Dzień dobry państwu. Wznawiam obrady. Wszystkiego najlepszego dla pana senatora Cichonia z okazji urodzin. [[Głosy z sali: Ooo…]] [[Oklaski]] Przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzydziestego piątego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. Tekst ustawy zawarty jest w druku nr 384, a sprawozdanie komisji – w druku nr 384 A. Proszę sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji, senatora Marka Pęka, o przedstawienie sprawozdania komisji.
Dziękuję, Panie Marszałku. Wysoki Senacie! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie połączonych Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji o uchwalonej przez Sejm w dniu 15 grudnia bieżącego roku ustawie o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. Na początek dosłownie kilka słów na temat celu i przedmiotu ustawy. Opiniowana ustawa ma na celu zapewnienie skutecznego wykonywania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 655/2014 z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającego procedurę europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym w celu ułatwienia transgranicznego dochodzenia wierzytelności w sprawach cywilnych i handlowych. Rozporządzenie to weszło w życie w dniu 17 lipca 2014 r. i – co do zasady – będzie stosowane od dnia 18 stycznia 2017 r. Niezależnie od tego, że rozporządzenie co do zasady wchodzi bezpośrednio do krajowych porządków prawnych, można więc powiedzieć, że nie wymaga specjalnej transpozycji, zawsze wejście takiego aktu prawnego do naszego porządku prawnego wymaga dostosowania niektórych przepisów krajowych do funkcjonowania całego systemu w sposób spójny. I tak, ustawa, nad którą obradowały połączone komisje, dokonuje pewnych zmian w ustawie – Kodeks postępowania cywilnego, ustawie o komornikach sądowych i egzekucji, ustawie – Prawo bankowe, ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawie o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych. Istotą europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym jest umożliwienie zabezpieczenia wierzytelności na rachunku bankowym lub rachunku prowadzonym przez inną instytucję kredytową niż bank na takich samych warunkach, tj. bez względu na to, w jakim państwie ów rachunek jest prowadzony. Europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym wydany w jednym państwie członkowskim będzie zatem uznawany i wykonalny w innym państwie członkowskim bez konieczności wszczynania odrębnego postępowania. Ten nowy instrument ma tym samym stanowić alternatywę wobec analogicznych środków zabezpieczenia dostępnych na mocy prawa krajowego. Tyle na temat samego celu ustawy. Jeżeli chodzi o posiedzenie połączonych komisji, które odbyło się dnia 20 grudnia… Na tym posiedzeniu oprócz senatorów, członków połączonych komisji, byli obecni również przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości, wśród nich pan minister Łukasz Piebiak i dyrektor Departamentu Legislacyjnego Andrzej Ryng. Byli obecni także senacka pani legislator, pani Katarzyna Konieczko, oraz sędzia Waldemar Żurek z Krajowej Rady Sądownictwa. Na początku pan minister Piebiak przedstawił pokrótce cel ustawy, a więc… W zasadzie to ten cel już przedstawiłem. Następnie dyskusja dotyczyła dosłownie dwóch czy trzech kwestii szczegółowych. Pan senator Pociej dopytywał, czy na drodze wspomnianej instytucji prawnej będzie można dochodzić także roszczeń alimentacyjnych i je zabezpieczać. Odpowiedź pana ministra była twierdząca. Następnie pani legislator podniosła kwestię opłaty ryczałtowej za udzielenie informacji przez ministra sprawiedliwości i zauważyła, że ze względu na charakter tej opłaty w ustawie powinna być określona przynajmniej jej wysokość maksymalna. Pan senator Seweryński podniósł w tym aspekcie również, że może trzeba by było po prostu w ogóle zrezygnować z tej opłaty, jako że jest to przejaw pewnego działania państwa, które… No, państwo po prostu musi brać na siebie pewne koszty niektórych dokumentów, niektórych informacji, których udziela. Pan minister odniósł się do wspomnianych kwestii w ten sposób, że już samo rozporządzenie daje podstawę do wprowadzania tych opłat, w związku z czym nie widzi on podstaw do odstępowania od takiej konstrukcji. Zresztą opłaty za informacje są pobierane również w innych krajach członkowskich. Są to nieraz opłaty stosunkowo wysokie, w niektórych krajach nawet, o ile pamiętam, po kilkaset funtów czy euro. No, u nas na razie jest proponowana opłata w wysokości 50 zł. Zostanie wydane specjalne rozporządzenie, które szczegółowo te kwestie ureguluje. Myślę, że na potrzeby sprawozdania to tyle. Jeśli będą pytania, to w miarę możliwości odpowiem. Ewentualnie pan minister na pewno też będzie do dyspozycji. Podsumuję sprawozdanie: połączone komisje po rozpatrzeniu ustawy rekomendują, by przyjąć ją bez poprawek.
Dziękuję bardzo, Panie Senatorze. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do senatora sprawozdawcy. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie zadać takie pytanie? Nie. Bardzo dziękuję, Panie Senatorze. [[Dziękuję bardzo.]] Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister sprawiedliwości. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy i przedstawić stanowisko rządu? [[Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Łukasz Piebiak: Tak, Panie Marszałku.]] Bardzo proszę.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja tak naprawdę ograniczę swoje wystąpienie do podziękowania panu senatorowi sprawozdawcy, panu senatorowi Pękowi, za dokładne przedstawienie racji, jakie stały za sformułowaniem przez rząd takiej propozycji i przyjęciem przez Sejm ustawy w takim a nie innym kształcie. Chcę podkreślić, że wykonujemy prawo Unii Europejskiej. Chcę podkreślić także, że chcemy je wykonać o czasie, tak więc ustawa powinna wejść w życie wtedy, kiedy wchodzi w życie rozporządzenie, czyli 17 stycznia przyszłego roku. Myślę, że jesteśmy w stanie to zrobić. Opłaty za informacje, jakie proponujemy przy okazji tej ustawy, są opłatami umiarkowanymi. W przypadku zasadniczej części zapytań tymi opłatami będą obciążane tak naprawdę podmioty zagraniczne, które będą się zwracały do Polski, do organu wyznaczonego, czyli Ministerstwa Sprawiedliwości, z zapytaniem o rachunek bankowy. W związku z tym trudno byłoby – pozostaję tu w nurcie dyskusji, który został zarysowany przez pana senatora sprawozdawcę – obciążać polskich podatników tego rodzaju kosztami. Te koszty – te 50 zł – są umiarkowane, to są po prostu koszty funkcjonowania, koszty podłączenia się do systemów informatycznych i koszty pracy urzędników, którzy będą do tego wyznaczeni. Ustawa nie jest ustawą kontrowersyjną. W toku prac w Sejmie wszystkie kluby poparły tę ustawę. I ja też państwa senatorów, Wysoką Izbę, proszę o poparcie tej ustawy. Dziękuję… Oczywiście jestem do dyspozycji, gdyby były jakieś pytania, tak samo jak pan senator sprawozdawca.
Dziękuję bardzo. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do przedstawiciela rządu związane z omawianym punktem porządku obrad. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie zadać takie pytanie? Pan senator Czerwiński.
Dziękuję, Panie Marszałku. Mam, Panie Ministrze, dwa pytania. Pierwsze. My w pewnym stopniu się otwieramy na całą Unię Europejską, jeśli chodzi o kwestie windykacyjne. A czy tak samo robią inne państwa? Jakie ma pan informacje co do tego, czy inne państwa dostosowały lub też dostosowują swoje gmachy prawa do realizacji tych rozwiązań? To po pierwsze. I po drugie… W uzasadnieniu znalazłem informację, że jeśli dłużnikiem jest konsument, to jurysdykcję do wydania nakazu mają wyłącznie sądy państwa członkowskiego. Inaczej mówiąc, sądy spoza Polski nie będą mogły wydawać nakazów w stosunku do polskich konsumentów. Z jakiego przepisu to wynika? Bo to jest pewnego rodzaju ochrona przed firmami windykacyjnymi, załóżmy, z Luksemburga. Ale czy to jest ochrona bezwzględna, czy można to obejść?
Dziękuję bardzo, Panie Senatorze. Wysoka Izbo, jeżeli chodzi o inne państwa członkowskie, o to, jak one się dostosowują, to oczywiście szczegółowych informacji nie posiadamy. Ale zakładamy, że, no cóż, organy unijne, w tym Komisja Europejska, mają środki wymuszające dostosowanie systemów normatywnych w poszczególnych państwach członkowskich do rozporządzenia. W związku z tym nie wyobrażam sobie takiej sytuacji, żeby czy to Polska, czy jakikolwiek inny kraj członkowski nie wykonały obowiązków, które wynikają z konieczności umożliwienia funkcjonowania rozporządzenia w porządku prawnym każdego państwa członkowskiego. Nie badaliśmy dokładnie tej kwestii, więc nie będę opowiadał, że zrobiliśmy szczegółowy research w 27 pozostałych systemach państw członkowskich. Ale instrumenty wymuszania harmonizacji w mojej ocenie są wystarczające do tego, ażeby oczekiwać, że wszyscy inni, nie tylko Polska, będą przyjmowali przepisy. A czy wszyscy zdążą do 17 stycznia? Nie wiem. Uważam, że my powinniśmy zwracać uwagę na to, czy my jesteśmy w porządku. My będziemy w porządku, nikt nam nie będzie mógł postawić zarzutu. A te przepisy to nie są przepisy, które w jakiś sposób można ocenić jednoznacznie jako prowierzycielskie dla wierzycieli polskich czy prowierzycielskie dla wierzycieli zagranicznych, którzy mieliby zabezpieczać swoje wierzytelności na terenie Polski, bo tu jest całkowita wzajemność, to działa w obydwie strony. Tak że tak bym odpowiedział na pierwsze pytanie pana senatora. Jeżeli zaś chodzi o kwestię jurysdykcji, bo o to pan senator pytał, to jest to pytanie odnoszące się… To znaczy odpowiedź tak naprawdę wynika z art. 6 rozporządzenia, tego, które wymusza na nas stosowną interwencję w polskim porządku prawnym, czyli nr 655/2014. Art. 6, a konkretnie ust. 2 stanowi: „Niezależnie od ust. 1 w przypadku, gdy dłużnikiem jest konsument, który zawarł z wierzycielem umowę do celów, które można uznać za niezwiązane z działalnością zawodową lub gospodarczą dłużnika, jurysdykcję do wydania nakazu zabezpieczenia mającego zabezpieczyć roszczenie dotyczące tej umowy posiadają wyłącznie sądy państwa członkowskiego, w którym dłużnik ma miejsce zamieszkania”. Jest to reguła bezwyjątkowa, no i oczywiście reguła znajdująca swoje miejsce w rozporządzeniu, w związku z tym bezpośrednio stosowana we wszystkich 28 państwach członkowskich. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Jeżeli nie ma więcej pytań, to dziękuję bardzo panu ministrowi. [[Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Łukasz Piebiak: Dziękuję.]] Otwieram dyskusję. Jako jedyny do głosu zapisał się pan senator Pociej. Bardzo proszę.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Uważam tę ustawę – zresztą trudno w ogóle wyobrazić sobie, żebyśmy jej uniknęli – za bardzo dobrą ustawę, która na pewno usprawni wymianę i dochodzenie roszczeń w Europie w sytuacji, gdy z roku na rok jest coraz więcej transgranicznych transakcji handlowych. To, o czym tu mówił, zresztą bardzo dociekliwie – po raz kolejny mu tego gratuluję – senator Czerwiński, to, iż rzeczywiście nie będzie można dochodzić w ten sposób, tylko poprzez sądy polskie, i nie będzie można robić tego typu zabezpieczeń w stosunku do konsumentów, daje absolutnie pełną ochronę ludziom, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej, w związku z tym z definicji są stroną słabszą. Jedyna rzecz, o której zresztą mówiliśmy na posiedzeniu komisji – będę tu uczulał ministerstwo raz jeszcze – jest taka, że zawsze problemem może być czynnik ludzki. Mam nadzieję, że w związku z tym, z czym mieliśmy do czynienia w ostatnich latach, z tą skalą problemów dotyczących komorników, ministerstwo będzie bardzo wnikliwie analizowało to, co się dzieje, i w razie czego szybko zareaguje, jeżeli w tym zakresie miałyby się pojawić te same problemy, które pojawiały się w innych sytuacjach związanych z działaniami komorników. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo, Panie Senatorze. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzydziestego szóstego porządku obrad: ustawa o zasadach unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu stosowanych przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu. Tekst ustawy zawarty jest w druku nr 392, a sprawozdanie komisji – w druku nr 392 A. Proszę sprawozdawcę Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej oraz Komisji Budżetu i Finansów Publicznych, senatora Arkadiusza Grabowskiego, o przedstawienie sprawozdania komisji.
Dziękuję, Panie Marszałku. Szanowni Państwo! Przypadł mi zaszczyt przedstawienia, przedłożenia Wysokiej Izbie projektu uchwały, która była procedowana w trakcie wspólnego posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej oraz Komisji Budżetu i Finansów Publicznych. Chodzi o ustawę o zasadach unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu stosowanych przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu. Jest to przedłożenie rządowe. Uchwała, której załącznikiem jest porozumienie, o którym za chwilkę powiem, określa ramy prawne, na podstawie których określone zostają ramy do współpracy w zakresie wzajemnego opodatkowania. Dotychczasowy brak regulacji stanowił przeszkodę w rozwijaniu wzajemnych stosunków pomiędzy Polską a Republiką Tajwanu. Jeśli chodzi o samo porozumienie, jest ono zawarte w trybie konwencji OECD określającej wzajemne regulacje podatkowe i w opinii Ministerstwa Spraw Zagranicznych jest zgodne z prawem Unii Europejskiej. Sam załącznik do uchwały, uchwała jest dość krótka, jest to forma porozumienia pomiędzy dwoma podmiotami: Warszawskim Biurem Handlowym w Tajpej a tajwańskim Biurem Gospodarczym i Kulturalnym Tajpej w Warszawie. Dlaczego? Obydwa biura są, że tak powiem, podległe ministerstwom spraw zagranicznych odpowiednio Polski i Tajwanu. Forma tego porozumienia wynika ze skomplikowanej sytuacji prawnej jako podmiotu na arenie międzynarodowej Tajwanu i jest praktykowana przez państwa Unii Europejskiej, a nawet przez Chiny, które podobne porozumienie zawarły z Tajwanem 26 sierpnia 2016 r. Jeśli chodzi o samą treść porozumienia, w opinii Biura Legislacyjnego nie budzi ona jakichś poważnych wątpliwości. Jedyna wątpliwość, poważna wątpliwość, która została podniesiona podczas posiedzenia połączonych komisji, dotyczy kwestii uregulowana w art. 4 ustawy, to jest stosowania ustawy, czyli de facto porozumienia, od dnia 1 stycznia 2017 r. Tutaj była sugestia ze strony Biura Legislacyjnego, że jeśli w projekcie ustawy jest taki zapis, to ustawa musi zostać opublikowana do końca bieżącego roku. Wszelkie wątpliwości w trakcie posiedzenia komisji wyjaśnił przedstawiciel ministerstwa. Uchwała została podjęta jednogłośnie przez wszystkich członków połączonych komisji. Dziękuję.
Dziękuję bardzo, Panie Senatorze. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do senatora sprawozdawcy. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie zadać takie pytanie? Bardzo proszę.
Dziękuję, Panie Marszałku. Krótkie pytanie. Ile polskich podmiotów gospodarczych funkcjonuje na terenie Tajwanu? Czy taka informacja była przekazana na posiedzeniu komisji? [[Jeszcze raz proszę powtórzyć pytanie.]] Ile polskich podmiotów gospodarczych funkcjonuje na terenie Tajwanu?
O ile sobie przypominam, nie było to poruszane na posiedzeniu. Padały jakieś kwoty, jeśli chodzi o wymianę handlową, obroty gospodarcze, ale jeśli chodzi o liczbę podmiotów, to, o ile dobrze pamiętam, takie dane nie były podawane.
Jeśli nie ma więcej pytań, to dziękujemy panu senatorowi. Projekt tej ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister rozwoju i finansów. Czy przedstawiciel rządu pragnie zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy i przedstawić stanowisko rządu? Nie. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do przedstawiciela rządu związane z omawianym punktem porządku obrad. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie zadać takie pytanie? [[Ja chciałbym…]] Ale pan złośliwie… [[Wesołość na sali]] [[Głos z sali: Nie ma przedstawiciela…]] Ogłaszam 7 minut przerwy, do godziny 10.30… [[Panie Marszałku, wycofuję swoje pytanie.]] Wracamy do obrad, skoro pan senator Pociej wycofał swoje pytanie. Dziękuję. Otwieram dyskusję. Proszę o zabranie głosu senatora Dowhana.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja w krótkich słowach chcę wyrazić zadowolenie z podpisania tego porozumienia. Wiadomo, że Tajwan różnie jest odbierany na świecie i nie jest honorowany przez większość krajów, ale Tajwan bardzo mocno zakorzenił się, jeżeli chodzi o wymianę handlową z Polską. Ja jestem i w poprzedniej kadencji również byłem członkiem grupy polsko-tajwańskiej. I przez 4 lata i poprzedni ambasador, i obecny ambasador, który jest chyba od roku czy roku z kawałkiem, bardzo mocno zabiegali i naciskali, aby takie porozumienie podpisać. Większość krajów, w tym Chiny, podpisały takie porozumienie, więc dziwiłem się, dlaczego to tak długo trwa, bo wymiana handlowa z Tajwanem jest coraz większa. Wiemy, na czym Tajwan zbudował swoją potęgę gospodarczą. Ale przede wszystkim chcę podkreślić bardzo miłe i przyjazne działania ekscelencji ambasadora Tajwanu w Polsce chociażby na rzecz szkół i innych instytucji, które potrzebują np. sprzętu elektronicznego. Chodzi o niedawne wyposażenie, nie wiem, czy klas, czy całej szkoły, w tablice elektroniczne, które powoli wchodzą do nauczania. Dlatego cieszy mnie to porozumienie, bo przy okazji każdego spotkania i każdej wizyty mówiono właśnie o tym, że tak długo to trwa, że przez wiele lat ta umowa nie była podpisana. Było to taką naszą bolączką. Dlatego cieszę się… Nie mogę pogratulować nikomu z ministerstwa, bo nie ma nikogo z ministerstwa… Ale chciałbym powiedzieć, że na pewno przyczyni się to już do swobodniejszej wymiany myśli technologicznej, a przede wszystkim wymiany gospodarczej między dwoma państwami. Dziękuję.
Dziękuję bardzo, Panie Senatorze. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Zanim ogłoszę przerwę, chyba będą komunikaty, tak? Nie. To ja państwa informuję, że spotkanie opłatkowe jest zaplanowane na godzinę 15.00 w sali nr 217. Ogłaszam przerwę do godziny 13.00. Po przerwie nastąpią głosowania. [[Przerwa w obradach od godziny 10 minut 26 do godziny 14 minut 40]]
Szanowni Państwo, wznawiam obrady. Panie i Panowie Senatorowie, serdecznie zapraszam… Przypominam wszystkim państwu oraz przypominam pracownikom Kancelarii Senatu, że po zakończeniu naszych głosowań, o godzinie 15.00 w sali nr 217, czyli piętro wyżej, odbędzie się spotkanie opłatkowe. Na spotkanie przybędzie kard. Kazimierz Nycz. Bardzo serdecznie zapraszam. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzydziestego siódmego porządku obrad: zmiana w składzie komisji senackiej. Przypominam, że wniosek Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich w tej sprawie zawarty jest w druku nr 373. Bardzo proszę sprawozdawcę Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich, pana senatora Sławomira Rybickiego, o przedstawienie wniosku komisji.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Komisja Regulaminowa, Etyki i Spraw Senatorskich na posiedzeniu w dniu 13 grudnia jednogłośnie przyjęła projekt uchwały – który odczytam – w sprawie zmiany w składzie komisji senackiej. Senat Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie art. 13 ust. 2 Regulaminu Senatu, wybiera senatora Jana Rulewskiego do Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Komisja rekomenduje podjęcie uchwały.
Dziękuję bardzo. Czy ktoś z państwa senatorów chciałby zabrać głos w tej sprawie? Nie słyszę pytań. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez Komisję Regulaminową, Etyki i Spraw Senatorskich projektem uchwały w sprawie zmiany w składzie komisji senackiej. Kto jest za? Kto jest przeciw? No, coś nie działa… [[Rozmowy na sali]] Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 76 senatorów, 67 było za, nikt nie był przeciw, 9 wstrzymało się od głosu. [[Głosowanie nr 90]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie zmiany w składzie komisji senackiej. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego piątego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. Komisja Ustawodawcza oraz Komisja Praw Człowieka, Praworządności i Petycji przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 384 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 78 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 91]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego szóstego porządku obrad: ustawa o zasadach unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu stosowanych przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu. Komisja Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej oraz Komisja Budżetu i Finansów Publicznych przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 392 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 78 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 92]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zasadach unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu stosowanych przez Rzeczpospolitą Polską i terytorium, do którego stosuje się prawo podatkowe należące do właściwości Ministra Finansów Tajwanu. To koniec? Informuję, że porządek obrad trzydziestego drugiego posiedzenia Senatu został wyczerpany. Przypominam, że następne posiedzenie Senatu odbędzie się w dniach 11, 12 i 13 stycznia 2017 r. Porządek tego posiedzenia został państwu przesłany pocztą elektroniczną. Przypominam również o uroczystym spotkaniu, o którym już wcześniej przypominałem, opłatkowym, które odbędzie się dzisiaj o godzinie 15.00. Swoje przybycie na nie zapowiedział kard. Kazimierz Nycz. Spotkanie odbędzie się w sali nr 217. Przystępujemy do oświadczeń senatorów poza porządkiem obrad. Informuję państwa senatorów, że oświadczenia złożone do protokołu zostaną zamieszczone w urzędowej wersji sprawozdania stenograficznego. Oświadczenia nie mogą trwać dłużej niż 5 minut. Przedmiotem oświadczenia mogą być sprawy związane z wykonywaniem mandatu, przy czym nie może ono dotyczyć spraw będących przedmiotem porządku obrad bieżącego posiedzenia Senatu. Marszałek odmówi przyjęcia niewygłoszonych oświadczeń, których treści nie można ustalić lub których wygłoszenie przez senatora nie byłoby możliwe w przysługującym mu na to czasie, czyli w przeciągu 5 minut. Nad oświadczeniem senatorskim nie przeprowadza się debaty ani dyskusji. Czy ktoś z państwa senatorów… Nie, nie ma…? Nikt się nie zgłasza. Nie mamy komunikatów? Nie mamy. Informuję, że protokół trzydziestego drugiego posiedzenia Senatu Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji zostanie udostępniony senatorom w terminie 30 dni po posiedzeniu Senatu w Biurze Prac Senackich, pokój nr 255. Zamykam trzydzieste drugie posiedzenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji. [[Marszałek trzykrotnie uderza laską marszałkowską]] [[Koniec posiedzenia o godzinie 14 minut 47]]