Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Εθνικό Σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/958 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 2018, σχετικά με τον έλεγχο αναλογικότητας πριν από τη θέσπιση νέας νομοθετικής κατοχύρωσης των επαγγελμάτων (ΕΕ L 173), κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίαση της 9ης Δεκεμβρίου 2020 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών. Ειδικότερα, ως προς την οργάνωση της συζήτησης, προτείνεται εκτός από τους εισηγητές, τους ειδικούς αγορητές και τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, καθώς και τους Υπουργούς, και ένας κύκλος ομιλητών που θα συμμετέχουν με φυσική παρουσία. Επίσης, θα προστεθούν και δύο κύκλοι ομιλητών που θα συμμετέχουν στη συζήτηση με τηλεδιάσκεψη μέσω της πλατφόρμας Webex. Ειδικότερα, με φυσική παρουσία θα συμμετέχουν οι εισηγητές, ειδικοί αγορητές και Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, καθώς και ένας κύκλος που θα περιλαμβάνει έναν ομιλητή από κάθε κοινοβουλευτική ομάδα. Σύνολο φυσικής παρουσίας στην Αίθουσα δεκαοκτώ Βουλευτές. Με υπηρεσία τηλεδιάσκεψης - πλατφόρμα Webex - προτείνονται δύο κύκλοι ομιλητών. Κάθε κύκλος θα περιλαμβάνει έως δώδεκα ομιλητές, με την εξής αναλογία: πέντε από τη Νέα Δημοκρατία, τρεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, έναν από το Κίνημα Αλλαγής, έναν από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, έναν από την Ελληνική Λύση και έναν από το ΜέΡΑ25. Τα ονόματα των ομιλητών έχουν ήδη οριστεί από τις κοινοβουλευτικές ομάδες με σχετικές επιστολές. Το Σώμα συμφωνεί;
Το Σώμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Ιάσων Φωτήλας.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Πριν δώσω τον λόγο στον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Ιάσονα Φωτήλα, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής θα πάρει τον λόγο. Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σας κατέθεσα - και θα ήθελα να το αναφέρω και προφορικά - ένσταση αντισυνταγματικότητας των άρθρων 147 και 148 του νομοσχεδίου, λόγω παραβίασης του άρθρου 72 του Συντάγματος, στο οποίο προβλέπεται η νομοθετική λειτουργία της Βουλής, σε συνδυασμό πάντα με το άρθρο 65, παράγραφος 1, όπου κατοχυρώνεται ο Κανονισμός της Βουλής ως ο χάρτης που ρυθμίζει την ελεύθερη και δημοκρατική λειτουργία του Κοινοβουλίου, καθώς και του άρθρου 28, παράγραφος 1, για τη διαδικασία κύρωσης διεθνούς σύμβασης με τυπικό νόμο. Αυτό ως προς την αντισυνταγματικότητα. Το Προεδρείο θα κρίνει πότε πρέπει να συζητηθεί. Δεύτερον, γίνεται τώρα η Σύνοδος των Πρυτάνεων, όπου συμμετέχουν και εκπρόσωποι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Η εισηγήτριά μας είναι στη Σύνοδο των Πρυτάνεων και γι' αυτό τον λόγο έχει καθυστερήσει να έρθει. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κύριε Κεγκέρογλου, έχει ήδη κατατεθεί η ένσταση αντισυνταγματικότητας και στο Προεδρείο. Την έχω δώσει, κύριε Κεγκέρογλου, να φωτοτυπηθεί και να μοιραστεί στους εισηγητές. Συνεπώς, μετά την ομιλία των εισηγητών κάποια στιγμή, θα ορίσουμε και τον χρόνο όσων είναι υπέρ της ένστασης. Δηλαδή, έναν εκπρόσωπο δικό σας και οι αντιλέγοντες από τα άλλα κόμματα για την αντισυνταγματικότητα. Θα το δούμε εν καιρώ αυτό, αφού ετοιμαστούν όλοι οι εισηγητές ή αυτοί που θα οριστούν από τα κόμματα για να μελετήσουν την ένσταση. Προχωρούμε τώρα με τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Ιάσονα Φωτήλα. Έχετε τον λόγο, κύριε Φωτήλα, για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω γι' άλλη μία φορά την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, την Υπουργό και τους Υφυπουργούς, που μου έδωσαν τη δυνατότητα, τόσο στην Επιτροπή όσο και στην Ολομέλεια, να παρουσιάσω αυτό το νομοσχέδιο. Ένα νομοσχέδιο που απευθύνεται στη μέση ελληνική οικογένεια. Από το Βήμα αυτό θέλω να απευθυνθώ, εκτός από τους συναδέλφους, κυρίως στους γονείς που αγωνιούν για το μέλλον των παιδιών τους. Με το νομοσχέδιο που εισάγουμε σήμερα προς συζήτηση και που προέκυψε μετά από εκτενή διάλογο με κόμματα και κοινωνικούς φορείς, αναμορφώνουμε ολοκληρωτικά το πλαίσιο της επαγγελματικής εκπαίδευσης, κατάρτισης, αυτόν τον φτωχό συγγενή της παιδείας στη χώρα μας, δυστυχώς. Επίσης, βελτιώνουμε ριζικά τις δομές της διά βίου μάθησης. Ήταν βασική προεκλογική μας εξαγγελία και δέσμευση να αναβαθμίσουμε άμεσα την επαγγελματική εκπαίδευση. Και λέω άμεσα, γιατί η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει και να συμπορευτεί με την υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη στους ρυθμούς και τις απαιτήσεις της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Είναι ζωτικής σημασίας για την Ελλάδα να το πράξει. Μια επανάσταση που φέρνει αλλαγές με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην οργάνωση της εκπαίδευσης και της εργασίας, με νέα επαγγέλματα και ειδικότητες, στα χωράφια, στα εργοστάσια, στις υπηρεσίες. Συνέπεια αυτής της αλλαγής είναι η επείγουσα ανάγκη για αναδιάρθρωση των δομών της εκπαίδευσης. Και πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να ακολουθήσουν αυτές τις εξελίξεις, ώστε στο μέλλον τους να καταφέρουν να βρουν αυτό το επάγγελμα που τους ταιριάζει στα ενδιαφέροντα και στις κλήσεις τους. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να σταθούν αξιοπρεπώς στην κοινωνία που αλλάζει. Τις προηγούμενες δεκαετίες ή, αν προτιμάτε, τις πρώτες της Μεταπολίτευσης, όλα τα κόμματα και οι κοινωνικοί φορείς υποστήριζαν ότι αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω του πανεπιστημίου. Για όλους μας τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν, αν όχι το αποκλειστικό, το βασικό όχημα κοινωνικής ανόδου για τα παιδιά της ελληνικής οικογένειας. Τις δύο, όμως, τελευταίες δεκαετίες αυτό το μοντέλο έδειξε τα όρια του, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, σε ολόκληρο τον κόσμο. Η αποφοίτηση από ένα πανεπιστήμιο σήμερα δεν οδηγεί απαραίτητα στην εργασία. Πολλές φορές στη χώρα μας - τις περισσότερες θα λέγαμε - οδηγεί σε ανεργία και αναζήτηση άλλης ειδικότητας ή ακόμα χειρότερα στη μετανάστευση στο εξωτερικό, στο περίφημο brain drain. Και την ίδια στιγμή υπάρχει στην Ελλάδα σε όλες τις έρευνες που έχουν δει το φως τεράστια ζήτηση σε ειδικότητες που δεν χρειάζεται καν να είναι απόφοιτοι ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος. Όλοι γνωρίζουμε οικογένειες που σπούδασαν παιδιά και που τώρα αναζητούν ή βρήκαν δουλειά στο εξωτερικό ως γιατροί, ως μηχανικοί ή σε άλλες ειδικότητες, γιατί στην Ελλάδα υπάρχει κορεσμός. Ας μιλήσω για το επάγγελμά μου, το επάγγελμα του δικηγόρου. Στον Δικηγορικό Σύλλογο Πατρών είναι γραμμένοι περί τους οκτακόσιους πενήντα δικηγόρους. Οι μισοί εξ αυτών κάνουν από μία έως πέντε παραστάσεις τον χρόνο. Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι ή δεν κάνουν τον δικηγόρο ή δουλεύουν, κάνοντας τη χαμαλοδουλειά κάποιων μεγάλων δικηγορικών γραφείων, χωρίς ποτέ να παρίστανται οι ίδιοι. Αυτήν ακριβώς την προβληματική κατάσταση θέλουμε να αλλάξουμε με αυτό το νομοσχέδιο. Να πούμε, δηλαδή, στα παιδιά μας ότι σήμερα επαγγελματική αποκατάσταση δεν φέρνει μόνο το γενικό λύκειο ή το πανεπιστήμιο, αλλά και η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Η αγορά εργασίας στη χώρα μας χρειάζεται και αναζητά επαγγέλματα συγκεκριμένων ειδικοτήτων. Έχουν δοκιμάσει όλοι οι μεγάλοι ανακαινιστές της εκπαίδευσης στη χώρα μας να κάνουν κάποιες αντίστοιχες αλλαγές. Ο Καποδίστριας με τη χειροτεχνία, ο Βενιζέλος με τη μεταρρύθμιση του 1929, ο Παπανούτσος το 1964, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στη Μεταπολίτευση και στη συνέχεια και οι κυβερνήσεις και του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα, όμως, πρέπει να κάνουμε ένα ακόμα πιο μεγάλο βήμα. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη το τολμά αυτό μετά από ευρύ διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς και ακολουθώντας όλες τις διαδικασίες της καλής νομοθέτησης. Από μία άποψη δεν πρωτοτυπούμε. Οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης αυτό κάνουν και τα έχουν καταφέρει. Ίσως το πιο επιτυχημένο μοντέλο χώρας είναι αυτό της Γερμανίας, το γνωστό δυαδικό σύστημα, το dual system, που συνδυάζει και γενική παιδεία, αλλά και πρακτική άσκηση. Μέσω αυτού μειώθηκε σε τεράστιο βαθμό η ανεργία, αλλά και δόθηκε μια τεράστια ώθηση στην οικονομία της χώρας τους. Εμείς, δυστυχώς, στη χώρα μας έχουμε μείνει πίσω σε αυτό τον τομέα και τρέχουμε να προλάβουμε. Γιατί μόνο αν προλάβουμε τις εξελίξεις αυτές, θα πετύχουμε την πολυπόθητη ανάπτυξη για τη χώρα μας, αλλά και την προσωπική επιτυχία των παιδιών μας. Και πώς αλλάζουμε το τοπίο της επαγγελματικής εκπαίδευσης ή της μέσης τεχνικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και της διά βίου μάθησης; Εισάγοντας καινοτομίες. Η πρώτη έχει να κάνει με τον ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό και τα διακριτά επίπεδα προσόντων. Καθιερώνουμε δηλαδή ένα εθνικό σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, το οποίο αναπτύσσεται στα επίπεδα 3, 4 και 5 του εθνικού πλαισίου προσόντων, κατ' αντιστοιχία με το ευρωπαϊκό πλαίσιο, που ήταν μια εκκρεμότητα της χώρας μας από το 2011, και ένας ενιαίος σχεδιασμός, ο οποίος θα διαδέχεται από όλες αυτές τις βασικές αρχές, όπως με την καλύτερη σύνδεση με την οικονομία της χώρας. Δεύτερη καινοτομία αποτελεί η ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στο σχεδιασμό της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και διά βίου μάθησης και σε κεντρικό αλλά και σε περιφερειακό επίπεδο, με τη θεσμοθέτηση του σχετικού συμβουλίου με συμμετοχή και εκπροσώπου των ΑΜΕΑ. Τι θα κάνουν αυτά τα συμβούλια; Θα ανιχνεύουν, θα βοηθούν στην ανίχνευση των συγκεκριμένων αναγκών της αγοράς εργασίας και σε εθνικό αλλά και σε τοπικό επίπεδο και στη βάση αυτών των συγκεκριμένων αναγκών θα καθορίζεται εν συνεχεία τι μαθήματα θα διδάσκονται στις δομές επαγγελματικής εκπαίδευσης, ποιες ειδικότητες θα προσφέρονται, όχι όπως στο παρελθόν που αυτές οι ειδικότητες καθορίζονταν άναρχα και γι' αυτό τις περισσότερες φορές ήταν ξεπερασμένες οι αστοχίες. Η ίδρυση πρότυπων επαγγελματικών λυκείων είναι άλλη μία καινοτομία, που είχαμε επίσης υποσχεθεί στο προεκλογικό μας πρόγραμμα, όπως καινοτομία είναι η δυνατότητα που δίνεται στα ΙΕΚ να ιδρύσουν πειραματικά και θεματικά ΙΕΚ και ο ΟΑΕΔ. Το επίπεδο 3 μετά το γυμνάσιο είναι επίσης μια σημαντική καινοτομία, που όλες οι χώρες το έχουν. Έγινε πολλή συζήτηση στην Επιτροπή για τη θεσμοθέτηση αυτού του επιπέδου, αλλά πιστέψτε με το αποδείξαμε με στοιχεία. Η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν μεταγυμνασιακό επίπεδο εκπαίδευσης και κατάρτισης. Και δεν μένουμε μόνο στη θεσμοθέτηση αυτών των επιπέδων προσόντων, αλλά κυρίως δίνουμε τη δυνατότητα της λεγόμενης διαπερατότητας, ώστε οι μαθητές, οι μαθήτριες, οι σπουδαστές, οι σπουδάστριες να έχουν πρόσβαση σε οποιαδήποτε βαθμίδα της εκπαίδευσης και στην επαγγελματική. Για παράδειγμα, εάν κάποιος επιλέξει να παρακολουθήσει την επαγγελματική σχολή κατάρτισης επιπέδου 3, στη συνέχεια να μπορεί να επιλέξει τη συνέχιση της εκπαίδευσης του στη δεύτερη τάξη των ΕΠΑΛ. Εάν κάποιος αποφοιτήσει από ΙΕΚ, να μπορεί να δώσει κατατακτήριες εξετάσεις για την εισαγωγή του σε αντίστοιχο τμήμα ΑΕΙ, σε συναφές αντικείμενο, με όρους που θα θέσει το ίδιο το ανώτατο ίδρυμα. Αλλάζουμε επίσης και βάζουμε προϋποθέσεις στη λειτουργία των Κέντρων Δια Βίου Μάθησης. Μιλάμε για περίπου χίλια πεντακόσια, τα πρώην ΚΕΚ και τα Διά Βίου Μάθησης, εκ των οποίων τα χίλια διακόσια πενήντα δεν έχουν καν άδεια εκπαιδευτηρίου, δεν έχουν πρόσβαση για άτομα με αναπηρία. Μιλάμε για βασικές προϋποθέσεις που τίθενται και πρέπει να εκπληρωθούν και αυτό κάνουμε! Ακόμα και για την ανάγκη ενίσχυσης του εξοπλισμού προνοούμε γιατί μέσα στις προτάσεις του Ταμείου Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εγκρίθηκε οριστικά πριν από λίγες μέρες, υπάρχει συγκεκριμένη πρόταση 120 εκατομμυρίων ευρώ που έχουμε καταθέσει για την ουσιαστική ενίσχυση εργαστηριακών κέντρων όλων των δομών επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περίμενα από την αντιπολίτευση όχι να ψηφίσει σώνει και καλά το νομοσχέδιο, αλλά τουλάχιστον να εκφέρει έναν ουσιαστικό προγραμματικό λόγο. Όμως, με εξαίρεση τη στάση του ΚΙΝΑΛ και της κ. Κεφαλίδου, που αναγνώρισαν θετικά και αναπτυξιακά στοιχεία στο νομοσχέδιο και προσέφεραν στη συζήτηση με τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις των - βέβαια παραμένει ένα ερώτημα αναπάντητο, αφού συμφωνούμε σε τόσα πολλά γιατί θα το καταψηφίσουν, αλλά τέλος πάντων - , τα υπόλοιπα κόμματα της Αντιπολίτευσης, με προεξάρχουσα την Αξιωματική Αντιπολίτευση, περιορίστηκαν σε επιχειρήματα που είτε στερούνται σοβαρότητας είτε βασίζονται σε ανακρίβειες και ψεύδη. Το ΚΚΕ αρχικά μας κατηγόρησε γιατί - λέει - νομοθετούμε εν μέσω πανδημίας, προτείνοντας - δεν ξέρω! - να την κλείσουμε τη Βουλή μέχρι να τελειώσει η υγειονομική κρίση; Μετά μας κατηγόρησε - ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - γιατί - λέει - επιτρέπουμε με τον τρόπο που νομοθετούμε την ίδια την αγορά εργασίας να αποφασίζει και να διαμορφώνει τις ανάγκες της. Προφανώς, θα έπρεπε να το κάνει - δεν ξέρω - ο Γενικός Γραμματέας του Κόμματος, να αποφασίζει εκείνος για τις ανάγκες της αγοράς; Μετά θα πάμε στην κολεκτιβοποίηση, κύριε Δελή; Τέλος πάντων, το ΚΚΕ σε κάθε περίπτωση παραμένει πιστό. Μπορεί να διαφωνούμε ιδεολογικά, αλλά είναι σοβαροί και πιστοί στις αξίες τους. Δεν αλλάζουν κάθε μέρα ή κάθε εβδομάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ να μας μιλήσει πίσω τώρα πάλι στα στερνά του για τον επάρατο νεοφιλελευθερισμό; Να μας κατηγορεί ότι ευνοούμε εν γένει τους βιομήχανους, τους εργοδότες και το κεφάλαιο; Ο ΣΥΡΙΖΑ, που νομοθέτησε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για πρώτη φορά στα χρονικά να δίνουν τα καζίνο δανεικά στους παίκτες άνω από 50.000, ούτως ώστε να τους πάρουν ό,τι τους έχει μείνει και δεν τους έχει μείνει τέλος πάντων. Θα το δώσουμε αυτό, θα το καταθέσω στα Πρακτικά. Είναι ο ν.4512 άρθρο 378 παράγραφος 26 που η κυβέρνηση της «πρώτη φορά Αριστερά» δίνει τη δυνατότητα στα καζίνο να παίρνει και το τελευταίο ευρώ που έχει απομείνει στους άμοιρους άρρωστους παίκτες. Το καταθέτω στα Πρακτικά για να το πάρει ο κ. Φίλης να το βλέπει και να αισθάνεται υπερήφανος για τις αριστερές του καταβολές. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιάσονας Φωτήλας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αλήθεια όμως ας αναλογιστούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ακολουθούν τα συμφέροντα των εργοδοτών και του μεγάλου κεφαλαίου στην περιοχή των Καλαβρύτων, ας πούμε, ο δήμαρχος και τα στελέχη του τοπικού αγροτικού συνεταιρισμού; Δεν μιλάμε για κάποιο fund μεγάλο. Μιλάμε για έναν αγροτικό συνεταιρισμό, που έχουν συμφωνήσει στη δημιουργία σχολής γάλακτος, για να σπουδάζουν οι νέοι και οι νέες της περιοχής καλύτερα, ώστε να φτιάχνουν ακόμα καλύτερα τα τοπικά τους προϊόντα που είναι το οποίο, το γάλα, το τυρί, το γιαούρτι. Πιστέψτε με, το αντίθετο συμβαίνει. Πλήττουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου του μεγάλου, αφού καταφέρνει ένας αγροτικός συνεταιρισμός να είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός απέναντι στις μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες. Αν αύριο ο συνεταιρισμός στο Αίγιο που παράγει και εξάγει αυτό το πολύτιμο, το μοναδικό προϊόν της μαύρης κορινθιακής σταφίδας κάνει το ίδιο, θα είναι πάλι επειδή ακολούθησε τις προσταγές των αιμοδιψών εργοδοτών; Αν η δομή του ΙΕΚ στην Πάτρα αποφάσισε να ιδρύσει ένα ξενόγλωσσο τμήμα - έχουμε εξαιρετικής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό - , θα γίνει κατά προσταγή των εργοδοτών; Λίγη σοβαρότητα, κύριοι συνάδελφοι, δεν βλάπτει. Κατηγορηθήκαμε από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ ότι θεσμοθετούμε τη δυνατότητα εργασίας ανηλίκων, ενώ έχει θεσμοθετηθεί εδώ και τριάντα πέντε χρόνια από την πρώτη σοσιαλιστική κυβέρνηση του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου και μάλιστα, επί ΣΥΡΙΖΑ συνεχίστηκε. Πρόκειται - το είπε και χθες η Υπουργός - για το ν.4547/2018 άρθρο 105. Το καταθέτω και αυτό να το πάρει ο κ. Φίλης να το βλέπει που μιλάει για εργασία ανηλίκων. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιάσονας Φωτήλας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αλήθεια, δεν είναι δηλαδή ικανό ένα παιδί στα δεκάξι να σπουδάζει και να εργάζεται; Εδώ είναι ικανό στα δεκάξι να αποφασίζει για τις τύχες της χώρας, να ψηφίζει, να αποφασίζει τι θα γίνει παρακάτω. Α λα καρτ είναι αυτή η αντιμετώπιση. Κατηγορηθήκαμε από το ΣΥΡΙΖΑ ότι δήθεν μειώνουμε την αξία των πτυχίων που δίνουν οι ΕΠΑΣ μαθητείας, γιατί ενώ έδιναν πτυχίο επιπέδου 4, τώρα θα δίνουν πτυχίο επιπέδου 3. Αλήθεια, κυρία Τζούφη, με ποια συγκεκριμένη διάταξη οι ΕΠΑΣ έδιναν πτυχίο επιπέδου 4; Σας προκαλώ να μας την θέσετε στα Πρακτικά. Εγώ θα περιμένω μέχρι το τέλος της συνεδρίασης. Όμως, για την ευκολία της συζήτησης, ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι είναι έτσι. Συνεπώς, ο νεαρός που αποφοιτά από το από την Α΄ λυκείου, εγγράφεται στην ΕΠΑΣ μαθητείας, κάνει δύο χρόνια σπουδές και μετά από δύο χρόνια παίρνει πτυχίο επιπέδου 4, όπως εσείς λέτε, και μετά πηγαίνει - όπως του δίνει ο νόμος τη δυνατότητα - και εγγράφεται στη Β΄ λυκείου του επαγγελματικού λυκείου και κάθεται άλλα δύο χρόνια και παίρνει ένα πτυχίο επιπέδου 4. Έχουμε θεματάκι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Γιατί δηλαδή; Αφού το 4 είχε, γιατί να πάει να καθίσει δύο χρόνια, για να πάρει πάλι το 4; Κάποιος κοροϊδεύει κάποιον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να ολοκληρώσω σιγά - σιγά, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιφέρει συνολικά εκείνες τις αλλαγές που είναι απαραίτητες για μια ολιστική αλλαγή στη μέση τεχνική εκπαίδευση και κατάρτιση, ώστε να γίνει ελκυστική για τους νέους και τις νέες της χώρας μας. Επίσης, περαιτέρω αλλαγές γίνονται με διατάξεις, όπως αυτές που αφορούν το πρόγραμμα κολύμβησης, την ελληνομάθεια, αλλά και με τροπολογίες που κατατέθηκαν και θα μιλήσει σχετικά ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος. Εγώ θα πω μόνο γι' αυτή για τον ΕΟΠΠΕΠ, που αναβαθμίζουμε τη λειτουργία για το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας. Τελευταίο σημείο που θα ήθελα να σχολιάσω είναι η συζήτηση για την κύρωση του περίφημου Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας. Σε σχέση με την ένσταση αντισυνταγματικότητας, θα αναφερθεί ο κ. Μπούγας. Αυτό που θέλω να θυμίσω εγώ σε όλους είναι μόνο ότι πρόκειται για μία συμφωνία η οποία επί της αρχής υπερψηφίστηκε από όλα τα κόμματα, πλην του ΚΚΕ, που δήλωσε «ΠΑΡΩΝ» στη Βουλή. Ακολούθως, υπεγράφη η σύμβαση το 2019, τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Όμως, αυτό που θέλω να πω είναι ότι - αναφέρεται κιόλας ρητά μέσα στο κείμενο - δεν σχετίζεται σε καμμία περίπτωση με οποιαδήποτε δικαιότατη απαίτηση υπάρχει από το ελληνικό κράτος ή από τους Έλληνες πολίτες για τα εγκλήματα του ναζιστικού καθεστώτος. Γι' αυτό και μέχρι τώρα δεν έχει αναμειχθεί το Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο θα βάλει τελικά την υπογραφή του. Γιατί; Γιατί αφορά το νομοσχέδιο της παιδείας. Γι' αυτό και υπεγράφη από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Συνοψίζοντας, παρά τις δυσκολίες λόγω της πανδημίας, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, του Κυριάκου Μητσοτάκη, κάνει όλες εκείνες τις αλλαγές που χρειάζονται προς όφελος των πολιτών. Θα τα καταφέρουμε, θα οδηγήσουμε τη χώρα σε βιώσιμη ανάπτυξη και ευημερία σε πείσμα της κρίσης, σε πείσμα των καιρών. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Φωτήλα. Τον λόγο τώρα έχει η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μερόπη Τζούφη. Ορίστε, κυρία Τζούφη, έχετε τον λόγο.
Καλημέρα σε όλους! Κύριε Πρόεδρε, κυρίες Υπουργοί και κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί συνάδελφοι, εν μέσω πανδημίας και με τα σχολεία κλειστά, με την εκπαιδευτική κοινότητα μπροστά από τις οθόνες της τηλεκπαίδευσης και με την κοινωνία σε lockdown, αλλά και με τη Βουλή να συζητάει όλες τις προηγούμενες μέρες τον προϋπολογισμό του 2021, το Υπουργείο Παιδείας επέλεξε βιαστικά και χωρίς την απαραίτητη συζήτηση με την εκπαιδευτική κοινότητα να θέσει προς ψήφιση το συζητούμενο σήμερα νομοσχέδιο, που κατά τη γνώμη μας γυρίζει πίσω το ρολόι της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Κυρία Υπουργέ, στη συζήτηση που έγινε τις προηγούμενες μέρες στην Επιτροπή Μορφωτικών δεν μας πείσατε για την ανάγκη να προχωρήσει με αυτή τη διαδικασία το συγκεκριμένο νομοθέτημα. Όσοι μας παρακολουθούν από τον χώρο της εκπαίδευσης έχουν δικαίως μια σειρά από αγωνίες και προβλήματα που είναι σε διαφορετική κατεύθυνση. Οι μαθητές, οι γονείς και ο κόσμος της εκπαίδευσης αναρωτιούνται πότε και πώς θα ανοίξουν τα σχολειά, που έκλεισαν επειδή η Κυβέρνηση παρουσίασε ένοχη αδράνεια και διαχειριστική ανεπάρκεια να τα θωρακίσει υγειονομικά. Στην αρχή της σχολικής χρονιάς διαβεβαιώνατε πως όλα είναι έτοιμα, πως η Κυβέρνηση πήρε μέτρα, πως προετοιμάστηκε για την ομαλή και ασφαλή λειτουργία των σχολείων. Η διάψευση ήρθε λίγες μέρες μετά, όταν τμήματα και ολόκληρα σχολεία ξεκίνησαν να κλείνουν σε όλη τη χώρα και οι δωρεάν μάσκες που στάλθηκαν ήταν για «Κύκλωπες» και όχι για παιδιά, όταν εσείς κάνατε εκστρατεία για το «παγουρίνο» που προστατεύει από τον κορωνοϊό. Αυτό ήταν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο της Κυβέρνησης και του Υπουργείου για την επαναλειτουργία των σχολείων. Καμμιά έκτακτη χρηματοδότηση, καμιά πρόβλεψη για επιπλέον προσωπικό, καμμιά πρωτοβουλία για αραίωση των μαθητών στην τάξη, καμμιά βελτίωση των υποδομών, παρά την ύπαρξη του ευνοϊκού διαστήματος του καλοκαιριού. Βεβαίως, και κανένα σχέδιο για διαγνωστικά τεστ, που είναι μέχρι σήμερα το ζητούμενο σε μαθητές και εκπαιδευτικούς, όπως και κανένα αξιόπιστο σύστημα ιχνηλάτησης. Η συνέχεια είναι λίγο έως πολύ γνωστή, έκλεισαν όλα τα γυμνάσια και τα λύκεια, ακολούθησε το lockdown των δημοτικών και των νηπιαγωγείων, παρά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης για το αντίθετο. Όμως, η ανεπάρκεια του Υπουργείου Παιδείας δεν εξαντλήθηκε στην επαναλειτουργία των σχολείων, ξεδιπλώθηκε και στην έλλειψη σχεδιασμού και προετοιμασίας και για τη δεύτερη φάση της τηλεκπαίδευσης. Δεν ενισχύθηκαν οι ψηφιακές υποδομές, όπως θα έπρεπε, ενώ το σύστημα τηλεκπαίδευσης παραδόθηκε στην εταιρεία «CISCO» αποκλειστικά, χωρίς να είναι γνωστοί οι όροι της συμφωνίας με το ελληνικό δημόσιο. Όταν το σύστημα της «CISCO» έπεσε, έπεσε και το σύστημα τηλεκπαίδευσης της χώρας και μέχρι σήμερα παρουσιάζει τεχνικά προβλήματα. Όσον αφορά τον εξοπλισμό των μαθητών, εδώ και καιρό η Υπουργός υπερθεμάτιζε για τις ενενήντα χιλιάδες συσκευές που υποτίθεται ότι είχαν φτάσει στα σχολειά. Καθημερινά εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές διαψεύδουν αυτό τον ισχυρισμό. Αν αυτός ο εξοπλισμός στάλθηκε σε όσα παιδιά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα και αποκλείονται από την τηλεκπαίδευση, γιατί τώρα εξαγγέλλετε ένα νέο πρόγραμμα εξοπλισμού, δηλαδή το voucher των 200 ευρώ που φέρατε ως τροπολογία; Σας ζήτησα να μας εξηγήσετε και τις προηγούμενες μέρες, σας παρακαλούμε να απαντήσετε υπεύθυνα και με ειλικρίνεια: Έχει γίνει καταμέτρηση των αναγκών; Ξέρουμε πόσα παιδιά δεν διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό; Πόσες συσκευές έχετε στείλει μέχρι τώρα και με ποια προτεραιότητα; Με τη ρύθμιση που φέρνετε, πότε και πώς θα εξοπλιστούν και πόσα παιδιά συνολικά; Αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα που θέτει εδώ και οκτώ μήνες η κοινωνία. Τώρα μιλάμε για επαναλειτουργία των σχολείων μετά τις 7 Γενάρη. Είστε έτοιμοι ή θα ανοίξουν τα σχολεία όπως έκλεισαν; Αν υπάρξει ένα τρίτο κύμα πανδημίας, που όπως γνωρίζετε είναι πιθανό και οδηγηθούμε πάλι στο κλείσιμο των σχολείων, η τηλεκπαίδευση θα λειτουργήσει απρόσκοπτα; Είναι τα ερωτήματα που θέτουμε και εμείς και τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης, αλλά τα θέτει και η ίδια η πραγματικότητα. Δυστυχώς, εσείς επιλέγετε να κινείστε σε διαφορετική κατεύθυνση. Έγκαιρα σας είχαμε προτείνει μία σειρά από μέτρα, όπως την αραίωση των μαθητών στις τάξεις, ιδιαίτερα για τα ενενήντα χιλιάδες παιδιά που συνωστίζονται σε αίθουσες των είκοσι οκτώ έως και των τριάντα μαθητών. Αντίθετα, εσείς επιλέξατε να ψηφίσετε την αύξηση του αριθμού των μαθητών στα νηπιαγωγεία και στην Α΄ δημοτικού, μια παγκόσμια αρνητική πρωτοτυπία, δεδομένης της υγειονομικής επιφυλακής. Σας επισημάναμε την ανάγκη έκτακτης χρηματοδότησης. Αυτό δεν προκύπτει από τον προϋπολογισμό που υπερψηφίσατε μόλις προχθές. Μειώνετε τον τακτικό προϋπολογισμό στην παιδεία, παρά τις αλχημείες να προσθέτετε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για να αλλάξετε τις εντυπώσεις. Σας προτρέψαμε να ολοκληρώσετε τους δέκα χιλιάδες πεντακόσιους μόνιμους διορισμούς τώρα, απαντήσατε με τρίμηνες συμβάσεις της ντροπής και με χιλιάδες κενά Δεκέμβριο μήνα. Λέτε ότι θα τους κάνετε, αλλά η δαπάνη δεν αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό του 2021 στις μισθοδοσίες και τις δαπάνες στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Οι δεκαπέντε χιλιάδες διορισμοί ήταν σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ και τότε η Νέα Δημοκρατία από τη θέση της αντιπολίτευσης το χλεύαζε. Μάλιστα, για τους τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιους της ειδικής αγωγής ο διορισμός έγινε με έναν χρόνο καθυστέρηση και όλη η προετοιμασία είχε γίνει από μας, ενώ οι πέντε χιλιάδες διακόσιοι πενήντα της γενικής έπρεπε να γίνουν τον προηγούμενο Σεπτέμβριο και δεν έγιναν. Δεσμευτείτε, λοιπόν, τώρα ενώπιον του Κοινοβουλίου ότι οι δέκα χιλιάδες πεντακόσιοι διορισμοί θα γίνουν άμεσα τους πρώτους μήνες του 2021, μόλις εκδοθούν οι οριστικοί πίνακες του ΑΣΕΠ. Η σπουδή σας το προηγούμενο χρονικό διάστημα είναι να νομοθετείτε υπέρ της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων για λογαριασμό των ιδιοκτητών των ιδιωτικών σχολείων, την τακτοποίηση των κολεγίων και βέβαια, την οικονομική ασφυξία των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Τώρα επανέρχεστε με ένα νομοσχέδιο για τη δημόσια επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, που κατά τη γνώμη μας δίνει τα κλειδιά στην αγορά και τις επιχειρήσεις και εξωθεί χιλιάδες παιδιά από τα θρανία στη φτηνή πρώιμη κατάρτιση και την αναλώσιμη εξειδίκευση. Βεβαίως, λέτε ότι επιδιώκετε την αναβάθμιση, είναι, όμως, μνημειώδης η φράση του κ. Μητσοτάκη για τον ψυκτικό από το Περιστέρι, που έδειξε τον δρόμο από νωρίς. Είναι ενδεικτικό το ότι όντας στο τιμόνι της διακυβέρνησης αφήσατε τον βασικό πυλώνα της επαγγελματικής εκπαίδευσης, τα ΕΠΑΛ, στην τύχη τους, απαξιώσατε τη μαθητεία, υπονομεύσατε το πρόγραμμα «Μια Νέα Αρχή στα ΕΠΑΛ», θεσπίσατε ένα άδικο σύστημα μοριοδότησης των εκπαιδευτών ΙΕΚ, το οποίο έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις. Δεν πραγματοποιήσατε δίχως καμμιά δικαιολογία τις εξετάσεις πιστοποίησης των αποφοίτων και με τον προϋπολογισμό που ψηφίσατε μειώνετε τις δημόσιες δαπάνες στην επαγγελματική εκπαίδευση κατά 30 εκατομμύρια ευρώ. Προσπαθείτε να μας πείσετε για το αντίθετο με αναφορές μεταφοράς πόρων, αλλά οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, τον Ιούνιο του 2019, όσον αφορά τον τομέα αυτό, σας παραδώσαμε ένα καλά επεξεργασμένο σχέδιο, το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο για την Αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης. Συντάχθηκε το 2016, μπήκε σε άμεση εφαρμογή με στόχο να επουλώσει τις πληγές που άφησαν οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Θυμίζω πως το 2013 η κυβέρνηση Σαμαρά αποφάσισε τη διάλυση των ΕΠΑΛ, με τον κ. Αρβανιτόπουλο στο Υπουργείο Παιδείας να καταργεί ειδικότητες και τον κ. Μητσοτάκη στη θέση του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης να υπογράφει τη διαθεσιμότητα δύο χιλιάδων πεντακοσίων εκπαιδευτικών. Σας παραδώσαμε στελεχωμένα σχολεία, αφού επαναπροσλάβαμε δύο χιλιάδες πεντακόσιους εκπαιδευτικούς, αναμορφώσαμε τη δομή των ΕΠΑΛ και τα προγράμματα των σπουδών, ώστε να προσφέρουν και γενικές γνώσεις και κατάλληλες τεχνικές και επαγγελματικές δεξιότητες, ενώ το 2017-2018 ξεκίνησε το πρωτοποριακό πρόγραμμα «Μια Νέα Αρχή στα ΕΠΑΛ» με διπλή ενισχυτική διδασκαλία, ψυχολόγους στα σχολεία, εξοπλισμό τηλεκπαίδευσης. Εξασφαλίσαμε χρηματοδότηση από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους και το πρόγραμμα έφτασε να βραβευθεί ως άριστη πρακτική από την ευρωπαϊκή πολιτική. Αυτό άλλαξε το κλίμα μέσα στα σχολεία με αύξηση του αριθμού των μαθητών και μείωση της σχολικής διαρροής. Θεσμοθετήσαμε τη μαθητεία στα ΕΠΑΛ, με αμοιβή και πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα και διευρύναμε τις προοπτικές των αποφοίτων σε ένα ευρύ φάσμα που να περιλαμβάνει από την εισαγωγή στα ΑΕΙ, μέχρι την απευθείας απορρόφηση στην αγορά εργασίας και η σχέση με τους κοινωνικούς εταίρους ήταν ουσιαστική και σημαντική. Ακόμη και σε ασφυκτικές συνθήκες, επειδή μιλάτε για αναβάθμιση του εργαστηριακού εξοπλισμού, θα ήθελα να θυμίσω ότι ακόμη απορροφούνται χρήματα από τα ΕΣΠΑ ύψους 26 εκατομμυρίων ευρώ για την ενίσχυση του τεχνολογικού εξοπλισμού. Αυτές τις μέρες παραλαμβάνεται αυτός ο εξοπλισμός από τη Θεσσαλία, ενώ είχαμε ξεκινήσει από το βόρειο Αιγαίο. Στο ίδιο μήκος προσπαθήσαμε να βάλουμε τάξη στο τοπίο κατάρτισης των δημοσίων ΙΕΚ, επανασχεδιάσαμε τον θεσμό των Κέντρων Διά Βίου Μάθησης και ιδρύσαμε σχολεία δεύτερης ευκαιρίας. Αυτά ήταν τα δείγματα γραφής. Προφανώς, δεν έγιναν όλα τέλεια και υπάρχει ανάγκη για βελτιώσεις. Όμως, η κατεύθυνση ήταν αυτή της ενίσχυσης του κοινωνικού ρόλου, όπως είπα, της επαγγελματικής εκπαίδευσης και της βελτίωσης της κοινωνικής κινητικότητας με αξιοπρεπείς επαγγελματικές διεξόδους. Αυτό επιβεβαιώθηκε και από εσάς και από τους κοινωνικούς φορείς. Έχουμε δηλώσεις της κ. Ζαχαράκη που μιλούσε θετικά για τα βήματα που είχαν γίνει, ενώ και ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου επιχειρηματολογούσε το 2013 κατά της πρόωρης εξειδίκευσης και της ανήλικης μαθητείας. Τι έχει αλλάξει, λοιπόν; Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι εσείς αυτή τη στιγμή αποφασίζετε να καταστρέψετε ό,τι θετικό έγινε, επιστρέφοντας στον τόπο του εγκλήματος. Εσείς προωθείτε, δυστυχώς, τη συντεταγμένη αποχώρηση των μαθητών από τα σχολεία προς τις σχολές πρόωρης εξειδίκευσης. Υπενθυμίζω ότι οι σχολές αυτές που υπήρχαν και παλιότερα είχαν κλείσει από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το 2013 και είναι ένα πολύ μεγάλο ερώτημα τι θα γίνει και με τους χιλιάδες ωρομίσθιους εργαζόμενους σε αυτές, επειδή επανέρχεστε στο παλιό σας σχέδιο. Βέβαια, θα ήθελα να σχολιάσω και αυτό που λέτε για τα πρότυπα ΕΠΑΛ, το οποίο προτείνετε ως λύση όλων των προβλημάτων. Εμείς προτείναμε, αντί για πρότυπα ΕΠΑΛ να γίνουν όλα τα σχολεία πειραματικά και το κάναμε πράξη με το πρόγραμμα «Μια Νέα Αρχή στα ΕΠΑΛ», που βραβεύτηκε από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2020 ως Κέντρο Επαγγελματικής Αριστείας. Παράλληλα, δεν μπορεί φυσικά να θεωρηθεί αναβάθμιση η κατάργηση των διετών προγραμμάτων επαγγελματικών σπουδών στα πανεπιστήμια για τους αποφοίτους των επαγγελματικών λυκείων. Είναι προφανές ότι αυτό το πρόγραμμα εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, σχεδιάστηκε από τα ίδια τα πανεπιστήμια σε συνεννόηση με τις τοπικές κοινωνίες, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και για τα Γιάννενα με προοπτικές στη γαλακτοκομία, στην κτηνοτροφία, στην ιχθυοκαλλιέργεια και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το καταργείτε με μια μονοκονδυλιά. Με τον ίδιο τρόπο, ως αναβάθμιση δεν μπορεί να θεωρηθεί το κλείσιμο του 40% των δημόσιων ΙΕΚ. Η μόνη αναβάθμιση την οποία κάνετε είναι στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Σε συνδυασμό με την πρόβλεψη των κατατακτήριων εξετάσεων των αποφοίτων, τα ΙΕΚ μετατρέπονται σε πάροχο για εναλλακτική είσοδο στα πανεπιστήμια, αποφεύγοντας τις πανελλήνιες εξετάσεις, βεβαίως γι' αυτούς που το σηκώνει η τσέπη τους και μάλιστα την ίδια στιγμή που η Υπουργός εξαγγέλλει τη μείωση του αριθμού των εισακτέων μέσω των εξετάσεων και σχεδιάζει να θέσει μια σειρά από κόφτες. Νομίζω ότι εδώ η αριστεία βρίσκει την καλύτερη της έκφραση. Το νομοσχέδιο υποβαθμίζει σαφώς τις σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ. Μάλιστα, εδώ αναδρομικά υποβαθμίζετε και τα πτυχία. Ο δικός μας σχεδιασμός, γιατί δεν λέτε την αλήθεια, για τις σχολές αυτές, τις οποίες εσείς είχατε καταργήσει, έδινε παράταση μέχρι το 2022, για να αξιολογηθεί το σύστημα και η μετεξέλιξή του και από εκεί και πέρα να προβλεφθεί η ενίσχυση και η αναβάθμισή τους και στο επίπεδο του προγράμματος και στο επίπεδο της διάρκειας των σπουδών, έτσι ώστε να καταλάβουν μία πολύ καλύτερη θέση στο εθνικό και ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων. Κινείστε στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Οι προβλέψεις για τα Κέντρα Διά Βίου Μάθησης είναι και αυτές σε λάθος κατεύθυνση και αφορούν τη συστηματική προσπάθεια που κάνετε να κατεδαφιστεί ο ΟΑΕΔ στο επίπεδο αυτό της συμβουλευτικής και της υποστήριξης των ανέργων. Με αυτόν τον τρόπο ανοίγετε τον δρόμο για την κατασπατάληση του 1,5 δις ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και βεβαίως οδηγείτε σε φαινόμενα της κρατικοδίαιτης αγοράς και της βιομηχανίας των voucher, που οδήγησαν πρόσφατα στο σκάνδαλο του «σκοιλ ελικικου». Όλοι οι φορείς σάς λένε να μην προχωρήσετε σε αυτήν την κατεύθυνση. Η μοναδική εξαίρεση είναι ο ΣΕΒ που είναι, βεβαίως, ο φυσικός και πολιτικός σύμμαχος της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό προκύπτει και από την τελευταία σύσταση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις 24 Νοεμβρίου του 2020, που σας λέει ότι είναι απαραίτητο, όταν μιλάμε για βιώσιμη ανταγωνιστικότητα, κοινωνική δικαιοσύνη και ανθεκτικότητα να στοχεύσετε σε υψηλότερα επίπεδα προσόντων, επίπεδα από «5» έως «8». Βεβαίως, το απορρίπτουν άμεσα οι εμπλεκόμενοι στους οποίους αρνείστε τον διάλογο, αρνείστε να τους συναντήσετε, όχι μόνο για το νομοσχέδιο, αλλά και για όλα τα άλλα κρίσιμα θέματα, που αφορούν την εκπαίδευση, την τηλεκπαίδευση, την επαναλειτουργία σχολείων, τα υπηρεσιακά συμβούλια και άλλα ανοιχτά ζητήματα στην εκπαίδευση. Δεν προλαβαίνω, προφανώς, να αναφερθώ σε όλα τα θέματα που περιέχει αυτό το νομοσχέδιο. Οφείλω, όμως, να πω δύο ακόμη πράγματα. Σας ζητήσαμε να αποσύρετε τη ρύθμιση για τα υπηρεσιακά συμβούλια. Είναι πραξικοπηματική ρύθμιση και αγνοεί τη βούληση του 93% των εκπαιδευτικών. Παίξατε το χαρτί του αυταρχισμού και χάσατε. Η μεγάλη πλειοψηφία σάς γύρισε την πλάτη. Αντί αυτού, αποφασίζετε να νομοθετήσετε τη στελέχωση των υπηρεσιακών συμβουλίων με διορισμένους αντί αιρετούς εκπροσώπους από εσάς την ίδια. Επίσης, για τον ίδιο λόγο, επειδή καταργείτε αυθαιρέτως τους αιρετούς εκπροσώπους των εργαζομένων, σας ζητούμε να πάρετε πίσω το άρθρο 110 για τη σύσταση της Σιβιτανιδείου Σχολής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω σε ένα λεπτό. Θα τελειώσω με την πολύ μεγάλη συζήτηση που έγινε για το θέμα της διακρατικής συμφωνίας με το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Σας ζητήσαμε και εμείς, αλλά και όλοι οι άλλοι, να την αποσύρετε και να έρθει με την κανονική διαδικασία. Λείπει η υπογραφή του Υπουργού Εξωτερικών. Σας ζητήσαμε, λοιπόν, να την επαναφέρετε με την προβλεπόμενη διαδικασία, γιατί θα θέλαμε αναλυτική ενημέρωση για το ποια είναι η ακριβής απάντηση της γερμανικής πλευράς στη ρηματική διακοίνωση, η οποία αποτελεί και καθοριστικό στοιχείο για τη στάση μας. Καταληκτικά, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία με το νομοσχέδιο αυτό μικραίνει τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης και παραχωρεί χώρο στα ιδιωτικά συμφέροντα, δημιουργεί νέα στεγανά, τροφοδοτεί τις κοινωνικές ανισότητες, ενισχύει τους αποκλεισμούς και ναι, περιορίζει την κοινωνική κινητικότητα ή τη διαπερατότητα, όπως τη λέτε εσείς. Η Κυβέρνηση επιλέγει να αναγιγνώσκει τον πραγματικό κόσμο από τον πύργο της στις Βερσαλλίες. Προσπαθεί να πείσει με την ωμή γλώσσα της εξουσίας ότι ο μόνος δρόμος, όχι μόνο στην εκπαίδευση, είναι αυτός της πειθαρχίας, της υποταγής, της απλής επιβίωσης για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και τα παιδιά της, τόσο όσο φτάνουν οι ικανότητές τους, ο καλύτερος δυνατός, όχι ο τέλειος, αλλά ο καλύτερος. Όμως, η Αριστερά οφείλει να επιμείνει στη στρατηγική της αντίστασης, ότι το σύστημα μπορεί να αλλάξει με ευρύτερες κοινωνικές πλειοψηφίες και ανατροπές και με βασικούς άξονες μια ισχυρή δημόσια υγεία και κοινωνικό κράτος - να μην ξεχνιόμαστε, η πανδημία είναι ακόμη εδώ - με ένα νέο παραγωγικό μοντέλο βασισμένο στην καινοτομία και με γενναία χρηματοδότηση στην παιδεία. Ναι, εδώ η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση μπορεί να συμβάλει άμεσα και ουσιαστικά, αφενός, στην επαγγελματική και κοινωνική ένταξη όσων νέων την επιλέγουν και, αφετέρου, στη συνολική ανάπτυξη της χώρας, με προστασία όμως της εργασίας, με σεβασμό στη φύση και το περιβάλλον, ώστε τα όνειρα να πάρουν ουσιαστικά εκδίκηση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κυρία Τζούφη. Τον λόγο έχει τώρα η ειδική αγορήτρια του Κινήματος Αλλαγής κ. Χαρά Κεφαλίδου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσο κι εάν θεωρήσουμε υπερβολικά όλα τα στοιχεία δημοσιευμένων ερευνών για την εκπαίδευση στη χώρα μας, το αποτέλεσμα παραμένει σοκαριστικό. Οι μισοί νέοι μας που αποφοιτούν από το λύκειο εμφανίζονται λίγο έως πολύ λειτουργικά περίπου αμόρφωτοι. Η χώρα μας είναι τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς τις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού και στην τελευταία θέση όλων των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη συμμετοχή σε προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης ενηλίκων. Ακούστε και κάτι ακόμα: Την τελευταία, την επομένη δηλαδή εικοσαετία, για τους νέους από δεκαπέντε έως δεκαεννέα ετών που θα μπουν στη δευτεροβάθμια και την ανώτατη εκπαίδευση υπάρχει μία πρόβλεψη πολύ δυσμενής, ότι θα μειωθούν κατά 23%. Ζούμε στην εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Οι γνώσεις και κυρίως οι ικανότητες που προσφέρει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα στους πολίτες της, κατά κοινή ομολογία, υπολείπονται των αναγκών της οικονομίας, της κοινωνίας και της αγοράς. Έχουμε πληθωρισμό τυπικών προσόντων και μεταπτυχιακών και, δυστυχώς, φτάνουμε στη διαπίστωση ότι οι επιχειρήσεις μας δυσκολεύονται να βρουν στελέχη που να ικανοποιούν τις απαιτήσεις των δραστηριοτήτων τους. Κάθε κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης μπήκε στον πειρασμό να προτείνει ένα νέο σχέδιο αναβάθμισης, μεταρρύθμισης και εκσυγχρονισμού. Ειδικά στο πεδίο της επαγγελματικής εκπαίδευσης έχουν επιχειρηθεί τόσες προσεγγίσεις που είναι απορίας άξιο πώς με τόσες διαφορετικές συνταγές, παραμένει ακόμα ο φτωχός συγγενής του εκπαιδευτικού συστήματος. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο ήρθε με τη φιλοδοξία να καταστήσει τα επαγγελματικά λύκεια τον πολύτιμο βραχίονα της εκπαίδευσης εν συνόλω, όπως λέει η Κυβέρνηση. Τελικά, αποτελεί κυρίως μία κωδικοποίηση ισχυουσών διατάξεων ή επαναφορά διατάξεων που ίσχυσαν στο παρελθόν και που έχουν καταργηθεί. Δεν εισάγει καμμία καινοτομία και δεν αποτελεί, αν και αρκούντως διαφημίστηκε, μεταρρύθμιση. Ενδεικτικά, το παρόν νομοσχέδιο διαιωνίζει την παράδοση ενός διογκωμένου, συγκεντρωτικού, αναποτελεσματικού κράτους που εξακολουθεί να κλείνει το μάτι σε διορισμούς που εξασφαλίζουν τα βαριά χαρτιά των πανεπιστημίων στους ψηφοφόρους γονείς των υποψηφίων φοιτητών. Περιέχει τα ίδια στοιχεία επιτροπών και συμβουλίων που δεν λειτούργησαν ποτέ και που κατέστησαν αναποτελεσματικά όλα τα προηγούμενα νομοθετήματα για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, τελικά στοιχεία που αν δεν αφαιρεθούν από το νομοσχέδιο, δεν θα μπορέσει να γίνει εργαλείο ανάπτυξης και να φέρει αποτελέσματα. Προσπαθεί να τακτοποιήσει καταστάσεις, χωρίς τομές και χωρίς αλλαγές στη χάραξη στρατηγικής για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Πουθενά δεν υπάρχουν όργανα, διαδικασίες, δείκτες παρακολούθησης αποτελεσμάτων, εργαλεία αποτίμησης και αναδιαμόρφωσης των πολιτικών, ώστε να μπορούν να εκτιμηθούν τα αποτελέσματα από την υλοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών στην επαγγελματική εκπαίδευση. Μεταφέρει με τρόπο εξοργιστικό εξαιρετικά σημαντικές ρυθμίσεις στην αποκλειστική ευθύνη της Υπουργού, με πλήθος εξουσιοδοτικών διατάξεων. Δεν αντιμετωπίζει πλευρές της μεταγυμνασιακής και μεταλυκειακής κατάρτισης και αφήνει αδιαβάθμητες σχολές - ωδεία, σχολές χορού, θεάτρου, καλλιτεχνικές σχολές - ανεξάρτητα αν ανήκουν στην ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας ή σε άλλα Υπουργεία. Διαμορφώνει διοικητικά ένα συγκεντρωτικό, κομματικά ελεγχόμενο μηχανισμό μέσω της Γενικής Γραμματείας Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Κατάρτισης και Νεολαίας. Έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αποσυγκέντρωση και την προσπάθεια που κάνει η Επιτροπή Πισσαρίδη και που υποτίθεται ότι έχετε αποδεχτεί. Τέλος, με ολοκληρωμένη μόνο τη βασική εκπαίδευση ωθεί δεκαπεντάχρονα παιδιά σε μία αντιπαιδαγωγική επιλογή μέσω της μεταγυμνασιακής κατάρτισης. Αυτή η λειτουργία της μεταγυμνασιακής κατάρτισης θεωρούμε ότι υπονομεύει ευθέως τα επαγγελματικά λύκεια. Αν κάτι χρειαζόμαστε επειγόντως σήμερα, είναι ένα τολμηρό, ολοκληρωμένο, κεντρικό, αναπτυξιακό σχέδιο επιχειρηματικότητας και καινοτομίας, θεμελιώδες μέρος του οποίου αποτελεί η σύγχρονη και ισχυρή επαγγελματική εκπαίδευση. Αντ' αυτού, εμείς σήμερα θριαμβολογούμε με την τακτοποίηση του υπάρχοντος άναρχου τοπίου. Στην πραγματικότητα, η επαγγελματική εκπαίδευση δεν ρυθμίζεται με το προτεινόμενο νομοσχέδιο. Για την ακρίβεια, αποσιωπάται. Άρθρο 1. Έχουμε μία περιγραφή πλειάδας όρων και δομών, δηλαδή ΕΣΚ, ΕΠΑΣ, ΕΠΑΛ, ΙΕΚ, Τάξη Μαθητείας. Πιστέψτε με, αυτή η διαφοροποίηση προκαλεί σύγχυση. Η διαφορετική κατάταξη επιπέδου δημιουργεί ανισότητες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σχολές, όπως είναι οι ΕΣΚ, χωρίς κανένα ενδιαφέρον. Από τις εκατό περίπου που ήταν να ιδρυθούν στην Ελλάδα με τον ν.4186/2013, δημιουργήθηκαν τελικά ελάχιστες. Είναι, λοιπόν, απαραίτητο επτά χρόνια μετά να εξορθολογιστούν, να ενοποιηθούν και να απλοποιηθούν οι όροι με μία νέα κωδικοποίηση, συνδεδεμένη πάντα με την εθνική στοχοθεσία, τα εθνικά εκπαιδευτικά επίπεδα και με συγκεκριμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Άρθρο 2. Παραμένει προσκολλημένο σε παλιά εκπαιδευτικά πρότυπα. Διαπνέεται από έναν αναχρονιστικό σχεδιασμό. Φανταστείτε ότι ακόμη μιλά για ωρολόγια προγράμματα, ενώ οι σύγχρονες εκπαιδευτικές αντιλήψεις έχουν προ καιρού αλλάξει. Τα ΙΕΚ εντάσσονται πλέον στο τυπικό επαγγελματικό σύστημα. Στη διαβούλευση, όπως θυμάστε όλοι, ήταν στο μη τυπικό κομμάτι της. Στα Επίπεδα 3 και 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων απουσιάζουν αξιόπιστες και επιστημονικά οργανωμένες δομές επαγγελματικής εκπαίδευσης που καλύπτουν αποκλειστικά με δομές επαγγελματικής κατάρτισης. Άρθρο 6. Εδώ το νομοσχέδιο περιγράφει τη σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με την παραγωγή και την αγορά εργασίας. Τόσο το Κεντρικό Συμβούλιο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, όσο και τα Συμβούλια Σύνδεσης με την Παραγωγή και την Αγορά Εργασίας που θα προτείνουν την εθνική πολιτική για την επαγγελματική εκπαίδευση, θα αποτυπώσουν στην καλύτερη περίπτωση τρέχουσες και τοπικές ανάγκες, βασισμένες όμως σε όσα μπορεί να γνωρίζει κάθε μέλος τους προσωπικά. Ερωτώ: Δεν θα έπρεπε η σύνδεση αυτή να θεσμοθετείται σε επαγγελματική και επιστημονική βάση; Πώς θα μπορέσουν τα όργανα που συγκροτούνται να ανταποκριθούν στις ανάγκες σύνδεσης αγοράς και επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης; Με ποιες αναλογιστικές μελέτες, με ποια κεντρική χάραξη για τη σύνδεση με την ανάπτυξη, με ποιον εθνικό προγραμματισμό, με ποια εργαλεία ανίχνευσης αναγκών και χάραξης πολιτικής; Άρθρο 9. Αναφέρεται στην ίδρυση Επαγγελματικών Σχολών Κατάρτισης και Επαγγελματικών Σχολών Μαθητείας του ΟΑΕΔ, οι οποίες ξέρετε ότι ουσιαστικά καλύπτουν όλο το Επίπεδο 3 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, αλλά η εμπειρία έχει δείξει πως είναι αδύνατον να αναβαθμίσουν ουσιαστικά τα προσόντα του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας μας. Οι μεν Επαγγελματικές Σχολές Κατάρτισης, οι ΕΣΚ, θεσμοθετούνται με το νομοσχέδιο για τους αποφοίτους του γυμνασίου, δίνουν μετά από πιστοποίηση πτυχίο Επιπέδου 3 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και είναι ουσιαστικά η αναβίωση με έναν χαριτωμένο ανασχηματισμό των Σχολών Επαγγελματικής Κατάρτισης, των ΣΕΚ, του ν.4186/2013. Όσο για τις ΕΠΑΣ Μαθητείας του ΟΑΕΔ, στην πράξη υποβαθμίζονται, αφού από σχολές εκπαίδευσης τις μετατρέπετε σε σχολές κατάρτισης και τα πτυχία των αποφοίτων κατατάσσονται πλέον στο Επίπεδο 3 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, αντί του Επιπέδου 4 που ίσχυε πριν. Άρθρο 16. Ο τίτλος του νομοσχεδίου φιλοδοξεί εξ αρχής να παρουσιάσει ένα ενιαίο σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Απ' αυτό, όμως, απουσιάζει πλήρως η βασική δομή της επαγγελματικής εκπαίδευσης που δεν είναι άλλη από τα επαγγελματικά λύκεια, γεγονός που σηματοδοτεί με τον πιο εμφανή τρόπο την υποβάθμισή τους. Θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται θεσμικά - αυτή είναι η δική μας πρόταση - ως ισότιμος πυλώνας με τη γενική εκπαίδευση, όπως γινόταν και όλα αυτά τα χρόνια. Νομοθετώντας δε μόνο πρότυπα ΕΠΑΛ και όχι και πειραματικά, που σας προτείνουμε εμείς, στερείτε από την επαγγελματική εκπαίδευση εκείνες τις δομές όπου θα μπορούσαν να εφαρμοστούν καινοτομίες, νέα προγράμματα σπουδών, νέες εκπαιδευτικές μεθοδολογίες. Άρθρο 35. Μεταλυκειακό έτος, τάξη μαθητείας των ΕΠΑΛ. Ορίζεται πλέον ως μία αυτόνομη και ανεξάρτητη δομή επαγγελματικής κατάρτισης, με πιστοποίηση Επιπέδου 5. Λειτουργεί υπό την εποπτεία της Γενικής Γραμματείας και όχι των ΕΠΑΛ που είναι και ο φυσικός του χώρος, δημιουργώντας έτσι μία επιπλέον συγκέντρωση αναποτελεσματικότητας στη διαδικασία και στην πράξη όλο αυτό είναι σίγουρο ότι θα λειτουργήσει ανασταλτικά. Υπάρχει ανάγκη λειτουργίας οργανωμένων δομών μαθητείας, που θα συντονίζουν τόσο το θεωρητικό εκπαιδευτικό μέρος όσο και τις επιχειρήσεις που θα απασχολούν τους μαθητευόμενους και αυτή η ανάγκη σήμερα είναι επιτακτική. Κέντρα διά Βίου Μάθησης: Στην πράξη, έρχεται το νομοσχέδιο και καταργεί όλα τα Κέντρα διά Βίου Μάθησης Επιπέδου 1, αφαιρώντας άδεια λειτουργίας από χιλιάδες επιχειρήσεις. Η αδειοδότηση αυτή και η μετατροπή των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών - γιατί από εκεί ξεκινήσαμε - σε Κέντρα διά Βίου Μάθησης ήταν από τις πιο βασικές πολιτικές του ΠΑΣΟΚ του 2010 και στόχο είχε τότε να βάλει σε τάξη ένα άναρχο τοπίο και να πληρούνται τουλάχιστον ελάχιστα προαπαιτούμενα ασφάλειας και υγιεινής σε ό,τι αφορά την παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών. Αντί, λοιπόν, να έρθετε και να καθιερώσετε ένα κλιμακούμενο πλαίσιο ποιότητας και αδειοδότησης που να επιτρέπει τόσο τη λειτουργία όσο και την αδειοδότηση μικρών και μικρομεσαίων μονάδων συνεχιζόμενης κατάρτισης και διά βίου μάθησης, εσείς προτρέχετε και μπαίνετε στη λογική χωρίς διάλογο να κλείσετε χιλιάδες επιχειρήσεις προς όφελος λίγων μεγάλων συγκροτημάτων. Δεν θα μιλήσω για το Κεφάλαιο Δ΄, τις λοιπές διατάξεις. Εδώ, πραγματικά, είναι ό,τι υπήρχε σε εκκρεμότητα στο Υπουργείο. Είναι διατάξεις - σκούπα. Απαράδεκτη, όμως, είναι η τακτική που ακολουθείται στα άρθρα 121 έως 123, που αναφέρονται στην πλήρωση θέσεων προσωρινών Διευθυντών Εκπαίδευσης, σε ζητήματα σύστασης Υπηρεσιακών Συμβουλίων των εκπαιδευτικών και σε ό,τι αφορά τη συγκρότησή τους. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν θα υπάρξουν εκλεγμένοι αιρετοί από τις εκλογές Δημιουργείτε και δεν λύνετε προβλήματα, κυρία Υπουργέ, συγκροτώντας ουσιαστικά Υπηρεσιακά Συμβούλια με διορισμένα μέλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση, για να μπορέσει να πετύχει ως νόμος και πραγματικά, να καθορίσει την παραγωγική δυναμική της χώρας, είναι απαραίτητο να αλλάξει οπτική. Η Κυβέρνηση έρχεται και κλωτσάει σήμερα μια μοναδική ευκαιρία, τη λειτουργία εκπαιδευτικών μονάδων επαγγελματικής εκπαίδευσης, που θα καλύπτουν όλο το φάσμα των προσόντων, στα μεσαία επίπεδα 3, 4, 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, δημιουργώντας από τη μια, μια διακριτή και αξιόπιστη εκπαιδευτική διαδρομή επαγγελματικής εκπαίδευσης, ομοίως και μια ισότιμη εναλλακτική επιλογή για τους εφήβους, που τολμούν να μην έχουν ως μονοσήμαντο όνειρο τη σώνει και ντε είσοδό τους σε κάποια πανεπιστημιακή σχολή. Κυρία Υπουργέ, χθες αναπτύξαμε με έναν τρόπο συνοπτικό μια ολοκληρωμένη πρόταση για μια σύγχρονη, αξιόλογη, ελκυστική για τα νέα παιδιά τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση, που πιστεύουμε ότι θα βάλει σε σκέψεις και πραγματικό δίλημμα επιλογής τις ελληνικές οικογένειες μεταξύ ισάξιων πυλώνων εκπαίδευσης. Αυτό θα πει για μας «μετατρέπω την επαγγελματική εκπαίδευση από λύση ανάγκης σε ελκυστική προοπτική» και έτσι θεωρούμε ότι συμβάλλουμε και στη σημερινή συζήτηση. Προτείνουμε μια επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση που θα προσφέρει στο αύριο του τόπου αξιόλογα στελέχη, με εξειδίκευση στο αντικείμενό τους, χωρίς να αμελείται ή να υποβαθμίζεται το γενικό πεδίο γνώσεων που οφείλει να προσφέρει η πολιτεία σε κάθε μαθητή και σε κάθε σπουδαστή. Η πρόταση έχει κατατεθεί. Θα πω επιγραμματικά - γιατί ο χρόνος τρέχει - τα εξής. Σε ό,τι αφορά την οργάνωση και διακυβέρνηση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, προτείνουμε τη σύσταση κεντρικού πολιτικού οργάνου για την επαγγελματική εκπαίδευση, που θα διαμορφώνει την εθνική πολιτική, με τη συμμετοχή παραγωγικών Υπουργείων, κοινωνικών εταίρων και της αυτοδιοίκησης, λειτουργία τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο Κλαδικών/Τομεακών Συμβουλίων Ικανοτήτων, ενίσχυση των Περιφερειακών Επιτροπών Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, εκπόνηση και διαρκή επικαιροποίηση ενός Εθνικού Προγράμματος Διά Βίου Μάθησης. Στο Κεφάλαιο Β΄, όπου μιλάμε για τη διαμόρφωση αξιόπιστων εκπαιδευτικών μονάδων επαγγελματικής εκπαίδευσης, έχουμε αναπτύξει ένα πλέγμα δεκατεσσάρων ουσιαστικά στοχεύσεων, προκειμένου να υπάρχουν οργανωμένες μονάδες επαγγελματικής εκπαίδευσης που θα αποδίδουν τίτλους σπουδών επιπέδου 5 και θα λειτουργήσουν ως ανώτατες σχολές. Θα υπάρχει θεσμοθέτηση Οργανισμών Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, που θα ενσωματώνουν τόσο τις υφιστάμενες όσο και τις νέες επαγγελματικές μονάδες εκπαίδευσης και κατάρτισης, δημιουργώντας brand names και δυνατότητες ανάπτυξης σε ό,τι αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ λίγο χρόνο. Ενίσχυση και ουσιαστική αναβάθμιση του βασικού πυλώνα της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης, που είναι το επαγγελματικό λύκειο, λειτουργία πειραματικών εκπαιδευτικών μονάδων σε όλα τα επίπεδα της επαγγελματικής εκπαίδευσης, που θα λειτουργούν ως κυψέλες καινοτομίας, μέσω της πειραματικής εφαρμογής νέων προγραμμάτων σπουδών και σύνδεσης με άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα και με ανάλογους θεματικούς τομείς μέσω των επιχειρήσεων, συστήματα μαθητείας που θα έχουν ένα δυικό σύστημα, γιατί θα περιλαμβάνει όλους τους φορείς και προγράμματα μαθητείας κυρίως Επιπέδου τρία 3, τέσσερα 4 και πέντε 5, ίδρυση ενδιάμεσων φορέων διαχείρισης της μαθητείας, που θα λειτουργούν ως ενδιάμεσος κρίκος των εκπαιδευτικών δομών και των επιχειρήσεων, εισαγωγή του θεσμού της αμειβόμενης πρακτικής άσκησης στις μονάδες παροχής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης επιπέδου τρία 3, τέσσερα 4 και πέντε 5 και όχι σε βάρος της επαγγελματικής εκπαιδευτικής διαδικασίας, που πρέπει να συνεχίζεται. Επίσης, αναβάθμιση των Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης, τα οποία θα λειτουργούν συμπληρωματικά στις βασικές δομές επαγγελματικής εκπαίδευσης, λειτουργία γραφείων διασύνδεσης στους εκπαιδευτικούς οργανισμούς, ως συνδετικό κρίκο μεταξύ της επαγγελματικής εκπαίδευσης και της αγοράς εργασίας, ενίσχυση του επαγγελματικού προσανατολισμού στο σχολείο - στο γυμνάσιο, κυρίως - για την ανάπτυξη ενός συστήματος αξιολόγησης των χαρακτηριστικών των μαθητών και προσδιορισμού των κλίσεων και των ιδιαίτερων δεξιοτήτων τους, ουσιαστική. Πραγματική και υλοποιήσιμη διαπερατότητα όλων των συστημάτων, από την πρωτοβάθμια μέχρι και την τριτοβάθμια, ενιαίο πλαίσιο αδειοδότησης και λειτουργίας Κέντρων διά Βίου Μάθησης. Ακόμη, θεσμοθέτηση ολοκληρωμένου πλαισίου ποιότητας για την επαγγελματική εκπαίδευση, που να καλύπτει το σύνολο των χαρακτηριστικών της και τέλος, νέα προγράμματα σπουδών, τα οποία θα αναθεωρήσουν ή θα επικαιροποιήσουν τα υφιστάμενα, αξιοποιώντας έναν τρομερό μηχανισμό που έχουμε στα χέρια μας, τον μηχανισμό διάγνωσης αναγκών της αγοράς εργασίας, όπου εκεί μπορεί να καταλάβει κανείς τον δυναμισμό, τις τάσεις απασχόλησης, την ανεργία, την επιχειρηματικότητα και τις δεξιότητες που χρειάζεται το ανθρώπινο δυναμικό. Θεσμοθέτηση Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και αντιστοίχιση με τους τίτλους που υπάρχουν στο τυπικό κομμάτι της εκπαίδευσης στη μη τυπική και την άτυπη και τέλος, τη διαμόρφωση και θεσμοθέτηση του συστήματος επικύρωσης γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων μέσω του ΕΟΠΠΕΠ. Κλείνοντας, θέλω να πω πως πρόκειται για ένα νομοσχέδιο αδύναμο να αντιμετωπίσει τις πραγματικές ανάγκες της χώρας, της κοινωνίας και τελικά, της ίδιας της οικονομίας και της σύγχρονης αγοράς, την οποία τόσο συχνά επικαλείστε. Αντί να στοχεύετε ψηλότερα σε ό,τι αφορά το επίπεδο προσόντων, με εργαλεία την έξυπνη εξειδίκευση των στελεχών και με περισσότερα προσόντα και μόρφωση - που όλα αυτά θα συμβάλουν στην ανάκαμψη της χώρας - εσείς ωθείτε τη νεολαία στη διά βίου μετριότητα. Επειδή δεν θέλω να σας μείνει απορία, κυρία Υπουργέ, εάν το Κίνημα Αλλαγής συμφωνεί και θα υπερψηφίσει την πολυτροπολογία, που φέρατε μαζί με τους συναρμόδιους Υπουργούς, με την εμβληματική διάταξη, που έχετε κάνει σημαία από χθες, για τα 104 εκατομμύρια για την ψηφιακή κατάρτιση των νέων, σας λέω πως «ναι», γιατί εμείς δεν είμαστε όπως όλοι οι υπόλοιποι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Εμείς ασκούμε αντιπολίτευση, προτάσσουμε το καλό του τόπου χωρίς παρωπίδες, σε αντίθεση με εσάς, στη Νέα Δημοκρατία, που κάθε καλή ιδέα, αν δεν είναι γαλάζια ή αν δεν τη βάψετε γαλάζια, όταν δεν προέρχεται από δικά σας στελέχη ή στελέχη που αποκτήσατε με μεταγραφή, παύει να είναι και καλή ιδέα. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ την κ. Κεφαλίδου. Τώρα τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Ιωάννης Δελής.
Χρόνια τώρα, κυρίες και κύριοι, οι υπουργοί της παιδείας και οι κυβερνήσεις τους κάνουν πως δεν ακούν. Για ποιο πράγμα, όμως, φωνάζουν και τι ζητούν εδώ και χρόνια οι σπουδαστές μαζί με τους εκπαιδευτικούς στην επαγγελματική εκπαίδευση; Κατ' αρχάς, αγωνίζονται και διεκδικούν να έχουν σύγχρονα και επαρκή εργαστήρια, και όχι τα σαραβαλιασμένα και τα λιγοστά, που συνήθως σήμερα υπάρχουν. Ζητούν, επίσης, οι υποδομές όπου σπουδάζουν να είναι κατάλληλες κι ο εξοπλισμός τους σύγχρονος. Φωνάζουν, ακόμα, να γίνουν προσλήψεις για να υπάρχουν όλοι οι απαραίτητοι εκπαιδευτικοί από την αρχή της χρονιάς και αυτοί να είναι μόνιμοι, και όχι με μια βαλίτσα στο χέρι και κάθε χρόνο σε διαφορετικό μέρος και σχολείο της χώρας. Οι νέοι και οι νέες διεκδικούν επίσης το δικαίωμά τους να σπουδάζουν στις ειδικότητες, που αυτοί όμως επιλέγουν και επιθυμούν, και όχι να αναγκάζονται να ακολουθούν ειδικότητες άσχετες με τις προτιμήσεις τους, πολλές φορές μάλιστα ακόμα και στα μισά του δρόμου των σπουδών τους, ανάλογα με τα τμήματα που έχει το κάθε σχολείο, ή επειδή καταργήθηκε στο σχολείο τους η ειδικότητά τους ή ο τομέας τους. Διεκδικούν, επίσης, τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα, στη διάρκεια της μαθητείας ή της πρακτικής τους άσκησης, να είναι πλήρη και ουσιαστικά. Θέλουν η πιστοποίηση της επαγγελματικής τους γνώσης να υπάρχει μέσα στο πτυχίο τους, και όχι να τρέχουν και να ξοδεύονται για τα παράβολα και για λογής - λογής χαρτιά, που τα πουλάνε ακριβά οι έμποροι της κατάρτισης. Διεκδικούν, γιατί διαπιστώνουν κάθε μέρα ότι χρειάζονται ριζικές αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα των σπουδών τους, ώστε αυτά να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας. Είναι υπερβολικά όλα αυτά; Δεν είναι λογικά; Δεν είναι αναγκαία; Όποιος μιλά για αναβάθμιση στην επαγγελματική εκπαίδευση, αυτά δεν είναι που πρέπει πριν από όλα να κάνει; Τώρα, αν ρωτάτε τι κάνει και τι προβλέπει για όλα αυτά ή έστω για κάποια από αυτά το σημερινό νομοσχέδιο, η απάντηση είναι τίποτα, τίποτα απολύτως. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι όσο κι αν ψάξει κανείς στα εκατόν πενήντα τόσα άρθρα αυτού του νομοσχεδίου, δεν πρόκειται να βρει, όχι άρθρο, μα ούτε λέξη για τη βελτίωση των υποδομών και των εργαστηρίων της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Αλλά πώς να βρει, θα πει κάποιος, όταν για του χρόνου ο προϋπολογισμός που ψηφίστηκε προχθές πήγε παρακάτω 30 εκατομμύρια από φέτος, από τα 85 που ήταν, πήγε στα 56 του χρόνου; Κι αυτή η μείωση δεν είναι μόνο για την καθαριότητα και τις μετακινήσεις, κυρία Υπουργέ, που άλλαξαν κωδικό. Μην προσπαθείτε να κρυφτείτε πίσω από το δάχτυλό σας. Το νομοσχέδιο, συνεπώς, που σήμερα συζητούμε, ουδεμία σχέση έχει με την ανάγκη της εποχής μας για μια ποιοτική και αναβαθμισμένη επαγγελματική εκπαίδευση ούτε φυσικά για πτυχία που θα έχουν πραγματικό αντίκρισμα. Προστίθεται και το σημερινό σ' εκείνη τη μακρά αλυσίδα των αντίστοιχων νομοθετημάτων της τελευταίας τριακονταετίας, που ενώ μιλούσαν στο όνομα της αναβάθμισης, τελικά υποβάθμιζαν τις σπουδές και το μέλλον των σπουδαστών. Θυμηθείτε τα ΤΕΛ - ΤΕΣ της δεκαετίας του '90, μετά τα ΤΕΕ του Αρσένη, ύστερα τα ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ της κ. Γιαννάκου, κατόπιν το νέο ΕΠΑΛ του κ. Αρβανιτόπουλου και τελευταίο το «έτος μαθητείας» του ΣΥΡΙΖΑ, πριν φτάσουμε στο σημερινό νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας. Αυτές όλες οι αλλαγές δεν έφεραν καμία απολύτως αναβάθμιση, γιατί πολύ απλά είχαν και εξακολουθούν να έχουν άλλον στόχο. Ποιον; Την ικανοποίηση των απαιτήσεων του ΣΕΒ και των επιχειρηματικών ομίλων για να έχουν φθηνό, ευέλικτο, φρέσκο, νεανικό εργατικό δυναμικό, αναλώσιμο στις επενδυτικές τους ασχολίες στη χώρα μας. Δεν το λένε, βέβαια, έτσι ωμά, το λένε «σύνδεση με την αγορά» και «εναρμόνιση με την αγορά εργασίας», αλλά αυτό εννοούν. Το νομοσχέδιο λοιπόν της Νέας Δημοκρατίας υλοποιεί σχεδόν όλα όσα ζήτησε ο ΣΕΒ από το περασμένο καλοκαίρι και γι' αυτό και την ευχαρίστησε ήδη, διακριτικά ο ΣΕΒ, όπως και οι υπόλοιποι εργοδοτικοί φορείς - αχάριστοι δεν είναι - , στην προχθεσινή συνεδρίαση την ευχαρίστησε, που είχαμε με τους φορείς. Πώς να μην την ευχαριστούν όλοι αυτοί, που ενώ είναι μεγαλοαφεντικά, εμφανίζονται ως «κοινωνικοί εταίροι», λέει, κάτι σαν συνέταιροι, ας πούμε, με τους εργάτες τους, όταν με το νομοσχέδιο όλοι αυτοί πιάνουν στασίδια παντού, σε όλα τα όργανα, τα κεντρικά, τα περιφερειακά, τα κλαδικά, που προβλέπει το νομοσχέδιο. Για να κάνουν τι σε αυτά τα όργανα; Μα, για να εισηγούνται τις ειδικότητες και τους τομείς της επαγγελματικής εκπαίδευσης, για να παρεμβαίνουν στα αναλυτικά της προγράμματα, προκειμένου να προωθούν την ανάπτυξη πολύ συγκεκριμένων δεξιοτήτων. Με ποιο κριτήριο; Μα, με τις εφήμερες ανάγκες των επιχειρήσεών τους, και σε τοπικό και σε κεντρικό επίπεδο. Αυτός ο μηχανισμός δεν είναι καινούργιος. Τον προέβλεπαν όλοι οι προηγούμενοι νόμοι, δεν τον ανακάλυψε η Νέα Δημοκρατία. Ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια, τον διατήρησε και τον χρησιμοποίησε. Κι όλο αυτό εμφανίζεται ουδέτερα ως καθορισμός, λέει, των ειδικοτήτων από την αγορά εργασίας. Αυτός, όμως, ο σχεδιασμός από τη μια δημιουργεί αποφοίτους μιας χρήσης για τους εργοδότες, με δεξιότητες που σε σύντομο χρονικό διάστημα απαξιώνονται, και από την άλλη δεν διασφαλίζει στους μαθητές, στους σπουδαστές τη δυνατότητα επιλογής της ειδικότητας που οι ίδιοι επιθυμούν, ανεξάρτητα από την περιοχή που κατοικούν. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που χρησιμοποιεί εδώ το Υπουργείο. Η έμφαση στον τομέα του τουρισμού για τις Κυκλάδες και στον τομέα της ενέργειας για τη δυτική Μακεδονία υπονοεί ακριβώς ότι εκεί αυτές θα είναι κυρίως οι προσφερόμενες ειδικότητες για τα παιδιά που ζουν εκεί. Το νέο ποιοτικό στοιχείο, ασφαλώς, που εισάγεται με το νομοσχέδιο στα άρθρα 9 με 15, είναι η θεσμοθέτηση, αμέσως μετά το γυμνάσιο, των διετών Επαγγελματικών Σχολών Κατάρτισης, ΕΣΚ, κατηγορία στην οποία εντάσσονται από εδώ και πέρα και οι Επαγγελματικές Σχολές Μαθητείας του ΟΑΕΔ. Αυτές θα δίνουν μετά από εξετάσεις πιστοποίηση Επιπέδου 3, δηλαδή προσόντα και πιστοποίηση με ακόμα χαμηλότερα επαγγελματικά, μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα από το επίπεδο 4 του ΕΠΑΛ. Αυτό, φυσικά, για τις ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ, που ως τώρα δίνουν πιστοποιητικό επιπέδου 4, αποτελεί καθαρή υποβάθμιση. Εύλογες λοιπόν οι ανησυχίες και των σημερινών σπουδαστών και των παλαιότερων αποφοίτων αυτών των σχολών του ΟΑΕΔ για την υποβάθμιση των πτυχίων τους και απόλυτα δικαιολογημένη η ανησυχία για μια δρομολογημένη, ίσως, πορεία συρρίκνωσης των σχολών μαθητείας του ΟΑΕΔ και γι' αυτό πέρα για πέρα δίκαιη και η αντίδραση των εκπαιδευτικών στις ΕΠΑΣ και στα ΙΕΚ του ΟΑΕΔ, που ζητούν, με τον αγώνα τους και τον σημερινό, να κατοχυρωθούν στον νόμο τα εργασιακά τους δικαιώματα. Όλοι αυτοί είναι παραπληροφορημένοι; Κάνουν λάθος που ανησυχούν; Εδώ ο ίδιος ο εκπρόσωπος της ΓΣΕΒΕΕ, στην επιτροπή με τους φορείς, εξέφρασε ο ίδιος τον προβληματισμό του για την πρόωρη κατάρτιση, λέγοντας ότι αυτές οι σχολές επαγγελματικής κατάρτισης στην πραγματικότητα υπονομεύουν τα ΕΠΑΛ. Σύμφωνα λοιπόν με το νομοσχέδιο, οι μαθητές από τα δεκαπέντε τους και από την πρώτη μέρα κάνουν πρακτική μαθητεία και παράλληλα παρακολουθούν θεωρητικά εργαστηριακά μαθήματα. Δηλαδή δεκαπεντάχρονα παιδιά πετιούνται μακριά από τα σχολεία και οδηγούνται άρον άρον στην κατάρτιση και την ανήλικη εργασία. Αυτό είναι το σημερινό, το σύγχρονο πρόσωπο της βαρβαρότητας του 21ου αιώνα, ανήλικη εργασία, η οποία μάλιστα και θα επιδοτείται από το κράτος, στα πλαίσια των ενεργητικών πολιτικών όπως λέτε, δηλαδή φρέσκο, νεότατο εργατικό δυναμικό, τζάμπα για τις επιχειρήσεις. Αν είναι να δώσετε λεφτά στους επιχειρηματίες, τα βρίσκετε στο πιτς φιτίλι. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο νομοσχέδιο δεν προβλέπεται τίποτα για την αμοιβή της πρακτικής και της ασφάλισης των μαθητών. Όλα παραπέμπονται σε υπουργικές αποφάσεις. Συμπέρασμα: Οι μαθητές αποκόπτονται εντελώς, ακόμα πιο νωρίς από το δικαίωμά τους στη γενική μόρφωση και από όλα εκείνα τα μαθήματα της γενικής παιδείας που έχουν τόσο ανάγκη, τη γλώσσα, την ιστορία, τη φυσική, τη χημεία, την καλλιτεχνική παιδεία, για να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους ολόπλευρα ανεξάρτητα από το επάγγελμα που θα ακολουθήσουν. Δεν θεωρούμε προνόμιο μονάχα των πανεπιστημιακών φοιτητών, μονάχα αυτών που έχουν πτυχίο πανεπιστημίου, το δικαίωμα στη γενική μόρφωση. Όλοι οι άνθρωποι έχουν αυτό το δικαίωμα. Όποιος όμως στερείται τη γνώση, ξέρετε, αυτό τελικά επιδρά αρνητικά και στην όποια επαγγελματική του ενασχόληση, αφού δεν θα έχει εκείνες τις γνώσεις για να κατανοεί βαθύτερα το ίδιο το αντικείμενο της δουλειάς του. Από υποδομές, αφήστε καλύτερα. Οι Επαγγελματικές Σχολές Κατάρτισης θα στεγάζονται στα εργαστήρια των εργαστηριακών κέντρων και των σχολείων, δηλαδή στις ήδη απαρχαιωμένες, ελλιπείς και πολλές φορές ακατάλληλες εγκαταστάσεις. Όσο για τους εκπαιδευτικούς σε αυτές τις επαγγελματικές σχολές, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι δεν θα είναι μόνιμοι. Δεν θα είναι καν εκπαιδευτικοί αλλά εκπαιδευτές, λέει, με αναγνωρισμένο τίτλο σπουδών ή ακόμα και εμπειροτέχνες με επαγγελματική εμπειρία. Με το νομοσχέδιο γίνεται βεβαίως και ένα βήμα παραπέρα, αφού αυτές οι ΕΣΚ μπορεί εκτός από δημόσιες να είναι και ιδιωτικές. Δηλαδή, αν μια γαλακτοβιομηχανία σε μια περιοχή έχει ανάγκη από εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό στον κλάδο της θα μπορεί άνετα να ιδρύει μία επαγγελματική σχολή κατάρτισης, να παίρνει εργάτες από τη δικιά της σχολή, με τα δικά της αναλυτικά προγράμματα, με τζάμπα μαθητεία και εργατικό δυναμικό, γιατί όλα αυτά θα επιδοτούνται από το κράτος, και όλα καλά κι όλα ωραία! Όταν θα έρθει η ώρα αυτός ο επενδυτής να αλλάξει δραστηριότητα και κλάδο, όλα αυτά τα παιδιά, όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι μένουν στα κρύα του λουτρού. Έτσι, λέτε, θα κλείνει και το περίφημο χάσμα δεξιοτήτων που ζητάει η αγορά και δεν βρίσκει. Το είπε και ο εισηγητής της Πλειοψηφίας. Μόνο που έτσι θα μεγαλώνει το άλλο, το βαθύτερο χάσμα, που υπάρχει ανάμεσα στα συμφέροντα των νέων και στα συμφέροντα των μεγαλοαφεντικών. Γιατί ενώ οι νέοι αναζητούν ποιοτικές σπουδές και πτυχία που θα τους εξασφαλίζουν δουλειά με δικαιώματα στο αντικείμενο των σπουδών τους και με καλούς όρους φυσικά, οι άλλοι, τα μεγαλοαφεντικά θέλουν ευέλικτο εργατικό δυναμικό προς εκμετάλλευση που θα μπορούν κάθε τόσο να το βγάζουν για απόσυρση και να το αντικαθιστούν με τα νέα μοντέλα της κατάρτισης. Όπως καταλαβαίνετε, το χάσμα είναι αγεφύρωτο γιατί είναι ταξικό και με το σημερινό νομοσχέδιο αυτό το χάσμα όχι μόνο δεν μικραίνει, αλλά μεγαλώνει. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι οι ανίκανοι μαθητές, οι ανειδίκευτοι μαθητές και εργάτες ή οι χωρίς δεξιότητες εργαζόμενοι. Το πρόβλημα είναι η καπιταλιστική αγορά που για τα κέρδη και την ευέλικτη φθηνή εργασία στερεί από όσο γίνεται πιο νωρίς τη μόρφωση, για να προσφέρει την πρόωρη ένταξη στην εκμετάλλευση και την εργασιακή ανασφάλεια. Τελικά, η αγορά δεν είναι η λύση, όπως ισχυρίζεστε από το πρωί ως το βράδυ. Η αγορά είναι το πρόβλημα. Και βεβαίως η οικονομία και η παραγωγή μπορούν να οργανωθούν και με άλλον τρόπο - το έχει αποδείξει η ιστορία - , με σοσιαλιστικό τρόπο, που θα αντιστοιχεί και στις ανάγκες των ανθρώπων δηλαδή και δεν θα είναι αυτή η ζούγκλα που ζούμε σήμερα. Η ίδρυση των πρότυπων ΕΠΑΛ με το νομοσχέδιο οδηγεί στην κατηγοριοποίηση αυτών των λυκείων με σκοπό να δημιουργηθεί - είναι φανερό - μια αφρόκρεμα των σχολείων των ΕΠΑΛ για τις ανάγκες των επιχειρήσεων, ενώ αλλαγές προβλέπονται και στα ΙΕΚ, στα Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης. Μιλάω για τα δημόσια. Προβλέπεται το κλείσιμο των μικρών δημόσιων ΙΕΚ. Θα μείνουν μόνο όσα έχουν τουλάχιστον διακόσιους σπουδαστές στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και στις υπόλοιπες πόλεις όσα έχουν πάνω από εκατό μαθητές. Αυτό σημαίνει πάρα πολύ απλά ότι ανοίγονται και άλλοι δρόμοι για να αυξηθεί η πελατεία στα ιδιωτικά ΙΕΚ που πολλαπλασιάζονται. Αντί, λοιπόν, να ικανοποιήσετε τα δίκαια αιτήματα των σπουδαστών των ΙΕΚ και να καταργήσετε την εγκύκλιο που προβλέπει το αίσχος της απλήρωτης και ανασφάλιστης πρακτικής των σπουδαστών αυτών, αντί να καταργήσετε τα δίδακτρα, αντί να δώσετε σε όλους τους άνεργους σπουδαστές επίδομα ανεργίας, αντί να δώσετε σε όλους πάσο, αντί να φροντίσετε η πρακτική να έχει ασφαλιστική κάλυψη, περίθαλψη, να χρηματοδοτήσετε υποδομές, δομές, εξοπλισμό και εργαστήρια, τι κάνετε; Οδηγείτε τους νέους των λαϊκών οικογενειών να βάλουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη και τους στέλνετε στα νύχια των σχολαρχών με «τυράκι» τις κατατακτήριες, λέει, στο πανεπιστήμιο. Όμως, την ίδια στιγμή, στο ίδιο νομοσχέδιο - την ώρα που αρνείστε πεισματικά να καλύψετε τις πιο βασικές ανάγκες των σπουδαστών - με έναν προκλητικό τρόπο στο άρθρο 116 νομοθετείτε τη χρηματοδότηση από το ελληνικό κρατικό ταμείο του Fulbright, ενός ιδρύματος του State Department, του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών με πολύ σκοτεινό, βεβαρημένο παρελθόν στη χώρα μας από την εποχή του Εμφυλίου. Τα λεφτά του λαού μας, δηλαδή, αντί να τα δώσετε για τις ανάγκες των παιδιών του εσείς τα δίνετε για να καλοπιάνετε τους συμμάχους σας Αμερικανούς ιμπεριαλιστές. Κοντολογίς, το νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση είναι συνέχεια της επίθεσης - αλίμονο αν δεν ήταν - στο περιεχόμενο και στα μορφωτικά δικαιώματα. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αντεργατικής επίθεσης στη ζωή και τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, οι οποίοι δέχονται ολομέτωπη και πολύπλευρη επίθεση. Δεν είναι τυχαίο ότι η κατάθεσή του συνδυάζεται με ερχόμενο νομοσχέδιο που ανατρέπει τα εργασιακά δικαιώματα, φέρνει τη γενίκευση της ανασφάλιστης εργασίας, την καθιέρωση της δεκάωρης εργασίας, την κατάργηση του οκτάωρου, την αύξηση των απλήρωτων υπερωριών, την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, το τσάκισμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Ούτε αποτελεί σύμπτωση, νομίζουμε, η ψήφισή του ταυτόχρονα με τις απαράδεκτες προχθεσινές εξαγγελίες της Κυβέρνησης για νέο σύστημα πρόσβασης στα πανεπιστήμια που δίνει τη δυνατότητα για πρώτη φορά στα ίδια τα πανεπιστημιακά τμήματα να καθορίζουν αυτά την ελάχιστη βάση εισαγωγής. Πού οδηγεί αυτό; Ουσιαστικά, δεν θα επιλέγουν πια οι υποψήφιοι τις σχολές τους αλλά οι σχολές θα επιλέγουν αυτούς. Κόβονται ή όχι με κάτι τέτοια τα φτερά χιλιάδων μαθητών που ονειρεύονται να σπουδάσουν; Αυτό μεγαλώνει ή όχι τη δεξαμενή των νέων παιδιών που θα οδηγηθούν αμέσως μετά το γυμνάσιο στις επαγγελματικές σχολές κατάρτισης και την ανήλικη εργασία; Καταψηφίζουμε φυσικά επί της αρχής το νομοσχέδιο, όπως και τα περισσότερά του άρθρα. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με αυτό που αποτελεί και την αφορμή για την αίτηση αντισυνταγματικότητας από το Κίνημα Αλλαγής. Βεβαίως, το ζήτημα δεν έχει μόνο αντισυνταγματική σημασία. Έχει κυρίως ουσιαστική πολιτική σημασία. Μέχρι τώρα είχαμε το λεγόμενο Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον. Τώρα έχουμε και το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Στο νομοσχέδιο έρχεται προς κύρωση η σύμβαση για την ίδρυση αυτού του ιδρύματος, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στη γερμανική Κυβέρνηση να διεισδύει στην ελληνική εκπαίδευση, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια με δήθεν ανώδυνα προγράμματα, όπως το MOG, στα ελληνικά «Μνήμες από την Κατοχή στην Ελλάδα», το οποίο εκπονείται και χρηματοδοτείται από το ίδιο το Υπουργείο Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Γιατί; Για να επιχειρείται ανοιχτά ή συγκαλυμμένα η παραχάραξη, η αναθεώρηση της ιστορίας της Κατοχής της πατρίδας μας. Είναι το ίδιο Υπουργείο, της ίδιας κυβέρνησης, του ίδιου κράτους που αρνείται πεισματικά να εξοφλήσει τις οφειλές του γερμανικού κράτους από την εποχή της ναζιστικής κατοχής στη χώρα μας. Εδώ οφείλουμε να δηλώσουμε ότι είναι άλλο πράγμα οι σχέσεις και οι δεσμοί φιλίας του ελληνικού με τον γερμανικό λαό, οι οποίες βεβαίως πρέπει και οφείλουν να αναπτύσσονται και είναι τελείως άλλο πράγμα οι πολιτικές επιδιώξεις των γερμανικών κυβερνήσεων που αποσκοπούν να μην αποδώσει η Γερμανία τις οφειλόμενες αποζημιώσεις στην Ελλάδα. Το λένε ανοιχτά. Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης, όμως, κυρίες και κύριοι και κύριε Πρόεδρε, εμπεριέχει και τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών της Κατοχής. Το χρωστάμε αυτό. Το χρωστάμε στη μνήμη των χιλιάδων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας της χώρας μας. Το χρωστάμε στους διακόσιους της Καισαριανής. Το χρωστάμε στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο, στον Χορτιάτη, στην Κάντανο, σε τόσους μαρτυρικούς τόπους. Αποσύρετε, λοιπόν, αυτό το άρθρο. Ακούστε την έκκληση τέλος πάντων του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα. Ακούστε την έκκληση του Δικτύου των Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της Ελλάδας από τα «Ελληνικά Ολοκαυτώματα» και αποσύρετε αυτό το άρθρο. Καταθέτω το υπόμνημα του Εθνικού Συμβουλίου και του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων στη Βουλή. Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ, κύριε Δελή. Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια της Ελληνικής Λύσης κ. Σοφία Ασημακοπούλου.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επαγγελματική κατάρτιση είναι ένα πολύ σημαντικό μέσο το οποίο μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη στόχων τόσο οικονομικών όσο και κοινωνικών. Ταυτόχρονα, μέσω της αποτελεσματικής σύνδεσής της με την αγορά εργασίας είναι δυνατόν να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης αφενός, αλλά και ισχυρό εργαλείο για την επίτευξη ενός υψηλού επιπέδου απασχόλησης στο πλαίσιο της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης. Η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση περιλαμβάνει γενικά το σύνολο των οργανωμένων δραστηριοτήτων, με σκοπό να προσφέρει σε όσους την επιλέγουν τόσο ικανότητες όσο και δεξιότητες επαρκείς και αναγκαίες. Η σημασία της αυξάνεται συνεχώς. Το επαγγελματικό επίπεδο επηρεάζει ολοένα και περισσότερο τις προοπτικές και τις παρεχόμενες ευκαιρίες. Γι' αυτό τα εκπαιδευτικά συστήματα πρέπει να μπορούν να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες αγοράς εργασίας. Επιπροσθέτως, η διά βίου μάθηση θεωρείται βασικό στοιχείο και για την περαιτέρω εξέλιξη της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Είναι αναγκαίο να αποτελεί μια πραγματικότητα για όλους. Η συνεχιζόμενη κατάρτιση έχει ιδιαίτερη σημασία ιδίως λόγω της εισαγωγής των νέων τεχνολογιών στην παραγωγή και των εν συνόλω νέων δεδομένων. Είναι εξαιρετικά κρίσιμο για τους νέους Έλληνες και Ελληνίδες να μπορούν να βρίσκουν άμεσα εργασία και μάλιστα στο αντικείμενό τους. Μια ακόμη μεγάλη πληγή είναι όσοι νέοι μας έφυγαν στο εξωτερικό στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων για να βρουν δουλειά σε χώρες εκτός Ελλάδας. Πρέπει να τους δώσουμε ευκαιρίες και τη δυνατότητα να επιστρέψουν στην πατρίδα μας. Δυστυχώς, υπάρχει πληθώρα διατάξεων στο παρόν νομοσχέδιο, οι οποίες κάνουν λόγο για μέριμνα και επαγγελματική κατάρτιση λαθρομεταναστών. Όπως επίσης βλέπουμε ταυτοχρόνως και πολλές διατάξεις οι οποίες κάνουν λόγο για σύνδεση με ΜΚΟ. Τη μια αναφέρεστε σε συνεργασίες της Κεντρικής Επιστημονικής Επιτροπής την οποία συστήνετε με λοιπούς φορείς, την άλλη ότι μπορούν να χαρακτηρίζονται ως πρότυπα επαγγελματικά λύκεια και ΕΠΑΛ που ανήκουν σε νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Στην ΚΕΕ φυσικά προβλέπεται και ετήσια δαπάνη από την καταβολή αποζημίωσης στα μέλη της. Καμία παράλειψη όταν πρόκειται για τις αμοιβές τους. Όταν πρόκειται, όμως, για άλλα χρόνια και διαρκή προβλήματα εκεί οι παραλείψεις δίνουν και παίρνουν. Πολλά, όμως, είναι και τα συμβούλια που είδαμε στο παρόν νομοσχέδιο και αγνοώντας το γεγονός αυτό, παρέχετε τη δυνατότητα να ορίζονται και εμπειρογνώμονες επιπλέον. Βλέπετε, δεν αρκούν τα πολυμελή συμβούλια. Χρειάζονται και άλλα. Συστήνετε σε κάθε περιφέρεια της χώρας ενδεκαμελές συμβούλιο σύνδεσης με την παραγωγή και την αγορά εργασίας υποτίθεται για να συνδέουν τις σπουδές με την αγορά εργασίας. Στην πράξη, όμως, φαίνεται περισσότερο να επιτείνεται η γραφειοκρατία. Πάμε τώρα στις επαγγελματικές σχολές κατάρτισης και τις επαγγελματικές σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ. Λέτε ότι μεταξύ των σκοπών τους είναι και η μέριμνα για την ένταξη στην επαγγελματική ζωή ευπαθών και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Εκείνο, όμως, που δεν λέτε, αλλά θα το πούμε εμείς, είναι ότι στις ευπαθείς και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες εντάσσονται και άτομα με πολιτισμικές ιδιαιτερότητες ή γλωσσικές ιδιαιτερότητες και παράνομοι μετανάστες. Θεσμοθετούνται και τα σχετικά με τις ιδιωτικές επαγγελματικές σχολές κατάρτισης. Όμως, εκείνο που είπαμε και κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής είναι ότι στους κανονισμούς λειτουργίας των Επαγγελματικών Σχολών Κατάρτισης και των ΕΠΑΣ Μαθητείας του ΟΑΕΔ είναι αναγκαίο να εισαχθεί και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η οποία και είναι μείζονος σημασίας. Η διετής φοίτηση στις ΕΣΚ και στις ΕΠΑΣ δημιουργεί κάποιες επιφυλάξεις ως προς την πλήρη και ουσιαστική αφομοίωση των γνώσεων και δεξιοτήτων που παρέχονται μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Όταν μιλάμε για τη διοίκηση και στελέχωση των επαγγελματικών σχολών κατάρτισης θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο ότι ο διευθυντής θα προέρχεται από την εκπαίδευση. Δεν είναι, όμως. Απαραίτητη είναι η πρόβλεψη για την αναβάθμιση των τίτλων επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης για όσους είχαν αποφοιτήσει στο παρελθόν μέσω εξετάσεων ή έστω κάποιας εξομοίωσης με όσους καλύπτονται με το υπό ψήφιση καθεστώς. Αναφορικά με τα Πρότυπα Επαγγελματικά Λύκεια ορίζεται ότι ο αριθμός των εισακτέων θα καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, η οποία θα εκδίδεται ως το τέλος Απριλίου κάθε έτους ύστερα από γνώμη της Κεντρικής Επιστημονικής Επιτροπής. Μας ενδιαφέρει, όμως, η ουσία. Τελικά, ποιος θα αποφασίζει; Η εισήγηση της ΚΕΕ ή ο εκάστοτε Υπουργός; Η πρακτική άσκηση κατά τη διάρκεια της φοίτησης επίσης στα Πρότυπα ΕΠΑΛ θα έπρεπε να είναι περισσότερο από μια ημέρα της εβδομάδας για έξι ώρες. Ένα πολύ κρίσιμο ζήτημα του παρόντος είναι εκείνο που αφορά στα δημόσια ΙΕΚ, από τα οποία κατά τη λήξη δύο συνεχόμενων ετών κατάρτισης από το έτος κατάρτισης 2020-2021 και εφεξής, όσα έχουν συνολικό κατ' έτος αριθμό φοιτούντων, καταρτιζομένων που δεν υπερβαίνει τους εκατό στην περιφέρεια και τους διακόσιους στην Αθήνα, στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη θα τίθενται σε αναστολή λειτουργίας ή θα συγχωνεύονται με άλλα δημόσια ΙΕΚ. Ιδιαίτερα η ελληνική περιφέρεια έχει μεγάλη ανάγκη τα δημόσια ΙΕΚ. Πρόκειται για μια ρύθμιση, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις σύγχρονες ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Αναφέρεστε στην ίδρυση πειραματικών και θεματικών ΙΕΚ. Κατ'αρχάς, δεν χρειάζεται αυτή η διάκριση. Όλα θα έπρεπε να είναι πειραματικά. Κατά δεύτερον μιλάτε για μετατροπή σε πειραματικά ή θεματικά ΙΕΚ που ανήκουν σε νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και τα οποία δεν χρηματοδοτούνται από δημόσιους πόρους. Μπορούμε και εμείς να μάθουμε ποιες είναι αυτές οι ΜΚΟ; Επίσης, η εξ αποστάσεως εκπαίδευση στα ΙΕΚ οφείλει να είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Ο κανόνας ξεκάθαρα πρέπει να είναι η διά ζώσης εκπαίδευση. Είναι πέρα από κάθε λογική η δυνατότητα οργάνωσης και λειτουργίας ξενόγλωσσων τμημάτων που απευθύνονται σε αλλοδαπούς πολίτες χωρών εντός ή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες. Γιατί αναφέρεστε και σε δημόσια ΙΕΚ για να μορφώνονται οι λαθρομετανάστες. Πού ακούστηκε; Δεν βλέπουμε να υπάρχει αμοιβή για τους καταρτιζόμενους στα δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ, οι οποίοι θα μπορούν να πραγματοποιούν μέρος της θεωρητικής ή και της εργαστηριακής κατάρτισής τους σε πιστοποιημένους φορείς κατάρτισης που εδρεύουν σε κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο διευθυντής των ΙΕΚ - τονίσαμε και τονίζουμε - πρέπει να έχει σχέση με την εκπαίδευση. Τα σχετικά με το επίδομα θέσης ευθύνης δημιουργούν ερωτηματικά ως προς το ενδεχόμενο να υπάρξει κατάχρηση των θέσεων για εκείνον. Εκείνο που δεν διαπραγματευόμαστε είναι το εξής: Στα δημόσια ΙΕΚ η γλώσσα πρέπει να είναι μόνο ελληνική. Γιατί λέτε ότι με ΚΥΑ μπορεί να αποφασίζεται η γλώσσα διδασκαλίας στα ξενόγλωσσα τμήματα των ΙΕΚ. Παρακάτω σε ό,τι έχει να κάνει με τη δευτεροβάθμια επαγγελματική κατάρτιση, ερχόμαστε να ρωτήσουμε ξανά: Πότε θα πραγματοποιηθούν οι εξετάσεις πιστοποίησης από τον ΕΟΠΠΕΠ, δεδομένου ότι η Ε΄ Φάση Μαθητείας είναι ενταγμένη στο ΕΣΠΑ, αλλά δεν έχει γίνει κάποια ενέργεια για να γίνουν; Επιπλέον, οι ειδικότητες του «Μεταλυκειακού Έτους - Τάξης Μαθητείας» πρέπει να διευκρινιστεί ότι δεν θα καταργούνται, αλλά θα προστίθενται νέες. Παράλληλα, στη διοίκηση των τάξεων μαθητείας ξεκάθαρα οι συντονιστές πρέπει να προέρχονται από τον χώρο της εκπαίδευσης. Η δυνατότητα κατάργησης ειδικοτήτων χωρίς καν να τίθενται τα κριτήρια που θα οδηγήσουν στην επιλογή αυτή, όπως για παράδειγμα η εξαιρετικά περιορισμένη συμμετοχή, θα οδηγήσει τους νέους σε επιλογές που δεν επιθυμούν. Ζητήσαμε και ζητούμε να προσδιοριστούν τα κριτήρια των ειδικών επιστημόνων, σχετικά με τη σύνταξη των οδηγών κατάρτισης. Επιπρόσθετα, οι εξετάσεις πιστοποίησης των αποφοίτων των ΕΣΚ, των ΙΕΚ και του «Μεταλυκειακού Έτους - Τάξης Μαθητείας» είναι απαραίτητο να πραγματοποιούνται σε τακτική και ακριβή χρονική βάση. Προαπαιτούμενο για την πρόσβαση στο επίπεδο 6 του εθνικού πλαισίου προσόντων των αποφοίτων ΙΕΚ και του «Μεταλυκειακού Έτους - Τάξης Μαθητείας» είναι οι κατατακτήριες εξετάσεις. Στις διατάξεις τώρα που έχουν να κάνουν με το εθνικό πλαίσιο προσόντων θεωρούμε ότι δημιουργείται αθέμιτος ανταγωνισμός ως προς τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά από το εξωτερικό. Παράλληλα, τα προσόντα θα έπρεπε να είναι πιο συγκεκριμένα, ενώ οι αρμόδιοι φορείς του είναι πραγματικά πολλοί. Ξεκάθαρα, όμως, αν θέλαμε να μιλάμε για μεροληψία και για διαφάνεια, η διεξαγωγή των εξετάσεων πιστοποίησης του ΕΟΠΠΕΠ θα πρέπει να γίνεται μόνο από το Δημόσιο. Κάνετε, επίσης, λόγο για αποζημιώσεις σε ομάδες εργασίας χωρίς καμία περαιτέρω διευκρίνιση. Στα Κέντρα Διά Βίου Μάθησης θεωρούμε και το έχουμε επισημάνει ότι ο εκπαιδευτής πρέπει να διαθέτει, σε κάθε περίπτωση, πιστοποίηση. Γενικότερα, τα σχετικά με την παρακολούθηση προγραμμάτων στα Κέντρα Διά Βίου Μάθησης τίθεται ιδιαίτερα αόριστα το ίδιο και ό,τι έχει να κάνει με την αμοιβή της πρακτικής άσκησης. Επίσης, δεν νοείται πιστοποίηση σε αυτά χωρίς εξετάσεις. Η πλήρης ψηφιοποίηση των αρχείων και των εντύπων τους, ενδεχομένως, να αποτελεί την καλύτερη επιλογή και όσα προβλέπεται ότι θα βρίσκονται σε έντυπη μορφή, καλό θα ήταν να τηρούνται ταυτόχρονα και σε ηλεκτρονική. Δεν μας λέτε, όμως, οι τριμελείς επιτροπές για την εποπτεία των Κέντρων Διά Βίου Μάθησης από ποιους θα αποτελούνται. Επιπλέον, κάνετε λόγο για την ειδική χρηματοδότησή τους, χωρίς να λέτε αν πρόκειται για τα δημόσια ή για τα ιδιωτικά. Το ξεχάσατε ή δεν θέλετε προφανώς να μας το πείτε; Προβλέπεται, επίσης, η δυνατότητα κατάργησης των δημοσίων Κέντρο Διά Βίου Μάθησης. Τι είδους έξοδα μπορούν να προκύψουν από εκείνη, όμως; Σχετικά με τη φοίτηση στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, μπορεί να λειτουργούν προπαρασκευαστικά τμήματα εκμάθησης ελληνικής γλώσσας για μετανάστες και πρόσφυγες και να χρηματοδοτούνται κιόλας από εθνικούς πόρους. Τι άλλο θα κάνετε για τους λαθρομετανάστες πια; Το αναφέρετε και παρακάτω στις εξουσιοδοτικές διατάξεις. Θεωρούμε ότι είναι λίγες οι ώρες απασχόλησης για την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών. Σε ό,τι έχει να κάνει με την εκπαίδευση και κατάρτιση στα καταστήματα κράτησης, η λειτουργία των εκπαιδευτικών δομών πρέπει να ισχύει μόνο για τους Έλληνες κρατουμένους. Στις διατάξεις για την ελληνομάθεια, το ίδιο. Θα διδάσκεται την ελληνική στους λαθρομετανάστες και προβλέπεται και διαδικασία εξετάσεων για την πιστοποίηση της ελληνικής γλώσσας επιπέδου Α2 σε εκείνους; Δηλαδή, κάπου φτάνει! Αλλάζετε όνομα στη Γενική Γραμματεία Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης χωρίς λόγο, ενώ δεν αναφέρετε την ακριβή συγκρότηση της μετονομασθείσας και αυξάνετε τις διευθύνσεις. Στις διατάξεις για τη Διεύθυνση Νεολαίας μιλάτε για δράσεις και μεριμνά για τη στήριξη προσφύγων και μεταναστών. Μεριμνάτε περισσότερο για οποιονδήποτε άλλον, εκτός από τους Έλληνες. Αυξάνετε τις οργανικές θέσεις για διορισμό «ημετέρων», επιβαρύνετε τον προϋπολογισμό κατά 300 χιλιάδες ευρώ. Δημιουργείτε νέες προσωποπαγείς θέσεις με τους προϊσταμένους οργανικών μονάδων. Μιλάτε για συνεργασία του ΙΕΠ με φορείς της κοινωνίας των πολιτών και απουσιάζει πλήρως η διαφάνεια ως προς την επιστημονική υπηρεσία του. Παρακάτω, στο Μητρώο Διδασκόντων των κολεγίων θα πρέπει να απαιτείται η προσκόμιση του ποινικού μητρώου. Διαφωνούμε με την επιχορήγηση στο Αμερικανικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Ελλάδος. Πιστεύουμε ότι η επέμβαση του Υπουργού Παιδείας σε ζητήματα διακοπών των φροντιστηρίων είναι άτοπη. Μιλάμε για ιδιωτικές επιχειρήσεις. Για το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας, με ποια κριτήρια θα επιλέγονται τα όργανα; Στα σχετικά με τα βραβεία αριστείας θα χρηματοδοτούνται λαθρομετανάστες, ακόμα και μέσω του ΙΚΥ. Όσον αφορά στην οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2018/958, τίθενται ζητήματα αρχής απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας, κάτι που δεν μας προστατεύει καθόλου απέναντι στους λαθρομετανάστες. Επίσης, από τη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας για το Ίδρυμα Νεολαίας δεν φαίνεται η Ελλάδα να έχει κάποιο συγκεκριμένο όφελος. Εμείς στην Ελληνική Λύση πιστεύουμε και στηρίζουμε τη σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας. Πρέπει οι Έλληνες να μπορούν να βρίσκουν άμεσα δουλειά και μάλιστα, τη δουλειά που επέλεξαν και αγαπούν και όχι να καταλήγουν να κάνουν αναγκαστικά δουλειές που δεν θέλουν ή να φεύγουν στο εξωτερικό. Είμαστε όμως «παρών» επί της αρχής στο νομοσχέδιο. Γιατί είμαστε κατά της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης των λαθρομεταναστών. Γιατί είμαστε κατά των διαδικασιών εποικισμού της χώρας με λαθρομετανάστες. Γιατί είμαστε κατά της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης ακόμα και των ανήλικων εγκληματιών λαθρομεταναστών που είναι στα καταστήματα κράτησης. Τόσα χρόνια δεν ενδιαφερθήκατε για τα αντίστοιχα ελληνόπουλα. Τώρα ξαφνικά σας πήρα πόνος για τους ανήλικους λαθρομετανάστες; Το νομοσχέδιό σας είναι γεμάτο από τέτοιες διατάξεις εμφανείς και εν κρυπτώ. Κρίμα! Σταματήστε πλέον ως Κυβέρνηση συνολικά αυτή την τακτική που ακολουθείτε σε όλα σχεδόν τα νομοσχέδια που φέρνετε. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, κυρία Ασημακοπούλου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε πει από την αρχή ότι μετά την εισήγηση της κ. Σακοράφα, θα συζητήσουμε την αντισυνταγματικότητα. Περίπου σε δεκαπέντε λεπτά. Το έχουμε προαναγγείλει. Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια του ΜέΡΑ25 και Αντιπρόεδρος της Βουλής, κυρία Σακοράφα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη συζήτηση στην επιτροπή διαπιστώθηκε ότι η επαγγελματική εκπαίδευση έχει αφεθεί στην τύχη της την τελευταία δεκαετία, ότι είναι ο φτωχός συγγενής στο πλέγμα των εκπαιδευτικών δομών της χώρας και ότι επείγει η ανάγκη μεταρρύθμισής της. Ταυτόχρονα, με εξαίρεση τον εκπρόσωπο του ΣΕΒ, όλοι οι φορείς διαπίστωσαν ότι οι υπό ψήφιση διατάξεις δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της κοινωνίας και της νεολαίας αλλά και των γονιών τους, που δεν προσκλήθηκαν κιόλας στην επιτροπή και που δεν ακούσαμε τις απόψεις τους. Αυτό είναι, προφανώς, για να μην επιβεβαιωθεί η εκτίμηση ότι αυτό το σχέδιο νόμου δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της νεολαίας και της κοινωνίας. Είναι σχέδιο νόμου, που διώχνει τα παιδιά των εργαζόμενων και των λαϊκών τάξεων από το σχολείο, για να τα στρέψει πρόωρα στην επαγγελματική εκπαίδευση αλλά και στην επαγγελματική κατάρτιση από τα δεκαπέντε τους χρόνια και να υψώσει τους πιο αμείλικτος ταξικούς φραγμούς στην κοινωνία. Στο ΜέΡΑ25 δίνουμε μεγάλη σημασία στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση, αλλά και στην κατάρτιση. Πιστεύουμε ότι τα παιδιά που στρέφονται στην επαγγελματική εκπαίδευση δεν είναι τα παιδιά που δεν παίρνουν τα γράμματα. Είναι τα παιδιά των εργατικών και των λαϊκών οικογενειών, που αναζητούν μια διέξοδο απασχόλησης και εργασίας για να συνεισφέρουν στο οικογενειακό εισόδημα. Είναι τα παιδιά εκείνα, που το περιβάλλον τους δεν μπορεί να υποστηρίξει σπουδές στο λύκειο ή την ανώτατη εκπαίδευση. Η κυβερνητική ιδεοληψία, αντί να στηρίξει αυτά τα παιδιά, τα εκδικείται. Τους αρνείται τη γενική μόρφωση, τη γνώση της ιστορίας, της λογοτεχνίας, της φιλοσοφίας, των οικονομικών. Ταυτίζεται με τον ΣΕΒ, που στην επιτροπή χαρακτήρισε τις γνώσεις αυτές περιττές και άχρηστες για αυτό το εκπαιδευτικό πεδίο, και αποφάνθηκε ότι οι γνώσεις αυτές θα έπρεπε να τελειώνουν στην υποχρεωτική δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Λες και είναι το ίδιο να κατανοήσει και να διδαχθεί την ελληνική Επανάσταση, τη Μικρασιατική Καταστροφή, τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Λειβαδίτη, τον Λουντέμη και τον Βιζυηνό το παιδί των δώδεκα ετών και ο νέος των δεκαεπτά ετών. Αυτή η «άχρηστη» γνώση, όμως, είναι που δίνει την ενσυνειδητότητα, τη συναισθηματική νοημοσύνη και οδηγεί εν τέλει στην κατανόηση της ιδέας και της έννοιας. Βέβαια, η ολιγαρχική αντίληψη της κοινωνίας, που έχει η Κυβέρνηση με το ιδεολόγημα της ψευδεπίγραφης αριστείας, αρνείται τη δύσκολη γνώση στην κοινωνία. Την κρατάει για τους λίγους, για εκείνους που έχουν, λόγω οικονομικών δυνατοτήτων, από πολύ μικρή ηλικία ένα προβάδισμα σε εμπειρίες, ερεθίσματα και εποπτικά μέσα. Αυτούς που προορίζονται να κυριαρχήσουν. Οι πολλοί θα πρέπει να συνηθίσουν μόνο το περιβάλλον της μη αμειβόμενης, ανασφάλιστης, ανήλικης εργασίας, μιας χαμηλής ποιότητας μαθητεία, πρόωρη και ταχύρρυθμη, χωρίς εποπτικά μέσα, σε ένα πλαίσιο όπου η κανονικότητα θα είναι η προβληματική για πρακτικά ζητήματα εξ αποστάσεως εκπαίδευση, όπως υπογραμμίζει στο υπόμνημά της η ΟΛΤΕΕ. Η ΟΛΜΕ τόνισε ότι οι σχολές επαγγελματικής κατάρτισης, που ιδρύονται με το νομοσχέδιο, δεν θα είναι σχολεία, αλλά αντιεκπαιδευτικά μορφώματα, ενώ η εκπαίδευση σε αυτές δεν θα γίνεται από εκπαιδευτικούς, αλλά από εκπαιδευτές με χαμηλά προσόντα και υποαμειβόμενους. Όμως, η συζήτηση στην επιτροπή αποκάλυψε ότι ο ειδικευμένος τεχνίτης του σήμερα πρέπει να έχει στιβαρές γνώσεις μαθηματικών, φυσικής, χημείας, βιολογίας, πληροφορικής, αλλά και τεχνολογίας. Αποδείχθηκε ότι διεθνώς η τάση είναι να υποχωρεί η πρόωρη επαγγελματική κατάρτιση, ακόμα και στη Γερμανία ή και στη Φινλανδία, και να εμπλουτίζονται τα εκπαιδευτικά προγράμματα με πιο σύνθετα γνωστικά αντικείμενα. Αλλιώς η τεχνική εκπαίδευση δεν μπορεί να ακολουθήσει την πρόοδο της τεχνικής και της τεχνολογίας, που από πλευράς υλικών, λογισμικού και δυνατότητας στη χρήση μηχανημάτων γίνεται συνεχώς και πιο απαιτητική και σε θεωρητικές γνώσεις. Άρα, δεν είναι η εκπαίδευση που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της αγοράς. Είναι η αναχρονιστική αντίληψη της αγοράς που δεν μπορεί να απορροφήσει τη μοντέρνα τεχνική εκπαίδευση, όπως πολύ σωστά σημείωσε η ΓΣΕΒΕΕ. Αυτό που τόνισαν οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΒΕΕ είναι η υποβάθμιση των σχολών αυτών, των ΕΠΑΣ, για τις οποίες είναι προαπαιτούμενο η αποφοίτηση στην Α΄ τάξη του λυκείου. Άρα, και η γνώση φυσικομαθηματικών και βιολογίας θα δίνουν πλέον τίτλο επιπέδου 3 και όχι 4, όπως στο παρελθόν. Ενώ οι ΕΠΑΣ προσέφεραν εφόδια σε ενήλικους στην πλειοψηφία τους σπουδαστές, με το νομοσχέδιο αυτό δεν θα δέχονται πλέον σπουδαστές μετά το δέκατο έβδομο έτος της ηλικίας τους. Η αντιεκπαιδευτική φιλοσοφία του υπό ψήφιση νομοσχεδίου φαίνεται και σε σειρά από άλλες ρυθμίσεις. Ενδεικτικά: Η απουσία των εκπαιδευτικών από τα όργανα διακυβέρνησης της επαγγελματικής εκπαίδευσης σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο, η γενίκευση της μη πρόσληψης εκπαιδευτικών στην τεχνική εκπαίδευση, η τοποθέτηση μη εκπαιδευτικών στη διεύθυνση των δομών αυτών, η διαρροή των σχολών αυτών από τον εκπαιδευτικό έλεγχο του Υπουργείου Παιδείας. Ο προβληματισμός γίνεται μεγαλύτερος, αφού η δυνατότητα ίδρυσης σχολών επαγγελματικής κατάρτισης παρέχεται αφειδώς και στον ιδιωτικό τομέα. Με τη νοοτροπία της αγοράς, με τη στενότερη τοπική αντίληψη, νομοθετείται η ίδρυση των πρότυπων ΕΠΑΛ. ΕΠΑΛ, τα οποία θα ονομάζετε «πρότυπα» για να εξυπηρετείται η κυβερνητική εκφώνηση της αριστείας. Δεν θα έχουν, όμως, κανέναν πρότυπο χαρακτήρα, με μόνη προϋπόθεση τον βαθμό του απολυτηρίου του γυμνασίου για την εισαγωγή σε αυτά. Είναι άλλη μία περίπτωση του κατακερματισμού της εκπαίδευσης, δημιουργίας μιας ακόμη αντιεκπαιδευτικής κάστας και μίας ακόμα ταχύτητας, που δεν κάνει ελκυστική ούτε ανταγωνιστική την τεχνική εκπαίδευση και κατάρτιση. Οι μαθητές των ΕΠΑΛ θα υποχρεώνονται μία ημέρα την εβδομάδα σε πρακτική εκπαίδευση διάρκειας έξι εκπαιδευτικών ωρών, μέσα σε εργασιακούς χώρους, που θα επιλέγουν τα περιφερειακά συμβούλια, με αδιαφανείς όρους, αλλά και με αδιαφανείς διαδικασίες, όχι στο σχολικό περιβάλλον, με τεράστιους βέβαια κινδύνους για διαρροή εκπαιδευτικού έργου, όπως υπογραμμίζουν και η ΟΛΜΕ και η ΟΛΤΕΕ. Εγκαταλείπετε και το απόλυτα επιτυχημένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Μια νέα αρχή στα ΕΠΑΛ», ενώ συμπιέζετε το «Μεταλυκειακό Έτος - Τάξη Μαθητείας», το οποίο έχει αποδείξει ότι μπορεί να δίνει λύσεις. Οι κυβερνητικές προθέσεις γίνονται περισσότερο αναγνωρίσιμες, μελετώντας τις ρυθμίσεις για τα ΙΕΚ. Τα ΙΕΚ, ιδίως τα δημόσια, δεν θα έχουν στο μέλλον διευθυντή κάποιον εκπαιδευτικό, αλλά διευθυντή - μάνατζερ. Επιπλέον, για να μην αναγκάζονται στις αναγκαίες επενδύσεις σε υποδομές οι σχολάρχες, τα ΙΕΚ θα έχουν πλέον δυνατότητα για πλήρη εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Η αγορά των ιδιωτικών ΙΕΚ τονώνεται σε βάρος των δημόσιων ΙΕΚ, αφού τα δημόσια ΙΕΚ θα πρέπει στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη να έχουν ελάχιστο αριθμό σπουδαστών διακόσια πενήντα στον αριθμό, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα εκατό. Σε περιοχές που δεν θα δημιουργείται, λόγω έλλειψης σπουδαστών, δημόσιο ΙΕΚ, οι σπουδαστές θα είναι αναγκασμένοι να εγγραφούν σε ιδιωτικά ΙΕΚ, τα οποία θα λειτουργούν κανονικά, χωρίς αριθμητικό περιορισμό. Οι σχολάρχες των ιδιωτικών ΙΕΚ θα έχουν και άλλες δυνατότητες για να θησαυρίζουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δίνεται δυνατότητα για εισαγωγή σπουδαστών από τα ΙΕΚ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με τρόπο που παρακάμπτει τις πανελλήνιες εξετάσεις. Παράλληλα, πριμοδοτείται η αγορά πιστοποιήσεων, που πλέον ανατίθεται απλόχερα στον ιδιωτικό τομέα. Για το θέμα αυτό κατατέθηκε και υπόμνημα της ΟΙΕΛΕ, που περιγράφει το ξεπούλημα του δημόσιου αγαθού της παιδείας και τον κίνδυνο να πλημμυρίσει η αγορά με παράνομες ή οριακές και εκτός προδιαγραφών πιστοποιήσεις από την ιδιωτική εκπαίδευση. Θα διαφημίζεται, λοιπόν, η αγορά αυτή από τους σχολάρχες ως παραπόρτι για την είσοδο στο πανεπιστήμιο, αλλά και για την καταδολίευση των διαδικασιών των πιστοποιήσεων του Εθνικού Συστήματος Προσόντων, εκτός μάλιστα ενωσιακών πολιτικών, γεγονός που εγκυμονεί και τον θεσμικό κίνδυνο να αντιμετωπίσουμε προσεχώς συνολικό πρόβλημα αξιοπιστίας στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Κύριε Υπουργέ, δεν είμαστε εμμονικοί, αλλά απόλυτα ρεαλιστές όταν απαιτούμε η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση να έχει στιβαρό δημόσιο χαρακτήρα και ιδίως χαρακτήρα σχολείου για τα μεταγυμνασιακά χρόνια. Επιπλέον πιστεύουμε ότι για να έχει νόημα η επαγγελματική εκπαίδευση, πρέπει η πιστοποίηση να ενσωματώνεται στον τίτλο σπουδών. Η ΕΣΑΜΕΑ υπέδειξε τις σοβαρές ελλείψεις που υπάρχουν στη διά βίου μάθηση, αλλά και στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, που αποτέλεσε πολύ σημαντική διέξοδο για ευάλωτες και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, αλλά και θεσμό επανένταξης στα καταστήματα κράτησης. Στην επιτροπή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εξέφρασα την ανησυχία μου για το γεγονός ότι στο κείμενο του νομοσχεδίου υπάρχει πλήθος εξουσιοδοτικών διατάξεων, χωρίς ερμηνευτικό πλαίσιο, που επιτρέπει στον εκάστοτε Υπουργό, αλλά και σε χαμηλόβαθμα κλιμάκια της διοίκησης, να ρυθμίζουν κατά το δοκούν και με αδιαφανείς διαδικασίες πολύ σημαντικές πτυχές της επαγγελματικής εκπαίδευσης σε έναν τομέα, μάλιστα, που απορροφά κονδύλια, εθνικά και ενωσιακά, πολύ σημαντικού ύψους, που πολλαπλασιάζονται με τις στρατηγικές των ΕΣΠΑ. Με εξέπληξε, επίσης, το μεγάλο πλήθος των διατάξεων που είναι άσχετες με το αντικείμενο του νομοσχεδίου, αλλά, παρ' όλα αυτά, ενσωματώνονται σε αυτό, όπως και η χθεσινή πολυσέλιδη υπουργική τροπολογία της τελευταίας στιγμής. Εδώ εγείρεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζήτημα δικαιοπολιτικό. Η κάθε μία σχεδόν από αυτές τις διατάξεις έπρεπε να τύχει χωριστής ρύθμισης, σε αυτοτελή νομοσχέδια, με ειδικές αιτιολογικές εκθέσεις και φυσικά, με εξαντλητική συζήτηση. Και όμως, αυτή η ασαφής και αποσπασματική νομοθέτηση είναι πάγια πρακτική της Κυβέρνησης και προσβάλλει το Κοινοβούλιο. Εντοπίζω, όμως και αρκετά ζητήματα ουσίας. Με λίγα λόγια: Στο άρθρο 114, που αφορά στις τοπικές προκηρύξεις θέσεων, θα μπορεί να ενεργεί αυτοτελώς ο τοπικός διευθυντής εκπαίδευσης, παρακάμπτοντας τους πανελλαδικούς πίνακες. Με το άρθρο 110 παύει να συμμετέχει αιρετός εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Διοικητικό Συμβούλιο της απόλυτα επιτυχημένης Σιβιτανιδείου Σχολής. Στο άρθρο 123 γίνεται προσπάθεια να φαλκιδευτούν επιτυχημένοι θεσμοί, όπως τα υπηρεσιακά συμβούλια, όπου επιχειρείται η στελέχωσή τους μέσα από τις ηλεκτρονικές εκλογές και μόνο, εκλογές στις οποίες γύρισε την πλάτη η εκπαιδευτική κοινότητα και συμμετείχε ένα ελάχιστο και μη αντιπροσωπευτικό ποσοστό. Η κυρία Υπουργός μου επεσήμανε ότι εισάγεται με το νομοσχέδιο η κολύμβηση στην εκπαίδευση. Η κολύμβηση, όμως, δεν θα διδάσκεται αποκλειστικά από επιστήμονες φυσικής αγωγής με ειδίκευση στην κολύμβηση. Ανακύπτει, λοιπόν, το ζήτημα κατ'αρχήν της ασφάλειας των παιδιών, των μαθητών, πέρα από άλλα αντικειμενικά προβλήματα, όπως είναι οι μετακινήσεις, ο διαθέσιμος χρόνος, τα κολυμβητήρια και λοιπά. Όμως, στη συνέχεια βλέπουμε ότι η Κυβέρνηση ανακαλύπτει πόρους για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητες του Ιδρύματος Fulbright στην Ελλάδα, του Ιδρύματος του οποίου τη διοίκηση διορίζει ο επίτιμος πρόεδρός του, δηλαδή ο εκάστοτε Αμερικανός Πρέσβης στην Ελλάδα. Δεν βρίσκει, όμως, χρήματα για να εξασφαλίσει δωρεάν, σταθερή και απεριόριστη πρόσβαση στο διαδίκτυο ή υπολογιστές και tablets στους μαθητές. Στον κοινοβουλευτικό έλεγχο της 4ης Απριλίου είχα ζητήσει, μεταξύ άλλων, την επιχορήγηση με 400 ευρώ για υπολογιστή για όσους το είχαν ανάγκη. Σήμερα, οκτώ μήνες αργότερα, η κυρία Υπουργός εξήγγειλε το γλίσχρο voucher των 200 ευρώ, που χρειάζεται τουλάχιστον ισόποση συμπλήρωση από τον οικογενειακό προϋπολογισμό, χωρίς πρόβλεψη για τη σύνδεση διαδίκτυο. Καταλήγω. Η ερημοποιημένη μας χώρα δεν μπορεί να κατοικηθεί από μια φυσιολογική κοινωνία. Αυτό ακριβώς «διορθώνει» το νομοσχέδιο. Δημιουργεί τους νομάδες των σύγχρονων πόλεων, τους ανθρώπους χωρίς μόνιμη εργασία, ανθρώπινο ωράριο και αξιοπρεπείς απολαβές, με αντεργατικές ρυθμίσεις που ήρθαν και θα έρθουν από μια κυβέρνηση στα θεμέλια που άφησε ο μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ, τους ανθρώπους χωρίς κατοικία και κοινωνική αναφορά στις γειτονιές. Η κατοικία του εργαζόμενου κινδυνεύει από τον νέο Πτωχευτικό Κώδικα και την τροποποίηση του νόμου Κατσέλη. Τώρα έρχεται και η απαξίωση της τεχνικής παιδείας, για να οικοδομηθεί η γνωσιακή και μορφωτική διαφοροποίηση με ταξικά κριτήρια ευγονικού τύπου: Οι άριστοι ενάντια στους νομάδες των σύγχρονων πόλεων, ενάντια σε εκείνους που δεν έχουν δικαίωμα ούτε να είναι παιδιά. Η εκδίωξη των παιδιών των λαϊκών οικογενειών από το σχολείο θα πιέσει προς τα κάτω τα όρια και της ανηλικότητας και της παιδικής ηλικίας, για να μην υπάρχει έδαφος για την προστασία της με θεσμούς θετικής διάκρισης. Τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών θα εκπαιδεύονται από μικρά στην ανήλικη, απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία και θα ξοδεύουν από το υστέρημά τους, για να χρηματοδοτούν ένα χρηματιστήριο πιστοποιήσεων χωρίς αντικείμενο. Αυτό το ζοφερό μέλλον μόνο από έναν παράγοντα κινδυνεύει, από έναν λαό με εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρέπεια, που θέλει και μπορεί να διεκδικήσει το δικαίωμα στην εργασία και τη μόρφωση, για να κερδίσει την οικονομική, την πολιτιστική και την κοινωνική του απελευθέρωση, έναν λαό που αρνείται να αποδεχθεί το μοιραίο και τους μονόδρομους της μαύρης προπαγάνδας και όταν όλοι νομίζουν ότι τον έχουν καταβάλει, έχει το θάρρος και το θράσος να λέει «όχι». Για να πειστεί, λοιπόν, ο λαός μας ότι δεν έχει νόημα η ελπίδα, ότι ο κόσμος δεν μπορεί με αυτούς τους αγώνες να αλλάξει, πρέπει να διαγραφεί αυτή η ιστορική αλήθεια και να αλλοιωθεί η μνήμη του. Ο μεγαλειώδης, πατριωτικός και αντιφασιστικός αγώνας του, με την Εθνική Αντίσταση, που ενσωμάτωνε και μια πρωτόγνωρη κοινωνική ατζέντα, δεν θα μπορούσε να μην αποτελεί έναν από τους πρώτους στόχους σε αυτόν τον σχεδιασμό. Δεν μας εκπλήσσει, λοιπόν, το ότι στο νομοθέτημα που καλούμαστε να ψηφίσουμε έρχεται προς κύρωση, κατά παράβαση του Κανονισμού της Βουλής και του Συντάγματος, η διεθνής συμφωνία για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας, μια συμφωνία για την οποία έχει τεράστια ευθύνη ο ΣΥΡΙΖΑ που την προετοίμασε με τη σύναψη των προκαταρκτικών συμφωνιών το 2016 και το 2017, μια συμφωνία που υπέγραψε άρον άρον η υπηρεσιακή κυβέρνηση στις 4 Ιουλίου του 2019. Το Εθνικό Συμβούλιο για τη διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα αποκάλυψε στην επιτροπή και τον ρόλο που θα παίξει αυτό το Ίδρυμα, αλλά και άλλους μηχανισμούς της γερμανικής προπαγάνδας που αποσκοπούν στο να αμβλύνουν τη μνήμη της ναζιστικής θηριωδίας και ταυτόχρονα να απαξιώσουν την εθνική μας αντίσταση και κάθε αντιφασιστική ελληνική προσπάθεια, όπως ο αγώνας των αστράτευτων μαχητών της Μάχης της Κρήτης, αγώνα που δεν σεβάστηκε ούτε η Υπουργός Πολιτισμού που έδωσε πρόσφατα μάχη στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, για να εγκριθεί η επέκταση του λατομείου που καταστρέφει το θέατρο αυτής της μάχης στο φαράγγι της ιστορικής και μαρτυρικής Κανδάνου, εκεί που ο κρητικός λαός μόνος του και ακαθοδήγητος από την εξουσία των αρίστων ταπείνωσε τους επίλεκτους του Χίτλερ. Ζητάμε, λοιπόν, την απόσυρση αυτής της διάταξης, αλλά και συνολικά την καταψήφιση του σχεδίου νόμου για την επαγγελματική κατάρτιση. Πιστεύουμε στην ελπίδα και διαλέγουμε την πλευρά της μόρφωσης, της μνήμης και της αλήθειας. Είμαστε και θα είμαστε μαζί με την κοινωνία, μαζί με τα παιδιά που οδηγούνται πρόωρα σε αυτή την τεχνική επένδυση, τους αγωνιστές νέους του Ελύτη, «τα παιδιά με τα πρησμένα πόδια, που τα είπαν αλήτες», τα παιδιά που επιλέγουν πάντα τον αγώνα για τη μόρφωση και την κοινωνική απελευθέρωση, τον αγώνα που δεν θα σταματήσει «μέχρι να πάρουν τα όνειρα την εκδίκησή τους». Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Στο σημείο αυτό να συζητήσουμε τις αντιρρήσεις που προέβαλε ο κ. Κεγκέρογλου για αντισυνταγματικότητα των άρθρων 147 και 148 και συγκεκριμένα για παραβίαση του άρθρου 72 του Συντάγματος, σε συνδυασμό με το 65 παρ. 1 και 28 παρ. 1 του Συντάγματος. Παρακαλείται ο κ. Κεγκέρογλου ως ενιστάμενος, ως έχων τις αντιρρήσεις να λάβει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε συνέχεια της τοποθέτησής μας στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, αλλά και της επιστολής που αποστείλαμε στον Πρόεδρο της Βουλής, ζητήσαμε την απόσυρση των άρθρων 147 και 148 του νομοσχεδίου, που αφορούν στην κύρωση της διεθνούς Σύμβασης για την ίδρυση Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας, πρώτα από όλα για πολιτικούς και εθνικούς λόγους, αφού η προώθηση της ίδρυσης του Ιδρύματος δεν συσχετίζεται με την εξέλιξη του καθολικού αιτήματος της Ελλάδας για την απόδοση των γερμανικών οφειλών και αποζημιώσεων, από ό,τι φάνηκε όμως και τις προηγούμενες μέρες ούτε με τη στάση της Γερμανίας στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις προκλητικές και επιθετικές πρωτοβουλίες της Τουρκίας. Όμως, η πρωτοβουλία μου είναι και χρέος. Είναι χρέος για τις θυσίες στο Δίστομο, στο Δοξάτο, στη Νέα Κερδύλια, στο Κομμένο Άρτας, στην Ελάτη, στο Δομένικο, στα Καλάβρυτα, στη Βιάννο, στην Κάνδανο, στον Χορτιάτη, σε όλα τα μαρτυρικά χωριά και τις πόλεις της Ελλάδας, σε όλη τη μαρτυρική Ελλάδα, που σήμερα διεκδικεί δικαιοσύνη. Είναι υποχρέωσή μας για τον αγώνα του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης, που έχει επικεφαλής τον Βασίλη Μπρακατσούλα, τον πρώην Βουλευτή. Είναι υποχρέωσή μας στο δίκτυο μαρτυρικών πόλεων και τόπων, που έχει Πρόεδρο τον Δήμαρχο Καλαβρύτων - και πρώην Βουλευτή - Αθανάσιο Παπαδόπουλο. Καταθέτω για τα Πρακτικά το κοινό υπόμνημα προς τον Πρωθυπουργό και τους πολιτικούς Αρχηγούς, αναφορικά με την εισαγωγή στη Βουλή της κύρωσης της Σύμβασης, στην οποία αναφέρθηκα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τονίζω, επιπλέον, ότι η σύμβαση αυτή υπεγράφη τρεις ημέρες πριν τις εθνικές εκλογές του Ιουλίου με Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία όμως εκτελούσε ουσιαστικά χρέη υπηρεσιακής κυβέρνησης, και μάλιστα από πρόσωπο άγνωστο και μάλλον μη εξουσιοδοτημένο, αφού μέχρι τώρα δεν έχουμε μάθει ούτε ποιος ήταν ούτε με ποιανού εντολή πήγε. Το ζήτησα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα, στην Ολομέλεια της Βουλής υποβάλλουμε ένσταση αντισυνταγματικότητας των άρθρων 147 και 148 του νομοσχεδίου, σε συνέχεια όσων ανέφερα, και ζητάμε την απόσυρσή τους. Παραβιάζουν τo άρθρo 28 του Συντάγματος παράγραφος 1 για την επικύρωση διεθνούς σύμβασης με τυπικό νόμο, το άρθρο 72 σε συνδυασμό με το 65 παράγραφος 1 που κατοχυρώνουν τον Κανονισμό της Βουλής ως τον χάρτη που ρυθμίζει τη δημοκρατική λειτουργία του Κοινοβουλίου και βέβαια, κατά συνέπεια, την παραβίαση των άρθρων 108 και 112 του Κανονισμού που παραβιάζονται. Εξηγούμαι: Όπως είναι γνωστό, με τον ν.4561/2018 η Βουλή κύρωσε τη Διεθνή Σύμβαση που συνήφθη τότε μεταξύ των αρμοδίων Υπουργείων, προκειμένου να προετοιμαστεί η ίδρυση ενός Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας. Εν συνεχεία, στις 4 Ιουλίου, όπως προανέφερα, τρεις μέρες πριν τις εκλογές, διά αγνώστου η υπηρεσιακή κυβέρνηση υπέγραψε τη Σύμβαση με την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Γερμανίας. Σημειώνουμε ότι στη Σύμβαση αυτή και σήμερα δεν είναι ευκρινές ποιος Υπουργός ή άλλο δημόσιο όργανο εκπροσώπησε ή έδωσε την εντολή για την υπογραφή της σύμβασης. Στο αντίγραφο υπάρχει μόνο μια μονογραφή. Σήμερα, με τα άρθρα 147 και 148 του συζητούμενου σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας εισάγεται προς συζήτηση και κύρωση αυτή η Σύμβαση. Ωστόσο, όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος και τα σχετικά άρθρα 112 και 108 του Κανονισμού της Βουλής, κάθε διεθνής σύμβαση εισάγεται προς κύρωση στη Βουλή με αυτοτελές σχέδιο νόμου που συζητείται και ψηφίζεται με ειδική προς τούτο διαδικασία και όχι αποσπασματικά στο πλαίσιο άλλου μη συναφούς σχεδίου νόμου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα λίγο χρόνο ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, συνεχίστε.
Ναι, συνεχίζω. Στο άρθρο 28 του Συντάγματος είναι σαφές από το πρώτο κιόλας εδάφιο, όπου γίνεται ρητή αναφορά σε επικύρωση με τυπικό νόμο, ώστε η διεθνής συνθήκη να κατισχύει κάθε άλλης διατάξεως νόμου, κάνει σαφή διάκριση ανάμεσα στον νόμο με αρχή, μέση και τέλος και στη διάταξη νόμου. Αν διαβάσετε το πρώτο εδάφιο, θα γίνει κατανοητό και κυρίως από μη συνταγματολόγους, γιατί τους συνταγματολόγους μπορούμε να τους ακούσουμε για πολλά πράγματα, αλλά αν διαβάσεις μόνο αυτό, το καταλαβαίνεις. Είναι σαφής ο ορισμός. Ο συντακτικός νομοθέτης προέβλεψε ρητά ότι η κύρωση διεθνούς συνθήκης θα γίνεται με τυπικό νόμο που ψηφίζεται από τη Βουλή. Αυτή είναι η αναγκαία προϋπόθεση για να καταστεί μία διεθνής σύμβαση αναπόσπαστο τμήμα του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και μάλιστα αυξημένης τυπικής ισχύος, για να κατισχύει άλλων διατάξεων. Πράγματι, όπως γίνεται δεκτό από τη νομική θεωρία, το άρθρο 28 του Συντάγματος αναφέρεται σε κύρωση και όχι επικύρωση κατά κυριολεξία με τυπικό νόμο, ο οποίος περιλαμβάνει την κυρωτική ρήτρα και το κείμενο της συνθήκης, το πρωτότυπο και τη μετάφρασή τους στην ελληνική γλώσσα. Έτσι μόνο μπορεί να ενσωματωθεί η διεθνής σύμβαση στο εσωτερικό δίκαιο. Τούτο εκφράζεται και στις σχετικές διατάξεις του Κανονισμού της Βουλής κατ' εφαρμογήν της πρόβλεψης του Συντάγματος και ειδικά στο άρθρο 112 που προβλέπει την κύρωση διεθνούς συμβάσεως με νομοσχέδιο και όχι με αποσπασματικές διατάξεις άλλου νομοσχεδίου. Μάλιστα, η συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου με την οποία κυρώνεται διεθνής σύμβαση γίνεται με ειδική διαδικασία του άρθρου 108 και όχι με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία. Εξάλλου, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το εν λόγω σχέδιο νόμου, παρά το ότι επιχειρεί να κυρώσει διεθνή σύμβαση, δεν υπογράφεται από τον συναρμόδιο Υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος αντιθέτως είχε υπογράψει τον ως άνω νόμο, τον ν.4561/2018, που προετοίμασε τον δρόμο για την ίδρυση του Ιδρύματος. Ο κ. Κοτζιάς ήταν τότε. Ο Υπουργός Εξωτερικών είναι συναρμόδιος της Υπουργού Παιδείας, καθώς πρόκειται για μια διεθνή σύμβαση εκπαιδευτικού μεν περιεχομένου, η οποία, όμως, τόσο έμμεσα όσο και άμεσα επηρεάζει τις διεθνείς σχέσεις της χώρας μας με τη Γερμανία. Το ίδιο το ίδρυμα που αφορά η σύμβαση αποτελεί διεθνή οργανισμό, σύμφωνα με το πρώτο άρθρο, ενώ στο δεύτερο και στην περιγραφή της αποστολής του ιδρύματος γίνεται σαφές ότι αυτό προορίζεται στον διαπολιτισμικό διάλογο και τη διαμεσολάβηση μεταξύ των διαφόρων οργανώσεων και της κοινωνίας των πολιτών σε Ελλάδα και Γερμανία, πεδία που κατεξοχήν εμπίπτουν στη σύγχρονη έννοια της πολιτιστικής διπλωματίας και εν γένει της εξωτερικής πολιτικής που αποτελεί κατά αμάχητο τεκμήριο αρμοδιότητα του Υπουργείου Εξωτερικών. Το Υπουργείο Εξωτερικών είναι πράγματι το μόνο αρμόδιο για την παρακολούθηση των διμερών και διεθνών πολιτικών, για τη διαπραγμάτευση και μέριμνα, για τη σύναψη, παρακολούθηση και εφαρμογή των διεθνών συνθηκών και άλλων διεθνών πράξεων, καθώς και την εκπροσώπηση της Ελλάδας στα ξένα κράτη, στους διεθνείς οργανισμούς και άλλα διεθνή όργανα και συνδιασκέψεις. Αυτά προκύπτουν ευθέως από το άρθρο 1 του Οργανισμού του ΥΠΕΞ, ν.3566/2007. Κατά συνέπεια, με την έλλειψη της υπογραφής του Υπουργού Εξωτερικών δεν πληρούται εν προκειμένω η τυπική προϋπόθεση της παραγράφου 7 του άρθρου 85 του Κανονισμού της Βουλής, που αξιώνει κάθε νομοσχέδιο να υπογράφεται από όλους τους αρμόδιους Υπουργούς. Καταθέτω στα Πρακτικά της Βουλής ενδεικτικά πέντε κυρώσεις διεθνών συμβάσεων, όλες επί Kυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και όλες με την υπογραφή του Υπουργού Εξωτερικών, αν και αφορούν άλλα Υπουργεία. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες κυρώσεις, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Υπουργείο Πολιτισμού: Εκτός από την υπογραφή της κ. Μενδώνη και ο Υπουργός Εξωτερικών. Υπουργείο Τουρισμού: Εκτός από την υπογραφή του κ. Θεοχάρη και ο κ. Δένδιας, Υπουργός Εξωτερικών. Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη: Εκτός από την υπογραφή του κ. Χρυσοχοΐδη και του κ. Δένδια, Υπουργού Εξωτερικών. Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, εκτός από την υπογραφή του κ. Βορίδη, Υπουργός Εξωτερικών Νικόλαος Δένδιας. Τέλος, στο τελευταίο παράδειγμα, εκτός από την υπογραφή του Υπουργού Τουρισμού, του κ. Θεοχάρη, υπάρχει και η υπογραφή του Υπουργού Εξωτερικών κ. Δένδια. Είναι αδιαμφισβήτητο. Πέραν όλων των πολιτικών ζητημάτων, όσον αφορά το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας, που έχουν ήδη από εμάς επισημανθεί και στην αρμόδια Επιτροπή και σήμερα, ανακύπτει και σαφές ζήτημα αντισυνταγματικότητας όσον αφορά στο κύρος της Συμβάσεως και των διατάξεων που αποσκοπούν στην κύρωσή της. Βέβαια, το τέχνασμα που έχετε ετοιμάσει να εμφανιστεί η υπογραφή του Υπουργού Εξωτερικών στο τελικό κείμενο διά της τροπολογίας που αφορά το Υπουργείο Μετανάστευσης, όχι μόνο δεν άρει την αντισυνταγματικότητα, αλλά την επικυρώνει, γιατί αυτό το τέχνασμα βρήκατε να μας παρουσιάσετε σήμερα. Κατόπιν τούτων και για τους ανωτέρω λόγους, όπως τους εξέθεσα και όπως τους έχουμε εκθέσει και πρωτύτερα, ζητούμε την απόσυρση των άρθρων 147 και 148 του ως άνω συζητούμενου σχεδίου νόμου και την επανακατάθεση της σύμβασης, των άρθρων - ό,τι επιλέξετε - όπως ορίζει το Σύνταγμα με την υπογραφή του Υπουργού Εξωτερικών και σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπουν το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορούμε να έχουμε από τα Πρακτικά τα έγγραφα, αυτά που κατέθεσε;
Θα τα πάρετε τώρα. Ο αντιλέγων είναι ο κ. Ιωάννης Μπούγας από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Μπούγα, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά και εσείς με ανοχή.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα αναφερθώ στα ζητήματα στα οποία αναφέρθηκε στην εισαγωγική του ομιλία ο κύριος συνάδελφος, γιατί δεν έχουν σχέση με την αντισυνταγματικότητα. Επιφυλασσόμαστε για αυτά να τοποθετηθούμε όταν πάρουμε τον λόγο οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας και ο ομιλών. Θα μιλήσω, όμως, μόνο για το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας, όπως ακριβώς την περιγράφει στο σχετικό έγγραφό του για αντισυνταγματικότητα των διατάξεων που επικαλείται, καθώς επίσης και για όσα ανέπτυξε προφορικά από του Βήματος της Βουλής. Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η διαπραγμάτευση αυτής της συμφωνίας έγινε επί ημερών του ΣΥΡΙΖΑ και η εν λόγω συμφωνία υπεγράφη λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Όπως είναι γνωστό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ελληνική πολιτεία έχει υποχρέωση, τιμώντας διαχρονικά την υπογραφή της, να εισάγει προς κύρωση τις διεθνείς συμβάσεις στη Βουλή. Αυτές οι συμβάσεις πρέπει in globo να εγκρίνονται, να κυρώνονται ή να απορρίπτονται από τη Βουλή. Δεν μπορεί, δηλαδή, να κρατήσουμε ορισμένα άρθρα από τη σύμβαση και άλλα να τα απορρίψουμε. Συνολικά είτε εγκρίνεται είτε απορρίπτεται. Τίθεται, λοιπόν, ένα ζήτημα το οποίο αφορά κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ. Εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ διαπραγματεύτηκε, γνωρίζοντας την υποχρέωση της χώρας να εισάγει προς κύρωση την παρούσα σύμβαση στη Βουλή και γνωρίζοντας επίσης ότι δεν υπάρχει δυνατότητα περαιτέρω συζήτησης και αλλαγών επί των συγκεκριμένων άρθρων, σήμερα αποδέχεται, υιοθετεί ή αποκηρύσσει το περιεχόμενό της; Αυτό είναι το ένα ζήτημα. Έρχομαι τώρα στα ειδικότερα θέματα της αντισυνταγματικότητας, όπως ακριβώς αναπτύχθηκαν από τον κύριο συνάδελφο. Ξεκινώ, κύριε Πρόεδρε, από το άρθρο 28, διότι αυτό επικαλείται ο κ. Κεγκέρογλου, προκειμένου να καταδείξει την αντισυνταγματικότητα. Αναφέρεται, λοιπόν - και το αναγιγνώσκω για να μην υπάρχει καμία πιθανότητα να παραλείψω οτιδήποτε - το εξής: «Οι γενικά παραδεδεγμένοι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου». Άρα λοιπόν, κύριε συνάδελφε, το ίδιο το Σύνταγμα, το γράμμα του Συντάγματος δίνει την απάντηση στην αιτίασή σας περί αντισυνταγματικότητας, διότι δεν απαιτεί αυτοτελή νόμο, απαιτεί απλώς τυπικό νόμο. Δεν θέλω να σας υπενθυμίσω την επιστημονική αμφισβήτηση κατά το παρελθόν για το αν χρειάζεται τυπικός νόμος ή αν αρκεί οποιοσδήποτε ουσιαστικός νόμος για να κυρωθεί η σύμβαση. Αυτά ανήκουν στην επιστημονική συζήτηση. Όμως, το Σύνταγμα θέλει νόμο, προκειμένου να κυρωθεί η σύμβαση. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, αυτοτελής νόμος. Όσον αφορά τώρα αυτό το οποίο είπατε - και είναι το επόμενο εδάφιο το οποίο θα διαβάσω - ότι τάχα θέλει αυτοτελή νόμο για να υπερισχύει κάθε άλλης διατάξεως νόμου, νομίζω ότι εδώ έχετε παρερμηνεύσει - το λέω με όλον τον σεβασμό και την προσοχή που πρέπει - τη διάταξη του Συντάγματος. Διότι αυτό το αναφέρει το άρθρο 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος για να καταδείξει ότι οι διεθνείς συμβάσεις έχουν κύρος μεγαλύτερο του απλού νόμου, αλλά είναι υποδεέστερες του Συντάγματος. Και αυτό σε αντίθεση με τις επόμενες διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 της ίδιας συνταγματικής διάταξης. Αυτό, λοιπόν, το οποίο επικαλεστήκατε νομίζω ότι είναι αβάσιμο. Σε ό,τι αφορά, κύριε Πρόεδρε, τη διαδικασία των άρθρων του Κανονισμού που επικαλέστηκε ο κύριος συνάδελφος, πράγματι ο Κανονισμός στη διάταξη του άρθρου 112 παράγραφος 1 προβλέπει ότι η Βουλή εγκρίνει ή απορρίπτει τα νομοσχέδια και τις προτάσεις νόμων που κυρώνουν διεθνείς συνθήκες ή διεθνείς συμβάσεις χωρίς μεταβολές του περιεχομένου των συνθηκών και των συμβάσεων, αυτό που ανέφερα πριν για την in globo κύρωση ή απόρριψη. Παρακάτω λέει: «Η κύρωση των νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων της προηγούμενης παραγράφου γίνεται με τη διαδικασία του άρθρου 108». Υπάρχει, δηλαδή, η ευχέρεια να συζητηθούν και στις κοινοβουλευτικές επιτροπές οι συμβάσεις και να κυρωθούν με τη συνοπτική διαδικασία της διατάξεως του άρθρου 108, την οποία δεν θέλω να περιγράψω. Όποιος θέλει, μπορεί να την αναζητήσει στον Κανονισμό της Βουλής. Όμως, εδώ μας δίδεται μια επιπλέον δυνατότητα, να συζητήσουμε αναλυτικότερα τις διατάξεις της συμβάσεως που έρχεται προς κύρωση και να τοποθετηθούν όλοι οι συνάδελφοι. Αυτή η τοποθέτηση δεν μπορεί να επιφέρει αλλαγές - το λέω για μία φορά ακόμα - παρά μόνο μπορεί να αποτελεί μορφή υπόδειξης προς την Κυβέρνηση σε μια νέα διαπραγμάτευση, ώστε να διαπραγματευθεί εκ νέου και με διαφορετικό τρόπο τις διατάξεις των συμβάσεων που ορίζουν τα ίδια ζητήματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε ό,τι αφορά τώρα τη δυνατότητα ενσωμάτωσης, εδώ έχουμε μια θεματική σύμβαση και όχι μια γενική σύμβαση η οποία αφορά στα δύο κράτη. Εν προκειμένω, λοιπόν, αυτή η σύμβαση εφόσον έχει θεματική συνάφεια με το ζητούμενο σχέδιο νόμου και υπογράφεται από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας, μπορεί να ενσωματωθεί σε νομοσχέδιο, διότι έχουμε πλέον την προϋπόθεση του τυπικού νόμου, και ως σύνολο με το νομοσχέδιο να κυρωθεί από τη Βουλή με αυτόν τον τρόπο. Αυτό δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο στα κοινοβουλευτικά μας ήθη. Τελείως ενδεικτικά, υπενθυμίζω τον ν.4531/2018 «Κύρωση Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, της ενδοοικογενειακής βίας και άλλες διατάξεις» αρμοδιότητας του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Υπενθυμίζω, επίσης, τον ν. 4596/2019 «Κύρωση του Πρωτοκόλλου με αριθμό 16 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, διατάξεις που αφορούν στη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης, διατάξεις που αφορούν στη λειτουργία του σωφρονιστικού συστήματος» και τον ν.4639/2019 «Κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την χειραγώγηση των αθλητικών αγώνων, μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό και άλλες διατάξεις». Όλοι αυτοί οι νόμοι, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περιλαμβάνουν τόσο κυρώσεις διεθνών συμβάσεων, που είχε συνυπογράψει η χώρα μας, όσο και άλλες διατάξεις, συναφείς βεβαίως, προς τα θέματα τα οποία ρυθμίζει η σύμβαση. Τελειώνοντας, διότι ήδη έχω υπερβεί τον χρόνο, θέλω απλώς να επισημάνω προς τις κυρίες και τους κυρίους συναδέλφους ότι το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής δεν έχει οποιαδήποτε ένσταση επί των ζητημάτων τα οποία έθεσε ο κ. Κεγκέρογλου και τα ανήγαγε σε ζητήματα συνταγματικής περιωπής. Η ένσταση πρέπει να απορριφθεί. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νικόλαος Φίλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συμφωνούμε με την ένσταση αντισυνταγματικότητας που κατέθεσε σήμερα ο εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής. Ανάλογη θέση είχαμε διατυπώσει και εμείς στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής. Πράγματι, η συμφωνία αυτή πρέπει να έρθει ξεχωριστά στη Βουλή και να κυρωθεί από τη Βουλή με τη διαδικασία που ακολουθούμε για όλες τις διεθνείς συμφωνίες και με την υπογραφή του Υπουργού Εξωτερικών. Αυτό είναι ένα θέμα τυπικό και ουσιαστικό. Δεν υπάρχει κάποια βιασύνη για σήμερα. Μπορεί να γίνει κάποια άλλη στιγμή. Ωστόσο, θέλω να μιλήσω και επί της ουσίας. Το θέμα δεν είναι διαδικαστικό, αλλά ουσιαστικό. Διάβασα και την ανακοίνωση που κατατέθηκε στα Πρακτικά της Βουλής και από εμάς, αλλά και από άλλα κόμματα της Επιτροπής Διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων, που θέτει ένα σκεπτικό. Η Βουλή των Ελλήνων με διαφανή διαδικασία τον Σεπτέμβριο του 2018 σε συνεδρίαση συζήτησε το ζήτημα αυτό, το ζήτημα του Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας. Επαναλαμβάνω, με διαφανή διαδικασία και όχι κρυφά. Έθεσε συγκεκριμένες προϋποθέσεις γι' αυτήν τη συμφωνία, οι οποίες ικανοποιούνται από το κείμενο της συμφωνίας που υπεγράφη. Αν θέλετε, μπορούμε να κάνουμε και αναλυτική συζήτηση. Γι' αυτό δεν πρέπει να γίνει αυτή η συζήτηση εν παρόδω μέσα σε έναν κυκεώνα άλλων διατάξεων. Αδικεί το ζήτημα. Πρέπει να γίνει συγκεκριμένα ως κύρωση συμφωνίας. Σε αυτήν τη συζήτηση είχαν συμφωνήσει όλα τα κόμματα ότι μπορούμε να προχωρήσουμε με τους όρους, που περιγράφονται στο κείμενο της Βουλής, να προχωρήσουμε στη συμφωνία αυτή. Είχε καταψηφίσει μόνο η Χρυσή Αυγή και είχε εκφράσει επιφυλάξεις με «παρών» το ΚΚΕ. Κανένας άλλος δεν είχε διαφωνήσει επί της αρχής αυτής της συμφωνίας. Άρα, να κριθεί, λοιπόν, στη Βουλή αν αυτή η συμφωνία που υπεγράφη από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια συμφωνία που ικανοποιεί ή όχι τους όρους που είχε θέσει η Ελληνική Βουλή τον Σεπτέμβριο του 2018. Η συμφωνία αυτή μονογράφηκε από τις δύο πλευρές τον Οκτώβριο του 2018. Δεν είναι συμφωνία της τελευταίας στιγμής. Για λόγους, που έχουν να κάνουν με την πραγματικότητα της γραφειοκρατίας, αλλά και της πολιτικής κατάστασης εκείνη την περίοδο, φτάσαμε στον Ιούλιο του 2019. Επαναλαμβάνω και τονίζω ότι δεν υπάρχει τίποτα το κρυφό και τίποτα το μεμπτό. Γι' αυτό αποδεχόμαστε το αίτημα να γίνει ξεχωριστή συζήτηση στη Βουλή για τη συμφωνία αυτή, ώστε να μην υπάρχει κανένα νέφος, καμία υποψία. Ας δούμε ποια είναι η σκέψη γι' αυτήν τη συμφωνία. Η σκέψη είναι - και είναι σωστή - ότι πρέπει να υπάρξει από την πλευρά της Γερμανίας η αποδοχή κατ'αρχήν - αυτό έχει σημασία - των ευθυνών του ναζιστικού καθεστώτος. Δεν μπορούμε να πάμε σε έναν ιστορικό αναθεωρητισμό. Η νέα γενιά πρέπει να γνωρίζει - είναι θεμέλιο της αναγκαίας συνεργασίας της νέας γενιάς στην Ευρώπη, ιδιαίτερα σήμερα που υπάρχει μία επανάληψη φαινομένων ρατσισμού, νεοναζισμού, φασισμού - τι σημαίνει «συνεργασία» στη βάση μιας ιστορικής πραγματικότητας. Αυτή η πραγματικότητα είναι ο αντιφασιστικός αγώνας, η αντιφασιστική νίκη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Δεύτερον, τι συμβαίνει μέχρι στιγμής; Το γερμανικό κράτος αναλαμβάνει πρωτοβουλίες - χωρίς να γνωρίζει το ελληνικό κράτος κεντρικά - με διάφορους φορείς για να αποκαταστήσει, όπως λέει, ένα κλίμα συνεργασίας. Αυτό είναι λάθος. Οι οποιεσδήποτε πρωτοβουλίες ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία που έχουν να κάνουν με την αποκατάσταση των σχέσεων σε επίπεδο νεολαίας για την ιστορική μνήμη και τα υπόλοιπα ζητήματα, πρέπει να γίνονται συμφωνημένα. Και αυτό είναι το νέο στοιχείο. Ενώ μέχρι τώρα είχε ένα μόνο σχέδιο, το ταμείο για το μέλλον, με χρήματα που θα δίνονταν μόνο από το Υπουργείο της Γερμανίας, τώρα υπάρχει το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα, το οποίο είναι συνδιαχείριση κρατών. Υπάρχουν δύο πλευρές που αποφασίζουν ποιες ενέργειες θα γίνουν και πού θα αποδοθούν τα χρήματα τα οποία υπάρχουν. Το θέλουμε αυτό ή όχι; Το όχι σημαίνει ότι δεν θέλουμε συνεργασία με άλλες χώρες. Δεν θέλουμε να υπάρχει πρόγραμμα συνεννόησης, συμφιλίωσης και συνεργασίας της νεολαίας στην Ευρώπη; Δεν το πιστεύω αυτό το πράγμα, με εξαίρεση τη Χρυσή Αυγή που έχει την άποψή της. Αν, όμως, θέλουμε να υπάρχει ένα πρόγραμμα συνεργασίας, αυτό πρέπει να γίνει με κανόνες ισοτιμίας ανάμεσα στα κράτη και όχι με μονομερείς ενέργειες εκ μέρους της Γερμανίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επίσης, θα ήθελα να πω ότι είναι προφανές ότι πρόκειται για ένα κέλυφος αυτήν τη στιγμή. Μιλώ γι' αυτό το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Το τι πολιτικές θα ακολουθηθούν από εκεί, έχει να κάνει με το ποιος διαχειρίζεται την πολιτική στην Ελλάδα. Αυτό είναι άλλη κουβέντα. Βεβαίως υπάρχουν προβλήματα και φόβοι. Αυτό είναι σαφές. Όμως, υπάρχουν και χωρίς το Ίδρυμα αυτό. Πήγαινε ο Φούχτελ - θυμάστε τον αλήστου μνήμης Φούχτελ - σε όλη την Ελλάδα και μοίραζε δήθεν χρήματα! Κι έφερε και πολιτικές. Θα τους αφήσουμε να κάνουν αυτήν την πολιτική διείσδυση στην Ελλάδα οι γερμανικοί πολιτικοί ή θα θέσουμε κανόνες; Ο κανόνας είναι ένα ίδρυμα συνδιαχείρισης ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία για την εθνική μνήμη, την αντιφασιστική μνήμη, για διδασκαλία των παιδιών μας. Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα. Αυτό σημαίνει - το ξαναλέω - αναγκαία συζήτηση στη Βουλή, για να μην υπάρχει κανένα νέφος και καμία υποψία. Δεν υπεκφεύγουμε. Είμαστε σαφείς. Να έρθει εδώ ξεχωριστό κείμενο, να γίνει συζήτηση και να εκφραστεί αυτό το πνεύμα της συνεννόησης που εκφράστηκε επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ στη συζήτηση της Βουλής με τον κ. Γαβρόγλου που είχε έρθει εδώ να παρουσιάσει αυτό το θέμα. Αυτή είναι η άποψή μας. Όλα τα άλλα, είτε διαδικαστικά είτε άλλα, δυστυχώς είναι κατώτερα του ζητήματος. Τελειώνω με ένα άλλο ζήτημα. Θυμάστε ότι η Βουλή των Ελλήνων τον Απρίλιο του 2019 αποφάσισε και επαναδραστηριοποίησε το αίτημά μας για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Υπήρξε ρηματική διακοίνωση με βάση αυτό το κείμενο της Βουλής των Ελλήνων, που εδόθη στη Γερμανία. Υπάρχει απάντηση της Γερμανίας. Πρέπει να ακούσουμε τον Υπουργό Εξωτερικών. Ποια είναι και τι απαντάμε; Άρα, λοιπόν, υπάρχουν ουσιαστικά ζητήματα για την κύρωση και την ενεργοποίηση αυτής της συμφωνίας πολιτικής σημασίας, όχι τεχνικά ούτε στενά αντισυνταγματικότητας, αλλά πολιτικής σημασίας. Τα ανέφερα. Το τελευταίο είναι τι λέει η Γερμανία στο θέμα των αποζημιώσεων και τι απαντά η Ελλάδα σήμερα. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Φίλη. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης κ. Βασίλειος Βιλιάρδος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ειλικρινά, αδυνατώ να παρακολουθήσω τις τοποθετήσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Συμφωνεί με την αντισυνταγματικότητα ενός αιτήματος του Κινήματος Αλλαγής για μία συμφωνία που το ίδιο υπέγραψε! Δικό του θέμα, βέβαια. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά. Όσον αφορά τη Γερμανία, ασφαλώς δεν φτάνει η αποδοχή των εγκλημάτων της. Πρέπει να πληρώσει όλα όσα μας οφείλει. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ πάντως τόλμησε να εγγράψει τουλάχιστον τις επανορθώσεις στον ισολογισμό του κράτους. Θα έπρεπε. Δεν θα έπρεπε; Στο θέμα μας τώρα. Σύμφωνα με το άρθρο 65 παράγραφος 1 του Συντάγματος, η Βουλή ορίζει τον τρόπο της ελεύθερης και δημοκρατικής λειτουργίας της με Κανονισμό που ψηφίζεται από την Ολομέλεια κατά το άρθρο 76 και δημοσιεύεται με παραγγελία του Προέδρου της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Σύμφωνα τώρα με το άρθρο 70 παράγραφος 2 του Συντάγματος, ο Κανονισμός της Βουλής προβλέπει ότι το νομοθετικό έργο που καθορίζεται από αυτόν μπορεί να ασκείται και από τις Διαρκείς Κοινοβουλευτικές Επιτροπές που συγκροτούνται και λειτουργούν κατά τη διάρκεια της Συνόδου, όπως ορίζει ο Κανονισμός και με τους περιορισμούς του άρθρου 72. Στο άρθρο 72 τώρα του Συντάγματος ρυθμίζεται ο τρόπος σωστής νομοθέτησης. Το άρθρο 85 παράγραφος 3 του Κανονισμού της Βουλής ορίζει ότι τα νομοσχέδια πρέπει να συνοδεύονται από αιτιολογική έκθεση και έκθεση αξιολόγησης συνεπειών της ρύθμισης. Το άρθρο 147 του παρόντος νομοσχεδίου εισάγει προς κύρωση μία διεθνή Συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας, έναν διμερή δηλαδή μη κερδοσκοπικό Οργανισμό. Το δε άρθρο 148 είναι μία εφαρμοστική διάταξη της συγκεκριμένης Συμφωνίας. Η διεθνής αυτή συμφωνία έρχεται με ένα άρθρο σε άσχετο νομοσχέδιο, σε εντελώς άσχετο νομοσχέδιο, χωρίς να αναφέρει ποιος έχει υπογράψει από την πλευρά της Ελληνικής Δημοκρατίας, χωρίς αιτιολογική έκθεση η οποία απαιτείται και χωρίς έκθεση αξιολόγησης των συνεπειών της ρύθμισης, που επίσης απαιτείται. Σύμφωνα δε με καταγγελίες ατόμων και φορέων που ασχολούνται με το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων - υπάρχουν και αυτοί που πραγματικά ασχολούνται με τις γερμανικές αποζημιώσεις - η σύμβαση αυτή θα αποτελέσει «ταφόπλακα» στις ελληνικές αξιώσεις, οι οποίες θυμίζω ότι είναι πάνω από 300 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τις πιο μικρές αξιολογήσεις. Δεν αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, τους λόγους για τους οποίους η σημερινή Κυβέρνηση φέρνει μια διεθνή Συμφωνία που υπέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ στις 4-7-2019, δηλαδή μόλις τρεις μέρες πριν από τις εκλογές. Αλήθεια, γιατί βιάστηκε να την υπογράψει; Υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος λόγος; Αυτή η διεθνής συμφωνία θα έπρεπε να έρθει ως ξεχωριστό νομοσχέδιο με όλα τα ανωτέρω προαπαιτούμενα και με τις αντίστοιχες επιτροπές για την ενημέρωσή μας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους θεωρούμε ότι παραβιάζονται τα ανωτέρω άρθρα του Συντάγματος, αλλά και ο Κανονισμός της Βουλής, οπότε στηρίζουμε την ένσταση αντισυνταγματικότητας και το σωστό αίτημα του Κινήματος Αλλαγής για την απόσυρση των άρθρων 147 και 148 τόσο για νομικούς, όσο κυρίως για πολιτικούς λόγους. Η Ελλάδα δεν μπορεί να ενεργεί ως το 17ο Ομοσπονδιακό Κρατίδιο της Γερμανίας μόνο με υποχρεώσεις και χωρίς δικαιώματα. Σε κάποια στιγμή πρέπει να πούμε «φτάνει ως εδώ». Δεν είναι το Πουέρτο Ρίκο των Ηνωμένων Πολιτειών ούτε της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε ασφαλώς της Γερμανίας. Ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Βιλιάρδο. Η κ. Μπακαδήμα έχει τον λόγο. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν για την πολιτική σημασία των δύο άρθρων που συζητάμε, για τα οποία κατέθεσε ένσταση αντισυνταγματικότητας το Κίνημα Αλλαγής, τα άρθρα δηλαδή 147 και 148, γιατί δεν είναι δύο άρθρα απλώς σε ένα νομοσχέδιο. Είναι μια διεθνής Σύμβαση που θα ακολουθεί την πορεία της χώρας μας για πάρα πολλά χρόνια στο μέλλον. Ως εκ τούτου, θεωρούμε πως θα έπρεπε να έχουν συζητηθεί και συμφωνούμε πως θα έπρεπε να αποσυρθούν σήμερα και να συζητηθούν ως πρέπει, με τον χρόνο και τον τρόπο που συζητούνται όλες οι συμβάσεις μέχρι τώρα. Είπατε, κύριε Μπούγα, πως δεν είναι σαφές και πως ο κ. Κεγκέρογλου έκανε λάθος στην ερμηνεία που έδωσε και δεν είναι απαραίτητο να έρθει σαν ολοκληρωμένο νομοθέτημα μια σύμβαση. Δεν θα μπω στο ποιος έχει δίκιο. Θα επισημάνω την πρακτική της Νέας Δημοκρατίας μέχρι τώρα, όπως επεσήμανε και ο κ. Κεγκέρογλου για όλες τις προηγούμενες συμβάσεις, που ήρθαν προς συζήτηση και κύρωση στο Κοινοβούλιο. Συζητήθηκαν με τη διαδικασία που προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής, μία συνεδρίαση στην επιτροπή και μία στην Ολομέλεια. Ως εκ τούτου και με δεδομένη τη σημασία της σύμβασης που φέρνουν να εγκολπώσουν στο δίκαιο της χώρας μας τα δύο αυτά άρθρα, ειλικρινά αναρωτιόμαστε γιατί επιλέγετε να τα φέρετε σαν μέρος ενός ευρύτερου νομοθετήματος, πόσω δε μάλλον όταν οι ίδιοι οι φορείς έχουν στην ακρόαση φορέων, στη συζήτηση εντός της επιτροπής, εγείρει τις ενστάσεις τους και τις επιφυλάξεις τους. Βέβαια, κυρίες και συνάδελφοι, δεν μας προκαλεί καμμία εντύπωση η σημερινή σας πρακτική, γιατί για πολλοστή φορά βλέπουμε όχι μόνο να καταπατάτε το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής, αλλά και τους ίδιους τους νόμους που εσείς φέρατε και ψηφίσατε. Φυσικά, αναφέρομαι στον νόμο του επιτελικού κράτους, που φέρατε με πάρα πολύ μεγάλο καμάρι, ως νέα Κυβέρνηση. Είναι ένας νόμος που περιέγραφε ως βασικότερο κομμάτι της όλης σας νομοθετικής παρουσίας και δράσης την ορθή νομοθέτηση. Τι είδαμε, όμως, από το καλοκαίρι του 2019, που έγινε ο επιτελικός νόμος του κράτους. Μόνο ορθή νομοθέτηση δεν είδαμε. Είδαμε νόμους που βρίθουν αντισυνταγματικότητας. Η Αντιπολίτευση έχει εγείρει ενστάσεις σε πολλά νομοθετήματα. Υπήρχαν, φυσικά, τροπολογίες της τελευταίας στιγμής που ήταν ολόκληρα νομοσχέδια και να περιμένουμε οι Βουλευτές - ξέροντας οι Υπουργοί θα έρθει κάποια τροπολογία άλλου, άσχετου Υπουργείου - να καθυστερεί η συνεδρίαση για να προλάβει να κατατεθεί. Δυστυχώς, ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, ότι η υπεροψία της εξουσίας που σας διακατέχει - πιστέψτε με - είναι μόνο αριθμητική. Το ότι υπερτερείτε αριθμητικά έχει κάνει τις ενστάσεις αντισυνταγματικότητας να μην έχουν γίνει δεκτές μέχρι τώρα. Καταλάβετέ το. Το πολιτικό κομμάτι των νομοθετημάτων σας, έτσι και αλλιώς, έχει ερημοποιήσει και έχει φτωχοποιήσει ακόμη περισσότερο τη χώρα μας. Φροντίστε τουλάχιστον να τηρείτε το τυπικό κομμάτι του πράγματος, έστω τα διαδικαστικά που ορίζει το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μια αναφορά στη σημερινή ένσταση αντισυνταγματικότητας που κατέθεσε το Κίνημα Αλλαγής. Φυσικά, τη στηρίζουμε και την υπερψηφίσουμε, γιατί δεν πληρούνται ούτε οι τυπικές διαδικασίες, όπως αυτές ορίζονται για να κυρωθεί η σημερινή Σύμβαση των δύο άρθρων με τον τρόπο που έρχεται εντός του νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας. Θα παρακαλούσαμε και εμείς να αναιρεθούν, να κατατεθούν εκ νέου, όπως πρέπει, ως σύμβαση και τότε να μπορέσουμε να τη συζητήσουμε με τη σημασία που της αρμόζει. Ευχαριστώ.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Καραθανασόπουλος, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Το αίτημα αντισυνταγματικότητας από τη μεριά του Κινήματος Αλλαγής γίνεται για τυπικούς λόγους και αποτελεί το φύλλο συκής, κατά τη γνώμη μας. Ακριβώς, ως ΚΚΕ, δεν θα σταθούμε στην τυπικότητα του ζητήματος. Δηλαδή, αν ερχόταν τυπικά και με τις υπογραφές και ως άλλο νομοσχέδιο, δεν θα υπήρχε πρόβλημα; Θα άλλαζε η ουσία; Από αυτή την άποψη, όλο αυτό το σκεπτικό αναιρεί το πρώτο κομμάτι του εισηγητού του Κινήματος Αλλαγής σχετικά με τη στήριξη των αιτημάτων του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας, αλλά και του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών. Άλλωστε, στις 6 Σεπτεμβρίου του 2018, όταν κυρώθηκε η αρχική Σύμβαση για την προετοιμασία, τότε ο εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής δεν είχε εκφράσει καμμία απολύτως ένσταση στο ζήτημα αυτό και το είχε ψηφίσει. Δεύτερον, αποτελεί φύλλο συκής, αλλά και βολική Αντιπολίτευση για τον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, ο κ. Φίλης έμεινε στον τύπο, ενώ στην ουσία, το αποδέχτηκε. Είπε ότι είναι πάρα πολύ καλή συμφωνία και πρέπει να συζητηθεί. Άρα, πώς υπερασπίζεστε, κύριε Φίλη, το αίτημα το οποίο κατέθεσε το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών και το Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών, όταν λέει ότι η Συμφωνία αυτή στρεβλώνει την ιστορική μνήμα της Εθνικής Αντίστασης και ξεπλένει τα εγκλήματα που διέπραξε η ναζιστική Γερμανία κατά του ελληνικού λαού. Αυτό επικαλείται. Εσείς στηρίζετε αυτό το πράγμα; Όχι, βέβαια. Δεν συμφωνείτε με αυτό, γι' αυτό ακριβώς και μένετε στην τυπικότητα. Επί της ουσίας, λοιπόν, αυτά τα μορφωτικά ιδρύματα που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, είτε διακρατικά είτε από κράτος σε άλλο κράτος, δεν είναι αθώες περιστερές και δεν θα μπορούσαν, άλλωστε, ποτέ να είναι αθώες περιστερές, γιατί η εκπαίδευση δεν αποτελεί ανεξάρτητη μεταβλητή. Σχετίζεται πάντοτε με τις επιδιώξεις των αστικών τάξεων της κάθε χώρας και στις σημερινές συνθήκες, μάλιστα, που γίνεται μια γιγαντιαία προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορίας. Μάλιστα, αυτή η προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορίας αποτελεί και την επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από αυτή, λοιπόν, την άποψη, ως ΚΚΕ, βεβαίως, συμφωνούμε ότι πρέπει να υπάρχουν σχέσεις φιλίας, αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς και τις νεολαίες, αλλά αυτές οι σχέσεις φιλίας και αλληλεγγύης δεν μπορούν να γίνουν υπό το καθεστώς τσακίσματος της ιστορικής μνήμης και κάτω από τις εκάστοτε επιδιώξεις των αστικών τάξεων. Όπως, το 2018 είχαμε εγείρει σοβαρές αντιρρήσεις για τη δημιουργία αυτού του ιδρύματος, έτσι και σήμερα αταλάντευτα υποστηρίζουμε την άμεση απόσυρση των συγκεκριμένων διατάξεων και της συγκεκριμένης Σύμβασης. Διότι, ως ΚΚΕ, στεκόμαστε αταλάντευτα και υποστηρίζουμε τις δίκαιες διεκδικήσεις για το σύνολο των αποζημιώσεων και των οφειλών της Γερμανίας εξαιτίας της Κατοχής 1941-1944 και αυτές ακριβώς οι ενστάσεις μας αποτελούν και ιερή υποχρέωση στους εκτελεσμένους, τους δολοφονημένους από τα στρατεύματα Κατοχής, στην αταλάντευτη στάση στην αντίσταση, αλλά και στην πάλη του λαού και της νεολαίας ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, επί της ουσίας, στηρίζουμε το αίτημα του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών, αλλά και του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών για την απόσυρση των συγκεκριμένων διατάξεων και να μην έρθουν με κάποιον άλλο τρόπο για να συζητηθούν, δηλαδή την ακύρωση της Σύμβαση.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Καραθανασόπουλε. Ο κ. Μπούγας έχει τον λόγο με την ιδιότητα του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου. Όμως, μια και μιλήσατε πολύ, αν μπορείτε, περιοριστείτε.
Τα ζητήματα πλέον συνταγματικότητας επιλύθηκαν, διότι είδα ότι και οι συνάδελφοι που πήραν τον λόγο δεν έμειναν σε αυτά. Κατά συνέπεια, εμμένω στην πρότασή μου να απορρίψει ως αβάσιμη την ένσταση αντισυνταγματικότητας το Σώμα. Εκείνο, όμως, το οποίο θα ήθελα να παρατηρήσω είναι ότι δεν λάβαμε μια σαφή απάντηση εκ μέρους του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ. Στηρίζει την αντισυνταγματικότητα της συμφωνίας, ναι ή όχι; Ακούσαμε ότι πρόκειται για μια συμφωνία, που θα πρέπει η Βουλή να συζητήσει. Όμως, να συζητήσει προς ποια κατεύθυνση, κύριε Φίλη; Δεν μπορεί να επιφέρει μεταβολές η Βουλή και το κόμμα σας τότε θα έρθει σε δυσχερέστερη θέση, διότι θα κάνετε μια συζήτηση στην οποία θα εγκλωβιστείτε, χωρίς να μπορείτε να επιφέρετε αλλαγές σε μια συμφωνία, την οποία εσείς έχετε υπογράψει. Όλα αυτά τα ερωτήματα έπρεπε να τεθούν κατά το στάδιο της διαπραγματεύσεως και όχι σήμερα. Αφορούσαν τους διαπραγματευτές που ήταν εντολοδόχοι και εντεταλμένοι της τότε κυβέρνησης, που συγκυβερνούσε το κόμμα σας με τους ΑΝΕΛ. Κατά συνέπεια, ακόμη και να γίνει αυτό το εσείς ζητήσατε - που νομίζω ότι ήταν μια οδός διαφυγής από την ουσία της συζητήσεως - πάλι θα αντιμετωπίσετε το πρόβλημα, δεδομένου ότι απαγορεύονται οι αλλαγές σε οποιοδήποτε άρθρο της Συμβάσεως. Τι θα πείτε τότε που δεν μπορείτε να πείτε σήμερα; Ή συμφωνείτε ή διαφωνείτε. Αν διαφωνείτε, μπορείτε να πείτε ότι αλλάζει γνώμη ο ΣΥΡΙΖΑ και μια Συμφωνία που την υπέγραψε, ουσιαστικά δεν την ψηφίζει. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κλείνουμε με την κυρία Υπουργό.
Θέλω και εγώ τον λόγο. Θα μου τον δώσετε μετά;
Κύριε Κεγκέρογλου, πρέπει να κλείσει η κυρία Υπουργός. Αν θέλετε, μπορείτε να έχετε τον λόγο για ένα λεπτό μόνο, επειδή είστε ο λέγων.
Κύριε Πρόεδρε, ήταν αποκαλυπτικές οι τοποθετήσεις. Αφ' ενός, υπήρξε μια προσπάθεια βεβαίως να υπάρξει για απαξίωση των αντιρρήσεων και των παραβιάσεων συγκεκριμένων άρθρων του Συντάγματος και του Κανονισμού. Για μένα, δεν ήταν επιτυχής, διότι υπάρχει σαφής παραβίαση και του άρθρου 28 παράγραφος 1 και άλλων διατάξεων τις οποίες ανέφερα και κυρίως, της διάταξης του Κανονισμού και του Συντάγματος που προβλέπει ότι τα νομοσχέδια υπογράφονται από τους αρμόδιους Υπουργούς. Βεβαίως, υπήρξε πρακτική για πρωτόκολλα ή άλλα, όπως ανέφερε ο συνάδελφος κ. Μπούγας, που κυρώθηκαν μέσα σε άλλα νομοσχέδια, αλλά διεθνής σύμβαση, με την έννοια και κατά το νόημα αυτής που συζητάμε και προωθεί η Κυβέρνηση για κύρωση του 147 και του 148, δεν έχει υπάρξει και, σε κάθε περίπτωση, δεν έχει υπάρξει καμμία κύρωση χωρίς την υπογραφή του Υπουργού Εξωτερικών. Το τονίζω. Έχουμε αποκαλύψεις, όμως, και για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σήμερα, μέχρι τώρα τουλάχιστον, έχει αποφύγει να τοποθετηθεί ευθέως σε καίρια ερωτήματα, ενώ θα ήταν καλό κάτι να συνεισφέρει. Ποιος είναι αυτός που υπέγραψε τη σύμβαση, τρεις μέρες πριν τις εκλογές, και με ποιανού υπουργού εντολή πήγε και υπέγραψε; Ένα.
Μπαίνετε, όμως, σε άλλο κεφάλαιο. Για την αντισυνταγματικότητα μιλάμε τώρα. Μου ζητήσατε τον λόγο για να διευκρινίσετε κάτι, για ένα επιχείρημα επιπλέον και όχι για κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ.
Ναι, τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, αλλά η σύμβαση υπογράφηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Να αναφερθούμε στο ΚΚΕ, που δεν την υπέγραψε, ή στο ΜέΡΑ25;
Κύριε Κεγκέρογλου, με συγχωρείτε, αυτό είναι θέμα ουσίας και θα τα πείτε αυτά στην επί της ουσίας συζήτηση.
Στο τρίτο συνέδριο, λοιπόν, για τα Ολοκαυτώματα στην Ελλάδα και τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, στις 14-16 Σεπτεμβρίου 2018, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα εκεί τοποθετήθηκε τελείως διαφορετικά από ότι ο κ. Φίλης σήμερα. Οφείλει ο ΣΥΡΙΖΑ να ξεκαθαρίσει με ποιες είναι οι θέσεις του τελικά. Εμμένουμε λοιπόν, στο αίτημα για την αντισυνταγματικότητα των διατάξεων 147 και 148 του νομοσχεδίου για τους λόγους που εκθέσαμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Να μην ξεχνάμε και τη γενική διάταξη, ότι δηλαδή το ανώτατο όργανο είναι η Ολομέλεια, αλλά δεν είναι του παρόντος τώρα αυτό. Έτσι το είπα. Τον λόγο τώρα έχει η κυρία Υπουργός.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρότεινα πρώτα να οριοθετήσουμε το πλαίσιο της συζήτησης. Δεν συζητάμε επί της ουσίας της συμφωνίας. Παρ' όλα αυτά, η συμφωνία ρητά αναφέρει στο προοίμιό της ότι το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας δεν αποτελεί απάντηση για την ιδιαίτερη ιστορική ευθύνη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που απορρέει από τα σκοτεινά κεφάλαια της ιστορίας των διμερών σχέσεων και ιδιαίτερα τη Γερμανική Κατοχή. Ο κ. Φίλης έθεσε νέα θέματα ουσίας. Σημείωσα αναφορά σε πολιτική διείσδυση και ομολογώ ότι αν κάποιος προσγειωνόταν ξαφνικά στη Βουλή και άκουγε την επιχειρηματολογία του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν πεπεισμένος ότι εγκαλεί κάποιο άλλο κόμμα για τον τρόπο που διαπραγματεύθηκε, το περιεχόμενο που συμφώνησε, την υπογραφή που έβαλε. Αλλά εδώ έχουμε και πάλι το εξής παράδοξο: ο ΣΥΡΙΖΑ να καταγγέλλει ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ να εγκαλεί τον εαυτό του για τον τρόπο που διαπραγματεύθηκε, το περιεχόμενο το οποίο συμφώνησε, την υπογραφή που έβαλε σε μία συγκεκριμένη συμφωνία. Αυτά μόνο για τα Πρακτικά, αναφορικά με την ουσία. Έρχομαι, όμως, τώρα στην ένσταση αντισυνταγματικότητας, γιατί αυτό είναι το πλαίσιο της συζήτησης, είναι αμιγώς νομικό και αφορά τη συνταγματικότητα ή μη των εν λόγω διατάξεων. Πέντε παρατηρήσεις, κύριε Πρόεδρε. Παρατήρηση πρώτη, επί της ένστασης αντισυνταγματικότητας: Άρθρο 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος, προβλέπει ξεκάθαρα την κύρωση διεθνούς σύμβασης με νόμο. Δεν προβλέπει ξεχωριστό νόμο, προβλέπει κύρωση με νόμο και μάλιστα το 112 του Κανονισμού της Βουλής προβλέπει συγκεκριμένα ότι δεν πρέπει να αλλάζει το περιεχόμενο της σύμβασης που έρχεται προς κύρωση. Πουθενά δεν υπάρχει, όμως, υποχρέωση για κύρωση με ξεχωριστό νομοθέτημα. Σημείο δεύτερο. Δεν πρόκειται για μια γενική διακρατική συμφωνία. Πρόκειται για μία συμφωνία που αφορά στοχευμένα το Υπουργείο Παιδείας και θα τολμήσω να πω ούτε καν όλο το Υπουργείο Παιδείας, αλλά μία συγκεκριμένη Γενική Γραμματεία. Ποια Γενική Γραμματεία; Αυτήν ακριβώς για την οποία συζητάμε και σήμερα στο νομοσχέδιο. Δεν θα μπορούσε, κύριε συνάδελφε και Εκπρόσωπε της Ελληνικής Λύσης, να υπάρξει στενότερη συνάφεια μεταξύ της συγκεκριμένης συμφωνίας και του νομοσχεδίου υπό συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Υπάρχει λοιπόν απόλυτη θεματική συνάφεια, ανεξαρτήτως του ότι ο Υπουργός Εξωτερικών θα συνυπογράψει επίσης το ψηφισμένο νομοσχέδιο. Όλα τα υπόλοιπα είναι interna corporis της Βουλής. Σημείο τρίτο. Δεν υπάρχει ουδεμία παρατήρηση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής επί του συγκεκριμένου θέματος. Σημείο τέταρτο. Δεν είναι κάτι που συμβαίνει πρώτη φορά. Άκουσα τον κ. Φίλη να ζητά να έρθει ξεχωριστά. Μα, θα αναφέρω δύο παραδείγματα, επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ: ν.4531/2018, Κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και ν.4596/2019, Κύρωση του Πρωτοκόλλου υπ' αριθμό 16 στη σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Σε αυτές τις περιπτώσεις τι έγινε; Ακριβώς το ίδιο. Γιατί; Διότι δεν υπάρχει κάποια απαγόρευση, δεν υπάρχει κάποια συνταγματική πρόβλεψη που να επιτάσσει η κύρωση διεθνούς σύμβασης να γίνεται με ξεχωριστό νομοθέτημα. Πέμπτο και τελευταίο σημείο, κύριε Πρόεδρε. Έρχομαι και λίγο, όμως, στην ουσία, γιατί νομίζω είναι σημαντικό, πέρα από τη διαδικασία, που έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα, να συζητάμε και την ουσία. Αν είχε γίνει, αν είχε έρθει ως ξεχωριστό νομοθέτημα, τότε τι θα έχει γίνει; Θα είχαμε μία επιτροπή και μία Ολομέλεια. Τώρα είχαμε τέσσερις επιτροπές, εκ των οποίων μία ακρόαση φορέων, και Ολομέλεια. Και σωστά το Κίνημα Αλλαγής - το δεχτήκαμε - επέμεινε να κληθούν και φορείς συναφείς με τη συγκεκριμένη διεθνή σύμβαση. Έγινε αποδεκτό. Εισακούστηκαν αυτοί οι φορείς. Αν είχε ακολουθηθεί η άλλη διαδικασία, θα είχε γίνει πολύ λιγότερος διάλογος, δεν θα είχαν κληθεί οι φορείς, αλλά θα είχε γίνει μόνο μία συζήτηση σε επιτροπή. Άρα η διαδικασία που επελέγη είναι και σύννομη και σύμφωνη με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής και επιπλέον επέτρεψε πολύ εκτενέστερη συζήτηση, μεγαλύτερα περιθώρια συζήτησης επί της ουσίας. Θα κλείσω με το εξής: μια παρατήρηση ουσίας πάλι. Μιλάμε για μια συμφωνία, που την έχουν ψηφίσει όλα τα κόμματα της τότε Βουλής, πλην της Χρυσής Αυγής και του ΚΚΕ, που είχε δηλώσει «παρών».
Τα επί της ουσίας, κυρία Υπουργέ, θα τα πείτε μετά, στη συζήτηση.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ψηφίστηκε λοιπόν και από το Κίνημα Αλλαγής και από τον ΣΥΡΙΖΑ και νομίζω το δεδομένο αυτό, το στοιχείο αυτό αποκαλύπτει τις πραγματικές μικροπολιτικές προθέσεις πίσω από οποιαδήποτε ένσταση αντισυνταγματικότητας ή στήριξη ένστασης αντισυνταγματικότητας από τα ίδια τα κόμματα που την είχαν ψηφίσει. Κύριε Πρόεδρε, η Κυβέρνηση τάσσεται προφανώς αρνητικά απέναντι στην ένσταση αντισυνταγματικότητας. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Για την ψηφοφορία τώρα προβλέπεται από τον Κανονισμό η έγερση. Όμως, θα ακολουθήσουμε την πρακτική, που υπάρχει μέχρι τώρα. Έχει ληφθεί και η απόφαση από τη Διάσκεψη των Προέδρων και σε τρεις προηγούμενες ψηφοφορίες για την αντισυνταγματικότητα, αλλά και χθες ακόμα, πήγαμε με την αρχή της δεδηλωμένης επί των πραγμάτων.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο παρακαλώ επί της διαδικασίας.
Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο για να μιλήσετε επί της διαδικασίας.
Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σοβαρό το θέμα και βέβαια, δεν μπορεί να υπάρχουν επιχειρήματα εδώ μέσα, ότι «η σύμβαση έχει ψηφιστεί, οπότε τώρα γιατί δεν ψηφίζετε;». Εάν είχε ψηφιστεί η σύμβαση, μας κοροϊδεύει η Κυβέρνηση και την ξαναφέρνει; Ένα ερώτημα. Παραβίαση του Κανονισμού, λοιπόν. Ψηφισμένη σύμβαση και την ξαναφέρνει; Έτσι είπε η κυρία Υπουργός, την ψηφίσατε, λέει, τότε, τώρα δεν τη θέλετε; Αφορούσε άλλο πράγμα ο νόμος στον οποίο αναφέρεται η κυρία Υπουργός και παραπειστικά επιχειρηματολόγησε. Η παραβίαση του Κανονισμού, που ζήτησα και έλαβα τον λόγο, αφορά τη διαδικασία της ψηφοφορίας όπως την ανακοινώσατε. Το θέμα της έγερση, προφανώς, δεν μπορεί να υλοποιηθεί. Εάν υλοποιηθεί όμως το θέμα της έγερσης από αυτούς που είναι μέσα θα φανεί ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Όμως δεν υπάρχει ελευθερία βούλησης στους Βουλευτές να συμμετέχουν στη διαδικασία. Είναι από τις περιπτώσεις που υπάρχουν περιοριστικά μέτρα και «απαγορεύεται» να μπουν οι Βουλευτές να συμμετέχουν σε αυτήν τη διαδικασία, όπως προβλέπει ο Κανονισμός. Άρα, θα έλεγα ότι η εκκρεμότητα μένει. Δεν μπορεί και δεν υπάρχει απόφαση για τα ζητήματα συνταγματικότητας ότι θα γίνονται με άλλο τρόπο, πέραν αυτού που προβλέπει ο Κανονισμός. Διότι την επιστολική ψήφο την προβλέπει ο Κανονισμός και το Σύνταγμα και την εφαρμόζουμε. Την αλλαγή της διαδικασίας για την κρίση επί αιτημάτων αντισυνταγματικότητας με έγερση δεν δικαιούται το Προεδρείο ούτε η Διάσκεψη Προέδρων να την κάνει. Επομένως, υπάρχει ένα σοβαρό θέμα, που δεν μπορούμε να το λύσουμε υπό τις παρούσες συνθήκες και αυτός είναι άλλος ένας λόγος για να αποσυρθούν τα άρθρα 147 και 148, να προχωρήσει απρόσκοπτα η συζήτηση του νομοσχεδίου στα υπόλοιπα. Εάν επιμείνετε, πραγματικά θα είναι άλλη μια παραβίαση της παραβίασης, στην κατεύθυνση ενίσχυσης των παραβιάσεων. Άρα αυτό το νομοσχέδιο δεν θα έχει καμμία νομιμότητα πλέον, κύριε Πρόεδρε. Είναι πλέον ευθύνη δική σας όμως και όχι των εκπροσώπων ή της κυβέρνησης. Είναι δική σας ευθύνη να ζητήσετε την απόσυρση των άρθρων 147 και 148.
Αν χρειαστεί, θα δώσω τον λόγο και σε άλλον. Αφού το θέσατε έτσι το θέμα θα αναφερθώ κι εγώ στον Κανονισμό, παρόλο ότι υπάρχει πρακτική. Τι μας λέει κ. Κεγκέρογλου το άρθρο 69 παράγραφος 3; Ότι ο οποιοσδήποτε Προεδρεύων αποφαίνεται αν υπάρχει στη Βουλή απαρτία. Στη συνέχεια, γίνεται ψηφοφορία με πλειοψηφία. Υπάρχει απαρτία; Δεν υπάρχει αυτή.
Μέχρι στιγμής είναι…
Σας άκουσα. Ακούστε και μένα. Ο Κανονισμός είναι σοφός. Είναι ένας συνδυασμός τριών διατάξεων. Αν δεν τις έχουμε υπόψιν να τις μάθουμε. Συγνώμη. Το λέω και για τον εαυτό μου και για όλους. Να τις ερμηνεύουμε συνδυαστικά. Άρα, λοιπόν δεν έχουμε απαρτία αυτή τη στιγμή, λόγω του κορωνοϊού. Τι γίνεται όταν δεν έχουμε απαρτία; Αποφασίζει ο Πρόεδρος κατά την εκτίμησή του. Μάλιστα. Λέω λοιπόν ότι δεν ηγέρθη ο απαραίτητος αριθμός, συνεπώς πρέπει να απορριφθεί. Ένσταση λοιπόν από τους Βουλευτές. Τι μπορούν να κάνουν οι Βουλευτές; Πάμε τώρα στο άρθρο 71 παράγραφος 2 που λέει ότι θα μπορούσατε να έχετε αντιρρήσεις όταν έχετε το ένα εικοστό των ψήφων των παρόντων. Πάλι εδώ τα λέμε αυτά, όχι γιατί είναι καλώς καμωμένα, αλλά είναι η αναγκαιότητα.
Των παρόντων το έχουμε. Εδώ υπάρχει…
Ακούστε, για να τα πούμε τα πράγματα με τη σειρά. Εγώ δεν λέω ότι είναι ιδανική η συζήτηση που γίνεται και η διαδικασία. Προς Θεού! Είναι μια μεγάλη ανάγκη που προέκυψε από την πανδημία. Αλλά και εκεί να είναι το 1/20 δεν χρειάζεται, κύριε Κεγκέρογλου. Γιατί; Θα δείτε στο άρθρο 71 ότι λέει ότι θέλει το 1/20 όταν δεν χρειάζεται αποκλειστικά η έγερση. Τι μας λέει το 100 παράγραφος 2, στην τελευταία παράγραφο; Ότι εδώ η ψηφοφορία σχετικά με αυτό γίνεται αποκλειστικά - έχει το επίρρημα αποκλειστικά - με έγερση ή ανάταση χεριού. Άρα, όπως και να εφαρμόσω τον Κανονισμό, δεν είναι έτσι τα πράγματα.
Τελικά τι ισχύει; Δεν κατάλαβα.
Είναι άλλο το θέμα τι θα γινόταν εάν δεν είχαμε κορωνοϊό. Θα ήταν τα πράγματα καλά. Αλλά είναι μια αναγκαιότητα. Τι να κάνουμε τώρα;
Άλλο το «τι να κάνουμε» και άλλο το τι προβλέπει ο Κανονισμός.
Εγώ δεν ήθελα να πάω στις διατάξεις του Κανονισμού, αλλά εν πάση περιπτώσει. Επαναλαμβάνω λοιπόν, άρθρο 100, παράγραφος 2, άρθρο 69 και άρθρο 71 παράγραφος 3, λύνουν το θέμα. Αν υπήρχε πλήρης απαρτία εδώ μέσα και ήταν όλες οι ψήφοι. Ο απαραίτητος αριθμός δεν ηγέρθη. Συνεπώς, η ένσταση απορρίπτεται. Προχωράμε τώρα. Θα δώσω τον λόγο στην Υπουργό…
Δεν θα τη βάλουμε σε ψηφοφορία; Πώς τη βάλατε σε ψηφοφορία τελικά; Πώς; Με βάση ποια διαδικασία; Με βάση ποια διαδικασία απορρίπτεται; Να γραφτεί στα Πρακτικά, Πρόεδρε, με βάση ποια διαδικασία απορρίπτεται.
Γράφονται όλα στα Πρακτικά. Υπάρχει σύστημα και γράφονται όλα. Είναι όπως σας τα είπα. Λίγα πράγματα ξέρω, αλλά τον Κανονισμό τον ξέρω καλά.
Ναι, αλλά δεν μας είπατε με βάση ποια διάταξη απορρίπτεται. Εντάξει τον ξέρετε καλά τον Κανονισμό, αλλά ενίοτε γίνονται και κάποιες ψηφοφορίες εδώ μέσα.
Πάμε τώρα στον πρώτο ομιλητή.
Κύριε Πρόεδρε, ενίοτε γίνονται και ψηφοφορίες!
Για να οργανώσουμε τη συζήτηση. Αν θα μιλήσουν Βουλευτές, θα μιλάνε μετά από τέσσερις…
Πείτε μας, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ - ζητώ να γραφτεί στα Πρακτικά - με βάση ποια διάταξη απορρίπτεται η ένσταση αντισυνταγματικότητας.
Ελάτε, κύριε Κεγκέρογλου τώρα, αφήστε το. Το θέμα είναι απλό. Πώς θα γίνει αλλιώς; Δεν γίνεται αλλιώς.
Γίνεται. Εγώ σας πρότεινα πώς γίνεται, αλλά εσείς θέλετε να παραβιάσετε Σύνταγμα και Κανονισμό, για να κάνετε αυτά που θέλετε.
Μα, δεν παραβίασα τίποτα. Ο Κανονισμός τα λέει αυτά.
Εγώ αυτό που σας ζητώ επισήμως να γραφτεί στα Πρακτικά είναι το εξής. Η υποτιθέμενη από σας αυθαίρετη - επειδή είναι απόφαση μονοπρόσωπου οργάνου το οποίο δεν δικαιούται να αποφασίσει επ' αυτού - απόρριψη της αίτησης αντισυνταγματικότητας, θα πρέπει να μας πείτε με ποια διαδικασία έγινε. Εγερθήκαμε και είμαστε λιγότεροι; Σηκώσαμε το χέρι; Με τη δεδηλωμένη των απόντων; Πείτε μας με ποια διαδικασία απορρίφθηκε για να γραφτεί.
Κύριε Κεγκέρογλου, να σας πω. Δεν διεκδικώ το αλάθητο. Εν τη ρύμη του λόγου είπα ότι απορρίπτεται, λαμβάνοντας υπόψη τις τοποθετήσεις των κοινοβουλευτικών. Ωραία. Ψηφοφορία και επί των κοινοβουλευτικών. Παρακαλώ, κύριε Μπούγα, τι ψηφίζετε; Να ψηφίσουμε να τελειώσουμε.
Μου επιτρέπετε, έναν λόγο; Η Αίθουσα δεν είναι κατάλληλη για δικονομικού χαρακτήρα τεχνάσματα προκειμένου να αποφύγουμε την ουσία της υποθέσεως και δεν θέλει σε καμμία περίπτωση να το κάνει η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Πρέπει όλοι να έχουμε κατά νου ότι λειτουργούμε υπό έκτακτες συνθήκες που επιβάλλει η αντιμετώπιση της πανδημίας. Αυτό έχει προκαλέσει τη διαφορετική λειτουργία του Κοινοβουλίου. Έχουμε όμως αποφασίσει όλα τα κόμματα ομόφωνα ότι η κοινοβουλευτική διαδικασία και η λειτουργία του Κοινοβουλίου να συνεχιστεί. Αυτή είναι, λοιπόν, μια βασική αρχή, την οποία πρέπει να υπηρετούμε προσαρμόζοντας ερμηνευτικά τις διατάξεις που διέπουν τη λειτουργία του Σώματος
Να αποφεύγουμε νομοσχέδια που δεν μπορούν να γίνουν έτσι. Το έχουμε πει και αυτό. Η ομόφωνη απόφαση είναι αυτή όμως. Πείτε την ολόκληρη.
Κύριε Κεγκέρογλου, ακούστε. Αυτό λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, το οποίο πρέπει να γίνεται εκ μέρους των κομμάτων είναι να μην προκαλούν δυσκολίες τεχνητά προκειμένου να αποφεύγεται η διεξαγωγή των συζητήσεων και η λήψη αποφάσεων επί των σχεδίων νόμων. Αυτό πώς ξεπερνιέται; Πρέπει να είμαστε πρακτικοί. Σε ό,τι αφορά την ονομαστική ψηφοφορία γίνεται με την επιστολική ψήφο, την οποία έχουμε αποδεχθεί. Όπου όμως δεν είναι δυνατόν να έχουμε επιστολική ψήφο και οι διατάξεις του Κανονισμού ορίζουν άλλου είδους διαδικασία, προκειμένου να διαπιστωθεί η απαραίτητη πλειοψηφία, εκεί θα πρέπει κατ' ανάγκη, να εφαρμόζεται η αρχή της δεδηλωμένης. Νομίζω το κάναμε και χθες. Το έχετε δεχθεί και κατά το παρελθόν όλο αυτό το χρονικό διάστημα που λειτουργούμε υπό τις έκτακτες συνθήκες. Η αρχή της δεδηλωμένης διαπιστώνεται με την τοποθέτηση των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων ή των παριστάμενων εισηγητών των κομμάτων. Αυτό δίνει μία πρακτική λύση και δεν δημιουργεί προσκόμματα δικονομικού χαρακτήρα στη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Νομίζω ότι πρέπει να συμφωνήσουμε σε αυτό, αν πραγματικά και ειλικρινά θέλουμε να συνεχιστεί εύρυθμα η νομοθετική λειτουργία και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος. Είναι μια ευκαιρία σήμερα αυτό να το λήξουμε, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Φίλης έχει τον λόγο.
Επί της αντισυνταγματικότητας έχουμε τοποθετηθεί και είμαστε υπέρ…
Είδα τις τοποθετήσεις.
Είναι προφανές ότι η διαδικασία που ακολουθείτε, έχετε ήδη θεσμοθετήσει και καθιερώσει με βάση την πανδημία, έχει δημιουργήσει συνθήκες περιορισμένης δημοκρατίας το Κοινοβούλιο. Το πρόβλημα επιτείνεται ακόμη περισσότερο όταν στη Βουλή έρχονται να συζητηθούν ζητήματα όπως το χθεσινό με τις άρσεις ασυλίας. Να μην επεκταθώ στο ζήτημα αυτό ξανά. Επιμένει η Κυβέρνηση, μη επείγοντα νομοσχέδια να τα φέρνει με αυτήν τη διαδικασία. Νομίζετε ότι, επειδή ο κόσμος δεν μπορεί να κινητοποιηθεί καθότι υπόκειται στους κανόνες της κοινωνικής αποστασιοποίησης λόγω της πανδημίας, τα πράγματα θα περνούν χωρίς να τα αντιλαμβάνονται. Θα έρθει, όμως, ο λογαριασμός για τα μεγάλα ζητήματα, τα οποία, ερήμην και εναντίον της κοινωνίας, επιχειρεί να νομοθετήσει η Κυβέρνηση. Ευχαριστώ.
Κύριε Φίλη, όπως είπα ο τρόπος ψηφοφορίας αυτός είναι μια κατάσταση ανάγκης. Τα υπόλοιπα και όσον αφορά την ουσία θα τα πείτε μετά. Ο κ. Κεγκέρογλου έχει εκφραστεί.
Υπέρ της αντισυνταγματικότητας.
Ο κ. Καραθανασόπουλος νομίζω έχει εκφραστεί.
«Υπέρ».
Ο κ. Βιλιάρδος είπε «υπέρ» και η κ. Μπακαδήμα είπε «υπέρ». Συνεπώς, με βάση την αρχή της δεδηλωμένης, η οποία εφαρμόζεται εκ των πραγμάτων, απορρίπτεται η ένσταση αντισυνταγματικότητος.
Καλό μεσημέρι και από εμένα. Τον λόγο έχει η κ. Ζέττα Μακρή από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πάρω τον λόγο. Όταν αλλάζετε με τον Πρόεδρο, πρέπει να συνεννοείστε για το ποιος από την Κυβέρνηση έχει ζητήσει τον λόγο.
Κατ' αρχήν, χαμηλώστε τον τόνο της φωνής σας. Αυτό είναι το πρώτο. Εγώ δεν σας μιλώ έτσι. Το έχετε κάνει ξανά σε εμένα. Δεύτερον, είδα τι ώρα μπήκατε. Πάρτε μία ανάσα. Θα ξεκινήσουμε με αυτούς που περιμένουν από το πρωί.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν έχω…
Κυρία Μακρή, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είμαι εξαιρετικά ανακουφισμένη, που αυτή η συμφωνία μορφωτικού περιεχομένου δεν θα θίξει τις αξιώσεις της χώρας μας για πολεμικές αποζημιώσεις. Θα ξεκινήσω την τοποθέτησή μου, συγχαίροντας εσάς, κυρίες και κύριοι Υπουργοί και τους συνεργάτες σας, που εισηγηθήκατε από την αρχή της ανάληψης των καθηκόντων σας πολύ σημαντικά, ορθολογικά και καινοτόμα νομοσχέδια, νόμους πια και μεταρρυθμίσεις που καίτοι ήταν απαραίτητες, δεν υπήρχαν, απουσίαζαν. Θεωρώ επιβεβλημένη αυτήν την επαινετική αναφορά, γιατί έχω διαπιστώσει ότι μονότονα και με πολιτική ένδεια η Αντιπολίτευση επιχειρεί να αντικρούσει - γιατί δεν μπορεί να αποδομήσει - τις πρωτοβουλίες τόσο για την πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και ανώτατη εκπαίδευση, όσο και για τον εκσυγχρονισμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης και του ιδιωτικού σχολείου που άφησαν θετικό αποτύπωμα στο έργο του Υπουργείου. Οι αντιρρήσεις, δυστυχώς, αντί να συμβάλουν σε βελτιώσεις, εξαντλούντο και εξακολουθούν να εξαντλούνται σε διαξιφισμούς, αστήρικτες χιλιοειπωμένες διαπιστώσεις για δήθεν ταξικές επιλογές, φλύαρες και άσχετες αναφορές, ακόμη και κατηγορίες για αυταρχισμό άκουσα. Σχολαστική και προσεκτική είναι η δουλειά σας, κύριοι Υπουργοί και μέχρι τώρα αποσπά από τους ειδικούς και τους «ωφελούμενους» - εντός εισαγωγικών - των πρωτοβουλιών σας θετικά σχόλια, κάτι που ισχύει και για το σημερινό σχέδιο νόμου. Εγκύψατε, με ιδιαίτερη προσήλωση, στο αποπαίδι της εκπαιδευτικής δραστηριότητας, αυτό της αρχικής επαγγελματικής εκπαίδευσης, της κατάρτισης και της δια βίου μάθησης, προκειμένου να συμπληρώσετε ουσιαστικά και ολιστικά τις προηγούμενες πρωτοβουλίες σας, προσδίδοντας στην παιδεία χαρακτηριστικά ενεργούς και επίκαιρης κινητήριας δύναμης για την ανάκαμψη και την ανάπτυξη του τόπου. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι - αυτήν τη στιγμή που η Κυβέρνηση επιχειρηματολογεί και ρυθμίζει - με εσάς να αντιδικείτε, την Αντιπολίτευση, χωρίς προτάσεις. Σύμφωνα με έρευνες του Cedefop το 2020 η Ελλάδα κατατάσσεται στην τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση με επίδοση 23% ως προς τον ευρωπαϊκό δείκτη δεξιοτήτων ESI που δείχνει κατά πόσο το ανθρώπινο δυναμικό διαθέτει τις δεξιότητες που απαιτούνται για την ανάπτυξη της οικονομίας. Επιπλέον, ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το δεδομένο ότι στην μετά την οικονομική κρίση εποχή το 47% των ελληνικών επιχειρήσεων θεωρούν ότι η έλλειψη δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού αποτελεί μείζον εμπόδιο για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση των επενδύσεων τους. Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και το γεγονός, σύμφωνα με έρευνα του ΣΕΒ, ότι το 42,6% των επιχειρήσεων αντιμετωπίζει δυσκολία κάλυψης κενών θέσεων εργασίας μεσαίου επιπέδου κυρίως εξαιτίας της έλλειψης των κατάλληλων δεξιοτήτων και της απαιτούμενης εργασιακής εμπειρίας. Τα παραπάνω είναι απλώς μια αρχική διαπίστωση ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν υπήρχε καμμία μέριμνα για την ουσιαστική διασύνδεση της αγοράς εργασίας με το σύστημα δομών αρχικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης που προσφέρεται μετά το γυμνάσιο. Αναφέρομαι στις επαγγελματικές σχολές κατάρτισης, τις επαγγελματικές σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ, στα επαγγελματικά λύκεια, στο μεταλυκειακό έτος τάξης μαθητείας των ΕΠΑΛ και των ΙΕΚ. Αυτή, δε, η κατάσταση συναντάται και στη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση ενηλίκων. Το ποσοστό του ενήλικου πληθυσμού που συμμετείχε σε εκπαίδευση και κατάρτιση το 2018 ήταν 4,5%, όταν ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 12,1%, δηλαδή εικοστοί τέταρτοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η συμμετοχή εργαζομένων σε προγράμματα κατάρτισης το 2016 στην Ελλάδα ήταν 18,5%, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 40,8%. Την ίδια χρονιά, το 2016, σύμφωνα με τη «diaNEOsis» σε έρευνα σε άτομα ηλικίας είκοσι πέντε έως εξήντα τεσσάρων ετών, που είχαν συμμετάσχει σε προγράμματα κατάρτισης ενηλίκων, λιγότεροι από τους μισούς είχαν δηλώσει: «Το πρόγραμμα με βοήθησε να αποδίδω καλύτερα στη δουλειά μου». Δυστυχώς, αυτή η παράλληλη σχέση, σχέση χωρίς κανένα κοινό σημείο σύμφωνα με επιστημονικές εργασίες, ευθύνεται για τον χαμηλό δείκτη εύρεσης εργασίας από ανέργους που ολοκλήρωσαν προγράμματα αρχικής, αλλά και συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης. Ευθύνεται για την περιορισμένη χρήση στους χώρους εργασίας των γνώσεων και δεξιοτήτων που αποκτώνται μέσω της αρχικής, αλλά και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης. Τέλος, ευθύνεται για την έλλειψη επικύρωσης και αναγνώρισης από την αγορά εργασίας των επαγγελματικών προσόντων, που αποκτώνται μέσω της κατάρτισης. Θα πρέπει όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε ότι η επαγγελματική εκπαίδευση στην Ελλάδα δεν είναι η ύστατη λύση για τους λίγους, όταν αυτοί βρίσκονται μπροστά σε επαγγελματικά και εκπαιδευτικά αδιέξοδα. Αντίθετα θα πρέπει να είναι η επιλογή για τους πολλούς, η εναλλακτική σοβαρή επιλογή που θα προσφέρει στους νέους μας εξαιρετικές προοπτικές καριέρας, αλλά και ποιοτικές θέσεις εργασίας, που θα τους αποτρέψει από τη δύσκολη και πολλές φορές δυσβάσταχτη επιλογή της μετανάστευσης. Ορθά, λοιπόν, με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου καθιερώνεται το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων κατ' αντιστοιχία με το ισχύον ευρωπαϊκό, εκκρεμότητα από το 2011. Το νομοσχέδιο διασυνδέει την αγορά εργασίας με τις απαιτήσεις της οικονομίας για συγκεκριμένες ειδικότητες και για τεχνικά επαγγέλματα με απαραίτητες ρυθμίσεις όπως, η σύσταση ενός κεντρικού συμβουλίου επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, καθώς και με τη σύσταση δεκατριών περιφερειακών συμβουλίων που θα ανιχνεύουν και θα διαγιγνώσκουν τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και θα καθορίζουν τις ειδικότητες και το curriculum των εκπαιδευτικών δομών. Αναβαθμίζει τις δομές και τα προγράμματα, απλουστεύει τις διαδικασίες, βελτιώνει τον τρόπο πιστοποίησης. Όλες οι προτεινόμενες ρυθμίσεις, όλες προς τη σωστή κατεύθυνση, όλες μελετημένες και τεκμηριωμένες είναι απολύτως απαραίτητες για τον εκσυγχρονισμό της επαγγελματικής εκπαίδευσης, ώστε να ενισχυθεί και να ισχυροποιηθεί η αποτελεσματικότερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας. Μέλημα της Κυβέρνησης και του Υπουργείου είναι η ενδυνάμωση της παραγωγικότητας με γνώση, καινοτομία και ιδίως με εξειδικευμένους ανθρώπινους πόρους για την αντιμετώπιση του ολοένα και περισσότερο διεθνώς δυναμικού οικονομικού και ανταγωνιστικού περιβάλλοντος. Σε αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία η Αντιπολίτευση αντιδρά. Βλέπει εχθρούς, κρυμμένα σχέδια εξόντωσης ανηλίκων εργαζομένων, προσπάθεια εκμετάλλευσης υπέρ των μεγάλων συμφερόντων και δεν αναγνωρίζει έστω και αργά την αναγκαιότητα να αναπτυχθούν οι οριζόντιες δεξιότητες του καθενός και της καθεμιάς, όπως η ευέλικτη αντιμετώπιση των αλλαγών, η ικανότητα για μάθηση νέων πραγμάτων, η προώθηση των επικοινωνιακών ικανοτήτων, αλλά και των ικανοτήτων συνεργασίας, η σύνθεση των οργανωτικών ικανοτήτων σε συνδυασμό με την ανάληψη πρωτοβουλίας. Η σμίλευση τέτοιων δεξιοτήτων θα οπλίσει τους πολίτες με χαρακτηριστικά λειτουργικότητας, ορθολογισμού, προσαρμοστικότητας στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, ενσυναίσθησης και κριτικής σκέψης και θα προάγει την αμοιβαιότητα, τη συλλογική ετοιμότητα και την κοινωνική ευθύνη. Συγχαρητήρια, κύριε Υπουργέ, συγχαρητήρια κύριοι Υφυπουργοί, για άλλη μια φορά δικαιώσατε τις προσδοκίες μας - και τις δικές μας - για την εφαρμογή του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας, αλλά αποσπάσατε και τη θετική ψήφο εμπιστοσύνης το συνόλου σχεδόν των εμπλεκομένων φορέων και όχι μόνο του ΣΕΒ, όπως αναληθώς αναφέρει η Αντιπολίτευση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε την κ. Μακρή. Κύριε Κουτσούμπα, θα ήθελα να σας ζητήσω μια χάρη: Θα ήθελα να δώσω πρώτα για ένα λεπτό τον λόγο στην κ. Τζούφη από τον ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να καταθέσει ονομαστική. Κυρία Τζούφη, έχετε τον λόγο.
Έχει έρθει προς το Προεδρείο, έχουμε καταθέσει οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας για τα άρθρα 9, 10 και 11, που αναφέρονται στις Σχολές Μαθητείας του ΟΑΕΔ και στις ΕΣΚ, όπως, επίσης, και για το άρθρο 123, που αναφέρεται στη συγκρότηση των υπηρεσιακών συμβουλίων. Έχουμε μιλήσει για αυτά και θα μιλήσουμε και στη συνέχεια.
Ευχαριστούμε πολύ. Εάν υπάρχουν και άλλες Κοινοβουλευτικές Ομάδες, που θέλουν να καταθέσουν αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας, να το κάνουν τώρα για να μπορέσουν και οι κοινοβουλευτικές επιτροπές και υπηρεσίες να είναι έτοιμες για την ψηφοφορία, για να μπορέσουν να τις επεξεργαστούν. Τον λόγο έχει ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, κ. Δημήτριος Κουτσούμπας.
Κυρίες και κύριοι, δεν είναι μόνο η ιστορία με τις μάσκες - αερόστατα που ακόμα βρίσκονται στον δρόμο και με τα κλειστά σχολεία - που μάλλον με click away θα έρθουν και αυτές - , δεν είναι μόνο τα διάφορα κωμικοτραγικά που συνέβησαν με τα συστήματα που έπεφταν και με τα δίκτυα, που έχουν κρασάρει και που τώρα δίνετε με τυμπανοκρουσίες τάμπλετ - έστω και περιορισμένα και με σημαντικούς κόφτες, κάτι που σωστά ερμηνεύτηκε από γονείς, από μαθητές, από δασκάλους, ότι επί της ουσίας παραδέχεστε, έστω και καθυστερημένα, ότι τελικά υπήρχε πρόβλημα - , το κύριο, όμως, είναι ότι αν κάποιος έχει χάσει τη σύνδεση με την εκπαιδευτική πραγματικότητα, με τις ανάγκες των σχολείων, των πανεπιστημίων, των δομών επαγγελματικής εκπαίδευσης, των δομών ειδικής εκπαίδευσης σταθερά και για όλο το διάστημα, τουλάχιστον της πανδημίας, αυτός είναι σίγουρα η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας. Μόλις προχθές το βράδυ το Υπουργείο ανακοίνωσε ότι από φέτος θα ισχύσει άλλος τρόπος πρόσβασης στα ΑΕΙ για τους μαθητές, με περιορισμένες επιλογές και θέσπιση ξεχωριστών βάσεων από τα πανεπιστημιακά τμήματα. Δηλαδή, στον δρόμο που άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ βάζετε επιπλέον φραγμούς και φίλτρα σε παιδιά που ζουν την κόλαση της καραντίνας και το άγχος των πανελλαδικών. Αντί, δηλαδή να επιλέγουν οι μαθητές τμήμα, θα επιλέγουν τα τμήματα τους μαθητές. Είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που μια κυβέρνηση παίρνει μια τέτοια άθλια και κατάπτυστη απόφαση, που θέλετε να ισχύσετε μάλιστα και από φέτος. Πάρτε την πίσω τώρα. Δεν είναι δυνατόν να φέρετε ένα τέτοιο πράγμα για ψήφιση, εκτός εάν πάτε φιρί - φιρί και σπέρνετε ανέμους για να θερίσετε θύελλες. Ειλικρινά σας το λέμε - ακούστε το καλά - η διαχείριση της πανδημίας - αντιλαϊκή, ταξική μέχρι το κόκκαλο - έχει σοβαρότατες επιπτώσεις και ξέρετε ότι έχετε την αποκλειστική, την κύρια ευθύνη για το γεγονός ότι μια γενιά νέων μένουν πίσω μορφωτικά, για το γεγονός ότι οι κοινωνικές ανισότητες βάζουν την σφραγίδα τους ακόμα πιο έντονα στην πορεία των παιδιών, για το γεγονός ότι σταδιακά αναπτύσσονται ψυχικά φαινόμενα στη νεολαία που δημιουργούν ανησυχία σε γονείς, εκπαιδευτικούς, ειδικούς, εκδηλώσεις κατάθλιψης, βαρεμάρας που είναι άκρως ανησυχητικές σε αυτές τις ηλικίες, όπου έχουν έντονη την ανάγκη της κίνησης, της εκτόνωσης, της δημιουργίας, της φιλικής επαφής. Κυρίες και κύριοι, προφανώς όλοι συμφωνούμε στο αυτονόητο, δηλαδή ότι η δια ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία είναι αναντικατάστατη. Τι κάνετε για να ενισχύσετε την αναντικατάστατη, ουσιαστική διαδικασία; Μη μας πείτε ότι ακούτε τους ειδικούς, γιατί και από αυτά που λένε οι ειδικοί ό,τι θέλετε επιλεκτικά ακούτε, περισσότερο ότι βολεύει εσάς και αυτούς που στηρίζετε. Μη μας λέτε ότι οι εννιά στους δέκα από τους φορείς, δηλαδή από όσους εσείς αποδεχθήκατε να πάρουν μέρος στην κοινοβουλευτική διαδικασία, συμφωνούν στο νομοσχέδιο, γιατί εσείς αποκλείσατε πολλούς και επιλέξατε με ποιους θα συνομιλήσετε και φυσικά πρώτον και καλύτερο τον ΣΕΒ, που ο εκπρόσωπός του είπε ότι ο καλός εκπαιδευτικός πρέπει να ρωτάει - λέει - τις επιχειρήσεις για το τι διδάσκει. Τέτοιος θράσος! Αυτοί είναι οι πραγματικοί «εξωσχολικοί» που λέτε, κύριοι της Κυβέρνησης, για να σας θυμίσω μια γνωστή λέξη - καραμέλα που χρησιμοποιήσατε στους αγώνες των μαθητών το τελευταίο διάστημα όταν αναφερόσασταν στους γονείς τους, στους δασκάλους τους, που τα δίκαια αιτήματά τους αποδεικνύονται ολόσωστα. Τότε τους ονομάζατε «εξωσχολικούς που υποκινούν». Όμως, ακούστε επιτέλους την εκπαιδευτική κοινότητα, πιο ειδικοί είναι αυτοί από τους διάφορους βιομήχανους. Μάλιστα, αποκλείσατε από την ακρόαση των φορέων για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο την ΑΣΓΜΕ, τη Συνομοσπονδία των Γονέων που εκπροσωπεί τριακόσιες χιλιάδες γονείς. Αποκλείσατε τον Σύλλογο Σπουδαστών Δημοσίων ΙΕΚ Αττικής που εκπροσωπεί τρεις χιλιάδες σπουδαστές, ακόμα και την ΔΟΕ, τη Διδασκαλική Ομοσπονδία που προφανώς έχει λόγο για το νομοσχέδιο και γενικότερα αλλά και για συγκεκριμένα άρθρα του. Ακούστε τους γονείς και αυτοί ειδικοί είναι και βλέπουν τα παιδιά τους να ξεροσταλιάζουν μπροστά σε οθόνες, να τα παίρνει ο ύπνος μπροστά σε οθόνες και για να ξεσκάσουν λίγο πάλι μπροστά στις οθόνες είναι. Ακούστε τους εκπαιδευτικούς που λένε ορθά κοφτά ότι αυτό δεν είναι μάθημα, είναι διεκπεραίωση. Διαβάστε άρθρα, σκέψεις εκπαιδευτικών που κυκλοφορούν και στο διαδίκτυο και εκφράζουν με πόνο ψυχής το τι σημαίνει δια ζώσης διδασκαλία, όχι μόνο για να επιτευχθούν οι μαθησιακοί στόχοι αλλά και για να στηριχθεί το παιδί του τελευταίου θρανίου, αυτό το παιδί που θέλει παραπάνω στήριξη, ένα σκούντημα στον ώμο για να ξυπνήσει, για να πάρει μπρος. Τώρα σας έπιασε ο πόνος για να μπουν βαθμοί! Δεν μπορείτε να περιμένετε λίγο να ανοίξουν τουλάχιστον τα σχολεία, να βρεθούν εκπαιδευτικοί και μαθητές από κοντά; Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα και δεν είναι αυτό που λέτε εσείς, η καταγραφή των βαθμών. Πάρτε μέτρα για να ανοίξουν τώρα τα σχολεία με ασφάλεια, αυτό είναι το μοναδικό αίτημα που πρέπει να υλοποιήσετε και αυτό όχι στο αόριστο αύριο, αλλά εχθές έπρεπε να γίνει. Μην τα ρίχνετε στον κορωνοϊό για να δικαιολογηθείτε. Κάντε προσλήψεις εκπαιδευτικών, αξιοποιείστε χώρους και αίθουσες σε σχολεία που κυριολεκτικά περιμένουν ή είναι αναξιοποίητες. Αραιώστε τα τμήματα. Όσο για τα πανεπιστήμια, τι να πρωτοπούμε; Είναι κλειστά εδώ και ένα χρόνο με δική σας αποκλειστική ευθύνη και εσείς περί άλλων τυρβάζετε. Σε λίγο θα βάλετε και σώματα καταστολής να διδάσκουν στους φοιτητές, γιατί τέτοιους προσλαμβάνετε, καθηγητές δεν βλέπουμε να βάζετε. Δίνετε λεφτά για μια αμφιβόλου ποιότητας ασφάλεια των ΑΕΙ, αλλά για να ανοίξουν με πραγματική ασφάλεια και να συνεχίσει η μορφωτική διαδικασία σταδιακά ούτε λόγος. Άρα το μάθαμε το τροπάρι σας, πού να βρείτε χρήματα για τις ανάγκες του λαού και της νεολαίας; Η αντιλαϊκή σας πολιτική μάλιστα συνεχίζεται απτόητη, αλλά δεν πρόκειται να περάσει έτσι. Νομίζετε ότι μέσω πανδημίας και νέας καπιταλιστικής κρίσης βρήκατε παπά να θάψετε καμία δεκαριά, γι' αυτό και η κυρία Υπουργός Παιδείας είπε ορθά κοφτά ότι οι μεταρρυθμίσεις της συνεχίζονται. Μάλιστα, αξιοποιείτε την Έκθεση Πισσαρίδη, που και για την εκπαίδευση είναι εντελώς προκλητική και γι' αυτό ήδη με συγκεκριμένα επιχειρήματα ο εκπαιδευτικός κόσμος την απορρίπτει. Όμως, ο κύριος Πρωθυπουργός προχθές στην Βουλή, μαζί με άλλα προκλητικά που ξεστόμισε, είπε στους Βουλευτές και στα άλλα κόμματα να αφήσουν την έκθεση αυτή έξω από αντιπαραθέσεις. Αν είναι δυνατόν. Όχι μόνο δεν θα την αφήσουμε εκτός, κύριε Μητσοτάκη, αλλά θα την αντιπαλέψουμε όπως οφείλουμε να κάνουμε. Θα αντιπαλέψουμε όλα αυτά τα τραγελαφικά που προτείνει. Τι προτείνει; Αν δεν το έχετε αντιληφθεί, να σας το πούμε εμείς. Προτείνει, λοιπόν, η Έκθεση Πισσαρίδη, να κλείσουν και άλλα σχολεία γιατί - άκουσον, άκουσον! - οι συγχωνεύσεις που έγιναν δεν ήταν αρκετές. Προτείνει τα σχολεία να είναι ακόμα πιο εξαρτημένα από ό,τι σήμερα, κυρίως από την τσέπη των γονιών, αφού στα λόγια θα ονομάζονται αυτόνομα, δηλαδή επί της ουσίας παρατημένα από την ευθύνη του κράτους. Και μάλιστα θέλει να αξιολογούνται από τις επιδόσεις των μαθητών τους. Αυτό κι αν σημαίνει σχολεία πολλών ταχυτήτων. Σπουδαίοι οραματιστές οι συντάκτες του. Να τους χαίρεστε. Τι άλλο προτείνει; Να ξαναρχίσει νέος κύκλος αλλαγών στα πανεπιστήμια με τελικά θύματα πάλι τους φοιτητές, αφού προτείνει η έκθεση τα πρώην ΤΕΙ, που έγιναν πανεπιστήμια, να ξαναγίνουν τριετή. Σαν δεν ντρέπεστε, λέμε εμείς. Κυρίες και κύριοι, πριν περάσω σε άλλα ζητήματα ουσίας, θα ήθελα να θίξω κάποια άρθρα που δείχνουν πού το πάτε. Εδώ ο κόσμος χάνεται κι εσείς με το άρθρο 116 χρηματοδοτείτε ένα αμερικάνικο ίδρυμα, το οποίο στηρίζεται μάλιστα από διεθνείς και εγχώριους μονοπωλιακούς κολοσσούς. Εσείς το φέρνετε με νόμο, γιατί τώρα βέβαια πέρναγε με υπουργικές αποφάσεις, καθώς και επί ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, για να μην ξεχνιόμαστε, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Είστε τόσο προοδευτικοί, κύριοι της Κυβέρνησης, που πηγαίνετε τον τρόπο πρόσληψης των εκπαιδευτικών δεκαετίες πίσω. Το έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το επεκτείνετε, όμως, εσείς. Στο άρθρο 114 δίνετε τη δυνατότητα να γίνονται οι προσλήψεις από διευθυντές εκπαίδευσης, δηλαδή κατά τόπους. Μάλιστα, δίνετε τη δυνατότητα να παραβιάζονται οι πίνακες αναπληρωτών που έχουν δημιουργηθεί, αφού το ποιος θα δουλεύει δεν θα σχετίζεται με την κατάταξή του, αλλά θα εξαρτάται από τις εξαιρετικές περιπτώσεις που θα συντρέχουν σε τοπικό επίπεδο. Φυσικά, θα δημιουργούνται όροι εξάρτησης ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και στον εκάστοτε διευθυντή εκπαίδευσης. Η αξιοκρατία που πρεσβεύετε, πραγματικά απογειώνεται. Με το άρθρο 123 ουσιαστικά τοποθετείτε κατά το δοκούν και εντελώς πραξικοπηματικά τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών στα υπηρεσιακά συμβούλια. Αφού δεν έπιασε η προπαγάνδα σας και φάγατε τα μούτρα σας στις τελευταίες εκλογές - εδώ που τα λέμε - για τους αιρετούς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, παρά το όργιο πιέσεων ακόμα και σε μέλη και στελέχη του δικού σας κόμματος, τώρα κάνετε αυτό. Είναι εντελώς απαράδεκτη, αντιδημοκρατική κίνηση που πρέπει να την πάρετε πίσω αμέσως. Πρέπει να πάρετε πίσω αυτό το άρθρο. Ας περάσω τώρα και στο βασικό θέμα του νομοσχεδίου: τις αλλαγές στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Τι μας λέει η Κυβέρνηση, σαν να ανακαλύπτει την Αμερική; Βασικός στόχος είναι να συνδέσουμε τις δομές αυτές με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και των επιχειρήσεων. Ο πολύπαθος αυτός χώρος των ΕΠΑΛ, των ΙΕΚ, των ΕΠΑΣ, έχει ζήσει αλλεπάλληλες δομικές αλλαγές μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Κάθε κυβέρνηση που έρχεται, θέλοντας να τιμήσει τον βασικό της σπόνσορα, που είναι το μεγάλο κεφάλαιο, κάνει και μια αλλαγή. Από το 2007 μέχρι σήμερα δεν είναι μία αλλαγή, δεν είναι δύο, είναι πέντε αλλαγές. Και όλες οι προηγούμενες πάλι αυτό λέγανε: σύνδεση με την αγορά εργασίας, λες και η εκπαίδευση και ειδικά η επαγγελματική εκπαίδευση, όπως είναι και απολύτως λογικό, δεν είναι συνδεδεμένες με την αγορά εργασίας, λες και στέκονται στον αέρα. Αλλού το πάτε και το ξέρετε εσείς. Το ξέρει και ο ΣΕΒ, το ξέρουν οι μεγάλες επιχειρήσεις. Φυσικά το ξέρει και η νεολαία που ζει και σπουδάζει σε αυτούς τους χώρους, που όλο αναβάθμιση ακούει και αναβάθμιση δεν βλέπει. Θέλετε τη νεολαία ακόμα πιο φτηνή εργατική δύναμη, χωρίς δικαιώματα, να μπορεί να δουλεύει στα νέα μέσα παραγωγής αποδοτικά για το κεφάλαιο και να βρίσκεται συνεχώς στο κυνήγι προσόντων, αφού το πτυχίο δεν θέλετε να έχει και κανένα αντίκρισμα. Σας το λέμε ξεκάθαρα: Δεν είναι αναβάθμιση αυτό που φέρνετε για χιλιάδες νέους και νέες. Δεν απαντά στις ανάγκες τους. Δεν απαντά στις αγωνίες τους. Δείτε πώς αντιμετωπίζετε εσείς αυτό τον κόσμο και σήμερα μέσα στην πανδημία. Τόσο πολύ νοιάζεστε για τα ΕΠΑΛ που δίνετε δύο όλα κι όλα τάμπλετ ανά ΕΠΑΛ, ανεξάρτητα από τον αριθμό μαθητών που έχουν. Τόσο πολύ νοιάζεστε για τα παιδιά των πιο φτωχών λαϊκών οικογενειών. Ή μήπως να πούμε για τους σπουδαστές ΙΕΚ που τους έχετε αφήσει στο έλεος της τηλεκπαίδευσης να παίρνουν απουσίες γιατί δεν έχουν τάμπλετ; Θα μας πείτε: Δεν έχουμε το μαγικό ραβδί και τα προβλήματα αυτά θέλουμε να τα αντιμετωπίσουμε. «Άλλωστε το νομοσχέδιο», θα πείτε, «φέρνει τον εκσυγχρονισμό της επαγγελματικής εκπαίδευσης στο φως της νέας εποχής, της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης», και άλλα πολλά, όμορφα λόγια, όμως του αέρα. Αλήθεια; Αυτή τη νέα εποχή εσείς την αντιμετωπίζετε κόβοντας τη γενική εκπαίδευση σε δεκαπεντάχρονα και βάζοντάς τα να δουλεύουν και να μαθαίνουν ορισμένες δεξιότητες και μόνο; Αυτό δεν θυμίζει εποχή Big Data, αλλά μεγάλης εκμετάλλευσης ανήλικης εργασίας. Άλλωστε, η Κυβέρνησή σας το 2013, σε μια προηγούμενη μεταρρύθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, έλεγε ορθά κοφτά ότι δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοιες δομές γιατί δεν δίνουν ούτε καν γενική εκπαίδευση, ούτε καν απολυτήριο λυκείου. Τι άλλαξε από τότε; Μόνο το διαφορετικό σκονάκι που πήρατε από το ΣΕΒ - αυτό άλλαξε - που πριν το καλοκαίρι - φέτος - έφτιαξε ολόκληρη μελέτη για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση και εσείς την κάνετε νόμο σήμερα. Όλα αυτά τα προβλήματα είναι ακριβώς αποτέλεσμα της σύνδεσης με αυτή την αγορά εργασίας. Με απλά λόγια, της σύνδεσης της επαγγελματικής εκπαίδευσης με τα συμφέροντα συγκεκριμένων καπιταλιστών. Και ακριβώς στο έδαφος αυτής της οικονομίας, αυτής της πολιτικής, δεν μπορείτε και δεν θέλετε τελικά να τα επιλύσετε. Να μιλήσουμε με αριθμούς. Το 2018 η ανεργία των αποφοίτων των ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ ήταν 36,9%. Σε πρόσφατη έρευνα για τους αποφοίτους των ΙΕΚ η ανεργία έφτανε το 42,4% και η απασχόληση σε άσχετο αντικείμενο το 28,6%. Θα πείτε: αυτό θέλουμε να αντιμετωπίσουμε πάλι. Ωραία, λοιπόν. Μας λέτε ότι η λύση είναι οι επιχειρήσεις να λένε κατευθείαν τι ανάγκες έχουν στις δομές επαγγελματικής εκπαίδευσης, ώστε να έχουν πιο ενεργό ρόλο. Ας δούμε τι λέει, λοιπόν, ένας διευθυντής δημοσίου ΙΕΚ, που δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι είναι ΚΚΕ ή ότι δεν θέλει τη σύνδεση με την αγορά εργασίας. Λέει, λοιπόν: «Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι τα ΙΕΚ είναι πάντα ανοιχτά στα κελεύσματα της αγοράς, είναι το γεγονός ότι μετά από επίσημο έγγραφο της Πανελλήνιας Ένωσης Κυβερνητών Σκαφών Αναψυχής, το οποίο μας πληροφορούσε για έλλειψη Ελλήνων κυβερνητών, skippers, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται τα σκάφη να επανδρώνονται με αλλοδαπούς skippers, το ΙΕΚ ανέλαβε να λειτουργήσει την ειδικότητα ύστερα και από την υπόσχεση της υποστήριξης εκ μέρους της Ένωσης. Δυστυχώς, στην πορεία δεν υπήρχε καμία συνέχεια στην υποστήριξη από τη μεριά των εταίρων μας». Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πάρα πολλά, γιατί αγορά σημαίνει επένδυση κεφαλαίων εκεί που υπάρχει μεγάλο κέρδος. Πώς αλλιώς εξηγείται αυτό που γνωρίζουμε από πρώτο χέρι, ότι μια σειρά ειδικότητες φτιάχνονται στο πόδι για τις ανάγκες της αγοράς και τελικά προσλαμβάνονται ελάχιστοι απόφοιτοι; Αυτός είναι ο κόσμος σας, αγγελικά πλασμένος. Αυτή είναι η σύνδεση με την αγορά, γιατί καπιταλιστική αγορά σημαίνει αγοραπωλησία εμπορευμάτων, καθώς και της εργατικής δύναμης που πρέπει - βλέπετε - να πουλιέται όσο πιο φτηνά γίνεται. Αλλά σημαίνει και αναρχία, που προκύπτει από τους διαφορετικούς και συχνά αντικρουόμενους σχεδιασμούς, αστικούς σχεδιασμούς, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να υπάρχει ουσιαστικός προγραμματισμός για τους αποφοίτους κάθε κλάδου, ειδικότητας, επιστημονικό τομέα και έτσι, να περισσεύουν για το καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό το περίσσευμα για το κεφάλαιο, αυτή η καταστροφή της πιο παραγωγικής δύναμης του ανθρώπου είναι αναγκαία για την αστική τάξη, γιατί συμβάλλει στην πτώση του μέσου μισθού, πιέζει για προσαρμογή των απαιτήσεων προς τα κάτω. Ας μιλήσουμε για το πτυχίο που παίρνουν αυτά τα παιδιά, ΤΙ αντίκρισμα έχει, δηλαδή. Τα μέτρα που παίρνετε, όχι μόνο δεν απαντούν, αλλά αντιστρατεύονται τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις των νέων. Διεκδικούν το πτυχίο τους στην επαγγελματική εκπαίδευση να είναι η κατάληξη σπουδών, που θα είναι αναβαθμισμένες, και γι' αυτό θα αποτελεί τη μοναδική προϋπόθεση για την άσκηση επαγγέλματος, για το οποίο μορφώθηκαν, χωρίς εμπόδια, πιστοποιήσεις και επιπλέον φίλτρα. Φυσικά, είναι άλλο πράγμα η αναγκαιότητα παρακολούθησης των νέων εξελίξεων σε κάθε αντικείμενο ή της επιμόρφωσης. Αυτή η διαδικασία μπορεί να γίνεται με οργανωμένο τρόπο σε δημόσιες δομές δωρεάν και αυτό σημαίνει φυσικά ενίσχυση των σπουδών και αυτό δεν το κάνετε πουθενά ούτε στα ΕΠΑΛ, ούτε στα ΕΠΑΣ, ούτε στις Επαγγελματικές Σχολές Κατάρτισης ούτε στα ΙΕΚ. Η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές των ΕΠΑΛ, παρά τις προσπάθειες διαφήμισής τους, είναι τα χιλιάδες κενά σε εκπαιδευτικούς, σε εργαστηριακό εξοπλισμό και βιβλία ειδικοτήτων, που μάλιστα για πολλά από αυτά βάζουν το χέρι στην τσέπη οι ίδιοι οι μαθητές. Είναι οι ειδικότητες που ανοιγοκλείνουν με ταχύτητα φωτός, τα ολιγομελή τμήματα που μόνο κάτω από κινητοποιήσεις μαθητών εγκρίνονται κατ' εξαίρεση κάθε χρόνο, ενώ στην πλειοψηφία τους κλείνουν και έτσι χιλιάδες σπουδαστές μένουν «στον αέρα» για τη συνέχιση της ειδικότητας που έχουν ξεκινήσει. Ας σκεφτούμε πώς μπορεί ένας απόφοιτος ΕΠΑΛ να δουλέψει άμεσα πάνω σε αυτό το αντικείμενο, όταν στο ΕΠΑΛ ο τρόπος που το διδάσκεται είναι κάπου στον περασμένο αιώνα, όταν πολλές φορές δεν έχει ούτε καθηγητή της συγκεκριμένης ειδικότητας, όταν τα εργαστήρια έχουν υπολογιστές του 2000- στην καλύτερη - ή τα βιβλία έχουν να ανανεωθούν επίσης πάνω από μία δεκαετία ή όταν στα μαθήματα γενικής παιδείας, τα απαραίτητα για να καταλάβει κανείς τι του γίνεται, πολλές φορές δεν γίνεται καν μάθημα. Στα ΙΕΚ τα εργαστήρια, σε πολλές περιπτώσεις, αποτελούν ιστορικά εκθέματα περασμένων εφαρμογών, ενώ η κατεύθυνση που δίνεται για αξιοποίηση ιδιωτών, επιχειρήσεων για εργαστηριακά μαθήματα εκ των πραγμάτων απομακρύνει τους ίδιους τους σπουδαστές από τη δοκιμή της θεωρητικής γνώσης. Μη μας λέτε ότι εντάσσετε μετά από τριάντα οκτώ χρόνια τα ΙΕΚ στο τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα. Μήπως αυτό θα σημαίνει ενιαία προγράμματα σπουδών και βιβλία και όχι φωτοτυπίες για τους σπουδαστές; Το πτυχίο λοιπόν, δεν το αναβαθμίζετε, για έναν πολύ απλό λόγο: Δεν θέλετε πτυχία, αλλά προσόντα, χαρτιά, μαθησιακά αποτελέσματα, αλλά όχι συνεκτική γνώση. Αυτή είναι η στρατηγική και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία προωθείτε και εσείς και ο ΣΥΡΙΖΑ. Να τι γράφει επί λέξει το Συμβούλιο της Ένωσης για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση σε ανακοίνωσή του το καλοκαίρι, τον Ιούλιο του 2020: «Η διάσπαση των επαγγελματικών τίτλων σε μικρότερα τμήματα μαθησιακών αποτελεσμάτων αποτελεί το μέσο για ευέλικτη επικαιροποίηση του περιεχομένου και προσαρμογή του στις ανάγκες των ατόμων». Σε απλά ελληνικά: Πτυχία τέλος. Ρωτάμε, λοιπόν: Είναι αναβάθμιση για τις λαϊκές και νεανικές ανάγκες να δίνονται βασικά δεξιότητες με ημερομηνία λήξης; Είναι αναβάθμιση για τις λαϊκές νεανικές ανάγκες να παίρνεις ένα πτυχίο και μετά να εξετάζεσαι, να ξαναεξετάζεσαι, να πιστοποιείσαι από μια σειρά εργοδοτικές οργανώσεις, πολλές φορές να βάζεις και από την τσέπη σου; Είναι αναβάθμιση στα ΙΕΚ οι σπουδαστές να χρυσοπληρώνουν για αναλώσιμα, εργαλεία, να κάνουν μαθήματα σε διαδρόμους, να λείπουν καθηγητές; Ή μήπως είναι αναβάθμιση να βρίσκονται στον αέρα χιλιάδες σπουδαστές δημόσιων ΙΕΚ, επειδή βάζετε κόφτη στον αριθμό σπουδαστών και να αναγκάζονται να καταλήγουν σε ειδικότητες, που δεν τους ενδιαφέρουν καν ή τελικά να επιλέγουν ιδιωτικά ΙΕΚ, για να μη χάσουν και οι καημένοι οι καπιταλιστές της εκπαίδευσης από τα κέρδη τους; Είναι αναβάθμιση, η πρακτική άσκηση να γίνεται σε άσχετες ειδικότητες, τα εργαστήρια - αν υπάρχουν και αυτά - να είναι χρόνια πίσω από τις εξελίξεις στην τεχνολογία; Είναι αναβάθμιση η πρόωρη κατάρτιση χωρίς ίχνος γενικής παιδείας από τα δεκαπέντε έτη; Ε, λοιπόν, όχι! Δεν είναι αναβάθμιση. Πρόκειται για προετοιμασία να γυρίσουμε σε εργασιακό μεσαίωνα. Μη μας λέτε, λοιπόν, για σύνδεση με την αγορά εργασίας και για αναβάθμιση. Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Είναι κακοστημένο, είναι πλέον βαρετό. Άλλες είναι οι δυνατότητες της εποχής μας και αυτές δείχνουν τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε, για να διεκδικήσουμε και να πάρουμε αυτό που ανήκει. Γιατί το μέλλον ανήκει στον κόσμο της δουλειάς, στον κόσμο της δημιουργίας και όχι στα παράσιτα της αγοράς, που δεν ξέρουν τι έχουν και τρώγονται μεταξύ τους καταστρέφοντας και την ανθρώπινη εργασία, την ανθρώπινη δημιουργικότητα. Γιατί η σύγχρονη τεχνολογία που εισάγεται σε όλα τα επαγγέλματα θέλει ο επαγγελματίας να έχει και υψηλότερο επίπεδο γνώσεων και μόρφωσης, θέλει ο σύγχρονος τεχνικός να δουλεύει περισσότερο με το μυαλό και λιγότερο με τα χέρια, να γνωρίζει καλά τη γλώσσα του, να έχει καλές βάσεις και σε μαθηματικά, φυσική. Βέβαια, πρέπει να διδαχθεί και μαθήματα, όπως η ιστορία, που τον μορφώνουν, αναπτύσσουν ολόπλευρα την προσωπικότητά του, για να είναι δημιουργικός και να παίρνει και ενεργά μέρος ως ενεργός πολίτης στις κοινωνικές εξελίξεις. Ταυτόχρονα, με τους ραγδαίους ρυθμούς που αναπτύσσεται η τεχνολογία σε αρκετά αντικείμενα σπουδών, πώς θα γίνει να την παρακολουθήσουν αυτοί οι σημερινοί σπουδαστές; Τι θα κάνουν; Θα πρέπει μια ζωή να τρέχουν λαχανιασμένοι πίσω από την παραμικρή μεταβολή της τεχνολογίας, κυνηγώντας καταρτίσεις και μάλιστα πληρώνοντας γι' αυτές, ενώ οι εργοδότες θα βρίσκουν πάτημα και για να τους απολύουν; Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, δεν σας έπιασε ο πόνος για τα παιδιά της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Ο ψυκτικός των δυτικών συνοικιών είναι τίτλος τιμής, γιατί είναι τιμή σου και καμάρι σου να ανήκεις στην τάξη των δουλευτάδων της εποχής μας, αλλά δεν είναι και αποτέλεσμα της ανθρώπινης φύσης η κοινωνική ανισότητα. Το λέμε για να μην μπερδεύεστε και θεωρείτε ότι η κριτική που σας ασκούμε είναι σαν και αυτή που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ που θεωρεί ότι το πτυχίο δεν χρειάζεται να έχει και επαγγελματικό αντίκρισμα, ότι είναι κάτι περίπου σαν χόμπι. Γι' αυτό δίνουμε τη μάχη με αντιδραστικές αντιλήψεις πως «τα παιδιά του ελληνικού λαού δεν παίρνουν τα γράμματα και πως καλύτερα είναι να μάθουν μια τέχνη». Δεν συμβιβαζόμαστε με τον αποκλεισμό από τη γενική μόρφωση. Δίνουμε τη μάχη για να γίνεται κατανοητό από όλα τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, χωρίς κόμπλεξ, αλλά με ταξικό κριτήριο, ότι και για την εκπαιδευτική τους υστέρηση ευθύνεται η κοινωνική ανισότητα, η πολιτική και τα κόμματα που την υπηρετούν, η τάξη που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην εξουσία και διαφεντεύει όλο τον πλούτο και τη γνώση, που παράγουν όμως τα χέρια και το μυαλό του εργάτη. Άλλωστε, το σχολείο για το οποίο παλεύει το ΚΚΕ, δεν διώχνει από το πρόγραμμά του την τεχνική, σαν κατώτερη ενασχόληση των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων, ούτε θεωρεί την τεχνολογία, την επιστήμη των μέσων παραγωγής, προνόμιο κάποιων υψηλά ιστάμενων καταρτισμένων ειδικών, που οι πολλοί δεν μπορούν τάχα να κατανοήσουν. Το σχολείο δεν χωρίζει τους μαθητές, όπως σήμερα. Δίνει όσο το δυνατόν σε όλους τους νέους την απαραίτητη γνώση, για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους, με βάση την επαγγελματική επιλογή που έχουν. Το σχολείο αυτό δεν έχει όμως καμμία σχέση με το σημερινό σχολείο, με το ταξικό σχολείο, το ταξικό λύκειο. Δεν στερεί, όπως σήμερα, από τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας την αναγκαία για τη σημερινή εποχή γενική μόρφωση ως υπόβαθρο για κάθε μελλοντική επαγγελματική επιλογή. Δεν βάζει συνεχείς εξεταστικούς φραγμούς. Μάλιστα παίρνει μέτρα, ειδικά για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας, για να βοηθηθούν όσο δυνατόν περισσότερο στις σπουδές τους, στα μαθήματά τους. Δεν θεωρεί λοιπόν, κανένα παιδί για πέταμα και γι' αυτό, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει σήμερα, δεν στέλνει τα παιδιά στην εκμετάλλευση και στη μαθητεία. Αντίθετα, οργανώνει το πρόγραμμα σπουδών, ώστε και θεωρία να υπάρχει, αλλά και επαφή με όλη την παραγωγική δραστηριότητα. Γιατί ό,τι και να γίνει κανείς, ό,τι επάγγελμα και να διαλέξει πρέπει να μπορεί να γνωρίζει πώς παράγεται ο πλούτος της κοινωνίας. Σε αυτήν τη βάρβαρη εκμεταλλευτική κοινωνία δεν μπορούν παρά να υπάρχουν δύο τρόποι, για να βλέπει κάποιος τους νέους. Εσείς τους βλέπετε περισσότερο σαν καύσιμη ύλη στα σχέδιά σας, για να πάρει μπρος η κερδοφορία κάποιων, των λίγων. Εμείς τους βλέπουμε σαν δημιουργό του πλούτου, της νέας ζωής και γι' αυτό τους λέμε ότι τα μισά και τα λίγα δεν είναι γι' αυτούς. Είναι τα πολλά και τα μεγάλα, είναι μια ζωή που περιμένει τα καλύτερα και αυτή μπορεί να υπάρξει και σήμερα. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Να σας διαβάσω και την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας: «Με βάση το άρθρο 72 του Κανονισμού της Βουλής εμείς οι Βουλευτές που υπογράφουμε την παρούσα αίτηση αιτούμεθα τη διενέργεια ψηφοφορίας με ονομαστική κλήση επί των άρθρων» - σημειώστε τα άρθρα κυρίως οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες - «9, 10, 11 και 123 του σχεδίου νόμου “Εθνικό Σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/958 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 2018, σχετικά με τον έλεγχο αναλογικότητας πριν από τη θέσπιση νέας νομοθετικής κατοχύρωσης των επαγγελμάτων (ΕΕ L 173), κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας και άλλες διατάξεις” του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων». Επαναλαμβάνω, αν υπάρχουν και άλλες Κοινοβουλευτικές Ομάδες που θέλουν ονομαστική ψηφοφορία, να την καταθέσουν γρήγορα, ώστε να μπορέσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες να αντεπεξέλθουν. Θα δώσω τον λόγο στον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, για την τροπολογία με αριθμό 660/42 και στη συνέχεια θα πάρει τον λόγο η κ. Κεραμέως. Ορίστε, κύριε Βαρβιτσιώτη, έχετε τον λόγο.
Άκουσα με μεγάλη προσοχή τον Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο οποίος στην τελευταία του αναφορά μίλησε ακριβώς για ένα πολυσχιδές πλαίσιο εκπαίδευσης των νέων ανθρώπων και δεν νομίζω ότι αναφερόταν μόνο στους Έλληνες και στις Ελληνίδες. Νομίζω ότι θα στήριζε και θα στηρίξει την τροπολογία την οποία καταθέτουμε, μέσα από την οποία δίνουμε μία ώθηση στην Ελλάδα ως διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο. Ξέρετε, ένας από τους στόχους αυτής της Κυβέρνησης - νομίζω με πολύ μεγάλη συνέπεια η Υπουργός Παιδείας, η κ. Κεραμέως, τον υπηρετεί και όλο το επιτελείο της - ήταν ακριβώς να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις, ώστε το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα να αποκτήσει μία εξωστρέφεια. Είναι σε αυτό το πλαίσιο της τόνωσης της εξωστρέφειας, αλλά και της αύξησης της επισκεψιμότητας της χώρας μας η τροπολογία, την οποία έχουμε καταθέσει και η οποία έχει στόχο να άρουμε γραφειοκρατικούς περιορισμούς και να δώσουμε το δικαίωμα να αποκτήσουν βίζα παραμονής στη χώρα μας άνθρωποι οι οποίοι θέλουν να σπουδάσουν και να περάσουν κάποιο τρίμηνο ή κάποιο εξάμηνο εκπαιδευόμενοι στη χώρα μας - είτε είναι σε καλοκαιρινά τμήματα, είτε είναι σε χειμερινά τμήματα, ή σε ανοιξιάτικα, ή φθινοπωρινά - πάντως να έρθουν χωρίς σκληρούς γραφειοκρατικούς περιορισμούς, ιδιαίτερα άνθρωποι οι οποίοι προέρχονται από τρίτες χώρες - εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης - και οι οποίοι δεν έχουν το δικαίωμα της εύκολης μετακίνησης και βεβαίως, δεν τους δίνεται και το δικαίωμα της μακρόχρονης παραμονής πέραν του τριμήνου στη χώρα μας, αν έχουν μία απλή Βίζα Σένγκεν, να πάρουν αυτή την βίζα, τη «student visa», τη φοιτητική βίζα, τη μαθητική βίζα και να έρθουν στην Ελλάδα να φοιτήσουν για κάποιο διάστημα σε ένα είτε από τα κρατικά είτε από τα ιδιωτικά πανεπιστήμια της χώρας. Αυτό νομίζω ότι εντάσσεται μέσα σε μία λογική η οποία όχι μόνο θέλει την Ελλάδα ως ένα διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο, αλλά θέλει να εξάγουμε πολιτισμό και εκπαίδευση, γιατί οι άυλες εξαγωγές μας πάρα πολλές φορές είναι πιο ουσιαστικές ακόμα και από τις εξαγωγές τις οποίες κάνουμε σε υλικά και σε προϊόντα. Νομίζω ότι η διευκόλυνση αυτών των ανθρώπων να έρθουν να σπουδάσουν στην Ελλάδα είναι ένα σημαντικό βήμα. Ξέρετε, στο Υπουργείο Εξωτερικών έχουμε προσπαθήσει να εκσυγχρονίσουμε πάρα πολύ το καθεστώς της βίζας. Περάσαμε μέσα στη χρονιά που πέρασε την επιχειρηματική βίζα, όπου κάποιος τρίτος μπορεί να προσκληθεί από μία επιχείρηση για να έρθει στην Ελλάδα χωρίς γραφειοκρατικές διατυπώσεις, με την εγγύηση της επιχείρησης να έρθει, να συμμετάσχει σε μία εμπορική συνάντηση, να συμμετάσχει σε ένα συνέδριο, να συμμετάσχει σε μία έκθεση, να βρει προμηθευτές στη χώρα μας και μετά να επιστρέψει, χωρίς να περιμένει αυτές τις μακρόχρονες διαδικασίες του Υπουργείου Εξωτερικών. Προχωράμε σήμερα στη «student visa» και βεβαίως, θα προχωρήσουμε στο επόμενο διάστημα και σε αυτό το οποίο λέμε, που είναι η «βίζα τεχνολογίας», δηλαδή να φέρουμε τους ανθρώπους οι οποίοι θα ασχολούνται με την προηγμένη και ανεπτυγμένη τεχνολογία, με την τέταρτη τεχνολογική επανάσταση και οι οποίοι θα έρθουν να δουλέψουν στην Ελλάδα, να επενδύσουν στην Ελλάδα και να μπορέσουν να εκμεταλλευτούν τη γεωγραφική θέση της χώρας, αλλά να εκμεταλλευτούν και τις δυνατότητες που η χώρα δίνει. Κλείνοντας, θέλω να πω δύο πράγματα λόγω της μακρόχρονης - θα έλεγα - παραμονής μου σε αυτά τα κοινοβουλευτικά έδρανα για όλα αυτά που συζητήσαμε πριν, για τα θέματα της ενσωμάτωσης μίας διεθνούς συμβάσεως στο κείμενο του νομοσχεδίου. Νομίζω ότι είναι υπερβολικές οι αντιδράσεις για κάτι το οποίο ήταν τόσο απλό και τόσο αυτονόητο, να συζητήσουμε δηλαδή στο πλαίσιο ενός νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας μέσα από αυτές τις διαδικασίες και την κύρωση μίας συμβάσεως, η οποία έχει στόχο τη διεύρυνση των ελληνογερμανικών σχέσεων. Σας το λέω πολύ απλά, ότι θεωρούμε ότι με τη Γερμανία πρέπει να διευρύνουμε τις σχέσεις μας. Πρέπει να τις διευρύνουμε μέσα στο πλαίσιο της αλληλοκατανόησης, πρέπει να τις διευρύνουμε αυτές τις σχέσεις μέσα στο πλαίσιο όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και του διμερούς χαρακτήρα. Βέβαια, πρέπει να τις διευρύνουμε με βάση αυτό που πολύ σωστά και ο κ. Φίλης ανέφερε πριν από λίγο, μέσα από τη βάση της αμοιβαίας κατανόησης της ιστορίας και των στοιχείων που πληγώνουν σε αυτή την ιστορία και για τα οποία νομίζω ότι η ανάδειξη αυτού του Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας και η κατοχύρωσή του και η λειτουργία του θα μπορέσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό να δώσουν και τις δυνατότητες κατανόησης της ιστορίας, της γνώσης της ιστορίας - που είναι πολύ σημαντικό - της αποδοχής των τραγικών καταστάσεων που η ιστορία έφερε και βεβαίως, της ανάγκης να πει και η επόμενη γενιά «ποτέ ξανά!». Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Κεραμέως έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Στο σημείο αυτό η Υπουργός Παιδείας κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει τις προαναφερθείσες νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες έχουν ως εξής:]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπουν οι σελ.161-163]] Ήθελα να κάνω μία αναφορά σε κάτι που είπε ο Γενικός Γραμματέας κ. Κουτσούμπας, σε κάποιο από αυτά στα οποία αναφέρθηκε. Έκανε κάποιες παρατηρήσεις σχετικά με τις προτάσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας εκ μέρους της Κυβέρνησης, για να διορθωθούν παθογένειες δεκαετιών, σχετικά με την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Και εγώ θέλω ευθέως να ρωτήσω: Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος υποστηρίζει το να μπαίνουν φοιτητές με βαθμό «1» και «2» στα «20» στο πανεπιστήμιο; Υποστηρίζουν το να μπαίνουν οι φοιτητές γράφοντας απλά το όνομά τους; Θέλουμε ή δεν θέλουμε να ανεβάσουμε όλοι μαζί το επίπεδο σπουδών των πανεπιστημίων μας; Εσείς ως Έλληνες φορολογούμενοι θεωρείτε σωστό να πληρώνετε για φοιτητές που εισέρχονται στο πανεπιστήμιο γράφοντας μόνο το όνομά τους; Αυτό είναι που θέλουμε; Επίσης, θεωρούμε σωστό να μπαίνει κανείς, να εισέρχεται σε ένα πανεπιστημιακό τμήμα το οποίο έχει δηλώσει ως διακοσιοστή επιλογή του; Σε ποια άλλη χώρα συμβαίνει αυτό; Και εν τέλει να εγγράφεται σε ένα τμήμα, στο οποίο πιθανότατα δεν θα φοιτήσει επί της ουσίας, πόσω μάλλον να αποφοιτήσει, αλλά να παίρνει τη θέση από κάποιον άλλο που πραγματικά θέλει να φοιτήσει εκεί; Μην ξεχνάμε - εσείς το είπατε, κύριε Δελή, χθες και σωστά - ότι το 30% δεν αποφοιτούν ποτέ. Τελικά, θέλουμε ή δεν θέλουμε τα παιδιά μας να κάνουν στοχευμένες επιλογές, να έχουν σπουδές με αντίκρισμα; Είπε ο κ. Κουτσούμπας «δύο τάμπλετ ανά ΕΠΑΛ». Ένας υπολογιστής ανά τμήμα ΕΠΑΛ. Αυτό είναι που δρομολόγησε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Δεν ξέρω αν ποτέ στο παρελθόν έχει γίνει τέτοια πρόβλεψη. Έρχομαι στην έγκριση ολιγομελών τμημάτων. Αν δεν κάνω λάθος, κυρία Υφυπουργέ, 98,2% είναι οι εγκρίσεις ολιγομελών τμημάτων για τα ΕΠΑΛ, και δη εν μέσω πανδημίας, που έχει δώσει η κυρία Υφυπουργός. Κλείνω με το εξής, αναφορικά με αυτά που είπε ο κ. Κουτσούμπας για το νομοσχέδιο της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε δύο δρόμους μπροστά μας. Ο ένας δρόμος είναι να αφήσουμε τους μαθητές μας, τους σπουδαστές μας, τους καταρτιζόμενούς μας να ακολουθούν σπουδές, χωρίς αυτές να έχουν συνδεθεί με την αγορά εργασίας, χωρίς να μας ενδιαφέρει τι αντίκρισμα θα έχουν οι σπουδές αυτές στην αγορά, σε ποιοτικές θέσεις εργασίας. Με αυτόν τον δρόμο, κατά τη γνώμη μας, κοροϊδεύουμε και τους νέους μας, αλλά και την κοινωνία. Υπάρχει και ένας δεύτερος δρόμος. Αυτός ο δρόμος είναι να δούμε τι ανάγκες υπάρχουν στοχευμένα και συγκεκριμένα, για να προσφέρουμε στους νέους μας επιλογές με αντίκρισμα. Λυπάμαι πάρα πολύ όταν αναπαράγονται σε αυτή την Αίθουσα στερεότυπα, όπως ότι η μόνη καταξίωση έρχεται από το πανεπιστήμιο. Το πανεπιστήμιο είναι σημαντικότατη καταξίωση, αλλά δεν είναι η μόνη. Εξίσου σημαντική είναι και η καταξίωση από τις δομές Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης. Αν κάτι θέλει να στηλιτεύσει η Κυβέρνηση με αυτό το νομοσχέδιο είναι ότι πρέπει να δίνουμε επιλογές στους νέους, επιλογές με αντίκρισμα. Δεν είναι ένας ο δρόμος. Είναι πολλοί οι δρόμοι, πολλές οι εναλλακτικές επιλογές. Το σημαντικό είναι να δίνουμε επιλογές με αντίκρισμα. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να ενημερώσω ότι καταθέτω στο Σώμα νομοτεχνικές βελτιώσεις στο σχέδιο νόμου. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Υπουργέ. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος. Ορίστε, κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δικό σας «παιδί» είναι αυτή η εικόνα. Το ότι μπήκαν μαθητές στα πανεπιστήμια με «1» και «2», με λευκή κόλλα, είναι αποτέλεσμα των δικών τους επιλογών. Δεν μπορείτε να τα φορτώνετε στο ΚΚΕ. Εμείς έχουμε πει πάρα πολλές φορές, και επαναλαμβάνω, ότι το λύκειο δεν μπορεί να είναι εξεταστήριο εισόδου στα πανεπιστήμια. Δεν το καταλαβαίνετε αυτό το πράγμα; Εν μέσω πανδημίας έρχεστε να αλλάξετε τον τρόπο εισαγωγής; Αυτό είναι το πρόβλημα που έχουν οι μαθητές της Γ΄ λυκείου, για παράδειγμα; Έχετε λύσει όλα τα άλλα ζητήματα; Εδώ δεν μπορούν να συνδεθούν για να κάνουν μαθήματα και εσείς έρχεστε τώρα εν μέσω πανδημίας να τους αλλάξετε τον τρόπο εισαγωγής έξι μήνες πριν και λιγότερο, δημιουργώντας νέα προβλήματα και νέα άγχη στα παιδιά; Τι δεν καταλαβαίνετε από όλα αυτά που σας είπαμε; Αυτό είναι το ένα ζήτημα. Δεύτερον, σας είπαμε και πριν ότι όχι μόνο η επαγγελματική εκπαίδευση, αλλά πολύ περισσότερο αυτή, είναι άμεσα συνδεδεμένη με την αγορά εργασίας. Όμως, αυτά τα οποία κάνετε εσείς είναι να αναπαράγετε μηχανισμούς πολύ φθηνού εργατικού δυναμικού, με βάση τις ανάγκες των επιχειρήσεων. Δεν μου λέτε, θα αναβαθμιστεί η θέση αυτών των αποφοίτων σε μια αγορά εργασίας που κυριαρχεί ο εργασιακός μεσαίωνας, οι συμβάσεις μιας μέρας και οι συμβάσεις ελάχιστων ωρών, με μισθούς και μεροκάματα τα οποία είναι εξευτελιστικά; Στο κάτω - κάτω της γραφής, αναβαθμίζονται αυτά τα παιδιά όταν κυνηγάνε πιστωτικές μονάδες και δεν έχουν επαγγελματικά δικαιώματα, με βάση το αντικείμενο σπουδών τους και με βάση το δίπλωμα ή το πτυχίο το οποίο παίρνουν από τα πανεπιστήμια αυτά; Αυτά είναι τα προβλήματα, τα οποία θα συζητήσουμε πολύ πιο εκτενώς στην παρέμβαση που θα κάνουμε.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Καραθανασόπουλε.
Κύριε Πρόεδρε, θα κάνουμε τώρα χρήση του κύκλου των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων;
Όχι, κύριε Φίλη. Αν θέλετε να πείτε κάτι όσον αφορά αυτά που είπε η κυρία Υπουργός, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, άκουσα με προσοχή τα όσα είπε η κ. Κεραμέως απαντώντας στον Γραμματέα του ΚΚΕ. Δεν υπάρχει κάποια έκπληξη. Αυτά περίμενα να ακούσω. Η έκπληξη που έχει ο ελληνικός λαός είναι ότι εν μέσω πανδημίας το Υπουργείο Παιδείας απουσιάζει από τις αναγκαίες ρυθμίσεις για να αντιμετωπιστεί η πανδημία στα σχολεία. Και όχι μόνο απουσιάζει, αλλά κάνει και τα αντίθετα από αυτά που πρέπει. Σας θυμίζω ότι το καλοκαίρι ψήφισε αύξηση του αριθμού των παιδιών σε κάθε τμήμα στα δημοτικά και τα νηπιαγωγεία, όταν την ίδια στιγμή τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό οι επιστήμονες, οι ειδικοί επέμεναν ότι πρέπει να υπάρξει αραίωση του μαθητικού πληθυσμού στα τμήματα. Όχι μόνο δεν τα αραίωσε, αλλά αύξησε τον αριθμό των παιδιών σε κάθε τμήμα. Σας θυμίζω ότι έχουμε και το μεγάλο πρόβλημα με την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, η οποία έχει εγκλωβιστεί στα τεχνολογικά και όχι μόνο, αλλά και στα μαθησιακά αδιέξοδα. Τεχνολογικά είναι το σκάνδαλο με τη «CISCO». Ακόμα δεν ξέρουμε, δεν έχει κατατεθεί, ποια είναι η συμφωνία. Βέβαια, για να μην κατηγορώ την κ. Κεραμέως, φαίνεται ότι είναι χούι της Κυβέρνησης οι αδιαφανείς συμβάσεις μέσα στην πανδημία, ιδιαίτερα με την τεχνολογία. Για παράδειγμα, διαβάζω σήμερα στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ότι η Κυβέρνηση επί οκτώ μήνες κρατάει κρυφή - τώρα τη μάθαμε, από σπόντα - σύμβαση με τον αμερικανικό κολοσσό «PALANTIR» για τη διαχείριση της πανδημίας. Αυτή η εταιρεία είναι εταιρεία συνεργάτης της CIA και του FBI και αφορά την επιτήρηση, την παρακολούθηση δηλαδή, των πολιτών. Όταν στριμώχνω την Κυβέρνηση σχετικά με το γιατί δεν φέρνει στη Βουλή να δούμε τις συμβάσεις και να τις εξετάσουμε όλοι, να κάνουμε δηλαδή αυτό το απλό στοιχείο της δημοκρατικής λειτουργίας του Κοινοβουλίου, μας λέει «Ελάτε από το γραφείο να τις δείτε», λες και οι συμβάσεις αυτές είναι συμβάσεις ιδιωτικής υφής, είναι συμβάσεις που κάνει ο Υπουργός και δεν μπορεί να ξέρει η Βουλή και η κοινή γνώμη. Απαιτούμε να έρθουν οι συμβάσεις στη Βουλή. Είναι πρωτοφανής αυτή η περιφρόνηση της Βουλής που υπάρχει από την κυρία Υπουργό για το θέμα της «CISCO», ειδικά μάλιστα όταν αυτή η συμφωνία απεδείχθη ότι δεν μπορεί να διασφαλίσει τεχνολογικά το ζήτημα που αντιμετωπίζουμε, δηλαδή το ότι «σέρνεται» το σύστημα όλες αυτές τις μέρες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω λέγοντάς σας ότι περιμένω μια απάντηση στο εξής: Είναι δυνατόν μέσα στην πανδημία να σχεδιάζονται νέα επαχθή μέτρα εις βάρος των παιδιών; Ωστόσο, αυτά τα ζητήματα θα τα πω αναλυτικά στην παρέμβασή μου. Εδώ θέλω να πω μόνο ένα πράγμα. Καταθέτουμε τροπολογία με την οποία ζητούμε ειδικά φέτος - γενικά είμαστε εναντίον, αλλά ειδικά φέτος - να μην εφαρμοστεί η Τράπεζα Θεμάτων στα λύκεια. Τα παιδιά από πέρυσι, αλλά και φέτος δεν έχουν ουσιαστική μαθησιακή, ουσιαστική εκπαιδευτική συμμετοχή. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την εκπαίδευση και ιδίως έτσι όπως γίνεται, με μεγάλες δηλαδή κοινωνικές διακρίσεις. Διαβάσατε τι γίνεται. Τουλάχιστον το 30% των παιδιών, όπως διαβάζουμε στις εφημερίδες - γιατί το Υπουργείο δεν φέρνει επίσημα στοιχεία - δεν έχει δυνατότητες να μπαίνει στο σύστημα, ενώ άλλα παιδιά δεν μπορούν να μπουν, λόγω τεχνολογικών προβλημάτων και άλλα γιατί δεν έχουν στο σπίτι τους τόσα tablet όσα χρειάζεται όλη η οικογένεια. Έχουμε μία επιπλέον κοινωνική διάκριση. Δυστυχώς, αυτή η τεχνολογία που ήταν αναγκαίο να εφαρμοστεί λόγω της πανδημίας, εφαρμόζεται με πολύ, πολύ σημαντικές κοινωνικές διακρίσεις. Ακούσαμε τώρα ότι θα δώσουν 200 ευρώ σε κάθε παιδί για να αγοράσει tablet. Εντάξει, τώρα το σκεφτήκατε; Έναν χρόνο μετά; Για να τα πάρουν σε δύο μήνες, όταν θα έχει τελειώσει και αυτή η χρονιά; Στη Γαλλία, στην Ιταλία, στο Βέλγιο στην Πορτογαλία…
Θα τα πείτε και στην ομιλία σας αυτά, κύριε Φίλη. Γι' αυτό που είπε η κυρία Υπουργός, μιλήσατε.
…μοιράζουν ήδη από το καλοκαίρι tablet. Δεν κοροϊδεύουν με ανακοινώσεις. Τα παιδιά στα σχολεία τους, στα σπίτια τους στην Πορτογαλία, στο Βέλγιο έχουν tablet για να κάνουν μάθημα. Εδώ ακόμα εξαγγελίες, «θα», «θα», «θα». Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Φίλη. Τώρα θα επανέλθουμε στον κατάλογο των ομιλητών.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να απαντήσω στον κ. Φίλη.
Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Θα είμαι πολύ σύντομη, κύριε Πρόεδρε, γιατί θα αναφερθώ αναλυτικά και στην τοποθέτησή μου. Θέλω να συγκρατήσω ένα πράγμα που είπε ο κ. Φίλης: «παιδιά δεν έχουν ουσιαστική μαθησιακή εκπαίδευση». Κύριε Φίλη, πώς ακυρώνετε με αυτόν τον τρόπο την τιτάνια προσπάθεια όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας; Περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι αυτή τη στιγμή, από το νηπιαγωγείο τεσσάρων ετών μέχρι και το πανεπιστήμιο, καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες και έχουν καταφέρει όλοι μαζί τη μεταφορά όλης της εκπαιδευτικής διαδικασίας από τη διά ζώσης εκπαίδευση στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Πώς ακυρώνετε αυτή την τεράστια προσπάθεια που κάνουν; Πρόκειται για μια τεράστια προσπάθεια την οποία έχει χαιρετήσει όλη η χώρα. Είναι περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι! Είμαστε από τις ελάχιστες χώρες που έχουν τέτοια καθολική συμμετοχή στη σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Με προβλήματα; Ναι, με τα προβλήματα που υπάρχουν. Προφανώς το εγχείρημα είναι τεράστιο. Το ζήτημα είναι αυτά να επιλύονται, όπως επιλύθηκαν από την πρώτη μέρα και να προχωράμε μπροστά. Όμως, δεν μπορούμε να ακυρώνουμε αυτήν την τόσο μεγάλη προσπάθεια σύσσωμης της εκπαιδευτικής κοινότητας, των εκπαιδευτικών μας, των μαθητών μας, των οικογενειών τους, και να λέμε ότι τα παιδιά δεν έχουν ουσιαστική μαθησιακή εκπαίδευση. Έρχομαι και σε κάτι τελευταίο. Εγώ τελικά δεν καταλαβαίνω, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να δοθούν 112 εκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση των ψηφιακών δεξιοτήτων των μαθητών μας; Μιλάμε για 112 εκατομμύρια ευρώ που θα πάνε στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, με αποδέκτες πεντακόσιους εξήντα χιλιάδες νέους. Ο ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται κατά; Δεν θέλει να χτίσουμε όλοι μαζί πάνω σe αυτό το σημαντικό κεκτημένο της τηλεκπαίδευσης; Διότι για το μετά μιλάμε. Μιλάμε για το πώς χτίζουμε πάνω στο κεκτημένο της τηλεκπαίδευσης, πώς χτίζουμε πάνω σε αυτό το πολύ σημαντικό ψηφιακό άλμα που πέτυχε σύσσωμη η εκπαιδευτική κοινότητα. Θα τοποθετηθώ αναλυτικότερα στην παρέμβασή μου. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό.
Κύριε Πρόεδρε…
Όχι, όχι. Δεν θα κάνουμε διάλογο.
Για τη διαδικασία, όχι επί της ουσίας.
Δεν συμφωνείτε. Τελείωσε. Αν συμφωνούσατε, θα ήταν και είδηση.
Θα ρωτήσει πάλι, όμως, κύριε Πρόεδρε.
Ε, βέβαια. Θα πρέπει να απαντήσει μετά.
Ούτε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Να, τέτοια μου κάνετε. Μα, θα πρέπει να απαντήσει μετά η κυρία Υπουργός.
Ας τα πει στην παρέμβασή του.
Ορίστε, λοιπόν, κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Θα πω μόνο κάτι εις απάντηση των όσων λέει η κυρία Κεραμέως. Τίποτα άλλο. Θα καταθέσω ερώτημα που έχει θέσει ο Συνήγορος του Πολίτη - επείγον ερώτημα εδώ και ενάμιση μήνα - στην Κυβέρνηση για τις διακρίσεις που υφίστανται τα παιδιά από το θέμα της τηλεκπαίδευσης, που δεν έχουν δυνατότητα πρόσβασης. Έχει απαντήσει το Υπουργείο; Οι εκπαιδευτικοί είναι ήρωες, βεβαίως! Κάνουν ό,τι μπορούν τα παιδιά, οι γονείς. Το Υπουργείο δεν κάνει αυτά που πρέπει να κάνει. Έχει απαντήσει στον Συνήγορο του Πολίτη; Ζητώ απάντηση γι' αυτό το θέμα. Στον Συνήγορο του Πολίτη έχει απαντήσει; Ας αφήσει, λοιπόν, τα άλλα τα πολλά και τα ωραία για τα «tablets». Αυτά ανήκουν στα παιδιά, αλλά όχι τώρα που τελειώνει η σχολική χρονιά. Από την αρχή έπρεπε να δοθούν αυτά και άλλα πολλά. Μην κοροϊδεύετε, λοιπόν, τον εαυτό σας. Καταθέτω, κύριε Πρόεδρε, το έγγραφο που προανέφερα.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Φίλη. Ορίστε, κυρία Κεραμέως, έχετε τον λόγο να απαντήσετε, αν θέλετε.
Θα απαντήσω μετά, κύριε Πρόεδρε.
Επιστρέφουμε, επιτέλους, στον κατάλογο. Τον λόγο έχει η Εβρίτισα κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω αναφερόμενη σε δύο από τις σημαντικές τροπολογίες που έχουμε καταθέσει ως Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρώτη αφορά στην πρόβλεψη να είναι αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη η ενίσχυση που καταβάλλεται από τις περιφέρειες σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις που επλήγησαν από την πανδημία. Η ενίσχυση αυτή, όπως γνωρίζετε, προέρχεται από το ευρωπαϊκό ταμείο και θεωρούμε πως η ρύθμιση και η αναγκαιότητα η ενίσχυση να είναι αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη είναι αυτονόητη και αναγκαία. Η δεύτερη τροπολογία στην οποία θα ήθελα να αναφερθώ αφορά στη μόνιμη υποχρέωση δημοσίευσης των διακηρύξεων στον περιφερειακό και τοπικό Τύπο. Υπενθυμίζω ότι μετά την κατάργηση του συγκεκριμένου μέτρου από την Κυβέρνηση Σαμαρά, ο ΣΥΡΙΖΑ σε ένα δύσκολο δημοσιονομικό περιβάλλον και μετά από διαπραγματεύσεις έδωσε πενταετή παράταση, η οποία λήγει στο τέλος Δεκέμβρη. Οι δημοσιεύσεις των διακηρύξεων δεν συντελούν μόνο στην ενημέρωση των πολιτών και στη διαφάνεια, πρακτική η οποία ακολουθείται σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά αποτελούν και ένα βασικό έσοδο στον περιφερειακό Τύπο, ειδικά σε αυτήν τη συγκυρία που όλες οι υπόλοιπες πηγές εσόδων έχουν περιοριστεί. Δεν χρειάζεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αναφέρω τη σημαντική συμβολή και τον ρόλο που παίζει ο περιφερειακός Τύπος στη δημοκρατική λειτουργία των κοινωνιών στο επίπεδο της διαφάνειας, της ενημέρωσης και τη συμβολή στην αγορά εργασίας και στις τοπικές οικονομίες. Επιμένουμε ότι η ενίσχυση του τοπικού και περιφερειακού Τύπου και η στήριξή του είναι αναγκαία. Ωστόσο, ο αρμόδιος Υπουργός, ο κ. Πέτσας, αρνείται εδώ και πάρα πολύ καιρό να δώσει λύση, αλλά και να εφαρμόσει οποιοδήποτε πρόγραμμα ενίσχυσης του περιφερειακού και τοπικού Τύπου. Οι δεσμεύσεις του ότι θα φέρει μία ρύθμιση που θα δίνει παράταση του συγκεκριμένου μέτρου δημοσιεύσεων μόνο για ένα έτος, ενώ δεν υπάρχει καμία δέσμευση μέχρι στιγμής για την κατάργηση του συγκεκριμένου μέτρου δημοσιεύσεων, συνιστά εμπαιγμό προς τους εργαζόμενους του Τύπου και τους εκδότες στην περιφέρεια. Κλείνει το μάτι, παράλληλα, στους εργολάβους και στην αδιαφάνεια, ενώ δεν αποτελεί και λύση για τη βιωσιμότητα του Τύπου, καθώς θα οδηγήσει εκατοντάδες εφημερίδες σε λουκέτα, αλλά και εργαζόμενους στην ανεργία. Η απόρριψη, λοιπόν, της συγκεκριμένης τροπολογίας συνιστά ομολογία από την Κυβέρνηση πως δεν θέλει τη λειτουργία και τη στήριξη του περιφερειακού Τύπου, ενώ φανερώνει την έκδηλη αδιαφορία της για τους εργαζόμενους τη στιγμή που για μεγάλα μέσα, όπως τα κανάλια, επιφυλάσσει πλούσια δώρα και ελαφρύνσεις. Η υπερψήφιση, λοιπόν, αυτών των τροπολογιών εκτιμούμε ότι είναι άμεση και αναγκαία. Όμως, αδιαφορία έχετε επιδείξει, κυρία Κεραμέως, κύριοι Υπουργοί, για όλες τις πτυχές της δημόσιας παιδείας. Ήδη από το πρώτο κύμα της πανδημίας, σαν ΣΥΡΙΖΑ είχαμε εκφράσει και τις ενστάσεις μας, αλλά και τις προτάσεις μας για τη διαχείριση της πανδημίας σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των σχολείων και του συνόλου της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ωστόσο, εσείς αντ' αυτού, επιλέξατε να αυξήσετε τον αριθμό των μαθητών ανά τάξη, να μην κάνετε δωρεάν τεστ σε μαθητές και εκπαιδευτικούς διασφαλίζοντας ένα ασφαλές περιβάλλον για αυτούς, να μην βρείτε επιπλέον χώρους για τη διδασκαλία, προκειμένου να μην υπάρχει συγχρωτισμός και βάλατε σε προτεραιότητα να μοιράσετε μάσκες - αλεξίπτωτα. Το λάθος αυτό δεν αποκαταστάθηκε, με αποτέλεσμα οι μαθητές ακόμη και σήμερα να μην έχουν πάρει τον κατάλληλο εξοπλισμό. Ακολούθησε έπειτα η τηλεκπαίδευση. Αν και είχατε ως Κυβέρνηση αρκετούς μήνες μπροστά σας για να προετοιμάσετε το σύστημα, όχι μόνο δεν φροντίσατε να θωρακίσετε αυτό το σύστημα για να μην «πέφτει» η πλατφόρμα, αλλά απαξιώσατε παράλληλα να ασχοληθείτε και με την καθολική πρόσβαση των μαθητών στα τηλεμαθήματα. Δυστυχώς, αγνοείτε επιδεικτικά ότι υπάρχουν οικογένειες που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα να έχουν υπολογιστή ή σύνδεση ίντερνετ στο σπίτι τους. Αγνοείτε ότι υπάρχουν σπίτια ακόμη και σήμερα με κομμένο ρεύμα και δεν έχετε φροντίσει για τις επανασυνδέσεις σε ευάλωτες οικογένειες. Αγνοείτε ότι υπάρχουν απομακρυσμένες περιοχές, χωρίς την κατάλληλη υποδομή για την πρόσβαση στο διαδίκτυο. Εκεί δεν έχετε δώσει λύσεις. Ακόμη και σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντί να συζητάμε ένα σχέδιο προετοιμασίας των σχολείων και της εκπαιδευτικής διαδικασίας, τη βελτίωση του μαθήματος, την υγειονομική ασφάλεια παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών, εσείς φέρνετε ένα νομοσχέδιο με το οποίο ουσιαστικά διαλύετε την επαγγελματική εκπαίδευση, ένα νομοσχέδιο άκρως ταξικό που απαξιώνει τη δημόσια επαγγελματική εκπαίδευση και ενισχύει τις ανισότητες, ένα νομοσχέδιο που βρίσκεται πολύ μακριά από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, από τις πραγματικές ανάγκες της νεολαίας και του σύγχρονου κόσμου. Τι κάνετε με το νομοσχέδιο; Καταργείτε οριστικά τα διετή προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης που είχε νομοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, έναν πρωτοποριακό και σύγχρονο θεσμό που είχαν αγκαλιάσει κυρίως οι τοπικές κοινωνίες της περιφέρειας. Ήταν ένας θεσμός που έδινε τη δυνατότητα πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση, για κατάρτιση σε επαγγελματικά πεδία προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς της κάθε τοπικής κοινωνίας, σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια και τους επαγγελματικούς φορείς και, το σημαντικότερο, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση. Βέβαια, για σας, η πρόσβαση στην εκπαίδευση απαιτεί γεμάτο πορτοφόλι και εξαρτάται από αυτό. Γι' αυτό και σας κατηγορούμε ότι οι επιλογές σας είναι άκρως ταξικές. Θεωρείτε αδιανόητο παιδιά από λαϊκές οικογένειες να βελτιώνουν τις γνώσεις και την κατάρτισή τους, παίρνοντας και το αντίστοιχο πτυχίο. Εισάγετε, επίσης, σκληρή αξιολόγηση με όρους αγοράς και προωθείτε τον κατακερματισμό και την υποβάθμιση των σχολείων, σε αντίθεση με τις πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ καθολικής ενίσχυσης επαγγελματικής εκπαίδευσης. Θεσμοθετείτε την παιδική και απλήρωτη εργασία, σπρώχνοντας χιλιάδες παιδιά στην πρόωρη κατάρτιση μόλις τελειώσουν το γυμνάσιο. Ιδρύετε τις επαγγελματικές σχολές κατάρτισης που θα παρέχουν μαθητεία ανηλίκων, δίχως αμοιβή. Δημιουργείτε, ουσιαστικά, ένα φθηνό και χαμηλού επιπέδου εργατικό δυναμικό για αυτό που απαιτεί η αγορά ή για αυτό που σας έχει διαμηνύσει ότι απαιτεί η αγορά, αν και εμείς έχουμε διαφορετική άποψη, διότι το υψηλά μορφωμένο και υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό μπορεί να συμβάλλει τα βέλτιστα. Υποβαθμίζετε, επιπλέον, τα πτυχία των Σχολών Μαθητείας του ΟΑΕΔ και, μάλιστα, αναδρομικά για περίπου εβδομήντα χιλιάδες αποφοίτους από το 2006 και έπειτα. Καταργείτε τα δημόσια ΙΕΚ με λιγότερους από διακόσιους πενήντα σπουδαστές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και εκατό στην υπόλοιπη Ελλάδα, παραδίδοντας τους σπουδαστές σε αμφίβολης ποιότητας ιδιωτικές δομές. Θα οδηγήσετε, δηλαδή, σε κλείσιμο το 40% περίπου των δημόσιων ΙΕΚ με την υπογραφή σας, με την υπογραφή Μητσοτάκη και Κεραμέως. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Παρακαλώ για την ανοχή σας. Παράλληλα, στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο που εισηγείστε προβλέπετε ευνοϊκές ρυθμίσεις για τα ιδιωτικά ΙΕΚ, όπως παροχή εξ αποστάσεως εκπαίδευσης για όλα τα προγράμματα σπουδών, αγγλόφωνα τμήματα και άλλα - ποτέ δεν έφυγε, άλλωστε, η ιδιωτική εκπαίδευση από το επίκεντρο του ενδιαφέροντός σας - , ενώ ουσιαστικά «κολλεγιοποιείτε» τις ιδιωτικές δομές κατάρτισης, μετατρέποντάς τις σε δομές τυπικής εκπαίδευσης, καθώς παρέχετε τη δυνατότητα εγγραφής από αυτές σε ΑΕΙ μέσω κατατακτήριων εξετάσεων, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τις Πανελλήνιες Εξετάσεις, για όσους βέβαια μπορούν να πληρώσουν, διότι όπως είπαμε το πορτοφόλι για εσάς είναι πάρα πολύ σημαντικό. Κοινώς, διαλύετε και υποβαθμίζετε στο σύνολό της την επαγγελματική εκπαίδευση. Όσο για την αντιδημοκρατική ρύθμιση - και κλείνω - κυρία Υπουργέ, που φέρνετε για τον διορισμό μελών στα Υπηρεσιακά Συμβούλια, αγνοώντας το 93% των εκπαιδευτικών που σας έστειλαν, στην πράξη, ένα διαφορετικό, ένα δημοκρατικό, ένα συλλογικό μήνυμα, το μόνο που μπορώ να πω είναι η ανάγκη να την αποσύρετε άμεσα, όπως και όλες τις διατάξεις για την επαγγελματική εκπαίδευση που βρίσκονται μακριά από τις ανάγκες της κοινωνίας, της παιδείας και της νεολαίας. Ευχαριστώ και για τον χρόνο.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Γκαρά. Καλείται στο Βήμα ο Βοιωτός Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Γεώργιος Μουλκιώτης.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο που υπόσχεται πολλά, αλλά προβλέπει λίγα. Εξάλλου, όλα τα νομοσχέδια της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας - των «αρίστων», όπως λένε - προβλέπουν πάλι τα όμοια. Είναι ένα νομοσχέδιο που επικοινωνιακά πλασάρεται σαν μια ολοκληρωμένη προσπάθεια αναβάθμισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης, αλλά που στην πραγματικότητα, ρίχνει το κύριο βάρος του στην επαγγελματική κατάρτιση και την απροσδιόριστη σύνδεσή της με την αγορά εργασίας. Η συνεχής και κατά προτεραιότητα επένδυση στην παιδεία και τη γνώση αποτελεί κοινή παραδοχή, προκειμένου να ανταποκριθούμε ως χώρα στις διεθνείς εξελίξεις και να αξιοποιήσουμε τη ραγδαία εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, ώστε να συμβάλουν στη δυναμική που χρειάζεται η χώρα μας σε όλη την παραγωγική αλυσίδα. Σε αυτό το πλαίσιο η επαγγελματική εκπαίδευση έχει έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο: Να δώσει εφόδια ζωής στους νέους και τις νέες, ώστε να έχουν ανταπόκριση στην αγορά εργασίας, μια ανταπόκριση που να εξασφαλίζει το εργασιακό τους μέλλον και ταυτόχρονα, να συμβάλει στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χώρας μας. Όταν, όμως, δεν υπάρχει στρατηγικό σχέδιο για τη χώρα, τότε δεν μπορούν να συνταχθούν και πολύ περισσότερο, να υλοποιηθούν επιμέρους σχέδια, όπως αυτό για την επαγγελματική εκπαίδευση. Πώς μπορούμε να ελπίζουμε σε έναν σοβαρό και αποτελεσματικό σχεδιασμό, όταν η Κυβέρνηση είναι βυθισμένη σε ένα νοσηρό κλίμα, κατευθύνοντας όλες τις δυνάμεις της προς την επικοινωνιακή αναπαραγωγή; Γι' αυτό, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες αντιφατικών επιλογών της. Γι' αυτό η Κυβέρνηση παίρνει οριζόντια μέτρα σε σχέση με την πανδημία, αδιαφορώντας για τις πραγματικές δυνατότητες σε κάθε περιφέρεια ή νομό. Γι' αυτό η Κυβέρνηση αφήνει απροστάτευτους και χωρίς κανένα επίδομα δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στον επισιτισμό, τον τουρισμό. Το δώρο Χριστουγέννων γι' αυτούς ποιο είναι; Είναι οι συλλήψεις και η καταστολή, διότι φώναζαν «πεινάμε». Γι' αυτό είναι ανίκανη να στηρίξει ουσιαστικά το ΕΣΥ και τους εργαζόμενους στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση της πανδημίας και αγνοεί τη στρέβλωση, τον κατακερματισμό που διέπει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο ως προς τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης λόγω θανάτου και αναπηρίας. Προτείναμε τη θεραπεία αυτής της απαράδεκτης παθογένειας, καθώς και αυξημένο ελάχιστο ποσό σύνταξης των ανωτέρω προσώπων και των οικογενειών τους με σχετική τροπολογία. Γι' αυτό η Κυβέρνηση αποφάσισε να ανοίξει τα κομμωτήρια, αλλά αγνοεί τις ανάγκες των παιδιών που φοιτούν στη Γ΄ λυκείου και οποίοι βρίσκονται λίγους μήνες πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις. Βέβαια, τίθεται ένα ερώτημα: Πώς θα μεριμνήσει η Κυβέρνηση και θα φροντίσει υπό αυστηρούς κανόνες και τηρώντας όλα τα απαραίτητα υγειονομικά πρωτόκολλα, να μπορούν να κάνουν τα μαθήματά τους τα παιδιά, αυτά τα φροντιστηριακά, για να καλύπτουν τις αναγκαίες προετοιμασίες για τη δύσκολη δοκιμασία των πανελληνίων; Δεν έχουν όλα τα παιδιά τον απαραίτητο τεχνολογικό εξοπλισμό κι αυτό το γνωρίζετε πολύ καλά, από τη στιγμή που αποφασίσατε να υλοποιήσετε το πρόγραμμα των voucher των 200 ευρώ για την εξαγορά του αντικειμένου. Στο πρώτο lockdown αιφνιδιαστήκατε, δεν προλάβατε, κυρία Υπουργέ. Όμως, τώρα ποια είναι η δικαιολογία σας και δεν τους δίνετε τη δυνατότητα να προετοιμαστούν κατάλληλα για τις εξετάσεις; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μεγάλη αλλαγή που φέρνει το παρόν νομοσχέδιο σχετίζεται με την υιοθέτηση του επιπέδου προσόντων 3, 4 και 5 και ειδικότερα, στη θεσμοθέτηση του επιπέδου 3 πού μέχρι σήμερα δεν υπάρχει στη χώρα μας και στο οποίο εντάσσονται οι Σχολές Επαγγελματικές Κατάρτισης και οι Σχολές ΟΑΕΔ. Το βασικό ερώτημα είναι: Σε τι ωφελεί η κατάταξη των πτυχίων αποφοίτων των ΕΠΑΣ μαθητείας ΟΑΕΔ σε επίπεδο 3; Είναι το μόνο επίπεδο που, πράγματι, αυτή τη στιγμή δεν υφίσταται στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων, γιατί δυστυχώς, δεν διαφαίνεται κάποιο θετικό αντίκτυπο στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και ειδικότερα, στους εφήβους, που είναι περισσότερο ευάλωτοι στη σχολική αποτυχία και την πρόωρη εγκατάλειψη της εκπαίδευσης. Αντίθετα, είναι εξαιρετικά αντιφατικό σε μια κοινωνία πληθωρισμού προσόντων και δεξιοτήτων να ανοίγουμε διεξόδους προς υποεκπαίδευση, να αφαιρούμε, ουσιαστικά, την πρόωρη και έμμεση υποβάθμιση από το αγαθό της γνώσης. Διότι για τους μαθητές ηλικίας δεκαέξι έως δεκαοκτώ ετών η παραμονή και η συνέχιση της σταδιοδρομίας τους στο ηλικιακό συμβατό, ασφαλές και γόνιμο πολιτιστικό περιβάλλον του σχολείου, είτε στη γενική είτε στην επαγγελματική λυκειακή εκπαίδευση επιπέδου 4, αποτελεί κρίσιμο ζήτημα. Η μαθητεία του ΟΑΕΔ είναι το μοναδικό δυικό σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης της χώρας μας, που ταυτίζεται με τα ευρωπαϊκά συστήματα και έχει ήδη αξιολογηθεί ως το πιο αποτελεσματικό από κάθε άλλο εθνικό σύστημα. Εσείς το υποβαθμίζετε, ενώ από την άλλη, με άμεσο τρόπο δίνετε το πράσινο φως για έκδοση χιλιάδων τίτλων σπουδών από ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, τα οποία δεν έχουν άδεια ή δεν ελέγχονται από κανέναν. Κυρία Υπουργέ, η ελληνική οικονομία και η αγορά εργασίας δεν βρίσκονται εξήντα - εβδομήντα χρόνια πίσω, δηλαδή σε μια εποχή που κατώτερες τεχνικές σχολές καλούνταν να παίξουν έναν διαφορετικό ρόλο που κάλυπτε υπαρκτά κενά λόγω σημαντικών παθογενειών του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Εν έτει 2020, ο εκπαιδευτικός πήχυς και στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση είναι υψηλότερος και αφορά στη διαμόρφωση ενός πλαισίου με όρους ποιότητας, υψηλών προσδοκιών και με πραγματικές δυνατότητες και καινούργιους δρόμους για τα παιδιά μας. Με αυτό το νομοσχέδιο, στην πραγματικότητα, δεν ρυθμίζεται η επαγγελματική εκπαίδευση, αλλά ρίχνει το κύριο βάρος του στην επαγγελματική κατάρτιση και τη σύνδεσή της με την αγορά εργασίας. Με άλλα λόγια, δεν προτείνει με όρους ισοτιμίας τη σχέση εκπαίδευσης και αγοράς. Η αγορά προτάσσεται και η εκπαίδευση ακολουθεί. Δυστυχώς, η καθιέρωση του επιπέδου 3 σηματοδοτεί την πρόωρη έξοδο των πιο ευάλωτων μαθητών σε ένα πεδίο εξαιρετικά δύσβατο και απαιτητικό, νομιμοποιώντας, ουσιαστικά, το είδος μιας άτυπης διαρροής από τις εγκύκλιες σπουδές προς ένα κατώτερο επίπεδο τεχνικής κατάρτισης σε βάρος της γνώσης. Ακόμα περισσότερο, η θέσπιση της μαθητείας σε ανήλικους εγκυμονεί εξαιρετικούς κινδύνους για την ανάπτυξη μορφών εκμετάλλευσης και καταχρηστικών πρακτικών, φαινόμενα που έχουν επισημανθεί και σε μεγάλες ηλικίες. Συνεπώς, το διακύβευμα της πολιτείας οφείλει να είναι η εδραίωση μιας στρατηγικής για την ενθάρρυνση νέων προς έναν αξιόπιστο εκπαιδευτικό και επαγγελματικό προσανατολισμό και η ενίσχυση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης στα επίπεδα 4 και 5 και όχι η καθιέρωση θεσμικού χώρου για μια υποτυπώδη μορφή επαγγελματικής κατάρτισης επιπέδου 3, εκτός αν εν έτει 2020, στόχος της Κυβέρνησης είναι ο αποκλεισμός μιας μερίδας μαθητών, εκείνων που φοιτούν στις ΕΣΚ από την παρακολούθηση προγραμμάτων διά βίου μάθησης, αφού θα στερούνται βασικών γνώσεων που θα αποκτούσαν στο λύκειο και άρα, θα έχουν μειωμένες δυνατότητες ευελιξίας και προσαρμογής, πράγμα που είναι η πιο σημαντική δεξιότητα ενός εργαζομένου και εκείνη που έχει τη μεγαλύτερη ζήτηση από τους εργοδότες. Α το επάγγελμα που ακολουθήσουν ξεπεραστεί, ποια θα είναι η δυνατότητα προσαρμογής τους στην κοινωνία της γνώσης, της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, όπου η διά βίου μάθηση και η ικανότητα διεύρυνσης των εκπαιδευτικών οριζόντων είναι διαρκείς και έντονα επιτακτικές; Μήπως, τελικά, στόχος αυτής της πολιτικής είναι η διαμόρφωση πνευματικά ακρωτηριασμένων εργαζόμενων και η έκδοσή τους σε χαμηλών αποδοχών επαγγέλματα; Κύριε Πρόεδρε, καταλήγοντας, θέλω να ζητήσω να αποσυρθεί τώρα από την κυρία Υπουργό τα άρθρα 147 και 148. Είμαστε αντίθετοι στην κύρωση της Συμφωνίας που έχει προετοιμάσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την ίδρυση Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας. Στηρίζουμε και συμφωνούμε με όλα όσα αναφέρονται στο κοινό υπόμνημα του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της Ελλάδος περιόδου 1940-1945 «Ελληνικά ολοκαυτώματα». Δεν συμφωνούμε κατ' ουδένα τρόπο στην επιχειρούμενη στρέβλωση της ιστορικής μνήμης της Εθνικής Αντίστασης και με το ξέπλυμα των εγκλημάτων που διέπραξε η ναζιστική Γερμανία κατά του ελληνικού λαού. Τέτοια ζητήματα έχουμε την πολιτική άποψη ότι πρέπει να προβλέπονται πάντα σε συνδυασμό με την εξέλιξη του εθνικού ζητήματος των γερμανικών αποζημιώσεων και των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Καταλήγω, κύριε Πρόεδρε - τελειώνω σε μισό λεπτό - , αναφερόμενος στις τροπολογίες που έχει καταθέσει το Κίνημα Αλλαγής και ζητούμε να ψηφισθούν. Αναφέρομαι στην τροπολογία 664 για την τροποποίηση της περιόδου δδ της παρ. 1 του άρθρου 43 του ν.4610/2019, που αναφέρεται στους φοιτητές του πρώην Τμήματος Κοινωνικής Εργασίας του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, που εντάχθηκαν στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Αναφέρομαι στην τροπολογία με αριθμό 665 για τη δημιουργία συμπεριληπτικού Εθνικού Συστήματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης, δίχως διακρίσεις και αποκλεισμούς σε βάρος των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις. Είναι ένα μεγάλο έλλειμμα και ζητάμε να γίνει δεκτή. Αναφέρομαι στην τροπολογία με αριθμό 666 και ζητούμε την ένταξη στον πίνακα βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, όπως προβλέπεται από τον ν. 3863/2010, και χορήγηση δώρου Χριστουγέννων 2020 στο προσωπικό του Εθνικού Συστήματος Υγείας, του εθνικού συστήματος κοινωνικής φροντίδας και εν γένει, των ανθρώπων της πρώτης γραμμής για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού, εργαζόμενων σε δήμους, ενστόλων και εργαζόμενων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ως έμπρακτη αναγνώριση του έργου και της κοινωνικής προσφοράς τους. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, στην τροπολογία με αριθμό 667, η οποία αναφέρεται σε ένα ζήτημα μείζον. Είναι θέμα που το έθεσε το Κίνημα Αλλαγής για πρώτη φορά. Την απονομή σε εργαζόμενους και τις οικογένειές τους σύνταξης αναπηρίας ή θανάτου που επήλθαν κατά την εργασία ή εξαιτίας αυτής από τον COVID -19. Μέχρι στιγμής, η Κυβέρνηση για τις τροπολογίες τις οποίες έχουμε καταθέσει, δεν αναφέρεται αν τις δέχεται ή τις απορρίπτει. Όμως, σήμερα είναι ίσως πιο πολύ σπουδαίο από κάθε άλλη φορά για αυτές τις συγκεκριμένες τροπολογίες, που είναι θεσμικές και πολύ στοχευμένες, να έχουμε την άποψη της Κυβέρνησης. Τι δέχεται ή τις απορρίπτει. Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε, και για την ανοχή στον χρόνο.
Και εμείς ευχαριστούμε. Πάντα φταίνε οι τροπολογίες είτε είναι για τους Υπουργούς είτε είναι για την Κυβέρνηση είτε είναι για το Σώμα. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να θέσω προς έγκριση του Σώματος της Ολομέλειας κατόπιν και της από 16 Δεκεμβρίου 2020, ομόφωνης έγκρισης της Διάσκεψης των Προέδρων, με βάση τις δυνατότητες ΦΕΚ 187Α΄/1.10.2020 άρθρο 15 παρ.1 περ. θ΄, την με απόφαση του Προέδρου της Βουλής παράταση της θητείας των αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων της Βουλής των Ελλήνων στο υπηρεσιακό συμβούλιο του άρθρου 90 του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Β΄ ΦΕΚ 51/Α΄/1997), όπως ισχύει για χρονικό διάστημα μέχρι πέντε μηνών, δηλαδή μέχρι 31 Μαΐου 2021. Με ίδια απόφαση θα καθοριστούν οι ειδικότερες προθεσμίες για τη διεξαγωγή των εκλογών το αργότερο μέχρι την τελευταία Πέμπτη του Απρίλη του 2021, εξαιτίας των εκτάκτων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας προς αντιμετώπιση της διασποράς του COVID -19. Εγκρίνει το Σώμα;
Το Σώμα ενέκρινε ομοφώνως. Τον λόγο έχει η κ. Μαρία Κομνηνάκα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και από την όμορφη Λέσβο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αν σε κάτι πραγματικά υπάρχει μεγάλο απόθεμα στην εκπαίδευση είναι από νομοσχέδια που έρχονται δήθεν για να την αναβαθμίσουν. Διαχρονικά με όλες τις κυβερνήσεις χορτάσαμε αναβάθμιση, αλλά τελικά κάθε αλλαγή αποτελεί και βαθύτερο χτύπημα στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης, στη δυνατότητα απόκτησης ολοκληρωμένης γνώσης. Αποτελούσε, τελικά, κάθε αλλαγή ένα βήμα προς τη μετατροπή του σχολείου σε εξεταστικό κέντρο, που έσπρωχνε όλο και πιο γρήγορα τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών ακόμα πιο μακριά από τη μόρφωση, κάνοντάς την όλο και περισσότερο ζήτημα αντοχών της τσέπης του καθενός. Σε αυτού του είδους τις αναβαθμίσεις, βέβαια, αριστεύει και η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που αντί επί εννιά μήνες να πάρει όλα εκείνα τα απαραίτητα μέτρα για να μπορέσουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια να ανοίξουν και να λειτουργήσουν με ασφάλεια, αντί να δώσει τέλος σε αυτό το μαρτύριο της τηλεκπαίδευσης, που επί τόσους μήνες περνάνε μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς για να σώσουν ό,τι σώζεται από μια ακόμη σχολική χρονιά, φρόντισε να αξιοποιεί την καραντίνα για να περνάει τη μια μετά την άλλη τις αντιδραστικές αλλαγές. Τέτοιο ήταν και το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο που πέρασε την πρώτη περίοδο, στο οποίο μάλιστα δεν δίστασε να συμπεριλάβει τη ρύθμιση που μόνο ως εμπαιγμός μπορούσε να θεωρηθεί, αυτή της αύξησης του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα και βέβαια, τώρα παίρνει σειρά η επαγγελματική εκπαίδευση. Επιτρέψτε μου ένα σχόλιο, πριν μπω στην ουσία του νομοσχεδίου. Είναι σίγουρα γνωστή, βέβαια, αυτή η τακτική να περνάνε σοβαρές αλλαγές στην παιδεία με τα σχολεία και τα πανεπιστήμια κλειστά. Θυμόμαστε και τα πασχαλιάτικα νομοσχέδια του ΣΥΡΙΖΑ, αντίστοιχα και του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας πιο πριν. Όμως, σε μια τόσο δύσκολη χρονιά, που γνωρίζετε τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά και τις αγωνίες που βιώνουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους με μια επικίνδυνη πανδημία σε εξέλιξη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και βέβαια, με την οικονομική κρίση να σαρώνει κυριολεκτικά, έρχεστε να αιφνιδιάσετε ξανά, αυτήν τη φορά τους υποψηφίους για τις πανελλαδικές εξετάσεις με αλλαγές στο σύστημα πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση. Τώρα σοβαρά, η δυνατότητα που δίνετε στα ίδια τα πανεπιστημιακά τμήματα να ορίζουν την ελάχιστη βάση εισαγωγής, μπορεί να θεωρηθεί κάτι άλλο από νομιμοποίηση της περαιτέρω κατηγοριοποίησης των τμημάτων, που ουσιαστικά ενισχύει τον ελιτισμό για κάποια τμήματα και υποβαθμίζει ακόμα περαιτέρω άλλα; Θεωρούμε ότι είναι τουλάχιστον πρόκληση να επικαλείται η κυρία Υπουργός το επίπεδο των υποψηφίων για την είσοδο στα πανεπιστήμια, όταν αυτό το επίπεδο το έχετε διαμορφώσει συστηματικά με την πολιτική που ασκείτε όλες οι κυβερνήσεις στα σχολεία, που αποστεώνεται από τον μορφωτικό τους ρόλο. Αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να αναβαθμιστεί αποκλειστικά αυξάνοντας τη βάση επιλογής. Όπως, βέβαια, και η δυνατότητα ολοκλήρωσης της φοίτησης στα πανεπιστήμια πολλές φορές εξαρτάται από διαφορετικούς λόγους, από ταξικούς φραγμούς, από λόγους που σπρώχνουν τους φοιτητές στην εργασία και όχι βέβαια από την ίδια την πρόθεσή τους και την ικανότητά τους να σπουδάσουν. Πολύ μεγαλύτερη πρόκληση είναι το να επιλέξετε να εφαρμόσετε, τελικά, αυτές τις αλλαγές από τους φετινούς υποψηφίους, που έχουν περάσει με τόσα προβλήματα τις δυο τελευταίες και πιο κρίσιμες, αν θέλετε, τάξεις του λυκείου. Πραγματικά, δεν δείχνετε κανένα έλεος απέναντι στους μαθητές. Όταν, λοιπόν, δημιουργείτε συνεχώς εμπόδια στην πρόσβαση των μαθητών στο πανεπιστήμιο, που έρχονται να προστεθούν σε ένα λύκειο που έχει μετατραπεί εδώ και πολλά χρόνια σε μια σκληρή εξεταστική αρένα, μπορεί πράγματι να θεωρείτε ότι είναι ελεύθερη επιλογή για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών η επαγγελματική εκπαίδευση; Αντίθετα, θεωρούμε ότι είναι απολύτως συνειδητή επιλογή, όχι μόνο της Κυβέρνησης, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να πετάει όλο και νωρίτερα εκτός της εκπαιδευτικής διαδικασίας τους νέους με σκοπό, βέβαια, να δημιουργεί μια στρατιά φθηνών ευέλικτων εργαζομένων χωρίς δικαιώματα και τέτοια που να προσαρμόζονται πράγματι στις ανάγκες της αγοράς, αλλά αυτής της αγοράς που έχετε εσείς διαμορφώσει, αυτής της αγοράς, που βάζει ως κριτήριο το κέρδος, άρα τα όλο και φθηνότερα εργατικά χέρια και βέβαια τέτοια που να μπορούν και εύκολα να αποσύρουν τους εργαζόμενους και να τους αντικαθιστούν με τα νέα κάθε φορά μοντέλα της κατάρτισης. Κάτι τέτοιο θεωρούμε ότι επιδιώκετε να διαμορφώσετε και μέσα από αυτές τις αλλαγές που κάνει το νομοσχέδιο, δημιουργώντας ουσιαστικά μια φθηνή και ακόμα πιο εφήμερη κατάρτιση. Θεωρούμε ότι η πιο αντιδραστική τομή του είναι η θεσμοθέτηση αμέσως μετά το γυμνάσιο των διετών επαγγελματικών σχολών κατάρτισης, δηλαδή το να διώχνονται ήδη από τα δεκαπέντε τους χρόνια τα παιδιά από το σχολείο και να τα οδηγείτε μόνο στην ανάπτυξη επαγγελματικών δεξιοτήτων και στην ανήλικη εργασία, η οποία είτε είναι απλήρωτη είτε επιδοτούμενη από το κράτος, δηλαδή στέλνοντας φρέσκο και τζάμπα εργατικό δυναμικό στις επιχειρήσεις. Αλήθεια, υπάρχει μεγαλύτερη βαρβαρότητα από το να στερείτε από τα παιδιά τόσο νωρίς τη δυνατότητα πρόσβασης στη γενική μόρφωση; Το θεωρείτε πραγματικά πολυτέλεια για λίγους, με τον πλούτο της γνώσης που συγκεντρώνεται σήμερα, να μην μπορούν να ολοκληρώσουν τα παιδιά καν το δωδεκάχρονο σχολείο, να μην διδάσκονται μαθήματα γενικής παιδείας, τη γλώσσα, την ιστορία, τη φυσική ώστε να μπορούν να κατανοήσουν πώς κινείται ο κόσμος, για να μπορούν εξάλλου και να τον αλλάξουν, να μπορούν να αποκτήσουν γνώσεις αναγκαίες για την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους; Όλα αυτά, δηλαδή, που αποτελούν τη βάση για την ολοκληρωμένη μετέπειτα επαγγελματική τους πορεία, ανεξάρτητα με το επάγγελμα που θα ακολουθήσει καθένας στη ζωή του. Βέβαια, κάτι τέτοιο δεν απασχολεί ούτε τη σημερινή, ούτε βέβαια απασχολούσε τις προηγούμενες κυβερνήσεις, που μέσα από όλες τις πολυδιαφημισμένες αλλαγές στην επαγγελματική εκπαίδευση ούτε βέβαια έλυναν τα χρόνια προβλήματα, τα χιλιάδες κενά σε εκπαιδευτικούς, εργαστηριακό εξοπλισμό, υποδομές, ελλείψεις σε βιβλία ειδικοτήτων και πολύ περισσότερο βέβαια δεν εναρμόνιζαν την επαγγελματική εκπαίδευση - όπως δεν κάνει και το σημερινό νομοσχέδιο - με τις σύγχρονες εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας, ώστε να παρέχουν στους μαθητές όλες εκείνες τις γνώσεις και τα εφόδια για να διαμορφώσουν το στέρεο θεωρητικό υπόβαθρο και να μπορούν να παρακολουθούν την οποιαδήποτε εξέλιξη της τεχνικής, που αντικειμενικά θα υπάρχει για κάθε επάγγελμα. Αντίθετα, εκεί που στοχεύουν και οι σημερινές αλλαγές είναι να ανταποκρίνονται στις εφήμερες ανάγκες της αγοράς, δημιουργώντας ουσιαστικά αποφοίτους, άρα και εργαζομένους μιας χρήσης σε επαγγέλματα που σύντομα θα απαξιώνονται, για να συνεχίζεται βέβαια και το συνεχές κυνήγι των προσόντων και των κατακτήσεων με το αντίστοιχο τίμημα. Με μια ήδη άθλια κατάσταση που υπάρχει για χρόνια στα ΕΠΑΛ με ειδικότητες που ανοιγοκλείνουν με ταχύτητες φωτός αφήνοντας στον αέρα χιλιάδες σπουδαστές που δεν μπορούν να συνεχίσουν στην κατεύθυνση που έχουν ξεκινήσει ή που εξαρχής κατευθύνονται σε ειδικότητες άλλες απ' αυτές που πραγματικά επιθυμούν ανάλογα με τα τμήματα που είναι διαθέσιμα στα σχολεία της περιοχής τους, το νομοσχέδιο όχι μόνο δεν έρχεται να δώσει λύση, αλλά ουσιαστικά παγιώνει αυτήν την κατάσταση.
Ολοκληρώστε σιγά - σιγά.
Δημιουργεί νέα όργανα με τη συμμετοχή εκπροσώπων των επιχειρήσεων εργοδοτικών οργανώσεων και τοπικών φορέων, ώστε και σε περιφερειακό επίπεδο να εισηγούνται τις ειδικότητες της επαγγελματικής εκπαίδευσης ανάλογα με τις εφήμερες και διαρκώς μεταβαλλόμενες ανάγκες της τοπικής αγοράς. Δηλαδή, η επιλογή της ειδικότητας για έναν μαθητή δεν θα γίνεται με βάση τις δεξιότητές του, αλλά με βάση το που έχει γεννηθεί και βέβαια μόλις αλλάζουν οι ανάγκες της αγοράς, να τρέχει λαχανιασμένος για νέα κατάρτιση. Για ακόμα μια φορά, συνολικά οι αλλαγές που επιχειρεί το νομοσχέδιο είναι μακριά από την ανάγκη για ποιοτική και αναβαθμισμένη επαγγελματική εκπαίδευση αντίστοιχη με τις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις και βέβαια μακριά από την ανάγκη για πτυχία με πραγματικό αντίκρισμα που να εξασφαλίζουν πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα σύμφωνα με τις δυνατότητες της εποχής μας και όχι σύμφωνα με τη ζούγκλα, που διαμορφώνεται για όλους τους εργαζόμενους. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κυρία Κομνηνάκα. Καλείται στο Βήμα ο κ. Κωνσταντίνος Μπούμπας από την Ελληνική Λύση, για επτά λεπτά. Στους περισσότερους, αν δουλεύατε σε εφημερίδες, το μισό κείμενο θα σας το είχαν πετάξει οι αρχισυντάκτες. Δεν υπάρχει περίπτωση, όταν λέει ο αρχισυντάκτης χίλιες λέξεις, εσείς να λέτε δυο χιλιάδες. Η ομιλία είναι επτά λεπτά. Την προσαρμόζετε στα επτά λεπτά. Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Συζητάμε σήμερα ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο ενόψει πανδημίας, που έχει να κάνει με λανθασμένες κινήσεις επαγγελματικού προσανατολισμού όλα αυτά τα χρόνια. Απλά, κάνουμε ένα μείγμα. Ελπίζω να μην είναι εκρηκτικό για τα παιδιά, διότι απλά ανακατεύεται η τράπουλα γραφειοκρατικά. Δεν γίνεται κάτι άλλο. Εδώ έχω σημειώσει όλα τα άρθρα ένα προς ένα. Όμως, θέλω να μιλήσω με λεπτομέρεια για την επικαιρότητα και κυρίως για το θέμα περί των αποζημιώσεων για το οποίο ως Ελληνική Λύση φωνάζουμε εδώ και χρόνια και προσωπικά ο Βελόπουλος, έστω σε αυτόν τον χρόνο που έχω στη διάθεσή μου. Υποβαθμίσαμε τα επαγγελματικά λύκεια πάρα πολύ. Γράμματα και τέχνες πάνε μαζί. Είναι αλληλένδετα. Τι λέμε; «Οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών». Ο σοφός λαός λέει «μάθε τέχνη και άστηνα και αν πεινάσεις πιάστηνα». Όμως, τα δεδομένα αλλάζουν. Το θέμα είναι τι παιδιά θέλουμε. Έλεγα σε μια ομιλία μου ότι διάβασα κάποτε φιλοσόφους να μιλούν για την ευαίσθητη ηλικία των δεκαπέντε ετών. Ένας μεγάλος φιλόσοφος έλεγε ότι αυτή η ηλικία είναι το χείλος του χάους, δηλαδή τα παιδιά βρίσκονται μεταξύ φαντασίας και ονείρου. Κύριε Φωτήλα, σας άκουσα να λέτε, μιας και είστε και νομικός, ότι ένα παιδί στην ηλικία των δεκαπέντε δεν έχει καμμία σχέση με το παιδί στην ηλικία των δεκαέξι ή των δεκαεπτά ή των δεκαοκτώ. Λίγοι μήνες διαφορά παίζουν σημαντικό ρόλο στην ψυχοσύνθεση. Εδώ πάμε για το επίπεδο 3, που είναι μεταξύ φαντασίας και ονείρου. Είναι ένα παιδί το οποίο δεν ξέρει ακόμη πού είναι η κλίση του. Έξω θα δείτε πολλούς ανθρώπους, που έχουν οδηγηθεί στην τέχνη λόγω πολλών συγκυριών κοινωνικών, οικονομικών και πραγματικά έχουν μέσα τους το βίωμα ότι δεν σπούδασαν. Δεν λέω ότι όλα τα παιδιά θα σπουδάσουν. Προς Θεού. Η κάθε δουλειά είναι επιστήμη. Η κάθε δουλειά έχει την αξία της. Διότι σήμερα ο αλουμινοκατασκευαστής ή ο τεχνίτης μαρμάρου για να λαξεύσει ένα μάρμαρο πρέπει να έχει και γνώσεις. Άλλο «κάνω ξενόγλωσσα τμήματα» και άλλο «μαθαίνω την αγγλική στα παιδιά». Έχει διαφορά, κυρία Ζαχαράκη, αυτό. Γι' αυτό ως Ελληνική Λύση, αμφισβητούμε τα ξενόγλωσσα και το πού αποβλέπουν. Λέτε για το μοντέλο της Φινλανδίας. Η Φιλανδία τι έχει κάνει; Έχει κάνει μία αποκέντρωση. Δηλαδή, η τοπική αυτοδιοίκηση παίζει σημαντικό ρόλο στο εκπαιδευτικό της σύστημα. Το 57%, όμως, των χρηματοδοτήσεων είναι από τον δημόσιο τομέα και τα ιδιωτικά σχολεία στη Φινλανδία είναι μόλις το 0,5%. Είναι το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα. Το ότι οδηγεί τα παιδιά στην τεχνική κατάρτιση δεν έχει μειώσει την ανεργία. Το λένε τα οικονομικά στοιχεία της Φιλανδίας. Απλά οι Φινλανδοί τι κάνουν; Δίνουν βαρύτητα στον άνθρωπο. «Ουκ εν το πολλώ το ευ», αλλά «το ευ εν τω πολύ» στη Φινλανδία. Γι' αυτό είναι το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα. Γιατί οδηγηθήκαμε ως εδώ από πλευράς επαγγελματικού προσανατολισμού; Τι λέγαμε στην τριτοβάθμια; ΤΕΙ και πανεπιστήμια. Τώρα τι λέμε; Πανεπιστήμια. Όμως, δεν μπορείς να κλείνεις τη σχολή ιχθυοκαλλιέργειας από τη Νέα Μηχανιώνα, να την κατεβάζεις στο Μεσολόγγι και το πανεπιστήμιο της Πάτρας να μην τη δέχεται. Το λέω μιας και είστε από την Αχαΐα. Δεν μπορούσαμε να έχουμε επαγγελματικό προσανατολισμό που να ξέρουμε ότι η ιχθυοκαλλιέργεια θα αποτελεί το 70% της διατροφής μελλοντικά, προκειμένου να επενδύσουμε; Όπως δεν έχουμε επενδύσει μέσω του εθνικού στρατηγικού πλαισίου ανάπτυξης στην αγροδιατροφή για να δημιουργήσουμε γεωργικές σχολές ερεύνης. Πού είναι η ΠΑΣΕΓΕΣ από την οποία κι εγώ αποφοίτησα; Έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Όπως και ο «Ευκλείδης», όπως και ο «Πυθαγόρας», όπως και ο «Δημόκριτος». Βγάλανε εργοδηγούς, βγάλανε τοπογράφους μηχανικούς που προσέφεραν τα μάλα στον τεχνικό τομέα. Αλλά αυτά μετά τα δεκαοκτώ. Δεν υποβαθμίζεις. Αν θέλεις επαγγελματική κατάρτιση, πρώτα διευρύνεις τον ορίζοντα γνώσεων στο παιδί για να είναι ορθά σκεπτόμενο. Φέρτε μου σήμερα μέσω του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων τον καλύτερο τεχνίτη ο οποίος θα εμπλακεί σε οτιδήποτε. Αν δεν ξέρει τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου, την 25η Μαρτίου, αν δεν είναι γλωσσικά επαρκής ως άνθρωπος, ως ακαδημαϊκό κύτταρο, τι να τον κάνω; Είναι πολλά που θα μπορούσα να πω. Ένας φίλος σήμερα με παίρνει τηλέφωνο. Δεν μπορεί να πάει στα Γιάννενα για να πάρει την οικοσκευή του παιδιού του. Έκλεισαν τα πανεπιστήμια. Έχετε ρημάξει τους ανθρώπους αυτούς με το lockdown, διότι έχουν κλείσει τα πανεπιστήμια, αλλά τα ενοίκια τρέχουν και δεν μπορεί να πάει ο φίλος μου ο Αλέξανδρος στα Γιάννενα. Ενώ χρηματοδοτείτε τα πανεπιστήμια, γιατί δεν τα υποχρεώνατε όλα αυτά τα χρόνια να δίνουν αυτές τις έρευνες στην αγορά; Ενθυμούμαι τον κ. Κουρέτα στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας να λέει «εμείς κάναμε έρευνες για τα τρόφιμα». Όλες οι πανεπιστημιακές έρευνες θα μπορούσαν να αποτελέσουν εργαλείο στην αγορά. Να υποχρεώσετε τα πανεπιστήμια. Έχω λίγο χρόνο και είναι πάρα πολύ σημαντικά αυτά τα οποία πάμε να ψηφίσουμε. Μηχανογραφική Υπηρεσία Φορολογίας. Τι κάνατε, κύριοι του 2014, όταν αυτό για πρώτη φορά θέλατε οι λογιστές να το περάσουν στον πίνακα εσόδων - εξόδων από τους προμηθευτές; Έδωσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μία προφορική παράταση από 23 Ιανουαρίου μέχρι 25 Ιανουαρίου. Ξεχάστηκε, όμως, να νομοθετηθεί αυτό. Χθες μόνο στον νομό μου, τον νομό Σερρών, μοιράστηκαν τρεισήμισι χιλιάδες πρόστιμα σε μικρούς αγρότες από 100 έως 800 ευρώ, διότι το σύστημα θεωρεί τους πίνακες αυτούς εκπρόθεσμους. Το τραγικό; Τα έσοδα θεωρούνται εμπρόθεσμα, τα έξοδα εκπρόθεσμα. Είναι να τρελαθείς για πρώτη φορά. Κι ενώ είχαν υποσχεθεί ότι θα δώσουν αυτήν την πενθήμερη παράταση, σήμερα κυνηγούν τα πρόστιμα όλους αυτούς τους μεροκαματιάρηδες. Ο κ. Σταϊκούρας απέσυρε την τροπολογία για τεχνικούς λόγους. Στον λογιστή που νοσεί από κορωνοϊό δεν δίνουν παράταση για την επιστρεπτέα προκαταβολή στους πελάτες. Τα ξέρει ο κ. Βιλιάρδος ως οικονομολόγος όλα αυτά πάρα πολύ καλά. Τι κάνετε, λοιπόν, αν θέλουμε να έχουμε κοινωνική συναίνεση; Μιας και είναι η Υπουργός εδώ, αν μελετήσεις την ιστορία της ιατρικής, με το έλυτρο του ιού, περιμέναμε το δεύτερο κύμα. Εδώ ήταν που συζητούσαμε, κυρία Κεραμέως και είχα πει, χωρίς να είμαι ούτε ξερόλας, ούτε μάντης ότι στις 15 Νοεμβρίου θα κλείσετε τα σχολεία. Συγκεκριμένη ημερομηνία. Όντως τα κλείσατε 15 Νοεμβρίου. Αυτήν τη συζήτηση την κάναμε τέλη Αυγούστου. Μου είπατε ότι έχετε πενήντα χιλιάδες laptop. Δεν ξέρω αν ισχύει. Έτσι μου είπατε τότε. Τώρα, για τα πανεπιστήμια, για τη φάση «Α», για τη φάση «Β», για τον περιορισμό του μηχανογραφικού δελτίου, για να μειώσουμε το ποσοστό των φοιτητών που πάνε σε σχολές που δεν είναι τις αρεσκείας τους, πρέπει να ενημερώσουμε τα παιδιά ότι το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων θα είναι το ίδιο, αλλά οι σχολές που θα δηλώσουν στο μηχανογραφικό δελτίο με τη φάση «Α» και τη φάση «Β» για να περιορίσουμε και κάποιες μεταγραφές ή το 30% από τους αιώνιους ή συνταξιούχους φοιτητές που λέω, θα το συζητήσουμε, αρκεί να μην μας πιέσατε εξαπίνης, γιατί νομίζω ότι και αύριο έχετε συνάντηση με τους πρυτάνεις. Δώστε μου ένα λεπτό, γιατί είναι ιστορική μνήμη αυτό, κύριε Πρόεδρε, που θέλω να καταθέσω. Εγώ νομικός δεν είμαι. Ως δημοσιογράφος ασχολήθηκα πάρα πολύ με τις γερμανικές αποζημιώσεις, γιατί αν μπείτε στο δίκτυο μαρτυρικών πόλεων και μετρήσετε τα χωριά, είναι πάνω από ενενήντα δύο, ενενήντα τρία. Είμαι από τον Δήμο Αμφίπολης στις Σέρρες που έχουμε τα μαρτυρικά Κερδύλλια από τη Βέρμαχτ και τους ναζί. Ακούστε, κύριοι. Έχετε τώρα ευθύνη στην ιστορική μνήμη. Μπείτε μέσα, να προκαλέσουμε μια συζήτηση, για να δούμε τα λάθη των κυβερνήσεων από το 1945 και τη Συνθήκη του Παρισιού για τις επανορθώσεις, τα πρώτα 25 εκατομμύρια δολάρια που πήραμε για μηχανολογικό εξοπλισμό, να μάθει ο κόσμος στη Συνθήκη του Λονδίνου τι λέει το άρθρο 5 για τις γερμανικές αποζημιώσεις το 1953; Γιατί δεν πήγαμε στη συνάντηση του 1956; Για να υποδεχθούμε τότε τον Ντορχόις, όπως τώρα με τους Γερμανούς, γιατί και τότε κάναμε «τεμενάδες» - να χρησιμοποιήσω αυτήν τη λέξη - στη Γερμανία για να είμαστε το αγαπημένο της παιδί, ενώ όλα τα άλλα κράτη, Βέλγιο, Ολλανδία, χώρες Μπενελούξ, Γαλλία, είχαν αποφασίσει. Εμείς «το κάναμε γαργάρα». Δέχθηκε ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ τα 115 εκατομμύρια μάρκα από τα 200 εκατομμύρια που ζητούσαμε - προσέξτε - αλλά μπείτε μέσα να δείτε πόσο φωτογραφικό είναι το διάταγμα 4178 του 1961, όπου αναγκάστηκε μετέπειτα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής να δώσει το υπολειπόμενο 4%. Εν ολίγοις, η ιστορία είναι πολύ μεγάλη για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Εν κατακλείδι, δείτε αυτό που κέρδισε ο αείμνηστος Γιάννης Σταμούλης στο Πολυμελές Πρωτοδικείο της Βοιωτίας στη Λιβαδειά και ο Παπαχρήστου, ο Δήμαρχος Βοιωτίας για τον αγώνα που έκαναν και οι Κερδυλλιώτες και οι κάτοικοι των Καλαβρύτων. Κοιτάξτε, δικαιώθηκε στο Ανώτατο Αναιρετικό Δικαστήριο της Ιταλίας. Έγινε κατάσχεση εις χείρας τρίτων 25 εκατομμυρίων ευρώ για τους Διστομίτες από τον ιταλικό σιδηρόδρομο, όπου λαμβάνουν οι Γερμανοί επί τοις εκατό ποσοστό από τα εισιτήρια. Δηλαδή, οι Ιταλοί άνοιξαν τον δρόμο για να αποζημιωθούν οι κάτοικοι του Διστόμου από τον Γιάννη Σταμούλη. Μπείτε να δείτε τι λέει η κόρη του, η Χριστίνα Σταμούλη. Ενώ οι Ιταλοί τους δικαιώνουν, εμείς δεν μπορούμε να «καπελώσουμε» το κατοχικό δάνειο και αυτά που οφείλουν οι Γερμανοί στα ειδεχθέστατα εγκλήματα που έκανε η ναζιστική Γερμανία, διότι έχουν πάρει μόνο το 56%. Να φανταστείτε ότι το 5% το πλήρωσαν και σε δικηγόρους. Μπείτε να δείτε ποια ήταν τα λάθη, διότι ήταν φωτογραφικό το διάταγμα 4178 του 1961. Ο Γιάννης Σταμούλης δικαιώθηκε στο Ανώτατο Αναιρετικό Δικαστήριο. Είναι ιστορία. Προκαλέστε μια συζήτηση, για να μάθει ο ελληνικός λαός τι σημαίνει γερμανική αποζημίωση, τι λέει το άρθρο 5 της Συνθήκης του Λονδίνου του 1953. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Μπούμπα. Τον λόγο έχει η κ. Φωτεινή Πιπιλή από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μια πολιτική επισήμανση θα ήθελα να κάνω, επειδή πολλές ώρες και πολλές μέρες ακούμε συναδέλφους, ειδικά από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, με τη μόνιμη επωδό πρώτα απ' όλα σε οποιοδήποτε νομοσχέδιο ότι μας δίνουν τη διαταγή να τα αποσύρουμε. Δεν το αποσύρουμε. Το ψηφίζουμε. Έτσι είναι η δημοκρατία. Επίσης, το καινούργιο μοντέλο είναι οι απειλές. Άκουσα προηγουμένως τον κ. Νίκο Φίλη να μας απειλεί ότι ήρθε η ώρα μας. Όλα αυτά βέβαια, τα ακούει και ο ελληνικός λαός. Μας λένε συνέχεια ότι δεν προϋπήρξε συζήτηση. Δηλαδή, για να καταλάβουμε, δεν είναι το «Φίλιον» στην οδό Σκουφά, που μαζεύονται οι διανοούμενοι της Αριστεράς και μιλάνε νύχτες και μέρες χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Είδαμε και επί τεσσερισήμισι χρόνια αυτά τα καφενειακά αποτελέσματα της διακυβέρνησης. Να επισημάνω ότι εκτός από τη θανατολαγνεία που χαρακτηρίζει την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, έχουμε και κάτι καινούργιο, το μνημόσυνο. Δηλαδή, ακούω συναδέλφους να κάνουν μονίμως ένα μνημόσυνο στα τεσσερισήμισι χρόνια που κυβέρνησαν και να μας παρουσιάζουν πόσο τέλεια τα έκαναν όλα. Οπότε εγώ τους απευθύνω ένα απλό ερώτημα: Αφού τα κάνατε επί τεσσεράμισι χρόνια τόσο τέλεια, γιατί, πρώτον, χάσατε τις εκλογές; Δεύτερον, γιατί παρά τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει η παρούσα Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, όχι μόνο δεν πληρώνει πολιτικό κόστος, αλλά αντιθέτως κερδίζει όλο και περισσότερο την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας των Ελλήνων; Το νομοσχέδιο, λοιπόν, αυτό έρχεται να κουμπώσει στο φιλελεύθερο μεταρρυθμιστικό και εκσυγχρονιστικό πρόγραμμα για την παιδεία που αποτελούσε πρωταρχική κυβερνητική εξαγγελία. Ειδικά αυτό το νομοσχέδιο, ό,τι και να λένε ορισμένοι, ανοίγει δρόμους για την εκπαίδευση και τη μάθηση των νέων σε επαγγέλματα που όχι μόνο είναι απαραίτητα τώρα πια, αλλά και που σήμερα σπανίζουν. Οι ρυθμοί της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης ξεπερνούν τις παλαιές τεχνικές και απαιτείται ανάλογος επαγγελματικός προσανατολισμός και νέα τεχνογνωσία, αλλά ξεπερνούν και αυτά τα οποία βασάνισαν και βασανίζουν πολλές οικογένειες, αλλά και πολλά νέα παιδιά, την επιμονή σε μια συντηρητική αντίληψη ότι μορφωμένος και επιτυχημένος είναι μόνο αυτός που οπωσδήποτε, όσο και να μην μπορεί, πρέπει να μπει στο πανεπιστήμιο και μάλιστα με δύο μονάδες βαθμολογία. Προβλέπεται μάλιστα, η επέκταση του θεσμού των προτύπων που συζητάμε και στα επαγγελματικά λύκεια, όπου οι μαθητές θα επιλέγονται με βάση το απολυτήριο γυμνασίου και οι εκπαιδευτικοί με βάση τα προσόντα τους. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το νομοσχέδιο αυτό απελευθερώνει έτσι πολλά νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, όπως σας είπα, από την καταπιεστική νοοτροπία αρκετών γονέων στον μονόδρομο «παιδί μου, θα μπεις οπωσδήποτε στο πανεπιστήμιο». Εδώ έχουμε παγκόσμια περιπτώσεις ανθρώπων, που δεν πήγαν καν πανεπιστήμιο. Είχαν, όμως, την τεχνική επαγγελματική κατάρτιση και διέπρεψαν. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Η επαγγελματική εκπαίδευση από λύση ανάγκης για λίγους και αδύναμους στη γενική εκπαίδευση, γίνεται - όπως βλέπετε - συνειδητή επιλογή για πολλούς και εργαλείο αναπτυξιακής πολιτικής και προσφέρει στους νέους εναλλακτικές, ουσιαστικές και πάνω απ' όλα ελεύθερες και κατά την προτίμησή τους επιλογές. Με το που πρωτοδιάβασα το νομοσχέδιο θυμήθηκα τη Χαροκόπειο Σχολή και πώς ιδρύθηκε από έναν ιδιώτη, τον Χαροκόπο, η οποία πέτυχε και έδωσε πολλή γνώση, άρα και επάγγελμα σε άλλες εποχές πολύ πίσω, το 1929 και κατέληξε μέσα σε δεκαετίες να είναι η Ανώτατη Πανεπιστημιακή Σχολή «Χαροκόπειος». Τα παραδείγματα που μας έδωσε η Υπουργός κ. Κεραμέως μιλούν από μόνα τους ακόμα και στον πιο κακόπιστο. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει ότι τώρα στην Πτολεμαΐδα, που καταργείται ο ορυκτός πλούτος της περιοχής, τα επικίνδυνα καύσιμα, δηλαδή ο λιγνίτης, δεν πρέπει να έρχεται το κράτος και να φροντίζει, ώστε να εκπαιδεύονται εκεί οι ντόπιοι και άλλοι που ενδιαφέρονται, ώστε να είναι ικανοί να περάσουν στη νέα φάση δημιουργίας ηλεκτρικής ενέργειας, με νέες ανανεώσιμες τεχνολογίες; Ποιος διαφωνεί για το περιφερειακό συμβούλιο στις Κυκλάδες που μπορεί τοπικά να διαπιστώσει εάν υπάρχουν ελλείψεις, για παράδειγμα, σε συγκεκριμένα τουριστικά επαγγέλματα, να μπορούν οι νέοι να καταρτίζονται; Ποιος διαφωνεί με αυτό που είπα και χθες ότι οι νέοι στις εύφορες πεδιάδες της Ηλείας και της Μεσσηνίας, αλλά και στις ορεινές περιοχές, δεν πρέπει να έχουν από το κράτος πρόσβαση σε εξειδικευμένες σπουδές στις τεχνικές που μας λείπουν; Θα σας δώσω το παράδειγμα, που ξέρουμε όλοι: Το καλύτερο ελληνικό λάδι πουλιέται χύμα στην Ιταλία. Το τυποποιούν οι Ιταλοί και το πουλούν σε τριπλάσια τιμή επειδή εδώ δεν υπάρχει το knowhow για την τυποποίηση, ούτε η τεχνογνωσία, ούτε και η ικανότητα για εξαγωγές. Αντίστοιχα στην Κοζάνη έχουμε το πανάκριβο, σπάνιο βότανο του κρόκου της Κοζάνης. Εκεί δεν είναι αυτονόητο ότι η επαγγελματική εκπαίδευση των ντόπιων, αλλά και άλλων, όπως γενικότερα και η βοτανολογία, θα πρέπει με τη φροντίδα τους κράτους - αυτό που κάνουμε τώρα με το νομοσχέδιο - να δώσει ευκαιρίες στους νέους που ενδιαφέρονται, που είναι και άνθρωποι που δεν θέλουν να ζήσουν στις πόλεις ως ταμίες σε σούπερ μάρκετ ούτε οπουδήποτε αλλού και που θέλουν να παραμείνουν στον τόπο τους ή στην ύπαιθρο για να έχουν επαφή με τη φύση, αλλά με καταρτισμένες γνώσεις, ώστε να έχουν και επάγγελμα; Μιλήσαμε ακόμα για την Αχαΐα και τη σουλτανίνα, για το πόσες δυνατότητες ανοίγονται να επιστρέψουμε στην παραγωγικότητα και την εξαγωγιμότητα της περιοχής εκείνης, όπως και της βόρειας Ηλείας. Στον τόπο της δικής μου απώτερης καταγωγής υπάρχει ένα χωριό πολύ μικρό - που εξελίσσεται βέβαια τώρα - που λέγεται Φασκομηλιά. Και μόνο αυτό τι σηματοδοτεί; Ότι η βοτανολογία - το ξανατονίζω - αποτελεί μια παγκόσμια τάση σε όλη την κλίμακα της διατροφής, που θα πρέπει να έχει αντίστοιχη επαγγελματική κατάρτιση στους νέους και όχι μόνο της περιοχής. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Πάω τώρα προς το τέλος για να πω το εξής: Ακούμε και την αγορά. Το είπα και χθες. Ζούμε σε καπιταλιστικό καθεστώς. Τι να κάνουμε; Ζούμε στο καθεστώς της ελεύθερης αγοράς. Η ευθύνη του κράτους είναι να ελέγχει την αγορά να μην είναι ανεξέλεγκτη, γι' αυτό υπάρχουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Εργασίας και λοιπών άλλων Υπουργείων. Πάρτε το χαμπάρι πως ό,τι και να λέτε για την αγορά, η αγορά είναι αυτή που ανοίγει τις θέσεις εργασίας, γιατί η σοβιετικού τύπου νοοτροπία «διοριζόμαστε εκεί που μας λέει ο σύντροφος Στάλιν και η παρέα του» έχει γκρεμιστεί και δεν θα επανέλθει ποτέ. Υπάρχουν παιδιά της επαρχίας που θριαμβεύουν και έχουν σαρωτικές προοπτικές στην περιφέρεια. Υπάρχουν παιδιά που δεν τα ενδιαφέρει να γίνουν άνεργοι δικηγόροι ή να γίνουν άνεργοι γιατροί, γιατί βλέπετε ότι μ' αυτό το σύστημα παιδείας και τη νοοτροπία αυτή οι περισσότεροι σπουδαγμένοι βασανίζονται, άρα μπορούν να επιλέξουν, αν έχουν ταλέντο στις μηχανές …
Παρακαλώ, κυρία Πιπιλή.
Να μπορούν να έχουν μια επαγγελματική κατάρτιση. Τέλος, άκουσα και τον προηγούμενο συνάδελφο να μας λέει ότι αν πάνε σε επαγγελματικό λύκειο, δεν θα ξέρουν να ξεχωρίσουν ούτε τη σημασία της 28ης Οκτωβρίου. Έχει αποδειχθεί από την εποχή που έκανα εγώ ρεπορτάζ στα νιάτα μου ότι οι μισοί πτυχιούχοι, ακόμα και σήμερα ,αν τους ρωτήσεις τι τιμάμε την 28η Οκτωβρίου ή την 25η Μαρτίου, δεν ξέρουν σίγουρα να απαντήσουν. Επίσης, η παιδεία δεν διδάσκεται. Η παιδεία προέρχεται από την προσωπική…
Κυρία Πιπιλή, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε. Φτάσατε στα εννιά λεπτά. Μια κουβέντα.
Ωραία. Μισό λεπτό. Εγώ δεν υπολόγισα τον χρόνο, γιατί δεν έχω χρονόμετρο.
Εγώ, όμως, υπολογίζω γιατί βλέπω τον χρόνο.
Στον προηγούμενο ομιλητή και σε προηγούμενους δεν είχατε οργίλο ύφος.
Εγώ μόλις ανέβηκα στο Βήμα.
Τελειώνω εδώ, αλλά επειδή υπήρξα και διευθύντρια και συντάκτρια και αρχισυντάκτρια, ξέρετε, ο αρχισυντάκτης αν δεν καθορίζει τον χρόνο και τον χώρο από την αρχή, απολύεται και αυτός. Ευχαριστώ.
Να είστε καλά, κυρία Πιπιλή. Σας ευχαριστούμε. Κύριοι συνάδελφοι, είτε είστε από μακριά είτε είστε εδώ, πρέπει να είστε εντός του χρόνου, γιατί διαφορετικά ο ένας θα επικαλείται τον προηγούμενο στη διαδικασία. Τον λόγο έχει η κ. Θεανώ Φωτίου.
Πόσο υπερήφανη αισθάνεστε, κυρία Κεραμέως, σήμερα με μια Αντιπολίτευση που καταψηφίζει σύσσωμη ένα νομοσχέδιο που θεωρείτε ότι θα αλλάξει τα εκπαιδευτικά πράγματα στη χώρα μας στην επαγγελματική εκπαίδευση και το φέρατε εν μέσω lockdown ακριβώς για να το ψηφίσετε έτσι, με μια άδεια Βουλή; Πόσο σας αρέσει αυτή η εικόνα; Το νομοσχέδιο εισάγει δύο διαιρετικές τομές. Η πρώτη είναι στο σώμα της ίδιας της επαγγελματικής εκπαίδευσης και η δεύτερη στο αδιαίρετο επαγγελματικής και γενικής εκπαίδευσης που οφείλουν να λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Επιτείνει τις μορφωτικές ανισότητες στη νεολαία του τόπου μας και υπονομεύει το μέλλον της. Το επιχειρεί εν καιρώ πανδημίας. Πάγια τακτική σας. Η πανδημία εμφανίζεται ως ευκαιρία για να ανατρέψει εδώ, στην συγκεκριμένη περίπτωση, παράδοση αιώνων. Ανατρέπει την καλή ελληνική παράδοση που εμφανίζεται από τον 19ο αιώνα στα πρώτα μετά την επανάσταση χρόνια, με σαφή στόχο η παιδεία να διευκολύνει την κοινωνική κινητικότητα και να αμβλύνει την παγίωση ταξικών διακρίσεων. Όλον τον εικοστό αιώνα η σύνδεση επαγγελματικής εκπαίδευσης με τη γενική παιδεία είναι ο γόρδιος δεσμός, αλλά ταυτόχρονα και το ταυτοτικό στοιχείο του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες συμβαίνει το αντίστροφο απ' αυτό που κάνετε εσείς. Με ενέργειες κυρίως των εργατικών συνδικάτων προσπαθούν επί δεκαετίες τώρα να καταργήσουν την κακή παράδοση που έρχεται από τον μεσαίωνα και ήθελε τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών να αποκλείονται από την παιδεία, να μπαίνουν από νωρίς στη δουλειά και να παραμένουν σε κακοπληρωμένες και ανασφάλιστες θέσεις. Ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας μάς είπε ούτε λίγο ούτε πολύ - τα ακούσαμε βεβαίως και προηγουμένως από άλλους ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας - ότι οι πολλοί απόφοιτοι ΑΕΙ, τα πολλά μεταπτυχιακά και διδακτορικά είναι μία από της αιτίες της ανεργίας των νέων και της μετανάστευσης. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Όλες οι επιστημονικές μελέτες καταλήγουν στο ότι οι μορφωμένοι νέοι έχουν πολύ περισσότερες δυνατότητες να βρουν δουλειά και να προσαρμόζονται σε διαφορετικά περιβάλλοντα με διαφορετικές απαιτήσεις γνώσεων και δεξιοτήτων. Το επιβεβαιώνουν αυτό και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Τον μικρότερο κίνδυνο φτώχειας αντιμετωπίζουν όσοι έχουν ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση, 7,7%. Κινδυνεύουν πάνω από ένας στους τέσσερις νέους, όμως, δηλαδή το 22,7% που έχουν τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση. Ένας στους έξι νέους, το 18%, όσων έχουν τελειώσει το λύκειο και, όπως είπα, ένας στους δεκατρείς απ' όσους έχουν τελειώσει πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Εξηγήστε το αυτό, κύριε εισηγητά, στη μέση ελληνική οικογένεια. Καταθέτω και τον πίνακα της ΕΛΣΤΑΤ. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Θεανώ Φωτίου καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όχι, κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Η ανεργία δεν οφείλεται στην ελλιπή επαγγελματική κατάρτιση και στη στρεβλή πανεπιστημιακή μόρφωση των πτυχιούχων των ΑΕΙ, που διαφημίζετε τόσες μέρες εδώ μέσα. Τι δεν ξέρουν οι πτυχιούχοι, οι οποίοι διαπρέπουν στο εξωτερικό; Αυτή η αντίφαση σάς έχει περάσει καθόλου από το μυαλό; Η ανεργία οφείλεται στην κρίση, δημοσιονομική και τώρα πανδημική και στην έλλειψη επαρκούς πολιτικής για την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Οφείλεται στην τυφλή εμπιστοσύνη σας στις λεγόμενες δυνάμεις της αγοράς. Η πρακτική εξάσκηση και η μαθητεία είναι βέβαια, απαραίτητα στοιχεία κάθε επαγγελματικής και γενικής εκπαίδευσης σ' όλα τα επίπεδα, ακόμα και επιστημόνων με διδακτορικό. Γι' αυτό έχουν επινοηθεί εργαστήρια, χώροι προσομοίωσης και οργανωμένη πρακτική εξάσκηση και εκπαίδευση σε επιχειρήσεις. Η μαθητεία, όμως, στα δεκαπέντε χρόνια και μάλιστα χωρίς υποχρέωση αποζημίωσης του μαθητευόμενου, ώστε και ο εργοδότης να αναλάβει την υποχρέωση να συνεχίσει να τον απασχολεί και μετά, είναι έγκλημα. Η πληρωμή στην οποία αναφέρθηκε η κυρία Υπουργός από ΕΣΠΑ είναι έωλη. Η εμπειρία από παρόμοιες ρυθμίσεις σε άλλες χώρες έχει δείξει ότι η απλήρωτη αυτή σε πάρα πολλές περιπτώσεις εργασία είναι δευτερεύουσα βοηθητική εργασία, είναι εργασία του τύπου να πήζουν ή να κάνουν καφέδες. Αυτό ακριβώς επιφυλάσσετε γι' αυτά τα παιδιά. Ποιος ελέγχει τι θα κάνει ο εργοδότης στον μαθητευόμενο; Σε ποιο περιβάλλον στέλνετε δεκαπεντάχρονα; Το δεκαπεντάχρονο δεν επιτρέπεται να έχει εργοδότη. Χρειάζεται να είναι ενταγμένο στο σχολείο, να μαθαίνει, να αποκτά εκτός από τη γενική παιδεία και γνώσεις που θα χρειαστούν αργότερα στο επάγγελμα που θα επιλέξει. Στην πραγματικότητα θέλετε να καταδικάσετε αυτά τα παιδιά στην αμάθεια και ως εκ τούτου στην αδυναμία να προσαρμόζονται στις αλλαγές που συντελούνται και θα συνεχίσουν να συντελούνται στον κόσμο της εργασίας. Αυτό είναι που επαγγέλλεστε, την αμάθεια. Το νομοσχέδιο προβλέπει την αποκέντρωση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και τον καθορισμό των προγραμμάτων σπουδών από τους κοινωνικούς εταίρους, όπως αποκαλείτε τους εργοδοτικούς συνδέσμους, τα συνδικάτα και τις τοπικές κοινωνίες. Αν αυτό το θεωρείτε σύνδεση επαγγελματικής εκπαίδευσης με αγορά εργασίας, είστε μακριά από τη σύγχρονη επιστημονική προβληματική και συζήτηση και γνώση. Ο καθορισμός επαγγελμάτων των αναγκαίων προσόντων και η προβολή στο μέλλον και στις ανάγκες του μέλλοντος είναι υπόθεση πολύχρονης, διαρκούς και βαθιάς επιστημονικής έρευνας. Υπάρχουν τέτοιοι επιστημονικοί φορείς στην Ελλάδα. Το κράτος έχει τις συνδικαλιστικές ενώσεις των μισθωτών κ.λπ., και φυσικά, υπάρχουν στα ιδρύματα. Αυτοί οι φορείς μπορούν να συμβουλέψουν το κράτος για τον καθορισμό ειδικοτήτων και προγραμμάτων. Όλα τα άλλα, όλα αυτά που παρελαύνουν αυτές τις ημέρες από τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας για το τι επαγγέλματα πρέπει να γίνουν σε κάθε μέρος, είναι στείρος λαϊκισμός, κολακεία των εκάστοτε τοπικών παραγόντων και οδηγούν τους κατόχους των ειδικοτήτων σε ανεργία και φτώχεια. Με την ένταξη των ΙΕΚ στην τυπική εκπαίδευση ικανοποιείται ένα πάγιο αίτημα των ιδιοκτητών ΙΕΚ και κολεγίων. Όλοι γνωρίζουν ότι οι ιδιοκτήτες κολεγίων έχουν και ιδιωτικά ΙΕΚ. Ποιος δεν το ξέρει; Από την αρχή ήθελαν να συνδέσουν τις επιχειρήσεις τους με τα ΑΕΙ, ώστε να αποκτήσουν, επιτέλους, περισσότερους πελάτες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτή]] Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, με την ανοχή σας. Με τη δυνατότητα οι σπουδές σε ιδιωτικά ΙΕΚ να υπολογίζονται ως προσόν για την εισαγωγή εκτός εξετάσεων στα ΑΕΙ, ουσιαστικά ιδιωτικοποιείται ένα μέρος της ανώτατης εκπαίδευσης. Μετά τις συνεχείς αποτυχίες σας να καταργήσετε το άρθρο 16 του Συντάγματος, να ιδιωτικοποιήσετε τα ελληνικά ΑΕΙ, το προσπαθείτε τώρα με bypass, με παράκαμψη. Πολύ σύντομα θα δούμε διαφημίσεις - εδώ θα είμαστε για να σας τις θυμίσουμε, εάν είστε ακόμη Κυβέρνηση, κυρία Κεραμέως - ιδιωτικών ΙΕΚ που θα λένε ψευδώς ότι παρέχουν εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου και ότι εξασφαλίζουν μία θέση στα ΑΕΙ, εφόσον, φυσικά, οι ενδιαφερόμενοι πληρώσουν και στα ΙΕΚ και στα κολέγια. Απαιτείτε πληρωμή για την εγγραφή στα δημόσια ΙΕΚ, δήθεν για να εμποδίσετε την κατάχρηση αναβολής στράτευσης, ενώ γνωρίζετε ότι αυτό ελέγχεται με τα σύγχρονα μέσα. Για άλλο λόγο το κάνετε αυτό: Για να συνηθίσει ο λαός, όλη η ελληνική κοινωνία, ότι για την εκπαίδευση πρέπει να πληρώνουμε. Αυτός είναι ο στόχος σας. Θα καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο, στο όνομα της νεολαίας και του μέλλοντος που τους οφείλουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κυρία Φωτίου. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ για τον χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Βασίλειος Βιλιάρδος, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισαγωγικά, εκτός από την αντισυνταγματικότητα - αν και το Σύνταγμα καταπατείται συνεχώς από τα μνημόνια - καθώς, επίσης, και από το ότι πρέπει να αποσυρθούν τα άρθρα 147 και 148, όπου δεν καταλάβαμε γιατί η κυρία Υπουργός απευθύνθηκε σε μας για το άρθρο 28, το οποίο δεν αναφέραμε καν, μας έκανε εντύπωση η φράση: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και της Γερμανίας για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας», γνωρίζοντας την πρόσφατη αποχώρηση του κ. Mαΐλλη από το Ελληνογερμανικό Βιομηχανικό και Εμπορικό Επιμελητήριο, στο οποίο ήταν μέλος από τη δεκαετία του 1980 και Πρόεδρος τα τελευταία δώδεκα χρόνια, ενώ ο παππούς του ήταν ιδρυτικό μέλος από το 1924. Όπως δήλωσε ο ίδιος, αισθάνθηκε απογοήτευση και θυμό από τη Γερμανία, μεταξύ άλλων, επειδή αδιαφορεί για τις παραβιάσεις της εθνικής μας κυριαρχίας από την Τουρκία, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει να την εξοπλίζει. Καταθέτω στα Πρακτικά τη δήλωσή του. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα δήλωση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Απορούμε σχετικά με το τι κοινό έχει ένα Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας με μία χώρα που, εκτός από αυτά που ανέφερε ο κ. Μαΐλλης, ο οποίος από τα δεκαοκτώ του χρόνια ήταν στη Γερμανία, μας καταδίκασε στα μνημόνια, που τα μέσα μαζικής ενημέρωσής της μάς λοιδορούσαν με την επαίσχυντη φωτογραφία της Αφροδίτης με σηκωμένο το δάχτυλο - το θυμόμαστε όλοι - , που αρνείται να πληρώσει τα πολεμικά χρέη της απέναντί μας, που θα διαλύσει τελικά την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη με τη στάση της, κ.λπ.. Γνωρίζουμε, βέβαια, πόσο γερμανόφιλος είναι ο Πρωθυπουργός μας, αν και είναι δικαίωμά του. Επίσης γνωρίζουμε πως η Κυβέρνησή του έχει μετατρέψει την Ελλάδα στο δέκατο έβδομο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Γερμανίας, όπου θα μεταδίδονται από το καλοκαίρι στην Ελλάδα ακόμη και οι γερμανικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες. Δέκατο έβδομο, όμως, κρατίδιο, χωρίς δικαιώματα, αλλά με υποχρεώσεις, θυμίζοντας τη σχέση του Πουέρτο Ρίκο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το ότι το γνωρίζουμε, όμως, δεν σημαίνει πως το επικροτούμε, ειδικά όταν δεν μας ωφελεί σε τίποτα απολύτως. Ελπίζουμε πάντως να μην δρομολογείτε ένα νέου είδους παιδομάζωμα για την προσέλκυση των μορφωμένων νέων μας, οι οποίοι κοστίζουν τουλάχιστον 200.000 ευρώ ανά άτομο για την εκπαίδευσή τους στο κράτος και στους γονείς τους. Άλλωστε, η αχόρταγη αυτή η χώρα έχει απορροφήσει ήδη πάνω από 150.000 νέους μας, οι οποίοι μας κόστισαν για την εκπαίδευσή τους περί τα 30.000.000.000 ευρώ. Δεν της φτάνει, δηλαδή, η ληστεία των υλικών περιουσιακών μας στοιχείων, αλλά θέλει επιπλέον το καλύτερο έμψυχο δυναμικό μας. Στο νομοσχέδιο τώρα η Κυβέρνηση, μετά τη μεταρρύθμιση που δρομολόγησε στις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης, επιχειρεί να ασχοληθεί με έναν παραμελημένο τομέα: με την επαγγελματική εκπαίδευση. Στην ουσία, όμως, δεν πρόκειται για μια δική της πρωτοβουλία, αφού όλα αυτά προβλέπονται στην όγδοη αξιολόγηση, στις σελίδες που θα καταθέσουμε στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εκεί αναγράφεται, εκτός των άλλων, ότι τα νέα ΙΕΚ και τα πρότυπα ΕΠΑΛ θα αρχίσουν να λειτουργούν από το 2021-2022. Γράφει, επίσης, πως θα είναι πλήρως ανεπτυγμένα μέσα σε τέσσερα χρόνια, ευθυγραμμισμένα με τις περιφερειακές ανάγκες της Ελλάδας σε εργατικό δυναμικό. Όπως φαίνεται, λοιπόν, οι νέοι μελλοντικοί ιδιοκτήτες της χώρας μας, μετά το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και τους πλειστηριασμούς της ιδιωτικής, μέσω του πτωχευτικού νόμου - έκτρωμα, που δρομολόγησαν και που δεν πρέπει να ξεχνάμε, φροντίζουν ήδη για την εκπαίδευση του εργατικού δυναμικού που θα χρειαστούν στις επιχειρήσεις τους, ενώ η Κυβέρνηση απλά εφαρμόζει αυτά που της επιβάλλουν, κατά γράμμα πολλές φορές. Ιδρύονται, επίσης, οργανισμοί ελέγχου και υποστήριξης των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών δομών, ενώ δρομολογούνται οι συνήθεις προσλήψεις και μετατάξεις. Σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο, τα εξής: Πρώτον, θα προσληφθούν είκοσι άτομα στη Γενική Γραμματεία Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης, Διά Βίου Μάθησης και Νεολαίας, στο άρθρο 89, με κόστος 330.000 ευρώ. Δεύτερον, θα συσταθεί μια Γενική Διεύθυνση με επιδόματα θέσης, κόστους 52.500 ευρώ, στα άρθρα 80 έως 88. Τρίτον, θα δημιουργηθεί το Ινστιτούτο Επιστημονικής Πολιτικής, στα άρθρα 96 και 97, με την καταβολή επιδόματος ύψους 21.000 ευρώ. Τέταρτον, θα προσληφθούν έως και 300 αναπληρωτές στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής, με κόστος 4,96 εκατομμύρια ευρώ, στο άρθρο 111. Τέλος, θα δαπανάται ετήσια 1 εκατομμύριο ευρώ για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας, άρθρο 147, η ίδρυση του οποίου υπεγράφη στο Βερολίνο στις 4 Ιουλίου 2019. Παρέχεται, επιπλέον, η δυνατότητα για χρηματοδότηση του Ιδρύματος Fulbright, της ναυαρχίδας των διεθνών προγραμμάτων εκπαιδευτικών ανταλλαγών που υποστηρίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες με το άρθρο 116, όπως ακριβώς του ΕΛΙΑΜΕΠ, το θυμόμαστε, με το νομοσχέδιο του κ. Γεωργιάδη. Η χρεοκοπημένη Ελλάδα, λοιπόν, θα χρηματοδοτεί γερμανικά και αμερικανικά ιδρύματα. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Επίσης, υπάρχει και μια σειρά από άλλες δαπάνες που δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί, όπως εκείνες για τη δημιουργία νέων ΙΕΚ και προτύπων ΕΠΑΛ, που πιστεύουμε ότι μπορεί να είναι σημαντικές. Σε γενικές γραμμές τώρα, το νομοσχέδιο ακολουθεί την πρόσφατη μελέτη της διανέωσης, στην οποία επισημαίνεται το υψηλό ποσοστό της ανεργίας των νέων στο 35,2%, από 22,7% πριν τα μνημόνια και 58% το 2013. Η πτώση του οφείλεται απλά και μόνο στη φυγή στο εξωτερικό τετρακοσίων εξήντα επτά χιλιάδων νέων Ελλήνων ηλικίας είκοσι πέντε έως σαράντα τεσσάρων ετών, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη μελέτη, σημειώνοντας πως - κατά την Έκθεση Πισσαρίδη - το 28% των απασχολουμένων στην Ελλάδα έχουν υψηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων από αυτό που απαιτείται για την άσκηση της εργασίας τους, έναντι μόλις 8% κατά μέσον όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ, προφανώς, επειδή η χώρα μας έχει αποβιομηχανοποιηθεί εντελώς. Τέλος, χωρίς να επεκταθούμε περισσότερο, αφού αναλύθηκε από την εισηγήτρια μας, το νομοσχέδιο επικεντρώνεται στη σύσταση διευθύνσεων και τμημάτων, καθώς επίσης στη δημιουργία συμβουλίων, χωρίς να δρομολογεί εκείνες τις αλλαγές που χρειάζεται ένα αποτελεσματικό για τη χώρα μας σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Στα πλαίσια αυτά, θεωρούμε σκόπιμο να αναφέρουμε το μέρος εκείνο της επαγγελματικής εκπαίδευσης του επικαιροποιημένου προγράμματος της Ελληνικής Λύσης που θα κυκλοφορήσει τον καινούργιο χρόνο, με έκταση πεντακοσίων περίπου σελίδων για όλους τους τομείς, όπως για τα «κόκκινα» δάνεια, για τις μακροοικονομικές μας θέσεις, για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, για την πρωτογενή παραγωγή, για τον τουρισμό, τη ναυτιλία, τη βιομηχανία, την καινοτομία, τη φορολογία και την ανάπτυξη, καθώς επίσης για την υγεία, το δημογραφικό, το ασφαλιστικό, την ενέργεια, το περιβάλλον, τις υποδομές, τη δημόσια διοίκηση, τη δικαιοσύνη, την εξωτερική πολιτική, την εθνική άμυνα, την ασφάλεια του πολίτη, τον κοινοβουλευτισμό, το μεταναστευτικό, την ομογένεια, τα ΑΜΕΑ, την παιδεία και την ιδιωτική εκπαίδευση. Ένα πλήρες κυβερνητικό πρόγραμμα. Ειδικότερα, θεωρούμε πως ένας από τους βασικότερους πυλώνες του Έθνους μας είναι η παιδεία, αφού για όλους εμάς τους Έλληνες το εκπαιδευτικό μας σύστημα διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο τόσο για τη διατήρηση της παράδοσης μας όσο και για την ανάπτυξη της χώρας μας, πόσω μάλλον όταν οι Έλληνες πολίτες καλούνται αυτήν τη δύσκολη χρονική περίοδο, εν μέσω μιας δριμύτατης οικονομικής, εθνικής και κοινωνικής κρίσης, να αντιμετωπίσουν την αποδιάρθρωση - κυριολεκτικά την αποδιάρθρωση - της παιδείας από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, οι οποίες στην κυριολεξία έχουν καταστρέψει τα πάντα στη χώρα. Μέσα από τις προτάσεις μας προσδιορίζουμε με πλήρη σαφήνεια τι είδους παιδεία θέλουμε, κυρίως όμως πώς μπορούμε να επαναφέρουμε τη γνώση και τη μάθηση στους νέους Έλληνες. Πιστεύουμε βέβαια, πως χωρίς τη ριζική επίλυση των προβλημάτων της οικονομίας μας, η οποία βρίσκεται σε τρισχειρότερη θέση συγκριτικά με το 2010, που οδηγηθήκαμε βέβαια σκόπιμα στα μνημόνια, δεν είναι εύκολο να βελτιωθεί η παιδεία, όπως άλλωστε συμβαίνει με όλους τους άλλους τομείς του Δημοσίου. Εντούτοις, θεωρούμε πως η παιδεία τόσο η μεσαία όσο και η ανώτατη πρέπει να συνδεθεί άμεσα με την επαγγελματική σταδιοδρομία των νέων Ελλήνων, έτσι ώστε να συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Εν προκειμένω, οι προτάσεις μας προάγουν το πνεύμα και την προσωπικότητα του μαθητή, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τις ικανότητες, τις δεξιότητες, τις τάσεις και τα ταλέντα του, ενώ θεωρούμε απαραίτητη τη σύσταση μιας διακομματικής επιτροπής. Στόχος της επιτροπής αυτής οφείλει να είναι η κατάρτιση ενός δωδεκαετούς προγράμματος εκπαίδευσης, το οποίο θα εφαρμόζεται υποχρεωτικά και απαρέγκλιτα από οποιοδήποτε κόμμα ή κυβερνητικό συνασπισμό ανέρχεται στην εξουσία. Η βασική δε, επιδίωξη αυτής της επιτροπής θα είναι η σύσταση ενός κορμού αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, που θα έχουν ως στόχο την ανασύσταση και την αναβάθμιση της εκπαίδευσης, με την επιπλέον βοήθεια εξειδικευμένων επιστημόνων που θα συνδράμουν με τις γνώσεις τους στο έργο της. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα πάρω και τη δευτερολογία μου. Σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης πάντως, ο εκπαιδευτικός οφείλει να είναι το πρόσωπο που θα μεταδώσει στο μαθητή την αληθινή αγάπη για την πατρίδα, για την ιστορία, για τη θρησκεία και για την οικογένεια, ενώ το πρόσωπο του κάθε εκπαιδευτικού οφείλει να είναι η έμπνευση του μαθητή, έτσι ώστε να μείνει προσηλωμένος στις αξίες που του διδάσκει ο εκπαιδευτικός. Ειδικά όσον αφορά τα τεχνικά και επαγγελματικά λύκεια, εύλογα μόλις το 30% των νέων μας τα επιλέγει, επειδή η επαγγελματική εκπαίδευση λόγω των συνεχών απρογραμμάτιστων και αποσπασματικών μεταρρυθμίσεων δεν μπόρεσε ποτέ να συνδεθεί με τις κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις ούτε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Η αιτία της αποτυχίας έγκειται κυρίως στο γεγονός ότι η αύξηση της προσφοράς της επαγγελματικής εκπαίδευσης, που επιδιώχθηκε από όλες τις κυβερνήσεις, δεν βρήκε την ανάλογη ανταπόκριση στη ζήτηση για τεχνικές και για ανάλογες σπουδές από τους νέους, ιδίως όμως από τους γονείς τους. Με απλά λόγια, λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει, η τεχνική και η επαγγελματική εκπαίδευση δεν αποτέλεσε πόλο έλξης των μαθητών ποτέ, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες και ειδικά στη Γερμανία, που θέλει να υιοθετήσουμε το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Αντίθετα, δημιουργήθηκε η εντύπωση στην Ελλάδα πως πρόκειται για ένα είδος εκπαίδευσης, που αποτελεί μια εναλλακτική λύση των μαθητών με χαμηλή σχολική εκπαίδευση, ενώ αρκετοί πιστεύουν ότι τα σχολεία αυτά είναι υποβαθμισμένα τόσο από την πλευρά της εκπαιδευτικής αποτελεσματικότητας όσο και από πλευράς γενικότερου σχολικού περιβάλλοντος. Επομένως, εύλογα οι γονείς τα αποφεύγουν, προτιμώντας για τα παιδιά τους τη γενική εκπαίδευση. Κατά τη δική μας άποψη, η ενιαία υποχρεωτική εκπαίδευση οφείλει να παρέχει σε όλους τους μαθητές της τις ίδιες γνώσεις και δεξιότητες, επιπλέον όμως να τους προσφέρει τη δυνατότητα, με κριτήριο τις κλίσεις, τις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες τους, καθώς επίσης την επιθυμία τους για μάθηση, να βρίσκουν διεξόδους εκπαίδευσης σε περισσότερες από μία εκπαιδευτικές δομές. Για να μη θεωρούνται δε, η τεχνική και η επαγγελματική εκπαίδευση αποθήκες κακών μαθητών - έτσι ακριβώς θεωρούνται - η ελληνική πολιτεία πρέπει να ενθαρρύνει τη συμμετοχή στην επαγγελματική εκπαίδευση παρέχοντας κίνητρα, όπως τα εξής: Πρώτον, διενέργεια εξετάσεων πιστοποίησης ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Δεύτερον, αναγνώριση των αποτελεσμάτων της τυπικής, άτυπης και μη τυπικής μάθησης με τα επίπεδα του εθνικού πλαισίου προσόντων. Τρίτον, διασφάλιση σύγχρονων χώρων της επαγγελματικής εκπαίδευσης μέσω της σωστής χρηματοδότησής τους, πάντα από οικονομικής πλευράς. Τέταρτον, διασφάλιση της ποιότητας της επαγγελματικής εκπαίδευσης από καταρτισμένους εκπαιδευτικούς. Πέμπτον, ενημέρωση μέσω σεμιναρίων κατά την τυπική εκπαίδευση για τις επαγγελματικές προοπτικές. Έκτον, προγράμματα μετάβασης από τη μαθητεία στην εργασία, καθώς επίσης προγράμματα εισόδου ανέργων στην αγορά εργασίας. Έβδομον, ενίσχυση του σχολικού, συμβουλευτικού και επαγγελματικού προσανατολισμού, όπως συμβαίνει σε όλες τις άλλες χώρες εκτός από την Ελλάδα. Όγδοον, οικονομικά κίνητρα σε επιχειρήσεις, έτσι ώστε να παρέχουν θέσεις πρακτικής εξάσκησης σε εκπαιδευόμενους ή αποφοίτους ΕΕΚ. Ένατον, αναβάθμιση των υποδομών όπως των εργαστηρίων, των μηχανημάτων εξάσκησης και λοιπά, έτσι ώστε να μην παρέχεται μόνο θεωρητικό υπόβαθρο. Τέλος, κανένα ηλικιακό όριο, όσον αφορά τα άτομα που επιθυμούν να εκπαιδευτούν επαγγελματικά. Κλείνοντας, θα τονίσουμε ακόμη μία φορά τις μεγάλες διαφορές μας με τη Νέα Δημοκρατία, κυρίως το ότι είμαστε υπέρ του εθνικού κράτους και εναντίον της ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης που μειώνει τους μισθούς των εργαζομένων, ενώ μετατρέπει σκόπιμα τις κοινωνίες σε πολυπολιτισμικές, για να είναι πιο εύκολα ελεγχόμενες. Είμαστε εναντίον του διογκωμένου επιτελικού κράτους που προωθεί η Νέα Δημοκρατία και εναντίον των κρατικών παρεμβάσεων, όπως με τη διατίμηση που υιοθέτησε πρόσφατα μόνο για το αντισηπτικό - αν δεν κάνω λάθος - και καθόλου για όλα τα υπόλοιπα είδη που έχουν ανατιμηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό, όπως τα είδη των σουπερμάρκετ. Εξαίρεση είναι οι προβληματικές περίοδοι, όπου πρέπει μεν να επεμβαίνει υποστηρικτικά στην οικονομία το κράτος, όπως υποστηρίζει ο Κέινς, αλλά να αποχωρεί αμέσως μετά. Σε κάθε περίπτωση, είμαστε εναντίον του μεγάλου κυβερνητικού συνασπισμού Νέας Δημοκρατίας - ΣΥΡΙΖΑ, που επιδιώκει ξεκάθαρα το Βερολίνο για να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα, ειδικά έναν επώδυνο συμβιβασμό με την Τουρκία. Τέλος, είμαστε υπέρ της διεξαγωγής έρευνας για τη σκοτεινή περίοδο - πραγματικά σκοτεινή περίοδο! -2009-2015, όπου υποθηκεύτηκε η Ελλάδα και παρέδωσε χωρίς κανέναν λόγο την εθνική της κυριαρχία, συσσωρεύοντας επιπλέον βουνά χρεών που θα πληρώσουν πανάκριβα οι εξαθλιωμένες επόμενες γενιές Ελλήνων, όσοι μείνουν στην Ελλάδα. Όσον αφορά δε, τη δήθεν ευαισθησία του ΣΥΡΙΖΑ για τις εισοδηματικές ανισότητες που ακούγαμε συνεχώς το τελευταίο χρονικό διάστημα κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού, δεν γνωρίζει, αλήθεια, ο ΣΥΡΙΖΑ πως τα μνημόνια που υπέγραψε είναι αυτά που αυξάνουν ακριβώς τις εισοδηματικές ανισότητες; Προς τι αυτή η υποκρισία; Σε όλες τις χώρες που έχει πάει το ΔΝΤ συμβαίνει αυτό ακριβώς. Σε όλες τις χώρες που έχουν εφαρμόσει μνημόνια αυξάνονται κατακόρυφα οι εισοδηματικές ανισότητες. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Αμέσως μετά, έχει τον λόγο ο κ. Χρήστος Ταραντίλης από τη Νέα Δημοκρατία και θα ακολουθήσει η Υπουργός. Ορίστε, κύριε Ταραντίλη, έχετε τον λόγο.
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεξετάζουμε σήμερα το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας για την αναδιάρθρωση και αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, κατάρτισης και διά βίου μάθησης στην Ελλάδα, ενός τομέα που διαδραματίζει καίριο ρόλο στη δημιουργία νέων ευκαιριών για μαθητές, σπουδαστές και εργαζόμενους και ενισχύει την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας. Είναι αλήθεια ότι οι χρόνιες δυσλειτουργίες και στρεβλώσεις ταλανίζουν την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Αυτό γίνεται εμφανές όχι μόνο εμπειρικά, αλλά και μελετώντας τα πορίσματα των ερευνών για την κατάσταση της χώρας μας, εν συγκρίσει, μάλιστα, με ό,τι συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, λοιπόν, συναισθανόμενο τη σημασία της αναδιάρθρωσης και αναβάθμισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης εκπόνησε το παρόν σχέδιο νόμου, το οποίο φιλοδοξεί να προσελκύσει περισσότερους νέους ανθρώπους που ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον. Το Εθνικό Σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης ανοίγει μια νέα προοπτική με αναπτυξιακή, εκπαιδευτική και οικονομική δυναμική. Στόχος είναι η αντιμετώπιση των διαπιστωμένων προβλημάτων, όπως η έλλειψη αξιοπιστίας στην πιστοποίηση των επαγγελματικών προσόντων, οι αλληλοεπικαλύψεις μεταξύ εκπαιδευτικών δομών, τα παρωχημένα προγράμματα σπουδών και η ανεπαρκής διασύνδεση με την αγορά εργασίας. Είναι αξιοπρόσεκτο πραγματικά, το γεγονός ότι οι κρίσιμοι τομείς της οικονομίας δεν υπηρετούνται από κατάλληλα καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό, την ίδια στιγμή που η ανεργία των νέων παραμένει υψηλή. Ας σημειωθεί, επίσης, ότι τα προσόντα επιπέδων 3, 4 και 5 αποκτώνται κυρίως μέσω της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και εκτιμάται ότι ως το 2030 θα αντιστοιχούν στο 67% των θέσεων εργασίας. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι η επαγγελματική εκπαίδευση ανοίγει νέες εργασιακές προοπτικές. Γι' αυτούς τους λόγους η προτεινόμενη μεταρρύθμιση αποβλέπει αρχικά στον ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό της επαγγελματικής εκπαίδευσης, κατάρτισης και της διά βίου μάθησης, ώστε για πρώτη φορά να υπάρξουν διακριτά επίπεδα προσόντων, αντίστοιχα με εκείνα του ευρωπαϊκού πλαισίου προσόντων, χωρίς επικαλύψεις δομών και υπηρεσιών. Επιπλέον, θα καταστεί περισσότερο - θα έλεγα - θελκτικό και αποτελεσματικό ένα εκπαιδευτικό σύστημα προαγωγής επαγγελματικών προσόντων. Απαιτείται αμεσότερη συνάφεια και διασύνδεση με την πραγματικότητα της αγοράς εργασίας. Ακριβώς γι' αυτό τον λόγο, σημαντική ρύθμιση προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η σύσταση Κεντρικού Συμβουλίου Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με τη συμμετοχή κοινωνικών εταίρων και εκπροσώπων της αγοράς. Επίσης, συστήνεται σε κάθε περιφέρεια της χώρας Συμβούλιο Σύνδεσης με την Παραγωγή και την Αγορά Εργασίας, ώστε να λαμβάνονται υπ' όψιν όχι μόνο εθνικές, αλλά και συγκεκριμένες τοπικές συνθήκες και ανάγκες της αγοράς εργασίας. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την αναβάθμιση της παρεχόμενης επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης αφορά όλες τις επιμέρους εκφάνσεις, δομές, διαδικασίες, προγράμματα σπουδών, πιστοποίηση προσόντων. Η ίδρυση προτύπων ΕΠΑΛ, πειραματικών και θεματικών ΙΕΚ, η λειτουργία Γραφείων Επαγγελματικής Ανάπτυξης και Σταδιοδρομίας είναι πραγματικά σημαντικά βήματα ενίσχυσης της επαγγελματικής εκπαίδευσης, κατάρτισης και της διά βίου μάθησης. Ωστόσο, πέρα από τις αλλαγές που εισηγείται το παρόν νομοσχέδιο, θα πρέπει να σταθούμε και σε μια άλλη απαιτούμενη αλλαγή και αυτή δεν είναι άλλη από την αλλαγή της συλλογικής μας αντίληψης για την επαγγελματική εκπαίδευση, μιας κουλτούρας δηλαδή που αναγνωρίζει την ισότιμη αξία και την αναγκαιότητα όλων των κρίκων της κοινωνικής και οικονομικής αλυσίδας, μακριά και πέρα από στερεότυπα του παρελθόντος. Βέβαια, ο σχεδιασμός μιας νέας κουλτούρας, δηλαδή ενός τρόπου σκέψης και δράσης που καθορίζει και ιεραρχεί τις προτεραιότητές μας, πραγματικά δεν είναι εύκολο πράγμα, απαιτεί κόπο και χρόνο, απαιτεί οριοθέτηση στόχων. Χρειάζεται να δοθεί έμφαση, όχι μόνο στο πώς θα γίνει κάτι, αλλά κυρίως στο γιατί το χρειαζόμαστε ως κοινωνία. Παράδειγμα: Σίγουρα θέλουμε οι νέοι μας να επιλέγουν συνειδητά την εκπαιδευτική διαδρομή μέσα από την οποία θα αναπτύξουν τις κλίσεις τους. Θέλουμε η προσφερόμενη εκπαίδευση να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής και της αγοράς εργασίας. Θέλουμε προσόντα πιστοποιημένα που οδηγούν σε επαγγελματικά δικαιώματα και σε επιθυμητές θέσεις εργασίας. Θέλουμε άτομα με υψηλή τεχνική και επαγγελματική εξειδίκευση, με δεξιότητες του μέλλοντος. Καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή της κουλτούρας παίζει, επίσης, ο σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός με ενισχυμένη συστηματική και βιωματική διδασκαλία, ώστε οι μαθητές να αναζητούν τις κλίσεις τους, τις δεξιότητές τους, τις προσωπικές επιδιώξεις που θα σηματοδοτήσουν μια εκπαιδευτική επαγγελματική επιλογή ως καταλληλότερη έναντι μιας άλλης. Σε κάθε περίπτωση, το νομοσχέδιο προβλέπει επιτυχώς ως ασφαλιστική δικλείδα να υπάρχει διαπερατότητα από τη μια βαθμίδα στην άλλη, αν για οποιονδήποτε λόγο ένα άτομο αναθεωρήσει την προγενέστερη επιλογή του. Επιπλέον, στην αλλαγή κουλτούρας συντελεί η ενεργοποίηση της κοινωνίας, ώστε να ενστερνιστεί νέες ιδέες και συμπεριφορές. Επομένως, μια καμπάνια ουσιαστικής ενημέρωσης του συνόλου της κοινωνίας για την αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και τις ανταποδοτικές προοπτικές της είναι πραγματικά πολύ σημαντική. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα έλεγα ότι από τη φύση της η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση πατάει με το ένα πόδι στον κόσμο της εκπαίδευσης και με το άλλο στον κόσμο της οικονομίας και των επιχειρήσεων, συνδέοντας τη μάθηση με την εργασία. Αν θέλουμε τη μετάβαση σε ένα βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο, οφείλουμε να στηρίξουμε την οικοδόμηση ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού συστήματος αρχικής και συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης. Οφείλουμε να δώσουμε στους νέους ανθρώπους ευκαιρίες προσωπικής εξέλιξης και εργασιακής ευημερίας. Ας μην ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια εποχή διαρκώς μεταβαλλόμενη. Πραγματικά, στόχος, συνεπώς, της εκπαίδευσης στον 21ο αιώνα πρέπει να είναι πώς να καταστήσει κάθε μαθητή έτοιμο για καινοτομία, έτοιμο να προσθέσει αξία σε οτιδήποτε κάνει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο τώρα έχει η Υπουργός. Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα ολοκληρώνεται η συζήτηση γύρω από τη μεταρρύθμιση που εισηγούμαστε για την επαγγελματική εκπαίδευση, κατάρτιση και διά βίου μάθηση, μία μεταρρύθμιση που αντιμετωπίζει ολιστικά αυτό τον παραμελημένο - θα έλεγα - πυλώνα της εκπαίδευσης, που επιχειρεί να θεραπεύσει τις διαχρονικές του παθογένειες και με συντονισμένες παρεμβάσεις να καταστήσει την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση αναπτυξιακό εφαλτήριο στη συνείδηση της κοινωνίας, να την καταστήσει σύγχρονο εργαλείο αναπτυξιακής πολιτικής. Θα ήθελα ευθύς εξαρχής, να ευχαριστώ πάρα πολύ την Υφυπουργό, τον Υφυπουργό για την καίρια συμβολή τους στις διατάξεις του νομοσχεδίου και οφείλω μία ειδική αναφορά στη Γενική Γραμματεία και στον Γενικό Γραμματέα κ. Βούτσινο, καθώς και σε όλο το επιτελείο του για μία πάρα πολύ συστηματική δουλειά που έχει ξεπεράσει ήδη τους δεκατέσσερις μήνες επί του νομοσχεδίου αυτού. Το εγχείρημα δύσκολο, καθώς οι παγιωμένες αντιλήψεις δύσκολα αλλάζουν και τα στερεότυπα δύσκολα σπάνε. Όμως, ο σκοπός είναι υψηλός. Και είναι υψηλός ο σκοπός της αντιμετώπισης της κοινωνικής μάστιγας της νεανικής ανεργίας, είναι υψηλός ο σκοπός του περιορισμού του κοινωνικού αποκλεισμού, είναι υψηλός ο σκοπός της παροχής στους νέους μας εναλλακτικών επιλογών εκπαίδευσης και απασχόλησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη χώρα μας έχουμε το εξής παράδοξο: Πρώτον, διαχρονικά σημαντικό ποσοστό ανεργίας νέων. Δεύτερον, ζήτηση στην αγορά για τεχνικά επαγγέλματα, όπως, για παράδειγμα, για γραφίστες, επιμελητές πτήσεων, οδοντοτεχνίτες πορσελάνης, τεχνικούς εγκαταστάσεων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τεχνικούς μηχανοτρονικής, διασώστες πληρώματος ασθενοφόρων, τεχνικούς αμπελουργίας, οινολογίας, τεχνικούς δασικής προστασίας. Τρίτον, έχουμε ανεπαρκή προσφορά γι' αυτά τα τεχνικά επαγγέλματα. Τέταρτον, έχουμε περίπου το 30% των μαθητών του λυκείου να επιλέγει τα ΕΠΑΛ και το 70% να επιλέγει τα γενικά λύκεια, όταν οι αριθμοί αυτοί είναι σχεδόν αντίστροφοι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Πέμπτον, έχουμε μαζικό κύμα υποψηφίων προς τα πανεπιστήμια. Θα αναφέρω μόνο ενδεικτικά το εξής: Οι μαθητές που δοκιμάστηκαν φέτος στις πανελλαδικές εξετάσεις γεννήθηκαν οι περισσότεροι το 2002. Το 2002 γεννήθηκαν εκατόν τρεις χιλιάδες παιδιά. Μετά από δεκαοκτώ χρόνια, οι υποψήφιοι ήταν εκατόν πέντε χιλιάδες παιδιά, γιατί συμπεριλαμβάνουμε και τους υποψηφίους που ξαναέδωσαν. Όλοι αποσκοπούν σε μία θέση στο πανεπιστήμιο. Και μετά; Έκτον, ο ρυθμός αποφοίτησης των φοιτητών μας είναι ο χαμηλότερος σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, 9% κατ' έτος, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 24%. Έβδομον, το 30% δεν αποφοιτά ποτέ και η νεανική ανεργία καλά κρατεί. Όγδοον, σημαντικό ποσοστό που αποφοιτά πηγαίνει και φοιτά σε ΙΕΚ. Σχεδόν το 25% των καταρτιζομένων σε ΙΕΚ, έχει τελειώσει ΑΕΙ. Γιατί πάει σε ΙΕΚ; Για να βρει δουλειά. Όλο αυτό, που μόλις περιέγραψα, είναι μια στρέβλωση, μια στρέβλωση που εκπορεύεται από μία κακώς εννοούμενη νοοτροπία, από ένα στερεότυπο, ότι η καταξίωση έρχεται μόνο με το πτυχίο του πανεπιστημίου και όχι από τεχνικές επαγγελματικές σπουδές, ακόμα κι αν ο απόφοιτος του πανεπιστημίου έχει συχνά πιο δύσκολη απορρόφηση στην αγορά εργασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει καλός και κακός δρόμος, δεν υπάρχει καταξιωμένη και απαξιωμένη επιλογή. Υπάρχουν, και πρέπει να υπάρχουν, διαφορετικές εναλλακτικές επιλογές για τους νέους, επιλογές που να ανταποκρίνονται στις κλίσεις, στις δεξιότητες, στα ενδιαφέροντα των νέων μας. Επιλογές, όμως, που να έχουν και αντίκρισμα στην αγορά εργασίας. Δεν είναι ένας ο κοινωνικός «ανελκυστήρας» της εκπαίδευσης, αλλά πολλοί. Και είναι πολλοί με πολλές εναλλακτικές διαδρομές. Και αυτές ακριβώς τις διαδρομές οφείλουμε ως πολιτεία να χαράξουμε, να ενισχύσουμε, να προβάλλουμε και να αφήσουμε τους νέους μας να επιλέξουν. Και βεβαίως να διασφαλίσουμε ότι σε κάθε μία από αυτές τις διαδρομές οι νέοι μας θα πάρουν τα καλύτερα δυνατά εφόδια και εργαλεία. Τέτοιοι εναλλακτικοί δρόμοι είναι αυτοί που χαράσσουμε και ενισχύουμε σήμερα, τα επίπεδα τρία, τέσσερα και πέντε του εθνικού πλαισίου προσόντων, το οποίο θεσμοθετείται κατ' αντιστοιχία με το ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων. Βάζουμε τέλος στην πολυπλοκότητα και την αλληλοεπικάλυψη δομών και υπηρεσιών θεσμοθετώντας για πρώτη φορά ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό και διακριτά επίπεδα προσόντων, εκσυγχρονίζουμε δομές, απλοποιούμε διαδικασίες, ανανεώνουμε τα προγράμματα σπουδών, βελτιώνουμε τον τρόπο πιστοποίησης. Κεντρική μας στόχευση σε όλα τα επίπεδα, η στενότερη σύνδεση Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με την αγορά εργασίας, σπουδές που θα οδηγήσουν σε ποιοτικές προοπτικές για τους νέους μας. Πώς επιτυγχάνεται αυτή η σύνδεση; Μέσα από την ανίχνευση των αναγκών της αγοράς εργασίας, ανίχνευση που θα γίνεται και σε εθνικό επίπεδο και σε τοπικό - περιφερειακό επίπεδο, πρώτα μέσα από ένα εθνικό συμβούλιο, αλλά μέσα και από δεκατρία περιφερειακά συμβούλια, στα οποία θα συμμετέχουν οι κοινωνικοί εταίροι, οι φορείς και οι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, ανάμεσα σε άλλους. Στο επίπεδο 3, μετά το γυμνάσιο, προβλέπουμε την ίδρυση Επαγγελματικών Σχολών Κατάρτισης για αποφοίτους γυμνασίου. Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε τη δυνατότητα σε νέους που θέλουν να αναπτύξουν τις ιδιαίτερες ικανότητές τους στο επίπεδο του τεχνίτη και μέχρι σήμερα δεν είχαν αυτή τη δυνατότητα. Οι νέοι μας θα εξασφαλίζουν ευκολότερα δουλειά σε ειδικότητες προσόντων που αναζητά η αγορά και για τις οποίες δεν υπάρχουν σήμερα καταρτισμένοι επαγγελματίες. Για παράδειγμα, τεχνίτες μαρμάρων, τεχνίτες αλουμινίου, τεχνίτες εξωλέμβιων μηχανών. Κι αν αυτά τα παιδιά αποφασίσουν στην πορεία ότι θέλουν να συνεχίσουν στο εκπαιδευτικό σύστημα, θα έχουν αυτή τη δυνατότητα να επιστρέψουν στο λύκειο. Οι Επαγγελματικές Σχολές Κατάρτισης αποτελούν παράγοντα μείωσης του κοινωνικού αποκλεισμού, περαιτέρω μείωσης της μαθητικής διαρροής και δίνουν την ευκαιρία σε όσους κατά το παρελθόν έχουν διαρρεύσει από το εκπαιδευτικό σύστημα και θέλουν να μάθουν μία τέχνη να ειδικευθούν και στη συνέχεια να απορροφηθούν στην αγορά εργασίας. Αυτοί, λοιπόν, οι οποίοι πολεμούν το επίπεδο 3- το λέω και σε αναφορά με την αίτηση για ονομαστική ψηφοφορία που έχει κατατεθεί - ας πάρουν θέση για το ότι δεν θέλουν τη μείωση του κοινωνικού αποκλεισμού και για το ότι δεν θέλουν τη μείωση της μαθητικής διαρροής. Εισάγουμε κάποια σημαντική καινοτομία; Όχι. Βάζουμε τέλος σε μία θλιβερή εξαίρεση της χώρας. Έχουν άλλες χώρες το επίπεδο 3; Φυσικά. Το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος, η Τσεχία, η Δανία, η Εσθονία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Λετονία, η Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, η Μάλτα, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία, το Ηνωμένο Βασίλειο. Όλες αυτές οι χώρες έχουν το επίπεδο 3. Όλες λάθος κάνουν; Στο επίπεδο 4 ιδρύουμε πρότυπα επαγγελματικά λύκεια. Χτίζουμε πάνω στον πετυχημένο θεσμό των πρότυπων σχολείων στη γενική εκπαίδευση που τόσο έχει αγκαλιάσει η ελληνική κοινωνία και τον επεκτείνουμε στην επαγγελματική εκπαίδευση. Στα πρότυπα επαγγελματικά λύκεια θα εισάγονται οι απόφοιτοι γυμνασίου με βάση τον βαθμό απολυτηρίου τους και οι εκπαιδευτικοί θα επιλέγονται με βάση τα προσόντα τους. Τα πρότυπα ΕΠΑΛ θα συνεργάζονται με επιχειρήσεις του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και έτσι οι μαθητές θα έχουν τη δυνατότητα να έρχονται σε επαφή με τον πραγματικό κόσμο της εργασίας και να μαθαίνουν από την εμπειρία τους εκεί. Ταυτόχρονα, όμως, θα λειτουργήσουν αυτά τα σχολεία και ως κέντρα επιμόρφωσης για τους εκπαιδευτικούς των τεχνικών ειδικοτήτων, με στόχο τη συνεχή και πολύπλευρη ενημέρωσή τους και τη διατήρηση υψηλού επιπέδου παροχής επαγγελματικής εκπαίδευσης στους μαθητές. Αυτά τα πρότυπα ΕΠΑΛ θα λειτουργήσουν ως «πιλότοι» για τη σταδιακή επέκταση της μεταρρύθμισης σε όλα τα ΕΠΑΛ της χώρας. Έρχομαι στο επίπεδο 5. Αναδιαρθρώνουμε και ενισχύουμε διοικητικά και λειτουργικά τα ΙΕΚ. Ιδρύουμε δημόσια πειραματικά και θεματικά ΙΕΚ, πάντοτε στη βάση των αναγκών της αγοράς εργασίας. Παρέχουμε τη δυνατότητα στα ΙΕΚ να οργανώσουν ξενόγλωσσα τμήματα και παρέχουμε τη δυνατότητα στους καταρτιζομένους των ΙΕΚ να συμμετέχουν σε προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θεσμοθετούμε τη λειτουργία γραφείων επαγγελματικής ανάπτυξης και σταδιοδρομίας, για να συμβουλεύουν και να καθοδηγούν τους καταρτιζόμενους. Αναβαθμίζουμε διοικητικά και λειτουργικά το μεταλυκειακό έτος, τάξη μαθητείας, προκειμένου να ενισχυθεί η μάθηση με βάση την εργασία για τους αποφοίτους της μη υποχρεωτικής δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης. Ενισχύουμε τον ΕΟΠΠΕΠ ως εθνικό φορέα πιστοποίησης προσόντων και διασφάλισης της ποιότητας στην Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση και Διά Βίου Μάθηση. Εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον ΕΟΠΠΕΠ και τη Διοίκησή του για την καίρια συμβολή του στο νομοσχέδιο. Και ναι, βάζουμε τάξη στο άναρχο και αρρύθμιστο τοπίο των πρώην ΚΕΚ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις προηγούμενες ημέρες, κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, αναπτύχθηκε γόνιμος διάλογος. Αναδείχθηκαν αρκετά σημεία σύγκλισης. Κατά την ακρόαση των εξωκοινοβουλευτικών φορέων, είδαμε τους περισσότερους από αυτούς που μας τίμησαν με την παρουσία τους να συμφωνούν στο ότι το νομοσχέδιο κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Φυσικά, αναδείχθηκαν και σημεία απόκλισης, όπως αποτυπώθηκαν σε εισηγήσεις Βουλευτών της Αντιπολίτευσης, σημεία τα οποία εδράζονται κυρίως σε ιδεολογικές διαφορές και ταυτοτικές εμμονές. Θα εστιάσω σε τρία τέτοια σημεία απόκλισης, παρ'ότι, κατά τη γνώμη μου, ένα είναι βασικά το σημείο απόκλισης, μία είναι ουσιαστικά η πραγματική ιδεολογική διαφορά, τουλάχιστον όσον αφορά στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Απόκλιση πρώτη: ο ρόλος της αγοράς εργασίας στη διαμόρφωση της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Κόμματα της Αντιπολίτευσης και δη η Αξιωματική Αντιπολίτευση μάς εγκαλούν για την πλήρη υπαγωγή της επαγγελματικής εκπαίδευσης στις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων. Για την Αξιωματική Αντιπολίτευση είναι αδιάφορο, από ό,τι φαίνεται, η ειδικότητα που παίρνει κάποιος να έχει αντίκρισμα στην αγορά εργασίας. Γιατί; Από ιδεοληψία. Διότι αλλιώς, τάχα υπηρετούμε συμφέροντα της αγοράς και των επιχειρήσεων. Εγώ ερωτώ: Τα συμφέροντα των νέων μας τα σκεφτόμαστε; Θέλουμε απλά να πάρουν ένα πτυχίο, έναν τίτλο, μία ειδικότητα, χωρίς να μας απασχολεί τι θα το κάνουν αυτό μετά, αν αυτό θα έχει αντίκρισμα στην αγορά εργασίας και αν θα του ανοίξει τον δρόμο για μία ποιοτική θέση εργασίας; Θέλουμε εν τέλει ή όχι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση να είναι εργαλείο αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας; Απόκλιση δεύτερη: η δυνατότητα να ακολουθήσει ένας νέος μετά το γυμνάσιο τον δρόμο μιας Επαγγελματικής Σχολής Κατάρτισης. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση λέει «όχι», τάχα για να μην επιτρέπουμε την ανήλικη εργασία. Άλλο που αυτή επιτρέπεται διά νόμου, άλλο που η ίδια η Αξιωματική Αντιπολίτευση στήριξε νομοθετικά την ανήλικη εργασία όσο ήταν Κυβέρνηση. Κυρίως, όμως, η δυνατότητα που δίνεται να ακολουθήσει κάποιος τον δρόμο μιας επαγγελματικής σχολής είναι και αυτή μία προσφερόμενη εναλλακτική για αποτελεσματική ένταξη στην επαγγελματική ζωή. Ναι, στηρίζουμε και ενήλικες που έχουν διαρρεύσει από το επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά και ευάλωτες ομάδες. Τους στηρίζουμε να ειδικευθούν σε έναν τομέα του επιπέδου του τεχνίτη, να καταρτιστούν, να πιστοποιήσουν δεξιότητές τους, να απορροφηθούν στην αγορά εργασίας ή να συνεχίσουν σε άλλο μονοπάτι εκπαίδευσης ή κατάρτισης, όπως τεχνικοί εφοδιαστικής αλυσίδας, συγκολλητές, επισκευαστές βαρέων μηχανημάτων, τεχνίτες μαρμάρου. Να μην τους δώσουμε την ευκαιρία; Το ρωτώ σ' αυτούς που δεν θέλουν το Επίπεδο 3. Έρχομαι, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο πραγματικό σημείο απόκλισης, γιατί τα άλλα θεωρώ ότι είναι καθαρά προσχηματικά. Αυτό όμως δεν είναι. Είναι βαθιά ιδεολογικό. Λέει, λοιπόν, η Αξιωματική Αντιπολίτευση «Έρχεται τώρα η νομοθέτηση της Νέας Δημοκρατίας για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση να επιδεινώσει τις κοινωνικές ανισότητες, παγώνοντας το κοινωνικό ασανσέρ». Για την Αξιωματική Αντιπολίτευση, το κοινωνικό ασανσέρ της παιδείας είναι ένα και οδηγεί μόνο στο πανεπιστήμιο. Γι' αυτό και όσο ήταν Κυβέρνηση, έκανε τα πάντα για να μπουν όλοι στο πανεπιστήμιο. Είχαμε περισσότερους εισακτέους, περισσότερα πανεπιστημιακά τμήματα. Εδώ ήμασταν που ερχόντουσαν βουλευτικές τροπολογίες για την ίδρυση πανεπιστημιακών τμημάτων, κατάργηση Πανελλαδικών, θεσμοθέτηση «πράσινων» τμημάτων στα οποία μπαίνει κανείς χωρίς καν Πανελλαδικές Εξετάσεις. Όλα στον βωμό του να μπει κάποιος στο πανεπιστήμιο με «1» ή με «2». Δεν έχει καμμία σημασία. Αρκεί να μπεις, γιατί όλα τα άλλα είναι υποδεέστερα. Εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η βαθιά ιδεολογική μας διαφωνία. Ο κοινωνικός ανελκυστήρας για σας είναι ένας, για μας είναι πολλοί, με εναλλακτικές και αλληλοσυνδεόμενες διαδρομές. Εξίσου χρήσιμος και απαραίτητος είναι στην κοινωνία μας ένας επιμελητής πτήσεων από ΙΕΚ και ένας μηχανικός από ΑΕΙ, ένας διασώστης πληρώματος ασθενοφόρου από ΙΕΚ και ένας νοσηλευτής από ΑΕΙ, ένας τεχνικός δικτύων ΙΕΚ και ένας μηχανολόγος - μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών του Πολυτεχνείου, ένας τεχνικός αμπελουργίας - οινολογίας ΙΕΚ και ένας οινολόγος ΑΕΙ. Στόχος μας είναι να δώσουμε πρόσβαση σε επιλογές, ποιοτικές επιλογές εκπαίδευσης, κατάρτισης και απασχόλησης στις δομές επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και στα πανεπιστήμια. Σημασία έχει να μπορούν οι νέοι μας μέσα από τις επιλογές αυτές να ανακαλύπτουν τις κλίσεις και τα ταλέντα τους. Μιλάμε για επιλογές, που θα τους κάνουν μορφωμένους, καταρτισμένους, ευτυχισμένους, δημιουργικούς και που θα τους οδηγήσουν σε ποιοτικές θέσεις εργασίας. Αυτός είναι ο κεντρικός μας στόχος με το παρόν νομοθέτημα. Εισηγούμαστε, λοιπόν, μία ολιστική μεταρρύθμιση που επιχειρεί να αλλάξει τη νοοτροπία της κοινωνίας απέναντι στον τόσο σημαντικό πυλώνα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, ώστε από λύση ανάγκης για λίγους, να καταστεί συνειδητή επιλογή για τους πολλούς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Μπιάγκης από το Κίνημα Αλλαγής και μετά θα ακολουθήσουν οι υπόλοιποι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, δηλαδή ο κ. Φίλης, ο κ. Κεγκέρογλου, ο κ. Καραθανασόπουλος και ο κ. Μπούγας. Ορίστε, κύριε Μπιάγκη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες Υπουργοί, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σύγχρονη αποτελεσματική και εξειδικευμένη επαγγελματική κατάρτιση αποτελεί ένα εξαιρετικό εργαλείο προόδου. Απαιτεί, επίσης, σύγχρονα εργαστήρια, υποδομές, εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό, ώστε τα παιδιά μας να μπορούν να ανοίξουν τους ορίζοντές τους σε αυτήν την κατεύθυνση, σπουδάζοντας σε ειδικότητες που επιθυμούν και που έχουν ανταπόκριση στην αγορά, προσφέροντας τόσο επαγγελματική προοπτική, όσο και προοπτική προόδου και εκσυγχρονισμού της ίδιας μας της χώρας. Απέναντι σ' αυτές τις ανάγκες, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε ένα νομοσχέδιο με το οποίο προσπαθεί, αφ' ενός, να διευθετήσει ή άλλως να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στους πολιτικούς της φίλους, τα μεγάλα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και, αφ' ετέρου, πρόθεσή της είναι η δημιουργία ενός φτηνού εργατικού δυναμικού, το οποίο μπορεί να είναι μονομερώς καταρτισμένο, αλλά σε καμία περίπτωση εκπαιδευμένο, με δυνατότητα παρέμβασης και συμμετοχής στην πορεία μας μπροστά για μία πραγματική αλλαγή στην παραγωγική βάση της ίδιας της πατρίδας μας. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το εν λόγω νομοσχέδιο ανταποκρίνεται πλήρως στα αιτήματα των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων που επιθυμούν να κερδοσκοπήσουν μέσα από το κομμάτι της επαγγελματικής εκπαίδευσης και της αγοράς, υιοθετώντας πλήρως τις προτεραιότητες που κατά καιρούς είχαν επισημανθεί από επαγγελματικούς φορείς, με αποτέλεσμα η αγορά και οι επιδιώξεις της να είναι αυτές που ρυθμίζουν την παρεχόμενη επαγγελματική εκπαίδευση σε τοπικό επίπεδο, θα καθορίζουν το πρόγραμμα σπουδών και τη λειτουργία των διαφόρων ειδικοτήτων, κάνοντας την επαγγελματική εκπαίδευση υποχείριο των κερδοσκόπων. Δυστυχώς, η επαγγελματική εκπαίδευση δεν ρυθμίζεται με το προτεινόμενο νομοσχέδιο, αφού απουσιάζει η ύπαρξη θεσμικού πλαισίου που θα κατοχυρώσει ένα μοντέλο συνεργασίας και κοινής ευθύνης και θα αποδίδει με σαφήνεια τους ρόλους και τις αρμοδιότητες στα διάφορα εμπλεκόμενα μέρη. Κύριοι συνάδελφοι, με δεδομένο ότι η εισηγήτρια του Κινήματος Αλλαγής έχει αναπτύξει με πολύ μεγάλη επάρκεια τη θέση μας πάνω στο εν λόγω νομοσχέδιο, επιτρέψτε μου σ' αυτόν τον λίγο χρόνο που έχω, να αναφερθώ στην τοποθέτησή μου στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας και ειδικότερα για τη στήριξη της λειτουργίας αυτών των σχολείων μέσα στα κέντρα κράτησης. Κυρίες Υπουργοί, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι επιτακτική η λειτουργία και η στήριξη των σχολείων δεύτερης ευκαιρίας στους χώρους κράτησης. Είναι πολύ σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, να εξετάζουμε καθημερινά τους έγκλειστους που βρίσκονται στα κέντρα κράτησης, όπως επίσης και τα εργαλεία που αυτοί αποκτούν ως έγκλειστοι, προκειμένου την επόμενη μέρα που θα βγουν στην κοινωνία να είναι προετοιμασμένοι. Μέσα απ' αυτά τα σχολεία, αγαπητοί συνάδελφοι, οι κρατούμενοι ξεφεύγουν από τον στυγνό και ψυχρό εγκλεισμό και μπαίνουν σε δημιουργική δράση. Μάλιστα, τους δίνεται η δυνατότητα για κάθε μέρα φοίτησής τους να σβήνουν δύο μέρες ποινής. Η επανένταξη και η αποφυλάκιση είναι κάτι που μας αφορά συλλογικά, είτε το θέλουμε, είτε όχι. Οι στατιστικές ενισχύουν αυτό το εγχείρημα, καθώς ενώ το 80% περίπου των αποφυλακισμένων από φυλακές τύπου Β΄ επανέρχονται στις φυλακές, τα αντίστοιχα ποσοστά όσων πέρασαν μέσα από τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας φτάνουν λίγο παραπάνω από το 10%. Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό ότι είναι υποχρέωση μιας ευνομούμενης πολιτείας να μεριμνήσει για τη σωστή λειτουργία και τη στήριξη των ήδη υπαρχόντων σχολείων δεύτερης ευκαιρίας. Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι η συνήθης χρηματοδότηση της πολιτείας σε τέτοιες δομές κέντρων εξαντλείται - κυριολεκτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - στα 100 περίπου ευρώ ετησίως για φαρμακευτική κάλυψη, στα 100 ευρώ περίπου ετησίως για καθαριστικά υλικά και στο ποσό των 300, 400, 450 ευρώ το πολύ για διαθεματικά εργαστήρια. Όλα αυτά συμβαίνουν, όταν η καθημερινή πρακτική, οι μελέτες και όλα τα σχετικά μάς αποδεικνύουν την αναγκαιότητα στήριξης, ύπαρξης και ενδυνάμωσης των εν λόγω σχολείων. Απαιτούνται, λοιπόν, κατά τη γνώμη μας, τα εξής: Η στήριξη των υπαρχουσών δομών. Δεύτερον, η διεύρυνση των σχολείων δεύτερης ευκαιρίας και σε λύκεια και σε δημοτικά, ώστε να υπάρχει λειτουργική και εκπαιδευτική συνέχεια στο έργο που επιτελείται, αλλά και δημιουργία τέτοιων σχολείων στα καταστήματα κράτησης, που είναι ήδη συμπιεσμένα και οι δείκτες εγκληματικότητας καταγραφούν ανοδική τάση. Έγκαιρη και ουσιαστική χρηματοδότηση από το κράτος, ώστε να συνεχιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία τους. Επαναλαμβάνω, κυρίες Υπουργοί, την ουσιαστική και έγκαιρη χρηματοδότηση. Αρκεί να σας αναφέρω ότι τα τελευταία χρόνια δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε μία διαδικασία - επαναλαμβάνω, ούτε μία διαδικασία - για προμήθεια γραφικής ύλης. Κρατάμε, λοιπόν, τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας ανοιχτά, τα ενισχύουμε, διευρύνουμε το φάσμα της επιρροής τους. Χρειαζόμαστε ένα τέτοιο σχολείο για να αποδείξουμε τον πραγματικό ανθρωπιστικό μας χαρακτήρα. Είναι καιρός πια να σταματήσουμε όλοι μαζί αυτή την αποκρουστική πρακτική τού να βάζουμε ανθρώπινες ψυχές κάτω από το χαλί. Μέχρι να θωρακίσουμε την κοινωνία μας, ελάτε να μιλήσουμε όλοι μαζί για το πώς θα στηρίξουμε μέσα στις φυλακές τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας και κάθε άλλον θεσμό και πρωτοβουλία η οποία δίνει ποιότητα στη ζωή των κρατουμένων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου, πριν τελειώσω την ομιλία μου, να προσθέσω ότι το σχολείο δεύτερης ευκαιρίας που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία τρία χρόνια και λειτουργεί στο σωφρονιστικό κατάστημα της Κέρκυρας, λειτουργεί και μεγαλουργεί. Επιτρέψτε μου να πω ότι πρόκειται για ένα σχολείο το οποίο, πέρα από τον επιμορφωτικό - εκπαιδευτικό του ρόλου, έχει καταφέρει να αποτελέσει πρότυπο σύγχρονου ελληνικού κοινοτικού. Το σχολείο αυτό έχει χτιστεί με τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας και λειτουργεί με την αγάπη και την αφοσίωση όλου του ανθρώπινου δυναμικού του. Η αγαστή συνεργασία της διοίκησης, των σωφρονιστικών υπαλλήλων, των εκπαιδευτικών και των κρατουμένων, αλλά και της ίδιας της τοπικής κοινωνίας αποδεικνύουν τη σημασία που δίδεται από όλους τους παραπάνω στο έργο που πραγματοποιείται σε αυτό. Από την ίδρυσή του το εν λόγω σχολείο δεν έχει λάβει βοήθεια ούτε ένα ευρώ για γραφική ύλη ούτε για την αγορά ενός στυλό ούτε για την αγορά μιας κόλλας Α4. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, «όταν ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή», υποστήριζε ο Βίκτωρ Ουγκώ. Μια επένδυση, λοιπόν, στη μόρφωση, κατά τη γνώμη μας, αποδίδει τον καλύτερο δυνατό στον τόπο. Ας καταστήσουμε, λοιπόν, ελκυστική για τους μαθητές μας και τους νέους μας την πολύπαθη επαγγελματική εκπαίδευση. Ας πάψουμε να παράγουμε ως κοινωνία ανέργους και κρατούμενους, αλλά ενεργούς και σκεπτόμενους πολίτες. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ και για την τήρηση του χρόνου, κύριε Μπιάγκη. Ας ξεκινήσουμε τώρα με τον κ. Φίλη. Θα πάρετε και τη δευτερολογία σας, κύριε Φίλη;
Θα δούμε. Θέλω την κατανόησή σας.
Καλώς. Έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομοθετεί η Κυβέρνηση εν μέσω πανδημίας, όχι για επείγοντα κοινωνικά ζητήματα, αλλά για θέματα που χρονίζουν και τα οποία χρειάζονται σοβαρό διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς, με την κοινωνία, για να νομοθετήσουμε με ουσιαστικό τρόπο και όχι αιφνιδιάζοντας. Χρέος της Κυβέρνησης είναι σε αυτή τη φάση να δώσει μεγάλο βάρος στην αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας στην εκπαίδευση. Δεν το κάνει. Μιλώντας νωρίτερα σε μια παρέμβασή μου, ζήτησα από την κυρία Υπουργό να απαντήσει στην επιστολή, στο αίτημα που έχει στείλει ο Συνήγορος του Πολίτη, η Ανεξάρτητη Αρχή, προς το Υπουργείο Παιδείας για τις ελλείψεις, για τα προβλήματα που έχουν σφραγίσει το σύστημα της τηλεκπαίδευσης και τα οποία έχουν δημιουργήσει ακόμα και προβλήματα για τα προσωπικά δεδομένα των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Έχει διαβάσει αυτή την επιστολή η κυρία Υπουργός; Έχει ημερομηνία 29 Ιουλίου 2020. Περιμένω μια απάντηση, διότι η Ανεξάρτητη Αρχή του Συνηγόρου του Πολίτη δεν έχει λάβει απάντηση. Τόσο πολύ σέβεστε τους θεσμούς, κυρία Υπουργέ; Δεύτερον, μέσα στην πανδημία θα περιμέναμε η έμφαση να δοθεί, αφ' ενός, στη στήριξη της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, αλλά κυρίως στην προετοιμασία, ώστε τα σχολεία να ανοίξουν το γρηγορότερο δυνατό με ασφαλείς υγειονομικούς όρους. Δεν το κάνετε. Με το ζόρι τα κλείσατε και με το ζόρι θα τα ανοίξετε. Αυτή η προσπάθεια, που αποξενώνει τα παιδιά από τον φυσικό τους χώρο, που είναι το σχολείο, δυστυχώς, θα έχει πολλές επιπτώσεις για τη ζωή αυτής της γενιάς. Οδηγηθήκαμε σε δύο χαμένα - πέρσι και φέτος - χρόνια για τα παιδιά. Μα, προσπαθούν οι εκπαιδευτικοί, βεβαίως, αβοήθητοι, μόνοι τους και τα παιδιά όσο μπορούν, ζαλισμένα μπροστά στις οθόνες, προσπαθούν και αυτά ή κάποια δεν προσπαθούν ή κάποια δεν έχουν οθόνες. Το 30% των παιδιών, σύμφωνα με μια έρευνα που διάβασα, δεν έχουν καθόλου ηλεκτρονικό εξοπλισμό και ένα 25% μπαίνει στα μαθήματα εξ αποστάσεως μέσα από το κινητό. Αυτό είναι το επίπεδο της σημερινής μόρφωσης, της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, για την οποία επαίρεστε. Έρχεστε τώρα και μας λέτε ότι θα δώσετε και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες εξοπλισμό. Καλώς το λέτε. Μάλιστα. Ξέρετε πότε θα τα δώσετε αυτά; Στο τέλος του χρόνου, από ό,τι φαίνεται, διότι δεν μας λέτε πότε. Το γρηγορότερο σε δύο μήνες. Μα, η πανδημία έχει ξεκινήσει πριν από έναν χρόνο περίπου και τώρα παίρνετε τα μέτρα, όταν άλλες χώρες έχουν τρέξει και έχουν εξασφαλίσει πιστώσεις και έχουν δώσει στα παιδιά και στους καθηγητές τον ανάλογο τεχνολογικό εξοπλισμό. Όχι μόνο αυτό, αλλά εσείς, αντί να καταλάβετε ότι τώρα χρειαζόμαστε να ανοίξουν τα σχολεία με υγειονομική ασφάλεια, συζητάτε πώς θα χάσουμε όλη τη χρονιά, πώς θα χάσουμε τη χρονιά με εξετάσεις εξ αποστάσεως. Χρειαζόμαστε μαθήματα, μαθήματα και πάλι μαθήματα, τα παιδιά στον φυσικό τους χώρο, στο σχολείο με υγειονομική ασφάλεια και όχι, όπως λέτε εσείς εξετάσεις, εξετάσεις και πάλι εξετάσεις. Αυτή η αντίληψή σας είναι απότοκος της γενικότερης στρατηγικής σας για ένα σκληρό ανταγωνιστικό σχολείο. Και όμως, μπορούν να βρεθούν προϋποθέσεις να υλοποιηθούν, για να ανοίξουν τα σχολεία μετά τα Χριστούγεννα: Κοινωνική απόσταση, αποστασιοποίηση, να αραιώσει ο μαθητικός πληθυσμός. Δεν έχετε κάνει τίποτα. Όπως κλείνουν έτσι ανοίγουν τα σχολεία. Δεν θα βρείτε λύσεις έτσι εύκολα, το καταλαβαίνω. Να μειώσετε την ύλη. Το τονίζω, να μειωθεί η ύλη. Είναι αδίδακτη, στην ουσία, η ύλη. Ένα μικρό μέρος μπαίνει μέσα στο μάθημα και ένα μικρότερο συμμετέχει. Το ξέρουν όλοι οι εκπαιδευτικοί αυτό το πράγμα, παρά την ηρωική προσπάθεια των εκπαιδευτικών. Να μειωθεί η ύλη, να μη γίνουν εξετάσεις ούτε ηλεκτρονικές. Να αναβληθεί η Τράπεζα Θεμάτων. Καταθέσαμε και συγκεκριμένη τροπολογία. Έτσι και αλλιώς, είναι ένα αντιπαιδαγωγικό μέτρο. Φέτος, με την πανδημία δεν πρέπει να εφαρμόσετε το μέτρο αυτό. Να το καταργήσετε για φέτος, τουλάχιστον. Τρίτον, εάν δεν έχετε αίθουσες πολλές και δεν μπορείτε να βρείτε, να μειώσετε το καθημερινό ωράριο και να έχουμε εναλλακτικές βάρδιες στα σχολεία, τετράωρα, όχι εξάωρα, με περιορισμένο πρόγραμμα, με περιορισμένα ύλη. Τέταρτον, να προσλάβετε εκπαιδευτικούς, ώστε να είναι δυνατό να λειτουργούν τα σχολεία όλα, χωρίς προβλήματα. Μιλάμε συγκεκριμένα, δεν μιλάμε στον αέρα. Χρήματα υπάρχουν. Το τονίζω, υπάρχουν χρήματα. Φτάσαμε στο σημείο ο προϋπολογισμός του 2020 να υποεκτελείται. Ήταν που ήταν λίγα τα λεφτά στον προϋπολογισμό, υποεκτελείται κιόλας με βάση αυτή την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Αυτό και αν είναι φοβερό. Τώρα πρέπει να δώσετε χρήματα, ώστε να ανοίξουν τα σχολεία, επαναλαμβάνω, με υγειονομική ασφάλεια. Μάθημα, μάθημα και πάλι μάθημα. Όχι εξετάσεις, εξετάσεις και πάλι εξετάσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι μέσα στην πανδημία η Κυβέρνηση επιλέγει να προχωρήσει και την ιστορία της αλλαγής για την εισαγωγή των παιδιών στα πανεπιστήμια. Θέλει κανένας να μπαίνουν παιδιά με λευκές κόλλες, όπως λέει με δημαγωγικό τρόπο η κυβερνητική «Βουλγάτα»; Όχι. Ευθύνονται τα παιδιά που δίνουν λευκές κόλλες; Υιοθετώ την κυβερνητική «Βουλγάτα». Όχι. Ποιος ευθύνεται; Το λύκειο, η εκπαίδευση. Είναι προφανές ότι δεν είναι δυνατόν να ενοχοποιούνται τα παιδιά που μπαίνουν στα πανεπιστήμια για τη βαθμολογία τους. Κάπου δεν πάει καλά το σχολείο, εκεί πρέπει να αναζητήσουμε τα προβλήματα. Κι εκεί, ως κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, κάναμε προσπάθεια να υπάρξει μια ανάταξη, μια αλλαγή στο λύκειο και κυρίως στην Γ΄ λυκείου. Δυστυχώς, αντί να πάμε εκεί να ψάξουμε, με αλλαγές προγραμμάτων, διδασκαλίας, με βελτίωση της σχέσης διδασκόντων - διδασκομένων, με πάρα πολλά πράγματα, πηγαίνουμε αλλού, σε «κόφτες», φραγμούς εξεταστικούς. Το σύστημα το οποίο προτείνετε, που είναι μια παραλλαγή της βάσης του «10», είναι ένα σύστημα που δεν εξυπηρετεί καμιά αξιοκρατία καλώς εννοούμενη, είναι ένα σύστημα μοχθηρό για τη νεολαία - το τονίζω - , κοινωνικά όχι απλώς μεροληπτικό αλλά μοχθηρό για τα νέα παιδιά. Αν εφαρμοστεί, θα έχουμε χιλιάδες παιδιά που δεν θα μπουν στα πανεπιστήμια και θα έχουμε, επίσης, και δεκάδες σχολές περιφερειακές, που φέτος ή του χρόνου θα κλείσουν. Αυτό επιδιώκετε; Μια τέτοια αντιδραστική αναδιάρθρωση στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης; Πείτε το, μην κάνετε κολπάκια. Δεν ξέρω αν οι πρυτάνεις θα δεχθούν αυτό το σύστημα. Αν μερικοί στα κεντρικά πανεπιστήμια αισθάνονται ότι ενισχύεται η δική τους θέση, οι πρυτάνεις των περιφερειακών πανεπιστημίων θα καταλάβουν ότι σε λίγο δεν θα υπάρχουν πολλά από τα περιφερειακά πανεπιστήμια. Έγινε τέτοια επιλογή από την κοινωνία μας; Λυπούμαι, αλλά όλη η συζήτηση, όπως την ακούσαμε εδώ και από την κυρία Υπουργό, είναι μία συζήτηση με την οποία προσπαθεί να ενοχοποιηθεί η εκπαίδευση για τα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα. Για μεν το ζήτημα της βίας, που ξαφνικά τα σχολεία και τα πανεπιστήμια έχουν γίνει άντρα ανομίας και βίας, φταίνε τα πανεπιστήμια. Μα, είναι εισαγόμενη η βία, εισαγόμενη είναι. Δεν παράγεται μέσα στα πανεπιστήμια αυτή η βία. Πιάστε την απ' έξω λοιπόν. Τι δημαγωγείτε και θέλετε να στήνετε αστυνομικά τμήματα στα πανεπιστήμια; Καθηγητές θέλουν τα πανεπιστήμια, όχι αστυφύλακες, που θέλετε να τους στείλετε εσείς. Ακόμα, ακούσαμε μόλις τώρα ότι η εκπαίδευση δεν βοηθάει στο να βρουν τα παιδιά εργασία. Είναι λυπηρό αυτό που ακούμε, είναι βέβαια κλασικά νεοφιλελεύθερη προσέγγιση. Μαλώνουν το σχολειό για την κρίση που υπάρχει στην οικονομία. Διότι ποιος δεν καταλαβαίνει πως την ανεργία δεν την προκαλούν τα εκπαιδευτικά συστήματα; Την ανεργία την προκαλεί η οικονομική κρίση. Σε ποια χώρα ζείτε ακριβώς, κυρία Υπουργέ; Σε μια χώρα η οποία εδώ και δέκα και παραπάνω χρόνια περνάει δύο μεγάλες κρίσεις, την κρίση των μνημονίων και την κρίση, σήμερα, της πανδημίας. Έχουμε χάσει πάνω από το 30% του ΑΕΠ και μου λέτε τώρα ότι φταίνε τα πανεπιστήμια και το σχολείο για την ανεργία και για την ανεργία των νέων; Ε, όχι. Να δεχθώ ότι υπάρχει ζήτημα ανόρθωσης, περαιτέρω, της επαγγελματικής εκπαίδευσης, καμία αντίρρηση. Το δέχομαι αυτό, γιατί έχουμε στις αποσκευές μας μια μεγάλη προσπάθεια ως κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και της Μαθητείας, 2016. Αυτό εδώ. Ολιστικό. Όχι λόγια, πράξη. Αυτό εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και με αυτό έχουμε άρση της αιρεσιμότητας και ξεκλειδώθηκαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ ευρωπαϊκά κονδύλια, με τα οποία αρχίσαμε να καθιερώνουμε, αυτό που βραβεύτηκε από την Κομισιόν, το σχολείο των ΕΠΑΛ ή μια νέα προσπάθεια για τα ΕΠΑΛ, με τέταρτη χρονιά μαθητείας, η οποία είναι με χρήματα - πληρώνονται τα παιδιά - και με ασφάλιση, ενώ εσείς τώρα μας φέρνετε, υποτίθεται, ένα νέο σχέδιο, που δεν είναι νέο, είναι πολύ παλιό. Είναι τα σχέδια των μνημονίων, είναι οι νεοφιλελεύθερες αυτές επιλογές, σκληρά ταξικές επιλογές, όπου επεκτείνετε την ανήλικη αμειβόμενη και ανασφάλιστη εργασία. Μα, μας λέτε εδώ συνέχεια «Δεν υπάρχει εργασία ανηλίκων στη χώρα μας»; Βεβαίως και υπάρχει και δίναμε μάχη και ως κυβέρνηση να περιοριστεί. Καταθέτω στα Πρακτικά το πρόγραμμα που καταθέσαμε και εγκρίθηκε από την Κομισιόν για την τεχνική εκπαίδευση, είναι πολυσέλιδο και επί τη βάσει του έγιναν όλες οι προσπάθειες, οι οποίες είχαν ανταπόκριση και αυξήθηκε ο αριθμός των παιδιών στα ΕΠΑΛ, οι εκπαιδευτικοί, τα εργαστήρια, δόθηκαν χρήματα, και από το ΕΛΙΔΕΚ και από τα περιφερειακά προγράμματα, 65 και 65 εκατομμύρια μέσα σε τρία χρόνια, για να αναβαθμιστούν τα τεχνικά εκπαιδευτήρια. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Φίλης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όμως, εδώ βρισκόμαστε σε μια φάση, όπου εσείς προσπαθείτε να επεκτείνετε την ανήλικη εργασία. Λέτε ότι τα παιδιά που τελειώνουν την Γ΄ γυμνασίου θα φεύγουν και θα πηγαίνουν σε σχολές επαγγελματικής κατάρτισης. Αυτό δεν είναι σχολείο, είναι κατάρτιση. Δεν είναι εκπαίδευση, είναι κατάρτιση. Είναι χαμηλού επιπέδου κατάρτιση. Ακούσαμε μερικά επαγγέλματα νωρίτερα. Χαμηλού επιπέδου κατάρτιση λοιπόν. Δεν το θέλουμε αυτό. Θέλουμε τα παιδιά να ολοκληρώνουν τις σπουδές τους σε ένα δωδεκάχρονο υποχρεωτικό σχολείο. Πέρασε η εποχή που κάποτε ήταν εξάχρονο το υποχρεωτικό, μετά εννιάχρονο, τώρα πρέπει να γίνει δωδεκάχρονο υποχρεωτικό. Προσπαθούμε στην πράξη να καθιερώσουμε αυτό το δωδεκάχρονο υποχρεωτικό. Πρώτα - πρώτα συγκρουστήκαμε με την κακοδαιμονία της σχολικής διαρροής. Υπάρχει αυτή η έκθεση του ΙΕΠ, του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, του 2017. Αυτή εδώ η έκθεση, που είχε αποτελέσματα, αλλά δυστυχώς δεν επαναλήφθηκε. Την καταθέτω στα Πρακτικά.
Θα πάρετε και τη δευτερολογία σας, κύριε Φίλη;
Ναι, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ, ένα μέρος τουλάχιστον. Υπάρχει, λοιπόν, υπάρχει η έκθεση του ΙΕΠ και η πράξη. Με βάση τα επίσημα στοιχεία, η σχολική διαρροή επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ έπεσε στο 6%. Ξέρετε πόσο είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο μέσος όρος; Είναι 10,5%. Έγινε προσπάθεια γι' αυτό, δεν έγινε έτσι. Και τώρα γίνεται προσπάθεια να αυξηθεί η σχολική διαρροή ή, ακόμα χειρότερα, να καταργηθεί η πρόσβαση των παιδιών από τα γυμνάσια στα λύκεια, να τα σπρώξετε στην ανειδίκευτη, απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία των ανηλίκων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι η ποιότητα που έχει ο καθένας στο μυαλό του για την τεχνική εκπαίδευση αντανακλά την ποιότητα και την κοινωνική στόχευση που πρέπει να έχει η ανάπτυξη. Βεβαίως και θέλουμε τεχνική εκπαίδευση και επαναλαμβάνω ότι παλέψαμε κι είχαμε αποτελέσματα ως έναν βαθμό. Ξέρουμε ότι αυτά τα αποτελέσματα πρέπει να ενσωματωθούν σε ένα πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, που δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή και πρέπει να υπάρξει. Δεν είναι η Έκθεση Πισσαρίδη αυτό το πρόγραμμα, αυτό το πρόγραμμα είναι για τους λίγους, για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Δεν έχει κουβέντα για τη δημόσια υγεία, κουβέντα για τη δημόσια εκπαίδευση. Το μόνο που έχει είναι επαναφορά μνημονιακών ρυθμίσεων για σχολεία πολλών ταχυτήτων και για λιγότερα σχολεία και μια επιμονή εναντίον των εκπαιδευτικών στα σχολεία. Αυτή είναι η Έκθεση Πισσαρίδη για την εκπαίδευση. Αλλά, επαναλαμβάνω, είναι δυνατόν να μην υπάρχει μια σοβαρή συζήτηση για το μέλλον της τεχνικής εκπαίδευσης, εδώ, και να μας έρχονται ξανά χιλιοειπωμένα, τετριμμένα νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματα; Βεβαίως και δεν θα πάνε όλοι στα πανεπιστήμια. Καμία αντίρρηση σε αυτό. Ποιος το λέει αυτό; Θα είναι όμως η πρόσβαση των παιδιών μια πρόσβαση απρόσκοπτη ή θα έχει ταξικούς φραγμούς και μπαριέρες; Ένα παιδί που θα φεύγει στα δεκαπέντε του από το σχολείο και θα το σπρώχνουμε βίαια στην τεχνική εξειδίκευση, στην πρώιμη εξειδίκευση, πού το οδηγούμε αυτό το παιδί; Πείτε μου. Το οδηγούμε σε ένα αβέβαιο μέλλον ή μάλλον σε ένα μέλλον ανεργίας. Από τη μια, σήμερα, με τη μεγάλη τεχνολογική εξέλιξη, με τη ρευστότητα που υπάρχει στην κοινωνία και στην οικονομία, χρειαζόμαστε παιδιά τα οποία να έχουν κατακτήσει μια ευρύτητα τεχνολογικής γνώσης και πάνω εκεί να πατάει και η εξειδίκευση, στα δεκαεπτά, στα δεκαοκτώ, στα δεκαεννιά, καμία αντίρρηση. Αφού τελειώσουν όμως το δωδεκαετές, διαφοροποιημένο, τεχνικό γενικό λύκειο. Άρα, τι κάνουμε; Επίσης, η γενική μόρφωση, που αφορά και τα παιδιά της τεχνικής εκπαίδευσης και όχι μόνο της γενικής, η γενική μόρφωση είναι αναγκαία. Σε ποια κοινωνία ζούμε, σε ποιον πολιτισμό; Τι πολίτες θέλουμε να έχουμε; Υπεύθυνους και με δημοκρατική συνείδηση. Δεν είναι ότι θα μάθουν μόνο ποιήματα τα παιδιά, αλλά θα μάθουν να σκέφτονται για τα γενικότερα κοινωνικά ζητήματα, για τη ζωή τους, για να εξηγούν τα προβλήματα που έχουν μπροστά τους και να μην γίνονται θύματα αντιδραστικών στερεοτύπων. Αυτό είναι το σχολείο που οραματιζόμαστε εμείς, δωδεκάχρονο υποχρεωτικό, που να έχει αυτή τη διακλάδωση στα ζητήματα που ανέφερα νωρίτερα. Αυτή η φιλολογία η κυβερνητική, που ενοχοποιεί την πρόσβαση των παιδιών στα πανεπιστήμια, σήμερα ακούσαμε ότι επενδύθηκε με τη θεωρία των πολλών ασανσέρ. Ακούστε - ζητώ συγγνώμη - θα πω κάτι, επειδή μιλάει για ασανσέρ η κυρία Υπουργός, για δύο ασανσέρ. Στις παλιές πολυκατοικίες υπήρχε ένα ασανσέρ για τους ενοίκους και ένα για τα σκουπίδια. Λυπούμαι, αλλά αυτή είναι η αντίληψή σας των πολλών ασανσέρ. Λοιπόν, η κοινωνική κινητικότητα - και αυτό σημαίνει διαπερατότητα - δεν είναι για να γίνουν όλοι καθηγητές πανεπιστημίου οι άνθρωποι, αλλά για να μπορούν να μορφώνονται σε αυξημένο επίπεδο, για να μπορούν στη δουλειά τους, στην καθημερινή τους ζωή να αντεπεξέρχονται στα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν. Μην ενοχοποιείτε λοιπόν, αυτή την τάση των παιδιών να θέλουν ανώτερη μόρφωση. Δώστε στην ανώτερη μόρφωση και τεχνολογικό χαρακτήρα. Καμία αντίρρηση. Μην την υποβαθμίζετε όμως και μην θεωρείτε ότι είναι μια φτηνιάρική επιλογή, που υπακούει, όχι στις ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας σε ένα παραγωγικό σύστημα ανασυγκρότησης, αλλά δυστυχώς στη λεγόμενη «αγορά», δηλαδή, στις επιχειρήσεις. Γιατί όλη η συζήτηση που γίνεται τώρα είναι ακριβώς η υποταγή της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και της κατάρτισης στις επιχειρήσεις κι όχι στην κοινωνία και στις οικονομικές ανάγκες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολλά ζητήματα έχει αυτό το νομοσχέδιο και θα περίμενε κανείς να μην είναι όπως είναι τώρα φύρδην μίγδην μέσα σ' αυτό το νομοσχέδιο. Θα ήθελα να τονίσω ότι η πανδημία είναι μια περίοδος στον πλανήτη που επιδεινώνει τις κοινωνικές ανισότητες. Η απάντηση σε αυτόν τον κίνδυνο, την πραγματικότητα των κοινωνικών ανισοτήτων, δεν είναι η υιοθέτηση των κοινωνικών ανισοτήτων ως φυσικό φαινόμενο, όπως έλεγε ο Πρωθυπουργός της χώρας πριν από καιρό, αλλά η καταπολέμηση των κοινωνικών ανισοτήτων. Δεν είναι η διαφοροποίηση των σχολείων σε καλά και κακά. Δεν είναι ο πόλεμος εναντίον των εκπαιδευτικών. Τι σημαίνει ότι το 93% των εκπαιδευτικών γύρισε την πλάτη στο Υπουργείο και σε εσάς προσωπικά, κυρία Κεραμέως και δεν ψήφισε στα υπηρεσιακά συμβούλια; Σημαίνει ότι δεν σας αναγνωρίζει για Υπουργό και εξ αυτού του λόγου. Μπορείτε εσείς να κάνετε διοίκηση στο Υπουργείο όταν με τους μαθητές έχετε αντιπαλότητα; Μέχρι και τα ΜΑΤ φέρατε στο Υπουργείο σας. Με τους γονείς έχετε αντιπαλότητα, γιατί κάθε μέρα βογκούν πάνω από τα συστήματα τηλεκπαίδευσης και με τους εκπαιδευτικούς επίσης. Σας γυρνούν την πλάτη. Έτσι νομίζετε ότι μπορεί να κυβερνηθεί αυτή η χώρα σε συνθήκες δημοκρατίας; Κάτι τελευταίο. Είναι προφανές ότι εμείς θα καταθέσουμε τροπολογία κατάργησης της διάταξης με την οποία στα υπηρεσιακά συμβούλια ουσιαστικά καταργούνται οι αιρετοί και διορίζει η Υπουργός τους δύο μη εκλεγέντες αιρετούς εκπαιδευτικούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα ζητήματα είναι πολλά, όπως σας είπα. Σήμερα το πρωί είχα την εθιμοτυπική επικοινωνία με τους πρυτάνεις στη σύνοδο των πρυτάνεων και τους ανέφερα το θέμα των ΙΕΚ. Έπεσαν από τα σύννεφα οι άνθρωποι. Ότι, δηλαδή, τα ΙΕΚ με βάση τον νόμο, δημόσια και ιδιωτικά, δημόσια λιγότερα από αυτά που υπάρχουν σήμερα αλλά με δίδακτρα και ιδιωτικά βεβαίως όσα είναι σήμερα και περισσότερα, κατατάσσονται σε μία βαθμίδα ουσιαστικά προ της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οιονεί της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, διότι δίνει το δικαίωμα στα παιδιά που τελειώνουν αυτά τα ΙΕΚ - δημόσια και ιδιωτικά, αλλά ιδιωτικά κατά βάση - να μπαίνουν στα πανεπιστήμια με κατατακτήριες εξετάσεις. Αυτό δεν είναι κατατακτήριες, είναι παρακαμπτήριες εξετάσεις. Τα παιδιά όλα τελειώνουν το σχολείο, το λύκειο και δίνουν εξετάσεις μία, δυο, τρεις φορές για να μπουν αν θέλουν στο πανεπιστήμιο. Εδώ είναι ένα δωράκι στα ιδιωτικά ΙΕΚ, για να βάλουν στα διαφημιστικά τους προσπέκτους «δίνουμε αναβολή, δίνουμε κατατακτήριες για να μπείτε στα πανεπιστήμια». Είναι συνεπές προς την ιδεολογία σας. Όλα τα μέτρα που φέρνετε εδώ είναι μέτρα συρρίκνωσης της δημόσιας εκπαίδευσης και ενίσχυσης της ιδιωτικής. Φτιάχνετε, δηλαδή, ένα μεγάλο κομμάτι πελατών για την ιδιωτική εκπαίδευση. Αυτή είναι η ρύθμιση που ετοιμάζετε για την ιστορία των εισαγωγικών στα πανεπιστήμια, με την κλιμακωτή βαθμολογία που θέλετε να κάνετε. Αυτό ακριβώς. Δεκάδες χιλιάδες παιδιά. Αν το καλοκαίρι εφαρμοζόταν ένα παρόμοιο σύστημα είχαμε υπολογίσει ότι θα έμπαιναν είκοσι τέσσερις χιλιάδες λιγότερα παιδιά στα πανεπιστήμια και θα καταργούνταν εκατόν τριάντα τμήματα κυρίως περιφερειακά. Αυτό ξεκινάτε τώρα. Πού θα πάνε τα παιδιά αυτά; Στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Όχι βεβαίως, με κλιμακωτή βαθμολογία, αλλά με το πορτοφόλι του γονιού. Να πάει να πληρώσει για να πάει το παιδί εκεί. Είναι προφανές ότι είναι μια επιλογή σκληρής κοινωνικής μεροληψίας - το τονίζω μετά λόγου γνώσεως - , είναι μια επιλογή μοχθηρίας προς τα παιδιά σε μια περίοδο κατά την οποία δεινοπαθούν από την πανδημία, όπου οι κοινωνικοψυχολογικές επιπτώσεις, ακόμα δεν έχουν μελετηθεί. Θα είναι μεγάλες. Δεν πρέπει να σφραγιστεί η γενιά αυτών των παιδιών από την πανδημία, από την απαισιοδοξία, από την ψυχολογική υποτροπή, αλλά να είναι παιδιά που θα ατενίσουν το μέλλον με ελπίδα και εμπιστοσύνη. Αυτή την εμπιστοσύνη και την ελπίδα εσείς, με αυτά που κάνατε, τους τη στερείτε. Γι' αυτό, αυτά που ψηφίζετε σήμερα είναι προφανές ότι για εμάς ως ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ισχύσουν εάν και όταν γίνουμε κυβέρνηση. Το τονίζουμε αυτό το πράγμα. Είναι δέσμευση πολιτική. Έχουμε εγκεκριμένο σχέδιο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που το καταργείτε. Φέρνετε για τους φίλους σας διάφορα σχέδια και τα καταθέτετε δήθεν υπέρ των παιδιών. Ευχαριστώ.
Κύριε Φίλη, έχετε καταναλώσει το σύνολο της δευτερολογίας σας. Για ένα λεπτό και δύο δεν θα τα χαλάσουμε. Απλώς, το λέω για να ξέρετε. Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Βασίλειο Κεγκέρογλου. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου μια καταρχήν αναφορά στην χθεσινή «αποκάλυψη». Ήταν κοινό μυστικό ότι το Μαξίμου παρεμβαίνει στις διευθύνσεις σύνταξης των εφημερίδων προκειμένου να ελέγξει την πληροφόρηση. Το έβαλα σε εισαγωγικά, γιατί τα έχουμε καταγγείλει ήδη από καιρό. Με διαφορετικούς τρόπους προσπαθούσε η προηγούμενη κυβέρνηση, τις περισσότερες φορές ανεπιτυχώς, με περισσότερη αποτελεσματικότητα η σημερινή Κυβέρνηση χρησιμοποιώντας το χρήμα του φορολογούμενου πολίτη. Ταυτόχρονα όμως, πρέπει να μιλήσουμε και για τη στάση της Κυβέρνησης απέναντι στις διεκδικήσεις των πολιτών. Χθες είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με αφορμή και τη διαδικασία που είχε να κάνει με τις άρσεις. Σήμερα έχουμε σε όλα τα Μέσα την χθεσινή είδηση ότι αυτό που προέχει είναι να μη χαλάσει η εικόνα του Πρωθυπουργού ότι το Μαξίμου παρεμβαίνει στο «Βήμα» και παίρνει το κεφάλι της διευθύντριας σύνταξης. Να μη χαλάσει η εικόνα του Πρωθυπουργού με το πανό με τρεις ανθρώπους απέναντι από το Μαξίμου που δεν είχε κανένα πρόβλημα με τους κανόνες της πανδημίας. Απ' ό,τι ξέρω από τέσσερις και πάνω απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις ή από εννιά. Αλλά χαλούσε την εικόνα. Προσήχθη, λοιπόν, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον τουρισμό και τον επισιτισμό και δύο ακόμα στελέχη της ομοσπονδίας στο αστυνομικό τμήμα για εξηγήσεις. Ουσιαστικά, αυτό που θέλετε να κάνετε είναι να έχετε μία επίπλαστη εικόνα προς τους πολίτες. Πλανάστε πλάνην οικτράν, εάν νομίζετε ότι με την πλαστή αυτή εικόνα, όσο μπορέσετε να τη διαχειρίζεστε, εργαλειοποιώντας το ζήτημα της πανδημίας θα έχετε καλύτερη τύχη αν συνεχίσετε τις λανθασμένες και σκόπιμες πολιτικές σας. Έχετε και λανθασμένες και σκόπιμες πολιτικές και η συζήτηση για τον προϋπολογισμό ήταν αποκαλυπτική. Σας βολεύει η δικομματική μονοφωνία. Σας βολεύει το άλλοθι ενός ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προφανώς, δεν αρθρώνει δημιουργικό αντιπολιτευτικό λόγο προς όφελος των πολιτών, αλλά καραδοκεί και περιμένει την αποτυχία σας μόνο και μόνο για να επενδύσει και να κερδίσει πολιτικά και κομματικά από αυτήν. Εμείς έχουμε μια ειδοποιό διαφορά. Ενδιαφερόμαστε να λύνονται προβλήματα των πολιτών για να υποφέρει λιγότερο ο κόσμος, για να έχουμε στήριξη αυτή τη δύσκολη περίοδο στους αδύναμους, στους εργαζόμενους, στους μικρομεσαίους, να μπορέσουμε να κρατήσουμε όρθια την κοινωνία. Τι να πω γι' αυτό που ακούστηκε προηγουμένως, ότι όταν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ θα διορθώσει αυτά που κάνετε εσείς; Να θυμίσω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτός που κατήργησε την τριτοβάθμια τεχνολογική εκπαίδευση. Κατήργησε την τριτοβάθμια τεχνολογική εκπαίδευση ο ΣΥΡΙΖΑ και άφησε πάνω από τριακόσιες χιλιάδες ανθρώπους πτυχιούχους της τριτοβάθμιας τεχνολογικής εκπαίδευσης στον αέρα. Δεν έχουν σήμερα καμμία σύνδεση ούτε με τους αποφοίτους των τμημάτων των πανεπιστημίων στα οποία εντάχθηκαν τα αντίστοιχα τμήματα των ΤΕΙ. Καμμία πρόνοια. Αυτό βέβαια, συνεχίζεται και στο νομοσχέδιο το δικό σας. Εσείς λοιπόν πατώντας στον δρόμο που χάραξε ο κ. Γαβρόγλου καταργείτε τώρα και την επαγγελματική τεχνική δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Περί αυτού πρόκειται. Καθαρίσαμε από τα αριστερά με την τριτοβάθμια τεχνολογική και από τα δεξιά τώρα καθαρίζουμε και τη δευτεροβάθμια. Ο ένας ήθελε πανεπιστήμονες μόνο και εσείς θέλετε μόνο ειδικευμένους εργάτες. Υποκαθιστάτε την επαγγελματική τεχνική εκπαίδευση με την κατάρτιση. Η κατάρτιση είναι διαφορετικό πράγμα, αναγκαία και μάλιστα ιδίως η διαρκής κατάρτιση και επανακατάρτιση, προκειμένου να μπορεί να υπάρχει παρακολούθηση των εξελίξεων. Αλλά τι μας λέτε; «Μεσαία στελέχη δεν χρειάζονται ή τουλάχιστον δεν χρειάζεται να είναι δικοί μας τα μεσαία στελέχη, ας είναι από αλλού. Χρειαζόμαστε κατώτατους μόνο.». Τα υψηλόβαθμα ξέρουμε πώς επιλέγονται. Και αυτή είναι μια αντίληψη που συνάδει με το αναπτυξιακό πρότυπο που έχετε στο μυαλό σας. Η τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση είναι σε άμεση σχέση με τις οικονομικές, αναπτυξιακές και παραγωγικές δραστηριότητες και εξελίξεις. Ανάλογα με την πολιτική φιλοσοφία του καθενός, της κάθε κυβέρνησης για το πρότυπο της ανάπτυξης που θέλει, έχουμε και το μοντέλο της εκπαίδευσης και δη της επαγγελματικής τεχνικής. Ακούσαμε τις προηγούμενες μέρες το μοντέλο ανάπτυξης, που θέλει η Νέα Δημοκρατία. Ενώ ξεκινάει με το ζήτημα των διαπιστώσεων, που στις διαπιστώσεις μπορούν να υπάρξουν λίγες διαφωνίες, είτε της Έκθεσης Πισσαρίδη είτε της αντι - έκθεσης δεν ξέρω ποιανού που φτιάχνει αντι - έκθεση, είτε των επιστημονικών εκθέσεων των ινστιτούτων των κοινωνικών εταίρων, του ΙΝΕ, της ΓΣΕΕ, του Ινστιτούτου μικρομεσαίων της ΓΣΕΒΕΕ, του Ινστιτούτου του ΙΟΒΕ, του ΙΤΕ, του ΣΕΤΕ, όλων αυτών οι εκθέσεις λένε και διαπιστώνουν πολλά πράγματα. Δεν έχουμε ανάγκη από άλλες εκθέσεις. Έχουμε ανάγκη από πολιτική βούληση για μετασχηματισμό των εκθέσεων σε πολιτικό πρόγραμμα και σε πρόγραμμα εφαρμογής, σε ολοκληρωμένο σχέδιο. Εδώ είναι που, το Κίνημα Αλλαγής διαφωνεί και με τη Νέα Δημοκρατία και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Διαφωνούμε στην αντίληψή σας, γιατί βάζετε πρώτα τις σκοπιμότητες, είτε αυτές είναι κομματικές, είτε εξυπηρέτησης των ανθρώπων που σας στηρίζουν και στηρίζετε, είτε είναι άλλες. Εδώ πρέπει, λοιπόν, να πούμε ότι η βιώσιμη ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον, σε συγχρονισμό με την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, δεν μπορεί να μην είναι σε σύζευξη με την αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων που διευρύνονται, δεν μπορεί να μην είναι σε σύζευξη με πολιτικές για ένα ισχυρό και σύγχρονο κοινωνικό κράτος που πραγματικά θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις δύσκολες συνθήκες οι οποίες έχουν διαμορφωθεί. Βιώσιμη ανάπτυξη, λοιπόν, και ισχυρό κοινωνικό κράτος, σεβασμός στην εργασία και στον ρόλο της εργασίας στο παραγωγικό μοντέλο. Το παραγωγικό μοντέλο που έχει κάθε κυβέρνηση και προωθεί κρίνεται κυρίως από δύο πράγματα: σε σχέση με τη θέση του ανθρώπινου δυναμικού μέσα στην αναπτυξιακή και παραγωγική διαδικασία και βέβαια σε σχέση με τη διανομή και αναδιανομή των κερδών και του πλούτου από την ανάπτυξη. Αυτά τα δύο είναι τα βασικά. Βεβαίως υπάρχει η γενικότερη κοινωνική ωφέλεια, υπάρχουν πολλά ζητήματα, αλλά αυτά είναι τα βασικά. Εδώ, λοιπόν, τι μας λέτε; Λέτε: οι εργαζόμενοι στο μοντέλο που έχουμε εμείς στο μυαλό μας από την Ελλάδα μπορούν να είναι στο κατώτατο επίπεδο. Δεν μπορούμε να βγάλουμε μεσαία στελέχη. Αυτό μας λέτε. Μα, τα μεσαία στελέχη είναι η ραχοκοκαλιά του ανθρώπινου παραγωγικού συστήματος. Τα μεσαία στελέχη. Εδώ μιλάμε για την τεχνολογική εκπαίδευση, για την επαγγελματική και τεχνική. Εμείς, όχι μόνο δεν είμαστε αντίθετοι με την εξειδίκευση, αλλά πιστεύουμε ότι η εξειδίκευση πρέπει να συνδυάζεται και με τη γενικότερη μόρφωση, πρέπει να συνδυάζεται και με την προοπτική εξέλιξης. Έκανα δεκαεπτά ερωτήσεις για να βγάλει αυτός ο ΕΟΠΠΕΠ, που του δώσατε συγχαρητήρια, το περίγραμμα για κάποιες κατηγορίες που ζητούσαμε, μεταξύ των οποίων ήταν και για τους τεχνίτες μαρμάρων που είπατε. Όταν επί πέντε - έξι χρόνια δεν υπάρχει περίγραμμα, μου λέτε ύστερα, στη συνέχεια «τώρα θα βγάλω τη σχολή να τους βγάλει». Έχουμε ζητήματα, λοιπόν, που έχουν να κάνουν με την αφετηρία, με το για πιο αναπτυξιακό και παραγωγικό μοντέλο μιλάμε και ποιο σύστημα εκπαίδευσης θέλουμε σε αυτήν την κατεύθυνση. Βεβαίως, υπάρχουν επιμέρους ζητήματα με το νομοσχέδιό σας. Πριν να μπω όμως σε αυτά να πω ότι η παντελής έλλειψη προετοιμασίας όλο το προηγούμενο διάστημα, η μη αξιοποίηση της εμπειρίας από το πρώτο lockdown και στον χώρο της εκπαίδευσης - γιατί δεν ήταν μόνο σε σας - μας έφερε εντελώς απροετοίμαστους και στο δεύτερο. Μου λένε τώρα ότι χτες το βράδυ βγαίνανε δελτία Τύπου, ανακοινώσεις ότι θα έρθουν laptop, ταμπλέτες και τα λοιπά. Καλά, τον Μάρτιο δεν έγινε το πρώτο lockdown; Τώρα πήρατε χαμπάρι ότι η τηλεκπαίδευση θέλει κάποιες προϋποθέσεις; Τι κάνατε για να υπάρχει αυτό που λέμε σήμα και δυνατότητα για τηλεκπαίδευση σε κάθε τόπο; Δεν λέω τι κάνατε πριν δεκαπέντε χρόνια, αλλά τι κάνατε στους οκτώ μήνες. Κάνατε κάτι; Το Ψηφιακής Πολιτικής ανταποκρίθηκε σε αυτά που του ζητήσατε; Ή δεν του ζητήσατε; Γιατί όταν κάνουμε ερώτηση στο Ψηφιακής Πολιτικής για το γιατί δεν φρόντισε, μας λέει ότι είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσετε τα πράγματα. Είναι ακριβώς το ίδιο που έκανε και το Υπουργείο Υγείας. Ενώ η Βουλή των Ελλήνων τον Απρίλιο είπε «μέσα σε τρεις μήνες θα έχω πενήντα κλίνες ΜΕΘ στο «Σωτηρία»» και το έκανε - γιατί δεν έχει σκοπιμότητες και προχώρησε στο σχέδιο έτσι όπως έπρεπε - το Υπουργείο Υγείας, αρμόδιο για τη στελέχωσή τους, ήρθε 9 Νοεμβρίου εδώ να μας φέρει την τροπολογία. Ακριβώς το ίδιο πράγμα με τα τάμπλετ, ακριβώς το ίδιο πράγμα με τα e - shop. Προχθές, λέει, προκηρύχθηκε από το Υπουργείο Ανάπτυξης, που κάνει και γρήγορες δουλειές, η δυνατότητα να ενταχθείς σε πρόγραμμα για να δημιουργήσεις e - shop. Καλά, τον Μάρτη δεν έκλεισε η αγορά; Τώρα το πρόγραμμα; Τα προγράμματα αυτά φτιάχνονται μέσα σε μία βδομάδα. Υπάρχει τεχνογνωσία, υπάρχουν ειδικοί και στα υπουργεία αλλά και σε οργανισμούς που έχει το δημόσιο και σε κάθε περίπτωση υπάρχει αυτή η τεχνογνωσία στην αγορά ώστε να μπορεί να λειτουργήσει άμεσα. Σας είπα τρία παραδείγματα, στα οποία αγρόν ηγοράσατε, για οκτώ μήνες. Μιλάμε για επείγουσα κατάσταση, διότι λειτουργούμε υπό δύσκολες συνθήκες και βεβαίως την ίδια ώρα δεν παίρνονται οι απαραίτητες πρωτοβουλίες, δεν λαμβάνονται οι αποφάσεις, δεν προχωρούν αυτά τα οποία οφείλει η Κυβέρνηση να προχωρήσει. Όλα αυτά, λοιπόν, δεν τα κάνατε, αλλά ήταν επείγον να μας φέρετε τη σύμβαση για το Ελληνογερμανικό! Κάνω μία σύγκριση απλή. Ήταν επείγον να φέρετε για το Ελληνογερμανικό! Θα πω πιο κάτω ορισμένα, γιατί έχει σχέση με την αντίληψή σας αυτή για την κατάρτιση. Επειδή, λοιπόν, πολλοί δεν μιλάνε για τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα και την Task Force, αλλά και την ελληνογερμανική, εγώ είμαι από αυτούς που μιλάω γιατί είμαι καθαρός και πάντα έλεγα αυτά που πίστευα εγώ και το κόμμα μου, ανεξάρτητα αν συμμετείχαμε σε κυβέρνηση συνεργασίας ή αν ήμαστε αντιπολίτευση ή αν ήμαστε μόνοι μας κυβέρνηση. Στην «Task Force», λοιπόν, ξεκαθάρισα, ως αρμόδιος Υφυπουργός, όταν μου έβαλαν το θέμα της κατάργησης των αναπηρικών προνοιακών επιδομάτων και της ένταξής τους σε ένα άλλο σύστημα που «θα», κ.λπ., ότι νομοθετική πρωτοβουλία και υπουργική απόφαση όχι μόνο τα κατοχύρωνε, αλλά ξεκαθάριζε μια και έξω ότι στον θεσμό, παραδείγματος χάριν, του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος δεν θα λαμβάνεται υπόψιν ως εισόδημα. Διότι δεν είναι εισόδημα. Είναι υποχρέωση της πολιτείας στους ανάπηρους, για να μπορούν να είναι τυπικά σε ίσα μοίρα. Το δεύτερο ζήτημα που έβαζε η «Task Force», ο Φούχτελ και η παρέα, ήταν το θέμα της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης. Αναρωτιόμουν: Μα, τι έχουν, ρε παιδί μου, αυτοί με την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση;» Τραβούσε μαζί του και δυο, τρεις του Υπουργείου Παιδείας. Έλεγαν, λοιπόν, ο Φούχτελ, οι άνθρωποι του Υπουργείου Παιδείας και οι εμπειρογνώμονες από εκεί - αξιόλογοι άνθρωποι, και Έλληνες και της αλλοδαπής: «Ξέρεις, θέλουμε τεχνίτες. Μας λείπουν μηχανικοί. Παίρνουμε τώρα από τη Συρία» - ή από διάφορες πόλεις, δεν θυμάμαι από πού - , «και μπορείτε να έρθετε εσείς στα εργοστάσια τα δικά μας. Όχι στη Γερμανία. Όπου δει.». Το Υπουργείο Παιδείας, λοιπόν, είχε αυτήν την τάση. Να καταργήσουμε την επαγγελματική τεχνική εκπαίδευση, να αφήσουμε μόνο πανεπιστήμονες - εκεί συμφωνούσατε - και να κάνουμε κατάρτιση μόνο. Η κατάρτιση, ουσιαστικά, έρχεται να καλύψει την ανάγκη διαφοροποίησης και της εξέλιξης. Δεν έρχεται ως βασική εκπαίδευση. Δεν είναι η βασική εκπαίδευση η κατάρτιση. Τους είπα, λοιπόν, ότι η απάντηση είναι μία: «Εμείς δεν συναινούμε ως Υπουργείο Εργασίας. Αυτό το οποίο θα σας προτείνουμε, όμως, έρχεται να καλύψει και τη δική σας την ανάγκη και βεβαίως το Υπουργείο Παιδείας να τραβηχτεί από αυτήν την πρόταση. Ο ΟΑΕΔ είναι ο αρμόδιος οργανισμός για αυτό το οποίο ζητάτε εσείς και το οποίο θα συνδυάζεται με το εκπαιδευτικό σύστημα. Ο ΟΑΕΔ είναι αυτός και θα ξεκινήσουμε από τις ανάγκες της χώρας.». Και είχα καλή συνεργασία με το Ελληνογερμανικό Επιμελητήριο, παρά τις διαφορετικές μας απόψεις. «Θα ξεκινήσουμε από τις ανάγκες της χώρας, όχι από τις δικές σας ανάγκες», γιατί μου είπε ότι θέλει η Volkswagen μηχανικούς. «Βεβαίως, να σας δώσουμε και μηχανικούς, εάν καλύψουμε τις ανάγκες της χώρας μας». Με αυτή την προοπτική, είναι θέμα διαφορετικό. Τους έλεγα: «Στον τουρισμό, όσον αφορά τη σχολή μαγείρων, θα βάλετε λεφτά να πάρουμε υποδομή, να κάνουμε σχολή στο Ηράκλειο;» Ήταν ίσως το μόνο τμήμα που λειτούργησε. Διαφωνούσαν κάποιοι συνδικαλιστές, για δικούς τους λόγους, με το μοντέλο. Όμως, αφορούσε τη δική μας οικονομία, τον τουρισμό, εκπαίδευση στο σχολείο, εκπαίδευση στη δουλειά και ολοκληρωμένη παρέμβαση. Αυτό, όμως, είναι άλλο πράγμα από τη δευτεροβάθμια επαγγελματική τεχνική εκπαίδευση. Θα το πω για άλλη μία φορά: Μην μπλέκετε την τυπική με την άτυπη και την εκπαίδευση με την κατάρτιση. Αχταρμά τα έχετε κάνει. Έρχομαι σε δύο άλλα θέματα. Το ένα έχει να κάνει με το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας. Σας έχουμε πει πάρα πολλές φορές ότι πρέπει το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας να επανασυσταθεί, για να παίξει τον ρόλο του. Να μπορεί να υπάρχει η ανάλογη διαβούλευση σε αυτό το επίπεδο, όπως είχε γίνει και σε πολλές περιόδους προηγούμενες. Θεωρώ ότι προχωράτε, ρίχνοντας φωτοβολίδες. Αυτό δεν εκφράζει τις ώριμες συνθήκες για να υπάρξουν αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που θα έχουν μια διαχρονική προοπτική. Η μεταρρύθμιση που έγινε το 1984-1985 στη μέση εκπαίδευση, παραδείγματος χάριν, κράτησε μια δυναμική για πολλά χρόνια, γιατί ήταν αποτέλεσμα των αναγκών που υπήρχαν της διαβούλευσης και των ώριμων προτάσεων που είχαν διαμορφωθεί και ήταν αποτέλεσμα επεξεργασίας των κοινωνικών φορέων. Γι' αυτό είχε δυναμική. Το ίδιο είναι και ο νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ, παρά τις τροποποιήσεις του. Είχε μεγάλη διάρκεια, γιατί ήταν νόμος πλαίσιο. Τώρα τι κάνετε; Θέλετε με νόμους να ρυθμίζετε μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Δεν γίνεται. Οι εξελίξεις τρέχουν τόσο πολύ που η βασική μεταρρύθμιση είναι το Υπουργείο Παιδείας να αποφασίζει όχι με υπουργικές αποφάσεις, αλλά με τις εισηγήσεις στη Βουλή και με νομοθετικές ρυθμίσεις στα πάντα και με λεπτομέρειες. Αυτή είναι η βασική μεταρρύθμιση που χρειάζεται. Να υπάρχει το πλαίσιο και μέσα εκεί να λειτουργεί η σύνθεση κυβερνητικής βούλησης, περιφερειακής πολιτικής ανάπτυξης, τοπικής ανάπτυξης και κοινωνικοί εταίροι. Με αυτήν την έννοια, είναι καλό που επανέρχεται η πρόταση για τη δημιουργία ειδικοτήτων και τμημάτων σε επίπεδο περιφερειακό και αναπτυξιακό. Δεν ξέρω εάν λάβατε υπόψιν σας τη διαφωνία της πρωτοβάθμιας που δεν συμμετείχε. Σε κάθε περίπτωση, είναι ζητήματα που πρέπει να τα δείτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, να τελειώσω με τις τροπολογίες που έχουμε καταθέσει.
Παρακαλώ.
Η πρώτη είναι της ΕΣΑΜΕΑ. Αφορά τη δημιουργία ενός συμπεριληπτικού εθνικού συστήματος εκπαίδευσης και κατάρτισης διά βίου μάθησης, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς σε βάρος των ατόμων με αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις. Έχουμε καταθέσει την τροπολογία. Είναι υποχρέωσή μας από το άρθρο 21 τους Συντάγματος για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Η τροπολογία είναι θεσμική, απόλυτα. Εξετάστε την και αν δεν την κάνετε αποδεκτή, πείτε μας γιατί δεν την κάνετε αποδεκτή. Εξετάστε την, όμως. Μην την απορρίψετε πριν την εξετάσετε. Βαρέα και ανθυγιεινά: Απευθύνεται, ουσιαστικά, στο Υπουργείο Εργασίας και Υγείας. Είναι η ενδέκατη φορά που την καταθέτουμε, γιατί θέλουμε πολιτικά να αναδεικνύουμε την ανάγκη για την επιβράβευση στην πράξη - όχι με χειροκροτήματα και λόγια του αέρα - όλων των ανθρώπων της πρώτης γραμμής, τους υγειονομικούς, τα νοσοκομεία, τις μονάδες υγείας, τους δήμους, τους εργαζόμενους, ένστολους, πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό, όλους που είναι στην πρώτη γραμμή και για τους οποίους έχουμε προτείνει και την καταβολή δώρου Χριστουγέννων. Βεβαίως, έχει προκύψει ένα τεράστιο θέμα. Το ανέδειξε η κ. Γεννηματά στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό και πρέπει να το δουν οι συναρμόδιοι Υπουργοί. Έρχεται το τελευταίο νομοσχέδιο αύριο και θα πρέπει να συμπεριληφθεί. Είναι η απονομή σε εργαζόμενους και τις οικογένειές τους σύνταξης αναπηρίας ή θανάτου που επήλθε κατά την εργασία ή ένεκα αυτής από COVID -19. Έχουμε μέχρι στιγμής - θα σας πω μόνο στα νοσοκομεία - έντεκα θανάτους και τρεις δεκάδες τουλάχιστον διασωληνωμένους και για τον δημόσιο και για τον ιδιωτικό τομέα. Μπορεί οι περισσότεροι να είναι συνταξιούχοι, αλλά κάποιοι είναι εργαζόμενοι του δημοσίου τομέα που σε ΚΕΠ ή σε κάποια υπηρεσία ήρθαν σε επαφή. Είναι απόλυτα ώριμο να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα. Μαζί με αυτό, πρέπει να αντιμετωπίσουμε το θέμα των μεταγραφών - αυτό είναι δικό σας, κυρία Υπουργέ - των φοιτητών που λόγω COVID -19- έκτακτο - έχασαν τον έναν ή και τους δύο γονείς. Έχουμε και περίπτωση με δύο γονείς. Οι μεταγραφές αφορούν και από το εξωτερικό και σε σχέση με το εσωτερικό, κυρίως. Έχουμε καταθέσει, επίσης, μία τροπολογία που αφορά τον ΔΟΑΤΑΠ, ούτως ώστε, όταν πρόκειται σε ελληνικά πανεπιστήμια να γίνει διατριβή ή εκπόνηση για μεταπτυχιακό τίτλο, να μην προαπαιτείται η αναγνώριση που απαιτείται όταν θα εργαστείς. Στο επιστημονικό κομμάτι νομίζω ότι είναι απόλυτα δίκαιο. Όμως, υπάρχει και μια τροπολογία που αφορά το ΤΕΙ δυτικής Ελλάδας, αλλά είναι ενδεικτική για το τι πρέπει να γίνει για τα ΤΕΙ όλης της χώρας. Η τροπολογία αυτή λέει: «Συνδέστε την τύχη των αποφοίτων ΤΕΙ - Κοινωνικής Εργασίας, εν προκειμένω - της Δυτικής Ελλάδας με την τύχη των αποφοίτων των αντίστοιχων τμημάτων των πανεπιστημίων». Πείτε τι σχέση έχουν και πώς μπορεί να συνδεθεί αυτή η τύχη, ούτως ώστε - γενικευόμενο αυτό το θέμα - τριακόσιες χιλιάδες άνθρωποι που είναι στον αέρα να βρουν έναν δρόμο να έχουν εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Εμείς έχουμε καταθέσει από την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο μία πρόταση νόμου. Θα την επαναφέρουμε, γιατί πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι της τεχνολογικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, παρ'ότι καταργήθηκε η τριτοβάθμια τεχνολογική εκπαίδευση, έχουν θέση και στην εργασία και στην ανάπτυξη και βεβαίως, πρέπει να αποδοθεί κοινωνική δικαιοσύνη. Ευχαριστώ.
Νομίζω ότι πήρατε χρόνο και για το επόμενο νομοσχέδιο. Κύριε Καραθανασόπουλε, επειδή μίλησε και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής σας Ομάδας, θα σας δώσω ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που είστε δέκα λεπτά. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως και δεν είναι αποσπασματικά τα μέτρα της Κυβέρνησης και στα ζητήματα της παιδείας. Ουσιαστικά, η Κυβέρνηση χτίζει πάνω σε αυτό που άφησαν οι προηγούμενοι και κάνει και ένα βήμα παραπέρα. Διαμορφώνετε δηλαδή στην εκπαίδευση, στην παιδεία ένα σύστημα, το οποίο αυξάνει ακόμη περισσότερο τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση. Αυτό είναι το βασικό χαρακτηριστικό, γιατί αυτό ακριβώς απαιτεί η αγορά, αυτό ακριβώς απαιτούν οι ανάγκες των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Γιατί, κατά τη γνώμη της αγοράς, των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η γενική μόρφωση πρέπει να μπει στην κρησάρα της αντιδραστικής και επικίνδυνης λογικής του κόστους - οφέλους. Υπάρχει ανάγκη να έχει πλήρη, γενική μόρφωση ένας ο οποίος θα πάει στην καθαριότητα του δήμου; Όχι, δεν υπάρχει ανάγκη. Υπάρχει ανάγκη να έχει πλήρη, γενική μόρφωση κάποιος ο οποίος θα γίνει τεχνίτης για έξι μήνες; Όχι, δεν υπάρχει ανάγκη. Γι' αυτόν ακριβώς τοn λόγο όλα τα μέτρα οδηγούν προς αυτή την κατεύθυνση. Διαμορφώνετε, δηλαδή, με κάθε τρόπο παιδιά ενός κατώτερου θεού. Αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει και το σημερινό σας νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση, για να μπορούν να δημιουργούνται - δηλαδή να αναπαράγεται μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα - εργαζόμενοι, οι οποίοι θα είναι αναλώσιμοι, θα είναι ανακυκλώσιμοι, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς δικαιώματα και διεκδικήσεις. Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο διαμορφώνεται όλο αυτό το οποίο ονομάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση «ενιαίος επιστημονικός χώρος». Τι σημαίνει δηλαδή; Σημαίνει ότι ο καθένας σε οποιοδήποτε επίπεδο εκπαίδευσης θα κυνηγάει πιστωτικές μονάδες, θα κυνηγάει δεξιότητες. Διασπάτε τα ενιαία αντικείμενα της επιστήμη. Δημιουργείτε σχολές, τμήματα, παρα - σχολές, παρα - τμήματα, χωρίς κανένα απολύτως επιστημονικό αντικείμενο. Το ίδιο ακριβώς κάνετε και στην επαγγελματική εκπαίδευση, επί της ουσίας για να - επιτύχετε τι; - υποβαθμίσετε την αξία των πτυχίων, την αξία των διπλωμάτων. Υποβαθμίζεται η αξία του πτυχίου και των διπλωμάτων, ακριβώς γιατί αποσυνδέετε - το έχουν κάνει όλες οι κυβερνήσεις - τα πτυχία από τα επαγγελματικά δικαιώματα, για να διαμορφώσετε συστήματα αλλεπάλληλων εξετάσεων - μερικές φορές και πολύ ακριβών - για να μπορεί ένας πτυχιούχος να αποκτά επαγγελματικό δικαίωμα, να μπαίνει στην κρησάρα των αλλεπάλληλων εξετάσεων. Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Έτσι, επί της ουσίας, διαμορφώνετε εργαζόμενους οι οποίοι δεν έχουν τη γενική μόρφωση, επιστήμονες οι οποίοι δεν έχουν πλήρη γνώση του επιστημονικού αντικειμένου και άρα δυνατότητα κριτικής προσέγγισης της επιστήμης, γιατί μέσα από αυτήν τη διαδικασία γεννιέται η νέα γνώση που είναι μια επαναστατική διαδικασία. Αυτό ακριβώς θέλετε να το περιορίσετε στο κλαμπ των εκλεκτών του συστήματος. Αξιοποιεί η Κυβέρνηση την πανδημία στα σχολεία, ουσιαστικά για να επιταχύνει αυτή τη διαδικασία της αύξησης των ταξικών φραγμών στη μόρφωση. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Συκοφαντήσατε, κατηγορήσατε, κάνατε ό,τι περνούσε από το χέρι σας - μέχρι και εισαγγελείς επιστρατεύσατε - για να χτυπήσετε τις κινητοποιήσεις των μαθητών, οι οποίοι διεκδικούσαν να λειτουργήσουν τα σχολεία υπό συνθήκες και καθεστώς ασφάλειας, με λιγότερους μαθητές ανά τάξη, με περισσότερους καθηγητές, με πλήρη μέσα ατομικής προστασίας. Φτάσαμε στο σημείο, εσείς ως Κυβέρνηση - όχι η πανδημία - να κλείσετε τα σχολεία και εσείς ως Κυβέρνηση σήμερα να μην έχετε πάρει ούτε ένα μέτρο, για να ξανανοίξουν τα σχολεία. Θα περιμένετε πώς θα πάει η πανδημία. Έτσι, τίποτα άλλο. Έτσι απλά. Κανένα απολύτως μέτρο! Γιατί; Διότι ξέρετε πολύ καλά ότι μέσα από την τηλεκπαίδευση αυξάνεται ακόμη περισσότερο η δυσκολία πρόσβασης των μαθητών των λαϊκών στρωμάτων στην εκπαίδευση. Ήδη σήμερα βγήκε - όχι ένας οποιοσδήποτε σύλλογος - ο Σύλλογος «Ρόζα Ιμβριώτη» που αφορά τον Βύρωνα, την Καισαριανή και το Παγκράτι, το Κέντρο της Αθήνας και λέει με επίσημα στοιχεία αυτός ο σύλλογος εκπαιδευτικών ότι ένας στους πέντε μαθητές δεν έχει πλήρη πρόσβαση στην εκπαίδευση. Μιλάμε για το Κέντρο της Αθήνας. Δεν μιλάμε για μια απομακρυσμένη περιοχή. Δεν μιλάμε για τα παραδείγματα που έχουν αναδειχθεί από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην επαρχία της Ελλάδας. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο χειρότερη είναι η κατάσταση, πόσο χειρότερη είναι όταν υπάρχουν «εφτά νομά σ' ένα δωμά», που πρέπει και μάθημα να κάνουνε και τηλεργασία να κάνουνε και όλα τα υπόλοιπα και αν αυτό δεν αποτελεί τον ορισμό των ταξικών διακρίσεων, χωρίς μέσα, χωρίς σύνδεση στο δίκτυο, με συνδέσεις στο δίκτυο που πέφτουνε και με όλη αυτή την κατάσταση που διαμορφώνετε. Άρα, λοιπόν, η ισότιμη πρόσβαση στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση αποτελεί το πιο σύντομο ανέκδοτο! Αυτή τη στιγμή έρχεστε να επιφέρετε - λέει - αλλαγές στην πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μα αν είναι δυνατόν! Αυτό είναι το πρόβλημα που έχουν; Η αγωνία των μαθητών αυτή είναι, πώς θα μπουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Μέσα από αυτήν τη διαδικασία τι δημιουργείτε; Δημιουργείτε ακόμη μεγαλύτερη αναστάτωση, ακόμη μεγαλύτερο καθεστώς ανασφάλειας, αγωνίας και αβεβαιότητας για τους μαθητές. Τους τσακίζετε ψυχολογικά, για να επιτύχετε τι μέσα από αυτό; Την αναβάθμιση των πανεπιστημίων; Μα, καλά, μας δουλεύετε τώρα; Αυτό φταίει για τα πανεπιστήμια; Αυτό φταίει για τα πανεπιστήμια που είναι σε αυτή την κατάσταση, που δεν έχουν ανοίξει καθόλου για έναν χρόνο και τα οποία έχουν τεράστιες ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό, σε καθηγητές; Πανεπιστήμιο Πάτρας: οι περισσότερες σχολές δεν μπορούν να λειτουργήσουν γιατί υπάρχει έλλειψη σε καθηγητές, σε ειδικό ερευνητικό και επιστημονικό προσωπικό. Τεράστιες ελλείψεις. Σε υποδομές τεράστιες ελλείψεις. Το ξέρετε πολύ καλά. Στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας η Αρχιτεκτονική Σχολή πενήντα χρόνια τώρα λειτουργεί σε κοντέινερ, από την πρώτη μέρα της ίδρυσής της. Από την πρώτη μέρα της ίδρυσής της είναι σε κοντέινερ η Αρχιτεκτονική Σχολή στην Πάτρα. Ξέρετε πολύ καλά τις τεράστιες ελλείψεις που υπάρχουν στη φοιτητική μέριμνα. Φοιτητική Εστία Πατρών, εδώ και δεκατρία χρόνια το 40% του κτηρίου δεν λειτουργεί λόγω του σεισμού, γιατί είναι το κτήριο επικίνδυνο. Ποια μέτρα πήρατε εσείς ή οι προηγούμενες κυβερνήσεις για αυτά τα προβλήματα; Κανένα απολύτως, γιατί αυτά δεν σας αφορούν. Εσείς άλλους στόχους έχετε και άλλους σκοπούς θέλετε να προωθήσετε. Επί της ουσίας, αντί να προσλάβετε καθηγητές, τι κάνετε; Προσλαμβάνετε αστυνομικούς, για να επιβάλουν τον νόμο και την τάξη στα σχολεία. Είστε βαθύτατα γελασμένοι, να το ξέρετε πολύ καλά και το γνωρίζετε ότι σπέρνετε ανέμους και θα θερίσετε θύελλες με αυτά τα οποία κάνετε, με αυτά τα μέτρα τα οποία παίρνετε. Έρχομαι και σε μερικά ακόμη ζητήματα. Η κυρία Υπουργός ανέφερε ότι για την ανεργία - λέει - στην Ελλάδα φταίει το εκπαιδευτικό σύστημα. Βεβαίως, το είπατε. Είπατε ότι έχει ευθύνη το εκπαιδευτικό σύστημα, όπως είναι διαρθρωμένο. Άλλος Υπουργός, ο Υπουργός Εργασίας, είπε - για παράδειγμα - ότι για την ανεργία στην Ελλάδα φταίει ο κατώτατος μισθός που είναι πολύ υψηλός. Για να συνεννοηθούμε, για την ανεργία στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Αμερική φταίει ο καπιταλισμός. Η ανεργία είναι πάγιο φαινόμενο, είναι παιδί του καπιταλισμού. «Εφεδρικό στρατό εργασίας» τον ονόμασε ο Μαρξ. Αυτός φταίει, λοιπόν, για την ανεργία. Και μέσα από αυτήν τη διαδικασία διαμορφώνει τις συνθήκες συμπίεσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Όσο περισσότεροι άνεργοι είναι τόσο συμπιέζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων, ο μισθός του εργαζόμενου, ο εργασιακός τους χρόνος στον κίνδυνο ότι μπορεί να είσαι και εσύ άνεργος και να σου πάρει άλλος τη θέση. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, δεν φταίει το πώς είναι διαρθρωμένη η επαγγελματική εκπαίδευση για τα ζητήματα αυτά. Όποιον σχεδιασμό, όμως, κάνετε για την επαγγελματική εκπαίδευση είναι σίγουρο ότι θα μείνει στον αέρα. Είναι με πήλινα ποδάρια. Γιατί; Γιατί δεν μπορεί να απαντήσει ο όποιος σχεδιασμός σε αυτό που είναι ο πυρήνας του καπιταλιστικού συστήματος, η αναρχία στην παραγωγή, το πόσο γρήγορα ένας επιχειρηματίας πηδάει από κλάδο σε κλάδο, από τομέα σε τομέα και από χώρα σε χώρα. Άρα, λοιπόν, όλα αυτά τα οποία σχεδιάζετε βρίσκονται στον αέρα, έχουν ημερομηνία λήξης. Γι' αυτό ακριβώς θέλετε και αναλώσιμους εργαζόμενους που στην διάρκεια του εργασιακού τους βίου να αλλάζουν δέκα με δεκαπέντε διαφορετικά επαγγέλματα για να μπορούν να αντιμετωπίσουν τα σοβαρά προβλήματα τα οποία έχουν και τα οποία βεβαίως δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν. Από αυτή την άποψη, αυτή ακριβώς η αναρχία στην παραγωγή διαμορφώνει και τις συνθήκες αναρχίας στην αγορά εργασίας. Ο ανταγωνισμός είναι αυτός που συνθλίβει τα δικαιώματα. Έτσι, λοιπόν, αυτό το οποίο ονομάζετε εσείς «υψηλό επίπεδο επαγγελματικής εκπαίδευσης» πώς θα είναι, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα; Αυτό σημαίνει αναβάθμιση που δεν θα έχουν επαγγελματικά δικαιώματα; Σημαίνει αναβάθμιση το γεγονός ότι θα είναι χωρίς εργασιακά δικαιώματα σε μια εργασιακή ζούγκλα, η οποία έχει διαμορφωθεί; Χωρίς ασφαλιστικά δικαιώματα; Αναβάθμιση είναι αυτό; Χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα; Όχι, δεν είναι καμμία απολύτως αναβάθμιση. Γιατί στο κάτω - κάτω της γραφής, θέλετε να διαμορφώσετε και διαμορφώνετε ένα φτηνό εργατικό δυναμικό και αυτό επιβεβαιώνεται από τη μαθητεία και από την πρακτική, που αποτελούν με έμμεσο τρόπο επιδότηση στους επιχειρηματίες. Γιατί υποκαθιστούν τους εργαζόμενους και ούτε μαθητεία κάνουν ούτε πρακτική. Είναι εργαζόμενοι καραμπινάτοι. Και στον τουρισμό είναι πολύ χαρακτηριστικά τα παραδείγματα αυτά. Βεβαίως, αναβάθμιση καμιά δεν μπορεί να υπάρξει της ανώτατης επαγγελματικής εκπαίδευσης, χωρίς εργαστήρια, χωρίς εκπαιδευτικούς με σταθερή εργασία και δικαιώματα. Ή μήπως θεωρείτε ότι είναι αναβάθμιση το δωράκι που κάνετε στους εμπόρους της γνώσης ότι μέσα από τα ΙΕΚ θα μπορούν να έχουν και πρόσβαση στα πανεπιστήμια οι απόφοιτοι τους; Επί της ουσίας, πελατεία στέλνετε στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Από αυτή την άποψη, απέναντι σε όλα αυτά είναι συγκεκριμένη η πρόταση του ΚΚΕ για τα ζητήματα της εκπαίδευσης και για το πώς πρέπει να διορθωθεί η εκπαίδευση. Μιλάμε για ενιαία δημόσια μεταλυκειακή επαγγελματική εκπαίδευση που βεβαίως εντάσσεται σε μια άλλη προοπτική, σε ένα άλλο όραμα για την κοινωνία «όπου ο ψαράς θα μπορεί να γράφει ποιήματα και ο ποιητής να ψαρεύει», που έλεγε και ο γέρος, δηλαδή ο Κάρολος Μαρξ. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τώρα θα συνεχίσουμε με τον κ. Ιωάννη Μπούγα, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας. Θα χρειαστείτε όλο το χρόνο σας;
Μάλλον, κύριε Πρόεδρε. Έχει καλυφθεί, εν πολλοίς, το θέμα.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε το λόγο. Ας αρχίσουμε με δεκαοκτώ λεπτά. Σας αφήνω τρία λεπτά για τη δευτερολογία σας.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν μιλήσω για το νομοσχέδιο, επιτρέψτε μου, να κάνω ορισμένα σχόλια και ορισμένες παρατηρήσεις για όσα ακούστηκαν. Μίλησε ο κ. Φίλης και οι υπόλοιποι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, ο κ. Κεγκέρογλου, ο κ. Καραθανασόπουλος για την τηλεκπαίδευση. Νομίζω ότι θα γνωρίζετε πως όλοι οι μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σήμερα, περίπου ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες, εκπαιδεύονται κανονικά με σύγχρονο εξοπλισμό, ώστε να διατηρούν επαφή με την εκπαιδευτική διαδικασία και τα μαθήματά τους. Ουδείς ισχυρίστηκε, κύριε συνάδελφε, ότι η τηλεκπαίδευση υποκαθιστά το σχολικό περιβάλλον. Θα πρέπει, όμως, να αναγνωρίσετε ότι το Υπουργείο Παιδείας, η Υπουργός και οι Υφυπουργοί πέτυχαν μια νίκη. Ξεκινώντας από μηδενική αφετηρία, σε πάρα πολύ σύντομο χρόνο, κατάφεραν να προσφέρουν μέσα και εξοπλισμό, ώστε οι μαθητές σήμερα να εκπαιδεύονται από απόσταση. Επειδή μιλάω για άλλες χώρες, θα καταθέσω στα Πρακτικά τα στοιχεία από την Γερμανία. Υπάρχει και στα γερμανικά το σχετικό δημοσίευμα. Θα το καταθέσω μεταφρασμένο. Όπως προκύπτει, λοιπόν, από πρόσφατη έρευνα - έγινε το Νοέμβριο η έρευνα - για την εφημερίδα «HANDELSBLATT» μόνο το 59% των σχολείων σε ομοσπονδιακό επίπεδο έχει αξιοποιήσει τα χρήματα από το πρόσθετο πρόγραμμα χρηματοδότησης για την προμήθεια φορητών ηλεκτρονικών υπολογιστών. Έτσι μόλις το 14% των μαθητών μέχρι σήμερα μπόρεσε τελικά να λάβει έναν φορητό υπολογιστή από το σχολείο του για την περίπτωση που τα μαθήματα γίνονται με τηλεκπαίδευση. Σημειώστε δε ότι σήμερα δεκάδες χιλιάδες σχολεία λόγω κρουσμάτων είναι κλειστά στη Γερμανία. Το σημαντικότερο είναι το πρόβλημα των ανεπαρκών γνώσεων των εκπαιδευτικών. Η έρευνα έδειξε ότι το 63% των σχολείων, τα οποία ρωτήθηκαν, δηλώνει ότι το εκπαιδευτικό προσωπικό δεν διαθέτει την τεχνογνωσία προκειμένου να κάνει τηλεκπαίδευση. Αυτά συμβαίνουν στη Γερμανία για να έχετε και ένα μέτρο σύγκρισης τι γίνεται αλλού. Τι συμβαίνει στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα, λοιπόν, το καθολικό και πανελλαδικό εγχείρημα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης πιστώνεται ασφαλώς κατά ένα μέρος στο Υπουργείο και την Κυβέρνηση, κατά μεγάλο μέρος στους μαθητές και στους γονείς τους, ιδίως όμως στους εκπαιδευτικούς, τους οποίους δεν άκουσα να ευχαριστείτε γι' αυτήν την προσπάθεια που κάνουν προκειμένου να διατηρήσουν την επαφή με τη γνώση των παιδιών μας. Ο κ. Φίλης στην ομιλία του ουσιαστικά πρότεινε την αναστολή της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Άκουσα, κύριε Φίλη, να ζητάτε μείωση του ωραρίου, περιορισμό της ύλης, κατάργηση των εξετάσεων. Όλα αυτά σημαίνουν, όπως είπα, αναστολή ουσιαστικά της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Επίσης, μια παρατήρηση για την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε ό,τι αφορά όσα ελέχθηκαν για την προσπάθεια δήθεν της Κυβέρνησης να κλείσει περιφερειακά ιδρύματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση δεν θέλει να κλείσει, αλλά να αναβαθμίσει τα περιφερειακά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Μόνο η αναβάθμισή τους και η συνειδητή επιλογή τους από τους υποψηφίους εγγυάται την λειτουργία τους. Ο νόμος που εσείς ψηφίσατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2019 οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στο κλείσιμο των περιφερειακών τμημάτων λόγω της απαξίωσης τους. Δύο λόγια για όσα είπε ο κ. Κεγκέρογλου. Ο κ. Κεγκέρογλου αναφέρθηκε σε μια προσπάθεια της Κυβέρνησης να ελέγξει τον Τύπο. Η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δίνουν καθημερινά μάχες, δίνουν μάχες και εν πολλοίς τις κερδίζουν. Αυτό βλέπουν και εκτιμούν οι πολίτες. Μην υποτιμάτε και μην υποβιβάζετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, τη νοημοσύνη των πολιτών. Οι πολίτες παρακολουθούν, συγκρίνουν, κρίνουν, αξιολογούν. Δεν είναι άβουλα όντα για να παρασύρονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μακριά από εμάς οι παρεμβάσεις στον Τύπο. Επίσης, η εκτελεστική εξουσία δεν παρεμβαίνει στη νομοθετική. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας, τηρώντας το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής, προωθεί το νομοθετικό έργο που εισηγείται η Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση δέχεται τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Η κριτική σας, λοιπόν και σε αυτόν τον τομέα είναι άστοχη και αβάσιμη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα ιδιαίτερα σημαντικό νομοσχέδιο, το νομοσχέδιο για την επαγγελματική κατάρτιση, δηλαδή για την εκπαιδευτική διαδικασία μέσω της οποίας ο μαθητευόμενος αποκτά την ικανότητα για την άσκηση ενός επαγγέλματος. Αν θέλει κανείς να έχει μια εικόνα καλών πρακτικών σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο θα μπορούσε να εξετάσει χώρες, τις ανέφερε η κυρία Υπουργός κατά την ομιλία της, όπου το σύστημα επαγγελματικής κατάρτισης έχει ισχυρότατη παράδοση και έχει συνδεθεί άρρηκτα και αποτελεσματικά με την οικονομική ανάπτυξη. Κράτη που πιστεύουν και προάγουν την επαγγελματική κατάρτιση αναπτύσσουν το αποκαλούμενο δυαδικό σύστημα ή αλλιώς επιχειρησιακή εκπαίδευση, που επιτρέπει στο νέο να αποκτά θεωρητικές τεχνικές γνώσεις στο επαγγελματικό σχολείο και τις πρακτικές γνώσεις και δεξιότητες στην επιχείρηση αμειβόμενος. Εάν επιτευχθεί ένας επιτυχημένος συνδυασμός θεωρίας και πρακτικής, μπορεί να οδηγήσει σε δραστικό περιορισμό της ανεργίας των νέων. Αυτά ισχύουν στο εξωτερικό. Στα καθ' ημάς, ας δούμε τι υποστήριξε η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ. Κατ' αρχάς, μας κατηγόρησε, γιατί φέρνουμε τώρα αυτό το νομοσχέδιο, ενόσω υπάρχει πανδημία και τα σχολεία είναι κλειστά, κάνοντας λόγο επί λέξει «για πλήρη υπαγωγή της επαγγελματικής εκπαίδευσης στις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων». Η δε εισηγήτρια του Κινήματος Αλλαγής αναφέρθηκε στην Επιτροπή σε δεκαπεντάχρονα παιδιά που ωθούνται σήμερα σε μια αντιπαιδαγωγική επιλογή του Υπουργείου και διερωτήθηκε γιατί αυτά να αποφασίζουν την επαγγελματική τους πορεία σε μια περίοδο της ζωής τους που δεν έχουν ακόμη διαμορφώσει προσωπικότητα, φιλοδοξίες και όνειρα προδιαγεγραμμένα. Στην Ελλάδα δηλαδή, με άλλα λόγια, η επαγγελματική εκπαίδευση αποτελεί συμβιβασμό με τις ανάγκες του κεφαλαίου για κάποιους, ενώ οι νέοι μας, κατά άλλους, δεν δικαιούνται να επιλέξουν τον δικό τους δρόμο, διότι δεν έχουν φιλοδοξίες και όνειρα προδιαγεγραμμένα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση αποφασίζει, μετά από επαρκή και εποικοδομητικό διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς, και εισάγει προς ψήφιση το ρηξικέλευθο νομοσχέδιο που συζητούμε, με το οποίο ο παρεξηγημένος και παραμελημένος - επιτρέψτε μου να πω - θεσμός της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης αντιμετωπίζεται, επιτέλους, με τρόπο εμπεριστατωμένο και συνεκτικό, ακολουθώντας το ευρωπαϊκό πρότυπο. Επίσης - αυτό θέλω να το τονίσω - το παρόν σχέδιο νόμου είναι προϊόν κοπιώδους εργασίας και οφείλουμε να πούμε, πέρα από την ουσία των ρυθμίσεων του, ότι είναι νομοτεχνικά άψογο. Αναδιοργανώνεται με τις διατάξεις του προκειμένου να χαραχθεί για τους νέους μας ένας σημαντικός νέος δρόμος στην εκπαίδευση και στη ζωή τους, να παραχθούν σταθερές θέσεις εργασίας σε σύγχρονες ειδικότητες. Έχει αναφερθεί πολλές φορές το παράδοξο φαινόμενο της αυξημένης ζήτησης για τεχνικά επαγγέλματα στη χώρα μας και ταυτοχρόνως η μειωμένη προσφορά, παρά τους διαχρονικά υψηλούς δείκτες ανεργίας των νέων. Το κλειδί για την αναστροφή της υφιστάμενης κατάστασης, η λύση σε αυτό το πρόβλημα, που αποτελεί ανασχετικό παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης, μπορεί να γίνει η αναβαθμισμένη δομή της μέσης τεχνικής εκπαίδευσης. Ο τρόπος διάρθρωσης του νέου συστήματος θεσμοθετείται και στηρίζεται σε τέσσερις βασικούς πυλώνες. Αλλαγή του τρόπου σύνδεσης της επαγγελματικής εκπαίδευσης με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας, διαμέσου της συγκρότησης ειδικών συμβουλίων, με τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Ίδρυση πρότυπων επαγγελματικών λυκείων, με βάση τα πρότυπα σχολεία της γενικής εκπαίδευσης, με τους μαθητές να επιλέγονται με βάση το Απολυτήριο Γυμνασίου και τους καθηγητές με βάση τα προσόντα τους. Δημιουργία ενός νέου εκπαιδευτικού επιπέδου, του επιπέδου 3, μεταξύ γυμνασίου και λυκείου, όπως ισχύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε οι απόφοιτοι γυμνασίου να έχουν τη δυνατότητα να αποκτούν ειδικά επαγγελματικά προσόντα προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς. Ουσιαστική αναβάθμιση των ΙΕΚ και των Κέντρων Δια Βίου Μάθησης. Τα ΙΕΚ θα μπορούν να αναπτύξουν συνεργασίες με κοινωνικούς εταίρους, φορείς της αγοράς και της εκπαίδευσης και να προσφέρουν εναλλακτικές επιλογές. Εισάγεται πλαίσιο για τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης, πρώην ΚΕΚ, που στην πλειοψηφία τους δεν πληρούν βασικές προϋποθέσεις λειτουργίας. Στο σημείο αυτό, επιτρέψτε μου να επισημάνω την ανάγκη εξακολούθησης της λειτουργίας των ΙΕΚ, ιδίως της περιφέρειας και να εισφέρω την εμπειρία μου από την Περιφέρεια της Φωκίδας, προτείνοντας, μάλλον ευχαριστώντας την Υπουργό πλέον για τη βελτίωση της σχετικής διάταξης. Στο δημόσιο ΙΕΚ της Άμφισσας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φοιτούν σήμερα συνολικά εβδομήντα μαθητές και απασχολούνται περίπου είκοσι εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων. Πρόκειται για φορέα εκπαίδευσης με αδιάκοπη και συνεχή λειτουργία από το έτος ίδρυσής του, δηλαδή το 1996 μέχρι σήμερα. Είναι μοναδικό, χωρίς να υφίσταται αντίστοιχο ΙΕΚ σε άλλη περιοχή του νομού. Το πλησιέστερο είναι εκατό χιλιόμετρα μακριά. Παρέχει κατάρτιση με δυνατότητα πρακτικής άσκησης σε σύγχρονους τομείς. Οι περίπου επτακόσιοι απόφοιτοι του ΙΕΚ έχουν κατορθώσει την άμεση απορρόφησή τους από την αγορά εργασίας και επιπλέον, οι ειδικότητες που προσφέρονται σήμερα, όπως στελέχη φύλαξης μουσείων και αρχαιολογικών χώρων ή στελέχη ασφάλειας προσώπων και υποδομών, έχουν ιδιαίτερη σημασία για την τοπική οικονομία και την τοπική κοινωνία, με αποτέλεσμα να απορροφώνται σχεδόν άμεσα σε διάφορες θέσεις εργασίας στην περιοχή. Με χαρά είδα, κυρία Υπουργέ, ότι στις νομοτεχνικές βελτιώσεις που καταθέσατε, προσθέσατε στις εξαιρέσεις των εκατό μαθητών για την αναστολή των δημοσίων ΙΕΚ και τις περιφερειακές ενότητες με πληθυσμό κάτω των πενήντα χιλιάδων κατοίκων. Ενώ λοιπόν, οι μικρές τοπικές κοινωνίες, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί ερωτούν εάν θα κλείσουν τα δημόσια ΙΕΚ, εσείς δώσατε την απάντηση με την νομοτεχνική σας παρέμβαση. Τα δημόσια ΙΕΚ σε αυτές τις περιοχές δεν θα κλείσουν. Περαιτέρω, με διατάξεις του νομοσχεδίου ενισχύεται ο ΕΟΠΠΕΠ ως Εθνικός Φορέας Πιστοποίησης Προσόντων και Διασφάλισης Ποιότητας στην επαγγελματική κατάρτιση και στη δια βίου μάθηση, σε συνέχεια άλλωστε της επανενεργοποίησής του, μετά τον πλήρη παροπλισμό του επί ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου, διευρύνεται η δυνατότητα του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών να χορηγεί υποτροφίες και σε πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ως βραβεία αριστείας, όσο κι αν σε κάποιους στην Αίθουσα δεν αρέσει η λέξη, για μεταπτυχιακές σπουδές, μετεκπαίδευση ή εξειδίκευση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως ορθώς αναφέρθηκε από τον εισηγητή μας στην Επιτροπή, η επαγγελματική εκπαίδευση υπήρξε ήδη από τα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου ελληνικού κράτους βασική μέριμνα της πολιτείας. Η Κυβέρνηση, απολύτως συνεπής με μια εκ των κεντρικών προεκλογικών της δεσμεύσεων, αναμορφώνει ριζικά την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, ώστε να διαδραματίσει τον σύγχρονο και αναβαθμισμένο ρόλο που έχουμε ανάγκη. Καλώ όλες τις πτέρυγες της Βουλής να υπερψηφίσουν το σημαντικότατο αυτό νομοσχέδιο ως ένα μεταρρυθμιστικό νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μπούγας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κύριε Πρόεδρε, διατηρώ το δικαίωμα της δευτερολογίας.
Βεβαίως, βεβαίως. Έχετε εξαντλήσει μόνο την πρωτολογία σας. Είμαστε δίκαιοι.
Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα η Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Σοφία Ζαχαράκη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα την ανοχή σας. Είναι η πρώτη φορά που μιλάω σε αυτό το νομοσχέδιο, σεβόμενη πάντα, μαζί με την πολιτική ηγεσία, όπως το απέδειξε αυτές τις τέσσερις ημέρες, την αυτονόητη υποχρέωση που έχουμε να ακούσουμε τους Βουλευτές και στην Επιτροπή και βέβαια στην Ολομέλεια. Οι συνάδελφοι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και της κυβερνητικής Πλειοψηφίας ήδη έχουν τοποθετηθεί για το σύνολο του νομοσχεδίου. Έχω όμως να σας πω δύο νούμερα, τα οποία είναι σημαντικά και έρχονται σήμερα να μας θυμίσουν πόσο σημαντικό εν τέλει και πόσο επίκαιρο είναι αυτό το νομοσχέδιο. Ο μέσος όρος της ανεργίας, της νεανικής ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 17,6% και 18,1% είναι στη ζώνη του ευρώ. Αυτά είναι τα πιο πρόσφατα στοιχεία τα οποία δόθηκαν σε αντίστιξη με τα περσινά στοιχεία, του Αυγούστου του 2019, οπότε το ποσοστό των ανέργων στη ζώνη του ευρώ ήταν στα 14,6%. Αυτό καθιστά λοιπόν, το παρόν νομοσχέδιο ένα επείγον νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο το οποίο θα έρθει να απαντήσει στις ανάγκες, όχι μόνο της εύρεσης εργασίας σε παιδιά τα οποία το χρειάζονται ή το επιλέγουν - γιατί είναι θέμα επιλογής εν τέλει κι αυτό θέλουμε να προσδώσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο - αλλά τις ανάγκες οι οποίες θα διαμορφωθούν και ακόμα δεν έχουν αξιολογηθεί σε αυτές τις επείγουσες συνθήκες που ζούμε, στην μετά COVID εποχή. Πράγματι, κυρία Υπουργέ, αυτό το νομοσχέδιο αποδεικνύει τη βαθιά πίστη σε αυτό τον χώρο, στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, η οποία μπορεί και πρέπει να γίνει - γι' αυτό και τα στοιχεία τα οποία ανέφερα - καταλύτης προκειμένου η χώρα να βρει την ταχύτητα και με επιτυχία να ανακάμψει και να τεθεί και πάλι σε τροχιά πραγματικής ανάπτυξης. Επειδή έχει σημασία να κάνουμε αυτή την κουβέντα για την κοινωνική ισότητα και για το θέμα των ευκαιριών και μετά την περίοδο του covid, να θυμίσω ότι εμείς οι φιλελεύθεροι, ακολουθώντας και τον φιλόσοφο Τζον Ρωλς, μιλάμε ακριβώς για την ισότητα ευκαιριών. Μιλάμε γι' αυτή την κοινωνική ανέλιξη που γίνεται μέσα από τη δικαιοσύνη στην ισότητα ευκαιριών που δίνει η εκπαίδευση. Ας συζητήσουμε, λοιπόν, τι σημαίνει πραγματική ισότητα ευκαιριών. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι της παρούσης, αλλά επειδή χρησιμοποιείται ευρέως, να δούμε πώς, εν τέλει, αποδίδεται αυτή δικαιοσύνη μέσα από την εκπαίδευση. Δεσμευτήκαμε ως Κυβέρνηση προεκλογικά για την αναμόρφωση, τον εκσυγχρονισμό και την ποιοτική βελτίωση της παιδείας που παρέχεται συνολικά στη χώρα μας. Από την πρώτη μέρα εργαστήκαμε σκληρά, μεθοδικά, προκειμένου κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας να απολαμβάνει την παιδεία που αξίζει τον 21ο αιώνα. Δεν ήταν εύκολο και δεν είναι εύκολο. Αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής αυτής και φυσική συνέχεια του νομοθετικού έργου είναι η παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, ενός κλάδου με κομβική σημασία για την αναζωογόνηση και την ενίσχυση της εθνικής μας οικονομίας. Η πίστη μας σε αυτό το κομμάτι της εκπαίδευσης, την επαγγελματική, είναι ειλικρινής, συνεπής και αποδεικνύεται εμπράκτως. Σήμερα, θα δώσω στοιχεία, γιατί έχουν ακουστεί πάρα πολλά πράγματα για το τι έχει γίνει στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση αυτούς τους μήνες που βρισκόμαστε στο Υπουργείο. Μιλάμε μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις και μικροπολιτικές επιδιώξεις. Θέτουμε στο επίκεντρο τις ανάγκες των μαθητών και των εκπαιδευομένων στη σύγχρονη εποχή. Αξιοποιούμε την εμπειρία καλών πρακτικών και επιχειρούμε την περαιτέρω βελτίωση και διεύρυνσή τους. Προτεραιότητα σε όλες τις πρωτοβουλίες μας είναι η παροχή όλων αυτών των αναγκαίων εφοδίων για τη μετάβαση σε μια σύγχρονη και διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα, την ενεργοποίηση όλων των παραγωγικών δυνάμεων του τόπου, την ενθάρρυνση καινοτομίας και προόδου σε κάθε τομέα προς όφελος όλων ημών. Στόχευση είναι να καταστεί η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση μια συνειδητή επιλογή, όπως αναφέρατε ήδη, κυρία Υπουργέ. Να παρέχονται περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες για όλους. Γιατί μόνο τότε μπορεί να μιλήσει κάποιος πραγματικά για επιλογή και όχι για λύση ανάγκης. Βάζουμε τάξη σε ένα τοπίο το οποίο κάποιος θα μπορούσε να το πει μέχρι και «άναρχο» στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση και διά βίου μάθηση. Στόχος η αποπομπή αυθαιρεσιών, η εγγύηση μεγαλύτερης διαφάνειας, η αντιστοίχηση με το ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων. Εισάγονται σαφείς κανόνες και ρυθμιστικό πλαίσιο. Εισάγεται μια ενιαία εθνική στρατηγική για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Θεσμοθετείται το Εθνικό Σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης. Η εκπαίδευση και κατάρτιση εκσυγχρονίζονται, συνδέονται με τις σύγχρονες προκλήσεις και ανάγκες. Συστήνονται αρμόδια συμβούλια και σε κεντρικό και σε περιφερειακό επίπεδο. Μεγάλης αξίας είναι η ενεργός συμμετοχή σε όλα αυτά των εμπλεκόμενων παραγόντων, οι οποίοι στηρίζουν και ανατροφοδοτούν - και αυτό είναι το πολύ σημαντικό στοιχείο - σε θέματα χάραξης πολιτικής. Η σύσταση αυτών των συμβουλίων έχει μια ιδιαίτερη αξία. Δημιουργείται ο αναγκαίος χώρος στον οποίο συναντώνται και αλληλεπιδρούν όλα τα αμέσως εμπλεκόμενα μέρη, τόσο από την πλευρά της εκπαίδευσης, που τα μέλη είναι εκεί και είμαστε εδώ να συζητήσουμε το θέμα της σύνδεσης, όσο και στο κομμάτι της αγοράς. Γιατί από την πλευρά μας δεσμευόμαστε να παρακολουθούμε στενά - και αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο, το οποίο ίσως στο παρελθόν να μην δούλεψε - το κομμάτι της επίβλεψης, αλλά και της συνέχειας των πολιτικών. Είμαστε εδώ, λοιπόν, να παρακολουθήσουμε στενά την εφαρμογή των διαδικασιών, όλο αυτό το οποίο ουσιαστικά θα είναι η βάση για την επιτυχία και της συλλογικότητας και της αποτελεσματικότητας αυτών των συμβουλίων. Οι ευκαιρίες, λοιπόν, πολλαπλασιάζονται, βελτιώνονται και αφορούν όλους τους πολίτες χωρίς καμία διάκριση. Βέβαια, δεν θέλουμε να μείνει πίσω κανένα από τα άτομα τα οποία έχουν τη μεγαλύτερη φροντίδα και ανάγκη για πρόνοια αυτή τη στιγμή. Γιατί η πατρίδα μας δεν έχει την πολυτέλεια να μην ενεργοποιήσει και να μην αξιοποιήσει τη δημιουργικότητα και το ταλέντο κάθε πολίτη. Μιλάμε για ίδρυση πειραματικών και θεματικών ΙΕΚ. Μιλάμε για πρότυπα ΕΠΑΛ, τα οποία, επειδή ακούω την κουβέντα που γίνεται, δεν είναι κάποια εμμονή προς την αριστεία ή σε ένα πρότυπο. Είναι η διάθεσή μας να γίνουν οι πολλαπλασιαστές για τα υπόλοιπα σχολεία των καλών πρακτικών. Είναι η διάθεσή μας εκεί μέσα να γίνεται η αναγκαία επιμόρφωση, την οποία εμείς έχουμε υποχρέωση στους εκπαιδευτικούς μας, έτσι ώστε αυτοί οι ίδιοι να γίνουν πολλαπλασιαστές καλών πρακτικών στους συναδέλφους τους. Καμία σχέση, λοιπόν, με ελιτοποίηση. Δεν θέλουμε σχολεία ελίτ. Θέλουμε σχολεία τα οποία είναι το παράδειγμα το καλό, μέσα στο οποίο θα μπορεί να διαχέεται στα υπόλοιπα καλά σχολεία τα οποία είναι στην επαγγελματική εκπαίδευση. Επειδή είπα ότι θα μιλήσω με αριθμούς, ας δούμε τι έχει γίνει στην επαγγελματική εκπαίδευση στα ΕΠΑΛ, που είναι ένα κεντρικό σημείο, ένας κεντρικός πυλώνας, σε αυτή την προσπάθεια όλο αυτό τον καιρό. Το σχολικό έτος 2020-2021 ιδρύθηκαν επτά νέα επαγγελματικά λύκεια και, μάλιστα, όλα στην περιφέρεια. Είναι στην Αργαλαστή, στην Αλεξανδρούπολη, στη Γορτυνία, στην Καλλονή, στα Γρεβενά, στην Καστοριά, στη Νάξο. Τρία νέα εργαστηριακά κέντρα: Στο Αμύνταιο, τη Λάρισα, τη Σαντορίνη. Νέες ειδικότητες και νέοι τομείς: Εννέα τμήματα τομέων, εξήντα πέντε νέα τμήματα ειδικοτήτων. Έχουμε τετρακόσια έξι επαγγελματικά λύκεια στην Ελλάδα. Πολύ σημαντικό! Χίλιοι εξακόσιοι είκοσι έξι τομείς, δύο χιλιάδες εξακόσιες τριάντα τρεις ειδικότητες. Εδώ πρέπει να ξανασυζητήσουμε τι είναι αυτό το οποίο θα καταστήσει αυτή την εκπαίδευση κι αυτήν τη μόρφωση, που παρέχεται μέσα ουσιαστική και αποτελεσματική, με το πλήθος των ειδικοτήτων και το πλήθος των τομέων που υπάρχουν. Ανέφερε ήδη η Υπουργός τα ολιγομελή τμήματα τα οποία εγκρίναμε φέτος: 98,2%. Είναι ποσοστά ρεκόρ έγκρισης ολιγομελών τμημάτων. Και δεν χρειάστηκε να έχουμε μία κοινωνική πίεση, η οποία αναφέρθηκε. Το είχαμε εγκρίνει από πριν. Δεν χρειάστηκε να έχουμε τις μεγάλες αντιδράσεις που μπορεί να είχαμε στο παρελθόν. Είχε γίνει μια πολύ καλή οργάνωση και με τη Διεύθυνση Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, την οποία ευχαριστώ, έτσι ώστε να μην έχουμε δευτερογενείς αντιδράσεις στο κομμάτι αυτό της οργάνωσης. Το πρόγραμμα «Μια νέα αρχή στα ΕΠΑΛ, για το οποίο είχε γίνει πολύς λόγος, κανείς δεν το έχει εγκαταλείψει. Αντιθέτως, 5 εκατομμύρια ευρώ παραπάνω προϋπολογισμένα για φέτος. Πετύχαμε την αύξηση του προϋπολογισμού κατά 5 εκατομμύρια για τους εκατό οκτώ χιλιάδες μαθητές οι οποίοι βρίσκονται στα ΕΠΑΛ. Πόσοι ήταν πέρσι; Εκατό χιλιάδες. Πολύ σημαντική αύξηση, οκτώ χιλιάδες μαθητές παραπάνω. Ελπίζουμε και ευχόμαστε αυτό να συνεχίζεται. Αυτό, βέβαια, ισχυροποιήθηκε και ενισχύθηκε με την ίδρυση των νέων επαγγελματικών λυκείων και, βέβαια, με την ενίσχυση των νέων εργαστηριακών κέντρων. Παρά την πανδημία και, βέβαια, την επιβεβλημένη αναστολή λειτουργίας της διά ζώσης εκπαίδευσης, προχωρήσαμε ήδη στην πρόσκληση των διακοσίων είκοσι ψυχολόγων για τη στήριξη των μαθητών των ΕΠΑΛ. Μάλιστα, ήδη από χθες εκδόθηκε η πρόσκληση για τους υπόλοιπους σαράντα επτά, που είχαν απομείνει κενά λόγω μη πλήρωσης των θέσεων. Στόχευση, λοιπόν, η φοίτηση στα ΕΠΑΛ να είναι μια συνειδητή επιλογή. Μιλάμε για τη μαθητεία. Θυμίζω, χωρίς να θέλουμε εδώ να διεκδικήσουμε ιδιοκτησίες προγραμμάτων - γιατί εμείς πιστεύουμε σε εθνικές πολιτικές και γι' αυτό έχουμε κρατήσει καλές πρακτικές, όπως το «Μια νέα αρχή στα ΕΠΑΛ» - ότι η μαθητεία ήταν ένας θεσμός με πρωτοβουλία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας το 2013, ο ν.4186. Προφανώς, συνεχίστηκε, προφανώς εφαρμόστηκε από την επόμενη κυβέρνηση. Εδώ, όμως, θέλω να μιλήσω για τη συνέχεια των πολιτικών. Πράγματα τα οποία λειτούργησαν μπορούν να συνεχίσουν, πράγματα τα οποία δεν λειτούργησαν πρέπει να ισχυροποιηθούν και αυτό ακριβώς κάνει αυτό εδώ πέρα το νομοσχέδιο. Αναφέρθηκα ήδη στα πρότυπα ΕΠΑΛ. Νομίζω - και το επαναλαμβάνω - ότι η λειτουργία τους μπορεί και πρέπει να είναι σπουδαία από συμβολική, αλλά και παιδαγωγική - επιστημονική σκοπιά. Θέλω να πάω σε δύο - τρία σημεία, τα οποία φεύγουν λίγο από τον βασικό κορμό του νομοσχεδίου, αλλά άκουσα πάρα πολλά στην επιτροπή και θα ήθελα να απαντήσω και στους παριστάμενους, καθώς και σε κάποιους οι οποίοι παρακολουθούν από μακριά. Αναφέρθηκε, αν δεν κάνω λάθος, ο Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης στο ζήτημα των βιβλίων για τη ναυτιλιακή εκπαίδευση. Υπήρχαν ήδη αυτά τα βιβλία, τα έδινε ήδη το ίδρυμα. Διευκολύνουμε τη διαδικασία και τι κάνουμε, μάλιστα; Τα βιβλία αυτά θα δίνονται πλέον από τον Σεπτέμβριο. Συνήθως, να ξέρετε, δίνονταν τρεις - τέσσερις μήνες μακριά. Γιατί; Γιατί έπρεπε να εκδοθεί μια κοινή υπουργική απόφαση. Λύνουμε το πρόβλημα και αυτό ακριβώς έρχεται να κάνει αυτή η διάταξη. Άρα, βοηθάμε ακόμη περισσότερο τους μαθητές του ναυτιλιακού τομέα των ΕΠΑΛ, έτσι ώστε να έχουν τα βιβλία τους στην ώρα τους, από τον πιο εγκεκριμένο φορέα, που είναι, ούτως ή άλλως, το Κοινωφελές Ίδρυμα Ευγενίδου. Σχετικά με το ζήτημα της φυσικής αγωγής - νομίζω ότι η κ. Σακοράφα έκανε μια εκτενή αναφορά - είναι ένα πρόγραμμα το οποίο υποστηρίζουμε, η κολύμβηση. Έχει ήδη παράξει πολύ μεγάλη αύξηση στα παιδιά τα οποία έχουν συμμετοχή στο πρόγραμμα. Δώσαμε, μάλιστα, φέτος τη δυνατότητα, με δικό μας προϋπολογισμό - το βάλαμε στο δικό μας ΕΣΠΑ - να μπορούμε να πληρώνουμε τους τριακόσιους αναπληρωτές ΠΕ11 Φυσικής Αγωγής. Και, ναι, με αυτή τη διάταξη προσπαθούμε να διευκολύνουμε την πιο έγκαιρη πρόσληψη αναπληρωτών, για να μπορεί αυτό το πρόγραμμα να είναι επιτυχές. Θέλουμε τα δεκαεννέα χιλιάδες παιδιά, τα οποία πήγαν πέρυσι και έφτασαν τα είκοσι ένα χιλιάδες το 2019-2020, να αυξηθούν του χρόνου που θα έχουμε, με το καλό, μπορέσει να ξεπεράσουμε αυτό το κακό της πανδημίας, το οποίο, προφανώς, επηρεάζει και το πρόγραμμα της κολύμβησης, αλλά και όλα τα υπόλοιπα τα οποία ασκούμε και εφαρμόζουμε. Αυτά για τις λεπτομέρειες των διατάξεων. Δεν ξεχνώ το θέμα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης. Θα δείτε ότι μέσα στα άρθρα υπάρχουν πολύ σημαντικές διατάξεις. Γιατί; Διότι βάζουμε σε σειρά το θέμα των Τμημάτων Ελληνικής Γλώσσας, τα οποία, πλέον, θα είναι όλα αναγνωρισμένα. Διευκολύνουμε το να μπορούν να πληρωθούν αυτή τη στιγμή με τα ειδικά επιδόματα, το επιμίσθιο, οι εκπαιδευτικοί μας που είναι στο εξωτερικό, ακόμα κι αν υπάρχει αναστολή λειτουργίας των Τμημάτων. Βέβαια, διευκολύνουμε και την περαιτέρω τοποθέτηση των εκπαιδευτικών στα Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας, ακόμα κι αυτά που τώρα δεν είναι αναγνωρισμένα. Γίνονται, λοιπόν, έμπρακτες κινήσεις στήριξης της ελληνικής ομογένειας. Όλα αυτά, τα οποία ανέφερα, που είναι στο βασικό κορμό της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, αλλά αποτελούν και πολύ ουσιαστικές διατάξεις για την καθημερινότητα της σχολικής ζωής παντού στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, στα τμήματά μας, αποδεικνύουν εμπράκτως την πίστη μας σε μία ελληνική εκπαίδευση, στο ελληνικό δημόσιο σχολείο, το οποίο μπορεί να απελευθερώνει δυνάμεις, να καταστήσει τους μαθητές μας ελεύθερους από κάθε μορφής ομηρία, ώστε να κάνουν ελεύθερες επιλογές χωρίς αυτή τη στιγμή να τους αφαιρούνται οι δεξιότητες και οι ικανότητες, για να μπορούν, εντέλει, να ζήσουν το μέλλον χωρίς καμία - όπως είπα - ομηρία. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υφυπουργό. Θα πάμε τώρα στους συναδέλφους Βουλευτές. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Κωτσός από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι τεχνολογικές εξελίξεις αναπτύσσονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και δημιουργούν πρόσφορο πεδίο για την πρόοδο και την ανάπτυξη της οικονομίας και της κοινωνίας μας. Είναι, όμως, και μια πρόκληση, καθώς η δομή των εκπαιδευτικών συστημάτων της αγοράς εργασίας και η διασύνδεση αυτών των δύο πρέπει να προσαρμοστούν σε αυτές τις νέες απαιτήσεις. Σε όλη την Ευρώπη, ο χώρος της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης είναι ιδιαίτερα επιτυχημένος και αποτελεί την αιχμή του δόρατος για τη νέα ψηφιακή και πράσινη οικονομία. Η Ελλάδα, όμως, στους δείκτες ελκυστικότητας και αποτελεσματικότητας της επαγγελματικής εκπαίδευσης βρίσκεται, δυστυχώς, στις τρεις τελευταίες θέσεις των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη χώρα μας μέχρι και σήμερα, η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση αποτελούσε μία λύση ανάγκης για τους περισσότερους μαθητές. Μάλιστα, τώρα τελευταία κάποιοι μαθητές προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι είχε διαφορετικές πανελλήνιες εξετάσεις η επαγγελματική εκπαίδευση, προκειμένου μέσα από αυτή να προσεγγίσουν σχολές αιχμής, όπως η Ιατρική. Γι' αυτό, λοιπόν, ερχόμαστε σήμερα και εμείς ως Κυβέρνηση να αλλάξουμε αυτό το καθεστώς και να κάνουμε την επαγγελματική εκπαίδευση ένα εργαλείο για επαγγελματική αποκατάσταση και ένταξη στην αγορά εργασίας. Κι αυτό το θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό. Το παρόν νομοσχέδιο στοχεύει στην αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης, αρχικής και συνεχιζόμενης, σε επίπεδο δομών, διαδικασιών, προγραμμάτων σπουδών και πιστοποίησης. Μια μεγάλη καινοτομία του νομοσχεδίου είναι ότι πλέον οι ειδικότητες στις Σχολικές Μονάδες Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης θα δημιουργούνται με βάση την τοπική αγορά εργασίας του κάθε νομού ή της κάθε περιφέρειας. Και αυτό με διαβούλευση με τους τοπικούς φορείς. Πρέπει, επιτέλους, να υπάρξει και στη χώρα μας πραγματική διασύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και να βρεθεί το σημείο ισορροπίας ανάμεσα στην προσφορά και τη ζήτηση. Πρέπει να μας προβληματίσει και να σκεφθούμε, φυσικά, το μέλλον των παιδιών μας υπό το πρίσμα των νέων συνθηκών που διαμορφώνονται στην παγκόσμια κοινωνία. Ως χώρα, έχουμε πλεόνασμα αποφοίτων πανεπιστημίων, μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών, που, όμως, είτε αναγκάζονται να φύγουν στο εξωτερικό για εξεύρεση εργασίας, είτε να εξασκήσουν στην Ελλάδα ένα επάγγελμα τελείως διαφορετικό απ' αυτό που έχουν σπουδάσει. Δεν έχουμε νέους με γνώσεις και δεξιότητες που θα τους βοηθήσουν στην γρήγορη επαγγελματική τους αποκατάσταση. Εδώ να σημειώσω ότι καινοτομούμε και με την ίδρυση πρότυπων επαγγελματικών λυκείων στην επαγγελματική εκπαίδευση αυτή τη φορά, μετά την επιτυχημένη δημιουργία και λειτουργία πρότυπων γυμνασίων και λυκείων στη γενική εκπαίδευση. Αναβαθμίζονται τα Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης και ιδρύεται Γραφείο Επαγγελματικού Προσανατολισμού, για να συμβουλεύει τους σπουδαστές στις επαγγελματικές τους επιλογές. Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα, για πρώτη φορά, σε δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ να οργανώσουν ξενόγλωσσα τμήματα για αλλοδαπούς. Ένα άλλο πρόβλημα που είχε μέχρι σήμερα το σύστημα εκπαίδευσης, ήταν ότι πρόσφερε σε όλους τους μαθητές, δυνατούς και αδύναμους, μία γενική εκπαίδευση. Αυτό σήμερα αλλάζει, αγαπητοί συνάδελφοι, καθώς με το λεγόμενο επίπεδο 3 δημιουργούνται Επαγγελματικές Σχολές Κατάρτισης, οι οποίες θα βρίσκονται ανάμεσα στα γυμνάσια και στα λύκεια, θα έχουν διετή φοίτηση και ειδικά μαθήματα. Με αυτόν τον τρόπο, βοηθάμε τους μαθητές να ενισχύσουν τις κλίσεις τους, να ανακαλύψουν τις δεξιότητες και τα ταλέντα τους, ώστε να αποκτήσουν πρόσθετα προσόντα, που τους είναι απαραίτητα για να ανταποκριθούν άμεσα στις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Εδώ να καταθέσω και την προσωπική μου εμπειρία ως Δήμαρχος Μουζακίου στο παρελθόν, όπου ένα βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε, ήταν ο ελλιπής και μη ανταποκρινόμενος στις νέες τεχνολογίες και συνθήκες εξοπλισμός των εργαστηρίων των ΕΠΑΛ. Με το παρόν σχέδιο νόμου, λοιπόν, εξασφαλίζονται τα απαραίτητα κονδύλια για την αναβάθμιση του εξοπλισμού και των εργαστηρίων των ΕΠΑΛ, ικανοποιώντας, έτσι, ένα πάγιο αίτημα των μαθητών και των εκπαιδευτικών τους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Δίνουμε λύση και σε ένα μεγάλο πρόβλημα, που ταλανίζει κυρίως τον ορεινό και νησιωτικό όγκο με τη μη προσέλευση των αναπληρωτών καθηγητών στις θέσεις τους, εκδίδοντας ο διευθυντής του εκάστοτε σχολείου τοπική πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την πρόσληψη ωρομίσθιου καθηγητή για ένα χρόνο. Έτσι, θα αποφύγουμε το πρόβλημα που δημιουργούνταν με τη μη προσέλευση των αναπληρωτών, που άφηναν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τους μαθητές χωρίς εκπαίδευση. Αυτό γιατί για εμάς, για τη Νέα Δημοκρατία, για την Κυβέρνησή μας, ο κάθε μαθητής, όπου και αν μένει, έχει δικαίωμα στη μόρφωση. Στο σημείο αυτό να τονίσω ότι δεν εξασφαλίζονται χρήματα και κονδύλια μόνο για τον εξοπλισμό των ΕΠΑΛ, αλλά γίνεται αύξηση του προϋπολογισμού του Υπουργείου Παιδείας για το 2021. Διότι εμείς, κύριοι συνάδελφοι, ενισχύουμε το δημόσιο σχολείο με δέκα χιλιάδες πεντακόσιους μόνιμους διορισμούς στη Γενική Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, που έρχονται να προστεθούν στους ήδη υπάρχοντες τεσσερισήμισι χιλιάδες νέους εκπαιδευτικούς, αυξάνουμε τη χρηματοδότηση προς τα ΑΕΙ, αυξάνουμε την εισοδηματική ενίσχυση των οικογενειών με τέκνα που σπουδάζουν μακριά από τη μόνιμη κατοικία τους κατά 3 εκατομμύρια ευρώ και, τέλος, αυξάνουμε τον προϋπολογισμό του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων για το 2021 κατά 200 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2020. Στηρίζουμε το εγχείρημα των ψηφιακών δεξιοτήτων, που ξεκινήσαμε με την τηλεδιάσκεψη, με 112 εκατομμύρια ευρώ σε πεντακόσιους εξήντα χιλιάδες νέους, ανταποκρινόμενοι, έτσι, άμεσα στις σημερινές απαιτήσεις της εκπαίδευσης. Διότι για μας η συμμετοχή στον ψηφιακό μετασχηματισμό πρέπει να αφορά - και αφορά - κάθε νέο και κάθε νέα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το σχέδιο νόμου αποτελεί μία συνολική προσέγγιση, καθώς για πρώτη φορά γίνεται ένας σχεδιασμός σε επίπεδο δομών, διαδικασιών, προγραμμάτων σπουδών και πιστοποίησης. Οι μαθητές, στην προσπάθειά τους να σχεδιάσουν το μέλλον τους και την επαγγελματική τους σταδιοδρομία, χρειάζονται από εμάς την καλύτερη δυνατή οργάνωση των συστημάτων εκπαίδευσης που διαθέτουμε και την εξέλιξη αυτών, ώστε να καταστήσουμε, τελικά, πρόσφορο το έδαφος στην επιμόρφωση τους και στην επαγγελματική τους αποκατάσταση. Εμείς ως Νέα Δημοκρατία, ως Κυβέρνηση, έχουμε την πολιτική βούληση που απαιτείται στη νέα εποχή των πραγμάτων, θεσμών και αξιών που βιώνουμε. Για εμάς, η παιδεία είναι το μέλλον αυτής της χώρας και επενδύουμε σε αυτό. Κυρία Υπουργέ, θερμά συγχαρητήρια! Στηρίζουμε το νομοσχέδιό σας και το υπερψηφίζουμε. Σας ευχαριστώ θερμά. Καλές γιορτές.
Επίσης, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Αμανατίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω να κλείσω με ορισμένα θέματα, τα οποία είναι από την αρχή. Παρακαλώ για την ανοχή σας, γιατί είμαι και εκπαιδευτικός, αλλά είχα και σχετική αρμοδιότητα με κάποια από τα θέματα τα οποία έχει το νομοσχέδιο. Θέλω να μιλήσω πρώτα απ' όλα, για να κλείσουμε το θέμα, για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Κοιτάξτε, για να είμαστε σοβαροί, όπως είπα και στην τοποθέτησή μου στην επιτροπή, που συζητήσαμε το σχέδιο νόμου, θα πρέπει να ξέρουμε ότι η διαστρέβλωση και η υποκρισία δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι η εξής, ότι δεν υπάρχει καμία συνωμοσιολογία. Ο νόμος τον Σεπτέμβριο του 2018 για το αν έπρεπε να υπάρξει ή όχι το ίδρυμα αυτό ψηφίστηκε απ' όλα τα κόμματα, όπως αναφέρθηκε, πλην του ΚΚΕ που ψήφισε «παρών» και της Χρυσής Αυγής. Άρα, η σύμβαση, η οποία είχε και τους στόχους, εγκρίθηκε τότε. Ωστόσο, επειδή υπήρξαν παρατηρήσεις από τη μεριά μόνο του ΣΥΡΙΖΑ - εκτός αν ο κ. Κεγκερόγλου θεωρεί ότι τώρα το Κίνημα Αλλαγής δεν είναι η συνέχεια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης - οι οποίες για να γίνουν δεκτές, έγινε επιστολή του Υπουργού Παιδείας τότε στην αντίστοιχη ομόλογό του στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και με όλες τις παρατηρήσεις, οι οποίες έγιναν δεκτές, εντάχθηκαν στην κύρωση της συμφωνίας, η οποία έρχεται και η οποία μονογράφηκε παρουσία των δύο Προέδρων της Δημοκρατίας, της Ελληνικής και της Γερμανικής, στις 11 Οκτωβρίου από τον Γενικό Γραμματέα της Νέας Γενιάς. Δεν είναι κάποιος, που «δεν ξέρουμε ποιος δεν υπέγραψε». Αυτά να τα αφήσουν, γιατί τα γνωρίζουν. Ούτε ήταν η υπηρεσιακή κυβέρνηση. Οι νομοθετικές διαδικασίες, όμως, οι οποίες έπρεπε να υπάρξουν λόγω των αλλαγών από τη μεριά της Γερμανίας - από τη μεριά της Ελλάδας είχε τελειώσει στις 11 Οκτωβρίου θέμα - πήγαν όλη τη διαδικασία πίσω και γύρω στον Μάιο έπρεπε να υπογραφεί. Οι καθυστερήσεις λόγω των εκλογών, δημοτικών και περιφερειακών, πήγαν την ημερομηνία στις 4 Ιουλίου. Καμμία συσχέτιση με εκλογές, καμμία με βιασύνη. Ίσα - ίσα, υπήρξε καθυστέρηση. Με αυτά κλείνω το θέμα. Τα υπόλοιπα τα είπε και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος. Κύριε Πρόεδρε, η Κυβέρνησή μας είχε θέσει σαν στόχο τη συνεχή βελτίωση της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Τι κάναμε πρώτα απ' όλα; Επαναφέραμε τους δυόμισι χιλιάδες καθηγητές που ήταν σε διαθεσιμότητα από τα ΕΠΑΛ και τους οποίους είχε διώξει η μνημονιακή κυβέρνηση. Επαναλειτουργήσαμε τους τομείς και τις ειδικότητες που είχαν καταργηθεί. Πήραμε όλα εκείνα τα μέτρα τα οποία χρειάζονταν για την αναβάθμισή τους. Ενδεικτικά, το ΕΠΑΛ με τον ν.4376/2016 του ΣΥΡΙΖΑ είχε τριάντα πέντε ειδικότητες σε σχέση με τον νόμο του 2006 που έδινε δεκαοκτώ ειδικότητες στα ΕΠΑΛ και του 2013 που έδινε είκοσι δύο. Βάλαμε τον θεσμό «Μια Νέα Αρχή στα ΕΠΑΛ», που εφαρμόστηκε πρώτη φορά τη σχολική χρονιά 2017-2018. Βάλαμε τον θεσμό του μεταλυκειακού έτους στις τάξεις μαθητείας. Η Κυβέρνηση, αντί να επενδύσει πάνω σε αυτά, ουσιαστικά απαξίωσε το πρόγραμμα «Μια Νέα Αρχή στα ΕΠΑΛ», υποβάθμισε τον θεσμό της μαθητείας, με μείωση θέσεων και μείωση μαθητευόμενων, αύξηση γραφειοκρατίας κ.λπ., ακύρωσε όλες τις ετήσιες εκδηλώσεις για την προβολή των ΕΠΑΛ. Παρουσιάζει ακόμα και σήμερα αδυναμία πραγματοποίησης εξετάσεων πιστοποίησης αποφοίτων των ΕΠΑΛ, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από τον ΕΟΠΠΕΠ το 2018 και το 2019 τον Φλεβάρη, αλλά όχι τον Φλεβάρη του 2020. Μόλις στις 3 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε ότι θα πάνε για τον Φλεβάρη του 2021. Μείωσε τις εκπαιδευτικές προοπτικές των αποφοίτων ΕΠΑΛ, καταργώντας τα διεθνή προγράμματα. Καθυστερεί την εκπόνηση νέων προγραμμάτων σπουδών. Δεν υπάρχει καμία δημόσια ενημέρωση για την εξέλιξη σε σχέση με τη φάση που βρίσκονται οι διεθνείς διαγωνισμοί. Γιατί το κάνει αυτό η Νέα Δημοκρατία; Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία αυτό το κάνει βάσει σχεδίου και σχεδιασμού. Ποιου σχεδιασμού; Ο τελικός στόχος για την επαγγελματική εκπαίδευση είναι η εμπορευματοποίησή της, είναι η πλήρης υπαγωγή της παρεχόμενης επαγγελματικής εκπαίδευσης σε επιδιώξεις της αγοράς και των επιχειρήσεων σε τοπικό επίπεδο. Μπορεί κανείς να μου εξηγήσει γιατί μόνο οι ανάγκες της οικονομίας σε τοπικό επίπεδο είναι αυτοί που καθορίζουν τον επαγγελματικό προσανατολισμό των νέων; Δεν υπάρχουν τεχνολογικές εξελίξεις; Δεν υπάρχουν εξελίξεις της επιστήμης; Και τελικά, δεν υπάρχει ο συνολικός, ο παραγωγικός - αναπτυξιακός προγραμματισμός της χώρας; Η κυρία Υπουργός μίλησε για επιλογή που έχουν τα παιδιά. Για να δούμε λίγο την επιλογή που δίνουν στα παιδιά. Στα πρότυπα ΕΠΑΛ, τα οποία αυτήν τη στιγμή νομοθετεί, οι μαθητές πώς μπαίνουν; Μπαίνουν με επιλογή ή με βαθμολογία; Το είπε η κυρία Υπουργός. Θα μπαίνουν με βαθμολογία από το γυμνάσιο και ουσιαστικά αποκλείονται από τομείς και ειδικότητες της επιλογής τους οι μαθητές. Η επιλογή, δηλαδή, του επαγγελματικού προσανατολισμού εδώ είναι αποτέλεσμα βαθμών και όχι επιλογών. Να, λοιπόν, πώς εννοεί τις επιλογές. Ταυτόχρονα, με τις άλλες διακρίσεις που υπάρχουν θα προωθείται η διάκριση τομέων και ειδικοτήτων και τελικά επαγγελμάτων σε καλά και δεύτερα ανάλογα με το αν υφίστανται σε πρότυπα ΕΠΑΛ. Τι λέμε εμείς, όπως λέγαμε και για τα λύκεια; Πειραματικά και άριστα επαγγελματικά λύκεια να είναι όλα, με την αναβάθμισή τους. Κύριε Πρόεδρε, άκουσα και κάποια πράγματα τα οποία χρήζουν μεγάλης συζήτησης, αλλά θα τα πω πολύ συνοπτικά. Άκουσα τα στερεότυπα «μα, δεν είναι όλα τα παιδιά για πανεπιστήμια», «είναι ώριμοι στα δεκαέξι να ψηφίζουν, αλλά όχι για να δουλεύουν;» Ειδικά το δεύτερο επιχείρημα μου θύμισε παλιά, πριν από σαράντα χρόνια, όταν ήθελαν να δικαιολογήσουν την κοινωνική ανισότητα, υπήρχαν κάποιοι θεωρητικοί οι οποίοι έλεγαν το εξής απλό: Μα, όλα τα δάκτυλά μας δεν είναι ίσα, άρα γιατί στην κοινωνία να είμαστε όλοι ίσοι; Νομίζω ότι δεν χρήζουν περαιτέρω σχολιασμού. Ωστόσο, συνολικά θα πρέπει να πω ότι έχουμε όντως διαφορετική στρατηγική και όραμα. Το δικό μας όραμα είναι ένα ενιαίο λύκειο θεωρίας και πράξης. Η δωδεκάχρονη, που είπε ο κ. Φίλης, υποχρεωτική και δημόσια εκπαίδευση δωρεάν για όλους τους μαθητές, προσθέτοντας και τα δύο έτη του νηπιαγωγείου, η δεκατετράχρονη λοιπόν δημόσια, δωρεάν παιδεία. Πού έχουμε διαφορετική στρατηγική και όραμα; Υπάρχουν δύο προσεγγίσεις, κύριε Πρόεδρε, η οικονομική, εγώ θα έλεγα η οικονομίστικη και η ανθρωποκεντρική προσέγγιση. Ο ένας δρόμος επικεντρώνεται στον άνθρωπο και μέσα από αυτόν προσδοκούμε τη βελτίωση της κοινωνίας και της οικονομίας. Ο άλλος επικεντρώνεται άμεσα στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, την οποία οφείλει να υποστηρίζει η επαγγελματική εκπαίδευση. Ποιες είναι, δηλαδή, οι συνολικές διαφοροποιήσεις; Τα δανείζομαι, κύριε Πρόεδρε, και στηρίζομαι πάρα πολύ στις σκέψεις ενός πολύ καλού και πρώην σχολικού συμβούλου, του κ. Κονταξή. Για την προσέγγιση των μαθητών, σύμφωνα με αυτά που βάζετε εσείς, η πρόοδος του κάθε μαθητή και η συμπεριφορά αποτελούν ατομική υπόθεση του μαθητή. Το σχολείο μετά την υποχρεωτική εκπαίδευση δεν μπορεί να αλλάξει την εκπαιδευτική πορεία των μαθητών ή τον χαρακτήρα τους. Πρακτικά, το σχολείο παραιτείται ή ελαχιστοποιεί την προσπάθεια περιορισμού της επίδρασης των κοινωνικών ανισοτήτων της εκπαίδευσης. Σύμφωνα με τη θεώρηση τη δική μας, τα αίτια των επιδόσεων και της στάσης του κάθε μαθητή είναι κυρίως κοινωνικά. Κάθε βαθμίδα εκπαίδευσης έχει την ευθύνη να περιορίσει τις επιδράσεις των κοινωνικών ανισοτήτων. Επειδή μιλήσαμε για ισότητα και σε αυτήν την Αίθουσα, ποια ισότητα μπορεί να υπάρξει για μαθητές, οι οποίοι στα σπίτια τους δεν έχουν ρεύμα; Ποια ισότητα μπορεί να υπάρξει για μαθητές, οι οποίοι δεν έχουν ηλεκτρονικό εξοπλισμό και θα τον πάρουν, αν τον πάρουν, σε κανέναν δύο - τρεις μήνες τελειώνοντας και η δεύτερη χρονιά; Ποια ισότητα μπορούν να έχουν οι μαθητές, των οποίων οι γονείς δεν πηγαίνουν στη δουλειά ή είναι σε αναστολή ή δεν ξέρουν αν είναι άρρωστοι ή όχι; Για ποια ισότητα μιλάμε; Ποιες πολιτικές έχουν εφαρμοστεί για να σταματήσει αυτή η ανισότητα σε ειδικούς πληθυσμούς, οι οποίοι υπάρχουν αυτήν τη στιγμή και οι οποίοι ουσιαστικά είναι αποκλεισμένοι από την εκπαίδευση; Στη σύνδεση με την αγορά της εργασίας η προσέγγιση που κάνατε είναι ότι η αγορά ξέρει ποιες είναι οι ανάγκες για ανθρώπινο δυναμικό, άρα η εκπαίδευση πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες αυτές, γιατί οι μαθητές σε αυτήν την αγορά εργασίας θα κληθούν να δουλέψουν. Σύμφωνα με τη δική μας προσέγγιση, την ανθρωποκεντρική, η εργασία δεν είναι μόνο αγορά με προσφορά και ζήτηση, αλλά περιλαμβάνει επίσης συνθήκες εργασίας, δικαιώματα, υποχρεώσεις, οργάνωση. Η αγορά ξέρει ίσως τις βραχυπρόθεσμες ανάγκες. Το σχολείο οφείλει να προετοιμάσει τους μελλοντικούς εργαζόμενους και πολίτες, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στις αλλαγές για ολόκληρη τη ζωή τους με τρόπο συμβατό με την εθνική και περιφερειακή αναπτυξιακή στρατηγική. Θα μπορούσα να πω πολλά, αλλά ο χρόνος με αναγκάζει να σταματήσω και να κλείσω με δύο - τρία πράγματα, κύριε Πρόεδρε, τα οποία θεωρώ σημαντικά. Στην επιτροπή μίλησα για την κυρία Υπουργό και είπα ότι έχω επιφύλαξη σε σχέση με το αν θα μας δώσει απαντήσεις. Επί μήνες ρωτάμε την κυρία Υπουργό και κωφεύει εσκεμμένα αποφεύγοντας να δώσει απαντήσεις. Πρώτον, θα μας δώσει τη σύμβαση της «CISCO»; Δεύτερον, τι θα κάνει για τον αριθμό μαθητών ανά τμήμα που εν μέσω πανδημίας τον αύξησε; Γιατί δεν δίνει μια οδηγία στις διευθύνσεις μαζί με τους δήμους να βρούνε κατάλληλους χώρους όπου υπάρχουν και να σπάσουν τα τμήματα; Τι θα κάνει με την ιχνηλάτηση των εκπαιδευτικών σε σχέση με τον COVID; Γιατί κωφεύει στο αντιδημοκρατικό τελείως φαινόμενο και ποιοι Βουλευτές από τα πολιτικά φάσματα μπορούν να δικαιολογήσουν ότι υπάρχει αιρετός με εκλογικό σώμα που ψήφισε το 7%;
Ολοκληρώστε, κύριε Αμανατίδη. Αυτά είναι κοινοβουλευτικός έλεγχος. Άλλη ώρα. Ολοκληρώστε. Είστε στα δέκα λεπτά.
Ούτε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να πω ότι στο Υπουργείο Παιδείας υπάρχει μία ανεμελιά διαρκείας. Γιατί το λέω αυτό; Είπα για δυο παγκόσμιες πρωτοτυπίες: τον αριθμό μαθητών ανά τμήμα και τα υπηρεσιακά συμβούλια. Σήμερα προστίθεται και τρίτη παγκόσμια εκπαιδευτική πρωτοτυπία: Πώς αλλάζεις εξεταστικό σύστημα διαρκούσης της σχολικής χρονιάς για τον Ιούνιο; Μεταβατική περίοδος; Πώς αιφνιδιάζεις μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς, τους πάντες; Αυτό δεν έχει ξαναγίνει με καμία κυβέρνηση, κύριε Πρόεδρε. Μεταβατική διάταξη, μεταβατικός χρόνος πάντα υπήρχε. Με τα λόγια αυτά σας ευχαριστώ για την ανοχή σας.
Συνεχίζουμε με τον κ. Θεμιστοκλή Χειμάρα. Κύριε Χειμάρα, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα μόνο ένας στους τρεις νέους που τελειώνει την υποχρεωτική εκπαίδευση επιλέγει να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στην επαγγελματική. Αναρωτηθήκαμε, όμως, πού οφείλεται αυτή η παθογένεια; Μήπως στην ψυχοσύνθεση και τις νοοτροπίες της ελληνικής οικογένειας; Μήπως στην υποτίμηση του επαγγέλματος του τεχνίτη; Στην επιδίωξη κάθε νοικοκυριού για τη συμμετοχή των παιδιών του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομικής δομής, που έχει σταδιακά απαξιώσει τη βιομηχανία, τη βιοτεχνία και τις παραγωγικές δραστηριότητες; Στη ραγδαία ίσως αλλαγή και τη μονομερή έμφαση στην παροχή υπηρεσιών; Μήπως στην ανεπάρκεια που επιδεικνύει διαχρονικά η πολιτεία, ενδεχομένως και η επιχειρηματική κοινότητα, στο σχεδιασμό και την εφαρμογή έξυπνων πολιτικών και αποτελεσματικών προτύπων επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης; Αναμφίβολα, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είναι μία η αιτία και βεβαίως, δεν είναι μοναδική η απάντηση. Είναι όλες οι αιτίες μαζί αυτές που συνεισφέρουν, περισσότερο ή λιγότερο η καθεμιά, στην απαξίωση της επαγγελματικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Συμφωνούμε όλοι πως αυτή η πολιτική πρέπει να επανασχεδιαστεί και αυτόν ακριβώς τον ανασχεδιασμό υπηρετεί το σημερινό νομοσχέδιο. Κεντρική στόχευση της μεταρρύθμισης είναι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση να καταστεί συνειδητή επιλογή για τους πολλούς. Το εργαλείο αυτής της αναπτυξιακής πολιτικής θα προσφέρει στους νέους και τις νέες μας ποιοτικές θέσεις εργασίας. Θέλω να σταθώ σε τρία κομβικά σημεία άσκησης πολιτικής, στα οποία παρεμβαίνει το σημερινό μας νομοθέτημα: Πρώτον, κάνουμε πράξη την άμεση σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, της δια βίου μάθησης και κατάρτισης με την αγορά εργασίας. Πώς; Με ουσιαστική και όχι κατ' επίφαση συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στο σχεδιασμό της. Στο κεντρικό συμβούλιο επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, όπως και στο συμβούλιο σύνδεσης με την παραγωγή και την αγορά εργασίας σε κάθε περιφέρεια της χώρας συμμετέχουν εκφραστές της κοινωνίας, της έρευνας και της καινοτομίας και εκπρόσωποι, βεβαίως, της αγοράς και της επιχειρηματικής κοινότητας. Επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω την εμπειρία μου από την προηγούμενη ιδιότητά μου, όταν υπηρετούσα την περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Το 2015 στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας αναζητούσαμε εταίρους για την προετοιμασία της στρατηγικής έρευνας και ανάπτυξης. Research and Innovation Strategy 3. Πρόκειται για μια διαδικασία που εστιάζει στην επιχειρηματική ανακάλυψη, την αναζήτηση των κλάδων της τοπικής και περιφερειακής οικονομίας που παρουσιάζουν εκείνη την ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική, στην οποία η εφαρμογή της έρευνας από την εκπαιδευτική κοινότητα θα επιτρέψει να καταστεί πεδίο εφαρμογής πολιτικών και βεβαίως κατεύθυνσης των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων. Εμπλέκοντας λοιπόν, τους κοινωνικούς φορείς, την εκπαιδευτική κοινότητα του τόπου μας και την επιχειρηματική κοινότητα, καταφέραμε να προσδιορίσουμε τα πραγματικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της περιοχής μας, στα οποία πρέπει να επενδύσουμε, ώστε να ενισχύσουμε την επιχειρηματικότητα και βεβαίως τελικά την τοπική και περιφερειακή οικονομία. Αυτό έρχεται να κάνει το παρόν νομοσχέδιο σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο με συγκεκριμένη διαβαθμισμένη δομή και πολλαπλές επιλογές στην εκπαιδευτική πορεία που θα επιλέξουν ο μαθητής και η μαθήτρια. Η Στερεά Ελλάδα, για παράδειγμα, χρειάζεται σύγχρονα καταρτισμένους γεωργούς και κτηνοτρόφους που θα αξιοποιήσουν κάθε ευκαιρία και κάθε ευρώ από τη Νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική. Χρειαζόμαστε εξειδικευμένο προσωπικό για τη χρήση ιαματικών υδάτων, που θα μπορούσε να μεταφραστεί σε νέα Τμήματα Φυσικής Αποκατάστασης και Αισθητικής στο δημόσιο ΙΕΚ. Χρειαζόμαστε νέους πιστοποιημένους τεχνικούς φυσικού αερίου, μιας και στη Στερεά Ελλάδα αυτήν ακριβώς τη στιγμή που μιλάμε τρέχουν οι διαγωνισμοί επέκτασης του δικτύου και θα συνδεθούν τα επόμενα χρόνια οι μεγαλύτερες πόλεις της περιφέρειας. Ακόμα, χρειαζόμαστε καλά εκπαιδευμένο προσωπικό στον τομέα της εξωστρέφειας των αγροτικών προϊόντων που θα μπορούσαν να στελεχώσουν τους αγροτικούς μας συνεταιρισμούς, με στόχο να φτάσουν επιτέλους τα τοπικά προϊόντα στα ράφια των διεθνών αγορών. Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, να λειτουργούν τα αντίστοιχα τμήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης στην περιοχή μας; Δεύτερη σημαντική παρέμβαση. Ιδρύονται για πρώτη φορά τα πρότυπα επαγγελματικά λύκεια. Από τον Οκτώβριο του 2019, με ερώτησή μου προς την Υπουργό Παιδείας, είχα και ο ίδιος προτείνει την ίδρυση πρότυπου επαγγελματικού λυκείου με αγροτική κατεύθυνση στη Φθιώτιδα που είναι αγροτική περιοχή, μια δομή που θα εφοδιάσει τον αυριανό νέο αγρότη με όλες τις γνώσεις για τις νέες τεχνολογίες και τις βέλτιστες μεθόδους παραγωγής, ιδιαίτερα στον τομέα των ευφυών συστημάτων. Να μπορούν συνδεθούν άμεσα με την ακαδημαϊκή κοινότητα και να αναχθούν σε πνεύμονες έρευνας και καινοτομίας στον πρωτογενή τομέα, κάτι που όμως δεν θα οδηγούσε σε εργασιακό αδιέξοδο, γιατί θα είναι απόλυτα συνδεδεμένοι με την παραγωγική διαδικασία της παραγωγής, γεγονός που θα εξασφάλιζε και άμεση επαγγελματική αποκατάσταση. Θεσμοθετούμε τρεις μεγάλες καινοτομίες στη λειτουργία των ΙΕΚ, που αφορούν στην ίδρυση των δημόσιων πειραματικών και θεματικών ΙΕΚ, στη δυνατότητα των δημόσιων και ιδιωτικών ΙΕΚ να οργανώσουν ξενόγλωσσα τμήματα, για να προσελκύσουν τους καταρτιζόμενους από όλο τον κόσμο, στην αναβάθμιση και διεύρυνση της πρακτικής άσκησης των καταρτιζομένων παράλληλα με τη δυνατότητα συμμετοχής τους σε αντίστοιχα προγράμματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κρίνοντας πάλι από την προσωπική μου εμπειρία και συνεργασία ως μικρός επιχειρηματίας με το δημόσιο ΙΕΚ της περιοχής μου, της Λαμίας, μπορώ να επιβεβαιώσω την εξαιρετική προσφορά της πρακτικής άσκησης. Η μικρή επιχείρηση που διατηρώ στη Λαμία αξιοποιεί νέες τεχνολογίες σε όλο το φάσμα των εργασιών της. Με βάση αυτό έχουμε αναπτύξει στενή συνεργασία στους τομείς των ψηφιακών τεχνολογιών. Ποια είναι τα οφέλη από τη συνεργασία; Η επιχείρησή μου έχει τη δυνατότητα να δίνει εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, να το εκπαιδεύει στο πεδίο και να επενδύει στη μελλοντική συνεργασία, αφού πολλά από τα παιδιά που έχουν κάνει την πρακτική τους στη δική μου εταιρεία, έχουν παραμείνει για χρόνια μετά τη λήξη τους ως εργαζόμενοι και κάποιοι εργάζονται και σήμερα. Ο εκπαιδευόμενος, από την άλλη, έχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει στην πράξη όσα διδάχτηκε και να βρει μια εργασία, που θα του ανοίγει τις προοπτικές για ένα καλύτερο αύριο. Αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι το μοντέλο της σύνδεσης της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας σε μια πόλη της ελληνικής περιφέρειας. Είναι το μοντέλο που όλοι ευχόμαστε να ενισχυθεί και το Υπουργείο Παιδείας, ανταποκρινόμενο στην ανάγκη, κάνει σήμερα πράξη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διανύουμε μια παράξενα δύσκολη περίοδο που επηρέασε και επηρεάζει δραματικά κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία μας είναι οι σύγχρονοι ήρωες μας, αλλά και στην παιδεία όπου εκπαιδευτικοί κάθε κλάδου καταβάλλουν υπερπροσπάθεια, προκειμένου να μη χαθεί η σχολική χρονιά. Όμως, η κρίση έχει αρχή, μέση και τέλος. Γι' αυτό οφείλουμε να μεριμνήσουμε έγκαιρα για την επόμενη μέρα. Ως εκπρόσωπος του λαού της Φθιώτιδας, ως ελεύθερος επαγγελματίας, μα κυρίως ως πατέρας δύο μικρών παιδιών, συγχαίρω την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για τη νομοθετική πρωτοβουλία. Με το βλέμμα στο μέλλον, λοιπόν, σας καλώ να υπερψηφίσετε τη συγκεκριμένη μεταρρύθμιση. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον συνάδελφο, τον κ. Χειμάρα. Κύριε Μπαραλιάκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρία Υφυπουργέ και κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου έρχεται να ανατρέψει μία βαθιά και διαχρονική αδικίας εις βάρος της επαγγελματικής εκπαίδευσης και της τεχνικής κατάρτισης. Είναι η αφετηρία για να εκριζώσει από το συλλογικό υποσυνείδητο της ελληνικής κοινωνίας μια στρεβλή αντίληψη, η οποία έχει παγιωθεί τις τελευταίες δεκαετίες, ότι δηλαδή η τεχνική εκπαίδευση και τα τεχνικά επαγγέλματα είναι υποδεέστερα και αφορούν μαθητές δεύτερης κατηγορίας. Οι Έλληνες είχαμε το προνόμιο να θεωρούμαστε εξαιρετικοί τεχνίτες με αποθησαυρισμένη γνώση και εμπειρία γενιών σε επαγγέλματα, τα οποία μας καθιστούσαν περιζήτητους παγκοσμίως. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι είναι πολλοί οι Έλληνες που μετανάστευσαν στη δυτική Ευρώπη και στην Αμερική και διέπρεψαν εργαζόμενοι σε θέσεις, οι οποίες απαιτούσαν λεπτομέρεια χειρισμών και τεχνική επιδεξιότητα. Παρ'όλα αυτά, τις τελευταίες δεκαετίες, εξαιτίας μιας σειράς παραγόντων, η παρακαταθήκη αυτή λησμονήθηκε και παραμερίστηκε χάρη μιας πλειοδοσίας, η οποία γενικεύτηκε σε μια λαϊκίστικη προσέγγιση της παιδείας σε πακτωλό πτυχίων. Ο εκπαιδευτικός λαϊκισμός οδήγησε σε ακαδημαϊκά πτυχία, τα οποία παρέμειναν κενό γράμμα και άγραφο χαρτί στην αγορά εργασίας, χωρίς αληθινό αντίκρισμα σε θέσεις εργασίας. Την ίδια στιγμή, τεχνικά επαγγέλματα, τα οποία είναι κρίσιμα στη διάρθρωση της οικονομικής δραστηριότητας άρχισαν να εμφανίζουν σοβαρές ελλείψεις και να σπανίζουν ολοένα και περισσότερο. Έλληνες τεχνίτες, οι οποίοι ήταν ανάρπαστοι στη εσωτερική αγορά άρχισαν να αποκαθίστανται στις εργασίες αυτές από αλλοδαπούς. Ενώ λοιπόν, η πρόκληση της τεχνικής εκπαίδευσης ήταν η αναβάθμισή της, η παρακολούθηση νέων μεθόδων και η σύμπλευση με την τεχνολογική εξέλιξη, εμείς επιλέξαμε την παρακμή και τον μαρασμό της, αποτρέποντας σθεναρά ακόμα και νέα παιδιά με όρεξη και μεράκι να εξελίξουν ένα τεχνικό επάγγελμα. Με τις διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου, επαναφέρουμε την επαγγελματική εκπαίδευση και την τεχνική κατάρτιση ως ισότιμο πυλώνα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Καθιστούμε την οδό της επαγγελματικής εκπαίδευσης μια ελκυστική επιλογή και μία αξιόπιστη λύση για όλα εκείνα τα παιδιά, τα οποία σήμερα δεν βρίσκουν το θεσμικό πλαίσιο για να διοχετεύσουν το ταλέντο τους και τη φυσική ροπή τους. Εισάγουμε μια σημαντική καινοτομία με την ίδρυση ενός εναλλακτικού επιπέδου σπουδών μετά το γυμνάσιο και πριν το λύκειο, το επίπεδο 3. Απόφοιτοι γυμνασίου θα έχουν τη δυνατότητα να αποκτούν ειδικά επαγγελματικά προσόντα προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς σε συγκεκριμένα τεχνικά επαγγέλματα, όπως τεχνίτες αλουμινίου ή τεχνίτες μαρμάρου με διετή φοίτηση και ειδικά μαθήματα. Η υπεραξία αυτής της μεταρρύθμισης όμως έγκειται στο γεγονός ότι δεν αφήνουμε ξεκρέμαστους τους μαθητές που θα επιλέξουν αυτή την εκπαιδευτική βαθμίδα. Τους δίνουμε ένα επιπλέον κίνητρο, τους εξασφαλίζουμε μια προοπτική για το επαγγελματικό τους μέλλον. Κάνουμε πράξη τη διασύνδεση της τεχνικής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας. Με τη συγκρότηση συμβουλίων, τα οποία θα απαρτίζονται από όλους τους αρμόδιους θεσμικούς φορείς που θα ανιχνεύουν τις συγκεκριμένες ανάγκες της αγοράς εργασίας και σε εθνικό και σε τοπικό επίπεδο θα καθορίζεται τι μαθήματα θα διδάσκονται στις δομές επαγγελματικής εκπαίδευσης. Για παράδειγμα, στην πατρίδα μου την Πιερία υπάρχει ανάγκη λειτουργίας σχολών τόσο για συγκεκριμένους κλάδους του πρωτογενούς τομέα και της μεταποίησης, όσο και για επαγγέλματα του τουριστικού τομέα. Κατ' αυτό τον τρόπο, θα κατορθώσουμε να μειώσουμε την ανεργία, ειδικότερα σε νομούς, που εμφανίζουν πιο έντονο το φαινόμενο αυτό, με στοχευμένες παρεμβάσεις και καταγραφή της συγκεκριμένης αγοράς εργασίας, ενώ παράλληλα θα ισορροπήσουμε την καμπύλη μεταξύ προσφοράς και ζήτησης σε συγκεκριμένα επαγγέλματα, τα οποία είναι απαραίτητα, αλλά και αμείβονται καλά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο προσεγγίζει οριστικά την τεχνική κατάρτιση και την επαγγελματική εκπαίδευση. Προσφέρει μια στιβαρή εναλλακτική, προτείνει μια αλλαγή νοοτροπίας κυρίως, προωθεί μια επαναπροσέγγιση των νέων παιδιών με το τεχνικό επάγγελμα, δεν αρκείται σε αποσπασματικές ρυθμίσεις οι οποίες καταλήγουν εις βάρος των μαθητών και των γενιών, δεν τραυματίζουν τη φιλοδοξία τους να επιλέξουν ένα διαφορετικό δρόμο πάνω στο αντικείμενο που αγαπούν και επαναφέρει μια αρμονική συνεργασία γενικής και τεχνικής εκπαιδευτικής βαθμίδας. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να εξάρω την πρωτοβουλία της ηγεσίας του Υπουργείου για την ενίσχυση της εκμάθησης κολύμβησης στο πλαίσιο του μαθήματος φυσικής αγωγής, ένα πρόγραμμα που αναδεικνύει τη σημασία της κολύμβησης για την ίδια τη ζωή των παιδιών και μια εκπαίδευση που η αξία της αυξάνεται αν αναλογιστούμε ότι στη χώρα μας ο πνιγμός είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία θανάτου μετά τα τροχαία, ενώ σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας βρισκόμαστε στην 6η θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη τριακοστή ένατη παγκοσμίως σε θανάτους με αυτόν τον τρόπο. Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι η νέα εποχή που ανατέλλει δεν οδηγεί στην αποσάθρωση των τεχνικών επαγγελμάτων, αλλά αποτελεί το εφαλτήριο για την ποιοτική τους αναβάθμιση. Είναι βαγόνι στο τρένο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Πρέπει να δώσουμε στη νέα γενιά τα εχέγγυα να επιβιβαστεί πανέτοιμη σε αυτό το τρένο. Το μεταρρυθμιστικό μας όραμα στην παιδεία τους χωράει όλους και δεν κάνει εξαιρέσεις και διακρίσεις σε κανέναν. Σας ευχαριστώ πολύ. Καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά σε όλους.
Επίσης, κύριε συνάδελφε. . Σας ευχαριστούμε και για τη συντόμευση στον χρόνο. Τον λόγο έχει η συνάδελφος Βουλευτής από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, η κ. Καλλιόπη Βέττα. [[Δεν ακούγεται λόγω κακής σύνδεσης]] Δεν βλέπω την κ. Βέττα, ούτε την ακούω. Θα προχωρήσουμε στην κ. Κωνσταντίνα Αδάμου από το ΜέΡΑ25. Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου με δυο λόγια για το άρθρο 147 του νομοσχεδίου που αφορά στην κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Σύμφωνα με την εν λόγω συμφωνία, παρότι φαινομενικά η ίδρυση και λειτουργία του Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας υπαγορεύεται από το ευρωπαϊκό ιδεώδες, αν εξετάσουμε με προσοχή τις δράσεις που αυτό έχει ήδη αναλάβει, είναι εύκολο να παρατηρήσουμε ότι δεν πρόκειται περί τούτου. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, τα πολιτικά και ιδεολογικά μοτίβα που η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ανακινεί, ελάχιστα προωθούν την προσέγγιση των δύο λαών μέσω της κουλτούρας και του πολιτισμού. Αντίθετα από αυτά, στο επίκεντρο του Ιδρύματος βρίσκονται διάφορα ζητήματα, όπως οι εμπειρίες των Ελλήνων νέων που δούλεψαν ή δουλεύουν στη Γερμανία, τη γερμανική κατοχή, η παρουσία των προσφύγων στην Ελλάδα και ούτω καθεξής. Θα πρέπει λοιπόν να είμαστε πολύ προσεκτικοί, διότι διαμέσου αυτών των δράσεων ενδέχεται να παραποιηθεί η σύγχρονη ιστορία και δη, αυτή που αφορά στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και στη γερμανική κατοχή. Και αν αυτό εσείς το λαμβάνετε ελαφρά τη καρδία, πηγαίνετε και πείτε το αυτό στους κατοίκους των Καλαβρύτων, του Χορτιάτη, των Κερδυλίων, της Καντάνου και άλλων μαρτυρικών πόλεων και χωριών της Ελλάδος. Θα πρέπει να είναι σαφές ότι σε καμμία περίπτωση δεν γίνεται να εξισώνεται ο θύτης και το θύμα, γιατί αυτό φαίνεται πως έχει προσπαθήσει να πράξει το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας μέσω φρασεολογίας που έχει χρησιμοποιήσει στις δράσεις του. Είναι σαφές ότι σκοπός του Ιδρύματος είναι να προωθήσει την ατζέντα του Υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την εθνική μας εξωτερική πολιτική και διπλωματία. Χρειάζεται, λοιπόν, εξαιρετική προσοχή με την κύρωση της συμφωνίας, η οποία θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συνυπογραφεί από το Υπουργείο Εξωτερικών και γι' αυτόν τον λόγο είναι ισχυρή πεποίθησή μας ότι θα πρέπει να υπάρξει εκ νέου συζήτηση αποκλειστικά για το ζήτημα αυτό. Στο μεταξύ, η γερμανική πλευρά οφείλει να αναγνωρίσει με σαφή και επίσημο τρόπο όλες τις οφειλές της προς την Ελλάδα, οι οποίες προκύπτουν από τη διάρκεια της κατοχής στην πατρίδα μας. Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Επιπρόσθετα, εννοείται πως θα πρέπει να γίνει απολύτως σαφές ότι η συμφωνία αυτή δεν αποτελεί με κανέναν τρόπο απάντηση για την ιστορική ευθύνη που φέρει η Γερμανία για το κατοχικό δάνειο και την εξαφάνιση σπουδαίων αρχαιολογικών ευρημάτων από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της σκοτεινής περιόδου κατοχής. Εννοείται πως η αδελφοσύνη των λαών και οι διαπολιτισμικές συνεργασίες και ανταλλαγές είναι αναπόσπαστα κομμάτια του αξιακού μου συστήματος, θα πρέπει όμως στην περίπτωση αυτή να σας ξανακρούσω τον κώδωνα του κινδύνου για την κύρωση της εν λόγω συμφωνίας. Κυρίες και κύριοι, όταν νομοθετεί μια κυβέρνηση οφείλει να λαμβάνει υπ' όψιν της τις τρέχουσες κοινωνικές και οικονομικές συγκυρίες. Εν μέσω μιας περιόδου όπου οι εκπαιδευτικοί όλης της χώρας αγκομαχούν για να παρέχουν εκπαίδευση στους μαθητές όλων των βαθμίδων λόγω του δυσλειτουργικού συστήματος της εκπαίδευσης και την ώρα που υπάρχουν ακόμη και σήμερα μαθητές που προσπαθούν να λάβουν γνώση από ένα και μοναδικό πολλές φορές smartphone, έξυπνο κινητό, της οικογένειας, εμείς καλούμαστε να αποφασίσουμε για μεταρρυθμίσεις του εκπαιδευτικού συστήματος χωρίς πρώτα να έχουν γίνει προσπάθειες διορθώσεων των κακών νομοθετημάτων του Υπουργείου Παιδείας. Ερωτώ: Με ποιον τρόπο εξασφαλίζονται ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα αγοράς νέου εξοπλισμού σε ορισμένα νοικοκυριά, ώστε να παρακολουθούν απρόσκοπτα την τηλεκπαίδευση; Σε τι ενέργειες προβαίνει γι' αυτό το πράγμα το Υπουργείο; Ταυτόχρονα, το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει διαβεβαιώσει ακόμη σε κανέναν βαθμό με σαφήνεια τους εκπαιδευτικούς αλλά και τους μαθητές ότι τα προσωπικά τους δεδομένα είναι ασφαλή, καθώς η σύμβαση με τον πάροχο της υπηρεσίας παραμένει ερμητικά σφραγισμένη στα συρτάρια της Υπουργού χωρίς να γνωρίζουμε τι πραγματικά έχει υπογραφεί. Κυρίες και κύριοι, ήδη με τις φετινές αναχρονιστικές παρεμβάσεις του Υπουργείου στη δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση έγιναν εμφανείς οι προθέσεις για στρατηγική υποβάθμιση των δημόσιων σχολείων. Σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού που ψηφίστηκε χθες, ιδιαίτερο προβληματισμό προκάλεσε η διακηρυγμένη συρρίκνωση των δαπανών στην παιδεία. Με το νομοσχέδιο που εξετάζουμε προωθείται το ξεπερασμένο μοντέλο της επαγγελματικής κατάρτισης ανηλίκων στις μεταγυμνασιακές βαθμίδες, το οποίο έχει ως στόχο την ανήλικη υποαμειβόμενη εργασία. Τα οφέλη των νέων από την πρώιμη επαγγελματική κατάρτιση είναι ελάχιστα, καθώς οι βεβαιώσεις σπουδών των σχολών αυτών θα κατατάσσονται πλέον στο επίπεδο 3 του εθνικού πλαισίου προσόντων, συμπαρασύροντας όμως προκλητικά, με αναδρομική ισχύ κιόλας, τους χιλιάδες αποφοίτους των επαγγελματικών σχολών μαθητείας του ΟΑΕΔ που μέχρι σήμερα κατατάσσονταν στο επίπεδο 4 κατόπιν εξετάσεων που έδιναν. Εκτός όμως από τις ελάχιστες αμοιβές, που θα προσφέρονται ως αντάλλαγμα για την πολύωρη πρακτική καθημερινή εργασία των ανηλίκων, επί της ουσίας οι σχολές επαγγελματικής κατάρτισης δεν περιλαμβάνουν κανένα σφαιρικό γνωστικό αντικείμενο ούτε θα προσφέρουν σημαντική τεχνολογική εμβάθυνση ή παιδαγωγικό έργο. Είναι άκρως απογοητευτική η εμμονή του Υπουργείου για την πρώιμη κατάρτιση χωρίς πρώτα οι μαθητές να λάβουν μια ολόπλευρη εκπαίδευση μέσω της εκμάθησης της ιστορίας μας, της γλώσσας μας, της βιολογίας και άλλων μαθημάτων που σίγουρα αυτή η γνώση θα τους φανεί χρήσιμη σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής τους. Είναι απόλυτα βέβαιο ότι τα ποσοστά του αναλφαβητισμού στην κοινωνία μας θα αυξηθούν δραματικά τις επόμενες δεκαετίες. Είναι συνεπώς σαφές ότι με τη μεταγυμναστική κατάρτιση δημιουργείται ταξικός διαχωρισμός μεταξύ των νέων, αφού η πλειοψηφία των μαθητών θα οδηγούνται από ανάγκη στις σχολές αυτές, με αποτέλεσμα να εγκλωβίζονται σε ένα καθεστώς στείρας πρακτικής κατάρτισης χωρίς να λαμβάνουν πολύτιμα γνωστικά, μορφωτικά ή παιδαγωγικά εφόδια τα οποία θα μπορούσαν να τους ωφελήσουν πολυπλεύρως στη μετέπειτα ζωή τους. Επιπροσθέτως, όσο κι αν το τονίσαμε, αποφασίσατε να μην καλύψετε με κάποιο άρθρο την πηγή της χρηματοδότησης που θα λαμβάνουν τα ανήλικα παιδιά, το ύψος της αμοιβής αυτής και τις ακριβείς συνθήκες εργασίας. Έτσι ελλοχεύουν όλοι οι κίνδυνοι της εργασιακής εκμετάλλευσης ανηλίκων. Καθίσταται συνεπώς, απόλυτα προφανές ότι η βασική στόχευση των σχολών αυτών είναι η ελάχιστα αμειβόμενη ανήλικη εργασία, η οποία θα είναι ντυμένη με εκπαιδευτικό μανδύα. Συν ταύτα, οι διευθυντές των σχολών αυτών δεν προβλέπεται να έχουν κάποια παιδαγωγική επάρκεια, γεγονός που με κάνει να προβληματίζομαι για την ποιότητα της παρεχόμενης κατάρτισης σε ανήλικους και τη συνολική αρτιότητα του έργου των σχολών αυτών. Ακόμη, τα προγράμματα σπουδών πλέον δεν θα καθορίζονται από επιστημονικό προσωπικό, αλλά από τους παράγοντες της αγοράς, με αποτέλεσμα να προκαλείται μια τυφλή σύνδεση της αγοράς με την εκπαίδευση και έτσι η εκπαίδευση παύει να είναι αυταξία και μετατρέπεται σε αξία χρήσης. Σε ό,τι αφορά τώρα στα πρότυπα επαγγελματικά λύκεια, τα ΠΕΠΑΛ πλέον, είναι σαφές ότι ξεκινά η εφαρμογή ενός γενικότερου στρατηγικού σχεδιασμού της Κυβέρνησης για την εμπέδωση ενός στείρου και αναχρονιστικού μαθησιακού μοντέλου απόλυτης πειθαρχίας και βαθιά συμπλεγματικής αριστείας, σε αντιδιαστολή με τα πειραματικά λύκεια, τα οποία με βεβαιότητα βοηθούν τους μαθητές να αναπτύξουν τις κοινωνικές δεξιότητές τους, τη δημιουργικότητά τους και τη φαντασία τους. Παράλληλα, το Υπουργείο ουσιαστικά προχωρά στην κατάργηση πολλών δημόσιων ΙΕΚ, καθώς όσα έχουν λιγότερους από διακόσιους σπουδαστές στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ή λιγότερους από εκατό σπουδαστές στην περιφέρεια θα κλείσουν άμεσα. Εξαιρούνται μόνο οι παραμεθόριες περιοχές και όχι οι απομακρυσμένες εντός νομού ή νησιωτικές περιοχές, παρ' όλο που στην επιτροπή τόνισα την παράβλεψη αυτή του Υπουργείου και αιτήθηκα να συμπεριληφθεί η πρόταση «απομακρυσμένες ή νησιωτικές περιοχές», διότι υπάρχουν ΙΕΚ τα οποία είναι σε απομακρυσμένες περιοχές εντός κεντρικών νομών και εξυπηρετούν αρκετούς σπουδαστές της περιφέρειας που δεν έχουν άλλες διεξόδους. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί το ΙΕΚ Κουφαλίων της Θεσσαλονίκης, το οποίο εξυπηρετεί σπουδαστές και από γειτνιάζοντες νομούς, το οποίο όμως μετά την ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου θα κλείσει. Πρόκειται, λοιπόν, να προκληθούν σημαντικά ζητήματα βιωσιμότητας τόσο στο υφιστάμενο προσωπικό, όσο και στους σπουδαστές οι οποίοι θα οδηγηθούν αναγκαστικά σε ιδιωτικά ΙΕΚ, οπότε θα επιβαρυνθούν οι γονείς τους με έξοδα επιπλέον ή θα αναγκαστούν οι ίδιοι να εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές τους. Επιπροσθέτως, με το εν λόγω νομοσχέδιο παρέχεται η δυνατότητα στους αποφοίτους των ΙΕΚ να εισάγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δηλαδή στα πανεπιστήμια της χώρας μας, έπειτα από κατατακτήριες εξετάσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να εξισώνονται οι βαθμίδες της εκπαίδευσης και κατάρτισης και να δημιουργούνται ακόμα μεγαλύτερες ανισότητες κυρίως εις βάρος των μαθητών των γενικών λυκείων, που τόσο πολύ κοπιάζουν με τις πανελλήνιες εξετάσεις και θα κοπιάζουν ακόμη περισσότερο από εδώ και στο εξής με την εφαρμογή του νέου σχετικού φετινού νομοθετήματος. Φυσικά, η πρόβλεψη αυτή ευνοεί σε μεγάλο βαθμό τους ιδιοκτήτες των μεγάλων …
Ολοκληρώστε. Έχετε υπερβεί τον χρόνο.
Ολοκληρώνω σε μισό λεπτό. …οι οποίοι θα μετατρέψουν τις δομές τους σε άτυπα φροντιστήρια και έτσι θα κερδοσκοπήσουν πουλώντας ελπίδα σε χιλιάδες νέους και νέες για την είσοδό τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τέλος, δεν υπάρχει ειδική πρόβλεψη ώστε να μπορούν να συμμετέχουν άτομα με ειδικές ανάγκες, είτε είναι εκπαιδευτές είτε είναι εκπαιδευόμενοι, στην επαγγελματική εκπαίδευση. Σχετική διαμαρτυρία, άλλωστε, συνέταξε και η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία. Είναι ανάγκη η πολιτεία επιτέλους να αντιμετωπίσει ολιστικά και με σαφές σχέδιο και όχι αποσπασματικά τα πάγια ζητήματα της προσβασιμότητας και της ενσωμάτωσης των ΑΜΕΑ στις δομές της, κάτι που άλλωστε θα έπρεπε να είναι και αυτονόητος στόχος σε μια πολιτισμένη χώρα με παιδεία. Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι το παρόν νομοσχέδιο εγκυμονεί τον κίνδυνο της ανάπτυξης του αναλφαβητισμού και στη χώρα μας, κάτι που έχει ήδη παρατηρηθεί από τους εκπαιδευτικούς της Γερμανίας για το δικό τους εκπαιδευτικό σύστημα, του οποίου το εκπαιδευτικό μοντέλο προσπαθεί τώρα να ενσωματώσει με το παρόν νομοσχέδιο το Υπουργείο Παιδείας και το οποίο είναι ξεκάθαρα ταξικό. Συμπερασματικά, με το παρόν νομοσχέδιο …
Όχι, κοιτάξτε, είπατε «κλείνοντας», μετά είπατε «τέλος» και τώρα «συμπερασματικά».
…για την υποβάθμιση κάθε βαθμίδας της δημόσιας εκπαίδευσης.
Δεν έχετε άλλο χρόνο. Είστε στα δέκα λεπτά.
Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας. Έχω ολοκληρώσει, κύριε Πρόεδρε.
Εγώ παρασύρθηκα, διότι ακούω «κλείνοντας», μετά «τέλος» και τώρα «συμπερασματικά».
Θα μιλούσαν κανονικά πολύ περισσότεροι Βουλευτές, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Αδάμου, με μία πρόταση κλείστε, γιατί δεν μου αρέσει να σας διακόψω.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής. Με το παρόν νομοσχέδιο εμπεδώνεται η πάγια στόχευση της Κυβέρνησης για την υποβάθμιση κάθε βαθμίδας της δημόσιας εκπαίδευσης. Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Συνεχίζουμε με την κ. Βέττα. Μας ακούτε; Μας βλέπετε;
Και σας ακούω και σας βλέπω, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ, έχετε τον λόγο και προσπαθήστε να προσεγγίσετε τα επτά λεπτά.
Υπήρξε ένα πρόβλημα με το ίντερνετ…
Κύριε Πρόεδρε, συγγνώμη που σας διακόπτω. Αν θέλετε, πείτε μας ποιοι είναι οι επόμενοι, για να ξέρουμε, γιατί είμαστε από τις εννιά το πρωί εδώ.
Δεν πειράζει. Στη Βουλή πάντα είμαστε από τις εννιά και μπορεί να τελειώσουμε και τα μεσάνυχτα.
Το ξέρω, κύριε Πρόεδρε. Να ξέρουμε ποιοι είναι οι επόμενοι.
Στη συνέχεια θα πάρει τον λόγο ο Υφυπουργός ο κ. Διγαλάκης και στη συνέχεια θα μιλήσετε, κύριε Καλλιάνο εσείς, η κ. Αναγνωστοπούλου και μετά η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 και συνεχίζουμε με άλλους πέντε, έξι ομιλητές.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Βέττα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν ξεκινήσω την ομιλία μου για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, θα ήθελα να κάνω μία αναφορά στις υγειονομικές εξελίξεις που αφορούν την περιοχή μου, την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης. Έπειτα από δύο μήνες εντατικού lockdown, καθώς σε εμάς τα περιοριστικά μέτρα εφαρμόστηκαν πριν από οποιαδήποτε άλλη περιοχή, ήδη δηλαδή από τις 16 Οκτωβρίου, διαπιστώνουμε πως δεν υπάρχει καμία πρόοδος στη μείωση των κρουσμάτων. Αντιθέτως, κινούμαστε στη λογική των αυστηρότερων παρεμβάσεων. Αποδεικνύεται και εδώ ότι έχουν γίνει τεράστια λάθη από την Κυβέρνηση στη διαχείριση και τον έλεγχο της πανδημίας, καθώς είναι αδύνατον, σύμφωνα με τους επιδημιολογικούς κανόνες να παρουσιάζεται τέτοια εικόνα έπειτα από δύο μήνες περιοριστικών μέτρων. Καλώ την Κυβέρνηση να ασχοληθεί, επιτέλους, σοβαρά με την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης, να προστατεύσει την υγεία των κατοίκων, αλλά και την οικονομία της περιοχής που βάλλεται τόσο εξαιτίας των απανωτών lockdown, όσο και από τη βίαιη απολιγνιτοποίηση. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι πολύ αισιόδοξη, καθώς την ίδια στιγμή που έχουμε αυτό το σκηνικό, η Κυβέρνηση διά του Υπουργού Οικονομικών, απαντώντας σε ερωτήσεις μου για την ανάγκη λήψης έκτακτων μέτρων ενίσχυσης, ισχυρίζεται ότι δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω από τα γενικώς ισχύοντα και ότι θα επιληφθεί εάν κριθεί σκόπιμο. Τα συμπεράσματα ανήκουν στην κοινωνία της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης. Ερχόμενη τώρα στο σημερινό θέμα, θα πω κατ' αρχάς επί της διαδικασίας ότι είναι ένα νομοσχέδιο που συζητήθηκε παράλληλα με τον προϋπολογισμό εν καιρώ πανδημίας, χωρίς να υπάρχει καμία αναγκαιότητα για μια τέτοια σπουδή. Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που παραδίδει την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση την αγορά, χωρίς καμία μέριμνα για την εκπαιδευτική κοινότητα και την ουσιαστική αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας. Σημειωτέον δε, ότι αντίθετα με ό,τι ισχυριστήκατε, δεν προκύπτει από πουθενά καμία ευρεία κοινωνική αποδοχή. Ακόμα και οι λίγοι φορείς που κλήθηκαν στη Βουλή - με την εξαίρεση βέβαια του ΣΕΒ και εν μέρει του ΣΕΤΕ - ανέφεραν ότι δεν είναι σύμφωνοι με τη μορφή και το περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Για να αντιληφθούμε όλοι το πνεύμα του νομοσχεδίου, πρέπει να γίνει ιδιαίτερη αναφορά στα εξής άρθρα: Άρθρο 3: Θεσμοθετείτε τις σχολές πρόωρης κατάρτισης, όπου προβλέπετε μαθητεία - εργασία ανηλίκων, αγνοώντας ότι σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, αλλά και με τη Διεθνή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού, απαγορεύεται η εργασία, έστω και η κεκαλυμμένη, μέχρι τα δεκαοκτώ. Με τα άρθρα 9 έως 13 θεσπίζεται η υποβάθμιση των ΕΠΑΣ μαθητείας του ΟΑΕΔ, οι οποίες λειτουργούν μετά την Α΄ λυκείου, μιας και τα πτυχία τους υποβαθμίζονται, ακόμη και αναδρομικά, καθώς δεν θα λαμβάνουν πλέον τίτλο σπουδών επιπέδου 4, άλλα επιπέδου 3. Με το άρθρο 23 καταργείτε τα ΙΕΚ που έχουν κάτω από διακόσιους σπουδαστές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, και εκατό σε όλη την Ελλάδα, με κίνδυνο να κλείσει το 40% των δημόσιων ΙΕΚ σε όλη τη χώρα. Με το άρθρο 50, θεσμοθετείται η πιστοποίηση προσόντων από ιδιωτικούς φορείς αντί του αρμόδιου δημόσιου οργανισμού ΕΟΠΠΕΠ. Τέλος, με το άρθρο 123 προβλέπεται η αντικατάσταση των αιρετών μελών των υπηρεσιακών συμβουλίων σε περίπτωση μη αποδοχής διορισμού τους ή παραίτησής τους από διευθυντές σχολικών μονάδων ή από εκπαιδευτικούς. Εμμένετε, κυρία Υπουργέ, πεισματικά και εγωιστικά σε μία απόφαση που αποδοκιμάστηκε από το 93% των εκπαιδευτικών. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός με δήλωσή του είπε το εξής πρωτοφανές: «Είχαμε» λέει «πιο περιορισμένη συμμετοχή. Τι να κάνουμε; Αυτοί συμμετείχαν, αυτοί εξέλεξαν». Καμία αυτοκριτική, καμμία παραδοχή λάθους γι' αυτήν την καταγέλαστη εξέλιξη που φαλκιδεύει δημοκρατικά δικαιώματα δεκαετιών. Αλαζονεία, δυστυχώς, και ανεμελιά παντού! Ουσιαστικά με αυτό το νομοσχέδιο αγνοείτε πλήρως τα πορίσματα του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου για την Αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, που συντάχθηκε το 2016, και σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν χάρη στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Υπουργός έχει αποδείξει ότι δεν την ενδιαφέρει καθόλου η δημόσια παιδεία. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Την αύξηση του ορίου των μαθητών ανά τμήμα από είκοσι δύο σε είκοσι πέντε μέσα στην πανδημία; Το φιάσκο με τις μάσκες και την έλλειψη προστασίας για μαθητές και δασκάλους; Το νομοσχέδιο για την ιδιωτική εκπαίδευση που απελευθέρωσε τις απολύσεις και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων; Την κατάργηση τριάντα επτά πανεπιστημιακών τμημάτων που έχει δρομολογήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, έξι εκ των οποίων αφορούσαν τη δυτική Μακεδονία; Την υποβάθμιση του Κοινοβουλίου με την επιδεικτική της αδιαφορία να καταθέσει τις συμβάσεις για την τηλεκπαίδευση, την ώρα μάλιστα που σημαντικό ποσοστό του μαθητικού πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε αυτήν; Την εμμονή για τη βαθμολόγηση εν μέσω τηλεκπαίδευσης σε πολύ δύσκολες συνθήκες για τους μαθητές; Να προσθέσω κάτι τελευταίο. Προχθές, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, σας έθεσα υπόψιν μία καταγγελία για διακοπή ρεύματος για ποσό οφειλής 493 ευρώ σε μία μονογονεϊκή οικογένεια, με δύο παιδιά που φοιτούν στο γυμνάσιο. Ας μην επανέλθουμε στο γεγονός ότι η Κυβέρνηση αρνήθηκε να υπερψηφίσει την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ για προστασία από διακοπή ρεύματος και τηλεφωνικής σύνδεσης και την επανασύνδεση όσων λογαριασμών έχουν κοπεί. Ας δούμε τι διημείφθη στην επιτροπή. Η απάντηση του Προέδρου ο οποίος έσπευσε να σας καλύψει, κυρία Υπουργέ, όπως κάνει εσχάτως σε παρόμοιες περιπτώσεις, απεμπολώντας τον θεσμικό και εποπτικό του ρόλο, ήταν - διαβάζω από τα Πρακτικά - η εξής: Δεν είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας. Η ΔΕΗ είναι άλλη εταιρεία. Δεν ξέρω καν ο πάροχος ποιος είναι. Συνεχίζοντας είπε ότι υπάρχουν κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τέτοιες περιπτώσεις, κλείνοντας βέβαια γρήγορα τη συζήτηση. Εσείς, κυρία Υπουργέ, δεν είπατε κουβέντα γι' αυτό το ζήτημα. Σας το ξαναθέτω ρωτώντας το εξής: Πώς διασφαλίσατε ότι όλοι οι μαθητές έχουν πρόσβαση στην τηλεκπαίδευση; Είστε αναρμόδια για την πρόσβαση στο σύστημα της τηλεκπαίδευσης, όπως είπε ο Πρόεδρος της Επιτροπής; Παρακαλώ ενημερώστε μας, έστω και τώρα, γιατί όποιος θέλει να βοηθήσει μπορεί να βρει τρόπους. Σας ρωτήσαμε επανειλημμένα αν αυτήν τη φορά στην έναρξη των σχολείων θα έχετε λάβει κάποια μέτρα προστασίας. Δεν μας απαντήσατε. Άλλες χώρες ήδη προετοιμάζονται. Για παράδειγμα να σας πω ότι στην Ιταλία εγκρίθηκε κονδύλιο ύψους 5,5 εκατομμυρίων ευρώ για πρόσθετη ενισχυτική διδασκαλία στους μαθητές, ώστε να καλυφθούν τα κενά που εύλογα έχουν οι νέες και οι νέοι της χώρας. Εδώ ακόμη περιμένουμε να έρθει η 7η του Γενάρη. Βλέποντας και κάνοντας δηλαδή παντού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Υπουργός έχει δείξει την αδιαφορία της για τη δημόσια παιδεία, θεωρώντας ότι η αναλγησία συνιστά μεταρρυθμιστικό προφίλ, η εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων νομοθετική παρέμβαση και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές όχημα για την αναγέννηση της χώρας. Σύντομα θα αντιληφθεί ότι η επιφυλακτικότητα της κοινωνίας θα μετατραπεί σε αποδοκιμασία και η αποδοκιμασία σε οργή. Ελπίζουμε μόνο να μην είναι αργά για τα δημοκρατικά και κοινωνικά κεκτημένα της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, κύριε Διγαλάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες του σχεδίου νόμου. Έχει γίνει αυτό από την Υπουργό, τους εισηγητές και σε όλη τη συζήτηση που έχει προηγηθεί. Θα επικεντρωθώ μόνο σε κάποια θέματα που σχετίζονται και με την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όπως έχει ειπωθεί στην Ελλάδα το ποσοστό των αποφοίτων Λυκείου που εισάγονται στην ανώτατη εκπαίδευση ανέρχεται στο 80%. Αυτό είναι διπλάσιο από τη διεθνή πρακτική, από αυτό που συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ο φοιτητικός πληθυσμός στη χώρα μας το 2017 ήταν περίπου 7% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, όταν στην Ευρώπη των είκοσι οκτώ το αντίστοιχο ποσοστό είναι κάτω από 4%. Αυτό το είδαμε και φέτος και τα τελευταία χρόνια στην εξέλιξη των βάσεων εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Το 2016-2017 το 25% των τμημάτων είχαν βάση εισαγωγής κάτω από τα δέκα χιλιάδες μόρια, πέρυσι το 2019-2020 το ποσοστό αυτό ανήλθε στο 33%, δηλαδή ένα στα τρία τμήματα είχαν βάση εισαγωγής κάτω από δέκα χιλιάδες και φέτος το ποσοστό αυτό ανήλθε στο 40%, με βάση εισαγωγής κάτω από τα δέκα χιλιάδες μόρια. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, όπως σε σχολές μηχανικών, όπου η βάση εισαγωγής είναι μέχρι και χίλια πεντακόσια μόρια. Αναρωτιέται κανείς πώς, ένα παιδί που μπαίνει σε μια σχολή μηχανικών με αυξημένες απαιτήσεις, θα μπορέσει να τελειώσει αυτή τη σχολή. Αυτό φαίνεται και στις στατιστικές. Η χώρα μας είναι τελευταία στο ποσοστό αποφοίτων, σε σχέση με το σύνολο των φοιτητών. Αν υποθέσουμε ότι ένας μέσος χρόνος διάρκειας ενός προγράμματος είναι, για παράδειγμα, τέσσερα χρόνια θα περίμενε κανείς ότι αν εξελίσσονται οι σπουδές τους κανονικά, θα τελειώνει κάθε χρόνο ένας στους τέσσερις φοιτητές. Πραγματικά στην υπόλοιπη Ευρώπη αυτό συμβαίνει. Το ποσοστό αποφοίτησης είναι 24% -25% στο σύνολο των φοιτητών. Στη χώρα μας είναι ένας στους δέκα. Ήταν 9,5% το 2017. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι φοιτητές μπαίνουν στο πανεπιστήμιο και είτε γιατί δεν τους ενδιαφέρει μια σχολή είτε γιατί δεν είχαν τις απαιτούμενες ικανότητες για να εκπληρώσουν τις προϋποθέσεις που βάζει το επίπεδο σπουδών της σχολής, απλά λιμνάζουν και δεν τελειώνουν ποτέ. Το 2015, το 55% των φοιτητών βρίσκονταν στο εντέκατο ή και ανώτερο εξάμηνο σπουδών, των οποίων ο πλήρης κύκλος σπουδών ολοκληρώνεται σε οκτώ εξάμηνα. Άλλη πορεία, εναλλακτικά, είναι πως θα τελειώσουν όσοι καταφέρουν τη σχολή και αυτό που θα γίνει είναι ότι θα βρουν δουλειά σε κάτι το οποίο δεν ανταποκρίνεται σε αυτό το οποίο σπούδασαν. Υπερεκπαιδευμένη απασχόληση: Στην Ελλάδα οι απασχολούμενοι νεαρής ηλικίας, οι οποίοι έχουν τελειώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση, απασχολούνται σε θέσεις εργασίες που δεν είναι ανάλογες των προσόντων και του αντικειμένου που σπούδασαν σε ποσοστό 43%. Στην υπόλοιπη Ευρώπη αυτά τα ποσοστά, ιδιαίτερα στις δυτικές και βόρειες χώρες είναι ακόμα και κάτω από το 20%, για παράδειγμα στη Γερμανία είναι 19% και στην Ολλανδία 17%. Έχουμε, δυστυχώς σαν χώρα καλλιεργήσει την λάθος πεποίθηση στις οικογένειες και στους νέους μας ότι ο μόνος δρόμος για την επαγγελματική τους αποκατάσταση είναι να ακολουθήσουν πανεπιστημιακή μόρφωση. Αυτό εντάθηκε πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα τα χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όπου η τεχνολογική τριτοβάθμια εκπαίδευση καταργήθηκε πλήρως και όλα τα τμήματα έγιναν πανεπιστημιακά. Αυτό είναι κάτι το οποίο ενέτεινε ακόμα περισσότερο αυτήν την εικόνα που υπήρχε στην κοινωνία και την πεποίθηση ότι για να μπορεί κάποιος νέος μας να αποκατασταθεί επαγγελματικά, θα πρέπει να μπει σε ένα πανεπιστημιακό τμήμα, σκεπτόμενοι όχι με γνώμονα το συμφέρον του νέου, αλλά το πώς θα ικανοποιηθούν τα συμφέροντα ορισμένων που είχαν λόγο για τη δημιουργία τμημάτων. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, ένα τμήμα με άριστες προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης, το Τμήμα Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων, έκλεισε και στη θέση του δημιουργήθηκε το Τμήμα Εθνομουσικολογίας. Αυτό βέβαια φαίνεται και στους αριθμούς. Το 2017 μόνο το 28,8%των σπουδαστών της Ανώτερης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης επέλεγε την Αρχική Επαγγελματική Εκπαίδευση, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο να είναι στο 48%. Το ποσοστό απασχόλησης αποφοίτων αρχικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, στις ηλικίες είκοσι έως τριάντα πέντε ετών στην Ελλάδα ανερχόταν στο 63%, ενώ αντίστοιχα στην Ευρώπη των είκοσι οκτώ ήταν πάνω από 80%. Άρα, οι αιτίες του προβλήματος είναι: η διαχρονική έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού στη διαμόρφωση του χάρτη των πανεπιστημίων, έτσι ώστε να έχουμε προγράμματα σπουδών τα οποία θα ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας και στις εξελίξεις της οικονομίας και της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Αυτό το θεραπεύσαμε στο νομοσχέδιο του Ιανουαρίου, με την αναβάθμιση της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης και την ανάθεση σε αυτήν του ρόλου της εισήγησης του στρατηγικού σχεδιασμού. Βεβαίως, οφείλεται στην απουσία αξιόπιστων δομών τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης, όπως υπάρχουν σε πληθώρα προηγμένων χωρών. Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται να αναβαθμίσει την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση, να προσφέρει αξιόπιστες εναλλακτικές στους νέους μας, σύμφωνα με τις κλίσεις και τις ικανότητές τους. Πρέπει να προτάξουμε το συμφέρον των νέων μας, προσφέροντάς τους σπουδές με καλές προοπτικές απασχόλησης αντί να τους στοιβάζουμε σε πανεπιστημιακά τμήματα από όπου είτε δεν θα αποφοιτήσουν ποτέ ή θα τελειώσουν και θα απασχοληθούν σε κάτι που δεν ανταποκρίνεται στις σπουδές τους. Βεβαίως, οι επιπτώσεις θα είναι σημαντικές και θετικές και στην ανώτατη εκπαίδευση. Θα μειωθεί η ζήτηση για πανεπιστημιακές σπουδές, από τη στιγμή που θα υπάρχει εναλλακτική. Τα πανεπιστήμιά μας με αυτόν τον τρόπο θα καλούνται να εκπαιδεύσουν έναν αριθμό φοιτητών, ο οποίος θα είναι σύμφωνος και με τις υποδομές και με το προσωπικό τους και αυτό θα οδηγήσει στη βελτίωση της ποιότητας σπουδών και στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Θα έλθω, κλείνοντας σε δύο ειδικά θέματα, που αφορούν δύο διατάξεις του σχεδίου νόμου σχετικά με την ανώτατη εκπαίδευση, ξεκινώντας από το άρθρο 132 του νομοσχεδίου. Όταν αναλάβαμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, κληρονομήσαμε πολλά και χρονίζοντα προβλήματα, στα οποία εμείς δίνουμε λύσεις. Πρόσφατα ρυθμίσαμε το θέμα της εισφοράς των μελών ΔΕΠ που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα το οποίο εκκρεμούσε για περίπου είκοσι χρόνια και το λύσαμε με έναν δίκαιο τρόπο, έτσι ώστε τα πανεπιστήμιά μας να έχουν τους πόρους που θα πρέπει να εισπράξουν από καθηγητές, που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα. Με τη διάταξη αυτή επιλύουμε άλλο ένα τέτοιο χρονίζον πρόβλημα. Το 2001-2002 χορηγήθηκε χρηματοδότηση υπό τη μορφή δανείου προς τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, ως γέφυρα μεταξύ δύο επιχειρησιακών ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Το εκπαίδευση και αρχική επαγγελματική κατάρτιση, το ΕΠΕΑΕΚ 1 και στη συνέχεια το ΕΠΕΑΕΚ 2. Αυτό το θέμα είχε ξεχαστεί για πολλά χρόνια. Η προηγούμενη πολιτική ηγεσία δεν έκανε τίποτα επί της ουσίας για τεσσεράμισι χρόνια, ενώ υπήρχε το πρόβλημα. Δεν το δημιούργησε αυτή, το κληρονόμησε και η ίδια, αλλά για τεσσεράμισι χρόνια το έβαλε στο πλάι και λίγο πριν τις εκλογές και μετά από δεκαοχτώ χρόνια βγήκε μια υπουργική απόφαση, η οποία ζητούσε από τα πανεπιστήμια να επιστραφεί μετά από δεκαοχτώ χρόνια το τμήμα της δανειοδότησης, το οποίο δεν είχε τακτοποιηθεί. Αυτό φυσικά δημιούργησε αναστάτωση στα πανεπιστήμια και στις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες ήταν πραγματικά μία βόμβα για την εύρυθμη λειτουργία των πανεπιστημίων. Τι κάναμε εμείς; Δίνουμε τη δυνατότητα στα πανεπιστήμια μας αντί να επιστρέψουν το ποσό, να χρησιμοποιήσουν ένα κομμάτι, ένα σημαντικό τμήμα αυτού, το 70%, υλοποιώντας δράσεις οι οποίες σχετίζονται με τις αναπτυξιακές, ερευνητικές και εκπαιδευτικές τους ικανότητες. Μετατρέπουμε, δηλαδή, το πρόβλημα σε πρόσθετη επιχορήγηση στα πανεπιστήμια και παράλληλα τους δίνουμε τη δυνατότητα να επιστρέψουν το υπόλοιπο 30% σε πέντε δόσεις ξεκινώντας από το επόμενο έτος. Μία δεύτερη διάταξη που αφορά την ανώτατη εκπαίδευση, είναι το άρθρο 133 του νομοσχεδίου. Μετά από εισήγηση του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, επειδή πραγματικά πιστεύουμε και ενθαρρύνουμε την αριστεία, το αποδεικνύουμε συνεχώς και μετά από την εισήγησή του θεσμοθετούμε βραβεία αριστείας για τους πτυχιούχους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Θα εφαρμοστεί φέτος για πρώτη φορά και χορηγούνται βραβεία Αριστείας ύψους 1.000 ευρώ για όλα τα τμήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε αυτόν τον απόφοιτο με μεγαλύτερη βαθμολογία, ο οποίος ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην προβλεπόμενη διάρκεια φοίτησης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό για την ακρίβεια στο χρόνο. Τον λόγο έχει ο κ. Καλλιάνος.
Κύριε Πρόεδρε, αν αντί για δεκαπέντε ομιλητές μέχρι στιγμής είχαμε εκατό, θα τελειώναμε κατά τη γιορτή μου περίπου, του Αϊ Γιαννιού, έτσι όπως είναι η διαδικασία σήμερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, είναι και αυτό ένα νομοσχέδιο που υλοποιεί τις προεκλογικές μας εξαγγελίες για την παιδεία, τις οποίες, όπως θυμίζω, παραθέσαμε δημόσια ήδη από το Νοέμβριο του 2018. Κριθήκαμε γι' αυτές από τον ελληνικό λαό τον Ιούλιο του 2019, λαμβάνοντας τη συναίνεσή του κι έκτοτε τις εφαρμόζουμε συνεπείς στα λόγια μας με τα έργα μας, βεβαίως. Υπάρχει ένας εναρμονισμός μεταξύ αυτών των πραγμάτων που λέγαμε στο παρελθόν και αυτών που κάνουμε τώρα. Αναφέρομαι στην αντιπολίτευση και κυρίως στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, η οποία προσπαθεί τόση ώρα να αποδείξει ότι οι κινήσεις μας δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που λέγαμε στο παρελθόν. Η αναβάθμιση της επαγγελματικής κατάρτισης ήταν κεντρικός άξονας των εξαγγελιών μας για την παιδεία. Επίσης, τελείως ενδεικτικά μεταξύ των μέτρων που είχαμε παρουσιάσει ήταν και η δημιουργία πρότυπων επαγγελματικών λυκείων. Επομένως, θα ρωτήσω: Θεωρείται, λοιπόν, τόσο πρωτόγνωρο ότι έχει βρεθεί μια Κυβέρνηση που πράττει όσα εξαγγέλλει; Θεωρείται τόσο πρωτόγνωρο να υπάρχει μια Κυβέρνηση, η οποία έχει πολιτική εντιμότητα και αξιοπιστία; Δεν ήταν γνωστά από το πρόγραμμά μας όσα νομοθετούνται αυτήν τη στιγμή; Από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε την διακυβέρνηση της χώρας τόσα πολλά νομοσχέδια που έχουν περάσει δεν ήταν ήδη γνωστά από τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις; Μήπως θα πρέπει να λογοδοτήσουμε, επειδή ο ελληνικός λαός αποδέχθηκε τις προτάσεις μας, μας εμπιστεύτηκε να προχωρήσουμε με θάρρος στην υλοποίησή τους και εμείς αυτό ακριβώς πράττουμε; Κριτής, λοιπόν, όλων μας είναι ο ελληνικός λαός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που μας έχει δώσει σαφέστατη και καθαρή εντολή να προχωρήσουμε. Ο εισηγητής μας, ο κ. Φωτήλας κατά την πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων δήλωσε ότι αυτό το νομοσχέδιο κινείται στις ράγες των προεκλογικών μας δεσμεύσεων για τις μεταρρυθμίσεις. Είναι σαφές από τα προηγούμενα, λοιπόν, πόσο δίκιο έχει και θα ήθελα πλέον να τονίσω τα ακόλουθα: Πρώτον, υλοποιούμε όσα εξαγγείλαμε, όσα με πολιτικό θάρρος, εντιμότητα και πριν τις εκλογές βεβαίως, όχι μετά, είπαμε στον ελληνικό λαό και δεχθήκαμε με καθοριστικό τρόπο την έγκρισή του, αφού λάβαμε εντολή για αυτοδύναμη κυβέρνηση. Κάποια πράγματα πρέπει να καταστούν σαφή για να μπορούμε να συνεννοούμαστε κιόλας όλοι εμείς οι οποίοι βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή και παρακολουθούμε τη συγκεκριμένη συνεδρίαση. Τα υλοποιούμε, λοιπόν, με συναίνεση και κοινοβουλευτικό διάλογο, με άνεση χρόνου και όχι σύμφωνα με την κακή τακτική του κατεπείγοντος πολλών προηγούμενων κυβερνήσεων. Θυμίζω ότι και αυτό το σχέδιο νόμου πέρα από τον κοινωνικό διάλογο που αναπτύχθηκε πριν κατατεθεί συζητήθηκε σε τέσσερις συνεδριάσεις, όπως επεσήμανε στην πρώτη συνεδρίαση η κυρία Υπουργός, αλλά και σήμερα το είπε η κ. Κεραμέως για το συγκεκριμένο θέμα. Επομένως, ας μου επιτραπεί το σχόλιο. Δεν συζητήθηκε ως επείγον ή κατεπείγον, όπως είπαν πολλοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πήρε κανονικά τον χρόνο που χρειαζόταν για να φτάσουμε στο σημείο να συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Το υλοποιούμε έγκαιρα. Στην αρχή της κυβερνητικής μας θητείας το κάνουμε αυτό και όχι δύο, τρεις μήνες πριν το τέλος της θητείας, όπως άλλες κυβερνήσεις έπραξαν για εκπαιδευτικές παρεμβάσεις τους. Μιλώ για τον ν.4610/2019 που ψηφίστηκε τη Μεγάλη Εβδομάδα στο τέλος του Απριλίου - αν θυμάστε - , αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, με τις εκλογές επί θύραις. Σχετικά με τη χρονική υλοποίηση του προγράμματός μας για την παιδεία θέλω πραγματικά να συγχαρώ την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου για την άοκνη προσπάθειά της και την εξαιρετική δουλειά της. Όποιος ή οποία δει τον απολογισμό του πρώτου έτους των πεπραγμένων του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων διαπιστώνει τις πολλές και θετικές αλλαγές που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στη ζωή μας και στην παιδεία. Ανάμεσά τους είναι οι νέες καινοτόμες θεματικές στα σχολικά προγράμματα, τα νέα προγράμματα σπουδών, τα νέα βιβλία, η πραγματική ουσιαστική κατοχύρωση του πανεπιστημιακού ασύλου - σημαντικά πράγματα τα οποία στο παρελθόν κανείς δεν είχε τολμήσει να τα ακουμπήσει - η αναβάθμιση του θεσμού των πρότυπων και των πειραματικών σχολείων, αλλά και πάρα μα, πάρα πολλά άλλα πράγματα και ζητήματα. Εγώ, όμως, θέλω να τονίσω στα θετικά του πρώτου έτους και το γεγονός ότι οι πανελλαδικές εν μέσω κορονοϊού ολοκληρώθηκαν με απόλυτη επιτυχία, με μηδενικά προβλήματα και αυτό καταχωρείται στα συν της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου. Χαίρομαι που η συντριπτική πλειοψηφία των φορέων που ανέπτυξαν τις απόψεις τους στη δεύτερη συνεδρίαση βρίσκει πολλά θετικά σημεία στο συγκεκριμένο σχέδιο νόμου. Θεωρώ ότι έχουν δίκιο. Είναι πολλά τα θετικά σημεία πράγματι. Θα μου επιτρέψετε να δώσω δύο μόνο παραδείγματα που αφορούν τα θεματικά ΙΕΚ. Όλοι και όλες έχουμε πλέον λόγω και του κορονοϊού διαπιστώσει πόσο σημαντικοί παράγοντες είναι τα logistics, που μεταξύ άλλων σχετίζονται με παραδόσεις προϊόντων, καθώς και το ηλεκτρονικό εμπόριο για την οικονομική ανάπτυξη μιας περιοχής μιας χώρας. Σημαντικότατα ζητήματα θεωρώ. Ας σκεφτούμε ότι κάποιες από τις μεγαλύτερες εταιρείες παγκοσμίως οφείλουν την επέκτασή τους ή και τη συρρίκνωσή τους σε αυτά τα δύο επαγγελματικά πεδία. Τελειώνω πάρα πολύ γρήγορα με δύο ερωτήσεις. Δεν θα ήταν πολύ σημαντικό, επομένως, στον Πειραιά, για παράδειγμα, ένα από τα σπουδαιότερα λιμάνια εμπορευματοκιβωτίων στη Μεσόγειο ή επίσης στο Θριάσιο ένα από τα σημαντικότερα σημεία διαμεταφορών στη νοτιοανατολική Ευρώπη να λειτουργούν θεματικά ΙΕΚ για ναυτιλιακές μεταφορές, logistics ή ηλεκτρονικό εμπόριο; Σε ποια πόλη σήμερα προσφέρονται τέτοια προγράμματα σπουδών άμεσα συνδεδεμένα με την καθημερινή οικονομική πραγματικότητα; Έχω, λοιπόν, τη βεβαιότητα ότι το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου κινείται προς την απολύτως σωστή κατεύθυνση και προφανώς το υπερψηφίζω. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με ακούσατε. Ήμουν πάρα πολύ σύντομος, γιατί είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι όλη μέρα στον υπολογιστή μπροστά σήμερα. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε για την οικονομία του χρόνου. Πριν καλέσω στο Βήμα την κυρία Αθανασία Αναγνωστοπούλου θέλω να πω κάποια πράγματα με αφορμή αυτό. Οι συνθήκες που ζούμε είναι πρωτόγνωρες. Οι διαδικασίες που ακολουθούμε και αυτές είναι πρώτη φορά εφαρμοζόμενες. Όλα τα κόμματα είναι ενημερωμένα. Ο κατάλογος δεν συντάσσεται από το Προεδρείο, συντάσσεται σε συνεργασία με τα κόμματα. Όλοι έχετε τον κατάλογο που υπάρχουν οι εξής αναγραφές. Υπάρχουν οι εισηγητές, οι ειδικοί αγορητές, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και αυτοί παρίστανται καθ' όλη τη διάρκεια των συνεδριάσεων. Προφανώς, βέβαια και οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Υπάρχει στον κατάλογο ένας πρώτος κύκλος ομιλητών με φυσική παρουσία, το λέει. Μάλιστα, οι συνάδελφοι που έχουν φυσική παρουσία αποχωρούν μετά την τοποθέτησή τους. Στη συνέχεια αρχίζουν κύκλοι ομιλητών μέσω τηλεδιάσκεψης. Όλοι προφανώς θέλουν να βρίσκονται εντός της Αίθουσας του Κοινοβουλίου. Εγώ τώρα βρέθηκα στην δύσκολη θέση, γιατί η κ. Αναγνωστοπούλου έκανε κόπο να έρθει. Ίσως δεν το ήξερε εκ των προτέρων, επειδή δεν ήταν τόσο γνωστό. Εγώ τώρα θα της δώσω τον λόγο και μετά θα πάρει τον λόγο η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25, η κ. Φωτεινή Μπακαδήμα. Κυρία Αναγνωστοπούλου, έχετε τον λόγο. Όφειλα, όμως, να κάνω αυτή τη διευκρίνιση, γιατί παρεξηγούμαστε σαν Προεδρείο, γιατί δεν πρέπει να κάνουμε διακρίσεις.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Έχετε δίκιο και όλοι μας το ακολουθούμε πιστά αυτό, αλλά μερικές φορές εμφανίζονται τεχνικά προβλήματα τα οποία δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε.
Αυτός είναι ο λόγος. Μου εξηγήσατε και το έλαβα σοβαρά υπόψιν.
Ευχαριστώ πολύ. Θέλω να ξεκινήσω για αυτό το νομοσχέδιο που είναι σε συνέχεια άλλων νομοσχεδίων που έχει φέρει το Υπουργείο Παιδείας. Θαυμάζω την Υπουργό Παιδείας, την κ. Κεραμέως. Είναι η επιτομή και η συμπύκνωση αυτού που ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έχει αποκαλέσει τεχνολαϊκισμό: Μισή πραγματικότητα, μισοκαλυμμένη πραγματικότητα και ένα ύφος ειδήμονα ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Άκουσα σήμερα την Υπουργό να λέει στον κ. Φίλη: «Κύριε Φίλη, δεν θέλετε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές για τους μαθητές αυτούς που θα δώσει το Υπουργείο;» Βεβαίως, όλοι τους θέλουμε. Δεν ξέρουμε πότε θα δοθούν. Και κυρίως δεν απαντάει η Υπουργός γιατί δεν δόθηκαν πριν, ενώ έχουμε παρατηρήσει υπό εκτέλεση του προϋπολογισμού για το 2020 κατά 120 εκατομμύρια ευρώ. Πραγματικότητα δεύτερη, μισοκαλυμμένη: Τα παιδιά μας, η νεολαία μαστίζεται από την ανεργία. Άρα, τι πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα άλλο κοινωνικό «ασανσέρ» για να αντιμετωπιστεί η ανεργία. Και εδώ υπάρχει μισοκαλυμμένη αλήθεια. Ακούμε τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να λένε για τη μία εκλογική περιφέρεια, για την άλλη εκλογική περιφέρεια, γιατί πρέπει να κλείσουμε το μάτι εκεί που είναι αυτό και θα μπορούσε να υπήρχε το άλλο κ.λπ.. Καλύπτεται μία μεγάλη πραγματικότητα, ότι σε αυτή τη χώρα απέτυχε παταγωδώς το παραγωγικό μοντέλο, η ανάπτυξη η οποία είχε ακολουθηθεί επί χρόνια και που οδήγησε στη χρεοκοπία. Για παράδειγμα, ακούω για την Αχαΐα, στα Καλάβρυτα αυτό και στο Αίγιο εκείνο και παραπέρα το άλλο και δεν ακούω μία λέξη για το γιατί κλείσαμε τόσες βιομηχανίες, γιατί έπεσε τόσο έξω η οικονομία της περιοχής, γιατί δεν έχουμε παραγωγή, γιατί κλείνουν τα σχολεία στα χωριά και αναγκάζεται ο κόσμος και φεύγει. Εκεί κουβέντα. Άρα, ποια είναι η λύση; Εδώ έρχεται το σχέδιο των αρίστων, άρα αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να κατευθύνουμε αλλού τη νεολαία. Πού να την κατευθύνουμε; Φέρνουμε ένα νομοσχέδιο ως επόμενο βήμα στα νομοσχέδια που έχει ήδη φέρει το Υπουργείο - θυμίζω για να το συγκρατήσουμε - γιατί γίνεται πολύ λόγος για τα πανεπιστήμια, πολύς κόσμος μπαίνει στα πανεπιστήμια. Ο Υφυπουργός, ο κ. Διγαλάκης μας είπε έως και ότι φταίνε οι οικογένειες που έχουν αυτή τη νοοτροπία και υπάρχει στην Ελλάδα αυτή η νοοτροπία για να πάνε τα παιδιά στα πανεπιστήμια. Ξέχασαν να μας πουν κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, γιατί αναγνωρίστηκαν τα πτυχία των κολεγίων ως ισότιμα των πανεπιστημίων; Γιατί, από την άλλη μεριά, η νομοθέτηση που έγινε από το Υπουργείο Παιδείας ήταν για τα ιδιωτικά σχολεία; Γιατί τώρα έχουμε ΙΕΚ ιδιωτικά, τα οποία θα κατευθύνουν στο πανεπιστήμιο, χωρίς μάλιστα εξετάσεις; Άρα εδώ κάτι γίνεται. Θεωρώ ότι το νομοσχέδιο είναι βαθιά ταξικό, βαθιά αντικοινωνικό και βαθιά αντιδημοκρατικό εν τέλει. Δείγμα πρώτο ταξικού κυνισμού: Στα δεκαπέντε του χρόνια ένας μαθητής θα φεύγει από το σχολικό περιβάλλον, θα πηγαίνει στην κατάρτιση, η οποία κατάρτιση συνδέεται με την αγορά. Εδώ τίθεται το μεγάλο πρόβλημα. Αντί το κράτος, αντί η πολιτεία να φροντίσει για τους όρους βιώσιμης, δίκαιης ανάπτυξης που θα κατατείνει στην άμβλυνση των ανισοτήτων, εδώ έχουμε όξυνση των ανισοτήτων. Τι κάνουμε, λοιπόν; Αγοραία κατάρτιση. Τι θέλουν οι επιχειρήσεις; Φτηνό προσωπικό. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι η ανεργία οφείλεται σε αυτό. Η κ. Φωτίου το πρωί έδειξε με στατιστικά στοιχεία - τα είχα κι εγώ αυτά τα στοιχεία - ότι η ανεργία μαστίζει περισσότερο τους νέους οι οποίοι δεν έχουν πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Χρειάζεται μια απάντηση σε αυτό. Βγάζουμε τα παιδιά από το σχολικό περιβάλλον και σε μία σκληρά ιεραρχημένη κοινωνία, τους βάζουμε να δουλεύουν χωρίς εργασιακά δικαιώματα και με επιδότηση του κράτους στις επιχειρήσεις, ό,τι δηλαδή οδήγησε στη χρεοκοπία. Κι αυτό εμείς το λέμε αντιμετώπιση της ανεργίας και επαγγελματική διέξοδο των νέων μας; Εδώ είναι ο άλλος ταξικός κυνισμός της Νέας Δημοκρατίας, τον οποίο ακούσαμε από τους πάντες. Λένε: Όλοι πρέπει να πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο; Πρέπει όλοι να πηγαίνουν στο λύκειο; Ακούσαμε και διάφορα που δεν θέλω ούτε να επαναλάβω, ότι υπάρχουν απόφοιτοι οι οποίοι δεν ξέρουν τον Ελύτη, τον Σεφέρη και όλα αυτά. Θα το πούμε μια και καλή. Το μέλημα της πολιτείας - γιατί έχουμε πολύ παιδική εργασία, έτσι κι αλλιώς, εργασία ανηλίκων - είναι να κατευθύνει τα παιδιά συνέχεια μέσα στο σχολικό περιβάλλον. Ξέρετε γιατί; Ούτε για να μάθουν τον Ελύτη ούτε για να μάθουν τον Σεφέρη, αλλά να τον ακούσουν, να μπορούν να έχουν και να ανακαλέσουν στη ζωή τους, όταν χρειαστεί, αυτά τα σημαντικά που μπορούν να τους καταστήσουν πολίτες. Είναι σημαντικό να έχουν ακούσει έναν εμπνευσμένο καθηγητή στο ΕΠΑΛ που είναι, να τους λέει ότι ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος δεν έγινε κατά του λαϊκισμού, αλλά κατά του ναζισμού, ότι δεν πολέμησαν με εθελοντισμό, αλλά πολέμησαν με ιδεολογικό πρόσημο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Έχουμε πάρα πολλά να πούμε. Τα ΕΠΑΛ χωρίζονται σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας ΕΠΑΛ και κάνουμε τα πρότυπα. Αντί, λοιπόν, το βάρος της επαγγελματικής εκπαίδευσης να έχει βασιστεί - αφού όλοι μιλάμε για την Δ' Επανάσταση, την Ψηφιακή - στην καινοτομία και πώς θα δώσει τα εργαλεία στους νέους ανθρώπους να μπορούν να ασκήσουν με καινοτομία ένα επάγγελμα, τα χωρίζει σε πρότυπα και κανονικά ΕΠΑΛ. Εδώ το ακόμα χειρότερο είναι ότι συνδέονται και οι ειδικότητες με το τι θέλει η αγορά. Δεν βρίσκεται η πολιτεία να έχει μία εθνική στρατηγική για την αγορά. Είναι η αγορά που θα καθορίζει την επαγγελματική εκπαίδευση και τα ΙΕΚ είναι το αποκορύφωμα ακριβώς αυτής της στάσης που έχει η Νέα Δημοκρατία, η Κυβέρνηση. Τι κάνουμε; Κάνουμε ιδιωτικά ΙΕΚ, κόβουμε τα δημόσια ΙΕΚ, ανάλογα με τους μαθητές και από εκεί θα μπορούν να περνάνε στο πανεπιστήμιο. Δηλαδή η αριστεία μετριέται με το χρήμα που θα έχει ο κάθε γονιός. Εδώ δεν φτιάχνουμε δύο «ασανσέρ», εδώ φτιάχνουμε δεκαπέντε «ασανσέρ», ανάλογα με τα λεφτά, ούτε καν ανάλογα με τις ικανότητες. Θέλω να πω ένα τελευταίο πράγμα σε αυτό το επίπεδο. Λέτε συνέχεια για την ψηφιακή επανάσταση, την καινοτομία και όλα αυτά και επικαλείστε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ξέρετε ποιο είναι το μεγάλο θέμα που συζητιέται και στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως; Πώς οι πολίτες θα μπορούν να είναι εφοδιασμένοι με ικανότητες και κρίση να ξεχωρίζουν τα fake news. Εδώ η ψηφιακή επανάσταση βάζει ένα τεράστιο ζήτημα δημοκρατίας, ισότητας, ανάπτυξης της κριτικής ικανότητας. Είναι από τα μεγάλα διακυβεύματα των καιρών μας. Γι' αυτό κουβέντα! Σαν να μην υπάρχει. Ενώ ζήσαμε σ' αυτή τη Βουλή και χτες τρομακτικές καταστάσεις: κόψιμο της ελευθερίας του λόγου, εκδότες να επαναφέρουν τους Βουλευτές για να ψηφίσουν, δημοσιογράφοι που παραιτούνται, fake news που πηγαινοέρχονται. Δεν πρέπει να έχουν οι νέοι άνθρωποι την κριτική ικανότητα. Γιατί η ψηφιακή επανάσταση επιβάλλει δημοκρατία.
Ολοκληρώστε, κυρία Αναγνωστοπούλου. Έχετε φτάσει στα δέκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, έχετε δίκιο. Σε ό,τι αφορά τα πανεπιστήμια δεν είναι δυνατόν να αλλάξετε τώρα τον τρόπο εξέτασης μέσα σε αυτή την κρίση της πανδημίας. Δεν είναι δυνατόν να φέρετε την αστυνομία μέσα στα πανεπιστήμια. Δεν είναι δυνατόν να κάνετε πάρα πολλά. Προσέξτε πολύ σε αυτό. Μία τελευταία κουβέντα, αν μου επιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε.
Κουβέντα ναι, κεφάλαιο όχι!
Ναι, μία πρόταση για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Εγώ θα πω ότι όλη η Βουλή μαζί, υπό την προεδρία του Νίκου Βούτση, εκτός από τη Χρυσή Αυγή, ψηφίσαμε το πόρισμα. Ως κυβέρνηση τότε υποβάλαμε την ρηματική διακοίνωση. Από την απάντηση εξαρτάται και το πώς θα είναι αυτό το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Μην το παίρνετε πάνω σας. Δεν μπορεί ένα ελληνογερμανικό ίδρυμα, μετά και τη ρηματική διακοίνωση, να υπάρχει για να καλλιεργηθεί η ανάμνηση των δύο λαών από την κατοχή. Προσέξτε το! Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 κ. Φωτεινή Μπακαδήμα. Εν τω μεταξύ, κυρία Υπουργέ, μου έχουν γίνει ερωτήσεις από συναδέλφους διαφόρων κομμάτων για το πότε θα απαντήσετε ως προς τις τροπολογίες.
Μπορώ να πάρω τον λόγο τώρα;
Κυρία Μπακαδήμα, μπορεί να πάρει τον λόγο η κυρία Υπουργός για ένα λεπτό;
Βεβαίως.
Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι πολύ σύντομη. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να καταθέσω στο Σώμα νομοτεχνικές βελτιώσεις προς ένταξη στο νομοσχέδιο.
Επίσης, έχουν κατατεθεί υπουργικές τροπολογίες, όπως ξέρετε, από το μεσημέρι. Η μία αφορά σε ζητήματα που ήδη αναφέρθηκαν, ζητήματα διδακτικών βιβλίων για τα ΕΠΑΛ τα ναυτικά, ρυθμίσεις για τα ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών, ρυθμίσεις για το ΙΚΥ, τη διεξαγωγή εκλογικών διαδικασιών στα πανεπιστήμια μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Έχουν κατατεθεί από το μεσημέρι. Επιπλέον, μία δεύτερη τροπολογία έχει κατατεθεί και αυτή από το μεσημέρι, που αφορά, ανάμεσα σε άλλα, σε αναγνώριση προσόντων, σε πρόσληψη προσωρινών αναπληρωτών νοσηλευτών. Είναι πολύ σημαντικό αυτό στο πλαίσιο του 65. Δίνει μεγαλύτερη ευελιξία για την κάλυψη αναγκών σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε σχολικούς νοσηλευτές. Επίσης, έχουν ήδη κατατεθεί ζητήματα καθηγητών και λεκτόρων εφαρμογών πρώην ΤΕΙ και ρυθμίσεις για τον ΕΟΠΠΕΠ, καθώς και ζητήματα συμβάσεων φοιτητών που συμμετείχαν σε προγράμματα πρακτικής άσκησης. Να πω ότι έχουν κατατεθεί πολλές τροπολογίες που αφορούν σε μεγάλο βαθμό σε άλλα Υπουργεία. Για παράδειγμα, ζητήματα που αφορούν στον πίνακα βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων. Αυτά όλα έχουν μεταβιβαστεί στους αρμόδιους Υπουργούς. Δεν γίνονται δεκτές οι τροπολογίες. Αν υπάρχουν και περαιτέρω αιτήσεις, θα επανέλθω, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ. Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 Κ. Φωτεινή Μπακαδήμα.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να μην μιλήσω για το νομοσχέδιο. Εξάλλου, τοποθετήθηκε διεξοδικά και πληρέστατα επ' αυτού η αγορήτριά μας και Αντιπρόεδρος της Βουλής, η κ. Σοφία Σακοράφα. Εγώ θα χρησιμοποιήσω τη σημερινή ευκαιρία της ομιλίας μου για να μοιραστώ μαζί σας και, κυρίως, να θέσω υπόψη της κυρίας Υπουργού τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές της περιφέρειάς μου, της Β΄ Πειραιά. Κατ' αρχήν, να ξεκινήσουμε από τις πολλές ελλείψεις που παρατηρούνται σε εξοπλισμό, είτε τάμπλετ είτε σταθερού υπολογιστή, για να μπορέσουν οι μαθητές να συνδεθούν στην τηλεκπαίδευση. Δυστυχώς, και δεν είναι γνώρισμα μόνο της δικής μου περιφέρειας, έχουμε δει σε όλη τη χώρα μας να σημειώνονται πάρα πολλές τέτοιες περιπτώσεις, νοικοκυριά δεν μπορούν οικονομικά να καλύψουν τα έξοδα του εξοπλισμού ή το κόστος μιας γρήγορης σύνδεσης στο ίντερνετ, ώστε να μπορούν τα παιδιά, ειδικά όταν είναι και περισσότερα από ένα, να συνδεθούν και να παρακολουθήσουν ταυτόχρονα με πληρότητα και επάρκεια τα μαθήματά τους. Να κάνω μια παρένθεση και να σημειώσω πως έχει τεθεί σε γνώση μας ότι είναι εξαιρετικά κοστοβόρο να συνδεθεί ένα νοικοκυριό στο webex με την εναλλακτική χρήση του σταθερού τηλεφώνου, αν δεν υπάρχει ίντερνετ.
Έχει λυθεί.
Ευχαριστώ για τη διευκρίνιση. Έχουμε δει, επίσης, αρκετές πρωτοβουλίες μαθητών. Ένα παράδειγμα της Β΄ Πειραιά είναι ο Κορυδαλλός, όπου παιδιά με δική τους πρωτοβουλία, θέλοντας να στηρίξουν τους συμμαθητές τους, ξεκίνησαν να κάνουν δράσεις, ώστε να μαζευτούν χρήματα τα οποία θα δοθούν για να προμηθευτούν τάμπλετ και υπολογιστές και να τα μοιράσουν σε συμμαθητές τους που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα οι οικογένειές τους να προχωρήσουν σε αγορά. Είχαμε, επίσης, και παραδείγματα δήμων, όπως ο Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας που αγόρασε με δικά του έξοδα - δεν είναι το μόνο παράδειγμα, αλλά είναι ένα ενδεικτικό - επίσης εξοπλισμό και τον διέθεσε σε μαθητές που είχαν ανάγκη. Επίσης, να μιλήσουμε και για τη Νίκαια, όπου ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 10ου Δημοτικού Σχολείου προχώρησε σε καταγγελίες, αναφέροντας πως η πλειοψηφία των μαθητών παρακολουθούν - και δεν είναι οι μόνοι, το είπαν και πολλοί συνάδελφοι πριν από εμένα - την τηλεκπαίδευση χρησιμοποιώντας κινητό τηλέφωνο. Όλοι μπορούμε να καταλάβουμε πόσο δύσκολο και χρονοβόρο και μη χρήσιμο για τα παιδιά είναι αυτό. Είχαμε την πρωτοβουλία και εδώ του Δήμου για να προχωρήσει σε αγορά εξοπλισμού για τους εκπαιδευτικούς, για τους δασκάλους και έχει προβεί ήδη και σε αίτηση αναβάθμισης της σύνδεσης στο ίντερνετ στο σχολείο. Αυτά είναι ενδεικτικά παραδείγματα, όπως προείπα. Η πραγματικότητα φέρνει στο φως κάθε μέρα και καινούργια παραδείγματα, που καταδεικνύουν και περιγράφουν με εξαιρετικά γλαφυρό τρόπο μία ζοφερή πραγματικότητα. Όμως, δεν χωρά αμφιβολία πως οι ανάγκες είναι πολλές και γι' αυτό θα έπρεπε να ληφθεί κεντρική μέριμνα, ώστε να έχουμε μία επαρκή λύση και στήριξη όλων των πολιτών και - επιτρέψτε μου να πω - μία πραγματική λύση και όχι μία λύση επικοινωνιακής διαχείρισης του προβλήματος. γιατί μιλάω για επικοινωνιακή διαχείριση; Περνάει σε αυτό το νομοσχέδιο το voucher των 200 ευρώ για αγορά εξοπλισμού σε μονογονεϊκές οικογένειες ή οικογένειες με ένα ή δύο παιδιά, που θα πρέπει να έχουν περίπου από 500 έως 1.000 ευρώ τον μήνα εισόδημα. Αλήθεια, κυρία Υπουργέ, έτσι θεωρείτε ότι λύνετε το πρόβλημα; Δίνοντας ένα voucher 200 ευρώ τελείωσε το χρέος της πολιτείας; Καλύφθηκε, εκτελέστηκε, πάμε στο σπίτι μας με πολύ ήσυχη συνείδηση το βράδυ; Είναι δυνατόν να βρίσκει χρήματα η Κυβέρνηση για να δώσει στα κρατικοδίαιτα μέσα μαζικής επικοινωνίας, να μην βρίσκει, όμως, για να δώσει στην εκπαίδευση, να μη βρίσκει για να δώσει στους μαθητές; Είναι δυνατόν να αρκούμαστε σε ένα voucher 200 ευρώ, που ξέρουμε πως δεν θα φτάσει, όχι για να αγοράσει μία οικογένεια τάμπλετ, όχι για να αγοράσει έναν εκτυπωτή, δεν θα φτάσει για τίποτα. Πώς περιμένουμε να καλύψουν οι άνθρωποι αυτοί, που ήδη έχουν χαμηλά εισοδήματα, αν θέλουμε να πληρούν τα όρια που θέτετε, τα υπόλοιπα έξοδα; Δεν θα πληρώσουν το ενοίκιό τους; Δεν θα πληρώσουν τους λογαριασμούς τους; Θα κάνουν περικοπές στο φαγητό και τις αγορές της οικογένειας για έναν μήνα, ώστε να μπορέσουν να πάρουν εξοπλισμό; Θεωρητικά, παρότι είστε φιλελεύθερη παράταξη η Νέα Δημοκρατία, θα έπρεπε να μπορείτε να καταλάβετε ότι η θέση στην οποία βάζετε τις οικογένειες, τους γονείς, που θα πρέπει να στερήσουν άλλα πράγματα από τα παιδιά τους, είτε αυτό είναι θέρμανση, είτε είναι φαγητό, είτε είναι ένας λογαριασμός, είτε είναι οτιδήποτε άλλο, για να μπορέσουν να τους αγοράσουν τον εξοπλισμό και να μπορέσουν να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους και να μην μείνουν εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας, είναι το λιγότερο δεινή και δεν θα έπρεπε να μιλάμε για κάτι τέτοιο σε μία πολιτεία του 21ο αιώνα. Θα μου πείτε ότι μιλώ μικροπολιτικά, κάνω μικροπολιτικά σχόλια. Δεν είναι μικροπολιτικά σχόλια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι η αποτύπωση των αποτελεσμάτων των πολιτικών και των επιλογών της Νέας Δημοκρατίας. Ας προχωρήσω, όμως, γιατί δεν είναι μόνο η έλλειψη εξοπλισμού. Έχουμε, επίσης, και τεράστια εκπαιδευτικά κενά, τόσο στα σχολεία της Β΄ Πειραιά όσο και σε άλλες περιοχές της χώρας μας. Ως ενδεικτικό παράδειγμα θα χρησιμοποιήσω το Κερατσίνι, όπου το 1ο Ειδικό Νηπιαγωγείο είναι κλειστό, γιατί η μία νηπιαγωγός είναι σε άδεια ειδικού σκοπού. Στο 6ο Γυμνάσιο Κερατσινίου έχουμε από την αρχή της σχολικής χρονιάς κενά σε βασικές ώρες, σε ώρες φιλολόγου, σε ώρες ξένων γλωσσών. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα νομοσχέδιο που θα αλλάζει την παιδεία μας, είτε αυτό είναι εκπαιδευτική παιδεία είτε είναι συνολικά η εκπαίδευση στη χώρα μας, και να μένουν παιδιά χωρίς να μπορούν να κάνουν ξένες γλώσσες. Ψηφίσατε έναν νόμο που έβαλε τα αγγλικά από το νηπιαγωγείο και συμφωνώ κι εγώ απόλυτα μαζί σας σε αυτό το σημείο. Όμως, δεν γίνεται να μαθαίνουν αγγλικά τα παιδιά στο νηπιαγωγείο και να μην μπορούν να κάνουν αγγλικά ή άλλη ξένη γλώσσα στο γυμνάσιο. Ίσως να κάναμε σε λιγότερο χρόνο συζήτηση και να έκλεινα εδώ, αν δεν υπήρχαν και ακόμη χειρότερες καταγγελίες. Σε αυτό έκανε σχετική αναφορά και η συνάδελφός του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βέττα. Έχουμε καθημερινές καταγγελίες από οικογένειες πως δεν μπορούν τα παιδιά τους να παρακολουθήσουν, να συνδεθούν στην τηλεκπαίδευση, γιατί η ΔΕΗ τους έχει κόψει το ρεύμα. Οικογένειες γονέων ανέργων, ακόμη και εργαζόμενων, που, λόγω των συνθηκών, έχουν τεθεί σε αναστολή, βυθίζονται στο σκοτάδι για μερικές εκατοντάδες ευρώ. Ξέρετε, δεν είναι μόνο η αδυναμία παρακολούθησης του μαθήματος. Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα. Είμαστε λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Είναι αδιανόητο να σκεφτούμε ότι συνάνθρωποί μας αυτή τη στιγμή, τα παιδιά τους, κρυώνουν, δεν έχουν θέρμανση, δεν μπορούν να μαγειρέψουν, δεν μπορούν να ζήσουν στο σπίτι τους για ποσά που - επιτρέψτε μου - είναι εξαιρετικά χαμηλά. Ένα τελευταίο περιστατικό, που τέθηκε σε γνώση μου, αφορά μία οικογένεια στο Κερατσίνι. Πρόκειται για μονογονεϊκή οικογένεια, με δύο παιδιά στο γυμνάσιο. Έκοψαν το ρεύμα στη μητέρα, η οποία δεν μπορούσε να προχωρήσει ούτε καν σε διακανονισμό, για λιγότερα από 500 ευρώ. Θα έπρεπε να έχουμε μεριμνήσει και να μην έχουμε τέτοιες περιπτώσεις το 2020- πηγαίνουμε στο 2021- και να αποκλείονται ολόκληρες οικογένειες και παιδιά από την εκπαιδευτική διαδικασία, από τη ζωή την ίδια, από την καθημερινότητα, γιατί οι γονείς τους τώρα είτε είναι άνεργοι είτε είναι σε αναστολή. Δυστυχώς, τέτοια περιστατικά δεν τιμούν καμμία πολιτεία και θεωρώ πως προκαλούν - ή, τουλάχιστον, θα έπρεπε να προκαλούν - αποστροφή σε όλους μας. Κλείνοντας με μια παρένθεση, πριν γυρίσω στο νομοσχέδιο και κλείσω με θέματα που αφορούν το Υπουργείο Παιδείας, δεν μπορώ να μην σχολιάσω ένα χθεσινό εξοργιστικό περιστατικό, που ήρθε ως επιστέγασμα σε πάρα πολλά άλλα του ιδίου ύφους, τύπου και μορφής. Όλοι, ίσως, ακούσαμε - αν όχι όλοι, οι περισσότεροι - και διαβάσαμε για ένα εξοργιστικό περιστατικό, όπου κόπηκε πρόστιμο σε καρκινοπαθή γυναίκα και στους συνοδούς της για άσκοπη μετακίνηση από τη Βέροια στη Θεσσαλονίκη. Ειλικρινά, ως εκεί φτάνει, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, η αναλγησία της Νέας Δημοκρατίας; Η αυστηρότητα των οργάνων της τάξης και της Πολιτικής Προστασίας εξαντλείται στο να βάζουμε πρόστιμο σε μία γυναίκα που παλεύει για τη ζωή της και αναγκάστηκε να μετακινηθεί σε άλλον νομό για να υποβληθεί σε χημειοθεραπεία; Δεν είναι και το μόνο. Έχουμε ακούσει και άλλα περιστατικά, όπως στα Κρέστενα, όπου σε ηλικιωμένο που ναι μεν φορούσε τη μάσκα, αλλά δεν τη φορούσε σωστά, κόπηκε, επίσης, πρόστιμο την ώρα που έφευγε από την τράπεζα έχοντας πάρει τη σύνταξή του από τον ΟΓΑ! Θα μου πείτε, το χθεσινό πρόστιμο, μετά την κινητοποίηση και μετά τη δημοσιότητα που έλαβε το θέμα, διεγράφη. Δεν είναι, όμως, αυτό το θέμα μας. Το θέμα μας είναι ότι δεν θα έπρεπε να έχει καν κοπεί. Κυρία Υπουργέ, για να γυρίσω σε θέματα της δικής σας αρμοδιότητας, όσα ανέφερα για την έλλειψη εξοπλισμού, για τα εκπαιδευτικά κενά κ.λπ. - και όλοι θυμόμαστε περιπτώσεις παιδιών που πήγαιναν είτε σε καφενεία, είτε σε ταβέρνες, είτε έξω από καταστήματα, γιατί δεν είχαν ίντερνετ στο σπίτι τους και κάπως έπρεπε να συνδεθούν στο webex - δεν τιμούν κανέναν από εμάς και θα έπρεπε να μας κάνουν να μην αισθανόμαστε καλά. Θα πρέπει στην Ελλάδα του 21ου αιώνα όλοι να έχουμε ως πρόσταγμα, πως κανένα παιδί, κανένας μαθητής δεν είναι δεύτερης κατηγορίας, καμία οικογένεια δεν είναι υποδεέστερη άλλων. Δεν μπορείτε να κουνάτε το δάχτυλο, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, σε μία οικογένεια ή σε ένα παιδί, γιατί θέλει να πάει στο πανεπιστήμιο και να σπουδάσει και δεν θέλει να κάνει κάτι άλλο στη ζωή του. Θεωρώ ότι θα έπρεπε να έχουν τα παιδιά την επιλογή είτε να σπουδάσουν είτε να ακολουθήσουν μια τέχνη. Επίσης, θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να τα στρέφετε στην κατάρτιση, λέγοντας πως έτσι θα απορροφηθούν στην αγορά εργασίας. Ούτε αυτό είναι σίγουρο και το ξέρετε πολύ καλά. Ο σκοπός σας, όμως, και ο στόχος σας είναι να δημιουργήσετε φθηνό εργατικό δυναμικό, που θα γίνουν υπάλληλοι των ολιγαρχών… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Νομίζω ότι μπορείτε να πάρετε χρόνο από τη δευτερολογία σας.
Ωραία. Σας ευχαριστώ. Ως εκ τούτου, λοιπόν, θέλετε να δημιουργήσετε ένα φθηνό εργατικό δυναμικό που θα γίνουν υπάλληλοι των ολιγαρχών και των εύπορων Ελλήνων, των οποίων είστε υπάλληλοι και εσείς οι ίδιοι. Αποτινάξτε, επιτέλους, στη Νέα Δημοκρατία το ιδεολογικό πρόσημο της πολιτικής σας, αν μπορείτε, φυσικά, να το κάνετε. Καταλάβετε, επιτέλους, ότι είναι απαραίτητο να μεριμνήσουμε, στηρίζοντας όλους τους πολίτες που έχουν ανάγκη. Διότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το εμβόλιο του κορωνοϊού μακάρι να έρθει το συντομότερο και να ξεκινήσει να μπαίνει πίσω μας η κρίση της πανδημίας. Δυστυχώς, όμως, το εμβόλιο κατά της φτώχιας, κατά της ανισότητας, κατά της εκμετάλλευσης δεν έχει βρεθεί. Κατά αυτών και θεραπευτικά προς αυτά θα πρέπει να λειτουργήσει η κοινωνική αλληλεγγύη και πάνω απ' όλα η πολιτική βούληση. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Δεν κάνατε χρήση της δευτερολογίας σας. Η υπέρβαση ήταν στα πλαίσια του στατιστικού λάθους. Συνεχίζουμε με τον κατάλογο των ομιλητών. Τον λόγο έχει ο κ. Θεόφιλος Λεονταρίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση επενδύει σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα ενσωματώνει τη σύγχρονη τεχνογνωσία, θα είναι εναρμονισμένο με τη διεθνή και ευρωπαϊκή πραγματικότητα, θα προάγει την ποιότητα ως στοιχείο ανταγωνιστικότητας, θα συνδέει την εκπαίδευση με την αγορά εργασίας και θα στοχεύει όχι μόνο στη γνώση, αλλά στην πραγματική και ολοκληρωμένη παιδεία. Η αύξηση του προϋπολογισμού του Υπουργείου Παιδείας για το 2021, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που προκάλεσε η επιδημιολογική κρίση του κορωνοϊού, διευκολύνει ακόμη περισσότερο τον σχεδιασμό του Υπουργείου για την επόμενη χρονιά, που στόχο έχει να ενισχύσει το δημόσιο σχολείο σε ανθρώπινο δυναμικό με δέκα χιλιάδες πεντακόσιους μόνιμους διορισμούς στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και να επενδύσει σημαντικά κονδύλια στην παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, ώστε οι θεσμικές αλλαγές που γίνονται, να μας βοηθήσουν να πρωταγωνιστήσουμε στο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον. Η Κυβέρνηση επενδύει, επιπλέον, 112 εκατομμύρια ευρώ για την αγορά τεχνολογικού εξοπλισμού για μαθητές, σπουδαστές και φοιτητές. Είναι μια σημαντική δράση που υποστηρίζει την εκπαιδευτική κοινότητα και ιδιαίτερα τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες για την περαιτέρω καλλιέργεια των ψηφιακών δεξιοτήτων. Το εκτιμώμενο πλήθος των δικαιούχων ανέρχεται σε περίπου τριακόσιες είκοσι πέντε χιλιάδες οικογένειες με πεντακόσιες εξήντα χιλιάδες περίπου νέους. Είναι γενική διαπίστωση πως η επαγγελματική εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι υποβαθμισμένη και απαξιωμένη από την ελληνική κοινωνία. Μόνο ένας στους τρεις αποφοίτους του γυμνασίου επιλέγει το επαγγελματικό λύκειο, σε αντίθεση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου τα ποσοστά είναι αντίστροφα. Οι όποιες προσπάθειες έγιναν με προηγούμενους νόμους, δεν είχαν θεαματικά αποτελέσματα. Με το νέο σχέδιο νόμου φιλοδοξούμε να θεραπεύσουμε τις παθογένειες. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι το «πάντρεμα» της παιδείας με την αγορά. Σήμερα οι εργοδότες είναι επιφυλακτικοί να προσφέρουν έστω και τις ελάχιστες θέσεις πρακτικής άσκησης ή μαθητείας. Βέβαια, στη διά βίου μάθηση, που είμαστε από τους τελευταίους στην Ευρώπη, υπάρχει τεράστιο έλλειμμα κουλτούρας και οι ίδιοι οι επιχειρηματίες δεν ενδιαφέρονται όσο πρέπει και δεν προωθούν την κατάρτιση ως αποτελεσματικό και χρήσιμο εργαλείο για τον εκσυγχρονισμό της επιχείρησής τους ή την ανέλιξη του προσωπικού τους. Όλα αυτά πρέπει να αλλάξουν σε επίπεδο αντίληψης, οργάνωσης και λειτουργίας της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, ώστε να ανοίξουμε νέες προοπτικές στην επαγγελματική τεχνική εκπαίδευση. Με το νέο νομοσχέδιο θεσμοθετείται για πρώτη φορά Ενιαίος Στρατηγικός Σχεδιασμός Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και θα διατρέχεται από όλες τις βασικές ...(Δεν ακούστηκε), παραδείγματος χάρη για την καλύτερη διασύνδεση με την οικονομία ...(Δεν ακούστηκε). Συνδέεται άμεσα με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας για τεχνικά επαγγέλματα που έχουν αυξημένη ζήτηση χωρίς να υπάρχει ανταπόκριση. Γίνεται σύνδεση επομένως της επαγγελματικής εκπαίδευσης με την οικονομία της χώρας, αλλά και την αγορά εργασίας, ώστε να μην υπάρχει δυσαρμονία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στα τεχνικά επαγγέλματα. Άρα, ανιχνεύουμε τις πραγματικές ανάγκες, σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, της αγοράς εργασίας και γίνεται σύνδεση με τη διδασκαλία και τις ειδικότητες στην επαγγελματική εκπαίδευση. Τρίτον, αναβάθμιση της ποιότητας στην παρεχόμενη επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση με εκσυγχρονισμό δομών, απλοποίηση διαδικασιών, ανανέωση προγραμμάτων σπουδών, βελτίωση του τρόπου πιστοποίησης. Κατ' αυτόν τον τρόπο, βάζουμε τέλος στην πολυπλοκότητα και αλληλοεπικάλυψη δομών και υπηρεσιών, θεσμοθετώντας για πρώτη φορά διακριτά επίπεδα προσόντων και ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό, και απαντάμε άμεσα στις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας, με την ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στον σχεδιασμό της επαγγελματικής εκπαίδευσης, κατάρτισης και διά βίου μάθησης, σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο. Αναβαθμίζουμε συνολικά την παρεχόμενη επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση. Μεταξύ άλλων, προβλέπεται η δημιουργία του επιπέδου 3 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων, με την ίδρυση επαγγελματικών σχολών κατάρτισης για αποφοίτους γυμνασίου. Δίνεται με αυτόν τον τρόπο η δυνατότητα σε νέους να αναπτύξουν τις ιδιαίτερες ικανότητές τους στο επίπεδο του τεχνίτη, την οποία μέχρι σήμερα δεν είχαν, με αναπτυγμένη εξειδίκευση, να βγούνε καλύτερα εξοπλισμένοι στην αγορά εργασίας. Μπορούν, φυσικά, στη συνέχεια να μεταπηδήσουν, όσοι έχουν επιλέξει να φοιτήσουν σε μια σχολή κατάρτισης επιπέδου 3, σε ένα επαγγελματικό λύκειο. Με το επίπεδο 4 προβλέπεται η ίδρυση, για πρώτη φορά, των πρότυπων επαγγελματικών λυκείων, στα οποία οι μαθητές θα εισάγονται με βάση τον βαθμό του απολυτηρίου γυμνασίου και θα λειτουργούν ως πυλώνες του συνολικού στρατηγικού σχεδιασμού για την αναβάθμιση του συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Προβλέπεται, επίσης, η συνεργασία των πρότυπων επαγγελματικών λυκείων με επιχειρήσεις του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα. Αναφορικά, τώρα, με τα ινστιτούτα επαγγελματικής κατάρτισης, τα ΙΕΚ, το λεγόμενο επίπεδο 5. Το νομοσχέδιο εισάγει σημαντικές καινοτομίες, σε σχέση με τη λειτουργία των ΙΕΚ: πρώτον, η ίδρυση δημόσιων πειραματικών ΙΕΚ και θεματικών ΙΕΚ, πάντοτε στη βάση των πραγματικών αναγκών της αγοράς εργασίας, η δυνατότητα των δημόσιων και ιδιωτικών ΙΕΚ να οργανώνουν ξενόγλωσσα τμήματα, στο πλαίσιο προώθησης της εξωστρέφειας του συστήματος επαγγελματικής κατάρτισης, η δυνατότητα συμμετοχής των καταρτιζομένων των ΙΕΚ σε προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Προβλέπεται, επίσης, η λειτουργία γραφείων επαγγελματικής ανάπτυξης και σταδιοδρομίας, μέσα στα ΙΕΚ και στις άλλες δομές επαγγελματικής κατάρτισης, για να υποστηρίζουν τους καταρτιζόμενους, να τους συμβουλεύουν και να τους καθοδηγήσουν στα επόμενα βήματα στην αγορά εργασίας. Επίσης, αναβαθμίζουμε τις δομές παροχής συνεχιζόμενης κατάρτισης των Κέντρων Διά Βίου Μάθησης και βάζουμε τάξη, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιλάμε διαρκώς στη χώρα μας για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, που θα δημιουργήσει πολλές και καλές θέσεις εργασίας. Πώς θα γίνει όμως αυτή η μετάβαση; Η τεχνολογική επανάσταση αλλάζει τα πάντα. Θα μπορούσαμε εμείς να περάσουμε σε ένα νέο πεδίο, σε μια επόμενη οικονομική πίστα, έτσι ανορθόδοξα; Πολλές υπηρεσίες που παρέχονται σήμερα στη χώρα μπορούν να γίνουν διεθνώς εμπορεύσιμες, από υπηρεσίες υγείας και φροντίδας των ηλικιωμένων ως τη διατροφή. Και μιλάμε για προϊόντα τα οποία παράγει η ελληνική γη, όπως η ελληνική φέτα με εξειδίκευση στις τυροκομικές σχολές, όπως το ελληνικό τσίπουρο, το ελληνικό κρασί, που είναι στοιχεία της ελληνικής φύσης αλλά και της ελληνικής παράδοσης. Επίσης, ενδεικτικά αναφέρω τα προϊόντα ένδυσης, τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, ζητήματα που αφορούν την ενέργεια, όπως είναι το φυσικό αέριο, που αναφέρθηκαν κι άλλοι συνάδελφοι, και από τον Νομό Σερρών περνούν σχεδόν όλοι οι αγωγοί και χρειάζονται τεχνίτες εξειδικευμένοι. Κάθε περιφέρεια θα πρέπει να αναδείξει τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, με τις αντίστοιχες ειδικότητες, που πρέπει να προκριθούν στις επαγγελματικές σχολές.
Και με αυτό ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προφανώς το παραγωγικό αυτό μοντέλο προϋποθέτει και… [[Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης]] …με το νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση για να δώσουμε τη διάσταση και το περιεχόμενο που πρέπει. Απαιτείται για όλα αυτά σύγχρονη εθνική εκπαίδευση. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλά Χριστούγεννα, καλή χρονιά και καλές γιορτές.
Επίσης, κύριε συνάδελφε. Συνεχίζουμε με τον κ. Δημήτριο Κωνσταντόπουλο. Μας ακούει, μας βλέπει; Όχι. Κύριε Κωνσταντόπουλε, δεν ακούγεστε. Διορθώστε τη σύνδεσή σας και θα επανέλθουμε. Προχωρούμε τώρα στη Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας την κ. Στεργιανή Μπίζιου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση στην Ελλάδα έχει τις τελευταίες δεκαετίες υποβαθμιστεί και απαξιωθεί, κάτι που τελικά μεταφράστηκε σε αποτυχία κάλυψης των αναγκών των επιχειρήσεων και ακολούθως σε αποτυχία στην ένταξη των αποφοίτων της επαγγελματικής εκπαίδευσης στην αγορά εργασίας. Για πολλά χρόνια η επαγγελματική εκπαίδευση ήταν στη συνείδηση των γονέων και των μαθητών ισοδύναμη της κοινωνικής απαξίωσης. Παρά το γεγονός ότι η ζήτηση για εργαζόμενους μεσαίου επιπέδου προσόντων ήταν ανέκαθεν και εξακολουθεί να είναι υψηλή, δεν αποτέλεσε μια ελκυστική επιλογή για τους νέους μας. Υπάρχει μια παγιωμένη αντίληψη, που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ότι η γενική και η τριτοβάθμια εκπαίδευση διασφαλίζει καλύτερες προοπτικές απασχόλησης. Τα στοιχεία δείχνουν πως στην Ελλάδα μόνο το 28,8% των σπουδαστών επιλέγει την αρχική επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο να είναι περίπου στο 47,8%. Τα επίσημα στοιχεία λένε πως πολλές επιχειρήσεις σήμερα αδυνατούν να καλύψουν ανάγκες και κενές θέσεις εργασίας. Μία στις τρεις ελληνικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζει τέτοιο ζήτημα, ενώ υπάρχουν κλάδοι, όπως η ενέργεια, όπου σχεδόν μία στις δύο εταιρείες αδυνατούν να στελεχώσουν το δυναμικό τους επαρκώς. Η επαγγελματική κατάρτιση είναι το θεμέλιο της οικονομίας. Μια οικονομία για να είναι παραγωγική, ανταγωνιστική και προπάντων για να μην υποφέρει από τη νόσο της ανεργίας, πρέπει να είναι στελεχωμένη από άτομα κατάλληλα καταρτισμένα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο επιχειρεί μια συνολική αναδιάρθρωση σε όλο το φάσμα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και της διά βίου μάθησης, κινούμενο κυρίως σε τρεις άξονες. Ο πρώτος άξονας είναι ο κοινός στρατηγικός σχεδιασμός της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, για πρώτη φορά με διακριτά επίπεδα προσόντων σε εφαρμογή και του ευρωπαϊκού πλαισίου προσόντων, προς αποφυγή επικαλύψεων δομών και υπηρεσιών. Ο δεύτερος άξονας είναι η άμεση σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, κατάρτισης και διά βίου μάθησης με την αγορά εργασίας, με την ουσιαστική συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στον σχεδιασμό τους, και σε κεντρικό και σε περιφερειακό επίπεδο, μέσω του Κεντρικού Συμβουλίου Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης. Τέλος, ο τρίτος άξονας είναι η αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης και κατάρτισης, αρχικής και συνεχιζόμενης, σε επίπεδο δομών, διαδικασιών, προγραμμάτων σπουδών και πιστοποίησης. Πρόκειται, δηλαδή, για μια συνολική και ολοκληρωμένη πρόταση, που στηρίζεται στον επανασχεδιασμό όλων των μορφών επαγγελματικής εκπαίδευσης, με στόχο την αποφυγή επικαλύψεων και την ενεργή συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων, εργοδοτών και εργαζομένων, που καλούνται να μεταφέρουν, για πρώτη φορά, τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς και οικονομίας στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Το νομοσχέδιο αναβαθμίζει την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, ώστε να ανταποκρίνεται στο ρόλο που της αξίζει. Η μάθηση, όμως, δεν περιορίζεται - ούτε πρέπει - σε μία μόνο συγκεκριμένη φάση της ζωής του ανθρώπου. Η μάθηση συμβαίνει σε διάφορα στάδια και φάσεις εξέλιξης κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Η διάρκεια της σταδιοδρομίας των ανθρώπων επιμηκύνεται, οι αλλαγές συμβαίνουν με καταιγιστικούς ρυθμούς και έχει καταστεί πλέον απαραίτητο να αποκτούμε νέες δεξιότητες, καθώς αυτές που έχουμε κατακτήσει καθίστανται παρωχημένες. Η έννοια του «εκπαιδεύομαι, για να κάνω κάτι μια ζωή» είναι ένα παλιό μοντέλο μάθησης που δεν έχει πλέον ισχύ και πιθανά δεν είναι πλέον καν επιθυμητό ούτε καν από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Όλο και περισσότερο οι άνθρωποι πρέπει να βασίζονται στη συνεχή επαγγελματική ανάπτυξη, για να παραμείνουν ανταγωνιστικοί στην αγορά εργασίας. Με την ταχέως μεταβαλλόμενη τεχνολογία, την ταχύτητα με την οποία οι επιχειρήσεις πρέπει να λειτουργούν, ώστε να είναι ανταγωνιστικές σε μια παγκόσμια οικονομία, και με το προσδόκιμο ζωής να αυξάνεται σταθερά είναι σαφές ότι η δια βίου μάθηση είναι απαραίτητη για τους ανθρώπους, προκειμένου να παραμείνουν σχετικοί στο χώρο εργασίας. Είμαστε αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα που λέει ότι σε πολλά επαγγέλματα οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν την προοπτική ότι οι υπάρχουσες δεξιότητές τους θα καταστούν άνευ αντικειμένου, αλλά συχνά δεν είναι προφανές πώς θα αποκτήσουν νέες. Η μάθηση των ενηλίκων είναι συνεπώς, ζωτικής σημασίας, για να ξεπεράσουμε τις οικονομικές προκλήσεις και να ανταποκριθούμε στη ζήτηση για νέες δεξιότητες, τη διαρκή παραγωγικότητα σε μια ολοένα μεταβαλλόμενη παγκόσμια οικονομία. Επομένως, η πρόκληση για το κράτος είναι να ανταποκριθεί σε αυτό το αίτημα και να βοηθήσει τους ανθρώπους να επαναεκπαιδευθούν και να συνεχίσουν να μαθαίνουν. Το νομοσχέδιό μας προβλέπει τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου των Κέντρων Δια Βίου Μάθησης, τα οποία θα προσφέρουν στους ενηλίκους επανακατάρτιση, αναβάθμιση δεξιοτήτων, συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση, επαγγελματικό προσανατολισμό και επαγγελματική συμβουλευτική, σε ένα πλαίσιο, όμως, που θα εξασφαλίζει τη βελτίωση της ποιότητας του παρεχόμενου έργου και του περιεχομένου των προγραμμάτων, υιοθετώντας παράλληλα ένα σύστημα πιστοποίησης από τον Εθνικό Οργανισμό Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού και που πέραν των άλλων, είναι και μια ευρωπαϊκή απαίτηση. Τόσο η επαγγελματική εκπαίδευση όσο και η δια βίου μάθηση έχουν οικονομική και κοινωνική διάσταση: οικονομική διάσταση διότι πρόκειται στην ουσία για μια επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό με συμμετοχή της επιχείρησης και ανάδειξή της σε βασικό εταίρο της κοινωνίας της μάθησης αλλά και φυσικά, κοινωνική διάσταση, γιατί συμβάλλει στη δημιουργία ίσων ευκαιριών και προσφορά εκπαιδευτικών ευκαιριών για όλους. Το πλέον σημαντικό στοιχείο αυτού του νομοσχεδίου είναι ότι στοχεύει στην αλλαγή νοοτροπίας σχετικά με την επαγγελματική εκπαίδευση. Η πολιτική μας εστιάζει στην αναβάθμιση του θεσμού αναδεικνύοντας τα πολλαπλά οφέλη που η σύνδεση επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με την αγορά εργασίας θα επιφέρει στην κοινωνία. Σε έρευνα της «ERNST & YOUNG», σχετικά με ζητήματα του ανθρώπινου δυναμικού στην Ευρώπη, αναφέρεται ότι το 48% των επιχειρήσεων της έρευνας ορίζουν ως καθοριστικό παράγοντα για την επιλογή της χώρας όπου θα επενδύσουν την πρόσβαση σε εξειδικευμένο προσωπικό και το 37% τη γενικότερη προσέγγιση, την ανάπτυξη των δεξιοτήτων και την ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος. Επενδύουμε στο ανθρώπινο κεφάλαιο υλοποιώντας μια ποιοτική επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, σχεδιάζουμε μια συνεκτική και συνολική εθνική στρατηγική προωθώντας ουσιαστικές σχέσεις μεταξύ των βασικών συντελεστών της οικονομίας, περιλαμβανομένων των επιχειρήσεων, των κοινωνικών εταίρων και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Η εκπαίδευση, η κατάρτιση και η μάθηση βρίσκονται στο επίκεντρο της δημιουργίας και συνιστούν καθοριστικό παράγοντα για τη δυναμική κάθε κοινωνίας και οικονομίας. Αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλεπιδρούν με τομείς, όπως η απασχόληση, η κοινωνική ενσωμάτωση, η έρευνα και η καινοτομία, ο πολιτισμός και η νεολαία, η πολιτική για τις επιχειρήσεις, η κοινωνία της πληροφορίας, η οικονομική πολιτική και η εσωτερική αγορά. Εμείς ως παράταξη δεσμευτήκαμε να κάνουμε την Ελλάδα πόλο έλξης για τις παγκόσμιες επενδύσεις. Το ανθρώπινο δυναμικό μας θα είναι το θεμέλιο για το μετασχηματισμό της οικονομίας μας. Ευχαριστώ πολύ και καλές γιορτές σε όλους.
Επίσης, κι εμείς ευχαριστούμε για την τήρηση του χρόνου. Μήπως η σύνδεση του κ. Κωνσταντόπουλου βελτιώθηκε τεχνικά, για να συνδεθούμε; Όχι. Φροντίστε να διορθώστε τη σύνδεσή σας, κύριε Κωνσταντόπουλε. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνου Μάρκου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Καλησπέρα και σε όλες και σε όλους. Θα ήθελα να ξεκινήσω διαπιστώνοντας ότι με το παρόν νομοσχέδιο το Υπουργείο Παιδείας καταφέρνει ένα ακόμα διαδοχικό πλήγμα από τα τόσα που έχει καταφέρει στο χρόνο που είναι η Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση. Ουσιαστικά, κατοχυρώνει το σκοταδισμό και όχι την αριστεία. Κι εμείς θα πολεμήσουμε και θα επαναφέρουμε την αριστεία. Και το λέω με πλήρη γνώση αυτού που λέω. Απευθύνω, λοιπόν, κατ' αρχήν, ένα πρώτο ερώτημα και με την ιδιότητα του γιατρού στην κυρία Υπουργό. Το Μάρτιο δεν ήξερε κανείς μας και αιφνιδιαστήκαμε. Υπέστη η παιδεία και όλη η Ελλάδα αυτά που υπέστη. Τον Οκτώβριο δεν προετοιμαστήκατε και η παιδεία υφίσταται ακόμα τραγικές συνέπειες. Κυρία Υπουργέ, υποτίθεται ότι στις 7 Ιανουαρίου θα αρχίσουν τα σχολεία. Μακάρι! Το θέμα είναι ότι μπορεί και να μην αρχίσουν. Τι μέτρα παίρνετε από τώρα, εδώ που είμαστε, 17 Δεκεμβρίου; Μη μας πείτε τότε: εσείς τι θα κάνατε στη θέση μας;. Σας το λέμε τώρα, πριν έρθει εκείνη η ημερομηνία. Ας πάμε στην ουσία του νομοσχεδίου. Θα μιλήσω με την ιδιότητά μου σαν γιατρός και με την ιδιότητα του προέδρου του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας που ήμουν. Στη διάρκεια της θητείας μου για ένα χρόνο μας απασχόλησε, μας βασάνισε η ηλικία κατά την οποία θα ήταν το διαχωριστικό όριο να νοσηλεύονται τα παιδιά σε νοσοκομεία παίδων ή σε ενηλίκων. Επί ένα χρόνο με παιδιάτρους, αναπτυξιολόγους, ειδικούς επιστήμονες βασανιστήκαμε και καταλήξαμε ότι μέχρι δεκαέξι χρονών τα παιδιά είναι παιδιά και θα νοσηλεύονται, αν χρειαστεί στα νοσοκομεία παίδων. Αυτά τα παιδιά, λοιπόν, τα εισάγετε τώρα στην ανασφάλιστη και υποβαθμισμένη εργασία και τα διώχνετε από το φυσικό τους χώρο. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του νομοσχεδίου σας. Είμαστε - θα το κατοχυρώσουμε σύντομα - υπέρ της δωδεκαετούς υποχρεωτικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κλασικής εκπαίδευσης. Ερχόμαστε τώρα σε λεπτομέρειες. Οι επαγγελματικές σχολές κατάρτισης - το είπα και πριν - πλέον εισάγουν την παιδική ηλικία στην εργασία, την υποβαθμισμένη και υποχρηματοδοτούμενη. Έρχεστε και κάνετε, όμως, κι άλλα πράγματα τα οποία είναι τραγικά. Υποβαθμίζετε τα δημόσια ΙΕΚ υπέρ των ιδιωτικών ΙΕΚ - ξέρουμε τη συμπάθειά σας σε αυτό - και μάλιστα τη στιγμή που το 80% των σπουδαστών, όπως παίρνουμε την πληροφορία από τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης και Εκπαίδευσης, είναι δυσαρεστημένοι από την εκπαίδευση που παίρνουν. Το 80% των σπουδαστών! Μιλάμε για αυτά τα υποβαθμισμένα επιστημονικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα ιδιωτικά ΙΕΚ. Μάλιστα όταν διακηρύσσετε - διαπρύσια - ότι πλέον δεν σημαίνει η εκπαίδευση πανεπιστήμιο και εισάγετε κατατακτήριες εξετάσεις από τα ιδιωτικά ΙΕΚ, είναι αριστεία αυτό; Είναι πρόοδος αυτό; Είναι παιδεία αυτό; Ταυτόχρονα, υποβαθμίζετε τα δημόσια ΙΕΚ, πράγμα που θα έχει ως συνέπεια να κλείσει ένας σημαντικός αριθμός από αυτά με την υποβάθμιση των σπουδαστών τους και με την υποβάθμιση των εκπαιδευτών τους. Θα το δούμε και τον Φεβρουάριο. Μιλάτε για το βαθμολογικό όριο εισαγωγής στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ο δικός σας χώρος μία το φέρνει, μια το ξαναπαίρνει, μία το ξαναφέρνει, μία το ξαναπαίρνει. Ξεχνάτε, όμως, ότι οι πανελλαδικές εξετάσεις δεν είναι εξετάσεις, είναι διαγωνισμός. Και ουσιαστικά, αφορά μια ευγενή άμιλλα για το ποιος θα είναι καλύτερα επιτυχών. Το εάν θα πάρει ένας υποψήφιος «2» ή αν θα πάρει «13», εξαρτάται από την ποιότητα και την αυστηρότητα των θεμάτων. Άρα, είναι τελείως υποκειμενικό. Σε κάθε περίπτωση, προοιωνίζετε το κλείσιμο σχολών στα πανεπιστήμια - οι άριστοι! - και όχι μόνο αυτό, αλλά καταργήσατε, ολοκληρώνετε και τη διετή επαγγελματική εκπαίδευση στα πανεπιστήμια που ήδη τον Σεπτέμβριο που πέρασε θα ξεκινούσε και η οποία ήταν μια ουσιαστική αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, κάτι που νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Έρχομαι τώρα σε κάτι άλλο. Ζούμε ημέρες αντιδημοκρατικών εκτροπών. Η χθεσινή μέρα στο Κοινοβούλιο ήταν μια μελανή μέρα στην κοινοβουλευτική ιστορία. Ταυτόχρονα, συνεπής εσείς σε αυτή την πολιτική της Κυβέρνησής σας, της αντιδημοκρατικής εκτροπής, προχωρείτε μετά τον κόλαφο που υπεστήκατε με την ηλεκτρονική ψηφοφορία στα Υπηρεσιακά Συμβούλια σε μία ακόμα μεγαλύτερη εκτροπή και αυταρχισμό με το να διορίσετε στη θέση των εκλεγμένων μελών των Υπηρεσιακών Συμβουλίων. Θα προχωρήσετε, όπως λέτε. Ελπίζω στο τέλος - αν και δεν έχω πολλές ελπίδες από εσάς, κυρία Υπουργέ - να μην καθιερώσετε και το αστυνομικό σώμα μέσα στα πανεπιστήμια. Δεν μπορείτε να σταματήσετε τον τροχό της ιστορίας. Δεν μπορείτε να σταματήσετε τον τροχό της προόδου. Βεβαίως, αυτό μπορείτε να το κάνετε με τραυματικές εμπειρίες από την κοινωνία και από τη σπουδάζουσα νεολαία, αλλά δεν θα σταματήσει αυτός ο τροχός. Ολοκληρώνοντας, θα αναφερθώ στο Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Κύριε Πρόεδρε, έχω την ιδιότητα του Καλαβρυτινού, ο οποίος ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στα Καλάβρυτα, που γεννήθηκε δέκα χρόνια μετά την καταστροφή των Καλαβρύτων. Θα σας αναφέρω κάτι που οφείλει να γίνει γνωστό, κάτι πολύ σημαντικό που έγινε τη δεκαετία του 1950 στα Καλάβρυτα. Δέκα χρόνια μετά την καταστροφή, το 1953, ήρθε ένα Ίδρυμα Γερμανικό με τη συμπαράσταση της τότε Δυτικής Γερμανίας, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, και της Ελλάδας και ζήτησε από τις μανάδες, χήρες των Καλαβρυτινών, και πήρε με την έγκριση τους τριάντα έξι παιδιά που πήγαν στη Γερμανία και σπούδασαν εκεί και βγήκαν όλοι επιστήμονες. Αυτό δείχνει, καταρχήν, μια γενναιότητα ψυχής που υπήρχε και υπάρχει στη συγκεκριμένη πόλη, δέκα χρόνια από την καταστροφή να δώσουν οι μανάδες τα παιδιά τους για να πάνε στη Γερμανία. Γύρισαν όλοι εξαιρετικοί επιστήμονες. Άρα, είναι ένα κλίμα το οποίο, όταν εντάσσεται σε μία αμοιβαιότητα, είναι παραγωγικό. Όταν είναι ετεροβαρές, δεν είναι παραγωγικό. Ολοκληρώνω με το συγκεκριμένο άρθρο του νομοσχεδίου.
Ολοκληρώστε, γιατί παρήλθε η ώρα και πρέπει να κλείσει η διαδικασία. Κλείστε με την τελευταία πρόταση.
Κλείνω σε ένα λεπτό. Ακούστηκαν πολλές ανακρίβειες. Είπε ο εισηγητής του Κινήματος Αλλαγής ότι ψηφίστηκε και υπογράφηκε πέντε, δέκα μέρες πριν από τις εκλογές. Ουδέν ανακριβέστερο! Ψηφίστηκε στις 11 Οκτωβρίου 2018 και έγινε νόμος του κράτους από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έστειλε μετά τη ρηματική διακοίνωση. Η Γερμανία με βάση το καθεστώς της πήρε την έγκριση από τα ομοσπονδιακά της κρατίδια και επανήλθε το ίδιο αυτό κείμενο για έγκριση τον Μάιο στην Ελλάδα - τότε οι αυτοδιοικητικές εκλογές το καθυστέρησαν - και υπεγράφησαν με όλες τις νομικές προϋποθέσεις που υπήρχαν από τον τότε Γενικό Γραμματέα Νέας Γενιάς. Δεν είναι καθόλου τιμητικό, για λόγους μικροπολιτικής να χρησιμοποιούμε ανακριβή στοιχεία.
Έγινε αντιληπτό. Κλείστε, σας παρακαλώ.
Κλείνω με αυτό. Δεν είμαι αισιόδοξος, αλλά ζητούμε - και όχι όπως είπε πάλι ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας να αποσυρθεί το άρθρο - να επανέλθει σε ένα ξεχωριστό νομοσχέδιο, μια ξεχωριστή διαδικασία, που να έχει και τη σφραγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών και μετά από μία παραγωγική συζήτηση να ψηφιστεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Δεν χρειάζεται να λέμε ανακρίβειες σε πολύ σοβαρά πράγματα.
Σας ευχαριστούμε.
Εύχομαι καλές γιορτές σε όλους…
Κύριε Μάρκου, έχουμε ξεφύγει από τον χρόνο.
Κύριε Πρόεδρε…
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για μισό λεπτό.
Κύριε Φίλη, μιλάει ο άνθρωπος. Μην τον διακόπτετε. Κύριε Μάρκου, αν μας ακούτε, σας ευχόμαστε και εμείς. Καλά Χριστούγεννα και καλές γιορτές.
Κύριε Πρόεδρε…
Κύριε Κωνσταντόπουλε, θα σας δώσω τον λόγο, μόλις τελειώσει ο κ. Φίλης μια μικρή παρέμβαση που θέλει να κάνει. Κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι πολύ σύντομος. Μόλις πληροφορήθηκα ότι η Σύνοδος των Πρυτάνεων που συνεδρίασε σήμερα αποφάσισε ότι διαφωνεί με το άρθρο 43 του νομοσχεδίου για τα ΙΕΚ και ζητεί την απόσυρση του. Παρακαλώ, την κυρία Υπουργό να μας ενημερώσει τι θα πράξει. Η Σύνοδος των Πρυτάνεων εν συνεδριάσει…
Ακούστηκε, κύριε Φίλη. Κύριε Κωνσταντόπουλε, δώστε μου μισό λεπτό, διότι θέλει η κυρία Υπουργός να δώσει μία απάντηση.
Κύριε Πρόεδρε, τρεις φορές έχω προσπαθήσει να μιλήσω. Είναι τεχνικό το πρόβλημα.
Δεν πειράζει, κύριε Κωνσταντόπουλε. Μείνετε στη γραμμή. Δεν σας αποσυνδέουμε.
Είναι τεχνικό το πρόβλημα.
Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Πρώτα απ' όλα, να δηλώσω ότι εγώ δεν έχω δει καμμία ανακοίνωση. Αν την έχετε δει, ευχαρίστως, δώστε τη μου να τη διαβάσω. Δεν έχω δει καμμία ανακοίνωση της Συνόδου των Πρυτάνεων. Ευχαρίστως, να μου τη δώσετε να τη διαβάσω. Σε κάθε περίπτωση, να πω το εξής: Η διαπερατότητα μεταξύ επιπέδου 5 και επιπέδου 6 και γενικότερα η σύνδεση με τα ΑΕΙ ισχύει και σήμερα και μπορεί να σας το αναλύσει ο κύριος Υφυπουργός. Υπάρχει νόμος, ο οποίος προβλέπει ήδη τη διαπερατότητα. Δεύτερον, εγώ δεν ξέρω καμία χώρα στην Ευρώπη που να μην διαπερατότητα μεταξύ επιπέδου 5 και επιπέδου 6. Ακόμα και η πρόσφατη σύσταση της Προεδρίας της Γερμανίας ήταν ότι δεν πρέπει να υπάρχουν καθόλου στεγανά. Σε κάθε περίπτωση όμως, κύριε Φίλη, δώστε μας την ανακοίνωση να τη δούμε. Ευχαριστώ.
Είναι δική σας υποχρέωση. Ζητήστε από τη Σύνοδο των Πρυτάνεων να σας δώσει την απόφαση της Συνόδου.
Κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρία Υπουργέ, η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό και θα έλεγα ότι απαιτεί συναίνεση και ευρύτερες συγκλίσεις. Απαιτεί διάλογο και διαβούλευση, κάτι το οποίο δεν είδαμε. Με το παρόν νομοσχέδιο, κυρία Υπουργέ, μου θυμίσατε τον κ. Γαβρόγλου, επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ο οποίος χωρίς καμμία έκφραση γνώμης της ΑΔΙΠ, χωρίς διαβούλευση, χωρίς διάλογο κατήργησε την τριτοβάθμια τεχνολογική εκπαίδευση, δηλαδή τα ΤΕΙ, εν μία νυκτί. Με πτυχιούχους που πραγματικά να μην γνωρίζουν την αντιστοιχία των πτυχίων τους και εν πάση περιπτώσει τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Φυσικά, όλα αυτά καταργήθηκαν εκ του προχείρου. Γι' αυτό, κυρία Υπουργέ, θα έλεγα, ότι το παρόν νομοσχέδιο ήρθε με ιδιαίτερα συνοπτικές διαδικασίες. Ακολούθησε το Υπουργείο τις διαδικασίες - θα έλεγα - του κ. Γαβρόγλου. Όπως εν μία νυκτί ο κ. Γαβρόγλου, όπως είπα, κατήργησε την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε ό,τι αφορά την τεχνολογική εκπαίδευση, έτσι και εσείς φέρατε για τα ΕΠΑΛ και για την τεχνολογική εκπαίδευση εν μία νυκτί ένα νομοσχέδιο, το οποίο εν τοις πράγμασι δεν είχε την κατάλληλη διαβούλευση. Έτσι υποβλήθηκαν πάνω από πεντακόσια σχόλια. Στην ακρόαση των φορέων κατατέθηκαν συγκεκριμένες παρατηρήσεις, που όμως, κυρία Υπουργέ, δεν ελήφθησαν υπόψη. Εδώ να σημειωθεί ότι σχεδόν το ένα τρίτο των άρθρων του νομοσχεδίου έρχονται προς ψήφιση χωρίς διαβούλευση και μάλιστα, άρθρα τα οποία απαιτούν διάλογο σε βάθος, όπως η διάταξη για τη συγκρότηση των υπηρεσιακών συμβουλίων με τη ουσιαστική κατάργηση του θεσμού των αιρετών. Εδώ, κυρία Υπουργέ, σας λέμε ξεκάθαρα, να προχωρήσετε άμεσα στην επανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και ανοίξτε τις πόρτες του Υπουργείου στις Ομοσπονδίες Εκπαιδευτικών και στους φορείς για ουσιαστικό διάλογο. Να σας θυμίσω ότι το επικαλεστήκατε πολλές φορές ως αντιπολίτευση, αλλά το ξεχάσατε ως κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διαπίστωση είναι μία: Το παρόν νομοσχέδιο υπηρετεί μια πολιτική με κυρίαρχο στοιχείο, θα έλεγα, τον νεοφιλελευθερισμό και παράλληλα την πρόταξη των απαιτήσεων της αγοράς, έναντι φυσικά των κοινωνικών αναγκών και του δημοσίου συμφέροντος. Η πολιτική αυτή, ωστόσο, στην παιδεία έρχεται σε πλήρη αντίθεση και με την αντίληψη που θέλει την εκπαίδευση ως δημόσιο αγαθό. Κυρία Υπουργέ, στο σχέδιο νόμου η σχέση εκπαίδευσης και αγοράς δεν προτείνεται, θα έλεγα, με όρους ισοτιμίας, αφού η αγορά προτάσσεται και η εκπαίδευση ακολουθεί. Τα προγράμματα σπουδών δεν καταρτίζονται με βάση την πρόθεση της επιστήμης, αλλά με τις επιταγές των εργοδοτών, με σκοπό φυσικά το χαμηλό επίπεδο προσόντων και το φθηνό εργατικό δυναμικό. Γι' αυτό, θα έλεγα ότι το παρόν νομοσχέδιο δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Αγαπητοί συνάδελφοι, η σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας είναι αποδεκτή μόνο όταν είναι ισότιμη και αμφίδρομη. Επίσης, η προσπάθεια αναβάθμισης της επαγγελματικής κατάρτισης και όχι της επαγγελματικής εκπαίδευσης δείχνει ότι δεν υπάρχει ισοτιμία και των δύο πλευρών του λυκείου, δηλαδή ΕΠΑΛ και ΓΕΛ. Διαμορφώνεται έτσι ένα εκτεταμένο πεδίο μεταγυμνασιακής και πρώιμης κατάρτισης με την ίδρυση των επαγγελματικών σχολών κατάρτισης που θα παρέχουν φυσικά μαθητεία από μια πρώιμη ηλικία των δεκαπέντε ετών και χωρίς μάλιστα να προβλέπεται αμοιβή. Τις σχολές αυτές θα μπορεί να λειτουργεί κάθε δημόσιος και ιδιωτικός οργανισμός, ακόμα και εργοδοτικοί φορείς. Ωστόσο, αυτή η μορφή κατάρτισης δημιουργεί, θα έλεγα, κυρία Υπουργέ, σοβαρά προβλήματα, αφού οι μαθητές του λυκείου από δεκαπέντε ετών δεν έχουν την ωριμότητα για επαγγελματικές επιλογές που θα έπρεπε να βρίσκονται μέσα σε σχολικό περιβάλλον γενικού επαγγελματικού λυκείου. Αγαπητοί συνάδελφοι, το νομοσχέδιο δεν αναβαθμίζει την επαγγελματική εκπαίδευση μέσα από τα ΕΠΑΛ και δεν αναδεικνύει τον διττό ρόλο, θα έλεγα, της επαγγελματικής εκπαίδευσης: απολυτήριο και πτυχίο. Και τούτο βέβαια διέξοδο προς την αγορά εργασίας ή πρόσβαση στο πανεπιστήμιο αντίστοιχα. Επαναδημιουργούνται τα όργανα λήψης αποφάσεων και ταυτόχρονα, η στελέχωσή τους γίνεται με παράλληλο οργανισμό, ελεγχόμενο φυσικά από τον Υπουργό και τον Γενικό Γραμματέα. Ουσιαστικά, οι προτάσεις που διατυπώνονται στο σχέδιο αυτό θα έχουν ως συνέπεια, πρώτον, τη σημαντική μείωση του δυναμικού των ΕΠΑΛ και την αφαίρεση τομέων και ειδικοτήτων. Δεύτερον, τις υπεραριθμίες καθηγητών. Τρίτον, την κατεύθυνση μαθητών στην πρόωρη κατάρτιση και στην ανήλικη εργασία. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι τα πρότυπα ΕΠΑΛ που δημιουργούνται με βάση το νομοσχέδιο είναι ένα θετικό βήμα. Θα έπρεπε, ωστόσο, να συνδυαστούν και με την ύπαρξη πειραματικών ΕΠΑΛ, όπου θα έβρισκαν εφαρμογή νέα προγράμματα σπουδών και καινοτομίας. Τέλος, όσον αφορά τα ΙΕΚ, η ίδρυση πειραματικών και θεματικών ΙΕΚ είναι θετική εξέλιξη. Ομοίως, σε θετική κατεύθυνση είναι και η δυνατότητα που δίνεται στους αποφοίτους με την πρόσβασή τους στα πανεπιστήμια. Ο τρόμος ωστόσο, κυρία Υπουργέ, εδώ που θα υλοποιεί αυτήν τη δυνατότητα δεν προσδιορίζεται, κάτι που θα πρέπει να γίνει άμεσα, ώστε οι ρυθμίσεις και να εφαρμοστούν και να μην μείνουν φυσικά στα χαρτιά. Τέλος, όσον αφορά τον ΕΟΠΠΕΠ, ο θεσμικός του ρόλος ως θεματοφύλακα πιστοποίησης εκχωρείται σε ιδιώτες, χωρίς μάλιστα συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο για την πραγματοποίηση των πιστοποιήσεων. Ολοκληρώνοντας, αγαπητοί συνάδελφοι, οι διαδρομές στην εκπαίδευση πρέπει να είναι ανοιχτές, να έχουν διαπερατότητα και να μην είναι ψευδεπίγραφες. Η νομοθέτηση της επαγγελματικής εκπαίδευσης από κοινού με την κατάρτιση και όχι με την γενική εκπαίδευση έχει μια συγκεκριμένη πολιτική σημειολογία. Και τούτο, διότι στην πραγματικότητα η μη συνεξέταση των ΕΠΑΛ με τα ΓΕΛ, που από κοινού συνιστούν και την λυκειακή βαθμίδα, δείχνει ότι δεν υπάρχει ισοτιμία μεταξύ των δύο λυκειακών θεσμών. Ωστόσο, η μόρφωση και η παιδεία, κυρία Υπουργέ, δεν κρίνεται μονομερώς στην αγορά εργασίας, αλλά ευρύτερα στην κοινωνία. Αυτό που έχει ανάγκη η χώρα μας, θα έλεγα, είναι ένα ισχυρό δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα και μια προοδευτική μεταρρύθμιση που θα εισαγάγει στην εκπαίδευση τις ψηφιακές εποχές. Αντ' αυτού, αυτό που επιτυγχάνεται στο νομοσχέδιο είναι η επαγγελματική εκπαίδευση να ενισχύεται μονομερώς ως κατάρτιση και μόνο και να υπακούει αποκλειστικά στους κανόνες της αγοράς. Εμείς, το Κίνημα Αλλαγής, στηρίζουμε την εκπαίδευση και την πνευματική και κοινωνική εξέλιξη μέσα από τη διά βίου εκπαίδευση και τη διά βίου μάθηση. Στηρίζουμε την κατάρτιση, την εξειδίκευση και την αναζήτηση επαγγελματικού προσανατολισμού με προοπτική και σας καλούμε, κυρία Υπουργέ, να πράξετε το ίδιο. Κλείνω με τις τροπολογίες που κατέθεσε το Κίνημα Αλλαγής.
Έχετε κλείσει, κύριε Κωνσταντόπουλε.
Καταθέσαμε την πρότασή μας στα βαρέα και ανθυγιεινά…
Κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε συμπληρώσει τον χρόνο. Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω.
Κλείστε. Πείτε μας ευχές, να σας πούμε και εμείς ευχές.
Είναι η ελάχιστη αναγνώριση της προσφοράς τους, διότι, θα έλεγα, πέρα από τα απλόχερα μπράβο, που όλοι τους απονέμουμε, καλό είναι να τους εντάξουμε και στα βαρέα και ανθυγιεινά. Επίσης, στο ίδιο πλαίσιο καταθέσαμε τροπολογία για την απόδοση σύνταξης λόγω αναπηρίας ή θανάτου που επήλθε λόγω του COVID -19 στους εργαζόμενους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αντιμετώπισης της πανδημίας και στις οικογένειές τους. Σας καλούμε, κυρία Υπουργέ, να τις κάνετε αποδεκτές. Σας ευχαριστώ. Υπάρχουν κάποια τεχνικά προβλήματα. Να είστε καλά και καλές γιορτές.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε. Καλές γιορτές, καλά Χριστούγεννα.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για μισό λεπτό;
Με αφήνετε να τελειώσω τη διαδικασία;
Μίλησα με τον Πρόεδρο της Συνόδου των Πρυτάνεων, τον Καθηγητή Παπαϊωάννου, από τη Θεσσαλονίκη, και μου επιβεβαίωσε ότι οι πρυτάνεις διαφωνούν με τα άρθρα 43 και 44 του νομοσχεδίου και ζητούν την απόσυρσή τους. Παρακαλώ την κυρία Υπουργό να επικοινωνήσει μαζί του, γιατί δεν μπορεί ο άνθρωπος να τη βρει στο τηλέφωνο. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Δεν μπορείτε, κύρια Τζούφη. Με συγχωρείτε. Θα με αφήσετε να προχωρήσω στη διαδικασία;
Δώσατε τον λόγο στον κ. Φίλη.
Τον λόγο τον έδωσα στον Κοινοβουλευτικό σας Εκπρόσωπο, γιατί έτσι πρέπει να κάνω. Ο εισηγητής δεν μπορεί να πάρει τον λόγο, όποτε το θέλει.
Επί της διαδικασίας, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε καταθέσει τροπολογίες.
Δεν υπάρχει θέμα διαδικασίας. Τον λόγο έχει ο κ. Μπλούχος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναρωτιόμουν, αγαπητοί της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, ακούγοντας τις ομιλίες και τις ενστάσεις σας επί του νομοσχεδίου, αν ακόμη και ο φανατικότερος υποστηρικτής σας δύναται να ισχυριστεί αν οι ημέρες σάς άφησαν κάποιο κοινωνιοκεντρικό, όπως αρέσκεται η Αριστερά να πιστεύει, αποτύπωμα στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση και στην παιδεία γενικότερα, αν μετεβλήθη κατά τι η ποιότητα της παιδείας σε επίπεδο επαγγελματικής εκπαίδευσης. Δεν γνωρίζω αν διερωτώμαι ματαίως, διότι έχω την εικόνα ότι επί πέντε έτη παγιώθηκε μια πραγματικότητα στατική, νεκροζώντανη, με μια θεόπνευστη καθήλωση σε ξερά και σκηνωμένα συνθήματα, οδηγώντας σταδιακά σε πυρηνική αποσύνθεση την παιδεία, εγκλωβίζοντάς την σε μια συστημική σαρκοφάγο αναποτελεσματικότητας. Καταθέτω μια φράση του Ροΐδη: «Η αγορά ως επί το πλείστον ζωηρά. Τα είδη του συρμού υποστηριγμένα. Η παιδεία; Ολίγαι κάσαι καλής ποιότητας εις διαμετακόμισιν, αλλά εντελώς αζήτητα. Το εξοδευόμενον πράγμα κατωτάτης ποιότητας και εις μικράς τιμάς». Σαρκαστική αποστροφή, διαχρονική η ισχύς της. Αναφέρομαι όμως σε όσα μου έφεραν στο νου οι παρεμβάσεις σας απέναντι στη νομοθετική προσπάθεια που φιλοδοξεί να ζωντανέψει το περιθωριακό, το ξέψυχο, το παρηκμασμένο, τον παρία της σχολικής ζωής, που οιονεί και διεθνώς αποτελεί όμως την ατμομηχανή της παραγωγής και της οικονομίας. Επεδείχθη τόσο άλογη και αστοιχείωτη κριτική, ξαστοχώντας στην αλαζονεία που επιδείξατε και την καιροσκοπική σας προσέγγιση, υπερασπιζόμενοι δήθεν τα φτωχά παιδιά που θα δουλέψουν από τα δεκαπέντε. Ταξικό κυνισμό τον χαρακτηρίσατε. Λογοτέμνεται η αμεσοσχεσιακή με την κοινωνία θεμελίωση. Δεν ανταποκρίνεστε στην αναδυόμενη πραγματικότητα. Θυματοποιείτε την παιδεία στο όνομα του απολιθωμένου ιδεολογικού μονισμού σας, λέμε εμείς. Πιστεύω ότι είναι καταφανέστατα απαραίτητη η τωρινή μας νομοθέτηση για να θεραπεύσει τις βλάβες, που επέφεραν οι ιδεολογικές εμμονές και για να διορθώσει τις ανωμαλίες που ανακύπτουν απ' αυτές. Αναγνωρίζουμε με το παρόν τους δομικούς φανατισμούς και αντιπαρερχόμεθα την αδράνεια, τον μόνιμο ελκυστή του αυτονομημένου αναποτελεσματικού συστήματος. Διότι έως τώρα, κάθε μαθητής και μετέπειτα φοιτητής και μετέπειτα άνεργος έχει μάθει επί χρόνια, έχει εκπαιδευτεί στο ποίημα ενός κακοφορμισμένου συνδικαλισμού: Όχι στην ανήλικη μαθητεία. Όχι στην πρόωρη κατάρτιση. Όχι στην τράπεζα θεμάτων, η οποία στρέφει τους μαθητές σε τεχνικές σχολές για να γίνουν φθηνοί ανειδίκευτοι εργάτες. Όχι στην κατηγοριοποίηση των σχολείων. «Όχι», «όχι». Τραγική επανάληψη του «όχι», αλλά κωμικοτραγικός και ο θεατρινισμός. Και η ανεργία πτυχιούχων καλά κρατεί και αναζητούμε εν παραλλήλω φωτισμένους δασκάλους για να ακούσουν τα παιδιά μας Σεφέρη και Ελύτη. Αγαπητοί συνάδελφοι, είναι σημαντικό να μην δημαγωγούμε με την παιδεία. Είναι αδήριτη ανάγκη να αποτυπώσουμε την όποια πραγματικότητα - αυτή είναι η πρόκληση - χωρίς υποκρισία. Ποιες ήταν οι όψεις του λαϊκισμού μέχρι τα σήμερα; Λαϊκή γλώσσα, λαϊκή παιδεία, όπως λαϊκή υγεία και ό,τι άλλο. Κάθε δημαγωγός καμώνεται ότι μιλάει τη γλώσσα του λαού, ότι νοιάζεται για τη μόρφωση του λαού, όπως εν παραλλήλω σκοτώνεται και για την υγεία του λαού. Επιπλέον, η άλλη όψη του λαϊκισμού, εκπαιδευτικά οργανώνει μία παιδεία που μοναδική της οργάνωση είναι η κυριαρχία των απαίδευτων, η μαζική παραγωγή πτυχιούχων εν πολλοίς ανίδεων και επιστημόνων που δεν επίστανται παρά τα αλφαβητάρια των κινημάτων και πλουτίζουν τις λίστες των ανέργων και κυρίως δεν είναι σε θέση να φανούν πουθενά χρήσιμοι, χωρίς χέρια, χωρίς γνώση, χωρίς «know how», όπως συνηθίζεται να λέγεται. Το λέω με πόνο ψυχής. Βιογραφικά νέων ανθρώπων με μηδαμινή επαγγελματική δυναμική. Στην ανεργία πόσων ιδρυμάτων πρέπει να θυσιάσουμε από τον αφρό της κοινωνίας μας για να αντιληφθούμε χειροπιαστά αυτό που μας λέει η Επιτροπή Πισσαρίδη; Βέβαια δεν χρειαζόταν η Επιτροπή Πισσαρίδη για να μας πει το προφανές, ότι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση πρέπει να συνδεθεί στενά με την αγορά εργασίας. Είναι αυτονόητο, εξ ορισμού. Είναι καιρός να απαγκιστωθούμε από την αλχημιστική χίμαιρα του εκπαιδευτικού φαντασιακού της Αριστεράς. Όλες οι μεγάλες και μεσαίες εταιρείες που επενδύουν σε όλο τον κόσμο το πρώτο που ζητούν είναι εργαζόμενοι με καλά μεσαία προσόντα, αν θέλουμε να αναπτυχθούμε βιώσιμα. Φυσικά μία βιώσιμη ανάπτυξη θα καθαιρέσει τα αγωνιστικά σας παράσημα. Αν θέλουμε να σταματήσουμε την εξάρτηση από τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού ή της ναυτιλίας, πρέπει να σοβαρευτούμε και να σχεδιάσουμε καλά μια πραγματική επαγγελματική εκπαίδευση. Μιλάμε για τον σημερινό παρία του ελληνικού σχολείου. Είναι παρίας, διότι τα τελευταία σαράντα χρόνια η παραγωγή και η μεταποίηση τέθηκαν υπό διωγμό σε αυτήν τη χώρα. Τον πρώτο λόγο είχαν οι «αεροκοπανιστές» σχετιζόμενοι με δουλειές δημοσίου και κομματικοί Γκρούεζες. Αν θέλουμε να κοιτάξουμε κατάματα την κρίση που πέρασε, αλλά είναι κοντά μας πάντα, θα δούμε ακριβώς εδώ τα αίτιά της. Η έλλειψη ενεργού επαγγελματικής εκπαίδευσης έφερε έλλειψη επαγγελματικής και παραγωγικής συνείδησης, που έφεραν με τη σειρά τους άνοδο στους παράγοντες φθοράς. Οι οικονομικοί δείκτες και οι αριθμολογίες της θρηνωδίας είναι απότοκα αυτών των παραγόντων. Πόσο πιο δύσκολα στήνεται μία επένδυση παραγωγής και μεταποίησης σε αυτόν τον τόπο, με πόσα εμπόδια, με πόσο κόπο και πόσο χρόνο, ακόμα και όταν υπάρχουν τα κεφάλαια; Σε αυτήν τη χώρα, τα τελευταία σαράντα χρόνια έχει χυθεί αίμα για να κλείσουν και όχι για να ανοίξουν επιχειρήσεις που παράγουν διεθνώς εμπορεύσιμα προϊόντα και φέρνουν πλούτο.
Τελειώστε σε ένα λεπτό.
Αναρωτιέμαι, από την εμπειρία μου πρωτίστως και δευτερευόντως από όσα μαθαίνω, η ελληνική επαγγελματική εκπαίδευση σήμερα είναι πραγματική ή προσχηματική; Κινείται στο πλαίσιο του ρεαλιστικού ή του φαντασιακού; Οι εκπαιδευτές είναι γνώστες ή είναι απλά βολεμένοι; Τα εργαστήρια είναι σύγχρονα και εξοπλισμένα ή κινούνται στο πλαίσιο του εικονικού; Υπάρχει επαγγελματικός προσανατολισμός; Υπάρχει μαθητεία σε πραγματικούς χώρους δουλειάς; Υπάρχει διασύνδεση ειδικοτήτων με την εκάστοτε τοπική παραγωγικότητα και επιχειρηματικότητα; Μέχρι σήμερα, οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα κινούνται περισσότερο στο πλαίσιο του αρνητικού και του ελλειμματικού. Μιλούμε για την ακριβή πλευρά της ελληνικής εκπαίδευσης, δεν μιλούμε απλώς για κτήρια με θρανία και καρέκλες μόνο. Το νομοσχέδιο που μας κατέθεσε η ηγεσία του Υπουργείου, δίνει επαρκείς απαντήσεις σε κάθε παρόμοιο ερώτημα από αυτά που ταλανίζουν χρόνια τώρα. Είναι πολύ σημαντικά και τα επιπλέον χρήματα που ζητούν από τον προϋπολογισμό για τον εξοπλισμό των εργαστηριακών κέντρων, σε θετική κατεύθυνση και τα πρότυπα ΕΠΑΛ, αναγκαία και η αναβάθμιση της μαθητείας και των ΙΕΚ. Είναι χρήσιμη η κινητικότητα που φτάνει μέχρι τα ΑΕΙ, απαραίτητες είναι και οι επαγγελματικές σχολές κατάρτισης που δίνουν τη δυνατότητα σε απόφοιτους γυμνασίου να ακολουθήσουν...
Καταλήξτε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω τέλος, ότι η μεταρρύθμιση θα πρέπει κάποια στιγμή να ολοκληρωθεί με τη γενναία θέσπιση και ολοκλήρωση της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου. Το παρόν δύναται να αποτελέσει το εμβόλιο στην εκπαιδευτική ενδημία της αναποτελεσματικότητας. Αναμένουμε την ψήφιση και την πιστή εφαρμογή του ώστε να ξεπεραστούν οι εκπαιδευτικές παθολογίες μας με τον πραγματικό ανταγωνισμό και την πραγματική παραγωγικότητα. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, ευχόμενος σε όλους τους συμπολίτες μου καλά Χριστούγεννα και κυρίως καλή υγεία. Από μέρους μου, πάντα με τον προσήκοντα σεβασμό και τη στοργή ενός υγειονομικού για τον ανθρώπινο πόνο της νόσησης και της απώλειας. Ευχαριστώ πολύ.
Αντευχόμεθα όλοι τα καλύτερα και πρώτα απ' όλα υγεία. Ολοκληρώνουμε με την κ. Παπακώστα - Παλιούρα Κατερίνα. Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο. Θα σας παρακαλέσω στα επτά λεπτά να τελειώσετε.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου πριν περάσω στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου με μία σύντομη αναφορά στη συμμετοχή του Πρωθυπουργού στη συζήτηση με τα στελέχη του ΟΟΣΑ για τη διεύρυνση του έργου του και τη δημιουργία πρόσθετων βοηθητικών δράσεων για τα κράτη. Εκεί ο Πρωθυπουργός έθεσε μεταξύ των υπολοίπων προτάσεών του τη διασύνδεση της εκπαίδευσης και των δεξιοτήτων με την ψηφιακή οικονομία, μία διασύνδεση που αφορά τρεις τομείς: πρώτον, την εκπαίδευση - επαγγελματική κατάρτιση, δεύτερον την απασχόληση και τρίτον την οικονομία. Στην ουσία είναι μία αλυσίδα η οποία αποτελούμενη από τρεις κρίκους οδηγεί στην ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού, επανεκκινώντας ταυτοχρόνως παραγωγικούς ιστούς και νέες οικονομικές δραστηριότητες. Η πρόταση αυτή του Πρωθυπουργού τονίζει την ανάγκη που ενυπάρχει στην ελληνική οικονομική ζωή για τεχνικές ειδικότητες οι οποίες, ενώ βρίσκονται σε ζήτηση, δυστυχώς δεν υφίσταται ανθρώπινο δυναμικό με τις εν λόγω δεξιότητες και τεχνική κατάρτιση για να τις καλύψει. Ενώ μας τρομάζει το brain drain, οι νέοι μας με τις επιστημονικές διακρίσεις να φεύγουν στο εξωτερικό για ανεύρεση εργασίας ή ακόμη να μένουν στη χώρα άνεργοι απασχολούμενοι σε άσχετους με τις σπουδές τους τομείς, την ίδια στιγμή το ποσοστό αποφοίτων λυκείου που σπουδάζει σε ΑΕΙ στην Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη θέση στη σειρά κρατών του ΟΟΣΑ, με μέσο όρο 70%, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 52,4% και στον ΟΟΣΑ 53%. Καταθέτω τον σχετικό πίνακα στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Αικατερίνη Παπακώστα - Παλιούρα καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Νομίζω πως αποτελεί κοινό τόπο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το γεγονός πως υστερούμε σε παραγωγικότητα και συμμετοχή στην οικονομία, ενώ από την άλλη πλεονάζουμε σε στερεοτυπικές πεποιθήσεις πως όλοι πρέπει να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο, μην αφήνοντας έτσι περιθώριο στους μαθητές, στα νέα παιδιά να συνειδητοποιήσουν ποια κατεύθυνση τους ταιριάζει πραγματικά. Το αναφέρω αυτό γιατί αρκετές είναι οι φορές που τα επαγγελματικά λύκεια αντιμετωπίζονται ως μέσο διαφυγής από τις πανελλαδικές εξετάσεις, της μελέτης, της μαθητικής συνέπειας, ενώ θα έπρεπε να αποτελούν σοβαρό αντισταθμιστικό παράγοντα στην ανεργία και ιδιαίτερα στις τεχνικές ειδικότητες που παρουσιάζουν σημαντική ζήτηση στην εγχώρια αγορά εργασίας. Οφείλουμε να διαμορφώσουμε την παρεχόμενη εκπαίδευση, κατάρτιση και διά βίου μάθηση, ώστε να είναι επιλογή με εναλλακτικές και επαγγελματικές διεξόδους και όχι η έσχατη επιλογή ή λύση ανάγκης. Για τον λόγο αυτό, το Υπουργείο προχωρά συντονισμένα και μεθοδικά στην καθιέρωση ενός εθνικού πλαισίου προσόντων, ενός συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης το οποίο αναπτύσσεται στο επίπεδο 3, δηλαδή την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, στο επίπεδο 4, δηλαδή εκπαίδευση στο γενικό λύκειο, και στο επίπεδο 5, δηλαδή τα ινστιτούτα επαγγελματικής εκπαίδευσης. Όλα τα παραπάνω επίπεδα θα είναι κατ' αντιστοιχία με το ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων. Πιο συγκεκριμένα, αυτό συνίσταται στην εκπαίδευση και κατάρτιση που στοχεύει στον εφοδιασμό των νέων και των ενηλίκων με γνώσεις, τεχνογνωσία, δεξιότητες και ικανότητες που απαιτούνται σε συγκεκριμένα επαγγέλματα. Να σημειώσουμε εδώ βέβαια, πως σύμφωνα με τον δείκτη ESI για το 2020 η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση στην ανάπτυξη, ενεργοποίηση και αντιστοίχιση των δεξιοτήτων με το ποσοστό συμμετοχής στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση να αγγίζει μόλις το 30%. Την ίδια στιγμή επιχειρήσεις του παραγωγικού τομέα της οικονομίας ήδη αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κάλυψη κενών θέσεων εργασίας με το 46,2% των επιχειρήσεων να δηλώνει ότι το προσωπικό τους δεν διαθέτει τις κατάλληλες γνώσεις και δεξιότητες. Εγκύπτοντας, λοιπόν, σε αυτές τις παθογένειες του εκπαιδευτικού μας συστήματος απαντούμε με τέσσερις διαρθρωτικές αλλαγές που επέρχονται με το παρόν σχέδιο: Πρώτον, συνδέεται η επαγγελματική εκπαίδευση με την αγορά εργασίας. Πώς επιτυγχάνεται αυτό; Με τη σύσταση σε κάθε επιμέρους περιφέρεια ενός ενδεκαμελούς συμβουλίου, το οποίο θα εντοπίζει τις ανάγκες και τη ζήτηση στην τοπική αγορά εργασίας. Αυτό συμβαίνει καθώς υπάρχουν διαφοροποιήσεις από τόπο σε τόπο ανάλογα με την παραγωγική διαδικασία. Δεύτερον, ιδρύονται πρότυπα επαγγελματικά λύκεια, μια καινοτομία η οποία έρχεται ως συνέχεια των πρότυπων σχολείων στην γενική εκπαίδευση. Είναι ένα μεταβατικό σχολείο και ορθώς προβλέπει το νομοθέτημα ότι κριτήριο εισαγωγής στα πρότυπα επαγγελματικά λύκεια, θα είναι ο βαθμός του απολυτηρίου των μαθητών του γυμνασίου. Έτσι δίνονται κίνητρα για την αριστεία και σε αυτήν την κατηγορία σχολείων, τερματίζοντας εδώ την πεποίθηση πως τα σχολεία αυτά είναι για μαθητές αδύναμους που αποφεύγουν τη μελέτη. Τρίτον, δημιουργείται νέο εναλλακτικό επίπεδο σπουδών μετά το γυμνάσιο και πριν το Λύκειο, όπου οι απόφοιτοι γυμνασίου θα έχουν τη δυνατότητα να αποκτούν ειδικά επαγγελματικά προσόντα, προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς σε συγκεκριμένα τεχνικά επαγγέλματα με διετή φοίτηση και ειδικά μαθήματα. Η χώρα μας δυστυχώς και εδώ είναι η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν έχει θεσπίσει το ανώτερο επίπεδο. Χώρες, όπως η Μάλτα, η Ρουμανία, η Τσεχία, η Σλοβακία έχουν ήδη συνδυάσει την εκπαίδευση με την τεχνική κατάρτιση. Τέταρτον, αναβαθμίζονται τα ΙΕΚ, επαναπροσδιορίζοντας την διαδικασία καθορισμού των ειδικοτήτων που παρέχονται από εκείνα, με στόχο την προσαρμοστικότητα στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της αγοράς εργασίας και ορίζοντας σαφέστερα το περιεχόμενο των κανονισμών λειτουργίας τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, θλίβομαι ιδιαίτερα που δεν είστε φειδωλοί στην κακόβουλη κριτικής σας, διότι προσπαθώντας να λοιδορήσετε την κυβερνητική πολιτική και ιδιαίτερα όσον αφορά το εκπαιδευτικό σύστημα, υποπέσατε σε επιχειρηματολογικά ατοπήματα. Γι' αυτό προτείνω να ελέγξετε τις υπογραφές σας κάτω από τον ν.4386/2016, νόμος Φίλη, που καταργεί τις επαγγελματικές σχολές και κάτω από τον ν.4547/2018, νόμος Γαβρόγλου και Τζούφη και άρθρο 105, που ορίζει χαρακτηριστικά ανήλικους εργαζόμενους, μαθητές στα εσπερινά επαγγελματικά λύκεια. Ακόμη προς απάντησή σας και ενημέρωση των πολιτών, 104 εκατομμύρια ευρώ έχουν εξασφαλιστεί ως κονδύλι για την πρακτική άσκηση των μαθητών ήδη πριν την ψήφιση του παρόντος νόμου, γεγονός που αποδεικνύει τον στρατηγικό σχεδιασμό για τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που λαμβάνονται. Δεν έχει έρθει ούτε μία διάταξη χωρίς σχεδιασμό. Κλείνω με αυτή τη φράση, κύριε Πρόεδρε: Η κοινωνία δύο ταχυτήτων που συχνά επικαλείστε, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι το πανεπιστήμιο και η ΕΠΑΣ, το ΓΕΛ και το ΕΠΑΛ, ο επιστήμονας και ο τεχνίτης, η αριστεία και η φθηνή εργασία, όπως είπε η εισηγήτριά σας. Όλα αυτά που ιδεοληπτικά πιστεύατε και προσπαθήσατε να εφαρμόσετε με την κυβερνητική σας πορεία είναι αυτά που εν τέλει εντείνουν την κοινωνική ανισότητα. Αποδομούμε τον συλλογισμό σας και δεν ακολουθούμε τον παραλογισμό σας, γιατί για μας στόχος είναι η ποιότητα στην επαγγελματική εκπαίδευση και η κατάρτιση. Η επαγγελματική διέξοδος των νέων, η τόνωση της οικονομίας και η μείωση της ανεργίας. Γι' αυτό και υπερψηφίζουμε σήμερα το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ και καλά Χριστούγεννα σε όλους.
Αντευχόμαστε και ευχαριστούμε για την οικονομία του χρόνου. Προκειμένου να πάμε στην τελευταία φάση, θα διαβάσω τους χρόνους των Εισηγητών και των Ειδικών Αγορητών: ο κ. Φωτήλας από τη Νέα Δημοκρατία μίλησε 16,30 λεπτά, η κ. Τζούφη από τον ΣΥΡΙΖΑ μίλησε 16,50 λεπτά, η κ. Κεφαλίδου από το ΚΙΝΑΛ μίλησε 19,10 λεπτά, ο κ. Δελής από το ΚΚΕ μίλησε 20,40 λεπτά, η κ. Ασημακοπούλου από την Ελληνική Λύση μίλησε 15,45 λεπτά και η κ. Σακοράφα η Αντιπρόεδρος της Βουλής από τη ΜέΡΑ25, όπως πάντα στη ζωή της πρωταθλήτρια, μίλησε 15,40 λεπτά. Μετά από αυτά, θα σας δώσω σε όλους από τρία λεπτά για μια δευτερολογία, ξεκινώντας από το τέλος προς τα μεγαλύτερα κόμματα. Η κ. Σακοράφα έχει τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύρει Πρόεδρε, δεν θα χρειαστώ καν τα τρία λεπτά. Νομίζω ότι ο διάλογος όλες αυτές τις μέρες έχει εξαντληθεί και στην επιτροπή τέσσερις συνεχόμενες ημέρες και σήμερα. Δεν έχουμε πάρα πολλά να πούμε. Η κυρία Υπουργός δεν παίρνει πίσω το νομοσχέδιο, όπως της προτείναμε. Αυτό που θέλω να πω είναι πως είναι σαφές πως το Υπουργείο Παιδείας καταφεύγει για μια ακόμη φορά σε αποσπασματικές κινήσεις που σε καμία περίπτωση δεν θα καταφέρουν να επιτύχουν τους διακηρυγμένους στόχους του νομοσχεδίου, που έχει φέρει προς ψήφιση στο Κοινοβούλιο. Επιπλέον, αυτές οι κινήσεις έγιναν για μια ακόμη φορά με έναν διάλογο προσχηματικό, με τους περισσότερους φορείς να λένε ότι δεν έχουν έρθει σε διάλογο με το Υπουργείο, χωρίς να ακουστούν οι απόψεις όλων των φορέων. Η μοναδική στόχευση του Υπουργείου Παιδείας που υπηρετεί την παροιμιώδη θα έλεγα συνέπεια και από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι η μεταφορά όλο και περισσότερων λειτουργιών, κάθε βαθμίδας εκπαίδευσης, στα ιδιωτικά χέρια. Θα παρακαλέσω για τελευταία φορά την κυρία Υπουργό να αποσύρει το άρθρο 147. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Και πάλι πρωταθλήτρια η κ. Σακοράφα. Σας ευχαριστούμε θερμά. Τον λόγο έχει η κ. Ασημακοπούλου για τρία λεπτά.
Δεν θα εξαντλήσω τα τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Εγώ θέλω ανταγωνισμό στη μείωση!
Απλούστατα ήθελα να πω στην κυρία Υπουργό ότι φέρνει τροπολογίες την τελευταία στιγμή, δίχως να έχουμε τον απαιτούμενο χρόνο να τις επεξεργαστούμε. Μόνο αυτό. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε πολύ. Πάμε στον κ. Δελή από το ΚΚΕ. Έχετε τρία λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δυο λόγια για τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, αυτά τα αποπαίδια της ελληνικής εκπαίδευσης. Είναι αποπαίδια γιατί χρόνια τώρα ξεκινάνε να λειτουργούν με πολύ μεγάλη καθυστέρηση. Υπήρξε χρονιά που ξεκίνησε η λειτουργία τους ακόμα και τον Μάιο. Οι εκπαιδευτικοί αυτών των σχολείων είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ωρομίσθιοι, πληρώνονται μετά από μήνες. Όπως καταλαβαίνετε αυτές δεν είναι συνθήκες για ένα σχολείο δεύτερης ευκαιρίας, που απευθύνεται ειδικά σε ομάδες και σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη την εκπαίδευση και θέλουν στη ζωή τους οι άνθρωποι αυτοί, που έχουν και μια μεγαλύτερη ηλικία, πέρα από άλλες κοινωνικές δομές να ξεκινήσουν για δεύτερη φορά τον αγώνα της γνώσης. Πέραν του ότι υπάρχουν και αρκετές περιπτώσεις, όπως φέτος, που τέτοια σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, ενώ έπρεπε να ανοίξουν δεν άνοιξαν. Θα σας δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από τον Κεντρικό Έβρο και μιλώ για τον Δήμο Σουφλίου. Υπήρχε η ανάγκη να λειτουργήσει, υπήρχαν και αιτήσεις, όλα ήταν έτοιμα, η απόφαση του δήμου, η απόφαση του σχολείου και η Κυβέρνηση πήρε την απόφαση να μην το λειτουργήσει καταδικάζοντας αυτούς τους ανθρώπους να μην πάνε αυτήν τη χρονιά σχολείο, γιατί όπως καταλαβαίνετε δεν μπορούν και από τον ορεινό όγκο και από τα γύρω χωριά να πηγαίνουν είτε στην Ορεστιάδα είτε στην Αλεξανδρούπολη, μιας και αυτές οι πόλεις από εκείνη την περιοχή απέχουν τουλάχιστον εξήντα χιλιόμετρα. Προχωρώ σε δύο άλλες διατάξεις κυριολεκτικά δηλητήριο. Η μία αφορά το λεγόμενο «τοπικό σύστημα προσλήψεων». Είναι βόμβα - το είπαμε και χθες - το σύστημα που ισχύει αυτήν τη στιγμή στους κεντρικούς πίνακες που υπάρχουν στο Υπουργείο και βεβαίως, ανοίγει το δρόμο για αυτό που λέμε «αποκεντρωμένο σχολείο», που θα έχει βεβαίως και ένα αποκεντρωμένο σύστημα προσλήψεων. Όσο για την άλλη διάταξη δηλητήριο, που αφορά τον διορισμό εκπροσώπων των εργαζομένων - γιατί αυτό κάνετε κυρία Υπουργέ, διορίζετε εσείς ποιοι θα είναι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων - είναι μια διάταξη, η οποία αποτελεί στίγμα για το Υπουργείο Παιδείας της χώρας. Ζητάμε έστω και τώρα να αποσυρθεί. Εν πάση περιπτώσει, για όλο αυτό το ζήτημα θα μπορούσε να είχε ακολουθηθεί η διαδικασία που ακολουθήθηκε - και σωστά ακολουθήθηκε - για τους εκπροσώπους των εργαζομένων στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο της Βουλής. Θα μπορούσε να παραταθεί η θητεία - αυτό σας έλεγαν οι εκπαιδευτικοί - και να γίνουν οι εκλογές με την πρώτη ευκαιρία όταν θα αποκατασταθεί επιτέλους σε έναν βαθμό η υγειονομική ομαλότητα. Τίποτα από αυτά δεν κάνατε. Προχωρήσατε σε ηλεκτρονικές εκλογές, συκοφαντήσατε τους εκπαιδευτικούς ότι θέλουν μια μέρα την εβδομάδα - την Τετάρτη συγκεκριμένα - να μην κάνουν μάθημα και να γίνονται εκλογές. Τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Προχωρήσατε στις εκλογές, οι εκπαιδευτικοί σας γύρισαν κυριολεκτικά την πλάτη, καθώς ούτε το 5% ή 6% δεν συμμετείχε. Θέλετε να πούμε το 7% και να συμφωνήσουμε; Παραπάνω δεν είναι τα πανελλαδικά αποτελέσματα. Θεωρήσατε το αποτέλεσμα έγκυρο και νόμιμο τη στιγμή που για να βγει μια απεργία ζητάτε από τους εργαζόμενους να ψηφίσει το 50+1% των ταμειακά εντάξει μελών. Θα ήθελα να κάνω και ένα τελευταίο σχόλιο. Οφείλουμε να δηλώσουμε και τη δική μας συμφωνία στην τροπολογία του Κίνημα Αλλαγής για την απονομή σύνταξης στους ανθρώπους που πέφτουν θύματα του COVID εν ώρα εργασίας, για τους υγειονομικούς, για όλους αυτούς που εργάζονται στις κοινωνικές δομές. Αυτό είναι μια έμπρακτη απόδειξη της προσφοράς αυτών των ανθρώπων που εξακολουθούν να δίνουν τη μάχη και σήμερα και τώρα στην πρώτη γραμμή. Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, με ένα σχόλιο σχετικά με το επίπεδο και το ότι θα πρέπει να ανέβει. Επαναλαμβάνει συχνά η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για την πτώση του μορφωτικού επιπέδου των υποψηφίων στα πανεπιστήμια και θεωρεί ότι θα το διορθώσει κάνοντας τεχνικές παρεμβάσεις στο σύστημα πρόσβασης, δίνοντας δηλαδή ουσιαστικά το δικαίωμα στα ίδια τα πανεπιστήμια, στα ίδια τα τμήματα να επιλέγουν τους φοιτητές τους,. Άλλη είναι η λύση, κυρία Υπουργέ. Το έχουμε ξαναπεί πάρα πολλές φορές. Η λύση είναι να ενισχύσετε το περιεχόμενο των σχολείων. Ας μη αναφερθούμε καλύτερα σε τι κατάσταση είναι και τι περιεχόμενο έχουν τα βιβλία στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Και βεβαίως, πρέπει να ενισχύσετε τη γενική μόρφωση και στις τρεις τελευταίες τάξεις του λυκείου, γιατί και εκεί αφαιρούνται τα μαθήματα γενικής παιδείας και οδηγούμαστε σε ένα ιδιότυπο κρατικό φροντιστήριο. Αυτή είναι η λύση, αν θέλουμε πραγματικά να ανέβει το μορφωτικό επίπεδο της νεολαίας. Ευχαριστώ.
Θα δώσουμε το λόγο στην ειδική αγορήτρια του Κινήματος Αλλαγής κ. Χαρά Κεφαλίδου.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κατατέθηκαν στη διάρκεια αυτής της σημερινής διαδικασίας δύο καινούργιες τροπολογίες. Δύο είχαν κατατεθεί στη χθεσινή διαδικασία, δύο καινούργιες κατατέθηκαν τώρα. Είναι μικρά νομοσχέδια αυτά που έχετε φέρει. Πρέπει να σας πω ότι τουλάχιστον εμείς τις παραλάβαμε στα mails μας μετά τις 17: 00, τώρα εσείς πώς τα στείλατε το μεσημέρι δεν το γνωρίζω. Δεν είναι εκεί το θέμα, όμως. Το θέμα είναι ότι αφού ο διάλογος έτσι κι αλλιώς είναι περιορισμένος και υπό προϋποθέσεις, θα πρέπει να μας δίνετε το χρόνο λίγο να καταλαβαίνουμε τι ερχόμαστε να ψηφίσουμε σε αυτήν την Αίθουσα. Θα σας πω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα. Στην τροπολογία 671, στο άρθρο 8 έρχεστε και συμπληρώνετε διάταξη που υπάρχει ήδη μέσα στο νομοσχέδιο που μας ζητάτε να ψηφίσουμε και είναι αυτή του άρθρου 126. Επίσης, αντίστοιχα στην τροπολογία 672, στο άρθρο 4 έρχεστε και ουσιαστικά συμπληρώνετε διατάξεις για τον ΕΟΠΠΕΠ, που στο νομοσχέδιο που επίσης θα ψηφίσουμε έχετε αφιερώσει τουλάχιστον πέντε με έξι σελίδες. Αν αυτό για εσάς σημαίνει ότι έχετε ολιστικό σχεδιασμό, πείτε μου να καταλάβω και εγώ πώς το εννοείτε. Έρχονται διατάξεις που θα έπρεπε να είναι στις αρχικές ρυθμίσεις, φέρνετε τροπολογίες της τελευταίας στιγμής που συμπληρώνουν τις διατάξεις προηγούμενων τροπολογιών, δηλαδή προσέξτε τώρα τροπολογία στην τροπολογία, ρύθμιση στη ρύθμιση. Αν είναι κάτι το οποίο σας χαρακτηρίζει είναι η περηφάνια με την οποία μιλάτε για την καλή νομοθέτηση. Εάν, λοιπόν, όντως είναι καλή νομοθέτηση και αν όντως πιστεύετε ότι υπάρχει διαβούλευση, διάλογος, συναίνεση με τους κοινωνικούς φορείς, τότε με τον τρόπο σας αυτόν επιβεβαιώνετε κάποιους άλλους κακόβουλους που έρχονται και λένε πως ό,τι έχει έρθει στις τροπολογίες είναι ουσιαστικά φωτογραφικές διατάξεις της τελευταίας στιγμής και γι' αυτό αυτή η προχειρότητα. Θέλω να πάμε στο άρθρο 3 της τροπολογίας με αριθμό 672. Κυρία Υπουργέ, σας καταθέσαμε ερώτηση, την οποία θα μας έκανε εντύπωση αν την απαντούσατε, γιατί στις ερωτήσεις που σας έχουμε καταθέσει - και κάποια άλλη στιγμή θα σας πω και νούμερα - δεν έχετε το συνήθειο να απαντάτε ποτέ. Σας καταθέσαμε, λοιπόν, την ερώτηση και σήμερα έρχεστε και νομοθετείτε, αφού διαπιστώσατε τις ελλείψεις και τις παραλείψεις σας και το κάνετε στα μουλωχτά μην τυχόν και δώσετε σε κάποιον άλλο πολιτικό φορέα ένα βήμα για κάτι το οποίο προσπαθεί να βοηθήσει και να είναι εποικοδομητικός με προτάσεις. Αν με αυτόν τον τρόπο βέβαια, πιστεύετε ότι λύνονται τα προβλήματα, τότε σας το δίνουμε. Ας γίνει αυτή η προσπάθεια, τουλάχιστον κάποιοι συμπολίτες μας να μπορέσουν να βρουν λύσεις στα προβλήματά τους και ας μην πείτε σε κανέναν ότι αυτό είναι αποτέλεσμα της δικής μας κοινοβουλευτικής προσπάθειας. Περιμέναμε, κυρία Υπουργέ, μετά από την κατάθεση μιας πολύ συγκροτημένης, καλά επεξεργασμένης και στοχευμένης, πρότασης που σας καταθέσαμε να βρείτε μια κουβέντα να μας πείτε για το πώς αντιλαμβάνεστε όλη αυτή τη δική μας νομοθετική προσπάθεια. Δεν πειράζει, εμείς να ξέρετε ότι θα συνεχίσουμε με αντιπολίτευση σοβαρή, στοχευμένη και πάντα προς όφελος της χώρας και των πολιτών της. Επειδή βλέπω ότι έχετε απορία σας λέω, λοιπόν, ότι η ερώτηση που κατατέθηκε είναι η υπ' αριθμόν 2570/10/12/2020 «Ανακλήσεις προσλήψεων διδασκόντων στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής». Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε την κ. Κεφαλίδου. Το λόγο έχει τώρα η κ. Τζούφη, που πίστευε ότι θα αδικηθεί.
Θα ξεκινήσω και εγώ ανάποδα, όπως ξεκίνησε η κυρία Κεφαλίδου. Πράγματι αυτή η ιστορία του να μας κατατίθενται μπλοκ ολόκληρα νομοσχέδια την τελευταία στιγμή δεν μας δίνει καμία δυνατότητα όχι μόνο να τις μελετήσουμε, αλλά για να μιλήσουμε και για ουσιαστική νομοθέτηση. Επιπλέον το δεύτερο πρόβλημα, το οποίο βεβαίως είναι διαχρονικό πρόβλημα, είναι ότι κατατίθενται συλλήβδην διάφορα άρθρα που μας δημιουργεί τεράστια δυσκολία για τη θέση που μπορούμε να πάρουμε σε κάθε ένα από αυτά ξεχωριστά. Η τροπολογία 672, την οποία καταθέτει το Υπουργείο και ιδιαίτερα το άρθρο 1 είναι ένας απόλυτος αιφνιδιασμός. Αφορά χιλιάδες ανθρώπους, μιλά για αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων που αλλάζει με αυτήν τη διάταξη την απόφαση αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων, υποχρεώνοντας τους επαγγελματικούς φορείς να τα αναγνωρίσουν. Θεωρούμε ότι για αυτό δεν έχει γίνει κανένας διάλογος, έρχεται την τελευταία στιγμή και καλούμε την Υπουργό να το αναθεωρήσει και να το πάρει πίσω, διότι αφορά χιλιάδες ανθρώπους. Από την άλλη μεριά, στην ίδια τροπολογία υπάρχουν άρθρα, τα οποία βεβαίως θα θέλαμε να ψηφίσουμε. Θα αναφερθώ και εγώ στο άρθρο 3, που αφορά τους καθηγητές και τους λέκτορες εφαρμογών των πρώην τεχνολογικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, που σε προηγούμενο νομοσχέδιο είχαμε καταθέσει τροπολογία, η οποία απορρίφθηκε ακριβώς για τους ίδιους λόγους τους οποίους εξήγησε η κ. Κεφαλίδου, για να μην γίνει τίποτε δεκτό σε θετική κατεύθυνση από την πλευρά της αντιπολίτευσης. Από την άλλη μεριά εμείς που κάναμε μια πολύ σοβαρή προσπάθεια σε σημαντικά ζητήματα, που έχουν απασχολήσει το τελευταίο χρονικό διάστημα, να καταθέσουμε τις δικές μας τροπολογίες, δεν είχαμε βεβαίως τη δυνατότητα μέσα σε πολύ λίγο χρόνο να μιλήσουμε για την ουσία τους. Έτσι, λοιπόν, πάρα πολύ γρήγορα σας έχουμε ζητήσει να μην προχωρήσετε στα διορισμένα μέλη των υπηρεσιακών συμβουλίων, αλλά να παρατείνετε, κυρία Υπουργέ, τη θητεία των αιρετών. Βεβαίως, δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτά τα αποτελέσματα των εκλογών και γι' αυτό έχουμε καταθέσει συγκεκριμένη τροπολογία και παρακαλούμε να ληφθεί υπόψη, δεδομένου ότι πριν λίγο ο Πρόεδρος της Βουλής έδωσε το αυτονόητο, δηλαδή την παράταση της θητείας των αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων της Βουλής των Ελλήνων για ένα χρονικό διάστημα πέντε μηνών μέχρι να τελειώσει η πανδημία. Στην ίδια κατεύθυνση θεωρούμε ότι οι πολιτικές μέσα στα σχολεία αξιολόγησης - τηλεαξιολόγησης και όχι ουσιαστικών μέτρων, όπως για παράδειγμα η άμεση μείωση της διδακτέας ύλης και μια προσπάθεια ενισχυτικής διδασκαλίας, η κατάργηση της Τράπεζας των Θεμάτων και η ιεράρχηση των σκοπών και των στόχων της διδασκαλίας για τη φετινή δύσκολη σχολική χρονιά είναι πάρα πολύ κρίσιμη. Γι' αυτό και καταθέσαμε τροπολογία με την οποία ζητούμε τουλάχιστον για το σχολικό έτος 2020-2021 να μην ισχύσει η Τράπεζα Θεμάτων. Στην κατεύθυνση αυτή, για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα έχουμε ζητήσει να υπάρχει δυνατότητα συμμετοχής των τελειόφοιτων φοιτητών σε εμβόλιμη εξεταστική. Έχει ξαναγίνει σε άλλα χρόνια, το 2014, 2015, 2017 για λόγους κοινωνικούς - είναι προφανής για όλους - , αλλά και για λόγους ισοτιμίας, διότι υπάρχουν ανομοιομορφίες μεταξύ των τελειοφοίτων, επειδή τα τμήματα αντιμετώπισαν διαφορετικά το πρόβλημα αυτό. Επομένως, ζητούμε σε αυτούς που περάτωσαν την κανονική τους φοίτηση και βεβαίως έχουν κάνει τα απαραίτητα εξάμηνα, να τους δοθεί η δυνατότητα να εξεταστούν στο χειμερινό και εαρινό εξάμηνο κάθε ακαδημαϊκού έτους σε όσα μαθήματα οφείλουν. Είναι πάρα πολύ κρίσιμο στις συγκεκριμένες συνθήκες. Επίσης, έχουμε καταθέσει δύο τροπολογίες που αφορούν την αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη ενίσχυση που δίνουν οι περιφέρειες, μέσω του ΕΣΠΑ, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Είναι πάρα πολύ κρίσιμο στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Είναι η μοναδική δυνατότητα που έχουν για να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα και θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρξει διασφάλιση ότι το σύνολο του ποσού αυτού θα είναι ακατάσχετο και δεν θα επιβάλλεται φόρος παρακράτησης ή συμψηφισμός. Έχουμε καταθέσει και άλλη μία τροπολογία, που είναι η διατήρηση της υποχρέωσης δημοσίευσης των δημόσιων διακηρύξεων και προκηρύξεων στον περιφερειακό και τοπικό τύπο. Λήγει στις 31 Δεκεμβρίου του 2020. Είναι πάρα πολύ σημαντικό για τη διαφάνεια και την ενημέρωση. Είναι απαραίτητο και αναγκαίο για τη βιωσιμότητα εκατοντάδων περιφερειακών και τοπικών εφημερίδων. Έχει επείγοντα χαρακτήρα και δεν υπάρχει καμία δημοσιονομική δέσμευση να μην διατηρηθεί αυτή η - καθολικά και οριστικά - υποχρέωση της δημοσίευσης των διακηρύξεων στον Τύπο. Θα τελειώσω με μία τροπολογία την οποία έχω καταθέσει προσωπικά. Είναι για το Ριζάρειο Ίδρυμα, που είναι ένα πολύ σημαντικό ίδρυμα, με τη μοναδική στην Ελλάδα χειροτεχνική σχολή στο Μονοδένδρι Ζαγορίου, με υποδομές και δομημένο πρόγραμμα σπουδών. Υπάρχει, όμως, ένα πρόβλημα. Θέλουν να προχωρήσουν και να ενισχύσουν την περιοχή σημαντικά, δημιουργώντας ένα ΙΕΚ. Χρειάζεται, όμως, να υπάρξει μία τροποποίηση στον υπάρχοντα νόμο του 2012, διότι βάζει ως κριτήριο αποκλεισμού να μη συμμετέχει στη διοίκηση ενεργός υπάλληλος του δημοσίου. Σημειώνω εδώ ότι το Ριζάρειο Ίδρυμα διοικείται από δέκα ισόβια μέλη, στην παρούσα σύνθεση και μετέχει ένας εν ενεργεία καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Είναι μια έτοιμη δομή, βοηθάει την περιοχή για να ενταχθεί στην κοινωνία των δεξιοτήτων και παρακαλούμε πάρα πολύ να υπάρξει μία παρέκκλιση από αυτόν τον συγκεκριμένο περιορισμό όσον αφορά τη δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα των μελών των διοικητικών συμβουλίων και των εκπροσώπων. Βεβαίως, εφόσον ισχύουν οι σωρευτικές υποχρεώσεις ότι το αντικείμενο μαθητείας θα εμπίπτει στους σκοπούς και στους στόχους των ιδρυμάτων αυτών, σύμφωνα με τον οργανισμό τους, η ίδρυση και λειτουργία του ΙΕΚ θα καλύπτεται εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά από τον προϋπολογισμό του Ιδρύματος και οι σπουδαστές δεν θα καταβάλλουν δίδακτρα. Το θεωρούμε πάρα πολύ κρίσιμο για την περιοχή και μας έχει αποσταλεί σε όλους και στην κυρία Υπουργό από το Ριζάρειο Ίδρυμα και την καλούμε να την κάνει δεκτή, γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό. Σταματώ εδώ γιατί μου δώσατε διπλάσιο χρόνο, κύριε Πρόεδρε και ευχαριστώ.
Έχω την εντύπωση ότι τώρα δεν πρέπει να έχετε παράπονο επί της διαδικασίας. Τον λόγο έχει ο κ. Φωτήλας.
Μπορώ να μιλήσω, κύριε Πρόεδρε, από το Βήμα;
Όχι, όχι.
Για να βγάλω τη μάσκα, γιατί έχω πρόβλημα.
Αν έχετε πρόβλημα, τότε μόνο ναι, μιλήστε από το Βήμα. Διαφορετικά, όταν είναι λίγος ο χρόνος, μιλάτε από τη θέση σας.
Το ξέρω, κύριε Πρόεδρε. Το ζήτησα για να μπορέσω να βγάλω τη μάσκα.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτήλας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν είχα σκοπό να δευτερολογήσω, η αλήθεια είναι, αλλά ακούστηκαν κάποια πράγματα που δεν μπορώ να αφήσω αναπάντητα. Άκουσα για παράδειγμα από τον συμπολίτη μου, τον κ. Μάρκου ότι όταν - χτύπα ξύλο! - θα ξαναέρθει στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, θα επαναφέρει την αριστεία. Εμείς ξέραμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει την αριστεία γιατί είναι ρετσινιά. Αυτό τουλάχιστον μας είχε πει ο προηγούμενος από τον κ. Φίλη Υπουργός Παιδείας, ο κ. Μπαλτάς και το υποστήριξε. Ο κ. Μάρκου μας λέει ότι θα την επαναφέρει. Αποφασίστε και να μας πείτε. Σε κάθε περίπτωση δεν έχει πολλή σημασία, γιατί δεν πρόκειται να ξαναέχετε τη δυνατότητα να κάνετε κάτι. Επίσης, μας είπε ο κ. Μάρκου ότι οι νέοι στην ηλικία των δεκαέξι είναι παιδιά - αυτό είναι επιστημονικό, το είπαν οι επιστήμονες - και ως παιδιά πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε. Δηλαδή θέλει να πει ότι προφανώς στην ηλικία των δεκαέξι δεν έχουν ακόμα τις βασικές γνώσεις και τη βασική παιδεία, δεν έχουν τη σωστή καλλιέργεια, δεν έχουν την απόλυτη ωριμότητα και πρέπει να τα προστατεύσουμε. Όμως, εσείς νομοθετήσατε ότι στα δεκαέξι οι νέοι ψηφίζουν, αποφασίζουν για την τύχη της χώρας, δηλαδή είναι άντρες. Εν τέλει, τι είναι; Πτυσσόμενα είναι αυτοί οι δεκαεξάχρονοι; Όποτε μας βολεύει είναι παιδιά και όποτε μας βολεύει είναι άντρες; Αποφασίστε, γιατί πρέπει να ξέρουμε και εμείς. Κύριε Φίλη, έχω εδώ το σχέδιο, το πρόγραμμα για το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων του 2016 του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αυτό που καταθέσατε στα Πρακτικά. Ωραίο! Πώς το είπατε; Ολιστικό, πλούσιο κ.λπ.. Να του ρίξουμε μια ματιά; Όχι στα πρώτα, τα «χοντρά», να πάμε στα «ψιλά». Αυτά τα «ψιλά» έχουν κλείσει σπίτια τελικά. Τι λένε τα «ψιλά»; Λένε: «Το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων - αυτό που καταθέσατε στα Πρακτικά - αναμένεται να θεσμοθετηθεί με Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο θα εκδοθεί, με πρόταση του Υπουργείου Παιδείας, ύστερα από εισήγηση του ΕΟΠΠΕΠ. Με το Προεδρικό Διάταγμα θα καθορίζονται οι όροι διαμόρφωσης και εφαρμογής του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και ιδίως τα θέματα που αφορούν. Το Εθνικό Μητρώο Προσόντων θα αναπτυχθεί περαιτέρω, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της ευρωπαϊκής ταξινόμησης δεξιοτήτων και μετά την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση επικαιροποιημένης εκδοχής του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων». Συγγνώμη, για να καταλάβω λίγο, έγιναν όλα αυτά που είπαμε; Δεν έγινε τίποτα όλα αυτά! Συνεπώς, αυτό το οποίο καταθέσατε, δεν είναι νομοθέτημα. Δεν έχει καμία ισχύ νόμου, παρά είναι μία δήλωση βούλησης, θα έλεγα εγώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κ. Βουλευτή]] Σε αυτή τη χώρα ξέρετε, υπάρχουν τρόποι που νομοθετούμε, αλλά ανάμεσα σε αυτούς δεν υπάρχει η δήλωση βούλησης. Για όποιον, λοιπόν, έχει απορία, ας το πάρει - το έχει καταθέσει ούτως ή άλλως ο κ. Φίλης - να δει εάν αυτό είναι θεσμοθετημένο. Το λέει μέσα, δεν είναι θέμα. Θα αφήσω τους αστεϊσμούς και το χιούμορ και θα κλείσω με κάτι που δεν επιδέχεται ούτε χιούμορ ούτε τίποτα. Δυο λόγια για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Έλκοντας την καταγωγή μου από τα μαρτυρικά Καλάβρυτα, θα ήμουν ο τελευταίος που θα συμφωνούσα - πόσο μάλλον θα ψήφιζα - οποιαδήποτε συμφωνία επί της αρχής, η οποία θα υπονόμευε τις δίκαιες απαιτήσεις είτε του ελληνικού κράτους είτε των Ελλήνων πολιτών που έχουν πληγεί από τα ναζιστικά εγκλήματα. Γι' αυτό μελέτησα ενδελεχώς τη συμφωνία πριν αποφασίσω να την υπερασπιστώ. Τα δεδομένα είναι τα εξής. Η σύμβαση που υπεγράφη και από τα δύο κράτη - και μάλιστα από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας σε ό,τι αφορά την ελληνική πλευρά - προβλέπει ρητά πρώτον, ότι δεν έχει καμία σχέση και ουδόλως αφορά στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων η παραπάνω συμφωνία. Δεύτερον, ότι και τα δύο κράτη, όποτε κρίνουν ότι είναι σκόπιμο ή χρήσιμο, διατηρούν ακέραιο το δικαίωμα υπαναχώρησης από τη σύμβαση και διάλυσης της συμφωνίας και μάλιστα αναιτιολόγητα. Αυτά είναι τα δεδομένα. Όμως, ας πάμε λοιπόν πέρα από τα δεδομένα και ας μιλήσουμε με ειλικρίνεια, γιατί το ζήτημα δεν προσφέρεται για εξυπηρέτηση μικροκομματικών συμφερόντων. Η θέση της Γερμανίας ήταν και είναι σταθερά η ίδια. Αρνείται την υποχρέωσή της για αποζημίωση προς το ελληνικό κράτος. Αυτό δεν έχει αλλάξει, αλλά αυτή η στάση των γερμανικών κυβερνήσεων ούτε επηρέασε εμάς, ούτε μας έκανε ποτέ να παραιτηθούμε από τις δίκαιες αξιώσεις μας. Αντιθέτως η Ολομέλεια της Βουλής, με πρόταση του Προέδρου της Βουλής, του κ. Βούτση αποφάσισε με ευρύτατη πλειοψηφία ότι η Ελληνική Κυβέρνηση θα συνεχίσει τον αγώνα μέχρι δικαίωσης. Συνεπώς, όσοι ψηφίσαμε υπέρ της συμφωνίας, επί της αρχής τουλάχιστον και δη ο ΣΥΡΙΖΑ που υπέγραψε τη σύμβαση, δεν δικαιούμαστε να λέμε - γιατί το άκουσα - ότι αν η Γερμανία δεν αποδεχτεί με ρητή δήλωση την υποχρέωσή της για αποζημιώσεις από τα ναζιστικά εγκλήματα, θα πρέπει να υπαναχωρήσουμε και να καταγγείλουμε τη σύμβαση.
Κλείστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ το πιστεύει αυτό, γιατί δεν το έθεσε ως προϋπόθεση για την υπογραφή της συμφωνίας και το λέει τώρα, που είμαστε προ τετελεσμένων γεγονότων; Ξαναείπα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται και να χρησιμοποιεί τον πόνο των συγγενών των θυμάτων. Κλείνω με μία σκέψη μόνο. Πιστεύετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η τεράστια πλειοψηφία των νέων της Γερμανίας γνωρίζει πραγματικά σε όλες τις διαστάσεις του το έγκλημα που έχουν διαπράξει οι παππούδες τους στα Καλάβρυτα, το Δίστομο, σε όλα τα μαρτυρικά χωριά; Δεν το γνωρίζουν, κατά πάσα πιθανότητα. Το ίδρυμα αυτό δίνει σε εμάς τη δυνατότητα να φροντίσουμε να μάθουν τα γερμανόπουλα τα εγκλήματα του ναζισμού στη χώρα μας, να τους πάμε στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο, να δουν από κοντά, να αισθανθούν, να μυρίσουν, να νιώσουν τον πόνο που προκάλεσαν οι πρόγονοί τους σ' αυτά τα μέρη. Τότε, ίσως - ίσως - αισθανθούν και αντιληφθούν αυτοί οι νέοι την άδικη στάση των κυβερνώντων τους και ίσως τότε ζητήσουν οι ίδιοι να υπερασπιστούν τα δίκαια αιτήματα του ελληνικού κράτους και των συμπολιτών μας. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, ετέθη ένα ζήτημα προσωπικό από τον κ. Φωτήλα και θέλω να απαντήσω.
Αν υπάρχει προσωπικό θέμα, θα σας δώσω τον λόγο.
Κατέθεσα το πλήρες κείμενο του εθνικού σχεδίου για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, που είχε συγκροτήσει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2016. Πέρασε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετ' επαίνων, ιδιαίτερα το θέμα της νέας αρχής για το ΕΠΑΛ, και άρχιζε να εφαρμόζεται. Το τυπικό θέμα στο οποίο αναφέρεται δεν έχει καμία ουσία. Εφαρμοζόταν με βάση τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα αυτό. Το δεύτερο θέμα. Βρίσκομαι στην δύσκολη θέση να πω ότι επικοινώνησα ξανά με την Επιτροπή των Πρυτάνεων...
Το είπατε αυτό, κύριε Φίλη.
Έχω το πλήρες κείμενο της απόφασης, το οποίο θα καταθέσω στη Βουλή, για να είναι στα Πρακτικά. Είναι αυτά που είπα. Διαφωνεί με τα άρθρα 43 και 44 η Επιτροπή των Πρυτάνεων και ζητεί να αποσυρθεί. Παρακαλώ την κυρία Υπουργό να μας πει τι έχει κάνει, αν έχει κάποια επικοινωνία. Τελειώνω. Προέκυψε και άλλο ένα θέμα τώρα. Ερήμην των επιστημονικών επιμελητηρίων, του Τεχνικού Επιμελητηρίου, με το οποίο επικοινώνησα, με τον Πρόεδρο, τον κ. Στασινό, έρχεται τροπολογία που παρακάμπτει, καταργεί στην ουσία, το Τεχνικό Επιμελητήριο και άλλα επιμελητήρια. Είναι η τροπολογία, άρθρο 1....
Κύριε Φίλη, πριν είπατε ότι υπήρξε ένα προσωπικό θέμα και γι' αυτό σας έδωσα τον λόγο.
Εδώ αιφνιδιαζόμαστε με την κακή νομοθεσία. Χιλιάδες άνθρωποι, μηχανικοί, οικονομολόγοι και άλλοι. Καταργούν το επάγγελμά τους τώρα. Μπαίνουν μέσα απόφοιτοι κολεγίων χωρίς καμία συνεννόηση. Δεν είναι αυτό σημαντικό; Νομοθετούν ερήμην των ανθρώπων το βράδυ; Είναι δυνατόν; «Δωράκια» στους κολλεγιάρχες συνέχεια; Ένα με τα ΙΕΚ, δύο με τα κολλέγια, που τους αναγνωρίζουν τώρα έτσι επαγγελματικά δικαιώματα; Φωνάζει η κοινωνία. Ξαναλέω. Έχω τη σύμφωνη γνώμη των πρυτάνεων και το αναφέρω. Έχω τη σύμφωνη γνώμη του Προέδρου του ΤΕΕ.
Είναι τέταρτη φορά που το λέτε. Εγώ θέλω να ευχαριστήσω απ' αυτή τη θέση τον κ. Μπούγα και την κυρία Μπακαδήμα, που έκαναν ακριβή χρόνο πρωτολογίας και μόνο. Επειδή υπάρχει κόπωση - εδώ δίπλα μου είναι από το πρωί εκλεκτοί συνεργάτες από το προσωπικό των υπαλλήλων της Βουλής, που μάχονται μέρα - νύχτα σε τόσο δύσκολες συνθήκες - τους παρακάλεσα και δεν κάνουν χρήση καμμιάς δευτερολογίας, ενώ μίλησαν και η κ. Μπακαδήμα και ο κ. Μπούγας δεκατρία λεπτά. Όπως προείπα τότε στην κυρία Μπακαδήμα, δεν είναι καν στα όρια του στατιστικού λάθους. Κυρία Υπουργέ έχετε τον λόγο. Αν θέλετε, μπορείτε να έρθετε και στο Βήμα, για να σας βλέπουν καλύτερα και για να βγάλετε τη μάσκα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,. Κατ' αρχήν, επί της διαδικασίας. Δεν ξέρω τι λέει ο κ. Φίλης για το βράδυ, αλλά οι τροπολογίες έχουν κατατεθεί από τις τρεις το μεσημέρι. Είναι έξι, επτά σελίδες. Αναφέρομαι σε κάτι που είπε η κυρία Κεφαλίδου ίσως. Με βάση το νέο νομοθετικό πλαίσιο, που έχει ψηφιστεί εδώ και πάρα πολύ καιρό, κύριε Φίλη, έχουν εκτενές θα τις εξηγήσεις, για να διευκολύνουν ακριβώς όλους τους Βουλευτές σχετικά με τις ρυθμίσεις. Είναι από το μεσημέρι. Αναφέρθηκα σε αυτές και το απόγευμα. Δεν ξέρω γιατί λέτε ψευδώς ότι κατατέθηκαν το βράδυ. Έρχομαι τώρα σε κάποια σημεία που ειπώθηκαν σήμερα. Είπε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι επιλέξαμε να νομοθετήσουμε βιαστικά και αιφνιδιαστικά. Πόσο βιαστικά, δηλαδή; Πρόκειται για ένα νομοθέτημα που το έχουμε παρουσιάσει το 2018 και δουλεύεται εδώ και δεκατέσσερις μήνες εντατικά. Το είπανε και όλοι οι φορείς ότι έχουν συζητήσει εκτενώς αυτό το νομοσχέδιο με το Υπουργείο Παιδείας ένας - ένας. Το έχουν ενσωματώσει στα σχόλιά τους. Υπάρχει, όμως, εδώ ένα άλλο στοιχείο που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε να έρθει στο διάλογο. Τον προσκαλέσαμε και δεν ήρθε να συζητήσει το νομοσχέδιο. Άρα, λοιπόν, όλες αυτές οι συζητήσεις είναι προσχηματικές.
Ήρθε κανένας; Μόνη σας μιλούσατε.
Εστάλη επιστολή και μηνύματα, μίλησα και προσωπικά με τον κ. Φίλη και μου είπε ότι «ας το αφήσουμε». Ας είμαστε ξεκάθαροι και ας μπούμε στην ουσία.
(Δεν ακούστηκε)
Κύριε Φίλη, μην διακόπτετε. Μπορεί να μην συμφωνείστε, αλλά μην διακόπτετε.
Να μην λέει ψέματα!
Λέω ψέματα ότι σας στείλαμε επιστολή να έρθετε σε διάλογο; Λέω ψέματα, κύριε Φίλη; Θέλετε να καταθέσουμε την επιστολή που σας στείλαμε για διάλογο; Να δείξω τα μηνύματα που μου είχε στείλει κύριε Φίλη;
Βεβαίως, θα απαντήσω αμέσως.
Δεν ήρθε, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ σε διάλογο. Δικαίωμά του, προφανώς. Πάντως, προσκλήθηκε σε διάλογο. Δικαίωμά του να επιλέξει να μην έρθει. Σημειώνω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αφιέρωσε περίπου ένα τρίτο της ομιλίας του γενικώς για θέματα άσχετα με το νομοσχέδιο και θέλω να κάνω μία αναφορά σε κάτι που ειπώθηκε από την εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ, παρ'ότι ειπώθηκε και στην Επιτροπή, σχετικά με μειώσεις για δαπάνες για την παιδεία. Θα υπενθυμίσω ότι στον προϋπολογισμό που ψηφίστηκε πριν από λίγες ημέρες η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αύξησε τις δαπάνες για την παιδεία κατά 142 εκατομμύρια ευρώ. Μέσα στον προϋπολογισμό προβλέφθηκαν μόνιμοι διορισμοί δέκα χιλιάδων πεντακοσίων εκπαιδευτικών, τους οποίους καταψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ και τα λοιπά κόμματα. Προβλέφθηκε αύξηση στις λειτουργικές δαπάνες των πανεπιστημίων. Προβλέφθηκε εισοδηματική ενίσχυση οικογενειών με τέκνα που σπουδάζουν μακριά από τη μόνιμη κατοικία. Αύξηση στο στεγαστικό επίδομα. Αύξηση στη χρηματοδότηση του ΔΟΑΤΑΠ. Διακόσια επιπλέον εκατομμύρια στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για την ενίσχυση της δίχρονης προσχολικής, που εσείς αρχίσατε και καλά κάνατε και τη συνεχίσαμε εμείς, για το ολοήμερο, για την ένταξη παιδιών με αναπηρία, για την ενίσχυση των σχολείων μας με εκπαιδευτικούς, με ειδικό εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς. Έρχομαι στο θέμα των υπηρεσιακών συμβουλίων. Η διάταξη είναι ξεκάθαρη και προβλέπει τη συμμετοχή των αιρετών εκπροσώπων. Αυτό που μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση είναι ότι προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ όψιμα αποφάσισε να ταχθεί κατά της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Όμως, ψήφισε «παρών» στην τροπολογία που είχε έρθει για το θέμα αυτό. Ψήφισε «παρών» στο θέμα αυτό, όμως, όψιμα μετά αποφάσισε να το γυρίσει σε «όχι» στην ηλεκτρονική ψηφοφορία. Παράταση της θητείας των αιρετών, ενώ έχουν γίνει οι εκλογές. Εγώ θέλω να ρωτήσω και να επαναλάβω. Πού λέει ότι ο Υπουργός Παιδείας ορίζει; Δεν λέει ο «Υπουργός Παιδείας». Δεν το λέει αυτό το πράγμα. Λίγη μεγαλύτερη προσοχή. Είναι στελέχη εκπαίδευσης, δεν είναι ο Υπουργός Παιδείας αυτός ο οποίος ορίζει τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, σε περίπτωση που δεν θέλουν οι ίδιοι να συμμετέχουν οι αιρετοί. Να το τονίσουμε αυτό. Μιλάμε μόνο για την περίπτωση που δεν θέλουν οι αιρετοί να συμμετέχουν. Δεν μπορούμε να τους βάλουμε με το ζόρι προφανώς. Άρα, προβλέπεται μια διαδικασία για την περίπτωση αυτή τη συγκεκριμένη. Η διάταξη, όμως, προβλέπει ρητά συμμετοχή των αιρετών στη σύνδεση των υπηρεσιακών συμβουλίων. Έρχομαι σε ένα άλλο θέμα, το οποίο επίσης συζητήθηκε εκτενώς στην επιτροπή, στους ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ. Εγώ ζήτησα από τον ΣΥΡΙΖΑ - και στην κυρία Κεφαλίδου απευθύνομαι, επίσης - να μου πει πού ακριβώς προβλέπεται ότι είναι στο επίπεδο 4. Πού το λέει αυτό, σε ποιον νόμο;
Στην επίσημη σελίδα του ΕΟΠΠΕΠ.
Δηλαδή, σας ρωτώ: Σε ποια νομοθετική διάταξη προβλέπεται το επίπεδο 4; και η απάντηση είναι ότι βασικά, δεν υπάρχει διάταξη. Σηκώνω τα χέρια ψηλά! Έχω και έγκριτους νομικούς εδώ πέρα. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελίδα 467α]] Από την άλλη, υπάρχουν ρητές διατάξεις που τι λένε; Και καλά λένε. Ότι αν αποφοιτήσεις από μία σχολή του ΟΑΕΔ - και πολύ σωστά - μπορείς εν συνεχεία να γραφτείς στη Β΄ τάξη του ΕΠΑΛ, που σε οδηγεί στο επίπεδο 4. Μα, αν έχεις ήδη πάρει στο επίπεδο 4, θα ξαναπάρεις το επίπεδο 4; Νομίζω ότι είναι σαφές. Έρχομαι σε κάτι που ειπώθηκε και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Παρότι το θέμα δεν αφορούσε το νομοσχέδιο, έκανε αναφορά ο ΣΥΡΙΖΑ για τα θέματα των σχολείων και ακούσαμε προτάσεις: Να μη γίνουν εξετάσεις. Να μη γίνει η Τράπεζα Θεμάτων. Πέρυσι ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε να μην ανοίξουν τα σχολεία. Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, αν θυμάμαι καλά, έλεγε να μη γίνουν οι πανελλαδικές. Ισοπέδωση! Να τα κλείσουμε τα σχολεία, να πάμε σπίτι, να μην ασχοληθεί κανείς, να τα ανοίξουμε σ' έναν χρόνο. Λυπάμαι, αλλά εμείς δεν πορευόμαστε έτσι, γιατί μέλημά μας είναι και η προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά είναι και η απρόσκοπτη συνέχιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Θα πάρω μία από τις προτάσεις που ακούστηκαν από αυτό το Βήμα νωρίτερα σήμερα. Ειπώθηκε από στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ προηγουμένως: Γιατί δεν κάνετε τις διπλές βάρδιες, 8.00΄ -12.00΄, 12.00΄ -16.00΄; Για να καταδείξω ακριβώς πόσο δεν υπάρχει εμπεριστατωμένη τεκμηρίωση για αυτές τις απόψεις, θα πω το εξής: Ωραία, 8.00΄ -12.00΄, 12.00΄ -16.00΄. Άρα, οι γονείς θα δουλεύουν 09.00΄ με 11.00', μέχρι να πάνε το παιδί στο σχολείο, να πάνε μετά στη δουλειά τους, να έρθουν ξανά να πάρουν το παιδί; Επί της ουσίας, λοιπόν, θα δουλεύουν 09.00΄ με 11.00΄. Δεύτερο ερώτημα: Ποιος θα πηγαίνει να παίρνει το παιδί αλλιώς; Ο παππούς και η γιαγιά, αυτοί που θέλουμε να προστατεύσουμε πρωτίστως και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο καταβάλαμε τεράστιες προσπάθειες με την Υφυπουργό να επεκτείνουμε το ολοήμερο σχολείο, για να μειώσουμε - όσο σκληρό κι αν ακούγεται - την επαφή των πλέον ευάλωτων ανθρώπων, των ευπαθών ομάδων, των παππούδων και των γιαγιάδων με τα παιδιά. Άρα, με αυτή τη λύση και ο παππούς πηγαίνει και παίρνει το παιδί και ο γονιός δεν μπορεί να δουλέψει - περιορίζεται το ωράριο - και επιπλέον δεν μπορεί να εφαρμοστεί το ολοήμερο και οι καθηγητές που έχουν πολλαπλές αναθέσεις επίσης δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Αυτό είναι ένα παράδειγμα του πώς πετάει ένα πυροτέχνημα ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς από πίσω να υπάρχει η οποιαδήποτε τεκμηρίωση. Είπε πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ: «Εμάς μας ενδιαφέρουν οι καθηγητές στα πανεπιστήμια, όχι τίποτα άλλο». Να ενημερώσω, λοιπόν, το Σώμα, για τα εξής: Τους τελευταίους, μόνο, μήνες δόθηκαν πεντακόσιες πενήντα θέσεις μελών ΔΕΠ για την ενίσχυση των πανεπιστημίων μας με ανθρώπινο δυναμικό. Δόθηκαν διακόσιες ογδόντα τέσσερις θέσεις ΠΔ 407. Δόθηκαν για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια εκατόν τριάντα τέσσερις θέσεις διοικητικού προσωπικού, σαράντα πέντε θέσεις λοιπού προσωπικού, κονδύλι 2,5 εκατομμυρίων ευρώ για υγειονομικό υλικό, το οποίο έχει ήδη εξειδικευθεί, 3,5 εκατομμύρια ευρώ για ηλεκτρονικό εξοπλισμό και 28 εκατομμύρια ευρώ για λειτουργικές δαπάνες φοιτητικών εστιών. Έχουμε αύξηση κατά σχεδόν 6 εκατομμύρια ευρώ των επιχορηγήσεων προς τα ΑΕΙ για λειτουργικές δαπάνες, εισοδηματική ενίσχυση οικογενειών με τέκνα που σπουδάζουν μακριά από τη μόνιμη κατοικία αυξημένη κατά 3 εκατομμύρια το 2021, υπερδιπλασιασμό των τίτλων των ηλεκτρονικών πανεπιστημιακών συγγραμμάτων. Έρχομαι στο θέμα των προσόντων. επειδή νομίζω ότι είναι σαφές το τι γίνεται εδώ και ένα χρόνο - υπάρχουν ξεκάθαρες καταγγελίες, δεν προχωράνε οι αιτήσεις στους συλλόγους - σας καταθέτω και σχετικό έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για να τα έχετε όλα, κύριε Φίλη. [[Στο σημείο αυτό η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κλείνω με το εξής σε σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ. Νομίζω ότι έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει ονομαστική ψηφοφορία. Σε ποια άρθρα κατέθεσε ονομαστική ψηφοφορία; Στα άρθρα που αφορούν το «επίπεδο 3», σε αυτές τις διατάξεις που δίνουν ευκαιρίες στις πιο ευάλωτες ομάδες, σε αυτούς που θέλουν να γίνουν τεχνητές, σε αυτούς που έχουν εγκαταλείψει το σχολείο και αναζητούν μία δεύτερη ευκαιρία, να μάθουν μια τέχνη και να μπουν με προσόντα στην αγορά εργασίας. Αυτούς επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ να στοχοποιήσει με την ονομαστική ψηφοφορία, αυτούς τους ανθρώπους που ζητάνε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή και το δικαίωμα να μπουν με προσόντα στην αγορά εργασίας. Έγινε μία αναφορά. Δεν θα μπω σε αυτήν, γιατί τη θεωρώ τόσο αποτροπιαστική που πιστεύω ότι δεν πρέπει να αναφερθεί στη Βουλή η επαγωγή που θα μπορούσε να γίνει. Όταν ανέφερα ότι για εμάς δεν είναι ένας ο κοινωνικός ανελκυστήρας, είναι πολλοί, έγινε μια αναφορά στους ανελκυστήρες της δεκαετίας του 1950, που υπήρχαν δύο, λέει, στα κτήρια και ο ένας μετέφερε τους ενοίκους και ο άλλος τα σκουπίδια. Δεν θέλω να κάνω την επαγωγή τι ακριβώς εννοούσε ο συγκεκριμένος ομιλητής με αυτό. Δεν θέλω, γιατί είμαστε στο ναό της δημοκρατίας και, πραγματικά, δεν μπορώ να φανταστώ την επαγωγή αυτή. Δεν θέλω καν να την ξεστομίσω. Έρχομαι στο Κίνημα Αλλαγής. Κυρία Κεφαλίδου, έχετε δίκιο. Καταθέσατε μία πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση. Και τη διάβασα με πολύ μεγάλη χαρά, διότι είδα ότι συμφωνούμε σε πάρα πολλά σημεία. Είδα ότι προτείνετε κεντρικό πολιτικό όργανο με τη συμμετοχή παραγωγικών Υπουργείων, των κοινωνικών εταίρων, των μελών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είδα ότι συμφωνείτε με τα κλαδικά συμβούλια. Είδα ότι προβλέπετε περιφερειακές επιτροπές. Είδα ότι προβλέπετε πειραματικές μονάδες ΣΕΚ, είδα ότι προβλέπετε δυικό σύστημα μαθητείας, αμειβόμενη πρακτική άσκηση. Όλα αυτά είναι μέσα στο νομοσχέδιο. Ένιωθα ότι διάβαζα το νομοσχέδιο, κυρία Κεφαλίδου. Λοιπόν, σας ρωτώ: Πού διαφωνούμε; Εφόσον αυτές είναι οι προτάσεις σας, γιατί ψηφίζετε «όχι»; Αυτό το ρωτώ, διότι αναρωτιέμαι: Το «όχι» επί του νομοσχεδίου μήπως δεν είναι «όχι» επί της ουσίας, αλλά «όχι» για λόγους μικροπολιτικούς; θα σας πω γιατί το λέω αυτό. Κάνατε εσείς η ίδια - πολύ σωστά - μία αναφορά στον επαγγελματικό προσανατολισμό και είπατε πόσο σημαντικό θεωρείτε τον επαγγελματικό προσανατολισμό. Κυρία Κεφαλίδου, να σας θυμίσω ότι στο άρθρο του νομοσχεδίου που ψηφίστηκε το καλοκαίρι για τον επαγγελματικό προσανατολισμό, όπου πολύ σωστά λέτε πόσο σημαντικός είναι, το καταψηφίσατε. Ψηφίσατε «όχι» και εκεί. Άρα, έρχεστε εδώ, επιχειρηματολογείτε πολύ σωστά - συμφωνούμε σε πάρα πολλά σημεία - αλλά μετά ψηφίζετε «όχι». Διερωτάται κανείς γιατί. Θα σας πω συγκεκριμένο παράδειγμα. Είπατε «επαγγελματικός προσανατολισμός». Συμφωνούμε. Είμαστε μαζί. Ψηφίσατε «όχι» στον επαγγελματικό προσανατολισμό. Και διερωτάται κανείς, γιατί ψηφίσατε «όχι»; Είπε, επίσης, η κ. Κεφαλίδου: «Ξέρουμε ότι δεν θα υπάρξουν επιλεγμένοι διευθυντές εκπαίδευσης». Κάπως έτσι μας λέγατε ότι δεν θα φέρουμε και νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση. Φέραμε και θα φέρουμε, κυρία Κεφαλίδου, συγκεκριμένες διατάξεις για τα στελέχη εκπαίδευσης. Έρχομαι σε μία αναφορά του κ. Δελή από το ΚΚΕ. Ρώτησε για τις υποδομές - και τον ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση - όσον αφορά με τις δομές επαγγελματικής εκπαίδευσης. Όπως έχουμε δημοσιοποιήσει, έχουμε καταθέσει στο Ταμείο Ανάκαμψης πρόταση για 120 εκατομμύρια ευρώ συγκεκριμένα για ενίσχυση των εργαστηρίων στις δομές επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Συμφωνούμε ότι είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι. Τα εργαστήρια αυτά είναι ένα θεμελιώδες στοιχείο των δομών αυτών και θέλουμε οπωσδήποτε να τις ενισχύσουμε. Αναφερθήκατε στο τοπικό σύστημα προσλήψεων. Όπως είπα και στην Επιτροπή, είναι μία διαδικασία που γίνεται εδώ και πολλά χρόνια. Προκειμένου να περιβληθεί με τις απαραίτητες εγγυήσεις και δη τον έλεγχο του ΑΣΕΠ, ήρθε αυτή η διάταξη. Τι προβλέπει; Προβλέπει εξάντληση του πίνακα. Άρα, πρώτα πηγαίνεις και καλύπτεις όλο τον πίνακα και μόνο εάν εξαντληθεί ο πίνακας, μπορείς να πας να κάνεις τοπικές προσκλήσεις υπό τον έλεγχο του ΑΣΕΠ, όπως ακριβώς προβλέπεται στη διάταξη. Και αυτό έγινε προκειμένου να θεραπεύσουμε αυτό που είχε κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ με τοπικές προσκλήσεις χωρίς το πλαίσιο του ΑΣΕΠ. Έρχομαι σε κάτι που είπε η Ελληνική Λύση. Ρώτησε για τις εξετάσεις από τον ΕΟΠΠΕΠ. Κυρία Ασημακοπούλου, να σας ενημερώσω ότι οι εξετάσεις από τον ΕΟΠΠΕΠ θα γίνονται τουλάχιστον μία φορά κατ' έτος, όπως θεσμοθετείται, και επίσης οι εξετάσεις για το Μεταλυκειακό Έτος - Τάξη Μαθητείας προγραμματίζονται κατ'αρχήν για το τέλος Ιανουαρίου. Θα βγει προσεχώς ανακοίνωση. Φυσικά, αυτό είναι COVID επιτρέποντος, θα έλεγα. Αυτά ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ πολύ. Και θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους. Νομίζω ότι έγινε μία εξαντλητική συζήτηση επί πάρα πολλές ώρες. Νομίζω ότι μίλησαν πάνω από είκοσι Βουλευτές στις επιτροπές. Εδώ έχει γίνει πάρα πολύ εκτενής συζήτηση. Θέλω να ευχαριστήσω πρωτίστως τους Βουλευτές, αλλά και τους κοινωνικούς φορείς που μας έδωσαν πολύτιμα σχόλια, πολλά από τα οποία έχουν ήδη ενσωματωθεί. Να πω εδώ, ειρήσθω εν παρόδω, το εξής: Κυρία Κεφαλίδου, καταθέσατε μια τροπολογία σχετικά με τα άτομα με αναπηρία. Έχουν ήδη ενσωματωθεί οι διατάξεις μέσω νομοτεχνικών βελτιώσεων. Συμφωνούμε σε πολλά σημεία. Έχουν, λοιπόν, ήδη ενσωματωθεί οι διατάξεις σε αυτήν την κατεύθυνση για την προστασία των ατόμων με αναπηρία. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Εθνικό Σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/958 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 2018 σχετικά με τον έλεγχο αναλογικότητας πριν από τη θέσπιση νέας νομοθετικής κατοχύρωσης των επαγγελμάτων (ΕΕ L 173), κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας και άλλες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Επί των άρθρων 9, 10, 11 και 123 του σχεδίου νόμου έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Δεν θα αναγνώσω τον κατάλογο των υπογραφόντων Βουλευτών για την αίτηση της ονομαστικής, διότι λόγω των ειδικών συνθηκών θεωρούμε ότι υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή τους. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα λεπτά (10΄), σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Συνεχίζεται η συνεδρίαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα διεξαχθεί ονομαστική ηλεκτρονική ψηφοφορία επί των άρθρων 9, 10, 11 και 123 του σχεδίου νόμου. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές και τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει.
Εφόσον έχετε ολοκληρώσει, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας επί των άρθρων. Συνολικά εψήφισαν 299 Βουλευτές. Επί του άρθρου 9: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. «Παρών», ουδείς ψήφισε. Συνεπώς, το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 10: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 167 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 132 Βουλευτές. «Παρών», ουδείς ψήφισε. Συνεπώς, το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 11: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. «Παρών», ουδείς ψήφισε. Συνεπώς, το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 123: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 167 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 132 Βουλευτές. «Παρών», ουδείς ψήφισε. Συνεπώς, το άρθρο 123 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Οι θέσεις των Βουλευτών, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Μετά την ολοκλήρωση της ονομαστικής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, προχωρούμε στην ψήφιση της αρχής, των υπολοίπων άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του νομοσχεδίου. Παρακαλούνται οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές να καταθέσουν στο Προεδρείο τα έγγραφα με τις ψήφους τους, προκειμένου να συμπεριληφθούν στα επίσημα Πρακτικά της Βουλής.
Μετά την ολοκλήρωση της ονομαστικής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Εθνικό Σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/958 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 2018 σχετικά με τον έλεγχο αναλογικότητας πριν από τη θέσπιση νέας νομοθετικής κατοχύρωσης των επαγγελμάτων (ΕΕ L 173), κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, επί των άρθρων και στο σύνολο και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 22.05΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2020 και ώρα 9.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.