Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη, η οποία είναι συγκεκριμένη και παρά την τραγικότητα της στιγμής, θέλω να θέσω ένα θέμα. Κατ' αρχάς η Βουλή ομόφωνα εκφράζει τα συλλυπητήριά της για τον θάνατο των τεσσάρων νέων παιδιών στο ατύχημα. Υπάρχει και ένα πέμπτο παιδί το οποίο χαροπαλεύει. Ήταν παιδιά από δεκαεπτά μέχρι είκοσι ετών. Θα ήθελα να κάνω μια πρόταση. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα, μέσα από την τραγικότητα της στιγμής, η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας, η οποία υπάρχει, εξαρχής να δει το θέμα και σε ό,τι αφορά την πρόληψη και σε ό,τι αφορά τα κατασταλτικά μέτρα. Και είναι ευτυχής συγκυρία που βρίσκεται εδώ ο Υπουργός Παιδείας, με τον οποίο μίλησα λίγο πριν μπούμε μέσα. Με πρόταση, λοιπόν, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας και βεβαίως με τη σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου Υπουργού - πιστεύω ότι όλα τα κόμματα θα το δεχτούν - , ας συζητήσουμε και ας αποφασίσουμε για την υποχρεωτικότητα του μαθήματος Οδικής Ασφάλειας αν όχι από το δημοτικό, από την Α΄ γυμνασίου. Ξέρω ότι φαίνεται λίγο αδόκιμο, γιατί λέω αυτά τα πράγματα όταν εχθές το βράδυ σκοτώθηκαν τέσσερα νέα παιδιά, αλλά έχουμε υποχρέωση - νομίζω - να το κάνουμε αυτό. Δεν το θέτω προς συζήτηση. Θα δώσω τώρα τον λόγο στον κύριο Υπουργό για δύο, τρία λεπτά και μετά θα κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή σαν συμπαράσταση στις οικογένειες των παιδιών τα οποία χάθηκαν, τα τελευταία γιατί έχουν προηγηθεί κι άλλα. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Προφανώς είναι μια τραγική στιγμή για τις οικογένειες και τους φίλους αυτών των παιδιών. Ήδη υπάρχουν στα σχολεία, στο δημοτικό και στην Α΄ τάξη του γυμνασίου, τέτοιου είδους μαθήματα στο πλαίσιο της Ευέλικτης Ζώνης και άλλων δραστηριοτήτων. Εμείς ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε και μία δημόσια τοποθέτηση μετά από συνεργασίες, αλλά έγινε το ένα ατύχημα και δεν θέλαμε να θεωρηθεί ότι το κάνουμε με αφορμή το ατύχημα και προσπαθούμε να κεφαλαιοποιήσουμε τέτοιου είδους πράγματα. Αυτό που μπορούμε σίγουρα να πούμε είναι ότι ετοιμαζόμαστε ήδη εδώ και καιρό για μια πολύ συστηματική εκπαίδευση των παιδιών πάνω στα θέματα της αγωγής. Και ξέρω ότι στην κοινωνία υπάρχουν και ειδικοί και άνθρωποι που έχουν δώσει μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς τους σε αυτά τα πράγματα και θα κάνουμε μια κοινή συνεδρίαση στο Υπουργείο. Απλώς δεν θέλαμε να το κάνουμε με αφορμή αυτά τα τραγικά γεγονότα. Σας ευχαριστώ πάντως για την ευκαιρία.
Κατανοητό. Το κλείνουμε εδώ το θέμα. Νομίζω όλες οι πτέρυγες της Βουλής θα συμβάλουν. Από ό,τι είδα υπάρχουν εκπρόσωποι από όλα τα κόμματα στην ειδική μόνιμη επιτροπή και νομίζω ότι είναι από τα θέματα που μπορούν να μας ενώσουν όλους. Αν θέλετε, ας κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των παιδιών που χάθηκαν. [[Στο σημείο αυτό τηρείται στην Αίθουσα ενός λεπτού σιγή]] Αιωνία τους η μνήμη! Να ξεκινήσω αναγιγνώσκοντας τα διαδικαστικά και αν υπάρχει κάποια αντίρρηση, όποιος συνάδελφος θέλει θα πάρει τον λόγο να πει την αντίρρησή του.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Συζήτηση και λήψη απόφασης επί της προτάσεως που κατέθεσαν ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας και οι Βουλευτές του κόμματός του και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Παναγιώτης (Πάνος) Καμμένος και οι Βουλευτές του κόμματός του, για σύσταση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που θα διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση κατά το άρθρο 86 παράγραφος 3 του Συντάγματος, τα άρθρα 153 και επ. του Κανονισμού της Βουλής και το άρθρο 5 του ν.3126/2003 «περί Ποινικής ευθύνης των Υπουργών», όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 του ν.3961/2011, με αντικείμενο τη διερεύνηση των όσων εκτίθενται στην ανωτέρω πρότασή τους προς την Βουλή των Ελλήνων, με την οποία αναφέρονται στις με αριθ. ΑΒΜ ΕΔ 2015/158, ΑΒΜ ΕΔ 2014/42, ΑΒΜ ΕΔ 2014/105, ΑΒΜ ΕΔ 2016/118, ΑΒΜ ΑΔ 2013/125, ΑΒΜ ΕΔ 2013/255 συναφείς μεταξύ τους ποινικές δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στη Βουλή και αφορούν στον πρώην Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Ιωάννη Παπαντωνίου, σχετικά με την ενδεχόμενη τέλεση των αδικημάτων της απιστίας στρεφόμενης κατά του Δημοσίου (άρθρο 256 Π.Κ. σε συνδυασμό με το άρθρο 263α Π.Κ. και τον Ν.1608/1950) και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα (σύμφωνα με το Ν.2331/1995, όπως ισχύει), κατά την άσκηση των καθηκόντων του, στο πλαίσιο σύναψης συμβάσεων εξοπλιστικών προγραμμάτων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην πρόταση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 86 του Συντάγματος και του άρθρου 155 του Κανονισμού της Βουλής, μετά την ολοκλήρωση της συζητήσεως η Ολομέλεια της Βουλής αποφασίζει με μυστική ψηφοφορία για τη συγκρότηση ή μη ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διεξαγωγή προκαταρκτικής εξέτασης. Η σχετική απόφαση λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών. Η σημερινή συζήτηση θα διεξαχθεί σύμφωνα με το άρθρο 155 του Κανονισμού της Βουλής, όπως αυτό έχει τροποποιηθεί με απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής της 19 Μαΐου 2011 και με ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 137 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή με τη διαδικασία της γενικευμένης συζήτησης επερώτησης. Σχετικά με τα λοιπά διαδικαστικά, σύμφωνα με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων, η συζήτηση θα αρχίσει με έναν πρώτο κύκλο εννέα κατά προτεραιότητα ομιλητών, έναν από κάθε Κοινοβουλευτική Ομάδα και έναν Ανεξάρτητο Βουλευτή, με χρόνο ομιλίας για τον καθένα δέκα λεπτά χωρίς δικαίωμα δευτερολογίας. Πρώτος θα λάβει τον λόγο ο Βουλευτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς και δεύτερος ο Βουλευτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, που έχουν καταθέσει και την πρόταση. Στη συνέχεια θα εισέλθουμε στις αγορεύσεις των ομιλητών επί του ενιαίου καταλόγου κατ' εφαρμογή της διάταξης της παραγράφου 5 του άρθρου 65 του Κανονισμού της Βουλής, ο οποίος θα απαρτίζεται από δύο κύκλους ομιλητών κατ' αναλογίαν της κοινοβουλευτικής δύναμης του κόμματος που εκπροσωπούν. Ο κάθε κύκλος θα αποτελείται από δεκατέσσερις Βουλευτές, στον οποίον θα συμμετέχουν πέντε Βουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ, τρεις Βουλευτές από τη Νέα Δημοκρατία και ένας από τις υπόλοιπες Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες έχουν ήδη υποβάλει καταστάσεις ομιλητών και έχει καταρτιστεί από την Υπηρεσία ενιαίος κατάλογος με εναλλαγή ομιλητών κατ' αναλογίαν της κοινοβουλευτικής δύναμης των κομμάτων. Οι ομιλητές και οι ομιλήτριες του ενιαίου καταλόγου θα λαμβάνουν τον λόγο για πέντε λεπτά χωρίς δικαίωμα δευτερολογίας. Ο χρόνος ομιλίας των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων θα είναι ο οριζόμενος από το άρθρο 97 παράγραφος 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή, η διάρκεια αγόρευσης του Πρωθυπουργού και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης θα είναι έως είκοσι λεπτά και των Προέδρων των υπολοίπων έξι Κοινοβουλευτικών Ομάδων έως δεκαπέντε λεπτά. Οι Υπουργοί θα μιλήσουν για δέκα λεπτά της ώρας και θα λαμβάνουν τον λόγο όποτε το επιθυμούν, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι θα μιλήσουν για δώδεκα λεπτά. Εφόσον, όμως, προηγηθεί ομιλία του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής τους Ομάδας, θα μιλήσουν κατά το ήμισυ του χρόνου, δηλαδή έξι λεπτά. Ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Ιωάννης Παπαντωνίου έχει στείλει υπόμνημα με τίτλο: «Σημείωμα εν όψει της συνεδρίασης της Βουλής την Τρίτη 28 Μαρτίου για τη σύστασης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής», το οποίο θα καταχωρηθεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχει διανεμηθεί, απ' ότι ενημερώθηκα από τις υπηρεσίες στους κυρίους συνάδελφους.
Θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι οι συνάδελφοι Βουλευτές ή και τα μέλη της Κυβέρνησης, που βρίσκονται σε αποστολή της Βουλής και της Κυβέρνησης στο εξωτερικό, θα ψηφίσουν με επιστολική ψήφο, σύμφωνα με το άρθρου 70Α του Κανονισμού της Βουλής. Σε αυτή την περίπτωση, πριν την ψηφοφορία θα παραδοθούν στο Προεδρείο τα ψηφοδέλτιά τους μέσα σε σφραγισμένους φακέλους. Ο φάκελος αυτός θα εσωκλείεται σε έναν μεγαλύτερο φάκελο - επίσης κλειστό - ο οποίος θα αναγράφει το όνομα του Βουλευτή ή του μέλους της Κυβέρνησης που θα ψηφίσει με επιστολική ψήφο. Ο φάκελος θα συνοδεύεται από διαβιβαστικό έγγραφο, που θα απευθύνεται προς τον Πρόεδρο της Βουλής. Η παράδοση των φακέλων με τα ψηφοδέλτια θα γίνει από διαπιστευμένους συνεργάτες των Βουλευτών ή των μελών της Κυβέρνησης που πρόκειται να ψηφίσουν, με βάση το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής. Μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης θα ακολουθήσει μυστική ψηφοφορία κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 73 και 155 παράγραφος 8 του Κανονισμού της Βουλής. Τέλος, σας προτείνω η συζήτηση να περατωθεί γύρω στις 20.00΄. Έχουμε υπολογίσει τους χρόνους. Λέω περίπου στις 20.00΄, διότι εάν μιλήσουν όλοι οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, μπορεί το όριο που σας λέω να ξεφύγει κατά περίπου μία ώρα. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει μυστική ψηφοφορία επί της προτάσεως. Αυτή, λοιπόν, είναι η πρόταση. Και πριν σας ρωτήσω εάν την κάνετε δεκτή ή όχι, μπορεί να λάβει τον λόγο όποιος έχει κάποια παρατήρηση επ' αυτής.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Θα ήθελα να θίξω δύο θέματα, κύριε Πρόεδρε. Το πρώτο θέμα σχετίζεται με την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, των οποίων ο Πρόεδρος ή η Πρόεδρος δεν θα έρθει να τοποθετηθεί. Θα ήθελα να μας πείτε, εάν θα έχουν τα δικαιώματά τους κατά τον Κανονισμό της Βουλής, εννοώ και δευτερολογίας, γιατί αναφέρατε μόνο την περίπτωση, όπου θα έρθει ο Πρόεδρος και θα προηγηθεί. Ερωτώ τι θα γίνει στη δεύτερη περίπτωση. Ένα θέμα που αφορά στο άρθρο 154 του Κανονισμού της Βουλής, που και εσείς αναφέρατε, είναι το εξής: Το άρθρο 154 παράγραφος 3 ορίζει - η φρασεολογία και του Κανονισμού είναι προβληματική σε σχέση την αρμοδιότητα της Βουλής - ότι η πρόταση για άσκηση δίωξης πρέπει να προσδιορίζει με σαφήνεια τις πράξεις ή τις παραλείψεις που σύμφωνα με τον νόμο για την ευθύνη των Υπουργών είναι αξιόποινες και να μνημονεύει τις διατάξεις. Πλην της περίπτωσης της πρώτης σύμβασης και των αντισταθμιστικών ωφελημάτων, όπου μνημονεύονται οι διατάξεις, σε καμμία άλλη περίπτωση δεν μνημονεύονται. Και πέρα από αυτό, δεν περιγράφονται και άδικες πράξεις από την πρόταση. Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, περιγράφεται ότι έχουν γίνει συμβάσεις και από κάτω, με τη φράση «ως εκ τούτου προκύπτει…», μπαίνουμε στα θέματα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω, κύριε Πρόεδρε, εάν στη Διάσκεψη των Προέδρων έγινε η εξέταση της πρότασης, όχι το περιεχόμενό της. Και θυμίζω ότι εμείς έχουμε πει από την πρώτη στιγμή ότι είμαστε θετικοί και θα ψηφίσουμε. Άλλοι να τα βλέπουν, που δεν ψήφιζαν για εξεταστικές επιτροπές για το καλοκαίρι του 2015. Εμείς θα ψηφίσουμε. Ωστόσο, η Διάσκεψη των Προέδρων, της οποίας είστε και εσείς μέλος, αξιολόγησε τη διατύπωση κατά το άρθρο 154 του Κανονισμού της Βουλής; Διότι υπάρχει πρόβλημα. Τι συζητάμε εδώ; Ποιες είναι οι πράξεις; Πρώτον, οι πράξεις δεν καθορίζονται και δεύτερον δεν υπάρχει καμμία περιγραφή. Εγώ δεν λέω ότι υπάρχει η ατέλεια της μη αναφοράς των νομικών διατάξεων περί απιστίας. Εγώ αναφέρομαι στο ότι δεν περιγράφονται τα περιστατικά που οδηγούν εκεί. Τι πρόταση είναι αυτή; Ποιος την έγραψε αυτή την πρόταση; Κύριε Πρόεδρε, έχουμε ανάγκη κάποιων εξηγήσεων. Πρέπει να τις δώσει αυτές τις εξηγήσεις το Προεδρείο ή να πάρει την ευθύνη κάποιος από τους υπογράψαντες, να μας πει τι συζητάμε εδώ.
Σε ό,τι αφορά στην πρώτη παρατήρησή σας, είναι αυτονόητο - το ξέρετε, δεν χρειαζόταν να σας δώσω απάντηση - ότι εάν μιλήσει πριν από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο ο Αρχηγός του κόμματος, ο χρόνος πάει στο μισό. Εάν δεν μιλήσει πριν ή δεν έλθει καθόλου, τα δώδεκα λεπτά ισχύουν. Όπως σας είπα, επειδή ο χρόνος κυρίως για τους συναδέλφους είναι πέντε λεπτά, θα υπάρχει μια μικρή ανοχή εάν κάποιος θέλει να πει κάτι πιο ουσιαστικό παραπέρα.
Ρώτησα εάν θα υπάρχει δευτερολογία.
Δεν υπάρχουν δευτερολογίες για κανέναν.
Όταν δεν έλθει ο Πρόεδρος του Κόμματος.
Δεν υπάρχουν για κανέναν. Είτε έρθει είτε δεν έρθει, ο Κανονισμός της Βουλής δεν κάνει τέτοια εξαίρεση.
Έχει υπάρξει το εξής προηγούμενο: Όταν δεν έρχεται ο Αρχηγός ενός κόμματος, γιατί είναι αυτή η επιλογή του - σε ό,τι μας αφορά θα υπάρξει και ανακοίνωση επ' αυτού μέσα στην ημέρα - τότε οι άλλοι Αρχηγοί αναφέρονται ενδεχομένως σε αυτό το κόμμα και δεν έχει δοθεί ο λόγος στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο να αντικρούσει τις αναφορές, διότι έχει ειπωθεί από συνάδελφό σας - όχι από εσάς - ότι «δεν έχετε δικαίωμα». Αυτό πρέπει να το λύσετε σήμερα, διότι τότε υπάρχει πρόβλημα παραβίασης - ωμής παραβίασης μάλιστα - του Κανονισμού της Βουλής. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος εκπροσωπεί τον Πρόεδρο του κόμματος. Είναι γνωστά αυτά. Αυτό πρέπει να το ρυθμίσετε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Λοβέρδο, στην ειδική συνεδρίαση ούτε οι Αρχηγοί έχουν δικαίωμα δευτερολογίας. Κανείς δεν έχει δικαίωμα δευτερολογίας.
Κύριε Πρόεδρε, επ' αυτού…
Ναι, κανείς δεν έχει. Ο Κανονισμός είναι σαφής. Αυτό που λέτε είναι ένα θέμα ουσίας. Εγώ σπεύδω να σας πω ότι το αντιλαμβάνομαι, αλλά πριν ψηφίσουμε σε λίγες μέρες τις αλλαγές του Κανονισμού, μπορούμε να το βάλουμε. Με τον υπάρχοντα Κανονισμό ουδείς έχει δικαίωμα δευτερολογίας. Ουδείς!
Κύριε Πρόεδρε, αναφέρω παρόμοιο περιστατικό, όταν ψηφίζαμε τροπολογία της Κυβέρνησης για τη συμμετοχή των Βουλευτών ή συγγενών τους σε offshore κ.λπ.. Τότε είχε υπάρξει θέμα τοποθέτησης Αρχηγού κόμματος με θέματα που αφορούσαν εμάς και δεν μας είχε δοθεί ο λόγος. Λέω, λοιπόν, ότι κατά την ερμηνεία του υφισταμένου Κανονισμού και όχι με βάση μια μέλλουσα αλλαγή του Κανονισμού, μπορούμε να έχουμε τη δυνατότητα μιας απάντησης σε όποιον Αρχηγό μιλήσει για εμάς.
Ωραία. Εγώ αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σας δώσω καταφατική απάντηση, παρ' ότι, όπως σας είπα, επί της ουσίας καταλαβαίνω τι λέτε. Θα συνεννοηθώ με τον Πρόεδρο της Βουλής, διότι έγινε αυτό που λέτε, κύριε Λοβέρδο, αλλά έγινε κατά παρέκκλιση του Κανονισμού. Δεν έγινε σύμφωνα με τον Κανονισμό. Τώρα, επί της ουσίας της δεύτερης παρατήρησής σας, θέλω να πω τα εξής: Η Διάσκεψη των Προέδρων δεν έχει δικαίωμα να μπει επί της ουσίας και να ερευνήσει την ουσία, πέραν του ότι υπήρχε εκπρόσωπός σας και το θέμα το οποίο βάλατε εσείς - εγώ δεν είμαι νομικός για να κρίνω αν ευσταθεί ή όχι, υποθέτω ότι το έχετε ψάξει - δεν τέθηκε. Παρά ταύτα, επειδή, αν θυμάμαι καλά, ένας από αυτούς οι οποίοι συνέταξαν αυτή την πρόταση είναι ο κ. Παρασκευόπουλος, ο οποίος είναι παρών και θέλει να σας δώσει ο ίδιος μια απάντηση, θα του δώσω τον λόγο για πέντε λεπτά, για να σας απαντήσει επί της ουσίας της δεύτερης παρατήρησης την οποία κάνατε. Ορίστε, κύριε Παρασκευόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η παρατήρηση του κυρίου συναδέλφου αφορά τη σαφήνεια της διατύπωσης της πρότασης των Βουλευτών σε ό,τι αφορά τις πράξεις τις οποίες θα ερευνήσει η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή η οποία θα συσταθεί. Αυτό το οποίο θα ήθελα να πω είναι ότι στην πρόταση, η οποία έχει διανεμηθεί, βεβαίως, σε όλους τους Βουλευτές, στις σελίδες από 3 έως και 7 αναλυτικά περιγράφονται οι πράξεις για τις οποίες ζητείται η σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής - τουλάχιστον της απιστίας - και περιγράφεται τόσο το είδος της συμπεριφοράς - σύναψη συμβάσεων κ.λπ. - όσο και η ζημία η οποία έχει προκληθεί, η οποία συνιστά, άλλωστε, πάντοτε κατά τον νόμο και τον πυρήνα του εγκλήματος της απιστίας. Σε ό,τι αφορά δε το ξέπλυμα του χρήματος, το οποίο επίσης στοιχειοθετεί ερευνητέα πράξη σύμφωνα με την πρόταση των Βουλευτών, η μεν βασική πράξη στην οποία ερείδεται η πρόταση διερεύνησης είναι και πάλι η απιστία, η οποία ήδη έχει περιγραφεί. Σε ό,τι αφορά δε τη διενέργεια πράξεων ξεπλύματος, υπάρχει αναφορά στην πρότασή μας ανάλογων πράξεων που αφορούν είτε στην υποβολή ή στη μη υποβολή «πόθεν έσχες», είτε στην ανεύρεση χρημάτων σε λογαριασμούς. Επομένως, η περιγραφή είναι ενδελεχής στην πρόταση των Βουλευτών. Πιθανώς η συζήτηση να δώσει δυνατότητα περισσότερης ανάλυσης. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να πω κάτι επί της διαδικασίας; Είναι νομικό το θέμα.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για δυο λεπτά και εσείς, κύριε Αθανασίου.
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς, θέλω να πω το εξής: Η Νέα Δημοκρατία, όπως είναι γνωστό, θέλει να γίνει η Αναθεώρηση του Συντάγματος και να καταργηθούν τα ευνοϊκά προνόμια για τους Υπουργούς. Αυτό δεν το συζητάμε. Ως έχει το θέμα, όμως, επειδή προσπαθώ να το συνδέσω με τη δεύτερη κατηγορία, η οποία είναι επικουρική και είναι πάγια η νομολογία του Ακυρωτικού Δικαστηρίου, η απιστία εδώ έχει υποπέσει σε αποσβεστική προθεσμία. Γιατί το λέω αυτό; Θα το εξετάσει η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Ακούστε, έχουν παρέλθει όχι μόνο οι σύνοδοι, αλλά και περίοδοι. Όσον αφορά το επικουρικό αδίκημα, το οποίο είναι το ξέπλυμα χρήματος, αυτό είναι επικουρικό - πρέπει να υπάρχει κύριο εν ενεργεία αδίκημα - και κυρίως δεν ανάγεται στα καθήκοντα του Υπουργού. Συνεπώς, ούτε συνάφεια υπάρχει, όπως αναφέρεται στην πρόταση, γιατί επικουρικά ο συντάξας την πρόταση βλέπει ότι έχουν παραγραφεί και λέει ότι ίσως υπάρχει συνάφεια μόνο με την απιστία του επικουρικού αδικήματος. Η συνάφεια, όμως, κύριε Υπουργέ, κύριε Παρασκευόπουλε, έχει εκλείψει με την παραγραφή, σύμφωνα με τις βασικές διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Δεύτερον, το επικουρικό αδίκημα θέλει μία πράξη που να αποκόμισε κέρδος ο Υπουργός. Και αυτή είναι μόνο η δωροληψία, η οποία δεν αναφέρεται. Και δωροληψία, όμως, να είναι, δεν ανάγεται στα καθήκοντα του Υπουργού. Συνεπώς πρόκειται για μία διαδικασία μόνο για επικοινωνιακούς λόγους.
Κύριε Αθανασίου, μπαίνετε στην ουσία της συζήτησης. Δεν είναι αυτή η δουλειά η δική μου. Κατανοητά αυτά που είπατε, αλλά είναι η ουσία.
Δεν είναι ουσία, κύριε Πρόεδρε. Είναι δικονομία.
Εγώ σας διαβάζω την πρώτη γραμμή της παραγράφου 3 του άρθρου 155: «Η συζήτηση περιορίζεται αποκλειστικά στη λήψη απόφασης για συγκρότηση ή όχι ειδικής προκαταρκτικής…» κ.λπ.. Δεν λέει ότι μπαίνουμε στην ουσία. Την ουσία θα την εξετάσουν τα δικαστήρια, αν έχει παραγραφεί ή όχι. Δεν θα το εξετάσουμε εμείς αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος και κλείνουμε τα διαδικαστικά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα σας απασχολήσω μόνο για ένα λεπτό. Άκουσα με πολλή προσοχή, ως όφειλα, τον κ. Παρασκευόπουλο. Δεν καταλαβαίνω, όμως - και θα παρακαλούσα πάρα πολύ, αν θα είχε την καλοσύνη, να ξαναπεί δυο λόγια - το εξής…
Θα είναι ο πρώτος ομιλητής. Θα σας απαντήσει.
Δεν καταλαβαίνω, κύριε Πρόεδρε, σε μία τόσο κρίσιμη διαδικασία, για την οποία όλα τα κόμματα έχουν εκφράσει τη συμφωνία τους, πώς αρκείται η Ολομέλεια και η Διάσκεψη των Προέδρων - επιμένω - να προχωρήσουμε στη συζήτηση, όταν ναι μεν αναφέρονται οι συμβάσεις για τα Λέοπαρντ, για οποιοδήποτε άλλο οπλικό σύστημα, αλλά με την ολοκλήρωση της αναφοράς στον τίτλο της σύμβασης και στο περιεχόμενό της, ακολουθεί η φράση «ως εκ τούτου, συντρέχουν ενδείξεις», χωρίς να έχει αναφερθεί η παραμικρή. Πώς υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στην περιγραφή της συμβάσεως και στη διαπίστωση της ύπαρξης ενδείξεων; Να είμαστε μηχανορράφοι, αλλά και λίγο προσεκτικότεροι, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας!
Εντάξει. Κατατέθηκαν οι απόψεις.
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Παπαδόπουλε, εντάξει. Ας μην κάνουμε τώρα λογοκρισία των συναδέλφων. Οπότε, απ' ό,τι αντιλαμβάνομαι, με ευρεία πλειοψηφία - δεν λέω ομόφωνα, γιατί κρατάει ο κ. Λοβέρδος τις επιφυλάξεις του - εγκρίνεται η πρόταση για τη διαδικασία. Έτσι, προχωράμε και ξεκινάμε με τον πρώτο ομιλητή που είναι ο κ. Νικόλαος Παρασκευόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Παρασκευόπουλε, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα την ανοχή σας για μία υπέρβαση δύο, τριών λεπτών προκειμένου να δώσω απαντήσεις και σε διαδικαστικά θέματα.
Εντάξει. Ξεκινήστε.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχω την εντύπωση ότι σήμερα, συζητώντας μία πρόταση για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, εξετάσεις δεν δίνουν μόνο οι ερωτώντες Βουλευτές ή η Κυβέρνηση, αλλά δίνει και η Βουλή και δίνει και ο πολιτικός κόσμος της χώρας στο σύνολό του. Αυτό συμβαίνει γιατί για την οικονομική κρίση, η οποία μας μαστίζει, ο ελληνικός λαός έχει αναζητήσει αίτια και εντός και εκτός. Το «εκτός» είναι πανθομολογούμενο. Είναι μια πολιτική λιτότητας, η οποία διακρίνεται από κοινωνική αναλγησία και είναι και αδιέξοδη αναπτυξιακά. Το «εντός» αφορά την ενέργεια, τη διενέργεια ή την ανοχή σκανδάλων διαφθοράς, τα οποία καταγράφηκαν στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια και συνέβαλαν στη δημιουργία των ελλειμμάτων μας. Υπάρχουν πολίτες που για τη διαφθορά κατακρίνουν ένα κόμμα. Υπάρχουν πολίτες, επίσης, που κατακρίνουν το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Το δεύτερο είναι το πιο επικίνδυνο, γιατί οπωσδήποτε εάν κατακρίνεται και απαξιώνεται το σύνολο του πολιτικού κόσμου, έχουμε να κάνουμε με μία στάση η οποία είναι αντιδημοκρατική και αυταρχική. Τα προβλήματα της δημοκρατίας και της πολιτικής λύνονται μόνο με περισσότερη δημοκρατία και καλύτερη πολιτική. Σε αυτό νομίζω ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να συμβάλουμε σήμερα. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, με την πρότασή της, εκπληρώνει μία υπόσχεση που έδωσε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας, για μια προσπάθεια καταπολέμησης της διαφθοράς, για μια ταυτόχρονη εξυγίανση της οικονομίας και της πολιτικής. Αυτή ήταν μια σύντομη εισαγωγή μου. Προχωρώ και στις δύο εξίσου σύντομες διευκρινίσεις και μάλιστα, αρνητικές. Πρώτη αρνητική διευκρίνιση: Όχι, δεν πρόκειται να αναφερόμαστε κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας - εμείς τουλάχιστον - στον πρώην Υπουργό Παπαντωνίου σαν να πρόκειται για ένοχο. Στο στάδιο αυτό υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας. Θα αναφερθούμε στο πρόσωπο του πρώην Υπουργού ως πρόσωπο υπόπτου και οι υποψίες μπορεί να μετατραπούν σε βεβαιότητες ενοχής μόνο μετά από κρίση και καταδίκη. Δεύτερον, όχι, δεν θα κατακρίνουμε, παρά το μεγάλο πρόβλημα που δημιουργήθηκε, τον θεσμό, το ίδιο το Σύνταγμα, για την εξάλειψη του αξιοποίνου του βασικού εγκλήματος, δηλαδή της απιστίας. Βεβαίως, είναι προβληματική η διάταξη του Συντάγματος και χρειάζεται Αναθεώρηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό. Νομίζω ότι συμφωνούν όλοι. Το θέμα, όμως, είναι ότι σημαντική ευθύνη υπήρχε και για την εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης, η οποία οδήγησε σε αυτήν την εξάλειψη του αξιοποίνου. Ο δικομματισμός στην Ελλάδα έδωσε μια εικόνα ότι τα δύο κόμματα αλληλοϋποστηρίχθηκαν, προκειμένου να υπάρξει μια εξάλειψη του αξιοποίνου και να μην μπορέσουν να αναζητηθούν τελικά ευθύνες για βασικά εγκλήματα τα οποία στοιχειοθέτησαν τη διαφθορά στη χώρα μας. Και περνώ, λοιπόν, στο κύριο θέμα μας. Στη Βουλή έφτασαν έξι ογκώδεις δικογραφίες με παραπομπή από τους αρμόδιους εισαγγελείς. Οι δικογραφίες αφορούσαν προμήθειες όπλων κι επίσης, αντισταθμιστικά ωφελήματα. Στις δικογραφίες αυτές και στην πρόταση των Βουλευτών γίνεται εμπεριστατωμένη αναφορά όχι μόνο του συνολικού ύψους των προμηθειών και των συμβάσεων, αλλά και της ζημίας που προέκυψε για το δημόσιο από την πλημμελή κακή εφαρμογή αυτών των συμβάσεων. Η ζημία αυτή, η οποία αναφέρεται στις έξι δικογραφίες, αν αθροιστεί, ανέρχεται σε ένα ποσό το οποίο μετριέται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Πρέπει, βέβαια, να σημειωθεί ότι δεν γίνεται στις δικογραφίες λόγος για χειροπιαστή δωροδοκία ή για κάποιον άλλον λόγο με τον οποίο να έχει προκύψει, χειροπιαστά ή με αποδείξιμο τρόπο, η πρόκληση περιουσιακού οφέλους υπέρ ενός συγκεκριμένου προσώπου. Ωστόσο, η νομολογία μας κατ' επανάληψη έχει δεχθεί ότι το έγκλημα της απιστίας - παρά το γεγονός ότι στην αντικειμενική και την υποκειμενική του υπόσταση δεν ενδιαφέρει η πρόκληση απόκτησης περιουσιακού οφέλους, αλλά η πρόκληση ζημίας στα συμφέρονται ενός ιδιώτη ή του δημοσίου σύμφωνα με το άρθρο 256 του Ποινικού Κώδικα - με την πρόκληση ζημίας αρκεί ως βασικό έγκλημα για την προσπάθεια αναζήτησης ευθυνών και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στη συνέχεια. Η καταγραφή της ζημίας μάς παραπέμπει κατ' αρχάς στο άρθρο 256 του Ποινικού Κώδικα που αφορά την απιστία τη σχετική με την υπηρεσία. Βεβαίως, το αξιόποινο αυτής της απιστίας φαίνεται να έχει εξαλειφθεί οριστικά, με βάση τη διάταξη του άρθρου 86 παράγραφος 3 του Συντάγματος. Ωστόσο, παρά την παρέλευση της αποσβεστικής προθεσμίας και την παραγραφή του βασικού εγκλήματος, υπάρχουν περιθώρια - η νομολογία το δέχεται - η απιστία να μπορεί να συνθέσει έγκλημα ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, στο μέτρο που στη συνέχεια ακολούθησαν πράξεις νομιμοποίησης ενός περιουσιακού οφέλους. Η ποινική ρύθμιση για την αξιοπιστία ως νομοθέτημα δεν ενδιαφέρεται το βασικό έγκλημα να είναι ανοικτό ως αξιόποινο. Ενδιαφέρεται απλώς να έχει τελεστεί. Και αυτό νομίζω ότι αποδεικνύεται ή εν πάση περιπτώσει, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις γι' αυτό, με βάση τις δικογραφίες οι οποίες περιήλθαν σε εμάς. Βεβαίως, το αν έχει παραγραφεί ή όχι και μια ενδεχόμενη πράξη ξεπλύματος βρώμικου χρήματος εξαρτάται από την απάντηση σε δύο ερωτήματα. Το ένα είναι το αν έχει αρχίσει, αν είναι ανοιχτή, ενεργός η προθεσμία δίωξης για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος ή αν και αυτή έχει παραγραφεί. Πρέπει εδώ να διευκρινίσουμε κάτι το οποίο αποτελεί μια πάγια αρχή, πάγια διάταξη της ποινικής νομοθεσίας. Ο χρόνος της παραγραφής αρχίζει από τότε που το έγκλημα τελειώνει. Το έγκλημα ξεπλύματος του βρώμικου χρήματος, το οποίο θα ερευνήσουμε, μπορεί να αρχίζει με μια πράξη απιστίας, αλλά τελειώνει με την πράξη του ξεπλύματος, η οποία δεν αποκλείεται, αν ερευνήσουμε τον νόμο, να είναι ακόμη και έγκλημα διαρκείας. Επειδή οι πράξεις για τις οποίες έχουμε εντοπίσει ενδείξεις, έχουν τελεστεί πολύ αργότερα από τις πράξεις απιστίας και κάποιες ενδεχομένως ακόμα και σήμερα είναι ενεργές, δεν μπορεί να τεθεί από χρονική άποψη θέμα παραγραφής εγκλημάτων απιστίας. Βέβαια, ο όρος είναι και το έγκλημα να έχει τελεστεί κατά την άσκηση των καθηκόντων του Υπουργού. Αυτό δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι κάτι το οποίο προκύπτει χωρίς αμφιβολίες. Ίσως το αντίθετο να είναι πιθανότερο, αλλά και αυτό νομίζουμε ότι πρέπει η ίδια η επιτροπή η οποία θα συσταθεί να το ερευνήσει και να το τεκμηριώσει. Αν προκύψει από τη διερεύνηση ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με πράξεις οι οποίες δεν τελέστηκαν κατά την άσκηση των υπουργικών καθηκόντων, τότε θα πρέπει να αποφανθεί πλέον η ίδια η δικαιοσύνη, εκτιμώντας τις πράξεις αυτές. Λάβαμε όλοι μας το υπόμνημα του Ιωάννη Παπαντωνίου, το οποίο εκφέρει τις αντιρρήσεις για την υπαγωγή του στη διαδικασία της προανακριτικής εξέτασης. Αυτό το οποίο διαβάσαμε και διάβασα κι εγώ προσωπικά στο υπόμνημα του κ. Παπαντωνίου, είναι ότι έχει γίνει έλεγχος και δεν βρέθηκαν καθόλου ενδείξεις τέλεσης αξιόποινης πράξης. Πρέπει να πω ότι οι δικογραφίες που έφτασαν εδώ περιλαμβάνουν λεπτομέρειες για τον επιβλαβή χαρακτήρα των συμβάσεων οι οποίες υπογράφηκαν και ιδιαίτερα για τα αντισταθμιστικά τους ωφελήματα. Επίσης, στο ίδιο υπόμνημα ο ερευνώμενος παραπονείται ότι δεν φαίνεται να υπάρχει πάντως δική του συμμετοχή. Πέρα από το γεγονός ότι η ανάγνωση των δικογραφιών αμέσως μας δίνει τη δυνατότητα να αντιληφθούμε ότι το όνομα του πρώην Υπουργού αναφέρεται στις ζημιογόνες πράξεις σύναψης συμβάσεων ή σχεδίων κ.λπ., αυτό το οποίο είναι απλό να εξηγήσουμε είναι ότι, εάν η δικαιοσύνη δεν είχε διαπιστώσει, δεν είχε βρει ενδείξεις ευθύνης του συγκεκριμένου πρώην Υπουργού, δεν θα είχε στείλει τις έξι δικογραφίες στον Υπουργό και δι' αυτού στη Βουλή. Τις έστειλε εδώ ακριβώς επειδή βρήκε ενδείξεις για αξιόποινες πράξεις και ενδείξεις ευθύνης πολιτικού προσώπου, συγκεκριμένα του Υπουργού Παπαντωνίου. Και τις έστειλε εδώ, προκειμένου η Βουλή να τις εξετάσει με προσοχή. Θέλω να θυμίσω κάτι στο σημείο αυτό. Μεταξύ των ενδείξεων του ξεπλύματος αναφέρει η πρόταση των Βουλευτών και το γεγονός ότι συγγενικό πρόσωπο του Υπουργού αναφέρεται σε μια λίστα καταθετών. Θέλω να θυμίσω ότι στοιχεία που αφορούσαν λίστες μέχρι τώρα δεν ήταν δυνατόν να αξιοποιηθούν. Κατά τη διάρκεια της θητείας της παρούσας Κυβέρνησης είχαμε τον ν.4356 που για πρώτη φορά προέβλεψε τη δυνατότητα χρήσης και παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών μέσων - όπως είναι μια λίστα καταθετών - στο μέτρο που συντρέχουν συγκεκριμένες συνταγματικές προϋποθέσεις. Ο ν.4356 αναφέρει ρητά στην αιτιολογική του έκθεση ότι αν συγκρούονται οι δυο αξίες - από τη μια πλευρά, η αξία της δικαστικής προστασίας και από την άλλη, η αξία της καθαρότητας των αποδείξεων - αν οι αποδεικτικές απαγορεύσεις δεν επιτρέπουν στη δικαιοσύνη να ασχοληθεί και να αποφανθεί, το πρόβλημα πρέπει να λύνεται με βάση συνταγματικές σταθμίσεις, με προσφυγή στην αρχή της αναλογικότητας, με σεβασμό της αξιοπρέπειας. Αυτό ακριβώς είναι το εύρημα του ν.4356, όπου με μια συνταγματικά άψογη ρύθμιση, σταθμιστική και αναλογική, επιτρέπει αυτή τη στιγμή να εξετάσουμε και μια τέτοια λίστα. Εν επιλόγω, θέλω να σας πω ότι για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης της χώρας μας…
Παρακαλώ, ολοκληρώστε με αυτό, κύριε Υπουργέ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε και ευχαριστώ για την ανοχή σας. Για την αντιμετώπιση, λοιπόν, της οικονομικής κρίσης της χώρας μας, ακόμα και πολίτες που δυσπραγούν έχουν κληθεί να συνεισφέρουν με φόρους και με θυσίες. Την ίδια στιγμή, όμως, φαινόμενα διαφθοράς, που συνέβαλαν στα ελλείμματα και σε κοινωνικές δυστυχίες, αυτά που τελέστηκαν από υψηλά ιστάμενους λειτουργούς, εμφανίζονται να έχουν μείνει χωρίς διερεύνηση. Όση, όμως, ήταν η ευθύνη των παραγωγών της διαφθοράς τόση είναι και η ευθύνη εκείνων που παραλείπουν να την ελέγξουν. Γι' αυτό, εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε, στο πλαίσιο του κράτους δικαίου και των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, για την απόδοση δικαιοσύνης και τη θωράκιση μίας υγιούς οικονομίας. Γι' αυτό προτείνουμε τη συγκεκριμένη ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, η οποία θα ρίξει φως στο συγκεκριμένο γεγονός. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Παπαχριστόπουλος από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ δεν είμαι νομικός, αλλά νομίζω ότι όχι μόνο εγώ, αλλά και κάθε Έλληνας πολίτης έχει δικαίωμα να έχει άποψη για το τι έγινε πάνω σ' αυτόν τον τομέα των εξοπλιστικών εδώ και κάμποσα χρόνια. Θέλω να παραθέσω μερικά γεγονότα. Το πρώτο είναι ότι εγώ χαιρετίζω θετικά ότι την πρόταση για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής που υπέγραψαν όλοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, τη συνυπογράφουν όλα τα κόμματα πλην ενός. Αυτό κάτι δείχνει. Επίσης, θέλω να κάνω μία υπενθύμιση σχετικά με το τι ακριβώς έκανε αυτό το περίφημο άρθρο 86 που είναι προκλητικό και έχει εξοργίσει - πιστεύω δίκαια - τους Έλληνες πολίτες. Κάθε φορά που η δικαιοσύνη έφθανε σε κάποιον πολιτικό, κάτι γινόταν και αυτό το αδίκημα παραγραφόταν. Η απιστία, για παράδειγμα, πιθανόν να έχει παραγραφεί. Δεν παραγράφεται το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Κατ' αρχάς, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι το τεκμήριο της αθωότητας το έχει ο κάθε Έλληνας πολίτης, συνεπώς και ο εναγόμενος πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Δεν το συζητώ. Η λέξη «ρεβανσισμός» και η φράση «ρεβανσιστική διάθεση» δεν πρέπει να υπάρχει μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα, γιατί προσφέρει ό,τι χειρότερο στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Εν πάση περιπτώσει, εγώ προσωπικά δηλώνω ότι μόνο ρεβανσισμό δεν έχω για κανέναν και είμαι απ' αυτούς που έχω ομολογήσει δημόσια ότι σε όλα τα κόμματα υπάρχουν πολιτικοί που κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Όμως, θέλω να φρεσκάρω λίγο τη μνήμη μας και να πω τα εξής: Θέλω να υπενθυμίσω ότι ο χώρος της Γενικής Γραμματείας Εξοπλισμών - και δεν κάνω εδώ χαρακτηρισμό - έχει έναν ήδη κατάδικο Γραμματέα, έναν άλλο προφυλακισμένο και δύο υπόδικους, αν αυτό λέει κάτι. Επίσης, με την έρευνα που έκαναν οι Εισαγγελείς Διαφθοράς, ο Γαβριήλ Μαλλής και ο Ιωάννης Σταυρόπουλος, ανακάλυψαν μερικά πράγματα πριν κάμποσο καιρό, πολύ πριν, όταν διερευνούσαν την υπόθεση του Άκη Τσοχατζόπουλου. Βρέθηκαν στους λογαριασμούς κάποιου φίλου - εγώ θα έλεγα, κουμπάρου - του εναγόμενου Υπουργού δύο εμβάσματα από 500.000 ευρώ που δεν μπορούσε να τα δικαιολογήσει κανείς. Επίσης, στη λίστα Λαγκάρντ βρέθηκε 1.300.000 σε λογαριασμό της συζύγου του εναγόμενου Υπουργού. Όταν, μάλιστα, ρωτήθηκε ο εναγόμενος, είπε ότι ήταν του πρώην συζύγου της γυναίκας του, πράγμα που αποδείχθηκε ότι δεν ήταν αληθές. Τι θέλω να πω; Θέλω να πω ότι μπορεί να φαίνεται απιστία από τη μία, από την άλλη, όμως, μπορούν να συνδυαστούν - ξαναλέω ότι δεν είμαι νομικός - και να δούμε τι συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε. Θέλω ακόμα να κάνω μια μικρή υπενθύμιση. Ο κ. Παπαντωνίου είχε καταδικαστεί τελεσίδικα για ψεύτικο «πόθεν έσχες» το 2009. Και ελέγχονται και άλλες πιθανές τέτοιες δηλώσεις που δεν είναι ειλικρινείς. Θέλω ακόμα να υπενθυμίσω ότι ο τότε Α/ΓΕΝ, ένας αδέκαστος Ναύαρχος ο κ. Αντωνιάδης, ήταν αντίθετος με τον εκσυγχρονισμό των έξι φρεγατών, με πολλά επιχειρήματα. Ομόφωνα τότε το Ναυτικό Συμβούλιο απέρριψε την πρόταση του τότε Υπουργού, δηλαδή του εναγόμενου του κ. Παπαντωνίου, για εκσυγχρονισμό αυτών των φρεγατών. Και για όσους έχουν απορία πόσο στοίχισε ο εκσυγχρονισμός, έχω πρόχειρα το νούμερο που τον αφορούσε. Είναι γύρω στα 488 εκατομμύρια. Μάλιστα, το επιχείρημα ήταν ότι αυτές οι φρεγάτες σε μερικά χρόνια που θα έληγε η σύμβαση, θα ήταν τριάντα χρονών και θα ήταν άχρηστες. Και είχε προτείνει σε όλο το Ναυτικό Συμβούλιο, « Όχι, ρε παιδιά, να μην τις εκσυγχρονίσουμε να πάρουμε καινούργιες». Θα μπορούσα να αναφερθώ σε πάρα πολλά. Αυτά είναι αποδείξεις; Όχι. Είναι, όμως, λόγος εμείς να ερευνήσουμε τι γινόταν τότε; Πιστεύω πως ναι. Θέλω ακόμα να θυμίσω ένα άρθρο που είχε γράψει η Ιωάννα η Μάνδρου στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», μια δημοσιογράφος που δεν διάκειται ευμενώς προς εμάς. Είναι ένα σκληρό άρθρο που έγραψε ο Νίκος ο Χατζηνικολάου σε μια εποχή τότε που ο κ. Παπαντωνίου ήταν στο απυρόβλητο και μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει. Μάλιστα, σας θυμίζω ότι έκανε μήνυση τότε στον Νίκο τον Χατζηνικολάου και του επιδικάστηκε ένα ποσό γύρω στις 11.000 ευρώ, το οποίο πήγε και το πήρε. Τα νούμερα, που αυτή τη στιγμή δεν είναι αμφιλεγόμενα, αλλά, κατά τη γνώμη μου, είναι δεδομένα, είναι τα εξής: Κατ' αρχάς, να σας πω ότι το 2003 οι συμβάσεις που υπογράφηκαν επί Υπουργίας του κ. Παπαντωνίου ήταν 5,5 δισεκατομμύρια. Αναλυτικά: Οι ελεγχόμενες υποθέσεις - ο εκσυγχρονισμός υποβρυχίων δεν είναι - είναι γύρω στα 209 εκατομμύρια. Μεταφορικά αεροσκάφη, 272 εκατομμύρια, με περιπέτεια στην παράδοση. Ο εκσυγχρονισμός που λέγαμε είναι 481 εκατομμύρια, με αρνητική γνώμη όλων, των πάντων, στο Πολεμικό Ναυτικό. Εκατόν εβδομήντα τέσσερα άρματα Λέοπαρντ, 1.700.000.000, χωρίς πυρομαχικά. Το ξέρει αυτό και η κουτσή Μαρία. Χωρίς πυρομαχικά! Εξήντα συστήματα αυτοπροστασίας μαχητικών, 242 εκατομμύρια. Ήταν υπερκοστολογημένα, σύμφωνα με τους ανθρώπους που ξέρουν, γύρω στο 60%. Δώδεκα επιθετικά ελικόπτερα Aπάτσι, 663 εκατομμύρια δολάρια. Εξαιρετικά υπερκοστολογημένα και καπελωμένα. Τα περίφημα είκοσι ελικόπτερα, τα NH90, 699,1 εκατομμύρια. Ξαναλέω ότι μπορεί το αδίκημα της απιστίας πράγματι να παραγράφεται, αλλά το αδίκημα του ξεπλύματος του μαύρου χρήματος όχι. Εγώ δεν θέλω να σπαταλήσω περισσότερο χρόνο. Άκουσα με πολλή προσοχή τον πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης. Με πολύ σεβασμό θα ακούσω την άποψή του αργότερα. Φαντάζομαι ότι θα μιλήσει κάποτε. Και άκουσα και τον κ. Λοβέρδο. Αν πιστεύει κάποιος σε αυτή την Αίθουσα ότι υπάρχει έστω ένας Έλληνας πολίτης - ένας, όχι δύο, ένας! - που δημόσια θα έλεγε, «όχι να μην το ερευνήσετε, κάνετε λάθος», να μου τον φέρετε μπροστά να τον δούμε και εμείς. Είναι ιερή υποχρέωσή μας αυτή η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή να δουλέψει σκληρά, να βρει όλα τα στοιχεία. Δεν είναι εξεταστική, είναι προανακριτική και έχει αυξημένες αρμοδιότητες, για όσους δεν το ξέρουν, και μπορεί να ασχοληθεί με τα πάντα. Και όσοι έχουν απορία, θέλω ακόμα να κάνω μία μικρή υπενθύμιση. Ο κ. Παπαντωνίου ήταν Υπουργός Οικονομικών στα γεγονότα του Χρηματιστηρίου, που έγιναν το 1999, 2000, κ.λπ.. Ήταν ο άνθρωπος, που πραγματικά έκανε παραινέσεις κάθε δύο μήνες ότι το Χρηματιστήριο αντανακλά την ευρωστία της ελληνικής οικονομίας. Τότε άλλαξαν χέρια - για όσους έχουν ασθενική μνήμη -136 δισεκατομμύρια δραχμές. Κάποιοι φουκαράδες πολίτες πήγαιναν και πουλούσαν τότε τα οικόπεδά τους. Και γι' αυτό το πράγμα πάλι υπάρχει παραγραφή. Δεν έχει τιμωρηθεί κανένας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Νομίζω είμαι στον χρόνο μου, κύριε Πρόεδρε. Δεν έχω εξαντλήσει τα δέκα λεπτά. Τι θέλω να πω: Με πολύ καλή πρόθεση, με πολύ σεβασμό στη δικαιοσύνη, με πολύ σεβασμό στο τεκμήριο της αθωότητας, αλλά θέλω να πιστεύω υπεύθυνα, γιατί δεν έφτασε η χώρα αυτή στη χρεοκοπία τυχαία, κάτι έγινε και έφτασε εκεί που έφτασε, θα πρέπει αυτή η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή με κόπο, με πόνο, με στοιχεία να κάνει τη δουλειά της. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, είκοσι τρεις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο του ωραίου νησιού της Σκοπέλου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωρούμε με τον τρίτο κατά προτεραιότητα ομιλητή, που είναι ο κ. Αθανάσιος Δαβάκης από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Δαβάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία προσεγγίζει την κατατεθείσα από την συγκυβέρνηση πρόταση με βάση τέσσερις αρχές. Πρώτη αρχή είναι η αρχή της διαφάνειας, η οποία κατ' εμάς - και πιστεύω για όλα τα μέλη αυτής της Αίθουσας - αποτελεί σημαντική προϋπόθεση της νομιμοποίησης του πολιτικού μας συστήματος και για την επίτευξη μίας σύγχρονης και αποδοτικής πολιτικής. Οι υπογραφές πράγματι, του κ. Παπαντωνίου σε διάφορα ΦΕΕ, Φύλλα Ενημερώσεων και Εισηγήσεων, καθώς και οι πράξεις και οι παραλήψεις του - ορισμένων στελεχών που απάρτιζαν τότε την πολιτική ηγεσία - δημιουργούν σκιές που πρέπει πράγματι να διαλευκανθούν. Με βάση αυτήν την παρατήρηση και με βάση την αρχή των καθαρών λογαριασμών του πολιτικού συστήματος για τον έλεγχο αυτών, οι οποίοι διαχειρίστηκαν πολιτικό χρήμα ή χρήμα του ελληνικού λαού σε θέσεις ευθύνης που ετάχθησαν, η Νέα Δημοκρατία με σοβαρότητα, νηφαλιότητα, υπευθυνότητα και όχι με εκφράσεις όπως «κατά εκτιμήσεις ανθρώπων που ξέρουν», «αφορώντα τα εξοπλιστικά», όπως ακούστηκε πριν από λίγο, προσέρχεται σε αυτήν τη διαδικασία. Η Νέα Δημοκρατία, μία παράταξη που διαχρονικά τοποθετεί τη διαφάνεια στο επίκεντρο του πολιτικού συστήματος και αντιλαμβάνεται πλήρως την ανάγκη να χυθεί άπλετο φως, θα στηρίξει αυτήν την υπόθεση και θα ζητήσει - και θα συμβάλει σε αυτό - να χυθεί άπλετο φως σε αυτές τις συγκεκριμένες έξι δικογραφίες. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο - γι' αυτό το λέμε αυτό - ότι ως κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2004 ανταποκρίθηκε άμεσα σε παρόμοια αιτήματα - άμεσα, επαναλαμβάνω - των δικαστικών αρχών για τη διερεύνηση συγκεκριμένων υποθέσεων και για τα TOR - M1, τη σχετική σύμβαση επίσης των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων, των «Α - Ω», αλλά και των ραντάρ αντιπυροβολικού, των TPQ37- σας λέω έναν όρο στρατιωτικό - προχωρώντας σε σύσταση εξεταστικής επιτροπής είκοσι ημέρες αφού παρέλαβε τις σχετικές δικογραφίες. Ούτε είναι, βέβαια, τυχαίο ότι εμείς οι ίδιοι - όπως και άλλες πτέρυγες σε αυτήν την Αίθουσα - είναι υπέρ της κατάργησης του άρθρου 86 του Συντάγματος «περί ευθύνης Υπουργών». Το ζήτημα που ανακύπτει για μας είναι αν και εσείς της συγκυβέρνησης, της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αντιλαμβάνεστε με τον ίδιο τρόπο αυτό το καθήκον, αυτή την οφειλή για μια ξεκάθαρη προσέγγιση προς αυτά τα ζητήματα. Γιατί συγκεκριμένα ερωτηματικά δημιουργεί η πολύμηνη καθυστέρηση και το χρονικό σημείο, η συγκυρία που επελέγη για να συζητεί αυτή η Αίθουσα αυτές τις ώρες, αυτές τις στιγμές, που η αξιολόγηση δεν έχει κλείσει, που ζητήματα ΔΕΗ και αντιπαλότητες και αντιπαραθέσεις Υπουργών ανακύπτουν και διάφορα άλλα και να συζητεί αυτή η Αίθουσα σήμερα για ζητήματα, όπως αυτά που ανάγονται στο απώτερο παρελθόν. Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτό προσπαθεί η Κυβέρνηση να το επιβάλει, όταν βλέπει μια σημαντική διαρροή ψήφων της προς άλλες κατευθύνσεις και όταν επίσης βλέπει ότι ο ελληνικός λαός ταλανίζεται από την πολιτική που επί δύο χρόνια κάνετε, που έχει γίνει ένας εφιάλτης για τον ελληνικό λαό. Προσπαθείτε σήμερα με «βόμβες κρότου λάμψης», θα έλεγα, να δημιουργήσετε τέτοιου είδους φαινόμενα. Η δεύτερη αρχή με βάση την οποία η Νέα Δημοκρατία προσεγγίζει την πρόταση για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής είναι η προστασία του δημόσιου χρήματος και ο σεβασμός του Έλληνα φορολογούμενου. Η διαφάνεια, όπως είπα προηγουμένως, δεν είναι η μόνη πηγή νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Είναι σαφές ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών, αυτή η κλονισμένη εμπιστοσύνη προς όλους μας, και προς τους θεσμούς και προς την πολιτεία, εξαρτάται μεταξύ άλλων και από τον τρόπο που χειριζόμαστε το δημόσιο ταμείο. Τρεις από τις δικογραφίες που έχουν αποσταλεί στη Βουλή αφορούν κύριες συμβάσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων συνολικής αξίας περίπου 2.110.000.000 ευρώ, ενός υψηλού για τα σημερινά δεδομένα σαφώς ποσού, τα οποία έγιναν με δανεισμό. Συνεπώς καθίσταται εμφανές ότι χρειάζεται η πλήρης διαλεύκανση και είναι αναγκαία περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Επιπροσθέτως, οι δικογραφίες που αναφέρονται στην πρόταση της Κυβέρνησης αφορούν ενδείξεις που ανακύπτουν από τη σύναψη και διαχείριση συμβάσεων αντισταθμιστικών ωφελημάτων, τα γνωστά ΑΩ. Αυτά αφορούν ένα εργαλείο, το οποίο με ορθολογική διαχείριση - και είναι σημαντικό αυτό γιατί έχει απασχολήσει πολλές φορές και την Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας και όλους εμάς που μετέχουμε σε αυτήν - θα μπορούσαν τα αντισταθμιστικά ωφελήματα αντί να αποτελούν παράδειγμα διασυρμού της διαδικασίας, να αποτελέσουν αναπτυξιακούς στόχους, οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν αναγάγει τις εγχώριες αμυντικές βιομηχανίες σε ανταγωνιστικές βιομηχανίες με εξαγωγή τεχνογνωσίας και πάνω απ' όλα προώθηση της άμυνας της χώρας. Αυτά και άλλα πολλά έχουν φέρει στην τωρινή κατάσταση την αμυντική μας βιομηχανία και βλέπουμε κάθε τόσο τον Αναπληρωτή Υπουργό Άμυνας, με συμπάθεια θα έλεγα, να έρχεται να στηρίξει με τροπολογίες την υπόθεση που λέγεται «αμυντική βιομηχανία», μια υπόθεση που παραπαίει εξαιτίας της αβελτηρίας και όλων αυτών που συνθέτουν τις ιδεοληψίες σας απέναντι σε αυτόν τον κλάδο. Η τρίτη αρχή είναι η προστασία του κύρους των Ενόπλων Δυνάμεων και της επιχειρησιακής τους ετοιμότητας. Κυρίως λόγω των σκιών, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που αφορούν ορισμένα εξοπλιστικά προγράμματα, όπως αυτά για τα οποία τώρα συζητάμε, πολλοί φαίνεται πως ασπάζονται την άποψη - ακούστηκε και προηγουμένως - ότι όλες ανεξαρτήτως οι δαπάνες των Ενόπλων Δυνάμεων έχουν αντιπαραγωγική χρήση και απορροφούν τους δημόσιους πόρους ως πηγή διαφθοράς. Χαρακτηριστικές αυτής της άποψης είναι οι πρώτες γραμμές της προτάσεώς σας όπου αναφέρεται: «Τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας αποτελούσαν ανέκαθεν πηγή κινδύνων για διαφθορά δομών και προσώπων». Οι ποινικές ευθύνες όμως αποδίδονται σε συγκεκριμένες πράξεις και σε συγκεκριμένα πρόσωπα που επιτέλεσαν αυτές τις πράξεις και όχι αδιακρίτως. Οι εξοπλιστικές δαπάνες της χώρας είναι αποτέλεσμα της ανάγκης διατήρησης της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ανάγκης προσαρμογής στις τεχνολογικές εξελίξεις και της ανάγκης ανταπόκρισης σε διάφορες αλλαγές στο γεωπολιτικό περιβάλλον. Ειδικά μάλιστα σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που η έννοια της απειλής είναι διαρκής. Είναι λοιπόν λυπηρό να αναπαράγονται τέτοιες γενικεύσεις σε επίσημο κυβερνητικό έγγραφο. Και μάλιστα, αυτές οι γενικεύσεις, οι οποίες προσβάλλουν και το ηθικό και τη δουλειά που γίνεται στις Ένοπλες Δυνάμεις, να συνυπογράφονται εν συνόλω και από την πολιτική ηγεσία και από τους συναδέλφους που αποτελούν μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας και μάλιστα σε μια περίοδο με ιδιαίτερες εντάσεις και με ιδιαίτερα προβλήματα. Επίσης, αυτό γίνεται σε μια περίοδο όπου ήδη έχει αναφερθεί και έχει ανακοινωθεί η αναβάθμιση αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας και, μάλιστα, μια αναβάθμιση που ο κύριος Υπουργός Εθνικής Άμυνας καθορίζει ως επιβεβλημένη, ως άμεση και εξαιρετικά επείγουσα. Με ποιες σκιές θα γίνουν όλα αυτά, όλη αυτή η διαδικασία; Από τη μια να μιλάμε για F35 και από την άλλη να λέμε ότι υπάρχουν σκιές, ότι υπάρχει πηγή διαφθοράς και αδιαφάνειας και όλα αυτά τα οποία συνθέτουν ένα ζοφερό και, θα έλεγα, σκοτεινό περιβάλλον, το οποίο προσπαθείτε να στήσετε. Και το λέμε εμείς, που είμαστε αναφανδόν υπέρ της συστάσεως αυτής της επιτροπής, με βάση την πρώτη αρχή που σας ανέφερα, της διαφάνειας. Η τέταρτη αρχή είναι η προστασία της κοινοβουλευτικής διαδικασίας και της διαδικασίας απονομής δικαιοσύνης από τον κίνδυνο να μετατραπεί αυτή η ειδική επιτροπή που θα συστήσουμε σήμερα σαν ένας χώρος - και το έχουμε ζήσει και στο παρελθόν αυτό - όπου θα υπάρχει επιτομή προχειρότητας, πομπώδεις δηλώσεις και βροχή διαρροής εγγράφων. Και έχουν γίνει και στο παρελθόν αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ήδη αναφερθήκαμε στις υποψίες που εγείρει η καθυστέρηση και η επιλογή του χρόνου κατάθεσης της πρότασης. Εκτός αυτών, ανησυχία μάς δημιουργεί και η προχειρότητα με την οποία η Κυβέρνηση προσέγγισε την ίδια τη σύνταξη της πρότασης. Το λέω αυτό, διότι όπου θα δείτε - απευθύνομαι και στις κυρίες συναδέλφους, αλλά και στους κυρίους συναδέλφους που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με αυτά τα ζητήματα - στην λέξη «φράγματα», αφορά φρεγάτες. Θα παρακαλούσα από εδώ και μπρος τους συντάκτες αυτών των προτάσεων να απενεργοποιούν τον αυτόματο διορθωτή και να μην μας εμφανίζουν τις φρεγάτες ως φράγματα σε αυτήν την Αίθουσα. Θα γελάει και το παρδαλό κατσίκι! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν είδα να εγερθεί καμμία άλλη άποψη ή καμμία αντίδραση, διότι ενδεχομένως πολλοί εκ των συναδέλφων αποδέχθηκαν ότι μιλούσαμε για αδιαφάνεια πάνω σε συγκεκριμένα φράγματα. Αυτά είναι εγγειοβελτιωτικά και υδραυλικά έργα για τα ποτάμια. Συνεπώς είναι αναγκαίο να υπογραμμίσουμε κάτι το οποίο η Κυβέρνηση πρέπει να λάβει σοβαρά υπ' όψιν: Η θετική μας ψήφος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της συγκυβέρνησης, συνοδεύεται από την αμετάκλητη δέσμευσή μας για την αυστηρή τήρηση των κανόνων και την ομαλή προστασία λειτουργίας της επιτροπής. Η Νέα Δημοκρατία δεν θα επιτρέψει τη μετατροπή αυτής της σημαντικής διαδικασίας σε εργαλείο επίλυσης πολιτικών διαφορών. Θα ήθελα να εκφράσω την ελπίδα προς όλους, αλλά και προς εκείνους που θα συμμετάσχουν σε αυτή την επιτροπή, επιτέλους να υπάρξει ένα κοινό πόρισμα, για να μη γινόμαστε καταγέλαστοι κάθε φορά και να εγείρουμε το δικό μας κομματικό μπαϊράκι εν είδει πορίσματος και εν είδει απόψεως - δικής μας κομματικής απόψεως - στην επιτροπή. Να δεσμευτούμε σήμερα για ένα κοινό πόρισμα αυτής της επιτροπής. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Νέα Δημοκρατία στοχεύοντας στην ανοικοδόμηση των σχέσεων αλήθειας και εμπιστοσύνης με τους πολίτες και στην προστασία του κύρους των Ενόπλων Δυνάμεων, θα υπερψηφίσει την πρόταση για σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τις έξι υποθέσεις, σύμφωνα με την πρόταση που μας δώσατε, που αφορούν την υπουργία του κ. Γιάννου Παπαντωνίου. Την ίδια στιγμή προειδοποιεί ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει σε μια πανικόβλητη - και δημοσκοπικά και ουσιαστικά - Κυβέρνηση να μετατρέψει τη διαδικασία αυτή σε μια αρένα ανούσιων αντεγκλήσεων και σε μια πλατφόρμα πομπωδών δηλώσεων, οι οποίες φοβάμαι ότι προοιωνίζονται κατά τη διαδικασία. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό που προέχει είναι η διερεύνηση της αλήθειας, η οικοδόμηση μιας νέας εμπιστοσύνης των Ελλήνων πολιτών και η διαφύλαξη του κύρους και του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων. Διότι σχετικά με τις αναφορές που προελέχθησαν, οι οποίες αναφέρουν ότι από το 2001 μέχρι το 2004 υπήρξε όργιο μίζας, κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος και αδιαφανών εξοπλιστικών προγραμμάτων, θα ήθελα να πω ότι, πέραν από τα κατακριτέα στα οποία και εμείς θα είμαστε σύμμαχοί σας για να τα βρούμε, είναι αυτές οι αγορές οι οποίες κρατούν το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεών μας ακόμη σε ισχύ. Είναι αυτές οι αγορές που εξαιτίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων που τις συντηρούν με ιδρώτα και αίμα και με το χρήμα του ελληνικού λαού…
Κύριε Δαβάκη, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Επαναλαμβάνω ότι και με το χρήμα του ελληνικού λαού συνεχίζουν να αποτελούν την καλύτερη απάντηση στην επιβολή της γείτονος. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και δύο συνοδοί από το 4ο Δημοτικό Σχολείο Χαϊδαρίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας ενημερώσω - γιατί άρχισαν να έρχονται αιτήματα από Κοινοβουλευτικούς Εκπρόσωπους - ότι δεν μιλάει ο καθένας όποτε θέλει. Θα ολοκληρώσουμε με τους κατά προτεραιότητα ομιλητές και μετά κάθε τρεις Βουλευτές θα μιλάει ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Άρα, κάθε επτά και επτά, δεκατέσσερις, θα έχουμε ολοκληρώσει. Θα ξεκινήσω με τη σειρά. Εάν κάποιος δεν θέλει να πάρει τον λόγο, θα πηγαίνω στον επόμενο. Πάμε τώρα στον τέταρτο ομιλητή που είναι ο κ. Θεόδωρος Παπαθεοδώρου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ. Ο κ. Παπαθεοδώρου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κύριος Πρωθυπουργός τις τελευταίες δέκα μέρες υποδύεται πολλούς ρόλους. Τη μια μέρα εμφανίζεται ως ευλαβής πιστός στον Πανάγιο Τάφο, την άλλη ως φιλολαϊκός ευρωπαϊστής στην επέτειο της Συνθήκης της Ρώμης. Χθες εμφανίζεται ως ειδικός διάδοχος της ιστορίας των αγώνων της Αριστεράς των πέτρινων χρόνων στο Μουσείο «Μπελογιάννης» και σήμερα εμφανίζεται ως αρχάγγελος της κάθαρσης ενάντια στη διαχρονική διαφθορά και διαπλοκή στον τόπο και προσεχώς, θα εμφανιστεί ως τελετάρχης μεγάλων έργων που εγκαινιάζονται και εκσυγχρονίζουν τη χώρα. Πολλοί ρόλοι σε σύντομο και συμπυκνωμένο πολιτικό χρόνο, την ίδια στιγμή που η διαπραγμάτευση για την αξιολόγηση δεν τελειώνει, ενώ αυτό που εκφράζεται ως πεποίθηση από πολλούς είναι ότι η καθυστέρηση οδηγεί σε τέταρτο μνημόνιο και το 2017 θα είναι άλλη μια χρονιά στασιμότητας, χωρίς προοπτική εξόδου της χώρας στις αγορές. Οι ρόλοι αυτοί εξυπηρετούν μια γενικευμένη επιχείρηση αντιπερισπασμού και επικοινωνιακής διαχείρισης του αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει η Κυβέρνηση, αλλά καθόλου δεν υπηρετούν τις πραγματικές ανάγκες της χώρας. Η τακτική του επαναλαμβανόμενου πυροτεχνήματος ενέχει περισσότερο τον κίνδυνο του καψίματος αυτού που τη χρησιμοποιεί, παρά την παραγωγή φαντασμαγορικού θεάματος. Απέναντι σε αυτήν την τακτική, η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα καταγγείλει και καταγγέλλει στον ελληνικό λαό την επιχείρηση αντιπερισπασμού που κάνετε αυτήν τη στιγμή, όπως και την επιλεκτική ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τη χώρα. Για να είμαστε ξεκάθαροι ως προς τις προθέσεις και τη στάση που θα κρατήσουμε, προτείνετε σήμερα τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής που θα διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση για τα εξοπλιστικά προγράμματα της περιόδου 2001-2004 και για υποθέσεις που αφορούν όλες τον πρώην Υπουργό Γιάννο Παπαντωνίου. Η θέση μας είναι ότι θα υπερψηφίσουμε τη σύσταση αυτής της επιτροπής, όπως υπερψηφίσαμε για λόγους αρχής τόσο αυτή για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης όσο και αυτήν για την περίοδο του κ. Βαρουφάκη στο Υπουργείο Οικονομικών με τα γνωστά αποτελέσματα για τη χώρα. Και θα την υπερψηφίσουμε, γιατί εμείς πρώτοι είχαμε ζητήσει τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τις συνθήκες που οδήγησαν στη χρεωκοπία της χώρας από την είσοδό μας στην ΟΝΕ μέχρι και σήμερα και αυτό το αρνηθήκατε. Θα την υπερψηφίσουμε για να χυθεί άπλετο φως από τότε μέχρι σήμερα σε όλες τις πράξεις και παραλείψεις των κυβερνήσεων Σημίτη, Καραμανλή, Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά, Τσίπρα και να μάθει ο λαός την αλήθεια για την εκτόξευση του χρέους, τα εξοπλιστικά προγράμματα όλων των περιόδων, τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, την εκποίηση και τον ανθελληνισμό των τραπεζών. Επομένως, διαφάνεια παντού. Αυτό διεκδικούμε και αυτό επαναλαμβάνουμε για να έρθει η αλήθεια στο φως για όλα χωρίς προστατευόμενες ζώνες, χωρίς να βρίσκονται πρόσωπα στο απυρόβλητο, χωρίς αυθαίρετες συνωμοσιολογίες, χωρίς επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, χωρίς μεθοδευμένες αποκαλύψεις. Αντ' αυτού, εσείς επιλέγετε - γιατί άραγε; - τη διαφάνεια αλα καρτ, τη σαλαμοποίηση των ειδικών κοινοβουλευτικών επιτροπών, τη διακριτική μεταχείριση των κυβερνητικών περιόδων. Άραγε, εξοπλιστικά προγράμματα, αντισταθμιστικά οφέλη, προμήθειες, υπήρχαν μόνο το 2001-2004; Αυτό διαβάζουμε μέσα στην πρότασή σας. Δεν υπήρχαν μετά το 2004-2009; Δεν υπάρχουν στην τρέχουσα περίοδο; Επομένως, επιλέγετε μέσα από νομικούς ακροβατισμούς, μέσα από μια υπερβατική αιτιολογία να παρουσιάσετε σήμερα μια πρόταση, την οποία θα υπερψηφίσετε με την κοινοβουλευτική Πλειοψηφία, που διαθέτετε, άλλη μια ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, για να σπρώξετε έτσι με δήθεν αποκαλύψεις τον πολιτικό χρόνο που πιέζει τη χώρα προς το καλοκαίρι, όπου εκεί ο ελληνικός λαός θα ανακαλύψει τα νέα επιτεύγματα της γενναίας διαπραγμάτευσής σας. Και επειδή κάνατε τον κόπο να συντάξετε την πρόταση για ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, που συζητούμε σήμερα, μας προκαλεί απορία η ελαφρότητα της τεκμηρίωσης των ισχυρισμών σας προς την Εθνική Αντιπροσωπεία. Λέτε ότι τα υπό εξέταση εξοπλιστικά προγράμματα ανάγονται σε μια συνολικότερη περίοδο, κατά την οποία κορυφώθηκαν πράξεις και παραλείψεις του παλαιού πολιτικού συστήματος, που οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία. Συνδυάζετε τα εξοπλιστικά με τις υπερβάσεις των ολυμπιακών έργων, το Χρηματιστήριο, τη δανειοδότηση των ΜΜΕ, παρά το γεγονός ότι τελικά επικεντρώνεστε σε μόνο μια περίοδο, στην περίοδο 2001-2004, χωρίς να την συνδέετε με τα υπόλοιπα, όπως επίσης, με τη δανειοδότηση των ΜΜΕ, για τα οποία δεν βρέθηκε καμμία, μα καμμία σύνδεση με πολιτικά πρόσωπα, σύμφωνα με το δικό σας πόρισμα. Βεβαίως, ξεχνάτε επιμελώς ότι κατά την επόμενη περίοδο, εκεί βέβαια που δεν βλέπετε συστηματικά καμμία εικόνα διαπλοκής και διαφθοράς, υπήρξαν επίσης εξοπλιστικά προγράμματα. Λέτε στην πρότασή σας ότι στη βάση του άρθρου 86 του Συντάγματος, η εξέταση των πράξεων και παραλείψεων που αποδίδονται στο συγκεκριμένο πρόσωπο κωλύεται λόγω της παραγραφής με εξαίρεση τις συνοδευτικές πράξεις, για την ύπαρξη των οποίων υφίστανται ισχυρές ενδείξεις. Ωστόσο, πόσο υπερβατικό είναι να παραμένει ισχυρό το επικουρικό συναφές αδίκημα, όταν έχει παραγραφεί το κύριο αδίκημα; Ωστόσο, σε κανένα σημείο της πρότασης δεν τεκμηριώνετε την οποιαδήποτε ένδειξη, ισχυρή ή μη, στις έξι υποθέσεις, που παρατίθενται για τα εγκλήματα της απιστίας, πιθανώς και νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, τα οποία θεωρούνται συναφή με το βασικό έγκλημα, σύνδεση η οποία να αφορά το πρόσωπο εναντίον του οποίου ασκείται η συγκεκριμένη διαδικασία και των αδικημάτων, τα οποία έχετε εντοπίσει. Ο εισηγητής της Πλειοψηφίας είπε προηγουμένως ότι έχουμε ενδείξεις - δεν αναφέρονται ποιες - από τις δικογραφίες ότι συνδέεται ακόμη και το συναφές με το βασικό έγκλημα της νομιμοποίησης εκείνης της περιόδου με τον κ. Παπαντωνίου. Γιατί δεν αναφέρετε ούτε μια ένδειξη εδώ; Κάτι, έναν λογαριασμό; Φτάνετε στο σημείο να συνομολογήσετε ότι ανεξαρτήτως του αξιοποίνου ή μη λόγω παρέλευσης της τασσόμενης προθεσμίας των εγκλημάτων της απιστίας, προκύπτει ότι σε μία περίπτωση - έχετε παραθέσει και τις έξι - ερευνάται τέλεση εγκλήματος νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Επίσης, δεν κάνετε καμμία αναφορά στις ενδείξεις, ισχυρές ή μη, αλλά παραθέτετε πέντε άλλες υποθέσεις, οι οποίες δεν μπορούν να εξεταστούν. Όμως, προφανώς, στην επιτροπή θα εξεταστούν αυτές που έχουν παραγραφεί. Είναι γνωστές, άλλωστε, στην ποινική δογματική οι διαφορετικές θεωρίες για την άμεση συνάφεια της νομιμοποίησης παράνομων εσόδων, η οποία προκύπτει από την ίδια αντικειμενική υπόσταση της νομιμοποίησης και η οποία εμπεριέχει ως στοιχείο της την τέλεση του βασικού εγκλήματος ή για τις αξιόποινες πράξεις που δεν τελέστηκαν κατά την άσκηση των καθηκόντων του Υπουργού και υπάγονται στις κοινές ρυθμίσεις του Ποινικού ουσιαστικού και Δικονομικού Δικαίου. Όσο για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, δεν υπάρχει στην πρότασή σας οποιαδήποτε, έστω αόριστη, αναφορά στον παράνομο πλουτισμό, που είναι το βασικό στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος και πώς αυτός ο πλουτισμός προήλθε και από πού προήλθε. Πώς νομιμοποιήθηκε; Ποιες είναι οι ενδείξεις, επομένως, για τις οποίες μίλησε προηγουμένως ο εισηγητής; Το λέω αυτό, όχι γιατί υποστηρίζω ότι δεν υπάρχει τίποτα σε οποιαδήποτε από αυτές τις περιόδους. Δεν το υποστηρίζω, γιατί, ξέρετε κάτι; Όταν γίνεται μια ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, υποτίθεται ότι όλοι θα πρέπει να επιδιώκουμε τη διαφάνεια. Υποστηρίζω, όμως, ότι η πρόταση που φέρνετε στην Εθνική Αντιπροσωπεία για να ψηφίσει τη σύσταση μιας ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής δεν έχει καμμία τεκμηρίωση. Κάνετε μια πολιτική πράξη και βαδίζετε βάσει ενός πολιτικού σχεδιασμού. Δεν έχει σε καμμία περίπτωση σχέση με τα υπόλοιπα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό.
Έχετε ένα λεπτό.
Όμως, το πρόβλημα δεν είναι οι ποινικές θεωρίες για τη συνάφεια των εγκλημάτων ούτε καν ο τρόπος με τον οποίο έχετε συντάξει την πρότασή σας προς την Εθνική Αντιπροσωπεία, αλλά η ανύπαρκτη στοιχειοθέτηση της πρότασης με ασύνδετα μεταξύ τους γεγονότα, όπως παραδείγματος χάριν αυτό που ειπώθηκε και προηγουμένως - γιατί αναγράφεται μέσα στην πρόταση - για την ύπαρξη καταπιστεύματος σε τράπεζα του εξωτερικού, όταν ο συγκεκριμένος Υπουργός δεν ήταν καν Υπουργός Αμύνης και η χρονική περίοδος δεν είχε σχέση με τα εξοπλιστικά. Θεωρείτε ένδειξη τον λογαριασμό που άνοιξε δύο χρόνια πριν και σύμφωνα με απόφαση του Αρείου Πάγου, δεν υπήρχε ούτε ένα ευρώ παραπάνω στο μεταγενέστερο διάστημα, όπου ο Υπουργός ήταν Υπουργός Εθνικής Αμύνης. Τι πάτε να συνδέσετε; Κάτι το οποίο υπερβαίνει τη λογική, αν όχι τη νομική πραγματικότητα; Θέλετε να προχωρήσετε με πολιτικά πυροτεχνήματα στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Όπως σας είπα πριν, θα υπερψηφίσουμε τη συγκεκριμένη πρόταση, γιατί εμείς θέλουμε να υπάρξει διαφάνεια για την εξεταζόμενη περίοδο, όπως και για όλες τις υπόλοιπες μέχρι σήμερα περιόδους για τις οποίες συνειδητά αρνείστε οποιαδήποτε έρευνα και όχι διαφάνεια του τύπου των πρωτοσέλιδων του νέου αγαπημένου σας εντύπου της λασπολογίας, των εικόνων και των συνειρμών, που στοχοποιούν δικαστές και πολιτικούς. Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί πώς κάθε Κυριακή διαρρέουν στοιχεία δικογραφιών σε συγκεκριμένη εφημερίδα, χωρίς να ενοχλείται και να το σχολιάζει κανένας Υπουργός; Θα απαντήσετε στην κ. Ράικου, αν καταγγείλει…
Η κ. Ράικου να απαντήσει, όχι εμείς!
Θα σας απαντήσω εγώ. Αφήστε με, ολοκληρώνω.
Μη διακόπτετε και κύριε Παπαθεοδώρου σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα απαντήσετε στην κ. Ράικου, εάν καταγγείλει, όπως η ίδια υποστηρίζει, ονόματα, αλλά και κέντρα που θέλησαν να επηρεάσουν τη δικαστική της άποψη; Η ίδια λέω, αν καταγγείλει, θα της απαντήσετε γι' αυτό;
Βεβαίως, ευχαρίστως.
Εμείς την καλούμε να μιλήσει.
Πολύ ωραία.
Κλείστε παρακαλώ. Μη διακόπτετε. Κύριε Φάμελλε, ήρθατε και κάνετε διακοπές. Ηρεμία, παρακαλώ.
Άρα, θα είναι ενδιαφέρουσα η συζήτηση μεταξύ σας τις επόμενες μέρες, από ό,τι κατάλαβα. Εμείς διεκδικούμε την πραγματική διαφάνεια, αυτή που έχει ανάγκη η χώρα και ο λαός, αυτή που ισχυροποίησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τον νόμο του 2011, που διεύρυνε το πεδίο εφαρμογής του νόμου περί ευθύνης Υπουργών, αυτή που δεν εργαλειοποιείται ανάλογα με τις συγκυρίες και τα αδιέξοδα της Κυβέρνησης, αλλά ελέγχει την εξουσία και προστατεύει το δημόσιο συμφέρον. Όμως, μια τέτοια διαφάνεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ φοβούμαι ότι θα είναι μια διαρκής απειλή…
Κύριε Παπαθεοδώρου, παρακαλώ κλείστε.
Θέλετε να μου χαλάσετε το κλείσιμο, κύριε Πρόεδρε!
Ναι, κλείστε, διότι μιλάτε τέσσερα λεπτά παραπάνω.
Έλεγα, λοιπόν, το εξής. Μια τέτοια διαφάνεια πολύ φοβούμαι ότι θα είναι μια διαρκής απειλή για την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και αυτό ενδεχομένως να το διαπιστώσουμε στο μέλλον, αν όχι στους επόμενους μήνες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Θα ήθελα να επισημάνω, κατ' αρχάς, στις κυρίες και τους κυρίους των Πρακτικών, όπου ακούστηκε από συναδέλφους εκ παραδρομής «εξεταστική» να γραφτεί «ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή». Δεν μιλούμε σήμερα για εξεταστική. Μιλούμε για την πάλαι ποτέ προανακριτική, που με την αλλαγή του Κανονισμού μετετράπη σε ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Άλλο πράγμα το ένα άλλο πράγμα το άλλο. Και κάνω παράκληση, οι συνάδελφοι που θα μιλήσουν να μη λένε τον όρο «εξεταστική», αλλά «ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή». Προχωράμε στον πέμπτο ομιλητή, τον κ. Παναγιώτη Ηλιόπουλο, από τον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή. Ορίστε, κύριε Ηλιόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε ακόμα μία ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, όπως την είπατε και θέλετε να τη λέμε. Αλλά δεν έχει σημασία το όνομα, σημασία έχει ότι πρόκειται για ένα ακόμη κοινοβουλευτικό τέχνασμα, για μία ακόμη επανάληψη ενός σήριαλ, σαν και αυτά του «MEGA» που δεν κλείνει ποτέ, της κοινοβουλευτικής ιστορίας του τόπου μας. Είχαμε δεκαπέντε εξεταστικές επιτροπές - και πείτε τις εσείς με όποιο όνομα θέλετε - οι οποίες δεν έχουν φέρει κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Χιλιάδες ώρες συζητήσεων, πρακτικών, δήθεν ακροάσεων, που δεν έχουν φέρει το παραμικρό αποτέλεσμα. Δεν έχει οδηγηθεί στη δικαιοσύνη και δεν έχει καταδικαστεί κανένα πολιτικό πρόσωπο από όλα αυτά που ευθύνονται τα τελευταία σαράντα χρόνια για την κατάντια της πατρίδας μας. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορώ έτσι. Δεν γίνεται δουλειά.
Όποιος θέλει, παρακαλώ, μπορεί να εξέλθει.
Είχαμε έκδοση διαφορετικών πορισμάτων σε κάθε επιτροπή. Υπάρχει ένας νόμος, που καλύπτει πλέον τα πάντα και αυτόν τον νόμο τον έχει φέρει ο Βενιζέλος - ο πολύς Βενιζέλος - αλλά κανένα κόμμα, όσο και αν διαμαρτύρεται ούτε η Νέα Δημοκρατία ούτε δυόμισι χρόνια τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ, έχουν τολμήσει να τον καταργήσουν, ενώ είναι ένας νόμος που καταργείται πάρα πολύ απλά. Μιλάμε βέβαια, για τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών, ένα νόμο - έκτρωμα, ο οποίος βολεύει όλο το πολιτικό σύστημα, από Αριστερά μέχρι, δήθεν, Δεξιά. Πρόκειται για έναν νόμο, που τόσα χρόνια σας βοηθάει να έρχεστε, να φεύγετε και να καλύπτει ο ένας τον άλλον. Αυτός ο νόμος, βέβαια, με κυβέρνηση Χρυσής Αυγής θα καταργηθεί μέσα σε ένα πρωινό. Το πολιτικό σύστημα, μέσα από αυτές τις επιτροπές, αναβαπτίζεται. Υπάρχει μια αυτοκάθαρση, δήθεν, του πολιτικού συστήματος μέσα από αυτές τις επιτροπές, μέσα από αυτά τα επικοινωνιακά σόου, που το μόνο που κάνουν είναι να ξεπλένουν το πολιτικό σύστημα. Από το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, την εγκληματική οργάνωση, της οποίας ήδη ένα μέλος βρίσκεται στη φυλακή κι ένας άλλος σήμερα θα οδηγηθεί στη σχετική επιτροπή, τόσα μέλη του κατηγορούνται για διαφθορά, για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, για εξοπλιστικά. Είναι ένα κόμμα, το οποίο από το 1980 μέχρι σήμερα έχει εισαγάγει, με πολύ μεγάλη επιτυχία, τη διαφθορά και τη μίζα στην πολιτική σκηνή του τόπου, ένα κόμμα, που κανένας Πρωθυπουργός του ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου ούτε ο Σημίτης ούτε ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου, κανένας από αυτούς, δεν γνώριζε τι κάνουν οι Υπουργοί Άμυνας, δεν γνώριζε ότι κάποιοι έκλεβαν μέσω των εξοπλιστικών - και όχι μόνο καθώς υπάρχουν και θέματα στον χώρο της υγείας - προγραμμάτων κ.λπ.. Κανένας Πρωθυπουργός του ούτε ο Σημίτης για παράδειγμα, που έχει το θράσος να βγαίνει και να κάνει παρεμβάσεις, δεν ρώτησε κάποιον ομόλογό του στο εξωτερικό, να πει: «Ρε παιδιά, εσείς πόσο πήρατε τα τεθωρακισμένα τα άρματα; Πόσο πήρατε τα αεροπλάνα; Πόσο πήρατε τους πυραύλους; Γιατί εμείς τα παίρνουμε στη διπλάσια τιμή». Δεν μπήκε σε αυτόν τον κόπο κανένας πρωθυπουργός να αναρωτηθεί για το τι πράττουν οι Υπουργοί του, γιατί η Ελλάδα, αυτή η μίζερη - όπως την έχετε καταντήσει - Ελλάδα, πληρώνει διπλά και τριπλά τα εξοπλιστικά της προγράμματα. Μάλιστα, ο πολύς Βενιζέλος έλεγε στη σχετική επιτροπή, πριν οδηγηθεί στη φυλακή ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο παρά μία ψήφο αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ: «Δεν προκύπτει κανένα στοιχείο πιθανής τέλεσης ποινικού αδικήματος από τους κυρίους Τσοχατζόπουλο και Παπαντωνίου, που επί μήνες προσεβλήθησαν και διασύρθηκαν αδίκως». Αυτά έλεγε ο Βενιζέλος, για έναν άνθρωπο που βρίσκεται ακόμα στη φυλακή. Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν. Μιας που μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ: Ένα όνομα, μία βρώμικη ιστορία, ένα καρκίνωμα της νεότερης ιστορίας της πατρίδας μας. Να δούμε, όμως, γιατί γίνεται η σημερινή επιτροπή, πείτε την όπως θέλετε. Εχθές, λοιπόν, ο Τσίπρας βρισκόμενος «με την πλάτη στον τοίχο», για να τσιγκλήσει - για να το πω λαϊκά - τα αριστερά αντανακλαστικά του ακροατηρίου του, εγκαινίασε ένα μουσείο για τον Μπελογιάννη. Για τον … του Κομμουνιστικού Κόμματος, γι' αυτόν που ευθύνεται για τόσα εγκλήματα εγκαινιάστηκε ένα μουσείο. Βέβαια, για τον Παύλο Μελά, του οποίου το σπίτι ρημάζει στην Κηφισιά, δεν έχει ακουστεί ούτε μία λέξη από τη σημερινή Κυβέρνηση. Για έναν άνθρωπο που ήταν αριστοκράτης και πήγε να πολεμήσει, άφησε τα πλούτη, άφησε την οικογένειά του πίσω και πήγε να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, δεν υπάρχει ούτε μία λέξη. Κι ερχόμαστε, λοιπόν, στο σήμερα: Μνημείο για τον … του ΚΚΕ Μπελογιάννη, που τον έχετε αγιοποιήσει με αυτό το περίφημο γαρύφαλλο.
…(δεν ακούστηκε)
Αυτά να τα πείτε σε αυτούς που έχουν υποστεί τα πάνδεινα από το ΚΚΕ και τις βαρβαρότητες.
Μην απαντάτε. Συνεχίστε. Μην κάνουμε διάλογο για τον Μπελογιάννη.
Να μην πετάγονται οι κύριοι για τους σφαγείς του ΚΚΕ.
Μην κάνετε διάλογο γι' αυτά τα πράγματα. Χάνετε τον χρόνο.
Σιγά μην κάνω διάλογο μαζί τους.
Ποιον έσφαξε;
Ποιον έσφαξε; Έδωσε την εντολή για τον Μελιγαλά. Κύριε Υπουργέ, εσείς της παιδείας, που έχετε διαλύσει την ελληνική παιδεία, να μην μιλάτε καλύτερα.
Μιλήστε επί του θέματος.
Δεν μπορεί να μιλάει έτσι, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Γιατί και για εσάς, για το Υπουργείο Παιδείας, που έχετε μολύνει τους παιδικούς εγκεφάλους με τις ιδεοληψίες σας, να μην μιλάτε. Πεταχτήκατε κιόλας για τον …! Σας θίξαμε τον … τον Μπελογιάννη!
Είναι δυνατόν να λέγονται αυτά τα πράγματα; Να μιλάει για…;
Συνεχίστε!
Το σπίτι του θα το γκρεμίσουμε, για να μην θυμίζει τα εγκλήματα του κομμουνισμού, όταν θα έρθει η ώρα. Θα δείτε το μουσείο Μπελογιάννη τι έχει να πάθει, όταν έρθει η Χρυσή Αυγή στα πράγματα.
Συνεχίστε. Κανένα σπίτι δεν μπορείτε να γκρεμίσετε! Απολύτως κανένα!
Εντάξει, θα δείτε!
Τον Μπελογιάννη στηρίζεις;
Συνεχίστε και ηρεμήστε!
Κύριε Πρόεδρε, μπορείτε να μας πείτε την άποψη της Νέας Δημοκρατίας για τον Μπελογιάννη;
Τον Μπελογιάννη στηρίζεις; Εσύ, ένας δεξιός;
Συνεχίστε και ηρεμήστε!
Συνεχίζω και ρωτάω, λοιπόν, εσάς, κύριε Πρόεδρε και τους συναδέλφους σας της Νέας Δημοκρατίας, ποια είναι η άποψή σας για το Μπελογιάννη. Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπελογιάννη;
Δεξιός είμαι, αγενής δεν είμαι!
Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπελογιάννη, για τον Καπετάν Γιώτη και τους λοιπούς, που κλαίτε και οδύρεστε όταν πεθαίνουν; Δεν πειράζει θα σας κρίνει κι εσάς η ιστορία, γιατί το ίδιο είσαστε με τους αριστερούς. Όλους θα μας κρίνει η ιστορία κι εσάς πολύ περισσότερο. Λοιπόν, επανέρχομαι βέβαια για τα κόλπα του Τσίπρα. Ο Τσίπρας εχθές εγκαινίασε το μουσείο του … - να μην τα ξαναλέμε - και σήμερα ξεκινάει μια επιτροπή, ένα επικοινωνιακό σόου, για να καλύψει αυτό που έρχεται. Και αυτό που έρχεται, δεν είναι άλλο από το τέταρτο μνημόνιο. Δεν είναι άλλο από νέα αιματηρά μέτρα, που θα ισοπεδώσουν την ελληνική κοινωνία, που δεν μπορεί να ανεχτεί, δεν μπορεί να αντέξει άλλα μέτρα. Κι όμως, εσείς προσπαθείτε, με επικοινωνιακά σόου, να αποπροσανατολίσετε τον ελληνικό λαό. Το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά το παιχνίδι της επικοινωνίας. Μπορείτε να διδάξετε και σε πανεπιστήμιο εσείς οι αριστεροί, όταν θα τελειώσει η θητεία σας, για τον τρόπο που η προπαγάνδα μπορεί να λειτουργήσει στις μάζες. Το εφαρμόζετε πάρα πολύ καλά, έχω να πω και να ομολογήσω. Ερχόμαστε, λοιπόν, στη Νέα Δημοκρατία. Ο κ. Τραγάκης το 2005 στην επιτροπή μας έλεγε συγκεκριμένα…
Ο κύριος Τραγάκης!
Ε καλά, θιχτήκατε; Εμάς μας λένε εγκληματική οργάνωση! Προχθές, η Παπανάτσιου μας έλεγε εγκληματική οργάνωση και ήσασταν εσείς Πρόεδρος και δεν θιχτήκατε! Και θα πούμε τον «κύριο» Τραγάκη;
«Κύριος Τραγάκης» να γραφτεί στα Πρακτικά!
Η Χρυσή Αυγή, το τρίτο πολιτικό κόμμα, «είναι εγκληματική οργάνωση» ακούγεται εδώ μέσα, γράφεται στα Πρακτικά. Δεν λέτε τίποτα στην Παπανάτσιου - και δεν θα την πω «κυρία» - και θιχτήκατε για τον Τραγάκη! Θα τον πω όπως θέλω. Βάλτε στα Πρακτικά «κύριος». Εγώ θα τον πω «ο Τραγάκης», όπως μας λέτε κι εμάς εδώ μέσα. Δεν έχετε χρησιμοποιήσει ποτέ το «κύριος». Λοιπόν, έλεγε ο Τραγάκης ότι έχει τεκμηριώσει πλήρως την ανάμειξη του Άκη και του Παπαντωνίου για τα εξοπλιστικά και σταματήσανε. Γιατί σταματήσανε; Το 2005 σταμάτησε η εξεταστική. Με τον αισχρό νόμο περί ευθύνης Υπουργών έχει παραγραφεί το βασικό αδίκημα της απληστίας και ερχόμαστε σήμερα να κουκουλώσουμε την υπόθεση για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Τότε, η Νέα Δημοκρατία έλεγε ότι σταμάτησε με τον Τραγάκη και σήμερα θέλει να γίνει εξεταστική επιτροπή. Επειδή βλέπω ότι τελειώνει και ο χρόνος, για τον υιό Παπαντωνίου, βέβαια, να πούμε ότι όταν βρέθηκε ένας λογαριασμός - μην το παραβλέψουμε αυτό - απ' αυτούς τους χιλιάδες του Παπαντωνίου με κάποια εκατομμύρια μέσα, είπε ότι ήταν για τις σπουδές του γιού του. Και βέβαια, σήμερα ο γιος του πού βρίσκεται; Βρίσκεται στη Νέα Δημοκρατία. Είναι ένα άριστο, ένα εκλεκτό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας απ' αυτούς που μας βγάζει σιγά - σιγά, μας ξεφουρνίζει ο Μητσοτάκης και ο οποίος υιός Παπαντωνίου, που σήμερα βρίσκεται στη Νέα Δημοκρατία, έχει σπουδάσει με τα κλεμμένα από τον ελληνικό λαό του ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι η Νέα Δημοκρατία: Ο μίστερ «SIEMENS» να συνεργάζεται με τον υιό των εξοπλιστικών, τον μίστερ εξοπλιστικών, τον Παπαντωνίου. Κάτι ψέλλισε πριν ο Μπάμπης ο Αθανασίου - να εξηγούμαστε - και είπε ότι όταν βγει η Νέα Δημοκρατία, θα καταργήσει - λέει - τα εκλογικά προνόμια των Βουλευτών. Αντί να πει ότι μ' έναν νόμο θα καταργήσει τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών, ψέλλισε ο Μπάμπης ότι θα καταργήσει - λέει - τα εκλογικά προνόμια. Ο Καραμανλής έλεγε τότε αρχιερέα της διαπλοκής τον Σημίτη. Ποιον τιμώρησε η Νέα Δημοκρατία όσα χρόνια κυβέρνησε; Κανέναν! Κάλυπτε το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο και σήμερα έρχονται και μας λένε από το πρωί μέχρι το βράδυ - και ο Μητσοτάκης και ο Γεωργιάδης και όλα τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας - με το που τους είπε ο Σόιμπλε ότι πρέπει να εφαρμόσουν και - γιατί όχι; - να ψηφίσουν και τα νέα μέτρα, ότι το κράτος έχει συνέχεια. Σαφώς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, και το κράτος εδώ και σαράντα χρόνια έχει συνέχεια στη διαπλοκή, στη διαφθορά. Εναλλάσσεστε με το ΠΑΣΟΚ και το κράτος έχει αυτήν την ωραία συνέχεια της διαπλοκής και της διαφθοράς. Κλείνοντας, λοιπόν, να πω ότι ο κόσμος, εάν δεν το έχετε καταλάβει, αν δεν έχετε καμμία επαφή με την πραγματικότητα, ο Έλληνας πολίτης σήμερα θέλει δύο πράγματα: Θέλει, οι κλέφτες να πάνε στη φυλακή και τα κλεμμένα ν' αποδοθούν στο ελληνικό δημόσιο. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με μια εθνική διακυβέρνηση: της Χρυσής Αυγής. Τελεία και παύλα!
Από τα Πρακτικά της Βουλής αναλαμβάνοντας προσωπικά την ευθύνη και έχοντας την έγκριση της μεγάλης πλειοψηφίας των συναδέλφων, οι δύο χαρακτηρισμοί να διαγραφούν.
Γιατί; Δεν ήταν;
Δεν σας ρώτησα, κύριε Μίχο. Τσιμουδιά! Με μένα, τέτοια στην Έδρα κομμένα! Ησυχία, λοιπόν. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Πηγαίνετε έξω! Έτσι; Έξω. Μην απαντάτε. [[Στο σημείο αυτό οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής αποχωρούν από την Αίθουσα]] Τον λόγο έχει ο συνάδελφος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κ. Αθανάσιος Βαρδαλής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχήν, θα μου επιτρέψετε ένα σχόλιο. Η φασιστική Χρυσή Αυγή δεν έχει καν το ηθικό ανάστημα να αναφέρεται στη δράση του Μπελογιάννη και του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, γιατί όταν ο Μπελογιάννης και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας πολεμούσε τους κατακτητές, αυτοί είναι οι απόγονοι αυτών που συνεργάστηκαν τότε μαζί τους, που φορούσαν κουκούλες κι έστελναν τον κόσμο στο εκτελεστικό απόσπασμα. Οι οπαδοί του Χίτλερ φαίνεται πως ακόμη και σήμερα δεν μπορούν να χωνέψουν την ήττα του φασισμού από τον Κόκκινο Στρατό. [[Χειροκροτήματα]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ξεκαθαρίζουμε από την αρχή τη θέση μας, σε σχέση με την πρόταση για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, με σκοπό τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης. Η θέση μας είναι πως, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να διερευνώνται διεξοδικά όλες οι υποθέσεις που ενδέχεται να περιέχουν σκοτεινές πλευρές και να δημιουργούν τυχόν υποψίες παράνομων δραστηριοτήτων. Γι' αυτόν τον λόγο, θα ψηφίσουμε υπέρ της συγκρότησης της προτεινόμενης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Βεβαίως, παίρνουμε υπ' όψιν την εμπειρία από τη λειτουργία και τα αποτελέσματα, τόσο των εξεταστικών, όσο και των ειδικών κοινοβουλευτικών επιτροπών, κατά το πρόσφατο παρελθόν και δεν έχουμε αυταπάτες για τα αποτελέσματα. Όμως, μέσα από αυτή τη διαδικασία, θα αναδείξουμε και πλευρές που έχουν να κάνουν με τον προσανατολισμό των εξοπλιστικών προγραμμάτων και γενικότερα του αμυντικού δόγματος της χώρας, τη διαφθορά και τα σκάνδαλα, τις αιτίες που τα εκτρέφουν και να αναδείξουμε συνολικά την πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος γι' αυτά τα ζητήματα. Γιατί τώρα; Γιατί αυτή η περίοδος επιλέχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ για να κατατεθεί η πρόταση για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής; Κατ' αρχάς, όλες οι δικογραφίες, εκτός από μία, διαβιβάστηκαν στη Βουλή από το 2015 έως τον Αύγουστο του 2016. Επομένως, θα μπορούσε να έρθει μια τέτοια πρόταση και πιο πριν. Κατά τη γνώμη μας, η Κυβέρνηση επιδιώκει, τη συζήτηση για τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, να την αξιοποιήσει ως όχημα αποπροσανατολισμού μπροστά στη νέα ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης με το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης. Από τη μέχρι τώρα εμπειρία, μέσα από τη λειτουργία ανάλογων επιτροπών, κυβερνήσεις και κόμματα προσπάθησαν να αποπροσανατολίσουν το λαό από την κύρια αιτία της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης. Κάνατε και κάνετε προσπάθεια, ακόμη και σήμερα, να πιστέψουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα ότι η οικονομική κρίση είναι συνέπεια κάποιων, που «τα φάγανε», που «κάνανε ρεμούλες», που «λαδώθηκαν» και όχι βεβαίως, ως αποτέλεσμα του καπιταλιστικού συστήματος και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Το αντικείμενο της εξέτασης της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής που προτείνετε, δεν είναι παρά ένα απλό σύμπτωμα μιας πραγματικά σκανδαλώδους και διαχρονικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα, και της σημερινής. Είναι μια πολιτική, σύμφωνα με την οποία, εδώ και δεκαετίες, οι προμήθειες πολεμικού υλικού από τις Ένοπλες Δυνάμεις δεν εξυπηρετεί, όπως θα έπρεπε, αποκλειστικά και μόνο την υπεράσπιση των συνόρων, αλλά σε σημαντικό βαθμό είναι προσανατολισμένη στις απαιτήσεις που πηγάζουν από την ανάγκη υπηρέτησης των νατοϊκών σχεδίων. Τα εξοπλιστικά προγράμματα, που καταρτίζουν και υλοποιούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, τροφοδοτούν το συσσωρευμένο χρέος και εμπλέκουν τη χώρα ακόμα βαθύτερα στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Το 2009 το κρατικό χρέος που σχετιζόταν με αμυντικές πολεμικές δαπάνες ξεπερνούσε το 50% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος και αποτελούσε περίπου το 40% του κρατικού χρέους. Η Ελλάδα, από το 1974 και μετά, κατέχει σταθερά μια από τις δέκα πρώτες θέσεις παγκόσμια στις εισαγωγές οπλικών συστημάτων, φτάνοντας μάλιστα, ορισμένες χρονιές και στην πρώτη τριάδα. Συγχρόνως, οι μεγάλες δαπάνες για την άμυνα τροφοδοτούσαν τη διαφθορά και τον χρηματισμό, στον οποίο εντάσσεται και το πολιτικό προσωπικό. Αυτή η πολιτική ήταν που συρρίκνωσε την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και η σημερινή Κυβέρνηση υλοποιεί ένα σχέδιο εκκαθάρισης και παράδοσης στα μονοπώλια των περιουσιακών φιλέτων των επιχειρήσεων της ΕΑΣ, της ΕΛΒΟ και άλλων. Είναι μια πολιτική, που υπηρετεί τα σχέδια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη μετάβαση προς έναν «ανταγωνιστικότερο και αποδοτικότερο τομέα άμυνας και ασφάλειας» και βεβαίως, προϋποθέτει τη διάλυση και εξαγορά μικρότερων δημόσιων επιχειρήσεων της αμυντικής βιομηχανίας στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην καλύτερη περίπτωση τη μετατροπή τους σε υπεργολάβους των μονοπωλιακών ομίλων. Η ενσωμάτωση της οδηγίας 81/2009 δρομολογεί την απελευθέρωση στον τομέα των αμυντικών προμηθειών, περιορίζοντας δραστικά τη δυνατότητα των κρατών μελών να αναθέτουν απ' ευθείας στις εγχώριες βιομηχανίες την παραγωγή πολεμικού εξοπλισμού. Επομένως, η πορεία απαξίωσης της πολεμικής βιομηχανίας, που αναφέρθηκε και από προηγούμενο ομιλητή, δεν έπεσε από τον ουρανό. Αντίθετα, είναι το συνδυασμένο αποτέλεσμα του ρόλου των εισαγωγών όπλων και οπλικών συστημάτων, των δεσμεύσεων της χώρας μας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, της ανάγκης διασφάλισης της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, που δραστηριοποιούνται στην πώληση και εμπορία πολεμικού υλικού. Όσον αφορά τα περίφημα αντισταθμιστικά οφέλη, είχαν θεσπιστεί από τη δεκαετία του 1980 και δήθεν αποσκοπούσαν στη μεταφορά τεχνογνωσίας και ανάπτυξης της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας για τη διασφάλιση θέσεων εργασίας. Στην πορεία, εκπονήθηκαν από τις κυβερνήσεις κατευθυντήριες οδηγίες για την καλύτερη δήθεν διαχείριση και υλοποίησή τους. Όμως, τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Τι έχει αποδειχθεί όλα αυτά τα χρόνια; Πως τελικά, τα αντισταθμιστικά οφέλη, όχι μόνο δεν ελαττώνουν τη δαπάνη μιας σύμβασης αγοράς «αμυντικού» υλικού, αλλά επιβάρυναν την τελική τιμή της σύμβασης προμήθειας του κύριου στρατιωτικού υλικού. Μέσα από αυτά τα προγράμματα, διακινούνται κονδύλια από τους προμηθευτές προς τις εταιρείες που υλοποιούν τα αντισταθμιστικά οφέλη. Έτσι, τους αφήνονται δυνατότητες για παράπλευρα και μη νόμιμα δίκτυα πληρωμών. Τέλος, η όποια μεταφορά τεχνογνωσίας και τεχνολογίας στην εγχώρια βιομηχανία ήταν κατά απόλυτο κανόνα χαμηλής κλίμακας. Κατά τεκμήριο, τα κρίσιμα στοιχεία ενός αμυντικού υλικού δεν διατίθενται ως τεχνογνωσία σε συμβάσεις αντισταθμιστικών ωφελημάτων. Στο όνομα του ότι πολλές συμβάσεις αντισταθμιστικών ωφελημάτων ήταν ανεκτέλεστες, προωθήσατε μεταβατικές διατάξεις, που ίσχυαν έως και τις 31-12-2016, οι οποίες προέβλεπαν τη συνέχιση, ολοκλήρωση και εκκαθάριση των εκκρεμών συμβάσεων. Στην πράξη, δηλαδή, υλοποιήθηκαν μέχρι και σήμερα. Κυρίες και κύριοι, με αφορμή τη σημερινή συζήτηση, τόσο η Κυβέρνηση όσο και τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης, σήκωσαν για μια ακόμη φορά τη σημαία της καταπολέμησης της διαφθοράς και τη σημαία της διαφάνειας. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι φαινόμενα διαφθοράς, εξαγοράς, χρηματισμού υπάρχουν και μάλιστα, σε μεγάλη έκταση στην καπιταλιστική κοινωνία. Οι εξελίξεις και η πείρα των τελευταίων χρόνων, επιβεβαιώνουν πλήρως αυτό που το κόμμα μας λέει, ότι η διαφθορά και η διαπλοκή ανάμεσα στο κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό, ανάμεσα στους αστούς και το κράτος τους είναι σύμφυτες με τον κεφαλαιοκρατικό τρόπο οργάνωσης της παραγωγής και αναδύουν την μπόχα της σαπίλας του. Όλες αυτές οι περιπτώσεις, κάθε μίζα, χρηματισμός, πηγάζουν από αυτό που υπερασπίζεστε όλοι σας, τη μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία και τα μονοπώλια. Φυσικά, η αστική δικαιοσύνη, όταν αντιμετωπίζει περιπτώσεις διαφθοράς πολιτικών για δημόσιες συμβάσεις, επικεντρώνεται μόνο σε αυτόν που διαφθείρεται, «ξεχνώντας» πως ο μεγάλος κερδισμένος είναι αυτός που διαφθείρει. Όταν κάποιοι εξαγοράζονται, ταυτόχρονα, υπάρχει και αυτός που τους εξαγοράζει. Γιατί οι βιομηχανίες παραγωγής πολεμικού υλικού δίνουν μίζες, εξαγοράζουν πολιτικούς και άλλους σε όλο τον κόσμο; Γιατί η «SIEMENS», η «LOCKHEED» έκαναν το ίδιο; Μα, η απάντηση είναι ολοφάνερη: Για να εξασφαλίσουν περισσότερα κέρδη, να ανταγωνιστούν αποτελεσματικότερα τους άλλους επιχειρηματικούς ομίλους, που δραστηριοποιούνται στον ίδιο κλάδο, για να πάρουν καλύτερη θέση στη μεταξύ τους σφαγή, με στόχο να παίρνουν δουλειές, να αυξάνουν τα κέρδη τους και να καταδικάζουν στην ανέχεια τους λαούς. Υποστηρίζετε όλοι σας πως, το όλο και πιο αυστηρό θεσμικό πλαίσιο γενικά για τις κρατικές προμήθειες και ειδικά για τις προμήθειες εξοπλιστικών προγραμμάτων θα τάχα αντιμετωπίσει τα φαινόμενα αδιαφάνειας και διαφθοράς. Όμως, η πληγή της διαφθοράς δεν είναι κάτι μεταφυσικό ούτε την έχει κανείς στο αίμα του. Βρίσκεται στο DNA του ίδιου του καπιταλισμού, του ίδιου του συστήματος, που έτσι λειτουργεί και τέτοιες συνειδήσεις διεφθαρμένες φτιάχνει. Άρα, από όποια πλευρά και αν το δει κάποιος, το κέρδος, ο ανταγωνισμός των επιχειρηματικών ομίλων είναι αυτός που εκτρέφει και δημιουργεί τα σκάνδαλα και τη διαπλοκή. Για να πάψει να υπάρχει, πρέπει να μην υπάρχουν οι αιτίες που τη γεννούν. Το μεγάλο, όμως, σκάνδαλο είναι η υλοποίηση μιας πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Και είναι σκάνδαλο, γιατί η μεγαλύτερη ληστεία του ιδρώτα των εργαζόμενων γίνεται με νόμιμο τρόπο, γίνεται μέσα από τα μνημόνια, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, τις ιδιωτικοποιήσεις που όλοι μαζί στηρίζετε. Με νόμιμη και με παράνομη κλοπή εξασφαλίζει τα κέρδη του το κεφάλαιο. Αυτός είναι ο «τίμιος» καπιταλισμός που υπερασπίζεστε. Θυμίζουμε, επίσης, ότι υπάρχει ένα ολόκληρο πλέγμα προστασίας του κεφαλαίου, που περιλαμβάνει το τραπεζικό απόρρητο, το εμπορικό απόρρητο και άλλες δικλείδες ασφαλείας. Το ΚΚΕ έχει καταθέσει επανειλημμένα προτάσεις, που θα μπορούσαν να συμβάλουν στο περιορισμό αυτών των φαινομένων, ακόμα και σήμερα, αφού η ριζική τους αντιμετώπισή προϋποθέτει βαθύτερες αλλαγές. Πρόκειται για προτάσεις, όπως ονομαστικοποίηση όλων των μετοχών και των διαφόρων τίτλων - ομόλογα, έντοκα γραμμάτια κ.λπ. - , ώστε να μπορεί να γίνει έλεγχος ως προς τι κατέχει ο καθένας, έλεγχος στην εξαγωγή κεφαλαίων από τη χώρα προς κάθε προορισμό, απαγόρευση των λεγόμενων εξωχώριων, offshore, εταιρειών, κατάργηση του φορολογικού, τραπεζικού, επιχειρηματικού και εμπορικού απορρήτου, με άλλα λόγια κατάργηση όλων των λεγόμενων «απορρήτων». Όλες αυτές, όμως, οι προτάσεις σκοντάφτουν στην άρνηση των αστικών κομμάτων και των κυβερνήσεών τους, που τις απορρίπτουν, όπως ο διάολος το λιβάνι. Τελειώνοντας, λέω το εξής: Για τη ριζική αντιμετώπιση της διαφθοράς και της διαπλοκής χρειάζονται βαθύτερες αλλαγές, τόσο στην οικονομία, όσο και στην κοινωνία. Για να μπει ένα οριστικό τέλος σε τέτοια φαινόμενα, πρέπει να ανατραπεί αυτό το σύστημα. Μια εργατική - λαϊκή εξουσία, που θα έχει στα χέρια της τον πλούτο, τα εργοστάσια, τα βαπόρια, είναι η μόνη που μπορεί να καταπολεμήσει στη ρίζα του αυτό το κακό. Ευχαριστώ για την ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Προχωράμε στον συνάδελφο κ. Ιωάννη Σαρίδη από την Ένωση Κεντρώων. Κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούστηκαν ήδη πολλά και ενδιαφέροντα. Πράγματι, το συγκεκριμένο θέμα, ανεξαρτήτως αν άνοιξε σκόπιμα τώρα ή όχι, έχει την επικοινωνιακή δυναμική να στρέψει το ενδιαφέρον των Ελλήνων κάπου αλλού, οπουδήποτε μακριά, πάντως όχι στα εθνικά καίρια ζητήματα, ένα εκ των οποίων είναι και η δεύτερη αξιολόγηση. Έχει χυθεί πολύ μελάνι σχετικά με τις εξεταστικές ή τις ειδικές κοινοβουλευτικές επιτροπές, κάθε είδους, και της σουπιάς και της πένας, όπως άλλωστε μας πληροφορούν ο κ. Πολύδωρας και ο κ. Βενιζέλος, σύμφωνα με τα Πρακτικά της Ολομέλειας της 25ης Φεβρουαρίου του 2005, τα οποία και καταθέτω στη σημερινή Ολομέλεια. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Σαρίδης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα Πρακτικά, τα οποία βρίσκονται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τότε, λοιπόν, πριν από δώδεκα ολόκληρα χρόνια, από τα θεωρεία της Αίθουσας της Ολομέλειας παρακολουθούσαν τη συνεδρίαση δεκαοκτώ μαθητές και μαθήτριες του 3ου Γυμνασίου Νίκαιας Πειραιά. Οι σημερινοί πια εικοσιεπτάρηδες άκουγαν, το Φεβρουάριο του 2005, ως μαθητές Γυμνασίου, τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο να ξεκινά την ομιλία του, καλώντας τα μέλη του Κοινοβουλίου να αναρωτηθούν πώς ξεκίνησε, αμέσως μετά τις εκλογές του 2004, και πού βρίσκεται πια τον Φλεβάρη του 2005 η υπόθεση των αμυντικών εξοπλισμών. Ο ίδιος τότε εκτιμούσε πως η υπόθεση ξεκίνησε ως ένα τεράστιο πολιτικό και ενδεχομένως ποινικό σκάνδαλο και σήμερα - εννοούσε το Φλεβάρη του 2005- έχει εξατμιστεί. Τι να σκέφτηκαν, άραγε, αυτά τα παιδιά, όταν σχεδόν οκτώ ολόκληρα χρόνια αργότερα, στις 17 Απριλίου του 2012, ο κ. Τσοχατζόπουλος κρίθηκε προφυλακιστέος και οδηγήθηκε στον Κορυδαλλό; Εκείνη την ημέρα ήταν παρών ο κ. Τσοχατζόπουλος σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Από τα θεωρεία, μάλιστα, τον είδαν τότε και σαράντα δύο μαθητές και μαθήτριες, καθώς και πέντε συνοδοί καθηγητές από το Γυμνάσιο Αμφιλοχίας. Το τι ακριβώς κατάφερε να φωτίσει η εξεταστική επιτροπή, η οποία είχε ασχοληθεί με τον κ. Τσοχατζόπουλο, δεν το ξέρουμε μέχρι τώρα εμείς. Τι ήταν εκείνο που είχε δώσει στην Ολομέλεια, στον ελληνικό λαό, για να γυρίσει μετά το τέλος της εξεταστικής επιτροπής να εκφράσει τα θερμά του συγχαρητήρια ο κ. Τσοχατζόπουλος; Αυτό το οποίο έχουμε να πούμε είναι ότι από τις 25 Φεβρουαρίου του 2005 μέχρι και σήμερα δεν έχει απαντηθεί όσον αφορά το τι είχε γίνει με τη συγκεκριμένη υπόθεση. Πέρασαν πάρα πολλές επιτροπές, χύθηκε πάρα πολύ μελάνι στις εφημερίδες, έγινε πολύς λόγος στα κανάλια. Δεν έγινε όμως τίποτα, απολύτως τίποτα! Ακούσαμε τον κ. Παπαντωνίου να εκφράζει στο Κοινοβούλιο την αγανάκτησή του για το γεγονός ότι δεν είχε τελικά ακουστεί κανένα στοιχείο στην εξεταστική επιτροπή εκείνης της περιόδου, τα συναισθήματα οργής και αγανάκτησης για την εμπλοκή του ονόματός του στις υποθέσεις TOR - M1 και TPQ -37. Λίγοι τότε πρόσεξαν πως ο κ. Παπαντωνίου δεν το είπε «TPQ -37 GR», δεν πρόσθεσε, δηλαδή, το «GR» στο τέλος, όπως έκανε νωρίτερα εκείνη την ημέρα ο κ. Τσοχατζόπουλος, για να τονίσει τις πάνω από τριάντα κατασκευαστικές αλλαγές - τριάντα δύο επιπρόσθετες βελτιώσεις, για την ακρίβεια - που είχαν γίνει με ελληνική παρέμβαση, στο εν λόγω οπλικό σύστημα, ώστε να είναι και αυτό ειδικά προσαρμοσμένο στις συνθήκες της Ελλάδας. Και τα έλεγε αυτά ο κ. Τσοχατζόπουλος, για να καταλήξει τελικά και να υποστηρίξει με έντονο ύφος ενώπιον της Ολομέλειας ότι καμμιά ζημιά και καμμιά καθυστέρηση δεν υπήρξε στα ελληνικά συμφέροντα. «Απεναντίας, υπήρξε…» - είπε - «…όφελος. Και θέλω να το τονίσω αυτό με κάθε τρόπο». Αυτά ήταν τα λόγια του κ. Τσοχατζόπουλου, ο οποίος είχε κλείσει την ομιλία, θέτοντας και την εξής καταπληκτική ιστορικής σημασίας ερώτηση: «Υλοποιούμε την ελληνική εθνική στρατηγική, προωθούμε το δημόσιο και εθνικό συμφέρον για την άμυνα και την ασφάλεια της πατρίδας μας. Είναι μήπως έγκλημα απιστίας;». Ο κ. Τραγάκης, όμως, από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, απάντησε σε αυτό το ερώτημα αρκετά χρόνια αργότερα. Στις 7 Ιανουαρίου 2014- όπως, ίσως, θυμάστε όλοι και όλες - πληροφορούσε τους Έλληνες, σχολιάζοντας τις εργασίες εκείνης της εξεταστικής του 2005, με δηλώσεις του στον Τύπο, πως ο κ. Παπαντωνίου δεν πρόλαβε να έχει συμμετοχή στα TOR - M1, γιατί είχε ολοκληρωθεί αυτή επί κ. Τσοχατζόπουλου. «Είχαμε βρει όλα τα στοιχεία που έδειχναν τον Τσοχατζόπουλο», είπε. «Αλλά και για τον Παπαντωνίου λέγαμε στο πόρισμα της εξεταστικής ότι υπήρχαν σοβαρά στοιχεία, σε ό,τι αφορούσε την απιστία. Ξέρετε, όμως, ότι δύσκολα οδηγείσαι σε προανακριτική για απιστία. Εμείς θέλαμε να πάμε για δωροδοκία». Αυτά ήταν τα λόγια του κ. Τραγάκη.
Κύριε Σαρίδη, θα σας διακόψω για δεκαπέντε δευτερόλεπτα. Συγγνώμη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία σαράντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Κορίνθου. Καλωσορίσατε στη Βουλή. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ευχαριστώ, κύριε Σαρίδη. Συνεχίστε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μπορεί να θέλατε, πράγματι, κύριε Τραγάκη και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας - και δεν σας αμφισβητώ σε αυτό - να χυθεί άπλετο φως, αλλά, όπως είπατε και ο ίδιος τον Γενάρη του 2014, ξέρατε ήδη από το 2005 πως ήταν δύσκολο να οδηγηθούν τα πράγματα σε προανακριτική με την κατηγορία της απιστίας και μόνο. Έτσι, στις 22 Φεβρουαρίου 2005 ήσασταν αναγκασμένος να περιμένετε κι εσείς και όλοι εκείνοι οι Βουλευτές, που είχαν εντοπίσει μεν πολιτικές ευθύνες, αλλά όχι αποδείξεις για ποινικές, το άνοιγμα κάποιων τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό. Χωρίς να μπορείτε να κάνετε τίποτε απολύτως, δεχόσασταν τα συγχαρητήρια, μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, του Άκη Τσοχατζόπουλου και ακούγατε την αγανάκτηση του κ. Παπαντωνίου. Κανείς από εσάς και όλους εκείνους τους Βουλευτές, που συνεχίζουν να είναι παρόντες σε αυτή την Αίθουσα από τότε μέχρι και σήμερα, δεν μπορούσε να προβλέψει τότε - είναι αλήθεια - τα όσα δραματικά θα συνέβαιναν στην πορεία, ούτε καν ο εξαιρετικά διορατικός και σεβαστός συνάδελφος, που αυτή τη στιγμή λείπει από την Αίθουσα, ο κ. Λοβέρδος, που συμμετείχε κι αυτός στην εν λόγω συνεδρίαση της Ολομέλειας και είχε επισημάνει τότε, με παρέμβασή του, απευθυνόμενος σε Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας από αυτό εδώ το Βήμα: «Σαν να μην έγινε καμμιά εξεταστική επιτροπή. Σαν να μην κάναμε τίποτα επί τρεις μήνες στο θεσμικό κάτεργο της εξεταστικής επιτροπής. Σαν να μην ακούσαμε κανέναν μάρτυρα. Σαν να μην αξιολογήσαμε κανένα έγγραφο. Σαν να μην διαπιστώσαμε τίποτα. «Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας…» - είχε πει τότε - «…κατάφερε το ακατόρθωτο: Να μεταλλάξει μέσα σε δώδεκα μήνες, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας από Υπουργείο εθνικής συνοχής και εθνικής ενότητας, σε Υπουργείο πολιτικών διώξεων.». Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τότε πόσα χρόνια θα χρειάζονταν για να ανοιχτούν οι αμαρτωλοί τραπεζικοί λογαριασμοί, αποδεικνύοντας την παράνομη πορεία τεραστίων χρηματικών ποσών, που ίσως ξεκινούσαν από κάπου στη Ρωσία, πέρναγαν από την Κύπρο και στη συνέχεια οδηγούνταν στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να καταλήξουν στις ελβετικές τράπεζες, οι οποίες, όπως όλοι παραδέχτηκαν, άργησαν πολύ να συνεργαστούν. Όλα αυτά και πολλά άλλα που συνοψίζονται στο σχόλιο «στην Ελλάδα υπάρχουν αμαρτωλές συμβάσεις και όχι αμαρτωλοί», τα γνωρίζουμε και εμείς σε αυτή την Αίθουσα και οι Έλληνες πολίτες. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί θα θυμούνται τη συμμετοχή της κ. Ξηροτύρη, εκ μέρους του Συνασπισμού, στην εξεταστική του 2005, αλλά και τη συμμετοχή του κ. Δρίτσα, ως μοναδικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, στην εξεταστική του 2011 και τα όσα οι δυο τότε είχαν προσθέσει στα τότε πορίσματα αντιστοίχως. Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνούμε και για ποιον λόγο βρίσκεται σήμερα ο κ. Τσοχατζόπουλος, εκεί που βρίσκεται. Όπως είπε χαριτολογώντας και ένας φίλος: «και τον Αλ Καπόνε για φοροδιαφυγή τον έπιασαν και όχι για φόνο». Το σχόλιο αυτό έχει βάση, καθώς όλοι ξέρουμε πως, σύμφωνα με τον νόμο «περί ευθύνης Υπουργών» και όπως άλλωστε απέδειξε η πραγματικότητα, η παραγραφή των αληθινών ευθυνών γίνεται εύκολα και γρήγορα. Και θα συνεχίσει να γίνεται εύκολα και γρήγορα, όσο ισχύει αυτός ο νόμος.Είναι καινούργιες αυτές οι διαπιστώσεις; Τις ακούει πρώτη φορά ο ελληνικός λαός; Με αφορμή και τη συζήτηση που ανοίγει για την προτεινόμενη από την Κυβέρνηση συνταγματική αναθεώρηση, θα κάνω μια σχετική αναφορά, που θεωρώ πάρα πολύ σημαντική. Στο άρθρο του στο «ΒΗΜΑ», τον Μάιο του 2006, ο κ. Ιωάννης Βαρβιτσιώτης έγραφε: «Με έκπληξη διαπίστωσα ότι στις προτάσεις της Κυβερνήσεως για την αναθεώρηση του Συντάγματος δεν περιλαμβάνεται το άρθρο 86, το οποίο ρυθμίζει την ποινική ευθύνη των Υπουργών για αδικήματα που διέπραξαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους». Και συνέχισε, λέγοντας τα παραπάνω σοφά λόγια, που σας διαβεβαιώ ότι δεν έχουν ξεχάσει οι Έλληνες: «Το πλέον, όμως, σκανδαλώδες είναι το προτελευταίο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 86 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο 1 αρμοδιότητά της, να συστήσει, δηλαδή, επιτροπή και να ασκήσει δίωξη μέχρι το πέρας της δεύτερης Τακτικής Συνόδου της βουλευτικής Περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος. Με τη διάταξη αυτή, η ατιμωρησία καθίσταται σχεδόν βέβαιη για τα αδικήματα που τελέστηκαν κατά την τελευταία σύνοδο της προηγούμενης βουλευτικής Περιόδου, εφόσον το ίδιο κόμμα κερδίσει τις εκλογές. Η προθεσμία αυτή είναι προφανές ότι είναι ασφυκτική και οδηγεί στην εξάλειψη του αξιόποινου των πράξεων, μέσα σε ελάχιστα χρόνια από την τέλεσή τους». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε αυτές τις πολύ καίριες και σημαντικές διαπιστώσεις του κ. Ιωάννη Βαρβιτσιώτη μπορούμε να προσθέσουμε και άλλες, όπως για παράδειγμα το γεγονός πως ένας άλλος Βουλευτής και πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος κάθεται στην έδρα σήμερα του Προέδρου της Βουλής, ο σεβαστός κ. Κακλαμάνης, κατέθετε το 2006, επίκαιρη ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό και έστελνε επιστολή στην Πρόεδρο κ. Ψαρούδα - Μπενάκη, σύμφωνα και με σχετικό δημοσίευμα της «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ», αιτούμενος επί της ουσίας την παράταση της Συνόδου, ώστε να μην παραγραφούν τυχόν αδικήματα.
Κάνετε λάθος. Για άλλον Κακλαμάνη ομιλείτε.
Για τον Απόστολο Κακλαμάνη. Σωστά.
Να διαβάζετε σωστά τις εφημερίδες.
Κάποιοι στη Θεσσαλονίκη θυμούνται σίγουρα τον φίλο και συνάδελφο Βουλευτή Τριανταφυλλίδη ως δημοσιογράφο τότε στην ΕΤ3, το 2010, να ρωτά τον Υπουργό κ. Μπεγλίτη στην εκπομπή «ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ» πράγματα σοβαρά, που απαντήθηκαν πολύ αργότερα.
Ολοκληρώστε, όμως, με αυτό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τα παραπάνω και από τα όσα ήδη ακούστηκαν σήμερα και από αυτά που δεν προλαβαίνουμε να θυμηθούμε, προκύπτει και γίνεται φανερό πως δεν μπορούμε να κρυβόμαστε πλέον ή να παίζουμε με τις λέξεις και τις διαδικασίες. Διλήμματα περί ηθικού και νόμιμου απασχόλησαν για πολύ καιρό τους πολίτες και έχουν πια καταλήξει σε συμπεράσματα. Και επειδή η ιστορία των εξεταστικών επιτροπών έως σήμερα δεν εμπνέει στους πολίτες κανενός είδους εμπιστοσύνη ούτε ενισχύει το αίσθημα της δικαιοσύνης και με δεδομένα τα όσα τραγικά συμβαίνουν στον χώρο της δικαιοσύνης, η Ένωση Κεντρώων θεωρεί υποχρέωσή της απέναντι στον λαό να υπερψηφίσει την πρόταση της Πλειοψηφίας για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής και υπενθυμίζει πως, το μοναδικό στοιχείο που είναι καινούργιο σε αυτή την υπόθεση, είναι ακριβώς η συμμετοχή της Ένωσης Κεντρώων, που αυταπόδεικτα και αδιαμφισβήτητα δεν είχε απολύτως καμμία συμμετοχή σε όλα αυτά, με κανέναν ρόλο, με κανέναν τίτλο, με κανέναν τρόπο. Αποτελούμε, λοιπόν, την καθαρή ματιά σε αυτή την υπόθεση. Και επειδή το γνωρίζουμε καλά αυτό, νιώθουμε και το βάρος της ευθύνης της συμμετοχής στην επιτροπή, ως πολύ μεγαλύτερο αυτού που μας αναλογεί, καθώς κατανοούμε πως, για μια ακόμη φορά, όπως και με την εξεταστική για τα δάνεια των πολιτικών κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, μόνο η Ένωση Κεντρώων θα επιμείνει πάλι - από την πρώτη στιγμή - για την ανάγκη διατύπωσης και την αξία σύνταξης ενός ειλικρινούς κοινού πορίσματος, χωρίς σκιές, χωρίς υπονοούμενα, χωρίς ρεβανσισμούς. Κλείνω με μια προσωπική διαπίστωση, διαβάζοντας την πρόταση της Πλειοψηφίας. Ειλικρινά, δεν μπόρεσα να διακρίνω πειστικά επιχειρήματα, παρά μόνο μία απλή αναφορά στις έξι δικογραφίες. Άραγε, τις διαβάσατε και οι εκατόν πενήντα τρεις Βουλευτές αυτές τις δικογραφίες; Διαπιστώνουμε «με το καλημέρα» τη γνωστή προχειρότητά σας, η οποία είναι ολοφάνερη, για άλλη μία φορά εδώ σήμερα. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Έχουμε δύο ακόμα από τους κατά προτεραιότητα συναδέλφους, τον κ. Δανέλλη και τον κ. Νικολόπουλο. Μετά θα ξεκινήσει ο πρώτος κύκλος και, όπως είπα, θα μιλήσουν τρεις συνάδελφοι. Έχει ζητήσει μετά τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, ο κ. Παππάς. Και θα συνεχίσουμε με τρεις συναδέλφους και έναν κοινοβουλευτικό. Βεβαίως, οι Υπουργοί μπορούν να παρέμβουν όποια στιγμή θέλουν για το δεκάλεπτό τους. Ο κ. Σπυρίδων Δανέλλης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο best seller του «1821-2016» ο έγκριτος ιστορικός Γιώργος Δερτιλής γράφει «Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις». Σε όλους τους πολέμους και σε όλες τις πτωχεύσεις της νεοελληνικής ιστορίας επαναλαμβάνεται μία αλληλουχία αιτίων και αιτιατών. Οι υπέρμετρες στρατιωτικές δαπάνες, η υπερχρέωση και τα ανεπαρκή φορολογικά έσοδα συνδέονταν σε φαύλο κύκλο ή ορθότερα, σε φαύλη σπείρα. Αυτή η δίνη στροβιλίζεται κατά κάποιον τρόπο, οδηγώντας συνήθως σε αναδιάρθρωση του χρέους υπό διεθνή δημοσιονομικό έλεγχο. Δυστυχώς, είμαστε μέσα στο ίδιο σπιράλ και σήμερα. Και δεν είναι υπερβολή να πούμε πως τα σκάνδαλα στους εξοπλισμούς αποτελούν διαχρονικό φαινόμενο, ένα μόνιμο μοτίβο που ταλανίζει τη σχεδόν διακοσαετή ιστορία του νεοελληνικού κράτους. Τις τελευταίες δεκαετίες, με μία διεύρυνση του αιτήματος για δημόσια υγεία, αυτό το μοτίβο επεκτείνεται συμπεριλαμβάνοντας και την υγεία. Οι δαπάνες για άμυνα και υγεία προσφέρονται διαχρονικά για μεγάλα πάρτι, με κοινή την πεποίθηση της αναντιστοιχίας κόστους - απόδοσης για την κοινωνία. Η αιφνιδιαστική παραίτηση της κ. Ράικου από επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς μόλις πριν από λίγες ημέρες, για τη διερεύνηση ακριβώς τέτοιων υποθέσεων, βαρύνει το κλίμα ακόμα περισσότερο και απαιτεί άμεσα ξεκάθαρες απαντήσεις απ' όλες τις πλευρές. Όμως και οι διαδικασίες των εξεταστικών και προανακριτικών επιτροπών της Βουλής, όχι μόνο δεν είναι καινούργιες, αλλά πηγαίνουν πολύ πίσω. Πηγαίνουν πίσω, στο μακρινό 1847, όπου η μικρή Ελλάδα συγκλονιζόταν από το σκάνδαλο του σταριού, παραπέμποντας τον τότε Υπουργό Οικονομικών Πονηρόπουλο για κατάχρηση δημόσιας περιουσίας. Τα «Πονηροπουλικά», όπως ονομάστηκαν τότε, έδωσαν και τότε άφθονο «άρτο και θεάματα» στους πολίτες που συνωστίζονταν στα θεωρεία της Βουλής, αλλά ακόμα και έξω από τη Βουλή, για ένα μείζον βεβαίως πολιτικό και ηθικό ζήτημα. Αυτό που δεν έδωσαν, όμως, ήταν ένα κοινό πόρισμα, βάσει του οποίου να παραπεμφθεί ο τότε Υπουργός στη δικαιοσύνη. Η κατάρα των πολλαπλών πορισμάτων και των αδιέξοδων παρόμοιων επιτροπών, μας κατατρέχει μέχρι σήμερα. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε παρακολουθήσει πληθώρα εξεταστικών και προανακριτικών επιτροπών. Ο κατάλογος είναι μακρύς. Θυμόμαστε όλοι τα πενιχρά αποτελέσματά τους. Υπήρχε μηδενική συνεννόηση, ακόμα και για τα προφανή. Ξεχωριστά πορίσματα, μερικά πρωτοσέλιδα, υποθέσεις που καταπίπτουν στο αρμόδιο δικαστήριο και το θέμα ξεχνιέται στα συρτάρια, προσθέτοντας όμως άλλο ένα φορτίο αναξιοπιστίας στο πολιτικό σύστημα και αιτία καχυποψίας στην κοινωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγεται και ξανακούγεται «όλα στο φως». Συμφωνούμε, όλα στο φως. Δεν συμφωνούμε ψηφίζοντας μόνο θετικά στη σύσταση της συγκεκριμένης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, αλλά επειδή εμείς διαχρονικά επιδιώκουμε τη διαφάνεια για όλα και με κάθε τρόπο, μιλάμε συνέχεια για θεσμική διασφάλιση και θωράκιση. Υποστηρίζουμε σταθερά τις ανεξάρτητες αρχές, που σε πολλούς μάλλον προκαλούν αλλεργία. Υποστηρίζουμε σταθερά πως η κρατική μηχανή πρέπει να λειτουργεί με ενιαιοποιημένες διαδικασίες και όχι με συνεχείς εξαιρέσεις, που αφήνουν πάντοτε περιθώρια κακοδιαχείρισης και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος. Κύριοι της Κυβέρνησης, η προτίμηση που δείχνετε σε απευθείας αναθέσεις με τη δικαιολογία του επείγοντος ή του απρόβλεπτου, δημιουργούν στεγανά ανεξέλεγκτα, πιθανά φυτώρια παρανομίας και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ερώτημα που πλανάται για τη συγκεκριμένη ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή είναι: Επιζητείτε όντως τη διαλεύκανση ενός επαναλαμβανόμενου εγκλήματος με την απόδοση ευθυνών και την κατά το δυνατόν αποκατάσταση της βλάβης του δημοσίου, όπως και τη θωράκιση για το μέλλον ή επιχειρείτε τον αποπροσανατολισμό της δημόσιας συζήτησης από τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζετε στα τρέχοντα μεγάλα ζητήματα της χώρας; Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την επάρκεια και τη σοβαρότητα της νομικής τεκμηρίωσης της παραπομπής. Η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, που θα συσταθεί μετά το τέλος της αποψινής διαδικασίας, θα έχει ένα ιδιαιτέρως δύσκολο έργο. Για να μπορέσουμε να καταλήξουμε στο ζητούμενο αποτέλεσμα και για να τελεσφορήσουν οι εργασίες της εν λόγω επιτροπής, θα πρέπει να συντρέξουν συγκεκριμένες νομικές προϋποθέσεις, συγκεκριμένα νομικά κριτήρια. Με άλλα λόγια, για να δεθεί το κατηγορητήριο, χρειαζόμαστε την ολοκληρωμένη διαδρομή του προϊόντος του εγκλήματος καταγεγραμμένη με τρόπο ακλόνητο, με τρόπο αδιάσειστο. Δηλαδή, θα πρέπει να καταδείξουμε για κάθε μία από τις επιμέρους υποθέσεις, σε τι συνίσταται η βλάβη του δημοσίου ποια η παρέμβαση του πρώην Υπουργού Άμυνας και ποιο το δικό του όφελος. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν για να μην απορριφθεί τελικά η υπόθεση από το Δικαστικό Συμβούλιο ή το Ειδικό Δικαστήριο, αν φτάσει εκεί, όπως άλλωστε έχει συμβεί και σε πολλές άλλες παρόμοιες περιπτώσεις επιτροπών της Βουλής κατά το παρελθόν. Στην περίπτωσή μας, βεβαίως, οι πολιτικές ευθύνες είναι ξεκάθαρες και τα σκάνδαλα υπαρκτά. Η κυριότερη δουλειά μας, όμως, θα είναι να ξεκαθαρίσουμε αν υπάρχει ποινικό σκέλος στην υπόθεση, γιατί για την ύβρη, που διαχρονικά διαπράττεται σε σχέση με τα εξοπλιστικά προγράμματα - και όχι μόνο - επιβάλλεται να επέλθει κάθαρση, μια κάθαρση που μπορεί να επέλθει μόνο από εμάς τους ίδιους, αρχής γενομένης από αυτή την επιτροπή. Ειδάλλως κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα βρεθούμε μπροστά στη νέμεση των πολιτών. Οι λογής - λογής ακραίες αντισυστημικές δυνάμεις τρίβουν τα χέρια τους. Δεν μπορούμε πια να επιτρέπουμε - και κάποιοι από εμάς δεν μπορούμε να ανεχθούμε - τη μόνιμη οσμή διαπλοκής και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, που ευρύτατα εδραιώνεται στην κοινή γνώμη και που μόνο θύμα έχει τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία, γιατί δεν είμαστε όλοι το ίδιο και προφανώς δεν φέρουμε όλοι τις ίδιες ευθύνες. Το πολιτικό σύστημα έχει υποχρέωση να αυτοπροστατευθεί. Και έχει εργαλεία προς τούτο. Ας τα αξιοποιήσει. Και οφείλει να προστατευθεί από την κοινή πεποίθηση, που σαν σκιά επικρέμεται και θέλει την πολιτική ελίτ πάντα να επιδίδεται σε ένα ατέλειωτο πάρτι διαπλοκής και διαφθοράς. Προς τούτο, επανειλημμένα έχω ζητήσει κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων, να αλλάξουμε τόσο τον ρόλο όσο και τη λειτουργία αυτής της Επιτροπής. Να γίνουμε επιτέλους χρήσιμοι. Να πάψουμε να λειτουργούμε απλώς νομιμοποιητικά ως Βουλή των Ελλήνων στις όποιες αποφάσεις των εκάστοτε Υπουργών, του ΚΥΣΕΑ και των αρμόδιων εξοπλιστικών διευθύνσεων του Υπουργείου Άμυνας. Ο ρόλος και η συνδρομή της Βουλής πρέπει να γίνει ουσιαστικότερος. Η Βουλή οφείλει να γίνει αρωγός στην περισσότερη διαφάνεια, με δυνατότητα εμβάθυνσης της κατά περίπτωση εξοπλιστικής σύμβασης, που επεξεργάζεται, γιατί μόνο έτσι τα κονδύλια που δαπανώνται στην άμυνα, αλλά και οπουδήποτε αλλού, μπορούν να καταστούν ανταποδοτικά για τον Έλληνα πολίτη, όπως συμβαίνει στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, χώρες, δηλαδή, όπου οι πολίτες τους αισθάνονται πως οι φόροι που καταβάλλουν πιάνουν τόπο. Τις «μαύρες τρύπες» στους προϋπολογισμούς των Υπουργείων έχει υποχρέωση η Βουλή, αν σέβεται τον θεσμικό της ρόλο, να τις κλείσει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έλλειψη αποφασιστικότητας στην αντιμετώπιση των κακώς κειμένων, ιδιαίτερα σε αυτή την κρίσιμη οικονομική συγκυρία που η κοινωνία, μη αντέχοντας, άλλο στην καλύτερη περίπτωση παραμένει απαθής και στη χειρότερη, αναπτύσσει αντικοινοβουλευτικά χαρακτηριστικά, έρμαιο των μεταδημαγωγών και λαϊκιστών, είναι καταστροφική. Αν δεν μαζέψουμε θεσμικά τον όλο τρόπο διαχείρισης του δημοσίου χρήματος, αφήνουμε το πεδίο ανοιχτό, δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για τις προανακριτικές του αύριο και την αέναη επανάληψη του ίδιου μοτίβου λειτουργίας ενός κράτους μονίμως σε κατάσταση κρίσης ή πτώχευσης. Εμείς θα υπερψηφίσουμε τη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Οι εργασίες της, όμως, θα αποβούν χρήσιμες αν υπηρετήσουν το δίκαιο και αν οδηγήσουν στην ανάληψη πρωτοβουλιών, που θα θωρακίσουν το σύστημα, προς αποφυγή παρόμοιων σκανδάλων στο μέλλον. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Δανέλλη. Κλείνουμε τον πρώτο κατάλογο, των κατά προτεραιότητα συναδέλφων ομιλητών, με τον κ. Νίκο Νικολόπουλο από τους Ανεξάρτητους Βουλευτές.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι σίγουρος ότι ακούσατε και εσείς σήμερα πώς ο Γιάννος Παπαντωνίου το 2003 υπέγραψε συμβάσεις ύψους 5,5 δισεκατομμυρίων. Και είναι μια ευκαιρία να ακούσουμε και εμείς σήμερα εδώ και εκείνοι, που κάνουν ότι δεν θυμούνται, πού εμφανίστηκαν αυτές οι δαπάνες. Μήπως στον κρατικό προϋπολογισμό της επόμενης χρονιάς, δηλαδή της επόμενης κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή; Πού χρεώθηκαν; Νομίζω ότι και αυτό σήμερα είναι χρήσιμο να ακουστεί, για να δούμε, επιτέλους, πώς υπολόγισε τα ελλείμματα ο κ. Γεωργίου, ο φίλος του κ. Παπανδρέου, που ήρθε από το ΔΝΤ, για να τα ξαναϋπολογίσει. Όμως, η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Και το είδαμε. Ενώ ψηφίζουν λένε, συνάδελφοι από την Αντιπολίτευση, βρήκαν κιόλας τους λόγους για να αθωώσουν τον κ. Παπαντωνίου ή για να δημιουργήσουν έτσι τις πρώτες προϋποθέσεις. Δεν θα μπορούσε να ήταν και διαφορετικά. Μήπως δεν το ξαναείδαμε αυτό στην άλλη εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια των κομμάτων και των ΜΜΕ, που ψήφισαν; Το είδε όλος ο ελληνικός λαός. Εκεί νόμιζες, εάν δεν έβλεπες ποιος μίλαγε, ότι δεν μιλάει Βουλευτής, ότι μιλούσε μάλλον εκδότης, ότι μιλούσε μιντιάρχης, μιλούσε κάποιος από αυτούς που είχε πάρει «θαλασσοδάνειο». Το ίδιο μου φαίνεται ξεκινήσαμε και σήμερα. Αλλά μας κρίνουν και αυτοί που μας βλέπουν. Άλλωστε, πώς θα μπορούσε - ξέρετε - να είναι και διαφορετικά; Πώς θα μπορούσαν διαφορετικά να τοποθετούνται οι εισηγητές του κ. Μητσοτάκη, της κ. Γεννηματά; Σήμερα, ο κ. Μητσοτάκης διάλεξε τη μέρα για να στείλει μήνυμα. Επισκέπτεται αυτήν την ώρα, ενδεχομένως, τον κουμπάρο του κ. Παπαντωνίου, αυτόν που η δεξιά εφημερίδα, η σημερινή «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», καταγγέλλει - δεν είναι η «ΑΥΓΗ» ούτε το «ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ» - και λέει, «Ο Στουρνάρας σε ρόλο λαγού των δανειστών για τα μέτρα». Λέτε να πήγε σήμερα ο κ. Μητσοτάκης ακριβώς για να κάνει και αυτός το λαγουδάκι, να πήγε και αυτός γι' αυτό εκεί; Ποιος να ξέρει; Θα δούμε. Αλλά, όντως, εκείνο που έχει σημασία είναι εάν το πνευματικό παιδί του κ. Παπαντωνίου, ο κ. Γιάννης Στουρνάρας, θα κουβεντιάσει σήμερα, κύριοι Υπουργοί, με τον κ. Μητσοτάκη για την παραμονή του κ. Πανταλάκη. Υπόδικος ε; Αλλά αυτός θα εξυγιάνει, λέει, την Τράπεζα Αττικής! Έλα Χριστέ και Απόστολε! Αυτά μόνο εδώ μπορεί να συμβαίνουν. Πώς και εσείς τώρα τα καταλαβαίνετε αυτά, ειλικρινά δεν μπορώ να το καταλάβω. Και πήγε προχθές, λέει, και είδε τον κ. Μητσοτάκη.
Δεν τα καταλαβαίνουμε.
Ούτε και εσείς τα καταλαβαίνετε! Ευτυχώς! Έλεγα, μήπως δεν τα καταλαβαίνω μόνο εγώ. Μπορεί, λοιπόν, να μιλήσουν και για αυτό. Η σημερινή συζήτηση, πάντως, εμπερικλείει τρία πολύ σοβαρά πολιτικά ζητήματα. Το πρώτο είναι η ουσία της υπόθεσης. Ο συνάδελφος από την Ένωση Κεντρώων λίγο πριν - όπως ακούσατε - θύμισε σε όλους τι είχαν όλοι πει γι' αυτήν εδώ την υπόθεση. Από τις έξι συναφείς δικογραφίες, που όλες αφορούν τον κ. Παπαντωνίου, φαίνεται πώς συντρέχουν ενδείξεις για τέλεση απιστίας σχετικής με την υπηρεσία, αλλά και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Ο κ. Λοβέρδος το πρωί ζητούσε από τον κ. Παρασκευόπουλο περισσότερα. Μας θύμισε όμως ο συνάδελφος ότι ο κ. Λοβέρδος έχει ξαναασχοληθεί. Άρα ό,τι και να ακούσει ο κ. Λοβέρδος και οι άλλοι, δεν πρόκειται να το καταλάβουν πολύ καλά, κύριε Δαβάκη. Όμως, θα περίμενα σίγουρα, η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, η παράταξη της οποίας ηγήθηκε ο Κώστας ο Καραμανλής και μιλούσε για εκείνη την περίοδο για τον «Αρχιερέα της διαπλοκής», τον Κώστα τον Σημίτη, να είναι ακόμα πιο ξεκάθαρη.
Ξεκάθαρος ήμουν.
Δεν θα μπω σε περίπλοκες νομικές λεπτομέρειες, αλλά θα περιοριστώ στο να αναφέρω ότι πρόκειται για μια υπόθεση που βρίσκεται στον πυρήνα του προβλήματος της δημιουργίας πολιτικού χρήματος και της διασπάθισης του πλούτου του ελληνικού λαού. Αγγίζει μια από τις πιο μαύρες περιόδους διαχείρισης του δημοσίου χρήματος, τη διακυβέρνηση - επαναλαμβάνω - Σημίτη, τον οποίο - επαναλαμβάνω - είχε αποκαλέσει εδώ, από αυτό το Βήμα της Βουλής, ο Κώστας ο Καραμανλής, «Αρχιερέα της διαπλοκής» και του οποίου, όμως, τα ορφανά μαζεύει σήμερα ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε εδώ, έχοντας μια συγκεκριμένη υπόθεση που απαντάει στον ελληνικό λαό για το πού πήγαν τα δισεκατομμύρια, ποιοι τα πήραν, ποιοι «τα έφαγαν». Ο κόσμος το 'χει τούμπανο και εδώ μερικοί κρυφό καμάρι. Προφανώς, δεν τα φάγαμε όλοι μαζί, όπως έλεγε κάποτε ο φανατικός σήμερα Μητσοτακικός, ο Θόδωρος Πάγκαλος. Η θέση μου και η θέση του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, λοιπόν, είναι κρυστάλλινη: Να γυρίσουν πίσω τα κλεμμένα και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι άρπαγες. Οι δικαστικοί φάκελοι έχουν μια πληθώρα επαρκών ενδείξεων ότι τα αντισταθμιστικά οφέλη χρησιμοποιήθηκαν για την αποκόμιση αθέμιτων κερδών. Ως εκ τούτου, η Βουλή υποχρεούται να συστήσει ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης. Και όχι μόνο γιατί το ζητάει η δικαιοσύνη, αλλά γιατί αυτό απαιτεί ο ελληνικός λαός, αυτός που επί επτά χρόνια πληρώνει με το αίμα του και το αίμα των παιδιών του τα δανεικά τα αγύριστα και τα κλεμμένα. Έχουμε ιερή, δημοκρατική υποχρέωση να συστήσουμε και μια και δυο και είκοσι δυο επιτροπές, προκειμένου να χτυπήσουμε τη ρίζα του κακού. Αρκεί να μην είναι μια ακόμα επιτροπή για το θεαθήναι, που στο τέλος θα καταλήξει σε διαφορετικά πορίσματα, όπως συνέβη σε προηγούμενες περιπτώσεις. Το δεύτερο σοβαρό πολιτικό ζήτημα που εγείρεται σήμερα είναι το εξής: Μήπως συσταθεί ακόμα μια ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή ως αντιπερισπασμός - ακούσαμε να λέγεται εδώ - ή προκάλυμμα απέναντι στην καθυστέρηση της αξιολόγησης ή στα νέα μέτρα που απαιτούν οι δανειστές; Ή ακόμα, μήπως είναι και μια προσφορά στο βωμό κάποιας υποτιθέμενης κάθαρσης, για να έχει να λέει η Κυβέρνηση; Ασφαλώς, κατά τις τελευταίες δεκαετίες, το ελληνικό πολιτικό σύστημα παρουσιάζει τέτοιες παραμορφώσεις, που το έχουν αφυδατώσει από την πολιτική του ουσία. Όμως σήμερα, στην υπόθεση Παπαντωνίου, πώς είναι δυνατόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ακούγεται το ίδιο «ποίημα» και, μάλιστα, όταν η Κυβέρνηση - η κάθε κυβέρνηση - δεν καταθέτει πρόταση για ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή μετά από δικογραφίες, που έχουν φτάσει στη Βουλή, εμείς να καταγγέλλουμε συγκάλυψη, αλλά όταν ζητά ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, εμείς οι ίδιοι πάλι να μιλάμε για παραπλάνηση; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορεί σ' αυτούς τους χαλεπούς καιρούς των μνημονιακών παγετώνων που ζούμε, να επιδείξουμε ανοχή στη σκανδαλώδη ιδιοποίηση της πολιτικής εξουσίας για την προώθηση ιδιοτελών συμφερόντων; Μα, η ανοχή αυτή δημιούργησε το εύκρατο κλίμα, πάνω στο οποίο διαμορφώθηκε μια νοοτροπία ατιμωρησίας. Η τάση αυτή, ασφαλώς ενθαρρύνθηκε και ενδυναμώθηκε από νομικές ρυθμίσεις, που σχετίζονταν με τη γρήγορη παραγραφή της ευθύνης των Υπουργών, που έγινε συνώνυμη με την ασυλία των Υπουργών. Καμμία ανοχή, λοιπόν. Αλήθεια, υπάρχει κανείς που πιστεύει πραγματικά ότι οι πολίτες δεν μπορούν να διαχωρίσουν τις καταστάσεις και δεν θα χρεώσουν στην Κυβέρνηση είτε την καθυστέρηση της αξιολόγησης είτε τα νέα μέτρα που θα φέρει, εάν φέρει; Πιστεύετε ότι θα της χαριστεί κανείς, επειδή εισηγήθηκε κάποιες ειδικές κοινοβουλευτικές επιτροπές; Το τρίτο, επίσης, πολύ σοβαρό ζήτημα - ίσως το σοβαρότερο όλων - είναι, κατά την άποψή μου, ο περιβόητος νόμος «περί ευθύνης Υπουργών». Ακούσατε όλοι, όλους να συμφωνούμε σε αυτό. Είναι, λοιπόν, μια πολύ καλή ευκαιρία να επαναλάβουμε ότι υπάρχει άμεση ανάγκη, ο συγκεκριμένος νόμος να καταργηθεί με την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση. Για να βγει, όμως, η χώρα από τη βαθιά και παρατεταμένη κρίση, στην οποία έχει βυθιστεί ούτε τα μισόλογα ούτε τα ξόρκια ούτε η φυσιολογική κατανομή ευθυνών αρκούν. Πρέπει οι ευθύνες να αποδοθούν σε συγκεκριμένα πρόσωπα, που αποδεδειγμένα έχουν διαπράξει ανοσιουργήματα και η τιμωρία τους να λειτουργήσει, τόσο ως αποτρεπτικό σήμα για ενδεχόμενη μίμηση στο μέλλον, όσο και ως ηθική απόδειξη ότι δεν μπορεί κανείς να προσδοκά ότι θα μένει ατιμώρητος, όταν με τις πράξεις και τις παραλείψεις του έχει συντελέσει στη διάλυση και στη χρεοκοπία του τόπου. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω με την ευκαιρία, να επισημάνω ότι η ειρωνεία της ιστορίας, το έφερε, την ώρα που διερευνά μια κραυγαλέα υπόθεση ληστρικής ιδιοποίησης δημοσίου χρήματος από το σύστημα του «Αρχιερέα της διαπλοκής» Σημίτη, με προεξάρχοντα τον τότε πρωτοκλασάτο Υπουργό του Γιάννου Παπαντωνίου, την ίδια ώρα - γι' αυτό το είπα, κύριε Δαβάκη, που δεν καταλάβατε λίγο πριν την αναφορά μου - ο Κυριάκος Μητσοτάκης πομπωδώς αναγγέλλει την προσχώρηση στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας, ως νεοσσού της πολιτικής, του γιου του πρώην Υπουργού Γιάννου Παπαντωνίου. Τι μήνυμα, άραγε, στέλνει στην κοινωνία; «Μη χάσει η Βενετιά βελόνι», έλεγε η μακαρίτισσα η μάνα μου. Υπάρχει, όμως, και ένα άλλο λαϊκό γνωμικό: «Πες μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι». Με το παιδί ασφαλώς και δεν έχει κανένας τίποτα. Όμως, σε ένδειξη αλληλεγγύης στο νέο στέλεχος, που πέρασε με ΑΣΕΠ, όπως διαβάσαμε, τις εξετάσεις για να είναι υποψήφιος Βουλευτής, μήπως συμμερίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης την έκφραση συμπαράστασης στον πρώην Υπουργό; Ποιος μπορεί να πείσει τον απλό νεοδημοκράτη, κύριε Χατζηδάκη, κύριε Αντιπρόεδρε, ότι πρέπει να απολογείται για όλα αυτά; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, αφήσατε δεκατρία λεπτά τους άλλους ομιλητές. Ελπίζω να μην το κάνετε, επειδή ακούγονται αυτά που λέω τώρα. Αυτός ο πολιτικός αμοραλισμός της ηγεσίας Μητσοτάκη, που φέρνει την περήφανη βάση μας σε θέση απολογητή των πιο άθλιων ημερών των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, ιδίως της περιόδου Σημίτη, είναι νομίζω ένα κεφάλαιο που αναδεικνύει πως έχει χαθεί ακόμα και το ένστικτο αυτοσυντήρησης, καθώς, απ' ό,τι φαίνεται, δεν μπορεί η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας να κατανοήσει, αυτές οι ταυτίσεις τι μήνυμα στέλνουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν κατέβω από το Βήμα, αφού αντιλαμβάνεστε ότι εμείς οι Έλληνες Χριστιανοδημοκράτες θα ψηφίσουμε θετικά για τη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, θα ήθελα να μιλήσω για ένα τελευταίο θέμα, που αφορά την Κυβέρνηση και ειδικότερα τον Υπουργό Δικαιοσύνης, που σήμερα δεν έκρινε σκόπιμο - φαίνεται - ούτε ο ένας ούτε ο άλλος να είναι σε όλη τη συνεδρίαση εδώ. Αντί να παρακολουθούν από μακριά την υπόθεση της κ. Ράικου, οφείλουν να ζητήσουν από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να διατάξει σήμερα - τι περιμένουν τόσα εικοσιτετράωρα; - επείγουσα προκαταρκτική εξέταση. Πρέπει να ζητηθεί, επιτέλους, από τα αρμόδια όργανα. Η κ. Ράικου πρέπει να κατονομάσει τα συμφέροντα εκείνα που υποτίθεται ότι την εξανάγκασαν να παραιτηθεί, ένα προς ένα, με ονόματα και διευθύνσεις, για να υπάρξει διερεύνηση και ενδεχομένως παρέμβαση των δικαστικών αρχών. Η θέση που κατέχει είναι μια καίρια θέση. Και ασφαλώς θα πρέπει να πει - και με αυτό κλείνω - για ποιον λόγο δεν παρέδωσε δυόμιση χιλιάδες σελίδες - λέει - από τους φακέλους Παπαντωνίου η κ. Ράικου. Για ποιον λόγο - αν αληθεύει - δεν απέστειλε διακόσιες πενήντα χιλιάδες έγγραφα για την υπόθεση Παπαντωνίου - Λιακουνάκου, που αφορούν τις προμήθειες των οπλικών συστημάτων - πρόκειται για έγγραφα που είχαν κατασχεθεί από τους υπολογιστές Λιακουνάκου, που δεν είχαν ανοιχθεί, δεν είχαν ερευνηθεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, που βρίσκονται στην Εισαγγελία Διαφθοράς - προκειμένου να αξιολογηθεί το περιεχόμενό τους, το οποίο πιστοποίησαν ειδικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών; Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για την ανοχή. Καταθέτω ερωτήσεις σχετικές με τις νύξεις που έκανα, για εκείνους τους συναδέλφους, που ενδεχομένως θελήσουν να διασταυρώσουν την ακρίβεια των λεγομένων μου από του Βήματος. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Νικολόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας ευχαριστώ πολύ.
Η κ. Κοζομπόλη - Αμανατίδη, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει το λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η περιπέτεια και η βαθιά κρίση που ταλανίζει τα τελευταία χρόνια τη χώρα μας δεν είναι άσχετη με το θέμα της σημερινής συνεδρίασης. Αντιθέτως, τα εξοπλιστικά προγράμματα επί διακυβέρνησης Σημίτη - ΠΑΣΟΚ - και όχι μόνο - αύξησαν το δημόσιο χρέος και ταυτόχρονα τον πλούτο διαφόρων επιτήδειων και διεφθαρμένων πολιτικών, συμβούλων, μεσαζόντων και άλλων. Επισημαίνω ότι η αναγκαιότητα των αμυντικών εξοπλισμών είναι αυτονόητη, αρκεί να υπάρχει μέτρο, διαφάνεια, σχεδιασμός σκοπιμότητας, χρησιμότητας και αναγκαιότητας. Όχι φρεγάτες που γέρνουν και άχρηστα όπλα ούτε μίζες, διαφθορά και πλουτισμός των αετονύχιδων με δημόσιο χρήμα. Η υπόθεση που συγκροτούν οι έξι συναφείς δικογραφίες, που αφορούν τον κ. Παπαντωνίου, είναι μέρος του μεγάλου πάρτι διαφθοράς της εποχής της διακυβέρνησης Σημίτη. Έπεται της συναφούς υπόθεσης Τσοχατζόπουλου - Σμπώκου και λοιπών. Σχετίζεται με τεράστια βλάβη ή κίνδυνο βλάβης του ελληνικού δημοσίου και ωφέλεια επιτήδειων μεσαζόντων και λοιπών. Θα αναφερθώ σε κάτι που έχει ειπωθεί πολλές φορές σε αυτήν την Αίθουσα από Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Αθανασίου, μάλιστα, αρέσκεται να το επικαλείται το στοιχείο αυτό, ότι δηλαδή μετά την έκθεση της «GRECO» - ομάδα κρατών κατά της διαφθοράς - το 2009-2010, στην οποία διαπιστώθηκε μεγάλη διαφθορά στη χώρα μας, αναλήφθηκαν πρωτοβουλίες τέτοιες και καλυτέρεψε η θέση της χώρας μας στην ευρωπαϊκή κατάταξη για τη διαφθορά. ‘Ο,τι η βελτίωση αυτή απολέσθη κατά τη διετία διακυβέρνησης της χώρας μας από την παρούσα Κυβέρνηση και στην εν λόγω κατάταξη η χώρα μας υποχώρησε εκ νέου. Όμως, αυτή είναι η μισή αλήθεια. Γιατί; Γιατί η παρούσα Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός πράττει αυτό, ακριβώς που δεσμεύθηκε να κάνει απέναντι στους πολίτες. Να ρίξει άπλετο φως σε σκοτεινές υποθέσεις του αμαρτωλού παρελθόντος. Αυτές είναι οι υποθέσεις που ανοίγουν και άλλαξαν την πλασματική εικόνα της χώρας μας για τη διαφθορά. Ρίχνει, λοιπόν, άπλετο φως, μάχεται αταλάντευτα τη διαφθορά και επιχειρεί να θωρακίσει θεσμικά τη χώρα μας από τέτοια φαινόμενα. Βλέπε, συνταγματική αναθεώρηση. Η τήρηση των δεσμεύσεων αυτών σημαίνει ότι δεν κρύβεται καμμία απολύτως αμαρτωλή υπόθεση, διερευνάται ό,τι χρήζει διερεύνησης και ακολουθούν οι κατά νόμο συνέπειες. Η άλλη μισή αλήθεια, λοιπόν, λέει ότι ουδέποτε υπήρξε βελτίωση της θέσης της χώρας μας σε θέματα κατά της διαφθοράς. Απλώς, κάποιοι που νόμιζαν ότι θα κυβερνούν αιώνια, φρόντιζαν να κρύβουν τις σκοτεινές υποθέσεις και να προσποιούνται τους αδιάφθορους. Όμως, οι υποθέσεις του αμαρτωλού παρελθόντος είναι εδώ και δεν κρύβονται κάτω από το χαλί, για να υποκρινόμαστε ότι κανένας δεν λεηλάτησε αυτή τη χώρα, ότι μόνη της οδηγήθηκε στη χρεοκοπία και ότι δεν υπάρχει διαφθορά. Η ατιμωρησία των Υπουργών του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, που εμπλέκονται σε σκάνδαλα διαφθοράς, λόγω της σκανδαλωδώς σύντομης παραγραφής αδικημάτων, δεν παραγράφει τις πολιτικές τους ευθύνες. Επιπλέον, επιτάσσει την άμεση αλλαγή της νομοθεσίας για την ευθύνη των Υπουργών, ώστε να μπει τέλος στην ατιμωρησία και καταδεικνύει τη μεγάλη ευθύνη όλων όσων πρότειναν ή ανέχθηκαν αυτήν την απαράδεκτη ατιμωρησία. Από τις έξι συναφείς δικογραφίες, που διαβιβάστηκαν στη Βουλή - κι εδώ να παρατηρήσω ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τη διαβίβασή τους στη Βουλή - διαβιβάστηκαν αμελλητί στη Βουλή και η Βουλή περίμενε και την έκτη δικογραφία για να τις προωθήσει.
Δεν υπάρχει καμμία καθυστέρηση.
Βεβαίως, δεν υπάρχει καμμία καθυστέρηση.
Την έκτη…
Όλες το 2016, κύριε Δαβάκη, έχουν σταλεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και εν συνεχεία στη Βουλή. Να μην τρώω τον χρόνο μου, όμως. Προκύπτει, λοιπόν, από τις έξι δικογραφίες, ότι αποδίδονται στον κ. Παπαντωνίου, με σχετικά βουλεύματα, πράξεις απιστίας, από τις οποίες προήλθε μεγάλη οικονομική ζημία του ελληνικού δημοσίου. Βεβαίως, το έγκλημα της απιστίας έχει παραγραφεί, λόγω του ειδικού καθεστώτος, που διέπει όσους διετέλεσαν ή διατελούν μέλη κυβέρνησης, όπως ο κ. Παπαντωνίου. Όμως, όπως έχει κριθεί και νομολογιακά, ότι η παραγραφή του βασικού εγκλήματος δεν αποκλείει την τιμωρία του υπαιτίου για πράξεις νομιμοποίησης εσόδων που προέκυψαν από την «παραγεγραμμένη» βασική πράξη. Εξάλλου, τις δικογραφίες στη Βουλή τις απέστειλε προς διερεύνηση ο εισαγγελέας, οι αρμόδιες εισαγγελικές αρχές. Επομένως, είναι επιβεβλημένη η συγκρότηση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τον κ. Παπαντωνίου, για να διερευνηθεί, κυρίως, η τυχόν διάπραξη του εγκλήματος της νομιμοποίησης χρήματος, που είναι έγκλημα διαρκές και ως εκ τούτου απαράγραπτο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό παρακαλώ και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή οφείλει να στοιχειοθετήσει τυχόν ενδείξεις ενοχής, τηρώντας αταλάντευτα το τεκμήριο της αθωότητας και τις αρχές της δίκαιης δίκης. Τη διερεύνηση της υπόθεσης έπρεπε να επιδιώκει ο κ. Παπαντωνίου, προκειμένου να αποδείξει την αθωότητά του. Για τον λόγο αυτό, που προκάλεσε αλγεινή εντύπωση - δυσάρεστη έκπληξη, θα πω - το υπόμνημα που απέστειλε στους Βουλευτές ο κ. Παπαντωνίου, ισχυριζόμενος ότι η σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής έγινε με σκοπό τη συκοφάντησή του και ως κάλυψη του αδιεξόδου της κυβερνητικής πολιτικής στοχοποίησης του ΠΑΣΟΚ, επιχείρημα που επαναλήφθηκε και από άλλους προλαλήσαντες Βουλευτές. Επειδή συνυπογράφω την πρόταση για την σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, η απόδοση σκοπιμοτήτων με προσβάλλει βαθύτατα. Αυτό είναι συκοφαντία και όχι η διερεύνηση της αλήθειας. Να πάψει, λοιπόν, ο κ. Παπαντωνίου να καταλογίζει σκοπιμότητες, αφού δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Ας διευκολύνει το έργο της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το άπλετο φως, για να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κυρία Κοζομπόλη. Ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Τασούλας έχει τον λόγο για πέντε λεπτά. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση για την σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διεξαγωγή προκαταρκτικής ερεύνης για εξοπλιστικά προγράμματα της περιόδου 2001-2004, σκοπεί, κατά την πρόταση των Βουλευτών που την υπογράφουν, εις την απόδοση ποινικών ευθυνών. Και είναι ενδιαφέρον και παρήγορο να επιδιώκει η κυβερνώσα Πλειοψηφία την απόδοση δικαιοσύνης. Εν τούτοις, την ίδια στιγμή που επιθυμεί η Πλειοψηφία την απόδοση δικαιοσύνης, η Εισαγγελεύς κατά της Διαφθοράς, κ. Ράϊκου, παραιτείται από τη θέση της, καταγγέλλουσα προσπάθειες ηθικής της εξοντώσεως και αποδόμησης της ερεύνης που κάνει. Και την ίδια στιγμή, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, δηλαδή ο φυσικός δικαστής, όπως εκπροσωπείται, εκδίδει μια ανακοίνωση - την ίδια στιγμή που εσείς επιδιώκετε την απόδοση δικαιοσύνης - με την οποία υπενθυμίζει ότι οι δικαστές και οι εισαγγελείς, εις τους οποίους θα σταλεί το πόρισμα της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής που θα συστήσουμε, έχουν ζητήσει πολλές φορές - σήμερα, όχι προχθές - μια επαρκή και αποτελεσματική θεσμική προστασία για τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς, που επιτελούν το καθήκον τους. «Η ανάληψη της σχετικής πρωτοβουλίας συζήτησης του προβλήματος και εξεύρεσης λύσης για την έλλειψη θεσμικής προστασίας των δικαστών, σήμερα ανήκει στην πολιτική εξουσία, η οποία οφείλει τώρα να ενεργοποιηθεί. Η συμβολή της Ενώσεως Δικαστών και Εισαγγελέων - καταλήγει η ανακοίνωση - πρέπει να θεωρείται δεδομένη». Όσο και να είναι κάποιος αμέτοχος της επικρατούσης πανκαχυποψίας, δεν μπορεί παρά να καταλογίσει υποκρισία και άλλα κίνητρα - πολιτικά, κομματικά - στη χρονική σύμπτωση αυτής της πρότασης με τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Αυτή την περίοδο, πέραν της υποκρισίας, που την καταδεικνύουν η κατακραυγή των δικαστικών λειτουργών, που ζητούν προστασία, για να κάνουν τη δουλειά τους, έχουμε μια ομοβροντία αντιπερισπασμών σε αυτό το οποίο πρόκειται να συμβεί και το οποίο είναι μια σκληρότατη συμφωνία, ως τίμημα της αποτυχημένης διαπραγματεύσεως με τους δανειστές μας. Σε αυτήν την ομοβροντία αντιπερισπασμών είναι η εξεταστική για την υγεία, η εξεταστική για τα εξοπλιστικά, καθώς και η συνταγματική αναθεώρηση, που αναρτήθηκε χθες και περιφέρεται σε όλους τους χώρους της Επικράτειας, εκτός από τον χώρο όπου θεσμικά έχει θέση, δηλαδή την Εθνική Αντιπροσωπεία. Στη συνταγματική αναθεώρηση, λοιπόν, που προσετέθη σε αυτήν την ομοβροντία αντιπερισπασμών, στην οποία, μεταξύ άλλων, προτείνετε δημοψηφίσματα μέρα παρά μέρα, προτείνετε την ανάσχεση του νεοφιλελευθερισμού. Προσέξτε, βάζετε στο Σύνταγμα να μην επικρατήσει νεοφιλελευθερισμός, βάζετε στο Σύνταγμα να συνδικαλίζονται οι στρατιωτικοί και θέτετε το ερώτημα στους πολίτες, επιπλέον, μήπως πρέπει να απεργούν και οι στρατιωτικοί. Την ώρα, λοιπόν, που γίνονται όλα αυτά, πώς ένα αντικειμενικός και καλόπιστος να θεωρήσει ότι πράγματι ενδιαφέρεστε για την απόδοση της δικαιοσύνης; Παρά ταύτα, η Νέα Δημοκρατία, όπως είπε, θα συμπράξει και θα λάβει μέρος σε αυτήν την , αγνοώντας ή μάλλον καταπολεμώντας τα κίνητρά σας και προσπαθώντας με τον ρόλο της, την ψήφο της και τη συμμετοχή της να αναδείξει την αλήθεια - και την ουσιαστική αλήθεια και τη διαδικαστική αλήθεια η οποία προφανώς και θα αρθρωθεί όχι από τη σημερινή συζήτηση, αλλά τελικά, από το δικαστικό συμβούλιο, το οποίο και θα απαντήσει επαρκώς για όλα τα δικονομικά ή ουσιαστικά νομικά θέματα, τα οποία τίθενται. Λέτε στην εισαγωγή της προτάσεώς σας - και θέλω να το τονίσω αυτό - ότι τα εξοπλιστικά προγράμματα υπήρξαν ανέκαθεν πηγή διαφθοράς. Δεν ήταν έτσι πάντα. Δεν ήταν έτσι πάντα η χώρα μας, γεμάτη σκάνδαλα, γεμάτη υποψίες και γεμάτη κατακραυγή. Και σας λέω… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ζητώ την ανοχή σας για ένα λεπτό.
Παρακαλώ.
Σας λέω μια κραυγαλέα περίπτωση, η οποία σήμερα θα ήταν ανήκουστη, για να σας εξηγήσω σε ποια εποχή πρέπει να γυρίσουμε, όχι υπό την έννοια της νοσταλγίας, αλλά υπό την έννοια της επαναλήψεως ενός άλλου κλίματος, που λείπει από τη χώρα. Δεν ήταν τα εξοπλιστικά πάντα πηγή διαφθοράς. Ο Σοφοκλής Βενιζέλος ήταν υιός Πρωθυπουργού. Είχε πολεμήσει ως λοχαγός στο Σκρα. Είχε εκλεγεί Βουλευτής στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920 στα Χανιά, παραιτήθη από τον στρατό και από το 1923 έως τα τέλη του 1930 ήταν στρατιωτικός ακόλουθος στο Παρίσι, με τον πατέρα του Πρωθυπουργό. Πρωτοστάτησε ο Σοφοκλής Βενιζέλος, υιός Πρωθυπουργού, ως ταγματάρχης και αντισυνταγματάρχης στο Παρίσι στην αγορά πολεμικών αεροπλάνων, έξι τον αριθμό, με παραγγελία της κυβερνήσεως Γονατά το 1923. Επρόκειτο για έξι αεροπλάνα τύπου 14Α2 Λουί Μπρεγκέ μετά των αναλογούντων πολυβόλων και ανταλλακτικών. Πρωτοστάτησε στην αγορά τετρακοσίων εξήντα οκτώ πυροβόλων, χιλίων εφτακοσίων ογδόντα τεσσάρων πολυβόλων, έξι χιλιάδων οπλοπολυβόλων και εκατόν είκοσι πέντε χιλιάδων τυφεκίων. Βοήθησε, με αυτόν τον τρόπο, όταν ο πατέρας του διαπραγματευόταν την ειρήνη μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, να έχει η Ελλάδα ισχυρή αεροπορία και ισχυρό στρατό, τη Στρατιά του Έβρου, για να πετύχουμε καλύτερη συμφωνία. Δεν υπήρξε μία φορά, παρά τον εθνικό διχασμό, παρά τον πολιτικό του ρόλο αργότερα, που να κατηγορήθηκε ο υιός του Πρωθυπουργού, που ήταν ατρατιωτικός ακόλουθος και έκανε στρατιωτικές παραγγελίες. Άλλες εποχές; Άλλες προσωπικότητες; Άλλο κλίμα; Άλλη Ελλάδα; Ίσως, αλλά προτιμώ χίλιες φορές εκείνη τη νοοτροπία, εκείνη την Ελλάδα, εκείνες τις αρχές και τις αξίες από την Ελλάδα, που σήμερα σέρνεται μέσα στον βούρκο είτε της διαφθοράς είτε της συκοφαντίας. Αν και είναι λάθος να διακρίνουμε τη διαφθορά από τη συκοφαντία, γιατί και η συκοφαντία είναι διαφθορά. Εμείς συμπράττουμε στη σύσταση αυτής της επιτροπής και θα προσπαθήσουμε να την κρατήσουμε μακριά από τα πασιφανή κίνητρά σας, να επιτύχετε μέσω και της επιτροπής αυτής, μια ομοβροντία αντιπερισπασμού στον ελληνικό λαό για τα δύσκολα, τα οποία τον περιμένουν, από την αποτυχημένη διαπραγμάτευση. Μέσα σε αυτήν την ομοβροντία αντιπερισπασμού εντάσσεται και η χθεσινή παρουσία του Πρωθυπουργού στο μνημόσυνο του Μπελογιάννη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει παρατεταμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έχει ακουστεί εδώ…
Παρακαλώ, κύριε Τασούλα, ολοκληρώνετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχουν και άλλες παρατάξεις σε αυτήν τη χώρα. Δεν υπάρχει μόνο η Αριστερά σε αυτήν τη χώρα. Υπάρχουν και άλλες παρατάξεις. Έχει ακουσθεί εδώ ότι ο Μπελογιάννης αγωνίσθηκε για τη δημοκρατία. Διαφωνώ! Ο θάνατος του Μπελογιάννη ήταν σκληρότατος. Η θανατική ποινή είναι μια σκληρότατη πράξη, αλλά δεν μπορεί εν ονόματι μιας σκληρότατης πράξης, που μπορεί κανείς να κρίνει εάν ήταν άδικη ή δίκαιη, να θεωρούμε ότι η επιδίωξη επιβολής κομμουνιστικής δικτατορίας συνιστά πράξη υπέρ της δημοκρατίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εάν είχε επικρατήσει…
Είναι η άποψη της Νέας Δημοκρατίας αυτή;
…(δεν ακούστηκε)
Αυτός είναι ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός σας;
Παρακαλώ, κύριε Τασούλα, ολοκληρώνετε.
Εάν είχε επικρατήσει η άλλη παράταξη στη χώρα μας, δεν θα επιτρεπόταν όχι απλώς να τα πω αυτά, αλλά δεν θα επιτρεπόταν ούτε να τα σκεφθώ αυτά. Σας ευχαριστώ.
Θα ήθελα να παρακαλέσω, η συζήτηση να επικεντρώνεται επί του θέματος και όχι επί παντός επιστητού. Επί παντός επιστητού δεν είναι δυνατόν να γίνει συζήτηση σήμερα. Τον λόγο έχει ο κ. Παπαφιλίππου, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Ελπίζω, κύριε Παπαφιλίππου, να περιοριστείτε επί του θέματος, για να μην αρχίσει μια ατέρμονη συζήτηση επί παντός επιστητού.
Κι εγώ το πιστεύω, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αντιπαρέλθω τα όσα είπε ο προλαλήσας, τα οποία ήταν μεστά αντικομουνισμού, όπως επίσης και για τον περιβόητο αντιπερισπασμό που επιδιώκουν με τη συζητούμενη σήμερα πρότασή μας, διότι βασίζεται εντελώς σε μυθεύματα, που δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα και θα εξηγήσω γιατί. Είναι κοινή παραδοχή της ελληνικής κοινωνίας ότι η διαφθορά κρατικών δομών και προσώπων στη χώρα μας είχε λάβει τεράστιες διαστάσεις, πριν την ανάληψη της διακυβέρνησής της από το ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ. Η διαφθορά, δε, αποτελεί μία από τις βασικότερες αιτίες της χρεωκοπίας της χώρας μας, αφού τεράστια χρηματικά ποσά, που προήλθαν από τον κόπο και τον ιδρώτα του ελληνικού λαού, λεηλατήθηκαν κυριολεκτικά, γιατί αντί να διατεθούν για μια πραγματική ανάπτυξη και προμήθεια αξιόπιστων και αξιόμαχων οπλικών συστημάτων διατέθηκαν για τον παράνομο και σκανδαλώδη πλουτισμό προσώπων και μάλιστα, πολιτικών τέτοιων. Τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας μας αποτελούσαν ανέκαθεν πηγή κινδύνων για διαφθορά κρατικών δομών και πολιτικών προσώπων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συζητούμενη σήμερα πρότασή μας για σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, της προανακριτικής επιτροπής δηλαδή, για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για έξι συναφείς μεταξύ τους ποινικές δικογραφίες, που διαβιβάστηκαν στη Βουλή και αφορούν όλες συμβάσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων της χώρας μας κατά την περίοδο 2001-2004, κατά την περίοδο, δηλαδή, που ήταν Υπουργός Εθνικής Άμυνας ο κ. Γιάννος Παπαντωνίου, για τον οποίο προκύπτει ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για τέλεση πράξεων κακουργηματικής απιστίας, από τις οποίες προκλήθηκε μεγάλη οικονομική ζημία του ελληνικού δημοσίου. Υπολογίζεται, δε, ότι η ζημία αυτή ανέρχεται σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια. Σε μία, μάλιστα, από τις υποθέσεις αυτές, σύμφωνα με τη σχετική ποινική δικογραφία, υπάρχουν ενδείξεις για την τέλεση επιπρόσθετα και του εγκλήματος της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Το ζήτημα των εξοπλιστικών προγραμμάτων της χώρας μας και της τεράστιας διαφθοράς επ' ευκαιρία αυτών έχει απασχολήσει έντονα την κοινή γνώμη και τον πολιτικό χώρο της χώρας μας και στο παρελθόν. Είναι, δε, διάχυτη η αίσθηση της συγκάλυψης των ευθυνών πολιτικών προσώπων και της συνεπούς αυτής τρώσης της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Το κόμμα μας, από κοινού με τους ΑΝΕΛ, δι' όλων των Βουλευτών των κοινοβουλευτικών τους ομάδων, κάνοντας πράξη τη δέσμευσή τους για εξέταση όλων των υποθέσεων διαφθοράς, που οδήγησαν τη χώρα μας σε χρεωκοπία, κατέθεσαν τη συζητούμενη σήμερα πρόταση, υλοποιώντας ουσιαστικά την εντολή - απαίτηση της κοινωνίας για δικαιοσύνη, διαφάνεια και απόδοση ποινικών ευθυνών σε αυτούς, συμπεριλαμβανομένων και των πολιτικών προσώπων, που βούτηξαν το δάχτυλό τους στο μέλι και συνετέλεσαν τα μέγιστα στη χρεωκοπία της χώρας μας. Βέβαια, η απόδοση των ποινικών ευθυνών στο εν λόγω πολιτικό πρόσωπο σκιάζεται βαρύτατα από το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο - το άρθρο 86 παράγραφος 3 του Συντάγματος, δηλαδή και τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών - αφού με βάση αυτό έχει εξαλειφθεί το αξιόποινο - λόγω παραγραφής - του εγκλήματος της κακουργηματικής απιστίας, που τυχόν έχει διαπράξει ο κ. Παπαντωνίου. Για το υφιστάμενο, όμως, θεσμικό πλαίσιο, το οποίο ουσιαστικά οδηγεί στην ατιμωρησία των πολιτικών προσώπων, που με πράξεις και παραλείψεις τους κατά την ανάσχεση των καθηκόντων τους προκάλεσαν τεράστια ζημία στο ελληνικό δημόσιο, φέρουν τεράστια ευθύνη τα κόμματα, που κυβέρνησαν τη χώρα μας πριν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δίκαια δε, έχει συγκεντρώσει τα επικριτικά σχόλια εξαιτίας της ιδιαίτερης μεταχείρισης που επιφυλάσσει στη συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών, τόσο από τον νομικό κόσμο όσο και από την κοινωνία. Για τον λόγο αυτό, είναι επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε η πρόταση του κόμματός μας για αλλαγή του παραπάνω θεσμικού πλαισίου με την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος προς την κατεύθυνση της εκδίκασης των υποθέσεων αυτών από την τακτική ποινική δικαιοσύνη. Θα πρέπει, όμως, να τονίσω με επίταση ότι το έργο της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής δεν θα είναι χωρίς αντικείμενο, αφού για το εν λόγω πολιτικό πρόσωπο υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει διαπράξει και το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική ενέργεια με περισσότερους τρόπους, όπως περιγράφονται στις σχετικές διατάξεις του σχετικού νόμου οι οποίες και πρέπει να διερευνηθούν. Τη βάση δε για την ύπαρξη των παραπάνω ενδείξεων και την ενδελεχή διερεύνησή τους αποτελούν και τα εξής περιστατικά: Το γεγονός ότι είναι γραμμένοι σε λίστες καταθετών τράπεζας εξωτερικού συγγενικά του πρόσωπα με χρηματικό ποσό μεγάλο -1,3 εκατομμύρια ευρώ - και ότι ο ίδιος ο Υπουργός έχει καταδικαστεί για ψευδή δήλωση πόθεν έσχες για το έτος 2009 με αμετάκλητη απόφαση. Τελειώνοντας, είναι αναγκαίο να τονίσω τα εξής τα οποία αφορούν και τους νομικούς της Βουλής. Πρώτον, το έγκλημα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, που είναι κακούργημα, είναι διαρκές. Δηλαδή η τέλεσή του συνεχίζεται και συνεπώς δεν τίθεται θέμα παραγραφής πριν από τη λήξη της διάρκειάς του. Και δεύτερον, υφίσταται πραγματική εισροή μεταξύ του προγενέστερου βασικού εγκλήματος - που τυχόν διέπραξε ο πρώην Υπουργός, της απιστίας δηλαδή, και από το οποίο είχε ενδεχομένως όφελος - και του μεταγενέστερου εγκλήματος του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος που τυχόν διέπραξε ο ίδιος, με την έννοια της νομιμοποίησης του παραπάνω οφέλους από την απιστία. Κύριοι συνάδελφοι, καλείστε όλοι απ' όλες τις πτέρυγες να ψηφίσετε την πρότασή μας, χωρίς μεμψιμοιρία και χωρίς εσείς με τα όσα λέτε να αποπροσανατολίσετε τον σκοπό για τον οποίο πράγματι καταθέσαμε την πρότασή μας αυτή. Ευχαριστώ.
Ο κ. Χρήστος Παππάς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να πω ότι η υποκρισία περισσεύει από τον προηγούμενο ομιλητή της μνημονιακής «ψευτο - Δεξιάς», δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας, που είπε περί Μπελογιάννη. Θέλω να τους θυμίσω ότι εσείς ήσασταν αυτοί που διατάξατε τον στρατό και τα ελληνικά στρατόπεδα και το δημόσιο να κυματίζουν μεσίστιες οι σημαίες, όταν πέθανε ο Καπετάν Γιώτης. Αυτά για να μην ψαρεύετε σε πραγματικά ελληνικά και διάφανα νερά. Δεν μπορείτε να είστε και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ! Διαλέξτε με ποιον είστε! Να σας θυμίσω εξάλλου ότι εσείς συγκυβερνήσατε με το ΚΚΕ. Κύριε Πρόεδρε, εισέρχομαι στο προκείμενο. Η πρόταση αφορά τον πρώην Υπουργό Αμύνης, τον κ. Γιάννο Παπαντωνίου, έναν στυλοβάτη του σημιτικού κατεστημένου, του κατεστημένου που λεηλάτησε τη χώρα, του κατεστημένου που ενέπλεξε τη χώρα στη Νομισματική Ένωση του ευρώ με ψευδή στοιχεία, με αποτέλεσμα τα καταστροφικά σημερινά μνημονιακά αποτελέσματα, με αποτέλεσμα αυτή την τρομερή και δεινή για τον ελληνικό λαό μας μνημονιακή κατάσταση. Η υπόθεση αφορά τα εξοπλιστικά, που αποτελούν ακόμα μια παθογένεια των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων από το 1974 μέχρι σήμερα. Οι πρώτοι συνειρμοί που, δυστυχώς, έρχονται στο μυαλό όταν ακούγεται η λέξη εξοπλιστικά είναι οι ακόλουθοι: Μίζες, κλεψιές, ρεμούλες, αγορές οπλικών συστημάτων χωρίς διαγωνισμούς, υπερτιμολογήσεις και όλα αυτά. Όταν, όμως, ακούγεται η λέξη ειδικές κοινοβουλευτικές επιτροπές, οι συνειρμοί είναι: λόγοι εντυπώσεων, κανένα αποτέλεσμα, συγκάλυψη, κουκούλωμα. Και την στιγμή που εσείς προτείνετε επιτροπές, από την άλλη πλευρά του Αιγαίου η τουρκική προκλητικότητα διογκώνεται συνεχώς. Στην περίπτωση Παπαντωνίου γιατί, κύριοι Υπουργοί της Συγκυβέρνησης, θα πρέπει ν' αποδοθούν οι ευθύνες μόνο σ' έναν; Δηλαδή, ένας μόνο προέβαινε σε πράξεις που ζημίωναν το δημόσιο; Δεν υπήρχε πολιτική κάλυψη; Δεν υπήρχε ΚΥΣΕΑ, το οποίο λάμβανε αποφάσεις για τα εξοπλιστικά; Δηλαδή, ο Παπαντωνίου για ό,τι έκανε - αν το έκανε, και εξεταστεί τελικά, που δεν θα εξεταστεί - δεν είχε την κάλυψη του υπόλοιπου ΚΥΣΕΑ, δεν είχε την κάλυψη του Σημίτη, ο οποίος στην ουσία αποφάσιζε και οι άλλοι απλά υλοποιούσαν; Τέλος - και το ερώτημα απευθύνεται σε όλους στην Ολομέλεια, σε κάθε παράταξη - από το 1974 μέχρι σήμερα δύο μόνο έχουν διατελέσει Υπουργοί Εθνικής Αμύνης; Ο Τσοχατζόπουλος και ο Παπαντωνίου; Οι υπόλοιποι; Στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης γίνονταν τα μύρια όσα, είχε πει και ο Σημίτης καταθέτοντας στην υπόθεση Τσοχατζοπούλου. Επίσης, είχε πει ότι για όσα κατηγορούνται όσοι κάθονται το εδώλιο δεν γνωρίζουν το παραμικρό. Ποιος τα είπε αυτά; Ο Πρωθυπουργός, ο προεδρεύων του ΚΥΣΕΑ! Κι εμείς εδώ καθόμαστε και συζητάμε για επιτροπές. Μήπως κάποιοι τελικά στοχεύουν στην εξαπάτηση, στον αποπροσανατολισμό της ελληνικής κοινής γνώμης με προτάσεις για συστάσεις επιτροπών; Και από την άλλη πλευρά, οι ίδιοι άνθρωποι θα τονίζουν την αναγκαιότητα ενός νέου εξοπλιστικού προγράμματος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο πρόγραμμα ναι μεν θα πρέπει να υπάρξει, αλλά πάλι θα το διαχειρίζονται τα γνωστά συμφέρονται και οι κύκλοι, καθώς και οι εκάστοτε ημέτεροι. Η συνολική φιλοσοφία, κυρίες και κύριοι, γύρω από τα εξοπλιστικά θα πρέπει, επιτέλους, να αλλάξει συνολικά. Για εμάς η εν λόγω πρόταση της Συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ χαρακτηρίζεται ως παντελώς υποκριτική και αποπροσανατολιστική, γιατί είναι τεράστιες οι ευθύνες και αυτής της Κυβέρνησης, η οποία, όπως και οι προηγούμενες γαλαζοπράσινες συγκυβερνήσεις, για τα δυσθεώρητα οικονομικής φύσεως προβλήματα, τα οποία επέφερε στον ελληνικό λαό η αποτυχημένη μνημονιακή πολιτική - τη συνέχιση της οποίας μνημονιακής πολιτικής επάξια αναλάβατε από τους προηγούμενους μνημονιακούς κυβερνώντες - τη συνεχίζει με την παράδοση της εθνικής κυριαρχίας στους Τούρκους ουσιαστικά, οι οποίοι πλέον απειλούν ανοιχτά την Ελλάδα και είναι απλώς θέμα χρόνου η υλοποίηση των σχεδίων και απειλών τους. Εσείς φέρατε και ανοίξατε με την πολιτική των ανοιχτών συνόρων τα σύνορα και διασαλεύεται πλέον η εθνολογική σύσταση της πατρίδος μας με εκατομμύρια λαθρομετανάστες που εισέρχονται στη χώρα, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη και θέληση του ελληνικού λαού, χωρίς να πιστεύει ο ελληνικός λαός ότι οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει να ενσωματωθούν, θα πρέπει να λάβουν την ελληνική ιθαγένεια. Από πού κι ως πού; Και θα προσφέρετε ψήφο σε όλες τις φυλές του Ισραήλ, προκειμένου η Αριστερά να κυβερνήσει εις το διηνεκές. Έχουμε τη συστηματική υπονόμευση, λοιπόν, της μελλοντικής ύπαρξης και επιβίωσης του ελληνικού έθνους και της ίδιας της πατρίδος, την οποία πραγματοποιείτε εσείς με τη διακοπή της φυλετικής συνέχειας, την ελαχιστοποίηση έως και παύση της δημιουργίας νέων μελλοντικών γενεών και, συγχρόνως, με την εκποίηση του πλουτοπαραγωγικού δυναμικού της χώρας, δηλαδή των χερσαίων, υπεδαφίων, θαλασσίων και υποθαλάσσιων πηγών ενέργειας, καθώς και των ιδιωτικών και δημοσίων υποδομών. Ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή έχει ως πάγια θέση και αίτημα και από την πρώτη κιόλας μέρα που εισήλθαμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο, το 2012, έχουμε τονίσει προς πάσα κατεύθυνση την επιβαλλόμενη άμεση κατάργηση του νομικού εκτρώματος, που λέγεται νόμος περί ευθύνης Υπουργών και της απόδοσης όλων των ευθυνών στα πολιτικά πρόσωπα. Αντ' αυτού, εσείς φέρνετε μια πρόταση και λέτε για την καθυστερημένη προώθηση σχετικών υποθέσεων στη δικαιοσύνη και για τη διαπίστωση στην πράξη της αποτυχίας απόδοσης δικαιοσύνης, λόγω της «σκανδαλωδώς προβλεπόμενης ταχείας παραγραφής», όπως διαβάζω. Για ποιον λόγο δεν έχετε καταργήσει ή τροποποιήσει, εδώ και μια διετία, τις σκανδαλώδεις προθεσμίες; Τόσα και τόσα σχέδια νόμου φέρνετε κάθε ημέρα εδώ, κάθε εβδομάδα. Έχετε κάνει βιομηχανία τροπολογιών και έχετε ανάγει τις τροπολογίες σε επιστήμη. Πόσες φορές άραγε στα δύο αυτά χρόνια ψηφίσατε υπέρ της άρσης ασυλίας κάποιου βουλευτή, όχι μόνο της κυβερνητικής παράταξης αλλά και του συνόλου των αντιπολιτευόμενων κομμάτων της κλεπτοκρατίας, πλην όμως της Χρυσής Αυγής; Συνεπώς σε ποια καθυστέρηση αναφέρεται τώρα αυτή η μορφωματική Συγκυβέρνηση και σε ποια αποτυχία απόδοσης δικαιοσύνης; Τέλος, η πρόταση της Συγκυβέρνησης είναι πλέον υποκριτική και αποπροσανατολιστική, όπως είπα και προς επίρρωση του ισχυρισμού μου έρχεται η χθεσινή δημοσιοποίηση του προσχεδίου της προτάσεώς τους για τη συνταγματική αναθεώρηση, η οποία δημοσιεύθηκε στην κομματική εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, την «ΑΥΓΗ». Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτό το δημοσίευμα, το οποίο γράφουν οι κύριοι Χριστόφορος Βερναρδάκης, Ανδρέας Δημητρόπουλος, Κώστας Ζώρας, Ηλίας Νικολόπουλος και Κωνσταντίνος Χρυσόγονος, τόσο ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών όσο και η βουλευτική ασυλία διατηρούνται ως έχουν. Συνεπώς αποκαλύπτεται και πάλι το μέγεθος του θράσους που έχετε, το μέγεθος του εμπαιγμού του ελληνικού λαού. Είστε πραγματικά πολιτικοί απατεώνες. Από τη μια διατείνεστε πως συστήνετε επιτροπές, προκειμένου να αποδώσετε δικαιοσύνη, και κατηγορείτε την ύπαρξη του εν λόγω νόμου περί ευθύνης πολιτικών προσώπων ως ανυπέρβλητο κώλυμα για την έγκαιρη και ολοκληρωμένη απόδοση αυτής και από την άλλη ευθέως προτείνετε αυτός ο νόμος να παραμείνει. Κυρίες και κύριοι, η Χρυσή Αυγή εισήλθε στο ελληνικό Κοινοβούλιο με αποκλειστικό γνώμονα το συμφέρον του ελληνικού λαού, από τον οποίο έχει πάρει εντολή να πράξει οτιδήποτε, ώστε να καθαρίσει αυτή την κόπρο του Αυγεία από τον δημόσιο βίο της χώρας. Πάγια θέση της Χρυσής Αυγής είναι η δίωξη όλων των πολιτικών προσώπων, τα οποία αποδεδειγμένα έβλαψαν το συμφέρον της πατρίδος και η τοποθέτησή τους εκεί που ανήκουν: στη φυλακή! Αυτά είπαμε από το 2012 και αυτά συνεχίζουμε να λέμε. Και γι' αυτό μας ψηφίζει ο λαός. Οι κλέφτες στη φυλακή, τα κλεμμένα να επιστραφούν στον ελληνικό λαό! Ιδού ένας από τους λόγους των διώξεών μας και της φυλάκισής μας με απόφαση της προηγούμενης Συγκυβέρνησης και με τη σύμφωνη γνώμη ολοκλήρου του αντιλαϊκού και κλεπτοκρατικού τόξου. Κύριε Πρόεδρε, αν και συναινούμε στη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, είμαστε σίγουροι ότι για άλλη μια φορά η επιτροπή αυτή, όπως και οι υπόλοιπες οι οποίες έχουν γίνει ως τώρα, δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά η συνέχεια της συγκάλυψης όλων αυτών των σκανδάλων με την ευλογία όλων σας, με την ευλογία του συνταγματικού τόξου, αφού δεν πρόκειται να αποδοθεί εν τέλει καμμία ουσιαστική ευθύνη στον κ. Γιάννο Παπαντωνίου, ο οποίος εξάλλου έχει ήδη απαλλαγεί από όλες τις ευθύνες με τον προδοτικό νόμο περί ευθύνης υπουργών. Όμως να είστε σίγουροι ότι η Χρυσή Αυγή, με τη θέση την οποία κατέχει στη συγκεκριμένη πολιτική και χρονική περίοδο δεν θα σταματήσει να στιγματίζει τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από όλες τις Κυβερνήσεις από το 1974 έως σήμερα. Και να είστε βέβαιοι ότι θα έρθει η ώρα και δεν θα αργήσει αυτή η ευλογημένη ώρα, που η Εθνική Κυβέρνηση θα αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Χρυσή Αυγή: Ο λαός στην εξουσία και οι κλέφτες στη φυλακή!
Συνεχίζουμε με τον επόμενο ομιλητή, τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Τσόγκα. Κύριε Τσόγκα, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα την κοινή πρόταση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, που αφορά τα εξοπλιστικά προγράμματα κυρίως της περιόδου 2001-2004, υλοποιώντας έτσι ένα υπεσχημένο από τον ΣΥΡΙΖΑ προς την κοινωνία πολιτικό καθήκον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συνύπαρξη της πολιτικής με την ηθική έχει θεωρηθεί και εξακολουθεί ίσως να θεωρείται από πολλούς ουτοπική. Όμως μιλώντας πολιτικά, σε κάθε ιστορική περίοδο πάντα υπήρχε ένα σύστημα αξιών και κανόνων που καθόριζε τη συμπεριφορά των πολιτικών υποκειμένων και δρούσε εν είδει ενός άτυπου δικαιοπρακτικού θεμελίου εγγυητικά προς τις εφαρμοστέες πολιτικές πρακτικές και τις αποφάσεις της πολιτείας, η παράβλεψη του οποίου πάντοτε συνεπαγόταν την ενεργοποίηση των δικαιακών αντανακλαστικών της και ακολουθούσε λυτρωτικά η Νέμεσις, οπότε ισορροπούσε η κατάσταση. Αυτόν τον γρίφο καλείται να επιλύσει η σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής με σκοπό τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, εάν δηλαδή πράγματι ανετράπη το δικαιοπρακτικό θεμέλιο στην περίπτωση του πρώην Υπουργού κ. Ιωάννη Παπαντωνίου, ώστε να διαγνωστεί η τυχόν δόλια προαίρεσή του και - ει δυνατόν - η ύπαρξη, αλλά και ο τυχόν βαθμός του δόλου του για τα αδικήματα που περιγράφονται στις έξι δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στη Βουλή, στον οποίο αποδίδονται με τα σχετικά βουλεύματα πράξεις απιστίας και συνακόλουθα μεγάλης οικονομικής ζημίας στο δημόσιο. Έτσι, θα χυθεί άπλετο φως σε σκοτεινά μονοπάτια της νεότερης πολιτικής ιστορίας μας. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 86 του Συντάγματος, δίωξη, ανάκριση, προανάκριση ή προκαταρκτική εξέταση κατά των προσώπων για τα αδικήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, δηλαδή όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, δεν επιτρέπεται χωρίς προηγούμενη απόφαση της Βουλής, κατά την παράγραφο 3, ενώ στην παράγραφο 3 εδάφιο 2 η Βουλή μπορεί να ασκήσει την αρμοδιότητά της μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος. Με τον τρόπο αυτό, το ισχύον Σύνταγμα της χώρας μας και ο ν.3126/2003, ο γνωστός νόμος περί ευθύνης Υπουργών, επιφυλάσσουν την ειδική μεταχείριση στην κατηγορία των πολιτών αυτών, ουσιαστικά, όμως, καθιερώνουν μια ιδιότυπη αρνησικυρία, αφού η βραχύτατη προθεσμία που επιτάσσει ο νόμος για την άσκηση δίωξης κατά κανόνα οδηγεί στην παραγραφή των αδικημάτων, ενώ αποδείχθηκε ότι υπήρξαν περιπτώσεις - και μάλιστα πρόσφατα - όπου επισπεύσθηκε σκοπίμως η διάλυση της Βουλής, ώστε να επέλθει η παραγραφή ορισμένων αδικημάτων. Όμως με την προ των πυλών ευρισκόμενη συνταγματική αναθεώρηση η αντινομία αυτή θα εκλείψει και αναμένεται η κατάργηση της ειδικής μεταχείρισης αυτών των πολιτικών προσώπων. Υπό το πρίσμα αυτό καθίσταται αναγκαία η διερεύνηση των προγραμμάτων και των αντίστοιχων συμφωνιών που αφορούσαν την προμήθεια εξοπλιστικών συστημάτων την περίοδο που ο κ. Παπαντωνίου διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Άμυνας και να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις και διασαφηνίσεις σχετικά με τις τεθείσες στην κρίση μας έξι δικογραφίες, σύμφωνα με τις οποίες υπάρχουν ενδείξεις ότι ο πρώην Υπουργός τέλεσε το αδίκημα της απιστίας, σχετικής με την υπηρεσία κατά το χρονικό διάστημα 2001-2004, ενώ σε μια εξ αυτών υπάρχουν ενδείξεις τέλεσης του αδικήματος νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες κατ' επάγγελμα και κατ' εξακολούθηση, με φερόμενο τον χρόνο τέλεσης από το 1999 και μετά, δοθέντος ότι ήδη έχουν εκδοθεί σε βάρος του τρεις καταδικαστικές αποφάσεις, μια αμετάκλητη, μια τελεσίδικη, μια οριστική για ανακριβή στοιχεία του πόθεν έσχες και τιμωρία του με ποινή τεσσάρων ετών και του ιδίου και της συζύγου, πλέον του γεγονότος ότι στην περίφημη λίστα Λαγκάρντ αναφέρεται ποσό 1,3 δισεκατομμυρίων ευρώ στο όνομα της συζύγου του. Ειδικότερα για τις κρινόμενες δικογραφίες η πρότασή μας αφορά τα εξής: Την προμήθεια εκατόν εβδομήντα αρμάτων μάχης τύπου Λέοπαρντ ύστερα από συμφωνία του Υπουργείου Άμυνας με συμφωνηθέν τίμημα 1,659 δισεκατομμυρίων ευρώ, την ενεργοποίηση συμφωνίας για την αγορά δώδεκα ελικοπτέρων Απάτσι, τη σύμβαση για τον εκσυγχρονισμό φρεγατών τύπου S συνολικής αξίας 381 περίπου εκατομμυρίων ευρώ, τη σύμβαση αξίας 72 περίπου εκατομμυρίων ευρώ του ελληνικού δημοσίου με την εταιρεία «SONAK A.E.» και τέλος, την υπόθεση είκοσι μεταφορικών ελικοπτέρων τύπου NH90 με τίμημα περίπου 657 περίπου εκατομμύρια, η οποία φέρεται πως ουδέποτε εκτελέστηκε, όπως αυτές, οι υπόλοιπες δηλαδή, που εξειδικεύονται με τη συγκεκριμένη πρότασή μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου ένα λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ. Έτσι, σύμφωνα με τις δικογραφίες που προσκομίστηκαν στη Βουλή και με αυτές τις αποδιδόμενες πράξεις προήλθε σημαντική οικονομική ζημία σε βάρος του ελληνικού δημοσίου πολλών εκατοντάδων ευρώ. Ο δε κ. Παπαντωνίου φαίνεται να έχει συμμετοχή σε αριθμό αξιόποινων πράξεων ιδίας απιστίας κατά του δημοσίου και πιθανόν νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα. Εξάλλου στην έρευνα τέλεσης εγκλήματος νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, όταν υπάρχουν ενδείξεις περί παραγωγής περιουσιακού οφέλους εξαιτίας της πράξης του βασικού εγκλήματος - εν προκειμένω της απιστίας - , η επέκταση και η υιοθέτηση για έρευνα περί νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα είναι μονόδρομος και ανεξάρτητη από την ποινική διάσταση αυτής, αρκεί, δηλαδή, η διάπραξη της απιστίας και μόνον. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, λέω το εξής: Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επειδή με βάση τα παραπάνω στοιχεία των δικογραφιών που διαβιβάστηκαν στη Βουλή προκύπτουν ενδείξεις τέλεσης τόσο του αδικήματος της απιστίας, σχετική με την υπηρεσία, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή όχι του αξιοποίνου, και εκείνου της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, που συνιστούν διαρκή εγκλήματα κατά την έννοια του νόμου και άρα μη επιδεχόμενα παραγραφής πριν από τη λήξη της διάρκειάς τους, σας καλώ να υπερψηφίσετε την πρόταση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Είναι όχι μόνο αναγκαία, αλλά και επιβεβλημένη η σύσταση της προτεινόμενης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για το ενδεχόμενο να τελέστηκαν από τον πρώην Υπουργό τα αδικήματα που αναφέρθηκαν και περιλαμβάνεται στα έγγραφα των Υπουργών Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κάνοντας έτσι πράξη τη δέσμευσή μας για τον χειρισμό πράξεων διαφθοράς με δικαιοσύνη και διαφάνεια για την απόδοση των ευθυνών όσων πράγματι ευθύνονται. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Δημοσχάκης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε για την πρόταση της κυβερνητικής συμπαράταξης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, με σκοπό τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης αναφορικά με τις συμβάσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων που υπογράφτηκαν επί υπουργίας του κ. Γιάννου Παπαντωνίου στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ας ξεκινήσουμε από τα προφανή. Η Νέα Δημοκρατία πάντα υποστηρίζει, όπως άλλωστε το έχει πει κατ' επανάληψη και ο Πρόεδρός μας Κυριάκος Μητσοτάκης, ότι όλα πρέπει να βγαίνουν στο φως, τίποτα να μην μένει κρυφό, να μην υπάρχουν σκιές που να δηλητηριάζουν την πολιτική ζωή της χώρας και ταυτόχρονα να προκαλούν και το περί δικαίου αίσθημα των πολιτών. Κυρίως σε θέματα διαφθοράς και διαπλοκής όλοι οφείλουμε να είμαστε ευαίσθητοι και να μην δίνουμε αφορμές για κουκουλώματα σκανδάλων. Από την άλλη μεριά, βέβαια, οφείλω να επισημάνω ότι το γεγονός πως έχετε αρχίσει να κινείστε ξαφνικά στον αστερισμό των προανακριτικών επιτροπών φυσικά δεν είναι τυχαίο. Το όψιμο ενδιαφέρον σας για τα πεπραγμένα των παρελθουσών κυβερνήσεων έχει να κάνει αποκλειστικά με το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεστε εξαιτίας των λαθεμένων πολιτικών σας σε καίρια προβλήματα που αντιμετωπίζει το ελληνικό κράτος και ο ελληνικός λαός. Η μία από αυτές είναι φυσικά το κλείσιμο της αξιολόγησης. Προσπαθείτε να αλλάξετε την ατζέντα, πιστεύοντας ότι ο κόσμος θα παρασυρθεί από τη σκανδαλολογία και θα ξεχάσει τις δυσκολίες που περνάει, με δικές ευθύνες φυσικά. Μην έχετε αυταπάτες ότι τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν να αποτελέσουν τη δική σας κολυμβήθρα για να ξεπλύνετε τις αμαρτίες της λαθεμένης διακυβέρνησής σας. Η διαφθορά τρέφεται από την αδυναμία του πολιτικού συστήματος. Διεισδύει από τις ρωγμές του. Βρίσκει καταφύγιο στους μηχανισμούς του. Ενισχύεται δυστυχώς από την υπολειτουργία των θεσμών και την ατιμωρησία. Πιο συγκεκριμένα, για τη διαφθορά που συνδέεται με την προμήθεια των Ενόπλων Δυνάμεων, πρέπει να μας προβληματίσει το πότε αυτή άρχισε να αναπτύσσεται. Μήπως από την εποχή που η αρμοδιότητα επιλογής και αγοράς εξοπλιστικού υλικού αφαιρέθηκε από τα Γενικά Επιτελεία και δόθηκε το 1995 στη νεοθεσπισθείσα τότε Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών; Φυσικά ρωτώ και σήμερα ακόμη στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων είτε αυτά βρίσκονται στην εφεδρεία είτε βρίσκονται στην ενέργεια γιατί κατά το παρελθόν δεν είχαμε προβλήματα διαφθοράς στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν είχαμε εξοπλιστικά προγράμματα; Δεν εφαρμόζονταν αυτά; Είχαμε αγορά πολεμικού υλικού και όχι μόνο; Φυσικά όλοι με ενημερώνουν ότι το πρόβλημα ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Το αποτέλεσμα είναι να παρακολουθούμε να έρχονται στην επιφάνεια υποθέσεις, όπως του καταδικασθέντος πρώην Υπουργού Εθνικής Άμυνας, που στελέχωσε τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών, όπως τότε εγράφετο στις εφημερίδες, με πρόσωπα της δικής του επιλογής. Έχει αποδειχθεί, λοιπόν, εδώ και χρόνια η αναξιοπιστία της λειτουργίας αυτής της διεύθυνσης. Το επόμενο τολμηρό αλλά αναγκαίο βήμα που πρέπει να γίνει είναι να καταργηθεί ή να αντικατασταθεί με ένα νέο μοντέλο προμηθειών, το οποίο θα προάγει τη βιωσιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων και θα λειτουργεί υπό πλήρη διαφάνεια και με δημόσιο έλεγχο. Το νέο αυτό μοντέλο θα αναπτύσσει και συνέργειες με την ελληνική πολεμική βιομηχανία, την οποία οφείλουμε να ενισχύσουμε και την οποία εσείς έχετε παραμελήσει, πάρα τις σχετικές υποσχέσεις σας και στις επιτροπές, αλλά και στην Ολομέλεια. Με αξιοποίηση της εγχώριας αμυντικής παραγωγής θα ωφεληθούμε διττώς, τόσο στην αξιοποίηση του εξαιρετικού προσωπικού που διαθέτουν οι αμυντικές βιομηχανίες μας όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Από την άλλη μεριά, όμως, οφείλουμε να σταθούμε στο υφιστάμενο νομοθετικό θεσμικό πλαίσιο που αντιμετωπίζει με επιείκεια, όσον αφορά την άσκηση ποινικής δίωξης όσων διετέλεσαν ή διατελούν μέλη μιας κυβέρνησης. Αυτό το γεγονός δεν αποτελεί βέβαια μόνο δική μου διαπίστωση, αλλά έχει επικριθεί ευρέως και από τους πολίτες, αλλά και από τους παράγοντες της δημόσιας ζωής του τόπου, αλλά και από την ίδια τη δικαιοσύνη. Νομίζω, λοιπόν, ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για μια ριζική μεταβολή του νομοθετικού πλαισίου που διέπει το σύστημα άσκησης ποινικής δίωξης, αλλά και γενικότερα, της απονομής της δικαιοσύνης στα πολιτικά πρόσωπα. Και αυτό μπορεί να γίνει με τη ριζική αλλαγή του άρθρου 86 στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση. Η τακτική δικαιοσύνη, με το ήθος των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, μπορεί να αποτελέσει την εγγύηση για την άσκηση της ποινικής δίωξης και για Υπουργούς, όπως συμβαίνει και με τους υπόλοιπους Έλληνες πολίτες. Εν κατακλείδι, όπως τόνισα και στην αρχή της ομιλίας μου, η Νέα Δημοκρατία τάσσεται υπέρ της σύστασης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για ενδεχόμενη τέλεση αδικημάτων εκ μέρους του κ. Παπαντωνίου όταν ήταν Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Η Νέα Δημοκρατία παραμένει πιστή στο τετράπτυχο «διαφάνεια, προστασία του δημοσίου χρήματος, προστασία του κύρους των Ενόπλων Δυνάμεων, προστασία της κοινοβουλευτικής διαδικασίας και πάνω απ' όλα, απονομή της δικαιοσύνης». Δεν έχουμε καμμία δέσμευση σε κανέναν. Δεν προστατεύουμε κανέναν. Και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σεβόμεθα τους θεσμούς. Θέλουμε να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση. Θα εξετάσουμε τα στοιχεία που υπάρχουν, τις ποινικές δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στη Βουλή και στη συνέχεια, θα κρίνουμε, βάσει των στοιχείων, αν θα πρέπει να κινηθεί η σχετική ποινική δίωξη ή όχι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε μισό λεπτό.
Ολοκληρώστε.
Ελπίζω η επιτροπή να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να παράγει ουσιαστικό έργο, να κρίνει αμερόληπτα, να συντάξει κοινό πόρισμα, όπως επιβάλλεται σε ένα Κοινοβούλιο. Και νομίζω ότι η κοινωνία δεν αντέχει άλλη κακοπαιγμένη πολιτική παράσταση, της οποίας τα στοιχεία του αχαλίνωτου λαϊκισμού δεν πρέπει να κυριαρχήσουν σε αυτή την Αίθουσα και κυρίως, στην επιτροπή η οποία και θα συγκροτηθεί. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τον Καποδίστρια που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι ένας μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 12ο Γυμνάσιο Καλλιθέας. Η Βουλή, παιδιά, σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Και προχωρούμε με τον επόμενο ομιλητή, τον κ. Καραγιαννίδη, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Παρακαλώ, κύριε Καραγιαννίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, γίνεται μια κουβέντα και εν είδει κασετοφώνου η πλευρά της Αντιπολίτευσης επαναλαμβάνει το ίδιο επιχείρημα. Αυτή η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή συγκροτείται για να αποπροσανατολίσουμε τον κόσμο. Ωραία. Έχει απαντηθεί από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και νομικά και πολιτικά. Εμάς μας ενδιαφέρουν συγκεκριμένα ερωτήματα και ζητήματα που προκύπτουν απ' αυτή την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, πέραν από τις τυχόν ή όχι ευθύνες του κ. Παπαντωνίου. Ζητούμε, λοιπόν, εμείς - και φαντάζομαι θα είναι ενδιαφέρον - να μάθουμε για τους κρυφούς δανεισμούς που έγιναν την οκταετία 1996-2004. Και τι εννοώ; Υπήρχε ένας τρόπος κρυφού δανεισμού για εξοπλισμό: Υπήρχαν υπεράκτιες εταιρείες, οι οποίες εξέδιδαν για λογαριασμό του ελληνικού δημοσίου τίτλους, συγκέντρωναν τα απαιτούμενα ποσά και πλήρωναν τους προμηθευτές, χωρίς όμως αυτές οι δαπάνες να επιβαρύνουν άμεσα τον κρατικό προϋπολογισμό και άρα να καταγράφονται ως χρέος. Με αυτή, λοιπόν, τη λογική ο κ. Παπαντωνίου, όντας Υπουργός Εθνικής Άμυνας, το 2001 λέει στη Βουλή στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό ότι με τη μείωση των τόκων του χρέους θα δημιουργούνταν πλεόνασμα έως και 1 τρισεκατομμύριο δραχμές τον χρόνο και θα φτάναμε το 2010 να έχουμε ένα πλεόνασμα 10 τρισεκατομμυρίων. Ξέρετε πού φτάσαμε το 2010, έτσι δεν είναι; Γι' αυτή του την πρόβλεψη προφανώς έγινε Πρόεδρος του Ινστιτούτου Προοδευτικής Πολιτικής, όπως μας υπογράφει στην επιστολή που μας έστειλε. Το δεύτερο είναι το εξής: Μας ενδιαφέρει να μάθουμε εάν η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Ελλάδας και το Υπουργείο Οικονομικών δεν λάμβαναν από το 1997 και μετά τις παραλαβές του στρατιωτικού υλικού και άρα δεν κατέγραφαν και δεν γνώριζαν ποιες ήταν οι οφειλές μας; Ζητούμε, λοιπόν, να μάθουμε τέτοια πράγματα και μέσα από την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Θα μάθουμε, για παράδειγμα, με ποια προοπτική και με ποια στρατηγική γινόντουσαν αυτές οι αγορές; Αγοράζαμε εξοπλιστικά συστήματα χωρίς αμυντικές προδιαγραφές, χωρίς να έχουν συνέργεια μεταξύ τους το ένα με το άλλο, χωρίς να υπόκεινται σε ένα δόγμα στρατιωτικό, το οποίο θα ξέραμε. Απλώς ο εκάστοτε Υπουργός έμπαινε σε ένα σουπερμάρκετ στρατιωτικών υλικών, του δίνανε ή δεν του δίνανε κάτι παραπάνω και προτιμούσε το άλφα ή το βήτα ή το γάμα. Σε αυτές, λοιπόν, τις έξι δικογραφίες ένα όνομα είναι συνεχώς εμφανιζόμενο: Ο κ. Παπαντωνίου. Κι εμείς ζητούμε να μάθουμε αν έχει ευθύνες ή αν δεν έχει. Υπάρχουν και μη πολιτικά πρόσωπα, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω έχουν διαχειριστεί όλο σχεδόν το εξοπλιστικό μας πρόγραμμα από το 1996 και μετά. Να πω ένα όνομα. Για παράδειγμα, ο κ. Λιακουνάκος. Είναι παντού. Και γιατί υλοποιούσαμε τέτοια εξοπλιστικά προγράμματα, τα οποία δεν ήταν άμεσα διακρατικές συμφωνίες και έπρεπε πάντοτε να υπάρχουν αυτοί οι μεσάζοντες; Πώς βρέθηκαν άνθρωποι, που ήταν ιδιωτικοί υπάλληλοι ή δεν ξέρω τι άλλο, να διαχειρίζονται κονδύλια δισεκατομμυρίων; Αυτά θέλουμε να μάθουμε. Με ποιον τρόπο έγιναν αυτά τα εξοπλιστικά προγράμματα. Και να μάθουμε και να ακούσει ο κόσμος ότι μεταξύ 1996 και 2004 εκτοξεύσαμε το κόστος των εξοπλιστικών προγραμμάτων, με αποτέλεσμα το 2002-2003, αν δεν με απατάει η μνήμη μου, να φτάσουμε πρώτοι στον κόσμο με 4,6 με 4,7. Να φτάσουμε, δηλαδή, πάνω από οποιαδήποτε άλλη χώρα με οποιεσδήποτε άλλες αμυντικές ανάγκες. Και κάτι ακόμα. Υπάρχει μέσα στη δικογραφία κάτι που εμένα μου φαίνεται κωμικοτραγικό, αστείο. Τα ΑΩ, τα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα, θα ήταν 250% επί του τιμήματος που θα αγοράζαμε τα Λέοπαρντ. Δηλαδή, αυτοί που μας έδωσαν τα Λέοπαρντ μας είπαν: «Θα δώσετε χ χρήματα και θα πάρετε πίσω 250% στα χ χρήματα που δώσατε». Και το υπέγραψαν αυτό Υπουργοί. Εσείς πιστεύετε ότι θα συνέβαινε ποτέ αυτό το πράγμα; Δηλαδή, εκεί που θα πληρώναμε για να πάρουμε κάτι, θα βγαίναμε και κερδισμένοι 150% επάνω; Αυτά δεν πρέπει να τα μάθουμε; Δεν πρέπει να μάθουμε για τα μηχανήματα για τον ηλεκτρονικό πόλεμο, των οποίων ο προϋπολογισμός ήταν 72 εκατομμύρια και δώσαμε 43 εκατομμύρια και δεν έχουμε τίποτα; Τίποτα, όμως, δεν έχουμε. Δώσαμε 43 εκατομμύρια και δεν έχουμε τίποτα! Δεν θα πρέπει να μάθουμε για το C4I, για το οποίο δώσαμε έναν σκασμό εκατομμύρια ελέω Ολυμπιάδας και δεν το χρησιμοποιούμε; Δεν θα μάθουμε για τα ελικόπτερα NH90, από τα οποία έχουμε πάρει τα μισά κι έχουμε δώσει τη διπλάσια τιμή; Δεν ενδιαφέρουν αυτά τον ελληνικό λαό; Τον αποπροσανατολίζουμε; Αν μας ενοχλεί, να το καταλάβω ότι μας ενοχλεί να τα σκαλίζουμε αυτά. Και εμφανίζεται η Αντιπολίτευση να μη θέλει να τα σκαλίσουμε. Εμείς, όμως, εδώ το είχαμε δηλώσει και προεκλογικά ότι συγκεκριμένα πράγματα θα τα σκαλίσουμε, γιατί το κόστος της οκταετίας είναι 51 δισεκατομμύρια για εξοπλιστικά προγράμματα. Σας το ξαναλέω, 51 δισεκατομμύρια. Μαζί με την Ολυμπιάδα και το Χρηματιστήριο, η χρυσή οκταετία είναι αυτή που άρχισε να βυθίζει το καράβι και ήρθε μετά και η Νέα Δημοκρατία και του έδωσε μία και πήγε παρακάτω. Αλλά να μην τα μάθουμε αυτά; Τι μας οδήγησε σε αυτό το πράγμα; Πού φθάσαμε τον δανεισμό μας; Πώς με ψεύτικα στοιχεία μπήκαμε στην ισχυρή Ελλάδα της ΟΝΕ; Να μη μάθουμε ότι ο κ. Σημίτης μαγείρευε νούμερα και κάναμε ψεύτικες δηλώσεις, ότι δεν εμφανίζαμε χρήματα για τα εξοπλιστικά προγράμματα ούτε στη EUROSTAT; Να μην τα μάθουμε, λοιπόν, όλα αυτά. Ε, λοιπόν, θα τα μάθουμε όλα αυτά και πολύ περισσότερα. Και ο κάθε κατεργάρης έχει δεν έχει ευθύνη, να καθίσει στον πάγκο του. Ευχαριστώ.
Ο κ. Λαγός, Βουλευτής της Χρυσής Αυγής, έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε έρθει, λοιπόν, σήμερα εδώ, για να συζητήσουμε περί το αν θα ξεκινήσει μία ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, για να συζητήσουμε και να δούμε για το εάν υπάρχει ευθύνη από τον πρώην Υπουργό, τον κ. Παπαντωνίου, για τα σκάνδαλα που είχαν γίνει και για τα χρήματα και για τις μίζες που έχουν παρθεί και για τα χρήματα που έχουν εξαφανιστεί από το ελληνικό δημόσιο. Εδώ, όμως, πριν ξεκινήσουμε να συζητήσουμε γι' αυτό και φυσικά και οι προηγούμενοι από εμένα Βουλευτές της Χρυσής Αυγής, όπως κι ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, είπαμε ξεκάθαρα ότι είμαστε φυσικά υπέρ της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής - δεν το συζητάμε - με μία διαφωνία μόνο. Γιατί να εξετάζονται αυτά εδώ τα αδικήματα αυτή τη στιγμή, εάν έχει εμπλοκή ο Υπουργός, και να μην εξετάζεται και το ζήτημα της παθητικής δωροδοκίας; Εμείς θα θέλαμε να υπάρχει και αυτό μέσα στις κατηγορίες που υπάρχουν. Το ζήτημα, όμως, εδώ ποιο είναι; Ότι δεν θα γίνει ποτέ μία ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή στην οποία στην ουσία θα θελήσουμε να ψάξουμε και να βρούμε ποια είναι η αλήθεια. Είναι μία ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή η οποία θα γίνει για να γίνει, θα συζητήσουμε για να συζητήσουμε και ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι, ενώ όλα τα κόμματα θα βγάλουν το καθένα κάποιο δικό του πόρισμα, στο τέλος όλοι θα συμφωνήσουν ότι δεν υπάρχει τίποτα και ότι κανείς δεν πρέπει να διωχθεί. Διότι αυτό μάθαμε μέσα στην ελληνική Βουλή ότι συμβαίνει. Και δεν είναι τυχαίο ότι πριν από λίγο χρονικό διάστημα συζητούσαμε σε μία άλλη ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή με τεράστιο ενδιαφέρον για τα σκάνδαλα των μέσων μαζικής ενημέρωσης για τα θαλασσοδάνεια που είχαν πάρει και για τα κόμματα για λεφτά που πήραν, που πήγαν σε τσέπες που εξαφανίστηκαν από τις ελληνικές τράπεζες, τα οποία ποσά ποτέ δεν γύρισαν πίσω ούτε θα γυρίσουν. Αυτά τα ποσά, όμως, τα πληρώνει ο ελληνικός λαός μέσω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και οι ένοχοι που τα πήραν δεν τα έδωσαν ούτε θα τα δώσουν πίσω. Εκεί, λοιπόν, υπάρχουν ψέματα και υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα γι' αυτό, αλλά δεν προλαβαίνω να τα αναφέρω τώρα. Θα αναφέρω μόνο το τελευταίο που είναι σχετικό με την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, για τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων. Στο τέλος, λοιπόν, του πορίσματος που υπήρξε, το συμπέρασμα ήταν ότι έγιναν παρανομίες, αλλά δεν εμπλέκεται σε αυτές κανένα πολιτικό πρόσωπο. Ακούστε εδώ - εάν είναι δυνατόν - για τι πράγμα μιλάμε. Τι παλιανθρωπιά υπάρχει σε αυτήν την Αίθουσα. Βρέθηκαν οι Βουλευτές όλων των κομμάτων, για να συζητήσουν για χρήματα που αποδεδειγμένα έχουν εξαφανιστεί και έχουν πάει σε τσέπες συγκεκριμένων ανθρώπων, μεγαλοεργολάβων, μεγαλοκαναλαρχών, και όλοι οι Βουλευτάδες αποφάσισαν ότι δεν εμπλέκεται κανένα πολιτικό πρόσωπο. Οι ατιμίες και οι κλεψιές έγιναν από άλλους. Απ' αυτούς που πέρναγαν έξω απ' αυτήν την Αίθουσα, αλλά όχι απ' αυτούς που ήταν μέσα σε αυτήν την Αίθουσα. Και όταν, κατά λάθος, κάποια στιγμή σας ξέφυγε στις αρχικές σελίδες που μας δόθηκαν ότι και για τον Στουρνάρα στο αρχικό σχέδιο είχε ξεφύγει του πορίσματος μία παράγραφος και έλεγε ότι υπήρχαν ποινικές του ευθύνες, λόγω της διαγραφής βεβαιωμένων προστίμων και εισπρακτέων φορολογικών εσόδων υπέρ της «Motor Oil», ακόμη και τότε, εν συνεχεία στο διορθωμένο έντυπο που μας ήρθε στο πόρισμα, το απαλείψατε αυτό το κομμάτι και βγάλατε και τον Στουρνάρα αθώο. Κανείς ένοχος. Κανείς! Κανείς ένοχος απ' όλο αυτό το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα το οποίο έχει ισοπεδώσει την πατρίδα μας τα τελευταία σαράντα πέντε χρόνια. Κανείς! Έφταιγαν άλλοι. Αλλά ποιοι άλλοι; Ούτε μεγαλοτραπεζίτες δεν έφταιγαν. Κάποιοι άλλοι γενικά και αόριστα. Αυτό είναι το πολιτικό σύστημα που έχετε. Εδώ πρέπει να πούμε ότι φυσικά τα περισσότερα κόμματα θα συμφωνήσετε στο να γίνει αυτή η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, γιατί όλοι σας ξέρετε ότι στο τέλος θα αποφανθείτε ότι δεν υπάρχει κανείς ένοχος, άρα και θα πλασαριστείτε προς τον ελληνικό λαό - αυτούς που πείθετε ακόμα, γιατί το μεγαλύτερο κομμάτι δεν το πείθετε πλέον - σαν τίμιοι οι οποίοι ψάχνετε να βρείτε την αλήθεια και να δικαιώσετε τα σκάνδαλα που έχουν γίνει, γνωρίζοντας, όμως, όλοι ότι αυτό εδώ που συζητούμε σήμερα είναι για να περάσει η ώρα. Βρεθήκαμε εδώ πέρα για να συμμετάσχουμε σε ένα θέατρο σκιών. Θα κάνουμε ακόμα μια συζήτηση, θα υπάρχουν δήθεν λεκτικές αντιπαραθέσεις, θα πει ο αριστερός δήθεν τα δικά του και ο κεντρώος και ο δεξιός τα δικά του και στο τέλος όλοι μαζί θα αποφασίσουμε ότι δεν τρέχει τίποτα και θα πάτε να πιείτε καφέ στο κυλικείο της Βουλής όλοι ευτυχισμένοι και αγκαλιασμένοι, γιατί είστε μια παρέα. Και αυτό το οποίο εσείς λέτε ότι είστε το συνταγματικό τόξο και εμείς είμαστε ένα ξεχωριστό κομμάτι, όντως ισχύει, γιατί είμαστε οι μοναδικοί που λέμε ότι πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 86 περί ευθύνης Υπουργών ή μάλλον, περί μη ευθύνης Υπουργών, γιατί δεν είναι δυνατόν στο άρθρο 4 του Συντάγματος παράγραφος 1 να λέμε ότι όλοι οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο, αλλά να υπάρχει το άρθρο 86 το οποίο να λέει ότι ο Υπουργός δεν έχει ευθύνη ό,τι και να κάνει. Διότι αυτό υπάρχει στην ελληνική Βουλή. Πείτε μου, λοιπόν, πώς είναι δυνατόν μετά από σαράντα πέντε ετών σκάνδαλα που έχουν γίνει, να μη φταίει κανείς! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου για ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι είναι αδιανόητο και είναι για μικρά παιδιά το ότι έχει ευθύνη ο Τσοχατζόπουλος, ο οποίος είναι στη φυλακή, έχει ευθύνη ο Παπαντωνίου - και θα εξεταστεί αυτό το πράγμα - έχουν ευθύνη και άλλοι πολλοί Υπουργοί, αλλά δεν έχει ευθύνη το ΚΥΣΕΑ και δεν έχει ευθύνη αυτός που προΐστατο του ΚΥΣΕΑ, ο τότε Πρωθυπουργός, ο «αρχιερέας της διαφθοράς», σύμφωνα και με την τότε αξιωματική αντιπολίτευση, ο Κώστας Σημίτης, για τα σκάνδαλα που έκανε και όχι μόνο για τα εξοπλιστικά, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα μπήκε στο ευρώ, για τον τρόπο με τον οποίο έγινε η κλοπή του Χρηματιστηρίου, για τον τρόπο με τον οποίο είχαν γίνει όργια επί διακυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ. Δεν φταίει, λοιπόν, αυτός ο «αρχιερέας της διαπλοκής», δεν φταίει αυτό το «αρχιλαμόγιο» το οποίο τολμάει και εμφανίζεται τώρα, αφού πέρασαν κάποια χρόνια για να ξεχαστεί και αρχίζει να λέει τα δικά του και να κάνει τον παράγοντα στην Ελλάδα και στην ελληνική πολιτική ζωή, αλλά φταίνε κάποιοι ξεχασμένοι που τους βγάλαμε στην άκρη και τους βαράτε αλύπητα μόνο αυτούς, οι οποίοι και φυσικά πρέπει να πληρώσουν και να τιμωρηθούν, αλλά πρέπει να πληρώσουν και άλλοι. Ήθελα να πω αρκετά, αλλά ο χρόνος είναι πολύ περιορισμένος. Θα σταθώ μόνο σε μια αποστροφή της κουβέντας πριν από λίγο ενός Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος τόλμησε να κριτικάρει την Αριστερά για αυτό το αίσχος που γίνεται με το σπίτι του Μπελογιάννη, το οποίο κάναμε μουσείο, ο οποίος φέρει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τη σφαγή στο Μελιγαλά, όπου είχαν σφαγιαστεί παιδιά και γυναίκες. Αυτός ο άνθρωπος - και όσοι δεν γνωρίζουν, ας το μάθουν - είχε καταδικαστεί για προδοσία εις βάρος της πατρίδας μας, για προδοσία υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτόν, λοιπόν, τον παρουσιάζετε σαν ήρωα. Όμως εσείς οι αριστεροί καλά κάνετε. Είναι δικαίωμά σας. Όμως για τη Νέα Δημοκρατία είναι τρομερό το θράσος της να μιλά. Τους έχω προτρέψει και άλλες φορές να μην κάνουν τέτοια πράγματα, γιατί βάζουν τα δάχτυλά τους και βγάζουν τα μάτια τους. Δεν μπορεί να μιλούν για τον Μπελογιάννη, γιατί, όπως πολύ σωστά είπε πριν ο Χρήστος Παππάς, όταν πέθανε ο άλλος σφαγέας του ελληνισμού, ο Χαρίλαος Φλωράκης, η Νέα Δημοκρατία είχε ζητήσει να κυματίζουν μεσίστιες οι σημαίες στους σταθμούς της Αστυνομίας και στα στρατόπεδα της χώρας μας. Αυτή είναι η Νέα Δημοκρατία, η οποία συγκυβέρνησε με το ΚΚΕ, η οποία έχει δεχθεί όλα τα σκάνδαλα του ΚΚΕ, η οποία ξεπλένει το ΚΚΕ τόσα χρόνια. Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, καλά θα κάνει να μη μιλάει για τη Θράκη, για αυτά που είχαν συμβεί, γιατί τους είπαμε εδώ μέσα ότι οι Βουλευτές της και οι πολιτευτές της μιλούσαν για τουρκική μειονότητα στη Θράκη πριν από λίγες μέρες. Και τους λέμε να μη μιλούν και για τα σκάνδαλα και τις ντροπές των αριστερών. Και αν κάποιοι Βουλευτές από τη Νέα Δημοκρατία έχουν εθνικιστικές θέσεις και εθνικιστικές απόψεις, να τα βάλουν πρώτα απ' όλα με το κόμμα τους, να ξεκαθαρίσουν αυτή τη βρωμιά που υπάρχει εκεί και να αποδώσουν δικαιοσύνη σε αυτά που συμβαίνουν.
Είπα και στον κ. Τασούλα - και παρακαλώ, αυτό ισχύει για όλους - ότι καλό είναι να μη μιλάμε επί παντός επιστητού σύμφωνα με τον Κανονισμό και να περιοριζόμαστε στο θέμα, διότι πυροδοτείται συζήτηση και η Βουλή εκτρέπεται σε άλλα θέματα, τα οποία δεν είναι και της αρμοδιότητάς της τελικά. Προχωρούμε στον επόμενο ομιλητή, τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δρίτσα. Παρακαλώ, κύριε Δρίτσα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, που μου δίνετε τον λόγο. Συμφωνώ ότι κάθε συνεδρίαση της Βουλής πρέπει να επικεντρώνεται στο θέμα που υπάρχει. Όμως όταν ανοίγουν τέτοια θέματα, δεν μπορεί κανείς να είναι σιωπηρός. Ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Τασούλας νωρίτερα δικαιολόγησε και επικύρωσε τη θανατική καταδίκη και την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη. Και χειροκροτήθηκε γι' αυτό από τη Νέα Δημοκρατία. Ο κ. Τασούλας έχει γνωστές απόψεις και έχει το θάρρος της γνώμης του και τις λέει ευθαρσώς. Όμως μετά από τόσες δεκαετίες είναι δυνατόν να δικαιώνεται το μετεμφυλιακό κράτος, σε μία στιγμή, μάλιστα, που υπήρξε αυτή η σημαντική πρωτοβουλία της Βουλής των Ελλήνων και του Προέδρου της Νίκου Βούτση και της ελληνικής Κυβέρνησης, που υπερβαίνει τα όρια μίας παράταξης και ενός κόμματος; Ποιος μπορεί να κατηγορήσει την Αριστερά για διχασμό; Δεν συζητώ για την πολιτική εκπροσώπηση του δοσιλογισμού. Όμως είναι δυνατόν η Νέα Δημοκρατία να χειροκροτεί τέτοιου είδους στάσεις, κριτικές και απόψεις; Είναι θλιβερό. Όσον αφορά το θέμα μας, η Δημοκρατική Συμπαράταξη καταγγέλλει στην πρωτοβουλία των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ αντιπερισπασμό και επιλεκτική ποινικοποίηση. Για εγγυήσεις προειδοποιεί η Νέα Δημοκρατία, ότι δεν θα μας επιτρέψει να διολισθήσουμε σε σκοπιμότητα μέσα απ' αυτήν την πρωτοβουλία. Κι, όμως, τελικά την ψηφίζουν και την εγκρίνουν όλοι. Λένε, δηλαδή, ότι πρέπει να συσταθεί αυτή η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Ναι, αλλά υπάρχει δικαίωμα της Βουλής να μην προχωρήσει σε αυτό; Έξι δικογραφίες υπάρχουν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εν ενεργεία, δρομολογημένες, με μη πολιτικά πρόσωπα εναντίον των οποίων έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, με μη πολιτικά πρόσωπα που, όμως, έχουν επί σειρά ετών - πέραν της περιόδου 2001-2004 μάλιστα - στενούς πολιτικούς δεσμούς με πολιτικούς χώρους και πολιτικά πρόσωπα. Γι' αυτό στέλνει στη Βουλή η ανακριτική διαδικασία τις έξι δικογραφίες. Και εκεί η Βουλή δεν έχει δικαίωμα να μη συστήσει την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή και να μη διερευνήσει ενδεχόμενες ευθύνες - και ποινικές - των πολιτικών προϊσταμένων εκείνης της περιόδου, των ανθρώπων οι οποίοι διώκονται και εναντίον των οποίων έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Απέναντι σ' αυτό το πολύ προφανές και αυτονόητο, πάμε να υπεκφύγουμε, ακριβώς για να μη θέσουμε τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων, διότι κάθε τέτοια επιτροπή, όταν την προσεγγίζεις με έντιμους όρους και χωρίς περικοκλάδες και υπεκφυγές, όντως είναι μία ευκαιρία όχι για να βρεις τον ένοχο σώνει και καλά - μπορεί όντως για ένα πολιτικό πρόσωπο να μην αποδειχθεί η ενοχή του - αλλά επειδή ο έλεγχος τιμά τον ελεγχόμενο, ιδιαίτερα όταν αυτός δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Θα πρέπει, μάλιστα, εκείνος να τον ζητά. Ας το ζητήσουν, λοιπόν, και η Νέα Δημοκρατία και η Δημοκρατική Συμπαράταξη χωρίς τους αστερίσκους και τις προϋποθέσεις και ας προχωρήσουμε σ' αυτήν την πρόταση, να την ψηφίσουμε επί της ουσίας και να ξεκινήσουμε πραγματικά μία διαδικασία διερεύνησης, διότι οι δικογραφίες υπάρχουν και «τρέχουν». Θα τις διαχωρίσουμε; Θα πούμε ότι αυτές δεν ενδιαφέρουν τον τρόπο με τον οποίο ασκήθηκε στον τομέα των εξοπλισμών ο πολιτικός έλεγχος; Θα είναι κάτι ξένο προς τη Βουλή; Είναι λοιπόν βασικό έργο της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Ο συνάδελφος κ. Χρήστος Καραγιαννίδης είπε πριν μερικά πράγματα και συμφωνώ απολύτως με αυτά που έθεσε. Με βάση, όμως, τις διαβιβασθείσες δικογραφίες, έχουμε να εξηγήσουμε τα εξής: Με ποιες εγγυήσεις σχεδόν το ¼ του εξωτερικού χρέους της χώρας αναλώθηκε στα εξοπλιστικά προγράμματα; Κατά πόσο αυτό υπηρέτησε πράγματι την άμυνα της χώρας και, μάλιστα, χωρίς σκοπιμότητες και χωρίς ιδιοτέλειες; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτό πρέπει να απαντηθεί ειδικά τώρα που έχουμε αυτή την κρίσιμη και δύσκολη περίοδο. Και όχι ως υπεκφυγή, αλλά ως ένα στοιχείο για την υπέρβαση της κρίσης και για να προσχωρήσουμε σε μια άλλη μετα - μνημονιακή εποχή, πέραν όλων αυτών των παθογενειών. Ακριβώς εκεί έχει να ζητήσει κανείς διερεύνηση για την εμπέδωση της διαφάνειας στους οργανισμούς με τους οποίους το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας επεξεργάζεται και ελέγχει τη διαφθορά. Τα θέματα που τέθηκαν και από τον Χρήστο τον Καραγιαννίδη σχετικά με το πώς γινόταν ο δανεισμός για να εξυπηρετηθούν αυτά τα εξοπλιστικά προγράμματα, έχουν τεράστια σημασία. Τεράστια σημασία! Και δεν μπορεί κανείς να κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του, πολύ περισσότερο που οι διαγωνισμοί του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας δεν εμπίπτουν στον έλεγχο της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων. Αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος που πρέπει αυτά να είναι απολύτως οχυρωμένα. Η διαφάνεια στη διαχείριση αμυντικών δαπανών. Η αναλυτική καταγραφή της μεθοδολογίας για την αγορά των εξοπλισμών. Τέλος, οι διαδικασίες που θα δώσουν τη δυνατότητα να έχουμε ουσιαστικές ρήτρες ακεραιότητας.
Παρακαλώ, ολοκληρώνετε, κύριε Δρίτσα.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχουν, πράγματι, στο παρελθόν προτάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ - όταν ήταν αντιπολίτευση - που η τότε Υπουργός και τώρα Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξής, η κ. Γεννηματά, τις είχε αποδεχθεί και μάλιστα τις είχε εντάξει και στη δική της πλέον πολιτική πρωτοβουλία, όπως, για παράδειγμα, για τις ρήτρες ακεραιότητες και τον αποκλεισμό αδιαφανών συναλλαγών στις συμβάσεις και των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων και όλων των συμβάσεων. Και κάθε εταιρεία ή φυσικό πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει ασκηθεί δίωξη, δεν θα μπορούσε, επί τη βάση καταλόγου που θα ετηρείτο, να συμμετέχει σε οποιοδήποτε διαγωνισμό μέχρι να τελειώσει η διαδικασία. Ξεχάστηκαν όλα αυτά και πρέπει να επανέλθουν στην επικαιρότητα. Με αυτές τις σκέψεις, όχι μόνο εισηγούμαι, αλλά υπερψηφίζω, βεβαίως, την πρόταση για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Και σε όσους διαφωνούν ή επιφυλάσσονται ή αναζητούν αστερίσκους ή οτιδήποτε άλλο, θα ήθελα να τους θυμίσω τον Όσκαρ Ουάιλντ και μια φράση πάρα πολύ ταιριαστή για αυτό που συζητάμε σήμερα: «Πολλοί είχαν ανακαλύψει την Αμερική πριν τον Κολόμβο, αλλά όλοι φρόντιζαν να το αποσιωπήσουν». Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Κουτσούμπας, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και Γενικός Γραμματέας του κόμματος έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι, το συγκεκριμένο αδίκημα που συζητάμε σήμερα, με αφορμή την πρόταση για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, αφορά τυχόν εμπλοκή του πρώην Υπουργού και σχετίζεται με εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας: προμήθεια εκατόν εβδομήντα αρμάτων μάχης Λέοπαρντ, δώδεκα επιθετικών ελικοπτέρων Απάτσι, έξι φρεγατών τύπου «S», συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου, είκοσι μεταφορικών ελικοπτέρων κ.λπ.. Κατ' αρχάς, η κατάθεση και της συγκεκριμένης πρότασης από τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και άλλων προτάσεων για σύσταση εξεταστικών επιτροπών κατά τα δύο χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και η κατάθεση και άλλων, παρόμοιων προτάσεων από τους Βουλευτές της κυβερνητικής Πλειοψηφίας, υπηρετούν έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο: Είναι μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που πλήττονται από τις πολιτικές της Κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι προσπάθεια, ταυτόχρονα, και εξαπάτησης, προκειμένου η Κυβέρνηση να δείξει ότι εκείνη έχει την πολιτική βούληση, σε αντίθεση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, να πατάξει, τάχα, τη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα. Καλλιεργεί και τροφοδοτεί την αντίληψη ότι για την εκρηκτική κατάσταση που βιώνει ο λαός μας, βασική ευθύνη φέρουν τα σκάνδαλα και όσοι συμμετείχαν σε αυτά ή τα ανέχθηκαν ή τα υπέθαλψαν και όχι, βέβαια, οι πολιτικές, οι στρατηγικές επιλογές της κυρίαρχης αστικής τάξης και των συμμαχιών της, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στις οποίες, βέβαια, συγκλίνουν όλες οι δυνάμεις της Κυβέρνησης και της υπόλοιπης Αντιπολίτευσης. Όσο μεγαλύτερη γίνεται η σύγκλιση σε στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου, τόσο θα γίνεται προσπάθεια τα αστικά κόμματα να συγκρούονται για θέματα όπως είναι η διαφθορά, η διαπλοκή - τα γνωρίσαμε, τα συζητήσαμε και άλλες φορές αυτά τα χρόνια, σε αυτήν εδώ την Αίθουσα - για να αποκρύβει, τελικά, ο πραγματικός ένοχος των συνειδητών επιλογών τους, που δεν είναι άλλος από τη σταθερή επιλογή για ολόπλευρη στήριξη αυτού του δρόμου ανάπτυξης, δηλαδή της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της κερδοφορίας των λίγων. Κυρίες και κύριοι, η σημερινή συζήτηση για το θέμα των εξοπλισμών συνδέεται άμεσα με τον προσανατολισμό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας, το δόγμα χρήσης τους, τη συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις αποστολές και τις επεμβάσεις τους. Συνδέεται με την επιδίωξη της ελληνικής αστικής τάξης να αναβαθμίσει γεωστρατηγικά τη θέση της και στην περιοχή που αντικειμενικά οδηγεί σε εμπλοκή των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, σε στήριξη και συμμετοχή σε πολέμους, σε επεμβάσεις ενάντια σε άλλους λαούς. Σήμερα, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις συμμετέχουν με προσωπικό και μέσα στηρίζοντας με βάσεις και μονάδες επί ελληνικού εδάφους τουλάχιστον δεκατρείς πολεμικές στρατιωτικές αποστολές στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο, επίσης, του ΟΗΕ και στον Ινδικό Ωκεανό και στα Στενά του Σουέζ, στο Κόσοβο, στο Αφγανιστάν, στη Σερβία, στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, στο Μάλι, στο Κέρας της Αφρικής, στον Λίβανο, στην Λιβύη. Ποια, ακριβώς, συμφέροντα του λαού μας διακυβεύονται εκεί; Υπερασπίζονται, μήπως, τα ελληνικά σύνορα, οι στρατιωτικοί που συμμετέχουν σε αυτές τις αποστολές; Ασφαλώς και όχι. Έχουν τεράστιες ευθύνες όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις - και της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ - για όλα τα παραπάνω. Επίσης, τεράστιες ευθύνες έχει και η σημερινή Συγκυβέρνηση, όπως και η προηγούμενη - του εξαμήνου εκείνου - συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που κάνει προτάσεις, που ούτε η πιο φιλονατοϊκές κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης δεν είχαν τολμήσει να κάνουν, όπως είναι οι προτάσεις της για άνοιγμα νέων βάσεων του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, στην Κρήτη, στην Καλαμάτα. Με πρόσκληση της Κυβέρνησης, το ΝΑΤΟ εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Αιγαίο δήθεν για την αντιμετώπιση των προσφυγικών ροών. Στη συγκεκριμένη δύναμη του ΝΑΤΟ συμμετέχουν και τουρκικές δυνάμεις, πλοία, αεροπλάνα, που πετάνε και πλέουν με νατοϊκή βούλα και άδεια πάνω και γύρω από τα νησιά του Αιγαίου. Εφαρμόζεται στην πράξη η γραμμή του ΝΑΤΟ που δεν αναγνωρίζει εθνικά σύνορα στο Αιγαίο, αλλά το θεωρεί ενιαίο επιχειρησιακό χώρο του. Μόλις προχθές έσβησαν τη Λήμνο από τον ελληνικό χώρο κατά τη διάρκεια άσκησης στο Αιγαίο, ενώ αξιωματούχος του ΝΑΤΟ δήλωνε ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει άποψη για εδαφικά ζητήματα μεταξύ των συμμάχων του στην περιοχή του Αιγαίου ή οπουδήποτε αλλού. Αυτή ακριβώς η γραμμή είναι που δίνει αέρα στις διεκδικήσεις της αστικής τάξης της Τουρκίας. Είναι και αυτός ένας από τους λόγους που οι παραβιάσεις και οι τουρκικές προκλήσεις έχουν πολλαπλασιαστεί μετά την έλευση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Συνεπώς, η συμμετοχή σε αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς κάθε άλλο παρά ωφέλιμη είναι για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, τα σύνορα, τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, που σε συνθήκες οικονομικής κρίσης πληρώνει πανάκριβα αυτή τη συμμετοχή. Όλοι θυμόμαστε την πρόσφατη εξοργιστική δήλωση του Προέδρου των ΗΠΑ, που συνεχάρη την ελληνική Κυβέρνηση γιατί παρά τις αιματηρές περικοπές στα δικαιώματα του ελληνικού λαού, η Ελλάδα παραμένει σταθερά μια από τις ελάχιστες χώρες που δαπανούν πάνω από το 2% του ΑΕΠ για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Δηλαδή, με τα λεφτά και το αίμα του ελληνικού λαού στήνεται ένα τεράστιο πάρτι δισεκατομμυρίων γύρω από εξοπλισμούς, συμμετοχή της χώρας σε πολέμους, σε επεμβάσεις, σε τέτοιους σχεδιασμούς. Βεβαίως, απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορούν να παίρνουν τη μερίδα του λέοντος τα εγχώρια και ξένα μονοπώλια των εξοπλιστικών, είναι ο αποκλεισμός και η απαξίωση από την «πίτα» των εξοπλισμών της κρατικής πολεμικής βιομηχανίας. Συνεπώς μέσα σε αυτό το πλαίσιο εξετάζουμε σήμερα το συγκεκριμένο θέμα. Η επικαιροποιημένη πολιτική Εθνικής Άμυνας αποτελεί ένα θεσμικό κείμενο, όπου περιγράφονται οι γενικές κατευθύνσεις και οι στόχοι της εθνικής αμυντικής πολιτικής. Τυπικά, για τη διαμόρφωσή του, λαμβάνεται υπ' όψιν το διεθνές και περιφερειακό περιβάλλον ασφάλειας, οι συντελεστές ισχύος και οι υπάρχουσες και διαμορφούμενες απειλές και τέλος, οι κίνδυνοι και οι προκλήσεις για την ασφάλεια της χώρας, όπως αυτοί προκύπτουν από τη στρατιωτική αξιολόγηση καταστάσεως. Αυτή, τέλος πάντων, είναι η τυπική περιγραφή της πολιτικής Εθνικής Άμυνας. Στην περίπτωση αυτή, όμως, συσκοτίζεται εσκεμμένα η καταλυτική επίδραση των νατοϊκών επιχειρησιακών αναγκών στη χάραξη της πολιτικής Εθνικής Άμυνας. Τα αποτελέσματα αυτής της επίδρασης είναι εμφανή στο δόγμα χρήσης των Ενόπλων Δυνάμεων, που δεν εξυπηρετεί, όπως θα έπρεπε, αποκλειστικά και μόνο την υπεράσπιση των συνόρων, αλλά σε σημαντικό βαθμό είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Φυσική απόρροια αυτής της προσαρμογής, αυτού του προσανατολισμού του δόγματος, είναι και η στοίχιση των απαιτούμενων οπλικών συστημάτων, που θα το υποστηρίξουν τακτικά, δηλαδή στο πεδίο μάχης. Αποτελεί κοινή διαπίστωση στο χώρο των στρατιωτικών - και σήμερα αυτό είναι πιο έντονο - ότι βασικά οπλικά συστήματα και των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις που πηγάζουν από την ανάγκη υπηρέτησης νατοϊκών σχεδίων. Αυτό αφορά τόσο στο είδος όσο και στον αριθμό οπλικών συστημάτων που αγοράζει η Ελλάδα. Κυρίες και κύριοι, το θέμα αντικειμενικά συνδέεται με τη γενική πολιτική κατεύθυνση, με στρατηγικές επιλογές των προηγούμενων κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της σημερινής. Η άμυνα της χώρας συνδέεται με το αμυντικό δόγμα που υιοθετεί η χώρα. Η έρευνα και η ανάπτυξη των πολεμικών βιομηχανιών συνδέεται και αυτή με τη συνολική πολιτική της χώρας. Εμείς είμαστε οι πρώτοι που μιλάμε σε όλους τους τόνους για την ανάγκη υπεράσπισης κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, για την υπεράσπιση των συνόρων της χώρας, όσο υπάρχουν σύνορα. Δεν είμαστε εμείς που είπαμε ή που λέμε, όπως άλλοι, και μέσα εδώ και έξω από εδώ, ότι μπορούν να αλλάζουν τα σύνορα, αρκεί αυτό να γίνεται δήθεν με κάποιο βελούδινο τρόπο. Έχει δει κανένας μας να αλλάζουν σύνορα χωρών χωρίς να είναι βαμμένα με το αίμα των λαών, χωρίς πολέμους, χωρίς στρατιωτικές επιχειρήσεις, χωρίς επεμβάσεις; Έχουμε ριζικά αντίθετη άποψη για τη συνολική πολιτική της χώρας και ειδικά στον τομέα της άμυνας. Εμείς θεωρούμε ότι θα πρέπει να έχουμε μια πολιτική που θα υπερασπίζεται τα συμφέροντα της χώρας, του λαού μας, που είναι συμφέροντα της πλειοψηφίας των εργαζομένων σε αυτό εδώ τον τόπο. Εμείς μιλάμε για μια πολιτική στον τομέα της άμυνας τέτοια που θα υπερασπίζεται ακριβώς αυτό και όχι τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Εσωτερική πολιτική και εξωτερική πολιτική πάνε πακέτο. Δεν μπορεί να έχεις μια βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική και στην εξωτερική πολιτική σου να έχεις πολιτική ειρήνης, για παράδειγμα. Αυτό δεν συμβιβάζεται. Εκτός κι αν εννοούμε ως ειρήνη - όπως αρκετοί πιθανόν από εσάς τη θεωρείτε - το πιστόλι στο κρόταφο των λαών, που προετοιμάζει έτσι κι αλλιώς νέους πολέμους, νέες επεμβάσεις, νέους τέτοιους τυχοδιωκτικούς σχεδιασμούς. Γι' αυτό λέμε ότι η Ελλάδα δεμένη στο άρμα των πολεμοκάπηλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών και συμμαχιών σήμερα, συμμετέχει σε επιθετικές πολεμικές ενέργειες. Και δεν συμμετέχει επειδή υποχρεώνεται, αλλά επειδή έτσι εξυπηρετούνται και συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης. Όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις λένε ότι πρέπει να δούμε το θέμα της άμυνας της Ελλάδας ενταγμένο στις διεθνείς υποχρεώσεις. Ποιες είναι, όμως, αυτές οι διεθνείς υποχρεώσεις; Είναι η ένταξή μας στο ΝΑΤΟ και η ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η συμμετοχή σε όλους αυτούς τους σχεδιασμούς αυτών των ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Αυτό καταλαβαίνει ο απλός κόσμος που μας ακούει αυτή τη στιγμή. Άρα το αμυντικό δόγμα της χώρας στα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας καθορίζεται από αυτό. Δεν καθορίζεται από το τι αμυντικές ανάγκες έχει η Ελλάδα ως χώρα και επιπλέον με το δεδομένο ότι εδώ σε απειλεί σύμμαχος - υποτίθεται - που είμαστε στην ίδια συμμαχία μέσα στο ΝΑΤΟ. Η απειλή, που υπάρχει και κατά κόρον προβάλλεται εξ ανατολών, προέρχεται από μια χώρα, η οποία συμμετέχει στο ΝΑΤΟ. Μιλάμε, λοιπόν, για διάφορα προγράμματα - εξοπλιστικά, αμυντικά, διαχείρισης προβλημάτων και άλλα - που και η Τουρκία και το ίδιο το ΝΑΤΟ γνωρίζουν πολύ καλά, γνωρίζουν τα πάντα, το τι συμβαίνει στην περιοχή, και στη χώρα και στις λεπτομέρειές τους. Ακόμη και η δομή των Ενόπλων Δυνάμεων καθορίζεται, έως έναν βαθμό, όπως και οι εξοπλισμοί - σε μεγαλύτερο, βέβαια, βαθμό - από το ίδιο το ΝΑΤΟ. Γι' αυτό μπορούμε να πούμε πάρα πολλά παραδείγματα, αλλά δεν με παίρνει ο χρόνος και η ώρα τώρα. Πληρώνει ο ελληνικός λαός τόσα χρήματα για εξοπλισμούς, που ανταποκρίνονται βασικά και κυρίως σε ό,τι συμφέρει μόνο, σε ό,τι αφορά μόνο ανάγκες του ΝΑΤΟ. Και η ιστορία έχει δείξει ότι τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ ήταν και είναι αντίθετα με τα συμφέροντα της χώρας. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Το Κυπριακό; Τις διάφορες κρίσεις, όπως τα Ίμια; Στις αμφισβητήσεις συνόρων το ΝΑΤΟ νίπτει τας χείρας του. Δεν έχει πάρει ποτέ θέση ή καλύτερα, η θέση του ευνοεί τα συμφέροντα των ηγετικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ, όπως είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Μεγάλη Βρετανία, άλλες περιφερειακές δυνάμεις, όπως η Τουρκία κ.λπ.. Και δεν μας ξεγελάνε οι επιμέρους τακτικισμοί και οι αντιθέσεις, που εμφανίζονται σε διάφορες φάσεις, για να ξεχαστούν μετά στο έδαφος των κοινών συμφερόντων τους. Συνεπώς έχουμε και ασήκωτα εξοπλιστικά βάρη για τον ελληνικό λαό και ουσιαστική υπονόμευση της κυριαρχίας της χώρας. Αντίστοιχα, η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι οδηγίες και οι νόμοι που ψηφίστηκαν από το ελληνικό Κοινοβούλιο, έχουν οδηγήσει σε διάλυση ουσιαστικά της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας. Η Ελλάδα, στην καλύτερη περίπτωση, με την πολιτική όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, των κομμάτων που τάσσονται υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να γίνει το πολύ - πολύ ένας μικροεργολάβος. Για να αναπτύξει εγχώρια, σοβαρή αμυντική βιομηχανία, όμως, δεν μπορεί να το κάνει αυτό χωρίς να συγκρουστεί στην πραγματικότητα με την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, τους μονοπωλιακούς ομίλους, το σύστημα που τα στηρίζει όλα αυτά. Εμείς έχουμε καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση, την οποία κάποτε υιοθετούσαν οι πάντες - άσχετα αν και τότε ακόμα την διαστρέβλωναν σκόπιμα, συνειδητά - για ενιαίο φορέα αμυντικής βιομηχανίας, αποκλειστικά δημόσιο, ο οποίος θα μπορούσε να αξιοποιήσει πραγματικά τις τεράστιες δυνατότητες που έχει η χώρα μας και σε τεχνολογία και σε τεχνογνωσία και σε επιστημονικό, τεχνικό, εργατικό δυναμικό, έμπειρο, καταρτισμένο και βεβαίως, να αντιμετωπίσει προβλήματα της άμυνας και να επεκταθεί και σε άλλους τομείς. Και όλα αυτά σήμερα έχουν απαξιωθεί πλήρως. Δυστυχώς, απαξιώνονται συνεχώς. Πώς είναι δυνατόν μια χώρα να είναι πρώτη στον κόσμο σε εμπορικό στόλο, οι εφοπλιστές να έχουν παραγγείλει πάνω από δύο, δυόμισι, τρεις χιλιάδες καράβια τα τελευταία δέκα, δεκαπέντε χρόνια και να μην έχουν ένα στην Ελλάδα; Γιατί; Γιατί τα ναυπηγεία ιδιωτικοποιήθηκαν, έκλεισαν, γιατί βρέθηκαν στη Γερμανία, αλλού, γιατί ποτέ δεν υπήρξε ένας τέτοιος σχεδιασμός. Κακά τα ψέματα, η ενιαία ευρωπαϊκή αγορά υπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα, τους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των μονοπωλίων, του μεγάλου κεφαλαίου των κρατών - μελών της. Οι κατευθύνσεις της στρέφονται κατά των λαών της Ευρώπης, κατά του ελληνικού λαού, κατά του εργατικού λαϊκού κινήματος, κατά όλων όσων τους αμφισβητούν. Κυρίες και κύριοι, έχοντας πλήρη συνείδηση της αρνητικής εμπειρίας από τη λειτουργία και τα αποτελέσματα τόσο εξεταστικών επιτροπών όσο και ειδικών κοινοβουλευτικών επιτροπών κατά το πρόσφατο αλλά και το πιο μακρινό παρελθόν, το ΚΚΕ θα ψηφίσει βέβαια υπέρ της συγκρότησης της προτεινόμενης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Δεν θέλουμε να υπάρχει καμμία αμφιβολία για τις πραγματικές προθέσεις μας. Θέλουμε να διερευνώνται διεξοδικά όλες οι υποθέσεις που ενδέχεται να περιέχουν και σκοτεινές πλευρές και δημιουργούν τυχόν υποψίες παράνομων δραστηριοτήτων. Κυρίως θέλουμε και μέσα από τη λειτουργία αυτής της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής - όπως και σε άλλες υποθέσεις που εξετάστηκαν και αφορούσαν εξοπλιστικά προγράμματα - να αναδειχθεί η ουσία του πολιτικού, κυρίως, προβλήματος, των εκάστοτε επιλογών, που οδηγούν στα πλαίσια αυτού του σάπιου συστήματος και στη διαφθορά και στη διαπλοκή. Δυστυχώς, τα ζητήματα αυτά δεν έχουν σταματημό, όσο δεν μπαίνει το μαχαίρι βαθιά στο κόκκαλο, όσο ακολουθούνται οι ίδιες στρατηγικές επιλογές και πολιτικές έστω από άλλους διαχειριστές κατά περίπτωση. Είμαστε σίγουροι ότι όπως έχουμε ξαναδεί το έργο και επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας και επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και επί κυβερνήσεων τώρα του ΣΥΡΙΖΑ, το ίδιο έργο και αντίστοιχες συζητήσεις θα κάνουμε, δυστυχώς, και με τους επόμενους και τους μεθεπόμενους, εάν ο λαός δεν αποφασίσει να πάρει την τύχη του στα χέρια του και να ξεκουμπιστούν πραγματικά όλοι όσοι υπηρετούν αυτό το σύστημα της βαρβαρότητας, της απανθρωπιάς, των αντιλαϊκών μέτρων, των πολεμικών εξοπλισμών και των στρατιωτικών επεμβάσεων, είτε με μνημόνια είτε χωρίς μνημόνια. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χρήστος Αντωνίου με επιστολή του στον Πρόεδρο της Βουλής ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από τις 30 Μαρτίου 2017 έως τις 2 Απριλίου 2017 για προσωπικούς λόγους. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Επίσης, ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από τις 28 Μαρτίου 2017 έως τις 30 Μαρτίου 2017, διότι συνοδεύει τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας στο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και έξι εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο και 2ο Δημοτικό Σχολείο Εχιναίων Φθιώτιδας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Εν συνεχεία, τον λόγο θα έχει ο κ. Τζαβάρας και κατόπιν ο κ. Κεγκέρογλου. Παρακαλώ, τον λόγο έχει ο κ. Τζαβάρας, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι κοινός τόπος να πούμε ότι από αυτή τη διαδικασία σήμερα δεν αναμένεται κάποιος συνταρακτικός διάλογος. Δεν πρόκειται να διασταυρωθούν επιχειρήματα, γιατί λίγο ή πολύ όλες οι πτέρυγες της Βουλής οδηγούν τη διαδικασία προς την τελική, ομόφωνη - από ό,τι έχω καταλάβει - απόφαση σύστασης της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια της προκαταρκτικής εξέτασης. Ακόμα και αυτός εναντίον του οποίου στρέφεται η αίτηση, θεωρώ ότι δεν έχει κανένα ιδιαίτερα άγχος, αν κρίνω από το περιεχόμενο του κειμένου που μας έχει διανεμηθεί, καθώς ακροθιγώς, χωρίς καμμία ιδιαίτερα σπουδή και επιμέλεια, αναφέρεται σε κάποια περιθωριακά ζητήματα, γιατί γνωρίζει, φυσικά, ποια θα είναι η κατάληξη όλης αυτής της διαδικασίας. Και το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι, γιατί όλη αυτή η διαδικασία; Και θα μου επιτρέψετε να ασχοληθώ - μιας που δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθώ με όλα αυτά τα ζητήματα - με ένα κορυφαίο ζήτημα, το οποίο το βλέπω κάθε μέρα να εμφανίζεται όλο και πιο οξυμένο στις τάξεις των Βουλευτών και αποτελεί για μένα κύριο ζήτημα αντιπαράθεσης. Θα πρέπει να ξεκινήσουμε από μια παραδοχή. Και αυτή η παραδοχή είναι ότι σε μια φιλελεύθερη κοινωνία δεν υπάρχουν ηθικές ή πολιτικές αλήθειες, αλλά ηθικές και πολιτικές επιλογές. Γι' αυτό ακριβώς ο Χανς Κέλσεν, ένας από τους μεγαλύτερους νομομαθείς του προηγούμενου και το προ - προηγούμενου αιώνα, είχε διατυπώσει τον ορισμό της φιλελεύθερης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας ως το σύστημα των διαδικαστικών κανόνων που εγγυάται τον ηθικό και πολιτικό πλουραλισμό και στηρίζει την αρχή της αξιακής ουδετερότητας του κράτους. Εκεί είναι που οποιαδήποτε σύγχρονη δημοκρατία, που σέβεται τον εαυτό της, που αποδέχεται το ιδεολογικό πρόταγμα του διαφωτισμού και κυρίως συμμετέχει στον μεγάλο οργανισμό του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα πρέπει καθημερινά να αποδεικνύει πόσο πολύ έχει ενστερνιστεί αυτήν ακριβώς την αρχή. Θεωρώ όμως - και θα μου το επιτρέψει ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής, με όλον τον σεβασμό που έχω στο αξίωμά του - ότι χθες στην Αμαλιάδα έγινε μια παραβίαση αυτής της αρχής της αξιακής ουδετερότητας, γιατί η Βουλή εμφανίζεται να παίρνει θέση σε έναν αγώνα ο οποίος υπήρξε άγονος, ο οποίος υπήρξε καταστρεπτικός, ο οποίος υπήρξε θλιβερός και ο οποίος αποτελεί μία από τις πιο μελανές σελίδες της μεταπολεμικής μας ιστορίας. Εκεί, λοιπόν, ένας πραγματικά λαμπρός αγωνιστής της παράταξής του, ένας ήρωας του κόμματός του, μέσα από τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία της Βουλής εμφανίζεται ως ήρωας της δημοκρατίας, δηλαδή εμφανίζεται και ως ήρωας που εκπροσωπεί την άλλη πλευρά, γιατί και εκεί υπάρχουν ήρωες. Και γι' αυτό λέω ότι σε μια δημοκρατία που σέβεται αυτές τις αρχές και κυρίως την αρχή της αξιακής ουδετερότητας, θα έπρεπε κυρίως η Βουλή, που αποτελεί τη θέση από την οποία όλοι μιλάμε και αγωνιζόμαστε για να κάνουμε καλύτερη τη δημοκρατία μας, να έχει αυτήν την πρόνοια. Διότι σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αυτό που διαπιστώνω είναι - και το λέω με πολύ μεγάλη εκτίμηση στους συναδέλφους της Πλειοψηφίας - ότι έχουμε ολίγον κατ' ολίγον απομακρυνθεί από αυτές τις αρχές και έχουμε προσχωρήσει σε αυτό που αποτελούσε τον αντίλογο αυτής της θεωρίας της φιλελεύθερης, του Κέλσεν, ο οποίος ειρήσθω ότι δεν ήταν συντηρητικός, ήταν σοσιαλδημοκράτης. Αυτή, λοιπόν, είναι που σήμερα μας δημιουργεί το μεγαλύτερο πρόβλημα, γιατί ουσιαστικά και συστηματικά η Πλειοψηφία έχει προσχωρήσει στις θεωρίες του πολιτειολόγου, που έγινε γνωστός για τις πολύ συγκεκριμένου χαρακτήρα αντιλήψεις του, του Καρλ Σμιτ. Και θεωρώ, κύριοι συνάδελφοι, ότι και σήμερα αυτό που κάνετε δεν είναι τίποτα άλλο από το να προσπαθείτε να ενισχύσετε αυτό που σας ενώνει. Και πρωταρχικά αυτό που σας ενώνει δεν είναι τα αισθήματα φιλίας και αλληλεγγύης προς την κοινωνία, δεν είναι η προσπάθειά σας να προσφέρετε στην υπόθεση της καταπολέμησης της διαφθοράς και της καθιέρωσης της διαφάνειας, αλλά να ενωθείτε απέναντι σε έναν κοινό εχθρό. Διότι αυτή είναι η λογική της αλληλεγγύης που αναπτύσσετε με πρωταρχικό σημείο την ενωμένη δυνατότητα απέναντι στην απαγγελία και στην καταγγελία της ύπαρξης ενός εχθρού, καθώς και στην οργάνωση ενός σχεδίου για την έναρξη του αγώνα για την εξόντωσή του. Αυτά, αν τα πάρουμε με τη σειρά, είναι μια σειρά από περιστατικά, μια σειρά από επικοινωνιακές πράξεις που αρχίζουν από τότε που ο Πρωθυπουργός στην πολύ συγκεκριμένη και περιθρύλητη, πια, ομιλία του στο Αιγάλεω έλεγε, «Ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν». Αυτό κάνατε κι εχθές, αυτό κάνετε και σήμερα, γιατί σκοπός σας είναι να δημιουργήσετε την εντύπωση στην κοινωνία ότι εσείς είσαστε μια περιεκτική ένωση Βουλευτών, πολιτών, μελών ενός κόμματος που απέναντί του έχει έναν εχθρό, έναν εχθρό που είναι ταυτόσημος με τη διαφθορά, έναν εχθρό που είναι ταυτόσημος με τα συμφέροντα των δανειστών και των εχθρών της Ελλάδας. Δεν περνάει, όμως, αυτό. Και καταλήγοντας, θα ήθελα να φέρω στη μνήμη μας αυτές τις πολύ όμορφες κουβέντες, τις λέξεις που χρησιμοποίησε ο Γιώργος Σεφέρης όταν, ενώ ετοιμαζόταν να μπει στο πλοίο για να επιστρέψει στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944 από ένα μικρό λιμάνι δίπλα στο Σαλέρνο, το Cava dei Tirreni - αν δεν κάνω λάθος, έτσι λεγόταν - έγραψε το γνωστό ποίημα: «Ο τελευταίος σταθμός». Εκεί, λοιπόν, υπάρχουν δυο στίχοι. Ο ένας είναι: «Καιρός του σπείρειν, καιρός του θερίζειν». Σπέρνετε, λοιπόν, εδώ και δυόμισι χρόνια, αλλά προσέξτε γιατί υπάρχει και ο καιρός του θερίζειν και τότε θα δείτε η κοινωνία πώς αντιδρά. Και τον δεύτερο στίχο θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, να τον αφιερώσω σε εσάς: «Οι ήρωες προχωρούν πάντα στα σκοτεινά». Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Κεγκέρογλου Βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απαξίωση της Μεταπολίτευσης, της καλύτερης περιόδου της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας, προωθείται από πολλά κέντρα συμφερόντων στον τόπο μας που θέλουν να γράψουν την ιστορία κατά το δοκούν. Όμως, δυστυχώς, βρίσκει πολλούς ανταποκριτές και τυφλούς αναμεταδότες και σε αυτή τη Βουλή. Καλά, η Χρυσή Αυγή έχει τους λόγους της που καταγγέλλει τη Μεταπολίτευση. Θέλει να εκθειάσει την προηγούμενη από αυτήν περίοδο, τις δυο δικτατορίες, τα επτά βασιλικά και στρατιωτικά πραξικοπήματα, τον καταστροφικό εμφύλιο, τα πάθη και το διχασμό που αυτός έφερε και που φαίνεται κάποιοι επιδιώκουν να αναβιώσουν και στη σύγχρονη εποχή. Ελπίζω να αποτύχουν. Οι υπόλοιποι, όμως, τι λόγο έχουν; Γιατί απαξιώνουν τις καλύτερες μέρες - και ιδιαίτερα η Κυβέρνηση σήμερα που έχει την ευθύνη της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα - χάρη μικροκομματικών σκοπιμοτήτων; Διαπράττει τεράστιο πολιτικό σφάλμα στρατηγικής σημασίας. Ας δούμε, όμως, που ήταν στη Μεταπολίτευση όλοι όσοι μιλάνε με τέτοια απαξίωση σήμερα. Και δεν εννοώ τώρα αυτούς που ήταν στις παρυφές της εξουσίας και άλλων θεσμών, γνωστοί και μη εξαιρετέοι - δεν είναι της ώρας - ούτε αυτούς που εφάπτονταν στην κρατικίστικη οικονομική δραστηριότητα. Δεν είναι ούτε αυτό της ώρας. Αυτό που είναι, όμως, της ώρας είναι να δούμε, παραδείγματος χάριν, για το άρθρο 86, που πολύ μιλήσανε σήμερα από όλες τις πτέρυγες και την αναθεώρησή του, τον νόμο «περί ευθύνης Υπουργών» που είναι βάσει του άρθρου 86. Τι λέτε; Το 2003 γιατί ψηφίστηκε από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, και το Συνασπισμό και τη Νέα Δημοκρατία και το ΚΚΕ, αν δεν απατώμαι; Γιατί ήταν καλύτερη διάταξη από την προηγούμενη. Αυτό το εξηγώ εγώ εκ των υστέρων, που δεν ήμουν. Δεν είναι η άριστη. Έπρεπε να αναθεωρηθεί. Βεβαίως! Όταν ήρθε η ώρα, όμως, της αναθεώρησης, Νέα Δημοκρατία και Συνασπισμός συνέπραξαν ούτως ώστε να ακυρωθεί η αναθεώρηση εκείνη του Συντάγματος, με μόνη συμφωνία την αναθεώρηση της διάταξης που αφορούσε το ασυμβίβαστο των Βουλευτών. Άρα, ας μην χύνουν δάκρυα σήμερα, αυτοί που ήταν μέτοχοι στο να μην αναθεωρηθεί αυτή η διάταξη το 2008. Σήμερα η Ελλάδα βιώνει ευρωπαϊκά γεγονότα που ανατρέπουν και αναταράσσουν τη σταθερότητα. Είναι, όμως, χωρίς σχέδιο και χωρίς εθνική στρατηγική. Η Κυβέρνηση αντί να επιδιώξει τη σταθερότητα, συσφίγγοντας ακόμη περισσότερο τις σχέσεις με τους Ευρωπαίους και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ακολουθεί τον τακτικισμό της εβδομάδας και της ημέρας. Μόνη στρατηγική είναι ο αυτοσκοπός της εξουσίας. και αυτό, δυστυχώς, αποβαίνει εις βάρος της χώρας. Το μόνο που φαίνεται ότι προσπαθεί να πετύχει η Κυβέρνηση, είναι όλα αυτά τα οποία υπογράφει και αποδέχεται, να ισχύσουν μετά το 2018 και το 2019 και, βεβαίως, να παρουσιαστούν την κατάλληλη ώρα, μέσα σ' ένα κλίμα όπου θα τύχουν αποδοχής όχι μόνο τους εκατόν πενήντα τρεις, που θεωρώ εγώ προσωπικά ότι είναι πρόθυμοι να υπογράψουν οτιδήποτε έλθει - δεν υπάρχει θέμα γι' αυτούς - αλλά κυρίως για τους πολίτες, για τον λαό. Θα πουν: «Μα, δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι. Διαπραγματευτήκαμε. Ζοριστήκαμε. Μας είδατε. Χάσαμε τόσο χρόνο, δεν ακούσαμε τη Νέα Δημοκρατία, ενδεχομένως και το ΠΑΣΟΚ, που μας έλεγε να υπογράψουμε όπως - όπως. Τώρα, όμως, να πέσουμε στον γκρεμό;» Αυτό είναι το σενάριο. Και την ίδια ώρα αποδέχεται τα πάντα και όπως σας είπα, δυστυχώς, δεσμεύει την Ελλάδα για πολλά - πολλά χρόνια. Να αναπαράξουμε τώρα το τι έλεγε ο κ. Τσίπρας και όλοι του ΣΥΡΙΖΑ για τη ΔΕΗ και την ενέργεια και τι υπογράφουν τώρα; Πάρτε έναν καθρέφτη, διαβάστε τα στον καθρέφτη να δείτε πως σας ταιριάζουν σήμερα. Και διαβάστε και τον έναν λόγο και τον άλλον. Τότε θα δείτε ποιος είναι ο πολιτικός εξευτελισμός, τον οποίον έχετε υποστεί. Αυτό είναι ένα θέμα, όμως, το οποίο θα το συζητήσουμε σε επόμενο διάστημα. Προσπαθείτε να αποπροσανατολίσετε με τις εξεταστικές, να αλλάξετε τη συζήτηση της δημόσιας ατζέντας και να φέρετε θέματα που απασχολούν τον λαό. Όμως, η φάμπρικα των εξεταστικών - σήμερα μιλάμε, βέβαια, για προανακριτική - όταν δεν έχουν σκοπό τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη, αλλά μικροκομματικές σκοπιμότητες, ενίοτε δεν καταλήγουν όπως τις σχεδιάζει ο σχεδιαστής, σε κλειστά, μάλιστα, κυβερνητικά δωμάτια. Ήδη έχουμε την πρώτη γεύση από την εξεταστική για τη χρηματοδότηση των κομμάτων και των ΜΜΕ, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ προσήλθε ως κατήγορος και έφυγε ως κατηγορούμενος, εξήλθε ως κατηγορούμενος.
Ναι. Αυτό λέει και η Δικαιοσύνη!
Ήρθε και η δικογραφία για τα τεκταινόμενα στο ΚΕΕΛΠΝΟ, για τις εξωθεσμικές παρεμβάσεις, τις λαθροχειρίες, δηλαδή, του κ. Πολάκη. Και θα συνεχιστεί η συζήτηση και, βέβαια, με την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός. Προσέξτε, δεν θα συζητηθεί μόνο η περίοδος 2012-2014 που σκοπεύετε. Θα συζητηθεί και το 2004-2009 για να δούμε πώς εκτροχιάστηκε η φαρμακευτική δαπάνη και όλα όσα έγιναν. Θα συζητηθεί και η περίοδος 2010-2012 του νοικοκυρέματος και της δίκαιης μεταρρύθμισης που έφερε αποτελέσματα. Και, βεβαίως, θα συζητηθεί η περίοδος του 2015, που για έναν χρόνο δεν τιμολογήσατε φάρμακα και συνέχισε να πληρώνει ο λαός με τις ακριβότερες προηγούμενες τιμές, γιατί είχατε - λέει - δουλειά στη διαπραγμάτευση. Όλοι μαζί πήγαιναν. Έπαιρναν και τον Υπουργό Υγείας στη διαπραγμάτευση. Αυτά είναι! [[Χειροκροτήματα]] Ακούστε, κύριοι. Εμείς είπαμε «ναι» για λόγους αρχής στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, για να λάμψει, πραγματικά, η αλήθεια. Ταυτόχρονα, επισημαίνουμε ότι μέσα απ' αυτήν τη διαδικασία η Κυβέρνηση επιχειρεί αυτά τα οποία προανέφερα. Σε καμμιά περίπτωση δεν συμφωνούμε σε μια περίοδο που η χώρα έχει ανάγκη από εθνική συνεννόηση, από διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής, από τη διαμόρφωση εθνικής γραμμής για να βγει από τα δύσκολα, να εκτρέπεται η πολιτική δραστηριότητα. Αυτό δεν είναι μέσα στις πολιτικές μας επιδιώξεις. Θα το χρεωθεί η Κυβέρνηση, διότι θα συμβάλλει και αυτό τούτη την ώρα στο να προχωρήσουν τα πράγματα, με έναν στρεβλό τρόπο. Προσέξτε, ανοίγετε τον λάκκο άλλων μέσα από σχεδιασμούς σκοτεινών δωματίων, αλλά συνήθως πέφτουν μέσα αυτοί που σχεδιάζουν μ' αυτόν τον τρόπο. Κλείνω υπενθυμίζοντας δύο πράγματα, επειδή ακούσαμε πολλά μαθήματα από συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ: Έβαλαν την υπογραφή τους σε κείμενα - επειδή μας εγκαλούν εμάς - όπου το ένα κείμενο λέει ότι ο κ. Γεωργίου, ο οποίος ανέλαβε στην ΕΛΣΤΑΤ τον Σεπτέμβριο του 2010, ευθύνεται για τα του 2009 και το «μαγείρεμα» των στοιχείων που έγιναν πριν. Αυτός που ανέλαβε μετά! Και η δεύτερη υπογραφή αφορά στο ότι ο λογαριασμός των 1,3 δισεκατομμυρίων που είναι του 2000 σχετίζεται με αγορές που έγιναν το 2002, 2003 κλπ. Τουλάχιστον να υπάρχει μια συνέπεια σε αυτά που υπογράφετε, να μην έχουν λογικά άλματα. Διότι προσπαθείτε να τρελάνετε εμάς, αλλά θα τρελαθείτε εσείς. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ζητάω την κατανόηση του Προεδρείου και των συναδέλφων, διότι το απόγευμα θα προεδρεύσω και άρα δεν θα είχα δικαίωμα να μιλήσω επί του θέματος από τη θέση του Βουλευτή. Όμως, επειδή υπήρξαν οι αναφορές που αφορούσαν στη δική μου απόφαση επί της ουσίας και εν ονόματι της Βουλής για τη χθεσινή εκδήλωση που έγινε, θεωρώ υποχρέωσή μου να μην σιωπήσω. Θέλω να εκφράσω μια αρνητική έκπληξη σε τέσσερα ζητήματα: Εδώ και ενάμιση μήνα που έχει συζητηθεί δημόσια αυτό το ζήτημα - διότι κάναμε μια εργώδη προσπάθεια μετά από την ομόφωνη απόφαση του Δήμου Ήλιδος, η οποία μας καλούσε να συνδράμουμε μετά από είκοσι χρόνια για να γίνει πραγματικότητα η εκτέλεση των εργασιών για την έκθεση - είχαν εκφραστεί δημοσίως από δύο έγκριτες εφημερίδες και από επώνυμους σχολιογράφους, από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και την «ΕΣΤΙΑ» και ύστερα από άλλα περιθωριακά έντυπα της άκρας Δεξιάς, αντιρρήσεις και ενστάσεις στο κατά πόσο η Βουλή θα έπρεπε να συμμετάσχει στην απόδοση τιμής και στην ενίσχυση αυτής της προσπάθειας. Από καμμία άλλη πλευρά, ούτε από δημιοσιολογούντες ούτε από πολιτικά πρόσωπα ούτε από πολιτικά κόμματα, δεν είχε εκφραστεί οτιδήποτε δημόσια. Και αυτό το θεωρούσα - και το θεωρώ ακόμη - σαν ένα ενδεικτικό στοιχείο μιας δημοκρατικής ωρίμανσης εν έτει 2017 για το πώς βλέπουμε την ιστορία, που προφανώς δεν τη βλέπουμε όλοι με τα ίδια μάτια, που προφανώς δεν βλέπουμε όλοι τις ίδιες διαδρομές, αλλά που προφανώς είναι ενιαία η ιστορία αυτού του λαού για το πώς έχουμε φτάσει εδώ μέχρι τώρα. Εκφράζω, λοιπόν, την έκπληξή μου, γιατί τώρα και αφού έκλεισε αυτός ο κύκλος, ετέθη αυτό το ζήτημα προηγουμένως με τις δύο ομιλίες κυρίως των εγκρίτων συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί δεν λαμβάνω καθόλου υπ' όψιν μου τις εμφυλιοπολεμικές ομιλίες από την πτέρυγα των άλλων κυρίων, οι οποίοι προφανώς βρήκαν και τα λένε. Πραγματικά, μένω έκπληκτος. Επίσης, μένω έκπληκτος - και αυτό είναι το δεύτερο ζήτημα - από το ότι υπάρχει μια συνηγορία για μια εκτέλεση, η οποία έγινε κάτω από τη δημόσια, διεθνή, παγκόσμια κατακραυγή των πλέον επιφανών διανοουμένων και πολιτικών εκείνης της περιόδου. Αυτό δεν ήταν τυχαίο και δεν είναι ανάγκη σήμερα να το πούμε ακριβώς. Έλεγαν οι ίδιοι με τις υπογραφές τους τον λόγο για τον οποίο είχαν ενώσει τότε τις φωνές τους για να μην γίνει αυτή η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των τριών άλλων, του Καλούμενου, του Αργυριάδη και του Μπάτση. Υπήρχαν λόγοι, για τους οποίους είχαν δημόσια και διεθνώς αναφερθεί. Το τρίτο ζήτημα για το οποίο εκφράζω την έκπληξή μου είναι γιατί είμαι σίγουρος ότι οι έγκριτοι συνάδελφοι γνωρίζουν πως η εκτέλεση των τεσσάρων, παρά την τότε μεγάλη αμφιταλάντευση που υπήρχε στο κράτος και στην Κυβέρνηση, έγινε Κυριακή στις 04.10΄ το πρωί, πράγμα που απαγορεύεται αξιακά - οι Γερμανοί ποτέ δεν το έκαναν και Κυριακή και πριν την ανατολή του ηλίου - , ακριβώς επειδή την επόμενη ημέρα είχε συγκληθεί, μέσα στην τεράστια πολιτική σύγκρουση που γινόταν από την πίεση των Αμερικάνων του Παλατιού, η ειδική επιτροπή χαρίτων για να δώσει χάρη. Και έγινε από την επενέργεια και μέσα από μια εργώδη προσπάθεια των μηχανισμών του παρακράτους και του κράτους για να γίνουν οι εκτελέσεις. Και αν δείτε και τον Τύπο της επόμενης και των επόμενων ημερών, θα διαπιστώσετε ότι υπήρξε ένα κορυφαίο ζήτημα πολιτικής σύγκρουσης, όπου και μέσα στις τότε δυνάμεις, στις απόψεις - ας το πούμε - στους «νικητές» του Εμφυλίου - βάλτε το μέσα σε όσα εισαγωγικά θέλετε - ή οτιδήποτε άλλο υπήρχαν σφοδρές αντιρρήσεις μέχρι και το επίπεδο του Πρωθυπουργού για αυτήν την ενέργεια. Και η τελευταία μου έκπληξη έχει σχέση με αυτό που ζήσαμε χθες στην Αμαλιάδα, όπου από πουθενά - και είμαι ευτυχής γι' αυτό, διότι δείχνει μια μεγάλη ωριμότητα του λαού μας, που τον γνωρίζει και ο Βουλευτής κ. Τζαβάρας που είναι από τον Πύργο - από τον Δήμο, την Περιφέρεια και τους εκατοντάδες - για να μην πω χιλιάδες - ανθρώπους που επί δυόμισι ώρες ήταν στην Αμαλιάδα, πέρα από τους «στρατευμένους» - ας πούμε - του ΚΚΕ ή του ΣΥΡΙΖΑ και τα λοιπά, όχι μόνο δεν υπήρξε μία ένσταση να υποδηλωθεί με οποιονδήποτε τρόπο και στον τοπικό Τύπο, αλλά ο κόσμος είχε αντιληφθεί πλήρως την πολύ μεγάλη σημασία που είχε και έχει για τη σημερινή Δημοκρατία, για τη σημερινή Βουλή το να τιμά τον Νίκο Μπελογιάννη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είχα σκοπό να μιλήσω - και το αντιλαμβάνεστε - αλλά μετά από αυτά που είπατε, θα πω και εγώ ότι προσωπικά είχα εντυπωσιαστεί όταν πρωτοπήγα στην Ισπανία και είδα ότι ο νικητής του Εμφυλίου Πολέμου εκεί, ο Στρατηγός Φράνκο, ο δικτάτορας δηλαδή, ετίμησε τους νεκρούς του Εμφυλίου Πολέμου μαζί με τους νεκρούς της παρατάξεώς του και μέχρι σήμερα δεν ακούνε στη Βουλή της Ισπανίας να υβρίζουν οι μεν τους δε. Εμείς εδώ ακόμα - δυστυχώς ορισμένοι - υβρίζουμε τους νεκρούς. Αυτό είναι πραγματικά απαράδεκτο και εγώ πιστεύω προσωπικά ότι η χθεσινή ενέργειά σας ως Προέδρου και εκπροσωπώντας τη Βουλή ήταν πάρα πολύ σωστή εις τη μνήμη του Μπελογιάννη.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο.
Με πολύ σεβασμό στα όσα άκουσα από τον Πρόεδρο της Βουλής και από εσάς, κύριε Πρόεδρε, εγώ επιχειρηματολόγησα και θεμελίωσα αυτό που είπα σε μια γενική αρχή, την οποία κανένας δεν μπορεί να μην υιοθετεί και να είναι Βουλευτής σε αυτό το Κοινοβούλιο. Όμως, εδώ γίνεται μια σκόπιμη σύγχυση, σύμπτυξη - θα έλεγα - δύο διαφορετικών παραδειγμάτων, τα οποία συνυπάρχουν στο ίδιο ιστορικό πρόσωπο. Πράγματι, ο Νίκος Μπελογιάννης ως κατάδικος σε θάνατο από ένα δικαστήριο που ήταν στρατοδικείο και που πράγματι, μέσα από την απόφασή του, ένα κράτος εκτάκτων καταστάσεων και συνθηκών έδειξε μια σκληρότητα που παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα, είναι αναμφίβολα κάτι που δικαιολογημένα συνήγειρε όλους τους διανοούμενους, τους πολιτικούς. Ο Ντε Γκωλ ήταν αυτός που είπε «όχι» στην εκτέλεση, αλλά και ο Νίκος Πλαστήρας είπε «όχι, δεν θα εκτελεστούν». Το παρακράτος, όμως, ήταν αυτό - και συμφωνώ - που οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα.
Αυτό είναι το ουδέτερο…
Αφήστε, κύριοι! Άλλο, λοιπόν, είναι αυτό το ζήτημα και άλλο το ζήτημα της συμμετοχής ως ήρωος του κόμματός του και της παρατάξεώς του από μια συγκεκριμένη πλευρά στον Εμφύλιο Πόλεμο. Και ο Εμφύλιος Πόλεμος στην Ελλάδα, κύριε Πρόεδρε, δεν έχει τη γοητεία - αν θέλετε - του ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου ούτε έχει αφήσει και το αποτύπωμα που άφησε ο ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτός εδώ ο Πόλεμος ήταν ένας πόλεμος, όπου η μια πλευρά αγωνιζόταν - δεν ξέρω πώς ακούστηκε χθες - για ένα συγκεκριμένο σχέδιο και η άλλη πλευρά αγωνιζόταν για να μη γίνει Λαϊκή Δημοκρατία η Ελλάδα. Δεν μπορώ να αντιληφθώ, λοιπόν, ποιος από τους δύο δικαιώθηκε. Είπα και το ξαναλέω: Δεν ξέρω τι θα έκανε ο Νίκος Μπελογιάννης ζώντας μέχρι αυτήν την εποχή. Δεν θέλω, κύριε Πρόεδρε, κύριε Βούτση, να αναφερθώ σε αυτά που είχε πει ο αείμνηστος Λεωνίδας Κύρκος σε μια συνέντευξή του στην «Καθημερινή». Απ' όλες τις πλευρές λοιπόν υπάρχουν ήρωες, απ' όλες τις πλευρές υπήρξαν και κακοποιοί, απ' όλες τις πλευρές υπήρξαν - και εδώ τελειώνω - περιπτώσεις για τις οποίες δεν μπορεί η σημερινή Βουλή και η σημερινή δημοκρατία να θεωρεί ότι αυτή η μελανή σελίδα της ιστορία της Ελλάδας, του Εμφυλίου Πολέμου, μπορεί να αποτελέσει στοιχείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ώστε να διατηρείται στη μνήμη των επόμενων γενεών, μέσα σε ένα μουσείο εμφυλίου πολέμου. Αυτό είχα να πω και τίποτε άλλο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Δεν σας απασχολώ συχνά. Με συγχωρείτε, αλλά κατ' αρχάς θεωρώ απαράδεκτο ότι σήμερα, με μία ημερήσια διάταξη συγκεκριμένη, και με αυτό το θέμα που υπάρχει, μπερδεύεται από διάφορες πλευρές και με διάφορες σκοπιμότητες η υπόθεση «Νίκος Μπελογιάννης». Για να μην πω «δυο όνοι σε ξένο αχυρώνα τσακώνονται»! Ακούστηκαν εδώ φοβερά πράγματα. Δεν έχω καμμία αμφιβολία ότι σε αυτόν τον χώρο, σε αυτό το Κοινοβούλιο - όχι το συγκεκριμένο, γενικά στο Κοινοβούλιο - αυτές οι απόψεις που ακούγονται είναι πολύ φυσιολογικές. Ούτε περιμένω ποτέ να δικαιωθεί μέσα σε αυτό το Κοινοβούλιο ο αγώνας του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Δεν το περιμένω αυτό ποτέ ούτε ήταν και στην πρόθεσή μας! Αυτό το Κοινοβούλιο - το αστικό κοινοβούλιο που λέμε εμείς - το μόνο που μπορεί - και ανεξαρτήτως σύνθεσης - είναι να επιβραβεύσει το μαστίγιο και το καρότο απέναντι στον λαό. Πότε θα είναι το καρότο και πότε θα είναι το μαστίγιο. Δεν περιμένουμε καμμία επιβράβευση από αυτό το Κοινοβούλιο. Ούτε ο Μπελογιάννης έδωσε τη ζωή του για να ζούμε σε ένα τέτοιου τύπου Κοινοβούλιο, όπως υπάρχει και σε όλη την Ευρώπη. Ξέρετε τις απόψεις μας. Τουλάχιστον, όμως, εμείς, ξέροντας ποιο είναι αυτό το Κοινοβούλιο, σεβόμαστε και ορισμένα πράγματα. Εδώ ακούστηκαν τρομερά πράγματα και αντιιστορικά. Τι θέλετε τώρα να κάνω ιστορία, αν θα μπορούσε ή όχι να αποτραπεί η εκτέλεση του Μπελογιάννη και γιατί δεν αποτράπηκε; Δεν θα σταθώ σε αυτά. Έλεος, κύριοι! Υπάρχουν αρχεία, υπάρχουν ιστορίες. Ναι, ιδεολογικές διαφορές υπάρχουν. Ναι, είμαστε σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα ασυμφιλίωτα - όχι μόνο με τη Νέα Δημοκρατία και με άλλους - , αλλά, κοιτάξτε να δείτε, δεν έχει κανένας δικαίωμα - ούτε εγώ που μιλάω αυτήν τη στιγμή - να πει τι θα έκανε ο Μπελογιάννης σήμερα. Το δικαίωμα, όμως, που έχει το ΚΚΕ είναι να πει αυτά που είπε ο Δημήτρης Κουτσούμπας χθες στην Αμαλιάδα. Αυτό το δικαίωμα το έχουμε. Δεν έχω κανένα δικαίωμα να πω τι θα έκανε σήμερα ο Μπελογιάννης, τα παιδιά του, τα εγγόνια του και τα δισέγγονα. Για κανέναν δεν μπορώ να το πω! Εδώ έγιναν προεκτάσεις φοβερές. Τελειώστε με τις προεκτάσεις. Το 1952 τέλειωσε ο Μπελογιάννης. Το ΚΚΕ, όμως, υπάρχει. Ο καθένας έχει δικαίωμα να μιλά για τον Μπελογιάννη. Δεν μονοπωλούμε τίποτε. Δεν μπορούμε, όμως, να ανεχθούμε την υποκρισία, την καπηλεία και το μίσος. Το μίσος το εξηγούμε.
Κύριε Τζαβάρα, εκείνο που είπα εγώ - και απευθύνομαι σε εσάς γιατί απευθυνθήκατε σε εμένα - ήταν ότι σε κάθε εμφύλιο πόλεμο - και ανέφερα το παράδειγμα του Φράνκο - πρώτοι οι νικητές τιμούν τους νεκρούς του άλλου στρατοπέδου και απαιτούν μετά ή ζητούν και από το άλλο στρατόπεδο να πράξει το ίδιο. Εμείς εδώ δεν το έχουμε καταφέρει ακόμα. Αυτό δυστυχώς είναι το πρόβλημά μας.
Γιατί κάποιοι έχουν συμφέρον…
Προχωρούμε με τον κ. Λαζαρίδη, Βουλευτή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Κύριε Λαζαρίδη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα με πάρα πολύ ενδιαφέρον όλους τους συναδέλφους, γιατί είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα σήμερα η συζήτηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Και άκουσα με πολύ μεγάλη έκπληξη τον συνάδελφο εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ ή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, με το σύγχρονο όνομα, να αναφέρεται στην περίοδο Σημίτη ως τη λαμπρότερη περίοδο της Μεταπολίτευσης. Και πράγματι εξεπλάγην και λέω να θυμηθούμε ορισμένα πράγματα, γιατί πραγματικά εκείνη την περίοδο ήταν που ξεκίνησε η οικονομική καταστροφή της χώρας και ακριβώς σε εκείνη την περίοδο στηρίζεται αυτή η κατάσταση, αυτή η βαθιά κρίση την οποία βιώνουμε, που αντίστοιχό της δεν υπάρχει στην παγκόσμια οικονομία. Οκτώ χρόνια κρίση! Τι να θυμηθεί κανείς από εκείνη την περίοδο την οποία χαρακτήρισε λαμπρή ο συνάδελφος; Το γεγονός ότι οι βιομηχανίες από τη Μακεδονία επιδοτούνταν για να μετακομίσουν στη Βουλγαρία; Διότι εκείνη την περίοδο ξεκίνησε η μετακόμιση των βιομηχανιών και των βιοτεχνιών στη Βουλγαρία, τα Σκόπια κλπ. Τις επιδοτούσε η Κυβέρνηση Σημίτη για να μεταφέρονται εκεί; Να θυμηθούμε το ξήλωμα των αμπελιών; Να θυμηθούμε την κατάργηση της καλλιέργειας καπνού; Τι να θυμηθούμε; Αυτό για το οποίο κατηγορούσαν αρκετοί συνάδελφοι, όταν ξεκίνησε η κρίση κι έλεγαν για την Ελλάδα ότι δεν παράγουμε τίποτα και ότι όλα τα εισάγουμε, δεν έφταιγαν οι πολίτες, δεν έφταιγαν οι Έλληνες, δεν έφταιγε ο εμπορικός κόσμος. Έφταιγε η περίοδος ακριβώς αυτή κατά την οποία αποδιοργανώθηκε εντελώς όλη η παραγωγική μηχανή της χώρας. Και να θυμηθούμε, επίσης, και την καταστροφή, τη μεγάλη απάτη του χρηματιστηρίου, όταν είχαμε τη μεγαλύτερη μετατόπιση πλούτου από τα χέρια των πολιτών, επειδή υπήρχε και μια «αβάντα», να το πούμε έτσι, από την πλευρά της τότε κυβερνήσεως. Και κανείς μας δεν ξεχνά το γεγονός ότι έβγαιναν και δήλωναν οι τότε Υπουργοί, και ακόμα και ο τότε Πρωθυπουργός ο Σημίτης, ότι ο στόχος είναι οι επτά χιλιάδες μονάδες στο χρηματιστήριο. Και απελευθέρωσαν τότε και τον δανεισμό. Δηλαδή, μπορούσαν πλέον οι πολίτες ελεύθερα να παίρνουν δάνεια για να παίξουν στο χρηματιστήριο. Και αυτή η περίοδος χαρακτηρίζεται ως λαμπρά περίοδος; Αν είναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι! Και να μην ξεχνάμε και την είσοδο στο ευρώ, με το κόλπο τότε με τα swap κλπ., τα οποία, βέβαια, όλα «έσκασαν» στην επόμενη κυβέρνηση, στην Κυβέρνηση Καραμανλή 2004-2009. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κόσμος, αλλά και το κοινό περί δικαίου αίσθημα, ζητούν να χυθεί άπλετο φως, γιατί όλοι αυτοί οι εξοπλισμοί που σαν αρχή έχουν αυτή την περίοδο την οποία χαρακτήρισε ο συνάδελφος λαμπρή, από όπου και αν τους πιάσουμε, πραγματικά «μουντζουρώνουν». Να ξεκινήσουμε από τα ελικόπτερα τα NH -90, τα οποία τα πληρώσαμε 670 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή 370 εκατομμύρια περισσότερα από όσα πλήρωσε η Φινλανδία; Εδώ τώρα θυμήθηκα και κάτι άλλο που είπε ένας συνάδελφος από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, ο οποίος μίλησε για επιχειρησιακή ετοιμότητα. Όταν χρειάστηκαν αυτά τα ελικόπτερα να επιχειρήσουν, αν θυμάστε, κύριοι συνάδελφοι, το ναυάγιο στην Αδριατική με το ferry boat που κάνει το δρομολόγιο Ελλάδα - Ιταλία, ήταν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα το 10%. Δηλαδή από τα δέκα ελικόπτερα τα οποία ήταν έτοιμα, σηκώθηκαν τα δύο από την Αθήνα και το ένα, μόλις έφτασε στην Ηγουμενίτσα, καθηλώθηκε στη Ηγουμενίτσα. Αυτά ήταν τα ελικόπτερα τα οποία προμηθεύτηκε η τότε κυβέρνηση χωρίς να εξασφαλίσει καμμία τεχνική υποστήριξη και χωρίς να εξασφαλίσει εγγυήσεις. Και μάλιστα, δεκατέσσερα χρόνια μετά την υπογραφή, από τα είκοσι ελικόπτερα που παραγγείλαμε έχουμε παραλάβει μόνο τα δώδεκα. Τα υπόλοιπα ακόμα δεν μας τα παρέδωσαν. Δεν υπάρχει ρήτρα, δεν συμφώνησε η τότε λαμπρή κυβέρνηση. Καμμία ρήτρα απολύτως. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω. Την ανοχή σας για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Το τραγικό ξέρετε ποιο είναι; Ότι ακόμη και αυτά τα δώδεκα τα οποία έχουμε παραλάβει είναι προβληματικά. Να θυμηθούμε τα Λέοπαρντ; Τα Λέοπαρντ τα πληρώσαμε 30% με 40% ακριβότερα από άλλες χώρες οι οποίες παρήγγειλαν αντίστοιχα άρματα μάχης και δεν εξασφαλίσαμε πυρομαχικά. Δηλαδή, μιλάμε για σκανδαλώδεις περιπτώσεις. Εν πάση περιπτώσει, βλέπω ότι τελείωσε ο χρόνος μου, κύριε Πρόεδρε. Εμείς στηρίζουμε τη σύσταση αυτής της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, γιατί πράγματι και η κοινωνία, αλλά και όλοι εμείς θέλουμε να χυθεί άπλετο φως και εν πάση περιπτώσει, να δούμε τι έχει συμβεί επιτέλους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι ένας φοιτητές από το Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής στο πλαίσιο του προγράμματος «ERASMUS». Η Βουλή, σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωρούμε με τον επόμενο ομιλητή, τον Βουλευτή της Ένωσης Κεντρώων κ. Καβαδέλλα. Παρακαλώ, κύριε Καβαδέλλα, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να προβαίνουμε στις ενέργειες κατά πρώην συναδέλφων. Αμφιβάλλει, κανένας, όμως, ότι σε τούτη εδώ τη χώρα έγινε ένα μεγάλο φαγοπότι και πολλοί έβαλαν το δάχτυλο στο μέλι; Πρόσφατα είχαμε την έκθεση με ευθύνη των κομμάτων για τη δανειοδότηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης και κομμάτων. Και - ω του θαύματος! - ούτε ένας υπεύθυνος! Πυροτεχνήματα, λοιπόν. Δώσε στο λαό θεάματα, γιατί τον άρτο τον έχει ήδη ο λαός στερηθεί. Δεν πρέπει να δοθεί η εντύπωση ότι για τη σημερινή κατάσταση φταίνε μόνο μεμονωμένοι κλέφτες, εάν αυτοί υπάρχουν. Φταίει η πελατειακή κυβέρνηση, οι κυβερνήσεις του παρελθόντος μάλλον και διάφορες συγκυβερνήσεις. Αν υποθέσουμε ότι έκλεβαν οι Υπουργοί - φυσικά το τεκμήριο της αθωότητος είναι σεβαστό από εμάς τουλάχιστον - οι Πρωθυπουργοί είναι ανεύθυνοι; Μιλάμε για υπερτιμολογήσεις. Δεν ήξεραν οι Πρωθυπουργοί τίποτε; Εάν κάποιος θέλει να αγοράσει ένα πλυντήριο, ψάχνει μια εβδομάδα να βρει την καλύτερη τιμή. Εμείς δεν είμαστε αφελείς, ξέρουμε ότι η πρόθεσή σας είναι να εντυπωσιάσετε. Καμμιά κουβέντα για το άρθρο 86 περί ευθύνης ή μάλλον, μη ευθύνης Υπουργών. Εδώ και τώρα πρέπει να δείξουμε όλοι ότι έχουμε αγαθές προθέσεις. Ας μπούμε, λοιπόν, στο κυρίως θέμα. Όλο το κατηγορητήριο μοιάζει πρόχειρο. Μήπως έχετε σκοπό τη συγκάλυψη; Διότι υποπτευόμαστε ότι δεν πρόκειται να υποστηρίξετε με αδιαμφισβήτητο και ξεκάθαρο τρόπο την ενοχή του πρώην Υπουργού. Αναφέρεστε σε κάποιον λογαριασμό του εξωτερικού, που όμως προϋπήρχε του υπουργικού θώκου κατά δύο τουλάχιστον έτη, άσχετα αν δεν μπορεί να το αιτιολογήσει επαρκώς το ζεύγος. Το κατηγορητήριο, λοιπόν, στερείται τεκμηριώσεως. Σας το λέω και πάλι ότι πρόθεση κατ' εμέ είναι ο εντυπωσιασμός και δεν θέλετε να τρομάξετε τους διάφορους εμπόρους διαμεσολαβητές. Ως προς αυτό το θέμα με τα αντισταθμιστικά οφέλη, είναι γνωστό ότι τίποτα δεν δίδεται δωρεάν. Επομένως, τα αντισταθμιστικά οφέλη ανεβάζουν την τιμή του κυρίως έργου, του κυρίως προϊόντος και οδεύουν εκτός ελέγχου, επειδή φαίνονται ως δωρεά, ως παροχή του προμηθευτή. Ειδικά δεν πρέπει να είμαστε αφελείς, όταν τα αντισταθμιστικά οφέλη ξεπερνούν το 250% της επένδυσης. Είναι καιρός, λοιπόν, να δείξουμε σοβαρότητα. Πρέπει να διαφυλάξουμε όχι μόνο το κύρος των πολιτικών προσώπων, αλλά και το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο κ. Παπαντωνίου παραπέμπεται με έξι δικογραφίες για πράγματι σκανδαλώδεις συμβάσεις και καλούμεθα να αποφασίσουμε τη συγκρότηση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Ο κ. Παπαντωνίου κατηγορείται για τα ελικόπτερα, για τις φρεγάτες - ας μην τα πω, τα έχουν πει οι προηγούμενοι ομιλητές, δεν έχει νόημα να τα επαναλάβω - και υπάρχει και μία αναφορά σε τραπεζικούς λογαριασμούς σε ιδρύματα του εξωτερικού που διατηρούσε η σύζυγός του και απέκρυπτε χρηματικά ποσά, τα οποία κατά υψηλό ποσοστό αδυνατούσε να αιτιολογήσει ως νομίμως αποκτηθέντα. Ήδη, βεβαίως, το ζεύγος Παπαντωνίου έχει καταδικαστεί τρεις φορές για το αδίκημα της ανακριβούς δήλωσης «πόθεν έσχες». Εμείς λέμε «ναι» σε κάθε έρευνα σε βάθος. Λέμε «ναι» και στην κατάργηση του άρθρου 86 περί απαλλαγής εκ της ευθύνης Υπουργών. Θέλουμε να λάμψει παντού η αλήθεια. Δεν ήρθαμε με ρεβανσιστικές προθέσεις ούτε δια της πλαγίας οδού να τα φορτώσουμε όλα σε μεμονωμένα άτομα, να απαλλάξουμε, δηλαδή, από τις ευθύνες πελατειακού τύπου κυβερνήσεις που κατέστρεψαν την Ελλάδα. Λέμε «ναι», λοιπόν, στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Ναι, κατ' εμάς έχει ευθύνες ο κ. Παπαντωνίου, αλλά όχι μόνο αυτός. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ. Ο κ. Γεώργιος Αμυράς, Βουλευτής από το Ποτάμι, έχει τώρα τον λόγο. Ορίστε, κύριε Αμυρά, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα καλούμαστε στην ουσία να αποφασίσουμε τη συγκρότηση της εικοστής πέμπτης εξεταστικής επιτροπής για πολιτικά πρόσωπα κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Κι ας την ονομάζουμε τώρα βάσει των τύπων «ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή». Τα αποτελέσματα στις είκοσι τέσσερις εξεταστικές επιτροπές που είχαν συσταθεί από το 1950 έως σήμερα, είναι αποκαρδιωτικά. Η ιστορία αναφέρει μόνο δύο περιπτώσεις που κατέληξαν σε παραπομπή και δίκη. Η πρώτη ήταν η γνωστή με το Ειδικό Δικαστήριο για την υπόθεση Κοσκωτά, με την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου και την απαλλαγή του και η δεύτερη περίπτωση αφορούσε το γνωστό σκάνδαλο του καλαμποκιού με Υπουργό τον Αθανασόπουλο τότε. Είκοσι τέσσερις εξεταστικές επιτροπές, δύο δίκες, κανένας πολιτικός ένοχος τα τελευταία πενήντα χρόνια! Προφανώς, κάτι δεν πάει καλά! Ακόμα και ο Άκης Τσοχατζόπουλος είχε κερδίσει απαλλακτικό από την Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής, ενδεικτικό της αναποτελεσματικότητας, αλλά και των κομματικών επιρροών σε τέτοιου είδους έρευνες. Ο Τσοχατζόπουλος τελικώς κατέληξε στη φυλακή όχι επειδή τον «τσίμπησε» ο κοινοβουλευτικός έλεγχος, αλλά επειδή δεν μπορούσε να δικαιολογήσει τα λεφτά για το σπίτι του στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Με απλά λόγια, τον έφαγε η ματαιοδοξία του και όχι οι έλεγχοι του πολιτικού συστήματος. Εκεί που απέτυχε το Κοινοβούλιο στην περίπτωση Τσοχατζόπουλου, πέτυχε ο Τύπος, διότι τα μίντια, οι εφημερίδες έβγαζαν διαρκώς στοιχεία για τις ύποπτες διαδρομές χρήματος που κατέληγαν ή ξεκινούσαν από τον Άκη Τσοχατζόπουλο, αλλά βεβαίως και η συντονισμένη εισαγγελική έρευνα. Επομένως, γεννάται το ερώτημα αν πρέπει να γίνονται ειδικές κοινοβουλευτικές επιτροπές ή να αφήνουμε τα τρένα, τα πολεμικά αεροσκάφη, τα καράβια, τα υποβρύχια να περνούν από μπροστά μας χωρίς να κάνουμε τίποτα. Ένα δεύτερο ερώτημα, επίσης, είναι το εξής: Πρέπει οι ίδιοι οι πολιτικοί να είναι υπεύθυνοι για τον έλεγχο άλλων πολιτικών; Εμείς στο Ποτάμι θεωρούμε ότι όλα πρέπει να βγαίνουν στο φως, κυρίως για υποθέσεις που αφορούν βεβαίως δημόσιο χρήμα και εμπλοκή - ή ενδείξεις εμπλοκής - πολιτικών προσώπων. Όμως, μιλάμε για ειδικές κοινοβουλευτικές επιτροπές που θα πρέπει να γίνονται χωρίς κομματικές επιρροές, έτσι ώστε να μην παίρνει κανένας μελλοντικός Άκης Τσοχατζόπουλος απαλλακτικό χαρτί με τη σφραγίδα του ελληνικού Κοινοβουλίου. Έτσι γίνεται η υποβάθμιση και το ροκάνισμα της θέσης των πολιτικών. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ειδικές κοινοβουλευτικές επιτροπές που να είναι γροθιά και να μην καταλήγουν στη διαπίστωση που έκανε το 2005 ο πολύ έμπειρος σήμερα, βεβαίως, Βουλευτής κ. Γιάννης Τραγάκης. Είχε πει τότε στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»: «Είχαμε τεκμηριώσει πλήρως την ανάμειξη για τα TOR M1 του Άκη Τσοχατζόπουλου στις μίζες της εταιρείας «DRUMILAN», αλλά δυστυχώς εκεί σταματήσαμε». Πρόσφατες είναι και οι μνήμες μας από την Εξεταστική Επιτροπή για τα δάνεια των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Η κυβερνητική πλειοψηφία δεν εντόπισε πολιτικές ευθύνες, παρά το γεγονός ότι το τρίγωνο διαπλοκής, κόμματα - τράπεζες - μίντια, αποτελούσε μεγάλη σημαία προεκλογική, τεράστια σημαία. Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι υπό παρόμοιες με εκείνες τις συνθήκες βρισκόμαστε σήμερα μπροστά στη συγκρότηση της πέμπτης εξεταστικής επιτροπής για αμυντικούς εξοπλισμούς. Οι προηγούμενες τέσσερις, όπως προείπα, είχαν καταλήξει χωρίς σοβαρά αποτελέσματα. Όμως, όλοι γνωρίζουμε ότι το πάρτι με τις προμήθειες, τα πλοκάμια, τους εμπόρους όπλων και όλα αυτά είναι ένα πάρτι που ποτέ δεν βγήκε στην επιφάνεια σε όλες του τις διαστάσεις, για να μην πούμε ότι έχει βγει μόνο κατά ένα μικρό μέρος του. Το θέμα είναι να προλαβαίνουμε τις μίζες και να μην τις ψάχνουμε κατόπιν εορτής στην Ελβετία ή στην Καραϊβική, σε φορολογικούς παραδείσους. Ακόμα και σήμερα, για παράδειγμα, διαβάζουμε στον Τύπο για προμήθειες μαμούθ της Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, για αντισταθμιστικά, για αναθέσεις κλπ. Σας θυμίζω ότι τους πρώτους μήνες του 2015 η Κυβέρνηση πάλι είχε προχωρήσει σε μια άλλη απόφαση για τον εκσυγχρονισμό πολεμικών αεροσκαφών από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ. Το είχαμε μάθει από τις εφημερίδες. Ερωτώ: Με ποιες διαδικασίες θα αγοραστούν όλοι αυτοί οι εξοπλισμοί; Διότι η χώρα δεν σταματάει να εξοπλίζεται. Έχει διασφαλιστεί το δημόσιο συμφέρον; Είναι ο έλεγχος προληπτικά ισχυρός, έτσι ώστε να μην ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα μετά από καμμιά δεκαπενταριά χρόνια, όπως κάνουμε σήμερα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θέλω μισό λεπτό και τελείωσα. Πρέπει να θωρακίσουμε τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και να ενισχύσουμε τον ρόλο της δικαιοσύνης. Σας θυμίζω ότι σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε βαρύτατες καταγγελίες από εισαγγελικούς λειτουργούς, όπως της κ. Ράικου. Σας θυμίζω ότι η κ. Ράικου ήταν η εισαγγελέας που εντόπισε τον Άκη Τσοχατζόπουλου, όταν η προανακριτική τον είχε αθωώσει. Τώρα η λειτουργός παραιτήθηκε από τη θέση της στην εισαγγελία διαφθοράς, καταγγέλλοντας σχέδιο ηθικής της εξόντωσης από μεγάλα συμφέροντα στον χώρο του φαρμάκου, επειδή, όπως κατήγγειλε, εντόπισε εμπλοκή πολιτικών. Αυτό θα έπρεπε να είναι σήμερα το θέμα εδώ. Να μάθουμε πώς, ποιος, με ποιον τρόπο και γιατί επενέβη, εάν παρενέβη, στο έργο της κ. Ράικου. Είναι, όμως, φανερό ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας». Υπάρχει εμφύλιος στο δικαστικό σώμα. Όμως, υπάρχει και μια τάση της Κυβέρνησης να θέλει να ποδηγετήσει, να παρέμβει τόσο στο δικαστικό σώμα, όσο βέβαια και στον Τύπο. Ο πολιτικός κόσμος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει αποτύχει ως τώρα στη διερεύνηση των μεγάλων υποθέσεων. Τον ρόλο αυτόν οφείλει να έχει η ανεξάρτητη δικαιοσύνη που ορισμένοι θέλουν να χειραγωγήσουν. Δεν θα το επιτρέψουμε. Όλα πρέπει να βγαίνουν στο φως. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Συμπερασματικά, το Ποτάμι λέει «ναι» στη σύσταση αυτής της ειδικής προανακριτικής επιτροπής για τη διερεύνηση της υπόθεσης Παπαντωνίου. Δηλώνουμε, όμως, ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχουμε σε κομματικές επιρροές, παιχνίδια και εντυπώσεις αποπροσανατολισμού που τελικά συγκαλύπτουν, αντί να αποκαλύπτουν, τα σκάνδαλα. Το Ποτάμι λέει «ναι» και καλεί όλες τις πολιτικές ομάδες να πράξουν το ίδιο, με το μυαλό μας στο πώς θα διασφαλίσουμε τέτοιες δομές στο σύστημα αμυντικών εξοπλισμών της χώρας μας, ώστε να μη βρεθούμε μπροστά σε νέα φαινόμενα Τσοχατζόπουλου ή όσων άλλων βρίσκονται στην αφάνεια σήμερα. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Κυρίτσης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω λέγοντας και εγώ μερικά λόγια, μια που ήρθε η συζήτηση στην υπόθεση Μπελογιάννη, με την ευκαιρία των χθεσινών εγκαινίων του μουσείου. Θα αναφερθώ περισσότερο σε αυτά τα οποία είπε ο κ. Τασούλας και λιγότερα σε αυτά τα οποία είπε ο κ. Τζαβάρας που έβαλε ένα γενικό πολιτικό πλαίσιο. Ο κ. Τασούλας είπε ότι κακώς, σκληρή η ποινή, αλλά ο Μπελογιάννης ήθελε να επιβάλει κομμουνιστική δικτατορία στην Ελλάδα. Αξίζει αυτό λίγο να το αναλύσουμε και να δούμε το ζήτημα της δικτατορίας. Εγώ από ό,τι θυμάμαι, δύο δικτατορίες, που είχαμε στην Ελλάδα το διάστημα που μας απασχολεί, ήταν μια το 1936 και μια το 1967 από την ίδια πολιτική δύναμη, της οποίας συνεχιστές ή εν πάση περιπτώσει κληρονόμοι αυτής της πολιτικής παράδοσης είναι η σημερινή συντηρητική παράταξη, και έγιναν και αυτές οι δύο δικτατορίες με την επίκληση του κομμουνιστικού κινδύνου. Δεύτερον, να δούμε τη δημοκρατία, η οποία επέβαλε αυτές τις ποινές. Γνωρίζουμε όλοι ότι αυτές οι ποινές επιβάλλονταν με το Γ΄ Ψήφισμα και με τον αναγκαστικό νόμο 509, δηλαδή ο αναγκαστικός νόμος 509 με την Βουλή κλειστή και το Γ΄ Ψήφισμα με την πλειοψηφία της Βουλής να απέχει. Πώς γίνονταν αυτές; Έκτακτα στρατοδικεία, πέντε χιλιάδες καταδίκες, δεν δινόταν καν δυνατότητα έφεσης, σε πέντε ημέρες έστηναν τον κόσμο στο εκτελεστικό απόσπασμα και τον ρίχνανε. Αυτή ήταν η δημοκρατία, την οποία επικαλούνται αυτή τη στιγμή οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Και δεν ήταν μόνο ο Μπελογιάννης ούτε οι τρεις σύντροφοί του. Ήταν πέντε χιλιάδες εκτελεσμένοι αυτοί, κύριοι συνάδελφοι. Λοιπόν, στο θέμα μας τώρα. Θέλω να ξεκινήσω με την επισήμανση ότι οι υπό διερεύνηση υποθέσεις αγγίζουν ως συμβάσεις το ποσό των 2,3 δισεκατομμυρίων ευρώ που είναι σχεδόν 1,5% μονάδα του ΑΕΠ. Και η υπολογιζόμενη ζημιά για το δημόσιο είναι αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια. Σήμερα, που βρίσκεται σε εξέλιξη μια διαπραγμάτευση - που για θα δώσουμε μια τάξη μεγέθους, οι δανειστές ζητούν 3,5 δισεκατομμύρια - δεν νομίζω ότι υποθέσεις 2,3 δισεκατομμυρίων μπορούν να συνιστούν «περασμένα ξεχασμένα». Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ύβρη προς τη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία. Διάβασα το σημείωμα το οποίο απέστειλε στον Πρόεδρο της Βουλής - και κοινοποιήθηκε και σε μας - ο κ. Παπαντωνίου και θα ήθελα να κάνω κάποιες παρατηρήσεις. Το σημείωμα αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να υπογράφεται από τον κ. Άκη Τσοχατζόπουλο. Είναι η πάγια επιχειρηματολογία κάποιου, ο οποίος βρίσκεται στην θέση την οποία βρίσκεται σήμερα ο πρώην Υπουργός. Δεύτερον, εμπεριέχει τον απαλλακτικό ισχυρισμό και ταυτόχρονα τον εκβιαστικό υπαινιγμό που συνοψίζεται στο «όλοι μαζί τα φάγαμε», αφού στην πραγματικότητα ο κ. Παπαντωνίου επικαλείται αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ, που αφορούν τα εξοπλιστικά προγράμματα, μεταξύ των οποίων και αυτά στα οποία με βάση δικογραφίες που έχουμε μπροστά μας η δικαιοσύνη διερευνά εάν εμπλέκεται. Τρίτον, προχωρά ένα βήμα παραπέρα εμπλέκοντας το όνομα του ίδιου του πρώην Πρωθυπουργού. Στο τρίτο θέμα να σταθώ λίγο, διότι μόλις ανακοινώθηκε ότι το θέμα έρχεται προς συζήτηση στη Βουλή, ο κ. Σημίτης πήρε σβάρνα τα κανάλια ζητώντας εκλογές, ενώ άλλος ένας κύριος της ίδιας πολιτικής και κυβερνητικής συντροφιάς, ο κ. Στουρνάρας, αποφάσισε να ρίξει αποφασιστικά το βάρος του στην διαπραγμάτευση υπέρ των θέσεων των δανειστών. Εγώ αυτά δεν τα θεωρώ τυχαία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Νομίζω όμως ότι θα ήταν αναγκαίο να γίνει μια πολιτική αποτίμηση της περιόδου αυτής, όχι μόνο λόγω του εξοπλιστικού κρεσέντο ή λόγω του σκανδάλου του Χρηματιστηρίου ή για τους Ολυμπιακούς «μίζα, ντόπα και τσιμέντο», αλλά επειδή διαπιστώνει κανείς, ότι τα περισσότερα μέλη της ομάδας Σημίτη - να αναφέρω ενδεικτικά τους κυρίους Τσουκάτο, Μαντέλη, Τσοχατζόπουλο και τώρα Παπαντωνίου - έχουν καταδικαστεί ή έχουν σοβαρές εκκρεμότητες με τη δικαιοσύνη για σκάνδαλα. Και εν προκειμένω, για να επανέλθω στο βασικό μας θέμα, έχουμε μια εικόνα ενός ΚΥΣΕΑ στο οποίο προεδρεύει ένας Πρωθυπουργός, το οποίο λαμβάνει ελεγκτέες αποφάσεις, χωρίς ωστόσο ο Πρωθυπουργός, ο έχων το γενικό πρόσταγμα, την αποκλειστική ευθύνη επιλογής συνεργατών, να αισθάνεται την ανάγκη να πει μια λέξη πέραν του ότι θλίβεται, όπως είπε στα δικαστήρια για τον κ. Τσοχατζόπουλο. Η σημερινή συζήτηση δεν είναι - όπως ισχυρίζεται ο κ. Παπαντωνίου και στελέχη του κόμματός του - προσπάθεια δίωξης, κατασυκοφάντησης του εκ μέρους της κυβερνητικής Πλειοψηφίας, αλλά η αναγκαστική ανταπόκριση της Βουλής σε έξι συναφείς μεταξύ τους δικογραφίες, που τον αφορούν, και οι οποίες εστάλησαν στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Και δεν είναι η σημερινή Κυβέρνηση αυτή η οποία ψήφισε τα περί ευθύνης και καταλογισμού σε πολιτικά πρόσωπα, σε πρόσωπα τα οποία έχουν διατελέσει Υπουργοί ή Υφυπουργοί. Αντιθέτως, πάντα λέγαμε ότι ο νόμος ο οποίος διαχωρίζει τα πολιτικά πρόσωπα ως προς την δικαστική διερεύνηση από τον φυσικό δικαστή, είναι λάθος πρακτική, άδικη, η οποία μάλιστα συντελεί στη διάχυτη αντίληψη στην κοινωνία ότι υπάρχει ομερτά μεταξύ των πολιτικών. Γενικεύοντας, θα μπορούσε κανείς να ζητήσει τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής στη βάση και μόνο της αποκάλυψης προ καιρού, προ δύο ετών για την ακρίβεια, εκ μέρους του κ. Βενιζέλου, την οποία θα σας διαβάσω κατά λέξη. Τα έχει πει και στη Βουλή. Θα χρησιμοποιήσω το απόσπασμα από τηλεοπτική εκπομπή στο οποίο επαναλαμβάνει τα ίδια πράγματα. Το Μάιο του 2015, λέει στον Χατζηνικολάου, ο διατελέσας Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και πολλά άλλα: «Δεν είμαστε εμείς οι πρωταθλητές της Ευρώπης. Τα ποσά μας είναι μικρά. Πρέπει να δείτε τι γίνεται στις Βρυξέλλες που είναι η πρωτεύουσα της Ευρώπης. Εγώ τα έχω πει στον Πρόεδρο της Γερμανικής Δημοκρατίας, τα έχω πει στην Καγκελάριο, τα έχω πει στο Ευρωκοινοβούλιο, τα έχω πει επισήμως αυτά, ότι πίσω από κάθε σύμβαση με γερμανική εταιρεία υπήρχε δυστυχώς ένα σκάνδαλο». Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα ένα μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 42ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα συμφωνήσουμε όλοι ότι καμμία ευνομούμενη πολιτεία δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά, αν παραμένουν μικροί ή μεγάλοι σκελετοί στο ντουλάπι της. Επομένως, ανεξάρτητα από τον αιφνιδιαστικό της χαρακτήρα, ανεξάρτητα από τη σαφή εκλογική στόχευση της Κυβέρνησης να ανασχέσει τις ψήφους που χάνει προς τα κόμματα της Αντιπολίτευσης δια της επαναφοράς του αφηγήματος για το παλαιό πολιτικό σύστημα και ανεξάρτητα από τη χρονική της συγκυρίας, που από τις επόμενες ημέρες θα έρθουν πολύ δύσκολα μέτρα να ψηφιστούν στη Βουλή, η Νέα Δημοκρατία και δια του εισηγητού της έχει πει ένα ξεκάθαρο «ναι» στη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διερεύνηση τυχόν αδικημάτων από τον πρώην Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Παπαντωνίου, ο οποίος, βεβαίως, όπως έχει τονιστεί και από πολλούς συναδέλφους, μέχρι αποδείξεως του εναντίον έχει το τεκμήριο της αθωότητας. Λέει «ναι», γιατί επιθυμεί να μην παραμείνει καμμία σκιά και να διαλευκανθεί κάθε πτυχή όσον αφορά τα εξοπλιστικά προγράμματα εκείνης της περιόδου και ίσως και πέραν αυτής, αν χρειαστεί, ώστε να αποδοθούν οι όποιες ευθύνες και να σταματήσει μια ισοπεδωτική λογική του ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε». Τέλος, λέει «ναι, διότι ο μεγάλος χαμένος αυτής της υπόθεσης είναι, βεβαίως, οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας και η αμυντική ικανότητα της χώρας, οι Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες διαθέτουν σήμερα υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα παρκαρισμένα, άλλα χωρίς ανταλλακτικά και άλλα χωρίς λειτουργικά συστήματα που θα αξιοποιούν στο μέγιστο τη δυνατότητά τους, οι Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες, εξαιτίας αυτού του δυσώδους κλίματος που έχει δημιουργηθεί γύρω από τα εξοπλιστικά προγράμματα, δεν μπορούν να αγοράσουν σήμερα ούτε μια βίδα χωρίς την έγκριση της αρμόδιας επιτροπής. Αναφέρεται μάλιστα στην Αιτιολογική Έκθεση της Πλειοψηφίας ότι τα εξοπλιστικά προγράμματα αποτελούν ανέκαθεν πηγή κινδύνων για διαφθορά δομών και προσώπων. Αντιπαρέρχομαι το νεολογισμό «διαφθορά δομών», ο οποίος δεν μπορεί να υπάρξει βεβαίως, αλλά στέκομαι σε αυτό το «ανέκαθεν», διότι σε αυτό έχει στηριχτεί και δημιουργηθεί όλο αυτό το αφήγημα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και του ΣΥΡΙΖΑ, ότι δηλαδή όποιος εμπλέκεται στο θέμα των εξοπλιστικών, είναι ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίον. Ωστόσο, δεν είμαι βέβαιος, αγαπητές και αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, ότι λέμε «ναι» σε αυτή την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τους ίδιους λόγους. Για την ακρίβεια, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι λέμε «ναι» για τους ίδιους λόγους με την κυβερνητική Πλειοψηφία. Ακούγοντας τις εισηγήσεις των Βουλευτών της κυβερνητικής Πλειοψηφίας και διαβάζοντας την αιτιολογική έκθεση αναρωτήθηκα πραγματικά ποιο είναι το σημερινό διακύβευμα της συζήτησης. Έγινε, για παράδειγμα, από ορισμένους αναφορά στο νόμο περί ευθύνης Υπουργών, ο οποίος προστατεύει τα πολιτικά πρόσωπα τα οποία έχουν παρανομήσει. Άλλοι είπαν ότι το Σύνταγμα καλύπτει παρανομούντες Υπουργούς. Εδώ τρία τινά συμβαίνουν: Είτε τα έχετε μπερδέψει, είτε σκοπίμως παραπλανάτε, είτε συνδυασμός αυτών των δύο. Επίσης, θα ήθελα να θυμίσω κάτι, που πολλοί από την πλευρά της πλειοψηφίας θέλουν να ξεχνούν σε αυτή την Αίθουσα: Ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών έχει ψηφιστεί από όλα τα κόμματα. Και ο Συνασπισμός εκείνης της περιόδου ήταν θετικός στο νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Άρα, όταν επικαλείστε το αφήγημα περί παλαιού πολιτικού συστήματος, να είστε λίγο πιο προσεκτικοί. Θα ήθελα, επίσης, να θυμίσω ότι η διακίνηση μαύρου πολιτικού χρήματος δεν εμπίπτει στο νόμο περί ευθύνης Υπουργών, γιατί, όπως έχει πει πολύ σωστά και η νομολογία, ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών καλύπτει τον Υπουργό μόνο στις αρμοδιότητές του. Τι σημαίνει αυτό; Ότι προφανώς δεν είναι αρμοδιότητα του Υπουργού να κλέβει, δεν είναι αρμοδιότητα του Υπουργού να διακινεί «μαύρο» χρήμα και αν δεχτούμε ότι υπάρχει συνάφεια, όπως λέει η αιτιολογική έκθεση, ακόμα και ενδεχόμενη τέλεση αδικημάτων από τον κ. Παπαντωνίου, προφανώς δεν έχει παραγραφεί όσον αφορά τα αδικήματα αυτά. Βεβαίως, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, και το 2012 ούτε το άρθρο 86 του Συντάγματος ούτε ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών απέτρεψε να ασκηθούν ποινικές διώξεις τότε στον κ. Τσοχατζόπουλο και ούτε είχε παραγραφεί το συγκεκριμένο αδίκημα. Για άλλους λόγους, λοιπόν, πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 86 του Συντάγματος και όχι γι' αυτόν τον οποίο ισχυρίζεστε ότι προστατεύει τους πολιτικούς οι οποίοι έχουν παρανομήσει. Θα πρέπει να καταργηθεί, γιατί - για να είμαστε ειλικρινείς - τέτοιου είδους επιτροπές, όπως αυτή την οποία πάμε να συστήσουμε, είναι οι τελευταίες οι οποίες βοηθούν στο να διαλευκανθούν πλήρως όλες οι πτυχές αυτών των ζητημάτων. Και επειδή η Νέα Δημοκρατία είναι απόλυτα ξεκάθαρη στο συγκεκριμένο ζήτημα, στη δική της πρόταση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος έχει προτείνει να απεμπλακεί πλήρως η Βουλή από αντίστοιχες δικαστικές λειτουργίες οι οποίες δεν της ανήκουν και εν τέλει, στην ουσία μειώνουν και το κύρος της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ φοβάμαι ότι το έργο της επιτροπής, το οποίο τείνει να συσταθεί, έχει από τώρα υπονομευθεί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει μια μακροχρόνια και δύσκολη δικαστική διερεύνηση όσον αφορά τον κ. Παπαντωνίου σε εξέλιξη. Είναι μια έρευνα η οποία πριν από λίγες μέρες δέχθηκε ένα καίριο πλήγμα, μια έρευνα η οποία έχει ταυτιστεί με ένα πρόσωπο που αυτές τις μέρες οι κύριοι και οι κυρίες της συμπολίτευσης δεν θέλουν να το ακούνε. Και αναφέρομαι στην κ. Ράικου. Η κ. Ράικου παραιτήθηκε, γιατί μια εφημερίδα η οποία λειτουργεί ως διάδρομος δημοσίευσης ειδήσεων που προωθεί η Κυβέρνηση, για να κατηγορήσει βεβαίως πολιτικούς της αντιπάλους, ανέφερε ότι δήθεν συγκαλύπτει στοιχεία της υπόθεσης Λιακουνάκου και Παπαντωνίου. Και καλό είναι να θυμίσουμε και στους συναδέλφους, αλλά και τους Έλληνες πολίτες, ποια είναι η κ. Ράικου. Η κ. Ράικου είναι η εισαγγελέας η οποία οδήγησε στο εδώλιο του κατηγορουμένου τον κ. Τσοχατζόπουλο. Η κ. Ράικου είναι αυτή στην οποία ο κ. Καμμένος συστηματικά έστελνε στοιχεία που αφορά τις συμβάσεις των αντισταθμιστικών ωφελημάτων τα τελευταία έτη. Είναι η ίδια που είχε διαβιβάσει μέσω του Αρείου Πάγου στη Βουλή όλες τις σχετικές δικογραφίες σχετικά με τον κ. Παπαντωνίου και πριν από ένα μήνα μόλις άσκησε ποινική δίωξη σε βάρος του πρώην γραμματέα αμυντικών επενδύσεων επί υπουργίας του κ. Παπαντωνίου, του κ. Τραυλού και του κ. Λιακουνάκου. Η ίδια η κ. Ράικου η εισαγγελέας, στην παραίτησή της κατήγγειλε δωροδοκίες και παρανομίες φαρμακευτικών εταιρειών που είχε βρει κατά την έρευνά της και ίσως πολιτικών προσώπων. Και νομίζω ότι σωστά παρατήρησε ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης ότι, αν ήταν πρόσωπα σαν τον κ. Γεωργιάδη, η κ. Ράικου θα ήταν σήμερα ακόμη στη θέση της. Τι συνέβη, λοιπόν, από τις κυβερνητικές θριαμβολογίες και ξαφνικά πήγαμε σε επιθέσεις κατά της κυρίας εισαγγελέως; Πώς η Κυβέρνηση από διαπρύσιος διώκτης της διαφθοράς μετατράπηκε σε αντίπαλο ενός διώκτη της διαφθοράς και πώς ένας Υπουργός της δικαιοσύνης μιλάει - αυθημερόν, παρακαλώ - απαξιωτικά για πάρα πολύ σοβαρά στοιχεία που ανακοινώνει η αρμόδια εισαγγελέας και πώς ακόμη δεν έχετε δώσει εντολή, ώστε να διερευνηθεί η ακρίβεια των όσων καταγγέλλει η Ένωση Εισαγγελέων και Δικαστών για καθημερινό πλέον φαινόμενο απόπειρας αναχαίτισης του έργου δικαστών και εισαγγελικών λειτουργών
Κύριε Κεφαλογιάννη, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Εκτός, λοιπόν, από σαφείς απαντήσεις καλούμε σήμερα τον Υπουργό Δικαιοσύνης να παράσχει και τις αντίστοιχες θεσμικές εγγυήσεις. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Γεώργιος Ντζιμάνης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα την κοινή πρόταση που κατέθεσαν οι κοινοβουλευτικές ομάδες ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για τη σύσταση ΕΚΕ που θα διενεργήσει προκαταρτική εξέταση για τις δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στη Βουλή και αφορούν τον πρώην Υπουργό Άμυνας Ιωάννη Παπαντωνίου. Πριν μπούμε στην ουσία της πρότασης, καλό θα ήταν να δούμε τη μεγάλη εικόνα όσον αφορά τα εξοπλιστικά προγράμματα. Με το ενιαίο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάπτυξης εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων της περιόδου 1996-2000 που συνεχίστηκε και με το πρόγραμμα 2001-2005, υλοποιήθηκε το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Την αφορμή για την πραγματοποίηση αυτών των αγορών αποτέλεσε η κρίση των Ιμίων και είναι γεγονός πως οι Ένοπλες Δυνάμεις κάλυψαν σημαντικά επιχειρησιακά κενά. Βέβαια, δεν προμηθευθήκαμε πάντοτε τα πιο κατάλληλα συστήματα. Η Ελλάδα δαπάνησε για αυτές τις αμυντικές προμήθειες το ποσό των 27 περίπου δισεκατομμυρίων ευρώ και φυσικά είναι εξαιρετικά σημαντικό θέμα να δούμε πώς ξοδεύτηκαν αυτά τα χρήματα και αν έπιασαν τόπο. Εδώ θα ήθελα να αναφέρω τέσσερα ζητήματα. Το πρώτο είναι η επιχειρησιακή αναγκαιότητα και καταλληλότητα αυτών των οπλικών συστημάτων που προμηθευτήκαμε. Αν και το θέμα αυτό αποτελεί αντικείμενο ξεχωριστής συζήτησης, θα περιοριστώ στο να αναφέρω ότι μέρος των προμηθευθέντων συστημάτων ήταν αναγκαία και κατάλληλα. Το σπουδαιότερο, όμως, το οποίο πρέπει να έχουμε υπ' όψιν μας και για το μέλλον, είναι η αποσπασματικότητα των προμηθειών, δηλαδή ότι όλα αυτά τα χρήματα δεν διατέθηκαν με βάση ένα συνολικό επιχειρησιακό σχέδιο, αλλά αποσπασματικά και με γνώμονα την ικανοποίηση όλων των προμηθευτών. Το δεύτερο ζήτημα είναι αυτό της τήρησης των διαδικασιών προμήθειας. Ενώ σε κάποια συστήματα τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες, σε άλλα είχαμε τερατώδεις παραβιάσεις, όπως, για παράδειγμα, στα αλήστου μνήμης σλοβάκικα πυροβόλα Σουζάνα ή τα ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα από τα οποία προμηθευτήκαμε δύο τύπους με απευθείας ανάθεση, VBL και Χάμερ και, μάλιστα, τα διακόσια σαράντα VBL με σχεδόν δέκα διαφορετικές αλλά διαδοχικές συμβάσεις, γεγονός που πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Το τρίτο ζήτημα είναι αν και κατά πόσο ωφελήθηκε η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία από τα πολυάριθμα και πανάκριβα αυτά προγράμματα. Ο απολογισμός είναι πενιχρός. Επίσης, είναι σημαντικό γεγονός ότι η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία δεν έλαβε μέρος σε διεθνείς κοινοπραξίες ανάπτυξης αμυντικών συστημάτων προηγμένης τεχνολογίας. Ακόμη, όμως, και σε λιγότερο προηγμένα προγράμματα η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία αγνοήθηκε. Το τέταρτο ζήτημα είναι πως πάνω από το μισό του συνολικού ποσού των 27 δισεκατομμυρίων ευρώ κατευθύνθηκε στα ταμεία εταιρειών των βορείων ευρωπαϊκών χωρών. Είναι αυτές οι χώρες, που σήμερα μας κουνάνε το δάκτυλο, διότι δημιουργήσαμε χρέη, επειδή ήμασταν σπάταλοι και διεφθαρμένοι και ξοδέψαμε τα λεφτά τους σε ποτά και γυναίκες. Όμως, ένα μέρος του χρέους μας είναι και από τις εξοπλιστικές δαπάνες, που σήμερα τις βρίσκουμε υπέρογκες, επειδή αγοράζαμε ακριβά οπλικά συστήματα από τις χώρες τους. Ερχόμαστε τώρα στην προκείμενη πρόταση για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Επιτρέψτε μου και εδώ να τονίσω τρία σημεία. Το πρώτο είναι ότι τα υπό διερεύνηση εξοπλιστικά προγράμματα συμπίπτουν με την περίοδο που η εξαχρείωση του παλιού πολιτικού συστήματος έφθασε στο απόγειό της. Ήδη, ένας πρώην Υπουργός βρίσκεται στη φυλακή. Όμως, αυτό δεν σημαίνει πως επειδή φυλακίστηκε ένας Υπουργός, έχει ξεχρεώσει και για τους υπόλοιπους. Επίσης, είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων συμφώνησαν στη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Ως πολιτικός κόσμος έχουμε υποχρέωση να διερευνήσουμε όλες τις περιπτώσεις που ρίχνουν σκιές σε πολιτικά πρόσωπα και υπονομεύουν την εμπιστοσύνη του λαού στους αντιπροσώπους του. Το μήνυμα που θέλουμε εμείς να περάσουμε, είναι πως τελικά δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Το δεύτερο σημείο, που θα ήθελα να θίξω, είναι ότι στα υπό εξέταση συστήματα διερευνώνται συγκεκριμένες πτυχές των προμηθειών. Όμως, δεν πρέπει να μας διαφεύγει το πλαίσιο μέσα στο οποίο έλαβαν χώρα οι υπόψη προμήθειες. Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των φρεγατών τύπου «S» δόθηκε με απευθείας ανάθεση, παρά το ότι το Πολεμικό Ναυτικό έκρινε το πρόγραμμα τεχνολογικά, επιχειρησιακά και οικονομικά ασύμφορο. Η προμήθεια των μεταφορικών ελικοπτέρων NH -90 έγινε και αυτή με απευθείας ανάθεση. Η παραλαβή τους δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, ενώ υπάρχουν πλήθος εκκρεμότητες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Η προμήθεια των συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου ουδέποτε υλοποιήθηκε και το πρόγραμμα είναι αμαρτωλό από την αρχή μέχρι το τέλος. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί πως στη σύμβαση προμήθειας των αρμάτων Λέοπαρντ 2HEL, που υπογράφηκε, δεν συμπεριλήφθηκαν οι απαραίτητες ποσότητες πυρομαχικών. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα για δέκα χρόνια να έχουμε σύγχρονα άρματα χωρίς πυρομαχικά. Εν πάση περιπτώσει, αυτές είναι μόνο λίγες, ενδεικτικά, αμαρτίες από ένα μακρύ κατάλογο για πολλές από τις οποίες έχουν σχηματιστεί δικογραφίες. Το τρίτο και τελευταίο σημείο είναι ο χρόνος σύστασης της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Κάποιοι ισχυρίζονται το εξής: Καλά, τώρα θυμηθήκατε τις ευθύνες του Παπαντωνίου; Θεωρώ ότι ποτέ δεν είναι αργά για να πληροφορηθεί ο ελληνικός λαός πώς ξοδεύτηκαν τα χρήματα του και - το κυριότερο - να αποδοθούν ευθύνες σε όσους έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον. Εξάλλου, το γεγονός ότι τα περισσότερα πολιτικά κόμματα συνηγορούν υπέρ της σύστασης της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, αποδεικνύει την ορθότητα της πρότασης. Κλείνοντας, προτείνω την υπερψήφιση της πρότασης για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ντζιμάνη. Συνεχίζουμε με τον κ. Νικολάο Ξυδάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ήρθαμε σήμερα να συζητήσουμε για τη σύσταση μιας ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής και να ανοίξουμε μια συζήτηση στο ελληνικό Κοινοβούλιο για ένα από τα πεδία τα οποία μαστίζουν όλη την μεταπολιτευτική περίοδο, το πεδίο των εξοπλιστικών προγραμμάτων και των παθογενειών που γέννησε αυτό το σύστημα. Η μεγαλύτερη παθογένεια νομίζω ότι είναι αυτή η μόνιμη σκιά διαφθοράς που επικρέμαται πάνω από το πολιτικό σύστημα και πάνω από την εκτελεστική εξουσία και, ως συνέχεια αυτού, η διάχυτη εντύπωση που δημιουργείται στον ελληνικό λαό για το καθεστώς των διαρκών καθυστερήσεων στις διερευνήσεις και της ατιμωρησίας, που οδηγούν εν τέλει στη βαριά κουβέντα που ακούγεται στο δημόσιο χώρο: «Όλοι ίδιοι είναι. Όλοι κοιτούν πώς θα πλουτίσουν». Αναφέρομαι στη συλλογική απαξίωση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, που ίσως είναι η σοβαρότερη συνέπεια σε αυτή την πολυετή κρίση που βιώνουμε, δηλαδή στον κλονισμό της πίστης του κόσμου, ότι μόνο με τη διαφθορά, μόνο με την ιδεολογία του γρήγορου, του άνομου πλουτισμού μπορεί να δημιουργηθεί κάτι σε αυτή τη χώρα. Και επειδή ένα από τα κομβικά πρόσωπα σε αυτό το θέμα είναι ο κ. Παπαντωνίου, θα πρέπει να θυμηθούμε - πριν από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και για τη διερεύνηση της περιόδου εκείνης που ήταν Υπουργός - τον ηθικό απόηχο της προηγούμενης υπουργίας του, όταν ως Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κάθε τόσο διατράνωνε την αξία του Χρηματιστηρίου και την αξία των αγορών για τη δημιουργία εθνικού πλούτου και για τη δημιουργία ενός παραγωγικού μοντέλου. Επίσης, πρέπει να θυμηθούμε πώς δημιουργήθηκε εκείνα τα χρόνια της πιστωτικής υπερεπέκτασης και του μαζικού φενακισμού η πεποίθηση στον Έλληνα εργαζόμενο, στον Έλληνα παραγωγό ότι με τη δουλειά και με την προσπάθεια δεν προκόβεις, δεν νοικοκυρεύεις, δεν στερεώνεις το σπίτι σου, δεν στερεώνεις τη δημοκρατία, αλλά μόνο ως «γάτος» του Χρηματιστηρίου, ως σπεκουλαδόρος. «Οι αγορές μας ψηφίζουν», έλεγαν οι κορυφαίοι Υπουργοί εκείνη την περίοδο. Όμως, δεν ψηφίζουν οι αγορές. Οι άνθρωποι ψηφίζουν και οι άνθρωποι τράβηξαν όλον τον πόνο, τη διάψευση, την κατάρρευση, την πτώχευση και το συνεχιζόμενο σπιράλ καθόδου που ζει η οικονομία μας, η κοινωνία και η πατρίδα. Ας θυμηθούμε, λοιπόν, σε αυτά τα χρόνια της πιστωτικής υπερεπέκτασης και του φενακισμού, τα άρματα χωρίς οβίδες, τα υποβρύχια που έγερναν, τα «κουβαδίσια» ιατρικά ανταλλακτικά που κατασπαταλήθηκαν και φόρτωσαν δεν ξέρουμε ακόμη με πόσα δισεκατομμύρια το εθνικό χρέος. Και ας υποσχεθούμε, ας αναλάβουμε τη δέσμευση σε αυτή την χρεοκοπημένη χώρα, ότι πολλά χρόνια μετά την εποχή του Άκη Τσοχατζόπουλου και του Γιάννου Παπαντωνίου και όλων όσων αποδειχθεί ότι μετείχαν σε αυτό τον φενακισμό και τη χρεοκόπηση, θα δώσουμε απαντήσεις στον ελληνικό λαό, σε όλα τα ερωτήματα, θα δημιουργήσουμε τις συνθήκες διαφάνειας, θα φτιάξουμε τους μηχανισμούς και τις δικλείδες που θα θωρακίσουν και τη δημοκρατία και την οικονομία. Ας δείξουμε - και δείχνουμε ήδη ως κυβερνώσα παράταξη - τη σταθερή μας βούληση να διαλευκάνουμε τα σκάνδαλα, να ολοκληρωθούν οι δίκες που είχαν ξεκινήσει και δεν είχαν περαιωθεί, να πέσει φως στο σκάνδαλο της «NOVARTIS», να πέσει φως στο σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ, να πέσει φως στο σκάνδαλο της ΑΕΠΙ, να πέσει φως στο σκάνδαλο με τις λίστες φοροδιαφυγής και του ξεπλύματος. Οφείλω να δώσω και μια απάντηση στους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας, που αναζωπύρωσαν το κλίμα του Ψυχρού Πολέμου με αφορμή το Μουσείο Νίκου Μπελογιάννη στην Αμαλιάδα. Ο ένας συνάδελφος, ο κ. Τασούλας, αμφισβήτησε ότι ο Μπελογιάννης αγωνιζόταν υπέρ της δημοκρατίας. Ο κ. Τζαβάρας υπερασπίστηκε το ουδέτερο κράτος. Ας τα πάρουμε και τα δύο. Ποιο ήταν ουδέτερο κράτος; Το κράτος του μετεμφυλίου και των εκτάκτων στρατοδικείων, όπως ο ίδιος ομολόγησε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Η κίνηση αυτή η χθεσινή και όλα όσα έχουν συμβεί στη Μεταπολίτευση, είναι μια γόνιμη κίνηση σε μια διαλεκτική μνήμης και λήθης. Ο Εμφύλιος σημαδεύει τη νεότερη ελληνική ιστορία από τα πρώτα χρόνια της επανάστασης επί διακόσια χρόνια. Σε μια διαλεκτική μνήμης και λήθης οι πολίτες και οι αιρετοί οφείλουν να καλλιεργούν τη μνήμη και οφείλουν, επίσης, να ρίχνουν ένα δημιουργικό πέπλο σε ό,τι μπορεί να σκεπαστεί. Η απόδοση τιμής, όμως, σε ανθρώπους που κατάφορα αδίκως εκτελέστηκαν για τις ιδέες τους και για τους οποίους και το επίσημο κράτος, τότε, ήταν διχασμένο, είναι χρέος προς τις γενιές που έρχονται και είναι φόρος τιμής προς τους ανθρώπους που έχυσαν το αίμα τους για να υπάρχει η Ελλάδα ενιαία, όχι χωρισμένη και διχασμένη. Τα περί αριστερής ηγεμονίας και ποιος καπηλεύεται τι, ας τα αφήσουμε. Τα χρησιμοποιούν ανιστόρητοι και μισάνθρωποι. Το ότι μπήκαν στα χείλη του ελληνικού λαού οι στίχοι του Ελύτη και του Σεφέρη στη χαμένη Άνοιξη του '60, δεν οφείλεται σε καμμία αριστερή ηγεμονία. Οφείλεται στη λαχτάρα του ελληνικού λαού να προχωρήσει, να θυμάται και να ξεχνά μαζί, δημιουργικά. Δεν ήταν ένας αγώνας για κατίσχυση μιας παράταξης. Δεν υπήρχαν ηττημένοι και νικητές στον Εμφύλιο. Υπήρχε ένας πονεμένος ελληνικός λαός και μια κοινωνία που έπρεπε να ξαναβρεί βηματισμό. Εμείς, ως Αριστεροί του 21ου αιώνα τροφοδοτούμε αυτήν τη δυναμική διαλεκτική, τροφοδοτούμε την εθνική σύνθεση, τροφοδοτούμε τη μνήμη για τους ανθρώπους που έχυσαν το αίμα τους για τη χώρα τους, για τον λαό τους, για την κοινωνία τους και αποδίδουμε τις τιμές που πρέπει σε όσους έχουν προσφέρει αυτά τα πράγματα. Τους συναδέλφους που δεν μπορούν να διδαχθούν από την ιστορία και τροφοδοτούνται μόνο από έναν άγονο ρεβανσισμό απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις του 21ου αιώνα, τους καλώ να είναι γενναιόδωροι, να διδαχθούν από την ιστορία, να αφήσουν μια παρακαταθήκη στις επόμενες γενεές και να αποφασίσουν, επιτέλους, αν είναι με τη λεγόμενη δημοκρατία του Κατσίνσκι στην Πολωνία που θέτει εκτός νόμου οποιονδήποτε του αντιτίθεται, αν είναι με τη δημοκρατία του Όρμπαν, του εφαρμοσμένου μεταναζισμού ή αν είναι με τη δημοκρατία του Ντε Γκωλ, ο οποίος αντετέθη στην άδικη και παράνομη εκτέλεση του Μπελογιάννη. Υπάρχουν πολλές δημοκρατικές παραδόσεις που διελαύνουν το Σώμα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Υπάρχουν πολλές παραδόσεις απελευθερωτικές και χειραφετητικές που διελαύνουν το Σώμα του νεότερου Ελληνισμού. Είναι άδικο για τον ελληνικό λαό, που υποφέρει και πασχίζει, όχι μόνο για ανόρθωση, αλλά και για μια νέα ταυτότητα απελευθερωτική, χειραφετητική…
Κύριε Ξυδάκη, ολοκληρώνετε, παρακαλώ.
…να ξαναζωνταντεύουμε τους σκυλοκαβγάδες μέσα στην ακροδεξιά πολυκατοικία. Ας διδαχθούμε από την ιστορία και ας είμαστε πιο γενναίοι με τις νεότερες γενεές. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Παναγιωτόπουλος Νικόλαος από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Μάριος Γιεωργιάδης. Ορίστε, κύριε Παναγιωτόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ώρα που η οικονομία βρίσκεται ουσιαστικά υπό πλήρη κατάρρευση, σε ελεύθερη πτώση, την ώρα που η ανάπτυξη όχι μόνο δεν έρχεται αλλά μάλλον απομακρύνεται, την ώρα που η διαχείριση των πραγμάτων από την Κυβέρνηση οδηγεί νομοτελειακά ή στα χειρότερα ή στα πολύ χειρότερα, αυτήν την ώρα η Κυβέρνηση κλιμακώνει τον αγώνα κατά της διαφθοράς με τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής - προανακριτικής επιτροπής, στην ουσία - για τον Γιάννο Παπαντωνίου και την υπόθεση των συμβάσεων των οπλικών συστημάτων που υπεγράφησαν κατά τη θητεία του. Την ώρα, λοιπόν, που η Κυβέρνηση κλιμακώνει τον αγώνα κατά της διαφθοράς, η Εισαγγελέας Διαφθοράς παραιτείται. Γιατί παραιτείται; Γιατί δεν αντέχει τόσο πολύ αγώνα για την καταπολέμηση της διαφθοράς; Όχι. Έχει δείξει από τη θητεία της ότι έχει παράξει έργο. Έχει κινήσει ποινικές διώξεις. Έχει ερευνήσει δεκάδες εκατοντάδες φακέλους. Έχει οδηγήσει στη φυλακή κρατικούς λειτουργούς και υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος μεταξύ άλλων χάρη στα πορίσματα Ράικου. Παραιτείται, με αφορμή δημοσίευμα που στηρίζεται σε αναφορά άλλης δικαστικής λειτουργού, η οποία της καταλογίζει ολιγωρία και απόκρυψη στοιχείων στην υπόθεση που αυτή την ώρα εμείς εξετάζουμε, εξαιτίας ακριβώς αυτών των ενεργειών ως προς τη διερεύνηση της σχετικής δικογραφίας που έχει κάνει μέχρι τώρα η κ. Ράικου. Περίεργο, πολύ περίεργο μου φαίνεται, γιατί αυτή η διερεύνηση αυτής της υπόθεσης εξοπλιστικών που υπέγραψε ο Γιάννος Παπαντωνίου, στηρίζεται στα πορίσματα ακριβώς της Εισαγγελέως Διαφθοράς Ελένης Ράικου. Παραιτείται, όμως, κάνοντας παράλληλα και πολύ σοβαρές καταγγελίες περί στοχοποίησής της, προκειμένου να μην προχωρήσει η διερεύνηση άλλης μεγάλης υπόθεσης διαφθοράς που σχετίζεται με το φάρμακο. Την αποκαλεί «κορωνίδα της διαφθοράς» στην αναφορά της. Επί της ουσίας, το στοχευμένο δημοσίευμα του φιλοκυβερνητικού εντύπου - δεν υπάρχει αμφιβολία περί αυτού, άλλο περίεργο - επιτυγχάνει αποτέλεσμα, διότι η παραίτηση της εισαγγελέως συνεπάγεται είτε τη διακοπή ή, στην καλύτερη περίπτωση, την μεγάλη καθυστέρηση στην έρευνα αυτής της υπόθεσης και, μάλιστα, σε ένα ιδιαίτερα κομβικό σημείο της, παραμονή δημοσίευσης των πορισμάτων σύμφωνα με τα οποία μεταξύ άλλων γίνεται λόγος και για έναν τραπεζικό λογαριασμό μέσα από τον οποίο χρηματίζονταν διάφοροι. Αυτό τώρα διακόπτεται. Πραγματικά περίεργες εξελίξεις στον αγώνα της Κυβέρνησης για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Το κλίμα στους κόλπους της δικαιοσύνης συνεπεία αυτών των εξελίξεων είναι βαρύ. Θα έλεγα ότι επικρατεί αναταραχή. Υπάρχουν αρκετά προηγούμενα στοχοποίησης εισαγγελικών και δικαστικών λειτουργών στο πλαίσιο εξυπηρέτησης πολιτικών σκοπιμοτήτων από την Κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα. Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων φωνάζει. Και φωνάζει δυνατά. Κάνει λόγο για δημόσια στοχοποίηση δικαστικών λειτουργών. Κάνει λόγο για δημόσια στοχοποίηση που αποσκοπεί στην «αναχαίτιση» - αυτούσια παραθέτω τη λέξη - του έργου τους, κάνει λόγο για άσκηση αθέμιτων πιέσεων σε δικαστές μέσω της «στρατευμένης» - πάλι παραθέτω τη λέξη - σε πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα δημοσιογραφίας. Και μιλάω βέβαια και για θεσμικό έλλειμα στο δείκτη προστασίας των λειτουργών της δικαιοσύνης που εργάζονται για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Ως προς αυτό το θεσμικό έλλειμα έχουμε στο παρελθόν καταθέσει ερωτήσεις στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, ζητώντας να πληροφορηθούμε γιατί αυτή η Κυβέρνηση δεν έχει νομοθετήσει ακόμη κάτι σχετικά με τη στεγανοποίηση του δικαστικού σώματος από παρεμβάσεις στη διεξαγωγή ερευνών, που είναι σχετικές με αντικείμενα που έχουν να κάνουν με το οικονομικό έγκλημα και τη διαφθορά. Ο αρμόδιος Υπουργός μάς είχε απαντήσει στις 8 Ιουλίου 2016 ότι το σχετικό σχέδιο νόμου βρίσκεται σε στάδιο επεξεργασίας σε εσωτερικό επίπεδο. Έκτοτε δεν υπάρχει τίποτα απολύτως. Τόση προσήλωση, παρακαλώ, στον αγώνα για την καταπολέμηση της διαφθοράς! Γιατί η θεσμική θωράκιση, κύριοι της Κυβέρνησης, ενδιαφέρει μάλλον αρκετά λιγότερο από την επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος για λόγους παραγωγής εντυπώσεων. Όταν, λοιπόν, κανείς δεν ξέρει τι να κάνει μπροστά στα άλλα, τα μεγάλα ζόρια ή δεν έχει κάνει αυτό που έπρεπε να έχει κάνει για την καταπολέμηση της διαφθοράς, τι κάνει; Κάνει εξεταστικές και προανακριτικές για το παλιό πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία. Πάλι παραθέτω ένα απόσπασμα από την πρόταση την κυβερνητική. Τα εξοπλιστικά συστήματα είναι αναμφίβολα πρόσφορο θέμα προς διερεύνηση. Και παρεμπιπτόντως, επειδή έχω ακούσει πολλές φορές αυτή την ανοησία για τα υποβρύχια που γέρνουν, το πρωτότυπο υποβρύχιο, αυτό που κατασκευάστηκε για πρώτη φορά, το πρώτο από όλα, κατά τις δοκιμαστικές στο Κίελο της Βόρειας Γερμανίας, σε συγκεκριμένες συνθήκες πλεύσης, δηλαδή με κάποια συγκεκριμένη ταχύτητα και με κάποια συγκεκριμένα μποφόρ στη θάλασσα, όντως παρουσίασε κατά την πρώτη - πρώτη πλεύση μια κλίση. Αυτή στη συνέχεια διορθώθηκε. Σήμερα δεν υπάρχει υποβρύχιο που γέρνει. Και ακολούθησαν κι άλλα μετά το πρωτότυπο. Όμως, στην ιστορία και στην ισοπεδωτική προσέγγιση των πραγμάτων αυτών, πέρασαν ως υποβρύχια που γέρνουν. Είναι ένα από τα συνήθη βολικά ψέματα. Είναι πρόσφορο, λοιπόν, θέμα προς διερεύνηση τα εξοπλιστικά, αν και κατά την ταπεινή μου γνώμη, ξέρετε, αλλού γεννάν οι κότες μεγαλύτερα αυγά, τα εξοπλιστικά όμως προσφέρονται. Η εμπειρία από προηγούμενες εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές δεν δημιουργεί αισιοδοξία ως προς την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης. Στους επόμενους μήνες θα παρελάσει από το βήμα του εξεταζόμενου μάρτυρα της επιτροπής κυριολεκτικά το μισό Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, στελέχη, αξιωματικοί, μέλη επιτροπών παραλαβής, στελέχη της Γενικής Γραμματείας Εξοπλισμών κλπ.. Στοιχηματίζω εδώ ενώπιόν σας, ότι κανένας απ' αυτούς που θα εξεταστούν δεν θα πει ευθαρσώς ότι ο άλφα, ο βήτα, ο γάμα χρηματίστηκε. Και, βέβαια, είναι δύσκολο εάν δεν ειπωθεί αυτό, να συμπεριλάβουμε εμείς σε κάποιο πόρισμά μας ότι πέραν πάσης αμφιβολίας αποδείχθηκε από την αποδεικτική διαδικασία ότι υπήρξε χρηματισμός. Και την επόμενη μέρα θα πέσουν όλοι πάνω μας να πουν ότι για μια ακόμη φορά η υπόθεση έχει «κουκουλωθεί» Αυτό δείχνει η εμπειρία. Όμως, για ένα μεγάλο διάστημα, όπως ξέρετε, θα παράγεται ειδησεογραφία, θα διαρρέουν διάφορες ατάκες, θα γίνεται κουβέντα. Ας είναι. Εμείς θα υπερψηφίσουμε την πρόταση για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, γιατί θέλουμε να διερευνηθεί η υπόθεση, παρά τα πολλά προβληματικά σημεία ως προς τη διατύπωση της πολύ πρόχειρης πραγματικά πρότασης, όπου δεν περιγράφεται ακριβώς η ζημιά στο δημόσιο, δεν τεκμηριώνεται η βλάβη στο δημόσιο που συνιστά το αδίκημα της απιστίας, δεν φαίνεται κάποιος λογαριασμός που να συνδέει τη ροή χρήματος με το υπό εξέταση φυσικό πρόσωπο, δεν καθίσταται εμφανής η σύνδεση με πολιτικά πρόσωπα, παρά μόνο στο γεγονός ότι στο σώμα των συμβάσεων, της κάθε σύμβασης, στο βάθος της τελευταίας σελίδας υπάρχει όντως η υπογραφή ενός Υπουργού. Λογικό είναι. Όμως, ξέρετε, όταν και στην υπουργική απόφαση για την επιβολή κεφαλαιακών περιορισμών υπήρχε στο σώμα της απόφασης φαρδιά - πλατιά η υπογραφή Βαρουφάκη, δεν συναινέσατε τότε να προχωρήσουμε σε εξεταστική - όχι σε προανακριτική επιτροπή - για τη διερεύνηση αυτού του πολύ περίεργου ζητήματος με σαφή αναφορά στη δημόσια σφαίρα. Τότε δεν μετρούσε η υπογραφή του Βαρουφάκη. Παρά, λοιπόν, αυτά τα προβλήματα, είμαστε σύμφωνοι στη σύσταση της επιτροπής αυτής. Πάμε λοιπόν, στην επιτροπή να γίνει και ο σχετικός ντόρος. Ό,τι και να γίνει, όμως, θα πρέπει να ξέρετε, κύριοι της Κυβέρνησης, ότι ο χρόνος σας τελειώνει. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων, ο κ. Μάριος Γεωργιάδης. Θα ακολουθήσουν δύο ομιλητές και μετά από τους δύο ομιλητές, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι. Θα παρακαλούσε το Προεδρείο τους υπόλοιπους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους σιγά - σίγα να έρχονται στην Αίθουσα, διότι έμειναν πλέον οχτώ ομιλητές. Καλό θα ήταν, λοιπόν, σιγά - σιγά να έρχονται και οι υπόλοιποι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι. Κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι Βουλευτές, καλησπέρα. Δυστυχώς, παράλληλα, πριν από λίγες ώρες, υπήρχε ένα συνέδριο, μια ημερίδα, η οποία αναφερόταν στην παιδεία, στην τεχνολογία, στην καινοτομία, στην εκπαίδευση και γενικότερα στην ανάπτυξη και όλα τα φώτα της δημοσιότητας θα έπρεπε να είναι εκεί. Εν αντιθέσει, τα βλέπουμε εδώ, σε άλλη μια επιτροπή, κατά την οποία δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι η πρόταση των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ για τη σύσταση της εν λόγω ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής κατατέθηκε με προφανή σκοπό να μετατοπιστεί το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης από την ανικανότητα της Κυβέρνησης στις τηλεοπτικές τύπου και ενδιαφέροντος αντιπαραθέσεις. Η Κυβέρνηση ελπίζει ότι με τις εργασίες της επιτροπής σε πανελλήνια ζωντανή μετάδοση, θα στρέψει αλλού το ενδιαφέρον της και θα θολώσει τα νερά.
Έλεος!
Γιατί έλεος; Έλεος είναι η δική σας γνώμη.
Τα έστειλε η εισαγγελία.
Μη διακόπτετε, παρακαλώ.
Όταν έλθει η ώρα να τοποθετηθείτε, αν δεν έχετε τοποθετηθεί, μπορείτε να πείτε ό,τι θέλετε. Εμένα θα μου επιτρέψετε να πω τη δική μου άποψη και την άποψη της Ένωσης Κεντρώων. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, ελπίζει ότι θα κατορθώσει να ανασάνει και να αποκρύψει τα δημοσιονομικά αδιέξοδα, καθώς και τα απαράδεκτα σκληρά μέτρα, τα οποία θα φέρετε, αγαπητή συνάδελφε, και θα τα υπογράψετε όλοι, τα οποία και θα πέσουν στις πλάτες του ελληνικού λαού. Σαν επιχείρημα και δικαιολογία, βέβαια, αναφέρετε στην πρότασή σας ότι έχουν εξαντληθεί οι δυνατότητες της δικαιοσύνης για άσκηση διώξεων και γι' αυτό και αυτή η υπόθεση έρχεται ενώπιόν μας. Αυτό, βέβαια, δεν μειώνει την αξία της ουσίας της συγκεκριμένης υπόθεσης, στην οποία φέρεται εμπλεκόμενος ο πρώην Υπουργός, ο κ. Παπαντωνίου. Ως Ένωση Κεντρώων είμαστε σαφώς υπέρ του να ριχτεί άπλετο φως στην υπόθεση, ώστε να λάμψει η αλήθεια. Αναρωτιόμαστε, όμως, γιατί επιλέχθηκε μόνο η συγκεκριμένη υπόθεση, δεδομένου ότι στην περίφημη περίοδο του εκσυγχρονισμού, μεταξύ 1996 και 2004, πολλά είχαν γίνει και πολλά περισσότερα έχουν ακουστεί. Ήταν η περίοδος που έντεχνα καλλιεργήθηκε στον λαό η ιδέα του αλόγιστου, υπέρμετρου δανεισμού και ακόμη και ο φτωχός μπορούσε να κάνει τα πάντα δανειζόμενος: να πάει διακοπές σε εξωτικές χώρες, να αγοράσει πολυτελές αυτοκίνητο, να επισκευάσει το σπίτι του χωρίς να είναι απαραίτητο, να αγοράσει σαν άρχοντας ένα σπίτι, το οποίο θα έχει αξία τριάντα φορές πάνω από το ετήσιο εισόδημά του. Μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης είδαμε όλα αυτά πού κατέληξαν: δεκάδες χιλιάδες «κόκκινα» δάνεια, γενική αδυναμία αντιμετώπισής τους και διπλές και τριπλές ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών. Χάρη στον υπέρμετρο δανεισμό της χώρας έρεε άφθονο χρήμα και έτσι ολόκληρα δισεκατομμύρια ξοδεύονταν εύκολα και άκριτα σε διαφόρους τομείς, όπως είναι η υγεία και τα δημόσια έργα. Απλά μας χάριζαν προσωρινά την ψευδαίσθηση ότι ευημερούσαμε, την ίδια στιγμή που η διαπλοκή και η διαφθορά μόλυναν τα πάντα στο πέρασμά τους και διάβρωναν το κρατικό οικοδόμημα. Γιατί τελικά εξαιτίας αυτής της εγκληματικής πολιτικής του ίδιου υπέρμετρου δανεισμού οδηγηθήκαμε στη χρεοκοπία και στο σημείο που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Ειδικά στα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας και στα αντίστοιχα αντισταθμιστικά οφέλη η αίσθηση όλων είναι ότι πραγματικά ανέκαθεν αποτελούσαν προνομιακό χώρο μεσαζόντων πρόθυμων να παρασύρουν στη διαφθορά. Οι παραλείψεις των αρμόδιων στις επιτροπές προδιαγραφών ή παραλαβής ήταν παροιμιώδεις. Αποκορύφωμα όλων ήταν τα περίφημα υποβρύχια που έγερναν - αναφέρθηκε και από άλλους συναδέλφους - τα οποία κάποιοι επέμεναν να τα παραλάβει η χώρα, παρά τα όσα προβλήματα αντιμετώπιζαν στην ευστάθεια και στο αξιόπλοο αυτών. Αφόρητες πιέσεις ασκήθηκαν και πολλές επιτροπές συστάθηκαν για να γνωματεύσουν ότι δεν συμβαίνει κάτι σημαντικό, αδιαφορώντας για το ότι ο ελληνικός λαός, προκειμένου να εξασφαλίσει την άμυνά του, υποβαλλόταν σε θυσίες, δανειζόταν και υποθήκευε το μέλλον των παιδιών του. Ήταν η ίδια εποχή που μας έλεγαν ότι οι ευθύνες για κακοδιαχείριση χάνονται όταν στις εκλογές ξαναψηφίζει ο λαός. Αυτός ήταν ο τρόπος που είχαν επιλέξει, όχι μόνο για να αποσύρουν τις ευθύνες από πάνω τους, αλλά και για να τις φορτώνουν στον λαό, δημιουργώντας του ενοχές και τύψεις, ενώ ταυτόχρονα οι ίδιοι ξεπλένονταν στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Λησμονούσαν, βέβαια, να μας πουν ότι ο λαός ήταν αδύνατο να αναγνωρίζει τα παιχνίδια που παίζονταν στο Πρωθυπουργικό Γραφείο, στα διάφορα ΚΥΣΕΑ, στο δαιδαλώδες γραφείο του κ. Παπαντωνίου, στις δεκάδες επιτροπές του Υπουργείου Άμυνας και ποια συμφέροντα εξυπηρετούνταν από τις συμφωνίες για τα εξοπλιστικά και τα αντισταθμιστικά. Θυμόμαστε, λοιπόν, τη λίστα με τα έργα και ημέρες προηγούμενων κυβερνήσεων και πρωτοκλασάτων Υπουργών, που το καθένα από μόνο του - κατ' εμάς τουλάχιστον - συνιστά λόγο για σύσταση αντίστοιχης επιτροπής και περαιτέρω διερεύνησης. Ξεκινώ, λοιπόν: Πρώτον, παρ' όλο που θεωρούμε ως Ένωση Κεντρώων ότι η είσοδός μας στο ευρώ ήταν επιτακτική και η παραμονή μας παραμένει απαραίτητη, από κύκλους σοβαρών οικονομολόγων και τεχνοκρατών έχουν εκφραστεί ποικίλες αμφιβολίες για το ύψος της υποτίμησης του εθνικού νομίσματος για την εν λόγω είσοδό μας. Η τελική είσοδός μας στο ευρώ ήταν το μεγαλύτερο καλό της Κυβέρνησης Σημίτη. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση αυτή δεν έπεσε θύμα των λεγόμενων «greek statistics». Στη διεθνή κοινότητα ο όρος «ελληνικά στατιστικά» κατάντησε να είναι ταυτόσημος με το «ψεύτικα στατιστικά» και εδώ οφείλουμε να βρούμε τους ενόχους και τις σκοπιμότητές τους. Δεύτερον, το σκάνδαλο των «μαύρων» ταμείων της «SIEMENS» του 1998, που κατέληξαν σε πρόσωπα του τότε Υπουργικού Συμβουλίου και αργότερα στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ. Τουλάχιστον γι' αυτό το σκάνδαλο έχει ήδη ξεκινήσει η δίκη. Τρίτον, την ασυδοσία που επετράπη να επικρατήσει αμέσως μετά την εισαγωγή του ευρώ, δεδομένου ότι με τη λογική των στρογγυλοποιήσεων, που υιοθέτησε η τότε κυβέρνηση, οι κάθε λογής επιτήδειοι βρήκαν πεδίο δόξης λαμπρό, με το οποίο γρήγορα όλες οι τιμές υπερδιπλασιάστηκαν. Τέταρτον, το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, που με τα μαγικά που έγιναν τότε, εκατοντάδες χιλιάδες συνανθρώπων μας οδηγήθηκαν στο να ρίξουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους στο απύθμενο εκείνο πιθάρι και αμέτρητες οικογένειες να καταστραφούν. Η δε κυβέρνηση, όχι μόνο σφύριζε αδιάφορα, αλλά εν χορώ και ομαδικά προσκαλούσε όλο και περισσότερα υποψήφια θύματα. Σαφώς και οι πολίτες φέρουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης, όταν έβαζαν τις αποταμιεύσεις τους στο Χρηματιστήριο, αλλά αυτό το φαινόμενο προωθήθηκε από την κυβέρνηση, από τα πλέον επίσημα χείλη. Και πέμπτον, τη διάθεση τεράστιων ποσών για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004, για τους οποίους πραγματικός λόγος δεν αποδόθηκε ποτέ στον ελληνικό λαό. Και σήμερα που μιλάμε, ρημάζουν τα εν λόγω ολυμπιακά ακίνητα και έχουν εξελιχθεί σε σκουπιδότοπους, καθώς δεν υπήρξε καμμία σχετική πρόνοια αξιοποίησής τους. Όποιος ανεξάρτητος παρατηρητής ακούσει όλα τα παραπάνω, μάλλον «μαύρη» Βίβλο θα τα χαρακτηρίσει. Ωστόσο, στην τότε χώρα των σκανδάλων όλοι θυμόμαστε ότι ο Πρωθυπουργός προκαλούσε κάθε πολίτη λέγοντας «όποιος έχει στοιχεία ή ενδείξεις κακοδιαχείρισης για οποιονδήποτε λειτουργό της διακυβέρνησής μου να τα πάει στον εισαγγελέα». Και είμαστε τώρα εδώ, ήρθε η ώρα, όπου μετά τον κ. Τσοχατζόπουλο και για το δεύτερο από τα τότε «πρωτοπαλίκαρα» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η Βουλή - και μάλιστα ομόφωνα - ζητάει ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για το αν ο κ. Ιωάννης Παπαντωνίου πρέπει να παραπεμφθεί για τα περαιτέρω. Ως Ένωση Κεντρώων πάντα λέμε την αλήθεια και πάντα την αναζητάμε, σύμφωνα με το σκεπτικό της πρότασης, γιατί πιστεύουμε ότι οι ποινικές ευθύνες πρέπει να αποδοθούν και όλα πρέπει να έρθουν στην επιφάνεια. Η γενική μας άποψη είναι ότι ανάλογες ενέργειες πρέπει να γίνουν και για τα υπόλοιπα σοβαρά ζητήματα που απασχόλησαν την κοινή γνώμη από τη Μεταπολίτευση και μετά. Μακάρι να μπορούσε να ελεγχθεί με κάθε λεπτομέρεια όλη η περίοδος από το 1974 μέχρι σήμερα! Φυσικά, η νομοθετική εξουσία δεν υποκαθιστά τη δικαστική, όμως, έστω και τώρα, μπορούμε να διαλευκάνουμε πολλές υποθέσεις, ενέργεια που θα αναβαθμίσει την εικόνα του πολιτικού κόσμου στα μάτια του λαού και θα αποσυμπιέσει τη γενική κατακραυγή, γιατί σίγουρα ο κ. Τσοχατζόπουλος δεν ήταν μόνος του. Αντίστοιχες πρωτοβουλίες πρέπει να πάρουμε - πέρα από τις πέντε περιπτώσεις που προανέφερα - και για τα διαχρονικά «πάρτι» στην υγεία και τα δημόσια έργα, για το πώς φθάσαμε στα μνημόνια, για το τι συνέβη στο πρώτο εξάμηνο του 2015 που οδηγηθήκαμε στο κλείσιμο των τραπεζών, τη λεγόμενη «Βαρουφακειάδα» και για τα άλλα πολλά που επέφεραν ζημιά στον ελληνικό λαό. Αναμένουμε ότι η σημερινή πρωτοβουλία θα έχει συνέχεια όχι ως ευκαιριακό πυροτέχνημα, όπως η εξαγγελία για την έρευνα στον χώρο της υγείας, αλλά ως πραγματική και αγνή προσπάθεια αναζήτησης της αλήθειας. Σαράντα χρόνια ασυδοσίας είναι πάρα πολλά για να αγνοηθούν. Αφού ο πολιτικός κόσμος ενεργούσε έτσι, πρέπει επιτέλους να λογοδοτήσει. Ζητάμε τη βοήθεια και τη συνεργασία όλων των πολιτικών δυνάμεων να συμβάλλουν, ώστε επιτέλους να γίνει η πολιτική κάθαρση. Ύστερα από τα παραπάνω, συνοψίζω λέγοντας ότι συμφωνούμε στη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής που θα ενεργήσει προκαταρκτική εξέταση για την ενδεχόμενη τέλεση των περιγραφόμενων στην πρόταση αδικημάτων για τον αναφερόμενο πρώην Υπουργό κ. Ιωάννη Παπαντωνίου, σε κάθε μία από τις έξι υποθέσεις για τα εξοπλιστικά. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα είναι μόνο αυτή. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γεωργιάδη και για την οικονομία του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Παυλίδης Κωνσταντίνος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στις δηλώσεις του κ. Τασούλα, του ομιλητή της Νέας Δημοκρατίας, για το «ευτυχώς που δεν επικράτησε το ΕΑΜ». Κάποιος πρέπει να τον πληροφορήσει ότι το ΕΑΜ δεν επικράτησε γιατί δεν ήθελε να επικρατήσει, γιατί συμφώνησε στη Βάρκιζα, κατέθεσε τα όπλα, γιατί ήθελε να οδηγήσει τη χώρα σε ελεύθερες εκλογές και σε λαϊκή κυριαρχία. Και αυτό δεν λέγεται κομμουνιστική δικτατορία, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Ακριβώς επειδή δεν επικράτησαν αυτές οι δημοκρατικές πατριωτικές και απελευθερωτικές δυνάμεις, γι' αυτό ακριβώς άνοιξαν οι «Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, στη Γιάρο και στην Ικαρία, γι' αυτό ακριβώς άνοιξαν τα κολαστήρια της εξορίας, άνοιξαν οι φυλακές, οι εκτελέσεις γνήσιων πατριωτών. Γι' αυτό τα σκέπαζε όλα η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά. Για ποια ελευθερία γνώμης και σκέψης μιλάτε τις δεκαετίες μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο; Ξεχνάτε μάλλον τα πέτρινα χρόνια της πολιτικής σας τρομοκρατίας; Ξεχνάτε το γεγονός ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος νομιμοποιήθηκε με τους δικούς του αγώνες τριάντα χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου; Ξεχνάτε τα Δεκεμβριανά, τη δολοφονία Λαμπράκη, τη δολοφονία Πέτρουλα; Ας είναι λίγο πιο προσεχτικοί οι γράφοντες τις ανακοινώσεις της ΟΝΝΕΔ, όταν μιλούν για πολιτική εκδικητικότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας για σύσταση της επιτροπής για τα εξοπλιστικά είναι μία ευκαιρία να διαλευκανθεί άλλο ένα σημαντικό κομμάτι των μεγάλων αμυντικών προγραμμάτων που βρέθηκαν επί πολλά χρόνια στο επίκεντρο καταγγελιών και αποκαλύψεων και να αποδοθούν, εφ' όσον προκύψουν, συγκεκριμένες ευθύνες. Όπως είπε και ο εισηγητής μας, ο κ. Παρασκευόπουλος, η προσπάθεια αναζήτησης ποινικών ευθυνών δεν πρόκειται να οδηγήσει σε παραγκωνισμό του κράτους δικαίου. Στο προδικαστικό στάδιο που βρισκόμαστε υποστηρίζουμε ότι υπάρχουν ενδείξεις και ύποπτοι. Τον κ. Παπαντωνίου αναφέρουν ως ύποπτο, με τεκμήριο αθωότητας φυσικά, μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Το τεκμήριο της αθωότητας, όμως, κυρίαρχα πρέπει να αποδοθεί στην κοινωνία, στους εργαζόμενους αυτής της χώρας και στη λαϊκή οικογένεια, στους οποίους συστηματικά το παλιό πολιτικό κατεστημένο προσπάθησε να επιμερίσει τις ενοχές του και τους αποδώσει συνευθύνες και συνενοχές για την κατάσταση της χώρας. Το σύνθημα «όλοι μαζί τα φάγαμε», έγινε σημαία του δικομματισμού και προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών υπευθύνων αυτής της κατάστασης, στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα και η κοινωνία. Τα φαινόμενα της διαφθοράς, κυρίαρχα στον χώρο της υγείας και της άμυνας, διαμόρφωσαν ένα κλίμα πολιτικής απαξίωσης και έλλειψης εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Τα προβλήματα της πολιτικής και οικονομικής διαχείρισης απαντώνται μόνο με δημοκρατική διεύρυνση, θεσμική κατοχύρωση, διαφάνεια και δημοκρατικό έλεγχο. Αυτό ακριβώς καλούμαστε να κάνουμε σήμερα. Η κρίση των Ιμίων το 1996, στρατιωτική και διπλωματική κρίση, έγινε αφορμή για έναν κύκλο εξοπλιστικών δαπανών την περίοδο 1996-2004- σε μία οκταετία, 27 δισεκατομμύρια ευρώ με τη διαδικασία των απευθείας αναθέσεων και του εξωτερικού δανεισμού - , οδηγώντας τη χώρα - συμβάλλοντας και αυτή κατά ένα μεγάλο μέρος - στη σημερινή οικονομική και κοινωνική κρίση. Αποκαλύφθηκε ένα εξοπλιστικό σκάνδαλο με σακ βουαγιάζ εκατομμυρίων ευρώ στα υπουργικά γραφεία, που αφορούσε πολιτικό προσωπικό, στελέχη εξοπλιστικών εταιρειών και διευθυντές εξοπλιστικών προγραμμάτων. Την πρώτη πράξη αυτού του σκανδάλου τη ζήσαμε με τις μαρτυρίες του πρώην Αναπληρωτή Διευθυντή Εξοπλισμών, του κ. Αντώνη Κάντα, ο οποίος κατέθεσε σημεία και τέρατα για την αγορά των Λέοπαρντ 2, των αρμάτων M48, της προμήθειας των Φάντομ, του αντιαρματικού πυραύλου Κόρνετ, του Μιράζ και των υποβρυχίων, σε έναν κύκλο με Ελβετούς και Έλληνες τραπεζίτες, δικηγόρους εξωχώριων, offshore εταιρειών με έδρα τον Παναμά και την Κόστα Ρίκα και με χρηματικές διαδρομές από τη Γενεύη, που κατέληγαν στη Σιγκαπούρη. Κυβερνηθήκαμε για δεκαετίες από ένα πολιτικό προσωπικό που από τα σπλάχνα του ξεπηδούσε κάθε τόσο και από ένα σκάνδαλο. Μου κάνει εντύπωση η τοποθέτηση του εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, του κ. Δαβάκη, που έκανε κριτική στη θέση που αναφέραμε στην πρότασή μας, ότι τα εξοπλιστικά προγράμματα αποτελούσαν πηγή διαφθοράς δομών και εκπροσώπων. Προφανώς τα ονόματα Κοσκωτάς, Τσοχατζόπουλος, Τσουκάτος, Μαντέλης, Παπασταύρου και οι λέξεις «SIEMENS», «δομημένα ομόλογα», «εξοπλιστικές μίζες», «κομματικά θαλασσοδάνεια», αδήλωτα «πόθεν έσχες», «NOVARTIS», «ΚΕΕΛΠΝΟ», του είναι εντελώς άγνωστα. Όλα αυτά τα σκάνδαλα πορεύτηκαν με την πολιτική πρακτική των δύο μεγάλων κομμάτων. Σήμερα αυτή η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τα φέρει στην φως και στην κρίση της δικαιοσύνης και της ελληνικής κοινωνίας. Είναι να αναλογίζεται κανείς ειλικρινά πόση πρόοδο και ανάπτυξη θα είχαμε αν όλοι αυτοί οι εμπλεκόμενοι πολιτικοί εργάζονταν με την ίδια μεθοδικότητα και οργάνωση για το καλό όλων μας στον δημόσιο βίο τους. Ενώ τα εκατομμύρια χόρευαν πάνω από τα κεφάλια μας, οι κυβερνήσεις τους ασχολούνταν με το πεντάευρω του φτωχού στο νοσοκομείο και με το να οδηγούν στο αυτόφωρο εργαζομένους και μικροεπαγγελματίες που χρωστούσαν πάνω από 5 χιλιάδες ευρώ στην εφορία ή στα ασφαλιστικά ταμεία. Ειδικότερα, για τη συγκεκριμένη υπόθεση διαβιβάστηκαν στη Βουλή ποινικές δικογραφίες, συναφείς μεταξύ τους, οι οποίες αφορούν την περίοδο 2001-2004. Προκύπτουν ενδείξεις τέλεσης εγκλήματος νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική ενέργεια, οι οποίες θα πρέπει να διερευνηθούν. Δεν καταδικάζουμε κανέναν. Εξάλλου δεν είναι αυτός ο ρόλος μας. Οφείλουμε, όμως, σε αυτήν την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, που έχει εισαγγελικό και ανακριτικό χαρακτήρα, να διερευνήσουμε όλα τα ενδεχόμενα και να καταλογίσουμε ευθύνες, εάν αυτές διαφανούν. Παράλληλα, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι πάγια θέση της Κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ριζική μετατροπή της νομοθεσίας για την ευθύνη των Υπουργών. Επίσης, θεωρούμε ως ένα πρώτο θετικό βήμα το γεγονός ότι η παρούσα ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή έχει τη σύμφωνη γνώμη τόσο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης όσο και του συνόλου του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Τα κόμματα που συγκρότησαν κυβερνήσεις και έθρεψαν όλα αυτά τα φαινόμενα, συμφώνησαν να ερευνηθεί η υπόθεση των εξοπλιστικών. Το θέμα, όμως, συνάδελφοι, δεν είναι απλώς να λες ένα «ναι» στο να διερευνηθούν οι υποθέσεις, όταν έχουν ήδη δοθεί τα στοιχεία και οι ενδείξεις και έχουν σταλεί οι δικογραφίες στη Βουλή. Το θέμα είναι να ερευνάς συνεχώς για να αποκαλύψεις αυτά τα στοιχεία. Αυτό δεν το έπραξαν στο παρελθόν και ούτε, απ' ό,τι φαίνεται, το πράττουν τώρα. Στις προσπάθειες της Κυβέρνησης να φέρει υποθέσεις στο φως, κυρίως στον τομέα της υγείας και της άμυνας δεν δείχνουν να έχουν την ανάλογη πρόθεση. Ένα ζήτημα είναι η ευθύνη αυτών που εξέθρεψαν τη διαφθορά και ένα άλλο ισάξιο, κατά τη γνώμη μου, ζήτημα είναι η ευθύνη αυτών που είχαν τη συνταγματική υποχρέωση να την ελέγξουν.
Κύριε Παυλίδη, παρακαλώ τελειώνετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Φαινόμενα διαφθοράς στην υγεία, στην άμυνα, στη δημόσια σφαίρα συνολικά έχουν ένα σημαντικό, ένα μεγάλο μερίδιο στην οικονομική αδυναμία αυτής της χώρας και αυτής της κοινωνίας, στα δημοσιονομικά ελλείμματα, στις πολιτικές λιτότητας, στα υφεσιακά φαινόμενα και, τέλος, στην κοινωνική ανέχεια και τη δυστυχία. Αυτή μας η πρόταση για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής δεν είναι πολιτικός ρεβανσισμός, δεν είναι προπέτασμα καπνού στην πολιτική συγκυρία. Δεν θέλουμε να στρέψουμε τις κάμερες από τη διαπραγμάτευση στις ειδικές επιτροπές σκανδάλων. Είναι συνταγματική μας υποχρέωση, είναι δημοκρατική μας αντίληψη και είναι πολιτική μας ευαισθησία. Είναι πολιτικό μας καθήκον και μέρος της συμφωνίας που έχουμε με τον λαό να τον υπερασπιζόμαστε, όταν κάποιοι πλούτιζαν ή συνεχίζουν να πλουτίζουν εις βάρος του. Αν κάποιοι θεωρούν ότι είναι επικοινωνιακή η πολιτική μας, ας πάρουν την πολιτική ευθύνη να μην ψηφίσουν τη σύσταση αυτής της επιτροπής. Κι επειδή, τέλος, κύριε Πρόεδρε, αναφέρθηκε η εμπλοκή ενός Ρόδιου επιχειρηματία στο προηγούμενο σκάνδαλο του κ. Κοσκωτά, εγώ θα αναφέρω τη φράση ενός άλλου Ρόδιου πολύ παλιότερου, από τον 3ο π.Χ. αιώνα, του Απολλώνιου του Ρόδιου, ο οποίος ανάφερε: «Εκείνοι που ξεχωρίζουν την πολιτική από την ηθική, δεν θα καταλάβουν ποτέ ούτε το ένα ούτε το άλλο». Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Ιωάννης Σαχινίδης από τον Λαϊκό Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή και μετά θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι, ο κ. Μαυρωτάς. Ορίστε, κύριε Σαχινίδη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούσαμε προηγουμένως από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ένωσης Κεντρώων ότι χθες έλαβε χώρα ένα συνέδριο για την κρίση, τις μεταρρυθμίσεις και την ανάπτυξη. Έχετε υπ' όψιν σας ότι σε αυτό το συνέδριο, παρόλο που μας ήρθε σε όλα τα βουλευτικά μέιλ και η πρόσκληση και το πρόγραμμα των εισηγητών, κατά έναν περίεργο τρόπο, απουσίαζε ο εισηγητής της τρίτης πολιτικής δύναμης; Είχαν εκπροσώπηση εισήγησης σε αυτό το συνέδριο όλα τα κόμματα. Κι εφόσον επικοινώνησε η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής με το Γραφείο Προϋπολογισμού, πολύ απλά δεν μας απάντησαν. Το καταθέτω στα Πρακτικά, για του λόγου το αληθές. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Σαχινίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έχω μία απορία. Από το πρωί ακούμε διάφορα. Λύστε τη μου. Μπορείτε. Εσείς οι αριστεροί - οι κομμουνιστές, θα έλεγα, γιατί Αριστερά δεν υπήρχε τότε, παρά μόνο κομμουνισμός και μετά προέκυψε η Αριστερά - απ' ό,τι λέτε, αν θεωρήσω ότι είμαι τελείως αδαής ιστορικά, όλοι, μα όλοι, ανεξαιρέτως, δεν έχετε ούτε έναν κακό. Πώς γίνεται όλοι οι κακοί να ήταν από την άλλη πλευρά; Πράγματι, κάποια στιγμή θα πρέπει να μας λύσετε αυτή την απορία. Συνεχίζω. Διαβάζουμε, λοιπόν, την πρόταση για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για τη διερεύνηση ενδεχομένου τέλεσης διαφόρων αδικημάτων. Η πρόταση, λοιπόν, αφορά τον πρώην Υπουργό Εθνικής Αμύνης κ. Ιωάννη Παπαντωνίου και η επιτροπή η οποία θα συσταθεί, καλείται να εξετάσει έξι ποινικές δικογραφίες που έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή και αφορούν όλες τον πρώην Υπουργό, στον οποίο και αποδίδονται πράξεις απιστίας, από τις οποίες το ελληνικό δημόσιο ζημιώθηκε με μεγάλα ποσά. Αλήθεια, τουλάχιστον σε μία από αυτές και συγκεκριμένα στη δικογραφία για τα Απάτσι, τουλάχιστον κατά το ήμισυ, δεν προκύπτει ευθύνη και για κάποιον άλλον Υπουργό άλλης κυβέρνησης; Δεν άκουσα τίποτα από κανέναν. Οι συγκυβερνώντες ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με την πρόταση, λοιπόν, που έχουν καταθέσει, ελπίζουν, πράγματι, ότι ίσως να αλλάξουν την κοινή γνώμη, υποκρινόμενοι ότι έχουν κηρύξει πόλεμο στη διαφθορά. Η προεκλογική υπόσχεση για πάταξη της διαπλοκής και της διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, απλά παραμένει μία υπόσχεση που κανείς από εσάς δεν θέλει να υλοποιήσει. Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι τα ίδια ακριβώς υπόσχονταν στον ελληνικό λαό όλοι οι προκάτοχοί σας, πριν αναλάβουν φυσικά την εξουσία. Αδιάψευστος μάρτυρας όλων όσων προανέφερα, οι πράξεις της σημερινής συγκυβέρνησης σχετικά με την ανάδειξη και απόδοση ευθυνών για τα σκάνδαλα που οδήγησαν την Ελλάδα σε μία τεχνητή κρίση. Αλήθεια, ποιος μπορεί να ξεχάσει τα ενενήντα συν ένα κακουργήματα της εγκληματικής οργάνωσης ΠΑΣΟΚ, τα οποία είναι αναρτημένα στο διαδίκτυο; Ποιος δεν θυμάται τα πενήντα σκάνδαλα της άλλης εγκληματικής οργάνωσης, της Νέας Δημοκρατίας, τα οποία και αυτά κοσμούν τις σελίδες του διαδικτύου; Εδώ, όμως, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, οφείλω να ομολογήσω ότι ήσασταν αμελείς ως μαθητές, διότι δεν καταφέρατε να ξεπεράσετε τον δάσκαλό σας. Το δε Κομμουνιστικό Κόμμα είναι σκάνδαλο από μόνο του. Δεν εφήρμοσε ποτέ την ιδεολογία του στα ίδια του τα στελέχη. Θα έπρεπε, βέβαια, να εντάσσεται στη ΔΟΥ των μεγάλων επιχειρήσεων. Υπάρχει, όμως, και ένα άλλο μικρότερο «σκανδαλάκι», το οποίο γνωρίζουν λίγοι εδώ μέσα και όλοι ποιούν τη νήσσα, κοινώς την πάπια. Αφορά την ερώτηση που είχε καταθέσει ο σημερινός γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας κ. Λευτέρης Αυγενάκης, όταν είχε προσχωρήσει στη Δημοκρατική Συμμαχία της κ. Ντόρας Μπακογιάννη, και ρωτούσε αν είναι εξυπηρετούμενο ή αν έχει αποπληρωθεί το δάνειο που είχε πάρει ο Σαμαράς με την Πολιτική Άνοιξη, όπως και τα δάνεια άλλων κομμάτων τα οποία έπειτα είχαν διαλυθεί. Δεν έχουμε, επίσης, εικόνα για το τι συμβαίνει με τις περιβόητες λίστες Λαγκάρντ, Panama Papers, τις offshore παράνομου πλουτισμού, Βελγίου, Κοπεγχάγης, Λονδίνου, Χονγκ - Κονγκ. Κάθε πόλη και μία λίστα. Ρωτάμε: Ποιες παραγράφονται, κύριε Υπουργέ; Ασχολείστε εκ του ασφαλούς μόνο με σκάνδαλα που έχουν παραγραφεί ή που είναι χρονικά στο όριο παραγραφής. Προσπαθείτε να πείσετε τον δυστυχή Έλληνα πολίτη ότι κάνετε φιλότιμες προσπάθειες. Σήμερα σας δίνεται αυτή η ευκαιρία να αποδείξετε ότι θέλετε και μπορείτε να αλλάξετε τα κακώς κείμενα των προκατόχων σας. Είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία. Αρπάξτε την! Θέλουμε και απαιτούμε να ακούσουμε σήμερα - όχι αύριο - ονόματα, ποσά από σκάνδαλα που ερευνήσατε ή την εξέλιξή τους. Θέλουμε και απαιτούμε να ακούσουμε πρόστιμα που έχουν εισπραχθεί και όχι απλά βεβαιωθεί. Θέλουμε και απαιτούμε να ακούσουμε ποινές που έχουν επιβληθεί και οι οποίες εκτίονται. Ικανοποιήστε το λαϊκό αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα ήταν άδικο, βέβαια, να μην αναφερθώ στην επιστολή την οποία έστειλε ο πρώην Υπουργός κ. Γιάννος Παπαντωνίου προς τον Πρόεδρο, τον κ. Βούτση, την οποία μάλιστα ζήτησε να κοινοποιηθεί προς όλους τους Βουλευτές. Τι γράφει, λοιπόν, σε αυτή την επιστολή; Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο πρώην Υπουργός κάνει προσπάθεια, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, να μας πείσει ότι κατηγορείται αδίκως και πως σε όλες τις συμβάσεις για τα εξοπλιστικά, τις οποίες υπέγραψε, ήταν μέσα στις προβλεπόμενες διατάξεις. Αφού, λοιπόν, ο Υπουργός κατηγορείται άδικα, όπως υποστηρίζει, γιατί δεν έχει θέσει τον εαυτό του ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης πριν την παραγραφή; Εδώ, όμως, φυσικά γελάμε. Τι έγινε, αν τελικά προκύψει από τη διαδικασία η όποια ενοχή του; Δεν τον προστατεύει ο νόμος Πετσάλνικου; Δεν τον προστατεύει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών; Η κατάργηση αυτού του κατάπτυστου νόμου είναι λαϊκή απαίτηση. Άλλωστε, συμπεριλαμβανόταν και στις προεκλογικές σας εξαγγελίες, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Αλήθεια, οι προτάσεις που έχουν ακουστεί για την αναθεώρηση του Συντάγματος, γιατί δεν συμπεριλαμβάνουν ακριβώς αυτή την κατάργηση, όπως και την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας; Θυμίστε μου, όμως, επειδή έχω αρχίσει να ξεχνάω τον τελευταίο καιρό, πόσες ασυλίες είπαμε ότι άρθηκαν για δικούς σας Βουλευτές, οι οποίες θα έπρεπε να φτάσουν στο ακροατήριο των δικαστικών αιθουσών; Να ξέρετε, λοιπόν, ότι όλοι εσείς οι αυτοαποκαλούμενοι του δημοκρατικού τόξου έχετε μερίδιο ευθύνης. Άλλοι βάλατε ένα λιθαράκι, άλλοι έναν βράχο και κάποιοι ολόκληρο βουνό για να καλύψετε τη βρωμιά και την οσμή των σκανδάλων. Η αναφορά και η ανάλυση των σκανδάλων όλων των κομμάτων που έχουν κυβερνήσει θα απαιτούσε αρκετές μέρες στην Ολομέλεια, έχοντας τον λόγο μόνο εμείς οι εθνικιστές, διότι μόνο εμείς τολμήσαμε να τα βάλουμε με το σύστημα και μόνον εμείς είχαμε το θάρρος να πούμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Από εμάς ακούστηκαν ονόματα και ποσά στις εξεταστικές επιτροπές. Εμείς και μόνον εμείς μπορούμε να εγγυηθούμε την εξυγίανση του δημόσιου βίου σε όλα τα επίπεδα και την παραδειγματική τιμωρία όσων έχουν ζημιώσει τα ελληνικά συμφέροντα, καθώς δεν έχουμε εξαρτήσεις από ξένους και εγχώριους λακέδες αχυράνθρωπους. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να κάνουμε πράξη όλα αυτά. Ξέρετε γιατί; Διότι αυτά που σας λέμε τα έχουμε κάνει πράξη και πορευόμαστε με αυτά στην προσωπική μας ζωή. Ειλικρινά, δεν μπορείτε να φανταστείτε με πόση λαχτάρα περιμένουμε τη σύσταση της επιτροπής, όπου για άλλη μία φορά θα αποδείξουμε με επιχειρήματα και με αποδείξεις ότι αριστεροί και δεξιοί είστε ίδιοι στο φαΐ. Κλείνω με τη φράση ενός πραγματικά μεγάλου άνδρα: «Αρχή άνδρα δείκνυσι», η εξουσία αποκαλύπτει τον χαρακτήρα: Βίας ο Πριηνεύς. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Σιάτιστας Κοζάνης. Σάς καλωσορίζουμε, παιδιά. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι κ. Μαυρωτάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω με κάποια στοιχεία της επικαιρότητας. Η Κυβέρνηση καθυστερεί στην αξιολόγηση, ποντάροντας ακόμα μία φορά σε πολιτική διαπραγμάτευση. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι η μόνη που νομίζει ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ της. Λανθασμένα ποντάρει στη νίκη Σουλτς στις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, κάτι που και ο σύντροφός τους στο SPD, ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, θεώρησε αφελές. Ακόμη και αν θέλει να σύρει τη διαπραγμάτευση μέχρι τότε, δεν θα υπάρχει πια ελληνική οικονομία να την ακολουθήσει. Τα πρόσφατα μηνύματα για την οικονομία από τα πιο αρμόδια χείλη είναι απαισιόδοξα. Ο κ. Στουρνάρας και ο κ. Λιαργκόβας μίλησαν για κινδύνους για το 2018 και για τέταρτο μνημόνιο ή χρεωκοπία. Το 2,7% ανάπτυξη για το 2017 που υπάρχει στον προϋπολογισμό φαντάζει ως όνειρο θερινής νυκτός. Η πολυπόθητη έξοδος στις αγορές το 2018, πριν λήξει το πρόγραμμα, απομακρύνεται ή θα εξελιχθεί από έξοδος στις αγορές σε έξοδο του Μεσολογγίου που θα οδηγεί στο τέταρτο μνημόνιο. Ο φαύλος κύκλος της κωλυσιεργίας μας σπρώχνει πιο βαθιά στην κρίση. Όσο αργεί η αξιολόγηση, μεγαλώνει η αβεβαιότητα, χειροτερεύουν οι οικονομικοί δείκτες και θέλουμε κι άλλα πιο επώδυνα μέτρα για να βγαίνουν τα νούμερα. Η ανασφάλεια παγώνει το οικονομικό κλίμα. Έτσι, δεν υπάρχουν επενδύσεις, δεν υπάρχουν δουλειές, εντείνεται η φτωχοποίηση και η μετανάστευση ανθρώπων και επιχειρήσεων στο εξωτερικό. Αυτό είναι κάτι πλέον αναντίστρεπτο. Ακόμα και αν κλείσει αύριο η αξιολόγηση, η ζημιά θα έχει γίνει. Η αγορά «στεγνώνει», οι τράπεζες «στεγνώνουν», όπως δείχνουν τα πρόσφατα στοιχεία. Τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ έχουν κάνει φτερά. Ζητάμε αύξηση του ELA και καταλήγουμε σε οικονομική ασφυξία. Από την άλλη πλευρά, η Κυβέρνηση δεν πληρώνει τις οφειλές της προς τους ιδιώτες, θέλοντας να δημιουργήσει ένα αποθεματικό για τον Ιούλιο που έχουμε να αποπληρώσουμε τις μεγάλες δόσεις. Δεν διστάζει να «στεγνώσει» την αγορά, για να εξυπηρετήσει το επικοινωνιακό της παιχνίδι, γιατί γι' αυτό πρόκειται. Θέλει να πείσει ότι διαπραγματεύτηκε μέχρι τέλους. Όμως, αυτό στοιχίζει. Στοιχίζει η κορύφωση της αβεβαιότητας. Στοιχίζει σε δουλειές που χάνονται, σε παιδιά που φεύγουν έξω. Ας αναφερθούμε, όμως και στη συγκεκριμένη υπόθεση για την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Η πρόταση για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής δεν μας βρίσκει αντίθετους. Ποτέ δεν ήμασταν αντίθετοι στο να χυθεί φως σε υποθέσεις που χρήζουν διερεύνησης. Όμως, αυτό πρέπει να γίνει προς όλες τις κατευθύνσεις. Μία ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή έχει νόημα αν είναι να ρίξει φως και όχι προπέτασμα καπνού για να καλυφθούν τα σημερινά αδιέξοδα της Κυβέρνησης, γιατί το «timing» της συγκεκριμένης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής - όπως και της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής ή των ειδικών κοινοβουλευτικών επιτροπών που έρχονται για την υγεία - μοιάζει με τον αμυντικό που στριμωγμένος στη γωνία κλωτσά με όλη του τη δύναμη την μπάλα στην κερκίδα. Είναι γνωστό ότι το έγκλημα της απιστίας έχει παραγραφεί εξαιτίας των ευεργετικών διατάξεων του Συντάγματος και του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να καταργηθεί αυτή η σκανδαλώδης ασυλία των Υπουργών. Χρειάζεται, όμως, αναθεώρηση του Συντάγματος. Πώς, όμως, να προχωρήσει η αναθεώρηση, όταν η Κυβέρνηση κοιτάζει πώς θα συστήσει λαϊκές επιτροπές για να κάνουν προτάσεις σαν κι αυτές που κυκλοφόρησαν εχθές; Εξαιτίας, λοιπόν, του νόμου περί ευθύνης Υπουργών, το μόνο που μένει να διερευνηθεί ως διαρκές έγκλημα είναι η νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Από την εισαγγελική έρευνα και τις ανακρίσεις δεν προέκυψε κάτι τέτοιο μέχρι στιγμής. Ενδείξεις τέλεσης του εγκλήματος υπάρχουν μόνο σε μία υπόθεση, αλλά κι αυτές απ' ό,τι φαίνεται αφορούν μόνο τον προμηθευτή. Μένει να δούμε αν θα παρουσιαστούν στοιχεία στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή που θα στοιχειοθετούν ευθύνη του Υπουργού. Επίσης, θα έχει ενδιαφέρον να μάθουμε αν υπάρχουν κι άλλες δικογραφίες με εξοπλιστικά, ακόμα και πολύ πρόσφατες, που μπορεί να είναι πρώτη ύλη για νέες ειδικές κοινοβουλευτικές επιτροπές. Εδώ μας δημιουργείται η απορία μήπως η Κυβέρνηση δεν θέλει την κ. Ράικου στην Εισαγγελία Διαφθοράς. Μήπως την εξαναγκάζει εμμέσως σε παραίτηση δύο μήνες πριν λήξει η θητεία της, με τα γνωστά δημοσιεύματα της Κυριακής; Αυτό το λέω, διότι δεν μπορώ να σκεφτώ ότι η συγκεκριμένη εφημερίδα δημοσιεύει κάτι αιφνιδιάζοντας το Μαξίμου. Αυτά είναι ερωτήματα, λοιπόν, που ευχόμαστε να απαντηθούν. Η μεγαλύτερη χρησιμότητα, όμως, κατά τη γνώμη μου, όπως είχα πει και στην εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια των κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, είναι να δούμε τι πρέπει να αλλάξει στο θεσμικό πλαίσιο προκειμένου να αποφύγουμε τυχόν παρόμοιες συμπεριφορές στο μέλλον, για να είμαστε δηλαδή Προμηθείς και όχι Επιμηθείς, διότι αν δεν έχει αλλάξει το θεσμικό καθεστώς, αν το καθεστώς των προμηθειών των εξοπλιστικών είναι το ίδιο όπως τότε και δεν έχει αλλάξει κάτι, τι μας λέει ότι τα ίδια δεν μπορεί να επαναλαμβάνονται και σήμερα; Τι μας λέει ότι παρόμοια πράγματα δεν γίνονται τώρα και μπορεί σε μία μελλοντική ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή να μιλάμε πάλι για ευθύνες σημερινών Υπουργών; Τι τα διαφοροποιεί; Αν είναι μόνο το ηθικό πλεονέκτημα και όχι άλλες ασφαλιστικές δικλίδες, τότε υπάρχει πρόβλημα. Από την άλλη, όμως, πρέπει να βρούμε και μία ισορροπία ώστε να μην ποινικοποιούνται τα πάντα που έχουν να κάνουν με συμβάσεις εξοπλιστικών, γιατί μετά κανένας δεν θα βάζει την υπογραφή του. Πρέπει, λοιπόν, να βρεθούν εκείνες οι ασφαλιστικές δικλίδες που θα εξασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον με διαφάνεια, λογοδοσία και κοινούς κανόνες, έτσι ώστε φαινόμενα σαν και αυτά που υπονοούνται, όπως δωροδοκίες, μίζες κ.λπ., να είναι πολύ δύσκολο να διαπραχθούν. Η θεσμική θωράκιση περνάει, όπως ειπώθηκε, από την αναθεώρηση του Συντάγματος και του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Δεν μπορεί δηλαδή σε μόλις δύο κοινοβουλευτικές περιόδους να παραγράφονται τέτοια εγκλήματα, όταν οι διαδικασίες στην Ελλάδα κινούνται ή μπορεί να εξαναγκαστούν να κινηθούν με ρυθμό χελώνας. Εδώ επιτρέψτε μου έναν παραλληλισμό με τον αθλητισμό, για να σας δείξω την αξία της μη παραγραφής. Το ντόπινγκ δέχθηκε ένα ισχυρό πλήγμα και έχασαν πολλοί τον ύπνο τους όταν τα δείγματα άρχισαν να κρατούνται δέκα χρόνια αντί για δύο. Έτσι, η επανεξέταση των δειγμάτων με νέα στοιχεία και μεθόδους έφερε πολλά στο φως. Πολλοί πιάστηκαν μετά από έξι ή επτά χρόνια. Αυτό έκανε και κάνει πολλούς και πολλές να το ξανασκεφτούν. Έχει δηλαδή έναν ισχυρό αποτρεπτικό χαρακτήρα, δείχνοντας ότι αργά ή γρήγορα ο απατεώνας αποκαλύπτεται. Στην πολιτική με τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών, έτσι όπως είναι σήμερα, ή θα πιαστεί ο Υπουργός με τη γίδα στην πλάτη ή πάει μετά, το πουλάκι πέταξε! Ποιο είναι, λοιπόν, το ζητούμενο πέρα από το να αποδοθούν ευθύνες; Είναι να διαμορφωθεί έτσι το θεσμικό πλαίσιο, ώστε να είναι δύσκολο να βάλει κάποιος το δάχτυλο στο μέλι. Πρέπει από τη διαδικασία αυτή να προκύψουν και προτάσεις. Κάναμε προτάσεις και στην εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια κομμάτων και μέσων μαζικής ενημέρωσης, όμως δεν ίδρωσε κανενός το αφτί και δεν συμπεριλήφθηκαν στο τελικό πόρισμα. Κλείνοντας, δεν θα ήθελα να αφήσω αναπάντητο κάτι που είπε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος σε συνέντευξή του προχθές. Ο κ. Τζανακόπουλος είπε επί λέξει για το Ποτάμι «από την ημέρα της ίδρυσής του είχε προνομιακή σχέση με τη διαπλοκή». Για να λέει, λοιπόν, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ότι είμαστε διαπλεκόμενοι, ότι είμαι διαπλεκόμενος, δεν μπορεί, κάτι θα ξέρει! Ας πει, λοιπόν, για να ξέρουμε και εμείς, ποια είναι η προνομιακή σχέση μας με τη διαπλοκή, αλλιώς είναι κοινός συκοφάντης. Είναι κρίμα για έναν νέο πολιτικό να χρησιμοποιεί παλαιοκομματικές πρακτικές, όπως είναι η λασπολογία και η κατασυκοφάντηση των αντιπάλων. Πάντως, μια και μιλάμε για διαπλοκή - δηλαδή διαπλοκή κομμάτων, τραπεζών και μέσων μαζικής ενημέρωσης - να πω στον κ. Τζανακόπουλο ότι η μόνη χειροπιαστή περίπτωση που έχω δει με τα μάτια μου στην εξεταστική επιτροπή ήταν οι επιστολές του κ. Τσίπρα - και όχι του κ. Θεοδωράκη - προς τράπεζες, όταν παρότρυνε τους τραπεζίτες να μη θεωρήσουν με χρηματοοικονομικά μόνο κριτήρια τη ρύθμιση του δανεισμού του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, τις επιστολές πατρωνίας για το δανεισμό της ΑΥΓΗΣ, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, μόλις ανεβήκατε στην εξουσία υπερτριπλασίασε τα έσοδα από διαφημίσεις τραπεζών, χωρίς να πουλάει ούτε ένα φύλλο παραπάνω. Για να μην αναφερθώ στον αγαπημένο σας εργολάβο - που τώρα κάνετε ότι δεν τον ξέρετε - και το πώς έπαιρνε τα δάνεια επί των ημερών σας. Για σχέσεις, λοιπόν, με τη διαπλοκή να τα λέτε εκεί που σας παίρνει. Κάπου όντως σας παίρνει, όχι όμως στο Ποτάμι. Επειδή αναφέρεστε συχνά σε συμφέροντα, να πω το εξής. Ναι, το Ποτάμι υπηρετεί συμφέροντα, κάποια συμφέροντα μάλιστα που για εσάς είναι αόρατα, δεν τα βλέπετε. Είναι τα συμφέροντα όλων εκείνων που δεν θέλουν να γίνουν πελάτες των κομμάτων, που πιστεύουν στις ίσες ευκαιρίες και στις ανοιχτές διαδικασίες και που δεν θέλουν να φιλούν κομματικές ποδιές για να διορίζονται, να εξελίσσονται ή να βρίσκουν δουλειά. Αυτών τα συμφέροντα υπερασπιζόμαστε. Είναι η μειοψηφία; Μπορεί. Είναι, όμως, η δημιουργική μειοψηφία που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση, αρκεί να της δοθεί η ευκαιρία να μην οδηγείται από τα πελατειακά κόμματα στον εξοστρακισμό. Όσο οι πελατειακές σχέσεις στη χώρα μας έχουν τον πρώτο λόγο, τόσο θα έχουν τον τελευταίο λόγο ο λαϊκισμός και η δημαγωγία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαυρωτά. Τον λόγο έχει ο κ. Συμεών Μπαλλής από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι το τελευταίο που θα περίμενα σήμερα να ακούσω ήταν να επανέρχονται θέματα τα οποία θεωρούσα ότι είχαν λυθεί και είχαν απαντηθεί στην εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια των κομμάτων και των μέσων επικοινωνίας, που τέλειωσε πριν καιρό τις εργασίες της. Το να επανέρχεται το θέμα της επιστολής Τσίπρα, όπως έκανε πριν από λίγο o αξιότιμος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι, θεωρώ ότι αυτό είναι που πάει να λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά, διότι είναι ένα θέμα που είχε ήδη απαντηθεί επαρκώς στις εργασίες της επιτροπής. Και εν πάση περιπτώσει, με την ευκαιρία να υπενθυμίσω ότι το δάνειο της «ΑΥΓΗΣ» εξυπηρετείται κανονικά, ούτε 1 ευρώ δεν καθυστέρησε. Το δάνειο του ΣΥΡΙΖΑ είναι με εμπράγματη ασφάλεια και δεν είναι θαλασσοδάνειο, στον βρόντο, εξοφλούμενο μετά από εκατόν είκοσι χρόνια, όπως είναι τα δάνεια των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Να επανέλθω, όμως, στο θέμα που συζητάμε σήμερα. Φαντάζομαι ότι ο κ. Παπαντωνίου μάλλον θα πρέπει να αισθάνεται ανήσυχος, ακούγοντας συντρόφους του από το ΠΑΣΟΚ να υποστηρίζουν μετά βεβαιότητας στις ομιλίες τους ότι αυτή η κίνηση είναι μια επιχείρηση αντιπερισπασμού, ότι η Κυβέρνηση επιχειρεί την επιλεκτική ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής ή - ακούγοντας άλλον συνάδελφο από άλλο χώρο, από τη Νέα Δημοκρατία - ότι θεωρεί βέβαιο πως στο τέλος της εργασίας αυτής της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, οι απαντήσεις όποιων κληθούν να καταθέσουν, θα είναι «δεν γνωρίζω κάτι» και ότι το τελικό πόρισμα θα είναι κάτι σαν το «δεν προέκυψε». Θα πρέπει να αισθάνεται ανήσυχος γιατί αυτά υποστήριζαν σύντροφοι του ΠΑΣΟΚ σε άλλη υπόθεση, σε άλλη εξέταση, άλλου Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Τότε ήταν οι φράσεις που ειπώθηκαν ότι πρόκειται για μία πλεκτάνη, ότι επιχειρείται ένας διασυρμός των πολιτικών προσώπων και των Υπουργών του ΠΑΣΟΚ στην Άμυνα και ότι αυτό το οποίο ξεκίνησε ως μία πολιτική και ποινική πλεκτάνη, ως υπόθεση έχει πλέον εξατμισθεί. Αυτές ήταν οι χαρακτηριστικές φράσεις που τότε είχαν ειπωθεί. Ο τότε Υπουργός Εθνικής Άμυνας, που θα τα άκουγε αυτά, θεωρώντας βέβαιο ότι δεν υπάρχει υπόθεση εναντίον του, εάν παρακολουθεί σήμερα τις εργασίες μας, πιθανότατα να τις παρακολουθεί μέσα από κάποιο κελί του Κορυδαλλού. Αυτό το οποίο συζητάμε σήμερα και αυτό το οποίο ελπίζω ότι θα αποτελέσει και την κατάληξη αυτής της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, είναι ένα μέρος, μια ψηφίδα στο πάζλ της ανομίας και της εύκολης διαφθοράς που κυριάρχησε για πολλές δεκαετίες στην οικονομία και την πολιτική ζωή της χώρας. Επειδή μιλάμε για διαφθορά και ενδεχόμενες μίζες στον τομέα των στρατιωτικών εξοπλισμών, τότε προφανώς μιλάμε για μεγάλη ψηφίδα αυτού του πάζλ. Να θυμίσω ότι στο θέμα της διαφθοράς και της συνήθους πρακτικής της μίζας αναφέρθηκε σε παρέμβασή τους από τη Βουλή, κατά την έναρξη της συνεδρίασης της επιτροπής για τον Λογιστικό Έλεγχο του Χρέους τον Απρίλιο του 2015, ο τότε αρμόδιος για την καταπολέμηση της διαφθοράς Υπουργός Επικρατείας κ. Νικολούδης. Ειδικότερα για τις μίζες στην αγορά του αμυντικού εξοπλισμού είχε πει: «Είναι πλήρως διακριβωμένο ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις συμβάσεων αγοράς οπλικών συστημάτων, που υπέγραψε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, η παράνομη προμήθεια ή αλλιώς «μίζα», που δινόταν σε Έλληνες αξιωματούχους, προκειμένου με παράνομο τρόπο να συμβάλουν στην κατάρτιση αυτών των συμβάσεων, ήταν κατά μέσο όρο 4%. Η απώλεια για το Ελληνικό δημόσιο», πρόσθεσε, «δισεκατομμύρια». Οι συμβάσεις αυτές υπογράφονταν, έξω από τη χώρα έρχονταν τα χρήματα και κάποιοι μέσα από τη χώρα παρανόμως τα εισέπρατταν. Υπάρχει δυνατότητα και έδαφος διερεύνησης; Υπάρχει. Να θυμηθούμε ότι τα όποια αδικήματα για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, εφόσον διαπιστωθούν, δεν έχουν παραγραφεί, παραμένουν. Πολύ δε περισσότερο, δεν παραγράφονται από τη μνήμη του ελληνικού λαού οι πρακτικές στις οποίες οφείλεται το 25% του σημερινού χρέους, η αφαίμαξη της ελληνικής οικονομίας, η κοροϊδία του ελληνικού λαού. Το 25% του ελληνικού χρέους οφείλεται σε αυτές τις δαπάνες, όπως το είχε προσδιορίσει στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, στο τέλος του 2003, ο τότε Υπουργός Οικονομίας κ. Χριστοδουλάκης, που είχε πει ότι τουλάχιστον είκοσι πέντε μονάδες του δημόσιου χρέους οφείλονται σε αμυντικές δαπάνες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Με βάση, λοιπόν, τα στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Στοκχόλμης για την Ειρήνη και τον Αφοπλισμό, η Ελλάδα κατέχει τα πρωτεία επί σειρά ετών γι' αυτές τις αμυντικές δαπάνες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή έχει εξαντληθεί ο χρόνος, θέλω να πω ότι είμαι βέβαιος ότι η ειδική επιτροπή θα προχωρήσει μέχρι τέλους στο έργο της για να αποκαλυφθούν οι ροές του μαύρου χρήματος, οι δαιδαλώδεις διαδρομές για το κρύψιμο της μίζας, να αποκαλυφθούν οι υπογραφές που κοσμούν τις επίδικες αποφάσεις, να φανούν οι διασυνδέσεις της πολιτικής με τα οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, που υποσκάπτουν, όχι μόνο τη σταθερότητα της οικονομίας, αλλά και το αξιόμαχο, εντέλει, των Ενόπλων Δυνάμεων, για να έρθει στο φως, όχι μόνο η περιγραφή, αλλά και η ταυτότητα της διαπλοκής και της διαφθοράς. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Καμμένος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, σημαντική ημέρα η σημερινή. Για άλλη μία φορά η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων «σπάει τα αυγά» για να κάνει την πολιτική ομελέτα. Θυμόμαστε τα τελευταία σαράντα χρόνια ελάχιστες εξεταστικές επιτροπές, πόσο μάλλον ουσιώδεις εξεταστικές επιτροπές. Μια τεράστια επιτροπή που είχε γίνει με τη «SIEMENS» είδαμε πώς έκλεισε και άφησε πίσω της πάρα πολλές «ουρές». Καλούμαστε σήμερα να μελετήσουμε το μεγάλο όγκο αυτών των στοιχείων που ήρθαν στη Βουλή. Από αυτά κατόρθωσα να διαβάσω σχεδόν το 70% και ο ίδιος. Έμεινα σε κάποια βασικά σημεία, τα οποία, όπως και τους προλαλήσαντες - αφού παρακολούθησα όλες τις ομιλίες - μας κάνουν να εντυπωσιαστούμε με το λάθος τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις του εθνοσωτήρα κ. Σημίτη κατάφεραν να καταχρεωκοπήσουν αυτή την πατρίδα και να ερχόμαστε σήμερα εμείς εδώ να αναλύουμε το πού θα βρούμε λεφτά για συντάξεις, για ΕΚΑΣ και για αφορολόγητο, όταν εκείνος ανακάλυψε τα swaps με την «GOLDMAN SACHS» και μετά μας έκανε τα αμυντικά swaps. Δηλαδή, μας έκρυβε και το χρέος. Από πού να πρωτοαρχίσει κανείς; Δεν μας φτάνουν δώδεκα ώρες, όχι δώδεκα λεπτά. Οι κυβερνήσεις αυτές που πέρασαν εκείνα τα χρόνια έχουν δείξει εγκληματική συμπεριφορά, όπως προκύπτει από τα έγγραφα, πάνω στη διασπάθιση και τη σκοπιμότητα της χρήσης του δημόσιου χρήματος. Όταν κατηγορηθήκαμε εμείς και όλη η Ελλάδα, όλοι οι Έλληνες πολίτες, ότι ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας, ο κύριος υπεύθυνος, αυτός που έδενε τα σκυλιά με λουκάνικα, με τα χρηματιστήρια, με τα εξοπλιστικά και με άλλα τέτοια, ήταν ο Σημίτης. Δεν ήταν ούτε ο Πάνος Καμμένος ούτε ο Καραμανλής ούτε ο Γιώργος Παπανδρέου. Δεν ήταν κανένας από αυτούς. Ο Σημίτης τα έδεσε τα σκυλιά. Με ποιον; Με τον κ. Παπαντωνίου ως Υπουργό Οικονομικών και με τον κ. Λουκά Παπαδήμο ως κεντρικό τραπεζίτη, που έδωσε την υπογραφή του για μετοχοδάνεια με «καπέλο» 15 εκατομμύρια δραχμές τότε ανά κωδικό. Επίσης, θα ήθελα να διορθώσω το φίλο μου, τον κ. Παπαχριστόπουλο. Κύριε Παπαχριστόπουλε, 170 δισεκατομμύρια χάθηκαν, ευρώ, όχι δραχμές. Στο χρηματιστήριο η ανακεφαλαιοποίηση ξεκίνησε 55 δισεκατομμύρια και έφτασε τα 175 δισεκατομμύρια. Χάσαμε 170 δισεκατομμύρια ευρώ. Χάσαμε και ογδόντα εταιρείες ενδιάμεσα. Δεν είναι της παρούσης. Πιστεύω ότι θα ανοίξει και αυτό το θέμα. Διακόσιες πενήντα εταιρείες κατέληξαν από τις εκατό εβδομήντα. Το έγκλημα ήταν διαρκές. Στήθηκαν πλατφόρμες λεηλασίας του δημοσίου χρήματος. Όλα τα έριχναν στην ευθύνη των Υπουργών, η οποία δεν υπήρχε, καθώς με μαγικό τρόπο διαγράφονταν οι ευθύνες των Υπουργών, τουλάχιστον οι κακουργηματικές και οι ποινικές. Αν διαβάσει κανένας τα κείμενα, θα απορήσει γιατί ζει σε αυτή τη χώρα. Θα απορήσει, για παράδειγμα, για τις φρεγάτες. Ο κ. Μισέλ Ζοσεράν κατέθεσε στο γαλλικό δικαστήριο ότι έδωσε 9 εκατομμύρια μίζες στην Ελλάδα στον Υπουργό στην Κύπρο. Το είπε στο γαλλικό δικαστήριο και κόντεψε να μπει φυλακή. Πέρασαν από εδώ όλοι, ο Κάντας κ.λπ.. Έδωσαν τις μίζες πίσω. Ευτυχώς που ήρθαμε στην Κυβέρνηση και ανοίγουμε αυτά τα θέματα. Μαζέψαμε και κανένα φράγκο από μίζες. Ο Κάντας έχει «δώσει» όλο τον κόσμο. Δεν ασχολείται κανένας. Βγήκε προχθές η κ. Σταμάτη και χαρακτήρισε με έναν πολύ ωραίο τρόπο, που θυμίζει μια ωραία κινηματογραφική ταινία πάρα πολλών εκατομμυρίων, τον κ. Σημίτη και επίσης κατηγόρησε και τον κ. Γεώργιο Παπανδρέου. Αυτό το έκανε η σύζυγος του κ. Τσοχατζόπουλου. Δεν ασχολήθηκε κανένας εισαγγελέας. Ο Έλληνας πολίτης όταν βγαίνουμε έξω στο καφενείο μας ρωτάει: «Εσείς τι κάνετε εκεί πέρα; Ο Εισαγγελέας τι κάνει;». Είναι δυνατόν να κατηγορεί η σύζυγος ενός κατά τεκμήριο χρηματισμένου Υπουργού του ΠΑΣΟΚ τον Πρωθυπουργό του, τον Αρχηγό του ΚΥΣΕΑ - και θα φτάσω εκεί - για την ομαδική διαγραφή ή την ομαδική συλλογική ανευθυνότητα που έδειξαν καλυπτόμενοι πίσω από τη συλλογική ευθύνη του ΚΥΣΕΑ; Ποιος έπαιρνε αποφάσεις; Έχουμε πάρα πολλή δουλειά να κάνουμε σε αυτήν την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή που θα προκύψει. Δεν σταματάει σε πρόσωπα. Θα βρούμε τη ροή του χρήματος. Θα βρεθούν οι άνθρωποι οι οποίοι έστηναν δεκάδες έως εκατοντάδες offshore. Θα εξερευνηθεί πάλι ο ρόλος του κ. Όσβαλντ που ήρθε και έφυγε, του κ. Λυγινού, του κ. Μεταξά που έστηνε εταιρείες εδώ και εκεί, όλοι αυτοί που είχαν τους μηχανισμούς και τους δαιδάλους, για να μπορέσουν αυτοί οι οποίοι έπρεπε να ιδιοποιηθούν χρήματα δημόσιας περιουσίας να τα αποκρύψουν και να μην εμφανιστούν ποτέ και να μην πιαστούν και ποτέ. Όλα αυτά θα φανούν. Από εκεί και πέρα, διαβάσαμε και την επιστολή του κ. Παπαντωνίου χθες. Με λύπη μου διάβασα αυτήν την επιστολή. Βγαίνεις δημόσια και λες ότι γίνεται σύσταση αυτής της επιτροπής - κάποιοι από μας θα διαβάζουν, φαντάζομαι όλοι, τις δικογραφίες - γιατί σε κατηγορούν που μπήκες στο ευρώ; Να σας πω τι λέει η έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ το 2004 στη σελίδα 15 έως 17, τι λέει όταν άρχισε να κλείνει τους λογαριασμούς του ΠΑΣΟΚ από το 2003 έως το 2004; Θέλετε να σας διαβάσω τι λέει, τι βρήκαν και πώς πέρναγαν τα εξοπλιστικά; Σε τρεις σελίδες τα λέει. Έχει πινακάκι πίσω. Τα ξέραμε από τότε εμείς που ήμασταν έξω, ήταν η δουλειά μας. Από το 1997- έχει εδώ τον πίνακα - έως το 2003 λείπουν 7 δισεκατομμύρια τον χρόνο, είναι απέραστα. Τα έκρυβαν με swaps, τα πήγαιναν πιο πέρα. Έλεγαν ότι είναι απόρρητες οι παραλαβές των οπλικών συστημάτων, δεν μπορεί να βγαίνουμε και να λέμε παραλάβαμε πενήντα τανκς σήμερα, άρα τα πληρώνουμε. Και έστελναν τις πληρωμές τριάντα, σαράντα χρόνια μετά! Είχε έρθει η Deutsche Bank και η Dresner Bank, οι άλλες μαγικές καλές τράπεζες - μόνο γερμανικές τράπεζες, μόνο γερμανικά άρματα χωρίς βλήματα, άλλα βλήματα υπήρχαν αλλού - και έκρυψαν το χρέος. Έρχεται η ΕΛΣΤΑΤ και λέει: παιδιά, σας λείπουν 7 δισεκατομμύρια κάθε χρόνο και δεν κάνετε τίποτα. Κάθε χρόνο ερχόταν η EUROSTAT επίσκεψη στην Ελλάδα. Ερχόταν κάθε τετράμηνο και έλεγε στην ελληνική ΕΛΣΤΑΤ η EUROSTAT: «Τι κάνετε εδώ με τους λογαριασμούς; Γιατί περνάτε μετρητά; Γιατί δεν τα περνάτε σαν καταναλωτικά; Τι κάνετε; Γιατί κρύβετε τα εξοπλιστικά;». Ποιος φταίει που έκρυψαν τα εξοπλιστικά και έκρυψαν το δημόσιο χρέος της Ελλάδος; Το δημόσιο χρέος το έκρυψαν και έχει συνευθύνη και η EUROSTAT. Τι έκανε η EUROSTAT που είχε Γερμανό αφεντικό όλα αυτά τα χρόνια; Θα έλεγε κανείς «βάλτε φυλακή τη EUROSTAT και τους Υπουργούς Οικονομικών και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, επειδή εξαπατούν την Ευρώπη»; Αν το έλεγε αυτό ο Γερμανός Ραντερμάχερ θα έπρεπε να μην πάρει τη δουλειά η Krauss Maffei. Δεν θα έπρεπε να πάρουν οι Γάλλοι τα καράβια ούτε οι Αμερικάνοι τα Απάτσι. Δεν θα έπρεπε να πάρει κανένας τίποτα, γιατί δεν υπήρχε καμμία κανονικότητα. Ήρθαν εδώ να μας πουν πώς δανειστήκαμε εμείς; Είναι δυνατόν, συνάδελφοι, να συζητάμε όταν υπάρχουν αποδείξεις; Υπάρχουν όχι ενδείξεις αλλά αποδείξεις - τα γράφουν οι ίδιοι - ότι το ΠΑΣΟΚ εξαπάτησε πιθανόν και με συνέργεια της EUROSTAT - δεν τους βγάζω εκτός - το ελληνικό δημόσιο και όλη την Ευρώπη διά χειρός Παπαντωνίου και Σημίτη. Υπουργός Οικονομικών ήταν εκείνα τα χρόνια και Υπουργός που δεν πέρναγε τα έξοδα και δεν τα πέρναγε σαν δημόσιο χρέος και τα έστελνε «του Αγίου….» που λένε στα καφενεία, για να τα βρούμε εμείς, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Αυτή ήταν η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και θα μας πουν τώρα ότι φταίμε εμείς και έρχεστε και μας κάνετε πρόλογο γιατί σας βάλαμε στο ευρώ; Θέλετε να πω στον κ. Παπαντωνίου τι έγινε το βράδυ με το ecu που ήταν η δουλειά μου τότε, που βγήκε και είπε ότι το ξέρανε μόνο πενήντα; Κύριε Βορίδη, αν το θυμάστε, μόνο πενήντα - λέει - το έμαθαν το βράδυ. Δεν έπρεπε να το μάθει κανένας ότι την άλλη μέρα μπαίναμε στο ευρώ ούτε τις δύο συναλλαγματικές διαφορές από το ecu που φτάσαμε στα 345 από τα 212 σε δραχμές. Τα εγκλήματα έχουν συντελεστεί. Θα βρούμε την άκρη σιγά σιγά. Όσον αφορά το δημόσιο χρέος, όλα αυτά έγιναν και θα ελεγχθούν. Υπάρχει - λέω πάλι - κατηγορία Γάλλου Διευθύνοντος Συμβούλου της «THALES», ο οποίος μαζί με τα ναυπηγεία τα ελληνικά πήρε τη σύμβαση για τις φρεγάτες και κατέθεσε ενόρκως στη Γαλλία ότι έδωσε 9 εκατομμύρια μίζα στην Κύπρο. Έχει και ονόματα Ελλήνων. Δεν τα λέω τώρα εδώ, δεν έχει σημασία. Θα βρούμε τη διαδρομή. Ποιο χρέος; Καταθέτω το έγγραφο της ΕΛΣΤΑΤ για τα Πρακτικά. Τρεις σελίδες είναι. Θα διαβάσετε και για άλλα, όμως οι σελίδες 15 έως και 17 έχουν να κάνουν μόνο με τα εξοπλιστικά που βρήκαν, του Σημίτη και του Γιάννου. Μόνο για τα εξοπλιστικά. Αφήστε το πώς κρύβανε τους φόρους κ.λπ., έχει διάφορα μέσα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής.]] Ποιο ήταν το ύψος των εξοπλιστικών από το 1993 μέχρι το 2004; Ένας λέει 25 δισεκατομμύρια, άλλος λέει 35 δισεκατομμύρια, άλλος λέει 50 και. Γιατί δεν ξέρει κανένας; Επειδή είναι απόρρητο αν θα πάρουμε χωρίς βλήματα; Γιατί είναι απόρρητο αν θα εκσυγχρονίσουμε πέντε γριές φρεγάτες αντί να πάρουμε τρεις καινούργιες; Γιατί είναι απόρρητο το δημόσιο χρέος; Θα έρθει η ώρα που θα αποκαλυφθούν, γιατί έχω στα χέρια μου και τα επίσημα στοιχεία πώς έκανε και την απόκρυψη χρέους ο κ. Σημίτης με την «GOLDMAN SACHS». Έχω όλους τους πίνακες, τι έκανε ακριβώς και πού το πήγε. Είναι αδύνατον να ελεγχθεί, διότι όλα πέρναγαν τμηματικά - το λέει μέσα η EUROSTAT - και τα έβαζαν όποτε ήθελαν, με συγκάλυψη της EUROSTAT. Ήρθε η χρονιά, το 2004 με το 2009- θα το πω για πολλοστή φορά - της Κυβέρνησης του Κώστα του Καραμανλή εκείνα τα χρόνια. Θα έρθουν εδώ όλα: και η ΕΛΣΤΑΤ και ο Γεωργίου και όλοι όσοι πέρασαν και ο ΟΔΔΗΧ του κ. Σαρδελή. Εγώ θα πω τα ονόματα, γιατί θα τα πω και μεθαύριο. Δεν ξέρω εάν ξέρετε τον κ. Σαρδελή. Είναι τώρα Πρόεδρος στην Εθνική Ασφαλιστική. Ο κ. Σαρδελής είναι αυτός ο οποίος μπήκε πρώτος Διοικητής στον ΟΔΔΗΧ, όταν δεν υπήρχε ΟΔΔΗΧ στην Ελλάδα και ψάχναμε τότε τι έκαναν τα ελληνικά ομόλογα. Δημιουργήθηκε ο ΟΔΔΗΧ από το ΠΑΣΟΚ με τον κ. Σαρδελή. Θα δούμε πώς έγινε η δουλειά τότε και πώς έκρυβαν το χρέος στον ΟΔΔΗΧ τότε, με την «GOLDMAN SACHS» τότε. Έρχεται η Ελλάδα να πληρώσει 195 δισεκατομμύρια χρέος το 2005-2009, τοκοχρεολύσια. Από το 2004-2009, πέντε χρόνια 195 δισεκατομμύρια τοκοχρεολύσια! Ποιανού; Δανείστηκε εκείνα τα χρόνια η Ελλάδα 195 δισεκατομμύρια και έπρεπε να τα ξεπληρώσει; Ποιανού ήταν; Εξοπλιστικά και άλλα λογιστικά τερτίπια και άλλα έξοδα των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και κυρίως του κ. Σημίτη, από το 1993, 1996 έως το 2004! Δεν βάλαμε μέσα την Ολυμπιάδα! Έφθασαν στο σημείο να περνάνε σαν αντισταθμιστικά οφέλη - στον Θεό σας, τέλος πάντων! - τις μεταφράσεις βιβλίων, δυόμισι εκατομμύρια! Έρχεται ο έλεγχος και λέει «παιδιά, δεν μπορεί να περάσουν αντισταθμιστικά οι μεταφράσεις των βιβλίων δυόμισι εκατομμύρια». Δεν μπορείτε να μου χρεώνετε διακόσια ευρώ τη σελίδα, κύριε Υπουργέ μου! Διακόσια ευρώ τη σελίδα μετάφραση - στον Θεό σας! - , Έλληνες συνάδελφοι! Έχει 15, 20 ευρώ έξω και οι άνεργοι φοιτητές της αγγλικής και της γερμανικής φιλολογίας την κάνουν, δυστυχώς, και με 8 ευρώ. Χρέωναν 200 ευρώ τη σελίδα μετάφραση και τους έκοψαν τα αντισταθμιστικά έξοδα και τι έγινε; Δεν καρπώθηκε το ελληνικό δημόσιο τα χρήματα για να ασκήσει εθνική αμυντική πολιτική. Υπάρχουν δύο ερωτήματα και υπάρχουν και άλλες ευθύνες και θα αναφέρω δύο μόνο και τις άλλες αργότερα, για να μην φάω και τον χρόνο σας. Η μία ευθύνη: Γιατί έμεινε πίσω η ελληνική αμυντική βιομηχανία; Ποιος έχει την ευθύνη γι' αυτό; Δεν μιλώ για τις θέσεις εργασίας, δεν μιλάω γιατί δεν έγιναν συμπαραγωγές, δεν μιλάω γιατί είπαμε τότε «όχι» στο Eurofighter και σε άλλα ζητήματα αν είπαμε σωστά ή λάθος. Μιλώ γιατί μείναμε στρατηγικά πίσω και ο Τούρκος αυτή τη στιγμή απέναντι κάνει τα πάντα μόνος του και φέρνει και τα Απάτσι και φέρνει και τα F -16 και κάνει και τα Ραφάλ, θα κάνει ό,τι γουστάρει. Γιατί; Γιατί έχει πιο υποτιμημένη λίρα και είναι σε νόμισμα δικό του και δεν είναι στο ευρώ; Γιατί υπάρχει εθνική στρατηγική, συνάδελφοι! Εδώ η στρατηγική ήταν να μην κάνει τίποτα ο Έλληνας, να δίνουμε τις μίζες και να τα κάνουμε όλα έξω και όταν μου λείπουν εμένα λεφτά από τα αντισταθμιστικά και όταν, για παράδειγμα, για τα Λέοπαρντ ήταν τέσσερα διακόσια τα αντισταθμιστικά και ένα εξακόσια η προμήθεια και μας έκοψαν 2 δισεκατομμύρια από τα αντισταθμιστικά, ποιος τα έχασε αυτά τα λεφτά; Δισεκατομμύρια, λάθος κωδικοποίηση, λάθος πρόταση, λάθος κωδικός που θα περάσει το έσοδο του αντισταθμιστικού. Πουθενά δουλειά στην Ελλάδα για κανέναν και για κανέναν λόγο. Για ποια Ίμια να πούμε; Έκαψαν τις σημαίες, έκαψαν και τον Στρατό και μετά παραγγείλαμε του κόσμου τα δισεκατομμύρια όπλα. Να διαβάσετε την ομιλία του κ. Παπαντωνίου τον Νοέμβριο του 2001 στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό της Βουλής. Αυτήν την ομιλία να διαβάσετε, να δείτε εκεί πέρα τι λέει για τα αμυντικά συστήματα και πώς πρέπει να εκσυγχρονίσουμε τον Στρατό και τι πρέπει να κάνουμε. Ο πρόλογος ήταν φοβερός. Εδώ ήρθαμε για να βρούμε μια λύση. Δεν θα χαριστούμε σε κανέναν. Αυτή η Κυβέρνηση ούτε μετοχοδάνεια έδωσε ούτε βγήκε έξω να πει «αγοράστε όλοι μετοχές τώρα - γιατί το ΠΑΣΟΚ ξέρει, γιατί η οικονομία θα πάει καλά - στις επτά χιλιάδες μονάδες» και χάσαμε 170 δισεκατομμύρια ευρώ. Όσες είναι οι καταθέσεις μας σήμερα, αγαπητοί συνάδελφοι, τα χάσαμε στο Χρηματιστήριο, 170 δισεκατομμύρια ευρώ, και πήγαν σε πενήντα - ογδόντα επιχειρηματίες. Αυτά μαζί με τους παρένθετους, τις εταιρείες και όλα τα συστηματάκια που έστησαν, θα τα βρούμε, διότι ξέρουμε να ψάχνουμε και δεν μας κρατάει κανένας από πουθενά. Χαίρομαι που διακομματικά υπάρχει η ευθύνη και η συνευθύνη, αλλά δεν θα χαριστούμε σε κανέναν, διότι - εγώ θα το πω για άλλη μια φορά και ας πει ο καθένας ό,τι θέλει - ο μπαλαντέρ σε όλα ήταν ο κ. Σημίτης. Έρχεται το βράδυ ο υπεύθυνος να μας κάνει τον πρόλογο να πάμε σε εκλογές. Έρχεται απόψε στον «ΣΚΑΪ», μετά απ' όλα αυτά που λέμε εδώ, να μας πει ο Σημίτης «παιδιά, δεν πάει καλά. Μήπως να πάμε σε εκλογές, γιατί δεν το βλέπω λίγο το θεματάκι»; Είμαστε σοβαροί; Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρουδής Βορίδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει και μέσα σε αυτό το πλαίσιο της κατάρρευσης και της αποδρομής του πρέπει κανείς να εντάξει μία σειρά από ενέργειες. Με την περίφημη συζήτησις «Μπελογιάννη» να σας ενημερώσω ότι δεν τσιμπάμε. Είναι η αγωνία αναζητήσεως αριστερού άλλοθι, αφού πια δεν έχουν να πουν τίποτα σχετικό στο συγκεκριμένο ακροατήριο. Ξαφνικά, λοιπόν, ανακαλύφθηκε ότι πρέπει να γίνει η άλφα κίνηση ή η βήτα κίνηση προς εξευμενισμόν αριστερού ακροατηρίου. Λογικό. Όταν εξελέγης με μία συγκεκριμένη ατζέντα και εφαρμόζεις την ακριβώς ανάποδη, όταν είπες ότι θα σκίσεις τα μνημόνια και κατέληξες να τα ψηφίζεις, όταν είπες ότι θα καταργήσεις τον ΕΝΦΙΑ και βεβαίως τον εφαρμόζεις, όταν είπες ότι θα παραιτηθείς, αν κατέβει το αφορολόγητο, και ετοιμάζεσαι να το κατεβάσεις, ξαφνικά και τον Μπελογιάννη θα θυμηθείς και τον Βελουχιώτη θα θυμηθείς και τον Δημοκρατικό Στρατό θα θυμηθείς και ό,τι μπορείς θα θυμηθείς, μπας και καταφέρεις να συγκρατήσεις από εκείνη την πλευρά μια ροή. Θερμή, λοιπόν, παράκληση προς τους καλούς μου συναδέλφους, οι οποίοι τι λένε πράγματι; Κάτι απλό, ότι πάντως αυτό αφορά την ιστορία της μιας πλευράς και δεν μπορεί ο έχων το τεκμήριο της ουδετερότητος Πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου να συμπεριφέρεται έτσι. Η απάντηση είναι ότι απλώς εχάθη το τεκμήριο της ουδετερότητος. Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου συμπεριφέρεται ως εκπροσωπών ή παριστάνων ή αποπειρώμενος να εκπροσωπήσει μια πλευρά. Δικό του θέμα πολιτικά. Εμείς τον βλέπουμε και ασκούμε την κριτική μας ως εκεί. Στο ίδιο πλαίσιο είναι ενταγμένη η σωρεία εξεταστικών, προανακριτικών και άλλων εξεταστικών και όσων έπονται. Αφού δεν έχουμε να συζητήσουμε για πολιτική, να μη συζητήσουμε για τίποτα άλλο; Να μην πάει η μπάλα στην κερκίδα; Να μην υπάρξει κάποιου είδους ποινικοποίηση; Προσέξτε γιατί το λέω αυτό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ καταλαβαίνω, βεβαίως, ότι θέλει κάποιος - και σωστά - να εξελέγξει όλα τα πεπραγμένα του οιουδήποτε - και καλά κάνει. Προσέξτε, σε αυτό συντασσόμεθα. Τελικώς, επειδή επικρατεί αυτό το κριτήριο, υπερψηφίζουμε τη συγκεκριμένη πρόταση. Όμως, θα πω κάτι, επειδή είμαστε δικηγόροι και ο συνάδελφος εδώ, ο κύριος Υπουργός, έχει και αυτός την ιδιότητα και ελπίζω ότι δεν την έχει ξεχάσει. Διαβάζω από την πρόταση για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για την τρίτη πράξη που αποδίδεται: «Σύναψη σύμβασης τον Σεπτέμβριο του 2003 με αντικείμενο τάδε… Ως εκ τούτου, συντρέχουν ενδείξεις για την τέλεση απιστίας.». Στους συναδέλφους μου νομικούς απευθύνομαι τώρα. «Ως εκ τούτου»; «Από τη σύναψη της σύμβασης»; «Συντρέχουν ενδείξεις για την τέλεση απιστίας»; Μα, δεν μπήκατε στον κόπο να πάτε να δείτε τα βουλεύματα, να κάνετε τουλάχιστον αντιγραφή των βουλευμάτων για τους άλλους. Εισάγεται με τέτοιον τρόπο αυτή η υπόθεση εδώ; Ζητάτε από το Σώμα την κρίση του; Προσέξτε, διότι εδώ πού βρισκόμαστε; Θέλετε να καταδικάσουμε - το έκανε ο συνάδελφος προηγουμένως - την περίοδο Σημίτη; Να την καταδικάσουμε πολιτικά, ασμένως, με τα δύο χέρια, την καταδικάζουμε. Από εκεί και πέρα, αυτή είναι η διαδικασία που έχουμε σήμερα εδώ; Ξέρετε σε ποιο σημείο βρισκόμαστε από δικονομική σκοπιά; Το Κοινοβούλιο σήμερα με την πρότασή σας ξέρετε σε ποιο σημείο βρίσκεται; Είναι όπως ο Εισαγγελεύς, που έχει λάβει μηνυτήριο αναφορά και πρέπει να την αξιολογήσει. Πώς πράττει εδώ ο Εισαγγελέας; Λέει: το πρώτο ερώτημα είναι να διερευνήσω εάν υπάρχει αδίκημα. Προσέξτε, ακόμα δεν έχω κατηγορούμενο. Διερευνώ εάν υπάρχει αδίκημα. «Προκαταρκτική εξέταση» το λέμε αυτό στη δικονομία. Βρήκα ότι ενδεχομένως υπάρχει αδίκημα. Τι κάνω; Πρέπει να κρίνω ότι υπάρχουν απλές ενδείξεις ενοχής. «Απλές ενδείξεις». Γιατί; Για να κινήσω την ποινική δίωξη. Τότε την κινώ. Γίνεται η κίνηση της ποινικής δίωξης. Διατάσσεται προανάκριση και κύρια ανάκριση. Τελείωσε. Εισάγεται ή απευθείας ή με βούλευμα - ανάλογα - πού τώρα; Εάν υπάρχουν οι απλές ενδείξεις ενοχής, γίναν ισχυρές ενδείξεις ενοχής. Την πάω στο ακροατήριο, στο δικαστήριο, και στο δικαστήριο για την καταδίκη του πρέπει να μην καταλείπεται πια καμμιά αμφιβολία, όχι να υπάρχουν ενδείξεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έχω λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε;
Κύριε Βορίδη, συνεχίστε, απλώς καλό είναι να συντομεύσετε, διότι θα αρχίσει να πιέζει ο χρόνος σε λίγο. Θα μπούμε και στον κύκλο των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων.
Καλώς. Θα συντομεύσω. Λέω ότι αυτή είναι η διαδικασία. Εδώ, λοιπόν, ή έπρεπε να πείτε: «Ξέρετε με βάση αυτό θέλω να διερευνήσω αν τυχόν έχει τελεστεί πράξη», οπότε κάνουμε εξεταστική, δεν κάνουμε προκαταρκτική, οπότε δεν έχουμε κατηγορούμενο - αλλά εδώ είπατε ότι έχουμε κατηγορούμενο - ή φτιάχνουμε ένα κείμενο στο οποίο τουλάχιστον να κρίνουμε ότι υπάρχουν απλές ενδείξεις. Πώς; Με αυτό το εισαγωγικό κείμενο; Παρεμπιπτόντως να ενημερώσω για κάτι άλλο τους συναδέλφους. Εδώ ισχύει η αρχή «Ne bis in idem». Τι είναι αυτό; Δεν μπορείς να ασκήσεις δύο φορές την ίδια ποινική δίωξη. Ξέρετε τι έχετε κάνει; Αυτό δεν αλλάζει τώρα. Αυτό είναι η κατηγορία, με αυτό θα πάει. Δεν αλλάζει. Προσέξτε τώρα. Είχατε σκοπό να τον απαλλάξετε εκ των προτέρων; Γιατί μόνο έτσι δικαιολογείται αυτό το κείμενο, όταν δεν θες να έχεις ουσιαστικό έλεγχο. Ποινική είναι η διαδικασία. Είχατε αποφασίσει να το κλείσετε από πριν; Προσέξτε, πάω και στο θέμα της έρευνας για το «ξέπλυμα». Βεβαίως, υπάρχουν ποσά. Βεβαίως είναι ερευνητέο. Μόνο που τα ποσά πρέπει να συνδεθούν με μια κύρια πράξη. Βεβαίως, πράγματι το «ξέπλυμα» δεν έχει παραγραφεί. Όμως πότε υπάρχει «ξέπλυμα» μη παραγεγραμμένο, που δεν έχει εξαλειφθεί το αξιόποινό του; Πότε υπάρχει αυτό; Τι μας λέει ο Άρειος Πάγος; Όταν έχω, όμως, μία κύρια πράξη. Χωρίς την κύρια πράξη σκέτο «ξέπλυμα», ακόμη κι αν δεν είναι παραγεγραμμένο, δεν είναι. Όταν περιγράφετε με αυτόν τον τρόπο τις κύριες πράξεις, εν συνεχεία τι κάνετε; Στην πραγματικότητα ακυρώνετε και το «ξέπλυμα», αφού δεν έχετε περιγράψει επαρκώς τις κύριες πράξεις. Ηθελημένα έγινε αυτό; Είστε σε κάποια συνεννόηση; Μιλάτε; Δεν εξηγείται αλλιώς. Να πω κάτι. Εδώ δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι ο κ. Κοντονής δεν γνωρίζει. Να πω ότι δεν γνωρίζει, γιατί δεν εμπλέκεται στην κοινοβουλευτική διαδικασία, δεν το έφτιαξε αυτός. Ο κ. Λάππας δεν γνωρίζει; Δεν το έχει υπογράψει. Φυλάχθηκε. Ο κ. Παρασκευόπουλος δεν γνωρίζει; Έχετε διακεκριμένους νομικούς να σας πουν. Σας είπαν αυτό; Άρα δεν μπορεί να είναι αβλεψία. Σκοπιμότητα υπάρχει εδώ. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς. ΄Η κάτι άλλο: Αν δεν υπάρχει σκοπιμότητα συγκάλυψης του συγκεκριμένου, τότε σας πιέζουν τα πολιτικά γεγονότα τόσο πολύ, σας πιέζουν ασφυκτικά και επομένως είστε υποχρεωμένοι να κάνετε τέτοια προχειρολογήματα, για να εξυπηρετήσετε τις πολιτικές σας ανάγκες μπας και αντισταθμίσετε την κατάρρευση την οποία υφίστασθε. Εμείς λέμε «Ναι», δίνοντας μία πολιτική προτεραιότητα εδώ, μη θεωρηθεί ότι μας νοιάζει εμάς να συγκαλύψουμε τον οποιονδήποτε. Όμως τώρα πρέπει να συζητάμε λίγο σοβαρά μεταξύ μας σε αυτή την Αίθουσα. Έτσι δεν πάνε μακριά τα πράγματα, έτσι κι ο κόσμος ο οποίος παρακολουθεί λέει στο τέλος, όταν δεν βγαίνει τίποτα: «Α, κι αυτό στρακαστρούκα ήτανε!».
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Παφίλης.
Κύριε Πρόεδρε, επειδή υπήρχαν προσωπικές αναφορές, θα μου δώσετε τον λόγο για ένα λεπτό;
Ορίστε, κύριε Παρασκευόπουλε, τι θέλετε;
Ο κ. Βορίδης έκανε προσωπική αναφορά και σε μένα και στον κ. Λάππα με χαρακτηρισμό σκοπιμότητας, επειδή κατά την άποψη του κ. Βορίδη δεν είναι σαφής η περιγραφή των πράξεων και των ενδείξεων. Θέλω να πω ότι ακόμη και στην περίπτωση που ανέφερε παραδειγματικά, όπου γίνεται αναφορά μιας σύμβασης και στη συνέχεια αναφέρεται ότι ως εκ τούτου συντρέχει απιστία, αναφέρεται ότι ως εκ της υπογραφής του συγκεκριμένου σχεδίου επήλθε μείωση της κάλυψης του ποσοστού το οποίο προβλεπόταν κι αυτή είναι η ένδειξη ότι μπορεί να υπάρχει απιστία. Προφανώς δεν διάβασε όλη την παράγραφο ο κ. Βορίδης.
Καλώς. Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε να πάρω τον λόγο επειδή υπήρξε προσωπική αναφορά;
Δεν είναι επί προσωπικού τώρα αυτό, κύριε Βορίδη. Με συγχωρείτε. Έδωσα τον λόγο στον κ. Παφίλη. Θα ξεκινήσει ο κ. Παφίλης, και έχουμε πορεία μπροστά. Κοιτάξτε, αρχίζει να πιέζει ο χρόνος. Θα έρθουν οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων σε λίγο, σε μία ώρα το πολύ, ίσως και λιγότερο. Δύο Υπουργοί θέλουν να τοποθετηθούν. Υπάρχουν Κοινοβουλευτικοί, υπάρχουν και τρεις - τέσσερις εγγεγραμμένοι συνάδελφοι να μιλήσουν ακόμη. Μην «τρώμε», λοιπόν, τον χρόνο έτσι.
Κύριε Βορίδη, εντάξει, είναι κατανοητό. Το πινγκ πονγκ είναι γνωστό τώρα. Και επειδή μιλήσατε λοιπόν…
Όχι, δεν είναι θέμα πινγκ πονγκ. Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Αρχίζω να μιλάω τώρα. Δεν γίνεται τώρα αυτό το πράγμα. Μετά, όταν τελειώσω.
Δύο λεπτά να πω ένα πράγμα.
Όχι, όταν τελειώσω. Αφού μου έδωσε τον λόγο.
Έτσι δεν είναι η κοινοβουλευτική διαδικασία. Απάντησε ο κ. Παρασκευόπουλος επί προσωπικού ισχυριζόμενος…
Να σβήσετε τον χρόνο…
Με συγχωρείτε, κύριε Βορίδη, είστε έμπειρος και παλιός Βουλευτής. Γνωρίζετε με βάση τον Κανονισμό τι σημαίνει η χρήση του «επί προσωπικού». Άρα δεν τίθεται θέμα επί προσωπικού και ο κ. Παφίλης συνεχίζει.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε; Επειδή γνωρίζω και τηρώ τον Κανονισμό…
Όχι, δεν σας επιτρέπω. Εσείς θα επιτρέπατε σε κάποιον να σας διακόψει, ενώ είχατε ξεκινήσει να ομιλείτε; Με συγχωρείτε πάρα πολύ.
Μου δίνετε τον λόγο για ένα λεπτό;
Κύριε Βορίδη, όχι. Δεν σας δίνω τον λόγο! Να σεβαστείτε το Προεδρείο! Θα τελειώσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και μετά αν θέλετε να απαντήσετε να πάρετε τον λόγο για ένα λεπτό. Κύριε Παφίλη, ορίστε.
Ζητώ τον λόγο επί προσωπικού, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Μόνο που τον λόγο τον έχω εγώ τώρα.
Καταλαβαίνετε τι σας λέμε;
Τώρα, θα τελειώσει αυτή η ιστορία;
Μου δίνετε τον λόγο;
Καθίστε κάτω!
Εντάξει τώρα, δεν είναι πράγματα αυτά.
Κύριε Βορίδη, καθίστε κάτω. Να μη γράφεται τίποτα από όσα λέει ο κ. Βορίδης. Μα, με συγχωρείτε. Τώρα θα χρησιμοποιήσω καμμιά άλλη έκφραση. Διακόπτετε Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο, έναν συνάδελφο που ανέβηκε στο Βήμα και ξεκίνησε να μιλάει. Εσείς δεν θα το δεχόσασταν καν. Είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει! Είναι απαράδεκτο αυτό που κάνετε τώρα.
...
Ακούσατε τι σας είπα; Να ολοκληρώσει ο κ. Παφίλης και θα σας δώσω για ένα λεπτό τον λόγο.
...
Ε, με συγχωρείτε, όποτε θέλετε θα παίρνετε τον λόγο;
...
Ε, όχι βέβαια! Ελάτε, κύριε Παφίλη, ξεκινήστε.
Να σβηστεί ο χρόνος και να διπλασιαστεί, παρακαλώ, λόγω του κ. Βορίδη.
Κύριε Παφίλη, έξι λεπτά δικαιούστε επειδή μίλησε ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής σας Ομάδας.
Κύριε Βορίδη, μια και κάνατε αυτήν τη φασαρία και μιλήσατε για αποπροσανατολισμό, είναι δοκιμασμένη συνταγή. Την χρησιμοποιήσατε και εσείς ως Κυβέρνηση, η Νέα Δημοκρατία, τη χρησιμοποίησε και το ΠΑΣΟΚ. Κάθε φορά που στριμώχνονται τα πράγματα, βάλε και μια εξεταστική για αποπροσανατολισμό. Φυσικά, δεν αγνοούμε ότι υπάρχει θέμα, όμως η σκοπιμότητα είναι χαρακτηριστικό και ακολουθεί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και σε άλλους βασικούς πολιτικούς τομείς, τα ίδια βήματα. Και εμείς το αντιλαμβανόμαστε αυτό. Εξυπηρετεί και άλλες σκοπιμότητες. Η πιο σοβαρή, κατά την άποψή μας, πέρα από την κομματική αντιπαράθεση, είναι ότι όλη αυτή η ιστορία της σκανδαλολογίας τι προσπαθεί να κάνει; Να αθωώσει το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό γίνεται σκόπιμα από πάρα πολλούς, να φορτωθεί η κρίση. Εδώ ακούγονται πράγματα απίστευτα, επιστημονικά - δεν εννοώ πολιτικά - ότι η Ελλάδα έφτασε ως εδώ λόγω της μίζας και της διαφθοράς, ότι όλος ο καπιταλιστικός κόσμος, δηλαδή, που έχει βαθιά και αξεπέραστη κρίση και που προετοιμάζεται για να έρθει η μεγαλύτερη και πιο συγχρονισμένη, το έχει πάθει από το 2% της μίζας. Ε, όχι δα! Να, λοιπόν, μία καλή υπηρεσία που προσφέρατε κι εσείς στο ίδιο το σύστημα. Ότι υπάρχει και τέτοια πλευρά δεν το αγνοούμε εμείς. Υπάρχει, βεβαίως, όμως η ουσία της κρίσης και η κατάσταση που βιώνει και ο ελληνικός λαός και οι λαοί όλου του κόσμου είναι η καπιταλιστική κρίση, το αδιέξοδο, το σάπισμα ενός συστήματος που είναι αντιδραστικό από πάνω μέχρι κάτω, που δεν μπορεί να δώσει τίποτα στην πρόοδο της ανθρωπότητας. Εμείς, λοιπόν, πάντα, πέρα από ορισμένες εξαιρέσεις που έχουν πολιτικές διαστάσεις, συμφωνούμε να συγκροτηθεί αυτή η επιτροπή, να γίνει διερεύνηση, προσπαθούμε να συμβάλλουμε στο μέτρο του δυνατού και ανάλογα με την πληροφόρηση που έχουμε - γιατί εμείς δεν είμαστε μέσα στο σύστημα - στο να βγουν στη φόρα ορισμένες τέτοιες πλευρές σκανδάλων, διαφθοράς, εάν υπάρχουν και όσων υπάρχουν. Ωστόσο η εμπειρία τι δείχνει; Γενικά «κουκουλώνονται». Το σύστημα όταν κινδυνεύει, κλείνει και δεν αφήνει να φύγουν πολλά πράγματα. Στην καλύτερη περίπτωση θυσιάζουν μία Ιφιγένεια, για να πει ο κόσμος ότι «να και κάποιος που πιάστηκε» και να συνεχιστεί απρόσκοπτα η όλη λειτουργία της διαφθοράς και της μίζας, που είναι συνυφασμένη με το καπιταλιστικό σύστημα που χρειάζεται. Εκτός από την τρομοκρατία, εκτός από την επιβολή, για να κινηθεί η μηχανή χρειάζεται και λάδι. Να το πούμε απλά, για να καταλαβαίνει ο κόσμος. Το λάδι είναι η μίζα, η σύνδεση, δηλαδή, των συμφερόντων των μονοπωλιακών ομίλων, των μεγάλων εταιριών με το πολιτικό προσωπικό και το μιζάρισμα, για να μπορέσουν να πάρουν τις δουλειές από κάποιες άλλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις. Αν κάποιος εδώ μας πει: «Μα, τι μας λέτε;». Ξέρετε, η «LOCKHEED», αυτός ο γίγαντας, έδωσε συνέντευξη Τύπου. Τα έχουμε γραπτά. Και τι είπε; Ότι εξαγόρασε, πλήρωσε εβδομήντα πέντε κυβερνήσεις χωρών - μελών του ΟΗΕ για να πουλήσει τα δικά του αεροπλάνα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έχετε κάνει λάθος στον χρόνο.
Κύριε Παφίλη, δεν έκανα λάθος στον χρόνο. Έχει προηγηθεί ο κ. Κουτσούμπας.
Όχι, κάνατε λάθος στα δύο λεπτά.
Τον χρόνο που σας στερήθηκε από την κουβέντα μας με τον κ. Βορίδη θα σας τον δώσω.
Ωραία. Δώστε μας ένα περιθώριο. Έχουμε τον εισηγητή και κανέναν ομιλητή.
Θα σας δώσουμε το περιθώριο, κύριε Παφίλη. Όμως, σας εξηγώ για το εξάλεπτο.
Εντάξει. Το ξέρουμε ότι είστε αντικειμενικός σε αντίθεση με άλλους. Συνεχίζω, λοιπόν. Ποιο είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο στη συγκεκριμένη περίπτωση για τον ελληνικό λαό; Βεβαίως, είναι οι μίζες, η διαφθορά, τα λεφτά που μπορεί να πήραν κάποιοι ή δεν πήραν ή πόσα πήραν. Το μεγαλύτερο είναι τα δισεκατομμύρια, τα αστρονομικά ποσά που πληρώνει ο ελληνικός λαός, ο εργαζόμενος, γιατί αυτός τα πληρώνει, ο επαγγελματίας, ο φτωχός αγρότης - οι μεγάλοι δεν πληρώνουν τίποτα - για ποιο λόγο, άραγε; Για την άμυνα της χώρας; Εμείς τι λέμε; Εμείς λέμε ότι θα έπρεπε αποκλειστικά οι στρατιωτικές και οι πολεμικές δαπάνες να κατευθύνονται στην υπεράσπιση των συνόρων και της κυριαρχίας της χώρας μας. Είναι έτσι; Συνδέονται αυτές οι δαπάνες με το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ναι ή όχι; Για να δούμε. Πολύ απλά ερωτήματα θα θέσουμε και θα θέσουμε και θεμελιακά: Τι αποφάσισε το ΝΑΤΟ; Αποφάσισε 40% των Ενόπλων Δυνάμεων κάθε χώρας - μέλους να είναι δυνάμεις ταχείας επέμβασης. Για ποιο λόγο; Υπερασπίζονται τα σύνορα; Όχι. Το εφάρμοσε η κυβέρνηση και οι προηγούμενες και τούτη; Ναι, το εφάρμοσε. Άρα πληρώνει ο ελληνικός λαός αυτόν τον εκσυγχρονισμό των επιθετικών δυνάμεων για τα σχέδια του ΝΑΤΟ και όχι για την υπεράσπιση της ανεξαρτησίας και των συνόρων της χώρας; Δεύτερο θέμα. Δεκατρείς πολεμικές αποστολές της Ελλάδος εκτός συνόρων ποιον εξυπηρετούν; Προστατεύουν τα σύνορα; Όχι. Ποιος τις πληρώνει; Ο ελληνικός λαός. Είναι κάμποσα δισεκατομμύρια όλα αυτά τα χρόνια. Αυτά έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας ή με τα πολεμικά επιθετικά ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Κάθε λογικός ας απαντήσει. Τρίτον, ποια είναι τα οπλικά συστήματα και ποιος ο βασικός οπλισμός που παίρνει η Ελλάδα και από ποιες πηγές; Καθορίζονται κατά μεγάλο, για να μην πω κατά 90%, από τη συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ; Ναι ή όχι; Υπάρχουν νατοϊκές προδιαγραφές. Σου λένε ότι πρέπει να «κουμπώνουν» όλα τα όπλα με τα νατοϊκά δεδομένα; Ναι ή όχι; Ας απαντήσουν. Εδώ είναι και ο κ. Δρίτσας. Αν υπάρχουν και στρατιωτικοί, ας σηκωθούν να το πουν. Ακόμα το πόσα θα πάρουμε εξαρτάται - και θα πω παραδείγματα - και από τη συμμετοχή της χώρας μας στο ΝΑΤΟ. Όσον αφορά τα Λέοπαρντς, είναι τεράστιο σκάνδαλο. Τα Λέοπαρντς είναι βαριά τεθωρακισμένα. Κινούνται μόνο σε πεδιάδες. Όταν τα πήραμε, όταν αποφασίστηκε αυτή η αγορά, δεν υπήρχαν γέφυρες να τα σηκώσουμε,. Μπορούν ν' αμυνθούν τα νησιά με τα Λέοπαρντς; Όχι, δεν μπορούν. Πέρα από τα τεράστια προβλήματα που είχαν και δεν θέλω να τα πω, γιατί δεν έχω χρόνο, που ξεκινούν από βλάβες στα πυροβόλα, από βλάβες στις ερπύστριες, από τεράστια προβλήματα, από έλλειψη πυρομαχικών. Γιατί τα πήραμε και δεν θα μπορούσαν να παρθούν κάποια άλλα τεθωρακισμένα και γιατί τόσος αριθμός; Ακόμη και οι ανώτατοι αξιωματικοί των τεθωρακισμένων λένε ότι είναι πάρα πολλά και δεν χρειάζονταν τόσα. Χρειάζεται άλλος συνδυασμός για την άμυνα της χώρας με βάση τις ιδιομορφίες που υπάρχουν. Τεράστια συζήτηση είναι για τα TOR - M1 και τους S -300. Παραλίγο να μη δουλέψουν, γιατί δεν «κούμπωναν» με τα νατοϊκά. Άλλη μεγάλη συζήτηση είναι για τις φρεγάτες. Πόσες μεγάλες χρειαζόμασταν; Χρειαζόμασταν ορισμένες μεγάλες, λόγω καιρικών συνθηκών, για να μπορούν να πηγαίνουν. Όμως, υπήρχε μεγάλη συζήτηση γι' αυτό. Κι όμως, επιβλήθηκαν συνολικά οι μεγάλες φρεγάτες. Ακόμα είναι εκπληκτικό - και το λέω και για τους στρατιωτικούς που μπορεί να ακούνε - ότι και τα διαμετρήματα των όπλων σχετίζονται με αυτό. Προσπαθεί το ΝΑΤΟ να επιβάλει το 5,56, μικρό διαμέτρημα, αντί του 7,62 που υπάρχει, που είναι κυρίως αμυντικό όπλο. Γιατί; Για επιχειρήσεις εντός αστικού περιβάλλοντος. Αυτές είναι οι προδιαγραφές που δίνει το ΝΑΤΟ και προσπαθεί να επιβάλει, να πετάξει δηλαδή η Ελλάδα το GA -3 που έχει και που είναι μια ελληνική παραγωγή. Μέχρι εκεί φτάνει. Να πούμε τι συζήτηση είχε γίνει για τα αεροπλάνα, τα F -16 τα Σουχόι και άλλα; Όμως, επιβλήθηκαν και επιβάλλονται από τη συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ συγκεκριμένα οπλικά συστήματα που δεν σχετίζονται κυρίως - για να μην πω απόλυτα - με την άμυνα της χώρας. Ακόμα, κύριε Υπουργέ, αλήθεια, πόσα ελληνικά πλοία - δεν είναι και ο κ. Καμμένος εδώ - λείπουν σε νατοϊκές αποστολές; Με τέτοια όξυνση της κατάστασης που υπάρχει σήμερα γιατί θα πρέπει ελληνικά πολεμικά πλοία να συμμετέχουν σε νατοϊκές αποστολές, τη στιγμή που, εάν συμβεί κάτι στο Αιγαίο, δεν προλαβαίνουν να έρθουν πίσω; Αυτά είναι ορισμένα παραδείγματα που δείχνουν τι σχέση έχουν οι εξοπλισμοί με το ΝΑΤΟ. Επίσης, τι σχέση έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση με την αμυντική βιομηχανία; Κόλαφος για όλους εσάς τους ευρωπαϊστές και τους ευρωλιγούρηδες. Ποια είναι η απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Να υπάρχουν υπεργολάβοι. Πέντε χώρες είναι που θα παράγουν τα πάντα και οι άλλοι θα είναι δούλοι. Θα φτιάχνουν συμπληρωματικά. Μπορούσε η Ελλάδα να έχει σοβαρή αμυντική βιομηχανία; Να καλύψει όχι όλες - είναι αδύνατο με το μέγεθος που έχει - αλλά πάρα πολλές πλευρές της άμυνάς της, γιατί έχει και τεχνογνωσία και επιστημονικό προσωπικό. Το αντιαεροπορικό βλήμα που παράγουμε το έχει φτιάξει Έλληνας και οι Αμερικάνοι το έχουν κλείσει δεν ξέρω για πόσα χρόνια, το ίδιο και οι Ισραηλινοί. Ναι ή όχι, κύριε Υπουργέ; Θα μπορούσε η Ελλάδα να καλύψει άλλες ανάγκες; Θα μπορούσε. Όμως, δεν γίνεται. Δεν σας αφήνουν. Εδώ δεν μας αφήνουν να επισκευάσουμε πολεμικά πλοία άλλων χωρών, παρά μόνο τα δικά μας στα ναυπηγεία. Ακόμα, με όλα αυτά, όλοι σας λέτε «Ζήτω η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ»! Γιατί; Εδώ είναι το ερώτημα, και απαντά σε όλα αυτά που είπε ο κ. Τζαβάρας και ο κ. Τασούλας για τη δημοκρατία και την υπεράσπισή της, που έγινε με αφορμή το θέμα Μπελογιάννη. Να γιατί θέλετε το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί το ΝΑΤΟ είναι το οπλισμένο χέρι του ιμπεριαλισμού, η σιδερένια γροθιά που διασφαλίζει την κυριαρχία του 10% του παγκόσμιου πληθυσμού, που κατέχει το 90% του παγκόσμιου ΑΕΠ, που διασφαλίζει την κυριαρχία του 10% της αστικής τάξης της Ελλάδας και των παρατρεχάμενων, που έχουν το 60% του ελληνικού ΑΕΠ. Αυτό είναι και γι' αυτό είστε υπέρ και οι μεν και οι δε και εσείς που ήρθατε τώρα. Αυτό ακριβώς στηρίζει το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση: τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Δεν σύρεται η Ελλάδα πίσω από τις διεθνείς υποχρεώσεις, λόγω του ότι ανήκει σε ένα περιβάλλον και όλα αυτά που λένε. Σύρεται, διότι τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου διασφαλίζονται με τον καλύτερο τρόπο και με τα όπλα του ΝΑΤΟ και με τα πολιτικά και τα κανονικά όπλα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά, λοιπόν, κρίθηκαν, κυρίες και κύριοι, που λέτε για την περίοδο Μπελογιάννη. Θέλω να πω στον κ. Τασούλα, που μιλάει για κομμουνιστική δικτατορία, ότι εμείς είχαμε τον λαό με το μέρος μας. Είχαμε πάνω από το 80% του ελληνικού λαού. Δυστυχώς, κάναμε λάθος και δεν πήραμε την εξουσία. Εσάς, όχι εσάς προσωπικά, αλλά την αστική τάξη της Ελλάδας, τη γλίτωσαν οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι. Για ποιο λόγο τη γλίτωσαν; Για να ζήσει καλά ο λαός; Όχι! Για να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα και τα συμφέροντα των δωσίλογων, αυτών που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς και που βγήκαν πλούσιοι μετά την κατοχή, όταν οι κομμουνιστές και άλλοι πάρα πολλοί Έλληνες πατριώτες έχυναν το αίμα τους και πολεμούσαν ενάντια στον κατακτητή.
Κύριε Παφίλη, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια. Σχετικά με τη Χρυσή Αυγή, αυτοί δεν έχουν το θάρρος να πουν «ναι, είμαστε χιτλερικοί, πιστεύουμε στον φασισμό». Γιατί τον πιστεύουν. Έχουν αγκυλωτούς σταυρούς στα μπράτσα τους, κάνουν πάρτι και έχουν σχέσεις με Γερμανούς. Τι κοροϊδία είναι αυτή; Έχουν τέτοια θρασυδειλία; Βγες και πες ανοιχτά ότι είμαι αυτός. Για να πούμε, λοιπόν, για τον Μπελογιάννη. Δεν θα πω μεγάλες κουβέντες. Κηρύσσεται ο πόλεμος του 1940. Ο Μπελογιάννης και οι κομμουνιστές είναι στην Ακροναυπλία. Ζητούν να πάνε να πολεμήσουν και ο Μεταξάς δεν τους το επιτρέπει. Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Ελλάδα. Το καθεστώς Μεταξά - γιατί ο Μεταξάς πέθανε - τους παραδίδει στους Γερμανούς κι αυτόν και τον Ζαχαριάδη και χιλιάδες άλλες κομμουνιστές και οι Γερμανοί βέβαια τους στέλνουν εκεί που τους στέλνουν. Τι συμβαίνει μετά; Ο Μπελογιάννης και άλλοι κομμουνιστές δραπετεύουν. Όταν η αστική τάξη της Ελλάδας πήγε στην Αίγυπτο και κουβάλησε και τον χρυσό της Ελλάδας, όταν τα αστικά κόμματα της Ελλάδας ή σιωπούσαν ή ορισμένοι συνεργάστηκαν ή άλλοι την κοπάνησαν και περιμέναν να δουν τι θα γίνει, βγαίνουν στο βουνό, φτιάχνουν τον ΕΛΑΣ και πολεμούν τον κατακτητή. Η αμοιβή τους ποια ήταν; Η επέμβαση των Άγγλων στην Ελλάδα. Τι έκαναν οι πολιτικοί πρόγονοι της Χρυσής Αυγής τότε; Τότε συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς, τότε φορούσαν την κουκούλα, στο Μπλόκο της Κοκκινιάς έδειχναν με τα χέρια και φωνάζουν και τα συνθήματα «Δόξα και τιμή στους χίτες και στους ταγματασφαλίτες». Αυτά, για να ξέρει η νεολαία πώς γράφτηκε η ίδια η ιστορία. Εμείς αντιλαμβανόμαστε, δεν μπορούν να χωνέψουν. Αυτή η άτιμη εικόνα με το σφυροδρέπανο στο Ράιχσταγκ, στην καρδιά του χιτλερικού τέρατος, η αυτοκτονία του Χίτλερ και η νίκη του Κόκκινου Στρατού, δεν μπορεί, είναι εφιάλτης στα όνειρά τους. Επειδή, λοιπόν, κάποιος είχε το θράσος - και εδώ αντιλαμβάνεται κάποιος - να λέει ότι θα γκρεμίσουν, όταν έρθουν, αυτό το σπίτι του Μπελογιάννη, θέλουμε να τους πούμε ότι θα τους γκρεμίσει στα Τάρταρα ο ελληνικός λαός κι όχι μόνο δεν θα έρθουν ποτέ, αλλά θα εξαφανιστούν και θα πάνε στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, όπως έτσι τους ανήκει. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Χριστοφιλοπούλου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Κύριε Πρόεδρε…
Μέχρι να έρθει στο Βήμα η κ. Χριστοφιλοπούλου να κάνω μία ανακοίνωση προς το Σώμα. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαβίβασε στη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος και το ν.3126/2003 «Ποινική ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, στις 28-3-2017: 1.Ποινική δικογραφία που αφορά στον πρώην Υπουργό Οικονομικών κ. Ιωάννη Στουρνάρα και 2.Ποινική δικογραφία που αφορά στον πρώην Πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά. Κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ούτε τώρα μου δώσατε τον λόγο.
Ορίστε;
Μου είχατε πει ότι μετά τον κ. Παφίλη θα μιλήσω, αλλά ούτε τώρα μου δίνετε τον λόγο.
Ναι. Και σας είχα πει, επίσης, ότι δεν τίθεται θέμα προσωπικού. Δεν είναι προσωπικό το θέμα.
Προτού το κρίνετε, δεν θέλετε να το ακούσετε;
Όχι, δεν θέλω να σας ακούσω. Τώρα κ. Βορίδη θα πάμε στην ιστορία αυτή; Σας παρακαλώ. Είναι άλλοι τρεις - τέσσερις ομιλητές, υπάρχουν οι Κοινοβουλευτικοί και οι Υπουργοί και θα μπούμε στη διαδικασία των παρεμβάσεων των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων.
Τι να πω, κύριε Πρόεδρε; Πάντως εγώ το αφήνω στην κρίση των συναδέλφων.
Τώρα με συγχωρείτε, αισθάνεστε και αδικημένος από πάνω; Ελάτε, κυρία Χριστοφιλοπούλου.
Τι να σας πω. Εδώ δεν μπορούμε να μιλάμε πια. Ο κ. Παρασκευόπουλος παίρνει τον λόγο επί προσωπικού, λέει κάτι για μένα και εγώ δεν μπορώ να απαντήσω στον κ. Παρασκευόπουλο. Έτσι δεν είναι; Αυτό απαγορεύεται!
Κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Απλώς δεν θέλω να με διακόψουν, γιατί έχω πολύ λίγο χρόνο. Ας γυρίσουμε, όμως, στο σήμερα. Αυτό που βλέπουμε σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα πλέγμα ενεργειών από την παρούσα Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για εξεταστικές, πολλές εξεταστικές. Μετά την ολοκληρωθείσα εξεταστική επιτροπή για τα ΜΜΕ και τα κόμματα, η οποία δεν κατόρθωσε - φευ! - να βγάλει συμπέρασμα πολιτικών ευθυνών, έχουμε τη σημερινή εξεταστική που συζητάμε για θέματα της άμυνας επί υπουργίας Γιάννου Παπαντωνίου και, βεβαίως, έρχεται - μας εξήγγειλε ο κύριος Πρωθυπουργός - η εξεταστική για την υγεία. Καλώς να έρθει, λοιπόν, κι αυτή. Μόνο που είναι πλέον εμφανές τι ακριβώς κάνεις, όταν έχεις κόψει το ΕΚΑΣ σε τετρακόσιες χιλιάδες συνταξιούχους. Τι ακριβώς κάνεις, όταν σου έχουν βάλει το μαχαίρι στον λαιμό και εκτός από τα 12,5 επιπλέον δισεκατομμύρια ευρώ που έχετε φορτώσει στις πλάτες του ελληνικού λαού, σου ζητούν ένα τέταρτο, κατ' ουσίαν, μνημόνιο χωρίς χρηματοδότηση; Τι μπορείς να κάνεις, όταν επικρέμεται εδώ η ψηφοφορία της συμφωνίας, που θα κλείσει, όποτε κλείσει, αφού παίξουμε λίγο το επικοινωνιακό μας, συμφωνία η οποία έχει μείωση αφορολόγητου, έχει κόφτη στις συντάξεις και άλλα πολλά; Τι κάνεις; Προφανώς κάνεις αντιπερισπασμό. Προφανώς κάνεις τακτικισμούς. Γιατί τι να πεις και τι να πεις και στον κόσμο, άραγε, στον κόσμο που του έλεγες πως θα ήσουν άλλος, πως συντάξεις δεν θα έκοβες, αλλά συντάξεις θα έδινες, πως θα έφερνες την ανάπτυξη και θα έπαιζες τα νταούλια και οι αγορές θα χόρευαν. Μετά από όλα αυτά τα ψέματα, μετά από όλη αυτή την παραπλάνηση, δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται. Δεν ενδιαφέρεται και δεν θα εισπράξετε αυτό που ελπίζετε να εισπράξετε στην κάλπη, όποτε κι αν έλθει αυτή. Για να δούμε, όμως, πώς ακριβώς χρησιμοποιείτε τις εξεταστικές επιτροπές; Ακούστηκαν πολλά και το πρωί από τον Κοινοβουλευτικό μας Εκπρόσωπο, τον κ. Λοβέρδο, και από άλλους συναδέλφους, από διάφορα κόμματα για το «έωλο», το νομικά «έωλο» του πορίσματος. Κοιτάξτε, να τα ξεκαθαρίσουμε. Έωλο ή μη έωλο, εμείς θα πούμε «ναι». Ξέρετε γιατί θα πούμε «ναι»; Καθαρά για λόγους αρχής. Όλα στο φως. Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και θέλουμε διαφάνεια σε όλα. Όμως, αυτό που κάνει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι μια επιλεκτική χρησιμοποίηση των εξεταστικών επιτροπών, για να πουλήσει το παραμύθι της διαφάνειας. Άκουσα εδώ συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ να λένε ότι δεν το κάνουν επιλεκτικά. Το κάνουν για λόγους προσωπικής ευαισθησίας, για λόγους δημοκρατικής ευαισθησίας. Δεν μου λέτε, σήμερα η δικαιοσύνη άσκησε δίωξη για το ΚΕΕΛΠΝΟ. Ίδρωσε κανενός το αυτί, κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης; Κανενός. Κάνατε κάτι γι' αυτό; Σας πείραξε μήπως;
Τι να κάνουμε, κυρία Χριστοφιλοπούλου;
Θέλετε να με διακόψετε; Θέλετε να απαντήσετε μετά; Όπως θέλετε!
Επειδή με ρωτάτε.
Όπως θέλετε, κύριε Υπουργέ. Επίσης, κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης, όταν παραιτήθηκε η κ. Ράικου, αισθανθήκατε τίποτα; Επίσης, κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης, όταν διαρρέονται συστηματικά σε συγκεκριμένη εφημερίδα, και μάλιστα στην εφημερίδα «DOCUMENTO», με αγαστή συνεργασία και του Αναπληρωτού σας, του κ. Παπαγγελόπουλου, όταν αυτά διοχετεύονται, ποινικές διαδικασίες κατά συρροή, αισθάνεστε κάπως; Κάνετε τίποτα;
Έλεος. Τη Μάνδρου να ρωτήσετε.
Σας ενοχλούν αυτά. Θέλατε να το πάμε παραλία. Δεν θα το πάμε παραλία, γιατί δεν αξίζετε καμμία συναίνεση. Καμμία συναίνεση! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, λίγο την ανοχή σας κι εγώ. Μπροστά στα αδιέξοδα και τα εσωτερικά σας κομματικά αδιέξοδα, θέλετε να στρίψετε διά του αρραβώνος των εξεταστικών. Δεν γίνεται αυτό. Έχουμε καταθέσει πρόταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία. Όχι επιλεκτική. Αρχίζει από το 2000. Γιατί; Γιατί τότε μπήκαμε στο ευρώ. Όλες οι κυβερνήσεις: και του Σημίτη και του Καραμανλή και όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις της μνημονιακής περιόδου. Γιατί θέλουμε να λάμψει η αλήθεια. Και δικές μας κυβερνήσεις, ναι. Την ψηφίζετε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Την ψηφίζετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας; Εσείς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν λέτε τίποτα για εκείνη την περίοδο, του 2004-2009; Ποιον καλύπτετε και γιατί; Μόνο έναν αριθμό θα αναφέρω. Ξέρετε ότι τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων το 2003 ήταν 503 εκατομμύρια ευρώ και το 2009 πήγαν στα 5,4 δισεκατομμύρια ευρώ; Δεκαπλασιάστηκαν! Και μας λέτε ότι δεν υπογράφετε αυτή την εξεταστική περίοδο. Επιλεκτικά. Σας προειδοποιούμε - και τελειώνω με αυτό - ότι στην υγεία θα πρέπει να εξεταστούν όλες οι περίοδοι. Και το 2004-2009 και, βεβαίως, αυτά για τα οποία σήμερα ασκεί δίωξη η δικαιοσύνη του κ. Πολάκη, ο οποίος μας το παίζει κιόλας ότι είναι θύμα του πελατειακού. Ο πρώτος πελατειακός! Για τον διορισμό των «ημετέρων» έγινε αυτό που έγινε στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Άρα, λοιπόν, τι θα κάνετε για την υγεία; Γιατί εμείς δεν θα δεχτούμε επιλεκτικές και έχουμε καταθέσει μηνυτήρια αναφορά και για το ΚΕΕΛΠΝΟ και για τις τιμές, τη μη τιμολόγηση φαρμάκων το 2015. Να δούμε, λοιπόν, ποια είναι η επιλεκτική σας αντιμετώπιση. Εδώ σας θέλω, λοιπόν. Ψηφίστε την εξεταστική για την οικονομία και να ψηφίσουμε μαζί μια εξεταστική για την υγεία, που θα διαπερνά περιόδους και κόμματα, αν θέλετε στα αλήθεια. Τα άλλα δεν τα ακούει κανείς. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γενικό Λύκειο Αικατερίνης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Κατσίκης από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, κάνοντας πράξη τη δέσμευσή της να εξετάσει όλες τις υποθέσεις διαφθοράς που οδήγησαν τη χώρα στην εξαθλίωση, κατέθεσε πρόταση για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, σχετικά με τη διερεύνηση ενδεχόμενων αδικημάτων, που αφορούν εξοπλιστικά προγράμματα επί Υπουργίας κ. Ιωάννη Παπαντωνίου. Η απόφασή μας να χυθεί άπλετο φως στην περίοδο Κωνσταντίνου Σημίτη - Γιάννου Παπαντωνίου, κατά τη διάρκεια της οποίας ίσως συνετελέσθη η μεγαλύτερη λεηλασία δημοσίου χρήματος με τις συμβάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα, είναι ειλημμένη. Εάν από την αποδεικτική διαδικασία προκύψει ενοχή οποιουδήποτε πολιτικού προσώπου, που με ενέργειες ή παραλείψεις του ζημίωσε το κράτος και τον λαό, δεν θα υπάρξει καμμία, μα καμμία, ασυλία. Η δε ανοχή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος θα είναι μηδενική. Για την ιστορία, ο Γιάννος Παπαντωνίου, κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι και τον Μάρτιο του 2004, είχε υπογράψει συμβάσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων συνολικού ύψους 6,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η πρόταση συγκρότησης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης κατατίθεται μετά από σειρά δικογραφιών που διαβιβάστηκαν από τον εισαγγελέα στη Βουλή και την επισήμανση από τους υπογράφοντες των ενδείξεων για την τέλεση του εγκλήματος της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Η υπόθεση αυτή, όπως και άλλες, αφορά σε χρήματα του ελληνικού λαού, που κατασπαταλήθηκαν επί σειρά ετών, στερώντας από τη χώρα πολύτιμους πόρους, χρήματα του ελληνικού λαού, στα οποία ήταν αποτυπωμένος ο ιδρώτας του, ο κόπος του και το αίμα του. Σύμφωνα με την πρόταση της Κυβέρνησης, τα αδικήματα για τα οποία υπάρχουν ενδείξεις για τέλεση απιστίας και αφορούν την περίοδο 2001-2004 σχετίζονται με την προμήθεια εκατόν εβδομήντα αρμάτων μάχης τύπου Λέοπαρντ, δώδεκα επιθετικών ελικοπτέρων τύπου Απάτσι, 6 φρεγατών τύπου S, ηλεκτρονικών συστημάτων πολέμου, και είκοσι μεταφορικών ελικοπτέρων NH 90. Είναι επιβεβλημένο να σημειώσουμε πως σε όλες τις περιπτώσεις έχουν επισημανθεί στοιχεία από τα οποία θα μπορούσαν να συναχθούν ενδείξεις παραγωγής περιουσιακού οφέλους από την πράξη της απιστίας και στη συνέχεια της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική ενέργεια. Το όνομα του πρώην Υπουργού κ. Παπαντωνίου αναγράφεται σε λίστα καταθετών εξωτερικού μεγάλων χρηματικών ποσών, 1,3 εκατομμυρίου ευρώ, στην τράπεζα HSBC στο όνομα και της συζύγου του, διότι πρόκειται για κοινό τραπεζικό λογαριασμό. Να σημειωθεί, επίσης, πως η απόκτηση περιουσίας με τρόπο μη σύννομο και η διακίνησή της στο χρηματοπιστωτικό σύστημα συνιστούν εγκλήματα διαρκή και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα παραγραφής τους. Η διαλεύκανση της Σημιτικής περιόδου, με το Χρηματιστήριο, τα δομημένα ομόλογα, τα εξοπλιστικά, η δανειοδότηση των μέσων μαζικής επικοινωνίας και των κομμάτων, το μεγάλο πανηγύρι των Ολυμπιακών Αγώνων, είναι λαϊκή απαίτηση που βαραίνει στις πλάτες όλων μας. Συνεκτιμωμένου και του γεγονότος πως ο πρώην Υπουργός καταδικάστηκε πρόσφατα και με αμετάκλητη ποινική απόφαση για ανακριβή δήλωση «πόθεν έσχες» των οικονομικών ετών 2008, 2009 και 2010, αποτελεί για μας προϋπόθεση sine qua non, είναι εκ των ων ουκ άνευ η σύσταση της προτεινόμενης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, όπως αυτή προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 153 του Κανονισμού της Βουλής, κατ' εφαρμογή της βούλησης του συνταγματικού νομοθέτη, όπως αυτή αποτυπώνεται στο άρθρο 86 του Συντάγματος. Στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής θα ήταν δόκιμο να διερευνηθούν και οι ποινικές ευθύνες του τότε Πρωθυπουργού, αφού όλες οι αναθέσεις γίνονταν με δική του εντολή και βεβαίως με την παρουσία του στο ΚΥΣΕΑ, όπου αποφασίζονταν τα εξοπλιστικά προγράμματα. Κλείνοντας, θα ήθελα να υπενθυμίσω την προτεραιοποίηση που έθεσε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας - Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του στη διερεύνηση των συμβάσεων προμηθειών των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Ήταν ο πρώτος που μίλησε ανοικτά, με ονοματεπώνυμα, και δεν έχει διαψευσθεί από την εξέλιξη των γεγονότων. Οι αποστολές στη δικαιοσύνη των περίεργων και αμαρτωλών συμβάσεων αποδείχθηκε πως δεν ήταν κενές περιεχομένου. Καλώ, λοιπόν, το σύνολο του Σώματος να στηρίξει την πρόταση της Κυβέρνησης και να ψηφίσει τη σύσταση της προτεινόμενης εξεταστικής επιτροπής. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου από την Ένωση Κεντρώων.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα, καθώς έχει πολλές προεκτάσεις, αφού αφορά τη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για ποινικές δικογραφίες που αφορούν τον πρώην Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Γιάννη Παπαντωνίου. Βεβαίως, είναι ερευνητέο ακόμη σε αυτό το στάδιο το αν και κατά πόσον ο κ. Παπαντωνίου υπηρέτησε όπως έπρεπε τον ελληνικό λαό. Ωστόσο, από το υπόμνημά του, το οποίο απέστειλε στα μέλη του Κοινοβουλίου, στοχεύοντας στην αντίκρουση της σύστασης αρμόδιας επιτροπής, εγείρονται αρκετά ερωτήματα. Φυσικά δεν είμαι εγώ αυτή που θα υποδείξω στον τέως Υπουργό τι πρέπει να πει για την υπεράσπισή του. Όμως, αφ' ενός κατά γενική ομολογία όποιος είναι πραγματικά αθώος δεν φοβάται να αντιμετωπίσει την ελληνική δικαιοσύνη και αφ' ετέρου - για να θυμηθούμε και το πρόσφατο παρελθόν - ο τελευταίος Υπουργός που υποστήριζε με σθένος ότι εις η βάρος του ποινική διαδικασία οφείλεται σε πολιτική δίωξη βρίσκεται σήμερα στη φυλακή. Σέβομαι το τεκμήριο της αθωότητας του κ. Παπαντωνίου, όμως δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι έχει ήδη καταδικαστεί για ανακρίβειες στο «πόθεν έσχες» του. Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν εις βάρος του στη Βουλή έξι κακουργηματικές δικογραφίες. Ας μας πουν οι δικηγόροι συνάδελφοι Βουλευτές εάν γνωρίζουν κάποιον απλό πολίτη που να έχει ήδη καταδικαστεί για κάποια αδικήματα, να βαρύνεται επιπλέον με έξι κακουργηματικές κατηγορίες και ο αρμόδιος ανακριτής να μην τον έχει προφυλακίσει. Πρώτη φορά συμβαίνει αυτό. Είναι ντροπιαστικό να κρύβεται ένας πρώην Υπουργός πίσω από τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Εξάλλου μάλλον για νόμο περί μη ευθύνης Υπουργών πρέπει να μιλάμε και όχι ευθύνης Υπουργών. Πρέπει άμεσα να αναθεωρήσουμε το σχετικό άρθρο του Συντάγματος, που ουσιαστικά βάλλει τη θεμελιώδη αρχή, γιατί όλοι οι Έλληνες, όπως ξέρουμε, είμαστε ίσοι ενώπιον του νόμου. Ακόμα πιο εξοργιστική είναι η αναφορά του πρώην Υπουργού ότι δήθεν η Βουλή θέλει να τον ελέγξει για πολιτικούς λόγους. Ο συγκεκριμένος πρώην Υπουργός δεν είναι πλέον Βουλευτής και δεν έχει ενεργό συμμετοχή στην πολιτική ζωή του τόπου. Επομένως δεν αντιλαμβάνομαι τι ακριβώς εξυπηρετεί μια πολιτική δίωξη εις βάρος του. Βεβαίως, επαναλαμβάνω, ο πρώην Υπουργός καλύπτεται από το τεκμήριο της αθωότητος και μένει σε κάθε περίπτωση στην ελληνική δικαιοσύνη να αποφανθεί περί ποινικής ευθύνης ή μη. Αλήθεια, όμως, δεν ξέρω εάν αντιλαμβάνεται ο πρώην Υπουργός το πώς ακούγεται σε όλους μας το επιχείρημα ότι η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή θα συκοφαντήσει, δήθεν, την εποχή της διακυβέρνησης Σημίτη. Μάλλον ο πρώην κύριος Υπουργός δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας δεν υπολήπτεται ιδιαίτερα την εποχή στην οποία αναφέρεται. Ο ελληνικός λαός έχει συνδέσει εκείνη την εποχή με μια σειρά σκανδάλων να διαδέχονται το ένα το άλλο. Δεν το λέω εγώ. Το λέει η δικαιοσύνη. Το ομολογούν τα στελέχη του εν λόγω κόμματος, που μετέφεραν χρήματα στα ταμεία του κόμματος από δήθεν χορηγίες. Μάλιστα, ο τότε Υπουργός, κ. Σημίτης, ας μην ξεχνάμε ότι εξυμνούσε το Χρηματιστήριο ότι είχε φτάσει 7.000, 8.000, 9.000 μονάδες και ότι θα πήγαινε ακόμα παραπάνω. Τους προέτρεπε να βάλουν τις αιματηρές οικονομίες τους, να παίξουν στο Χρηματιστήριο, ενώ ήδη ήξεραν ότι επρόκειτο για μια φούσκα και θα έχαναν τα λεφτά τους. Έτσι έχασαν τα χρήματά τους και από τότε άρχισε η σειρά των αυτοκτονιών. Προέτρεπε άλλους να αγοράσουν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου - άλλη πικρή ιστορία αυτή - , χωρίς να θεωρεί και να αισθάνεται κανέναν φόβο ή καμμιά ντροπή ότι εξέθετε αυτούς τους φτωχούς ομολογιούχους σε μέγα κίνδυνο, να παίζουν τις οικονομίες που είχαν μαζέψει μια ζωή. Ξέρετε τι έγινε. Απλώς έγιναν φτωχοί και οι μισοί πέθαναν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Σε κάθε περίπτωση, η Βουλή και ο ελληνικός λαός απαιτούν και δικαιούνται να μάθουν τι συνέβη εκείνη την περίοδο. Ο λαός απαιτεί εξηγήσεις για την πτώχευση της χώρας, την οποία προκάλεσαν αυτές οι πολιτικές επιλογές. Βεβαίως δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μη φροντίσουμε να υπάρξει απόλυτη διαφάνεια σε όλες τις διαδικασίες. Δεν νομίζω να υπάρχει Έλληνας πολίτης που δεν ζητά να υπάρξει διερεύνηση και να αποδοθούν ευθύνες, όπου κι αν πραγματικά αναλογούν. Αυτό δεν αφορά φυσικά μόνο τον κ. Παπαντωνίου, αλλά σε όλα τα πολιτικά πρόσωπα που διετέλεσαν σε θέση ευθύνης και που πιθανώς να έπαιξαν ρόλο στην κατάρρευση της χώρας μας. Όλοι θα έπρεπε να εξεταστούν και για όλους θα έπρεπε η ελληνική δικαιοσύνη να έχει τον τελευταίο λόγο. Τέλος, επιτρέψτε μου μια προσωπική αναφορά. Το 2004 ο Πρόεδρος Βασίλης Λεβέντης κατήγγειλε την επίπλαστη οικονομική άνθηση. Το 2004 το 90% του εκλογικού σώματος ψήφιζε μόνο Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ. Τελειώνοντας, είμαι ιδιαιτέρως υπερήφανη που ο Πρόεδρός μας δικαιώθηκε πια από τις αποκαλύψεις και την ιστορία. Θα συνεχίσουμε μέχρι τέλους, μέχρι ο ελληνικός λαός να μάθει την αλήθεια, να δικαιωθεί και όσοι καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα να καταλήξουν εκεί που τους αξίζει, σαφώς στη φυλακή. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Ψαριανός. Σε λίγο θα σας ανακοινώσω όλη τη σειρά, μέχρι λήξεως της συνεδρίασης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Είμαι τελευταίος ομιλητής, έτσι;
Από τους κύκλους είστε ο τελευταίος.
Μάλιστα. Μιλάμε για τη συγκεκριμένη εξεταστική επιτροπή. Θέλω να σας πω μερικά πράγματα που αφορούν συνολικά την απάτη των εξεταστικών επιτροπών. Δυο ομολογίες προσώπων και ένα ολόκληρο ιστορικό εξεταστικών επιτροπών είναι αρκετά για να πείσουν και τον πιο δύσπιστο ότι οι προτάσεις της Κυβέρνησης για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα εξοπλιστικά, ως προς τον Παπαντωνίου, ή για την υγεία, ως προς τον Γεωργιάδη, που συμπαρασύρουν τον Λοβέρδο, τον Αβραμόπουλο, τον Κακλαμάνη κι άλλους γι' αυτά τα χρονικά διαστήματα, δεν είναι τίποτα άλλο από απόπειρες εξαπάτησης των πολιτών εν όψει των νέων σκληρών μέτρων σε βάρος τους. Οι συγκεκριμένοι στόχοι έχουν επιλεγεί, επειδή η Νέα Δημοκρατία έχει σταθεροποιηθεί δημοσκοπικά σε διπλάσια ποσοστά από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το ΠΑΣΟΚ τσιμπολογάει πάλι οπαδούς που είχαν αυτομολήσει στον ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει, λοιπόν, να τιμωρηθούν και να λοιδορηθούν με επίσημο μανδύα αυτά τα δυο κόμματα. Με αυτόν τον ανεύθυνο τρόπο οι «ΣΥΡΙΖΑΝΕΞΕΛ» ακολουθούν τον αντιδημοκρατικό δρόμο απαξίωσης της Βουλής, των εργασιών της και των εξεταστικών, που είναι δικλίδες δημοκρατίας, στον βωμό ενός κομματικού κυβερνητικού συμφέροντος, είτε για να εξοντώσουν αντιπάλους είτε για να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη για πολύ σοβαρά ζητήματα, όπως έκανε και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν. Πρέπει να γίνονται εξεταστικές; Βεβαίως πρέπει να γίνονται, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, στοιχεία που στερείται εντελώς το παρόν πολιτικό προσωπικό, στη συντριπτική του πλειονότητα. Για την υπόθεση Παπαντωνίου, ο Πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής του 2005 για τα εξοπλιστικά, ο κ. Τραγάκης, είχε πει: «Είχαμε τεκμηριώσει πλήρως την ανάμειξη για τα όπλα που αγόρασε επί Τσοχατζόπουλου η χώρα και τις μίζες της εταιρείας της γνωστής, αλλά και του Παπαντωνίου στο πάρτι των προμηθειών στις Ένοπλες Δυνάμεις. Δυστυχώς, εκεί σταματήσαμε.». Αυτό είχε πει ο κ. Τραγάκης. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα του σταματήματος; Ήταν η παραγραφή των αδικημάτων, σύμφωνα με το άρθρο το γνωστό, που απαλλάσσει τους Υπουργούς από τα αδικήματα της απιστίας, αν δεν παραπεμφθούν εντός δύο βουλευτικών περιόδων. Διαδρομή μαύρου χρήματος δεν έχει βρεθεί όμως για τον Γιάννο Παπαντωνίου, παρά τις έρευνες της ειδικής επιτροπής ανακριτών καταπολέμησης της διαφθοράς εδώ και πέντε χρόνια. Καταδικάστηκε για το 1 εκατομμύριο, που δεν δήλωσε, σε αντίθεση με τον συνάδελφό του, του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Σταθάκη, τον οποίο η Βουλή αθώωσε για τα 2 εκατομμύρια, που επίσης δεν δήλωσε. Τι σημαίνουν αυτά; Σημαίνει ότι ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας του ΠΑΣΟΚ δεν έχει σχέση με μαύρο χρήμα; Δεν μπορούμε να μιλήσουμε υπεύθυνα για την πραγματικότητα χωρίς στοιχεία. Στη συνείδησή μας και στο τι πιστεύουμε ο καθένας μας μπορεί να είναι και ένοχος. Σε δικαστικό επίπεδο ακόμα είναι αθώος. Τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: Θα πετύχουν οι Βουλευτές που δεν ξέρουν να μοιράσουν το πράγμα, το ζήτημα και να καταλογίσουν ευθύνες εκεί όπου απέτυχαν οι ειδικοί ανακριτές; Όλα αυτά τα ξέρει η Κυβέρνηση, που θέλει να κάνει έναν ακόμη ντόρο χωρίς αποτέλεσμα, σαν την πρόσφατη εξεταστική για το πολιτικό χρήμα και τη σχέση μέσων μαζικής ενημέρωσης και κομμάτων, που κόστισε απλώς στον λαό τις χιλιάδες ευρώ της συμμετοχής των Βουλευτών σε αυτή. Από το 1950 έως σήμερα έχουν συσταθεί είκοσι τέσσερις εξεταστικές επιτροπές. Από αυτές τις είκοσι τέσσερις, μόνο δύο κατέληξαν σε παραπομπή και εκδίκαση: του Ανδρέα Παπανδρέου και του Αθανασόπουλου, για το καλαμπόκι. Να πούμε τι έγιναν οι υπόλοιπες είκοσι δύο. Τι έγιναν; Τι αποτελέσματα είχαν; Τίποτα. Θέλετε να σας πω ποιες ήταν; Είναι ένας κατάλογος είκοσι δύο εξεταστικών με στοιχεία και αποτελέσματα. Αυτά υπάρχουν στα Πρακτικά και μπορεί να τα βρει όποιος θέλει. Από όλες αυτές τις είκοσι τέσσερις επιτροπές και για όλα αυτά τα διαφανή ή αδιαφανή θέματα, από τα οποία χάθηκαν δισεκατομμύρια, έχει βρεθεί ένας ένοχος και αυτός από την εισαγγελία της δικαιοσύνης και όχι από τη Βουλή: ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Για τα σημερινά; Γαργάρα. Βαρουφάκειες ευθύνες, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας για ενενήντα εννιά χρόνια. Σκαλίζουμε όλα τα προηγούμενα - όχι όλα, μερικά άλλα δεν τα σκαλίζουμε, γιατί είναι φίλοι μας - μόνο για να κάνουμε ντόρο, με έναν τρόπο μάλιστα εδώ που, νομικά, όπως πολλοί έχουν πει, μπορεί να οδηγήσει σε απαλλαγή. Εξεταστικές επιτροπές ή επιτροπές κομματοκρατίας; Θέλω να θέσω αυτό το ερώτημα εδώ, ενώπιον όλων μας. Οι εξεταστικές επιτροπές στην ουσία δεν είναι επιτροπές της Βουλής. Είναι επιτροπές των κυβερνήσεων με πορίσματα από τα κόμματα. Κάθε ένα κόμμα είναι με το δικό του πόρισμα. Πρόκειται περί γελοιότητας. Οποιαδήποτε κυβέρνηση εγκαλεί τις προηγούμενες ή τα κόμματα που συμμετείχαν σε προηγούμενες και συνήθως χωρίς αποτέλεσμα, απλώς για να γίνεται ντόρος. Το πόρισμα κάθε εξεταστικής είναι μια παλαβομάρα. Είναι πορίσματα. Κάθε κόμμα έχει το δικό του πόρισμα. Τι ακριβώς κάνουμε; Τι παίζουμε; Ποιος είναι αυτός ο ρόλος που προσπαθούμε να δείξουμε στον ελληνικό λαό ότι κάνουμε καθάρσεις κι εκκαθαρίσεις και αυτοεκκαθαριζόμεθα; Με αυτές τις πραγματικότητες η Κυβέρνηση προαναγγέλλει αίτημα για σύσταση εξεταστικής για τα εξοπλιστικά για πέμπτη φορά και για την υγεία. Υπάρχει θέμα με αυτά; Υπάρχει τεράστιο θέμα. Υπάρχουν κι ευθύνες τεράστιες. Δισεκατομμύρια έχουν χαθεί σε βαθιές, τρύπιες κι άγνωστες τσέπες. Υπάρχει θέμα; Υπάρχει τεράστιο θέμα, όπως και με κάθε πράξη του δημόσιου πολιτικού μας βίου. Οι εξεταστικές, όμως, είναι οι τελευταίες που θα το διαλευκάνουν. Δεν έχουν διαλευκάνει οι είκοσι δύο στις ως τώρα είκοσι τέσσερις. Αντίθετα, για μια ακόμη φορά, θα το γελοιοποιήσουμε, όπως έχουμε ξανακάνει και με όλα τα υπόλοιπα. Στο τέλος θα το κουκουλώσουμε και θα λένε οι άνθρωποι στον δρόμο, καλόπιστοι και κακόπιστοι: «Έλα, μωρέ, εκεί τα κουκουλώνουν, όλοι τρώνε, μια παρέα είναι και τρώνε αυτοί και ο λαουτζίκος την πληρώνει» και τα γνωστά. Αυτή είναι μία όχι υφέρπουσα, μια καλλιεργούμενη «χουντίλα», το έχω ξαναπεί, που στρέφεται κατά της δημοκρατίας και κατά του κοινοβουλευτισμού. Στο τέλος θα το κουκουλώσουμε, για να κουκουλωθούν και τα ατοπήματα ή οι ακαθαρσίες του ηθικού πλεονεκτήματός μας, μερικών μερικών, κάποιων περίεργων νέων διαπλεκόμενων της «πρώτη φορά» Αριστεράς διαπλοκής και διαφθοράς, με το φιάσκο «βοσκοτόπια TV» ή με τη γαργάρα στις επώνυμες καταγγελίες δημοσιογράφου πως Υπουργός της Κυβέρνησης «ΣΥΡΙΖΑΝΕΞΕΛ» χρηματοδοτούσε τη λειτουργία ιστοσελίδων, για να στηρίζουν αυτές οι ιστοσελίδες τα έργα και να προβάλλουν το μέγα έργο της συγκεκριμένης Κυβέρνησης. Για όλα αυτά πότε θα κάνουμε εξεταστικές; Από βδομάδα! Ευχαριστώ πολύ.
Αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διαδικασία από εδώ και πέρα είναι η εξής, για να είμαστε μέσα στο όριο που έχουμε πει ότι θα τελειώσουμε. Είναι οι Πρόεδροι κομμάτων, κάποιοι εκ των Κοινοβουλευτικών και δύο Υπουργοί. Η σειρά είναι η εξής: ο κ. Θεοδωράκης, ύστερα ο Υπουργός κ. Βίτσας, μετά ο Πρόεδρος κ. Λεβέντης, μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος κ. Λάππας, μετά ο κ. Μιχαλολιάκος, μετά ο κ. Λοβέρδος στη θέση της κ. Γεννηματά, ως Κοινοβουλευτικός άλλωστε, ο κ. Παναγιώτης Καμμένος, ο κ. Δένδιας στη θέση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο Πρωθυπουργός και θα κλείσει ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Είναι η κλασική διαδικασία που έχει ακολουθηθεί εδώ και αρκετά χρόνια για τη συζήτηση για τις εξεταστικές επιτροπές. Παρακαλώ πολύ, κύριε Θεοδωράκη, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά, με τη γνωστή ελαστικότητα.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Πριν από δύο αιώνες, το 1824, ο Μιαούλης, ο αρχηγός του στόλου, είπε ότι το Ναυτικό χρειάζεται νέα πλοία. Φιλέλληνες στο Λονδίνο προσφέρθηκαν να μεσολαβήσουν, ώστε να πάρουμε από την Αμερική δύο ατμοκίνητες φρεγάτες. Κόστιζαν 155.000 λίρες. Θα τις πληρώναμε με δάνειο, βέβαια, που θα παίρναμε από την Αγγλία. Μετά από δύο χρόνια, τα αμερικάνικα ναυπηγεία ζήτησαν άλλες 50.000 λίρες. Η κυβέρνηση έστειλε έναν τραπεζίτη, τον Αλέξανδρο Κοντόσταυλο, να διαπραγματευθεί την τιμή. Τελικά, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους στην Ελλάδα έφτασε μία μόνο φρεγάτα και ο Κοντόσταυλος, ο τραπεζίτης, έχτισε ένα πολυτελές μέγαρο στην πλατεία Κλαυθμώνος. Κινήθηκαν υποψίες, δικάστηκε και καταδικάστηκε το 1835 να επιστρέψει στο ελληνικό δημόσιο την προμήθεια που είχε αποκαλυφθεί ότι είχε πάρει από τους Αμερικανούς. Διέφυγε, όμως, στην Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη, και επέστρεψε μετά από οκτώ χρόνια, με μια άλλη κυβέρνηση και, βέβαια, αθωώθηκε. Εξοπλισμοί, λοιπόν, μίζες, πολυτελή σπίτια, διαφυγή στο εξωτερικό, δικαστήρια και τελικά, τελικά κουκούλωμα. Είναι ότι μερικά πράγματα δεν αλλάζουν στην ελληνική ιστορία. Σαράντα μία εξεταστικές από τη Μεταπολίτευση και οκτώ προανακριτικές σε σαράντα τρία χρόνια δημοκρατίας. Όμως - και σωστά επισημάνθηκε - από τις πενήντα έρευνες προέκυψαν μόνο τέσσερις παραπομπές. Και εδώ κάτι δεν πάει καλά. Είτε κακώς γίνονται όλες αυτές οι εξεταστικές είτε δεν τολμάει η Βουλή να ολοκληρώσει τη δουλειά της, γίνονται, δηλαδή, εξεταστικές για τα μάτια του κόσμου, ελέγχουμε, αλλά τελικά η ατιμωρησία είναι εξασφαλισμένη, με τη βοήθεια, βέβαια, και του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Έχουμε εφεύρει και την παγκόσμια πατέντα των χωριστών πορισμάτων. Μια εξεταστική, τέσσερα πορίσματα, πέντε πορίσματα, έξι πορίσματα. Ο καθένας με την κομματική του γραμμή και στο θέμα των εξεταστικών επιτροπών. Πάμε στην υπόθεση Παπαντωνίου. Έξι δικογραφίες διαβιβάστηκαν στη Βουλή για εξοπλιστικά προγράμματα επί υπουργίας Παπαντωνίου: προμήθειες αρμάτων μάχης, Λέοπαρντ II, ελικόπτερα Απάτσι, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και εκσυγχρονισμός φρεγατών. Η ζημιά του δημοσίου φαίνεται να ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια, 270 εκατομμύρια ευρώ μόνο για τις τέσσερις συμβάσεις. Η προμήθεια των αρμάτων μάχης έγινε μέσω εταιρείας συμφερόντων Λιακουνάκου, η οποία κατηγορείται ότι έχει μεταφέρει ποσά εκατομμυρίων σε ιδιωτικούς λογαριασμούς. Για τον εκσυγχρονισμό δε των φρεγατών στέλεχος της γαλλικής εταιρείας που πήρε το έργο αποκάλυψε ότι στους πολιτικούς δόθηκε η συνήθης προμήθεια του 7% έως 10%. Να γίνει, λοιπόν, ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τον κ. Παπαντωνίου; Να γίνει. Πολλοί λένε στην κοινωνία ότι αυτός είναι ένας αντιπερισπασμός, να μην ασχολείται, δηλαδή, ο κόσμος με τα προβλήματα της οικονομίας, με τα καθημερινά ζητήματα και να ασχολείται με κάποια σκάνδαλα του παρελθόντος. Προφανώς έτσι μπορεί να σκέφτονται κάποια στελέχη της Κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά αυτό δεν σημαίνει για εμάς, για το Ποτάμι ότι οι πολιτικοί και η Αντιπολίτευση πρέπει να πάψουν να ασχολούνται με τα σκάνδαλα που αποκαλύπτονται. Και εδώ υπάρχει ένα σκάνδαλο. Δεν θα μιλήσω νομικά, δεν είναι δικός μου ο ρόλος. Εδώ, όμως, υπάρχουν μεγάλα ερωτήματα και ζητήματα ηθικής τάξης. Θα γίνω συγκεκριμένος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Οι ελβετικές τράπεζες πρόσφατα, όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, γνωστοποίησαν στις ελληνικές αρχές ότι υπάρχουν τρεις λογαριασμοί στο όνομα του κ. Παπαντωνίου και της γυναίκας του. Το ερώτημα των ελληνικών αρχών ήταν βέβαια παλιό, ήταν προ ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το σημαντικό, όμως, είναι η απάντηση των Ελβετών. Ναι, υπάρχουν τρεις λογαριασμοί με αυτά τα ονόματα και ο Εισαγγελέας Αντώνης Ελευθεριάνος από την Εισαγγελία Διαφθοράς, αφού έμαθαν για αυτούς τους τρεις λογαριασμούς, έκανε πριν από λίγες μέρες, στις 13 Μαρτίου, κατεπείγον αίτημα στις ελβετικές αρχές για δικαστική συνδρομή, δηλαδή για έλεγχο των τριών λογαριασμών. Εγείρεται, λοιπόν, ένα τεράστιο πολιτικό θέμα για τον πρώην Υπουργό κ. Παπαντωνίου. Πρέπει να απαντήσει τι είναι αυτοί οι λογαριασμοί, τι λεφτά έχουν και τι κινήσεις έγιναν. Ο ίδιος λέει ότι διώκεται το κόμμα του, ότι διώκεται για τις πολιτικές του αποφάσεις. Τα έχουμε ξανακούσει. Εμείς λέμε ότι, για να προστατεύσει το κόμμα του, για να προστατεύσει την πολιτική του δράση έναν δρόμο έχει: να βγει τώρα και να δώσει όλα τα στοιχεία για όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Ελβετίας και όπου αλλού, να μην περιμένει, δηλαδή, το συμπέρασμα της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, να μην περιμένει τα πορίσματα της Βουλής και τις δικαστικές αποφάσεις. Ίσως η αποκάλυψη που κάνουμε σήμερα γι' αυτούς τους τρεις λογαριασμούς του κ. Παπαντωνίου είναι και ο λόγος που κινήθηκαν ξαφνικά οι συνάδελφοι Βουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ. Η απάντηση των ελβετικών αρχών για τους τρεις λογαριασμούς έφτασε στην Εισαγγελία Διαφθοράς - λογικό - , αλλά πέρασε και από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και από το Υπουργείο Εξωτερικών και, προφανώς, έφτασε και στους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, οι οποίοι είπαν να κινήσουν αυτή τη διαδικασία για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής.
Τα έχετε αυτά;
Παρακαλώ, ησυχία.
Ερωτήσεις θα δεχθώ μετά το πέρας της συζήτησης. Όμως, αυτή η συζήτηση πρέπει να είναι αφορμή για να προβληματιστούμε για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την άμυνα της χώρας, ξεκινώντας από τον προϋπολογισμό της άμυνας. Προσέξτε, παρακαλώ, τα παρακάτω στοιχεία. Για εξοπλισμούς η Ελλάδα δαπανά 17% του προϋπολογισμού του Υπουργείου Αμύνης, ενώ ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 24%. Για τη συντήρηση των όπλων η Ελλάδα δαπανά το 13%, ενώ ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 24%. Για τις υποδομές η Ελλάδα δαπανά 1% έως 1,5% περίπου, ενώ ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 5% με 6%. Για μισθούς - εδώ είναι το σημαντικό - η Ελλάδα δαπανά περίπου το 70% του προϋπολογισμού της άμυνας, ενώ ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι περίπου 50%. Μην κάνετε λάθος, δεν δίνουμε πολλά λεφτά στους στρατιωτικούς, απλώς έχουμε πολλούς στρατιωτικούς, κυρίως υψηλόβαθμους. Συγκεκριμένα, έχουμε τους περισσότερους στρατηγούς στον κόσμο. Ο αμερικανικός στρατός έχει έξι στρατηγούς, εμείς έχουμε έντεκα. Απλώς τους λέμε αντιστράτηγους. Είναι ο ανώτερος βαθμός που έχουν οι αξιωματικοί στην Ελλάδα. Το Ισραήλ το στρατιωτικοποιημένο, με σχεδόν διπλάσιο αριθμό από την Ελλάδα, έχει μόνο έναν αντιστράτηγο. Εμείς - επαναλαμβάνω - έχουμε έντεκα. Είναι το πελατειακό κράτος, βέβαια, και εδώ. Η μεγάλη μάζα των αξιωματικών - άλλο ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε - εκπαιδεύονται, μετεκπαιδεύονται και αποστρατεύονται στον βαθμό του ταξιάρχου, δηλαδή στην πράξη σε ηλικία πενήντα δύο, πενήντα τριών ετών. Έτσι καταλήγουμε να μην υπάρχουν λεφτά για εκεί που πρέπει να υπάρχουν λεφτά. Προσέξτε, κύριοι συνάδελφοι: Ο μισθός του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ είναι σήμερα, μαζί με όλα τα επιδόματα, τα έξοδα κίνησης, λιγότερο από 3.000 ευρώ, είναι 2.845 ευρώ. Οι μισθοί των Αρχηγών των τριών κλάδων, μαζί με τα όποια επιδόματα, είναι 2.500 ευρώ. Νομίζω ότι είναι ντροπή οι άνθρωποι που κρατούν την άμυνα της χώρας στα χέρια τους να παίρνουν λιγότερο από τον μισό μισθό ενός Βουλευτή. Όλα αυτά πρέπει να αλλάξουν. Πρέπει να είναι ορθολογικότερες οι δαπάνες, να γίνεται αξιολόγηση και να πάψουμε να αγοράζουμε όπλα μόνο για τις μίζες ή για δημόσιες σχέσεις. Τι εννοώ; Μιλάω για όπλα που αγοράζουμε και δεν χρειάζονται. Το 1998 αγοράσαμε από τη Σλοβακία δώδεκα πυροβόλα, 20 εκατομμύρια ευρώ μόνο! Ο Στρατός δεν τα ήθελε και τα πυροβόλα πήγαν στην Κύπρο. Το ίδιο έγινε και με τα έξι ραντάρ Πυροβολικού, τα οποία αγοράστηκαν επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου, με απευθείας ανάθεση σε αμερικανική εταιρεία, 130 εκατομμύρια δολάρια μόνο! Τα δοκίμασε ο Στρατός, είπε ότι δεν του κάνουν, οι πολιτικοί, όμως, επέμειναν και έτσι αγοράστηκαν. Το Ναυτικό αγόρασε το 2004 πλοία ταχείας μεταφοράς, τα γνωστά ως Χόβερκραφτ. Δύο αγοράστηκαν από τη Ρωσία, δύο από την Ουκρανία, με συνολικό κόστος 205 εκατομμύρια, και αυτά τα σκάφη δεν μπορούν να πλεύσουν με πάνω από έξι μποφόρ. Απλώς τα βγάζουμε κάποια στιγμή στον ήλιο, για να μη σκουριάσουν. Αγοράστηκαν, δηλαδή, και αυτά, όπως και πολλά άλλα όπλα, πέρα από κάθε επιχειρησιακή ανάγκη. Το Ναυτικό προχώρησε στον εκσυγχρονισμό έξι φρεγατών - είναι η σύμβαση που θα απασχολήσει και την επιτροπή - με ανάδοχο τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ως υποκατασκευή γαλλικής εταιρείας. Το Πολεμικό Ναυτικό είχε κρίνει ότι το πρόγραμμα, τεχνολογικά, επιχειρησιακά και οικονομικά, είναι ασύμφορο. Τα πλοία ήταν ήδη είκοσι, είκοσι δύο ετών. Το έργο, όμως, προχώρησε, με απόφαση των πολιτικών. Είχαμε σπατάλες, λοιπόν, πελατειακό κράτος και μίζες δεκαετιών. Το ερώτημα είναι πολλαπλό, όμως, κύριοι συνάδελφοι. Είναι μόνο ο Τσοχατζόπουλος; Είναι μόνο ο Παπαντωνίου; Αυτοί οι δύο είναι οι εξαιρέσεις και σε όλες τις άλλες προμήθειες τα κυκλώματα έκαναν πίσω και δεν έδιναν μίζες; Πότε θα μάθουμε την αλήθεια; Υπάρχει, όμως, κι ένα άλλο ερώτημα που αφορά τη σημερινή Κυβέρνηση. Σήμερα τι γίνεται; Όλοι αυτοί που μέχρι χθες μοίραζαν μίζες στα πολιτικά πρόσωπα, για να παίρνουν τα έργα, έχουν πάρει ξαφνικά σύνταξη; Έχει αλλάξει ο τρόπος που αποφασίζουμε τι όπλα έχουμε ανάγκη; Έχει αλλάξει η διαδικασία της αγοράς όπλων; Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Μόνο τα χρήματα, ίσως, να είναι λιγότερα. Είπαμε και θα το ξαναπούμε: Χρειάζεται Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, με τη συμμετοχή της ηγεσίας του στρατεύματος και της πολιτικής ηγεσίας, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Όχι άλλα πεταμένα λεφτά σε άχρηστα όπλα. Να κόψουμε το νήμα που συνδέει πολιτικούς και προμηθευτές στην άμυνα, στην υγεία, στα δημόσια έργα. Όλα αυτά, όμως, δεν θα συμβούν με στρακαστρούκες. Όλα αυτά θέλουν σχέδιο και, βέβαια, θέλουν βούληση για σύγκρουση, όχι σύγκρουση με τη διαφθορά των άλλων, αλλά σύγκρουση με τη διαφθορά του συστήματος. Όσα έχουν συμβεί τους τελευταίους μήνες στην Τράπεζα Αττικής και στα κονδύλια της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης φανερώνουν ότι οι «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» δεν έχουν την ικανότητα, αλλά κυρίως δεν έχουν τη βούληση να συγκρουστούν με τη διαφθορά τους συστήματος. Συμβιβάστηκαν και την υπηρετούν. Επιμένουν στην Κυβέρνηση, για παράδειγμα, κύριοι συνάδελφοι, στα συσσίτια για μετανάστες και πρόσφυγες, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει 400 ευρώ ανά οικογένεια πρόσφυγα για τη σίτισή του. Αρνούμαστε να πάρουμε αυτά τα λεφτά και θα το κάνουμε, λέμε, τον Μάιο. Γιατί τον Μάιο; Γιατί όχι χθες; Μήπως γιατί η σίτιση των προσφύγων είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση, έχουν εμπλακεί εταιρείες φιλικές στους «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ», που με τη διαδικασία του κατεπείγοντος αναλαμβάνουν συμβόλαια εκατοντάδων εκατομμυρίων, σπασμένα σε μικρά μικρά κομμάτια, ώστε να είναι σχεδόν αδύνατος ο έλεγχος; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρόσεξα ότι κάποια στιγμή ο κ. Τσίπρας προσπάθησε να ρίξει την ευθύνη στον Κώστα Σημίτη. Προφανώς είναι της άποψης ότι η χώρα θα πήγαινε καλύτερα αν είχε κερδίσει τη μάχη ο κ. Τσοχατζόπουλος. Το είπε, άλλωστε, ξεκάθαρα ο σύντροφος του κ. Τσίπρα, ο κ. Κοτσακάς. Δεν το είπε τότε, το 1996, το είπε τώρα. Το είπε τώρα που ξέρουμε. Προσέξτε! Στις αρχές Νοεμβρίου ο κ. Κοτσακάς ανέλαβε τον πολιτικό σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ. Κανένα πρόβλημα, ο καθένας επιλέγει τα στελέχη του. Τι δήλωσε; Δήλωσε, τώρα, τον Νοέμβριο: «Ναι, το 1996 στήριξα την υποψηφιότητα του κ. Τσοχατζόπουλου και το έκανα συνειδητά, γιατί έβλεπα τη συντηρητική στροφή της σοσιαλδημοκρατίας. Και αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων ότι και το ΠΑΣΟΚ θα έκανε συντηρητική δεξιά στροφή. Επ' αυτού», δηλαδή όσον αφορά τη διακυβέρνηση Σημίτη, «δικαιώθηκα εκ του αποτελέσματος.». Ο κ. Κοτσακάς, στενός συνεργάτης του κ. Τσοχατζόπουλου και πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν νιώθει την ανάγκη να πει ούτε μία λέξη ούτε μία κουβέντα, όλα αυτά τα χρόνια, για τα λεφτά που κατέληγαν στις τσέπες των πολιτικών. Λέει, όμως, «δικαιώθηκα που στήριξα τον κ. Τσοχατζόπουλο». Αυτή είναι και η άποψη της Κυβέρνησης; Αυτή είναι η άποψη του κ. Τσίπρα; Καλύτερα Άκης παρά Σημίτης; Κυρίες και κύριοι, το Ποτάμι θα ψηφίσει «ναι» στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή και οι Βουλευτές του θα προσπαθήσουν να αποκαλυφθεί, ακόμα και στο στενό πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, η αλήθεια. Το ίδιο θα κάνουμε και για κάθε άλλη ανάλογη υπόθεση που έχει οσμή σκανδάλου. Θα συγκρουστούμε με όλες τις μελανές σελίδες του παρελθόντος και του παρόντος. Η κοινωνία έχει ανάγκη να ξέρει πού καταλήγουν τα λεφτά της και κυρίως η κοινωνία έχει ανάγκη να ξαναπιστέψει σε ένα πολιτικό σύστημα μακριά από μίζες και από σκιές. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοδωράκη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», τριάντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί από σχολείο της Ολλανδίας, από το Hyperion Lyceum. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Δημήτριος Βίτσας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς δεν μπορώ να ξεφύγω από την πρόκληση που έγινε σήμερα σε αυτή την Αίθουσα στη συζήτηση. Αναφέρομαι σε αυτό που και ο Πρόεδρος της Βουλής αλλά και εγώ ο ίδιος, με ιδιαίτερη έκπληξη, άκουσα και αφορούσε τη χθεσινή έκθεση για τον Νίκο Μπελογιάννη. Δεν θα επεκταθώ. Ειπώθηκαν πάρα πολλά. Εγώ, όμως, έβγαλα ένα συμπέρασμα και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας. Ο Νίκος Μπελογιάννης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, αγωνιστής του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, άνθρωπος που δολοφονήθηκε το 1952 διά παρανόμου εκτελέσεως, ζει. Ζει και, όχι μόνο ζει, αλλά φοβίζει. Φοβίζει αυτός ο ήρωας κάθε δημοκράτη ανθρώπου, κάθε αριστερού ανθρώπου, ο οποίος έχει παλέψει για την ελευθερία απ' όλες τις δημοκρατικές παρατάξεις, όλους εκείνους οι οποίοι στο μυαλό τους και στην καθημερινή τους πρακτική έχουν μόνο και μόνο τις διαδικασίες της καταπίεσης, της δουλείας, τις διαδικασίες του αυταρχισμού και βεβαίως φοβίζει τους φασίστες και τους ναζιστές. Νομίζω ότι αυτή η αναφορά μου ήταν αναγκαία. Ας μπούμε στο θέμα μας. Γίνεται ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Γίνεται σαν αντιπερισπασμός; Εγώ βγάζω ένα δεύτερο συμπέρασμα απ' αυτό. Στα περισσότερα κόμματα ή στις περισσότερες πολιτικές δυνάμεις παραμένει ίδια η αντίληψη για τη δυνατότητα κρίσης της Ελληνίδας και του Έλληνα πολίτη. Τον θεωρούν κουτό, ότι δεν μπορεί να κρίνει, δεν μπορεί να διαχωρίσει, δεν μπορεί να ξεχωρίσει. Το ίδιο ξαναβγαίνει με τις εξεταστικές. Άκουσα δύο φορές στα τελευταία δέκα λεπτά ότι έχουν γίνει τόσες εξεταστικές, τόσες προανακριτικές. Προτείνει κανένας την κατάργηση του θεσμού ή την ουσιαστικοποίησή του; Ελπίζω ότι όλοι μιλάμε για την ουσιαστικοποίησή του. Άρα όλοι μαζί - και με αλλαγές - πραγματικά να βοηθήσουμε σε αυτή την κατεύθυνση. Μια αναφορά ακόμα: Εγώ δεν περίμενα να ακούσω Αρχηγό κόμματος, επικεφαλής, να επιτιμά άνθρωπο, ο οποίος δεν είναι εδώ για να του απαντήσει και που έχει γίνει καραμέλα. Στο ερώτημα «φτάνει μόνο ο Σημίτης ή ο Τσοχατζόπουλος;», το «ούτε Σημίτης ούτε Τσοχατζόπουλος» δεν το έχουμε στο μυαλό μας; Αυτό είναι το βασικό ζήτημα. Ξέρετε, υπάρχουν και από αυτούς τους ανθρώπους και εδώ μέσα και έξω.
Ο Κοτσακάς, όμως, απάντησε για εσάς.
Αυτό καταλάβατε;
Παρακαλώ, ησυχία.
Ερωτήσεις θα δεχθώ μετά το τέλος της ομιλίας μου.
Κύριε Αμυρά, σας παρακαλώ. Μετά γνώσεως ο κ. Βίτσας αναφέρθηκε σε ό,τι αναφέρθηκε.
Θέλω να πω το εξής: Εγώ δεν έχω τίποτα να αφαιρέσω, μάλλον έχω πολλά να προσθέσω σε αυτά που ανέφερε ο κ. Θεοδωράκης μόλις προηγουμένως, σε σχέση με την πορεία των εξοπλιστικών προγραμμάτων, τη λογική τους και τον τρόπο τους. Θα πω και ορισμένα πράγματα από την ομιλία του. Θέλω να προσθέσω, όμως, ένα στοιχείο. Δεν το προσθέτω εγώ, αλλά, παραδόξως, το λέει ο κ. Νίκος Χριστοδουλάκης στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2004, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής. Τι μας λέει εκεί; Ότι τουλάχιστον 25 μονάδες του δημοσίου χρέους, δηλαδή το ένα τέταρτο, οφείλεται στις «δικαιολογημένες, μεν», λέει, «αλλά ιδιαιτέρως αυξημένες αμυντικές δαπάνες της χώρας μας». Αν αυτό το πάρουμε σαν στοιχείο και μέσα βάλουμε τη μίζα, την υπερτιμολόγηση κ.λπ., βρίσκουμε ένα καινούργιο στοιχείο. Αυτό είναι αυτό που θα ήθελα να επισημάνω. Το λέω αυτό, γιατί θα σας πω κάτι κατ' αρχάς, το οποίο θα σας φανεί πιθανά παράξενο και σε μερικούς θα φανεί πιθανά και παράλογο, όμως, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι. Η σημερινή συζήτηση και οι αντίστοιχες συζητήσεις και αποφάσεις που παίρνονται συνδέονται, κατά τη γνώμη μου, άμεσα με το ζήτημα της ανάπτυξης και της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Το χτύπημα, δηλαδή, της διαφθοράς και της διαπλοκής δεν είναι ζήτημα νομικό ή ζήτημα ηθικής τάξης. Δεν είναι μόνο ζήτημα ποινικό και απόδοσης ευθυνών εκεί που ανήκουν, αλλά είναι ένα ζήτημα βαθιά πολιτικό, συνδέεται με τον τρόπο λειτουργίας του κράτους. Δηλαδή η πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής είναι πολιτική πράξη και, σε τελική ανάλυση, είναι και αναπτυξιακή πράξη. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε - και είναι ανάμεσα σε αυτά για τα οποία αποφάσισε ο λαός μας το 2015- με τον τρόπο που είχε συγκροτηθεί αυτό το σύστημα σε όλα τα επίπεδα. Για αυτό χρειαζόμαστε πολιτική βούληση και αυτή η πολιτική βούληση πρέπει να μετατραπεί σε ένα νομικό οπλοστάσιο. Φαίνεται απλό σε μια πρώτη θεώρηση, αλλά στην πραγματικότητα, όταν μπαίνεις μέσα στο πεδίο, βλέπεις ότι υπάρχουν και άλλες διαστάσεις, που είτε δεν τις είχες δει προηγούμενα είτε τις είχες υποτιμήσει. Το ίδιο το σύστημα της διαφθοράς και της διαπλοκής έχει διαμορφώσει, θα μπορούσα να πω πως είχε μεταλλάξει, λειτουργίες του κράτους, ώστε να εξυπηρετούν τη διαπλοκή και τη διαφθορά αλλά και να τους προσφέρει προστασία και ασυλία. Από κάτω, δηλαδή, το σύστημα είχε πολλά συστήματα, που λέει, αν θυμάμαι καλά, ο Κραουνάκης. Το λέω αυτό γιατί, ναι, χρειάζεται η αλλαγή στο Σύνταγμα για τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών, αλλά χρειάζονται και άλλες πολλές αλλαγές, ώστε όλη αυτή η διαδικασία να είναι διαφανής, να είναι κρυστάλλινη και, με μία έννοια, να είναι ωφέλιμη. Κατάφερε, λοιπόν, η διαπλοκή και η διαφθορά να διεισδύσει στον σκληρό πυρήνα λειτουργίας του κράτους. Είναι ανάγκη να αποκρυπτογραφήσουμε τους μηχανισμούς και τις λειτουργίες του. Είμαστε σε καλό δρόμο, χρειάζεται περισσότερη δουλειά, δεν μένουμε εδώ, δηλαδή στο πώς κατανοούμε το φαινόμενο, κάνουμε το πρώτο βήμα, μελετάμε τις νομοθετικές παρεμβάσεις που απαιτούνται, σχεδιάζουμε τις αντίστοιχες δομές, που θα υπηρετήσουν αυτή την επιχείρηση εξυγίανσης του δημοσίου, και παράλληλα δίνουμε ιδιαίτερη σημασία και στους ανθρώπους που θα στελεχώνουν και θα υπηρετούν αυτή τη διαδικασία. Στη θέση που καθόμουν έχω ένα βιβλίο - ανάμεσα στα πολλά βιβλία, αλλά αυτό είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο - το οποίο έχει τον τίτλο «Η λεηλασία της άμυνας ή αμύνεσθαι περί πάτρης». Δεν συμφωνώ με όλα όσα λέει ο συγγραφέας, αλλά με τα περισσότερα συμφωνώ. Θα θυμίσω ότι Γενικός Διευθυντής της ΓΔΑΕΕ, την περίοδο του κ. Παπαντωνίου, ήταν ο πρώην πρόεδρος της λαχαναγοράς της Αθήνας. Δεν λέω τίποτα για τον άνθρωπο, αλλά σας λέω πώς γίνονται οι «μετακομίσεις». Προσεγγίζοντας, λοιπόν, αυτό το θέμα, θέλω να επισημάνω τα εξής: Γύρω από αυτά που αφορούσαν τα εξοπλιστικά προγράμματα πάντοτε υπήρχαν σκιές, άλλοτε μεγάλες και άλλοτε μικρές. Ίσως εδώ παίζει και έναν ρόλο η ιδιαιτερότητα των ζητημάτων που άπτονται της εθνικής άμυνας, καθώς κάποιοι εντέχνως χρησιμοποιούν τα ζητήματα της εθνικής ασφάλειας ως χώρο απόκρυψης των ανομιών τους. Πρέπει όμως να ξεφύγουμε από ένα τεράστιο λάθος που κάνουμε. Το τεράστιο λάθος είναι ότι, όταν αποκαλύπτονται τέτοια ζητήματα, μπορεί να θεωρούμε ότι πλήττεται είτε η άμυνα είτε οι Ένοπλες Δυνάμεις. Το αντίθετο. Από αυτή τη διαδικασία της κάθαρσης και η άμυνα και οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να βγουν κερδισμένες. Να θυμίσω πάλι τι έλεγε, από άλλον χώρο, ο κ. Πάνος Μπεγλίτης, Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας και μετά Υπουργός Εθνικής Άμυνας, το 2010; «Γύρω από τους αμυντικούς εξοπλισμούς φτιάχτηκαν περιουσίες, ενδεχομένως και πολιτικές καριέρες. Κάποιοι έγιναν πλούσιοι και βρίσκονται εντός και εκτός Πενταγώνου. Όποια ντουλάπα της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών κι αν ανοίξεις, θα βρεις σκελετούς.». Βρισκόμαστε όμως σε μία κατάσταση η οποία διαφέρει και ποιοτικά και ποσοτικά. Μιλάμε για μία συγκεκριμένη οκταετία, την οκταετία 1996-2004. Τι προηγήθηκε αυτής της οκταετίας; Ας είμαστε εδώ ειλικρινείς. Τα πάντα ξεκινούν απ' τα Ίμια και από μια φράση που σε αυτόν τον χώρο είπε ο τότε Πρωθυπουργός της χώρας κ. Σημίτης. Αυτή η φράση ήταν τρεις λέξεις, αν δεν κάνω λάθος: «Διαπιστώθηκε έλλειψη δυνάμεως.». Από εκεί και πέρα ξεκίνησε το μεγάλο πάρτι. Από αυτή την οκταετία, λοιπόν, έχουμε δεδομένα ορισμένα στοιχεία. Ποια είναι τα δεδομένα στοιχεία; Ότι ο κ. Τσοχατζόπουλος αλλά και η πολιτική ηγεσία και διάφοροι αξιωματικοί εκείνης της εποχής τώρα κάνουν αιτήσεις αποφυλάκισης. Το δεύτερο κομμάτι, όμως, που πολλοί εδώ ομιλητές είπαν, για το 2003 είναι γνωστό. Εγώ δεν σας λέω αυτό. Το γεγονός ότι λες ότι το 2003 έγιναν παραγγελίες 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ δεν αποδεικνύει τίποτα από μόνο του. Το τι έχει γίνει μέσα σε αυτή τη διαδικασία έχει σημασία και εδώ πρέπει πολιτικά να διευκολύνουμε και τη δικαιοσύνη στο έργο της. Το ότι έφτασαν έξι δικογραφίες, οι οποίες εμπεριέχουν ενδείξεις των κακουργηματικών πράξεων, είναι επαρκέστατο ζήτημα και έχει να κάνει και με την κύρια. Ας μην παίζουμε νομικά, λέγοντας «η κύρια και η επικουρική». Δεν θα τα έλεγαν οι κύριοι Βουλευτές αυτά, αν βρίσκονταν σε ένα δικαστήριο, είτε από το ένα μέρος είτε από το άλλο. Είναι ακριβώς το ζήτημα για το οποίο μπορούμε να συστήσουμε την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή και εντός αυτών των δικογραφιών υπάρχουν όλες οι ενδείξεις. Στην πρόταση, μόνο η αναφορά των δικογραφιών ως νομιμοποιητικής βάσης της πρότασης, είναι επαρκέστατη για την πρόταση. Θέλετε πίσω από κάθε μία να βάζουμε όλη την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή; Αυτό ήθελα να το κάνω απτό. Το λέω, λοιπόν, αυτό και είπα όλα τα άλλα, για το να βλέπεις τους δρόμους, γιατί ο κ. Παπαντωνίου, στο σημείωμά του που μας μοιράστηκε, επικεντρώνεται στη νομοτεχνική αρτιότητα των συμβάσεων και επιχειρεί να οχυρωθεί πίσω από αυτές. Εδώ το ζήτημά μας δεν είναι η νομοτεχνική αρτιότητα, η οποία, στο κάτω κάτω της γραφής, έχει φτιαχτεί από εξαίρετους νομικούς, και δικούς μας και ξένους, αλλά είναι τι κρύβεται από πίσω. Αυτό που καλούμαστε να διαλευκάνουμε είναι να βρούμε τους δρόμους του πιθανού «μαύρου» πολιτικού χρήματος και της μίζας. Όλοι ξέρουμε - αν δεν το ξέρει κανένας, πραγματικά θα εκπλαγώ σε σχέση και με τις ηλικίες μας, δηλαδή όσοι είμαστε από δεκαοκτώ χρονών και πάνω, αυτό πρέπει να το γνωρίζουμε - ότι μίζα με απόδειξη δεν δίνεται. Δεν δίνεται. Άρα θα πρέπει σ' αυτή τη διαδικασία να εμπλακείς. Εδώ, λοιπόν, «μπάζει». Να προσθέσω και κάτι άλλο.
Σας παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, να ολοκληρώνετε.
Ολοκληρώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ.
Σε μια απ' αυτές τις υποθέσεις - νομίζω ότι ο κ. Δαβάκης το ξέρει καλά, όπως και ο κ. Δένδιας το ξέρει καλά - ακριβώς την ίδια ποσότητα του οπλικού συστήματος, έναν χρόνο πριν, είχε αγοράσει η Φινλανδία με ακριβώς το 50% του κόστους. Ακριβώς έναν χρόνο πριν. Πόσο, λοιπόν, αυξήθηκε αυτό το - επιτρέψτε μου την έκφραση - ρημάδι; Άρα, εκεί που μπαίνουν ερωτήσεις, πρέπει να βγουν και ορισμένα αναγκαία συμπεράσματα. Με συγχωρείτε, σαφώς - και δεν έχει προσωπικό τόνο, κύριε Θεοδωράκη - πρέπει να αλλάξουμε ορισμένα πράγματα. Πρώτον, όσον αφορά στη λειτουργία της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων της Βουλής, είναι πολύ σημαντικό να αλλάξει και να πάρει και ένα επίπεδο απορρήτου, αλλά και ένα επίπεδο γνώσης. Είναι ένα από τα βασικά ζητήματα. Δεύτερον, τώρα που έχουμε την Εθνική Αμυντική Βιομηχανική Στρατηγική - και είναι ωραίο που ακούμε όλοι ότι πρέπει να βοηθήσουμε την αμυντική μας βιομηχανία - θα πρέπει να συγκροτήσουμε το Συμβούλιο της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανίας και Τεχνολογίας, με καθηγητές πανεπιστημίου, με επιτελείς, να δούμε και τον τρόπο που μπορούν να συμμετέχουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις. Πρέπει να λύσουμε, δηλαδή, τέτοια ζητήματα. Στόχος μας είναι να έχουμε ένα δεκαπενταετές πρόγραμμα και ένα τριετές πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα. Προβλέπεται στον νόμο. Στόχος μας είναι να αλλάξουμε τον νόμο περί προμηθειών, όχι με την έννοια της ανατροπής του, αλλά με την έννοια της βελτίωσής του. Άρα με αυτή τη λογική πρέπει να πάμε. Πρέπει, συγχρόνως, να επιμένουμε σε συμβάσεις - όπου στοχεύσουμε για εξοπλισμούς - και όχι να αγοράσουμε εξοπλισμούς για τη μίζα - το είπατε κι εσείς, το λένε κι άλλοι - στις διακρατικές συνεργασίες, δηλαδή στις «G2G», που έχει αποδειχθεί ότι μπορείς να τις ελέγξεις καλύτερα, για να μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία πιο εύκολα. Στόχος μας θα πρέπει να είναι ο εξής: θα πρέπει να βλέπουμε τον κύκλο των αγορών μας όχι στην τιμή πτήσης, αλλά στον κύκλο ζωής. Θα ξαναπώ ότι ένα μαχητικό αεροπλάνο μπορεί να κάνει άλφα χρήματα, όταν το αγοράζεις από το κουτί, αλλά στον κύκλο ζωής του το κόστος του είναι τέσσερα επί άλφα. Είναι, δηλαδή, πολλαπλάσιο. Αν δεν τα έχεις όλα αυτά, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Άρα, κλείνοντας, θέλω να επισημάνω ότι η διαφάνεια που πρέπει να υπάρχει σε όλες τις διαδικασίες απαιτεί αυτές τις αλλαγές και η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή δεν έχει μόνο τον χαρακτήρα και τον ρόλο που της δίνει ο Κανονισμός της Βουλής, δηλαδή τη συγκεκριμενοποίηση των ευθυνών, αλλά μπορεί να λειτουργήσει και σε ένα άλλο επίπεδο, για την κάθαρση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η ελληνική δημοκρατία, μέσα από μια διαδικασία θεσμικής θωράκισης, γιατί το ζητούμενό μας δεν είναι μόνο να θεραπεύουμε, αλλά και να προλαμβάνουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ και παρακαλώ για την τήρηση του χρόνου. Ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλειος Λεβέντης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την καλησπέρα μου σε όλους και σε όλες. Μια και τίθεται θέμα για ένα πολιτικό πρόσωπο, για το κατά πόσον θα συσταθεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, ήθελα να πω κάτι που έλεγα από πολύ παλιά για όσους με παρακολουθούσαν. Στις προμήθειες πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ έπρεπε να υπάρχει η παρουσία εισαγγελικού λειτουργού διά κληρώσεως από το σώμα των εισαγγελέων εφετών, να επιβλέπει όλη τη διαδικασία. Τώρα δεν θα είχαμε ούτε Τσοχατζόπουλους ούτε Παπαντωνίου ούτε τίποτα, εάν το είχαμε εφαρμόσει αυτό και στα δημόσια έργα. Γιατί τώρα βλέπουμε τα λεφτά των εξοπλιστικών. Των δημοσίων έργων τα λεφτά περνούν απαρατήρητα ή μεροληπτεί η Βουλή, ψάχνει έναν τομέα και αφήνει ανεξερεύνητο έναν άλλο, εξίσου σοβαρό; Επομένως, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, θα έπρεπε να είχε εφαρμοστεί αυτή η πρότασή μου, που υπάρχει από το '90, ότι στις σοβαρές περιπτώσεις με μεγάλου ύψους προμήθειες πρέπει να υπάρχει εισαγγελικός λειτουργός διά κληρώσεως σε όλη τη διαδικασία ως πρόεδρος της επιτροπής και να μην είναι του κάθε Υπουργού να παραγγέλνει υποβρύχια, να αναθέτει έργα και λοιπά. Διότι ο Υπουργός ποιαν σοβαρότητα μπορεί να έχει; Μπορεί να είναι σοβαρός ένας Υπουργός, αλλά εμπιστευόμεθα την εντιμότητά του; Είναι μεγάλα τα ποσά. Ιδιαίτερα μετά την Ολυμπιάδα άρχισαν τα ποσά να είναι μεγάλα. Μήπως την Ολυμπιάδα την ψάξαμε; Διερευνήθηκε η Ολυμπιάδα και είναι όλα τέλεια; Ο λαός, δηλαδή, που κάθεται στα καφενεία και παρακολουθεί αυτή τη συζήτηση, τι θα λέει από μέσα του; Ότι, αν μπει φυλακή ο Παπαντωνίου, καθαίρεται το πολιτικό σύστημα και είναι τέλειο και παραδίδεται άγιο πλέον εις την ιστορία; Εγώ πιστεύω ότι και τώρα θα πρέπει, όταν γίνεται μια μεγάλη παραγγελία, μια μεγάλη προμήθεια, να υπάρχει διά κληρώσεως από το σώμα των εισαγγελέων εφετών παρουσία εισαγγελικού λειτουργού ως προέδρου της επιτροπής. Είναι απαραίτητο αυτό, αν θέλουμε, γιατί είμαστε χώρα που εύκολα κατηγορούμε τον άλλο κλέφτη κι ας μην είναι ή εύκολα κλείνουμε τα μάτια, αν είναι, και τον συγχωρούμε. Σας είπα περιστατικά: Ολυμπιάδα, δημόσια έργα. Αυτά όλα τι έγιναν; Αυτή η πρόταση, όπως και η πρόταση που είπα στον κ. Τσίπρα την προηγούμενη βδομάδα που είχαμε την ώρα του Πρωθυπουργού, που του είπα για τη σύσταση ανεξάρτητης αρχής για τις δημοσκοπήσεις, είναι πολύ ουσιώδης. Γίνεται μια δημοσκόπηση, να γίνεται, να παραδοθούν τα ευρήματα, είτε είναι με κάλπη είτε είναι με τηλέφωνα, σε ποιους αριθμούς τηλεφώνησαν, τις απαντήσεις και όλα αυτά στην ανεξάρτητη αρχή, να ελέγχει αμέσως τα στοιχεία - εντός εικοσιτετραώρου μπορεί η ανεξάρτητη αρχή να τα επεξεργάζεται - και μετά να τα δούμε στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», να τα δούμε στο «ΕΘΝΟΣ», στον «ΣΚΑΪ», στον «ΑΝΤ1», αλλά, όχι, μπαμ στον «ΣΚΑΪ» «τριάντα κάτι τοις εκατό η Νέα Δημοκρατία». Καταλάβατε; Αυτά δεν είναι έγκυρα πράγματα, δεν είναι σοβαρά πράγματα. Αυτό είπε ο κύριος Πρωθυπουργός ότι το έκανε δεκτό. Να το δούμε, όμως, διότι από το να το κάνει δεκτό μέχρι να το κάνει εφαρμοσμένο έχει μια μικρή, πολύ μεγάλη, διαφορά βέβαια. Μπορεί να είναι πολύ μικρή, αλλά τελικά είναι πολύ μεγάλη. Συνηγορήσαμε ως κόμμα η Ένωση Κεντρώων στη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, αλλά με βαριά καρδιά, διότι θέλαμε η κάθαρση να απλωθεί εις όλους τους τομείς και αυτό ήταν το επιβεβλημένο, αν θέλει η Βουλή να έχει καθαρό πρόσωπο απέναντι στους πολίτες και να τους κοιτάζει στα μάτια. Θα αναφερθώ στο θέμα της διαπραγμάτευσης που γίνεται, διότι εδώ παρουσιάζεται μια εικόνα ζοφερή. Οι μεν της Νέας Δημοκρατίας λένε «κάντε γρήγορα, ο χρόνος είναι χρήμα». Ουδείς αμφιβάλλει ότι, αν η διαπραγμάτευση είχε τελειώσει δύο, τρεις μήνες νωρίτερα, θα ήταν ακόμα καλύτερα. Από την άλλη μεριά ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ λέει «τι θέλετε, να τα δεχτούμε όλα;». Και προχωράει ο χρόνος. Πού θα πάει αυτή η δουλειά; Υπάρχει και διχογνωμία εντός των τειχών του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή, υπάρχει Υπουργός που δεν θέλει να δοθεί ο ΑΔΜΗΕ, να μην ιδιωτικοποιηθεί. Τι θα γίνει; Εδώ πωλούνται και τα λιγνιτωρυχεία, πωλούνται όλα. Δεν μένει τίποτα. Είστε ένα κόμμα που ήσασταν καθέτως αντίθετοι στις ιδιωτικοποιήσεις και τώρα παρουσιάζεστε ως ένα κόμμα που θα τα υπογράψετε όλα. Τι θα πούμε στους πολίτες; Και η Νέα Δημοκρατία, όμως, λέει «κάντε γρήγορα, δεν θα τα ψηφίσω, αλλά θα τα εφαρμόσω όταν έλθω». Είναι εικόνα αυτή σοβαρού κόμματος; Δηλαδή θα μπορούσε στο Βέλγιο, σε κάποιο άλλο κράτος, όπως στην Γερμανία, να λέει ένα κόμμα στην Κυβέρνηση «κάντε γρήγορα, ψηφίστε τα, εμείς δεν θα τα ψηφίσουμε, εσείς θα είστε οι προδότες, αλλά θα τα τηρήσουμε»; Δηλαδή, την προδοσία τη δεχόμαστε, προδότες να μην μας ονομάσουν. Αυτό είναι το όλο ζήτημα, το όλο πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας και δεν συμβάλλει στο να γίνει σοβαρότερη αυτή η διαπραγμάτευση. Διότι, αν με είχε εισακούσει αυτή η Αίθουσα εδώ και ενάμιση χρόνο που είμαι μέσα στην Αίθουσα, είχα προτείνει μια μεγάλη κυβέρνηση διακοσίων σαράντα εδρών. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Πώς; Κυβέρνηση που να έχει… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Εντάξει. Και η έδρα είναι για κάθε Βουλευτή μία.
Στήριξη, ναι.
Στήριξη. Εντάξει, κύριοι συνάδελφοι. Νόμιζα ότι έγινα σαφής. Μπορεί να μη το διατύπωσα σωστά. Γιατί λέτε ότι είχα κάνει αυτή την πρόταση; Για να μη γίνονται αυτά: «ψήφισε εσύ, πάρε την προδοσία εσύ, εγώ δεν ψηφίζω». Δεν είναι σοβαρά αυτά τα πράγματα. Όμως και ο κ. Τσίπρας ήταν υπέρ τού να ιδιωτικοποιηθεί η ενέργεια; Ερωτώ: Ήταν υπέρ; Νομίζω ότι υπάρχουν κασέτες διά των οποίων φαίνεται ότι το αναθεματίζετε αυτό εις το παρελθόν. Τι άλλαξε; Άλλαξε κάτι το κοσμογονικό; Το μόνο που άλλαξε είναι ότι πλέον οι ξένοι αντελήφθησαν ότι στα επτά χρόνια που πέρασαν δεν κάναμε καμμία μεταρρύθμιση, αλλά παίρναμε μέτρα. Έχω ξαναπεί σε αυτή την Αίθουσα - την προηγούμενη φορά - τη διαφορά μεταξύ μέτρων και μεταρρυθμίσεων. Μεταρρύθμιση είναι κάτι μόνιμο. Στα εργασιακά, ας πούμε, το να κόψουμε τις συλλογικές συμβάσεις είναι μεταρρύθμιση, γιατί είναι κάτι μόνιμο, που υποτίθεται ότι διευκολύνει την άφιξη επενδύσεων. Ενώ το να μειώσουμε τις συντάξεις είναι μέτρο, που έχεις κάποιο προσωρινό έσοδο. Έχεις ένα προσωρινό έσοδο, να τη βγάλεις φέτος ή έναν χρόνο ακόμη. Αυτή είναι η διαφορά. Μέτρο είναι κάτι προσωρινό, που εφήμερα αγγίζει έναν ή δύο ή το πολύ τρεις προϋπολογισμούς, ενώ μεταρρύθμιση είναι κάτι μόνιμο, που το κάνεις για να μπορεί να λειτουργήσει η παραγωγική μηχανή με μεγαλύτερη ευελιξία και αποδοτικότητα. Εδώ συνεχώς επτά χρόνια παίρνουμε μέτρα. Δεν κάναμε καμμία μεταρρύθμιση, ούτε άνοιγμα επαγγελμάτων ούτε φοροεισπρακτικό σύστημα ούτε συγχώνευση των πολλών συντάξεων σε μία. Δήμοι, ΔΕΚΟ και δημόσιο ξέρετε ότι έχουν μεγάλο ποσοστό αργόμισθων και γι' αυτό και η ΑΔΕΔΥ πριν από τέσσερις μέρες προκήρυξε εκ των προτέρων απεργία. Πρώτη φορά άκουσα προκαταβολικά προκήρυξη απεργίας. «Αν πάτε να κάνετε αξιολόγηση, εμείς θα είμαστε σε μόνιμη απεργία», λέει η ΑΔΕΔΥ, γιατί προφανώς γνωρίζει ότι, αν γίνει αξιολόγηση, ένα μεγάλο ποσοστό υπαλλήλων θα έχει πρόβλημα, γιατί δεν καλύπτει πάγιες ανάγκες, πολλοί δεν προσέρχονται και πάει και ο μισθός στο σπίτι. Ακόμα συμβαίνουν αυτά σήμερα, όσο και αν λέτε ότι πέρασαν επτά χρόνια μνημονίων. Επομένως, το θέμα της διαπραγμάτευσης είναι ένα σοβαρό θέμα, γι' αυτό είπα και την προηγούμενη φορά στον κ. Τσίπρα να μην επιμείνει στις εργασιακές σχέσεις, διότι οι ξένοι, επειδή ξέρουν ότι είναι η εποχή που πρέπει να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις και επειδή ξέρουν ότι πρέπει να έλθουν επενδύσεις, θέλουν μια εργασιακή ευελιξία. Δεν θα αφήσουν νόμοι σκληροί, προτεινόμενοι από τους συνδικαλιστές, να παρεμποδίσουν τις ιδιωτικοποιήσεις και τις επενδύσεις, γιατί το να λέμε ότι θα φέρουμε επενδύσεις και να έχουμε νόμους που προτείνουν οι διάφοροι κύριοι συνδικαλιστές, αυτά τα δύο είναι ασύμβατα επίπεδα, που υπονομεύουν το ένα το άλλο. Είναι ξεκάθαρο αυτό. Επομένως, πρέπει να αποφασίσει η Κυβέρνηση αν μπορεί να σηκώσει το βάρος της διαπραγμάτευσης, που μπορεί να εμπεριέχει και την περαιτέρω συρρίκνωση του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί στη ζωή σήμερα, για να σηκώσεις το βάρος μιας μεταρρύθμισης, μπορεί κομματικά να πρέπει να καταρρεύσεις. Το κάνεις, όμως, για τη χώρα, το κάνεις για κάτι. Πρέπει να βρει το σθένος ο κ. Τσίπρας να πει την αλήθεια. Ο κ. Τσίπρας δεν λέει την αλήθεια, αλλά θέλει και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολάκερη, δηλαδή θέλει και να συνεχίσει να έχει τα αντανακλαστικά αριστερού κόμματος και να είναι η Κυβέρνηση που θα φέρει επενδύσεις. Αυτά δεν είναι εύκολα πράγματα. Ο χρόνος είναι λίγος. Πράγματι, σ' αυτό έχει δίκιο η Νέα Δημοκρατία και συμφωνείτε κι εσείς. Ο κ. Τσακαλώτος είχε πει ότι, αν δεν κλείσει τον Δεκέμβρη η αξιολόγηση, πάμε χαμένοι. Εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου. Δεν τον έκρουσε μόνο η Νέα Δημοκρατία. Όλοι μας αναφέραμε το θέμα τού να γίνει γρήγορα, αλλά το «γρήγορα» δεν σημαίνει και υποταγή σε όλα. Να εξηγούμεθα. Το «γρήγορα» σημαίνει αποφασιστικότητα, να πάρει ο κ. Τσίπρας αποφάσεις για το πού θα υποχωρήσει και να ξέρει η Ελλάδα πού θα βαδίσει. Αν δεν το μπορεί αμέσως τώρα αυτό ο κ. Τσίπρας, ας πάει στον κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας να ζητήσει μια κυβέρνηση τεχνοκρατών. Δεν είναι καλό να ζημιώνει περαιτέρω τη χώρα. Κάνω έκκληση σ' αυτή τη Βουλή. Ξέρετε ποιος είμαι, ξέρετε από πού προέρχομαι, από τον χώρο του Κέντρου. Το μόνο που δεν θέλω απ' αυτή την Αίθουσα και από τις φαγωμάρες είναι να προέλθει η κατάρρευση της χώρας. Κάνω έκκληση στον Πρωθυπουργό. Αν μπορεί να σηκώσει το βάρος της διαπραγμάτευσης και βέβαια τις κοινωνικές συνέπειες, να προχωρήσει και να κάτσει. Αν, όμως, δεν μπορεί, ας μην τρώει άλλον χρόνο από τη χώρα. Η χώρα πρέπει να φέρει γρήγορα επενδύσεις, γρήγορα να κάνει όποιες ιδιωτικοποιήσεις απομένουν και, επειδή δεν αντέχει άλλο ο λαός, πρέπει το θέμα της ανεργίας να είναι το πρώτο που θα αντιμετωπίσει. Δεν είναι λύση το να έχουν φύγει εξακόσιες χιλιάδες νέοι μας στο εξωτερικό. Δεν είναι λύση, γιατί μέχρι τώρα η καταπολέμηση της ανεργίας γίνεται με δραπέτευση των νέων μας και αυτό δεν είναι προς τιμήν μας, ούτε είναι μείωση της ανεργίας το να δίνουμε δουλειά με τετράμηνες και εξάμηνες συμβάσεις. Ούτε αυτό είναι μείωση της ανεργίας. Αυτά είναι πασαλείμματα, τελεία και παύλα. Να βρει, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός το σθένος να μιλήσει με τον εαυτό του. Εγώ αυτό θα έκανα στη θέση του. Βεβαίως, είστε στο κόμμα και οι υπόλοιποι που πρέπει να ψηφίσετε, αλλά αυτή την ώρα αυτός παζαρεύει το κεφάλι του, αυτός το παίζει, αυτός βγήκε και είπε ότι θα έσκιζε μνημόνια και διάφορα άλλα πράγματα. Αυτός μια βραδιά του Ιουλίου του '15 βρήκε το σθένος και υπέγραψε, ένα αριστερό κόμμα που έβαλε δεξιές υπογραφές, γιατί αυτό έγινε. Καπιταλιστικές υπογραφές ετέθησαν μια νύχτα του Ιουλίου του '15. Τώρα είναι η δεύτερη δόση του μεγάλου ηρωισμού που πρέπει να δείξει αυτή η Αίθουσα. Οι καθυστερήσεις είναι μοιραίες. Στρέφομαι και προς τη Νέα Δημοκρατία, η οποία λέει ότι είναι ένα κόμμα σοβαρό, που θέλει το ευρώ, και έχει έναν νέο ηγέτη, του οποίου τις καλές διαθέσεις να μην τις αμφισβητήσω. Είναι εικόνα κόμματος να λέει «κάν' τα εσύ Τρίπρα, εμείς δεν υπογράφουμε τίποτα, αλλά θα τα τηρήσουμε»; Οι Πορτογάλοι, που πήγαν όλοι μαζί και υπογράψανε το μνημόνιο, και τα πέντε κόμματα, δεν δίνουν εις την Αίθουσα αυτή κανένα δίδαγμα; Σήμερα είναι εκτός μνημονίου. Δύο χρόνια μόνο κράτησε το μνημόνιο. Γιατί; Γιατί είχαν το σθένος να συμπράξουν. Εάν αυτή η χώρα τώρα δεν κάνει υπέρβαση του εαυτού της, πότε θα την κάνει; Πείτε μου πότε. Θέλω να πω και δυο λόγια για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Χθες άκουσα να λέγονται διάφορα πράγματα σε μία εκπομπή στην ΕΡΤ1. Εκείνο που άκουσα είναι ότι οι πολίτες θα θέτουν μέσω του Taxisnet τις ερωτήσεις, μία επιτροπή θα τις επεξεργάζεται και έτσι θα πάμε σε προτάσεις από τον λαό. Ξέρετε, ο λαός τα θέλει όλα δικά του. Ο λαός είναι σοφός, αλλά μερικές φορές είναι και επικίνδυνος. Δηλαδή, εάν γίνει ένα δημοψήφισμα για το εάν θέλει την εφορία ο λαός, μπορεί να βγάλει ένα 80% ότι δεν θέλουν καθόλου εφορία. Τι θα κάνουμε; Η Αίθουσα αυτή έχει ανθρώπους που ιστορικά καταγράφονται ως «ευθύνες ατομικές». Άκουσα κάτι προτάσεις τρελές: να μπορούμε να ανακαλέσουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να μπορούμε να ανακαλέσουμε τους Βουλευτές. Ακούστε προτάσεις τώρα που θα τεθούν! Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, λέει, να ορίζει τους επικεφαλής των ανωτάτων δικαστηρίων. Μα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας - καλή του ώρα - ο σημερινός μπορεί να είναι λίαν αξιόλογος, αλλά είναι ανεύθυνο άτομο, δεν έχει καμμία ευθύνη και εάν κάνει λάθη. Σε ένα ανεύθυνο άτομο θα επιτρέψουμε να κάνει τόσο σπουδαίες επιλογές; Πού ξέρουμε ποιος θα είναι αύριο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Ο παππούς ο Μητσοτάκης έλεγε να εκλέγεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απευθείας από τον λαό. Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό δίνει ένα αυξημένο κύρος. Ξέρετε αυτό πού οδηγεί; Σε σύστημα δύο πόλων. Το '65 ξέρετε πώς ο βασιλιάς έχασε τον θρόνο του; Από τη σύγκρουση Πρωθυπουργού και στέμματος. Δηλαδή, όταν έχουμε δύο πόλους εξουσίας, είναι πολύ εύκολη η εκτροπή. Δεν τα έχετε σκεφτεί όλα εις την Αίθουσα αυτή. Πιστεύω σιγά σιγά να τα σκεφτούμε.
Κύριε Πρόεδρε, συντομεύετε, εάν θέλετε.
Έπειτα, λένε αυτοί της επιτροπής, στις κυβερνήσεις να είναι Πρωθυπουργός μέλος του Κοινοβουλίου. Εάν μια εποχή χρειάζεται ένα πρόσωπο σοβαρό, ένας Έλληνας, να ηγηθεί αυτός του Υπουργικού Συμβουλίου, θα πούμε «όχι»; Το 2011 το ΠΑΣΟΚ πρότεινε τον Πετσάλνικο. Μπορούσε ο Πετσάλνικος να σταθεί απέναντι στον οποιονδήποτε οικονομολόγο εκείνη την ώρα; Πώς το περιορίζουμε στο ότι πρέπει να είναι Βουλευτής και σε τι μας εξασφαλίζει αυτό; Ότι θα είναι σοφός; Έπειτα, προτείνουν να είναι οκτώ χρόνια η θητεία του Βουλευτή. Εγώ έχω ζητήσει κατ' επανάληψη να έχει πλαφόν η θητεία στην Αίθουσα αυτή, αλλά το δώδεκα. Το «οκτώ χρόνια» είναι πολύ μικρό, γιατί οι περισσότεροι παίρνετε σύνταξη με το οκτώ. Είστε παραπάνω από οκτώ χρόνια οι εντός Αιθούσης.
Δεν ισχύει η σύνταξη.
Δεν ισχύει η σύνταξη, αλλά οι πέραν των οκτώ ετών πάνε αυτομάτως σπίτι τους. Έτσι δεν είναι;
Κύριε Πρόεδρε, για αυτά τα θέματα θα συζητήσουμε άλλη στιγμή.
Σχετικά με τη χρηματοδότηση των κομμάτων, αυτή τη στιγμή υπάρχουν Γ΄ κατηγορίας βιβλία που έχουν τα κόμματα και ελέγχονται από τις επιτροπές. Τώρα, λέει, θα καταθέτουν τα κόμματα κάποια έξοδα για να εγκρίνονται. Μήπως αυτό είναι «παράθυρο» για να αυξήσουμε την κρατική επιχορήγηση; Εν τω μεταξύ, κάποια κόμματα που έχουν δάνεια, όπως το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, από 200 εκατομμύρια ευρώ ο καθένας, πώς θα τα πληρώσουν; Διά του τρόπου αυτού τα κόμματα αυτά δεν θα πληρώσουν ποτέ τα δάνειά τους, διότι τώρα δίνουν μέρος της κρατικής επιχορήγησης. Δηλαδή, το σύστημα του ελέγχου από ορκωτούς λογιστές των βιβλίων Γ΄ κατηγορίας είναι ανεπαρκές και είναι καλύτερο να κάνουν πρώτα τα έξοδα τα κόμματα και μετά να καταθέτουν στις επιτροπές; Ξέρετε τι θα γίνεται επ' αυτού; Κυρίες και κύριοι, στο ζήτημα του Συντάγματος πολλά μπορούν να προταθούν. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία. Όμως, το Σύνταγμα είναι πάντα σοφό, όπως έλεγε κάποιος συνταγματολόγος. Το Σύνταγμα είναι σοφό. Το τροποποιείς μόνο στα πολύ ουσιώδη. Δεν αρχίζεις να παίζεις με το Σύνταγμα. Έφτασαν και μερικοί να λένε να το καταργήσουμε εντελώς και να αρχίσουμε από την αρχή. Αυτή η Μεταπολίτευση είχε πολλά λάθη. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι είχε πάρα πολλά λάθη. Όμως, δεν είναι και λύση να τα γκρεμίσουμε όλα. Υπάρχουν και πράγματα τα οποία κράτησαν την Ελλάδα όρθια. Υπάρχουν κάποια πράγματα. Δεν είναι σωστό, λοιπόν, να γίνονται τέτοιες συζητήσεις ισοπέδωσης των πάντων, όπως, λόγου χάριν, η ασυλία ενός Βουλευτή. Έξω η κοινωνία λέει «όχι, δεν πρέπει να υπάρχει». Κι αν αρχίσουν σε κάποιον τις μηνύσεις για πολιτικές αντεκδικήσεις, θα τον αφήσουμε; Άρα πρέπει να υπάρχει ασυλία. Μόνο για σχετιζόμενα με την επιτέλεση των καθηκόντων του Βουλευτή ή για θέματα καταχρήσεων του δημοσίου χρήματος ή κακουργημάτων κατά ζωής, εγκλημάτων, εκεί να μην υπάρχει καμμία ασυλία. Όμως νομίζω ότι κι η Αίθουσα έτσι ενεργεί. Όταν δει κατάχρηση, το στέλνει. Όταν δει μηνύσεις αντεκδικήσεων, θα ήταν ηλίθιο να το στείλει.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, να κλείνουμε.
Μάλιστα. Υπάρχουν πράγματα προς θεραπεία στο Σύνταγμα, αλλά όχι αυτά που περιγράφονται. Ένα άλλο ζήτημα που πρέπει η Αίθουσα αυτή να θεραπεύσει είναι το ρουσφέτι. Δεν έχουμε ιδρύσει γραφεία ανεύρεσης εργασίας με τα οποία να γίνονται οι διορισμοί. Γιατί οι διορισμοί σε όλον τον κόσμο γίνονται στα γραφεία ανεύρεσης εργασίας. Εγώ δεν ξέρω ότι πας στον Βουλευτή ή στο κόμμα, όπως γίνεται στην Ελλάδα. Μόνο στην Ελλάδα τα βουλευτικά γραφεία είναι γραφεία υποδοχής ρουσφετιού. Πρέπει να υπάρξει ποινική δίωξη κατά Βουλευτών, αν μεσολαβήσουν για προτίμηση φίλου για πρόσληψη σε κάποια θέση. Είναι ξεκάθαρο. Ακόμα και μόνο να ζητήσεις ή να μεσολαβήσεις σε έναν Υπουργό για να προτιμηθεί φίλος σου, πρέπει να διώκεσαι. Πρέπει να φτάσουμε εις ακραίο βαθμό για την καταπολέμηση του ρουσφετιού. Γιατί αν αυτή η χώρα έχει πτωχεύσει, έχει πτωχεύσει εξαιτίας του ρουσφετιού, κυρίες και κύριοι, αν η Αίθουσα αυτή, βέβαια, έχει όντως σκοπό την καταπολέμηση του ρουσφετιού και δεν γίνονται εδώ συζητήσεις μόνο και μόνο για να γίνονται συζητήσεις. Θέλω να πω κι ένα τελευταίο, πριν αποχωρήσω. Θέλω να ξέρετε τι με κρατάει όρθιο. Στους τόσους μήνες που έχω μπει περνάτε ό,τι θέλετε με εκατόν πενήντα τρεις Βουλευτές, ό,τι και αν έχω προτείνει. Τώρα βλέπω ότι, κάτω από την πίεση της πραγματικότητας, και η Πλειοψηφία λέει να μειώσει λίγο τον μισθό του Βουλευτή, να εξισώσει τις φορολογίες.
Ελάτε, κύριε Λεβέντη.
Όμως δυο πράγματα με κρατούν όρθιο και θέλω να τα ακούσει όλη η Ελλάδα από το κανάλι της Βουλής κι εσείς οι Βουλευτές: οι νέοι, που φεύγουν έξω, που αισθάνονται ότι με χρειάζονται σαν Βασίλη Λεβέντη, και οι ηλικιωμένοι, που τους έχουμε αδικήσει σε τέτοιον βαθμό και τους έχουμε κόψει τη σύνταξη και που, όπου με πλησιάζουν, μου λένε «βάλτε πλάτη». Αισθάνομαι πολύ δύσκολα, όταν γυρίζω στο σπίτι, εν επιγνώσει αυτών των δυο, ότι ο νέος, για να βρει δουλειά, πρέπει να αποχωρήσει στο εξωτερικό και ότι ο ηλικιωμένος θα είναι νηστικός στο σπίτι του. Διότι και η ΔΕΗ έχει κάνει - δεν ξέρω αν το ξέρετε - ένα άλλο έγκλημα. Η ΔΕΗ έχει κάνει το εξής: Ενώ έστελνε λογαριασμούς 100-140 ευρώ, τώρα στέλνει πεντακοσάρια σε όλους. Δεν ξέρω τι έχει γίνει με τη ΔΕΗ. Ενώ η χρέωση είναι 90 ευρώ, πάει 380 ευρώ συν και κάτι άλλο, 500 ευρώ. Ένας που παίρνει 800 και 900 ευρώ, ξέρετε, κύριε Πάντζα, τι σημαίνει να δίνει 500 ευρώ ΔΕΗ; Τι του μένουν να φάει; Αυτά έπρεπε να απασχολούν την Αίθουσα. Όμως, το κυριότερο είναι ότι θα πούμε «ναι» για τον Παπαντωνίου. Τα δημόσια έργα, η Ολυμπιάδα, όλοι αυτοί που έφαγαν; Ατιμώρητοι. Ευχαριστώ.
Ο κ. Πάντζας δεν φταίει σε τίποτα, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Πάντζας τι φταίει;
Με έβλεπε.
Σας έβλεπαν και όλοι οι άλλοι, άλλοι με λατρεία, άλλοι με απόγνωση.
Είναι ο καλύτερος ακροατής και είναι φίλος μου και τον θαυμάζω και ως ηθοποιό.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Σπυρίδων Λάππας. Κύριε Λάππα, παρακαλώ, κρατήστε τον χρόνο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, τον Απρίλιο του 2015, τρεις μήνες μετά την ανάληψη εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, έγινε εδώ μια συζήτηση για τη διαφθορά. Έχω μπροστά μου τα Πρακτικά του τότε Υπουργού της Διαφθοράς κ. Νικολούδη. Βεβαίως, ακούσαμε πράγματα, τα οποία τώρα επεξεργαζόμαστε. Μας είπε για ποσοστά μίζας στην υγεία, για ποσοστά μίζας στα εξοπλιστικά, για ποσοστά μίζας προμηθευτριών εταιρειών του εξωτερικού και άλλες αντίστοιχες που είναι εταιρειών του εσωτερικού. Μας είπε ποσοστά από 2%, 3%, 4% έως 24% στον χώρο της υγείας και τρελαινόμασταν και δεν τα πιστεύαμε. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, τώρα, όχι μόνο να τα πιστέψουμε, αλλά να τα συζητάμε, να τα διερευνούμε και να τα οδηγούμε εκεί που πρέπει. Τότε, μάλιστα, έγινε μια ευρεία συζήτηση, να δώσουμε έναν ορισμό για το τι είναι διαφθορά. Υπήρξε, βέβαια, ορισμός από τον ΟΗΕ, αυτό το γνωστό εγχειρίδιο περί διαφθοράς. Υπήρχε ένας ορισμός - ο αρτιότερος, θα έλεγα - από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Υπάρχει ορισμός από την Παγκόσμια Τράπεζα, από τον ΟΟΣΑ και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Εγώ ανέφερα αντί ορισμού ένα περιστατικό, που είχα ακούσει σε ένα συνέδριο δικηγόρων για τη διαφθορά. Ήταν το εξής, αν το θυμάμαι καλά: Μια μέρα, ένας εμποράκος, που είχε μεγάλα προβλήματα και σχεδόν αδιέξοδα, επισκέφθηκε τον Ταλλεϋράνδο, Υπουργό Εξωτερικών της Γαλλίας, ο οποίος ήταν ιδιοφυέστατος και διεφθαρμένος απόλυτα και του είπε: «Εξοχότατε, θέλω να μου κάνετε αυτό το πραγματάκι, που δεν είναι νόμιμο. Θα σας δώσω χίλια ευρώ και δεν θα το πω σε κανέναν.». Τον κοιτάει ο εξοχότατος, το σκέφτεται και του λέει: «Κάνε τα φράγκα δέκα χιλιάδες και πες το σε όποιον θες.». Αυτή είναι η έννοια της διαφθοράς των Μανδαρίνων, δηλαδή των κρατικών αξιωματούχων. Όταν κατέρρεε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία - και αυτό το λέω για τον φίλο μου τον Κώστα Δουζίνα, μια αυτοκρατορία καταρρέει ηθικά πρώτα και μετά πολιτικά και οικονομικά - , κυριαρχούσε ένα αξίωμα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που έλεγε το εξής: «Corruptio optimi pessima». Η διαφθορά τον Μανδαρίνων, των αρίστων, είναι αυτή που είναι η χειρότερη. Επειδή συζητάμε σήμερα μια τέτοια περίπτωση διαφθοράς - γιατί ως διαφθορά εκλαμβάνουμε τη συζήτηση που γίνεται, ως μια εκδοχή της και περίπτωσή της, αυτό αφορά τον κ. Παπαντωνίου, βεβαίως - εκ προοιμίου, θέλω να πω κάτι που ακούστηκε από τους εισηγητές και τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων, ότι δήθεν η σημερινή συζήτηση είναι, πέραν των άλλων ή πρωτίστως, μια προσπάθεια, μια απόπειρα, μια επινόηση - θα έλεγα - του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, προκειμένου - λέει - να αποπροσανατολίσουμε τους εργαζόμενους και την κοινή γνώμη και τον λαό από τα πραγματικά προβλήματα. Το άκουσα αυτό από εσάς, κύριε Παπαθεοδώρου, όπως το άκουσα και από συναδέλφους δικηγόρους, και λυπάμαι αφάνταστα. Ξέρετε γιατί; Διότι δεν συζητάμε για τη δημιουργία μιας εξεταστικής επιτροπής, που είναι απόφαση, πιθανόν, ενός κυβερνώντος κόμματος. Συζητάμε για τη σύσταση προανακριτικής ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής όχι επί εδάφους εικασιών ή πολιτικών στοχεύσεων, αλλά επί υπαρχουσών δικογραφιών. Έξι είναι οι μεγάλες δικογραφίες που υπάρχουν μέσα. Επί αυτών πρέπει να αποφανθούμε. Είναι φαντασιοπληξία μας; Είναι επινόηση; Είναι σε επίπεδο φαντασιακό το γεγονός ότι σήμερα ερχόμαστε και συζητάμε για αυτές τις έξι δικογραφίες; Άλλωστε, η έρευνα για τους συμμέτοχους συνεχίζεται διαρκώς. Τι λέτε, λοιπόν; Τι να αποπροσανατολίσουμε; Αντιστρέφω, λοιπόν, το επιχείρημα και θα έλεγα ότι η δική σας επιχειρηματολογία θέλει και επιχειρεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τα ζητήματα της διαφθοράς, ιδίως όταν αφορά κρατικούς αξιωματούχους, άλλως Μανδαρίνους. Ξέρετε γιατί; Σας θέτω το εξής ερώτημα: Έχει υποχρέωση η Βουλή να αποφανθεί στην εισαγγελική παραγγελία για τις έξι δικογραφίες; Εάν τολμάει κάποιος από ένα κόμμα, απ' όσους θεωρούν ότι κάνουμε αποπροσανατολισμό, να έρθει και να το πει από το Βήμα. Να πει ότι μπορεί η Βουλή να αδιαφορήσει για την εισαγγελική παραγγελία και να μην πάρει καμμία θέση για τις έξι δικογραφίες. Αυτό είναι το πρώτο. Άρα τους υπαινιγμούς ή τις ευθείες κατηγορίες - ανάλογα από ποιο κόμμα εκπορεύονται - σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, ότι, δήθεν, είμαστε μέρος της διαπλοκής και ότι έχουμε συμβιβαστεί με τη διαφθορά, στην καλύτερη περίπτωση το εκλαμβάνουμε ως ανέκδοτο και στη χειρότερη ως ύβρη. Όμως, πρέπει να σας πω, για να θυμίσω και κάτι από τον Ηράκλειτο, ότι κάποτε πρέπει να σβήνουμε περισσότερα από την πυρκαγιά και την ύβρη. Ηράκλειτος. Και πάμε τώρα στα ζητήματα που ετέθησαν. Θα έλεγα ότι το μείζον θέμα που τέθηκε, ετέθη από τον κ. Βορίδη. Αναφέρομαι στο γεγονός ότι από το εισαγωγικό έγγραφο της πρότασής μας λείπει ο αιτιώδης σύνδεσμος, η αιτιώδης συνάφεια ανάμεσα στην πράξη - συμπεριφορά που είναι παραβατική - προκύπτει από τη δικογραφία - και στη ζημιά, η οποία επίσης αναφέρεται. Κύριε Βορίδη, θα αναγνώσετε πάμπολλα - μην σας πω τα περισσότερα - κατηγορητήρια, ακόμα και δικαστικές αποφάσεις, που δεν επεξεργάζονται κεφάλαιο για την αιτιώδη συνάφεια ή τον αιτιώδη σύνδεσμο. Αυτό, όμως, δεν τις καθιστά αναιρετέες τις αποφάσεις, γιατί προκύπτει από το ιστορικό της δικογραφίας και από το ιστορικό της απόφασης. Εδώ έχουμε παραβατική συμπεριφορά; Προκύπτει ανενδοίαστα. Έχουμε ζημιά; Αναφέρεται στο έγγραφό μας. Μπορεί να έχετε δίκιο γενικώς. Όμως, φανταστείτε το εξής, όταν γινόταν η δικογραφία για τον Τσοχατζόπουλο η απόφαση της Βουλής εδώ, της επιτροπής, κύριε Βορίδη, είχε αποφανθεί ότι ο Τσοχατζόπουλος ευθύνεται για 21 εκατομμύρια συνολικά και μόνον για το αδίκημα της δωροδοκίας. Το συμβούλιο εφετών, μετά την ανάκριση που διενεργήθηκε, κατέληξε ότι η ζημιά είναι 84 εκατομμύρια. Άρα η ειδική κοινοβουλευτική πλέον επιτροπή μπορεί να συμπληρώσει και να προσθέσει και σε επίπεδο νέων γεγονότων και σε επίπεδο αιτιολογίας ακόμα και τη συνάφεια, την οποία εσείς θέλετε και αξιώνετε. Ένα είναι αυτό. Κύριε Πρόεδρε, ένας ρωτούσε τι θα κάνει η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Θα σας πω, κύριε Βορίδη, γιατί εσείς θέσατε, νομίζω, το ερώτημα. Πέρα από τη διερεύνηση, κατ' αρχάς, υπάρχει ένα πλούσιο αποδεικτικό υλικό στις έξι δικογραφίες, που εμείς λέμε στο κείμενό μας ότι είναι συναφείς. Το ύποπτο πρόσωπο για εμάς είναι ένα, ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Παπαντωνίου. Άρα είναι συναφείς κατά την έννοια του άρθρου 129 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Είναι μία δικογραφία, λοιπόν, μία θα εξετάσει, η δικογραφία με όλες αυτές τις πτυχές που διαχέονται στις έξι. Τι θα κάνει; Πρώτον, θα αξιολογήσει το υπάρχον υλικό που είναι πλουσιότατο. Ο εισαγγελικός λειτουργός, κύριε Βορίδη, όταν κάνει την έρευνα για τους συμμετόχους την κάνει, την έκανε και θα εξακολουθεί να την κάνει. Όταν έφτασε, λοιπόν, και βλέπει ότι υπάρχουν ενδείξεις ενοχής, πιθανές ευθύνες πολιτικού προσώπου, το στέλνει εδώ. Αυτό κάνουμε τώρα εδώ πέρα. Θα σας πω τι θα κάνει. Είναι τρία πραγματάκια - θα σας τα πω τάκα - τάκα - και γι' αυτό θεωρώ ότι θα είναι πολύ σύντομο το έργο της επιτροπής αυτής. Υπάρχει πλούσιο υλικό. Εγώ κοίταξα τις δικογραφίες, τις είδα και τις έξι. Υπάρχει πάρα πολύ καλό και πλούσιο υλικό. Πρώτον, θα αξιολογήσει το υλικό αυτό που είπαμε. Δεύτερον, θα διεξαγάγει την έρευνα που δεν έκανε ο εισαγγελέας αποκλειστικά και μόνον για τον κ. Παπαντωνίου. Τι μπορεί να πει για τον κ. Παπαντωνίου; Τι δεν υπάρχει στη δικογραφία, κύριε Βορίδη; Τρία πράγματα δεν υπάρχουν. Πρώτον, αντίγραφο τις λίστας Λαγκάρντ όπου βρέθηκε η κατάθεση του 1,3 εκατομμυρίων. Δεύτερον, οι τρεις καταδικαστικές αποφάσεις για τη μη δήλωση ή δήλωση ανακριβούς «πόθεν έσχες». Η μία είναι αμετάκλητη υπόθεση, τέσσερα χρόνια φυλακή. Η άλλη είναι τελεσίδικη, επίσης τέσσερα χρόνια φυλακή. Και η άλλη είναι οριστική απόφαση. Έχει τρεις καταδικαστικές αποφάσεις, λοιπόν, ο κ. Παπαντωνίου: αμετάκλητη, τελεσίδικη και οριστική, όλες με τέσσερα χρόνια ποινή φυλάκισης. Τρίτον, εκείνο που δεν υπάρχει, επίσης, κύριοι συνάδελφοι, στις δικογραφίες είναι το άνοιγμα των λογαριασμών, το οποίο σήμερα, για εμάς, είναι ένα πολύ ισχυρό, ισχυρότατο, μέσο το οποίο πρέπει ασφαλώς να κάνει χρήση η προανακριτική επιτροπή. Το τελευταίο, πόσα στοιχεία προσκομίζει ο ύποπτος, ο κ. Παπαντωνίου. Ας μας φέρει όσα και ό,τι θέλει. Θα τα αξιολογήσουμε όλα και θα τα στείλουμε στην εισαγγελική αρχή για τα περαιτέρω. Αυτό είναι το έργο. Τόσο απλά. Τώρα, κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να πω λίγα πράγματα για την διαφθορά. Κύριε Λοβέρδο, σε εσάς θα το πω. Ο κ. Βενιζέλος προλογίζει το σύγγραμμα του Χαράλαμπου Δημόπουλου που επιγράφεται: «Η διαφθορά». Έχει, λοιπόν, έναν πρόλογο με τον οποίο θα μπορούσα να συμφωνήσω οπωσδήποτε σε όλα. Τι είναι διαφθορά, αν είναι ενδημικό ή συγκυριακό φαινόμενο, αν είναι ελληνικό ή αν είναι ευρωπαϊκό, αν είναι ευρωπαϊκό ή αν είναι διεθνές. Θα συμφωνούσα με τον πρόλογο αυτόν του κ. Βενιζέλου. Όμως, εδώ ποιο είναι το πρόβλημα τώρα; Ενώ όλοι λέμε ότι υπάρχει διαφθορά σε πολλά επίπεδα έκφανσης της πολιτικής, οικονομικής ζωής, της διοίκησης κ.λπ., τι δεν συνειδητοποιούμε; Μέχρι τώρα λέμε ότι μόνον τα τελευταία χρόνια πλέον η έννοια της διαφθοράς αποτέλεσε υλικό για νομοθέτηση αντιμετώπισής του. Ξέρετε γιατί; Γιατί στην ατομοκεντρική φιλοσοφία του Ποινικού Δικαίου - μιλάω και με τους συναδέλφους σας τους δικηγόρους - η παράδοση του Ποινικού Δικαίου τιμωρεί συγκεκριμένες πράξεις, δεν τιμωρεί φαινόμενα. Και έτσι λέγαμε: Ο δωροδοκών ή ο δωροδοκούμενος ευθύνονται, αδιάφορα αν είναι διεφθαρμένος ή ο δωροδοκών ή ο δωροδοκούμενος. Αυτό, όμως, κατέστη πλέον ανάγκη όχι μόνο ελληνική αλλά και διεθνής, το φαινόμενο της διαφθοράς να αντιμετωπιστεί πλέον και με την τροποποίηση ποινικού νόμου. Έτσι, λοιπόν και ο εθνικός και ο υπερεθνικός νομοθέτης, πράγματι, βρήκαν τρόπους και έκαναν και υπερνομοθετικά κείμενα και εδώ στην Ελλάδα ο ν.2803/2000 και ο ν.3691/2008 για το ξέπλυμα. Έτσι, λοιπόν, έχουμε αντιμετώπιση και των φαινομένων τουλάχιστον σε επίπεδο δικαιικό. Κύριοι συνάδελφοι, από μελέτες δημοσιογραφικές και όχι μόνο, αν υπολογιστεί η διαφθορά στον χώρο των εξοπλιστικών και της υγείας, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι το πάρτι που γινόταν στους εξοπλισμούς και στον χώρο της υγείας θα αρκούσε να αιτιολογήσει κάποιος το ότι η χώρα είχε μια πορεία πλέον που δεν ήταν αναστρέψιμη. Δεν ήταν αναστρέψιμη στον χώρο της υγείας. Τεράστια ποσά! Φανταστείτε δε, επειδή μιλάμε τώρα για τις τυχόν ευθύνες ποινικές του κ. Παπαντωνίου, ότι είχαμε από το 1996 μέχρι το 2001 τον κ. Τσοχατζόπουλο, Υπουργό Άμυνας. Μίζες, μίζες, μίζες. Λέγαμε, τελείωσαν οι μίζες στα εξοπλιστικά. Τώρα έχουμε από το 2001 μέχρι το 2006 με ύποπτο τον κ. Παπαντωνίου. Άρα είναι μια περίοδος περίπου μιας δεκαετίας κατά τη διάρκεια της οποίας οι μίζες στα εξοπλιστικά έδιναν και έπαιρναν.
Έως το 2006;
Από το 2001 μέχρι το 2006, βεβαίως.
Κάνετε λάθος τη χρονιά.
Και εδώ θα κάνω λίγο τον συνήγορο του διαβόλου… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όταν ο κ. Παπαντωνίου εμφανίστηκε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, στο πενταμελές εφετείο, ως μάρτυρας μαζί με τον κ. Βενιζέλο και τον κ. Σημίτη ρωτήθηκε από τον πρόεδρο το εξής: «Κύριε Παπαντωνίου, εσείς ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, που διαδεχθήκατε τον κ. Τσοχατζόπουλο, διαπιστώσατε στη θητεία σας κάποιες υπόγειες διαδρομές ποσών, και λοιπά;» Απάντηση του κ. Παπαντωνίου: «Εάν το διαπίστωνα, κύριε Πρόεδρε, το πρώτο που θα έκανα θα ήταν να τα φέρω σε εσάς». Τελικά έρχεται ο ίδιος σε αυτούς, χωρίς να το φέρνει ο ίδιος, αναγκαστικά έρχεται ο ίδιος. Θα ήταν παράλειψη, εάν δεν τόνιζα - και θα τελειώσω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - ότι την περίοδο 2001-2005 η Ελλάδα ήταν η πρώτη στον κόσμο αγοράστρια οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ. Το δε διάστημα της κρίσης 2008-2011- νομίζω - ήταν πέμπτη στον κόσμο αγοράς πάλι τέτοιων οπλικών συστημάτων. Η συνολική δαπάνη της αγοράς του αιώνα ήταν 53 δισεκατομμύρια, κύριε Πρόεδρε, και με τις ωριμάνσεις γύρω στα 57 δισεκατομμύρια. Όλο το ποσό της αγοράς του αιώνα - και σημειώστε το, παρακαλώ - εξασφαλίστηκε αποκλειστικά από εξωτερικό δανεισμό που πληρώνουμε ακόμα και σήμερα. Σημειώστε το απλά. Μάλιστα, λένε μερικοί ότι το μεγαλύτερο μέρος των οπλικών συστημάτων, που αγοράστηκαν στην αγορά του αιώνα, ήταν σχεδόν αχρείαστα, γιατί δεν ανταποκρίνονταν και δεν «κούμπωναν» με τη δομή και τη φιλοσοφία του αμυντικού δόγματος της χώρας. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι το έγκλημα είναι στο τετράγωνο και διπλό.
Είναι τετραπλό.
Και ένα τελευταίο, κύριε Πρόεδρε και τελείωσα. Η νομολογία - και εσάς αφορά, κύριε Δένδια - έχει αποφανθεί πλέον με αποφάσεις μετά το 2009 ότι η νομιμοποίηση του ξεπλύματος βρώμικού χρήματος, να το πω έτσι, έχει αποσυνδεθεί πλέον από τυχόν κατάφαση του βασικού εγκλήματος. Απλά αξιοποιείται παρεμπιπτόντως το βασικό έγκλημα να αποδειχθεί η δικανική πεποίθηση περί τέλεσής του, άσχετα εάν υπάρχει καταδικαστική απόφαση ή όχι, άσχετα αν παραγράφεται ή όχι, άσχετα αν ασκήθηκε ποινική δίωξη ή όχι. Συμφωνούμε σε αυτό; Συμφωνούμε. Άρα, λοιπόν, αποδεσμεύουμε το αδίκημα της νομιμοποίησης από το βασικό έγκλημα, εάν υπάρχει κατηγορία ή εάν έχει παραγραφεί και πλέον, εφόσον δεν ανάγεται στα υπουργικά καθήκοντα και στις υπουργικές αρμοδιότητες - έτσι είπε η νομολογία πάγια και σταθερά, έχω σωρεία αποφάσεων που θα τις δώσω στην επιτροπή - με αυτή την έννοια ξεφεύγει, λέει, η νομολογία από τον έλεγχο της Βουλής, κύριε Βορίδη και ανάγεται στην αρμοδιότητα αποκλειστικά - θα το δείτε αυτό στην επιτροπή - των κοινών εισαγγελικών και δικαστικών αρχών. Άρα η παραγραφή είναι δεκαπενταετής από τότε που αρχίζει. Θα δούμε πότε αρχίζει. Ο κ. Παρασκευόπουλος έκανε πολύ σωστή σκέψη πότε αρχίζει η παραγραφή στη νομιμοποίηση. Αν έχουμε νομιμοποίηση και το 2010 και το 2009 και το 2008, όπως λένε καταδικαστικές αποφάσεις για το «πόθεν έσχες», θα δούμε πότε αρχίζει, άρα δεκαπενταετής η παραγραφή. Θα ήθελα να πω και κάτι άλλο. Να μην ξεχνάτε δε ότι σύμφωνα με την νομολογία αυτή, κύριε Λοβέρδο - και τελείωσα - δεν μπορεί ο Υπουργός να πάει να δικαστεί στο ίδιο δικαστήριο και για αδικήματα που έκανε και συνάπτονται με τις αρμοδιότητές του και τα καθήκοντά του με άλλες που δεν συνάπτονται. Γιατί; Διότι εκεί υπάρχει πραγματική αληθής συρροή για το καθένα από τα δύο: δωροδοκία και νομιμοποίηση. Είπε η νομολογία ότι δέχομαι πραγματική αληθινή συρροή. Και για το καθένα από τα αδικήματα αυτά, δωροδοκία, απιστία ή νομιμοποίηση, έχει την παραγραφή που ορίζει το κοινό Ποινικό Δίκαιο.
Κύριε συνάδελφε, στην επιτροπή αυτά.
Τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. Κι επειδή η διαφθορά εξοργίζει την κοινωνία, ο Γιώργος Σούρλας, ο δικός σας άνθρωπος, σε ένα σύγγραμμα που έχει εκδώσει το Ίδρυμα «Μαραγκοπούλου» - αφού είπαν για «καθαρά χέρια», ότι έτσι πρέπει να είναι οι πολιτικοί κ.λπ. - είπε ότι η κοινωνία είναι εξεγερμένη. Αυτή ήταν η διαπίστωση του συνεδρίου και θύμισε μια φράση του Τζον Κένεντι ότι: «Αυτοί που καθιστούν μια ειρηνική επανάσταση αδύνατη - και πρέπει να είναι μια τέτοια επανάσταση η αντιμετώπιση της κάθαρσης - κάνουν μια βίαιη επανάσταση αναπόφευκτη». Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γενικό Λύκειο Κατερίνης (πρώτο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος, Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν αναφερθώ στο θέμα της σημερινής συνεδριάσεως, που είναι η σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, η οποία θα εξετάσει την περίπτωση του πρώην Υπουργού κ. Παπαντωνίου, θα ήθελα να καταγγείλω ότι στη χώρα αυτή δεν λειτουργεί η δημοκρατία, δεν λειτουργεί η πολυφωνία και να καταγγείλω συγκεκριμένα ότι τον προηγούμενο μήνα στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής, την οποία είχε υποχρέωση να προβάλει η κρατική τηλεόραση απεφάνθη μια ειδική επιτροπή, η οποία συστάθηκε στην ΕΡΤ, ότι η ομιλία μου ήταν ένα κήρυγμα μίσους και είχε ρατσιστικό λόγο. Αποστείλαμε μαζί με τη σχετική καταγγελία με εξώδικο ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας, το οποίο ήτο τρεις χιλιάδες εξακόσιες λέξεις και δεν υπήρχε πουθενά καμμιά παράβαση του λεγόμενου αντιρατσιστικού νόμου, τον οποίο ήδη καταρρίπτουν τα δικαστήρια, κρίνοντας ότι είναι αντισυνταγματικός, όπως συνέβη στην περίπτωση δύο σχετικών δικών και στην περίπτωση του αθωωτικού απαλλακτικού βουλεύματος για πέντε Βουλευτές της Χρυσής Αυγής και για τα όσα είχαν πει σε δημόσια ομιλία. Το Σάββατο 25 Μαρτίου του 2017 συνεργείο της κρατικής τηλεοράσεως ήταν στη Θεσσαλονίκη όπου είχα επίσης ομιλία, την οποία, επίσης, ήτο υποχρεωμένη η κρατική τηλεόραση να την καλύψει και πάλι η επιτροπή η σχετική απεφάνθη ότι είναι δυνατόν να μεταδοθεί και ξαφνικά στις οθόνες της τηλεοράσεως εμφανίστηκε ένα μήνυμα γύρω στις δύο η ώρα το βράδυ - εκείνη την ώρα σκόπευαν να τη μεταδώσουν - ότι η ΠΟΣΠΕΡΤ κάνει απεργία. Και ερωτώ: Ποιος κυβερνά επιτέλους αυτόν τον τόπο ή μήπως μεταθέτετε τις πολιτικές σας ευθύνες στην οποιαδήποτε ΠΟΣΠΕΡΤ; Και είναι δυνατόν ένα συνδικαλιστικό όργανο της κρατικής τηλεοράσεως, την οποία πληρώνουν όλοι οι Έλληνες φορολογούμενοι και οι ψηφοφόροι ασφαλώς της Χρυσής Αυγής, να ρίχνει μαύρο στην ΕΡΤ; Εσείς είχατε κάνει ολόκληρο θέμα σαν παράταξη, μέχρι τα κάγκελα είχατε καβαλήσει για το περίφημο μαύρο στην ΕΡΤ. Τώρα γνωρίζετε πολύ καλά τι είναι αυτό το μαύρο και το ασκείτε εις βάρος της Χρυσής Αυγής. Όμως, ό,τι κι αν κάνετε, όσες μετεγγραφές Βουλευτών, ό,τι κι αν γίνει, η Χρυσή Αυγή είναι σήμερα, όπως την ανέδειξαν οι τελευταίες εκλογές, η τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας και θα παραμένει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Οι μετεγγραφές δεν πρόκειται να σώσουν το πολιτικό κατεστημένο από τη Χρυσή Αυγή που θα γίνεται όλο και περισσότερο δυνατή. Εκτός θέματος κι ένα ακόμη μεγάλο εθνικό ζήτημα, το οποίο πέρασε στα ψιλά, δεν συζητήθηκε καν στη Βουλή. Στις 20-22 Μαρτίου επρόκειτο να λάβει χώρα μία άσκηση του ΝΑΤΟ και οι Τούρκοι, ο σουλτάνος Ερντογάν, ο οποίος απειλεί ολόκληρη την Ευρώπη και λέει ότι δεν θα μπορούν να κυκλοφορήσουν με ασφάλεια οι Ευρωπαίοι πολίτες στις χώρες τους, απαίτησαν να μην συμπεριληφθεί η Λήμνος στην άσκηση. Και το ΝΑΤΟ το απεδέχθη. Παρενέβη και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία, ως νέος Πόντιος Πιλάτος, είπε ότι δεν μπορεί να λάβει θέση απέναντι στις διαφορές Ελλάδος και Τουρκίας. Ζήσαμε για μία ακόμη φορά μία προδοσία των «συμμάχων» μας. Πολεμήσαμε και χύσαμε το αίμα μας, το ελληνικό έθνος, τόσο στον Α΄ όσο και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Τουρκία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν με την πλευρά των Γερμανών, και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν επιτήδεια ουδέτερη. Και τι λαμβάνουμε σήμερα; Λαμβάνουμε σαν ευχαριστώ το να λειτουργούν οι μηχανισμοί αυτοί, τόσο του ΝΑΤΟ όσο και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εναντίον των ελληνικών συμφερόντων. Δεν αρκεί το διπλωματικό διάβημα στο οποίο προέβη η Κυβέρνηση και σωστά έκανε. Δεν αρκεί. Πρέπει να τους φέρουμε ενώπιον των ευθυνών τους. Ο Ισλαμισμός απειλεί ολόκληρη την Ευρώπη, απειλεί την Ελλάδα. Μετρούν, πλέον, εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες νεκρούς σε όλες της χώρες της Ευρώπης και πρέπει η χώρα μας να αμυνθεί. Συχνά πυκνά, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μέσα σε αυτήν εδώ τη Βουλή μας κουνάτε το δάχτυλο και μας λέτε ότι είμαστε υπόδικοι. Μόλις πριν μία ημέρα, όμως, ήρθαν κάποιες δικογραφίες στη Βουλή, ανάμεσα στις οποίες και η δικογραφία που αφορά τον πρώην Πρωθυπουργό της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά - που και αυτός είναι υπόδικος επομένως - για το τηλεφώνημά του με το οποίο καλούσε δικαστικό λειτουργό να βάλει Βουλευτές της Χρυσής Αυγής στη φυλακή. Έτσι βρεθήκαμε στη φυλακή και το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Υπόδικοι, όμως, δεν θα είμαστε ποτέ απέναντι στον ελληνικό λαό, απέναντι στο ελληνικό έθνος ότι ξεπουλήσαμε την πατρίδα. Αντίθετα, σήμερα μιλάμε για έναν υπόδικο ο οποίος αφορά ένα συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα, αλλά αφορά κι εσάς, την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί μην ξεχνάμε ότι οι ψηφοφόροι του κ. Παπαντωνίου και των συντρόφων του είναι που σας έφεραν στην εξουσία. Μην ξεχνάμε ότι ακόμα και στα κυβερνητικά έδρανα κάθονται άνθρωποι οι οποίοι ήταν σύντροφοι με τον κ. Παπαντωνίου όταν έγιναν αυτά τα πράγματα. Θεωρούμε την όλη διαδικασία μία ακόμη επιχείρηση αποπροσανατολισμού. Και δεν είναι τυχαίο ότι η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τον Παπαντωνίου ήλθε στην παρούσα περίσταση, όταν απειλείται ο ελληνικός λαός με τα νέα εξοντωτικά μέτρα του μνημονίου του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο ψήφισε και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, στις 14 Αυγούστου 2015. Πρόσφατη είναι και η περίπτωση με τα χρέη των καναλιών και τα χρέη των κομμάτων, που κυριολεκτικά σκίσατε μια βρεγμένη σακούλα. Δεν κάνατε τίποτε. Και το πόρισμά σας ήταν ότι δεν υπάρχουν ευθύνες ποινικές σε κανένα πολιτικό πρόσωπο για όλα αυτά τα θαλασσοδάνεια, για τα σημεία και τέρατα τα οποία ακούστηκαν στη Βουλή, για χρέη 200 εκατομμυρίων στα κόμματα, εκατοντάδων εκατομμυρίων στα ΜΜΕ. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να βγει τίποτε ούτε από αυτή την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Συντάξατε, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, μία πρόταση προς τη Βουλή των Ελλήνων, η οποία αποτελεί και το αντικείμενο της σημερινής συνεδριάσεως. Σε αυτή την απευθυνόμενη προς τη Βουλή των Ελλήνων πρόταση λέει ότι είναι «σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, κατά το άρθρο 86, παράγραφος 3 του Συντάγματος, περί ποινικής ευθύνης Υπουργών». Εισαγωγικά στην πρότασή σας λέτε - μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση - το εξής χαρακτηριστικό: «Τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας», και το είπε προηγουμένως ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπός σας, «αποτελούσαν ανέκαθεν πηγή κινδύνων για διαφθορά δομών και προσώπων». Όχι, κύριοι, δεν είναι έτσι. Δεν ήταν ανέκαθεν τα εξοπλιστικά προγράμματα πηγή διαφθορών. Έγιναν πηγή διαφθορών, όταν καθιερώθηκε το καθεστώς των μεσαζόντων. Όταν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις παρήγγελναν κατευθείαν τα οπλικά τους συστήματα, δεν είχαμε ούτε διαφθορά ούτε μεσάζοντες. Παρακάτω σε αυτή την εισαγωγική σας έκθεση λέτε: «Τα παρακάτω αναφερόμενα εξοπλιστικά προγράμματα ανάγονται σε μία συνολικότερη περίοδο κατά την οποία κορυφώθηκαν πράξεις και παραλείψεις του παλαιού πολιτικού συστήματος, που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία». Επιμένετε ακόμη ότι αυτοί ήταν το παλαιό πολιτικό σύστημα και εσείς το καινούργιο; Εμείς δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο. «Χρηματιστήριο, εξοπλιστικά, δομημένα ομόλογα, υπερβάσεις ολυμπιακών έργων, δανειοδότηση μέσων ενημέρωσης και κομμάτων συνέθεταν την εικόνα διαπλοκής και διαφθοράς». Μας λέτε με δύο λόγια, πολύ απλά, ότι όλα αυτά - εξοπλιστικά, σπατάλη του 2004 κ.λπ. - οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Θα σας διαβάσω επί του προκειμένου τον ορισμό που δίνει το Διεθνές Δίκαιο για το τι είναι επαχθές χρέος. Σύμφωνα, λοιπόν, με το Διεθνές Δίκαιο, το επαχθές χρέος, επίσης γνωστό ως παράνομο χρέος, είναι μια νομική θεωρία σύμφωνα με την οποία το εθνικό χρέος, το οποίο έχει δημιουργηθεί από ένα καθεστώς για λόγους, που δεν εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα, δεν πρέπει να είναι εκτελέσιμο. Επομένως τέτοιου είδους χρέη θεωρούνται από αυτή τη θεωρία προσωπικά χρέη του καθεστώτος που τα δημιούργησε και όχι κρατικά χρέη. Και στο σημείο αυτό να σας ρωτήσω - γιατί το μεγάλο πρόβλημα της χώρας είναι το εξωτερικό χρέος - γιατί δεν καταγγέλλετε το εξωτερικό χρέος όπως είχατε υποσχεθεί και κοροϊδέψατε τον ελληνικό λαό τόσο τον Ιανουάριο του 2015 όσο και τον Σεπτέμβριο του 2015; Εσείς οι ίδιοι στην έκθεση, την οποία αναφέρετε, λέτε σαφέστατα και ξεκάθαρα ότι αυτό το χρέος είναι παράνομο. Δεν πρόκειται να το κάνετε, γιατί δεν είστε τίποτε άλλο παρά συνέχεια του παλαιού πολιτικού κατεστημένου. Η θέση της Χρυσής Αυγής είναι ξεκάθαρη. Πιστεύουμε στην καταγγελία του χρέους και στον διεθνή λογιστικό έλεγχο του χρέους. Πόσω μάλλον που είναι δεδομένη η δολιότητα εκ μέρους κρατών, προμηθευτών της Ελλάδος, όπως η Γερμανία με τα εξοπλιστικά, οι οποίοι μάλιστα έκαναν ποινικές υποθέσεις και δίκες σχετικά με τα εξοπλιστικά. Λέτε στην έκθεσή σας ότι οι ευθύνες είναι πολιτικές και ποινικές. Οι πολιτικές ευθύνες αποδίδονται από τον λαό. Οι ποινικές ευθύνες αποδίδονται από τη δικαιοσύνη. Το υφιστάμενο, όμως, θεσμικό πλαίσιο βρέθηκε να θωρακίζει τα πολιτικά πρόσωπα, που έβαλαν το δάκτυλο στο μέλι, με το ίδιο το Σύνταγμα, με τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Ωραίοι είσαστε στα λόγια για να λέτε όλα αυτά, ότι έβαλαν το δάκτυλο στο μέλι. Και συνεχίζετε και λέτε ότι η Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για τη ριζική μεταβολή της νομοθεσίας για τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών με την επικείμενη συνταγματική Αναθεώρηση. Δεν είναι έτσι. Δεν λέτε αυτό το πράγμα. Στο φυλλάδιο που βγάλατε για τη συνταγματική Αναθεώρηση λέτε την εξής φράση: «με οριακές εξαιρέσεις για προστασία από πολιτική δίωξη, άρθρο 86». Επομένως προβλέπετε την περίπτωση, γιατί για όλες οι περιπτώσεις που δίνετε ασυλία είτε στους Βουλευτές είτε στους Υπουργούς επικαλείστε πολιτικούς λόγους. Έτσι και στο μέλλον, λοιπόν, κάποιος θα επικαλείται πολιτικούς λόγους. Και έτσι για πολιτικούς λόγους ζούμε τα τελευταία σαράντα τρία χρόνια Βουλευτές με ακάλυπτες επιταγές, με τροχαία ατυχήματα, με διαφόρου είδους αδικήματα να απαλλάσσονται και να μην πηγαίνουν ποτέ στο δικαστήριο. Όχι μόνο αφήνετε ανοικτό παράθυρο για να συνεχίσει να ισχύει ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών, αλλά διάπλατες, τεράστιες πόρτες. Αναφέρεστε στη συνέχεια στην περίπτωση του τέως Υπουργού Αμύνης, Ιωάννη Παπαντωνίου. Αναφέρετε τις περιπτώσεις εξοπλισμού της χώρας με άρματα τύπου Λέοπαρντ, με τα επιθετικά ελικόπτερα τύπου Απάτσι, έξι φρεγατών τύπου S, συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και είκοσι μεταφορικών ελικοπτέρων NH90. Και λέτε ότι κάτω από κανονικές συνθήκες, ήτοι, αν δεν είχε μεσολαβήσει η παραγραφή, την οποία εισάγει το άρθρο 86 του Συντάγματος, οι πράξεις και οι παραλείψεις, που αποδίδονται στο συγκεκριμένο πρόσωπο, θα μπορούσαν να εξεταστούν από τον φυσικό δικαστή, αλλά δεν μπορούν, όμως. Και λέτε: «Με εξαίρεση συνοδευτικές πράξεις για την ύπαρξη των οποίων υφίστανται ισχυρές ενδείξεις» και αναφέρεστε στο περίφημο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Πιο ακατανόητο πράγμα από αυτό δεν έχω ακούσει. Ένας νόμο ο οποίος δεν αντέχει σε αυτή την ίδια τη λογική, δεν μπορεί να είναι νόμος. Απαλλάσσεται και λέτε ότι έχει παραγραφεί το να κλέψει κανείς το δημόσιο ταμείο, αλλά δεν απαλλάσσεται από το τι έκανε τα κλεμμένα. Τέτοιου είδους χατζηαβατισμός μόνο στον φαύλο πολιτικό κατεστημένο της Μεταπολιτεύσεως θα μπορούσε να υπάρχει. Αλλά το σκεπτικό σας το καταρρίπτει συντριπτικά ένας Υπουργός αυτής της ίδιας της Κυβερνήσεώς σας, ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παπαγγελόπουλος, ο οποίος έδωσε συνέντευξη στην εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» την περασμένη Κυριακή, στην οποία ερωτώμενος για την υπόθεση Παπαντωνίου και για όλες τις υποθέσεις που αφορούν τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών, δήλωσε - είναι λόγια δικού σας Υπουργού - τα εξής: «Πρέπει να σας διευκρινίσω ότι εγώ είμαι εναντίον της ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να πληροφορηθεί την αλήθεια. Όσο για το θέμα της παραγραφής, πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν ότι ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών αφορά πράξεις πολιτικών προσώπων - και αυτό ισχύει και για τους Βουλευτές - που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και όχι οποιαδήποτε άλλη πράξη. Δεν μου περνά από το μυαλό ότι ο νομοθέτης θεωρεί ότι ανάγεται στα καθήκοντα του Υπουργού η δωροδοκία ή οποιαδήποτε άλλη αξιόποινη πράξη. Δηλαδή, κύριε Στάθη», λέει απευθυνόμενος στον δημοσιογράφο, «αν σας δώσω μια μπουνιά τώρα, όταν κάθομαι στο Υπουργικό μου γραφείο, η πράξη μου αυτή πρέπει να υπαχθεί στις διατάξεις περί παραγραφής του νόμου περί ευθύνης Υπουργών;». Εδώ τα πράγματα είναι πολύ απλά. Αν ισχύει η άποψη του Υπουργού της δικής σας Κυβερνήσεως, δεν χρειάζεται καν εξεταστική επιτροπή ούτε για την απόδοση ποινικών ευθυνών σε Υπουργούς ούτε για την άρση ασυλίας Βουλευτών, αλλά πρέπει κατευθείαν να προχωρήσετε στην παράδοση της όλης υποθέσεως στη δικαιοσύνη και σε ένα ποινικό δικαστήριο. Οι ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας είναι τεράστιες. Χαρακτηριστικά των ευθυνών της Νέας Δημοκρατίας για την εξέλιξη των σκανδάλων είναι αυτά που είχε δηλώσει το 2005 ο Πρόεδρος της τότε εξεταστικής επιτροπής κ. Τραγάκης στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»: «Είχαμε τεκμηριώσει πλήρως της ανάμειξη για TORM1 και τα TPQ37 του Άκη Τσοχατζόπουλου στις μίζες της εταιρείας «DRUMILAN», αλλά και του Γιάννου Παπαντωνίου στο πάρτι των προμηθειών στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά δυστυχώς εκεί σταματήσαμε, αυτή είναι η αλήθεια». Και έρχεται τώρα ένα δημοσίευμα γερμανικής εφημερίδος και έρχονται και οι αποκαλύψεις στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για να έρθουν άλλα σκάνδαλα στην επιφάνεια, όπως το μεγάλο σκάνδαλο στον χώρο της υγείας με την εταιρεία «NOVARTIS». Είναι τραγικό: Από δημοσιεύματα και από έρευνες ξένων υπηρεσιών μαθαίνουμε για τα σκάνδαλα Υπουργών της Ελλάδος και πολιτικών. Η θέση της Χρυσής Αυγής πάνω στο αντικείμενο της σημερινής συνεδριάσεως είναι ότι η παραπομπή Παπαντωνίου δεν φτάνει, δεν είναι αρκετή και δεν είναι η κάθαρση, την οποία υποσχεθήκατε στον ελληνικό λαό. Υπήρχε ΚΥΣΕΑ, μαζί με τον Παπαντωνίου υπέγραψαν και άλλοι με κορυφαίο τον Σημίτη. Γιατί δεν επεκτείνετε την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή; Ο λαός διψάει για δικαιοσύνη. Παντού όπου πάτε, σε κάθε γωνιά της Ελλάδος θα ακούσετε σε καφενεία, σε κοινωνικούς χώρους να καταγγέλλουν και να καθυβρίζουν τους πολιτικούς. Έρχονται τώρα και οι ημέρες της Λαμπρής και όσοι επιχειρήσουν πολιτικές περιοδείες θα απολαύσουν την επιδοκιμασία ή την αποδοκιμασία του λαού. Η θέση της Χρυσής Αυγής είναι ότι το θέμα των σκανδάλων, δύο χρόνια που κυβερνάτε, δεν έχει προχωρήσει καθόλου και ότι ο λαός δεν είναι ικανοποιημένος από τις εξεταστικές επιτροπές που καταλήγουν στο τίποτε. Είναι δεδομένο ότι το πολιτικό σύστημα νοσεί βαθύτατα. Μόνη λύση για να αποδοθεί δικαιοσύνη, μία λύση εθνική, η Χρυσή Αυγή!
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, κυρίες Υπουργοί, από την πρώτη μέρα που ενημερωθήκαμε - Παρασκευή ήταν και είχαμε κοινοβουλευτικό έλεγχο - ότι η Πλειοψηφία καταθέτει πρόταση για τη λεγομένη «προανακριτική επιτροπή», δηλαδή την ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, είπαμε «ναι», «ναι» στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τα εξοπλιστικά, όπως λέμε «ναι» στην εξεταστική ή προανακριτική για τον Βαρουφάκη, όπως λέμε «ναι» στην εξεταστική ή προανακριτική για την Τράπεζα Αττικής, όπως λέμε «ναι» στην εξεταστική ή προανακριτική - θα δούμε - για τη ΔΕΗ, όπως λέμε «ναι» σε οτιδήποτε θέλει ο οποιοσδήποτε να εξεταστεί, για τη υγεία ή για όποιο άλλο θέμα. Γιατί η αρχή μας είναι «ναι σε όλα» όσα αφορούν τη διαφάνεια, «ναι σε όλα» που θα ρίξουν φως σε σκοτεινά σημεία και υποθέσεις. Αλλά αυτή η συμπεριφορά, κυρίες και κύριοι, δεν αντιστοιχεί στη συμπεριφορά της Πλειοψηφίας, σε μια συμπεριφορά αδιαφάνειας, στην οποία ανταποκρίνεται και η Αντιπολίτευση. Η Πλειοψηφία λέει «όχι» σε ό,τι την αφορά ή σε ό,τι αισθάνεται ότι την αφορά. Είπε «όχι» στην εξεταστική για τα capital controls και τον Βαρουφάκη και αρνήθηκε την πρόταση της Γεννηματά, της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, που κατατέθηκε στη Βουλή προ μηνών, σύμφωνα με την οποία ζητήσαμε για όλη τη φάση των μνημονίων και όλων των μνημονίων και πριν από αυτή για όλη τη φάση του ευρώ μία εξεταστική επιτροπή, που αν μη τι άλλο, εξετάζοντας πράγματα και καταστάσεις θα βοηθούσε την Εθνική Αντιπροσωπεία αλλά και την Ελλάδα, τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, να καταλάβουν ποια ήταν ακριβώς η πορεία της χώρας προς την παρακμή, προς την ύφεση, προς την ουσιαστική χρεοκοπία. Για το φρεσκάρισμα πρόσφατης μνήμης, που χάνεται σε αυτή την Αίθουσα, καταθέτω στα Πρακτικά την πρόταση αυτή που καταθέσαμε ως Δημοκρατική Συμπαράταξη. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Ανδρέας Λοβέρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εμείς λέμε λοιπόν «ναι σε όλα» όσα συντείνουν στη διαφάνεια, αλλά «ναι» και στο φως που πρέπει να πέσει σε ορισμένα κόλπα που γίνονται εδώ. «Ναι» στη διαφάνεια, «ναι» στο φως σε όλα, σε όλα και στα κόλπα. Και θα κάνουμε έρευνα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Αυτή είναι μια υπόσχεση που δίνουμε στην Εθνική Αντιπροσωπεία, όταν ξεκινήσει η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή, αναζητώντας το ζητούμενο, λογαριασμούς, μαύρο χρήμα, ξέπλυμα μαύρου χρήματος και οτιδήποτε αφορά την εργασία μας. Ωστόσο, ο στόχος, όπως ειπώθηκε από πολλούς και από όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, αυτής της πρότασης που κατατέθηκε δεν είναι να υπάρξει διαφάνεια και να πέσει φως σε όλα. Εκτιμούμε - προς ώρας αρκούμαι σε αυτό - ότι δεν πρέπει να έχει προκύψει κάποιο καινούργιο στοιχείο, διότι αν είχε, πρώτον θα το είχατε συμπεριλάβει στο κείμενο, δεύτερον θα το είχε αξιοποιήσει ο εισηγητής της Πλειοψηφίας κ. Παρασκευόπουλος και τρίτον, επειδή είναι Ελλάδα εδώ, θα είχε διαρρεύσει. Κάποιος αρχηγός κόμματος θα το έλεγε στη Βουλή ή κάποιος δημοσιογράφος θα το έγραφε. Δεν φαίνεται λοιπόν - προσέχω τα λόγια μου - να υπάρχει κάτι. Γι' αυτό και εκτεθήκατε, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, όλοι όσοι υπογράψατε, όταν λέτε ότι υπάρχει μια σύμβαση περί αντισταθμιστικών ωφελημάτων, περί εξοπλιστικού προγράμματος, να την περιγράφετε τη σύμβαση και μόλις βάζετε τελεία, να αρχίζετε από κάτω «Ως εκ τούτου, ως εκ του τίτλου», χωρίς ένα στοιχείο! Καλά, έναν δικηγόρο δεν έχετε στην Κυβέρνηση; Έναν νομικό σύμβουλο δεν έχετε; Πώς τα υπογράψατε αυτά; Σας τα λέγαμε το πρωί. Και είναι απαράδεκτο πώς διέλαθε την προσοχή της Διάσκεψης Προέδρων αυτό. Όχι να μπούμε στην ουσία, στην ουσία μπαίνει η Εθνική Αντιπροσωπεία, αλλά πώς ένα τέτοιο κείμενο έρχεται εδώ. Αναφέρεστε στο κείμενο και στον λογαριασμό, σε έναν γνωστό λογαριασμό, για τον οποίο έχει υπάρξει δίκη δις, αμετάκλητη απόφαση Αρείου Πάγου, που αφορά τη σύζυγο Παπαντωνίου και τα τέκνα της. Και προσέξτε τώρα τι λέτε: «Μα, ήρθαν οι φάκελοι στη Βουλή, τι να κάναμε;». Τι να κάνατε; Αναπτύξατε μια θεωρία - στέκει εν μέρει - ότι αφού υπάρχει παραγεγραμμένο μεν, αλλά πάντως αδίκημα απιστίας, το συνοδευτικό αδίκημα, το παρακολουθηματικό αδίκημα του ξεπλύματος, της αξιοποίησης εσόδων που προήλθαν από παράνομες πράξεις, θα το εξετάσουμε, αφού εξετάσουμε το παραγεγραμμένο μεν, αλλά πάντως ένα αδίκημα για το οποίο ήρθη το αξιόποινο, αλλά αδίκημα παραμένει. Άδικη πράξη υπήρξε, λέτε. Και πάτε ακριβώς, συνάδελφοι, σε μια διάταξη του νόμου του 2008- άλλοι τον έκαναν και αυτόν, όχι εσείς προφανώς - του ν.3691, στο άρθρο 45 παράγραφος 3 και το στηρίζετε εκεί που λέει ότι η παραγραφή δεν απαγορεύει να γίνουν αυτές οι διαδικασίες. Σωστά. Λίγο παραπάνω, όμως, συνάδελφοι της απροσεξίας - και είπα το πρωί, καλά να είσαι μηχανορράφος, αλλά πρέπει να είσαι και κύριος και προσεκτικός μηχανορράφος - η παραπάνω παράγραφος λέει ότι έχει τη δυνατότητα, όχι εμείς, η τακτική ποινική δικαιοσύνη να προχωρήσει στο παρακολουθηματικό αδίκημα, δίχως να έχει εξετάσει τι έχει συμβεί με το βασικό αδίκημα, δίχως να έχει γίνει η ποινική δίωξη, δίχως να υπάρχει δικαστική απόφαση. Τα λέει αυτά η παράγραφος 2, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι. Άρα έχουμε δύο εκδοχές. Η πρώτη εκδοχή είναι ότι η Βουλή, αφού πήρε τους φακέλους και έπρεπε κάτι να τους κάνει, να συνεδριάσει, για να διαπιστώσει την απόσβεση της δυνατότητας που είχε να συστήσει τη λεγόμενη ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή και έτσι να πει στη δικαιοσύνη: Προχώρα στα θέματα του ξεπλύματος, γιατί εμείς διαπιστώνουμε, όπως μόνοι αρμόδιοι εμείς είμαστε, τη συγκεκριμένη - ας την πούμε έτσι, για να συνεννοηθούμε - παραγραφή. Ή η δικαιοσύνη να μην στείλει καν τον φάκελο εδώ και, βασισμένη στην παράγραφο 2 του άρθρου 45, να προχωρήσει, γιατί πρόκειται για ξέπλυμα. Και το ξέπλυμα, κύριε Λάππα - επειδή αναφερθήκατε σε εμένα και σας ευχαριστώ - μπορεί νομολογιακά να έχει προκύψει ως μια διαδικασία παράνομη, ως συγκρότηση αδικήματος αξιόποινης συμπεριφοράς που δεν σχετίζεται με την άσκηση υπουργικών καθηκόντων, αλλά πάει παράλληλα και άσχετα με αυτά, αλλά σας θυμίζω ότι το 2011 υπήρξε και σχετική νομοθετική πρωτοβουλία για αυτό, για τα αδικήματα Υπουργών που δεν είναι υπουργικά. Το ξεχνάτε αυτό.
Καθόλου, το αναφέραμε.
Και το ξεχνάτε σκοπίμως, γιατί ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης τότε, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, το υπογράφει, όπως και ο Υπουργός Εσωτερικών, ο Χάρης Καστανίδης, και ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι της Πλειοψηφίας.
Σας το αναφέραμε.
Όπως ξεχνάτε ότι όλα τα όργανα στα οποία αναφέρεστε, εισαγγελείς διαφθοράς, οικονομικοί εισαγγελείς, είναι θεσμοί που θεσπίστηκαν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πριν και από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Υπήρξε μια συζήτηση στην Αίθουσα από τοποθέτηση Αρχηγού ότι υπάρχουν στοιχεία για λογαριασμούς που προέκυψαν τον μήνα Μάρτιο.
Για τρεις.
Ναι, έτσι είπε. Δεν είναι της παρούσης να ερωτηθεί για να απαντήσει περί τίνος ακριβώς πρόκειται, αλλά θα κληθεί φαντάζομαι στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή - από εμάς θα κληθεί πάντως - για να μας πει μήπως πρόκειται για την εξέλιξη του καταπιστεύματος του λογαριασμού αυτού που αναφέρεστε μέσα στο κείμενό σας και που το περιεχόμενό του έχει δημιουργηθεί πριν ο κ. Παπαντωνίου γίνει Υπουργός Εθνικής Αμύνης, το 2000. Αυτό να είναι σαφές, για να δούμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Και εμείς θα εξετάσουμε μέσα στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή και αυτό ακριβώς το επιχείρημα, το οποίο λέει και στο κείμενο που έστειλε στη Βουλή ο κ. Παπαντωνίου. Θα τον ρωτήσουμε με την ακρίβεια που προσιδιάζει σε ανθρώπους που ξέρουν νομικά και που καταλαβαίνουν τι είναι ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Διότι, συνάδελφοι, με «ουάου» και με «γιούχες» δεν δικάζονται άνθρωποι στον πολιτισμό μας. Με «γιούχες» και με «ουάου» δεν δικάζονται άνθρωποι. Οι άνθρωποι δικάζονται με κριτήριο τις πράξεις τους και τις έρευνες που κάνουν τα αρμόδια όργανα για τις πράξεις αυτές. Έχετε, λοιπόν, κάποιο στοιχείο παρ' όλα αυτά τα οποία έχουν ακουστεί εδώ και δεν το φέρνετε στην Εθνική Αντιπροσωπεία και εκτίθεστε με τα κείμενα που καταθέτετε, για να αιφνιδιάσετε; Ευπρόσδεκτο. Στη λογική τη δική μας «όλα στο φως», θα αξιοποιηθεί κατά τα δέοντα. Να έχετε, όμως. Διότι αν δεν έχετε, θα καταλάβουμε όλοι ότι με τη λογική σας, πού πάτε; Τυχοδιώκτες, χρυσοθήρες είστε. Πάτε εκεί, κοιτάτε την άμμο, κρησαρίζετε με την κρησάρα κι αν σας μείνει άμμος και πετραδάκια κι αν δεν βρεθεί χρυσός, τι θα κάνετε μετά; Τυχοδιώκτες, χρυσοθήρες; Προς τι όλη αυτή η φασαρία; Εδώ τα επιχειρήματα, ότι δηλαδή θέλετε κάπως να αποσπάσετε την προσοχή του κόσμου, των πολιτών, είναι προφανή, όπως είναι προφανές - και το είπα από την πρώτη μέρα - ότι θέλετε να κάνετε αναπαραγωγή του Απριλίου του 2012, όπου σε πολύ - σε εισαγωγικά - «κατάλληλο» χρόνο προφυλακίστηκε ο Τσοχατζόπουλος. Δεν προφυλακίστηκε, συνάδελφε Λάππα - δεν ξέρω ποιος το είπε - , επειδή η δικαιοσύνη λειτούργησε, αλλά επειδή η προανακριτική επιτροπή της Βουλής, με Πρόεδρο τον Βουλευτή σας σήμερα, Μάρκο Μπόλαρη, επί πλειοψηφίας μας εξέτασε εκείνη την υπόθεση και την παρέπεμψε. Φαίνεται, λοιπόν, επειδή σας βοήθησε στα αποτελέσματα των εκλογών Μαΐου και Ιουνίου του 2012 η περίπτωση Τσοχατζόπουλου, να ξανακάνετε κάτι να το έχετε εκκρεμές, μην γίνουν εκλογές - αν τις κάνετε - να έχετε κάτι. Και με πείθει και η επίθεση που κάνατε στον Σημίτη, που αν μη τι άλλο και την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να έχει στο βιογραφικό του επάξια και τον Συνήγορο του Πολίτη και τον «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ» και την ένταξη της χώρας στο ευρώ. Εσείς τι έχετε να πείτε στον ελληνικό λαό δύο χρόνια; Τι έχετε να πείτε δύο χρόνια; Κύριε συνάδελφε και κύριε Υπουργέ Άμυνας, έχουμε χειριστεί τα θέματα της άμυνας, όπως πολύ καλά ξέρετε, για δυόμισι χρόνια. Η λογική του τυχοδιώκτη, χρυσοθήρα, διότι πολλοί λένε ότι για χάρη σας γίνεται αυτή η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή και θα το δούμε…
Για δική μου χάρη;
Παρακαλώ, ησυχία.
Αυτή η λογική, λοιπόν, κύριε συνάδελφε, λέει το εξής. Όταν μετά από δύο χρόνια χάσετε τις εκλογές - το 2019 δεν λέτε; - το 2017, το 2018, όποτε τις χάσετε, φαντάζεστε να πουν για εσάς, για τα «σαπάκια»: «Κύριε Καμμένο, δεν λέω ότι έχετε κάνει κάτι, αλλά να το δούμε». Να κρατήσει δύο χρόνια το κοίταγμα και στα δύο χρόνια να βγείτε καθαρός. Ωραίο, ε; Πολύ ωραίο.
Μακάρι να πουν.
Παρακαλώ, έπεστε, κύριε Πρόεδρε.
Καταφύγατε, λοιπόν, σε αυτά…
Αν πουν και για το 1,5 εκατομμύριο πού το ξέχασε, καλώς.
Αν υπάρχει κάτι, θα το δούμε και είμαστε οι πρώτοι που θα πάρουμε τις σχετικές αποφάσεις. Θα δείτε πώς θα λειτουργήσουμε στην ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Αν, όμως, δεν υπάρχει και αν όλη αυτή η φασαρία είναι για τους λόγους που όλη η Αντιπολίτευση σας λέει εδώ, τότε δύο χρόνια στο τιμόνι του κράτους εσείς, οι καινούργιοι, με την Τράπεζα Αττικής, με τα capital controls, με την ανακεφαλαιοποίηση, με τη ΔΕΗ και ό,τι άλλο προκύπτει σε αυτά τα δύο χρόνια, να δω πώς θα χειριστείτε το μέλλον σας. Οι συσχετισμοί - και κλείνω - αλλάζουν, κύριοι συνάδελφοι. Δεν έχουν ακόμη εκφραστεί. Θα εκφραστούν. Είναι θέμα χρόνου και εκλογής, εκλογής από την πλευρά της λαϊκής κυριαρχίας, επιλογής του λαού, έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και καταλαβαίνουμε να μην έχετε να πείτε κάτι για τη ΔΕΗ, καταλαβαίνουμε να μην έχετε να πείτε κάτι για το τρίτο μνημόνιο, καταλαβαίνουμε ότι δεν μπορείτε να πείτε κάτι στον κόσμο σας για την επιστροφή στην ύφεση, καταλαβαίνουμε ότι τα έχετε κάνει «μούσκεμα» με το ασφαλιστικό Κατρούγκαλου, καταλαβαίνουμε ότι δεν έχετε θέμα να μιλήσετε. Ένα θέμα βρήκατε, ως νεόκοποι στην εξουσία, με πέντε - έξι, όμως, υποθεσούλες ήδη, τη διαφθορά. Και εδώ; Εδώ δεν σας βγαίνει. Διότι, κύριε Υπουργέ Δικαιοσύνης, περίμενα ότι θα προηγηθείτε, ώστε να είχα και τις απόψεις σας και στην Εθνική Αντιπροσωπεία, πέρα από τις δηλώσεις σας.
Θα με ακούσετε σε λίγο.
Θα ακούσω, κύριε συνάδελφε. Είχατε την παραίτηση Ράϊκου. Εγώ δεν θα κάνω το λάθος, εγώ γνωρίζω τα όρια της νομοθετικής λειτουργίας. Ούτε σκιτζής είμαι ούτε τα χέρια μου βάζω εκεί που δεν πρέπει να τα βάλω, στις αρμοδιότητες άλλων. Με πολύ λεπτότητα ήταν οι ανακοινώσεις οι δικές μας. Εμείς δεν θα υπεισέλθουμε, δεν είμαστε Υπουργοί Δικαιοσύνης. Δεν είμαστε θεσμικοί, είμαστε η Βουλή των Ελλήνων. Δεν θα πούμε, αν η εισαγγελέας έχει δίκιο ή αν κάποιος άλλος δικαστικός λειτουργός έχει δίκιο, ποιος έχει δίκιο. Εμείς μιλάμε για δύο γεγονότα που προκύπτουν από την επιστολή.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ.
Θα μου δώσετε ένα λεπτό και κλείνω, κύριε Πρόεδρε.
Ένα λεπτό ακριβώς.
Το πρώτο γεγονός είναι ότι φιλοκυβερνητική εφημερίδα - και όχι κάποια αντιπολιτευόμενη εφημερίδα - επιτέθηκε στη συγκεκριμένη δικαστική λειτουργό και το δεύτερο θέμα είναι ότι παρεμποδίστηκε η εισαγγελική της έρευνα. Και φυσικά αυτή την παρεμπόδιση δεν μπορεί να την κάνει η Αντιπολίτευση. Αυτά τα δύο είναι τα γεγονότα.
Πού το είδατε ότι παρεμποδίστηκε; Ποιος τα λέει αυτά;
Στο κείμενο, το έχω κι εδώ.
Ποιος τα λέει αυτά; Από ποιον;
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ.
Δεν το ξέρω ούτε θα πω.
Α, δεν το ξέρετε.
Βεβαίως και όχι.
Κύριοι, σας παρακαλώ.
Τότε να πείτε «και η Κυβέρνηση και η Αντιπολίτευση».
Ακούστε, σας παρακαλώ.
Κύριε Υπουργέ, θα κλείσετε τη συζήτηση. Παρακαλώ.
Εγώ μένω στα γεγονότα, δεν αξιολογώ. Και μάλιστα επειδή επιτεθήκατε και χαρακτηρίσατε την επιστολή, ο προϊστάμενος δεν κάνει αυτά. Ο πολιτικός προϊστάμενος ερευνά πρώτα την ουσία και μετά βλέπει. Η δική μας στάση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι τη δικαιοσύνη ούτε τη μέμφεσαι ούτε την επαινείς. Όποιος επαινεί τη δικαιοσύνη είναι ύποπτος και όποιος τη μέμφεται επίσης έχει πρόβλημα. Όμως, δεν μας ξενίζει αυτό που έκανε ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Τα ίδια δεν έκαναν οι Υπουργοί σας, για τους δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας; Δεν περιποιηθήκατε δικαστή του Συμβουλίου της Επικρατείας; Δεν καταγγελθήκατε από τις ενώσεις των δικαστών;
Κύριε Λοβέρδο, σας παρακαλώ, έχετε κλείσει.
Τελευταία φράση, κύριε Πρόεδρε. Και τώρα στη συγκεκριμένη περίπτωση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπήρξε μια επιστολή, την οποία ο αρμόδιος Υπουργός χαρακτήρισε, την ανέλυσε πολιτικά. Δεν άσκησε τα καθήκοντά του. Ελπίζουμε σήμερα εδώ να μας πει κάτι. Για να κλείσω όπως άρχισα, θέλω να πω ότι ψηφίζουμε «ναι». Θα είμαστε παρόντες. Θα εξετάσουμε με ακρίβεια όλα τα νομικά θέματα, είτε είναι ποινικά είτε είναι άλλα. Και στο τέλος αυτής της διαδικασίας - να το θυμηθείτε αυτό - εδώ όλοι μας θα πρέπει να δείξουμε πρόσωπο. Να δω τι πρόσωπο θα δείξετε εσείς. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα ένας μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί από το Γυμνάσιο Προμαχών Αλμωπίας της Πέλλας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ο Υπουργός κ. Παναγιώτης Καμμένος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ομιλία του κυρίου συναδέλφου κ. Λοβέρδου, που προηγήθηκε της δικής μου, αποτελεί ακριβώς την πεμπτουσία της διαφοράς που υπάρχει μεταξύ της σημερινής Κυβέρνησης και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Διότι, η σημερινή Κυβέρνηση δεν έχει τίποτα για το οποίο πρέπει να συμβιβαστεί, για να τα «βρούμε». Ανοίξτε ό,τι θέλετε. Ανοίξτε τις τράπεζες τις γενικές - πώς την είπατε, την Κεντρική Τράπεζα - ανοίξτε τα εξοπλιστικά, ανοίξτε ό,τι πράξη έκανε αυτή η Κυβέρνηση. Δεν έχουμε κάτι, που θα πρέπει να τα βρούμε, όπως τα βρήκατε εσείς με τους άλλους για να κάνετε την κυβέρνηση, η οποία το μόνο που φρόντισε είναι να συγκαλύψει από τη μια και από την άλλη πλευρά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση δεν είναι μια συζήτηση που γίνεται για χάρη μου, όπως λέει ο κ. Λοβέρδος. Η σημερινή συζήτηση γίνεται διότι η Κυβέρνηση αυτή, με εντολή του Πρωθυπουργού, από την πρώτη στιγμή, συγκρότησε την Επιτροπή Εσωτερικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με αξιωματικούς οι οποίοι ήλθαν από τα άκρα της Ελλάδος, χωρίς να έχουν καμμία μέχρι τώρα συμμετοχή σε καμμία επιτροπή, από διακλαδική επιλογή, τυχαία. Συγκροτήθηκε η Επιτροπή Εσωτερικών Υποθέσεων και η πρώτη εντολή που τους έδωσε είναι «πάρτε τα κλειδιά του γραφείου μου και ελέγξτε πρώτα εμένα και ελέγξτε και τους Αρχηγούς και ελέγξτε και τη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών και ανοίξτε όλες τις υποθέσεις και συγκροτήστε φακέλους και οδηγήστε τις υποθέσεις αυτές στη δικαιοσύνη». Η υπόθεση που συζητάμε σήμερα είναι προϊόν ακριβώς αυτής της εργασίας. Συγκροτήθηκε ο φάκελος των Λέοπαρντ 2, συγκροτήθηκε ο φάκελος των NH90, συγκροτήθηκε ο φάκελος των έξι φρεγατών, συγκροτήθηκε ο φάκελος των υποβρυχίων και των αντισταθμιστικων ωφελημάτων. Αυτοί οι φάκελοι με άμεσο διαβιβαστικό δικό μου και του κ. Βίτσα έφυγαν και πήγαν στην Εισαγγελέα Διαφθοράς, στην κ. Ράικου, που λέτε κι εσείς και μαζί με τους συνεργάτες της και τη βοήθεια δεκαπέντε αξιωματικών, οικονομικών και δικαστικών, που δώσαμε για να βοηθήσουν στη συγκρότηση των φακέλων, κατέληξαν στα αποτελέσματα αυτά που σήμερα ερχόμαστε να συζητήσουμε στη Βουλή. Είναι προϊόν μιας ολόκληρης έρευνας που συγκρότησε φακέλους για θέματα, τα οποία καταγγείλαμε εδώ και πολλά χρόνια και γι' αυτό είναι ιστορική η σημερινή συζήτηση στη Βουλή. Είναι σημαντική για τη δημοκρατία και είναι και μια δικαίωση προσωπική, αν θέλετε, - επειδή μου το αφιερώσατε - είκοσι επτά, τριάντα ετών εδώ μέσα, γιατί είναι η πραγματική αποτίμηση των αιτιών της κρίσης που ζούμε και που προσπαθούμε ως Κυβέρνηση εθνικής συμφιλίωσης να αντιμετωπίσουμε. Μόλις έπεσε το παραπέτασμα της συγκάλυψης των γενεσιουργών αιτιών της οικονομικής κατάρρευσης, αποδείχθηκε περίτρανα ότι δεν τα φάγαμε μαζί. Δεν τα φάγαμε μαζί, όπως έλεγε ο κ. Πάγκαλος και γελούσε. Δεν τα φάγαμε μαζί, όπως ισχυριζόταν ο κ. Τσουκάτος στα δικαστήρια. Δεν τα έφαγαν οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ και οι συνταξιούχοι των 500 ευρώ. Δεν τα έφαγαν εκείνοι οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες τους οποίους κατηγορούμε συλλήβδην και αφήνουμε και κάποιους από την Ευρώπη να τους κατηγορούν. Τον πλούτο και τον μόχθο του ελληνικού λαού έφαγε, για να γεμίσει προσωπικούς λογαριασμούς στην Ελβετία, συγκεκριμένη εγκληματική οργάνωση, μία εγκληματική οργάνωση οικονομικοπολιτικών συμφερόντων, που υποθήκευσε τις επόμενες γενιές με σκανδαλώδεις συμβάσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων, με ανταλλάγματα «μαύρες» βαλίτσες μίζας που γέμισαν προσωπικούς λογαριασμούς. Μιλώ για εγκληματική οργάνωση, διότι την έζησα κι εγώ προσωπικά στη ζωή μου εδώ και τρεις δεκαετίες. Δεν είμαι απ' αυτούς που μιλάνε για το «πλιάτσικο» τώρα. Μίλησα για το «πλιάτσικο» με ερωτήσεις που κατέθεσα από το 1996, το 1998, το 2000, το 2001, το 2007 ακόμα, όταν παίρναμε τα στοιχεία τότε ως κυβέρνηση Καραμανλή και τα στέλναμε στη δικαιοσύνη. Τότε δεν μιλήσαμε κατόπιν εορτής. Στη δικαιοσύνη πήγαν ακόμα και αυτοί που αποτέλεσαν τη Λερναία Ύδρα του έθνους με άπειρα κεφάλια, που είχε πολιτικούς, είχε εκδότες συνεργούς, είχε αργυρώνητους δημοσιογράφους, είχε κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες της διαπλοκής, που έπαιρναν μερτικό από τη ληστεία του έθνους και λειτουργούσαν ως πληρωμένα πιστόλια απέναντι σε όσους τολμούσαν να μιλήσουν. Ευτυχώς είναι εδώ τα Πρακτικά της Βουλής διαθέσιμα σε όλους τους συναδέλφους και σήμερα αποκτούν όχι μόνο ιστορικό, αλλά και απόλυτο πρακτικό χαρακτήρα για την υπόθεση που μας απασχολεί. Όταν για τα NH90 μίλησα το 2000 και λέγαμε ότι πρόκειται περί σκανδάλου, όπως και για τα υποβρύχια, η Νέα Δημοκρατία τότε, με τομεάρχη τον Σπήλιο Σπηλιωτόπουλο - ήμουν μαζί του, αναπληρωτής του - κατέθεσε δύο φακέλους, δύο ντοσιέ τεράστια που αφορούσαν το σκάνδαλο που χτιζόταν, τα Α - Ω που δεν θα γίνονταν ποτέ, που αφορούσαν τις μίζες που έφευγαν από τα παράθυρα τότε, την εποχή που γέμιζαν οι λογαριασμοί όλων αυτών. Μίλησε για τα ΝΗ90 και είπε: «Δίνετε 70% προκαταβολή για ελικόπτερα που δεν έχουν καν σχεδιαστεί. Παράλληλα με το 70% της προκαταβολής, κάνετε ένα swap». Το swap τι είναι; Είναι οι τόκοι - λέει - που θα πληρώσει η Ελλάδα γι' αυτά που προπληρώνει. Ξέρετε τι συνέβαινε τότε; Καμμία απ' αυτές τις συμβάσεις δεν περνούσε προσυμβατικό έλεγχο. Ακόμα και σήμερα που η υπόθεση έφτασε στη Βουλή, που ελέγχθηκε από εισαγγελείς, ξέρετε ποια είναι η απάντηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όταν τους λέω «δεν θα παραλάβω, αρνούμαι να παραλάβω»; Το έκανε και ο Μεϊμαράκης, όταν ήταν Υπουργός. Η απάντηση είναι ότι, αφού δεν υπάρχει προσυμβατικός έλεγχος, δεν μπορεί το Ελεγκτικό Συνέδριο να αποφανθεί περί των επεκτάσεων της συμβάσεως. Το Νομικό Συμβούλιο του Kράτους λέει ότι εδώ υπάρχει περίπτωση διαφθοράς. Είναι δωροδοκία. Στη “RΗΕΙΝΜΕΤΑLL”, στη γερμανική δικαιοσύνη πλήρωσαν για τις δωροδοκίες στην Ελλάδα 37 εκατομμύρια ευρώ αποζημίωση. Δεν παραλαμβάνω. Δεν αφήνω αυτή την εταιρεία μέσα. Η απάντηση του Νομικού Συμβουλίου του Kράτους είναι: «Παραλάβετε πρώτα, γιατί εάν δεν παραλάβετε, για τις ρήτρες που θα πέσουν θα είστε υπεύθυνοι εσείς». Έχτισαν οι μαφιόζοι το σύστημα πολύ καλά. Και εάν δεν σπάσουμε σήμερα αυτά τα αποστήματα και δεν τους στείλουμε όλους μαζί στη δικαιοσύνη για να πληρώσουν, τότε θα έχουμε και εμείς ευθύνη. Θα δείτε, λοιπόν, τις κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις σε αυτό το εθνικό αίσχος που λάμβανε τότε χώρα και τις απαντήσεις των τότε υπουργών της κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη. Όλες οι επίμαχες συμβάσεις του Τσοχατζόπουλου στο παρελθόν και του Παπαντωνίου, που διερευνούμε σήμερα και που έχουν τεκμηριωθεί, αναφέρονται στη Βουλή το 2001, το 2002, το 2003 και το 2004 λίγο πριν τις εκλογές. Θα σας θυμίσω, λοιπόν, ότι εκείνη την εποχή αποκαλύπτοντας το σκάνδαλο Λέοπαρντ για το οποίο σήμερα μιλούσαμε, είχαν εξαναγκαστεί σε παραίτηση οι λειτουργοί - ο Θεός να τους κάνει λειτουργούς! - της κυβέρνησης Σημίτη. Τι δήλωναν τότε; Δήλωναν στις εφημερίδες της διαπλοκής σε πρωτοσέλιδα ότι κάποιος ακροδεξιός Βουλευτής - εγώ είμαι αυτός - τους στοχοποιεί. Είναι τα ίδια ακριβώς που λέει ο Θεοδωράκης και κάποιοι άλλοι από το ΠΑΣΟΚ σήμερα, όταν πια η υπόθεση έρχεται εδώ στη Βουλή και στη δικαιοσύνη. Και ακολουθούν συκοφαντικά δημοσιεύματα, δυσφημιστικά άρθρα από εκδοτικά συγκροτήματα που σήμερα τα αφεντικά τους διερευνώνται για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, για θαλασσοδάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Πριν από λίγο μαθαίνω ότι ο κ. Ψυχάρης έφαγε τριάντα μήνες με αναστολή για παραβίαση του «πόθεν έσχες», γιατί δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα λεφτά που έχουν. Και ακόμα είμαστε στην αρχή. Προσφεύγουμε στη δικαιοσύνη. Δικαιωνόμαστε στη δικαιοσύνη. Για είκοσι ένα δημοσιεύματα προσέφυγα και τις κέρδισα όλες τις δίκες. Τι έγινε; Έγραφαν ένα συγγνώμη. Και αφού έγραφαν το συγγνώμη, σαν να μην έχει γίνει τίποτα, σαν πραγματικοί γκάνγκστερ με πένα και εξώφυλλα, επανερχόντουσαν. Είναι οι ίδιοι που σκότωσαν τον πατέρα μου με δημοσιεύματα, έναν επιχειρηματία ογδόντα έξι ετών που πήγαν να τον ξεφτιλίσουν στη δύση της ζωής του. Είναι αυτοί που τόλμησαν να πουν για το παιδί μου, δεκαέξι ετών, ότι είναι συνεργάτης της Πόλα Ρούπα, για να μην μπορεί να πάρει βίζα ποτέ να πάει στο εξωτερικό και να είναι πάντα στοχοποιημένο. Τα ίδια πιστόλια δουλεύουν και σήμερα. Η συγκάλυψη αυτή συνεχίστηκε δώδεκα ολόκληρα χρόνια, μέχρι επιτέλους ο λαός να επιλέξει αυτή την Κυβέρνηση εθνικής συμφιλίωσης που η βασική της δέσμευση είναι να πατάξει αυτή τη μάστιγα του έθνους και να οδηγήσει τους αυτουργούς στη δικαιοσύνη. Δώδεκα χρόνια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που με το θράσος των επίορκων να μην έχει όριο. Ποιος θα ξεχάσει την εξεταστική της κυβέρνησης Καραμανλή το 2005 για τον κ. Τσοχατζόπουλο; Τότε ο κ. Βενιζέλος, αλλά και εσείς, κύριε Λοβέρδο, δηλώνατε ότι οι λογαριασμοί της μίζας είναι αριθμοί τηλεφώνου. Αυτό έλεγε ο Τραγάκης. Όταν φέραμε τα transfer και τα πήρατε στα χέρια σας, μας λέγατε ότι οι αριθμοί των λογαριασμών που επιδείξαμε και αποδείχθηκε ότι ήταν αυτοί, ήταν αριθμοί τηλεφώνου. Μήπως και τώρα αριθμοί τηλεφώνου είναι; Μήπως και τώρα είναι το «18880» που θα πάρουμε; Είναι λογαριασμοί με λεφτά, με κλεμμένα!
Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ τι έλεγε;
Κύριε Δαβάκη, θα σας πω εγώ τι λέγατε εσείς.
Όχι, ο τότε ΣΥΡΙΖΑ να μου πείτε.
Παρακαλώ, κύριε Δαβάκη, μην παρεμβαίνετε.
Ο τότε ΣΥΡΙΖΑ στην επιτροπή είχε παραπέμψει. Και να σας πω και κάτι, επειδή σας άκουσα το πρωί;
Τι έλεγε η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ τότε;
Ξέρετε, έχω την κακή συνήθεια να είμαι «άρρωστος» κοινοβουλευτικός. Ακούστε, λοιπόν, τι είπατε εσείς το πρωί και διαβάζω από τα Πρακτικά της Βουλής: «Διότι σχετικά με τις αναφορές που προελέχθησαν, οι οποίες αναφέρουν ότι από το 2001 μέχρι το 2004 υπήρξε όργιο μίζας, κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος και αδιαφανών εξοπλιστικών προγραμμάτων, θα ήθελα να πω ότι, πέραν από τα κατακριτέα στα οποία και εμείς θα είμαστε σύμμαχοί σας για να τα βρούμε, είναι αυτές οι αγορές οι οποίες κρατούν το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεών μας ακόμη και τώρα σε ισχύ». Αυτά λέτε! Τα ΝΗ90 δεν πέταξαν ποτέ! Από τα δώδεκα ελικόπτερα πετάει το ένα. Αυτή είναι η ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεων; Γιατί τους καλύπτετε, κύριε Δαβάκη; Γιατί κάνατε τη Νέα Δημοκρατία υπερασπιστή του ΠΑΣΟΚ; Γιατί «σκαρτσάρατε»; Τα καταθέτω στη Βουλή, έτσι για να υπάρχουν.
Τι είναι αυτά που λέτε;
Τα Πρακτικά είναι δικά σας. Πάρτε τα να τα δείτε. Πάρτε τα.
Εμμένω σε αυτά που λέω.
Κάνατε προνομιακούς συνομιλητές τον κ. Βενιζέλο.
Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό. Κύριε Δαβάκη, έπεται ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του κόμματός σας, με άνεση χρόνου αν θέλει να πει οτιδήποτε. Παρακαλώ, μην παρεμβαίνετε, μην διακόπτετε.
Αναφέρθηκε σε εμένα, κύριε Πρόεδρε.
Προνομιακοί συνομιλητές έγιναν ο κ. Βενιζέλος, οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ τους οποίους κατηγορούσε τότε η Νέα Δημοκρατία. Ποιος θα ξεχάσει τις πύρινες δηλώσεις του κορυφαίου στελέχους της Νέας Δημοκρατίας πριν τις εκλογές του 2012 που αποκαλυπτόταν ότι η συμφωνία Βενιζέλου - Σάφα είναι διπλά ζημιογόνες από αυτές του Τσοχατζόπουλου, που σήμερα είναι στη φυλακή και προανήγγειλαν εξεταστική; Να σας θυμίσω τις ομιλίες του κ. Τασούλα και του κ. Μεϊμαράκη; Έχω εδώ τα Πρακτικά. Θέλετε να σας πω τι έλεγε τότε για το ΛΑΟΣ και για την Κοινοβουλευτική Ομάδα ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, πρώην Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας; Σας διαβάζω από τα Πρακτικά: «Νονοί, λαμόγια και περιθωριακές δυνάμεις που έχουν δυσανάλογη παρέμβαση στον δημόσιο λόγο σε σχέση με τη δύναμή τους». Ζητά τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τους Βουλευτές του ΛΑΟΣ που σήμερα είναι στελέχη σας. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης τα έλεγε αυτά. Θέλετε να προχωρήσω και λίγο παραπάνω; Απαντώντας στις υπόνοιες του ΛΑΟΣ ότι χάλασε την παραλαβή των πυρομαχικών Λέοπαρντ, αυτών που εξετάζουμε σήμερα, αναφέρει επί λέξει ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης τότε: «Εμείς λέγαμε να γίνει ανάθεση στην ΕΑΣ και ο Καρατζαφέρης και το κόμμα του στους Αμερικάνους». Ίδια υπόθεση. Άλλος είναι ο Μεϊμαράκης ο τότε, άλλος ο τώρα; Απλώς αυτός επιμένει να τα λέει, ενώ εσείς κάνετε μέσα σε μια νύχτα ειδικό νόμο για να την κοπανήσει ο Σάφα - που πήρε πεντακόσια εκατομμύρια και την «έκανε» - για να μην πάει ο Βενιζέλος ποτέ στην εξεταστική επιτροπή. Να σας θυμίσω κι άλλα, λοιπόν; Όταν ξεπλένατε το σκάνδαλο νύχτα με τροπολογίες του Αθανασίου - τότε που διαχώρισα τη θέση μου μαζί σας - για να αποφυλακιστεί ο Εμμανουήλ και όταν καταγγείλαμε από το Βήμα της Βουλής την τροπολογία που έκανε ο Αθανασίου για την αποφυλάκιση του Εμμανουήλ, στείλατε το ΣΔΟΕ να μπουκάρει στο μαγαζί του πατέρα μου για να πει ότι είναι ανοίκιαστο, για να με εκβιάσουν. Και ξέρετε τι έγινε στο τέλος; Την τροπολογία που έκανε ο Αθανασίου και βγήκε ο Εμμανουήλ από τη φυλακή, έρχεται σήμερα ο Άρειος Πάγος και την κρίνει αντισυνταγματική και άκυρη. Χρησιμοποιήθηκαν, όμως αυτές για να διαφεύγουν εγκληματίες. Ο κ. Βενιζέλος είναι ειδικός επί του θέματος. Ποιος θα ξεχάσει ότι την ώρα που η κυβέρνηση Σημίτη κατέστρεφε την Ελλάδα, εξασφάλιζε την ατιμωρησία των Υπουργών της με τον επαίσχυντο νόμο περί ευθύνης Υπουργών; Ολοκληρωμένο έγκλημα. Δεν υπολόγισαν όμως κάτι. Όπως στην περίπτωση Τσοχατζόπουλου, έτσι και στην περίπτωση Παπαντωνίου, το μαύρο χρήμα σε λογαριασμούς του εξωτερικού καθίσταται συνεχές. Δεν τίθεται θέμα παραγραφής. Να υπενθυμίσω, λοιπόν, ότι όταν κι αυτό το δήλωσα από εδώ, από το έδρανο της Βουλής, τότε κάτι δημοσιογράφοι οσφυοκάμπτες της εξουσίας του Σημίτη, που σήμερα βρίσκονται στα βουλευτικά έδρανα, εξαπέλυαν ειρωνικές και συκοφαντικές επιθέσεις εναντίον μου. Η δικαιοσύνη όμως αποφάνθηκε. Αυτό το υποστήριξαν θερμά και πολιτικοί που δεν ελέγχονται από τη διαπλοκή και γνωρίζουν το Σύνταγμα καλύτερα και ξεκάθαρα, όπως ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τότε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και ο σημερινός Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης, ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος. Τεκμηρίωσαν ότι χρηματισμός Υπουργού, μαύρο χρήμα σε λογαριασμό Υπουργού ή συγγενή του δεν καλύπτεται από κανένα νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Δεν υπόκειται σε καΜμία παραγραφή. Κι αν η δικαιολογία είναι ότι τα λεφτά είναι από παλιά, πιθανόν είναι να είναι από την προηγούμενη ληστεία, από τη ληστεία του Χρηματιστηρίου. Να ψάξουμε, λοιπόν, τα χρήματα αυτά από πού προήλθαν και τι τόκους παράγουν κάθε μέρα.
…(δεν ακούστηκε)
Μάλιστα, κυρία Βούλτεψη. Εσείς ήσασταν από τις πρώτες που τότε ουρλιάζατε για την υπόθεση των υποβρυχίων. Τώρα γίνατε μια ομάδα. Μην πειράξει κανείς τον Βενιζέλο, θα τα ακούσει. Θυμηθείτε, λοιπόν, για τον κ. Παπαντωνίου. Υπάρχουν λογαριασμοί…
Μεγάλος ο καημός σου. Πούλα τώρα τη ΔΕΗ κι άσε τα υπόλοιπα.
Παρακαλώ, όχι διάλογος.
Φωνάζετε, φωνάζετε.
Κυρία Βούλτεψη, παρακαλώ ησυχία.
Υπάρχουν λογαριασμοί αδήλωτοι που πλέον η δικαιοσύνη απεφάνθη ότι του ανήκουν. Θυμηθείτε, όμως, την αμέριστη στήριξη που του προσέφεραν τότε τα μέσα της διαπλοκής, όταν είχε αποκαλυφθεί ο λογαριασμός της συζύγου του στη λίστα Λαγκάρντ. Στην αρχή ο κ. Παπαντωνίου μιλούσε για συνωνυμία και απειλούσε με αγωγές. Τον χειροκροτούσαν οι αργυρώνητοι της διαπλοκής. Έπειτα παραδέχθηκε ότι ο λογαριασμός είναι δικός του, της συζύγου του δηλαδή, αλλά δεν γνώριζε την ύπαρξή του. Και πάλι απειλούσε με αγωγές. Στο τέλος παραδέχεται ότι ο λογαριασμός όντως ανήκει στη σύζυγό του, αλλά τα χρήματα είχαν μπει από τον πρώην σύζυγό της, έναν βιοπαλαιστή με μαγαζί στη Λιοσίων που βγήκε στην τηλεόραση και είπε «δεν έχω μαντήλι να κλάψω». Φυσικά, κανείς από τους κλακαδόρους αυτούς δεν ένιωσε την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη που εξαπάτησε τον ελληνικό λαό για λογαριασμό του κ. Παπαντωνίου. Φυσικά, ο κ. Παπαντωνίου για να απειλήσει όσους μιλούσαν χρησιμοποίησε τη «βιομηχανία» των αγωγών. Ποιος θα ξεχάσει τις αγωγές του κ. Τσουκάτου; Τρεις αγωγές έφαγα από τον κ. Τσουκάτο. Δικηγόρος ήταν ο κ. Γκούσκος. Ήρθε λοιπόν ο Τσουκάτος όταν αποκάλυψα με τον συνάδελφό μου εξ Ηλείας ορμώμενο το «μαύρο εκατομμύριό» του στην εξεταστική για τη «SIEMENS». Τότε, τον κάλυπταν ανελλιπώς με την ιερά οργή του Τσουκάτου προς το πρόσωπο το δικό μου και του κ. Τζαβάρα. Ουδείς, όμως, αναφέρθηκε στην απόφαση - καταπέλτη της ελληνικής δικαιοσύνης, που όχι μόνο με δικαίωσε στην αγωγή που μου είχε κάνει, αλλά και απεφάνθη αμετάκλητα ότι το εκατομμύριο του Τσουκάτου κατέληξε στο ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, γεγονός που συνιστά παραβίαση της νομοθεσίας περί λειτουργίας κομμάτων με την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής. Στο ΠΑΣΟΚ πλέον κανονικά δεν θα μπορούσε να υπάρχει. Κι όμως, το ΠΑΣΟΚ στο μεσοδιάστημα δανείστηκε σκανδαλωδώς εκατοντάδες εκατομμύρια εις βάρος του ελληνικού λαού, βρέθηκαν και δεκαπέντε στο ντουλάπι, αγόρασε και το γυμναστήριο του Γιωργάκη και τώρα προσπαθεί να αλλάξει προβιά και ΑΦΜ, γνωρίζοντας τι έρχεται. Τι έγινε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; «Πλακάκια» έγιναν. Και συνεχίζουν να προκαλούν βάναυσα τον ελληνικό λαό, φτιάχνοντας αγιογραφίες του «αρχιερέα της διαπλοκής», όπως τον είπε ο Κώστας Καραμανλής, όχι επειδή είναι παραπλανημένοι, αλλά επειδή μοιράστηκαν μαζί τα κλεμμένα. Μιας και αναφέρθηκα στον Τσουκάτο, θα σας αποκαλύψω και μια άγνωστη ιστορία, για να δείτε πώς δούλευαν τότε οι τεχνοκράτες και πώς κατέστρεφαν την οικονομία και πώς εκβίαζαν επιχειρηματίες. Το 2000, λοιπόν, ο κ. Τσουκάτος, το δεξί χέρι του Κώστα Σημίτη, επισκέπτεται καναλάρχη και του λέει: «Αν θες να μπεις το κανάλι στο Χρηματιστήριο, υπάρχει ένας όρος». Και παραβιάζοντας κάθε νόμο ελεύθερης οικονομίας και κάθε κανονισμό, του λέει «θα απολυθούν οι εξής δημοσιογράφοι»: η αξέχαστη Μαλβίνα Κάραλη, η σημερινή Βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη - πήρα την άδειά της να την αναφέρω σήμερα, γιατί τότε απελύθη ως δημοσιογράφος - ο πρώην Υπουργός Πάνος Παναγιωτόπουλος και ο Μάρκος Μουζάκης, που είναι στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Την επόμενη των εκλογών τούς ανακοινώθηκε η λήξη συνεργασίας. Το νταβατζιλίκι ήταν τέτοιο που δεν μπορούσε ούτε καν καναλάρχης πανίσχυρος να κρατήσει δημοσιογράφο. Και το καθεστώς διέλυε σπίτια, την ώρα που έκλεβε και λήστευε τον ελληνικό λαό. Θα μπορούσαμε πολλοί να παίξουμε το παιχνίδι αυτό και να υποκλιθούμε στη διαπλοκή, να γλιτώσουμε τον λυσσαλέο πόλεμο και να είμαστε στα σαλόνια των εφημερίδων και να μας χαϊδεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ, προδίδοντας όμως τις επόμενες γενιές. Ε, λοιπόν, όχι! Αυτό που είπα και το 2011 στην εξεταστική για τον Τσοχατζόπουλο θα το επαναλάβω και σήμερα, γιατί πάλι έρχονται αυτές οι μέρες της θυσίας του Πάσχα, της θυσίας του Θεανθρώπου, που οφείλουμε να ενταχθούμε άπαντες, πέρα από κάθε ιδεολογία και κάθε θεμιτή διαφοροποίηση πολιτικής σκέψης και δράσης. Υπάρχουν δύο δρόμοι, που καλούμαστε όλοι να επιλέξουμε: τον δρόμο του Εσταυρωμένου ή τον δρόμο των σταυρωτών. Αυτή η Κυβέρνηση, με διαφορετικές πολιτικές καταβολές, διάλεξε τον πρώτο δρόμο, διάλεξε τον δρόμο της σύγκρουσης με τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Και δεν θα μας εκβιάσετε με τίποτα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Δεν έχουμε βρώμικα στα ντουλάπια μας, δεν έχουμε σκελετούς και ούτε θα ανταλλάξουμε εμείς τον οποιονδήποτε έλεγχο με συγκάλυψη του παρελθόντος. Σας καλώ, λοιπόν, σήμερα όλους μαζί - και αναφέρομαι κυρίως στους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας και πράγματι λυπάμαι, γιατί όλους αυτούς τους αγώνες που έγιναν τότε, τις έρευνες για τις περιπτώσεις αυτές τις πέταξε στα σκουπίδια ο Σαμαράς, που τα βρήκε με τον Βενιζέλο - και σας λέω: Ελάτε όλοι μαζί, δίπλα και μαζί με την Κυβέρνηση, ως Ελληνίδες κι Έλληνες, και όλα τα κόμματα να κάνουμε αυτό που κάνει ο ιερέας τη Μεγάλη Παρασκευή με τον Επιτάφιο γυρίζοντας στη Σύρο. Να κάνουμε το «άρατε πύλας» από τη διαπλοκή και τη διαφθορά, να προχωρήσουμε όλοι μαζί στο να καθαρίσει το έθνος και όχι να συγκαλύπτετε για μια καρέκλα, κυρία Βούλτεψη, τον κ. Βενιζέλο και να προχωράτε σε συμβάσεις, συμφωνίες που ο στόχος είναι μόνο να σας μοιράσουν ένα κομματάκι εξουσίας. Διότι αυτή την εξουσία δεν θα σας της δώσει ποτέ ο ελληνικός λαός!
Ευχαριστώ πολύ. Να σας πω ακριβώς τη διαδικασία, διότι τώρα ήρθατε οι περισσότεροι. Θα έχει τον λόγο ο κ. Δένδιας, ύστερα ο Πρωθυπουργός και θα κλείσει ο Υπουργός κ. Κοντονής.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Παρακαλώ, δεν υπάρχουν προσωπικά, κύριε Λοβέρδο. Αυτή η συζήτηση είτε έτσι είτε αλλιώς αναφέρεται από κόμμα σε κόμμα για το παρελθόν του, το παρόν του, για τους ηγέτες του. Δεν υπήρξε ύβρις.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο για ένα λεπτό, σας παρακαλώ. Είχα ενημερώσει το Προεδρείο ότι αν γίνει αναφορά…
Όχι, δεν υπάρχει περίπτωση. Με συγχωρείτε.
Κύριε Πρόεδρε, μου είχατε υποσχεθεί. Μου επιτρέπετε;
Μην αναφέρεστε στα διαδικαστικά. Πάρτε τον λόγο για ένα λεπτό σε κάτι στο οποίο ανεφέρθη ο κ. Καμμένος, αν θέλετε να το διευκρινίσετε.
Πριν από αυτό, με συγχωρείτε, αλλά είχαμε πει το πρωί και μαζί, και με το Προεδρείο και με τους συνεργάτες σας στο Προεδρείο, τους υπαλλήλους της Βουλής, ότι επειδή ήταν βέβαιο ότι θα γίνει, αφού το κάνει κατ' επάγγελμα χρόνια ο κύριος Υπουργός Εθνικής Άμυνας, να αναφέρεται στο ΠΑΣΟΚ και σε πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ, δικαιούμαστε μιας δευτερολογίας αφού και η Πρόεδρος του Κινήματος δεν μπορούσε να είναι σήμερα εδώ. Είχατε πει «ναι» και μου είχατε πει ότι θα δοθεί ο λόγος για πέντε λεπτά. Δεν τα χρειάζομαι. Χρειάζομαι, όμως, δύο λεπτά.
Έχετε δύο λεπτά, αλλά επειδή αναφερθήκατε στην Πρόεδρο του Κινήματος, που ξέρετε πόσο την εκτιμώ, να σας πω ότι κάναμε αναβολή της συζήτησης για μία εβδομάδα για να είναι παρούσα. Η ίδια επέλεξε να μην είναι σήμερα εδώ, αν και θα είχε πολύ μεγαλύτερη ευχέρεια χρόνου. Εσείς έχετε ένα βάρος σήμερα, το οποίο αναγνωρίζω ότι θα πρέπει να το διεπεξέλθετε με τον καλύτερο τρόπο. Έχετε δύο - τρία λεπτά αν θέλετε να πείτε κάτι, και τελεία.
Το πρώτο θέμα που θέλω να θίξω, κύριε Πρόεδρε, επειδή το λέει συνεχώς ο κ. Καμμένος και το αναπαράγουν και καλοπροαίρετα βέβαια κάποιοι Βουλευτές, είναι αυτό που μου αποδίδει ότι είχα πει το 2003-2004 στην τότε εξεταστική επιτροπή - το 2005, δεν θυμάμαι πότε ήταν - ότι οι τότε αριθμοί δεν ήταν λογαριασμοί αλλά αριθμοί τηλεφώνων. Κύριε συνάδελφε, ήταν αριθμοί τηλεφώνων ή αριθμοί, αλλά οι λογαριασμοί βρέθηκαν με δική μας πρωτοβουλία. Εγώ ζήτησα το άνοιγμα των λογαριασμών στην Ελβετία. Και σας ξαναθυμίζω, γιατί από δω μπαίνει και από δω βγαίνει, ότι παραπέμφθηκε ο συγκεκριμένος άνθρωπος από προανακριτική επιτροπή αυτής της Βουλής με δική μας πλειοψηφία και Πρόεδρο τον Βουλευτή της Πλειοψηφίας σήμερα, τον κ. Μπόλαρη. Ένα το κρατούμενο. Δεύτερο κρατούμενο. Έχουμε προτείνει με τον κ. Μητσοτάκη και άλλους δέκα συναδέλφους το 2006 να αλλάξει ο νόμος περί ευθύνης των Υπουργών με τη τότε αλλαγή του Συντάγματος. Δεν θυμάμαι να έχετε υπογράψει. Ούτε θυμάμαι και από τον Συνασπισμό τότε να υπέγραψε κανείς. Αν είχατε υπογράψει πρέπει να παραδεχόσασταν σήμερα ότι έγινε μία απόπειρα από δώδεκα Βουλευτές, αλλά δεν γίναμε πενήντα, βλέπετε, για να τεθούν σε λειτουργία οι διαδικασίες Αναθεώρησης του Συντάγματος. Κλείνω με το εξής. Πρέπει να κάνετε και ένα τεστ στον εαυτό σας, να μιλήσετε μια φορά στη Βουλή δέκα λεπτά χωρίς να πείτε μια φορά το όνομα «Βενιζέλος». Δεν σας βγάζει πουθενά. Σας εκθέτει μάλιστα.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο παρακαλώ.
Πάντως προσωπικό δεν ετέθη. Μην ξαναπείτε για τον κ. Βενιζέλο τώρα.
Μου θυμίζετε την περίφημη δίκη «Πανούση - Νταλάρα» που έλεγε: «Νταλάρας, Νταλάρας, Νταλάρας». Τι να κάνω; Αυτόν είχαμε τόσα χρόνια, ο οποίος διαφέντευε τον τόπο. Ακούστε με, κύριε Λοβέρδο. Τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών - έχουμε προτείνει επίσημα οι Ανεξάρτητοι Έλληνες - σαν Νέα Δημοκρατία ούτε εγώ το υπέγραψα. Θέλετε να κάνουμε κάτι; Ξεκινάει αυτή τη στιγμή ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπός μας με την πρόταση περί κατάργησης του νόμου περί ευθύνης Υπουργών με πρώτες υπογραφές τις δικές μας. Βάλτε κι εσείς, να υπογράψουμε όλοι μαζί, να τελειώνουμε.
Το έχουμε κάνει. Τότε όμως δεν υπογράψατε.
Τώρα. Και με αναδρομική ισχύ, με εκατόν ογδόντα Βουλευτές. Αυτά θα δείτε σύντομα. Τώρα, όσον αφορά τους ανοικτούς λογαριασμούς, κύριε Λοβέρδο, όχι απλώς είπατε ότι ήταν αριθμοί λογαριασμών, αλλά κάνατε και δικό σας πόρισμα.
Εμείς κάναμε αίτηση να ανοίξουν οι λογαριασμοί.
Κάνατε δικό σας πόρισμα, το οποίο φέρει την υπογραφή του κ. Βενιζέλου και υπογράφετε και οι υπόλοιποι, ότι τότε οι αριθμοί λογαριασμών είναι αριθμοί τηλεφώνων εξωτερικού.
Άλλοι ήταν οι λογαριασμοί. Δεν τα θυμάστε.
Έλα, όμως, που έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και ανοίξανε οι λογαριασμοί και ήταν αυτοί, και τα τηλέφωνα έγιναν λογαριασμοί. Και τώρα βρήκαμε και τα λεφτά. Για να δω τώρα, τώρα θα μας πείτε μήπως ότι έχει παρέλθει η ημερομηνία που θα πρέπει να δικαστούν; Σε αυτό χρησιμοποιήθηκαν ίσως οι αριθμοί τηλεφώνων που είχαν...
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Δένδιας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να δώσω, κατ' αρχάς δύο εξηγήσεις. Η πρώτη αφορά το παρελθόν. Η πραγματικότης, αγαπητέ συνάδελφε κύριε Λοβέρδο, είναι ότι στην εξεταστική επιτροπή του 2004 που έγινε από την κυβέρνηση Καραμανλή για τα εξοπλιστικά δεν μπορεί να πει κανείς ότι το τότε ΠΑΣΟΚ διευκόλυνε την εξέλιξη των ερευνών. Και χρειάστηκε να βρεθεί η «TORCASO» μέσω περιέργως της υπόθεσης Βατοπεδίου και να βρεθούν διάφορα άλλα πράγματα τα οποία οδήγησαν στην καταδίκη του Άκη Τσοχατζόπουλου. Το δεύτερο, το οποίο θα ήθελα να πω, κύριε Υπουργέ Άμυνας, χωρίς να παρέμβω στα θέματα θρησκευτικής συνείδησης, είναι ότι εμείς στην Κέρκυρα το «άρατε πύλας» το λέμε με την εικόνα της Αναστάσεως, όχι με τον Επιτάφιο, αλλά πάλι κανείς ποτέ δεν ξέρει.
Έχετε ιδιαιτερότητες εκεί!
Το «άρατε πύλας» εκφωνείται με την επιστροφή του Επιταφίου στην εκκλησία.
Κύριε Φίλη, ως ειδικός επί των θρησκευτικών είστε...
Κύριε Φίλη, πράγματι η θρησκευτική σας παιδεία είναι κάτι το εντυπωσιακό!
Παρακαλώ, κάντε λίγη ησυχία! Αποκαταστάθηκαν τα θέματα.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε ένα λεπτό;
Ναι, σας επιτρέπω.
Κύριε Φίλη, πάντως να σας πω, μια και μου το λέτε, ότι στην Κέρκυρα την πρώτη μέρα του Πάσχα, το χάραμα, γίνεται η περιφορά των εικόνων της Αναστάσεως και τότε στην Παναγία των Ξένων κλείνει η πόρτα και κτυπάει ο παπάς και λέει τρεις φορές το «άρατε πύλας» και την τρίτη σπρώχνει με την εικόνα της Ανάστασης και μπαίνει μέσα. Αυτό, βέβαια, είναι άλλο θέμα, αλλά εν πάση περιπτώσει, επειδή είχατε την καλοσύνη να συμμετάσχετε στη συζήτηση με τον κ. Καμμένο, το λέω για να καταλήξουμε σε έναν θρησκευτικό κοινό τόπο.
Κάντε ησυχία, σας παρακαλώ.
Πάμε τώρα στα ζητήματα αυτά που μας απασχολούν σήμερα. Παρακολουθώντας την τοποθέτηση και την εισήγηση της Πλειοψηφίας, αλλά και των Υπουργών που μίλησαν μέχρι τώρα αντιλαμβάνομαι ότι αισθάνεται η κυβερνητική πλειοψηφία ότι η υποβολή αυτή της πρότασης συνιστά μια ισχυρή θεσμική κίνηση, μια θεσμική κίνηση για την προάσπιση της διαφάνειας των θεσμών, την αποκατάσταση του κράτους δικαίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς δηλώσαμε ευθέως ότι αυτή την πρόταση θα την ψηφίσουμε. Το ξεκαθαρίζουμε από την αρχή. Κατά συνέπεια δεν προσερχόμαστε σε αυτή τη συζήτηση με διάθεση αντιπολίτευσης. Πρέπει, όμως, να σας πούμε μερικά πράγματα. Το πρώτο είναι η καθυστέρηση. Αυτές οι δικογραφίες βρίσκονται στη Βουλή κάπου από το καλοκαίρι του 2016. Θα πρέπει να μας εξηγηθεί, εφόσον δίνετε αυτή την τεράστια σπουδαιότητα - και πιθανότατα δικαίως - σε αυτή την υπόθεση, γιατί καθυστερήσαμε μέχρι σήμερα.
Από τον Νοέμβριο.
Θέλετε να πούμε από το φθινόπωρο; Το φθινόπωρο. Δεύτερον, και χειρότερο από την καθυστέρηση. Κύριε συνάδελφε, κύριε καθηγητά, εμένα μου έκανε εντύπωση ότι εσείς εισηγηθήκατε χωρίς να προβείτε σε παρατηρήσεις επί του κειμένου. Πρόκειται για τεράστια προχειρότητα εδώ. Θα με συγχωρήσετε αν σας πω, διότι πάρα πολλοί συνάδελφοι εδώ το έχετε υπογράψει, ότι πρόκειται σχεδόν για γελοιοποίηση της νομικής επιστήμης. Αυτό είναι αυτό το κείμενο και θα σας εξηγήσω γιατί. Δεν θα σταθώ, κατ' αρχάς, μόνο στην παρατήρηση του εισηγητή μας κ. Δαβάκη, ο οποίος ορθώς σας είπε ότι στο εισηγητικό σημείωμα, το οποίο υποτίθεται ότι διατυπώνει τις σκέψεις σας και τον συλλογισμό σας, αντί για «φρεγάτες» αναφέρεστε σε «φράγματα». Φαντάζομαι ότι στοιχειώδης έλεγχος θα μπορούσε να γίνει για να μην γελοιοποιείται και η Εθνική Αντιπροσωπεία, διότι αυτή η πρότασή σας θα αποτελέσει τμήμα δικογραφίας. Δεύτερον, πάμε στην ανάλυση μετά το εισηγητικό σας σημείωμα. Θα σας διαβάσω ένα παράδειγμα για να δείτε τι κάνετε. Πάμε στο σημείο 4 της πρότασής σας, σε μια από τις συμβάσεις που αφορά εδώ τις έξι φρεγάτες. Γράφετε: Σύναψη και υλοποίηση σύμβασης με ημερομηνία ενεργοποίησης τάδε, συμβατικό τίμημα τάδε, στον κύριο υποκατασκευαστή τάδε, με αντικείμενο εκσυγχρονισμό έξι φρεγατών κ.λπ., κ.λπ.. Απόφαση κατακύρωσης στην ΕΝΑΕ ως κύρια ανάδοχο και στην TNNL ως υποκατασκευαστή. Αυτό είναι το κείμενο. Και από κάτω γράφετε: «Ως εκ τούτου συντρέχουν ενδείξεις για τέλεση απιστίας κατά του δημοσίου». Κύριοι συνάδελφοι, με συγχωρείτε, το έχετε ξαναδεί αυτό το πράγμα σε οποιοδήποτε έγγραφο έχει να κάνει με ποινική ή άλλη δικαιοσύνη ή στοιχειώδη ανθρώπινη σοβαρότητα; Για να καταλάβουμε δηλαδή. Αυτό ισχύει για όλες τις συμβάσεις, και τις έξι. Δηλαδή τι λέτε; Λέτε κατ' αρχάς την περιγραφή της σύμβασης και από κάτω γράφετε: «Ως εκ τούτου προκύπτουν ενδείξεις απιστίας». Αν αυτό το κείμενο αποτελούσε το εισαγωγικό κείμενο δίκης, ο κύριος κατηγορούμενος θα αποχωρούσε αθώος και καγχάζων. Αυτά τα πράγματα δεν είναι πράγματα σοβαρά. Δεν υπάρχει καθόλου ούτε η στοιχειώδης περιγραφή της ανθρώπινης συμπεριφοράς, η οποία καθιστά τον τότε Υπουργό υποκείμενο αυτής της ποινικής διαδικασίας. Δεν υπάρχει ούτε καν προσδιορισμός της ελάττωσης της περιουσίας του Δημοσίου, που είναι απαραίτητος για να τεκμηριώσετε την απιστία. Υπάρχει απλώς περιγραφή των ορίων του νόμου, χωρίς να εξηγούνται. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Ειλικρινά σας λέω, κάποιος κακόβουλος θα έλεγε «μήπως θέλετε να απαλλάξετε τον κ. Παπαντωνίου και μετέρχεστε αυτές τις μεθόδους»; Θέλετε πραγματικά να γελοιοποιήσουμε το εθνικό Κοινοβούλιο; Τι είναι αυτά που κάνετε; Πώς τα κάνετε έτσι; Δεν μπορούσαν να διατεθούν δύο - τρεις ώρες νομικής εργασίας για να παρουσιαστεί εδώ ένα στοιχειωδώς αξιοπρεπές κείμενο; Διότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να είμαστε συνεννοημένοι και σε αυτά νομίζω πως μπορούμε να συμφωνήσουμε απολύτως, ότι για να υπάρχει «ξέπλυμα» - χρησιμοποιώ την αγοραία έκφραση - δηλαδή νομιμοποίηση χρημάτων από παράνομη δραστηριότητα το οποίο δεν έχει παραγραφεί, θα πρέπει να υπάρχει βασικό αδίκημα. Εδώ είναι απιστία, διότι δεν απεδείχθη δωροδοκία και δεν απεδείχθη δωροδοκία, διότι δεν βρέθηκαν λογαριασμοί. Αν δεν τεκμηριωθεί η απιστία, το παρακολουθηματικό αδίκημα από τον ν.3691/2008 δεν μπορεί να σταθεί. Κατά συνέπεια είμαστε υποχρεωμένοι να τεκμηριώσουμε την απιστία. Έτσι θα τεκμηριώσουμε την απιστία; Με αυτόν τον τρόπο; Ή θα γίνουμε για άλλη μια φορά περίγελος της ελληνικής κοινωνίας και θα μας λένε ότι συγκαλύπτουμε; Διότι κανείς δεν θα πιστέψει ότι είμαστε τόσο ανίκανοι, ότι είμαστε τόσο πρόχειροι, ότι είμαστε τόσο αδιάφοροι, ότι είμαστε τόσο επιπόλαιοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομικό κομμάτι εδώ που έχει κριθεί, έχει κριθεί κατ' αρχάς από το βούλευμα 1 του 2011 του Δικαστικού Συμβουλίου που προβλέπει το άρθρο 86 του Συντάγματος σε συνδυασμό με το βούλευμα 545 του 2013 του Συμβουλίου Εφετών. Αυτά τα δύο αφορούν την υπόθεση Τσοχατζόπουλου. Έπρεπε, λοιπόν, απλώς να ακολουθηθεί με σοβαρότητα η πεπατημένη. Και τα στοιχεία υπάρχουν. Υπάρχουν στα έγγραφα που έστειλε η Εισαγγελεύς Εγκλημάτων Διαφθοράς, κ. Ράικου. Κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης, για το θέμα της κ. Ράικου πρέπει να μας πείτε μερικά πράγματα. Έχω στα χέρια μου την αντίδραση, την ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, την οποία καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Δένδιας καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα ανακοίνωση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Την ξέρετε. Απλώς πρέπει να μας πείτε τι συμβαίνει. Εμείς λειτουργούμε θεσμικά. Δεν θέλουμε να διατυπώσουμε άποψη πριν σας ακούσουμε. Όμως θέλουμε να σας ακούσουμε. Επίσης υπάρχουν στοιχεία στο παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, που υπάρχουν επίσης στον φάκελο, δηλαδή η απαλλαγή των υποκατασκευαστών από την υποχρέωση προμήθειας υλικών, η μείωση των πιστωτικών υποχρεώσεων, η μη αναπροσαρμογή των πιστωτικών υποχρεώσεων, η μείωση κάλυψης ποσοστού προγραμμάτων υποκατασκευής στη δικογραφία των φρεγατών, οι ασάφειες κ.λπ.. Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχουν μέσα σε αυτή την πρότασή σας. Γενική μας θέση, γενική θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι η εξής: Θεωρούμε ότι κάθε προσπάθεια διερεύνησης μιας γκρίζας ζώνης, είναι απαραίτητο να γίνεται. Έχουμε, όμως, την υπόνοια και σας το λέμε ξεκάθαρα, κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, ότι εδώ εσείς δεν επιδιώκετε κατ' ανάγκη αυτό. Σε αυτό οδηγούν κατ' αρχάς οι συλλογισμοί που σας είπα προηγουμένως, η μεγάλη καθυστέρηση και η απίστευτη προχειρότητα. Είναι προφανές ότι αυτή εδώ η πρόταση γράφτηκε επί του γονάτου της επικαιρότητας κι όχι επί της θεσμικής ανάγκης εξυγίανσης του πολιτικού σκηνικού. Εάν δε συνδυάσουμε με αυτό και την έσχατη προσπάθεια συμμετοχής σε συμβολισμούς της Αριστεράς, δηλαδή σε προσπάθεια συσπείρωσης ενός ευρύτερου ακροατηρίου, από το ελάχιστο το οποίο έχει απομείνει αυτή τη στιγμή και στηρίζει την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τότε οι υποψίες μας νομίζω ότι, μάλλον, θα είναι βάσιμες. Εάν, όμως, εν πάση περιπτώσει δεν συμβαίνει αυτό, εάν πραγματικά πρόκειται για θεσμική ευαισθησία, τότε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προκύπτει σειρά ερωτημάτων. Το πρώτο ερώτημα αφορά την εξεταστική για την οικονομία. Είχαμε ζητήσει εξεταστική για την οικονομία το 2015. Τότε ο κύριος Πρωθυπουργός δεν είχε έρθει στη Βουλή για να τοποθετηθεί επί του θέματος και η κυβερνητική πλειοψηφία απέρριψε την πρότασή μας. Η πρότασή μας αυτή υπάρχει πάντοτε και κάποια στιγμή είναι βέβαιο ότι με τη δική μας κυβερνητική πλειοψηφία θα εκπληρωθεί. Θα ήταν, όμως, δείγμα δική σας θεσμικής ευαισθησίας να συναινούσατε τώρα, για να μπορέσουμε να διερευνήσουμε τα όσα έχουν συμβεί τους τελευταίους είκοσι τέσσερις, είκοσι έξι, είκοσι επτά μήνες στη χώρα. Το δεύτερο, έχει να κάνει με την υπόθεση τη χθεσινή, προχθεσινή, τις ποινικές διώξεις για τις προσλήψεις στο ΚΕΕΛΠΝΟ σε βαθμό κακουργήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκεί είναι φανερό ότι το θέμα πρέπει να διερευνηθεί ως προς τις ευθύνες του Αναπληρωτή Υπουργού, του κ. Πολάκη. Ο ίδιος αυτοβούλως επαινετέα αν θέλετε, σηκώθηκε και είπε «εγώ είμαι που έδωσα τις εντολές». Στη νομική επιστήμη αυτό, ξέρετε, ονομάζεται ηθική αυτουργία, σε κάτι για το οποίο η δικαιοσύνη έχει παραπέμψει για κακούργημα. Έχουμε, λοιπόν, ομολογία ηθικού αυτουργού για κακούργημα. Τι περιμένετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Θα μου πείτε να καταθέσουμε εμείς πρόταση. Θα σας πω γιατί δεν θα καταθέσουμε εμείς ακόμη. Γιατί αν καταθέσουμε εμείς και την απορρίψετε εσείς, στην πραγματικότητα οδηγούμαστε σε απαλλαγή. Άρα δικό σας θεσμικό καθήκον είναι να παραπέμψετε στην ειδική επιτροπή, όμοια με αυτή που σήμερα θα δημιουργήσουμε, τον Υπουργό κ. Πολάκη. Και εφόσον υπάρχει και η ομολογία - και είμαι βέβαιος ότι θα επαναλάβει την ομολογία του ενώπιον της επιτροπής - η δουλειά μας θα είναι και ιδιαίτερα εύκολη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τελευταίο που θα ήθελα να ξεκαθαρίσουμε εδώ, θα μου επιτρέψετε να σας πω ειλικρινά, γνωριζόμαστε πια δύο - δυόμισι χρόνια, είναι αυτό το παραμύθι το δικό σας περί της «δικής σας διαφάνειας» και της «δικής μας ενοχής». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κοινοβουλευτικός μανδύας τον οποίο φοράτε πια είναι βαρύς. Θέλετε να σας απαριθμήσω μερικά βάρη τα οποία κουβαλάτε και τα οποία θα κουβαλάτε και τα οποία αίρουν πλήρως τον ισχυρισμό σας; Καταργήσατε ή δεν καταργήσατε εσείς τον θεσμό του Εθνικού Συντονιστή για την καταπολέμηση της διαφθοράς; Ήταν ο ν.4320/2015, αν θέλετε να σας πω και με ποιο νομοθέτημα. Καρατομήσατε, εσείς που επικαλείστε τη διαφάνεια, ή δεν καρατομήσατε σε μια νύχτα τις ανεξάρτητες διοικητικές αρχές, όταν θεσπίζατε με νόμο την αυτοδίκαιη αποχώρηση των μελών τους, πριν λήξει η θητεία τους; Εσείς οι ίδιοι το κάνατε με εκπρόθεσμη τροπολογία, κρυμμένη μάλιστα σε κύρωση διεθνούς σύμβασης με την Λευκορωσία, αν αγαπάτε. Υφαρπάξατε ή δεν υφαρπάξατε τις αρμοδιότητες του ΕΣΡ, όπως προβλέπεται από το άρθρο 15 του Συντάγματος και στο οποίο καταλήξατε, βεβαίως, στη γνωστή υπόθεση του Συμβουλίου της Επικρατείας; [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θέλετε να πάμε λίγο παρακάτω; Εξαλείψατε ή δεν εξαλείψατε το αξιόποινο όλων των εγκλημάτων που στοιχειοθετούνται με παραβάσεις της νομοθεσίας περί ελεύθερου ανταγωνισμού - αναφέρομαι, δηλαδή, στο καρτέλ των εργολάβων - με το άρθρο 106 του ν.4389/2016; Το θυμάστε αυτό; Θυμάστε τι είναι; Θυμάστε όταν ψηφίσατε ότι όλοι οι εργολάβοι ανεξαρτήτως του τι έχουν πράξει, δεν τιμωρούνται ποινικά; Αυτή η διάταξη ήταν υπέρ της διαφάνειας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και δεν το καταλάβαμε εμείς οι υπόλοιποι; Καταργήσατε ή δεν καταργήσατε τα αυτοτελή φορολογικά πρόστιμα για τη μη έκδοση ή την ανακριβή έκδοση αποδείξεων με τον ν.4337/2015 διάταξη, την οποία μετά αναγκαστήκατε, υπό το κράτος του γενικού διασυρμού, να επανακαταργήσετε; Θεσπίσατε ή δεν θεσπίσατε κατά παρέκκλιση κάθε διάταξης σωρεία διατάξεων για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων χωρίς καν δημοσίευση προκήρυξης; Ναι ή όχι, κύριοι συνάδελφοι; Θεσπίσατε ή δεν θεσπίσατε ειδικό λογαριασμό εκτός δημοσίου λογιστικού,θεωρητικά για την αρωγή προσφύγων και στην πραγματικότητα την πηγή όλων των δεινών και όλων των φημών γύρω από το μεταναστευτικό; Ψηφίσατε ή δεν ψηφίσατε απαλλαγές από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης με βουλευτική τροπολογία σε κύρωση, αν αγαπάτε, διεθνούς συνθήκης με τη Νέα Ζηλανδία; Φαίνεται ότι στις διεθνείς συμβάσεις έχετε μια αγάπη να βάζετε ένα παρακολούθημα. Θυμάστε την άφεση αμαρτιών από τους καταλογισμούς σε πανεπιστημιακούς; Ή μήπως δεν σας λέει τίποτα το άρθρο 68 του ν.4386/2016; Δεν σας θυμίζουν κάτι; Προχωρήσατε ή δεν προχωρήσατε σε κατά παρέκκλιση νομιμοποίηση και εκκαθάριση δαπανών προγραμματικών συμβάσεων του Υπουργείου Εργασίας; Παρά το άρθρο 103 του Συντάγματος παρατείνατε ή δεν παρατείνατε συμβάσεις ορισμένου χρόνου και νομιμοποιήσατε τις σχετικές δαπάνες; Ναι ή όχι; Και το χειρότερο, και εάν μου επιτρέπετε να πω και το φαιδρότερο, έχετε ψηφίσει ή δεν έχετε ψηφίσει ειδική ρύθμιση απαλλαγής από τον ειδικό φόρο ακίνητης περιουσίας 15% στις offshore εταιρείες με το άρθρο102 του ν.4446/2016; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω στη διάθεσή σας έναν κατάλογο πεντακοσίων τριάντα τεσσάρων τροπολογιών σας. Καμμία απ' αυτές δεν αντέχει την κριτική του φωτός της ημέρας. Κατά συνέπεια η θεσμική σας παρουσία πάσχει. Είναι απεριόριστα βεβαρημένη. Εμείς θα ψηφίσουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τη σύσταση αυτής της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Στο ευρύτερο, όμως, θέμα της διαφάνειας για τη χώρα αυτό το οποίο πρέπει να συμβεί - και είναι το μόνο το οποίο μπορεί να δώσει λύση - είναι η αποχώρηση σας και η αποκατάσταση ενός θεσμικού πλαισίου δικαιοσύνης, διαφάνειας και κυρίως σοβαρότητας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Πολάκης, επειδή ζητήθηκε η παραπομπή του. Και παρακαλώ πολύ να μην υπάρξουν απόνερα από την τοποθέτηση. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δεν ξέρω εάν θα υπάρξουν απόνερα. Πάντως παλιρροιακά κύματα και τσουνάμι απ' αυτά που έρχονται, θα υπάρξουν σίγουρα. Προσέξτε, λοιπόν, τι έχει γίνει. Προκηρύξαμε τον διαγωνισμό, τα λέω πολύ γρήγορα, για την κάλυψη των κενών κρεβατιών εντατικής θεραπείας πέρυσι τον Μάιο με χρηματοδότηση από το ΚΕΕΛΠΝΟ για εκατό γιατρούς και τετρακόσιες νοσηλεύτριες. Κατατέθηκαν διακόσιες αιτήσεις γιατρών. Μάθαμε ότι κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας των αιτήσεων ακολουθούνταν το παλιό σύστημα από τον παραμηχανισμό, που συνέχιζε να εμφιλοχωρεί μέσα στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Δηλαδή να κάνει μοριοδότηση με βάση τα μπιλιετάκια που είχε μάθει αυτός ο μηχανισμός να του στέλνουν στο παρελθόν. Είχαμε ηθική, νομική και πολιτική υποχρέωση, να ελέγξουμε εάν ισχύουν αυτές οι καταγγελίες. Δώσαμε εντολή, ναι εμείς το είπαμε και είναι τιμή μας και καμάρι μας που το κάναμε, στη διοίκηση του ΚΕΕΛΠΝΟ να μας αποστείλει τους φακέλους και την κατάταξη που είχανε κάνει, για να δούμε εάν όντως ισχύει. Και ω του θαύματος τι αποκαλύφθηκε; Ότι σε διακόσιες πέντε αιτήσεις είχαν υπάρξει ογδόντα οκτώ «λάθος» μοριοδοτήσεις. Δηλαδή άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν μεταπτυχιακό, φαινόταν ότι είχαν. Άνθρωποι που είχαν, δεν το έβαζαν. Υπήρχαν λάθη στους χρόνους προϋπηρεσίας και άρα λάθος σειρά κατάταξης. Είπαν, λοιπόν, οι άνθρωποι αυτοί ότι έχετε κάνει ογδόντα οκτώ λάθη και παρακαλώ διορθώστε τα, γιατί ορίστε εδώ είναι τα στοιχεία. Και αυτό έγινε. Και μετά η επιτροπή του ΚΕΕΛΠΝΟ αυτό έβγαλε και δεν υπήρξε καμμία ένσταση. Γιατί αυτό ήταν η πρώτη φορά που εφαρμόστηκαν στο ΚΕΕΛΠΝΟ από καταβολής του κριτήρια του ΑΣΕΠ και ορθής μοριοδότησης. Αυτό έγινε. Μισό λεπτό, δεν τελειώσαμε. Κάνει μήνυση ο κ. Γεωργιάδης για υπεξαίρεση δημοσίου εγγράφου. Ποιων; Η πολιτική ηγεσία που δέχεται μία καταγγελία να μην την ελέγξει, γιατί θα ακουμπήσει τα «άγια δισκοπότηρα» που είναι κρυμμένα στο ΚΕΕΛΠΝΟ, αυτό κάναμε. Έρχεται εδώ και δεν κάνει πρόταση για άρση ασυλίας ο κ. Γεωργιάδης, για να πάω με τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Κάνει για άρση ασυλίας.
Όχι αναφορές σε ονόματα, παρακαλώ.
Μα ο κ. Τζαβάρας και ο κ. Γεωργιάδης έχουν κάνει αυτή τη μήνυση.
Κάποιος θα την έκανε.
Να πούμε και ποιος την έκανε, να μην κρυβόμαστε γενικώς. Διότι υπήρχε - και ήξερε ότι υπήρχε - και καταγγελία που είχε στοιχειοθετηθεί για τους διορισμούς που είχαν κάνει τα προηγούμενα χρόνια. Και ακόμα την ελέγχει η δικαιοσύνη. Τα έχουμε καταθέσει έξι και επτά μήνες και ακόμα ελέγχεται. Κάνουν τη μήνυση, σε χρόνο ρεκόρ έρχεται για άρση ασυλίας ως Βουλευτή σε εμένα. Αυτά που λέω τώρα εδώ τα λέω και στην επιτροπή και καταλήγει η επιτροπή ότι πρέπει να ζητηθεί να πάω με τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Βεβαίως και να πάω. Αν τολμάτε κάντε το, να δούμε πόσα απίδια βάνει ο σάκος. Και τι γίνεται τώρα; Μαζί με εμένα και τον Ανδρέα Ξανθό, τον Υπουργό, καταγγέλλουν και μηνύουν τους δύο συνεργάτες μας και τον έναν υπάλληλο του Υπουργείου, οι οποίοι έκαναν τη δουλειά του ελέγχου. Ο εισαγγελέας πρωτοδικών με ένα κείμενο τριών σελίδων, απ' ό,τι μάθαμε, λέει ότι πρέπει να μπει η υπόθεση στο αρχείο. Και αυτό ανακοινώνω προχθές, γιατί στο site του δικηγορικού συλλόγου, πριν από κάποιες ημέρες που είχαμε την κουβέντα στη Βουλή, φάνηκε ο αριθμός της απόφασης που λέει ότι αυτή η υπόθεση πρέπει να αρχειοθετηθεί. Πηγαίνει, λοιπόν, η υπόθεση στον εισαγγελέα εφετών, ο οποίος, πολλή αξία θα έχει να δούμε τι αιτιολόγηση κάνει, θα εκτεθείτε, λέει «διαφωνώ, να ασκηθεί δίωξη». Να δούμε την αιτιολόγηση, γιατί μπορεί και να μην υπάρχει. Και εγώ το λέω εδώ δημόσια ότι θα πάω στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να ελέγξει τις δύο αιτιολογήσεις. Διότι δεν μπορεί ο εισαγγελέας πρωτοδικών να λέει «Πάει στο αρχείο» και ο εισαγγελέας εφετών να λέει «Πάνε για τρία κακουργήματα και ένα πλημμέλημα οι υπάλληλοι». Αυτό έχουν κάνει. Αυτό έχει γίνει.
Ευχαριστούμε, δόθηκαν οι διευκρινίσεις.
Και βέβαια έχω πει ποιος είναι αυτός ο εισαγγελέας. Είναι αυτός που αρχειοθέτησε την υπόθεση «SIEMENS», ΟΣΕ και αυτός που χειρίστηκε το διεθνές ένταλμα του Χριστοφοράκου. Αυτός είναι.
Εντάξει, κύριε Πολάκη, μη συνεχίζετε, διότι για την ώρα ζητάει τον λόγο μόνο ο κ. Τζαβάρας και διακόπτουμε τον ειρμό μιας συζήτησης. Τον λόγο έχει ο κ. Τζαβάρας για ένα λεπτό παρακαλώ, επειδή είστε ο μηνύων, για να κλείσει το θέμα για λόγους τάξης.
Κύριε Πρόεδρε, με τη μήνυση που κατατέθηκε, την οποία την είχα συντάξει εγώ ως νομικός, ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον εκείνων που εκτέλεσαν εντολή του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού. Βεβαίως εμείς δεν είχαμε στραφεί εναντίον των υπαλλήλων. Αυτοί προέκυψαν από την προδικασία. Αυτό είναι το πρώτο που ήθελα να πω. Το δεύτερο είναι ότι έχει, επίσης, προκύψει πως από τις αρμοδιότητες που έχει αναθέσει ο Πρωθυπουργός στον κύριο Αναπληρωτή, δεν υπάρχει πουθενά αρμοδιότητα που να ελέγχει και εποπτεύει προσλήψεις στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Από εκεί και δημιουργήθηκε το ζήτημα ότι χωρίς κανένα δικαίωμα επενέβη και επεξεργάστηκε αρχείο, το οποίο με βάση τον νόμο που προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα, εφόσον προκαλεί ζημιά σε άλλους, προβλέπει και τιμωρεί σε βαθμό κακουργήματος. Αυτά, όμως, θα έπρεπε ο κ. Πολάκης να τα έχει αντιμετωπίσει με μεγαλύτερη γενναιότητα και αντί να υβρίζει τους εισαγγελικούς λειτουργούς, θα έπρεπε, τουλάχιστον, στον βαθμό που δεν του αρέσει η δικαιοσύνη, να σέβεται ένα και μόνο, ότι είναι μια κρατική λειτουργία και αυτός έχει την τιμή σε αυτή τη δημοκρατία να υπηρετεί μία άλλη κρατική λειτουργία. Σε αυτά τα πλαίσια, λοιπόν, την ευπρέπειας θα πρέπει να και να τοποθετείται, όταν αναφέρεται στη δικαιοσύνη.
Ευχαριστώ πολύ. Κι εγώ έχω την τιμή να καλέσω τον Πρωθυπουργό και Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα στο Βήμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διέκρινα από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας κ. Δένδια μια αμηχανία κατά την τοποθέτησή του. Ανέβηκε στο Βήμα, για να μας πει ότι θα υπερψηφίσει τελικά την πρόταση για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον κ. Παπαντωνίου, αλλά το 1/3 της ομιλίας του «το έφαγε» για να μας εξηγεί ότι είναι πρόχειρα γραμμένη αυτή η πρόταση, καθότι μάλιστα δεν είχε γίνει και ορθογραφικός έλεγχος - είχε περάσει από τον αυτόματο διορθωτή του υπολογιστή και εκεί που έπρεπε να γράφει «φρεγάτες» έγραφε «φράγματα» - και το άλλο 1/3 της ομιλίας του «το έφαγε» για να συγκρίνει την υπόθεση Παπαντωνίου με τα εκατομμύρια των μιζών για τα εξοπλιστικά προγράμματα, με μία μήνυση που έκαναν Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας προς τον κ. Πολάκη και τους υπαλλήλους του Υπουργείου Υγείας, με αφορμή το γεγονός ότι, λέει, δεν του είχα δώσει εγώ την αρμοδιότητα να εποπτεύει τη μοριοδότηση στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Συγκρίνετε εσείς αν έχει κανένα νόημα και κρίνετε εσείς αν έχει νόημα…
Δεν είναι και λίγο αυτό, κύριε Πρωθυπουργέ, να κάνει ό,τι θέλει!
Βεβαίως, αλίμονο! Μπορεί κανείς να βάζει στην ίδια ζυγαριά τις μίζες των εκατομμυρίων στα εξοπλιστικά προγράμματα, τη μίζα για τη ρεμούλα στο ΚΕΕΛΠΝΟ, με αυτούς που προσπαθούν να βγάλουν στο φως όλα όσα εσείς διαπράξατε όλα αυτά τα χρόνια; Αλίμονο!
Να διορίσει και Πρόεδρο του Αρείου Πάγου!
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ. Πήρατε τον λόγο προηγουμένως. Μην επανέλθετε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πραγματικά δεν ήθελα να ξεκινήσω έτσι, αλλά οι τοποθετήσεις που κάνατε μας βοηθούν, είναι αυτό που λένε στο ποδόσφαιρο «πάρε, βάλε», πάρε πάσα, βάλε γκολ. Οι τοποθετήσεις που κάνατε από εδώ, από αυτό το Βήμα, είναι ενδεικτικές και της αμηχανίας σας αλλά και της μεγάλης βιασύνης που έχετε τώρα τελευταία. Γι' αυτό ζητάτε και διαρκώς εκλογές, όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά μην τυχόν και μια σειρά από υποθέσεις που για χρόνια απασχολούν τον ελληνικό λαό, πάρουν σειρά για να μπαίνουν στο φως. Θα μου πείτε ότι θα μπουν στο φως, αλλά υπάρχει και το ζήτημα της παραγραφής. Θα τοποθετηθώ, λοιπόν, και γι' αυτό αναλυτικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση που διεξάγεται σήμερα αφορά τον κ. Παπαντωνίου, πρώην Υπουργό Άμυνας των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, και προκλήθηκε ύστερα από αίτημα των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, δηλαδή των Βουλευτών της Πλειοψηφίας, και έχει ως αφετηρία έξι ποινικές δικογραφίες που διαβιβάστηκαν πρόσφατα στη Βουλή. Αν δεν κάνω λάθος, αυτό έγινε στα τέλη του προηγούμενου έτους. Στις δικογραφίες αυτές περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια η τεράστια ζημία που υπέστη το ελληνικό δημόσιο από μια σειρά συμβάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα, συμβάσεις οι οποίες φέρουν την υπογραφή του εν λόγω πρώην Υπουργού. Επειδή αυτή η συζήτηση εξ όσων γνωρίζω, όπως όλες άλλωστε, μεταδίδεται ζωντανά από το κανάλι της Βουλής και επειδή οι πολίτες που μας παρακολουθούν τούτη την ώρα, βιώνουν εδώ και επτά χρόνια μια σκληρή δημοσιονομική πραγματικότητα, σκοπεύω να μιλήσω με λόγια απλά και καθαρά. Θέλω, λοιπόν, να κάνω τρεις παρατηρήσεις. Παρατήρηση πρώτη: Μιλάμε για πράξεις ή παραλείψεις που συνέβησαν το 2003. Πόσο έχουμε σήμερα; 2017. Έχουν περάσει, δηλαδή, δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια και μόλις σήμερα καλείται η Βουλή να συγκροτήσει προανακριτική επιτροπή και μάλιστα όλες οι πτέρυγες της Βουλής λένε ότι θα την υπερψηφίσουν. Με τι άραγε σχετίζεται αυτή η αδιανόητη καθυστέρηση, αφού όλοι συναινούν ότι πρέπει να γίνει προανακριτική, και μάλιστα όταν μιλάμε για υποθέσεις που ζημίωσαν το δημόσιο με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ; Σχετίζεται με την απροθυμία της Βουλής, να διερευνήσει ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων σε τέτοιου είδους υποθέσεις; Σχετίζεται μήπως με πολιτικές παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη, που τόσα χρόνια δεν επρόκοψαν να φέρουν τη δικογραφία στη Βουλή; Σχετίζεται μήπως με κάποιου είδους συνομωσία σιωπής, ομερτά, όπως λένε στην γλώσσα της μαφίας; Ο κόσμος που μας ακούει, περιμένει με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον μια καθαρή απάντηση σ' αυτά τα ερωτήματα. Και ξέρετε, δεν την περιμένει αυτή την απάντηση από τους Βουλευτές των κομμάτων που υπέβαλαν το αίτημα για σύσταση προανακριτικής, δηλαδή από τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Οι πολίτες ξέρουν πολύ καλά, ότι εάν δεν υπήρχε πολιτική αλλαγή τον Γενάρη του 2015, αυτή η συζήτηση εδώ στη Βουλή, η προανακριτική για τα εξοπλιστικά της περιόδου που ήταν Υπουργός ο κ. Παπαντωνίου δεν θα γινόταν ποτέ. Εάν περιμένει μια καθαρή απάντηση ο ελληνικός λαός, την περιμένει από τα κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο και που είχαν την ευθύνη. Την περιμένει από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, τα κόμματα που οδήγησαν εν τέλει τη χώρα στη χρεοκοπία και σήμερα ζητούν και τα ρέστα. Μόνο που αυτή την απάντηση ο ελληνικός λαός εάν την περιμένει, απ' ό,τι φαίνεται, ματαίως θα την περιμένει. Δεν πρόκειται να την λάβει ποτέ. Γιατί ακόμη και στη σημερινή συζήτηση και παρά το γεγονός ότι, απ' ό,τι φαίνεται, εξαναγκάστηκαν αυτά τα δυο κόμματα να τοποθετηθούν θετικά στο αίτημα για τη διενέργεια προανακριτικής, αφού πρωτίστως άλλα κόμματα είχαν, επίσης, προλάβει να ταχθούν θετικά και φοβήθηκαν την απομόνωση, ακόμη και σήμερα ενώ έχουν πει ότι θα υπερψηφίσουν, οι Αρχηγοί τους επέλεξαν να φυγομαχήσουν, να απουσιάσουν από τη συνεδρίαση.
Στη Μάλτα είναι ο Πρόεδρός μας.
Η κ. Γεννηματά, μάλιστα, όπως πληροφορήθηκα πριν από δέκα μέρες από τον Πρόεδρο της Βουλής, ζήτησε να αναβληθεί η συνεδρίαση την προηγούμενη βδομάδα, προκειμένου να είναι παρούσα. Παρ' όλα αυτά επέλεξε να απουσιάζει. Φρόντισε, βέβαια, να αφήσει στο πόδι της μάλλον - εξ όσων άκουσα, δεν θέλω να σας κατηγορήσω, κύριε Λοβέρδο - ως συνήγορο υπεράσπισης του κ. Παπαντωνίου, απ' όσα άκουσα…
Δεν με ακούσατε.
Τα άκουσα από το γραφείο μου, σας άκουσα με προσοχή.
Δεν ακούσατε τι είπα.
Σας άκουσα με προσοχή αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Το θέμα είναι ότι επέλεξε να απουσιάζει η Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Την ίδια, ομοίως, σιωπή και απουσία επέλεξε ο κ. Μητσοτάκης ο οποίος…
Στη Μάλτα είναι.
Είναι στο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Βεβαίως, βεβαίως, αλίμονο, δεν υπήρχε πτήση, ώστε να μιλήσει το πρωί και να φύγει αργότερα, εάν έπρεπε να είναι στη Μάλτα. Είναι πολιτική επιλογή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Και είναι πολιτική επιλογή, η οποία δίνει την ευκαιρία στον ελληνικό λαό να βγάλει τα συμπεράσματά του και για την αμηχανία σας και για τη σιωπή σας και για τη φυγομαχία σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Παρατήρηση δεύτερη. Δυστυχώς με βάση αυτά που ορίζει το Σύνταγμα, το αδίκημα της απιστίας σε βάρος του δημοσίου για τον κ. Παπαντωνίου έχει παραγραφεί από το μακρινό 2006, δηλαδή εδώ και έντεκα χρόνια. Χρειάστηκαν δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια μόνο για να ολοκληρωθεί η δικαστική διερεύνηση. Ως γνωστόν, βάσει της συνταγματικής διάταξης για την ευθύνη των Υπουργών, στα τρία πρώτα χρόνια κάθε πολιτικό πρόσωπο που ενδεχομένως να έχει εμπλακεί στο συγκεκριμένο ποινικό αδίκημα της απιστίας, έχει ήδη ξελασπώσει και συνεπώς η δικαστική διερεύνηση, εάν και εφόσον ολοκληρωθεί ποτέ, μετά τα τρία χρόνια δεν μπορεί να «ακουμπήσει» το ίδιο το πολιτικό πρόσωπο παρά μονάχα διάφορους παρατρεχάμενους αυτού. Πολύ βολικό δεν ακούγεται; Και θέλω εδώ να είμαι ξεκάθαρος. Υπάρχει βαρύτατη πολιτική ευθύνη, γι' αυτούς που πέρασαν στο Σύνταγμα της χώρας αυτή την εκτρωματική διάταξη, η οποία προσφέρει ασυλία και κάλυψη σε κάθε Υπουργό που ζημιώνει το δημόσιο στο συντομότερο δυνατό διάστημα από τη διάπραξη του αδικήματος. Και σήμερα απολύτως υποκριτικά όλοι δημοσίως, όλοι μηδενός εξαιρουμένου, στον δημόσιο διάλογο όταν αναφέρονται σε αυτό το έκτρωμα, ένα έκτρωμα που είναι, θα έλεγα, ντροπή για μια ευρωπαϊκή, κατά τα άλλα, χώρα, καταθέτουν την ντροπή τους, τη διαφωνία τους και τη μελλοντική πρόταση και υπόσχεση ότι θα καταργηθεί. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το άρθρο δεν προέκυψε από παρθενογένεση ούτε το βρήκαμε γραμμένο στην πέτρα του Μωυσή με τις δέκα εντολές. Κάπως προέκυψε. Και δεν προέκυψε, εξ όσων γνωρίζω, από τους Βουλευτές και τα κόμματα που σήμερα συγκροτούν την κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Προέκυψε από εσάς. Προτάθηκε από τον κ. Βενιζέλο και ψηφίστηκε…
Το 1864.
…όχι από τον Βενιζέλο τον Ελευθέριο, δεν πάμε τόσο μακριά. Προτάθηκε από άλλον Βενιζέλο, τον οποίο ο κ. Λοβέρδος όποτε βλέπει το όνομά του, εξανίσταται. Όμως αυτή είναι η πραγματικότητα. Και ψηφίστηκε από διακόσιους εξήντα οκτώ Βουλευτές σε αυτή εδώ την Αίθουσα με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, με ευρύτατη συναίνεση, κυρία Μπακογιάννη, ευρύτατη συναίνεση που σας αρέσει ιδιαίτερα και μάλιστα σε μια εποχή που ακόμα η ταύτιση των δύο κομμάτων μεγάλων τότε, των κομμάτων σας, δεν ήταν και τόσο εύκολη. Εκεί, όμως, τα βρήκατε. Και προφανώς δεν επρόκειτο περί λάθους. Είναι η θεσμική σας συνεισφορά σε αυτόν τον τόπο, η συνταγματική σας ασπίδα, προκειμένου να έχετε την ευχέρεια να ξελασπώνετε, χωρίς να χρειαστεί να καταβάλλετε πολύ μεγάλη προσπάθεια. Τι δεν καλύπτει, όμως, αυτή η συνταγματική ασπίδα που προστατεύει εδώ και πολλά χρόνια τη διαπλοκή; Ένα πράγμα δεν καλύπτει. Το ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος. Τι δεν καλύπτει η παραγραφή που θεσμοθετήσατε στο Σύνταγμα; Να έχει πάρει ένας Υπουργός λεφτά, να τα έχει βάλει στην τσέπη του και να μην έχει φροντίσει με τρόπο μεθοδικό, να συγκαλυφθούν τα ίχνη αυτών των χρημάτων. Με δυο λόγια δυο περιπτώσεις δεν καλύπτει για να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας. Ή να είναι αλαζόνας ή να είναι ερασιτέχνης. Βέβαια εξ όσων γνωρίζουμε από εσάς που περάσατε από υπουργικά έδρανα, ερασιτεχνισμό σε τέτοια πράγματα δεν επιδείξατε. Αλαζονεία πολλές φορές. Αν, λοιπόν, οποιοσδήποτε Υπουργός είχε φροντίσει να καλύψει τα ίχνη αυτού του χρήματος σε σχέση με τις ποινικές του ευθύνες, σήμερα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Αν μπορέσει δε να αποδείξει ότι έβαλε αυτά τα χρήματα σε σακούλες και τα πήγε στο κόμμα, στα ταμεία του κόμματος, χωρίς να κρατήσει ούτε μισό ευρώ, επίσης απαλλάσσεται και η διερεύνηση σταματά. Και δεν το λέω τυχαία αυτό. Το λέω, διότι αφορά και την περίπτωση «SIEMENS». Η «SIEMENS» είναι μια τέτοια περίπτωση. Τότε, λοιπόν, θα με ρωτήσει κανείς καλοπροαίρετα. Αφού είναι έτσι τα πράγματα, εσείς τι την θέλετε τώρα την προανακριτική μετά από τόσο χρόνο;
Για να κρύψετε το τέταρτο μνημόνιο.
Αλίμονο, κυρία Βούλτεψη. Αυτό είναι.
Κυρία Βούλτεψη, σας παρακαλώ, μην το επαναλάβετε.
Ρώτησε ο Πρόεδρός σας και του απάντησα.
Θα σας απαντήσω, λοιπόν, με ευθύτητα, κυρία Βούλτεψη, μιας και αναρωτιέστε. Είναι τρεις οι λόγοι για τους οποίους αποφασίσαμε την προανακριτική επιτροπή με τόσο μεγάλη καθυστέρηση. Ο πρώτος λόγος, είναι ότι για εμάς το να πέσει άπλετο φως σε όλες τις υποθέσεις που συγκροτούν το παζλ της λεηλασίας του δημόσιου πλούτου και κατ' επέκταση της χρεοκοπίας της χώρας, αποτελεί ηθική υποχρέωση αλλά και πολιτική μας δέσμευση απέναντι στον ελληνικό λαό. Ο δεύτερος λόγος, είναι γιατί δεν είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι ο εν λόγω Υπουργός, όπως και άλλες περιπτώσεις που πιθανόν να ακολουθήσουν, γιατί δεν θα σταματήσουμε εδώ, δεν ανήκει στην κατηγορία των αλαζόνων. Για παράδειγμα ο κ. Τσοχατζόπουλος ο οποίος καταδικάστηκε όχι για το αδίκημα της απιστίας θυμίζω, ούτε και γιατί με μεγάλη γενναιότητα καταλάβατε ότι δεν επρόκειτο για αριθμό τηλεφώνου αλλά για τραπεζικό λογαριασμό. Δεν καταδικάστηκε ο κ. Τσοχατζόπουλος για απιστία αλλά για ξέπλυμα χρήματος αργότερα. Και ο τρίτος λόγος είναι, γιατί ψάχνοντας όλο και κάτι βρίσκει κανείς. Μπορεί για παράδειγμα λέω εγώ, να ξεκινήσει να ψάχνει κανείς για τα εξοπλιστικά και πέραν των αυτονόητων που αναμένεται να βρει εκεί, να βρει και άλλα πράγματα. Να προκύψουν, ενδεχομένως, μίζες από την περίοδο του Χρηματιστηρίου. Μπορεί να συμβεί και αυτό. Γιατί ξέρετε ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο, αρκεί να αποφασίσουμε κάποιες υποθέσεις να τις ξεκουκουλώσουμε, για να τις δει λιγάκι ο ήλιος. Αν τις δει ο ήλιος, να μείνετε βέβαιοι ότι ουδέν κρυπτόν. Και σε κάθε περίπτωση εμείς αυτό θα κάνουμε. Θα τις ξεκουκουλώσουμε αυτές τις υποθέσεις. Και μια, επιτρέψτε μου, τελευταία παρατήρηση, η τρίτη που υποσχέθηκα. Όσοι λένε, γιατί το έχω ακούσει τις τελευταίες μέρες, ότι αποφασίζουμε την προανακριτική για λόγους εντυπωσιασμού, θα το πω ευθέως, λένε ανοησίες. Γιατί η αλήθεια είναι, δυστυχώς, ότι κανείς σήμερα δεν εντυπωσιάζεται - και λέω πάλι δυστυχώς - από τέτοιου είδους αποκαλύψεις. Εκατομμύρια μίζες από εξοπλιστικά; Σου λέει «Και τι έγινε; Σιγά το σοβαρό. Ίσα - ίσα που αν είμαστε και πολύ μάγκες, μπορούμε και να μην έλθουμε στη Βουλή να τοποθετηθούμε». Όχι μόνο γιατί οι αποκαλύψεις παραπέμπουν σε υποθέσεις παλιές, όχι επειδή έχουν φροντίσει εν τω μεταξύ να απομακρυνθούν πολιτικά δίπλα από τον κ. Παπαντωνίου, η μαγκιά του «ε, σιγά και τι έγινε», απορρέει από κάτι άλλο πιο ανησυχητικό κατά την άποψη μου. Απορρέει από την ανοσία πια της κοινής γνώμης. Δεν λέμε, δηλαδή, και κάτι καινούργιο σήμερα, όταν μιλάμε για μίζες της περιόδου των κυβερνήσεων των παχιών αγελάδων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ ιδιαίτερα της περιόδου της διακυβέρνησης του κ. Σημίτη. Δεν είναι πρωτάκουστα αυτά που λέμε. Είχαν γραφτεί από τότε, η κοινωνία βοούσε. Οι ιστορίες για μίζες και δημόσιο χρήμα που άλλαζε χέρια σε δευτερόλεπτα, ήταν μέρος της καθημερινότητας, όχι μόνο στα εξοπλιστικά αλλά και στα δημόσια έργα, σε δρόμους που στοίχησαν τέσσερις και πέντε φορές το πραγματικό τους κόστους. Στα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων που δαπανήθηκαν, για να κρατήσουν τότε ψηλά τη χρηματιστηριακή φούσκα και τα παιχνίδια που παίζονταν εκεί. Στην απίστευτη ρεμούλα των ολυμπιακών έργων, στο τραπεζικό χρήμα που πλούτισε χωρίς εγγυήσεις τους βαρόνους των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Στη σκανδαλώδη φοροδιαφυγή των οικονομικά ισχυρών, στα δομημένα ομόλογα - για να μη λέτε ότι δεν θυμάμαι και τα επόμενα - , που ζημίωσαν με τεράστια ποσά τα αποθεματικά των ταμείων, στην προσπάθεια να συγκαλυφθούν και να κουκουλωθούν οι λίστες του μαύρου χρήματος από τις οποίες προκύπτουν σαφείς ενδείξεις λεηλασίας του δημόσιου πλούτου. Στα δάνεια να μην ξεχνιόμαστε, στα θαλασσοδάνεια των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων που ξεπλύθηκαν ποινικά με επαίσχυντες τροπολογίες τελευταίας στιγμής στη Βουλή, πάλι με ευρύτερες κοινοβουλευτικές Πλειοψηφίες, όπως και το άρθρο που αφορά την ευθύνη των Υπουργών. Άλλη μια μεγάλη θεσμική σας συνεισφορά ήταν αυτή στον τόπο. Τροπολογία που ξέπλυνε τις ποινικές ευθύνες για τα δάνεια των δύο μεγάλων κομμάτων. Θέλω σε αυτό το σημείο να πω το εξής: Τα δύο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, που κυβερνήσατε τη χώρα μέχρι το 2015, χρωστάτε πάνω από 200 εκατομμύρια ευρώ σε θαλασσοδάνεια. Μου είπατε ότι απουσιάζει ο κ. Μητσοτάκης, επειδή πήγε στη Μάλτα, να συναντήσει ομοϊδεάτες τους Ευρωπαίους πολιτικούς ηγέτες. Δεν αφορά μόνο τον κ. Μητσοτάκη αυτό. Ενδεχομένως να αφορά και την κ. Γεννηματά και όλους τους εκπροσώπους τον δύο κομμάτων, που πηγαίνουν στο εξωτερικό και συναντούν Ευρωπαίους, ηγέτες ή μη, οι οποίοι γνωρίζουν τι συνέβη τόσα χρόνια στην Ελλάδα. Έχουν εικόνα του τι συνέβη τόσα χρόνια στην Ελλάδα. Το ερώτημα είναι. Πώς πάτε και τους αντικρίζετε και συζητάτε μαζί τους ότι το συμφέρον της Ελλάδας είναι να ξανάρθετε εσείς στα πράγματα; Απορώ. Νομίζετε ότι δεν ξέρουν ποιοι είστε και τι κάνατε στα κόμματά σας τόσα χρόνια; Ή παριστάνετε τους καινούργιους στην πολιτική ζωή του τόπου; Δηλαδή όταν συνέβαιναν αυτά εδώ, η «SIEMENS», τα εξοπλιστικά, το μεγάλο σκάνδαλο στην υγεία, τότε εσείς ήσασταν κάπου αλλού, διαβάζατε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Η σημερινή σας ψήφος υπέρ της εξεταστικής επιτροπής είναι καλοδεχούμενη μεν, δεν σας ξεπλένει δε. Μπορεί η Νέα Δημοκρατία να παριστάνει την αθώα σε σχέση με τον κ. Παπαντωνίου. Μπορεί το μισό ΠΑΣΟΚ να ισχυρίζεται ότι η εποχή που είχε πολιτική σχέση με τον κ. Παπαντωνίου είναι πολύ παλιά, το άλλο μισό διά του κ. Λοβέρδου σήμερα να επιχειρεί με δικονομικά τερτίπια και επιχειρήματα να τον ξεπλύνει. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ένα πράγμα δεν ξεπλένεται εύκολα. Η στάση που κρατήσατε όλα αυτά τα χρόνια, την οποία κρίνει ο ελληνικός λαός. Γιατί το μεγαλύτερο έγκλημα των κομμάτων σας των κομμάτων που κυβέρνησαν μέχρι το 2015, δεν είναι τόσο τα πιθανά αδικήματα των Υπουργών σας που θα διερευνηθούν και σε αυτή την επιτροπή. Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι η τοξικότητα με την οποία διαποτίσατε την ελληνική κοινωνία, ώστε κάθε υπόθεση ρεμούλας και αδιαφάνειας να γίνεται πλέον ανεκτή με απάθεια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το μεγαλύτερο έγκλημα που κάνατε, είναι ότι δημιουργήσατε ένα δεδομένο, ένα καθεστώς του «έλα μωρέ, όλοι το ίδιο πάνω - κάτω, όλοι το ίδιο κλέφτες είναι». Το έγκλημα είναι, ότι με αυτόν τον τρόπο υποβιβάσατε και εξευτελίσατε, θα έλεγα, την αξιοπρέπεια ολόκληρου του πολιτικού συστήματος. Και αυτό δεν είναι μόνο ανήθικο. Είναι επικίνδυνο για την ίδια τη δημοκρατία. Και αντί για μια θαρραλέα αυτοκριτική για όλα αυτά που συνέβησαν αυτή την εικοσαετία, είχατε το θράσος, όταν μάλιστα η χώρα βρέθηκε σε μεγάλη περιδίνηση εξαιτίας και των δικών σας ενεργειών, του μοντέλου της ανάπτυξης, της ρεμούλας, της διαπλοκής που οδηγηθήκαμε στην κατάσταση της χρεοκοπίας, είχατε το θράσος τότε, αντί για αυτοκριτική, να κουνάτε το δάχτυλο, λέγοντας λίγο πολύ στους Έλληνες πολίτες ότι αυτοί είναι υπεύθυνοι για τη χρεοκοπία, διότι στην καλύτερη περίπτωση τα φάγατε μαζί. Διότι αυτό ειπώθηκε και ότι πρέπει οι Έλληνες πολίτες να νιώθουν ένοχοι, γιατί τις εποχές που γινόταν αυτό το μεγάλο πάρτι, έμεναν απαθείς και εξαπατημένοι να εμπιστεύονται σε εσάς τη διακυβέρνηση της χώρας, εναλλασσόμενοι τότε στην εξουσία. Αλλά όταν η συζήτηση υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες, δεν σας μένει τίποτα άλλο από το να επινοείτε διαδικαστικά κωλύματα και να πετάτε τη μπάλα στην εξέδρα. Το λέω αυτό, γιατί ο κ. Παπαντωνίου μπορεί σήμερα να φαίνεται ακάλυπτος πολιτικά, παρά τις προσπάθειές του να ταυτιστεί απολύτως με το σημερινό ΠΑΣΟΚ τις οποίες ενίσχυσε η τοποθέτηση του κ. Λοβέρδου σήμερα, μπορεί ό,τι προκύψει εις βάρος του από τη συγκεκριμένη εξεταστική, να βαρύνει τον ίδιο και όχι το κόμμα του, ή το σύστημα πολύ περισσότερο που επέβαλε αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης και τη δυνατότητα να γίνεται ρεμούλα στα εξοπλιστικά προγράμματα αλλά εγώ ένα πράγμα θέλω να πω κλείνοντας τη σημερινή συζήτηση: Όσο έχουμε εμείς την πλειοψηφία σε αυτή τη Βουλή - και θα την έχουμε σας διαβεβαιώνω για πολλά ακόμη χρόνια - δεν πρόκειται να αφήσουμε τίποτα από όλα αυτά να πέσει κάτω. Όλες οι υποθέσεις διαφθοράς θα φτάσουν μέχρι τέλους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Να ξέρετε και κάτι ακόμα. Η μάχη για την διαφάνεια δεν σταματάει εκεί. Υπάρχουν και άλλες υποθέσεις προς διερεύνηση. Σ' ό,τι αφορά την υπόθεση της «NOVARTIS» και συνολικά, θα έλεγα, τις υποθέσεις που αφορούν το πάρτι στον χώρο της υγείας - μία εξ αυτών διαβιβάστηκε ως δικογραφία πρόσφατα στη Βουλή και αφορά στελέχη, Υπουργούς της προηγούμενης κυβέρνησης - έχω την αίσθηση ότι κατά τη συζήτηση αυτών των υποθέσεων, δεν θα είστε τόσο ανέμελοι όσο παρουσιάζεστε σήμερα κατά τη συζήτηση για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον κ. Παπαντωνίου ούτε τόσο «τζάμπα» υπερασπιστές της διαφάνειας. Το λέω αυτό, διότι δεν θα αργήσει πολύ αυτή η ώρα. Έχω την αίσθηση ότι την επόμενη εβδομάδα θα κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Δεν θα αργήσει και η ώρα που θα διερευνηθούν σε βάθος αυτές οι υποθέσεις και, πραγματικά, περιμένουμε να δούμε εκεί τη μεγαλοσύνη σας και τη δέσμευσή σας υπέρ του δημοσίου συμφέροντος. Θέλω, λοιπόν, να κλείσω με το εξής. Η Κυβέρνηση αυτή είναι απολύτως προσηλωμένη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην υπόθεση της διαφάνειας. Για τον σκοπό αυτό θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας είτε μέσα στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο, το οποίο εσείς έχετε διαμορφώσει, προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια σχετικά με το μεγάλο πάρτι που λεηλάτησε τον τόπο είτε και με θεσμικές πρωτοβουλίες στις οποίες τα κόμματα της Αντιπολίτευσης σύντομα θα κληθούν είτε θέλουν είτε δεν θέλουν, να πάρουν θέση, να τοποθετηθούν. Η συνταγματική Αναθεώρηση ο διάλογος της οποίας έχει ξεκινήσει, είναι μια τέτοια πρωτοβουλία στην οποία αναμένεται να κριθούν οι προθέσεις όλων μας. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, σήμερα καλώ το Σώμα να υπερψηφίσει την πρόταση για την συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής για τις υποθέσεις των εξοπλιστικών προγραμμάτων επί υπουργίας του κ. Παπαντωνίου. Είμαι βέβαιος ότι κατά τη διάρκεια αυτής της διερεύνησης θα ακουστούν πολλά και ο κόσμος που θα παρακολουθεί θα τα συνειδητοποιήσει και η αλήθεια θα βρεθεί και έχει σημασία να βρεθεί η αλήθεια, ανεξαρτήτως του αν είναι κάποια από τα αδικήματα παραγεγραμμένα. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο δεσμευόμαστε να προβούμε και σε κάθε θεσμική πρωτοβουλία που θα διασφαλίζει τη διαφάνεια στη χώρα και θα αποκαθιστά το θεσμικό κύρος του κοινοβουλευτικού συστήματος, γιατί αυτή είναι η δέσμευσή μας απέναντι στον ελληνικό λαό και αυτή τη δέσμευση θα την τηρήσουμε στο ακέραιο.
Τον λόγο έχει για ένα λεπτό ο κ. Δένδιας, πριν μιλήσει ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Κοντονής. Ύστερα θα διευκρινίσουμε και με τον κ. Βενιζέλο κάτι που ζητάει. Ορίστε, κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Μου αρκεί, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας πω ότι ο σχολιασμός της απουσίας του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Μητσοτάκη στη Μάλτα, δεν είναι ορθός. Ο κ. Μητσοτάκης βρίσκεται εκτός της χώρας για θεσμική υποχρέωση, όπως πολλές φορές, κύριε Πρόεδρε, λείψατε κι εσείς για θεσμική υποχρέωση ως Πρωθυπουργός της χώρας. Ουδέποτε σας κατηγορήσαμε γι' αυτό, ουδέποτε δημιουργήσαμε θέμα γι' αυτό. Θέλω δε να σας θυμίσω την απουσία σας κατά τη συζήτηση του αιτήματός μας για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία, όμως και τότε και πάλι εμείς δεν δημιουργήσαμε θέμα από σεβασμό στον θεσμικό σας ρόλο. Θα σας παρακαλέσω, λοιπόν, τον ίδιο σεβασμό να απολαμβάνει και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Με την ευκαιρία θα μου επιτρέψετε δύο πραγματάκια ακόμα. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή την τοποθέτησή σας. Στην πραγματικότητα, κύριε Πρόεδρε, σε ό,τι σας θέσαμε, δεν μας απαντήσατε. Δεν μας απαντήσατε για τα θέματα της εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία. Δεν μας απαντήσατε, παρά την ηχηρή παρέμβαση του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού, εάν συμφωνεί η κυβερνητική πλειοψηφία, στο να συστήσουμε προανακριτική για τον κ. Πολάκη. Δεν μας είπατε ούτε μια κουβέντα για την σωρεία των χαριστικών διατάξεων τις οποίες σας απαρίθμησα. Θέλω να πω, κύριε Πρόεδρε, ότι είναι προφανές ότι διαθέτετε κοινοβουλευτικό ρεαλισμό. Και θα σας πω γιατί. Μιλήσατε προηγουμένως στην κατακλείδα της ομιλίας σας για την κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Είπατε την λέξη «όσο έχουμε ακόμα την κοινοβουλευτική Πλειοψηφία». Είναι προφανές ότι έχετε αντιληφθεί, κύριε Πρόεδρε, ότι την λαϊκή πλειοψηφία δεν την έχετε πλέον.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, αν θέλετε να σχολιάσετε κάτι, βεβαίως.
Πολύ σύντομα, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Δένδια, ο κ. Μητσοτάκης είχε ενημερώσει το Προεδρείο της Βουλής ότι θα είναι εδώ μέχρι τις 5.00΄ διότι μετά πρέπει να φύγει για να πάει στη Μάλτα για θεσμική του υποχρέωση. Είχα ενημερωθεί κι είχα κανονίσει και το πρόγραμμά μου έτσι, γιατί, πραγματικά, χαίρομαι να τον συναντώ και να ανταλλάσσουμε απόψεις στο πλαίσιο του κοινοβουλευτισμού. Αυτό είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Εξ όσων γνωρίζω, η συνεδρίαση ξεκίνησε από τις 10.00΄ το πρωί. Άρα ήταν πολιτική επιλογή του Αρχηγού σας να μην τοποθετηθεί σήμερα. Πολύ ευγενικά το έκρινα. Ο ελληνικός λαός θα κρίνει. Έχει κάθε ευχέρεια, αν θέλει, να παρίσταται, αν δεν θέλει, να μην παρίσταται, να δίνει τον λόγο σε ένα πολύ έμπειρο κοινοβουλευτικά στέλεχος, στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο. Δικαίωμά του είναι. Αλλά επιτρέψτε μου κι εμένα να κάνω το πολιτικό μου σχόλιο, δεν είναι αγένεια να πω ότι σήμερα και οι δυο Αρχηγοί των κομμάτων που κυβέρνησαν για πολλά χρόνια τη χώρα και έχουν ευθύνη για τη διαφθορά και για τα φαινόμενα διασπάθισης δημόσιου χρήματος, τα παλιά που παρεγράφησαν σε ό,τι αφορά στα ποινικά αδικήματα, επέλεξαν την απουσία τους. Αυτό είναι μια πολιτική κριτική. Σε ό,τι αφορά δε το επιχείρημά μας ότι θα πρέπει να αποφασίσουμε προανακριτική για τον κ. Πολάκη, θέλω να σας πω ότι υπάρχει μια παροιμία που λέει «ο θεός αγαπάει τον κλέφτη, αγαπάει και τον νοικοκύρη». Ο κ. Πολάκης κι αυτή η Κυβέρνηση, με την επιμονή του και με την επιμονή μας θα δικαιωθούμε. Θα βγούνε στη φόρα τα ανομήματα που αφορούν τον χώρο της υγείας είτε αυτά είναι του ΚΕΕΛΠΟ είτε αυτά είναι της υπόθεσης «NOVARTIS» είτε αυτά αφορούν το «Ερρίκος Ντυνάν», που διαβιβάστηκε πρόσφατα. Θα επιμείνουμε και θα δικαιωθούμε. Είναι όμως άδικο για την κοινοβουλευτική σας εμπειρία, να κάνετε συγκρίσεις σε ό,τι αφορά μια υπόθεση που ταλανίζει τη δημόσια σφαίρα εδώ και πάρα πολλά χρόνια, εννοώ τις μίζες στα εξοπλιστικά, και είναι γνωστό, άλλωστε γι' αυτό ψηφίζετε υπέρ, με το ότι υπήρξε μια μήνυση που, κυρίως, αφορά υπαλλήλους του Υπουργείου Υγείας, για την οποία θα έπρεπε εμείς δήθεν να κάνουμε προανακριτική με ελεγχόμενο τον Αναπληρωτή Υπουργό. Επαναλαμβάνω αυτό που είπα, διότι δεν το ακούσατε καλά. Σας είπα: «Όσο θα είμαι εδώ κοινοβουλευτική Πλειοψηφία και θα είμαστε δυστυχώς για σας για πολλά ακόμα χρόνια, δεν πρόκειται να αφήσουμε τίποτα να πέσει κάτω». [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Κατανοώ την αγωνία και τη δική σας και διάφορων άλλων φαντασμάτων του παρελθόντος, που βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα εσχάτως και ζητάνε εκλογές αλλά εκλογές θα γίνουν το 2019 και θα τις κερδίσουμε. Και μέχρι τότε δεν θα πέσει τίποτα κάτω.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Δεν θα γίνει κύκλος συζήτησης. Κύριε Βενιζέλο, θέλετε να θέσετε ένα ζήτημα. Δεν θα πάρετε τον λόγο. Πείτε τι ζήτημα θέλετε να θέσετε και θα διαλεχθούμε μαζί. Δεν θα γίνει κύκλος συζήτησης.
Κύριε Πρόεδρε, άκουσα τον Πρωθυπουργό της χώρας να ανεβαίνει στο Βήμα της Βουλής και να εμφανίζεται παντελώς ανιστόρητος. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παντελώς. Προκλητικά. Οι ρυθμίσεις του Συντάγματος για την ευθύνη των Υπουργών ισχύουν στη χώρα μας από το 1864. Το 2001, με συντριπτική πλειοψηφία διπλασιάσαμε τον χρόνο παραγραφής, ώστε να συμπεριληφθεί όχι μόνον η πρώτη αλλά και η δεύτερη τακτική σύνοδος της επόμενης Βουλής. Αυτό ψηφίστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία. Ο δε εκτελεστικός νόμος περί ευθύνης υπουργών που εισηγήθηκε ο κ. Πετσάλνικος ως Υπουργός Δικαιοσύνης, ψηφίστηκε απ' όλα τα κόμματα. Κι από τον τότε Συνασπισμό διά του κ. Κουβέλη. Πρέπει να είναι όμως ήσυχος κι επαναπαυμένος ο κ. Τσίπρας, γιατί με βάση τις ισχύουσες συνταγματικές διατάξεις οι ευθύνες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την καταστροφή της οικονομίας και όλα όσα ακολουθούν το φαινόμενο αυτό, θα εξεταστούν με άνεση από την επόμενη Βουλή.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Βενιζέλο. Κρατήσαμε το «με άνεση».
Αυτή είναι η ουσία του ζητήματος που έθεσε ο κ. Τσίπρας.
Ευχαριστώ πολύ. Δόθηκαν οι διευκρινίσεις. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης κλείνει τη συζήτηση. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο. Σας παρακαλώ να μη μείνουμε επί προσωπικών θεμάτων. Κλείστε πολιτικά τη συζήτηση.
Τον χρόνο βάλτε.
Η τεχνολογία μας έχει εγκαταλείψει. Για να είμαστε σαφείς, γιατί κρατιούνται Πρακτικά. Ο κύριος Πρωθυπουργός μίλησε εικοσιεξίμισι λεπτά με το εδώ χρονόμετρο. Δυστυχώς υπάρχει ένα πρόβλημα στα ηλεκτρονικά. Ο κ. Κοντονής έχει τον λόγο για δέκα λεπτά. Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ να τηρήσετε τον χρόνο κατά το δοκούν. Ευχαριστώ.
Θα προσπαθήσω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε μπροστά σε μια παραδοξότητα. Η παραδοξότητα αυτή είναι ότι όλα τα κόμματα σήμερα στη Βουλή συμφωνούν με την κυβερνητική πλειοψηφία για τη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Τα κόμματα όμως της Αντιπολίτευσης διατυπώνουν έναν ισχυρισμό, ότι πίσω από αυτή την πρόταση της σύστασης ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής κρύβεται κάτι δόλιο. Η προσπάθεια της Κυβέρνησης, δήθεν, να αποπροσανατολίσει την κοινωνία. Η κοινωνία, λοιπόν, για την Αντιπολίτευση βλέπει αυτή την ώρα την κυβερνητική πλειοψηφία μετά από μια δεκαετία και πλέον να φέρνει στη Βουλή ένα ζήτημα που ήταν κοινό μυστικό, τις μίζες στα εξοπλιστικά. Αυτό όμως δεν το κάνει για να λάμψει η αλήθεια. Το κάνει για να αποπροσανατολίσει την κοινωνία. Ο κ. Βορίδης το πήγε ακόμη πιο πέρα. Ότι εκτός από αυτή την προσπάθεια κάνει και μια άλλη χρησιμοποιώντας το θέμα της μνήμης του Νίκου Μπελογιάννη. Προσπαθεί να μιλήσει σε ένα ακροατήριο της Αριστεράς, ακριβώς διότι τα μέτρα τα οποία εφάρμοσε, δεν ήταν και τόσο φιλολαϊκά. Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, δεν είναι η αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης, αν και για τον λαό ο Μπελογιάννης ήταν σύμβολο πάντα. Δεν είναι η εκ μέρους του κράτους δικαίωση ενός λαϊκού αγωνιστή, ενός αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης, που κατά κυριολεξία δολοφονήθηκε, επειδή χαλκεύθηκαν ψευδέστατες κατηγορίες περί κατασκοπίας. Είναι και πάλι εδώ η δολιότητα της Κυβέρνησης να αποπροσανατολίσει τον ελληνικό λαό. Υπάρχει, λοιπόν, ένα σχέδιο αποπροσανατολισμού, το οποίο και στη μία και στην άλλη περίπτωση το οργανώνει αυτή η Κυβέρνηση, όχι γιατί θέλει να λάμψει η αλήθεια ούτε γιατί θέλει να αποκατασταθεί ένας λαϊκός αγωνιστής ως υποχρέωση του κράτους, αλλά για να παραπλανήσει τον λαό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι καλό είναι να μην κάνουμε δίκη προθέσεων, αλλά να βλέπουμε τι έχει κάνει ο καθένας. Δεκατέσσερα χρόνια πέρασαν για να έρθει στη Βουλή το συγκεκριμένο ζήτημα και κατηγορείτε την Κυβέρνηση για τις προθέσεις της; Οι δικές σας προθέσεις ποιες ήταν; Και δεν είναι μόνο αυτό. Διανθίζετε όλη αυτή την κατάσταση με κατηγορίες του τύπου ότι δεν ήταν προσεκτική η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ στην κατάστρωση της πρότασης, όταν ξέρετε πολύ καλά ότι στους εισαγγελείς δεν θα αποσταλεί η πρόταση αλλά το πόρισμα της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Αυτά τα γνωρίζετε πολύ καλά αλλά τα λέτε για να ειπωθεί κάτι προς την κοινωνία. Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι μπορεί να υπάρχουν παραγραμμένα αδικήματα, αλλά θα ήθελα να επιβεβαιώσω κάτι, το οποίο η κ. Ράικου το είχε δημοσιοποιήσει με την παραίτηση την οποία υπέβαλε. Ήδη έχουν εντοπιστεί τρεις λογαριασμοί του κ. Παπαντωνίου στην Ελβετία. Ξέρετε πολύ καλά, ότι αν συνδεθούν οι λογαριασμοί και το περιεχόμενο των λογαριασμών με χρήματα τα οποία αναφέρονται σε αυτές τις αξιόποινες πράξεις, τότε δεν υπάρχει παραγραφή, γιατί το αδίκημα είναι διαρκές, επεκτείνεται σε χρόνο που δεν είναι Υπουργός, που δεν τον καλύπτει, λοιπόν, το συνταγματικό κατασκεύασμα των κυβερνήσεών σας και μπορεί να διωχθεί, δηλαδή ό,τι έγινε με τον κ. Τσοχατζόπουλο. Το βάρος, λοιπόν, της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, κύριοι συνάδελφοι, είναι τεράστιο, διότι κατά τη διάρκεια των εργασιών εάν αποδώσει, και είμαι σίγουρος ότι θα αποδώσει, η δικαστική συνδρομή που ζητήθηκε από τις ελβετικές αρχές, τότε τα πράγματα θα είναι πολύ διαφορετικά. Κυρίως για όσους μας λένε ότι κρατάμε κρησάρες και δεν πρόκειται να βρούμε χρυσό. Τότε θα δούμε ποιος θα μείνει με την κρησάρα στο χέρι. Θα τα πούμε και στη δικαιοσύνη. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζητήθηκε από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Δένδια, με την ευπρέπεια που τον διακρίνει βεβαίως, και με ένα ύφος ολίγον εισαγγελικό από τον κύριο εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, να αναφερθώ στην παραίτηση της κ. Ράικου. Και θεωρώ ότι είναι υποχρέωσή μου να το κάνω. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αν έχετε διαβάσει το κείμενο της παραίτησης της Αντιεισαγγελέως κ. Ράικου, διαλαμβάνονται εν αρχή τρία δεδομένα. Κατά πρώτον, η κ. Ράικου αναφέρει στην επιστολή της, ότι από τον Δεκέμβριο ασχολείται με αυτή την υπόθεση, διότι έλαβε την παραγγελία από τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Δεν την έλαβε από κάποιον εισαγγελικό λειτουργό, από την Κυβέρνηση έλαβε την παραγγελία, αυτό λέει η κ. Ράικου, και συμφωνούμε απολύτως - για την υπόθεση «NOVARTIS», γιατί μέχρι τότε η προηγούμενη κυβέρνηση δεν είχε πράξει το παραμικρό προς αυτή την κατεύθυνση. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, είχε την πρωτοβουλία εκκίνησης αυτής της υπόθεσης και λόγω της κυβερνητικής πρωτοβουλίας διερευνάται τώρα το σκάνδαλο «Novartis». Πρώτη συμφωνία με την κ. Ράικου. Το δεύτερο είναι, ότι αναφέρει μέσα στο κείμενο της παραίτησης πως η έρευνα είχε φτάσει σε ένα ικανοποιητικότατο επίπεδο όσον αφορά χιλιάδες, κύριοι συνάδελφοι, εμπλεκόμενους ιατρούς του ΕΣΥ, οι οποίοι - προσέξτε! - λάμβαναν χρηματοδότηση στους λογαριασμούς τους κατευθείαν από τη «NOVARTIS» Ελβετίας. Πού ήξερε η «NOVARTIS» Ελβετίας τους γιατρούς του ΕΣΥ στην Ελλάδα και τους λογαριασμούς τους; Πολύ σωστά, λοιπόν, αποκαλύπτονται αυτά τα ζητήματα, όπως επίσης και νομικά πρόσωπα στην Ελλάδα, τα οποία ήταν τα οχήματα διοχέτευσης αυτών των χρημάτων σε κρατικούς λειτουργούς. Δεν θα πω τίποτα περισσότερο αυτή τη στιγμή. Αυτά είναι από τη συζήτηση που είχαμε με την κ. Ράικου, την Πέμπτη 23 Μαρτίου, για τα ζητήματα αυτά. Πολύ σωστά, λοιπόν, διατυπώνονται αυτές οι διαπιστώσεις. Μάλιστα αναφέρει ότι μέχρι στιγμής, μπορούμε με βεβαιότητα να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι αυτές οι μίζες που σας περιέγραψα, ανέρχονται ούτε λίγο ούτε πολύ στα 28 εκατομμύρια ευρώ.
Γιατί παραιτήθηκε τότε;
Γι' αυτό είμαι εδώ.
Πέστε μας, λοιπόν.
Γι' αυτό είμαι εδώ. Ησυχάστε. Μέχρι τώρα, λοιπόν: Πρώτον, η Κυβέρνηση πήρε την πρωτοβουλία για να ερευνηθεί το σκάνδαλο. Δεύτερον, η έρευνα συνεχιζόταν κανονικότατα. Και τρίτον, συμφωνούμε απολύτως με την κ. Ράικου, ότι το σκάνδαλο «NOVARTIS» είναι η κορωνίδα της διαφθοράς, όπως λέει, στην Ελλάδα. Εγώ, δε, είχα πει πολύ νωρίτερα ότι το σκάνδαλο «NOVARTIS» θα αποδειχθεί ίσως μεγαλύτερο και από αυτό το σκάνδαλο της «SIEMENS».
Συμφωνεί, λοιπόν. Παρακάτω.
Γιατί δεν παραιτήθηκε;
Εδώ, όμως, διαλαμβάνονται κάποιοι ισχυρισμοί στην παραίτηση της κ. Ράικου. Και ο πρώτος ισχυρισμός είναι ότι εθίγη - και είναι δικαίωμά της - από ένα διαφημιστικό κυριακάτικης εφημερίδας, το οποίο χωρίς να αναφέρει ονόματα, έλεγε με σαφήνεια: «Ανακρίτρια δεν απέστειλε στην εισαγγελία, στην αρμόδια ανακρίτρια, στοιχεία τα οποία έπρεπε να αποστείλει.». Εδώ, λοιπόν, γεννάται το πρώτο ερώτημα, για αυτό ακριβώς εγώ με προσοχή είπα ότι γεννώνται εύλογα ερωτηματικά. Από ό,τι διαβάσατε και εσείς στο δημοσίευμα παρατίθενται κάποια γεγονότα. Συγκεκριμένα, η αναφορά ανακρίτριας Προέδρου Πρωτοδικών, της κ. Ζαμανίκα, προς τον επόπτη αντιεισαγγελέα εφετών, τον εισαγγελέα που εποπτεύει το έργο της διαφθοράς, ότι ενώ είχαν ζητηθεί συγκεκριμένα έγγραφα, τα οποία είχαν κατασχεθεί, δεν είχαν αποσταλεί και σε κάθε περίπτωση απεστάλησαν με καθυστέρηση. Το πρώτο, λοιπόν, ερώτημα που μου γεννάται εμένα είναι το εξής: Από πού και ως πού την παραμονή της δημοσίευσης η κυρία αντιεισαγγελέας μιλάει για δημοσίευμα άκρως συκοφαντικό και υποβολιμαίο, όταν το δημοσίευμα δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο το διαφημιστικό τρέιλερ;
Πώς το ήξερε η εφημερίδα;
Δεύτερον, εάν είναι κάτι συκοφαντικό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν είναι το δημοσίευμα το οποίο παραθέτει γεγονότα, είναι η αναφορά της ανακρίτριας. Πείτε μου, όμως, για αυτό δεν υπάρχει δομημένη διαδικασία εντός του Δικαστικού Σώματος, να προσφύγει, να πει τη γνώμη της, τους ισχυρισμούς και τις απόψεις της η κυρία αντιεισαγγελέας; Και σε τελευταία ανάλυση γιατί στρέφεται με χαρακτηρισμούς κατά της κ. Ζαμανίκα, όταν η κ. Ζαμανίκα ακολουθεί την προβλεπόμενη διαδικασία από τον κώδικα; Δηλαδή, ζητάει τα στοιχεία που δεν της έχουν αποδοθεί, που δεν της έχουν παρασχεθεί και το αναφέρει αυτό εις τον προϊστάμενο εισαγγελέα εφετών. Πού είναι το πρόβλημα; Για να δούμε. Διότι ενώ η ανακρίτρια και Πρόεδρος Πρωτοδικών λέει «εγώ δεν έχω στοιχεία τα οποία έχουν καταγραφεί στην πράξη κατάσχεσης», η κυρία εισαγγελέας αντιδρά κατ' αυτόν τον τρόπο. Εδώ, λοιπόν, πρέπει να κάνουμε μια στάση για ορισμένες διαπιστώσεις. Οι βολές προς την κ. Ράικου δεν προέρχονται ούτε από την Κυβέρνηση ούτε από οικονομικούς κύκλους ούτε από κόμματα πολύ περισσότερο, προέρχονται από μια συνάδελφό της Πρόεδρο Πρωτοδικών, ανακρίτρια του ν.4022. Και σε αυτή την αναφορά διαλαμβάνονται κάποιες αιτιάσεις, ότι δεν είχε λάβει δύο σκληρούς δίσκους, οι οποίοι περιλαμβάνονται στην έκθεση κατάσχεσης που είχε στα χέρια της. Για ποια, λοιπόν, παράκεντρα ομιλείτε εσείς της Νέας Δημοκρατίας, στην ανακοίνωση που εκδώσατε; Είναι παράκεντρο η με αυτόν τον τρόπο εκδήλωση απόψεων από την αρμόδια ανακρίτρια; Και για ποια άλωση της δικαιοσύνης μιλάει το ΠΑΣΟΚ, όταν ανακρίτρια, δηλαδή δικαστική λειτουργός, αναφέρεται στην προϊστάμενη αρχή για πράγματα τα οποία διαπιστώνει, δικαίως ή αδίκως; Εγώ δεν μπαίνω στη διαδικασία να πω ποιος έχει δίκιο ή ποιος έχει άδικο.
Τι κάνετε; Παίρνετε θέση…
Σας παρακαλώ, ηρεμήστε λίγο. Βλέπετε ότι καταρρέει όλη η προσπάθειά σας. Ποια στήριξη μάς ζητάει το Ποτάμι προς την κ. Ράικου - διότι αυτά τα τρία κόμματα εξέδωσαν ανακοίνωση - όταν η κ. Ράικου από την Κυβέρνηση στην υπόθεση «NOVARTIS» είχε εμπράκτως λάβει την απόλυτη στήριξη κι αυτό μπορεί να το βεβαιώσει η ίδια και να το βεβαιώσει δημόσια κι όχι με μήνυμα που απέστειλε στο τηλέφωνό μου. Ζητάω, λοιπόν, από την κυρία εισαγγελέα, να μας πει επιτέλους ποιοι ήταν αυτοί που την εμπόδισαν στη συγκεκριμένη υπόθεση, διότι η Κυβέρνηση έκανε ό,τι ήταν δυνατόν σε αυτό που της αναλογούσε στις διπλωματικές επαφές της χώρας, για να ευδοκιμήσει η δικαστική συνδρομή με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να κινηθεί γρήγορα η διαδικασία. Έκανε ό,τι ακριβώς έπρεπε, σε απόλυτη συνεννόηση με την κυρία εισαγγελέα. Ερωτώ, λοιπόν, κι εγώ με τη σειρά μου το εξής: Υπάρχει κανένας που να υιοθετεί αυτές τις απόψεις, δηλαδή τις απόψεις μιας εισαγγελικής λειτουργού έναντι των όσων ισχυρίζεται μια ανακρίτρια διαφθοράς; Ή μήπως εδώ θα πρέπει να κινηθούμε ανάποδα και να αρχίσουμε να λογοκρίνουμε τον Τύπο, κύριοι συνάδελφοι; Διότι το γεγονός ότι αναφέρατε, πάρα πολλοί από εσάς, ότι η εφημερίδα είναι φιλοκυβερνητική, κύριοι συνάδελφοι, αυτό ξέρετε ξεπερνάει κάθε όριο. Η κάθε εφημερίδα μπορεί να προβάλλει, οτιδήποτε θεωρεί πως δημιουργεί ένα κλίμα αποκαλύψεων. Και εδώ στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί εμμένετε σ' αυτό το σημείο. Αν αυτό το είχε αποκαλύψει μια εφημερίδα του δικού σας πολιτικού φάσματος, τι θα λέγατε; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανέφερε ο κ. Δένδιας και κατέθεσε την ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών Εισαγγελέων. Θα πρέπει κατά πρώτον να τονίσω στο Σώμα ότι η αρμόδια Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος, δεν εξέδωσε καμμιά ανακοίνωση, ακριβώς γιατί δεν παίρνει καμμία θέση, σε ένα καθαρά υπηρεσιακό θέμα που αναφέρονται δύο επίλεκτα στελέχη της δικαστικής κοινότητας, μία αντιεισαγγελέας εφετών και μια Πρόεδρος Πρωτοδικών, ανακρίτρια κατά της διαφθοράς. Αντιθέτως η Ένωση Δικαστών καιι Εισαγγελέων κάνει κάποιες ενδιαφέρουσες αναφορές. Ποια θεσμική θωράκιση ζητάει ακριβώς από την πολιτεία προς τους δικαστές; Ποια; Δεν μας την λέει. Εσείς ασπάζεστε αυτές τις απόψεις; Γιατί αν τις ασπάζεστε, έπρεπε να τις είχατε υλοποιήσει, όταν ήσασταν κυβέρνηση είκοσι χρόνια.
Ζητήσαμε να ερευνηθεί η υπόθεση.
Ακούστε με, κύριε Τζαβάρα. Ξέρετε ότι εκτιμώ και τη νομική σας σκέψη και τη στάση σας στο Κοινοβούλιο. Επομένως εδώ η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, αντίθετα με την Ένωση Εισαγγελέων που μέλος της είναι η κ. Ράικου, παίρνει μια θέση, η οποία λίγο έως πολύ σχετίζεται με τις ανακοινώσεις των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Κι έχω πει κατ' επανάληψη ότι όταν οι ενώσεις λαμβάνουν τέτοιες θέσεις, χάνουν από την αξιοπιστία τους και από το κύρος τους, το οποίο είναι απαραίτητο να διαθέτουν, διότι είναι κρίσιμο και απαραίτητο.
Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Επομένως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για ποια συμφέροντα στον χώρο του φαρμάκου κάνει λόγο η κ. Ράικου και για ποιους διεφθαρμένους κρατικούς λειτουργούς; Κατά πρώτον, δεν αναφέρει την Κυβέρνηση. Μήπως, όμως, θα μπορούσε να το διευκρινίσει; Διότι, εκτός από την ανάγκη διευκρινίσεων, υπάρχει και κάτι άλλο σε αυτό το ζήτημα. Η κ. Ράικου είναι εισαγγελικός λειτουργός κι έχει όλα τα όπλα που της διαθέτει ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, αν εμποδίζεται στο έργο της να πράξει τα ανάλογα. Επομένως αναφορές περί Ιφιγένειας κ.λπ., καλύτερα να έλειπαν σε αυτή την επιστολή. Είπα προηγουμένως ότι η κ. Ζαμανίκα ενημέρωσε τον προϊστάμενό της με αναφορά όπως υποχρεούται…
Κύριε Πρόεδρε, μιλάει δεκαεπτά λεπτά.
Μου ζητήσατε διευκρινίσεις, κυρία Μπακογιάννη. Τώρα που τις παίρνετε, δεν σας αρέσουν; Ο κ. Δένδιας μου τις ζήτησε.
Αν τις δίνατε τουλάχιστον, χαλάλι.
Έτσι ακριβώς. Αν δεν σας κάνουν, είναι προφανές γιατί.
Έχω λόγους;
Έτσι ακριβώς.
Γιατί παραιτήθηκε, κύριε Υπουργέ;
Ρωτήστε την, λοιπόν. Διότι αυτά τα ερωτήματα διατυπώνω εγώ σήμερα.
Κύριε Υπουργέ, μην απαντάτε και ολοκληρώστε, αν έχετε την καλοσύνη. Έχουμε ψηφοφορία μετά.
Εδώ, λοιπόν, είναι ορισμένα πράγματα ολίγον εντυπωσιακά. Η κ. Ράικου στο κείμενο της παραίτησης αναφέρει ότι δεν απεστάλησαν τα έγγραφα αυτά, διότι είχαν δευτερεύουσα σημασία. Να πούμε ότι οι σκληροί δίσκοι είχαν δευτερεύουσα σημασία. Εγώ δεν εξετάζω τη βασιμότητα και δεν υπεισέρχομαι στη βασιμότητα των ισχυρισμών. Λέει, όμως, και κάτι άλλο. Λέει ότι εκ παραδρομής παρέμειναν στο γραφείο της. Ή ήταν δευτερεύοντα στοιχεία, κύριοι συνάδελφοι, και παρέμειναν στο γραφείο της ή παρέμειναν εκ παραδρομής. Και δευτερεύοντα και εκ παραδρομής δεν γίνεται. Και το χειρότερο ποιο είναι; Το χειρότερο είναι ότι στην απάντηση που δίνει ο βοηθός, ο Εισαγγελέας κ. Ελευθεριάνος, λέει «αυτούς τους σκληρούς δίσκους δεν τους ελέγξαμε ποτέ και δεν τους αξιολογήσαμε». Πώς λέει, λοιπόν, η κ. Ράικου ότι ήταν δευτερεύοντα στοιχεία; Ή δεν ανοίχθηκαν και δεν αξιολογήθηκαν ή ανοίχθηκαν και κρίθηκαν δευτερεύοντα. Δεν βλέπετε εδώ μία ασυνέχεια σε ισχυρισμούς; Δεν βλέπετε αντιφατικούς ισχυρισμούς; Θέλω, λοιπόν, να πω ότι αυτά χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Ποιος θα την κάνει, κύριοι συνάδελφοι; Θα την κάνουν τα αρμόδια πειθαρχικά όργανα της δικαιοσύνης και τα όργανα που με βάση τον οργανισμό δικαστηρίων είναι θεσμοθετημένα να ελέγξουν αυτή την υπόθεση. Θα μπορούσε η κ. Ράικου να απευθυνθεί εκεί; Βεβαίως. Προτίμησε δύο μήνες πριν τη λήξη της θητείας της την παραίτηση. Εδώ, όμως, υπάρχει κι ένα άλλο θέμα.
Με αυτό κλείστε, κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Κλείνω με αυτό. Υπάρχει ένα άλλο θέμα. Καθ' ον χρόνο η Προϊσταμένη της η κ. Ξένη Δημητρίου, η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, βρίσκεται στο εξωτερικό, υποβάλλει μία παραίτηση και πριν αυτή η παραίτηση περιέλθει εις γνώση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, δημοσιοποιείται την παραμονή εκδόσεως της εφημερίδας, χωρίς να γνωρίζουμε ούτε καν ποιο είναι αυτό το δημοσίευμα. Σας ρωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι αυτή στάση εισαγγελικού λειτουργού, ο οποίος καλεί και στο γραφείο του τους δημοσιογράφους για να δώσει διευκρινήσεις, όταν η δικαιοσύνη έχει θεσμοθετημένα όργανα και μπορεί σε αυτά να λυθεί το οποιοδήποτε ζήτημα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω λέγοντας τούτο. Και στη συζήτηση που έγινε για τα δάνεια των κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, είχατε έρθει εδώ με πομπώδεις εκφράσεις να μας πείτε «και τι έγινε τώρα; Μια τρύπα στο νερό». Βλέπετε, όμως, ότι το πόρισμα που απεστάλη από τη Βουλή στους εισαγγελείς, ήδη τους απασχολεί. Ξέρετε ποιο είναι το ενδιαφέρον; Το ενδιαφέρον είναι ότι μεταξύ των εισαγγελέων που ασχολούνται με την υπόθεση, είναι και ο κ. Καλούδης. Δεν ξέρω εάν σας λέει τίποτα το όνομα. Και ήδη η έρευνα συνεχίζεται. Εγώ, λοιπόν, θέλω να σας πω ένα και μόνο, σαν αυτό που είπε ο Πρωθυπουργός. Η αλήθεια βρίσκεται στο δρόμο της και τίποτα δεν θα την εμποδίσει. Το είχε και πει και ο Ζολά στο «Κατηγορώ». Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Έχει τελειώσει η συζήτηση.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο.
Κύριε Βενιζέλο, έχετε ζητήσει τον λόγο. Στην αιτίαση σύμφωνα με το άρθρο 67, θα μου επιτρέψετε, ζητάτε τον λόγο για παραβίαση συγκεκριμένης διάταξης. Στο σημείωμα που έχω στα χέρια μου, δεν αναφέρεται συγκεκριμένη διάταξη.
Κύριε Πρόεδρε, θα μου δώσετε τον λόγο…
Δεν προέκυψε κανένα ζήτημα. Θα σας δώσω τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα, για να μου πείτε για ποια συγκεκριμένη διάταξη λέτε. Μόνο αυτό, τίποτε άλλο δεν θα επιτρέψω. Ορίστε έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί του Κανονισμού, διότι παραβιάστηκε το άρθρο 66 παράγραφοι 8 και 9, για τον εξής λόγο. Ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης μίλησε εκτός του θέματος της ημερήσιας διάταξης.
Κύριε Βενιζέλο, εάν εφαρμόζαμε αυτή τη διάταξη…
Ακούστε πού παραβιάστηκε ο Κανονισμός.
Προχωρήστε, παρακαλώ.
Ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης, σύμφωνα με το άρθρο 91 παράγραφος 3 του Συντάγματος, είναι πειθαρχικός προϊστάμενος όλων των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών.
Μιλάτε επί της ουσίας, κύριε Βενιζέλο.
Και ενώ είναι πειθαρχικός προϊστάμενος, έρχεται ενώπιον της Βουλής και για πειθαρχικά ελεγχόμενο εισαγγελικό λειτουργό, τον καταγγέλλει…
Σας παρακαλώ, δεν έχετε τον λόγο. Όχι σας παρακαλώ.
…τον ισοπεδώνει, τον μέμφεται χωρίς αντίλογο, καταθέτει ως μάρτυρας κατηγορίας, διαστρέφει το λειτούργημά του και παραβιάζει βάναυσα της αρχή της διάκρισης των εξουσιών.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της προτάσεως που κατέθεσαν ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας και οι Βουλευτές του κόμματός του και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των ΑΝΕΛ κ. Παναγιώτης Καμμένος και οι Βουλευτές του κόμματός του, για σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Θα ακολουθήσει μυστική ψηφοφορία, που θα διεξαχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 8 και 9 του άρθρου 155 και του άρθρου 73 του Κανονισμού της Βουλής. Για τη διεξαγωγή της μυστικής ψηφοφορίας σάς έχει διανεμηθεί ψηφοδέλτιο με το όνομα του πρώην Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Ιωάννη Παπαντωνίου. Σας έχει διανεμηθεί, επίσης, λευκό ψηφοδέλτιο και φάκελος, εντός του οποίου θα τοποθετηθεί το ψηφοδέλτιο. Η ψήφος εκφράζεται με σταυρό δίπλα σε μία από τις τρεις λέξεις, «ΝΑΙ», «ΟΧΙ», «ΠΑΡΩΝ». Εφόσον το ψηφοδέλτιο δεν φέρει σταυρό, τότε αυτό θεωρείται άκυρο.
Επίσης, σύμφωνα με τη παράγραφο 10 του άρθρου 73 του Κανονισμού της Βουλής, σε περίπτωση ασυμφωνίας μεταξύ του αριθμού των ψηφοδελτίων και του αριθμού των ψηφισάντων, επαναλαμβάνεται η καταμέτρηση. Αν και μετά τη νέα αυτή καταμέτρηση διαπιστωθεί ότι ο αριθμός των ψηφοδελτίων είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των ψηφισάντων, καταστρέφεται πριν από τη διαλογή αριθμός ψηφοδελτίων ίσος με τον αριθμό των επιπλέον ψηφοδελτίων. Με την εκφώνηση του ονόματός του κάθε Βουλευτής θα προσέρχεται στην ψηφοδόχο, όπου θα εναποθέτει τον φάκελο με την ψήφο του στην κάλπη και οι επί της ψηφοδόχου συνάδελφοι θα επιβεβαιώνουν αναφέροντας το όνομα κάθε συναδέλφου που ψηφίζει. Σας γνωστοποιώ, επίσης, ότι έχουν αποσταλεί στο Προεδρείο σφραγισμένες επιστολές από συναδέλφους Βουλευτές και μέλη της Κυβέρνησης και Υφυπουργούς που ευρίσκονται σε αποστολή της Βουλής και της Κυβέρνησης στο εξωτερικό για συμμετοχή στη μυστική ψηφοφορία, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής. Καλούνται επί του καταλόγου η Γραμματέας της Βουλής κ. Αναστασία Γκαρά από τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς και ο Βουλευτής Θεσπρωτίας κ. Βασίλειος Γιόγιακας από τη Νέα Δημοκρατία. Καλούνται επίσης ως ψηφολέκτες ο Βουλευτής Φθιώτιδος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ιωάννης Σαρακιώτης και ο Βουλευτής Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος. Πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής θα είναι, σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου 73 του Κανονισμού της Βουλής, ο κ. Αθανάσιος Αθανασίου, Κοσμήτορας της Βουλής. Παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προσέλθουν στην κάλπη. Επαναλαμβάνω ότι οι επί της ψηφοδόχου συνάδελφοι θα επιβεβαιώνουν, αναφέροντας το όνομα κάθε συναδέλφου που ψηφίζει, την προσέλευσή του και τη συμμετοχή του στην ψηφοφορία. Πριν αρχίσει η ψηφοφορία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 12ο Δημοτικό Σχολείο Κέρκυρας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι σφραγισμένες επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο για συμμετοχή στη μυστική ψηφοφορία για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης κατά του πρώην Υπουργού κ. Ιωάννη Παπαντωνίου για την ενδεχόμενη τέλεση αδικημάτων στο πλαίσιο της σύναψης συμβάσεων εξοπλιστικών προγραμμάτων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανακοινώνω στο Σώμα ότι ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας και ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Βασίλειος Κικίλιας, ευρισκόμενοι σε αποστολή του κόμματος στο εξωτερικό, αδυνατούν να προσέλθουν και να ψηφίσουν στη σημερινή μυστική ψηφοφορία για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής. Ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και Βουλευτής Β΄ Αθηνών κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης και ο Βουλευτής Λάρισας της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστος Κέλλας ευρισκόμενοι στο εξωτερικό, αδυνατούν να προσέλθουν και να ψηφίσουν στη σημερινή μυστική ψηφοφορία για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση και διαλογή των ψηφοδελτίων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης μυστικής ψηφοφορίας. Ψήφισαν συνολικά 268 Βουλευτές. Ευρέθησαν στην ψηφοδόχο 268 ψηφοδέλτια. Έγκυρα 259. Υπέρ της πρότασης, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 252 Βουλευτές. Κατά της πρότασης, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 3 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» 4 Βουλευτές. Λευκά: 1. Άκυρα: 8. Κατόπιν του αποτελέσματος της διεξαχθείσης μυστικής ψηφοφορίας γίνεται δεκτή η σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης κατά του πρώην Υπουργού κ. Ιωάννη Παπαντωνίου, για την ενδεχόμενη τέλεση αδικημάτων στο πλαίσιο σύναψης συμβάσεων εξοπλιστικών προγραμμάτων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Η πρότασή μου είναι η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή να αποτελείται από είκοσι ένα μέλη, με εκπροσώπηση, κατ' αναλογία της δύναμής τους, όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, κατ' εφαρμογή του άρθρου 156 παράγραφοι 1 και 2 του Κανονισμού της Βουλής. Προτείνω στο Σώμα η προθεσμία για την ολοκλήρωση των εργασιών της επιτροπής και η υποβολή του πορίσματός της να είναι σε τρεις μήνες από τη συγκρότησή της. Αύριο θα αποσταλούν οι επιστολές προς τους Προέδρους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων για να δηλώσουν τους Βουλευτές που θα συμμετέχουν στην επιτροπή, κατά τα οριζόμενα στον Κανονισμό και παρακαλώ τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες να αποστείλουν μέχρι την Τρίτη 4 Απριλίου 2017 τα ονόματα των Βουλευτών τους. Συμφωνείτε με αυτή την πρόταση;
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε με την παραπάνω πρόταση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 22.41΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017 ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.