Πολύ θα ήθελα σήμερα να με παρακολουθεί αυτό που παλιά αποκαλούσαμε «επαρχία» και τώρα, για να το γλυκάνουμε, τη λέμε «περιφέρεια» ή τουλάχιστον οι Βουλευτές από την περιφέρεια της Νέας Δημοκρατίας. Έχω τον λόγο μου και θα το καταλάβετε αμέσως. Μας δίδαξε πολλά η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, κύριε Πρόεδρε. Ξέραμε ότι αποχωρούν Κοινοβουλευτικές Ομάδες από τη Βουλή. Μάθαμε ότι αποχωρούν και Υπουργικά Συμβούλια. Ξέραμε ότι οι πρόσφυγες έρχονται επειδή ο Τσίπρας άνοιξε τα σύνορα, η Τασία τούς καλοπιάνει και η Γεροβασίλη τούς κρατάει. Μάθαμε τελικά ότι η αιτία βρίσκεται στους γεωπολιτικούς λόγους, δηλαδή στων εχθρών τα φουσάτα. Ξέραμε ότι το FBI είναι τόσο επίμονο στην τήρηση των νόμων, ώστε ούτε ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μένει ανέγγιχτος. Μάθαμε ότι για το FBI πρέπει να χάσουμε πάσα ιδέα. Ξέραμε ότι η Νέα Δημοκρατία είναι συμπαγής. Μάθαμε ότι κάποτε μπορεί να της λείπουν έξι «φασόλια». Ξέραμε ότι δεν προτείνουν τον κ. Σαμαρά για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επειδή η Ελλάδα δεν θα πάρει θέση Αντιπροέδρου. Μάθαμε, λοιπόν, ότι ο κ. Σχοινάς δεν συγκαταλέγεται στους Έλληνες. Ξέραμε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι προδοτική. Μάθαμε τώρα ότι είναι άξια να τιμηθεί. Μάθαμε επίσης ότι τρομοκρατηθήκατε από τη στάση του Παρισιού ως προς την ευρωπαϊκή πορεία των Σκοπίων. Το απέκλεισαν. Τρομοκρατηθήκατε εσείς, που προεκλογικά λέγατε ότι θα τους κάνετε τη ζωή δύσκολη, όταν θα ανοίξουν τα κεφάλαια των διαπραγματεύσεων. Ξέραμε ότι είστε οι κομπάρσοι των Βαλκανίων. Μάθαμε ότι θέλετε να παραμείνετε κομπάρσοι. Ξέραμε ότι τα άτομα, οι πολίτες υποτάσσονται στους νόμους. Είναι πολύ βασικό αυτό. Μάθαμε ότι στη σημερινή Ελλάδα οι νόμοι υποτάσσονται στα άτομα, βλέπε ΕΥΠ. Τέλος πάντων. Αυτή είναι η πρώτη μετά από πολλά χρόνια Κυβέρνηση που παρέλαβε γεμάτο ταμείο. Δεν υπάρχουν πλούτη, υπάρχει όμως μια άνετα διαχειρίσιμη οικονομία. Στην Αστόρια, απευθυνόμενος στο κοινό που χειροκρότησε πολλές φορές και μιλώντας από στήθους, ο Πρωθυπουργός είπε: «Θέλω να ξέρετε ότι έχουμε κάθε λόγο να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία. Τα χρόνια της κρίσης τελείωσαν. Η αισιόδοξη Ελλάδα ανοίγει φτερά.». «Τα χρόνια της κρίσης τελείωσαν». Μπα; Τι λες, βρε παιδί μου; Είστε υπέροχος, κύριε Μητσοτάκη. Τα καταφέρατε. Μόνο ο κ. Τράγκας διαφωνεί. Ξεχνάμε εύκολα σ' αυτή τη χώρα. Πανηγυρίζουμε, παραδείγματος χάριν, για υπομηδενικά επιτόκια στα έντοκα γραμμάτια, αλλά ξεχνάμε να ρωτήσουμε τον κ. Στουρνάρα. Μήπως πρέπει να ζητήσετε συγγνώμη; Θα το λέω και θα το ξαναλέω. Ο κ. Στουρνάρας έλεγε να πάμε σε πιστοληπτική γραμμή στήριξης, γιατί το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί, δεν είναι ικανό να τα καταφέρει. Έχει θεσμικό αξίωμα. Μήπως πρέπει να ζητήσει κάποια συγγνώμη, να δώσει κάποια εξήγηση; Μην απογοητεύεστε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Σε μια χώρα που δεν υπάρχουν πια αναγνώστες παρά μονάχα «απορριμματοφάγοι» της τηλεοπτικής και διαδικτυακής «χωματερής», έχετε πολλές ελπίδες να τα πάτε καλά. Τι κάνει αυτό το «βομβιστικό» νομοσχέδιο - θα εξηγήσω το γιατί, αν μου δοθεί η ευκαιρία - για το «αεριτζίδικο» αναπτυξιακό μοντέλο που μας οδήγησε στη χρεοκοπία; Να σας πω τι κάνει. Καταργεί το «πόθεν έσχες» στους καναλάρχες. Καταργεί την «ονομαστικοποίηση» των ιδιοκτητών των ΜΜΕ. Λέγοντάς το λαϊκά, δεν θα μαθαίνουμε ποτέ ποιος κρύβεται από πίσω. Ιδού η πρώτη «βόμβα». Ιδού πάλι το «αεριτζίδικο» μοντέλο. Ιδού οι επικίνδυνοι «κουκουλοφόροι» - όχι ο αμερικανικής προέλευσης θεσμός των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος - κρυφομέτοχοι στα ΜΜΕ. Καλά, ούτε την ιστορία σας δεν σέβεστε; Επίτευγμα δικό σας ήταν ο νόμος περί βασικού μετόχου, του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος δικαιώθηκε στην ευρωπαϊκή δικαιοσύνη, για να καταδικαστεί από την ελληνική. Τι άλλο προβλέπει αυτό το αναπτυξιακό νομοσχέδιο; Προβλέπει την εξαίρεση επιχειρήσεων από την εφαρμογή εθνικών συλλογικών συμβάσεων. Θεσπίζονται ειδικοί όροι που εξαιρούν κλάδους και περιοχές. Κρατήστε το «εξαίρεση», κρατήστε το «περιοχές». Θα δείτε με ποιον τρόπο αυτές οι περιοχές είναι κυρίως η επαρχία, αυτό που λέμε σήμερα «περιφέρεια», την οποία θα καταδικάσουν στη φτώχεια και στην ανέχεια όσοι από τη Νέα Δημοκρατία την εκπροσωπούν. Η ελλαδική οικονομική επιστήμη, ξέρετε, δεν έχει την εντιμότητα της ωμής ορολογίας. Συλλογικές λέμε τις συμβάσεις. Το «συλλογικές» παραπέμπει σε πολλά και άσχετα, μπερδεύει. Αν προσθέσεις το «εθνικές», κάτι γίνεται. Θέλησα να εξηγήσω τι σημαίνει «συλλογικές συμβάσεις», αλλά πολύ απλά, για να το καταλάβει ο κόσμος, όπως καταλαβαίνει το ψωμί και το τυρί. Έψαξα πολύ. Και πού κατέληξα; Στην εντιμότητα της αγγλοσαξονικής ωμότητας σε σχέση, παραδείγματος χάριν, με την Ιταλία, όπως αποτυπώνεται στο «ΤΗΕ ECONOMIST» της 13ης Ιουλίου του 2018. Εκεί μιλούν για «country wide» συμβάσεις. Πώς να το μεταφράσω; Θα το πω περιφραστικά, αλλά ακριβολογώντας: Ισχύουσες σε όλη την επικράτεια της χώρας. Διαβάζω: «Πολλοί από τους λόγους των ζοφερών προοπτικών ανάπτυξης της Ιταλίας χρονολογούνται δεκαετίες πίσω. Ο τομέας των υπηρεσιών προστατεύεται από τον ανταγωνισμό. Πανεθνικής εμβέλειας συμβάσεις αμοιβών κρατούν τους μισθούς πολύ υψηλά στον νότο, αποθαρρύνοντας την αύξηση της απασχόλησης εκεί.». Ακούσατε; «Κρατούν τους μισθούς πολύ υψηλά στον νότο». Ποιοι κρατούν ψηλά τους μισθούς στον νότο; Οι πανεθνικές συμβάσεις, αυτές που αποκαλούμε εδώ «συλλογικές». Λένε στους Ιταλούς: Ένας εργαζόμενος στην Νάπολη είναι έγκλημα για την ίδια εργασία να παίρνει όσα ακριβώς και ο εργαζόμενος στο Μιλάνο. Το ίδιο αρχίζουν να κάνουν και εδώ. Το ζητούσαν πέντε χρόνια. Τα απέκρουσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και το επαναφέρει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ένας εργαζόμενος στην Ευρυτανία δεν πρέπει να παίρνει τα ίδια λεφτά για την ίδια εργασία με έναν εργαζόμενο στην Αττική ή τη Θεσσαλονίκη, κύριε Κούβελα. Ακούει η Πάτρα; Ακούν τα Γρεβενά; Ακούει η Φωκίδα και η Φλώρινα; Θα ξυπνήσετε ένα πρωί, για να διαπιστώσετε ότι για κάθε 10 ευρώ του Αθηναίου εσείς θα παίρνατε 3,5 και ας κάνετε την ίδια δουλειά. Θα μου πείτε, κύριε Υπουργέ, ότι η διάταξη αφορά εργαζόμενους που απασχολούνται σε ειδικής κατηγορίας επιχειρήσεις, σε καθεστώς πτωχευτικής διαδικασίας και τα τοιαύτα. Απαντώ: Η πρόθεσή σας είναι να γίνει η αρχή - και βλέπουμε - , να ραγίσει το γυαλί, να σπάσει ο πάγος και μετά το πράγμα το επεκτείνουμε, αν και θα επεκταθεί από μόνο του. Αν τώρα μία τέτοια επιχείρηση τεθεί σε τέτοιο καθεστώς, δεν θα ακολουθήσουν και άλλες; Και πόσες θα είναι αυτές; Αυτή είναι η δεύτερη βόμβα που εγκαθιστάτε στο σύστημα. Έχετε ταλέντο στη δημιουργία μηχανισμών φθοράς του νόμου, που τάχα δεν καταργείτε, αλλά απλώς δημιουργείτε δύο - τρεις εξαιρέσεις. Υπάρχει, όμως, κι άλλος μηχανισμός φθοράς. Υπάρχει και τρίτη βόμβα. Αφορά την αδήλωτη εργασία. Πρώτον, μειώνετε το πρόστιμο. Έκανα πολλές φορές τις προσθαφαιρέσεις. Δεύτερον, καταργείτε την υποχρέωση του εργοδότη για τουλάχιστον τρίμηνη αναδρομική καταβολή ενσήμων για κάθε αδήλωτο εργαζόμενο. Να έρθουμε στο πονηρό τώρα. Τι θα σκεφτούν οι επιχειρήσεις; Θα δουλεύουν με αδήλωτους και, εφόσον τους πιάσει ο έλεγχος, θα λένε μέσα τους: «Τι ωραία, θα σας προσλάβουμε τώρα νόμιμα. Δεν τρέχει τίποτα. Κάτι λίγα θα πληρώσουμε.». Λίγα βέβαια γι' αυτούς!
Ολοκληρώσετε, παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, ξέρετε, καλύτερα να περιμένεις στην ουρά σε οδοντογιατρό του παλιού ΙΚΑ, παρά στη Βουλή των Ελλήνων για να μιλήσεις.
Δηλαδή, τι πρέπει να κάνουμε; Αν μου βρείτε μία λύση για να μιλήσουν εκατόν τριάντα δύο ομιλητές, εγώ θα τη δεχθώ.
Έχει προταθεί λύση εδώ από τον κύριο Μανώλη Γλέζο: μία εβδομάδα κοινοβουλευτικός έλεγχος, μία εβδομάδα επιτροπές και μία εβδομάδα νομοθετική εργασία και μια εβδομάδα στην εκλογική μας περιφέρεια. Είναι το γερμανικό σύστημα.
Ολοκληρώστε, γιατί υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες και χρόνοι.
Απαντώ σε αυτό που είπατε.
Ολοκληρώστε.
Κύριε Υπουργέ, δεν παραβλέπω την οικονομολογική σχολή που θεωρεί την υπονόμευση των συλλογικών συμβάσεων ευεργετική μεταρρύθμιση. Θεωρεί, δηλαδή, ευεργετική την ανισότητα. Έτσι λέμε ότι θα επιτύχουμε οικονομική μεγέθυνση. Αλλά υπάρχει και άλλη σχολή - σας επισημαίνω! - στη Δύση! Είναι εκείνη η σχολή που έσβησε μεγάλες πυρκαγιές τις προηγούμενες δεκαετίες επί σοσιαλιστικών και αριστερών δημοκρατικών κυβερνήσεων και πρόσφατα επί Μπαράκ Ομπάμα. Είχαν και αυτοί την Κηφισιά τους, είχαν και αυτοί τα Κράβαρά τους. Αλλά επέμεναν ότι για την ίδια δουλειά εκείνος που εργάζεται στα Κράβαρα δεν θα παίρνει λιγότερα από εκείνον που εργάζεται στην Κηφισιά.
Και κλείστε τώρα.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε.
Πήγατε στα δέκα λεπτά και δεν είναι σωστό. Παράκληση θερμή, μη με δυσκολεύετε. Κλείστε, σας παρακαλώ.
Αν με παρακολουθούν στη Λάρισα, στα Τρίκαλα, στην Ξάνθη, στη δυτική Αττική, στην οποία εκλέγεστε, κύριε Πρόεδρε, τους προειδοποιώ. Σήμερα σας καταδικάζουν!
Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ. Δήμας. Και να πω ότι μετά τον κ. Δήμα όλος ο χρόνος είναι για τους Βουλευτές. Δεν θα υπάρξει άλλη παρεμβολή κανενός Υπουργού.
Αύριο;
Δεν ξέρω, δεν έχω εικόνα ακόμη. Το πρωί έχει έξι επίκαιρες ερωτήσεις και στις 10: 30΄ περίπου αρχίζει το νομοσχέδιο και ολοκληρώνεται - όπως σας ανακοίνωσε ο κ. Βίτσας - στις 22: 00΄ το βράδυ. Γι' αυτό παράκληση θερμή να τηρούμε όσο το δυνατόν τον χρόνο. Μακάρι να υπήρχε δυνατότητα και κανείς δεν θα είχε αντίρρηση. Αλλά είναι εκατόν τριάντα δύο οι εγγεγραμμένοι και βρισκόμαστε στο νούμερο 33. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο έχει ως βασικό στόχο να συμβάλει στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας. Στο χαρτοφυλάκιο της έρευνας και της καινοτομίας - του οποίου έχω την αρμοδιότητα - υπάρχουν μπροστά μας σημαντικές προκλήσεις και στο παρόν νομοσχέδιο κάνουμε ένα πρώτο μικρό βήμα για να τις αντιμετωπίσουμε. Σήμερα η Ελλάδα είναι εικοστή σε είκοσι οκτώ χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον ευρωπαϊκό δείκτη καινοτομίας για το 2019, ενώ κατατάσσεται τεσσαρακοστή πρώτη σε εκατόν είκοσι εννέα χώρες στον αντίστοιχο παγκόσμιο δείκτη. Ενώ διαθέτουμε το επιστημονικό δυναμικό, δυστυχώς δεν έχουμε καταφέρει να το αξιοποιήσουμε στον βαθμό που θα έπρεπε. Όπως έχει τονίσει από την πρώτη στιγμή ο Πρωθυπουργός, η καινοτομία από δω και στο εξής θα έχει κεντρικό ρόλο στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας, για να αντιμετωπίσουμε προκλήσεις όπως η κλιματική αλλαγή, η ανταγωνιστικότητα, η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, η εθνική ασφάλεια, ο ψηφιακός μετασχηματισμός, οι επιστήμες υγείας και η ενεργειακή μετάβαση. Στοίχημά μας είναι να υλοποιήσουμε μία φιλόδοξη, πλην όμως ρεαλιστική, ατζέντα και να κινητοποιήσουμε όλες τις διαθέσιμες εθνικές δυνάμεις, προκειμένου με όχημα την έρευνα και την καινοτομία να ενισχύσουμε τη διεθνή θέση της χώρας. Για τον λόγο αυτό με το άρθρο 143 προτείνουμε την ίδρυση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας. Στόχος είναι η κάλυψη του χάσματος μεταξύ έρευνας και καινοτομίας. Δυστυχώς, σήμερα έχουμε εξαιρετικά ερευνητικά αποτελέσματα, αλλά χαμηλό μετασχηματισμό τους σε καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες. Παρά το γεγονός πως έχουν γίνει βήματα προόδου, υπάρχει ακόμα μεγάλη απόσταση που πρέπει να διανύσουμε, αν θέλουμε να έχουμε πρωταγωνιστικό ρόλο σε διεθνές επίπεδο και ηγετικό ρόλο στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η ίδρυση του ΕΣΕΤΕΚ είναι σημαντική, διότι θα λειτουργήσει ως ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο της πολιτείας στην εθνική χάραξη στρατηγικής για την έρευνα, την τεχνολογία και την καινοτομία. Αποστολή του είναι η παρακολούθηση των εθνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών εξελίξεων και η υποβολή προτάσεων και η δημοσιοποίηση ετήσιας εθνικής στρατηγικής για την έρευνα και την καινοτομία, η οποία φιλοδοξούμε να αποτελεί βάση του σχεδιασμού για την Κυβέρνηση και όλη τη δημόσια διοίκηση. Σε σχέση με το σημερινό σχήμα υπάρχουν πέντε σημαντικές διαφορές. Πρώτον, δεν θα αποτελείται αποκλειστικά από ακαδημαϊκούς και ερευνητές. Φυσικά θα συμμετέχουν καταξιωμένοι Έλληνες ερευνητές και πανεπιστημιακοί. Θα συμμετέχουν, όμως, και διεθνώς καταξιωμένες προσωπικότητες από την αγορά και το οικοσύστημα της καινοτομίας, αυτοί που έχουν ζήσει πώς μία ιδέα εξελίσσεται σε επιτυχημένη startup επιχείρηση. Θα υπάρχουν δύο επιτροπές. Η Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας, η οποία θα εστιάζει στα ζητήματα βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας, και η Επιτροπή Καινοτομίας και Νεοφυούς Επιχειρηματικότητας, που θα εμβαθύνει σε ζητήματα ανάπτυξης της καινοτομίας και βελτίωσης του επιχειρηματικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο καλούνται να αναπτυχθούν οι νεοφυείς επιχειρήσεις, με άλλα λόγια, στην ανάπτυξη ενός βιώσιμου και φιλόξενου οικοσυστήματος. Δεύτερον, το ΕΣΕΤΕΚ θα αποτελείται από έντεκα μέλη, αριθμό μειωμένο σημαντικά σε σχέση με τη σημερινή δομή, διότι θέλουμε ένα ευέλικτο και λειτουργικό σχήμα. Είναι προφανές πως δεν θέλουμε ένα διακοσμητικό όργανο, αλλά μια δομή με επιστήμονες και τεχνοκράτες από διαφορετικά ακαδημαϊκά πεδία, διαφορετικά ιδρύματα, τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού, και από διαφορετικά αντικείμενα. Κοινό τους στοιχείο θα είναι η συστράτευση στην εθνική προσπάθεια και η προσήλωσή τους στη βελτίωση της διεθνούς θέσης της χώρας στην επιστήμη και την καινοτομία. Τρίτον, στο παρελθόν δεν προβλεπόταν η υποχρεωτική δημοσιοποίηση των προτάσεων για τον στρατηγικό σχεδιασμό της χώρας. Τώρα το προβλέπουμε ρητά, ακριβώς επειδή θέλουμε τους ανθρώπους που ασχολούνται με την τεχνολογία αιχμής να έχουν λόγο στο πώς μπορούμε να κάνουμε ουσιαστικότερα βήματα προόδου και την κοινωνία να έχει τη δυνατότητα να βλέπει και να αξιολογεί τις προτάσεις που γίνονται. Τέταρτον, για πρώτη φορά εξασφαλίζουμε τη συμμετοχή της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών στις συνεδριάσεις του ΕΣΕΤΕΚ. Είναι πεποίθησή μας πως στο ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο της χώρας για την έρευνα πρέπει να συμμετέχει η ερευνητική κοινότητα, ώστε να συνδιαμορφώνει τις γνωμοδοτήσεις στην πολιτεία. Πέμπτον, στην αποστολή του νέου οργάνου περιλαμβάνεται η ενθάρρυνση των δημόσιων φορέων να ενσωματώσουν στη λειτουργία τους ερευνητικά αποτελέσματα και καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες τα οποία δημιουργούνται από εποπτευόμενους φορείς της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας. Με άλλα λόγια, έχουμε τη γνώση και πρέπει να την αξιοποιήσει η δημόσια διοίκηση. Με το άρθρο 142 τροποποιούμε τις διατάξεις που αφορούν την αξιολόγηση των ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων της χώρας. Η τελευταία αξιολόγηση έγινε πριν από πολλά χρόνια, γεγονός που αποτελεί πρόβλημα για τα ίδια τα ερευνητικά κέντρα, τα οποία θέλουν να αξιολογείται η επιστημονική τους εργασία. Δυστυχώς, ενώ η διαδικασία θα έπρεπε να είχε δρομολογηθεί και να έχει ήδη ολοκληρωθεί, δεν υπήρχε στο Υπουργείο κανένας σχεδιασμός τα προηγούμενα χρόνια. Νομοθετούμε, λοιπόν, για να προχωρήσει η διαδικασία και να μπορεί να γίνει αξιολόγηση και από ελληνικά και διεθνή νομικά πρόσωπα με αποδεδειγμένη εμπειρία, τεχνογνωσία και διεθνές κύρος. Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Με το άρθρο 145 τροποποιούμε τον οργανισμό του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, προκειμένου να διευρύνουμε το φάσμα των δραστηριοτήτων του. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όπως διαπιστώνετε από τις διατάξεις του νομοσχεδίου, κεντρικός στόχος είναι να βελτιώσουμε ό,τι μπορούμε, ώστε να κάνουμε τη λειτουργία του κράτους πιο αποτελεσματική. Δικός μας εχθρός δεν είναι οποιαδήποτε προηγούμενη κυβέρνηση. Εχθρός δικός μας είναι η χαμηλή θέση της χώρας σε όλους τους δείκτες ανταγωνιστικότητας. Με σκληρή δουλειά έχουμε ήδη ξεκινήσει να βελτιώνουμε την κατάσταση, ώστε η χώρα και η οικονομία να γίνουν ανταγωνιστικές. Σας ζητώ να υπερψηφίσετε τις διατάξεις ως μια ψήφο εμπιστοσύνης σε μια Ελλάδα που αλλάζει, μετασχηματίζεται και μπορεί να ατενίζει με πολύ περισσότερη αισιοδοξία το αύριο. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς τον κ. Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Σταύρος Αραχωβίτης από τον ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ερώτημα της σημερινής μέρας είναι ποιος μιλάει για εργασία, για εργασιακές σχέσεις, για επενδύσεις. Μιλάει η Νέα Δημοκρατία, η οποία στην προηγούμενη θητεία της, μέχρι το 2014, εφάρμοσε τις πολιτικές που προτείνει σήμερα στο νομοσχέδιο, με αποτέλεσμα να φτάσει την ανεργία στο 27%, να θεσμοθετήσει τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, να φέρει χιλιάδες λουκέτα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, να φέρει τη μεγαλύτερη απώλεια του ΑΕΠ μετά τον πόλεμο και σε περίοδο ειρήνης και να φτάσει τα ασφαλιστικά ταμεία στα όρια της χρεοκοπίας, χωρίς ταμειακά διαθέσιμα. Αυτές οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που προτείνονται σήμερα με το νομοσχέδιο έχουν δοκιμαστεί πολύ πρόσφατα στη χώρα μας με τα τραγικά αποτελέσματα που βίωσε η ελληνική κοινωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι πιο σκληροί εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της τρόικας, που ο λαός μας αντέκρουσε και χαρακτήρισε ποικιλοτρόπως, χρησιμοποιώντας το πλούσιο λεξιλόγιο της ελληνικής γλώσσας, τρίβουν τα χέρια τους, αφού επανέρχονται στη χώρα μας μέσα από τα άρθρα για τα εργασιακά του σημερινού νομοσχεδίου. Στις γραμμές και τα άρθρα του σημερινού νομοσχεδίου επανέρχονται διατάξεις του δεύτερου μνημονίου, με τη σφραγίδα του Υπουργείου Εργασίας. Επιχειρείτε, κύριοι Υπουργοί, να ξαναφέρετε την αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων, τη φτηνή και απροστάτευτη εργασία. Για να καταλάβει ο κάθε εργαζόμενος, φέρνετε ένα μνημόνιο από το παράθυρο. Επαναφέρετε με το νομοσχέδιο τη φτηνή, την επισφαλή εργασία, τη μείωση των μισθών. Πιστοί στη βασική νεοφιλελεύθερη αρχή που λέει ότι μειώνοντας τους μισθούς θα προκύψει και μια δυναμική για την ανάπτυξη και θα μειωθεί η ανεργία, επιχειρείτε να διαλύσετε τις εργασιακές σχέσεις ξανά. Θυμίζω ότι και μόνο η συλλογική σύμβαση των εργαζομένων στα ξενοδοχεία, που είχε επεκταθεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, καλύπτει εκατόν δέκα χιλιάδες εργαζόμενους στη χώρα και προβλέπει μισθούς κατ' ελάχιστον 800 ευρώ. Την επόμενη, λοιπόν, μέρα από την ψήφιση του νομοσχεδίου, για να ξέρουν οι εργαζόμενοι τι τους περιμένει, θα είναι πλέον και δυνατό και νόμιμο να πέσουν στα 650 ευρώ. Δημιουργείτε το πλαίσιο για την επισφαλή εργασία, αφού τηρώντας την καλοκαιρινή υπόσχεση του κ. Μητσοτάκη στους πιο αδίστακτους ευκαιριακούς εργοδότες, καταργείτε τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων από την αδήλωτη εργασία. Με τις εισηγούμενες ρυθμίσεις ουσιαστικά φτιάχνονται όλα τα αντικίνητρα για να προσλαμβάνονται νόμιμα οι εργαζόμενοι. Ο εργοδότης δεν θα υποχρεούται να ασφαλίσει αναδρομικά και για τρεις μήνες τους αδήλωτους εργαζόμενους, αναγνωρίζοντας με αυτόν τον τρόπο την ευκαιριακή και μόνο υποχρέωση των εργοδοτών και τα ευκαιριακά δικαιώματα για τους εργαζόμενους. Μεταφέρετε κρίσιμες δημόσιες λειτουργίες από το κράτος σε ιδιώτες, πιστοί πάλι στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο που έχετε επιλέξει. Η ανάπτυξή σας έρχεται από την εκχώρηση δημοσίων λειτουργιών στα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα. Μα δεν διδαχθήκατε από τη μεταφορά αρμοδιοτήτων φύλαξης, καθαριότητας, σίτισης στα δημόσια νοσοκομεία προς τους ιδιώτες, με αποτέλεσμα τόσο την αύξηση του κόστους για το δημόσιο όσο και τη μετατροπή θέσεων εργασίας σε κακοπληρωμένες και επισφαλείς; Είναι πρόσφατες οι μνήμες. Δεν εκχωρείτε, όμως, μόνο τη συλλογή και τη μεταφορά αποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών, την καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων, των δημοσίων κτηρίων, τη συντήρηση των χώρων πρασίνου, του ηλεκτροφωτισμού σε ιδιώτες από τους ΟΤΑ. Εκχωρείτε και λειτουργίες κρίσιμες για τα αγροτικά μας προϊόντα. Συγκεκριμένα, με την παράγραφο 1 του άρθρου 150 δίνεται η δυνατότητα εκτός από το δημόσιο και σε ιδιωτικούς φορείς να απονέμουν σήματα ΠΟΠ, ΠΓΕ και ΕΠΙΠ. Τα προϊόντα αυτά, μερικά από τα οποία είναι ναυαρχίδες όχι μόνο της χώρας μας, αλλά της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο εμπόριο με τρίτες χώρες, πρέπει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να τα περιφρουρήσουμε ως κόρη οφθαλμού. Αντί αυτού, λοιπόν, επιτρέπετε με το σχέδιο νόμου να μη συνοδεύεται η απονομή του σήματος από κρίσιμες πληροφορίες που θα τα προφυλάσσουν. Η ανάπτυξή σας εν ολίγοις προτάσσει τη fast track διαδικασία για να εισαγάγει εν τέλει πλήρη ασυδοσία στα εμβληματικά μας προϊόντα, θέτοντας σε πολύ σοβαρό κίνδυνο την εγγυημένη υπόσταση και την ποιότητά τους, χάρη στην οποία επικράτησαν στις αγορές όλου του κόσμου. Μα πάλι δεν διδαχτήκατε από την κατάσταση που επικρατεί στην πιστοποίηση των βιολογικών προϊόντων, που, εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις, οι ιδιωτικές εταιρείες πιστοποίησης δεν επιτελούν τον ρόλο τους. Πρόσφατα είναι τα παραδείγματα και οι κρίσεις. Πάλι κρίσεις θα έχουμε; Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να αναφερθώ στη βουλευτική τροπολογία με γενικό αριθμό 43 και ειδικό 1 που καταθέσαμε Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και αφορά ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα των κτηνοτρόφων. Το 2014 και το 2015 ελήφθησαν δείγματα νεκρών αιγοπροβάτων και βοοειδών, στο πλαίσιο του προγράμματος για την επιτήρηση της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας. Θυμάστε πώς ήταν η κατάσταση στη χώρα εκείνη την εποχή, η οποία απείχε πολύ από τη σημερινή κατάσταση στη μεταμνημονιακή εποχή. Οι ελλείψεις σε αντιδραστήρια στα εργαστήρια ήταν δραματική, με αποτέλεσμα τα δείγματα να μην εξεταστούν και να χαλάσουν. Καταστράφηκαν τον Δεκέμβριο του 2016. Αφού όλο αυτό το διάστημα αναζητήσαμε και δεν κατορθώσαμε να βρούμε μία λύση για να πληρωθούν οι κτηνοτρόφοι και καθώς, νομίζω, η ευθύνη μας είναι να άρουμε στο μέτρο του δυνατού τις συνέπειες των μνημονίων, προτείνουμε τη συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση. Παρακαλώ, λοιπόν, τον κύριο Υπουργό, αντιλαμβανόμενος το δίκαιο αίτημα των κτηνοτρόφων, να κάνει δεκτή την τροπολογία, έτσι ώστε να αποκατασταθεί άλλη μία αδικία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Αραχωβίτη και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει η κ. Μάλαμα Κυριακή από τον ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το παρόν νομοσχέδιο, το οποίο τιτλοφορείται «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις» αποτελεί μία ωδή στον άγριο νεοφιλελευθερισμό λατινοαμερικάνικου τύπου. Μέσα απ' αυτό το νομοσχέδιο, το σύνολο της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας θα μπορεί να ελέγχεται από τους πολύ μεγάλους παίκτες της οικονομίας, χωρίς δικλίδες ασφαλείας ούτε για το κράτος ούτε για τους πολίτες ούτε για τους εργαζόμενους. Το «Επενδύω στην Ελλάδα» σημαίνει στην κυριολεξία «διαθέτω την Ελλάδα προς πώληση χωρίς αντίτιμο». Το «και άλλες διατάξεις» σημαίνει «διαλύω εργασιακά δικαιώματα και κοινωνικά αγαθά, ώστε αυτοί που θα απομυζήσουν την Ελλάδα και την ελληνική οικονομία να μπορούν να το πράξουν, χωρίς να χρειάζεται να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, χωρίς να τους εμποδίζει κάποιο πλέγμα κοινωνικής προστασίας, χωρίς να υπολογίζουν κανέναν έλεγχο». Το παρόν, λοιπόν, πολυνομοσχέδιο μνημονιακής κοπής και έμπνευσης αποτελεί τη χαρά των νεοφιλελεύθερων της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι σήμερα βρίσκονται στα υπουργικά έδρανα και τους ενοχλούν οι κρατικές δομές, ο εργασιακός συνδικαλισμός, η προστασία του πολιτισμού. Οι ίδιοι υπόσχονται μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, οι ίδιοι θεωρούν τις αρχαιότητες βάρος, οι ίδιοι αντιλαμβάνονται την προστασία του περιβάλλοντος ως ιδεοληψία. Παράλληλα με την προπαγάνδα περί προσέλκυσης μεγάλων επενδύσεων και γρήγορων αδειοδοτήσεων, με τις διατάξεις του νομοσχεδίου εισάγεται ειδικό εργασιακό πλαίσιο χαμηλών αμοιβών, μέσω των επιχειρησιακών συμβάσεων, ενώ συρρικνώνονται τα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων. Με άλλα λόγια κερδοσκοπικές επενδύσεις, όπως αυτές του χρυσού της Χαλκιδικής, με τις διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου θα μπορούν να μειώσουν άμεσα τους μισθούς των εργαζομένων, ενώ εκείνοι δεν θα μπορούν πρακτικά να αντιδράσουν, καθώς η κήρυξη απεργίας καθίσταται αδύνατη, όπως και η προσφυγή στη διαιτησία. Παράλληλα, με τις περιβαλλοντικές διατάξεις του νομοσχεδίου, οι ίδιες παρασιτικές εταιρείες θα μπορούν να αδειοδοτηθούν για περιβαλλοντικά τερατουργήματα, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, με την υπογραφή ενός Υπουργού, χωρίς καμμία δυνατότητα αντίδρασης από τις αρμόδιες για το περιβάλλον ελεγκτικές υπηρεσίες. Αυτό σημαίνει ότι κάθε Υπουργός ιδεοληπτικός ή επιρρεπής στις πιέσεις των χρυσοθήρων της ανάπτυξης θα μπορεί να τους κάνει χάρες, χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν. Οι προθέσεις της Κυβέρνησης σε αυτό το θέμα διαφάνηκαν ήδη από τη σπουδή της να διευκολύνει την «ELDORADO GOLD» στη Χαλκιδική και να της υποσχεθεί και την παράδοση της Θράκης. Φάνηκαν επίσης από τα αρχιτεκτονικά εξαμβλώματα που επέτρεψε στον επενδυτή του Ελληνικού να σχεδιάσει. Φάνηκαν από την αδημονία να «μπουλντοζοποιήσει» τα αρχαία της Βενιζέλου της Θεσσαλονίκης. Θα πρέπει, λοιπόν, να γνωρίζουν οι πολίτες και οι εργαζόμενοι ότι με διευκολύνσεις τέτοιου τύπου στις πολυεθνικές της κερδοσκοπίας δεν πρόκειται να δημιουργηθούν νέες δουλειές και δεν πρόκειται να ενισχυθεί η πραγματική οικονομία. Η Κυβέρνηση, με την επιλογή της να προωθήσει αντιαναπτυξιακές επενδύσεις, υπόσχεται στην ουσία χαμηλούς μισθούς στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, υπόσχεται καταστροφή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, υπόσχεται πλήγμα στον τουρισμό από τον τοξικό αέρα της «ELDORADO», υπόσχεται τσιμέντα, καζίνο και εργοδοτική τρομοκρατία. Ταυτόχρονα, όμως, με όλο αυτό το μένος για την πραγματική οικονομία, για την εργασία και το περιβάλλον, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ξεδιπλώνει και την αποστροφή της στα κοινωνικά αγαθά, όπως είναι η παιδεία. Με τις διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου εισάγεται από το παράθυρο η επαγγελματική ισοδυναμία των πτυχίων των δημόσιων πανεπιστημίων με εκείνα που χορηγούνται από ιδιωτικά κολλέγια, τα οποία λειτουργούν με δίδακτρα και χωρίς κανέναν έλεγχο ποιότητας των σπουδών που παρέχουν. Θριαμβολογούν με αυτές τις ρυθμίσεις οι κολλεγιάρχες. Όμως, οι οικογένειες εκείνες και τα παιδιά που πάλεψαν σκληρά για να εισέλθουν στον επαγγελματικό στίβο ως μηχανικοί, δικηγόροι, επιστήμονες γενικώς, μέσα από το δημόσιο πανεπιστήμιο, σήμερα βλέπουν τους κόπους τους να πηγαίνουν χαμένοι. Αντίθετα, αυτοί που έχουν κάθε λόγο να χαίρονται είναι οι ιδιοκτήτες των κολλεγίων, οι οποίοι λειτουργούν με κερδοσκοπία, προφανώς, και όχι με ακαδημαϊκά κριτήρια. Και την ώρα που συμβαίνουν αυτά, σε πάρα πολλά σχολεία, δύο μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς, δεν υπάρχουν καθηγητές σε βασικές ειδικότητες. Στο Γενικό Λύκειο της Συκιάς Χαλκιδικής τα κενά παραμένουν τεράστια, αναπληρωτές καθηγητές δεν έχουν τοποθετηθεί και τα παιδιά δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη να διδάσκονται βασικά μαθήματα. Αντίστοιχα και στον Άγιο Νικόλαο της Χαλκιδικής, όπου δύο μήνες η Γ΄ λυκείου δεν διδάσκεται καθόλου μαθηματικά. Κατά τα άλλα η Κυβέρνηση αυτή θα έφερνε την αριστεία στην εκπαίδευση. Στην ουσία αυτό που φέρνει είναι αδιαφορία για τη δημόσια παιδεία και ανάπτυξη αποκλειστικά για τα ιδιωτικά συμφέροντα της εκπαίδευσης. Θα ήθελα να κλείσω την ομιλία μου με μία αναφορά στις τρέχουσες επιδιώξεις της «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ». Η εταιρεία ζητά να καταστραφεί ο αρχαιολογικός χώρος των Σκουριών και στη θέση του να δημιουργήσει ένα ανοικτό όρυγμα εξόρυξης χρυσού. Ελπίζουμε ότι η ηγεσία του Υπουργείου δεν θα αναλάβει τη βαριά ευθύνη, να επιτρέψει την καταστροφή ενός αρχαιολογικού χώρου για τη διευκόλυνση των σχεδίων αυτών. Εμείς θέλουμε τη διατήρηση του αρχαιολογικού χώρου και ταυτόχρονα την εμβάθυνση της αρχαιολογικής έρευνας στο σύνολο της περιοχής, που έχει δεσμεύσει η «ELDORADO» στις Σκουριές και σε ολόκληρη τη βορειοανατολική Χαλκιδική. Η ανάδειξη του αρχαιολογικού πλούτου είναι ένας από τους πραγματικούς παράγοντες ανάπτυξης της Χαλκιδικής και δεν πρέπει να τον καταστρέψουμε για χάρη της εξόρυξης χρυσού. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Μάλαμα και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Μουλκιώτης Γεώργιος από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα συζητείται στην Ολομέλεια το πολυδιαφημισμένο νομοσχέδιο για την ανάπτυξη. Καλλιεργήθηκαν πολλές προσδοκίες. Αναρωτιέμαι, όμως, ποιο είναι το αποτέλεσμα. Πλήρης απογοήτευση. Εν ολίγοις «ώδινεν όρος και έτεκεν μυν». Διότι, αντί για το μεγάλο αναπτυξιακό νομοσχέδιο, σήμερα λέγεται ότι είναι το πρώτο βήμα. Επήρετο η Κυβέρνηση για ετοιμότητα και αυτό, βέβαια, στο πλαίσιο μιας επικοινωνιακής καταιγίδας. Αλήθεια, κύριοι Υπουργοί, για ποια ετοιμότητα μιλάμε; Είναι ένα νομοσχέδιο με τίτλο: «Επενδύω στην Ελλάδα και λοιπές διατάξεις». Τα 2/3 του νομοσχεδίου είναι λοιπές διατάξεις και το 1/3 αφορά τις επενδύσεις. Ερωτώ: Αυτό είναι καλή νομοθέτηση; Τολμάμε να πάμε στον ελληνικό λαό και να πούμε ότι αυτό είναι καλή νομοθέτηση, σύμφωνα με το επιτελικό κράτος, που ήταν το πρώτο νομοσχέδιο που ψηφίσαμε εδώ στη Βουλή και που η Κυβέρνηση είπε ότι ήμασταν τόσο έτοιμοι, που φέραμε τις διατάξεις για επιτελικό κράτος; Και φθάσαμε να νομοθετούμε με λοιπές διατάξεις; Είναι μνημείο κακής νομοθέτησης, με σωρεία τροπολογιών. Τονίζω εξαρχής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι αμέσως μετά τις περί ανάπτυξης διατάξεις που αναφέρει το νομοσχέδιο υπάρχουν πλείστες εκπτώσεις - και αυτό γίνεται, βέβαια, για να το δουν οι επενδυτές - , υπάρχουν εκπτώσεις και ρυθμίσεις που αφορούν εκπτώσεις στο περιβάλλον, εκπτώσεις στις αιτήσεις αδειοδότησης, εκπτώσεις στην υποτιθέμενη γραφειοκρατία. Και μετά από τις διατάξεις αυτές τι υπάρχει; Υπάρχουν τα εργασιακά. Να κάνουμε, λοιπόν, ένα ελκυστικό περιβάλλον στους επενδυτές «ελάτε, περάστε, τα έχουμε τακτοποιήσει όλα» και μετά παίρνουμε τις διατάξεις για τα εργασιακά. Αντιλαμβάνεστε πώς αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα των εργασιακών ζητημάτων και αυτά σε συνδυασμό, βεβαίως, με την κατάργηση του ΣΕΠΕ και με την κατάργηση της Ειδικής Γραμματείας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος. Έρχεται, λοιπόν, η ρύθμιση για τις εργασιακές σχέσεις και ήρθε και η μεγάλη χαρά του ΣΕΒ, όπως, επίσης, γνωρίζουμε ότι όπως τα γράφει στα report του ο ΣΕΒ έτσι νομοθετεί η Κυβέρνηση. Θα πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πως πέρα από την κακή νομοθέτηση και πέρα από το επιτελικό κράτος που δομήθηκε επικοινωνιακά, αλλά υπάρχουν πληθώρα τροποποιήσεων άσχετων, υπάρχουν και πολλές διευθετήσεις. Προκάλεσα στην επιτροπή στη συζήτηση των άρθρων τον Υπουργό Επικρατείας και τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, με την έννοια ότι ο ένας είναι καθηγητής Δικαίου και ο άλλος εφαρμοστής δικαίου. Τους προκάλεσα, λοιπόν, να μας πουν για το άρθρο 184 του Υπουργείου Εσωτερικών, που αναφέρεται σε μία «φωτογραφία», που αποτελεί κατάπτυστη ρύθμιση και ντροπή για τα άτομα που έχουν προσωπικότητα και τα οποία ασχολούνται με την αυτοδιοίκηση. Τους προκάλεσα να μας πουν ποιον φωτογραφίζουν με αυτή την τροποποίηση. Αλήθεια, μιλάμε για επιτελικό κράτος και μιλάμε, κύριοι Υπουργοί, για ηλεκτρονική διακυβέρνηση και έρχεστε να εισαγάγετε για πρώτη φορά νομοθετικά τη διά περιφοράς λήψη αποφάσεων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλιων; Γνωρίζετε πολύ καλά ότι στα περιφερειακά συμβούλια υπάρχει και η τηλεδιάσκεψη και είναι οργανωμένες καταστάσεις. Νομοθετείτε εδώ και μιλάμε για επενδύσεις, μιλάμε για ηλεκτρονικές διαδικασίες και απλούστευση διαδικασιών και έρχεστε και ζητάτε από τη Βουλή των Ελλήνων να ψηφίσει αυτή την κατάπτυστη διάταξη; Τι ζητάτε; Ζητάτε να απαλλαγούν κάποιοι που τους έχουν ήδη ασκηθεί ποινικές διώξεις; Τι ζητάτε; Ζητάτε να πάψουν πειθαρχικές διώξεις; Να σας πω και κάτι; Μπορεί πράγματι να είναι ένα θέμα, όταν, όμως, ασκείται δίωξη, δεν σας παραξενεύει, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, γιατί έχει ασκηθεί ποινική δίωξη; Και αλήθεια, τι έρχεστε και λέτε τώρα, μετά τις επιτροπές; Ακούσαμε και είναι λυπηρό, είναι ντροπή γι' αυτούς που έχουν μία σχέση με τα νομικά, ότι υπάρχει κατεπείγων χαρακτήρας, διά περιφοράς λήψη αποφάσεων, ύστερα από απόφαση του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου ή του περιφερειακού συμβουλίου. Πού τα λέμε αυτά; Στους ανθρώπους της αυτοδιοίκησης; Και μιλάμε σοβαρά ότι δίνουμε πρότυπα στον ελληνικό λαό, ότι θεσμοθετούμε και νομοθετούμε εδώ στη Βουλή των Ελλήνων τέτοια πράγματα; Εγώ ζήτησα από τον Υπουργό Επικρατείας και τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης να πάρουν μια θέση και να μας πουν τι έγινε. Δυστυχώς, μέχρι τώρα δεν έχουν πάρει θέση. Υπάρχει ευκαιρία μέχρι και αύριο το βράδυ, που θα ψηφίσουμε, να πάρουν θέση και να πουν τι συμβαίνει εδώ. Βεβαίως, απουσιάζει ο Υπουργός Εσωτερικών. Έχει λάμψει διά της απουσίας του με μία τέτοια διάταξη που φέρνει στις «λοιπές διατάξεις» του νομοσχεδίου. Είναι μεγάλη ευκαιρία, για να σωθεί η αξιοπρέπεια κάποιων πραγμάτων, αυτή η διάταξη να αποσυρθεί. Είναι ντροπή για την αυτοδιοίκηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κοινωνική ανάπτυξη δεν έρχεται με αυτά τα μέτρα και τα μέσα για τα οποία μιλάμε σήμερα. Θεωρώ ότι οι διατάξεις κάθε άλλο παρά συμβατές είναι με τη δίκαιη κοινωνική ανάπτυξη. Την ώρα που περιμέναμε να φέρετε την πολυδιαφημισμένη διαδικασία σε νομοθέτημα, το μεγάλο αναπτυξιακό μοντέλο, φέρατε ένα συνονθύλευμα διατάξεων που φέρουν την υπογραφή δεκαεπτά Υπουργών. Φέρατε σωρεία διευθετήσεων και περαιτέρω ρυθμίσεων, που δεν συγκροτούν μία νέα αναπτυξιακή στρατηγική. Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου προτάσσει τη μικρή εικόνα επιμέρους διευθετήσεων, χωρίς να νοιάζεται καθόλου για τη μεγάλη εικόνα. Ακολουθείται η κλασική και κοντόφθαλμη συνταγή της μικροπολιτικής. Αντιγράφει τις πιο κακές στιγμές των προηγούμενων κυβερνήσεων και αντιμετωπίζει τους πολίτες, που βιώνουν τις συνέπειες μιας πρωτοφανούς κρίσης, ως παιδιά ενός κατώτερου θεού. Κι ενώ συμπληρώνονται εκατό μέρες στη διακυβέρνηση της χώρας, μετά την κριτική που σας ασκήθηκε από την Αντιπολίτευση στις επιτροπές, μας λέτε ότι πράγματι το νομοσχέδιο αυτό δεν είναι το μεγάλο αναπτυξιακό νομοσχέδιο, αλλά είναι ένα μικρό και θα φέρετε και κάτι άλλο. Και πότε αλήθεια θα έρθει αυτό το μεγάλο αναπτυξιακό νομοσχέδιο, για να δούμε την Ελλάδα να πηγαίνει μπροστά, όπως επαίρεται η Κυβέρνηση; Συνιστά το νομοσχέδιο αυτό εν ολίγοις πραγματική οπισθοδρόμηση. Τα αντεργατικά μέτρα του νομοσχεδίου εισάγονται έναν χρόνο μετά το πέρας του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής και την τυπική - τουλάχιστον - έξοδο της χώρας από τα μνημόνια. Και ενώ η κοινωνία βιώνει ακόμα τις συνέπειες εφαρμογής των σκληρών μέτρων της προηγούμενης περιόδου, αντί να καταργηθούν τα εναπομείναντα μνημονιακά μέτρα, οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου κινούνται προς αντίθετη κατεύθυνση: πλήρης αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων. Και λυπάμαι πολύ που δεν είναι εδώ κανένας εκπρόσωπος από το αρμόδιο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Πλήρης αποδιάρθρωση εργασιακών σχέσεων. Ακούστε: Πρώτον, νομιμοποιούν τις ενώσεις προσώπων σαν να είναι πρωτοβάθμιο συνδικάτο. Πού έχει ακουστεί αυτό; Δεύτερον, οι τοπικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας υπερισχύουν των επιχειρησιακών. Θα νομοθετήσετε, κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, αυτά τα κατάπτυστα για τους εργαζόμενους ζητήματα; Κύριε Πρόεδρε, ζητώ την ανοχή σας για ένα λεπτό. Αυτά δεν σώζουν τις επιχειρήσεις, αλλά εξοντώνουν οικονομικά τους εργαζόμενους. Αν δεν το πάρετε απόφαση και δεν το καταλάβετε, δεν προχωράτε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ιδιαίτερα τα άρθρα του νομοσχεδίου που αφορούν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις υλοποιούν απλά και κυνικά τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο κ. Μητσοτάκης στον ΣΕΒ. Γι' αυτό, άλλωστε, ο κ. Μητσοτάκης με την πρώτη ευκαιρία τα έβαζε με τους εργαζόμενους το τελευταίο διάστημα. Έχει ασχοληθεί πάλι έτσι με άλλο κλάδο; Μόνο με τους εργαζόμενους, για να τους απομυθοποιήσει, για να τους υποβαθμίσει και μιλούσε και με τρόπο ειρωνικό. Είναι μία τραγική περίπτωση Πρωθυπουργού να μιλάει με αυτόν τον τρόπο για τους εργαζόμενους της χώρας. Δίνετε διάταξη για απεριόριστη εξουσιοδότηση στον Υπουργό. Ποιος είναι ο Υπουργός; Το «άπαν». Το «άπαν» είναι ο Υπουργός Εργασίας. Ρυθμίζει τα πάντα. Και αν πράγματι σκεφτείτε την αρνητική άποψη που εκφράσατε σαν Πλειοψηφία για την αντισυνταγματικότητα της διάταξης, σε σχέση με την εν λευκώ εξουσιοδότηση στον Υπουργό Εργασίας, θα δείτε πόσα προβλήματα θα ανακύψουν. Και από πότε θα είναι τα προβλήματα; Από αύριο το πρωί, γιατί οι εργασιακές σχέσεις είναι ένα ζωντανό κομμάτι, το οποίο το βρίσκουμε μπροστά και αν δεν καταλάβουμε πώς λειτουργούν οι εργασιακές σχέσεις δεν προχωράμε καθόλου. Καταλήγοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε σχέση με τις ρυθμίσεις για τη διαιτησία, πρέπει να πω ότι η μονομερής προσφυγή σε αυτή καθίσταται σχεδόν απαγορευτική και αδύνατη. Τίθενται, δηλαδή, απαγορευτικές προϋποθέσεις. Έτσι, λοιπόν, το να μπορεί κάποιος να προσφύγει στη διαιτησία είναι αδύνατον. Άραγε, για τι μιλάμε; Για ποια διαιτησία μιλάμε; Γιατί η διαιτησία αναφέρεται στο νομοσχέδιο που θα ψηφίσετε αύριο, ενώ δεν θα μπορεί να γίνει προσφυγή στη διαιτησία;
Κλείστε, παρακαλώ.
Για τους τύπους, λοιπόν, είναι το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, κύριε Πρόεδρε, και τελειώνω. Διατηρεί ίσως κάποιες νησίδες «εργασιακής κανονικότητας», όπως κάποιες φιλεργατικές, αλλά αποσπασματικές και αμφίβολης αποτελεσματικότητας διατάξεις για τις ατομικές εργασιακές σχέσεις. Δεν μπορεί η Ελλάδα, με αυτόν τον νόμο, να μετατραπεί σε χώρα φτηνής και απαξιωμένης εργασίας. Δεν είναι δυνατόν να στηρίζεται η ανταγωνιστικότητά μας κυρίως στις μειωμένες αμοιβές και στην υποβάθμιση των όρων εργασίας και των συλλογικών ρυθμίσεων. Αντί μιας σύγχρονης ανταγωνιστικότητας, εστιασμένης στη γνώση, στην ποιότητα, στην καινοτομία και στην ανταπόκριση νέων δυνατοτήτων...
Κλείστε, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Υπουργέ, επειδή έχετε σχέση και με το περιβάλλον...
Τελειώσατε. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος, με συγχωρείτε.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε...
Κοιτάξτε, είναι άλλοι εκατό να μιλήσουν. Σας παρακαλώ, καμμία φράση ακόμα. Ολοκληρώσατε.
Τελειώνω λέγοντας αυτό: Επιχειρηματικά πάρκα. Συστήνεται τώρα ένα πάρκο στα Οινόφυτα. Στα Οινόφυτα υπάρχει ο Ασωπός ποταμός. Η ρύπανση συνεχίζεται.
Να τα λέγατε νωρίτερα, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει η κ. Κεφάλα από τη Νέα Δημοκρατία.
Με αυτή τη ρύθμιση είναι σαφές ότι δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα στο εγγύς μέλλον για την ανάπτυξη. Υποβαθμίζετε και υποδαυλίζετε εσείς οι ίδιοι ως Πλειοψηφία την ανάπτυξη της χώρας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και για την ανοχή σας.
Αυτό δεν λέγεται ανοχή. Η κ. Κεφάλα έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς η πολυετής και βαθιά οικονομική κρίση που βιώσαμε και οι τυχοδιωκτικοί χειρισμοί της προηγούμενης κυβέρνησης κατέστησαν τη χώρα μας το φτωχότερο κράτος των δυτικών δημοκρατιών στην Ευρώπη. Χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, υψηλά ποσοστά ανεργίας, περιορισμένες θέσεις εργασίας και ένας πληθυσμός που γερνάει συνθέτουν τη σημερινή εικόνα της Ελλάδας. Αντιλαμβανόμαστε ότι είναι επιτακτική ανάγκη η χώρα να επανέλθει σε υψηλούς και βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης. Απαιτείται, επομένως, μία επενδυτική έκρηξη, που θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και θα αναβαθμίσει την οικονομική ζωή των πολιτών. Η υπερφορολόγηση, η αβεβαιότητα και οι περιορισμοί στην πρόσβαση χρηματοδότησης με ανταγωνιστικούς όρους αποτελούσαν μέχρι σήμερα ανασταλτικούς παράγοντες στην προσέλκυση διεθνών επενδύσεων. Η σημερινή νομοθεσία, όμως, εισάγει μια ευέλικτη διαδικασία και διαμορφώνει ένα γόνιμο επιχειρηματικό περιβάλλον με διατάξεις που καταργούν τους λόγους δυσπιστίας απέναντι στην Ελλάδα, διευκολύνοντας την προσέλκυση και υλοποίηση επενδύσεων. Είναι γνωστό ότι η συνολική καθαρή θέση των ξένων επενδυτών στη χώρα παραμένει χαμηλότερη ανάμεσα στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο σκοπός, λοιπόν, του νομοσχεδίου που συζητάμε σήμερα είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος του: «Επενδύω στην Ελλάδα». Τα μέτρα που θεσπίζονται δεν είναι στο κενό, αλλά η επίδρασή τους στο ΑΕΠ, στις επενδύσεις και στην απασχόληση υπολογίζεται να είναι ισχυρή. Σύμφωνα με μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος, εφόσον οι διατάξεις του νομοσχεδίου εφαρμοστούν στην πληρότητά τους, η ελάχιστη επίδραση στο ΑΕΠ θα είναι πέντε μονάδες στα επόμενα δέκα χρόνια. Τι σημαίνει αυτό; Αύξηση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, με λιγότερους φόρους, καλύτερες κοινωνικές παροχές και περισσότερες θέσεις εργασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να εκπροσωπώ τα Ιωάννινα και γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει να μην προχωρούν τα μεγάλα έργα, να μη δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, να μην μπορεί ένας άνθρωπος να ιδρύσει και να λειτουργήσει μία νέα επιχείρηση. Αλήθεια πόσες φορές έχουμε δει να πέφτουν οι υπογραφές, αλλά τα έργα να μένουν στη μακέτα ή να ξεκινούν και να μην τελειώνουν ποτέ; Δύο μήνες πριν από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου ο κ. Τσίπρας δήλωσε από τα Ιωάννινα ότι τάχα είχε κουραστεί να εγκαινιάζει έργα που είχαν καθυστερήσει τα προηγούμενα χρόνια. Αναρωτιέμαι αν αυτή του η δήλωση ήταν ειρωνεία προς τους πολίτες ή αυτοσαρκασμός για την κυβερνητική του αδράνεια. Το νομοσχέδιο επιταχύνει αναθέτοντας σε ιδιώτες ορκωτούς ελεγκτές την αξιολόγηση και την παρακολούθηση της υλοποίησης επενδυτικών σχεδίων. Αυτή τη στιγμή λιμνάζουν δυόμισι χιλιάδες φάκελοι που είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο. Οφείλω να ομολογήσω ότι ήδη από την κατάθεση του νομοσχεδίου έχουμε γίνει δέκτες του αισθήματος ανακούφισης από επιχειρηματίες των Ιωαννίνων και της Ηπείρου, που επιτέλους θα δουν τις επενδύσεις τους να ξεκολλάνε από τα αρχεία και να ολοκληρώνονται χάρη στις νέες ρυθμίσεις που εισάγει το σημερινό νομοσχέδιο, γιατί η Νέα Δημοκρατία τηρεί τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, απλοποιώντας τις διαδικασίες για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και την ανάπτυξη της χώρας. Εμείς δεν μένουμε σε ανούσιες πολιτικές αντιπαραθέσεις. Επεξεργαστήκαμε και θέτουμε σε άμεση εφαρμογή ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχέδιο, για να προχωρήσουν τα έργα που έχουν κυριολεκτικά βαλτώσει όλα αυτά τα χρόνια και για να αναπτυχθεί συνολικά η ιδιωτική πρωτοβουλία σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Δεν είναι όμως τα Ιωάννινα ούτε μόνο η Ήπειρος. Είναι ολόκληρη η χώρα που τόσο έχει ανάγκη την ανάπτυξη. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αντιμετωπιστεί όχι με αποσπασματικές ρυθμίσεις, αλλά συνολικά, συστηματικά και αποτελεσματικά και σε αυτό ακριβώς αποσκοπεί το παρόν πολυνομοσχέδιο. Αποσκοπεί στο να θεραπεύσει αδυναμίες που ξέμειναν από την κακή και αποσπασματική νομοθέτηση και λειτουργούν αποτρεπτικά για την προσέλκυση επενδύσεων, να αθροίσει πολλές μικρές μεταρρυθμίσεις που μεταβάλλουν συνολικά το επιχειρηματικό περιβάλλον, να άρει δεκάδες επενδυτικά εμπόδια ειδικά αδειοδοτικά, περιβαλλοντικά, πολεοδομικά, να στηρίξει νεοφυείς επιχειρήσεις. Έτσι θα δημιουργηθούν πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, έτσι θα επανέλθει η χώρα σε υψηλούς και βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης. Επιπλέον επί του νομοσχεδίου θα ήθελα να εστιάσω στις μεταρρυθμίσεις που επιχειρούνται στα εργασιακά και στην ψηφιακή διακυβέρνηση. Ξεκινώντας με τα εργασιακά, επιχειρούμε μία μεταρρυθμιστική τομή στη με τα τωρινά δεδομένα διαμορφωμένη αγορά εργασίας υπέρ των εργαζομένων και των συνεπών επιχειρήσεων, υπέρ της πλήρους απασχόλησης, της νομιμότητας της αγοράς εργασίας και της αύξησης των εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία. Μεταξύ άλλων, αυξάνουμε κατά 12% το κόστος των επιπλέον ωρών σε περίπτωση υπέρβασης των συμφωνημένων ωρών απασχόλησης, με σκοπό την ενίσχυση της εργασίας πλήρους ωραρίου και της αποτροπής των εργοδοτών από τη συστηματική προσφυγή στις καταχρηστικού τύπου συμβάσεις μερικής απασχόλησης. Αυστηροποιούμε το πλαίσιο για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της πλήρους απασχόλησης. Η νέα νομοθεσία διασφαλίζει τον κόσμο της επισφαλούς εργασίας. Με αυστηρό και αποτελεσματικό τρόπο ενισχύεται το νομοθετικό πλαίσιο ενάντια στην αδήλωτη εργασία, μία κοινωνική μάστιγα που ταλαιπωρεί τους εργαζόμενους, αλλά στερεί και έσοδα από το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία. Δημιουργούμε για πρώτη φορά ηλεκτρονικό μητρώο παραβατικότητας και αδήλωτης εργασίας. Επιπλέον, ισχυρά οικονομικά κίνητρα δίνονται στους παραβάτες αν προβούν στην άμεση πρόσληψη του αδήλωτου εργαζομένου. Τα μέτρα αυτά επαναφοράς στη νομιμότητα ισχυροποιούν τη θέση του αδήλωτου εργαζόμενου, ενισχύουν την απασχόληση με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και δημιουργούν συνθήκες σταθερής απασχόλησης των μισθωτών, χωρίς να κινδυνεύουν οι ήδη δηλωμένες θέσεις εργασίας. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σχεδιάζει και υλοποιεί στρατηγικές και πολιτικές με συγκεκριμένους στόχους, ώστε να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά η παραβατικότητα στην αγορά εργασίας. Εξαιρετικά σημαντικές είναι και οι μεταρρυθμίσεις του νομοσχεδίου στο επίπεδο της ψηφιακής διακυβέρνησης. Το σημερινό σχέδιο νόμου προωθεί διαρθρωτικές αλλαγές σε οργανικές μονάδες του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, με στόχο τη μείωση του διοικητικού φόρτου αλλά και την άμεση και αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των πολιτών και των επιχειρήσεων. Μεταξύ άλλων, αναμορφώνεται το πλαίσιο αδειοδότησης και ελέγχου κατασκευής κεραιών ξηράς. Θεσπίζεται το Εθνικό Πρόγραμμα Απλούστευσης Διαδικασιών για τη μείωση της γραφειοκρατίας. Συνιστάται επίσης Παρατηρητήριο Γραφειοκρατίας για την αποτύπωση των διοικητικών βαρών που προκύπτουν από τη νομοθεσία και τις κανονιστικές πράξεις της διοίκησης. Προβλέπεται η ίδρυση Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης, που θα συμβάλλει στην παροχή πρόσβασης σε πληροφορίες, διαδικασίες και υπηρεσίες υποστήριξης και επίλυσης προβλημάτων. Ο πολίτης και οι επιχειρήσεις αλληλεπιδρούν γρήγορα, εύκολα και αποτελεσματικά με το κράτος, προσπερνώντας τις χρόνιες αγκυλώσεις της γραφειοκρατίας. Οι καθημερινές συναλλαγές των πολιτών και των επιχειρήσεων διευκολύνονται, ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής τους, έχοντας πρόσβαση σε ευρύ φάσμα online διαδικασιών, χωρίς να απαιτείται η φυσική παρουσία. Η Ελλάδα μετασχηματίζεται διοικητικά και ψηφιακά σε ένα σύγχρονο δυτικό κράτος με σεβασμό στους πολίτες του. Όλα αυτά σε συνδυασμό με το σύνολο των προτεινόμενων ρυθμίσεων για τον επανακαθορισμό του πλαισίου άσκησης της οικονομικής δραστηριότητας, τη δημιουργία Ενιαίου Ψηφιακού Χάρτη, του Εθνικού Μητρώου Υποδομών δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την προσέλκυση και την υλοποίηση επενδύσεων αλλά και εν γένει για τον εκσυγχρονισμό των διοικητικών διαδικασιών, τη συνολική ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας και κατ' επέκταση την ευημερία και την πρόοδο ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Για τους λόγους αυτούς καλούμαστε όλοι μας όχι μόνο να υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο, αλλά και να συμβάλουμε σε όλα τα επίπεδα στην ταχεία, απρόσκοπτη και συνολική εφαρμογή του. Το κράτος αλλάζει, η Ελλάδα αλλάζει. Ετοιμαζόμαστε για μία νέα πορεία, απαλλαγμένη από ιδεοληψίες και αγκυλώσεις του παρελθόντος. Επιθυμούμε ένα κράτος αποτελεσματικό, σύγχρονο, φιλικό προς τον πολίτη και τις επιχειρήσεις και η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποδεικνύει σε κάθε νομοσχέδιό της ότι είναι έτοιμη να οδηγήσει τη χώρα σε μία νέα εποχή, εποχή ανάπτυξης, ευμάρειας, καινοτομίας, με γνώμονα πάντα το δημόσιο συμφέρον και σεβασμό στον άνθρωπο και το περιβάλλον. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Μπλούχος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το διακύβευμα στη συζήτηση του παρόντος σχεδίου νόμου είναι η κοινωνικοοικονομική μας ανάκαμψη και η πολυπόθητη ανάπτυξη αντιμετωπίζοντας τα αναχώματα της άλογης αποσπασματικότητας και πολυδιάσπασης της κρατικής μας συγκρότησης. Σε μία μητρόπολη της ανεργίας σαν τη Δράμα, από όπου προέρχομαι, λέξεις και έννοιες, όπως: επένδυση, ανάπτυξη, περιβάλλον, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικό πάρκο, βρίσκονται σε κατάσταση απόλυτης αγνωσίας, έλλειψης μετοχής μας στα σημαινόμενά τους, απόλυτης αυτοακύρωσης, ενώ συχνά προκαλούν καγχασμό σε έναν κόσμο που κατά πλειοψηφία είναι συνηθισμένος παθητικά ή μάλλον αφασικά στη μονίμως αρνητική κατανόησή τους, αλλά μάλλον και εδώ, όπως διαπίστωσα σήμερα. Και τούτο αποτελεί απόδειξη αποτυχίας προηγούμενων προσπαθειών και στο να εμπεδωθούν θέματα μακροοικονομίας αλλά και στο να φέρουν επενδύσεις. Αποτελεί δεδομένο πως κανένας αναπτυξιακός νόμος δεν μπορεί από μόνος του να αλλάξει την οικονομική μας νοσηρότητα. Ο παρών ενισχύει την επενδυτική μας προσπάθεια όχι στο πλαίσιο ενός στείρου οικονομισμού, αλλά θεραπεύοντας την εξαμβλωματική διάρθρωση της γραφειοκρατίας με σειρά καθετοποιημένων μεταρρυθμίσεων, που σαφέστατα διεγείρει τα αριστερά ανακλαστικά κάποιων και τους προκαλεί δυσθυμία, επιτυγχάνει όμως ξεκάθαρα να τροχιοδρομήσει την επενδυτική μας δραστηριότητα. Είναι δεδομένο, επίσης, ότι το περιβάλλον, όπως διαμορφώθηκε στο πρόσφατο παρελθόν, απέτυχε να προσελκύσει το επενδυτικό ενδιαφέρον και ίσως δεν είχε στην ουσία τέτοια στοχοθεσία. Και πώς να υπάρξει τέτοια, όταν είναι ορατές και οι ιδεολογικές εμμονές αλλά, κυρίως, οι γενετικές προγραφές σας; Σήμερα η στοχοθεσία είναι ξεκάθαρη. Στη συζήτηση αυτή αναδεικνύεται και αποκρυσταλλώνεται ένα ελκυστικό περιβάλλον μέσα από έναν καταιγισμό διαρθρωτικών αλλαγών κομβικής σημασίας για την οικονομία του χρόνου και των ενεργειών, μία απλή ιστορική αποτύπωση της αποτυχίας των στοχεύσεων της παρελθούσας περιόδου, συνεπεία της φορολογικής διελκυστίνδας αλλά και του αποεπενδυτικού εσωτερικού σας δαίμονα. Στη βόρεια Ελλάδα γίναμε μάρτυρες μιας βίαιης αποβιομηχάνισης. Από τις τριακόσιες είκοσι καταγεγραμμένες ανώνυμες εταιρείες και εταιρείες περιορισμένης ευθύνης στην ευρύτερη περιοχή του Κιλκίς, μόλις οι ογδόντα εννιά είναι ενεργές επιχειρήσεις, ενώ το 70% υπάρχει μόνο στα χαρτιά. Αντίστοιχα, στη Θεσσαλονίκη οι δύο στις τρεις μεταποιητικές Α.Ε. και Ε.Π.Ε., είναι εταιρείες φαντάσματα. Σε περιφερειακό επίπεδο, αρνητική πρωταθλήτρια στην αποβιομηχάνιση αναδεικνύεται η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, η οποία παρουσιάζει απώλειες στο μέσο μέγεθος μεταποιητικής επιχείρησης της τάξεως του 35%. Στο σύνολο των ανενεργών επιχειρήσεων εντός ΒΙΠΕ είμαστε στο 55%. Ακόμα και μέσα σε αυτό το θολό και σκοτεινό οικονομικά τοπίο η Δράμα, η πόλη μου, είχε τη δεύτερη μικρότερη μείωση, επιδεικνύοντας μία αξιοσημείωτη αντοχή. Προκύπτει εύλογα η ανάγκη να βελτιωθεί και να ενισχυθεί το περιβάλλον μέσα στο οποίο αυτές οι επιχειρήσεις θα μπορέσουν να παραμείνουν και να αναπτυχθούν. Κι αυτή η πρόταση είναι στη σωστή κατεύθυνση, απλοποιώντας διαδικασίες που επί χρόνια έκαναν δυσκίνητες τις όποιες επενδύσεις. Επένδυση δεν είναι μόνο μία καινούργια επιχείρηση. Είναι κυρίως οι επενδύσεις που μπορούν να γίνουν από τις υφιστάμενες επιχειρήσεις, παρέχοντας νέες θέσεις εργασίας και κρατώντας τον πολίτη στον τόπο του. Ας μην ξεχνάμε ότι η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης έχει και έναν άνισο ανταγωνισμό από τη γείτονα Βουλγαρία. Οφείλουμε να στηρίξουμε την ανάπτυξη εκεί όπου ακόμα αντιστέκεται, χάρη στην καινοτομία, την εφευρετικότητα και τον μόχθο του Έλληνα. Αγαπητοί συνάδελφοι, η οικονομία καρκινοβατεί όταν επιβάλλονται σε αυτή ή υπακούει αυτή σε ιδεοληπτικές αγκυλώσεις που αφορούν σε νεκρωμένα μοντέλα. Το μόνο που επιτυγχάνεται έτσι, με αυτόν τον φοβικό τραμπαλισμό, είναι να διευρύνεται ο δυσυγχρονισμός με το διεθνές περιβάλλον, να βαθαίνει το τέλμα, να απομειώνεται κριτικά η παραγωγική μας δραστηριότητα. Τα αδιέξοδα της προηγούμενης διακυβέρνησης ακόμα κι ο πιο εθελότυφλος μπορεί να τα ψηλαφίσει. Ύστερα από μία πενταετία λαϊκίστικων ακροβατισμών και μοιραίας ασυναρτησίας, η Κυβέρνηση είναι επιφορτισμένη με την ευθύνη των έσχατων κρίσιμων επιλογών. Με απόλυτη επίγνωση της ανεπίστρεπτης καμπής, επιχειρούνται καισαρικές τομές στην εξέλιξη του οικονομικού και πολιτικοκοινωνικού μας συστήματος. Μερίδα της Αντιπολίτευσης το έκρινε κατώτερο των περιστάσεων και εξαγγελιών. Το χαρακτήρισε, όπως άκουσα, «περιβόλι με γονατογραφήματα», «κουρελού», «κατάπτυστο». Το παρόν, όμως, νομοσχέδιο, μάλλον αποτελεί προϊόν τανίσματος δημιουργικής έξαρσης και είναι εμφατικά δηλωτικό άλλης κυβερνητικής λογικής, αυτής του ορθολογισμού και της πολιτικής ορθοβουλίας. Κάποιες πολιτικές δυνάμεις ή και φορείς αντιπαρέρχονται μηδενιστικά ή και φοβικά και με σκεπτικισμό στη θεραπεία που επιχειρείται μέρους της τερατογονίας του γραφειοκρατικού υδροκεφαλισμού μας. Αναγνωρίζουμε, όμως, τα κίνητρα που πρέπει να δώσουμε, οργανώνουμε προγραμματικά και διαμορφώνουμε τις συνθήκες για βιώσιμο, πλέον, οικονομικό και αναπτυξιακό προσανατολισμό. Τα στοιχεία δεν λένε ψέματα. Οι αριθμοί το αποδεικνύουν εύγλωττα. Δεν μπορείς να περιμένεις ανάπτυξη στοχοποιώντας και δαιμονοποιώντας τους επενδυτές. Σε μια διακριτική και ψηλαφιστή τυχόν προσέγγιση του παρόντος, θα ήταν αξιοσημείωτο να αναφέρουμε ότι είναι διάχυτη η άποψη πως μερίδιο ευθύνης της κοινωνικής και πολιτικοοικονομικής δυσπραγίας μας έχει και ο συνδικαλισμός. Πριν καν συζητηθεί το νομοσχέδιο, πραιτοριανοί της οικονομικής αφασίας προανήγγειλαν κινητοποιήσεις για να σηματοδοτήσουν την αντίθεσή τους στην αντεργατική πολιτική της Κυβέρνησης. Τα αποτελέσματα είναι συνήθη και γνωστά. Μια μειοψηφία κυριολεκτικά βασανίζει την εργατική φτωχολογιά, τον νοικοκυραίο, τον μεροκαματιάρη, τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας. Είναι συνδικαλισμός υποταγμένος στη λογική της εκβιαστικής απαίτησης και της συντεχνιακής θωράκισης, που αδιαφορεί παγερά για το κοινωνικό γεγονός, χάνοντας κάθε ελπίδα ποιοτικού στίγματος συνδικαλιστικής διαφοροποίησης. Είναι, λοιπόν, καιρός για μία επανάσταση της κοινής λογικής έναντι της αλογίας και του παραλογισμού, να αντισταθούμε στην ιεροποίηση του δικαιώματος και τη δόλια εργαλειοποίησή του. Συνδικαλισμός σημαίνει συζήτηση. Δεν σημαίνει επαναστατική γυμναστική. Δεν γίνεται πλέον να απαιτούμε διάλογο επί αδιαπραγμάτευτων αιτημάτων. Είναι ο απόλυτος μηδενισμός. Κλείνοντας, σας προτρέπουμε στην ψήφιση του παρόντος, διεκδικώντας την επαναφορά της κοινής λογικής. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπλούχο και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πολυνομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα αποτελεί τη λυδία λίθο πάνω στην οποία θα βασιστεί όλη η μελλοντική αναπτυξιακή πορεία μιας χώρας που για χρόνια τρεφόταν από ιδεοληψίες που δαιμονοποιούσαν την επιχειρηματικότητα, τορπίλιζαν την ιδιωτική πρωτοβουλία, στραγγάλιζαν το επενδυτικό κίνητρο, ναρκοθετούσαν την ανταγωνιστικότητα. Η αιτιολογική έκθεση της Τραπέζης της Ελλάδος, εξάλλου, η οποία αναφέρει ότι οι επενδύσεις στην Ελλάδα έχουν καταρρεύσει την τελευταία δεκαετία με μόλις 20 δισεκατομμύρια επενδύσεων το 2018, σε σχέση με τα 60 δισεκατομμύρια επενδύσεων του 2007, δεν αποτελεί έκπληξη για κανέναν που ξέρει την αγορά. Ούτε βεβαίως αποτελεί έκπληξη ότι η νυν Αξιωματική Αντιπολίτευση, που βάσισε ως κυβέρνηση ολόκληρη την αποτυχημένη οικονομική πολιτική της στην υπερφορολόγηση και στην αποθέωση της κρατικοδίαιτης λογικής, έρχεται σήμερα να κατηγορήσει την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για «μπαγιάτικη ανάπτυξη». Ποιος; Μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που το μόνο φρέσκο που πρόσφερε στην ελληνική κοινωνία για τεσσεράμισι χρόνια ήταν καθημερινούς ολόφρεσκους τρόπους να βαφτίζει την απόλυτη αδράνεια ως δράση. Σε τι αντιδρά η Αντιπολίτευση; Αντιδρά σε ένα σχέδιο νόμου που αίρει δεκάδες επενδυτικά εμπόδια, ειδικά σε αδειοδοτικά, περιβαλλοντικά, πολεοδομικά και εργασιακά θέματα, με κλειδιά τις καλές διεθνείς πρακτικές. Αντιδρά σε ένα σχέδιο νόμου που απεμπλέκει επιτέλους τη χώρα από τη θηλιά κακής και αποσπασματικής νομοθέτησης, απομεινάρι παλαιότερων εποχών, που λειτουργούσε ως αντιεπενδυτικό σκιάχτρο. Αντιδρά σε ένα σχέδιο νόμου που, με όπλο τις πολλές μικρές μεταρρυθμίσεις, βελτιώνει το επιχειρηματικό περιβάλλον, προστατεύει τον κόσμο της επισφαλούς εργασίας και στηρίζει την υγιή, διαφανή και αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση των κοινωνικών εταίρων. Ας αντιδρά. Το παρελθόν ας μείνει με το παρελθόν. Η νέα Κυβέρνηση εκλέχθηκε για να βάλει οριστικό τέλος στην επενδυτική καθίζηση των τελευταίων χρόνων, που κοστίζει χιλιάδες θέσεις εργασίας και χιλιάδες αναπτυξιακές ευκαιρίες για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του. Και δεν θα το πράξει αν εθελοτυφλεί απέναντι στη δυσάρεστη πραγματικότητα, με την ανεργία της χώρας στο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο 17,2%, με τη χώρα να βρίσκεται στην προτελευταία θέση στο βαθμό ευκολίας στην επιχειρηματική δραστηριότητα, με τη χώρα να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις αναφορικά με το εμπόριο εκτός συνόρων. Απέναντι σε αυτά τα δεδομένα δεν αντιτάσσονται ευχολόγια, αλλά καινοτόμες πολιτικές. Μία πρώτη πολιτική καινοτομία είναι ο εκσυγχρονισμός και η απλούστευση του καθεστώτος έναρξης λειτουργίας επιχειρήσεων σε επιχειρηματικά πάρκα, τα οποία θα συμβάλλουν στη μείωση της ανεργίας και θα λειτουργούν ως εφαλτήρια ευκαιριών για ανάπτυξη στις τοπικές κοινωνίες. Μια δεύτερη καινοτομία είναι η δημιουργία Ενιαίου Ψηφιακού Χάρτη, που θα δίνει τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε να βλέπει σε χρόνο dt κάθε οικονομική δραστηριότητα, με πληροφορίες από όρους και περιορισμούς δόμησης και χρήσης γης μέχρι ρυμοτομικές γραμμές, δασικές εκτάσεις και αρχαιολογικούς χώρους. Μια τρίτη πολιτική καινοτομία είναι η ανάθεση σε ιδιώτες ορκωτούς ελεγκτές ή ελεγκτικές εταιρείες της αξιολόγησης και της παρακολούθησης της υλοποίησης επενδυτικών σχεδίων, προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία πιστοποίησης και να απελευθερωθούν πολύτιμοι οικονομικοί πόροι. Μια τέταρτη καινοτομία είναι η ενίσχυση του εγχώριου επιχειρηματικού περιβάλλοντος και του παράλληλου ανοίγματος νέων αγορών για τα ελληνικά προϊόντα, μέσω της Ελληνικής Εταιρείας Επενδύσεων και Εξωτερικού Εμπορίου. Μια εταιρεία που θα αναλάβει στοχευμένα τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ως προς τις εξαγωγές, την προέλκυση επενδύσεων, τη δικτύωση και προβολή της ελληνικής επιχειρηματικότητας στις διεθνείς αγορές, βελτιώνοντας έτσι το οικονομικό κλίμα στη χώρα και συμβάλλοντας στη χάραξη μιας γόνιμης μακροχρόνιας εμπορικής πολιτικής με εξαγωγικό προσανατολισμό στα χρόνια των πληγών από το ρωσικό εμπάργκο και κυρίως από τον κίνδυνο υπονόμευσης των μακεδονικών μας προϊόντων από τη γείτονα χώρα στα βόρεια σύνορά μας. Την ίδια, όμως, στιγμή η νέα Κυβέρνηση προχωρά ένα βήμα πιο πέρα, γνωρίζοντας καλά ότι η επιχειρηματικότητα δεν αναφέρεται μόνο στον επιχειρηματία, αλλά και στον εργαζόμενο. Έναν εργαζόμενο στον οποίο το αριστερό τόξο αναφέρεται θεωρητικά, αλλά λησμονεί πρακτικά, θέτοντας διαχρονικά σε κίνδυνο με τις αναχρονιστικές του πολιτικές το δικαίωμα στην ίδια την εργασία, εμποδίζοντας και στιγματίζοντας επενδύσεις, εθελοτυφλώντας στα πραγματικά του προβλήματα, πατρονάροντας την άποψή του προς όφελος συνδικαλιστικών κεκτημένων. Η νέα Κυβέρνηση δεν πρόκειται να αφήσει απροστάτευτο τον εργαζόμενο στην εποχή της ανάπτυξης. Να γιατί θέτει δικλίδες αποτροπής της αδήλωτης εργασίας στο παρόν πολυνομοσχέδιο, να γιατί επιδιώκει την περαιτέρω ενίσχυση της εργασίας πλήρους ωραρίου μέσω της αποτροπής των εργοδοτών από τη συστηματική προσφυγή σε καταχρηστικού τύπου συμβάσεις μερικής απασχόλησης και να γιατί θεσμοθετεί Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων και Οργανώσεων Εργοδοτών και προαιρετική ηλεκτρονική ψηφοφορία για την προκήρυξη απεργιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, «επενδύω στην Ελλάδα», λοιπόν, δεν σημαίνει μόνο επενδύω με οικονομικούς όρους. «Επενδύω στην Ελλάδα» σημαίνει κυρίως επενδύω στο ανθρώπινο δυναμικό, επενδύω στην κοινωνική γαλήνη, επενδύω στη συλλογική ισορροπία. Σημαίνει επενδύω στην ισχυροποίηση του διεθνούς κύρους της χώρας, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των Ελλήνων, επενδύω στις νέες γενιές, στο μέλλον του τόπου μας. Εμείς στη Νέα Δημοκρατία έχουμε τη βαθιά πεποίθηση ότι η χώρα μπορεί να αλλάξει και να γίνει η αναπτυξιακή έκπληξη των επόμενων ετών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και είμαστε αποφασισμένοι να το επιτύχουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Τσαβδαρίδη και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Κόκκαλης από τον ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης αλλά και τους κυρίους Υπουργούς, καλλιεργείται ένα κλίμα ιδιαίτερου ενθουσιασμού και ευφορίας, πραγματικά, ότι πρόκειται για μια επενδυτική και αναπτυξιακή έκρηξη, από την οποία όλοι όσοι κατοικούν σε αυτή τη χώρα θα ωφεληθούν πραγματικά. Ιδιαίτερα ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης, με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο, κινδυνεύει να γίνει πιστευτός, πράγματι. Ρώτησε πριν τον κ. Παππά και θα ρωτήσω και εγώ: Γιατί, κυρία Κασιμάτη, κύριε Μεϊκόπουλε, κύριε Παππά, κύριε Αβραμάκη, λέτε «όχι» στην κατάργηση υποχρέωσης «πόθεν έσχες» από τους καναλάρχες; Τι θα πείτε στους ψηφοφόρους σας; Γιατί λέτε «όχι», κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην επιδότηση της εξόρυξης του λιγνίτη; Γιατί λέτε «όχι» στην επιδότηση των ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων; Να σας καταθέσω μια εμπειρία. Σήμερα ήρθα από τη Λάρισα. Είναι πάρα πολλοί οι επενδυτές, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες που ενδιαφέρονται για αυτά τα πρότζεκτ, για εξορύξεις λιγνίτη, για ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα και εκπομπές. Είναι πάρα πολλοί οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες και στις περιφέρειές σας. Ταυτόχρονα, μαζί με αυτό το κλίμα ιδιαίτερου ενθουσιασμού και ευφορίας, καλλιεργείται και ένα κλίμα, μια εντύπωση, ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν εχθρική με τις επενδύσεις και με τους επιχειρηματίες. Και, όντως, κινδυνεύει να γίνει πιστευτό και αυτό. Γιατί είπατε «όχι», όμως, εσείς στον νόμο του 2016, ο οποίος νόμος είχε την εξής επικεφαλίδα: «Θεσμικό πλαίσιο για τη σύσταση καθεστώτων ενισχύσεων ιδιωτικών επενδύσεων για την περιφερειακή και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Σύσταση αναπτυξιακού συμβουλίου.»; Και ποιος ήταν αυτός ο σκοπός αυτού του νόμου που ψήφισε η κυβέρνηση, αυτή η αντιεπενδυτική κυβέρνηση; Ο σκοπός ήταν η προώθηση της ισόρροπης ανάπτυξης, με σεβασμό στους περιβαλλοντικούς πόρους και την υποστήριξη λιγότερο ευνοημένων περιοχών, η αύξηση της απασχόλησης, η βελτίωση της συνεργασίας και η αύξηση του μέσου μεγέθους των επιχειρήσεων. Ποιες ήταν οι επιλέξιμες δαπάνες; Διότι όλοι αυτοί οι οποίοι μας παρακολουθούν ρωτάνε: «Εγώ, ως μικρομεσαίος επιχειρηματίας, πώς θα ωφεληθώ από αυτό το περιβόητο, το σούπερ αναπτυξιακό νομοσχέδιο; Πώς μπορώ να υπαχθώ; Έχω μια μικρομεσαία επιχείρηση.». Μπορείτε να δώσετε μια απάντηση; Ένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας πώς θα ευνοηθεί από αυτό το νομοσχέδιο; Στον νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - και σας υπενθυμίζω ότι αυτόν τον νόμο τον ζητάνε πάρα πολλοί επιχειρηματίες - οι επιλέξιμες δαπάνες αφορούσαν κτηριακές εγκαταστάσεις, εξοπλισμό, επιδότηση θέσεων εργασίας, ό,τι ζητάει μια μικρομεσαία επιχείρηση. Τι ζητάει σήμερα μια μικρομεσαία επιχείρηση; Να επενδύσει πάλι στη δουλειά, να επενδύσει στους εργαζόμενους, στις κτηριακές εγκαταστάσεις, στον εξοπλισμό. Τέτοιου είδους επενδύσεις εξασφαλίζονται με το νομοσχέδιο το οποίο μας ζητάτε να ψηφίσουμε; Απαντήστε. Καλύπτονται τέτοιου είδους επενδύσεις; Όχι. Για το «πόθεν έσχες», ειλικρινά, η αιτιολογική έκθεση αναφέρει για ασφάλεια δικαίου ότι απαλλάσσονται από την υποχρέωση για «πόθεν έσχες». Γυρνάτε πάρα πολύ πίσω, πολύ πίσω και από τον νόμο Βενιζέλου. Σε σχέση με τα εργασιακά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επίσημα με το νομοσχέδιο δημιουργείται και θεσμοθετείται ο θεσμός συμπίεσης των μισθών. Θα μπορεί ένας επιχειρηματίας να εξαιρεθεί από τη συλλογική σύμβαση εργασίας. Λέτε ότι αυτό είναι ευρωπαϊκή πρακτική. Σας πληροφορώ ότι στις μισές ευρωπαϊκές χώρες ισχύει η υποχρεωτικότητα στη συλλογική σύμβαση εργασίας και στις υπόλοιπες μισές μόνο με τη σύμφωνη γνώμη των οργανώσεων των εργαζομένων. Σε καμμία δεν ισχύει αυτό που πάτε να κάνετε εσείς, δηλαδή ότι με απόφαση του Υπουργού θα μπορεί να εξαιρέσει επιχειρηματία. Και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με έναν απίστευτο παραλογισμό, που συνέβη κατά την ένσταση αντισυνταγματικότητας. Είπε ο κ. Γεωργιάδης «ψηφίστε το, είναι συνταγματικό». Σε περίπτωση αμφιβολίας, λένε οι δικαστές, πού ανατρέχουμε; Στην αιτιολογική έκθεση. Λέτε ότι περιορίζεται η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία. Ποιοι συνήθως προσφεύγουν στη διαιτησία; Οι εργαζόμενοι. Υποστηρίζετε ότι δεν καταργείται και όμως καταργείται. Για πρώτη φορά υιοθετείται - και αυτό είναι απαράδεκτο, είναι αντιδημοκρατικό - η απόφαση της μειοψηφίας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Εν προκειμένω, όπως αναφέρεται, χρήζει αξιοσημείωτης αναφοράς ότι η μειοψηφία έκρινε ότι το καταργούμενο σύστημα υποχρεωτικής διαιτησίας υπονομεύει από τη φύση του τη συλλογική διαπραγμάτευση. Δηλαδή, δεν σέβεστε ούτε την αρχή της πλειοψηφίας. Και το πιο σημαντικό: Είναι όχι απλώς έμμεση, αλλά άμεση παρέμβαση στη δικαιοσύνη. Ουσιαστικά, τι λέτε εδώ; Ότι, όταν θα κρίνει σε λίγους μήνες το Συμβούλιο της Επικρατείας με μια πιθανή αίτηση ακυρώσεως, η μειοψηφία θα γίνει πλειοψηφία. Επίσημη θεσμική παρέμβαση στη δικαιοσύνη. Πανηγυρίζετε την άποψη της μειοψηφίας του Σ.τ.Ε. και, ουσιαστικά, υποδεικνύετε αυτή η μειοψηφία να γίνει πλειοψηφία, κυρίες και κύριοι.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ολοκλήρωσα, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι καλώς κάνουν και δεν ψηφίζουν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μου προκάλεσε τρομερή έκπληξη το εξής: Ο κ. Γεωργιάδης και στην επιτροπή, αλλά και σήμερα στην Ολομέλεια, ζητώντας ουκ ολίγες φορές τον λόγο για να απαντήσει σε συναδέλφους από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως στον εισηγητή μας, υπερασπίστηκε, θα έλεγα, μετά μανίας, το σύνολο του νομοσχεδίου «Επενδύω στην Ελλάδα». Προ ολίγου στο περιστύλιο της Βουλής έκανε κάποιες δηλώσεις, προσπαθώντας να ανασκευάσει την ομιλία του στην κρατική τηλεόραση της Ελβετίας, λέγοντας, επί της ουσίας, ότι κάποιοι πολιτικοί χρηματίζονται όντως από το σκάνδαλο «NOVARTIS» και κατονόμασε τον κ. Τσίπρα και τον κ. Πολάκη ως τους πολιτικούς που χρηματίζονται. Δύο είναι τα λάθη για τον κατά τα άλλα έμπειρο πολιτικό και Υπουργό κ. Γεωργιάδη. Το πρώτο είναι ότι, ενώ υπεραμύνθηκε του νομοσχεδίου, με τη δήλωση αυτή αποπροσανατολίζει τελείως την κουβέντα και πετάει την μπάλα στην εξέδρα. Αναρωτιέμαι για ποιον λόγο. Το δεύτερο είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι δεν θα μπορούσε να κάνει μεγαλύτερο δώρο στον κ. Τσίπρα και τον κ. Πολάκη με τη δήλωση αυτή. Και θυμηθείτε με. Θα δείτε τι έχει να γίνει τις επόμενες μέρες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Το επόμενο πράγμα που μου προκάλεσε φοβερή εντύπωση είναι ο τίτλος του νομοσχεδίου, το «Επενδύω στην Ελλάδα». Μια απλή αναδρομή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποιος να κάνει στα άρθρα και τις διατάξεις του νομοσχεδίου θα διαπιστώσει το εξής: μια πλήρη αναντιστοιχία στον τίτλο και το περιεχόμενο. Και με αυτές, λοιπόν, τις παρατηρήσεις θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ορισμένες απορίες που έχω. Η πρώτη απορία είναι πώς θα αυξηθούν οι αναπτυξιακοί ρυθμοί με φωτογραφικές διατάξεις, αφ' ενός, και με πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, αφ' ετέρου. Κάποιοι θα κάνουν ότι επενδύουν και οι εργαζόμενοι θα κάνουν ότι πληρώνονται. Μια ακόμη απορία, την οποία συχνά είχα για όλες τις ομιλίες που άκουσα σήμερα από τους Βουλευτές και τις Βουλεύτριες της Νέας Δημοκρατίας, είναι η εξής: Πώς η χαλάρωση των εργασιακών σχέσεων αντιμετωπίζεται ως προϋπόθεση και αναγκαία συνθήκη για να έρθει η ανάπτυξη; Κι εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει το εξής οξύμωρο: Τα έτη 2012-2015 παρακολουθήσαμε την πορεία της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Τις ίδιες ακριβώς εργασιακές διατάξεις ορισμένοι συνάδελφοι από καρδιάς τότε τόνιζαν ότι τις έφερναν διότι υπήρχε η κρίση και στο όνομα αυτής «αναγκαστικά φέρναμε ορισμένες εργασιακές διατάξεις, προκειμένου να περάσουμε τις αξιολογήσεις» και όλα αυτά. Τις ίδιες ακριβώς διατάξεις σήμερα τις φέρνετε στο όνομα της ανάπτυξης. Αυτό είναι τρομερά οξύμωρο. Και δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα την προεκλογική δέσμευση του κ. Μητσοτάκη. Θυμάμαι ότι πήγαινε σε εργοστάσια, σε εργαζόμενους κι έλεγε το εξής: «Θα αυξήσω τον κατώτατο μισθό σε ρυθμό διπλάσιο της αύξησης του ΑΕΠ.». Ε, ας πάει να το πει τώρα αυτό στις εκατόν δέκα χιλιάδες εργαζόμενους στα ξενοδοχεία, οι οποίοι, ενώ είδαν τους μισθούς τους να αυξάνονται με τις κλαδικές συμβάσεις που επανέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, θα ξαναδούν τον μισθό να πηγαίνει στα 600 ευρώ. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς ακριβώς θα γίνει αυτή η αύξηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αλήθεια είναι ότι επιδιώκετε να δυναμιτίσετε εκ νέου τον μηχανισμό παραγωγής συλλογικών ρυθμίσεων, με πραγματικά χειρουργικές επεμβάσεις στη δομή των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτές οι ρυθμίσεις προτείνονται ακριβώς από την ίδια την Κυβέρνηση, κατά τη διάρκεια της οποίας τέθηκε σε ισχύ με πράξη Υπουργικού Συμβουλίου το 2012 το νομοθέτημα με το οποίο ανατράπηκαν ριζικά ισορροπίες του συστήματος συλλογικών διαπραγματεύσεων. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι το ΑΕΠ της Ελλάδας βασίζεται κατά ένα μεγάλο κομμάτι στην εσωτερική κατανάλωση. Ξέρετε, λοιπόν, τι καταφέραμε μειώνοντας την αγοραστική δύναμη στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, με τις λεγόμενες μισθολογικές μειώσεις και μειώσεις των συντάξεων τα έτη 2012-2015; Καταφέραμε να καταρρεύσουν όλες οι εγχώριες επιχειρήσεις. Αυτή ακριβώς η αρνητική εμπειρία νομίζω ότι δεν έγινε μάθημα από τη σημερινή Κυβέρνηση. Ας εξετάσουμε λίγο, όμως, ειδικότερα τις συγκεκριμένες διατάξεις. Λέτε, λοιπόν, ότι προβλέπεται η δυνατότητα των κοινωνικών ανταγωνιστών να θεσπίζουν ρήτρες απόκλισης με κλαδικές ή ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να εξαιρούν από το πεδίο εφαρμογής τους επιχειρήσεις οι οποίες αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Μάλιστα. Υπήρχαν και ορισμένοι συνάδελφοι από τη Νέα Δημοκρατία οι οποίοι έκαναν μια, κατά τη γνώμη μου, γενναία προσπάθεια να φέρουν και παραδείγματα ότι το ίδιο πράγμα ισχύει και σε προηγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα, ισχύει. Ας πάρουμε, όμως, το παράδειγμα της Γερμανίας, την πιο προηγμένη χώρα. Υπάρχει η δυνατότητα της ρήτρας opt out; Υπάρχει. Πώς χρησιμοποιείται, όμως; Χρησιμοποιείται με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι ότι πρέπει να υπάρχει πλήρης συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων και ο δεύτερος τρόπος είναι όταν αντιμετωπίζει η όποια επιχείρηση σοβαρά οικονομικά προβλήματα, που οδηγούν δικαιολογημένα και τεκμηριωμένα σε απολύσεις. Πώς εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Τίθεται με υπερβολικά, κατά τη γνώμη μου, ευρύ τρόπο. Αφορά επιχειρήσεις οι οποίες αντιμετωπίζουν όλα συλλήβδην τα οικονομικά προβλήματα με τον ασαφή όρο «σοβαρά» και αυτό, μάλιστα, μπορεί να αφορά κάθε όρο εργασίας που ρυθμίζεται με μια συλλογική σύμβαση εργασίας. Και, φυσικά, δεν υπάρχει κανένας χρονικός προορισμός της απόκλισης. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δημιουργήσατε έναν δούρειο ίππο, προκειμένου να απορρυθμιστεί πλήρως το σύστημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Περιλαμβάνονται, λοιπόν, συλλήβδην όλες οι περιπτώσεις επιχειρήσεων που παρουσιάζουν οικονομικά προβλήματα. Έτσι, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του νόμου οι επιχειρήσεις οι οποίες μπορεί και να παρουσιάσουν απλές ταμειακές δυσχέρειες ή απλά λογιστικά προβλήματα. Επομένως θα μπορούν να τα επικαλούνται αυτά και να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής των συλλογικών διαπραγματεύσεων που θα τις δέσμευαν σε άλλη περίπτωση. Ποια είναι, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ιδεοληψία; Η ιδεοληψία είναι η αντίληψη ότι οι όροι εργασίας, δηλαδή τα εργασιακά δικαιώματα, ο μισθός αποτελούν πεδίο ανταγωνισμού των επιχειρήσεων. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι εργασιακές διατάξεις που φέρνετε αποτελούν έναν μηχανισμό συμπίεσης μισθών. Θυμάμαι ένα στέλεχος της Κυβέρνησης - δεν μπορώ να θυμηθώ ποιος ακριβώς, αλλά ειπώθηκε αυτό στη δημόσια σφαίρα - που είπε ότι ο ουρανοξύστης που θα χτιστεί, εν πάση περιπτώσει, στο Ελληνικό θα αποτελέσει τον νέο Παρθενώνα. Εγώ αυτό που βλέπω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι ότι το μόνο πράγμα που προσπαθείτε να αντιγράψετε από εκείνη την εποχή είναι οι είλωτες της Σπάρτης. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μεϊκόπουλο και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Μπουτσικάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Γνωρίζουμε όλοι καλά σε αυτή την Αίθουσα ότι εδώ και πολλά χρόνια μεγάλος αριθμός επενδύσεων παραμένει μόνο στα χαρτιά. Διότι μέχρι σήμερα οι αναπτυξιακοί νόμοι κάθε άλλο παρά λειτουργούσαν ως εργαλείο ανάπτυξης. Εγκλώβιζαν τους επενδυτές σε ατέρμονες διαδικασίες, με υπερβολικές καθυστερήσεις και αβέβαιη κατάληξη. Έτσι μία επένδυση δεν μπορούσε να αδειοδοτηθεί, δεν μπορούσε να λειτουργήσει, δεν μπορούσε να αποδώσει στην πράξη και οι επενδυτές είτε δεν έρχονταν καθόλου είτε έρχονταν, αλλά, αργά ή γρήγορα, έφευγαν, γιατί δεν μπορούσαν να αντέξουν τη γραφειοκρατία και όλες τις δυσλειτουργίες της δημόσιας διοίκησης ή της αγοράς. Αυτή η κατάσταση δεν αφορά μόνο τις επενδύσεις στρατηγικής σημασίας, αφορά σε όλες τις μικρές, μεσαίες και μεγάλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να στερείται η οικονομία από πολύτιμους πόρους και η κοινωνία από νέες θέσεις εργασίας που έχει τόσο μεγάλη ανάγκη. Ως βουλευτής της Α΄ Περιφέρειας Πειραιά και Νήσων γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσα έργα έχουν κολλήσει στην περιφέρειά μας και πόσα ακόμα δεν έχουν ούτε καν ξεκινήσει. Για δύο αιώνες τα ιαματικά λουτρά στα Μέθανα προσέλκυαν χιλιάδες τουρίστες και επισκέπτες. Σήμερα, εξαιτίας της αδιαφορίας της προηγούμενης κυβέρνησης και μετά από ένα γαϊτανάκι διαδικασιών, δεν μπορούν να λειτουργήσουν, κάτι που από μόνο του αποτελεί τεράστιο πλήγμα για τον τουρισμό της περιοχής. Τα νησιά του Αργοσαρωνικού δεν μπορούν να αποκτήσουν τις αναγκαίες μαρίνες που θα επέτρεπαν την ανάπτυξη του yachting, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την προσέλκυση εύπορων τουριστών και πολλαπλά οφέλη για την οικονομία των νησιών και την περαιτέρω ανάπτυξή τους. Στα Κύθηρα η επέκταση του αεροδρομίου δεν έχει ακόμα υλοποιηθεί, έργο που θα μπορούσε να δώσει τη δυνατότητα προσγείωσης μεγάλων αεροσκαφών στο νησί, συμβάλλοντας σημαντικά στην τουριστική ανάπτυξη του νησιού. Τουλάχιστον, χάρη στις πρωτοβουλίες της Κυβέρνησής μας και με τη νέα επένδυση της «COSCO», ο Πειραιάς αναμένεται να γίνει άμεσα, στην επόμενη διετία, το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της Μεσογείου. Για τον Πειραιά πρέπει να δοθεί έμφαση στην τουριστική ανάπτυξη, ώστε η αλματώδης ανάπτυξη του λιμανιού να συνδυαστεί και να αποφέρει αντίστοιχη ανάπτυξη σε ολόκληρη την πόλη. Η επένδυση στον τουρισμό είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με την ανάπτυξη. Με έργα υποδομής ο Πειραιάς μπορεί και πρέπει να γίνει προορισμός αντί για ένα απλό πέρασμα για τους τουρίστες, όπως είναι σήμερα. Και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με την επέκταση της βάσης της κρουαζιέρας του ΟΛΠ, με κατασκευή μεγάλων ξενοδοχείων, με ανέγερση σύγχρονων εμπορικών κέντρων, με τη δημιουργία χώρων αναψυχής, πρασίνου και άθλησης. Όμως, το κλειδί για όλα αυτά, το κλειδί για την ανάπτυξη της πόλης και ολόκληρης της χώρας είναι η προσέλκυση επενδύσεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο με τίτλο «Επενδύω στην Ελλάδα», το οποίο συζητάμε σήμερα, αποκαλείται «αναπτυξιακό» ακριβώς γιατί στοχεύει στην ανάπτυξη. Η ανάπτυξη της χώρας, η συνολική ανάκαμψη της οικονομίας και η οριστική έξοδος από την κρίση είναι στο επίκεντρο της κυβερνητικής μας πολιτικής. Για να έρθουν επενδυτές, θα πρέπει η χώρα να παρέχει εχέγγυα αξιοπιστίας, εχέγγυα ομαλότητας, σταθερότητας, ταχύτητας και αποτελεσματικότητας των διαδικασιών, εχέγγυα καλής λειτουργίας της αγοράς. Για να έρθουν οι επενδυτές, δεν αρκεί ένα γενικόλογο κάλεσμα, όπως εκείνα που συνήθιζε να κάνει η προηγούμενη κυβέρνηση, χωρίς καμμία σοβαρή προετοιμασία, δεν αρκούν μπαλώματα στη νομοθεσία, που λύνουν ένα πρόβλημα, δημιουργούν ένα άλλο και αφήνουν άλυτα τα υπόλοιπα. Για να έρθουν οι επενδυτές, δεν αρκεί να μην υπάρχει ένα, αλλά πρέπει να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα το οποίο θα έθετε την επένδυσή τους σε κίνδυνο. Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς δεν εμμένουμε σε αποσπασματικές ρυθμίσεις, αλλά προωθούμε συνολικές μεταρρυθμίσεις σε όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης, της δικαιοσύνης, της εργασίας, των υποδομών και της αγοράς. Με το σημερινό νομοσχέδιο βελτιώνουμε το επενδυτικό περιβάλλον, διευκολύνουμε την επιχειρηματικότητα, με πολλαπλά οφέλη για την οικονομία και την απασχόληση, διαμορφώνουμε ένα γόνιμο και φιλικό κλίμα, αφήνοντας πίσω τα εμπόδια του παρελθόντος. Θέτουμε τέλος σε ενδογενείς παράγοντες, όπως είναι η πεποίθηση ύπαρξης διαφθοράς, η περιορισμένη έρευνα και καινοτομία, οι καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης. Αντιμετωπίζουμε όλες εκείνες τις παθογένειες που αποτελούν εμπόδιο στην προσέλκυση επενδύσεων. Έτσι θα πετύχουμε το αναπτυξιακό άλμα που χρειάζεται η ελληνική οικονομία. Γι' αυτό και ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας - και όχι μόνο - επικροτεί όλους τους άξονες του νομοσχεδίου, ήδη από τη στιγμή που αυτό τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση. Ειδικότερα με το νομοσχέδιο αυτό προωθούμε ένα ολοκληρωμένο εθνικό πρόγραμμα ανασχεδιασμού και απλούστευσης διαδικασιών. Διευκολύνουμε την εγκατάσταση των επιχειρήσεων σε σύγχρονα επιχειρηματικά πάρκα. Αποτυπώνουμε την επιχειρηματική δραστηριότητα σε νέο Ψηφιακό Χάρτη. Θεσμοθετούμε Εθνικό Μητρώο Υποδομών με τον καθορισμό των περιοχών υποδοχής επενδύσεων. Απλοποιούμε τις δημόσιες συμβάσεις και επιταχύνουμε την αδειοδότηση και λειτουργία των νέων επιχειρήσεων. Δίνουμε κίνητρα για ανάπτυξη της οικοδομικής δραστηριότητας, διευκολύνοντας και τις ιδιωτικές επενδύσεις σε δημόσια ακίνητα. Λαμβάνουμε μέτρα για την καταπολέμηση της υποδηλωμένης και αδήλωτης εργασίας, αλλά και για τη δημιουργία πολλών νέων και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας. Και με όλα αυτά και τόσα άλλα ακόμα που εισάγει αυτό το νομοσχέδιο μειώνουμε δραστικά χρόνο και χρήμα, τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για το ίδιο το κράτος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς θέλουμε το κράτος να είναι υποστηρικτικά δίπλα στους επιχειρηματίες και τις επιχειρήσεις και όχι γραφειοκρατικά απέναντί τους, για να αναπτυχθεί η οικονομία, να ωφεληθεί η κοινωνία και να προοδεύσει η χώρα. Το θέλουμε και θα το καταφέρουμε, γιατί έχουμε και θα έχουμε δίπλα μας την ελληνική κοινωνία, τους εργαζόμενους, τους επιχειρηματίες. Γιατί έχουμε και θα έχουμε δίπλα μας όλους εκείνους που πιστεύουν σε μία Ελλάδα σύγχρονη, παραγωγική, δημιουργική. Θα το προσπαθήσουμε και, παρά τις δυσκολίες, θα το καταφέρουμε. γιατί, ως γνωστόν, δεν υπάρχει τίποτα αδύνατο για εκείνον που θα προσπαθήσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπουτσικάκη και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Κεφαλογιάννη από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το παρόν σχέδιο νόμου εκφράζει το πλέον κυρίαρχο πολιτικό πρόταγμα αυτής της Κυβέρνησης. Η ανάπτυξη ήταν και είναι το σοβαρότερο ζητούμενο σε μια οικονομία που θέλει να παράγει πλούτο για τους πολίτες. Ιδιαίτερα σε μία φιλελεύθερη οικονομία, οι αναπτυξιακές πολιτικές, η ευελιξία και η εξωστρέφεια είναι οι προϋποθέσεις της οικονομικής προόδου, προσαρμοσμένες στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες αλλά και στις νέες διεθνείς προκλήσεις για μια οικονομία ανταγωνιστική, που θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις δημοσιονομικού χώρου για την υιοθέτηση ισχυρότερης κοινωνικής πολιτικής. Άλλωστε, ο στόχος είναι ένας: η κοινωνική ευημερία. Και αυτό φυσικά δεν είναι ένα μονοσήμαντο ζήτημα. Η δημιουργία προϋποθέσεων ανάπτυξης και ευημερίας αντανακλά στο σύνολο των βασικών λειτουργιών του κράτους, της οικονομίας, της ίδιας της κοινωνίας. Και το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί πράγματι μια πολυδιάστατη αλλά ενιαία πρωτοβουλία, που διατρέχει ένα ευρύ φάσμα των λειτουργιών αυτών, με σκοπό να ξεπεραστούν ιδεοληψίες, εμπόδια και στρεβλώσεις από το παρελθόν, από ένα παρελθόν που έχει χρεοκοπήσει οριστικά στη συνείδηση των πολιτών όχι μόνο σε επίπεδο οικονομίας, αλλά και σε επίπεδο αξιών και θεσμών. Είναι δε αυτονόητο ότι κάθε μέτρο διευκόλυνσης και ενίσχυσης της επενδυτικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας μιας οικονομίας έχει άμεσο θετικό κοινωνικό αντίκτυπο. Αυτή, λοιπόν, είναι και η πεμπτουσία της πολιτικής αντίληψης της Κυβέρνησης για το πού πρέπει να στοχεύει η αποτελεσματική λειτουργία μιας ελεύθερης οικονομίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προσέλκυση νέων επενδυτικών κεφαλαίων μέσα σε ένα εκσυγχρονιστικό κανονιστικό πλαίσιο δημιουργεί πάνω από όλα τις προϋποθέσεις μετάβασης σε μια δίκαιη και σταθερή οικονομία, με το κράτος να στέκεται δίπλα στον επενδυτή, δίπλα στον πολίτη και κυρίως δίπλα στον παραγωγικό Έλληνα πολίτη, ειδικά σήμερα, που στη χώρα μας οι εργαζόμενοι υπολείπονται αριθμητικά έναντι των συνταξιούχων. Κάθε νομοθετική πρωτοβουλία, λοιπόν, θα πρέπει να αξιολογείται και ως εργαλείο για τη δραστική μείωση του αρνητικού αυτού ισοζυγίου και ταυτόχρονα ως εργαλείο ανάσχεσης του φαινομένου διαρροής επιστημόνων στο εξωτερικό, διότι η δημοσιονομική κρίση μάς κληροδότησε άλλο ένα τεράστιο πρόβλημα: Η Ελλάδα γερνάει και παράλληλα χάνει πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό, με κυριότερο λόγο φυγής του την έλλειψη αξιοκρατίας και ακολούθως την αβεβαιότητα και τις χαμηλές αποδοχές. Αυτή η αιμορραγία εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού θα πρέπει να σταματήσει άμεσα, καθώς στο υφιστάμενο πρόβλημα των αναιμικών ρυθμών ανάπτυξης προστίθεται και η έλλειψη σε εφαρμογή καινοτομιών και επενδύσεων, αφού δεν μπορεί να εφαρμοστεί η απαιτούμενη γνώση και τεχνογνωσία. Η χώρα μας, λοιπόν, επενδύει σε ανθρώπινο κεφάλαιο, το οποίο στη συνέχεια τρέπεται σε φυγή ελλείψει ευκαιριών. Χρειάζεται, λοιπόν, μία ολοκληρωμένη επενδυτική πολιτική, μία επενδυτική μεταμόρφωση, με συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που θα ενισχύουν τις δράσεις νεοφυούς επιχειρηματικότητας, ανάπτυξης ψηφιακών υποδομών και προσέλκυσης επενδύσεων και νέων κεφαλαίων, τα οποία μπορούν να χρηματοδοτήσουν δράσεις και έργα για επιστήμονες που επιθυμούν να επιστρέψουν στην πατρίδα, διασυνδέοντας με τον τρόπο αυτό επιστήμη και τεχνογνωσία με την αγορά εργασίας. Ο νέος αναπτυξιακός νόμος είναι βέβαιο ότι μπορεί να συμβάλει προς την κατεύθυνση αυτή, καθώς παρέχει κίνητρα προσέλκυσης στρατηγικών επενδύσεων 15 εκατομμυρίων ευρώ και πάνω, προωθεί επενδύσεις σε ασύρματα δίκτυα νέας γενιάς, προβλέπει την ψηφιοποίηση δεδομένων που σχετίζονται με την άσκηση επενδυτικής ή κατασκευαστικής δραστηριότητας, επιταχύνει τις διαδικασίες αξιολόγησης και παρακολούθησης της υλοποίησης επενδυτικών σχεδίων, χιλιάδες από τα οποία λιμνάζουν αυτή τη στιγμή, ενώ το κράτος συνεχίζει να ασκεί τον ελεγκτικό του ρόλο, λειτουργώντας, όμως, με ένα απλούστερο και πιο ευέλικτο πλαίσιο αδειοδότησης και άσκησης οικονομικής δραστηριότητας. Παράλληλα εισάγονται δικλίδες προστασίας των εργαζομένων από την υποδηλωμένη εργασία και διαφανείς, πιο αντιπροσωπευτικές, διαδικασίες στην άσκηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Και, βέβαια, δεδομένου ότι η ταχύτερη και αποτελεσματικότερη δικαιοσύνη είναι βασική προϋπόθεση ανάπτυξης, προωθούνται σύγχρονες ψηφιακές λύσεις στη διοικητική δικαιοσύνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φυσικά δεν πρόκειται για τον πρώτο αναπτυξιακό νόμο. Και η προηγούμενη Κυβέρνηση το επιχείρησε ως άσκηση επί χάρτου, διότι η πολυπόθητη ανάπτυξη δεν ήρθε ποτέ. Στην κριτική, λοιπόν, που ασκεί η σημερινή Αντιπολίτευση, η απάντηση είναι ότι οι Έλληνες πολίτες ζήτησαν με την πρόσφατη ψήφο τους να υλοποιηθούν ριζικές μεταρρυθμίσεις, να καταπολεμηθούν χρόνιες παθογένειες και αγκυλώσεις που μας έφτασαν ως εδώ, να εγκαταλειφθεί η λογική της υπερφορολόγησης, που πυροδοτεί τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και της εσωστρέφειας. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να συνδιαμορφώσουμε μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς, με ίσες ευκαιρίες στην απασχόληση, την αμοιβή, την ασφάλιση, την υγεία. Η Κυβέρνηση προχωρά, λοιπόν, χωρίς καθυστερήσεις στην υλοποίηση του προγράμματός της, διότι εξελέγη για μια κοινωνία ευημερούσα και αλληλέγγυα, απαλλαγμένη από χρεοκοπημένα μοντέλα του παρελθόντος, στην οποία η ανάπτυξη και η επιχειρηματικότητα θα συμβαδίζουν με την κοινωνική πρόνοια και την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών, για να μπορέσουμε, επιτέλους, να δώσουμε κίνητρο στο σπουδαίο ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας να παραμείνει στην πατρίδα, κίνητρο να επιστρέψουν και όσοι έφυγαν από τον τόπο στα χρόνια της κρίσης, για να πιστέψουν ξανά όλοι οι Έλληνες ότι η πατρίδα μας είναι τόπος προόδου, ευημερίας και ασφάλειας. Για αυτό, λοιπόν, υπερψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο: «Επενδύω στην Ελλάδα». Σας ευχαριστώ πολύ.
Η μία έκπληξη, μετά την άλλη έκπληξη με τον χρόνο. Τώρα τον λόγο έχει η κ. Σκούφα Ελισσάβετ, αφού ευχαριστήσουμε την κ. Κεφαλογιάννη για την τήρηση του χρόνου. Ελπίζουμε και ο επόμενος ομιλητής να μείνει εντός των επτά λεπτών.
Θα ξεκινήσω, σχολιάζοντας τον τίτλο του νομοσχεδίου. Εάν, λοιπόν, δεν είχαμε το κείμενο των επτακοσίων ογδόντα σελίδων μπροστά μας και κάναμε ένα γκάλοπ στην αγορά και ρωτούσαμε τους συμπολίτες, τους συνανθρώπους μας, τι καταλαβαίνεις, τι φαντάζεσαι κάτω από τον τίτλο: «Επενδύω στην Ελλάδα», το 80% θα μας απαντούσε ότι είναι μια διαφημιστική μπροσούρα και μάλιστα πολύ φθηνής και κακής ποιότητας και δεν ταιριάζει ως τίτλος σε ένα νομοσχέδιο της ελληνικής Βουλής. Μας θυμίζει διαφημιστικές καμπάνιες που βλέπουμε στο μετρό της Γερμανίας με κάτι βλαχομπαρόκ στοιχεία «Ιnvest in Greece», «Welcome in Greece» και όλα αυτά. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, όντως, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, ουσιαστικά κατακρεουργείτε και παρουσιάζετε την πιο άσχημη εικόνα της χώρας μας, λες και οι επενδυτές δεν θα θελήσουν ή δεν θέλουν να έρθουν να επενδύσουν εδώ. Γιατί, ως χώρα, έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα. Για παράδειγμα, έχουμε μια σπουδαία γεωπολιτική θέση, έχουμε πολύ πλούσια υπεδάφη, έχουμε πολύ καλά καταρτισμένο επιστημονικό και εργατικό προσωπικό. Το προκείμενο νομοσχέδιο, όμως, έρχεται και να υλοποιήσει κατά γράμμα την προεκλογική δέσμευση του Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και νυν Πρωθυπουργού, όταν έλεγε επί λέξει ότι θα σαρώσουμε σαν οδοστρωτήρες τα εμπόδια που κρατούν δέσμια την επιχειρηματικότητα. Η τεράστια διαφορά μας, όμως, του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας, είναι ότι εσείς εμπόδια θεωρείτε ακριβώς τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας. Θεωρείτε εμπόδια τα εργασιακά δικαιώματα. Θεωρείτε εμπόδια τον σεβασμό στο περιβάλλον. Θεωρείτε εμπόδιο όχι τη «χαντάκωση» της αρχαιολογικής πολιτιστικής μας κληρονομιάς αλλά την ανάδειξή της. Θεωρείτε εμπόδια τον προληπτικό έλεγχο, τους βαθμούς όχλησης, τους δημόσιους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Όλα αυτά είστε πρόθυμοι - και το πράττετε με αυτό το νομοσχέδιο - να τα θυσιάσετε στον βωμό του κέρδους και της δήθεν ανάπτυξης. Όλα αυτά τα χρόνια η άναρχη, για παράδειγμα, δόμηση των μεγαλουπόλεων της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης - το τονίζω, η άναρχη - η χωρίς σχέδιο δόμηση της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης τις δεκαετίες του '60 και του '70 δεν σας έβαλαν μυαλό; Θέλετε να μετατρέψετε πάλι εν έτει 2019, γυρίζοντάς μας πενήντα χρόνια πίσω, τη χώρα σε ένα απέραντο γήπεδο, με ένα φθηνό κάλεσμα του «μπάτε σκύλοι αλέστε» και αντί για «επενδύω στην Ελλάδα» να έχουμε το «αλωνίζω στην Ελλάδα»; Δεν βλέπουμε, όπως αναφέρθηκε και στην επιτροπή, καθόλου στήριξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, καθόλου στήριξη επιχειρήσεων με ένταση γνώσης, καθόλου στήριξη του αγροτοκτηνοτροφικού τομέα, καθόλου στήριξη της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Θέλετε, λοιπόν, επενδύσεις, ξαναλέω, με κίονες με βλαχομπαρόκ στοιχεία και να πετάμε το περιβάλλον και τα εργασιακά δικαιώματα στον κάλαθο των αχρήστων; Και, επίσης, ποια λογική υπαγορεύει με το πρώτο άρθρο του νομοσχεδίου όλες ανεξαιρέτως οι ΣΔΙΤ, οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, να εντάσσονται αυτοδίκαια στο καθεστώς των στρατηγικών επενδύσεων; Δηλαδή, όταν με ΣΔΙΤ οι δήμοι δίνουν σε ιδιώτες τα σκουπίδια τους, που έχουμε άρθρο και γι' αυτό, αποτελεί επενδυτική επιχειρηματική δραστηριότητα που πρέπει, μάλιστα, να χρηματοδοτηθεί μέσω του αναπτυξιακού νόμου και με λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων; Δεν έχετε κανένα συνολικό σχεδιασμό στην ανάπτυξη, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Το μόνο που κάνει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι τυχάρπαστα να υπακούτε σε εντολές και οδηγίες της εκλογικής σας πελατείας. Είναι όπως ακριβώς το λέω, της εκλογικής σας πελατείας. Με ποια λογική επίσης, για παράδειγμα, θεωρούνται οι ταχυμεταφορές, τα delivery, αναπτυξιακά επενδυτικά σχέδια; Τι προσφέρουν; Προσφέρουν προϊόντα νέας τεχνολογίας; Προσφέρουν υπηρεσίες έντασης γνώσης; Ή οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές με τα «κορτσούδια» να βγαίνουν με τα βραχιόλια και τα πλουμιστά φορέματα, έχουν αναπτυξιακή προοπτική και δικαιούνται ως εκ τούτου να μπουν σε έναν αναπτυξιακό νόμο; Το νομοσχέδιο, όμως, για να τα ξανά ακούσει ακόμα μία φορά ο ελληνικός λαός, κατακρεουργεί βασικές αρχές του εργατικού δικαίου, όπως την επέκταση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης. Ουσιαστικά, βάζετε δήθεν εξαιρέσεις συγκεκριμένων επιχειρήσεων, που μπορεί να αποφασιστεί ποιες θα είναι αυτές και με απόφαση Υπουργού τώρα. Έτσι, πάω εγώ, γιατί έχω κολλητό τον Άδωνι Γεωργιάδη, και του λέω «ρε, συ, δεν έχω τα αντικειμενικά οικονομικά κριτήρια για να αποδείξω ότι η επιχείρησή μου πάει για πτώχευση. Πρέπει να γίνει μια διευκόλυνση, διαφορετικά θα χαθούν οι θέσεις εργαζομένων». Γιατί αυτό το επιχείρημα μας λέτε, ότι εάν δεν εξαιρέσουμε αυτές τις επιχειρήσεις, εάν δεν τις στηρίξουμε στο να δίνουν μισθούς πείνας, τότε θα χαθούν και οι θέσεις των εργαζομένων. Και εγώ θέλω ευθαρσώς να πω: Βγείτε έξω και ρώτησε τους εργαζόμενους αν πραγματικά προτιμούν να δουλεύουν με μισθούς πείνας ή αν θέλουν πραγματικά αξιόλογες και αξιοπρεπώς αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Θέλετε να γενικεύσετε το καθεστώς της άναρχης αγοράς εργασίας. Θέλετε να γενικεύσετε τους μισθούς πείνας. Θέλετε να μετατρέψετε την Ελλάδα σε ειδική οικονομική ζώνη, ακριβώς για να διευκολύνετε μόνο το μεγάλο κεφάλαιο, τις μεγάλες επενδύσεις και κατά τα άλλα πετώντας τους εργαζόμενους έρμαια και χωρίς καμμία διαπραγματευτική δυνατότητα. Μας λέτε ότι η εξαίρεση επιχειρήσεων ισχύει στην Ευρώπη. Είναι ψέμα. Στις μισές χώρες της Ευρώπης ισχύει το καθεστώς όπως το έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας έχουν καθολική ισχύ και εφαρμογή και στις άλλες όπου ισχύει το opt out, αυτές οι εξαιρέσεις των επιχειρήσεων συμφωνούνται μεταξύ εργοδοτών και συνδικαλιστικών οργανώσεων. Σε τι άλλο να αναφερθώ; Στα ειδικά χωρικά σχέδια; Αυτό - για να το καταλάβουν οι συμπολίτες μου οι Πιερείς - σημαίνει ότι στον Βαρικό, που έχει τεράστια αγροτική έκταση, χαρακτηρισμένη ως αγροτική τεράστια έκταση, έρχεται ο άλφα επενδυτής και λέει στον Υπουργό «στην τάδε τεράστια αγροτική έκταση εγώ θέλω να στήσω ένα πολυκατάστημα, ένα γιγαθήριο». Τσακ, βγαίνει η απόφαση με τη μία.
… (Δεν ακούστηκε)
Συμφωνείτε, κύριε Μπαραλιάκο. Εξάλλου, έχουν υπάρξει τέτοιες περιπτώσεις.
Κυρία συνάδελφε, πόσο χρόνο χρειάζεστε ακόμα; Έχετε φτάσει στα οκτώμισι λεπτά
Τελειώνω. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Άφησα τελευταίο κάτι πάρα πολύ σημαντικό, που αφορά δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους. Είστε έτοιμοι και με συγκεκριμένο άρθρο του νομοσχεδίου - και μάλιστα χωρίς να απαιτείται η επαρκής αιτιολόγηση της εκτάκτου ανάγκης - εκχωρείτε βασικούς, νευραλγικούς τομείς ανταποδοτικών υπηρεσιών, όπως την καθαριότητα στους δήμους, τη συντήρηση των χώρων πρασίνου και του ηλεκτροφωτισμού. Όλες αυτές είστε πρόθυμοι και τις δίνετε σε ιδιώτες. Επιτέλους βγείτε έξω στα καφενεία και στην αγορά και ακούστε τις ανάγκες της κοινωνίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε κι εμείς. Για τον σεβασμό των υπολοίπων συναδέλφων, η συνεδρίαση θα διαρκέσει μέχρι τη 1.30΄ για να ολοκληρωθεί ο κατάλογος. Σας παρακαλώ πάρα πολύ να είστε εντός του χρόνου. Τον λόγο έχει η κ. Τελιγιορίδου.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ξεκάθαρο από την αρχή της ανάγνωσης αυτού του νομοσχεδίου ότι δεν αποσιωπά τη βασική του στόχευση. Υπηρετεί στο έπακρο μια νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία. Παρ' όλο που το κάνει αυτό, το κάνει χωρίς να υπάρχει ένα συνεκτικό σχέδιο. Είναι ένα νομοσχέδιο που αποτελείται από συρραφή ανακατεμένων προτάσεων, χωρίς να υπάρχει αρχή, μέση και τέλος. «Επενδύω στην Ελλάδα», λοιπόν, με αποσπασματικές διατάξεις. Χτίζω με πλίνθους και κέραμους ατάκτως ερριμμένα. Επενδύω όπου θέλω και όπως θέλω. Επενδύω χωρίς κανόνες. Για παράδειγμα, προτεραιοποιεί τις αδειοδοτήσεις ΣΔΙΤ για τη βελτίωση της παροχής δημόσιων υπηρεσιών και θεωρεί πως η μεταφορά των δημόσιων υπηρεσιών στα χέρια των ιδιωτών ευνοεί την ανάπτυξη των υποδομών της χώρας και της οικονομίας εν γένει. Μάλιστα, μόλις η επένδυση ΣΔΙΤ χαρακτηριστεί στρατηγική - με τι κριτήρια, άραγε; - δίνεται η δυνατότητα στον Υπουργό να αποφασίζει για φορολογικά και άλλα κίνητρα. Έτσι, λοιπόν, γίνεται με το νομοσχέδιο αυτό η μεταφορά των δημόσιων υπηρεσιών σε ιδιώτες. Ξεκινάμε από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, την καθαριότητα, το πράσινο, το ηλεκτρικό. Αδιαφορούμε για την επακόλουθη αύξηση των δημοτικών τελών, αδιαφορούμε για τις απολύσεις των εργαζομένων, αδιαφορούμε για την υποβάθμιση των υπηρεσιών αυτών. Αρχίζουμε από τους ΟΤΑ για να συνεχίσουμε μάλλον στην υγεία και στην παιδεία, καθώς ήδη ακούγονται σχέδια, για παράδειγμα, για την είσοδο ιδιωτών στο δημόσιο σύστημα υγείας. Είναι ένα νομοσχέδιο που μας επιστρέφει στις παλιές στρεβλώσεις. «Βασική» - λέει - «προϋπόθεση για την ανάπτυξη στη χώρα είναι η μητροπολιτική τοποθέτηση». Και συνεχίζει: «Η αποβιομηχάνιση της Αθήνας οδήγησε στη μετανάστευση επιχειρήσεων στην επαρχία». Η απάντηση που δίνει σε αυτό το τραγικό, κατά τη γνώμη της νεοφιλελεύθερης αντίληψης, ζήτημα, είναι ότι πρέπει να πάμε πίσω ολοταχώς στο αθηνοκεντρικό μοντέλο του 1950. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα. Πού είναι στο νομοσχέδιο αυτό η στήριξη των λιγότερο αναπτυγμένων περιοχών και των επιχειρήσεών τους; Πού είναι η στήριξη της ελληνικής περιφέρειας; Ποιος είναι ο στόχος; Το να υπάρχει μητροπολιτική τοποθέτηση. Το κέντρο της Ελλάδας είναι η Αθήνα, άρα η επιστροφή όλων των επιχειρήσεων στην Αθήνα. Άρθρο 11. Τι γίνεται, λοιπόν, με την περιφέρεια; Ας πάμε στην περιφέρεια από την οποία προέρχομαι, την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Στο συνέδριο του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή ο Πρωθυπουργός μάς είπε ότι μέχρι το 2028 θα κλείσουν όλες οι λιγνιτικές μονάδες και από την άλλη αρχικά στο νομοσχέδιο αυτό μιλούσαν για την επιδότηση της εξόρυξης του λιγνίτη που την αποσύρατε. Αυτά είναι τα δείγματα της καλής νομοθέτησης που προέρχονται μετά από πολύ σοβαρή σκέψη. Ποιος είναι ο σχεδιασμός σας για τη δυτική Μακεδονία; Χιλιάδες άνεργοι κινδυνεύουν να προστεθούν στο μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας που έχει η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας στην Ευρώπη. Πώς θα κάνετε αυτή τη μετάβαση; Θα την κάνετε βίαια; Με ποιον χωρικό σχεδιασμό; Με ποιες χρήσεις γης; Με ποιους κλάδους προστιθέμενης αξίας; Πού είναι τα περιβαλλοντικά κριτήρια; Πού είναι η αποκατάσταση των εδαφών; Ξέρετε, η Καστοριά, τα Γρεβενά, η Κοζάνη και η Φλώρινα ανήκουν επίσης στην ελληνική επικράτεια. Σας καταθέσαμε μια τροπολογία για ένα νέο μοντέλο μετάβασης στη μεταλιγνιτική εποχή και για μια νέα παραγωγική δραστηριότητα, την οποία δεν αποδεχθήκατε. Προφανώς δεν την αποδεχθήκατε, γιατί προφανώς θεωρείτε ότι οι κάτοικοι της δυτικής Μακεδονίας δεν ανήκουν στις αγαπημένες σας ελίτ. «Το νομοσχέδιο αυτό» - λέει - «χτυπάει τη γραφειοκρατία». Τι σημαίνει αυτό; Για να χτυπήσω τη γραφειοκρατία πρέπει να καταργήσω όλους τους κανόνες; Τροποποιείται ο ν.4442/2016 στο άρθρο 3 και τώρα τι λέει; Ότι ο κάθε φορέας που ασκεί οικονομική δραστηριότητα μπορεί να το κάνει χωρίς περιορισμό, χωρίς έγκριση και χωρίς γνωμοδότηση. Είχαμε ένα ενιαίο πλαίσιο για όλες τις οικονομικές δραστηριότητες και αυτό το πλαίσιο έγινε σε συνεργασία με τα Υπουργεία και έρχεστε και το καταργείτε. Τι σημαίνει πλέον πως ο έλεγχος θα γίνεται από φυσικά ή νομικά πρόσωπα; Ο έλεγχος θα γίνεται από ιδιωτικούς φορείς; Ανοίγει ή δεν ανοίγει ο δρόμος οι ελεγκτές και οι ελεγχόμενοι να συμπίπτουν; Αυτό οδηγεί ή δεν οδηγεί σε αδιαφάνεια και μεροληψία; Ποιοι θα κάνουν τον περιβαλλοντικό έλεγχο; Ποιος θα έχει την ευθύνη του ενιαίου ψηφιακού χάρτη; Δίνεται η δυνατότητα στις ιδιωτικές εταιρείες για την τήρηση, τη λειτουργία και την ενημέρωση του χάρτη αυτού. Πού θα ανήκει η κυριότητα των δεδομένων; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θέλω μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Τι γίνεται με την ασυδοσία των εργοδοτών; Τι θα γίνει με την εργασιακή οπισθοχώρηση; Τι θα γίνει με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων; Το νομοσχέδιο σε πολλά πράγματα δεν λέει τίποτα. Σε άλλα πράγματα, όμως, λέει. Από το νομοσχέδιο αυτό μπορεί να λείπουν πολλά, αλλά δεν λείπουν τα ρουσφέτια, όπως η μη ονομαστικοποίηση των μετοχών των μέσων μαζικής ενημέρωσης με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται και με ό,τι τι κινδύνους μπορεί να έχει, η μη κατάθεση «πόθεν έσχες» από τους καναλάρχες, η αναγνώριση των κολεγίων, η αύξηση των προσώπων που θα εργάζονται στη Γενική Γραμματεία του Πρωθυπουργού κατά δύο άτομα. Δεν έφτασαν τα τετρακόσια ογδόντα, αλλά χρειαζόμαστε άλλους δύο! Και γιατί δεν περιμένετε λίγο ακόμα να το φέρετε αυτό σε ένα άλλο νομοσχέδιο; Μπορεί να σας προκύψουν κι άλλα ρουσφέτια στην πορεία και να πρέπει να τα αυξήσετε και πάλι! Κυρίες και κύριοι, η ασφάλεια μιας επένδυσης εξαρτάται από την τήρηση κανόνων. Η ασάφεια και η ύπαρξη ενός ανεξέλεγκτου πλαισίου δεν είναι ασφαλής. Το νομοσχέδιο αυτό δεν είναι επενδύω στην Ελλάδα. Το νομοσχέδιο αυτό είναι γυρνάω την Ελλάδα πίσω. Την γυρνάω στα αίτια που την οδήγησαν στην οικονομική κρίση! Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αυλωνίτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πολύ καλά τα είπαν η Μπέτυ Σκούφα και η Ολυμπία Τελιγιορίδου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε μπροστά μας έναν τόμο οκτακοσίων σελίδων - με διακόσια δεκατρία άρθρα - και συνοδευτικών εκθέσεων με τον βαρύγδουπο τίτλο «Επενδύω στην Ελλάδα». Ειδικά για τον τίτλο αναρωτιέται κανείς ποιος τον δημιούργησε. Εγώ είμαι απόλυτα σίγουρος ότι τον έφτιαξε ο Άδωνις Γεωργιάδης. Αυτός μιλάει πομπωδώς και με βαρύγδουπες εκφράσεις σαν να πουλάει ένα προϊόν. Και δεν είναι καθόλου παράλογο αυτό, όταν έχει πολυδιαφημιστεί από την Κυβέρνηση αυτό το νομοσχέδιο. Για να μη μιλάμε, όμως, με όρους συμβατολογίας, για να δούμε με τι έχουμε να κάνουμε σήμερα. Έχουμε να κάνουμε, λοιπόν, πρώτον με την προχειρότητα και την αποσπασματικότητα σε μία πανσπερμία προτεινόμενων διατάξεων αντιαναπτυξιακού προσανατολισμού σχεδόν ανά Υπουργείο, απέναντι - το θυμίζω αυτό σε όσους μας παρακολουθούν ακόμη και από την τηλεόραση - σε έναν συνολικό επενδυτικό σχεδιασμό βιώσιμης ανάπτυξης των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι θα θυμούνται ότι έδινε προτεραιότητα στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες, στις μεγάλες υποδομές που καθιστούσαν τη χώρα κόμβο εμπορίου, μεταφορών και τηλεπικοινωνιών. Και εξηγούμαι. Το νομοσχέδιο έχει απουσία στρατηγικών, αναπτυξιακών στόχων, απουσία μέτρων υπέρ της εξωστρέφειας της εγχώριας παραγωγής συμβατά με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μία μπαλωματική λογική γραφειοκεντρικών ρυθμίσεων διαχειριστικού ή συντεχνιακού χαρακτήρα. Και δεν κάνω τον έξυπνο. Αν είχε την ευκαιρία κάποιος να αναγνώσει το νομοσχέδιο, θα κατέληγε σε αυτά τα ασφαλή συμπεράσματα. Πάνω απ' όλα λέτε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, τη λέξη «επενδύσεις», δημιουργώντας όμως ταυτόχρονα ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τους δημόσιους λειτουργούς και τις κρατικές υπηρεσίες απέναντι σε λεγόμενες στρατηγικές επενδύσεις - σας θυμίζω τον Ερημίτη της Κέρκυρας, γιατί κατάγομαι από την Κέρκυρα - απειλώντας επί της ουσίας τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, που απαρτίζονται από δημοσίους υπαλλήλους. Αυτή είναι η μεγάλη επενδυτική πρωτοβουλία! Και αυτό μόνο στην περίπτωση που καθυστερήσουν να κάνουν τη δουλειά, να βγάλουν τις άδειες, να ελέγξουν και τα λοιπά. Σημαντική είναι και η ουσιαστική παράδοση των ελέγχων των επενδυτών και των επιχειρήσεων σε ιδιώτες με πρόσχημα την έλλειψη ανθρώπινων πόρων, ανθρώπινου δυναμικού, δηλαδή, η οποία οδηγεί πολλές φορές σε λιγότερους ή μη στοχευμένους ελέγχους. Γι' αυτό προβλέπεται οι ελεγκτές να μπορούν να είναι και φυσικά ή νομικά πρόσωπα του ιδιωτικού τομέα και μάλιστα με παραχώρηση ή ανάθεση. Αυτό είναι πρωτοποριακή θεσμική πρωτοβουλία! Ό,τι λέμε, δηλαδή, και εμείς με το ΣΕΠΕ για την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων. Δεύτερον, με την έτοιμη από καιρό εφαρμογή του πιο νεοφιλελεύθερου σκεπτικού που είχατε για την επιχειρηματικότητα και ειδικότερα για την εργασία και τους εργαζόμενους προς τέρψη της ανταγωνιστικότητας μονοπωλίων και ολιγοπωλίων. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνετε πλήγμα στην εξωστρέφεια της χώρας και στην υψηλή προστιθέμενη αξία, που αυξάνει τους μισθούς των εργαζομένων. Ρωτάω, πώς; Με την κατάργηση - ειπώθηκε πολλές φορές εδώ πέρα - των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη θέσπιση αντικινήτρων στη σύναψη κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που επανέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν λησμονούμε ότι προετοιμάζατε από κοινού με την τρόικα και τον ΣΕΒ κατά το παρελθόν την πλήρη περιθωριοποίηση των κλαδικών συμβάσεων. Πώς; Με τοπικές κλαδικές συμβάσεις υποδεέστερες από τις εθνικές, που καθιερώνουν έτσι τις ειδικές οικονομικές ζώνες. Πώς; Με το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής σε διαιτησία να μειώνεται δραματικά, ουσιαστικά να καταργείται, ακυρώνοντας δηλαδή ένα μέσο πίεσης των συνδικάτων για τη σύναψη συλλογικών συμβάσεων και δίνοντας κίνητρα στις εργοδοτικές οργανώσεις να μην προσέρχονται και να είναι αδιάλλακτες, κατηγορηματικά αντίθετες στις διαπραγματεύσεις. Με την κατάργηση, επίσης, της υποχρέωσης του εργοδότη για αναγνώριση και καταβολή ενσήμων τριών μηνών αναδρομικά στον αδήλωτο εργαζόμενο και με αρκετά αλλά. Στην πράξη λέτε στους επιχειρηματίες να παράγουν με αδήλωτους ή υποδηλωμένους εργαζόμενους, εφόσον η τιμωρία θα είναι ανύπαρκτη απ' έναν αποδυναμωμένο - μην πω ανύπαρκτο - ΣΕΠΕ. Επί της ουσίας με τις διατάξεις για τα εργασιακά θέματα συντελείται η επαναφορά στις εκκρεμότητες του δεύτερου μνημονίου, του ανολοκλήρωτου μνημονίου, όπου η κυβέρνηση Σαμαρά κληροδότησε στον ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αγαπητοί συνάδελφοι, έδωσε ταυτόχρονα ανάσα ζωής στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, δίνοντάς τους πίσω το πεδίο δράσης που είχαν χάσει με τα μνημόνια. Ενώ με την επαναφορά της επεκτασιμότητας βελτίωσε και τους μισθούς και τους λοιπούς όρους εργασίας χιλιάδων εργαζομένων. Τρίτον, με τη δογματική επιθυμία διαιώνισης των συμφερόντων ίδιων και των ίδιων - τα ίδια συμφέροντα εξυπηρετείτε - συναλλασσόμενων με το κόμμα σας, που βρήκαν την ευκαιρία να σηκώσουν κεφάλι, όταν παραχωρείτε, για παράδειγμα, βασικές αρμοδιότητες των ΟΤΑ, όπως η καθαριότητα και η συντήρηση πρασίνου και ηλεκτροφωτισμού, σε ιδιώτες σύμφωνα με την παράγραφο 1 του ν.3979. Θα πω μερικά παραδείγματα και τελειώνω. Ακούσατε, ακούσατε τι συνέλεξα από την ανάγνωση του νομοσχεδίου. Στο άρθρο 62 αναφέρει για τα καζίνο. Σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής των οφειλόμενων μισθών στο διοικητικό, τεχνικό, κύριο ή βοηθητικό προσωπικό άνω των τριάντα ημερών - αν καθυστερήσει, δηλαδή, ο εργοδότης του καζίνο τριάντα ημέρες - υπήρχε προσωρινή ανάκληση άδειας για δύο μήνες. Ακούστε τι επενδυτική θεσμική πρωτοβουλία εσείς κάνατε. Επαυξήσατε τον χρόνο από τριάντα μέρες σε εξήντα μέρες, δίνοντας την ευκαιρία στους ιδιοκτήτες των καζίνο να μην πληρώνουν για άλλες τριάντα μέρες. Μεγάλη επενδυτική πρωτοβουλία! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Βλέπω ότι δεν προλαβαίνω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχα και άλλα να πω. Αυτό το νομοσχέδιο πρόκειται συνολικά για μία ακόμα κακή προσπάθεια νομοθέτησης σε ένα κρίσιμο τομέα, όπως είναι αυτός της ανάπτυξης και των επενδύσεων, που θα οδηγήσει τη χώρα προς τα πίσω και όχι προς τα μπροστά, όπως ισχυρίζεται η Κυβέρνηση. Δυστυχώς η φιλοσοφία που διακατέχει το παρόν σχέδιο νόμου στέκεται σε απόσταση από τη συνολική δυναμική της ελληνικής οικονομίας και των ιδιαίτερων κλάδων τους, οι οποίοι παρουσιάζουν ανταγωνιστικές και υψηλές δυνατότητες και παρουσιάζουν τα εχέγγυα εκείνα που αναδεικνύουν νέα συγκριτικά πλεονεκτήματα, που με τη σειρά τους μπορούν να δώσουν την επιθυμητή επενδυτική ώθηση. Και τελειώνω αστειευόμενος ότι μην περιμένετε μεθαύριο, που θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο, οι επενδυτές να έρθουν με αεροπλάνα και βαπόρια για να επενδύσουν στην Ελλάδα. Το λέω με πίκρα αυτό, διότι έχετε επενδύσει πολλά σε αυτό το νομοσχέδιο και γι' αυτό και το ονομάσατε έτσι. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας ενημερώσω ότι είμαστε αυτή τη στιγμή στο νούμερο 47 και θα μιλήσει ο κ. Σπανάκης από τη Νέα Δημοκρατία. Όμως, να ξέρετε, η καθυστέρηση ακόμη και ενός λεπτού θα πάει πολύ πίσω τη διαδικασία. Με βάση τους υπολογισμούς μας πολλοί συνάδελφοι αύριο δεν θα μπορέσουν να μιλήσουν εφόσον γίνεται κατάχρηση του χρόνου.
Μπορείτε να μας πείτε τι ώρα θα πάμε σήμερα;
Θα σας πούμε σε λίγο. Το πιο πιθανό είναι να μη μιλήσετε σήμερα, κύριε Αβραμάκη. Κύριε Σπανάκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα επί του σχεδίου νόμου με τίτλο «Επενδύω στην Ελλάδα». Είναι ένα νομοσχέδιο που κατά τη γνώμη μου πρέπει να ψηφιστεί από όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου. Είναι ένα νομοσχέδιο που γυρίζει σελίδα στο χθες και δημιουργεί τις πραγματικές προϋποθέσεις ανάτασης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Είναι γεγονός ότι οι επενδύσεις στην Ελλάδα κατέρρευσαν τα τελευταία χρόνια, ενώ οι ξένες άμεσες επενδύσεις παραμένουν σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με το νομοσχέδιο αυτό έρχονται διατάξεις που επιταχύνουν επιτέλους τις διαδικασίες ολοκλήρωσης της επένδυσης. Ως αποτέλεσμα θα έχει την άμεση πληρωμή των επενδύσεων, γεγονός που θα δημιουργήσει ένα ουσιαστικό κλίμα μεταξύ κράτους και επενδυτών. Είναι θετικό το γεγονός ότι με το άρθρο 163 του συγκεκριμένου νομοσχεδίου δίνεται παράταση μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2020 για την ολοκλήρωση των επενδυτικών σχεδίων τόσο του ν.3299/2004 όσο και του ν.3908/2011. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι υπάρχει έντονη ανάγκη για τη δημιουργία ενός απλού αναπτυξιακού νόμου που να εκφράζει τις νέες ανάγκες της αγοράς και να δίνει ουσιαστικά κίνητρα. Η σταθερότητα στο επιχειρηματικό περιβάλλον απαιτεί ένα νέο νόμο πλαίσιο για την ανάπτυξη της χώρας. Είναι δεδομένο ότι ο νόμος που ήρθε επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ, ο ν.4399/2016, είναι ένας πολύπλοκος νόμος. Αποδεικνύεται ότι είναι πολύπλοκος από το γεγονός ότι είχαμε υπαγωγές δύο χρόνια αφού ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος. Είναι επίσης επιτακτική η ανάγκη άμεσης διευκόλυνσης στην εγκατάσταση αλλοδαπών επιχειρήσεων στην Ελλάδα. Επιτρέψτε μου, κύριοι Υπουργοί, να προτείνω από το Βήμα αυτό τον άμεσο εκσυγχρονισμό του ν.3427/2005. Σήμερα λειτουργούν στη χώρα μας περίπου εκατόν πενήντα επιχειρήσεις που κάνουν τζίρο που ξεπερνά τα 150 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και όχι με δανειακά κεφάλαια αλλά με καθαρά επιχειρηματικά κεφάλαια. Στο νομοσχέδιο αυτό έρχονται διατάξεις που αφορούν και την επένδυση του Ελληνικού. Επιτρέψτε μου, διότι εκλέγομαι στη Β3΄ εκλογική περιφέρεια του Νοτίου Τομέα Αθηνών και επειδή είναι η περιφέρειά μου. Παραδείγματος χάριν, στο άρθρο 194 εγκρίνεται η νέα θέση του κεντρικού σταθμού μεταφόρτωσης αποβλήτων. Πρέπει, κύριε Υπουργέ, ο Δήμος Ελληνικού - Αργυρούπολης να επιστρέψει ξανά στον φυσικό του χώρο φτιάχνοντας το δημαρχείο του, το Μέγαρο Ποντιακού Ελληνισμού και τις υπόλοιπες δομές στον χώρο, όπως έχουν καθοριστεί. Ο σταθμός μεταφόρτωσης μεταφέρεται και χωροθετείται σε τμήμα του νεκροταφείου της Αργυρούπολης του Δήμου Ελληνικού - Αργυρούπολης, ενώ κρίνεται αναγκαία η επέκταση του νεκροταφείου της Αργυρούπολης κατά εκατό στρέμματα, όπως έχει δημοσιευθεί σε σχετικό ΦΕΚ. Πρέπει να μείνουν, επιτέλους, πίσω τα όποια προβλήματα υπάρχουν και έχουν κολλήσει τη συγκεκριμένη επέκταση. Η σημερινή Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει εξασφαλίσει και τον κλειστό σταθμό διαχείρισης απορριμμάτων, τόσο για τον Δήμο Γλυφάδας όσο για τον Δήμο Αλίμου καθώς και για τον Δήμο Ελληνικού - Αργυρούπολης. Θετικές είναι και οι διατάξεις για την τροποποίηση του Οργανισμού του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, με τις οποίες αποσαφηνίζονται οι σκοποί και το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του Ιδρύματος στον Δήμο Μοσχάτου - Ταύρου και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή του Ταύρου, στην Πειραιώς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι για το νομοσχέδιο αυτό έχουν θέσει τις απόψεις τους σύμφωνα με το άρθρο 38 του Κανονισμού της Βουλής σημαντικοί φορείς, σημαντικοί σύμβουλοι της ελληνικής πολιτείας, όπως είναι το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, όπως είναι το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, ενώ έγιναν δεκτές πολλές από τις παρατηρήσεις όλων των φορέων. Το νομοσχέδιο αυτό μιλάει ξεκάθαρα για έναν αναπτυξιακό προγραμματισμό αξιοποίησης των εθνικών πόρων του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων μέσα από ένα επικαιροποιημένο, σύγχρονο, ευέλικτο, ουσιαστικό εθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης. Οφείλουμε να πούμε και να συμφωνήσουμε σε αυτή την Αίθουσα ότι λύνει σημαντικά προβλήματα και ταυτόχρονα βελτιώνει διαδικασίες. Δίνουμε κίνητρα για την εγκατάσταση των επιχειρήσεων σε επιχειρηματικά πάρκα. Ρυθμίζουμε θέματα για την αγορά εργασίας. Δυναμώνουμε τη φωνή των εργαζομένων ενώ ενισχύουμε τη διαφάνεια και τη συμμετοχή στο συνδικαλιστικό κίνημα, μέσα από το ηλεκτρονικό μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων, εργαζομένων και εργοδοτών. Επιτέλους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2019 είναι η ώρα να διαχωρίσουμε την ήρα από το στάρι! Δημιουργείται - με απλά λόγια - με την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου ένας νόμος πλαίσιο για ανάπτυξη και για επενδύσεις στην Ελλάδα, για επενδύσεις που προβλέπονται και στον κρατικό προϋπολογισμό του 2020 που θα ξεπερνούν, σε σχέση με πέρσι, το 13%. Κι αυτό γιατί η μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη εφαρμόζει επιτέλους μία πολιτική μείωσης των φόρων με γενναίες φοροελαφρύνσεις για όλα τα εισοδήματα, πρωτίστως για τα χαμηλά εισοδήματα που θα οδηγήσουν σε υψηλό ρυθμό ανάπτυξης. Το νομοσχέδιο αυτό φέρνει διατάξεις και για την Ελληνική Εταιρεία Επενδύσεων και Εξωτερικού Εμπορίου που θα διευκολύνουν τις δημόσιες στρατηγικές επενδύσεις. Έρχονται σημαντικές και ουσιαστικές διατάξεις στη διοικητική δικαιοσύνη με σκοπό την επιτάχυνση των διαδικασιών. Η ηλεκτρονική κατάθεση ενδίκων βοηθημάτων και ενδίκων μέσων ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας αλλάζουν μια σελίδα για τη χώρα μας, ενώ έρχονται ρυθμίσεις για τον ΕΦΚΑ απαραίτητες για την εύρυθμη λειτουργία του. Ας μην ξεχνάμε σε αυτή την Αίθουσα, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι τον ΕΦΚΑ τον αφήσατε σε κακά χάλια εις βάρος χιλιάδων ασφαλισμένων. Ενισχύουμε με κάθε τρόπο την απασχόληση. Δίνουμε κίνητρα για την πλήρη απασχόληση. Είμαστε αυστηροί με τους παραβάτες για την αδήλωτη εργασία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης της ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ για την ανοχή σας. Είμαστε αυστηροί με τους παραβάτες για την αδήλωτη εργασία. Αναβαθμίζουμε ταυτόχρονα το πληροφοριακό σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» ενώ λαμβάνουμε μέτρα, σύμφωνα με το άρθρο 59, για την προστασία των εργαζομένων μερικής απασχόλησης. Ενισχύουμε μέσα από αυτό το νομοσχέδιο τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και φέρνουμε ρυθμίσεις που καθιστούν την πατρίδα μας μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Η ίδρυση της ενιαίας ψηφιακής πύλης της δημόσιας διοίκησης αποτελεί μία σημαντική τομή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για πολλές ώρες γι' αυτό το νομοσχέδιο, όπως για παράδειγμα για τη σύσταση παρατηρητηρίου γραφειοκρατίας που κύρια αποστολή έχει την κυλιόμενη μέτρηση και αποτύπωση των διοικητικών βαρών. Θα οδηγήσει, επιτέλους τη δημόσια διοίκηση σε μια νέα εποχή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νερό μπαίνει στο αυλάκι. Νομοθετούμε. Σηκώνουμε το κεφάλι ψηλά κάνοντας τη χώρα μας μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, φέρνοντας μεταρρυθμίσεις που στις 7 Ιουλίου ζήτησαν με εντολή τους οι Έλληνες πολίτες. Η κριτική είναι πάντα καλόπιστη. Πρέπει όμως να δένεται με βασικά επιχειρήματα. Σήμερα οι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν μπόρεσαν να τα θέσουν στην Αίθουσα αυτή. Καλώ, λοιπόν, όλους τους συναδέλφους να υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο αυτό. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Καρασαρλίδου Ευφροσύνη, με την ελπίδα ότι θα τελειώσει εντός του χρόνου. Κύριοι συνάδελφοι, να ενημερώσουμε για να γνωρίζετε ότι θα ολοκληρώσουμε στον αριθμό 60. Είναι η κ. Καφαντάρη. Άρα ο κ. Αβραμάκης δεν θα μιλήσει σήμερα. Έχετε τον λόγο, κυρία συνάδελφε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο το «Επενδύω στην Ελλάδα». Συζητάμε το αναπτυξιακό, υποτίθεται, νομοσχέδιο. Και λέω «υποτίθεται», γιατί το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι αναπτυξιακό μεν, αλλά για τους ολίγους και τους εκλεκτούς αυτής της Κυβέρνησης. Είναι αναπτυξιακό για τους υμέτερους, αλλά απολύτως αντιαναπτυξιακό για τους πολλούς και, κυρίως, για την εθνική μας οικονομία, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, για τους εργαζόμενους και για τη χώρα γενικότερα. Είναι ξεκάθαρο πως το νομοσχέδιο είναι κατ' εντολήν του Συνδέσμου Βιομηχάνων της Ελλάδας και των καναλαρχών. Με το άρθρο 158 διαλύεται οποιαδήποτε δυνατότητα, ώστε να έχουμε ονομαστικοποίηση των μετοχών και τους μετόχους των μέσων μαζικής ενημέρωσης και δη των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας. Επίσης, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι οι κάτοχοι των μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν θα έχουν υποχρέωση να υποβάλλουν «πόθεν έσχες», κάτι που είμαστε υποχρεωμένοι όλοι εδώ να κάνουμε, όπως και πολύ μεγάλη μερίδα των πολιτών. Χθες, ο εκπρόσωπος των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας είπε ότι με τη διάταξη αυτή γίνονται οι εταιρείες τους κανονικές επιχειρήσεις. Κανονικές επιχειρήσεις είναι. Μόνο που αυτές οι επιχειρήσεις έχουν τις συχνότητες και είναι λειτουργία ενός δημόσιου αγαθού, όπως είναι η ενημέρωση και επομένως είναι θέμα δημοκρατίας. Να ξέρουν, δηλαδή, οι πολίτες ποιοι είναι αυτοί που τους προσφέρουν το αγαθό της ενημέρωσης. Γι' αυτό η πολιτεία έχει και το δικαίωμα και την υποχρέωση να παρεμβαίνει, ώστε να εξασφαλίζει ώστε η ενημέρωση να γίνεται με κανόνες δημοκρατίας. Έρχεστε τώρα εσείς και παρεμβαίνετε, ξεπληρώνοντας προεκλογικά γραμμάτια. Μας πάτε πίσω, πολύ πίσω. Πίσω και από τον νόμο του Ρουσόπουλου, πίσω κι από τον νόμο του Ρέππα, όπως πολύ σωστά επισήμανε ο εισηγητής μας. Αυτό το νομοσχέδιο είναι αντιαναπτυξιακό, γιατί απουσιάζει εντελώς ο ρόλος της μικρής και της πολύ μικρής επιχείρησης και γιατί διαλύει ουσιαστικά τις εργασιακές σχέσεις, χωρίς η Νέα Δημοκρατία να σέβεται ούτε τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Όμως, ο πυλώνας της ελληνικής επιχειρηματικότητας είναι η μικρομεσαία επιχείρηση. Και αυτή την ξεχνάτε και ξεχνάτε πως η συντριπτική πλειοψηφία των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα έχει δημιουργηθεί από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. «Η ραχοκοκαλιά της εθνικής μας οικονομίας», αυτό λέγατε προεκλογικά, αυτό το σύνθημα είχατε κάνει σημαία σας. Κύριοι Υπουργοί, οφείλετε να μας απαντήσετε, να μας πείτε τι θα κάνετε με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τι θα κάνετε και σε σχέση με τις προεκλογικές σας δεσμεύσεις. Θεωρείτε, δηλαδή, ότι είναι φορολογική ελάφρυνση, αυτών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, όταν για τα εισοδήματα από 20.000 έως 50.000 ευρώ η ελάφρυνση που προκύπτει είναι 17 ευρώ; Όταν εξακολουθούμε να έχουμε τη διατήρηση της προκαταβολής του φόρου στο 95%; Όταν έχουμε διατήρηση του τέλους επιτηδεύματος, όταν αυξάνονται οι αντικειμενικές αξίες, όταν αυξήθηκε το ηλεκτρικό ρεύμα 15% για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και 9% έως 10% για τους αγρότες; Σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Φέρατε ένα πλήθος διατάξεων για τα εργασιακά, μέσα σε ένα νομοσχέδιο για τις επενδύσεις. Γιατί; Διότι, πιστεύετε πάρα πολύ βαθιά ότι η μείωση των αποδοχών των εργαζομένων θα βοηθήσει την ανάπτυξη. Φέρνετε διάταξη η οποία ανατρέπει την εξαγγελία του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης πως οι ισχυρότερες όλων των συμβάσεων είναι οι κλαδικές. Φέρατε διάταξη με την οποία ουσιαστικά καταργείτε τις κρατικές συμβάσεις. Σας το είπε στην επιτροπή και ο Πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ. Σας είπε, δηλαδή, επί λέξει ότι «Οι κλαδικές συμβάσεις πέρα από τη στοιχειώδη ασφάλεια του εργαζόμενου, είναι και η ασφάλεια του μικρού εργοδότη, που αλλιώς θα οδηγηθεί σε έναν αθέμιτο ανταγωνισμό με παρόμοιες επιχειρήσεις. Οι κλαδικές συμβάσεις, δηλαδή, είναι αυτές που εξασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία της ίδιας της αγοράς». Αυτά τα είπε ο Πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ. Τον ακούσατε; Λαμβάνετε υπ' όψιν τους φορείς; Περιορίζετε επίσης σε μεγάλο βαθμό τη διαιτησία. Ουσιαστικά την ακυρώνετε. Αυτό, όμως, που πρέπει να γνωρίζετε για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και κυρίως για τις μικρές και τις πολύ μικρές, είναι πως δεν τις απασχολεί το μισθολογικό κόστος. Τις απασχολεί ο τζίρος, τις απασχολεί η ζήτηση των προϊόντων και η δυνατότητα που έχουν οι πολίτες για κατανάλωση στην εγχώρια αγορά. Πρέπει, λοιπόν, να ορίσουμε τι παραγωγικό μοντέλο θέλουμε, τι οικονομία, τι χώρα. Εμείς μέσα από μία στοχευμένη πολιτική το 2017 και το 2018 είχαμε ρεκόρ αύξησης των άμεσων ξένων επενδύσεων, είχαμε αύξηση των θέσεων εργασίας κατά τετρακόσιες πενήντα χιλιάδες και είχαμε αύξηση μισθών. Η δική μας αναπτυξιακή στρατηγική δεν είχε κατασπατάληση πόρων και προσπαθούσε να υπηρετήσει το δημόσιο συμφέρον. Σε δυόμισι χρόνια εγκρίθηκαν περισσότερα από δύο χιλιάδες επενδυτικά σχέδια προϋπολογισμού 5,7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η δική μας εθνική αναπτυξιακή στρατηγική καθιστούσε τη χώρα και κυρίως τη βόρεια Ελλάδα σε κόμβο εμπορίου, μεταφορών και επικοινωνιών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Συνάδελφοι, η αλήθεια είναι ότι δεν μας εξέπληξε αυτό το σχέδιο νόμου που φέρατε και συζητάμε σήμερα και που ουσιαστικά ακυρώνει την προοπτική για υγιή και δίκαιη ανάπτυξη. Όλοι εμείς που ζούμε και εκλεγόμαστε στη βόρεια Ελλάδα καταλάβαμε πού θέλετε να το πάτε, μετά τις εξαγγελίες του κ. Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, όπου υπήρξε ακύρωση της σιδηροδρομικής Εγνατίας, ακύρωση των οδικών αξόνων που θα συνέδεαν τη χώρα μας με την Κεντρική Ευρώπη, ακύρωση της σύνδεσης με τον δρόμο του μεταξιού, ακύρωση του εμπορευματικού κέντρου στο στρατόπεδο «Γκόνου» και τη νέα καθυστέρηση στην κατασκευή του μετρό. Συνάδελφοι, τελειώνοντας θέλω να σας πω ότι τα μνημόνια τελείωσαν, η χώρα βγήκε από την επιτροπεία αλλά είναι ακόμα ευάλωτη και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα εξαιρετικά ταλαιπωρημένοι. Μετά απ' αυτό το νομοσχέδιο - γιατί θα ψηφιστεί, δεν έχουμε αυταπάτες - οι εργαζόμενοι θα πρέπει να περιμένουν, είναι νομοτελειακό αυτό, ότι θα έχουν μείωση στις αποδοχές τους. Φοβάμαι ότι θα υπάρξει νέο κύμα μετανάστευσης για τους νέους ανθρώπους, πως θα υπάρχουν πάλι εργαζόμενοι οι οποίοι θα δουλεύουν δέκα με δώδεκα ώρες την ημέρα αμειβόμενοι με 300 ευρώ.
Κυρία συνάδελφε, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω. Φοβάμαι ότι θα διαταραχθεί και πάλι η τόσο εύθραυστη κοινωνική ειρήνη, η τόσο εύθραυστη κοινωνική συνοχή που είναι απαραίτητη και για τη χώρα και για τους πολίτες ίσως όσο ποτέ άλλοτε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Σκουρλέτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο πιο γρήγορος δρόμος για μια επένδυση είναι ο δρόμος της νομιμότητας. Εσείς όμως, επιχειρείτε με το σημερινό νομοσχέδιο να φέρετε αυτή τη νομιμότητα στις ανάγκες και τις επιδιώξεις των επενδυτών, της επένδυσης. Αντί να έχουμε το σχήμα μία επένδυση πρέπει να σέβεται το περιβάλλον, πρέπει να σέβεται την κείμενη νομοθεσία, πρέπει να συμβάλλει στην εξωστρέφεια μιας οικονομίας, εδώ προσπαθείτε, ακολουθώντας μία παρωχημένη συνταγή για την οικονομία, μια ξεπερασμένη λογική προηγούμενων δεκαετιών, ακραία νεοφιλελεύθερη, αποτυχημένη, δοκιμασμένη στον τόπο μας, να την κάνετε πράξη. Στερείστε μιας συνολικής αναπτυξιακής αντίληψης και γι' αυτό είναι ένα άθροισμα ατάκτως ερριμμένων άρθρων, όπου προσπαθούν με ένα μπαλωματικό τρόπο να ικανοποιήσουν συγκεκριμένα αιτήματα, χωρίς ούτε κατά διάνοια να αναδεικνύουν μια νέα αναπτυξιακή στρατηγική, η οποία θα βασίζεται στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, θα σέβεται το περιβάλλον. Ένα περιβάλλον που δεν το σεβαστήκαμε τις προηγούμενες δεκαετίες και οδηγηθήκαμε σε δράματα, οδηγηθήκαμε σε πόλεις, οι οποίες αυτή τη στιγμή καρκινοβατούν στην ουσία με τον τρόπο που χτίστηκαν στο όνομα της ανάπτυξης της προηγούμενης δεκαετίας. Ποιας όμως, ανάπτυξης; Αυτά είναι σήμερα τα ερωτήματα. Το ζητούμενο σήμερα είναι μία ανάπτυξη, βγαίνοντας από αυτή τη βαθιά οικονομική κρίση, που να έχει το στοιχείο της δικαιοσύνης. Δεν μπορεί να είναι μία ανάπτυξη που να διευρύνει τις ανισότητες, που να μη στηρίζεται στον κόσμο της εργασίας, που να μην επιδιώκει να υπάρχουν περισσότερες θέσεις εργασίας, καλύτερα αμειβόμενες. Για την Ευρώπη μιλάμε. Αν υπήρχαν και ίσχυαν τα ξεπερασμένα νεοφιλελεύθερα δόγματα ότι απλά και μόνο αρκεί η μείωση των φόρων και η μείωση του εργασιακού κόστους, για να έρθει η ανάπτυξη, τότε - ξέρετε - η Βουλγαρία θα ήταν η πρώτη οικονομία. Δεν είναι, όμως, έτσι. Κοιτάξτε την ελληνική πραγματικότητα, βγάλτε συμπεράσματα από αυτά που ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Και έρχεστε εδώ ακριβώς υιοθετώντας αυτή τη λογική, ότι προσπαθούμε να βάλουμε τη νομιμότητα στα καλούπια των επενδυτών που έρχονται, να μας πείτε και να μας φέρετε προτάσεις όπως αυτή για το Ελληνικό. Το Ελληνικό, που το κάνανε σημαία, υποτίθεται για να τεκμηριώσετε την προπαγάνδα σας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια αντιεπενδυτική κυβέρνηση. Το Ελληνικό που ήδη αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να βρισκόμαστε στον τρίτο μήνα που θα έμπαιναν τα θεμέλια. Ευτυχώς, βέβαια, που δεν είδαμε αυτούς τους «κιτσάτους» πύργους εκεί πέρα, τους οποίους δείχνατε. Τι νομίζατε ότι θα κάνετε δηλαδή; Προσβάλλουν και την αισθητική μιας χώρας η οποία χαρακτηρίζεται για την αισθητική της, παρά τη βάναυση καταπάτησή της από διαφόρους κατά το παρελθόν. Για το Ελληνικό, λοιπόν, έρχεστε και λέτε: «Εδώ θα χτίσουμε μία πόλη είκοσι επτά χιλιάδων ανθρώπων, όπου οι κοινόχρηστοι χώροι, οι πλατείες, δεν θα ανήκουν στην αυτοδιοίκηση, δεν θα είναι τους δήμους, αλλά ο επενδυτής θα αποφασίζει πότε θα περιέλθουν». Δηλαδή τι είναι αυτή; Μια νέα ιδιωτική πόλη; Μήπως τα απογεύματα θα βάζετε και μπάρες και θα απαγορεύετε στους κατοίκους να κυκλοφορούν, οι οποίοι θα πρέπει να μπαίνουν με κάρτα εισόδου; Ποιος θα εισπράττει τα ανταποδοτικά τέλη; Ο επενδυτής; Μήπως ο επενδυτής θα χρησιμοποιήσει τα δημοτικά τέλη για να τζιράρει χρήματα για να τα επενδύσει μετά; Ποια αντίληψη, ποια ευρωπαϊκή πρακτική συνάδει με μία τέτοια αντίληψη; Τι κάνετε τώρα; Το διανοείστε; Το άλλο που θέλετε να κάνετε πάλι με την περίπτωση του Ελληνικού. Αποδεδειγμένα ο αρχαιολογικός χώρος της χερσονήσου του Αγίου Κοσμά, ξέρετε, πρέπει να τύχει της αντιμετώπισης όπως και των υπολοίπων αρχαίων σε αυτόν τον τόπο. Δεν μπορείτε να καινοτομήσετε. Δεν μπορούμε να πάμε σε μία νέα αντίληψη διαχείρισης αυτών των ιστορικών μνημείων, όποιων υπάρχουν. Οι αρχαιολόγοι θα αποφασίσουν. Δεν θα αποφασίσετε ούτε εσείς ούτε εγώ. Έτσι δεν είναι; Εδώ βλέπουμε, όμως, ότι και αυτό πάτε να το καταστρατηγήσετε. Καινοτομείτε χάριν τίνος; Ποιανού επενδυτή; Είναι ένας ολισθηρός και επικίνδυνος δρόμος, όπως επικίνδυνο είναι τα λίγα χρήματα, που διαθέτει αυτή η χώρα στον αναπτυξιακό της νόμο, να θέλετε να τα διοχετεύσετε για να επιδοτήσετε τις εξορύξεις. Αυτό πού πηγαίνει; Γιατί; Ανέφερε ο κ. Γεωργιάδης ότι μιλάμε για τα μάρμαρα. Δεν έχει ανάγκη ο κλάδος των μαρμάρων. Πηγαίνει πάρα πολύ καλά. Είναι από τους κλάδους που έχουν μία ανοδική πορεία αυτή τη στιγμή και συναγωνίζεται με τον καλύτερο τρόπο τις διεθνείς αγορές. Δεν έχει ανάγκη. Είναι ένας δυναμικός κλάδος. Να δούμε αλλού πού θέλουμε να ρίξουμε χρήματα. Και λέτε εσείς για τις εξορύξεις; Μάλιστα, είχε αυτή τη στιγμή ο κ. Γεωργιάδης το θράσος να μιλήσει στην επιτροπή για την «ELDORADO GOLD»; Κοιτάξτε να δείτε, κύριοι, έχοντας την εμπειρία της εταιρείας «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» στη Χαλκιδική, αυτό που θα έπρεπε να κάνετε, αν θέλετε να προστατεύσετε το δημόσιο συμφέρον και το περιβάλλον, είναι να ρωτήσετε την εταιρεία γιατί δεν είναι συνεπής ως προς την υπογραφή της. Γιατί δεν έχει αποδείξει ότι η καθετοποίηση της παραγωγής, η παραγωγή χρυσού στην Ελλάδα μπορεί να γίνει με έναν φιλικά προς το περιβάλλον τρόπο και μεθοδολογία και όχι με τρόπους όπως η κυάνωση, που έχει κηρύξει το Σ.τ.Ε. ότι δεν είναι επιθυμητή σε αυτό τον τόπο. Το έχει αποδείξει; Έπρεπε να το έχει κάνει; Θα θέσετε αυτό το ερώτημα στην «ELDORADO GOLD»; Θα το θέσετε; Θα υπερασπιστείτε το δημόσιο συμφέρον; Ή είναι στα παλιά σας τα παπούτσια το περιβάλλον, όπως και οι αιγιαλοί; Όπως θέλετε να επαναφέρετε παρωχημένες αντιλήψεις περί μερικής εκτροπής του Αχελώου και διάφορα άλλα φαραωνικά αποτυχημένα έργα; Να πάμε στα απορρίμματα, και να ολοκληρώσω; Τι έχετε για τους δήμους; Τι εισάγετε σε αυτό το νομοσχέδιο; Προσέξτε να δείτε, γνωρίζουμε ότι όταν εμείς πηγαίναμε να θωρακίσουμε την προηγούμενη περίοδο τους δήμους και συγκεκριμένα τον τομέα των ανταποδοτικών υπηρεσιών, την καθαριότητα, μέσα από τις οκτώμισι χιλιάδες προσλήψεις που κάναμε μέσω ΑΣΕΠ, όταν τους δώσαμε τη δυνατότητα να προμηθευτούν μηχανήματα για να κάνουν τη δουλειά τους, εσείς βρεθήκατε απέναντι, γιατί λέγατε ότι θέλατε τους δήμους να είναι ανώνυμες εταιρείες. Τι σχέση έχει τώρα ένας δήμος, ένας Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που έχει άλλα χαρακτηριστικά, που είναι ο εγγύτερος στον πολίτη θεσμός, να λειτουργεί σαν ανώνυμη εταιρεία, μόνο στο δικό σας νεοφιλελεύθερο μυαλό μπορεί κανείς να το καταλάβει. Αυτόν τον κόσμο, όμως, που πήγε τώρα εκεί πέρα, πώς θα τον αξιοποιήσετε; Θα κάθεται; Θα ξαναδούμε σκηνές σαν κι αυτές που γνωρίζει ο κ. Μητσοτάκης στην τεχνογνωσία, όταν ήταν Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης, σαν τη Δημοτική Αστυνομία; Θα τους θέσετε σε διαθεσιμότητα; Θα καταργήσετε οργανικές θέσεις; Θα έχουν την τύχη των παλιών σχολικών φυλάκων; Σήμερα τα σκουπίδια στους δρόμους αρχίζουν και ξαναβγαίνουν. Έχετε την απόλυτη ευθύνη, κύριοι της Κυβέρνησης. Και, μάλιστα, ερχόσαστε και λέτε, αλλάζοντας το προηγούμενο καθεστώς που έλεγε ότι αν σε κάποιες οριακές περιπτώσεις ένας δήμαρχος αποφασίσει να δώσει την καθαριότητα, ένα μέρος της, σε ιδιώτες, πρέπει τουλάχιστον να έχει την απόλυτη πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου. Και σας ενοχλεί και αυτό. Δεν το θέλετε ούτε αυτό. Και πρέπει, έλεγε ο νόμος, να αποδείξει ότι δεν μπορεί να το κάνει με ίδια μέσα. Δηλαδή τι; Ότι δεν έχει τους απαιτούμενους εργαζόμενους. Σας ενοχλεί κι αυτό. Μη μου πείτε ότι αυτό δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θέλετε να απολύσετε πάλι κόσμο.
Κύριε Σκουρλέτη, είστε στα οκτώ λεπτά. Αν μπορείτε, ολοκληρώστε.
Είμαι στα οκτώ λεπτά, μάλιστα. Τελειώνω. Έχετε δίκιο. Πράγματι αυτό το οποίο έχει η χώρα στη νέα μεταμνημονιακή πραγματικότητα είναι ένα συνεκτικό σχέδιο, που τις βάσεις του τις έβαλε η προηγούμενη κυβέρνηση μέσα από το σχέδιο της Εθνικής Αναπτυξιακής Στρατηγικής. Καλό θα ήταν, λοιπόν, τις μισές και παραπάνω διατάξεις από αυτό το νομοσχέδιο να τις αποσύρετε. Να διαβάσετε την προηγούμενη Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική και να έρθετε μελετημένοι. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Η κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισηγείστε σήμερα ένα νομοσχέδιο το οποίο εσείς χαρακτηρίζεται ως αναπτυξιακό νόμο. Λυπάμαι που το λέω, αλλά το συγκεκριμένο νομοθέτημα δεν έχει καμμία σχέση με αναπτυξιακό νόμο, απέχει, μάλιστα, πολύ και από την ίδια την ανάπτυξη. Είναι ένα νομοσχέδιο - φρανκεστάιν θα έλεγα, μία συρραφή άσχετων διατάξεων που δεν προωθούν σε καμμία περίπτωση αναπτυξιακές διαδικασίες, δεν δημιουργεί κίνητρα, δεν δημιουργεί χρηματοδοτικά εργαλεία, δεν εντάσσεται σε κανένα αναπτυξιακό μοντέλο, δεν προάγει κανέναν στρατηγικό σχεδιασμό, ούτε και σχέδιο για την οικονομία. Αντίθετα, χαρακτηρίζεται από απορρύθμιση της εργασίας και υποβάθμιση της περιβαλλοντικής προστασίας. Ακόμη και η μείωση της γραφειοκρατίας, την οποία επικαλείστε, είναι στην πραγματικότητα η κατάργηση ή η χαλάρωση των κανόνων οι οποίοι υφίστανται και ισχύουν σήμερα. Το νομοσχέδιο έχει τον τίτλο «Επενδύω στην Ελλάδα». Πρόκειται για ευφυή τίτλο. Φαντάζομαι, όμως, ότι απευθύνεται σε πολύ λίγους και εκλεκτούς φίλους και κολλητούς τους οποίους εξυπηρετείτε με φωτογραφικές διατάξεις. Οι ρυθμίσεις σας σε καμμία περίπτωση δεν απευθύνονται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ούτε σε νέους επιστήμονες, δεν ενισχύει την καινοτομία, ούτε δυναμικούς τομείς παραγωγικότητας, δεν προστατεύει τους εργαζόμενους, ούτε και διαφυλάσσει την περιφερειακή συνοχή. Αντίθετα, εξασφαλίζει ευνοϊκές διατάξεις και προωθεί την ανομία στο μιντιακό σύστημα, εξισώνει πτυχία κολεγίων με αυτά των ΑΕΙ, οδηγεί σε μείωση των μισθών και των εργασιακών δικαιωμάτων, ενώ παράλληλα - άκουσον άκουσον - προβλέπει αυξήσεις σε υψηλά στελέχη σε ΔΕΚΟ. Πιθανόν να είναι και γαλάζια. Δεν το ξέρουμε. Επικαλείστε συνεχώς ότι επιδιώκετε καλοπληρωμένες και ποιοτικές θέσεις εργασίας, ωστόσο η πολιτική σας και η πρακτική σας, με την ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου, οδηγεί στη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών με κατακόρυφη πτώση μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων. Ξαναζεσταμένο το φαγητό. Προσπαθήσατε και το 2012 να το νομοθετήσετε για τη Θράκη, αλλά, ευτυχώς, το αποτρέψαμε. Θα το κάνουμε και τώρα. Επικαλείστε, επίσης, ακόμη και σε διεθνή fora την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά μένει μόνο στα λόγια. Η πολιτική και η πρακτική σας - και πάλι με την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου - οδηγεί στη μειωμένη περιβαλλοντική προστασία. Παράλληλα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιό σας δεν ακολουθεί τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης ούτε και εντάσσεται στην εθνική αναπτυξιακή στρατηγική, η οποία είχε διαμορφωθεί επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μετά από πλατιά διαβούλευση με τους φορείς, την κοινωνία και τους θεσμούς. Σήμερα η εθνική αναπτυξιακή στρατηγική βρίσκεται σε ισχύ και οι νόμοι οι οποίοι νομοθετούνται πρέπει να εντάσσονται σε αυτό το πλαίσιο. Η στρατηγική, λοιπόν, αποσκοπεί στην αντιστροφή της αποβιομηχάνισης της Ελλάδας και στην αύξηση της παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας. Αυτό εν μέρει εστιάζει σε βασικούς τομείς καινοτομίας και υψηλής προστιθέμενης αξίας, αναπτύσσοντας μία ισχυρή κουλτούρα κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνης επιχειρηματικότητας, αλλά και μέσω της δικτύωσης δυναμικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα εστιάζουμε στην αξιοποίηση του εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, ώστε να αυξήσουμε τις δυνατότητες των βασικών κλάδων της ελληνικής οικονομίας. Και ποιοι είναι αυτοί; Μεταφορές και εφοδιαστική αλυσίδα, ενέργεια, κυκλική οικονομία, ναυτιλία, αγροδιατροφικός τομέας, μεταποίηση, υγεία, περιβάλλον, τουρισμός και πολιτισμός. Στόχος της εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής είναι η μετάβαση σε ένα νέο, δίκαιο, βιώσιμο και χωρίς αποκλεισμούς κυρίως αναπτυξιακό υπόδειγμα με όρους κοινωνικής και περιφερειακής συνοχής. Αλήθεια, αυτά, που ανέφερα μόλις τώρα και εντάσσονται στην εθνική αναπτυξιακή στρατηγική, τα βλέπετε πουθενά σε αυτό το νομοσχέδιο; Βλέπετε αυτό το νομοσχέδιο να απαντά στις δυνατότητες και τις ανάγκες της χώρας και της κοινωνίας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τίποτα καινούργιο δεν φέρνετε. Η λογική του παρόντος νομοσχεδίου ακολουθεί τη λογική των προηγούμενων επενδυτικών νόμων που φέρατε στις προηγούμενες περιόδους που είχατε κυβερνήσει. Χαρακτηριστικά των προηγούμενων επενδυτικών νόμων ήταν η έλλειψη στόχευσης και σχεδιασμού αναλογικά με τις παραγωγικές ανάγκες και δυνατότητες της χώρας, η συγκέντρωση κρατικών ενισχύσεων σε ολοένα και λιγότερα χέρια και, όπως γνωρίζετε, η διαπλοκή, η διαφθορά και ο χρηματισμός. Ειδικά στα τελευταία είστε μανούλες! Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά λειτουργούν ως τροχοπέδη, ως αρνητικά στοιχεία στην ανάπτυξη, στην επιχειρηματικότητα και στην παραγωγικότητα. Τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά επαναφέρετε με το παρόν νομοσχέδιο. Θυμίζω, βέβαια, ότι οι προηγούμενοι επενδυτικοί νόμοι σας κρίθηκαν πλήρως αποτυχημένοι αφήνοντας στον ΣΥΡΙΖΑ χιλιάδες εκκρεμείς υποθέσεις ύψους 6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να σταθώ σε ένα θέμα ζωτικής σημασίας για τη Θράκη και αφορά στο άρθρο 3, που προβλέπει τη χρηματοδότηση των εξορύξεων χρυσού. Πριν λίγο σε αυτή εδώ την Αίθουσα ο Υπουργός Ανάπτυξης κ. Άδωνις Γεωργιάδης παραδέχτηκε ευθαρσώς ότι το άρθρο αφορά στην εξόρυξη χρυσού και μάλιστα όχι σε υπάρχουσες δραστηριότητες αλλά σε νέες δραστηριότητες, φωτογραφίζοντας ουσιαστικά την «επένδυση» εξόρυξης χρυσού στη Θράκη. Ανέφερε δε ότι είναι και πολιτική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Γεωργιάδης και η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη αγνοεί τις εισηγήσεις της επιστημονικής κοινότητας για τις δραματικές επιπτώσεις των εξορύξεων χρυσού στη Θράκη. Συνοπτικά αναφέρουν οι επιστήμονες ότι οι επιπτώσεις αφορούν στην έκθεση όλων των ζωντανών οργανισμών στο δηλητηριώδες καρκινογόνο κυάνιο, υποβάθμιση ή εξαφάνιση των παραγωγικών διαδικασιών και επαγγελμάτων κυρίως όσων σχετίζονται με την πρωτογενή παραγωγή, τον πρωτογενή τομέα και τον τουρισμό, επιπτώσεις στην οικονομία, υποτίμηση των τοπικών προϊόντων, ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα, δημιουργία λιμνών τοξικών αποβλήτων με κίνδυνο να δηλητηριαστούν ολόκληρες περιοχές, μηδενικές δυνατότητες αποκατάστασης του περιβάλλοντος χώρου, αποκλεισμός οποιασδήποτε αναπτυξιακής προοπτικής. Το χειρότερο όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι ο κ. Γεωργιάδης - και η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας - αγνοεί παντελώς και προκλητικά τη βούληση της τοπικής κοινωνίας της Θράκης, η οποία εδώ και χρόνια έχει διατρανώσει την άρνηση της εξόρυξης χρυσού, αγνοεί τους δεκάδες φορείς της Θράκης που ακόμη και πρόσφατα εξέφρασαν την ομόφωνη αρνητική τους απόφαση λέγοντας «όχι» στον χρυσό θάνατο. Αλήθεια, ανάπτυξη για την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι ο θάνατος των κατοίκων της Θράκης, είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος, είναι η επίθεση στην υγεία μας, είναι η ρύπανση του νερού και της γης, είναι ο θάνατος των ζώων, είναι η εξαφάνιση δεκάδων επαγγελμάτων και δραστηριοτήτων; Αυτό είναι το αναπτυξιακό σχέδιο της Κυβέρνησης για τη Θράκη; Επαναλαμβάνω ότι σύσσωμη η τοπική κοινωνία της Θράκης είναι αντίθετη στις εξορύξεις χρυσού και θα πολεμήσουμε μέχρι τέλους για την προάσπιση της γης μας, της υγείας μας και της ζωής μας. Αναρωτιέμαι, όμως, οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας της Θράκης θα υπερψηφίσουν το άρθρο 3, θα υπερψηφίσουν τις εξορύξεις χρυσού και τη χρηματοδότησή τους; Οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας θα μπουν απέναντι στη βούληση της τοπικής μας κοινωνίας, μία κοινωνία την οποία θεωρητικά εκπροσωπούν; Ευχαριστώ και για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Βαρδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ξέρετε τι μας είπατε σήμερα, οι περισσότεροι τουλάχιστον από εσάς; Μας είπατε ότι σώσατε τη χώρα σε εξήντα μέρες. Αυτά που δεν κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ τα τρία τελευταία χρόνια, εσείς τα κάνατε σε εξήντα μέρες, μεγαλουργήσατε δηλαδή. Το ένα θαύμα πάνω στο άλλο, παγκόσμια πρωτοτυπία, ειδικά όταν παραλάβατε από τη χειρότερη κυβέρνηση, όπως λέγατε πρωί, μεσημέρι, βράδυ, των τελευταίων εποχών. Σε πενήντα μέρες ανορθώσατε και σταθεροποιήσατε την οικονομία. Σε σαράντα μέρες καταφέρατε να καταργήσετε τα capital controls, να μειώσετε τον ΕΝΦΙΑ, να αυξήσετε τον προϋπολογισμό στον ΕΝΦΙΑ, να δημιουργήσετε διπλάσια πρωτογενή πλεονάσματα. Φέρατε τις εκατόν είκοσι δόσεις σε σαράντα μέρες. Καταφέρετε να σώσετε μία χρεοκοπημένη ΔΕΗ σε δεκαπέντε μέρες. Δανειστήκατε μόλις με 1,5% δεκαετές ομόλογο και αρνητικά επιτόκια. Κατασκευάσετε τα αντιπλημμυρικά έργα στη Μάνδρα που βάλτωναν επί χρόνια. Σε σαράντα μέρες λύσατε όλα τα προβλήματα στο Ελληνικό. Υπογράψατε το προεδρικό διάταγμα, οριοθετήσατε αιγιαλούς, κάνατε διευθέτηση ρεμάτων, τοπογραφικές αποτυπώσεις λόγω έλλειψης κτηματολογίου, αδειοδοτήσεις, συμβάσεις, αποχαρακτηρισμούς, ξεπεράσατε τα προβλήματα με τις αρχαιολογικές υπηρεσίες. Όλα αυτά τα κάνατε σε τριάντα μέρες. Δώσατε τις συντάξεις χηρείας. Ναι, δόθηκαν, αλήθεια με ποιον νόμο; Μήπως τον ν.4611 τον ψηφίσατε εσείς; Μήπως κυβερνούσατε τον Μάιο του '19 και εμείς δεν το ξέρουμε; Με ποιον νόμο ακριβώς επιστρέφετε τις ασφαλιστικές εισφορές στους ελεύθερους επαγγελματίες; Κανένα από αυτά τα μέτρα, που κάνατε σημαία και εξαγγείλατε όλο το προηγούμενο διάστημα αυτές τις εκατό μέρες, δεν ήταν δικό σας. Ακόμα και οι εκατόν είκοσι δόσεις δικό μας νομοσχέδιο ήταν, απλά κάνατε κάποιες αλλαγές. Σας ξέφυγαν, βέβαια, κάποια πεπραγμένα που έπρεπε να αναδείξετε, όπως το αεροδρόμιο στο Καστέλι - δεν ξέρω γιατί τα ξεχάσατε αυτά - ο βόρειος οδικός άξονας, η διασύνδεση Κρήτη - Πελοπόννησος. Πιστεύω στο επόμενο νομοσχέδιο να τα αναδείξετε και αυτά ως δικά σας έργα. Και ερχόμαστε τώρα να δούμε το πρώτο δικό σας νομοσχέδιο, όπως λέτε, αναπτυξιακού χαρακτήρα. Είναι ένα κείμενο πρόχειρο, χωρίς αναπτυξιακό όραμα και σχεδιασμό με ελάχιστες εξαιρέσεις. Χωρίς αναπτυξιακά και επενδυτικά κίνητρα, είναι ένα αφήγημα ασαφές, χωρίς σε καμμία των περιπτώσεων να απαντά στις ανάγκες των καιρών και μάλιστα υποκρύπτοντας αρκετές σκοπιμότητες και ρουσφέτια «ημετέρων». Πάμε τώρα στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου. Με τις συγκεκριμένες διατάξεις βαδίζετε ακριβώς στα χνάρια του 2012-2014 που οι ανισόρροπες τότε πολιτικές που εφαρμόσατε έφεραν την εργασιακή ζούγκλα καταργώντας πραγματικά κάθε έννοια δικαίου. Και βέβαια επιβεβαιώνεται τον Αρχηγό σας που ποτέ δεν κρύφτηκε και πρωί, μεσημέρι, βράδυ μας έλεγε ότι οι συλλογικές συμβάσεις είναι ιδεοληψία του ΣΥΡΙΖΑ. Και για να λέμε την αλήθεια ο κ. Σαμαράς το 2012 υπέκυψε στους δανειστές. Εσείς, αλήθεια, που υποκύψατε στην τρόικα εσωτερικού; Άλλωστε βέβαια τους είδαμε στην ακρόαση φορέων να συμφωνούν απόλυτα μαζί σας. Δεν είναι εδώ ο κύριος Υπουργός, δεν ξέρω για ποιον λόγο εξαφανίστηκαν. Εξάλλου θέλω να σχολιάσω ότι οι περισσότεροι ομιλητές από εσάς δεν κάλυψαν τα επτά λεπτά για να στηρίξουν το νομοσχέδιο. Δεν ξέρω αν ντρέπεστε γι' αυτά που νομοθετείτε. Εξηγείστε το εσείς. Θέλω να πω στον κ. Βρούτση αν θυμάται τον ν.4046/12 και τον ν.4093/12; Ήταν οι δικοί σας νόμοι που έβαλαν την ταφόπλακα, πραγματικά, στα εργασιακά δικαιώματα και αντί να παραδειγματιστείτε από αυτά τα πραγματικά εγκληματικά λάθη έρχεστε σήμερα να μας γυρίσετε πάλι σε μνημονιακές εποχές. Ακούστε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης. Στο νομοσχέδιο αποτυπώνεται μία ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική τής δήθεν ανάπτυξης της οικονομίας και ανταγωνιστικότητας, σε βάρος πάντα των κοινωνικών δικαιωμάτων. Το νομοσχέδιο αυτό δείχνει σε ποιο μοντέλο ανάπτυξης στοχεύετε. Είναι αυτό που θέτει τους εργαζόμενους στο περιθώριο, θέλει την τιμωρία των εργαζομένων με τον χειρότερο τρόπο. Τάσσεστε υπέρ πολιτικών που δημιουργούν μείωση στους μισθούς και έλλειψη εργασιακής ασφάλειας. Ακυρώνετε στην πράξη κάθε μέσο προστασίας του κόσμου της εργασίας. Από τον πρώτο μήνα διακυβέρνησης της χώρας καταργήσατε εργασιακά δικαιώματα και μέτρα προστασίας των εργαζομένων. Καταργήσατε τον βάσιμο λόγο απόλυσης, τη συνευθύνη και ευθύνη εργολάβου. Το σημερινό σχέδιο νόμου καταργεί ξανά το πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων, των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αφού θεσπίζει εξαιρέσεις ως προς την ισχύ και την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων. Στο ίδιο έργο θεατές, δηλαδή, ν.4024/2011. Ο ΣΥΡΙΖΑ επανέφερε αυτές τις διατάξεις κάνοντας μεγάλους αγώνες, κόντρα ακόμα και στους θεσμούς. Εσείς σήμερα στο πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνετε πολλές δυνατότητες εξαίρεσης επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, εικονικά πολλές φορές, ώστε να μη συμπεριλαμβάνονται στις κλαδικές συμβάσεις. Επί της ουσίας καταργείτε τις δύο βασικές αρχές: την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης και την αρχή της επεκτασιμότητας. Να σας πω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε τι πάτε να κάνετε. Σήμερα στον τουρισμό έχει επεκταθεί η κλαδική σύμβαση, η σύμβαση στον επισιτισμό τουρισμού, που συμπεριλαμβάνει εκατόν δέκα χιλιάδες εργαζόμενους, για τους οποίους προβλέπεται κατώτατος μισθός 800 ευρώ. Ακυρώνετε τη δυνατότητα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, καθώς τίθενται πολύ στενές και συγκεκριμένες προϋποθέσεις προσφυγής. Στην αδήλωτη εργασία δεν μας τα λέει ο κ. Βρούτσης όλα. Ναι, μειώνετε το πρόστιμο. Εμείς το είχαμε μειώσει στις 3.000 ευρώ κι εσείς το μειώνετε σε 2.000 ευρώ. Ταυτόχρονα, όμως, καταργείτε την υποχρέωση καταβολής τριών μηνών ενσήμων αναδρομικά στον εργαζόμενο. Ακόμα, δηλαδή, χειρότερη θέση για τον εργαζόμενο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα σε τέσσερα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ, πραγματικά, προσπάθησε ειδικά στην εργατική νομοθεσία να φέρει αρκετά νομοθετήματα για την προστασία των εργαζομένων. Εσείς σήμερα, πραγματικά, όλο αυτό το εργασιακό καθεστώς που φέραμε το αποδομείτε κι έρχεστε σε αυτή την Αίθουσα και λέτε ότι φέρνετε ένα φιλεργατικό νομοσχέδιο. Σας καλούμε έστω και τώρα να αποσύρετε τουλάχιστον τις διατάξεις που αφορούν την εργατική νομοθεσία. Επίσης, σας καλούμε να αποσύρετε το άρθρο 179, με το οποίο αυξάνετε δημοτικά τέλη προς όφελος των εργολάβων, υποβαθμίζετε τις υπηρεσίες καθαριότητας και, φυσικά, θα υπάρξουν απολύσεις εργαζομένων. Θέλω να ρωτήσω, αλλά ποιον να ρωτήσω, κύριε Υπουργέ. Έχετε διαβάσει το νομοσχέδιο; Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τι συμπεριλαμβάνει το άρθρο 162; Ποιους εξυπηρετείτε;
Κύριε Βαρδάκη, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω. Κοιτάξτε, θα το πω ξεκάθαρα. Δεν αλλάζει η φιλοσοφία της Νέας Δημοκρατίας. Και στη φιλοσοφία σας ακόμα έχετε μέσα τη διαπλοκή. Εξηγήστε μου, λοιπόν, όποιος μπορεί να μου εξηγήσει, τι συμπεριλαμβάνει το άρθρο 162 και γιατί άλλα αναφέρετε στην αιτιολογική έκθεση κι άλλα στο νομοσχέδιο. Γι' αυτό μίλησα για διαπλοκή. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για την ανοχή σας, νομίζω ότι εμείς θα είμαστε απέναντι έτσι κι αλλιώς και μέσα και έξω από τη Βουλή. Δεν θα επιτρέψουμε σε εσάς να επιστρέψετε τη χώρα μας σε εργασιακό μεσαίωνα. Δεν νομίζω ότι είναι ακραίο, αλλά αν μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει έναν τίτλο σε αυτό το νομοσχέδιο «εκδικητικότητα», «μίσος», «ρεβανσισμός», «κυνισμός», «διαπλοκή υπέρ των ημετέρων». Όλοι είναι επίκαιροι όροι. Διαλέξτε τον τίτλο.
Κύριε Βαρδάκη, δυστυχώς ούτε οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ούτε της Νέας Δημοκρατίας έμειναν κάτω από τα οκτώ λεπτά. Το λόγο έχει ο κ. Ξενοφών Μπαραλιάκος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μετά από καθυστέρηση αρκετών ετών, αλλά μόλις μετά από τρεισήμισι μήνες αφότου η Νέα Δημοκρατία έλαβε ισχυρή εντολή για τη διακυβέρνηση της χώρας, έρχεται στη Βουλή η ψήφιση ενός ιδιαίτερα σημαντικού για την ελληνική οικονομία αναπτυξιακού πολυνομοσχεδίου, για το οποίο συζητάμε σήμερα, το «Επενδύω στην Ελλάδα». Είναι ένα νομοσχέδιο στο οποίο εμπλέκονται σχεδόν όλα τα Υπουργεία της Κυβέρνησης και επανατοποθετεί τη χώρα μας στον παγκόσμιο επενδυτικό χάρτη, αφού θεραπεύει αδυναμίες και αίρει επενδυτικά εμπόδια που λειτουργούσαν αποτρεπτικά στην προσέλκυση επενδύσεων. Η κρίση ανέδειξε τις δομικές μας αδυναμίες όσον αφορά την επιχειρηματική δραστηριότητα και την ανάγκη καθορισμού ενός βελτιωμένου νομοθετικού πλαισίου, που θωρακίζει το αύριο της επιχειρηματικότητας και επανεκκινεί την οικονομία μας, ενός νομοθετικού πλαισίου που θα διατρέχει κάθετα και οριζόντια την οικονομία, αθροίζοντας πολλές μικρές μεταρρυθμίσεις, που μεταβάλλουν όμως το επιχειρηματικό περιβάλλον, βοηθούν τις νεοφυείς επιχειρήσεις και δίνουν ζωή σε πολλές ακόμα που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Είναι ένα νομοσχέδιο που απλοποιεί διαδικασίες και προσδίδει στο κράτος έναν διαμορφωτικό ρόλο των συνθηκών άρσης των εμποδίων, που εν έτει 2019 ορθώνονται και διακλαδώνεται μεταξύ φορέων και υπηρεσιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι απολύτως έτοιμη και προετοιμασμένη για τις τομές που απαιτούνται ώστε να γίνουμε επιτέλους ένα κράτος φιλικό για επενδύσεις, με προσδιορισμένο και σταθερό νομοθετικό πλαίσιο, με εργασιακές συνθήκες ανταγωνιστικές, που λαμβάνουν υπ' όψιν το ανεπτυγμένο ανθρώπινο κεφάλαιο που διαθέτουμε, με πραγματικές λύσεις σε γραφειοκρατικές στενώσεις, οι οποίες κατά το παρελθόν λειτουργούσαν ως καταπέτασμα στις προσπάθειες για την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητά μας. Ως γνωστόν, στις σύγχρονες οικονομίες ο επενδυτής κατά τη διάρκεια λήψης των αποφάσεών του αξιολογεί το σύνολο των μακροοικονομικών συνθηκών που επικρατούν στον τόπο στον οποίο φιλοδοξεί να επενδύσει και τις ενσωματώνει στις προβλέψεις του για την επιτυχία του σχεδίου του. Η οικονομία μας σήμερα βρίσκεται στην εβδομηκοστή δεύτερη θέση σε βαθμό δεκτικότητας νέων επενδύσεων μεταξύ εκατόν ενενήντα χωρών και σε σύγκριση με τις λοιπές ευρωπαϊκές οικονομίες, δυστυχώς, βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες δεικτών ανταγωνιστικότητας. Όπως αντιλαμβανόμαστε, το ελληνικό κράτος δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες επενδυτικές απαιτήσεις. Από τα 60 δισεκατομμύρια επενδύσεων στη χώρα μας το 2007, που αποτελούσαν τότε το 26% του ΑΕΠ, πέσαμε στα 20,5 δισεκατομμύρια το 2018, αντιπροσωπεύοντας μόλις το 11,1% του αντίστοιχου ΑΕΠ. Συνεπώς είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι μόλις εκατό μέρες από την ανάληψη της διακυβέρνησης έχει εκτιμηθεί η υφιστάμενη κατάσταση, έχουν προτεραιοποιηθεί οι παρεμβάσεις που απαιτούνται, έχει ολοκληρωθεί η διαβούλευση με τους φορείς κι έρχεται σήμερα ένα νομοθέτημα που θα ανατρέψει τα υφιστάμενα εμπόδια και θα θέσει τις βάσεις για τη δυναμική προσαρμογή της οικονομίας μας. Γίνονται παρεμβάσεις όπως: Κίνητρα για την εγκατάσταση επιχειρήσεων και για την προσέλκυση στρατηγικών επενδύσεων. Δημιουργία του Ενιαίου Ψηφιακού Χάρτη, δηλαδή μιας βάσης με όλα τα κρίσιμα δεδομένα που συνδέονται με την άσκηση επενδυτικής ή κατασκευαστική δραστηριότητας. Η πραγματική επιτάχυνση της διαδικασίας αξιολόγησης των επενδυτικών σχεδίων από καταρτισμένους ιδιώτες επαγγελματίες. Η επιτάχυνση των διαδικασιών υλοποίησης επενδύσεων σε υποδομές δικτύων, καθώς βρισκόμαστε στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, με τα δίκτυα να αποτελούν την κινητήριο δύναμη. Η κατάργηση του παρωχημένου συστήματος διαβάθμισης της όχλησης που επιβαρύνουν χρονικά και οικονομικά τις αδειοδοτήσεις νέων μεταποιητικών και παλιών δραστηριοτήτων. Η υποχρέωση των αρχαιολογικών υπηρεσιών να απαντούν εντός εξήντα ημέρων για το πώς θα προστατευθούν τα αρχαία όταν αυτά βρεθούν κατά τη διάρκεια κατασκευής μιας μεγάλης επένδυσης. Πρόσφατα είχαμε, κύριε Υπουργέ, στην Πιερία, στη σκιά του Ολύμπου, επένδυση της τάξης των 20 εκατομμυρίων ευρώ που καθυστέρησε την έναρξη της λειτουργίας της κατά δεκαοκτώ μήνες λόγω αντίστοιχων γραφειοκρατικών δυσλειτουργιών. Η θέσπιση δυναμικών αλλαγών προς την κατεύθυνση της απομείωσης του βάρους που σηκώνουν οι επιχειρηματίες σήμερα. Αυτές είναι μερικές μόνο από τις παρεμβάσεις του νομοσχεδίου, που απλοποιούν επιτέλους διαδικασίες, που αποθαρρύνουν διαχρονικά τόσο την υλοποίηση όσο και την απόδοση των όποιων νέων επενδύσεων. Αγαπητοί συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται από την οξυδέρκεια και την ωριμότητα που απαιτείται από τις σύγχρονες κυβερνήσεις για να οδηγήσουν την οικονομία μπροστά. Βασίζεται στο τρίπτυχο απλούστευση - επιτάχυνση - εκσυγχρονισμός. Ο Πρωθυπουργός μας Κυριάκος Μητσοτάκης, οι Υπουργοί και τα στελέχη της Κυβέρνησης εισάγουν την οικονομία μας σε μια νέα εποχή με στόχους, σχέδιο και κατάλληλες λύσεις για την αντιμετώπιση των παθογενειών που μας ταλανίζουν χρόνια τώρα. Γινόμαστε, μέρα με τη μέρα, μια χώρα σύγχρονη και αντάξια των προσδοκιών των παιδιών μας, στα οποία οφείλουμε ένα μέλλον που θα μπορούν να πετύχουν στόχους και όνειρα. Συγχαρητήρια σε όσους εργάστηκαν για να φέρουν το παρόν νομοσχέδιο σήμερα εδώ. Εμείς με τη σειρά μας οφείλουμε να στηρίξουμε την προσπάθεια για την άμεση εφαρμογή του. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ και για τον χρόνο. Τον λόγο έχει η κ. Σούκουλη Βουλευτής Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, είτε ως ελεύθερη επαγγελματίας επί είκοσι ένα συναπτά έτη είτε ασχολούμενη ενεργά με την τοπική αυτοδιοίκηση, ο όρος «ανάπτυξη» αποτελεί ένα πολιτικό, οικονομικό αλλά, κυρίως, κοινωνικό ζητούμενο. Ένα ζητούμενο που στα χρόνια της κρίσης αναδείχτηκε ακόμα πιο έντονα σε μείζον προαπαιτούμενο, προκειμένου η χώρα να βρει τον δρόμο της ευημερίας και της προόδου. Την 7η Ιουλίου ο ελληνικός λαός αποφάσισε δημοκρατικά να αποδοκιμάσει την επιστροφή στο παρελθόν, να αποδοκιμάσει ένα αποτυχημένο παραγωγικό μοντέλο που επί μία τετραετία προσπάθησε η προηγούμενη κυβέρνηση να αναγεννήσει, υιοθετώντας όλες τις κακές πρακτικές που μας οδήγησαν στην αδράνεια. Η ανάγκη του ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει πολιτικές ρίζες αποτέλεσε τον αποκλειστικό οδηγό της διαδικασίας που υιοθέτησε, μπλοκάροντας τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που χρόνια αναζητάει η ελληνική κοινωνία. Αλλά αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Σήμερα καλούμαστε εμείς να απαντήσουμε αποτελεσματικά στα προβλήματα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία και να απελευθερώσουμε τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας και των ανθρώπων της. Πώς όμως; Ξεκινώντας από τα βασικά. Είναι πλέον καθαρό, ακόμα και στους πιο δύσπιστους, ότι χρειάζεται να παραχθεί αλλά και να εισρεύσει νέος πλούτος στη χώρα. Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν ποιοτικές θέσεις εργασίας για όλους και φυσικά θα αυξηθούν τα εισοδήματα των πολιτών. Όπως προβλέπει το πολυνομοσχέδιο, αλλάζουμε άμεσα το θεσμικό πλαίσιο προσέλκυσης επενδύσεων και μάλιστα στρατηγικών που θα δώσουν έναυσμα, αλλά και θα πυροδοτήσουν ακόμα μεγαλύτερο όγκο από μικρότερης κλίμακας επενδύσεις. Παρεμβαίνουμε ουσιαστικά στη χωροταξική, περιβαλλοντική και πολεοδομική νομοθεσία, πάντα με μέριμνα για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος αλλά και την προστασία του περιβάλλοντος. Με αυτόν τον τρόπο προσφέρουμε ένα ελκυστικό περιβάλλον για όποιον Έλληνα ή ξένο επενδυτή θέλει να επενδύσει στη χώρα μας. Χαρακτηριστικό είναι ότι τους προστατεύουμε από τους μεταγενέστερους δυσμενείς νόμους με αναδρομική ισχύ. Ξέρουμε τι σημαίνει αυτό, ότι αγγίζουμε το σημαντικότερο πρόβλημα ακόμα και από αυτό της φορολογίας των επενδυτών. Θα ξέρουν, πλέον, πως δεν θα υπάρχει η επενδυτική ανασφάλεια από την πολιτική εργαλειοποίηση κάθε επένδυσης. Θα υπάρχουν κανόνες και θα τηρούνται. Δεν θα αλλάζουν κάθε τρεις και λίγο. Αυτό ζητάει η επενδυτική αγορά. Επιτέλους, καθιερώνεται ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης και μιλάω και με την ιδιότητά μου ως πολιτικός μηχανικός. Οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος επενδυτής, αλλά και ο απλός πολίτης, μπορεί να έχει πρόσβαση σε έγκυρες γεωχωρικές πληροφορίες που σήμερα βρίσκονται διάσπαρτες σε διάφορες υπηρεσίες με αδύνατη την πρόσβασή τους ανά πάσα στιγμή. Η σωστή και εύκολη πρόσβαση στην πληροφορία σημαίνει εξοικονόμηση πόρων αλλά και διευκόλυνση στον προγραμματισμό των επιχειρησιακών δράσεων, χωρίς να έχουμε πια ομηρίες, καθυστερήσεις, ασάφειες. Αυτό, όμως, που εμένα προσωπικά μου δίνει μεγάλη χαρά αλλά και τη βεβαιότητα ότι η Κυβέρνησή μας επιθυμεί να χτυπήσει στη ρίζα τους τα προβλήματα, που ταλανίζουν τη χώρα, είναι το Εθνικό Πρόγραμμα Απλούστευσης Διαδικασιών έτσι όπως παρουσιάζεται αρχικά στο Παρατηρητήριο Γραφειοκρατίας. Αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι, δηλαδή η πάταξη της γραφειοκρατίας, πρέπει να αποτελεί τον εθνικό μας στόχο. Είναι πολιτική μου πεποίθηση ότι η επιδιωκόμενη οικονομική και όχι μόνο ανάταση της αναπτυξιακής διαδικασίας δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί εάν δεν αρθούν οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις που παραμονεύουν σε κάθε γωνιά της επαφής τού πολίτη ή του επενδυτή με το ελληνικό δημόσιο. Και γνωρίζετε ότι όπου υπάρχουν γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, υπάρχουν και φαινόμενα διαφθοράς, υπάρχουν και εν γένει φαινόμενα παραβατικής συμπεριφοράς. Επομένως καταπολεμάμε την πολυνομία και την κακονομία, μειώνουμε τα βήματα διοικητικών διαδικασιών, για να κάνουμε την επαφή του πολίτη με το ελληνικό δημόσιο πιο φιλική, πιο λειτουργική αλλά και την παροχή υπηρεσιών προς αυτόν πιο ποιοτική και πιο έγκυρη. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ σε μια ακόμα στρατηγικής σημασίας παρέμβαση της Κυβέρνησης, στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης. Έχοντας δουλέψει πάρα πολλά χρόνια στη διαχείριση συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου ο προγραμματισμός και ο έλεγχος είναι συγκεκριμένος και οριοθετημένος από το διαχειριστικό πλαίσιο των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών επενδυτικών ταμείων αλλά και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, είναι κοινός τόπος ότι οι παρεμβάσεις που είναι χρηματοδοτούμενες αποκλειστικά από εθνικούς πόρους, έστω και μικρές στα χρόνια της δημοσιονομικής στενότητας, διακρίνονται από αποσπασματικότητα αλλά και μη συνεκτικότητα στη στρατηγική τους στόχευση, αλλά και από ένα διαχειριστικό πλαίσιο ασαφές και από έναν τρόπο περιέργως μη οριοθετημένο. Αποτελέσματα της έλλειψης ενός κανονιστικού πλαισίου για τη διαχείριση των συγκεκριμένων πόρων είναι να λιμνάζουν πιστώσεις σε έργα που δεν υπηρετούν ένα γενικό εθνικό σχέδιο ανάπτυξης ούτε έχουν, φυσικά, συνέργεια μεταξύ τους, με συνέπεια το παραγόμενο αποτέλεσμα να μην προσφέρει τα αναμενόμενα οφέλη στο ΑΕΠ της χώρας αλλά και στους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας. Το πολυνομοσχέδιο αντιμετωπίζει ακριβώς αυτή την αδυναμία, δηλαδή επιδιώκει να λειτουργήσει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ως ένα πραγματικό εργαλείο ενίσχυσης της αναπτυξιακής διαδικασίας. Σίγουρα οι πόροι είναι περιορισμένοι, αλλά γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν έξυπνα, ώστε να αποδίδουν πολλαπλασιαστικά οφέλη για την ελληνική οικονομία. Βεβαίως, εκτός από το ΠΔΕ, ιδιαίτερα στο εθνικό του σκέλος, πρέπει να αυξηθούν οι πόροι, να δημιουργηθεί ένα κανονιστικό πλαίσιο για τη θέσπιση ενός εθνικού προγράμματος ανάπτυξης που θα λειτουργεί με ευρωπαϊκά διαχειριστικά πρότυπα. Αγαπητοί συνάδελφοι, η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός από τους πρώτους κιόλας μήνες, που αναλάβαμε την ευθύνη της χώρας, αποδεικνύει έμπρακτα ότι έχει όραμα για το πού θέλει να οδηγήσει τη χώρα, έχει στρατηγικό σχέδιο και μπορεί να εφαρμόζει τις αναγκαίες δράσεις προκειμένου να απελευθερωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις της χώρας. Γιατί αυτό συντελείται με αυτό το πολυνομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δημιουργείται ένα μοντέλο που πλέον διευκολύνει την παραγωγή πλούτου στον τόπο μας εκμεταλλευόμενο τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Η αναπτυξιακή διαδικασία δεν ήταν και δεν είναι μια διαδικασία στατική. Η δυνατότητα προσαρμογής μας στα νέα οικονομικά, αλλά και στα νέα τεχνολογικά δεδομένα, θα χαρακτηρίζει πάντα τον βαθμό της οικονομικής και της κοινωνικής μας εξέλιξης. Για να διευκολύνουμε, όμως, την προσαρμογή μας χρειάζεται να έχουμε ένα στέρεο θεσμικό πλαίσιο αναπτυξιακής βάσης, πάνω στο οποίο θα μπορέσουμε να κάνουμε τις όποιες βελτιώσεις. Το πολυνομοσχέδιο απαντάει ακριβώς σε αυτή τη δομική ανάγκη και γι' αυτό είναι ένα αποφασιστικό πρώτο βήμα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Συντυχάκης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με το παρόν αντεργατικό, φιλοεπιχειρηματικό πολυνομοσχέδιο ολοκληρώνεται ένας επιπλέον κύκλος ικανοποίησης των απαιτήσεων του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων. Άλλωστε, δημόσια έχει δηλώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ικανοποίησε το 60% των απαιτήσεών του και η Νέα Δημοκρατία σήμερα ολοκληρώνει το υπόλοιπο 32% αυτών των αξιώσεων. Η Κυβέρνηση επιδιώκει με έναν σμπάρο δύο στοχεύσεις: Από τη μία, γενικευμένη επίθεση στα εργασιακά, συνδικαλιστικά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, με συντριπτικό πλήγμα στις συλλογικές συμβάσεις, ειδικά στις κλαδικές, εμπόδια στο απεργιακό δικαίωμα με χτύπημα των δημοκρατικών λειτουργιών των συνδικάτων και το ηλεκτρονικό φακέλωμα των εργαζομένων και από την άλλη, απλόχερη παραχώρηση ισχυρών προνομίων στους επιχειρηματικούς ομίλους, που θωρακίζουν την ανταγωνιστικότητά τους και διαμορφώνουν φιλικότερο επενδυτικό περιβάλλον. Η Κυβέρνηση, πράγματι, δίνει λύσεις σε ό,τι εμποδίζει τις επενδύσεις και την καπιταλιστική ανάπτυξη. Διευκολύνει έργα με σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, πολλαπλασιάζοντας το κόστος κατασκευής τους, με τον λαό να πληρώνει τα «σπασμένα» και τις κατασκευαστικές εταιρείες να θησαυρίζουν. Παρακάμπτει στοιχειώδεις περιβαλλοντικές, χωροταξικές προϋποθέσεις, ανοίγοντας νέα πεδία κερδοφορίας στους επιχειρηματικούς ομίλους. Απλουστεύει τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις έργων. Παρακάμπτει όρους και περιορισμούς δόμησης προς χάριν του υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, όπως αναφέρει το σχέδιο νόμου. Υποβαθμίζει την προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, αίροντας τα όποια αρχαιολογικά εμπόδια με fast track διαδικασίες. Προσαρμόζει τα χωροταξικά σχέδια των περιφερειών και των γνωστών swap στις επενδυτικές ορέξεις του κεφαλαίου. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση κατασκευής και εκμετάλλευσης του νέου αεροδρομίου στο Καστέλι Ηρακλείου, με σύμβαση παραχώρησης σε ιδιωτική κοινοπραξία που εγκρίθηκε από τη Βουλή επί ΣΥΡΙΖΑ, με το κράτος να δίνει «προίκα» στον ιδιώτη το ένα τρίτο της χρηματοδοτούμενης επένδυσης, με χίλιες δύο περιβαλλοντικές και αρχαιολογικές παρανομίες που καταστρέφουν το περιβάλλον και την αγροτική παραγωγή, αλλοιώνουν το ανάγλυφο της περιοχής και μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα και άλλα πολλά. Η Νέα Δημοκρατία, πατώντας στα προνόμια που έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στην κοινοπραξία, ολοκληρώνει αυτό το έγκλημα με τις παρούσες διατάξεις, αφήνοντας βορά μια παραγωγική περιοχή και τους κατοίκους της στις ορέξεις των κοινοπραξιών. Για τη γρήγορη και ασφαλή υλοποίηση των επενδυτικών σχεδίων, η Κυβέρνηση προβλέπει την ανάθεση σε τράπεζες και ιδιωτικές εταιρίες της αξιολόγησης και του ελέγχου μιας επένδυσης, στις οποίες τράπεζες μάλιστα δίνουν το δικαίωμα να πιστοποιούν την υλοποίηση του 50% του επενδυτικού σχεδίου, προκειμένου στη συνέχεια να αποσπάσουν την κρατική χρηματοδότηση. Σε αυτή την ανάπτυξη, όμως, δεν χωρούν οι λαϊκές ανάγκες για την παιδεία, την υγεία, την πρόνοια ούτε βέβαια τα αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά και αντιπυρικά έργα, που έχει ανάγκη ο λαός, τα κονδύλια των οποίων περιορίζονται κι άλλο από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και διοχετεύονται ως ζεστό κρατικό χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους. Η Κυβέρνηση με το άρθρο 179, αξιοποιώντας το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο που προϋπήρξε και το οποίο δεν αναίρεσε φυσικά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δίνει το πράσινο φως εισόδου των επιχειρηματικών ομίλων σε κρίσιμες υπηρεσίες των δήμων, όπως στην καθαριότητα, με προοπτική την πλήρη εκχώρηση του «φιλέτου» της διαχείρισης των απορριμμάτων σε επιχειρηματικούς ομίλους, στον ηλεκτροφωτισμό με το βλέμμα στραμμένο στις επιδιώξεις των επιχειρηματικών σχεδιασμών στην ενέργεια και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καθώς και στο πράσινο που συνοδεύεται με την επιχειρηματική εκμετάλλευση ελεύθερων χώρων, πάρκων και τη δημόσια γη. Η συγκεκριμένη διάταξη δίνει τη δυνατότητα στο δημοτικό συμβούλιο, κατά την κρίση του και χωρίς αυξημένη πλειοψηφία ή αιτιολόγηση, να τις εκχωρεί στους ιδιώτες. Τα μέτρα αυτά θα πλήξουν τον λαό που θα πληρώσει πανάκριβα τις υπηρεσίες αυτές και για τους εργαζόμενους που θα απασχολούνται με μισθούς πείνας και τσακισμένα δικαιώματα για να κερδίζει ο επενδυτής. Επίσης, με το άρθρο 185 νομιμοποιεί την παράτυπη πρακτική των διά περιφοράς συνεδριάσεων των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων, δηλαδή με το τηλέφωνο, υποβαθμίζοντας ακόμα περισσότερο τον ρόλο τους. Θεωρεί, μάλιστα, νόμιμες όσες αποφάσεις πάρθηκαν μέχρι σήμερα και παύει κάθε πειθαρχική και ποινική δίωξη. Πρόκειται για φωτογραφική διάταξη, βγάζοντας «λάδι» δημάρχους που πέρασαν μέτρα σε βάρος λαϊκών οικογενειών διά περιφοράς συνεδριάσεων. Σημειωτέον, υπάρχει υπόθεση που αφορά στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και νυν δήμαρχο που έχει ήδη εκδοθεί και διαβιβαστεί στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και εκκρεμεί η απόδοση ποινικών ευθυνών, βάσει πορίσματος του σώματος επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης που επιβεβαιώνεται με συγκεκριμένες καταγγελίες. Για όλα, λοιπόν, τα παραπάνω, ο ΣΕΒ, τα βιομηχανικά επιμελητήρια, ο ΣΕΤΕ, η ΕΣΕΕ και όλες οι ενώσεις του κεφαλαίου χειροκροτούν, δίνοντας τα εύσημά τους στην Κυβέρνηση, όπως έκαναν άλλωστε και επί ΣΥΡΙΖΑ. Την απλοχεριά που επιδεικνύουν στην ικανοποίηση των απαιτήσεων του κεφαλαίου, όμως, δεν τη δείχνουν αντίστοιχα στα αιτήματα των εργαζομένων που διεκδικούν μέτρα κάλυψης των απωλειών που έχασαν τα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης και συνεχίζουν να χάνουν και σε συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης. Με την πτώχευση της «THOMAS COOK» η Κυβέρνηση έσπευσε άμεσα να απαλλάξει τους μεγαλοξενοδόχους από το τέλος διαμονής και έκανε ρυθμίσεις στην καταβολή του ΦΠΑ, σε αντίθεση με τα αιτήματα εργαζομένων και μικρομεσαίων επαγγελματιών στον χώρο του τουρισμού - επισιτισμού, που μέχρι και σήμερα δεν έχουν πάρει καμμία ουσιαστική απάντηση. Μπορεί να αλληλοβρίζονται η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα, σε επίπεδο χαμαιτυπείου για την υπόθεση «NOVARTIS», για να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους για το σκάνδαλο των σκανδάλων που είναι η εμπορευματοποίηση του φαρμάκου και της υγείας γενικότερα, αλλά στην επιτροπή για το παρόν πολυνομοσχέδιο αντάλλασσαν φιλοφρονήσεις, εκφράζοντας εκατέρωθεν την ικανοποίησή τους στη θετική συμβολή και των δύο για την υλοποίηση των απαιτήσεων του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, κυρίες και κύριοι, καλεί την εργατική τάξη, τα λαϊκά νοικοκυριά να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να μη συμβιβαστούν με την ανάπτυξη των λίγων και τα ψίχουλα για τους ίδιους. Δεν πρέπει να χαριστούν σε κανέναν. Πρέπει να προτάξουν τις δικές τους ανάγκες για την επιβίωσή τους. Καλούμε τον λαό χωρίς αναμονή, φόβο και αυταπάτες, να επιλέξει τον δρόμο του αγώνα, βάζοντας εμπόδια στα αντιλαϊκά μέτρα, μέχρι την οριστική ανατροπή του βάρβαρου συστήματος που κάνει τον πλούσιο πλουσιότερο και τον φτωχό φτωχότερο, να στρατευθούν στον αγώνα για τη νέα κοινωνία όπου ο λαός τότε και μόνο τότε θα απολαμβάνει τον πλούτο που με τόσο κόπο παράγει. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε Συντυχάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντόπουλος Δημήτρης από το Κίνημα Αλλαγής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που φέρνει η Κυβέρνηση προς ψήφιση σαφώς δεν αποτελεί εχέγγυο για την ανάπτυξη. Είναι αποτέλεσμα, θα έλεγα, των αλλαγών που επιβάλλει ο ΣΕΒ στα εργασιακά. Μην ξεχνάτε, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι το ένα τρίτο του νομοσχεδίου αφορά τα εργασιακά. Επίσης, ένα μεγάλο τμήμα αφορά την ψηφιακή πολιτική και κάποιες λίγες διατάξεις έχουν να κάνουν με ρυθμίσεις στο κομμάτι των επενδύσεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα σταθώ στο ζήτημα των εργασιακών σχέσεων και τούτο διότι κατά τη διάρκεια της κρίσης το αφήγημα και η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας ήταν «κόβουμε τους μισθούς για να αποκτήσουμε ανάπτυξη». Και διερωτώμαι, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, διότι είναι απορίας άξιο, πώς ακόμη δεν έχετε συνειδητοποιήσει ότι η μειωμένη ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας δεν οφείλεται στο ύψος των μισθών. Και τούτο διότι φυσικά υπάρχουν άλλοι παράγοντες που έχουν καθηλώσει την ελληνική οικονομία σε χαμηλή ανάπτυξη. Και εκεί χρειάζεται, αγαπητέ Υπουργέ, να εστιάσουμε και να δοθούν λύσεις, όπως στο ασταθές φορολογικό πλαίσιο, στην ελλιπή χρηματοδότηση, στην αργή απονομή της δικαιοσύνης, στην απουσία της διασύνδεσης δομών της δημόσιας διοίκησης, στο υψηλό μη μισθολογικό κόστος που αποτελεί, θα έλεγα, ένα αντικίνητρο για την ενίσχυση των προσλήψεων. Προς αυτή την κατεύθυνση, κύριοι της Κυβέρνησης, θα έπρεπε να κινηθείτε. Εσείς, βέβαια, αντί να θέσετε στην ατζέντα τα πραγματικά προβλήματα, επαναφέρατε ουσιαστικά στα εργασιακά τις εντολές του ΣΕΒ και πάτε τη χώρα πίσω, πάλι στην αρχή του μνημονίου που ερχόταν η τρόικα και κουνούσε το δάχτυλο στους κοινωνικούς εταίρους, λέγοντας ότι οι μισθοί πρέπει να αντιστοιχηθούν με τους βαλκανικούς. Και σας ρωτώ, κύριε Υπουργέ: Εσείς αυτό το λέτε ανάπτυξη; Διότι για εμάς αυτό σημαίνει εκποίηση. Μάλιστα, υπάρχει μια κοινή διαπίστωση: Δημιουργείτε συνθήκες για φθηνό εργατικό δυναμικό προς εξαγορά, υπονομεύετε τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και δίνετε τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις να επικαλούνται οικονομικά προβλήματα για να περνάνε από την κλαδική στην επιχειρησιακή σύμβαση, γεγονός φυσικά που αφήνει περιθώριο και στη μείωση μισθών, καθώς και σε απολύσεις. Τέλος, αφήνετε στον πάγο και τον θεσμό της επέκτασης, έναν θεσμό που συμβάλλει στην κάλυψη των εργαζομένων ενός κλάδου ή μιας επαγγελματικής ειδικότητας από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Και να θυμίσω ότι ιδιαίτερα εδώ στα χρόνια της κρίσης η αναστολή μέχρι και πρόσφατα του θεσμού της επέκτασης οδήγησε σε δραματική μείωση του ποσοστού των εργαζομένων που καλύπτεται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Μάλιστα, στον αντίποδα, θα έλεγα, στην Ευρώπη σήμερα βάσει του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη κατοχυρώνεται και προάγεται η ελευθερία των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Και εσείς αντί να θεσπίζετε θετικά μέτρα για την αντιμετώπιση του ελλείμματος και την κάλυψη των εργαζομένων φυσικά από συλλογικές συμβάσεις, δημιουργείτε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα. Αυτή είναι, αγαπητοί συνάδελφοι, η πραγματικότητα. Να τονίσω, βέβαια, ότι οφείλετε να δώσετε τη μάχη για να εξασφαλιστεί η εργασιακή ειρήνη, ώστε εργοδότες και εργαζόμενοι να μπουν σε πλαίσιο συνεργασίας. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, και είμαστε απέναντι στις ρυθμίσεις που φέρνετε. Εμείς, το Κίνημα Αλλαγής, στηρίζουμε τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και την ισχύ των συλλογικών συμβάσεων. Στηρίζουμε φυσικά καθαρά την ετήσια Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, όπως επίσης τις κλαδικές συμβάσεις, καθώς και την καθολική τους εφαρμογή σε όλες φυσικά τις επιχειρήσεις. Δεν μπορούμε πλέον να προχωρούμε με κοινωνικούς εταίρους - μαριονέτες που ο Υπουργός τούς κουνάει το δάχτυλο και καθορίζει φυσικά τις εξελίξεις στην αγορά και όταν επιθυμεί - αυτό πρέπει να τονιστεί - να τους έχει μαζί του για να περνάει μέτρα που εγείρουν αντιδράσεις, να βαφτίζει τον διάλογο - μονόλογο ως κοινωνικό διάλογο. Κύριοι συνάδελφοι, είναι αδιανόητο, δηλαδή, να φτιάξουμε έναν κυρίαρχο Υπουργό που να μπορεί να εξαιρεί μία επιχείρηση από τις συλλογικές συμβάσεις αν φυσικά αυτή έχει πρόβλημα, διότι αυτό οδηγεί σε πελατειακό κράτος. Και είναι πελατειακό κράτος. Άλλωστε, όποιος έχει καλές σχέσεις με τον Υπουργό, θα λύνει τα ζητήματά του και όποιος δεν έχει καλές σχέσεις με τον Υπουργό, θα περιμένει, ίσως και στο διηνεκές. Κύριοι Υπουργοί, επιτέλους τέλος. Υπάρχουν θεσμοί και θα πρέπει να τους σεβαστείτε. Μην υποβαθμίζετε άλλο τους κοινωνικούς εταίρους και φυσικά τον κοινωνικό διάλογο, επειδή κάποιοι βιομήχανοι θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους. Ο κόσμος, αγαπητέ Υπουργέ, και ιδιαίτερα ο κόσμος της εργασίας, οι μικρές, οι μεσαίες και οι πολύ μικρές επιχειρήσεις είναι ο παραγωγικός ιστός της χώρας. Αυτό που πρέπει, λοιπόν, να κάνουμε όλοι είναι να τους σεβαστούμε. Υπάρχουν θεσμοθετημένες διαδικασίες, και μάλιστα προ μνημονίων, για να αρχίσουν να λειτουργούν αποτελεσματικά, κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Αγαπητοί συνάδελφοι, οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού διαλόγου. Οι κοινωνικοί εταίροι είναι και πρέπει να είναι επιφορτισμένοι με αυτές, να μπορούν δηλαδή πλέον οι αντιπροσωπευτικές οργανώσεις εργοδοτών και εργαζομένων να συνδιαλέγονται για να βρουν φυσικά τη βέλτιστη λύση στα προβλήματά τους, να βρουν το κοινό συμφέρον, να βρουν τον βηματισμό του «επιχειρείν», να δημιουργήσουν μια κοινωνική συναίνεση που έχει ανάγκη η κοινωνία, να μπορούν να συζητούν κρίσιμα ζητήματα, όπως η φορολογία, η κοινωνική ασφάλιση, η αντιμετώπιση της ανεργίας και φυσικά το κοινωνικό συμβόλαιο για την ανάπτυξη της χώρας. Εμείς λοιπόν, αγαπητέ Υπουργέ, πιστεύουμε ότι η αποκατάσταση του κοινωνικού διαλόγου και των ελεύθερων συλλογικών συμβάσεων και διαπραγματεύσεων αποτελεί προϋπόθεση για τον εκδημοκρατισμό της οικονομικής ζωής, για την κανονικότητα της οικονομίας μας, για την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να αποσαφηνίσουμε το εξής: «Ανάπτυξη για όλους» λέει ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης. Συμφωνώ απόλυτα, διότι η ανάπτυξη είναι η απάντηση στην κρίση. Να τονίσω, λοιπόν, στον Πρωθυπουργό ότι σε αντίθεση με άλλες χώρες η ανάπτυξη και η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα βασίστηκαν στις μικρές και κυρίως μικρού μεγέθους επιχειρήσεις. Επίσης, θα ήθελα να του υπενθυμίσω ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις στη χώρα μας ανέρχονται μόλις στις τριακόσιες ενενήντα έξι σε σύνολο οκτακοσίων τριάντα χιλιάδων μονάδων. Τούτο, λοιπόν, σε όρους απασχόλησης σημαίνει ότι η μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα αποτελούν τον μεγάλο εργοδότη στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Μάλιστα, το ποσοστό των εργαζομένων σ' αυτές τις επιχειρήσεις ξεπερνά το 85%, όταν η αντίστοιχη μέση αναλογία σε άλλα κράτη - μέλη της Ευρώπης υπολογίζεται στο 66%. Και εσείς, κύριοι Υπουργοί, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, και ιδιαίτερα τις μικρότερες επιχειρήσεις, δεν δώσατε τη βαρύτητα στήριξης που θα έπρεπε, δεν τις βάλατε σε προτεραιότητα. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω πως είναι εξίσου λυπηρό ότι στον περιβόητο αναπτυξιακό νόμο δεν υπάρχει καμμία πρόβλεψη για τον πρωτογενή τομέα, έναν τομέα που αποτελεί στόχο όλων μας. Κλείνοντας θέλω να πω ότι δεν κάνατε τίποτα για τις τράπεζες, ούτως ώστε οι καταχρηστικές χρεώσεις των τραπεζών να πάψουν να αποτελούν βρόγχο για τους πολίτες.
Κύριε Κωνσταντόπουλε, θα πρέπει να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Για τον λόγο αυτόν καταθέσαμε και τροπολογία για την απαγόρευσή τους και ζητάμε να την κάνετε αποδεκτή. Θεωρούμε ότι το κράτος οφείλει να βάλει ένα τέλος στην πρακτική των τραπεζών, που τα τελευταία χρόνια επιβάλλουν χρεώσεις σε οποιαδήποτε συναλλακτική εργασία. Κατανοούμε ότι και ο τραπεζικός κλάδος έχει πληγεί, αλλά θα πρέπει να τονιστεί ότι έχει στηριχτεί τα μέγιστα. Το βάρος δεν μπορείς να πέφτει πάντα στον φορολογούμενο και στον συναλλασσόμενο πολίτη. Γι' αυτό, λοιπόν, πρέπει να αποδειχθείτε την τροπολογία. Τέλος, αγαπητοί συνάδελφοι, επιτρέψτε μου…
Κύριε Κωνσταντόπουλε, οι συνάδελφοί σας θα με χρεώσουν ότι κάνω ειδική μεταχείριση.
Τελειώνω με κάτι τελευταίο, κύριε Πρόεδρε. Κλείνω, λοιπόν, με το θέμα της κινηματογραφικής ταινίας «Joker». Ένα πράγμα έχω να πω: Πρέπει να πάψει ο φαρισαϊσμός. Δεν είναι δυνατόν στα δεκαέξι και μία μέρα να ψηφίζει ο νέος ή η νέα και στα δεκαοκτώ να θεωρείται ανήλικος. Αυτό που χρειάζεται είναι εναρμονισμός της κείμενης πλέον νομοθεσίας με τα νέα δεδομένα. Φυσικά, τα συμπεράσματα είναι δικά σας. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Κωνσταντόπουλε, όπως καταλαβαίνετε, οι υπόλοιποι συνάδελφοι θα θεωρήσουν ότι είχαμε ειδική μέριμνα για εσάς.
Λόγω της περασμένης ώρας, κύριε Πρόεδρε, θα μας δικαιολογήσουν.
Τον λόγο έχει τώρα η κ. Αλεξοπούλου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, χαρά στο κουράγιο σας που είστε εδώ από το πρωί μέχρι τη 1.00΄ τα ξημερώματα! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναπτυξιακοί νόμοι έχουν κατατεθεί πολλοί μέχρι σήμερα, αλλά αυτό που δεν έχουμε δει είναι ανάπτυξη, κάτι που ειδικά εμείς στην Αχαΐα έχουμε πολλή ανάγκη. Η Κυβέρνηση φέρνει ένα πολυνομοσχέδιο που φιλοδοξεί να διαμορφώσει ένα νέο αναπτυξιακό και επενδυτικό τοπίο στη χώρα. Υπάρχει μια σειρά από αλλαγές που αξίζει να προσέξουμε. Στον περιορισμένο χρόνο που έχω, θα προσπαθήσω να αναφερθώ σε μερικές από αυτές. Έχουμε, λοιπόν, κατά κύριο λόγο μεταρρυθμίσεις που έχουν στόχο να διαμορφώσουν ένα νέο επιχειρηματικό περιβάλλον βάζοντας τέλος στην άσκοπη ταλαιπωρία των επενδυτών και σε όλες τις χρόνιες παθογένειες του συστήματος που λειτουργούν αποτρεπτικά. Η υπόσχεση που έδωσε η Κυβέρνησή μας στους Έλληνες πολίτες ήταν για υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και νέες θέσεις εργασίας και αυτή την υπόσχεση σκοπεύει να την τηρήσει. Δυστυχώς μέχρι σήμερα οι επενδυτικοί νόμοι αντί να λειτουργούν ως αναπτυξιακό εργαλείο, εγκλώβιζαν τους επενδυτές σε δαιδαλώδεις διαδικασίες και καθυστερήσεις στερώντας από την οικονομία πολύτιμους πόρους. Με τη νέα νομοθεσία εισάγεται μια πιο ευέλικτη διαδικασία. Επεκτείνεται ο συντελεστής δόμησης 0,6 που αφορά στις στρατηγικές επενδύσεις στον τομέα βιομηχανίας. Σήμερα ισχύει αυξημένος συντελεστής δόμησης 0,6 για βιομηχανίες πάνω από 200 εκατομμύρια ευρώ που απασχολούν πάνω από διακόσιους εργαζόμενους ανά έτος. Ο συντελεστής αυτός απευθύνεται σε βιομηχανίες των 30 εκατομμυρίων ευρώ που δημιουργούν εβδομήντα πέντε νέες θέσεις εργασίας. Επίσης, σε βιομηχανίες των 25 εκατομμυρίων ευρώ, που δημιουργούν πενήντα νέες θέσεις εργασίας, εφόσον βρίσκονται σε επιχειρηματικά πάρκα. Προβλέπεται απλούστευση της νομοθεσίας για την αδειοδότηση με κατάργηση του συστήματος των οχλήσεων και κίνητρα για την εγκατάσταση επιχειρήσεων. Όπως μας δείχνει η διεθνής πρακτική και η εμπειρία, συμβάλλουν άμεσα στη μείωση της ανεργίας μέσω των αναγκαίων κατασκευαστικών έργων αλλά και δημιουργώντας μόνιμες θέσεις εργασίας. Επιπλέον, επέρχεται μια σημαντική αλλαγή που έχει να κάνει με τη λήψη αποφάσεων για τη δημιουργία ενός επιχειρηματικού πάρκου. Θα εγκρίνεται με κοινή απόφαση των αρμοδίων Γενικών Διευθυντών του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων και του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Με λίγα λόγια, μια κρίσιμη αρμοδιότητα μεταφέρεται από τις πολιτικές ηγεσίες των Υπουργείων σε ανώτερα διοικητικά στελέχη. Αυτή η τομή αποτελεί και μια έμπρακτη υλοποίηση των προθέσεων της Κυβέρνησης για τη θέσπιση επιτελικού κράτους με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων από την πολιτική ηγεσία προς κρατικούς λειτουργούς. Είναι η αποπολιτικοποίηση των αποφάσεων, ο χαρακτήρας των οποίων είναι καθαρά τεχνοκρατικός. Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Ανασχεδιασμού και Απλούστευσης Διαδικασιών αναδιατυπώνονται οι γενικές αρχές αδειοδότησης των επιχειρήσεων προς μια πιο φιλική για το επιχειρείν κατεύθυνση, μια απλοποίηση του θεσμικού πλαισίου για την ανεμπόδιστη άσκηση της οικονομικής δραστηριότητας. Η κατάργηση δικαιολογητικών, η κωδικοποίηση και η ψηφιοποίηση των διαδικασιών αποτελούν βασικές παραμέτρους του προγράμματος, προκειμένου να αναβαθμιστεί η ποιότητα των υπηρεσιών. Για πρώτη φορά υπάρχει συνεπής πολιτική βούληση για την αντιμετώπιση του προβλήματος μέσω ενός ολοκληρωμένου σχεδίου με τη δημιουργία ομάδας έργου και διυπουργική συμμετοχή. Η εποχή απαιτεί έξυπνες λύσεις σε σύνθετα προβλήματα. Γνωρίζουμε όλοι ότι μία από τις κυριότερες κακοδαιμονίες της ελληνικής οικονομίας έγκειται στο έλλειμμα απλού και διαφανούς πλαισίου για την οργάνωση του χώρου και την αδειοδότηση των επενδύσεων. Ως μηχανικός και εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας γνωρίζω καλά ότι ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης είναι μια πρόταση που έχει διατυπώσει και παρουσιάσει το ΤΕΕ εδώ και δύο χρόνια. Η πρόταση αυτή σήμερα παίρνει σάρκα και οστά. Η Κυβέρνηση, μετά από προσεκτική μελέτη της πρότασης, προχωρεί άμεσα στην καθιέρωση μιας τέτοιας ηλεκτρονικής λύσης για τα θέματα χωροταξίας, πολεοδομίας και αδειοδότησης κάθε έργου. Ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης θα είναι η ηλεκτρονική βάση της χώρας, που θα συγκεντρώνει όλα τα κριτήρια, όλα τα κρίσιμα γεωχωρικά δεδομένα που συνδέονται με την άσκηση επενδυτικής ή κατασκευαστικής δραστηριότητας. Κάθε ενδιαφερόμενος θα μπορεί με ένα κλικ πάνω σε οποιοδήποτε σημείο του χάρτη να λαμβάνει διαδικτυακά όλες τις πληροφορίες που χρειάζεται για θέματα όπως: οι ισχύουσες χρήσεις γης, οι όροι δόμησης, η ρυμοτομία, ο αιγιαλός, οι δασικές εκτάσεις, οι προστατευμένες περιοχές και οι αρχαιολογικοί χώροι. Μετά δε την ολοκλήρωση της κτηματογράφησης της χώρας θα προστεθούν και τα όρια όλων των οικοπέδων. Δεν είναι όμως, μόνο αυτό. Παράλληλα ο Ενιαίος Ψηφιακός Χάρτης θα είναι δεσμευτικός και για τη διοίκηση. Ένα τέτοιο σύστημα θα αποτελέσει ένα μοχλό πίεσης, προκειμένου να λειτουργεί με όρους διαφάνειας, συνέπειας και κυρίως δικαίου. Για πρώτη φορά οι διοικούμενοι και η διοίκηση θα λειτουργούν με βάση τα ίδια ακριβώς δεδομένα. Μέχρι τώρα τα γεωχωρικά δεδομένα ήταν διάσπαρτα σε διάφορα αρχεία σε πολεοδομίες, κτηματολόγιο και αλλού με αποτέλεσμα να δημιουργείται αβεβαιότητα στον ενδιαφερόμενο ως προς την πληρότητα της εικόνας που έχει ένα ακίνητο, να απαιτείται πολύς χρόνος και, βέβαια, υψηλό κόστος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σχετικό δείκτη της Παγκόσμιας Τράπεζας περί κατοχύρωσης ιδιοκτησίας η Ελλάδα κατατάσσεται εκατοστή πεντηκοστή τρίτη σε σύνολο εκατόν ενενήντα οικονομιών. Χρειάζονται έντεκα διαδικασίες για την εγγραφή ιδιοκτησίας, όταν ο μέσος όρος των πλουσίων οικονομιών του ΟΑΣΑ είναι μόλις 4,7. Είναι ένα καινοτόμο ανταποδοτικό έργο που θα βάλει τέλος στην ταλαιπωρία τόσο των πολιτών όσο, βέβαια, και των επενδυτών. Ήρθε η ώρα η χώρα μας να περάσει στην επόμενη μέρα, να εναρμονιστεί με όλες τις σύγχρονες χώρες που διαθέτουν ανάλογα συστήματα. Παράλληλα, η δημιουργία του Εθνικού Μητρώου Υποδομών, που θα λειτουργεί σε ψηφιακή μορφή, θα προσφέρει πρόσβαση σε πληροφορίες που θα συνθέτουν την εικόνα της οικοδομής ή του κτηρίου. Η απουσία του μέχρι σήμερα έχει ως συνέπεια να δημιουργείται σύγχυση σχετικά με τις αρμοδιότητες των φορέων για τη συντήρηση και τον έλεγχο των δημόσιων υποδομών και κτηρίων. Υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις που η ευθύνη πηγαινοέρχεται ανάμεσα στην κεντρική διοίκηση, τους οργανισμούς, τις περιφέρειες, τους δήμους κ.λπ.. Μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα όλοι οι φορείς του δημοσίου θα πρέπει να δηλώσουν στο μητρώο τις υποδομές και τα κτήρια, η συντήρηση και ο έλεγχος των οποίων υπάγεται στην αρμοδιότητά τους. Προτού ολοκληρώσω την ομιλία μου, θέλω να κάνω μία αναφορά σχετικά με τα εργασιακά. Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται για τον λόγο που οι σχετικές διατάξεις έχουν θέση στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Η απάντηση είναι ότι αποτελούν την απαραίτητη προϋπόθεση για την πυροδότηση της αναπτυξιακής διαδικασίας, την προσέλκυση επενδύσεων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Συνεισφέρουν στο να επιστρέψει η χώρα μας στην ευρωπαϊκή κανονικότητα με την άμεση εφαρμογή κανόνων του ευρωπαϊκού κοινωνικού κεκτημένου και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι μειώνεται η προστασία των εργαζομένων με αυτά τα μέτρα. Όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά αντιθέτως αυξάνεται. Επιβεβαιώνουμε τη δομή και τις βασικές αρχές των συλλογικών διαπραγματεύσεων, με σεβασμό στη συλλογική αυτονομία των κοινωνικών εταίρων. Οι κλαδικές, επιχειρησιακές και εθνικές ή τοπικές, ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις δεν επιτρέπεται να περιέχουν όρους εργασίας δυσμενέστερους για τους εργαζόμενους από τους όρους εργασίας των εθνικών γενικών συλλογικών συμβάσεων. Επιπρόσθετα υπάρχουν και διατάξεις που θέτουν δικλίδες αποτροπής της αδήλωτης εργασίας και ενισχύουν την προστασία των εργαζομένων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κλείνοντας, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, και κάνοντας μια συνολική αποτίμηση, εκφράζω τη βεβαιότητα ότι το πολυνομοσχέδιο θα αλλάξει την εικόνα της χώρας σε όλα τα επίπεδα, θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας, ανάπτυξη και παραγωγή πλούτου. Σύμφωνα με τη μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος, εφόσον οι διατάξεις του νομοσχεδίου εφαρμοστούν στην πληρότητά τους, η ελάχιστη επίδραση στο ΑΕΠ θα είναι πέντε μονάδες μέσα στην επόμενη δεκαετία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Αλεξοπούλου. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Φωτήλας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, θα κάνω περισσότερο μια πολιτική τοποθέτηση, μιας και τα περισσότερα από αυτά που έπρεπε να ακουστούν, σε σχέση με το νομοσχέδιο, έχουν ήδη ακουστεί, έχουν εξαντληθεί, θα έλεγα, τόσο από τους Υπουργούς όσο και από τους συναδέλφους της Συμπολίτευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα ζήσαμε μέσα σε αυτή την Αίθουσα μοναδικές στιγμές μιας απίστευτης φαρσοκωμωδίας, που θα ζήλευε ακόμα και ο Φεϊντό. Ο κ. Τσακαλώτος ήρθε σήμερα σε αυτή την Αίθουσα να κατηγορήσει το καπιταλιστικό σύστημα. Καλά θα τρελαθούμε εντελώς, έτσι; Τεσσεράμισι χρόνια Υπουργός Οικονομικών ο κ. Τσακαλώτος - να του το μεταφέρετε, κύριε Παππά - υπήρξε ο πιο σκληρός υποστηρικτής του καπιταλιστικού συστήματος. Νομοθέτησε διατάξεις που ακόμα και εμείς, που είμαστε υποστηρικτές του καπιταλισμού, δεν τολμήσαμε ούτε διανοηθήκαμε να νομοθετήσουμε, όπως η μείωση του αφορολόγητου στις 5.500 ευρώ και η κατάργηση του ΕΚΑΣ. Όμως, το καλύτερο μάς το φύλαγε ο κ. Παππάς. Κύριε Παππά, πραγματικά ξεπεράσατε τον εαυτό σας. Ο κ. Παππάς, κύριε Υπουργέ - δεν ήσασταν εδώ το πρωί - μας έκανε μια τεράστια αποκάλυψη. Μας αποκάλυψε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε πετύχει ήδη μετά από διαπραγμάτευση με τους θεσμούς τη μείωση των πλεονασμάτων από το 3,5 στο 2,5%. Έτσι δεν μας είπατε, κύριε Παππά;
Σήμερα το ακούσατε αυτό;
Σήμερα το άκουσα, ναι. Και ήρθαμε εμείς, αφού κερδίσαμε τις εκλογές, μετά από έντονες διαπραγματεύσεις με τους εταίρους και ενώ δεν ήθελαν αυτοί, εμείς τους πείσαμε να το ξανά πάμε στο 3,5% τα πλεονάσματα. Αυτό δεν είπατε, κύριε Παππά;
Αυτό ακριβώς.
Κύριε Παππά, είπαμε να λέμε και καμμία υπερβολή αλλά εσείς το τερματίσατε! Αλήθεια, με αυτά τα επιχειρήματα περιμένετε να σας πάρει κάποιος στα σοβαρά; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσο προχωράει η συζήτηση του παρόντος νομοσχεδίου για τις επενδύσεις αποκαλύπτεται η παντελής απουσία σοβαρής αξιόπιστης Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εξηγούμαι: Έχουμε ένα νομοσχέδιο που κάνει τα αυτονόητα, ένα νομοσχέδιο που προσπαθεί να επιλύσει τα προβλήματα και τις παθογένειες δεκαετιών, που επιταχύνει και εκλογικεύει τις διαδικασίες αδειοδότησης επιχειρήσεων, που βάζει συγκεκριμένους στόχους καταπολέμησης της γραφειοκρατίας, που ενοποιεί τις δομές εξωστρέφειας της χώρας, που εξασφαλίζει τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στον εθνικό στόχο αύξησης των εξαγωγών, που εδραιώνει το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης, ένα νομοσχέδιο που επιταχύνει τη δικαστική διαδικασία μέσω της ηλεκτρονικής κατάθεσης και επίδοσης δικογράφων, που δίνει κίνητρα, που εκσυγχρονίζει και απλοποιεί το καθεστώς ένταξης και λειτουργίας μιας επιχείρησης για την εγκατάστασή της σε επιχειρηματικά πάρκα, ένα νομοσχέδιο που με τις παρεμβάσεις του στα εργασιακά προχωρά στην υιοθέτηση υγιών και καθαρών κανόνων στην αγορά εργασίας μακριά από ιδεοληψίες, που διευρύνει την αυτοδυναμία και την αυτονομία των κοινωνικών εταίρων και επί της ουσίας προστατεύει τις θέσεις εργασίας, που ενισχύει τη διαφάνεια και την αντιπροσωπευτικότητα του συνδικαλιστικού θεσμού στη χώρα μας, δίνοντας την ευκαιρία σε όλους τους εργαζόμενους να αποφασίζουν όλοι, οι περισσότεροι για τα κρίσιμα ζητήματα που τους αφορούν και που αντιμετωπίζει ακόμα περισσότερο την υποδηλωμένη και αδήλωτη εργασία. Απέναντι, λοιπόν, σε αυτό το νομοσχέδιο τι ακούσαμε από τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως από τον εισηγητή και πρώην Υπουργό; Ποια ήταν τα επιχειρήματά του απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο; Τίποτα, πέρα από τις γνωστές ιδεοληπτικές και λαϊκίστικες κορώνες περί πλουτοκρατίας, συμφερόντων, ελίτ, Βοσινάκη και δεν ξέρω τι άλλο. Κύριε Παππά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να αλλάξετε κασέτα και ξέρετε γιατί; Διότι αυτή η κασέτα που παίζετε είναι καλή για πριν να κυβερνήσεις. Άμα κυβερνήσεις, δεν είναι καλή πια. Εσείς έχετε κυβερνήσει για περίπου πέντε χρόνια. Είστε η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση. Δεν έχει νόημα να μας κατηγορείτε ότι είμαστε υπέρ των αποκρατικοποιήσεων ή υπέρ της ιδιωτικής οικονομίας ή των επενδύσεων. Δεν έχει νόημα καν να μας κατηγορείτε ότι θέλουμε οι εργοδότες να έχουν κέρδη. Δεν έχει νόημα για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί δεν το αρνούμαστε. Δεν το κρύψαμε, αντιθέτως, το καμαρώνουμε. Αυτά ακριβώς υποστηρίζαμε και προεκλογικά και ακριβώς για να εφαρμόσουμε αυτά μας εξέλεξε ο ελληνικός λαός. Αντιλαμβάνομαι ότι σας φαίνεται παράξενο μια Κυβέρνηση να κάνει αυτά που έλεγε ως αντιπολίτευση, αλλά πρέπει να το συνηθίσετε. Τι να κάνουμε; Γίνονται και αυτά. Συνεπώς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να σας πούμε ότι, ναι, είμαστε υπέρ των αποκρατικοποιήσεων. Άλλωστε η ιστορία έχει δείξει ότι το κράτος είναι ο χειρότερος μάνατζερ. Ναι, πιστεύουμε πάντα στη δύναμη της ιδιωτικής οικονομίας προς όφελος των πολλών. Ναι, είμαστε υπέρ των επενδύσεων και, ναι, επιθυμούμε το κέρδος των εργοδοτών, γιατί το θεωρούμε απαραίτητη προϋπόθεση για την ευημερία των εργαζομένων, γιατί πώς να στηρίξει ένας εργοδότης τον εργαζόμενό του και ακόμα περισσότερο πώς να προσλάβει νέους εργαζόμενους ένας εργοδότης που έχει ζημίες; Συνεπώς, αν νομίζετε ότι μας φέρνετε σε δύσκολη θέση με τα παραπάνω, δεν έχετε καταλάβει τίποτα. Όμως, δεν έχει νόημα να μας κατηγορείτε για τα παραπάνω, κύριε Παππά, και για έναν άλλον λόγο, γιατί πολλά απ' αυτά όταν κυβερνήσατε - σας ξαναθυμίζω ότι κυβερνήσατε για πέντε περίπου χρόνια - τα νομοθετήσατε εσείς οι ίδιοι. Εσείς νομοθετήσατε ιδιωτικοποιήσεις, λιμάνια, βαπόρια, αεροδρόμια, Ελληνικό και αυτό είναι το πρόβλημά σας, γιατί ενώ πριν κυβερνήσετε τα πολεμούσατε, μετά ήλθατε να κυβερνήσετε και τα νομοθετήσατε, αλλά και πάλι κάτι δεν σας πήγαινε καλά και την ώρα που τα νομοθετούσατε, τα υπονομεύατε. Νομοθετήσατε αναπτυξιακό νόμο, αλλά δεν τον εφαρμόσατε. Εσείς προσωπικά, απ' ό,τι φάνηκε στις επιτροπές, ούτε τον ξεφυλλίσατε! Ξέρετε, κύριε Παππά, ο λαϊκισμός είναι εύκολος όταν είσαι αντιπολίτευση και δη όταν είσαι ένα μικρό κόμμα του 3%, όμως ο λαϊκισμός γίνεται «βουνό» όταν γίνεσαι κόμμα εξουσίας και δη όταν καλείσαι να κυβερνήσεις, γιατί τότε γίνονται τα αποκαλυπτήρια του ψέματος και της φαιδρότητας. Είναι λυπηρό, γιατί όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνεται για τα υπαρξιακά του προβλήματα, η χώρα στερείται από την ύπαρξη μιας σοβαρής και αξιόπιστης Αντιπολίτευσης. Το έχω ξαναπεί, θα το πω άλλη μια φορά και θα κλείσω με αυτό: Ίσως έπρεπε να ζήσουμε τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, να φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού, ώστε να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα, να πάει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, να κοιταχτούμε όλοι μας στον καθρέφτη και να γυρίσουμε σελίδα. Αυτό κάνει αυτό το νομοσχέδιο. Γυρίζει σελίδα. Δεν λέω ότι αυτό το νομοσχέδιο λύνει όλα τα προβλήματα του τόπου μας, αλλά πραγματικά δεν περίμενα για αρχή κάτι καλύτερο, γι' αυτό είμαι ευτυχής και υπερήφανος που θα το ψηφίσω. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Φωτήλα. Τον λόγο έχει ο κ. Κρητικός από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, συγχαρητήρια. Σας βλέπω ακλόνητο. Εξακολουθείτε φρουρός εδώ! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο «Επενδύω στην Ελλάδα» δημιουργεί ένα νέο αναπτυξιακό πλαίσιο, το οποίο θα βοηθήσει τη χώρα να προχωρήσει με ελπίδα και αισιοδοξία στο νέο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον που διαμορφώνεται. Ξεπερνά αγκυλώσεις που εμπόδιζαν επενδύσεις να ξεκινήσουν, προστατεύει την επισφαλή εργασία και βοηθά τις επιχειρήσεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας. Το σχέδιο της Κυβέρνησης κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, δηλαδή αίρει εμπόδια δεκαετιών και διακρίνεται από καινοτόμες μεταρρυθμίσεις. Αφήνει πίσω ιδεοληψίες, οι οποίες κατατρύχουν τις σχέσεις κράτους και αγοράς, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει το θετικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί απέναντι στη χώρα μας και θεσμοθετεί το νέο πλαίσιο του επιχειρείν. Βασικός πυρήνας γι' αυτές τις παρεμβάσεις είναι η προστασία του εργοδότη, του εργαζόμενου, του πολίτη. Άλλωστε δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για ανάπτυξη αν στο κέντρο της δεν είχαμε τοποθετήσει τον άνθρωπο. Αυτή είναι και η ουσία του φιλελευθερισμού, του οποίου είμαστε κοινωνοί. Είναι, δηλαδή, αδιαπραγμάτευτη η υπεράσπιση της ατομικής ελευθερίας και δράσης, της ατομικής ιδιοκτησίας και η προστασία για την ελεύθερη ανάπτυξη του επιχειρείν, έννοιες οι οποίες στην εποχή που αναπτύχθηκε ο φιλελευθερισμός ήταν ζητούμενες. Πρέπει σήμερα να νομοθετήσουμε για να προστατέψουμε την ατομική επιχειρηματικότητα από τον κρατικό παρεμβατισμό ή την ολιγωρία του κρατικού μηχανισμού. Προχωρώντας, λοιπόν, σε μια γενικότερη επισκόπηση, το πολυνομοσχέδιο αφορά δεκαεπτά Υπουργεία και επομένως όλες εκείνες τις πτυχές της επιχειρηματικής και κοινωνικής ζωής. Είναι δεδομένο ότι η εφαρμογή του θα επηρεάσει άμεσα την καθημερινότητα του Έλληνα επιχειρηματία και του Έλληνα εργαζόμενου πολίτη. Οι αναφορές μου, λοιπόν, στις επιμέρους διατάξεις ξεκινούν από τα εργασιακά, για τα οποία τόσο πολύ μας έψεξε η Αντιπολίτευση. Με το νέο νομοσχέδιο προστατεύουμε τις επισφαλείς θέσεις εργασίας σε εταιρείες με προβλήματα, εμπεδώνουμε τη διαφάνεια στην αντιπροσωπευτικότητα του συνδικαλιστικού θεσμού με την ηλεκτρονική ψηφοφορία και αντιμετωπίζουμε την υποδηλωμένη εργασία, η οποία αφαιρεί πόρους από το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης αλλά και εισόδημα από τους εργαζόμενους. Στη συνέχεια η δημιουργία του ψηφιακού χάρτη θα έχει ως αποτέλεσμα όλες οι γεωχωρικές πληροφορίες να είναι διαθέσιμες και τελικά οι δυνητικοί επενδυτές να έχουν περισσότερη πληροφορία να επεξεργαστούν πριν την επένδυσή τους. Στοιχεία όπως οι όροι και οι περιορισμοί δόμησης, οι χρήσεις γης, τα σχέδια πόλεων, οι ρυμοτομικές και οικοδομικές γραμμές, τα γεωτεμάχια κτηματολογίου, τα δάση, οι περιοχές του δικτύου «NATURA 2000», οι ζώνες αιγιαλού, παραλίας και λιμένα θα είναι διαθέσιμα προς επεξεργασία. Ο ψηφιακός χάρτης πλέον θα έχει ιδιαίτερη σημασία και για τον νομό μου, τον Νομό Λακωνίας, όπου θα μπορούσε κάλλιστα η γεωργική και κτηνοτροφική δραστηριότητα να αναπτυχθεί παράλληλα με την τουριστική ανάπτυξη, καθώς ο συνδυασμός των εύφορων εδαφών, των υψηλών βουνών και της μεγάλης ακτογραμμής δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες γι' αυτό. Όσον αφορά τα επιχειρηματικά πάρκα, η απουσία ενός οργανωμένου εθνικού σχεδίου ανάπτυξης αποτέλεσε έναν από τους βασικούς παράγοντες για τη μη προσέλκυση επενδύσεων. Μελέτες δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις που λειτουργούν εντός επιχειρηματικού πάρκου, έχουν 25% χαμηλότερο κόστος εγκατάστασης και μία σειρά άλλων παροχών που ευνοούν την ανάπτυξή τους, την καινοτομία και την εξωστρέφειά τους. Επίσης, η δημιουργία του Εθνικού Μητρώου Υποδομών είναι πολύ σημαντική. Θα συμπεριλάβει και θα ταυτοποιήσει όλα τα δημόσια κτήρια της χώρας μας, με αποτέλεσμα να είναι σαφές, τέλος πάντων, ποιος είναι αρμόδιος για τη συντήρηση και τον έλεγχο αυτών. Σχετικά με τις διατάξεις που σχετίζονται με την καινοτομία, το διοικητικό όργανο το οποίο ιδρύεται θα έχει ως βασικό στόχο τη χάραξη πολιτικών για να καλύψουμε το χάσμα μεταξύ έρευνας και καινοτομίας στη χώρα. Απώτερος στόχος είναι να συνδέσουμε την έρευνα με την επιχειρηματικότητα. Χωρίς την έρευνα η επιχειρηματικότητα δεν μπορεί να εξελιχθεί. Και για να κάνω μία αλληγορία, θα παρομοίαζα την επιχειρηματικότητα ως ένα δέντρο, την οικονομική ρευστότητα ως το νερό και φυσικά την έρευνα ως το φως. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι χωρίς φως δεν υπάρχει δέντρο, έτσι και χωρίς την έρευνα δεν θα υπάρχει υγιής επιχειρηματικότητα. Επιπρόσθετα, ένα από τα βασικά προβλήματα που λύνει το παρόν νομοσχέδιο είναι η ταλαιπωρία των πολιτών στις διαδικασίες απόδοσης δικαιοσύνης. Και είναι ένα καίριο σημείο, διότι οι πολίτες πρέπει να θεωρούν τη δικαιοσύνη χώρο ιερό, να τη θεωρούν πυλώνα της εύρυθμης λειτουργίας της κοινωνίας και όχι έναν χώρο ταλαιπωρίας και καθυστερήσεων. Η ηλεκτρονική υποβολή των δικογράφων και όλων των σχετικών εγγράφων, καθώς και η ψηφιοποίηση των ένδικων μέσων θα βοηθήσουν στην επιτάχυνση των διαδικασιών. Με το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης περνάμε σε μία νέα εποχή, καθώς εισάγεται η έννοια του προγραμματισμού στον σχεδιασμό, την εφαρμογή, την παρακολούθηση και τον έλεγχο των αναπτυξιακών παρεμβάσεων, που χρηματοδοτούνται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Αυτό που τελικώς διαπιστώνει κάποιος διαβάζοντας την αιτιολογική έκθεση αλλά και αναλυτικότερα τα επιμέρους άρθρα του νομοσχεδίου είναι ότι η Κυβέρνησή μας προσπαθεί - διατηρώντας μάλιστα σε μία πράξη πολιτικού ρεαλισμού διατάξεις του αναπτυξιακού νόμου της προηγούμενης κυβέρνησης - να δημιουργήσει το καλύτερο δυνατό πλαίσιο για την αποδοτικότερη εισροή νέων επενδύσεων, αλλά και την επίσπευση παλαιότερων επενδύσεων, οι οποίες λιμνάζουν, με σκοπό τη δημιουργία νέων και καλών θέσεων εργασίας. Μοναδικός στόχος αυτής της Κυβέρνησης είναι η Ελλάδα να γίνει ένας φάρος ανάπτυξης, μία χώρα με ικανοποιημένους πολίτες, με φυσιολογική καθημερινή ζωή. Για τους παραπάνω λόγους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας καλώ να υπερψηφίσουμε το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ. Και ολοκληρώνουμε με την κ. Καφαντάρη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κυρία συνάδελφε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε ένα πάρα πολύ σοβαρό νομοσχέδιο, όπως το χαρακτήρισε και ο αρμόδιος Υπουργός κ. Γεωργιάδης. Βέβαια, δεν το βλέπω εδώ και δεν τον είδα και πολύ σήμερα. Είστε εσείς - έχετε το κουράγιο και παρακολουθείτε - κύριε Παπαθανάση. Θα έλεγα, λοιπόν, για όσους μας παρακολουθούν αυτή την ώρα ένα πράγμα. Το εν λόγω σχέδιο νόμου δεν έχει σχέση με την ανάπτυξη. Γιατί; Γιατί η μετάβαση σε ένα μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης - που είναι επιλογή πλέον των καιρών - είναι μία απαιτητική, πολυδιάστατη και μακροπρόθεσμη διαδικασία. Απαιτεί μετασχηματισμό του κράτους, της αγοράς, της επιχειρηματικότητας, του ανθρώπινου δυναμικού, ενίσχυση της παραγωγικής βάσης. Οι στόχοι της βιώσιμης ανάπτυξης για το 2030 του ΟΗΕ, η Συνθήκη των Παρισίων για την Κλιματική Αλλαγή και οι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης δείχνουν, πραγματικά, τις κατευθύνσεις που πρέπει να έχει η ανάπτυξη. Συνδέουν οικονομική, κοινωνική, και περιβαλλοντική διάσταση. Στον πυρήνα, λοιπόν, όποιας αναπτυξιακής πολιτικής κυρίαρχο πρέπει να είναι το ζήτημα της αξιοπρέπειας της εργασίας, εργασιακές σχέσεις, μισθοί και λοιπά, το περιβάλλον και η διαφύλαξη των φυσικών πόρων. Ανάπτυξη, λοιπόν, με σχεδιασμό, με όρους και βέβαια με έλεγχο. Χωρική ανάπτυξη με προστασία περιβάλλοντος, αρχαίας κληρονομιάς, σύμφωνα πάντα με τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις της χώρας μας. Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από νέες απειλές. Ο πλανήτης κινδυνεύει από την κλιματική αλλαγή. Η διεύρυνση των ανισοτήτων είναι όλο και πιο κυρίαρχη. Απαιτείται, λοιπόν, ένα νέο μείγμα αναπτυξιακό, ένα νέο μείγμα πέραν της αγοράς και του ΑΕΠ, γιατί εδώ υπάρχουν οι εργαζόμενοι με τα δικαιώματά τους, πέραν των μέσων όρων, διότι οι μέσοι όροι ουσιαστικά κρύβουν την κοινωνική ανισότητα, πέραν του εδώ και τώρα. Δεν νοιαζόμαστε για μία ανάπτυξη μόνο για το σήμερα, αλλά και για το μέλλον των επόμενων γενεών. Οι νέες απαιτήσεις, λοιπόν, της ανάπτυξης οφείλουν να εξυπηρετούν την ευημερία, τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα. Ακούσαμε τον Πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη τέλη Σεπτέμβρη στον ΟΗΕ στη Σύνοδο για το Κλίμα και για τους στόχους του ΟΗΕ και στην Ευρωπαϊκή Σύνοδο την προηγούμενη εβδομάδα. Αναφέρθηκε σε συγκεκριμένους τομείς αναπτυξιακούς. Αναφέρθηκε ακόμα και στον αγροτοδιατροφικό τομέα. Αυτά, όμως, ο κ. Μητσοτάκης τα είπε στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό τι γίνεται; Έρχεται το εν λόγω νομοσχέδιο. Είναι ένα σύρραμα - θα έλεγα - ένα συμπίλημα ρυθμίσεων, που αφορά πολλά Υπουργεία. Ο αρμόδιος Υπουργός μίλησε ότι κύριος στόχος είναι η αγορά και η αύξηση του τζίρου των επιχειρήσεων. Κάτω από τη λογική της επίσπευσης των επενδύσεων - κάτι για το οποίο δεν αμφιβάλλει κανείς και όλοι το θέλουμε - κρύβεται το ανάπτυξη χωρίς όρους, όρια και κανόνες, με καταπάτηση και των εργασιακών κατακτήσεων. Στο νομοσχέδιο δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι αναπτυξιακοί στόχοι. Αντίθετα, επιδοτούνται εξορύξεις, ταχυμεταφορές, διανομή Τύπου και λοιπά, κλάδοι που δεν έχουν πολλαπλασιαστική επίδραση στην οικονομία. Αντίθετα, δημιουργούνται ερωτηματικά πιθανόν για εξυπηρέτηση και συμφερόντων. Η χώρα μας επί διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ απέκτησε για πρώτη φορά εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο με έμφαση στην οικονομία της γνώσης, της καινοτομίας, λαμβάνοντας σοβαρά τη διάσταση της 4ης βιομηχανικής επανάστασης και βέβαια της κλιματικής αλλαγής. Στο νομοσχέδιο καταστρατηγούνται οι βασικές αρχές του ολοκληρωμένου σχεδιασμού και της χωρικής συνοχής και δεν εναρμονίζεται ο χωρικός σχεδιασμός με τον αναπτυξιακό προγραμματισμό. Με το άρθρο 11 για τις οχλούσες δραστηριότητες επιτρέπει εγκαταστάσεις μέσης όχλησης στην Αττική, έστω και αν πρόκειται για οργανωμένους υποδοχείς δραστηριοτήτων, ενώ είναι γνωστό ότι η Αττική είναι μία ιδιαίτερα φορτισμένη περιοχή περιβαλλοντικά, όσον αφορά, παραδείγματος χάριν, την κυκλοφορία, τον κυκλοφοριακό φόρτο, τον θόρυβο, την ατμοσφαιρική ρύπανση. Στόχος έπρεπε να είναι η αποκέντρωση οικονομικών δραστηριοτήτων. Είναι ακόμα οπισθοχώρηση από τις ρυθμίσεις των Μάνου και Σουφλιά που οχυρώνεται πίσω από το άρθρο 25 του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας του 2014, το οποίο υποστηρίζει μεν νέες δραστηριότητες χαμηλής και μέσης όχλησης, αλλά σε περιοχές μεικτών χρήσεων και με ήδη διαθέσιμο κτηριακό και βιομηχανικό απόθεμα. Γιατί δεν λαμβάνεται υπ' όψιν ότι το ρυθμιστικό προωθεί και τη μετεγκατάσταση των ασύμβατων οχλουσών και ρυπανουσών χρήσεων ιδιαίτερα από περιοχές που υπόκεινται σε καθεστώς προστασίας; Άλλωστε η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το αστικό περιβάλλον ενθαρρύνει πράσινες, βιώσιμες πόλεις, προστασία της υγείας από ατμοσφαιρική ρύπανση και, βέβαια, υπάρχουν και σχετικές οδηγίες στην Ε.Ε. σε σχέση με τον θόρυβο. Επίσης, έχουμε τώρα δύο συγκεκριμένα άρθρα, το 207 και το 208, που αφορούν τον χωρικό σχεδιασμό. Στο άρθρο 207 καταργείται η υποχρεωτική διαδικασία προέγκρισης. Νομιμοποιείται οτιδήποτε ειδικό χωροταξικό σχέδιο πάνω από σχεδιασμούς που υπάρχουν σε κάποια περιοχή, ενώ υπάρχει ο ισχύων ν.4447/2016. Σχετικά με το άρθρο 208 μέχρι σήμερα με βάση τον ν.4447/2016, εκπονείται τοπικό χωρικό σχέδιο ανά δήμο και απαιτείται έκδοση προεδρικού διατάγματος το οποίο ρυθμίζει χρήσεις γης και όρους δόμησης. Τώρα όμως με το νομοσχέδιο που συζητάμε υπάρχει κατακερματισμός χώρου, μη ολοκλήρωση χωρικού σχεδιασμού και τοπικό χωρικό σχέδιο ανά κοινότητες, όχι ανά δήμο, όπως προέβλεπε ο νόμος του 2016. Αυτό ήταν ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, γιατί μιλάμε για σχεδιασμό κατά βούληση, κατά περίπτωση. Δηλαδή, όχι σχεδιασμό. Ένα λεπτό θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε. Είμαι η τελευταία ομιλήτρια. Το άρθρο 179 του νομοσχεδίου που συζητάμε αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση και τη δυνατότητα ιδιωτικοποίησης λειτουργιών της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπως η καθαριότητα, τα απορρίμματα, ο ηλεκτροφωτισμός κ.λπ.. Σήμερα συζήτησα αυτό το θέμα, σε κάποιον δήμο της δυτικής Αθήνας που είχα πάει, με την ελίτ των εργαζομένων, όπως είπε Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, τους εργαζόμενους στην καθαριότητα και στους δήμους. Είναι αναστατωμένοι. Αυτό που έχει σημασία και η Κυβέρνηση πρέπει να λάβει υπ' όψιν της είναι ότι υπάρχουν πολλές ομόφωνες αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων. Σήμερα αποφάσισε και ο Δήμος Περιστερίου. Επίσης και ο Δήμος Πετρούπολης. Αλλά και αλλού. Ζητάνε την απόσυρση του συγκεκριμένου άρθρου από το νομοσχέδιο. Είναι πολύ σοβαρό. Το θέμα θα μπει και στην ΚΕΔΕ. Φυσικά και στην Ένωση Δήμων Αττικής. Θα κλείσω με το πάρκο Τρίτση. Δίνετε μια λύση. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως παρελήφθη το πάρκο Τρίτση το 2016 από προηγούμενες διοικήσεις επί προηγούμενων κυβερνήσεων. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως έληξε τώρα εδώ και μια εβδομάδα περίπου ο φορέας διαχείρισης, η θητεία του. Τώρα το πάρκο Τρίτση είναι ακέφαλο. Πρέπει η Κυβέρνηση άμεσα να διορίσει καινούργιο διοικητικό συμβούλιο. Να πω απλά ότι υπάρχουν προβλήματα και κίνδυνοι αυτό το μεσοδιάστημα. Είναι θετικό ότι δίνεται κρατική χρηματοδότηση από τα ΚΑΠ στο πάρκο. Ο κ. Πατούλης, βέβαια, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έκανε τον φορέα και έδινε χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό, δήλωνε ότι θα προσφύγει στη δικαιοσύνη γι' αυτό. Δεν θυμάμαι καλά. Τώρα βέβαια είναι ευχαριστημένος. Να πάνε όλα καλά, να προχωρήσουν. Από εκεί και πέρα αυτό που πρέπει να τονίσω είναι ότι άμεσα η Κυβέρνηση πρέπει να δώσει λύση για το πάρκο μέσω του διορισμού καινούργιων μελών στο διοικητικό συμβούλιο του φορέα του πάρκου, για να μπορέσει πράγματι να λειτουργήσει. Θα κλείσω λέγοντας ότι τελικά αυτό το σχέδιο νόμου είναι business as usual. Δεν έχει καμμία σχέση με την ανάπτυξη, διότι δεν δίνει ένα αναπτυξιακό όραμα. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 1.43΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2019 και ώρα 9.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία, συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων: «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις».