Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 5-6-2018 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΛΑ΄ συνεδριάσεώς του, της Τρίτης 5 Ιουνίου 2018, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολo του σχεδίου νόμου: «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2014/89/ΕΕ “περί θεσπίσεως πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό” και άλλες διατάξεις»]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επίκαιρων ερωτήσεων της Παρασκευής 8 Ιουνίου 2018. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. - Η με αριθμό 1751/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λέσβου της Νέας Δημοκρατίας κ. Χαράλαμπου Αθανασίου προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, σχετικά με τη «λήψη μέτρων προκειμένου να αποσυμφορηθούν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και ιδιαίτερα η Λέσβος». 2. - Η με αριθμό 1742/4-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Γεωργίου - Δημητρίου Καρρά προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Ανατρέπει η Κυβέρνηση, προς χάριν των πιστωτών, το νομοθετημένο δίχτυ προστασίας της παύσης παραγωγής τόκων των οφειλών των υπερχρεωμένων νοικοκυριών». 3. - Η με αριθμό 1748/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Δελή προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, με θέμα: «Τραγικές συνθήκες στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) Φυλακίου Ορεστιάδας. 4. - Η με αριθμό 1741/4-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Περί της νομιμότητας αδειοδότησης του μεταλλείου Σκουριών». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. - Η με αριθμό 1752/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγας Κεφαλογιάννη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «”Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων και Τουριστικών Σπουδών”. Ακόμα μία εκκρεμότητα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ». 2. - Η με αριθμό 1730/30-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Έλλειμμα δημοκρατικής εκπροσώπησης φοιτητών στο ΕΑΠ». 3. - Η με αριθμό 1704/25-5-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, με θέμα: «Ταλαιπωρία και επιβάρυνση των καταναλωτών από την καθυστέρηση απόδοσης χρηματικών ποσών που έχουν καταβάλει στα ΕΛΤΑ για εξόφληση λογαριασμών της ΔΕΗ». 4. - Η με αριθμό 1611/7-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κορινθίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρίστου Δήμα προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Απορρόφηση πόρων ΕΣΠΑ 2014-2020». 5. - Η με αριθμό 1674/21-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λασιθίου της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννη Πλακιωτάκη προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με θέμα: «Αξιοποίηση Χρηματοδοτήσεων από Ταμεία Ε.Ε. για την προμήθεια νέων σκαφών του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής για την ενίσχυση της επιτήρησης των θαλασσίων συνόρων, την αποτελεσματική έρευνα και διάσωση και την καταπολέμηση του εγκλήματος στη θάλασσα». 6. - Η με αριθμό 1589/3-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αρκαδίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Ελεγχόμενη χωροθέτηση των θερμοκηπίων παραγωγής και της μεταποιητικής μονάδας επεξεργασίας και παραγωγής τελικών προϊόντων φαρμακευτικής κάνναβης». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. - Η με αριθμό 5185/17-4-2018 ερώτηση του Βουλευτή Αρκαδίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Ένταξη έργου β΄ φάσης επέκτασης δικτύου διανομής τηλεθέρμανσης Μεγαλόπολης Αρκαδίας». 2. - Η με αριθμό 4297/12-3-2018 ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Γεωργίου - Δημητρίου Καρρά προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, σχετικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης των ΗΠΑ να επιβάλλει εισαγωγικούς δασμούς και τις επιπτώσεις του μέτρου στις ελληνικές εξαγωγές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Θα ανακοινώσω πρώτα τις επίκαιρες ερωτήσεις που δεν θα συζητηθούν. Η πρώτη με αριθμό 1734/4-6-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Εύβοιας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Γεωργίου Ακριώτη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Δημοτική αγορά Χαλκίδας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος της Υπουργού Πολιτισμού, της κ. Κονιόρδου, η οποία βρίσκεται στη Σύρο. Η πρώτη με αριθμό 1750/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Σερρών της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινής Αραμπατζή προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Κίνδυνος απένταξης από το ΕΣΠΑ/ΣΕΣ 2014-2020 των έργων της Αμφίπολης λόγω κωλυσιεργίας του Υπουργείου Πολιτισμού», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος της Υπουργού Πολιτισμού κ. Κονιόρδου, η οποία βρίσκεται στη Σύρο. Η δεύτερη με αριθμό 1749/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγας Κεφαλογιάννη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ανεξέλεγκτη παραβατικότητα στον περιβάλλοντα χώρο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της Αθήνας και στην ευρύτερη περιοχή του Πεδίου του Άρεως», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία η συνάντησή του με το Πυροσβεστικό Σώμα και όλους τους συναρμόδιους φορείς για την αντιπυρική περίοδο τους τρέχοντος έτους. Η τέταρτη με αριθμό 1698/24-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Προβλήματα λειτουργίας της ΕΛ.ΑΣ. στη Δωδεκάνησο, μέσα στην τουριστική περίοδο», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία η συνάντησή του με το Πυροσβεστικό Σώμα και όλους τους συναρμόδιους φορείς για την αντιπυρική περίοδο τους τρέχοντος έτους. Η πέμπτη με αριθμό 1715/29-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Μέτρα πρόληψης για την αποφυγή εκδήλωσης δασικών πυρκαγιών και αντιμετώπισης των συνεπειών τους ενόψει της νέας αντιπυρικής περιόδου», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία η συνάντησή του με το Πυροσβεστικό Σώμα και όλους τους συναρμόδιους φορείς για την αντιπυρική περίοδο τους τρέχοντος έτους. Η έκτη με αριθμό 1672/21-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Πειραιά της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Κατσαφάδου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Αντιπυρική προετοιμασία της χώρας εν όψει της καλοκαιρινής περιόδου», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία η συνάντησή του με το Πυροσβεστικό Σώμα και όλους τους συναρμόδιους φορείς για την αντιπυρική περίοδο τους τρέχοντος έτους. Η έβδομη με αριθμό 1673/21-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας κ. Ανδρέα Κατσανιώτη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Προβλήματα στον καταυλισμό Ρομά της Πάτρας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία η συνάντησή του με το Πυροσβεστικό Σώμα και όλους τους συναρμόδιους φορείς για την αντιπυρική περίοδο τους τρέχοντος έτους. Η όγδοη με αριθμό 1609/7-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Λάρισας της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Επιστολή διαμαρτυρίας και απόγνωσης κατοίκων των Εξαρχείων», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία η συνάντησή του με το Πυροσβεστικό Σώμα και όλους τους συναρμόδιους φορείς για την αντιπυρική περίοδο τους τρέχοντος έτους. Η ένατη με αριθμό 1615/8-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Εύης Χριστοφιλοπούλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Μηδενική ανοχή των κατοίκων των Εξαρχείων στην ανεπάρκεια σχεδίου αντιμετώπισης της επικίνδυνης κατάστασης στην περιοχή», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία η συνάντησή του με το Πυροσβεστικό Σώμα και όλους τους συναρμόδιους φορείς για την αντιπυρική περίοδο τους τρέχοντος έτους. Η δωδέκατη με αριθμό 1628/11-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Ανεξάρτητου Βουλευτή Β΄ Αθηνών κ. Ευσταθίου (Στάθη) Παναγούλη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Εγκληματικότητα και κάθε λογής επιθέσεις από ανθρώπους του υποκόσμου και γιαλαντζί επαναστάτες», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία η συνάντησή του με το Πυροσβεστικό Σώμα και όλους τους συναρμόδιους φορείς για την αντιπυρική περίοδο τους τρέχοντος έτους. Η δέκατη τρίτη με αριθμό 1638/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγας Κεφαλογιάννη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Σε απόγνωση οι κάτοικοι των Εξαρχείων», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία η συνάντησή του με το Πυροσβεστικό Σώμα και όλους τους συναρμόδιους φορείς για την αντιπυρική περίοδο τους τρέχοντος έτους. Η τρίτη με αριθμό 1726/30-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Ανεξάρτητου Βουλευτή Μεσσηνίας κ. Δημητρίου Κουκούτση προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Χαμηλότοκα δάνεια από την τουρκική τράπεζα Ζιραάτ στους καπνοπαραγωγούς της Θράκης», δεν θα συζητηθεί λόγω απουσίας του Υπουργού Εξωτερικών κ. Νικόλαου Κοτζιά στο εξωτερικό. Η δέκατη με αριθμό 1554/24-4-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με την «ανέγερση κτηρίου για τη στέγαση του Τμήματος Εθνικών Οδών Παιονίας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών κ. Νικόλαου Τόσκα. Αιτία «δεν συζητούνται». Η ενδέκατη με αριθμό 1151/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ερωτήματα σχετικώς με την υπόθεση πράκτορα βάσει αποκαλύψεων του Π. Καμμένου», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών κ. Τόσκα. Αιτία «δεν συζητούνται». Η δεύτερη με αριθμό 1746/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Πειραιά του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Διαμάντως Μανωλάκου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Τραγικές οι συνέπειες από τη λειτουργία του ΧΥΤΑ Φυλής», δεν θα συζητηθεί λόγω αναρμοδιότητας. Για όλα αυτά, υπάρχει επιστολή του Γραμματέα της Κυβέρνησης που επιβεβαιώνει τις αιτίες τις οποίες σας είπα. Ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Κουμουτσάκος ζητεί άδεια απουσίας στο εξωτερικό για τις 11 Ιουνίου 2018. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Θα γίνει μόνο μία ερώτηση, θα απαντήσει ο Υφυπουργός Υποδομών κ. Νικόλαος Μαυραγάνης που είναι παρών και είναι η με αριθμό 1745/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Ακύρωση της Υπουργικής Απόφασης για μετεγκατάσταση του Αμαξοστασίου του Ελληνικού με διασφάλιση και αναδιοργάνωση των εγκαταστάσεων για τη στήριξη του αναγκαίου συγκοινωνιακού έργου στο Λεκανοπέδιο». Ορίστε, κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο, με μία μικρή ανοχή, αφού είναι και η μοναδική ερώτηση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνηση, εκτός των άλλων δεσμεύσεων που έχει αναλάβει απέναντι στο κεφάλαιο, στα μνημόνια τα οποία υλοποιεί, προχωράει και στο κλείσιμο του Αμαξοστασίου Ελληνικού. Το θέμα είναι πάρα πολύ σοβαρό γιατί αφορά στα εκατομμύρια των κατοίκων στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Είναι ένα αμαξοστάσιο που στηρίζει όλο το συγκοινωνιακό έργο και ιδιαίτερα τις περιοχές αυτές που δεν έχει άλλο μέσο εκτός από τις λεωφορειακές γραμμές. Ήδη το συγκοινωνιακό έργο είναι πολύ πίσω από τις ανάγκες που υπάρχουν σήμερα. Και είναι παραπάνω από βέβαιο ότι η χειροτέρευση θα είναι αυτή που θα κυριαρχήσει μετά το κλείσιμο που αμαξοστασίου με βάση και την υπουργική απόφαση, η οποία το προβλέπει. Το Αμαξοστάσιο Ελληνικού, εκεί που βρίσκεται, έχει μηδενική όχληση στον αστικό ιστό του λεκανοπεδίου και εξυπηρετεί, αν θέλετε, με πολύ λίγα νεκρά χιλιόμετρα, το Λεκανοπέδιο Αττικής, έχοντας και μικρότερη ρύπανση και μικρότερη κατανάλωση ενέργειας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Υπάρχουν μελέτες, ιδιαίτερα του κ. Βόσκογλου, ο οποίος εφιστά την προσοχή στην Κυβέρνηση γι' αυτό το σοβαρό ζήτημα και την καλεί να μην γίνει το κλείσιμο του αμαξοστασίου. Και βέβαια η Κυβέρνηση θα έπρεπε ήδη τριάμισι χρόνια τώρα - μπορεί οι ευθύνες να είναι διαχρονικές στο ότι δεν διαπραγματεύτηκαν έστω αυτός ο χώρος να παραμείνει, για να μπορεί να εξυπηρετήσει τα εκατομμύρια του επιβατικού κοινού στην Αθήνα - , ωστόσο, όμως, το πρόβλημα αυτό θα είναι πολύ σοβαρό το επόμενο διάστημα, γιατί η μετεγκατάσταση είναι αδύνατη. Το έργο αυτό που πρέπει να γίνει στην Αττική, που θα πρέπει να βελτιωθεί, είναι αδύνατον να γίνει με την μεταφορά όλης αυτής της υποδομής στα υπόλοιπα αμαξοστάσια, τα οποία είναι πολύ μικρά, δεν χωράνε και το ζήτημα θα είναι πολύ σοβαρό. Πάντως, την επιλογή για το Θριάσιο οι συγκοινωνιολόγοι δεν την προκρίνουν, γιατί λένε ότι δεν αποτελεί λύση στο μεγάλο πρόβλημα που θα υπάρξει στην Αττική. Η ερώτησή μας αφορά σε αυτό, εάν πράγματι προτίθεται η Κυβέρνηση να πάρει πίσω αυτήν την απόφαση και αν προτίθεται να διασφαλίσει τη συνέχιση της λειτουργίας του Αμαξοστασίου Ελληνικού, βεβαίως με αναδιοργάνωση και βελτίωση των εγκαταστάσεων και τη στήριξη του παρεχόμενου συγκοινωνιακού έργου στην Αττική.
Το λόγο έχει ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Νικόλαος Μαυραγάνης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Βουλευτά, ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση. Είναι απότοκος της ευαισθησίας που προσωπικά επιδεικνύετε διαχρονικά για τα φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα. Πράγματι, είναι γεγονός ότι βρήκαμε μια σύμβαση υπογεγραμμένη και μάλιστα μια κακή σύμβαση. Μια σύμβαση, η οποία δεν είχε πρόνοιες ούτε για την απάλειψη της μετεγκατάστασης αυτής καθαυτής, που φέρνει πράγματι αναστάτωση, ούτε για την εξοικονόμηση των πόρων εκείνων που χρειάζονται για τη μετεγκατάσταση. Η σύμβαση αυτή επικυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, δυστυχώς, τον Νοέμβριο του 2014 και αποτέλεσε νόμο του κράτους. Προσπαθήσαμε να το αλλάξουμε. Δεν μπορέσαμε να το αλλάξουμε. Μέλημά μας είναι να υπάρξει η μικρότερη δυνατή αναστάτωση στον οργανισμό. Και αυτή η αναστάτωση η εσωτερική να μην τύχει καμμίας επιρροής στο θετικό συγκοινωνιακό έργο και άρα στον συμπολίτη μας, στον συνάνθρωπό μας, ο οποίος καθημερινά χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Θα ήταν νομίζω πολύ έξω από τον προσανατολισμό του ανθρωπισμού, εάν επιβαρυνόντουσαν συνάνθρωποί μας στην καθημερινότητά τους από αυτήν την εσωτερική διεργασία του ΟΣΥ. Εκείνο το οποίο μεριμνούμε, κύριε Βουλευτά, είναι οι μετεγκαταστάσεις να γίνουν διάσπαρτα στα αμαξοστάσια του Θριασίου, όπως είπατε, αλλά και της Πέτρου Ράλλη, της Πειραιώς, του Βοτανικού και της Ανθούσας. Θεωρούμε ότι με τη μεταφορά κάποιων οχημάτων παλιών και ευρισκομένων εν αχρησία, περίπου εβδομήντα δύο τον αριθμό, στο Θριάσιο Πεδίο θα εξοικονομήσουμε χωροταξικά εκείνο τον χώρο που χρειάζεται για να μπορέσουμε στα υπόλοιπα αμαξοστάσια που σας είπα να μετεγκαταστήσουμε τα τριακόσια περίπου λεωφορεία που βρίσκονται στο Ελληνικό. Είναι πρόδηλο ότι αν αυτήν τη στιγμή ήταν στο χέρι μας, δεν θα κάναμε καμμία κίνηση προς αυτήν την κατεύθυνση. Είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε. Θα το κάνουμε με τη μικρότερη δυνατή αναστάτωση, εξασφαλίζοντας πρώτα και κύρια τους εργαζόμενους - γιατί γνωρίζω πολύ καλά την ευαισθησία σας προς αυτήν την κατεύθυνση - οι οποίοι οποιαδήποτε πρόσθετη εργασία χρειαστεί να κάνουν, θα την αμειφθούν. Και δεύτερον, καμμία απολύτως γραμμή λεωφορειακή δεν θα υποστεί αλλαγή σε πρώτο επίπεδο από τη μετεγκατάσταση αυτή. Και το τελικό συγκοινωνιακό έργο θα είναι ακριβώς το ίδιο. Ευχαριστώ.
Κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, υπάρχει βέβαια και η απάντηση που δόθηκε από την υπηρεσία, που λέει ότι προετοιμάζεται για τη μετεγκατάσταση. Ωστόσο, όπως σας είπα, ο κ. Βόσκογλου σας εφιστά την προσοχή γιατί η οποιαδήποτε μετεγκατάσταση, ιδιαίτερα στην Πέτρου Ράλλη, στον Πειραιά, στα Άνω Λιόσια, όπως είπατε, δεν είναι δυνατή λόγω του ότι οι θέσεις που μπορούν να δεχτούν είναι πολύ λίγες. Και αυτά τα λεωφορεία που είναι εκτός λειτουργίας - που πάνε στο Θριάσιο - δεν είναι αρκετό για να δεχτούν τα υπόλοιπα αμαξοστάσια αυτό τον στόλο που είχε το Ελληνικό και εξυπηρετούσε συνολικά όλη την Αττική. Κύριε Υπουργέ, το θέμα πάντως είναι σοβαρό. Λέτε ότι δεν μπορέσατε να αλλάξετε τη σύμβαση και να διασφαλίσετε ούτε αυτή την υπηρεσία στους κατοίκους του λεκανοπεδίου ούτε καν την πυροσβεστική υπηρεσία που υπάρχει σήμερα μέσα στο Ελληνικό. Πάντως είναι γνωστό ότι σε αυτόν τον χώρο μιλάμε για εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα στεγασμένων χώρων, μια ολόκληρη πολιτεία, η οποία θα δημιουργηθεί και η οποία θα έχει ανάγκη, βέβαια, συγκοινωνιακού έργου. Για φανταστείτε: Λέει ο κ. Βόσκογλου - που πρέπει να τον πάρετε σοβαρά υπ' όψιν, γιατί έχει κάνει αρκετές μελέτες - ότι τα νεκρά χιλιόμετρα θα αυξηθούν κατά 45%. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ποια θα είναι η επιβάρυνση μέσα στο λεκανοπέδιο εξαιτίας και αυτής της δόμησης που θα γίνει στο Ελληνικό με τα εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα στεγασμένων χώρων, αλλά και από όλη αυτή τη λειτουργία που θα πρέπει να υπάρξει, η οποία θα αυξήσει τους ρύπους στο Λεκανοπέδιο της Αττικής. Θεωρούμε ότι είναι πολύ σημαντική η απόφαση σας να αλλάξετε - να το πω έτσι - αυτόν τον σχεδιασμό και να επαναδιαπραγματευθείτε με την εταιρεία, προκειμένου να διασφαλιστεί ο χώρος. Εμείς βέβαια διαφωνούμε ριζικά με αυτήν την απόφαση, δηλαδή να δοθεί όλο το Ελληνικό για τέτοια αξιοποίηση, όπως και η Κυβέρνηση πριν είχε μια άλλη στάση απέναντι στην ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού. Ωστόσο, υπάρχουν λειτουργίες οι οποίες θα πρέπει να διασφαλιστούν. Εμείς θεωρούμε ότι μία από αυτές τις λειτουργίες θα πρέπει να είναι και το αμαξοστάσιο του Ελληνικού, γιατί εξυπηρετεί τα εκατομμύρια του επιβατικού κοινού της Αττικής. Με αυτήν την έκκληση, καλούμε την Κυβέρνηση να δει πολύ πιο σοβαρά το ζήτημα που θα δημιουργηθεί στο λεκανοπέδιο και να επανασχεδιάσει το θέμα του συγκοινωνιακού έργου, που θα πρέπει να υπάρξει και ιδιαίτερα του αμαξοστάσιου του Ελληνικού, που αφορά στη λειτουργία του ίδιου του Λεκανοπεδίου της Αττικής.
Ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Συμπληρωματικά και μόνο θα μιλήσω, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Βουλευτά, να είστε βέβαιος ότι η Κυβέρνηση θέλει και δείχνει, γιατί είναι σύμφυτη με τον προσανατολισμό ανθρωπισμού και ανθρωποκεντρισμού που έχει χαράξει, ιδιαίτερη σημασία στις μεταφορές, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, για τους εργαζομένους και τους συνανθρώπους μας. Και γι' αυτόν τον λόγο έχουμε προτάξει την αδάπανη, δωρεάν μετακίνηση ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, όπως είναι οι άνεργοι ή οι εμποδιζόμενοι συνάνθρωποι μας κ.α., με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, πράγμα το οποίο δεν υπήρχε και είναι μια λαϊκή κατάκτηση των τελευταίων ετών. Είναι γεγονός πως έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια δύσκολη κατάσταση. Και αυτήν τη δύσκολη κατάσταση σε πρώτο στάδιο την αντιμετωπίζουμε με τον τρόπο που σας είπα. Έχω την αίσθηση ότι επειδή καλύπτουμε τα εργασιακά ζητήματα και τις όποιες πρόσθετες εργασίες χρειαστούν να γίνουν από τους εργαζομένους - και θα αμειφθούν γι' αυτά - , το τελικό αποτέλεσμα στο συγκοινωνιακό έργο θα είναι το ίδιο. Νομίζω ότι η έκθεση στην οποία αναφέρεστε έχει λάβει ως δεδομένο ότι όλη η μεταφορά θα γινόταν από το Θριάσιο και γι' αυτό και προσθέτει τα 45%. Δεν θα είναι ακριβώς έτσι το αποτέλεσμα. Πράγματι θα υπάρχει πρόσθεση οχηματοχιλιόμετρων, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο, δεν θα είναι ακριβώς όμως τόσα πολλά. Νομίζω ότι η τελική προσπάθειά μας πρέπει να είναι προς την κατεύθυνση να εξευρεθεί ένας χώρος - τον οποίο έχουμε εντοπίσει σε πρώτο επίπεδο - , ο οποίος πρέπει να είναι εγγύς του συγκεκριμένου χώρου στο παραλιακό μέτωπο και να μην προσθέτει οχηματοχιλιόμετρα, ώστε να διευκολύνει ουσιαστικά το συγκοινωνιακό έργο του νοτίου πεδίου της Αττικής. Είμαστε σε μια τελική διαβούλευση. Δεν είναι ώριμη η κατάσταση για να το ανακοινώσω από τη Βουλή. Θα ήταν πρόχειρο νομίζω εκ μέρους μου και δεν πρέπει να το κάνω. Νομίζω πως αυτή η προσωρινή λύση δεν θα πρέπει να είναι και η τελική ολιστική λύση και θα πρέπει να κυμανθούμε σε αυτό το οποίο είπατε, δηλαδή ότι η τελική λύση πρέπει να είναι εγγύς, για να μην προσθέτει οχηματοχιλιόμετρα και να διευκολύνει όσο μπορούμε περισσότερο το επιβατικό κοινό.
Ευχαριστώ πολύ. Ολοκληρώθηκε η συζήτηση της μιας και μοναδικής επίκαιρης ερώτησης. Η ώρα είναι 9.55΄. Θα επανέλθουμε στις 10.15΄ με αντικείμενο εργασιών νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που σας έχει διανεμηθεί. Παρακαλώ πολύ οι γραμματείες των κομμάτων να ενημερώσουν και να στείλουν στην Αίθουσα τους εισηγητές τους και τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, ώστε να ξεκινήσουμε 10.15΄.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις». Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, οι Υπουργοί Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Οικονομικών και οι Υφυπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης και Οικονομικών κατέθεσαν στις 5-6-2018 σχέδιο νόμου: «Αναμόρφωση του δικαίου των Ανωνύμων Εταιρειών». Το ως άνω σχέδιο νόμου έχει χαρακτηριστεί από την Κυβέρνηση ως επείγον και έχει παραπεμφθεί στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις». Το ανωτέρω σχέδιο νόμου χαρακτηρίστηκε από την Κυβέρνηση ως επείγον και η αρμόδια Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων αποδέχθηκε κατά πλειοψηφία τον χαρακτηρισμό του ως επείγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 110 του Κανονισμού της Βουλής. Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 5 Ιουνίου 2018 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου. Πριν ρωτήσω αν συμφωνεί το Σώμα, θέλω να υπενθυμίσω ότι από τη στιγμή που έχει χαρακτηριστεί κατά πλειοψηφία ως επείγον το νομοσχέδιο, Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, εισηγητές και αγορητές έχουν από δώδεκα λεπτά. Δευτερολογία έχουν μόνο οι εισηγητές και οι αγορητές. Οι ομιλητές έχουν πέντε λεπτά. Ανάλογα με το πόσοι συνάδελφοι θα εγγραφούν, αναφέρομαι ιδιαίτερα για τους συναδέλφους Βουλευτές, το Προεδρείο θα δει αν μπορεί να δείξει μια μικρή ανοχή σχετικά με τα πέντε λεπτά. Δεν κάνω προγραμματισμό της συνεδρίασης γιατί δεν ξέρουμε ακόμα πόσοι συνάδελφοι θα εγγραφούν. Η εγγραφή, ως γνωστόν, θα γίνει ηλεκτρονικά μόλις ανέβει στο Βήμα ο εισηγητής από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο συνάδελφος κ. Μιχελής. Θα κλείσει μόλις κατέβει από το Βήμα ο γενικός εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αδριανός. Το Σώμα συμφωνεί;
Το Σώμα συνεφώνησε κατά πλειοψηφία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία είκοσι μαθητές και μαθήτριες και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 77ο Δημοτικό Σχολείο της Αθήνας. Καλώς ορίσατε στη Βουλή. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Πριν πάρει τον λόγο ο κ. Μιχελής, ο κύριος Υπουργός θέλει να κάνει κάποιες διευκρινίσεις, ώστε να τις ξέρουν οι εισηγητές εξαρχής. Απ' ό,τι μου είπε, θα κατατεθούν αργότερα και γραπτώς, αλλά να κατατεθούν και προφορικά, ώστε πριν ανέβει στο Βήμα ο κ. Μιχελής να έχετε εικόνα των συμπληρώσεων που θέλει να κάνει. Κύριε Υπουργέ, δεν σας βάζω χρόνο. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε Καλημέρα σε όλες και όλους. Για τέσσερα σημεία θέλω να κάνω κάποιες διευκρινίσεις. Πρώτον, για το θέμα της θητείας. Όπως ξέρετε, είμαστε υπέρ του να δίνεται ευκαιρία σε νέους υποψηφίους να διεκδικούν θέσεις, όπως επίσης σε άτομα που αποκτούν μια εμπειρία σε μια θέση να μπορούν να τη μεταφέρουν σε άλλη. Παρ' όλα αυτά, όμως, για λόγους ομαλής μετάβασης και μη αιφνιδιασμού, όπως ακριβώς κάναμε και με την επιλογή των διευθυντών των σχολείων πέρυσι, θα θεωρηθεί ως μία θητεία το σύνολο των θητειών που έχουν μέχρι τώρα. Θα παραμείνουμε στις δύο θητείες, αλλά μία θα είναι η θητεία που έχουν ολοκληρώσει μέχρι τώρα, άρα δίνεται η δυνατότητα σε όλα τα άτομα, σε όλα τα στελέχη να θέσουν υποψηφιότητα και να κριθούν. Μαγνητοφώνηση της συνέντευξης: Την είχαμε αποσύρει, διότι δεν γίνεται πουθενά αλλού στο δημόσιο. Την επαναφέρουμε, για να μη θεωρηθεί ότι πάμε να κρύψουμε οτιδήποτε. Ο λόγος που την είχαμε αποσύρει, πέρα από το ότι σε όλες τις διαδικασίες του δημοσίου δεν υπάρχει, είναι ότι υπάρχει μια τεχνική δυσκολία στις περιφερειακές υπηρεσίες στην απομαγνητοφώνηση κ.λπ.. Για να μην υπάρχει κανένα ίχνος υποψίας, ως ο μόνος χώρος στο δημόσιο την επαναφέρουμε και θα κάνουμε το παν για να διευκολύνουμε και τις υπηρεσίες. Το τρίτο θέμα έχει σχέση με τις ΔΙΕΠ, με την επιλογή των αναπληρωτών για τα σχολεία με τα προσφυγόπουλα. Εδώ υπήρξε ένας πλούσιος προβληματισμός, αλλά και ένας προβληματισμός που χαρακτηρίστηκε από μία έλλειψη, αν θέλετε, εμπιστοσύνης με την πολιτεία ότι αυτό θα προϊδεάσει τρόπους και κριτήρια μόνιμων διορισμών. Επειδή δεν θέλουμε να υπάρχει καμμία τέτοια σκιά και επειδή θα αρχίσει η συζήτηση για τα θέματα των μόνιμων διορισμών, των κριτηρίων και των διαδικασιών για το σύστημα των μόνιμων διορισμών, αποσύρουμε αυτήν τη διάταξη ακριβώς για τον λόγο που είπα. Τέλος, για την παιδαγωγική επάρκεια, αυτή είναι η παιδαγωγική επάρκεια που δίνεται από τα πανεπιστήμια. Αυτό που έχουμε καταθέσει θέλω να είναι σαφές ότι έχει την εξής διαδικασία: To κάθε πανεπιστημιακό τμήμα που θέλει να δώσει παιδαγωγική επάρκεια καταρτίζει το πρόγραμμα των μαθημάτων που όταν τα παιδιά θα τα παρακολουθήσουν, παίρνουν και το πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας. Το πρόγραμμα αυτό εγκρίνεται από τη γενική συνέλευση του τμήματος, πάει στη Σύγκλητο, το εγκρίνει η Σύγκλητος, δεν εμπλέκονται καθόλου σ' αυτήν τη διαδικασία το Υπουργείο και το ΙΕΠ και με απόφαση της Συγκλήτου δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και το συγκεκριμένο τμήμα έχει τη δυνατότητα παροχής της παιδαγωγικής επάρκειας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μιχελής έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν σχέδιο νόμου με τίτλο «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις» αντιμετωπίζεται το υπαρκτό πρόβλημα της αναγκαιότητας αναδιοργάνωσης των δομών και της διοίκησης, αλλά και του προγραμματισμού και της αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου στην εκπαίδευση. Προβλήματα που προέκυψαν από την πολύχρονη λειτουργία δομών - που θα πρέπει να επισημάνω ότι κατ' αρχάς κρίνονται θετικές, αλλά ωστόσο αυτονομήθηκαν ως προς τη λειτουργία τους - οδήγησαν ώστε το προσδοκώμενο αποτέλεσμα στο εκπαιδευτικό τους έργο να είναι δυσανάλογο των δυνατοτήτων τους. Πολύ συνοπτικά στον πρόλογο της εισήγησής μου θα ήθελα να σταθώ και να διευκρινίσω βασικά εκπαιδευτικά επίδικα στα οποία εντοπίζονται ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές μας, που κατά συνέπεια επηρεάζουν τη στάση του καθένα μας, άσχετα εάν πολλές φορές αυτή η στάση μας επισκιάζεται από διαδικαστικά ζητήματα, κυρίως από την Αντιπολίτευση. Θα επισημάνω, λοιπόν, ότι τα ζητήματα όπως το περιεχόμενο των αναλυτικών προγραμμάτων, η οργάνωση και η διοίκηση της εκπαίδευσης, το άνοιγμα του σχολείου στην κοινωνία με δράσεις πέραν του τυπικού μαθήματος και τελευταία η αυτονομία της σχολικής μονάδας, είναι βασικά ζητήματα στα οποία είναι φανερό πως οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας δεν έχουν όλες τις ίδιες απόψεις. Οι διαφορές αυτές εμφανίστηκαν έντονες τις τελευταίες δεκαετίες, όταν σύγχρονες αντιλήψεις για τα παραπάνω επιχειρήθηκε να θεσμοθετηθούν, δηλαδή να αμφισβητήσουν θέσφατα, κατά τη συντηρητική παράταξη, του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Ιστορικά στο νεοελληνικό κράτος η εκπαίδευση συγκροτήθηκε από αρχικούς στόχους, φυσικό επακόλουθο των τότε αναγκών, οι οποίοι προφανώς στην πορεία εξελίχθηκαν, θα σημείωνα, με αργούς ρυθμούς. Σε πρόσφατη ομιλία μου στη Βουλή είχα επισημάνει πως η αύξηση των ετών υποχρεωτικής φοίτησης, η φοίτηση των κοριτσιών στο γυμνάσιο, η θεσμοθέτηση της δημοτικής γλώσσας στο σχολείο, βρήκαν στο παρελθόν τη σθεναρή αντίσταση της συντηρητικής παράταξης στη χώρα. «Ιδεολογικές εμμονές της Αριστεράς» τις χαρακτήριζε τότε. Σήμερα τα αποδέχεται, όχι βέβαια όλη. Δύο αντικρουόμενες αντιλήψεις εκφράστηκαν στα καίρια αυτά εκπαιδευτικά επίδικα. Κατά τη μια, η εκπαίδευση έπρεπε να περιορίζεται στο μάθημα στην τάξη, η δομή της έπρεπε να στηρίζεται στην ιεραρχία, αυστηρά δομημένη, κατά το κλασικό γραφειοκρατικό μοντέλο διοίκησης, κατά την ορολογία του Μαξ Βέμπερ. Κατά την ίδια αντίληψη, η αξιολόγηση έπρεπε - και επιμένουν ότι πρέπει - να είναι απόλυτα εξατομικευμένη και να συνδέεται με την ατομική εξέλιξη του εκπαιδευτικού, όπως σε κάθε ιδιωτική επιχείρηση. Στο παρελθόν, δε, αυτή επικεντρώθηκε κυρίως στην προσωπικότητα και εξωσχολική δράση του εκπαιδευτικού και δευτερευόντως στο εκπαιδευτικό του έργο. Με βάση μια τέτοια αξιολόγηση επιλέγονταν τα στελέχη της εκπαίδευσης. Έτσι πορευτήκαμε έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Πρόκειται για τη συντηρητική τότε, νεοφιλελεύθερη σήμερα, άποψη. Από την άλλη, οι σύγχρονες παιδαγωγικές απόψεις που προβλήθηκαν ακόμα και από τον Μεσοπόλεμο από τους διανοούμενους της Αριστεράς, τότε, είχαν περιορισμένη εφαρμογή, αλλά σήμερα όχι. Από τη δεκαετία του '80 και στη συνέχεια, άρχισαν να τίθενται οι βάσεις μιας νέας αντίληψης στην εκπαίδευση. Ως προς το περιεχόμενο, άλλαξαν τα αναλυτικά προγράμματα και ως προς την εκπαιδευτική διαδικασία, άρχισαν να λειτουργούν δράσεις υποστηρικτικές του εκπαιδευτικού έργου. Αναφέρω για παράδειγμα: Η περιβαλλοντική εκπαίδευση, η αγωγή υγείας, ο επαγγελματικός προσανατολισμός, η οργάνωση εργαστηριακών κέντρων, η οργάνωση κέντρων πληροφορικής, κέντρων υποστήριξης ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών και άλλα. Την ίδια εποχή αμφισβητήθηκε το αυστηρά δομημένο ιεραρχικό μοντέλο της διοίκησης με στελέχη εσαεί και αντικαταστάθηκε από στελέχη επί θητεία. Αμφισβητήθηκε και καταργήθηκε το 1982 η εξατομικευμένη αξιολόγηση, χωρίς ωστόσο να προταθεί και να εφαρμοστεί κάτι το σύγχρονο. Αποτέλεσμα αυτής της πορείας ήταν το 2013 να επανέλθει με τη μορφή του προεδρικού διατάγματος 152. Κρίσιμα ζητήματα που ανέκυψαν στην πορεία αυτή, από το 1980 έως σήμερα, είναι τα εξής: Πρώτον, η σχετική έλλειψη συντονισμού της δράσης των υποστηρικτικών αυτών δομών. Δηλαδή, η κάθε υποστηρικτική δομή σχεδίαζε και υλοποιούσε πρόγραμμα, ανεξάρτητα από τις άλλες και πολλές φορές όχι απόλυτα προσαρμοσμένο στις ανάγκες και πιθανές ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης σχολικής μονάδας. Δεύτερον, η σχετική ασάφεια των προσόντων του στελέχους της εκπαίδευσης κατά τη μετάβαση από το αυστηρά δομημένο ιεραρχικό σύστημα στο σύστημα επιλογής προσοντούχων με θητεία. Τρίτον, η συμβουλευτική που σταδιακά εισήχθη, δεν συνδέθηκε με την όλη εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά ήταν περιστασιακή. Τέταρτον, η έλλειψη σχεδιασμού, προγραμματισμού και αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου, ανά σχολείο, ήταν και είναι εμφανής. Ο όποιος προγραμματισμός προέκυπτε συνήθως από την ατομική πρωτοβουλία των διευθυντών και όχι ως συλλογικό αποτέλεσμα των στελεχών και του συλλόγου. Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι στις σημερινές συνθήκες του έντονου ανταγωνισμού και της προβολής της ατομικότητας, η όποια συλλογικότητα - κατά συνέπεια και κοινωνικότητα - που βιωματικά αποκτούν οι μαθητές μας από τη λειτουργία της σχολικής μονάδας, αλλά και από την ομάδα που λέγεται «σχολική τάξη», σταδιακά αρχίζει να ατονεί. Αυτά ακριβώς τα σύγχρονα εκπαιδευτικά ζητήματα έρχεται να αντιμετωπίσει το παρόν νομοσχέδιο με στόχο και προσδοκία να επιλυθούν. Κατά πρώτον, οργανώνει και καθοδηγεί ενιαία, παιδαγωγικά και επιστημονικά τις υπάρχουσες υποστηρικτικές δομές. Τον ρόλο της επιστημονικής και παιδαγωγικής στήριξης, οργάνωσης, προγραμματισμού και αποτίμησης του έργου αυτών έρχεται να εκπληρώσει το Περιφερειακό Κέντρο Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕΚΕΣ) κάθε περιφέρειας. Αυτό στελεχώνεται από το Σώμα των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Έργου: Στις είκοσι τέσσερις ΠΕΚΕΣ έχουμε πεντακόσια σαράντα συνολικά στελέχη στις δεκατρείς περιφέρειες της χώρας. Πρόκειται για εκπαιδευτικά στελέχη αυξημένων προσόντων αντιστοίχων των σχολικών συμβούλων. Οι τελευταίοι, που από το 1982 νόμος 1304, είχαν αντικαταστήσει τους αλήστου μνήμης επιθεωρητές ουδέποτε εξοπλίστηκαν με στοχευμένα καθήκοντα. Είχαν αφεθεί να ασκήσουν τα καθήκοντά τους κατά κανόνα κατά την κρίση και συνείδησή τους. Θα σημείωνα άλλοτε με επιτυχία, άλλοτε περιορισμένα. Με ιδιαίτερη επιμέλεια, προσοχή και βαρύτητα αντιμετωπίζεται το θέμα της κοινωνικοψυχολογικής στήριξης των μαθητών ιδιαίτερα αυτών που χρήζουν ειδικής αγωγής. Σε κάθε νομό της χώρας, και όχι μόνο, τα ιδρυόμενα εβδομήντα ένα κέντρα εκπαιδευτικής και συμβουλευτικής υποστήριξης ουσιαστικά εξακτινώνουν το συγκεκριμένο έργο των ΠΕΚΕΣ σε όλη την εκπαιδευτική περιφέρεια. Παράλληλα, τα κέντρα εκπαιδευτικής αειφορίας συνεχίζουν συντονισμένα πλέον το έργο των κέντρων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Τα σχολεία οργανώνονται σε ευέλικτες ομάδες συνεργασίας υπό τον προγραμματισμό και την υποστήριξη των ΠΕΚΕΣ και την παιδαγωγική, επιστημονική υποστήριξη των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Έργου. Σχεδιάζεται, προγραμματίζεται και υλοποιείται εκπαιδευτικό έργο κατά ομάδες σχολείων τα οποία έχουν αυτονομία ως προς αυτό με τελικό στόχο την αποτίμηση, αξιολόγηση δηλαδή, του έργου τους και ανατροφοδότηση με βάση αυτή του σχεδιασμού και προγραμματισμού τους. Εισάγεται δηλαδή μιας σύγχρονης μορφής ουσιαστική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου μακριά από άστοχες και τραυματικές για τους εκπαιδευτικούς εμπειρίες του παρελθόντος. Στο σημείο αυτό επισημαίνεται πως η πρόσφατα προβαλλόμενη από τη νεοφιλελεύθερη παράταξη αυτονομία της σχολικής μονάδας δεν αφορά στα προλεγόμενα αλλά στην αυτονομία διαχείρισης πόρων της σχολικής μονάδας. Με απλά λόγια, οι πόροι του σχολείου - χρηματοδότηση, εκπαιδευτικό προσωπικό - να διαχειρίζονται και από εξωγενείς παράγοντες πέραν του διευθυντή. Δηλαδή, με λίγα λόγια, αντιλήψεις αγοράς και για το σχολείο. Συμπερασματικά θα σημείωνα πως η νέα δομή αντιμετωπίζεται ενιαία ως προς την επιστημονική και παιδαγωγική υποστήριξη, τις δύο βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, με χαρακτηριστικά τη συλλογικότητα στον σχεδιασμό, στον προγραμματισμό και την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, συλλογική αξιολόγηση με στόχο την ανατροφοδότηση και βελτίωση. Πρόκειται για βασική αντίθεση με τις προϋπάρχουσες αξιολογήσεις επιθεωρητών έως το 1982, τις μετέπειτα αποτυχούσες και βέβαια το πρόσφατο προεδρικό διάταγμα 152 του 2013, αξιολογήσεις που ήταν ατομικές, αναφέρονταν πρωτίστως στον εκπαιδευτικό, δευτερευόντως στο έργο του και ελάχιστα στο έργο του σχολείου. Δεύτερο σημαντικό ζήτημα που αντιμετωπίζει το παρόν σχέδιο νόμου είναι αυτό της επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης. Ελάχιστοι μπήκαν στον κόπο να προβληματιστούν εάν η εκπαίδευση είναι κάτι το διακριτό από το άλλο δημόσιο και βεβαίως, από τον ιδιωτικό τομέα. Η συντηρητική άποψη που κυριαρχούσε ενδιαφερόταν κυρίως για τον έλεγχο και λιγότερο για την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου. Γι' αυτό, άλλωστε, και η αξιολόγηση είχε χαρακτήρα ατομικό της προσωπικότητας και δράσης του εκπαιδευτικού στελέχους και όχι του εκπαιδευτικού του έργου ή του συνολικά παραγόμενου έργου της εκπαιδευτικής μονάδας. Γι' αυτό και τα στελέχη παρέμεναν εσαεί, έως τη συνταξιοδότησή τους. Τα πρώτα βήματα επιλογής εκπαιδευτικών στελεχών με θητεία, πέραν της κλασικής ιεραρχίας, έγιναν από τις αρχές της δεκαετίας του 1980- το 1982 οι σχολικοί σύμβουλοι και το 1986 οι διευθυντές εκπαίδευσης και οι διευθυντές σχολικών μονάδων - χωρίς όμως σταθερούς κανόνες επιλογής και χωρίς αξιολόγηση του εκπαιδευτικού τους έργου, με αποτέλεσμα να μην αποφευχθούν και κομματικές παρεμβάσεις. Αυτό αποτέλεσε το αδύναμο σημείο και δέχθηκε έντονη κριτική, κυρίως από τον εκπαιδευτικό κόσμο. Σήμερα διαθέτοντας αυτήν την πολύχρονη εμπειρία βάσιμα υποστηρίζουμε πως: Πρώτον, το κλασικό γραφειοκρατικό ιεραρχικό μοντέλο της διοίκησης που από παλιά έχει εγκαταλειφθεί, καλώς εγκαταλείφθηκε. Όμως, απαιτούνται ενιαίοι και σταθεροί κανόνες, κριτήρια επιλογής στελεχών που θα συναρτώνται με τον χαρακτήρα του εκπαιδευτικού έργου. Δηλαδή ο εκπαιδευτικός που ασκεί διοίκηση δεν αποκόπτεται από το εκπαιδευτικό του έργο. Με απλά λόγια, δεν είναι μάνατζερ επιχείρησης. Ασκεί μεν διοίκηση, αλλά με έντονα τα χαρακτηριστικά της συμμετοχικότητας σε μονάδα εκπαίδευσης και παραμένει εκπαιδευτικός. Επιπρόσθετα, πέραν της αξιολόγησης του ως στέλεχος δεν παραλείπεται και η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού του έργου και κατά την άσκηση των συγκεκριμένων καθηκόντων του. Δεύτερον, τα κριτήρια επιλογής των στελεχών είναι σε γενικές γραμμές ίδια για όλες τις θέσεις, γιατί στηρίζονται σε τρεις βασικούς πυλώνες στα ακαδημαϊκά τους προσόντα, στη διοικητική και διδακτική εμπειρία και στη συνολική συγκρότηση της προσωπικότητας που τεκμηριώνεται μέσα από συζήτηση - συνέντευξη ενώπιον συμβουλίου επιλογής. Η διάρκεια της θητείας στη συγκεκριμένη θέση στελέχους δεν μπορεί να είναι εσαεί, περιορίζεται, αλλά με δυνατότητα μετάβασης σε άλλη θέση στελέχους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Για πρώτη φορά μετά το 2000 που θεσπίστηκαν και το 2002 που ορίστηκαν με υπουργικές αποφάσεις οι περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης αυτοί πλέον θα επιλέγονται, όπως τα υπόλοιπα στελέχη, για να τελειώσει πλέον η συνεχής επίκληση αυτών που ενώ από το 2002 έως τώρα διόριζαν τους περιφερειακούς διευθυντές κατά τις επιλογές τους - θα σημειώσω, σύμφωνα με τον δικό τους νόμο - απέφυγαν να τον τροποποιήσουν για να συνεχίσουν να διορίζουν και σήμερα έρχονται εδώ και κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι διορίζει και αυτός. Ερώτηση: Συμφωνούν με την τροποποίηση που εισηγείται το παρόν σχέδιο νόμου; Περιμένω να ακούσω την άποψή τους. Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου αποτελεί την επιτομή ενός σχεδιασμού, προγραμματισμού και υλοποίησης. Στόχος της η ανατροφοδότηση και η βελτίωση του ίδιου του έργου, κατά συνέπεια της σχολικής μονάδας. Το παρόν σχέδιο νόμου επιπρόσθετα ρυθμίζει ζητήματα ανασυγκρότησης και λειτουργίας του ΙΕΠ, ζητήματα εκπαίδευσης προσφυγοπαίδων, διοικητικές ρυθμίσεις σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ζητήματα της αρχής διασφάλισης της ποιότητας της εκπαίδευσης, ζητήματα της Σιβιτανιδείου Σχολής και Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων και άλλα. Ολοκληρώνοντας, επισημαίνω πως πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου απόλυτα δομημένο στις σημερινές ανάγκες της εκπαίδευσης, που έλαβε υπ' όψιν τα αποτελέσματα μιας προϋπάρχουσας εμπειρίας σε συνδυασμό με τις σύγχρονες απαιτήσεις της παιδαγωγικής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εκπαίδευση αναγκαστικά ακολουθεί τις κοινωνικές αλλαγές. Αποτελεί, όμως, τον αδιαμφισβήτητο χώρο διαμόρφωσης της προσωπικότητας και προετοιμασίας ένταξης των νέων στην κοινωνία. Επιδιώκεται να αποτελεί τον χώρο συζήτησης ακόμα και αμφισβήτησης κοινωνικών θεσμών και δομών. Έτσι περιγράφεται ο ακαδημαϊκός της ρόλος από την εποχή του διαφωτισμού και της νεωτερικότητας, έτσι την βλέπουμε εμείς από την πλευρά μας. Γνωρίζουμε ότι υπάρχει και η άλλη άποψη. Για αυτό εμείς προτείνουμε μέτρα και θεσμούς που προάγουν την δημοκρατία, τη συλλογικότητα, την κοινωνική ευαισθησία. Αυτά δεν μπορούν να λειτουργήσουν με τον εκπαιδευτικό ως υπάλληλο, με τη διοίκηση γραφειοκρατικής ιεραρχίας, χρησιμοποιώ τον όρο του Μαξ Βέμπερ και με στελέχη «managers», χρησιμοποιώ τους νεοφιλελεύθερους όρους. Απαιτείται συλλογικός σχεδιασμός, προγραμματισμός, υλοποίηση και αξιολόγηση. Αυτό επιδιώκει το παρόν σχέδιο νόμου. Και καλώ πέραν της κυβερνητικής παράταξης και τις πολιτικές δυνάμεις που τη δεκαετία του '80 υπεραμύνθηκαν και θεσμοθέτησαν με βάση αυτές τις αρχές να το στηρίξουν. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 10ο Δημοτικό Σχολείο των Αγίων Αναργύρων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούστε με, σας παρακαλώ. Απευθύνομαι ιδιαίτερα στους συναδέλφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Όταν εγκρίνετε επείγοντα νομοσχέδια, πρέπει να ξέρετε ότι το άρθρο 110 είναι σαφές. Μετά υπάρχουν περιορισμοί στις ομιλίες. Δεν μπορεί να ψηφίζουμε τα νομοσχέδια ως επείγοντα και μέσα στη Βουλή να λειτουργούν ως κανονικά τα νομοσχέδια. Δεν γίνεται. Επειδή άφησα δεκαπέντε λεπτά τον συνάδελφο κ. Μιχελή, για λόγους ισονομίας θα αφήσω δεκαπέντε λεπτά όλους τους εισηγητές και γενικούς αγορητές. Από εκεί και πέρα, όμως, έχουν ήδη γραφτεί τριάντα τέσσερις συνάδελφοι. Δεν μπορεί ένας που ανεβαίνει στο Βήμα να αγνοεί τι γίνεται μετά από πίσω, ιδιαίτερα για τους συναδέλφους Βουλευτές που ο χρόνος τους είναι απελπιστικά λίγος, όταν τα νομοσχέδια χαρακτηρίζονται ως επείγοντα. Σας παρακαλώ, λοιπόν, παίρνοντας ως δεδομένο ότι όλοι οι αγορητές και oi εισηγητές θα έχουν δεκαπέντε λεπτά, αφού άφησα τον κ. Μιχελή, μετά να είμαστε όσο μπορούμε πιο πειθαρχημένοι.
Οι Βουλευτές πόσο χρόνο θα έχουν, κύριε Πρόεδρε;
Πέραν του ότι το είπα, ο Κανονισμός είναι σαφής, είναι πέντε λεπτά μόνο για τους Βουλευτές.
Όμως, δίνετε παράταση στους εισηγητές και τους ειδικούς αγορητές.
Καλά αφήστε, κύριε Κέλλα, τώρα τι θα κάνουμε ως παράβαση. Ας δούμε πρώτα πόσοι θα εγγραφούν. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Ανδριανός. Εγώ βάζω τον κανονικό χρόνο αλλά, όπως είπα, όλοι οι αγορητές θα έχετε μια σχετική ανοχή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω πρώτα απ' όλα να ευχηθώ στα παιδιά που εξετάζονται αυτές τις ημέρες. Σήμερα ξεκινούν τις πανελλήνιες εξετάσεις οι υποψήφιοι μαθητές των ΕΠΑΛ και αύριο των ΓΕΛ. Εύχομαι, λοιπόν, καλή επιτυχία και καλή συνέχεια, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
Όλη η Βουλή εύχεται στα παιδιά καλή δύναμη.
Καλή επιτυχία, λοιπόν, σε όλα τα παιδιά. Ολοκληρώνεται, λοιπόν, σήμερα, με τη συζήτηση στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο για τις δομές υποστήριξης, της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, μια διαδικασία που σε καμμιά περίπτωση δεν περιποιεί τιμή στο Κοινοβούλιο. Όπως τονίσαμε μετ' επιτάσεως τόσο στην επί της αρχής όσο και στην κατ' άρθρο συζήτηση του νομοσχεδίου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, η διαδικασία του επείγοντος που επελέγη για την επεξεργασία του συγκεκριμένου νομοσχεδίου σε καμμία περίπτωση δεν δικαιολογείται. Μάλιστα, όχι απλώς δεν δικαιολογείται αλλά αποκαλύπτει ολοφάνερα τον κεντρικό στόχο της Κυβέρνησης που δεν είναι άλλος από την κομματική άλωση της διοίκησης της εκπαίδευσης. Είδαμε, λοιπόν την Κυβέρνηση να επιχειρεί πριν από λίγο διάστημα ακριβώς το ίδιο στον ευρύτερο δημόσιο τομέα όπου με φωτογραφικά κριτήρια επιλογής που θεσπίσατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, κάνατε ανέκδοτο τη δήθεν αποκομματικοποίηση του δημοσίου. Το ίδιο ακριβώς επιχειρείτε να κάνετε τώρα και στην εκπαίδευση. Επιχειρείτε να ξηλώσετε χρήσιμες και δοκιμασμένες στον χρόνο δομές, να βάλετε στην άκρη ικανά και έμπειρα στελέχη για να ορίσετε κομματικούς θεματοφύλακες όπου γίνεται περισσότερο, όπου προλαβαίνετε περισσότερο, καθώς αντιλαμβάνεστε κάθε μέρα που περνά ολοένα και περισσότερο πως βρίσκεστε πλέον σε πορεία αποδρομής. Επιχείρησε, λοιπόν, η Κυβέρνηση με τη διαδικασία του επείγοντος να περιορίσει τις αντιδράσεις και την κατακραυγή που θα προκαλούσε αυτό το απαράδεκτο νομοθέτημα. Την πρώτη εκδοχή του νομοσχεδίου αυτού, ένα κείμενο με πενήντα ένα άρθρα, την έθεσε σε δημόσια διαβούλευση στις 16 Μαρτίου για δέκα μόλις μέρες. Για δυόμισι μήνες το νομοσχέδιο έμεινε κλειδωμένο στο συρτάρι, περιμένοντας την κατάλληλη συγκυρία. Και την Παρασκευή που μας πέρασε λίγο πριν τα μεσάνυχτα, εν όψει των πανελλαδικών εξετάσεων, που παραδοσιακά κυριαρχούν στην εκπαιδευτική επικαιρότητα, κατατέθηκε ένα κείμενο μαμούθ με εκατόν δεκατρία άρθρα με πάνω από πεντακόσιες σελίδες, ένα νομοσχέδιο που αφορά ένα τεράστιο εύρος ζητημάτων για να επεξεργαστεί η επιτροπή με τη διαδικασία του επείγοντος. Διαβάσαμε, λοιπόν, όλη τη σκληρή ανακοίνωση που εξέδωσε η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία και σας καταγγέλλει - αυτό δεν το λέμε εμείς, το λέει η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία - ότι δεν κάνατε διάλογο μαζί τους, δεν κάνατε διαβούλευση για τα σημαντικά θέματα που θίγει το νομοσχέδιο και αφορούν τα μέλη της και τις οικογένειές τους. Και αυτό παρά τη ρητή υποχρέωση που απορρέει από τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Καταθέτω αυτήν την ανακοίνωση για να υπάρχει στα Πρακτικά της Βουλής όπου σας κατακεραυνώνει για το γεγονός ότι δεν εκλήθη σε διάλογο για θέματα που την αφορούν, ενώ η πολιτεία έχει υποχρέωση να τους καλεί και μάλιστα αυτό, όπως επισημαίνω και προείπα, απορρέει από τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Ανδριανός καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα ανακοίνωση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και αντί κάπως να συνετιστείτε από το σοβαρό αυτό ατόπημα, δεν διστάσατε, κύριε Υπουργέ, δεν αποφύγατε λίγο πολύ να πείτε πως αν έχει γίνει κάτι στην ειδική αγωγή στη χώρα, έγινε από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Έτσι ακριβώς είπατε και σας το λέω από τα Πρακτικά της Βουλής. Δηλαδή μέσα στα τρία αυτά χρόνια έγινε ό,τι δεν έχει γίνει στην ειδική αγωγή. Η Υφυπουργός σας είναι πολύ πιο προσεκτική. Δεν ισοπέδωσε το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν ξεκινούν όλα από τη στιγμή που αναλάβατε εσείς και οι ΑΝΕΛ τη διακυβέρνηση. Γι' αυτό πρέπει να είστε πολύ πιο προσεκτικοί. Πρόκειται για μια ατυχής και αμετροεπής δήλωση που αποκαλύπτει πρώτα απ' όλα το δικό σας αδιέξοδο και δυστυχώς, όχι η μόνη τέτοια ατυχής και αμετροεπής δήλωση που ακούσαμε από την πλευρά της Κυβέρνησης, σε αυτήν τη διαδικασία της τελευταίες μέρες. Δεν καταφέρατε, λοιπόν, να αποφύγετε τη σκληρή κριτική, τις αντιδράσεις και την κατακραυγή από την εκπαιδευτική κοινότητα και τους εμπλεκόμενους φορείς. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά για ένα νομοσχέδιο σαν και αυτό που συζητάμε αυτές τις μέρες. Να δούμε, λοιπόν, τι επιχειρείτε να κάνετε. Το πρώτο βήμα λοιπόν είναι να αποδημήσετε και να καταργήσετε υφιστάμενες εκπαιδευτικές δομές και να τις αντικαταστήσετε άρον άρον χωρίς σοβαρούς σχεδιασμούς, εκτίμηση συνεπειών και προετοιμασία με νέες υδροκέφαλες πιο συγκεντρωτικές και γραφειοκρατικές και καταδικασμένες στην υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση. Είναι τουλάχιστον ειρωνικό το γεγονός ότι ισχυρίζεστε πως θεσμοθετείτε αποκεντρωμένες υπηρεσίες, αφού δημιουργείτε την υπερσυγκέντρωση στελεχών στις έδρες των περιφερειών και στη διεύθυνση εκπαίδευσης και μεταφέρετε τη λήψη των αποφάσεων μακριά από τη σχολική μονάδα και την εκπαιδευτική διαδικασία. Καταργείτε εντελώς απροκάλυπτα και εκδικητικά τον θεσμό των σχολικών συμβούλων, έναν θεσμό που προσέφερε στην εκπαίδευση, μόνο και μόνο γιατί οι φορείς τους στήριξαν την αξιολόγηση. Μάλιστα, μιλήσατε για «μαγαζάκια», προσβάλλοντας κατάφορα την προσφορά τους. Δεν έστησαν μαγαζάκια, ούτε ζητούν κάτι το ιδιαίτερο. Ζητούν, λοιπόν, να διεκδικήσουν και αυτοί, χωρίς εμπόδια, θέσεις που εσείς καθορίζετε το πλαίσιο για να επιλεγούν. Τους αντικαθιστάτε, λοιπόν, από τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου, από τα ΠΕΚΕΣ, αποκλείοντας, βεβαίως, τους νυν σχολικούς συμβούλους από τη διεκδίκηση θέσης στη νέα δομή, με τεχνάσματα όπως το αντισυνταγματικό όριο των θητειών, που πριν από λίγο προσπαθήσατε να διορθώσετε. Η αντισυνταγματικότητα, όμως, εξακολουθεί να υπάρχει, όπως και το πρόβλημα. Αυτό το βαφτίζετε «θετική αλλαγή», χωρίς να μας λέτε πώς είναι δυνατόν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά τα ΠΕΚΕΣ την ώρα που οι προβλεπόμενες θέσεις για συντονιστές συμβουλευτικού έργου, ανά ειδικότητα, θα είναι κατά πολύ λιγότερες από αυτές των σχολικών συμβούλων. Παρόμοια συγχώνευση επιχειρείτε και με τα ΚΕΣΥ, στα οποία στριμώχνετε ένα ετερόκλιτο πλήθος ανομοιογενών διοικητικών, εκπαιδευτικών, υποστηρικτικών τεχνολογικών, διαγνωστικών και συμβουλευτικών - ενημερωτικών δομών, αυξάνοντας αρμοδιότητες, χωρίς να διασφαλίζετε την απαιτούμενη στελέχωση, σε ένα σχήμα υπέρμετρα συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό. Ούτε εδώ απαντάτε πώς θα λειτουργήσουν αποτελεσματικά τα ΚΕΣΥ, όταν οι προβλεπόμενες θέσεις είναι ελάχιστες για τις αρμοδιότητες που τους δίνετε. Είναι μόλις χίλιες εξήντα επτά οι θέσεις σε εβδομήντα ένα ΚΕΣΥ, όταν οι ανάγκες αυξάνονται ολοένα και περισσότερο, όταν δεν προβλέπετε καν την κάλυψη όλων των σχολικών μονάδων από Επιτροπές Διαγνωστικής Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης και Υποστήριξης, όταν καταργείτε τη συμμετοχή της ειδικότητας του παιδοψυχιάτρου, αδιαφορώντας, ουσιαστικά, για το πώς θα γίνεται η διάγνωση προβλημάτων στις περιπτώσεις που οι γονείς, λόγω άγνοιας ή προκατάληψης, δεν απευθύνονται στις δομές της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Περίθαλψης. Ούτε, βεβαία, απαντάτε στο πώς ακριβώς θα καλυφθεί το κενό του Κέντρου Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών που καταργείτε, το οποίο στελεχωνόταν από έμπειρους πληροφορικούς και τεχνικούς υπευθύνους και εξυπηρετούσε αποτελεσματικά τις ανάγκες των σχολείων με ελάχιστο κόστος. Ο ένας πυλώνας, λοιπόν, της προσπάθειάς σας να αλώσετε κομματικά τη διοίκηση της εκπαίδευσης είναι η κατάργηση δομών και η όπως - όπως αντικατάστασή τους. Ο άλλος είναι, βεβαίως, η επιλογή και η αξιολόγηση των στελεχών. Κι εδώ κάνετε το εξής εξωφρενικό: Αντί να ξεκινήσετε τις επιλογές από την κορυφή, δηλαδή από τους περιφερειακούς διευθυντές, όπως είναι το λογικό και το δίκαιο κι όπως, άλλωστε, καθιστά υποχρεωτικό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τον Δεκέμβρη του 2018 για την υπόλοιπη διοίκηση, εσείς τους ορίζετε προέδρους των Συμβουλίων Επιλογής. Ορίζετε, δηλαδή, προέδρους κομματικώς διορισμένα στελέχη, τους οποίους ξανά, με εξωφρενικό τρόπο, εξαιρέσατε από την αξιολόγηση λίγο καιρό πριν, χαρακτηρίζοντάς του μετακλητούς. Αυτοί, λοιπόν, οι κομματικά διορισμένοι, οι μετακλητοί, οι μη αξιολογημένοι, μας λέτε ότι θα κρίνουν τώρα αντικειμενικά. Και στην ερώτηση, γιατί δεν κρίνονται και δεν αξιολογούνται μέσω ΑΣΕΠ, ο Υπουργός απαντά: «Μα, δεν γνωρίζετε ότι δεν μπορεί να γίνει, γιατί έχουμε πανελλαδικές εξετάσεις;». Και γιατί δεν το φέρατε νωρίτερα; Εσείς, μάλιστα, είπατε - και το επαναλάβατε πολλές φορές στην επιτροπή - ότι ήταν έτοιμο από το 2017, εδώ κι οκτώ μήνες. Γιατί, λοιπόν, το κρατάτε δυόμισι μήνες στο συρτάρι και το συζητάτε οκτώ μήνες; Δεν ξέρατε ότι αρχίζουν οι πανελλαδικές τώρα που φέρατε το νομοσχέδιο; Μήπως, δηλαδή, η επιλογή δεν είναι τυχαία; Για να κάνετε, λοιπόν, το έργο τους ευκολότερο, ορίζετε κριτήρια μοριοδότησης και επιλογής κομμένα και ραμμένα στα μέτρα των μικροκομματικών σας επιδιώξεων. Πέρα, λοιπόν, από το αντισυνταγματικό όριο, που εξακολουθεί να υπάρχει παρά τη διόρθωση, που κάνατε, των θητειών, αποδίδετε υπερβολική βαρύτητα στη μη δομημένη συνέντευξη. Σήμερα μας είπατε, βεβαίως, ότι επαναφέρατε τη μαγνητοφωνημένη συνέντευξη. Ενώ την είχατε βάλει στη διαβούλευση, τη βγάλατε και τώρα την επαναφέρατε. Αυτή τη μη δομημένη συνέντευξη τη μοριοδοτείτε με δεκατέσσερα μόρια. Δεν αναγνωρίζετε ως διδακτική την υπηρεσία στελεχών, όπως οι σχολικοί σύμβουλοι, και την εξομοιώνετε με τη μοριοδότηση χαμηλόβαθμών στελεχών. Δίνετε, δηλαδή, υπερβολική μοριοδότηση στην προϋπηρεσία έναντι των αντικειμενικών προσόντων. Και αυτά είναι λίγα μόνο από τα πολλά ατοπήματα όσον αφορά στα κριτήρια, τα οποία ανέφερα πιο αναλυτικά στη συζήτηση στην επιτροπή. Και για να συμπληρώσετε το παζλ της ιδεοληψίας και της εξυπηρέτησης μικροκομματικών συμφερόντων, εξαιρείτε με το άρθρο 37 τους εκπαιδευτικούς από την αξιολόγηση, την οποία επιφυλάσσετε - όπως την επιφυλάσσετε - μόνο για τα στελέχη της εκπαίδευσης. Πώς δικαιολογείτε αυτή την απόφαση; Όπως είπε ο Υπουργός περήφανα, καταργείτε το διαβόητο προεδρικό διάταγμα 152, «ένα νεοφιλελεύθερο έκτρωμα, που προέβλεπε συγκεκριμένο και δεσμευτικό ποσοστό απολύσεων μέσα από τιμωρητική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών». Αυτά ανέφερε η δήλωση που εξέδωσε ο Υπουργός Παιδείας κατά της Νέας Δημοκρατίας, στην ανακοίνωση της τομεάρχου μας, της κ. Κεραμέως. Υπάρχει, όμως, ένα μικρό πρόβλημα με αυτήν τη δήλωση. Και το πρόβλημα είναι - όπως επισημάναμε και στην επιτροπή - ότι πουθενά το προεδρικό διάταγμα 152 δεν μιλά για απολύσεις εκπαιδευτικών. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και ο ν.4250/2014 αναφέρεται ρητά σε αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων, διοικητικών και όχι εκπαιδευτικών. Όμως, και η σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης ρητά ξεκαθαρίζει ότι η ποσόστωση στην αξιολόγηση δεν ίσχυε για τους εκπαιδευτικούς. Για να μην υπάρχει, λοιπόν, καμμία σκιά και για να μην δημιουργείται καμμία εντύπωση καταθέτω τα έγγραφα αυτά για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Αδριανός καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Να υπενθυμίσω, όμως, τι απάντησε ο Υπουργός όταν του επισήμανα ότι όλα αυτά δεν υπάρχουν στο προεδρικό διάταγμα 152. Είπε, λοιπόν, ο Υπουργός: «Το προεδρικό διάταγμα 152, παρ' ότι δεν το προβλέπει, έχει ταυτιστεί με την αξιολόγηση για να γίνουν απολύσεις. Αυτό δεν μπορεί να προσδώσει μία νομιμότητα στην αξιολόγηση. Άρα, πρέπει να καταργηθεί και γι' αυτό το καταργούμε. Όλα τα άλλα είναι νομικίστικα». Αυτό, κύριε Υπουργέ, το να μην ενδιαφέρει έναν πολιτικό η αλήθεια, αλλά το τι νομίζει, τι αισθάνεται και τι θα ήθελε ο ίδιος και το πολιτικό ακροατήριό του να είναι αλήθεια, στη γλώσσα της πολιτικής επιστήμης τα τελευταία χρόνια λέγεται «εναλλακτικά δεδομένα». Και επειδή ο κίνδυνος για την ίδια τη δημοκρατία εάν αρχίσουμε να σχετικοποιούμε την αλήθεια είναι πολύ μεγάλος - και πιστεύω ότι το αντιλαμβάνεστε πλήρως αυτό - σας καλώ να το λάβετε πολύ σοβαρά υπ' όψιν σας, ιδίως, μάλιστα, όταν τις τελευταίες μέρες ένα ακόμη στέλεχος της Κυβέρνησης, ο Υπουργός Εξωτερικών, σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για τα εθνικά μας θέματα, επιχειρεί και αυτός να σχετικοποιήσει την αλήθεια. Εμείς, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία, πιστεύουμε στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών ως αναγκαία προϋπόθεση για την ενίσχυση της ποιότητας στην εκπαίδευση. Πιστεύουμε ότι η αξιολόγηση είναι το αποτελεσματικότερο εργαλείο για να ενθαρρύνουμε και να επιβραβεύσουμε την καλή δουλειά και τη δημιουργικότητα, για να εντοπίζουμε τις βέλτιστες πρακτικές αλλά και τα σημεία όπου χρειάζεται βελτίωση. Όπως τόνισα και στην επιτροπή, σήμερα όσοι εκπαιδευτικοί κάνουν καλά τη δουλειά τους, την κάνουν αποκλειστικά και μόνο από φιλότιμο, χωρίς αναγνώριση, χωρίς ενθάρρυνση, χωρίς ηθική, υλική και θεσμική επιβράβευση. Όσοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, δεν έχουν κανένα κίνητρο, καμμία παρακίνηση για να βελτιωθούν. Και αυτό είναι άδικο. Και είναι άδικο για τους ευσυνείδητους εκπαιδευτικούς, είναι άδικο για όσους θέλουν να βελτιωθούν και δεν ξέρουν πώς, είναι άδικο για τα παιδιά και τις οικογένειές τους, που τους λέτε σήμερα ότι έχουμε ως κοινωνία ένα εργαλείο που διασφαλίζει καλύτερη ποιότητα στην εκπαίδευση. Και, πράγματι, είναι ένα εργαλείο που αποδεδειγμένα αποδίδει. Επιλέγετε, όμως, να μην το χρησιμοποιείτε, γιατί δήθεν διαφωνείτε με αυτό φιλοσοφικά, όταν όλοι ξέρουμε ότι εξυπηρετείτε ένα κομματικό ακροατήριο εις βάρος της εκπαίδευσης. Εμείς είμαστε ξεκάθαροι. Δεσμευόμαστε να επαναφέρουμε την αξιολόγηση και στους διδάσκοντες - επώνυμα και τεκμηριωμένα - χωρίς τιμωρητικό χαρακτήρα, με δίκαια και αδιάβλητα κριτήρια, ως εργαλείο δουλειάς πρώτα απ' όλα για τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Επίσης, δεσμευόμαστε να καταργήσουμε την παράλογη και ήδη κριθείσα ως αντισυνταγματική, με ειλημμένη απόφαση του ΣτΕ, πρόβλεψη για αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης από τους υφισταμένους τους με ανώνυμα ερωτηματολόγια. Ειδικά για τους διευθυντές των σχολικών μονάδων το άρθρο 40 προβλέπει το εντελώς παράλογο, να αξιολογούνται από τους υφισταμένους, χωρίς να συμμετέχουν καν οι ίδιοι στην αξιολόγηση των υφισταμένων τους. Ιδιαίτερα προβληματικές είναι, επίσης, και οι διατάξεις των άρθρων 53 έως 70 που αφορούν στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και βρίθουν φωτογραφικών διατάξεων «δημιουργικής ασάφειας» και νέων δαπανών, που δεν εκτιμώνται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Πρόκειται για διατάξεις που προβλέπουν, μεταξύ άλλων, την παράλογη, αυτόματη ανανέωση της θητείας των μελών του ΔΣ, την ακατανόητη πρόβλεψη της δυνατότητας σύναψης δανείων από το ΙΕΠ, τη νομιμοποίηση παράνομων δαπανών, την απολύτως φωτογραφική παροχή της δυνατότητας σε ιδιώτη, έμμισθο δικηγόρο, κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων, γενικών και ειδικών, να μετατάσσεται σαν να ήταν δημόσιος υπάλληλος σε δημόσιες υπηρεσίες και ανεξάρτητες αρχές της Ελλάδας και του εξωτερικού. Παρόμοια λογική είχε και η διασφάλιση των προσόντων των μονίμων εκπαιδευτικών που αποσπώνται σε ΔΥΕΠ από εκείνα των αναπληρωτών, ώστε να επαναπροσληφθούν όσοι έχουν επιλεγεί παλαιότερα στα έργα που είχαν υλοποιήσει τα πανεπιστήμια για την εκπαίδευση των προσφυγοπαίδων, αλλά και η διάταξη του άρθρου 85 για την αλλαγή της σύνθεσης…
Κύριε Ανδριανέ, τα υπόλοιπα στη δευτερολογία σας.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Στη δευτερολογία μου θα πω τα υπόλοιπα. Και, επειδή πολλές φορές ο Υπουργός λέει ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει προτάσεις, έχουμε διατυπώσει προτάσεις, κύριε Υπουργέ: Τους άξονες της μεγαλύτερης αυτονομίας των σχολικών μονάδων και της αξιοσύνης, της διαφάνειας και του αδιάβλητου στην επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης, της ενίσχυσης και ουσιαστικής βελτίωσης θεσμών με αποδεδειγμένη προσφορά, όπως οι σχολικοί σύμβουλοι, της αξιολόγησης παντού με δίκαια κριτήρια, χωρίς τιμωρητικό χαρακτήρα, της ηθικής, υλικής και θεσμικής αναγνώρισης του ρόλου του εκπαιδευτικού, της ενθάρρυνσης της ποιότητας και της δημιουργικότητας παντού, της περαιτέρω ουσιαστικής στήριξης της ειδικής αγωγής. Αυτό είναι το πλαίσιο των προτάσεών μας, γιατί παραπλανητικά λέτε ότι δεν υπάρχουν προτάσεις από τη Νέα Δημοκρατία. Αυτές τις προτάσεις, λοιπόν, αυτήν την πολιτική, σύντομα θα κληθεί να υλοποιήσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Γι' αυτούς, λοιπόν, τους λόγους καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο αυτό, που πιστεύουμε πως δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εκπαίδευσης, και δεσμευόμαστε να το καταργήσουμε, κατά προτεραιότητα, όταν αναλάβουμε την ευθύνη της διακυβέρνησης. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκαέξι μαθητές και μαθήτριες και ένας συνοδός εκπαιδευτικός από το 89ο Δημοτικό Σχολείο Αθήνας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, ο συνάδελφος κ. Δημήτριος Κωνσταντόπουλος.
Ευχαριστώ. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, η σταθερή θέση της Κυβέρνησης να νομοθετεί με διαδικασίες fast track επιβεβαιώνεται, δυστυχώς, για άλλη μια φορά. Έχουμε επανειλημμένα τονίσει ότι στα θέματα παιδείας χρειάζεται ευρύς διάλογος. Οι σημερινές δεν συμβάλουν στη σύνθεση και στην αναζήτηση ευρύτερων συγκλίσεων. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποβαθμίζεται ο διάλογος για την παιδεία και να ακυρώνεται εν τοις πράγμασι η διαβούλευση. Στα ζητήματα που αφορούν στην εκπαίδευση απαιτείται διάλογος, απαιτείται διαβούλευση. Δεν φτάνει, όμως, να τον επικαλείται κάποιος. Πρέπει να τον επιδιώκει, αφού τον πιστεύει. Σας είχαμε επισημάνει στο παρελθόν την ανάγκη αναβάθμισης της λειτουργίας του ΕΣΥΠ. Πρόκειται για ένα όργανο άνευρο και αναποτελεσματικό, το οποίο στην πράξη εσείς το έχετε ακυρώσει αφού έχει συνεδριάσει μόνο μία φορά. Κύριε Πρόεδρε, κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή αναφέρθηκε κατά κόρον από την πολιτική ηγεσία το θέμα της αξιολόγησης, το προεδρικό διάταγμα 152 και η δίχρονη προσχολική αγωγή, που σήμερα ουσιαστικά είναι υποχρεωτική. Να θυμίσω ότι οι αγώνες των εκπαιδευτικών για το ανοικτό δημοκρατικό σχολείο, με ίσες ευκαιρίες μόρφωσης για όλους, δικαιώθηκαν από τις κυβερνήσεις τις δικές μας, τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ. Εμείς καταργήσαμε τον επιθεωρητή, εμείς ανωτατοποιήσαμε τις ακαδημίες με την ίδρυση των πανεπιστημιακών παιδαγωγικών τμημάτων. Δεν φτιάξατε εσείς τον νόμο - πλαίσιο 1566/1985. Δεν συγκεντρώσατε εσείς ένα διοικητικό μοντέλο της εκπαίδευσης με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στον Α΄ και Β΄ βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης. Δεν δημιουργήσατε εσείς τα ολοήμερα σχολεία, τα ΕΠΑΛ, την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση. Δεν ανοίξατε εσείς τα πανεπιστήμια, ισότιμα για όλα την κοινωνία, ανεξάρτητα από την κοινωνική και οικονομική επιφάνεια και δεν στηρίξατε την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και το πανεπιστημιακό άσυλο. ‘Ολα τα παραπάνω είναι έργο μιας κυβέρνησης, της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Και τι έγινε με τους αγώνες του προοδευτικού κινήματος και τις ιδανικές συνδικαλιστικές διεκδικήσεις των εργαζομένων; Πείτε μας μέχρι το 2004 μια αξιολόγηση τιμωρητικού χαρακτήρα στην εκπαίδευση, πείτε μας μια νομοθετική ρύθμιση χειραγώγησης της αυτονομίας της σχολικής μονάδας και της λειτουργίας του συλλόγου διδασκόντων. Δεν θα βρείτε. Και δεν θα βρείτε, γιατί εμείς, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, πιστεύουμε στο ανοικτό, δημοκρατικό, πολυπολιτισμικό σχολείο, γιατί εμείς τιμούμε τον εκπαιδευτικό και αναγνωρίζουμε το δύσκολο και πολύπλευρο έργο του. Εμείς, ως κυβέρνηση, δεν είχαμε κάνει απολύσεις στην εκπαίδευση, κύριε Υπουργέ. Κάναμε προσλήψεις και η αναλογία μαθητών ανά δάσκαλο ήταν ένας εκπαιδευτικός για δεκαοκτώ μαθητές στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Σήμερα, με τις τριμελείς επιτροπές κατανομής του εκπαιδευτικού δυναμικού κατά διεύθυνση εκπαίδευσης, αυτή η αναλογία πολύ φοβάμαι ότι θα φτάσει ένας εκπαιδευτικός ανά είκοσι πέντε μαθητές. Να σας θυμίσω τη δική σας ρύθμιση για τα ολοήμερα. Πόσες θέσεις εργασίας αναπληρωτών, ειδικοτήτων, στέρησε από την εκπαίδευση και πόσους εκπαιδευτικούς οδήγησε στην ανεργία; Για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και η αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης είναι μια θέση μας διαχρονική. Σήμερα, σας καλωσορίζουμε στη θέση μας και να είστε βέβαιοι ότι θα στηρίξουμε ουσιαστικά αυτή τη διαδικασία, για την ποιότητα, για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Σε ό,τι αφορά στην προσχολική αγωγή, όλοι ξέρουν το πολύπλευρο έργο μας για τη λειτουργία του νηπιαγωγείου. Η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή είναι ένα μεγάλο βήμα, κύριε Υπουργέ, και απαίτηση όλων μας. Οι προβληματισμοί αφορούσαν στη δυνατότητα εφαρμογής της ρύθμισης και είναι πολύ σημαντικό ότι σήμερα η αυτοδιοίκηση έχει σταθεί πολύτιμος αρωγός σ' αυτήν την προσπάθεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βιώνουμε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις του τελευταίου αιώνα, με την ανεργία και τη φυγή των νέων κατά χιλιάδες στο εξωτερικό, με το γνωστό brain drain, που έφυγαν όλα τα φωτεινά μυαλά. Έφυγαν τετρακόσιες πενήντα χιλιάδες νέοι άνθρωποι με πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά. Γιατί; Γιατί δεν έβρισκαν εργασία. Χρέος όλων μας, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι να γυρίσουν αυτά τα παιδιά και πάλι στη χώρα τους, να γυρίσουν στην πατρίδα τους. Αυτή η γενιά - πιστεύω - θα είναι και η γενιά που θα αλλάξει πραγματικά την Ελλάδα. Γιατί αυτή η γενιά και το μπορεί και το γνωρίζει και το έχει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βιώνουμε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις του τελευταίου αιώνα, όπως είπα. Αυτή η κρίση αναγκάζει πολλούς σήμερα να σκέπτονται με τι; Με εκπτώσεις στην παιδεία, με εκπτώσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα. Είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε τις αναγκαίες διοικητικές και γνωστικές προσαρμογές, γιατί; Γιατί χρειαζόμαστε ένα αποτελεσματικό, ευέλικτο και αποκεντρωμένο σύστημα διοίκησης στην εκπαίδευση. Αυτή η προσπάθεια δεν ξεκινά σήμερα. Ξεκίνησε με τον ν.1304/1982 και συμπληρώθηκε από τις ρυθμίσεις του ν.1566/1985. Τότε σχεδιάστηκε μια οργάνωση διοίκησης, με την κεντρική υπηρεσία, τις διευθύνσεις και τα γραφεία. Με τον ν.2817/2000 και τον ν.2986/2002 έχουμε ένα ουσιαστικό βήμα αποκέντρωσης, συνδυασμένο με την ίδρυση των περιφερειακών διευθύνσεων. Το εύρος, όμως, των αρμοδιοτήτων και το ουσιαστικό περιεχόμενο ως προς την κατεύθυνση, την υλοποίηση, την αξιολόγηση των στόχων, τη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής και την προσαρμογή στις τοπικές ιδιαιτερότητες είναι και παραμένουν μεγάλες προκλήσεις. Εμείς, κύριε Υπουργέ, τολμήσαμε και δημιουργήσαμε δομές που στήριξαν τη λειτουργία του σχολείου, βοήθησαν το καθημερινό έργο των μάχιμων εκπαιδευτικών, οικοδόμησαν σχέσεις συμμετοχής και συνέργειας με φορείς και με τα προνοιακά κινήματα. Δομές που άνοιξαν το σχολείο στην κοινωνία, στη γειτονιά, στους γονείς. Αυτές τις δομές σήμερα εσείς τις καταργείτε. Ακυρώνετε θεσμούς που εξέφραζαν αγώνες εκπαιδευτικών για δημοκρατία, για επαγγελματική αξιοπρέπεια. Να σας θυμίσω, κύριε Υπουργέ, εδώ ότι ο νόμος - ορόσημο για το ανοικτό δημοκρατικό σχολείο, ο ν.1566/1985 της Κυβέρνησης τότε ΠΑΣΟΚ, σχεδιάστηκε και γράφτηκε από εμπνευσμένους δασκάλους, που υπηρέτησαν το θεσμό του σχολικού συμβούλου, ένα θεσμό που διαχρονικά καταγράφεται με θετικό πρόσημο στον κλάδο των εκπαιδευτικών. Προτείνονται σήμερα αλλαγές, οι οποίες έπρεπε να συντελεστούν σε ιδανικές συνθήκες, σε συνθήκες διαλόγου και διαβούλευσης. Είναι αλλαγές που αφορούν την ποιότητα λειτουργίας της σχολικής μονάδας και του έργου των εκπαιδευτικών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου για τις δομές υποστήριξης της εκπαίδευσης έχει στόχο τη δραστική μείωση των δαπανών των σχολείων. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, καταργούνται τα ΠΕΚ, οι προϊστάμενοι παιδαγωγικής καθοδήγησης και οι σχολικοί σύμβουλοι. Στη θέση τους δημιουργούνται τα περιφερειακά κέντρα εκπαιδευτικού σχεδιασμού, τα ΠΕΚΕΣ και φυσικά οι ΠΕΚΕΣιάτες σε επίπεδο περιφερειακών διευθύνσεων. Το ΠΕΚΕΣ, όπως περιγράφεται στο σχέδιο νόμου, στερείται βασικών θεσμοθετημένων αρμοδιοτήτων που σήμερα έχουν οι σχολικοί σύμβουλοι. Κατ' αρχάς, είναι υποστελεχωμένο, αφού ο αριθμός των νέων στελεχών, συντονιστές εκπαιδευτικού έργου, μειώνεται πλέον κατά 40% σε σχέση με τον σημερινό αριθμό των σχολικών συμβούλων, από τους οκτακόσιους τριάντα πέντε φθάνουμε στους πεντακόσιους σαράντα. Σε επίπεδο διευθύνσεων συγχωνεύονται υποστηρικτικές δομές ζωτικής σημασίας, όπως τα ΚΕΔΔΥ, συμβουλευτικοί σταθμοί νέων, ΚΕΣΥΠ και ΚΕΠΛΗΝΕΤ και δημιουργούνται τα κέντρα συμβουλευτικής υποστήριξης, τα ΚΕΣΥ, τα οποία θα είναι κοινά και για τις δύο βαθμίδες εκπαίδευσης. Η κατάσταση, κύριε Υπουργέ, που διαμορφώνεται στην ειδική αγωγή είναι ακόμη πιο κρίσιμη. Καταργούνται τα ΚΕΔΔΥ και μαζί με αυτά και η αναγκαία διαφοροδιάγνωση των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Η διαδικασία αυτή θα γίνεται πλέον από θεσμούς της εκπαίδευσης. Αυτό, κύριε Υπουργέ, θα έχει τραγικές συνέπειες για τους μαθητές και τις οικογένειες των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Η ίδια λογική συρρίκνωσης παρατηρείται και στη μετεξέλιξη των ΚΠΕ, των κέντρων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Αυτά μετονομάζονται σε κέντρα εκπαίδευσης για την αειφορία. Σε αυτά θα ενσωματωθούν οι αρμοδιότητες των υπευθύνων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας, πολιτιστικών θεμάτων. Εδώ θα δημιουργηθεί, δηλαδή, ένας αχταρμάς, όλα μαζί! Κύριοι της Κυβέρνησης, να σας θυμίσω ότι για τις επιλογές στελεχών στην εκπαίδευση μέχρι το 2015 είχαμε ένα νόμο ή ένα προεδρικό διάταγμα για κάθε κυβερνητική θητεία. Από το 2015 μέχρι σήμερα αυτός είναι ο τέταρτος νόμος που φέρνετε για επιλογές. Δηλαδή, τρεισήμισι χρόνια τρεις Υπουργοί και τρεισήμισι χρόνια τέσσερις νόμοι! Τα συμπεράσματα δικά σας. Κύριε Υπουργέ, εάν αυτή η διαδικασία δεν συνιστά εμμονή ελέγχου των στελεχών εκπαίδευσης, τότε τι συνιστά; Ποια η σπουδή της; Ο ν.3848/2010 ήταν, κατά γενική ομολογία, ο νόμος με τις πλέον αντικειμενικές επιλογές, ένας νόμος ο οποίος είχε ψηφιστεί - να θυμίσω - από τα 2/3 της Βουλής. Αυτός ο νόμος πήγε στο καλάθι. Ο ν.3848 μιλούσε για τη δομημένη συνέντευξη, την τράπεζα θεμάτων, τα συμβούλια κύρους, δηλώσεις προτίμησης μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών. Μας ρωτάτε, τι έχουμε να προτείνουμε για το σύστημα επιλογών. Σας απαντάμε: Τρία χρόνια τώρα ο ν.3848/2010, με τις απαραίτητες μικρές βελτιώσεις, είναι για εμάς ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Να θυμίσω ότι σ' αυτόν τον νόμο προβλέπεται η απόκτηση πιστοποιητικού διοικητικής και καθοδηγητικής επάρκειας από τα ΕΚΔΔΑ. Μία διαδικασία που θα έλυνε οριστικά το θέμα της αποτίμησης της προσωπικότητας, της επάρκειας στη ξένη γλώσσα και της ικανότητας στην άσκηση της διοίκησης. Εμείς δεν μπορέσαμε να γενικεύσουμε, αν και το ξεκινήσαμε. Εσείς, βέβαια, αντί να το συνεχίσετε, το καταργήσατε. Αφορίσατε τη συνέντευξη, αποδομήσατε τα συμβούλια κύρους και μας παρουσιάσατε με το ν.4327/2015 μία πρόταση, η οποία τι προέβλεπε; Προέβλεπε ουσιαστικά την εκλογή των στελεχών της εκπαίδευσης. Άρα δηλαδή, εδώ τι βλέπουμε; Βλέπουμε μια μοριοδότηση, η οποία είναι ένα λάστιχο. Και λάστιχο είναι η μοριοδότηση της διδακτικής υπηρεσίας. Ένα εκκρεμές είναι η μοριοδότηση των επιστημονικών προσόντων και η συνέντευξη πολυεργαλείο στα χέρια των ανερχόμενων συμβουλίων επιλογής. Γιατί καταργείτε με σχέδιο νόμου τη δομημένη συνέντευξη, την τράπεζα θεμάτων; Γιατί οι δηλώσεις προτίμησης πριν τη συνέντευξη; Όλα αυτά είναι ερωτήματα. Να σας θυμίσω ότι ήταν μια ρύθμιση που με τη δική μας παρέμβαση αλλάξατε στον προηγούμενο νόμο, στον ν.4473/2017, για τις επιλογές. Κύριε Υπουργέ, εμείς θέσαμε τις κόκκινες γραμμές μας, όπως: Επιλογή κάθετα, ξεκινώντας από τους περιφερειακούς διευθυντές, τους διευθυντές εκπαίδευσης, τους σχολικούς συμβούλους και τους διευθυντές σχολικών μονάδων. Και αυτό βέβαια, για να μπορεί να υπάρξει κινητικότητα. Δεύτερον, είπαμε συμβούλια κύρους με τη συμμετοχή του ΑΣΕΠ και το ΕΚΔΔΑ. Τρίτον, είπαμε δομημένη συνέντευξη. Σήμερα, είπατε ότι επαναφέρετε ουσιαστικά τη μαγνητοφώνηση. Αυτό το χαιρετίζουμε. Θα ήταν όμως πολύ σημαντική, κύριε Υπουργέ, η επαναφορά της τράπεζας θεμάτων. Φυσικά, συνεχίζοντας, σας λέω ότι είναι κόκκινη γραμμή η προσμέτρηση διδακτικής υπηρεσίας για όλα τα στελέχη επί θητεία, διότι όταν κλήθηκαν να αναλάβουν μια θέση ευθύνης με θητεία, γνώριζαν ότι ο χρόνος που θα έμεναν σε αυτή τη θέση θα ήταν της διδακτικής υπηρεσίας. Ερχόμαστε εμείς, εκ των υστέρων ουσιαστικά, να ακυρώσουμε την προσπάθειά τους φυσικά και τη διδακτική τους υπηρεσία που ήταν σε μία θέση, όπως είπα, θητείας, καθώς και τη μεταβατικότητα στο μέτρο των θητειών και μόνο για την ίδια θέση. Κύριε Υπουργέ, την πρώτη μέρα συζήτησης του νομοσχεδίου σας είπαμε ότι ως Δημοκρατική Συμπαράταξη θα καταψηφίσουμε το εν λόγω νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο το οποίο είχε στη διαβούλευση πενήντα δύο άρθρα. Κατέληξε να έρθει προς συζήτηση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων με εκατόν δεκατέσσερα άρθρα. Σας ζητήσαμε να πάρετε πίσω ουσιαστικά τα άρθρα, τα οποία δεν μπήκαν στη διαβούλευση και σας βάλαμε και τις κόκκινες γραμμές που εμείς θεωρούσαμε ότι έπρεπε να μπουν για το καλό της εκπαίδευσης. Εσείς δεν το κάνατε, γι' αυτό και καταψηφίσαμε το νομοσχέδιο επί της αρχής. Κύριε Υπουργέ, ο χώρος της εκπαίδευσης είναι ένας χώρος διαβούλευσης και διαλόγου, όπως είπα και πριν. Σας καλούμε έστω και τώρα να κάνετε δεκτές τις προτάσεις μας για να σταματήσει το ράβε - ξήλωνε και για να μην υπάρξει ουσιαστικά ένας πέμπτο νομοσχέδιο που θα έρθει στη Βουλή προς συζήτηση και ψήφιση από τους Βουλευτές. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Αντώνιος Γρέγος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καταγγείλαμε και στην επιτροπή τη διαδικασία του επείγοντος και σε αυτό το νομοσχέδιο. Και είπαμε ότι είναι επείγον - για να μην πω κατεπείγον - να καταργηθεί, επιτέλους, ο απαράδεκτος θεσμός του πανεπιστημιακού ασύλου, αυτού του ασύλου τρομοκρατών και εγκληματιών σε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Είναι ένας θεσμός που δεν έχει καμμία αξία και το μόνο που παρέχει είναι άσυλο σε τρομοκράτες και δολοφόνους. Καταγγέλθηκε και από τους φορείς το ότι πάρα πολλά άρθρα του νομοσχεδίου δεν μπήκαν σε διαβούλευση. Είναι και αυτό ενδεικτικό της δημοκρατικής λειτουργίας της Κυβέρνησης! Έχουμε να κάνουμε με ένα νομοσχέδιο εξπρές, το οποίο, χωρίς να συντρέχει κανένας λόγος, κατατίθεται - όπως είπαμε - με τη διαδικασία του επείγοντος. Οι ειδικοί στη διαστρέβλωση και στον εμπαιγμό κυβερνώντες ισχυρίζονται ότι ετέθη το νομοσχέδιο σε διαβούλευση. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι εξήντα άρθρα προστέθηκαν χωρίς διαβούλευση, τα οποία, βεβαίως, είναι μνημονιακές επιταγές. Το μόρφωμα της πολιτικής ανυποληψίας και άκρατου αμοραλισμού διατείνεται επίσης - και μάλιστα, σε υψηλούς τόνους - ότι το σχέδιο νόμου αντίκειται στην τιμωρητική μεταχείριση της αξιολογήσεως, ενώ σαν αντίδοτο φέρνουν την αυτοαξιολόγηση. Φυσικά, η αυτοαξιολόγηση δεν συνιστά καμμία σοβαρή λύση, καθώς επιτυγχάνεται ένα είδος ανταλλαγής φιλοφρονήσεων χωρίς να αξιολογείται ο εκπαιδευτικός. Το παρόν σχέδιο νόμου έπρεπε να αποσυρθεί. Επιβάλλει έναν ασφυκτικό έλεγχο και συνιστά στην ουσία ωμή παρέμβαση της Κυβέρνησης στη διοίκηση, αλλά και στο ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι - θα λέγαμε - μία εκτροπή, από την οποία το εκπαιδευτικό σύστημα θα κάνει πάρα πολλά χρόνια να επανέλθει. Η εικόνα της ελληνικής εκπαίδευσης είναι αποκαρδιωτική και απαξιώνεται και άλλο από το παρόν σχέδιο νόμου. Οι σχολικοί σύμβουλοι εξοβελίζονται, καθώς, όπως είπε ο κ. Γαβρόγλου, δεν ελέγχονται. Πολλά από τα σχολικά εγχειρίδια είναι αντιεπιστημονικά, αναπαράγουν το δόγμα του πολιτικού μαρξισμού και είναι εναρμονισμένα με τις επιταγές των νέων καιρών και της παγκοσμιοποίησης. Οι μαθητές είναι υπεραρκετοί σε κάθε τάξη, γεγονός που καθιστά τη μαθησιακή διαδικασία μια παρωδία. Εμάς, η θέση μας είναι ότι θα πρέπει να αποσυμφορηθούν οι σχολικές τάξεις, να γίνουν ευέλικτα τμήματα και οι μαθητές να μην υπερβαίνουν τους είκοσι. Μόνο έτσι θα τεθεί υπό έλεγχο το ζήτημα της συμφόρησης των τάξεων και θα αντιμετωπιστούν όλα τα απορρέοντα απ' αυτή προβλήματα. Επίσης, προτείνουμε άμεση επικοινωνία μαθητών και εκπαιδευτικού, πιο θερμό κλίμα για την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης και την ανάπτυξη μιας αμεσότητας. Τα σχολεία συγχωνεύονται, με αποτέλεσμα να συνθλίβεται η παιδεία. Τα ΚΕΔΔΥ καταργούνται, γιατί λένε ότι δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις, αλλά αναβαθμίζονται τα ΚΕΣΥ, τα οποία θα κληθούν να καλύψουν ένα ευρύ φάσμα αναγκών, κάτι το οποίο φυσικά στην πράξη είναι αδύνατον. Όλα αυτά τα μέτρα θυμίζουν μπακαλίστικες πρακτικές, είναι μέτρα του ποδιού και μπαλώματα, για να ικανοποιηθούν φυσικά οι μνημονιακοί εταίροι. Η συνένωση όλων των υποστηρικτικών δομών της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχει ως αποτέλεσμα την οικοδόμηση ενός συγκεντρωτικού και άκαμπτου συστήματος, το οποίο φυσικά, λόγω της δομής του, είναι δύσκολο να φέρει εις πέρας το έργο του και να καλύψει τις ανάγκες που αναφύονται. Οι ατέλειες, οι παρεκκλίσεις και τα λάθη πρέπει να βελτιώνονται μέσα από μία διαδικασία ενδελεχούς αξιολόγησης και όχι να καταργούνται δομές και να ιδρύονται άλλες. Γι' αυτήν την αξιολόγηση των υφισταμένων δομών έπρεπε κυρίως να ρωτηθούν οι σχολικές μονάδες και οι εκπαιδευτικοί προς τους οποίους απευθύνονται οι υποστηρικτικές δομές. Όμως, κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν έγινε. Σχετικά με τα ΠΕΚΕΣ, πώς είναι δυνατόν να ασκούν το έργο τους εξ αποστάσεως - το είπαμε και στην επιτροπή - όταν η ίδια η Κυβέρνηση χρεώνει λάθη στους σχολικούς συμβούλους; Πώς γίνεται τα είκοσι τέσσερα ΠΕΚΕΣ να λειτουργήσουν, όταν οι προβλεπόμενες θέσεις για τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου ανά ειδικότητα θα είναι κατά πολύ λιγότερες απ' αυτές των σχολικών συμβούλων; Θα είναι πεντακόσιες σαράντα από οκτακόσιες δέκα. Άρα ο κάθε συντονιστής θα πρέπει να υποστηρίξει πολύ μεγαλύτερο αριθμό σχολικών μονάδων. Η τοποθέτηση των συντονιστών στις περιφερειακές διευθύνσεις και όχι στις διευθύνσεις εκπαίδευσης ενισχύει τον συγκεντρωτισμό και ενθαρρύνει τον έλεγχο και τις παρεμβάσεις προς τις σχολικές μονάδες. Όσο για τις δομές προσφύγων, οι διατάξεις είναι απαράδεκτες. Όταν το εκπαιδευτικό σύστημα νοσεί, υπάρχει υποστελέχωση και διατίθενται τα απαραίτητα κονδύλια για την αναβάθμιση και εξυγίανση της εκπαίδευσης, ξαφνικά, ως δια μαγείας, ιδρύονται τα ΔΥΕΠ, για να συνδράμουν μια αόριστη και αλλογενή μάζα των λεγόμενων «λαθροπαίδων», τα παιδιά των λαθρομεταναστών δηλαδή. Εν τέλει, αυτό έχει σαν στόχο να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία. Είναι, όμως, πραγματικά απίστευτο ότι σε κάθε, μα σε κάθε νομοσχέδιο, φέρνετε διατάξεις που αφορούν λαθρομετανάστες - όποιο νομοσχέδιο και να είναι αυτό. Για να επανέρθω στο θέμα των ΔΥΕΠ, δημιουργούνται Δομές Υποδοχής Εκπαίδευσης Προσφύγων, με σκοπό την ένταξη των παιδιών των λαθρομεταναστών στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Εδώ, λοιπόν, είναι και το σημείο που φανερώνει την εμμονή του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τους μετανάστες και τους λαθρομετανάστες πρόσφυγες και οτιδήποτε εκ της αλλοδαπής. Δεν είναι δυνατή η ενσωμάτωση των λαθρομεταναστών σε μια ευρωπαϊκή χώρα όπως η Ελλάδα, καθώς πρόκειται για άτομα από χώρες της Αφρικής και της Ασίας, που έχουν μεγαλώσει με διαφορετικές αξίες και ήθη, διαφορετική θρησκεία και γλώσσα. Επομένως, η ενσωμάτωσή τους είναι αδύνατη και δρα εναντίον του γηγενούς πληθυσμού. Ας μην ξεχνάμε πως συνάμα με τη λαθρομετανάστευση παρουσιάστηκε και μία έξαρση ξεχασμένων ασθενειών στην Ευρώπη. Επίσης, καλό θα είναι να σημειωθεί ότι η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε πολλά άρθρα προβλέπει θέσεις διδασκαλίας για εκπαιδευτικούς μουσουλμανικής θρησκείας. Ουσιαστικά, το ελληνικό κράτος θα πληρώνει με τα λεφτά των φορολογούμενων Ελλήνων δασκάλους, οι οποίοι θα λένε στους Ελληνόπαιδες της Θράκης ότι είναι παιδιά Τούρκων, όπως πρόσφατα συνέβη σε σχολείο της Θράκης, παρουσία μουσουλμάνου Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Καλό είναι να προσθέσουμε ότι η Κυβέρνηση με αυτό το νομοσχέδιο πολλαπλασιάζει τη γραφειοκρατία στον δημόσιο τομέα, αυτή τη φορά στον χώρο της εκπαίδευσης, δημιουργώντας χιλιάδες διαφορετικές δομές, οι οποίες στην ουσία δεν επιτελούν κάποιο συγκεκριμένο λειτούργημα. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα ξεκάθαρα απαράδεκτο απ' όλες τις απόψεις, νομοσχέδιο, σε επίπεδο εθνικό, εκπαιδευτικό και διοικητικό. Θα αναφερθώ σε κάποιες διατάξεις που αφορούν την ειδική αγωγή. Στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου γίνεται λόγος για κατάργηση δομών και δημιουργία νέων, για τοποθετήσεις προσωπικού, αλλά και προϊσταμένων. Απ' όλες αυτές τις προτεινόμενες διατάξεις προκύπτουν, όμως, ερωτήματα: Οι γονείς που έχουν ραντεβού σε λίγες μέρες στο ΚΕΔΥΥ και θα πάνε στο ΚΕΣΥΥ ποιον θα βρουν εκεί να τους εξυπηρετήσει; Θα έχει προλάβει να τοποθετηθεί προσωπικό και προϊστάμενοι; Ακόμη και αν το προσωπικό παραμείνει το ίδιο με το υφιστάμενο από την προηγούμενη δομή, με τους προϊσταμένους τι θα γίνει; Ποιος θα προΐσταται και θα προσυπογράφει τις εισηγήσεις των τριμερών επιτροπών για να πάρουν οι γονείς τις άδειες και να πάνε στα ειδικά σχολεία; Θα πρέπει οι γονείς να κλείσουν εκ νέου ραντεβού, προκειμένου να εξεταστούν τα παιδιά τους. Σε αυτό το χάος που δημιούργησε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και στην ειδική αγωγή, επιδιώκοντας την τοποθέτηση προϊσταμένου της αρεσκείας της και τη δημιουργία κι εκεί κομματικού στρατού, οι μόνοι που θίγονται πραγματικά είναι οι μαθητές και οι γονείς, αλλά και οι διευθυντές των ειδικών σχολικών μονάδων, οι οποίοι για μία ακόμη φορά θα κληθούν να κουβαλήσουν τον σταυρό της ιδιαιτερότητας στη χρονική αυτή στιγμή που ξεκινούν οι εγγραφές για το νέο σχολικό έτος. Επίσης, θα πρέπει να προστεθεί στο σχέδιο νόμου πρόβλεψη για την ιδιαιτερότητα της μεταφοράς των μαθητών, οι οποίοι φοιτούν στις μονάδες ειδικής αγωγής. Ειδικότερα, το πρόβλημα εντοπίζεται στη νέα πλατφόρμα, στην οποία καταχωρούνται τα στοιχεία των εν λόγω μαθητών από τους διευθυντές όλων των σχολείων, τα οποία στοιχεία παραλαμβάνει η αρμόδια περιφέρεια, προκειμένου να προκηρύξει διαγωνισμούς μεταφοράς μαθητών συνολικά, χρησιμοποιώντας τα δεδομένα αυτά. Όμως, θα πρέπει να υπάρξει ειδική μέριμνα και πρόβλεψη για δημιουργία ξεχωριστής πλατφόρμας καταχώρησης των μαθητών, οι οποίοι φοιτούν σε μονάδες ειδικής αγωγής, προκειμένου να μπορούν να εξυπηρετούνται αυτοί ξεχωριστά ανάλογα με τις ανάγκες τους, καθώς δεν μπορούν σε πολλές περιπτώσεις να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως οι υπόλοιποι μαθητές. Επίσης, απαιτείται ιδιαίτερη μέριμνα για μαθητές, οι οποίοι φοιτούν στη μονάδα της ειδικής αγωγής και έχουν εισαχθεί στο πρόγραμμα μεταφοράς της περιφέρειας, πλην όμως ο σχετικός διαγωνισμός κηρύσσεται άγονος - το είπαμε και στη επιτροπή - διότι δεν εμφανίζεται ο ενδιαφερόμενος επαγγελματίας μεταφορέας, με αποτέλεσμα οι εν λόγω μαθητές να μην μπορούν να μεταβούν στη σχολική μονάδα. Αυτές οι παρατηρήσεις αφορούν κυρίως το άρθρο 51 και κάποια άλλα, στα οποία θα αναφερθώ αργότερα. Δυστυχώς, σε όλα αυτό το συνονθύλευμα απουσιάζει η πρόβλεψη για την παροχή ειδικού βοηθητικού προσωπικού εξατομικευμένα σε μαθητές με εξειδικευμένες παθήσεις που φοιτούν στα ειδικά δημόσια γυμνάσια. Θα πρόσφερε πραγματικά έργο το αρμόδιο Υπουργείο, αν άφηνε στην άκρη για λίγο τις τοποθετήσεις διευθυντών και προϊσταμένων και ασχολιόταν με τους γονείς, οι οποίοι εγγράφουν, αλλά δεν στέλνουν τα παιδιά τους στα ειδικά δημόσια γυμνάσια κάθε χρόνο, διότι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν ιδιώτη συνοδό. Για παράδειγμα, οι γονείς των μαθητών με επιληψία χρήζουν άμεσα την παροχή ατομικά ειδικού βοηθητικού προσωπικού, προκειμένου να μπορέσουν να φοιτήσουν τα παιδιά τους στα ειδικά δημόσια γυμνάσια, διότι χωρίς το ατομικό βοηθητικό προσωπικό, οι μαθητές αυτοί κινδυνεύουν άμεσα. Να παρασχεθεί, λοιπόν, η δυνατότητα στα ΚΕΣΥΥ να μπορούν να εισηγηθούν τη χορήγηση ατομικού ειδικού βοηθητικού προσωπικού σ' αυτές τις κατηγορίες των μαθητών, που διαφορετικά απέχουν ολοκληρωτικά από τη μαθητική ζωή. Ο διευθυντής του ειδικού δημοσίου γυμνασίου δεν μπορεί να αποκτήσει βοηθητικό προσωπικό τέτοιο. Στο άρθρο 90- αφορά τις ίδιες διατάξεις - χρήζει ανάλυσης ο τρόπος με τον οποίον κοστολογούνται οι παραβάσεις των φορέων μη τυπικής εκπαίδευσης. Με ποιον μαθηματικό τύπο υπολογίζεται, για παράδειγμα, ότι σ' έναν φορέα μη τυπικής εκπαίδευσης, που παραπλανά τους καταναλωτές, θα επιβληθεί πρόστιμο ποσού 3.000 ευρώ; Μπορεί ο εν λόγω φορέας μη τυπικής εκπαίδευσης μέσω της παραπλανητικής διαφήμισης να απέκτησε πεντακόσιους σπουδαστές. Αν του επιβληθεί πρόστιμο ύψους τριών χιλιάδων ευρώ, όταν ο φορέας αυτός αποκομίζει 150.000 ευρώ, προβάλλοντας ψευδείς υπηρεσίες, τότε ουσιαστικά εξωθούνται και οι υπόλοιποι φορείς να ακολουθήσουν τη ίδια τακτική. Τα ίδια περίπου ισχύουν και για τις υπόλοιπες καταγεγραμμένες παραβάσεις. Θα κάνω μία παρατήρηση για το άρθρο 103. Με την προτεινόμενη διάταξη δίνεται παράταση στις συμβάσεις προσωπικού του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Δεν θα την ψηφίσουμε αυτήν. Το άρθρο 105 αφορά τις άδειες διδασκαλίας σε φροντιστήρια, κέντρα ξένων γλωσσών και σε άδειες κατ' οίκον διδασκαλίας. Η διάταξη αυτή περιλαμβάνεται στο μνημόνιο 3. Είχαμε πει και πριν ότι αυτό το νομοσχέδιο, όπως και τα υπόλοιπα, είναι καθαρές μνημονιακές δεσμεύσεις και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το καταψηφίζουμε και αυτό. Θέλουμε να πούμε ότι ως Χρυσή Αυγή θέλουμε και αγωνιζόμαστε για μία εθνική παιδεία αντάξια του λαού μας, που έχει τεράστια ιστορία. Να δώσουμε και πάλι τα εύσημα και τα συγχαρητήρια σε όσους γονείς και στα παιδιά - είδα πάρα πολλά παιδιά - συμμετείχαν στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία μας. Θα είμαστε εδώ να υπερασπιστούμε την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το ΚΚΕ κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ο βασικός στόχος της Κυβέρνησης με το παρόν σχέδιο νόμου δεν είναι η στήριξη του σχολείου και του εκπαιδευτικού, ούτε η επιστημονική και παιδαγωγική αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, ούτε η πραγμάτωση του οράματος για ένα σχολείο δημόσιο, δημοκρατικό και συνεργατικό, όπως αναφέρει η αιτιολογική έκθεση. Οι διατάξεις του σχεδίου νόμου δεν έχουν καμμία σχέση με τις απόλυτες προτεραιότητες για τη στήριξη της εκπαίδευσης, όπως είναι οι χιλιάδες μόνιμοι διορισμοί, η αναβάθμιση των υποδομών, οι σοβαρές αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα, στα σχολικά βιβλία, τα μέτρα στήριξης των πιο αδύναμων μαθητών, η ενίσχυση της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Ο κυβερνητικός αντιδραστικός αντιεκπαιδευτικός σχεδιασμός προετοιμάζει το έδαφος για νέες, πιο βαθιές και αντιδραστικές ανατροπές στο περιεχόμενο και τη λειτουργία του σχολείου, στους στόχους της εκπαίδευσης. Πρόκειται για σχεδιασμό παρόμοιο με εκείνους της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ παλιότερα, στη βάση της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των εκθέσεων του ΟΟΣΑ, του ΣΕΒ και των αγορών, άμεσα μέτρα, πρόσδεση του περιεχομένου της γνώσης του εκπαιδευτικού έργου, των εκπαιδευτικών και μαθητών στις ανάγκες της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, της καπιταλιστικής ανάπτυξης γενικότερα για φθηνό εργατικό δυναμικό, προσαρμογή στην ευελιξία της αγοράς, τη διά βίου μάθηση. Κατά συνέπεια, το παρόν σχέδιο νόμου, μαζί με όλες τις άλλες εκσυγχρονιστικές μεταρρυθμιστικές δήθεν παρεμβάσεις, προετοιμάζει το έδαφος για να οικοδομηθεί το αυτόνομο ταξικά κατηγοριοποιημένο σχολείο της αγοράς. Το διαφοροποιημένο αποκεντρωμένο σχολείο πρέπει να ανταποκρίνεται, όπως αναφέρει η αιτιολογική έκθεση, στην ετερογένεια των αναγκών των μαθητών. Καμμία - μα, καμμία! - σχέση δεν έχει με τη βασική κοινωνική ανάγκη σήμερα, που είναι η εξασφάλιση μιας ενιαίας δημόσιας δωρεάν ολοκληρωμένης και καθολικού χαρακτήρα γενικής παιδείας στο περιεχόμενο, στη δομή και τη λειτουργία για όλα τα παιδιά ισότιμα, χωρίς ταξικές διακρίσεις. Το ταξικό σχολείο όχι απλώς παραμένει ταξικό, αλλά επιπλέον η Κυβέρνηση προσπαθεί να φορτώσει τα αδιέξοδα της αντιλαϊκής πολιτικής και τα προβλήματα του σχολείου στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς. Πρόκειται για βαθύτατα αντιδραστική αντίληψη. Η ενίσχυση του λεγόμενου κοινωνικού ρόλου του σχολείου δεν είναι άλλη από την ενίσχυση του ταξικού ρόλου του σχολείου στην κοινωνία, αφού είναι κατ' εικόνα και ομοίωσή του. Κυρίες και κύριοι, οι νέες δομές που προβλέπει το σχέδιο νόμου, τα ΠΕΚΕΣ και τα ΚΕΑ, θα παίξουν - κατά τη γνώμη μας - τον ρόλο μηχανισμών ενίσχυσης του ταξικά διαφοροποιημένου σχολείου της αγοράς, ενώ η επιλογή των στελεχών που θα πλαισιώνουν αυτούς τους μηχανισμούς θα είναι στη βάση ενός καθοριστικού κριτηρίου, αν αποδέχονται να υπηρετούν πιστά το νέο σχολείο της αγοράς. Τα ΠΕΚΕΣ ουσιαστικά θα διαδραματίσουν ρόλο μικρών Υπουργείων Παιδείας, που θα παίζουν καθοριστικό ρόλο στη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής, θα αναλάβουν κομβικό ρόλο στην οργάνωση και προώθηση της διαδικασίας της αξιολόγησης, στον έλεγχο των νέων δομών έως και το επίπεδο του σχολείου. Θα λειτουργούν παράλληλα και ως μηχανισμοί χειραγώγησης των εκπαιδευτικών, προκειμένου να υπηρετηθεί το νέο σχολείο της αμάθειας, των χορηγών, των μετρήσιμων δεικτών των επιχειρηματικών ομίλων, οι οποίοι θα ελέγχουν και θα διαμορφώνουν το περιεχόμενο της γνώσης, τα αναλυτικά προγράμματα, τη δομή και αναλόγως θα χρηματοδοτούν ή θα συγχρηματοδοτούν τις σχολικές μονάδες και τις διαφοροποιημένες δράσεις τους. Στη βάση αυτή θα γίνεται και η αξιολόγηση των δομών, των στελεχών και των σχολικών μονάδων. Η αξιολόγηση - αποτίμηση είναι άμεσα δεμένη με το περιεχόμενο της δουλειάς του εκπαιδευτικού και την κατηγοριοποίηση των σχολείων, προκειμένου να ξεχωρίσει τους εκπαιδευτικούς και τις σχολικές μονάδες που καλύτερα θα προωθούν τις αξίες του επιχειρηματικού πνεύματος και του ανταγωνισμού, τη σύνδεσή τους με τις επιχειρήσεις, τα επιμελητήρια, την τοπική διοίκηση, την ικανότητα να αναθέτουν βασικές λειτουργίες, όπως καθαριότητα, φύλαξη και άλλες, σε κάθε μορφή επιχειρηματικής δράσης, ιδιωτικής ή συνεργατικής, όπως ΜΚΟ, εργολάβους, ΚΟΙΝΣΕΠ και σε κάθε καρυδιάς καρύδι. Η κατάργηση του προεδρικού διατάγματος 152 και πλευρών του ν.3848 παραμένει κενό γράμμα. Οι ίδιες προβλέψεις και οι ίδιες διατάξεις επανέρχονται στο σώμα του σχεδίου νόμου μέσα από τη διαδικασία αξιολόγησης των στελεχών της εκπαίδευσης, αλλά και τη διαδικασία αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας. Στην επιλογή στελεχών το σχέδιο νόμου ενσωματώνει αυτούσιο όλο το νομοθετικό πλαίσιο των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Οι νόμοι Μητσοτάκη, Διαμαντοπούλου και Αρβανιτόπουλου ζουν και βασιλεύουν. Τα κριτήρια στην επιλογή στελεχών δεν θα αφορούν μόνον την επιστημονική επάρκεια και την υπηρεσιακή διαδρομή του καθενός, αλλά και την προσωπικότητα και τη γενική συγκρότηση του υποψηφίου. Σε αυτά συμπεριλαμβάνεται η αποδοχή και στήριξη αυτής της πολιτικής. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η «αμαρτωλή» συνέντευξη. Η Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης Ποιότητας στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση όχι μόνον δεν καταργείται, αλλά αναβαθμίζεται, αναπτύσσοντας ολοκληρωμένο πληροφορικό σύστημα διαχείρισης και βάσεις δεδομένων της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος, σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας. Κυρίες και κύριοι, ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν έκρυψε είτε ως Αντιπολίτευση είτε ως Κυβέρνηση ότι είναι υπέρ της προώθησης της αξιολόγησης, δηλαδή ενός αντιδραστικού κρατικού ελέγχου στη δουλειά των εκπαιδευτικών και στη ζωή του σχολείου. Παρακάμπτει το γεγονός ότι στον καπιταλισμό η αξιολόγηση είναι μία. Δεν υπάρχουν δύο ειδών, δεν υπάρχει καλή και κακή ως προς το περιεχόμενο και τις επιδιώξεις. Μπορεί στις μορφές να αλλάζει, αλλά σε τελική ανάλυση όταν μιλάμε για αξιολόγηση μέσα σε αυτό το σύστημα, στο πλαίσιο, δηλαδή, της καπιταλιστικής οικονομίας, μιλάμε για τον αντιδραστικό και ασφυκτικό κρατικό έλεγχο στην εκπαίδευση και στους εκπαιδευτικούς, με στόχο την ταχύτερη προσαρμογή της εκπαίδευσης στις απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων. Κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε τέσσερις επιπλέον σημαντικές πλευρές του σχεδίου νόμου. Πρώτον, το νομοσχέδιο έρχεται να αλλάξει ριζικά το τοπίο στην ειδική αγωγή, σε βάρος των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Καταργεί τα ΚΕΔΔΥ, που αφομοιώνονται στα ΚΕΣΥ, μαζί με άλλες υπηρεσίες που δεν σχετίζονται με την ειδική αγωγή, όπως τα ΚΕΣΥΠ και τους συμβουλευτικούς σταθμούς νέων, εξυπηρετώντας προφανώς την πολιτική εξοικονόμησης πόρων και προσωπικού. Αυτό θα είναι σε βάρος της ειδικής αγωγής, που συνιστά σύνθετη παιδαγωγική παρέμβαση, που χρήζει επιστημονικής και ταυτόχρονα εξατομικευμένης στήριξης των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και ως εκ τούτου απαιτεί πολλαπλάσια δαπάνη, προτεραιότητα και αναβαθμισμένες παροχές. Το ερώτημα που τίθεται και είναι εύλογο: Ανταποκρίθηκαν τα ΚΕΔΔΥ στο σύνθετο και απαιτητικό έργο τους; Σίγουρα η λειτουργία τους είναι ελλειμματική και συμβαδίζει με τη γενική εικόνα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Πέρα, όμως, από την όποια επιστημονική συζήτηση ή διχογνωμία για το περιεχόμενο, όχι τόσο των διαγνώσεων, όσο για το ποιο σχολικό πλαίσιο είναι κατάλληλο για το παιδί με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, το ΚΕΔΔΥ από συγκρότησής του διασφάλιζε - στο μέτρο του δυνατού πάντα - αυτό που αποτελεί επιστημονικό προαπαιτούμενο για τη χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής στον τομέα της ειδικής αγωγής και παρέμβασης: τη γνωμάτευση. Αυτός ο ρόλος αποτελεί τη βάση για την παραπέρα αναβάθμιση και επέκτασή τους και όχι την κατάργησή τους, γιατί για να χαραχθεί η ανάλογη εκπαιδευτική πολιτική στον τομέα της ειδικής αγωγής, να διοριστεί το ανάλογο ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό, ειδικό βοηθητικό, ειδικό επιστημονικό, το πρώτο θεμελιακό επιστημονικό βήμα είναι η διάγνωση και καταγραφή των παιδιών που χρήζουν ειδικής στήριξης. Παραπέρα, για να ιδρυθούν νέες εκπαιδευτικές δομές χρειάζεται πρώτα από όλα να εντοπιστούν και να καταγραφούν οι ανάγκες. Εάν συνυπολογίσει κανείς όλες τις επιπλέον αρμοδιότητες που τους ανατίθενται, κατανοεί το μέγεθος της υποβάθμισης της ειδικής αγωγής. Επιπλέον, από τις θέσεις που συστήνονται καταργείται, με πρόσχημα την ιατρικοποίηση της παιδαγωγικής διαδικασίας, η ειδικότητα του παιδονευρολόγου. Στην ουσία, καταργείται η διεπιστημονική ματιά για να προσεγγίσεις ολόπλευρα και όσο γίνεται πιο αντικειμενικά και σφαιρικά την ειδική δυσκολία. Καταργώντας την ειδικότητα του παιδονευρολόγου, καταργείς το στέρεο έδαφος για να ευδοκιμήσει η ειδική παιδαγωγική και αναγκάζεις τους γονείς να ξαναβάλουν βαθιά του χέρι στην τσέπη για να απευθυνθούν στα ιδιωτικά κέντρα γνωμάτευσης και να χρυσοπληρώσουν ιδιωτικά πια την υπηρεσία τους. Επιπλέον, μέσα από το νομοσχέδιο τίθενται ένα σωρό από καινούργια προαπαιτούμενα για να φτάσει ένας γονέας με το παιδί του στο ΚΕΣΥ και να πάρει τελικά την αξιολογική περιγραφική έκθεση. Έτσι, για να κάνει αίτηση ο γονέας, θα πρέπει να αποφανθεί με τεκμηριωμένη εισήγηση του συλλόγου διδασκόντων, αφού πρώτα αποδείξει ότι πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα, έχει υλοποιήσει βραχύχρονα προγράμματα, έχει πειραματιστεί με το παιδί και δεν έχει κάποιο αποτέλεσμα. Τι σημαίνουν, όμως, τα παραπάνω; Το επιστημονικό προαπαιτούμενο, η απαρχή της ειδικής παιδαγωγικής παρέμβασης, η αξιολογική έκθεση που δεν είναι καν γνωμάτευση μετατίθενται για το απώτερο μέλλον με τον πολύτιμο χρόνο να τρέχει σε βάρος του παιδιού. Μάλιστα, ο υπεύθυνος δάσκαλος επικοινωνίας με το ΚΕΣΥ μπορεί να είναι της ειδικής αγωγής, αλλά αν δεν υπάρχει, θα αναλαμβάνει δάσκαλος της γενικής. Πώς είναι δυνατόν στα γενικά σχολεία που τα τμήματα μπορεί να είναι εικοσιπεντάρια, που χάνονται διδακτικές ώρες γιατί δεν καλύπτονται τα κενά με διορισμούς εκπαιδευτικών και υπάρχουν τεράστια κενά στην ειδική αγωγή, να υλοποιούνται βραχύχρονα προγράμματα ειδικής εκπαίδευσης με όποιον εκπαιδευτικό περισσεύει; Το ΚΚΕ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παλεύει σθεναρά για το δικαίωμα στη διάκριση του παιδιού που έχει ειδικές παιδαγωγικές ανάγκες. Αποτελεί μέτρο προόδου της κοινωνίας ο βαθμός της αναβαθμισμένης διακριτής επιστημονικά σύγχρονης στήριξης αυτών των παιδιών. Είναι επιστημονικά σύγχρονο να υπάρχει καθολική δημόσια και δωρεάν πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση από τη στιγμή της σύλληψης της γέννησης του παιδιού. Είναι αναγκαίο να καταρτίζεται από τα πρώτα βήματα της προσχολικής ηλικίας και καθ' όλη τη διάρκεια των σχολικών χρόνων ενιαίο επιστημονικό πρόγραμμα που θα θέτει τους γενικούς σκοπούς και στόχους και, ταυτόχρονα, μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα γίνεται η αναγκαία εξειδίκευση ανά περίπτωση παιδιού. Επειδή δεν προλαβαίνω να αναφερθώ στα ΚΕΑ και στις ομάδες σχολείων - θα αναφερθώ στη δευτερολογία μου - θα μιλήσω σε σχέση με την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων στο τέταρτο μέρος του νομοσχεδίου. Εδώ, πραγματικά, η Κυβέρνηση το έχει τερματίσει. Από το 2015 έχουμε στη χώρα μας μαζικές αφίξεις ξεριζωμένων. Τρίτη σχολική χρονιά και δεν έχει αντιμετωπιστεί το ζήτημα με τα προσφυγόπουλα. Τα όσα λέτε απέχουν έτη φωτός από τις πραγματικές εκπαιδευτικές - και άλλες - ανάγκες των προσφυγόπουλων. Απορούμε τι έχει γίνει με εκείνη την Επιτροπή που είχε συστήσει το Υπουργείο Παιδείας επί κ. Φίλη, νομίζω. Υπάρχει; Λειτούργησε; Αν λειτούργησε, ποιο ήταν το πόρισμά της; Τα άρθρα του σχεδίου νόμου εστιάζουν στην κεντρική διοικητική διάρθρωση και στις δομές υποδοχής για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων. Απουσιάζει οποιοδήποτε άλλο μέτρο που αφορά το κύριο, δηλαδή τα κανονικά σχολεία στα οποία κατευθύνεται η μεγάλη μάζα των προσφυγόπουλων, κάτι που αποτελούσε και κυβερνητική δέσμευση. Αυτό αποτυπώνεται από την απουσία οποιασδήποτε μνείας για σημαντικά θέματα, όπως για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης αυτών των παιδιών, την οριστικοποίηση των τμημάτων από το καλοκαίρι από τη στιγμή που υπάρχει διαρκής ροή προσφυγόπουλων, τη μη αναγνώριση στην αποτύπωση των εκπαιδευτικών αναγκών για επιπλέον διαφοροποιημένα τμήματα που νομιμοποιούνται κύρια γύρω από την εκμάθηση της γλώσσας, τη μη έγκαιρη λήψη μέτρων για τις τάξεις υποδοχής, τη μη πρόσληψη ψυχολόγων, διερμηνέων, μεταφραστών και όλου του απαραίτητου ανθρώπινου δυναμικού για τη στήριξη αυτών των μαθητών, την ανυπαρξία μέτρων μέσα από τις δημόσιες δομές υγείας - εμβόλια, εξετάσεις - τη μη ύπαρξη δεύτερου εκπαιδευτικού στην τάξη προκειμένου να στηριχθεί μία διαφοροποιημένη εξατομικευμένη μάθηση, την πλήρη ανεπάρκεια σε βιβλία, ειδικό υλικό, εξειδικευμένα ευέλικτα προγράμματα, τη μη διασφάλιση των εκπαιδευτικών από τις αυθαίρετες παρεμβάσεις των ΜΚΟ στη λειτουργία του σχολείου, καθώς επίσης και τη σίτιση αυτών των παιδιών Το ΚΚΕ θα ψηφίσει «παρών» σε όλα αυτά τα άρθρα για τα προσφυγόπουλα, εκτός του άρθρου 80, το οποίο αφορά την πρόσληψη αναπληρωτών εκτός των κανονικών πινάκων, όπου ψηφίζουμε «κατά».
Το αποσύραμε αυτό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - για να κλείσω - το τρίτο μνημόνιο που όλα τα κόμματα ψήφισαν βάζει ξεκάθαρα ότι οι αλλαγές στην εκπαίδευση θα ελέγχονται με βάση τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ. Πρέπει να πείτε την αλήθεια. Εσείς εκτίθεστε όταν λέτε ότι επαναφέρατε την κανονικότητα στα σχολεία, διότι οι λαϊκές οικογένειες γνωρίζουν ποια είναι η πραγματικότητα που βιώνουν τα παιδιά μέσα στα σχολεία. Το ΚΚΕ δεν αντιμετωπίζει τις όποιες αλλαγές αμήχανα, ούτε αναπολεί παλαιότερες εποχές. Η κριτική μας δείχνει μπροστά, προς το μέλλον. Γι' αυτό μπορούμε να απαντάμε και στο σήμερα με αιτήματα και στόχους πάλης για αποκλειστικά δημόσια δωρεάν παιδεία για όλα τα παιδιά, για σχολείο που θα μορφώνει, θα διαπαιδαγωγεί και δεν θα εξοντώνει, για ενιαία δωδεκάχρονη και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή για όλα τα παιδιά, για σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα και περιεχόμενο διδασκαλίας που θα προάγει τη γενική επιστημονική γνώση και όχι τις στείρες δεξιότητες, για την κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην παιδεία, για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με μαζικούς, μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, για εξίσωση των δικαιωμάτων των αναπληρωτών με των μονίμων. Μόνο το ΚΚΕ έχει ξεκάθαρη θέση. Διότι η πρόταση για ενιαίο δωδεκάχρονο σύγχρονο σχολείο γενικής παιδείας είναι ρεαλιστική, είναι αναγκαία και πρωτοπόρα, είναι απάντηση προοδευτική για τις ανάγκες του λαού. Όπως προοδευτικός και συνάμα επαναστατικός είναι ο αγώνας για μία ριζικά διαφορετική κοινωνία όπου το κριτήριο θα είναι η πλήρης ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών για δουλειά, μόρφωση, υγεία, ζωή με δικαιώματα.
Κύριε Συντυχάκη, κλείστε, σας παρακαλώ.
Μόνο ο σοσιαλισμός, κυρίες και κύριοι, μπορεί να τα προσφέρει αυτά. Γι' αυτή την κοινωνία μάχεται το ΚΚΕ, κόντρα στον δικό σας συμβιβασμό με τη σαπίλα του καπιταλισμού. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, να επικαλεστώ την ιατρική σας ιδιότητα και να ζητήσω να χαμηλώσει ο ήχος, διότι όλοι θα πάθουμε ζημιά.
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται η ιατρική, συμφωνώ μαζί σας. Είναι πολύ ευαίσθητο το καινούργιο σύστημα και ακούγεται καλύτερα όταν είναι χαμηλότερος ο τόνος. Προχωράμε με τον κ. Κατσίκη ειδικό αγορητή από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Κάνω παράκληση και εγώ να μιλάτε λίγο πιο μακριά από τα μικρόφωνα και πιο χαμηλόφωνα. Ακούγεται καλύτερα. Και γίνεται έτσι πιο κατανοητή η ομιλία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ και κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσερχόμενοι σήμερα στη συνεδρίαση της Ολομέλειας, σε συνέχεια των συνεδριάσεων που προηγήθηκαν, φρονώ πως έχουμε όλοι μας έχουμε διαπιστώσει εις βάθος τα ζητήματα που προέκυψαν από την αναθεώρηση των δομών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Πρόκειται για ζητήματα που συνηγορούν στην αναγκαιότητα μετεξέλιξης των εκπαιδευτικών δομών, οδεύοντας σε ένα σύγχρονο ψηφιακό περιβάλλον το οποίο τόσο η γνώση όσο και η πληροφόρηση διαδέχονται πλέον ταχύτατα. Το Υπουργείο Παιδείας, τελώντας το χρέος που πηγάζει από τον θεσμικό του ρόλο, δεν δίστασε να προτείνει λύσεις που θα αναμορφώσουν το πεδίο των υπηρεσιακών δομών, με στόχο την εναρμόνιση με τις προκλήσεις του αύριο και με γνώμονα τη βέλτιστη διεκπεραίωση του έργου που προσφέρουν τα στελέχη της εκπαίδευσης. Αυτό είναι η σφαιρική προσέγγιση την οποία, κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να έχουμε διαρκώς κατά νου. Δεν θα πρέπει να μας προκαλεί φόβο. Θα πρέπει να συμφωνήσουμε πως η θεμελιώδης φιλοσοφία των αλλαγών που προτείνονται σήμερα προς ψήφιση έγκειται στην εισαγωγή νέων διατάξεων που έχουν στόχο τον δομικό μετασχηματισμό του εκπαιδευτικού περιβάλλοντος, προκειμένου να θωρακιστεί κατά το δυνατόν το λειτούργημα των στελεχών της εκπαίδευσης. Το σημερινό υπό ψήφιση σχέδιο νόμου συνεχίζει να υλοποιεί δομικές αλλαγές που έχει δεσμευθεί να προωθεί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στο πλαίσιο ουσιωδών μεταρρυθμίσεων για την παιδεία. Η διαρκής από το 2009 οικονομικά επιβαλλόμενη καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών έχει προσφέρει σοβαρές συνέπειες στην κοινωνική ζωή όλων μας. Σε ένα περιβάλλον, λοιπόν, που τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι η ρευστότητα και η αβεβαιότητα αναδεικνύεται επιβεβλημένη η ανάγκη επανασχεδιασμού των εκπαιδευτικών δομών της χώρας. Η ισχυροποίηση του πυλώνα της εκπαίδευσης είναι πλέον προαπαιτούμενο - για να χρησιμοποιήσω και μία λέξη η οποία στις μέρες μας είναι συχνότερη και από το «καλημέρα» - στην προσπάθεια εξορθολογισμού και ενίσχυσης του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού έργου. Ο περιφερειακός εκπαιδευτικός σχεδιασμός που εισηγείται το παρόν σχέδιο νόμου και η σταδιακή αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος οδηγεί στην ενίσχυση της διαδικασίας συμμετοχής όλων των βασικών συντελεστών της εκπαίδευσης στην οργάνωση και τη διοίκησή της. Η δημιουργία των Περιφερειακών Κέντρων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, που καλύπτουν χωροταξικά το σύνολο της χώρας, εξασφαλίζει την απαραίτητη συλλογική και διεπιστημονική συνεργασία, καθώς και τον συντονισμό των δράσεων σε επίπεδο περιφέρειας. Η ετερογένεια των αναγκών και η πολυμορφία των ενδιαφερόντων των μαθητών αιτιολογεί την ανάγκη δημιουργίας των Κέντρων Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης, με την ιδιαίτερα σημαντική αποστολή της υποστήριξης των σχολικών μονάδων και της διασφάλισης της ισότιμης πρόσβασης όλων ανεξαιρέτως των μαθητών στην εκπαίδευση. Στη δίνη της παρούσας οικονομικής συγκυρίας και στην προσπάθεια καταπολέμησης της ανεργίας, η αρμοδιότητα των Κέντρων αυτών στην παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε ζητήματα επαγγελματικού προσανατολισμού και σύνδεσης της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας καθιστά τη λειτουργία τους εξαιρετικά υποστηρικτική όχι μόνο για τη σχολική κοινότητα, αλλά για το κοινωνικό σύνολο εν γένει. Το παρόν σχέδιο νόμου περιλαμβάνει μεταξύ άλλων διατάξεις που θεσμοθετούν την ύπαρξη δεύτερου υποδιευθυντή στα δημοτικά σχολεία με μεγάλο αριθμό μαθητών, αύξηση επιδόματος προϊσταμένων και ολιγοθέσιων δημοτικών σχολείων και των νηπιαγωγείων, ενώ βάζει τέλος στην τετραετή φοίτηση των νυχτερινών λυκείων, μετατρέποντάς την σε τριετή. Η πολυπλοκότητα των σύγχρονων εκπαιδευτικών αναγκών επιβάλλει την εξέλιξη του θεσμού των σχολικών συμβούλων, καθώς η άσκηση της επιστημονικής και παιδαγωγικής υποστήριξης που παρέχουν θα πρέπει να πραγματοποιείται με τρόπο διεπιστημονικό και συνεργατικό, εναρμονισμένο με τις διαρκείς εξελίξεις στον χώρο της παιδαγωγικής. Η αντιμετώπισή τους, όμως, δεν προσιδιάζει στον τρόπο και στη σοβαρότητα που η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας διαχειρίζεται τα στελέχη της εκπαίδευσης. Η αποτίμηση του έργου που παρείχαν αποτελεί όρο sine qua non για την αξιοποίησή τους ή μη. Ο αποκλεισμός τους από τη διεκδίκηση θέσεων ευθύνης ίδιας ή ανωτέρου επιπέδου με την αυθαίρετη ρήτρα των δύο θητειών ενέχει το στοιχείο του αιφνιδιασμού και του τιμωρητισμού. Κριτήριο αποδοχής μεταρρυθμίσεων κάθε είδους αποτελεί πάντοτε η εξασφάλιση της ομαλής μετάβασης από τη μία κατάσταση στην άλλη. Οι βίαιες μεταβολές δεν ωφέλησαν ποτέ κανέναν. Θα πρέπει, λοιπόν, στους ανθρώπους αυτούς να δοθεί η δυνατότητα διεκδίκησης της επανεπιλογής τους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, σε αυτή την πρώτη εφαρμογή. Ελπίζω δε, κύριε Υπουργέ, να μην εφευρεθεί ως λύση ο εξοστρακισμός τους σε άλλη περιφέρεια, προκειμένου να είναι υποψήφιοι, γιατί στις σημερινές οικονομικές συνθήκες αυτό και αν ήταν μέτρο τιμωρητικού χαρακτήρα! Αναφέρομαι, λοιπόν, εκ νέου στην αντίρρηση που διατύπωσα σχετικά με τη θητεία των στελεχών εκπαίδευσης, όπως αυτή ορίζεται στην τρίτη παράγραφο του άρθρου 30. Βέβαια, θυμίζω πως η εν λόγω διάταξη απαγορεύει την υποψηφιότητα για τρίτη διαδοχική θητεία στα στελέχη που υπηρέτησαν σε θέσεις οι οποίες με την παράγραφο 2 του άρθρου 21 θεωρούνται όμοιες. Βέβαια, σήμερα το πρωί πληροφορήθηκα, κύριε Υπουργέ, πως δώσατε σε έναν βαθμό μία λύση και ικανοποιήσατε σε έναν βαθμό, επίσης, τη δική μας ένσταση, λέγοντας πως οι προηγούμενες θητείες θα λογίζονται ως μία και μετά την εφαρμογή του παρόντος νομοθετήματος θα έχουν το δικαίωμα για άλλη μία θητεία. Συνεχίζω λέγοντας ότι με την παράγραφο 2 του άρθρου 21- εκείνο που είχαμε πει και στις επιτροπές και επαναλαμβάνουμε και σήμερα - σχετικά με τις θέσεις οι οποίες θεωρούνται όμοιες, επαναλαμβάνουμε ότι δεν είναι όμοιες, όπως αυτό αναδεικνύεται και από το ίδιο το νομοθέτημα, το οποίο στο άρθρο 38 παράγραφος 1 εδάφιο γ΄ προβλέπει πως οι συντονιστές εκπαιδευτικού έργου, δηλαδή οι νυν σχολικοί σύμβουλοι, αξιολογούνται από τον περιφερειακό διευθυντή εκπαίδευσης. Αυτό που, επίσης, αναφέρατε λαμβάνοντας στην έναρξη της σημερινής συνεδρίασης πρώτος τον λόγο ήταν ότι δεν θα λαμβάνονται υπόψιν αναδρομικά θητείες αυτών των ανθρώπων ως όμοιους μεταξύ τους, ώστε να εμπίπτουν - εάν κατάλαβα καλά - στην απαγορευτική παράμετρο των δύο θητειών σε κάθε μια υποψηφιότητα. Δηλαδή, θα πρέπει να ξεκινάει, εάν αυτό τελικά προκριθεί από πλευράς σας, κύριε Γαβρόγλου, μετά την ψήφιση του παρόντος σχεδίου νόμου. Δηλαδή, εάν κατάλαβα καλά, για την υποψηφιότητά του σε άλλες θέσεις δεν θα λογίζονται προηγούμενες δύο θητείες, αλλά θα έχουν το δικαίωμα, από το νομοθέτημα και μετά, να έχουν ολοκληρωμένες δύο θητείες χωρίς συμψηφισμό με θέσεις του παρελθόντος. Εγώ αυτό εισέπραξα. Εάν είναι έτσι, πράγματι δεν θεωρούνται όμοιες οι θέσεις, ώστε να εμπίπτουν ως θητείες αναδρομικά, που λογίζονται θητείες που θα συμψηφίζονται ώστε να μην έχουν δύο αλλά μία, όπως θα έχουν ως σχολικοί σύμβουλοι. Ως Ανεξάρτητοι Έλληνες χαιρετίζουμε βέβαια κάθε προσπάθεια επανασχεδιασμού των δομών, η οποία θα βοηθήσει να αντιμετωπιστούν οι δυσλειτουργίες της εκπαίδευσης και να προωθηθεί πλέον ένα μοντέλο ευέλικτο ανταποκρινόμενο στις απαιτήσεις κάθε σύγχρονης κοινωνίας. Έναν τέτοιο σχεδιασμό αποτελεί και η πρόταση για την αλλαγή του τρόπου αξιολόγησης των στελεχών της εκπαίδευσης, τα οποία θα κληθούν να διοικήσουν τις νέες δομές. Συναινούμε στην καθιέρωση ανώτατου ορίου διάρκειας της θητείας των επιλεγέντων προκειμένου να διασφαλιστεί η διαρκής ανατροφοδότηση των στελεχών στην εκπαιδευτική πράξη. Αυτό, όμως, για να μην ενέχει στοιχείο αιφνιδιασμού, θα πρέπει να στερείται αναδρομικότητας - όπως κάθε κανόνας δικαίου - και το πεδίο εφαρμογής του να ξεκινάει από την ημέρα δημοσίευσης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του παρόντος νομοθετήματος. Άλλο ένα σημείο το οποίο θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος πως υποκρύπτει ένα στοιχείο απαξίας, θα έλεγα, προς τα στελέχη αυτά είναι η ουσιαστικά μη μοριοδότηση τους. Το έργο των σχολικών συμβούλων είναι άρτια συναρτημένο με τη σχολική μονάδα και επομένως, αφενός η θητεία τους θα πρέπει να αναγνωριστεί ως διδακτική προϋπηρεσία και αφετέρου, η μοριοδότηση τους δεν θα πρέπει να διαφέρει από αυτήν της άσκησης καθηκόντων στις σχολικές μονάδες. Επανέρχομαι, λοιπόν, στη μοριοδότηση της διοικητικής εμπειρίας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 24 παράγραφος 3, εδάφιο α) , αλλά και στη μοριοδότηση της διδακτικής εμπειρίας, η οποία ορίζεται στην παράγραφο 3 εδάφιο β) του ιδίου άρθρου. Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, θεωρούμε πως θα πρέπει να προστεθεί στη μοριοδότηση της διοικητικής εμπειρίας και περίπτωση στελεχών που έχουν διατελέσει διευθυντές περιφερειακών, επιμορφωτικών κέντρων με μία μονάδα ανά έτος και έως τέσσερις κατά ανώτατο όριο. Επιπλέον, καθώς η μοριοδότηση της διδακτικής εμπειρίας είναι διαφορετική για τους σχολικούς συμβούλους από αυτή των εκπαιδευτικών των σχολικών μονάδων, προτείνουμε να μοριοδοτούνται τουλάχιστον ισομερώς. Συνεχίζοντας, θα ήθελα εκ νέου να παραθέσω συγκεκριμένες διατάξεις για τις οποίες απηύθυνα έκκληση στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να επιδείξει τη δέουσα πολιτική βούληση και να επανεξετάσει τα περιθώρια νομοτεχνικών βελτιώσεων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα προσπαθήσω να αναφερθώ κωδικοποιημένα και κατά το δυνατόν επιγραμματικά, χάριν οικονομίας χρόνου: Στο άρθρο 2 παράγραφος 1 εδάφιο στ) προτείνουμε να προστεθούν και οι μακροχρόνιες αναρρωτικές άδειες εκπαιδευτικών που ασθενούν από δυσίατες ή ανίατες νόσους, στις άδειες που λογίζονται ως διδακτική υπηρεσία στις οποίες ως γνωστόν περιλαμβάνονται οι άδειες κύησης, λοχείας και ανατροφής τέκνων. Επιπλέον, ζητούμε τη διατήρηση των Κέντρων Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών και όχι την κατάργηση αυτών που προβλέπει το άρθρο 14. Σχετικά με το άρθρο 22 και την παράγραφο 3, προτείνουμε την αφαίρεση του κριτηρίου της ξένης γλώσσας ως προαπαιτούμενο για την επιλογή σε θέση συντονιστή εκπαιδευτικού έργου, ενώ για την παράγραφο 9, εδάφιο β), του ιδίου άρθρου ζητούμε από το Υπουργείο να αποσαφηνίσει δύο σημεία: Πρώτον, να προσδιορίσει αν η συγκεκριμένη απαλλαγή είναι αποτέλεσμα διοικητικού μέτρου ή πειθαρχικής ποινής, δεδομένου ότι διαφοροποιείται ο χρόνος που η κύρωση αυτή διατηρείται στον υπηρεσιακό φάκελο του υπαλλήλου, εκπαιδευτικού εν προκειμένω. Και δεύτερον, να προσδιοριστεί το χρονικό διάστημα που ένας απαλλαγείς από θέση ευθύνης που κατείχε εκπαιδευτικός στερείται του δικαιώματος υποβολής αίτησης υποψηφιότητας, όταν από τις διατάξεις υπερκείμενου νόμου, όπως ο Υπαλληλικός Κώδικας, προβλέπεται χρονικό διάστημα δύο ετών, άρθρο 86, παράγραφος 15. Επιπλέον, αναφορικά με την υποβολή δήλωσης προτίμησης για την τοποθέτηση των υποψηφίων σε συγκεκριμένη θέση, όπως αυτό ορίζεται στην παράγραφο 4 του άρθρου 27, απευθύνουμε έκκληση και αναμένουμε την απάντησή σας η δήλωση αυτή να υποβάλλεται, κύριε Υπουργέ, μετά την ολοκλήρωση των πινάκων κατάταξης, βάσει των μετρήσιμων κριτηρίων και πριν από τη διαδικασία της συνέντευξης. Κλείνοντας, δεν θα μπορούσα να παραλείψω το άρθρο 80 και ειδικότερα την παράγραφο 1 και την παράγραφο 4 αυτού, σύμφωνα με τις οποίες η προϋπηρεσία στις δομές υποδοχής για την εκπαίδευση των προσφυγοπαίδων εμφανίζεται να κατέχει ειδικό βάρος μεγαλύτερο από άλλων αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Κανείς δεν διαφωνεί προς το έργο της εν λόγω…
Κύριε Κατσίκη, δεν ήσασταν εδώ. Το άρθρο 80 το απέσυρε ο Υπουργός.
Στην αρχή της συνεδρίασης, κύριε συνάδελφε.
Έκανε στην έναρξη της συνεδρίασης κάποιες ανακοινώσεις.
Α, το αποσύρατε, γι' αυτή τη διάκριση μεταξύ όσων υπηρετούν στις προσφυγικές δομές και στους άλλους…
Οπότε ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ωραία. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Οπότε, τελειώνοντας καταληκτικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το μεγαλύτερο μέρος των προτεινόμενων οργανωτικών παρεμβάσεων και αλλαγών, πλην ελαχίστων σημείων τού υπό ψήφιση σχεδίου νόμου, θεωρούμε πως κινούνται στη σωστή κατεύθυνση στο πλαίσιο ενός συνολικού προγραμματισμού διαρθρωτικών κινήσεων με στόχο την επίλυση μακροχρόνιων ζητημάτων της εκπαιδευτικής κοινότητας. Με τις διατάξεις του σημερινού σχεδίου νόμου προτείνονται θεμελιακές και ουσιώδεις αλλαγές στην οργάνωση και τη στελέχωση των δημοσίων υπηρεσιών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίες στο μεγαλύτερο μέρος τους προσεγγίστηκαν με αίσθημα ευθύνης απέναντι στο σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες υπερψηφίσαμε επί της αρχής και επί των άρθρων υπό την αίρεση ότι μία σειρά ενστάσεών μας θα ληφθεί υπ' όψη - ήδη έχει ληφθεί ένα μεγάλο κομμάτι και ευχαριστώ - από την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και θα επιβεβαιώσει την εποικοδομητική μας συνδρομή στον κοινοβουλευτικό διάλογο. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Ποτάμι κ. Γιώργος Μαυρωτάς. Γιώργο, η Βουλιαγμένη δεν τα κατάφερε φέτος. Πέσατε πάνω σε Ολυμπιακό φορμαρισμένο. Τι να κάνουμε;
Ναι. Και ο Ολυμπιακός πάει και για το Champions League αυτές τις ημέρες. Να τον προσέχετε, κύριε Πρόεδρε.
Άντε, να του ευχηθούμε «καλή επιτυχία».
Καλή επιτυχία και στον Ολυμπιακό. Καλή επιτυχία και στα παιδιά που ξεκινάνε σήμερα και αύριο τις πανελλαδικές τους εξετάσεις - εκατόν τέσσερις χιλιάδες παιδιά - συμπεριλαμβανομένου και του μικρού μου γιου. Καλή τους επιτυχία! Συζητάμε, λοιπόν, σήμερα το νομοσχέδιο με τίτλο την αναδιοργάνωση των δομών εκπαίδευσης και περιεχόμενο την αποδιοργάνωση των δομών εκπαίδευσης, αλλά και των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που ήρθε στα κλεφτά: στις 22.20΄ το βράδυ της Παρασκευής για να συζητηθεί από τη Δευτέρα μέχρι χθες στην επιτροπή. Αντί ο κύριος Υπουργός να ζητήσει συγγνώμη γι' αυτές τις απαράδεκτες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, προσπάθησε να βγει και από πάνω λέγοντας ότι είναι οκτώ μήνες και το συζητάει με τους φορείς. Ποιο; Τα πενήντα μόνο άρθρα που αφορούν τις δομές εκπαίδευσης, τις επιλογές στελεχών, που και αυτά όμως άλλαξαν στην τελευταία τους μορφή. Όμως, έστω και έτσι, το Υπουργείο συζητάει οκτώ μήνες εκτός Βουλής με τους διάφορους φορείς και μόλις τρεις μέρες στη Βουλή με τα κόμματα. Μετά, ο κύριος Υπουργός αναρωτιέται γιατί διαμαρτυρόμαστε, όταν σε αντίστοιχες περιπτώσεις ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, δεν άφηνε να τελειώσει η συνεδρίαση. Ακούσαμε προχθές τους φορείς. Επικριτικοί οι περισσότεροι, συμφωνώντας ως επί το πλείστον με αυτά που είπαμε. Ότι, δηλαδή, κάνετε αλλαγές στις δομές εκπαίδευσης σε ένα σύστημα που δεν είχε αξιολογηθεί ποτέ, χωρίς κάποια μελέτη πάνω στην οποία να βασιζόμαστε, περισσότερο σαν άσκηση επί χάρτου με ολίγη από ρεβανσισμό και πελατειασμό. Ακόμα και τώρα κατακλυζόμαστε από email, υπομνήματα φορέων, με προτεινόμενες αλλαγές, διορθώσεις, παραλήψεις, αδικίες, αποτέλεσμα βέβαια αυτής της επιταχυνόμενης διαδικασίας. Δυστυχώς, επιλέξατε μία πολύ ακατάλληλη διαδικασία για ένα πολύ κρίσιμο νομοσχέδιο. Ο Υπουργός, μάλιστα, είπε περήφανα δυο - τρεις φορές στις επιτροπές ότι το πόνημα στηρίζεται στα πορίσματα της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ του 1999, του περασμένου αιώνα, που έμεναν στα συρτάρια. Και το ερώτημα είναι: Γιατί πήγατε τόσο πίσω; Είχατε στο συρτάρι σας το πόρισμα του κ. Λιάκου, από τον Μάιο του 2016- επί υπουργίας του κ. Φίλη, αν δεν απατώμαι - που λέει σχεδόν τα αντίθετα από αυτά που κάνετε σήμερα. Γιατί, λοιπόν, να έχετε «ευαγγέλιο» τις απόψεις των συνδικαλιστικών φορέων και όχι των επιστημόνων; Άλλωστε, αν θυμάμαι καλά, ήσασταν κι εσείς, κύριε Υπουργέ, μέλος της επιστημονικής αυτής ομάδας. Θα ξεκινήσω από τις επιλογές στελεχών, που μονοπώλησαν το ενδιαφέρον, κυρίως σε ό,τι αφορά τους σχολικούς συμβούλους που καταργούνται και γίνονται πλέον συντονιστές εκπαιδευτικού έργου. Θα επαναλάβω κάποιες ερωτήσεις που έκανα και στις επιτροπές, τις οποίες απέφυγε να απαντήσει ο κύριος Υπουργός και αρκέστηκε να κάνει αντιπολίτευση στην Αντιπολίτευση περισσότερο. Πρώτο και σημαντικότερο: Η Κυβέρνηση επαίρεται ότι καταργεί τον διορισμό των περιφερειακών διευθυντών, όπως γινόταν από την εκάστοτε κυβέρνηση - όπως γινόταν επί Νέας Δημοκρατίας, επί ΠΑΣΟΚ, καθώς και από τον ΣΥΡΙΖΑ τελευταία - και τώρα θα προκηρύσσει ανοιχτά τις θέσεις. Μπράβο! Εμείς να χτυπήσουμε παλαμάκια σε αυτό, αρκεί να ξεκινήσετε από εκεί τις επιλογές και όχι να τα αφήνετε για το τέλος, αφού οι δικοί σας μετακλητοί περιφερειακοί διευθυντές έχουν επιλέξει όλα τα από κάτω στελέχη. Αυτό δεν είναι αποκομματικοποίηση. Είναι ακριβώς το αντίθετο, είναι «Κομματικοποίηση», με το «Κ» κεφαλαίο. Και αν θέλετε να με διαψεύσετε, ξεκινήστε τις κρίσεις από τους περιφερειακούς διευθυντές. Δεν είδα να το αναφέρετε στις διορθώσεις που έχετε κάνει στο νομοσχέδιο. Επόμενο ερώτημα: Είναι δυνατόν για όλα τα στελέχη εκπαίδευσης, περιφερειακούς διευθυντές, διευθυντές εκπαίδευσης, συντονιστές εκπαιδευτικού έργου, τα κριτήρια να είναι για όλους τα ίδια και ίδια η μοριοδότηση; Ακούσατε να το λένε αυτό και πολλοί φορείς στην ακρόαση των φορέων. Η αίσθηση μου είναι ότι δεν μελετήσατε επαρκώς το θέμα ή θεωρείτε ότι είναι «όλοι για όλα». Μία διοικητική αντίληψη άστοχη, για να μην πω επικίνδυνη. Επίσης είναι δυνατόν όταν επιλέγουμε στελέχη εκπαίδευσης, που το βασικό τους καθήκον θα είναι οι διοικητικές αρμοδιότητες, παρόλα αυτά η διοικητική εμπειρία να παίρνει maximum τέσσερα μόρια, ενώ η διδακτική να παίρνει δέκα μόρια; Είναι επίσης, δυνατόν η μοριοδότηση στα κριτήρια να είναι τόσο ασφυκτικά εγκλωβισμένη και περιορισμένη, ώστε να ευνοούνται συγκεκριμένες ομάδες και να πλήττονται άλλες; Για το συγκεκριμένο μάλιστα, σας δώσαμε συγκεκριμένη δεικτική πρόταση μοριοδότησης που προλάβαμε και ετοιμάσαμε σε αυτές τις fast track διαδικασίες, μία πιο δίκαιη και πιο αποτελεσματική, κατά τη γνώμη μας. Δεν ντρεπόμαστε, λοιπόν, να κάνουμε προτάσεις, κύριε Υπουργέ, όπως είπατε στην επιτροπή. Εσείς μάλλον ντρέπεστε να τις κάνετε αποδεκτές. Δεν άκουσα να αποδέχεστε κάποιες από τις αλλαγές που κάναμε στη μοριοδότηση, εκτός αν κάτι προκύψει στη διάρκεια της συνεδρίασης. Άρα μην χύνετε κροκοδείλια δάκρυα ότι δεν κάνουμε προτάσεις. Είναι υποκριτικό εκ μέρους σας. Τι να πρωτοσυζητήσουμε, όμως, στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες που επιλέξατε μέσα σε δέκα ώρες; Γι' αυτό διαμαρτυρόμαστε, επειδή ουσιαστικά μας ακυρώνετε και δεν μπορούν αυτές οι συζητήσεις να γίνονται σε μυστικά ραντεβού μετά τις συνεδριάσεις. Εξήγησα προχθές ότι είναι δίκαιο να υπάρξει μια πίστωση χρόνου για όσους σχολικούς συμβούλους μιλούν ξένες γλώσσες, αλλά δεν έχουν πιστοποιητικό γλωσσομάθειας. Να μην αποκλείονται, να τους δοθεί λίγος χρόνος. Για τις θητείες - σας άκουσα το πρωί - , αναστέλλεται το μέτρο στην πρώτη εφαρμογή. Προφανώς, αυτό γίνεται επειδή το υποδεικνύει και η έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, αλλά εξακολουθούμε να θεωρούμε λάθος το μέτρο παρά την προσωρινή ασπιρίνη που δίνετε. Ο περιορισμός των θητειών είναι ένα οριζόντιο μέτρο που αποδεικνύει την αποτυχία του συστήματος. Ένας οριζόντιος κόφτης, για να μην μπαίνετε στον μπελά του να εφαρμόζεται και να τηρείται μια σωστή αξιολόγηση. Κλείνοντας με το θέμα των σχολικών συμβούλων που μονοπώλησε λίγο - πολύ το ενδιαφέρον για το νομοσχέδιο, πρέπει να είναι ισόβιοι οι σχολικοί σύμβουλοι; Ασφαλώς και όχι. Έναν καλό, όμως, και φιλότιμο σχολικό σύμβουλο μετά από έξι χρόνια πρέπει υποχρεωτικά να τον αλλάζεις; Ασφαλώς και όχι πάλι. Ποιο, λοιπόν, είναι το κλειδί για να ισορροπήσει το σύστημα; Αυτό που αποφεύγετε όπως ο διάβολος το λιβάνι, η αξιολόγηση. Όχι, λοιπόν, στεγανά, όχι κλειστό κλαμπ το σώμα των σχολικών συμβούλων, αλλά όχι και οριζόντια μέτρα επί δικαίων και αδίκων για να γίνει απλώς μία ανανέωση του στόλου με πλοία που θα έχουν τη δική σας σημαία. Επειδή μιλήσατε χθες και για «μαγαζάκια», εμείς - να ξέρετε - αντιστεκόμαστε στον χώρο της εκπαίδευσης και στα «μαγαζάκια» και στις «μαγαζάρες». Πάμε, λοιπόν, και στο θέμα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Με τα άρθρα 37 έως 42 εισάγεται σύστημα αξιολόγησης για τα στελέχη εκπαίδευσης. Μόνο για τα στελέχη εκπαίδευσης; Όχι για τους μάχιμους εκπαιδευτικούς στις τάξεις; Αξιολόγηση των μετόπισθεν και όχι της πρώτης γραμμής; Να πηγαίνουν, δηλαδή, στα τυφλά, να μην ξέρουν αν κάνουν καλά τη δουλειά τους, να μην ανταμείβονται, να μην έχουν κίνητρο; Ο Πρόεδρος της ΟΛΜΕ είπε προχθές στους φορείς ότι σε περίοδο μνημονίων η ατομική αξιολόγηση έχει ως στόχο τη μισθολογική καθήλωση, τη διαθεσιμότητα και τις απολύσεις. Να περιμένουμε, δηλαδή κι εμείς τον Αύγουστο που, όπως λέτε, θα βγούμε από τα μνημόνια για να δούμε σωστή αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Επειδή σας άκουσα επανειλημμένα να λέτε «αφού η πολιτεία δεν τους δίνει αυτά που πρέπει, πώς ζητάει να τους αξιολογήσει», το ίδιο μπορεί να πει ο κάθε Υπουργός, γιατί ακριβώς πουθενά η πολιτεία δεν δίνει αυτά που πρέπει στους λειτουργούς της. Ειδικά, όμως, στην εκπαίδευση να ξέρετε ότι δεν είναι η πολιτεία που ζητάει την αξιολόγηση, αλλά η κοινωνία. Αφήστε, λοιπόν, αυτήν την καραμέλα και πείτε ότι δεν κάνετε αξιολόγηση γιατί δεν το θέλουν οι συντεχνιακές νοοτροπίες του περιβάλλοντός σας, για να είμαστε εξηγημένοι και να μην κοροϊδευόμαστε. Η ουσία είναι ότι θέλετε να συντηρήσετε τα φοβικά σύνδρομα απέναντι στην αξιολόγηση, γι' αυτό την έχετε μετατρέψει σε μπαμπούλα, προβάλλοντάς την ως τιμωρητικό εργαλείο και όχι ως εργαλείο κινητροδότησης. Αυτό βέβαια σας βολεύει στο πολιτικό σας αφήγημα, στην αντιπαράθεση που έχετε με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά - δεν βολεύει την εκπαίδευση που χωρίς αξιολόγηση όλων των βαθμίδων της, δεν μπορεί να προχωρήσει. Εξ άλλου, πώς θα βελτιώσεις κάτι αν πρώτα δεν το μετρήσεις; Δεν έχετε, λοιπόν, κάτι άλλο να δώσετε στους εκπαιδευτικούς και τι κάνετε; Συντηρείτε τον φόβο απέναντι στην αξιολόγηση, ώστε μετά να έρχεστε ως «πατερούλης» να τους προστατεύσετε απ' αυτό. Ας περάσουμε στις διατάξεις που αφορούν το ΙΕΠ. Ενώ υποτίθεται ότι επιδιώκεται η θεσμική αναβάθμιση και αναδιοργάνωση ενός επιστημονικού φορέα, προκειμένου να επιτελέσει ένα διευρυμένο έργο σ' ένα σύγχρονο πλαίσιο, οι εισαγόμενες ρυθμίσεις καταφέρνουν να του προσδώσουν χαρακτήρα δημόσιας υπηρεσίας, με τα όποια χαρακτηριστικά παθογένειας αυτή φέρει. Η στελέχωση πραγματοποιείται κατά κύριο λόγο με αποσπάσεις από τον δημόσιο τομέα. Τι να πρωτοεπισημάνουμε; Τις αλλαγές στο επιστημονικό προσωπικό με αύξηση κατά δεκαπέντε του αριθμού των συμβούλων που πλέον προκύπτουν αποκλειστικά με αποσπάσεις; Την κάλυψη των διοικητικών αναγκών με ως ογδόντα αποσπασμένους εκπαιδευτικούς; Θα μείνει τελικά κανείς στην τάξη να κάνει μάθημα ή μας απασχολεί μόνο να γυρίσουν οι σχολικοί σύμβουλοι στην τάξη, στο σπίτι τους, όπως ακούσαμε προχθές, απ' όπου όμως τώρα ανοίγετε διάπλατα την πόρτα για να φύγουν κάποιοι άλλοι, προφανώς δικοί σας; «Ήταν δίκαιο, έγινε πράξη». Πάμε στο άρθρο 85 για τη Σιβιτανίδειο, ένα ιστορικό σχολείο με πολύπλευρη προσφορά. Μαθητές της, αν δεν το ξέρετε, έχουν φτιάξει τα καθίσματα εδώ στη Βουλή, στα γραφεία που καθόμαστε. Τα είπαμε και χθες. Εδώ καθιερώνεται η συμμετοχή των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών και των διοικητικών στο διοικητικό συμβούλιο της σχολής. Από επταμελές γίνεται εννεαμελές. Η πρότασή μας, όπως την είπαμε και στις επιτροπές, είναι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων να προκύπτουν απ' όλους τους εργαζόμενους με ψηφοφορία και όχι μόνο από τον εκλεκτό σας συνδικαλιστικό φορέα που είναι η ΟΛΜΕ. Στο άρθρο 90 σάς καλούμε να δείτε το υπόμνημα που έστειλε η ΓΣΕΒΕΕ με την οποία, κατά ομολογία και του κ. Μπαξεβανάκη, είχατε πολύ καλή συνεργασία. Εκεί κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις μη τυπικές μορφές εκπαίδευσης και επιμόρφωσης που δεν είναι επιδοτούμενες και που κινδυνεύουν, προκαλώντας συγχρόνως ένα πλήγμα στην ταχεία και έγκαιρη επιμόρφωση, άρα και στην οικονομία. Μήπως πρέπει να βρούμε λοιπόν, μία χρυσή τομή μεταξύ αξιοπιστίας και ευελιξίας; Δείτε το αν θέλετε, κύριε Μπαξεβανάκη. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ]] Πάμε στο άρθρο 102 για τους επισκέπτες καθηγητές στα ΑΕΙ που μιλάει για τους αναγνωρισμένους Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού αυτούς που δεν τους θέλατε στα συμβούλια ιδρυμάτων και τους είχατε χαρακτηρίσει κάποιοι και ως αφελείς. Με το παρόν άρθρο περιορίζετε τη διδασκαλία τους μόνο σε μεταπτυχιακά και σεμινάρια. Η ερώτηση είναι γιατί. Είχε λειτουργήσει το μέτρο και υπήρξαν κάποιες δυσλειτουργίες να μας πείτε ή είπατε έτσι «Ας κάνουμε άλλη μία επέμβαση στα πανεπιστήμια. Καιρό είχαμε»; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θέλω δύο λεπτά ακόμα. Για το άρθρο 107 που αφορά στα φροντιστήρια είπαμε να καλέσουμε στους φορείς και την ΟΕΦΕ, την Ομοσπονδία δηλαδή, για να μας εξηγήσει πού είναι το πρόβλημα που εντοπίζει. Δεν έγινε κάτι τέτοιο αποδεκτό. Το ερώτημα είναι να δούμε μήπως προσθέτουμε περισσότερη γραφειοκρατία, όταν ήδη υπάρχει η «ΕΡΓΑΝΗ» για να γίνεται ο απαραίτητος έλεγχος. Το άρθρο 108 για τους ΕΔΙΠ των ΤΕΙ και των πανεπιστημίων έφυγε. Ελπίζω να μην έφυγε και η έγνοια σας για την αποκατάσταση των αδικιών στον συγκεκριμένο κλάδο, δηλαδή, ισοτιμία μεταξύ τους και ίση μεταχείριση μισθολογικά με τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα. Όχι παιδιά και αποπαίδια. Κλείνοντας, θέλω να πω ότι το συγκεκριμένο σχέδιο για τις δομές εκπαίδευσης δεν μας έπεισε ότι στηρίζεται σε ένα μελετημένο σχέδιο. Η επικαλούμενη αποκέντρωση είναι στην ουσία περιφερειακή συγκέντρωση. Τελικά ούτε τις οικονομίες κλίμακας ενός κεντρικού οργανισμού έχει, αλλά ούτε και την εγγύτητα στη σχολική μονάδα. Οι δομές έχουν προβληματική στελέχωση, κάτι που είπαμε στις επιτροπές, το εντόπισαν και οι φορείς, το λένε και στα υπομνήματά τους. Για τις επιλογές στελεχών το πρώτο είναι ότι οι επιλογές πρέπει να γίνουν από πάνω προς τα κάτω και όχι να ξεκινήσετε με οδηγούς της διαδικασίας τα κομματικά σας στελέχη. Μόνο έτσι θα μας πείσετε ότι δεν οικοδομείτε κομματικό κράτος. Δεύτερον, βγάλτε τους τεχνητούς περιορισμούς, ώστε όλοι να κριθούν ισότιμα αν είναι ικανοί ή όχι. Τρίτον, κάντε μία πιο ορθολογική μοριοδότηση και όχι επιλεκτική, ώστε να θιγούν κάποιοι και να ευνοηθούν κάποιοι άλλοι. Ακούστε και τις προτάσεις μας. Δεν είναι κακό. Γενικά, φτιάξτε ένα σύστημα βιώσιμο που να αντέχει στο μέλλον και όχι ένα σύστημα που θα εξυπηρετεί τις τρέχουσες ανάγκες σας. Και έρχομαι σε κάτι τελευταίο, αλλά ίσως πιο σημαντικό. Αποενοχοποιείστε την αξιολόγηση. Δίνετε το λάθος μήνυμα στην κοινωνία. Το κυριότερο, μην έχετε μία αλαζονική, ειρωνική στάση απέναντι στην Αντιπολίτευση όταν μάλιστα κάνει προτάσεις και όχι στείρα αντιπολίτευση, όπως κάνατε εσείς όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση. Ξέρετε ότι σε πολλά έχουμε δίκιο, αλλά σας δένουν τα χέρια πολλές ιδεοληψίες και αφηγήματα που έχουν χτίσει καριέρες, αλλά έχουν γκρεμίσει τον εκπαιδευτικό ιστό. Απαλλαγείτε απ' αυτά και κοιτάξτε μπροστά πού πάει ο κόσμος για να μην χάσουμε το τρένο. Όχι, δηλαδή, εμείς, αλλά τα παιδιά μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» τριάντα οκτώ μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Αμαλιάδας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Μεγαλομύστακας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρία και κύριοι Υπουργοί, θα ήθελα πριν ξεκινήσω να ευχηθώ καλή επιτυχία σε όλους τους νέους που σήμερα ξεκινούν αυτόν τον αγώνα των πανελληνίων. Ελπίζουμε ο καθένας να καταφέρει αυτά που έχει βάλει ως στόχο. Να ευχηθούμε ότι θα τους βοηθήσουμε και εμείς αλλάζοντας λίγο τα πράγματα. Ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτή τη στιγμή τα παιδιά έχουν δύσκολο αγώνα. Νομίζω ότι γι' αυτό την απόλυτη ευθύνη την έχουμε εμείς. Πριν ξεκινήσω να μιλάω για το νομοσχέδιο, θα ήθελα να σας αποδείξουμε και σήμερα ότι η διαβούλευση και η συζήτηση που εσείς είχατε πει ότι έχει γίνει, πολύ απλά δεν έγινε, καταθέτοντας τρεις επιστολές που μας έχουν στείλει οι φορείς που ήρθαν χθες, αλλά και σήμερα το πρωί. Οι περισσότεροι φορείς αυτό μας έχουν τονίσει. Αυτό σας λέμε όλοι εδώ μέσα. Δεν φτάνουν οι οκτώ μήνες για τα μισά άρθρα, όπως είπατε εσείς. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αναστάσιος Μεγαλομύστακας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είδατε ότι και ο εταίρος σας στην Κυβέρνηση δεν είναι απόλυτα σύμφωνος, δεν είχε την πλήρη ενημέρωση. Και δεν είναι μομφή προσωπική, αλλά κατά της συνεργασίας σας. Δηλαδή, δεν μπορώ να καταλάβω πώς όταν αυτά τα δύο κόμματα, που θα ψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο, όπως μας είπατε εσείς, δεν έχουν απόλυτη σύμπνοια, επιθυμείτε τα υπόλοιπα κόμματα αυτού του Κοινοβουλίου να έρθουν και να υποστηρίξουν κάτι για το οποίο δεν είναι σίγουροι. Δεν σας λέω πως όλα σε αυτό το νομοσχέδιο είναι αρνητικά. Σίγουρα, όμως, δεν έχουν ελεγχθεί όλα και δεν έχουν αξιολογηθεί όπως θα έπρεπε. Η αξιολόγηση, όπως ξέρετε, δεν είναι κακό πράγμα. Θα αναφερθώ, όμως, στη συνέχεια σε αυτό. Παρακολουθώντας κάποιος τις επιτροπές και σήμερα την Ολομέλεια, το μεγαλύτερο ζήτημα που έχει προκύψει - και νομίζω ότι μπορεί να το παρατηρήσει ο καθένας - είναι η στήριξη του επιχειρήματος ότι εσείς με αυτό το νομοσχέδιο θέλετε να καλύψετε και να τοποθετήσετε δικούς σας ανθρώπους σε θέσεις ευθύνης. Με την επιλογή σας, λοιπόν, να καταργήσετε στην ουσία ή να αντικαταστήσετε το θεσμό του σχολικού συμβούλου, μπορεί εσείς να πιστεύετε ότι θα καταφέρετε να βγάλετε κάποιους που, ενδεχομένως, έχουν τοποθετηθεί από προηγούμενες κυβερνήσεις, ωστόσο αυτό δεν είναι το ζητούμενο στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Το μοντέλο που θα έπρεπε να ακολουθήσετε κατ' εμάς, είναι πρώτα απ' όλα να αξιολογήσετε, να δείτε - γιατί αυτή είναι η υποχρέωσή σας ως Κυβέρνηση, ως πολιτική ηγεσία αυτού του τόπου - αν τα όργανα και οι υπάρχουσες δομές λειτουργούν σωστά. Εμείς δεν έχουμε την εικόνα ότι όλοι οι σχολικοί σύμβουλοι ή ότι το όργανο των σχολικών συμβούλων δεν λειτουργούσε με τον τρόπο που έπρεπε. Σίγουρα υπήρχαν κάποιες παθογένειες, σίγουρα υπήρχαν κάποια προβλήματα, ωστόσο εμείς θα έπρεπε να τα βελτιώσουμε αυτά. Το μοντέλο που θα πρέπει να ακολουθήσουμε, ενδεχομένως, δεν είναι αυτό των ΠΕΚΕΣ, των ΚΕΣΥ και των συντονιστών εκπαιδευτικού έργου. Για εμάς θα έπρεπε να δημιουργηθεί μια σοβαρή διεπιστημονική επιτροπή, όπου αυτή θα είναι κοντά στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, κοντά στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στα παιδιά, σε ιδρύματα που έχουν σχέση με παιδιά, για να μπορούν να γνωμοδοτήσουν. Στη συνέχεια, αυτοί θα έπρεπε να δείξουν το δρόμο στους σχολικούς συμβούλους, οι οποίοι έχουν άμεση σχέση με τα σχολεία. Δεν έχουν καμμία απολύτως σχέση τα ΠΕΚΕΣ που μπορεί να είναι σε άλλον νομό, μπορεί και στην ίδια περιφέρεια. Ήταν καθημερινή η επαφή και η τριβή των συμβούλων με τις σχολικές μονάδες και αυτό για εμάς μόνο θετικό ήταν. Και θα έπρεπε αυτή η ομάδα των άριστων - αν και εσείς αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε αυτή τη λέξη, μιας και κάποιοι από σας θεωρούν και χολέρα ακόμα την αριστεία - αυτών που έχουν διαπρέψει, αυτών που είναι ενδεδειγμένοι στο είδος τους, να δημιουργήσουν μια ομάδα όπου θα λύνουν προβλήματα. Σας άκουσα προσεκτικά και στις επιτροπές αλλά και σε δηλώσεις σας εκτός Βουλής, να λέτε ότι «η σύγχρονη κοινωνία έχει και σύγχρονα προβλήματα». Ναι, έχει. Έχει τον εθισμό, όπως πολύ καλά είπατε, σε τεχνολογικά μέσα, έχει το bullying, έχει τον ρατσισμό, έχει παρά πολλά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Ωστόσο δεν βλέπουμε ότι με τη δομή που φέρνετε, με αυτό το νέο νομοσχέδιο, θα υπάρξει λύση σε αυτά τα σοβαρά προβλήματα. Νομίζω ότι αποξενώνετε τους υπεύθυνους φορείς από το πρόβλημα, από κει που είναι το σχολείο. Σε όλη την Ελλάδα το πρόβλημα είναι ότι μεγάλο μέρος των παιδιών έχουν εθιστεί στα τεχνολογικά μέσα. Είναι πρόβλημα για όλη την Ελλάδα το φαινόμενο του εκφοβισμού. Είναι πρόβλημα για όλη την Ελλάδα ο ρατσισμός. Δεν λέω ότι είναι όλοι οι Έλληνες έτσι, αλλά υπάρχει παντού. Σε αυτό θέλω να καταλήξω. Επομένως θα έπρεπε να είναι πιο ολοκληρωτική η λύση του. Δεν μπορεί κάθε περιφέρεια να έχει τον δικό της τρόπο που προσεγγίζει το πρόβλημα. Αυτή ήταν η δουλειά των σχολικών συμβούλων, να δώσουν τη λύση στα σχολεία με την άμεση επαφή τους. Μιλάτε για προβλήματα. Πιστεύουμε ότι για να λύσουμε τα προβλήματα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να αρχίσουμε από την κορυφή. Πρέπει να βάλουμε τις βάσεις. Πρέπει να δώσουμε τα εργαλεία σε αυτούς που θα είναι υπεύθυνοι να αλλάξουν και να βελτιώσουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Και ποια είναι αυτά; Είναι τα βιβλία. Πόσα χρόνια έχουμε να αλλάξουμε βιβλία; Είναι τα προγράμματα σπουδών. Είναι ο αριθμός των παιδιών σε κάθε αίθουσα. Είναι η κάλυψη των θέσεων έγκαιρα. Δεν μπορούμε να έχουμε προσλήψεις αναπληρωτών λίγο πριν το Πάσχα, αλλά και μετά το Πάσχα, για μια σχολική χρονιά που θα τελειώσει τον Ιούνιο, όταν, μάλιστα, αυτές οι προσλήψεις αφορούν την Παράλληλη Στήριξη, δηλαδή ένα είδος ειδικής εκπαίδευσης και αγωγής. Δεν είμαστε έτοιμοι. Αυτά τα προβλήματα πρέπει να λύσουμε. Πρέπει να δούμε ποια είναι τα μόνιμα πλέον κενά που υπάρχουν στα σχολεία μας και στη συνέχεια να προχωρήσουμε και να αλλάξουμε τις δομές διοίκησης. Γιατί αν αλλάξουμε τη διοίκηση και δεν έχει αυτή η νέα διοίκηση τα εργαλεία και τα μέσα να βελτιώσει τα προβλήματα που υπάρχουν, τότε δεν πρόκειται να αλλάξει και τίποτα. Ακούσατε πολύ καλά - και σας το είπα και στην επιτροπή - ότι η μείζονα Αντιπολίτευση, η οποία ελπίζει ότι θα είναι στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση η νικητήρια δύναμη, λέει ότι θα τα καταργήσει όλα αυτά που φέρνετε. Δεν θα έπρεπε να το σκεφτούμε αυτό από πριν; Και είναι λυπηρό και εξοργιστικό για τους ανθρώπους που μας ακούν αυτή τη στιγμή, όταν ξέρουν ότι η κάθε κυβέρνηση έρχεται και κάνει τα δικά της. Κι εσείς σε αυτό το νομοσχέδιο είχατε διατάξεις - λέτε, βέβαια, ότι θα επαναφέρετε τη μαγνητοφωνημένη συνέντευξη - που είχε φέρει ο προηγούμενος Υπουργός σας κι εσείς έρχεστε και τις αλλάζετε. Δεν το θέλουμε αυτό. Και σε αυτό που σας λέω δεν είμαι μόνος μου. Ακόμη και ο Βουλευτής του δικού σας κόμματος, ο κ. Στέφος, είπε - τον άκουσα προσεκτικά - «πρέπει να αλλάξουμε πολλά». Συγκεκριμένα, είχε αναφέρει και αυτός τον αριθμό των παιδιών στα νηπιαγωγεία, αλλά και άλλα προβλήματα που υπάρχουν. Δεν φτάνει, λοιπόν, μόνο αυτό και το πιο σημαντικό είναι ότι δεν θα έπρεπε να αρχίζουμε από αυτό. Σε πολλά νομοσχέδια που φέρνετε, θέλετε να δώσετε τη λύση, αλλά με έναν πολύ παράδοξο τρόπο. Δεν γίνεται να βλέπουμε το δέντρο μπροστά μας και να κρύβει το βουνό από πίσω. Όπως είπα και στην αρχή, το νομοσχέδιο αυτό έχει και θετικά. Ένα από αυτά είναι - ως ιδέα - η δημιουργία δομών υποδοχής για την εκπαίδευση των προσφυγόπαιδων. Είναι πολύ σημαντικό το να οργανώσουμε τέτοιου είδους δομές και ήδη έχουμε αργήσει. Ξέρω ότι το πρόβλημα ήταν πολύ μεγάλο. Ωστόσο, όταν μιλάμε για παιδιά, θα πρέπει να λειτουργούμε πολύ πιο γρήγορα, να βρισκόμαστε σε εγρήγορση. Πρέπει να δίνεται άμεση λύση σε αυτά τα προβλήματα. Δεν μπορούμε να βλέπουμε να παραγκωνίζονται αυτά τα παιδιά, να βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνίας μας. Επομένως, εμείς αυτό το θέλαμε και χθες, αν γινόταν, γιατί αυτά τα παιδιά, χωρίς αυτές τις δομές, δεν μπορούν να ενταχθούν άμεσα στην ελληνική εκπαίδευση. Γι' αυτό υπήρξαν και οι αντιδράσεις που είδατε από τους γονείς, χωρίς, όμως, να τους δικαιολογώ, γιατί σε πολλές περιπτώσεις ήταν παράλογοι. Αν, όμως, δεν υπάρχει ενημέρωση και πολύπλευρη γνώση των καταστάσεων, σε καμμία περίπτωση δεν θα έχουμε και το επιθυμητό αποτέλεσμα. Δεν θέλουμε «παιδιά των φαναριών» - να το πω έτσι - , δεν θέλουμε παιδιά που θα είναι έξω από τα σχολεία και παραγκωνισμένα, όπως έχουμε πάρα πολλά τώρα από συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Είναι απαράδεκτο, για μένα, να ζούμε στο 2018 και να υπάρχουν ακόμη παιδιά που ζητιανεύουν, παιδιά τα οποία είναι περιπλανώμενα από πόλη σε πόλη. Και ζητιανεύουν γιατί; Δεν θα έπρεπε εκείνη την ώρα να βρίσκονται στα σχολεία τους; Δεν θέλουμε να δούμε ανάλογα φαινόμενα με τα παιδιά των προσφύγων, γιατί κάποια από αυτά θα μείνουν και στην Ελλάδα. Επομένως επικροτούμε μια τέτοια κίνηση και είμαστε εδώ για να ελέγχουμε και να παρατηρούμε το πώς εξελίσσεται αυτή η κατάσταση. Πάμε τώρα στο δεύτερο πιο σημαντικό θέμα αυτού του νομοσχεδίου, που είναι η αξιολόγηση. Η αξιολόγηση δεν είναι κάτι κακό, γιατί και εσείς τη χρησιμοποιείτε. Και αυτό το λέω και για τον εισηγητή του ΚΚΕ, ο οποίος είπε ότι η αξιολόγηση του καπιταλισμού είναι μια. Δεν είναι μια. Αξιολόγηση είναι να στοχαζόμαστε, να βλέπουμε πού πάμε σωστά και πού πάμε λάθος, τι γίνεται, έτσι ώστε όχι μόνο να υπάρχει τιμωρία - η τιμωρία να μην υπάρχει κιόλας - αλλά να υπάρχει εντοπισμός του προβλήματος και προσπάθεια για να το λύσουμε. Και θα έπρεπε αυτόν που τα πάει καλά, να τον επικροτεί, να τον επιβραβεύει, για να δοθούν κίνητρα. Αυτό είναι. Δεν μπορούμε χωρίς να ξέρουμε πού πάμε ή αν αυτό που κάνουμε είναι σωστό ή λάθος, να λέμε ότι η παιδεία μας ή οποιοσδήποτε άλλος τομέας πάει καλά. Σας άκουσα να μιλάτε, επίσης, για το πώς πρέπει να γίνεται η αξιολόγηση, γιατί πολλοί γονείς - που όντως ισχύει αυτό - μπορεί να μπαίνουν σε μια σχολική μονάδα, έχοντας στο μυαλό τους ότι όλα γίνονται λάθος, κουνώντας το δάχτυλο στους εκπαιδευτικούς. Ναι, υπάρχουν και αυτά τα φαινόμενα. Το ξέρω πολύ καλά. Ωστόσο έχουμε αναρωτηθεί γιατί υπάρχουν; Υπάρχουν γιατί δεν έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα να δείξουμε και στους γονείς ποιο είναι το σωστό για τα παιδιά τους. Και έχουμε κάνει ερωτήσεις και έχουμε θέσει πάρα πολλές φορές το ζήτημα από εδώ, από την έδρα, για τις σχολές γονέων, για να ξέρουν και οι γονείς ποιο είναι το σωστό για τα παιδιά τους. Διότι πολλοί γονείς από την υπερβολική τους αγάπη - γι' αυτό δεν πρέπει να παρεξηγούμε ποτέ και κάποιους από τους γονείς και δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος εδώ μέσα που θα αμφισβητήσει τη σχέση γονέα - παιδιού - μπορεί να πέφτουν σε λάθη. Γι' αυτό είμαστε εμείς εδώ, για να δείχνουμε τον σωστό δρόμο. Επομένως θα πρέπει να έχουμε μια πιο διευρυμένη αντίληψη και να βάλουμε το μυαλό μας να λειτουργήσει λίγο διαφορετικά, έτσι ώστε να δούμε ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο στη διοίκηση, αλλά σε ολόκληρο το σύστημα. Θα πρέπει να βελτιώσουμε πρώτα τη βάση και στη συνέχεια να πάμε στη διοίκηση. Αυτό που μας λείπει, δυστυχώς, από το πολιτικό σύστημα είναι ότι δεν αφουγκραζόμαστε στο 100% την κοινωνία μας. Και ένα τρανό παράδειγμα αυτού του φαινομένου είναι το γεγονός ότι έρχεστε να καταργήσετε μαζί με τους σχολικούς συμβούλους και τα κέντρα πληροφορικής και νέων τεχνολογιών. Ξέρουμε όλοι εδώ μέσα ή οφείλουμε να γνωρίζουμε, ότι το παρόν και το μέλλον είναι οι νέες τεχνολογίες και η πληροφορική. Όλα πλέον γίνονται μέσω ενός έξυπνου κινητού τηλεφώνου, μέσω μιας ταμπλέτας, μέσω ενός υπολογιστή. Τα πάντα! Στην Ελλάδα μάλλον το θεωρούμε πολύ ξένο όλο αυτό. Και αυτό δικαιολογείται. Αυτό πρέπει να το μάθουμε στα παιδιά μας μέσω των μαθημάτων και των εργαστηρίων πληροφορικής, που θα έπρεπε να έχουν πολύ ιδιαίτερη θέση στο εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα, πράγμα που δεν συμβαίνει. Είπα και στις επιτροπές, το λέω και τώρα, ότι οι περισσότεροι υπολογιστές που έχουμε στα εργαστήρια είναι απαρχαιωμένοι. Τα λογισμικά που δουλεύονται, είναι από τις αρχές τις προηγούμενης δεκαετίας. Πώς θέλετε εσείς να δημιουργήσουμε παιδιά που θα μπορέσουν να ορθοποδήσουν στη μετέπειτα ζωή τους; Αυτά τα κέντρα ήταν που προσπαθούσαν να διορθώσουν - όσο μπορούσαν, βέβαια, με τα μέσα που διέθεταν - τα προβλήματα αυτά που σας προανέφερα. Επομένως, για εμάς, σε καμμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να καταργηθούν. Θα έπρεπε να ενισχυθούν για να μπορέσουμε, επιτέλους ,να συμπλεύσουμε με τις εξελίξεις που συμβαίνουν στην κοινωνία μας.
Γνωρίζετε…
Πολύ καλά γνωρίζω, ναι.
Θέλετε να πείτε τι δουλειά έκαναν;
Τα πάντα έκαναν. Μπορεί να διόρθωναν υπολογιστές, μπορεί να συμβούλευαν το πώς θα γίνουν αυτά τα μαθήματα. Αυτούς τους χρειαζόμασταν.
Ενώ έχουμε καθηγητές πληροφορικής στα σχολεία όμως.
Όπου έχουμε. Δεν είναι έτσι ακριβώς.
Ολοκληρώστε, κύριε Μεγαλομύστακα, αν έχετε την καλοσύνη.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Αυτό που μας λείπει είναι σοβαρότητα και ειλικρίνεια. Αν αποκτήσουμε αυτές τις δύο αρετές, τότε μπορεί και να ανατρέψουμε όλη την εικόνα που έχει η κοινωνία για εμάς. Ελπίζω αυτό να το κάνουμε άμεσα και νομίζω ότι σε αυτό ελπίζουν και όλοι οι Έλληνες πολίτες. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνος Γαβρόγλου για την εισήγησή του.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε ορισμένες κριτικές και να αναδείξω την αρχιτεκτονική του σχεδίου που έχουμε καταθέσει. Δεν θα φωνάζω, για να μην είμαι και τόσο κουραστικός, αλλά το γεγονός ότι δεν θα φωνάζω δεν σημαίνει ότι δεν θα είμαι κατηγορηματικός σε αυτά που λέω. Συμφωνούμε όλες και όλοι ότι το νομοσχέδιο αυτό, η βασική του φιλοσοφία, είναι δημοσιοποιημένη από την ημερίδα που έγινε με την ΟΛΜΕ, τη ΔΟΕ και την Πανελλήνια Σχολικών Συμβούλων από τις 24 Οκτωβρίου. Όποιο κόμμα θεωρεί υπεύθυνο τον εαυτό του για τέτοια ζητήματα, είχε άπειρο χρόνο να τα διαβάσει, να τα σχολιάσει, να μας στείλει απόψεις, όπως κι έγινε. Και δεν είναι σωστό το να μην λέτε ποιοι ζητήσατε να σας ενημερώσουμε για τις λεπτομέρειες του νομοσχεδίου ήδη από τότε. Και στείλαμε στελέχη και σας ενημέρωσαν. Θα πρέπει, λοιπόν, να υπάρχει μία ευθύνη των κομμάτων, διότι τα γραφειοκρατικά τερτίπια ή διάφορα ζητήματα «όχι ανέβηκε τότε στη διαβούλευση», «όχι δεν ανέβηκε», δεν συνιστούν άλλοθι για τη μη υπεύθυνη στάση των κομμάτων για το νομοσχέδιο. Από τις 24 Οκτωβρίου έχει ανέβει τρεις φορές στη διαβούλευση και έχουν γίνει συζητήσεις. Υπάρχει, όμως, και κάτι άλλα και νομίζω τελικά ότι αυτό ενοχλεί. Τα τρία τελευταία χρόνια είναι απολύτως σαφές σε όλη την κοινωνία, ότι έχουμε μπει σε μια νέα περίοδο για την εκπαίδευση. Έχουν γίνει πάρα πολλά πράγματα και έχει ήδη αρχίσει η αύξηση της χρηματοδότησης τα τελευταία δύο χρόνια. Και εδώ θα παρακαλούσα την Αντιπολίτευση να δει αν ακολουθεί την πολιτική που ο κ. Μητσοτάκης τη λέει με έναν πάρα πολύ απλό τρόπο. Λέει: «Όταν θα έρθουμε στα πράγματα, θα καταργήσουμε τους νόμους του Μπαλτά, του Φίλη και του Γαβρόγλου». Είναι μια ενδιαφέρουσα πολιτική. Έτσι δεν είναι; Δεν νομίζω μετά τη Μεταπολίτευση να έχει εκφραστεί με τόση σαφήνεια μια τέτοια πολιτική. Όμως, θα παρακαλούσα την Αντιπολίτευση αν το πιστεύει αυτό, να το δηλώνει, αν δεν το πιστεύει, να διαφοροποιηθεί. Διότι ρωτάω: Θα καταργήσετε την επιστροφή εκείνων που ήταν σε διαθεσιμότητα στα σχολεία, τους δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς, τους διοικητικούς; Θα καταργήσετε τον ενιαίο χαρακτήρα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ή θα καταργήσετε τα ολοήμερα, τα οποία επεκτάθηκαν και στα ολιγοθέσια; Είναι τρεισήμισι χιλιάδες αυτά και οχτακόσια πενήντα τα ολιγοθέσια. Μήπως θα καταργήσετε το δίκτυο των χιλίων βιβλιοθηκών και τη δίχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση; Εκατόν ογδόντα τέσσερις δήμαρχοι έχουν υπογράψει. Μήπως θα καταργήσετε τα τετράμηνα που καθιερώθηκαν στα γυμνάσια; Μήπως θα καταργήσετε τα τέσσερα εξεταζόμενα μαθήματα στο τέλος της Δ' λυκείου και θα επαναφέρετε τα δεκατρία; Μήπως θα καταργηθεί η «θεματική εβδομάδα»; Θυμάστε διάφοροι τι λέγατε πέρυσι; Γιατί δεν τα λέτε και φέτος αυτά; Μήπως θα ακυρώσετε την ίδρυση των τριάντα έξι σχολικών μονάδων ειδικής αγωγής και των πεντακοσίων εβδομήντα τμημάτων ένταξης, καθώς και όλες τις πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση των καταργημένων ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ; Μήπως θα ακυρώσετε τη μαθητεία; Μήπως θα ακυρώσετε την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής; Μήπως θα ακυρώσετε όλο και περισσότεροι φοιτητές και φοιτήτριες να πηγαίνουν σε μεταπτυχιακά χωρίς δίδακτρα; Μήπως θα ακυρώσετε τα διετή; Μήπως θα ακυρώσετε το νέο σύστημα εκλογής πρυτάνεων; Μήπως θα ακυρώσετε τις μετεγγραφές των αδελφών φοιτητών ή θα ακυρώσετε τις συνέργειες ανάμεσα στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ; Μήπως θα ακυρώσετε όλες τις πρωτοβουλίες για την εκπαίδευση όλων των προσφύγων; Έχω κι άλλα, αλλά δεν θα τα πω. Εδώ, λοιπόν, θέλει μία προσοχή. Πείτε ποια απ' αυτά θεωρείτε ότι είναι σε σωστή κατεύθυνση και θα τα ενισχύσουμε όλοι μαζί και ποια είναι πίσω από αυτή τη μονοκοντυλιά, «όταν θα έρθουμε στα πράγματα, θα καταργήσουμε τους νόμους του Μπαλτά, του Φίλη και του Γαβρόγλου». Αν διαφωνείτε, διαφοροποιηθείτε! Αν δεν διαφοροποιηθείτε, η σιωπή σημαίνει παραδοχή μιας τέτοιας πολιτικής! Τις μέρες που συζητήσαμε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, αλλά και σήμερα, έχουν αναδειχθεί δύο εντελώς διαφορετικοί τρόποι για το πώς κανείς προσεγγίζει τα θέματα υποστήριξης της εκπαίδευσης. Ο πρώτος είναι ο εξής: Πέρα από την κριτική που έχει ασκηθεί, υπάρχει κάποια εναλλακτική πρόταση; Υπάρχει; Δεν έχει εκφραστεί. Κριτική μπόλικη! Κι εγώ να τη δεχθώ και για χάρη συζήτησης όλη. Υπάρχει, όμως, μία άλλη πρόταση, μία άλλη φιλοσοφία, μία άλλη αρχιτεκτονική; Δεν υπάρχει. Εκτός αν την κρύβετε επιμελώς. Το δεύτερο - κι αυτό, αν θέλετε, είναι πολύ σοκαριστικό - είναι το εξής: Δεν μπορείτε να βγείτε από τον τρόπο σκέψης που κυριαρχείται από την κομματικοποίηση. Δεν μπορείτε να σκεφτείτε κάτι άλλο. Θεωρείτε ότι το μόνο ντέρτι όλων είναι να κομματικοποιήσουν. Μήπως υπάρχουν κι άλλο τρόποι σκέψης; Μήπως την κοινωνία έξω δεν την ενδιαφέρει καν η κομματικοποίηση; Και ξέρετε κάτι; Κι αυτό δεν το παίρνω προσωπικά προφανώς, αλλά δεν είναι καλό. Μην νομίζετε ότι είμαστε και τόσο χαζοί, διότι αν θέλαμε να κομματικοποιήσουμε, έχουμε πολύ καλές συνταγές από εσάς. Είχαμε κανέναν λόγο να επινοήσουμε νέα σχήματα κομματικοποίησης; Δεν είμαστε τόσο ανόητοι. Να σας πω μία πάρα πολύ ωραία συνταγή: Δεν θα πω Υπουργούς, δεν θα πω ονόματα, δεν θα θίξω υπολήψεις. Γίνονται εκλογές κάποιον Μάρτιο. Τον Σεπτέμβριο, τέσσερις μήνες αργότερα, παύονται από τα καθήκοντά τους, με υπουργική απόφαση, διακόσιοι πενήντα έξι προϊστάμενοι γραφείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κι εκατόν δεκαέξι διευθυντές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σχεδόν τετρακόσιοι, δηλαδή, άνθρωποι παύονται με υπουργική απόφαση, όταν αυτοί είχαν κριθεί - οι άνθρωποι αυτοί στις δουλειές τους είχαν επιλεγεί με κρίση - και διορίζονται άλλοι ως προσωρινοί για τρία χρόνια. Είναι - δυστυχώς για την πατρίδα μας! - μία από τις πολλές συνταγές, γιατί το σύστημα ήταν πάρα πολύ εφευρετικό στο να έχει συνταγές κομματικοποίησης. Εμείς, λοιπόν, το καλύτερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να αντιγράψουμε μία απ' αυτές τις συνταγές. Και αυτό ακριβώς δεν θέλουμε να κάνουμε. Και δεν θέλουμε να το κάνουμε γιατί ο κόσμος, η κοινωνία - και βγείτε έξω να μιλήσετε με την κοινωνία - έχει μπουχτίσει με αυτό τον λόγο περί κομματικοποίησης. Ευτυχώς στην κοινωνία δεν είναι όλοι οι πολίτες μέλη κομμάτων. Ευτυχώς στην κοινωνία υπάρχουν άτομα που θέλουν να προσφέρουν. Ευτυχώς η κοινωνία δεν κυριαρχείται από τη λογική και την κουλτούρα της κομματικοποίησης. Εσείς, όμως, είστε τόσο ανασφαλείς που θεωρείτε ότι όλοι σκεφτόμαστε με τους ίδιους όρους. Και σας λέω, μην μας υποτιμάτε. Εάν θέλαμε να σκεφτούμε με τους ίδιους όρους, είχαμε τι να αντιγράψουμε. Το κάνατε χρόνια τώρα, έως πολύ πρόσφατα. Γι' αυτό εμείς λέμε ότι από το προσωποκεντρικό πάμε στο συλλογικό. Και ποιο είναι το συλλογικό; Πυρήνας του συλλογικού είναι ο σύλλογος διδασκόντων. Υπάρχει, όμως, και κάτι άλλο, γιατί μαζί με την αδυναμία να κατανοήσετε ότι η κοινωνία πια είναι αλλού, δεν μπορείτε να κατανοήσετε και τις συγκλονιστικές αλλαγές που συντελούνται στην κοινωνία. Τα τελευταία δέκα χρόνια αναδύεται μια νέα κοινωνία, μία κοινωνία με προβλήματα, με νέες πραγματικότητες. Είναι μία κοινωνία που τα νέα αυτά ζητήματα ξεχειλίζουν και εκφράζονται μέσα στο σχολείο. Να πούμε για τις ριζικές αλλαγές που έχουν αναδειχθεί ως προς την πρόσβαση στη γνώση; Να πούμε για τις νέες αξίες που υπάρχουν στην οικογενειακή ζωή, στη φιλία ανάμεσα στους νέους ανθρώπους; Να πούμε για την εξοικείωση της κοινωνίας με τη βία; Να πούμε για κάτι που ενδεχομένως γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, ότι μάζες και μάζες νέων ανθρώπων είναι εθισμένοι όχι μόνο σε ουσίες αλλά στα τεχνουργήματα; Σε ένα τεχνούργημα, στο κινητό! Αυτά είναι νέα φαινόμενα. Αυτά τα φαινόμενα πρέπει να τα καταλάβουμε. Και αυτά τα φαινόμενα έχουν εκφράσεις μέσα στη σχολική ζωή. Ποιος θα τα καταλάβει; Οι εκπαιδευτικοί οι ίδιοι. Οι εκπαιδευτικοί είναι οι πιο ευαίσθητοι φορείς, οι οποίοι πιάνουν, μυρίζονται, εντοπίζουν και προτείνουν λύσεις σε τέτοια προβλήματα. Γι' αυτό και λέμε ότι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι μέσα στον σύλλογο των εκπαιδευτικών και σε συνεννόηση με αυτές τις δομές. Γιατί; Διότι το σχολείο είναι ένας κοινωνικός θεσμός. Και μην προσπαθείτε να το απομονώσετε από την κοινωνία. Μην προσπαθείτε να θεωρήσετε ότι το σχολείο είναι ένας θεσμός, όπου το μόνο πράγμα που γίνεται είναι η μαθησιακή διαδικασία. Επί δεκαετίες, επί αιώνες ολόκληρους το σχολείο δεν ήταν μόνο ένας θεσμός για μάθηση. Βεβαίως, κυρίαρχη είναι η μάθηση. Όμως, είναι και όλα τα άλλα προβλήματα. Είναι η κοινωνικοποίηση των παιδιών, οι συζητήσεις, οι γονείς που έρχονται και θέλουν να αντιμετωπίσουν και δικά τους προβλήματα. Αυτά είναι τα σοβαρά προβλήματα των ημερών μας. Και να σας πω κάτι; Εγώ λέω στις δευτερολογίες και στις συζητήσεις με άλλους συναδέλφους να πέσει λίγο ο τόνος της καταστροφολογίας, γιατί δεν γίνεται πιστευτή η καταστροφολογία. Θα είχε νόημα η καταστροφολογία εάν επικυρωνόταν, εάν επιβεβαιωνόταν. Να σας θυμίσω τι λέγατε όταν πέρυσι, τέτοια εποχή, ψηφίζαμε το νομοσχέδιο για τους διευθυντές των σχολείων; Θυμάστε την καταστροφή που είχατε φέρει, όταν συζητιόταν ο νόμος για τα πανεπιστήμια, για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, για το ολοήμερο σχολείο, για τη θεματική εβδομάδα, για τη δίχρονη προσχολική εκπαίδευση; Πραγματικά μου έκανε εντύπωση η αγόρευση του εκπροσώπου του ΚΚΕ, ο οποίος μίλησε για δωδεκάχρονη εκπαίδευση. Υποψιάζομαι γι' αυτόν τον λόγο δεν ψηφίσατε και τη δίχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση. Αυτά είναι καινούργια φαινόμενα και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μας τα λέτε, εκτός αν το είχατε ψηφίσει και δεν το ξέρουμε, επειδή σας βλέπω και χαμογελάτε. Κοιτάξτε, για το θέμα της θητείας είπαμε τη διαφοροποίησή μας και πάμε παρακάτω. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο: Όσο άξιος και αν είναι κάποιος, δεν έχει κανένα δικαίωμα να είναι ισόβιος σε μία θέση. Οι άξιοι μπορούν να προσφέρουν παντού. Αν είναι δε και εκπαιδευτικοί, τόσο το καλύτερο. Όλα τα υπόλοιπα δεν θέλω να πω τι είναι. Λέω, λοιπόν, ότι δεν υπάρχουν αναντικατάστατοι, δεν υπάρχουν ισόβιοι και κυρίως ελπίζω να μην υπάρχουν και άτομα που τους τρομάζει η εκπαιδευτική πράξη. Διότι, αν θεωρούν ότι είναι και ισόβιοι και αναντικατάστατοι και τους τρομάζει να ξαναπηγαίνουν πίσω στην τάξη, νομίζω το καλύτερο είναι να πουν «διάλεξα λάθος επάγγελμα, ας πάω σε ένα άλλο επάγγελμα, μήπως και τα καταφέρω εκεί καλύτερα». Αυτή είναι η φιλοσοφία της θητείας. Και για να μην αιφνιδιάσουμε, κάνουμε τη ρύθμιση που κάνουμε, αλλά να ξέρετε ότι αυτή είναι η φιλοσοφία μας, αυτή είναι η φιλοσοφία της Αριστεράς και αυτή ακριβώς θα υπερασπιστούμε. Έχουν λεχθεί άπειρα πράγματα για την αξιολόγηση. Ξέρετε, υπάρχει ένας δημόσιος λόγος πολλές φορές που ο λαός μας λέει «άντε να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας». Εδώ κοντεύει να θεωρήσουμε ότι το προεδρικό διάταγμα 152 ήταν η μεγαλύτερη ευχή στην ελληνική κοινωνία από ιδρύσεώς της. Διότι εδώ αμφισβητήθηκαν οι απολύσεις και οι διαθεσιμότητες διότι μας λένε «μα, πείτε μας σε ποια παράγραφο λέει ότι πρέπει να απολύσουμε» κ.λπ.. Κοιτάξτε, η κοινωνία δεν λειτουργεί έτσι. Μπορεί να λειτουργούν έτσι τα δικαστήρια, αλλά η κοινωνία δεν λειτουργεί έτσι. Είναι ή δεν είναι το 152 το βασικό εργαλείο που οδήγησε σε διαθεσιμότητες και απολύσεις στην εκπαίδευση, ναι ή όχι; Υπάρχει κάποιος που να λέει «δεν ήταν»; Διότι το 152 χρησιμοποιήθηκε ως το ιδεολογικό άλλοθι και το φυσικό εργαλείο για να γίνουν αυτά τα ρεζιλίκια που έγιναν.
Επειδή κάνετε ερωτήσεις, θα σας απαντήσουμε, κύριε Υπουργέ.
Όταν έλθει η σειρά σας, θα μου απαντήσετε. Δεν είπατε όχι.
Η απάντηση είναι όχι.
Η κ. Κεραμέως λέει όχι. Είναι τόσο όχι ώστε η Αξιωματική Αντιπολίτευση ευτυχώς, για πρώτη φορά, αναγκάστηκε να δηλώσει ότι την όποια αξιολόγηση θέλει δεν πρέπει να είναι ταυτισμένη με τιμωρία. Πρώτη φορά! Εγώ δεν το ξανάκουσα, γιατί σας παρακολουθώ πάρα πολύ καλά, όπως ξέρετε.
Πρώτη φορά;
Αυτό είναι καλό. Το να αλλάζουμε απόψεις είναι πολύ καλό πράγμα φτάνει να είναι τεκμηριωμένες και το χαιρέτησα και το χαιρετίζω και τώρα. Εκείνο, βεβαίως, που μου κάνει τρομερή εντύπωση είναι η άνεση με την οποία έρχεται το ΚΚΕ και λέει ότι η κατάργηση του 152 και του ν.3848 παραμένει κενό γράμμα. «Έλεος» είναι η απάντηση. Αν είναι η παλιά λογική όσο χειρότερα είναι οι πολίτες τόσο καλύτερα για κάποιους, μείνετε εκεί. Αλλά οι πολίτες έχουν το δικαίωμα η ζωή τους να μη χειροτερεύει κάθε μέρα. Λοιπόν το 152 και η κατάργηση του ν.3848 να ξέρετε ότι δεν είναι κενό γράμμα. Το ξέρουν οι εκπαιδευτικοί, το ξέρουν οι απολυμένοι, το ξέρουν όσοι ήταν σε διαθεσιμότητα. Και το ξέρουν όλοι όσοι, επίσης, προωθούν αυτή την περίεργη ιδεολογία της αντικειμενικότητας, γιατί εδώ ακούσαμε και αυτό. Και, ξέρετε, η ηγεμονική ιδεολογία αναδεικνύει την αντικειμενικότητα σαν ένα άλλο εργαλείο, σαν κάτι που είναι φυσιολογικό. Δεν είναι έτσι, γιατί στην κοινωνία δεν υπάρχουν ουδέτερα πράγματα. Επειδή δεν υπάρχουν ουδέτερα πράγματα, δεν υπάρχουν σχετικισμοί, κύριε Ανδριανέ. Άλλο ο σχετικισμός, άλλο ο κοινωνικός προσδιορισμός διαφόρων διαστάσεων της καθημερινότητας. Διότι θεωρούν διάφοροι ότι αυτό που είπα είναι μια σχεδόν ανοησία, δηλαδή το ότι η πολιτεία δεν έχει ηθική υποχρέωση να ενισχύει τους εκπαιδευτικούς και ότι η μόνη υποχρέωση της πολιτείας είναι να πηγαίνει με το δάχτυλο και να λέει «έκανες καλά τη δουλειά σου, δεν έκανες καλά, φύγε, έλα εσύ» κ.λπ.. Όχι, η πολιτεία έχει και ηθική υποχρέωση να τους επιμορφώνει, να βελτιώνει τις συνθήκες εργασίας, να τους βάζει συμμέτοχους στη βελτίωση κ.λπ.. Και ξέρετε πόσο πίσω είναι η πολιτεία σε αυτά τα ζητήματα. Δεν μπορεί, λοιπόν, η πολιτεία να έχει το ηθικό και πολιτικό αυτό δικαίωμα. Για αυτό και εμείς λέμε αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Αρχίζουμε από εκεί. Διότι έχουμε εμπιστοσύνη στους εκπαιδευτικούς. Όλοι οι εκπαιδευτικοί κάνουν καλά τη δουλειά τους; Μην μπούμε σε αυτό, προφανώς και όχι. Αυτό ισχύει αν όλοι οι πολιτικοί είναι καλοί κ.λπ.. Δεν είναι εκεί το θέμα. Έχουμε, όμως, εμπιστοσύνη σε αυτό το κοινωνικό στρώμα, ναι ή όχι; Αν του έχουμε εμπιστοσύνη, δεν μπορούμε απλώς να λέμε έχουμε εμπιστοσύνη και πάμε παρακάτω και το βγάζουμε έξω από τις όποιες διαδικασίες της καθημερινότητας. Για αυτό λέμε, αντιγράφοντας τις αποφάσεις της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ, τις οποίες μέχρι σήμερα δεν τις έχουν αποκηρύξει, εμείς προχωρήσαμε στην αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την κρίση τους για το πώς θα βελτιωθούν τα πράγματα. Όλα τα υπόλοιπα είναι γραφειοκρατικές λογικές. Όποιους τρομάζουν οι συλλογικότητες, όποιους τρομάζει η συλλογική έκφραση των εκπαιδευτικών, να το πουν. Αλλά αυτή είναι η μια θέση δική μας, είναι μια θέση της Αριστεράς. Κλείνω με το εξής. Διότι μπορεί εγώ να μην το κατάλαβα και άρα αφήνουμε και ένα περιθώριο να κάνουμε λάθος. Εγώ δεν κατάλαβα να υπάρχει πρόταση για μια άλλη φιλοσοφία και μια άλλη αρχιτεκτονική. Δηλαδή, ή θα αποφασίσουμε ότι το σημερινό καθεστώς ως αρχιτεκτονική και φιλοσοφία είναι μια χαρά και να το βελτιώσουμε ή θα προταθεί κάποιο άλλο που τρεις μέρες στις επιτροπές και μετά τις εισηγήσεις δεν έχει προταθεί ή θα βελτιώσουμε αυτό που προτείνουμε. Δεν υπάρχει τέταρτη λύση. Ή το σημερινό, αλλά βγείτε και πείτε ότι το σημερινό είναι μια χαρά ως αρχιτεκτονική και φιλοσοφία, δηλαδή προσωποπαγές, το ένα, το άλλο κ.λπ. και πρέπει να βελτιωθεί ή πείτε ότι έχουμε ένα κρυφό χαρτί και θα το βγάλουμε μετά τις εκλογές ή πείτε ότι αυτό που προτείνουμε ως αρχιτεκτονική και φιλοσοφία είναι σωστό και έχει τις εξής αδυναμίες. Δεν υπάρχει τέταρτη οδός. Θα ήθελα τουλάχιστον σε αυτό να συνεννοηθούμε. Για αυτό και όταν λέμε ψηφίζουμε επί της αρχής κ.λπ., να δούμε αν όταν ψηφίζουμε, έχουμε και μια εναλλακτική πρόταση ή απλώς είναι ένας γενικός μηδενισμός. Και επειδή όλοι μιλήσατε για την εθνική σημασία της παιδείας κ.λπ., θα έλεγα ότι αν τυχόν το πιστεύετε αυτό, τότε πραγματικά θα πρέπει να μας πείτε ποιο είναι το δικό σας σχέδιο. Διότι αν δεν έχετε, είστε λογικά υποχρεωμένοι - λογικά, όχι πολιτικά - να υιοθετήσετε το δικό μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Με την άδεια του Σώματος, παρακαλώ να δώσουμε μια προτεραιότητα στον κ. Κουράκη να κάνει την εισήγησή του.
Ευχαριστώ πολύ. Θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Τζαβάρας και τέσσερις συνάδελφοι Βουλευτές και ο κ. Θεοχαρόπουλος. Θα πηγαίνουμε ένας και τέσσερις. Ο κ. Κουράκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ, κύριοι Βουλευτές. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα εντάσσεται σε μια γενικότερη προσπάθεια προοδευτικής ανασυγκρότησης της δημόσιας εκπαίδευσης και στο πλαίσιο αυτό έρχεται να συγκρουστεί με νοοτροπίες και πρακτικές βαθιά ριζωμένες στην καθημερινότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Σε συνέχεια αυτών που είπε προηγουμένως ο Υπουργός, σχετικά με το προεδρικό διάταγμα 152/2013, το οποίο προέβλεπε να εφαρμοστεί μία ατομική ιεραρχική αξιολόγηση που να συνδέεται με τη μισθολογική ανέλιξη, θέλω να πω ότι αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται εκπαιδευτικοί πολλαπλών κατηγοριών. Και σας ερωτώ: Πόσο αντικειμενική μπορεί να είναι η σύνδεση της ατομικής αξιολόγησης με τις επιδόσεις των μαθητών σε μια Ελλάδα με ιδιαίτερο μαθητικό πληθυσμό ανά περιοχή ή ανά περιφέρεια; Πώς μπορούμε, δηλαδή, να κρίνουμε, αξιολογώντας τους εκπαιδευτικούς από τις σχολικές επιδόσεις; Δηλαδή, ένα σχολειό που έχει πολλούς μαθητές στις πανελλήνιες να έχουν περάσει στην ανώτατη εκπαίδευση, είναι καλό σχολειό; Αυτό δεν λαμβάνει καθόλου υπ' όψιν τις εκπαιδευτικές ανισότητες, το μορφωτικό επίπεδο, τις κοινωνικο - οικονομικές συνθήκες. Παραδείγματος χάριν, δεν είναι πολύ καλό ένα σχολειό που εκπαιδεύει Ρομά ή πρόσφυγες, παρ' όλο που δεν θα έχει ούτε μια επιτυχία στο πανεπιστήμιο, εάν έχει κατορθώσει να μειώσει τη σχολική διαρροή; Σε αυτή την περίπτωση οι εκπαιδευτικοί θα τιμωρηθούν και πολύ περισσότερο, θα τιμωρηθούν με απόλυση, όπως έχει συμβεί επί Υπουργίας του κ. Μητσοτάκη στο αντίστοιχο Υπουργείο; Εδώ πρέπει να πω ότι η εμμονή του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας να μην καταργηθεί το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο στην αξιολόγηση δεν είναι ξεκομμένη από τις προτάσεις που κατά καιρούς έχει διατυπώσει στα εκπαιδευτικά ζητήματα, προτάσεις με σαφές πρόσημο που δικαιολογούν την εξίσωση «παιδεία ίσον εμπόρευμα». Θυμάστε την έκφραση ότι οι μαθητές είναι πελάτες. Έτσι, λοιπόν, οι προτάσεις που έχουν διατυπωθεί από τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, από τη δημιουργία «αυτόνομων σχολείων» με τη δυνατότητα επιλογής προσωπικού και προγραμμάτων σπουδών μέχρι την εξάρτηση της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων από την απόδοσή τους και τη δυνατότητα σε καθηγητές ιδρυμάτων να ιδρύουν επιχειρήσεις, καταλαβαίνετε ότι όλα αυτά συνδέονται και με την τιμωρητική αξιολόγηση. Εμείς λέμε ότι αυτή η αξιολόγηση θα γίνεται, όπως είπε προηγουμένως και ο Υπουργός, με βάση στόχους, οι οποίοι στόχοι τίθενται από τη σχολική μονάδα και τους εκπαιδευτικούς, στους οποίους έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη. Πάω τώρα σε ένα άλλο θέμα που είχα αναπτύξει δι' ολίγον και στην επιτροπή. Όπως γνωρίζετε, παλαιότερα στο Υπουργείο Παιδείας υπήρχε ένα τμήμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, το οποίο υπαγόταν στη Διεύθυνση Σπουδών. Πρόσφατα έγινε μια ουσιαστική αλλαγή στο οργανόγραμμα και συστάθηκε εκ νέου η Διεύθυνση Υποστήριξης Προγραμμάτων και Εκπαίδευσης για την Αειφορία, η οποία διαρθρώνεται με τέσσερα διακριτά τμήματα, γεγονός που ανέδειξε τη σημασία που δίνει η Κυβέρνησή μας στις θεματικές της εκπαίδευσης για το περιβάλλον και την αειφορία, για τη σχολική αγωγή και προαγωγή της υγείας, για τα πολιτισμικά θέματα και την αξιοποίηση της εκπαιδευτικής τηλεόρασης στην εκπαιδευτική διαδικασία ως προτεραιότητας στη σχολική κοινότητα. Αυτή η προτεραιότητα αποτυπώνεται σ' αυτό το σχέδιο νόμου σε μια νέα δομή σε επίπεδο διεύθυνσης εκπαίδευσης, κοινή για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία, στην οποία ενσωματώνονται οι τρεις άλλες θεματικές της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, της αγωγής και προαγωγής υγείας και πολιτιστικών θεμάτων. Το θέμα είναι ότι στα ΚΕΑ, τα οποία ιδρύονται για να υπηρετήσουν τις αρχές της αειφορίας, σε πρώτη φάση έρχονται κυρίως οι εκπαιδευτικοί που δουλεύουν στα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης να ενσωματωθούν και πολύ φοβάμαι ότι εάν δεν υπάρξουν ρυθμίσεις, στις οποίες θα αναφερθώ παρακάτω, με την ενισχυμένη μοριοδότηση που παίρνουν, σχεδόν όλα τα ΚΕΑ θα στελεχωθούν από συναδέλφους που προωθούν - και καλά κάνουν - το αντικείμενό τους, της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, δηλαδή θα έχουν μια μονοκαλλιέργεια - επιτρέψτε μου την έκφραση - στο κομμάτι περιβάλλον. Αυτό που θέλω να κάνουμε, κύριε Υπουργέ, με μια νομοτεχνική παρέμβαση, είναι να προβλέψουμε ισόρροπη ή αναλογική - ή όπως αλλιώς θέλετε - ποσόστωση στα ΚΕΑ και των τριών αντικειμένων, δηλαδή και της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και της αγωγής υγείας και των πολιτιστικών θεμάτων. Αλλιώς, θα δούμε αυτό που γίνεται σε όλη την Ελλάδα σήμερα, τα αντικείμενα αυτά, με τις αδυναμίες τους, να προωθούνται σχεδόν ικανοποιητικά - θα θέλαμε, βεβαίως, περισσότερη ενίσχυση, ιδίως στα περιφερειακά τμήματα - να παρέχονται όλα από τους συναδέλφους καθηγητές στα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Νομίζω ότι η λύση θα ήταν μια νομοτεχνική βελτίωση του τύπου «στην παιδαγωγική ομάδα, η οποία συγκροτείται με ποσόστωση μελών, ως προς την ισόρροπη σύνθεση, για τη δυνατότητα υποστήριξης και των τριών θεματικών της αειφορικής εκπαίδευσης, δηλαδή την περιβαλλοντική εκπαίδευση, την αγωγή υγείας και τον πολιτισμό». Αυτή μπορεί να είναι μια λύση στο ζήτημα αυτό. Τελειώνοντας, θέλω να πω ότι η αγωγή υγείας, ιδιαίτερα στις μέρες μας, αποκτά μια πολύ μεγάλη σημασία. Υπάρχουν νέες προκλήσεις - το είπε και ο Υπουργός προηγουμένως - πολύ μεγάλες αλλαγές στην κοινωνία, αλλαγές στην δομή της οικογένειας. Ήδη τα νομοθετήματα που ψηφίσαμε σχετικά με τα ζητήματα της ταυτότητας φύλλου, το σύμφωνο συμβίωσης και την αναδοχή τέκνων προϋποθέτουν ότι θα πρέπει να συζητηθούν αυτά τα ζητήματα μέσα στα σχολεία. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και για τον σεβασμό στη διαφορετικότητα. Νομίζω ότι είμαστε υποχρεωμένοι να αναβαθμίσουμε τον ρόλο της αγωγής υγείας, επαναλαμβάνω, όχι σε βάρος των άλλων αντικειμένων, αλλά με μια ισόρροπη ανάπτυξη. Τέλος υπάρχει ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, κύριε Υπουργέ. Νομίζω ότι το είχαμε συζητήσει και μαζί μια φορά. Θα πρέπει το Υπουργείο να κάνει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας ανάμεσα στους φορείς της εκπαίδευσης και τους υποστηρικτικούς θεσμούς, όπως είναι τα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα, τα κέντρα πρόληψης, οι ψυχοκοινωνικές υπηρεσίες των δήμων, με σκοπό τη διαχείριση της κρίσης στις σχολικές μονάδες. Αναφέρω ως παραδείγματα την απόπειρα αυτοκτονίας, το μπούλινγκ, την έλλειψη σεβασμού στη διαφορετικότητα κ.λπ. Ξέρω ότι είναι στη λογική σας αυτά. Επαναλαμβάνω ότι νομίζω πως με μια νομοτεχνική βελτίωση γύρω από την ποσόστωση μπορούν όλοι αυτοί οι συνάδελφοι, που όλα αυτά τα χρόνια πάλευαν το ζήτημα της αγωγής υγείας, τόσο όσον αφορά την πρόληψη, όσο και όσον αφορά την αντιμετώπιση, να έχουν τη θέση τους μέσα στο νομοσχέδιο, σε μια σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κουράκη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Ναυπλίου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Κωνσταντίνος Τζαβάρας, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, παρόλο που κάθε φορά, όταν έχω να αντιμετωπίσω τις τοποθετήσεις σας, διακατέχομαι από τις πιο φιλόφρονες διαθέσεις, γιατί πράγματι είστε μια προσωπικότητα στον χώρο της εκπαίδευσης, εν τούτοις σήμερα αυτό που κυρίως με εξοργίζει, αλλά θα συγκρατηθώ, δεν είναι η ιδιοφυία που επιδείξατε αλλά η ιδιο - υφία σας.
Ιδιό…;
Η ιδιο - υφία σας.
Α, μάλιστα.
Είχατε ένα ιδιαίτερο ύφος, απευθυνόμενος στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Είχατε ένα ύφος μιας πληρότητας ιδεολογικής απέναντι σε έναν αντίπαλο που τον θεωρείτε παρακατιανό - όχι μόνο εσείς, αλλά και ο εισηγητής σας.
Δεν είναι έτσι.
Επιτέλους, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, θέλω να θέσω εν αρχή της ομιλίας μου ένα προκαταρκτικό ζήτημα. Εμείς δεν είμαστε η συντηρητική παράταξη. Και αυτό οφείλατε να το ξέρετε. Δεν είμαστε ούτε νεοφιλελεύθεροι. Και αυτό επίσης έπρεπε να το έχετε πληροφορηθεί. Εμείς είμαστε φιλελεύθεροι. Και φιλελεύθεροι, αν δεν έχετε πληροφορηθεί ακόμα τις ιστορικές εξελίξεις του 1989, είναι εκείνοι που υιοθετούν τη μόνη ιδεολογία που, στηριγμένη στην πίστη στην ελευθερία, στην αναλογική ισότητα και στη δικαιοσύνη, έχει θριαμβεύσει. Αυτή τη στιγμή είναι η κυρίαρχη ιδεολογία σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο. Αλλά με τη σειρά μου, θα ήθελα να σας ρωτήσω, κύριοι συνάδελφοι: Εσείς τι είστε; Είστε Αριστεροί ριζοσπάστες; Είστε κομμουνιστές; Είστε κεντροαριστεροί; Είστε νεοκομμουνιστές; Είστε λαϊκιστές; Είστε εθνικολαϊκιστές; Είστε πατερναλιστές μιας λογικής που εδώ και εκατόν πενήντα, διακόσια χρόνια προσπαθεί να αλλάξει τον κόσμο και όλο προσποιείστε ότι η επανάσταση δεν έχει γίνει ακόμη, ενώ όλοι ξέρουν, ακόμη και οι πέτρες, ότι η επανάσταση έγινε το 1917 και απέτυχε; Τι παριστάνετε δηλαδή; Ειλικρινά, κύριε Υπουργέ, δεν έχετε εσείς καμμία ανάγκη να εμφανίζεστε εδώ με αυτό το πατρικό ύφος απέναντι στους αντιπάλους σας. Ούτε βεβαίως έχετε το δικαίωμα το κοινοβουλευτικό να ζητάτε προτάσεις από την Αντιπολίτευση ή σχέδια. Διότι εδώ η διαδικασία είναι πολιτική. Διότι εδώ υπάρχει μόνο μια σχέση: Η Κυβέρνηση που φέρνει νομοσχέδια και η Βουλή, η οποία τα συζητάει και τα ψηφίζει. Τα συζητάει, όμως. Δεν έρχεται εδώ ο Υπουργός να μας απευθύνει με επηρμένη την οφρύν ένα διάγγελμα και να μας πει ότι αυτή η Κυβέρνηση εκφράζει τις εγγενείς τάσεις της ιστορίας για σωτηρία των ανθρώπων. Αυτά έχουν τελειώσει. Τα σωτηριολογικά ζητήματα της ιστορίας έχουν τελειώσει. Και τελείωσαν με τον πιο εφιαλτικό τρόπο από τον ναζισμό και τον σταλινισμό. Επιτέλους, συγκρατηθείτε κι ελάτε να συζητήσουμε για τα μεγάλα προβλήματα της παιδείας και της εκπαίδευσης. Βέβαια, κύριε Υπουργέ, θα περίμενα από εσάς σήμερα να μας εξηγήσετε γιατί επιμένετε σε αυτόν τον τρόπο επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης, από τη στιγμή που ήδη έχετε την απόφαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, την απόφαση 711/2017, που σας εξηγεί για ποιον λόγο πρέπει αυτή τη συγκεκριμένη μεθοδολογία να την αφήσετε κατά μέρους. Γιατί σας το λέει; Διότι δεν σέβεται βασικές αρχές του Συντάγματος που προκύπτουν από τις διατάξεις των άρθρων 4 και 5 και είναι η αρχή της αξιοκρατίας, η αρχή της ισότητας και η αρχή της αμεροληψίας. Αυτές εσείς τις θεωρείτε αστικές συνήθειες; Αυτές τις αρχές θεωρείτε εσείς που έχετε το προνόμιο να εκπροσωπείτε τον λαό με την ιδεολογία αυτή τη συγκεχυμένη, εν πάση περιπτώσει, αυτή τη θολούρα στην οποία κολυμπάτε; Και μάλιστα, εγώ προσωπικά είμαι ευτυχής που πολλοί από εσάς παίρνουν τον λόγο και εκθειάζουν και λατρεύουν και υπερασπίζονται την ιδεολογία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτή η ανθρωπολογία όμως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων - πρέπει να το παραδεχθείτε - δεν είναι ούτε κομμουνιστική ούτε αριστερή με την έννοια που εσείς πρεσβεύετε και δεν έχει καμμία σχέση με όλα αυτά τα ιδεολογήματα που μας αραδιάζετε εδώ καθημερινά. Είναι μια ιδεολογία που είναι η πεμπτουσία του προτάγματος του ιδεολογικού διαφωτισμού, με τον οποίο εσείς δεν μπορεί να έχετε καμία σχέση όταν καταγγέλλετε ως αστικές, παρωχημένες και ξεπερασμένες αρχές την αρχή της ισότητας, την αρχή της αξιοκρατίας, την αρχή της αμεροληψίας, την αρχή της αξιακής ουδετερότητας του κράτους. Αυτό που σας ενδιαφέρει, κύριε Υπουργέ, είναι γνωστό πια. Είναι η απόλαυση του να είστε επικεφαλής ενός κρατικού μηχανισμού, ο οποίος δεν κάνει τίποτε άλλο από το να αναδιανέμει εισοδήματα και να απονέμει προνόμια και εξουσιαστικά σύμβολα στους «ημετέρους» σας, στους ανθρώπους χάριν των οποίων μας έχετε φέρει σήμερα και αυτές τις συγκεκριμένες διατάξεις. Όλοι γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο εξοικονομείτε τα πράγματα, τόσο στον τομέα της επιλογής του προσωπικού της διοίκησης της εκπαίδευσης, όσο και στην αξιολόγηση απέναντι στην οποία εκφράζετε μια δυσανεξία. Διότι προφανώς δεν μπορείτε να αντιληφθείτε τι σημαίνει αξιολόγηση και πράγματι σας εμποδίζουν διάφορες ιδεοληψίες. Μα, πέστε μου, είναι δυνατόν; Ανοίγω μια παρέκβαση και θα επανέλθω. Το άρθρο 47 μας κάνει να σκεφτούμε ότι για εσάς η αυτοαξιολόγηση είναι ένα συλλογικό ψυχόδραμα το οποίο λαμβάνει χώρα μέσα σε συνεδρίαση του συλλόγου των καθηγητών μιας σχολικής μονάδας, όπου εκεί γίνεται απολογισμός πεπραγμένων και προγραμματισμός του έργου της επόμενης χρονιάς. Αυτό έχει να κάνει σε καμμία - δεν ξέρω σε ποια, θα μας την πείτε αν μπορεί να ισχύσει - φιλοσοφία που να υποστηρίζει την αξιολόγηση με την έννοια της απόδοσης της αξίας σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο; Αυτό σημαίνει αξιολόγηση. Και η αξία, προς Θεού, δεν είναι προσωπική υπόθεση. Η αξία δεν είναι αυτοκαθορισμός. Η αξία δεν είναι η ιδέα που έχει το πρόσωπο για τον εαυτό του. Η αξία δεν έχει να κάνει με ιδεοληψίες σαν κι αυτές που μας αραδιάσατε προηγουμένως. Η αξία είναι αυτό που μας απονέμουν οι άλλοι. Και μας το απονέμουν ακριβώς γιατί έχουμε πετύχει μέσα σε έναν συγκεκριμένο χώρο κοινωνικής δράσης. Αυτή είναι η αξία και μάλιστα πολύ ορθά κάνετε διάκριση μεταξύ του εκπαιδευτικού πεδίου και του πεδίου της δημόσιας διοίκησης, γιατί πράγματι αυτό το εκπαιδευτικό πεδίο έχει μια ιδιαίτερη σημασία για την αναπαραγωγή της κοινωνίας, όχι για την καταγραφή των επαναστατικών αλλαγών που μας λέτε εδώ. Και λυπάμαι όταν εσείς, ένας μορφωμένος πανεπιστημιακός, έρχεστε εδώ και εκτίθεστε απέναντι σε λογικούς και μορφωμένους ανθρώπους που σας ακούνε. Και αυτό που στο τέλος μένει ως καταστάλαγμα των όσων ακούσαμε είναι ο στίχος του Έκτορα Κακναβάτου ότι «Διατελείτε εν πλήρει συγχύσει αθώος». Γιατί πράγματι δεν μπορώ να σας καταλογίσω δόλο. Είστε πολύ ευπρεπής για να σας καταλογίσω δόλο. Απλώς είστε ένας άνθρωπος που προσπαθεί μέσα από ψευδαισθήσεις και αυταπάτες ιδεοληπτικές να οδηγήσει την Κυβέρνησή του, την παράταξή του στην άλωση του εκπαιδευτικού χώρου, χωρίς καμιά συναίσθηση του ότι αυτόν τον χώρο τον παραδίδει σε μια αχρησία, σε μια ανυποληψία, σε μια ουσιαστικά υπονόμευση, ώστε να μην ικανοποιεί τη βασική του αποστολή. Και θα σας πω γιατί πληθωρικά ο εισηγητής σας αναφέρθηκε στον Μαξ Βέμπερ. Μα, είναι δυνατόν να αγνοείτε ότι μετά τον Μαξ Βέμπερ υπήρξαν κοινωνιολόγοι της εκπαίδευσης, σοφοί άνθρωποι, που πράγματι μας έχουν αποκαλύψει συγκλονιστικές αλήθειες για τον τρόπο που λειτουργεί η εκπαίδευση; Δηλαδή, αυτά τα πολύ συγκεκριμένα αποκαλυπτικά κείμενα των εργασιών του Πιερ Μπουβιέ και του Ζαν Κλοντ Πασερόν μπόρεσαν να μας αποσαφηνίσουν πλήρως το τι συμβαίνει στην εκπαίδευση και κυρίως μας οδήγησαν να σκεφτούμε και να είμαστε πλέον συνειδητοί και οργανωτικοί παράγοντες για να φτιάξουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που στον τομέα της επιλογής, κύριε Υπουργέ, δεν θα κάνει τίποτα άλλο από το να κατανέμει το «Συμβολικό κεφάλαιο», όπως το λέει ο Μπουβιέ, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά μέσα για επίτευξη εκπαιδευτικών σκοπών που αξιοποιούν την κοινωνική αναγνώριση, το κύρος, τη μόρφωση, την προσωπική ικανότητα. Αυτά ακριβώς πρέπει να τα κατανείμετε όχι με κριτήρια ιδεοληπτικά και κομματικά, αλλά με κριτήρια αξιοκρατικά. Και αξιοκρατικά με βάση τη διάταξη του άρθρου 5 του Συντάγματος είναι εκείνα τα κριτήρια που δεν εμποδίζουν τον πολίτη να έχει πρόσβαση σε μια δημόσια θέση αξιοποιώντας την προσωπική του ικανότητα και τη γνώση και την πείρα που έχει αποκτήσει. Αυτή ακριβώς λέγεται αξιοκρατία και προκύπτει από το Σύνταγμα. Κι εσείς λογικά θα έπρεπε, επειδή, όπως κάποτε έλεγε ο Πρωθυπουργός, είστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα του 1975, να μην τα θεωρείτε αυτά κούφια λόγια και να έρχεστε εδώ και να μας λέτε «Μα, τι σημαίνει αντικειμενικότητα;». Μπα, τι σημαίνει αντικειμενικότητα; Δεν υπάρχει αντικειμενικότητα. Όλοι ζούμε τη φαντασίωσή μας. Όλοι ζούμε απομονωμένοι μέσα σε ένα προσωπικό ή μέσα σε ένα συλλογικό περιβάλλον, που αυτό που μας στερεί είναι τη δυνατότητα να καταλάβουμε τι συμβαίνει στον έξω κόσμο. Πώς να το κάνουμε, κύριε Υπουργέ; Ο άνθρωπος πράγματι έχει μια οντολογική μοναξιά. Είναι το μόνο ον, το μόνο πράγμα σ' αυτόν τον κόσμο, που είναι υποχρεωμένο να έχει μια σχέση με τον εαυτό του. Όμως, εσείς το παρακάνατε. Εσείς έχετε μόνο και αποκλειστικά κάθε μέρα εδώ που έρχεστε σχέση με τους εαυτούς σας και με αυτούς που εκπροσωπείτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αν, λοιπόν, θέλετε να μάθετε, υπάρχει και μια άλλη παράταξη που διαρκώς την υποτιμάτε, που είναι η φιλελεύθερη παράταξη, που εκφράζεται σ' αυτό εδώ το πλαίσιο της Βουλής από τη Νέα Δημοκρατία και η οποία ενδιαφέρεται να καλλιεργεί και μια δημιουργική σχέση με τον κόσμο. Και αυτή η δημιουργική σχέση με τον κόσμο, να ξέρετε, δεν μπορεί να στηρίζεται σ' αυτού του είδους τα μηχανήματα που στήνετε για να απολαμβάνετε την ικανοποίηση και να το λέτε, μάλιστα, γυμνής της εξουσίας. Υπάρχει ένα σύστημα συμβόλων. Υπάρχει ένα συμβολικό στερέωμα, το οποίο καθημερινά το κακοποιείτε και μαζί με αυτό κακοποιείτε τη γλώσσα, τη λογική, τους θεσμούς, γιατί μέσα σ' όλη αυτή τη σύγχυση, στην οποία περιπλανάσθε, δεν μπορείτε να αντιληφθείτε ότι σ' αυτόν τον τόπο υπάρχουν και ανάγκες, αλλά όχι ανάγκες τέτοιες σαν κι αυτές που εσείς εδώ μας απαριθμήσατε. Υπάρχουν ανάγκες σαν κι αυτές που ο Πρωθυπουργός σήμερα - και προς τιμήν του - ανακοίνωσε με μία δήλωση του, την οποία η Νέα Δημοκρατία την προσυπογράφει: «Η παιδεία είναι επένδυση στο μέλλον». Όμως, όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε την αφεντιά σας, τον Υπουργό της Παιδείας, με αυτό το ύφος από του Βήματος τούτου και αυτό το κακογραφημένο και το γονατογραφημένο νομοσχέδιο, θέλω εγώ να σας ρωτήσω: Εσείς σε ποιο μέλλον επενδύετε ως Υπουργός αυτής της Κυβέρνησης; Μπορείτε να μας πείτε; Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Τζαβάρα.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, αλλά πολύ σύντομα, ώστε να προχωρήσουμε στους ομιλητές.
Είχα την αυταπάτη προφανώς ότι συζητάμε ένα νομοσχέδιο για τις υποστηρικτικές δομές.
Σας παρακαλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Απαντά ο Υπουργός. Παρακαλώ κάντε ησυχία για να προχωρήσουμε γρήγορα.
Αντ' αυτού, κύριε Τζαβάρα, έγινε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον σεμινάριο με τίτλο: «Το ψυχογράφημα του Υπουργού Παιδείας». Ευχαριστώ τον κ. Τζαβάρα, γιατί, πράγματι, έδωσε πολύτιμες σκέψεις ως προς τον ψυχισμό μου.
Μένουν όλα στα Πρακτικά, κύριε Υπουργέ.
Με αυτό ως δεδομένο, θα ήθελα να διαφοροποιηθώ σε ένα και μόνο πράγμα, ότι πριν μίλησα μ' έναν τρόπο πατερναλιστικό. Επειδή παρά τη δημοσιονομική στενότητα που υπάρχει, σε λίγο όσοι καθόμαστε εδώ θα ζητήσουμε από τη Βουλή αποζημίωση για τα αυτιά μας, όταν μιλάμε ήρεμα δεν σημαίνει «πατερναλιστικό». Εντάξει; Άρα, το να φωνάζουμε δεν είναι το αντίθετο του πατερναλιστικού. Θα παρακαλούσα, λοιπόν, όλους από εδώ και στο εξής να κρατήσουμε λίγο τους τόνους και για λόγους υγείας, αν μη τι άλλο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ θέλω τον λόγο για να απαντήσω, γιατί ο κύριος απευθύνθηκε προσωπικά σε εμένα.
Κύριε Τζαβάρα, όχι σας παρακαλώ. Παρακαλώ τον κ. Χαρακόπουλο να έρθει. Είναι ο πρώτος ομιλητής, ο πρώτος Βουλευτής.
Για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο μέχρι να έρθει στο Βήμα ο κ. Χαρακόπουλος.
Κύριε Υπουργέ, πραγματικά θα ήμουν ευγνώμων αν αντί του ύψους και της έντασης της φωνής μου, που έχει σχέση βέβαια με την ψυχή μου - προσέξτε! - , μου απαντούσατε στο περιεχόμενο των όσων είπα. Πάντως τα σχετικά με την ένταση της φωνής τα έχει εξηγήσει ο Φρόιντ. Συμπωματικά με παραπέμπετε πάλι σε ψυχολογισμούς. «Η ανατομία είναι το πεπρωμένο». Μην το ξεχνάτε.
Ευχαριστούμε πολύ. Τα σημερινά Πρακτικά έχουν ιδιαίτερο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον. Κύριε Χαρακόπουλε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας επανέλθουμε στο πεπρωμένο της παιδείας. Σε μια ευνομούμενη πολιτεία κυρίαρχο στοιχείο είναι η εκπαίδευση, διότι βάσει αυτής διαμορφώνεται ο ιδανικός πολίτης. Η δημόσια παιδεία είναι ο βασικός μηχανισμός κοινωνικής κινητικότητας, είναι το μέσο που δίνει τη δυνατότητα ευκαιριών κοινωνικής ανόδου σε παιδιά από φτωχές οικογένειες.Με όχημα την παιδεία μπορούν να ανοίξουν νέους ορίζοντες και να αδράξουν ευκαιρίες στη ζωή τους. Προϋπόθεση, όμως, για αυτό είναι η υψηλή ποιότητα της παρεχόμενης γνώσης, βασικό εφόδιο σε ένα άκρως ανταγωνιστικό παγκόσμιο περιβάλλον εργασίας. Όσοι, λοιπόν, ομνύουν στην άμβλυνση των ταξικών διαφορών θα έπρεπε όχι απλά να αξιώνουν, αλλά να πρωτοστατούν στο αίτημα αναβάθμισης του επιπέδου των παρεχόμενων σπουδών του δημόσιου σχολείου. Οι εύποροι, έτσι και αλλιώς, έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν για τα παιδιά τους κάποια από τα καλά ιδιωτικά σχολεία. Πώς, όμως, διασφαλίζονται τα υψηλά standard του δημόσιου σχολείου; Πρώτα από όλα, είναι εκ των ων ουκ άνευ η προαγωγή της ευγενούς άμιλλας μεταξύ των παιδιών, η καλλιέργεια της αριστείας, να μάθουν δηλαδή τα παιδιά να θέτουν υψηλούς στόχους στη ζωή τους και να τους κατακτούν. Απαραίτητος, βεβαίως, στην ψηφιακή εποχή που ζούμε, όπου οι εξελίξεις τρέχουν με ταχύτητα, είναι ο σύγχρονος υλικοτεχνικός εξοπλισμός. Ωστόσο, τη μεγαλύτερη αξία έχει το ανθρώπινο δυναμικό που υπηρετεί την εκπαίδευση. Υποχρέωση, επομένως, της πολιτείας είναι να επιλέγει τους αρίστους για τις θέσεις ευθύνης, να διατρέχει κάθε επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης η αξιοκρατία και φυσικά, καθώς ζούμε σε έναν κόσμο που αλλάζει, είναι επιβεβλημένη η διά βίου εκπαίδευση, η διαρκής μετεκπαίδευση των εκπαιδευτικών, δασκάλων και καθηγητών. Η αξιολόγηση όλων είναι εργαλείο αυτοβελτίωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Τέλος, η πολιτεία έχει υποχρέωση να παρέχει ειδική αγωγή σε παιδιά με ειδικές ανάγκες. Θα έλεγα ότι το επίπεδο της ειδικής αγωγής είναι και μέτρο πολιτισμού κάθε κοινωνίας. Πώς απαντά, λοιπόν, το υπό συζήτηση νομοσχέδιο σε αυτά τα standard που επιβάλλονται για την αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας; Προάγει την αξιοκρατία στην επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης; Καλλιεργεί την αριστεία, ή μήπως προωθεί την αξιολόγηση; Και ακόμη, διευκολύνει την πρόσβαση στην ειδική αγωγή; Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τίποτα από όλα αυτά δεν κάνει. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει την παροιμιώδη αλλεργία της Κυβέρνησης στην αριστεία - που έχετε χαρακτηρίσει ρετσινιά - απαξιώνει την αξιοκρατία και εξοβελίζει στο πυρ το εξώτερον την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, που είναι αυτονόητη σε όλες τις κανονικές χώρες ως κίνητρο βελτίωσης, αλλά και εμπέδωση του αισθήματος δικαιοσύνης. Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο υπηρετεί τη λογική της ήσσονος προσπάθειας που διατρέχει όλη τη φιλοσοφία σας. Καταργεί στην πράξη τους σχολικούς συμβούλους, για τους οποίους θετικές απόψεις έχουν διατυπωθεί από επιστημονικές ενώσεις, παιδαγωγικούς και πανεπιστημιακούς φορείς. Καταθέτω στα Πρακτικά σειρά ανακοινώσεων. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Καταργείτε τους σχολικούς συμβούλους, που είναι βασικός θεσμός υποστήριξης του σχολείου και τον αντικαθιστάτε με ένα γραφειοκρατικό και απρόσωπο όργανο, εντελώς απόμακρο από τη σχολική μονάδα και τον εκπαιδευτικό. Όμως και η όλη διαδικασία επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης υπηρετεί την κομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης. Οι διορισμένοι περιφερειακοί διευθυντές, για τους οποίους γίναμε ρεζίλι στην Ευρωβουλή, θα προΐστανται των συμβουλίων επιλογής μαζί με τους ήδη διευθυντές εκπαίδευσης που επελέγησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ με κριτήρια που κρίθηκαν αντισυνταγματικά από το Σ.τ.Ε.. Ο κύριος Υπουργός βλέπω ότι δεν είναι στο έδρανο. Στην τελευταία διαδικασία επιλογής διευθυντών στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Λάρισα καταγγέλθηκε ότι σε πολλές περιπτώσεις η προφορική βαθμολόγηση ανέτρεψε πλήρως την κατάταξη που δημιουργήθηκε με βάση την αντικειμενική μοριοδότηση. Απηύθυνα ερώτηση στον Υπουργό στις 10 Νοεμβρίου 2017, στην οποία ποτέ δεν απάντησε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο που φέρατε, κύριοι της Κυβέρνησης, προφανώς είναι η απάντηση, καθώς διευρύνει σε όλα τα στελέχη της εκπαίδευσης τη βαρύτητα της συνέντευξης για την επιλογή των «ημετέρων». Όμορφος κόσμος αγγελικά πλασμένος! Επιπλέον, με τα ΚΕΣΥ η ειδική αγωγή κινδυνεύει να μετατραπεί σε αντικείμενο πειραματισμού σε βάρος των οικογενειών των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και αναπηρία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι καιρός να μπει ένα τέλος στον κατήφορο του εκπαιδευτικού συστήματος. Δέσμευσή μας είναι η κατάργηση κάθε διάταξης νόμου που επιβάλλει τη λογική της ισοπέδωσης και του κομματισμού στην εκπαίδευση. Ως Κυβέρνηση θα προχωρήσουμε θα προχωρήσουμε σε επιλογή των ανωτάτων στελεχών της εκπαίδευσης μέσω ΑΣΕΠ, μία πρόταση που εισηγήθηκα όταν είχα την ευθύνη του Τομέα Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας και χαίρομαι που υιοθετήθηκε από την ηγεσία του κόμματός μου. Ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε μπροστά με ορθολογισμό και να βγάλουμε την παιδεία από το τέλμα, όπου την έχει ρίξει ο λαϊκισμός, να αποκαταστήσουμε την αξιοκρατία σε όλη τη δομή της εκπαίδευσης και να αναδείξουμε την αριστεία ως κοινωνική αρετή. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Χαρακόπουλε. Προχωράμε στον επόμενο ομιλητή, στον κ. Θεόδωρο Παπαθεοδώρου, από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, ήθελα να ξεκινήσω με μία αναφορά και ένα σχόλιο για την τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού προηγουμένως - θα τον περιμένω - , λέγοντας ότι το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου μπορεί να αντανακλά τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ γι' αυτό που ονομάζουμε αρχιτεκτονική της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών δομών, αλλά δεν έχει την υποστήριξη του εκπαιδευτικού κόσμου και δημιουργεί μια σειρά από σημαντικά προβλήματα στους εκπαιδευτικούς θεσμούς, τους οποίους υποτίθεται ότι έρχεται να αναβαθμίσει. Οι βασικές δομές που εισάγετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, με αυτό το νομοσχέδιο είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους ένα μείγμα γραφειοκρατικής και καθεστωτικής αντίληψης για την εκπαίδευση, καθοδηγούμενες από ελεγχόμενα πολιτικά και διοικητικά από κέντρα - όργανα. Εμείς θα καταψηφίσουμε, γιατί βρισκόμαστε σε πλήρη αντίθεση με αυτή την πολιτική, κυρίως όμως γιατί στις δομές της εκπαίδευσης που εισάγετε, δεν υπάρχει όραμα αριστείας, δεν υπάρχει όραμα ηγεσίας, δεν υπάρχει όραμα διοίκησης, δεν υπάρχει όραμα αξιολόγησης δομών και προσωπικού, δεν υπάρχει όραμα για την εξέλιξη του εκπαιδευτικού έργου. Ενδεικτικό, όμως, της δικής σας αντίληψης είναι η κατάργηση πολλών από τους θεσμούς που είχαν μπολιάσει την εκπαιδευτική πράξη, είχαν δημιουργήσει πεποίθηση αποτελεσματικότητας και των οποίων η ποιότητα θα μπορούσε να αναβαθμιστεί - με όποια λάθη είχαν γίνει - και η λειτουργία τους να εκσυγχρονιστεί. Μάλλον γι' αυτόν τον λόγο έγινε η κατάργηση των σχολικών συμβούλων, των ΠΕΚ - η τελευταία οργανωμένη δομή επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών - , των ΚΕΔΔΥ και μαζί με αυτά και η αναγκαία διαφοροδιάγνωση των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Ειδικότερα, με την ίδρυση περιφερειακών κέντρων εκπαιδευτικού σχεδιασμού - τα ΠΕΚΕΣ, στο άρθρο 4- εγκαινιάζεται η πλήρης απαλλαγή του Υπουργείου Παιδείας από την ευθύνη πραγματικής και ουσιαστικής υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών. Το πλήθος των αρμοδιοτήτων του νέου θεσμού στον οποίο συγκεντρώνονται ευθύνες παιδαγωγικές, διοικητικές, γνωμοδοτικές, εκπαιδευτικού σχεδιασμού και αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου, επιμορφωτικές, συμβουλευτικής γονέων, συντονισμού άλλων εκπαιδευτικών φορέων, προσδίδει στον θεσμό αυτόν χαρακτηριστικά όχι σχεδιασμού, αλλά γραφειοκρατικής άσκησης εκπαιδευτικής πολιτικής. Τα κέντρα αυτά - τα ΠΕΚΕΣ - γίνονται δίπλα στον περιφερειακό διευθυντή εκπαίδευσης. Επομένως καταλαβαίνετε ότι διοικητικά και οργανωτικά το μόνο που κάνετε είναι να ντουμπλάρετε τις δομές. Επίσης εντύπωση προκαλεί - και θα το πω αυτό για όλους τους συναδέλφους, θα ήθελα να το πω στον κύριο Υπουργό, αν ήταν εδώ - το γεγονός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τα ΠΕΚΕΣ υποστηρίζονται στο έργο τους από το ΙΕΠ - είναι στο άρθρο 4- και τη Γενική Διεύθυνση Σπουδών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, αντί να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή τα περιφερειακά κέντρα να είναι εκείνα τα οποία υποστηρίζουν τη δομή και τη λειτουργία του Υπουργείου, όπως γίνεται παντού στον κόσμο. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εντύπωση προκαλεί - και νομίζω ότι αυτό θα πρέπει να το ακούσουμε για να το αλλάξουμε - το γεγονός ότι στις πολλές και ποικίλες αρμοδιότητες των ΠΕΚΕΣ δεν κρίνατε σκόπιμο να εντάξετε τον συντονισμό των δράσεων για την καταπολέμηση της ενδοσχολικής βίας και των φαινομένων ρατσισμού και ξενοφοβίας στις σχολικές μονάδες. Ήταν μια εξαιρετική παρέμβαση που είχαμε εγκαινιάσει μαζί με το σχετικό Παρατηρητήριο το 2012. Είχε αγκαλιαστεί από την εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά και αυτό καταλαβαίνω ότι είναι ζήτημα αντίληψης, καθώς θυμάμαι πολύ καλά τις χλιαρές αντιδράσεις τότε του ΣΥΡΙΖΑ γι' αυτό το μέτρο. Σχετικά με το άρθρο 17 και την κατάργηση του θεσμού των σχολικών συμβούλων, το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι δεν αποτελεί έναν κεραυνό εν αιθρία, αλλά επιβεβαίωση μιας αναγγελίας θανάτου. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επί τρία χρόνια, αφού πρώτα λοιδόρησε τους εκπαιδευτικούς του θεσμού αυτού, στηριζόμενη στα στελέχη του κυβερνητικού συνδικαλισμού, τα οποία διαλαλούσαν ότι οι σχολικοί σύμβουλοι στο σύνολό τους είναι εκφραστές των γερμανοτσολιάδων, μνημονιακών αφεντικών, των πολιτικών των μνημονίων, υποβάθμισε έτσι τελείως τον θεσμό, τον αφυδάτωσε και σήμερα ανοίγει και τυπικά ο δρόμος για την κατάργησή του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, αν έχετε την καλοσύνη. Ως προς τον θεσμό του σχολικού συμβούλου, χαίρομαι που η Νέα Δημοκρατία είπε πόσο είχε επιτύχει μέσα από τη διαδρομή του, μέσα από τα λάθη του, αλλά ο θεσμός του σχολικού συμβούλου γεννήθηκε το 1982 από μεγάλους αγώνες των εκπαιδευτικών, από τη Μεταπολίτευση και μετά, ενάντια στον διοικητικό αυταρχισμό της περιόδου του επιθεωρητή και εμπνεύστηκε και υποστηρίχθηκε από κορυφαίους Έλληνες παιδαγωγούς. Τι κάνετε σήμερα; Ενώ ήταν μια επιλογή που τοποθετούσε τον σχολικό σύμβουλο κοντά στο σχολείο, δίπλα στον εκπαιδευτικό, κριτικό συνεργάτη και συμπαραστάτη στο έργο του, σήμερα γραφειοκρατικοποιείτε αυτή τη δομή, τη βάζετε μέσα στο ΠΕΚΕΣ και από εκεί και πέρα, απλώς ακυρώνετε την λειτουργία του στην πράξη, μια λειτουργία για την οποία γνωρίζουμε από παλιά ότι όχι μόνο δεν ήσασταν υπέρ της, αλλά θεωρούσατε ότι ο εκπαιδευτικός αυτός, δηλαδή ο σχολικός σύμβουλος, ήταν ένα περιττός θεσμός. Για την αξιολόγηση των στελεχών την εκπαίδευσης η ερώτηση είναι πάρα πολύ απλή: Γιατί μόνο για την αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης πρέπει να μιλήσουμε και όχι για την αξιολόγηση των δομών και κυρίως του προσωπικού, των μάχιμων εκπαιδευτικών της τάξης; Και εκεί χρειάζεται η αξιολόγηση κατά προτεραιότητα. Με αυτό το οποίο εισάγετε σήμερα καταστρατηγείτε κάθε έννοια αντικειμενικής αξιολόγησης, αφού μέσω του ερωτηματολογίου ενισχύεται η αυθαιρεσία, ο υποκειμενισμός, η υποκρισία της εφαρμογής μιας δήθεν δημοκρατικής αξιολόγησης από κάτω, καθώς και η καλλιέργεια καχυποψίας και πελατειακών σχέσεων. Δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι. Θυμίζει και αντιγράφει ως προς την κλίμακα βαθμολόγησης και του περιγραφικού τρόπου και τους χαρακτηρισμούς, μοντέλα που έχουν την πηγή τους και τις αναφορές τους στην εποχή του αυταρχικού επιθεωρητισμού, του αυταρχικού μοντέλου. Δεν κάνετε τίποτα άλλο παρά να εξελίσσετε αυτό το μοντέλο. Θα τελειώσω, ενώ υπάρχουν πάρα πολλά άλλα να πούμε - και επειδή ήταν εδώ και ο κ. Φωτάκης - με μια ερώτηση: Είναι δυνατόν να μεταβιβάζονται, ενώ είχαμε φτιάξει το ΕΛΙΔΕΚ - το έχετε στελεχώσει το ΕΛΙΔΕΚ - αυτή τη στιγμή πόροι και δραστηριότητές του στη ΓΓΕΤ έναντι παρακράτησης 5%; Γιατί γίνεται αυτό; Πάρα πολύ απλά, γιατί το ΕΛΙΔΕΚ δεν το φτιάξατε ποτέ, δεν λειτούργησε ποτέ και σας χρειάζεται αυτή τη στιγμή κάποιος να τρέξει τα προγράμματα. Ολοκληρώνω τη φράση μου με αυτό. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι ο κύριος Υπουργός τοποθετήθηκε και χθες - τον άκουσα με πολλή προσοχή - , αλλά και σήμερα. Τοποθετήθηκε στη Βουλή, αλλά και στην επιτροπή. Ήρθε να πει πόσο κακή είναι η Αντιπολίτευση που δεν έχει εναλλακτικές προτάσεις. Ίσως δεν άκουσε το γεγονός ότι η αντίθεση από όλα ή σχεδόν όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης έχει να κάνει με τον τρόπο και την αρχιτεκτονική που θέλει να δομήσει στην εκπαίδευση. Το δεύτερο είναι ότι ήρθε να πει ότι χαλάει «μαγαζάκια» και από την άλλη πλευρά, φτιάχνει ένα τεράστιο μαγαζί που γράφει πάνω «ΣΥΡΙΖΑ». Ούτε καν ΑΝΕΛ! Το τρίτο, που είναι πολύ βασικό και έχει σημασία και σας το λέω, είναι ότι ο κύριος Υπουργός μάς είπε ότι σήμερα δεν υπάρχει όχι μόνο πρόταση, αλλά δεν ήρθε να υπερασπιστεί το δικό του νομοσχέδιο.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ! Φτάσατε το οκτώμισι λεπτά.
Είναι περίεργο το γεγονός ότι και στη δική του τοποθέτηση χθες και στη σημερινή τοποθέτηση σε είκοσι λεπτά δεν ακούστηκε ούτε μια παράγραφος με την οποία να υποστηρίζει το δικό του νομοσχέδιο.
Ευχαριστούμε πολύ.
Όσο για τον εκπαιδευτικό κόσμο - και τελειώνω μ' αυτό, κύριε Πρόεδρε - ξέρω ότι πραγματικά αυτός απέρριψε στο σύνολό του αυτό το νομοσχέδιο. Κάποιες συνδικαλιστικές οργανώσεις που πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ, φυσικά όχι. Όμως, θα σας πω εξ εμπειρίας πως δεν υπάρχει νομοσχέδιο για την παιδεία που να περπάτησε χωρίς να έχει τον εκπαιδευτικό κόσμο μαζί του. Η ζωή θα δείξει. Εγώ σας λέω πάντως ότι εδώ υπάρχει αναγγελία αποτυχίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, δεκαοκτώ μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 13ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριοι συνάδελφοι, εδώ θα ήθελα να μου δώσετε λίγο χρόνο να διαβάσω ότι το συγκεκριμένο σχολείο αρίστευσε, καθώς απέσπασε το πρώτο παγκόσμιο βραβείο από την UNESCO με το έργο ζωγραφικής «Αγκαλιά και φως … χαρά και ελπίδα». Ήταν ένα βραβείο μεταξύ δέκα χιλιάδων σχολείων από όλον τον πλανήτη. Το θέμα του διαγωνισμού ήταν «Ανοίγουμε την καρδιά και τον νου μας στους πρόσφυγες» και η βράβευση έγινε στην έδρα της UNESCO στο Παρίσι τον περασμένο Ιούλιο. Νομίζω ότι αξίζουν συγχαρητήρια στα παιδιά! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Κυδωνίας Χανίων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. Τον λόγο έχει ο κ. Πέτρος Κωνσταντινέας από τον ΣΥΡΙΖΑ για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εκπαίδευση αναγκαστικά ακολουθεί τις κοινωνικές αλλαγές που έχουμε σήμερα. Όμως, αποτελεί και τον χώρο διαμόρφωσης της προσωπικότητας και της προετοιμασίας ένταξης των νέων σε αυτή την κοινωνία. Το παρόν σχέδιο νόμου με τίτλο: «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις» αντιμετωπίζει το υπαρκτό πρόβλημα της αναδιοργάνωσης των δομών της διοίκησης και της εκπαίδευσης καθώς και του προγραμματισμού και της αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου που έχουμε σήμερα και της αξιοκρατικής επιλογής των στελεχών αυτής. Σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα με πολλαπλές συνέπειες στην κοινωνική ζωή των ατόμων, η ανάγκη για επανασχεδιασμό εκπαιδευτικών πολιτικών καθίσταται σήμερα πιο απαραίτητη παρά ποτέ. Στο πλαίσιο υποστήριξης των σχολικών μονάδων και του εκπαιδευτικού έργου, αυτή η ανάγκη μεταβαίνει από μονοπρόσωπα όργανα προς μια δυναμική σχέση ανάμεσα στο σχολείο και στις δομές υποστήριξης. Πραγματοποιείται, λοιπόν, μια από κοινού διαμόρφωση των εκπαιδευτικών στόχων, των παιδαγωγικών πρακτικών, των μορφών εξέτασης και διαμορφωτικής αξιολόγησης από τις σχολικές μονάδες και τις ομάδες των σχολείων, που δεν είχαν κανένα λόγο, με τη συνεργασία των κέντρων εκπαιδευτικής και συμβουλευτικής υποστήριξης των κέντρων εκπαίδευσης για την αειφορία και των περιφερειακών κέντρων εκπαιδευτικού σχεδιασμού. Έτσι, σήμερα δημιουργείται μια νέα δυναμική στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Πιο συγκεκριμένα είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η θεσμοθέτηση των νέων υποστηρικτικών δομών της εκπαίδευσης σε επίπεδο εκπαιδευτικής περιφέρειας και σε επίπεδο εκπαιδευτικών διευθύνσεων αντικαθιστά την αντίθετη δράση πολλών μονοπρόσωπων στην πλειονότητα τους θεσμών, όπως για παράδειγμα οι σχολικοί σύμβουλοι, οι υπεύθυνοι σχολικών δραστηριοτήτων και άλλοι, με τη συλλογικότητα στο σχέδιο και τη δράση αυτών. Μέσα από το συλλογικό σχεδιασμό και δράση που θα έχουν μέλη των τριών νέων δομών θα παράγεται η διεπιστημονική προσέγγιση στον περιφερειακό σχεδιασμό αυτής τόσο των επιμορφωτικών αναγκών των εκπαιδευτικών - που έχουμε σήμερα μεγάλη ανάγκη και το βλέπουμε - όσο και των αναγκαίων παρεμβάσεων σε ψυχοκοινωνικό και παιδαγωγικό επίπεδο για τη στήριξη του εκπαιδευτικού έργου στα σχολεία μας. Καθιερώνεται ο συλλογικός προγραμματισμός και η αποτίμηση του έργου της σχολικής μονάδας από τους ίδιους τους συλλόγους διδασκόντων. Ενδυναμώνεται η παιδαγωγική αυτονομία των εκπαιδευτικών. Καταργείται το θεσμικό πλαίσιο του π.δ.152/2013 της ατομικής τιμωρητικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Αυτά που λέγαμε και πριν, τα λέμε και τώρα. Καταργείται, επίσης, το θεσμικό πλαίσιο που έχει συνδέσει την αυτοαξιολόγηση που θέλατε εσείς, κύριοι, των σχολικών μονάδων με την κατηγοριοποίησή τους. Θεσμοθετείται η αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης από τους προϊστάμενους, αλλά και από τους υφιστάμενούς τους. Η επιλογή όλων των στελεχών της εκπαίδευσης θα γίνεται με ενιαία κριτήρια, με όριο θητειών σε κάθε θέση ευθύνης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζουμε στον δρόμο του εκδημοκρατισμού, που το φωνάζουμε τόσα χρόνια, της εκπαίδευσης και αγωνιζόμαστε για ένα σύγχρονο πλαίσιο καθηκόντων όλων των στελεχών της εκπαίδευσης καθώς και για τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στη σχολική μονάδα και στον σύλλογο διδασκόντων. Το νομοσχέδιο βάζει οριστικά στην άκρη νομοθετήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που είχαν φέρει ένα βαρύ πλήγμα στο σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα με τον ν.3848/2010 και το π.δ.152/2013. Κάνουμε μια προσπάθεια - γιατί μας παρακολουθούν από τα θεωρεία και τα παιδιά από το σχολείο - για τον εκδημοκρατισμό όλων των δομών των σχολείων. Το κοστούμι της αντιδημοκρατικής αντιμετώπισης των εκπαιδευτικών - που μας ακούνε από τα δυτικά της Βουλής - από τις προηγούμενες κυβερνήσεις εμείς έχουμε σκοπό, αφού μας έφερε ο ελληνικός λαός εδώ που είμαστε, να το ξηλώσουμε ραφή - ραφή. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κωνσταντινέα. Τον λόγο έχει για πέντε λεπτά ο επόμενος ομιλητής, ο κ. Χρήστος Κέλλας, από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση με το παρόν σχέδιο νόμου, το οποίο έφερε νύκτα και με τη διαδικασία του επείγοντος, επιχειρεί να προκαλέσει ένα ακόμα πλήγμα στην πρωτοβάθμια, τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και την ειδική αγωγή. Για μια ακόμη φορά βλέπουμε την Κυβέρνηση να απαξιώνει οτιδήποτε έχει σχέση με την αριστεία, την αξιοκρατία και τη λειτουργικότητα, εγκαθιστώντας στη θέση τους μηχανισμούς, οι οποίοι θα είναι κομματικά ελεγχόμενοι. Αποτελεί πραγματικό κατόρθωμα, κύριε Υπουργέ, το γεγονός ότι καταφέρατε να στρέψετε εναντίον σας όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, την Πανελλήνια Ένωση Σχολικών Συμβούλων, την Πανελλήνια Ένωση Διευθυντών Σχολικών Μονάδων, τον Πανελλήνιο Σύλλογο Αναπληρωτών Δασκάλων, την Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτών για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και λοιπά. Βεβαίως, αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, κύριε Υπουργέ, να συζητιέται νομοσχέδιο για άτομα με αναπηρία, η Υφυπουργός να επαίρεται για την πολύ καλή συνεργασία με την ΕΣΑΜΕΑ και το ίδιο απόγευμα η ΕΣΑΜΕΑ να εκδίδει δελτίο Τύπου και να λέει τα εξής. Διαβάζω: «Το νομοσχέδιο έρχεται, χωρίς καμμία διαβούλευση και ενημέρωση για τις ρυθμίσεις που προωθεί, αιφνιδιαστικά ως επείγον, χωρίς να λαμβάνει υπ' όψιν του τα ίδια τα άτομα με αναπηρία για τα οποία νομοθετεί». Και καταλήγει η ΕΣΑΜΕΑ πως «είναι ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας, έστω και τώρα, να αντιληφθεί τον λάθος δρόμο που ακολουθεί». Αυτό, λοιπόν, λέγεται άριστη συνεργασία! Καταθέτω την ανακοίνωση της ΕΣΑΜΕΑ στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Κέλλας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όσον αφορά τις δομές τώρα, το σχέδιο νόμου αντί να αποκεντρώνει και να ενισχύει την υποστήριξη του σχολείου στον φυσικό του χώρο, δημιουργεί στη θέση του μία δυσλειτουργική και υδροκέφαλη δομή, απομακρυσμένη από το σχολικό περιβάλλον. Συστήνονται σε περιφερειακό επίπεδο τα ΠΕΚΕΣ, στα οποία ενσωματώνονται τα τμήματα επιστημονικής καθοδήγησης και οι σχολικοί σύμβουλοι. Σε επίπεδο διεύθυνσης εκπαίδευσης συστήνονται τα ΚΕΣΥ, κέντρα εκπαιδευτικής και συμβουλευτικής υποστήριξης, στα οποία θα ενσωματωθούν τα υπάρχοντα ΚΕΔΥ, το ΚΕΣΥΠ και οι συμβουλευτικοί σταθμοί νέων. Από το νομοσχέδιο απουσιάζει η θέσπιση οδικού χάρτη για τη δράση των ΚΕΣΥ και κυρίως η πρόβλεψη για τις συνέργειες και την αλληλεπίδραση στην οποία θα βρίσκονται με τα ΠΕΚΕΣ. Επίσης, δεν υφίστανται εχέγγυα λειτουργίας για τα ΚΕΣΥ και είναι αμφίβολο αν θα στελεχωθούν με επαρκές προσωπικό, καθόσον ναι μεν τα ΚΕΔΔΥ από εξήντα δύο γίνονται εβδομήντα ένα ΚΕΣΥ, το λειτουργικό προσωπικό όμως, δυστυχώς, παραμένει το ίδιο για πενταπλάσια δουλειά. Και όσον αφορά τη χρηματοδότηση, την έχετε εξασφαλίσει; Από πού ακριβώς είναι αυτές οι πιστώσεις; Και πόσες είναι; Επιπλέον, ορίζεται η μετάθεση αρμοδιοτήτων με το πρόσχημα της αποκέντρωσης στις αποψιλωμένες από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό ΕΔΕΑΥ, τις επιτροπές διαγνωστικής εκπαιδευτικής αξιολόγησης και υποστήριξης. Εδώ μάλλον μιλάμε για αποποίηση και μετάθεση ευθυνών ενός ευθυνόφοβου Υπουργείου Παιδείας παρά για μετάθεση αρμοδιοτήτων. Περαιτέρω, προωθείται η ιατρικοποίηση των μαθησιακών δυσκολιών. Οι αξιολογήσεις των μαθητών αντί να λαμβάνουν χώρα σε παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό διεπιστημονικό πλαίσιο, θα αποδοθούν σταδιακά σε φορείς του Υπουργείου Υγείας, σε απόλυτα ιατρικό και νοσοκομειακό περιβάλλον, αναβιώνοντας στη μνήμη μας τις ουρές στα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα για απλές διαγνώσεις ανάπηρων παιδιών και των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Κύριε Υπουργέ, μήπως τελικά υποστηρίζετε μια αίολη και κατ' επίφαση μεταρρύθμιση, την οποία σάς εισηγήθηκαν μεν οι σύμβουλοί σας, οι οποίοι όμως δεν έχουν καμμία επαφή με την πραγματικότητα και επιθυμούν απλώς να προκαλέσουν το χάος για να αναρριχηθούν και να επικρατήσουν οι ημέτεροι; Για τον θεσμό του σχολικού συμβούλου διαπιστώνεται μία έκδηλη τάση αναξιοκρατίας και εκδικητικότητας του τελευταίου και μοναδικού υποστηρικτικού θεσμού σε επίπεδο σχολικής μονάδας, ο οποίος διαχειρίζεται τις κρίσεις των σχολείων και παρέχει έμπρακτα συμβουλευτικές υπηρεσίες και κοινωνική αρωγή σε μαθητές και γονείς σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς στη σχολική τάξη. Η υποκατάσταση των συμβούλων με τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου εκτιμάται ότι θα λειτουργήσει αντιπαραγωγικά προς τον εκσυγχρονισμό και την αποκέντρωση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, εγκαθιστώντας μια νέα δομή, απομακρυσμένη από την καθημερινή υποστήριξη των σχολικών μονάδων. Άκουσα μετ' εκπλήξεως τον κύριο Υπουργό να λέει: «Υπάρχει άλλη πρόταση;». Εγώ θα ρωτήσω, κύριε Υπουργέ: Εσείς ζητήσατε πρόταση άλλου; Ακριβώς το αντίθετο. Προσπαθούν να σας συναντήσουν διάφοροι σύλλογοι σχετικά με το νομοσχέδιο και τους αρνείστε εδώ και οκτώ μήνες. Και, βεβαίως, υπάρχει άλλη πρόταση. Και υπάρχει και πρόταση της ΠΕΣΣ, της Πανελλήνιας Ένωσης Σχολικών Συμβούλων, δεκασέλιδη, στον πρώην Υπουργό, τον κ. Φίλη, εδώ και έναν χρόνο. Όσον αφορά το π.δ.152/2013, στο οποίο αναφερθήκατε: Λυπάμαι που δεν ξέρετε τι έλεγε το π.δ.152/2013. Με το π.δ.152/2013 δεν υπήρξε καμμία απόλυση εκπαιδευτικού. Με το π.δ.152/2013 απλώς αξιολογήθηκαν στελέχη της εκπαίδευσης. Καμμία απόλυση δεν υπήρξε πουθενά. Επιπλέον, έρχομαι στους περιφερειακούς διευθυντές και στους διευθυντές εκπαίδευσης, οι οποίοι επιλέγονται από κεντρικό συμβούλιο υπό την προεδρία στελέχους του ΑΣΕΠ. Οι συντονιστές εκπαιδευτικού έργου και οι προϊστάμενοι των ΚΕΣΥ επιλέγονται από το εκάστοτε περιφερειακό συμβούλιο με επικεφαλής τον περιφερειακό διευθυντή εκπαίδευσης ως πρόεδρο. Γιατί, κύριε Υπουργέ, να μην επιλέγονται και οι συντονιστές από κεντρικό συμβούλιο, αν θέλετε να μιλάμε για αναβάθμιση του θεσμού; Γιατί προφανώς άλλες είναι οι επιδιώξεις σας. Τις καταλαβαίνει ο καθένας. Διότι οι περιφερειακοί διευθυντές είναι κομματικά στελέχη, απόλυτα ελεγχόμενα, ενώ στην περίπτωση του κεντρικού συμβουλίου με ΑΣΕΠ, ΕΚΔΔΑ και μέλη ΔΕΠ, δεν θα ήταν απόλυτα ελεγχόμενη η διαδικασία. Και πώς είναι δυνατόν να προΐσταται του συμβουλίου επιλογής περιφερειακός διευθυντής, ο οποίος πρώτον, είναι μετακλητός, δεύτερον, έχει λιγότερα προσόντα από τους κρινόμενους και τρίτον, ο ίδιος δεν έχει αξιολογηθεί; Μπορεί, λοιπόν, να κρίνει αξιολογημένα στελέχη; Να γιατί μιλάμε για προσπάθειά σας να ελέγξετε την εκπαίδευση και να προωθήσετε κομματικούς σας φίλους. Και γιατί δεν προχωράτε άμεσα και κατά προτεραιότητα στην επιλογή διευθυντών εκπαίδευσης, των οποίων η θητεία λήγει σε ένα μήνα; Και βέβαια, η δικαιολογία που είπατε στην επιτροπή, ότι επίκεινται πανελλήνιες εξετάσεις, ηχεί το ίδιο αστεία με τη δικαιολογία του επείγοντος του νομοσχεδίου, επειδή λέει αρχίζουν θερινά τμήματα στις 16 Ιουλίου. Άλλες είναι οι βουλές σας. Και μακάρι - θα χαρώ ιδιαίτερα - να με διαψεύσετε. Περαιτέρω, θεσπίζονται οι διαδικασίες αξιολόγησης των στελεχών ανορθόδοξα, από κάτω προς τα πάνω. Και ξεκινάτε από τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου, τους οποίους προσπαθείτε να πετσοκόψετε με διαδοχικούς κόφτες. Σήμερα κάνατε μία διόρθωση, στην οποία τους δίνετε τη δυνατότητα τα στελέχη, τα οποία έχουν ήδη δύο θητείες να υποβάλουν ακόμα μία φορά. Όμως, τι θα γίνει με τη γλωσσομάθεια; Τι θα γίνει με τη μείωση θέσεων από οκτακόσιες πενήντα σε πεντακόσιες σαράντα; Γιατί το κάνατε αυτό; Προφανώς, μόνο το καλό της εκπαίδευσης δεν έχετε στο μυαλό σας.
Κύριε συνάδελφε, αν έχετε την καλοσύνη να ολοκληρώσετε, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έρχομαι στη μοριοδότηση, στην οποία ο τρόπος είναι απαράδεκτος και η συνέντευξη αναδεικνύεται σε κυρίαρχο ρυθμιστή της επιλογής στελεχών, αφού ισοδυναμεί με το 82% των επιστημονικών προσόντων. Δημιουργεί μια φανερά ετεροβαρή σχέση, η οποία δημιουργεί προβλήματα εγκυρότητας και αξιοπιστίας. Για όλα αυτά δεν λέμε απλώς «όχι» στο νομοσχέδιο, λέμε «πάρτε το πίσω». Ειδάλλως, μόλις γίνουμε Κυβέρνηση, θα το καταργήσουμε, διότι αυτό είναι το δίκαιο και θα γίνει πράξη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Κέλλα. Η κυρία Υφυπουργός θέλει να λάβει τον λόγο για λίγο. Ορίστε, κυρία Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να κάνω μία απαραίτητη διευκρίνιση, διότι από το πρωί ακούω να επαναλαμβάνεται κάτι, για το οποίο έχω δώσει τις απαντήσεις. Μάλιστα, ο κ. Κέλλας μού είπε ότι επαίρομαι για τη συνεργασία με την ΕΣΑΜΕΑ. Ο κ. Κέλλας ξέρει πάρα πολύ καλά, από την κοινή διαδρομή που είχαμε στις διάφορες επιτροπές, ότι αυτή η συνεργασία υπήρχε. Είπα και στις επιτροπές, ως υπεύθυνη στο Τμήμα Δικαιωμάτων - ξέρετε πολύ καλά - και στην Επιτροπή Ισότητας, ότι καταλήξαμε σε ένα πόρισμα που αφορούσε τους ανθρώπους με αναπηρία, το οποίο, μάλιστα, στήριξαν οι περισσότερες πτέρυγες της Βουλής. Επίσης, ξέρετε και την επαγγελματική μου ιδιότητα - είμαι καθηγήτρια παιδιατρικής νευρολογίας - , μέσω της οποίας πάρα πολλά χρόνια έχω σχέση με την οικογένεια και τα παιδιά με αναπηρία. Σχετικά με τη διαμαρτυρία την οποία καταθέτει η ΕΣΑΜΕΑ, πρέπει να σας πω ότι στον διάλογο των άρθρων που αφορούσαν την ειδική αγωγή και εκπαίδευση, ο φορέας των γονέων των παιδιών έχει καταθέσει τα σχόλια του, τα οποία λάβαμε πολύ σοβαρώς υπ' όψιν. Από εκεί και πέρα, σε αυτούς του τρεις μήνες που βρίσκομαι σε αυτό το πόστο, συμμετείχα σε δύο δημόσιες διαλογικές συζητήσεις - σε μια ήμασταν και μαζί, κύριε Κέλλα, αν δεν κάνω λάθος - με πρόσκληση της ΕΣΑΜΕΑ και της ΓΣΕΕ να παραβρεθούμε και να μιλήσουμε για τα ζητήματα της εκπαίδευσης και των παιδιών με αναπηρία. Ήταν μια μακρά ανοικτή διαλογική συζήτηση με φορείς, με γονείς, με παιδιά και υπήρξε και δεύτερη σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας. Σχετικά με το γεγονός ότι δεν εκλήθη η ΕΣΑΜΕΑ, όπως ξέρετε, αυτό ήταν μια απόφαση για την οποία δεν έχει ευθύνη το Υπουργείο. Στην προσπάθεια να κληθεί ένας συγκεκριμένος αριθμός φορέων, έγινε ενός τέτοιου τύπου διαχείριση από το Προεδρείο. Θεωρώ ότι η σχέση μας με την ΕΣΑΜΕΑ είναι διαχρονική και θα συνεχίσει να υπάρχει. Το Υπουργείο πάντοτε έχει ανοικτές τις πόρτες σε αυτή τη συζήτηση.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Όχι απάντηση, κύριε Κέλλα. Παρακαλώ πολύ τον κ. Τσιάρα να έλθει στο Βήμα.
Μισό λεπτό δώστε μου, κύριε Πρόεδρε. Χρήζει απάντησης.
Δεν χρειάζεται να ανοίξουμε διάλογο. Είναι ο συνάδελφος σας, μετά ο κ. Θεοχαρόπουλος και μετά θα έλθει και η κ. Γεννηματά.
Τριάντα δευτερόλεπτα δώστε μου, κύριε Πρόεδρε.
Σας δίνω είκοσι δευτερόλεπτα!
Ευχαριστώ πολύ. Κυρία Υπουργέ, δεν διαφωνώ με όλα αυτά που λέτε για τις επιτροπές κ.λπ.. Είναι, όμως, γεγονός ότι δεν εκλήθη η ΕΣΑΜΕΑ και γι' αυτό βγάζει αυτή τη σφοδρή ανακοίνωση εναντίον σας. Ναι, τα προηγούμενα χρόνια είχατε συνεργασία για άλλα θέματα, για το νομοσχέδιο, όμως, σας λέει ότι είστε στο λάθος δρόμο και δεν εκλήθη στην επιτροπή. Όσον αφορά στην ιατρική σας ιδιότητα, ήθελα να πω ότι κι εγώ είμαι ιατρός. Το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Δεν είναι προσωπικό το θέμα. Είναι καθαρά πολιτικό. Κι εγώ είχα σχέση με τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και μάλιστα στενότερη, καθότι η σύζυγός μου είναι επί τριάντα χρόνια ψυχολόγος σε ειδικό σχολείο. Θα σας πω, λοιπόν, ότι έχω στενότερη σχέση από ό,τι έχετε εσείς. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Ευχαριστούμε πολύ και τον κ. Θεοχαρόπουλο, που έδωσε την έγκρισή του για να προηγηθεί ο κ. Τσιάρας. Να καταγραφεί στα Πρακτικά. Κύριε Τσιάρα, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση του σημερινού νομοσχεδίου συμπίπτει χρονικά με την έναρξη των πανελλαδικών εξετάσεων, οι οποίες με την ολοκλήρωση τους - έχουν ακουστεί και οι σχετικές ευχές από το Προεδρείο νωρίτερα - , θα βάλουν ένα τέλος στην αγωνία χιλιάδων υποψηφίων και των οικογενειών τους. Δυστυχώς, όμως, δεν μπαίνει κανένα τέλος στην αγωνία χιλιάδων μαθητών, οι οποίοι θα παραμείνουν μέσα στις εκπαιδευτικές δομές τα επόμενα χρόνια, καθώς ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί από το Υπουργείο το σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων για τα επόμενα χρόνια. Και φυσικά, όχι μόνο δεν μπαίνει κανένα τέλος, αλλά αντίθετα πολλαπλασιάζεται η αγωνία των μαθητών και των εκπαιδευτικών, οι οποίοι θα σηκώσουν όλο το βάρος των πειραματισμών του Υπουργείου Παιδείας, πάνω στο πολύπαθο μοντέλο διοίκησης της εκπαίδευσης, ένα βάρος, που έχει άμεσο αντίκτυπο πάνω στην ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δεν θα αναλύσω προσωπικά, με λεπτομέρειες, το νομοθέτημα του κ. Γαβρόγλου, ο οποίος όσο υποσχόταν εξαντλητικό διάλογο, άλλο τόσο φρόντισε να τον αποφύγει, επιλέγοντας, μάλιστα, να εισάγει το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα με τη διαδικασία του επείγοντος. Βεβαίως, δεν θα αναλύσω το νομοσχέδιο, γιατί ο εισηγητής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο κ. Ανδριανός, ανέδειξε με καθαρότητα όλες τις πτυχές της κριτικής της Νέας Δημοκρατίας. Ωστόσο, είναι ένα νομοσχέδιο που επιχειρεί - και το έχουμε επισημάνει ουσιαστικά από την πρώτη στιγμή που μπήκε σε συζήτηση - να αλώσει τη διοίκηση της εκπαίδευσης με τρόπο απροκάλυπτα προκλητικό και προφανή, αφού θεσπίζει «κόφτη» για τους έχοντες διατελέσει ήδη δύο θητείες σε θέση διοίκησης. Η όψιμη νομοτεχνική βελτίωση που έφερε ο κύριος Υπουργός νωρίτερα, νομίζω ότι επί της ουσίας δεν αλλάζει απολύτως τίποτα. Είναι ένα νομοσχέδιο που καταργεί ανερυθρίαστα την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Καταργεί, δηλαδή, την κινητήρια δύναμη της βελτίωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας και των ίδιων των εκπαιδευτικών. Καταργεί στην ουσία θεσμούς που έχουν αποδείξει μέσα στον χρόνο ότι υποστηρίζουν σημαντικά την εκπαιδευτική διαδικασία, όπως ο θεσμός των σχολικών συμβούλων. Είναι ένα νομοσχέδιο που υποβαθμίζει κατάφωρα την ειδική αγωγή, ρίχνοντας τις δομές της στον Καιάδα μιας νέας υπερτροφικής, υδροκεφαλικής δομής, εντελώς απομακρυσμένης - αν όχι παντελώς αποκομμένης - από τα σχολεία και τις ανάγκες της εκπαιδευτικής κοινότητας των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Θα ήθελα, ωστόσο, να σταθώ και να τονίσω λίγο περισσότερο τα θεσμικά ζητήματα που εγείρονται από τον τρόπο με τον οποίον εισήχθη το νομοσχέδιο. Πρώτον, αυτό το νομοθέτημα είχε παρουσιαστεί για διαβούλευση αρχικά - νομίζω - τον Μάρτιο με πενήντα ένα άρθρα, για να έχουμε τελικά στις 31 Μαΐου την παρουσίαση του τελικού σχεδίου νόμου με εκατόν δεκατρία άρθρα. Άρα το πρώτο ζήτημα που τίθεται μέσα από μια πρακτική που σ' έναν πολύ μικρό βαθμό επαναλαμβάνεται, αν προσθέσουμε και τις τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, οι οποίες ήδη ξέρουμε ότι υπάρχουν, είναι ότι στην πραγματικότητα για δημόσια διαβούλευση έχει τεθεί μόνο το 1/3 του σημερινού νομοσχεδίου. Δεύτερον, όπως πολύ ορθά επισημάνθηκε και κατά την ακρόαση των φορέων, δεν πρόκειται απλά για ένα νομοσχέδιο, αλλά για ένα πολυνομοσχέδιο, γιατί στο εσωτερικό του περιλαμβάνει έξι διαφορετικούς νόμους. Πρώτον, τον νόμο αναδιοργάνωσης ή ενδεχομένως αποδιοργάνωσης - ανάλογα με την πλευρά από την οποία το βλέπει κανείς - των δομών υποστήριξης. Υπάρχει δεύτερος νόμος για την επιλογή στελεχών. Υπάρχει τρίτος νόμος που είναι τα θέματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας. Υπάρχει τέταρτος νόμος για το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Υπάρχει πέμπτος νόμος για τις ΔΙΕΠ και έκτος νόμος είναι αυτός που περιγράφει τις λοιπές διατάξεις. Το τρίτο ζήτημα είναι ένα ζήτημα θεσμικής υφής. Η εφαρμογή αυτού του νόμου, προκειμένου να καταστεί λειτουργικός, απαιτεί δεκάδες μεταβατικές υπουργικές αποφάσεις και είναι οξύμωρο, κύριοι Υπουργοί - ο κύριος Υπουργός άλλωστε δεν είναι εδώ - η εφαρμογή ενός τέτοιου νομοσχεδίου να επαφίεται σε τόσες πολλές κανονιστικές πράξεις. Κύριοι Υπουργοί, το νομοθέτημα σάς εκθέτει πολλαπλώς και εκθέτει πολλαπλώς και τους συναδέλφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας που θα κληθούν να το υπερψηφίσουν. Οφείλω να σας επισημάνω μια κραυγαλέα αντίθεση. Το πόρισμα του εθνικού διαλόγου το 2016- μιλάμε για περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - στην επιτροπή του οποίου συμμετείχε ο κύριος Υπουργός, ο ίδιος ο κ. Γαβρόγλου και μάλιστα με την ιδιότητα του προέδρου της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, όχι μόνο δεν υποστήριζε την κατάργηση των σχολικών συμβούλων που ψηφίζουμε σήμερα στην ουσία, αλλά αντίθετα πρότεινε σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση την αναβάθμιση του θεσμικού ρόλου των σχολικών συμβούλων. Κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, σας καλέσαμε έγκαιρα να αποσύρετε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Το έχουν πει και οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Στην καλύτερη περίπτωση, προσκολλημένοι στις εμμονές σας και τις ιδεοληψίες σας, στη χειρότερη στη μικροκομματική σας αντίληψη περί κομματικής διοίκησης του ευαίσθητου τομέα της παιδείας, δεν το πράξατε. Ωστόσο, ομολογώ ότι λίγο πριν τις επικείμενες εκλογές, αυτό εμάς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση μάλλον λίγο μας απασχολεί, γιατί αυτόν τον νόμο του κ. Γαβρόγλου θα τον καταργήσει προφανώς η επόμενη κυβέρνηση. Θα τον καταργήσει σύντομα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Τσιάρα. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Θεοχαρόπουλος για δώδεκα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το σημερινό νομοσχέδιο για μία ακόμα φορά ερχόμαστε αντιμέτωποι με την πρωτοφανή περιφρόνηση της ίδιας της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Και, φυσικά, μέσω αυτής και με την περιφρόνηση του εκπαιδευτικού κόσμου. Στις 20 Μαρτίου δόθηκε στη δημοσιότητα και στη διαβούλευση το νομοσχέδιο με πενήντα ένα άρθρα. Τον Μάιο στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων κατατέθηκαν εκατόν δεκατρία άρθρα, πεντακόσιες ογδόντα έξι σελίδες, με τη μορφή του επείγοντος, ενώ το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ήταν σε συζήτηση με τους φορείς για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. «Λες και είμαστε ντεκόρ», όπως είπε χαρακτηριστικά ένας Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής στις επιτροπές και λειτουργούμε στη Βουλή όχι για να κάνουμε προτάσεις, να βελτιώνουμε, να αλλάζουμε τα κακώς κείμενα, αλλά για να τα επιβεβαιώνουμε. Δεν θα παίξουμε, λοιπόν, αυτόν τον ρόλο. Σπεύσατε να δηλώσετε ότι πρέπει να βιαστούμε και να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία για να μας βρει έτοιμους ο Σεπτέμβριος και η νέα σχολική χρονιά. Κι αν είναι πραγματικά έτσι, κι αν, όντως δεν επιχειρείτε να περάσετε με fast track διαδικασίες σαρωτικές αλλαγές στην παιδεία, είναι και τα εκατόν δεκατρία άρθρα επείγοντα για τον Σεπτέμβριο; Μπορώ να σας φέρω δεκάδες παραδείγματα τα οποία επιβεβαιώνουν ότι δεν είναι. Αποδεικνύετε και πάλι πόση σημασία δίνετε στη συνεννόηση για τόσο κρίσιμα ζητήματα. Εδώ και τρεισήμισι χρόνια δεν υπάρχει κανένα θεσμικό όργανο διαλόγου για θέματα παιδείας. Με ευθύνη της Κυβέρνησής σας το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας δεν λειτούργησε ποτέ. Είναι άλλο ένα παράδειγμα που καταδεικνύει ότι η Κυβέρνηση δεν επιδιώκει την εθνική συνεννόηση ακόμα και στα ζητήματα της παιδείας, τα οποία είναι αυτά που κυρίως θα έπρεπε να μπορούν οι πολιτικές δυνάμεις να συνεννοούνται. Η παιδεία είναι ένα πολύτιμο κοινωνικό αγαθό, γιατί μια ποιοτική δημόσια εκπαίδευση, που αμβλύνει τις ανισότητες, την έχουν ανάγκη οι πιο αδύναμοι και κυρίως την έχει ανάγκη η χώρα. Όχι μόνο οι διεθνείς μελέτες, αλλά και οι πρακτικές συγκεκριμένων χωρών, έχουν δείξει ότι η εκπαίδευση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για την οικονομική ανάπτυξη. Εκεί τίθεται η βάση της προσωπικότητας, της γνώσης, της καινοτομίας, της εξωστρέφειας. Έτσι κτίζεται ο κόσμος του μέλλοντος. Με αυτόν τον τρόπο δεν γυρνάμε στο παρελθόν. Παρ' όλο που ισχυρίζεστε ότι αναδιοργανώνετε την εκπαίδευση, την αποδιοργανώνετε πλήρως. Και η ομιλία του εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κατ' άρθρο σάς έδειξε πως το κάνετε αυτό. Έχετε προκαλέσει ίλιγγο στην κοινωνία, στους γονείς, στους μαθητές, στους εκπαιδευτικούς με όσα αντιφατικά διαρρέετε κατά καιρούς ανάλογα με το μικροκομματικό σας συμφέρον. Πηγαίνω στο θέμα των πανελλαδικών εξετάσεων. Κατ' αρχάς, να ευχηθούμε κάθε επιτυχία στους μαθητές. Ευχόμαστε να μπορέσουν απ' αυτή τη δοκιμασία να βγουν ουσιαστικά πιο ισχυροί και με τις γνώσεις που απαιτούνται. Έρχομαι, όμως, σε αυτό το θέμα για να αναδείξω πρωτίστως τον λαϊκισμό του κ. Τσίπρα. Υποσχέθηκε τον Αύγουστο του 2017 αλλαγή στο λύκειο και στο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, κατάργηση των πανελληνίων εξετάσεων και ελεύθερη πρόσβαση. Και χρησιμοποιώ το «υποσχέθηκε», γιατί ως συνήθως με υποσχέσεις λειτουργεί. Στη διάρκεια του 2018 και μέχρι σήμερα έχετε δηλώσει στην Κυβέρνησή σας τα πάντα. Εθνικό απολυτήριο, πανελλήνιες μετά το λύκειο, πανελλήνιες μέσα στο λύκειο, ενδοσχολικές εξετάσεις, κεντρικά οργανωμένες εξετάσεις, καθόλου εξετάσεις. Έχετε παλαβώσει τους πάντες. Η Κυβέρνησή σας, βέβαια, είναι συνηθισμένη σε αυτές τις τακτικές. «Όχι» στα μνημόνια, αλλά «ναι» σε σκληρότερα μνημόνια, καθαρή έξοδος, αλλά με εντατική μεταμνημονιακή εποπτεία. Και πολλά άλλα. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, στέλνετε τη λογική στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Κι αφού δώσατε στη δημοσιότητα το νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του λυκείου και του συστήματος πρόσβασης, μόλις πριν λίγες μέρες το Υπουργείο άφησε να διαρρεύσει στον Τύπο η επιστροφή στον σύστημα των δεσμών. Δεν υπάρχουν λόγια. Ταυτοχρόνως, βέβαια, σήμερα ο κ. Τσίπρας, στο tweet που έκανε για τις πανελλαδικές εξετάσεις, αναφέρει ότι η παιδεία είναι η επένδυση για το μέλλον του τόπου. Λέει χαρακτηριστικά: «Υπηρετούμε την αναβάθμιση της παιδείας και του ρόλου της στην κοινωνία. Η επένδυση στην παιδεία είναι επένδυση στο μέλλον του τόπου». Λέει, δηλαδή, ακριβώς τα αντίθετα απ' αυτά που πράττει. Πράγματι η επένδυση είναι για τον τόπο η παιδεία. Όμως, αυτό δεν υλοποιείται με τις συγκεκριμένες πολιτικές, γιατί η Κυβέρνησή σας κρίνεται πλέον από τις ασκούμενες πολιτικές, όχι από θεωρίες και λόγια. Για να το πούμε απλά για τις πανελλαδικές εξετάσεις, η όποια αλλαγή θέλει και συνεννόηση και υπευθυνότητα. Εν πάση περιπτώσει, να μην χαθεί το επιτυχημένο σύστημα της αντικειμενικότητας και να δούμε πως μπορούμε να βελτιώσουμε την αξιοκρατία. Γιατί εσείς, με τον τρόπο που το χειρίζεστε, δημιουργείτε μια σύγχυση και κινδυνεύει να χαθεί και η αντικειμενικότητα και η αξιοκρατία. Άρα χρειάζεται πολλή μεγάλη προσοχή σε τέτοια ευαίσθητα θέματα, όταν τα ανοίγουμε στον δημόσιο διάλογο χωρίς να είμαστε προετοιμασμένοι για τις αλλαγές τις οποίες θα κάνουμε. Ταυτοχρόνως, βέβαια, το πλέον σημαντικό θέμα που πρέπει επιτέλους να αντιμετωπιστεί, είναι ότι όσο εντάσσεται η παιδεία σε προγράμματα δογματικής λιτότητας, η χώρα δεν θα υπερβαίνει την κρίση. Και εδώ έρχομαι σε μία άλλη αντίφαση. Ενώ ουσιαστικά έχετε μνημονιακές δεσμεύσεις, οι οποίες αποδεικνύονται και από τις περικοπές που κάνετε εδώ - για παράδειγμα, η μείωση του αριθμού των σχολικών συμβούλων, τώρα τους ονομάζετε αλλιώς - για να μειώσετε το κόστος, αναφέρεστε στην ομιλία σας στις επιτροπές σε μεταρρυθμίσεις και ξανά σε μεταρρυθμίσεις. Τώρα, αληθινά υπάρχει καμμιά μεταρρυθμιστική πνοή σε αυτές τις αλλαγές; Εκτός αν συνεχίζουμε να κακοποιούμε τον όρο «μεταρρυθμίσεις». Μεταρρυθμίσεις δεν είναι ούτε οι απορρυθμίσεις ούτε οι απλές ρυθμίσεις. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, καταθέτετε, λοιπόν, και αυτό το νομοσχέδιο. Με τις ρυθμίσεις που προωθούνται, το εκπαιδευτικό σύστημα γίνεται πιο συγκεντρωτικό, ιεραρχικό και γραφειοκρατικό. Η εκπαίδευση είναι ο κατ' εξοχήν θεσμός που χρειάζεται να λειτουργεί αποκεντρωτικά. Και εσείς συγκεντρώνετε όλες τις υποστηρικτικές δομές για τα σχολεία. Συστήνετε τα ΠΕΚΕΣ, τα οποία απορροφούν πλέον τα τμήματα επιστημονικής καθοδήγησης, των σχολικών συμβούλων και των περιφερειακών επιμορφωτικών κέντρων. Στηρίζεται η νομοθετική σας αυτή πρωτοβουλία σε καμμιά πρόταση που να υπογράφεται από κάποια επιστημονική ομάδα; Αντιστοιχίζεται με καλές πρακτικές, οι οποίες έχουν τυχόν προκύψει από την εφαρμογή της; Καταργείτε με απόλυτο τρόπο τον θεσμό του σχολικού συμβούλου, τον βασικό υποστηρικτικό θεσμό κοντά στο σχολείο, και τον αντικαθιστάτε με ένα γραφειοκρατικό όργανο στην έδρα κάθε περιφέρειας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάθε θεσμός έχει και τα προβλήματά του όταν λειτουργεί και πως αυτά πρέπει να τα βελτιώνουμε. Όχι, όμως, να καταργούμε, χωρίς να παίρνουμε τα θετικά και να προχωρούμε στη βελτίωσή τους. Δίνετε, μάλιστα, και μεγαλύτερες ευθύνες στη δομή αυτή, χωρίς να έχει στελεχωθεί επαρκώς από το απαραίτητο προσωπικό. Όπως σας είπα, αντί να αναβαθμίσετε τον ρόλο των συντονιστών εκπαιδευτικού έργου, μειώνετε τον αριθμό τους από οκτακόσιους σε πεντακόσιους σαράντα, αποδυναμώνοντας την παιδαγωγική και επιστημονική στήριξη. Και αλήθεια, βάσει ποιας μελέτης, ποιας λογικής, έχει προκύψει αυτός ο αριθμός; Ταυτοχρόνως, είναι δυνατόν οι επιλογές των στελεχών εκπαίδευσης να ξεκινάνε ιεραρχικά από κάτω προς τα πάνω; Δηλαδή, πρώτα θα επιλεγούν οι συντονιστές εκπαιδευτικού έργου - και μάλιστα από δικά σας στελέχη, περιφερειακούς διευθυντές - μετά οι διευθυντές εκπαίδευσης και στο τέλος οι περιφερειακοί διευθυντές. Αν δεν υποκρύπτονται πολιτικές σκοπιμότητες, σας καλούμε να διαλύσετε κάθε υποψία και να ξεκινήσετε τη διαδικασία από πάνω προς τα κάτω, μια αδιάβλητη διαδικασία που θα προβλέπει αρχικά την επιλογή των περιφερειακών διευθυντών, μέσα από ανοικτή επιλογή, και στη συνέχεια να ακολουθηθεί η κανονική σειρά. Όσον αφορά τα κριτήρια που τίθενται για την επιλογή, χωρίς να υπάρχουν σαφείς προϋποθέσεις για την κάθε θέση ευθύνης, θεσπίζετε τα ίδια κριτήρια για τη μοριοδότηση για όλους, ανεξαρτήτως αρμοδιοτήτων. Εξισώνετε τα πάντα, αλλά τα εξισώνετε προς τα κάτω. Και απ' ό,τι φαίνεται, δυστυχώς στην Κυβέρνησή σας δεν μαθαίνετε και από τα λάθη σας. Σε αυτό τον ευαίσθητο τομέα της παιδείας, η Κυβέρνηση δεν έχει ενδιαφερθεί για την αξιοκρατία, αλλά για να ελέγξει. Αυτό έπραξε το 2015- αφού μιλάω για λάθη - και αυτό συνεχίζει να πράττει όσον αφορά τους δεκατρείς περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης και την αλλαγή του τρόπου επιλογής τους. Είχαν επιλεγεί δώδεκα από τον ΣΥΡΙΖΑ και ένας από τους ΑΝΕΛ. Το αποτέλεσμα, βέβαια, ήταν και αυτός ο νόμος να κριθεί αντισυνταγματικός. Προτείνετε τώρα ένα νέο πλαίσιο επιλογής στελεχών, αντιεπιστημονικό και σε πολλά σημεία του αναξιοκρατικό. Θεσπίζετε αποκλεισμούς για όσους έχουν ήδη δύο θητείες - κάνατε εδώ μια βελτίωση, ουσιαστικά για να μην ισχύσει άμεσα - αλλά ουσιαστικά αποκλείετε με τον τρόπο αυτό, εκ των προτέρων, όλα τα στελέχη της εκπαίδευσης με εμπειρία στη διοίκηση. Και αν δεν ακούτε εμάς, σας το λέει η έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής. «Γεννάται προβληματισμός…» - διαβάζω χαρακτηριστικά - «…εάν σύστημα ορίου θητειών, το οποίο τυγχάνει εφαρμογής, αποκλείοντας μείζονα αριθμό προσώπων που κατέχουν θέση ευθύνης, να κριθούν εκ νέου όχι μόνο για τις ίδιες αλλά και για όμοιες θέσεις και δη για λόγους άσχετους με τα προσόντα και την εμπειρία τους, είναι συμβατό με τις ανωτέρω αρχές». Αυτό ακριβώς το οποίο σας λέγαμε και προηγουμένως. Βέβαια, η έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής παρατηρεί και άλλα πράγματα, όπως τη συγκέντρωση αρμοδιοτήτων, για παράδειγμα, στο ΙΕΠ, στον κανονισμό εσωτερικής λειτουργίας, όπου θα γίνεται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Έρευνας. Και όπως λέει χαρακτηριστικά - και σωστά λέει - «η κατάρτιση πρέπει να γίνει με προεδρικό διάταγμα και όχι με υπουργική απόφαση». Και, βέβαια, υπάρχουν και πολλά άλλα θέματα, όπως η διδακτική υπηρεσία των συντονιστών εκπαιδευτικού έργου, όπως το ότι αναδεικνύετε τη συνέντευξη σε κυρίαρχο ρυθμιστή της επιλογής στελεχών, αφού όπως λέει στο υπόμνημά της η Πανελλήνια Ένωση Σχολικών Συμβούλων: «η συνέντευξη δημιουργεί μια φανερά ετεροβαρή σχέση η οποία δημιουργεί προβλήματα εγκυρότητας και αξιοπιστίας». Είχαμε τα προβλήματα την προηγούμενη δεκαετία, το 2008, με όλα αυτά τα ζητήματα, τα έχουμε και τώρα με μία άλλη μορφή. Το Κίνημα Αλλαγής, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ασκεί προγραμματική και όχι στείρα αντιπολίτευση. Κατέθεσε σαφείς βελτιωτικές προτάσεις. Επιμένουμε, για παράδειγμα, να υπάρξει συστηματική αξιολόγηση, όχι στεγανά, όχι κλειστό κλαμπ συντονιστών εκπαιδευτικού έργου. Βέβαια, η λέξη «αξιολόγηση» σάς φέρνει ταραχή. Με καμάρι δηλώσατε, κύριε Υπουργέ, πως οπωσδήποτε, ναι, καταργείτε την αξιολόγηση. Για να συνεννοηθούμε: Όπου ήταν λάθος δομημένη, να τη βελτιώσουμε, να την αλλάξουμε. Όμως, αυτό που λέτε εσείς είναι ότι από εδώ και στο εξής δεν χρειάζεται καμμία αξιολόγηση, γιατί δεν είμαστε έτοιμοι. Είναι δυνατόν να λέμε αυτή τη στιγμή στην ελληνική κοινωνία ότι σε έναν κλάδο, σε έναν τομέα δεν θεσμοθετούμε κανενός είδους αξιολόγηση; Και είναι αυτός τρόπος με τον οποίον μπορούμε να προχωρήσουμε προς τα μπροστά; Ακούγοντας την ομιλία σας πραγματικά πιστεύω ότι αντιπολιτευόσασταν την Αντιπολίτευση. Την περισσότερη ώρα της ομιλίας σας την αφιερώσατε στο τι έκανε η Αντιπολίτευση. Ξέρετε, αποφεύγω πάρα πολύ να μιλάω με συμβουλές του είδους: «να βγούμε στην κοινωνία», «να βγείτε στην κοινωνία». Ο κόσμος έχει μπουχτίσει περί κομματικοποίησης. Και η κοινωνία λέει ότι έχει μπουχτίσει. Αυτή είναι η δική μας αντίληψη και αυτά πρέπει να αλλάξουμε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εμάς δεν μας αφορά η αποδόμηση της πολιτικής σας. Αυτή έχει ήδη αποδομηθεί. Μας αφορά να απελευθερώσουμε την εκπαίδευση από όσα σήμερα την καθηλώνουν, να της παρέχουμε ένα αποτελεσματικό και αποκεντρωμένο σύστημα διοίκησης. Στην παιδεία, όμως, χρειάζεται εθνική συνεννόηση. Όχι εμμονές, όχι ιδεοληψίες. Απαιτούνται προοδευτικές τομές. Αυτές σχεδιάζουμε στη Δημοκρατική Συμπαράταξη και στο Κίνημα Αλλαγής. Είμαστε εδώ, απέναντι σε κάθε συντήρηση που κρατάει τον χώρο αλλά και τη χώρα δέσμια παθογενειών. Εμείς σε αυτόν τον στόχο θα μείνουμε σταθεροί, γιατί το χρωστάμε πρωτίστως στη νέα γενιά. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Θεοχαρόπουλε. Παρακαλώ να έρθει στο Βήμα η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Φώφη Γεννηματά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σκέψη μου σήμερα είναι σε όλα τα παιδιά που δίνουν τη μάχη των πανελλαδικών εξετάσεων, γεμάτα με άγχος αλλά και με πραγματική ελπίδα. Τους εύχομαι και τους ευχόμαστε καλή επιτυχία και δύναμη. Εύχομαι οι προσπάθειές τους να πιάσουν τόπο, γιατί πράγματι οι σπουδές σήμερα είναι ένας σημαντικός στόχος για τα νέα παιδιά αλλά και ένα εξαιρετικό εφόδιο για τη ζωή τους. Γι' αυτό ακριβώς στις περισσότερες χώρες σήμερα γύρω από τα συστήματα εκπαίδευσης διαμορφώνονται κοινωνικές και πολιτικές συναινέσεις. Και αυτό γιατί ο στόχος είναι κοινός, είναι ένας: Ένα εκπαιδευτικό σύστημα που προσφέρει γνώσεις και δεξιότητες, πολύτιμα εφόδια για τη ζωή των νέων παιδιών. Δυστυχώς, ό,τι είναι αυτονόητο για την υπόλοιπη Ευρώπη και όλον τον κόσμο, για εμάς εδώ στην Ελλάδα εξακολουθεί να είναι το ζητούμενο. Ιδιαίτερα τώρα που ο κατήφορος δεν έχει τέλος με την πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στην εκπαίδευση. Προχειρότητα, πελατειακές σχέσεις, απαξίωση επιτυχημένων θεσμών και δομών, κυνήγι της αριστείας, ισοπέδωση, διάλυση, οπισθοδρόμηση. Έχετε, κύριε Υπουργέ, πλήρη επίγνωση της ζημιάς που έχετε κάνει όλα αυτά τα χρόνια στον χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης, γι' αυτό αποφεύγετε τον διάλογο. Δεν αντέχετε την κριτική και επιλέγετε κάθε φορά γρήγορες διαδικασίες στη Βουλή για να μην ακουστεί η αντίθετη άποψη. Να ξέρετε, όμως, κάτι. Αυτή η δήθεν αριστερή πολιτική σας δεν είναι τίποτα άλλο από διευθετήσεις συμφερόντων που καταλήγει να είναι μια σκληρή, ταξική πολιτική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Γιατί; Γιατί θίγει κυρίως τους νέους από τις λαϊκές τάξεις. Γιατί είναι ολοφάνερο ότι τα παιδιά των εύπορων οικογενειών βρίσκουν διεξόδους, βρίσκουν διέξοδο στην ιδιωτική εκπαίδευση και κυρίως στο εξωτερικό, διότι η φυγή στο εξωτερικό με τη δική σας πολιτική ξεκινά αμέσως μετά το λύκειο. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους όμως, και αντιλήψεις που το μέλλον του τόπου και της νέας γενιάς δεν είναι η προτεραιότητά τους, δεν τους ενδιαφέρει. Με την πολιτική, δε, που ακολουθείτε και στον χώρο της παιδείας κουβαλάτε νερό στο μύλο της Νέας Δημοκρατίας, η οποία επιχειρεί να γίνει εγγυητής στον χώρο της εκπαίδευσης χωρίς να έχει να παρουσιάσει τίποτα το καινοτόμο και χωρίς να πιστεύει πραγματικά στην αξία της δημόσιας εκπαίδευσης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Και εγώ ερωτώ: Γιατί αλήθεια είναι επείγον να συζητηθεί με αυτή τη διαδικασία το νομοσχέδιο; Τι δεσμεύσεις έχετε αναλάβει; Γιατί ευτελίζετε την κοινοβουλευτική διαδικασία με αυτόν τον τρόπο; Προφανώς, λέω εγώ, πριν από όλα για να πάρουν είδηση όσο γίνεται λιγότεροι πολίτες το τι ακριβώς επιχειρείτε να κάνετε για άλλη μία φορά στην εκπαίδευση, αλλά δεν θα σας κάνουμε τη χάρη. Ας πάρουμε ένα - ένα τα ζητήματα: Πρώτον, καταργείτε το προεδρικό διάταγμα για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και άρον - άρον λόγω τρόικας επαναφέρετε την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας που καθιερώθηκε την περίοδο 2010-2012. Μάλιστα. Τότε να θυμίσω απλά ότι την πετροβολούσατε και την καταργήσατε. Ράβε - ξήλωνε σε δουλειά να βρισκόμαστε και όλα αυτά εις βάρος πάντα της εκπαίδευσης. Αλλά όσο σωστή είναι, κύριοι της Κυβέρνησης, η αξιολόγηση της εκπαιδευτικής μονάδας, άλλο τόσο είναι σωστή και αναγκαία η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Το ένα πρέπει να συμπληρώνει το άλλο. Βέβαια, θα μου πείτε το ένα έχει ψήφους, το άλλο δεν έχει. Για να σοβαρολογούμε, πρέπει να εγγυηθούμε την ασφάλεια για τη δουλειά του εκπαιδευτικού αλλά και να αξιολογείται η εξέλιξή του. Δεύτερον, καταργείτε τον θεσμό των σχολικών συμβούλων, έναν από τους πιο δημοκρατικούς εκπαιδευτικούς θεσμούς που η καθιέρωσή του από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου δικαίωσε τον αγώνα τον εκπαιδευτικών. Έναν θεσμό που διαχρονικά καταγράφηκε με θετικό πρόσημο, ενώ δεν είχε και την απαιτούμενη στήριξη, για να τα λέμε όλα, να μιλάμε με ειλικρίνεια. Οι σχολικοί σύμβουλοι προσέφεραν και προσφέρουν πολλά στην εκπαίδευση σε προβλήματα μαθησιακών δυσκολιών, ενδοσχολικών συγκρούσεων, σε προβλήματα με συμπεριφορές, σε θέματα παρεμβάσεων από τους γονείς αλλά και τριβών μεταξύ των διδασκόντων, γιατί είχαν και έχουν την επιστημονική γνώση, αλλά και την εμπειρία να αντιμετωπίσουν κρίσεις και να προτείνουν λύσεις. Καταργείτε αυτόν τον θεσμό χωρίς καμμία αξιολόγηση, χωρίς να λαμβάνετε υπ' όψιν σας ούτε τις εκθέσεις της επιτροπής διαλόγου που εσείς παραγγείλατε και στη θέση τους τι κάνετε; Δημιουργείτε νέα γραφειοκρατία για νέα ρουσφέτια. Τρίτον, δημιουργείτε νέες πελατειακές σχέσεις στον πιο ευαίσθητο χώρο. Ακούστε. Στον χώρο της εκπαίδευσης έχει ιδιαίτερη αξία το υπόδειγμα που προβάλει η πολιτεία, ότι σέβεται δηλαδή τις διαφανείς διαδικασίες και την αξιοκρατία. Αντί αυτού εισάγετε διαδικασίες και τρόπους μοριοδότησης που προετοιμάζουν την επιλογή των κολλητών και αρεστών του Υπουργού. Με πρωτοφανείς μεθοδεύσεις, όπως την επιλογή των στελεχών από κάτω προς τα πάνω, επιχειρείτε τη «συριζοποίηση» της εκπαίδευσης, δίνοντας το χειρότερο παράδειγμα ευνοιοκρατίας και κυριαρχίας του ρουσφετιού. Να γνωρίζετε, όμως, ότι αυτές σας οι παρεμβάσεις δεν θα μακροημερεύσουν. Είναι από τις πρώτες που πρέπει να καταργηθούν για να δοθεί το μήνυμα ότι επιτέλους σε αυτόν τον τόπο υπάρχει αξιοκρατία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Τέταρτον, δημιουργείτε μεγάλα προβλήματα στην ειδική αγωγή. Αντί να ενισχυθεί η λειτουργία των ΚΕΔΔΥ και ιδιαίτερα στο κομμάτι της υποστήριξης, προβλέπεται η διάλυση - συγχώνευση. Επιστρέφουμε έτσι στο ιατροκεντρικό μοντέλο και σε ουρές για απλές διαγνώσεις και όχι σε ουσιαστικές διεπιστημονικές αξιολογήσεις, με σκοπό την εκπαιδευτική υποστήριξη των μαθητών, όπως θα έπρεπε να είναι. Πρόκειται για ένα πισωγύρισμα δεκαετιών στον ευαίσθητο χώρο της ειδικής αγωγής. Ποιοι θα πληρώσουν το μάρμαρο; Πριν από όλους τα παιδιά και βεβαίως οι γονείς τους αλλά και οι εκπαιδευτικοί. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι αυτονόητο ότι καταψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο. Είναι μια στάση ευθύνης απέναντι στα παιδιά, στις οικογένειες και στους εκπαιδευτικούς. Θέλω, όμως, κύριε Υπουργέ, να σας επισημάνω ότι το νομοσχέδιο αυτό δεν είναι το μόνο που θα στιγματίσει τη θητεία σας. Έχετε σοβαρότατες ευθύνες για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί και στην ανώτατη εκπαίδευση, κάτι που αφορά τόσο εσάς, αλλά κυρίως τον κ. Τσίπρα, τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, που επιλέγει συνειδητά τον δρόμο της υποβάθμισης για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Έχετε εγκαταλείψει τα πανεπιστήμια στο έλεος της βίας και της ανομίας. Από κέντρα εκπαίδευσης και διακίνησης ιδεών τα μετατρέπετε με την ανοχή σας σε ορμητήρια διαφόρων ομάδων και κέντρα παρανομίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Αυτή είναι η πραγματική κατάργηση του ασύλου. Δείτε τι συμβαίνει στο Πολυτεχνείο, τι συμβαίνει στην ΑΣΟΕΕ, τι συμβαίνει στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης και σε τόσα άλλα. Τέτοια μέρα δεν μπορώ παρά να κλείσω την τοποθέτησή μου με την υποτιθέμενη κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. Εδώ έχουμε το εξής φαινόμενο, Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή τις καταργείτε. Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο τις επαναφέρετε. Επιτέλους σταματήστε τα παιχνίδια εις βάρος των παιδιών και των οικογενειών τους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Κλείνοντας, θέλω να πω ότι με τη θηλειά στον λαιμό στα ζητήματα της οικονομίας και την υποβάθμιση και ναρκοθέτηση στα ζητήματα της παιδείας δεν διαλύετε απλά το παρόν, υπονομεύετε το μέλλον. Ευτυχώς για τη χώρα η αντίστροφη μέτρηση για εσάς έχει αρχίσει.
Ευχαριστούμε την κ. Γεννηματά.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνος Γαβρόγλου.
Δεν είχα την αυταπάτη ότι θα καθίσει να ακούσει κάποιου είδους απάντηση η κ. Γεννηματά. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ξέρετε, έχει μία σημασία…
Κύριοι συνάδελφοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, παρακαλώ λίγη ησυχία. Θα δώσει την απάντησή του ο Υπουργός να προχωρήσουμε. Ακούσαμε και την Πρόεδρό σας.
Από την αρχή πάλι. Επειδή, προφανώς, ένα άτομο γράφει όλες τις ομιλίες, γιατί όλες είναι πανομοιότυπες. Μου έχει κάνει εντύπωση… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] …όχι, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Όμως, ειδικά των συναδέλφων της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Κινήματος Αλλαγής βλέπω ότι είναι ολόιδια. Πραγματικά είναι ολόιδια. Προσέξτε λίγο, γιατί τα Πρακτικά αυτά κάποιοι θα τα μελετήσουν μια μέρα.
Είκοσι δύο λεπτά δεν είπατε τίποτα για το νομοσχέδιο. Τίποτα, μια λέξη δεν είπατε.
Ήρεμα.
Παρακαλώ, ησυχία.
Κοιτάξτε, είπε η κ. Γεννηματά ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει να παρουσιάσει κάτι το καινοτόμο. Θα υπέθετε κανείς ότι έχει η ίδια. Να σας πω κάτι; Εγώ δεν θέλω να ονοματίσω, αλλά υπάρχουν και ψάξτε τους Βουλευτές - όχι Βουλευτής - από την παράταξή σας που ήρθαν οι άνθρωποι, ζήτησαν ενημέρωση, τους ρωτήσαμε τι άλλο θέλουν, ώρες ολόκληρες καθίσαμε, διαφωνούσαμε, συμφωνούσαμε. Για εμάς αυτός είναι ο διάλογος. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει ένα στοιχείο ενοχής και κανείς δεν θέλει να πει τι έχει κάνει. Υπάρχει, όμως, κάτι άλλο. Μιλάτε για «κατάργηση σχολικών συμβούλων», ξανά και ξανά και ξανά. Δεν καταργείται. Μπορούμε να το δεχθούμε αυτό; Παύει, όμως, η καθοδήγηση στο σχολείο να είναι κάτι προσωποκεντρικό. Αυτό είναι μια αλλαγή φιλοσοφίας. Θέλετε να πείτε ότι καταργείται; Μην λέτε, όμως, ότι καταργείται ο σχολικός σύμβουλος. Πείτε ότι καταργείται η λογική της προσωποπαγούς καθοδήγησης. Εκείνο το οποίο δεν ανέχομαι είναι να λένε ότι «όλα αυτά γίνονται για να μπορούν να βολευτούν οι κολλητοί του Υπουργού». Εντάξει, δεν λέγονται αυτά τα πράγματα.
Όχι μόνο.
Όχι μόνο. Και κολλητοί άλλων. Μάλιστα. Άρα είναι του Υπουργού και της παρέας του, του ΣΥΡΙΖΑ όλου. Σας το είπα, δεν ξέρω αν ήσασταν εδώ, αυτό θεωρώ ότι μας βάζει σε μια λογική ότι εμείς είμαστε πολύ κουτοί. Διότι μόνο κουτοί άνθρωποι θα έκαναν ένα ολόκληρο τέτοιο σύστημα για να φέρουν τους κολλητούς τους. Είχαμε πολύ καλά σχέδια να αντιγράψουμε. Το λέω και το ξαναλέω, ανόητος πρέπει να είσαι για να κάνεις τέτοια δουλειά. Οι περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης, που είναι πολιτικά στελέχη διορισμένα, ποιανού εφεύρεση ήταν, θυμάστε; Του ΠΑΣΟΚ, βεβαίως.
Ναι, αλλά έχετε και δικά σας στελέχη.
Αυτά αλλάζουμε τώρα με το ΑΣΕΠ. Δεν έχετε διαβάσει.
Υπήρχαν και δικά σας στελέχη περιφερειακοί διευθυντές.
Σας παρακαλώ, αγαπητοί συνάδελφοι, μην ανοίγουμε διάλογο. Ας τελειώσει ο Υπουργός για να προχωρήσουμε. Είναι πολλοί οι ομιλητές.
Ο κ. Κέλλας είπε κάτι σημαντικό. Να το κρατήσουμε, γιατί επιβεβαιώνει αυτά που προσπαθούμε να πούμε. Λέει ότι «υπήρχαν και δικοί σας, όταν εμείς είχαμε διορίσει κάποιους». Εμείς είμαστε αντίθετοι στο «δικοί σας» και «δικοί μας». Το καταλαβαίνετε, ναι ή όχι; Αυτό που λέμε εμείς είναι να μην υπάρχουν αυτού του είδους οι «εξυπηρετήσεις». Λέω, λοιπόν, χαιρετώντας αυτή την απίστευτη δουλειά που έχουν κάνει τα άτομα που εμείς έχουμε διορίσει και τώρα μπαίνουμε σε διαδικασίες αλλαγών, διότι έκαναν απίστευτη δουλειά, βρίσκονται μέσα σε ένα απίστευτο κατεστημένο στην εκπαίδευση, να προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε και όποιοι είναι ικανοί να πάρουν αυτές τις θέσεις. Το τελευταίο, όμως, που θέλω να πω είναι να μην υποτιμάει η κ. Γεννηματά, η οποία προφανώς δεν ξέρει τα ζητήματα η γυναίκα, ότι είναι ορμητήρια παρανομίας τα πανεπιστήμια. Υποτιμά την κοινωνία ολόκληρη. Να δούμε τι τα χαρακτηρίζει. Και την καλώ να πάμε μαζί σε διάφορα πανεπιστήμια. Μην μου πείτε κάτω στα Εξάρχεια. Να πάμε στα πανεπιστήμια. Είναι απαράδεκτη η κατάσταση αυτή, αλλά δεν είναι έτσι όλα τα πανεπιστήμια. Μην τα υποτιμάτε και τα υποβαθμίζετε.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Θεοχαρόπουλε, σας παρακαλώ.
Δεν πρέπει να γίνεται διάλογος στη Βουλή;
Εντάξει. Απευθύνθηκε στην κ. Γεννηματά και πρέπει να απαντήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Ο κ. Θεοχαρόπουλος έχει τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, σας άκουσα με προσοχή. Επειδή η κριτική μας ήταν στοχευμένη, συγκεκριμένη, με επιχειρήματα, μάλλον αυτό ενόχλησε το Υπουργείο. Να σας πω ότι πρώτον, δεν μπορούμε να δεχθούμε το καθηγητικό επικριτικό ύφος, το οποίο είχατε πριν από λίγο, ότι δηλαδή ένας γράφει τις ομιλίες και σε αυτή την λογική μας επικρίνατε. Ας απαντάτε στα ερωτήματα. Και βεβαίως, οι ομιλίες όλης της Αντιπολίτευσης θα περιλαμβάνουν τα στοιχεία τα οποία βλέπουμε ότι είναι αδιέξοδα. Όταν, για παράδειγμα, στο θέμα της αξιολόγησης σάς λέμε και σάς αποδεικνύουμε ότι προχωράτε με αδιέξοδο τρόπο, πιθανόν πάρα πολλοί ομιλητές να σας το αναδεικνύουν με τον ίδιο τρόπο. Γιατί αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν λέτε, όμως, το ίδιο για τους φορείς που με έναν πανομοιότυπο τρόπο όλοι σας είπαν ότι αυτό που κάνετε με τους σχολικούς συμβούλους, ουσιαστικά, είναι οπισθοδρομικό. Διάβασα τα πρακτικά της επιτροπής. Όλοι οι φορείς σας το είπαν αυτό. Και στους φορείς - που σας το είπαν στις επιτροπές - ουσιαστικά τους γράφει ένας τις ομιλίες; Παρακαλώ, τουλάχιστον τα επιχειρήματα να είναι συγκεκριμένα, προγραμματικά. Δεύτερον, είπατε ότι αναφερόμαστε στο ότι ο στόχος των ρυθμίσεων πολλές φορές φαίνεται ότι είναι να βολευτούν οι άνθρωποι ουσιαστικά ενός στενού κύκλου μακριά από την αξιοκρατία. Εμείς το έχουμε τεκμηριώσει. Σας λέμε ότι βάλατε δεκατρείς περιφερειακούς διευθυντές το 2015, δώδεκα δικούς σας και ένας από τους ΑΝΕΛ, χωρίς καμμία αξιοκρατική διαδικασία. Σας είπα στην ομιλία μου ότι οι επιλογές των στελεχών εκπαίδευσης να ξεκινάνε ιεραρχικά από τα πάνω προς τα κάτω και όχι το αντίθετο. Πρώτα, δηλαδή, επιλέγετε τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου από δικά σας μάλιστα στελέχη - οι περιφερειακοί διευθυντές είναι ουσιαστικά δικοί σας μετακλητοί - μετά τους διευθυντές εκπαίδευσης και στο τέλος τους περιφερειακούς διευθυντές. Σας το είπαμε, σας προκαλέσαμε. Εάν δεν υποκρύπτονται πολιτικές σκοπιμότητες, να διαλύσετε κάθε υποψία και να ξεκινήσετε διαδικασία από τα πάνω προς τα κάτω. Αρνηθήκατε. Συνεπώς επιβεβαιώνετε με αυτή την τακτική σας ουσιαστικά ότι σε αυτό το ζήτημα για άλλη μία φορά το μόνο που ενδιαφέρει την Κυβέρνησή σας είναι αυτό που σας είπε και η κ. Γεννηματά, να βολεύετε χωρίς αξιοκρατικές διαδικασίες έναν κόσμο σε μία χρονική περίοδο - από εδώ και στο εξής - η οποία είναι οιονεί προεκλογική. Τέλος, για το θέμα του ασύλου. Το άσυλο είναι άσυλο ιδεών. Δεν είναι άσυλο εγκληματικών και παραβατικών ενεργειών. Κύριε Υπουργέ, αυτό το οποίο σας λέμε είναι ότι αρνείστε να δείτε ότι πρέπει να επιλύσουμε ένα θέμα με προοδευτικό τρόπο, να μην το αφήσουμε στις συντηρητικές δυνάμεις. Και πρέπει να το επιλύσουμε, για να μην συμβαίνουν στον χώρο των πανεπιστημίων αυτά που συμβαίνουν. Γιατί, πράγματι τα ελληνικά πανεπιστήμια μπορούν - εάν τους δώσουμε τη δυνατότητα - να αποτελέσουν εφαλτήριο νέων ιδεών για τη χώρα. Αντί γι' αυτό και πάλι δεν απαντήσατε κάτι. Είπατε να δούμε πως λειτουργούν τα πανεπιστήμια. Ξέρουμε πώς λειτουργούν τα πανεπιστήμια. Και εσείς τα ξέρετε, καθηγητής είστε. Συνεπώς νομίζω ότι πρέπει επιτέλους η πολιτεία με συγκεκριμένο τρόπο να απαντήσει στο συγκεκριμένο θέμα. Θέλουμε τα πανεπιστήμια να μην είναι ορμητήρια τέτοιων εγκληματικών και παραβατικών ενεργειών ή όχι; Σε αυτό πρέπει να απαντήσουμε, γιατί πράγματι πρέπει να προστατεύσουμε το άσυλο ιδεών και όχι το άσυλο εγκληματικών ενεργειών.
Ευχαριστούμε πολύ. Πάντως, εάν μου επιτρέπετε, δεν πρέπει να γενικολογούμε και να λέμε ότι όλα τα πανεπιστήμια είναι ορμητήρια. Προς Θεού! Κυρία Αντωνίου, μας συγχωρείτε, επιτέλους ελάτε. Έχετε σηκωθεί και έχετε καθίσει τρεις φορές. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο λόγος - λέει - για πέντε λεπτά στους Βουλευτές για εκατόν δεκατρία άρθρα και εκατοντάδες διατάξεις. Μόνο για το άρθρο 99 που αφορά την έρευνα, χρειάζεται κανείς δέκα λεπτά για να εξηγήσει στους πολίτες τι ακριβώς νομοθετείτε. Κύριε Υπουργέ, φέρετε ακέραια την ευθύνη για την απαράδεκτη κοινοβουλευτική διαδικασία, που μόνο δημοκρατική δεν μπορείς να τη χαρακτηρίσεις. Είστε εξάλλου της λογικής «γρήγορα, πρόχειρα, ιδεοληπτικά». «Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε», μήπως δεν προλάβουν να ξεσηκωθούν αντιδράσεις. Το παρόν, λοιπόν, νομοσχέδιο, αγαπητές συναδέλφισσες και συνάδελφοι, όπως ακούστηκε από τους φορείς, συγκεντρώνει σύσσωμη την αντίδραση της Αντιπολίτευσης αλλά και όλου του εκπαιδευτικού κόσμου. Άρα πάμε να δούμε για ποιον λόγο έρχονται αυτές οι εκατοντάδες διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου. Γιατί; Γιατί πρόκειται για ένα νομοσχέδιο το οποίο εκφράζει τις βαθιές ιδεοληψίες της Κυβέρνησης και καταδεικνύει την προσπάθεια να εγκαθιδρύσει κομματικό στρατό και στον χώρο της διοίκησης της εκπαίδευσης. Δεν έχετε αφήσει κανένα κομμάτι του δημοσίου τομέα άλλωστε αλώβητο από τις κομματικές σας παρεμβάσεις. Το είπε ξεκάθαρα χθες στην επιτροπή ο Υφυπουργός κ. Μπαξεβανάκης. Χρησιμοποιώ ακριβώς τα λόγια του, και καταθέτω τα πρακτικά της χθεσινής επιτροπής: «Μην ανησυχείτε γι' αυτό, συνάδελφοι, οι αριστεροί άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται στη μεγάλη τους πλειονότητα για τις καρέκλες. Δεν βρίσκουμε ανθρώπους πρόθυμους να αναλάβουν πολλές από τις θέσεις ευθύνης». Μας είπε, δηλαδή, κατάμουτρα ότι ψάχνουν να στελεχώσουν τις θέσεις ευθύνης με δικούς τους! Αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι, αποτελεί πιο παλιό και από το παλιό. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Μαρία Αντωνίου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αποτελεί, όμως, και κάτι άλλο, καταδεικνύει μια αλήθεια, ότι, όντως, οι αριστεροί δεν είναι πρόθυμοι να αναλάβουν θέσεις ευθύνης. Έχουν μάθει μόνο να κάνουν προπαγάνδα. Δεν έχουν μάθει να δουλεύουν στη ζωή τους. Ας δούμε ποιες είναι επίμαχες διατάξεις της εγκαθίδρυσης του κομματικού κράτους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Πρώτον, απομακρύνονται τα στελέχη που υπηρετούν ήδη στη διοίκηση της εκπαίδευσης ανεξάρτητα από την αξία, τα προσόντα, την εμπειρία τους. Θεσπίζετε μία νέα διαδικασία επιλογής στελεχών με διαδικασίες και όρους πλήρως αναξιοκρατικές και αντισυνταγματικές. Έχετε συνηθίσει εκεί στο Υπουργείο να νομοθετείτε αντισυνταγματικά και να έρχονται οι αποφάσεις του ΣτΕ και να τις ανατρέπουν. Απουσία ΑΣΕΠ, απουσία ιεραρχίας στην επιλογή. Αντί να ξεκινήσετε από πάνω προς τα κάτω, εσείς ξεκινάτε από τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου. Μη αναγνώριση διδακτικής εμπειρίας. Και φυσικά το πιο κραυγαλέο, το άρθρο 30, που σήμερα, μετά την έντονη κριτική, προσπαθείτε να το στρογγυλέψετε. Μια διάταξη που όμοιά της δεν υπήρξε πουθενά στη δημόσια διοίκηση και, δυστυχώς, στερούσε την εκπαίδευση από όλα τα έμπειρα στελέχη. Δεύτερον, καταργείτε τους σχολικούς συμβούλους, τον τελευταίο και μοναδικό υποστηρικτικό θεσμό σε επίπεδο σχολικής μονάδας, που έχει αποδεδειγμένα προσφέρει πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Τις υφιστάμενες εκπαιδευτικές δομές με παράδοση ετών, κέντρα πληροφορικής και νέων τεχνολογιών, κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, γραφεία σχολικού προσανατολισμού, τις αντικαθιστάτε με νέες υδροκέφαλες και απρόσωπες δομές, μακριά από τη σχολική μονάδα και την εκπαιδευτική πράξη. Τρίτον, καταργείτε με το άρθρο 37 την αξιολόγηση για τους εκπαιδευτικούς. Είναι γνωστή η αποστροφή σας προς κάθε έννοια αξιολόγησης, αριστείας και αξιοκρατίας. Αλλά και αυτή η αξιολόγηση που προβλέπεται από τους υφισταμένους των διευθυντών των σχολικών μονάδων, από τους εκπαιδευτικούς, είναι με ανώνυμα ερωτηματολόγια, χωρίς επώνυμη τεκμηριωμένη αιτιολόγηση και χωρίς τη δυνατότητα κάποιος εκπαιδευτικός να αμφισβητήσει και να αντικρούσει την κρίση κάποιων. Είναι μια αξιολόγηση που μόνο εσείς μπορείτε να τη σκεφτείτε, να την αντιληφθείτε και να τη νομοθετήσετε. Θα επικεντρωθώ, όμως, στο άρθρο 99, που περιλαμβάνει διατάξεις για την έρευνα, αν και δεν είναι ο χρόνος πολύς, αλλά θα προσπαθήσω. Διατάξεις που ουδέποτε τέθηκαν σε δημόσια διαβούλευση, για τις οποίες ο Αναπληρωτής Υπουργός, ο κ. Φωτάκης, οφείλει να δώσει πολλές απαντήσεις. Κύριε Υπουργέ, πρώτα απ' όλα με τη διάταξη της παραγράφου 3 έρχεστε και επιβεβαιώνετε πλήρως όλες τις αιτιάσεις και την κριτική την οποία σας είχαμε ασκήσει κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου, αλλά και με σειρά κοινοβουλευτικών ερωτήσεων, για τη σύγκρουση συμφερόντων, conflict of interest, των μελών των οργάνων του ΕΛΙΔΕΚ. Σας το φωνάζαμε από την πρώτη στιγμή ότι δεν μπορούν να συμμετέχουν στο ίδρυμα και στα όργανα οι εν δυνάμει δικαιούχοι. Δεν μπορεί να είναι οι ίδιοι αυτοί που υποβάλλουν προτάσεις για χρηματοδότηση με αυτούς που αξιολογούν και αποφασίζουν, δηλαδή «Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει» σας λέγαμε. Και κύριε Υπουργέ, κύριε Γαβρόγλου, ήσασταν εισηγητής αυτού του νομοσχεδίου. Και έρχεστε σήμερα και επιχειρείτε να συμμαζέψετε τα ασυμμάζευτα. Μετά το πλήθος των καταγγελιών για τις επιτροπές αξιολόγησης του ΕΛΙΔΕΚ, για τα μέλη τους και τον τρόπο που αποφασίζουν, όλοι έχουν αντιληφθεί αυτό που λέγαμε εξαρχής, ότι το ΕΛΙΔΕΚ δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένας μηχανισμός για να κατευθύνετε τη χρηματοδότηση εκεί που θέλατε. Αυτό αποδεικνύεται και γι' αυτόν τον λόγο δεν το ψηφίσαμε. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, θέλετε να το στελεχώσετε και με δικούς σας ανθρώπους. Πέρα από τους υπαλλήλους που ήδη έχετε πάει στο ΕΛΙΔΕΚ, έρχεστε με την παράγραφο 4 του άρθρου 99 και κάνετε και κομματικό στρατό στους αποσπασμένους δημοσίους υπαλλήλους. Τι μας λέτε, λοιπόν, στην παράγραφο 4; Οι υποψήφιοι προς απόσπαση στο ΕΛΙΔΕΚ θα αξιολογούνται από τριμελή επιτροπή, η οποία - τι έκπληξη - θα ορίζεται και θα ελέγχεται απολύτως από εσάς. Και, φυσικά, μιλάμε για αποσπάσεις κατά παράβαση των κείμενων διατάξεων. Σε όλα σας τα νομοσχέδια και παντού υπάρχει ο όρος «κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων». Απαντήστε μου, λοιπόν, γιατί δεν σας βολεύουν οι κείμενες διατάξεις. Με την παράγραφο 2 δίνετε στον εαυτό σας τη δυνατότητα αφ' ενός να αυξήσετε, αναδρομικά λέτε, από 1 Σεπτεμβρίου 2016 τη χρηματοδότηση, τον προϋπολογισμό δράσεων - προσκλήσεων που έχουν ήδη προκηρυχθεί από το ΕΛΙΔΕΚ και αφ' ετέρου να μεταφέρετε κονδύλια από τον προϋπολογισμό του ΕΛΙΔΕΚ προς τον ΕΛΚΕ της ΓΓΕΤ. Και σας ρωτάω, κύριε Υπουργέ, μια και είστε εδώ. Γιατί δεν προβαίνετε σε νέες τακτικές προκηρύξεις, για να υπάρχει μια συνέχεια και μια κανονικότητα των προκηρύξεων, παρά επιλέγετε να μοιράσετε αναδρομικά χρήματα σε δράσεις που έχουν προκηρυχθεί πριν από δύο χρόνια; Μήπως κάποιες προτάσεις κάποιων φίλων δεν χώρεσαν για λίγο και θέλετε να τις βολέψετε;
Κυρία Αντωνίου, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Στις παραγράφους 5 και 6 δίνετε τη δυνατότητα σε ερευνητικά κέντρα και στα ΑΕΙ να χορηγούν υποτροφίες, αλλά δεν μας λέτε τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις και μάλλον μας δημιουργείται η εντύπωση και η υποψία, αν όχι η πεποίθηση, ότι αυτές οι υποτροφίες θα καταλήξουν όχι στους άριστους, αλλά στους αρεστούς.
Κυρία συνάδελφε, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Κλείνοντας, όπως επισημάναμε, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη θα αποκαταστήσει όλους τους θιγόμενους θεσμούς, θα εξασφαλίσει μια αντικειμενική και δίκαιη αξιολόγηση για τους εκπαιδευτικούς, μια αξιοκρατική επιλογή στελεχών και ένα καλύτερο μέλλον για τον εκπαιδευτικό κόσμο, αλλά κυρίως για τα παιδιά μας που σήμερα ξεκινούν στις πανελλαδικές εξετάσεις και θέλω μέσα από την καρδιά μου να τους ευχηθώ καλή επιτυχία και καλή δύναμη. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Θέλετε να κάνετε παρέμβαση ή σχολιασμό; Γιατί πρέπει να βάλουμε μία σειρά.
Νομίζω ότι είναι μία διευκρίνιση που πρέπει να κάνω.
Ξέρετε, επειδή υπάρχει μία σειρά στους ομιλητές, πρέπει να αποφύγουμε να υπάρχει σχολιασμός στις ομιλίες των…
Θέλω να κάνω …
Καμμιά φορά γίνεται και αυτό, αλλά καλύτερα είναι να κρατήσουμε για τις παρεμβάσεις μας τον σχολιασμό.
Κύριε Πρόεδρε…
Μιλάμε για τριάντα δευτερόλεπτα, δηλαδή.
Μιλάμε για δύο λεπτά.
Δύο λεπτά, όμως, είναι παρέμβαση.
Κύριε Πρόεδρε, αυτή η διαδικασία που απαντά ο Υπουργός μετά από κάθε συνάδελφο που λέει ένας Βουλευτής δεν είναι κοινοβουλευτική διαδικασία.
Δεν μπορεί να γίνει αυτό, σας παρακαλώ. Για ένα λεπτό έχετε τον λόγο, αλλά παρακαλώ, μόνο για ένα λεπτό.
Ναι. Πολύ γρήγορα θα αναφερθώ κατ' αρχάς στο ότι η παράγραφος 3, εγώ θα συμφωνούσα με την κ. Αντωνίου, κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει, γιατί αναφέρεται στο αυτονόητο. Τα μέλη του επιστημονικού συμβουλίου, το οποίο επιλέγει τις επιτροπές αξιολόγησης, κάνει τη διαδικασία αξιολόγησης και την τελική κατάταξη, δεν είναι δυνατόν να μετέχουν στη διαδικασία των προσκλήσεων, να υποβάλλουν δικές τους προτάσεις. Είναι αυτονόητο. Έλα, όμως, που υπάρχει μια πολύ μεγάλη καχυποψία από την ακαδημαϊκή κοινότητα. Μια καχυποψία που εδώ και πολλά χρόνια έχει δημιουργηθεί ότι τα πάντα είναι στημένα, τα πάντα γίνονται με τρόπο που δεν είναι ο σωστός. Γι' αυτό τη βάλαμε αυτή την παράγραφο. Θα ήθελα εδώ να πω, επειδή αφήνετε κα υπόνοια ότι τη βάλαμε την παράγραφο για να ευνοήσουμε δικούς μας κομματικούς στρατούς, δικά μας παιδιά, ότι αυτό το στοιχείο είναι υποτιμητικό για τα μέλη του επιστημονικού συμβουλίου, γιατί σημαίνει ότι αυτά δεν είναι τα δικά μας παιδιά, κάτι το οποίο απέχει παντελώς από την άποψη του ΕΛΙΔΕΚ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, έχει σημασία αυτό, γιατί …
Μα, έχει σημασία…
Δημιουργούνται λαθεμένες εντυπώσεις είτε εξαιτίας άγνοιας είτε εξαιτίας μιας αγχωτικής Αντιπολίτευσης και η εντύπωση η λαθεμένη η οποία δημιουργείται είναι η εξής: Η αύξηση των προϋπολογισμών έγινε, διότι υπήρξαν χιλιάδες συμμετοχές στις προκηρύξεις που έχουν γίνει και βέβαια αυτό δεν αντανακλά τίποτα άλλο από το ότι επί επτά χρόνια υπήρχε απόλυτη ξηρασία και ως προς τις προσλήψεις και ως προς τις …
Ξαναπροκηρύξτε.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα εννιά μαθήτριες και μαθητές και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 5ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Κοντογιώργος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν ξεκινήσω την ομιλία μου, επηρεασμένος από τις συνεχείς παρεμβάσεις του Υπουργού, θέλω να εκφράσω ένα ερώτημα που πλανάται συνολικά αυτές τις ημέρες στην κοινωνία. Κύριε Υπουργέ, εάν όντως αυτές οι αλλαγές που προτείνετε με το παρόν νομοσχέδιο είναι για το καλό μας, όπως είπατε, πώς είναι δυνατόν να αντιδρά στο σύνολό της η κοινωνία; Μπορείτε να μας το εξηγήσετε; Πώς είναι δυνατόν να αντιδρά στο σύνολό της η εκπαιδευτική κοινότητα; Μπορείτε να δώσετε μια εξήγηση σε αυτό; Έρχομαι τώρα στην ομιλία μου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για άλλη μια φορά η Ολομέλεια της Βουλής καλείται με τη διαδικασία του επείγοντος να επεξεργαστεί σχέδιο νόμου, που αφορά μάλιστα στον ευαίσθητο τομέα της παιδείας. Για άλλη μία φορά, ο Υπουργός Παιδείας γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του το Σύνταγμα της χώρας και τον Κανονισμό της Βουλής, προφασιζόμενος φθηνές δικαιολογίες. Στην ουσία, όμως, θέλει στα «μουλωχτά» να περάσει νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες υπακούουν μόνο στη λογική του ΣΥΡΙΖΑ και στην απόλυτη κομματικοποίηση που επιδιώκει σε όλες τις δομές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δεν μας εκπλήσσει η συμπεριφορά του Υπουργού ούτε ο τρόπος που νομοθετεί. Εκείνο που μας εκπλήσσει πραγματικά είναι η συμπεριφορά ορισμένων συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι αν και έχουν υπηρετήσει σε όλες τις δομές υποστήριξης της εκπαίδευσης, ανακάλυψαν τις τελευταίες τρεις ημέρες τις τεράστιες ελλείψεις σε όλες αυτές τις δομές. Σε μια κανονική χώρα, με πολιτικούς που σέβονται το Σύνταγμα και τους δημοκρατικούς θεσμούς, κύριε Υπουργέ, η κάθε νομοθετική πρωτοβουλία θα πρέπει να υπακούει στις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας και στην ανάγκη προσαρμογής σε καινοτομίες που εξασφαλίζουν τη συνεχή πρόοδό της. Δυστυχώς και αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης έχει όλη την εκπαιδευτική κοινότητα απέναντί της. Η δε τεκμηρίωσή της δεν πείθει ούτε τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές. Επειδή τόσο ο εισηγητής μας όσο και όλοι οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης αλλά και οι εκπρόσωποι των φορέων «γκρέμισαν» κάθε επιχείρημα της Κυβέρνησης για τις αλλαγές που προτείνει το παρόν σχέδιο νόμου και για την οικονομία του χρόνου δεν θα επαναλάβω τα σχετικά με την αβελτηρία και τον καιροσκοπισμό της. Θα σταθώ, όμως, στις προβλέψεις του παρόντος σχεδίου νόμου και στις αλλαγές που προβλέπει στις δομές υποστήριξης της εκπαίδευσης των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Θα θυμίσω στην Ολομέλεια ότι το 2016 η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έκανε τον αποκαλούμενο εθνικό διάλογο για την παιδεία, στα συμπεράσματά του οποίου η ειδική εκπαίδευση αποτελούσε προτεραιότητα, ενώ βασικός πυλώνας υποστήριξής της ήταν τα ΚΕΔΔΥ. Τι άλλαξε μέσα σε δύο χρόνια και ο κύριος Υπουργός, χωρίς καμμιά αξιολόγηση, καταργεί τα ΚΕΔΔΥ και προτείνει νέο θεσμό, το ΚΕΣΥ, υποβαθμίζοντας τον ρόλο τους; Μήπως το γεγονός ότι τότε ήταν Υπουργός ο κ. Φίλης; Έχουν μετρηθεί οι συνέπειες για τους γονείς και τις οικογένειες των παιδιών με ειδικές ανάγκες, οι οποίοι με τον νέο θεσμό θα κληθούν να επισκέπτονται τα ιατροδιαγνωστικά κέντρα, για να αξιολογηθούν τα παιδιά τους και για να καταρτίσουν προγράμματα ειδικής υποστήριξης; Παράλληλα, υποβαθμίζει τον ρόλο των εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής και ακυρώνει στην ουσία τη λειτουργία τους, αφού ξεκάθαρα έχουν δευτερεύοντα ρόλο στη διάγνωση και λειτουργία των νέων δομών ΠΕΚΕΣ και ΚΕΣΥ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το συζητούμενο σχέδιο νόμου με εκατόν δεκατρία άρθρα και πλήθος αποσπασματικών ρυθμίσεων είναι η μεγαλύτερη απόδειξη χειραγώγησης και κομματικού ελέγχου όλων των δομών στήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Καταργεί χρήσιμες και δοκιμασμένες στον χρόνο δομές της εκπαίδευσης με νέες αμφιβόλου αποτελεσματικότητας και κομματικά ελεγχόμενες, στις οποίες αντιτίθεται το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Καταργεί κάθε μορφής αντικειμενική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με «θολά», ανώνυμα συστήματα, τα οποία δεν συναντάς πουθενά στον πολιτισμένο κόσμο. Πειραματίζεται ανεύθυνα με τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες, χωρίς την απαιτούμενη ευαισθησία σε ένα τέτοιο σοβαρό θέμα. Το όλο εγχείρημα ανέλαβε να φέρει εις πέρας για άλλη μια φορά ο γνωστός για τον φαινομενικά μειλίχιο χαρακτήρα του κ. Γαβρόγλου. Είναι απολύτως βέβαιο ότι με τη σημερινή τριλογία του - προηγήθηκαν οι νόμοι για την ανώτατη εκπαίδευση και την έρευνα - ολοκληρώνει το κομματικό καταστατικό του έργο. Θα του θυμίσω την αρχαία ρήση του Αγάθωνα, του τραγικού ποιητή: «Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον, ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον, ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον, ότι ουκ αεί άρχει». Σε ελεύθερη μετάφραση, κύριε Υπουργέ, στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να έχετε κατά νου τρία πράγματα: Πρώτον, ότι διοικείτε ανθρώπους, δηλαδή πνευματικά όντα που έχουν κρίση, λογική και συναίσθημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω σε μισό λεπτό. Δεύτερον, ότι πρέπει να διοικείτε σύμφωνα με τους υφιστάμενους νόμους της πολιτείας, γραπτούς και άγραφους και, συνεπώς, είναι απαράδεκτο να προβαίνετε σε υπερβάσεις, αυθαιρεσίας και αδικίες. Και, τρίτον, ότι δεν θα διοικείτε αιώνια. Πλησιάζει η ώρα που θα εκπέσετε της υπουργίας σας και τότε θα φανεί ξεκάθαρα εάν έχετε αφήσει αγαθές εντυπώσεις ή θα εισπράξετε τη χλεύη της κοινωνίας. Κατόπιν των ανωτέρω προαναφερθέντων, καταψηφίζω το παρόν σχέδιο νόμου και επί της αρχής και επί των άρθρων. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Νίκη Κεραμέως έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε σήμερα πάσχει σοβαρά, τόσο σε ζητήματα διαδικασίας όσο και σε ζητήματα ουσίας. Είναι ένα νομοσχέδιο για το οποίο διατυπώθηκαν αντιρρήσεις απ' όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, ένα νομοσχέδιο, την απόσυρση του οποίου ζήτησε η Νέα Δημοκρατία για σοβαρούς λόγους, που έχει εξηγήσει αναλυτικά ο εισηγητής μας. Κύριε Υπουργέ, λυπούμαι πολύ - και το ξέρετε ότι είμαι πάντα πολύ προσεκτική στις διατυπώσεις μου - αλλά τα ψεύδη που έχουν ακουστεί τις τελευταίες ημέρες είναι εξόφθαλμα. Δεν είναι ανακρίβειες, δεν είναι αποσιωπήσεις της αλήθειας. Είναι ψεύδη. Ως προς τα ζητήματα της διαδικασίας, το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή αργά το βράδυ της Παρασκευής, για να συζητηθεί στην επιτροπή την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα, τη Δευτέρα. Είναι εκατόν δεκατρία άρθρα, πεντακόσιες ογδόντα έξι σελίδες, εκατοντάδες ρυθμίσεις προς επεξεργασία και ψήφιση μέσα σε τρεις ημέρες. Κι όλα αυτά ενώ η διαβούλευση είχε ολοκληρωθεί δυόμισι μήνες πριν. Άρα θα μπορούσε κάλλιστα να είχε συζητηθεί με κανονικές διαδικασίες. Είπατε, κύριε Υπουργέ, στην επιτροπή, αλλά και σε χθεσινή σας συνέντευξη: «Πώς κάνετε έτσι; Από τις 24 Οκτωβρίου έχουμε στείλει το νομοσχέδιο στα κόμματα. Το νομοσχέδιο συζητείται εδώ και οκτώ μήνες και έχει τεθεί στη δημόσια διαβούλευση». Ορίστε, για τα Πρακτικά, τι ακριβώς έχετε πει. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ψεύδος! Στο δικό μας κόμμα, τουλάχιστον, δεν εστάλη ποτέ κανένα νομοσχέδιο. Τον Οκτώβριο δώσατε στη δημοσιότητα αυτό εδώ, κύριε Υπουργέ, ένα δεκαεπτασέλιδο φυλλάδιο με τις σκέψεις σας για τις δομές υποστήριξης. Τι σχέση έχει αυτό, κύριε Υπουργέ, με αυτό εδώ το εξακοσασέλιδο νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα; Είναι ίδιο και το αυτό φαντάζομαι για σας. Όσο για τη δημόσια διαβούλευση, αυτή διήρκησε μόλις δέκα μέρες και κυρίως δημοσιοποιήθηκαν μόλις τα πενήντα ένα από τα εκατόν δεκατρία άρθρα του. Γι' αυτό ακριβώς και οι φορείς κατήγγειλαν σε τόσο μεγάλο βαθμό τον αιφνιδιασμό τους από το Υπουργείο. Είπατε χθες σε συνέντευξή σας: «Πώς κάνετε έτσι; Η διαφορά της επείγουσας από την κανονική διαδικασία είναι τρεις συνεδριάσεις αντί για τέσσερις». Ψεύδος! Κύριε Υπουργέ, η βασική διαφορά της επείγουσας από την κανονική διαδικασία είναι ότι στην επείγουσα το νομοσχέδιο συζητείται για τρεις ημέρες. Στην κανονική για πόσο; Για περίπου τρεις εβδομάδες. Έχουν άπλετο χρόνο τα κόμματα, οι Βουλευτές και οι φορείς να επεξεργαστούν και να εκθέσουν απόψεις. Κυρίως, όμως - και με αυτό περνάω στα θέματα ουσίας - εκδώσατε μια γραπτή ανακοίνωση την Κυριακή, σε απάντηση της κριτικής μας, ότι με το παρόν νομοσχέδιο καταργείτε πλήρως την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Στην ανακοίνωσή σας χαρακτηρίσατε το π.δ.152 επί λέξει, ως «νεοφιλελεύθερο έκτρωμα που προέβλεπε συγκεκριμένο και δεσμευτικό ποσοστό απολύσεων». Καταθέτω την ανακοίνωσή σας στα Πρακτικά. Ψεύδος για άλλη μια φορά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας ζήτησα μετ' επιτάσεως να μου πείτε σε ποιο ακριβώς σημείο του π.δ.152 υπάρχει πρόβλεψη για συγκεκριμένο ποσοστό απολύσεων. Οπότε, αναγκαστήκατε να ανασκευάσετε. Είπατε χθες σε συνέντευξή σας: «Όπως γνωρίζετε…» - αυτά είναι τα λόγια του Υπουργού - «…ορισμένοι νόμοι αποκτούν ένα περιεχόμενο λόγω της ιστορίας τους. Το π.δ.152, παρ' ότι δεν το προβλέπει το ίδιο, έχει ταυτιστεί με την αξιολόγηση για να γίνουν απολύσεις». Είναι δυνατόν κυβερνητικό στέλεχος, Υπουργός της Κυβέρνησης, να ψεύδεται για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα; Τέτοια είναι η ένδεια των πολιτικών σας επιχειρημάτων, που καταφεύγετε στην προπαγάνδα, για να ικανοποιήσετε ένα ακροατήριο που έχετε ήδη απωλέσει; Μετά αναγκαστήκατε να ανασκευάσετε λέγοντας: «Εντάξει, δεν το λέει το διάταγμα, αλλά έτσι το ερμήνευσε η κοινωνία. Έτσι το ερμήνευσε η ιστορία». Μα, τι λέτε, κύριε Υπουργέ; Σύμφωνα με τα λεγόμενά σας, να κλείσουμε τη Βουλή και να πάμε σπίτια μας, αφού η ιστορία και η κοινωνία είναι αυτές που δίνουν νόημα στις διατάξεις που εφαρμόζονται. Καταθέτω το π.δ.152 στα Πρακτικά, στο οποίο δεν υπάρχει ουδεμία αναφορά σε απολύσεις. Σας προτρέπω να με διαψεύσετε. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έρχομαι στην ουσία του ζητήματος της αξιολόγησης. Εσείς, κύριε Υπουργέ, την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών δεν την καταργείτε, γιατί ήταν συνδεδεμένη με απολύσεις. Διότι πουθενά, μα πουθενά, δεν υπάρχει τέτοια σύνδεση. Καταργείτε την αξιολόγηση, κύριε Υπουργέ, γιατί είστε ιδεοληπτικά, εμμονικά, αντίθετοι. Διότι προσπαθείτε απεγνωσμένα να γίνετε αρεστοί σε ένα συγκεκριμένο μειοψηφικό ακροατήριο. Καταργείτε την αξιολόγηση γιατί θέλετε την εξίσωση όλων προς τα κάτω. Την καταργείτε για τον ίδιο ακριβώς λόγο που καταργήσατε τα πρότυπα σχολεία, για τον ίδιο λόγο που καταργήσατε το κριτήριο της επίδοσης του μαθητή στην επιλογή του ως σημαιοφόρου στις παρελάσεις. Αντ' αυτού, επιβάλατε την κλήρωση. Την καταργείτε για τον ίδιο λόγο που θέλετε να καταργήσετε κάθε είδους εξέταση και αξιολόγηση για την είσοδο μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όλοι ίσοι. Ίσοι όμως πώς; Ίσοι προς τα κάτω. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα χρειαστώ για λίγο την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Για εμάς, κύριε Υπουργέ, είναι αδιανόητο - και το τονίζω αυτό - εν έτει 2018 να μην υπάρχει αξιολόγηση για τους εκπαιδευτικούς, η οποία δεν θα έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, αλλά θα έχει διττό στόχο: να επιβραβεύει τους άριστους και να κινητροδοτεί αυτούς που δεν αποδίδουν τόσο καλά. Είναι αδιανόητο να μην υπάρχει αξιολόγηση των εκπαιδευτικών στα μάτια των μαθητών και των γονέων τους που περιμένουν από το δημόσιο σχολείο να ωθεί τους δασκάλους και τους καθηγητές του στο να γίνονται διαρκώς καλύτεροι για να παρέχουν καλύτερες υπηρεσίες στα παιδιά. Είναι, όμως, και αδιανόητο για τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, που μας παρακολουθούν κιόλας και που εργάζονται σκληρά υπό αντίξοες συνθήκες και θέλουν ο σκληρός αυτός κόπος τους να αναγνωριστεί. Η Νέα Δημοκρατία, προφανώς, καταψηφίζει το παρόν νομοσχέδιο. Και το καταψηφίζει διότι πέρα από τα ζητήματα διαδικασίας καταργεί και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, γιατί καταργείτε δομές με αποδεδειγμένη προσφορά στην εκπαιδευτική διαδικασία, όπως είναι οι σχολικοί σύμβουλοι, γιατί δημιουργείτε νέες συγκεντρωτικού χαρακτήρα υδροκέφαλες δομές μακριά από τη σχολική μονάδα, αντίθετα με όσα επιβάλλουν οι διεθνείς τάσεις. Καταψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο, διότι επιχειρείτε να αλώσετε τη διοίκηση της εκπαίδευσης με κομματικά σας στελέχη, μεταξύ άλλων περιορίζοντας τη δυνατότητα σε οποιοδήποτε στέλεχος με εμπειρία να είναι ξανά υποψήφιος πάνω από μία φορά. Και αυτό το κάνετε με διατάξεις που κινδυνεύουν να κριθούν για άλλη μια φορά ως αντισυνταγματικές από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Υποβαθμίζετε σημαντικά την ειδική αγωγή και προσθέτετε επιπλέον βάρη στα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Για όλους αυτούς τους λόγους, που πλήττουν βάναυσα την εκπαιδευτική διαδικασία, η Νέα Δημοκρατία όχι μόνο καταψηφίζει το παρόν νομοσχέδιο, αλλά δεσμεύεται να το καταργήσει κατά προτεραιότητα. Η Νέα Δημοκρατία δεσμεύεται να προχωρήσει - και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - με ένα νομοθετικό πλαίσιο για το σχολείο του 21ου αιώνα, ένα πλαίσιο που να ανταποκρίνεται σε σύγχρονες και διαρκώς μεταβαλλόμενες ανάγκες της κοινωνίας, ένα σχολείο αυτόνομο, που θα εμπιστεύεται τους εκπαιδευτικούς του και θα τους δίνει δυνατότητες αυτενέργειας με δομές υποστήριξης που θα είναι κοντά στον εκπαιδευτικό και τη σχολική μονάδα, κοντά στους μαθητές και τους γονείς τους, προκειμένου να παρεμβαίνουν εγκαίρως και να προλαμβάνουν τις ανάγκες τους με στελέχη διοίκησης τα οποία θα επιλέγονται με εγγυήσεις διαφάνειας και αξιοκρατίας.
Κυρία συνάδελφε, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Η Νέα Δημοκρατία δεσμεύεται να προχωρήσει σε ένα σχολείο, κύριε Υπουργέ, με δυναμικό που δεν θα φοβάται την αξιολόγηση, αλλά θα την επιζητά, ώστε το δημόσιο σχολείο να αποκτήσει τη θέση και το κύρος που του αξίζει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός κ. Δημήτριος Μπαξεβανάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα ξεκίνησαν οι πανελλαδικές εξετάσεις για τους αποφοίτους των επαγγελματικών λυκείων, ενώ αύριο ρίχνονται στην ίδια προσπάθεια οι απόφοιτοι των γενικών λυκείων. Θα ήθελα από τη θέση αυτή να ευχηθώ σε όλα τα παιδιά καλή επιτυχία και καλή δύναμη. Να έχουν υπ' όψιν τους ότι στη ζωή ποτέ δεν κρίνονται όλα σε μία μάχη. Θα χρειαστεί να δώσουν πολλές μάχες στη ζωή τους. Χρειάζεται δύναμη για να ανταποκριθούν με κουράγιο σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια. Ακούσαμε νωρίτερα την Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, η οποία περιέγραψε τα δεινά που συμβαίνουν σε αυτή τη χώρα και αισθάνθηκα ότι μιλούσε κοιτώντας στον καθρέφτη. Αναφέρθηκε στις τετρακόσιες χιλιάδες νέων ανθρώπων που εγκατέλειψαν τη χώρα εξαιτίας της πολιτικής των μνημονίων. Οφείλω να πω ότι ήταν απολύτως ακριβής. Αυτός ήταν ο αριθμός των νέων ανθρώπων που εγκατέλειψαν τη χώρα από το 2010 μέχρι το 2014. Ομολογώ, λοιπόν, ότι η κ. Γεννηματά ήταν πολύ ειλικρινής στην αυτοκριτική της για τις ευθύνες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, είτε αυτοτελώς είτε σε συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, γι' αυτή τη θλιβερή πενταετία. Ειλικρινά, ένιωσα ότι πρόκειται για μια ειλικρινή - ελπίζω - αυτοκριτική της κ. Γεννηματά. Μιλάμε για το νομοσχέδιο που θέτουμε ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας για τις δομές υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου. Υπάρχει από όλες σχεδόν τις πτέρυγες της Βουλής μια απόλυτη άρνηση που συνοψίζεται σε ποια φράση, έστω κι αν αυτή δεν ομολογείται; «Να μην αλλάξετε τίποτα». Αυτό είναι το αποτέλεσμα της όποιας κριτικής ασκείται. Επομένως τα πράγματα έχουν καλώς. Έχουν καλώς; Έρευνα του 2011 από τα Επιστημονικά Ινστιτούτα της ΟΛΜΕ, της ΔΟΕ και της ΑΔΕΔΥ με επιστημονικό υπεύθυνο τον καθηγητή κ. Μπουζάκη: Σε δείγμα χιλίων εξακοσίων εκπαιδευτικών με ερώτημα: Σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι σας βοηθάει ο σχολικός σύμβουλος στην άσκηση του διδακτικού σας έργου; «Καθόλου ή ελάχιστα» απαντά το 63% των εκπαιδευτικών. Οι δύο στους τρεις εκπαιδευτικούς απαντούν ότι οι σχολικοί σύμβουλοι τους βοηθούν λίγο ή καθόλου στο διδακτικό τους έργο. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα. Βεβαίως, αυτό δεν αγκαλιάζει το σύνολο των ανθρώπων, που υπηρετούν ή υπηρετούσαν σε αυτές τις δομές, διότι ξέρουμε όλοι μας, όσοι προερχόμαστε από εκπαιδευτική κοινότητα ή έχουμε μια επαφή με τα εκπαιδευτικά πράγματα, ότι υπάρχουν όχι λίγοι, αλλά πάρα πολλοί εξαιρετικοί συνάδελφοι οι οποίοι υπηρέτησαν ή υπηρετούν σε όλες αυτές τις υποστηρικτικές δομές που έχουν να επιδείξουν ένα αξιοθαύμαστο έργο, το οποίο οι εκπαιδευτικοί μας το αναγνωρίζουν με παρρησία. Όμως υπάρχει πρόβλημα. Όποιος δεν το ομολογεί, προφανώς συμπεριφέρεται ως στρουθοκάμηλος. Υπάρχει πρόβλημα, λοιπόν, και πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα και αυτό ακριβώς κάνουμε. Ποια είναι η ουσία της αλλαγής; Σήμερα μιλάμε για δομές, αλλά στην ουσία είναι πρόσωπα, είναι μονοπρόσωπα όργανα, τα οποία δρουν με βασικό χαρακτηριστικό την έλλειψη συντονισμού. Ο καθένας δεν ξέρει τι κάνει ο διπλανός του. Ο υπεύθυνος της αγωγής υγείας, για παράδειγμα, αγνοεί πολλές φορές πλήρως ποια είναι η δραστηριότητα του κέντρου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Αυτό το πράγμα πάμε να θεραπεύσουμε με τη νομοθέτηση αυτή, να περάσουμε από τα μονοπρόσωπα όργανα σε συλλογικές δομές που θα υποστηρίζουν το εκπαιδευτικό έργο. Λένε κάποιοι: «Μα, είναι μακριά από τη σχολική μονάδα αυτές οι δομές. Πώς θα πάει ο συντονιστής του εκπαιδευτικού έργου στο τάδε σχολείο που χρειάζεται η βοήθεια;». Ακριβώς αυτό λέμε. Δεν χρειάζεται να πάει εκεί. Η δουλειά των δομών δεν είναι να πάνε να λύσουν το πρόβλημα, όταν παρουσιαστεί. Είναι να έχουν όλο το προηγούμενο διάστημα βοηθήσει τον εκπαιδευτικό μας, τον σύλλογο διδασκόντων του κάθε σχολείου, ώστε να μπορούν αυτοί οι συνάδελφοι να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα όταν και όπου παρουσιαστεί. Αυτή είναι η δουλειά. Λέμε όλοι ότι θέλουμε ο σύλλογος διδασκόντων να είναι το κυρίαρχο όργανο στο σχολείο που θα έχει την ευθύνη του συντονισμού και της δράσης για όλα τα ζητήματα. Το λέμε όλοι, αλλά φαίνεται ότι δεν το εννοούμε. Εμείς με το νομοσχέδιο αυτό αποδεικνύουμε ότι το εννοούμε. Και θέλουμε αυτές οι δομές με τη μορφή της συλλογικότητας, της δημοκρατίας, που τους δίνουμε, να παίξουν αυτόν τον ρόλο. Καμμία δραστηριότητα, καμμία δράση δεν καταργείται, όπως κινδυνολογικά αναφέρεται. Όλες οι δράσεις συνεχίζονται, όλες οι δραστηριότητες, που σήμερα γίνονται, θα συνεχίσουν να γίνονται και θα εμπλουτιστούν και με νέες. Αλλάζει η μορφή. Και ξέρετε η κριτική που ασκήθηκε και τα περισσότερα σχόλια που έγιναν στη διαβούλευση, το ξέρετε πολύ καλά όλοι οι συνάδελφοι, προέρχονται από ανθρώπους που υπηρετούν ή υπηρετούσαν σε αυτές τις δομές και ο πυρήνας της κριτικής τους ήταν ποιος; Ότι ορισμένοι από αυτούς δυστυχώς θεωρούν τον εαυτό τους ταυτισμένο με τη δομή και θεωρούν ότι είναι ισόβιοι και αναντικατάστατοι. Αυτό το πράγμα δεν υπάρχει, δεν υφίσταται. Με αναντικατάστατους είναι γεμάτα τα κοιμητήρια. Δεν υπάρχουν αναντικατάστατοι στη ζωή. Λέμε, λοιπόν, να δοθεί χώρος και σε νέο κόσμο που έχει πολλά προσόντα να προσφέρει από αυτές τις θέσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Όσον αφορά την αξιολόγηση, ξεχνάει κανείς το κλίμα φόβου, το κλίμα τρομοκρατίας που επικρατούσε στα σχολεία τη ζοφερή διετία 2013-2014; Ξεχνάει κανείς ποιο κλίμα επικρατούσε με το π.δ.152; Είναι ψέματα ότι δύο χιλιάδες εκπαιδευτικοί τέθηκαν σε διαθεσιμότητα το 2013 με την υπογραφή του κ. Μητσοτάκη; Είναι ψέματα ότι εκατοντάδες σχολικοί σύμβουλοι και διοικητικοί υπάλληλοι των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ τέθηκαν σε διαθεσιμότητα; Είναι ψέματα αυτά; Γιατί ορισμένοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας βγαίνουν από τα ρούχα τους. Από το μυαλό μας τα φανταζόμαστε αυτά; Δεν έγιναν; Όχι μόνο έγιναν, αλλά ήταν η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μετά το 2015 που αποκατέστησε όλες αυτές τις αδικίες. Και το 2013 μνημόνια είχαμε και το 2015 και το 2016 μνημόνια είχαμε. Όμως, σε καιρούς μνημονίων οι μεν απέλυαν, ενώ σε καιρούς μνημονίων εμείς επαναπροσλαμβάναμε. Τι είναι, λοιπόν, το π.δ.152 στη συνείδηση του εκπαιδευτικού κόσμου; Είναι το συνώνυμο της εκδικητικής μανίας της τότε κυβέρνησης κατά του εκπαιδευτικού κόσμου και κατά του δημόσιου σχολείου. Και, ναι, αυτό το προεδρικό διάταγμα η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το στέλνει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Δεν θα ασχοληθούμε ποτέ ξανά με αυτό. Κάνουμε νόμο αυτόν τον άνεμο ελευθερίας και δημοκρατίας που πνέει στα δημόσια σχολεία αμέσως μετά την αλλαγή του 2015. Ο εκπαιδευτικός κόσμος ανέπνευσε, το κλίμα του φόβου και της τρομοκρατίας δεν υπάρχει πια και αυτό το πράγμα γίνεται πια νόμος. Τι θεσμοθετούμε; Την αξιολόγηση όλων των στελεχών όχι μόνο από τους προϊσταμένους τους. Και αυτό είναι που πολλοί συνάδελφοι, κυρίως εκ δεξιών, δεν μπορούν να αντιληφθούν. Λέμε ότι μπορούν να έχουν άποψη και να την εκφράζουν θεσμοθετημένα και οι υφιστάμενοι. Αξιολόγηση, λοιπόν, όχι μόνο από τα πάνω, αλλά και από τα κάτω. Αν θέλετε, αγαπητοί συνάδελφοι, αυτή είναι η διαφορά Αριστεράς και Δεξιάς. Και προφανώς πολλοί δεν μπορούν να το καταλάβουν και ούτε περιμένουμε από αυτούς να το καταλάβουν. Βεβαίως, θεσμοθετούμε τον συλλογικό προγραμματισμό και τη συλλογική αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου από τους συλλόγους διδασκόντων του κάθε σχολείου. Τι κάνουμε, δηλαδή; Μετατρέπουμε σε νόμο τις θέσεις, τις απόψεις των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών, της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ, όπως έχουν διατυπωθεί εδώ και δύο δεκαετίες. Μετά από δύο δεκαετίες, αυτές οι απόψεις δικαιώνονται και γίνονται νόμος από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Υφυπουργέ, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Τελειώνω σε δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Μας κατηγορούν οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης ότι θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε το κομματικό κράτος του ΣΥΡΙΖΑ στην εκπαίδευση και γι' αυτό κάνουμε αυτές τις αλλαγές και αυτή τη νομοθέτηση. Δεν χρειαζόταν, συνάδελφοι. Αν θέλαμε να εγκαταστήσουμε κομματικό κράτος, το νομοθετικό πλαίσιο το δικό σας ήταν μια χαρά. Θα το παίρναμε αυτούσιο και θα κάναμε τη δουλειά μας. Όμως, επειδή δεν θέλουμε να κάνουμε τα ίδια που κάνετε εσείς και θέλουμε μια ανεξάρτητη διοικητική ιεραρχία στην εκπαίδευση, ακριβώς γι' αυτό νομοθετούμε με αυτόν τον τρόπο. Τι λέμε, λοιπόν; Ότι οι κομματικά επιλεγμένοι περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης από εδώ και πέρα δεν θα είναι έτσι. Θα επιλέγονται με αξιοκρατικό τρόπο, όπως και τα υπόλοιπα στελέχη της εκπαίδευσης. Ξέρετε ότι τους περιφερειακούς διευθυντές δεν τους δημιουργούμε εμείς. Δεν ξεκίνησε η ζωή το 2015. Θυμόμαστε και πριν. Από το 2000, λοιπόν, υπάρχουν οι περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης. Είχατε δεκαπέντε χρόνια στη διάθεσή σας, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, να επιλέξετε ότι αυτοί οι άνθρωποι θα επιλέγονται με αξιοκρατικό τρόπο. Δεν το κάνατε. Το κάνει, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς είμαστε αυτοί που επιλέγουμε να γίνεται με αξιοκρατικό τρόπο η επιλογή και για τους περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης. Με ποιον αξιοκρατικό τρόπο; Με κεντρικό συμβούλιο επιλογής, στο οποίο προεδρεύει ο εκπρόσωπος του ΑΣΕΠ. Όσο, λοιπόν, κι αν φωνάζετε, όσο κι αν ωρύεστε, είναι εμφανείς οι διαφορές μας και αυτό ο εκπαιδευτικός κόσμος το καταλαβαίνει.
Κύριε Υφυπουργέ, σας παρακαλώ πολύ, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Τέλος, να πω κάτι χαρακτηριστικό, που το ξέρετε οι περισσότεροι, αλλά έχει τη σημασία του. Μέχρι το 2014 ίσχυε η νομοθέτηση η δική σας, ότι οι περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης μετά τη λήξη της θητείας τους γίνονται αυτοδίκαια σχολικοί σύμβουλοι. Όλοι, λοιπόν, οι δικοί σας, όλοι αυτοί που όρισαν οι Υπουργοί Παιδείας του ΠΑΣΟΚ και οι Υπουργοί Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας, όλα αυτά τα δικά σας παιδιά, έγιναν σχολικοί σύμβουλοι μετά το τέλος της θητείας τους. Εμείς το αλλάξαμε αυτό. Δεν θα συμβαίνει πια αυτό και οι μοναδικοί που δεν θα έχουν αυτή την ευεργετική συνέπεια είναι οι δεκατρείς δικοί μας. Τα δεκατρία δικά μας παιδιά δεν θα γίνουν μετά τη λήξη της θητείας τους σχολικοί σύμβουλοι. Θα πάνε στη σχολική τάξη, γιατί εμείς θεωρούμε ότι οι εκπαιδευτικοί προσληφθήκαμε στο σχολείο, στο δημόσιο σχολείο, για να υπηρετούμε τους μαθητές μας από τη σχολική τάξη. Όποιος θεωρεί ότι αυτό είναι ποινή, ότι είναι τιμωρία, ότι είναι υποβάθμιση, να με συγχωρεί πάρα πολύ, αλλά μάλλον θα πρέπει να κοιτάξει μήπως αλλάξει δουλειά. Καλή δύναμη!
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει τώρα ο συνάδελφος κ. Θεόδωρος Φορτσάκης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο για τις δομές υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου και κακά τα ψέματα - ας το πούμε από την αρχή - έχουμε να κάνουμε με ένα νομοσχέδιο, με το οποίο η Κυβέρνηση επιχειρεί να ελέγξει πλήρως τη διοίκηση της εκπαίδευσης με προτίμηση στα κομματικά στελέχη. Αυτό το νομοσχέδιο αλλάζει ριζικά τη διοίκηση της εκπαίδευσης. Αφορά πολύ σημαντικά θέματα και όμως, εισήχθη - το λέω και εγώ, παρ' ότι το έχουν πει πολλοί μέχρι τώρα, αλλά νομίζω ότι πραγματικά αξίζει τον κόπο να το ξαναπούμε, γιατί είναι μια διαδικασία που ευτελίζει πλήρως το Κοινοβούλιο και μάλιστα σε ένα τέτοιο ζήτημα - με τη διαδικασία του επείγοντος, χωρίς να υπάρχει καμμία σοβαρή αιτία. Συζητήθηκε στην αρμόδια επιτροπή με διαδικασίες εξπρές, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα πολλοί από τους φορείς, που ενδιαφέρονταν άμεσα να εκφράσουν γνώμη, να μην μπορέσουν να παραστούν στη συζήτηση. Από τους σαράντα που ενδιαφέρονταν ήρθε περίπου το 1/3. Αυτή η βιασύνη είναι εντελώς αδικαιολόγητη. Από τις 16 Μαρτίου είχε τεθεί το νομοσχέδιο σε διαβούλευση και από τις 26 που ολοκληρώθηκε η δημόσια διαβούλευση υπήρχαν δυόμισι μήνες - άπλετος χρόνος - να κατατεθεί με κανονικές διαδικασίες, ώστε να μπορέσουμε να έχουμε μια πραγματική, ουσιαστική συζήτηση. Δεν έγινε. Επιπλέον, από τη διαβούλευση μέχρι σήμερα άλλαξε σημαντικά το περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Σε διαβούλευση είχε τεθεί ένα κείμενο πενήντα ενός άρθρων, ενώ αυτό που κατατέθηκε στη Βουλή περιέχει εκατόν δεκατρία άρθρα, δηλαδή υπερδιπλάσιο αριθμό άρθρων. Πρόκειται στην ουσία για ένα νέο ογκώδες κείμενο, που μαζί με όλα τα συνοδευτικά κείμενα ξεπερνά τις πεντακόσιες σελίδες. Είναι προφανές ότι είναι αδύνατο να τύχει επεξεργασίας σε τόσο λίγες μέρες. Η Κυβέρνηση κατά τη συνήθη πρακτική της ευτελίζει την κοινοβουλευτική διαδικασία με τον τρόπο που αντιμετωπίζει αυτό το τόσο κρίσιμο για την παιδεία μας νομοσχέδιο, χωρίς να αφήνει κανένα περιθώριο για ουσιαστική συζήτηση. Είναι ανησυχητική τακτική. Ας πάμε, όμως, στην ουσία του νομοσχεδίου. Στο άρθρο 17 το νομοσχέδιο αποδομεί και καταργεί σημαντικές δομές εποπτείας και υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου. Παράδειγμα: τα κέντρα διαφοροδιάγνωσης, διάγνωσης και υποστήριξης ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών, οι συμβουλευτικοί σταθμοί νέων, τα γραφεία σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού, τα κέντρα πληροφορικής και νέων τεχνολογιών, τα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και, βεβαίως, ο εξαιρετικά χρήσιμος θεσμός των σχολικών συμβούλων. Ο σχολικός σύμβουλος βρίσκεται σε άμεση επαφή με το σχολείο, τον διευθυντή, κάθε εκπαιδευτικό, τους μαθητές, τους γονείς και είναι σε θέση να συμβάλει στην επίλυση θεμάτων επιστημονικής και παιδαγωγικής καθοδήγησης και ποιότητας στην εκπαίδευση. Αν χρειαζόταν μια βελτίωση στον θεσμό, αυτή θα μπορούσε να γίνει. Δεν ήταν ανάγκη να πάμε στην κατάργηση του θεσμού. Όμως, άκουσα προηγουμένως τον κύριο Υπουργό που μίλησε και είπε ότι η Νέα Δημοκρατία είχε ορίσει σχολικούς συμβούλους «τα δικά της παιδιά», ίσως θεωρώντας ότι οι σχολικοί σύμβουλοι δεν ανήκουν στον κομματικό χώρο της παρούσης Κυβέρνησης, ίσως αυτός να είναι ο πραγματικός λόγος κατάργησης των σχολικών συμβούλων. Στη θέση αυτών των δομών δημιουργούνται νέες μη λειτουργικές επιστημονικά και παιδαγωγικά υπερδομές, όπως είναι τα περιφερειακά κέντρα εκπαιδευτικού σχεδιασμού και τα κέντρα εκπαιδευτικής και συμβουλευτικής υποστήριξης, δομές που χαρακτηρίζονται από συγκεντρωτισμό, από γραφειοκρατία, δομές που είναι απρόσωπες, δομές που είναι απομακρυσμένες από τις σχολικές μονάδες και που δημιουργούν πρόσθετα οικονομικά βάρη για το κράτος. Και το κυριότερο: αυτές οι δομές στελεχώνονται με κομματικά κριτήρια και με απαράδεκτους όρους επιλογής. Η επιλογή των στελεχών - και αναφέρομαι στα άρθρα από 21 έως 36- κάθε άλλο παρά με διαφάνεια και αξιοκρατία γίνονται. Παραδείγματα: Ο περιορισμός στον αριθμό θητειών των στελεχών της διοίκησης, έστω και αν υπήρξε μια κάποια βελτίωση, ο άδικος αποκλεισμός από την εμπειρία - προφανώς είχε κάποιον συγκεκριμένο λόγο - η αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης με ανώνυμα ερωτηματολόγια - ανήκουστο! - η μεγάλη βαρύτητα της μη δομημένης συνέντευξης από κομματικά ελεγχόμενα όργανα στην επιλογή των στελεχών εκπαίδευσης. Θυμίζω ότι από τα σαράντα πέντε μόρια που προβλέπονται, τα δεκατέσσερα ουσιαστικά θα είναι ζήτημα της συνέντευξης. Έστω κι αν ο κύριος Υπουργός σήμερα ανακοίνωσε ότι θα παραμείνει η μαγνητοφώνηση, το πρόβλημα παραμένει ακέραιο. Βασικό εργαλείο για την κομματική άλωση του κράτους είναι τα συμβούλια επιλογής των στελεχών. Πρόεδροι είναι οι διορισμένοι από την κυβέρνηση περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης και τα μέλη επιλέγονται και πάλι από τους περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης. Ανάμεσα, δε, στα μέλη θα βρίσκεται και ο διευθυντής του σχολείου και έτσι θα έχουμε το τουλάχιστον παράδοξο ο διευθυντής του σχολείου να συμμετέχει σε διαδικασία διά της οποίας θα επιλέγει τον αξιολογητή του. Είναι πραγματικά ένα καινούργιο φαινόμενο! Επιπλέον, το νομοσχέδιο αυτό, στο άρθρο 112, καταργεί την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Είναι γνωστή η «αλλεργία» της Κυβέρνησης για κάθε είδους αξιολόγηση και αξιοκρατία, επειδή προφανώς αδυνατεί να αντιληφθεί τη συνεισφορά της αξιολόγησης στη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου. Όσον αφορά τη σύνδεση που επιχείρησε να κάνει στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων ο κύριος Υπουργός ανάμεσα στο π.δ.152/2013 περί αξιολόγησης με δήθεν απολύσεις τιμωρητικού χαρακτήρα, είναι ξεκάθαρο ότι μία τέτοια σύνδεση δεν υπάρχει, γιατί απλούστατα δεν υπήρχε κανένας τιμωρητικός χαρακτήρας. Άλλο πράγμα είναι η παράβαση των εργασιακών υποχρεώσεων, που οδηγούν σε πειθαρχικές κυρώσεις, και άλλο πράγμα είναι η αξιολόγηση, η οποία δεν οδηγεί σε καμμία κύρωση πειθαρχική, αλλά σε υποδείξεις για τη βελτίωση της παραγωγής έργου εκείνου ο οποίος αξιολογείται. Και φτάνουμε να έχουμε το εξής πρωτοφανές: εκπαιδευτικοί θα αξιολογούν μαθητές, θα αξιολογούν προϊσταμένους τους, αλλά οι ίδιοι δεν θα αξιολογούνται ποτέ. Ένα ακόμα σημείο - σημαντικό όμως - είναι ότι στο νομοσχέδιο υποβαθμίζεται πλήρως η ειδική αγωγή, με την εισαγωγή πειραματισμών και σε αυτό το πολύ ευαίσθητο πεδίο εκπαίδευσης, με μόνα θύματα, φυσικά, τους μαθητές που έχουν μαθησιακές δυσκολίες.
Κύριε Φορτσάκη, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Μεταξύ άλλων προβλέπεται ότι οι αξιολογήσεις των μαθητών αντί να λαμβάνουν χώρα σε παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό διεπιστημονικό πλαίσιο, θα γίνονται σταδιακά σε φορείς του Υπουργείου Υγείας. Από όλα όσα λέω προκύπτει ότι σκοπός του νομοσχεδίου δεν είναι η προαγωγή και η αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά ο απόλυτος κομματικός έλεγχος της εκπαίδευσης και η ικανοποίηση στενών συντεχνιακών και κομματικών συμφερόντων. Βλάπτεται η αριστεία! Βλάπτεται η αξιοκρατία! Βλάπτεται η παιδεία! Η Νέα Δημοκρατία - το είπε και ο εισηγητής μας, ο συνάδελφός μου ο κ. Ανδριανός - όχι μόνο θα καταψηφίσει, αλλά έχει δεσμευτεί διά του Προέδρου της ότι κατά προτεραιότητα τις ρυθμίσεις αυτές θα τις καταργήσει. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει για δώδεκα λεπτά ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Δελής, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι έχει γίνει συνήθεια πια στην Κυβέρνηση τα μνημονιακά μέτρα να τα περνάει γρήγορα - γρήγορα από τη Βουλή. Σήμερα «ξεπετάει» στην Ολομέλεια τα προαπαιτούμενα της παιδείας και σειρά παίρνουν - από βδομάδα - τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα της τέταρτης αξιολόγησης. Και όλα αυτά, βέβαια, τα φορτώνει, μαζί με τα προηγούμενα, στην πλάτη του λαού για τα επόμενα χρόνια. Την ίδια στιγμή, με περίσσιο θράσος πουλάει στον λαό το παραμύθι για το «τέλος των μνημονίων». Καταπλήσσει κάθε μέρα τους εταίρους - δανειστές της, αλλά και τους βιομήχανους, τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, μεγαλοξενοδόχους, που τρίβουν τα χέρια τους με την ταχύτητα και την αποφασιστικότητά της αυτή και, βέβαια, με την καπατσοσύνη της να εμφανίζει το μαύρο για άσπρο. Τα ίδια ακριβώς και με το σημερινό νομοσχέδιο για τις υποστηρικτικές δομές της εκπαίδευσης, οι οποίες στην ουσία αναδιαρθρώνονται εκ βάθρων σε μια κατεύθυνση, όμως, αντιδραστική, αντιλαϊκή. Και δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά, γιατί αυτές οι δομές αντιστοιχούν και υπηρετούν την εκπαίδευση και τους σκοπούς της. Και η ελληνική εκπαίδευση, όπως και κάθε καπιταλιστικής χώρας, ως ταξική εκπαίδευση υπηρετεί πρώτα και κύρια τη ζούγκλα της καπιταλιστικής αγοράς, τα κέρδη των καπιταλιστών και όχι τις κοινωνικές ανάγκες της πλειοψηφίας. Να γιατί το αστικό κράτος τσιγκουνεύεται το μορφωτικό αγαθό και δεν το εξασφαλίζει ισότιμα και ολοκληρωμένα σε όλους, αφού προτεραιότητά του είναι η ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων με κάθε τρόπο και όχι, βέβαια, οι ανάγκες των σχολείων. Σε αυτή τη λογική κινείται το νομοσχέδιο, γιατί ο ψευδεπίγραφος τίτλος του περί δομών υποστήριξης της εκπαίδευσης δεν μπορεί και δεν κρύβει το αντιδραστικό του περιεχόμενο, που προορίζει αυτές τις δομές στην πραγματικότητα σε δομές προώθησης και υλοποίησης της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Έτσι, προσπαθεί να επιβάλει αυτό που δεν μπόρεσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, παρ' ότι το προσπάθησαν πολύ, αυτό δηλαδή που ζητούν επιτακτικά οι βιομήχανοι, ο ΟΟΣΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και μιλώ για την περιβόητη αξιολόγηση, με τον μανδύα, βέβαια, της αυτοαξιολόγησης. Σε κάθε περίπτωση, όμως, πρόκειται για ένα από τα πιο βασικά εργαλεία της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής για την ολοκληρωτική παράδοση των σχολείων στην αγορά. Δίνει ισχυρό χτύπημα στον ήδη υποβαθμισμένο χώρο της ειδικής αγωγής, οδηγώντας στην απελπισία της οικογένειες παιδιών με αναπηρίες και ειδικές ανάγκες, σπρώχνοντας τα παιδιά τους πιο βαθιά στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής. Συνεχίζει, βεβαίως, την πολιτική των προηγούμενων - αλίμονο! - στο ζήτημα της επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης, όπου το καθοριστικό κριτήριο - και ας μην κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε - τελικά θα είναι η πρόθυμη στράτευσή τους στην υπηρεσία της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, ασχέτως κυβερνητικών εναλλαγών. Όσο για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, το νομοσχέδιο προβλέπει ανεπαρκή μέτρα. Εδώ να πούμε ότι είναι πολύ βαριές οι ευθύνες της Κυβέρνησης που εδώ και τρία χρόνια κινείται με ρυθμούς χελώνας στο ζήτημα αυτό. Τι έγινε, αλήθεια, κύριε Υπουργέ, με εκείνο το πόρισμα της επιστημονικής επιτροπής το 2016 επί υπουργίας Φίλη; Υλοποιήθηκαν τα μέτρα που πρότεινε εκείνο το πόρισμα ή μήπως αραχνιάζει σε κανένα συρτάρι; Δεν θα μιλήσω περισσότερο για το νομοσχέδιο, γιατί αναλύθηκε επαρκώς από τον εισηγητή μας Μανώλη Συντυχάκη και δεν υπάρχει λόγος φυσικά να τα επαναλάβω. Με αφορμή, όμως, το νομοσχέδιο, έρχονται εδώ Υπουργοί και Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - εδώ και μέρες δηλαδή - και νομίζουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να διαφημίσουν όλη την εκπαιδευτική πολιτική της Κυβέρνησης και να στήσουν ξανά το παιγνίδι της κάλπικης, της σικέ αντιπαράθεσης με τη Νέα Δημοκρατία, που και αυτή, βεβαίως, σαν παλιά καραβάνα, ξέρει αυτό το παιγνίδι να το παίζει μια χαρά. Τι κι αν το νομοσχέδιο είναι δέσμευση και μνημονιακό προαπαιτούμενο; Τι κι αν το μνημόνιο που γέννησε και αυτό το νομοσχέδιο, το ψήφισαν μαζί ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία το 2015; Εσείς εκεί, να τσακώνεστε για τη διαδικασία, για τα δευτερεύοντα, μπας και μπορέσετε να κρύψετε ότι στον ίδιο δρόμο βαδίζετε. Και τι δεν ακούμε αυτές τις μέρες! Προοδευτικές μεταρρυθμίσεις ξαφνικά παντού, από το νηπιαγωγείο, που τάχα έγινε υποχρεωτικό για δύο χρόνια, μέχρι το πανεπιστήμιο. Δημοκρατία, αποκέντρωση, αυτονομία σχολείων, αναβάθμιση της ειδικής αγωγής, των ΕΠΑΛ και, βέβαια, το σλόγκαν της κανονικότητας, που τούτη η Κυβέρνηση έφερε δήθεν στην εκπαίδευση. Και σήμερα λέτε ξανά - και αυτό πια ξεπερνάει τα όρια της πρόκλησης - ότι καταργείτε τον ν.3848, δηλαδή τον νόμο Διαμαντοπούλου. Μα, καλά το λέτε αυτό σήμερα που με το νόμο σας, με ένα άρθρο, που ήταν πριν τροπολογία και έχει ενσωματωθεί, αφαιρείτε την παιδαγωγική επάρκεια από το πτυχίο, για να το αγοράζουν όλοι αύριο από την αγορά; Το λέτε αυτό σήμερα, δηλαδή, που το άρθρο 2 της Διαμαντοπούλου το πάτε ένα βήμα πιο μπροστά; Την ώρα, δηλαδή, που το ενισχύετε, έρχεστε εδώ και μας λέτε ότι το καταργείτε; Τι να σας πούμε; Όσο καταργήσατε τα μνημόνια, άλλο τόσο καταργείτε τον νόμο Διαμαντοπούλου. Για να δούμε λιγάκι αυτή την περιβόητη αποκέντρωση της εκπαίδευσης και της αυτονομίας των σχολείων. Μήπως διαφωνείτε ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία μεταξύ σας γι' αυτά, δηλαδή για την αυτονομία και την αποκέντρωση της εκπαίδευσης; Όχι! ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία, Κίνημα Αλλαγής και όλοι οι υπόλοιποι ορκίζεστε σ' αυτές. Αποτελούν, άλλωστε - για να μην ξεχνιόμαστε - και κεντρικούς άξονες της εκπαιδευτικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ. Εμείς, με την ευκαιρία αυτή, σας ρωτάμε όλους, και την Κυβέρνηση το εξής: Ποιο ακριβώς είναι το πρότυπό σας της αυτονομίας και της αποκέντρωσης; Μήπως οι Ηνωμένες Πολιτείες; Γιατί, ξέρετε, δεν υπάρχει πιο αποκεντρωμένο εκπαιδευτικό σύστημα από αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι τόσο αποκεντρωμένο, μάλιστα, που σε σχολεία αρκετών πολιτειών τους απαγορεύεται η διδασκαλία της επιστημονικής θεωρίας του Δαρβίνου, σε άλλες τα σχολεία γίνονται παραμάγαζα της «COCA COLA» και της «PEPSI» για να λειτουργήσουν και σε όλα τα σχολεία η κρατική χρηματοδότηση ουσιαστικά δεν υπάρχει. Αυτή η τραγική κατάσταση πυροδότησε και τις μεγάλες πρόσφατες απεργίες των Αμερικανών εκπαιδευτικών που γεύονται μαζί με τους μαθητές τους τα «καλά» της αποκέντρωσης! Μήπως, άραγε, το πρότυπό σας είναι το αποκεντρωμένο γερμανικό σχολείο, εκεί όπου η ταξική διαλογή, το «ξεσκαρτάρισμα» των μαθητών σε αυτούς τους λίγους που θα συνεχίσουν για να πάρουν τη γενική μόρφωση και στους άλλους τους πολλούς, που θα σταλούν στα τεχνικά σχολεία χωρίς γενική μόρφωση, γίνεται ακόμη από την ηλικία των δέκα χρονών; Αυτό θέλετε; Να μας το πείτε καθαρά. Μήπως είναι το φινλανδικό μοντέλο, που οδήγησε άλλα σχολεία να λειτουργούν στο φουλ αφού βρήκαν μεγάλους χορηγούς και άλλα, που δεν μπόρεσαν να βρουν τέτοιους, να μην μπορούν να λειτουργήσουν ούτε για δεκαπέντε ώρες την εβδομάδα; Καλά, δεν ξέρετε ότι ακόμη και στην ίδια τη Φινλανδία το σκέφτονται ξανά τώρα, γιατί έρευνες τελευταία δείχνουν πτώση του μορφωτικού επιπέδου εκεί εξαιτίας της αποκέντρωσης και ότι οι καλές της επιδόσεις οφείλονταν τελικά στο προηγούμενο εκπαιδευτικό σύστημα; Για τα αναλυτικά προγράμματα σπουδών, για το περιεχόμενο των βιβλίων που σακατεύουν χρόνια τώρα τα μυαλά των μαθητών στη χώρα μας με τα αντιεπιστημονικά και ανιστόρητα που γράφουν, διδάσκοντας την προστακτική με συνταγές μαγειρικής, θα μας πείτε τίποτε; Πόσα χρόνια θέλετε να κυβερνήσετε για να τα αλλάξετε όλα αυτά; Ή μήπως δεν θέλετε να τα αλλάξετε; Όσο για τη δημοκρατία, την οποία κλίνετε σε όλες τις πτώσεις, να πάτε να μιλήσετε γι' αυτή στους μαθητές των Τρικάλων, της Κρήτης και άλλων πόλεων που εκφοβίζονται, αποβάλλονται ή εισπράττουν μέχρι και ποινές κοινωνικής εργασίας γιατί τόλμησαν να αγωνιστούν μαζί με τους γονείς τους σε μία απεργία ή γιατί διεκδίκησαν ένα καλύτερο σχολείο. Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, τι μέτρα πήρατε ακριβώς γι' αυτό το κύμα αυταρχισμού που όλο και μεγαλώνει στα σχολεία της χώρας; Πώς την κάνετε αυτή την αναβάθμιση, τέλος πάντων, στα ΕΠΑΛ; Με συγχωνεύσεις και καταργήσεις των νέων ειδικοτήτων και με το κόψιμο εκατοντάδων τμημάτων που τα βαφτίζετε «ολιγομελή», ταλαιπωρώντας με μεγάλες, καθημερινές μετακινήσεις ένα σωρό παιδιά που προέρχονται κυρίως από λαϊκές, φτωχές οικογένειες; Τους όρους και τις προϋποθέσεις της φοίτησης να βελτιώσετε στα ΕΠΑΛ και να μη βλέπετε μονάχα τα νούμερα σ' αυτά που μεγαλώνουν. Και αυτό το πυροτέχνημα τώρα της υποχρεωτικής δίχρονης προσχολικής αγωγής δεν κράτησε και τόσο πολύ. Ούτε το 30% των παιδιών δεν καλύπτει η υποχρεωτικότητα και αυτό σε ορίζοντα τριετίας - δηλαδή, ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι - αφήνοντας εκτός όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας. Βλέπετε, δεν αρκεί μία εξαγγελία, αλλά χρειάζονται και μέτρα για να υλοποιηθεί. Και από τέτοια, ούτε ένα δεν προέβλεπε ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ, αφού ούτε πλάνο χρηματοδότησης για την ανέγερση νηπιαγωγείων υπήρχε, ούτε για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού γινόταν λόγος, ούτε τίποτε. Και κάπως έτσι, λοιπόν, κάνατε μία τρύπα στο νερό και αφήσατε χιλιάδες παιδιά μακριά από τη δωρεάν υποχρεωτική προσχολική αγωγή και άλλη μια βασική λαϊκή ανάγκη ανικανοποίητη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ μια μικρή ανοχή, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, αφήστε τις εξυπνάδες για τη δωδεκάχρονη εκπαίδευση και τη θέση του ΚΚΕ. Εδώ δεν κάνετε υποχρεωτικό το λύκειο! Είστε Υπουργός σε μια Κυβέρνηση και σε μια χώρα που η εκπαίδευσή της είναι εννιάχρονη, δεν είναι δωδεκάχρονη. Δεν κάνετε αυτό, λοιπόν, υποχρεωτικό, το λύκειο, και μιλάτε και βγάζετε γλώσσα στο ΚΚΕ; Η θέση του ΚΚΕ είναι διαχρονική, είναι γνωστή για τη προσχολική αγωγή: δίχρονη, υποχρεωτική δωρεάν για όλα, μα, όλα τα παιδιά. Και τίποτα από αυτά δεν έλεγε, αλλά ούτε και προέβλεπε ο νόμος σας. Όσο για την ειδική αγωγή, μόνοι σας ομολογείτε ότι ακόμα στο 2018 δεν υπάρχει καταγραφή των παιδιών που τη χρειάζονται. Μόνοι σας ομολογείτε ότι μόνο τα μισά από τα επτά χιλιάδες αιτήματα παράλληλης στήριξης ικανοποιήσατε φέτος. Και τα άλλα τα μισά, που τη χρειάζονται, τι κάνουν; Πού βρίσκονται; Είναι πολύ βαριές οι ευθύνες σας και δεν έχετε καμμιά δικαιολογία ούτε ελαφρυντικό. Τι σόι αναβάθμιση κάνετε στην ειδική αγωγή όταν το 70% του προσωπικού που εργάζεται σε αυτή είναι αναπληρωτές; Πού δηλαδή; Στον χώρο εκείνον που η σταθερή παιδαγωγική σχέση είναι το πιο σημαντικό. Για να μη μιλήσουμε τώρα για τα ακατάλληλα κτήρια σε μερικά από αυτά τα ειδικά σχολεία, όπως στο 2ο Ειδικό Σχολείο στην Πυλαία Θεσσαλονίκης, το οποίο στεγάζεται σε πρώην αποθήκες εργοστασίου και εν τω μεταξύ κυκλοφορούν και ποντίκια ή στα Σεπόλια - εδώ κοντά - του οποίου οι διάδρομοι μετατράπηκαν σε αίθουσες διδασκαλίας. Και εσείς, κύριε Υφυπουργέ, κύριε Μπαξεβανάκη, μπορεί να πήγατε στον αγιασμό ενός ειδικού σχολείου, όπως μας είπατε χθες και να τα βρήκατε όλα ωραία, - πάντα ωραία τα βρίσκουν οι Υπουργοί όπου και να πάνε, έτσι και αλλιώς - μάθετε, όμως, ότι ακόμα και σήμερα που τελειώνει η χρονιά υπάρχουν παιδιά που δεν πάνε στο σχολείο τους, γιατί το κράτος σας δεν φρόντισε για τη μετακίνησή τους. Υπάρχουν, μάλιστα, και άλλες περιπτώσεις, όπως με μια μονογονεϊκή οικογένεια που η μητέρα που εργάζεται με βάρδιες πάει το ανάπηρο παιδί της στο σχολείο όποτε η βάρδια της το επιτρέπει. Άγιος Αθανάσιος Θεσσαλονίκης, Μάιος 2018, για κανονικότητα στα σχολεία μιλά ο Υπουργός Παιδείας. Και όταν τα λέει αυτά, την ίδια στιγμή ετοιμάζεται να απολύσει σε λίγες ημέρες χιλιάδες αναπληρωτές που σέρνονται στην ανεργία και την αβεβαιότητα, κοροϊδεύοντάς τους για άλλη μία φορά ότι τον Οκτώβρη θα ανακοινώσει - λέει - αριθμό προσλήψεων με ορίζοντα τριετίας. Το γνωστό κόλπο Φίλη, δηλαδή. Και όταν τα λέει αυτά, πολλά σχολεία δεν μπορούν να αλλάξουν ούτε ένα σπασμένο τζάμι, αφού τα χρήματα που δίνει σε αυτά δεν φτάνουν ούτε για «ζήτω». Πού να περισσέψουν, βλέπετε, χρήματα για τα σχολεία; Η Κυβέρνηση τα δίνει στο ΝΑΤΟ. Δίνει 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό μεγαλύτερο από όσο δίνεται για όλη την παιδεία. Όταν τα λέει αυτά λίγο έξω από εδώ, στο Ίλιον μεγάλο δημοτικό σχολείο ζητά από τα διπλανά του σχολεία καρεκλάκια και θρανία, αν τους περισσεύουν, γιατί έχει απευθυνθεί στην ΚΤΥΠ, δηλαδή στο κράτος, το οποίο ως γνωστό δεν φημίζεται για την ταχύτητά του να ικανοποιεί τέτοια αιτήματα. Αν ήταν για το ΝΑΤΟ και τους Αμερικάνους, θα σκιζόταν.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τελικά δεν είναι άλλη η πολιτική για την παιδεία. Πρόκειται για την ίδια ακριβώς πολιτική που τσακίζει τους μισθούς και τις συντάξεις, που χαρατσώνει ανελέητα τον λαό, που σκορπά τη φτώχεια και την ανεργία. Αυτή την πολιτική μόνο ο λαός μπορεί να τη σταματήσει με την πάλη του και τους αγώνες του και άλλος κανείς. Και το ΚΚΕ θα είναι πάντα εκεί δίπλα του. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε Ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Στέφος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, αν υπήρχε ένας τρόπος να ερωτηθούν οι εκατόν πενήντα χιλιάδες εκπαιδευτικοί της χώρας αν η εκπαίδευση είναι καλύτερη σήμερα από ό,τι το 2014, η συντριπτική πλειοψηφία θα απαντούσε, ναι, είναι πολύ καλύτερη σε όλα τα επίπεδα. Αυτό ακριβώς επιχειρεί και το σημερινό νομοσχέδιο, δηλαδή να βελτιώσει ακόμα περισσότερο την εκπαίδευση στα σχολεία της χώρας, ένα νομοσχέδιο, το οποίο ικανοποιεί τις διαφοροποιημένες ανάγκες του σημερινού δημόσιου σχολείου, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί από την κοινωνική και εκπαιδευτική πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων. Η ανάγκη για εξατομικευμένη προσέγγιση των εκπαιδευτικών ιδιομορφιών των μαθητών αναγνωρίζεται πλέον ως ώριμο αίτημα της κοινωνίας. Αξιοποιώντας σύγχρονες διαδικασίες και θεσμούς το νομοσχέδιο ενισχύει την αυτορρύθμιση της σχολικής μονάδας, διευρύνοντας τα περιθώρια αυτονομίας της ως προς την παιδαγωγική διαδικασία, την πρωτοβουλία και την αξιολόγηση του έργου της, με σκοπό την ανατροφοδότηση. Επιπλέον, αναγνωρίζει τη βαρύτητα του ρόλου του εκπαιδευτικού και τον ενισχύει σχεδιάζοντας ένα ευέλικτο οργανόγραμμα δομών, εντός των οποίων γίνεται ξεκάθαρος ο καταμερισμός των αρμοδιοτήτων, ενώ ταυτόχρονα οι εκπαιδευτικοί λειτουργούν ως συνεχείς δίαυλοι επικοινωνίας, συμβουλευτικής στήριξης, επιστημονικής καθοδήγησης και παρέμβασης. Πρόκειται για μια καινοτόμο στρατηγική που έχει κατανοήσει πλήρως τους στόχους και τις ανάγκες του εκπαιδευτικού συστήματος, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο από τη θολότητα των συγκεχυμένων ροών και αρμοδιοτήτων. Πάνω από όλα, αναγνωρίζει και ανταποκρίνεται στις ανάγκες των μαθητών. Κάποιοι, μη βρίσκοντας επιχειρήματα για το περιεχόμενο και την ουσία του νομοσχεδίου, καθώς μέσα από τη διαβούλευση και τη συζήτηση των τελευταίων ημερών κατέπεσαν όλα, εξακολουθούν να εγείρουν εμμονικά διαδικαστικά θέματα. Κάποιος είπε «γιατί να είναι επείγον, αφού θέλω να πάω στο συλλαλητήριο» και κυρίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν έμαθε ποτέ ότι, εκτός από τους οκτώ μήνες, που το νομοσχέδιο αυτό συζητείται, έχει προηγηθεί μια άνευ προηγουμένου προετοιμασία που περιλαμβάνει μια σειρά μέτρων. Ας δούμε τι είναι αυτά. Καθιέρωση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης. Δεν την ψήφισε η Νέα Δημοκρατία, δεν την ψήφισε και το ΚΚΕ. Ραγδαία αύξηση των προσλήψεων εξειδικευμένου προσωπικού, μιας και μιλάμε για ειδική αγωγή, για την οποία μίλησε ο εισηγητής πριν από λίγο. Ενδεικτικά αναφέρω τα εξής. Στην ειδική αγωγή από έξι χιλιάδες τριακόσιους αυξήθηκαν σε δέκα χιλιάδες οκτακόσιους οι εκπαιδευτικοί. Ίδρυση τριάντα έξι σχολικών μονάδων ειδικής αγωγής επί Κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, όταν επί σειρά ετών δεν είχε συσταθεί ούτε μία. Ίδρυση πεντακοσίων εβδομήντα τάξεων ένταξης, έναρξη καθιέρωσης εξάωρου υποχρεωτικού ωραρίου στην ειδική αγωγή και εφαρμογή ολοήμερου προγράμματος στα ειδικά σχολεία. Ίδρυση ειδικού ενιαίου επαγγελματικού γυμνασίου και λυκείου για την επαγγελματική αξιοποίηση των ατόμων με ειδικές μαθησιακές και άλλες ανάγκες. Να υπογραμμίσω εδώ ότι τέτοια σχολεία έχουν ιδρυθεί ακόμα και σε απομακρυσμένες παραμεθόριες περιοχές με πολύ μικρό αριθμό μαθητών. Τέλος, θέλω να θυμίσω την έγκαιρη τοποθέτηση των εκπαιδευτικών όλα αυτά τα χρόνια, με την έναρξη του σχολικού έτους και να σας ενημερώσω ότι ήδη στα σχολεία βρίσκονται τα βιβλία για τη νέα σχολική χρονιά 2018-2019. Και όλα αυτά ξέρετε γιατί έγιναν πράξη; Γιατί ήταν δίκαια. Όσο για τα περί συγκεντρωτισμού και υδροκεφαλισμού δεν είναι παρά προσχήματα εκείνων που εκπροσώπησαν τα προηγούμενα χρόνια τον συντηρητισμό, την καθετοποίηση και τον αυταρχισμό στην εκπαίδευση. Το 2000 θεσπίστηκε ο περιφερειακός διευθυντής ως θεσμός στην εκπαίδευση. Μέχρι και τώρα, κατά βάση η επιλογή γινόταν με κριτήρια τα οποία γνωρίζετε. Εμείς καταργήσαμε αυτή τη διαδικασία επιλογής και ορίσαμε να γίνεται με μοριοδότηση του ΑΣΕΠ. Γιατί φωνάζετε; Οι μνήμες του έργου της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έχουν μείνει στην ιστορία του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος ως αντιπαραδείγματα στοχοθεσίας και οργάνωσης. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τις φωτοτυπίες Διαμαντοπούλου; Διεθνής πρωτοτυπία! Εκείνο που κάνει εντύπωση ωστόσο και φανερώνει την κουλτούρα της αλαζονείας και της αυθάδειας, με την οποία αποφάσιζαν τότε, είναι μια πρόσφατη συνέντευξή της, που αντί να ζητήσει τουλάχιστον συγγνώμη, μίλησε για αλλαγή στην παιδεία που δεν σέβεται το πολίτευμα. Διαβάζω επί λέξει τη είχε πει η κ. Διαμαντοπούλου:
Πέρυσι το είχε πει.
Ναι, πέρυσι το είπε. «Έχουμε έναν εβδομηντάρη κομμουνιστή Υπουργό Παιδείας και έναν Πρωθυπουργό σαράντα ετών, που όταν έπεφτε το τείχος του Βερολίνου εκείνος έμπαινε στο Κομμουνιστικό Κόμμα». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα μου δώσετε δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Λείπει ο κ. Τζαβάρας, ο οποίος έκανε μια εμπεριστατωμένη περί Μαρξισμού ανάλυση. Και θέλω να πω το εξής. Η αλήθεια είναι ότι ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός, γιατί γι' αυτό μιλάμε, εκτός από το ότι αντιστρατεύεται τα συμφέροντα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας που είναι δίκαια, κυρίως οδηγεί στην απογύμνωση από καθετί που είναι ανθρώπινο και ευγενές. Αυτό ακριβώς συνέβαινε με τα παιδιά μας τόσα χρόνια. Να ξεχάσουμε το «κόψε - ράψε» του Λοβέρδου και κάτι που γινόταν συστηματικά με τον Αρβανιτόπουλο και τη Διαμαντοπούλου; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Η εξαφάνιση δύο χιλιάδων σχολείων μεταξύ του 2010 και του 2014, ωράριο στους εκπαιδευτικούς - κουβέντα από το ΚΚΕ - και μαθητές ανά τάξη από είκοσι επτά μέχρι τριάντα. Αυτά είναι ζητήματα που πρέπει να τα δούμε στην πορεία, κύριε Υπουργέ. Είκοσι επτά έως τριάντα παιδιά στο νηπιαγωγείο. Ξέρουμε πολύ καλά ποιοι τα θέσπισαν αυτά σ' αυτή τη χώρα. Ή μήπως θα ξεχάσουμε την αξεπέραστη έμπνευση του Λοβέρδου περί εθελοντικής εργασίας - το θυμάστε αυτό; - των αδιόριστων εκπαιδευτικών με αμοιβή τα μόρια; Άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία! Ή ακόμα τη δήλωση Υφυπουργού της Νέας Δημοκρατίας ότι τα παιδιά δεν μαθαίνουν κάτι στα νηπιαγωγεία, ότι βρίσκονται - λέει - μέσα σε μια αίθουσα διδασκαλίας και παίζουν, ζωγραφίζουν κ.λπ.; Πόση απαξίωση για τον ρόλο του εκπαιδευτικού και για την πρώιμη ηλικία! Τέλος, αυτό που καταδεικνύει την απαξίωση των εκπαιδευτικών είναι η επιστράτευση των καθηγητών τον Μάη του 2013 από τον τότε Υπουργό της Νέας Δημοκρατίας, τότε που χρησιμοποιώντας την πιο ακραία μορφή κυβερνητικού αυταρχισμού, έστελναν τους αστυνομικούς στις γειτονιές των δασκάλων, έξω από τα σπίτια τους, τους χτυπούσαν τα κουδούνια αξημέρωτα, δίνοντας φύλλα πορείας μπροστά στα μάτια των παιδιών και των οικογενειών τους. Σήμερα, δεν είναι το νομοσχέδιο που τους καίει. Στην πραγματικότητα είναι το πολιτικό κενό στο οποίο έχει χαθεί η Νέα Δημοκρατία. Μια σειρά στόχων της ηγεσίας της ματαιώθηκε ανεπιστρεπτί. Η αριστερή παρένθεση γίνεται ιστορία. Εκλογές θα γίνουν στο τέλος του 2019, οι αξιολογήσεις πετυχαίνουν, η έξοδος από το μνημόνιο είναι εδώ, μπροστά μας και η οικονομική κατάρρευση δεν έγινε ποτέ. Η Νέα Δημοκρατία ταυτίστηκε πλέον στη συνείδηση του λαού με τα αμείλικτα επιχειρηματικά συμφέροντα, τη διαπλοκή, τη διαφθορά και τα σκάνδαλα. Η συστηματική προπαγανδιστική επίθεση στην Κυβέρνηση είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο από τα συντεταγμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν κατορθώνει τίποτε άλλο από το να προκαλεί το κοινό αίσθημα και να υποτιμά προκλητικά τη νοημοσύνη του κόσμου. Κυρίες και κύριοι, οι πολίτες ξεχνιούνται, αλλά δεν ξεχνούν τις πολιτικές που μέχρι τώρα εφαρμόστηκαν. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Ακριώτης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο είναι ένα ακόμα βήμα προς τη συνολική ανασυγκρότηση του εκπαιδευτικού συστήματος, που αποτελεί σταθερή επιδίωξη της Κυβέρνησής μας. Οι προτεινόμενες διατάξεις είναι το αποτέλεσμα μακράς διαβούλευσης. Παράλληλα, υλοποιούν αιτήματα του εκπαιδευτικού κινήματος και ενσωματώνουν τη συσσωρευθείσα πολύχρονη εκπαιδευτική εμπειρία. Στόχος μας είναι να διασφαλίσουμε το δικαίωμα σε ποιοτική δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους, να θεραπεύσουμε τις παθογένειες και να σβήσουμε το αποτύπωμα που άφησαν στο εκπαιδευτικό σύστημα οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων, πολιτικές που οδήγησαν σ' ένα ασφυκτικό, αυταρχικό, τιμωρητικό και σε πολλές περιπτώσεις αντισυνταγματικό πλαίσιο, σε συνεχή μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση, σε τιμωρητικού χαρακτήρα διατάξεις για την αξιολόγηση, σε διαθεσιμότητες και απολύσεις, σε αδιαφανείς και αναξιοκρατικές διαδικασίες επιλογής στελεχών. Μοναδικός στόχος ήταν η βαθμιαία συρρίκνωση και υποβάθμιση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος. Κόντρα σ' αυτό το πλαίσιο, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά από πολλά χρόνια καταφέραμε να αυξήσουμε τις δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση. Με στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις προχωρήσαμε σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις σε όλες τις βαθμίδες του εκπαιδευτικού συστήματος. Μεταξύ άλλων, έχουμε νέο θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία των ΑΕΙ, ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, καθιέρωση της υποχρεωτικής δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης, ολοήμερα σχολεία, ειδική εκπαίδευση και πολλά άλλα, τα οποία ήλθαν και προσαρμόστηκαν ομαλά και αρμονικά στην εκπαιδευτική πραγματικότητα. Ας μας φέρετε ένα μέτρο απ' αυτά τα οποία θεσπίστηκαν από εμάς που να έχει τις συνέπειες που εσείς επικαλείσθε μονίμως καταστροφολογικά. Ήδη, λοιπόν, με το παρόν νομοσχέδιο προχωράμε σε βασικές τομές στον χώρο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Επανασχεδιάζουμε τις δομές υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου, ΠΕΚΕΣ, ΚΕΣΥ, ΚΕΑ, τις ομάδες σχολείων και προπαντός τη σχολική μονάδα και τον σύλλογο διδασκόντων, ο οποίος αναδεικνύεται σε κυρίαρχο όργανο για τη θεσμοθέτηση του προγραμματισμού και της αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου. Όλες αυτές οι δομές αλληλοεπιδρούν, συντονίζονται και δρουν συλλογικά. Η συλλογικότητα στον σχεδιασμό και στη λήψη αποφάσεων, ο σεβασμός στην ετερογένεια των αναγκών των μαθητών, η σταδιακή αποκέντρωση και ο εκδημοκρατισμός είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου συστήματος το οποίο θέλουμε να οικοδομήσουμε. Η δομή του εκπαιδευτικού συστήματος δεν είναι απλά ένα άθροισμα επιμέρους απρόσωπων λειτουργιών, δεν θα πρέπει να είναι ένα σύνολο φορέων που δρουν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που για να εξελιχθεί και να αναπτυχθεί προϋποθέτει συνεργασία μεταξύ των μερών που το συναπαρτίζουν. Πιο συγκεκριμένα, από τον μονοπρόσωπο θεσμό του σχολικού συμβούλου περνάμε στα ΠΕΚΕΣ και στη συλλειτουργία των συντονιστών εκπαιδευτικού έργου εντός του πλαισίου αυτού. Φεύγουμε από το άτομο και πάμε στη διεπιστημονική ομάδα, αναγκαία εξέλιξη που απαντά στις σύγχρονες απαιτήσεις της λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος και εισάγει μια νέα κουλτούρα συνεννόησης και συνεργασίας. Τα ΚΕΣΥ, τα οποία διαδέχονται τα ΚΕΔΔΥ, έχουν διευρυμένο ρόλο σε σχέση με την προϋπάρχουσα δομή. Το αντικείμενό τους δεν περιορίζεται στο πεδίο της ειδικής αγωγής της εκπαίδευσης, αλλά επεκτείνεται και σε θέματα συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού. Τα ΚΕΑ αποτελούν τη μετεξέλιξη των κέντρων περιβαλλοντικής εξέλιξης. Η αποστολή τους διευρύνεται πέρα από την περιβαλλοντική εκτέλεση και περνά σε όλα τα πεδία της αειφόρου ανάπτυξης, όπως στην παιδεία και στον πολιτισμό. Όσοι, παρ' όλα αυτά, συνεχίζουν να ταυτίζουν το παρόν εγχείρημα με κατάργηση δομών, είτε σκοπίμως καταστροφολογούν είτε έχουν μάθει να διαβάζουν επιλεκτικά. Η μετεξέλιξη των υπαρχουσών δομών και η ενίσχυσή τους με νέα αντικείμενα δίνει νέα πνοή και δυναμική στο εκπαιδευτικό σύστημα και συμβάλλει στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητάς του, ενώ παράλληλα το εκσυγχρονίζει ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα στις σύγχρονες κοινωνικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Η προσπάθεια μεταρρύθμισης δε, θα ήταν ημιτελής αν δεν περιλάμβανε ένα συνεκτικό και ξεκάθαρο πλαίσιο σχετικά με τη διαδικασία επιλογής και αξιολόγησης των εκπαιδευτικών στελεχών. Βασικά χαρακτηριστικά του νέου πλαισίου, που τίθενται στο παρόν νομοσχέδιο, είναι η διαφάνεια και η αξιοκρατία μέσω της καθιέρωσης ενιαίων κριτηρίων επιλογής, η ανατροφοδότηση... [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα μου δώσετε λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε;
Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε.
...των εκπαιδευτικών στελεχών στην εκπαιδευτική πράξη με την καθιέρωση των δύο συνεχόμενων θητειών στην ίδια θέση, η κατάργηση της συμμοριτικής προσωπικής αξιολόγησης με την καθιέρωση της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Θα ήθελα, τέλος, να αναφερθώ στην καθιέρωση, με το παρόν νομοσχέδιο, των τριετών σπουδών στα εσπερινά λύκεια, που αποτελεί ένα σημαντικό μέτρο κοινωνικού εκπαιδευτικού χαρακτήρα για τους εργαζόμενους ενήλικες μαθητές. Αγαπητοί συνάδελφοι, η ανασυγκρότηση του εκπαιδευτικού συστήματος δεν είναι σίγουρα εύκολη υπόθεση. Η εκπαιδευτική διαδικασία είναι σύνθετη, καθώς τόσο τα μέρη που συμμετέχουν σε αυτή όσο και τα ζητούμενά της είναι πολλαπλά. Παράλληλα, αποτελεί μια δυναμική διαδικασία η οποία προσδιορίζεται, μεταβάλλεται και οφείλει να συμβαδίζει με τις κοινωνικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Το παρόν νομοσχέδιο αποτελεί ένα σημαντικό βήμα σε αυτή την προσπάθεια, ένα βήμα που θα δώσει νέα πνοή και δυναμική στο εκπαιδευτικό σύστημα. Παράλληλα, επιχειρεί να διορθώσει πολλές από τις παθογένειες και τις στρεβλώσεις που είχαν δημιουργήσει τα νομοθετήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων. Θέτει, τέλος, τις βάσεις για ένα σύστημα ανοιχτό και δημοκρατικό, που θα απελευθερώσει και θα προαγάγει τις δημιουργικές δυνάμεις, τόσο από την πλευρά των διδασκόντων όσο και από την πλευρά των μαθητών. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης έχει τον λόγο.
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, ο κ. Τζαβάρας - ο οποίος δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην Αίθουσα - ασχολήθηκε συστηματικά και επίμονα τόσο με την ιδεολογική ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας, αλλά ιδιαιτέρως βέβαια του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είμαστε, λέει ο κ. Τζαβάρας, ούτε συντηρητικοί ούτε νεοφιλελεύθεροι. Είμαστε σκέτοι φιλελεύθεροι. Και, μάλιστα, είναι και κληρονόμοι του διαφωτισμού. Ηχούν, όμως, ως τραγική ειρωνεία, αγαπητοί συνάδελφοι, αυτού του είδους οι «αυτοαναφορικότητες», για να χρησιμοποιήσω και εγώ έναν γλωσσικό βαρβαρισμό που είναι τελευταία πολύ της μόδας. Αν σκεφτεί κανείς και μόνο το τι συμβαίνει με τα στελέχη σας, με τον Αρχηγό σας αυτές τις ημέρες, οι οποίοι έχουν στην κυριολεξία «βρικολακιάσει» την αλήστου μνήμης εθνικοφροσύνη, μόνο που τώρα λέγεται «μακεδονοφροσύνη» και μοιράζουν πιστοποιητικά πατριωτισμού ανά τη χώρα, θέλοντας να κρύψουν τις ευθύνες τους για το κακοφορμισμένο αυτό πρόβλημα, που είμαστε βέβαιοι ότι θα το λύσουμε. Θέλω να θυμίσω από το φιλελεύθερο βίο και πολιτεία σας, ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις, γιατί μας κατηγορήσατε για κομματισμό. Αυτά που θα σας διαβάσω, βέβαια, είναι από τους τέως συνεταίρους σας, εννοώ το ΠΑΣΟΚ και αφορούν βέβαια την εκπαίδευση. Σημειώστε, λοιπόν, 2007 και ο κ. Στυλιανίδης τότε με το πόνημά του περί μετριοκρατίας έλεγε ότι η εκπαιδευτική κοινότητα είναι απολύτως αυτοδιοικούμενη και αυτοδιαχεριζόμενη. Δείτε, λοιπόν, πώς το εννοούσατε αυτό. Από πενήντα οκτώ διευθυντές εκπαίδευσης μόνο οι πέντε δεν ανήκαν στο κυβερνών κόμμα και από τους εκατόν πενήντα οκτώ προϊσταμένους γραφείων μόνο οι είκοσι πέντε δεν ήταν γαλάζιοι. Θέλετε να δείτε και το πιο κραυγαλέο; Και εδώ αυτό δείχνει ακριβώς και τον εκφυλισμό των εκπροσώπων του κλάδου και αναφέρομαι στους αιρετούς. Πολλοί από τους αιρετούς ήταν ταυτόχρονα και κρίνοντες και κρινόμενοι, έπαιζαν θέατρο. Το θυμούνται εδώ οι παλιοί συνδικαλιστές, έχουμε πολλούς στον χώρο μας. Επειδή καίγεστε για τη νομιμότητα, το Διοικητικό Εφετείο της Αθήνας, λοιπόν, το 2005 με την απόφασή του 759 έλεγε ότι όσοι σκόπευαν να καταλάβουν διοικητικές θέσεις στην εκπαίδευση, προφανώς, έπρεπε να αυτοεξαιρεθούν από τη διαδικασία της επιλογής, έστω και αν ήταν αιρετοί. Αυτοί δεν έκαναν, όμως αυτό. Έβαζαν τον αναπληρωματικό τους. Ξέρετε ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ακυρώθηκαν όλοι οι πίνακες επιλογής διευθυντών. Και ποια ήταν η κατάληξη; Καθόλου τιμητική, πήγαν στα δικαστήρια. Ξέρετε ότι έτρεχαν στα δικαστήρια μέχρι πρόσφατα; Τα λέω αυτά γιατί δεν μπορείτε να μας παραδίδετε μαθήματα πολιτικής ηθικής. Το άλλο που θέλω να σας πω, επειδή πάλι θέλω να αναφερθώ στο φιλελεύθερο παρελθόν σας και παρόν σας, ιδιαίτερα στην εκπαίδευση, είναι το εξής. Ξέρετε ότι αυτό το νομοθέτημα που φέραμε εδώ - ειπώθηκε και από άλλους συναδέλφους - απηχεί τις καλύτερες παραδόσεις του κλάδου των εκπαιδευτικών. Και να σας θυμίσω το εξής, ακούστε το λιγάκι. Όταν έπεσε η δικτατορία - και αυτό έχει μεγάλη σημασία - η ενιαία τότε ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, Κιλκίς και Χαλκιδικής σε μια δημόσια εκδήλωση, την οποία είχε οργανώσει, μάλιστα, ο αείμνηστος δήμαρχος Μιχάλης Παπαδόπουλος, έθεσε το ζήτημα να υπάρχει καθεστώς αιρετής διοίκησης και στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όπως υπάρχει και στην τριτοβάθμια. Από τότε δίνεται αυτή η μάχη. Ταυτόχρονα, λοιπόν, ο κλάδος των εκπαιδευτικών έθεσε το ζήτημα της αυτοεπιμόρφωσής του. Ακούστε, κύριε Ανδριανέ, τι συνέβη. Είναι χρήσιμο να τα μαθαίνετε αυτά. Ανέλαβαν, λοιπόν, να συγκροτήσουν σεμινάρια και να οργανώσουν την αυτοεπιμόρφωσή τους οι εκπαιδευτικοί. Ξέρετε πώς απάντησε ο τότε Υπουργός Παιδείας, ο Γεώργιος Ράλλης; Απάντησε με μια εγκύκλιο προς τα σχολεία, που απαγόρευε τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στις διαλέξεις και τα σεμινάρια. Παρά αυτές τις απαγορεύσεις, όμως, ο κλάδος προχώρησε και κατέληξε, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες της Νέας Δημοκρατίας, σε εξαιρετικές μελέτες εισάγοντας τον όρο «κέντρα στήριξης του εκπαιδευτικού». Τα διεκδικούσαμε, λοιπόν, και μάλιστα με επιστημονική τεκμηρίωση, καλώντας τους καλύτερους θεωρητικούς της εκπαίδευσης στις εκδηλώσεις που οργάνωναν οι εκπαιδευτικοί εκείνα τα χρόνια. Στην αρχή ήταν, όμως, σαν κέντρα δασκάλων και μετά κέντρα στήριξης του εκπαιδευτικού έργου. Αν ήθελα να κάνω μία παρατήρηση στο νομοθέτημα που φέρνουμε εδώ, θα έλεγα ότι υπάρχουν δύο ελλείψεις, ότι ακόμη δεν λειτουργούν αυτά ως κέντρα επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και ως κέντρα έρευνας. Και να θυμίσω αυτό που είπε ένας μεγάλος παιδαγωγός, ο Τζον Ντιούι, ότι «το σχολείο πρέπει να αξιοποιηθεί ως ένα χρυσωρυχείο του εκπαιδευτικού». Αυτό που εισάγουμε εμείς με το νομοθέτημα αυτή τη στιγμή και το οποίο δεν σας αρέσει βέβαια, γιατί έχετε μία εντελώς ταξική, ιεραρχική αντίληψη της κοινωνίας, είναι ότι δεν θέλετε να υπάρξει η παραμικρή διαταραχή. Σας φαίνεται εντελώς προκλητικό οι εκπαιδευτικοί να κρίνουν τους προϊσταμένους τους, να έχουν γνώμη για το ποιος διοικεί το σχολείο τους. Γιατί αυτό μπορεί να συμβαίνει με τους καθηγητές πανεπιστημίου ή να συμβαίνει μόνο με τους δικαστικούς; Σε ποιου είδους αντίληψη και αξία υπακούει αυτό; Ο κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα, κι αυτό είναι μία ιστορική κατάκτηση της ανθρωπότητας, ανεξάρτητα από το μορφωτικό του επίπεδο, να αποφασίζει ποιος θα τον κυβερνήσει. Και, μάλιστα, όταν φέραμε την απλή αναλογική, άλλο ένα δείγμα της αντιδημοκρατικής νοοτροπίας που σας διέπει είναι ότι είπατε «όχι, εμείς θα αποφασίζουμε πώς θα διαμορφώνεται αυτό, με το μπόνους, για να έχουμε ισχυρές κυβερνήσεις».
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ναι, είμαστε ταξικά μεροληπτικοί, με την καλή έννοια του όρου, γιατί εμείς δεν έχουμε τον κοινωνικό δαρβινισμό ως ιδεολογία μας, όπως εσείς. Δεν λέμε ότι οι ανισότητες αποτελούν την κινητήρια δύναμη της ιστορίας, όπως λέει ο Αρχηγός σας. Και θέλω να σας πω και να το καταθέσω εδώ ότι το πιο χειμαζόμενο τμήμα του κλάδου, οι αναπληρωτές, θα πρέπει να τύχουν έως ότου προχωρήσουμε σε κανονικούς διορισμούς, της πιο μεγάλης φροντίδας για εμάς. Δεν μπορούν να αρρωσταίνουν, να αποκτούν παιδιά - θα πω έτσι πολύ σχηματικά - οι αναπληρωτές συνάδελφοι, με βάση τον Υπαλληλικό Κώδικα και τις απαράδεκτες διακρίσεις που υπάρχουν εις βάρος τους. Κι επειδή συχνά πυκνά, αγαπητοί κύριοι Υπουργοί, κυρώνουμε εδώ αποφάσεις, οδηγίες κοινοτικές, καταθέτω εδώ - και νομίζω μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε - μία απόφαση την οποία κέρδισε το συνδικάτο των ιρλανδών εργαζομένων στο ιρλανδικό δημόσιο εις βάρος της κυβέρνησης της χώρας τους - είναι μια ιστορική απόφαση, υπάρχουν περίπου άλλες είκοσι, όπως έχω μετρήσει - που λέει ότι δεν μπορεί να υπάρχει καθεστώς διακρίσεων για τους εργαζόμενους λόγω της διαφορετικής φύσης εργασίας τους. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας ευχαριστώ πολύ.
Η συνάδελφος κ. Άννα Καραμανλή έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά που ξεκίνησαν σήμερα τις πανελλαδικές εξετάσεις. Καλή δύναμη και να δικαιωθούν οι κόποι και οι θυσίες τους! Θα ήθελα να υπενθυμίσω στον προλαλήσαντα καλό μου συνάδελφο ότι αυτός κυβερνά εδώ και τρία χρόνια, οι «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» κυβερνούν. Κι, εν πάση περιπτώσει, αν δεν θέλει να ασπαστεί τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας, ας άκουγε με περισσότερη προσοχή στην επιτροπή τους αρμόδιους φορείς, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι κατά του σχεδίου νόμου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση περνά άρον άρον και στα μουλωχτά ένα νομοσχέδιο που αγγίζει τη ραχοκοκαλιά της εκπαίδευσης, ένα νομοσχέδιο που όχι μόνο δεν επιχειρεί να ακολουθήσει τα διεθνή πρότυπα, αλλά εφαρμόζει μεθόδους που θα υποβιβάσουν ακόμη περισσότερο το επίπεδο της εκπαίδευσης. Είναι το τρίτο νομοσχέδιο που θα ψηφίσει αυτή η Κυβέρνηση για την επιλογή στελεχών της εκπαίδευσης. Είναι κι αυτό ένα ακόμη δείγμα της αφερεγγυότητάς της. Χειραγώγηση, ασφυκτικός έλεγχος και σκληρή κομματική λογική είναι το δόγμα σας και αυτό εξυπηρετεί και το παρόν σχέδιο νόμου. Πελατειακή τακτοποίηση και «μαγειρέματα» με θύμα την εκπαίδευση. Γι' αυτό και γνώρισε την απόρριψη - όπως προανέφερα - της συντριπτικής πλειοψηφίας των φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας. Καταργείτε τους σχολικούς συμβούλους, τους οποίους είναι η αλήθεια ότι έχετε στοχοποιήσει από την αρχή της θητείας σας, έναν θεσμό που έχει στελεχωθεί από εκπαιδευτικούς υψηλών προσόντων και μεγάλης διδακτικής εμπειρίας, οι οποίοι έχουν αξιολογηθεί για να καταλάβουν αυτή τη θέση. Ίσως έπαιξε τον ρόλο του και το γεγονός ότι σας μπήκαν στο μάτι με τις απόψεις που διατύπωσαν υπέρ της αριστείας. Και τώρα, λειτουργώντας εκδικητικά, τους τιμωρείτε και δημιουργείτε στη θέση τους μία συγκεντρωτική δομή, αποκομμένη από τη σχολική μονάδα, που δεν μπορεί να υποστηρίξει την καθοδήγηση στο γνωστικό αντικείμενο και να αντιμετωπίσει καθημερινά παιδαγωγικά ζητήματα. Και αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς, είναι η θέση της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ όπως διατυπώθηκε και στην επιτροπή. Όσον αφορά τις διατάξεις για την επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης, συγκροτείται με το άρθρο 25 κεντρικό συμβούλιο με πρόεδρο στέλεχος του ΑΣΕΠ για την επιλογή των διοικητικών στελεχών. Για την επιλογή, όμως, των συντονιστών εκπαιδευτικού έργου συγκροτείται περιφερειακό συμβούλιο με πρόεδρο περιφερειακό διευθυντή. Εφαρμόζετε δε, την πρωτοτυπία της αξιολόγησης από κάτω προς τα πάνω, όπου θα ισχύει το εξωφρενικό να αξιολογούν άνθρωποι που δεν έχουν αξιολογηθεί. Αναφέρομαι στους περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης που θα επιλέξουν τα μεσαία στελέχη της εκπαίδευσης και θα κριθούν τελευταίοι. Είναι οι ίδιοι οι περιφερειακοί διευθυντές που διορίστηκαν ως κομματικοί εκλεκτοί. Είναι τα «δικά σας παιδιά», που η χάρη τους έφτασε μέχρι το Ευρωκοινοβούλιο, όπου και δεχθήκαμε ως χώρα σφοδρή κριτική για έλλειμμα αξιοκρατίας και τώρα θα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιλογή των άλλων στελεχών, προφανώς για να ξεπλύνουν την κομματική μπουγάδα. Ποιο κύρος και ποια αξιοπιστία θα έχουν οι κρίσεις που θα πραγματοποιήσουν αυτά τα στελέχη; Ποια αποδοχή θα έχουν τα στελέχη που θα προκύψουν από μία τέτοια θολή διαδικασία; Φέρνετε τον «κόφτη» των δύο θητειών στο άρθρο 30, για να το στρογγυλέψετε στη συνέχεια, μετά τον καταιγισμό των αντιδράσεων και να ομαδοποιήσετε όλες τις ολοκληρωμένες θητείες σε μία. Εξακολουθεί όμως η διάταξη να εγείρει ζητήματα συνταγματικότητας. Αναρωτήθηκε μάλιστα ο κύριος Υπουργός κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής - και το επανέλαβε και σήμερα - εάν πρέπει να υπάρχουν αναντικατάστατοι. Σαφώς και κατηγορηματικά λέμε όχι. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αντικαθίσταται από λιγότερο ικανούς μέσα από διαδικασίες διαβλητές και μέσα από «κόφτες». Στο άρθρο 37, που αφορά στο σύστημα αξιολόγησης, υπάγονται μόνο τα στελέχη της εκπαίδευσης και εξαιρούνται οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι ωστόσο θα αξιολογούν. Και επειδή ο κύριος Υπουργός δυσκολεύτηκε να δώσει μία πειστική απάντηση γιατί ενώ θα είναι κρίνοντες - και μάλιστα ανώνυμα - δεν θα είναι και κρινόμενοι, κατέφυγε στο γνωστό π.δ.152 και ανέφερε ψευδώς ότι αυτό μέσω της αξιολόγησης προέβλεπε απολύσεις. Καμμία αναφορά, λοιπόν, δεν γίνεται σε απολύσεις, ενώ και στον ν.4250/2014 και σε σχετική εγκύκλιο του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης αναφερόταν ρητά ότι η ποσόστωση στην αξιολόγηση δεν αφορούσε εκπαιδευτικούς. Η Κυβέρνηση έχει βάλει έναν τιμωρητικό μανδύα στην αξιολόγηση, για να προστατεύσει συντεχνίες που την πλαισιώνουν και αποφεύγει την αξιολόγηση όπως ο διάβολος το λιβάνι, με θύμα και πάλι την εκπαίδευση, αφού η αξιολόγηση είναι εργαλείο για βελτίωση και κίνητρο για καλύτερη απόδοση. Κυρίως, όμως, είναι απαίτηση της κοινωνίας, που κρίνεται καθημερινά και δεν μπορεί να αγνοείται. Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας έρχεται επίσης με το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου να καταργήσει ή να συγχωνεύσει μία σειρά από δομές, δημιουργώντας νέες, χωρίς να παρουσιάζει καμμία αποτίμηση της δράσης τους για να αιτιολογήσει την κατάργησή τους και βέβαια χωρίς καμμία επιστημονική ανάλυση που να τεκμηριώνει εμπεριστατωμένα ότι οι νέοι φορείς καλύπτουν επαρκέστερα τις εκπαιδευτικές ανάγκες. Καταργείτε τα κέντρα πληροφορικής και νέων τεχνολογιών, μια δομή που ήταν υπεύθυνη για την τεχνική υποστήριξη των σχολικών μονάδων σε θέματα πληροφορικής και έχει γνωρίσει τη συνολική αποδοχή του εκπαιδευτικού κόσμου και για τον συμβουλευτικό της ρόλο αλλά και για τις επιμορφωτικές της δράσεις και απαξιώνετε όλη αυτή την προσπάθεια των ανθρώπων που τα στελέχωσαν, πετώντας στον καιάδα τα εκατοντάδες σχετικά σχόλια που έγιναν κατά τη διαβούλευση. Καταργείτε και τα ΚΕΔΔΥ, τα οποία ήταν αρμόδια για τη διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών των παιδιών και τη στήριξή τους μέσα από την εκπαίδευση και δημιουργείτε τα ΚΕΣΥ, στις αρμοδιότητες των οποίων προβλέπεται η εκπαιδευτική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών δυσκολιών όχι όμως και η διάγνωση και μοιραία στέλνετε παιδιά και γονείς να στριμώχνονται στις ουρές των νοσοκομείων και των ιατροπαιδαγωγικών κέντρων - εάν απευθυνθούν σε αυτά - για να υπάρξει η διάγνωση, χωρίς, βέβαια, καμμία παιδαγωγική κατεύθυνση. Κλείνω λέγοντας το εξής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Διαβάζοντας το νομοσχέδιο, η σκέψη μου οδηγήθηκε στη δήλωση που επαναλαμβάνουν συχνά - πυκνά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι «έχουμε την Κυβέρνηση αλλά δεν έχουμε την εξουσία». Σε αυτό το μοτίβο κινείται ο Υπουργός με ξεκάθαρο και διακαή πόθο την εξουσία και την άλωση του κρατικού μηχανισμού. Αυτό είναι άλλωστε το κεντρικό σας σχέδιο, που το ξεδιπλώνετε σε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής. Είναι όμως τέτοια η πολιτική σας κατρακύλα, που καμμία τέτοια πρωτοβουλία δεν μπορεί να αποτελέσει σωσίβιο για την πολιτική σας επιβίωση και πολύ σύντομα νομοθετήματα σαν και αυτό θα αποτελούν παρελθόν. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Χρήστος Παππάς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, για δώδεκα λεπτά.
Ο λαός μίλησε, οι Έλληνες μίλησαν. Ούτε βήμα πίσω για τη Μακεδονία μας! Η Χρυσή Αυγή χαιρετίζει αυτή την αδάμαστη θέληση του ελληνικού λαού ενάντια στην εθνικά ανεύθυνη και επικίνδυνη, μειοδοτική και ανιστόρητη πολιτική της Κυβέρνησης καθώς και στην υποκριτική στάση της Νέας Δημοκρατίας. Ο λαός απαιτεί, η ελληνική ιστορία το απαιτεί, οι θυσίες των προγόνων μας το απαιτούν. Ούτε Βόρεια ούτε Άνω ούτε Νέα ούτε Gorna ούτε όλες αυτές οι αηδίες. Η Μακεδονία είναι μια και είναι μόνο ελληνική! Δυστυχώς όσα δεν κατόρθωσαν οι συμμορίτες πριν από εβδομήντα χρόνια, προσπαθούν να τα πραγματώσουν τώρα οι πολιτικοί τους επίγονοι, να τα πραγματώσουν με συμφωνίες προδοσίας, με τη συγκατάθεση του συνοδοιπόρου «ακροδεξιού» κ. Καμμένου, ο οποίος στη ζυγαριά της Ιστορίας θα κερδίσει τον τίτλο του ελαχίστου αλλά και του ωφελιμιστή, του κυνικά ωφελιμιστή. Διότι, λέει, δεν θα ψηφίσει αν και όταν έρθει η επικύρωση της συμφωνίας για το όνομα στη Βουλή, αντί του εθνικά πρέποντος να ρίξει την Κυβέρνηση, ώστε να μην έρθει αυτή η συμφωνία στη Βουλή. Όμως και η υποκριτική και πατριδοκάπηλη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ προβάλλονται τάχα μου από τα μέσα μαζικής εξαπάτησης ως αντίθετοι στην εθνική προδοσία, αλλά στην πραγματικότητα - όλοι το ξέρουμε - συμπράττουν ουσιαστικά με την αριστερή Κυβέρνηση. Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δώσει ρητή εντολή στα μέλη του, να μην τοποθετούνται κατά της σύνθετης ονομασίας στο θέμα των Σκοπίων. Εξάλλου αυτό είναι το κόμμα, η Νέα Δημοκρατία, που επέβαλε και επισημοποίησε την παροχή του ιερού εθνικού μας ονόματος με το FYROM. Το Μ στο FYROM, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, σημαίνει Μακεδονία. Εσείς δώσατε πρώτοι το όνομα. Η Χρυσή Αυγή σηκώνει περήφανα ψηλά τη σημαία της ανυπακοής και της εθνικής αντίστασης. Δεν υπάρχει για εμάς ούτε FYROM ούτε Gorna ούτε «Άνω και Νέα Μακεδονία». Αν ήταν, όμως, να συμφωνήσουμε σε μια ονομασία, αυτή θα ήταν μόνο το «Δημοκρατία της Αλύτρωτης Βορείου Ελληνικής Μακεδονίας», αμετάφραστο και στα ελληνικά μόνο. Εμείς δεν θα πάψουμε να αγωνιζόμαστε για τη λευτεριά στα βόρεια σύνορά μας, σε κάθε βόρεια ελληνική γη, και για τη Βόρεια Ήπειρο και για τη Βόρεια Μακεδονία. Ζουν Έλληνες στα Σκόπια το γνωρίζετε; Υπάρχει ελληνική μειονότητα στα Σκόπια, εγκαταλελειμμένη από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Ιδού δύο ερωτήσεις μου σχετικά με την ελληνική μειονότητα στα Σκόπια. Ρωτούσα έναν χρόνο πριν σχετικά με την ελληνική μειονότητα, στις 9 Μαΐου 2017 τον Υπουργό Εξωτερικών, σε ποιες ενέργειες θα προβεί αυτός και το Υπουργείο του, προκειμένου να υπάρξει ουσιαστική αναγνώριση της ελληνικής εθνικής μειονότητας στα Σκόπια, που όπως είπα είναι ξεχασμένη. Εκ μέρους του κ. Κοτζιά, φυσικά, και του Υπουργείου Εξωτερικών η απόλυτος σιωπή! Επανήλθα με δεύτερη ερώτηση στις 28 Ιουνίου 2017, και ρώτησα αν προτίθεται η ελληνική Κυβέρνηση να δώσει άμεσα την ελληνική ιθαγένεια, να δώσει διαβατήρια σε αυτούς τους Έλληνες. Τις καταθέτω. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά τις δύο προαναφερθείσες ερωτήσεις, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εσείς εδώ προσφέρετε ιθαγένεια στον κάθε «Αλλάχ Ακμπάρ» εισβολέα και ξεχνάτε τους πραγματικούς Έλληνες, όπως είναι οι Έλληνες των Σκοπίων. Εμείς στη Χρυσή Αυγή από το 1993 με το πρωτοσέλιδο του πρώτου φύλλου της ομώνυμης εφημερίδας γράφαμε ότι δεν συμβιβαζόμαστε και δεν υποχωρούμε. Γράφαμε τότε «Κανένας συμβιβασμός για τη Μακεδονία μας!». Το ίδιο λέμε και σήμερα. Δεν παρεκκλίνουμε από τη εθνική γραμμή. Δεν κάνουμε βήμα πίσω. Στεκόμαστε αποφασισμένοι και αταλάντευτοι στην εθνική γραμμή μαζί με τον ελληνικό λαό. Εμείς οι χρυσαυγίτες εκφράζουμε την προσταγή, την φωνή του Γέρου του Μωριά στη σημερινή εποχή: «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»! Και να μην εφησυχάζετε εσείς του εθνοπροδοτικού δημοκρατικού τόξου όπως αυτοαποκαλείστε, δηλαδή «δημοκρατικό τόξο». Ελπίζω κάποτε να υποστείτε τις συνέπειες των πράξεών σας σύμφωνα πάντα με τη θέληση και με το αίσθημα περί δικαίου του ελληνικού λαού. Και επειδή στο σημερινό νομοσχέδιο ομιλούμε για την παιδεία, θέλω να σας ρωτήσω κάτι. Ή μάλλον δεν ρωτάω εσάς, γιατί εσείς βρίσκεστε σε μια κατάσταση πολιτικής αφασίας. Ό,τι και να σας λέμε δεν το καταλαβαίνετε. Το ερώτημα, λοιπόν - για να το ακούσει ο κόσμος - το οποίο τίθεται είναι το εξής. Αύριο τα παιδιά μας θα μαθαίνουν στο μάθημα της Γεωγραφίας ότι υπάρχει μια χώρα Μακεδονία, έστω και «Βόρεια Μακεδονία», που συνορεύει με την Ελλάδα; Είστε με τα καλά σας; Και νομίζετε ότι με τη δουλική σας στάση έναντι των πατρώνων σας, δηλαδή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, με το να τους δώσετε το όνομα, να τους αναγνωρίσετε γλώσσα, να τους αναγνωρίσετε ιστορία, θα εξευμενίσετε τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών, την αλυτρωτική επεκτατική τους διάθεση; Το αντίθετο. Αυτοί θα καλυφθούν πίσω από αυτό και θα γίνουν όχημα είτε των Ηνωμένων Πολιτειών είτε της Τουρκίας στο άμεσο ιστορικό μέλλον, για να επεκταθούν έναντι της Ελλάδος. Ο λαός, λοιπόν, μίλησε χθες σε είκοσι τέσσερις πόλεις - έγινε όλη η Ελλάδα μια Μακεδονία - , δηλώνοντας ξεκάθαρα: «μην τολμήσετε - και θα περάσετε πάνω από τα πτώματα των Ελλήνων - να ξεπουλήσετε το όνομα Μακεδονία. Δεν θα σας αφήσουμε!». Αυτό είπε ο ελληνικός λαός χθες. Σε ό,τι αφορά το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, είμαι υποχρεωμένος να κάνω μια ιστορική αναφορά, για να καταλάβουμε πώς για το σημερινό κατάντημα της παιδείας ευθύνεται το συνταγματικό τόξο από το 1974 μέχρι σήμερα. Κυριάρχησε, δυστυχώς, στην παιδεία η χειρότερη μαρξιστική υποκουλτούρα. Ξεκίνησε στα χρόνια του αυτοαποκαλούμενου Εθνάρχη, Κωνσταντίνου Καραμανλή, και δυστυχώς αυτή η κυριαρχία της μαρξιστικής προπαγάνδας κυριαρχεί μέχρι σήμερα. Ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν να θυμίσω ότι εσείς της Νέας Δημοκρατίας δεν είστε άμοιροι ευθυνών, εσείς που ντρέπεστε να χρησιμοποιήσετε τον όρο Δεξιά ή δεξιός. Επί των ημερών σας βγήκε το κατάπτυστο βιβλίο της κ. Ρεπούση και είχε την απόλυτη κάλυψη της κ. Γιαννάκου - Κουτσίκου. Επί των ημερών σας κυριάρχησαν εθνομηδενιστές καθηγητές και γιγαντώθηκε το εθνοδιαλυτικό τους έργο. Σε αντίθεση με όλους εσάς που πλασάρεστε ως συνταγματικά νομοταγείς, ενώ είστε το εντελώς αντίθετο, εμείς οι εθνικιστές είμαστε οι νομοταγείς και οι υπερασπιστές του Καταστατικού μας Χάρτη. Έχετε διαβάσει τι λέει το Σύνταγμα; Άρθρο 16. Λέει: η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. Εσείς τι κάνετε για αυτό; Εντελώς το αντίθετο. Τηρείτε το Σύνταγμα; Εσείς όχι μόνο διώχνετε τους Έλληνες, όχι μόνο φεύγουν οι Έλληνες στην ξενιτιά με το μνημόνιο που υποστηρίξατε μαζί δεξιοί και αριστεροί, αλλά θέλετε και τους νέους Έλληνες, τη νεολαία, να τους κάνετε υπηκόους και όχι ελεύθερους πολίτες. Δημιουργείτε, λοιπόν, έτσι γενιές χωρίς ελπίδα, χωρίς μέλλον, χωρίς προοπτική, που αναγκαστικά ζουν για δώδεκα χρόνια δουλείας - γιατί περί δουλείας πρόκειται - στο σχολείο σε μια πνευματική σκλαβιά, σε μια πνευματική ένδεια, σε μια κατάσταση εθνικής αποδόμησης. Δώδεκα χρόνια υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Και έχουν δίκιο τα παιδιά να εναντιώνονται στο σχολείο, σ' αυτό το σχολείο - μαρξιστική φυλακή, σ' αυτό το γκουλάγκ που έχετε δημιουργήσει αντάμα αριστεροί και δεξιοί. Εμείς αυτό το σχολείο θέλουμε να αλλάξουμε. Αυτό το σχολείο θέλουμε από την αρχή να το κάνουμε πάλι πρότυπο με γνώμονα την αριστεία και με την απαρέγκλιτη τήρηση, όπως προανέφερα, του άρθρου 16 του Συντάγματος. Εσείς, λοιπόν, σ' αυτή την Αίθουσα που μιλάτε για παιδεία, πέραν όλων των άλλων είστε και υποκριτές, μεγάλοι υποκριτές και ψεύτες. Ψεύδεστε όταν υπερασπίζεστε τον δημόσιο χαρακτήρα της ελληνικής παιδείας. Ο Πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας, να θυμίσω ο αριστερός κ. Τσίπρας, δεν είναι αυτός που στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικό σχολείο; Με αυτόν τον τρόπο εκφράζει την αγάπη του και την αριστεροσύνη του στον δημόσιο χαρακτήρα της παιδείας; Και για να μην αδικώ, ο κ. Σαμαράς πάλι δεν ήταν αυτός που έστελνε τον γιο του σε ιδιωτικό σχολείο, σε κολέγιο; Για να μη θυμίσω την υπόθεση της δύσμοιρης καθηγήτριας, που έπεσε θύμα της μνησικακίας και της ραδιουργίας του Αντώνη Σαμαρά. Εμείς οι εθνικιστές αυτή τη γυναίκα που απολύθηκε από τη δουλειά της την καταλαβαίνουμε πολύ καλά. Όμως και το συστημικό ΚΚΕ, η κ. Παπαρήγα η συντρόφισσα, δεν έστελνε την κόρη της σε αμερικανικό κολέγιο; Και να μη διαμαρτύρονται οι κουκουέδες, γιατί είναι ο δικός σας γραμματέας, αυτός με το Rolex, ο οποίος ήταν χέρι - χέρι προχθές με τη μπουρζουαζία στο μέγαρο. Αλήθειες λέω, δεν λέω κάτι ξένο. Παραθέτω γεγονότα. Δεν ήταν ο δικός μας γραμματέας μαζί με όλη τη σαπίλα αυτού του τόπου. Όπου συγκεντρώνεται αυτή η σαπίλα, ο Κουτσούμπας παίρνει το πρώτο στασίδι. Θα καταθέσω και για την οικονομία του χρόνου, κύριε Πρόεδρε, στα Πρακτικά ένα κείμενο, που είναι η συνοπτική παράθεση των απόψεών μας και του προγράμματός μας για την παιδεία. Εσείς λέτε αντάμα με τα μέσα μαζικής εξαπάτησης ότι δεν έχουμε πρόγραμμα. Τουναντίον έχουμε πρόγραμμα και έχουμε πρόγραμμα που μπορεί να κάνει επανελλήνιση της παιδείας, να γίνει πάλι η παιδεία ελληνική, με τη Χρυσή Αυγή, με τους Έλληνες εθνικιστές. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν πρόγραμμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έχουμε προτάσεις για τους εκπαιδευτικούς, έχουμε προτάσεις για τη νέα μορφή σχολείου, έχουμε προτάσεις για να αλλάξουν όλα τα αναλυτικά προγράμματα, όπως επίσης να αλλάξουν και να γραφτούν από την αρχή τα βιβλία, ώστε τα παιδιά να μαθαίνουν πραγματικά την ελληνική ιστορία. Είναι απαράδεκτο να δηλητηριάζουμε τους μαθητές μας στα ελληνικά σχολεία με κηρύγματα περί Ελληνοτουρκικής φιλίας, όταν τα Τουρκάκια μαθαίνουν στα δικά τους σχολεία ότι το Αιγαίο είναι μια τουρκική λίμνη ή τα Σκοπιανάκια μαθαίνουν ότι υπάρχει η «Σολούν», όπως λένε τη Θεσσαλονίκη, και ότι αυτή η «Σολούν» θα γίνει η πρωτεύουσα του αυριανού «μακεδονικού» κράτους. Λέμε, λοιπόν, και στο πρόγραμμά μας και το λέμε και εδώ, κύριε Υπουργέ, διά ζώσης, όχι στους βανδάλους που υπάρχουν στα σχολεία και στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Εμείς δεν βλέπουμε με καθόλου καλή διάθεση το ιερό τοτέμ της Αριστεράς που λέγεται πανεπιστημιακό άσυλο. Εμείς θέλουμε να καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο. Το πανεπιστήμιο δεν είναι χώρος πολιτικής προπαγάνδας και δεν μπορεί να λειτουργήσει σαν τέτοιο. Δεν λειτουργεί πουθενά στον κόσμο έτσι. Είναι χώρος έρευνας, μάθησης και πολιτισμού. Η πολιτική δραστηριότητα, λοιπόν, στο πανεπιστήμιο δεν έχει καμμιά δουλειά, όπως δεν έχουν καμμιά δουλειά και οι φοιτητικές πολιτικές παρατάξεις. Κύριε Πρόεδρε, κλείνω και λέγω τούτο: «Η παιδεία, καθάπερ ευδαίμων χώρα, πάντα τα αγαθά φέρει.». Αυτό είχε πει ο φιλόσοφος Σωκράτης, ο μέγας Σωκράτης. Δηλαδή με μία απόδοση στα νέα ελληνικά, η μόρφωση, η παιδεία, όπως ακριβώς μία εύφορη γη, φέρνει όλα τα καλά. Αυτό πιστεύουμε εμείς οι εθνικιστές. Εμείς, λοιπόν, παραμένουμε πιστοί και σύμφωνοι με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, στα ιδανικά που στήριξαν για χιλιάδες χρόνια το έθνος μας. Στην πατρίδα, στην πίστη, στην οικογένεια. Εμείς δεν απεμπολούμε έναντι οποιουδήποτε τιμήματος αυτά τα ιδανικά είτε αυτό λέγεται κυβερνητική θέση - αυτό το λέω για σας τους αριστερούς - είτε αυτό λέγεται πρόσκληση στη λέσχη Μπίλντερμπεργκ - αυτό το λέω για εσάς τους «φιλελέ». Ο δικός σας ο Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Μητσοτάκης, από σήμερα έως τις 10 του μηνός θα είναι «χέρι - χέρι» στο Τορίνο στη φετινή συνεδρίαση της λέσχης Μπίλντερμπεργκ με τον σφαγέα της Κύπρου Χένρι Κίσινγκερ και με όλη τη συμμορία των λαμόγιων της νέας τάξης πραγμάτων. Συγχαρητήρια στην πατριδοκάπηλη «δεξιά» - εντός πολλών και τεραστίων εισαγωγικών - Νέα Δημοκρατία. Καταθέτω σχετικό έγγραφο στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εμείς στη Χρυσή Αυγή, όσο και να σας πονάει, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για εθνική παιδεία. Πιστεύουμε ότι η παιδεία είναι υποχρέωση του κράτους και μόνο του κράτους και μάλιστα ενός εθνικού κράτους. Υποχρέωση, λοιπόν, του εθνικού κράτους είναι η διαπαιδαγώγηση των νέων Ελλήνων. Γι' αυτό αγωνιζόμαστε εμείς για την οργάνωση της νεολαίας μιας νεολαίας εθνικής προς ανώτερους σκοπούς. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο συνάδελφος κ. Ανδρέας Ριζούλης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα πω δύο λόγια, όχι πολλά, για το κύριο σημείο αντιπαράθεσης της Αντιπολίτευσης με την Κυβέρνηση για το σημερινό νομοσχέδιο, την κομματοποίηση και άλωση του κράτους που επιχειρεί για ακόμη μια φορά ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα μιλήσω καθόλου για τις πρακτικές που εφαρμόζονταν όλα τα προηγούμενα χρόνια στην επιλογή στελεχών στην εκπαίδευση. Θα πω γενικότερα για τον δημόσιο τομέα, όπου υπηρεσίες και οργανισμοί είναι χωρίς οργανογράμματα εδώ και δεκαετίες. Το 80% με 90% των στελεχών στη δημόσια διοίκηση είναι τμηματάρχες και διευθυντές με αναθέσεις. Καμμία αξιολόγηση δεν έγινε ποτέ. Αυτό ήταν το κομματικό κράτος που ίδρυσαν σε όλη τη Μεταπολίτευση και αυτό το κομματικό κράτος θέλουν να διατηρήσουν και την επόμενη μέρα. Όμως προσέξτε, λένε ότι από εδώ και πέρα θα το κάνουν αλλιώς ότι τελειώνουμε με το «παλιό». Αυτό με το «παλιό» που λένε, θα πρέπει να πάνε να το κοιτάξουν, γιατί το «παλιό» αυτοί ήταν. Αυτοί δημιούργησαν τις συνθήκες αναξιοκρατίας στο δημόσιο όλα αυτά τα χρόνια. Θα πω και κάτι για τις αιτίες, πέρα από την αλλαγή που έγινε από τον Υπουργό. Θα το επαναλάβω και αυτό. Τα στελέχη της εκπαίδευσης - και αυτό πρέπει να είναι αξίωμα για την εκπαίδευση - δεν μπορεί να ξεκόβονται από την εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό ακριβώς ήθελε να κάνει ο νόμος Διαμαντοπούλου, να ξεκόψει τα στελέχη της εκπαίδευσης από διευθυντές και πάνω από την εκπαιδευτική διαδικασία. Ήδη με την εισαγωγή του νόμου έσπειρε μέσω των δικών της ανθρώπων τον φόβο που όλοι οι εκπαιδευτικοί πολύ καλά γνωρίζουν. Επίσης οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν με τι συνθήκες λειτουργούν σήμερα. Ακούστηκε πάλι εδώ μέσα η λέξη αριστεία. Το είπα στην επιτροπή και θα το ξαναπώ, γιατί πρέπει να γίνει κατανοητό από όλες τις πλευρές. Αριστεία είναι η εκπαιδευτική λειτουργία και η διάδραση ανάμεσα στον εκπαιδευτικό και το παιδί. Εκεί είναι η αριστεία στην εκπαίδευση. Δεν είναι πυραμίδα η εκπαίδευση. Έχουμε την εκπαιδευτική διαδικασία στην τάξη και γύρω - γύρω έχουμε υποστηρικτικές δομές και ανθρώπους που έχουν κάποια ειδίκευση και με αυτή την ειδίκευση πάνε να βοηθήσουν, ώστε να πετύχουν αυτό που θέλουν. Λοιπόν η αριστεία είναι στην τάξη. Να τελειώνουμε με αυτό. Η Νέα Δημοκρατία λέει ότι καταργούνται δοκιμασμένες δομές. Το λέει και το ΠΑΣΟΚ αυτό και λέω ΠΑΣΟΚ, γιατί ο κ. Κωνσταντόπουλος μίλησε για τις μεταρρυθμίσεις του ΠΑΣΟΚ. Προφανώς από τη Νέα Δημοκρατία δεν θέλουν να δουν - ούτε βλέπουν - τι σημαίνει μια μεταρρύθμιση, η οποία στον πυρήνα της βάζει τη συλλογικότητα στις δομές, στη λειτουργία του συλλόγου διδασκόντων, τη συλλογικότητα στη λειτουργία των γειτονικών σχολείων. Ο κ. Κωνσταντόπουλος, λοιπόν, μίλησε για τις μεταρρυθμίσεις του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες ήταν, πράγματι, πολύ σοβαρές. Το '85 πολύ σωστά ήρθαν οι σύμβουλοι κ.τ.λ.. Αυτή η μεταρρύθμιση που έκανε το ΠΑΣΟΚ, τώρα ήρθε να αλλάξει μια δοκιμασμένη δομή. Η δομή αυτή ήταν πολύ καλά δοκιμασμένη από το προηγούμενο σύστημα με τους επιθεωρητές. Την άλλαξε. Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε, είναι ότι στις σημερινές συνθήκες η μεταρρύθμιση του '85 με τους συμβούλους μετά από τριάντα πέντε χρόνια θα πρέπει να αλλάξει. Οι ειδικότητες των σχολείων έχουν αλλάξει. Ο τρόπος που γίνεται η διδασκαλία και οι ανάγκες, πράγματα ακόμη που συμβαίνουν στη σχολική ζωή και κάποτε δεν τα αντιμετωπίζαμε, σήμερα έρχεται το σχολείο να τα αντιμετωπίσει. Μιλάμε για την ψυχική υγεία των μαθητών. Το '85 δεν υπήρχε αυτό όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά πουθενά. Επίσης δεχόμαστε μια κριτική από το ΚΚΕ. Ακούω το ΚΚΕ, επειδή έχω διαβάσει αρκετά για το τι έλεγαν όλα αυτά τα χρόνια - τα είπα και στην επιτροπή - και είναι σαν να έχουν πάρει μια φωτοτυπία από την εποχή που ήταν ο νόμος Διαμαντοπούλου και κάθονται και τη διαβάζουν. Και σήμερα λένε τα ίδια, χωρίς να καταλαβαίνουν αν γίνονται αλλαγές, τι προσπάθειες γίνονται, τι δυνατότητες δίνονται, αν δίνονται δυνατότητες σε αυτό το πλαίσιο για να γίνουν αλλαγές κ.τ.λ.. Μιλάνε όπως μιλούσαν τότε, λες και διαβάζουν μια φωτοτυπία. Θα το επαναλάβω. Το 2011 έλεγαν ότι έρχονται δεκαπέντε χιλιάδες απολύσεις στην εκπαίδευση κι εκατόν πενήντα χιλιάδες απολύσεις σε ολόκληρο το δημόσιο. Αυτά δεν έγιναν γιατί ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνηση και άλλαξε όλη η λογική στο πώς αντιμετωπίζουμε τον εργαζόμενο. Παλεύουμε μαζί με τους εργαζόμενους, για να ξαναέρθουν κατακτήσεις οι οποίες χάθηκαν ή να κατακτήσουν καινούργια πράγματα οι εργαζόμενοι. Είπαν ότι το μοναδικό σύστημα είναι ο σοσιαλισμός, με τον οποίο θα γίνουν όλα καλά. Αυτά που λένε στους εργαζόμενους: «ελάτε να παλέψουμε για να μη χάσουμε τις κατακτήσεις μας ή να επαναφέρουμε αυτές που χάθηκαν», θα γίνουν τώρα σε αυτό το σύστημα ή σε κάποιο άλλο. Θα μιλήσω επιγραμματικά, γιατί δεν θέλω να φάω πολύ χρόνο. Δίχρονη εκπαίδευση και δίχρονη προσχολική αγωγή. Όσον αφορά τη δίχρονη προσχολική αγωγή για την οποία λένε ότι είναι στις θέσεις τους πάντα, ο Δήμος Πατρέων είναι έξω από τη δίχρονη προσχολική αγωγή. Αιτιολογεί ότι δεν είχαν λεφτά και δεν υπήρχαν αίθουσες για να την εφαρμόσουν. Πριν από λίγες ημέρες όταν άδειασε ένα ολόκληρο σχολικό κτήριο με πέντε, έξι, επτά αίθουσες που θα μπορούσε να μπει εκεί η δίχρονη προσχολική αγωγή, προτεραιότητα είχε να βάλει κάποιες άλλες υπηρεσίες. Μας ρώτησε πόσα χρόνια θέλουμε για να κάνουμε τις αλλαγές. Ωραία πόσα χρόνια θέλει ο Δήμαρχος των Πατρέων, ο εκλεκτός του ΚΚΕ, για να κάνει αλλαγές στον Δήμο Πατρέων; Οι ίδιοι από τον ελληνικό λαό πόσα χρόνια ζητούν για να μπορέσουν να κάνουν αλλαγές; Έναν χρόνο; Σε δύο χρόνια θα τα τελειώσει το ΚΚΕ όλα αυτά; Ρωτάω για να ξέρω πώς γίνονται οι αλλαγές. Θέλω να τελειώσω με κάτι το οποίο δεν έχει σχέση με το νομοσχέδιο, αλλά αφορά μια συζήτηση η οποία πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα για τους εκπαιδευτικούς και είναι σοβαρή. Όλοι οι εργαζόμενοι στη χώρα - είτε στον δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα - έχουν δει τους μισθούς τους να συρρικνώνονται όλα αυτά τα χρόνια. Ο εκπαιδευτικός διαχρονικά ήταν ο χειρότερα αμειβόμενος στη δημόσια διοίκηση. Ούτε ειδικό μισθολόγιο έχει ούτε μπόνους είχε ούτε ειδικά επιδόματα. Οποιαδήποτε αλλαγή και μεταρρύθμιση, ειδικά μιλώντας για τη επόμενη ημέρα, θα πρέπει να τη δούμε σοβαρά και να κάνουμε μια συζήτηση, για το πώς ο πυρήνας της αριστείας που καλείται ο εκπαιδευτικός να υλοποιήσει στην τάξη, θα πρέπει να ενισχυθεί. Το θέμα αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό. Δεν μπορεί να γίνει καμμία μεταρρύθμιση και δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα ακόμη και προς τη δημοκρατική πλευρά, αν δεν δούμε σε βάθος χρόνου - δεν ξέρω πόσος θα είναι αυτός ο χρόνος - την αμοιβή των εκπαιδευτικών. Είναι πάρα πολύ σοβαρό το θέμα αυτό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όλες οι χώρες που έκαναν μεταρρυθμίσεις με επιτυχία, έδωσαν στους εκπαιδευτικούς δωρεάν μεταπτυχιακά, αμειβόμενη επιμόρφωση και πολλά άλλα πράγματα που οι εκπαιδευτικοί μας δεν τα έχουν δει ποτέ ούτε στο όνειρό τους στη χώρα αυτή και το παλεύουν, όπως το παλεύουν. Έχουν εκπαιδευτεί με χιλιάδες μεταπτυχιακά, διδακτορικά, με επιμορφώσεις τα πάντα. Τα έχουν κάνει όλα μόνοι τους. Ήρθε ο καιρός στην όλη συζήτηση για την επόμενη ημέρα να δούμε πώς ο εκπαιδευτικός πλέον θα μπορέσει και σε αυτό το επίπεδο να συγκλίνει με αυτά που υπάρχουν στην Ευρώπη. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει η Υφυπουργός κ. Μερόπη Τζούφη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώ και εγώ με τις αυτονόητες ευχές μου για τα παιδιά που μπήκαν σήμερα στη μάχη των πανελλαδικών εξετάσεων για ψυχραιμία, δύναμη και αντοχή σ' αυτά και στους γονείς τους αλλά και στους εκπαιδευτικούς που θα ολοκληρώσουν τη διαδικασία. Το Υπουργείο είναι εδώ για να εξασφαλίσει το αδιάβλητο και την ομαλή τους διεξαγωγή. Ειπώθηκαν πολλά πράγματα σήμερα. Θα ήθελα να πω ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι συνέχεια και συμπλήρωση των προηγούμενων μεταρρυθμιστικών νομοσχεδίων στον τομέα της παιδείας και γι' αυτό ενοχλεί όπως και όλα τα προηγούμενα. Σε όλα είχαμε οξύτατες αντιδράσεις με έκδηλη συχνά τη λεκτική βία. Γιατί πρέπει να ξέρετε ότι και οι λέξεις είναι καρφιά, όπως λέει ο Μανώλης Αναγνωστάκης. Αίμα βγάζουν. Η βία μάλιστα πολλές φορές - και το ακούσαμε και σήμερα - γίνεται προσωποποιημένη, εκτρέπεται σε μία προσπάθεια απαξίωσης των αντιπάλων και όχι των επιχειρημάτων που διατυπώνουν. Επιτρέψτε μου να σας πω, από τη βραχύβια εμπειρία μου αυτά τα τριάμισι χρόνια ως μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων ότι δεν είναι αλήθεια. Όλα τα κύρια νομοθετήματα του Υπουργείου Παιδείας έτυχαν εξαντλητικού διαλόγου και αντιπαραθέσεων και μάλιστα υπάρχουν στην Αίθουσα συνάδελφοι άλλων κομμάτων, των οποίων οι παρεμβάσεις και οι τροπολογίες, παρά τις διαφωνίες που είχαν με τα νομοσχέδια της Κυβέρνησης, από αυτόν τον Υπουργό έγιναν δεκτές, σε μία προσπάθεια να υπάρχει σύγκλιση, ευρύτερος διάλογος και οι μέγιστες δυνατές συναινέσεις. Το κατέθεσα και χθες και δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν. Συζητούν ότι δεν μπήκαν όλα τα άρθρα έγκαιρα στη διαβούλευση. Σε ποια άρθρα, όμως, αναφερόμαστε; Στα άρθρα αυτά που έχουν να κάνουν με την αναδιοργάνωση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, που όλοι θεωρούμε ότι είναι ένας χρησιμότατος θεσμός που μας χρειάζεται για να προχωρήσουμε στην επιμόρφωση; Στα άρθρα αυτά που έχουν να κάνουν με προβλήματα στα οποία οι ίδιοι ζητούσαν ικανοποίηση όπως, παραδείγματος χάριν, τη ρύθμιση των απουσιών των αθλητών μαθητών, το σημαντικό ζήτημα της κατ' εξαίρεση εισαγωγής παιδιών με προβλήματα υγείας στην ανώτατη εκπαίδευση, που δίνουμε τώρα τη δυνατότητα να μη χρειάζεται κάθε φορά για καθένα ξεχωριστό νόσημα ξεχωριστή ρύθμιση, αλλά να γίνεται με κοινή υπουργική απόφαση; Για τα άρθρα αυτά που είχαν επείγοντα χαρακτήρα, αυτά και άλλα πολλά που απαιτούσαν άμεση θετική λύση πριν από την έναρξη της καινούργιας ακαδημαϊκής χρονιάς; Όσον αφορά τα άλλα η πλειοψηφία τους, δηλαδή, και ειδικά αυτά στα οποία θα ήθελα να αναφερθώ, που αφορούν την ειδική αγωγή και εκπαίδευση έχουν βγει στη διαβούλευση επί μακρόν. Πρέπει να σας πω εδώ ότι κατατέθηκαν τέσσερις χιλιάδες πεντακόσια σχόλια και μάλιστα εδώ συμμετείχε και η Ομοσπονδία των Γονέων Παιδιών με Αναπηρία και τα λάβαμε πολύ σοβαρώς υπ' όψιν. Έγινε παραγωγική διαβούλευση με γονείς, με επισκέψεις σε σχολεία, με ανοιχτές παρεμβάσεις σε αναπτυξιακά συνέδρια, καθώς και με συναντήσεις με πλήθος φορέων και ομοσπονδιών. Ενδεικτικά αναφέρω συναντήσεις με την ΠΕΣΕΑ, με την ΠΟΣΕΕΠΕΑ, αλλά όπως κατέθεσα και πριν και σε ανοιχτές εκδηλώσεις δημόσιου διαλόγου και με την ΕΣΑΜΕΑ, αξιοποιώντας και τη μακρά διαχρονική συνεργασία η οποία υπήρχε. Επομένως δεν προσπαθούμε να αιφνιδιάσουμε κανέναν. Απόψεις όπως ότι η Κυβέρνηση προσπαθεί να εφαρμόσει μία αντιεκπαιδευτική πολιτική σ' αυτόν τον πολύπαθο χώρο με περικοπές δαπανών, μείωση δομών, ανακάτωμα των ρόλων στο ΚΕΣΥ, να φορτώσει στις πλάτες των οικογενειών τη διάγνωση, να τους καθυστερεί για να αναγκαστούν να βάλουν το χέρι στην τσέπη ή να καταργηθεί η παράλληλη στήριξη, είναι ένα αναληθές και τρομοκρατικό αφήγημα. Οφείλω σήμερα να απαντήσω με στοιχεία στην αγωνία των ανθρώπων του χώρου, που τον υπηρετούν με πίστη και κάτω από δύσκολες συνθήκες και οι οποίοι δικαιολογημένα όταν υπάρχουν αλλαγές, έχουν αγωνία και άγχος. Βεβαίως με τον ίδιο τρόπο και πολύ περισσότερο θα πρέπει να απαντήσω στις οικογένειες αυτές, που πολλά χρόνια ταλαιπωρούνται σε ένα κλίμα ανασφάλειας και φόβου, αφού είναι δεδομένο ότι όταν υπάρχει κοινωνική κρίση, όπως βίωσε όλη η ελληνική κοινωνία σ' αυτά τα δύσκολα χρόνια, ο τομέας αυτός επηρεάζεται πολύ περισσότερο, διότι έχει μεγαλύτερη ευαλωτότητα. Κατέρρευσαν οι λίγες δομές του κοινωνικού κράτους που υπήρχαν, διότι στην περίοδο της ευμάρειας αυτοί που κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο, δεν φρόντισαν να κάνουν τίποτα σ' αυτή την κατεύθυνση κι έδωσαν τη δυνατότητα στην ιδιωτική πρωτοβουλία, σε μια επέλαση να πλήξει αυτούς τους δύο κύριους τομείς την παιδεία και την υγεία όπως και τις δομές της κοινωνικής προστασίας. Επομένως τα προβλήματα του τι κάνουμε στον χώρο της ειδικής εκπαίδευσης, δεν είναι αποσυνδεδεμένα από τα γενικότερα προβλήματα της υγείας, της οικογένειας με την αναπηρία, που απαιτούν δομές - για να μην πω προγεννητικά - από τη γέννηση των παιδιών με πολύ περισσότερες δυνατότητες πρώιμης διάγνωσης και, φυσικά, παρέμβασης και, βεβαίως, μακράν από το απαρχαιωμένο μοντέλο που τροφοδοτεί τον διαχωρισμό, την περιθωριοποίηση, το στίγμα, την υποστελέχωση, η οποία υπήρχε ήδη σ' αυτή την κατεύθυνση. Να πω ένα ενδεικτικό παράδειγμα. Δεν υπάρχουν στη χώρα μας ακόμη επίσημες καταγραφές των παιδιών με αναπηρία, ώστε να ξέρουμε και να σχεδιάσουμε πόσα βρίσκονται στις εκπαιδευτικές δομές και τι δομές πραγματικά χρειαζόμαστε. Προσπαθήσαμε να δώσουμε δείγματα γραφής σ' αυτή την κατεύθυνση; Νομίζω αναντίρρητα. Τα έχω καταθέσει και τις προηγούμενες μέρες. Σε περιβάλλον δημοσιονομικής ασφυξίας έγινε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια να ιδρυθούν νέες δομές. Τριάντα έξι σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, πεντακόσια εβδομήντα τμήματα ένταξης στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τριάντα οχτώ λειτουργούντα σχολεία υπό διαφορετικό πλαίσιο, τα οποία αυτή τη στιγμή είναι τα ειδικά επαγγελματικά γυμνάσια και λύκεια. Όλα, λοιπόν, στελεχώθηκαν έγκαιρα και λειτούργησαν την τρέχουσα σχολική χρονιά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υφυπουργού]] Θα χρειαστώ λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Ρωτηθήκαμε γιατί δεν καλύψαμε όλα τα αιτήματα για παράλληλες στηρίξεις. Πράγματι δεν τα καταφέραμε. Ενισχύσαμε, όμως, αυτή τη δυνατότητα - σχεδόν τη διπλασιάσαμε - από τα προηγούμενα χρόνια, διότι όπως είχα τη δυνατότητα να πω, τα αιτήματα αυτά πολλαπλασιάζονται, γιατί έχουμε πολύ μεγάλη αύξηση των παιδιών με διαταραχές του αυτιστικού φάσματος. Όμως οι εκπαιδευτικοί - όπως είπα διπλάσιοι αλλά μισοί από τα αιτήματα - βρέθηκαν από την αρχή στην έναρξη της σχολικής χρονιάς και γι' αυτό δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία. Επίσης έχουν γίνει σ' αυτό το χρονικό διάστημα περισσότερες προσλήψεις από ποτέ στο ειδικό εκπαιδευτικό και στο ειδικό βοηθητικό προσωπικό. Από έξι χιλιάδες προσλήψεις το 2014-2015 φτάσαμε στις δέκα χιλιάδες προσλήψεις το 2017-2018, ενώ για πρώτη φορά πήγαν ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί σε γενικά σχολεία, σε σχολεία επαγγελματικής εκπαίδευσης και υλοποιήθηκε στα γενικά σχολεία η αποστολή σχολικών νοσηλευτών. Όσα αιτήματα είχαμε καταφέραμε να τα υλοποιήσουμε Βεβαίως προσπαθήσαμε και σε άλλα σχολεία με προβλήματα, όπως είναι τα διαπολιτισμικά σχολεία, τα σχολεία με μαθητές Ρομά, να στείλουμε κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους στα μέτρα των δυνατοτήτων και με τα προβλήματα της σφιχτής δημοσιονομικής πολιτικής την οποία καλούμαστε να υλοποιήσουμε. Επί του νομοσχεδίου τώρα. Θεωρώ ότι είναι τελείως λαθεμένη η προσέγγιση ότι το ΚΕΣΥ στενεύει τον ρόλο των ΚΕΔΔΥ. Διευρύνει αυτόν τον ρόλο, τον εξασφαλίζει και, ταυτόχρονα, με τις δομές δηλαδή με τα σχολικά δίκτυα και με τις επιτροπές διεπιστημονικής εκπαιδευτικής αξιολόγησης και υποστήριξης, καταφέρνει να πετύχει τη διασύνδεση με την τάξη. Επιπλέον σε αριθμό ιδρύουμε εννέα επιπλέον ΚΕΣΥ, κυρίως εκεί που υπήρχαν πολύ μεγάλες ανάγκες του μαθητικού πληθυσμού δηλαδή στα μεγάλα αστικά κέντρα. Θέλω να σας πω κάποια πράγματα σε σχέση με κάποια θέματα που μπήκαν στον διάλογο, όπως ότι εδώ καταρρέουν δομές και αν χρειαζόμαστε παιδοψυχίατρους και γιατί έφυγαν οι παιδοψυχίατροι από το ΚΕΣΥ. Θα μου επιτρέψετε εδώ να καταθέσω την άποψη της Ελληνικής Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας που με λίγα λόγια λέει το εξής: Οι λίγοι υπηρετούντες παιδοψυχίατροι - παιδονευρολόγοι δεν υπήρξαν ποτέ σ' αυτά τα κέντρα, ένα πράγμα που λέει το ΚΚΕ και το επαναλαμβάνει, ενώ είναι λάθος - είναι θεράποντες ιατροί και κατά συνέπεια δεν μπαίνουν σ' αυτές τις δομές. Η μέχρι τώρα παρουσία παιδοψυχίατρου στα ΚΕΔΔΥ αυτών των ελάχιστων περιπτώσεων είχε περιοριστικό χαρακτήρα και όταν υπήρχε πρόβλημα, τα παιδιά αυτά παραπέμπονταν στις αντίστοιχες δημόσιες δομές. Επομένως τέτοιου τύπου λύσεις δεν μπορούν να δώσουν απάντηση. Θεωρεί ότι οι επιτροπές διεπιστημονικής εκπαιδευτικής αξιολόγησης και υποστήριξης στελεχωμένες με τους ψυχολόγους, μπορούν να παίξουν αυτόν τον βασικό ρόλο και εκείνο που τονίζει, είναι τη διασύνδεση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας με τις υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας. Το καταθέτω, για να τελειώνει αυτό το αφήγημα. [[Στο σημείο αυτό η Υφυπουργός κ. Μερόπη Τζούφη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης υπάρχει και το αφήγημα ότι αποκλείονται οι γονείς από την άμεση πρόσβαση στα ΚΕΣΥ. Είναι το άρθρο 11.3.δ΄. Δεν υπάρχει. Θέλω να ξέρουν οι γονείς ότι έχουν τη δυνατότητα άμεσα να απευθύνονται, όπως και πριν, σ' αυτές τις δομές. Επίσης ο συνάδελφος του ΚΚΕ μίλησε για ένα σοβαρό πρόβλημα στο Σχολείο του Αγίου Αθανασίου στη Θεσσαλονίκη. Θέλω να πω εδώ ότι είχα τη δυνατότητα να πάω εκεί, να επισκεφθώ αυτό το σχολείο. Είναι σε ένα καινούργιο κτήριο. Εκεί μέσα σε αυτές τις δομές θα ιδρυθεί ειδικό νηπιαγωγείο. Είναι καλά στελεχωμένο. Βεβαίως τα προβλήματα των οικογενειών είναι πολλαπλά και για αυτό προσπαθήσαμε σε αυτή την Κυβέρνηση με προηγούμενα νομοσχέδια να πριμοδοτήσουμε τους γονείς αυτών των παιδιών, ώστε να προσλαμβάνονται σε κοινωνικές δομές, αλλά να τους δίνουμε και τη δυνατότητα για περισσότερη άδεια, ώστε να μπορούν να φροντίσουν τα παιδιά τους.
Κυρία Υπουργέ, ολοκληρώστε.
Ναι τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Προφανώς δεν θέλω να περιγράψω μια ιδανική κατάσταση και αυτό το ξέρει πολύ καλύτερα όλος ο κόσμος που βρίσκεται σε αυτόν τον πολύπαθο χώρο. Πολλά είναι τα ανοιχτά ζητήματα, ελλείψεις κτηρίων, τεχνολογικός εξοπλισμός, θέματα με τα προγράμματα σπουδών, θέματα με την πρώιμη παρέμβαση, θέματα με την αποκατάσταση τα οποία απαιτούν μια ολιστική προσέγγιση από όλα τα συναρμόδια Υπουργεία σε συνεργασία με το αναπηρικό κίνημα, τους φορείς, τους γονείς και τις οικογένειες. Και θέλω να καλέσω όλους εδώ σε αυτά τα κρίσιμα στοιχήματα, να βρεθεί το ευρύτερο δυνατό συναινετικό κλίμα όχι αντιπαραθέσεις, και σε αυτά τα στοιχήματα να προσπαθήσουμε όλοι να δώσουμε στο μέτρο του δυνατού τις απαντήσεις μας, να πάμε, δηλαδή, πέρα από την ποσοτική αποτίμηση που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί και είναι θετική, σε μια ποιοτική αποτίμηση της μεταρρύθμισης που προχωρούμε και σε αυτό θα χρειαστεί πολλή προσπάθεια. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ και εγώ. Τον λόγο έχει η συνάδελφος κ. Χρυσούλα Κατσαβριά - Σιωροπούλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με τις ευχές μου για τους μαθητές και τις μαθήτριες που σήμερα μπαίνουν στη μεγάλη προετοιμασία για τις πανελλαδικές εξετάσεις και να ευχηθώ να έχουν τα αποτελέσματα που προσδοκούν. Μετά από μήνες σκληρής δουλειάς στο Υπουργείο Παιδείας, τη δημόσια διαβούλευση, τις συζητήσεις στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και την ακρόαση των φορέων βρισκόμαστε μπροστά στην ψήφιση ενός νομοσχεδίου, το οποίο αφ' ενός φιλοδοξεί να βάλει σε τάξη το δαιδαλώδες νομικό πλαίσιο και αφ' ετέρου δίνει αυτή τη νέα πνοή που η εκπαίδευση χρειαζόταν και περίμενε εδώ και πολλά χρόνια. Με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο η Κυβέρνηση κάνει επιτέλους ένα σημαντικό βήμα με καινοτόμες αλλαγές προς την υλοποίηση των δεσμεύσεών της για ένα δημόσιο, δημοκρατικό, συνεργατικό σχολείο, επανασχεδιάζοντας τις δομές εκπαίδευσης που θα κληθούν να λύσουν τους γόρδιους δεσμούς του παρελθόντος και να ενισχύσουν με κάθε τρόπο κάθε θετικό έργο που πραγματοποιείται μέσα στο σχολείο. Η καθιέρωση του συλλογικού προγραμματισμού και της αποτίμησης του έργου της σχολικής μονάδας από τους ίδιους τους συλλόγους διδασκόντων και η συνεργασία όλων των εμπλεκομένων στο εκπαιδευτικό έργο φορέων και θεσμών με βάση τον ρόλο και την ευθύνη που καθένας φέρει, ενισχύουν την παιδαγωγική αυτονομία της σχολικής μονάδας και τον κοινωνικό ρόλο του σχολείου και μας επιτρέπουν να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε μια νέα εποχή στην εκπαίδευση. Το υπάρχον σύστημα έπρεπε να τροποποιηθεί, να μετεξελιχθεί, να συνταχθεί με τις τρέχουσες επιστημονικές εξελίξεις. Οι σοβαρές κοινωνικές αλλαγές που έχουν γίνει την τελευταία δεκαετία στη χώρα μας με την οικονομική κρίση, την αύξηση των μονογονεϊκών οικογενειών και οι σημαντικές επιπτώσεις τους στην οικογένεια και το σχολείο, απαιτούν την άμεση και δραστική παρέμβαση της πολιτείας και, κυρίως, του Υπουργείου Παιδείας. Η ίδρυση των ΠΕΚΕΣ των νέων υποστηρικτικών δομών εκπαίδευσης σε επίπεδο περιφέρειας προάγει τη συλλογικότητα στον προγραμματισμό και τις δράσεις και φιλοδοξεί να δώσει αυτή τη νέα πνοή που έχει ανάγκη η εκπαίδευση με επιστήμονες εκπαιδευτικούς και εξειδικευμένα στελέχη όλων των ειδικοτήτων. Η ευθύνη της υποστήριξης της σχολικής κοινότητας περνάει σε μια διεπιστημονική ομάδα, που θα προσεγγίζει ολιστικά την εκπαιδευτική διαδικασία. Αναγνωρίζεται το έργο όλων των στελεχών, τα οποία θα αξιοποιηθούν με αυξημένα καθήκοντα και εξειδικευμένους ρόλους. Οι νέοι συντονιστές εκπαιδευτικού έργου θα επικεντρωθούν σε τρεις βασικούς στόχους, στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών πάνω στις σύγχρονες διδακτικές μεθόδους, την υποστήριξη της διαδικασίας προγραμματισμού και αποτύπωσης του εκπαιδευτικού έργου και την παιδαγωγική υποστήριξη των εκπαιδευτικών. Πολύ σημαντική, επίσης, είναι η ίδρυση των ΚΕΣΥ που διευρύνουν τα ΚΕΔΔΥ, τα οποία ενισχύονται με προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, που θα επιμορφώνονται και θα αναλαμβάνουν αρμοδιότητες γενικότερης υποστήριξης των σχολείων με αξιοπιστία, εγκυρότητα και διατηρώντας τους διακριτούς ρόλους των υφιστάμενων δομών. Οι προσφερόμενες εξαιρετικά σημαντικές υπηρεσίες των ΚΕΔΔΥ, αποτελούν μεγάλη αναγκαιότητα στη σημερινή πραγματικότητα, στην έγκαιρη εκπαιδευτική διάγνωση, αξιολόγηση, αποκατάσταση και υποστήριξη των μαθητών με ειδικές ανάγκες, δεξιότητες και αναπηρίες. Η συνεισφορά τους στην ψυχοκοινωνική υποστήριξη της σχολικής κοινότητας και των οικογενειών των μαθητών και των μαθητριών, στην αντιμετώπιση θεμάτων βίας και κοινωνικών ανισοτήτων, καθώς και της μαθητικής διαρροής θα αξιολογηθεί και θα υποστηριχθεί. Η ενίσχυση του θεσμού των ΚΕΣΥΠ, της συμβουλευτικής και του επαγγελματικού προσανατολισμού στις νέες δομές και η αξιοποίηση των έμπειρων και εξειδικευμένων στελεχών που υποστηρίζουν τους μαθητές και τις μαθήτριες για τη διερεύνηση του εαυτού τους και προετοιμάζουν δυναμικά την ομαλή μετάβασή τους στην ενήλικη ζωή και την εργασία, αποτελεί προστιθέμενη αξία για την παροχή δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών επαγγελματικού προσανατολισμού. Σημαντική τομή στο νομοσχέδιο αποτελούν τα κριτήρια και η διαδικασία αξιολόγησης και επιλογής των περιφερειακών διευθυντών και των στελεχών εκπαίδευσης, που θα κληθούν να επιτελέσουν τον πολύ σημαντικό ρόλο της εύρυθμης και αποτελεσματικής λειτουργίας του δημόσιου σχολείου, των δομών και των διευθύνσεων της εκπαίδευσης. Χρειαζόμαστε ένα σύστημα σύμφωνο με τις αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας αλλά και της ελεύθερης πρόσβασης και σταδιοδρομίας κάθε ικανού πολίτη αυτής της χώρας στις δημόσιες θέσεις αλλά και ένα σύστημα καθ' όλα διαφανές. Στην κατεύθυνση αυτή είναι και η επιλογή των περιφερειακών διευθυντών εκπαίδευσης με το σύστημα επιλογής και όχι ως μετακλητών υπαλλήλων που ήταν μέχρι σήμερα. Είναι μια αξιολόγηση διαμορφωτική, η οποία φιλοδοξούμε να οδηγήσει σε αυτοβελτίωση των εκπαιδευτικών μας αλλά και σε βελτίωση του παρεχόμενου έργου των στελεχών. Η ελληνική εκπαίδευση διαθέτει ικανούς εκπαιδευτικούς και μπορεί να νιώθει υπερήφανη για τα στελέχη της. Με το παρόν νομοσχέδιο η πολιτεία τολμά να ξεπεράσει τις συντεχνιακές λογικές και εμμονές του παρελθόντος και όποια πρακτικά προβλήματα και δυσκολίες προκύψουν, είναι βέβαιο πως θα επιλυθούν. Εμείς πιστεύουμε στο δημόσιο σχολείο και στους εκπαιδευτικούς μας, στηρίζουμε το άνοιγμά τους στην κοινωνία με όραμα, σχέδιο και σαφή προγραμματισμό. Είμαστε εδώ και για τα δύσκολα. Το έχουμε εξάλλου αποδείξει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Δημήτριος Εμμανουηλίδης.
Κύριε Πρόεδρε, έχουν γίνει αλλαγές;
Γίνονται κάποιες αλλαγές μικρές.
Πώς γίνονται οι αλλαγές; Εξηγήστε μου. Είστε παλιός και έμπειρος. Πείτε μου.
Επειδή και εσείς είστε παλιός, θα γνωρίζετε ότι πολλές φορές εμφανίζεται μία έκτακτη ανάγκη σε έναν συνάδελφο και πρέπει να γίνει κάποια αλλαγή. Η κ. Κατσαβριά αναχωρεί για ταξίδι και έπρεπε στις 5 το απόγευμα να βρίσκεται σε συγκεκριμένο σημείο. Ήταν λογικό το Προεδρείο να δεχτεί το αίτημά της.
Πρώτα πρέπει να ρωτάτε τους υπόλοιπους που είναι στη σειρά.
Κύριε Αυγενάκη, δεν ήσασταν στην Αίθουσα. Εγώ κοίταξα να δω, αν είστε, για να σας ρωτήσω.
Εδώ ήμουν.
Όχι. Όταν έγινε η αλλαγή, δεν ήσασταν εδώ.
Ερήμην των υπολοίπων εγγεγραμμένων στον κατάλογο δεν γίνεται ποτέ αλλαγή, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε δίκιο. Σας λέω, όμως, ότι δεν σας είδα στην Αίθουσα, για να συνεννοηθούμε.
Κύριε Πρόεδρε, κάνουμε έναν προγραμματισμό των υποχρεώσεών μας.
Εντάξει, πάντως και οι παρεμβάσεις είναι πεντάλεπτες. Δεν είναι τόσο μεγάλη η διαφορά. Να υπάρξει μια κατανόηση. Κύριε Εμμανουηλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από το Βήμα αυτό δεν θα κουραστώ να επισημαίνω…
Κύριε Πρόεδρε…
Κύριε Αυγενάκη, σας παρακαλώ.
Δεν απευθύνομαι σε εσάς.
Ναι, αλλά έχω τον λόγο.
Στον κύριο Πρόεδρο απευθύνομαι.
Νομίζω ότι το θέμα είναι λήξαν και μπορούμε να συνεχίσουμε.
Έχετε δίκιο. Συνεχίστε.
Από το Βήμα αυτό, λοιπόν, δεν θα κουραστώ να επισημαίνω ότι οι διαφορές μας με το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν είναι μόνο πολιτικές. Είναι βαθιά κοινωνικές και εν τέλει πολιτισμικές. Οι διαφορές αυτές είναι ιδιαίτερα ανάγλυφες στον χώρο της παιδείας. Για μας η εκπαίδευση είναι το κοινωνικό εργαλείο, που η αξιοποίησή του συντείνει στη διαμόρφωση προσωπικοτήτων με συνειδητοποίηση της ευθύνης τους για το οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Η Κυβέρνησή μας αντιλαμβάνεται την εκπαίδευση ως την κατ' εξοχήν κοινωνική λειτουργία με έκδηλα γνωρίσματα τη δημοκρατικότητα και το πνεύμα ελευθεροφροσύνης. Μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία στοχεύουμε να δώσουμε στο άτομο πραγματική μόρφωση, που σημαίνει να αποκτήσει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά, που συντείνουν στον εξανθρωπισμό της ύπαρξής του. Αντίθετα η πολιτική σας προσηλωμένη στην ιεροποίηση της αγοράς, επιχειρεί να μετατρέψει το άτομο και στον χώρο της εκπαίδευσης σε αγοραία μονάδα συναλλαγής, πελάτες κατά την προσφιλή ρήση του κ. Μητσοτάκη. Τα νομοθετήματά μας στον χώρο της παιδείας εδράζουν στη δημοκρατικότητα, στην κοινή λογική και στην κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι νομοθετήματα που πολεμήθηκαν από την Αντιπολίτευση με έωλα επιχειρήματα, που προκάλεσαν και προκαλούν θυμηδία. Σας θυμίζω το αλήστου μνήμης θεώρημά σας περί αριστείας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς για εσάς ευτυχώς για την κοινωνία δεν είμαστε ίδιοι και αυτή η διαφορετικότητα αποτυπώνεται και στο συζητούμενο νομοσχέδιο. Με το παρόν το Υπουργείο Παιδείας επανασχεδιάζει τις δομές της εκπαίδευσης και της διοίκησής της προς την κατεύθυνση της προσαρμογής της σε νέες ανάγκες που δημιουργούν οι κοινωνικές αλλαγές, αλλά και της διόρθωσης στρεβλώσεων και αποτυχημένων πολιτικών που εισήγαγαν στα χρόνια των μνημονίων οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Αναφέρομαι ενδεικτικά στο π.δ.152 με την τιμωρητική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που θεσπίσατε, η οποία ουδόλως είχε σκοπό να βελτιώσει την εκπαίδευση, αλλά αντιθέτως να καταρρακώσει το φρόνημα του εκπαιδευτικού. Επιπλέον εισάγεται η αυτοαξιολόγηση των εκπαιδευτικών μονάδων ως μια ανατροφοδοτική διαδικασία, η οποία αποτιμά το εκπαιδευτικό έργο, εντοπίζει και αναλύει προβλήματα και ανάγκες του σχολείου, δημιουργεί κίνητρα βελτίωσης της εκπαιδευτικής λειτουργίας. Η νέα αυτή διαδικασία δεν έχει καμμιά σύνδεση με την καταστροφική για τον χώρο της εκπαίδευσης τιμωρητική εξωτερική αξιολόγηση του παρελθόντος. Το παρόν σχέδιο νόμου εισάγει επίσης νέους θεσμούς, όπως τα περιφερειακά κέντρα εκπαιδευτικού σχεδιασμού, εκπαιδευτικής και συμβουλευτικής υποστήριξης και τα κέντρα εκπαίδευσης για την αειφορία. Οι νέες αυτές δομές ενδυναμώνουν τον περιφερειακό εκπαιδευτικό σχεδιασμό, τη συμβουλευτική και γενικότερα την πολύμορφη υποστήριξη του εκπαιδευτικού έργου. Οι θεσμοί αυτοί αντικαθιστούν μεταξύ άλλων τη θέση του σχολικού συμβούλου, μια θέση στην οποία θήτευσαν σημαντικοί δάσκαλοι, αλλά μια θέση που εδώ και καιρό έχει κλείσει τον λειτουργικό της κύκλο. Οι νέοι θεσμοί που εισάγονται, αντικαθιστούν, επίσης, τα κατακερματισμένα κέντρα, τα περιφερειακά επιμορφωτικά κέντρα, τα κέντρα υποστήριξης ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών, τα κέντρα συμβουλευτικής και σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού. Με τον τρόπο αυτόν από κατακερματισμένους και μονοπρόσωπους θεσμούς υποστήριξης οι οποίοι λειτουργούσαν πολλές φορές με έλλειψη συντονισμού και με ελλιπή μέσα, μεταβαίνουμε σε οργανωμένες, συνεργατικές και διεπιστημονικές δομές στήριξης. Κλείνω την τοποθέτησή μου με μια ακόμη σημαντική ρύθμιση που φέρνει το Υπουργείο και που αφορά τον καθοριστικό ρόλο που αποκτά ο σύλλογος διδασκόντων των σχολείων, πάγιο και διαχρονικό αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας. Ο σύλλογος αποκτά πλέον ουσιαστικές αρμοδιότητες και αναλαμβάνει την ευθύνη να προγραμματίζει και να αποτιμά το εκπαιδευτικό έργο του σχολείου. Με τον τρόπο αυτόν ενισχύονται οι διαδικασίες συλλογικών αποφάσεων του σχολείου από τους καθ' ύλην αρμόδιους, τους εκπαιδευτικούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι δεσμοί της Αριστεράς με την εκπαίδευση και γενικότερα με την παιδεία είναι ιδιαίτερα ισχυροί και ακατάλυτοι. Έρχονται από πολύ παλιά και είναι προορισμένοι να πάνε πολύ μακριά. Μορφές εμβληματικές της Αριστεράς που σφυρηλάτησαν αυτούς τους δεσμούς και με το πάθος και τη σοφία τους, άρδευσαν τον εκπαιδευτικό λειμώνα της χώρας μας. Δεν θα τις αναφέρω. Θα ζητούσα να τις ανακαλέσετε στη μνήμη σας, ώστε να πιστοποιήσετε του λόγου το αληθές. Η δική μας Αριστερά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως εμπόρευμα και ως αρένα για αρίστους. Η δική μας Αριστερά σέβεται τόσο τους μαθητές όσο και τους δασκάλους και τους ανθρώπους που ασκούν τη διοίκησή της. Τα όσα εμπεριέχονται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, αποτελούν συμπύκνωση αυτής της εμπειρίας, αλλά και υλοποιούν αιτήματα του εκπαιδευτικού κινήματος, διευρύνουν τον εκδημοκρατισμό, ενισχύουν την εκάστοτε σχολική μονάδα και οριοθετούν ένα σύγχρονο και δίκαιο πλαίσιο καθηκόντων για τα αρμόδια στελέχη.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε. Ευχαριστώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Συνεχίζουμε έτσι να βάζουμε τάξη σε αυτόν τον τόπο χωρίς ρεβανσισμούς, χωρίς ιδεοληψίες. Συνεχίζουμε να βάζουμε τέλος στην καταστροφή και τον κοινωνικό αυτοματισμό που προκαλέσατε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Συνεχίζουμε να αντιστρέφουμε την κοινωνική ερημοποίηση της χώρας και να πορευόμαστε προς την κοινωνική ανασυγκρότηση. Συνεχίζουμε να αποναρκοθετούμε τον τόπο μας από τις κάθε είδους οικονομικές πολιτικές και κοινωνικές νάρκες, που για δεκαετίες φυτέψατε στη χώρα μας.
Κύριε συνάδελφε, ευχαριστούμε πολύ.
Μια κουβέντα, επιτρέψτε μου.
Κύριε συνάδελφε, έχουμε φθάσει τα οκτώ λεπτά. Υπολείπονται άλλοι είκοσι δύο συνάδελφοι. Δεν θα τελειώσουμε έτσι.
Ο κ. Δαβάκης έκανε το μη επαναλαμβανόμενο μυστήριο της βάπτισης επαναλαμβανόμενο. Φιλελεύθερος ο χώρος «μα έτσι βαφτίστηκε». Γιατί άραγε χρειάζεται να ξαναβαφτιστεί. Μάλλον το λέει στη νύφη για να το ακούσει η πεθερά. Ευχαριστώ.
Είχατε τόση ανάγκη γι' αυτό το σχόλιο στα οκτώ λεπτά; Με συγχωρείτε δηλαδή.
Για την πεθερά ήταν το σχόλιο.
Μάλιστα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι πέντε μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Περαίας, Θεσσαλονίκης. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Αυγενάκης.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, και σας υπόσχομαι ότι δεν θα μιλήσω λιγότερο από οκτώ λεπτά κι εγώ. Κυρία Υπουργέ, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα το σχέδιο νόμου για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τη διαδικασία του επείγοντος. Περιορίζουμε σε συζήτηση λίγων ωρών ένα σημαντικό θέμα, που αφορά την εκπαίδευση των παιδιών μας των δικών μας παιδιών. Η Κυβέρνηση για άλλη μια φορά απαξιώνει τους δημοκρατικούς θεσμούς, ευτελίζει το Κοινοβούλιο με τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, αναιρεί το δημοκρατικό διάλογο και τη διαβούλευση και προσβάλλει την ίδια την εκπαίδευση. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για τη διαδικασία του επείγοντος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Θέματα όπως η παιδεία θα έπρεπε να νομοθετούνται μέσα από εξαντλητικό, ειλικρινή διάλογο, διάλογο στη Βουλή, διάλογο με τους φορείς της εκπαίδευσης, με τους εκπαιδευτικούς με τους εμπλεκόμενους φορείς αλλά και φυσικά διάλογο με την ίδια την κοινωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προκλητική η μεθόδευση του Υπουργείου Παιδείας. Φέρνει απολύτως αναιτιολόγητα ένα νομοσχέδιο μαμούθ πεντακοσίων σελίδων και εκατόν δεκατριών άρθρων με τη διαδικασία του επείγοντος. Το νομοσχέδιο ανέβηκε στη διαβούλευση με πενήντα ένα άρθρα και τώρα στην Ολομέλεια με εκατόν δεκατρία άρθρα. Στη σύντομη και κατεπείγουσα διαδρομή του από το κλείσιμο της διαβούλευσης ως την επιτροπή φούσκωσε σε εξήντα δύο άρθρα επιπλέον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κάνετε αυτό, γιατί φοβάστε την ουσιαστική συζήτηση, τον διάλογο; Το κάνετε αυτό, γιατί φοβάστε τη γνώμη των πολιτών; Το κάνετε αυτό, για να κρύψετε ότι προσπαθείτε να κομματικοποιήσετε και πάλι - με προκλητικό, μάλιστα, τρόπο - την διοίκηση του εκπαιδευτικού συστήματος; Τα κάνετε όλα αυτά νύχτα, ώστε να μην αντιληφθεί τάχα κανείς τι προσπαθείτε να κάνετε; Βάζετε το κόμμα και το κομματικό σας συμφέρον πάνω από όλα, πάνω από τους δημοκρατικούς θεσμούς, πάνω από τη Βουλή, πάνω από τα σχολεία και πάνω από την εκπαίδευση; Δυστυχώς και στον νευραλγικό τομέα της εκπαίδευσης επιλέγετε να επιδείξετε την περιφρόνησή σας στους θεσμούς αλλά κυρίως στους πολίτες και στους γονείς. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, στην προσπάθειά σας αυτή να ευτελίσετε τους θεσμούς και να περιφρονείτε τους πολίτες, είμαστε απέναντί σας. Όχι μόνο καταψηφίζουμε το νομοσχέδιό σας αλλά δεσμευόμαστε ρητά και ξεκάθαρα ότι μόλις η Νέα Δημοκρατία αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας - δηλαδή πολύ πολύ σύντομα - θα καταργήσουμε αυτό που σήμερα συζητάμε. Κυρία Υπουργέ, το νομοσχέδιό σας έχει ως κεντρικό σκοπό την κομματική άλωση της διοίκησης της εκπαίδευσης και τον εξοβελισμό των ήδη υπηρετούντων στελεχών σε αυτή ανεξάρτητα από τα προσόντα, την αξία και φυσικά την προσφορά τους. Καταργεί την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Θέτει αντισυνταγματικούς όρους επιλογής των στελεχών της διοίκησης όπως, για παράδειγμα, περιορισμό δύο θητειών, αξιολόγηση στελεχών της εκπαίδευσης με ανώνυμα ερωτηματολόγια, καθοριστική βαρύτητα στη μη δομημένη συνέντευξη από κομματικά καθαρά ελεγχόμενα όργανά σας. Θέτει παράλογες διαδικασίες όπως είναι, για παράδειγμα, οι περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης, οι οποίοι τοποθετήθηκαν με κομματικά κριτήρια από την κυβέρνησή σας το 2015 και θα συμμετέχουν στις επιλογές των μεσαίων στελεχών εκπαίδευσης. Δηλαδή χωρίς να έχει προηγηθεί η δική τους κρίση, θα κρίνουν τα μεσαία στελέχη της εκπαίδευσης. Καταργεί χρήσιμες αλλά και δοκιμασμένες στον χρόνο δομές όπως είναι οι σχολικοί σύμβουλοι και τις αντικαθιστά με νέες υδροκέφαλες δομές. Προβλέπει δημιουργία νέων δαπανών, οι οποίες μάλιστα δεν εκτιμώνται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Περιλαμβάνει σαφείς φωτογραφικές διατάξεις, όπως, για παράδειγμα, αυτές που αφορούν το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Μετατρέπει την ειδική αγωγή σε πεδίο ανεύθυνου πειραματισμού, δίνοντας ιατρική χροιά στη διαχείριση των θεμάτων του μαθητικού πληθυσμού με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Δεν αντιμετωπίζει, επίσης, τα ζητήματα της πολυετούς αναμονής και της αγωνίας μαθητών και γονέων ιδίως κατά την μετάβαση των μαθητών από το δημοτικό στο γυμνάσιο και από το γυμνάσιο στο λύκειο. Κύριε Υπουργέ, είναι ευθύνη μας να αναδείξουμε αυτά τα ζητήματα και να σας καταγγείλουμε γι' αυτά τα οποία κάνει σήμερα η Κυβέρνησή σας στην παιδεία και, φυσικά, στα σχολεία μας. Η Νέα Δημοκρατία, η παράταξή μας, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη μεταρρύθμιση για την παιδεία. Επιμένουμε στις πάγιες θέσεις μας και έχουμε ως στόχο την αναβάθμιση της παιδείας. Για εμάς η επένδυση στην παιδεία δεν είναι απλά πολιτική προτεραιότητα αλλά συνθήκη επιβίωσης του έθνους. Είναι προσωπική πολιτική δέσμευση του Προέδρου μας Κυριάκου Μητσοτάκη η επιλογή ανώτατων αλλά και ανώτερων στελεχών στην εκπαίδευση, να γίνεται με τη θεσμοθέτηση μιας αντικειμενικής διαδικασίας, στην οποία φυσικά θα εμπλέκεται το ΑΣΕΠ. Επιμένουμε στον ρόλο των διευθυντών και στην αντικειμενική επιλογή των περιφερειακών διευθυντών και των σχολικών συμβούλων. Είναι πολύ σημαντικό στην κορυφή της διοίκησης των σχολείων της εκπαίδευσης να έχουμε ανθρώπους οι οποίοι είναι αξιολογημένοι, έχουν γνώσεις, ποιότητα και οι οποίοι πονάνε αλλά κυρίως αγαπάνε πραγματικά το αντικείμενό τους. Ως προς την αξιολόγηση όλων των δομών της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών θέλουμε σχολεία τα οποία να αξιολογούνται. Θέλουμε μία αξιολόγηση η οποία λειτουργεί ως ένας μηχανισμός βελτίωσης και επιμόρφωσης γι' αυτούς που δεν αποδίδουν καλά, αλλά και ένας μηχανισμός επιβράβευσης για τους αρίστους οι οποίοι σήμερα κρατούν τη δημόσια εκπαίδευση και το δημόσιο σχολείο όρθιο. Θέλουμε την ενίσχυση των υφισταμένων δομών καθώς και της σχολικής αυτονομίας με τη λήψη πολλών αποφάσεων από τα ίδια τα σχολεία. Θέλουμε ελεύθερα αυτόνομα σχολεία, με περισσότερη δημιουργία, με περισσότερη ευθύνη και λογοδοσία στους διευθυντές, με μεγαλύτερο ρόλο στους συλλόγους των γονέων. Το σχολείο μας - και μ' αυτό κλείνω - πρέπει να ξαναγίνει μία φυσική κυψέλη, κύριοι συνάδελφοι, παραγωγής γνώσης, χαράς, αλλά και δημιουργίας. Για όλους αυτούς τους λόγους καταψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να κάνω κάποια γενικά σχόλια, πριν μπω σε επιμέρους διατάξεις του νομοσχεδίου. Άκουσα τον Υπουργό, τον κ. Γαβρόγλου, να ξεκινάει την ομιλία του σήμερα το πρωί και να λέει τα εξής. Ειρήσθω εν παρόδω, ο κύριος Υπουργός μίλησε περίπου είκοσι δύο λεπτά. Όχι ότι μίλησε πολύ αλλά μίλησε είκοσι δύο λεπτά. Σε αυτά τα είκοσι δύο λεπτά δεν ασχολήθηκε καθόλου με το νομοσχέδιό του. Ασχολήθηκε με την Αντιπολίτευση και μας έκανε από καθέδρας διδασκαλία εδώ. Μία λέξη για το νομοσχέδιό του δεν άκουσα, ένα τεκμήριο, μια επιχειρηματολογία. Άκουσα γενικότητες και «ξύλο» στην Αντιπολίτευση. Πρέπει, λοιπόν, κάποια να απαντηθούν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Ξεκίνησε μαλώνοντάς μας και λέγοντάς μας ότι είναι δημοσιοποιημένο το νομοσχέδιο από τις 24 Οκτωβρίου του 2017 κυρία Υπουργέ, που είστε εδώ παρούσα. Και εγώ ρωτώ, ποια είναι η απαξίωση του Κοινοβουλίου αυτή τη στιγμή που ζούμε; Ποια είναι η τελική απαξίωση του Κοινοβουλίου; Τι μας είπε ο κύριος Υπουργός; Τον εαυτό του έπρεπε να μαλώσει. Το ανάρτησε, λοιπόν, και το δημοσιοποίησε τον Οκτώβρη. Τι τον εμπόδισε να το φέρει τον Δεκέμβρη, τον Γενάρη, τον Φλεβάρη, τον Μάρτη - έλεος - για να κάνει μια κανονική κοινοβουλευτική διαδικασία, αν ήθελε να κάνει κανονική κοινοβουλευτική διαδικασία. Άρα να μη μας τα λέει αυτά ο κύριος Υπουργός. Αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Δεύτερον, λέει ότι έγινε επαρκής διάλογος μέχρι τότε. Έχω ακούσει και άλλους Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ, να λένε ότι έγινε διάλογος και ότι είδαν τόσους φορείς. Και ο κ. Σκουρλέτης το έχει πει αλλά και άλλοι Υπουργοί. Το ότι βλέπει ο Υπουργός κατ' ιδίαν φορείς - και καλά κάνει θα έλεγα εγώ - στο Υπουργείο του είναι διάλογος, κυρία Υπουργέ; Όχι δεν είναι, γιατί ο διάλογος είναι θεσμός. Αλλά, βέβαια, κανείς δεν εκπλήσσεται, γιατί δεν είναι στην κουλτούρα σας ο διάλογος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της δήθεν Αριστεράς. Και θα το αποδείξω αυτό. Γιατί όταν ήσασταν στο 3%, εκεί που κάποια στιγμή θα οδεύσετε και όχι πολύ αργά, θέλω να θυμίσω στο Σώμα ότι ποτέ - ποτέ όμως - δεν είχατε έρθει στο Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας. Δεν ήρθατε ποτέ ούτε μια φορά. Δεν ήρθατε ποτέ να πείτε την άποψή σας τη διαφορετική, να πείτε την αντίδρασή σας. Ποτέ δεν είχατε έρθει στο Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, το οποίο είναι ένας θεσμός που εμείς κατοχυρώσαμε. Δεύτερον, θέλω να πω ότι πραγματική κουλτούρα συνεργασίας σημαίνει ότι ακόμα και σε συνθήκες ακραίας πόλωσης, μπορεί ένα κόμμα βαθιά δημοκρατικό να αναγνωρίσει την εθνική σημασία της παιδείας και να συμμετάσχει στον διάλογο. Θα αναφέρω ένα παράδειγμα από το 2008, όπου υπήρχε ακραία πόλωση μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Η Νέα Δημοκρατία ήταν τότε στην κυβέρνηση. Γίνεται η πρωτοβουλία Μπαμπινιώτη και καλούνται όλα τα κόμματα. Και το ΠΑΣΟΚ προσέρχεται μέχρι τέλους. Εσείς προσήλθατε για να καταγγείλετε και να φύγετε. Επίσης ποτέ ούτε στο νομοσχέδιο για την τεχνική εκπαίδευση που ήταν δική μας πρωτοβουλία και που ήρθαν όλα τα κόμματα, ποτέ δεν ήρθε ο Συνασπισμός. Ποτέ. Και μας λέτε για διάλογο; Βεβαίως τώρα που ήρθατε στην εξουσία, μας είπε ο Υπουργός σας ότι έκανε διάλογο γιατί είδε τους φορείς και γιατί έδωσε πέντε με δέκα συνεντεύξεις. Ποιον κοροϊδεύετε; Πάντως όχι τον ελληνικό λαό. Μας είπε και κάτι άλλο ο κ. Γαβρόγλου. Μας είπε να βγούμε στην κοινωνία. Εσείς να βγείτε στην κοινωνία. Εμείς βγαίνουμε στην κοινωνία και γεμίζουμε αίθουσες και πάμε όπου θέλουμε. Εσείς βγείτε στην κοινωνία. Που για να πάει ο κ. Τσίπρας κάπου, πρέπει να τον συνοδεύουν είκοσι διμοιρίες των ΜΑΤ. Είκοσι διμοιρίες των ΜΑΤ συνοδεύουν τον Πρωθυπουργό για να πάει κάπου. Να μη μας λέει εμάς ο κ. Γαβρόγλου να βγούμε έξω στην κοινωνία. Να βγει αυτός πρώτος και να πάει στους εκπαιδευτικούς και να μπει μέσα στα σχολεία. Γιατί σήμερα από το Βήμα της Βουλής ο κ. Γαβρόγλου απευθύνθηκε σε ένα στενό ακροατήριο όπως και πολλοί από τους Βουλευτές σας. Θα θυμηθώ αυτό που στα αλήθεια κάνετε. Άκουσα και τον συνάδελφο, τον κ. Κωνσταντινέα, από τον ΣΥΡΙΖΑ να λέει: «Θα το ξηλώσουμε ραφή - ραφή.». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, ζητώ και εγώ την ανοχή σας όχι για οχτώ λεπτά αλλά για ένα με δύο λεπτά παραπάνω. Τι θα ξηλώσετε ραφή - ραφή; Θα ξηλώσετε τους σχολικούς συμβούλους. Τους ξηλώνετε σήμερα, αυτόν τον θεσμό που εμείς εισαγάγαμε και ο οποίος διαδέχθηκε τον επάρατο επιθεωρητή των σχολείων. Μπορεί εδώ στην Αίθουσα να μη θυμόμαστε, γιατί δεν είμαστε αρκετά παλιοί, αν όμως μιλήσετε μ' έναν συνταξιούχο δάσκαλο, έναν συνταξιούχο καθηγητή, θα σας πει πολλά γι' αυτόν τον επιθεωρητή και όχι μόνο τις μέρες της κυβέρνησης της Δεξιάς, της ΕΡΕ αλλά και τις μέρες της επαράτου χούντας. Αυτόν τον θεσμό καταργήσαμε και βάλαμε έναν καθαρά παιδαγωγικό θεσμό, τον θεσμό του σχολικού συμβούλου που σήμερα εσείς τον καταργείτε. Ήθελε βελτίωση; Βεβαίως. Θα έπρεπε να καλούσατε τα κόμματα. Επειδή τόλμησε ο κ. Γαβρόγλου να πει σε μας, μετά την ομιλία της κ. Γεννηματά, ότι Βουλευτές μας και στελέχη μας τον έχουν δει κατ' ιδίαν, εγώ θα τον παρακαλούσα και θα τον προκαλούσα να μην μπει σ' αυτόν τον διάλογο, διότι όχι μόνον εγώ αλλά και πολλοί από μας έχουμε να πούμε πάρα πολλές ιστορίες. Το θέμα είναι το εξής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Μπορούμε να κάνουμε διάλογο για το πώς θα βελτιώσουμε τον θεσμό του σχολικού συμβούλου; Όχι. Μπαίνουμε, όμως, σε αλισβερίσια για το αν θα τους δώσει μία θητεία ή όχι, αν θα τους κλείσει το μάτι ή αν θα τους κάνει κάτι, μπας και τους κατευνάσει στον νέο θεσμό, το ΠΕΚΕΣ, τη γραφειοκρατικοποίηση. Πάμε σε μια συγκεντροποίηση στις περιφέρειες μακριά από τα σχολεία, μακριά από τους γονείς, μακριά από τον παιδαγωγικό ρόλο. Τέλος θα πω μια κουβέντα για την αξιολόγηση. Είναι αλήθεια ότι στα υπηρεσιακά επιμορφωτικά συμβούλια που κάναμε για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου - αναφέρθηκε η κ. Γεννηματά - μπαίνατε μέσα και τα διαλύατε. Προσέξτε. Δεν υπήρχε πολιτικό πρόσωπο εκεί ούτε καν γενικός ή ειδικός γραμματέας. Μπαίνατε μέσα και τα διαλύατε αυτά. Αυτή είναι η δημοκρατία σας. Η παιδεία, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν χτίζεται με αυτό που έκανε τότε ο κύριος Υφυπουργός που μπούκαρε με τη βία στις παρελάσεις. Δεν είναι δυνατόν ο κ. Μπαξεβανάκης σήμερα να μας μιλάει για διαλόγους και συναινέσεις. Ξέρουμε τι έκανε στις παρελάσεις. Η παιδεία χτίζεται σκαλί - σκαλί. Αν θέλατε, λοιπόν, θα έπρεπε να καλέσετε τα κόμματα, ώστε να πάρουμε θέση και για την αξιολόγηση που την έχετε στο πυρ το εξώτερο και επαίρεστε γι' αυτό. Άρα, λοιπόν, αυτό που πρέπει να κάνετε, είναι να σκεφτείτε δύο και τρεις φορές. Θέλετε να αποκτήσετε κουλτούρα διαλόγου; Αν όντως θέλετε, ανοίξτε τα αυτιά σας και ακούστε. Αν όχι θα συνεχίσουμε να ακούμε τους Υπουργούς σας εδώ να μιλάνε επί είκοσι δύο λεπτά αντιπολιτευόμενοι την Αντιπολίτευση, χωρίς μία λέξη για το νομοσχέδιο που συζητάμε εδώ.
O Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χουσεϊν Ζεϊμπέκ έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα πλαίσια της συνολικής και ουσιαστικής αναβάθμισης της εκπαίδευσης που επιχειρεί η Κυβέρνησή μας, ήλθε η ώρα της ανασυγκρότησης και των υποστηρικτικών δομών της εκπαίδευσης. Χρησιμοποιώ πολύ συνειδητά τον όρο ανασυγκρότηση, αφού πρέπει να θυμόμαστε τι είχε μεσολαβήσει πριν από τα δικά μας νομοσχέδια. Σε συνθήκες σκληρής οικονομικής κρίσης και λιτότητας η παιδεία υποτιμήθηκε και ήταν από τους πρώτους τομείς - μαζί με την υγεία - που μπήκαν στο στόχαστρο των αντιλαϊκών πολιτικών των προηγούμενων κυβερνήσεων. Μέχρι τότε τα ζητήματα της αξιολόγησης φάνταζαν ως τιμωρία, ενώ οι δομές υποστήριξης της εκπαίδευσης αντιμετωπίζονταν αποσπασματικά και μεμονωμένα. Για να μπω στην ουσία του νομοσχεδίου, τώρα βλέπουμε ότι η φοβερή και τρομερή κατάργηση του σχολικού συμβούλου, όπως ισχυρίζεται η Αντιπολίτευση, αντικαθίσταται από τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου. Αποδεχόμαστε φυσικά ότι ο θεσμός του σχολικού συμβούλου πρόσφερε πολλά στο εκπαιδευτικό σύστημα μετά την κατάργηση των επιθεωρητών εκπαίδευσης, ωστόσο ποτέ δεν ενισχύθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις που με τόσο πάθος τώρα τον υπερασπίζονται. Αντίθετα με τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου διαμορφώνεται μια νέα κουλτούρα, που ως σκοπό έχει ένα σχολείο δημόσιο, δημοκρατικό και συνεργατικό, με ενισχυμένο τον κοινωνικό του ρόλο. Για τον λόγο αυτό αλλάζουν και οι στόχοι δουλειάς του, αφού καλείται να πετύχει την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών πάνω στις σύγχρονες διδακτικές μεθόδους, να υποστηρίζει τη διαδικασία προγραμματισμού και αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου αλλά και την παιδαγωγική υποστήριξη του εκπαιδευτικού. Υπό τον έλεγχο των ΠΕΚΕΣ θα είναι και τα κέντρα εκπαιδευτικής και συμβουλευτικής υποστήριξης για τα οποία κατηγορούμαστε αφού καταργούμε τα ΚΕΔΔΥ. Ωστόσο κανένας δεν μιλάει ανοιχτά για τον ρόλο των ΚΕΣΥ, ο οποίος δεν έχει καμμία αλλαγή στο κομμάτι της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών. Αντιθέτως τα ΚΕΣΥ στελεχώνονται και με περισσότερους επιστήμονες για να μην εξαντλούνται στα πλαίσια της γνωμάτευσης, αλλά θα καθορίζουν το είδος της εκπαιδευτικής ανάγκης, θα προτείνουν το κατάλληλο εκπαιδευτικό πλαίσιο για κάθε μαθητή, θα σχεδιάζουν και θα υποστηρίζουν τον εκπαιδευτικό στο εξατομικευμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης του μαθητή και τέλος θα υποστηρίζουν τον εκπαιδευτικό και σε άλλα θέματα διαχείρισης της σχολικής τάξης. Μέχρι σήμερα ένα παιδί έπρεπε να περιμένει έως και δύο χρόνια για να αξιολογηθεί από το ΚΕΔΔΥ. Από εδώ και πέρα με τη θεαματική αύξηση των θέσεων στα ΚΕΣΥ αναμένεται να επιταχυνθούν οι διαδικασίες έκδοσης των γνωματεύσεων αλλά και να υποστηρίζονται οι εκπαιδευτικοί. Φωτεινή εξαίρεση ήταν το ΚΕΔΔΥ της Ξάνθης, το οποίο είχε ελάχιστη αναμονή. Όμως με την αύξηση των θέσεων και τη μετατροπή του σε ΚΕΣΥ αναμένεται να φέρει ακόμη καλύτερα αποτελέσματα στον νομό μας. Αξίζει, επίσης, να αναφερθούμε στον σχολικό προγραμματισμό και την ανατροφοδοτική αποτίμηση του έργου της σχολικής μονάδας από τους ίδιους τους συλλόγους διδασκόντων. Η διαδικασία αυτή κανένα κοινό δεν έχει με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της Νέας Δημοκρατίας, στην οποία οι εκπαιδευτικοί αντιστάθηκαν σθεναρά λόγω της σύνδεσης με τις απολύσεις τα πρώτα χρόνια των μνημονίων. Με τη συγκεκριμένη διάταξη ο σύλλογος διδασκόντων σε συνεργασία με τους φορείς της σχολικής κοινότητας θέτει τους εκπαιδευτικούς στόχους, αποτιμά αν επιτεύχθηκαν ή όχι και με βάση αυτό σχεδιάζεται η επιμόρφωση και η στήριξη της σχολικής μονάδας όπου αυτή χρειάζεται. Όλα τα παραπάνω φυσικά ισχύουν και για τη μειονοτική εκπαίδευση. Ειδικότερα για τη στελέχωση των ΠΕΚΕΣ προβλέπονται τρεις θέσεις εκπαιδευτικών του μειονοτικού προγράμματος πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας. Η επιστημονική ευθύνη του μειονοτικού προγράμματος και στις δύο βαθμίδες ανατίθεται αποκλειστικά στους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου μειονοτικού προγράμματος για τα μειονοτικά σχολεία της Θράκης. Επίσης στη στελέχωση των ΚΕΣΥ προβλέπονται δύο θέσεις, κατά προτεραιότητα, από μέλη της μειονότητας για τους Νομούς Ξάνθης και Ροδόπης. Συνεπώς όλες οι παραπάνω ευεργετικές διατάξεις καταδεικνύουν τον σημαντικό ρόλο που θα παίξουν οι συντονιστές εκπαιδευτικού έργου στη βελτίωση της μειονοτικής εκπαίδευσης. Για τον λόγο αυτόν εξάλλου θα επιλεχθούν οι εκπαιδευτικοί με πολυετή εμπειρία σε αυτή. Όλα αυτά δείχνουν ότι έχουν γίνει θετικά βήματα στη μειονοτική εκπαίδευση, αλλά μένουν πολλά ακόμα να γίνουν όπως είναι φυσικά η αλλαγή των βιβλίων του Ελληνόγλωσσου και του Τουρκόγλωσσου προγράμματος αλλά και το πάγιο αίτημα των εκπαιδευτικών του μειονοτικού προγράμματος για επιμόρφωση. Το παρόν νομοσχέδιο δείχνει ότι πάμε σε περίοδο ομαλοποίησης και ανασυγκρότησης της εκπαίδευσης προς το καλύτερο και τελικά σε περίοδο ομαλοποίησης και ανασυγκρότησης της χώρας μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ένα λεπτό. Ειδικά μετά την καθαρή έξοδο από την κατάσταση της επιτροπείας και των μνημονίων που είναι μπροστά μας, οφείλουμε να στρέψουμε το βλέμμα μας όχι μόνον στην οικονομική ανάπτυξη αλλά και στους υπόλοιπους τομείς του κράτους που επλήγησαν περισσότερο από την κρίση όπως στην παιδεία. Με αυτό το νομοσχέδιο γίνεται το πρώτο βήμα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε Συνεχίζουμε με τον Βουλευτή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, τον κ. Λοβέρδο. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, ο τομέας της εκπαίδευσης είναι ένας χώρος που κατακτήσαμε να μην είναι το κέντρο των πολιτικών αντιπαραθέσεων, να μην είναι η βάση για την επιδίωξη πολιτικών στοχεύσεων. Και αυτήν την παραδοχή την κάναμε σχεδόν καθολικά ως πολιτικό σύστημα μετά από πάρα πολλές επιβαρύνσεις που δημιούργησαν στην εκπαίδευση οι κομματικοί ανταγωνισμοί, στη φάση αυτού που λέω εγώ «ύστερη μεταπολίτευση», δηλαδή μετά το 2000. Δεν με εκπλήσσει ότι η μοναδική κυβέρνηση που βγήκε έξω από αυτήν την κατάκτηση είναι η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Είστε μια μοναδική εξαίρεση και εδώ, όπως είστε πραγματικά εξαίρεση και στα θέματα εξωτερικής πολιτικής που είναι τόσο επίκαιρα αυτές τις ημέρες. Πρώτον, σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά καταφέρατε να γίνετε ως Κυβέρνηση - όχι όλοι, κάποιοι από εσάς, όμως, με τρόπο έκδηλο - κομμάτι του προεκλογικού παιχνιδιού της Τουρκίας, να παίζετε με κριτήριο τις βουλές των κομμάτων και των υποψηφίων στην προεκλογική περίοδο της Τουρκίας. Άθελά σας προφανώς, αλλά το κάνετε. Δεύτερον, σε ό,τι αφορά τα θέματα της Fyrom, έχετε προσπαθήσει με τον πιο αδέξιο τρόπο από την αρχή Δεκεμβρίου του 2017 να δημιουργήσετε προβλήματα στην Αντιπολίτευση για να πάρετε κάποιες ψήφους εσείς, με αποτέλεσμα αυτήν τη στιγμή να μην ξέρει κανένας στην Ελλάδα τη Δευτέρα και την Τρίτη αν αυτά που άκουγε την Κυριακή από τους κυβερνώντες είναι σοβαρά. Επειδή, λοιπόν, η κλεψύδρα της κυβερνητικής βιοδιαθεσιμότητας αδειάζει με αδυσώπητους ρυθμούς και επειδή το φάσμα της ήττας έχει σκεπάσει τον πολιτικό σας ορίζοντα αποφασίσατε ακόμη μια φορά - πολλοστή στα θέματα της εκπαίδευσης - να νομοθετήσετε για πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια με μικροπολιτικά κριτήρια για να ικανοποιήσετε το στενό εκλογικό σας ακροατήριο. Κοιτάς αριστερά στην Αίθουσα αυτή, όπως κοιτάω εγώ την Αίθουσα δηλαδή, βλέπεις τον άνθρωπο ο οποίος μπουκάριζε στο Υπουργείο Παιδείας παίζοντας ένα αποκλειστικά κομματικό, δήθεν συνδικαλιστικό ρόλο. Κοιτάς δεξιά και βλέπεις τον Υπουργό που μπουκάριζε για να διαλύσει παρελάσεις στον νομό του. Και τώρα μπουκάρατε όλοι μαζί από το 2015 και μετά με μια εξαίρεση, να κάνετε στον χώρο της εκπαίδευσης αυτό που συμφέρει το κόμμα σας και κανέναν άλλο και να το κάνετε από το 2015 έως και σήμερα και επειγόντος. Ο κατήφορος ο εκπαιδευτικός είναι ο δρόμος που συχνά επιλέγετε, αλλά πρέπει να καταλάβετε - τώρα πια βέβαια είναι αργά - ότι ο εκπαιδευτικός κατήφορος οδηγεί σε κατήφορο και την υπόλοιπη κοινωνία. Μπορεί τα αποτελέσματά του να γίνονται ορατά μετά από κάποια χρόνια, αλλά πάντως είναι πολύ σοβαρά και δύσκολα μπορούν να θεραπευτούν. Ερασιτεχνισμός, ιδεοληψία, γίνατε αυτό που τόσο εύστοχα ο Σεφέρης είχε πει: «Σε αυτόν τον τόπο όλοι είμαστε τόσο τραγικά αυτοδίδακτοι». Πράγματι, έχετε να επιδείξετε πραγματικά αρετές σε αυτό που λέμε άσχετος και αυτοδίδακτος που μαθαίνει στου άλλου ανθρώπου τον σβέρκο, γιατί με το νέο σας χτύπημα τι κάνετε; Τα είπε η κ. Χριστοφιλοπούλου πάρα πολύ καλά, τα έχουν πει και οι εισηγητές μας, ο κ. Κωνσταντόπουλος στην επιτροπή και εδώ στην Ολομέλεια, τα είπε η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής. Έχετε καταφέρει χτύπημα καίριο σε μια αξιοκρατική δομή του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Υποστηρίζω την άποψη ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πάσχει και υπάρχουν εδώ ευθύνες. Έκανα και σχετική αναφορά στην αρχή της ομιλίας μου. Ωστόσο κατακτήθηκαν κάποιες νησίδες εκπαιδευτικής επάρκειας και κάποιες άλλες νησίδες πραγματικής επιτυχίας στον τομέα της εκπαιδευτικής πολιτικής. Θερίζετε ό,τι ξεχώριζε πάνω από το μέσο όρο. Θερίζετε ό,τι έχει καταφέρει αυτά τα χρόνια να θεμελιωθεί με προσπάθειες και να έχει επιτυχίες στη δράση του. Έχω μιλήσει κατά καιρούς με πάρα πολλούς εκπαιδευτικούς, χαρακτηριστικές περιπτώσεις από την Εύβοια, από τη Βοιωτία, από την Αθήνα, από την Μακεδονία, εκπαιδευτικούς ενταγμένους στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια. Είναι πολλές οι φορές, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, που έχουν αναφερθεί οι άνθρωποι αυτοί στον ρόλο των σχολικών συμβούλων ως κάτι καλό, ως κάτι που βοηθά. Και επειδή δεν σας αρέσουν τα προσόντα τους και επειδή δεν σας αρέσει η παρουσία τους, τους καταργείτε και ναι μεν, τους καταργείτε, αλλά δεν έχετε μπει και στον κόπο από ό,τι φαίνεται μέχρι τώρα, γιατί τελειώνει η συζήτηση.... [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, το πεντάλεπτό μου είναι προϊόν της επείγουσας διαδικασίας. Το πεντάλεπτό μου - και πολύ σωστά μου θυμίζετε τον χρόνο μου - δεν είναι προϊόν του Κανονισμού της Βουλής. Είναι προϊόν αυτών εδώ που κυβερνούν τον τόπο, που για ένα τέτοιο θέμα μου δίνουν δικαίωμα να μιλήσω πέντε λεπτά. Κι εσείς, κύριε Πρόεδρε, μου το θυμίζετε και κάνετε πολύ καλά. Δυστυχώς, όμως, τα θέματα είναι πάρα πολλά. Έχετε κοιτάξει τι λέει η Διεύθυνση Επιστημονικών Μελετών; Λέει πολλά στις δεκατέσσερις σελίδες. Λέει πάρα πολλά. Δεν έχω χρόνο να σταθώ. Θα σταθώ σε ένα, στο άρθρο 30, παράγραφος 3, όπως το αποκαλεί η ίδια «εκδήλωση άνισης μεταχείρισης, με την εισαγωγή κριτηρίου αποκλεισμού». Το έχετε σκεφτεί αυτό; Η Διεύθυνση Επιστημονικών Μελετών λέει ότι στο άρθρο 30, παράγραφος 3, - όπως η ιδία το λέει - εισάγεται «εκδήλωση άνισης μεταχείρισης, με την εισαγωγή κριτηρίου αποκλεισμού».
Άλλαξε αυτό.
Όχι. Δεν άλλαξε! Άλλαξε κατά τι; Άλλαξε κατά τη δυνατότητα να προσμετράται στον χρόνο ενός υποψηφίου, για να καταλάβει τις νέες θέσεις που έχουν δημιουργήσει, οι δύο θητείες σε μία. Και αυτό παραμένει κριτήριο αποκλεισμού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που μάλλον διαβάζετε τα κείμενα κρατώντας ανάποδα το χαρτί.
Αποκλεισμού;
Ναι, βεβαίως.
Η αντισυνταγματικότητα υπάρχει.
Η αντισυνταγματικότητα παραμένει ακέραια, για όποιον ξέρει ελληνικά. Για όποιον δεν ξέρει, είναι δικό του θέμα. Δεν έχω άλλον χρόνο. Θέλω να κλείσω με ένα θέμα που αφορά το άρθρο 85, για το Διοικητικό Συμβούλιο της «Σιβιτανιδείου». Είναι χαρακτηριστικό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πώς νομοθετούν οι άνθρωποι εδώ, που επειγόντος μας φέρνουν τα νομοθετήματά τους στη Βουλή, για να μην μπορέσουμε να πούμε και τις αδυναμίες τους, εκεί που τις εντοπίζουμε. Στο άρθρο 85, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, στο Διοικητικό Συμβούλιο της «Σιβιτανιδείου», κάνατε τα επτά μέλη τις διοικήσεως εννιά. Επειδή δεν σας αρέσουν οι συνδικαλιστές του χώρου, θέλετε να διορίσετε άνθρωπο απ' έξω, παραγνωρίζοντας ότι υπάρχουν τρεις συνδικαλιστικοί φορείς. Επιλέγετε τον έναν, όποιον σας αρέσει πιο πολύ, να διορίζει αυτός, αντί αυτού που είπε ο κ. Μαυρωτάς, δηλαδή να εκλέξουν αυτοί οι άνθρωποι τον εκπρόσωπο της επιλογής τους. Και τέλος, σε αυτό το άρθρο ορίζετε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου τον γενικό διευθυντή της «Σιβατινιδείου». Όποιος καταλαβαίνει από διοίκηση, αντιλαμβάνεται τι σημαίνει ο γενικός διευθυντής - ένα εκτελεστικό όργανο - να είναι και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, δηλαδή του αποφασιστικού οργάνου που σχετίζεται με όλα τα θέματα της «Σιβατινιδείου». Αυτό προδίδει όχι μόνο ασχετοσύνη διοικητική, αυτό είναι προνόμιό σας, αλλά προδίδει και τον τρόπο που σκέπτεστε, πώς δηλαδή οι άνθρωποι της δικής σας επιλογής, ο γενικός διευθυντής που ο Υπουργός διορίζει, θα είναι και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και θα αντισταθμίζεται με συνδικαλιστή της αρεσκείας μας. Αυτά τα πράγματα σας χαρακτηρίζουν. Αυτά συνιστούν, από την πλευρά τους, τον εκπαιδευτικό σας κατήφορο και είναι πραγματικά σε βάρος σας που μας δίνετε και το πολύ σοβαρό επιχείρημα να μην έχουμε το δικαίωμα να σας ασκήσουμε κριτική και για πάνω από εκατό άρθρα να μας δίνετε πέντε λεπτά σε μία συνοπτική διαδικασία της Ολομέλειας. Πρέπει να ντρέπεστε γι' αυτά που κάνετε!
Τον λόγο έχει ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Παράκληση να τηρήσουμε τον χρόνο. Δυστυχώς ο Κανονισμός λέει πέντε λεπτά.
Θα τηρήσω τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε. μην ανησυχείτε. Κύριε Υπουργέ, δυστυχώς λείπει ο Υπουργός, ο κ. Γαβρόγλου, οπότε θέτω το ερώτημα σε εσάς. Θα ήθελα να μας εξηγήσετε με σαφήνεια, γιατί εδώ πραγματικά δεν έχω καταλάβει ακόμα, για ποιον λόγο αυτό το νομοσχέδιο έχει έρθει με την επείγουσα διαδικασία. Θα ήθελα πραγματικά να δείξετε τον σεβασμό σας στο Κοινοβούλιο και να μας εξηγήσετε για ποιον λόγο και τι είναι αυτό που έχει αυτό το νομοσχέδιο που σας ανάγκασε να χρησιμοποιήσετε, κύριε Φίλη, την επείγουσα διαδικασία. Ποιος ο λόγος;
Εγώ είμαι ο Υπουργός;
Εσείς τον στηρίζετε. Μη μου λέτε αν είστε Υπουργός. Ήσασταν. Έχουμε ένα Κοινοβούλιο. Έχει έναν Κανονισμό. Φέρνετε ένα νομοσχέδιο με επείγουσα διαδικασία. Έχει καταστρατηγηθεί στο παρελθόν κι από εμάς να σας πω, αλλά ποτέ με τέτοιον εξόφθαλμο τρόπο. Ένα νομοσχέδιο που ήταν στη δημόσια διαβούλευση εδώ και μήνες, έρχεται ξαφνικά Παρασκευή βράδυ, με διπλάσια άρθρα κι ένας από την Κυβέρνηση δεν έχει την ευαισθησία προς το Κοινοβούλιο να γυρίσει και να εξηγήσει για ποιον λόγο πρέπει να έρθει με αυτή την επείγουσα διαδικασία. Ούτε μία δικαιολογία! Άρα, αυτά να τα θυμάστε, κύριε Φίλη στο μέλλον. Να τα θυμάστε όλα αυτά που κάνετε. Μην σας ξαναδώ στο μέλλον στο Κοινοβούλιο να φωνάζετε για κοινοβουλευτικές χούντες και τέτοια, όπως στο παρελθόν. Να τα θυμάστε! Εγώ τα σημειώνω όλα όσα κάνατε στο μπλοκάκι.
Δεν θα χρειαστεί.
Καλά, θα κυβερνάτε για πάντα, το ξέρω! Σας έχουμε καταλάβει. Να θυμάστε την υποκρισία σας, όμως, και τι λέγατε σε αυτό το Κοινοβούλιο και εσείς προσωπικά για τέτοιου τύπου διαδικασίες. Και έρχεται σήμερα νομοσχέδιο όπου ο Υπουργός κ. Γαβρόγλου, μέσα στην ηρεμία και την ευγένεια που έχει, δεν έχει πει μία δικαιολογία γιατί καταπατά τον Κανονισμό της Βουλής κατά αυτόν τον τρόπο. Πάμε, όμως, τώρα στο δεύτερο. Τι νομοσχέδιο είναι αυτό; Άκουσα τον κ. Γαβρόγλου ο οποίος έλεγε πράγματα που αν δεν ζούσαμε σε αυτήν τη χώρα, θα λέγαμε, τι λέει ο άνθρωπος! Κατηγορεί ο κ. Γαβρόγλου τη Νέα Δημοκρατία και την υπόλοιπη Αντιπολίτευση για κομματοκρατία, σε ένα νομοσχέδιο στο οποίο στην ουσία καταργείτε τους σχολικούς συμβούλους και καταργείτε την αξιολόγηση με αποκλειστικό στόχο - ποιον; - να στείλετε ένα σήμα της ήσσονος προσπάθειας, να πάνε όλα προς τα κάτω, να κερδίσετε ψήφους δηλαδή. Περί αυτού πρόκειται. Έχετε το θράσος να έρχεστε και να μιλάτε για κομματοκρατία, λες και κυβερνάτε πρώτη μέρα. Αυτά, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, μπορούσατε να τα λέγατε πριν, όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση. Μετά από τρία χρόνια που είσαστε στην εξουσία και έχουμε δει τι κάνετε - που έχετε διορίσει και τους μπατζανάκηδές σας - μπορείτε εσείς να μιλάτε πια για κομματοκρατία; Εδώ θυμάμαι το πιο αμίμητο. Ο κ. Τσίπρας είχε δώσει συνέντευξη προεκλογική σε έναν κύριο που του εξηγούσε ότι ως Πρωθυπουργός θα καταργήσει τους μετακλητούς. Ο κύριος αυτός, ο δημοσιογράφος στον οποίο έλεγε ο κ. Τσίπρας ότι όταν γίνει Πρωθυπουργός θα καταργήσει τους μετακλητούς, σήμερα είναι μετακλητός του κ. Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου! Ο ίδιος, αυτός τον οποίο θα καταργούσε! Και έχετε τα μούτρα να μας λέτε πάλι περί κομματοκρατίας; Δεν λέω ονόματα μέσα στο Κοινοβούλιο. Δεν χρειάζεται. Βάλτε στο Google: «Τσίπρας κατά μετακλητών» και θα το βρείτε. Έχει κάνει 1 εκατομμύριο views. Το λέω για να καταλάβετε τη συνέπεια λόγων και έργων. Είστε σε μία Κυβέρνηση που καταγγέλλεται πια με στοιχεία - και σας πήρε είδηση και η τρόικα - ότι πήγατε να διορίσετε γενικούς γραμματείς δήθεν μέσω ΑΣΕΠ, με φωτογραφικές προκηρύξεις και έχοντας πάρει οι Υπουργοί τους φακέλους των διαγωνιζομένων, για να εξασφαλίσετε ότι θα μπουν οι δικοί σας. Και αφού τα έχετε κάνει αυτά, έρχεστε και μιλάτε εσείς για κομματοκρατία; Θα τρελαθούμε; Και βεβαίως, πάμε τώρα στο αμίμητο ως προς αυτά που είπε ο κ. Γαβρόγλου για τα επιτεύγματά σας στην παιδεία. Καταπληκτικά επιτεύγματα! Όλα πάνε από το καλό στο καλύτερο. Σας προκαλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αφού σας αρέσουν τόσο πολύ τα επιτεύγματά σας και όλα πάνε καλά, να πάμε τώρα εάν θέλετε όλοι μαζί και με την κ. Σία Αναγνωστοπούλου στην ΑΣΟΕΕ. Θέλετε να πάμε βόλτα μαζί στην ΑΣΟΕΕ; Εγώ, δυστυχώς, περνάω από εκεί κάθε μέρα. Εσείς το παιδί σας θα το πηγαίνατε στην ΑΣΟΕΕ να σπουδάσει; Τα τρία τέταρτα όσων είστε εδώ μέσα και μιλάτε για δημόσια πανεπιστήμια ή πάτε τα παιδιά σας σε ιδιωτικά σχολεία ή σε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Και αφήνετε τον φτωχό ελληνικό λαό να έχει ένα πανεπιστήμιο σαν την ΑΣΟΕΕ, που είναι όλα κρεμασμένα στα κάγκελα και με την απειλή της βίας απειλούν τους φοιτητές εάν τυχόν τολμήσουν και διαμαρτυρηθούν. Και εσείς, οι καλοί άνθρωποι της Αριστεράς και ο κ. Γαβρόγλου κάθεστε και παρακολουθείτε να απειλούνται οι φοιτητές στην ΑΣΟΕΕ με βία, εάν τολμήσουν να διαμαρτυρηθούν, επειδή δεν μπορούν να κάνουν μάθημα από τα μεγάφωνα ή από το λαθρεμπόριο ή από οτιδήποτε άλλο. Και αυτό εσείς το λέτε, «τα επιτεύγματα του ΣΥΡΙΖΑ για την παιδεία» και δεν ντρέπεστε. Επί της ουσίας, λοιπόν, και παραβιάσατε την κοινοβουλευτική διαδικασία και μας κοροϊδεύετε, γιατί φέρατε Παρασκευή βράδυ ένα νομοσχέδιο με τα διπλάσια άρθρα ακριβώς από τη δημόσια διαβούλευση, για να συζητηθεί τη Δευτέρα. Κανένας δεν πρόλαβε να το διαβάσει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Είμαι βέβαιος πως η εξονυχιστική μελέτη θα έδειχνε ότι μέσα έχει και πλήθος ρουσφετιών. Γιατί, αλλιώς δεν μπορεί να δικαιολογηθεί αυτή η σπουδή. Αυτή η πρεμούρα, δηλαδή, να περάσει το νομοσχέδιο από Παρασκευή σε Δευτέρα, προφανώς κάτι κρύβει. Γιατί δεν ήρθε Πέμπτη για Δευτέρα; Γιατί δεν ήρθε Τετάρτη για Δευτέρα; Είναι προφανές ότι κάτι έχετε στήσει μέσα σε αυτό και κάτι έχετε κρύψει. Και όλα αυτά τα κάνατε, κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, γιατί τώρα που κυβερνήσατε, φάνηκε το πραγματικό σας πρόσωπο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Σαρίδης, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εύχομαι καλή επιτυχία στους εκατόν τέσσερις χιλιάδες υποψήφιους που εξετάζονται από σήμερα για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ελπίζω αυτή η γενιά να παραμείνει στην Ελλάδα, να είναι ικανή, να τη βοηθήσουμε κι εμείς να παραμείνει στην Ελλάδα και να μην έχουμε άλλο πεταμένο ελληνικό κεφάλαιο επιστημόνων στα ξένα. Ζήτημα παιδείας. Πόσες φορές έχουμε καταλήξει όλες και όλοι σε αυτήν εδώ την Αίθουσα να σχολιάζουμε τις κακές πρακτικές και τις κακές συνήθειες ή να εγκωμιάζουμε πράξεις και συμπεριφορές, επαναλαμβάνοντας τη διαπίστωση πως τελικά όλα είναι ζήτημα παιδείας; Ζήτημα παιδείας λοιπόν. Πόσα πράγματα μπορεί να εξηγήσει αυτή η φράση! Είναι πραγματικά ατέλειωτος ο κατάλογος. Στο ζήτημα παιδείας ανήκει ακόμα και το αν θα πετάξουμε τη γόπα από το παράθυρο του αυτοκινήτου μας, αν θα σεβόμαστε τις ώρες κοινής ησυχίας, αν θα παρκάρουμε στις θέσεις των ΑΜΕΑ, αν θα προσφέρουμε τη θέση μας σε έναν ηλικιωμένο στο λεωφορείο. Όλα αυτά και εκατοντάδες άλλα η ελληνική κοινωνία παραδοσιακά τα αποδίδει στην παιδεία, την οποία κουβαλάει ο καθένας από εμάς, ο καθένας από τους Έλληνες πολίτες μέσα του. Αυτή είναι η αλήθεια, η τόσο καλά θεμελιωμένη στη χώρα μας, που μοιάζει αυτονόητο πως θα έπρεπε να αποτελεί και τη βάση πάνω στην οποία η Βουλή θα έπρεπε να χτίζει και όχι να γκρεμίζει, όπως κάνει εδώ και σαράντα χρόνια. Αντ' αυτού, κάθε φορά που άλλαζε η Κυβέρνηση, ακόμα και κάθε φορά που άλλαζε ο Υπουργός - το βλέπουμε ακόμα και σήμερα αυτό, στην παρούσα Βουλή - , όλα τα θέματα και τα προβλήματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας αντιμετωπίζονται σχεδόν από μηδενική βάση. Ο μόνος τομέας άσκησης πολιτικής στη χώρα μας που έχει να επιδείξει περισσότερες μεταρρυθμίσεις, περισσότερες αλλαγές και αναθεωρήσεις από όσες έχουν επιτευχθεί στον χώρο της παιδείας και στο εκπαιδευτικό σύστημα, είναι εκείνος που αφορά τη φορολόγηση των Ελλήνων. Μόνο αυτός. Και αυτή είναι μια άλλη αλήθεια. Αν έχει στερηθεί κάτι αυτός ο τόπος διαχρονικά είναι η αλήθεια, αγαπητοί συνάδελφοι. Αποτέλεσμα της ασυνέπειας των κυβερνήσεων της Μεταπολίτευσης, αλλά και της αναποτελεσματικότητας που επέδειξαν αυτές, είτε λόγω της ανικανότητάς τους είτε λόγω της εξυπηρετήσεως διαφόρων συμφερόντων, είναι το να έχει παγιωθεί στη συνείδηση των συμπολιτών μας μέχρι και σήμερα, αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, η γνώμη ότι αν δεν πληρώσεις φροντιστήρια και δασκάλους στο σπίτι, στερείς από τα παιδιά σου το μέλλον τους, στερείς από τα παιδιά σου την ευκαιρία να σπουδάσουν. Κανένα νομοσχέδιο, καμμία μεταρρύθμιση, καμμία επανάσταση στην παιδεία από τις πολλές που έχουν ανακοινωθεί, διαφημιστεί και πραγματοποιηθεί εδώ και σαράντα χρόνια δεν κατάφερε να αλλάξει την άποψη των Ελλήνων πως αν δεν πληρώσεις, το παιδί σου δεν πρόκειται να τα καταφέρει να σπουδάσει, δεν πρόκειται να έχει ένα καλό μέλλον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν δεν νομοθετήσουμε όσα χρειάζονται - και τα γνωρίζουμε ποια είναι αυτά - , ώστε να ανατραπεί αυτή η αντίληψη, η οποία συνοδεύεται μάλιστα από την πεποίθηση πως ο χώρος της δημόσιας εκπαίδευσης είναι και ένας από τους πιο κομματικοποιημένους χώρους στην Ελλάδα, δεν μπορούμε να μιλάμε για ουσιαστικές αλλαγές, δεν μπορούμε να μιλάμε για ουσιαστικές επαναστάσεις. Αντί, λοιπόν, να προαναγγέλλουμε τις επιτυχίες των νομοθετικών μας πρωτοβουλιών και να προχωρούμε σε μεγαλόστομες και ενδεχομένως κούφιες υποσχέσεις, καλό θα ήταν να αποδεχθούμε πως πρέπει να κρίνουμε το τι θα καταφέρουμε κάθε φορά από το κατά πόσον άλλαξε αυτή η κατάσταση επί σαράντα ολόκληρα χρόνια, από τη Μεταπολίτευση και μετά, βάσει της οποίας εδώ και δεκαετίες οι ελληνικές οικογένειες, αγαπητοί συνάδελφοι, παίρνουν τις αποφάσεις τους για το μέλλον των παιδιών τους και για τον τρόπο που αποφασίζουν να διαχειριστούν τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό, ώστε να αντεπεξέλθουν στα βάρη του παρασιτικού φαινομένου της παραπαιδείας. Κατά τη γνώμη μου, η ξεκάθαρη άποψη των Ελλήνων για την αξία της απόκτησης παιδείας αποδεικνύεται από το πόσοι είναι αυτοί που δέχονται να στερηθούν, να ζοριστούν, να πιεστούν για να σπουδάσουν τα παιδιά τους ώστε αυτά να έχουν αυτήν ακριβώς την ευκαιρία στη ζωή, την ευκαιρία στο μέλλον. Καμμία θυσία δεν μοιάζει μεγαλύτερη για τους Έλληνες όταν μιλάνε για τις σπουδές και για το μέλλον των παιδιών τους. Το γνωρίζουμε όλοι μέσα σε αυτήν την Αίθουσα. Δυστυχώς, αυτή η τόσο τίμια στάση ζωής από το σύνολο των ελληνικών οικογενειών, που αποτελεί κιόλας και αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης και του πολιτισμού μας, δεν υιοθετήθηκε ποτέ από το εγχώριο πολιτικό σύστημα παρά μόνο στα λόγια. Επί της ουσίας τίποτα. Επαναλαμβάνω πως η απόδειξη των όσων ισχυρίζομαι είναι η απλή αλήθεια, που συμμερίζεται η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας, πως αν δεν πληρώσεις ιδιαίτερα και φροντιστήρια στερείς από το παιδί σου τις ευκαιρίες που μπορεί να έχει. Μικρή σημασία έχει, αγαπητοί συνάδελφοι, το με ποιες διαδικασίες νομοθετούμε, αν και δεν θα έπρεπε να νομοθετήσουμε με αυτές τις διαδικασίες που νομοθετούμε σήμερα. Αγαπητή κυρία Υπουργέ, πεντακόσιες ογδόντα σελίδες νομοσχέδιο σε τρεις ημέρες; Λυπάμαι πάρα πολύ, αλλά δεν θα έπρεπε σε τόσο σημαντικά θέματα να μπούμε σε αυτήν τη λογική. Μικρή σημασία, λοιπόν, έχει το με ποιες διαδικασίες νομοθετούμε όταν αυτό συγκρίνεται με τη σημασία που έχουν αυτά που νομοθετούμε. Δεν ενδιαφέρονται πια οι Έλληνες, ξέρετε, για το αν διαβουλευτήκαμε, ποιοι και για πόσο καιρό ούτε και για το αν τσακωθήκαμε ή αν τα βρήκαμε. Η απάθεια των συμπολιτών μας απέναντι σε αυτά τα ζητήματα είναι αποτέλεσμα της απαξίωσης που επέφερε στη συνείδηση των Ελλήνων η παρατεταμένη κακοποίηση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Η επί σειρά ετών γελοιοποίηση της διεξαγωγής των δημοσίων διαβουλεύσεων και ο ευτελισμός των δημοκρατικών θεσμών από τους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος. Μια δημόσια διαβούλευση, όπως γίνεται αυτήν τη στιγμή, στις ημέρες μας, είναι επαρκής, δίνει σε όλους τη δυνατότητα της συμμετοχής, της έκφρασης γνώμης; Σε μια δημόσια διαβούλευση παίρνουμε τη γνώμη των άλλων σοβαρά; Την προσθέτουμε μέσα στο νομοθετικό έργο; Πόσες φορές έχει γίνει αυτό; Οι Έλληνες πλέον κρίνουν τις νομοθετικές μας πρωτοβουλίες κατευθείαν και αποκλειστικά από τα τυχόν αποτελέσματα που θα έχουν αυτές στην καθημερινότητά τους όπως τη βιώνουν όταν κάθονται στο οικογενειακό τους τραπέζι για να βάλουν σε μια σειρά τις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Τις λεπτομέρειες του νομοσχεδίου τις ανέλυσε ο εισηγητής μας κ. Μεγαλομύστακας πάρα πολύ καλά, ο οποίος μάλιστα έχει καταθέσει και συγκεκριμένες προτάσεις για πολλά ζητήματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας και περιμένουμε την αξιολόγησή τους, την υιοθέτησή τους ή την απόρριψή τους, με επιχειρήματα όμως. Παρουσίασε ο ίδιος με τα επιχειρήματα αυτά τη στάση μας απέναντι στα επιμέρους ζητήματα και τεκμηρίωσε την απόφασή μας να ψηφίσουμε «παρών» επί της αρχής στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Θα ήθελα, λοιπόν, να προσθέσω απλώς δύο λόγια, σχολιάζοντας τις πολύ σημαντικές υπουργικές τροπολογίες που κατατέθηκαν στο σημερινό νομοσχέδιο. Ξεκινάω με την τροπολογία με αριθμό 1608/169, που αφορά στην τροποποίηση και τη συμπλήρωση ορισμένων διατάξεων του ν.1077/1980 αναφορικά με την οργάνωση και λειτουργία των τμημάτων μετεκπαίδευσης στον τουριστικό τομέα. Αυτή η τροπολογία δεν μας βρίσκει σύμφωνους εμάς στην Ένωση Κεντρώων και θα την καταψηφίσουμε, γιατί αφαιρείται η προϋπόθεση πρότασης του Δ.Σ. του οργανισμού για τη ρύθμιση θεμάτων οργάνωσης και λειτουργίας τους, μεταξύ των οποίων και προσλήψεις εκπαιδευτικού και διοικητικού προσωπικού. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1615 και ειδικό 172 με την οποία επιχειρείται η ρύθμιση σοβαρών θεμάτων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εσωτερικών, περιέχει κάτι πάρα πολύ σημαντικό για εμένα. Περιέχει κάτι πολύ σημαντικό για την πόλη μου, τη Θεσσαλονίκη και πιστεύω και για όλους τους συναδέλφους Βουλευτές της Θεσσαλονίκης και σε αυτό θα επιμείνω, λοιπόν. Αποτελεί η ψήφιση αυτής της τροπολογίας ένα πολύ σημαντικό βήμα για τη δημιουργία του Μουσείου Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη, επιτρέποντας στον δήμο της πόλης μου να συμμετέχει ενεργά και επί της ουσίας σ' αυτή την πολύ μεγάλη προσπάθεια, να σταθούμε δηλαδή αντάξιοι της ιστορίας μας, αναγνωρίζοντας τις υποχρεώσεις μας, να μην ξεχάσουμε ποτέ τη μοίρα των Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης που σφαγιάστηκαν από τους ναζί και τους φασίστες. Εμείς οι Πόντιοι - Πόντιος στην καταγωγή - και οι Αρμένιοι Έλληνες, όπως και οι συμπολίτες μας οι Εβραίοι και οι φίλοι μας στο Ισραήλ, γνωρίζουμε πολύ καλά, δυστυχώς, τι σημαίνουν οι λέξεις «γενοκτονία», «ολοκαύτωμα», γιατί πάρα πολύ απλά ο ορισμός αυτών των λέξεων γράφτηκε με το αίμα των προγόνων μας. Τέλος, επειδή πολλά ακούστηκαν από πολλούς ομιλητές σήμερα εδώ, οι οποίοι αναφέρθηκαν σε διάφορα βιβλία, θα ήθελα και εγώ να συνεισφέρω με την ταπεινότητά μου στον ακαδημαϊκό διάλογο που άνοιξαν και οι πιο αρμόδιοι, οι πιο μορφωμένοι από εμένα, παραπέμποντας και εγώ σε ένα βιβλίο το οποίο θεωρώ πολύ σημαντικό και σας προτείνω να το διαβάσετε, όσοι φυσικά δεν το έχετε διαβάσει. Πρόκειται για το έργο του Πόστμαν Νιλ με τίτλο «Η εκπαίδευση ως μέσο ανατροπής του κατεστημένου». Σας το προτείνω. Επίσης, έχω ήδη αναφερθεί άλλη μια φορά σ' αυτό, αλλά θέλω να σας θυμίσω τα λόγια ενός Άγγλου συναδέλφου μας από τα παλιά, του Τζίντι, που έλεγε το 1830, απευθυνόμενος στα μέλη του αγγλικού Κοινοβουλίου τότε: «Όσο και αν φαίνεται παράδοξο από πρώτη άποψη, το μέτρο της παροχής δωρεάν παιδείας στους φτωχούς και εργαζόμενους θα απέβαινε καταστρεπτικό και για την ηθική τους υπόσταση και για την ευτυχία τους. Πράγματι, η μόρφωση θα μάθαινε στους φτωχούς να μισούν την κοινωνική τους υπόσταση, την κοινωνική τους κατάσταση, με αποτέλεσμα να μην γίνονται καλοί υπηρέτες, αγρότες και εργάτες, επαγγέλματα που η θέση τους στην κοινωνία έχει ήδη προκαθορίσει. Αντί να τους διδάσκει την υποταγή, η μόρφωση θα τους απέλπιζε και θα τους καθιστούσε μαχητικούς, πράγμα που παρατηρείται συχνά στις βιομηχανικές πόλεις. Η αγωγή θα τους επέτρεπε να διαβάζουν ανατρεπτικά φυλλάδια και βιβλία επικίνδυνα, ίσως και αντιθρησκευτικά ακόμη, θα τους καθιστούσε ανυπάκουους προς τους προϊσταμένους τους. Απ' αυτά συνάγεται ότι σε λίγα χρόνια το Κοινοβούλιο θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει εναντίον τους βία και να θεσπίσει νόμους που τους αφορούν, πολύ αυστηρότερους απ' αυτούς που ισχύουν μέχρι σήμερα.». Αγαπητοί συνάδελφοι, επειδή είστε και ένα κόμμα αριστερό, την επανάσταση στην παιδεία, που και εσείς ως Αντιπολίτευση είχατε αναφερθεί, δεν την φέρνετε με τέτοια νομοσχέδια, δεν την φέρνετε με αυτόν τον τρόπο. Λυπάμαι πάρα πολύ. Ψηφίζουμε «παρών» επί της αρχής στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, «παρών» επί του συνόλου και όσον αφορά τα άρθρα όπως ακριβώς θα ψηφιστούν. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Γκιουλέκας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώντας να ευχηθούμε καλή επιτυχία στα παιδιά μας που έχουν τη δοκιμασία τους με τις εξετάσεις και να πούμε σε όσους πετύχουν καλή πρόοδο στη ζωή τους, αλλά κι αν δεν πετύχουν, δεν σημαίνει τίποτα μια προσωρινή αποτυχία. Η ζωή είναι γεμάτη από επιτυχίες και αποτυχίες και δεν θα πρέπει να το πάρουν κατάκαρδα. Όλοι περάσαμε απ' αυτή τη διαδικασία και πολλοί από εμάς περάσαμε πολλές αποτυχίες μέχρι να βρούμε έναν άλλο δρόμο, που τελικά επιλέξαμε να ακολουθήσουμε. Έρχομαι στο δεύτερο θέμα. Δεν θα το έλεγα αυτό, αλλά αναφέρομαι, επειδή χθες είχαμε τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία σε όλη την Ελλάδα και άκουσα κάποιους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να μιλούν και να σχολιάζουν γι' αυτά τα συλλαλητήρια και μάλιστα άκουσα έναν Βουλευτή να λέει ότι «κάθε φορά που βλέπω να παίρνουν την ελληνική σημαία κάποιοι και να βγαίνουν έξω ανησυχώ για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων», όπως και κάποιους άλλους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι έλεγαν ότι «ξέρετε, δεν θα υποδείξουμε εμείς πώς θα ονομαστούν τα Σκόπια, να βρουν το δικό τους όνομα, να το υποδείξουν, να το επιλέξουν και να τελειώνουμε.». Θέλω, λοιπόν, να ξεκαθαρίσω, τελικά πού βρισκόμαστε; Γιατί είναι τραγικό σ' αυτήν την Αίθουσα να αναρωτιέται η Εθνική Αντιπροσωπεία πού βρίσκεται η διαδικασία. Μαθαίνουμε από τον Ζόραν Ζάεφ κάποια πράγματα και δεν μας τα επιβεβαιώνει ή τα διαψεύδει η ελληνική Κυβέρνηση. Βεβαίως, να πούμε και κάτι άλλο - και τελειώνω με αυτό, γιατί πρέπει να μπω και στο θέμα του νομοσχεδίου - ότι πλανάται πλάνην οικτράν ο κ. Τσίπρας, ο Πρωθυπουργός της χώρας, εάν νομίζει ότι διαπραγματεύεται για λογαριασμό της ελληνικής Κυβέρνησης. Γιατί εδώ μέσα έχουμε βέβαια μόνο έναν εκπρόσωπο του κόμματος των ΑΝΕΛ, του κόμματος που στηρίζει την Κυβέρνηση. Εδώ μέσα ο συνεταίρος της Κυβέρνησης στη διακυβέρνηση του τόπου δεν συμφωνεί. Άρα, διαπραγματεύεται ως Αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και όχι ως Πρωθυπουργός της χώρας. Νομιμοποιείται, λοιπόν, ως Αρχηγός ενός κόμματος από τον κυβερνητικό σχηματισμό να προχωρεί σε τέτοιες διαδικασίες; Κι επειδή βλέπω ότι τα κυβερνητικά στελέχη προσπαθούν να ενοχοποιήσουν τη Νέα Δημοκρατία για δήθεν αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας - βγήκε ο Μπαμπινιώτης, τα είπε, τα ξανάπε, τίποτα, εκεί, συνεχίζουν να μιλούν τα κυβερνητικά στελέχη - μήπως ψάχνετε άλλοθι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Μήπως έχετε αναγνωρίσει μακεδονική γλώσσα και μακεδονική ταυτότητα και προσπαθείτε να πείτε ότι, ξέρετε, κάποιοι άλλοι το έκαναν κι εμείς πατάμε εκεί; Αν το έχετε κάνει, σας λέμε ότι αυτό το πράγμα δεν νομιμοποιείστε σε καμμία περίπτωση να το φέρετε στην ελληνική Βουλή και δεν νομιμοποιείστε σε καμμία περίπτωση να επιχειρήσετε να το περάσετε. Αλίμονο, εάν έχετε αναγνωρίσει μακεδονική γλώσσα και μακεδονική ταυτότητα. Θα είναι τραγικό. Υποθηκεύετε ένα εθνικό θέμα και δεν έχετε αυτό το δικαίωμα! [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες στην Αίθουσα]] Έρχομαι τώρα πολύ γρήγορα στο νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι ένα νομοσχέδιο που αφορά στην παιδεία. Όμως, λυπάμαι, γιατί συμβαίνει με εσάς το εξής. Έχετε βαφτίσει κανονικότητα ό,τι εσείς θεωρείτε κανονικό. Καταργούμε την αριστεία στην παιδεία; Αυτό είναι το κανονικό. Δεν πρέπει να έχουμε πρότυπα! Αυτό είναι το κανονικό. Όλα αυτά τα χρόνια λειτουργούσε η ελληνική κοινωνία με πρότυπα, αλλά έπρεπε να το αλλάξουμε αυτό, γιατί το κανονικό για εσάς είναι να καταργήσουμε την αριστεία. Έρχεστε σήμερα, ανερυθρίαστα, φέρνετε ένα νομοσχέδιο - μαμούθ, πεντακόσιες σελίδες, 115 άρθρα, το οποίο καταθέτετε Παρασκευή βράδυ και για εσάς είναι κανονικότητα όλο αυτό. Δεν σημαίνει ότι αυτό το πράγμα ισοδυναμεί ουσιαστικά με ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα; Διότι μας καλείτε εδώ να αποφασίσουμε για ένα νομοσχέδιο που δεν προλάβαμε καν να το διαβάσουμε. Κι όχι μόνον αυτό, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που έχει συναντήσει σφοδρή αντίδραση από το σύνολο του εκπαιδευτικού κόσμου. Καλά, δεν λαμβάνετε υπ' όψιν τι λέει η Αντιπολίτευση. Τον εκπαιδευτικό κόσμο δεν τον λαμβάνετε υπ' όψιν; Εδώ έχετε και τον πρώην Πρόεδρο της ΟΛΜΕ. Είναι ο κ. Κοτσιφάκης, με τον οποίο έχω συνεργαστεί παλαιότερα στο Υπουργείο Παιδείας. Όλοι οι συνάδελφοί του αντιδρούν. Τότε, ο κ. Κοτσιφάκης ήταν από τους επελαύνοντες στο Υπουργείο Παιδείας. Σήμερα, είναι σύμβουλός σας. Δεν σας λέει ότι ο εκπαιδευτικός κόσμος αντιδρά με αυτά τα οποία φέρνετε; Εσείς γιατί συνεχίζετε; Τόση εμμονή έχετε να τα φέρετε, κύριε Υπουργέ, και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο; Το καταθέσατε τον Μάρτιο με 51 άρθρα. Το αφήσατε δέκα μέρες στη διαβούλευση και το ξαναφέρνετε τώρα, Παρασκευή βράδυ, με 115 άρθρα, πεντακόσιες σελίδες. Φοβερή κοινοβουλευτική διαδικασία! Μπράβο, διότι πραγματικά με αυτόν τον τρόπο τιμάτε τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες! Εσείς, όμως, θυμίζω ότι ήσασταν εκείνοι που κατακεραυνώνατε κάποτε τις προηγούμενες κυβερνήσεις, όταν έκαναν κάτι αντίστοιχο μέσα στο Κοινοβούλιο. Σήμερα τα κάνετε εσείς. Είναι λοιπόν κανονικότητα. Αφού τα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί παρά να πρέπει να συμβαίνει έτσι. Με συγχωρείτε, ο εκπαιδευτικός κόσμος αντιδρά και δεν του δίνετε σημασία. Μήπως ακούσατε τίποτα για την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, την ΕΣΑΜΕΑ, η οποία σας κατήγγειλε κυριολεκτικά για το γεγονός ότι δεν έγινε διάλογος, δεν έγινε διαβούλευση; Ούτε αυτό σας ενδιαφέρει; Έχετε την αυθεντία να αποφασίσετε για τα πάντα και δεν χρειάζεστε διαβούλευση; Σας κατήγγειλε η ΕΣΑΜΕΑ ότι δεν έγινε κανένας διάλογος. Μα, για τα θέματα που τους αφορούν δεν θα έπρεπε να τους καλέσετε; Γιατί ήρθε το νομοσχέδιο με επείγουσα διαδικασία; Από που προκύπτει αυτό; Τι είναι αυτό που θέλετε να ρυθμίσετε σώνει και καλά και πρέπει να το κάνετε τώρα, για να μην μας προλάβει η νέα σχολική χρονιά; Θα σας πω αμέσως τι είναι. Οι κομματικές τοποθετήσεις σας. Αναφέρομαι στα Κεφάλαια Γ΄ και Δ΄, στα άρθρα 21-43, για την αξιολόγηση στελεχών εκπαίδευσης. Τι κάνετε εδώ; Ενώ η Κυβέρνηση υποχρεώθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ακολουθήσει μια διαδικασία αξιολόγησης, ιεραρχίας κ.λπ., με την πρόβλεψη του άρθρου 36, αντί να ξεκινήσετε από την επιλογή των περιφερειακών διευθυντών μέσα από μια αδιάβλητη διαδικασία, εσείς τι κάνετε; Τους παίρνετε και τους ορίζετε ως προέδρους των συμβουλίων επιλογής. Δηλαδή τους κομματικούς που εσείς τοποθετήσατε χωρίς διαδικασία αξιολόγησης τους βάζετε προέδρους για να αξιολογήσουν αυτοί τους συναδέλφους τους. Κι αυτό το λέτε, επίσης, κανονικότητα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω. Επίσης, πέρα από όλα αυτά, υπάρχουν και άλλα σημεία, τα οποία δεν προλαβαίνω να τα αναπτύξω, όπως τα θέματα της υγείας. Σας είπα τι αναφέρει η ΕΣΑΜΕΑ. Σας είπα για τα άρθρα εκείνα με τα οποία καταργείτε ουσιαστικά τους σχολικούς συμβούλους με έναν - θα έλεγα - εκδικητικό τρόπο. Επαναλαμβάνω ότι δεν μας εξηγείτε όμως γιατί τα φέρνετε όλα αυτά με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Κλείνοντας, θα ήθελα να μιλήσω για μια τροπολογία την οποία διάβασα και μου έκανε τρομερή εντύπωση. Η τροπολογία αυτή αφορά στον Οργανισμό του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Κύριε Υπουργέ, δεν ξέρω εάν δεχθείτε αυτήν την τροπολογία. Για να σας κατευθύνω λίγο εάν δεν έχετε προλάβει να το δείτε αυτό, έχει επιλεγεί ο άνθρωπος αυτός. Κατατίθεται μια τροπολογία και ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την κανονικότητα του ΣΥΡΙΖΑ και τι προτείνουν οι καταθέσαντες Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην τροπολογία στο τέλος: «Η ισχύς της παρούσας άρχεται από την 1η Ιανουαρίου 2018». Τον Ιούνιο μήνα έρχεστε να ρυθμίσετε κάτι στο οποίο μάλιστα βάζετε πρόβλεψη να ισχύει από τον Ιανουάριο, γιατί έχει επιλεγεί διευθυντής για το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και τώρα φτιάχνετε τον νόμο, αφού έχετε επιλέξει πρώτα τον άνθρωπο. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ελπίζω να μην το δεχθείτε. Διότι κάτι αντίστοιχο έγινε και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Πρώτα επιλέξατε τον άνθρωπο και μετά φέρατε τροπολογία στη Βουλή για να νομιμοποιήσετε τη διαδικασία. Σήμερα κατατέθηκε μια τροπολογία. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι, τι λέει: «Πρέπει να έχει διοικητική εμπειρία από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα». Ναι, βεβαίως, αυτό είναι σημαντικό.
Παρακαλώ, κύριε Γκιουλέκα, ολοκληρώστε.
Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Ρωτώ όμως το εξής: Πρέπει να έχει και καλλιτεχνική εμπειρία; Διότι μιλάμε για τον Οργανισμό του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Άρα, πρέπει να έχει μία ευρεία καλλιτεχνική εμπειρία. Συμβαίνει κάτι τέτοιο; Κύριε Υπουργέ, πριν δεχθείτε την τροπολογία, παρακαλώ πάρα πολύ να το ελέγξετε, διότι για άλλη μια φορά θα έρθετε να νομιμοποιήσετε γεγονότα τα οποία συνέβησαν πριν και σήμερα ζητούν κάποιοι συνάδελφοι να τα καλύψετε με την αποδοχή της τροπολογίας. Ευχαριστώ πολύ.
Την έχω κάνει αποδεκτή, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστούμε τον κ. Γκιουλέκα. Τον λόγο έχει ζητήσει ο κύριος Υπουργός για να καταθέσει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να καταθέσω κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Τον λόγο έχει ο κ. Στύλιος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσπαθώ καθ' όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να δω, να αξιολογήσω και να κρίνω με καθαρά εκπαιδευτικά κριτήρια τα νομοθετήματά σας στον τομέα της παιδείας. Τρεις Υπουργοί έχουν θητεύσει στο Υπουργείο Παιδείας. Έχουν ψηφιστεί αρκετοί νόμοι για την πρωτοβάθμια, τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα πανεπιστήμια, την έρευνα και την καινοτομία. Ορισμένες από αυτές τις νομοθετικές πρωτοβουλίες, κατά τη δική μου γνώμη, επέστρεφαν την εκπαίδευση δεκαετίες πίσω. Κάποιες άλλες νομοθετικές πρωτοβουλίες ξήλωναν στην κυριολεξία ό,τι έφτιαξαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Κάποιες άλλες ήταν εντελώς ανεφάρμοστες και αντισυνταγματικές και γι' αυτόν τον λόγο ήρθατε στη συνέχεια, αργότερα να ξεψηφίσετε ό,τι πριν είχε ψηφιστεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση αντί να προσθέτει σε ό,τι καλό υπήρξε κατά το παρελθόν - και γνωρίζετε πολύ καλά όλοι σας και εσείς, κύριε Υπουργέ, και η εκπαιδευτική κοινότητα ότι υπήρξαν πολλά θετικά κατά το παρελθόν και η χώρα προχώρησε πολλά βήματα και στον τομέα της παιδείας - και να δώσετε το δικό σας στίγμα, ήρθατε με την αλαζονεία του νεοφώτιστου να ανακαλύψετε πάλι την Αμερική. Η Κυβέρνηση ακολούθησε πρακτικές που δεν έχουν εφαρμοστεί πουθενά. Αγνόησε επιδεικτικά την εκπαιδευτική κοινότητα. Δεν έλαβε υπ' όψιν της την ευρωπαϊκή εμπειρία. Δεν ασχολήθηκε καν με τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές. Δεν μελέτησε. Τα ζητήματα αντιμετωπίστηκαν με μια απίστευτη ελαφρότητα, ασκώντας η Κυβέρνηση κριτική σαν να είναι σχολιαστές και όχι κυβερνώντες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είδα τον Υπουργό να σχολιάζει και να αναφέρεται σε σχέση με την αξιολόγηση και να λέει ότι η πολιτεία δεν μπορεί να πράξει σωστά τη δουλειά της, δεν μπορεί να οργανώσει την αξιολόγηση. Θέλω να το πω και σε εσάς και να το θυμίσω και στον Υπουργό. Είναι πραγματικά σουρεαλιστικό να παρουσιάζετε τη δική σας αναποτελεσματικότητα ως επιχείρημα για τις θέσεις σας. Διότι, κύριε Υπουργέ, εσείς κυβερνάτε. Είσαστε τρία χρόνια Κυβέρνηση. Εσείς είσαστε υπεύθυνοι να οργανώσετε και να υλοποιήσετε την οποιαδήποτε αξιολόγηση, αν την πιστεύετε. Δεν είναι άλλοθι να αναθεματίζετε το κράτος και δεν είναι άλλοθι να κάνετε μια πολιτική, κατά τη δική μου γνώμη, διαπιστωτική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα τα προηγούμενα νομοθετήματα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ήταν αποτέλεσμα απειρίας, άγνοιας της πραγματικότητας, ιδεοληψίας, προσκόλλησης σε μια εποχή που, δυστυχώς, έχει ξεπεραστεί. Υπό αυτή την έννοια μπορώ να πω σε κάποια βαθμό - να βρω δικαιολογίες - ότι αυτά πρεσβεύατε όλα τα προηγούμενα χρόνια, αυτά ψηφίσατε: Πανεπιστήμια ανοιχτά σε μπαχαλάκηδες και σε συλλογικότητες, ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα ως απάντηση στην ανομία, κρατικός συγκεντρωτισμός, γραφειοκρατία, Υπουργείο καθοδηγητής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημερινό σχέδιο νόμου δεν μπορώ να δω καμμία δικαιολογία και μιλώ συγκεκριμένα. Δεν υπάρχει στόχευση. Δεν έχει κάποια κατεύθυνση. Δεν σας ενδιαφέρει η εκπαιδευτική διαδικασία. Δεν σας ενδιαφέρουν οι εκπαιδευτικοί, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές. Δεν σας ενδιαφέρουν οι μαθητές. Δεν σας νοιάζει να αφήσετε κάτι πίσω σας. Αυτό που σας νοιάζει είναι η πολιτική σας επιβίωση, να μην εξαϋλωθείτε εκλογικά μετά το βάρος της βαριάς σας ήττας που έρχεται στις επόμενες εκλογές. Αυτό και μόνο σας νοιάζει και σας απασχολεί. Για αυτόν τον λόγο ήρθε και το σημερινό νομοσχέδιου, που δεν υπηρετεί κάποια ανάγκη ούτε διορθώνει παθογένειες του παρελθόντος. Στόχος είναι να αλώσει η Κυβέρνηση την εκπαιδευτική διοίκηση από τα κομματικά της στελέχη χωρίς αξιοκρατία και με μη σταθερά κριτήρια. Αλλάζουν ανάλογα τα μόρια για τους διευθυντές εκπαίδευσης, για τη γλώσσα και για άλλα χωρίς αυτό να προέρχεται από μια μελέτη, να είναι αντικειμενικό και μετρήσιμο αριθμητικά. Γραμμάτια ξεπληρώνετε, κλείνετε το μάτι στην εκλογική σας πελατεία και αυτό το κάνετε καταργώντας στην ουσία τους σχολικούς συμβούλους, έμπειρα και αξιόλογα στελέχη, με μια διάταξη αντισυνταγματική. Η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής σάς έχει κάνει τις παρατηρήσεις της.
Άλλαξε.
Παραμένει να είναι αντισυνταγματικό, κύριε τέως Υπουργέ. Αλλάζοντας τα κριτήρια στη μοριοδότηση για τους διευθυντές, συγχωνεύοντας και καταργώντας δομές με εμπειρία, δημιουργώντας επιτροπές διορισμένες από το Υπουργείο, που οι επιτροπές αυτές κάτω από τη δική σας καθοδήγηση - σας το είπα και στην αρμόδια επιτροπή - θα έρθουν να κρίνουν και να επιλέξουν την επόμενη διοίκηση για την εκπαίδευση. Δεν σας νοιάζουν τα παιδιά. Δεν σας νοιάζουν οι εκπαιδευτικοί. Τάξατε δέκα χιλιάδες διορισμούς και καταφέρατε μέσω της τρίτης και τέταρτης ανάθεσης να μειώσετε τους αναπληρωτές από είκοσι χιλιάδες σε δεκαεπτά χιλιάδες. Παίζετε με το μέλλον των παιδιών και τον βιοπορισμό των εκπαιδευτικών με τρόπο κυνικό, κατά τη δική μου γνώμη. Και όλα αυτά για να διατηρήσει η Κυβέρνηση την εκλογική της πελατεία. Αυτός είναι ο στόχος σε όλα τα νομοσχέδια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταψηφίζουμε το σημερινό νομοσχέδιο. Ζητούμε από την Κυβέρνηση να το αποσύρει και σας λέμε, κύριε Υπουργέ, ότι μια νέα Κυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, θα έρθει αρκετά σύντομα να δώσει προοπτική και μέλλον στην πατρίδα, να δώσει διέξοδο στη νέα γενιά της χώρας μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα εννιά μαθητές και μαθήτριες και επτά εκπαιδευτικοί - συνοδοί τους από τα Δημοτικά Σχολεία Κιρκιζάτων Άρτας, Γραμμενίτσας Άρτας, Καλοβάτου Άρτας, Ράχης Άρτας, Αμμοτόπου Άρτας και Μηλιάς Πηγών Άρτας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ κ. Παπαχριστόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα πριν έναν Βουλευτή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Με όλον τον σεβασμό δεν θυμάμαι τώρα ποιος ήταν. Μάλλον ο κ. Γκιουλέκας ήταν. Δεν είχα σκοπό να αναφερθώ σ' αυτό που θα πω, αλλά λίγο πριν από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ο Τόμας Μαν είχε γράψει ένα προφητικό βιβλίο: «Ο Μάριο και ο μάγος», όπου με θρησκόληπτους, με δεισιδαιμονίες, με περίεργες θεωρίες, που δεν είχαν καμμιά σχέση με τον ορθολογισμό, προέβλεπε σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια ότι θα γίνει Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και επιβεβαιώθηκε. Θυμήθηκα ακόμη ένα άλλο βιβλίο, που πριν από είκοσι χρόνια είχε γράψει ο παλιός διευθυντής της «Le monde diplomatique», ο Ιγνάσιο Ραμονέ. Σ' αυτό το βιβλίο σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια είχε προβλέψει ότι η πολιτική θα δώσει τη θέση της στην οικονομία, το χρήμα και το κέρδος θα επικρατήσουν, ένα μικρό λόμπι θα κατευθύνει τις τύχες των ανθρώπων. Σ' αυτό το βιβλίο, στη «Γεωπολιτική του χάους», πραγματικά δικαιώθηκε. Έτσι γίνεται σήμερα. Όλη μας τη ζωή την καθορίζουν ελάχιστοι άνθρωποι, οι πιο πολλοί απ' αυτούς δεν είναι εκλεγμένοι, η πολιτική έχει δώσει τη θέση της στην οικονομία και έχει μεγάλη σημασία τι σχέση έχει η παιδεία με αυτές τις πραγματικότητες. Θέλω να σας πω το εξής για μερικά από τα καλύτερα πανεπιστήμια του πλανήτη, όπως είναι το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ή το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Φεύγω και πάω στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Στάνφορντ, στο Χάρβαρντ, στο ΜΙΤ. Εκεί οι άνθρωποι της αγοράς περιμένουν πώς και τι να πάρουν τους καλύτερους απόφοιτους και να τους εντάξουν στις επιχειρήσεις τους. Το ξέρει όλος ο κόσμος αυτό το πράγμα. Είναι αυτοί οι άνθρωποι, τα σκληρά γρανάζια ενός συστήματος. Να δούμε πού οδηγεί. Εκεί οδηγεί αυτή η μορφή παιδείας. Οδηγεί στο γεγονός ότι - θα το επαναλάβω για πολλοστή φορά - σύμφωνα με μια αξιόπιστη δημοσκόπηση της «OXFAM», οκτώ άτομα στον πλανήτη - μπορώ να σας τα αναφέρω κιόλας - έχουν περιουσιακά στοιχεία - εκεί οδηγεί η φοβερή παιδεία αυτών των μεγάλων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων - όσο τα φτωχότερα τριάμισι δισεκατομμύρια του πλανήτη κι εμείς καθόμαστε και κοιτάμε, όπως έλεγε ο Βάρναλης, «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα». Αυτή η παιδεία εκεί οδηγεί και αυτή η παιδεία μάς κατευθύνει. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Βλέπουμε με μαθηματική ακρίβεια να καταστρέφεται το περιβάλλον. Εκεί οδηγεί αυτή η παιδεία των διάσημων αυτών πανεπιστημίων, ιδρυμάτων, που είναι σημεία αναφοράς. Ένα μεγάλο κομμάτι παιδιών σε όλον τον κόσμο θέλουν εκεί να πάνε να σπουδάσουν, αυτά τα πανεπιστήμια να τελειώσουν. Θα μπορούσα να αναφέρω διακόσια άλλα παραδείγματα. Τον πόλεμο που γίνεται στη Συρία ποιος τον καθοδηγεί; Κάποιοι άνθρωποι πουλάνε πετρέλαια, κάποιοι άλλοι όπλα, κάποιοι άλλοι ενέργεια και βλέπουμε να συνεχίζεται ένα πράγμα απίστευτο, παράλογο στο μυαλό μας, για να κερδίσουν μερικοί άνθρωποι. Αυτή είναι η παιδεία που επικρατεί στον πλανήτη σήμερα. Βασανίζει στην κυριολεξία μια ολόκληρη ήπειρο, την Ευρώπη, κυρίως, όμως, την Ελλάδα και την Ιταλία. Λέει κάποιος: «Καλά, τρόπος να σταματήσει αυτό το πράγμα δεν υπάρχει; Γιατί αυτοί οι άνθρωποι;» Απλά ελληνικά. Το χρήμα και το κέρδος είναι η κινητήρια δύναμη, αυτό που έλεγε ο Ιγνάσιο Ραμονέ στη «Γεωπολιτική του Χάους» και που κάποιοι το πέρασαν τότε αβρόχοις ποσί και δεν ασχολήθηκαν με αυτό. Θέλω, επίσης, να πω το εξής: Όταν ο Καζαντζάκης έγραψε τον «Τελευταίο Πειρασμό» κυνηγήθηκε όσο κανένας άλλος. Το ίδιο έγινε με την «Ασκητική». Συνεχίστηκε, επίσης, ο απίστευτος πόλεμος με το «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» και με το τελευταίο του βιβλίο, την «Αναφορά στον Γκρέκο». Δεν θυμάται κανείς ποιοι κυνήγαγαν τότε τον Καζαντζάκη. Όλοι, όμως, θυμόμαστε σήμερα τον μεγάλο Έλληνα. Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να αμφισβητεί την αξία του. Θέλω ακόμη να θυμίσω ότι είχε μια άλλη παιδεία. Αυτή, λοιπόν, την παιδεία ψάχνουμε τώρα. Τη φτάσαμε; Όχι. Επίσης, θέλω να πω ότι όταν ο Κώστας Γαβράς γύριζε το «Ζ» για ένα γεγονός που έλαβε χώρα το 1963, για μια δολοφονία, τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, έγινε θέμα σε όλο τον πλανήτη. Ο Ιβ Μοντάν πρωταγωνιστούσε και άλλοι διάσημοι ηθοποιοί. Δεν υπήρχε άνθρωπος στον πλανήτη που δεν έμαθε τι έγινε τότε. Ποια παιδεία είχε, άραγε, ο Γρηγόρης Λαμπράκης; Ήταν ένας πετυχημένος γιατρός που δεν ασχολήθηκε ποτέ με το χρήμα, ποτέ με το κέρδος. Θα πάω λίγο πιο πίσω και θα θυμίσω τι παιδεία είχε ο Διογένης. Είχε πάει στον Διογένη ο Αλέξανδρος - που είναι και επίκαιρος, εγώ δεν θυμάμαι τον Αλέξανδρο, τον Διογένη θυμάμαι - αφού είχε εντυπωσιαστεί με τον άλλο μέσα στο πιθάρι. Και του λέει: «Τι θέλεις; Ό,τι θέλεις θα σου το δώσω». Και του απαντάει ο Διογένης: «Κάτσε λίγο πιο κει, γιατί μου κρύβεις τον ήλιο». Συνεπώς είναι η παιδεία το στέρεο έδαφος στο οποίο μπορεί να πατήσει μια κοινωνία για να επιβιώσει; Διότι με τα σημερινά δεδομένα και τα σημερινά πρότυπα παιδείας αυτή η κοινωνία αυτοκαταστρέφεται. Και μάλιστα, θέλω να πιστεύω ότι πολλοί από εσάς έχετε προβληματιστεί για το αν υπάρχει περίπτωση να σωθεί ο πλανήτης. Αναπάντητο ερώτημα. Δεν το ξέρουμε ακόμα. Ακούμε τον κ. Τραμπ που λέει ότι δεν υπάρχει οικολογική καταστροφή. Γίνεται χαμός εδώ στη Γροιλανδία ή γίνονται διάφορα άλλα και κανείς δεν δέχεται τη Συμφωνία του Παρισιού. Είναι θέμα παιδείας όλα αυτά; Ναι ή όχι; Ρωτάω. Εγώ λέω πως είναι. Και θα διαβάσω αυτούσιο κάτι που μου άρεσε: «Σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα, με πολλαπλές συνέπειες στην κοινωνική ζωή των ανθρώπων, η ανάγκη για επανασχεδιασμό εκπαιδευτικών πολιτικών καθίσταται πιο απαραίτητη από ποτέ». Δεν ξέρω αν είχε τελειώσει ο κ. Γαβρόγλου και οι συνεργάτες του Ιατρική, αλλά θυμάμαι τον ορισμό του κυττάρου ατόφιο: Για να επιβιώσει το κύτταρο, πρέπει συνέχεια να προσαρμόζεται στο εκάστοτε μεταβαλλόμενο περιβάλλον, απλά ελληνικά. Δεν είμαι εγώ που θα επαινέσω αυτή την κίνηση. Διάβασα το νομοσχέδιο. Δεν πιστεύω ότι με αυτό το νομοσχέδιο θα λύσουμε όλα τα προβλήματα της παιδείας. Είναι ένα βήμα που γίνεται αργά, έχει μια άλλη διάσταση. Είναι η σύγκρουση δύο κόσμων, του χρήματος, του κέρδους, των μονοπωλίων, της ανταγωνιστικότητας, των offshore, αυτών που έγιναν με την παιδεία που ίσχυε μέχρι τώρα και ενός άλλου κόσμου που απευθύνεται στην κοινωνία. Θα λύσει το πρόβλημα; Είναι ένα βήμα πάρα πολύ θετικό και πιστεύω ότι αυτό το βήμα πρέπει να γίνει και πρέπει να στηριχθεί από όλους. Θα ήθελα, τελειώνοντας, να θυμίσω κάτι που είπε ο επίκουρος: «Αν χρήσιμος στην κοινωνία θέλεις να είσαι, τον θάνατο, τη δόξα και το χρήμα πρέπει να ξεπεράσεις». Δεν ξέρω πόσοι από εμάς τα έχουμε ξεπεράσει, αλλά σίγουρα αυτοί που τα ξεπέρασαν είναι χρήσιμοι στην κοινωνία. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Συνεχίζουμε με τον επόμενο ομιλητή που είναι ο κ. Θηβαίος, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω την ομιλία μου από την κριτική πολεμική: Πολύς θόρυβος γίνεται σήμερα σε σχέση με τη διαδικασία του επείγοντος και την έλλειψη χρόνου. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, γνωρίζουμε όλοι πάρα πολύ καλά - και πάνω από όλα το γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι φορείς - ότι η συζήτηση για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο διεξάγεται με τυπικό ή άτυπο τρόπο εδώ και οκτώ μήνες. Νομίζω, λοιπόν, ότι μόνο μικροπολιτική παράγει η συνεχής αναφορά σε αυτό το θέμα. Ένα σχόλιο μόνο: Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, όπως και τα άλλα αυτής της Κυβέρνησης που αφορούν το Υπουργείο Παιδείας, είναι τα μόνα που δεν ψηφίστηκαν Δεκαπενταύγουστο. Σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο που η φιλοσοφία και η λογική του ξεπερνούν τη μεταρρυθμιστική δυναμική των άρθρων του. Για να κρίνουμε το παρόν νομοσχέδιο πρέπει να δώσουμε απαντήσεις στα κυρίαρχα ερωτήματα που προκύπτουν από την υφιστάμενη εδώ και δεκαετίες κατάσταση στη δημόσια εκπαίδευση, όπως: Γιατί το σχολείο τείνει να γίνει μια διεκπεραιωτική διαδικασία για τους μαθητές; Γιατί υπάρχει ανισότητα στις ευκαιρίες για μόρφωση και εξέλιξη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Υπάρχει λογική για σχολεία εκτός των τειχών και πώς το ξεπερνάμε αυτό σήμερα με εξωστρεφείς ενέργειες προς την κοινωνία; Λειτουργούν οι σύλλογοι διδασκόντων με την απαιτούμενη εκπαιδευτική, επιστημονική και κοινωνική αυτονομία ή αποτελούν άθροισμα μονάδων διεκπεραίωσης μόνον της διδακτέας ύλης; Είμαστε ικανοποιημένοι από τον τρόπο λειτουργίας των σχολικών συμβούλων και τον κατακερματισμένο και ανεξέλεγκτο τρόπο λειτουργίας των δομών της εκπαίδευσης; Ήταν αξιοκρατικός ο τρόπος ανάδειξης των στελεχών εκπαίδευσης; Ήταν ουσιαστική η αξιολόγηση σύμφωνα με το π.δ.152, που εισήγαγε την τιμωρητική αξιολόγηση και τις διαθεσιμότητες; Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε πάνω σε αυτό. Ένα είναι σίγουρο: Το νομοσχέδιο το πολεμούν όσοι έχουν λόγους να μην αλλάξει τίποτα. Για τη Νέα Δημοκρατία, βέβαια, το κατανοούμε αυτό, γιατί ποτέ της δεν είχε ως προτεραιότητα το δημόσιο σχολείο. Αντίθετα, έδωσε και δίνει τη μάχη για την επί πληρωμή αριστεία των κολλεγίων. Η Αντιπολίτευση, όμως, πρέπει να απαντήσει για τη μέχρι πρότινος κατάσταση της εκπαίδευσης. Είδαμε σήμερα τα κροκοδείλια δάκρυα της κ. Γεννηματά, που θυμήθηκε τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών και των λαϊκών στρωμάτων. Πραγματικά θα περίμενε κάποιος να ακούσει μία πρόταση. Εκτός εάν έχει καλυφθεί στο επίπεδο της πολιτικής μεταρρύθμισης από τον νόμο Διαμαντοπούλου. Ας μας το πει τουλάχιστον. Θα ήθελα να σταθώ σε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα - σημεία του νομοσχεδίου. Όσον αφορά την ειδική αγωγή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι κωμικοτραγικό να ακούω από Βουλευτές, κόμματα και κυβερνήσεις, που μέχρι το κατώφλι του εικοστού πρώτου αιώνα είχαν την ειδική αγωγή στον μαθησιακό Καιάδα, να κάνουν σήμερα κριτική στην Κυβέρνηση για έλλειψη ενδιαφέροντος. Αναφέρθηκε η Υφυπουργός κ. Τζούφη στον διπλασιασμό προσωπικού. Πρέπει, όμως, επιτέλους να καταλάβουμε ότι σήμερα η κοινωνία βλέπει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στα ειδικά σχολεία, μέσα στα ΕΕΕΕΚ και βλέπει και τις υποδομές που γίνονται. Πολλή συζήτηση έγινε για την αξιολόγηση. Ποια αξιολόγηση εφαρμόστηκε μέχρι σήμερα; Μόνο μία: το π.δ.152 από το 2012 έως το 2014 με τη γνωστή διαθεσιμότητα των δυόμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών, τους οποίους επανέφερε η Κυβέρνηση. Γιατί δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα καμμίας μορφής αξιολόγηση; Γιατί κανείς επί δεκαετίες δεν τόλμησε να φέρει με νομοθετικές πρωτοβουλίες αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού έργου; Γιατί ακριβώς θα έβαζαν χέρι στις συντεχνίες και στη γραφειοκρατία που υπάρχει σήμερα και στο πελατειακό σύστημα στα σχολεία. Θέλω να πω κάτι σε σχέση με την αξιολόγηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Σχετικά με τη μοριοδότηση και τις θητείες, ακούστηκαν έντονες ενστάσεις γιατί μοριοδοτείται η διδακτική προϋπηρεσία, κατά τη γνώμη κάποιων, υπέρμετρα. Θα πρέπει, συνάδελφοι, να καταλάβετε ότι τα στελέχη της εκπαίδευσης δεν είναι στελέχη ούτε του Υπουργείου Μεταφορών ούτε του ΕΦΚΑ. Τελικός αποδέκτης όλων των συνεργιών στις εκπαιδευτικές δομές είναι ο μαθητής. Κανένας δεν μπορεί να σχεδιάσει και να εφαρμόσει εκπαιδευτικές πολιτικές, εάν δεν έχει μια σημαντική εμπειρία του κυττάρου της εκπαίδευσης, που είναι η σχολική τάξη. Αν θέλετε μια προσωπική άποψη ως εκπαιδευτικός, ένας σχολικός σύμβουλος θα έπρεπε να έχει διδάξει και στις έξι τάξεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και σε όλα τα μαθήματα της ειδικότητάς του. Η άλλη θέση είναι να μην υπάρχουν θητείες. Πραγματικά, θα πρέπει να απαντήσουμε σε ένα ερώτημα: Με ποια εκπαιδευτικά, επιστημονικά και λογικά επιχειρήματα είναι καλό σε ένα σχολείο να είναι ένας ή μια συνάδελφος δέκα χρόνια καθηγητής και εικοσιπέντε χρόνια διευθυντής σε ένα σχολείο; Με ποια λογική ένας σχολικός σύμβουλος θα γυρίσει μετά από έξι χρόνια στην τάξη ή να αναλάβει μια άλλη θέση διοικητικής και διευθυντικής ευθύνης; Γιατί αυτό είναι κακό; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, σας παρακαλώ. Τελειώνω. Κλείνοντας, θέλω να πω ότι αυτή η Κυβέρνηση δίνει και θα δίνει τη μάχη της βελτίωσης και καταξίωσης του ρόλου του εκπαιδευτικού. Ξέρουμε ότι εκεί είναι το κρίσιμο σημείο. Θέλω να πω ότι όλοι το ξέρουν αυτό, απλώς δεν θέλουν να το ομολογήσουν. Κανένας εκπαιδευτικός στη συνείδηση ή στη θύμηση των μαθητών και της κοινωνίας δεν έμεινε ως καλός σχολικός σύμβουλος. Έμεινε μόνο ως καλός δάσκαλος. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Προχωρούμε με τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Σεβαστάκη.
Ευχαριστώ πολύ. Ονειρεύομαι μια συζήτηση για τα εκπαιδευτικά ζητούμενα που να σχετίζεται με το γνωστικό συμβάν, με τα γνωστικά αντικείμενα, με το πώς αυτό το πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο της διεύρυνσης των επιστημονικών πεδίων θα μπορέσει να αφομοιωθεί από το περιορισμένο ωρολόγιο πρόγραμμα, ακόμα περισσότερο το πώς θα διασταυρώνονται τα γνωστικά αντικείμενα, μια τέτοια συζήτηση που ίσως θα ξεπερνάει τις συμβάσεις και τις ανασφάλειες. Η συζήτηση και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και σήμερα, ένα μεγάλο μέρος της, έχει διεξαχθεί πάνω σε μια ανασφάλεια, σε ένα άγχος πολιτικού ελέγχου. Κρύβεται μια πολιτική στόχευση, να ελέγξεις πολιτικά, με στενό τρόπο, το εκπαιδευτικό γεγονός. Νομίζω ότι είναι μια μάταιη προσέγγιση, μια προσέγγιση που δεν σχετίζεται με την πραγματικότητα ούτε του δασκάλου ούτε με την επιστημονική ή τη γνωστική πραγματικότητα. Πολύ περισσότερο δεν σχετίζεται με την αγωνία των μαθητών που σήμερα είναι μια μέρα έναρξης αυτής της δοκιμασίας, της επιδοσιακής εν τέλει δοκιμασίας, των εξετάσεων, με τα παιδιά, με τις οικογένειες τόσο χρόνο, τόσα χρήματα και τέτοιο κομμάτι νεότητας και σφριγηλής σκέψης να το έχουν επενδύσει, το έχουν εγκαταστήσει πάνω στην εξεταστική δοκιμασία. Αυτή, λοιπόν, η συζήτηση πάνω στα γνωστικά επίδικα αργεί. Είναι σίγουρο ότι το γνωστικό συμβάν στην εκπαίδευση σχετίζεται με το οργανωσιακό κομμάτι. Η εκπαίδευση είναι ένας απέραντος χώρος που συνωθούνται κλάδοι, συνωθούνται ρυθμίσεις, συνωθούνται και συμπαρατάσσονται εργασιακές σχέσεις, αποκλίνουσες μερικές φορές, ρυθμίσεις εμβαλωματικές και υβριδικές, οι οποίες κάποτε έγιναν και έχουν φτιάξει εργασιακά προφίλ και αυτά τα εργασιακά προφίλ πολλές φορές δεν συναρμόζονται. Το πιο εύληπτο είναι οι έκτακτοι, ας πούμε, συνάδελφοι, οι νομάδες της εκπαίδευσης - μιλώ για τους αναπληρωτές σε σχέση με τους μόνιμους - αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Υπάρχει και ένα είδος εργασιακής ανασφάλειας γνωστικών πεδίων που ίσως η ζωή δεν τα κρίνει, δεν τα ιεραρχεί ως κρίσιμα και οι οποίοι ψάχνουν μια θέση στον ήλιο. Ποιον ήλιο; Νομίζω ότι το εκπαιδευτικό ζητούμενο εξακολουθεί να είναι ζητούμενο σε μια χώρα η οποία επένδυσε πάρα πολλά χρόνια στην εκπαίδευση, στον εκσυγχρονισμό των δομών της. Έχει κατορθώσει πράγματα. Συνήθως εξαφανίζονται αυτά. Έχουμε καταφέρει να έχουμε ένα συνολικά υψηλό γνωστικό επίπεδο, όχι πάντα μια καλλιεργημένη γνώση, μια γνώση της καλλιέργειας, αλλά μια γνώση της άθροισης. Εν τούτοις, νομίζω ότι αυτό είναι ένα κεφάλαιο για τον τόπο μας. Αυτή, λοιπόν, τη συζήτηση θα την ήθελα. Η κατοπτρική, σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό, προσέγγιση της Αντιπολίτευσης βλέπει στον άλλον αυτό που είναι και προσάπτει στον άλλον αυτό που ενέχει ή αυτό που εφήρμοσε για πάρα πολλά χρόνια. Νομίζω ότι είναι ένα αδιέξοδο πεδίο και δεν οργανώνει ούτε τους κώδικες μίας βαθιάς πολιτικής ανταλλαγής ούτε τους κώδικες μίας υγιούς πολιτικής αντιμαχίας. Είναι σημαντικό να έχω φιλοσοφικές διαφορές. Είναι πολύ σημαντικό να έχω θεωρησιακές διαφορές. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχω κώδικες πάνω στους οποίους οργανώνω αυτές τις διαφορές και όχι να ψάχνω σκιές. Νομίζω ότι το νομοσχέδιο έχει δυνατότητες. Ξέρουμε πολύ καλά ότι τα νομοσχέδια βρίσκουν την αλήθεια τους στην εφαρμογή, στον τρόπο με τον οποίο η κοινότητα των δασκάλων, των διανοούμενων της εκπαίδευσης και των παιδιών, των μαθητών, θα το αγκαλιάσει, θα το αφομοιώσει. Νομίζω ότι έχουμε όλα τα εργαλεία και όλες τις δυνατότητες να εξυγιάνουμε προβλήματα και να βρούμε έναν τρόπο τις διάσπαρτες ομάδες που συγκροτούν το διδακτικό συνεχές, το εκπαιδευτικό συνεχές, να τις συνδέσουμε. Έχουμε τα εργαλεία. Υπάρχει το ποιοτικό υπόστρωμα. Νομίζω ότι δεν πρέπει να εγκλωβιζόμαστε από τις ανασφάλειες. Εξάλλου, η ανασφάλεια είναι κακός πολιτικός σύμβουλος και συνήθως δεν δίνει και αποτελέσματα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Προχωρούμε με την κ. Αναγνωστοπούλου, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι, ακούσαμε πολλά από το πρωί, κυρίως από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά και από την άλλη Αντιπολίτευση. Είναι, πραγματικά, σαν να ζούμε σε διαφορετικές χώρες. Είπε ο Υπουργός το πρωί ότι μ' αυτό το νομοσχέδιο, όπως και με όλη την προσπάθεια που καταβάλλουμε για την εκπαίδευση από το 2015, έχουμε σκοπό να αλλάξουμε την αρχιτεκτονική στην εκπαίδευση. Αναφέρθηκε σε μερικά εμβληματικά νομοσχέδια και εμβληματικές αλλαγές. Θα μπορούσαμε να πούμε πάρα πολλές. Εδώ θα κωδικοποιήσω δύο πράγματα. Τελικά, από το 2015- που δεν πέρασαν όλα τα νομοσχέδια με τη διαδικασία του επείγοντος, τα περισσότερα πέρασαν κανονικά - συγκρούονται δύο διαφορετικές οπτικές και για την εκπαίδευση, αλλά και για την ίδια την κοινωνία. Αν από τη μία μεριά, η δική σας προσέγγιση είναι ότι έχουμε μία κοινωνία που τα ερωτήματα του καιρού της, τα ερωτήματα που θέτει η σύνθετη πραγματικότητα δεν μας αφορούν, αλλά προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε μία ιδεοληπτική συνέχεια - και την ιδεοληπτική συνέχεια και την ιδεοληψία εσείς την έχετε και θα εξηγήσω παρακάτω - για μας το θέμα είναι ότι πρέπει να απαντήσουμε κατ' εξοχήν στην εκπαίδευση, σύμφωνα με τα σύνθετα προβλήματα που θέτει η εποχή. Δεν ακούσαμε τίποτα άλλο εδώ μέσα για την κρίση, ότι είχαμε δέκα χρόνια κρίσης και τι συνέβη σ' αυτά τα δέκα χρόνια. Είχαμε, πράγματι, πολιτικές ηγεσίες σ' αυτόν τον τόπο - κι εγώ δεν πρόκειται να μηδενίσω τα πάντα - που άκουγαν τα ερωτήματα που έθετε η κοινωνία, τις ανάγκες που έθετε ο καιρός, ο χρόνος και προσπαθούσαν να απαντήσουμε με περισσότερο ή λιγότερο αποτελεσματικό τρόπο. Ένας απ' αυτούς ήταν και οι σχολικοί σύμβουλοι. Επί κρίσης - αλλά και πριν από την κρίση, κυρίως όμως στη διάρκεια της κρίσης μέχρι και σήμερα - η απάντηση που έδωσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν ήταν να ακούσει τα σύνθετα προβλήματα που αντιμετώπιζε η κοινωνία και στον χώρο της εκπαίδευσης. Την βρήκε την κρίση σαν μία ευκαιρία για να περάσει πράγματα, τα οποία όχι απλώς καμμία σχέση δεν είχαν με τις ανάγκες της κοινωνίας, αλλά αποπροσανατόλιζαν εντελώς την κοινωνία από τις πραγματικές της ανάγκες. Σε αυτό το πλαίσιο και οι σχολικοί σύμβουλοι και οι δομές στήριξης τέθηκαν σε μια γενική αρχή: η ελίτ των άριστων, μια διοικητική δομή των άριστων, η οποία πρέπει να ελέγχει, να κατευθύνει και να διευθύνει τους εκπαιδευτικούς, στους οποίους δεν είχατε εμπιστοσύνη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ναι, η κατάργηση του π.δ.152 είναι πάρα πολύ σημαντική. Δεν θα μπω στην αντιδικία αν ήταν για απολύσεις ή όχι. Έχουμε την εμπειρία της διαθεσιμότητας και όλων αυτών. Όμως, το κυριότερο ήταν ο φόβος που ενέπνευσε στους εκπαιδευτικούς. Δεν είσαστε σε τόση επαφή όση διατείνεστε με την εκπαιδευτική κοινότητα. Γιατί δημιούργησε φόβο; Επειδή δημιουργήθηκε μια ιεραρχική δομή των άριστων απέναντι σε κάποιους οι οποίοι είναι μονίμως επιρρεπείς στο να κάνουν άσχημα πράγματα, δηλαδή να μην εξυπηρετούν τον εκπαιδευτικό στόχο. Ποιος είναι ο στόχος αυτός; Κανένας δεν μας εξήγησε μέσα σε αυτή την αίθουσα. Ισόβιοι άριστοι δεν υπάρχουν στην εκπαίδευση. Εκπαιδευτικοί είμαστε πολλοί από εμάς εδώ και το ξέρουμε πάρα πολύ καλά. Πού δοκιμάζεται ο εκπαιδευτικός; Κατ' εξοχήν δοκιμάζεται στη σχολική τάξη. Ποια ήταν τα κρίσιμα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι εκπαιδευτικοί; Μιλήστε με όποιον εκπαιδευτικό θέλετε, αν έχετε επαφές. Ήταν ότι είχαν πια ένα πολυσύνθετο σχολείο μέσα στην ίδια την τάξη, παιδιά από διαφορετικές εθνοτικές, από διαφορετικές θρησκευτικές καταγωγές, από διαφορετικές οικογενειακές καταστάσεις. Η κρίση αυτά τα επιδείνωσε πάρα πολύ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δώστε μου ένα λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε, και ολοκληρώνω. Άρα, ο ένας σχολικός σύμβουλος, ένα μονοπρόσωπο όργανο, όσο σημαντικό και να είναι, μπορεί να απαντήσει στις απαιτήσεις μιας εποχής τόσο δύσκολης όση βίωσε η ελληνική κοινωνία; Και δεν είναι μόνο η κρίση. Στα διάφορα συμβούλια Υπουργών που είχα πάρει μέρος - και φαντάζομαι και εσείς, κύριε Υπουργέ, θα το ξέρετε καλύτερα από εμένα - το μεγάλο ερώτημα που ετίθετο ήταν: Καλά η γνώση, καλά οι δεξιότητες. Έχουμε ένα πρόβλημα εκπαίδευσης πια της νέας γενιάς μετά από τρομοκρατικά χτυπήματα, το πώς ενισχύουμε τους εκπαιδευτικούς μέσα στη τάξη, γιατί υπάρχει το μείζον πρόβλημα. Ο εκπαιδευτικός, λοιπόν, ειδικά εδώ στην Ελλάδα σήκωσε ένα τεράστιο φορτίο. Χρειάζεται, λοιπόν, μια δομή διεπιστημονική η οποία να μπορεί και να επιμορφώνει και να στηρίζει και κυρίως να αξιοποιεί την εμπειρία αυτών των ανθρώπων μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία. Θα ήθελα να πω κάτι πάνω σε αυτό, γιατί δεν το έχουμε ίσως προσέξει. Το είπε κάποιος συνάδελφος το πρωί από τον ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω. Αυτό που παράγεται μέσα στη σχολική αίθουσα έχει τεράστια σημασία. Μπορούμε αυτό να το χρησιμοποιήσουμε; Όταν λέει το νομοσχέδιο ότι ο σύλλογος διδασκόντων μπαίνει στον πυρήνα αυτής της επεξεργασίας που γίνεται με το νομοσχέδιο, μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό; Θα είχα να πω πάρα πολλά. Θέλω, όμως, να πω ένα πράγμα. Φωνάζετε από το πρωί ότι εμείς μιλάμε για κανονικότητα και όλα αυτά. Όλη η προσπάθεια που έγινε από το 2015 ήταν να φέρουμε μια όσο το δυνατόν ισορροπία, η οποία ανατράπηκε και πριν από την κρίση, αλλά κυρίως μέσα στην κρίση, δηλαδή να αναδειχθεί ο ρόλος του δημόσιο σχολείου, άρα και οι υποστηρικτικές δομές, στον βαθμό στον οποίο χρειαζόταν να γίνει. Δεν θα πω διάφορα άλλα πράγματα τα οποία θα ήταν σημαντικά, αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω ένα πράγμα. Εδώ ο κόσμος γκρεμιζόταν όλα αυτά τα χρόνια, ο κόσμος ο δικός μας, της κοινωνίας ο κόσμος και εσείς μένατε κολλημένοι σε ένα πράγμα, την αριστεία. Αριστεία είναι να μπορεί να επιβιώσει ένα δημόσιο σύστημα. Αριστεία είναι να μπορούν οι καθηγητές να κάνουν τη δουλειά τους. Αριστεία είναι να γυρίσουν οι νέοι από το εξωτερικό και να τους δίνονται υποτροφίες. Αριστεία είναι να διατηρηθούν τα πανεπιστήμια όρθια, όλες οι δομές όρθιες με την αύξηση του προϋπολογισμού. Αριστεία είναι να μην ουρλιάζετε από το πρωί έως το βράδυ και υπονομεύετε τα δημόσια πανεπιστήμια ότι υπάρχει βία και ανομία. Έλεος! Και βγαίνουν δικοί σας πρυτάνεις και λένε: «Σταματήστε το αυτό το βιολί, δεν είναι αυτό τα πανεπιστήμια». Λοιπόν, εγώ λέω ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα το νομοσχέδιο. Βεβαίως, ο καθένας μπορεί να έχει τις αντιρρήσεις του, αλλά τις αντιρρήσεις στο πώς απαντάτε σε αυτή τη νέα εποχή, που έχει γίνει πολύ πιο πολύπλοκη και πολύ πιο δύσκολη από ό,τι ήταν πριν. Και θέλω να πω: Φωνάζετε για τα ΠΕΚΕΣ, για το ΚΕΣΥ και όλα αυτά. Εγώ είδα, μπορεί να κάνω λάθος, κύριοι Υπουργοί, ότι τα ΚΕΣΥ αυξάνονται, οι συνολικές περιοχές μάλιστα. Και εγώ με πολλή χαρά, επειδή υπάρχουν προβλήματα, στην Πάτρα για παράδειγμα θα έχουμε ένα ΚΕΣΥ επιπλέον. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Προτού σας δώσω τον λόγο, κ. Βάκη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, δεκαπέντε μαθητές και μαθήτριες και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί τους, από το Δημοτικό Σχολείο Καστελιού Πεδιάδος Ηρακλείου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Βάκη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κυρία Βάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν σκόπευα να κάνω καμμία αναφορά σε θέματα της επικαιρότητας, προκλήθηκα ωστόσο από προλαλήσαντα Βουλευτή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο οποίος έκανε αναφορά στο ονοματολογικό της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, οι διαπραγματεύσεις για το οποίο βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή. Για μία ακόμα φορά, λυπάμαι που το λέω, αλλά η Αξιωματική Αντιπολίτευση εμφανίζεται κατώτερη των περιστάσεων, αλλάζοντας συνεχώς θέσεις, αποφεύγει να παρουσιάσει μία ξεκάθαρη στάση. Και φαίνεται ότι τον τόνο πραγματικά αυτή τη στιγμή τον δίνει ο κ. Σαμαράς. Εχθές ο κ. Μητσοτάκης εγκάλεσε την παρούσα Κυβέρνηση και μάλιστα χαρακτήρισε «επικίνδυνο για τα εθνικά συμφέροντα» τον Πρωθυπουργό. Φαίνεται δεν έχει διδαχθεί τίποτα από την εμπειρία του 1992 που ήταν μία ιστορική, μία προνομιακή ευκαιρία να λυθεί το πρόβλημα. Όλοι γνωρίζουμε - νομίζω - για ποιο λόγο φτάσαμε εδώ, να έχουν περάσει δεκαετίες, ώστε επιτέλους να μπορέσει να επιλυθεί το ζήτημα της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και ποιων τα λάθη καλούμαστε να διορθώσουμε. Για τον κ. Μητσοτάκη εκείνοι είναι εθνικά ωφέλιμοι, εμείς είμαστε εθνικά επικίνδυνοι. Κατηγορείτε τον Υπουργό Εξωτερικών ότι υπερασπίζεται τα επιχειρήματα των γειτόνων μας, παρά τα συμφέροντα της χώρας. Αντί λοιπόν να κάνουμε μία ακατάσχετη λασπολογία, θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε τι έχει να μας πει η Νέα Δημοκρατία για την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας - Σκόπια» την οποία συζητούσε η κυβέρνησή της το 2006. Η υποκρισία δεν σταματά βέβαια εδώ. Εχθές λέγατε στη Νέα Δημοκρατία ότι δεν είναι αποδεκτή η εκχώρηση μακεδονικής εθνότητας και μακεδονικής γλώσσας. Μας κάνει εντύπωση που δεν γνωρίζετε - και υπάρχουν τα ντοκουμέντα - ή μάλλον κάνετε πως δεν γνωρίζετε ότι το 1977 η Ελλάδα είχε αναγνωρίσει μακεδονική γλώσσα. Και θα πρέπει να το θυμάστε. Και ο κ. Μητσοτάκης άλλωστε είχε γεννηθεί τότε. Γιατί, επίσης - να μας πείτε - στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Σόφια, στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κάνατε εκεί λόγο για ονομασία erga omnes και για συνταγματική αλλαγή και στο εσωτερικό λέτε άλλα; Θα ήταν καλό λοιπόν να μας πείτε ποια είναι η θέση σας και αν θα πρέπει, επιτέλους ή όχι, να λυθεί. Με αφορμή αυτό, θα ήθελα επίσης να κάνω μία αναφορά και να απαντήσω και στα όσα είπε το πρωί ο συνάδελφος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Τζαβάρας. Ο κ. Τζαβάρας δεν θα έλεγα ότι έκανε ψυχογράφημα, αλλά έκανε μία απόπειρα να εντοπίσει την ιδεολογική ταυτότητα ή το ιδεολογικό στίγμα του ΣΥΡΙΖΑ και να μας πει πάση δυνάμει ότι το ιδεολογικό στίγμα της Νέας Δημοκρατίας είναι ο κλασικός φιλελευθερισμός, κατηγορώντας εμάς ότι δεν έχουμε διασαφηνίσει ποια είναι η ταυτότητά μας και ότι πέφτουμε διαρκώς σε οξύμωρα. Επειδή, ξέρετε, και η αυτοκριτική απαιτεί κάποια γενναιότητα, δεν είναι αθέμιτο να είναι κανείς όχι προς άγραν, αλλά σ' έναν προβληματισμό, σ' έναν διαρκή αναστοχασμό της ταυτότητάς του, όταν βιώνει το κατεξοχήν οξύμωρο μιας αριστερής διακυβέρνησης μεσούντος ενός παγκοσμιοποιημένου, αδηφάγου και βάρβαρου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, σ' έναν κόσμο που ό,τι είναι στέρεο εξαερώνεται και ότι είναι ιερό βεβηλώνεται, που έλεγε και ο Μαρξ ή επειδή του κ. Τζαβάρα - δεν είναι και στην Αίθουσα - του αρέσει ο Μαξ Βέμπερ, σ' έναν κόσμο που βαίνει επί τα χείρω και ειδικά η Ευρώπη και προσομοιάζει με το σιδερένιο κλουβί, που έλεγε και ο Βέμπερ, ένα κλουβί που φτιάχνουν η ακροδεξιά, το φάντασμα της οποίας δυστυχώς πλανάται αυτήν τη στιγμή πάνω από την Ευρώπη και χώρες στις οποίες οι κυβερνήσεις είναι μέλη του προσφιλούς σας Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, που φτιάχνουν τείχη και θέλουν να απελαύνουν μετανάστες και πρόσφυγες. Μας είπατε, λοιπόν, και μας είπε ο κ. Τζαβάρας ότι η Νέα Δημοκρατία έχει μία και μόνο μία ιδεολογική ταυτότητα, αυτήν του κλασικού φιλελευθερισμού. Λυπάμαι, συνάδελφοί μου, αλλά η διαφορά μεταξύ του κλασικού φιλελευθερισμού και του νέου φιλελευθερισμού που ενστερνίζεστε είναι τόσο μεγάλη όσο αυτήν τη στιγμή η διαφορά μεταξύ δημοκρατίας και Νέας Δημοκρατίας. Πόθεν τεκμαίρεται η ταυτότητα του κλασικού φιλελευθερισμού; Όταν υπάρχουν νομοσχέδια, τα οποία για να τα υπερψηφίσεις δεν χρειάζεται δα να είσαι αριστερός, αρκεί να ενστερνίζεσαι και να υιοθετείς την ελευθερία του αυτοπροσδιορισμού, όπως την κατοχύρωσε και την υπερασπίστηκε ο κλασικός φιλελευθερισμός και είναι και συνταγματικά θεμελιωμένη. Αναφέρομαι στο σύμφωνο συμβίωσης, στο οποίο είχατε σπάσει σε τρία κομμάτια, αναφέρομαι στην ταυτότητα φύλου, αναφέρομαι στο πρόσφατο νομοσχέδιο για την αναδοχή, αναφέρομαι στη διαρκή ρητορική σας καθημερινά για τον διακαή σας πόθο να επαναφέρετε τις φυλακές τύπου Γ, αυτό το νομικό έκτρωμα, αυτό το έκτρωμα του νομικού πολιτισμού και του κράτους δικαίου. Διερωτώμαι τελικά πόσο κλασικά φιλελεύθερη στάση, στάση κλασικού φιλελευθερισμού είναι όχι απλώς να μην μπορείτε να καταδικάσετε, αλλά ούτε καν να ψελλίσετε μία καταδίκη της ακροδεξιάς, ειδικά μετά από την επίθεση που έγινε στον δήμαρχο της Θεσσαλονίκης και πόσο φιλελεύθερο είναι να επαναφέρετε νυχθημερόν - και αυτό ουσιαστικά να είναι το στοιχείο του δημόσιου λόγου που εκφέρετε - μετεμφυλιακά διχαστικά αφηγήματα μεταξύ μειοδοτών και πατριωτών και να ανασύρετε από τη ναφθαλίνη τη θεωρία των δύο άκρων, να ψαρεύετε σε θολά νερά του εθνικισμού. Το «καταδικάζουμε τη βία απ' όπου και αν προέρχεται» μπορεί να δίνει και ένα φύλλο συκής, να προσπαθεί να απονομιμοποιήσει την αριστερά, αλλά και να δίνει, χωρίς να το θέλει - δεν καταλογίζω πάντα κακές προθέσεις - και ένα φύλλο συκής στην άκρα δεξιά, διότι τι να κάνουμε; Τα μαχαίρια που δολοφονούν δεν είναι τα ίδια με τα τρικάκια, ούτε οι μπογιές πρέπει να εξισώνονται με δολοφονικές επιθέσεις. Για να μη θυμηθώ κιόλας και τη συνέντευξη του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στο «Politico», που θεωρούσε βεβαίως τη Χρυσή Αυγή μια μικρή και περιθωριοποιημένη, άνευ σημασίας ομάδα και την αριστερά τη μήτρα της βίας. Για να μην αναφερθώ - γιατί και αυτό βεβαίως δεικνύει και τη σχέση σας με τον κλασικό φιλελευθερισμό και τις αντιλήψεις σας για την οικονομία - στους πλεονάζοντες στο δημόσιο, στο παρωχημένο οκτάωρο και στις «υγιείς» επενδύσεις, οι οποίες βεβαίως εδράζονται - φαντάζομαι - στο να μην καταβάλλονται φόροι και ασφαλιστικές εισφορές ή, αφού είναι τόσο παρωχημένο και ξεπερασμένο το οκτάωρο, να έχετε ευέλικτους εργαζόμενους. Αυτή είναι υγιής επιχειρηματικότητα; Επιστρέφω τώρα στο νομοσχέδιο για να πω δυο λόγια. Είπε μια συνάδελφος Βουλευτής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι όταν αναλάβετε τη διακυβέρνηση - είναι και ο διακαής σας πόθος - δεσμεύεστε ότι θα καταργήσετε το σχέδιο νόμου. Γιατί; Διότι προωθεί την αναξιοκρατία, διαλύει την παιδεία και άλλωστε εδράζεται σε ψευδείς ισχυρισμούς κ.λπ.. Θέλετε, λοιπόν, να το καταργήσετε, για να επαναφέρετε ποιο σχολείο, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Μας λέτε το σχολείο του 21ου αιώνα. Του Bourdieu και του Passeron, που είπε ο κ. Τζαβάρας - μακάρι - ή του μαθητή - πελάτη, για να ανακαλέσω την αλήστου μνήμης δήλωση του κ. Μητσοτάκη; Το σχολείο των συγχωνεύσεων και της κατάργησης των σχολικών μονάδων; Το σχολείο που εδραζόταν στον φόβο, στον τρόμο των εκπαιδευτικών της τάξης τους οποίους είχατε εκφυλίσει κάποτε σε φοβικούς υπαλλήλους μπροστά στους διευθυντές - μάνατζερ; Θα ήθελα, λοιπόν, να ρωτήσω πώς με αυτά που ισχυριστήκατε σήμερα θα μπορείτε κάποια στιγμή να κοιτάξετε στα μάτια τις τετρακόσιες χιλιάδες νέους που μετανάστευσαν στο εξωτερικό, τον ανθό της ελληνικής νεολαίας, των καλύτερων επιστημόνων της χώρας; Πώς θα μπορέσετε να κοιτάξετε στα μάτια τις δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς, που κάνετε πως ξεχνάτε, τους οποίους θέσατε σε διαθεσιμότητα, καταργώντας τις ειδικότητες της τεχνικής εκπαίδευσης; Για ποιον λόγο τις καταργήσατε; Ήταν δημόσιες δομές εκπαίδευσης. Για να τις ρίξετε τότε βορά τους σπουδαστές - πελάτες - όντως - στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Θα ήθελα να σας ρωτήσω πώς θα μπορέσετε να κοιτάξετε στα μάτια εκείνους τους εκπαιδευτικούς που είχατε επιστρατεύσει προληπτικά, για να μην αναφερθεί κανείς και στις αναιτιολόγητες απολύσεις στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια από τους σχολάρχες, που έπρεπε να έρθει αυτή η Κυβέρνηση για να μπει ένα φρένο σε αυτήν την ασυδοσία; Θέλω να πω και δυο λόγια για τις διατάξεις του νομοσχέδιου που καλούμαστε να ψηφίσουμε σήμερα. Θεωρώ ότι η αναδιοργάνωση, αυτή που επιχειρείται, των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και ο ευρύτερος επανασχεδιασμός των εκπαιδευτικών πολιτικών είναι απαραίτητα στοιχεία. Είναι απαραίτητα στοιχεία αν θέλουμε το εκπαιδευτικό μας σύστημα, που για δεκαετίες ήταν συγκεντρωτικό και χωρίς δυνατότητες παιδαγωγικής αυτονομίας, να γίνει πιο ανοιχτό, πιο συνεργατικό, εν τέλει δημοκρατικότερο. Νομίζω ότι αυτό επιχειρεί να κάνει το παρόν σχέδιο νόμου σχετικά με τις δομές υποστήριξης, εγκαθιδρύοντας μια αλλαγή παραδείγματος, από τις κάθετες και μονοπρόσωπες δομές στις οριζόντιες, συνεργατικές και δημοκρατικές, λαμβάνοντας υπ' όψιν και τον κοινωνικό ρόλο που οφείλει να παίζει και το σχολείο στις μέρες μας. Σε αυτήν, λοιπόν, τη λογική θεσμοθετούνται νέες υποστηρικτικές δομές εκπαίδευσης σε επίπεδο εκπαιδευτικών περιφερειών και διευθύνσεων οι οποίες θα αντικαθιστούν δομές που μέχρι σήμερα λειτουργούσαν ασυντόνιστα. Είναι τα ΠΕΚΕΣ, μίλησαν πολλοί συνάδελφοι για αυτά, τα Περιφερειακά Κέντρα Ελεγκτικού Σχεδιασμού, το έργο των οποίων θα εμπλουτιστεί και δεν θα ασκείται πλέον ατομικά. Αλλά και στο πλαίσιο των νέων Κέντρων Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης, τον ΚΕΣΥ, και των νέων κέντρων εκπαίδευσης για την αειφορία. Επομένως, πλέον οι δράσεις θα είναι συντονισμένες με στόχο την εμπέδωση, την παγίωση μιας δυναμικής σχέσης αλληλεπίδρασης μεταξύ των σχολικών μονάδων και των δομών υποστήριξης. Τα ΚΕΣΥ, που πρόκειται να διαδεχτούν τα ΚΕΔΔΥ, τα Κέντρα Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών, θα έχουν ευρύτερο ρόλο, ο οποίος δεν θα περιορίζεται στο πεδίο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης και στις αρμοδιότητές τους πλέον θα συγκαταλέγονται θέματα συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού, καθώς και υποστήριξης της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης και προόδου του συνόλου των μαθητών. Υπογραμμίζεται, λοιπόν, η κοινωνική διάσταση του σχολείου. Τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Είναι μια σημαντική διάταξη αυτή, διότι αφορά τον τρόπο δια του οποίου η συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της αειφορίας γίνεται αντικείμενο συστηματικής ανάπτυξης εντός του εκπαιδευτικού συστήματος. Και πάμε λίγο σε αυτήν την περίφημη διάταξη για την επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης, που τι δεν ακούσαμε για ρουσφετολογικές διατάξεις, για αναξιοκρατία. Αν εξετάσουμε με την κοινή λογική, τι λέει αυτή η διάταξη; Προβλέπει το εξής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα ήθελα την ανοχή σας για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Προβλέπει ότι δεκατρείς περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης για πρώτη φορά θα επιλέγονται από το Κεντρικό Συμβούλιο Επιλογής, στο οποίο προΐσταται μέλος του ΑΣΕΠ. Έως τώρα πώς επιλέγονταν; Ως μετακλητοί υπάλληλοι που διορίζονταν με απόφαση του εκάστοτε Υπουργού. Και φυσικά θυμόμαστε ποιοι και πώς άλλαζαν περιφερειακούς διευθυντές και διευθυντές εκπαίδευσης εν μια νυκτί. Σας ενοχλεί ο τρόπος αξιολόγησης. Γιατί άραγε; Γιατί κινείται σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από όσα πράξατε με το περίφημο προεδρικό διάταγμα 152/2013, το οποίο - τι να κάνουμε; αυτό λέει το προεδρικό διάταγμα - θα οδηγούσε σε μαζικές απολύσεις εκπαιδευτικών. Ξεχωρίζω το άρθρο για την ένταξη των προσφυγοπαίδων μέσω των δομών υποδοχής για την εκπαίδευσή τους. Δίνεται, λοιπόν, μέσα από το νομοσχέδιο η δυνατότητα ίδρυσης δομών υποδοχής για την εκπαίδευση των προσφυγοπαίδων που λειτουργούν στο πλαίσιο του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος. Τουλάχιστον, αυτό αποτελεί κορωνίδα όχι μόνο των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, αλλά και της μεταναστευτικής πολιτικής, μιας πολιτικής που σε αυτούς τους απέλπιδες και ξεριζωμένους ανθρώπους είπε «καλώς τους», τους αγκάλιασε και ενέταξε τα παιδιά στο εκπαιδευτικό σύστημα. Ε, αφού ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους και από τα σπίτια τους, ας μην τους στερήσουμε το δικαίωμά τους στην παιδεία. Τελειώνω κάπως ανορθόδοξα, θα έπρεπε να ξεκινήσω από αυτό. Θα ήθελα να ευχηθώ, λοιπόν, και εγώ με τη σειρά μου «καλή επιτυχία» σε όλα τα παιδιά που δοκιμάζονται από σήμερα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Φυσικά, η επιτυχία αυτή δεν διασφαλίζεται ούτε από τα καθαγιασμένα στυλό, ούτε από μαθητές που πρέπει πάση θυσία να γίνουν πελάτες. Η επιτυχία διασφαλίζεται μόνο μέσα από ένα σχολείο ισότητας, αλληλεγγύης, συνεργασίας και διαφωτισμού. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Συνεχίζουμε με τον κ. Κωστή Χατζηδάκη, Βουλευτή και Αντιπρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για τα Σκόπια δεν αντέχω τον πειρασμό να μην πω ότι θα πρέπει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να τα βρείτε έτσι όπως τα έχετε μεθοδεύσει και όπως τα έχετε καταφέρει με τους ψηφοφόρους σας. Και έχω την υποψία ότι σε λίγες μέρες, εάν φέρετε λύση, θα έχετε τη χαρά να δείτε πώς θα το αντιμετωπίσουμε. Επίσης, για το ζήτημα της βίας για το οποίο μίλησε η συνάδελφος που μόλις κατέβηκε από το Βήμα, θέλω να πω πως πολύ καλά έκανε ο Πρωθυπουργός και συμπαραστάθηκε στον κ. Μπουτάρη για την επίθεση που δέχτηκε από φασιστοειδή. Δεν είδα, όμως, αντίστοιχη ευαισθησία για τα παιδιά της αστυνομίας που δέχτηκαν αυτή τη βάρβαρη επίθεση με τις μολότοφ από το υποτιθέμενο πανεπιστημιακό άσυλο που εσείς νομοθετήσατε και για το οποίο είσαστε περήφανοι. Δύο μέτρα και δύο σταθμά και διερωτώμαι γιατί. Η τρίτη παρατήρηση αφορά την ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας. Μην ανησυχείτε, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Η Νέα Δημοκρατία ήταν και παραμένει ένα μεγάλο κεντροδεξιό κόμμα, που προσπαθεί να διδαχθεί από τα λάθη της και από τα δικά σας λάθη και να προχωρήσει μπροστά σε ένα καινούργιο κεφάλαιο ανασύνταξης της Ελλάδας και της οικονομίας της. Εσείς πρέπει να δείτε ποια είναι η ταυτότητά σας, διότι με τις πιρουέτες που έχετε κάνει, θεωρώ ότι πρέπει πολύ απλά - για να μην ταλαιπωρείστε - να κατεβάσετε το αστέρι που σήμερα είναι τυπικά το σήμα σας και να ανεβάσετε στη θέση του ένα χαμαιλέοντα, διότι ο χαμαιλέων είναι αυτό που συμβολίζει τη δική σας πολιτική. Έρχομαι, κύριε Πρόεδρε, μετά από αυτές τις αναπόφευκτες παρατηρήσεις στο νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, αν κάποιος περαστικός από τη χώρα διάβαζε τον τίτλο του νομοσχεδίου, θα φανταζόταν ότι το Υπουργείο Παιδείας έρχεται και υιοθετεί, για παράδειγμα, το μοντέλο της Φινλανδίας, το μοντέλο μιας κάποιας άλλης προηγμένης χώρας στη διοίκηση της εκπαίδευσης και έτσι κάποια πράγματα, που όντως πρέπει να αντιμετωπιστούν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, αντιμετωπίζονται με έναν δοκιμασμένο τρόπο. Τι κάνετε; Το ακριβώς αντίθετο. Θα αναφέρω τρία - τέσσερα χαρακτηριστικά παραδείγματα, πολύ απλά, για να γίνουν κατανοητά στον καθένα. Καταργείτε τους σχολικούς συμβούλους. Λειτουργούσε τέλεια ο θεσμός; Όχι, λέω εγώ. Αντί, όμως, να τον αναβαθμίσετε τον θεσμό, αντί να τον ενισχύσετε, όπως γίνεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, αντικαθιστάτε τους σχολικούς συμβούλους με τους συντονιστές εκπαιδευτικού έργου, δηλαδή μια γραφειοκρατική δομή μακριά από τη σχολική μονάδα, χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες στην καθημερινή στήριξη των εκπαιδευτικών. Αυτό είναι το πρώτο επίτευγμα. Δεύτερο επίτευγμα. Προχωρώντας στον δρόμο της κομματικοποίησης της εκπαίδευσης κάνετε αυτά τα συμβούλια επιλογής, τα οποία θεσπίζονται για την επιλογή των προϊσταμένων διευθύνσεων εκπαίδευσης ή περιφερειακών διευθυντών. Στα συμβούλια αυτά, τυπικά ή άτυπα, τα περισσότερα μέλη διορίζονται από τον Υπουργό. Λένε πολλοί: «Μέχρι τώρα δεν υπήρχαν κομματικά δείγματα γραφής στην εκπαίδευση;». Μην κουράζεστε. Το δέχομαι. Το ζήτημα είναι, πρέπει κάθε παράταξη που έρχεται να βάζει τους δικούς της; Πού θα πάει αυτό το πράγμα; Γιατί δεν δεσμευόμαστε όλοι μαζί να αποκομματικοποιήσουμε πραγματικά και ειλικρινά την εκπαίδευση;
Και το ΑΣΕΠ κομματικό είναι;
Προσέξτε, κύριε Υπουργέ, το έχω δει. Στο ΑΣΕΠ υπάρχει ένας άνθρωπος που είναι στην επιτροπή και όλοι οι άλλοι διορίζονται, ουσιαστικά, από εσάς. Είναι το μακρύ σας χέρι.
Όλοι οι άλλοι;
Εάν θέλετε να προχωρήσετε πραγματικά στην αποκομματικοποίηση, στηριχθείτε 100% στο ΑΣΕΠ. Τι σας εμποδίζει να το κάνετε; Προφανώς, γιατί έχετε μια μικροκομματική ατζέντα. Άλλο παράδειγμα, στο ίδιο θέμα. Στο άρθρο 3 τίθεται το μέγιστο όριο των δύο θητειών για την ίδια θέση στελέχους της εκπαίδευσης. Αν κάποιος είναι πετυχημένος, του λέμε: «Φίλε, μέχρι δύο θητείες». Η τρίτη απαγορεύεται. Γιατί; Ε, γιατί, προφανώς, πρέπει να δοθούν ευκαιρίες και σε κομματικούς φίλους του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι και αυτό μια σύγχρονη αντίληψη αποκομματικοποίησης της εκπαίδευσης; Μπορεί να είναι και να σας αδικώ. Προχωρώ. Τρίτο παράδειγμα. Τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια που συνεργάζονται με ελληνικά κολέγια. Το ζήτημα έχει αντιμετωπιστεί από το κοινοτικό δίκαιο, από το ενωσιακό δίκαιο. Υπάρχουν ρυθμίσεις που έχουν περάσει εδώ και χρόνια. Στο άρθρο 90 το ρυθμίζετε με τον δικό σας τρόπο και η επιστημονική επιτροπή της Βουλής λέει ότι η ρύθμιση αυτή είναι κατάφωρα αντίθετη προς το ενωσιακό δίκαιο. Πού πάτε; Με την όπισθεν πάτε και σε μερικούς μήνες, αν είστε ακόμα Κυβέρνηση, θα αναγκαστείτε να αλλάξετε κι αυτή τη διάταξη, διότι προφανώς θα αναγκαστείτε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Είναι ξεκάθαρα αντίθετη στο κοινοτικό δίκαιο. Και τελευταίο παράδειγμα είναι η περιβόητη αξιολόγηση. Προφανώς, η αξιολόγηση θα έπρεπε να έχει προχωρήσει εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα και ήταν και λάθος, αν θέλετε, και της δικής μας παράταξης που δεν ήταν όσο τολμηρή θα έπρεπε. Τι κάνετε; Δεν σας αρέσει το δικό μας σύστημα το οποίο θα έπρεπε να είχε προχωρήσει γρηγορότερα. Στον αντίποδα, ποια είναι η δική σας ρύθμιση; Ουσιαστικά, είναι ο ενταφιασμός της αξιολόγησης. Διότι έχετε αλλεργία απέναντι στην αξιολόγηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, όση αλλεργία και αν έχετε απέναντι στην αξιολόγηση, υπάρχει μία αξιολόγηση την οποία δεν μπορείτε να αποφύγετε. Είτε κάνετε εκλογές τον Σεπτέμβριο είτε κάνετε εκλογές του χρόνου τον Μάιο, θα αξιολογηθείτε από τον ελληνικό λαό και θα πάρετε κάτω από τη βάση. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Θέλετε να κάνετε χρήση της δευτερολογία σας;
Μια διευκρίνιση θέλω να κάνω.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Δεν υπήρχε προφανώς δόλος στο λάθος. Είπατε, όμως, ότι στα συμβούλια επιλογής όλους τους διορίζει ο Υπουργός. Σωστά;
Όχι.
Τι είπατε;
Είπα ότι υπάρχουν κάποια άτομα από το ΑΣΕΠ, αλλά υπάρχουν και αυτοί που είναι το μακρύ χέρι του Υπουργού.
Ωραία. Κοιτάξτε να δείτε, μπορεί να πληροφορηθήκατε λάθος μέσω των συνεργατών σας. Στο συμβούλιο προεδρεύει κάποιος από τον ΑΣΕΠ, που τον επιλέγει το ΑΣΕΠ. Συμμετέχει ένας εκπρόσωπος της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, που τον επιλέγει η σχολή αυτή. Υπάρχουν δύο μέλη ΔΕΠ Πανεπιστημίου, που τα ορίζει ο Υπουργός μετά από δημόσια πρόσκληση. Έχει γίνει δημόσια πρόσκληση και έχουν έρθει, άρα, αξιοκρατικά. Υπάρχει ένας γενικός διευθυντής του Υπουργείου, ο οποίος έχει βγει από τις νέες διαδικασίες αξιοκρατικά. Ουδείς, ούτε ένας από τον Υπουργό. Ξέρετε τι γινόταν μέχρι τώρα;
Μην κουράζεστε, κύριε Υπουργέ. Εγώ σας είπα, βάλτε πέντε άτομα από το ΑΣΕΠ. Ήταν πολύ απλό.
Αυτό είναι μια άλλη επιτροπεία. Άλλο λέω εγώ όμως. Εσείς μας κατηγορείτε ότι όλους τους διορίζει ο Υπουργός.
Άλλο είπα και εγώ.
Μην με διακόπτετε. Δεν σας διέκοψα. Μέχρι τώρα το αντίστοιχο συμβούλιο ΑΣΕΠ, Δημόσια Σχολή, ΔΕΠ κ.λπ., όλους τους διόριζε ο Υπουργός. Δεν υπήρχε ούτε ΑΣΕΠ, ούτε τίποτα. Μην μου λέτε, λοιπόν, για το μακρύ χέρι και για το κοντό χέρι! Και το λέω σε εσάς, γιατί πράγματι με έναν πάρα πολύ ήπιο τόνο ασκήσατε την κριτική σας. Τη δέχομαι, αλλά αυτό είναι ένα πραγματολογικό λάθος που κάνατε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για να πω κάτι ίσα - ίσα για τα Πρακτικά, στον κύριο Υπουργό;
Δεν προβλέπεται, όμως, από τον Κανονισμό. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Η θέση μου ήταν σαφής, κύριε Υπουργέ. Είπα ότι δεν ήταν σωστά τα πράγματα μέχρι τώρα. Δεν είμαι εγώ αυτής της σχολής, που σύμφωνα με αυτήν η Νέα Δημοκρατία τα έχει κάνει όλα τέλεια. Ποτέ δεν το υποστήριξα και δεν θα το υποστηρίξω. Είπα ότι εδώ έχουμε μια ευκαιρία και εσείς και εμείς να κάνουμε μια καινούργια αρχή. Και είπα απ' αυτό εκεί το Βήμα, ας πάμε σε πέντε ανθρώπους που να είναι όλοι από το ΑΣΕΠ, να γίνεται η αξιολόγηση από το ΑΣΕΠ και να τελειώνει εκεί το θέμα. Αυτό πιστεύω, αυτό είπα και το ίδιο επαναλαμβάνω.
Είπατε για το μακρύ χέρι του Υπουργού. Λάθος, δεν πειράζει. Τελείωσε.
Εγώ νομίζω ότι υπάρχει κομματική σκοπιμότητα και επιμένω σε αυτό.
Τον λόγο έχει ο κ. Κατσαφάδος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε να μην αποφύγω και εγώ τον πειρασμό να πω κάτι σε σχέση με αυτά που είπε η συμπαθεστάτη Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία βρίσκεται στην Αίθουσα. Θέλω να της θυμίσω ότι κατά την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στα χρόνια της - Αξιωματικής και μη - Αντιπολίτευσης τουλάχιστον οι μισοί - για να μην πω το μεγαλύτερο ποσοστό - εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρονταν στα Σκόπια ως Μακεδονία και μόνο. Οπότε μην μας κατηγορείτε εμάς για ανακολουθία σε σχέση με τις απόψεις μας σε ό,τι έχει να κάνει με το σκοπιανό. Επίσης, να θυμίσω ότι αποτελεί ύβρις, όταν προσπαθείτε να ταυτίσετε τη Νέα Δημοκρατία με τη Χρυσή Αυγή. Η Νέα Δημοκρατία κατά την προηγούμενη κυβερνητική της θητεία έδειξε ισχυρή βούληση να συγκρουστεί με τη Χρυσή Αυγή, όταν εσείς κοινοβουλευτικά συντασσόσασταν μαζί της για να ρίξετε την προηγούμενη κυβέρνηση. Τέλος, όταν μιλάτε για ρουσφέτια - και μιλάμε για το Υπουργείο Παιδείας - να θυμίσω την αμήχανη κατάσταση στην οποία βρέθηκε ο Πρωθυπουργός της χώρας, όταν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, απευθύνοντάς του τον λόγο για τις μεταρρυθμίσεις που κόμπαζε ότι γινόντουσαν, ένας εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του είπε: «Από τους δεκατρείς περιφερειακούς διευθυντές πώς γίνεται οι έντεκα να ανήκουν στο κόμμα σας και οι άλλοι δύο να μην ξέρουν τι είναι;». Αυτό το λέω σε ό,τι έχει να κάνει με τα ρουσφέτια. Ας πάμε, όμως, στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, απορώ πραγματικά πώς μπορείτε και καταθέτετε ένα νομοσχέδιο, το οποίο είναι τόσο πρόχειρο και λειτουργεί τόσο αποσπασματικά, απαξιώνοντας ταυτόχρονα τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, τον ίδιο τον θεσμό της Βουλής. Μέσα, όμως, απ' αυτή τη διαδικασία και τη σημασία την οποία δίνετε στις φωνές του εκπαιδευτικού κόσμου, αποδεικνύεται, δυστυχώς, και η βαρύτητα που δίνετε στην παιδεία της χώρας. Είναι άλλο ένα φαινόμενο δυστυχώς του πόσο πρόχειρα νομοθετείτε. Και το συγκεκριμένο νομοθέτημα θα προσθέσει άλλη μία θλιβερή απόδειξη της απαξίωσης που βιώνει η παιδεία κατά τη διάρκεια της Κυβέρνησής σας. Μας είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι στην επιτροπή συζητήθηκε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο που ήταν σε διαβούλευση οχτώ μήνες. Ποιοι ήταν αυτοί οι οχτώ μήνες; Είχε παρουσιαστεί ένα σχέδιο νόμου για διαβούλευση στις 16 Μαρτίου με 51 άρθρα. Στις 24 Απριλίου στην νομοπαρασκευαστική παρουσιάστηκε ένα νέο σχέδιο, για να έχουμε τελικά στις 31 Μάϊου την παρουσίαση του τελικού σχεδίου με 113 άρθρα, δηλαδή, δύο νομοσχέδια στην τιμή του ενός. Κατατέθηκε την Παρασκευή το βράδυ στη Βουλή για να συζητηθεί τη Δευτέρα στην επιτροπή με τη διαδικασία του επείγοντος χωρίς, βέβαια, αυτό να δικαιολογείται. Μην μου πείτε, λοιπόν, ότι ο λόγος για τον οποίο έρχεται ως επείγον είναι για να βρει την εκπαιδευτική κοινότητα προετοιμασμένη τον Σεπτέμβρη. Γιατί, αν πραγματικά θέλατε να είναι προετοιμασμένη, θα το φέρνατε μήνες πριν και θα δίνατε χρόνο και σημασία στη διαβούλευση. Μια νέα πρόταση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επανασχεδιασμού πολλαπλής υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου οφείλει να εξετάζει με δέουσα προσοχή την υφιστάμενη κατάσταση, αλλά και να χαρακτηρίζεται από όραμα με όρους προπάντων νηφαλιότητας και συνέχειας. Εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, αντ' αυτού, φέρνετε ένα νομοσχέδιο πρόχειρο, που πιστοποιεί για άλλη μια φορά την έλλειψη προγραμματισμού, την απουσία σοβαρής εκπαιδευτικής πολιτικής και επιβεβαιώνει την κατ' εξοχήν αξιακή και εκπαιδευτική κρίση που σας διέπει. Είναι ένα νομοσχέδιο, το οποίο βρίθει αντισυνταγματικών διατάξεων, αποτελεί τον ορισμό της κομματικής παρέμβασης, της εξαχρείωσης των θεσμών και που, αν τεθεί σε εφαρμογή, θα οδηγήσει σε κατάρρευση ό,τι έχει απομείνει όρθιο στην εκπαίδευση, ένα νομοσχέδιο το οποίο πιστοποιεί τη βούληση της Κυβέρνησης για ένα συγκεντρωτικό και απόλυτα κομματικά ελεγχόμενο σύστημα διοίκησης της εκπαίδευσης, μια προσπάθεια κομματικής λαφυραγώγησης, θα λέγαμε, της εκπαιδευτικής διοικητικής πυραμίδας. Οι μεθοδεύσεις αυτές διευκολύνονται από την πρωτοφανή απαγόρευση νέας θητείας σε στελέχη της εκπαίδευσης μετά την ολοκλήρωση της δεύτερής τους θητείας. Βάζετε στο περιθώριο, δηλαδή, στελέχη με υψηλά επιστημονικά προσόντα και σημαντικότατη εμπειρία, τους αποκλείετε από τη διεκδίκηση της συμμετοχής τους στο διάδοχο θεσμό, των συντονιστών του εκπαιδευτικού έργου, χρησιμοποιώντας ακόμα και προδήλως αντισυνταγματικά μέσα, αποκλείοντας από τις διαδικασίες επιλογής όσους έχουν ήδη δυο θητείες αντί να επιβραβεύετε στην πράξη την εμπειρία. Το γεγονός αυτό θα οδηγήσει στην απομάκρυνση έμπειρων στελεχών αποδυναμώνοντας έτσι την εκπαίδευση από ικανό προσωπικό. Οι συντάκτες του σχεδίου νόμου παραθέτουν θέσεις, παραδοχές και προσεγγίσεις χωρίς καμμία ερευνητική και υπηρεσιακή τεκμηρίωση και επιχειρηματολογία, με διατυπώσεις διαισθητικού χαρακτήρα και επιστημολογικές παραδοχές οι οποίες απέχουν, όμως, από την εκπαιδευτική πραγματικότητα. Το προτεινόμενο πλαίσιο επιλογής όλων των στελεχών, όπως καταλαβαίνετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι άδικο, αναξιοκρατικό και αφήνει το περιθώριο να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο κομματικής άλωσης της διοίκησης της εκπαίδευσης. Αυτό, όμως, δεν το λέμε μόνο εμείς, η κακή Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά το είπαν σχεδόν όλοι οι φορείς στην επιτροπή. Επιπλέον, καταργείτε τον δασκαλογέννητο θεσμό του σχολικού συμβούλου που εισήχθη με πρόταση της ΔΟΕ. Αντί να στηριχθεί, λοιπόν, και να βελτιωθεί αυτός ο θεσμός, αντικαθίσταται από το ΠΕΚΕΣ, μια συγκεντρωτική υπερδομή, μακριά από τις σχολικές μονάδες, τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς. Πώς θα υπάρξει στοιχειώδης στήριξη στις σχολικές μονάδες ως προς το διδακτικό και επιστημονικό επίπεδο από στελέχη τα οποία θα είναι συγκεντρωμένα στις περιφερειακές διευθύνσεις και άρα μακριά από το σχολείο; Καταργείτε τον θεσμό των ΚΕΔΔΥ αντί να ενισχυθούν και να αναβαθμιστούν. Η κατάργηση γίνεται χωρίς να έχει γίνει καμμία μελέτη των δομών που υποστήριζαν το εκπαιδευτικό έργο, χωρίς να έχουν μελετηθεί και αποτιμηθεί οι πρακτικές του παρελθόντος, με τα θετικά και τα αρνητικά που είχαν αυτές οι δομές. Έρχεται, λοιπόν, το νομοσχέδιο και καταργεί τις δομές και τις συγχωνεύει σε μια υπερδομή. Μετατρέπονται σε ανώνυμες γραφειοκρατικές δομές χωρίς μόνιμο προσωπικό και χωρίς υποδομές, μακριά από τις πραγματικές ανάγκες υποστήριξης των μαθητών, των οικογενειών και των εκπαιδευτικών. Στην πράξη με την κατάργηση των ΚΕΔΔΥ επιστρέφουμε στο ιατρικό μοντέλο και σε ουρές στα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα για απλές διαγνώσεις και όχι για διεπιστημονικές εκπαιδευτικές αξιολογήσεις, με σκοπό την ουσιαστική εκπαιδευτική υποστήριξη των μαθητών και των γονιών τους. Πρόκειται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για ένα πισωγύρισμα δεκαετιών στον ευαίσθητο χώρο της ειδικής αγωγής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, λίγο χρόνο ακόμη. Μετονομάζετε τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης σε Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μην σταθούμε στο όνομα, αν και διαφωνώ προσωπικά που λείπει ο όρος «περιβάλλον». Αυτήν τη στιγμή, με τόσες περιβαλλοντικές και οικολογικές απειλές γύρω μας, αυτό που έχει σημασία είναι να προετοιμάσουμε σωστά τα παιδιά μας, τους αυριανούς πολίτες αυτής της χώρας για την αντιμετώπιση των οξυμένων περιβαλλοντικών προβλημάτων στο οικοσύστημα. Για τον λόγο αυτόν η περιβαλλοντική εκπαίδευση πρέπει να εντατικοποιηθεί και όχι να αποδυναμωθεί. Και, ασφαλώς, αξίες όπως είναι η οικολογική συνείδηση, θα πρέπει να διατρέχουν όλο το εκπαιδευτικό σύστημα. Η νέα υπερδομή η οποία δημιουργείται, τα Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης, το ΚΕΣΥ, στην ουσία ομαδοποιεί χωρίς συνοχή υφιστάμενες υποστηρικτικές δομές, οι οποίες λειτουργούν με πολλαπλές ελλείψεις τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε απαραίτητους πόρους και υποδομές. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται πολλαπλά κέντρα αναφοράς, τα οποία είναι αμφίβολο για το εάν και πώς θα λειτουργήσουν. Με τη μορφή της χοάνης, η νέα δομή επιχειρεί να υποδεχθεί και να συγχωνεύσει μέσα από αναποτελεσματικές διαδικασίες, δίχως πρόβλεψη και παιδαγωγικό όραμα, φορείς και υπηρεσίες που μέχρι τώρα υποστήριζαν αυτόνομα το έργο της σχολικής μονάδας. Θεωρώ, λοιπόν, ότι το ΚΕΣΥ επιφορτίζεται με τέτοιας έκτασης αρμοδιότητες και θα είναι αποδέκτης μιας τεράστιας γκάμας αιτημάτων, που είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπορέσει να ανταποκριθεί και τελικά μάλλον θα αποπροσανατολίσει, παρά θα βοηθήσει μαθητές και γονείς. Αποδομείτε στην ουσία τις καινοτόμες δράσεις, τον επαγγελματικό προσανατολισμό, την αγωγή υγείας, πολιτιστικές και περιβαλλοντικές δράσεις, το ΚΕΠΛΗΝΕΤ και υποβαθμίζετε τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή είναι λίγος ο χρόνος, ανέφερα μερικές από τις αλλαγές οι οποίες προβλέπονται στο παρόν σχέδιο νόμου, γιατί είναι αδύνατο να αναφερθώ σε όλες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι επιχειρούμενες αλλαγές αποδιοργανώνουν το σύνολο των εκπαιδευτικών δομών και εισάγουν ένα νέο πολυδαίδαλο σύστημα νέων φορέων, χωρίς ουσιαστική μελέτη και διάλογο με την εκπαιδευτική κοινότητα. Η βεβιασμένη διαδικασία που σχεδιάζετε θα φέρει την εκπαιδευτική κοινότητα, δυστυχώς, προ τετελεσμένων γεγονότων και θα καταστήσει την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς αβέβαιη και όσα δυστυχώς ψηφίσουμε σήμερα, στην πράξη θα είναι ανεφάρμοστα. Η παιδεία, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, δεν αντέχει άλλα πλήγματα, άλλους πειραματισμούς και πολιτικές άκρατου λαϊκισμού και αναποτελεσματικότητας.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Κλείνοντας, θα περίμενα, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, να είχατε ξεπεράσει αυτό το μικρόβιο, όχι μόνο του λαϊκισμού, αλλά το μικρόβιο του δογματισμού, των ιδεοληψιών σε ό,τι έχει να κάνει με την παιδεία. Φοβάμαι, όμως, ότι δεν το έχετε ξεπεράσει. Θα έρθει, όμως, η Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν, για να μπορέσει να δώσει την παιδεία που πραγματικά χρειάζεται η νέα γενιά. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ. Συνεχίζουμε με τον κ. Θεοφύλακτο, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Θεοφύλακτε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει εκπαιδευτικός ή και δημόσιος υπάλληλος που να ψηφίσει Κυριάκο Μητσοτάκη ή Νέα Δημοκρατία; Υπάρχει εκπαιδευτικός ή δημόσιος υπάλληλος που να ξέχασε το ανελέητο κυνηγητό του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας σε βάρος γενικά των δημοσίων υπαλλήλων και ειδικά των εκπαιδευτικών, τον «ξαφνικό θάνατο» των δυο χιλιάδων εκπαιδευτικών των ΓΕΛ, την εκφοβιστική ιεροεξεταστική αξιολόγηση, την επιστράτευση και τόσα άλλα που αναφέρθηκαν και από συναδέλφους; Εάν υπάρχει έστω και ένας, τότε δεν είναι πολιτικό το θέμα, αλλά μάλλον θα πάσχει από το σύνδρομο της Στοκχόλμης που λέμε οι νομικοί, που είναι όταν το θύμα ερωτεύεται τον βιαστή του. Δεν εξηγείται αλλιώς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ευχηθώ και εγώ με τη σειρά μου καλή επιτυχία στους μαθητές της Γ΄ Λυκείου. Εύχομαι να βγουν νικητές απ' αυτή τη μάχη. Να θυμούνται, όμως, ότι το σημαντικό είναι ο πόλεμος της ζωής και όχι οι επιμέρους μάχες. Όμως τι έκανε το δικό μας Υπουργείο, για να κάνει ευκολότερη τη ζωή των μαθητών της Γ΄ Λυκείου; Θα πω δυο συγκεκριμένα, πολύ πρακτικά πράγματα. Πρώτον, έδωσαν εξετάσεις μόνο σε τέσσερα ενδοσχολικά μαθήματα και έτσι απαλλάχθηκαν οι τόσο πιεσμένοι μαθητές της Γ΄ Λυκείου από την περιττή κούραση. Είναι πολύ σωστό μέτρο. Επίσης, καταργήθηκε η βιομηχανία πλαστών ιατρικών βεβαιώσεων, γιατί καταργήθηκαν οι δικαιολογημένες - αδικαιολόγητες απουσίες. Όμως και στα γυμνάσια, που χθες τελείωσαν τις εξετάσεις σε λίγα βασικά μαθήματα, σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, έτσι εξασφαλίστηκε πολύτιμος διδακτικός χρόνος. Τα προηγούμενα χρόνια γυμνάσια και λύκεια τελείωναν αρχές Μαΐου και έγραφαν μετά ένα μήνα εξετάσεις. Ήταν παράλογο. Τα σχολεία είχαν γίνει εξεταστικά κέντρα και διαλύονταν από το Μάιο. Δεν είναι έτσι. Αυτό επανήλθε, ακριβώς γιατί νοιαζόμαστε για τον μαθητή. Έχω, μάλιστα, και ιδία γνώση να σας εξομολογηθώ, καθώς τα παιδιά μου είναι και στο λύκειο και στο γυμνάσιο και στο δημοτικό και τα ζω και ως γονέας. Όπως νοιαζόμαστε για το μαθητή με μέτρα που φαίνονται απλά, αλλά είναι τόσο σημαντικά για τα παιδιά, έτσι και με αυτό το νομοσχέδιο νοιαζόμαστε και για τον εκπαιδευτικό της τάξης, της πράξης και του σχολείου. Δεν υπάρχει σημαντικότερο πράγμα. Είναι αυτός στον οποίο εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας. Αν σκεφτούμε σε ποιον άνθρωπο εμπιστευόμαστε το ιερότερο, το σημαντικότερο που έχουμε, που γι' αυτό αγωνιζόμαστε μέρα - νύχτα, αυτός είναι ο εκπαιδευτικός της τάξης, της πράξης, που για πρώτη φορά παίρνει, με αυτό το νομοσχέδιο, την αξία που του αναλογεί. Γιατί με αυτό το νομοσχέδιο αναδεικνύεται η δουλειά στην τάξη του σχολείου, εκεί δηλαδή που αναπνέει η εκπαίδευση, εκεί που χτυπάει η καρδιά της, εκεί που συντελείται η μυσταγωγία της μάθησης. Ανυψώνεται το έργο που συντελείται εκεί, το ξεθάβουμε και στρέφουμε πάνω του την παρατήρησή μας. Ζουμάρουμε στο ουσιώδες. Γι' αυτό τον λόγο δίνουμε περισσότερα μόρια στη διδακτική εμπειρία. Δίνουμε έμφαση στον εκπαιδευτικό της τάξης. Αυτός πρέπει να είναι η έγνοια μας. Αυτός στηρίζει το σύστημα και την εκπαιδευτική διαδικασία. Στα χέρια του εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας. Όπως αναδεικνύουμε τη σημασία του εκπαιδευτικού της τάξης, αντίστοιχα αναδεικνύουμε και τη συλλογικότητα του σχολείου. Γι' αυτό προσεγγίζουμε στο νομοσχέδιο το σχολείο με τρόπο συνεργατικό και διεπιστημονικό και όχι μονοπρόσωπο και μονοδιάστατο, όπως τώρα. Τα ζητήματα του σχολείου επιλύονται στην σχολική κοινότητα πρωτίστως. Τα ΠΕΚΕΣ, που είναι τα Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, απλώς συμβουλεύουν. Αυτός που επιλύει τα ζητήματα είναι ο σύλλογος διδασκόντων. Αυτό είναι ένα πολύ θετικό μέτρο και πάγιο αίτημα των εκπαιδευτικών. Από τη μονοπρόσωπη εξουσία του ενός, του διευθυντή, περνάμε στη συλλογική διαχείριση, στη συναπόφαση και στη συνευθύνη όλων των διδασκόντων. Αυτό δεν ζητούσαν οι εκπαιδευτικοί; Ζητούσαν να ακούγονται, να τους δοθεί ο λόγος για τα πράγματα που γνωρίζουν. Έτσι ικανοποιείται το παράπονο των εκπαιδευτικών ότι τόσα χρόνια εφαρμόζουν πράγματα που αποφάσιζαν γι' αυτούς άλλοι, απομακρυσμένοι από τη σχολική πραγματικότητα. Γιατί οι εκπαιδευτικοί του σχολείου ξέρουν καλύτερα από τον καθένα στην πράξη τα προβλήματα του σχολείου και των μαθητών. Θα πω δύο λόγια για την αξιολόγηση, γιατί ειπώθηκαν κάποια πράγματα. Καταργούμε το π.δ. 152, που ήταν σταθερό αίτημα των εκπαιδευτικών. Θα πω μόνο, απαντώντας στην κ. Κεραμέως, ότι μπορεί να μην αναφερόταν ρητά ότι θα γίνουν απολύσεις 20% - αυτό το οποίο είχε διαρρεύσει ότι είχε συμφωνηθεί από τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και από την τότε κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου - αλλά έτσι όπως ήταν στημένο το προεδρικό διάταγμα, που μπορούσε κάποιος να κριθεί ως ελλιπής και ενώ είχε διαρρεύσει ότι υπάρχει συμφωνία βάσει της οποίας ένα ποσοστό δημοσίων υπαλλήλων θα απολυθεί, ήταν φανερό. Εδώ απέλυαν τους εκπαιδευτικούς των ΓΕΛ και τους δημοτικούς αστυνομικούς χωρίς αξιολόγηση. Κοιμόντουσαν μόνιμοι υπάλληλοι και ξυπνούσαν αλλιώς, επειδή βόλευαν τα νούμερα. Πού να υπήρχε και η αξιολόγηση, στο πλαίσιο της οποίας σε κρίνει κάποιος ως ελλιπή! Με αυτό το νομοσχέδιο απελευθερώνουμε υγιείς δυνάμεις στον χώρο της εκπαίδευσης. Δίνουμε φωνή σε όσους εκπαιδευτικούς ήταν απομακρυσμένοι από το δίπολο ΠΑΣΟΚ - Νέα Δημοκρατία που εναλλασσόταν και τους δίνουμε τον απαραίτητο χώρο να εργαστούν, να εμπνευστούν και - γιατί όχι; - να διοικήσουν και ας είναι ακομμάτιστοι. Όπως πολύ σωστά είπε ο Υφυπουργός κ. Μπαξεβανάκης, αν θέλαμε κομματισμό, θα αφήναμε τα πράγματα όπως ήταν. Οι αλλαγές που έχουμε κάνει είναι για να μπουν στον χώρο της εκπαίδευσης πιο δυναμικά και όσοι ήταν στο ημίφως της προηγούμενης δεκαετίας. Όπως ξέρετε, και οι τέσσερις Υπουργοί μας είναι εκπαιδευτικοί. Αν δείτε τους Βουλευτές μας, έχουμε πολλούς εκπαιδευτικούς. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε τελειώσει δημόσιο σχολείο. Σπάνια θα βρεθεί κάποιος να έχει τελειώσει ιδιωτικό σχολείο ή πανεπιστήμια. Πιστεύουμε και έχουμε βιώσει το δημόσιο σχολείο και τα πανεπιστήμια οι ίδιοι. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, απαντώντας στον κύριο Αντιπρόεδρο, τον κ. Χατζηδάκη, που λέει ότι θα μας κρίνει ο ελληνικός λαός. Ναι, θα μας κρίνει, κύριε Αντιπρόεδρε. Θα κρίνει πώς πήραμε την Ελλάδα, σε τι συνθήκες, με πόσες δυσκολίες και πώς με επώδυνους συμβιβασμούς τη βγάζουμε από τα μνημόνια και πού την πάμε. Από εσάς, όμως, από τη Νέα Δημοκρατία, τι να κρίνει; Τα σκάνδαλα που μας έβαλαν στα μνημόνια; Τα ίδια τα σκανδαλώδη μνημόνια; Τα δάνεια που δίνατε και παίρνατε με «αέρα» και ακόμα χρωστάει η Νέα Δημοκρατία; Τα εξοπλιστικά; Την υγεία; Υπάρχουν και τόσα άλλα. Αν μας βάλει αυστηρό βαθμό εμάς ο ελληνικός λαός, εσάς πρέπει να σας γυρίσει στο σπίτι σας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Συνεχίζουμε με την κ. Όλγα Κεφαλογιάννη. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με ιδιαίτερη απογοήτευση διαπιστώνουμε για άλλη μία φορά ότι η Κυβέρνηση επιδίδεται στη συνήθη τακτική νομοθέτησης με τις διαδικασίες του επείγοντος. Αυτή τη φορά θύμα είναι η παιδεία. Έχει έρθει ένα νομοσχέδιο το οποίο στη διαβούλευση είχε μπει το μισό, το υπόλοιπο μισό το αποκρύψατε μέχρι που το καταθέσατε την περασμένη Παρασκευή και ειλικρινά ακόμη αδυνατούμε να κατανοήσουμε πού έγκειται η έννοια του επείγοντος. Ίσως στην απέχθεια που προκαλεί ο διάλογος στην Κυβέρνησή σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σχέδιο νόμου προβλέπεται με τρόπο σαρωτικό η κατάργηση των υφιστάμενων δομών υποστήριξης εκπαιδευτικού έργου. Ενδεικτικά θα αναφερθώ στα Περιφερειακά Επιμορφωτικά Κέντρα, στα Κέντρα Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού, στα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Τα καταργείτε, κύριε Υπουργέ, όχι γιατί θεωρείτε ότι δεν επιτελούν ή δεν αποδίδουν έργο και αποτέλεσμα, αλλά για να δημιουργήσετε στη θέση τους νέες δομές δικές σας. Δεν σας απασχόλησε καθόλου προφανώς η περίπτωση βελτίωσης και εκσυγχρονισμού των υπαρχουσών δομών, τις οποίες απαξιώνετε πλήρως. Καταργείτε τη λειτουργία τους, αγνοώντας ότι με το έργο τους έχουν υποστηρίξει σημαντικά το εκπαιδευτικό σύστημα. Καταργείτε τον θεσμό των σχολικών συμβούλων, ο ρόλος των οποίων συνέβαλε καθοριστικά στη βελτίωση του έργου της σχολικής μονάδας και της ποιότητας της μαθησιακής διαδικασίας, μάλλον γιατί οι φορείς του είχαν τοποθετηθεί υπέρ της αξιολόγησης στην εκπαίδευση. Αδρανοποιείτε επιστημονικά στελέχη της εκπαίδευσης. Βέβαια καταργείτε την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και θέτετε, κινούμενοι ως συνήθως στα όρια του Συντάγματος, όρους επιλογής των στελεχών της διοίκησης, εισάγοντας τον περιορισμό των δύο θητειών και την αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης με ανώνυμα ερωτηματολόγια. Εκτός από τον θεσμό της αριστείας, τώρα απαξιώνετε και την επιστημονική και εργασιακή εμπειρία. Επιπρόσθετα, χωρίς προφανώς να συνυπολογίσετε το λειτουργικό όφελος της έως τώρα υποστήριξης του σχολείου από τον ενδιάμεσο θεσμό του σχολικού συμβούλου εντός του φυσικού του χώρου, θεσμοθετείτε μια ογκώδη, γραφειοκρατική δομή - Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης - στην έδρα κάθε περιφέρειας. Με τον τρόπο αυτό αφήνετε ουσιαστικά εκπαιδευτικούς και μαθητές χωρίς υποστήριξη εντός του σχολικού περιβάλλοντος. Για άλλη μια φορά μας θυμίζετε ότι οι πολιτικές σας αποφάσεις οδηγούν σε υπερσυγκέντρωση του κράτους σύμφωνα με αναχρονιστικές λογικές. Είναι προφανές ότι οι αλλαγές και η οροθέτηση των διαδικασιών επιλογής στελεχών είναι και η πεμπτουσία της νέας σας νομοθετικής παρέμβασης. Ο σκοπός του νέου σας εγχειρήματος εδράζεται στην εξυπηρέτηση των κομματικών σας συμφερόντων. Το ίδιο ισχύει και για τη δήθεν εκσυγχρονιστική σας οπτική με τη δημιουργία νέων δομών. Ουσιαστικά επιθυμείτε να δημιουργήσετε νέες δεξαμενές ικανοποίησης των μικροπολιτικών σας συμφερόντων. Εκεί στοχεύει και ο περιορισμός, δηλαδή ο αντισυνταγματικός αποκλεισμός στελεχών με δύο θητείες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό να υπογραμμίσω και τη βαθιά ανησυχία μου για τους ανεύθυνους πειραματισμούς αναφορικά με τον θεσμό της ειδικής αγωγής, ο οποίος πλέον θα εντάσσεται σε πλαίσιο ιατρικής μέριμνας. Μετατοπίζετε την αντιμετώπιση των ευαίσθητων θεμάτων αναπηρίας και ειδικών μαθησιακών δυσκολιών στους φορείς του Υπουργείου Υγείας. Με άλλα λόγια, η διαχείριση τους πλέον θα εντάσσεται εκτός παιδαγωγικού περιβάλλοντος. Ήταν ορθή η έως τώρα προσέγγιση των εν λόγω ζητημάτων εντός παιδαγωγικού πλαισίου και είναι λανθασμένη η διάσταση που θέλετε να προσδώσετε σε αυτά τα ζητήματα. Ανευθυνότητα και έλλειψη ευαισθησίας σε σοβαρά θέματα που αφορούν τον μαθητικό πληθυσμό, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς. Πείτε μας ειλικρινά, πώς είναι δυνατόν να λαμβάνονται τόσο σοβαρές πολιτικές αποφάσεις απουσία εξειδικευμένης υποστήριξης, μελέτης και επιστημονικού διαλόγου; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με λύπη διαπιστώνω ότι η Κυβέρνηση δεν διστάζει να θίξει τον πυρήνα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, το έμψυχο υλικό, τους επιστήμονες και τους παιδαγωγούς που το υποστηρίζουν και πασχίζουν γι' αυτό. Και κυρίως η Κυβέρνηση δεν διστάζει να πλήξει με πρωτοφανή ανευθυνότητα, χωρίς σχεδιασμό και επιστημονικό διάλογο, τον ευαίσθητο μαθητικό πληθυσμό. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που έχει στόχο να κομματικοποιήσει και τη διοίκηση της εκπαίδευσης. Αποτελεί λοιπόν υποχρέωσή μας να καταψηφίσουμε ως προς την ουσία το παρόν νομοσχέδιο, για τις απαράδεκτες, αναχρονιστικές λογικές που εισάγει, με την έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης των μεθόδων αντιμετώπισης ευαίσθητων ζητημάτων που αφορούν τον μαθητικό πληθυσμό, για τον σκοπό που εξυπηρετεί, ο οποίος κάθε άλλο παρά προς το όφελος της εκπαίδευσης κινείται και για την ανευθυνότητα σε θέματα που αντανακλούν στην παιδεία. Σε καμμία κοινωνία που θέλει να προοδεύσει δεν μπορούν να υπονομεύονται οι θεσμοί και οι δομές ενός εκπαιδευτικού συστήματος που χρειάζεται βελτίωση προς όφελος όμως του κοινωνικού συμφέροντος. Κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με μια τροπολογία που επίσης καταψηφίζουμε και αφορά στη δυνατότητα ανάληψης της θέσης του Γενικού Διευθυντή του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης από υπαλλήλους και λειτουργούς προερχόμενους από φορείς της Κυβέρνησης και του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Όπως ξέρετε, ο Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης είναι ένα ιστορικό πολιτιστικό κέντρο στη Βόρεια Ελλάδα. Ο γενικός διευθυντής ενός τέτοιου οργανισμού με τεράστιες διοικητικές, οργανωτικές και οικονομικές απαιτήσεις, προφανώς και οφείλει να διαθέτει υψηλή εξειδίκευση, γνώση της συγκεκριμένης αγοράς, υψηλές διοικητικές ικανότητες και να είναι σε θέση να διαμορφώσει αναπτυξιακές στρατηγικές. Η τροπολογία που εισάγεται αιφνιδιαστικά και μάλιστα, όπως το συνηθίζετε, βουλευτική τροπολογία - κρύβεστε πίσω από τους Βουλευτές σας, αντί να έρθει η Υπουργός να υποστηρίξει αυτό που θέλει να κάνει - αποτελεί μια ακόμα θλιβερή προσπάθεια απαξίωσης του πολιτιστικού μας αποθέματος. Η διαχείριση του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης ως μία ακόμα δημόσια υπηρεσία και η δυνατότητα τοποθέτησης δημοσίου υπαλλήλου είναι απολύτως παράλογη. Δεν εξυπηρετεί σε καμία περίπτωση την υλοποίηση των στόχων του οργανισμού. Είναι «φωτογραφική» και για μία ακόμα φορά κάνετε μόνο αυτό που ξέρετε, να προωθείτε διατάξεις που χτίζουν με συνέπεια ένα πελατειακό κράτος, να βολεύετε ημετέρους, να διαλύετε ό,τι ακόμα στέκει όρθιο στον χώρο του πολιτισμού. Κι εμείς θα είμαστε σε όλα αυτά διαρκώς απέναντί σας! Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Ευχαριστώ. Η κ. Μαρία Τριανταφύλλου, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, από καρδιάς εύχομαι κάθε επιτυχία σε όλα τα παιδιά που ξεκίνησαν σήμερα κι έγραψαν ήδη το πρώτο τους μάθημα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι θα πρέπει να αρχίσουμε να προσέχουμε τι λέμε, γιατί βλέπω τοποθετήσεις που έχουν άλματα στο κενό ή εν πάση περιπτώσει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Είπε πριν ένας συνάδελφος από τη Νέα Δημοκρατία ότι είναι ύβρις η ταύτιση Νέας Δημοκρατίας και Χρυσής Αυγής. Βεβαίως, δεν πρέπει να το κάνουμε. Συμφωνώ και το λέω απερίφραστα. Αλλά εξίσου είναι ύβρις η ταύτιση ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής. Άρα αν κάποιος δεν επικροτεί το ένα, δεν πρέπει να κάνει και το άλλο. Για τη FYROM, επειδή είναι αγαπημένο θέμα, - το είπαμε και προχθές, τα εθνικά θέματα πρέπει να ανοίγουν, αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο - θα κριθεί ποιος θα προκρίνει την καλύτερη γεωπολιτική επιλογή για τη χώρα. Υπάρχουν πεπραγμένα, όμως, υπάρχουν συνθήκες, υπάρχουν συμφωνίες, υπάρχουν τοποθετήσεις, υπάρχουν πρακτικά, αλλά δυστυχώς μιλούν πολλοί και πολύ, χωρίς να γνωρίζουν την ιστορική ύλη κι αυτό είναι πρόβλημα. Μιλάτε για την ιστορία αγνοώντας την ή θέλοντας να την αγνοήσετε. Ας πούμε, έχει την τιμητική του σήμερα ο κ. Τζαβάρας, ο οποίος είχε κάνει μια τοποθέτηση προχθές που είχαμε το νομοσχέδιο για τον θαλάσσιο χωρικό σχεδιασμό, όταν είχα κατέβει από το Βήμα, παραποιώντας αυτό που είπα. Παρεξήγησε δηλαδή τον όρο που χρησιμοποίησα για τη λειτουργία των ΤΟΕΒ λέγοντας ότι υπήρχε μια συμφωνία μεταξύ αγροτών και κράτους - κι έτσι ήταν, οι αγρότες στην αυτοδιαχείριση, το κράτος για την ενίσχυση των δομών - , ακριβώς γιατί χρησιμοποίησα τον όρο αγρότες και αγροτικό κίνημα. Από περισσή έγνοια να υπερασπιστεί τις διαχρονικές πρωτοβουλίες της παράταξής σας τον ενόχλησε ο όρος αγροτικό κίνημα. Εγώ δεν είπα ότι υπήρξε ένα νέο Κιλελέρ και ότι απόρροια από το νέο Κιλελέρ ήταν η δημιουργία των ΤΟΕΒ. Ίσα - ίσα. Υπάρχει, λοιπόν, μια σκόπιμη παραποίηση και προσπάθησε όχι μόνο να αλλοιώσει το περιεχόμενο της δικής μου τοποθέτησης, αλλά νόμιζε ότι μπορεί να καταργήσει σε δύο δεύτερα την ταξική πάλη. Δεν καταργείται έτσι η ταξική πάλη. Είναι έτσι κι αλλιώς διεθνής. Επίσης, μιλήσατε πολλοί για διάφορες έννοιες. Θα τις πάρουμε μία - μία, σε όσο χρόνο έχουμε. Ας πούμε για την αξιολόγηση. Θα αναφερθώ πάλι στον αγαπητό συνάδελφο κ. Τζαβάρα, που δεν είναι εδώ. Διερωτώμαι πραγματικά: Η λέξη «αξιολόγηση» ήταν άγνωστη όταν ψήφιζε το «Σχέδιο Αθηνά» και όταν κατακρεουργούσε, ας πούμε, το ΤΕΙ της πατρίδας μου, του Μεσολογγίου, που ήταν πολύ ψηλά αξιολογημένο στη διεθνή αξιολόγηση; Ας μην μιλήσω για τις διαδικασίες, πώς πήγε το ΤΕΙ από τη μία πόλη στην άλλη. Είναι το γνωστό των πελατειακών σχέσεων. Αλλά τότε, αναρωτιέμαι, η λέξη αξιολόγηση δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο; Ξαφνικά σήμερα εμφανίζεται; Εμείς δεν έχουμε καθόλου αλλεργία στην αξιολόγηση. Όπως φαίνεται από τα πεπραγμένα σας, μάλλον εσείς έχετε αλλεργία στην λέξη αξιολόγηση. Πάμε λίγο παραπέρα. Πράγματι ακούστηκαν πολλές έννοιες: πελατειακό σύστημα, ξανά και ξανά, αριστεία, αξιοκρατία κλπ.. Όπως είπα, υπάρχουν πεπραγμένα και νομίζω ότι αν μιλάμε με ευκολία, χωρίς να γνωρίζουμε το παρελθόν, έχουμε τεράστιο πρόβλημα για το τι θα κάνουμε στο μέλλον. Μιλάτε για ολοσχερή καταστροφή, όταν όλοι μας πρέπει να αναρωτηθούμε, όχι μόνο η Αξιωματική Αντιπολίτευση που κυβερνούσε τόσα χρόνια, γιατί οι πολλαπλές μεταρρυθμίσεις δεν πέτυχαν, γιατί υπάρχουν τόσα προβλήματα στην παιδεία. Νομίζω ότι η συζήτηση, ο διάλογος που πρέπει να ανοίξει για την παιδεία είναι μέσα από αυτήν την οδό και μόνο μέσα απ' αυτήν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δύο λεπτά ακόμη χρειάζομαι και σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εκκινώντας, λοιπόν, από το γεγονός ότι η παιδεία είναι ποιοτικά καλύτερη ως προϊόν συλλογικού οράματος και συλλογικής δράσης και με βάση βέβαια τις νέες συνθήκες, τις νέες ανάγκες, νομοθετούμε τη μετάβαση από τα μονοπρόσωπα όργανα σε συλλογικές εκπαιδευτικές δομές. Αναφέρθηκαν πάρα πολλά για το νομοσχέδιο. Όμως εγώ θέλω να σταθώ λιγάκι σε ένα άρθρο - και μόνο σε αυτό, γιατί δεν προλαβαίνω κάτι άλλο - στο άρθρο 95 για τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών στο εξωτερικό. Πρέπει να πούμε ότι η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό για τους Έλληνες της διασποράς ίσως ξεπερνάει τα εκατό χρόνια και βέβαια υπάρχουν διαφορετικές μορφές ανάλογα με την εποχή. Θα ήταν άδικο - και δεν θα το κάνω - να μην τονίσουμε τη διαχρονική παρουσία και προσφορά της ελληνικής πολιτείας παρά τις παθογένειες, παρά τις πελατειακές σχέσεις που, δυστυχώς, αναπτύχθηκαν κι εκεί, παρά τον συντεχνιασμό που ακολουθεί δυστυχώς κάθε δραστηριότητα της ελληνικής πολιτείας. Βέβαια, θα μπορούσα να αναφέρω πολλά παραδείγματα, όπως μια έκρηξη αποσπασμένων εκπαιδευτικών από το 2007 μέχρι το 2009 και όχι μόνο, κυρίως στην Ευρώπη, μια ανακολουθία που υπήρχε τότε σ' αυτό που έγινε με τον μαθητικό πληθυσμό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα ένα λεπτό, αν μπορείτε. Σας ευχαριστώ. Υπήρξαν εποχές που δαπανήθηκαν χρήματα χωρίς ικανοποιητικά αποτελέσματα, με πενιχρά αποτελέσματα, και υπάρχουν αιτήματα, ουσιαστικά πλέον αιτήματα, στις νέες συνθήκες. Υπάρχουν, λοιπόν, ουσιαστικά αιτήματα και για διοικητική αναδιάρθρωση, που θα πρέπει να τα δούμε. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα σχέδιο και νομίζω ότι και με την Υφυπουργό που ασχολείται με τα ζητήματα της εκπαίδευσης στη διασπορά η καταγραφή των δεδομένων, η χαρτογράφηση του μαθητικού πληθυσμού που έχει γίνει σε αρκετά μεγάλο βαθμό, η ορθολογική διαχείριση πάνω απ' όλα του προσωπικού, νομίζω ότι θα μας βοηθήσει. Θέλω να σταθώ, λοιπόν, στο άρθρο 95 λέγοντας ότι είναι σωστή η κατεύθυνση αυτή. Έχω μια παρατήρηση. Λέει στην παράγραφο β: «Οι εκπαιδευτικοί που κατά το σχολικό έτος 2017-2018 αποσπάστηκαν και έχασαν την οργανική τους θέση μπορούν να υποβάλουν αίτηση - δήλωση τοποθέτησής τους στο σχολείο μέχρι 31-8-2018. Σε περίπτωση που η οργανική θέση έχει καλυφθεί, ο αποσπασμένος εκπαιδευτικός παραμένει στη διάθεση της οικείας διεύθυνσης».
Παρακαλώ, ολοκληρώνετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή. Μήπως θα μπορούσαμε - δεν ξέρω αν το θεωρείτε αναγκαίο - ακριβώς επειδή αν δεν το κάνουν αυτό, χάνεται η οργανική τους θέση, να βάλουμε προσωποπαγείς οργανικές θέσεις, έτσι ώστε να μη χάνουν κι αυτοί; Τελειώνοντας θέλω να πω ότι θεωρώ πως είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι μέσω αυτού του νομοσχεδίου υπάρχει μια σύγκριση του πριν και του μετά. Η εξαφάνιση σχολείων, η μείωση των δαπανών, οι διαθεσιμότητες που υπήρχαν πριν, η βαθμιαία συρρίκνωση της δημόσιας εκπαίδευσης έχουν μια αντιμετώπιση που λέει ότι ενισχύουμε τη δημόσια εκπαίδευση, έχουμε τα βιβλία και τους εκπαιδευτικούς στην ώρα τους κ.λπ..
Παρακαλώ, κυρία Τριανταφύλλου, ολοκληρώνετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η εκπαιδευτική πολιτική καθενός μας κρίνεται από την ουσιαστική ελευθερία για νομοθέτηση και από τους στόχους της Κυβέρνησης. Δεν τα έχουμε όπως τα θέλουμε, αλλά εγώ θα πω ότι σ' αυτό που ευελπιστώ είναι και στις προσπάθειες της Κυβέρνησης, αλλά και στο ότι οι δάσκαλοι πάνω απ' όλα είμαι σίγουρη ότι είναι μαχητές και όχι μισθωτοί. Ευχαριστώ.
Ο κ. Νίκος Φίλης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επί τρία χρόνια προσπαθήσαμε να ανορθώσουμε το δημόσιο σχολείο μέσα στο πλαίσιο της μνημονιακής δυσπραγίας και κατορθώσαμε να λειτουργήσουν όλα τα σχολεία κανονικά από την πρώτη μέρα τη σχολική περίοδο 2016-2017 και εφεξής. Ήταν σπουδαίο αυτό; Αν κανείς σκεφτεί τι ίσχυε κατά την περίοδο των προηγούμενων ετών - και την περίοδο της κρίσης, αλλά και νωρίτερα - θα γνωρίζουν - και το γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί - ότι δεν υπήρχε αυτή η στοιχειώδης λειτουργία από την πρώτη μέρα της εκπαίδευσης. Ήταν, λοιπόν, ένα προοίμιο της κανονικότητας στην οποία εισέρχεται η χώρα μας - σταδιακά και ιδιόμορφα, είναι αλήθεια - αυτή την περίοδο. Μας το πιστώνει αυτό ο εκπαιδευτικός κόσμος που γνωρίζει την προσπάθεια και αυτό δημιουργεί σε εμάς σήμερα, στην Κυβέρνηση, στο κόμμα μας, στον ΣΥΡΙΖΑ - το καταλαβαίνουμε - μεγαλύτερες υποχρεώσεις. Από το σχολείο της κρίσης πηγαίνουμε στο σχολείο της ανάπτυξης. Και το ζητούμενο τώρα δεν είναι η καλή διαχείριση των εκπαιδευτικών προβλημάτων, αλλά η μεταρρύθμιση, οι βαθιές - με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση - μεταρρυθμίσεις στο σχολειό, για ένα σχολείο ανοιχτό, δημοκρατικό, φιλικό στην καινοτομία και τη βιωματική εκπαίδευση, υπέρ των συμφερόντων των νέων - που είναι τα συμφέροντα του μέλλοντος - με αναγνώριση, όμως, του κοινωνικού ρόλου των εκπαιδευτικών, αυτών που με μεγάλη καχυποψία ή και εχθρότητα αντιμετώπισαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Καταργούμε την τιμωρητική αξιολόγηση που προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση - και δικαιολογημένα - στα σχολεία και καθιερώνουμε μέσα σε ένα κλίμα δημοκρατίας και αλληλεγγύης τη συλλογική αποτίμηση του σχολικού έργου, με έμφαση στη λειτουργία του συλλόγου των καθηγητών. Ακούσαμε διάφορα περί της αξιολόγησης. Για την οικονομία της συζήτησης να δεχθώ ότι πρέπει να συζητήσουμε το θέμα της αξιολόγησης, αλλά αυτό έχει δύο προϋποθέσεις. Πρώτη προϋπόθεση είναι ένα πρόγραμμα διαρκούς επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Λόγω της κρίσης και της αδιοριστίας ξοδεύουμε τα χρήματα από τα ΕΣΠΑ, που είναι για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, για να κάνουμε προσλήψεις αναπληρωτών. Δεύτερη προϋπόθεση για την αξιολόγηση είναι ένα πρόγραμμα μαζικών διορισμών κατά προτεραιότητα στην ειδική αγωγή, όπου η Κυβέρνηση έχει πράξει πολλά και οφείλει να πράξει ακόμη περισσότερα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Τι να αξιολογήσει κανείς σε ένα σχολείο, όταν είκοσι πέντε χιλιάδες εκπαιδευτικοί - σε σύνολο εκατό πενήντα χιλιάδων - δεν είναι κάθε χρόνο οι ίδιοι και συνεπώς συνεχώς μεταβάλλεται ο πληθυσμός των εκπαιδευτικών; Πώς να αξιολογήσεις, όταν δεν υπάρχει επιμόρφωση, για να μπορείς να αξιολογήσεις την εκπαιδευτική δυνατότητα αυτών των ανθρώπων; Αξιολόγηση μέσα σε ένα πλαίσιο εκπαιδευτικής ισότητας, διότι θέλουμε σχολείο ποιότητας και ισότητας, όχι σχολεία πολλών ταχυτήτων με διευθυντές - μάνατζερ, θέλουμε εκπαιδευτικούς να προΐστανται στα σχολεία. Δεν θέλουμε αναχρονιστικά νεοφιλελεύθερα στερεότυπα. Θέλουμε όλα τα σχολεία να είναι άριστα και όχι σχολεία ταξικών προκριμάτων, διαφοροποιημένα μεταξύ τους, σχολεία στα οποία δεν θα έχουμε ένα στοιχείο ισότητας απέναντι στους πολίτες και τα νέα παιδιά, αλλά θα έχουμε ανταγωνισμό ανάμεσα σε «καλά» και «κακά» σχολεία, όπως συμβαίνει, δυστυχώς και σε ευρωπαϊκές χώρες, για παράδειγμα στη θατσερική Μεγάλη Βρετανία. Θέλουμε, πράγματι, το σημερινό συγκεντρωτικό μοντέλο εκπαίδευσης να αποκεντρωθεί, να υπάρξει εκπαιδευτική αυτονομία, που όμως αυτή θα είναι σε ένα πλαίσιο εκπαιδευτικών προτεραιοτήτων που το κράτος θα διαμορφώνει, σε ένα πλαίσιο που δεν θα δημιουργεί ανταγωνιστικά μεταξύ τους σχολεία, δηλαδή αλληλοεξοντώμενα, σχολεία που εξοντώνει το ένα το άλλο. Ακούσαμε διάφορα επιχειρήματα, όπως για παράδειγμα ότι εμείς κομματικοποιούμε την εκπαίδευση. Αυτό είναι ένα σύντομο ανέκδοτο, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ των τριών χρόνων κομματικοποιεί την εκπαίδευση. Γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί τι σημαίνει κομματικοποίηση και γνωρίζουν ότι ακόμα και οι επιλογές που κάναμε για τους διευθυντές σχολείων έγιναν στην αρχή, όπως θυμάστε, με το σύστημα της ψηφοφορίας όλων των εκπαιδευτικών. Ποια κομματικοποίηση; Οι επιλογές που κάναμε για τους διευθυντές εκπαίδευσης έγιναν με σεβασμό των υφισταμένων. Ούτε οι μισοί δεν άλλαξαν από τους παλιούς. Κάναμε μια αξιοκρατική επιλογή. Θέλω μόνο να τονίσω το εξής: Πράγματι πρέπει να υπάρξει αντιμετώπιση του φαινομένου της κομματικοποίησης σε όλο το δημόσιο και ιδιαίτερα στον ευαίσθητο τομέα της εκπαίδευσης. Άλλο πολιτικοποίηση και άλλο κομματικοποίηση. Το κράτος, η εκάστοτε κυβέρνηση πολιτική ασκεί. Δεν πρέπει να είναι μια πολιτική κομματικά προσδιορισμένη, με εξόντωση των αντιπάλων. Πρέπει να έχεις συναινέσεις. Καμμία αντίρρηση. Πολιτική, όμως, ασκείς. Δεν υπάρχει αποπολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης. Αποκομματικοποίηση πρέπει να υπάρξει. Και αυτή η ιστορία του ΑΣΕΠ, το οποίο όλοι σεβόμαστε, δεν είναι δυνατόν να προβάλλεται ως λύση «διά πάσαν νόσον». Το ΑΣΕΠ εποπτεύει διαδικασία. Δεν μπορεί να έχει δυνατότητα επιλογής προσώπων για πολύ εξειδικευμένες θέσεις στον χώρο της δημόσιας διοίκησης. Είναι προφανές ότι αυτές οι διαδικασίες πρέπει να γίνονται με σεβασμό στην αξιοκρατία, αλλά δεν μπορεί να γίνονται ερήμην της πολιτικής.
Κύριε Φίλη, παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ζητώ συγγνώμη. Το νομοσχέδιο προβλέπει ορισμένες οργανωτικές διαρρυθμίσεις που επιδιώκουν την αλλαγή του σχολείου. Δεν θέλω να πάμε στους αφορισμούς ότι καταργούμε τους σχολικούς συμβούλους. Η συγκρότηση συλλογικών δομών παιδαγωγικής καθοδήγησης και υποστήριξης είναι ένα παλαιό αίτημα του εκπαιδευτικού χώρου του ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ. Νομίζω ότι είναι λάθος να μιλάμε αφοριστικά. Θα δούμε πώς η προσωπική ευθύνη των στελεχών θα συνταιριαχτεί μέσα σε μια αντίληψη συλλογικής λειτουργίας αυτών των δομών. Η πράξη θα αποδείξει τις δυσκολίες πιθανά, αλλά και τις μεγάλες δυνατότητες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα βρίσκεται σε ένα μεταίχμιο. Μεθαύριο στη Βουλή θα συζητήσουμε τους όρους εξόδου από τη δανειακή σύμβαση. Δεν εξωραΐζουμε. Ξέρουμε τα προβλήματα, αλλά ξέρουμε ότι αυξάνονται και τα περιθώρια να ασκήσουμε πολιτική σε συνθήκες μεγαλύτερης εθνικής κυριαρχίας και στον χώρο της εκπαίδευσης. Ο χώρος της εκπαίδευσης πρέπει να πούμε ότι είναι ένας χώρος που συγκροτεί τον σκληρό πυρήνα του έθνους - κράτους και, συνεπώς, και η Ευρωπαϊκή Ένωση άφηνε περιθώρια αυτονομίας στο ζήτημα αυτό. Είμαστε, όμως, σε ένα μεταίχμιο και για ένα άλλο πολύ σημαντικό θέμα: το Μακεδονικό. Η επίλυσή του σηματοδοτεί έναν νέο διεθνή ρόλο της χώρας, μια παρέμβαση ώστε η χώρα μας να είναι παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή. Η επίλυση του Μακεδονικού δίνει νέο νόημα στον δημοκρατικό πατριωτισμό της χώρας, σε έναν κόσμο που τον σαρώνουν εθνικιστικές και ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις. Πιστεύω ότι το σχολείο, που είναι ένας θεσμός δημοκρατικών, φιλειρηνικών αξιών, θα πρέπει - και αυτό θα πρέπει να το λάβει σοβαρά υπ' όψιν της όχι μόνον η Κυβέρνηση, αλλά όλα τα πολιτικά κόμματα - να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν τη νέα προσπάθεια για τον νέο διεθνή ρόλο της χώρας. Ευχαριστώ.
Έχει ζητήσει τον λόγο για ένα λεπτό η κ. Τζούφη για κάποιες διευκρινίσεις. Κυρία Τζούφη, έχετε τον λόγο.
Έχω να κάνω μία διευκρίνιση και μία παρατήρηση. Η πρώτη αφορά στο άρθρο 95 στο οποίο αναφέρθηκε η κ. Τριανταφύλλου. Με το άρθρο αυτό διασφαλίζεται η επαναφορά της οργανικής θέσης για τους εκπαιδευτικούς που έχουν πάρει απόσπαση στο εξωτερικό. Είναι ένα θέμα αντικινήτρου. Όπως προκύπτει από το άρθρο, μπορούν να κρατούν την οργανική τους θέση και επιπλέον - επειδή αναφερθήκατε στους υπηρετούντες του 2017-2018 που χάνουν την οργανική τους θέση - τους δίνει τη δυνατότητα να γυρίζουν στην οικεία διεύθυνση ως υπεράριθμοι. Αυτό είναι κάτι που μπορούσαμε να κάνουμε στη συγκεκριμένη φάση, διότι η διαδικασία να τους βάλουμε σε προσωποπαγείς θέσεις δεν υπάρχει στη διαδικασία της εκπαίδευσης. Από την άλλη μεριά θα έπρεπε κανείς να φτιάξει καινούργιες οργανικές θέσεις, αλλά αυτό είναι άλλης τάξης θέμα και μπορεί να τεθεί στο πλαίσιο του γενικότερου προγραμματισμού. Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ένα σχόλιο γι' αυτήν την ιστορία για την «ιατρικοποίηση» των δομών της εκπαίδευσης στα ΚΕΔΔΥ. Κοιτάξτε, εδώ υπάρχει ένας παραλογισμός. Τι λέμε εμείς; Ότι στα ΚΕΣΥ δεν θα προβλέπονται πλέον θέσεις παιδοψυχιάτρου. Αυτή είναι και η άποψη της Ελληνικής Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας. Αρκεί η ύπαρξη του ψυχολόγου, ο οποίος στη συνέχεια έχει τη δυνατότητα της παραπομπής. Από πού, λοιπόν, προκύπτει ότι εμείς ιατρικοποιούμε τις δομές και χάνουν τον εκπαιδευτικό τους χαρακτήρα; Διότι λέγεται και ξαναλέγεται συνέχεια εδώ μέσα στην Αίθουσα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω για μισό λεπτό τον λόγο για μια διευκρίνιση;
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Για τους αποσπασθέντες του 2017-2018 τι θα ισχύσει; Γιατί δεν ισχύει το ίδιο γι' αυτούς δηλαδή που θα αποσπαστούν το 2018-2019; Θέλω μια διευκρίνιση γι' αυτό, επειδή το είπατε, αλλά…
Θα σας απαντήσω. Έχουν γίνει οι μεταθέσεις και έχουν καταληφθεί οι οργανικές τους θέσεις, οπότε δεν έχουμε τη δυνατότητα να τους τακτοποιήσουμε και βρίσκουμε αυτή τη λύση, η οποία είναι μεταβατική. Είπα ότι δεν λύνει πλήρως το πρόβλημα, αλλά είναι μια λύση.
Καλώς. Τον λόγο έχει η κ. Κεφαλίδου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, με μια μικρή ανοχή, ελπίζω. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μια χώρα όπου όσοι νέοι δεν έχουν φύγει στο εξωτερικό ή είναι άνεργοι ή εργάζονται με αμοιβές γύρω στα 380 ευρώ και μια εταιρεία δυναμική, καταξιωμένη στον χώρο της καινοτομίας και της τεχνολογίας αναζητά να προσλάβει νέους επιστήμονες και μάλιστα με προσφερόμενες αμοιβές πάνω από τον μέσο όρο της αγοράς, είναι απορίας άξιο πώς μένουν αναπάντητες τέτοιες αγγελίες. Εμένα με προβλημάτισε. Το διάβασα πρόσφατα στο διαδίκτυο. Αντί να μας απασχολεί αυτό σήμερα που ξεκινούν οι πανελλήνιες, όπου, για να είμαστε ειλικρινείς, εξετάζονται εξαντλημένα από απαρχαιωμένου τύπου διάβασμα παιδιά, εξίσου εξαντλημένων από τα έξοδα φροντιστηρίων και ιδιαίτερων γονιών, για μια θέση σε μια σχολή που δεν θα είναι τις περισσότερες φορές προσωπική τους επιλογή, αλλά το κριτήριο θα είναι το κοντά, για να μη δημιουργούν έξοδα, εμείς λοιπόν εδώ ασχολούμαστε, επειγόντως κιόλας, με το νομοσχέδιο: «Αποδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες πολλές διατάξεις». Εσείς της Κυβέρνησης, βέβαια, το βαφτίσατε «αναδιοργάνωση», αποφεύγοντας τις λέξεις που το περιγράφουν, που είναι η συρρίκνωση, η αποσάθρωση, η διάλυση. Ποιος είναι ο λόγος, λοιπόν, που έρχεται προς ψήφιση το σημερινό σχέδιο νόμου; Λέτε στην αιτιολογική ότι έρχεται για να αντιμετωπίσει τις αρνητικές συνέπειες που προκλήθηκαν εξαιτίας των ραγδαίων εξελίξεων στα κέντρα οργάνωσης της ατομικής και κοινωνικής ζωής και άλλα τέτοια. Κατάλαβε κανείς τι θέλει να πει με αυτά τα ωραία λογάκια το Υπουργείο; Να σας πω εγώ. Έρχεται, λέει, η Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τάχα τις δικές της αποτυχίες, την ανατροπή στη ζωή όλων μας, κυρίως των παιδιών μας, δηλαδή την ανεργία, τη φτώχεια, τη μιζέρια, τον ξεριζωμό από τα σπίτια τους, που η ίδια δημιούργησε με τις ανεκδιήγητες πολιτικές της. Το κάνει; Όχι, βέβαια. Δεν έχει τέτοιο σκοπό. Δεν την αφορά αυτό. Υπαρξιακός στόχος της είναι να βρίσκεται η χώρα σε μια διαρκή αναταραχή και υπερδιέγερση μέχρι τελικής πτώσεως και όποιος αντέξει. Επειδή δεν υπάρχει χρόνος, σταχυολογώ τα πιο εξόφθαλμα. Περιφερειακοί Διευθυντές Εκπαίδευσης: Μας λέτε ότι η διαφάνεια, η αξιοκρατία, τα αντικειμενικά κριτήρια χαρακτηρίζουν την επιλογή των στελεχών και ιδιαίτερα των περιφερειακών διευθυντών. Θυμίζω ότι οι επιλογές των περιφερειακών διευθυντών το 2015, με Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, έγιναν με μοναδικό κριτήριο τη συνδικαλιστική τους δράση. Κανένας δεν διαθέτει επιστημονικά προσόντα. Τι να τα κάνει, άλλωστε; Το πρότυπο είναι οι «Καρανίκες». Λόγω δικής σας, λοιπόν, μνημονιακής υποχρέωσης αναγκάζεστε με βαριά καρδιά - ομολογώ - να ψηφίσετε επιλογή των περιφερειακών διευθυντών από συμβούλιο επιλογής με Πρόεδρο μέλος του ΑΣΕΠ. Αυτό που δεν λέτε, όμως, είναι ότι οι σημερινοί κομματικοί συνδικαλιστές που έγιναν περιφερειακοί διευθυντές χωρίς κανένα επιπλέον ακαδημαϊκό προσόν θα επιλέξουν τα στελέχη της εκπαίδευσης, θα τα αξιολογήσουν δηλαδή, αλλά οι ίδιοι δεν θα αξιολογηθούν. Αυτή η αξιολόγηση θα γίνει σε τρία χρόνια. Δείτε λίγο τις μεταβατικές διατάξεις, άρθρο 36 παράγραφος 1: Το ΑΣΕΠ δεν τους ακουμπά. Τη δύσκολη δουλειά θα την κάνει ο επόμενος και εσείς στα λημέρια σας στο Σύνταγμα θα το παίζετε πάλι αντιμνημονιακοί και αγανακτισμένοι. Τελικά κοιτάτε πάρα πολύ μπροστά, είναι αλήθεια! Όσον αφορά τους σχολικούς συμβούλους, κύριε Υπουργέ, οι έξω μιλούν για εξοικονόμηση κονδυλίων και περιστολή δαπανών, αλλά δεν έχουν στο μυαλό τους τους σχολικούς συμβούλους. Αλλού το πάνε. Όμως η Κυβέρνησή σας ποιεί την νήσσαν. Καταργείτε έναν θεσμό που λειτούργησε ανά διεύθυνση εκπαίδευσης υποστηρίζοντας τα σχολεία και καθιερώνετε την καθοδήγηση μακρόθεν. Δηλαδή, τρέχα γύρευε. Αντί να επιδιώξετε την αναβάθμιση της σοβαρότατης δουλειάς που κάνουν, εσείς τους καταργείτε και στη θέση τους δημιουργείτε τα ΠΕΚΕΣ και τους συντονιστές και απ' ό,τι κατάλαβα ίσα που θα προλαβαίνουν να κάνουν τον τροχονόμο εγγράφων που θα πηγαινοέρχονται. Το τελευταίο που σας απασχολεί είναι η υποστήριξη του ακαδημαϊκού έργου, του μαθητή, της οικογένειάς του. Αντίθετα, βρήκατε έναν εύκολο στόχο, να παρουσιάσετε μια δήθεν περιστολή δαπανών στους έξω και ταυτόχρονα να ελέγξετε έναν τομέα που θέλατε έτσι και αλλιώς να τιμωρήσετε, επειδή λειτούργησε θεσμικά και ανεξάρτητα. Με έναν σμπάρο, δύο τρυγόνια. Το πολιτικό σας σχέδιο ήταν ξεκάθαρο: Οι σχολικοί σύμβουλοι έπρεπε να τελειώσουν και γι' αυτό επινοήσατε ένα προκρούστειο σύστημα, με κόφτες παντού, μην τυχόν και ξεφύγει κανείς. Δεν είναι ότι σας τσίμπησε μύγα. Απλώς ενοχλούν. Και ενοχλούν πολύ, γιατί έχουν ακαδημαϊκά προσόντα. Αξιολογήθηκαν και αυτό το φοβάστε. Χωρίς αυτούς, ανοίγει ο δρόμος για άλλους ελέγξιμους, εξαρτώμενους, αναλώσιμους και χωρίς επικοινωνία και εποπτεία στα σχολεία, η «παραδιοίκηση» μπορεί να αποκτήσει κάποιον ρόλο. Όσον αφορά την ειδική αγωγή, καταργείτε τα ΚΕΔΔΥ και τα αντικαθιστάτε με τα ΚΕΣΥ. Φυσικά, τα ΚΕΣΥ θα κληθούν να κάνουν τα πάντα, όλα. Με τι σκεπτικό θεωρείτε ότι αν στοιβάξετε το χάος κάτω από ένα νέο όνομα, αυτό θα εξαφανιστεί ως διά μαγείας; Αλήθεια, το πιστεύετε αυτό; Θεωρώ πως όχι. Σχεδιασμός δεν υπάρχει. Σας το έχουν πει όλοι, φορείς, κόμματα. Μάταιος κόπος! Εσείς, άκαμπτος, «γκρο μπετόν», επιμένετε. Εισηγείστε μια δομή, αγνοώντας εντελώς αυτούς που αφορά και που αύριο θα την υποστούν. Τελικά, ο γιαλός είναι στραβός. Εσείς καλά αρμενίζετε. Όσον αφορά την αξιολόγηση, απαντήστε στην πολύ απλή ερώτηση: Την θέλετε; Εάν η απάντηση είναι «ναι», τότε τα πράγματα είναι απλά. Την ξεκινάτε από πάνω προς τα κάτω, ούτε αστερίσκοι ούτε γκρίζες ζώνες. Τα πράγματα δυσκολεύουν, όταν η απάντηση είναι «όχι» και το «όχι» πρέπει να φανεί ως «ναι». Και εκεί ξεκινούν οι αλχημείες: Θα προσμετρώνται οι θητείες; Τα ερωτηματολόγια θα είναι ανώνυμα; Η μοριοδότηση στα διδακτορικά και τα αυξημένα προσόντα που θέλουμε να τσεκουρώσουμε πώς πρέπει να είναι; Πώς θα πριμοδοτήσουμε τη διδακτική εμπειρία στην τάξη «νέτη - σκέτη», χωρίς καμμία επιμόρφωση; Δύσκολο το έργο! Η αγωνία σας καταγράφηκε και στη διατύπωση της διάταξης. Το επεσήμαναν οι πάντες στη συζήτηση, αλλά εσείς το προσπεράσατε με χάρη. Στο νομοσχέδιο αυτό, η μεθοδολογία Γαβρόγλου - να μην τα ξαναλέμε, επείγον, με βραδινή κατάθεση, κατά προτίμηση Παρασκευή, αιφνιδιαστικά, με παραπανίσια άρθρα, χωρίς δημόσια διαβούλευση, τα επιπλέον που ξεκινούν από πενήντα και έφτασαν τα εκατόν είκοσι ένα και «Κύριος οίδε πού θα φτάσουμε», με τις τροπολογίες, χωρίς να λαμβάνει υπ' όψιν του κανέναν, στηριζόμενος μόνο στην αλαζονεία των αριθμών, «ας χτυπιούνται όλοι, έτσι και αλλιώς υπάρχουν οι εκατόν πενήντα τέσσερις και άρα θα περάσει» - αναδείχθηκε σε όλο της το εύρος. Είπατε ότι σας αιφνιδίασαν με την απορριπτική τους στάση φορείς και κόμματα. Αλήθεια, ρωτώ: Τι περιμένατε; Εμείς πάλι, κύριε Υπουργέ, δεν αιφνιδιαζόμαστε πια με εσάς. Σας μάθαμε. Εξαγγελίες, τυμπανοκρουσίες, ωραία λογάκια για νομοσχέδια που διαλύουν ό,τι υπάρχει, για να φτιάξουν στη θέση τους αυτό που ο Πρωθυπουργός και όλοι εσείς αποκαλείτε «το νέο», «το καινούργιο» και εννοείτε «το τίποτα», το μπάχαλο, τα ξεθεμελίωμα, την κατεδάφιση. Το νομοσχέδιό σας τα κάνει όλα αυτά άριστα.
Κυρία Κεφαλίδου, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε και ευχαριστώ. Μια και το νομοσχέδιο αυτό αφορά την εκπαίδευση και ο ίδιος είστε πανεπιστημιακός δάσκαλος, ξέρετε καλύτερα από τον καθένα ότι σε μια τάξη όλοι οι διδασκόμενοι, όταν λένε ότι δεν αντιλαμβάνονται τον δάσκαλο, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι συλλήβδην τούβλα. Άλλος δεν κάνει σωστά τη δουλειά του. Όταν, μάλιστα, αρνείται να το παραδεχθεί, τότε ή η έπαρση έχει υποκαταστήσει πλήρως τη λογική ή ο σκοπός του δεν είναι η μετάδοση της γνώσης, αλλά η πλύση εγκεφάλου προς επίτευξη της μόνιμης σιωπής των αμνών. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Γεωργαντάς από τη Νέα Δημοκρατία. Είναι ο τελευταίος από τους ομιλητές του καταλόγου. Μετά θα ξεκινήσουμε τη διαδικασία των δευτερολογιών των ειδικών αγορητών και των εισηγητών και θα κλείσει ο Υπουργός. Κύριε Γεωργαντά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πράγματι, θέλει προσπάθεια, κύριοι συνάδελφοι, να αναζητήσει κανείς τις αιτίες και τους λόγους για τους οποίους το νομοσχέδιο έρχεται με τη διαδικασία του επείγοντος. Πραγματικά όσο και αν προσπάθησα εγώ, δεν μπόρεσα να διαπιστώσω τους λόγους. Όμως, αν σκεφτεί κάποιος ότι επρόκειτο για ένα νομοσχέδιο που εμφανίστηκε τον Μάρτιο με πενήντα ένα άρθρα σε διαβούλευση και ξαφνικά πριν από δύο ημέρες αυτά έγιναν εκατόν δεκατρία, βλέπει τελικά ένα νομοσχέδιο σε δόσεις. Ελπίζω να μην είναι σε δόσεις και η λύση για το Σκοπιανό την οποία απεργάζεστε. Εγώ θα αναφερθώ σε λίγα πράγματα, γιατί νομίζω ότι τα περισσότερα ειπώθηκαν και έχει αποδομηθεί ήδη και η συλλογιστική, αλλά και η ουσιαστική βασιμότητα των διατάξεων αυτού του νομοσχεδίου. Ένα πολύ κομβικό για εμένα σημείο είναι το ζήτημα της αξιολόγησης, μια αξιολόγηση η οποία δεν έρχεται πλέον να νομοθετηθεί επί ενός λευκού χάρτου, αλλά επί μιας δικής σας νομοθετικής και διοικητικής πορείας τριάμισι περίπου ετών, στην οποία δημιουργήσατε τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις εκείνες, έτσι ώστε τώρα που ολοκληρώνεται ο κύκλος αυτής της Κυβέρνησης και στην εκπαίδευση, όπως και σε άλλους τομείς της δημόσιας διοίκησης, να έρθετε και να προσπαθήσετε να βάλετε εκείνες τις βάσεις για μια πραγματική και ουσιαστική κομματικοποίηση όλων των διοικητικών στελεχών. Θέλω πραγματικά μια απάντηση στο πολύ απλό ερώτημα: Είναι δυνατό να επικαλείστε μια δίκαιη και μια ουσιαστική αξιολόγηση, όταν ξεκινάμε από τους αξιολογητές, οι οποίοι είναι διορισμένοι από εσάς, που είναι μη αξιολογημένοι; Και αντί να ξεκινήσετε από αυτούς, από την αξιολόγηση δηλαδή των «αξιολογητών», και να πάτε και στις κατώτερες βαθμίδες, εσείς κρατάτε αυτούς οι οποίοι δεν αξιολογήθηκαν ποτέ από κανέναν, μάλιστα εξαιρέθηκαν από την προηγούμενη αξιολόγηση με δική σας εγκύκλιο, χαρακτηριζόμενοι ως «μετακλητοί», και αυτοί οι μετακλητοί υπάλληλοι να είναι αυτοί που θα έρθουν να αξιολογήσουν όλους τους υφισταμένους προς τα κάτω. Δεν ξεκινάτε από την αξιολόγηση των αξιολογητών. Αυτό είναι ένα πάγιο αίτημα το οποίο υπάρχει από όλους τους δημοσίους υπαλλήλους και νομίζω ότι είναι εύλογο. Είναι αυτό που αποτέλεσε τη βασική αιτία για την οποία η ΑΔΕΔΥ δεν συμμετείχε στην αξιολόγηση που έγινε στο υπόλοιπο δημόσιο. Βεβαίως, θα μου επιτρέψετε να πω, επειδή κανείς δεν νομοθετεί μόνο σε ένα Υπουργείο, είναι συνολικά η εικόνα που θέλει να περάσει η Κυβέρνηση, για την αξιολόγηση που δήθεν έκανε η κ. Γεροβασίλη και η οποία ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο. Μέχρι σήμερα δεν μας έχει δώσει απαντήσεις για το πόσοι δημόσιοι υπάλληλοι αξιολογήθηκαν. Δεν έχουμε τον αριθμό εδώ και οκτώ μήνες. Να πω και το σημαντικότερο όλων για εμένα. Με βάση το νομοθέτημα του ΣΥΡΙΖΑ για την αξιολόγηση, τον ν.4369/2016, υπήρχε μια πρόβλεψη ότι όσοι δημόσιοι υπάλληλοι βαθμολογηθούν με κάτω από εξήντα βαθμούς θα θεωρηθούν ότι δεν είναι επαρκείς και θα πρέπει να υποβοηθηθούν στο έργο τους με γραπτές αναφορές των προϊσταμένων κα με παρακολούθηση αυτής της βελτίωσης στην απόδοσή τους. Μέχρι και σήμερα για την αξιολόγηση του 2016, και ενώ αυτή ολοκληρώθηκε πριν από οκτώ μήνες, δεν ήρθε Υπουργός να μας πει πόσοι αξιολογήθηκαν κάτω από εξήντα, σε πόσους δηλαδή δημοσίους υπαλλήλους τελικά πρέπει να υπάρξει αυτή η υποβοήθηση στο έργο τους, αυτή η βελτίωση της απόδοσής τους, έτσι όπως τη διατυμπανίζετε και τη λέτε συνέχεια. Και έρχεστε τώρα εδώ να κάνετε κάτι ακόμα καλύτερο. Καταργείτε σε πολλά επίπεδα την αξιολόγηση και εκεί που μένει είναι μια αξιολόγηση η οποία γίνεται από έναν μη κρυμμένο αξιολογητή. Βεβαίως, να επαναλάβω και αυτό που ακούστηκε και νομίζω ότι χρήζει απαντήσεως. Θεσμοί, οι οποίοι έχουν καθιερωθεί στη συνείδηση του εκπαιδευτικού κόσμου αλλά και στη συνείδηση της κοινωνίας ότι λειτούργησαν με θετικό πρόσημο πραγματικά, έρχονται και καταργούνται χωρίς να υπάρχει μια δικαιολογητική βάση σε αυτό. Έρχονται και καταργούνται θεσμοί, όπως οι σχολικοί σύμβουλοι και όχι μόνο. Υποκαθίστανται πολλές από τις δομές αυτές με δομές τις οποίες εσείς ανάγετε ως δήθεν δομές που με μεγαλύτερη δημοκρατικότητα, που με μεγαλύτερο πνεύμα δικαιοσύνης θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης. Όμως, εγώ όλα αυτά τα ακούω ως λόγια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Συγκεκριμένη συλλογιστική, συγκεκριμένα παραδείγματα και επιχειρήματα που να με πείσουν για την αναγκαιότητα της καταργήσεως αυτών των θεσμών και την υποκατάστασή τους από κάτι άλλο δεν υπάρχει. Είναι τραγικό που τριάμισι χρόνια μετά στον τομέα της εκπαίδευσης, τον σημαντικότερο θεωρώ για όλους μας, πειραματίζεστε όχι απλώς σε πεδία τα οποία δεν γνωρίζετε και επιχειρείτε να τα ανακαλύψετε, αλλά πειραματίζεστε με στόχευση να αλώσετε και το εκπαιδευτικό σύστημα, τη διοίκησή του, για τις δικές σας πολιτικές σκοπιμότητες.
Ευχαριστούμε τον κ. Γεωργαντά, με τον οποίο ολοκληρώθηκε ο κατάλογος των ομιλητών. Περνάμε στις δευτερολογίες των εισηγητών και ειδικών αγορητών. Ορίστε, κύριε Μιχελή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Περίσσεψαν, νομίζω, οι υπερβολές, σύνηθες φαινόμενο. Όμως, περίσσεψαν και τα λάθη. Αυτό το δικαιολογώ, γιατί πολλοί συνάδελφοί μας δεν είναι εκπαιδευτικοί, δεν έχουν αντίστοιχες εμπειρίες, δεν μπορούν να ξέρουν με λεπτομέρεια τι συνέβη. Ας ξεκινήσω με τη σειρά. Πρώτη υπερβολή: κομματικοποίηση των πάντων. «Προσπαθείτε να κομματικοποιήσετε.» Κύριοι συνάδελφοι, στην πρωτολογία μου με πολύ προσεκτικά λόγια και ήπιους τόνους ανέφερα ότι οι πρώτες κρίσεις διευθυντών επί θητεία, όταν καταργήθηκε το παλιό κλασικό μοντέλο, έγιναν το 1986. Έτυχε τότε να είμαι αιρετός του υπηρεσιακού συμβουλίου και μετείχα. Τα κριτήρια ήταν η άποψη των μελών του συμβουλίου. Τρεις υπηρεσιακοί διορισμένοι, δύο αιρετοί. Λέγαμε ό,τι θέλαμε και επιλέγαμε όποιον ήθελε η πλειοψηφία. Πήγαμε μετά στις επόμενες κρίσεις, που πότε γίνονταν; Όχι όταν έληγε η τετραετής θητεία των διευθυντών, αλλά όταν άλλαζε η Κυβέρνηση και άλλαζε τον νόμο, με πρώτο άρθρο: «Καταργούνται οι προηγούμενοι και ορίζω προϋποθέσεις για τους επόμενους». Εγώ το είπα πολύ προσεκτικά: Στη μετάβαση από το ένα σύστημα στο άλλο, προχωρούσαμε σταδιακά σε βελτιώσεις. Οι βελτιώσεις ήταν του εξής τύπου: Μοριοδότηση προσόντων και εισαγωγή συνέντευξης. Η πρώτη συνέντευξη, λοιπόν, που υπέστην - γιατί έχω υποστεί πέντε αξιολογήσεις, την πρώτη ανεπιτυχώς, τις άλλες τέσσερις επιτυχώς - είχε μέγιστο της συνέντευξης «20». Και μπορούσαν να ξεπεράσουν τα είκοσι μόρια σταθερά όσοι είχαμε - γιατί ήμουν ένας από αυτούς - διδακτορικά και ένα σωρό άλλα προσόντα. Οι υπόλοιποι συνάδελφοι, ο μέσος όρος, ήταν στο «12» έως «14». Όσοι ξέρουν καλά αριθμητική το «20» με το «12» είναι υπέρ του 100%. Γιατί άκουσα κάποιους συναδέλφους σήμερα να λένε ότι η συνέντευξη αποτελεί το 60%, το 80%, το τόσο τοις εκατό. Δεύτερη υπερβολή: «Καταργούμε δομές και στελέχη.» Κύριοι συνάδελφοι, δεν καταργούμε, μετονομάζουμε και συνεχίζουν με περίπου ίδια προσόντα. Να σας πω τη βασική διαφορά των σχολικών συμβούλων με τους συμβούλους συντονιστές, όπως λέγονται τώρα: Οι σχολικοί σύμβουλοι έχουν έδρα την έδρα της περιφέρειας, αλλά δυστυχώς - το είπα πολύ διακριτικά στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων - κανείς δεν μπορούσε να ελέγξει πού ήταν παρόντες. Ήταν στην ελευθερία της βούλησής τους να πάνε σε όποιο σχολείο θέλουν και να δώσουν αναφορά στον προϊστάμενο των σχολικών συμβούλων πού πήγαν και πώς. Επανειλημμένες φορές διάφορες κυβερνήσεις επιχείρησαν να τους ελέγξουν και αντέδρασαν. Στην εκπαίδευση μετείχα, ξέρω πολύ καλά τι γίνεται. Τι θα γίνει τώρα; Οι ίδιοι, όχι με τα ίδια καθήκοντα, με πολλαπλά, γιατί δεν τους αφήνουν τουλάχιστον στη δευτεροβάθμια να έχουν μόνο την ειδικότητά τους και να ελέγχουν τους καθηγητές ειδικότητας, αλλά τους προσθέτουν να ελέγχουν όλη τη λειτουργία των αντίστοιχων δομών που αναφέραμε - αγωγή υγείας, περιβαλλοντική εκπαίδευση κ.λπ. - κατανεμημένες σε σχολεία, να κάνουν προγραμματισμό, να τον ελέγχουν και να κάνουν και απολογισμό και να έχουν παρουσία καθημερινή στην έδρα τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Συμβούλια κύρους: Κοιτάξτε, τα πρώτα συμβούλια - είπε ο κύριος Υπουργός και με κάλυψε - , ήταν ένας πανεπιστημιακός ή δύο της επιλογής του Υπουργού. Δεν θυμάμαι ποτέ να έγινε προκήρυξη. Ήταν ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου - υποθέτω ανώτερο διευθυντικό στέλεχος - , δύο αιρετοί. Εγώ θα σταθώ σε αυτό. Δεν έχει τόσο σημασία πώς θα επιλεγούν όσο για μένα έχει σημασία εάν θα μετέχουν και οι αιρετοί εκπρόσωποι των εργαζομένων. Μην πάμε πίσω και από αυτό. Να επιλέξουμε στελέχη κύρους, να επιλέξουμε στελέχη με διαδικασίες. Θα πάω στην αξιολόγηση και θα κλείσω. Στην Ελλάδα υπάρχει μια μεγάλη ιστορία. Τα αποτελέσματα του εμφύλιου - λέει ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, ο γνωστός κοινωνιολόγος - στη χώρα μας έληξαν το '74. Τα αποτελέσματα της σκληρής αξιολόγησης μετά τον εμφύλιο, τυπικά τέλειωσαν το '82. Εγώ καταθέτω αυτό το βιβλίο μου ως ντοκουμέντο, που έχει όλα τα στοιχεία εκθέσεων αξιολόγησης μέχρι το '82, να δείτε γιατί ο απόηχος της τρομοκρατίας που επιβλήθηκε τότε φοβίζει ακόμα και σήμερα. Κανείς δεν λέει «όχι αξιολόγηση». Το ζητούμενο είναι ποιος αξιολογεί, τι αξιολογεί, πώς αξιολογεί και γιατί αξιολογεί. Αν τα λύσουμε αυτά, μπορούμε να πάμε σε μια αξιολόγηση που θα είναι πειστική και το πρώτο βήμα το κάνει τώρα η Κυβέρνηση. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Μιχελής καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν βιβλίο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Ανδριανός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση αλλά και η συζήτηση που προηγήθηκε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, κατέδειξε με τον σαφέστερο τρόπο μια βαθιά και θεμελιώδη διαφορά, μια διαφορετική τομή που έχει να κάνει, όχι μόνο με τα θέματα της εκπαίδευσης, αλλά γενικότερα με τον τρόπο που οι πολιτικές δυνάμεις αντιλαμβάνονται το δημόσιο συμφέρον και το καθήκον να το εξυπηρετούμε στην πράξη και μέσα βεβαίως από αυτό το σχολείο του αύριο, του μέλλοντος, το σύγχρονο σχολείο. Συζητήσαμε σήμερα ένα νομοσχέδιο που δεν έχει ως στόχο την ενίσχυση της ποιότητας της παιδείας, ούτε τη βελτίωση των δομών της διοίκησης της εκπαίδευσης. Αντ' αυτού την εξυπηρέτηση κομματικών ακροατηρίων έχει ως στόχευση, μέσα από ιδεοληπτικές προβλέψεις και φωτογραφικές διατάξεις, ακόμα και σε τροπολογίες που κατέθεσαν συνάδελφοι. Μία τέτοια τροπολογία είναι η τροπολογία για τον οργανισμό του Μεγάρου Μουσικής στη Θεσσαλονίκη, στην οποία αναφέρθηκε η κ. Κεφαλογιάννη πριν από λίγο, που φωτογραφικά προβλέπει την κάλυψη της θέσης του γενικού διευθυντή, ενώ είναι γνωστό ότι ο οργανισμός του Μεγάρου Μουσικής της Θεσσαλονίκης είναι ένα ιστορικό πολιτιστικό κέντρο της βόρειας Ελλάδας, φιλοξενεί σημαντικές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, έχει εξειδικευμένες εκδηλώσεις δημοσίου ενδιαφέροντος και ο γενικός διευθυντής ενός τέτοιου οργανισμού με τεράστιες διοικητικές, οργανωτικές και οικονομικές απαιτήσεις, προφανώς οφείλει να διαθέτει υψηλή εξειδίκευση, γνώση της συγκεκριμένης αγοράς, υψηλές διοικητικές ικανότητες και να είναι σε θέση να διαμορφώσει αναπτυξιακές τακτικές. Προφανώς, λοιπόν, είναι φωτογραφική αυτή η τροπολογία και, όπως είπε και η κ. Κεφαλογιάννη, θα την καταψηφίσουμε. Το χειρότερο από όλα είναι πως προσπαθείτε σε όλα αυτά να προσδώσετε έναν ιδεολογικό μανδύα. Ακούσαμε για παράδειγμα τον συνάδελφο εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ στην πρωτομιλία να παραλληλίζει λίγο πριν την εφαρμοζόμενη πολιτική της Κυβέρνησης του με τον διαφωτισμό και την κατάργηση της αξιολόγησης των διδασκόντων με την κατάκτηση της εισαγωγής γυναικών στα πανεπιστήμια. Ακούσαμε, λοιπόν, τον Υπουργό να μιλά για μεγάλα ρεύματα της ιστορίας και να μας λέει ότι την κοινωνία μπορεί να μην την ενδιαφέρει ο κομματισμός. Ακούσαμε τον Υπουργό να μας λέει πάνω - κάτω ότι αν διακρίνουμε πεδία που πρέπει να βελτιωθούν στο υφιστάμενο σύστημα, θα πρέπει να υπερψηφίσουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, απλώς και μόνο γιατί φέρνει αλλαγές. Η αμετροέπεια δεν σας βοηθά, όμως. Οι μαθητές και οι οικογένειες ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει στην πράξη η εμμονή σας να μην αξιολογούνται εκπαιδευτικοί. Και κύριε συνάδελφε, βεβαίως, αυτή η αξιολόγηση δεν ήταν αξιολόγηση προφανώς που λέτε, αλλά είναι παρελθόν. Αυτό, όμως, που πρέπει να γίνει είναι μια αξιολόγηση για το σχολείο του μέλλοντος και αν πράγματι υπάρχει η αξιολόγηση που πρέπει να γίνει μέσα σ' ένα αυστηρό πλαίσιο, το οποίο θα διασφαλίζει διαφάνεια και αξιοκρατία, νομίζω ότι κανένας δεν θα έχει αντίρρηση. Όλη η κοινωνία, λοιπόν, αντιλαμβάνεται ποιος είναι ο πραγματικός λόγος της αντικατάστασης των ενοχλητικών για την Κυβέρνηση σχολικών συμβούλων από τον νέο φορέα, από τον οποίον αποκλείετε τους συγκεκριμένους. Κανέναν δεν πείθετε με αναφορές σε νεοφιλελευθερισμούς και άλλα μυθικά τέρατα. Κανέναν δεν πείθετε όταν ισχυρίζεστε για μια ακόμα φορά στη λογική των «εναλλακτικών δεδομένων» ότι δήθεν η αυτονομία της σχολικής μονάδας, που αποτελεί βασικό άξονα της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας, αφορά μόνο τη διαχείριση των πόρων, όπως ξανά μάς είπε και ο συνάδελφος εισηγητής. Όσο και αν δεν σας ενδιαφέρει η αλήθεια, η δική μας πρόταση είναι ξεκάθαρη και δεν επιδέχεται καμμία διαστρέβλωση. Εμείς υποστηρίζουμε την ουσιαστική αυτονομία των σχολικών μονάδων, υποστηρίζουμε την αντικειμενική και αδιάβλητη μη τιμωρητική αξιολόγηση σε κάθε πεδίο του δημόσιου βίου και φυσικά και σε ό,τι αφορά και τους εκπαιδευτικούς. Επειδή θέσατε και κάποια ερωτήματα, κύριε Υπουργέ, για το αν εμείς θα καταργήσουμε τον νόμο για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, τη μαθητεία και άλλα τέτοια ζητήματα, κατ' αρχάς θα σας θυμίσω ότι εμείς έχουμε ψηφίσει πολλές φορές ό,τι θεωρούμε θετικό απ' αυτές τις διατάξεις που έχετε φέρει. Επομένως, εμείς θα καταργήσουμε - και μάλιστα κατά προτεραιότητα - κάθε αποδεδειγμένα καταστροφική παρέμβασή σας που δεν εξυπηρετεί αυτούς τους συγκεκριμένους άξονες που προείπα, υποστηρίζοντας αντικειμενικά και αδιάβλητα κριτήρια για την επιλογή των στελεχών της διοίκησης, υποστηρίζοντας τη θεσμική ενθάρρυνση της ποιότητας στην εκπαίδευση, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο προς τούτο εργαλείο. Αυτοί είναι οι άξονες της δικής μας πρότασης που έχουμε καταθέσει με σαφήνεια, ειλικρίνεια και εντιμότητα. Καταψηφίζουμε, λοιπόν, το νομοσχέδιο και δεσμευόμαστε, όπως είπε και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, για την κατάργησή του αμέσως μόλις οι πολίτες μάς εμπιστευθούν τη διακυβέρνηση της χώρας. Θα αναφερθώ για ένα λεπτό στις τροπολογίες. Στη μία αναφέρθηκα, την οποία και καταψηφίζουμε. Στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1613 και ειδικό 170, που αφορά στη συνυπηρέτηση εκπαιδευτικών συζύγων στρατιωτικών, συμφωνούμε απόλυτα και βεβαίως θα την ψηφίσουμε. Επίσης, θέλω να πω το εξής: Ήρθε η τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών. Την παρουσίασε και ο Υπουργός. Έχει, όμως, πέντε άρθρα και αφορά πέντε διαφορετικά θέματα. Καλό είναι, λοιπόν, να μη γίνονται αποδεκτές μ' αυτήν τη μορφή οι τροπολογίες, όταν υπάρχουν διαφορετικά αντικείμενα και διαφορετικά θέματα. Μπορεί εμείς να θέλουμε να ψηφίσουμε ένα, δύο, τρία σημεία στην τροπολογία και μας δεσμεύει το ενιαίο της τροπολογίας. Καλό είναι, λοιπόν, όταν είναι ετερόκλητα και διαφορετικά τα θέματα …
Έχουν γίνει ξεχωριστά άρθρα.
Ωραία, γιατί αυτό που έχει κατατεθεί είναι ενιαίο. Εντάξει. Αυτό μας διευκολύνει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και έξι συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 37ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημήτριος Κωνσταντόπουλος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, τοποθετήθηκα και στην πρωτολογία μου καθαρά και με απόλυτη σαφήνεια για τα ζητήματα της αυτοαξιολόγησης, του προεδρικού διατάγματος 152, των απολύσεων, της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής. Με την ίδια καθαρότητα σάς δηλώνουμε ότι δεν νομιμοποιείται κανείς σ' αυτήν την Αίθουσα να μας ταυτίζει με την Αξιωματική Αντιπολίτευση. To κάθε κόμμα έχει τη δική του ιστορία, τη δική του παρουσία, τη δική του πορεία. Κύριοι Υπουργοί, το έργο των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ για την παιδεία και την εκπαίδευση είναι καταγεγραμμένο ιστορικά, είναι ταυτισμένο με το ανοιχτό και δημοκρατικό σχολείο, την επιστημονική και επαγγελματική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού, την προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών μέσα σε αυτά. Για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη η εκπαίδευση είναι δημόσιο αγαθό και οι μαθητές είναι η επένδυση στο μέλλον, γι' αυτό και δικαιούνται ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση, ανεξάρτητα από οικονομική και κοινωνική προέλευση. Εμείς, κύριοι Υπουργοί, στηρίξαμε τη διαφορετικότητα στο σχολείο, στο θρήσκευμα, στο χρώμα, στον τόπο καταγωγής. Δημιουργήσαμε τα διαπολιτισμικά σχολεία. Πετύχαμε να ενσωματώσουμε τη διαφορετικότητα των μαθητών μας με σεβασμό και παιδαγωγική προσέγγιση. Στηρίξαμε το αυτοδίδακτο και το αυτοδύναμο της σχολικής μονάδας, με τη δημοκρατική λειτουργία του συλλόγου διδασκόντων και των σχολικών συμβούλων, με τον σχολικό σύμβουλο αρωγό και συμπαράσταση σε καθημερινή βάση, σε κάθε σχολική μονάδα. Έχουμε καθαρές θέσεις και ακόμα πιο ξεκάθαρες προτάσεις. Πάντα φυσικά με προοδευτικό πρόσημο η Δημοκρατική Συμπαράταξη πιστεύει στην ανάγκη του διαλόγου, πιστεύει στην ανάγκη της διαβούλευσης. Με τη συμμετοχή και την παρουσία μας στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων έχουμε θέσει ζητήματα, έχουμε υποβάλει προτάσεις, έχουμε καταθέσει τροπολογίες τις οποίες, στις περιπτώσεις που τις αποδεχτήκατε κατά το παρελθόν, έχουν βελτιώσει ουσιαστικά τα νομοσχέδια. Να σας θυμίσω, τον προηγούμενο νόμο για τις επιλογές των στελεχών, το ισλαμικό τέμενος, τη Σαρία και τον διορισμό του Μουφτή, την εκπαίδευση των ελληνοπαίδων στο εξωτερικό, το νομοσχέδιο για την καινοτομία και την έρευνα. Το παρόν σχέδιο νόμου, κύριε Υπουργέ, μας αιφνιδίασε δυστυχώς για τη διαδικασία και την ουσία. Σας καλώ να δείτε τις τοποθετήσεις των φορέων στην Επιτροπή Μορφωτικών όλες στο σύνολό τους, θα έλεγα, που σας επισημαίνουν το επείγον και τις στρεβλώσεις των άρθρων. Αναπόφευκτα, λοιπόν, και ευθύς εξαρχής δηλώσαμε ότι καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο, εφόσον δεν αποσύρετε τις διατάξεις εκτός διαβούλευσης, πρόταση την οποία φυσικά δεν κάνατε αποδεκτή και εμείς καταψηφίσαμε. Θέσαμε, όμως, τις κόκκινες γραμμές που αποτελούν για εμάς κοινή θέση όπως αυτή εκφράστηκε και νωρίτερα από το Βήμα αυτό από την Πρόεδρό μας, κ. Φώφη Γεννηματά, όπως: Κάθετη επιλογή στελεχών, λοιπόν, συμβούλια κύρους με τη συμμετοχή του ΑΣΕΠ και του ΕΚΔΔΑ, δομημένη συνέντευξη. Είναι θετικό βέβαια ότι αποδεχτήκατε τη μαγνητοφώνηση. Κάνατε πράξη και την τράπεζα θεμάτων προς μέτρηση της διδακτικής υπηρεσίας για όλα τα στελέχη με θητεία και τη μεταβατικότητα στη θητεία που και αυτή την αποδεχτήκατε και ήρθατε σήμερα με νομοτεχνική για τις θητείες. Ως προς τις τροπολογίες τώρα που καταθέσατε, αναφέρω τα εξής: Για τις ρυθμίσεις για τον καθορισμό των σχολικών κτηρίων. Πρέπει, κύριε Υπουργέ, να εξασφαλιστεί η χρηματοδότησή τους. Για το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Υπάρχει ήδη, κύριε Υπουργέ, ανοιχτή διαδικασία επιλογής του γενικού διευθυντή από τις 18 Ιανουαρίου με σχετική προκήρυξη. Δεν γίνεται να επεμβαίνουμε νομοθετικά και αναδρομικά στη διαδικασία αυτή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω με μια έκκληση προς κάθε κατεύθυνση. Αυτή η διαδικασία να είναι η τελευταία με τη διαδικασία του επείγοντος. Κύριε Υπουργέ, τα προβλήματα της εκπαίδευσης είναι επείγοντα, η κοινοβουλευτική διαδικασία, όμως, όχι. Απαιτεί χρόνο και διαβούλευση. Σε ό,τι αφορά τους εκπαιδευτικούς, κυρία Τζούφη, του εξωτερικού είναι μια λύση αυτή που δώσατε. Κλείνοντας, επιτρέψετε μου να ευχηθώ σε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετέχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις καλή επιτυχία, στους εκπαιδευτικούς και τους γονείς καλή αντοχή και καλή δύναμη στο δύσκολο έργο τους. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, ζητήσατε τον λόγο για ένα λεπτό για κάποιες νομοτεχνικές;
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ναι, για μία νομοτεχνική που έγινε ένα γραμματικό λάθος. Είναι εντελώς τεχνικό και το καταθέτω. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Γρέγος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να ευχηθούμε καλή δύναμη και στα παιδιά και στους γονείς. Είναι ένας αγώνας συνεχής, έτσι πρέπει να σκέφτονται και έτσι να πράττουν. Θα αναφερθώ σχετικά με τις τροπολογίες. Για την τροπολογία 1614/171 έχουμε πει ότι είναι μια φωτογραφική τροπολογία, αφορά τη δυνατότητα ανάληψης της θέσης του Γενικού Διευθυντή του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης από υπαλλήλους και λειτουργούς προερχόμενους από φορείς της γενικής κυβέρνησης και του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Είναι φωτογραφική, με κομματικά κριτήρια. Την καταψηφίζουμε φυσικά. Θα υπερψηφίσουμε την τροπολογία με αριθμό 1613/170 που αφορά στην συνυπηρέτηση εκπαιδευτικών συζύγων στρατιωτικών. Βέβαια, αυτό το μέτρο ίσχυε και παλιά, απλά έχει ατονήσει. Στην τροπολογία 1608 αλλάζουν τα άρθρα 11 και 14 και παράγραφος 2 και 13 του ν.1077/1980. Ορίζεται ρητώς σε οκτώ μήνες ο χρόνος συμβάσεως εργασίας του διοικητικού προσωπικού του τουριστικού τομέα. Υπάρχει θετική αναφορά στην τροπολογία, καθώς διαβλέπονται αναπτυξιακές προοπτικές στην εθνική οικονομία και στον τουρισμό. Θα καταψηφίσουμε την τροπολογία 1615. Βέβαια, εδώ είναι ένα συνονθύλευμα από διάφορα άρθρα. Είπατε ότι θα γίνουν ξεχωριστά άρθρα όταν θα έρθει το σώμα του νομοσχεδίου. Εδώ σε περιπτώσεις ανεπάρκειας του τακτικού προσωπικού στον καθορισμό των σχολείων προβλέπεται η δυνατότητα σύναψης συμβάσεων μίσθωσης έργου με διάρκεια δύο διδακτικά έτη 2018 έως 2019 και 2019 έως 2020 αντί του ενός που ισχύει έως σήμερα. Αυξάνεται κατά έναν μήνα ή κατά ανώτατο όριο διάρκεια των συμβάσεων εργασίας από τους ΟΤΑ προσωπικού για πυρασφάλεια και τη ναυαγοσωστική κάλυψη αυτών. Αυτά είναι θετικά. Παρατείνεται κατά πέντε μήνες έως 31 Δεκεμβρίου του 2018 η προθεσμία προσκόμισης του απαιτούμενου πιστοποιητικού πυρασφάλειας σε παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς των δήμων για τη χορήγηση της σχετικής άδειας λειτουργίας τους. Σε περίπτωση μη προσκόμισης του πιστοποιητικού στην ανωτέρω προθεσμία, η χορηγηθείσα προθεσμία λειτουργίας ανακαλείται. Τέλος, σε αυτήν την τροπολογία προβλέπεται συγκεκριμένη διαδικασία για την ρύθμιση περιουσιακών ζητημάτων νεοσύστατων δημοτικών λιμενικών ταμείων, ώστε να αντιμετωπιστούν διαδικαστικά ζητήματα που προέκυψαν μετά από την μεταφορά αρμοδιοτήτων από τα διαδημοτικά λιμενικά ταμεία. Εδώ ρυθμίζονται κατά ένα περίεργο τρόπο ασύνδετα και ασυνάρτητα μεταξύ τους ζητήματα, όπως είπα και πριν. Από τη μια ρυθμίζονται όλα τα παραπάνω θα λέγαμε στη σωστή κατεύθυνση, αλλά πάλι αποτελούν πρόχειρες λύσεις. Και από την άλλη ιδρύεται μουσείο ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα, παρέχεται η δυνατότητα στον Δήμο Θεσσαλονίκης να συμμετέχει στην ίδρυση ένωσης μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που θα αναλάβει την υλοποίηση του μουσείου ολοκαυτώματος της Θεσσαλονίκης. Το ζήτημα συνεπώς ανεγέρσεως μουσείου ολοκαυτώματος ουδεμία σχέση έχει με τα θιγόμενα ζητήματα και αποτελεί περιφανή απόδειξη της συγκεκριμένης και οργανωμένης τακτικής των κυβερνώντων και των διαφόρων πολιτικών παραφυάδων να αποδομήσουν την ελληνική εθνική μνήμη και να την αντικαταστήσουν με αλλότριου περιεχομένου ζητήματα, τα οποία δεν αφορούν τον ελληνικό λαό. Φυσικά είμαστε ενάντια στην μετατροπή της Θεσσαλονίκης σε μια πολυπολιτισμική πόλη - έκτρωμα την στιγμή μάλιστα που τα ελληνικά μνημεία απαξιώνονται, η ελληνική παράδοση υφίσταται φθορά και η ιστορική μνήμη υποβαθμίζεται και υπονομεύεται συστηματικά από γνωστούς κυβερνητικούς κύκλους. Το θέμα ανεγέρσεως του μουσείου ολοκαυτώματος απορροφά όλο το ενδιαφέρον της παρούσας τροπολογίας και επισκιάζει τα υπόλοιπα ζητήματα. Φυσικά, θα το καταψηφίσουμε. Θα καταψηφίσουμε την τροπολογία με αριθμό 1616. Στην ουσία η παιδαγωγική επάρκεια αφαιρείται από το βασικό πτυχίο και επιτελεί ρόλο επιπρόσθετου πλεονεκτήματος, το οποίο θα αποκτούν οι φοιτητές μετά από την παρακολούθηση μαθημάτων. Σημαντική τροπολογία που αφορά στη χορήγηση παιδαγωγικής επάρκειας. Η επάρκεια, δηλαδή, πιστοποιείται με βεβαίωση που χορηγείται, η οποία είναι διακριτή από τον τίτλο σπουδών πρώτου κύκλου ακόμη και αν τα σχετικά μαθήματα ενσωματώνονται στα μαθήματα του πρώτου κύκλου σπουδών. Αντί να αναιρέσουν τον νόμο Διαμαντοπούλου, στον οποίο δήθεν αντίκειται, οι κυβερνώντες και καταγγέλλουν στην ουσία, αλλά και προσφέρουν άλλο ένα δεκανίκι με αυτήν την τροπολογία. Λέμε «όχι» και σε αυτήν. Επιμένουμε και πάλι ότι απαιτούμε μια εθνική παιδεία, όπως αρμόζει στους Έλληνες γονείς και στα ελληνόπουλα σε μια κρίσιμη περίοδο τόσο σε θέματα παιδείας, αλλά κυρίως σε εθνικά θέματα. Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος κ. Συντυχάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, όλη η συζήτηση, κατά τη γνώμη μας, ήταν αποκαλυπτική ως προς το τι πραγματικά πρεσβεύει τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, τα κόμματα που έχουν μια στρατηγική αντίστοιχη, στα ζητήματα της παιδείας και της εκπαίδευσης. Υπάρχει στρατηγική συναντίληψη αυτών των κομμάτων, στη βάση των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις οδηγίες του ΟΟΣΑ, του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, για πλήρη υποταγή δύο σημαντικών παραγωγικών δυνάμεων, της γνώσης και τους ανθρώπινου παράγοντα, της εργατικής δύναμης δηλαδή, στις ανάγκες του κεφαλαίου, της ανταγωνιστικότητας, στην ευελιξία της αγοράς. Όλα αυτά προϋποθέτουν την οικοδόμηση ενός ευέλικτου, κατηγοριοποιημένου σχολείου, του αποκεντρωμένου και αυτονομημένου σχολείου, όπως μας είπε ο κ. Φίλης, όπως μας λέει και η Νέα Δημοκρατία. Η αποκέντρωση, όμως, και η αυτονομία του νέου σχολείου είναι οι κατευθύνσεις του ιμπεριαλιστικού οργανισμού που λέγεται ΟΟΣΑ. Και φυσικά, το βασικό μέσο για να υπηρετηθεί ένα τέτοιο σχολείο είναι η συγκρότηση αυτών των δομών, καθώς επίσης και η αυτοαξιολόγηση, που θα υπηρετήσει τον στόχο για την παραγωγή φθηνού, ευέλικτου εργατικού δυναμικού, με εκπαιδευτικούς απόλυτα προσηλωμένους σε αυτόν τον στόχο. Το βασικό επιχείρημα της Νέας Δημοκρατίας όλες αυτές τις μέρες είναι ότι τάχα η Κυβέρνηση είναι αντίθετη στην αξιολόγηση. Όχι μόνο δεν κάνει λάθος η Νέα Δημοκρατία να αντιπολιτεύεται με αυτόν τον τρόπο την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά συνειδητά επιδιώκει η αντιπαράθεση, κάτι βέβαια που βολεύει και την ίδια την Κυβέρνηση, να κινείται στο δίλλημα αξιολόγηση ή αποτίμηση, ενώ στην πραγματικότητα και τα δύο υπηρετούν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Διότι, μη μου πείτε ότι η λεγόμενη αποτίμηση του παιδαγωγικού έργου δεν θα γίνεται στη βάση θεματικών αξόνων, με ειδική φόρμα, δείκτες, με υπουργική απόφαση και με την άμεση εμπλοκή διευθυντών των σχολείων και των στελεχών του ΠΕΚΕΣ, δηλαδή απόλυτα μετρήσιμους δείκτες και πάντα με το άγρυπνο βλέμμα της Κυβέρνησης. Οι εκθέσεις αυτές αποτίμησης θα κοινοποιούνται στο οικείο ΠΕΚΕΣ. Δεν θα μένουν απλά σ' ένα συρτάρι του διευθυντή του σχολείου. Θα αποτελούν, δηλαδή, μετρήσιμο δείκτη κατηγοριοποίησης του σχολείου και μέσο εκφοβισμού. Ό,τι, δηλαδή, καλούνταν να υλοποιήσουν οι σύλλογοι διδασκόντων με την αυτοαξιολόγηση του Αρβανιτόπουλου. Άρα, λοιπόν, αυτό που είπαμε ισχύει μέχρι κεραίας. Η κατάργηση του προεδρικού διατάγματος 152 είναι ένα κενό γράμμα. Δεν έχει αντίκρισμα. Επιτρέψτε μου, όμως, να πω για δύο βασικές πλευρές που εξετάζει το σχέδιο νόμου. Αφορά τα Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία, ως μετεξέλιξη στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, που ενσωματώνουν τις αρμοδιότητες των υπευθύνων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας, πολιτιστικών θεμάτων και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, ενώ η χρηματοδότηση των ΚΕΑ θα γίνεται από τους δήμους. Ο βασικός στόχος, λοιπόν, των ΚΕΑ θα είναι η προώθηση της ενοποίησης σε επίπεδο περιεχομένου όλων των σχολικών δραστηριοτήτων που απευθύνονται στους μαθητές όλων των τάξεων, ούτως ώστε με πιο οργανωμένο και συστηματικό τρόπο να παρέμβουν στις συνειδήσεις της νέας γενιάς, γύρω από μία σειρά κρίσιμα ζητήματα. Θα θέτουν, επιπλέον, εμπόδια στην ανάδειξη ζητημάτων από εκπαιδευτικούς που πηγαίνουν κόντρα στις κυρίαρχες αξίες της Ευρωπαϊκές Ένωσης. Όσο δε για τις λεγόμενες ομάδες σχολείων, θεωρούμε ότι δεν είναι και τόσο αθώος θεσμός. Στην πράξη, θα λειτουργούν σαν μια άτυπη εκπαιδευτική δομή, με διαδικασίες εκπροσώπησης και πλαίσιο κοινής λειτουργίας. Προωθείται, κατά τη γνώμη μας, η αλληλοσυμπλήρωση λειτουργιών, με στόχο την κάλυψη των κενών που υπάρχουν σε δασκάλους, καθηγητές και υποδομές, τις μετακινήσεις των μαθητών και τη μεγαλύτερη εξοικονόμηση προσωπικού, τη δημιουργία πολυπληθών τμημάτων. Επιτρέψτε μου λίγο παραπάνω χρόνο, κύριε Πρόεδρε, για να τοποθετηθώ για τις τροπολογίες. Για την τροπολογία που αφορά την παιδαγωγική διδακτική επάρκεια, έχουμε ήδη τοποθετηθεί. Αποκαλύψαμε ότι επί της ουσίας ενισχύει τη σχετική διάταξη του νόμου Διαμαντοπούλου, αποσπώντας την παιδαγωγική επάρκεια από το πτυχίο.
Κάνετε λάθος.
Αυτή είναι η άποψή μας. Μπορεί να έγιναν κάποιες βελτιωτικές νομοτεχνικές ρυθμίσεις, που όμως δεν αλλάζουν στην ουσία τον στόχο που έρχεται να υπηρετήσει η συγκεκριμένη τροπολογία. Γι' αυτό φυσικά και είμαστε αντίθετοι. Σε σχέση με την τουριστική εκπαίδευση, να πούμε ότι πρόκειται στην ουσία για μια ψευτοκατάρτιση πολύ μακριά από τις ανάγκες των εργαζομένων στον κλάδο. Και το κράτος δεν εννοεί να αναβαθμίσει την εκπαίδευση και την επιμόρφωση αυτών των εργαζομένων, όπως επανειλημμένα έχει ζητήσει το ΚΚΕ. Επειδή, όμως, δεν θέλουμε να σταθούμε εμπόδιο στην προσπάθεια αυτών των εργαζομένων να εξελιχθούν και να αναβαθμιστούν επαγγελματικά, δεν θα πούμε «όχι» σε αυτήν την τροπολογία. Θα πούμε «παρών». Για τις σχολικές καθαρίστριες, η τροπολογία απλώς παρατείνει την ομηρία τους κατά ένα χρόνο και τις συμβάσεις τους σε διετείς. Ζητάμε όλες, μα όλες οι σημερινές συμβάσεις των καθαριστριών και όχι μόνο να μετατραπούν τώρα σε αορίστου χρόνου και όχι μόνο να μην απολυθεί καμμία, αλλά να γίνουν επιπλέον προσλήψεις, γιατί οι ανάγκες των σχολείων είναι πάρα πολύ μεγάλες. Ψηφίζουμε «παρών». Και τέλος, για την τροπολογία που αφορά το μουσείο ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη, ασφαλώς και συμφωνούμε με την ανέγερσή του. Και το έχουμε πει και στο δημοτικό συμβούλιο της Θεσσαλονίκης με τον κ. Δελή, ο οποίος είναι και δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ασφαλώς και θεωρούμε ότι πρέπει τα εγκλήματα του ναζισμού να μην ξεχνιούνται, να καταδικάζονται αιώνια και να μαθαίνουν οι νέοι τη φρίκη του. Ασφαλώς και καταδικάζουμε τον αντισημιτισμό που σπέρνει ο φασισμός. Η τροπολογία, όμως, έχει και άλλες προεκτάσεις. Το μουσείο ολοκαυτώματος που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη, θα ανεγερθεί και θα λειτουργεί από μία υπό σύσταση διεθνή ένωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και θα έχει έδρα το Βέλγιο. Και εκτός από τον κύριο παραπάνω σκοπό που θα έχει, θα έχει και επιπλέον σκοπούς. Ποιοι είναι αυτοί οι επιπλέον σκοποί; Με ποιους τρόπους θα τους υπηρετεί; Με ποιον τρόπο θα χρηματοδοτηθούν; Και ποιοι άλλοι θα συμμετέχουν σε αυτή τη διεθνή ένωση εκτός από τον Δήμο Θεσσαλονίκης και γιατί αυτό το μουσείο ολοκαυτώματος να μην λειτουργήσει όπως όλα τα μουσεία της χώρας υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού; Σε κανένα απ' αυτά τα ερωτήματα δεν απαντά η τροπολογία. Εμείς, όμως, λευκή επιταγή δεν μπορούμε να δώσουμε σε κανέναν για τέτοια σημαντικά ζητήματα και γι' αυτό ψηφίζουμε «παρών». Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής των ΑΝΕΛ κ. Κατσίκης.
Δεν θα δευτερολογήσω, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Ποτάμι κ. Μαυρωτάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Παίρνω τον λόγο για δευτερολογία περισσότερο για να απαντήσω σε κάποια πράγματα που είπε ο κύριος Υπουργός στην ομιλία του. Είπε ότι δεν κάνουμε προτάσεις. Προτάσεις κάνουμε πάντα και με θεσμικό τρόπο, όταν μας τις ζητάτε. Το 2016 είχαμε κάνει προτάσεις στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων επί του πορίσματος της Επιτροπής Διαλόγου του κ. Λιάκου. Δεν ξέρω, εάν το θυμάστε, κύριε Υπουργέ. Ήσασταν τότε Πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων. Και μάλιστα καταθέτω για τα Πρακτικά τις προτάσεις που είχαμε κάνει τότε για την εκπαίδευση. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Μαυρωτάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας στείλαμε προτάσεις φέτος, όταν το ζητήσατε με επιστολή σας για τις μετεγγραφές των φοιτητών. Δεν ξέρω εάν έχει κάνει κάποιο άλλο κόμμα προτάσεις, κύριε Υπουργέ. Και η αλήθεια είναι ότι περιμένουμε με αγωνία το πότε θα γίνει αυτή η συζήτηση, που μας είχατε υποσχεθεί, για τις μετεγγραφές των φοιτητών. Πάρτε παρακαλώ για τα Πρακτικά και τις προτάσεις αυτές. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Μαυρωτάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ακόμα και τώρα σε αυτά τα πολύ στενά περιθώρια που είχαμε για να μιλήσουμε για τις δομές εκπαίδευσης - Παρασκευή βράδυ ήρθε στην Βουλή και τη Δευτέρα ξεκινήσαμε τη συζήτηση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων - προσπαθήσαμε και εδώ να έχουμε μία εποικοδομητική συμβολή. Καταθέσαμε κάποιες προτάσεις για τη μοριοδότηση των στελεχών. Θα πρέπει να είναι σε κάποιο καλάθι εδώ κοντά. Δεν χρησιμοποιήσατε τίποτα από αυτά, ούτε μία πρόταση. Δεν πειράζει. Πάρτε για τα Πρακτικά και τις τωρινές, τις προχθεσινές προτάσεις μας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Μαυρωτάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφία και Πρακτικών]] Και μας εγκαλείτε μετά ότι δεν κάνουμε προτάσεις ενώ για εσάς, όταν ήσασταν αντιπολίτευση, περιμέναν απ' έξω όλα τα φορτηγά με τις προτάσεις σας, για να τις υποβάλετε στην τότε κυβέρνηση. Αιδώς, λοιπόν, Αργείοι! Θεσμικά είμαστε πάντα παρόντες. Σε διαδρόμους, όμως, και σε παρακάμερες είμαστε απόντες. Αν δεν ήταν επείγουσες οι διαδικασίες, όπως το καταγγείλαμε από την αρχή, θα μεσολαβούσε ένα διάστημα μίας εβδομάδας, ώστε αυτά που είπαμε να μπορούσαν κάπως να συζητηθούν, να ανταλλάξουμε απόψεις, να βελτιστοποιήσουμε το νομοσχέδιο όσο ήταν δυνατό. Δεν το φέρατε με τις κανονικές διαδικασίες, ήρθε σαν επείγον. Μοιραία θα δείτε ότι σε κάποιο διάστημα, σε έναν μήνα, σε δύο μήνες, σε τρεις μήνες θα ερχόμαστε εδώ και θα ψηφίζουμε κάποιες αλλαγές σε ένα βιαστικό νομοσχέδιο. Και μία απορία: Την αποκομματικοποίηση της εκπαίδευσης, για την οποία τόσο επαίρεστε τώρα ότι φέρνετε, γιατί δεν τη σκεφτήκατε το 2015, το 2016, το 2017 και τη σκεφτήκατε όψιμα τώρα, τον τελευταίο χρόνο της θητείας σας; Κάλλιο αργά παρά ποτέ ή κάλλιο να νομοθετήσουμε τώρα και να τα εφαρμόσει ο επόμενος; Για να μας πείσετε - σας το είπα αυτό - ότι όντως επιθυμείτε την αποκομματικοποίηση, ξεκινήστε τις επιλογές από πάνω προς τα κάτω, από τους περιφερειακούς διευθυντές και μετά στα υπόλοιπα στελέχη και όχι οι μετακλητοί σας να προεδρεύσουν στα Συμβούλια Επιλογής. Δεν το κάνατε. Κάνατε κάποιες άλλες ήσσονος σημασίας αλλαγές. Θα μου πείτε «γιατί είσαστε τόσο καχύποπτοι για τα περί κομματοκρατίας;». Πώς να μην είμαστε όταν οι προκηρύξεις των διοικητικών γραμματέων ήταν προσαρμοσμένες στα προσόντα των εκλεκτών σας και πιαστήκατε ουσιαστικά με τη γίδα στην πλάτη από τους θεσμούς; Αξιολόγηση ΑΣΕΠ βέβαια, αλλά με κριτήρια KODAK ή μήπως ZENIT, που ήταν η ανατολική φωτογραφική μηχανή; Αναρωτιόταν ο Υπουργός αν θα υπάρξουν ακυρώσεις εμβληματικών νομοθετικών πρωτοβουλιών του από την επόμενη κυβέρνηση. Γιατί του φαίνεται περίεργο; Να θυμίσω τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ στην παιδεία μόλις ανέλαβε. Ακύρωσε τα συμβούλια ιδρύματος, ακύρωσε την τράπεζα θεμάτων, τα πρότυπα πειραματικά και άλλες προηγούμενες πρωτοβουλίες ουκ ολίγες. Είναι, δηλαδή, ο πρώτος διδάξας οπότε ας μην κάνει τον έκπληκτο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της πόλωσης, που καλλιεργεί και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ, θα τα ακούμε αυτά συνεχώς. Και να κλείσω, κύριε Πρόεδρε, με κάτι που άκουσα να λέει ο κ. Μπαξεβανάκης και να το επαναλαμβάνει και στις επιτροπές και εδώ. Ο σύλλογος διδασκόντων να είναι το κυρίαρχο όργανο, τα προβλήματα να λύνονται εκεί. Ναι, συμφωνώ, η αυτονομία της σχολικής μονάδας είναι το ζητούμενο. Όμως, η αυτονομία πάει χέρι - χέρι με την ευθύνη. Δεν θα λογοδοτεί πουθενά ο σύλλογος διδασκόντων; Ο διευθυντής θα είναι διακοσμητικός; Συστήματα χωρίς έλεγχο, διαφάνεια και λογοδοσία είναι ευάλωτα στο να αποδομηθούν. Εμείς δεν θέλουμε να αποδομηθούν τα ελληνικά σχολεία, όσο καλές προθέσεις και να έχουν οι συμμετέχοντες. Τελικά δεν τολμήσατε την υπέρβαση, δηλαδή να ξεκινήσετε την αξιολόγηση από πάνω προς τα κάτω. Όμως σε κάτι έχετε δίκιο: Η κομματοκρατία μπορεί να μην άρχισε από εσάς, αλλά εσείς μια χαρά τη συνεχίζετε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μεγαλομύστακας, ειδικός αγορητής της Ένωσης Κεντρώων και μετά θα πάρει τον λόγο ο κύριος Υπουργός για να κλείσουμε τη συνεδρίαση. Κύριε Μεγαλομύστακα, έχετε τον λόγο.
Εγώ θέλω να ξεκινήσω από τις τροπολογίες. Θα αναφερθώ σε αυτές που θα καταψηφίσουμε. Είναι, όπως είπε και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, αυτή του Υπουργείου Εσωτερικών, καθώς δεν συμφωνούμε σε καμμία περίπτωση με την κατάργηση πολλών ευθυνών που έχει ο οργανισμός. Η άλλη είναι αυτή η φωτογραφική τροπολογία, που αφορά τον Οργανισμό του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Από εκεί και ύστερα θέλω να αιτιολογήσω και τη θέση μας. Η θέση μας σε αυτό το νομοσχέδιο θα είναι «παρών» γιατί θέλουμε να αποδεικνύουμε με πράξεις και με αυτά που ψηφίζουμε ότι εμείς βλέπουμε θετικά ένα νομοσχέδιο που αφορά την παιδεία και έρχεται προς ψήφιση στην Ολομέλεια. Ωστόσο, δεν ήρθε με τον τρόπο που θέλαμε. Δεν υπήρχε ο απαραίτητος χρόνος για πολλά άρθρα, όχι για όλα, για να τα επεξεργαστούμε και αυτά που είχαμε χρόνο να τα επεξεργαστούμε, δεν ήρθαν με τον τρόπο που θέλαμε. Επομένως, στα άρθρα του πρώτου και του δεύτερου μέρους αυτού του νομοσχεδίου έχουμε πάρα πολλά «όχι» και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, όπως είπαμε, δεν συμφωνούμε με την κατάργηση, όπως εμείς πιστεύουμε, του θεσμού των σχολικών συμβούλων, που εσείς λέτε ότι είναι μετονομασία. Γι' αυτό και θα δείτε ότι τα περισσότερα άρθρα τα καταψηφίζουμε. Το ίδιο συμβαίνει και με το δεύτερο μέρος, όπου τα περισσότερα άρθρα αποτελούν «ουρά» αυτής της επιλογής σας και δεν μπορούμε να είμαστε συμμέτοχοι σ' αυτό. Θα υπερψηφίσουμε το μέρος που αφορά τα προσφυγόπαιδα. Σε πολύ λίγα άρθρα απ' αυτό το μέρος θα ψηφίσουμε «παρών» και αυτό, γιατί και εκεί βλέπουμε κάποιες ασάφειες που δεν έχουμε κατανοήσει. Άλλωστε, και ο χρόνος δεν ήταν αρκετός. Στη συνέχεια, θα πορευτούμε στις περισσότερες τροπολογίες θετικά, όπως σας είπαμε, εκτός απ' αυτές που ανέφερα προηγουμένως. «Παίρνοντας πάσα» από τον κ. Μαυρωτά, θέλω να πω ότι και εμείς, ως Ένωση Κεντρώων, μαζί με το Ποτάμι, τα δυο κόμματα που έχουν το μικρότερο αριθμό Βουλευτών αυτή τη στιγμή στο Κοινοβούλιο, έχουμε καταθέσει προτάσεις γενικά για το εκπαιδευτικό σύστημα από το 2016 για όλες τις βαθμίδες. Συμβάλλουμε με προτάσεις σε κάθε επιτροπή και σε κάθε νομοσχέδιο που έρχεται προς ψήφιση, ενώ καταθέσαμε και τη Δευτέρα προτάσεις για το οξύ θέμα των μετεγγραφών, για να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας. Επομένως, όποτε μας ζητήθηκε επίσημα, εμείς ήμασταν εκεί, για να συνεισφέρουμε και να συμβάλλουμε σε έναν τόσο σημαντικό αγώνα, που είναι να βελτιώσουμε το σύστημα παιδείας μας. Από εκεί και ύστερα, από την ώρα που τοποθετήθηκα στην Ολομέλεια και μετά, ακούγοντας πολλούς συναδέλφους, κυρίως τους Βουλευτές της συγκυβέρνησης, μου γεννήθηκαν κάποια ερωτήματα. Όταν εμείς σας λέγαμε ότι ένα νομοσχέδιο σαν κι αυτό δεν έπρεπε να έρθει με τον τρόπο που ήρθε, νομίζουμε ότι αποδειχθήκαμε σωστοί, καθώς είδαμε νομοθετικές βελτιώσεις σε πενήντα δυο άρθρα και περίπου σε κάθε άρθρο υπάρχουν τρεις παρεμβάσεις. Μιλάμε τώρα για πλέον των εκατόν πενήντα νομοθετικών βελτιώσεων για ένα νομοσχέδιο που αφορά την παιδεία, όπου θα έπρεπε να υπάρχει ένας συντονισμένος σχεδιασμός, να το αντιμετωπίζουμε με μια σοβαρότητα και όχι να ερχόμαστε στο παρά πέντε να φέρνουμε και άλλες νομοθετικές βελτιώσεις. Ένα νομοσχέδιο που αφορά την παιδεία είναι, νομίζω, το νομοσχέδιο που έχει τις περισσότερες νομοθετικές βελτιώσεις και είναι μάλιστα, πολλές απ' αυτές τεχνικές, δηλαδή φαίνεται ότι δεν θα δαπανήθηκε η απαραίτητη προσοχή για να συνταχθεί αυτό το κείμενο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, θέλω να εκφράσω μια απορία μου, που θα ήθελα να την απαντήσουν οι Υπουργοί, γιατί μπερδεύτηκα λίγο από τις τοποθετήσεις των Υπουργών και του εισηγητή, του κ. Μιχελή. Είστε υπέρ ή κατά της αξιολόγησης; Γιατί αυτό που άκουσα ήταν ότι είστε υπέρ της αξιολόγησης, αρκεί να βρείτε τη φόρμουλα που θα είναι αδιάβλητη και δεν θα υπάρχουν παρεμβάσεις από κομματικούς παράγοντες. Θα θέλαμε μια εξήγηση και νομίζω ότι όλοι σ' αυτήν την Αίθουσα θέλουμε να ακούσουμε ξεκάθαρα εάν είστε υπέρ ή κατά της αξιολόγησης, γιατί πραγματικά η τελευταία τοποθέτηση μάς έχει φέρει σε μια σύγχυση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Με την τοποθέτηση του κ. Μεγαλομύστακα ολοκληρώθηκε ο κύκλος των δευτερολογιών των εισηγητών και των ειδικών αγορητών και τον λόγο θα πάρει τώρα ο κύριος Υπουργός, για να ολοκληρώσουμε και να περάσουμε σε ψηφοφορία. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θέλω να πω για την τροπολογία ότι υπάρχει μια παρεξήγηση. Λέμε ότι μπορεί να τοποθετηθεί στη θέση του Γενικού Διευθυντή του Μεγάρου Μουσικής και δημόσιος υπάλληλος. Αυτό ισχύει και για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Στη συνέχεια λέμε μετά το τέλος της θητείας του, να μπορεί να πηγαίνει στη θέση την οποία άφησε. Άρα, μπορεί να είναι δημοτικός υπάλληλος, μπορεί να είναι ιδιωτικός υπάλληλος και δημόσιος υπάλληλος. Αυτό ακριβώς λέμε. Θα ήθελα πραγματικά - και δεν το λέω μίζερα - να συγχαρώ την Αντιπολίτευση για τον τρόπο με τον οποίον δομήθηκε η ομιλία σχεδόν κάθε στελέχους. Ίδιες λέξεις, ίδιες φράσεις, ίδιες κατηγορίες. Κάτι λέει αυτό. Κάπου ετοιμάζονται αυτά και έρχονται. Διότι υπάρχει ένα πάρα πολύ σαφές πλαίσιο…
Ή θα έπρεπε να σας προβληματίσει, κύριε Υπουργέ.
Κοιτάξτε, αυτό που θα σας πω είναι…
Μη διακόπτετε, παρακαλώ.
Τι λέτε, κύριε Υπουργέ, ότι υπάρχουν κάποια κέντρα από πίσω που μας καθοδηγούν;
Όχι κέντρα, έχετε συνεργάτες και καλώς έχετε. Θα με αφήσετε να τελειώσω; Αυτό ξέρετε είναι όπως όταν δίνουμε εξετάσεις σε μία τάξη με φοιτητές και βλέπεις πανομοιότυπες κόλλες. Λες ότι κάτι δεν πρέπει να πηγαίνει καλά. Από την άλλη μεριά λες, μαγκιά τους γιατί δεν τους έπιασε κανείς. Εμένα, λοιπόν, μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση και η έλλειψη επιχειρημάτων, αλλά…
Θα ήθελα τον λόγο μετά…
Σας παρακαλώ. Δεν γίνεται έτσι. Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ.
Στον Πρόεδρο μιλούσα.
Κύριε Μαυρωτά, σας παρακαλώ. Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε.
Μα δεν γίνεται όμως έτσι. Είμαστε όλοι κουρασμένοι.
Δεν θα το αφήσουμε έτσι αυτό.
Δεν το εκλαμβάνω ως απειλή αυτό.
Όχι, εννοώ ότι θα μιλήσω μετά και θα απαντήσω.
Λέω, λοιπόν, ότι αυτό που αναζητούσα είναι τα επιχειρήματα. Και τα επιχειρήματα είναι μία συγκεκριμένη δομή του λόγου. Το να λέει κανείς ότι λέμε ψέματα, ότι κομματικοποιούμε, ξανά ότι κομματικοποιούμε, ξανά ότι λέμε ψέματα, και μπρος - πίσω το ίδιο και ότι το φέραμε λίγο πριν τα μεσάνυχτα, δεν είναι επιχείρημα. Οι μισοί είπατε ότι το φέραμε στις 10.30΄ το βράδυ και οι άλλοι μισοί είπατε ότι το φέραμε λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Είναι λίγο πιο δραματικό το «λίγο πριν τα μεσάνυχτα». Ακούστε και μην αρπάζεστε. Μπορεί να βοηθηθείτε και εσείς, όπως βοηθήθηκα και εγώ, για να καταλάβω ότι εδώ υπάρχει ένας δημόσιος λόγος και μία ρητορεία, η οποία είναι εμπλουτισμένη με διάφορες λέξεις, κατηγορίες, επίθετα κ.λπ., αλλά δεν έχει δύο πράγματα. Δεν έχει επιχειρήματα και δεν έχει εναλλακτικές προτάσεις. Το Ποτάμι στα τελευταία δύο λεπτά της δευτερολογίας του είπε ότι έχει προτάσεις.
Κύριε Υπουργέ, από την αρχή το είπαμε.
Το άλλο ήταν βεβαίως αυτό που είπε ο κ. Τζαβάρας. Είπε ότι η δουλειά στο Κοινοβούλιο είναι να συζητάμε νόμους. Βεβαίως, αυτό είναι αυτονόητο. Από την άλλη μεριά, όμως, πρέπει και οι προτάσεις να αποτελούν ένα στοιχείο του δημόσιου λόγου. Για να δούμε, λοιπόν, τη δομή αυτών των ομιλιών. Το πρώτο χαρακτηριστικό είναι ότι δεν υπήρχε χρόνος να μελετήσετε και να προετοιμαστείτε κ.λπ.. Ευτυχώς η κ. Κεραμέως είπε ότι στην αρχή υπήρχαν δεκαεπτά σελίδες. Τι θέλατε; Από την αρχή να υπάρχουν πεντακόσιες είκοσι μία σελίδες; Στην αρχή, τον Οκτώβριο, που έγινε η ημερίδα, όντως υπήρχαν δέκα επτά σελίδες, διότι εκεί ήταν η φιλοσοφία, η προσέγγιση και η αρχιτεκτονική. Έτσι οικοδομούνται οι διάφορες προτάσεις. Άρα, το ότι δεν υπήρχε χρόνος, είναι για κατανάλωση. Δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Βεβαίως, άκουσα άπειρα πράγματα, αλλά κουβέντα δεν άκουσα για τα σχολεία και τα προβλήματά τους. Δεν υπάρχουν προβλήματα στα σχολεία; Δεν έχουν οι εκπαιδευτικοί προβλήματα; Δεν έχει η κοινωνία νέες πραγματικότητες; Εκτός αν τις αγνοείτε. Εγώ είμαι σίγουρος ότι δεν τις αγνοείτε, απλώς δεν ξέρετε πώς να τις χειριστείτε. Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι ότι θέλουμε να οικοδομήσουμε ένα κομματικό κράτος. Κοιτάξτε, αυτή είναι μία κατηγορία που λειτουργεί δημόσια, διότι η κοινωνία είναι μπουχτισμένη με τα περί κομματικών πραγμάτων. Πράγματι, λειτουργεί στην κοινωνία αυτό. Όμως, σας το είπα και σας το ξαναλέω, αν θέλαμε να οικοδομήσουμε κομματικό κράτος, θα ήμασταν ανόητοι να μην ακολουθήσουμε τους μέντορες αυτής της λογικής. Και οι μέντορες αυτής της λογικής είναι η Αντιπολίτευση. Για ποιον λόγο να μπλεχτούμε και να κάνουμε όλα αυτά για το κομματικό κράτος; Μήπως δεν θέλουμε κομματικό κράτος; Το σκεφθήκατε αυτό καθόλου; Μήπως αυτό ταράζει πάρα πολύ τα νερά; Τρίτον, δεν θέλουμε, λέει, την αριστεία και την αξιοκρατία. Κοιτάξτε, το θέμα με το προεδρικό διάταγμα 152 δεν είναι νομικό. Δεν είναι αν κάποια παράγραφος λέει ότι απολύεσαι. Το θέμα με το 152 είναι πολιτικό. Και το 152 χαρακτηρίζει μια κυριολεκτικά σκοτεινή περίοδο της ελληνικής ιστορίας, όπου η πολιτεία φέρθηκε εκδικητικά - όχι τιμωρητικά - σε δημόσιους λειτουργούς. Αυτό είναι το 152. Αυτό το 152 το αλλάζουμε, το ακυρώνουμε. Αυτό το 152 δεν θα υπάρχει, γιατί αυτό το 152 είναι ταυτισμένο με συγκεκριμένη ιδεολογία, με συγκεκριμένη πολιτική, με συγκεκριμένες πρακτικές. Όλες αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την εκδικητικότητα απέναντι σε δημόσιους λειτουργούς. Δεν σας τιμά όταν λέτε ότι εμείς δεν είμαστε υπέρ της αξιοκρατίας, ότι εμείς δεν είμαστε υπέρ της αριστείας, γιατί μιλάμε με το εκλογικό μας Σώμα, δηλαδή τους λουφαδόρους, τους ανάξιους, τους απατεώνες. Δεν σας τιμά αυτό. Λέτε ότι το κάνουμε αυτό για να καλοπιάσουμε το εκλογικό μας Σώμα. Σας παρακαλώ, λοιπόν, να δείξετε έναν σεβασμό στην κοινωνία, αν μη τι άλλο. Βεβαίως, το τελευταίο στοιχείο της δομής του αντιπολιτευτικού λόγου είναι ότι λέμε ψέματα, ότι είμαστε εμμονικοί, ισοπεδωτικοί, ιδεοληπτικοί, αντισυνταγματικοί και «μπρος πίσω» και με διαφορετική σειρά. Σ' αυτά δεν θα απαντήσω. Πραγματικά απαξιώ να απαντήσω αν λέμε ψέματα ή όχι ή αν είμαστε εμμονικοί ή όχι. Προσέξτε, όμως - και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να το καταλάβει ο ελληνικός λαός - εμείς δεν λέμε ότι είμαστε οι καλοί και όλοι οι άλλοι είναι κακοί. Εμείς λέμε ότι είμαστε διαφορετικοί. Οι διαφορετικοί είναι και με τις αντιφάσεις τους και με τα «μπρος πίσω» κλπ., αλλά διαφορετικοί. Είμαστε διαφορετικοί στην οικοδόμηση του κράτους, διαφορετικοί στο πώς βλέπουμε την εκπαίδευση, διαφορετικοί στο πώς βλέπουμε τους εκπαιδευτικούς. Πραγματικά νομίζω - και δεν θέλω να θεωρηθεί μία κατηγορία αυτό και το εννοώ - ότι δεν το κατανοείτε αυτό. Λέτε «κάνουν όλα αυτά». Δεν μπορεί να τα κάνουν για να μην κάνουν κομπίνες ή για να φέρνουν τους δικούς τους. Δεν μπορείτε να κατανοήσετε ότι μπορεί να υπάρχει μία διαφορετική πολιτική κουλτούρα. Αυτή, λοιπόν, είναι η Αριστερά, αν θέλετε να ξέρετε, με τις αντιφάσεις της, με τα «μπρος πίσω» όπως είπα, αλλά αυτή είναι η Αριστερά. Και αυτό θα πρέπει να το αποδεχθείτε. Θα ήθελα να σχολιάσω δύο τρία πράγματα με το ΚΚΕ. Καταλαβαίνω ότι εδώ υπάρχει μια πολιτική επιλογή, όλα να προβάλλονται ως μαύρα, όλα να προβάλλονται ως αδιέξοδα γιατί αυτό φέρνει έναν μεσσιανισμό, όπου το ΚΚΕ μια μέρα θα φέρει όλα αυτά τα καλά πράγματα. Πίσω από αυτόν τον μεσσιανισμό υπάρχει μια συνεχής συνωμοσιολογία, ένα απίστευτο πράγμα. Είναι χρόνια δε αυτή η ιστορία. Το 152 δηλαδή είναι κενό γράμμα, διότι το κάνετε γιατί υπάρχει μια άλλη κομπίνα, ώστε κ.λπ., κ.λπ.. Το ολοήμερο; Μα, προφανώς είναι το τίποτα. Πυροτέχνημα η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση. Τώρα πραγματικά με σόκαρε αυτό που είπατε πριν για το μουσείο του ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη. Πάλι μια συνομωσία, ότι κάποιοι κάπως θα το χρησιμοποιήσουν, κάπως θα το χρηματοδοτήσουν εναντίον του λαού μας; Μα, είναι το μουσείο του ολοκαυτώματος. Με δύο χέρια, όχι με ένα, σας καλώ να το ψηφίσετε. Ξέρετε, σας φοβίζει η συλλογικότητα. Παρ' ότι στα λόγια το λέτε, σας φοβίζει η συλλογικότητα και η διεπιστημονικότητα. Και ξέρετε γιατί σας φοβίζει; Γιατί όταν οι άνθρωποι συζητούν συλλογικά και διεπιστημονικά, μπορεί και να αλλάξουν απόψεις και αυτό φοβερίζει. Αυτό είναι καταστροφικό για κάποιους εδώ μέσα. Και κοιτάω εσάς, γιατί πραγματικά μέσα από τον μαρξισμό μάθαμε όλοι τη διεπιστημονικότητα και τη συλλογικότητα. Κι όταν εμείς λέμε ότι οι σύλλογοι στα σχολεία είναι ο πυρήνας, ακριβώς αυτό εννοούμε. Δεν εννοούμε τον δογματισμό. Αυτό που όμως κατανοούμε είναι ότι δεν υπάρχει άλλη φιλοσοφία και άλλη αρχιτεκτονική για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που σήμερα έχουν τα σχολεία. Ή θα πούμε ότι το σημερινό σύστημα είναι επαρκές ή θα πούμε κάποιο άλλο που δεν έχει εκφραστεί ή θα δεχθείτε αυτό που προτείνουμε. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Είπαμε ότι εδώ υπάρχει μια νέα κοινωνία υπό διαμόρφωση, νέα προβλήματα. Δεν λέμε αν είναι καλά ή κακά. Είναι προβλήματα όμως. Δεν μπορούμε να τα ξορκίσουμε. Το θέμα της βίας, το θέμα του εθισμού των παιδιών στα κινητά, η νέα δομή των οικογενειών, οι νέες αξίες στις φιλίες, όλα αυτά είναι καινούρια προβλήματα, τα οποία βρίσκουν την έκφρασή τους στο σχολείο κι εμείς θεωρούμε ότι οι εκπαιδευτικοί, με όλες τις αδυναμίες - αλίμονο αν δεν υπήρχαν - , είναι αυτοί που έχουν τις κεραίες να μπορούν να τα μεταφράσουν με έναν τρόπο που θα μπορεί να βοηθηθεί το σχολείο. Βεβαίως, τα δύσκολα έρχονται μετά. Θα μιλήσουμε άραγε για τις παθογένειες; Θα μιλήσουμε για καθημερινότητες που συνεχώς γραφειοκρατικοποιούνται; Θα μιλήσουμε όμως και για τα πολλά και πολύ καλά πράγματα που γίνονται στα σχολεία; Θα μιλήσουμε για τις πρωτοποριακές πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών; Θα μιλήσουμε για τις συγκλονιστικές θεατρικές παραστάσεις των σχολειών μας; Θα μιλήσουμε για τις τόσο υψηλού επιπέδου μουσικές παραστάσεις; Θα μιλήσουμε όμως και για τους λουφαδόρους; Θα μιλήσουμε για τα αδιέξοδα πολλές φορές του ίδιου του κινήματος, ακριβώς επειδή οι κοινωνίες μας αλλάζουν; Αυτά είναι τα σοβαρά ζητήματα. Αυτά συζητάει η κοινωνία. Αυτά συζητούν οι γονείς με τα παιδιά τους κάθε βράδυ. Εμείς σίγουρα - σας το λέω - δεν μπορούμε να εγγυηθούμε ότι αυτά που προτείνουμε θα επιφέρουν λύση σε όλα τα προβλήματα. Είναι σίγουρο αυτό. Εκείνο όμως που λέμε είναι το εξής: Είμαστε με τους εκπαιδευτικούς για τους μαθητές και τις μαθήτριες; Είμαστε με τη συλλογικότητα των εκπαιδευτικών, με τις όποιες αδυναμίες, για το δημόσιο σχολείο; Νομίζουμε ότι προτείνουμε μια συγκεκριμένη δομή η οποία δίνει τέτοιες δυνατότητες. Τίποτα δεν είναι σίγουρο. Το μεγάλο στοίχημα είναι το αύριο. Το μεγάλο αυτό στοίχημα θα κερδηθεί με μόνιμους διορισμούς, με ένα σύστημα πρόσληψης που θα έχει ευρύτατη συναίνεση, με ένα εθνικό σχέδιο επιμόρφωσης και με μία κατάσταση στα σχολεία όπου όλες και όλοι θα κατανοήσουμε ότι η ουσία και ο χαρακτήρας του σχολείου είναι ότι συμπυκνώνει την κοινωνία που είναι έξω από το σχολείο και είναι ένας θεσμός όπου καλλιεργείται η γνώση, αλλά και η κοινωνικοποίηση των παιδιών μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε πολύ καλά ότι κατά τη συζήτηση ενός νομοσχεδίου με την τελευταία τοποθέτηση του Υπουργού ολοκληρώνεται η διαδικασία. Εάν, κύριε Μαυρωτά, δώσω τον λόγο σε εσάς που μου ζητήσατε, θα ζητήσει και ο κ. Ανδριανός, θα ζητήσουν όλοι τον λόγο και θα πάμε σε μία τρίτη διαδικασία. Σας παρακαλώ, δεν θα μπορέσω να σας δώσω τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μόνο για ένα λεπτό. Δεν έχω ξαναζητήσει τον λόγο.
Το θέμα δεν είναι εάν το ζητάτε πρώτη φορά ή πολλοστή φορά. Σας λέω ότι η διαδικασία είναι αυτή. Λογικό είναι να ζητήσει και ο Υπουργός μετά τον λόγο για να απαντήσει και να δευτερολογήσετε εσείς και να τριτολογήσετε.
Δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα αυτά που είπε για ενορχηστρωμένη Αντιπολίτευση.
Σας παρακαλώ πολύ. Ολοκληρώθηκε η συζήτηση με την τοποθέτηση του Υπουργού. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά της Πέμπτης 29 Μαρτίου 2018, της Παρασκευής 30 Μαρτίου 2018, της Δευτέρας 16 Απριλίου 2018, της Τετάρτης 18 Απριλίου 2018, της Πέμπτης 19 Απριλίου 2018, της Παρασκευής 20 Απριλίου 2018 και της Δευτέρας 23 Απριλίου 2018 και ερωτάται το Σώμα αν τα επικυρώνει.
Συνεπώς τα Πρακτικά της Πέμπτης 29 Μαρτίου 2018, της Παρασκευής 30 Μαρτίου 2018, της Δευτέρας 16 Απριλίου 2018, της Τετάρτης 18 Απριλίου 2018, της Πέμπτης 19 Απριλίου 2018, της Παρασκευής 20 Απριλίου 2018 και της Δευτέρας 23 Απριλίου 2018 επικυρώθηκαν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 21.33΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 8 Ιουνίου 2018 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος κοινοβουλευτικό έλεγχο: α) συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) συζήτηση της με αριθμό 26/17/24-5-2018 επίκαιρης επερώτησης των Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σχετικά με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.