Türkiye Büyük Millet Meclisinin 40’ıncı Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır. Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup bilgilerinize sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Bölgesel Silahların Kontrolü, Doğrulama ve Uygulamaya Yardım Merkezi ve Bosna Hersek Parlamentosunun ortaklaşa düzenlediği “Savunma ve Güvenlik Komiteleri: Bölgesel Parlamenter Konferans” konulu toplantı davetine icabetle, Millî Savunma ve İçişleri Komisyonları üyelerinden oluşan bir heyetin 12-15 Aralık 2012 tarihlerinde Hırvatistan’a resmî bir ziyaret gerçekleştirmesi hususu Genel Kurulun 11 Aralık 2012 tarihli 37’nci Birleşiminde kabul edilmiştir. 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’un 2’nci maddesi uyarınca heyeti oluşturmak üzere siyasi parti gruplarının bildirmiş olduğu isimler Genel Kurulun bilgilerine sunulur. Celal Dinçer Muzaffer Aslan Alpaslan Kavaklıoğlu İstanbul Milletvekili Kırşehir Milletvekili Niğde Milletvekili Bilgilerinize sunulmuştur. Sayın milletvekilleri, gündemimize göre 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı üzerindeki görüşmelere devam edeceğiz. Program uyarınca, bugün 2 tur görüşme yapacağız. 7’nci turda Sağlık Bakanlığı, Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü, Kalkınma Bakanlığı, Türkiye İstatistik Kurumu, GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı, Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı Bütçeleri ve Kesin Hesapları ile Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Doğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı, Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı bütçeleri ve Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı kesin hesabı yer almaktadır. 1) Sağlık Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Sağlık Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi Ç) TÜRKİYE KAMU HASTANELERİ KURUMU 1) Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 1) Türkiye Halk Sağlığı Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 1) Kalkınma Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Kalkınma Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (x) 361 ve 362 S. Sayılı Basmayazılar ve Ödenek Cetvelleri 10/12/2013 tarihli 36’ncı Birleşim Tutanağı’na eklidir. 1) Türkiye İstatistik Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Türkiye İstatistik Kurumu 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Doğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi İ) KONYA OVASI PROJESİ BÖLGE KALKINMA İDARESİ BAŞKANLIĞI 1) Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Sayın milletvekilleri, turda yer alan bütçelerle ilgili soru sormak isteyen milletvekilleri sisteme girebilirler, girdiler zaten. 7’nci turda, grupları ve şahısları adına söz alan sayın üyelerin isimlerini okuyorum: Gruplar adına: Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Mersin Milletvekili Sayın Ali Öz, Samsun Milletvekili Sayın Cemalettin Şimşek, Antalya Milletvekili Sayın Mehmet Günal, Hatay Milletvekili Sayın Şefik Çirkin; Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Mersin Milletvekili Sayın Aytuğ Atıcı, Manisa Milletvekili Sayın Özgür Özel, Antalya Milletvekili Sayın Arif Bulut, Tekirdağ Milletvekili Sayın Candan Yüceer, İzmir Milletvekili Sayın Rahmi Aşkın Türeli, Adana Milletvekili Sayın Ümit Özgümüş, Trabzon Milletvekili Sayın Mehmet Volkan Canalioğlu; Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına Diyarbakır Milletvekili Sayın Mehmet Süleyman Hamzaoğulları, Eskişehir Milletvekili Sayın Ülker Can, Kayseri Milletvekili Sayın İsmail Tamer, Mardin Milletvekili Sayın Gönül Bekin Şahkulubey, Kocaeli Milletvekili Sayın Muzaffer Baştopçu, Mersin Milletvekili Sayın Ahmet Tevfik Uzun, Diyarbakır Milletvekili Sayın Cuma İçten, Erzurum Milletvekili Sayın Muhyettin Aksak, Konya Milletvekili Sayın Mustafa Baloğlu, Gümüşhane Milletvekili Sayın Feramuz Üstün; Barış ve Demokrasi Partisi adına Muş Milletvekili Sayın Demir Çelik, Diyarbakır Milletvekili Sayın Altan Tan, Şanlıurfa Milletvekili Sayın İbrahim Binici. Şahıslar: Lehinde Kilis Milletvekili Sayın Ahmet Salih Dal -Hükûmetten konuşacaklar- aleyhinde, Şırnak Milletvekili Sayın Hasip Kaplan. İlk söz Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Mersin Milletvekili Sayın Ali Öz’ün. Buyurunuz.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 yılı Sağlık Bakanlığı bütçesi üzerine Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle yüce Meclisi, ekranları başında bizleri izleyen vatandaşlarımızı ve tüm sağlık çalışanlarını saygılarımla selamlıyorum. Dünya Sağlık Örgütü, gelişmekte olan ülkelerde sağlığa ayrılan bütçenin yüzde 10’lar seviyesinde olması gerektiğini belirtmektedir. Bugün, ülkemizde bütçeden sağlığa ayrılan paya bakıldığında birçok Afrika ve Asya ülkesinden bile gerilerde olduğumuz görülmekte ve başlı başına çözülmesi gereken bir sorun olarak karşımızda durmaktadır. Bu nedenle, Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşlarının toplam bütçesinin bir an önce yüzde 10’lar seviyesini yakalaması için çalışmalar yapılması gerekmektedir. 2003 yılında, 58’inci Hükûmet, Türkiye’de sağlık sisteminin yapısını değiştirmek için “Sağlıkta Dönüşüm” adını verdiği programla sağlık sisteminin yapısını değiştiren düzenlemeler yapmıştır. İlk olarak, kamu kurum ve kuruluşlarına bağlı hastanelerin Sağlık Bakanlığına devriyle sağlıkta dönüşüm uygulanmaya başlanmış, ikinci adım olarak sağlıkta sözleşmeli istihdam modeli benimsenmiştir. Performansa dayalı döner sermaye ücretine geçilerek çalışanların mali haklarında uçurum olarak nitelendirilebilecek farklılıklar oluşturulmuştur. 2003 yılında başlatılan sağlıkta dönüşümün tamamlanmasının son adımı ise Sağlık Bakanlığı teşkilat yapısını değiştiren kanun hükmünde kararnameyle olmuştur. Bu kararnameyle bakanlığın teşkilat yapısı değiştirilmiş, kurumlar ve kuruluşlar oluşturulmuştur fakat ne yazık ki Hükûmet tarafından sağlık alanında yapılan uygulamalarıyla sağlık parçalı bir yapıya dönüştürülmüş, kamu hastane birlikleriyle hastaneleri özelleştirmenin ilk süreci olan özerkleştirme gerçekleştirilmiş, genel sağlık sigortası ve katılım payı uygulamalarıyla sağlık vatandaşa paralı hâle getirilmiştir. Sağlıkta çalışan memnuniyeti de göz ardı edilmiş ve çalışanların beklentilerine cevap verilmemiştir. Oysaki sağlıkta sistemin adı ne olursa olsun, başarılı olmanın ilk kuralı sağlık çalışanlarının memnuniyeti ve onların programa verdiği destektir. Bugün, Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarında 8 farklı istihdam modeli uygulanmaktadır: 657 sayılı Kanun’un 4/A maddesine göre istihdam edilen devlet memuru, 4/B maddesine göre istihdam edilen sözleşmeli personel, 209 sayılı Kanun’un 5’inci maddesine tabi olan personel, 4924 sayılı Kanun’a tabi sağlık personeli, vekil ebe ve hemşire, 4/C’liler, aile hekimliğinde görev yapan sözleşmeli personeller, kamu hastane birliklerinde sözleşmeli olarak görev yapan yöneticiler ve çalışanlar. 2002 yılında sıfır olan sözleşmeli personel sayısı 2011 yılında 100 bini aşmış, Haziran 2011 tarihinde çıkartılan kanun hükmünde kararnameyle tüm kurumlardaki sözleşmeli personel sona ererken Sağlık Bakanlığında sözleşmeli istihdamına devam edilmiş, bugüne kadar geldiğimiz bir buçuk yılda ise yeniden 20 binin üstünde yeni sözleşmeli personel alınmıştır. Sağlık Bakanlığı bununla da yetinmemiş, kamu hastane birlikleri ile birliklerde görevli tüm yönetici ve çalışanları sözleşmeli hâle getirmiştir. Sayın milletvekilleri, genel sağlık sigortası tüm vatandaşların sosyal güvenlik altına alınacağı, sağlığın kolay, erişilebilir ve ücretsiz olacağı gibi vaatlerle Hükûmet tarafından getirilmiş, dar teminat paketi, katılım payı, bazı tedavilerin kapsam dışı bırakılmasıyla özel sigortacılık teşvik edilmiş, vatandaş paralı bir sağlık hizmetine mahkûm edilmiştir. Bugün, sağlıkta yüzde 10 ile yüzde 20 ilaç katılım payı alınması, muayene katılım payı olarak 5 TL veya 12 TL ödenmesi, reçete ücreti olarak 3 TL ödenmesi, eş değer ilaç farkı tahsili, reçetede 3’ten fazla ilaç varsa ayrıca kutu başına 1 TL alınması, özel hastaneye gittiğinizde yüzde 90’lara kadar varan farkların tahsili, tetkik farkı ücretleri ve erken muayenede fark ücreti ödenmesi vatandaşı âdeta sağlıkta ekonomik olarak ciddi çıkmazlara sokmuştur. Türkiye’de geçen yıl 294 milyon muayene yapılırken bu yıl bu sayı toplamda 492 milyondur. Hastalardan alınan muayene katılım payı ve reçete parası devletin kasasına 3,5 milyar TL olarak yansımıştır. Türkiye’nin sağlık harcamaları 11 yıl içerisinde 11 kat artmış, 4 milyar 576 milyondan, 45 milyar TL’ye yükselmiştir. Değerli arkadaşlar, Türkiye’de sağlık hizmetlerinin sunumunun kolaylaştırılması amacıyla sevk zinciri kaldırılmış, hizmet sunumunda sağlanan bu kolaylık aynı zamanda hastanelerin ayakta tedavi merkezlerine dönüşmesine neden olmuştur, sağlık ocakları işlevsiz bir konuma düşmüştür. Vatandaş, başı ağrıdığında sağlık ocağı yerine daha iyi hizmet alacağını düşündüğü için hastanelere başvurmayı tercih etmeye başlamış, bu durumda da durumu ciddi olan insanlara hastanelerde yer kalmamış, performans sistemi ve zorluklar neticesinde de hekimler kolay hastaları tercih eder duruma gelmişlerdir. Ameliyat sayılarında son yıllardaki hızlı artış ve hastanelerde muayene sayısındaki yükseliş, Türkiye’de sağlık harcamalarının artmasının en önemli nedenlerinden biri olmuştur. Hâlbuki, tedavi eksenli bir sağlık politikası yerine koruyucu ve önleyici bir sağlık politikası öncelikli hâle getirilseydi, bugün, vatandaşı tedavi etmek yerine vatandaşın hasta olmasının önüne geçilmiş olurdu. Türkiye’de sağlık harcamalarının artmasında önemli bir etken de ilaç sektörüdür. Özellikle Sosyal Sigortalar Kurumu İlaç Fabrikasının kapatılması ve toplu alımların terk edilmesinin ardından, sektör tamamen ilaç firmalarının kontrolüne bırakılmıştır. Devletin üretim ve pazarlık gücünün ortadan kalkmasıyla birlikte, ilaç harcamalarında önemli bir artış görülmüştür. 2003’te 5 milyar dolar olan kamu ilaç harcamaları 2012’de 14,7 milyar TL olmuştur. İlaç kullanımı da ülkemizde yaygınlaşmış, 2003 yılında 769 milyon kutu ilaç kullanılırken bu rakam 2010 yılında 1 milyar 570 milyon kutuya çıkmıştır. 2006 yılında yapılan bir araştırmada ise Türkiye’de yıllık 500 milyon dolarlık ilaç israfı olduğu gözlenmiştir. Diğer önemli bir nedense, ne yazık ki denetimlerin yeterli olmaması nedeniyle yaşanan suistimallerdir. Özellikle yapılan tetkik ve tahlillerin insan aklını zorlayacak sınırlarda yapılması ve tedavilerin faturalara yansıtılması, denetimsizlik karşısındaki pervasızlığı ortaya koymaktadır. Değerli arkadaşlar, sağlıkta aslolan hizmet sunumunda kalitedir. Bu da tıp fakültelerinde verilen eğitim ve hasta-hekim ilişkisinin yeniden tesisiyle mümkündür. Sistemin tıp fakültelerindeki öğretim üyelerine muayeneleri kaldırmış ve sadece ders verecek olması, özellikle sağlıkta teorik ve pratik eğitimin yan yana gitmesini ortadan kaldırmış, pratik nosyonu eksik yeni hekimler oluşmasına vesile olacaktır. Türkiye bunun acısını ileriki yıllarda mutlaka çekecektir. Sağlıkta en önemli adaletsizliklerden biri performansa dayalı döner sermaye sistemidir. Bugün, hekimlerin tamamı bu mevcut döner sermaye sisteminden rahatsız ve şikâyetçidir. Sağlık Bakanlığı tarafından uygulanan performansa dayalı döner sermaye sistemi çalışanlar arasında huzuru bozmaktadır. Hekimler ile hekim dışı sağlık çalışanları arasında, döner sermayeleri arasında uçurumlar oluşmuştur. Aynı zamanda, aynı branşta bir hekimin il merkezinde veya hekim göndermekte zorlandığımız ilçe merkezinde çalışması hâlinde almış olduğu döner sermaye arasında ciddi farklar ve gelir adaletsizliği vardır. Döner sermayelerin emekliliğe yansıtılmaması nedeniyle, bugün sağlık çalışanları emeklilikte büyük bir mağduriyet yaşamaktadır. Yapılan araştırmalara göre, uzman hekimler emekliliklerinde kazançlarının yüzde 75’ini, pratisyen hekimler yüzde 65’ini, hemşireler de yüzde 55’ini kaybetmektedir. Tam gün yasasında doktorlara döner sermayeyi peşin ödemek ve emekliliğe yansımasıyla ilgili kısmi bir düzenleme yapılmış fakat bu düzenleme yeterli olmamıştır. Bu düzenlemenin döner sermaye gelirinin tamamına ve tüm sağlık çalışanlarına yapılması esastır. Ülkemizdeki doktor ve hemşire eksikliğinin yabancı doktor ve hemşire getirilerek kapatılması mümkün değildir. Özellikle özel sektör için ucuz iş gücü anlamına gelen bu düzenlemeyle, ülkelerinde aylık 200 dolara çalışan ve sağlık hizmeti kaliteleri tartışmalı olan doktorlar ülkemize gelecektir. Bu düzenleme, ileri dönemde sağlık personeli istihdamına zarar verecek, ücretlerin düşürülmesine neden olacaktır. Yeni uygulamalardan birisi de gönüllü sağlık hizmeti ve sağlık gözlemciliğidir. Bunun benzerini daha önce İçişleri Bakanlığında fahri trafik müfettişleri olarak gördük ve sonuçlarını da hepimiz biliyoruz. Bu uygulamadan da vazgeçilmeli ve bunlara denetim görevi verilmemelidir. Getirilen yeni uygulamalardan birisi de sağlık hizmeti sunumu sırasında veya bu görevlerden dolayı personele karşı işlenen suçlar münasebetiyle hukuki desteğin verilmesidir. Burada, sağlıkta son zamanlarda artan şiddete mutlaka değinmemiz gerekmektedir. Şiddetin önlenmesi yolunda adımlar atılması gerekirken, maalesef iktidar, şiddetin sonucunda çalışanlara hukuki destek vermeyi marifet saymaktadır. Bu, doğru bir yaklaşım değildir. Şiddetin ortadan kaldırılması ve şiddete yol açan faktörlerin bir an önce engellenmesi için mücadele edilmelidir. 1991 yılı mezunu bir hekim olarak, meslek hayatım boyunca, sizin iktidarınız dönemine kadar, hekimlerin şiddet mağduru olarak ölümle sonuçlanan vakaları olduğunu ben hatırlamıyorum. Eğer bunu sayın bakanımız kayıtlarda hatırlıyorsa bizlerle ve kamuoyuyla paylaşmasını özellikle istirham ediyorum. Bu döneminizde, özellikle İstanbul’daki göğüs hastalıklarından bir profesörü, yine Giresun’da bir doktor arkadaşımızı, son olarak Gaziantep’te Ersin Arslan ve nihayet SABİM’e yapılan şikâyet sonucunda intihar ederek hayatına otuz yaşında, ömrünün baharında son veren değerli meslektaşımız Sayın Melike Erdem’i de huzurlarınızda anmadan, hepsine rahmet dilemeden geçemeyeceğim. Şiddet, sağlıkta çok önemli bir sorun hâline gelmiş. Özellikle, sağlık çalışanları üzerine bu şiddeti körükleyen siyasilerin söylemlerindeki dikkatsizlik ve sağlık çalışanlarına bilgilendirme amaçlı, belki de iyi niyetli kurulmuş olan bir kurumun, sağlık çalışanları üzerinde ciddi baskı oluşturan SABİM’in yeniden gözden geçirilmesi gerektiğine inanıyorum. Hükûmeti bu konuda, özellikle SABİM’e gelen ve Sağlık Bakanlığı bütçesi sırasında sayın bakanın vermiş olduğu SABİM’deki şikâyetlerle alakalı istatistikî oranları yeniden gözden geçirmeye… Bu oranların gerçekle bağdaşmadığını ifade etmek istiyorum. Tabii ki hastanelerde ulaşmanın kolaylığı, aşırı iş yükü, aşırı yoğunluk münasebetiyle sürekli iş yükü artan hekimlerde, sağlık çalışanlarında ciddi bir tükenmişlik sendromu yaşandığını hepimiz bilmekteyiz. “Sağlıkta Dönüşüm Programı”nızda sağlıkta hizmet verenleri önemsemeyen, onların sosyal, ekonomik ve özlük haklarını iyileştirmeyen uygulamalarınız bir gün mutlaka sizi bu gerçeklerle yüzleştirecektir. Biz, hatırlatmalarımızı yapmak istiyoruz. Elbette ki on yıllık süre içerisinde tek başına, tek yetkili bir iktidarın iyileştirmeler yapmasını beklemek doğaldır. Dünyada, değişen dünya şartları ve teknolojik gelişmelerle bunları başarmanız, yanlış ve yanlı tutumlarınızı eleştirmemize engel değildir. Bu düşüncelerle, 2013 yılı bütçesinin yüce milletimize ve sağlık çalışanlarına hayırlı olmasını diliyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Samsun Milletvekili Sayın Cemalettin Şimşek.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Sağlık Bakanlığı bütçesi üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun görüşlerini arz etmek üzere huzurlarınızdayım. Genel Kurulu bu vesileyle saygılarımla selamlarım. Değerli milletvekilleri, bir toplumun öncelikle sağlıklı olması gerekir, sağlık bir temel haktır demenin ve burada bunu tekrar etmenin çok da anlamlı olduğunu düşünmüyorum. Biz, şimdi, burada birtakım kriterler doğrultusunda Türkiye’nin sağlık alanında geldiği noktayı yeni bilimsel veriler ışığında ortaya koymaya çalışacağız. Önerilerimiz olacak ancak ben biliyorum ki Sayın Bakan Hükûmet adına cevap verirken “2002’de sağlık şöyleydi, biz bunları şöyle yaptık.” gibi ifadeler kullanarak kendini savunacak ve buradan vaziyeti kurtarmaya çalışıp bugünkü eksik ve hataların üstünü örtmeye çalışacak, önerilerimize hiç de kulak vermeyecek. Biz, bugün yapılanlara kulak veriyor, kafa yoruyor ve ne anlama geldiğini anlamaya çalışıyoruz. Gördüğümüz manzara şu: Sağlık çalışanlarına ve özellikle hekimlere insanüstü bir yaklaşımla, sürekli değiştirilen yasa ve yönetmeliklerle çalışanların kafası karıştırılıp motivasyon ve performanslarını menfi yönde etkileyen bir durum söz konusudur. Bugün, sağlıkta kaliteli bir hizmet nasıl sunarızdan ziyade, hatalı bir sağlık uygulaması olsa bile vatandaşın oyunu almaya yönelik, onların memnuniyetini önceleyen bir anlayışla sağlık hizmeti sunulmaktadır. İddia ediyorum, bu sağlık sistemi sürdürülebilir bir sistem değildir; sağlık çalışanlarına uygulanan ücret politikasıyla değildir, hastanelere kârlı bir yatırım kuruluşu gözüyle baktığı için değildir; hasta muayene ve takip sistemiyle de değildir. Şimdi, bize göre sağlıkta bir politika olarak ya gayrisafi yurt içi hasıladan sağlığa daha çok pay ayrılması sağlanacak ya da vatandaşlarımıza sağlıkta daha fazla katılım payları ödemeleri gerektiği dürüstçe söylenecek. Çünkü, her şeyde örnek aldığımız OECD ve AB ülkeleriyle kıyasladığımızda sağlıkta daha çok katetmemiz gereken mesafe olduğunu görüyoruz. Bu çerçevede, OECD 2012 Raporu incelendiğinde, Türkiye’nin birçok bakımdan sonuncu sırada olduğu görülmektedir. OECD raporuna göre, bin kişiye düşen doktor sayısı en az, 1,7’yle Türkiye’dedir. Bakınız, sağlık sistemimizin çarpıklığını ortaya koyması bakımından ifade etmek istiyorum. Kişi başına düşen hekim sayısı bakımından sonuncu olan ülkemizde, kişi başına yılda hasta konsültasyonu AB ülkelerinden çoktur yani bir yılda daha fazla hasta müracaatı sağlanmaktadır. Yıllık hasta konsültasyonu AB-27 ortalaması 6,3 iken Türkiye’de ise 7,3’tür. Sayın milletvekilleri, size bu çelişkiyi ortaya koyması bakımından ifade etmek isterim ki, şimdi, siz kişi başına harcaması AB-27 ülkeleri ortalamasına göre bin kişiye düşen doktor, hemşire, hasta yatak sayısı bakımından en sonda olacaksınız ama hasta konsültasyonu, hasta müracaatı bakımından en ön sırada olacaksınız ve kaliteli bir sağlık sisteminden, fayda-müracaat oranının yüksekliğinden söz edeceksiniz! Hekime erişilebilirliğin kolaylaştırılması ve müracaat sayısının artması, sunulan sağlık sistemi hizmet kalitesinin artması manasını asla taşımaz. Daha önce de söylediğimiz gibi hastaneye, hekime, sağlık çalışanlarına “Önüne gelen hastaya bakacaksınız, bakmazsanız canınıza okurum.” deyip bunu da performans yönergesiyle hastane çalışanlarının, hekimin kafasını da karıştırıp bunun adına da “yararlı bir sağlık sistemi” diyeceksiniz. Değerli milletvekilleri, bununla belli bir süre hastaları kandırıp onlar için iyi bir sağlık hizmetini sunduğunuza inandırabilirsiniz ancak bu doğru bir yol değildir. Kurduğunuz hastane birlikleriyle hastaneleri kâr-zarar hesabına göre çalışan müesseseler hâline getirmeye çalışıyorsunuz. Üstelik, bunu yaparken de kadrolara yandaş atamayı ihmal etmiyorsunuz. Bu anlamda örnek mi istiyorsunuz? Bunun için Samsun’da, müdür, müdür yardımcısı, şube müdürü, vesaire, atananların tamamının bir sendika üyesi olmasını ve üstelik bunlardan bazılarının hiçbir idari tecrübesi olmadığı hâlde atandıklarını göz önüne alırsak bunu daha başka nasıl izah edeceksiniz? Kamu Hastaneleri Birlikleri Yasası kapsamında yapılan atamalarda birçok kişinin “ballı börek” denilebilecek yerlere atamaları yapılırken bazı çalışanlar ise hak kayıplarına uğramışlardır. Sayın Sağlık Bakanının bunlardan haberi olmadığını düşünmek ise mümkün değildir. Değerli milletvekilleri, başından beri söylediğimiz gibi, bu performans sistemiyle hastanelerde çalışma barışı bozulmuş, hekim hekime, hastane çalışanları birbirine düşmüştür, hastaneler arası ilişkiler de bozulmuştur çünkü bazı hastaneler sınıfları, gelirleri, borçları diğer hastanelere yaptıkları yardım nedeniyle farklı farklı döner sermaye ödemektedirler. Hekimler, başka hastaneye göre, oradaki hekim arkadaşlarıyla aynı puanı alsalar, aynı performansı gösterseler, hatta çalışıp puanları ve performansları diğer hastanedeki arkadaşlarından daha çok olsa bile ondan daha az döner sermaye almaktadırlar. Aynı hastanede çalışanların ise farklı kliniklerdeki puanlama farkı nedeniyle diğer arkadaşlarıyla aynı puanı elde etme şansları maalesef yoktur. Hekimler arası kötü rekabet oluşmasına sebep olduğundan, hekimler, hastane çalışanları birbirlerine karşı olan sevgi ve saygılarını kaybetmişler, âdeta çatışır hâle gelmişlerdir çünkü sistemle işi bilen, doğru dürüst çalışan değil, işini bilenler fazla puan ve para kazanabilmektedirler. Bunun pratikteki uygulamaları ise maalesef ortadadır. Değerli milletvekilleri, bugün, hastane çalışanlarına şiddet had safhadadır. Hemen her gün medyada hekimlere ve hastane çalışanlarına karşı bir şiddet haberi mutlaka yer almaktadır. Bu konu ile ilgili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinde bir araştırma komisyonu kurulmuş olup çalışmalarına devam etmektedir. Ancak burada ifade etmem gerekirse bu saldırılarda siyasi iradenin katkısının olduğu açıktır. Bunda “Artık doktorlar hastanın cebinden elini çeksin.” diyen Başbakanın ve “Hastasını bir şekilde kabul etmeyen hastanelerin ve hekimlerin canına okurum.” mahiyetinde açıklamalar yapan Sayın Sağlık Bakanımızın bizzat katkısının olduğunu düşünüyoruz. Esasen, buna benzer açıklamaları zaman zaman yapan Sayın Başbakan ve sayın bakan hastane çalışanlarını görevleri başında taciz eden, saldırılara karşı koruyucu açıklamalar yapmamışlardır. Sağlık Bakanlığı tarafından kurulan Sağlık Bilgi İletişim Merkezi Alo 184 şikâyet hattı hastane çalışanları, özellikle de hekimler için Demokles’in kılıcı gibi çalışmaktadır. Yersiz şikâyetler dikkate alınarak sağlık çalışanlarının onuruyla oynanmakta, ağır tehdit altında tutulmaktadırlar. Özellikle hekimler, savunma vermekten bugün çalışamaz hâle gelmişlerdir. Değerli milletvekilleri, sağlık sistemindeki en önemli konulardan biri de, ülkemizde sunulan ağız ve diş sağlığı hizmetleridir. Ülkemizde bu hizmetler, Sağlık Bakanlığı verilerine göre, 129 ağız ve diş sağlığı hizmeti veren kurumlarda 4.607 diş hekimi tarafından verilmeye çalışılmaktadır. Bu çerçevede 2011 yılında buralarda 21 milyon 100 bin 820 poliklinik hizmeti verilmiş olup bunların karşılığında SGK tarafından yaklaşık 779 milyon TL ödeme yapılmıştır. Şimdi, değerli milletvekilleri, burada diş hekimi olan arkadaşlar var. Bir hastanın yılda bir kliniğe en az 3 defa muayene olduğu değerlendirilirse, toplam müracaat sayısı 7-8 milyon kişidir. Türkiye’nin nüfusunun 73 milyon olduğunu düşünürsek, yaklaşık 65 milyon kişi ağız ve diş sağlığı hizmetlerinden nereden, nasıl faydalanıyor? “Sosyal devlet” olma iddiasında olan Hükûmet, geride kalan bu insanlarımızın nerede, nasıl ağız ve diş sağlığı tedavisi gördüklerini hiç hesaba katıyor mu? Bugün, bu vatandaşlarımızın çoğunun maalesef merdiven altında, sağlıksız ve hijyenden uzak, diş teknisyeni, dişçiler ve ehliyetsiz kişiler tarafından sözde tedavi edildiğini biliyor mu? Biliyorsa, niçin bu konuda bir çalışma yapmıyor? Genel tababette bir kişinin yılda 7-8 defa polikliniklere müracaatıyla övünen Hükûmet, ağız ve diş sağlığında ancak yılda nüfusun onda 1’i oranındaki müracaatlarını hangi çağdaş sağlık hizmeti sunumu ile izah edecektir? Mutlaka, SGK’nın, genel sağlık sigortası kapsamında özel muayene ve ağız ve diş sağlığı merkezlerinden de hizmet alması gerekir diye düşünüyorum. Değerli milletvekilleri, bir başka konu olarak burada değinmem gereken olay ise özel hastanelerdir. Özel hastaneler Hükûmetin ilk dönemi diyebileceğimiz dönemlerde teşvik edildiler ve özel hastanelerin ülkemizde yaygınlaşması sağlandı. Daha sonra, nedendir bilinmez, özel hastanelere karşı özellikle düşmanca bir yaklaşımla bu hastanelerin önü kesilecek şekilde politikalar üretildi. Âdeta, bugün kapanması için ne gerekiyorsa yapılmaktadır.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Türkiye’de sağlık hizmeti sunumunun yüzde 75’ini kamu, yüzde 25’ini ise özel hastaneler karşılamaktadır. Hâl böyle iken dört beş yıldan beri SGK tarafından sağlık uygulama tebliğinde özel hastanelere ödenen ücretler hiç güncellenmediği gibi daha da kısıtlanmıştır ve özel hastaneler mağdur edilmişlerdir. Ayrıca, burada şunu da ifade etmek gerekirse bir hastanın kamuya maliyeti kamu hastanelerine göre özel hastanelerde daha düşüktür. Ayrıca, sağlık hizmetlerine kalite getirilmesine de katkı sağlamaktadır. Bu hastanelere âdeta hasmane davranışta bulunanların yakınlarını özel hastanelere yönlendirdikleri de ayrı bir vakıadır. Bu gidişle özel hastanelerin büyük bir bölümü kapanmaya doğru gitmektedir. İçinde çürük elmalar olabilir ama hepsinin birden cezalandırılması yanlıştır. Bunların bir çoğu halktan parasını alamadığı için fark alamıyorlar ya da çok cüzi fark alıyorlar. Özel hastanelerin durumu gerçekçi bir yaklaşımla tekrar değerlendirilmelidir. Bu konudaki önerilerimiz içinde gayrisafi yurt içi hasılada… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Çok teşekkür ederim Sayın Başkan.
Antalya Milletvekili Sayın Mehmet Günal. Buyurun.
Değerli milletvekilleri, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlar, Kalkınma Bakanlığı ve TÜİK bütçesi üzerinde konuşacağım. Öncelikle, burada bir bütçe görüşmesini daha, Adalet ve Kalkınma Partisi hükûmetlerinin 11’inci bütçesinin görüşmelerini yapıyoruz. Hızlıca bir iki tespitimi söyleyerek başlayacağım. Değerli arkadaşlar, esas itibarıyla, sürekli olarak bazı konularda uyarıyoruz, diyoruz ki: Bakın, bunları böyle söylemeyin; bu şeklini söyleyin ama popülizm yapmayın. Sayın Başbakanın buradaki konuşmasında da sürekli olarak, bir kendi içindeki muhasebeyi aşıp 2002-2011, 2012 geliyoruz... Bütçeler geçtiğimiz yılla muhasebedir diyoruz ama o kadar hızlı bir şekilde söyleniyor ki söylediklerinizi aynen, her sene aynı şeyleri dikkat etmeden tekrar ediyorsunuz. Şimdi özensizlikten çok küçük bir örnek sunacağım size. Hepiniz burada dinlediniz ama yazılıyor konuşma metinleri... Defalarca dedik Sayın Başbakanın ekonomi danışmanlarında mı veya kendisine sunulan raporlarda mı sıkıntı var diye. Bakın, bu, Sayın Başbakanın geçen gün sizin de dinlediğiniz konuşması. 24’üncü sayfasında aynen şöyle diyor, vaktim olmadığı için sadece orayı okuyacağım: “Demokrasiye yönelik müdahale girişimlerinin olduğu dönemlerde dahi Türkiye ekonomisi hiçbir sarsıntıya maruz kalmadı.” Güzel. Dönüyorum ondan sonra, 9’uncu sayfadan okuyorum, aynı konuyla ilgili. Evet, evet, şimdi okuyorum, dinleyin şimdi niye bunları söylediğimi: “27 Nisan e-bildirisi AK PARTİ Hükûmetinin dik duruşu sayesinde sadece beyhude bir girişim olarak kalmış, akamete uğramış; buna rağmen, bu e-bildirinin Türkiye’ye sadece faiz yoluyla maliyeti yıllık 2 milyar dolar olmuştur.”
Doğru.
Doğru.
O zaman deminkini dinlememişsiniz. “Bu girişimlerin hiçbir şeyi olmamıştır, sarsıntıya uğramamıştır.” derken orada “Sadece bir yıllık faiz maliyeti, sadece…” diyor. Şimdi, şunun için söylüyorum arkadaşlar: Siyaset yapmak başka bir şey ama birtakım verileri söylerken… Sayın Başbakanın danışmanlarına diyorum ki: Şu ekonomi konularında hamaset yaparak yanlışları tekrarlamayın, galatımeşhur oldu, eski tabirle. Bakın, burada bir konuşma içerisinde 10 sayfa arayla yazılan 2 tane cümleden bahsediyorum, bunu şey için söylemedim. Şimdi, sürekli uyarıyoruz değerli arkadaşlar. Derdimiz çözüm üretmek, derdimiz -sizin de söylemiş olduğunuz, bizim vizyonumuzu kabul ettiğiniz- 2023 yılında Türkiye Cumhuriyeti’nin bölgesinde lider ülke olması, 2053’te süper güç olması. Onun için söylüyoruz, konuşuyoruz, yazıyoruz. Arkadaşlara komisyonda da söyledim, milletvekili oluncaya kadar yazdıklarımızı “Ekonomi nereye gidiyor?” diye toplamıştık. Şimdi, sonra yazdıklarımız yeniden bir kitap olacak kadar -bu yoğunluğun içerisinde yaptığımız tespitler- olmuş. Şimdi diyorum ki: Bakın, değerli arkadaşlar, konularda siyaset yapmak başkadır ama bir de gerçek var. Biz orada arkadaşlarımızla, Plan Bütçe Komisyonunda bütün konuları teknik boyutuyla, siyasi boyutuyla değerlendiriyoruz; uzman arkadaşlarımız var ve bunlarla çalışmalarımızı yapıyoruz. Bütçeyi görüşüyoruz, burada sanki rakamsal bir şeyler konuşuluyor gibi oluyor ve bütçeye gereken önem verilmiyor. Baştan konuştuk, Sayıştayın raporları yok, yüzde oranlar -GSMH deflatörü derdik eskiden- şimdi deflatöre göre hesaplanıyor, artışları koyuyoruz ve bunun arkasından devam ediyor. Peki, öyle olunca ne oluyor? Efendim, bütçe tutmadı. Ne oldu? İşte, şimdi okuduğum gibi, geçen seneki Sayın Maliye Bakanının açıklamasıyla bu sene eylüldeki açıklaması tıpatıp aynı. Birinde “5,5 milyar açığım var.” diyordu, şimdi “8,5 var.” diyor. Sonuç: Vergi artışı, ÖTV artışı, KDV artışı. O zaman bir yerde bir aksama var, bunu siyaset olarak görmeyin. Eksik bütçe yaparsak… Peki, ne oluyor eksik bütçe yaparsak yani gelirimizi doğru tahmin etmezsek, giderlerimizde söylediğimiz şartlara uyamazsak, Sayın Maliye Bakanının tabiriyle, ilgili bakanlar kendilerine verilen bütçeleri aşarak harcama yaparlarsa sayın bakanımızın sorumlu olduğu, benim “Rahmetli DPT.” dediğim Kalkınma Bakanlığının yapmış olduğu kaynak tahsislerinin bir anlamı kalıyor mu? Öncelikleri arkadaşlarımız çalışıyorlar, geliyorlar, görüşüyorlar, ilgili sektör uzmanlarına danışıyorlar ve tahsis yapıyoruz ama sonra bunlar deliniyor. Peki, ne oluyor? İşte, o zaman gelir adaletsizliğinin üzerine bir de vergi adaletsizliği biniyor değerli arkadaşlar yani dar gelirliye… Nereye gidiyor ÖTV, KDV koyduğumuz zaman? Düşük gelirli vatandaşın sırtına biniyor. Kurumlar vergisi almak daha uzun, zahmetli iş; nisan ayı gelecek de, tahakkuk olacak da, tahsilat yapacağız da hepsini yapacak mıyız, yapamayacak mıyız diye… Doğal olarak maliyeciler de hemen hazır kümestekilere yükleniyor. Dolayısıyla, söylediğimiz şey, bu hedeflerin gerçekçi olmaması durumunda dar gelirli vatandaşlarımız, çalışanlar bunun sıkıntısını çekiyor. Şimdi, bir taraftan büyüme, kalkınma… Az önce Sayın Bakanla aynı toplantıdaydık, ben konuşmam olduğu için önden gelmek zorunda kaldım, güzel şeyler söyledi. Temenniler güzel ama işin içine siyaset sokmadan yapmamız lazım, eksiklerimizi tespit etmemiz lazım, hep birlikte baştan söylediğimiz hedefe yürümemiz lazım. Bunu güzel söylüyoruz. Sayın Başbakan, dediğim gibi, demin örnek aldığım konuşmanın içerisinde -bir yerini söyledim size- sanki bütün sorun çözülmüş, Türkiye’de yoksulluk bitmiş, gelir dağılımı düzelmiş gibi... Değerli arkadaşlar, çok basit bir şekilde uluslararası bir iki tane şeyi göstereceğim size. İnsani Gelişme Endeksi yayınlanıyor. Şimdi, bakıyoruz… Burada her şeyi söylüyorsunuz, 3 tane rakamla pembe tablo çizmek güzel ama bir de acı gerçekler var. Hazırlanmış olan uluslararası bir endeks. Peki, ne diyor bu İnsani Gelişmişlik Endeksi’nde? Türkiye 92’nci sırada. Şimdi, gelişmişlik demek… Az önce onun için Sayın Bakana referans ettim -sosyal kısımlar var, eğitim var- güzel şeyler söyledi. Sadece büyüme rakamı, o da ithalata dayalı olursa bir anlamı yok. Öbür taraftan, bakıyorum, yine ne olması lazım? Rekabetçi olmamız lazım. Ee, söylüyoruz, şimdi, eğer siz bir gram kıpırdanmayı yeterli görüyorsanız, 43’üncü sıraya gelmişiz. Şimdi, 43 tane ülkede… Hani biz 17’nci büyük ekonomiydik? Neden o zaman gelişmişlik düzeyinde 10’uncu sıraya gelmiyoruz da… Bunları yeterli bulup bunun üzerinden hamaset yapmayalım. Diyelim ki: “43’teyiz; bizim, önümüzdeki sene 40’a, bir sonraki sene 30’a, bir sonraki sene 10’a gelmemiz lazım ki lider ülke olalım.” O zaman “‘Ey muhalefet, gelin, burada ne yapacağız?’ diyelim.” demek yerine “2002’de şöyleydi, 2012…” Ee, ona bakarsak 99’da biz aldığımızda daha beterdi, 94’te bir daha kriz vardı, 80’lerde zaten kötü durumdaydık diye konuşmamız lazım. Değerli arkadaşlar, bakın, şimdi, burada örnek başka bir şey. Tamam, bunu söylüyoruz, Türkiye’nin bir dinamizmi var, zaten özel sektör bir şeyler yapıyor, hangi hükûmet gelirse gelsin, biz fazla gölge etmezsek daha da fazla yapacak. Önlerini açacağız, destek olacağız, hep beraber organizasyonunu, koordinasyonunu sağlayacağız. Şimdi söylüyoruz, TÜİK, burada, gelir ve yaşam koşulları anketini açıklamış, 2011’de yaptı, yenisini henüz bekliyoruz, yenilendiği zaman gelecek. Şimdi, halkın yüzde 80’i eskimiş mobilyalarını yenileyemiyor. Yüzde 86’sı evden uzakta bir haftalık tatil yapamıyor. Birkaç tane önemli olanını size gösteriyorum yani çok fazla var da dikkatimi çeken bazı hususları söyledim. Şimdi, yüzde 67’si beklenmedik harcamaları karşılayamıyor. Şimdi, oturacağız… Değerli arkadaşlar, bakın, burada diğer şeyler de var, ekonominin büyümesine ilişkin gelir dağılımı ve bunların sosyal kesimler tarafından nasıl paylaşıldığına ilişkin. Biz, burada “Efendim, biz yüzde şu kadar küsur büyüdük.” diyerek sadece ithalata dayalı bir rakamla veya yapmadığımız ihracata dayalı net ihracat üzerinden bir rakamla kendi kendimizi kandırırsak bu işin içinden çıkma şansımız yok. Ha, tabii ki yapacağız -dediğim gibi- biz sorunları önce kabul etmek zorundayız, sorun yokmuş gibi davranamayız. İşsizliği çözemiyoruz. Niye çözemiyoruz? Çünkü, arkasında yatan temel nedeni kabul etmediğimiz için, “Biz doğru yapıyoruz.” dediğimiz için çözemiyoruz. Yani, buradaki sorunun, üretmeden tüketen ithalata dayalı büyüme anlayışında ve bunu destekleyen düşük kur yüksek faize dayalı, ithalata dayalı büyüme anlayışını destekleyen kur rejiminde olduğunu, daha doğrusu örtülü sabit kur rejiminde olduğunu kabul etmezseniz Sayın Bakanım, siz istediğiniz kadar kalkınma planı yapın, istediğiniz kadar özel ihtisas komisyonları raporları hazırlayın, istediği kadar TÜİK otursun bizim tanımlama yöntemlerimizi değiştirsin, bunlar geçici kalır. Onun için, burada temel sorun olan cari açığın, dış ticaret açığının arkasında yatan şeyin üretmeden tüketen ekonomik yapı olduğunu ve bunun nedeninin de bugün uygulanan kur rejimi olduğunu kabul etmez isek sayın bakanların yaptığı gibi… Allah şifa versin -bu arada söylemiş olalım- Sayın Zafer Çağlayan küçük bir operasyon geçirmiş, -o sıkça söylediği için- geçmiş olsun diyoruz.
Sayın Unakıtan’a da şifa diliyoruz.
Sayın Kemal Unakıtan Bey de Antalya’da, bizim seçim bölgemizde bir böbrek nakli operasyonu geçirecekmiş, kendilerine şifalar dileyelim. Ama, bu arada da onun çok söylediği şey olduğu için, Merkez Bankasıyla ilgili sürekli olarak bunu dile getiriyor: “Efendim, işte, kur…” Diyorum ki: “Sayın Bakan, niye şikâyet ediyorsunuz? Siz çözme mercisisiniz.” Defalarca burada söyledim. Sonra “Hocam, niye kitap gösteriyorsun?” diyorlar. Diyorum ki: “Kur rejimi ayrıdır, kur politikası ayrıdır.” Kur rejiminin sorumlusu, sayın bakanın içinde olduğu Hükûmettir. Değiştirirsiniz, ona göre kontrollü bir dalgalı kur politikası koyarsınız, ne kadar enflasyon varsa ona göre çözersiniz. Sonra kalkıp da Merkez Bankasını, başkanını günah keçisi ilan edip veya “Efendim, işte içeride sıkıntı var, biraz daha frene basalım.” diyen bakanı suçlamanın bir anlamı yok. Ben haberi görünce şaşırdım, köşe yazımda da yazdım. Şimdi, bakın arkadaşlar, biz söyleyince kızıyorsunuz. “Yanlış yönet, halka ödet.” diyor. Uzaktan göremiyorsunuz, bu hangi gazetede yer aldı biliyor musunuz? Sabah gazetesinde. Ben söyleyince kızıyorsunuz. “Yanlış yönet, halka ödet.” İçinde de diyor ki: “Burada rantiyeciler destekleniyor, faiz düşürülmüyor, Merkez Bankası faizi düşürmüyor.” Yani, şimdi, sorunu kavramadığınızın ve siyaset olarak kendi içinizdeki siyasi gelişmelerin bir sonucu bu. Ha, biz söyleyince uyarı olmuyor. Ha, kısmen haklı oldukları yerler yok mu? Var ama onlar da bir karar almış Hükûmet içerisinde talebi belli ölçüde düşürelim diye, böyle bir çalışma yapmışlar. Birkaç gün sonra tekrar bakıyorum, işte, bütçeyle ilgili rakamlar açıklanıyor, arkasından tekrar “Frenden vazgeçmiyor.” diyor yine aynı gazetede. Hani, başka gazete olsa anlayacağım, “Ya, bakın, işte muhalefet yapıyorlar.” falan diyeceksiniz. Ha, şimdi burada şunu söylemeye çalışıyorum: Arkadaşlar, burada doğruları tespit edip eksiklerimizin üzerine hep beraber gitmez isek ortak hedef olarak Türk milletinin hedefi olması gereken 2023’te lider ülke olma vizyonuna maalesef ulaşma şansımız yok. Burada biz “frenciler-gazcılar” tartışması yapacağımıza, daha önce de söylediğim ekonominin direksiyonuyla ilgili çalışmaları hızlandırmamız gerekiyor. Yani, arkadaşlara komisyonda anlattım: Biz fren-gaz tartışması yaparken direksiyonu unutuyoruz. Bizim eski zamanlarda 411 Fiat traktörler vardı çiftçilikte kullanılan, iki tur atmadan direksiyonunda boşluk dönmezdi dedim. E, siz şimdi B sınıfı ehliyeti olan birine otobüsü verirseniz ne olur? Önce, bunları düzeltmemiz lazım, varsa eksiklerimiz bunları gidermemiz lazım, yolu tamir etmemiz lazım ki o yolda sağlıklı gidelim. Mesele sadece kimin frene, kimin gaza bastığı veya kimin şoför olduğu değil, o otobüsün içinde olan vatandaşlarımız var, olan içindeki yolculara olacak. Onun için, hep beraber bu otobüse dikkat etmemiz gerekiyor. Diğer bir şey, şimdi, bununla ilgili…
Motor toplama olursa ne yapacağız?
Tabii, motoruna falan bakmıyoruz; zaten oraya gelemedik, vaktimiz yok. Sürekli olarak Sayın Başbakana başka bir şey söyletiyorsunuz “IMF’ye borcumuzu ödedik.” diye. Ya, değerli arkadaşlar, ödememe gibi bir şansınız var mı? Bir devlet “Borcumu ödemiyorum.” diyebilir mi? “IMF’den borç almışlar.” Siz de aldınız; 2005 yılının Mayıs ayında kimdi hükûmet? 10 milyar dolara yakın, 6 milyar küsur SDR aldınız mı? Aldınız. E, şimdi kalan kimin borcu? Bizim borcumuz biteli çok oldu. Defalarca söyledim, siz bırakıp gittiğinizde, biz Hükûmet olunca da eğer almışsanız ister IMF’ye ister Dünya Bankasına ister bilmem ne eurobond, tahvil alan yatırımcıya olsun ödemek zorundayız. Devletin borcunu ödeyeceğiz. Mecbur kalınca da siz dahi tek parti hükûmetiyle aldınız mı? Aldınız. Doğaldır, bunların üzerinde siyaset yapmanın bir anlamı yok. Çözüme odaklanmamız lazım. Yani, işsizlikte de aynı sorunumuz var, borçlarda da bunun üzerinden değil… Biz Milliyetçi Hareket Partisi olarak her zaman yapıcı, yol gösterici, uzlaşmacı bir muhalefet anlayışından yana olduk. Değerli arkadaşlar “Bunların çözümü peki nedir?” diyeceksiniz. Çözüm, gerçekten yani Sayın Başbakanın bize söylediği gibi hamasi milliyetçilikle değil, üretim, yatırım, ihracat seferberliği başlatmaktır; çözüm, üreten ekonomiden yana olmaktır; çözüm -az önce sayın bakanla ortak noktada buluştuğumuz gibi- sadece büyüme rakamlarına takılıp kalmadan sosyal sektörlerde, eğitimde, sağlıkta, kültürde, bütün alanlarda toplumun genel refah düzeyini yükseltmektir; alt gelir gruplarındaki vatandaşlarımızı asgari refah seviyesine çıkaracak bir kalkınma hamlesi -sadece ekonomik büyüme değil- gerçekleştirmek ve toplumsal adaleti sağlayarak Türkiye’yi 2023’te lider ülke yapacak, 2053’te süper güç yapacak çalışmaları birlikte yapmaktır. İnşallah, bu, topluma mal olmuş hedefi birlikte gerçekleştiririz. Sizlere de hamasetten uzaklaşıp çözümlere odaklanırsınız diyor, bütçenin hayırlı olmasını diliyorum.
Hatay Milletvekili Sayın Şefik Çirkin, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu’nun, GAP, DAP, KOP ve DOKAP başkanlıklarının bütçeleri üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Bunun yanı sıra, bugün mübarek cuma; hepimizin ve milletimizin cuması mübarek olsun. Değerli milletvekilleri, bunlardan önce, Kalkınma Bakanlığımızın GAP projesine bir göz atıp, o konuda gerekli eleştirileri ya da takdirlerimizi sunmak üzere bir inceleme yapmak için GAP’ın Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığının sitesine baktım. Aralık 2010 -yani sayın bakan da bunu duysun- 2011 yok. Şimdi, bu nasıl bir anlayıştır, inanamadım. Yani bu kadar ciddiyetsiz bir yaklaşım olabilir mi? Bir idare başkanlığı -2011’de bir milletvekili çıkacak kürsüye bunları konuşacak- 2011’deki faaliyetlerini milletle niye paylaşmaz? Tabii, herhangi bir faaliyet olmadığına inanamadık. Ondan sonra, döndük, değerli bakanımızın, acaba bir faaliyet var da biz mi kaçırmışız diye komisyon tutanaklarındaki konuşmalarına baktık, yine bir şey yok. Derken acaba sayın bakanımız bir kitapçık dağıtmış, burada, yani inşallahtan, maşallahtan başka, bu Güneydoğu Anadolu Projesi’nde alınmış ne mesafe var, sulama kanallarında ne mesafe alınmış diye merak ettik, baktık; geçen yıl söylenen, bu kürsüden bizim söylediğimiz, 200 binden 300 bine çıkması. Yani ne demiş sayın bakan? “Evvelki hükûmetler döneminde 200 bin yapıldı, son on yılda da buna 100 bin eklendi.” Bu 100 bini kim eklemiş? Yine, 57’nci Hükûmet döneminde yapılan ihale çalışmalarıyla 57’nci Hükûmet tarafından eklenmiş çalışmalardır. Yani, bu Hükûmetin eklediği hiçbir şey yok, 300 bini 301 bin yapamamış ve mali yılı bütçe sunuş konuşmasında da sayın bakanın hiçbir şey yok. Derken geçmiş milletvekillerimiz acaba ne söylemişler diye bir inceleme yaptığımda –tesadüf, gerçekten tesadüf- ağabeyim, benden önceki dönem milletvekilimiz Sayın Süleyman Turan Çirkin’in 2007 yılında yaptığı bir konuşma var, o konuşma da burada duruyor ve onun üzerine bir şey eklenmemiş. Aslında, İç Tüzük müsait olsa ben geçen yıl yaptığım konuşmayı bu yılki konuşma varsayıp, buraya getirip bırakıp, tekrar geri yerime otursam yeridir. Böyle bir ciddiyet olmaz yani biraz sonra umarım sayın bakan cevap verecektir. KOP… Yani, şimdi, KOP’a bakıyoruz, geçen yıl da söyledim, bu yıl da değişen bir şey yok. 510 bin hektar Konya Ovası’nda şu anda sulanabilir arazi var. Şimdi, bizim Konyalı vatandaşımız, yarın bir gün bu proje bitince Konya Ovası abat olacak, suya doyacak sanıyor. Hâlbuki, KOP’un kapasitesi şu anda sulanabilir arazinin dahi yüzde 10’u. Bu, KOP’un tamamı bu. Ve bütün çalışmalarda da gerek KOP’ta gerek diğerlerinde ortada bir kaynak yok. Ve KOP’ta su yetersizliğinden bahsediliyor yani bu su yetersizse bu KOP’u ne amaçla yaptınız? Bu bir tren projesi değil, demir yolu projesi değil, bu bir kara yolu projesi değil; bu bir sulama projesi. Sayın bakan bundan bahsediyor eğer yanlış okumadıysam. Değerli arkadaşlar, aynı zamanda DOKAP diye bir proje var, orada da maalesef bir şey yok; DAP diye bir proje var, orada da bir şey yok. Bu bölgelerin kapsadığı vatandaşlarımız, kesinlikle bölge iktidar milletvekillerinin gidip bu projeleri kendilerine takdiminde bunlara ümit bağlamasınlar ve bundan dolayı da illerinin, memleketlerinin üç beş sene sonra bir cennet hâline geleceğini kesinlikle sanmasınlar. Bir de bunun yanı sıra, bu bölgelerin ayrı sorunlar var. Yani, bilhassa GAP bölgesi, GAP’ın Şanlıurfa, Mardin, Gaziantep, Kilis, Şırnak bölgeleri, sınır vilayetleri…
Suriye meselesi nasıl etkiledi bu GAP’ı?
Sınır vilayetleri olmasından mütevellit Suriye’yle ilgili ilişkilerde yaşadığı sıkıntılar var, bunlardan dolayı uğradıkları ekonomik çöküntü var ve aynı zamanda zirai anlamda da zorlukları var. Bir kere bu bölgeler -aynı zamanda benim ilim Hatay’da- ana temeli pamuk olan bir ziraat biçimiyle geçinmektedir yani pamuk bu bölgelerde zirai ekonominin motorudur. Şimdi, Sayın Tarım Bakanımız… Bu onun konusu aslında ama Kalkınma Bakanımızın da bari, bu kalkınmama noktasında bu işleri yapamadığından, hiç olmazsa Tarım Bakanımıza, Maliye Bakanımıza gidip pamukla ve diğer ürünlerle ilgili destekleme istemesi gerekiyor. Bari bu şekilde kalkındıralım, olmaz mı? Yani 56 ilde buğday desteklenmesi ödenmiyor, bu bölgeler ağırlıklı. Niçin? Yolsuzluk var. Yolsuzluk olanı bulmak devletin görevi, yolsuzluk yapanı bulmak devletin görevi ama yolsuzluk yapmayanı da beraber cezalandırmak herhâlde devletin vicdanına da milletin vicdanına da sığmasa gerekir. Bunun yanı sıra, Sayın Tarım Bakanımız kendi sunumunda ifade ediyor, dalga geçiyor: 2002’de pamuk üretiminin yaklaşık 1 milyon ton yani 988 bin ton olduğunu, bir miktar ihracat yapıldığını ve aynı zamanda da 4,5 milyar dolar tarıma dayalı tekstil sanayinin pamuğa dayalı ihracat yaptığını, ancak günümüz tarihinde yani 2012’de bu rakamın yine 1 milyon ton olduğunu ama tekstil ihracatımızın 11,5 milyar dolar olduğunu ifade ediyor. Bakın, şimdi, para tekstilciye gitmiş çiftçiyi bununla avutuyor. Böyle bir mantık olur mu? Böyle bir insafsızlık olur mu? Bizi aptal mı sanıyor? Peki, 1 milyon ton pamuk, 1 milyon tonda kalmışsa bu tekstilci, bu ihracat rakamını 4,5 milyar dolardan 11,5 milyar dolara ne ile çıkarıyor? Bunun ham maddesi nereden geliyor; pamuk nereden geliyor, iplik nereden geliyor, kumaş nereden geliyor? Çin’den, ithalat yapıyor. Yani benim çiftçim bunu ekemiyor, mecburiyetten dolayı bir miktar ekiyor çünkü bizim ovada, Amik Ovası’nda yaşayanlar bilir, pamuk ekmeyen kredi bulamaz. Zirai ekonominin motoru pamuktur, bunu bırakamaz. Çiftçi zarar ediyor, fabrikacı zarar ediyor, küspeci zarar ediyor, hepsi zarar ediyor ama tekstilci kazanıyor; olur. Vallahi bizde fabrika açacak para yok, kumaş fabrikası açacak para yok, iplik fabrikası açacak para yok, bunu alıp ihraç edecek para da yok, böyle bir yapımız da yok. Yani, Tarım Bakanı herhâlde tekstilden sorumlu devlet bakanı olsa ancak bu kadar faydalı olurdu. Şimdi, değerli arkadaşlar, bu projeler hakkında pek bir şey söyleyemiyorum çünkü ortada bir şey yok. Ancak, yine, gerek sayın bakan gerek Adalet ve Kalkınma Partisinin değerli sözcüleri bizden sonra bu kürsüye çıkıyor, bölgeden kendilerinin destek aldığını, bölge halkının bilhassa Güneydoğu Anadolu halkının kendilerine inandığını, oraya refah götürdüklerini ve bu sebeple de bize inanmadığını, hatta zaman zaman daha da ileri giderek Milliyetçi Hareket Partisinin orada tabela partisi olduğunu ifade ediyorlar. Şimdi, bakın, Milliyetçi Hareket Partisi, geçmişte oralardan milletvekili çıkarmış, inşallah yarın da oralarla kucaklaşacak bir siyasi partidir. Dün, bu bölgenin, Güneydoğu Anadolu’nun milletvekilleri, bölge milletvekilleri, Sayın Başbakanla bir kriz toplantısı yaptılar. Bu toplantının ana konusu, ana dilde savunma ve dokunulmazlıktı. Ben isterdim ki Adalet ve Kalkınma Partisinin bölge milletvekillerinin şu konularda konuşmasını: Güneydoğu halkının makûs talihini yenmenin, onları ekonomik açıdan refaha götürmenin yollarını konuşmalarını, bunları paylaşmalarını isterdim. Ama, tam tersi, gelip meseleyi bu noktalara, sanki, bilerek isteyerek o bölgelerde bir şey yapamamanın ezikliğiyle bunu gündeme getiriyorlar. Adalet ve Kalkınma Partisinde “Ana dilde eğitim haktır.” diyen Diyarbakır milletvekili var. Kime güvenerek? Sayın Bülent Arınç’a güvenerek. Sayın Bülent Arınç geçen yıl bu kürsüde “Ana dilde eğitim haktır ve vereceğiz.” dedi. Bunu hep birlikte izledik. Ama aynı Sayın Bülent Arınç, bir müddet sonra, CNN Türk’te yayınlanan “Ne Oluyor?” programına katılarak bakın ne diyor: “Kürtçe ana dilde eğitimin önünde anayasal engel var.” Yetmiyor. “İkincisi: Anayasal bir engel olmasa Kürtçe bir eğitimin kaliteli bir eğitim olabileceğine inanıyor musunuz?” Güneydoğu halkı bunu duysun. “Bir medeniyet dili midir Kürtçe? Böyle ana dilde eğitimi düşünmüyoruz. Ana dilde eğitimin Türkçe olması hem beraberlik sağlıyor hem Türkçe bir medeniyet dilidir.” Değerli arkadaşlar, biz, Kürt kökenli vatandaşlarımızın dillerine “Medeniyet dili değildir.” demiyoruz. Biz, sadece ve sadece, dilde birliği sağlamazsak millette birliği sağlamamanın gerekçelerini ortaya koyuyoruz. Milliyetçi Hareket Partisi elbet bir gün o bölgeye gidecek, oradaki insanlarımızla samimice, dürüstçe konuşacak. Elbet bir gün Milliyetçi Hareket Partisine bu iktidar nasip olacak. Oradaki insanımıza gidip “Gel ... (x)” diyeceğiz, “Gel ... (xx)” diyeceğiz; onların meselelerini paylaşacağız; onların türkülerini birlikte okuyacağız ama onları kandırmayacağız. Delikanlı gibi, terörle mücadele edeceğiz.
“Ana dilde eğitimi kabul etmiyoruz.” diyorsunuz, “Birlikte şarkı türkü söyleyeceğiz…” Bu ne çelişki Sayın Hatip?
Eğitim başka, şarkı türkü başka…
Olur mu? Eğitim, ana dilde eğitim önemli.
Anlatayım ben sana farkını.
Ana dilde eğitim olmadan şarkı türküyü nasıl söyleyeceksiniz?
Biz fikirlerimizden taviz vermeyeceğiz. Biz, milletimizin birliği için, hiçbir şekilde oy avcılığı yapmayacağız. Biz delikanlı gibi siyaset yapacağız. Bu duygu ve düşüncelerle hepinize saygı ve sevgilerimi sunuyorum. Sayın Başkan, teşekkür ediyorum.
Birleşime kırk beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 40’ıncı Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Söz sırası, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Mersin Milletvekili Sayın Aytuğ Atıcı’da. Buyurun Sayın Atıcı.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Sağlık Bakanlığının 2013 yılı bütçesi üzerine Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Halka daima ve yalnızca doğruları söyleyen tüm milletvekillerini de saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, bugün sizlere, bütçe sunumunda Sağlık Bakanının sizleri ve halkı nasıl yanılttığını anlatmaya çalışacağım. Sağlık Bakanlığı, bütçe yapmak yerine sağlık sistemini ve sağlık hakkını nasıl satılığa çıkardığını açıkça anlatmış ve âdeta suçunu da itiraf etmiştir. Bakanın dediğine göre, uluslararası kaynaklar, Sağlıkta Dönüşüm Programı’nı ders kitabı mahiyetinde gösteriyorlarmış. Kim gösteriyor? Dünya Bankası. Yani Dünya Bankası diyor ki: “Aferin size, IMF ile birlikte size başlangıçta bu proje için verdiğimiz 40 milyon avronun hakkını fazlasıyla verdiniz, ben de bunu tüm dünyaya ilan ediyorum.” Ben bundan utanç duyuyorum, siz ise övünüyorsunuz. İşte farkımız burada. Bakan sağlık hizmetlerinin analizinin yapıldığı “Geri Kalmışlıktan Liderliğe” başlıklı bilimsel bir yayınla övünüp duruyor. Bu yayındaki 3 yazardan 1’isi Dünya Bankası çalışanı, diğer 2’si Sağlık Bakanlığı çalışanı yani Sayın Bakan, kendiniz çalıyor kendiniz oynuyorsunuz, sonra da “Dünya bizden bahsediyor.” diyorsunuz. Hakikaten biraz ayıp olmuyor mu? Geçmişte bilim adamlığı yapmış bir insan olarak bu, gerçekten size hiç yakışmıyor. Siz, halkımız gerçekleri öğrenemez mi zannettiniz? Bakan bütçe konuşmasında bebek ölüm hızını binde 7,7 olarak gösteriyor kitapçıkta. Dünya Sağlık Örgütü ise binde 12 olarak rapor ediyor yani yine doğruları söylemiyor Sayın Bakan. Hesabına geldiği zaman Dünya Sağlık Örgütü verilerini kullanıyor, hesabına gelmediği zaman kendi elemanlarının özel olarak ürettiği rakamları kullanıyor. Bebek ölümleri de, çocuk ölümleri de, anne ölümleri de azalıyor ancak diğer ülkeler bizden daha çok azaltıyorlar. Bakın, anne ölümünde bizden daha iyi olan ülkeleri söyleyeyim de birazcık başımız öne eğilsin, keşke böyle olmasaydı: Bosna Hersek bizden daha iyi; Bulgaristan, Yunanistan, Kuveyt bile bizden daha iyi; Polonya, Katar, Slovakya, Birleşik Arap Emirlikleri, bunların hepsi anne ölümlerinde bizden daha iyi sıralamalarda yer almışlar. “Sağlık alanında yaptıklarımızdan halk memnun.” diyor Sağlık Bakanı. Kısmen doğru olabilir ancak doktorların yani bu hizmeti sunanların yüzde 84’ü “Ben verdiğim hizmetten memnun değilim, halka iyi hizmet veremiyorum.” diyor. Bakın, bir uçağa binersiniz, uçaktaki yolculara çok iyi hizmet edersiniz, ikramda bulunursunuz, yolcular bundan memnun olurlar ancak uçakta teknik bir sorun var mı yok mu, bunu anlayamazlar. Bu sorun ne zaman anlaşılır? Uçak düştükten sonra anlaşılır. “Sağlık çalışanları, size ‘Sağlıkta ciddi sorunlar var.’ diyor, sağlık yere çakılmadan onları dinleyin.” diyoruz, ama nafile. Size “Başta doktorlar olmak üzere sağlık çalışanları mutsuz.” diyoruz, anlamıyorsunuz. “Köle gibi çalışıyorlar, emekli olduklarında aç kalıyorlar.” diyoruz, anlamıyorsunuz. “Performans sistemi altında eziliyorlar, bu nedenle halka iyi hizmet veremiyorlar.” diyoruz, yine anlamıyorsunuz. “Şiddet artıyor.” diyoruz ancak Gaziantep’te bir doktor arkadaşımız bıçaklanarak öldürüldüğünde “Haa!” diyorsunuz. “SABİM doktor şikâyet hattı oldu.” diyoruz ancak bir doktor SABİM nedeniyle intihar edince “Allah Allah!” diyorsunuz. Yani, bize inanmanız için daha kaç doktorun ölmesi gerekecek Sayın Bakan? “Ülkemizde yaşayan her insan yılda 8 kereden daha fazla doktora gidiyor elhamdülillah.” diyorsunuz ve bununla övünüyorsunuz. Ben ancak size “Bravo!” diyebilirim. Size, aslında, madem bu kadar çok hastalıklar arttı, “Sağlık Bakanı” değil “hastalık bakanı” demek daha yakışır diye düşünüyorum çünkü halkımızı hasta ettiğinizi siz de itiraf etmişsiniz. Sağlık alanında 126 bin taşeron çalıştırıyorsunuz. Kamuda en çok taşeron çalıştıran yani en çok emek sömürüsü yapan olarak tarihe geçtiniz, bununla da ne kadar gurur duysanız azdır. Acil sağlık hizmetleri için 4 tane uçak ambulans kiraladınız, her gün bununla övünüyorsunuz. Ya, inanın övünülecek başka şeyleriniz var ama bununla övünmeyin ne olur, halk da zannediyor ki acil sağlık hizmetleri iyi gidiyor. Vatandaşımıza buradan seslenmek istiyorum. Kalp krizi geçirip ambulans istediğiniz zaman, o kara ambulanslarının içerisinden doktor çıkmayacaktır, kimsenin sizi kandırmasına izin vermeyin. Sayın Bakan aşılama oranlarıyla da övünüyor. Aşılıma oranlarının yüksekliği bu Hükûmetin başarısı değildir, cefakâr sağlık çalışanlarının bir eseridir. Ama siz ne yaptınız aşı konusunda? Ülkemizi aşı dahi üretemez konuma getirdiniz. Sizin sayenizde kızamık, verem ve sıtma hortladı. Siz konuşmanızda “Sıfır vaka var.” diyorsunuz ama Dünya Sağlık Örgütü böyle söylemiyor. Açın, Dünya Sağlık Örgütünün 2012 istatistiklerine bakın Sayın Bakan ve halkımızı yanıltmaktan da vazgeçin. Sağlık Bakanı aile hekimliğiyle övünüyor, “Artık ailemize özel doktorlarımız var.” diyor. Yok Sayın Bakan, yok. Ailemizin doktoru filan yok çünkü birinci basamak olan koruyucu sağlık hizmetlerini de özelleştirdiniz. Doktorlar sizin sayenizde -tırnak içinde- kelle başı para alıyorlar. “Yılda 8 kere doktora gidiyorlar.” diyorsunuz, sadece bu ziyaretlerin 3 tanesi birinci basamağa, aile hekimine, geri kalan 5 tanesi ise hastanelere. Hani nerede aile hekimliği, nerede iyi işleyen sistem? Ama bir konuda sizi takdir etmek gerekiyor: Ruh sağlığı kontrol programı başlatmışsınız, bunu önemsiyorum gerçekten. Zira, hem halkın hem sağlık çalışanlarının ruh sağlığını bozdunuz. Sayenizde toplumun her kesiminde şiddet ve cinnet arttı. “Genel sağlık sigortası yaptık.” diyorsunuz, yine halkı yanıltıyorsunuz. Temel sağlık paketi için bile ek para alıyorsunuz. Vatandaşla dalga geçer gibi “Vatandaşın cebinden çıkan para azaldı.” diyorsunuz ve yine doğruları söylemiyorsunuz. Vatandaşın ödediği paranın sadece oranı azaldı, cebinden çıkan para ise arttı. Vatandaşlar her doktora gittiklerinde randevu parası, katkı payı, reçete parası, ilaç katkı payı gibi daha birçok fark ücretlerini ödüyorlar. Bakın, Sağlık Bakanlığı Sağlık Araştırmaları Genel Müdürünüz ne diyor: “2011 yılında toplam sağlık gideri 70 milyar, devletin bütçesinden çıkan 45 milyar.” diyor. Yani siz, 25 milyarı vatandaşın cebinden cımbızlayıp çıkardınız ve sistem içerisine aktardınız. Sayın Bakan, sağlığı da yazboz tahtasına çevirdiniz. Tüm bunlar yetmedi, Sağlık Bakanlığının yapısını da paçavraya çevirdiniz. Liyakatle değil, birilerinden aldığınız emirlere göre atamalar yaptınız, Bakanlık müfettişlerinin disiplin cezasına çarptırdıkları insanları da üst görevlere getirdiniz. İktidarınız döneminde, Emniyet Genel Müdürlüğü verilene göre, en çok yolsuzluğun yapıldığı alanların başında sağlık alanı var. Burası kimsenin babasının çiftliği değildir. Ben size 17 tane soru önergesi verdim Sayın Bakan, 1’ini yanıtladınız. Ya yanıtlayamıyorsunuz ya da tembelsiniz! Kararını siz verin.
Manisa Milletvekili Sayın Özgür Özel, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sekiz dakikada İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu gibi devasa bir kurum ve hepimizin sağlığını doğrudan ilgilendiren ilaç ve eczacılık harcamaları hakkında bir şeylerden bahsetmek, yetiştirmek çok güç. Ama 4 kelimeyle özetleyecek olursak, İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, kuruluşu açısından bir garabet, çalışanları için bir melanet, eczacılar açısından bir felaket, sağlığı ve hastayı götürdüğü yön açısından da kıyamettir. “Kuruluşu garabet.” dedim çünkü darbelerle sözde hesaplaşmaların yapıldığı bir dönemde, kudretli paşaların kendileri için tesis ettikleri kanun hükmünde kararname çıkarma yetkisi kullanılarak kurulmuştur. Yıllarca tartışıldı, alandaki kimse ikna edilemedi. Ancak, eski Meclisin eski hükûmete, yaz tatilinde “Seçim kampanyaları sırasında kullanılsın.” diye verdiği altı aylık yetkinin son gecesinde, sabaha karşı, Meclis bir aydır çalışıyorken ve Sağlık Komisyonu toplantı hâlindeyken İlaç ve Tıbbı Cihaz Kurumu kuruldu. Çalışanları için melanettir çünkü Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Daire Başkanlığını, koskoca İlaç ve Eczacılık Genel Müdürlüğünü ve yılların Hıfzıssıhhasını bir gecede yuttu. Tüm çalışanları bütün kazanılmış haklarından mahrum edilerek, hepsi birden bir havuza devredildiler. Önce kendilerine ölümü gösterdiniz, sonra istemedikleri yerlerde çalışmaları için imzalarını alarak sıtmaya razı ettiniz. Sıtmaya razı olmayıp ölümü seçenler oldu kurumun içinde. Yılların emekçisi, Eczacı Ayşe Okman, Hıfzısıhhada ilaç analizi yapardı, işini seven, çok çalışan, liyakate inanan birisiydi. Ama kendisi çok uzaklarda abuk subuk bir göreve sürüldü, buna dayanamadı 10’uncu kattan kendisini attı. Kendisini buradan rahmetle anıyorum ve Sayın Bakanı, başta rahmetli Ayşe Okman’ın ailesi olmak üzere, psikolojisini bozdukları, yerinden yurdundan ettikleri, çocuklarından uzağa düşürdükleri, hakkını yedikleri tüm sağlık çalışanlarından, hiç olmazsa bu kürsüden bir kere özür dilemeye davet ediyorum. Sağlık Bakanı “İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu kurulunca eczacılar rahat edecekler. En az 3.000-3. 500 lira ücret vereceğiz yeni başlayana, hak ettikleri yüksek ücretleri vereceğiz.” dedi. Ona inananlar oldu. Ne oldu biliyor musunuz; maaş 1.300 lira, emekliye yansımayan 800 liralık döner sermaye ile 2.100 lira alıyorlar. 2.147 lira alan şube müdürleri, birim amirleri var. Tüm atamalar vekâleten, makam tazminatları yok, her gün dama taşıyla oynar gibi görev yerleri değiştiriliyor. Atamalar çok şüpheli, yandaşların belli yerlere yerleştirildiği konusunda her gün yeni iddialar ortaya atılıyor ve iktidarınız döneminde hemen bütün yerli ilaç firmaları illallah dediler, perişan oldular, yabancılara satıldılar. En stratejik sanayi kuruluşlarımız tek tek el değiştirdi. “Eczacıbaşı” denen amiral gemisinden başladı, İbrahim Etem, Fako, Biofarma, Münir Şahin derken, en son Deva satıldı ama geçen sene bütçe sunumunda “İlaç sanayimiz ileri gitti.” diye övündünüz. Ne söylediniz: “’Münir Şahin’ adlı firmamız Amerikalılara kanser ilacı satıyor.” Ne oldu biliyor musunuz, geçen sene övündüğünüz o firma Amerikalılara satıldı, Amerikalılara. İşte, sizin ilaç-eczacılık meselesiyle ilgili yaklaşımınız bu. Bu kurumun namusu olan ruhsat dosyalarının gizliliği… Neler anlatırım burada, seksen dakikaya ihtiyaç var. Hızlı ruhsat verilen efervesan formlar, hızla ruhsat alan bizim çocukların ilaç firmaları… Sadece gazetecilerde falan yandaş yok artık, yandaş ilaç firmaları var. Bir anlatsam, vay, vay, vay!
Helal olsun! Helal olsun!
Eczacı açısından tam bir felaket dedim. Yıllardır, on yıldır eczacılar sürünüyor. Ben mezun olurken 7 eczacılık fakültesi vardı, şimdi 33 tane var. 400 mezun verirdi, bu sene 1.600, iki sene sonra 2 bin mezun verecek. Eczacı sayısı beş yıl içinde 24 binden 35 bine çıkmak üzere. “SSK’dan alınan iskontoları eczacıların üzerinden bir süre için taşıyın.” dediniz; 6 lira iskonto alan eczacı -emanetçilik nerede görülmüş, haydi emanete hıyanet etmesin- 4 lira da üstüne koyup 10 liraya size vermek zorunda bırakılıyor. “İlaç fiyatları düşüyor.” Buradan ilan ediyorum -kim söylerse, hodri meydan, konuşalım- ilaç fiyatlarını düşüren AKP değildir, son on yıldır bütün dünyada ilaç fiyatları hızla düşmektedir; sebeplerini konuşuruz. Yaşlanan ilaç ucuzlar, patent kapsamından çıkan ilaç ucuzlar, eş değeri çıkan ilaç ucuzlar, yüksek teknoloji ilacı ucuzlatır. Bunların hepsini kendiniz yapmış gibi gösterip… Bütün dünya referans fiyat uyguluyor ve domino etkisiyle bütün dünyada ilaç fiyatları düşüyor ama dünyadaki hiçbir ülke eczacısını ilaç fiyatlarının düşmesi karşısında ezdirmiyor, tedbirler alıyor, bir tek siz ezdiriyorsunuz. Sağlık Bakanının kendi talimatıyla yapılan, gerçek verilerden hareketle, kendisinin de doğruladığı sonuçlara göre, her 10 eczacıdan 1 tanesi açlık sınırının, her 5 eczacıdan 1 tanesi TÜRK-İŞ’in ilan ettiği yoksulluk sınırının altında gelir elde ediyor; her 2 eczacıdan 1 tanesi, kamuda çalışan ve özlük haklarından şikâyet eden meslektaşlarından daha az para kazanıyor. Eczacılar hastadan alınan muayene ücretinin bizatihi kendisine karşılar. Ayrıca, bu muayene ücretlerine tahsildarlık yapmaya karşılar. Siz her geçen gün yeni bir katkı payı, katılım payı almaktan utanmıyorsunuz, yüksünmüyorsunuz; ben de burada bunları ifade etmekten sıkılmayacağım, ifade edeceğim. [[CHP sıralarından “Bravo!” sesleri, alkışlar]] Siz Sağlık Bakanısınız ve umurunuz da olmayan ama insanların canını yakan bir sürü mesele var memlekette. Üç kanaldan 10 çeşit katılım payını söyledim. Güncel olmayan ilaç listeleri; SGK’yla aranızdaki çatışma ve sürtüşme yüzünden hastalar, eczanelerle doktor arasında mekik dokuyorlar. Yeni ilaç ruhsatlandırma süresi Amerika’da altı aydan üç aya indi, Avrupa Birliği “Yedi ayı aşmamalı.” diyor. İnsanlar deva bekliyorlar, şifa bekliyorlar. Bin yüz gündür beklettiğiniz ruhsat dosyaları var. Az görülen hastalıkların ilaçları yetim, çünkü kimse para kazanmadığı ilacı üretmiyor. Bununla ilgili hiçbir politikanız yok, hiçbir hazırlığınız yok. Çünkü “Gözün görmediği yerde ölen ölsün, o küçük çocuklar bizden değildir.” diyorsunuz. Yerli ilaç sanayisini bitirdiniz ve her iki gece de bir hastaneye yatan ama ilgili hastaneler tarafından kabul edilmeyen hastalara… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Antalya Milletvekili Sayın Arif Bulut.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 yılı Sağlık Bakanlığı Kamu Hastaneleri Kurumu bütçesiyle ilgili olarak grubum adına söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sayın Sağlık Bakanı, komisyondaki sunuş konuşmanızda, doğumda beklenen yaşam süresini yetmiş beş yıla çıkardığınızı, bebek ölüm hızını binde 29’dan binde 7,7’ye gerilettiğinizi, anne ölüm hızını yüz binde 15,5’e düşürdüğünüzü, ayrıca birçok başarılarınızdan bahsederek bunları OECD ve Dünya Sağlık Örgütü verileri ile kıyaslayarak ne kadar başarılı olduğunuzu anlatıyorsunuz. Bunlar kısmen doğrudur, kutluyorum sizi. Bunu, Sağlıkta Dönüşüm Programı’nın bir başarısı olarak görüyorsunuz ve “Türkiye’deki sağlık çalışanlarının bu meseleye fedakârca sahip çıkışı olmasaydı biz bu dönüşümü sağlayamazdık.” diyorsunuz. Yani bu başarının, hekimlerin ve yardımcı sağlık çalışanlarının başarısı olduğunu kabul ediyorsunuz; bu çok güzel. Ben de grubum adına, tüm sağlık çalışanlarına ve bu çalışanları eğiten ve öğreten, aynı zamanda kendileri de bir sağlık çalışanı olan değerli öğretim üyelerine gönülden teşekkür ediyorum, bunu fazlasıyla hak ediyorlar. Şimdi, sizin söyleminizle, retorikten gerçeğe gelelim. Pekâlâ, onlar için siz ne yapmışsınız, bir bakalım. Önce, emekliden başlayalım. Sayın Bakan, emekli hekimler, bugün yoksulluk sınırında maaş alıyorlar. Bunu siz çok iyi biliyorsunuz, defalarca söyledik. Yaşları altmış beşin altında olan emeklilerin özel hastanelerde kadro bulmasını bilerek engellediniz ve hâlen engellemeye devam ediyorsunuz. Çalışanları da kamuda çalışmaya mahkûm ettiniz. Hekimler, kamu hastanelerinde memnuniyetten değil, mecburiyetten çalışır hâle geldiler. Üniversite hastanelerinde çalışanlar da aynı durumdadır. Çalışan hekimleri, sağlık piyasasının maliyet unsurlarından biri hâline getirdiniz. Performans kaygısı içinde çalışan hekimlerin hastalara karşı olan sorumluluk duyguları körleşti, zor ve riskli hastaları görmezden gelmeye başladılar. Baskı altında, stresli, sorunlu bir hekim tipi yarattınız. Ekonomistlerin “ahlaki tehlike” diye adlandırdığı durum ortaya çıktı. Böylece, hekimler kadar hastalar da zarar görmeye başladılar. Hekimler, kolay ve risksiz hastalara yöneldiler. Bunun sonucu olarak hem hekimler mesleklerinin gereğini yapamaz hâle geldiler hem de sağlık çalışanlarına karşı şiddet patladı. Diğer taraftan, mükemmel sağlık hizmeti verdiğiniz algısını yarattınız ama kamu hastanelerine gidip mükemmel sağlık hizmeti alamayan vatandaş yine şiddete yöneldi. Sayın Bakan, başta Başbakan olmak üzere siz ve yürütmenin diğer üyeleri, hekimlerin onurunu ve saygınlığını yok eden ve hekimleri itibarsızlaştıran bir dil kullandınız. Sağlık çalışanlarının özlük haklarını asla düzeltmediniz, hep retorik olarak kaldı. Hekimler arasında ayrım yaparak çok ciddi bir kadrolaşma yarattınız. Kamu Hastane Birliklerine yapmış olduğunuz atamaları -ki bu 10 binin üzerinde bir atamadır- ya bir tarikata mensup kişilerden şeçtiniz ya SAĞLIK-SEN üyelerinden seçtiniz ya da AKP eski milletvekilleri veyahut vekil adaylarından seçtiniz. Bıçak parası üzerinden, sezaryen üzerinden, küretaj üzerinden ve birçok hassas sağlık sorunu üzerinden hem kamuoyunu yanılttınız hem de doktorları aşağıladınız. Sayenizde hastaneler hizmet sağlayıcı işletme, hastalar müşteri hâline geldi. Diğer taraftan, sağlığın piyasalaştırılması yani anayasal bir hak olan sağlığın ötelenemez bir hizmet olmaktan çıkarılarak serbest piyasa koşullarına terk edilmesi yani ne kadar paran varsa o kadar sağlık satın alınabilmesi, özel sağlık kartellerinin korunup kollanması, doğrudan cepten yapılan ödemelerin artırılarak 10 kaleme çıkarılması, sağlık finansmanının düşürülmesi kapsamında sağlık çalışanlarının giderek fukaralaştırılması, her aşamada özlük haklarına yansımayan performans uygulaması, eczanelere uygulanan yaptırımlar, ilaç için referans fiyat uygulamaları, “İyi sağlık hizmeti veriliyor.” algısını yaratan reklamlar, personelin iş garantisini yok eden sözleşmeli statü, yeni Kamu Hastane Birlikleri buna bir örnektir. Kırsal kesimde yaşayanların sağlığı artık Allah’a emanet edilmiştir. Kamu, kırsal alandan elini tamamen çekmiştir. Değerli arkadaşlar, üniversite hastaneleri, uygulanmakta olan fiyat politikası neticesinde borçlarını ödeyemez hâle gelmişler; Sağlık Bakanlığı, 13 tane üniversite hastanesine el koymuş, “afiliasyon” adı altında üniversite özerkliğini yok ederek Kamu Hastane Birliklerine dâhil etmiştir. Sonuç olarak, kamu hastanelerinde hizmet kalitesi son derece düşmüştür, bundan en büyük zararı gören yine vatandaştır. Bu bütçenin halkımıza hayırlı olmasını diliyorum, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Tekirdağ Milletvekili Sayın Candan Yüceer, buyurun.
Devlet durumunda bulunan siyasal kuruluşların en birinci görevi, toplumun, ulusun sağlıklı kalması için gerekli önlemleri, koşulları gerçekleştirmektir. “Beni Türk hekimlerine emanet ediniz.” Mustafa Kemal Atatürk. “Ben doktora iğne yaptırmam, doktorlar adamı felç ederler alimallah. Doktor efendi dönemi bitti.” Recep Tayyip Erdoğan. “Doktorların eli hastaların cebinde.” Recep Akdağ. Bu da yetmedi, Sayın Bakan, “Sağlıkta Dönüşüm Programı”nın getirdiği olumsuzluklara dikkat çekmeye çalışan, uygulamadaki hataları, çelişkileri dile getiren hekimlere “Paracı doktorlar gürültü yapıyor.” dedi. Şimdi, yiğidi öldürelim ama hakkını yemeyelim. Sadece bu Hükûmetin Sağlık Bakanı, Başbakanı mı sağlık alanındaki sorunların müsebbibi olarak hekimleri hedef gösteriyor? Hayır. Kenan Evren’den bugüne kadar birçok bakanın ifadesi belki hiç bu kadar onur kırıcı, hedef gösterici değildi ama benzerdi. Hak etmediği ifadelerle hedef hâline getirilen sağlık emekçileri bu ülkenin öz evlatlarıdır. Bunlar, eğitim hayatının en başarılı öğrencileri olmuş, bu ülkenin üniversitelerinden mezun olmuş, devlet hastanelerinde çalışmış, uzun, zorlu bir eğitimden sonra en zor, en özverili koşullarda çalışan meslek mensuplarıdır. İşte bunlardan biri benim, işte sizlersiniz -karşımda bir sürü milletvekili hekim var- işte bizim çocuklarımız, bizim kardeşlerimiz. Mevcut iktidar, iktidarlar, Sağlık Bakanı yani sağlık hizmetlerindeki sorunların, sıkıntıların, noksanlıkların asıl sorumluları, sorumluluktan kaçarak kendi siyasi geleceklerinin ve çıkarlarının doğrultusunda bu alandaki olumlu her şeyi kendilerine, olumsuz olan her şeyi sağlık çalışanlarına yüklüyorlar. İşte bu zihniyet, bu sözler, bütün karşı çıkmalara rağmen inatla uygulanan yanlış politikalar, hekimlik mesleğini her geçen gün değersizleştiriyor, itibarsızlaştırıyor, hedef şekline sokuyor, hekimleri hedef gösteriyor ve maalesef, hasta ve hasta yakınlarıyla karşı karşıya getirip şiddete, cinayetlere davetiye çıkarıyor. Doktor Göksel Kalaycı 60 yaşındaydı, Doktor Ali Menekşe 51 yaşındaydı, Doktor Ersin Arslan henüz 30 yaşındaydı. Hepsine Allah rahmet eylesin, toprakları bol olsun. Aslında olay ne, her şeyin özü ne biliyor musunuz değerli milletvekilleri? Bizim yöneticilerimizin gözünde bizim yurttaşlarımızın hiçbir değerinin olmaması. Vatandaşına verdiğin değer, insanına verdiğin değer; işin özü bu. Ülkemizde ne doktorun ne öğretmenin ne işçinin ne memurun ne askerin ne de polisin değeri var. Neden mi böyle söylüyorum? Çünkü, bakın, geçen hafta İstanbul Şile’de hızı saatte 90 kilometreyi bulan fırtınada evlerinden zorla çağrılıp can yeleği olmadan, kıyıda herhangi bir yardımcı ekip daha bulunmadan azgın sulara kurban edilen 3 yurttaşımız… Van’da görev yapan bir öğretmen, Gülşah kardeşimiz, eski erkek arkadaşından ölüm tehdidi alıyor, nasıl kurtulacağını, ne yapacağını bilmiyor; tayin istiyor olmuyor; koruma istiyor, olmuyor; can havliyle devlet büyüğüne sığınıyor, yardım istiyor. Vali, vali yardımcısı, millî eğitim müdürü yardım ediyor mu? Hayır. Vali yardımcısı akıl veriyor, “Ölüm hak. Ölümden kaçış yok. Hiç olmadı istifa edersin. Yanında biber gazıyla gez. En fazla ölürsün. Asıl sorun, böyle abuk sabuk insanlarla arkadaş olan kızlarımızda.” diyor ve Gülşah öldürüldü. Soruyorum size: Hayatın baharında, 27 yaşında ölüm hak mıdır? Hep garibana, fakire fukaraya, kadına mı haktır? Hep bize mi hak? Hep bize mi kader? Japonya’da 9 şiddetinde deprem oluyor, kimsenin burnu bile kanamıyor; bizim ülkemizde 7 şiddetinde deprem oluyor, binlerce insanımız ölüyor. Şili’de grizu patlaması sonucu 33 madenci tam altmış dokuz gün sonra kurtarıldı; Zonguldak’taki patlamadan sonra ölen 30 madencimizin cansız bedenine bile ulaşamadık. Bu onlara kader değil galiba. Kader hep bize, hep bize hak. Sonra, çıkıyorsunuz kürsüye, on yıllık icraatlarınızı, her şeyi düzeltmiş gibi, her şey güllük gülistanlıkmış gibi, ballandıra ballandıra anlatıyorsunuz. Neyi düzelttiniz Allah aşkına? Sadece sahte gündemlerle halkımızı oyalıyorsunuz. Bırakın “Muhteşem Yüzyıl”ı da 21’inci yüzyılda Türkiye'nin hâline bakın. O film kurgu ama bizim yaşadıklarımız gerçek. GDO’suz gıda kalmadı, sağlıklı gıda yok. Bugüne kadar birçok kez dile getirdik “Ergene kanser saçıyor, işte Dilovası.” diye, her 3 kişiden biri kanser. Açlık sınırının 958 lira, yoksulluk sınırının 3.120 lira, asgari ücretin 773 lira olduğu ülkemizde insanlar nasıl beslenecek? Bütün vatandaşlar borç içinde. Hiç kimsede ruh sağlığı bırakmadınız; 38 milyon kutu antidepresan kullanmışız, yüzde 100’ün üzerinde antidepresan ilaç kullanımı. “Çocuğuma ne yedireceğim, okula yarın ne giydireceğim?” diyen insanın, halkımızın sağlıklı olmasını bekleyebilir misiniz? Evet, bakın, sağlık için çalışan Acil Tıp Asistanı Doktor Melike Erdem, Sağlık Bakanlığının SABİM hattına yapılan bir şikâyetle ilgili savunmasını verdikten sonra, çalıştığı hastanenin 6’ncı katından atlayarak hayatına son verdi. Elinde SABİM’e ait, tuttuğu savunma aslında faillerin kimin olduğunu ve olayın özünü bize en iyi şekilde anlatıyor. Ben 5 kısa cümleyle bu gerçekleri dile getirmek istiyorum: Kader değil, değer; rakip değil, ekip; müşteri değil, insan; “bak kazan” değil, “önce zarar verme”; ölüm hakkı değil, yaşama hakkı. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
İzmir Milletvekili Sayın Rahmi Aşkın Türeli.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 yılı Kalkınma Bakanlığı ve Türkiye İstatistik Kurumu bütçeleri üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Konuşmama başlarken sizi ve ekranları başında bizleri izleyen vatandaşlarımızı saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, tabii, burada on dakika içinde -söylenecek- var olan konuları ve problemleri ortaya koyabilmek çok kolay değil ama bunun için belli bir öncelemeye gitmek zorundayız. Tabii, Kalkınma Bakanlığının görevi, misyonu ve yaptıkları itibarıyla söylenecek çok fazla konu ve tartışacak çok fazla şey var ama ben birkaç konu üzerinde özellikle odaklanmak istiyorum. Bunların 1’incisi: AKP döneminde, yani 2003-2012 döneminde ve sonrası döneme ilişkin olarak var olan vizyon içinde AKP’nin temel ekonomik büyüklüklerdeki performansının ne olduğudur. Şimdi, şunu göz önüne almak zorundayız: Dünyadaki, uluslararası plandaki ve dünya ekonomisindeki gelişmeler Türkiye ekonomisini de çok yakından ilgilendirmektedir. Ancak AKP döneminde dünya ekonomisindeki gelişmelerin ve uluslararası plandaki gelişmelerin çok fazla dikkate alınmadığını görmekteyiz. Türkiye ekonomisinin daha önceki dönemlerden taşıdığı ve bugünlere getirdiği problemleri AKP döneminde devam etmiş, azalmamış, tam tersine ağırlaşmıştır. 2003-2007 dönemi dünya ekonomilerinin son derece canlı olduğu, ekonomik büyüme hızının yüksek olduğu ve uluslararası likiditenin çok bol olduğu bir dönemdir. Buna dayalı olarak o dönemde de büyüme hızında ciddi artışlar kaydedilmiştir. Ancak baktığımız zaman, tabii, burada analizi şöyle yapmak gerekiyor: Türkiye ekonomisinin büyüme hızı ya da belli alanlardaki performansı önemli ama bunu benzer ülkelerle kıyaslayarak bir sonuca varmak noktası da önem arz etmektedir diye düşünüyorum. Bu açıdan baktığınızda Türkiye ekonomisinin büyüme hızı elbette gelişmiş ülkelerin üzerindedir ama bizim gibi gelişmekte olan benzer ülkelerle kıyaslandığı zaman düşüktür. Gelişmiş ülkelerden yüksek olması normaldir çünkü onlar olgun ekonomilerdir, olgun ekonomilerin büyüme hızı doğal olarak daha düşük olacaktır. 2008-2009 küresel ekonomide bir yavaşlamanın olduğu bir dönem olmuştur. Bu, Türkiye ekonomisine de yansımıştır. Ancak şunu söylemek istiyorum: Küresel kriz Türkiye ekonomisini vurmadan önce de Türkiye ekonomisinde büyüme ve diğer ekonomik göstergelerdeki performanslarda ciddi zayıflamalar olmuştur. Türkiye ekonomisini küresel krizin vurduğu tarih 2008’in 3’üncü çeyreğidir ve ondan sonrasıdır ama 2008’in başından itibaren Türkiye ekonomisinin performansında ciddi zayıflamalar gözlenmiştir. 2008-2009 krizi sonrasında, 2010-2011 dönemi Türkiye ekonomisinin yeniden büyümeye başladığı bir dönem olmuştur ve AKP bununla, bu alandaki performansla da ciddi biçimde övünmüştür. Ancak şunu görüyoruz: Bu 2010-2011 yılındaki performans 2012 yılında birdenbire bıçakla kesilir gibi kesintiye uğramıştır. Bunda elbette ekonomiyi yönetenlerin, ekonomiden sorumlu olan bakanların performanslarının, kendi aralarındaki uyumsuzlukların, tartışmaların büyük etkisi vardır ama bunun dışında uluslararası alandaki konjonktürü, şartları iyi okuyamamanın, iyi tespit edememenin de çok ciddi etkisi bulunmuştur. Ve bu tartışma bir araba benzetmesi üzerinden, hepimizin bildiği üzere, “fren-gaz” tartışması üzerinden ekonomi literatürümüze girmiştir. Bazı bakanlar “frenci” olmuştur, bazı bakanlar “gazcı” olmuştur. Siz Sayın Bakan, frenci misiniz, gazcı mısınız, onu da konuşmanızda belirtirseniz -özellikle son gelişmelerin sonunda- memnun oluruz.
O debriyajcı.
Debriyajcı, debriyajcı.
Şimdi şu önemli: Tabii, sürüş teknikleri önemlidir Sayın Bakan, yani nerede gaza basacağınızı, nerede frene basacağınızı bileceksiniz, hava şartlarını iyi düzenleyeceksiniz, ustalığınız olacak, sürücü ehliyetiniz olacak, iyi bileceksiniz. Ama şunu görüyoruz: Ne yazık ki ekonominin dümeninde olan AKP’li bakanlar arasında bir uyum yoktur. Herkes âdeta ekonomide kendisine verilmiş olan alanı ekonominin bütünüyle ve diğer bakanların görev alanlarıyla uyum gözetmeden kendi başına yönetmiş, bunun sonucunda da ciddi problemler ortaya çıkmıştır.
Sayın Bakan vitesi boşa mı aldı yoksa?
Evet, tabii. Fren ile gaza aynı anda basıldığı zaman ne olur? Orada arkadaşlarımız soruyorlar Sayın Bakan. Bunlar da önemlidir.
Sor, bakan orada, sor.
Debriyaj da var, debriyaj.
Debriyaj, tabii… Debriyaja zaten başka türlü geçmez biliyorsunuz.
Bizim araba otomatik.
Şimdi, sürücünün ehliyeti önemli ama en az onun kadar önemli olan da şudur: Arabanın durumu nedir acaba? Arabanın bakımı gelmiş midir? Arabanın motoru iyi mi?
Motor toplama zaten, toplama.
Motor toplama. Zaten baktığınız zaman arabanın çoktan bakımı gelmiş. Baktığınız zaman arabanın lastikleri hava kaçırıyor Sayın Bakan, arabanın motoru su kaynatıyor. Yani bunlar şunlar demek: Türkiye ekonomisinin…
Bizimki saat gibi çalışıyor.
Saat gibi çalışıyor da 2012’de biz göremiyoruz Sayın Baştopçu.
Fren gazıyla çalışıyor, fren gazıyla.
Şimdi, tabii, arabanın problemleri var yani Türkiye ekonomisinin yapısal problemleri var değerli arkadaşlar ve AKP döneminde bunlar hafiflememiş, aksine ağırlaşmıştır. Nedir bu yapısal problemler? Birisi, Türkiye’nin yurt içi tasarruflarıdır. Bir ekonominin sağlıklı büyüyebilmesi için ulusal kaynaklara dayalı bir büyüme yapısının oluşması gerekir ama ne yazık ki öyle değildir, Türkiye dış tasarruflara yani artan ölçüde cari açıklara dayalı bir büyüme modeliyle gelişmektedir. Başka bir yapı, Türkiye’de gene cari açıkla birlikte baktığınızda Türkiye’deki üretimin ve ihracatın gittikçe artan biçimde ara malı ithalatına olan bağımlılığıdır. Bu ortalama yüzde 70’leri geçmiştir ve bazı sektörlerde yüzde 80-85’ler düzeyine varmıştır. Uygulanan yanlış para ve kur politikaları sonucunda bugün gelinen nokta Türkiye’deki üretim ve ihracat yapısının tamamen dışarıya bağımlı olmasıdır yani 100 liralık ihracat yaptık diye övünüyorsunuz ama bunun eğer 80 lirası ara malı ithalatıysa -ki yatırım malı ithalatını saymıyorum- burada övünecek bir performans gözükmüyor. İşsizlik oranlarıyla övünüyorsunuz, “işsizlik oranı, işte, OECD içinde en düşük noktada olan ülke.” diye, iyi ama şunu söyleyelim: OECD ülkelerinde iş gücüne katılım oranı ortalaması yüzde 70’tir. Yani çalışma çağındaki nüfusun yüzde 70’i OECD ülkelerinde iş gücüne katılırken bizde bu oran yüzde 50’nin altındadır.
Yüzde 45.
Yani bir anlamda bir baksak desek ki, bir analiz yapsak, “Yüzde 70’lere çıksa, ne olur?” diye düşünsek işsizlik oranı şu anda bulunduğu noktadan 4 kat yukarıya çıkmaktadır.
Bizim aldığımızda yüzde 45’ti.
Diğer taraftan, imalat sanayisinin teknoloji yoğunluğu son derece düşüktür. Tamamen düşük ve orta düşük teknolojili sektörlerin ağırlıkta olduğu, belirleyici olduğu bir imalat sanayi yapısı vardır. Dünya ekonomisiyle bütünleşmeye evet, ama dünya ekonomisiyle bütünleşmeye düşük katma değer üzerinden, niteliksiz, düşük ücretli emek üzerinden, kayıt dışılığın yaygın olduğu bir yapı üzerinden dünya ekonomisiyle bütünleşmeye hayır. Biz, dünya ekonomilerinin fason üretim merkezi değiliz. Türkiye ekonomisinin yapması gereken, ciddi anlamda katma değeri yüksek mal ve hizmet üretimine geçmektir, Türkiye’deki imalat sanayi üretiminin teknoloji yoğunluğunu artırmaktır. Değerli arkadaşlar, sanayi sektörü lokomotif sektördür. Sanayi sektöründe bu yoğunluğu yaptığınız zaman, bu yoğunluk değişimini gerçekleştirdiğiniz zaman, tarım sektörünü ve birçok hizmetler sektörünü de ona dayalı olarak yeniden biçimlendirmiş olursunuz. Şimdi bakıyoruz 2013-2015 Orta Vadeli Program hedeflerine, bütün bu söylediklerimize yani bu “gaz-fren” tartışmalarına cevap verecek ve Türkiye'nin yapısal problemlerini çözecek bir perspektif var mıdır? Ne yazık ki yoktur. Geçen sene hazırlanan Orta Vadeli Program yüzde 8,5 büyüme hızından gelmiştir ve OVP dönemi için yüzde 4, yüzde 5, yüzde 5 büyüme hızı öngörülmüştür. E, “Bu sene yüzde 3,2.” diyorsunuz ki ilk dokuz ayda 2,6 oldu. Tutturmanız için yüzde 3,2’yi yılın son çeyreğinde yüzde 4,9’luk bir büyüme sağlamanız gerek ki bu mümkün gözükmüyor. Bu açıdan baktığınızda, yüzde 3’lerden, 2,5’lardan geliyorsunuz, yine yüzde 4, yüzde 5, yüzde 5’e doğru ekonomiyi götürüyorsunuz. Böyle bir şey mümkün mü? Üstüne üstlük, yani “yüzde 4” demiştiniz, “Yüzde 3,2 ya da 3 olacak, fazla bir sapma yok.” diyorsunuz. Aslında çok ciddi bir sapma vardır. Talep unsurları itibarıyla baktığımızda ekonomideki sapma çok fazladır. Özel tüketim ve özel sabit sermaye yatırımı âdeta yere çakılmıştır. Büyüme tamamen net ihracata dayalıdır ve net ihracat içinde de altın ihracatının payının sanal olarak büyüme hızını nasıl yükselttiğini biliyoruz. Geçtiğimiz günlerde Sayın Ali Babacan da açıkladı, dedi ki: “Bizim, İran’dan aldığımız enerjinin karşılığıdır bu altın ihracatı.” Öyle bir altın ihracatı falan yok. Ona dayalı olarak hem cari işlemler açığı düşük gözükmektedir hem de büyüme hızı olduğundan daha büyük gözükmektedir. O zaman ne beklerdik: 2013-2015 döneminde Orta Vadeli Program’ın Türkiye'nin bu sorunlarına merhem olmasını beklerdik değil mi? Ama ne yazık ki öyle bir şey yok. Baktığımız zaman, dünya ekonomisindeki şartların aynen devam edeceği varsayımı vardır. Bunun içinde de “Türkiye ne yapacak? Maliye politikasını değiştirecek mi, para politikasını değiştirecek mi? Nasıl kur politikası uygulayacak?”, buna ilişkin hiçbir ciddi saptama yer almamaktadır. Bu da bizi üzmektedir. Bu perspektifle “2023 vizyonu” diyorsunuz ki onların Plan Bütçede de olamayacağını değişik biçimlerde anlattık. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum.
Adana Milletvekili Sayın Ümit Özgümüş.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; Kalkınma Bakanlığı, DAP, GAP, DOKAP ve KOP bütçesi üzerine söz aldım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sayın Bakanım, son söyleyeceğim cümleyi baştan söyleyeyim: Bakanlığınız baştan aşağı dökülüyor. Şimdi, bugünkü, bütçesi üzerinde söz aldığım GAP, DOKAP, KOP’u inceledim. Biraz önce sayın milletvekilleri de söylediler, 225 milyon liralık bütçesiyle web sitesini düzenlemekten aciz bir kurum. 225 milyon lira bütçesi var ama bakın, Allah için konuşmak gerekirse bu idarelerin yani GAP, DOKAP ve KOP idarelerinin giriş bölümleri çok süslü ve çok güzel cümlelerle dolu ve bir de bir şey daha yapmışlar bu bütçeyle: Ortalama zekâya sahip lise mezunu bir çocuğun yapabileceği ve her bir çalışmada yapılan iyi bir SWOT analizi yapmışlar. Onun dışında icraat yok, onun dışında kalkınmayla ilgili hiçbir şey yok. Zaten bu kuruluşların orada niye olduğu da tartışmalı çünkü aynı amaç için kurulmuş kalkınma ajansları var; aynı bölgelerde, aynı amaçla... Amaç cümlelerine bakarsanız, bu idarelerle kalkınma ajanslarının amacı aynı. Ama, geçenlerde burada konuşma yaptım araştırma önergesi verdiğimde. Kalkınma ajansları bunlardan çok daha beter dökülüyor. Kalkınma ajanslarına 2008’den bu yana 1 milyar 700 milyon TL para harcandı. Daha önce bir konuşmada söylemiştim, yine söylüyorum: Gerçek bir performans değerlendirmesi yapılırsa yani bugüne kadar yapılan çalışmaların altına çift çizgi çekilip bu kadar harcanan paranın “Türkiye ekonomisine katkısı ve yaratılan istihdam” diye iki tane kriter koyarsanız sonuç sıfıra yakın çıkar. Şimdi, ben buraya gelirken koridorda elinde bilgisayar olan yüzlerce bürokrat gördüm. Biraz sonra size hemen rakam ulaştıracaklar, diyecekler ki: “Kalkınma ajanslarında, verilen bu paraların karşılığında şu kadar istihdam yaratılmıştır.” Sayın Bakan, bu doğru değil; sizi sürekli yanıltıyorlar çünkü kalkınma ajanslarının hiçbir tanesinde doğru bir performans değerlendirmesi yoktur. Biraz sonra size verecekleri sahte rakamlar, vatandaşın, kalkınma ajanslarına gelip kredi isterken bu kredinin karşılığında ne kadar istihdam yaratacağına dair kendi beyanlarıdır. Vatandaş gelmiş, sizden 100 bin lira para istiyor. Siz de soruyorsunuz: “Peki, bu parayı size verirsek ne kadar istihdam yaratacaksın?” “Hiç yaratmayacağım.” derse para vermeyeceğiniz için oraya bir şeyler yazıyor. Ondan sonra sizin bürokratlarınız da o başvuru formundaki istihdam rakamlarını “koy sepete” deyip sizin önünüze koyuyor. Lütfen biraz sonra bu rakamlarla gelmeyin. Bu rakamlar doğru değil çünkü yok böyle bir çalışma, performans değerlendirmesi yok. Şimdi, bunun kaynak israfı olduğunu daha önceki konuşmamda söylemiştim. Başıboşluk var, usulsüzlük var kalkınma ajanslarında, kaynak israfı var. Kalkınma ajanslarındaki şu gezi masraflarını bir inceleyin, bakın, usulsüzlük var. Şimdi, Kalkınma Ajansları Yasası’nın yani 5449 sayılı Yasa’nın 18’inci maddesini okuyorum, diyor ki: “Kamu kurum ve kuruluşlarında çalışanlardan kalkınma ajanslarına gelip süresi bittiği zaman tekrar geriye dönenler uygun bir yere yerleştirilir.” Sayın Bakan, önemle bir şey söylüyorum, diyor ki: “Bu durumda kıdem tazminatı ödenmez.” Çukurova Kalkınma Ajansında sizin oraya gönderdiğiniz bazı elemanlara yasa dışı, usul dışı tazminat ödendiği yönünde ihbar geldi. Ben bunu size soru önergesiyle sordum -size güvenmek zorundayım- dedim ki: “Sayın Bakan, usulsüz olarak bu şekilde bunlara kıdem tazminatı ödenmiş midir?” 6 Eylül 2012 cevabınız elimde. Diyorsunuz ki: “Cevap 2: Çukurova Kalkınma Ajansı eski genel sekreteri Veysel Parlak’a, işten ayrılırken tazminat ödenmiştir. Cevap 3: Mehmet Özcan daha önceki görevi Turizm Bakanlığına dönmüştür, kıdem tazminatı ödenmiştir.” Sonra diyoruz ki: “Kıdem tazminatları ödenmişse, peki, bunu ödeyenler hakkında yasal bir işlem yapılmış mıdır, zimmet çıkarılmış mıdır?” Sizin imzanızla gelen cevap: “Anılan işlemin kusurlu bulunduğuna dair bir şey mevcut değildir.” Sayın Bakan, elimdeki kanun Türkiye Cumhuriyeti kanunları; Türkiye Cumhuriyeti’nin bakanısınız ve yasaya aykırı iş yapıyorsunuz. Yarın, soru önergem hazır, yakın bir zamanda bu paraları alıp tekrar kalkınma ajanslarının kasasına koyarsanız eyvallah. Aksi takdirde, buradan açık açık söylüyorum, Cumhuriyet Başsavcılığı dâhil, Devlet Denetleme dâhil, Maliye ve sigorta dâhil olmak üzere şikâyette bulunacağım. TÜİK de dökülüyor, size bağlı, Türkiye’de en güvenilmesi gereken kurum, rakamları sürekli olarak kuşkulu. Daha önce de sordum: “2001 yılından bu yana, bu kadar büyük bütçeyle TÜİK gayrisafi yurt içi hasıla iller rakamlarını yayımlayamıyor. Niye yayımlayamıyorsunuz?” diye size sorduğumuzda gelen cevap: “Veri bulamıyoruz.” Bütün bunların, bu karmaşanın niye olduğu TÜİK Başkanının birkaç gün önceki basın açıklamasından belli. “TÜİK Başkanı Birol Aydemir, reel sektörün bu kadar borçlanmasının mümkün olmayacağını ifade etti; diyor ki: ‘Aldığımız talimatla, cari açığı oluşturan dengeleri 3 ana başlık altında yeniden değerlendireceğiz ve çalışma bittiği zaman da cari açığın düştüğünü göreceksiniz.’” Demokratik ülkelerde bir skandaldır, bakan yerinde oturmaz. TÜİK kimden talimat alabilir ve talimatla cari açığı nasıl düşürebilir; çalışma yapmadan cari açığın düşeceğini nasıl bilebilir? Onun için, bunları altı ya da on altı ya da yüz altmış dakikada anlatamam ama her taraf dökülüyor. Bu bütçeye “ret” vereceğimizi söylüyor ve tekrar saygılar sunuyorum. (CHP sıralarından alkışlar).
Teşekkür ederim. Trabzon Milletvekili Sayın Mehmet Volkan Canalioğlu. (CHP sıralarından alkışlar). Buyurun.
Teşekkürler Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Kalkınma Bakanlığının 2013 Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı’nın DOKAP’la ilgili bölümü üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi ve ekranları başında bizi dinleyen çok değerli arkadaşlarımızı sevgiyle, saygıyla selamlıyorum. Sevgili iktidar partisi milletvekillerimiz, şöyle arkaya bir bakar mısınız? Görünen, bütçede koltuklar bomboş. Bu neye benziyor, biliyor musunuz? Bir toplantıda konuşmacı konuşuyormuş ve bakmış ki salonda 1 kişi var, demiş ki: “Hemşehrim, sen niye duruyorsun? Sen de gitseydin de ben de konuşmazdım.” Orada oturan demiş ki: “Hemşehrim, ne diyorsun? Senden sonraki konuşmacı da benim.” Şimdi, sevgili iktidar partisi milletvekillerimiz, yani bu bütçeden herhâlde bir hayır beklemiyorsunuz ki buralarda yoksunuz. (CHP sıralarından alkışlar). Şimdi, Sayın Bakanım, sevgili milletvekillerimiz; büyük sanayinin olmadığı, tarım alanlarının giderek daraldığı, ticaretin durma noktasına geldiği, turizmde beklediği ve hak ettiği payı alamayan ve devamlı göç veren Karadeniz Bölgesi kalkınma ve gelişme umudunu, 2000 yılında tamamlanan ve kısa adı JICA olan Japonya Uluslararası İşbirliği Ajansı tarafından hazırlanan Doğu Karadeniz Kalkınma Projesi’nin gerçekleşmesine bağlamıştı. 2000 yılından bu yana geçen on iki yıl içerisinde yapılan DOKAP ana planında gözle görülür, elle tutulur bir gelişme olmamıştır. “TR 90” başlığı adı altında Trabzon, Ordu, Giresun, Rize, Artvin ve Gümüşhane olarak belirlenen illerimiz devamlı göç vererek nüfuslarında da azalma olmuştur. Toplam 2 milyon 509 bin 579 nüfusa sahip olan bölgeden, 2010 yılı TÜİK raporlarına göre 131.016 kişi göç etmiştir. Değerli milletvekilleri, insanlar doğdukları yerden niye göç ederler? Ya yükseköğretime gitmek için ya da iş bulmak için. İşte, Doğu Karadeniz Bölgesi’nden, ne yazık ki iş bulmak için doğdukları yerden göç etmek durumunda kalmışlardır. Bölgede işsizlik her geçen gün artmaktadır. 2011 TÜİK raporlarına göre bölgede işsizlik oranı ortalama 6,1’dir. İşsizliğin giderilmesi için önlem alınamadığı gibi bölge için hayati önem taşıyan ve yöre halkının geçim kaynağı olan fındık, artık para etmemekte, üretici elde ettiği geliri gündelikçiye vermektedir. Fındık fiyatları üretici değil, başkaları tarafından belirlenmektedir. Yine, önemli bir ürün olan çay da üreticiyi memnun etmediğinden çay üreticileri çaylarını sokaklara dökerek tepkilerini dile getirmektedirler. Hayvancılık bitmiştir değerli milletvekillerimiz, Doğu Karadeniz’de hayvancılık bitmiştir çünkü 1 kilogram ot 0,90 kuruş ile 1,10 TL arasındadır. Bu ot fiyatlarına karşılık 1 litre süt üreticiden 1 TL’ye alınmaktadır ve 1 litre suyun fiyatı ise 2,38 TL’dir. Tütün zaten uygulanan kotalar sonucunda tamamen ortadan kalkmıştır. Trabzon Limanı’ndan Rusya Federasyonu’na yapılan ithalatta, ihraç yüklerinin sevk edildiği Sochi Limanı’nın kapatılması, bölgemizin ticaretine önemli bir durgunluk getirmiştir. Trabzon ve bölgemizin ekonomisi ve ihracatında büyük olumsuzluklara sebebiyet veren bu durumun da bir an önce çözüme kavuşması gerekmektedir. Şimdi, bölgemiz turizmden de hak ettiği ve beklediği payı alamamıştır çünkü illerin turizm ve kültürel değerleri birbirlerine entegre olmamıştır. Turistlerin bölgede ortalama kalış süresi bir buçuk gündür ve bütün bu gelişmelere karşın bu yıl gördüğümüz o ki geçen yıl, 2012 yılı bütçesinde 4 milyon 108 bin TL ödenek ayrılmış 2013 yılı bütçesinde ise 23 milyon 719 bin TL önerilmesi ve ayrıca Giresun ilimizde Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı kurulması bir umuttur Sayın Bakanım. Bunun için teşekkür ediyorum ama tabii ki JICA’nın önerdiği rakam 32 trilyondu. Umuyor, bekliyoruz ki bu rakama ulaşmada katkı sağlarsınız. Ayrıca, bölgemiz illeri için çok önemli olan 5084 sayılı Yasa ile getirilen ancak 31/12/2012 tarihinden sonra uzatılamayacağı söylenen teşviklerin yeniden ele alınması ve TR90 bölgesi illerinin bundan faydalanması ve Trabzon’un da 3’üncü teşvik bölgesinde olan durumunun 5’inci teşvik bölgesine gelmesi lazımdır. Demir yolunun bir an önce tamamlanması gerekir çünkü Ulu Önder Atatürk 15 Eylül 1924’te Trabzon’a yaptığı ziyaretlerinde “Temennim, arzum Sarp’tan Samsun’a kadar ve iç bölümüne kadar tren yollarının olmasıdır...” Şimdi, çok söylenecek söz var ama ben sözlerimi şöyle bağlamak istiyorum: Sevgili iktidar milletvekilleri ve sevgili bakanlar buraya geliyorlar, her şeyi günlük güneşlik anlatıyorlar. Bu neye benziyor, biliyor musunuz? Her şey günlük, dört dörtlük, hiçbir şey yok. Bu şuna benziyor: Temel Reis takaya müşterileri doldurmuş ve denize açılmışlar. Hava güzel. Giderken fırtına kopmuş ve müşteriler başlamışlar: “Temel Reis batıyoruz! Temel Reis batıyoruz!” Ses yok. Temel Reis açığa doğru gidiyor. Tekrar bağırmışlar: “Temel Reis batıyoruz! Temel Reis batıyoruz!” Ses yok. Açığa gitmişler, gitmişler ve kayık parçalanmış. Hep beraber kıyıya çıkmışlar. Demişler ki: “Ya, Temel Reis, fırtına çıktı. Biz sana “batıyoruz” diye bağırdık. Sen hiç aldırış etmeden devam ettin. Niye yaptın? Demiş: “Siz ne diyorsunuz, ne dediniz?” “Biz dedik ki:’Biz batıyoruz.’” “Oy, uşaklar, ben anladım ki ‘Keyif çatıyoruz.’” Arkadaşlar keyif çatmıyoruz. Vatandaşlar mağdur durumda. Gerçekten vatandaş çok zor durumda, insanlar zor durumda. İnsanların sesine kulak verelim, emekliye kulak verelim, atanamayan öğretmenlerin sesine kulak verelim. TARGEL kapsamında alınamayan, eksik alınan veterinerlerimizin, ziraat mühendislerimizin, su ürünleri mühendislerimizin atamalarını yapalım. Bunları sizden bekliyor ve hepinize sevgi ve saygılarımızı sunuyoruz. İyi günler diliyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi Gurubu adına Diyarbakır Milletvekili Sayın Mehmet Süleyman Hamzaoğulları. Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Sağlık Bakanlığı ve Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğünün 2013 yılı bütçesi üzerine grubum adına söz almış bulunuyorum. Heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü, Sağlık Bakanlığımıza bağlı özel bütçeli bir kuruluştur. Bulaşıcı ve salgın hastalıkların ülkemize girmesini önlemek, ülkemizin ve dünya sağlığının korunmasına katkıda bulunmak ve halk sağlığı risklerini ortadan kaldırmak amacıyla boğazlarımız ile ülkemizin bütün giriş çıkış kapılarında hizmetlerini sürdürmektedir. Bu kurum, kamuoyu tarafından çok fazla bilinmemekle birlikte büyük bir öneme sahiptir. İş veya seyahat amaçlı yurt dışına çıkan vatandaşlarımız, bu genel müdürlüğümüzün sağlık denetleme ve seyahat sağlığı merkezlerine telefonla veya Internet aracılığıyla ulaşarak gideceği ülkeyle ilgili tüm sağlık bilgilerini, gereken önemleri, gereken aşı ve ilaçları anında öğrenebilmekte ve bu merkezlere giderek seyahat sağlığı danışmanlığı alıp sarıhumma, tifo ve sıtma gibi bulaşıcı hastalıklara ait aşı ve ilaçları ücretsiz temin ederek huzurlu bir şekilde yurt dışı seyahatini gerçekleştirebilmektedirler. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Sağlık Bakanlığımız “Önce insan” parolasıyla 2003 yılında Sağlıkta Dönüşüm Projesi’ni uygulamaya koymuş, 2012 yılına geldiğimizde sağlık göstergeleri açısından çok önemli olan ortalama yaşam süresi yetmiş bir yıldan yetmiş beş yıla yükselmiş, bebek ölüm hızı binde 31’den binde 7,7’ye düşmüş, anne ölüm oranı ise 100 bin canlı doğumda 64’ten 15,5’e düşmüştür. Bu oranlar, gelişmiş ülke oranlarına çok yakındır. Obeziteyle mücadele, diyabeti önleme, tütünle mücadele, kalp ve damar hastalıklarını önleme, solunum yolu hastalıklarına karşı küresel ittifak ve ruh sağlığı kontrol programlarıyla vatandaşlarımızın yaşam kalitesinin artırılması hedeflenmektedir. Çocuklara yönelik istismarla etkin mücadele kapsamında çocuk izlem merkezleri kurulmuş, 9 ilde faaliyet göstermektedir. Avrupa’nın en büyük ulusal medikal kurtarma ekipleri, 81 ilimizde, özel eğitimli, 4.909 sağlık personeliyle göğsümüzü kabartan kurtarma operasyonlarına katılmaktadırlar. Sağlıkta Dönüşüm Projesi kapsamında koğuş tipi odalardan nitelikli oda sistemine geçilmiş, hasta hakları birimleri kurulmuş, hekim ve sağlık personeli sayıları artırılmıştır. Hastanelerimiz arasında yüksek hızlı veri transferleri ile 61 gönderici, 10 alıcı hastanemiz arasında, birbirine bağlanmış, çekilen bir röntgen, saniyeler içinde alıcı hastanemize aktarılıp yorumlanabilmektedir. Acil ve yoğun bakım tedavi hizmetleri kamu hastanelerinin yanı sıra tüm özel hastanelerde ücretsiz verilmektedir. Ayrıca, özel hastanelerde yanık, kanser, yeni doğan, organ nakilleri, doğumsal anomaliler, diyaliz ve kalp-damar cerrahisi işlemlerinden ücret alınmamaktadır. Ambulans helikopterler, ambulans uçaklar, deniz ambulansı ve kar paletli ambulanslar ile vatandaşlarımıza 112 Acil Servis hizmetleri en üst düzeyde sunulmaktadır. Yatağa bağımlı hastalara evde bakım hizmeti verilmekte, kanser erken teşhis merkezleri hayat kurtarmaya devam etmektedir. Uygulanan misafir anne projesiyle yıllık ortalama 5 bin anne kar ve kışta kızak üstünde taşınmak suretiyle zor şartlarda doğum yapmaktan kurtulmuştur. Organ nakli konusunda 2012 yılı itibarıyla 4.127 organ nakli gerçekleştirilmiş, aşılama oranı 13 antijenle yüzde 97’lere ulaşmış, referans fiyat uygulamasıyla ilaç fiyatları yüzde 80’e varan oranlarda düşürülmüş, vatandaşlarımız kırsalda mobil sağlık ve mobil eczane hizmetlerinden faydalandırılmaktadırlar. Kaynakları daha etkili ve verimli kullanmak için Kamu Hastaneleri Birlikleri kurulmuş, tıp fakültesi öğrenci kontenjanları 2 katına, hemşirelik yüksekokulları öğrenci kontenjanları ise 3 katına çıkarılmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; vatandaşlarımız artık sağlık merkezlerinde güler yüzlü ve iyi eğitimli personelle karşılanmakta, kaliteli hizmet almakta ve bunun sonucu olarak sağlık hizmetlerinde memnuniyet oranı yüzde 39’dan yüzde 76’ya yükselmiştir. Bu duygu ve düşüncelerle Sağlık Bakanlığı ve Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğünün 2013 yılı bütçesinin hayırlı olmasını diliyor, heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Eskişehir Milletvekili, Sayın Ülker Can.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu 2013 yılı bütçesi üzerine grubum adına söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Sözlerimin başında bu gece Eskişehir yolunda trafik kazası geçiren Eskişehir Valimiz Sayın Kadir Koçdemir ve ekibine geçmiş olsun dileklerimi iletiyor, Allah’tan acil şifalar diliyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Hükûmetimiz göreve geldiği günden bugüne sağlıkta dönüşüm çalışmalarını büyük bir kararlılık ve özveriyle yürütmektedir. Bugüne kadar hiçbir iktidarın cesaret edemediği bu adımlar sayesinde Türkiye’nin sağlık hizmetleri âdeta bir marka hâline gelmiştir. Başta Sayın Başbakanımız olmak üzere Sağlık Bakanımızın da gayretleriyle yeniden yapılandırılan teşkilat yapısı büyüyen ve gelişen Türkiye’nin ihtiyaçlarını karşılar konuma gelmiştir. Yeni teşkilat yapılanması kapsamında 11 Ekim 2011’de Bakanlar Kurulu kararıyla Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu kurulmuştur. Altmış beş yıl boyunca genel müdürlük olarak faaliyet gösteren kurum yeni yapısıyla hızını kesen bürokratik labirentleri önünden kaldırmış, yeni mevzuatlarla da ufkunu genişletmiştir. Görev ve sorumluluk alanı daha da genişleyen Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu bugüne kadar eksikliğini önemli derecede hissettiği müşterek çalışma imkânına kavuşmuştur. Böylelikle kurum, resmî ya da gayriresmî, millî ya da uluslararası kuruluşlarla iş birliği yapabilecek, faydasına inanılan projelerin bizzat içinde yer alabilecektir. Özellikle yeni teknoloji kullanılarak üretilen ilaç ve tıbbi cihazlarda kurum tarafından görevlendirilen personel, paydaşı olan projelerde aktif rol alarak pazarın gelişimini yakından takip edebilir hâle gelecektir. Değerli milletvekilleri, kurum her ne kadar hizmet sunumunda vatandaşla karşı karşıya gelmiyor gibi görünse de sistemin sağlığını koruyan hayati bir işleve sahiptir. Sağlık sektörünün önemli bir parçası olan ilaç ile ilgili faaliyetler tek bir yönetim altında toplanarak hızlı ve işlevsel bir konuma getirilmiştir. İnsan sağlığını doğrudan etkileyen bu konuda ortaya çıkacak her türlü ihtilafın da önüne geçilmesi hedeflenmektedir. Değerli milletvekilleri, konuşmamın başında da söylediğim gibi, ülkemizdeki sağlık hizmetleri bir marka olmuş, dünya çapında takdirle anılır bir konuma yükselmiştir. Eskiden Almanya’dan, Amerika’dan örnek verilerek ülkemizin sağlık sistemi eleştirilirken, bugün yurt dışından Türkiye’ye tedavi olmak için gelen hastaları konuşuyoruz. Yapılan yeni düzenlemeler sayesinde ülkemizin sağlık turizmindeki gelirleri de her geçen yıl daha da artmaktadır. Sayın milletvekilleri, yeni yapısı ve görevleriyle sağlıkta dönüşüm uygulamalarının önemli bir parçası olan Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu ve diğer kurulan yeni kurumlar Bakanlığımızın başarılı politikalarını daha da ileriye taşıyacak bir yapının araçlarıdır. Bizim için esas olan hizmetin kalitesi, milletin takdiridir. Vatandaşlarımızın bizden önceki dönemlerde de ilaç almak için yaşadığı sıkıntıları bir kenara bırakırsak, milletimiz ilaç fiyatlarındaki astronomik rakamlar karşısında bükülen belini ancak bizim sağlık politikalarımız sayesinde doğrultabilmiştir. Bugün vatandaşımız aynı ilacı ortalama yüzde 80 daha ucuz alabilir hâle geldi. Bunun yanında, tüm eczaneleri de vatandaşımızın hizmetine açarak hem eczacılarımızı hem de vatandaşımızı gözeten bir yaklaşım içinde olduk. Milletin menfaatini gözeten, milletiyle aynı safta durabilen bir iradeyle bu noktalara gelinmiştir. Yarını belirsizliklerle dolu bir Türkiye’den, 2071’ine ışık tutan bir ülke konumuna da bu istikrar ve irade sayesinde geldik. Sağlığı her zaman birinci planda tutan Hükûmetimiz bundan sonra da aynı kararlılıkla yoluna devam edecektir. Bu duygu ve düşüncelerle 2013 yılı bütçesinin hayırlı olmasını diliyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Kayseri Milletvekili Sayın İsmail Tamer. Buyurun.
Sağlıkta Dönüşüm Programı’nın bir parçası olan teşkilatın reorganizasyonu için Kasım 2011’de 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşların Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname ile Sağlık Bakanlığının yapılanması yeniden düzenlenmiştir. Bu düzenlemeyle insan gücünde, maddi kaynaklarda tasarruf sağlamak, verimi artırmak, insan gücünün ülkemizde dengeli dağılımını ve bütün paydaşlar arasında iş birliği suretiyle eşit, kaliteli, verimli hizmet sunumunu gerçekleştirmek yani kısaca bakanlığımız merkez teşkilatının stratejiyi belirleyici ve denetleyici rol üstenerek sağlığın yeniden profesyonel yönetiminin organizasyonunu amaç edinmiştir. Yeni yönetim tarzıyla birlikte Sağlıkta Dönüşüm Programı hasta odaklı hizmet anlayışı güçlenerek devam edecektir. Başarılı yöneticilerin ödüllendirildiği bu yeni uygulamada sağlık hizmetlerinin daha etkin ve kaliteli olacağı muhakkaktır. Bu amaçla bakanlık, politika ve hedeflerine uygun olarak 2’nci ve 3’üncü basamak sağlık hizmetlerini vermek üzere hastanelerin ve benzeri sağlık kuruluşlarının açılması, işletilmesi, faaliyetlerinin devamı, her türlü koruyucu teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin verilmesini sağlamakla görevli bakanlığa bağlı kurum olarak Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu kurulmuştur. Geçen ay itibarıyla genel sekreterler görevlerine başlamışlardır, en iyi şekilde yapmaya da devam edeceklerdir. Daha iyi hizmet adına 30’a yakın şehirde nitelikli yatak kapasitesi olan şehir hastanelerinin ilkinin Sayın Başbakanımız tarafından Kayseri’de temeli atılmış hâlâ bu hastanenin yapımına devam edilmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugüne kadar sağlıkta devrim niteliğinde işler yaptık. Hasta memnuniyeti oranını -daha önceki arkadaşın belirttiği gibi- yüzde 39,2’den yüzde 76’lara yükselttik. Bütün bu yenilikleri sadece tek başımıza mı yaptık? Hayır. Kimlerle yaptık? Gece gündüz, kar çamur, bayram tatil demeden büyük bir özveriyle insanların daha sağlıklı yaşaması için ellerinden gelen her türlü çabayı esirgemeyen, insanı yaşatmayı, insanın acısını azaltmayı, insana daha nitelikli sağlık hizmeti sunmayı amaç edinen bu kutsal, saygın ve onurlu mesleği büyük özveriyle yerine getiren, karşılaştığı tüm güçlüklere rağmen mesleklerini icra eden, insanüstü gayretlerle bizlere iftihar kaynağı olan, başta üniversite hocalarımız, yine bununla beraber uzman doktorlarımız, pratisyen doktorlarımız, hemşirelerimiz, ebelerimiz, sağlık memurları ve diğer sağlık çalışanlarıyla başardık ve onlara, bu arkadaşlarımıza, gayretlerinden dolayı büyük teşekkürlerimizi iletiyor, her zaman, her konuda, bu sağlık çalışanlarının yanında olduğumuzu da ifade etmek istiyorum. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Tabii, benden önceki muhalefet grubu milletvekili arkadaşlarımın fikirlerine saygı duyuyorum ama -onların yapmış olduğu- gerçekleri görmemenin de bir eksiklik olduğunu bu kürsüden ifade etmek istiyorum. Sağlıkta dönüşümün neler olduğunu siz benden daha iyi biliyorsunuz. Tüm bu duygu ve düşüncelerle, 2013 sağlık bütçesinin, kurumumuza ve memleketimize, milletimize hayırlar getirmesini temenni ediyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Teşekkür ediyorum.
Mardin Milletvekili Sayın Gönül Bekin Şahkulubey. Buyurun.
Değerli milletvekilleri, Türkiye, Sağlıkta Dönüşüm Programı’yla gerçekten sağlıkta büyük ilerlemeler kaydetmiştir. Bundan hep birlikte iftihar etmeliyiz. Sağlık hizmeti, bugün herkesin ulaşabildiği bir hak seviyesine gelmiştir. Sağlıkta dönüşüm, aslında bir zihniyet dönüşümüdür. Bu süreç Türkiye Halk Sağlığı Kurumunun kuruluşuyla taçlandırılmıştır. Halk Sağlığı Kurumu, Sağlıkta Dönüşüm Programı halk sağlığının tanımını gerçekleştirebilecek organizasyonel yapıya kavuşmuştur. Ülkemizde, artık, hasta olmayanların düşünüldüğü, sağlam kişilerin de sağlıklarıyla ilgilenen kurumsal bir yapı mevcuttur. Ne mutlu bize ki, bu kurumsal yapı da iktidarımız döneminde gerçekleşmiştir. Halk sağlığı, kişiyi çevresiyle bir bütün olarak görür. Bütün dünyanın ayakta alkışladığı 5727 sayılı Kanun ve onun devamı olan dumansız hava sahası uygulamaları buna en güzel örnektir. Dünya Sağlık Örgütü, bu uygulamaya 3 kez ödül vermiştir. Seçim bölgem olan Mardin’de, çocuklarımız daha sağlıklı ortamlarda yetişsinler diye, Halk Sağlığı Müdürlüğümüzün önerisiyle, belediyemiz bir parkı dumansız alan ilan etmiştir. Halk Sağlığı Kurumuyla birlikte “Koruma, tedaviden üstündür.” felsefesi ülkemizde daha önemli bir yere oturtulmuş, bunun en son örneği olarak da Hepatit A aşısının aşı takvimine girmiş olmasıdır. Ailelerimiz bilir, eskiden sadece özel doktorun önerisiyle ve parası olanlar bazı aşıları alabiliyorken Halk Sağlığı Kurumumuzun, kişileri hastalıklardan koruma sorumluluk bilinciyle kızamıkçık, suçiçeği, Hepatit A da aşı takvimine girmiştir. 2002 yılında ülke genelinde yüzde 78’lerde olan aşılama oranları, bazı illerde yüzde 50’lerin altında idi. Bugün ise yüzde 97 aşılama oranıyla Avrupa’nın en iyi aşılama ortalamasına sahip ülkelerden bir tanesiyiz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; halk sağlığının felsefesi, sağlık hizmetlerinin kişilerin en yakınına kadar götürülmesidir. Bugün, aile hekimleri sayesinde en ücra noktaya kadar sağlık hizmetleri organize bir şekilde ulaşmış durumdadır, her kişinin bir aile hekimi vardır. Memleketim Mardin’de 10 toplum sağlık merkezi, 193 aile hekimi ve hem yerinde hem de gezici hizmet anlayışıyla Derinsu’dan Akarsu’ya, Kızıltepe’den Mazıdağı’na, Dargeçit’e kadar sağlık hizmetleri sunmaktadırlar. Eskiden doktor bulmakta zorlandığımız Dargeçit’te bugün 8 aile hekimi vardır. Mardin ilimizde pratisyen hekim başına düşen nüfus 2002’de 4.731 iken 2012’de 2.530’a düşmüştür. Halk sağlığında şüphesiz ki halkın katılımı çok önemlidir. Bu bağlamda 3 Ekim Dünya Obeziteyle Mücadele Günü’nde farkındalık yaratmak adına ülkemizin dört bir yanında birçok etkinlik yapılmıştır. Bunlardan birisi de ve çok ses getiren bir tanesi yöresel sloganlarla yürüyüşler yapılmıştır. Diller kenti Mardin’de de Halk Sağlığı Müdürlüğümüzün organizasyonuyla 7 dilde “Harekette bereket vardır” sloganıyla halkımız bu yürüyüşlere katılmıştır. Çocuk istismarının önlenmesi ve istismara uğrayan çocuklara bilinçli ve etkin bir şekilde müdahale edilmesi için çocuk izleme merkezlerini kurduk. Halk arasında en sık görülen ve en çok ölüme sebep olan hastalıkların başında gelen kanseri önlemek için kanser erken teşhis tarama merkezlerini daha işlevsel ve aktif hâle dönüştürdük. Ülkemizde bilgi kaynaklarına erişip, veri toplayıp değerlendirerek yöntemle ilgili planlama, personel kullanımı, denetim, eş güdüm sonunda bilimin ışığında halk sağlığı politikalarını geliştirecek olan ve bu konuda çözümler üretecek olan Halk Sağlığı Kurumumuzun bütçesinin daha iyi hizmetler adına hayırlı olmasını dilerken, bu hizmetlerde emeği geçen tüm sağlık çalışanlarına teşekkür ediyorum. Konuşmamı, son zamanlarda yaşanan sağlıkta şiddet sorunları için önemli bir reçeteyle tamamlamak istiyorum. Sağlıkta merhamet, şefkat, sevgi ve saygı en önemli ilaçtır diyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Kocaeli Milletvekili Sayın Muzaffer Baştopçu. Buyurun.
Değerli Başkanım, değerli arkadaşlarım; bugün Kalkınma Bakanlığımızın bütçesini görüşüyoruz. Ben de AK PARTİ Grubumuz adına söz almış bulunup hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli Başkanım, değerli arkadaşlarım; ülkemizdeki planlı kalkınmanın tarihsel sürecine bir bakıp da ne oldu diyecek olursak: 1960 yılında Devlet Planlama Teşkilatımız kuruldu, 1961 ve 1982 anayasalarında konulan kalkınma planlarıyla ilgili hükümler doğrultusunda 1963-2005 yılları arasında 8 adet beş yıllık kalkınma planları yapıldı, 2006’da çok önemli olan bölge kalkınma idaresi başkanlıklarımızı kurduk, 2007-2013 yıllarını kapsayan bu kez Yedi Yılık Dokuzuncu Kalkınma Planını hazırlandık, 2011 yılında da Kalkınma Bakanlığımız kuruldu. Değerli Başkanım, değerli arkadaşlarım; en başından itibaren AK PARTİ’miz ve Hükûmetimiz, temel ilke olarak ülkemizin her alanda kalkınma ve gelişmesinde birey olarak insanımızı odak noktasına koymuş, hep milletimizin arzu ve talepleri doğrultusunda istenenleri yaparak bütün dünyada da kabul görmüş, başarımızın sırrı olarak ortaya konulmuştur. Sayın Başkanım, değerli arkadaşlarım; yeni gerçekleri, koşulları, gelişim, değişim ve krizleri ile dünya hızla dönüyor. Ülkemizde genç Kalkınma Bakanlığımız bize özgün kalkınma modelleriyle, dinamik yapısı, yetkin, etkin, öz güvenli uzman kadrolarıyla cumhuriyetimiz ve demokrasimizin erdemleriyle istikrar içinde büyüyüp gelişen, millî gelirimizin hakça ve adil biçimde paylaşımını önceleyen, bütün alanlardaki eşitsizlik ve dengesizlikleri ortadan kaldırmayı amaçlayan, tabandan tavana bütün gelişme ve kalkınmayı analitik ve bütüncül olarak değerlendiren, dünyamızdaki bütün değişim ve gelişimleri en yakından izleyerek yansıma değerlerini yapan ve önlem alan, bütün üretimlerde rekabet gücü içerisinde özel sektörümüzü öne çıkaran, fırsat, etki, sonuç analizleri yapan, kamu disiplinini elden bırakmayan, başta insan kaynaklarımız olmak üzere bütün kaynaklarımızı en verimli biçimde kullanan, makro düzeyde, kısa, orta ve uzun vadeli planlar yapan, Avrupa Birliği ile çalışmalarını yürüten, GAP, KOP, DAP, DOKAP gibi büyük proje ve eylem planları ile KÖYDES, SUKAP, SEP, SODES ve çevreye duyarlı cazibe merkezleri projelerini uygulayan ve denetleyen, küresel ölçekte, rekabet gücüne sahip, bilgi toplumuna geçiş ve e-dönüşüm Türkiye projelerini hayata geçiren, çalışmalarında yerelleşmeyi öne alarak insanımızı, bütün kesimleri ve örgütlenmeleri ile interaktif biçimde ortak akıl projelerine paydaş yapan, bütün AR-GE çalışmalarına ve üniversitelerimize önemli destekler vererek ortak çalışmaları sağlayan, yoksulluk ve işsizliğe karşı çözüm üreten projelerle insanımızın öz güvenini artırıp onu yeni ekonomik hayatına hazırlayan, istihdamı artıran projeleri üreten, saygınlığı kanıtlanmış Türkiye İstatistik Kurumumuzun özgün ve tam güvenli verileriyle gerçekçi projeler oluşturan ve daha burada sayamayacağım birçok sosyal, ekonomik ve kültürel başarılı çalışmalar… Değerli Başkanım, değerli arkadaşlarım; sözlerimi tamamlarken diyorum ki, eğer yürekten inanırsanız, bu ülkeyi ve insanını seviyor, milletinize sevdalı ve cevherine güveniyorsanız, her şeyi onlarla birlikte ve onlar için yapıyorsanız başarılar, başarılar hep sizin olacaktır. Cumhuriyetimizin yüzüncü yıl hedeflerine hızla yol alırken engelleri aşıyor, düğümleri çözüyor, barış, sevgi ve kardeşlik bağlarıyla gönüllere köprüler kuruyoruz. Her geçen gün daha iyiye, daha güzele gitmek için, iki günümüzü eşit kılmamak için milletçe el ele çalışıyoruz. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bir kez daha, Kalkınma Bakanlığımız ve diğer bütün bütçelerimizin hayırlı, başarılı ve kutlu; bereketlerinin de katlı olması dileğimle hepinize en içten sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
Mersin Milletvekili Sayın Ahmet Tevfik Uzun, buyurun.
Ekonomik ve sosyal gelişmeyi yönlendiren belirleyici faktörlerden birisi de istatistiktir. İstatistik, karar alma ve kararların muhtemel sonuçlarını değerlendirme açısından çok önemli bir işleve sahiptir. Ülkemizin istatistik altyapısını geliştirmekte olan, kurumlar arası koordinasyonu sağlayan, uluslararası standartlarda, kullanıcı odaklı, sürdürülebilir bir istatistik sistemi kurma vizyonuyla hareket eden Türkiye İstatistik Kurumu, karar alma süreçlerinde etkin rol alan bilimsel ve teknik özerkliğe sahip bir kurumdur. Resmî istatistiklerin üretimine ve organizasyonuna ilişkin temel ilkeleri ve standartları belirlemek, ülkenin ihtiyaç duyduğu alanlarda gerekli veri ve bilgileri derleyerek kaliteli, güncel, güvenilir, tutarlı, tarafsız, uluslararası standartlara uygun istatistikleri üretmek, kullanıma sunmak ve resmî istatistik üretim sürecinde yer alan kurumlar arasında eş güdümü sağlamak TÜİK’in temel fonksiyonlarıdır. Türkiye İstatistik Kurumu, İstatistik Konseyi ve Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı olarak yapılandırılmıştır. İstatistik Konseyi, Resmî İstatistik Programı’nın hazırlanmasına, uygulanmasına, resmî istatistiklerin gelişimine ve işlevlerine ilişkin tavsiyelerde bulunmak, resmî istatistik ihtiyaçlarını tespit etmek, değerlendirmek ve ileriye yönelik görüş ve önerileri kapsayan çalışmalar yapmak üzere oluşturulmuştur. TÜİK Başkanlığı ise, kanunun uygulanmasını sağlamak ve kanunla verilen görevleri yerine getirmek üzere merkez ve taşra teşkilatı olarak kurulmuştur. TÜİK tarafından yürütülen faaliyetler, yöntem araştırma ve geliştirme, istatistik üretimi, yayın dağıtım ve halkla ilişkiler, yönetsel ve mali hizmetler, eğitim, danışmanlık ve koordinasyon, bilişim ve uluslararası faaliyetler şeklinde sayılabilir. 2005 yılında çıkarılan 5429 sayılı Türkiye İstatistik Kanunu ile TÜİK'in koordinasyon rolü güçlendirilmiştir. İstatistik Kanunu, katılımcı, paylaşımcı ve iş birliğine dayalı istatistik üretim sürecini öngörmekte ve planlı istatistik üretim sürecinin uygulanmasını gerekli kılmaktadır. Bu çerçevede, beş yıllık süreler için hazırlanan Resmî İstatistik Programı, tüm sistemin temel koordinasyon aracı olarak işlev görmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; TÜİK’in, 17 Ocak 2012 tarihinde kamuoyuna sunulan ve 2012-2016 dönemini kapsayan stratejik planındaki amaçları, uluslararası standartlarda istatistiklerin üretilmesi, kurumsal kapasitenin geliştirilmesi ve verimliliğin artırılması, kurumun iş birliği kapasitesi ve koordinasyon rolünün güçlendirilerek kurumsal etkinliğin artırılması şeklindedir. TÜİK’in stratejik planındaki amaçlarına ilişkin hedefleri ve Resmî İstatistik Programı kapsamındaki çalışmaları ile diğer çalışmalarının yürütülebilmesi için, 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu ile toplam 184 milyon 396 bin lira ödenek tahsis edilmiştir. 2012 yılı harcama toplamının yüzde 69’u personel giderlerinden, yüzde 10’u sosyal güvenlik giderlerinden, yüzde 16’sı mal ve hizmet alım giderleri ile cari giderlerden, yüzde 5’i ise sermaye giderleri ve sermaye transferlerinden oluşmuştur. Mevcut ödeneklerin kullanımına yıl sonuna kadar devam edilecektir. TÜİK’in Plan Bütçe Komisyonunda kabul edilen ve 239 milyon 745 bin TL olan 2013 yılı toplam ödeneğinin yüzde 51’i personel giderleri, yüzde 8’i sosyal güvenlik prim giderleri, yüzde 14’ü mal ve hizmet alım giderleri ile cari transferler, yüzde 27’si ise sermaye giderlerinden oluşmaktadır. TÜİK’in bütçesinde 2012 mali yılına kıyasla meydana gelen artış, hizmet birimlerinin ihtiyaçları, maaşlardaki artış ve yatırım programında yer alan ödeneklerin artmasından kaynaklanmaktadır. 2012 Yılı Yatırım Programı’nda TÜİK’in 2 sektörde 11 adet yatırım projesi yer almıştır. TÜİK’in ve diğer kurumların 2013 yılı bütçesinin hayırlara vesile olmasını diliyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Diyarbakır Milletvekili Sayın Cuma İçten, buyurun.
Güneydoğu Anadolu Projesi’yle bu bölgemizin potansiyelini değerlendirerek yöredeki vatandaşlarımızın refahını ve yaşam kalitesini yükseltmeyi, dolayısıyla ülkemizin ekonomik ve sosyal gelişimine katkıda bulunmayı amaçlamaktayız. Bu kapsamda 22 baraj ve 19 hidroelektrik santraliyle sulama şebekelerinin yapımı, öngörülen projelerin tamamlanmasıyla 1,8 milyon hektar alan sulamaya açılacak, yılda 27 milyar kilovatsaat hidroelektrik enerjisi üretimi gerçekleştirilecektir. Böylelikle tarım, sanayi, enerji, ulaştırma, eğitim, sağlık, kırsal ve kentsel altyapı yatırımları ile bölgenin ekonomik ve sosyal göstergeleri ülke ortalamasına getirilecektir. Bölgede toplam 3,8 milyon kişiye istihdam olanağı sağlanacak ve bölge halkının yaşam kalitesi ve refah düzeyi yükselecektir. GAP Master Planı’nın belirlediği hedef ve büyüklüklere ulaşabilmek için yapılması öngörülen kamu yatırımlarının finansman ihtiyacı 2011 yılı fiyatlarıyla 44,5 milyar TL’dir. GAP kapsamında 2011 yılı sonuna kadar tahmini olarak 38,6 milyar TL harcama yapılmış ve nakit gerçekleştirilmiştir. 2012 yılında GAP bölgesinde bütün yatırımlara 4,2 milyar TL aktarılmıştır. Hidroelektrik santrallerinin işletmeye alınışıyla 2011 yılı sonuna kadar 355 milyar kilovatsaat elektrik enerjisi üretilmiştir. Üretilen bu enerjinin parasal değeri 21,3 milyar ABD dolarıdır. 2011 yılında ülke genelinde üretilen 38,9 milyar kilovatsaat hidroelektrik içinde GAP’ın payı 17,3 milyar kilovatsaat ile yüzde 44’tür. GAP Eylem Planı kapsamındaki yatırımlara 2008-2012 döneminde 18 milyar TL kaynak tahsis edilmiştir. Cazibe Merkezleri Programı uygulamaları 2008 yılında Diyarbakır’da başlamıştır. Yeni dönem programları çalışmaları kapsamında tarihî eserler ve turistik mekânlar yenilenmiştir. Kalkınmanın nihai amacının insanın refahını sağlamak olduğunu biliyoruz. Bu çerçevede GAP Eylem Planı kapsamında “SODES” dediğimiz sosyal destek programlarını geliştirdik. 2008-2012 döneminde toplam 2.751 proje ve yaklaşık 370 milyon TL kaynak aktarıldı. Eğitimde, sağlıkta, tarımsal örgütlenmelerde ciddi yatırımlar yaptık. Bölgenin bütün illerinde aile hekimliği uygulamasına geçtik. İstihdama yönelik ise İŞKUR tarafından 2008-2011 döneminde düzenlenen aktif iş gücü programlarına toplam 97.868 kursiyer katılmıştır. 2012 yılında 314 kurs düzenlenmiş ve bu kurslara 9.092 kişi katılmıştır. Sosyal hizmet ve yardımlarda bu eylem kapsamında çocukların, gençlerin, kadınların, özürlülerin ve yaşlıların yaşam kalitelerini yükselttik, toplumsal kalkınmaya katılımlarının sağlanmasına yönelik tedbirler aldık. Silvan Barajı’nın tamamlanmasıyla bölgede yaşanan işsizlik probleminin çözümü, bölgeler arası farkların giderilmesi ve köyden kente göçün azalması konusunda büyük mesafeler alındı. Silvan Barajı’nda depolanacak suların tarım arazileriyle buluşturulması neticesinde yılda 735 milyon TL gelir elde edilecek, hidroelektrik santralde üretilecek enerjinin yıllık getirisi ise 102 milyon TL olacaktır ve yine 202 kilometre uzunluğunda Kralkızı-Dicle Cazibe Sulaması ana kanalı 97.893 hektar alana hizmet edecek olup inşaatı devam etmektedir. GAP demek, iş demek, ekmek demek, aş demek; GAP demek, çağdaş, üst düzey yaşam demek; GAP demek, sevgi, barış ve kardeşlik demek; GAP, bölgesel sorunların çözülmesi ve teröre prim verilmemesi demek; GAP, Türkiye’nin gelişmesini, barışı ve huzuru istemeyenlerin üzülmesi demek. Gözleri olup da görmeyenler, kulakları olup da duymayanlar bölgeye yatırım ve istihdamın gelmesini istemeyenler, bu yatırımda çalışan emekçileri kaçıranlar, öldürenler, barajlarda sulanan arazilerden korkanlar, zenginleşen köylülerden korkanlar şunu bilsinler ki: Kürtler kendisine yapılan bu yatırımlarda engel olarak PKK ve onun siyasi uzantılarını görmektedirler. Saygılarımı sunar, 2013 bütçesinin tekrar hayırlara vesile olmasını dilerim.
Erzurum milletvekili Sayın Muhyettin Aksak. Buyurun.
Değerli milletvekilleri, Doğu Anadolu Bölgesi’nin kalkınması amacıyla 8 Haziran 2011 tarihinde kurulan DAP, uzun vadeli hedeflerin gerçekleştirilmesini amaçlayan ve Erzurum ilimiz merkez olmak üzere, Ağrı, Ardahan, Bingöl, Bitlis, Elâzığ, Erzincan, Hakkâri, Iğdır, Kars, Malatya, Muş, Tunceli ve Van illerini kapsayan bir kuruluştur. Bir toplumun kalkınma seviyesi, kurumsal gelişmişlik, sosyal refah ve insani gelişmişlik düzeyi gibi birçok kavramla belirlenmektedir. Hükûmetimiz, çalışmalarını bu bakış açısıyla, bölge potansiyelini ve insanımızın yeteneklerini en üst seviyede kullanma amacına yönelik olarak sosyal devlet olmanın gereğini de dikkate alarak sürdürmektedir. Bu kapsamda, AK PARTİ iktidarı, merkezden yerele doğru kalkınma hamlesini gerçekleştirmek, bölgenin gelişmesini hızlandırmak ve artırmak için çalışmalarını büyük bir kararlılıkla yürütmektedir. Maliye Bakanımız Sayın Mehmet Şimşek bütçe sunuş konuşmasında, DAP’la ilgili olarak, projenin tamamlanmasıyla yaklaşık 1,2 milyon kişiye istihdam oluşturmasının ve ekonomiye yıllık 1,4 milyar dolar katkı yapmasının beklendiğine dikkat çekmişlerdir. Bütün bu sonuçları dikkate alarak baktığımız zaman, söz konusu illerimizin diğer illerimizle olan gelişmişlik farkının kapatılması açısından DAP’ın kurulmuş olmasının ne kadar isabetli olduğu anlaşılmaktadır. DAP Bölge Kalkınma İdaresinin kuruluş amacı: Öncelikle yerinde koordinasyonu gerçekleştirmek, bununla birlikte bölgenin kalkınmasının hızlandırılması amacıyla ilgili kurum ve kuruluşların proje faaliyetlerini uyum ve bütünlük içinde yürütmesini sağlayacak eylem planı hazırlamak, bunların uygulamasını koordine etmek, izlemek ve değerlendirmektir; ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca talep edilmesi hâlinde, yatırım projelerinin geliştirilmesine yardımcı olmak, bu sürece, gerektiğinde Kalkınma Bakanlığının belirleyeceği usul ve esaslara göre mali ve teknik destek sağlamaktır; bölge planının tamamlayıcılığını ve bütünlüğünü gözeterek kalkınma ajanslarının ortak ve daha etkili çalışmalarına yardımcı olmak ve bu konularda görüş ve öneriler geliştirmektir; bölgenin gelişme potansiyeline, sorunlarına ve imkânlarına dair araştırma, etüt, proje ve incelemeler yapmak veya yaptırmaktır; kamu kesimi, özel kesim ve sivil toplum kuruluşları için başta kurumsal kapasite ve beşerî kaynak konuları olmak üzere, Kalkınma Bakanlığının belirleyeceği usul ve esaslara göre mevcut proje programlarına mükerrerlik oluşturmayacak yenilikçi destek programları tasarlamak ve uygulamaktır. Eylem planında, DAP kapsamında gerçekleştirilecek yatırımlarla ekonomik büyüme, sosyal gelişme ve istihdam artışı sağlanarak bölgede yaşayan vatandaşlarımızın refah, huzur ve mutluluğunun artırılması ve bölgeler arası gelişmişlik farkının azaltılması amaçlanmaktadır. DAP Eylem Planı’nın amaçları, tarım, hayvancılık ve kırsal alanda yapısal dönüşümün temellerini güçlendirmek, beşerî ve sosyal sermayenin gelişimini destekleyecek kurumsal kapasiteyi artırmak, işletmelerin rekabet gücünü artırmak, fiziki altyapıyı iyileştirmek olmak üzere 4 stratejik gelişme ekseni olarak öngörülmüştür. Değerli milletvekilleri, DAP, bölge illeri için uzun süre sadece konuşulan bir hayaldi. AK PARTİ iktidarı tarafından 2011 yılında atılan bir adımla bu hayal gerçekleşmiş ve bölge illerinin gelişmesi için faaliyetlerine başlamıştır. Başta Başbakanımız olmak üzere, Hükümetimize, DAP’ın bağlı olduğu Kalkınma Bakanımız Sayın Cevdet Yılmaz’a ve ekibine teşekkür ediyoruz. Erzurum başta olmak üzere, DAP’ın, 14 ilimizin gelişmesine büyük katkılar sağlayacağını düşünüyor, bu vesileyle 2013 yılı bütçesinin ülkemize, milletimize hayırlı olmasını diliyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Konya Milletvekili Sayın Mustafa Baloğlu. Buyurun.
KOP İdaresi 5018 sayılı Kanun’un 2 sayılı cetvelinde özel bütçeli kurum ve bir merkez teşkilat statüsündedir. Faaliyet merkezi Konya ili olan KOP İdaresi, Aksaray, Karaman, Konya ve Niğde illerinin kırsal ve kentsel alanını içine alan ve Türkiye alanının yaklaşık yüzde 8,3’ünü kapsayan 65 bin kilometrekarelik alanda görev yapmaktadır. Bölgenin sahip olduğu dinamik potansiyel bugüne kadar yeterince değerlendirilememiştir. Daha önce, sadece DSİ tarafından yürütülen sulama projeleri olarak bilenen KOP, KOP İdaresinin kurulmasıyla tüm sektörleri kapsayan, bölgenin hassasiyetlerini önceliğine alan, entegre yeni bir bölgesel kalkınma sürecine girmiştir. Çatalhöyük’te insanlık yerleşim alanlarının birine ve Selçuklu İmparatorluğu’na başkentlik yapmış, Hazreti Mevlânâ’nın hoşgörüsünün neşvünema bulduğu eşsiz kültürel, tarihî ve doğal değerlere sahip KOP bölgesinin tarih içinde oluşmuş birikimleri de değerlendirilip, bölgeyi 2023 ve 2071’e taşıyacak bir süreç başlamıştır. Bu süreç AK PARTİ hükûmetleri tarafından başlatılmıştır. GAP bölgesine yapılan büyük yatırımlar başlangıçta küçük barajlarla başlamış ve Hükûmetimizin GAP Eylem Planı’yla dev bir kalkınma hamlesine dönüşmüştür. Bu yatırımlar DAP, DOKAP için de böyle olacaktır. Bu bakımdan, Sayın Başbakanımız ve Kalkınma Bakanımız ile ilgili tüm bakanlıklara teşekkür ediyoruz. KOP’la ilgili ilk resmî ve detaylı çalışmalar 2008 yılında Başbakanlık genelgesiyle başlamıştır. Sayın Kalkınma Bakanımız, yaklaşık dört yıldır bölge kalkınmasıyla ilgili çalışmalar yürütmektedir. 2009 yılında taslak bir KOP Eylem Planı oluşturulmuş, bu plan resmen açıklanmasa da Orta Vadeli Program’da yatırım önceliğine alınarak son iki yılda bölgeye yatırımlar artmaya başlamıştır. Buna en önemli örnek, Mavi Tünel. Hepinizin de bildiği gibi, pazar günü Sayın Başbakanımızın da katılımıyla Bağbaşı Barajı’yla birlikte Mavi Tünel hizmete girecektir. Mavi Tünel, Göksu havzasını Konya kapalı havzasına bağlayan 17.034 metrelik bir tünel ve yaklaşık 2009’da başlayan tünel, gece gündüz yirmi dört saat esasına göre 235 işçimizin –personelimizin- çalıştığı ve Türkiye'nin yüz yıllık bir projesidir ve Mavi Tünel’in ilk bölümü olan Bağbaşı Barajı’yla birlikte Konya Ovası 184 milyon metreküp -ilk etapta- suyla buluşmuş olacak. Bunun akabinde yine Bozkır ve Avşar barajlarının da devreye girmesiyle Konya Ovası 414 milyon metreküp suya kavuşmuş olacak. DSİ, özel idare ve il tarım ve hayvancılık müdürlükleri ve diğer kamu kurumlarımızla, Konya Ovası’na su temini ve tasarrufu, tarım ve kırsal kalkınmanın geliştirilmesi amaçlı birçok proje, KOP tarafından eş zamanlı olarak yürütülmektedir. Biraz önce bir hatibin burada bahsettiği gibi, KOP, sadece bir sulama projesi değildir; KOP, Konya Ovası’nı, Aksaray, Niğde ve o alandaki bütün illeri içerisine alan bir kalkınma projesidir. Bunu buradan özellikle belirtmek istiyorum. KOP arazisi, 3 milyon hektarla tarım arazisi varlığı ve benzer alana sahip GAP bölgesiyle birlikte Türkiye’nin en önemli bölgesi olmasına rağmen, yağış ve su kaynakları bakımından Türkiye’nin en elverişsiz bölgesine sahiptir. Bölgede hektar başına düşen su miktarı, Türkiye ortalamasının üçte 1’ine, bölge yıllık yağış miktarı da Türkiye ortalamasının yarısından daha azına sahiptir. KOP bölgesi, Türkiye tarım alanlarının yaklaşık yüzde 12’sini, nadas alanlarının da yüzde 21’ini oluşturmaktadır. Bölge tarım alanlarının yüzde 70’inde kuru tarım yapılmaktadır. Bölgede hâlen kuru tarıma mahkûm 2,1 milyon hektar tarım alanı mevcuttur. Ülke genelinde bu kadar geniş tarım alanına sahip ve suyu bu kadar da yetersiz başka bir bölge mevcut değildir. Yeterli su temin edilmesi durumunda, Türkiye’nin gıda güvenliğini tek başına sağlayacak potansiyele sahip KOP bölgesinin bu temel sorunu kamuoyunca yeterince bilinmemektedir ve KOP projesiyle, Mavi Tünel Projesi’yle birlikte bölgenin daha birçok mavi tünellere ve birçok sulama projelerine ihtiyacı vardır. KOP vasıtasıyla inşallah önümüzdeki yıllarda biz bunları gerçekleştireceğiz. KOP Kalkınma İdaresinin 2013 yılı bütçesi 104 milyon TL olarak belirlenmiştir ve Konya Ovası’nda kuraklığın etkisinin azaltılması, sulamada etkinliğin artırılması ve üretimde verimliliğin yükseltilmesi, kuru tarım alanlarının rehabilitasyonu, kırsal kalkınmanın sağlanması amacıyla yürütülecek etüt proje ve uygulamalarda kullanılması hedeflenmektedir. KOP bütçesinin hayırlı olmasını diliyor, hepinize teşekkür ediyorum.
Gümüşhane Milletvekili Sayın Feramuz Üstün, buyurun.
Doğu Karadeniz Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı, 8 Haziran 2011 tarihinde 642 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kurulmuş Mart 2012 tarihinde idare, başkanının atanmasıyla fiilen görevine başlamıştır. Başkanlığın Giresun ili merkez olmak üzere, sorumluluk bölgesi, Gümüşhane, Artvin, Bayburt, Rize, Trabzon, Giresun, Ordu ve Samsun illeri olarak tanımlanmıştır. Proje bölgesi, toplam 48.256 kilometrekare alana ve 3 milyon 841 bin 474 kişi nüfusa sahiptir. Türkiye Cumhuriyeti ülke kaynaklarının kalkınma çabalarının da doğru kullanılmasını temin etmek, yerel dinamikleri ve fırsatları doğru kullanabilmek, yöre insanının kalkınma çabaları içinde yer alması ve entegrasyonu sağlamak amacıyla planlı kalkınma dönemi boyunca bölgesel kalkınma faaliyetlerine atıfta bulunmuş ve her dönemde bir veya birkaç bölgesel kalkınma projesi, programı yürütmeye çalışmıştır. Türkiye’nin 2007-2013 dönemini kapsayan Dokuzuncu Kalkınma Planı döneminde ekonomik büyümenin ve sosyal kalkınmanın istikrarlı bir yapıda sürdürülmesi ve plan vizyonunun gerçekleşmesi yolunda rekabet gücünün artırılması, istihdamın artırılması, beşerî gelişme ve sosyal dayanışmanın güçlendirilmesi, bölgesel gelişmenin sağlanması, kamu hizmetlerinde kalitenin ve etkinliğin artırılması gibi stratejik amaçlar gelişme eksenleri olarak belirlenmiştir. Yerel dinamiklere ve potansiyele dayalı kalkınma anlayışı çerçevesinde bölgesel gelişme politikalarında kalkınma idaresi başkanlıklarının temel görev ve amaçları arasında; merkezî düzeydeki politikaların daha uyumlu ve etkin hâle getirilmesi, yerel düzeyde kurumsal kapasitenin artırılması, ekonomik gelişme ve sosyal refahın ülke genelinde dengeli bir şekilde yayılması, bölge dışına göç eğilimlerinin bölge içinde tutulması, nüfusun mekânda dengeli dağılımının sağlanması, kentleşmenin sağlıklı bir yapıya kavuşturulması, kırsal kesimde refahı artırarak, kır ve kent arasındaki sosyoekonomik gelişmişlik farklarının azaltılması yer almaktadır. Bu yaklaşım çerçevesinde, ülkemizde mevcut bölgelerarası gelişmişlik farklarının azaltılması, bölgesel ve mekânsal nitelikleri de dikkate alan yatırım politikalarının tespit edilerek, kaynakların rasyonel ve etkin kullanımının sağlanması ve kalkınmanın yurt sathında dengeli şekilde gerçekleştirilmesi için bölgesel gelişme politikalarına özel bir önem vermek, Türkiye’nin her bölgesinde tamamlayıcılık, entegrasyon ve iş birliğini güçlendirmek, ekonomimiz içindeki rol ve fonksiyonunu artırmak, bölgesel ve küresel etkinliğini geliştirmek ve tüm bunların devletimizin temel öncelikleri arasında yer almasını sağlamaktır. GAP, DAP ve KOP projelerimiz gibi Doğu Karadeniz Bölgesi Projemiz de, gerçekten, ülkedeki kalkınmanın çarpık olmasından kaynaklanan, kalkınmanın ülkenin bir bölgesine birikmiş olmasından, Anadolu’nun birçok ilinin hızla göç verip batı kısmına geçmesinden kaynaklanmıştır. Kalkınmanın bu sakin bölgelere daha da yayılmasını… Çünkü biz biliyoruz ki vergimizin yüzde 90’ına yakınını 8-10 tane ilden elde ediyoruz. Gayrisafi millî hasılamızın yine büyük bir oranı 8-10 tane ilden. Bir ülkenin bu şekilde çarpık kalkınmayla kalkınmasına devam etmesinin mümkün olmadığını biliyoruz. Onun için, ülkenin her bir tarafının, dört bir tarafının daha sağlıklı kalkınması için özellikle zorunlu kamu hizmetlerinin Anadolu’nun daha sakin illerine aktarılmasını, bunun ülkenin geleceği için, Türkiye’nin geleceği için çok önemli olduğuna inanıyorum. Askerî birliklerimizden tutun da, buna benzer kamu hizmetlerinin Anadolu’nun en ücra köşesine kadar yayılmasının, büyük şehirlerden çıkarılarak daha etkin değerlendirilmesinin bu ülke ekonomisi için, kalkınması için çok faydalı olacağını düşünüyorum. 2013 yılı bütçemizin hayırlı uğurlu olmasını temenni ediyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi, Barış ve Demokrasi Partisi adına Muş Milletvekili Sayın Demir Çelik. Buyurun.
Sayın Başkan, çok saygıdeğer milletvekilleri; Sağlık Bakanlığının 2013 bütçesine ilişkin söz almış bulunmaktayım. Şahsım ve grubum adına hepinizi saygı ve sevgiyle selamlıyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; AKP iktidarı 2000’li yılların başında gerek Türkiye'nin jeostratejik gerek jeopolitik konumundan kaynaklı avantajların rüzgârını arkasına alarak gerekse küresel boyuttaki gelişmelerin ortaya çıkardığı bir kısım fırsatları, olanakları amacına uygun değerlendirmeyi bilerek gerekse ulus-üniter devletin çözemediği, ertelediği ve ötelediği bir kısım sorun ve problemlere vurgu yaparak gerekse de o dönem ülkede yaşanan siyasal ve ekonomik krizden kaynaklı yönetememe iradesinin açığa çıkardığı bir arayışın ürünü ve eseri olarak iktidarda. On yıldır toplumda beliren sağlıktan emeğe, eğitimden kente, belediyeden yerel yönetimlere dair birçok beklentiyi ve umudu çözecekmiş gibi görünerek, çözüm umudunu yaratıp pazarlayarak bugünlere geldi. Bugün de üzerinde tartıştığımız, konuştuğumuz sağlık dâhil olmak üzere hâlâ çözüm bekleyen, çözümsüzlüğün ortaya çıkardığı siyasal ve toplumsal krizle de toplumun âdeta geleceğini karartan, umudunu ve geleceğe bakış açısını da değiştiren bir muhtevaya, bir içeriğe sahiptir. Bugün, küreselleşmenin açığa çıkardığı bir kısım dinamiklerin de gücünü yanında hissediyor olmasından kaynaklı, küresel neoliberal politika anlamıyla piyasalaştırmanın, taşeronlaştırmanın ve ticarileştirmenin hüküm sürdüğü bu ilişkiyi sağlıkta da maalesef görev edinmiş, devreye koymuş, sağlık alınıp satılan bir metaya dönüştürülmüş bulunmaktadır. Hâlbuki dünya literatüründe -bildiğimiz kadarıyla- sağlık, insanın bedensel ve ruhsal olduğu kadar, siyasal ve sosyal de iyi olma hâlidir. Sosyalden kastedilen çok geniş bir yelpaze, eğitimden dezavantajlı gruplara, emekliden çalışanlara, yoksullardan ezilenlere dek, onların ekonomik, demokratik, sosyal ve siyasal taleplerinin karşılanmasıdır. Siz, bireyin bu temel taleplerini karşılamadığınızda birey iyi olma hâlinden yoksun kalmış olur, yoksul kalan bireylerden müteşekkil olan toplumu da sağlıklı bir toplum, sağlığı yerinde olan bir toplum, sağlığı iyi olan bir toplum noktasında tutamazsınız. İşte, bizim de yaşadığımız, yaşamak zorunda bırakıldığımız ilişki tam da bu. Bu çerçevede soruna yaklaşıp yeni parametrelerle sorunu çözüme kavuşturmak gerekirken, geçmiş hükûmetlerin yaptığına benzer, durumu idare eden palyatif çözümlerle işin üstünden gelmeye çalıştı. “Sağlıkta Dönüşüm Projesi” olarak bize sunulan böylesi bir arayışın ve ihtiyacın yeniden umut olarak bizlere pazarlanmasıyla neticelendi. Bu anlayış kendisinin genel sigorta ya da kamu hastane birlikleri ya da aile hekimliği alanlarında da işlevsiz kalmasına neden olmuştur. Çünkü çocuk baştan sakat doğmuştur, toplum esas alınmamıştır, biriken ve çözüm bekleyen sorunları neştere tabi tutarak radikal çözüme kavuşturması bekleniyor iken, o daha durumu ve günceli kurtaracak, seçime endeksli ve oy tahvilini esas alan bir anlayışla soruna yaklaşmıştır. Genel sağlık sigortasıyla sosyal devlet olmanın gerekliliğini yerine getireceğine, yani nitelikli, erişilebilir, parasız sağlık hizmetini sağlayacağına, yine, yeşil kart uygulaması, BAĞ-KUR, SSK, Emekli Sandığı arasındaki ilişkileri ve çelişkileri hâl yoluna koyamayıp çözemeyen, parasız sağlıktan toplumunu, halkını mahrum tutan bir noktada kalmıştır. Aynı şekilde, devlet hastanelerinin, üniversite hastanelerinin bürokratik iş ve işlemlerine erişilebilir nitelikli sağlık hizmetlerinin üretilmesinin temel altyapısını sağlayacağına, özelleştirme politikalarının ürünü olarak kentin herhangi bir yerinde yükselen şaşaalı binalar içerisinde, ticaret erbabının kâra dayalı ilişkisine hapsedilen, mahkûm kılınan, alınıp satılan bir hizmetle, bir sağlık hizmetiyle vatandaşını, toplumu karşı karşıya bıraktırmıştır. Bu da bugün, çokça dile getirildiği şekliyle “sağlıkta şiddet”in yaşanmasına, vatandaşla sağlık emekçileri arası çelişkinin, çatışmanın yaşanmasına neden olmuştur. Keza, aynı anlayışı aile hekimliği konusunda da görmek mümkündür. “Birinci basamak” olarak adlandırılan, bu yönüyle de kişinin ulaşabileceği ve sorunun kolay çözüme kavuşturulabileceği bir ilişki olarak düşünülmüş olmasına rağmen, eczacılara verilen görev gibi, hekimler de devletin tahsildarı durumuna gelmiş, ona kâr kazandıran, onun mevcut, var olan alacaklarını tahsilatla mükellef bireyler hâline getirilmiştir. Bu, şiddete yol açmıştır. Bu, hukuksuzluğa yol açmıştır. Bu, tıp öğrencilerine uygulanan siyasal operasyon gibi bir operasyonla da neticelenmiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; şu anda, Türkiye cezaevlerinde, parasız sağlık hizmeti istedikleri için, parasız olmasıyla birlikte nitelikli sağlık hizmeti üretmek adına mesleki faaliyetlerini yürüttükleri için onlarca tıp öğrencisi cezaevinde. Hukuksuz, siyasi operasyonla kaç yıl, ne kadar ceza alacağı bilinmez bir noktada tutulmuşlardır. Aynı anlayışla bugün, cezaevlerinde, 550 siyasi tutsak ağır hastalıkla karşı karşıyadır. Bunların tedavisini kolaylaştırıp onların nezih mekânlarda tedavi koşullarına kavuşturulması gerekirken, ihmal edilen, es geçilen bir anlayış olarak bugüne kadar 94 kişinin yani devlete emanet olan 94 siyasi tutsağın ölümüyle sonuçlanmıştır. Bu da bize gösteriyor ki bütün bu yaşanmışlıklardan hareketle, sağlık, bir toplumun olmazsa olmazı noktasındaysa, biz, dünün algıları ve anlayışlarıyla bu soruna yaklaşamayız. Biz, idari ve siyasi yapıyı, tarihsel gelişmişliklere uyarlı; biz, idari ve siyasi yapıyı evrensel hukuka uygun, toplumun ihtiyaçlarını karşılayacak demokratik katılımcılığa tabi tutmadığımızda sorunla uğraşırız. Aktörler değişir, partiler değişir, doksan yıldır değişen idari siyasi yapı olmadığı sürece de gelen gideni aratır noktasında bir durumla karşı karşıya bıraktırırız. Bin yılımızı sorgulayalım. Bin yıldır yeryüzünde, dünyada olduğu gibi Anadolu’da da beylikler vardı, tarihsel ihtiyaç gereği imparatorluğa evrildi, tarihsel gelişmişliğin neticesi olarak imparatorluklar, Sanayi Devrimi’nin ürünü ve eseri olarak ulus-üniter devletlere ayrıştı. Ulus-üniter devletlerin katı merkeziyetçi, retçi, tekçi anlayışından hareketle de hâlâ siyasal ve toplumsal istikrar aranıyor. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; toplumsal ve siyasal istikrar basit ve türdeş değildir. Aksine, karmaşıktır, çeşitlilik arz eder. Yani, toplumun çok kimlikli, çok kültürlülüğüne dayalı bir istikrar sağlanamadığında, onun koşulları, objektif koşulları yaratılamadığında, çatışmaların, çelişkilerin, açmazların, dolayısıyla da kriz ve kaosların önüne geçmek mümkün değildir. Yapılması gereken, küreselleşmenin açığa çıkardığı yeni paradigmayı yani merkeziyetçi katı yapılar yerine yerindenlik ve yerellik ilkesine bağlı olarak her kimliğin, kültürün, inancın, dinin kendini öz yönetim organlarıyla yönetebildikleri yeni bir mekanizma bizim sorunumuza cevap verir. Bakınız, İkinci Dünya Savaşı’nda altüst olan bir Avrupa Birliği söz konusu. Almanya’dan Fransa’ya, Avusturya’dan Belçika’ya, Hollanda’dan Polonya’ya dek Avrupa bir yıkımı yaşadı. Bu yıkım siyasaldı, ekolojikti, demokratikti ama Avrupa, bu yıkımdan dersler çıkararak, küreselleşmenin de verdiği fırsatları değerlendirerek idari ve mali özerkliğe sahip yerel yönetimlere yöneldi, merkeziyetçi ve katı yapıdan kendisini bölgesel özerk yönetimlere evirdi. Ulus-üniter devletlerin karakteristiği gereği onlar vatanı, devleti, ulusuyla bölünmezdirler. Bugün, bunlar, Türkiye Cumhuriyeti’nde de Anayasa’nın 1’inci, 2’nci, 3’üncü maddesinde ifadesinde bulduğu şekliyle yoğunca vurguladıkları temel konulardır. Kürtler olarak bizler, BDP olarak, siyasal parti olarak biz, bugünün artık devletin insanlığın ve toplumun mutluluğu için olmazsa olmaz olmadığını, devletin çok da kutsandığı gibi insanlığa mutluluk getirmediğini, bu yönüyle de esas olması gerekenin toplum olduğundan hareketle, devleti öngören bir siyasal projeye sahip değiliz, devletin bölünmesi, parçalanması gibi bir siyasal jargonun da dilin de sahibi değiliz. Ama gelişen dünyanın bu yeni yarattığı fırsatları halklarımızın ve toplumumuzun yararına çözme iradesini geliştiremediğimizde bütçemiz sağlığa, eğitime gideceğine savaşa ve savaş araçlarının yeniden devreye girmesine, çatışmaya, yoksunluklara yol açar. Hâlbuki, ulusun demokratik ulus olması temelinde onun da bölünmezliği üzerinden idari ve siyasi yapının meşru demokratik taleplerin karşılanması temeline çok da itiraz edildiğinin aksine, bölgesel yönetimlerle kendisine fırsat vermesi mümkün olabilir. Bu, Türkiye’de yaşayan 75 milyonun; Türk’ünden Kürt’üne, Arap’ından Laz’ına, Çerkez’inden Roman’ına, Alevi’sinden Hristiyan’ına, İslam’ından Süryani’sine herkesin kazancı olacaktır. Söz konusu olan, devletin bölünmüşlüğü üzerine, devletin parçalanmışlığı üzerine yeni bir paradigma değil; devlet vardır ama devletin yanında demokrasi de olmalıdır. Devlet demokrasiye duyarlı olmalıdır. Demokrasiye duyarlı olan devletin yanında, yanı başında halklar, kimlikler, inançlar kendini; öz gücüne dayalı olarak öz ihtiyaçlarını, yeterliliklerini sağlayan bir mekanizmayla devlet fırlar, güçlenir ama bu devlet topluma tahakküm kurmak, onu hiyerarşiye tabi tutmak üzerine büyümez. Toplumun ihtiyaçlarını karşılamaya endeksli olacaktır. Böylesi bir devletin Türkiye’de var olması Orta Doğu’da da küresel emperyal güçlerin çıkarının gereği olarak dizayn edilmek, şekillendirilmek istenen Orta Doğu yerine, Orta Doğu’nun ulus-üniter yerine demokratik konfederal ilişkilerle, nasıl ki biz Fransa’ya indiğimizde, Almanya’ya, Belçika’ya; Avusturya’ya indiğimizde Danimarka’ya, İsviçre’ye gidebiliyorsak; sınır kontrolü, gümrük kontrolü, pasaport kontrolü yokken, ulus-üniter sınırlar için insanlar birbirlerini öldürmüyorken -aksine birlikten güç doğar- çoklu birlik içerisinde olmanın verdiği demokratik normaliteyi harekete geçirerek bu sorunu çok daha özgür, çok daha mutlu bir topluma evirebiliriz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bu açıdan Barış ve Demokrasi Partisi olarak biz, ister sağlık bütçesi ister eğitim bütçesi olsun isterse başka bakanlıkların bütçesi olsun hayırlara vesile olması dileklerimizi iletiriz ama bu hayır, doksan yıldır bize ölüm, bize gözyaşı, bize kurşun olarak geri döndü. Bunun son bulması bu Meclisin siyasal iradesiyle mümkündür. Meclis, sadece genel başkanların emir ve talimatlarıyla, onların söylemleriyle harekete geçebilen bir irade olmamalıdır, aksine, kan akıyorsa, ölüm yaşanıyorsa ve yaşanan ölüm ve kanın bizatihi tarafları birbirine kardeşlik hukukuyla bağlı olduğunu söylüyorlarsa, insani de, İslami de olan, bu kardeşlik hukukuna dayalı, eşit, özgür vatandaşlık temelli bir sorunu çözmelidir. Yoksa, yaşadığımız otuz yılın kayıplarıyla bir otuz yılı daha yaşamak, bize kaybettirdiği gibi çocuklarımıza, torunlarımıza da kaybettirecektir. Sorun bu kadar can yakıcı iken, 2013 yılında, biz, bu ve benzeri siyasal projelerimizi tartıştığımız, ortaklaştırdığımız bir Meclisi hayata geçirir, gerçekleştirebilirsek, inanın hepimizin yüreğini acıtan bu sorunun demokratik, barışçıl çözümünü sağlamak mümkündür, ama ötesi, duygu kopuşunun, duygudaşlığın kopmaya başladığı bir noktada, siyasal kopuşun değil Türklere, Kürtlere hiçbir faydası olmayacaktır, olan yoksul Kürt ve Türk çocuklarının ölümüne olacaktır. O açıdan, yol yakınken, zaman geçmemişken, savaş bütçesi olarak yorumladığımız 2013 bütçesi, Millî Güvenlikten Millî İstihbarat Teşkilatına, güvenlik ve asayişçi politikaları uygulayan İçişleri Bakanlığından Millî Savunma Bakanlığına kadar, bu bütçenin yarıdan bir fazlasını götüren yerine, savaş yerine, çatışma ve çelişkiler yerine barışın konuşulduğu, barışın yeşertildiği, özgürlüklerin hayat bulduğu bir Türkiye tahayyülüyle gerçekleştirilmesine uygun bir bütçe olmalıydı. O anlamıyla bütçe, bu hâliyle sorun ve sorunlarımızı çözmekten uzak olduğu gibi, sağlıkta yaşanan problemlerin de çözülmesine, aşılmasına fırsat verebilecek niteliklerden uzaktır, çünkü sağlık, her şeyden önce nitelikli, erişilebilir, parasız olmalı. Parasız, nitelikli ve erişilebilir olmayan bir sağlık, onun üzerinden bireyin psikolojik, sosyal ve siyasal travmalarını eklediğinizde ortaya çıkacak olan da siyasal ve sosyal travmaları aşamayan bir toplum gerçekliğiyle bizi karşı karşıya bırakacaktır. Yeri gelecek cinneti duyacağız, yeri gelecek intiharı duyacağız, yeri gelecek şiddet ve şiddet argümanları ve araçlarıyla birbirlerini yok etme üzerine… Yani ektiğimiz rüzgârın fırtınasını biçeceğiz, yani düşmanlığı körükleyen, düşmanlık üzerine oluşturulan bir dünyayı birbirimize dar etmenin yoluna bakacağız. Hâlbuki, insan olmaktan ileri gelen temel haklara saygılı olmak, insan hakları noktasında egemenin hak olarak gördüğü hakların, ezilene de, mağdura da, mazluma da tecelli etmesi bu dünyanın bizatihi gerçekliğidir. Bırakın İslam dinini, beğenmediğimiz, eleştirdiğimiz, yeri geldiğinde “kâfir” dediğimizin bile ötekisine saygı duyduğu, empati yaptığı, onu kucaklayıp kapsadığı bir noktada, sevgi ve barış dini olarak övünç duyduğumuz İslam dininin mensupları olarak bunca çatışmanın, bunca kanın, bunca ölümün izahatını vermek durumundayız. İzahata muhtaç bu konuda söyleyeceğimiz sözler olmalıdır çünkü biz siyasi partileriz. Siyasi partiler, siyasi programlarının, ideolojik, siyasal perspektiflerinin ışığında toplumun önünü aydınlatamazsa, topluma doğru öncülük yapamazsa toplum kaybeder, hepimiz kaybederiz. Buna fırsat vermemek adına bir kez daha, savaş bütçesi olmasına rağmen bu bütçenin savaşa değil barışa fırsat vermesi dileklerimi iletiyor, özgür yarınlarda eşit, özgür vatandaş olabildiğimiz bir demokratik cumhuriyet dileklerimle saygılarımı sunuyorum.
Diyarbakır Milletvekili Sayın Altan Tan. Buyurun.
Değerli arkadaşlar, Doğu Anadolu Projesi (DAP) ve Konya Ovası Projesiyle başlamak istiyorum. Doğu Anadolu Projesi (DAP) 16 ili kapsamakta ve Türkiye yüzölçümünün yüzde 21’inde yaşamakta olan 5 milyon 634 bin 772 kişiye hitap etmektedir. Bu nüfus da ülke nüfusunun yaklaşık olarak yüzde 9,3’üne, yine yaklaşık bir ifadeyle onda 1’ine tekabül etmektedir. Değerli arkadaşlar, çok eski, benim gençliğimde bir şarkı vardı “Bütün aşklar tatlı başlar.” diye. Bütün projeler de tatlı başlıyor yani DAP projesi de böyle, Konya Ovası Projesi de böyle. Ama ondan sonra, biraz zaman geçtikten sonra bakıyorsunuz, bu aşk ve meşk ile ortaya konulan projelerin neticeleri ne? Ortada elle tutulur, somut bir şey yok. Biz eleştirdiğimiz zaman iktidar çıkıyor, rakamlar veriyor bize. Tıpkı eski başbakanlardan Süleyman Demirel’in yaptığı gibi, milyonlar, milyarlar, dolarlar, TL’ler, marklar, avrolar havada uçuşuyor, mukayeseler yapılıyor ama sonuç ne? Yani bir yekûn çizgisi çekin, ne oluyor? İşte, ne olduğunu söyleyeyim size. Bugün DAP’tan örnek vereyim. Erzurum, yine benim üniversite yıllarımda, 450 milletvekili vardı o zaman Türkiye’de, 9 milletvekili çıkarıyordu, şu an 550’ye çıkmış milletvekili sayısı -Sayın Sağlık Bakanı da Erzurum Milletvekili, biliyor bunları- bugün 6 milletvekili çıkarıyor. Aynı durumlar, Erzincan da böyle. Yine, Kars, Iğdır, Ardahan, Ağrı… Ben dün gece İnternet’ten Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemine girdim yani devletin kendi tespit ettiği rakamlara göre bugün Ardahan’da yaşayanların -il olarak, vilayet olarak diyorum- 2 misli kadar bir nüfus Ardahan dışında yaşıyor. Sadece İstanbul’da 226 bin Ardahanlı yaşıyor. Tabii, bu rakam her gün artıyor. Bu dediğim rakamlar 31/12/2011 rakamları. Kars’a bakıyorsunuz, durum aynı; Iğdır’a bakıyorsunuz, durum aynı; Erzincan’a bakıyorsunuz, durum aynı. Sadece Bursa’da -ki AK PARTİ’nin Erzurumlu bir Bursa milletvekili de var- 105 bin Erzurumlu yaşıyor, yine Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemine göre. Şimdi, şunu diyebilirsiniz: “Ya kardeşim, bütün cumhuriyet döneminin kabahatini gelip bizden mi soruyorsunuz?” Tamam, doğru. Daha yakın bir mukayese yapalım. Gelelim, ne zaman iktidar oldunuz? 2002’de oldunuz. Haydi, iktidar olduğunuz gün yatırım yapıp bunları engelleme gücünüz yoktu, doğrudur, o da doğru. E, nereden başlayalım? Beş yıl da size avans verelim, gelelim 2007 senesine, 2007 ile 2012’yi mukayese edelim. Bu göç hâlen devam ediyor, boşalma devam ediyor. Peki, nerede bu projeler? Ve üstelik bu rapor nerede hazırlanmış? Erzurum Atatürk Üniversitesi, Elâzığ Fırat Üniversitesi, Malatya İnönü Üniversitesi, Kars Kafkas Üniversitesi ve Van Yüzüncü Yıl Üniversiteleri 2002 senesinde, sözde, dört başı mamur bir rapor hazırlamış. E, ne yapılmış? Çok şey yapılmış. Şimdi yani biraz sonra göreceksiniz, Hükûmet adına çıkan bakan bir sürü rakam verecek size; trilyonlar, katrilyonlar, milyar dolarlar. Rakamları şaşırdık zaten, altı sıfır atıldı, birbirine karıştı. E, peki, netice ne, netice; netice ne? Yani bu insanlar hâlâ o bölgeyi bırakıp da niye başka tarafa gidiyorlar? Bu, Doğu Karadeniz için de böyle; bu, Konya için bile öyle yani Konya’nın bugün merkezi büyüyor ama Konya’nın da 16 olan milletvekili sayısı 14’e düştü, daha yeni düştü, geçen sene. Aynı durum Konya için de söz konusu. Yani ben GAP üzerine şu an çok fazla bir şey söylemek istemiyorum. Benden sonra söz alacak sevgili arkadaşım Urfa Milletvekili İbrahim Binici GAP’la ilgili çok daha tatmin edici bir konuşma yapacak, rakamlar verecek ama Konya Ovası da, Doğu Karadeniz Projesi de, DAP projesi de işte ortada. Yine, Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemine göre 485 bin Giresunlu İstanbul’da, 490 bin Ordulu İstanbul’da -kâğıda bakarak da söylemiyorum bunları yani ezberden söylüyorum- 730 bin Sivaslı İstanbul’da. Peki, niye böyle?
Fabrikalar İstanbul’da.
Şunun için böyle arkadaşlar: Doğru düzgün bir planlama yok. Şimdi, bir ara Sayın Başbakan diyordu ki: “Efendim, İstanbul’a vize koyabiliriz.” Sonra ne olduysa yani müteahhitler, etrafındaki müteahhitler “Aman, bu kadar yağma, talan var, sen vizeden bahsediyorsun. Bırak, daha fazla insan gelsin, daha fazla bina yapılsın. Bir boğaz yetmedi, bir boğaz daha yap. 10 milyonluk İstanbul yetmez, 13 olsun, 23 olsun. Çamlıca’dan tut, Beykoz’dan tut, Sarıyer’den tut, Kilyos’tan tut, Ümraniye, Çekmeköy’den tut, Sultanbeyli’ye kadar her tarafı talan edelim, imara açalım; İstanbul’da soluklanacak bir yer kalmasın, para kazanalım, bırak gelebildiği kadar insan gelsin…” Peki, hani cazibe merkezleri? Denizli, Konya, Samsun, Adana, Mersin, Konya, Diyarbakır, Urfa, Antep, Erzurum, Van, Aydın cazibe merkezi yapılacaktı, planlamalar olacaktı. Kaç senedir iktidarsanız? On bir sene. Kaç sene daha bekleyelim? 2071’e kadar. Değerli arkadaşlar, yani bu rakamları konuşurken lütfen neticeleri de söyleyin. Karadeniz otoyoluna 5 milyar dolar harcandı. Her sene yağmur geliyor, sel vuruyor, yolu alıyor, götürüyor denize. Batman, Diyarbakır ve Mardin’den geçecek Urfa-Habur otoyolu için 5 bakanla görüştüm -teşekkür ediyorum, randevu verdiler yani Ulaştırma Bakanı da dâhil- bir Karayolları Genel Müdürünü aşamadım. Niye efendim? Biraz daha para gidecekmiş. Sen bugün Rize’yle-Erzurum arasına yaptığın tünele harcadığın paranın yarısı kadar fark çıkmıyorsa bu projede, Karayolları Genel Müdürü gel hesap ver. Bizim Diyarbakır Milletvekili Sayın Mehmet Mehdi Eker de diyor ki: “Bu iş bitti, bizim istediğimiz gibi olacak, bu otoyol Diyarbakır’dan ve Batman’dan geçecek.” Hani geçecekti? Bugün haritalar geldi, elimde Karayollarının resmî mührü olan etütler var, projeler var, koyuyorum ortaya bakanın dediği gibi bir şey yok. Bakın, Sayın Bakanım, bu projeler elimde, devletin projeleri, yok böyle bir şey. Diyor ki: “Biz Ulaştırma Bakanıyla konuştuk, böyle olacak.” Karayolları Genel Müdürüne gidiyoruz, diyor ki: “Benim dediğim olacak.” Gelen resmî projelerin hepsi mevcut duble yol, ki otoban standardında, şu an Urfa’dan Habur’a giden, onun yanına 1 kilometre, 2 kilometre, 3 kilometre aralıklarla geçen paralel bir yol daha koyuyor, 300-500 milyon doların hesabını yapıyor. Öbür tarafta ise 5 milyar doları sel alıp götürüyor canı sıkıldığı vakit. Değerli arkadaşlar, Doğu Anadolu’yla ilgili de ciddi projeler yapılması lazım, Karadeniz’le ilgili de yapılması lazım, Konya Ovası’yla ilgili de yapılması lazım, GAP’la da ilgili yapılması lazım. Yani niye yapılması lazım? Eğer 75 milyon insan biz bu memlekette beraber yaşayacaksak, bu işin dengeli, sistemli, planlı, programlı olması lazım. Bugün, İstanbul’un yarısının boşaltılması lazım. Silahla, tehditle, vurarak, öldürerek değil, vize koyarak değil, siz cazibe merkezleri kurarsanız… Ben, yirmi beş sene İstanbul’da yaşadım, 4 tane amcam, babaannem, dedem 1955’ten beri İstanbul’da. Yani İstanbul’un taşını, toprağını her şeyini sizden fazla biliyorum. Ama yazık! Cazibe merkezleri kurulacak; limanlar, otobanlar, fabrikalar, sanayiler, ithalat- ihracat merkezleri bunların hepsi planlanacak, ona göre bu nüfus bir yere yığılacağına, talan olacağına belli bir denge kurulacak. İşte Almanya. Yani, hemen hemen 550 milletvekilinin belki 500 tanesinin gördüğü yer, Almanya. Bizim üçte 1’imiz kadar toprağı var yuvarlak, 330 bin küsur kilometrekare, 85 milyon nüfusu var. En büyük şehri ne kadar? Berlin ne kadar? Hamburg ne kadar? Daha 3 milyon, 4 milyon. Frankfurt’un merkezi 780 bin. Köln ve Düsseldorf 1’er milyon. Ama her şeyi planlamış, ilaç sanayisi bir yerde, liman işte Hamburg’da, öbür finans merkezi Frankfurt’ta, bunun hesabı kitabı yapılmış. Peki, Kalkınma Bakanlığı, Ekonomi Bakanlığı, Devlet Planlama Müsteşarlığı ne yapıyor? “Efendim, biz İstanbul’da senede bilmem şu kadar milyar dolar yatırım yaptık, 50 milyar dolar yaptık, 30 milyar dolar yaptık, 80 milyar dolar yaptık.” Ya bu 80 milyonun yarısıyla sen bu Anadolu’daki cazibe merkezlerini bir şekle oturtabilirsen herkes insanca bir hayat sürer. Bugün, mühendis olanlar bilirler, nüfus arttıkça bir nüfus katsayısı vardır bütün dünyada, Tokyo’da da New York’ta da Paris’te de Şanghay’da da. Büyük şehirlerde, yaşanılabilir bir şehir yapabilmek için, kişi başına -yani mukayeseli bir rakam veriyorum ben- 5 lira harcamanız gerekiyorsa, bu dediğim daha küçük ölçekli yani 1, 2, 3’er milyonluk cazibe merkezlerinde harcayacağınız para 5 yerine 2’ye düşüyor. Birim başına düşen harcama yani tünel, köprü, baraj, su kanalı, işte arıtma, vesaire, vesaire, vesaire. Şimdi, biz bunları konuşacağımıza, bunları tartışacağımıza, sadece demagojik laf cambazlıklarıyla “Şu oldu, bu oldu, bu kadar para harcandı, şöyle oldu, böyle oldu.” Peki, olduysa bu kadar insan hâlâ niye evinde oturmuyor? Bunun da cevabını verin, söyleyin. Yani tekrar tekrar bu rakamları söylemek istemiyorum. Bugün, Adana’nın bile gelişme hızı durdu. Bakınız, geriye gitmiyor ama durdu Adana, önemli bir merkez. Değerli arkadaşlar, yine, bir önemli mevzu, mesela burada, Kalkınma Bakanlığının kuruluş amacı var, şurada, Kalkınma Bakanlığının. Burada, işte “Uluslararası kuruluşlarla iletişim içerisinde çalışarak ileriye dönük stratejiler geliştirmek, topluma perspektif sağlayan politika…” vesaire, bilmem ne, işte anlatıyor. Ondan sonra “Kamu yatırım politikalarını oluşturmak, yatırımlara ilişkin analiz ve araştırmalar yapmak, bölgesel yatırım modelleri geliştirmek…” vesaire vesaire. Peki, arkadaşlar, madem bu kadar görevi var bu bakanlıkların, bizim önümüze koyduğu şu an ne var? Yani bizi heyecanlandıracak, biraz evvel örnek verdiğim gibi, mesela bir Fransa, bir Almanya örneğinde olduğu gibi bizi heyecanlandıracak neler var? Hollanda üzerinden bir tartışma yapıldı. İşte, “Hollanda’nın toprakları Konya’dan küçük. Tarım ihracatı 80 milyar dolar. Bizim Türkiye'nin hayvansal ve tarımsal ihracatı 12 milyar dolar.” ve bir bakan çıktı cevap verdi -yani özrü kabahatinden büyük derler ya- dedi ki: “Efendim, 80 milyar dolar bunun ihracatı var ama peki bunun ithalatı ne kadar sordunuz mu? 60 milyar dolar.”
Bunu Başbakan söylüyor, Başbakan.
Yav kardeşim, tamam. Yani 80 milyar dolarlık ihracat yapmış ama 20 milyar dolar artısı var yine ve bu dediğin yer Konya kadar. Ben dün Viranşehir’deydim. Yani Urfa, Viranşehir, Kızıltepe, insan o topraklara baktığı zaman içi açılıyor içi, geleceğe ümitle bakıyor. Bu kadar büyük potansiyel… Peki, Kalkınma Bakanlığı, bugün sadece Ceylânpınar Devlet Üretme Çiftliğinin alanı 1 milyon 780 bin dönüm. Daha iyi anlatabilmek için -herkes rakam bilmeyebilir mühendisler gibi- 40 kilometreye 45 kilometre.
Sulanmış Harran Ovası var, boş duruyor.
Harran Ovası’nda ne oldu? Orada da su önce sadece Arap bölgesine verildi. Bakın, söylediğimiz vakit diyorlar ki: “Bunlar hemen işte Kürtleri getiriyorlar.” Kanalın yanı başından geçtiği Kürt köylerinde -yani ben arkadaşımın sahasına girmeyeyim, özür dilerim ama sorduğunuz için söylüyorum- Harran ilçesi olduğu gibi Araplardan müteşekkil. 26.567 geçerli oy var son seçimde, 26.567. Bizim adayımız ne kadar almış biliyor musunuz? 16 oy. Yav, Hamas’tan Hizbullah, Tel Aviv’de seçime girse daha fazla oy alır. İşte etnik ayrımcılık bu, bölgesel milliyetçilik bu. Rakamlarla konuşalım bunları, 26.567 oy. Bakın, önünüzde şeyler var, İnternet’ten girin, YSK’nın seçim sonuçlarına bakın. Memleket böyle bölündü yani.
Size oy vermeyince kötü mü oldu yani?
Hayır, kötü olmadı. Sandık başkanlarının çıkan oyları bile yırtıldı, atıldı yani orada Kürt sandık başkanı öğretmen var, memur var. Kötü değil, dünyada böyle bir örnek var mı? Sevgili arkadaşlar, işte sulama kanallarının da durumu bu.
Siz öyle konuşuyorsunuz da 30 tane milletvekili var AKP’de şu anda sizi dinleyen.
Şimdi, gelelim, mesela bu Doğu Karadeniz’deki işlere. 150 tane HES Trabzon’a yapılmış -yine buradaki rakamlarda- ve toplam 500’e yakın yani Rize’siyle, Gümüşhane’siyle, Artvin’iyle. Tamam, HES’leri yaptın, köyleri boşalttın, vatandaş çıktı, “Efendim, ben yatırım yapıyorum, çok iyi şeyler yapıyorum.” Peki, oraya bir faydası oluyor mu? Yani bu yatırımları, 500 tane HES’i yaptığın yere ekonomide bir artı değer sağlıyor mu, sağlamıyor mu?
Çantacılara sağlıyor.
Kime sağlıyor? İşte Ankara’da, bu tahsisleri aldılar burada, kimseye duyurmadılar. Ben, yeri gelince her seferinde söylüyorum, kusura bakmayın.
Milyon dolarlar uçuşuyor Altan Bey.
Otuz iki senelik inşaat mühendisiyim, kararname çıkıp HES’ler dağıtıldıktan sonra haberim oldu. Diyebilirsiniz: “Sen de yatıyormuşsun kardeşim, biraz uyanık olsaydın.” E ne yapalım, Allah da bizi böyle yaratmış.
Onlar gece dağıtılıyor da o yüzden görmediniz siz, gece dağıtılıyor.
Görmedim, haberim olmadı.
Kanun hükmünde kararnameleri de görmedik, 35 tane çıkardılar.
Değerli arkadaşlar, bugün, bakın -yine bunlar yani bakanlıkların kendi yazıları- bütün dünyada güneş enerjisine ve rüzgâr enerjisine ağırlık veriliyor ve buralarda yüzde 30 civarında teşvik veriliyor bunlara. Almanya’da -yani enerjisinin- yüzde 13, Avusturya’da yüzde 78, İngiltere’de yüzde 10, İsviçre’de yüzde 60, Portekiz’de de yüzde 39 enerji üretimi var. Yani, bilmeyenlere diyorlar ki: “Bunlar yatırıma karşı. Bunlar istemiyorlar ki memleketin elektriği olsun. Millet karanlıkta kalsın.” Kardeşim, bak, dünya nereden elde ediyor? Bak, rakamlar var. Tabii ki elektrik olacak yani biz kalkıp da mum lambasında kalmayacağız; sanayiye lazım, aydınlatmaya lazım, her şeye lazım bugün enerji. Dünya bugün, enerjiyi tartışıyor, konuşuyor. Ve gelelim Kalkınma Bankasına. Şimdi, sevgili arkadaşlar, 90 kişi bir kuzu yedik -yemez olaydık- kendi paramızla. Sayın Ahmet Türk kendi evinde davet verdi arkadaşlara, oturduk, mütevazı bir yemek yedik partililer, arkadaşlar bir köy odasında. Başbakan diline doladı, doladı, doladı; aldı götürdü, Halep’e götürdü, Şam’a götürdü, Kafkasya’ya götürdü, Balkanlara götürdü. Kalkınma Bakanlığının bir yılda yediği lahmacun ne kadar, biliyor musunuz? Sayın Özcan Yeniçeri soru önergesi vermiş, teşekkür ederiz. 71 bin lira, 71 milyar. Kalkınma Bakanlığının bir yılda yediği lahmacun miktarı.
Kuzu var mı?
Kuzu var, kebapçılar da var altta. Toplam 162 milyar 291 milyon bilmem ne kadar.
Kuzu kıymalı mı?
Devletin parasıyla kebap yiyorlar.
Kuzu kıymalı. Sayın Başbakanın Meclisteki odasına harcama yapılmış. Senede 2 sefer oturmuyor, senede 2 sefer Başbakan Meclisteki odasında oturmuyor. Yine, ben soru önergesi vermişim, AK PARTİ’li grup başkan vekili bana cevap vermiş. Ne kadar harcama yapılmış, biliyor musunuz? 330 milyar, 330 bin.
Kuzu cinsinden söyle.
Siverek canlı hayvan borsasına sorduk: “Bu 330 milyarla kaç tane kuzu alınır?”, dedi: “999 tane alınır.”
Bunlar sabah akşam kuzu yiyorlar o zaman.
Bir de Kalkınma Bakanının makam odası var…
Kalkınma Bakanlığının Müsteşarına 1 milyon 179 bin liralık lojman alınmış, müsteşara. Yahu, siz gelip milletvekillerinin evini yıktınız, gelip milletvekillerinin evini yıktınız; önce İstanbul’da dediniz ki: “Halkın içine karışsın, bu milletvekillerinin burnu yukarıda olmasın, belediye otobüsüne binsin.” Tamam, binelim.
Halkın içindeyim ben, misafirhanede kalıyorum.
Ee, ben de öyle. Misafirhaneler bize yer de vermiyor. Ya siz çok benim böyle nasırıma bastınız. Karayollarına diyorum ki: “Üç ay sonraya randevu ver.” DSİ misafirhanesine, Karayollarına, “Yok, yer yok.” diyor.
Uçakta bile bizi arkaya oturtuyorlar iktidar partisi milletvekili varsa.
Taraf gazetesi bile vermiyorlar.
Bir de Kalkınma Bakanının makam odası var.
Evet. Sevgili arkadaşlar, dert çok, konuşulacak mevzu çok. GAP’la ilgili olanlarına da sevgili arkadaşım İbrahim Binici devam edecek. Hepinize saygılar sunuyorum.
Şanlıurfa Milletvekili Sayın İbrahim Binici.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı kapsamında GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı bütçesi üzerinde söz almış bulunuyorum, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, evveliyatı daha geriye götürülmekle birlikte, 1977 yılında “GAP” olarak adlandırılan bu proje, bugüne kadar tam 23 hükûmeti geride bıraktı. Projenin yazılı amacı bölgeler arası dengesizliği gidermek, Güneydoğu Bölgesi’nin refah düzeyini artırmak ve insan kaynaklarını geliştirmek olarak açıklansa da Millî Güvenlik Kurulunda ele alınması ve tartışılması bu projenin daha başka amaçlar için kullanıldığı ipuçlarını vermektedir. Nitekim, Turgut Özal “Eğer bölge kalkınır, bölge halkı zengin olursa politik reaksiyonlar, çatışmalar sona erer.” diyerek Kürt sorununun bu proje arasındaki bağını ifşa etmişti. Esasen, Kürt sorununu ekonomik alana hapseden sakat anlayışın son yirmi beş otuz yıllık süreçte GAP’a yüklediği bu misyon zımnen de olsa bütün hükûmetlerin düşlerini süslemiştir. Bu nedenle, Kürt sorununa gerçekçi çözüm üretemeyenler her sıkıştığında ama her sıkıştığında sorunun çözümünde bir ezber olarak GAP’ı önlerine çıkarma gereğini duymuşlardır. Kırk yıldan bu yana süregelen GAP projesi bir yandan Kürtlerin gönlünü kazanma aracı olarak görülürken, diğer yandan da Kürtlerin kalkınması için uygulanan bir proje olarak sunulmuştur. Bu yönüyle yılan hikâyesine dönüştürülen GAP projesi Kürt oylarına talip olan her siyasetçinin dilinde pelesenk olmuş, siyasetçiler ve hükûmetler değişse bile GAP’ın bitirilmesi vaatleri hep baki kalmış ve hiç değişmemiştir. Değerli milletvekilleri, onuncu yılını geride bırakmış olan AKP hükûmetlerinin de işbaşına geldiği tarihten bugüne kadar GAP’la ilgili olarak çeşitli vaatlerde bulunduğunu sizler de biliyorsunuz. Bu vaatlerden sonuncusu 2008 yılının Mayıs ayında Başbakan Erdoğan’ın Diyarbakır’a yaptığı büyük çıkarmayla dillendirilmiştir. Başbakanın beraberinde götürdüğü yardımcıları dâhil 12 bakan, 50’yi aşkın milletvekili, meslek odası yöneticileri, valiler, yüksek mülki amirler, belediye başkanları, iş adamları, gazete ve yayın kuruluşları temsilcileriyle tam bir siyasi şova dönüştürdüğü paketi hepiniz hatırlıyorsunuz. Kürt açılımının bir parçası olarak da lanse edilen bu paket “GAP Eylem Planı” adı altında Başbakanın oldukça hararetli konuşmasıyla kamuoyuna açıklanmıştı. Başbakan Erdoğan, 2008-2012 yılları arasında uygulanacak eylem planıyla 1 milyon 60 bin hektar alanın sulanacağını, yılda 27 milyar kilovatsaat elektrik üretileceğini, kişi başı gelirin yüzde 209 artacağını ve toplamda 3 milyon 800 bin kişiye iş imkânı yaratılacağını hepimize tek tek açıklamıştı. Başbakan, bugüne kadar bölgeye yönelik birçok paket açıklandığını ve raporlar yayınlandığını, ancak bunların bir işe yaramadığını hepimize anlatmıştı. Başbakan, ilk defa takvimi belirlenmiş, kaynağı temin edilmiş bir eylem planının AK PARTİ iktidarları döneminde yapıldığını da gözümüzün içine bakarak ifa etmişti. Kendisinden önceki bütün iktidarları GAP konusunda kaynak bulamamakla, beceriksizlikle suçlayan Başbakan, GAP’ın kaynağını da çoktan temin etmişti bile. Başbakan, milyonlarca işsizin bulunduğu ama yararlanabilmesi için âdeta bin dereden su getirmesi istenen ve bu nedenle ancak bir avuç işsizin faydalanabildiği İşsizlik Fonu’na elini daldırarak kaynağı temin etmişti. AKP kadroları tarafından gecenin 03. 00’ünde verilen bir önergeyle İşsizlik Sigortası Kanunu’nda değişiklik yapılmış, Diyarbakır çıkarmasından hemen önce Başbakana gerekli kaynak da yetiştirilmişti. Kervanı yolda düzmeye alışkın olan, sonradan akılları başlarına gelen AKP kadrolarının unuttukları bir şey vardı. GAP Eylem Planı’nın 2008-2012 yılları arasını kapsadığını anlayan AKP kadroları, yapılan yasal değişiklikle yalnızca 2008 yılı için İşsizlik Fonu’na el atabilecekti. Peki, diğer yıllar için ne yapacaklardı? Bunu fark eden AKP, 2009 yılı ortasında İşsizlik Sigortası Kanunu’nda tekrar değişiklik yapma gereksinimini duydu. Bu yolla AKP’nin İşsizlik Fonu’ndan GAP’ı bahane ederek bütçeye aktardığı rakam 10 milyar 824 milyon liraya ulaşmıştı. Bu rakam Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanının açıklamalarından alınmış olup fonun kuruluş amacından kaynaklı olarak on yıl süreyle işsizlere ödenen paranın yaklaşık 2 katıdır. Değerli milletvekilleri, AKP uyanıklığıyla önce bütçeye gelir olarak kaydedilen, sonradan GAP'a aktarılan bu paralarla birlikte GAP Eylem Planı acaba ne durumdadır? Bu konuda doğal olarak başvurduğum yer şu anda bütçesini görüştüğümüz GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı resmî İnternet sitesi oldu. “GAP'ta gelinen son durum” butonunu tıkladım. “2010 yılı sonunda” notuyla verilen, bundan iki yıl öncesinin rakamlarından başka hiçbir şey bulamadım. Eylem planını açıklarken Başbakanın üç ayda bir rapor hazırlanacağı ve gelişmelerin anbean takip edileceği sözlerini hatırladım. Sadece bu iki örnek bile AKP kadrolarının GAP’ı 2009 seçimleri öncesinde siyasi şova dönüştürerek açıkladığı eylem planı yaklaşımının da ne kadar ikiyüzlü olduğunu göstermeye yetmiştir herhâlde. Değerli milletvekilleri, 2008 fiyatlarıyla GAP’ın tamamlanması için gerekli olan miktar 41 milyar 200 milyon TL olarak hesaplanmıştı. GAP eylem planlarıyla Hükûmetin hedeflediği 27 milyar liralık harcama yapılarak yılan hikâyesine dönüştürülen GAP’ı… Kalkınma Bakanı “2012 sonunda eylem planı için 18 milyar lira tahsis edildiğini ancak harcamaların 2011 yılı sonu itibarıyla 12 milyar liraya ulaştığını” ifade etmiştir. Değerli milletvekilleri, AKP’nin paketi de tıpkı kendisinden daha önceki hükûmetlerin paketleri gibi içi boş çıkmıştır. Aldığımız duyumlara göre AKP şimdi de GAP’a ilişkin olarak 2013-2017 yıllarını kapsayan yeni bir eylem planı hazırlığı içindeymiş. Şimdiden uyarmakta yarar görüyorum: Boşuna uğraşmayın çünkü GAP’a, bölgeye ve Kürtlere olan yaklaşımlarınız değişmedikçe bu projeyi bitiremezsiniz. Başlangıçta “yüzyılın projesi” olarak lanse edilen bu projenin odağında iyi niyet yok, çözüm yok, doğa yok, insan yok, Kürt yok. Bu projenin odağında aldatma var, tarihsel ve kültürel soykırım var, siyasi rant var, enerji var, sömürü var değerli arkadaşlar. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] En önemlisi de, bu anlayış devam ettiği sürece, projede yeri olmayan ve yıllardır kandırılmaktan usanmamış milyonlarca Kürt’ün ruhsal bağını aşmayacaktır, aşamayacaktır. Saygılar sunuyorum.
Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 40’ıncı Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Söz sırası, lehte olmak üzere Kilis Milletvekili Sayın Ahmet Salih Dal…
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 Yılı Bütçe Kanunu Tasarısı’nın 7’nci turunda yer alan kurumlar bütçesiyle ilgili olarak şahsım adına lehte söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle hepinizi saygıyla selamlıyorum. 2003 yılından itibaren bakanlığımız Sağlıkta Dönüşüm Programı’nı başlattı. Başlayan değişim ve dönüşüm hizmete yansıdı ve sonuçta, halkımız çok rahat, modern ve çağdaş bir şekilde sağlık hizmetlerini almaya başladı. Ülkemizde sağlık alanında çalışan insan gücü sayısı 2002’de 177.905 iken bu rakam bugün 461.877’ye yükseldi. Aşılama oranı yüzde 78’den yüzde 97’ye ulaştı. Anne ve bebek ölümlerinde ciddi bir şekilde gerileme oldu. Kamu hastanelerimizdeki nitelikli yatak sayısı 2002’ye oranla yaklaşık 6 kat arttı. Yine, 2002’de 481 olan 112 istasyon sayısı bugün 1.854’e ulaştı. 617 olan ambulans sayısı bugün itibarıyla 2.939’a ulaştı. On yıl önce ülkemizde ne helikopter ambulans ne de uçak ambulans vardı. AK PARTİ iktidarında Sağlıkta Dönüşüm Programı kapsamında 4 uçak, 19 helikopter ambulans olmak üzere 23 hava ambulansıyla sağlık hizmetlerini en iyi şekilde halkımıza sunuyoruz. Evet, sağlık hizmeti uygulamasıyla sağlık hizmetlerinde yeni bir çağ başlamış oldu. Artık, yatağa bağlı ve ağır engelli vatandaşlarımızın doktor ayağına gidiyor ve kendi evinde gerekli muayene ve tedaviyi gerçekleştiriyor. Acil ve yoğun bakım tedavilerini özel hastanelerde de ücretsiz hâle getirdik. Başta doktorlarımız olmak üzere tüm sağlık çalışanlarımızın özlük haklarında ciddi iyileştirmeler yaptık. Yine, sağlık planlarımız çerçevesinde dev şehir hastaneleri kuruyoruz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ülkemizin gelişme sürecini bütünlük içinde tasarlayan Kalkınma Bakanlığımız, ekonomik, sosyal ve kültürel gelişmenin dengeli ve sürdürülebilir olması misyonu ile çalışmaktadır. Bakanlığımız bünyesinde yürütülen GAP, DAP, KOP ve DOKAP projeleri ile bölünmüş yol, hızlı tren, metro, havaalanı, büyük ölçekli deniz limanı, içme suyu tesisleri, hastane yapımları, yeni kurulan üniversitelerin altyapıları, fiziki mekân ihtiyaçlarına ödenek tahsis edilmektedir. Benim de seçim bölgem olan Kilis’in de içinde bulunduğu Güneydoğu Anadolu Projesi, bu bölgemizin potansiyelini değerlendirmiş, yöredeki vatandaşlarımızın refahını ve yaşam kalitesini yükselterek ülkemizin ekonomik ve sosyal gelişimine katkıda bulunmuştur. Son yıllarda Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde önemli gelişmeler yaşanmaktadır. Bunun nedeni, GAP kapsamında, başta sulama olmak üzere, temel altyapı yatırımlarının, ekonomik ve sosyal gelişmeyi sağlayacak eylem ve projelerin büyük bölümünün tamamlanması amacıyla 2008 yılında uygulamaya konulan GAP Eylem Planı’dır. Eylem Planı kapsamındaki proje ve faaliyetlerin büyük bir bölümü gerçekleşmiş, belirlenen hedeflere büyük ölçüde ulaşılmıştır. Sulama projelerinde gözle görülür gelişmeler sağlanmış, enerji yatırımları da tamamlanma aşamasına gelmiştir. Bu gelişmelerin dışında, bölgesel kalkınma alanında geliştirdiğimiz programlarla bölgesel gelişmeler devam etmektedir. Bu kapsamda, KÖYDES, SUKAP, SODES ve Cazibe Merkezlerini Destekleme programları uygulamaktayız. Bu başarılı çalışmalarından dolayı her 2 bakanlığımızı da tebrik ediyorum. Değerli milletvekilleri, muhalefet milletvekillerimizden gelen eleştirileri dikkatle takip ediyoruz. Yapıcı eleştirilerinizden dolayı sizlere teşekkür ediyorum. Bu yapıcı eleştirileriniz hiçbir zaman bizi rehavete sevk etmeyecektir. Yıkıcı eleştirileriniz için de size teşekkür ediyorum. Bu eleştirileriniz bizim çalışma azmimizi daha da artıracaktır ama onur kırıcı, hakarete varan sözleri kim söylerse söylesin, onu da aynen sahibine iade ediyorum. Siyasetimizin özünde insan vardır. Bu nedenle, yaptığımız bütçe programlarımızı insan odaklı yapıyoruz.
Teşekkür ederim Sayın Dal.
Hiçbir güç kardeşlik bağlarımızın arasına nifak tohumları ekemez. En kötü günümüzde bile sırt sırta verip düşmana karşı durabilecek güçlü bir mayamız vardır. Ülkemizin birliği ve bütünlüğü için bir olacağız, iri olacağız ve diri olacağız. Bütçemizin hayırlara vesile olmasını diliyor, hepinizi saygıyla, muhabbetle selamlıyorum.
Buyurun.
Öncelikle 2013 yılı bütçemizin ekonomimize, milletimize hayırlı olmasını temenni ediyorum. Burada ortaya konan görüşmeler, fikirler, perspektiflerin önümüzdeki döneme ilişkin bizler için yol gösterici olacağını özellikle belirtmek istiyorum. Eleştiriler önemli. Eleştirilerle birlikte epeyce polemik de yapılıyor. O polemik kısmını bir tarafa bırakıyorum ama yapılan eleştirileri mutlaka çalışmalarımızda dikkate alacağız. Öncelikle perspektifimizi ifade etmek istiyorum size. Kalkınma Bakanlığı olarak nasıl bakıyoruz kalkınma meselesine? Biz, kapsayıcı bir kalkınmadan yanayız, bütün kesimleri, bütün toplumu hem gerçekleştiriliş biçiminde hem de sonuçları itibarıyla kapsayan, kucaklayan bir kalkınma anlayışından yanıyız. İki temel hedefi aynı zamanda gerçekleştirmeye çalışıyoruz. Bir taraftan dünyayla Türkiye arasındaki mesafeyi daraltmaya, gelişmiş ülkelere Türkiye’nin yaklaşmasını, daha fazla yakınlaşmasını sağlamaya çalışıyoruz, diğer taraftan ülke içinde değişik bölgelerimiz arasında yine gelir farklılığını azaltma yönünde gayret ediyoruz. Bakın, daha dün bir rakam yayınlandı, Eurostat tarafından hesaplanan bir rakam. Bunu özellikle bugün paylaşmak istiyorum: Çok önemli bir rakam, aslında Türkiye’nin toplam performansını çok iyi ifade eden bir rakam, Avrupa Birliğinin ortalama kişi başına geliri ile bizim kişi başına gelirimizin oranı. Bu, 2002 yılında, on yıl önce neymiş; bu sene, geçtiğimiz sene ne olmuş? Bu önemli bir gösterge çünkü uluslararası alanla kendinizi mukayese etmezseniz gerçek anlamda başarıyı ölçemezsiniz. 2002 yılında satın alma gücü paritesine göre Avrupa Birliği kişi başına gelirinin sadece yüzde 36’sına sahip olan Türkiye, 2011 yılında bunu yüzde 52’ye çıkarmayı başardı, tam 16 puanlık bir artış oldu. Şu anda Avrupa Birliğine üye olan Romanya, Bulgaristan gibi ülkelerden daha yüksek kişi başına gelire sahip Türkiye. Bu gerçekten son derece sevindirici. Bunu yaparken Romanya gibi, Bulgaristan gibi milyarlarca dolar Avrupa Birliği fonları da kullanmadık, kendi kaynağımızla, emeğimizle bu başarıyı sağladık. Rekabet gücünde 43’üncü ülke hâline geldik. Beşerî gelişme endeksinde hızlı bir şekilde gelişmeler sağlıyoruz yalnız orada eğitim bizi aşağıya çekiyor. Eğitimde de aldıkları kriter: 25 yaş üstü nüfusun örgün eğitimde geçirdiği süre ve beklenen okullaşma oranı. 25 yaş üstü nüfusun ne zaman okula gittiği, ne zaman bu şartları yaşadığını takdirlerinize bırakıyorum. Bu bir stok problemidir, son dönemde eğitimde sağlanan başarı maalesef o rakama gecikmeli bir şekilde yansıyacak. İnşallah on iki yıllık eğitimle birlikte, üniversitelerimize yaptığımız yatırımlarla birlikte önümüzdeki dönemlerde bu etkiyi daha fazla göreceğiz. Mevcut beşerî gelişme endeksinde yapısı gereği elli sene önceki performansın da etkisi var, son on yılın da etkisi var, dolayısıyla, buna bir bütün olarak bakmak durumundayız. Çok şükür iyi yatırımlar yapıyoruz. Ortalama altı buçuk yıl olan şu anki eğitimdeki süreyi sadece zorunlu eğitimde on iki yıla, üniversiteyle birlikte inşallah on üç-on dört yıllara doğru yeni nesillerde taşıyoruz. Bir taraftan, Türkiye’yi dünyaya yaklaştırırken, dünyayla arasındaki farkı azaltırken, kapatırken bir taraftan da ülke içindeki farklılıkları azaltmaya çalışıyoruz. Burada da GAP (Güneydoğu Anadolu Projemiz), DAP (Doğu Anadolu Projemiz), DOKAP (Doğu Karadeniz Projemiz) ve KOP (Konya Ovası Projemiz) var. Bunlar, bütün bu 4 bölge de ortalama olarak Türkiye ortalamasının altında olan bölgeler, değişik düzeylerde olmakla birlikte. Buraları ortalamaya doğru yaklaştırmak için çok önemli bir gayret içindeyiz. “Bunu neye göre söylüyorsunuz?” diye sorabilirsiniz, lafügüzaf olabilir, laf olarak bunu söyleyebilirsiniz. Bunun olup olmadığını rakamlarla görmeniz lazım. Rakamları hiçbir zaman küçümseyemeyiz. 2002 yılında bu dört bölgeye toplam yatırımlarımız içinde ayrılan kaynağın toplam yatırımlara oranı sadece yüzde 20. Bu dört bölge için ayrılan kaynağın toplam kamu yatırımlarımıza oranı yüzde 20. 2012’de yüzde 35’i aşmışız. Yüzde 20’den yüzde 35’e. Bu, bizim kamu olarak bu bölgelere verdiğimiz önemi çok açık bir şekilde gösteriyor. Sadece kamu yatırımlarında bu bölgelere önem vermemişiz, teşvik politikalarımızda da bu bölgeleri birinci öncelikli alanlar -gelişmişlik düzeyine göre illerin- olarak belirlemişiz ve buralara ciddi yatırımlar yapmışız. Kesimler arasındaki dengeyi de bu dönemde iyileştirmişiz. Türkiye sadece 230 milyardan 774 milyara çıkmadı, sadece 3.500 dolardan 10.500 dolara yükselmedi, aynı zamanda gelir dağılımını da düzeltti. Bunun da ölçütleri uluslararası ölçütler. En zengin yüzde 20’lik dilimin toplam gelirden aldığı pay 2002 yılında yüzde 50’yken -kabaca söylüyorum, küsuratları atıyorum- geçtiğimiz yıl yüzde 45’e düştü. 5 puanlık bir düşüş oldu en zenginlerin payında. Diğer tüm gelir kategorilerinde çok şükür iyileşmeler gördük son on yıl içinde. Ekonomi büyürken gelir dağılımı da daha iyi dağılır hâle geldi. Yoksullukla mücadele de aynı şekilde. Günlük harcaması 4,30 doların altında olan nüfus 2002 yılında toplam nüfusumuzun yüzde 30’una ulaşıyordu. 20 milyonun üstünde insandı. 66 milyon bir nüfusumuz vardı, bunun 20 milyondan fazlası günde 4,30 doların altında bir harcamaya sahipti. Yine son yaptığımız ölçümlerde bu rakam yüzde 2,8’e kadar düştü, yüzde 30’dan yüzde 2,8’e. Bu, yoksullukla mücadele politikalarımızın da nereye geldiğini çok açık gösteren bir rakam. Bütün bunlar kendiliğinden tabii olmadı. Sosyal politikalarımızla, kırsal alana dönük politikalarımızla, eğitime, sağlığa yaptığımız yatırımlarla bu noktalara çok şükür ulaştık. Toplam kamu yatırımlarımızın ne olduğunu söylediğimizde bu da ortaya çıkacaktır. Bakın, 2002 yılında toplam kamu yatırımlarımız sadece 17 milyar 300 milyon civarındaymış. 2011’de bu rakam 53 milyara, 2012’de 61,8 milyara ulaşmış, 2013’te de 68,3 milyar planlıyoruz. Burada çok ciddi bir artış söz konusu. Bir taraftan da kamu-özel ortaklığı modeliyle, eskiden kamu bütçesinden yapmakta zorlandığımız yatırımları bütçe imkânlarını da kullanmadan dış kaynaklarla özel sektörün finansman ve yönetim kabiliyetiyle birlikte gerçekleştiriyoruz. Yatırımlarımızı eskisine göre çok daha verimli yapıyoruz. Yine, bir rakam söyleyeyim: 2002 yılında kamu yatırım programında projelerin ortalama tamamlanma süresi 9,4 yıldı. İçinde bulunduğumuz yıl 3,7 yıla kadar düştü ortalama tamamlanma süresi. Dolayısıyla hem daha fazla yatırım yapıyoruz hem daha verimli yatırım yapıyoruz. Bunlar çok açık göstergeler. GAP’la ilgili çeşitli fikirler ifade edildi. Öncelikle ben şunu söyleyeyim: Ben, Urfa Milletvekilimiz Sayın Binici’nin -gerçi ayrılmış- Barış ve Demokrasi Partisinin GAP projesine karşı olduğunu burada çok açık bir şekilde ifade ettiğini görünce doğrusu şaşırdım. Bir bölgesel kalkınma programına; insanlara aş verecek, iş verecek, kuru tarımdan sulu tarıma geçişi sağlayacak, altyapıya, üniversitelere, teknolojiye, birçok alana yatırımları ihtiva eden bir bölgesel gelişme programına, kalkınma programına burada çok farklı bir üslupla karşı çıkmasını milletimizin takdirine bırakıyorum. Diğer taraftan, Sayın Altan Tan yine bu bölgesel programlarla ilgili yorumlar yaptı. Polemiklere girmeyeceğini söyledi ama baştan sona, bence, polemik bir konuşma gerçekleştirdi. Diğer taraftan, bakanlığımla ilgili de birkaç konuya değindi, onları da açıklığa kavuşturmak isterim. Değerli milletvekilleri, geçtiğimiz günlerde, Milliyetçi Hareket Partisinden değerli bir milletvekilimiz bakanlığımızın temsil ve ağırlama giderlerini sordu. Ben de, çok şeffaf bir şekilde ve çok detaylı bir şekilde, neyse bu harcamalarımız ilettim; 160 bin küsur, şimdi hatırlamıyorum, bir yılda bütün bakanlığın... Fakat, bir gazete -Sözcü gazetesi- sürmanşetten, sanki bu sadece benim bakanlık makamımın harcamasıymış gibi ve ben oturup bütün bu çayları, yemekleri yemişim gibi bir haber yaptı. Bunu da, basın ahlakı açısından takdirlerinize sunuyorum. Bir yıl boyunca, 8 genel müdürlüğün, 4 tane müsteşar yardımcılığının, 1 müsteşarlığın, bakan yardımcılığının ve bakan makamının temsil ve ağırlama giderinin 160 bin lira olmasını yadırgayan milletvekillerimize, tekrar düşünmelerini tavsiye ediyorum.
Vallahi, siz tekrar düşünün; yani 160 bin, bir yılda lahmacun yenir mi yahu! Ayıptır!
Bakanlıklar arasında da, bakanlıkları da bir mukayese etsinler, Kalkınma Bakanlığı, en düşük değilse de en düşüklerden bir tanesidir. Ama olsun, siz bunlarla uğraşmaya devam edin, diğer politikalarla... Demek ki gerçek politika yapılmayınca, gerçekten fikir üretilemeyince, proje üretilemeyince, bu tür şeylere sığınma oluyor…
Bunların önemi yok mu yani? Bunların hiçbir önemi yok mu?
…bu tür şeylere sığınılıyor. Tabii ki…
Bunların hiçbir önemi yok mu yani Sayın Bakan? Bunlar önemli değil mi?
Bunlar da önemli tabii, bunlara da bakalım, bunlara da bakalım ama…
72 bin lahmacun, el insaf yahu! Siz lahmacun siyaseti yapıyorsunuz.
Hayır, milletvekilinin sorgulamasını küçümseyen anlayışınızı yakıştıramıyorum.
Yok hayır, hayır, onu sorgulamayı küçümsemiyorum. Kusura bakmayın…
Bu milletvekili her şeyi soracak! Öyle bir şey olabilir mi yani?
Bakın, değerli milletvekilim, ben onu söylemiyorum.
72 bin lahmacunu normal görüyorsanız, size söyleyecek bir şey yok.
Yanlış bir şekilde bunu bakanlığıma mal edenlere eleştiri yöneltiyorum.
Sayın Bakanım size yakışmıyor! Yani milletvekilinin faaliyetini, siz de, elbette ki saygıyla karşılamanız lazım. Bu da önemli.
Yoksa, ben, diğer şeyi yapmıyorum. Diğer taraftan, “GAP bölgesinde somut olarak ne yaptınız?” diye sordu. Onlara da ayrıldığı için cevap… Yine de cevap vereyim.
Halk açlıktan kırılıyor, 72 bin lahmacunu az görüyor!
GAP projesine yaptığımız yatırımlar da, değerli milletvekilleri, ortadadır. Bakın, AK PARTİ iktidara geldiğinde, bütün GAP illerine yapılan toplam yatırım 577 milyon lira iken, 2012 yılında bu 4,3 milyar liraya ulaştı; artış 7,4 kat, yüzde artış değil. Yine GAP illerindeki artışımız 4,2 kat, DOKAP illerindeki artışımız 4,9 kat ve KOP illerindeki artışımız 6 kat. Bu bölgelere biz hep misliyle yatırımlarımızı artırdık. Rakamlara girecek vaktim yok.
Sayın Bakan, bu parayı halk görmedi ki halk.
En son ilan ettiğimiz GAP Eylem Planı’yla birlikte, 2008’de ilan ettiğimiz eylem planıyla birlikte nelere yansıdı bu iş.
Halk görmedi ki.
Bakın, hep şu eleştirilirdi: “GAP’ta yatırım yapıyorsunuz ama enerjiye yapıyorsunuz, sulamaya yapmıyorsunuz.” diye bir eleştiri.
Ne enerjiye yapıyorsunuz ne sulamaya yapıyorsunuz ne vatandaşa yapıyorsunuz, kendinize yapıyorsunuz.
Bana göre de haklı bir eleştiriydi. Nihayet bu sön dönemde, bizim hükûmetlerimiz döneminde sulamanın ne olduğunu da rakamsal olarak vermek isterim. Bizden önceki döneme kıyasla, geçtiğimiz on yıl -bu on yıl- sulamaya ne kadar yatırım yapılmış diye baktığımızda, AK PARTİ döneminde 3 kat arttığını görüyoruz sulamaya yaptığımız yatırımların.
Bingöl’de on yedi yıldır bir baraj bitmedi. Gülbahar Barajı’nı söyleyin, ne zaman bitecek?
Sadece 2012’de sulama projelerine tahsis ettiğimiz ödenek, GAP bölgesinde 1 milyar 262 milyon, biz iktidara gelmeden önce 189 milyondu. Bakın 2002 ile 2012 sulama ödeneğini mukayese edin 6,7 katlık bir artış görürsünüz, 6,7 kat. Bunlar o vatandaşın gelir düzeyini arttıran, refahını arttıran, istihdamını arttıran projeler ve bu projelere karşı çıktığınızı görmekten dolayı… Bilemiyorum yani, bu projelere de karşı çıkıyorsunuz. Gerçi, kendi seçim bölgemden de biliyorum.
Kim karşı ya, kim karşı? Gülbahar Barajı kaç yıldır bitmiyor?
Kendi seçim bölgemden de örnekler vereyim size, neler yaşandığını. Burada, ben beklerdim ki bazı milletvekilleri de çıksın, bu terörün yatırımlara etkisini, terörün bölgesel kalkınmaya etkisini de vurgulasın.
Hadi bakalım!
Terörü de siz hortlattınız, terörün sebebi AKP’dir.
Huzur ortamıyla kalkınma arasındaki ilişkiyi de vurgulasın.
Sadece Bingöl’de cevher zenginleştirme tesisi kurmaya çalışan bir iş adamının iş makineleri yakıldı. Diyarbakır-Bingöl duble yolunda şantiyeye saldırıldı. Diğer taraftan, havaalanı inşaatımıza saldırıldı. Bunları da birileri dile getirmeli, bu yatırımları halka…
Sen dile getiriyorsun, bir de biz niye söyleyelim?
Silvan Projesi’nde yine, Diyarbakır’da sulama projesi; bakın, o bölgede, bittiğinde 250 bin hektar alanı sulayacak bir proje. Bu projeye saldırılar oluyor. Bir taraftan, yatırımlara saldırı olacak, bir taraftan “hizmet yok” diye şikâyet olacak. Bu, samimiyet değil. Bu ikisi aynı anda olmaz; ya birini savunacaksınız, ya diğerini.
Diğer taraftan, sonuçları ne oldu bakın, GAP bölgesinde eylem planı uyguladık da sonuçları ne oldu? 2002 yılında GAP’ın ihracatı 700 milyon dolar bile değildi, bütün GAP illerinin ihracatı; bu yıl 7 milyar doların üzerinde. 10 mislinden fazla arttı GAP bölgesinden ihracat, 10 mislinden fazla arttı. GAP’ın istihdamı, eylem planı yaptık ne oldu? Bakalım; 2007 yılında 1 milyon 161 bin insan istihdam ediliyormuş bu 9 ilimizde ve Türkiye’nin de aşağı yukarı yüzde 10 nüfusuna tekabül ediyor. 2011 yılında bu istihdam rakamımız 1 milyon 555 bin kişiye çıkmış. Son dört yılda istihdam artışı 394 bin. 394 bin insan GAP Eylem Planı’yla birlikte aşa kavuşmuş, işe kavuşmuş. Bunu küçümseyebilir misiniz? Bunun kâğıt üzerinde olduğunu söyleyebilir misiniz? Her bir aile için bunun anlamını görmezseniz, o her bir aileye giden ekmeği hesap etmezseniz bunun önemini de anlayamazsınız. GAP bölgemizde iyi bir gelişme oluyor ve bu gelişmeler de inşallah, iyi bir şekilde yine yatırımlarımız da devam edecek. Hiçbir zaman o bölgeye yatırımlar yapmayı aksatmayacağız. Terör saldırıları da olsa, değişik olumsuz faktörler de olsa, biz, insanımızı esas alacağız, insanımızın ihtiyaçlarını esas alacağız, yatırımlarımıza devam edeceğiz. Üniversitelere, yollara, eğitime, sağlığa, sulamaya, halkımızın ihtiyaç duyduğu tüm alanlara yatırımlara devam edeceğiz.
Bölgeye hep cezaevi açıyorsunuz, fabrika açmıyorsunuz ki!
Diğer taraftan, işsizlik sigortasının payının kullanıldığı söylendi. İşsizlik sigortası doğru, kullanıldı; sadece GAP projesi için değil, DAP için, DOKAP için, bölgesel gelişme programlarımız için kullanıldı ve işçi payını kullanmadık orada. Sadece hükûmet payını ve işveren payını kullandık. İşçi payı 0,25’tir, diğerleri 0,75, bazı yıllar 0,25’ini bazı dönem 0,75’ini ama hiçbir dönem işçi payını kullanmadık. Diğer taraftan bu kanunun yapısında var zaten. İşsizlik sigortasını insanlar işsiz kalsın da kullanalım diye beklememeliyiz, aynı zamanda istihdam üretmek için de bu kaynakları kullanmamız gerekiyor. Yatırımların detayına girmek istemiyorum.
Yatırımların detayını öğrenmek istiyoruz. Hangi yatırımı yaptınız?
Bu, biraz da renklilik olsun, şu gaz-fren tartışmasıyla ilgili birkaç şey söylemek istiyorum. “Gaz-fren tartışmalarına ne diyorsunuz?” diye değerli bir milletvekilimiz sordu. Ekonomide büyüme, yumuşak iniş, o tartışmalarla ilgili... Biraz da herhâlde tatlı bir şekilde polemik yapmak da kötü bir şey değil siyasette. Şunu söylemek istiyorum: Eskiden arabanın gaz pedalı bozuk, freni patlak olduğu için bu tartışmalar hiç yaşanmıyordu. Şimdi, hem gaz pedalımız iyi hem frenlerimiz sağlam, hangisini ne zaman kullanacağımızı tartışıyoruz.
Kaptanımız da çok iyi, hangisini ne zaman kullanacağını gayet iyi biliyor.
Motor sağlam değil, motor!
Motor da çok sağlam, kaporta da sağlam ama sizin döneminizdeki kaportanın hâlini biliyoruz. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) 2001 krizinde arabanın nasıl tosladığını gayet iyi biliyoruz.
Az kaldı, senin toslamana az kaldı.
Diğer taraftan, sağlıklı bazı tartışmaların olması hükûmet içinde koordinasyon eksikliği anlamına gelmez. Değişik bakış açıları da olabilir, tartışmalar olur, sonuçta bir noktada buluşursunuz, belli bir eylem planı ve orta vadeli program hazırlarsınız ve bunu hayata geçirirsiniz.
O arabanın şanzımanı dağılmış Sayın Bakan.
Ekonomi yönetimimizde güçlü bir koordinasyon olmasaydı, dünyada bu kadar kriz yaşanırken, Orta Doğu’da bu kadar çalkantı varken biz bu ekonomik başarıları elde edemezdik. Çok güçlü bir koordinasyonumuz var. Çok şükür ne yaptığımızı gayet iyi biliyoruz. Ortak akılla politikalarımızı üretiyoruz ve uyguluyoruz. Yine baktığınız zaman, Kalkınma Bakanlığı her zaman büyümeden yanadır, onu da söyleyeyim. Kalkınma Bakanlığı tabiatı gereği yatırımlardan yanadır, büyümeden yanadır ama istikrarlı ve sürdürülebilir bir büyümeden yanadır.
Mesela Urfa’da hiçbir yatırım yapmadınız.
Bir yıl çok yüksek büyüme, ardından olumsuzluklar, bizim arzu ettiğimiz bir tablo değil, biz istikrarlı ve sürdürülebilir bir büyümeden yanayız, böyle olmaya da devam edeceğiz.
Sayın Bakan, yerler kaygan, yerler kaygan.
Diğer taraftan, bu -tam anlayamıyorum, kusura bakmayın- net hata noksan, turizm gelirleriyle ilgili; cari açıkla ilgili bir yorum yapıldı. “Cari açığı birtakım istatistiki hesaplarla mı düşüreceksiniz?” anlamına gelebilecek şeyler söylendi. Burada da şunu söyleyeyim: Bakın, ekonomide “net hata noksan” dediğimiz bir kalem var, ekonomistler bu işi bilirler; dış dengemizde izah edemediğimiz bir para girişi var Türkiye’ye, bunun anlamı bu. Milyarlarca lira, dolar Türkiye’ye giren bir para var, tam olarak kaynağını istatistiki olarak izah edemiyoruz, net hata noksan budur ve bu da pozitif bir rakam Türkiye’de.
Geldi, geldi Katar’dan, Suudi Arabistan’dan geldi.
2010 yılında 2,7 milyarmış, 2011 yılında 11,4 milyara yükselmiş -11,4 milyar- 2012’de de Ocak-Ekim döneminde 6,5 milyar. Şimdi, biz bunu… Ben muhalefetten şunu beklerdim yani: “Yeni birtakım istatistiki çalışmalar yapıp bir an önce bunun kaynaklarını tespit edin. Bu net hata noksanı azaltın.” demelerini beklerdim.
Onun kaynaklarını sen de biliyorsun, biz de biliyoruz.
Şimdi, biz bu çaba içindeyken “Niye bu çabayı yapıyorsunuz?” diye eleştiriler oluyor, ona katılmak mümkün değil.
Zaten yapmakla mükellefsiniz, yapın.
Sen tespit edememişsin, taşeron mu tutuyorsun?
Turizm gelirlerimizi yeniden hesaplıyoruz çünkü turizm gelirlerimiz bizim düşündüğümüzden aslında daha yüksek. Bunu da, epey bir süredir bir çalışma yapıyoruz, rastgele de yapmıyoruz. Geçmişe dönük de serimizi düzelterek turizmle ilgili çalışmalarımızı yürütüyoruz. Diğer taraftan yine, dış ticaretle ilgili eksik birtakım hususlar varsa istatistiki anlamda da bunları daha da iyiye götürmek için çalışmalar yapıyoruz. Bundan doğal bir şey de olamaz, kaynağını izah etmemiz, daha kayıtlı hâle getirmemiz sizin de arzu etmeniz gereken bir durum diye düşünüyorum. Altın ihracatı ile büyüme ilişkisi, bu konuda da bazı yorumlar yapıldı.
Büyüme mi var ya? Hangi büyümeden bahsediyorsun?
Bir gazetede de bugün yine bu konuda, sanki büyümemiz altın ihracatından kaynaklanıyormuş gibi -bir soru önergesine verdiğimiz cevabı da biraz yanlış algılayarak diyelim- bir yorum yapmışlar. Şunu açık bir şekilde söylemek isterim.
Babacan yaptı, Babacan.
Gayrisafi yurt içi hasılayı, tüketim ve yatırımlar ve mal ve hizmet ihracatıyla toplayıp hükûmete ödenen vergiler ve mal ve hizmet ithalatının çıkarılmasıyla ve stok değişiminin dâhil edilmesiyle hesaplıyoruz. Burada önemli olan nokta, ülkemizde üretim yönteminin asıl olması, harcama yöntemiyle bir fark oluşması durumunda da istatistiği fark olarak stok değişimine bunun dâhil edilmesidir. Yani altınla ilgili, altın dış ticaretinden kaynaklanan gayrisafi yurt içi hasıla değişimi katma değer artışından kaynaklanmadığından, mal-hizmet ihracat ve ithalatında yer alsa bile net ihracat, net ithalat doğrudan doğruya stok değişimiyle dengelenmektedir. Yani burada bu büyümeye pozitif katkı yapmış gibi görünüyor -basit şekilde anlatırsak- stok değişiminde de negatif katkı yapmış gibi görünüyor. Dolayısıyla bunlar birbirini dengelediği için genel büyüme oranımız altınla izah edilebilecek bir büyüme oranı değildir. Bunu da belki ilgilenen arkadaşlarımıza sonra daha detaylı olarak da not olarak da arz edebiliriz. Değerli arkadaşlar, epeyce…
Bizim sözünü ettiğimiz altın değil Sayın Bakan.
O konuda arkadaşlardan bilgi istiyorum, size daha sonra arz ederim inşallah.
Ben birazdan size anlatacağım.
Sayın Bakan, bilgiyi siz verdiniz, ne bilgisi istiyorsunuz?
Değerli arkadaşlar, Kalkınma Bakanlığımız makro birimleriyle, sektörel birimleriyle, bölgesel birimleriyle ve giderek dış ekonomik birimleriyle ülkemize hizmet ediyor; bölgelerimizde kalkınma ajanslarımızla, SODES gibi, KÖYDES gibi, SUKAP gibi yenilikçi programlarımızla ülkemize hizmet ediyor. Bizim yeni misyonumuzla birlikte -biliyorsunuz, eskiden Devlet Planlama Teşkilatıydı, şimdi Kalkınma Bakanlığı oldu, eskiden “araç”tı ismimiz, şimdi misyonumuz ismimiz hâline geldi- artık Kalkınma Bakanlığı olarak bütün birimlerimizle ülkemizin dünyayı yakalaması, daha ileri bir ülke hâline gelmesi için, bölgeler arası dengesizliklerin azaltılması için elimizden gelen çabayı sarf ediyoruz. Yine Altan Tan Bey’in dediği “Bu kadar şey yaptınız, niye azalmadı?” Bir de bunları yapmadığımızı düşünün, o durumda ne olurdu, ona da bakmak lazım.
O zaman da teyzemiz amcamız olurdu.
2’ncisi, sadece Almanya’yı örnek vermeyin, Londra’ya ve Paris’e de bakın. Londra’nın ve Paris’in nüfusuyla da…
Ya, böyle bir mantık olur mu? Allah aşkına ya, böyle bir mantık olur mu?
… onların toplam nüfusuna da bakın, sadece Almanya örneğinden hareket etmeyin. Hepinize saygılar sunuyorum. Bütçemizin hayırlı ve uğurlu olmasını diliyorum.
Sayın Bakan konuşmasında şahsımla ilgili sataşmada bulunmuştur. İki dakika söz istiyorum.
Şimdi, Sayın Tan, bir saniye. Ben dikkatle izledim ama bu işin yolunu açtığımız zaman da hızlı hızlı gidiyor. İsterseniz şöyle yapalım, insicamı bozmadan. Vereceğim size…
Tamam, teşekkür ederim.
…normal şartlarda pek sataşma gibi olmamakla birlikte, vereceğim.
Hayır efendim, GAP’a karşı olduğumuzu söyledi. Yok böyle bir şey.
“Tamamen polemik yaptı.” dedi.
Neyse, vereceğim…
“Tamamen polemikler üzerinden konuşma yaptı.” dedi.
Tamam, vereceğim. İtirazım yok, vereceğim de, şimdi Sayın Bakanı da dinleyelim, ondan sonra; insicam bozulmasın.
Sayın Binici’nin konuşmasına tutanaklardan bakar mısınız?
Sayın Yılmaz, tamam.
Birazdan cevap vereceğiz zaten. Sayın Binici’nin tutanağı var hafızamızda.
Sağlık Bakanı Sayın Recep Akdağ… Buyurun.
Saygıdeğer Başkanım, Türkiye Büyük Millet Meclisinin değerli üyeleri; sizleri ve milletimizi saygıyla selamlıyorum. Sağlık Bakanlığımızın 2013 mali yılı bütçesinin Genel Kurula sunumunu gerçekleştiriyoruz. Bütçemizin hayırlara vesile olmasını temenni ediyorum. Değerli milletvekilleri, kuşkusuz, bütçe görüşmeleri önceki yılların değerlendirilmesi ve gelecek vizyonunun ortaya konması açısından önemli fırsatlardır. Hem iktidarda olan, bu yolla ülkemize hizmet eden bizler için hem muhalefet için gerçekten burada yapıcı tartışmalarla, yapıcı görüşmelerle, bu görüşmeleri milletin hayrına bir şekilde yürütmeye devam etmeliyiz. Değerli milletvekilleri, bu sene Sağlık Bakanlığımıza, geçen yıla kıyasla bütçeden yüzde 17’ye yakın bir artışla pay verilmektedir. 16 milyar 894 milyon lira genel bütçeden bakanlığımıza para tahsis edilmiştir. Bize takdir edilen bu miktarı yerindelik, verimlilik ve hakkaniyet ilkeleri çerçevesinde halkımızın hizmetine ekibimle birlikte harcamak için yüce Meclisimizden yetki isteyeceğiz. Bu isteğimiz çerçevesinde, Türkiye Sağlıkta Dönüşüm Programı’yla on yıl içerisinde neler gerçekleştirdik, bundan böyle neler yapacağız, müsaadenizle bunun muhasebesini yapmak ve konuşmamda bunları sizlere takdim etmek istiyorum. Değerli arkadaşlarım, elbette bir bütçe konuşmasında önemli olan retorik, yani hamaset değil gerçeklerdir. Bakınız, konumuz hakkında, yani Sağlık Bakanlığının, Hükûmetimizin ortaya koyduğu Sağlıkta Dönüşüm Programı hakkında Dünya Sağlık Örgütü ne söylüyor. 2012 yılında Dünya Sağlık Örgütü bir rapor yayınladı. Bu raporun da başlığı “Başarılı Sağlık Reformları: Türkiye Örneği” adıyla “Yeni binyılın başında…” Önce 2002 için ne söylüyor, sonra 2012 için ne söylüyor. Hani on senelik bir reform programından bahsediyoruz. Aradaki farkı, bu hususta söz söyleyebilecek en önemli kuruluş Dünya Sağlık Örgütü acaba nasıl belirledi? Şöyle söylüyor 2000’li yılların başı için Dünya Sağlık Örgütü: “Yeni binyılın başında Türkiye’deki sağlık sektörünün performansı, sağlık sonuçları, mali koruma ve hasta memnuniyeti penceresinden bakıldığında, hem OECD ülkeleri arasında hem de Dünya Sağlık Örgütü Avrupa bölgesinde en alt sıradaydı.” Bu ifade bize ait değil değerli milletvekilleri. Bu ifade, doğrudan Dünya Sağlık Örgütünün 2012’deki bu önemli raporuna ait bir ifadedir. Peki, aynı raporda 2012 için Dünya Sağlık Örgütü ne demektedir, ne söylemektedir? “Dünya Sağlık Örgütü Tallinn Sözleşmesi’nin sağlıkta hakkaniyet ve taleplere cevap verebilirlik prensiplerini uygulayan ülkeler için Türkiye başarılı bir örnektir.” Şükürler olsun ki Sağlıkta Dönüşüm Programı, Türkiye Cumhuriyeti’ni, sağlıkta, Dünya Sağlık Örgütü nezdinde böyle bir konuma yükseltmiş durumdadır. Aynı konuda 2008’de OECD raporu ne söylemekte idi? 2008’de de OECD bir rapor yayınladı. “Sağlıkta Dönüşüm Programı, 2003 öncesi sağlık sisteminin zayıf yönlerini bertaraf edip, güçlü yönleriyle reform yapmayı amaçlayan bir ders kitabı mahiyetindedir.” Değerli milletvekilleri, bu kürsüden, Dünya Bankasının bunu bu şekilde söylediği ifade edildi ama bu yanlış bir bilgiye dayanıyordu. 2008 yılında OECD’nin yayınladığı bir raporda aynen bu ifadeler yer almaktadır. Ve daha sonra, 2011 yılının Mart ayında dünyanın en saygın tıp dergilerinden -İngilizce ismiyle söyleyelim- British Medical Journal’da bir makale yayınlandı. Herkes bilir ki, bu konuları iyi takip eden herkes bilir ki ilgili dergi dünyanın en saygın, hakemli dergilerinden birisidir ve bu dergiler, değerli milletvekilleri, hatır, gönül için hiçbir şeyi basmazlar, hiçbir şeyi yayınlamazlar. Dergide, yazıyı bu dergiye götürenlerin kimliklerinden daha önemli olan, bu dergilerin hakemli dergiler olmaları ve bu hakemlerin verdikleri kararlarla bu yayınları yapmalarıdır. Bu dergide, British Medical Journal’da şu ifade ediliyor, deniyor ki… Bir defa başlığı çok enteresan: “Türkiye’de Sağlık Hizmetleri: Geri Kalmışlıktan Liderliğe” Ve metinde de şu ifade edilmektedir: “Sıkça duymaya alıştığımız başarısızlıkların aksine Türkiye, orta gelir düzeyindeki ülkelerde eşi görülmemiş hız ve düzeyde sağlık çıktılarını iyileştiren ve Binyıl Kalkınma Hedefleri’ni 2015’ten önce yakalayan bir başarı örneğidir.” Değerli milletvekilleri, bu başarı için en başta, cefakâr sağlık çalışanlarına yüce Meclisimizin huzurunda teşekkürü bir borç biliyorum. Bu ülkenin doktorları, sağlık çalışanları, bütün sağlık çalışanları; hemşireleri, teknisyenleri, acilinden hastanelerine, aile hekimine kadar bütün kuruluşlarda çalışan sağlık emekçileri sağlıkta dönüşüme sahip çıkmasaydı biz bu başarıyı elbette yakalayamazdık ama bu başarı sonuçta Türkiye Cumhuriyeti’nin başarısıdır. Bunun için, Türkiye Büyük Millet Meclisindeki siz değerli üyelerimize, Meclis komisyonumuza ve bütün paydaşlara da şükran borçlu olduğumuzu biliyoruz. Bu süre içerisinde Türkiye gerçekten önemli bir gelişme gösterdi. Birleşmiş Milletlerin gelişmişlik indeksleri açısından en önde gelen bir gösterge var: Doğumda beklenen yaşam süresi. Doğan bir kişinin ne kadar süreyle yaşaması bekleniyor. Bu süre değerli milletvekilleri, Türkiye ile aynı gelir grubunda olan ülkelerde son on yılda sadece iki yıl ilerlemişken Türkiye’de bu artış beş yıl oldu. Aslında, Türkiye’nin göstergelerini, sağlık dâhil, diğer alanlarındaki göstergelerini tartışırken orta üst gelir grubu ülkelerle birlikte tartışmak gerekir. Bazen burada OECD ülkelerinden ya da Avrupa Birliği ülkelerinden örnekler veriliyor. Bu, yanlış bir değerlendirmedir. Elbette, biz, ülkemizdeki sağlık göstergelerini, OECD ülkelerinin içinde en iyi duruma getirmek için gayret göstereceğiz, gösteriyoruz; elbette, Avrupa’nın da ilerisine taşımak için gayret göstereceğiz, gösteriyoruz ama gerçeklere baktığımızda Türkiye’yi mukayese ederken orta üst gelir grubuyla mukayese etmek gerekmektedir. Bu anlamda baktığımızda değerli milletvekilleri, Türkiye’de yaşam beklentisi yetmiş beş yılken orta üst gelir grubu ülkelerde yetmiş bir yıldır. Dolayısıyla Türkiye bu gelir grubundan şu anda dört yıl daha ileride bir yaşam süresine aittir. Ve yine, Türkiye’nin sağlık sistemi performansını 2011’de değerlendiren bir diğer Dünya Sağlık Örgütü raporu şunu söylemektedir: “Sağlıkta dönüşüm programı uygulama süresinde, doğumda beklenen yaşam süresindeki iyileşme Avrupa bölgesindekinden daha ileri düzeyde olmuştur.” Bunu, bebek ölümlerinde, anne ölümlerinde de görüyoruz. Değerli milletvekilleri, 2025’te… Dünya Sağlık Örgütü 1998’de yayınladığı bir raporda Türkiye’de bebek ölümlerini, bebek ölüm hızını 2025 için binde 16 olarak öngörmekteydi. Yani Türkiye 2025 yılına geldiğinde bebek ölümlerinin binde 16 olması Dünya Sağlık Örgütü için beklenen bir rakamdı. Oysa bugün, bebek ölümleri, 2011 yılı itibarıyla Türkiye’de binde 7,7’ye inmiştir. Yine, şöyle iddialar var: “Dünya Sağlık Örgütünün raporlarında bu binde 12 olarak gösteriliyor.” ya da “Başka raporlarda benzer rakamlar var.” Ancak, şunu özellikle ifade etmek istiyorum: Elbette biz elimizdeki en son araştırma verilerini buradan sizleri ve milletimizi bilgilendirmek üzere vermek zorundayız. Binde 7,7 olarak sizlere takdim ettiğimiz bebek ölüm hızları nasıl elde edildi? Bu, dünyada yapılmış en önemli bilimsel çalışmalardan birisiyle elde edilmiştir değerli milletvekilleri. 150 bin hanede, İstanbul Üniversitesi, Marmara Üniversitesi, Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, 3 üniversite birlikte çalışarak bu sonucu elde ettiler. Dolayısıyla, bütün milletvekillerimizin, sadece iktidar partisi AK PARTİ’mizin çatısında hizmet veren milletvekillerimizin değil, değerli muhalefetimizden milletvekillerimizin de bundan mutluluk duyması beklenir.
Doğru olsa mutluluk duyarız.
Çünkü bu, sadece AK PARTİ’nin başarısı değil; bu, Türkiye Cumhuriyeti’nin başarısıdır değerli arkadaşlarım.
Keşke doğru olsa Sayın Bakan, tabii ki mutluluk duyarız.
Değerli arkadaşlarım, anne ölüm oranları açısından da baktığımızda, bugün Türkiye’de anne ölüm oranları yüz binde 15,5’ken, orta üst gelir grubu ülkelerde yani Türkiye’yle mukayese edilmesi gereken ülkelerde yüz binde 53’tür. Peki, üst gelir grubu ülkelerde bu nedir? Üst gelir grubu ülkelerde de yüz binde 14’tür. Yani Türkiye bu alanda, aslında mukayese edildiğinde çok da haklı bir mukayese olmasa bile, üst gelir grubu ülkeleri yakalamış durumdadır. Avrupa Halk Sağlığı Raporu, 2009’da yayınlanan Avrupa Halk Sağlığı Raporu bakınız bunu hangi sebeplerle ilişkilendiriyor: “Anne ölüm oranlarını politik öncelik olarak belirlemek, buna göre finansman ayırmak, hizmet ve politikaları kültürel hassasiyetlere göre düzenlemekle sağlandı bunlar.” deniliyor. Bu örnekleri çoğaltabilirim, bütün dünya literatürüne girmiş, dünyanın en saygın uluslararası örgütlerinden örnekleri çoğaltabilirim ama zamanımızın kısıtlı olduğunu düşünerek, müsaadenizle onları burada kesiyorum. Peki, bütün bunlar neye yol açtı? Türkiye’de yüzde 39,5 olan sağlıktan memnuniyet oranının on yılın sonunda yüzde 76’ya ulaşmasına yol açtı. On sene önce Avrupa bölgesinde vatandaşların –bütün Avrupa bölgesinde- sağlıktan memnuniyeti neydi diye sorarsanız, yüzde 62’ydi. Peki, 2000’den sonraki on senede yani bizim Sağlıkta Dönüşüm Programı’mızı gerçekleştirdiğimiz bu süre sonunda Avrupa’daki memnuniyet ne derseniz, yine yüzde 62, orası yerinde saymış ama Türkiye’de vatandaşın memnuniyeti yüzde 39’lardan yüzde 76’lara çıktı. Şimdi, bazıları bunu: “Siz algıyı değiştirdiniz, aslında değişen çok fazla bir şey yok ama.” şeklinde ifade etmek istiyorlar. “Görün, bakın, bu böyle devam etmeyecek.” diyorlar, bunu on senedir söylüyorlar yalnız, hani on aydır değil. On senedir AK PARTİ iktidarda, partimiz iktidarda ve bu dönüşüm on senedir gerçekleştirilen bir dönüşüm değerli arkadaşlar. Dolayısıyla, on senedir bu ezberleri tekrarlayanlara sizin ve milletin huzurunda şunu söylemek istiyorum, bu ezberleri tekrarlayanlar şunu söylemek istiyorlar aslında: “Yani millet pek de anlamıyor bu işleri. Millet neden memnun olup olmadığını pek de bilmiyor. Biz biliriz bu işleri.” Bunlar geçmiş dönemin tarzı siyasetiyle siyaset yapanlar, bunlar –beni bağışlasınlar- Millî Şef döneminin zihniyetiyle siyaset yapanlar.
Millî Şef döneminde ne oldu? Hastaneden hastalar geri mi döndürüldü? Hastanede hastalar öldürüldü mü?
Yani yakıştı mı size Sayın Bakan, yakıştı mı! Koskoca Bakansın, yakıştı mı bu sana!
Hepimiz milletin feraseti ve milletin basiretiyle buradayız değerli milletvekilleri.
Ne ayıp bir şey ya!
Şu koltuklarda oturan bütün milletvekilleri…
Ne ayıp bir şey yaptığın!
…millet doğru karar verdiği için buradadır.
Yakıştı mı şimdi bu size! Sağlığı konuş sen, Millî Şef’i niye konuşuyorsun!
İktidar adına da doğru karar verdiği için buradadır, muhalefet adına da doğru karar verdiği için buradadır.
Yazıklar olsun size!
Onun için… Bana, “Yazıklar olsun!” diye söz atan Sayın Milletvekili, sana yazıklar olsun! Seni terbiyeli ve edepli olmaya davet ediyorum.
Sen Bakansın, ne konuştuğunu bileceksin! Millî Şef’le ne alakası var!
Burası milletin kürsüsü. Siz burada konuştuğunuz zaman biz sizi saygıyla dinliyoruz.
Sen İsmet İnönü’ye hakaret etme cesaretini nereden alıyorsun?
Sayın milletvekilleri…Sayın Bakan, lütfen Genel Kurula hitap edin.
Ben milletimizin takdirine havale ediyorum. Burada konuşan milletvekilini saygıyla dinleyeceksiniz…
Saygıyla ne alakası var sağlığın! Sen bugünü konuş!
… bu kürsünün itibarına siz de hürmet edeceksiniz. Biz nasıl size hürmet ediyorsak, siz de aynı hürmeti bize göstereceksiniz.
Millî Şef’le ne alıp veremediğin var? Sen sağlığı konuş, senin anlattıklarının nasıl gerçek dışı olduğunu söyledim diye mi zoruna gitti?
Değerli milletvekilleri, ben şunu açıkça ifade ediyorum: Bizim için aslolan milletimizdir.
İstersen milattan önceki dönem…
Sayın Atıcı, lütfen.
Ama Sayın Bakan…
Yapmayın. Tamam, cevap verirsiniz.
AK PARTİ, milleti öncelemiş olan bir partidir. Biz karnemizi milletten alan bir partiyiz. Bazılarının rahatını kaçırıyor biz böyle konuştuğumuz zaman.
Ayıp bir şey ya! Sıkışınca İsmet İnönü’ye saldır, sıkışınca Atatürk’e saldır!
Değerli arkadaşlar, AK PARTİ, Sağlıkta Dönüşüm Programı’yla, AK PARTİ Hükûmetinin bütün icraatlarıyla, milletinin karşısına defalarca çıkan ve milletinden defalarca olur alan bir partidir ve Allah’a şükürler olsun, her seferde oyunu artırarak olur alan bir parti.
Seçimlerde bunları söyleyip mi oy alıyorsunuz Sayın Bakan?
Onun için, herkes şapkasını önüne koyup nerede yanlış yaptığını iyi düşünmeli. Biz de bunun muhasebesini yapacağız, elbette değerli muhalefetimiz de bunun muhasebesini yapacak. Dolayısıyla, biz şunu bekliyoruz bütçe görüşmelerinde: “Yaptığınız doğrular şunlardır ama şunları da yaparsanız daha iyi olur.” da denebilir ama tercih size aittir. Siz bizim yaptıklarımızın hepsinin yanlış olduğunu söyleyebilirsiniz. Takdir yüce Meclisimizin değerli milletvekillerine aittir ama kararı sandıkta millet veriyor. Şimdi, SSK hastanelerinin Sağlık Bakanlığının çatısı altına alınmasına karşı çıkanlara, bu Meclis kürsüsünden karşı çıkanlara soruyorum: Hâlâ karşı çıkıyor musunuz? Haydi gelin, buradan “SSK hastanelerinin Sağlık Bakanlığının çatısı altına alınmasına karşı çıkıyoruz.” deyin.
Yanlış yaptınız, daha iyisi olurdu. Siyaset yapmadan…
Meclis tutanakları, onlarca böyle karşı çıkışın ifadeleriyle dolu değerli milletvekilleri. Vatandaşın ilaçlarını eczanelerden almasına karşı çıkanlara soruyorum.
Kim karşı çıkıyor ya?
Kim karşı çıktı ya Allah aşkına?
Değerli milletvekilleri, Meclisin tutanakları bunları gösteriyor.
Eczaneye kim karşı çıktı?
Sayın Bakan, geçen sene bütçeden size ayrılan paranın nereye harcandığını anlatır mısınız?
Hâlâ karşı çıkıyor musunuz?
Doğruları konuş.
Siz, geçen sene Sağlık Bakanlığındaki paranın nereye aktarıldığını anlatır mısınız?
Kim mi karşı çıktı? Bu kürsüden “SSK’nın ilaç fabrikasını kapatıyorsunuz, SSK’nın eczanelerini kapatıyorsunuz.” diyen ben miydim, o günkü Cumhuriyet Halk Partisinin değerli milletvekilleri miydi?
Sayın Tanal, lütfen…
Tarihi geri döndüremezsiniz.
Sen, ilaç fabrikasını, aşı fabrikasını kapattın mı kapatmadın mı?
Bakın, ben, size aslında değerli milletvekilleri…
Memleketi satmakla övünüyorsunuz, başka bir şey yapmıyorsunuz.
Vatandaş ilacını alsın. Niye eczaneyi kapatıyorsunuz?
Sayın Akar… Sayın Atıcı…
Dedeleriniz gibi memleketi satıyorsunuz.
Ben hem kendime hem de değerli milletvekillerine şunu söylüyorum, şunu ifade ediyorum.
Doğruları söylemek yakışır Bakana. Ayıptır ya! Ayıptır, utanın!
Bu kürsüden ne konuştuğunuza, ne konuştuğumuza hepimiz itina edelim.
Siz geçen sene bütçeye ayrılan paranın nereye gittiğini anlatır mısınız?
Çünkü değerli milletvekilleri, tarih hiçbir zaman gerçekleri yok etmeye müsaade etmez.
Paraları aldınız geçen sene, Bakanlık bütçesindeki paraları nereye harcadığınızı anlatın.
Ne söylemişseniz, kayıtlara neyi koymuşsanız yarın karşınıza o çıkar, bizim karşımıza da çıkacak; nasıl sizin karşınıza çıkıyorsa elbette bizim karşımıza da çıkacak ama söylenenlerden önemli olan, yapılanlar ve bu yapılanlara karşı yüce Meclisimizin verdiği nottur, bir kere daha söylüyorum. Elbette, bu dönüşüm programının başarısı için Millet Meclisinin, Başbakanın, Hükûmetin desteği elzemdir. Dolayısıyla, bu hedefimizde bize destek olan herkese şükranlarımı bir kere daha takdim ediyorum. Ekonomideki başarı, istikrarlı hükûmetler olmasaydı sağlıkta dönüşümde biz bunları gerçekleştiremezdik. Bugün, sağlığa harcadığımız paranın 3 katını ülkede sağlığa harcayabiliyoruz reel anlamda, şükürler olsun. Bu imkânı, Hükûmetim bu naçiz Sağlık Bakanlığına vermemiş olsaydı ben, bu Sağlıkta Dönüşüm Programı’nın Hükûmet tarafından görevlendirilen kişisi olarak bir başarı sağlayamazdım. Dolayısıyla, bu başarı elbette hepimizin ortak başarısıdır.
Altmış yıl evveliyle karşılaştır başarınızı!
Burada birçok kanun yaptık. Bu yaptığımız kanunlarda, değerli milletvekillerimizin, komisyondaki arkadaşlarımızın bize o kadar mükemmel katkıları oldu ki.
Yok, onların beyni basmaz, size katkısı olmaz.
Ama bir sonuç var değerli arkadaşlarım.
En akıllı sensin!
Değerli milletvekilleri, bakın, baştan size uluslararası bazı yayınları bilerek getirdim. Bugün, Türkiye Cumhuriyeti’nin sağlık sistemi dünya için bir model hâline gelmiştir, Türkiye sağlıkta örnek ülke durumuna gelmiştir. Türkiye, bugün, örneğin sigara konusundaki uygulamalarıyla, tütün kontrolü konusundaki uygulamalarıyla Dünya Sağlık Örgütünün “100 puan” diye tarif ettiği puanı alan dünyadaki ilk ve tek ülkedir. Bundan memnun olmayacak mıyız? Bundan hepimiz gurur duyacağız, bundan hepimiz iftihar duyacağız. Böyle bir başarıyı yakalamamızda bize destek veren milletimize de şükranlarımızı takdim edeceğiz. Değerli milletvekilleri, bizim için, AK PARTİ için, AK PARTİ hükûmetleri için, AK PARTİ Meclis grubu için aslolan milletin desteğidir, aslolan milletin duasıdır. Bugüne kadar nasıl ki bu duayı almak için gayret gösterdiysek, elbette bundan sonra da bu duayı almak için gayret göstereceğiz. Konuşmamın kalan kısmında, müsaade ederseniz, 2003 yılında başlatacağımız ya da genişleteceğimiz bazı uygulamalardan sizleri ve aziz milletimizi haberdar etmek istiyorum.
2013 yılında. 2013 yılında, okul çağındaki bütün çocuklarımızın taramalarını gerçekleştireceğiz. Ağız-diş sağlığı taramaları gerçekleştiriyoruz okullarda ama 2013 yılı, bunun yaygınlaştırıldığı, bütün çocuklarımıza ulaşmak için gayret gösterdiğimiz bir yıl olacak. 2013 yılında, halk arasında “doğuştan kalça çıkığı” diye bilinen problem için çocuklarımızda, yeni doğan çocuklarımızda bir tarama başlatacağız; yeni doğan taramalarına bunu ekleyeceğiz. Biliyorsunuz, görevi devraldığımızda çocuklarımızı 7 çeşit aşıyla aşılayabiliyorduk. Bugün, şükürler olsun, 13 aşıyla dünyanın aşılama konusundaki bir numaralı ülkelerinin arasına girdik, aşıda birinci ligin en üst sıralarına yükseldik. 2013’te de bu atılım devam edecek. 2013 yılında da suçiçeği aşısını katarak 13 antijenle çocuklarımızı inşallah aşılamış olacağız. Yine, başlattığımız çocuk izlem merkezleri var. Özellikle, bir şekilde, cinsel yönden tacize uğrayan çocuklarımızı korumak için, onları toplum içerisinde ortaya çıkmaktan ya da işte mahkeme köşelerinde sıkıntı çekmekten kurtarmak için oluşturduğumuz çocuk izlem merkezlerimiz var. 23 ilimizde 29 çocuk izlem merkezini 2013 yılında inşallah hayata geçirmiş olacağız. İlaçta olduğu gibi tıbbi cihaz ve kozmetik ürünlerde de sıkı bir takip sistemi getiriyoruz. Vatandaşımızı, kozmetik ürünlerle de olsa, sağlığı açısından tehdit edenlere asla fırsat vermeyeceğiz. Yine 2013 yılında, bilinçli ilaç kullanımı açısından, akılcı ilaç kullanımı açısından büyük bir kampanyaya başlıyoruz. Bu hususta da ben değerli Meclisimizin desteğini sizlerden istirham ediyorum ve vatandaşlarımızdan da ilaç kullanmaları konusunda sadece ama sadece doktorlarına itimat etmelerini ve ilacı da yalnızca eczanelerden almalarını salık veriyorum, istirham ediyorum. Değerli arkadaşlarım, İnternet yoluyla ya da başka yollarla vatandaşlarımızın kesinlikle ilaç kullanmaması gerekiyor. Biz bu konuyla ciddi ölçüde mücadele ediyoruz ancak bu hususta vatandaşımızın da kendi üstüne düşen vazifeyi yapması gerekmektedir. Yine 2013 yılında, kar üstü paletli ambulanslarımıza kar kızaklı ambulanslarımızı ekleyeceğiz. Bazı bölgelerde paletli ambulanslarla ihtiyacı göremediğimiz olabiliyor. Deniz ambulanslarımız var, deniz ambulanslarımızı yaygınlaştıracağız. Alternatif ve tamamlayıcı tıbbi metotlar konusunda en az 10 metodun uygulama standartlarını kanıta dayalı olarak ortaya koyarak, vatandaşlarımızın bu tedavilerden yararlanmalarını ama akılcı biçimde yararlanmalarını sağlayacağız. Türkiye’de maalesef kornea bekleyen yani gözün ön kısmındaki merceğin naklini bekleyen çok sayıda vatandaşımız var. Yeteri kadar bağış temin edemiyoruz. Bir şekilde yurt dışından da kornea getirtmek suretiyle kornea nakli bekleyen bütün hastalarımız için, Allah izin verirse, 2013 yılında kornea teminini sağlayacağız. Bildiğiniz gibi, obezite mücadelemiz, şişmanlık mücadelemiz çok yaygın bir biçimde devam ediyor. Bu hususta da ben yüce Meclisimizin 2013 yılında da, daha önceden olduğu gibi, desteklerini bekliyorum. Değerli milletvekilleri, Türkiye’de kızamığın, veremin, sıtmanın arttığından, patladığından falan bahsediliyor. Gerçekten bunu söyleyen arkadaşlarım dünyayı hiç takip etmiyorlar mı, çok merak ediyorum. Değerli arkadaşlar, bugün bütün Avrupa’da, Fransa’sında, İngiltere’sinde, Bulgaristan’ında, Avrupa ülkelerinin hemen hepsinde çok büyük kızamık salgınları var. Türkiye’de de kızamık vakaları görüyoruz. Nasıl görüyoruz, biliyor musunuz? Kızamık vakalarının hiçbiri ülkemizde yerleşik kızamık virüsüyle gerçekleşmiyor. Yurt dışıyla son yıllarda Türkiye’nin çok ciddi bir alışverişi olmaya başladı. Buralardan gelen vakalarımız var. Bunu söyleyen arkadaşlarım, değerli milletvekilleri, 2001 yılında Türkiye’de 30 bin kızamık vakasının -daha doğrusu, kayıtlı 30 bin vakanın- olduğunu acaba bilmiyorlar mı? Muhtemelen vakalar o zaman daha da fazlaydı. Türkiye’de şu anda yerli sıtma vakası görmüyoruz. Dışarıdan bize bir sıtma vakası bulaşırsa geliyor ve biz onu da kontrol etmek için elimizden geleni yapıyoruz. Değerli milletvekilleri, Sağlıkta Dönüşüm Programı, vatandaşımıza 2013 yılında da hakkı olan sağlık hizmetini hakkaniyetli bir biçimde, kaliteli bir biçimde “Önce insan.” diyerek vermeye devam edecek. Biz, milletimizden aldığı gücü, milletimize hizmete… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılarımı sunuyorum.
Sayın Başkan…
Şimdi, bir saniye, Sayın Tan’a bir…
Sayın Başkan…
Efendim?
Sayın Bakan, “Millî Şef dönemindeki gibi düşünüyorsunuz.” diyerek partimizin ve cumhuriyetimizin kurucusuna hakaret etti. Daha ayrıntıları da var. İzin verirseniz cevap vermek istiyorum.
Tamam da sıra da var. 1’inci sıra Sayın Altan Tan’da.
Evet.
Bir dakika… Sayın Özel, siz niye parmak kaldırdınız?
Biz ikimiz de kaldırdık.
Niye ki?
Efendim, Sayın Bakan bizim hiç kullanmadığımız bir yaklaşımı, üslubu tarafımıza atfederek -madde 69’a göre- sözlerimizi çarpıtmıştır. Açıklık getirmek istiyorum.
Sayın Başkan…
Buyurun.
Ben daha önce söz istemiştim.
Siz niye istemiştiniz?
Bizim de grubumuza sataşma vardı.
Neyinize? Gruba.
Evet.
Ne dedi peki?
“BDP, GAP’a karşıdır, bölgeye yatırım gitmesini istemiyor.” Bingöl’den de örnekler verdi, seçim bölgemiz olması itibarıyla da sataşmadan söz istiyorum.
Şimdi bir dakika, seçim bölgesi olması…
Hem grubumuzu itham etti hem seçim bölgesi ve bölgeyle ilgili, politikalarımızla ilgili gerçek dışı beyanlarda bulundu, düzeltme yapacağım.
Şimdilik 4 kişi oldu. Buyurun siz Sayın Tan.
Ben de varım Sayın Başkan.
Aaa, o kadar değil.
Ama Bakan gerçekleri çarpıttı.
Buyurun Sayın Tan, iki dakika süre veriyorum.
Sayın Başkan, söz verdiğiniz için teşekkür ediyorum. Öncelikle bu GAP’la ilgili hemen çok kısa bir şeyler söyleyeyim. İşte konuşma tutanağı burada GAP’la ilgili; tek tek, cümle cümle burada elimde; varsa bir şey çıkıp söyleyin. Ne söylüyoruz? GAP’a 19 milyar dolar, barajlara, para harcanmış, ama bunun karşılığında 23 milyar dolar elektrik elde edilmiş. Barajların yüzde 86’sı bitmiş, kanalların yüzde 15’i bitmiş. 7 milyon 200 bin kişi yaşıyor şu an bu 7 ilde, GAP’ın kapsamı içerisinde. Eğer biterse –siz ifade ettiniz- 3 milyon 800 bin kişi iş bulacak, 20 milyon nüfus demek. 13 milyon nüfus daha gelecek oraya. İşte derin devlet barajları niye bitirmiyor? 20 milyon Kürt ve cazibe merkezli petrolün de olduğu bir bölgede yan yana gelmesin diye, özeti bu. Karşı çıktığımız bu, çok açık ve net.
Ben inanamadım ya! Vallaha ben inanamadım!
Çok açık ve net, 20 milyon nüfus olacak orada, 20 milyon nüfus.
Ben inanmıyorum.
Şu an 7 milyon 200 var, sizin verdiğiniz rakamlarla… Öbürü de; “Efendim polemik var, dokunma var.” Kardeşim, siz polemik yaparsanız polemiğin de kralı yapılır burada. 999 kuzunun da hesabı sorulur, 330 milyar odanın da hesabı sorulur, 71 milyarlık lahmacunun da hesabı sorulur. Benim dedemin bir arkadaşı vardı memlekette, Hacı Ali Mısto. Biraz zengin oldu, biraz kabadayılandı. Akrabaları da fakir fukara. Ağzı çok bozuk. Diyor ki; “Bak ben hepinize küfrederim ana avrat, ama sakın siz bana küfür etmeyin.” Niye? “Benim zoruma gidiyor.” Kardeşim böyle bir şey olur mu? Böyle bir şey olur mu? O zaman polemik yapmayacaksınız, dikkat edeceksiniz. Eviniz camdan, başkasına taş atmayacaksınız. Teşekkür ederim Sayın Başkan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Bakın, burada GAP’tan ve DAP’tan sorumlu Bakan konuştu. Kendi bakanlığının bu yıl yayınladığı illerin sosyoekonomik gelişmişlik seviyesine göre son 10 sıra: Muş, Hakkâri, Ağrı, Şırnak, Siirt, Bitlis, Van, Mardin, Bingöl, Ardahan, Batman, Iğdır, Kars, Diyarbakır. Herhâlde başka söze gerek yok. Kendisi Bingöl milletvekilidir. Bakın, Bingöl, nüfus 250 bin; dışarıya göç 300 bin. Bingöl’de seçmen sayısı 153 bin, yeşil kartlı sayısı 128 bin. Süre kısıtlı, o yüzden yorumuna geçmiyorum, siz yorumunu yapın. Bahsettiği havaalanı on yedi yıldır yapılamıyor, on yedi yıl önce başlandı. Gülbahar Barajı on yedi yıldır yapılmıyor. Diyarbakır-Bingöl yolu… Ben kendimi bildim bileli o yolda çalışma var. Her yıl onlarca kişi orada ölüyor, aynı şekilde devam ediyor. Siz bırakın Diyarbakır-Bingöl yolunu, 40 kilometrelik Bingöl-Solhan yolunu on yıldır yapamıyorsunuz. Hadi diyelim ki söylediklerinizi doğru saydık. Şehir içindeki Çapakçur Viyadüğü 25 milyonluk bir ödenek gerektiği için on yıldır yapılmıyor ve her kış orada onlarca vatandaşımız yaşamını yitiriyor. Sayın vekillerimiz geliyorlar Bingöl’e… Düzağaç bölgesinde, çevre yolunda 2 tane üst geçit yapılmadığı için bu yıl 2 üniversite öğrencimiz orada hayatını kaybetti. Diğer taraftan, bu makam odası, müsteşar konutu, lahmacun olayını niye önemsiyoruz? Bakın, Bingöl’ün yarısı depremdeki mağduriyetten dolayı TOKİ’ye borçlanmış. TOKİ’ye ödeyemediği için faiziyle bankalara borçlanmış. Bu şekilde, kentin yarısı konut nedeniyle borçluyken siz makam odanıza trilyonlar harcarsanız, müsteşarınıza trilyonluk konutlar alırsanız biz de gelir burada konuşuruz. Bingöllü çocuklar aç yatarken, rüyalarında lahmacunu görürken siz 160 binlik lahmacun, pasta, kebap faturası çıkarırsanız onun hesabını sormak da halkımız adına bizim boynumuzun borcudur. Hepinize teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, arkadaşlarımız sağlık politikasını eleştiriyor, siz 1930’lara geliyorsunuz. Vallahi doğru söylüyorsunuz, Millî Şef teknoloji cahiliydi, bilgisayar kullanmasını bilmiyordu, İnternet’ten anlamazdı; mesela Millî Şef’in döneminde hastanelerdeki teknoloji çok geriydi, gerçekten tomografi cihazı yoktu hastanelerde; bunları söylerseniz de şaşırmam. Yani siz bunları bırakacaksınız. Bakın, ben size çok net sorular soracağım: Bir: Çelişkilerimizden bahsettiniz. Siz mecburi hizmete önce karşı çıkıp sonra kendiniz getirmediniz mi? İki: Aşı konusundaki fiyaka bozulmasını kim yaşadı? Bakın, çok daha net bir şey sorayım size, çok daha net: Bir ilçede -Trakya’da bir ilçe, bir büyük ilçe- bir hastane müdürünün eşinin banka hesabında 3 trilyon 925 milyar lira, 4 trilyona yakın para. Müfettişler bunu tespit ediyor, soruyorlar, “Vallahi, eşimin 4 trilyona yakın parası olmasından benim de şimdi haberim oldu.” diyor. Sayın Bakan, bu olayla ilgili ne yaptınız? Eğer o ilçeyi hatırlayamadıysanız, ben onu size hatırlatırım.
Eyvallah.
Bir başkası: “Millet bize oy veriyor.” E, bir zamanlar vermiyordu size, 86’da Sayın Erdoğan’ı milletvekili yapmadı bu millet, 89’da Beyoğlu Belediye Başkanı yapmadı, 91’de tercihli sistemde milletvekili olamadı. Bugün verir, yarın vermez yani bugün size fazla vermiştir, bize az vermiştir, yarın bize fazla verir, size az verir, demokrasi böyle bir şeydir. “Millet bize oy verdi.” diye aklınıza gelen her şeyi yapmaya muktedir misiniz siz? Siz bu ilçedeki bu -yönetmekle görevlisiniz- paranın hesabını sorun. Soruşturma açtınız mı?
Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli arkadaşlar, ülkemin Sağlık Bakanının kalkıp da burada böyle bir konuşma yapması beni gerçekten utandırıyor, gerçekten utandırıyor.
Bunlara gerek yok, hizmetlere baktınız mı anlarsınız.
Şimdi, ben bir soru sorayım size, ben bir sorayım, arkadaşlarıma sorayım. Arkadaşlar, bu AKP sıkıştığı zaman ne yapar, neye saldırır?
Atatürk’e saldırır, İnönü’ye saldırır.
İnönü’ye saldırır.
Atatürk’e saldırır veya İnönü’ye saldırır.
Başka ne yapar?
Ne zaman sıkışırsa burada, kalkar, İnönü’ye, Atatürk’e saldırır. Buradaki milletvekili diyor ki: “Başka ne yapar?”
“Yüzde 50 oy aldık.” der.
Ne zaman sıkışsa “Bize halk oy veriyor, halk arkamızda.” der. Yahu bunları biz biliyoruz. Kalkın benim sorduklarıma cevap verin burada.
Siz de verin.
Yiğitseniz benim sorduklarıma cevap verin. Kalkmış diyor ki bana: “Geri kalmışlıktan liderliğe.” Başlığa bak, başlığa! Kim attı bu başlığı? Senin adamların attı bu başlığı, senin adamların!
Sen soruna cevap istiyorsan önce o üslubunu düzelt.
Bir dergi, bilimsel bir dergi -bakın, benim hatırı sayılır miktarda yayınlarım vardır bu dergilerde- yayınlananın içeriğine karışmaz, onun doğruluğuna hiçbir şekilde kefil olmaz; sadece teknik olarak yapılmış mıdır, düzgün yazılmış mıdır, buna bakar. Onun içerdiklerinin sorumlusu sensin, oradakileri sen kendi kendine söylüyorsun, çıkmışsın burada diyorsun ki: “Dünya beni övüyor.” Ayıptır, gerçekten ayıptır! Sen bana söyle bakalım, bebek ölüm hızı binde 7,7 mi, binde 12 mi? Kalkıyorsun burada diyorsun ki: “Dünya Sağlık Örgütü beni övüyor.” Aynı Dünya Sağlık Örgütü diyor ki: “Hayır 7,7 değil, aslında yüzde 12’nin de üstünde; gel anlaşalım, yüzde 12’de bunu bildirelim.” diyor. Sen de “Evet.” diyorsun, ondan sonra kalkıyorsun gelip burada diyorsun ki: “Bizim çocuklar araştırma yaptılar; 7,7’ymiş.” Var mı böyle bir şey? Burada Dünya Sağlık Örgütünün raporlarını söylerken virgülden sonra “ama” diye başlayan yerleri okumamış senin adamların, sen de okumamışsın, aç onları oku. “Halk memnun ama hiçbir zaman Avrupa düzeyinde olmamıştır.” diyor.
Hanginiz önce? Yok, oradan iki dakika…
Sayın Başkan…
Yapmayın Allah aşkına. Sayın Özel, yani haşarı çocukluk hoş bir şeydir de yok yani sıraya alırsak öyle olmaz, doğru değil. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Yani ben ilgililerine söz verdim. Buyurun.
Değerli milletvekilleri, az önce söz alan milletvekilleri hem GAP projesinin hem yatırımların önemli olduğunu belirttiler, ben de duyduğuma sevindim doğrusu.
Sayın Bakan, başta da öyle demiştik.
“BDP karşıdır.” dediniz.
Sayın Bakan, başta da öyle ifade etmiştik.
Ama, bir arkadaşımızın yaptığı konuşmaya tekrar bir baksınlar, o konuşmada GAP’la ilgili söylenen sözleri kendileri de bir incelesinler.
Bakın, tutanak burada…
Tutanak burada, tutanağı okuyun.
Tutanak da var, konuşma metni de var.
Buradan benim…
Söylediklerimiz burada, tutanaklarda!
Tutanak burada, size getireyim!
Benim buradan önerim şu…
Grup başkan vekillerine tutanağı gönderin.
Buradan önerim şu…
Hiçbir şey söylemiyor, kâğıt sallamayın. Buyurun.
Bundan sonra da gelin bu kamu yatırımlarını, özel yatırımları hep birlikte koruyalım. O bölgenin refahını, istihdamını artıracak yatırımlara hep birlikte sahip çıkalım. Varsa eksiklerimiz bizi eleştirin, onları da düzeltelim ama bu yatırımlara birlikte sahip çıkalım. Ben şuna inanıyorum: AK PARTİ’ye oy vermiş olsun, Barış Demokrasi Partisine oy vermiş olsun…
Barış ve Demokrasi Partisi; doğrusunu söyleyin.
Bütün insanlarımız, bütün insanlarımız bizim kardeşimiz. Ben hepsinin hizmet arzu ettiğine inanıyorum, hepsinin huzur istediğine inanıyorum ve bunu da yapmak durumundayız.
Savaşı bitirin o zaman! Savaştan vazgeçin, barış yapın!
Bu vesileyle, kıdem tazminatıyla ilgili bir soru olmuştu, ona da bir cevap vermek istiyorum, bir miktar vaktim var. Burada, kanunda, “Önceki kurumlarına dönen kişilerin ajansta geçen hizmetleri kazanılmış hak aylık derece ve kademelerinde değerlendirilir.” diyor. Bu durumda kıdem tazminatları ödenirse bu gittikleri kuruma intikal etmemiş oluyor bu haklar, sorumluluklar.
Sayın Bakan, “ödenirse” diye bir şey yok. “Ödenirse” diye bir şey yok, “Ödenmez.” diyor.
Kanuni çerçevede yapılan… Bana verilen şu anki bilgi bu şekilde.
Sayın Bakan, yanlış okuyorsunuz. “Ödenmez.” diyor.
Yok… Burada, “Kazanılmış, ajansta geçen hizmetleri yeni gittiği kurumda hak aylık derece ve kademelerinde değerlendirilir.” diyor. Ama bir uzman “Ben bunu orada değerlendirmek istemiyorum. O yeni kuruma bu haklarımı aktarmak istemiyorum. Bana kıdem tazminatını verin.” dediğinde yönetim kurulu kararıyla böyle bir ödeme yapılıyor ama konu üzerinde yine durabiliriz. Yani…
Teşekkür ederim.
Sayın Bakan, buyurun. Süreniz iki dakika.
Ama olmaz ki Sayın Başkan. Yirmi beş dakikalık konuşmaya iki dakika cevaba tahammül olmalı ya.
Vallahi bu sataşma işlemi… Bir tren düşünün, biri başlıyor, bütün vagonlar arkasından; hatta ipin ucu öyle kaçıyor ki, değdi değmedi, Nasrettin Hoca’nın durumu gibi…
Ama yirmi beş dakika konuşmaya iki dakika cevaba tekrar söz veriyorsunuz, olmaz ki!
Buyurun.
Değerli Başkanım, teşekkür ediyorum. Burada birbirimize hoşgörülü olmayı değil de, birbirimize saygılı olmayı ilke edinmeliyiz. Mesela, biraz önce sataşıldı diye söz alan bir değerli milletvekili, benden bahsederken “sen de” diyerek konuştu, konuşabilir. Bir insan birine “siz” de diyebilir, “sen” de diyebilir, tercih meselesidir ama ben buradan konuşurken yine o değerli milletvekilini “siz” olarak ifade edeceğim. Çünkü, bu kürsü böyle konuşmayı gerektiren bir kürsüdür.
Bütün millet bizi buradan izliyor, bütün millet burada bizi takip ediyor değerli milletvekilleri.
Tutanakları çıkaracağım Sayın Bakan. Nasıl hitap ettiğim orada yazıyor. Tutanakları çıkarıp size göndereceğim Sayın Bakan. O zaman utanacaksınız. Bakın, “siz” diye hitap ediyorum.
Bakınız değerli milletvekilleri, şimdi, bir makaleden falan bahsetmedim ben. Sayın milletvekilleri, ben Türkiye Cumhuriyeti’nin sağlık reformundaki, sağlık dönüşümündeki başarısını, uluslararası örgütlerin onlarca raporundan size getirerek takdim ettim. Bir makaleden filan bahsetmiyorum ki. Bakınız, Dünya Sağlık Örgütünün 2012 yılında en son yayınladığı rapordur. “Başarılı Sağlık Sistemi Reformları: Türkiye Örneği. Türkiye, çok az sayıda ülkenin yapabildiğini yapmıştır kısa bir sürede. Sağlık ve sağlık sistemi çıktılarını çarpıcı oranda iyileştirmiştir.” Bunu Dünya Sağlık Örgütü söylüyor.
Bebek ölümüne kaç diyor?
Ben, belli bir döneme işaret ederken de şunu söylüyorum değerli milletvekilleri: Artık tek parti iktidarı dönemi yok. Millet memnun. “Millet memnun ama millet neden memnun olacağını da çok iyi bilmiyor.” falan demenin hiçbir anlamı yoktur. Bu kürsüde bizi konuşturan, aziz milletin ta kendisidir. Hepinize saygılar sunuyorum.
Sizin adınız geçmedi. Şimdi, Sayın Özel, peki ben tutanakları getireceğim, bakacağım ve karar vereceğim.
Efendim, tutanakları getirmenizle ilgisi yok, diğer arkadaşlarımızın söz talebi kadar normal bir söz talebinde bulundum.
Olabilir, ben duymadım.
Sizin burada bana söz vermemeniz, diğer arkadaşlarımıza söz vermeniz bir adaletsizlik yaratıyor.
Diğer arkadaşlarınıza değil, Grup Başkan Vekilinize…
Hepsi bizim arkadaşımız.
Muhterem, bir dakika… Grup Başkan Vekilinize artı Sayın Atıcı’ya söz verdim ben. O konuyu takip ettiğim için…
Benim konuyu takip etmemişsiniz anlaşılan.
Hayır, ben o konuşmayı gördüğüm için… Sayın Atıcı Sayın Bakana laf attı, Sayın Bakan da döndü, edebe davet etti. Dolayısıyla, ben Sayın Atıcı’ya söz verdim.
Ben laf atmadan dolayı söz istemiyorum ki.
Anladım. Şimdi, dolayısıyla, ben sizin tutanağı getirteceğim bakacağım Sayın Özel. Eğer böyle bir bilgi kirliliği, size hakaret, size yanlışlık, sataşma varsa da söz vereceğim. Tamam mı? Buyurun.
Beni dinlemediniz ama Sayın Başkanım, dinlemediniz.
Efendim?
Beni dinlemediniz ki. Ben öyle bir iddiada bulunmuyorum.
Ne iddiasında bulunuyorsunuz?
Ben, yaptığım konuşmada ifade ettiğim görüşlerimin Sayın Bakan tarafından tarafıma atfen doğru yansıtılmadığını söylüyorum ve madde 69’un ikinci cümlesine göre söz talebim var.
Ben de diyorum ki, o madde 69’a göre karar vermek buradaki arkadaşın hakkı olduğuna göre o kararı verebilmek için tutanakları getirtip bakacağım, sizin iddianızın doğru olup olmadığına bakacağım.
Ama sizin…
Müsaade ederseniz…
Estağfurullah.
Tutanaklar gelince… Zaten yazılmıştır. Tutanaklar gelinceye kadar ben Sayın Kaplan’a söz vereyim.
Elbette ama siz oradaki ayrımı haşarı çocuk ayrımı üzerinden kurduğunuz için rahatsızlığım ve talep ediyorum. Aksi takdirde, tutumunuz hakkında usul tartışması…
Hemen usul tartışması açıyorum. Buyurun.
Aleyhte…
Aleyhte Sayın Başkan.
Sayın Başkan, lehte.
Lehte…
Aleyhte Sayın Özel, Sayın İnce; lehte Sayın Şandır, Sayın Aydın. Buyurun Sayın Özel.
Önce lehte vermiyor musunuz efendim?
Hayır, önce siz buraya geldiniz, ben sizi geriye gönderdiğim için… Yani o nedenle verdim. Arzu ederseniz lehtekini veririm, feragat ediyorsanız. Buyurun.
Sayın Başkanım, bugüne kadar ortaya koyduğunuz yönetimle ilgili tutumların tamamına yakınının hep lehinde oldum, kendi iç dünyamda. Sizin yönetmedeki bu adalet anlayışınızı da her zaman takdir ettiğimi, zaman zaman sizinle, zaman zaman da diğer arkadaşlarımızla paylaştım. Ancak bir milletvekilinin yaşının küçük olması, genç olması ve diğer arkadaşların tavırlarından daha hareketli tavır içinde olması, İç Tüzük’ten kaynaklanan haklarını kullanma noktasında bir zafiyet yaratmaması gerekir diye düşündüğüm için ilkesel olarak söz almış bulunuyorum. Gösterdiğiniz anlayış için teşekkür ediyorum. Sayın Bakan…
Sayın Özel, sadece benim tutumum hakkında konuşacaksınız, maalesef. Usul hakkında, bakan hakkında değil. Benim hakkımda konuşun.
Olur tabii, hayhay.
“Biliriz nedir bizi hasta eden, Hastalandığımız zaman. Diyorlar ki: Sen, tam on yılda Güzel okullarda…”
Başkanlığa atfen mi diyorsun?
“Dünyanın parasını dökmüşsün Olmak için bilgi sahibi. Senin elinde öyleyse iyileştirmek bizi. Ne dersin, elinde mi? Seni gelince görmeye, Çıkartıyorlar üstümüzdekileri, Zor değil hastalığımızın sebebini anlamak, Şöyle bir bak üstümüze başımıza, O saat öğrenirsin her şeyi. Çünkü elbisemizi yıpratan neyse, Odur vücudumuzu da yıpratan. Rutubetten diyorsun, vücudumuzdaki ağrı. Duvarlarımızdaki leke de ondan. Rutubet neden? Çok çalışmak, az yemek. Sense öğüt verirsin, Dersin, kanlı canlı olun! Demeye benzer bu…”
Şiir yarışması mı bu?
“‘Çık, başka yerde yaşa.’ Ne kadar vakit ayırırsın bizim için? Baksana, evinde bir halın var, En azından 5 bin muayene eder…”
Ne alakası var bunun Başkanın tutumuyla!
“Haklı çıkarmak için kendini, ‘Bunda benim suçum yok.’ Diyeceksin ister istemez. Islak lekeye git, sor, O da bundan başka bir şey söylemez.” Teşekkür ediyorum.
İlkokul müsameresinde söz vermedikleri için sözünü buraya saklamış.
Sayın Aydın, buyurun.
Çok teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Tabii, Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; bu Parlamento bugüne kadar birçok bütçeyi geçirdi, çok sayısız kanunlarda sayısız tartışmalar yaptı, ama maalesef, bu bütçede ilkleri yaşıyoruz. Bu kürsüde marşlar söylendi, bu kürsüde, gereksiz hâlde, muhatabı Başkanlık Divanı olmasına karşın şiirler okundu…
Usul hakkında konuşması lazım Sayın Başkan.
…ben öyle zannediyorum ki bir süre sonra eline sazı alan arkadaşım gelir, burada saz çalmaya da başlar.
Sayın Aydın…
Değerli arkadaşlar, Meclis ciddiyet gerektirir. Bu kürsü milletin kürsüsüdür ve bu kürsüde bir saat zaman kaybına bu milletin tahammülü yok, bırakın bir saati, bir dakika kayba tahammülü yok.
Ve bugüne kadar, farklı bir gruptan olmasına rağmen çok adilane bir yönetim sergiledikleri için gerçekten teşekkür ediyorum ve bütün Meclis Başkanlarını aynı şekilde çalışmaya davet ediyorum. Kaldı ki gerçekten bu Mecliste, Meclis Başkan Vekilleri de görüyoruz, tutumları da görüyoruz, gruptaki milletvekillerinin buradaki konuşmalarını da görüyoruz, ama gerek şu anki tutumunun lehinde oluğumu ifade etmek istiyorum gerekse de bugüne kadarki tutumlarından dolayı ben bir kez daha müteşekkir olduğumu ifade etmek istiyorum. Kaldı ki arkadaşımız, haksız yere bir usul tartışması açtı. Evet, usul tartışması açmak, İç Tüzük’ten doğan bir haktır, ancak orada 69’uncu madde çok açıktır: “Şahsına sataşılan…” diyor.
Devamını da oku, devamını da oku.
İsmi zikredilmeden, şahsına sataşılmadan, bir arkadaşın ısrarla söz talep etmesi, o sözün verilmemesi -hatta verilmeme de yok ortada- “Tutanakları isteteyim, eğer varsa böyle bir durum vereceğim.” demesine rağmen hem Başkanlık Divanını zorda bırakmaya hem de burada, bu Meclise, bu millete zaman kaybettirmeye hiç kimsenin hakkı yok diyorum ve Meclis Başkanlık Divanına, tekrar, tutumundan dolayı teşekkür ediyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; Başkanım, ben izninizle arayı bulayım: Bundan seksen sekiz yıl önce Sayın Başkanın ailesiyle benim ailem, bir devleti terk edip bu vatan topraklarına yan yana iki köyden gelmişler. Şimdi, değerli hemşehrim Başkan, Sayın Özgür Özel de partimin milletvekili, partimin genç, cevval seslerinden birisi. Şimdi, ne şişi yakayım ne kebabı, ben bir arayı bulayım diye düşündüm. O da aklıma şu geldi, şöyle düşündüm: Özgür kardeşim, “haşarı çocuk” sözüne nereden baktığınıza bağlı. Bence, iyi tarafından bakarsak, sevimli, çalışkan, iyi hatip, biraz da muzip. Bu çok kötü bir şey değil. Evet, biraz da senin gibi. Zaman zaman bu kürsüden ya da o kürsüden maksadını aşan sözler edebiliyoruz. Maalesef, ben de onu bir genç arkadaşımıza bir gün söylemiştim: “Senin daha mürekkebin kurumadı, dün geldin.” gibi. Hâlbuki, ben de buraya geldiğimde 38 yaşındaydım, Sayın Özgür Özel’in yaşındaydım, şimdi 48 yaşındayım ama 38 yaşındaki de… Şöyle bir düşündüm de, Atatürk 38 yaşında Samsun’a çıkmıştı. Yani, Samsun’a çıktığı zaman 38 yaşındaydı. Bu memleketin kurtuluşunun başlangıcı olan tarihti bu. Ben, buradan Sayın Özgür Özel’in üzücü bir sonuç çıkarmamasını, burada Sayın Başkanın da çalışkan, cevval bu kardeşimize “Aslında sen iyi hatipsin, iyi işler yapıyorsun.” diye, oradan hatta bir iltifat olarak algılaması gerektiğini düşünüyorum. Hayatımda da on senedir ilk kez, bu kürsüde durumu idare etmeye çalıştım. İlk kez yaptım bu işi. Hepinize teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum.
Şimdi, öncelikle, değerli arkadaşlar…
Sayın Başkan, ben bir söz istiyorum çünkü biraz önce konuşan hatip, “Korkarım ki eline saz alan, gelip burada saz çalacak.” diyor. Burası saz çalma yeri değil. Ben, müsaade ederseniz bu konuda konuşmak istiyorum.
Bir saniye.. hele, daha bitmedi, bitireceğiz. Daha çok zamanımız var, bitireceğiz hele. Ben bir cümlemi tamamlayabilir miyim lütfen.
Efendim, bakın…
Ya, Muhterem, daha Sayın Şandır konuşacak, usul tartışması devam ediyor. Müsaade buyurun, azıcık oturun bakalım.
Tamam.
Sayın milletvekilleri, lütfen… Ben, Sayın Özel’e “haşarı çocuk tavrı” dedim, sevimli bir tarz olarak kabul ettiğim için. İnsanların yaşıyla başıyla hiçbir zaman uğraşmamışımdır. Sayın Özel’in yaşının kaç olduğuna dair de bir fikrim yok. “Haşarı çocuk tavrı” sözü için sizden özür dilerim, bir daha tekerrür etmez. Birincisi bu.
Estağfurullah. Gerek yok Başkanım.
Ama ben sizlere çok dikkatle hitap etmeye çalışıyorum, “siz” diyorum. Çoğunuzun sözlerini kesmemek için…
Sayın Başkanım, özre gerek yok.
Hayır, hayır, özür diliyorum, kayıtlara geçsin diye. Yani demek ki “haşarı çocuk…” Ben onu hiç anlamamıştım, çünkü Sayın Özel’in, usul tartışmasını “Tutanakları getirttireceğim.” dediğim için istediğini düşündüğüm için ben açtım. Dolayısıyla, sadece “haşarı çocuk tavrı” üzerinden bir itirazı olmuş olsaydı zaten özür dilerdim, özür diliyorum.
Ben de sizden özür diliyorum.
Bir daha tekrarı olmayacak. Ben sizlerin sözlerini kesmemeye, mümkün olduğunca hoşgörülü davranmaya, bazen, sataşma olmamasına rağmen, iki dakikalık sürede kendinizi ifade etmenize müsaade etmeye çalışıyorum, İç Tüzük’ü de gevşetiyorum, esnetiyorum ama anlaşılıyor ki İç Tüzük’ü motamot uygulamam gerekiyor; bugün bu dersi almış durumdayım. Dolayısıyla, herkesi İç Tüzük’e harfine, noktasına, virgülüne kadar uymaya davet ediyorum. Sayın Şandır, buyurun.
Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; öncelikle, İç Tüzük gereği bu usul tartışmasında Sayın Başkanın lehine söz aldım. Sayın Başkanın uygulamalarında İç Tüzük’e aykırı bir hâl bulunmamaktadır. Dolayısıyla, Sayın Başkanın bu konuşmasını da üzüntüyle izledim. Değerli arkadaşlar, gerçekten ağır, önemli bir müzakeredeyiz. Bütçe müzakereleri yalnız iktidar-muhalefet çekişmesi değil; bu Meclisin, bu Genel Kurulun ortak bir sorumluluğu, mecburiyeti. Ülkenin bütçesini çıkarıyoruz. Dolayısıyla, tenkitlerimiz olacak, itirazlarımız olacak, önerilerimiz olacak ama ortak sorumluluğumuz sağlıklı bir müzakereyle bütçe görüşmelerini tamamlamaktır, şekil şartı da olsa tamamlamaktır. Türkiye bir hukuk devletiyse bu hukuku salimen uygulamaktır. Ağır bir müzakere. Bir haftadır çalışıyoruz, bir hafta daha çalışacağız. Dolayısıyla, yorulduğunuzu biliyorum ama ben kendimden başlayarak herkese sabırlı olmayı, birbirine saygılı olmayı, emeğe saygı gösterilmesini tavsiye ediyorum. Yorgunluğun getirdiği davranışlar, yanlış anlaşılmalar olabilir. Birbirimize de hoşgörülü olmayı tavsiye ediyorum. Sinirler geriliyor ama ben, milletvekilleri olarak bu ön tarafta oturan arkadaşlara şunu hatırlatmak istiyorum: İnanınız ki arkada oturan, kürsüde oturan, Başkanlık Divanında oturan arkadaşlarımızın işi, bizlerden çok daha zor. Şu ana kadar, saat 11. 00’den bu yana, yaklaşık işte beş saattir müzakere ediliyor. Bu beş saat içerisinde her birimiz en az 10 defa dışarıya çıkıp geldik ama Hanımefendi, orada oturuyor. Dolayısıyla emeğe de saygı gösterelim, birbirimize de hoşgörülü davranalım, birbirimizin ayıbını örtmeye, yanlışını örtmeye çalışalım, birbirimizin yanlışından hareketle İç Tüzük’ün de verdiği imkânı kullanarak birbirimizi yaralamanın bir anlamı yok. Sayın Başkanımızın yönetiminden bu salonda memnuniyetsizlik duyan hemen hiç kimsenin olmadığı kanaatindeyim. Sayın Aydın’a da teşekkür ediyorum, hakkı teslim etmiş olmasından dolayı. Biz de Sayın Akşener’e grubumuz olarak yönetiminden dolayı çok teşekkür ediyoruz. Sağlıkla, selametle şu müzakerelerin tamamlanmasını talep ediyor, niyaz ediyor, temenni ediyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın Başkan, eğer arzu ederseniz, tutanağı size de verebilirim ama “sen” diye hitap ettiğimi söyleyen Sayın Bakana ben, “siz” diye hitap etmişim. O, bana “sen” diye hitap etmiş. Bilgisine sunuyorum, tutanağa kendisi de bakabilir. Saygılar sunarım.
En son konuşmaların tutanağı mı? [[Devam]] 2) Sağlık Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi Ç)TÜRKİYE KAMU HASTANELERİ KURUMU [[Devam]] 1) Türkiye Halk Sağlığı Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 1) Kalkınma Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Kalkınma Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye İstatistik Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Türkiye İstatistik Kurumu 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Doğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi İ) KONYA OVASI PROJESİ BÖLGE KALKINMA İDARESİ BAŞKANLIĞI [[Devam]] 2) Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi
Şahıslar adına son konuşma, aleyhinde Şırnak Milletvekili Sayın Hasip Kaplan. Buyurun Sayın Kaplan.
Öyle bir şey demedim.
Biraz abarttınız, bakın, Şivan Perwer’le ilgili Başbakanın sözleri var, 2009’da diyor ki: “Hazal ve Halepçe dediğinde gönül dünyasının derinliklerine dalıyoruz.” diye övüyor. Şimdi, Halepçe dediği zaman ne demiş Şivan Perwer? İki dize okuyacağım size, sazsız olacak, sözlü olacak bu. Anlaşılsın diye Türkçesini okuyacağım.
Kürtçesini de okuyabilirsiniz.
Ama Kürt kökenli vekilleriniz -ki dün size Roboski yasaklandı, Dobroski serbest bırakıldı- çok iyi anlayacaklar. “…”(x) demekle başlıyor Halepçe, yani: “Yine bize fermandır. Yukarıdan jetlerin gümbürtüleri, homurtu sesleri geliyor. Her yeri ateş, duman ve sis içinde bırakıyor. Aşağıdan ise çocukların çığlıkları, anne babaların imdatlarının sesleri geliyor. Tarih yine kendini tekrarlıyor; zamanlardan bir zaman gibi, her zamanki gibi.” Şimdi, Sağlık Bakanlığı bütçesini görüyoruz. Bu ülkenin Başbakanı çıktı, dedi ki: “Her kürtaj bir Uludere’dir.” Yani Roboski (Uludere) toplu katliamının kürtajla eşleştirilmesi, acılı yürekleri daha da acıttı. Anaların, babaların, kardeşlerin acılarını katbekat artırdı, inançlarını ve umutlarını tüketti. Elbette, Uludere bir kürtaj değildir. Uludere, toplu bir katliam, insanlık suçudur. Kadınlar bedenleri üzerinde kürtaj tartışmalarına, kadına yönelik erkek egemen şiddete karşı, sezaryene ve onun hekim bakış açısı doğrultusunda meydanları gümbürdetti. Başbakan orada geri adım attı ama “Her kürtaj, bir Uludere’dir.”sözü nasıl da acıtıcı, kanatıcı, aşağılayıcı, onur kırıcı, yürek delici, acımasız bir söz. Uludere’de kadınlar hâlâ siyahlar giyiyorlar ve Uludere’de analar, babalar bu Meclise geldiler, bu Mecliste adaleti aradılar. Çok mu şey istediler “Vur emrini vereni bulun, adaletin önüne çıkarın.” diye. Ama dün Başbakan size dedi ki: “İdari ve cezai soruşturma sürüyor.” Bir yıldır sürüyor ama Roboski’deki aileler tutuklanıyor, içeri atılıyor. 60 tanesi hakkında soruşturma açılıyor ve bitmeyen soruşturmalar, bitmeyen işkencelere dönüyor. Bir özür dilemek çok mu? Bu kadar mağrur, bu kadar zalim, bu kadar kibir, bu kadar gurur, bu kadar güç sarhoşluğu zehirler insanı. “Hata ise hata, tazminat ise tazminat” denilip geçiştirilecek bir durum değildir bu. Türkiye’nin vicdanı ayaktaydı, İnsan Hakları Derneği, MAZLUM-DER, Tabipler Birliği, bütün sivil toplum örgütleri, hepsi gittiler. Uludere’nin feryadı film, belgesel, şarkı, kuşaktan kuşağa, asırdan asıra intikal ettirilmeye başlandı. 34 cana bomba yağdıran F-16’lara kim verdi vur emrini? Adalet arayanlara “istismarcı” diyenler, katliam sorumlularını kahraman mı görüyor? Uludere, tıp tarihine kürtaj benzetmesiyle geçecek en acımasız yaklaşımdır. Bilim ve insanlık, elbette pilotların hekim, bombaların neşter olmadığını, yaşları 14’ten başlayan 34 canın paramparça bedenlerinin otopsilerine bakarak, bir devrin sorumlularını halkın ve tarihin önünde hesaba çekmesini bilecektir. Siz Kürt kökenli milletvekilleri, size bir tek onurlu duruş kalır ve Başbakana bir özür ve bunların hesabını vermek kalır diyorum, saygılar sunuyorum.
Sen Roboski’den Dobrovski Metiner olmaya devam et!
Muhatap olma Hasip Bey.
Sizde onur olsaydı…
Herkes kendi onuruyla ilgili konuşsun!
Roboski’nin… (Gürültüler) Hadi oradan!
Hasip Bey… Sayın Başkan, müdahale edin, olur mu böyle? (x) Bu bölümde Hatip tarafından Türkçe olmayan bir dilde birtakım kelimeler ifade edildi.
Teşekkür ederim Sayın Kaplan.
Herkes kendi onurunun bekçisidir.
Sayın Metiner, lütfen…
Onur bahsinden konuşacak en son kişisin!
Onun filmlerini bir gün bu kürsüden anlatacağım tek tek.
Eğer anlatmazsan namertsin!
Sayın Metiner, Sayın Kaplan, lütfen…
Sayın Başkan, sanatçılarla ilgili benim bir ifadem çarpıtıldı, 69’a göre açıklamak istiyorum.
Kim çarpıttı? Sayın Kaplan?
Evet. Konuşmacı, az önceki ifademi sanatçılarla alakalı olarak çarpıttığı için söz istiyorum.
Buyurun.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Öncelikle şunu ifade edeyim ki az önce biz bir usul ve üslup tartışmasından dolayı söz aldık ve bu Meclisin kürsüsünün, milletin kürsüsü olduğunu, burada konuşulacak dilin, üslubun öneminden bahsettik. Bunu ifade ederken de tabii, alışık olmadığımız örnekleri gördük dedik; marşlar okundu, şiirler okunuyor, korkarım ki eline sazı alan kişi gelip burada, yarın öbür gün türkü de söyleyebilir manasında bir ifade kullandım. Benim sanatçılarla alakalı en ufak olumsuz bir düşüncem olmadı, olmaz da asla. Sazı da sözü de muhabbeti de seven bir insanım. Bu manada, kalkıp da… Tabii saz, da sanatçı da olacak, yalnız, onun yeri bu kürsü değil, ben onu ifade ediyorum. Bakın, önemli konuları görüşüyoruz, bütçeyi görüşüyoruz ve bütçeyi görüşürken de daha oturaklı, daha uygun, daha üsluplu bir dil kullanmamız lazım, bütçeyle alakalı konuşmamız lazım, bunu ifade etmeye çalışıyorum. Bir ikincisi, arkadaşlar, tabii, özellikle kürtajla alakalı olarak Sayın Başbakanımız kürtajın bir katliam olduğunu ifade etti.
“Uludere” dedi.
Doğrudur, bir katliam olur. Ne demek bu? Uludere’yle alakalı olarak bunun da bir yanlış olduğunu ifade etti mi? Burada bir hatanın yapıldığını ifade etti mi? O bir katliamsa, o da Uludere’de ona benzetiliyorsa Uludere’deki yanlışlığı da ifade ediyor.
Kürtaj, bir haktır, katliam değil!
Kürtajın bir katliam olduğuna siz karar veremezsiniz, Başbakan karar veremez!
Eğer, siz samimi bir şekilde vicdanınıza danışarak bunu, bu açıklamayı okuyabilseydiniz, anlayabilseydiniz bunun sonucunun nereye vardığını daha iyi anlardınız.
Kürtaj meselesi kadınların meselesidir, sizi ilgilendirmez, Başbakanı hele hiç ilgilendirmez.
Kaldı ki, bakın, değerli arkadaşlar, terör bölgesi orası, sıkıntılı olan bir yer ve henüz öncesinde Gediktepe olmuş. Gediktepe olurken de, olay olurken de, yazılı ve görsel basın ifade etmedi mi “Şimdiye kadar neredeydiniz, niye geciktiniz?” diye. Yeni Gediktepe’lerin olmaması adına bir yanlıştır, bu yanlışı kabul ediyoruz ve idari açıdan da adli açıdan da ne gerekiyorsa yapılsın dedik, ilgililerden açığa alınanlar oldu, alınması da gerekiyor. Kesinlikle o olayın arkasında durmuyoruz ama sonuna kadar da takip ediyoruz. Teşekkür ederim, sağ olun.
Sayın Başkan, benim ifade ettiğim, kürsüde bir sitem. “Temiz dil kullanılsın.” dedi… Sayın Aydın şimdi sataşma nedeniyle çıkıp bir de üstüne ikinci bir hata yapıyor. Bu konuda açıklama yapmak istiyorum.
Allah rızası için… Bakın, bu, tutanaklara geçti.
Şimdi, Sayın Başkan…
Şimdi, bakın, ben, bir saniye…
Sayın Başkan, bir grup başkan vekili, şu Meclisin üyelerine, milletvekillerine “Sazı alıp, bu kürsüye çıkıp çalacaklar.” dedi.
Öyle demedim.
Saygısızlığın bundan ötesi olmaz.
Bir saniye… Bir grup başkan vekili o şekilde hitap etmez, saygısızlık yapmadım.
Bu dil, İç Tüzük’e göre, temiz bir dil değil Sayın Başkan ve ben burada, gerçekten, konuşurken çok dikkatli davrandım.
Şimdi, peki… Bakın, Sayın Kaplan…
Sayın Başkan…
Sayın Çandar, yani ne adınız geçti ne bir şey oldu. Ne yapıyorsunuz ya! Vallahi… Yani, bu böyle, bir “saz” geçti, siz hatırlandınız…
Sayın Başkan, bakın, Sayın Aydın kendisi yaptı, sonra kendi çıktı tekrar açıklama yaptı.
Ondan sonra bir de özür diledi.
Ben kötü niyetli olduğunu söylemiyorum ama bakın…
Yani, peki, siz…
Hayır, ben politika yapmak için söylemiyorum.
Hayır, siz ne söylemek istiyorsunuz? Onu anlamadım.
Kayıtlara geçsin, konuşmak da istemiyorum, üstüne konuşulacak bir şey değil çünkü. Sayın Aydın, kötü niyetli olduğunuzu da söylemiyorum ama lütfen, hem üslup tartışması diyorsunuz, sözcüklerinize dikkat edin diyorsunuz bu tarafa ama siz kendiniz konuşurken sanatçıları aşağılayan bir şey söylüyorsunuz.
Sayın Başkanım, ben sadece…
Burada profesyonel olarak saz sanatçısı olan benim.
Sayın Başkan…
Evet, birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 40’ıncı Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. [[Devam]] 2) Sağlık Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi Ç) TÜRKİYE KAMU HASTANELERİ KURUMU [[Devam]] 1) Türkiye Halk Sağlığı Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 1) Kalkınma Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Kalkınma Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye İstatistik Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Türkiye İstatistik Kurumu 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Doğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi İ) KONYA OVASI PROJESİ BÖLGE KALKINMA İDARESİ BAŞKANLIĞI [[Devam]] 2) Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Sayın milletvekilleri, 7’nci turdaki konuşmalar tamamlanmıştır. Şimdi soru-cevap işlemine geçiyoruz. Sayın Erdoğan, buyurun.
Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. Sorularım Sayın Sağlık Bakanına. Sayın Bakanım, on yıllık iktidarınız döneminde Muğla’ya hiçbir yatırım yapmadınız. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Fakültesi iki yıldır öğrenci alıyor ama ortada bir araştırma hastanesi yok. Muğla araştırma hastanesi ne zaman yapılacak? 100 yataklı Ortaca devlet hastanesi ne zaman yapılacak? Bodrum devlet hastanesi ne zaman yapılacak? Bakanlığınız birimlerinde çalışan 4/C’li personele döner sermaye ve aile yardımı ödenmesi konusunda bir çalışmanız var mıdır? Teşekkür ediyorum.
Sayın Öz…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Benim de sorularım Sayın Sağlık Bakanına. Sayın Bakan, döner sermaye gelirinin tamamının, sağlık personeli ayrımı yapılmaksızın, emekliliklerine yansımasına yönelik bir çalışmanız olacak mıdır? Bu konu uzun süredir gündemde ama bir gelişme olmamaktadır. Diğer bir sorum Kamu Hastaneler Birliği kapsamında yapılan atamalarla ilgili. Basına da yansıyan, liyakat ve görevde yükselme sınavı yapılmaksızın ciddi kadrolaşma yapıldığı iddialarına cevabınız ne olacaktır? Yüksek maaş almalarını temin etmek için sözleşmeli yapıp Bakanlıkta görev yapan çalışanlar var mıdır? Hastane müdür ve müdür yardımcılarından kaç kişi araştırmacı olarak atanmış ve hak mahrumiyetine uğratılmış ve ekonomik kayba uğramışlardır? Araştırmacılar kurumlarında hangi görevleri yapacaklardır? Bir diğer sorum da: Eczacıları yeni yasal düzenlemelerle kadrolu bakkal dükkânı hâline getirecek bir düzenleme yapma tasarınız var mıdır? Mersin’de, her yıl yapılacağını iddia ettiğiniz, 1.232 yataklı hastane ne aşamadadır? Yapımına ne zaman başlanacaktır?
Sayın Bakan, birazdan size zarf içinde de arz edeceğim gibi, elimde çeşitli tarihlerde çeşitli eczanelerden alınmış, çeşitli hastanelerde yazılmış çok basit tedavilerle ilgili hastaların ödediği katılım paylarının reçete arkası çıktıları var. Sadece bir örnek vermek gerekirse, bir ağrı kesici, bir kas gevşetici tablet ve bir kas gevşetici kremin olduğu bir reçeteye devlet 21 lira 79 kuruş öderken; ödenmesi gereken muayene ücreti, ödenmesi gereken fiyat farkı, ödenmesi gereken ilaç katılım payı ve ödenmesi gereken reçete katılım paylarının tutarlarının toplamı 31 lira 12 kuruştur. Yani vatandaş bunu karnesine yazdırmasa, gidip cebinden almaya kalksa 12 lira da ucuza gelecektir. Bunlarla ilgili ben Sosyal Güvenlik Kurumunun bir düzenlemesi olduğunu biliyorum ama Sağlık Bakanının da sağlığa erişim ve ilaca erişim noktasında bu konuda sorumluluk hissetmesi gerektiğini düşünüyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Korkmaz…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Benim de sorum Sayın Sağlık Bakanına. 663 sayılı Kararname’nin ek geçici 4’üncü maddesi sağlık müdürlüğündeki müdür yardımcıları ve şube müdürlerini araştırmacı yapmıştır; şu anda bunların maaşı 2.076 ila 2.300 lira arasındadır. Aynı kanunun ek geçici 5’inci maddesi gereğince kamu hastane birlikleri kurularak hastane müdür ve müdür yardımcıları da araştırmacı yapılmıştır; bunların maaşı ise 2.800 lira ila 3.000 lira arasındadır. Yine, entegre ilçe hastaneleri 1’inci basamak olmasına rağmen müdürlükleri devam etmekte olup onlar da 3.600 ila 4.000 lira arasında ücret almaktadırlar. Şu anda, Bakanlığınızda 3 farklı ücret alan araştırmacı vardır. Aynı kadroya verilen bu farklı ücretleri adil buluyor musunuz? Bu haksızlığı gidermek için herhangi bir çalışmanız var mıdır?
Sayın Kuşoğlu...
Teşekkür ederim Sayın Başkan. İlk sorum Sayın Kalkınma Bakanımıza! Sayın Bakanım, konuşmanız sırasında altının büyümeye olan katkısından, bir de stoklardan dolayı negatif katkısından bahsettiniz. Onunla ilgili ayrıntılı bilgi verebilir misiniz. Çok teşekkür ederim. Bir de Sağlık Bakanına sorum var Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, konuşmanız sırasında -on yıllık bir bakansınız- enaniyet gösterip, daha sonra “Millî Şef” deyip siyasete girdiniz hiç gereksiz yere. Sizin döneminizde sağlıkla ilgili gelişmeler oldu ama -önemli gelişmeler oldu- tarihe de geçeceksiniz ama sağlık alanında değil yalnızca, otelcilik hizmetleriyle ilgili olarak oldu, gerçek tıbbi hizmetlerle ilgili çok fazla olmadı. Bununla ilgili elinizde bilgiler var mı? Bana tablolar verebilir misiniz, otelcilik hizmetleri dışında, sağlık hizmetleriyle ilgili? On sene önceye göre bizim doktorlarımız daha iyi sağlık hizmeti veriyorlar mı? Bunlarla ilgili bilgi verebilir misiniz lütfen.
Sayın Akar…
Sayın Bakan, yeni çıkarılan Büyükşehir Yasası’yla mevcut 16 ile yeni ilave edilen 13 ille beraber toplam 19 il büyükşehir olmuştur. Bununla birlikte, bu illerde yeni ilçeler kurulmuştur. Daha önce büyükşehir yapılan ve bugün örnek alınan Kocaeli ilinde Büyükşehir Yasası’yla birlikte oluşturulan yeni ilçelerde, yani Kartepe, Başiskele, Darıca, Çayırova ve Dilovası ilçelerinden hangilerinde son beş yılda hastane yaptınız? Yapmadıysanız, ne zaman yapmayı planlıyorsunuz? Kartepe ilçesinde akşam saat 17. 00’den sonra acil ve ihtiyaç duyulan sağlık hizmetleri verilmekte midir? Verilmiyorsa vatandaşların bu hizmetleri nasıl almasını öneriyorsunuz? Sürekli gündemde olan, İzmit ilçe merkezinde -çok eski- devlet hastanesinin yapımına ne zaman başlayacaksınız? Türkiye ekonomisine en çok katkı yapan il olan Kocaeli ilinin sağlık yatırımları içindeki payı ve sırası nedir?
Sayın Yüceer…
Sayın Bakan, geçtiğimiz yıl Sayın Başbakan için Tam Gün Yasası delinmişti, bu yılda aynı durum sizin eşiniz için söz konusu. Öncelikle, eşinize geçmiş olsun diliyorum. Sayın Başbakan da, eşiniz de tam gün sebebiyle çalıştıkları hastanelerden ayrılmak zorunda kalan, şu an sadece özelde çalışan hekimler tarafından üniversite hastanesinde ameliyat edildi. Bu ameliyatı yapan profesör doktor, etik açıdan bir problemin olmadığını, bu gibi durumlarda yasaların bir önemi olmadığını söyledi. Tabii ki bu ülkenin Başbakanı halkı için, ailesi için, tüm sevenleri için önemlidir; eşiniz de eminim, aileniz için, sizin için çok kıymetlidir. Bana sorarsanız, benim için de oğullarımdan daha önemli hiçbir şey yoktur. Ancak Tam Gün Yasası’yla birçok aile, hasta mağdur oldu, ameliyathane kapılarında ameliyat olmayı bekledi. Eminim onlar da ailelerinin en kıymetlisi. Sayın Bakan, sizce bu iki olay Anayasa’nın eşitlik ilkesine aykırı değil midir? Sayın profesör doktorun dediği gibi, bu ülkede bazı durumlarda yasaların bir önemi yok mudur? Çıkardığınız, her zaman da övündüğünüz yasalara önce sizin uymanız gerekmez mi? Teşekkür ediyorum.
Sayın Demiröz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Sağlık Bakanına sormak istiyorum: Bursa Acemler Merkez Komutanlığının yerine 2 hastane yapılacağı basında yer aldı. Genelkurmayla anlaşma yapıldı mı? Yapıldıysa Genelkurmaya arsa karşılığı ne verilecek? Bu hastaneler yapılacak mı? Nasıl bir finansman yöntemi ile yapılacak? 2’nci sorum: Sayın Bakan, Fatih Sultan Mehmet Bulvarı’ndaki Nilüfer Devlet Hastanesinin durumu ne olacak? 2013 yılı Yatırım Programı’nda yer alacak mı? 3’üncü sorum: İnegöl Devlet Hastanesi ve Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi 2013 yılında tamamlanacak mı? Son sorum: Bursa’da sağlık kurumlarındaki şiddette önemli artışlar var. Bursa için özel bir tedbiriniz var mı ve bu konudaki düşüncelerinizi öğrenmek istiyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Işık…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Sağlık Bakanına soruyorum: Bakanlığınızca ithal edilen ve kullanılmayan domuz gribi aşısı nedeniyle devlet ne kadar zarara uğratılmıştır? Sorumlular hakkında herhangi bir işlem yapılmış mı ya da yapılmakta mıdır? 2’nci sorum: Simav’da meydana gelen deprem sonrasında boşalttığınız Simav Devlet Hastanesi için maalesef aradan geçen iki yıla yakın bir süredir yer dahi belirlenememiştir. Bu hastanenin akıbeti ne olacaktır? Şu andaki mevcut yerine hastaneyi yapmayı düşünüyor musunuz? Bir diğer soru: Kütahya Devlet Hastanesi için on yıldır yer tartışmaları devam etmektedir. Bu konudaki son gelinen nokta nedir? Son sorum: Dumlupınar Üniversitesi Merkez Kampüsünde iki yıl önce inşaatı tamamlanan 520 yataklı Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezine niçin Bakanlığınız bugüne kadar izin vermemiştir? Bunun akıbeti ne olacaktır? Sayın Kalkınma Bakanına da: Kalkınma ajanslarının durumu ve Zafer Kalkınma Ajansının son yıllardaki durumuyla ilgili bir açıklama istiyorum.
Sayın Erdem…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Benim sorum da Sayın Sağlık Bakanımıza. Sayın Bakanım, Elâzığ’ın Doğukent Mahallesi’nde yapılacağı söylenen ve Türkiye’de yapılacak olan 27 bölge hastanesinden birisi olacak olan bu hastanenin, bu projenin akıbeti nedir? Proje hangi aşamadadır? Öncelikle bu proje bölge hastanesi olarak planlanmıştı, daha sonra şehir hastanesi olarak ifade edildi. Burası bölge hastanesi mi olacak, şehir hastanesi mi? Birinci sorum bu. İkinci sorum: Bu proje ne zaman hayata geçirilecek? Şu andaki durumu nedir? Yoksa üç dört seçimdir seçim malzemesi olarak kullanılan bu tema birkaç seçimde daha kullanılacak mı? Siyaset kurumunun inandırıcılığına ve güvenilirliğine zarar veren bu durumu netleştirir misiniz? Teşekkür ederim.
Şimdi, sorular tamamlandı. 2 soru haricinde, geri kalan bütün sorular Sayın Sağlık Bakanına sorulmuştur. Şimdi, size iki dakika yeter mi Sayın Yılmaz?
İki dakikada toparlamaya çalışacağım.
Tamam. O zaman, önce Sayın Sağlık Bakanına ben söz vereyim. Sekiz dakika sizin, iki dakika Sayın Yılmaz’ın. Evet, buyurun.
Değerli Başkanım, teşekkür ediyorum. Elbette, Muğla’ya da birçok şehrimizde olduğu gibi on yıllık iktidarımızda yatırımlar yaptık. Bunları değerli milletvekilimize yazılı olarak, harcadığımız miktarlarla birlikte takdim edeceğim. Bu arada hem Ortaca’da hem Bodrum’da hem de şehirdeki eğitim araştırma hastanesiyle ilgili olarak çalışmalarımız devam ediyor. Özellikle eğitim araştırma hastanesinin üniversitenin kampüsüne yapılması, böylece finansmanının Sağlık Bakanlığı tarafından temin edilmesi ve üniversitemizin de bundan istifade etmesi için bir planlama yapmış durumdayız. Söylediğim gibi, bu konuda çalışmalarımız devam ediyor. 4/C’li personele verilecek döner sermaye ya da aile yardımlarıyla ilgili hususlar şu anda mevcut mevzuatına göre yapılmaktadır. Zaten bizim Bakanlığımızda ciddi sayıda 4/C’li personel de yok; daha ziyade 4/B’li ya da 4924’e bağlı sözleşmeli personellerimiz var. Sayın Öz’ün döner sermayenin emekliliklere yansıması hususunda bir sorusu oldu. Aslında, değerli milletvekilleri, yalnızca Sağlık Bakanlığında değil, kamuda “ek ödeme” adıyla alınan hiçbir ücretten sigorta kesintisi yapılmamaktadır ve bunlar da emekliliklere yansımamaktadır. Yani kamuoyunda böyle bir tartışma başlatıldı, sanki Sağlık Bakanlığındaki ek ödemelerde bu yapılmıyormuş da kamudaki diğer çalışanlarda yapılıyormuş gibi. Bu konu tartışılacaksa kamunun ek ödeme alan bütün çalışanları için yapılmalıdır. Aksine, Sağlık Bakanlığında hekimler açısından belli bir miktara kadar da ek ödemelerin emekliliğe yansımasıyla ilgili çalışmaları şu anda yürütüyoruz ama söylediğim gibi, buradaki bütün mesele kamuda yapılacak uygulamanın ortak bir biçimde yapılmasıyla ilgilidir. Kamu hastane birliklerinde, elbette, yeni atadığımız personeli liyakat ve ehliyetlerine göre atadık. Yalnız, değerli arkadaşlar, burada görevde yükselmeyle bir personel ataması, daha doğrusu bir yönetici ataması söz konusu olamaz. Neden? Çünkü görevde yükselmeyle yapılan yönetici atamaları, klasik yönetici atamaları sonuçta o yöneticinin belli bir kadroya sürekli olarak atanmasıyla ilgilidir. Oysa kamu hastane birliklerinin mantığında sürekli yöneticilik yok. Yöneticileri iki yıllığına atıyoruz. Onlara bir strateji ve birtakım hedefler koyuyoruz. Bu hedefler çerçevesinde başarılarına ve performanslarına göre yöneticilikleri devam edecektir. Dolayısıyla, aslında yeni yöntem, yönetici performansını ve başarısını ölçen, son derece çağdaş bir yöntemdir ve kanaatimce, uygulamalarımız bunun ileride bütün kamu yönetiminde de bir örnek teşkil edeceğini gösterecektir. Araştırmacı kadrosu sayılarıyla ilgili hususu da bilahare Değerli Milletvekilimize ileteyim. Mersin’deki 1.200 yataklı hastaneyle ilgili projenin geldiği aşamayı da Değerli Milletvekilimize yazılı olarak ileteceğim. Sayın Özel’in bahsettiği örneği bana da takdim etmesini isterim. Ancak reçete katılım paylarıyla birlikte, biliyorsunuz, muayene katılım payları da eczanelerde alınıyor. Dolayısıyla, bu vatandaşımızın bir özel hastanede muayene edildiğini düşünelim, Değerli Milletvekilimizin ifade ettiği rakamların içerisinde vatandaşın özel hastaneye ya da özel bir merkeze ödediği katkı payı da bulunacaktır. Dolayısıyla, tek bir örnek üzerinden hareket edemeyiz. Bana da verirse ben de incelerim. Kendisinin de söylediği gibi, bu konu Sosyal Güvenlik Kurumunun, Çalışma Bakanlığımızın konusu ama elbette birlikte çalışıyoruz. Sayın Korkmaz’ın araştırmacı yapılanların farklı ücretlendirilmeleriyle ilgili sorusuna da, müsaade ederse, araştırmamı yapıp yazılı olarak cevabı kendisine ileteyim. Sağlık Bakanlığının bu son on senesinde, Sağlıkta Dönüşüm’le, elbette ki otelcilik hizmetleri değil de sağlığın bütün cephelerinde ilerlemeler sağlanmıştır. Yani bugün Türkiye’deki yavrularımızın, çocuklarımızın 13 antijenle aşılanıyor olmasını, bu aşıların dünyanın en gelişmiş aşıları olmasını otelcilikle mi açıklayacağız? Ya da Türkiye’nin herhangi bir yerinde, bir köyde, kırda, kentte, ilçede kanamalı bir annenin helikopter ambulansla alınıp bir merkeze getirilmesini ya da organ nakli gerektiren bir vatandaşımızın uçak ambulansla alınıp organ nakli yapılmasını, organ nakli yapılan vatandaşların sayısının 10’a katlanmasını otelcilik hizmetleriyle mi açıklayacağız? Dolayısıyla, Sağlıkta Dönüşüm Programı -konuşmalarımda da ifade ettim- bütün dünyanın takdir ettiği, çok önemli bir dönüşüm programıdır ve bütün çıktılarıyla böyledir; mali çıktılarıyla, tıbbi çıktılarıyla, hizmet çıktılarıyla, hizmete erişim ve hakkaniyet çıktılarıyla. Kocaeli Türkiye’de en çok sağlık yatırımı yaptığımız illerden birisidir. Kocaeli’nde birçok hastane yaptık. Değerli Milletvekilimizin ifade ettiği ilçelerle ilgili bilgiyi de kendisine takdim edeceğim.
1923 senesinde yapıldı o hastane Sayın Bakan, sizin zamanınızda yapılmadı.
Sayın Yüceer’in ifade ettiği husus Tam Gün Yasası’nın delinmesi kesinlikle değildir. Gerek Sosyal Güvenlik Kurumunun gerekse Yüksek Öğrenim Kurumunun bu hususta üniversitelerin kendilerine sordukları sorulara verdikleri cevaba bakılırsa olay çok kolay anlaşılır. Eğitimci olarak üniversitelerimizde bulunan ve dışarıda da çalışma hakkı olan öğretim üyeleri, doğrudan gelir getirici işlemleri kendi başlarına yapamamaktadırlar. Dolayısıyla, bir ekip hâlinde yapılan ve sorumluluğu bir ekipte olan ameliyatlara ya da tedavilere katılmaları şu anda hukuken yasak değildir. Bu yani sadece benim yorumum değil, bu husus üniversitelerimiz tarafından gerek YÖK’e gerekse Sosyal Güvenlik Kurumuna sorulmuş ve durumun böyle olduğu açıkça ifade edilmiştir. Dolayısıyla hukuka bir aykırılık yoktur. Daha önce 57 başvuru yapıldığı için, sorulduğu için, emsal teşkil etmek üzere Bakanlığımız tarafından da bunun kanuna aykırı olmadığı şeklinde üniversitelerimize bilgi verilmiştir. Bursa’da yapacağımız büyükşehir hastanemiz için, biliyorsunuz, Samanlı’da bir yer belirlemiştik ve burada projeler yapıldı, ihalelerimiz devam ediyor. Maalesef, yürütmeyi durdurma kararı verildiği için alanla ilgili olarak, beklemek zorunda kaldık ama öyle ümit ediyorum ki Yunuseli’ndeki araziyi, silahlı kuvvetlerden oranın bir bölümünü alabileceğiz ve aslında ön görüşmelerimizi yaptık. Bu gerçekleşirse Bursa için daha güzel bir yer imkânı olmuş olacak.
Nilüfer var bir de Sayın Bakanım.
Kullanılmayan bir domuz gribi aşısı Türkiye’de yoktur Değerli Milletvekilim. Türkiye’de 3 milyon domuz gribi aşısı kullanılmıştır, 3 milyon doz da antijeninin değiştirilme hakkıyla birlikte satın alınmış durumdadır. 43 milyon doz bağlantı yapmıştık ama yalnızca 6 milyon dozla ilgili bir ödeme yaptık. Bunu da tavzih etmiş olayım. Diğer sorulara yazılı olarak cevap vereyim, sürem bitti. Hepinize teşekkür ediyorum.
Sayın Bakanım, Elâzığ’a da cevap verebilir misiniz.
Sayın Bakan, buyurun.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Çok az bir süre içinde cevap vermeye çalışacağım. Sayın Kuşoğlu’nun altın ve büyüme ilişkisiyle ilgili sorusuna yine çok kısa şunu söyleyeyim: 2 tür gayrisafi yurt içi hasıla hesaplama yöntemimiz var. Biri üretim yöntemi ki yurt içindeki tarımın, sanayinin, hizmetlerin katma değeri üzerinden bir hesaptır; diğeri de harcamalar yöntemiyle gayrisafi yurt içi hasıla hesabı. Orada işte bu dış ticaret vesaire devreye girer. Harcamalar yöntemiyle hesabımızda her ne kadar büyümeyi etkiliyor görünse de altın ticareti, bizim esas aldığımız yöntem üretim yöntemidir. Harcamalar yöntemiyle çıkan farkı üretimde stok ayarlamalarıyla dengeleyip sonuçta altının bu anlamda etkisini sınırlamış oluyoruz. Yani, özet olarak şunu söyleyebilirim: İlk dokuz ayda gerçekleşen yüzde 2,6’lık büyüme altın ihracat ve ithalatı sıfır olsa dahi hemen hemen bu oranda gerçekleşirdi çünkü içeride işlenen, katma değer üreten altın büyümeye dâhil oluyor. Orada da belli bir varsayımımız var, onun ötesinde büyümemiz -dediğim gibi- bu altından kaynaklanmıyor. Ajansların faaliyetleriyle ilgili bilgi sordu Sayın Işık. 146 mali destek programı için bugüne kadar 20 bin proje başvurusu yapıldı ajanslara. 4 binin üzerinde projeye mali destek sunduk. Ayrıca, 2.500 projeye de doğrudan faaliyet ve teknik destekler sunuldu, kapasite geliştirici destekler. Toplam 810 milyonluk bir harcamamız var. 16 bin yatırımcıya ayrıca yönlendirme ve bilgilendirme desteği sunduk yatırım destek ofislerimizde. Aşağı yukarı 892 ilçede 80 bin civarında eğitim ve bilgilendirme faaliyeti gerçekleştirdik. Zafer Ajansıyla ilgili sorunuzu tam alamadım, müsaade ederseniz onu ayrıca yazılı cevaplayalım.
Teşekkür ederim. Şimdi, sırasıyla 7’nci turda yer alan bütçelerin bölümlerine geçilmesi hususunu ve bölümlerini ayrı ayrı okutup oylarınıza sunacağım: Sağlık Bakanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 1) Sağlık Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 3.859.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 2.424.102.450 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 2.490.208.650 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Sağlık Bakanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Sağlık Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2) Sağlık Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: (A) C E T V E L İ [[TL]] Bütçe Gideri 17.231.337.492,27 Ödenek Üstü Gider 1.084.053.818,56 İptal Edilen Ödenek 1.759.746.420,32 Ertesi Yıla Devredilen Ödenek 1.361.265.115,25 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Sağlık Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2013 merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.19) TÜRKİYE HUDUT VE SAHİLLER SAĞLIK GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 1) Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 19.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 1.755.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 115.390.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 127.211.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 03 Teşebbüs ve Mülkiyet Gelirleri 595.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 5.905.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 156.500.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 2) Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 121.921.164,18 İptal Edilen Ödenek 112.712.291,14 Ertesi Yıla Devredilen Ödenek 72.745.838,00 (A) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Kesin hesap (B) cetvelini okutuyorum: [[TL]] Net Tahsilat 197.178.925,05 Ret ve İadeler 173.140,68 (B) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu 2013 merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.59) TÜRKİYE İLAÇ VE TIBBİ CİHAZ KURUMU 1) Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 336.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 28.311.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 79.208.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelirler 19.000.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 714.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 79.208.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 15.75) TÜRKİYE KAMU HASTANELERİ KURUMU 1) Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 8.099.403.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 8.119.822.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Türkiye Halk Sağlığı Kurumu 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 15.76) TÜRKİYE HALK SAĞLIĞI KURUMU 1) Türkiye Halk Sağlığı Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 5.999.728.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 6.077.407.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türkiye Halk Sağlığı Kurumu 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Kalkınma Bakanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 1) Kalkınma Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 800.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Ekonomik İşler ve Hizmetler 6.200.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 09 Eğitim Hizmetleri 44.410.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 1.198.247.650 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Kalkınma Bakanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Kalkınma Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2) Kalkınma Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 407.478.026,66 Ödenek Üstü Gider 189,11 İptal Edilen Ödenek 34.670.358,45 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Kalkınma Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Devlet Planma Teşkilatı Müsteşarlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 199.005.065,39 Ödenek Üstü Gider 2,95 İptal Edilen Ödenek 31,56 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 32.75) TÜRKİYE İSTATİSTİK KURUMU BAŞKANLIĞI 1) Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 1.116.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 10.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 239.745.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2) Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 199.285.403,85 İptal Edilen Ödenek 52.601.596,15 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 yılı merkezi yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.34) GAP BÖLGE KALKINMA İDARESİ BAŞKANLIĞI 1) GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 06 İskân ve Toplum Refahı Hizmetleri 92.068.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 96.511.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 200.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir TOPLAM 96.511.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 2) GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 56.731.104,27 Ödenek Üstü Gider 986.689,36 İptal Edilen Ödenek 7.886.585,09 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Kesin hesap (B) cetvelini okutuyorum: [[TL]] Net Tahsilat 58.212.409,54 (B) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Doğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 yılı merkezi yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.54) DOĞU ANADOLU PROJESİ BÖLGE KALKINMA İDARESİ BAŞKANLIĞI 1) Doğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 23.737.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 5.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 23.737.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Doğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 yılı merkezi yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.55) KONYA OVASI PROJESİ BÖLGE KALKINMA İDARESİ BAŞKANLIĞI 1) Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 104.665.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 5.000 TOPLAM 104.665.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 2) Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 320.816,96 İptal Edilen Ödenek 919.183,04 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Kesin hesap (B) cetvelini okutuyorum: [[TL]] (B) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 yılı merkezi yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.56) DOĞU KARADENİZ PROJESİ BÖLGE KALKINMA İDARESİ BAŞKANLIĞI 1) Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 23.719.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 5.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 23.719.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Böylece, Sağlık Bakanlığı, Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü, Kalkınma Bakanlığı, Türkiye İstatistik Kurumu, GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı ve Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığının 2013 yılı merkezî yönetim bütçeleri ile 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesapları, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Doğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı ve Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığının 2013 yılı merkezî yönetim bütçeleri ile Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığının 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabı kabul edilmiştir. Hayırlı olmalarını temenni ederim. Sayın milletvekilleri, 7’nci tur görüşmeleri tamamlanmıştır. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 40’ıncı Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Şimdi, 8’inci tur görüşmelere başlayacağız. Ekonomi Bakanlığı, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Meteoroloji Genel Müdürlüğü bütçe ve kesin hesapları ile Türkiye Su Enstitüsü Bütçesi ve Dış Ticaret Müsteşarlığı, İhracatı Geliştirme Etüt Merkezi, Çevre ve Orman Bakanlığı kesin hesapları yer almaktadır. [[Devam]] 2) Ekonomi Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Dış Ticaret Müsteşarlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçesi 2) Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Çevre ve Orman Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Orman Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Orman Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye Su Enstitüsü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Sayın milletvekilleri, turda yer alan bütçelerle ilgili olarak soru sormak isteyen milletvekilleri sisteme girebilirler. 8’inci turda, grupları ve şahısları adına söz isteyen sayın üyelerin isimlerini okuyorum: Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına; Mersin Milletvekili Sayın Ertuğrul Kürkcü, Ağrı Milletvekili Sayın Halil Aksoy, Diyarbakır Milletvekili Sayın Nursel Aydoğan. Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına; Denizli Milletvekili Sayın Emin Haluk Ayhan, Sakarya Milletvekili Sayın Münir Kutluata, Adana Milletvekili Sayın Seyfettin Yılmaz, Adana Milletvekili Sayın Muharrem Varlı. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına; İstanbul Milletvekili Sayın Müslim Sarı, Bartın Milletvekili Sayın Muhammet Rıza Yalçınkaya, Bolu Milletvekili Sayın Tanju Özcan, Çanakkale Milletvekili Sayın Ali Sarıbaş, Amasya Milletvekili Sayın Ramis Topal, İstanbul Milletvekili Sayın Melda Onur. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına; Sakarya Milletvekili Sayın Şaban Dişli, Konya Milletvekili Sayın Hüseyin Üzülmez, Bursa Milletvekili Sayın Hüseyin Şahin, Karabük Milletvekili Sayın Osman Kahveci, Aydın Milletvekili Sayın Ali Gültekin Kılınç, Antalya Milletvekili Sayın Hüseyin Samani, Elâzığ Milletvekili Sayın Faruk Septioğlu, Burdur Milletvekili Sayın Hasan Hami Yıldırım, Hatay Milletvekili Sayın Mehmet Öntürk, Konya Milletvekili Sayın Gülay Samancı. Şahıslar; lehinde İstanbul Milletvekili Sayın Ahmet Berat Çonkar. Hükûmet. Şahısları adına aleyhte, İstanbul Milletvekili Sayın Faik Tunay. Gruplar adına ilk söz, Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Mersin Milletvekili Sayın Ertuğrul Kürkcü. Buyurun.
Şimdi, tekrarlamaya gerek yok; bu, yasal açıdan yok hükmünde bir tartışma. Çünkü bu Sayıştay raporları meselesi dolayısıyla bu görüşü ifade ettik. Bu arada, tabii, Cumhuriyet Halk Partisine de sormak istiyorum. Onlar, sadece yasal açıdan yok hükmünde değil, gayrimeşru olduğunu söylemişlerdi. Bu bütçenin hitamında ne yapacaklarını da öğrenmek bizim için önemli tabii. Ancak, tabii, siyasal açıdan Ekonomi Bakanlığının eylemlerinin tartışılmasının bir anlamı var çünkü bu, Türkiye’deki toplam iktisadi faaliyetin bir değerlendirmesi. Doğrusu, bakanlığın adı “Ekonomi Bakanlığı” olsa da karşımız da aslında bir uluslararası ticaret bakanlığı bütçesi var. Adına neden “Ekonomi Bakanlığı” dendiğini anlamak güç çünkü ekonomi, insanın üretici etkinliğinin yani üretim, bölüşüm, tüketim ve yeniden üretim faaliyetlerinden doğan ilişkilerin -maddi ve manevi ilişkilerin- tamamını kapsar. Oysa, biz, burada genellikle dış ticarete ve dış ticaret eksenli faaliyetlere dönük bir bakanlık bütçesi görüşüyoruz. Bununla birlikte, bu bütçe yaklaşımının sorunları var. Bunu Sayın Bakanın Plan ve Bütçe Komisyonundaki sunuşundan da anlıyoruz. Çünkü, genel olarak dünya tablosunu, özel olarak da Türkiye tablosunu çizerken aslında dünyayı ve Türkiye’yi bekleyen büyük krizden bu sunuşta herhangi bir biçimde söz edilmediğini görüyoruz. Genel olarak Ekonomi Bakanlığı bütçesinin ya da Ekonomi Bakanlığının ekonomi yaklaşımının gerisinde Türkiye’yi dünyadaki genel iktisadi süreçten ve kapitalist dünyayı kaplayan krizden ayırarak, kendi başına zamandan ve mekândan münezzehmişçesine, kapitalizmden münezzehmişçesine değerlendirmek var ki bu son derece yanıltıcı bir tablo karşımıza koyuyor. Avrupa’nın en hızlı büyüyen 2’nci ekonomisi olduğumuz ifadesi bunlardan birisi. Bu iktisadi gerçekler bakımından hiçbir şey ifade etmiyor çünkü genel olarak bütün Avrupa ekonomisi, Batı Avrupa, Amerika Birleşik Devletleri, hatta Çin dünyada genel olarak bir düşüş, bir aşağıya doğru gidiş trendinde iken bu aşağıya doğru gidişin neresinde olduğuna dair bir kıyaslama bize -kendi içinde kapalı bir ifade olduğu için- hiçbir şey demez ama netice olarak bir bütün hâlinde aşağıya doğru giden bir kapitalist ekonomi içerisinde olduğumuzu söylemek gerekir halka. Her şeyden önce küresel gerçek nerede? Şurada: Amerika Birleşik Devletleri, önümüzdeki yıl -2013’te- vergilerin artırılması ve kamu harcamalarındaki kesintiler dolayısıyla bu dünyanın en büyük ekonomisi bir resesyona doğru gidiyor. Çin, sert bir düşüşe doğru gidiyor ve “yükselen pazarlar” denilen G-20 ülkelerinde de daha derine giden bir yavaşlama var. Şimdi, eğer bu gerçekse Türkiye’nin bu gidişattan uzak kalmasını düşünmek mümkün değil. İkincisi: Türkiye’nin büyüme trendleri açısından bakarsak -geçmişteki tabloyu bir yana bırakalım- ilk dokuz ayın büyüme verilerinin gösterdiğine bakacak olursak bu dokuz ayda büyüme yüzde 2,6’da kaldı. Bütün ciddi iktisatçıların yaptıkları uyarıyı sonunda TÜİK de kabul etti ve aslında bu büyüme rakamlarının altından arındırıldığı zaman gerçekte böyle olmadığını söyledi, şunu ifade etti: “Net ihracatın yıllık büyümeye yüksek oranlı katkısında altın ihracının etkisi not edilmelidir.” dedi. Şimdi, tabii, bu bir muamma olarak görünebilir herkese, ne oluyor yani durmaksızın altın ihraç ediyoruz dışarıya? Aslında çok basit bir şey; Türkiye, Amerika Birleşik Devletleri’nin İran’a yönelik yaptırımları dolayısıyla, İran’dan aldığı doğal gaz, petrol ve petrol ürünlerine ödemelerini altın cinsinden yapıyor yani -dolar ya da lira- para cinsinden değil emtia cinsinden yapıyor ve bunu da altın olarak arasında belirledi. Dolayısıyla, Türkiye’nin aslında İran’a ödediği, ithal ettiği malın karşılığı olan para bir ihracat kalemiymiş gibi gözüküyor. Oysa bunu analiz eden bütün iktisatçılar -bu arada TÜİK de- aslında bu kalkınma rakamının, bu büyüme rakamının çok geride kaldığını gösteriyor. Biz, Türkiye’nin gösterildiği gibi büyümüyor olmasından elbette mutluluk duyuyor değiliz. Niye büyümek varken büyümemiş olmak bizi mutlu etsin? Bizi ilgilendiren şey… Krize karşı halkı uyarmak, krize karşı krizin en altında kalacak olan büyük yoksullar kitlesini uyarmak yerine, bir kriz olmayacakmış gibi, Türkiye 2013’ü aslında çok büyük bir badireye uğramaksızın atlatacakmış gibi sunulan bir tablonun realiteyle sınanmasıdır bizim söylediğimiz. Şimdi, bunun tabii ki yansısı kaçınılmaz olarak işsizlik rakamlarıyla kendisini gösterecek ve işsizlikle ilgili beklentilerle. Gene Ekonomi Bakanlığının bütçesinin bize sunduğu tabloya bakacak olursak işsizliğin yüzde 8,4’le geçildiğinde ısrarlıdır ve bunun Avrupa Birliği ortalamasının üstünde, 15 Avrupa ülkesinden de yukarıda olduğu kanaatindedir. Oysa bu kıyaslama aynı cinsten bir kıyaslama değildir. Türkiye’de bugün iş gücüne katılım oranını yüzde 50 dolayındadır. Yani evlerinde oturanlar, iş aramayanlar, çalışma çağı geldiği hâlde çalışmayanlar, bütün bunlarla çalışanları oranladığınızda yüzde 50’dir. Oysa Avrupa Birliği ülkelerinde bu iş gücüne katılım yüzde 68 dolayındadır. Dolayısıyla, Türkiye’de gerçek işsizlik eğer bütün bunlardan arındırılırsa yüzde 8,4 rakamı, gerçekte yüzde 15’lere, yüzde 16’lara kadar varmaktadır. Şimdi, bütün bunlar karşısında Ekonomi Bakanlığımız iki tane çare öneriyor bize. Bir tanesi, Ulusal İstihdam Stratejisi’yle istihdamı genişletmek, bu istihdam için de yeni teşvik stratejisi ortaya koymak. Şimdi, bu Ulusal İstihdam Stratejisi’ne baktığımızda büyülü kelimeyle karşı kaşıya kalıyoruz: “Esneklik.” Esneklik dediğimiz şey aslında “işveren nasıl istiyorsa öyle” demenin kibarcasıdır. Patronlar nasıl istiyorlarsa işçileri öyle çalıştıracaklardır. Patronlar nasıl ücret ödemek istiyorlarsa öyle ödeyeceklerdir ve güvenceli çalışma, sigortalı çalışma artık Türkiye’de bir istisna hâline gelecektir. Kiralık işçilik, ödünç işçilik; geçici, özel istihdam büroları aracılığıyla çalışma, kısmi zamanlı çalışma, işin paylaşılması, aynı işçinin birden fazla taşeron firmada çalışmaya zorlanması, bunların hepsi esnekliğin içindedir. İş güvencesinin kaldırılması yeni Ulusal İstihdam Stratejisi’nin en önemli hedeflerinden biridir. Burada da büyülü kelime “katılık”tır. Katılık yani işverenin basıncına direnç. Direnmeyecek, yumuşak olacak, gevşek olacak, bel verecek, ne isteniyorsa onu verecek; dolayısıyla, katılıklardan arındırılacak. Çalışma saatleri erkene alınacak ancak çalışma saatlerinin erkene alınması çalışma saatlerinin azaltılmasıyla eş zamanlı gitmeyecek, o nedenle kamu sektöründe de vardiyalı çalışmaya geçilecek, kıdem tazminatı yükünden kurtulunacak. Bunu Türkiye işçi sınıfının sendikaları, cumhuriyet tarihinin emeğe yönelik en büyük saldırısı diye niteliyorlar. Şimdi, sendikalar bunu keyfinden ya da Sayın Bakanı sevmediklerinden, çalışmayı sevmediklerinden değil… Birim zamanlı çalışma karşılığında kazandıkları ücret ve hakların gerçek, reel ekonomi içinde durmaksızın geriye doğru gitmesini aslında işçi sınıfının büyük bir kesiminin işsizliğe mahkûm edilmesi olarak okuyorlar. Şimdi, bu büyük eşitsizliğin ayrıca bir bölgesel yansıması var. Buna da bölgesel asgari ücret yaklaşımıyla cevap vermeye çalışıyor Ulusal İstihdam Stratejisi. Yani Türkiye’nin 6’ncı bölgesinde, esasen bizim “Kürdistan” dediğimiz Kürtlerin büyük yoğunlukla, çoğunlukla yaşadıkları ve yoğun olarak yaşadıkları illerde asgari ücretin Türkiye’nin batısına nazaran reel olarak daha düşük olması, patronların bu alandaki harcamalarının da devlet tarafından, kamu tarafından yani sizin, bizim vergilerimiz tarafından karşılanması dolayısıyla, ekonomide çalışanın, gerçek vergileri ödeyenlerin üzerindeki vergi yükü artarken Kürt emekçilerin sırtındaki iş yükünün de artması sonucuna varıyor. Şimdi, kriz karşısında bulduğu çare budur. İkincisi, tabii, teşvik sistemi. Bu teşvik sisteminin bir bölümünü demin söyledim. O teşvik sistemi esasen şuraya kadar varıyor, söyleyeyim: Sermayeden alınması gereken 18 milyar liralık vergiden vazgeçiliyor, bu yüzde 5’i demek bütçenin. Ayrıca işveren primindeki 5 puanlık indirim için 5,5 milyar Türk lirasından vazgeçiliyor. Kredi faiz desteği için 11 milyar ve KOBİ desteği için 2,8 milyar olmak üzere, bir yüzde 5 tutarında sübvansiyon söz konusu. Vergi harcamalarıyla birlikte bu oran bütçenin yüzde 11’ine denk düşüyor. 2013 bütçesinde 116 kalem vergi harcaması tutarı 22,4 milyar olarak öngörülüyor. Bunun yaklaşık 19 milyar Türk lirası, gelir ve kurumlar vergisinden istisna ve muafiyet niteliğinde olup doğrudan sermaye geliri elde edenlere sunulan bir teşvikten başka bir şey değildir. Şimdi, demek ki, Hükûmetimizin, Ekonomi Bakanlığımızın kriz karşısında bulduğu çare sermayeyi mümkün mertebe tahkim etmek, onu krize karşı korumak ama bu korumayı işçi sınıfının, yoksulların sırtından yapmak. Şimdi, eğer bu ise Ekonomi Bakanlığının görevi, görevini layıkıyla yapıyor demektir. Ama halka verilen söz başka; halkın refahının artırılması, işçilerin gelirlerinin ve refahlarının artırılması ve Türkiye’nin ilerleyen ekonomiler içerisinde kendine özgü bir yer tutması. Bütün bunların hiçbirisinin gerçek olmadığını TÜİK verileri gösteriyor. Türkiye’de nüfusun yüzde 20’si gelirlerin yüzde 42’sine el koyuyor, geri kalan yüzde 60’ı nüfusun yüzde 80’i tarafından pay ediliyor. Aslında daha ince, daha hassas hesaplamalarla o yüzde 40’ın da çok büyük bir bölümüne nüfusun ilk yüzde 5’inin el koyduğunu görebiliriz. Şimdi, bu tablo, aslında, Türkiye’nin kendisine benzemediği, kendisi baş aşağı giderken Türkiye’nin yukarı gittiğini söylediği Batı Avrupa, Amerika Birleşik Devletleri gibi gelişmiş ekonomilerdeki dağılıma, gelişmiş ekonomilerdeki yoksunluk ve yoksulluk oranlarına aşağı yukarı denk geliyor. Zaten başka türlüsü de beklenemezdi. Ancak, Türkiye’deki iktisadi gelişmişlik düzeyinin zayıflığı dolayısıyla bütün bunlar daha da çarpık olarak gözümüze geliyor. Sözümü bağlarken şunu söylemek isterim: Türkiye eğer kapitalizm içerisinde yaşayacaksa dünyanın en gelişmiş kapitalist ülkelerinden daha farklı bir kader, kendi geleceği için, bekleyemez. Eğer başka bir kader bekliyorsa o zaman her şeyden önce, sermaye egemenliği başta olmak üzere, Türkiye’deki hâkim ilişkilerin dışına çıkması, bunları dağıtması, bunlardan ayrı bir gelecek kendisine kurması beklenir. Yoksa geri kalan lafügüzaftır. Gelişmiş ekonomiler daha geride olanlara kendi suretlerini gösterirler. Türkiye, Avrupa Birliğinden daha geri bir ülke olarak Avrupa Birliğinin bugün karşı karşıya olduğu bütün sıkıntılarla gelecekte yüzleşecektir. Bununla karşı karşıya kalmamak istiyorsa kendi kalkınma yöntemini ve birikim yöntemini değiştirecektir. On yıllardır, yüzyıllardır bunun adı konmuştur, bu sosyalizmdir.
Değerli milletvekilleri, devletin insana değer vermediği bir ülkede, diğer canlılara, doğaya ve ormanlara değer verilmesi beklenemez. İnsanların, çocukların toplu olarak katledildiği bir ülkede doğa haydi haydi katledilir. Roboski’de savaş uçaklarından yağdırılan bombalarla çocuklar öldürülüyorsa yine aynı savaş uçaklarından ve helikopterlerden atılan bombalarla ormanlar da elbette yakılır, doğa tahrip edilir. Ne yazık ki Türkiye’de demokrasi ve insan hakları kültürü gelişmediği gibi, kültür ve tabiat varlıklarını koruma kültürü de yeterince gelişmemiş ve geliştirilmemiştir. Köklü bir tarihsel kültüre ve doğal potansiyele sahip olan Türkiye’nin zenginlikleri bilinçli ve bilinçsiz politikalar neticesinde yok ediliyor, talan ediliyor. Avrupa ülkeleri tarih, kültür ve tabiat varlıklarını koruma projeleri için bütçelerinden ciddi paylar ayırmaktadırlar. Bu anlamda, halkı bilinçlendirmek amacıyla ciddi kampanyalar gerçekleştiriliyor, eğitimler veriliyor ancak Türkiye’de bu bilinç ve refleks yok denecek kadar azdır. Unutmayalım ki, tüm insanlığın ortak mirası olan bu varlıkların ve tarihî alanların korunması, gelecek kuşaklara aktarılması, başta devletlerin ve insanlığın ortak sorumluluğudur. Değerli milletvekilleri, Türkiye’nin çevreye, tarihsel yapılara ve doğaya önem vermediğinin bir kanıtı da binlerce hektar ormanlık alanın yok edilmesidir. Çevresel sorunların her boyutuyla baş gösterdiği bir dönemde her yıl binlerce hektarlık ormanlık alanların yakılması, bir bölümünün de turistik bölgelere tahsis edilmesi kabul edilemez bir uygulamadır. Milyonlarca ağaç, binlerce hektar ormanlık alan, sırf golf sahaları, oteller, villalar, şehir kentler, çılgın projeler ve yeni yollar için kesilmekte, feda edilmektedir. Bir de şöyle bir gerçek var: Çeyrek asırdan fazla süredir devam eden savaş ve şiddet ortamı nedeniyle, Kürt coğrafyasındaki ormanlar yakıldı, tahrip edildi. Ne acıdır ki, sırf PKK’liler içinde gizleniyor, daha rahat kamufle oluyorlar diye –ki bu bir iddiadır- binlerce hektar ormanlık alan bizzat askerler tarafından yakıldı. Buna birçok yerde kendim de tanığım. Bunun yanı sıra, havadan ve karadan atılan milyonlarca bomba, top ve mermi bölgeyi, dağları, toprağı çoraklaştırdı, akarsuları zehirledi, canlılara yaşamı zehir etti. İddia ediyorum, son otuz yılda atılan bomba, mermi sayısı kadar ağaç dikilmiş olsa idi Kürt coğrafyasında çorak 1 metrekare dahi yer kalmayacaktı. Bırakın Kürt coğrafyasını, bütün Türkiye’nin de boş bir tek alanı kalmayacaktı. Değerli milletvekilleri, Türkiye’nin yüzde 80 oranında bir orman alanına sahip olma kapasitesi vardır. Ne yazık ki şu an ülke topraklarının ancak yüzde 27’si ormanla kaplıdır. Bir ülkenin ormanlarının yeterli seviyede olabilmesi için o ülkenin yüzde 30’unun ormanlarla kaplı olması gerekiyor. Türkiye bu açıdan bakıldığında çok kötü bir durumda değildir şüphesiz. Ancak, mevcut ormanların yaklaşık yüzde 80’inin verimsiz ormanlardan oluşması göz önüne alındığında, bu, hiç de olumlu bir tablo olarak karşımıza çıkmamaktadır. Sayın Bakan komisyon toplantısı sunuş konuşmasında, ormanlık alanların 1972 yılında 20,2 milyon hektardan 2012 yılında 21,66 milyon hektara yükseldiğini övünerek anlattılar. Ancak şu hatırlatmayı yapmak zorundayız: Aradan kırk yıl geçmiş ve bu kırk yılın son on yılı kendi iktidarları dönemidir. Buna rağmen reel bir orman artışından söz etmek çok da doğru değildir. Zira 1970-80’li dönemlerde, hatırlanacağı üzere, odun gibi yakacak ihtiyaçlarının büyük kısmı ormanlardan sağlanıyordu. Son yirmi yılda alternatif çözümlerin de ortaya çıkması ve teknolojik gelişmeler de nazara alındığında ormanlık alanların 50 bin hektarı bulması gerekliydi diye düşünüyorum. Yine, Sayın Bakanın övünerek söz ettiği başka bir konu ise orman yangınlarında aldıkları başarılı sonuçlardır. Bir soru önergesine verdiği yanıtta Sayın Bakan, 2002-2011 yılları arasında, yani kendi iktidarları döneminde 19.739 orman yangının meydana geldiğini, bunun sonucunda 83.638 hektar orman alanının yandığını ifade etti. Dokuz yılda yaklaşık 20 bin orman yangının meydana gelmesi ve bunun sonucunda yaklaşık 84 bin hektar orman alanının kül olması bir başarı olarak nasıl gösterilebilir? Değerli milletvekilleri, bir başka önemli konu ise kanunlaşan 2/B Yasası’dır. Bilindiği üzere, orman köylerinde yaklaşık 7,8 milyon yurttaş yaşamaktadır. Köylerde yaşayan bu yurttaşlar sosyal sınıfın en yoksulları olarak ifade edebileceğimiz kesimdendir. Orman köylüleri gelir dağılımında en son sırada yer almaktadır. Yasanın mevcut şekliyle yoksul orman köylüsü ve bu alanlar üzerinde tarımsal faaliyet yapan üreticiler ile bu alanlar üzerinde lüks konutlar yapan varlıklı kişiler arasında hiçbir ayrım yapılmamıştır. Satış bedeli tespitine yönelik bu düzenleme hakkaniyete uygun değildir. Çok sayıda yurttaş, yakın zamanda, kendi arazileri üzerinde -en iyi olasılıkla- ücretle çalışan birer işçi durumuna düşeceklerdir. Söz konusu yasa adaletsizdir çünkü herkesi aynı kefeye koymaktadır; orman alanına fabrika yapanla, orman içine villa yapanla, orman kenarına tatil köyü yapanla geçimini sağlayacak kadar geliri bu arazilerden sağlayanlar arasında fark görmemektedir. Orman köylülerinin yüzde 58’i yakacak odun gereksinimlerini ormandan karşılamaktadır, yüzde 13’ü gelirini ormancılıktan kazanmaktadır ve yüzde 84’ünün gelir düzeyi oldukça düşüktür. Orman köylülerinin büyük bölümünün yıllık toplam geliri 2 bin Türk lirası civarındadır. Bunları, tatil köyü, otel sahipleriyle eşitmiş gibi aynı kefeye koymak büyük bir haksızlık olacaktır. Ayrıca, doğrudan satışlar rayiç değerin yüzde 70’i üzerinden gerçekleşecektir. Peşin ödemelere yüzde 20, yarısını peşin ödeyenlere ise yüzde 10 indirim yapılacaktır yani parası olana rayiç değerin yüzde 45’i kadar indirim yapılarak ödüllendirilecektir. Değerli milletvekilleri, son dönemlerde Türkiye’de, bir diğer önemli yıkım ve talan olayı ise ülkenin suları üzerinde gerçekleşmektedir. Hükûmet tarafından para kazanılan, kâr edilen bir meta hâline getirilmek istenen ülke sularının, yaşamsal bir varlık olduğu ve kamuya ait olduğu âdeta unutulmuş ya da artık tamamen inkâr edilir bir hâle gelmiştir. Doğaya ve insana can veren akarsular, yer altı suları Su Kullanım Hakkı Sözleşmesi’yle kırk dokuz yıllığına özel sektöre peşkeş çekilmiştir ve birçok yerde satılmıştır. Küresel rant ve sermaye gruplarının gün geçtikçe daha da saldırganlaştığı günümüzde, suyun ve doğanın farklı etkilerle ticarileştirildiği ve çıkar ortaklı proje ve çalışmalarla yok edilmeye çalışıldığı açıkça ortaya konulmaktadır. Kamu ve özel sektör tarafından Türkiye genelinde yapılması planlanan 2 bine yakın nehir tipi HES projesi bulunmaktadır. Bu kadar kapsamlı ve yakıcı etkisi olan HES’ler, ne yazık ki projelerin tamamlanması öngörülen 2023 yılında elektrik talebinin sadece yüzde 5’ini karşılayabilecek durumdadır. Bu durum ise çevreye verilen zarar düşünüldüğünde çok ağır bir bedeli içermektedir. Aynı hidroelektrik santralleri ile sularımızın kullanım hakkı çok uluslu şirketlere verilmektedir ve bu şirketlerde yüzlerce kişi değil sadece birkaç kişi çalışmakta ve söz konusu şirketler akla hayale sığmayacak oranlarda rant sağlamaktadır. Her ne kadar ülkemizde henüz yeterince bir farkındalık oluşmamış olsa da veya vatandaşlarımızın ağır günlük sorunlarından sıra gelmese de küresel ısınma, ormanların yok oluşu, çölleşme konuları gittikçe artarak dünyanın gündemine girmiştir. Bergama’da, Fatsa’da, Diyadin’de, Artvin’de özel maden arama şirketleri, maden aradıkları yerde doğayı tahrip etmekte, temiz su kaynaklarını zehirlemektedirler. HES projelerinin yapımının planlandığı vadilerin bir kısmı turizm bölgesi ilan edilirken birçoğu SİT alanı ilan edilmiş ve bir kısmı da millî park içerisinde yer almıştır. Son birkaç yıl içerisinde Dersim, 85 kilometre uzunluğundaki Munzur Vadisi’yle çevresi, 8 adet baraj ve hidroelektrik santral projesi nedeniyle yok edilme tehlikesiyle karşı karşıya bırakılmıştır. Danıştay 13. Dairesi ve Ankara 8. İdare Mahkemesinin iptal ve yürütmeyi durdurma kararlarına rağmen, 4 baraj ile toplam 28 HES projesinin çalışmaları, üstün kamu yararı olduğu gerekçesiyle Dersim’de devam ediyor. Türkiye’de, ilk defa bir millî parka yapımı planlanan baraj için “Üstün kamu yararıdır.” şeklinde karar alınmıştır. Hiçbir kamu yararı, ekolojiden, doğal tabiatın korunmasından daha üstün değildir. Keza, Mezopotamya uygarlığının günümüze kadar kalan en önemli tanık ve kültürel mirası olan Hasankeyf’in bu politikaya kurban edilmesi kabul edilemez. Yapılacak Ilısu Barajı ile tarihî ve kültürel açıdan değeri biçilmeyen 10 bin yıllık kültür mirası, bu yapay suda boğulmak istenmektedir. Değerli milletvekilleri, HES projeleri, ayrıca, AKP Hükûmetinin uyguladığı Kürt coğrafyasını insansızlaştırma politikası amacı gereği, Fırat’ın ötesinde “Enerji kaynağı yaratma.” adı altında stratejik bir silah olarak kullanılmaktadır. Kürt coğrafyasında tarım ve hayvancılık alanında yaşamsal öneme sahip olan Dicle, Zap ve Munzur gibi akarsuların üzerine kurulan HES projeleri, kuruldukları coğrafyayı insandan arındırmaktadır. Zap Suyu’nun üzerine kurulması düşünülen ve hâlen inşaat aşamasında olan HES projesi, Kazan Vadisi’nin girişine yapılacak Irak Federe Kürdistan sınırıyla Türkiye sınırını birbirinden ayırmaya yönelik projedir. Buradaki güzergâhın sular altında kalmasıyla birlikte, Çukurca’nın bazı köylerinin Kuzey Irak ile irtibatının kesilmesine yol açacaktır. Bu vesileyle Zap Vadisi’ndeki bazı köylerin boşaltılması açıkça hedeflenmektedir. Tıpkı Munzur Vadisi’nde olduğu gibi, devlet, bir dönemler yakarak, yıkarak, silah zoruyla boşalttığı köyleri, strateji değiştirerek, insanın ortak kullanımında olan akarsuları kullanarak boşaltmayı amaçlıyor. Yıllarca devam eden her türlü asimilasyon politikalarının ardından silahlarla, tanklarla, bombalarla ellerinden dilleri, kültürleri, kimlikleri, toprakları, yaşam hakları alınmak istenen Kürtlerdir. Elbette ki daha önceki yöntemlere karşı gösterdiği direnişin aynısını Kürtler, HES projesiyle uygulanmak istenen insansızlaştırma stratejisine karşı da gösterecektir. Bundan kimsenin kuşkusu olmamalıdır. Değerli milletvekilleri, diğer önemli husus da kuşkusuz HES projelerinin yapımı aşamasında meydana gelen iş kazalarıdır. HES şantiye alanlarında yaşamını yitiren işçilerin sayısı 300’ü aşmış durumdadır. Bu çok hazin ve korkunç bir rakamdır. Artık, bu tarz işçi cinayetlerinin kasıt içerdiği de bir gerçektir. Alınmayan tedbirler, güvensiz çalışma koşullarının yaratmış olduğu bu durum artık daha fazla can almasın istiyoruz. Yaşanan bu ölümlerden, acılardan siyasi iktidarlar sorumludur çünkü bu yasal düzenlemeleri, bu pazarlıkları, bu güvencesiz çalışma ilişkilerini onlar hazırlamakta ve uygulamaktadırlar. Bu cinayetlerin toplumumuzdaki diğer cinayetler gibi köklü değişiklik ve kültürel değişimler ile önlenmesi de mümkündür. Sayın Bakan, bu konuda daha duyarlı olmaya çağırıyoruz sizi, HES inşaatlarında daha duyarlılık gerekir. Bu duygularla hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Ve yine, şu anda ekranları başında bizleri izlemekte olduklarını düşündüğüm ama Türkiye’de yapılan KCK operasyonları nedeniyle milletvekilliklerini yapamayan, şu anda bizimle bu salonda bulunamayan değerli arkadaşlarım Sevgili Selma Irmak, Gülseren Yıldırım, Faysal Sarıyıldız’ı ve yine Kemal Aktaş, İbrahim Ayhan ve yine 2011 seçimlerinde 85 bin gibi çok yüksek bir oy alarak seçilen ama milletvekilliği yine elinden alınan, gasbedilen ama milletvekilliği elinden alınsa da gasbedilse de o her zaman Kürt halkının gönlünün milletvekili olarak kalan Sevgili Hatip Dicle’yi de buradan sevgiyle, saygıyla selamlamak istiyorum. [[BDP sıralarından alkışlar]] Değerli milletvekilleri, ülkemizde en büyük doğa katliamlarından biri olan ormanlarımızın yok edilmesi, hem havamızın hem de su kaynaklarımızın tüketilmesi demektir. Hava kirliliğinde önceki yıllara oranla -özellikle Ankara gibi doğal gaz kullanımının arttığı illerde- azalmalar görüldüyse de bugün ölüm nedenlerinin yüzde 10’unun hava kirliliğine bağlı hastalıklardan olduğunu biliyoruz. Hava kirliliğinin olumsuz etkileri, sağlıklı kişilerde bile gözlenmekle birlikte özellikle çocuklarda daha ciddi sorunlar ortaya çıkarmaktadır. Bu durum, sürdürülen politikaların halk sağlığı açısından ne denli tehlikeli sonuçlar açığa çıkardığının da bir göstergesidir. Değerli milletvekilleri, hem gerekli önlemlerin alınmaması hem de kasıtlı olarak çıkarılan orman yangınları ve orman talanı nedeniyle her geçen gün orman vasfını kaybeden 473 bin hektarın üzerindeki arazi, yeniden ormanlaştırma yerine 2/B kapsamında imara açılmıştır. Bu yasanın daha fazla orman talanına yol açacağı da hepimizin malumudur. Oysa, Anayasa’nın 169’uncu maddesi “Yanan ormanların yerine yeni ormanlar yetiştirilir.” demektedir. Buna rağmen Hükûmet, orman vasfını yitirmiş arazileri imara açarak hem kasasını doldurmuş hem de birtakım çevrelere önemli oranda rant sağlamıştır. Alınan yüzde 50 oyda –hani her zaman yüzde 50 oyla övünüyorsunuz ya- işte bu çevrelerin de yani bu rant sağladığınız çevrelerin de önemli oranda bir payı olduğunu da buradan belirtmek isterim. Yine Anayasa’nın 169’uncu maddesi “Devlet, ormanların korunması ve sahaların genişletilmesi için gerekli kanunları koyar ve tedbirleri alır.” demektedir. Anayasa’daki bu açık hükme rağmen, askerî operasyonlar sırasında, son yirmi yıldır, Hakkâri, Dersim, Şırnak, Ağrı, Muş, Diyarbakır’da yani Kürt coğrafyasında ormanlar yakılmaktadır. Sadece Hakkâri’de ormanlık alanların yüzde 60’ı bu gerekçeyle yakılarak yok edilmiştir. Geçtiğimiz yaz aylarında, güvenlik güçleri tarafından Cudi’de, Şemdinli’de savaş uçaklarının attığı bombalar neticesinde çıkan yangının bölge halkı tarafından söndürülme çabası, buna rağmen güvenlik güçleri tarafından yapılan engelleme Türkiye basınında da yer almıştı. Ormanların yakıldığı yetmiyormuş gibi söndürülmesine de karşı çıkan bir anlayış ve zihniyetle karşı karşıyayız. Ayrıca, bölgede yangından arta kalan ormanların koruculara ve diğer kesimlere rant alanı olmasına göz yumulduğunu da belirtmek isterim. PKK’nin yaşam alanlarını daraltma, ortadan kaldırma ve PKK’yi imha etme anlayışıyla doğa katliamı yapılması konusunda şunu belirtmek isteriz ki, yirmi yıldan beri denenen, sonuç alınamayan ve sonuç alınamayacak bu politikalardan vazgeçmelisiniz. Zira, sonuç alamayacağınız gibi ülkenin en büyük zenginliklerini de yok ediyorsunuz. Yok etmekle kalmayıp bir de üstüne üstlük Anayasa suçu işliyorsunuz, bunu da size hatırlatmak isterim. Değerli milletvekilleri, 2002 yılında iktidara gelen AKP Hükûmeti de, Kürt sorununu barışçıl yöntemlerle çözmek yerine, kendinden önceki hükûmetler gibi güvenlik politikalarına sarılmıştır. Bölgede yapılan barajların bir kısmının güvenlik gerekçesiyle yapıldığını hepimiz biliyoruz. Bugün dünyanın hiçbir yerinde güvenlik amaçlı bir baraj yapıldığı görülmemiştir. Kürt sorununun çözümü için barış gibi maliyetsiz bir yol varken, doğamızı tahrip eden, sularımızı kirleten, ormanlarımızı yok eden bir yöntemin seçilmesi anlaşılır değildir. Ama bilinmelidir ki, barışın yolunu aramadıkça, değil güvenlik barajları, ne olursa olsun, hiçbir engel Kürtlerin özgürlük mücadelesinin önüne geçemeyecektir. Kürt halkı, er ya da geç mutlak hak ve özgürlüklerine kavuşacaktır. Orta Doğu’daki gelişmeler de, tüm Orta Doğu halklarının, sadece Kürtlerin değil, tüm Orta Doğu halklarının mutlak özgürleşeceklerine olan inançlarını artırmaktadır. Orta Doğu’da halklar özgürleşirken, Hükûmetin Suriye Kürtlerinin özgürleşmesine karşı yürüttüğü kirli politikalar da sonuç vermeyecek ve 21’inci yüzyıl, Kürtlerin özgürleştiği yüzyıl olacaktır. Bu nedenle, güvenlik amacıyla yapılan ve yapılacak olan barajlar, barışa, çözüme, demokratikleşmeye hiçbir şekilde katkı sunmayacaktır. Zira, dünyanın hiçbir yerinde barıştan daha güvenli bir yol yoktur arkadaşlar. Değerli arkadaşlar, Türkiye’nin en büyük zenginliği olan akarsu ve nehirler üzerinde yüzlerce HES inşaatı devam ediyor. Şu anda Türkiye’de yaklaşık 1.500 HES mevcut, inşaatı süren HES sayısı da 200 civarında. Hükûmetin bu HES sevdasının nereden geldiğini açıkçası merak ediyoruz. Tam bir doğa katliamına neden olan HES’ler, şu anki hâliyle ülkenin enerji ihtiyacının yüzde 5’ini bile karşılamaya yetmeyecekse, ekolojik yaşamı altüst eden, insanların yaşam alanlarına geri dönülemez zararlar açan HES’lerdeki ısrarın kaynağı nedir, onu da bilmek istiyoruz. HES’ler, hepimiz bilmeliyiz ki, büyük rant kapılarıdır artık Türkiye’de. ÇED raporlarının havada uçuştuğu, binlerce dolara alınıp satıldığı herkesin malumuyken, HES projeleri kamu yararı diye yutturmaya çalışılabilir ama artık Türkiye’de başta çevreciler olmak üzere Türkiye kamuoyu artık bunları yutmuyor arkadaşlar. Bakınız, 1939 yılında savaşa girme olasılığına karşılık acil durumlarda kamulaştırma yapabilmenin yolunu açan ve Bakanlar Kurulu kararıyla alınabilen acele kamulaştırma yetkisi şu anda Enerji Piyasası Düzenleme Kuruluna usulsüz bir şekilde devredilmiş durumdadır. Kentsel dönüşüm projelerinde de sıkça karşımıza çıkan ve geçtiğimiz aylarda afet yasasının Meclisten geçmesiyle önümüzdeki günlerde daha sık karşılaşacağımız acele kamulaştırma HES’ler için rahatlıkla kullanılabilmektedir. Yine, HES inşaatları için alınması gereken ÇED raporları firmalar için sorun bile değildir artık. Zira, şirketler ÇED raporlarına değil, ÇED raporları şirketlere uydurulmaktadır. HES inşaatlarında o yerleşim bölgesinde yaşayan insanların rızası alınmadan, köyünden, bölgesinden kopmak istemeyen insanları acele kamulaştırma kararıyla yerinden yurdundan eden bu uygulama, devlet tarafından da desteklenmektedir. Üstelik, ilk yatırım maliyeti yüksek olmasına rağmen, devlet tarafından enerjiyi satın alma garantisi verildiği için şirketler HES yapma yarışına âdeta soyunmuş gibidirler. Peki, biz bu HES’lere niye karşıyız? Sayın milletvekilleri, HES’ler suyun özelleştirilmesinin diğer adıdır. HES’lerin bizi korkutan tarafı, suyun kontrol altına alınarak kırk dokuz yıllığına şirketlere kiralanmasıdır. Su havzaları üzerine baraj inşa eden HES firmaları, temel olarak suyu kontrol altına almaktadır. Bizler su kaynaklarının ve su hizmetlerinin özelleştirilmesini savunan merkezî su politikalarına karşı katılımcı ve demokratik uygulamalarının hayat bulmasından yanayız. Halktan yana, halkın yararına siyaset üretmek budur. Yerel yönetimlere su tesislerini işletmek için elektrik enerjisi üretme yetkisi verilmeli diyoruz. Bu imkândan yoksun olanlara, su tesislerinin işletilmesi için gerekli olan enerji fiyatlarında indirim uygulanmalıdır diyoruz. Su havzaları idari ve politik sınırlara göre değil, doğal sınırlara göre belirlenmeli ve yönetilmelidir diyoruz. Havza yönetimi ve planlaması su kaynaklarının çevresel, sosyal, ekonomik boyutları göz önüne alınarak ekolojik bir bütünlük içerisinde oluşturulmalıdır. Su havzalarında yer alan yerel yönetimlerin havza yönetimi için birlikler oluşturmalarına imkân sağlanmalıdır diyoruz. Değerli milletvekilleri, su, yerine başka bir şeyin ikame edilemeyeceği bir doğal kaynak olarak tanımlanmaktadır. Hayatın ve ekosistemin önemli bir parçası olan su, insanın en temel ihtiyaçlarını karşılamakla birlikte, tarım ve sanayinin ana unsurlarını oluşturmaktadır. Bu nedenle, su kaynaklarını kimin yöneteceği meselesi son derece önemlidir. Birçok sektörü birincil ölçüde etkileyen bir kaynağın yönetimi oldukça stratejik bir öneme sahiptir. Bu nedenle su kaynaklarının yönetimi pazar ekonomisi çözümlerine göre değil, ekolojik çözümlerin de güvence altına alındığı bir biçimde yönetilmesi gerekir. Her şeyden önce su, kamu malıdır, dolayısıyla özel mülk olarak kullanılamaz. Su hakkının en geniş tanımının yapıldığı uluslararası belge, 26 Kasım 2012 tarihinde yayınlanan Birleşmiş Milletlerin Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Komitesi Genel Açıklama 15’tir. Birleşmiş Milletlerin açıklamasına göre, herkesin yeterli, güvenli, fiziki olarak ulaşılabilir ve bedeli ödenebilir suya erişim hakkı vardır, “Bir ailenin gelirinin yüzde 2’sinden fazlasını su faturası oluşturamaz.” denilmektedir. Su hakkı ile ilgili devletin yükümlülüğü tam olarak tanımlanmamış olsa da, devlet, su hakkı açısından güvenli, ulaşılabilir su temin etmekle sorumludur. Devlet, toplumun tüm kesimlerine güvenli ve sağlıklı su sağlamakla yükümlüdür. 3 Ocak 1976 tarihinde yürürlüğe giren sözleşmeyi Türkiye, ancak 15 Ağustos 2000’de imzalayıp 4 Haziran 2003’te de Türkiye Büyük Millet Meclisinde onaylayarak hayata geçirmiştir. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 2010 yılında, güvenli ve temiz içme suyuna ve hıfzıssıhhaya erişimin yaşamdan ve insan haklarından sonuna kadar faydalanılması için temel bir insan hakkı olduğunu kabul etmiştir. Bu madde, 124 ülkenin evet oyuna karşılık 42 çekimser oyla kabul edilmiştir, işte, Türkiye de bu çekimser oylar arasındadır değerli arkadaşlar. Ancak, hemen belirtelim ki, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90’ıncı maddesi “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş uluslararası sözleşmeler kanun hükmündedir.” demektedir. Su hakkı gibi temel hak ve özgürlüklere ilişkin kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda uluslararası sözleşme hükümleri esas alınır. Bir başka deyişle, Türkiye eninde sonunda bu anlaşmayı imzalamak durumunda kalacaktır. Değerli arkadaşlar, dünyada su hakkını tanıyan anayasalar da vardır. 2004 yılında, Uruguay’da, referandumla su üzerine bir anayasa değişikliği yapılmıştır. Yeni anayasaya “Su yaşam için vazgeçilmez bir varlıktır ve içilebilir suya ve kanalizasyona erişim temel bir insan hakkıdır.” diye bir ibare eklenmiştir, düşünün bu Uruguay’dadır. 2009 yılında ise yeni Bolivya Anayasası’na bir madde eklenmiştir. Bu madde “Herkes evrensel nitelikteki içilebilir su hizmetlerine eşit olarak sahip olmalıdır. Su ve temizliğe ulaşma bir insan hakkıdır, imtiyaz ve özelleştirme kabul edilemez.” şeklindedir. Demokratik ve sosyal bir hukuk devleti olduğunu iddia eden bir devletin anayasasında da bu olması gereklidir. Barış ve Demokrasi Partisi olarak, demokratik özerklik temelinde, cinsiyet özgürlükçü ve ekolojik bir siyaset çizgisinde ilerlemekte, tüm politikalarımızı bu paralelde yapmaktayız. Tüm bireylerin ve halkların uluslararası standartlardaki insan hak ve özgürlüklerinden yararlanmasını hedefleyen, demokratik, özgürlükçü, eşitlikçi bir anayasa talebimizin olduğunu en başından beri her platformda dillendiriyoruz. Bu bağlamda bize göre yeni anayasa, sadece insanların değil, dünyadaki tüm canlıların var oluşunu dikkate alan ekolojik bir yaklaşımla yazılmalıdır. Her bireyin ve canlının yeterli miktar ve kalitede suya erişim hakkı vardır. Bu hak, tıpkı temel insan hakları gibi, doğuştan gelen haklar arasında görülmelidir. Temiz ve kaliteli suya erişim hakkı, devletin temel görevleri arasında yer almalı ve anayasal güvence altına alınmalıdır. Sosyal devlet ilkesi olmanın gereği de budur değerli arkadaşlar. Değerli milletvekilleri, içme suyuyla ilgili de ciddi sorunlarla yüz yüze kalmış bulunmaktayız. Bugün, gerek şebeke suyunun kalitesinin düşmesi nedeniyle gerekse de İstanbul, Ankara gibi çok büyük kentlerde şebeke suyu hakkında bilinçli olarak yapılan olumsuz spekülasyonlar nedeniyle halk, musluklardan akan suyu içemediği için şişelenmiş suyu satın almak zorunda kalmaktadır. Böylelikle halk, su şirketlerinin kasasını doldurmaya mahkûm edilmiş ve mahkûm olmuştur. Daha şimdiden, 20’yi aşkın yerli ve yabancı sermaye, Uludağ Millî Parkı’nda su şişelemesi işlerini yapmaktadır. Hükûmetin uyguladığı neoliberal politikalar sonucunda, halkın malı olan kullanılabilir içme suları yerli ve yabancı sermayeye peşkeş çekilerek devam ettirilmektedir bu politika. Artık, günümüzde, bu politikaya bir “Dur.” demenin de zamanı gelmiştir değerli arkadaşlar. Değerli arkadaşlar, Başbakan, 2009 yılında İstanbul’da düzenlenen Dünya Su Forumu’nda, gelecekte içilebilir, berrak, temiz, tatlı sular ve teneffüs edilebilir hava için atıkların çevreye zararsız hâle getirilmesinin şart olduğunu bildirdikten sonra, “Hükûmet olarak, bu bilinçle, su kaynaklarımızın çok daha verimli bir şekilde kullanılmasına yönelik çalışmalarımıza hız kesmeden devam ediyoruz.” demişti. Şimdi biz de Başbakana şunu soruyoruz, diyoruz ki: Hız kesmeden yaptığınız şey, Hasankeyf’te Ilısu Barajı inşaatına start vererek binlerce yıllık tarihi sular altına gömmek midir? Hız kesmeden yaptığınız şey, ülkenin su kaynaklarını tüketen politikalar yürütmek midir? Hız kesmeden yaptığınız şey, Munzur’da onlarca HES inşaatına acımasızca izin vermek midir? Yine, hız kesmeden yaptığınız şey, doğayı katletmek ve sınır boylarında güvenlik amaçlı barajlar inşa etmek midir? Tabii ki önemli bir husus da uluslararası sularımızdır değerli arkadaşlar. Bugün, Dicle ve Fırat üzerinde yapılan yüzlerce HES ve inşaatı mevcuttur. Unutmayalım ki Dicle ve Fırat üzerine yapılan HES’ler, bizimle birlikte bu suları kullanacak olan diğer ülkelerin bu su kaynağına ulaşma haklarını ellerinden almaktadır. Bildiğimiz gibi, binlerce yıl önce yani sınırlar çizilmeden bu akarsu kaynakları buralardaydı ve biz, sınırlar çizilmeden, binlerce yıl önce oluşan su kaynakları üzerinde o suyu kullanan halklardan daha fazla bir hak iddia etmenin doğru olmadığını düşünüyoruz. Kısacası şunu ifade etmek istiyoruz: Sayın Orman ve Su İşleri Bakanı bir konuşmasında “Su uyur, Türk bakar.” demişti. Biz de Sayın Bakana “Su uyur, Türk bakar.” politikasının bizi bu noktaya getirdiğini ifade etmek istiyoruz. Biz “Su uyur, Türk bakar.” politikasının takip edilmesini değil, “Su gibi aziz ol.” diyen halkın bizim için suyla ilgili söylediği politikanın takip edilmesi gerektiğini düşünüyoruz. Bu duygu ve düşüncelerle tekrar partim adına hepinizi saygıyla selamlamak istiyorum. Sağ olun.
Birleşime bir saat ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 40’ıncı Birleşiminin Altıncı Oturumunu açıyorum. 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. 8’inci tur görüşmelerinde şimdi söz sırası Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Denizli Milletvekili Sayın Emin Haluk Ayhan’da. Buyurun.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; 2013 yılı Ekonomi Bakanlığı bütçesi ve Dış Ticaret Müsteşarlığı kesin hesabı üzerine Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun görüşlerini arz etmek için söz aldım. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Dünyada hiç kimse yalnız değil, biz de yalnız değiliz. Dolayısıyla, dış ticaret konusundaki gelişmeler ülkelerin kurduğu siyasi ilişkilerden ve dış politikalardan da bağımsız değil. Bu konuda dünyada gidişata bakarsak son otuz yılda dünya genelinde üretim artışına kıyasla dış ticaret ve doğrudan yabancı sermaye girişleri daha yüksek oranda artmıştır. Bu dönemde miktar bazında dünya mal üretimi yıllık ortalama yüzde 2,6 oranında artarken, dünya mal ticareti değer bazında yüzde 7,3 artmıştır. Özellikle belirtmek gerekirse bu artışta yıllık ortalama yüzde 8,4 oranındaki imalat sanayisi ürünleri ihracatı artışı etkili olmuştur. Aynı dönemde dünya genelinde doğrudan yabancı sermaye girişleri de 1982-2007 yılları arasında yıllık ortalama yüzde 15’ler civarında artmıştır. Bu doğrultuda aynı dönemde doğrudan yabancı sermayeli birimlerin dünya genelinde satışları ve ihracatı sırasıyla yıllık ortalama yüzde 10,2 ve yüzde 8,8 gibi yüksek oranda artış göstermiştir. Dünya mal ihracatı 1980 yılında 2 trilyon dolardan 2010 yılında 14 trilyon dolara yükselmiştir. 1990-2010 yılları arasında dünya ihracatı içinde gelişmiş ekonomilerin payı azalırken, yükselen ve gelişmekte olan ülkelerin payı artmıştır. Bakanlık web sitesi, “Duyurular” alanında, haziran ayında ihracat stratejisi ve eylem planıyla dış ticaret beklenti anketi mevcut. Türk markaları yaratılıyor, ihracat pazarları çeşitlendiriliyor, yeni yatırım teşvik sistemi uygulanıyor; sonuç olarak ihracat artıyor, cari açık geriletilmeye çalışılıyor, geriliyor. Ancak, ilk 1.000 ihracatçı firmanın ihracattan aldığı pay yüzde 64 yani KOBİ’ler hâlen üretici, ihracatçı konumuna gelemedi. Toplam ihracatçı firma sayımız 50 bin dolayında. 1 milyar doların üzerinde ihracat yapan firma sayısı sadece 39. 1 milyar doların üzerinde ihracat yaptığımız ülke sayısı 32. Bu durumda, 230’un üzerinde ülkeye veya gümrük bölgesine ihracat yapılması ülke çeşitliliğini göstermiyor. 1 milyar doların üzerinde ihracat yapan sektör sayısı 31. Bu durum, ürün çeşitliliğinin istenen düzeye ulaşmadığını gösteriyor. Diğer taraftan, 2012 yılı dış ticaret beklenti anketi sonuçlarını incelediğimizde sektörlerin on yıl önce var olan sorunlarının bugün de devam ettiğini görüyoruz. İhracatçı firmaların hâlen yüzde 66’sı “Enerji maliyetleri yüksek.” diyor, yüzde 60’ı “Lojistik maliyetleri yüksek.” diyor, yine yüzde 60’ı “Ham madde ve ara malı fiyatları yüksek.” diyor. İthalatın cari açık üzerindeki etkisi kısmen azalıyor olsa da ithalat yapılma nedenleri değişmiyor. Hâlen yurt içi üretimin olmaması yüzde 47,5 ithalat açısından, yurt içi üretim miktarının yetersiz olması yüzde 42, yurt içi fiyatların daha yüksek olması yüzde 37 ve yurt içi kalitenin yetersiz olması yüzde 34. Bunlar ithalatın en önemli nedenleri. O zaman AKP hangi problemi çözdü? Firmaların geçmişte var olan sorunları devam ediyor. Bunlar finansman imkânlarının yetersizliği, maliyetlerin yüksek olması, rekabetçi fiyat sunamama, yeterli pazar araştırması yapamamış olmak –oranlarını vermiyorum ama ağırlık burada- uygun, yeterli dağıtım ağı kuramamış olmak. Bundan daha fazlası da Bakanlar Kurulu kararı programın ekinde çok detaylı var. Ben defalarca bu kürsüden bunu zikrediyorum. Tüm bu sorunlar bir gösterge. Peki, neyin göstergesi? Üretimde hâlen sıkıntımızın var olduğunun göstergesi. Üretimde sıkıntı demek, inovasyon yapabilme kabiliyetinizin de düşük olduğunu gösterir. İnovasyon yapamadığınızda katma değer artışınız gerçekleşmiyor. Avrupa İnovasyon Endeksi’nde 29’uncu sıradayız. Sonuç olarak, rekabet edecek ürün yelpazeniz genişlemiyor yani rekabet gücünüz artmıyor. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkiye’de ekonomik büyüme yavaşlarken sanayi üretiminin beklentileri aşan bir oranda gerilemesi dikkate değer bir husustur. Türkiye’nin büyümesi baskı altına girmiştir. İç talebin kısılarak, ihracat da artırılarak denge sağlanmasıyla yumuşak inişin sağlanamadığı da ortadadır. Sayın Bakanım, zatıalinizin Merkez Bankasıyla ilgili konuşmalarınızı buna şahit olarak göstermek mümkün. Bütün bunlar neyin göstergesidir biliyor musunuz? Ülkemizin, AKP iktidarı yani sizin iktidarınız döneminde giderek artan ve zirveye ulaşan yatırım, üretim, ihracat zincirindeki yapısal bozulmanın sonucudur. Bakın, bizzat TİM Başkanının ifadesiyle, 2011 yılında ithalatın yüzde 28’inin ihracata, yüzde 72’sinin iç tüketime yöneldiği yüksek sesle ifade edildi. Hatta Sayın Bakanım, aynı hususta sizin ithalata ilişkin yaptığınız basın toplantısında aynen şöyle: “Buradan şunu anlıyoruz: Türk sanayisi, yaptığı ara ve yatırım malı ithalatını esas olarak iç pazara yaptığı üretimde kullanmaktadır.” sözleriniz. Kriz sonrası ülkemiz dış ticaretinde yaşanan gelişmeler, artış yönünde, dünyadaki dış ticaret gelişmelerinin ortalamasının üzerinde. Takdirle karşıladığım, reklamasyonunu yoğun, çok iyi bir şekilde yaptığınız ihracat artışı, beraberinde rekorlar kıran ithalat, cari işlemler ve dış ticaret açığına sahne olmuştur. Bakınız, yaptığınız dış ticarete dikkat edin. Bağımsız Kürdistan’a ebelik etmeye AKP iktidarı devam ediyor. Güneydoğu’daki ihracata, ticarete dikkat edin. Dahilde işleme rejiminde kaçak var mı? Bakın, uyguladığınız politikalar sonucu, Enerji Bakanınız Irak’a giremiyor. Hatta bunu Amerika Birleşik Devletleri’nin engellediği, basında ve açıklamalarda yer alır oldu. Suriye politikasının açtığı ekonomik bela ticaretten kayıp değil midir? Sırf zeytinyağı meselesinde ortaya çıkan söylenti, Ege İhracatçı Birliklerini bile paniğe yöneltmiştir. Ne yapmışlardır? Açıklama yapmak zorunda kalmışlardır. Diyelim ki, altın ihracatı kabul edilebilir, tartışmayalım ancak uluslararası piyasa ve ekonomik aktörlerin gözünde sürdürülebilir olmadığı da dikkate alındığında, ileriye yönelik ihracatın sürdürülebilirliğinin mümkün olmadığı ortadadır. Sayın Babacan’ın dediği gibi ise bu altın işi ihracat sayılmıyor, “Altın, ödeme aracı değildir.” diyor. Diğer taraftan, zaten altın günleri de sona ermek üzere, gerek toplumsal hayatımızda, sosyolojik anlamda, hanımlar arasında, gelir dağılımından kaynaklanan gerekse ihracat açısından uygulanan politikalarda gerçekten altın günleri sona ermek üzere. Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; AKP döneminde cari fiyatlarla cari açık 300 milyar doları aştı, dış ticaret açığı da cari fiyatlarla 500 milyar dolar civarında. Türkiye Cumhuriyeti, ne oldu vatandaşlarıyla beraber ekonomisi? Üttürüldü, her yerde söylüyorum. Cari açık azalıyor, istenildiği gibi değil; bütçe açığı artmaya başladı, ekonomide 2 açık başladı, dış finansman ihtiyacı istediği gibi azalmıyor, iç finansman ihtiyacı artıyor, ekonomide 2012 yılında talep daraltıcı politikalar sonuç vermedi, tüketim ve yatırım harcamaları daraldı, tüketim ve yatırım ithalatı geriledi, epeydir büyüme hızı düşüyor, finansman dinamikleri sağlıklı çalışmıyor, hatta kendini yok ediyor, sanayi üretimi -sizin kendi alanınız- felç olmuş durumda. Şimdi, Orta Vadeli Program hedefleri de eskidiğine göre… 9 Ekimde çıkaracaktınız, keşke ayın 1’inden sonra çıkarsaydınız ki hiç şaşma olmasaydı. Bunu Hükûmet için söylüyorum, zatıalinizle bir ilgisi yok. Ekonomi siyasete paralel gidiyor. Bakın, ithalat ile ilgili basın toplantısı yaptınız, duyarlılık gösterdiniz, gerçekten takdire şayan bir davranış biçimi. Ancak, ithalat rakamına geç ulaştığınızı söylüyorsunuz. Hâlbuki sizin ihracatı takip ettiğiniz gibi gümrüğün de ithalatı günlük takip ettiğini buradaki arkadaşlar bilirler. Dolayısıyla, oradaki söylenilen şey doğru değil. Yalnız, gümrük topluyor. İhracatın artmasıyla Türkiye’de bir şey daha oldu: Bu tür ihracatın arttığı illerde, ithalattan fazla ihracatın olduğu Denizli gibi illerde AKP döneminde icra dairelerinin sayısı maalesef 2’den 9’a çıktı. Şimdi, bunu da iyi değerlendirmek lazım. 1999 yılında yüzde 21,9 olan imalat sanayisinin gayrisafi yurt içi hasıla içindeki payı sizin döneminizde yüzde 15-16’lara düşmüş durumda. Bunun iyi bir şey olduğunu söylemek mümkün değil. Bakın Sayın Bakanım siz sanayiyi iyi biliyorsunuz. Eskiden karşılıksız çek sıra dışıydı, şimdi karşılıklı çek sıra dışı oldu. Banka reklamları bu konularda yaratıcılığın doruğuna ulaştı. Millet bilincini kiraya vermiş durumda. Sayın Başbakan Hollanda’nın ithalatını bize örnek veriyor ama ihracatını örnek vermiyor. Bu kürsüde onu konuştu, keşke onu da söyleseydi. Şimdi, Sayın Bakanım, mücevherciler bana geldi “İktidar dedi ki, gidin muhalefete, muhalefet sizin bunu desteklerse gelin kanun çıkarın...” Olay nedir? Olay gayet açık ve net. Onlar ihracat yapacaklar, ithal edilen kıymetli taşların ÖTV vergisi yüzde 20 ama taş olarak işlenmiş yüzük ithal ederseniz KDV’si 18. “Biz bunu çözelim ve şu sektörü -Belçika’daki sıkıntıyı, İsrail’deki sıkıntıyı dikkate alırsanız- çok önemli bir potansiyele eriştirip 10 milyar dolarlık ihracat yapalım.” dediler. “Niye geldiniz bize? İktidar niye yapmıyor? Biz ona yardımcı oluruz.” dedim fakat geçen sefer, altından dolayı Sayın Başbakanın yaptığı araştırmalar, yaptırdıkları, yüzde 1,5-2 AKP’nin oy kaybına neden olduğu için, cumhurbaşkanlığı seçiminden dolayı ne yaptılar? Bu işten vazgeçtiler. Sayın Bakanım, getirin, dedim ki: “4+4’te muhalefete mi soruyor? Başka şeyde muhalefete mi soruyor?” Açtım, Maliye Bakanlığına, sordum bürokratlara. Bir cümlelik olayla hadiseyi çözüyorlar ama iktidar orayı muhalefete yıkmak için… Bakın, mücevhercilerin sorununu çözmüyor. Bunu, özellikle sizden rica ediyorum. Çözün adamların problemlerini. 1 puan-2 puan alacağım diye bunu bir sıkıntıya sokmanın bir hâli yok. Hakikaten, adamların hâli perişan. İstihdam yaratacaklar, para getirecekler ülkeye. AKP resmen engelliyor şu anda. Bunu çok net ve açık bir şekilde söylemek lazım. Sayın Bakanım, takdir ettiğim bir yönünüz: “Muhalefete kulak veriyorsunuz, ithalattan bahsetmiyorsunuz.” dedik. Bahsettiniz, uzun bir açıklama geldi. Ben TİM’in Genel Kurulunda bunu açık bir şekilde de söyledim, sizin rakamlarınızı kullandım ama benden sonra konuşan AKP’li bakan arkadaş ne yapmış? “Bu, Haluk Ayhan DPT’deki rakamlarını kullanıyor.” demiş. Yani, burada söyledim kendisine, sizin oturduğunuz yerde. Elifi görse mertek sanacak. O idrakten yoksun, o işi bilmeyen bir adam, şimdi böyle söylüyor. Gerçekten, Sayın Bakanım, ne yapmanız lazım? Hükûmetin içindeki dengesizlikleri de gidermeniz lazım. Çok net bir şekilde, ne yapılması lazım? Anlatılması lazım. Şimdi, geçen yıl 65 milyar dolar, on ayda ne yaptık? Cari açık vardı. Net dış kaynak girişi 57,5 milyar dolardı, ekonomik büyüme 8,7’ydi. Bu yıl, cari işlemler açığı düştü, net dış kaynak girişi aynı ama bunu söyleyen ne diyor biliyor musunuz? “Aynı düzeyde net kaynak girişinin yaşandığı 2 yılda büyüme performansı arasındaki fark şaşırtıcı.” diyorsunuz. Aynı miktarda yabancı finansman giriyor, aynı miktarda kaynak giriyor; düşünün, cari işlemler açığı 20 milyar dolar düşüyor, büyümeniz de 8,5’tan 2,5’a düşüyor. Bunun neresini mantıklı bir şekilde bir ekonomist izah edebilir? Hiçbir AKP’linin bunu izah etmesi mümkün değil. Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. Konuşma bitmedi, bütçe rakamlarına da yetişemedim ama bütçenin tekrar hayırlı uğurlu olmasını diliyorum, yüce heyetinizi tekrar saygıyla selamlıyorum.
Sakarya Milletvekili Sayın Münir Kutluata, buyurunuz.
Değerli milletvekilleri, 2013 yılı bütçesinin Türkiye Büyük Millet Meclisine gelmesinden itibaren çeşitli zeminlerde ve bu zeminde Milliyetçi Hareket Partisi olarak bütçe hakkında görüşlerimizi açıklamaya ve kamuoyunu aydınlatmaya çalışmaya devam ediyoruz. Ben bugün bu konuşmamda bütçenin dayandığı ekonominin durumu üzerinde durmak istiyorum. Önce tabloya bir bakmak gerekir, bu tabloyu ortaya koymak gerekir diye düşünüyorum. Çok kısa olarak, on yıl içinde Türkiye’nin borç tablolarına bir bakalım. Toplam dış borçlar 123 milyar dolardan 323 milyar dolara çıkmış, 2,5 katına ulaşmış. Toplam iç borçlar 155 milyar Türk lirasından 395 milyar Türk lirasına çıkmış, 2,5 katının biraz da üzerine ulaşmış. Türkiye’nin iç-dış toplam borcu 216 milyar dolardan 544 milyar dolara çıkmış, yine 2,5 katın biraz üzerinde gerçekleşmiş. Özel sektör dış borçları 43 milyar dolardan 212 milyar dolara yani 5 katına yakın bir artış göstermiş. Cari açık 1923-2002 arasında yani seksen yılda 42 milyar dolar iken 2002-2012 arasında yani AKP iktidarının on yılında 335 milyar dolar olmuş. Seksen yılda 42, on yılda 335 milyar dolar bugün itibarıyla, son ay itibarıyla. Yani bu zaman farkına rağmen 8 katı bir artış meydana gelmiş. Tüketici borçları, 2002’deki 6,7 milyar Türk liralık seviyesinden, 2012’de 284 milyar liraya çıkmış. Bu, hane halkı borcunun yüzde 4’lerden yüzde 48’in üzerine çıkması anlamına gelmektedir. Ekonominin altına sokulduğu ilave 328 milyar dolarlık borç yüküne, dünyada 1’incilik kazanan cari açıklara ve vatandaşın bu kadar borçlandırılmasına rağmen 2011 yılında yüzde 8,5 olan büyüme oranı, içinde bulunduğumuz 3’üncü çeyrekte yüzde 1,6’ya kadar düşmüştür. Bunu mevsim ve takvim etkisinden arındırdığımız zaman yüzde 0,2 gibi bir seviyeye ulaşılıyor ki bu Türkiye’de büyüme oranının durma noktasına geldiğini gösteriyor. Herkes bilmektedir ki Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde yüzde 2’ler civarındaki büyüme oranı, birkaç çeyrek devam ederse bu resesyon anlamına gelmektedir, resesyonun işareti olmaktadır. Önceden “Cari açıkla büyüyoruz.” deniliyordu şimdi cari açıkla da büyünülemediği ortaya çıkmıştır. Büyüme neden düştü, ona bakacak olursak: Bir sebep, dış pazarların daralmasıdır, iktidar bunu sık sık söylemektedir ama esas önemli sebeplerden bir tanesi iç tüketim artışının durmasıdır. Vatandaşın geliri yok, tasarrufu yok, harcama gücü yok çünkü hane halkına bugünkü, yarınki gelirleri dünden harcattırılmış oldu. “Ekonomi tekrar nasıl harekete geçecek?” diye herkes düşünüyor, Hükûmet de düşünüyor ama Hükûmetin açıklaması fevkalade dikkat çekicidir. Hükûmetin açıklaması Sayın Maliye Bakanının ağzından gelmiştir. Sayın Bakan diyor ki: “Bu konuda, büyümeyi tekrar canlandırmak için bankaların sağlam yapısına ve vatandaşın borçlanma potansiyeline güveniyoruz.” Yani vatandaşın tekrar borçlandırılmasıyla işin yoluna gireceği, yoluna sokulacağı söylenebiliyor. “Üretim artacak, hane halkı gelirleri düzelecek, tüketici kendi gelirini harcayacak.” denilmiyor dikkat ettiğiniz gibi. Dolayısıyla, hem gelinen, düşülen, içine girilen durgunluk noktası tehlikelidir hem de Hükûmetin yaptığı açıklama hiçbir ümit vermemektedir. Hane halkının borç durumuna baktığımız zaman, Türkiye’de hane halkının tasarruflarının yüzde 12 olduğu söyleniyor. Halbuki bu yüzde 12,2 oranıyla 2007’nin rakamıydı. 2011 yılında Türkiye hane halkı ortalama tasarrufu yüzde 7,5’a düşmüştür. Bu demektir ki hane halkının harcanabilir geliri ile hane halkının tüketimi birbirine yaklaşmıştır, yüzde 92,5’unu tüketmek zorundadır. Böyle bir ortamda hane halkının harcamalarına güvenerek büyümenin canlanamayacağını kabul etmemiz, görmemiz, bilmemiz lazım. Türkiye’de hane halkı borçlarının bir başka sarsıcı tarafı fakir kesimlerinin borçlarının çok yüksek olması. Nüfusun daha fakir olan yüzde 60’lık bölümünün hane halkı borçları yüksek, 4’üncü yüzde 20’lik kısım olan yüzde 80’e kadar olan kısımda bir derece, yüzde 80’den sonrasında da borç yok denecek kadar az veya yok diyebiliriz. Bu durumda Türk toplumunun sağlık yapısının, ruh yapısının bozulmakta olduğunu görüyoruz. Sadece Sakarya’dan örnek vermek istiyorum ama ülkenin genelinde durum daha da vahimdir. Önceden 2 icra dairesi bulunan Sakarya’da 2006 yılından sonra icra dairesi sayısı 3’e katlanarak 6’ya ulaşmıştır. 860 bin nüfuslu ilde 130 bin icralık dosya vardır. Neredeyse her haneye bir icralık dosya düşmektedir. Diğer taraftan, maalesef, 2012 yılından bugüne kadar 66 ihtilaf sonucunda çıkan saldırılarda 24 vatandaşımız hayatını kaybetmiş, 64 vatandaşımız yaralanmıştır. Bu gidişin sorumlusu elbette Hükûmettir çünkü sayılar her gün artmaktadır ama ne sebeplerini ortadan kaldırmak ne de sonuçlarını hafifletmek açısından bir çalışma yapılmamaktadır. Hükûmet bu borçları az görüyor, artırmaya çalışıyor ve teşvik ediyor ama gerekçesi gelişmiş ülkelerdeki hane halkı borçlarının millî gelire oranının çok daha yüksek olmasıdır. Gelişmiş ülkelerde hane halkı borçları büyük oranda yatırım için yapılıyor, Türkiye’de hane halkı borçları yani vatandaşın borçlanması hayatını idame ettirmek için, âdeta yaşayabilmek içindir; bunu birbirinden ayırmak lazım diye düşünürüz. Bu noktaya nasıl gelindi? Şimdi buna temas etmek istiyorum değerli milletvekilleri. Bu noktaya 335 milyar dolar cari açık vermek suretiyle gelindi. Bu iktidardan önce Türkiye’de seksen yılda yıllık cari açık yarım milyar civarında iken, 525 milyonluk rakamlarla ifade edilirken bu iktidar döneminde yılda 35,5 milyar dolara çıktı ortalama. Yarım milyar dolardı çünkü 2002’de de sadece 626 milyon dolar olmuştu Türkiye’nin cari açığı. Ekonominin en basit kuralı tüketim talebinin üretimi artırmasıdır. Artan üretim, gelirleri artıracağından hem tasarruf imkânı ortaya çıkar hem de tüketim talebi yeniden artar. Artan bu ilave talep, ortaya çıkan bu tasarrufların yatırıma dönüşmesiyle karşılanır ve ekonomi hem büyür hem gelişir. Burası çok önemlidir, işin kritik noktası da aşağı yukarı sistem içerisinde budur sayın milletvekilleri: Bu iktidar talebin üretime dönüşmesi sürecinin önüne set çekmiş ve talebi yabancı ülkelerin üretimlerine yönlendirmiştir. İthalata dayalı büyüme politikalarının özü budur, aslı budur. Yani suyun akışı zoraki olarak değiştirilmiş, Türkiye ekonomisi çoraklaştırılmıştır. Ekonominin kurallarına, eşyanın tabiatına müdahale edilmiş, sonuçta ürettiğimiz, üretmediğimiz her şeyi ithal etmekle, ekonominin üretim sisteminde yapısal bozukluklara sebep olma durumu ortaya çıkmıştır. Bu açıdan bir örnek vermek isterim: Şimdi, 2002 yılında üretimin yüzde 5,1’i ihracatın da yüzde 6,2’si yüksek teknoloji ürünlerine dayanır iken bu miktar üretimde 3,5’a, ihracatta 2,8’e düşmüş. 2002’de orta altı teknolojiyle üretilen ürünlerin üretim içindeki payı yüzde 26’dan yüzde 30 küsura çıkmış, ihracatta ise yüzde 22 küsurdan 36 küsura çıkmış yani yüzde 50 artmış. Şimdi, burada, dünyayı sık dolaşmakla, çok gayret etmekle, pazarları çeşitlendirmekle ihracatı artırmaya çalıştığını ifade eden Sayın Bakanı ve Türkiye’nin Mehmetçikleri saydığımız ihracatçılarımızı tebrik ediyoruz, takdir ediyoruz ama gelin görün ki, bütün bu dünyayı bu kadar turlamak suretiyle yaptıkları, harcı alem malların satışına uğraşmaktır. Hâlbuki, Türkiye’de düze çıkışın, katma değeri yüksek ürünlerin üretimi ve ihracatıyla olduğunu biliyor, söylüyor ve her zaman tartışıyoruz. O bakımdan, Türkiye’de, sanayinin yapısında düzelme şöyle dursun, geriye gidiş hızlanmıştır, artmıştır, bunun çaresine bakmak gerekiyor. O bakımdan, şu bilinmelidir ki: Dünyada var olabilmek için, dünya pazarlarında yer tutabilmek için, kendi pazarlarınızı rekabet altında koruyabilmek için yeni ürün üretilmeli. Ancak, yeni ürünler, yeni teknolojiler ve yeni bilgilerle üretilir; bu sarmalı oluşturmadığınız ve geliştirmediğiniz sürece Türkiye’de buradan çıkış yolu yoktur. Bunu Bakan Bey de bilmekte, Bakanlık da bilmektedir ki, sık sık üretim yapısını dile getirmekte ve bu anlamda şikâyette bulunmaktadırlar. Sayın milletvekilleri, sürenin sınırlı olması dolayısıyla son birkaç noktaya temas etmek istiyorum: Bunlardan bir tanesi, anlayamadığımız bir iki hususun açıklığa kavuşturulmasıdır. Bunlardan biri şu değerli milletvekilleri: Türkiye’de 2011 yılında yüzde 8,5 büyüme vardı, 9,8 işsizlik vardı. Büyüme 3 çeyrekte 2,6’ya düştü, işsizlik de 8,8’e düştü; hem büyümenin hızlı düştüğü hem de işsizliğin düştüğü bir ortam pek görülmüş değil. Bu iktidar döneminde bu nasıl oldu bunun sebebinin açıklanmasında büyük fayda olduğunu düşünüyoruz. Bir başka nokta, Sayın Başbakan da bu kürsüde, bütçenin açılış konuşmasında dile getirmiş oldu; bu da, Türkiye’de kişi başı millî gelir hesabı meselesidir. Değerli milletvekilleri, burada bir yanılma var, yanıltma var, yanlış kullanma var. Şimdi, bu iktidar döneminde ortalama büyümenin yüzde 5 olduğunu iktidar kendisi de söylüyor, biz de kabul ediyoruz; Türkiye’de bütün kaynaklar ve bütün çalışmalar bunu gösteriyor. On yılda yüzde 5’ten büyüme yüzde 50 büyüme yapar; kümülatif olursa, biraz daha olduğu için, biraz daha üzerinde alabilirsiniz. O zaman, nasıl oluyor da “2002 yılında millî gelir 3.492 idi, biz bunu 10.873’e çıkarttık.” diyorsunuz? Yüzde 50 civarında büyüme, 3’e katlanan bir millî gelir. Yüzde 205, büyüme cinsinden bir rakam… Bu nasıl oluyor? Bunun cevabını yine Kalkınma Bakanlığı, aynı sütunun yanındaki sütunlarda ilan ediyor 1988 yılı sabit fiyatlarıyla. Bu sabit ve gerçek fiyatlara göre 2002 yılında Türkiye’de fert başına gelir 4.225 dolar bugün için 2012 sonu için 6.089 dolar yani sadece yüzde 43 artmış. Evet, “Biz yüzde 50’nin üzerinde kabul edebiliriz.” dedik, nüfus artışını da alırsanız fert başına gelir sadece yüzde 43 artmış. Nasıl oluyor da sabah akşam 3’e katladık biz bunu diye milletin karşısına çıkılıyor, bu kullanılıyor? Kullanan kullanır, bizim bunu önleme veya bir şey yapma imkânımız yok. Ama bu şunu gösteriyor: Bu en yetkili ağızlardan her vesileyle ekonomiyle ilgili olanlar tarafından da sık sık kullanıldığı zaman Türkiye’de, ekonomide bir şeylerin iyi gitmediği…
Sayın Bakan kullanmıyor ama değil mi Hocam? “3 katına çıkardık.” demiyor.
…ve böyle rakam oynaklılarına sığınması gerektiği hususu ortaya çıkıyor.
Adana Milletvekili Sayın Seyfettin Yılmaz.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Orman ve Su İşleri Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğü bütçesi hakkında MHP Grubu adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Öncelikle şunu ifade etmek istiyorum: Bir ay önce orman yangın sezonu bitti. Gerçekten Türk ormancısı geçmiş yıllar itibarıyla orman yangınlarıyla mücadelede özverili çalışmaları yapmıştır ve bu sene de çok ciddi, özverili çalışmalar yapmıştır. Ben buradan tüm ormancı çalışanlarına çok teşekkür ediyorum bu özverili çalışmalarından dolayı. Şunu da hatırlatmak istiyorum sayın bakana: Biliyorsunuz, bu orman yangınlarıyla mücadelede gerçekten orman teşkilatı 108’e yakın şehit vermiştir. Bunların içerisinde orman bölge müdürleri, orman işletme müdürleri, orman mühendisleri, orman muhafaza memuru, işçiler, arazöz şoförlerine kadar özveriyle çalışan orman mensupları şehit vermiştir, ben buradan rahmetle anıyorum ve Sayın Bakana şunu özellikle rica etmek istiyorum: Bakın, 2007 yılında orman işçilerinin bir kısmı kadroya geçirildi, yarıya yakını kadro alamadı. Bunların içerisinde on, on beş, yirmi yıl bu yangınlarda orman sahalarında çalışan işçiler var. O zamanki yöneticilerin iki dudağının arasında, dediler ki: “Altı ay çalışanlara kadro verelim.” Ama siz çalıştırdınız da mı çalışmadı bunlar? Hepsi çalıştılar. Şimdi, buradan, orman yangınlarıyla mücadelede ve diğer ormancılık faaliyetlerinde çalıştırılmak üzere bu işçilerimizin mutlaka kadroya geçmesi gerekiyor, bunu özellikle belirtmek istiyorum. Yine, şunu ifade etmek istiyorum: Bakın, Türkiye ormanlarının yarısı bozuk vasıflı ormanlar yani rehabiliteye ihtiyacı olan bozuk vasıflı ormanlar ve yaklaşık 5 milyon hektara yakın genç ormanlarımız var ve fakültesini bitirmiş iş bekleyen bir sürü orman mühendisimiz var Sayın Bakan. Bu, her yıl 1 milyon 200 bin hektar civarında genç sahaların bakımlarının yapılması gerekiyor, rehabilitasyon sahalarının teknik özellikler ifa eden ve bunun eğitimini almış ormancılar tarafından yapılması çok önemlidir. Bundan dolayı siz her ne kadar orman mühendisleriyle görüşmeyi bile kabul etmeseniz, Orman Mühendisleri Odasını, orman mühendislerini yok saysanız bile bu mesleğin geleceği açısından bir an önce bu çalışmaları yapmak üzere orman mühendisi alma gibi bir zorunluluğunuz var, bunu özellikle belirtmek istiyorum. Değerli milletvekilleri, gerçekten orman teşkilatı yaklaşık yüz yetmiş üç yıldır Türkiye’nin en köklü kuruluşlarından bir tanesidir. Bu köklü kuruluşumuz bu süre içerisinde bilgi birikimiyle, deneyimiyle, tecrübesiyle, hafızasıyla çok güzel çalışmalara imza atmıştır. Şimdi, biraz sonra Bakan çıkıp yine övünecek rakamlarla, bunlar bu birikimin sayesindedir ama Sayın Bakan ne yazık ki bu bilgi birikimini, yüz yetmiş üç yıllık tecrübeyi yok sayan bir anlayışla Orman Bakanlığını yönetiyor. Bunun nedeni de şu: Kendisi hocalıktan gelme, hocalığına bir şey demiyoruz ama bakanlık ayrı, üniversite hocalığı ayrı. Hâlâ Sayın Bakan burayı bir üniversite gibi görüyor, çalışanlarını da bir talebe gibi görüyor ve kendisini metheden, kendisine şiirler yazan bürokratlarla çalışınca ormancılık tarihinin kendisiyle başladığı gibi bir yanılgıya ve algıya kapılıyor. Bunlar çok yanlış. Şimdi, getirdiği birçok projelerin bunlarla bağlantılı olduğunu göreceğiz. “Benim zamanımda başladı, ilk başlattık.” dediklerinin hepsi elli yıldır, altmış yıldır, yetmiş yıldır, seksen yıldır Türk ormancısının gerçekleştirdiği ve bugüne getirdiği projelerdir. Sayın Bakan, Bakanlığa geldikten sonra, bakın, böyle köklü ve sağlam bir bakanlığın yapısını bozdu. Önce Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, olmadı, Orman ve Su İşleri Bakanlığı. Genel müdürlükleri kapatıyor, bölge müdürlüklerini kapatıyor, işletme müdürlüklerini açıyor, kapatıyor, yani “bu kadar yüz yetmiş üç yıllık tecrübeye sahip bir bakanlığı nasıl yerle bir ederim”in anlayışıyla hareket eden bir yönetim tarzı getiriyor. Yani yaptığı işlerde mantıki bir gerekçe olsa anlarım. Çevre, orman il müdürlüklerini kapattı; bakın, çevre, orman il müdürlüklerini kapattı. Ağaçlandırma ve Erozyon Genel Müdürlüğü, çok övünüyoruz ama 1995 yılında 4122 sayılı Yasa’yla Millî Ağaçlandırma ve Seferberlik Kanunu çıkarılmıştır Sayın Bakan. Öyle 2008-2012 arası falan değil. ORKÖY Genel Müdürlüğünü kapattı, dedi ki: “Orman Genel Müdürlüğü ormancılığın ana çatısıdır, yüz yetmiş üç yıllık bir geleneğe sahiptir.” Güzel, peki, bunu anlıyoruz da akabinde 17-18 yerde bunları kapatıyorsun ve bakanlık bölge müdürlüğü veya millî parklar bölge müdürlüğü kuruyorsun. Allah’ını seversen, Allah rızası için bunun bana bir tane haklı gerekçesini açıklayabilir misin? Eğer bu yapıyla devam edeceksen, o zaman Ağaçlandırmada, ORKÖY’de, buralarda yetişen tecrübeli elemanları -şu anda kapattın, birçoğu kuruma geçmedi, yerlerinde kaldı- bunları bunlara bağlasaydın. Şu anda şeflerimizden -emin olun- hiç kimse orman işletme şefliği yapmak istemiyor. ORKÖY’lerin biriken kredileri, iş yoğunluğu, iş yükü, birçok sıkıntıyla karşı karşıya. Bu kadar fedakârca çalışan… Ben söylüyorum ya devamlı ormancılarla ilgili, “Ormancılarla gurur duyuyorum.” diyen Bakan, daha önce verilen yangın fazla mesaisini kaldırdı, biraz önce söyledim, bakın, yangın fazla mesaisini kaldırdı ama şimdi ben buradan soruyorum: Orman işçisine yok, orman mühendisine yok, orman muhafaza memuruna yok, orman çalışanına yok. Gensoruda sordum: Özel kalem müdürüne strateji geliştirme başkanlığı kadrosuyla maaşını aldırıyor; nedir bu? 6.400 ek gösterge, beyefendi çok çalışıyormuş. Ya, orman mühendisleri, orman işçileri, orman muhafaza memurları üç gün, dört gün yangında yatıyor, hafta sonu dâhil olmak üzere hiçbirisi görev alanını terk etmiyor. Bunlar bu kadar yoğun çalışırken bunlara yok ama özel kalem müdürüne özel şey ayarla. Danışmanını daire başkanlığına ata, müşavirliğe ata, oraya getir. Ondan sonra Afyon’da kaybeden milletvekilini danışmanlığa getir, belediye başkanını getir, milletvekillerinin oğlunu özel kalemden kadroya al. Efendime söyleyeyim, yandaşları, akrabaları oradan al ama bunlar yok… Şimdi, süre yetmeyecek bana az geldi. Bakın, şunu da ifade edeyim: Sayın Bakan, gensoruda bir sürü iddiada bulundum, hiçbir tanesine cevap vermedi. Hâlâ ben diyordum ki: “Burada iddialarımıza cevap vermedi ama bunların gereğini yerine getirir. Orman Bakanlığında yapılan 10 trilyonluk zimmete para geçirmede imzası bulunan yönetimle, kadroyla aynen çalışmaya devam ediyor. Çanakkale Destanı Tanıtım Merkezi’yle ilgili iddialarda bulundum yok, birçok iddiada bulundum yok. Ama bunun üzerine bir baktım ki devasa bir reklam kampanyası. 12/12/2012’de “112 Dev Eser” diye bir kampanya başlatıyor. Gazetelerin arkasına sayfalarca reklam veriyor, tüm gazetelere, tüm gazetelerin arkasına sayfalarca reklam veriyor. Hatta yetinmiyor Digiturk’te Süper Lig maçlarının devre arasına reklam veriyor, billboardları kiralamış. Bakın, bu karda kışta bu Ankara’da yaptığı toplantıya Kayseri’den, Kastamonu’dan, Erzincan’dan, Erzurum’dan, Balıkesir’den otobüslerle adam getiriyor. Bakanlıkta çalışan herkese oraya getirme mecburiyeti getiriyor. Yahu, yazık değil mi Sayın Bakan, bu karda kışta o çalışanları buraya getirmenin ne mantığı var? Şimdi, ben size soracağım, “112 Eser” diyor ya, 112 eserin içerisinde ne var biliyor musunuz? Yangın göletleri var, yangın havuzları var. Ben orman bölge müdürlüğü yaptım. Adana’da, Antalya’da, Mersin’de, Muğla’da biz 500’e yakın havuz açtık, havuz yaptık kampanya çerçevesinde. Bunların maliyetleri ne kadar biliyor musunuz? Eski parayla 3 milyara, 6 milyara, 7 milyara, 10 milyara mal edildi. Ve Sayın Bakan, Başbakana bunları açtırıyor. Şimdi, Sayın Başbakan dese ki: “Ya Veysel Hocam, şu açtığımız yangın göletiyle havuzunu bir göreyim.” Hakikaten 6 milyarlık yatırımın, 10 milyarlık yatırımın neyini açıyorsunuz? Orman yolları… Bakın, orman yolu açılışları yaptı bu şeyin içerisinde. Sanırsınız ki duble yollar, efendime söyleyeyim otobanlar, asfaltlar döşenmiş. Ya, bu bizim zaten mutat işimiz. Beni izleyen ormancılar ve arkanızda oturan bürokratların hepsi bilir. Biz her sene kendi dozerlerimizle ve ihalelerle bu orman yollarını zaten yaparız. Sizin bakanlığınızda altı yılda yapılan yol miktarını 1980’lerde, 90’larda Orman Genel Müdürlüğü bir yıl içerisinde yaptı. Bu yollar ne kadarlık yollar biliyor musunuz? İkişer, üçer, beşer, on kilometrelik orman içerisinde üretime dayalı, ağaçlandırmaya dayalı yollar. Yani bildiğiniz stabilize yol. Burada şeyi de var. Şimdi, Sayın Başbakan dese ki: “Ya Sayın Bakan, bize bir sürü yol açtırdın, havuz açtırdın, gölet açtırdın şunları bir görelim.” “Hakikaten biz bunları mı açtık?” diyecek yani. Şimdi, 112’ye tamamlayacağım diye niye zorlanıyorsunuz? Gensoru verildi, şimdi birtakım sıkıntılar var ya, Sayın Bakan bir şaşaayla açılış yapacağım dedi ve bunu gördü. Şimdi, bakın, Ağaoğlu olayında Maslak’ta… 2010 yılında iptal etme gerekçesi... 2010 yılında Ağaoğlu devralmış. Şimdi, diyor ki: “Ben bunu şeyden dolayı iptal ettim.” Ya 2010 yılından beri neredeydiniz Sayın Bakan? Orada, bizim verdiğimiz gensoru ve kamuoyunun baskısı olmasaydı… Orasının imar planları Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından onaylandı.
Bir de Ağaoğlu’ndan villa satın alan bakan var mı, yok mu, onu da sor.
Ben şunu da belirteyim: Birçok iddialar da var ama bunu ikinci gensoruya… İnşallah ikinci gensorumuzda cevap verir Sayın Bakan. Hepinize saygılar sunuyorum.
Adana Milletvekili Sayın Muharrem Varlı.
Tabii, Meteoroloji Genel Müdürlüğüyle ilgili çok fazla bir şey söylemek istemiyorum. Orada, sadece bir tayin konusu var Sayın Bakan. Genel Müdür burada mıdır onu da bilmiyorum ama Sebahin Ahmetoğlu diye bir arkadaşımız Ankara Meteoroloji Genel Müdürlüğü İdari Mali İşler Daire Başkanlığında teknisyen olarak çalışırken eşi Pursaklar’da öğretmen olmasına rağmen Eskişehir 3. Bölge Müdürlüğüne tayin edilmiş. Bu tayinle alakalı konu nedir? Bununla ilgili benim elimde de bilgiler var. Lütfen, bu konuyu Sayın Genel Müdüre sorar ve burada bizi bilgilendirirseniz memnun oluruz. Bu arkadaşımız da eminim ki bu konuyla ilgili bir açıklama bekliyordur. Şimdi, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüyle ilgili, ben kendim de çiftçi olduğum için dün de bahsettim, ben bizzat çiftçilik yapan, bu işten alın teriyle ekmek parası kazanmaya çalışan bir arkadaşınızım. Onun için, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü de çiftçiler açısından çok önemli bir genel müdürlük. Bu kurumla alakalı sizlerle paylaşmak istediğim ve kamuoyuyla paylaşmak istediğim birkaç husus var. Sayın Bakan, geçen sene burada Sulama Birlikleri Yasası’nı çıkartırken ve daha sonra sulama birliklerinin problemleriyle alakalı bir gündem dışı konuşma yaptığımda bunu belirtmiştim ama çok fazla dikkate almadınız. Şimdi, şu anda sulama ücretleriyle alakalı yüzde 80’le yüzde 100 arasında bir artış var. Mısırda, pamukta, soya fasulyesinde ve diğer ürünlerde sulama ücretleri yüzde 80’le yüzde 100 arasında artış gördü. Nedir bunun sebebi? Bunun sebebi şu: Daha önce sulama birliklerinin meclisleri bunu belirliyorlardı, o bölgenin çiftçilerinden oluşuyordu bu meclisler. Ziraat odalarına danışıyorlardı, oradaki çiftçilerin fikirlerini alıyorlardı, orada yaşayan, çiftçilik yapan insanların nasıl yaşadığını, nasıl eziyet çektiğini, bu yükün altından nasıl kalkmaya çalıştığını çok iyi bildikleri için o bölgenin kendi özelliğine göre bir fiyat belirliyorlardı. Şimdi 17 liradan 31 liraya pamuğun sulama ücretini çıkarttı, sulama birliklerine de bunu dikte etti DSİ. Ya, bu Allah’tan reva mıdır? Bu nasıl bir şeydir? Yani siz, tarım ürünlerinin hangisinde artış yaptınız ki böyle yüzde 100’e varan bir artış yapıyorsunuz bu sulama ücretlerinde? Mısır geçen yılki fiyatın altında, buğday geçen yılki fiyatın altında, pamuk zaten rezil, pamuk zaten rezil. Peki, bu şartlarda on yıllık devri iktidarınızda buğday yüzde 50 artış görmemişken, mısır yüzde 50 artış görmemişken, pamuk aynı yerde sayarken, ya Allah’tan reva mıdır yüzde 100 artış yahu? Bunu nasıl çiftçiye siz reva görürsünüz yahu? Yani ben bunu hazmedemiyorum, bir çiftçi olarak kabul edemiyorum böyle bir şeyi. Yani siz bir artış sağlasanız, çiftçinin refahını sağlasanız, ondan sonra bu artışları yapsanız, elbette ki, herhâlde buna herkes makul ölçüde bakar ama siz… Gübre fiyatları almış başını gitmiş, yüzde 400, yüzde 500 zamlanmış, mazot yüzde 400, yüzde 500 zamlanmış. Çiftçi bu yüklerin altında her gün ezilirken, tarlasını ekmekten âciz hâle gelmişken, bir de kalktınız, sulama ücretlerini yüzde 100 oranında artırıyorsunuz. Vallahi pes! Yani bunu anlamak, bunu kabul etmek mümkün değil. Ben, burada, gerçekten çiftçilik yapan, çiftçilerin duygularını bilen bir insan, bir arkadaşınız olarak konuşuyorum. Değerli arkadaşlarım, bakınız, yine, derin kuyularla alakalı bir genelge göndermişsiniz. İşte, “Derin kuyulara sayaç takılması…” Derin kuyular için şubat ayının 13’üne kadar çiftçi gidecek, başvuruda bulunacak ve sayaç takacak. Bu sayaçla çiftçinin ne kadar su kullandığını takip edeceksiniz. Eğer fazla kullanmışsa suyunu keseceksiniz, eğer çiftçi başvuru yapmamışsa, yine suyunu keseceksiniz. Ya, bu karda kışta, efendim, bilmem nerenin köyünden bu çiftçi nasıl gelip bu işlemi tamamlayacak şubat ayının 13’üne kadar? Sonra, bu çiftçi tarlasını nasıl sulayacak Sayın Bakan? Siz, her tarafta damlama sulamayı tamamlayabildiniz mi, her tarafta suyun az kullanılmasını temin edebildiniz mi de böyle bir sisteme başvuruyorsunuz? Adam gitmiş, kendi tarlasının başına, kendi imkânlarıyla çakmasını vurmuş, derin kuyusunu vurmuş, elektriğini almış, trafosunu çekmiş; sen geliyorsun, “Kardeşim, ben sana istediğim kadar su veririm, sen benim istediğim kadar su kullanacaksın.” diyorsun. Var mı böyle bir şey ya? Nasıl bir anlayıştır bu? Nasıl bir zihniyetle siz insanları idare etmeye çalışıyorsunuz? Sayın Bakan, lütfen bu kararınızdan da vazgeçin, lütfen sulama birliklerine DSİ’nin bürokratlarının dayattığı o yüzde 100 artıştan da vazgeçin. Bu çiftçi sizin düşmanınız değil, bu çiftçi bu memleketin insanı; eken, biçen, üreten insan.
Bunlara da oy verdi o çiftçi.
Alın teriyle, sabahın beşinde kalkıp tarlasına giden, akşamın bilmem hangi saatine kadar orada, tarlasında ürün yetiştirip insanlarımızı beslemeye çalışan, insanlarımızı doyurmaya çalışan insanlar bunlar. Siz bunların hakkını gasbedemezsiniz. Allah’tan korkun! Değerli arkadaşlarım, yine, taban drenajlarıyla alakalı… Geçen dönem de burada söyledim, Sayın Bakan “Bakacağız, yapacağız, edeceğiz.” dedi ama kendi bölgemden biliyorum, gerek bilinçsiz sulamadan gerekse bilinçsiz gübrelemeden dolayı topraklarımız çoraklaşıyor, taban drenajı şart. Taban drenajı olmazsa birkaç yıl sonra Çukurova’da ekecek biçecek toprak bulamazsınız. Lütfen, bu konuda bürokratlarınıza gerekli talimatı verin, bir an önce bu taban drenajlarıyla ilgili çalışmayı başlatın. Bu çok ciddi bir konu, çok önemli bir konu. Taban drenajı olan tarlalarda çoraklaşma yok. Kışın gidin bakın, o tarlalara yağmur yağdığı zaman gidin bakın, o taban drenajlarından oluk oluk su akıyor, drenaj tarlanın bütün suyunu alıp kanallarına taşıyor. Dolayısıyla, Çukurova’daki tarlalara şart, elzem; bunu mutlaka gerçekleştirmeniz lazım, yapmanız lazım. Yine, bu Yedigöze Barajı… Enerjiyle alakalı kısmını tamamladınız. Yine, sulamayla ilgili kısmını da gündeme aldınız, bu da güzel bir gelişme ama devri iktidarınızda on yıldan beridir her dönem, her seçimden önce, bölgede siyaset yapan siyasetçileriniz gidiyor, “Yedigöze Barajı’ndan size gelecek sene suyu akıtacağız.” işte “750 bin dönüm araziyi sulayacağız.” Bakın, Adana’nın Kozan, İmamoğlu, Sarıçam ve Ceyhan ilçelerini ilgilendiren, 750 bin dönüm mümbit bir arazinin üzerindeki sulanacak bölgeden bahsediyorum ben. İhalesinin yapıldığını söylediniz ama şu ana kadar gözle görülür bir gelişme yok. Yakın bir zaman içerisinde de bunun başlayacağını veya biteceğini tahmin etmiyorum ama oradaki çiftçilerimiz için, oradaki köylülerimiz için bu barajın sulama sisteminin bir an önce bitirilmesi lazım, bir an önce oraya su verilmesi lazım, hem oradaki çiftçilerin ekonomisi hem ülkemizin ekonomisi açısından çok önem arz ediyor. 750 bin dönüm arazi arkadaşlar, hakikaten çok. Hani, köylerde böyle bir tabir vardır ya, adam eksek adam biter diye, işte, adam eksen adam bitecek kadar kuvvetli topraklar bunlar ama sulanamıyor. Niye? Yedigöze Barajı’nın sulama sistemi bitirilemediği için sulanamıyor. Her zaman da o bölgede siyaset yapan iktidar partisinin mensupları: “Önümüzdeki sene suyunuzu akıtıyoruz.” diye gittiler, oradaki köylüleri kandırdılar ama on yıldan beridir, ne yazık ki, hiçbir gelişme yok şu ana kadar. Yine, Sayın Bakan, bu drenaj kanallarıyla alakalı… Geçen yıl da burada bahsettim. “Bir an önce bu drenaj kanallarını temizlettirin, sulama birliklerinin buna gücü yetmiyor. Devlet Su İşleri eliyle bu drenaj kanallarının bir an önce temizlenmesi lazım.” dedim ama şimdi, bakıyorum kimin torpili varsa, kim AKP’de güçlü siyasetçiyse, efendim, büyük, dev temizleme araçları onların sahasında çalışıyor. Ya, fakir fukaranın kabahati ne? Fakir fukaranın kabahati fakir fukara olmak mı, az tarla sahibi olmak mı yani onlar çiftçi değil mi, onlar köylü değil mi, onların hizmet almaya ihtiyacı yok mu, devletin bunların ihtiyaçlarını karşılamak gibi bir görevi yok mu? Ama sulama birliklerinin sırtına yıkmışsınız, sulama birliklerinin zaten bunu kaldıracak gücü yok. “Sulama birliklerinin personel problemlerini çözün.” dedik, çözmediniz. “Efendim sulama birlikleri temizlesin.” diyorsunuz, çıkıyorsunuz işin içerisinden. Sulama birliklerinin bunu yapma gücü yok, tekrar söylüyorum, Devlet Su İşlerinin mutlaka devreye girip bu kanalları temizlemesi lazım. Çiftçi açısından, topraklarımız açısından çok önemli bir karar olduğuna inanıyorum. Yine, bir eski vekilin de bakan yardımcısı olması sevindirici bir şey, milletvekillerinin hâlinden anlayacaktır, onların işini daha iyi çözecektir. Ben bu vesileyle hepinize saygılar sunuyorum.
Şimdi Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına ilk söz İstanbul Milletvekili Sayın Müslim Sarı’da. Buyurun Sayın Sarı.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Ekonomi Bakanlığıyla ilgili görüşlerimi açıklamak üzere söz almış bulunuyorum. Herkesi saygıyla selamlarım. Sayın Bakana da geçmiş olsun diliyorum buradan. Aynı zamanda bir üzüntümü de paylaşmak isterim: Burada Ekonomi Bakanlığının ve sair bakanlığın bütçeleri görüşülüyor ama AKP sıraları boş. Bu, AKP’nin veya da Hükûmetin bütçe yapım sürecini ne kadar ciddiye aldığının bir göstergesidir diye düşünüyorum. Konumuza dönecek olursak: Benim elimde bir karne var, AKP Hükûmetinin ekonomi karnesi. Burada davranış notları var, davranış notlarından başka bazı derslerde alınmış notlar var. Büyüme, işsizlik, dış denge, borçlar, enflasyon ve maliye politikası, bunlar başarısız notlar. Gördüğünüz gibi başarısız. Neden başarısız olduğunu anlatmaya çalışayım. Birincisi: Büyüme. Önce şu yanılgıyı lütfen bir tarafa bırakalım, Türkiye Cumhuriyeti, AKP hükûmetleri döneminde çok yüksek büyümemiştir değerli arkadaşlar. Devletin resmî rakamları: Cumhuriyet kurulduğundan, 2002 yılına kadar Türkiye Cumhuriyeti ortalama yüzde 5 büyümüştür. AKP hükûmetleri döneminde de 2015’e kadar büyüme varsayımlarının gerçek olacağını ya da bu hedeflere ulaşılacağını varsayarsak ancak yüzde 5 büyüyecektir. Dolayısıyla, AKP hükûmetleri döneminde Türkiye’nin çok yüksek büyüdüğü yanlıştır, doğru değildir. İkincisi: Türkiye’nin büyümesi, gelişmekte olan ülkelerin büyümesiyle karşılaştırıldığında aşağıda kalmaktadır, bakın, resmî rakamlar. 2003-2007 arasında Türkiye 6,9 büyümüş; gelişmekte olan ülkeler 7,6 büyümüş. 2008-2012’de Türkiye 3,2 büyümüş; gelişmekte olan ülkeler 5,5 büyümüş. Yani Türkiye hem fazla büyümemiş, kendi potansiyeli kadar büyümüş hem de gelişmekte olan ülkelerin altında büyümüş. 7 çeyrektir, Türkiye’de büyüme hızı aşağıya doğru düşüyor ya da büyümenin artış hızı aşağıya düşüyor. En son geldiğimiz nokta, 3’üncü çeyrek rakamı 1,6’dır. Büyüme neredeyse durdu. Takvim ve mevsimsel etkilerden arındırılan büyüme 0,2’dir. Büyüme hedeflerinin tutmayacağı kesindir. Yüzde 4 olan 2012 büyüme hedefi önce yüzde 3,2’ye çekildi, şimdi 3’üncü çeyrek rakamlarından sonra büyümenin 3’ün altında kalacağı neredeyse kesine yakın bir ihtimaldir. 2013, 2014 ve 2015 büyüme rakamları da dünya ekonomisinin içinden geçtiği kavşakta ve Türkiye’nin yapısal sorunları göz önünde bulundurulduğunda son derece gerçek dışıdır. İstihdam rakamları da istihdam notu da düşüktür Hükûmetin. Bakın, Türkiye Cumhuriyeti’nin, 80’li yıllarda işsizlik ortalaması yüzde 8,3’tür, 90’lı yıllarda işsizlik ortalaması 8,2’dir. Şimdi, siz, çok yüksek büyüdüğünüzü iddia ediyorsunuz. Çok yüksek büyüdüğünüz dönemde işsizlik yüzde 10’lu rakamlara, 2’li rakamlara çakılı kalmıştır. 2015’in sonunda bile işsizliği ancak 8,7’ye indireceğinizi düşünüyorsunuz, böyle bir projeksiyon yapmışsınız ve üstelik istihdamın yapısal sorunları çözülmemiştir. İş gücüne katılım oranı ve istihdam ortalamaları, istihdam oranları yüzde 50’nin altındadır. 1980’li yıllarda bu oran kaçtır biliyor musunuz arkadaşlar? Yüzde 57 ve yüzde 55 yani giderek daralan, giderek küçülen bir havuz üzerinden yapmış olduğunuz istihdam rakamları, kurguladığınız istihdam rakamları üzerinden bile işsizliği düşürememişsiniz; işsizlik rakamları sorunludur. Dış dengesizlik, ekonominin en zayıf, en kırılgan, en az not alan ve karnede de en kırık olan alanlarından biridir. Türkiye Cumhuriyeti tarihinde 2011 yılında cari işlemler açığında rekor kırdık; 77-78 milyar dolar cari işlemler açığı, millî gelire oranı yüzde 10. Beyaz Rusya’dan ve Gürcistan’dan sonra, millî gelire oran olarak en yüksek cari işlemler açığı veren ülke olduk. Ve Türkiye ekonomisinin cari işlemler açığı son dönemlerde kısmi bir iyileşmeyle karşı karşıya kalsa bile, büyümeden yaptığımız fedakârlıkla karşılaştırdığımızda cari işlemler açığındaki düşüşün yeterli olmadığı ortaya çıkıyor; cari işlemler açığı 78 milyardan 60 milyar dolara düşüyor. 18 milyar dolarlık bir iyileşme var ancak büyümeden yapmış olduğumuz fedakârlık 3 katı; yüzde 8’lerden, yüzde 9’lardan yüzde 3’lere inen bir büyüme rakamıyla karşı karşıyayız. Dolayısıyla, bu açıdan baktığımızda, pek olumlu olmayan bir konjonktürle karşı karşıyayız. Cari işlemler açığının finansmanının kalitesi bozuluyor. Bakınız, ben size örnek vereyim: Kasım 2011 yılında verdiğimiz cari işlemler açığı için 19 milyar dolar portföy yatırımı çekerken, bugün 36 milyar dolar portföy yatırımı alıyoruz yani cari işlemler açığını, borç yaratıcı kalemlerden ya da kırılgan kalemlerden ya da kısa vadeli kaynak girişlerinden her geçen gün daha fazla finanse eder hâle geliyoruz. Bu, Türkiye ekonomisinin kırılganlıklarını ciddi şekilde artırıyor. Borçlar, karnede zayıf noktalardan biri. Siz, buralarda “Maastricht Kriterlerini tutturduk.” diyorsunuz; “Borç stoklarımızın millî gelire oranlarını yüzde 31’e kadar indirdik.” diyorsunuz. Evet, doğru, faiz dışı fazla politikaları sebebiyle kamu borçlanmıyor. Kamu borcuna bir disiplin getirildi, kamu maliyesinde bir disiplin var ama ekonominin toplam borçluluğu büyüyor çünkü ekonominin borç yaratma dinamiği büyüyor. Bu kadar çok cari işlemler açığı veren bir ekonomi, bu açığını borç yaratıcı kalemlerle finanse ediyorsa ve kamu borçlanmıyorsa o zaman bu borcu kim yapacak? İşte o zaman bu borcu özel sektör yapar. Bakın, devri iktidarınızda, 2012 yılında, sadece 43 milyar dolarken Türkiye’de özel sektörün dış borcu, bugün 212,5 milyar dolara ulaşmıştır. Tüm cumhuriyet tarihi boyunca yapılan borçlanmanın 4 katı, 5 katı kadar sırf sizin hükûmetiniz döneminde yapılmıştır. Buna paralel olarak, reel sektör döviz pozisyon açıkları büyüyor. Reel sektör döviz pozisyon açıkları 18 milyardan 130 milyar dolara çıktı yani reel sektör çok ciddi bir kur riskiyle karşı karşıyadır. 2001’de bankacılık sistemi nasıl böyle bir kur riskiyle karşı karşıya kaldıysa ve battıysa, bu kez aynı kur riskiyle özel sektör firmaları karşı karşıyadır. Bu, Türkiye ekonomisinin kırılganlığını artırıyor. Hane halkı borcu da devri hükûmetinizde neredeyse 10 kat artmıştır. Enflasyon, karnedeki kırık notlarınızdan biri. Altı yıllık enflasyon hedeflemesi döneminde sadece iki yılda enflasyon hedefini tutturmuşsunuz, o da hedefleri revize ederek, onun dışında kalan dört yılda hedefler tutmamış. 2006 yılında sapma yüzde 94, 2007 yılında sapma yüzde 110, 2008 yılında sapma yüzde 153, 2011 yılında sapma yüzde 89 ve bugün varmış olduğumuz noktada yurt içi talebin çöktüğü yerde yüzde 5 enflasyon hedefini bile tutturamayan bir hükûmetin, yurt içi talebin artacağını ve büyümenin buradan şekilleneceğini söyleyen bir yaklaşımı içinde 2013 ve sonrasındaki yüzde 5’lik enflasyon hedefini tutturması mümkün değildir. Maliye politikası sıkıntılıdır. 2012 yılı bütçesi öngörülenden 12,4 milyar dolar sapmıştır ve bütçe, ekonomideki genel gidişatı, maliye politikası ekonomideki genel gidişatı görerek, büyüme dostu ve istihdam dostu olarak tanzim edilmemiştir. Sermaye giderleri kalemi yani devletin bütçeden yapmış olduğu yatırım harcamaları hem reel olarak hem de nominal olarak düşürülmektedir. Mal ve hizmet kalemleri reel olarak negatiftir. Dolayısıyla, önümüzdeki dönem büyüme hedefleri gerçekçi olarak tespit edilmediği için, dolaylı vergilerde ciddi bir vergi kaybı olacağı için, önümüzdeki dönem, bu vergi performansı kaybının zamlarla finanse edileceği bir maliye politikasıyla, bir bütçeyle karşı karşıya kalacağız. Bugün buradan ilan ediyorum: 2013 yılında bol miktarda zam olacak çünkü büyüme hedefleri tutmayacak, büyüme hedefleri tutmadığı için mali dengeler tutmayacak ve mali dengeler yeniden vatandaşın sırtından sağılmaya ve kotarılmaya çalışılacak. Ancak haksızlık etmeyelim; Hükûmetin ekonomiye ilişkin karneleri zayıf olmakla beraber çok iyi olduğu alanlar da var, karnede görülüyor: Dışa bağımlılık: 10 üzerinden 10. Sıcak paraya teslimiyet: 10 üzerinden 10. Zam yapma becerisi: 10 üzerinden 10. Ekonomik gerçekleri yıpratma: 10 üzerinden 10. İşçiyi, memuru, köylüyü hor görme: 10 üzerinden 10. Vatandaşa tepeden bakma: 10 üzerinden 10. Dolayısıyla, başarılı olduğunuz alanlar da var. Ekonomi politikalarınız başarılı değil ama bu gibi konularda davranış noktalarınız çok iyi. Peki, sonuç ne? Yine karneye bakarak söyleyelim: “Hâl ve gidişat iyi görülmediğinden tasdiknamesi tez zamanda verile.” diyor. Hepinize saygılar sunuyorum, sağ olun, var olun.
Kim vermiş karneyi?
Vatandaş tasdiknameyi de verecek size, az kaldı.
Bartın Milletvekili Sayın Muhammet Rıza Yalçınkaya.
İktidarın işvereni olduğun için kazanıyorsun, herkes para kazanamıyor.
Sayın Tanal, sözcünüzü dinleyelim. Buyurun.
Sayın Başkan…
Efendim?
Çok gürültü geliyor Sayın Başkanım.
E, işte hep beraber gürültü ediyorlar Sayın Yalçınkaya.
Sen daha bir köfte ısmarlamamışsın İnegöl’den geçenlere, ne konuşuyorsun?
Alacağınız olsun.
Muhteremler, şakalaşıyor musunuz, bağrışıyor musunuz anlayamadım. Bağrışıyorsanız ara vereceğim.
Bağrışmıyoruz.
Ha, şakalaşıyorsanız lütfen susun, Sayın Yalçınkaya’yı izleyelim. Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Başkan, değerli milletvekili arkadaşlarım; 2013 Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı’nın Orman ve Su İşleri Bakanlığı bütçesi ile Çevre ve Orman Bakanlığı kesin hesap bütçesi üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi adına söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle hepinizi saygıyla selamlıyorum. Bugün burada, geçmişi 1839 yılına kadar uzanan bir örgütün bütçesini görüşmek üzere toplanmış bulunmaktayız. Orman Bakanlığı ilk kez 1969 yılında kurulmuştur fakat ormancılık örgütünün kuruluşu Tanzimat Fermanı’na kadar uzanmaktadır. Ne yazık ki bu bakanlık bir 12 Eylül darbesinden sonra bir de sizin hükûmetleriniz zamanında kapanmak ya da diğer bakanlıkların bir parçası olmak zorunda bırakılmıştır. Sayın Bakan, 2003 yılında, müstakil Orman Bakanlığını Çevre Bakanlığıyla birleştiren sizin iktidarınızdı. Daha sonra, 3 Haziran 2011’de Çevre, Orman ve Şehircilik Bakanlığını kurup aradan bir ay geçmeden 29 Haziran 2011’de bu bakanlığı Orman ve Su İşleri Bakanlığına çeviren de siz oldunuz. Sayın Başbakan herhâlde sizinle Sayın Bayraktar arasında tercih yapmak zorunda kalmamak için, kendisi için daha kolay olan yolu tercih edip henüz bir ay önce kurduğu bakanlığı kapatıp yenisini açarak Sayın Bayraktar’a çevre ve şehirciliği, size de orman ve su işlerini tahsis etti. Ne yazık ki, siz, sadece bakanlığın çatı örgütlenmesiyle keyfî şekilde oynamadınız. Bağlı genel müdürlükleri ve taşra örgütünü de, aç kapa, aç kapa tanınamaz hâle getirdiniz. Bakanlık ve taşra örgüt yapılarında yaptığınız sık değişiklikler sayesinde ormancılık örgütündeki yönetici pozisyonlarındaki görevlilerden istemediklerinizi, mahkemeye başvurma haklarını da ellerinden alarak pasivize ettiniz. Geri kalanları da göreve vekâleten atayarak, iki dudağınız arasına bakar hâle getirdiniz. 2004 yılında değiştirdiğiniz 2613 sayılı Maden Kanunu ile en hassas nitelikteki ormanlarda bile, taş ocağı dâhil her türlü maden arama ve işletme olanağını getirdiniz. Yerli ve yabancı iş çevrelerinin baskıları sonucu çıkarıldığı bilinen bu yasayla, ormanlar, ağaçlandırma sahaları, özel koruma bölgeleri, millî parklar, meralar, sit alanları, su havzaları, kıyı alanları, turizm bölgeleri, askerî yasak bölgeler ve şahsa ait özel alanları madencilik faaliyetine açan sizin Hükûmetiniz oldu. 2003 ve 2008 yıllarında 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanunu’nda değişiklik yaparak, kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezleri dışında kalan devlet ormanı sayılan araziler, millî parklar, tabiatı koruma alanları, tabiat parkları ve tabiat anıtları, 383 sayılı Özel Çevre Koruma Kurumu Kurulmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname kapsamında ayrılmış yerler ve meraların Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından yerli ve yabancı turizm yatırımcılarına tahsis edilmesine olanak sağlayan ve bu düzenlemeyle turizm tahsislerini iptal eden Anayasa Mahkemesi kararını hileli yollarla devre dışı bırakan yeni yasanın eskisini aratırcasına ormanların aleyhine hükümler içermesini sağlayan da sizsiniz. Sizin döneminizde son on yılda ormanlarımız, yasalarda yapılan değişikliklerle ve yönetmeliklerle, geriye dönüşü mümkün olmayacak şekilde ciddi tahribata uğratılmaktadır. Madencilik, turizm, hidroelektrik santraller ve taş ocaklarıyla ilgili hiç düşünülmeden verilen izinler de aynı şekilde çevre sorunlarına, çevre katliamlarına neden olmakta; oteller, villalar, çılgın projeler, 3’üncü boğaz köprüsü ve çevre yolları, lüks konutlar, alışveriş merkezleri, termik santral projeleri, kentsel dönüşüm projeleri nedeniyle milyonlarca ağaç katledilmektedir. Partinizin 2011 seçim beyannamesinde, 1992-2002 yılları arasında daha önceki hükûmetler tarafından senelik ortalama olarak 75 bin hektarlık alanda ağaçlandırma ve bozuk ormanların ıslahı yapılırken, 2003-2009 yılları arasında bakanlığınızca bu rakamın 7 misli arttırılarak 501.387 hektar alanda ağaçlandırma ve bozuk ormanların ıslahının gerçekleştirildiği belirtilerek “Ağaçlandırmada dünyada ilk 3’e girme başarısını gösterdik.” şeklinde bir ifadeniz var. Sizin verdiğiniz rakamlara dayanarak Sayın Başbakan da “Ağaçlandırmada dünyada 3’üncüyüz.” ifadesini kullanıyor fakat Sayın Bakan, ormancılık uzmanları sizin açıklamalarınızı abartılı ve tutarsız bularak sizin döneminizde ağaçlandırılan alan miktarının önceki döneme göre sadece yüzde 20 arttığını, bunun da ülkemizin genel gelişmesine paralel bir artış olduğunu söylüyorlar. Uzmanlara göre, iddia edilen yüksek miktardaki ağaçlandırmayla ilgili artışın kökeninde rehabilitasyon çalışmalarında yaşanan olağanüstü artışın yattığı belirtilmektedir fakat ne yazık ki bu rehabilitasyon çalışmaları “bozuk orman” diye nitelendirilen yerlerde yapılan çalışmalardır, “ağaçlandırma çalışması” diye nitelendirmek yanlıştır. Aslında, 1 hektarlık alanı ağaçlandırmak için rehabilitasyon maliyetinin 20 katı harcama yapmak gerekiyor. Siz ucuz olanı seçmişsiniz. Sayın Bakan, rehabilitasyon çalışmalarının yanı sıra, erozyon kontrolü, mera ıslahı ve benzeri çalışmaları da ağaçlandırma çalışması kapsamına dâhil ettiğiniz için ağaçlandırma rakamlarını çok yüksek oranda artmış gibi gösteriyor, kamuoyunu yanıltıyorsunuz. Sayın Bakan, “HES’lere karşı çıkmak saçmalık.” diyerek de HES’lerin bir numaralı koruyucusu oldunuz. HES’lerin ormanlar üzerinde yaptığı geri dönülmez zararları değerlendirmekten çok uzaksınız. Akarsular HES’lere kurban ediliyor, dereler kurutuluyor, halk akarsularının yok edilmesine isyan ediyor. Bu havzalarda yaşayan ve o su ile tarlasını, bahçesini sulayarak geçimini sağlayan insanlar, maalesef, yıllarca yaşadığı yerlerinden göçe zorlanıyor. Farkında değil misiniz, HES’lerin zararları gün geçtikçe daha da ortaya çıkıyor. Partiniz milletvekilleri bile yavaş yavaş HES’lere karşı ses veriyor. Halkın bu isyanına ne zaman kulak vereceksiniz, ne zaman bu yanlış uygulamalarınızdan vazgeçeceksiniz? Sayın Bakan, Anayasa’mızın 170’nci maddesine göre sadece orman köylülerine tahsis edilmesi gereken 2/B alanlarını Anayasa’yı ihlal ederek herkesin satın alabileceği bir rant objesine dönüştürdünüz. “Satın almada önceliği kullanıcılara verdik.” diyorsunuz fakat belirlediğiniz rayiç bedellerle bu alanları gerçek sahiplerinin almasının mümkün olmadığını siz de biliyorsunuz. Orman köylüsünün yıllardır kullandığı alanları başkalarının kullanım alanına açıyor, onları yıllardır koruyup kolladıkları ve asıl sahibi oldukları bu alanlardan bir çırpıda söküp atabiliyorsunuz. Bu alanların yeni sahipleriyle mevcut kullanıcıları arasında, dolayısıyla bu kesimlerle devlet arasında oluşturacağı çatışmayı nasıl önleyeceksiniz? “Bu düzenlemeyi orman köylüsü için yaptık.” diyorsunuz fakat 2/B alanlarının orman köylülerine tahsisini düzenlemek için kanunla yetkilendirilmiş ORKÖY Genel Müdürlüğünü kapatıp bu işleri Maliye Bakanlığına devrediyorsunuz. Bu arazilerin gerçek sahiplerine ücretsiz olarak verilmesi gerektiğini savunan partimize de “Yüzde 70 rayiç bedelle verilsin.” diye muhalefet ediyorsunuz. Bu durumda orman köylüsünü mü korumayı yoksa bütçe açıklarını mı önlemeyi amaçladığınız zaten ortaya çıkıyor. Değerli arkadaşlarım, Hükûmet orman-köy ilişkileri konusunda da maalesef sınıfta kalmıştır. Son verilere göre 21.278 orman köyünde yaklaşık 7 milyon nüfus yaşamaktadır. Bu köylerimizin altyapı, sağlık ve eğitim imkânları toplumun diğer kesimlerine göre oldukça düşük olup köylümüz orman ürünleri kesme, sürütme ve taşıma işleriyle geçimini sağlamaya çalışmaktadır. Kırsal kalkınma faaliyetlerinin her geçen gün daraltılması nedeniyle de maalesef bu köylerimizden göçler başlamıştır. Bilinmelidir ki, orman köylüsü korunmadan ormanlar korunamaz ve orman köylüsü olmadan ormancılığımız geliştirilemez. Ormancılığın gerçek sorunlarına neşter vurarak muhalefet partileriyle iş birliği içerisinde hazırlanmış çözüm önerilerinin hayata geçmesini diliyor, bütçenin ülkemiz ve milletimiz için hayırlı uğurlu olması temennisiyle hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Bolu Milletvekili Sayın Tanju Özcan… Buyurun.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; ben de Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına, Orman Genel Müdürlüğü bütçesi hakkında düşüncelerimizi ifade etmek için söz almış bulunmaktayım. Genel Kurulu saygıyla selamlarım. Sayın milletvekilleri, biliyorsunuz ben yüz ölçümü itibarıyla Türkiye’de en çok ormanın bulunduğu ilin milletvekili olarak bu konulara giriyorum. Daha önce Sayın Bakanımızla burada, bu konuda, 7 veya 8 defa konuşma yaptım, orman köylüsünün sorunlarını anlattım, tabiri caizse dilimde tüy bitti ama bugüne kadar bizim anlattıklarımızı ciddiye alıp, Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından herhangi bir somut adım atılmadığını da üzülerek görüyorum. Ben burada tekrar etmek istiyorum. Türkiye’nin en yoksul kesiminin sorunlarından bahsediyoruz bu vesileyle. Yaklaşık 20 bin orman köyünden, burada yaşayan yaklaşık 7,5 milyon insandan bahsediyoruz Sayın Bakanım. Orman köylüleri şu anda Türkiye nüfusunun yüzde 10’unu oluşturuyor ama 1970 yılında orman köylüleri Türkiye nüfusunun yüzde 23’ünü oluşturuyordu. Bugün, orman köylülerinin millî gelirden aldıkları pay yüzde 1’in bile altında sayın milletvekilleri. Kim hesaplarsa hesaplasın, ister TÜİK hesaplasın ister sendikalar hesaplasın ister sarı sendikalar hesaplasın ister meslek odaları hesaplasın kim hesaplarsa hesaplasın şu bir gerçek ki Türkiye’deki bütün orman köylüleri, aileleri açlık sınırının altında yaşıyorlar, gelir elde ediyorlar.
Aynen öyle.
Yoksulluk ve fukaralık sebebiyle 1970 yılından bu yana yüzde 23’lük oran yüzde 10’a düştü Sayın Bakanım. Daha önce söyledim sayın milletvekilleri, şimdi de söylemek istiyorum: Orman köylüsünün en önemli problemi AKP Hükûmetinin uyguladığı politikalardır. Orman köylüsü, her zaman, üç dönemdir AKP’ye oy verdi ama -orman köylülerimiz bunu iyi dinlesinler- AKP hiçbir zaman orman köylüsünden yana olmadı, fakir fukaradan yana olmadı, garip gurebadan yana da olmadı. Kooperatifleri illegal örgüt olarak gördü -orman kooperatiflerini- Orman Bakanlığımız, orman köylüsünü de ayak bağı olarak gördü. Bakın, bugün bütçesi üzerinde konuştuğumuz Orman Genel Müdürlüğü Türkiye’nin en az masrafla en çok kâr yapan kamu kuruluşlarından bir tanesi ama bu kuruluşun başındakilerin maalesef hiç vicdanı yok değerli milletvekilleri. Bakın, neden mi? Orman Genel Müdürlüğü, Türkiye Cumhuriyeti’nde, aynen bir aracı kurum gibi davranıyor. Ağaç kendiliğinden büyüyor. Orman köylüsü bunu gidip kesiyor, soyuyor, depoya teslim ediyor. Orman Genel Müdürlüğü de sadece bunu satıyor yani ağaç doğadan, emek köylüden, para Orman Genel Müdürlüğünün kasasına giriyor. Bunda bir tuhaflık var, çok garip bir düzen bu değerli milletvekilleri. Tabii böyle olunca da Orman Genel Müdürlüğü Türkiye’nin en kârlı kamu kuruluşlarından bir tanesi oluyor ve devlete en çok vergi veren kamu kurumlarından bir tanesi oluyor. Bunun sonucunda ne oluyor biliyor musunuz? Orman Genel Müdürü Sayın Başbakanın elinden önce plaket alıyor, sonra da Karabük’ten milletvekili seçiliyor. Yeni genel müdürümüzün görev süresi herhâlde üç gün sonra sona eriyor, bugün aldığım en iyi haber.
Başkası gelir, boş mu kalacak orası Sayın Özcan.
İnşallah önümüzdeki dönem kendisi de bu hizmetleri karşılığında Türkiye’nin muhtelif bir şehrinden milletvekili olarak Parlamentoya gelir.
Gelen gideni aratır, çok sevinme.
Sayın Bakanım, değerli milletvekilleri; orman köylüsü dünyanın en pahalı mazotuyla dünyanın en zor işini yapıyor, para kazanamıyor, karnını doyuramıyor. Biraz önce orman köylüsünün durumundan bahsettim, daha önceki konuşmalarda da bahsettim. Hatta bu konuda yasa teklifi verdim Sayın Bakanım. “Vahidi fiyat uygulamasını düzeltelim, Orman Kanunu’nun 40’ıncı maddesini değiştirelim.” dedim. Dedim ki: “Orman köylüsünün depoya teslim ettiği emvali Orman Genel Müdürlüğü o bölgedeki depodan kaç liraya satıyorsa bir yıl önce, bir yıl sonra bu fiyatın yarısını vahidi fiyat olarak orman köylüsüne teklif edelim.” Tabii, sizlerin kalkan mübarek parmaklarıyla bu teklifimiz reddedildi arkadaşlar. 8 milyon orman köylüsünü çok üzdünüz. Hükûmet olarak orman köylüsüne hak ettiği vahidi fiyatı vermediğiniz gibi, bir de yandaş müteahhitleri ormana sokarak yandaş müteahhitlere ormandan da bir ekmek çıkardınız.
Ormanda ekmek çok, çıkar.
Sayın milletvekilleri, buradan uyarıyorum: Dikiliden satış uygulaması, bugün yüzde 23’ler civarında olan dikiliden satış uygulaması, eğer genel müdürün bana söylediği gibi, sayın genel müdürün beni Bolu’da yanlışlıkla iktidar partisi milletvekili zannederek söylediği gibi yüzde 60’lara çıkarılırsa, bugün “orman köylüsü” olarak tanımladığımız kitle Türkiye’de müteahhidin işçisi hâline gelecek.
Yani seni iktidar partisinin milletvekili mi zannetti genel müdür?
Karıştırarak bunu söyledi Sayın İnce. Ben bu konuda Sayın Bakanı uyarmak istiyorum: Lütfen, şu dikiliden satış uygulamasından vazgeçin. Bu parayı orman köylüsüne verin, o işi orman köylüsüne verin. Orman köylüsü de en azından çalışsın, çalışmasının karşılığını alsın. Sayın Bakanım, siz gülüyorsunuz ama orman köylüsünün durumu çok perişan. Ben size daha önce söyledim. Kırılıyorsunuz, çok kırılgan bir yapınız var. Sonra, “Kusura bakmayın.” demek zorunda kalıyorum ama gülünce de dayanamıyorum. Daha önce size söyledim Sayın Bakanım. “Bakın, ben bir orman köyünde yetişmiş bir gencim, genç bir milletvekiliyim. Ben bugün milletvekili olduysam benim rahmetli dedemin ormandaki meşakkatli çalışmalarının çok büyük eseri var bunda.” dedim. Sizin yanınıza geldim. Tekrar ediyorum, dedim ki: “Sayın genel müdürüm, Sayın Bakanım; orman köylüsünün çok büyük sorunları var.” Siz bana gülerek ne cevap verdiniz? “Canım, nereden çıktı bu?” dediniz. Ben size tekrar söylüyorum: Sayın Bakanım, gidelim Karabük’e, gidelim Bolu’ya, gidelim Çankırı’ya, gidelim Adana’ya, herhangi bir orman köylüsünün kapısını tıklatalım…
Kızılcıhamam’a gidin!
…köylüleri toplayalım, “Hâlinizden memnun musunuz?” diye soralım. “Allah razı olsun Sayın Bakanım, hâlimizden çok memnunuz devri iktidarınızda derlerse ben milletvekili mazbatasını yırtıp Bolu’ya dönmeye hazırım.” dedim. Bakın, bu sözümü yine tekrarlıyorum ama farklı olursa siz de o görevde kalmaya devam edemezsiniz. Sayın Bakanım, bu konuda size “Hodri meydan.” diyorum. Sayın Bakanım, önemli bir şey söyleyeceğim, önemli bir iddiada bulunacağım. Sizin şu anda Sakarya’da görev yapan bir orman bölge müdürünüz var, adı Hasan Türkyılmaz. Bolulular onu “fukara Hasan” olarak tanır; fukara Hasan, fakir Hasan. Neden biliyor musunuz Sayın Bakanım? Siz hiç Türkiye’de -sizlere de soruyorum sayın milletvekilleri- fakirlik ilmühaberi almış orman işletme müdürü gördünüz mü? İşte bu zatımuhterem Düzce’nin Beyköy’üne bağlı bir köyden fakirlik ilmühaberi alıyor 2006 yılında ve fakirlik ilmühaberinde de mesleği olarak “orman işletme müdürü” yazıyor.
Bakana da yeşil kart verelim!
Siz bu adamı aldınız, bölge müdürü yaptınız Sakarya’ya.
Daha neler var, neler.
Daha kötü şeyler de duyuyorum. Yağmurdan kaçarken inşallah doluya tutulmayız. Sayın genel müdür emekli olduktan sonra bu zatımuhteremi orman genel müdürü yapacağınız söyleniyor. Sakın ha Sayın Bakanım, sakın böyle bir şey yapmayın. 7,5 milyon orman köylüsünün vebalinden kurtulamazsınız, sakın böyle bir şey yapmayın.
Kesin yapar, kesin.
Adamın şansını yükselttin ya!
Tabii, süre kısıtlı olduğu için detaya giremiyorum. Orman muhafaza memurlarının sorunlarıyla ilgili benden önceki konuşmacılar söz aldı, buna girmiyorum. Ancak Sayın Bakanım, Dörtdivan Orman İşletme Müdürlüğünü hâlâ Danıştay kararına rağmen açmadınız. Bu konuda bürokratlar size ne diyor bilmiyorum ama, ben bu kürsüden cumhuriyet savcılarına sizinle ilgili suç duyurusunda bulunuyorum mahkeme kararını uygulamadığınız için. Bu bütçeye de “ret” oyu vereceğimizi ifade ediyorum, Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ederim Sayın Özcan. Çanakkale Milletvekili Sayın Ali Sarıbaş.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; 2013 yılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü bütçesi üzerine Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına konuşmak üzere huzurlarınızdayım. Öncelikle bizi televizyonları başında dinleyen vatandaşlarımıza ve yüce heyetinize sevgi ve saygılarımı sunuyorum. Çok değerli arkadaşlar, 12 Aralık 2012 günü, Başbakanımızın, mühendislik harikası olarak tanıtıp açılışını yaptığı Deriner Barajı’na dikkatinizi çekerek konuşmama başlamak istiyorum. AKP, projeyi 2002’de devraldığında projenin maliyeti 1 milyar 723 milyon lira idi yani 957 milyon dolar. Bugün 2012 yılı sonunda 6 milyar 12 milyon lira olarak ilan ediliyor. 1 milyar dolara mal olacak projeyi AKP 3,5 milyar dolara mal ederek ilk rekoru kırmıştır. Maalesef Başbakan doğru söylüyor, Türkiye, yeni bir rekorun sahibi oluyor, aradaki 2,5 milyar dolarlık fark ne oluyor? 2002 yılında 45 sente mal olacak elektrik, AKP’nin on yıl geciktirmesi sonucu 2012’ye geldiğimizde 165 sente mal ediliyor. Bu da vatandaşımızın cebinden fazla paranın çıkması demektir. İşte, AKP’nin, Başbakanın vatandaşlarımıza armağan ettiği ikinci rekor budur. “Bu rekorlar halkımıza yılbaşı hediyesidir.” diyor. Hayırlı uğurlu olsun. Değerli arkadaşlar, 2000-2011 döneminde enerji üretimimiz yüzde 15 artarken, aynı dönemde enerji tüketimimizin yüzde 34 arttığını görüyoruz. Yüzde 76 gibi büyük bir oranda dışa bağımlı olduğumuz enerji tüketiminin ancak yüzde 24 gibi bir bölümünü kendi kaynaklarımızla üretmekteyiz. Ülkemizin bağımsızlığı yolunda önemli kilometre taşlarından biri olan GAP, 1936’da Mustafa Kemal Atatürk’ün talimatıyla başlayıp 1960’ların sonunda gündeme gelmiştir. GAP, 75.358 kilometrekare alanda 22 baraj ve 19 hidroelektrik santral ile 27 milyar kilovatsaatlik enerji üretmesi ve 1,7 milyon hektar alanın da sulanması projesidir. Toplam 32 milyar dolara mal olacağı hesaplanan projenin ödeneği AKP döneminde düzenli olarak azaltılarak tamamlanması geciktirilmiştir. Şöyle ki: 2003 yılında yüzde 29 olan ödenek 2007 yılında yüzde 8’lerin altına gerilemiştir. GAP’a yeterli ödenek ayrılmadığı gibi İşsizlik Fonu’ndan da 2010-2012 dönemi de dâhil olmak üzere 12 milyar 124 milyon Türk lirası para aktarılmıştır. Bu para işsizlere ödenmesi gereken paradır ve GAP’ta kullanılmıştır. 2003-2008 döneminde GAP Eylem Planı’nda yer alan 1,8 milyon hektar nihai sulama hedeflenmiş ancak 73.843 hektarı gerçekleştirilebilmiştir. 2012 yılına kadar 1 milyon 60 bin hektarlık kısmının tamamlanması üzerine kurgulanmasına rağmen, 2008-2012 döneminde beş yıl içerisinde ilave toplam 850 bin hektar hedef biçen GAP Eylem Planı dördüncü yılını tamamlamadan ve 4,5 milyar lira ayrılan dönemde ancak 54 bin hektarla yüzde 6,7 hedefini gerçekleştirebilmiştir. Ayrıca, GAP projesi çerçevesinde yapımı planlanan 19 adet hidroelektrik santrali de devreye sokulmamıştır. Sayın Bakan, Çanakkale’yi de ziyarete geldiğinizde “Çanakkale’yi biz barajlar ve göletler şehri yapacağız.” dediniz ve benim de Cumhurbaşkanının da olduğu bir ortamdaydı. Konuşmak güzel. Gel gör ki bölgemizde 90’lı yıllarda inşaatına başlanan Taşoluk, Çokal ve Bayramdere barajları henüz bitirilememiştir. Diyeceksiniz ki: Bayramdere Barajı’nı –az önce söylediğim gibi- açtınız. Hayır, sulama göletleri bitmeyen bir barajı açsanız neye yarar? Halkımızı kandırmayın Sayın Bakan. Bunun yanında, Devlet Su İşleri yatırımlarıyla sık sık övünmesine rağmen, Türkiye genelinde olduğu gibi Çanakkale’de bitirilmeyen yatırım miktarları çok fazladır. Bu anlamda, Çan Karakoca, Altıkulaç, Biga Ayıtdere, Hacıpehlivanlı, Kaynarca, Ayıtdere Kemer Ovası, Yenice Hamdibey Asar, Lapseki Beybaşlı, Ezine Akçin gölet ve sulama inşaatları hâlâ bitirilmemiştir Sayın Bakan. Bu arada, diğer sulama göletleri de ayrıca devam etmektedir. Daha bunun yanında, planlamaları da devam eden bir sürü göletimiz vardır. “Çanakkale’yi barajlar, göletler ve sulama tesisleri şehri yapacağız.” diye bol keseden atmak kolay. En ufacık bir yağmurda ekili araziler sular altında kalıyor; hayvanlarımız telef olurken, vatandaşlarımız canından ve malından oluyor. Değerli milletvekilleri, dünyada kişi başına yıllık en az 8.000-10. 000 metreküp su kullanılması gerekirken, ülkemizde kişi başına 1.430 metreküp su düştüğünü görüyoruz. Devlet Su İşlerinin verilerine göre 2030 yılından itibaren ise kişi başına 1.100 metreküp su düşeceği ifade edilirken, bu durum, su fakiri ülkeler arasında yer almaya devam edeceğimiz anlamına geliyor. İşte, 2030’u hedefleyen Devlet Su İşleri ve Orman Bakanlığımızın vizyonu, AKP’nin vizyonu bu mudur? Suyumuzu, özelleştirme adı altında yabancılara peşkeş çekiyorsunuz. Vatandaşlarımıza ise, yeni çıkardığınız bir yöntemle, ilanlar vererek “Ceza yazarız, kuyularınıza saat takın ve para verin.” diyorsunuz. Çok değerli milletvekilleri, Kazdağları çevresinde yaşayan 1,5 milyona yakın vatandaşımız var. Su kaynakları, çok uluslu şirketlerin, altın şirketlerinin ve onların taşeronlarının tehdit ve kuşatması altındadır. Söğütalan, Bardakçılar, Halilağa, Hacıbekirler, Muratlar, Karıncalı, Zeytinli, Kirazlı, Kuşçayır, Ayvacık Bahçedere gibi pek çok yerde yapılan sondajlar nedeniyle içme ve kullanma suyu kaynakları kaybolacaktır. Ruhsat verilen sahalar bu bölgenin yani Kazdağlarının sulama havzası üzerindedir. Buralarını verdiğiniz sürece bu bölgede içme suyu, kullanma suyu ve sadece insanların değil sanayinin de susuz kalacağını belirtmemize rağmen yine de bu ruhsatları verdiniz. Sayın Bakanım, 17-18 Eylül ve 2 Aralık 2012 tarihlerinde Çanakkale ve ilçelerimizde yağan etkili yağmur arazilerimizi, bağları, bahçeleri, seraları, iş yerlerini su altında bırakmıştır. Biga’da 2 vatandaşımız sel sularına kapılarak vefat etmiştir. Çayların ve derelerin taşması sonucu köprülerimiz çökmüştür. Ben bir kez de şunu söylüyorum: Çanakkale’nin yüzde 55’i orman. Niye bölge müdürlüğümüzü kapattınız ve yüzde 2 orman olan bölgelere niye orman bölge müdürlüğü yaptınız? Bu partizanlık mıdır? “Orman İşletme Müdürlüğünün ya da bir başka deyişle Orman Bakanlığının asli görevi nedir?” diye merak ediyorum. Değerli arkadaşlar, burada, Devlet Su İşlerinin, Türkiye’nin her yerini sel basarken, 2030 vizyonunu da gördüğümüz gibi bu bütçeye hazırlanmayan ve başarısız olan Devlet Su İşleri bütçesine Cumhuriyet Halk Partisi olarak “Hayır.” diyor, en derin sevgi ve saygılarımı sunuyorum. (CHP sıralarından alkışlar).
Teşekkür ederim. Amasya Milletvekili Sayın Ramis Topal. (CHP sıralarından alkışlar). Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü bütçesi üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubum adına söz almış bulunuyorum. Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, Meteoroloji Genel Müdürlüğünün bütçesine bakıldığında, her sene olduğu gibi yenileme çalışmaları bu yıl da devam etmektedir. Yeni istasyonlar, yeni sistemler kuruluyor. Ancak bu yıl da ülkemizde sel sularına kapılan birçok vatandaşımız sel sularında yaşam mücadelesi verdi ya da hayatlarını kaybetti, köprüler yıkıldı, köy yolları, şehir yolları sular altında kaldı; köyleri, şehirleri, ekili alanları sel suları bastı. Yağışların ülkemize bereket getirmesini dilerken her yağmurun, her karın yağmasında felaket olmaması için dua eder olduk. Bunun için neden çözümler üretilmiyor, önceden uyarılıp neden önlemler alınmıyor? Devletin asli görevi, vatandaşını bu tür felaketlerden korumak değil mi? Bu durum bakanlığın diğer genel müdürlükleri için de aynı. Orman ve Su İşleri Bakanlığının bünyesinde bulunan genel müdürlükler iyi yönetilmiyor. Sayın Bakan, 2/B arazilerinin satışı ile ilgili yasa komisyona geldiğinde siz de ordaydınız. Bu arazilerin satışı ile ilgili, AKP’li, MHP’li ve CHP’li komisyon üyesi arkadaşlarımızla beraber 2/B arazilerinin köylülere rayiç bedelin yüzde 50’siyle satılması konusunda karar aldık. Bu yüzde 50’lik bedeli komisyon üyelerimiz fazla buldu, Komisyon Başkanımız size serzenişte bulunarak: “Sayın Bakanım, inşallah, Bakanlar Kurulunda bu değeri biraz daha aşağıya çekersiniz.” dedi. Bu kanun teklifi Genel Kurula geldiğinde bu değer tekrar yüzde 70’e çıkartıldı. Keşke siz orda kendi milletvekilinizi ikna etseydiniz de böyle tutarsız bir duruma düşmeseydiniz. Yasa’nın bir adı da “Orman Köylülerini Kalkındırmak”tı. Ancak elde edilen gelirin yüzde 90’ını TOKİ’ye aktardınız. Peki, TOKİ bu paraları ne yaptı? Türkiye’nin en fakir kesimi olan orman köylülerinden kazandığı paraları yine bu orman köylülerini kalkındırmak için kullanacakken TOKİ aracılığı ile yandaşlarınıza peşkeş çektiniz. Zaten son iki haftadır yerel basında, ulusal basında bu gündemde, bunun daha da çok yer alacağını sanıyorum. Sayın Bakan, bütün Türkiye’de HES projesi uygulamalarıyla ilgili eylemler yapılıyor, gösteriler yapılıyor, yollar kesiliyor, barikatlar kuruluyor. Halk güvenlik güçleriyle karşı karşıya geliyor. Halkın da bu konuda haklı olabileceğini hiç düşündünüz mü? Niye bu insanlar isyan ediyor, HES’lere karşı tepki gösteriyor, yapılmasını istemiyor? Ben anlatayım size: Amasya Yeşilırmak Vadisi’nde 22 tane HES projesi uygulaması var. Bu ne anlama geliyor? Taşova’nın o güzelim elma bahçelerinin, kiraz bahçelerinin, hele hele dünya markası olmuş Taşova bamyasının suyunun kesilmesi anlamına geliyor. Taşova, geçimini tarımdan sağlayan 20 bin nüfuslu bir ilçemiz. Elinden ekmeğini alarak kaç kilovat elektrik üreteceğinizi düşünüyorsunuz? Taşova’nın geleceğiyle oynamayın Sayın Bakan. Tabii ki geleceği ile oynanan, elinden ekmeği alınan halk isyan edecek, tepki gösterecek. Ben sizlerden, bu HES projelerini tekrar gözden geçirmenizi istiyorum. Sayın Bakan, şimdi sizlere Amasya’da yaşanan ve Bakanlığın filmlere konu olabilecek bir olayı, Bakanlığın bütçesinin nerelere çarçur edildiğini anlatmaya çalışacağım: Orman ve Su İşleri Bakanlığı, 2011 yılı içerisinde orman köylülerini kalkındırmak için ORKÖY aracılığı ile Amasya’da köylülere 2’şer adet “süt cinsi” diye inek verdi. Verilen bu ineklerin dünyanın en çok süt veren inekleri olduğu söylendi. Bakanlıkla anlaşan firma, bu kaliteli ineklerin 2’sini iki yıl geri ödemesiz, beş yıl eşit taksitlerle 18.540 TL’ye köylüye sattı. Zaten zor durumda olan köylüler sütünü alıp yem alacaktı, kredi taksitlerini ödeyecekti. Yavrulayan ineklerin yavruları da kendilerine kâr kalacaktı. Ne yazık ki evdeki hesap çarşıya uymadı. Köylülerimiz bu ineklere bir yıl baktılar, yem verdiler, su verdiler, ilaç aldılar, bütçelerine göre küçümsenmeyecek de masraf yaptılar. Bu inekler yavruladı ancak yavrularını sütleriyle besleyemedi çünkü sütleri yoktu. Köylüler kendi kara sığır ineklerinden süt sağarak biberonla bu ineklerin yavrularını beslemeye çalıştılar. Ben, bu köylere gittim, gördüm. O kadar içler acısı durumlar vardı ki köylerde. Bol süt verecek diye verilen ineklerin bazılarının gözleri görmüyor. Memeleri olmayan, yavrulamayan inekler gördüm. Sayın Bakan, köyün birinde yaşlı bir amca yanıma geldi ve bana “70 yaşındayım, yetmiş yıldır kimseye borcum olmamıştı. Devlete güvendim, bu ineklerden aldım.” dedi. “Bu inekler süt vermiyor, ne de yavruluyor. Biz bu borçlarımızı nasıl ödeyeceğiz?” diye sordu. Aynı soruyu ben size soruyorum Sayın Bakan: Bu köylü dayım bu borcunu nasıl ödeyecek? Ödeyemezse evine, tarlasına haciz gelecek mi? İl ve tarım müdürlükleri yetkilileri, bizim bu uyarımızla bu inekler üzerinde incelemeler yaptılar. Yapılan incelemelerde, bu ineklerin süt ineği değil kesimlik Angus inekleri olduğu tespit edildi. İlçe kaymakamları da “Bu ineklerin en yakın zamanda kesilmesi gerekli.” diye rapor düzenledi. 18.500 TL’ye süt ineği diye aldıkları Angusların 2’si, bugün 5 bin TL etmemektedir. Köylüler, küçük bir hesapla, yılda 13.500 lira kazıklandılar. Sayın Bakan, bu köylüler bu kredi borçlarını nasıl ödeyecekler? Bu konuda onlara bir kolaylık sağlayacak mısınız?” Sayın Bakan, bu konunun daha vahimi, bu hayvanlar ülkeye girerken erkek sığır olarak girmişler ancak ne hikmetse ülkeye girdiklerinde bu ineklere dişi pasaportu verilmiş. Bu sizce ne anlam ifade ediyor? Bu bir skandal değil mi? Bu bir yolsuzluk değil mi? Sayın Bakan, 21’inci yüzyılda, Türkiye’de içme suyu bulunmayan, yolları asfalt olmayan köylerimiz bulunmaktadır. Yolları asfalt olan yollar da otuz yıl önce YSE tarafından yapılmış ama artık asfalt özelliğini kaybetmiş, çok büyük derin çukurlar oluşmaktadır. Bu bütçeden keşke o köylerin yollarını asfaltlamak için, o köylere içme suyu getirebilmek için bütçeler ayırsanız da o köyleri bu eziyetlerden, bu işkencelerden, bu çilelerden kurtarsanız diyorum. Umarım, bu skandalları sorar, araştırır, gerekli çözümleri üretir, suçlular hakkında da gerekeni yaparsınız Sayın Bakan. Bakanlığınız bütçesini ülkemizin, köylümüzün, çiftçimizin menfaati için kullanmanızı diler, hepinizi saygı ve sevgiyle selamlarım.
İstanbul Milletvekili Sayın Melda Onur. Buyurun.
Teşekkürler. Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; Türkiye Su Enstitüsü kurulduğunda çok sevinmiştik çünkü su en temel insan hakkıydı çünkü suyun anayasal güvence altına alınması gerekiyordu çünkü suyu korumak lazımdı ama kurumun sayılan 10 tane görevi suyun vahşi kullanımına yönelik. Oysa tek bir misyon yeterdi, yaşamın idamesi için herkese sağlıklı içme, sulama, kullanma suyu sağlamayı güvence altına almak yeterliydi Sayın Bakan. Şimdi, ben Sayın Bakanıma baktığımda hep bir cümleyi hatırlıyorum. Size bırakmayacağım, onu ben söyleyeceğim: “Su akar, Türk bakar.” Bakanımın en sevdiği laf bu, çeşitli defalar da polemik konusu oldu. Hatta başka bir şekle çevirdiniz: “Su akar, Türk bakar, Veysel Bakan yapar.” Yanlış mı hatırlıyorum? Alkış yok mu bu taraftan? Yapıyor, çünkü yapıyor, 12/12/2012’de 112 tane tesis açtı. Yapmıyor değil, bayağı, dünyayı yaptı. Onun için bir alkış beklerdim yani böyle bir şey için.
Alıştık artık…
Biz bu tesisleri yapmasaydık İstanbul’da su bile içemezdiniz.
Tabii, bu rakamlara takılırken iyi ki Başbakan 1.212 demedi çünkü 112’yi doldurmak için kim bilir ne kadar acele, ne kadar bitmemiş, raporları alınmamış, projeleri tamamlanmamış işleri birbiri ardına dizmiş olabilirsiniz. Ben ne zaman toplu açılış duysam içimi bir endişe kaplıyor, bu toplu açılışlarda hangi tesisler anlamsız rakamları tutturmak için yalapşap bitirilmeye çalışılıyor diye. Soruyoruz: Sayın Bakan, bu HES lisanslarını ÇED’siz, apar topar, vatandaşa sormadan, paldır küldür veriyorsunuz; cevap: “Su akar, Türk bakar.” Sayın Bakan, ama insanlar tarım yapıyor, suya ihtiyaçları var; cevap: “Su akar, Türk bakar.” Sayın Bakan, HES firmaları denetimsiz, taşeronlarda işçiler ölüyor; cevap: “Su akar, Türk bakar, enerji ihtiyacımız var.” Şimdi, Aşkale’yle ilgili Bakana 4 tane soru önergesi verdim -hepsi bunların içinde- cevaplar; hani bir balta düştü, inek içti… Hatırlamıyorum. Tekerleme gibi, İçişleri Bakanı “İhmal yok.” dedi, Çalışma Bakanı ölen işçileri suçladı, Orman Bakanı topu yargıya attı, Enerji Bakanı topu Maliye Bakanına attı. Hadi dedik Maliye Bakanına soralım; o, derli toplu bir cevap vermiş ama herhâlde burada en sorumsuz olanı Maliye Bakanı. Adalet Bakanına da artık sormadım, zaten onun başı belada… Onun için, gerçekten bu açılışlar, bu toplu açılışlar, denetimsizlikler daha sonra ne gibi ölümler getirir ona çok dikkat etmek lazım. Siz, bu “su devrimi” adı altında bir sürü açılışlar yaparken insanlar ne yazık ki sudan sebeplerle ölüyor. Şimdi, Sayın Bakan, Adana’da 5 bedenin hâlâ bulunmadığı, 10 işçinin canına mal olan HES, mesela hangi toplu açılışın eseri? Çaycuma’da hâlâ bedenleri bulunmayan 15 kişi var. Burada bir köprü çöktü biliyorsunuz. Bu, hangi toplu açılış öncesinde yamandı? “Yamandı.” diyorum çünkü Çaycuma Belediyesinin sitesine girerseniz, Başbakan gelmeden önce eski köprünün patlamış asfaltlarının üzerine nasıl asfalt döküldüğünü görürsünüz. Ben burada fotoğraf göstermeyi sevmediğim için getirmedim. Samsun’da insanların size güvenip sıcak yuva zannettiği ve hayatlarına mal olan dere yatağındaki TOKİ konutlarını hangi toplu açılışınızın eseri olarak yaptınız? Bu sorumluluk hangi bakanın bilmiyorum ama belki burada Çevre Bakanının da olması gerekiyordu. Sayın Bakan, Aşkale’de 5 işçinin gözler önünde yok olup gittiği cinayete konu olan HES hangi toplu açılışınızın eseridir? Bir de barajlara siyasetçilerin ismi konuyor, Cemil Çiçek. Şimdi, bunu bazı gazete yazarları espri olarak almışlar fakat ben gülemiyorum çünkü benim ismim bir baraja verilse yemin ederim gece uyuyamam, nöbet tutarım o barajda, kim bilir ne olacak diye. Buradan vekil vasıtasıyla da Sayın Cemil Çiçek’e bunu iletmek isterim. Bu arada sürekli size bakıyorum, “Bakanım” diyorum, mahcubiyet yok değil mi? Çünkü geçenlerde burada bir sayın tecrübeli bakanımız bir mahcubiyet gösterdi. Onun için rahatsızlık olmasın diye sorayım dedim. Hangi bakanımızdı?
Bülent Arınç.
Bülent Andıç. Bülent Andıç, hani basından sorumlu… (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Senelerce andıçlandık diye ağlayan ve 6 tane gazeteyi andıçlayan sonra da öğrencilere “Tek bir tane gazete okuyun, size bu yeter.” diyen Sayın Bülent Andıç. Dilim sürçtü, özür dilerim, tutanaklara böyle geçsin. Ben kendi bakanıma dönüyorum. Sayın Bakanım, ben 2 tane soru soracağım sadece size konuşmamı bitirmeden. Geçenlerde Enerji Bakanıyla bir yerde… Kendisi HES’lerle ilgili olarak: Bir, özel sektörü doğru bir şekilde denetlemediklerini itiraf etti. İki, “Ben, Orman Bakanımıza şöyle dedim: ‘Bazı HES’lerden vazgeçelim Sayın Bakanım, bazılarını yapmayalım.’ dedim” dedi. Şimdi size iki soru: Bir, özel sektörün denetlenmesi için bütçenizde ne kadar para harcadınız? Ne kadar para ayırdınız? İki: Enerjinin başındaki kabine arkadaşınızın bu sözüne uyacak mısınız? Bütçenizi ona göre mi tasarladınız? Teşekkür ediyorum. Ben burada vahşi kapitalizm uğruna hayatlarını kaybeden bütün emekçileri saygıyla eğilerek selamlıyorum.
Bir dakikayı bize ilave edin.
Nasıl vereceğiz? Bitti, son söz olduğu için.
Yarın…
Ben yarın yokum, diğerine söylersiniz. Muhterem, ben yarın yokum, yarınki arkadaşımıza söylersiniz “Alacaklıyım” diye. Evet, Adalet ve Kalkınma Partisi adına ilk söz, Sakarya Milletvekili Sayın Şaban Dişli.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Ekonomi Bakanlığımızın 2013 yılı bütçesi hakkında AK PARTİ Grubu adına söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle ben de hepinizi saygıyla selamlıyorum. 2012’nin bu son ayında ülke ekonomisi olarak dünya aynasına düşen suretimize ve kendi aynamızdaki yansımamıza kısaca göz atacağım bu kısa süre içerisinde. Türkiye ekonomisi son on yılda uygulanan başarılı programlarla önemli dönüşümlerden geçmiş ve istikrar içinde güçlü bir şekilde büyümektedir. Bunu hem ülkemizin ekonomi çevreleri hem uluslararası ekonomi çevreleri her fırsatta teyit etmektedirler. En son olarak AB zirvesine katılan 27 ülkenin liderlerinin de ortak görüşleri: “Türk ekonomisinin dinamizmi Avrupa kıtası refahına katkı yapıyor.” AK PARTİ olarak iktidara geldiğimiz ilk günden bu yana, değerli bakanlarımızın gayretleri ile hedeflerimizi hep yükselterek, vaatlerimizi sözde bırakmadan çalışmalarımıza devam ediyoruz. Bu sayede bugün dünyanın 16’ncı, Avrupa’nın ise 5’inci büyük ekonomisiyiz. Bu doğrultuda, 2002 yılında 230 milyar dolar olan millî gelirimiz 774 milyar dolara, 3.500 dolar olan kişi başı millî gelir 10.700 dolara yükselmiştir. Yine, uyguladığımız mali disiplin ve etkin borçlanma stratejileri sonunda on yıllık dönemde Türkiye’nin kamu borç yükü yaklaşık 40 puan düşmüştür. Bu sonuçla AB’deki 21 ülkeden çok daha iyi konumdayız. Ekonomimizdeki bu önemli dönüşüm aynen ihracat, turizm gelirleri ve yatırımlara da yansımıştır. 2002’de 36 milyar dolar olan ihracat 150 milyar dolarla yeni bir rekor kırıyor, 2012 yılında dokuz aylık verilere göre Türkiye dünya ihracatını en hızlı artıran 4’üncü ülke oluyor. Ülkemizin ürün ve pazar çeşitliliği de sürekli artmaktadır. Bu başarı özellikle Avrupa’yı âdeta iflasa sürükleyen ekonomik kriz düşünüldüğünde daha da önem arz etmektedir. 1 milyar doların üzerindeki ihraç ettiğimiz ürün sayısı 9’dan 32’ye, 1 milyar dolar üzerine ihracat yaptığımız ülke sayısı 8’den 30’a çıkıyor yani Türk iş dünyasının uluslararası rekabet edebilirliği her geçen gün artıyor. Diğer yandan, 2002’de 8,5 milyar dolar olan turizm gelirimiz, 2011 sonunda 23 milyar doları aşarak 10 yılda 3 kat artıyor. Turizm gelirlerinde dünyada 9’uncu olduk. Özellikle, son yıllarda, yatırımlar sayesinde kongre turizminde İstanbul’u dünyada 1’inciliğe taşıdık. Aynı dönüşüm uluslararası doğrudan yatırımlarda da görülüyor. Türkiye, yatırım için en cazip ülkeler listesinde 13’üncü sıraya çıkmıştır. Yatırımcılar, küresel ekonomik krizden başarıyla çıkan ve bunu fırsata çeviren Türkiye’ye geliyorlar yani güven ortamına geliyorlar yani istikrara geliyor. Birçok ekonomi geçtiğimiz yıllarda yaşanan küresel ekonomik krizin etkilerinden kurtulamazken, bazı Avrupa Birliği ülkeleri basın toplantılarıyla ağlayarak iflaslarını deklare ederken, iktidar partileri birer birer iktidardan uzaklaşırken, bazı ülkeler atama başbakanlarla yönetilmeye başlarken, dünyanın her yerinde Türkiye’nin ekonomik başarısı örnek gösteriliyor. On sekiz yıl aradan sonra, geç ve yetersiz de olsa, Türkiye’nin kredi notu Fitch tarafından tekrar yatırım yapılabilen ülke seviyesine yükseltiliyor. Bu başarının da ekonomimize sağlayacağı katkılar yakında görülecektir. Türkiye, böylesine kısa bir sürede sergilediği üstün performans sayesinde, küresel ölçekte sıra dışı bir yükselen ekonomi hâline gelmiştir. Bunun da sürekliliğini sağlamak için 2023 vizyonumuz hazırlanmış, geçtiğimiz seçimde Sayın Başbakanımız tarafından halkımıza sunulmuş ve halkımızın desteğini almıştır. Yani halkımız, Türkiye’nin, 2 trilyon dolarlık bir ekonomi büyüklüğüne ulaşarak dünyanın ilk 10 büyük ekonomisi içinde yer alacağına, 2023’te 500 milyar dolar mal ihracatı yapabileceğine ve belirlenen diğer hedeflere ulaşabileceğine inanmıştır. Bütçe müzakereleri, millet adına ve millet için şeffaf bir dün-bugün-yarın değerlendirmesidir. Bu kısa sürede sizlere kısa bir yansı sunmaya çalıştım. Bu vesileyle, iktidar ve muhalefetin değerli milletvekillerinin katkılarıyla hazırlanan 2013 yılı bütçesinin ülkemize, milletimize hayırlı olmasını diliyor, emeği geçenlere ben de teşekkür ediyor, hepinize tekrar saygılarımı sunuyorum.
Konya Milletvekili Sayın Hüseyin Üzülmez. Buyurun.
Konuşmama, dünyaca ünlü mutasavvıf Hazreti Mevlânâ’yı anarak başlamak istiyorum. Yüzyıllar önce bu topraklardan verdiği sevgi, kardeşlik ve hoşgörü mesajı, dini, mezhebi, ırkı, görüşü ne olursa olsun herkesi kucaklayan çağrısı, vuslata erişinin 739’uncu Yıl Dönümü’nde hâlâ güncelliğini korumakta, bu çağrıya uyan yüz binlerce Mevlânâ dostları bugünlerde Konya’da buluşmaktadır. Kendisini Allah’a kavuşma gününün yıl dönümünde bir kez daha rahmetle anıyorum. 2013 yılı bütçe görüşmelerimiz süresince burada pek çok fikirler ortaya konuldu, bense olaya çok farklı açıdan yaklaşmak istiyorum; çünkü üzerinde görüşme yaptığımız Ekonomi Bakanlığı bütçesi. Türkiye’nin ekonomisine, kalkınmasına geriye doğru bir dönüp baktığımızda, nereden nereye geldiğimizi hep beraber bugüne kadar gördük. Sadece görülenler üzerinde ben bir hatırlatmada bulunacağım, çünkü AK PARTİ iktidarımızın onuncu yılında Türkiye, bugünkü ekonomik büyüklüğe adalet ve kalkınma temellerini sağlamlaştırarak ulaşmış durumda. Adalet, kalkınmayı, kalkınma da kronikleşmiş ekonomik sorunları çözüme kavuşturdu. Şöyle bir geriye dönüp bakacak olursak, ben iş âleminin içinden gelen sanayici birisi olarak siyasete girdim ve uzun yıllar da sanayici ve ekonomici iş adamlarının yöneticiliğini yaptım. AK PARTİ iktidarından önce şöyle bir dönüp baktığımızda ne görüyoruz? Faizlerin bir gecede 7 binlere ulaştığını görüyoruz. Enflasyonun çok yüksek olduğunu görüyoruz. Sanayici ve iş adamlarımızın geleceğe yönelik tasarımlar, planlar, projeler yapamadığını görüyoruz. Ancak AK PARTİ’nin iktidara gelmesinden sonra, aldığı tedbirler sayesinde, bugün ihracatımız 150 milyar doları geçmiş durumda. Daha önce ihracat konusunda yaptığımız 85 ülkede temsilcilik varken bugün 105 ülkede 250 tane temsilcimiz bulunmakta ve bunlar ihracatı gerçekleştirme konusunda çalışmalar yapmaktadırlar. Asıl önemli olan ise geçtiğimiz yıl Ekonomi Bakanlığımız kanun hükmündeki kararnameyle beraber kurulmuş ve burada teşvik, yatırım, üretim ve ihracatın koordinesi sağlanmıştır. Bu yapılan çalışmalar içerisinde yine bir veriyi burada ifade etmek istiyorum ki sadece Eximbank’ın 2002’de verdiği krediler 2 milyar 300 milyon dolar iken bugün verilen kredi 15 milyar doları aşmıştır. Biraz evvelki konuşmacıları dinledik, ekonomik anlamda sıkıntılardan bahsedildi. Sadece bir olayı burada ifade etmek istiyorum: Geçtiğimiz günlerde seçim bölgem olan Konya’da organize sanayinin genişleme alanında bir arsa dağıtımı oldu. Yaklaşık 120 parsellik yere 504 tane yatırımcı müracaat etti. Bu, iktidarımızın getirdiği, Ekonomi Bakanlığımızın çıkardığı teşviklerden kaynaklanmaktadır. Bu teşvikler sayesinde sanayicilerimiz, iş adamlarımız uzun vadeli hesaplar yapabilmekte, geleceği rahatlıkla görebilmekte, buna göre planlar yapabilmektedir. Bu hedefler doğrultusunda ben inanıyorum ki bunlar daha da gerçekleşecek ve Hükûmetimizin yaptığı bu çalışmalar sayesinde, ekonominin düzgün gitmesi sayesinde bizim Konya’da yüz yıllık rüyalarımız olan, hayali, geçmişte hayal edemediğimiz projeler gerçekleşmiş durumda. Bunlar nedir? Bir tanesi, iki başkenti birbirine bağlayan, Selçuklunun başkenti Konya’yı cumhuriyetimizin başkenti Ankara’ya bağlayan hızlı trenin yapılması. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Ekonomi Bakanlığının bütçesinin hayırlara vesile olmasını diliyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın Bakan “Bravo Hüseyin!” dedi, tercümeyi duyurayım. Bursa Milletvekili Sayın Hüseyin Şahin. Buyurun.
Sayın Başkanım, değerli milletvekili arkadaşlarım; 2013 mali yılı Ekonomi Bakanlığı bütçesi üzerinde AK PARTİ Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Ben öncelikle, dün -küçük bir operasyon diyeceğim, Sayın Bakanım için o küçük bir operasyon- iki stent takmış olmasına rağmen burada içindeki ülke sevdasıyla, hizmet aşkıyla bakanlığının bütçesini bırakmayıp aramızda bulunan Zafer Çağlayan Bakanıma teşekkürlerimle ve geçmiş olsun dileklerimle sözlerime başlamak istiyorum. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Faizlerden bahsetti arkadaşım. Bugün, sadece dünkü Merkez Bankası Başkanımızın açıklamasından sonra, ekonomimizin gidişatının istikrara dayalı olarak sürdürülebilir olmasından dolayı hemen bankalar tarafından düşülmesini yaşadık ama bugün bir yılda ödenen faiz miktarının 2 katını bu ülke insanları sadece bir ayda ödüyorlardı. Bakınız, bunu iş adamları çok iyi bilirler. Aylık yüzde 10’luk, 12’lik, 15’lik rakamlarla kredi kullandığı günleri bu ülkenin insanları unutmadı. Bugün sadece Merkez Bankasının gecelik borçlanma faizi yüzde 5,5. İnşallah, ülke ekonomisini yöneten güvenli ellerle, AK PARTİ’nin istikrarlı yönetimiyle de çok kısa zamanda göreceğiz, dünyada geçerli, yani libor seviyelerine indireceğiz. Buna inanıyoruz. Bunun için de başta Sayın Ekonomi Bakanımız ve ekonomiyle ilgilenen tüm bürokratlarımız canla başla çalışıyorlar. Tabii, burada birçok rakamlar verildi. “Biz bunları hatırlatmakla mükellefiz.” dedik. Size bir rakamdan bahsetmek istiyorum, 2002 yılı bütçesinin yatırım miktarını bilen var mı içinizde?
Söyle Hüseyinciğim, sen söyle.
9 milyar Türk lirası bugünkü parayla. Bakın, arkadaşlar, biz bugün sadece, hiç beğenmediğiniz, kürsüye çıkıp her gün eleştirdiğiniz Tarım Bakanlığından, Tarım Bakanlığının ilgili olduğu çiftçilerimize bir yılda bu kadar destek veriyoruz, Devlet Su İşleri yatırımları hariç veriyoruz, dağıtıyoruz
Kendi şirketinizden mi bahsediyorsunuz? Milletin kasasından aktarıyorsunuz.
Sözüm bitiyor, beş dakika çok çabuk geçti arkadaşlar, vallahi ben daldım. Sevgili arkadaşlar, IMF’yi unutmamanızı istirham ediyorum. “23,5 milyar dolardan aldık, o gün ‘IMF gelmezse ülke batar.’ diyenlerin ülkeyi yönetmesinden aldık, 900 milyon dolar seviyesine düşürdük. İstesek bugün öderiz.” Sayın Başbakanım böyle söylüyor.
Elinizi tutan mı var, ödeyin.
Arkadaşlar, ben size iş adamlarının durumundan bahsedecektim, gayrisafi millî hasıladan bahsedecektim ama bir şey istirham ediyorum, nazar etmeyin ne olur, çalışın sizin de olur.
Biz marş söylemiyoruz, rakam söylüyoruz.
Mussolini’de yüzde 50 ile gelmişti, biliyorsunuz değil mi?
Karabük Milletvekili Sayın Osman Kahveci. Buyurun.
Değerli milletvekilleri, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, orman ve su gibi iki önemli doğal kaynağımızın korunması ve yönetiminden sorumludur. AK PARTİ döneminde, her alanda olduğu gibi, orman ve su kaynaklarının yönetimi alanında da büyük bir gelişim ve değişim süreci yaşanmaktadır. Bu kısa sürede sizlere özet bilgiler vererek bakanlığın faaliyetlerini anlatmaya çalışacağım. Ormancılık alanında, başta ormanların korunması ve rehabilitasyonu, ağaçlandırma, çölleşme ve erozyonla mücadele, biyolojik çeşitliliğin korunması, millî parklar, tabiat anıtları, sulak alanlar ile av ve yaban hayatının korunması ve geliştirilmesi konularında birçok ilkler gerçekleştirilmiş ve büyük başarılara imza atılmıştır. Sayın milletvekilleri, ormanlar toplumların refahı ve sağlığına büyük katkı sağlayan en önemli doğal kaynaklardır. Günümüzün en büyük çevre felaketlerinden biri olan küresel ısınma ve iklim değişikliğinin panzehiri de ormanlardır. Ancak insanoğlu ormanları hızla tüketmektedir. Sadece son kırk yılda dünyada kaybolan orman varlığı 500 milyon hektardır. Birçok uluslararası süreçler henüz ormansızlaşmayı durduramamıştır. Ülkemiz de orman yönünden zengin değildir. Mevcut ormanlarımızın yüzde 48’i de bozuktur. Ayrıca ülkemizin yüzde 75’inin de erozyon tehdidi altında olduğu düşünüldüğünde, bozuk ormanlarımızı ve çıplak alanlarımızı süratle ağaçlandırarak orman varlığını artırmak ve topraklarımızı korumak zorundayız. Bu, ormancılığın ötesinde millî bir görevdir. İşte bunun bilincinde olan AK PARTİ hükûmetleri, daha yeşil bir Türkiye için ağaçlandırma seferberliği başlatmıştır. Bu çerçevede, Başbakanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın himayelerinde 2008 yılında başlatılan beş yıllık bir seferberlikle 2,3 milyon hektar alanda ağaçlandırma, erozyon kontrolü ve rehabilitasyon çalışmaları yapılması hedeflenmiş ve bu hedefler fazlasıyla aşılarak gerçekleşmiştir.
Demek ki siz müdürken hiç çalışmamışsınız.
Sayın milletvekilleri, ülkemiz ormanlarının en büyük tehditlerinden birisi de orman yangınlarıdır. Bu alanda geliştirilen hızlı ve etkin yangın yönetim sistemleri ve donanımlar ile bugün Türkiye, orman yangınlarıyla mücadelede bölgesinde büyük bir güç olmuş, sınır ve sınır ötesi ülkelere yardıma gidebilir, teknoloji ihraç edebilir hâle gelmiştir. Bu başarıyı AK PARTİ hükûmetlerine ve Bakanlığımız çalışanlarına borçluyuz. Bu vesileyle, orman yangını ile mücadelede şehit olan orman çalışanlarını bir kere daha rahmetle anıyorum. Değerli milletvekilleri, millî parklar ve tabiat parklarında gerek sayısal ve gerekse nitelik bazında büyük atılımlar yapılmıştır. Millî park sayımız 33’ten 43’e; tabiat parkı sayımız 17’den 182’ye çıkarılmıştır. Çölleşme ile mücadele kapsamında, çığ ve heyelan kontrolü çalışmaları ile 28 havzada havza ıslah eylem planları hazırlanmıştır. Ayrıca, ulusal havza veri tabanı, çölleşmeyi izleme sistemi, erozyon ve sedimantasyon izleme sistemi, orman ve bitki değişimlerinin izlenmesi çalışmaları başlatılmıştır. Değerli milletvekilleri, bakanlık, su kaynaklarının korunmasına ve sürdürülebilir bir şekilde kullanılmasına dair birçok yatırımlar ve politikalar geliştirmiştir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Büyük Türkiye idealinin gerçekleşmesi yolunda başarılı çalışmalarından dolayı tüm bakanlık çalışanlarına, Bakanımızın şahsında bir kere daha teşekkür ediyor, bütçenin ülkemize hayırlı olmasını diliyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Aydın Milletvekili Sayın Ali Gültekin Kılınç. Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Orman ve Su İşleri Bakanlığımız bağlı kuruluşlarıyla birlikte 13 milyar 851 milyon 138 bin liralık 2013 yılı bütçesiyle ülkemizin en önemli yatırımcı bakanlıklarından birisidir. Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2003-2012 yılları arasında ülkemiz genelinde 50,6 milyar liralık yatırım gerçekleştirmiştir. Baktığımızda ne kadar büyük yatırımların yapıldığını tahmin etmek zor değildir. Bu rakam içerisinde özellikle Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen yatırımların büyüklüğü 46,1 milyar TL’dir. Özellikle kendi ilimde yıllarca özlemi çekilen, bitirilmesi hayal olarak görülen ve son on yılda AK PARTİ iktidarlarımızla bitirilen sayısız projelerden bazı yatırımları burada paylaşmak istiyorum. Çine Adnan Menderes Barajı yüz kırk dört yıllık bir hayaldi. AK PARTİ iktidarında bitirilmiş ve su tutmaya başlamıştır. Bu, ülkemiz için gurur kaynağıdır. Çine Adnan Menderes Barajı Çine, Koçarlı ve Söke ovalarında taşkın koruma ve sulama mevsiminde su ihtiyacını karşılamada önemli bir yere sahiptir. Su tutma işleminin başladığı günden bu yana ovada on binlerce dönüm arazinin su altında kalması önlenmiş ve çiftçimizi milyonlarca liralık zarardan korumuştur. Bunun yanında, iki gün önce Başbakanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan tarafından açılışı yapılan ve su tutma işlemine başlayan Karacasu Barajı ile İkizdere Barajı ve bunlara bağlı birçok sulama ve içme suyu projeleri ile Menderes Nehri ıslahı AK PARTİ hükûmetleri döneminde programa alınmış ve tamamlanmıştır. Bu yatırımlarla yetinmeyip yeni baraj ve göletlerle ülkemizin elli yıllık sulama ve içme suyu projeleri bir bir hayata geçirilmektedir. AK PARTİ, hizmet çıtasını her geçen gün bir adım daha ileri taşımakta, kendisi ve hizmetleriyle yarışmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Orman ve Su İşleri Bakanlığımız ülkemizin orman varlığını artırmak için Ulusal Ağaçlandırma Seferberliği başlatmıştır. Ülkemizin yüzde 27,7’sini kaplayan orman alanlarını 2023 yılına kadar yüzde 30’a çıkarma hedefi son derece büyük bir hedeftir. Böylece cumhuriyet tarihinin en büyük orman varlığına ulaşmış olacağız. Ağaçlandırma çalışmalarında şu anda dünyada ilk 3 ülke arasında yer almaktayız. Bu vesile ile gayretli çalışmaları nedeniyle Orman ve Su İşleri Bakanımız Sayın Veysel Eroğlu’nu, bakanlık çalışanlarını, bu hedefe ulaşılmasına katkı veren ve verecek tüm halkımızı kutluyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugüne kadarki 111 kent ormanı, 116 bal ormanı, 1.441 mesire alanı çalışmaları da gözden kaçırılmamalıdır. Ülkemiz dünya bal üretiminde 5’inci sırada iken, yapılan çalışmalarla 2’nci sıraya yükselmiştir. Bunların yanı sıra 2012-2016 yılları eylem planı çerçevesinde 13 bin hektar ceviz, 19 bin hektar badem ağacı ile fıstık çamı ormanları kurma çalışmaları da önemli çalışmalardandır. Bütün bu çalışmaların yanında orman yangınlarıyla mücadelede önemli mesafeler alınmıştır. 30 dakika olan yangına müdahale süresi 18 dakikaya indirilmiş, bu sürenin 15 dakikaya indirilmesi hedeflenmiştir. 2/B olarak bilinen, orman vasfını yitirmiş alanlarda yaşanan sorunların çözümü için gerekli yasal düzenlemeyi müteakiben devletin vatandaşıyla barışmasının yolu açılmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; dünya temiz su kaynakları her geçen gün azalmakta ve temiz su kaynaklarına ulaşmak güçleşmektedir. Şu anda 112 milyar metreküp olan kullanılabilir su kaynaklarımızın 44 milyar metreküpünü kullanabiliyoruz. Ülkemizde her yıl içme suyu şebeke sistemine verilen 6,5 milyar metreküp arıtılmış suyun yüzde 51’i şebeke sisteminde kaybolmaktadır. Bu konudaki yatırımlar Hükûmetimizin öncelikli politikalarındandır. Hükûmetlerimiz döneminde su kullanımının planlanmasına çok büyük önem verilmiş, günü kurtarmak üzere değil, şehirlerimizin 2050-2060 yıllarına kadar su ihtiyaçlarını temin etmek için bütün projeler tek tek titizlikle çalışılmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu’nun hayırlı olmasını diler, yüce heyetinizi saygıyla selamlarım.
Antalya Milletvekili Sayın Hüseyin Samani, buyurun.
Bilindiği üzere ormanlar yenilenebilir nitelikteki en önemli tabii kaynaklarımızdandır. Dünyamızda ve ülkemizde küresel ısınma ve iklim değişikliği etkilerinin daha da arttığı bir süreçte ormanların değeri ve orman kaynaklarının sürdürülebilir bir şekilde yönetilmesi daha da önemli hâle gelmiştir. Küresel ısınma ve iklim değişikliğine karşı alınması gereken en önemli tedbirlerden biri orman varlığımızın artırılmasıdır. Bu amaçla ülkemizde, 1 Ocak 2008 tarihinde, Hükûmetimizin de büyük destek verdiği ve yakından takip ettiği Millî Ağaçlandırma Seferberliği başlatılmıştır. Beş yıl önce 2,3 milyon hektar alanda ağaçlandırma, erozyon kontrolü ve bozuk ormanların iyileştirilmesi hedeflenmiş, bu yılın sonuna kadar 2,4 milyon hektar alanda çalışma yapılarak program hedefleri aşılmıştır. Orman yangınları ile mücadelede rekor düzeyde başarı sağlanmış olup, 2003-2011 yılları baz alındığında Akdeniz ülkeleri arasında ülkemizin orman yangınları ile mücadelede ne kadar başarılı olduğu daha da net görülebilmektedir. Bu olumlu sonuçların alınmasında orman teşkilatının cansiparane çalışmaları, altyapının iyileştirilmesi ile acil ve hızlı müdahale stratejilerinin geliştirilmesinin payı büyük olmuştur. Diğer yandan orman suçları büyük bir düşüş trendine girmiş ve on yıl öncesine göre yüzde 40 oranında düşmüştür. Orman alanlarımıza gelindiğinde, ilk düzenli envanter çalışmalarının tutulduğu 1972 yılında 20,2 milyon hektar olan orman alanımız 2012 yılı itibarıyla 1,4 milyon hektar artarak 21,6 milyon hektara ulaşmıştır. Ülkemiz, ormanlarını artıran ender ülkeler arasında yer almayı başarmıştır. Bu başarıda Orman Genel Müdürlüğünün kararlı bir şekilde uygulamakta olduğu koruma ve sürdürülebilir faydalanma politikasının rolü büyük olmuştur. Cumhuriyetimizin 100’üncü yılı olan 2023’te orman varlığımızı yüzde 27’den yüzde 30 düzeyine çıkartma hedefi ise her türlü takdirin üzerindedir. Bu dönemde ormanların rehabilitasyonuna, imar ve ıslahına büyük önem verilmiştir. Geçmiş yıllarda ortalama yıllık 5 bin hektar bozuk orman alanının rehabilitasyonu çalışmaları yapılırken günümüzde 300 bin hektara varan yıllık programlar yapılmakta ve bu programlar fazlasıyla gerçekleştirilebilmektedir. Özellikle son beş-altı yılda orman kadastro çalışmalarına hız verilmiş ve 2011 yılı sonu itibarıyla 18 milyon 750 bin hektar orman alanında kadastro çalışması tamamlanmıştır. Son bir yıl içerisinde 4,1 milyon hektar orman alanının tescili yapılarak tapusu alınmış ve bugüne kadar kadastrosu tamamlanan toplam 18 milyon 750 bin hektar orman alanının 2012 yılı itibarıyla yaklaşık 16 milyon 250 bin hektarının tapuya tescili sağlanmıştır. Geriye kalan yaklaşık 2 milyon 500 bin hektar alanın tesciline yönelik çalışmalar ise devam etmektedir. Devletimizin ve halkımızın büyük problemlerinden olan 2/B Yasası’nın çıkartılması ise her türlü takdirin üzerindedir. Son yıllarda yapılan önemli değişimlerden bir diğeri de şehirlerimizin yakınlarındaki ormanların, kent halkının rekreasyon ihtiyaçlarını karşılamak üzere kent ormanları olarak düzenlenmesidir. Ormanlarımızın korunması ve işletilmesinde sıkı iş birliği içinde olacağımız kesim, kuşkusuz orman köylülerimizdir. Orman köylümüzün orman kaynaklarından en üst seviyede faydalandırılması ve gelir seviyelerinin arttırılması çalışmalarına devam edilmektedir. Bu yıl içinde orman köylüsüne üretim faaliyetleri, kanuni haklar, indirimli satışlar, diğer faaliyetlerle birlikte toplam 1 milyar 279 milyon TL katkı sağlanmıştır. Ayrıca, 2013 yılında 20 binden fazla orman köylüsü ailesine 105 milyon TL ferdi kredi desteğinin yapılabilmesi hususu bütçeye konulmuştur. Önümüzdeki dönem orman köylüsüne verilen destek ve katkılar daha da büyüyerek devam edecektir. Değerli milletvekilleri, ormanlarımızın korunması ve geliştirilmesi yönünde yapılan bu çalışmaları takdirle karşılıyor, orman teşkilatının ağaçlandırmada çalışan işçilerinden yangın erlerine, orman teşkilatının il ve ilçe müdürlüklerinden genel müdürlüğe kadar emeği geçen herkesi kutluyorum. Orman Genel Müdürlüğünün 2013 yılı bütçesinin hayırlı olmasını diliyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Elâzığ Milletvekili Sayın Faruk Septioğlu.
Teşekkür ediyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğümüzün bütçesi üzerinde grubumuz adına söz almış bulunmaktayım, bu vesileyle Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Konuşmama başlarken 2013 bütçesinin hazırlanmasında emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugüne kadar AK PARTİ iktidarının yaptıklarını anlatırken asla bundan önceki iktidarlarla mukayese etmeyecek, sadece iktidarımızın bugüne kadar yaptıklarını anlatarak iktidarımızın gücünü ve yaptıklarının büyüklüğünü bir kez daha gözler önüne sereceğim. İktidara geldiğimiz günden itibaren tüm diğer kurumlarda olduğu gibi DSİ’de de büyük atılımlar gerçekleştirdik. Daha iki gün önce Sayın Başbakanımızın katılımıyla 112 dev eser hizmete açılmış olup, hizmete açılan bu tesisler sayesinde 2 milyon 345 bin dekar tarım arazisi suya kavuşturulmuş ve 2.581 megavat kurulu güçle yılda 8 milyar 393 milyon kilovatsaat hidroelektrik üretimi sağlanmıştır. DSİ, 2003-2012 yılları arasında, 206 tane baraj, 24 gölet, 179 sulama tesisi, 49 şehir içme suyu, 643 taşkın koruma tesisi ve diğer ulaşım ve hizmet binalarıyla birlikte toplam 1.128 tesisin açılışını yapmıştır. DSİ Genel Müdürlüğünün 2013 yılında ise büyük su projeleri kapsamında 12 adet baraj, 39 adet sulama, 8 adet büyük taşkın, 15 adet içme suyu ve 5 adet atık su arıtma tesisi olarak toplam 79 tesisin tamamlanması, ayrıca küçük su işleri kapsamında 439 adet taşkın ve taşkın rüsubat kontrol tesisleri, yer üstü suyu sulamaları ile gölet ve gölet sulamalarının tamamlanması hedef alınmıştır. Devlet Su İşlerinin önemini kavrayan bir hükûmet olarak biz, 2002’de 1 milyon 380 bin TL olan Devlet Su İşleri bütçesini 2013 yılında 8 milyon 873 bin TL’ye çıkardık. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; “Durmak yok, yola devam.” ilkesiyle hareket eden AK PARTİ iktidarı hem halkımızın su ihtiyacını karşılamış hem de ülke toprağını, bu amaçla yapılan tesislerle 11 milyon dekar araziyi suya kavuşturmuştur. İstanbul hariç, 34 milyon vatandaşımız için ilave su verildi. 3.622 susuz köy ve bağlantısında şebekeli içme suyu tesisi yapıldı. 33.497’sinin de içme suyu tesisini yeniledik. Hidroelektrik enerjisinde büyük bir hamle yaptık, 28 milyar kilovatsaatten 69 milyar kilovatsaate yükselttik. Ayrıca, 225 bin hektar alanı taşkından koruduk. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; seçim bölgem olan Elâzığ’da DSİ tarafından yapılan bazı icraatları da sizlerle paylaşmak istiyorum. Elâzığ’da 2003-2012 yılları arasında 1 adet sulama, 3 adet gölet ve sulaması, 25 adet taşkın ve taşkın rüsubat işi yapılmış, bu sürede 94 milyon 767 bin liralık yatırım yapılmıştır. 2013 yılı içinde ise büyük su projesi kapsamında Kuzova Pompaj Sulaması ile küçük su kapsamında Kapıaçmaz Göleti’nin tamamlanması hedeflenmiştir. Yine, proje aşaması tamamlanan Kanatlı Barajı ihalesinin de bu yıl içinde yapılması planlanmıştır.
Teşekkür ederim Sayın Septioğlu.
…hedef 2023’e adım adım yaklaşıyoruz.
Allah bereket versin, sayı çok, ne yapalım.
O da doğru. Evet, Burdur Milletvekili Sayın Hasan Hami Yıldırım. Buyurun.
DSİ Genel Müdürlüğü, ülkemizde içme suyu havzalarının korunması ve genel olarak su kaynaklarının geliştirilmesinden sorumlu en etkin yatırımcı kuruluştur. Tarımdan enerjiye, havza korumadan arazi toplulaştırmaya kadar pek çok sektör ve alanda faaliyet göstermektedir. Tarımsal sulama, içme, kullanma ve sanayi suyu temini, hidroelektrik enerji üretimi ve taşkın koruma amacıyla 2012 yılı başı itibarıyla 272 baraj ve 461 gölet inşa edilerek işletmeye açılmıştır. Bunlara 2012 yılında 16 baraj ve 14 gölet daha eklenmiştir. Hâlen 158 barajın inşaatı ise devam etmektedir. Türkiye yüz ölçümünün yaklaşık yüzde 11’i, 8,5 milyon hektarı ekonomik olarak sulanabilir arazilerden oluşmakta, bunun ise yüzde 66’sı 2012 yılı başı itibarıyla sulamaya açılmış bulunmaktadır. 2012 yılında başlanmış bulunan Gölsu Projesi kapsamında 2014 yılına kadar yapılacak göletlerle 426 bin hektar daha arazinin suya kavuşturulması planlanmıştır. 2012 yılı sonu itibarıyla işletmeye açılan 367 adet HES projesinin toplam kurulu gücü 19.500 megavat olup yıllık elektrik üretim kapasitesi potansiyelimizin yüzde 42’sini oluşturmaktadır. Toplam hidrolik enerji potansiyelimizin tamamının çevresel ve sosyal hususlar da dikkate alınarak 2023 yılına kadar değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Şehirlerin uzun dönemli içme-kullanma ve sanayi suyu ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik 2012 yılı sonu itibariyle toplam 3,6 milyar metreküp su sağlanmıştır. İnşaatı devam eden, planlama ve kesin proje safhasında olan projeler tamamlandığında yılda toplam 3 milyar metreküp ilave su temin edilmiş olacaktır. DSİ, 2007 yılından itibaren atık su toplama ve arıtma tesislerinin yapım görevini de üstlenmiştir. Hâlen, Tekirdağ, Çorum, Yozgat, Trabzon gibi illerimizde 6 ayrı baraj havzasında atık su toplama ve arıtma tesisleri, proje ve inşaatları devam etmektedir. Saygıdeğer milletvekilleri, Burdur ilimizde de DSİ tarafından başarılı projeler gerçekleştirilmiştir. İşletmeye alınan Karamanlı, Karataş, Kozağacı, Gölhisar, Bademli, Çavdır, Belkaya ve Bucak sulama projeleri başta olmak üzere büyük küçük pek çok projenin uygulanmasıyla toplam 42.300 hektar alan suya kavuşturulmuştur. İlimizde hidrolik enerji alanında Bucak Kızıllı, Bucak Elsazı Regülatörü ve HES, Gölhisar Yapraklı ve Çavdır Geriz Regülatörü ve HES projelerinin master planlama çalışmaları tamamlanmıştır. 2003-2012 yılları arasında 3 baraj, 4 sulama, 3 gölet ve sulaması ve 30 adet taşkın ve taşkın rüsubat kontrolü işi tamamlanmıştır. 14 sulama ve 11 gölet çalışması devam etmektedir. Bu dönemde DSİ’ce 2012 yılı fiyatlarıyla Burdur ilimize 224 milyon 500 bin TL’lik yatırım yapılmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; AK PARTİ hükûmetlerinin her alanda gösterdiği büyük başarıları burada da bütün açıklığıyla görmekteyiz. AK PARTİ vizyonunun 2023 ve 2071 hedeflerinin gerçekleştirilmesinde hiç kuşkusuz DSİ’nin büyük katkıları olacaktır. Bu duygu ve düşüncelerle, DSİ Genel Müdürlüğümüz ve Bakanlığımızı, başarılı çalışmalarından dolayı kutluyor, 2013 yılı bütçesinin milletimize hayırlı olmasını diliyor, saygılar sunuyorum.
Hatay milletvekili Sayın Mehmet Öntürk...
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü bütçesi üzerinde konuşmak üzere söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, yaptığı görev ve üstlendiği fonksiyonlar sebebiyle önemli kurumlarımızdan bir tanesidir. Yaşamı daha kaliteli kılmak, üretimin doğal nedenlerden kaynaklanan zararının en aza indirilebilmesine yardımcı olmak adına önemli bir görev üstlenmiştir. Meteoroloji başta ulaştırma, tarım, millî savunma olmak üzere şehircilik, sağlık, turizm, enerji, ormancılık ve çevre gibi çok farklı sektörlere hizmet vermekte; dolayısıyla, millî ekonomiye ve ülke savunmasına büyük faydalar sağlamaktadır. Meteoroloji Genel Müdürlüğü, meteorolojik ürün ve hizmetlerin temeli olan gözlemlerin yapılması için ülke geneline yayılmış farklı tip ve özelliklerde sistemlerden oluşan bir gözlem ağını işletmektedir. Bu gözlem ağında 657’si otomatik, 56’sı hava, 42’si deniz olmak üzere toplam 755 otomatik meteorolojik gözlem istasyonu, 10 meteoroloji radarı, 8 yüksek atmosfer gözlem istasyonu bulunmaktadır. Bu gözlem istasyonlarının yanı sıra, ileri teknoloji ürünü olan ve meteorolojik ürün ve hizmetlerin hazırlanmasına büyük katkı sağlayan erken uyarılar ve hava tahmin modellerinin çalıştığı yüksek performanslı süper bilgisayar sistemleri, on dakikada bir bulutluluk, yağış, sıcaklık, kar örtüsü, bitki örtüsü, orman yangınları, deniz durum ve toz miktarı gibi veriler elde edilen uydu, yer alıcı sistemleri, Ekonomik İşbirliği Teşkilatı ülkelerine de bölgesel hizmet veren kalibrasyon merkeziyle hizmetlerin en üst seviyede verilmesine devam edilmektedir. Değerli arkadaşlar, güvenli uçuş için havacılık sektörünün ihtiyaç duyduğu meteorolojik desteğin sağlanması gayesiyle 65 havaalanında yirmi dört saat kesintisiz hizmet verilmektedir. Denizlere yönelik hizmet konusunda da önemli bir atılım yapan Meteoroloji Genel Müdürlüğü, 2012 yılında hizmete alınan 40 adet deniz otomatik gözetleme istasyonuyla deniz gözlemeleri konusunda önemli bir boşluğu doldurmuştur. Cebelitarık Boğazı’ndan Hazar Denizi’ne kadar günde 2 kez yapılan beş günlük hava ve radar, hava ve deniz tahminleri Piri Reis Denizcilik Sayfalarından tüm bölge denizcilerine ulaştırılmaktadır. Marina tahmin sistemiyle denizcilere ve turizmcilere üç saat aralıklarla hava tahminleri sunulmaktadır. Ülkemizin orman varlığını tehdit eden orman yangınlarına karşı Orman Genel Müdürlüğüyle iş birliği yaparak, geliştirdiği meteorolojik erken uyarı sistemiyle orman yangını riski alanlarını belirlemekte ve ilgili kurum ve kuruluşlar uyarılarak gerekli tedbirler önceden alınmaktadır. Meteoroloji Genel Müdürlüğü ülkemizin enerji konusunda dışa bağımlılığının azaltılması ve yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımı konusunda yapılan çalışmalarda da aktif olarak görev almaktadır. Ölçüm istasyonlarının kurulumlarını ve ölçüm verilerini kontrol eden MGM’ye bugüne kadar 543 güneş ve 23 rüzgâr istasyonu kurulumu için başvuru yapılmıştır. MGM Doğu Akdeniz Bölgesel iklim merkezi olarak bölge ülkelerine iklim tahmini konusunda destek vermektedir. Meteoroloji Genel Müdürlüğünün hizmet sunduğu önemli sektörlerden biri de tarım sektörüdür. Bilinçli üreticilerimiz için olmazsa olmazlar arasındadır. Zirai don olaylarının önceden bilinmesi, üretilecek ürünler için meteorolojik şartlara göre en uygun ekim ve hasat zamanlarının bilinmesi, kuraklık ve yağış analizlerine ulaşabilmesi ziraat için çok önemlidir. Son yıllarda küresel ısınmanın etkisiyle artan zamansız yağışlar ve kuraklıklar için de tedbirler alınması gerekmektedir. Daha iki gün önce Sayın Başbakanımızın açılışını yaptığı 16 milyar TL’ye mal olan 112 tesisin içerisinde baraj, içme suyu, sulama, taşkın koruma, meteorolojik gözlem istasyonları yatırımları hizmete açılmıştır. Yine seçim bölgem olan Hatay’da da bu konuda ciddi çalışmalar yapılmaktadır. Reyhanlı Barajı inşallah 2015 yılında, Karaçay Barajı 2014 yılında hizmete girecektir ve Tahtaköprü Barajı’nın da yükseltilmesinin 2013 yılı başında ihalesi yapılması planlanmaktadır. Bu tedbirlerle hem taşkınlardan hem de kuraklık nedeniyle sulanamayan alanlar sulanarak ekonomiye katkılar sağlayacaktır. Tüm bu tedbirlere rağmen, üreticilerimizin, sigorta bedelinin yarısının Tarım Bakanlığı tarafından karşılanan TARSİM’den çiftçilerimizin mutlaka ürünlerine sigorta yaptırarak yararlanmaları ve tedbir almaları gerekmektedir. Bu duygu ve düşüncelerle 2013 yılı bütçemizin hayırlara vesile olmasını temenni ediyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Konya Milletvekili Sayın Gülay Samancı…
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 Türkiye Su Enstitüsü bütçesi hakkında grubum adına söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi saygılarımla selamlıyorum. Yaşam ve medeniyetin temeli, insan ve diğer canlılar için yaşamsal bir doğal kaynak olan su, tarih boyunca stratejik bir madde olmuş; hepimizin çok iyi bildiği gibi, doğal kaynak olan su, sonsuz da değildir. Tüm dünya iklim değişikliği, çölleşme, biyolojik çeşitlilik kaybı, hava kirliliği, su kirliliği, taşkın sel felaketleri ile boğuşmanın yanı sıra, kaynaklara ulaşımdaki eşitsizlik ve buna bağlı yoksullukla da mücadele etmektedir. Su ile ilgili mevcut sorunların ortadan kaldırılması için su yatırımlarına ağırlık verilmesi, içme ve kullanma suyuyla ilgili altyapı çalışmalarının artırılması gerekmiş ve bundan hareketle AK PARTİ iktidarımız döneminde sulama, atık suyun arıtılması ve içme suyu tesislerine ilişkin uzun vadeli planlamalar yapılmıştır. En fazla suyun tarımda harcandığı bilgisinden hareketle, damlama sulama gibi modern sulama teknikleri hayata geçirilerek artık daha az suyla daha fazla alan sulanmakta, nehir ve göllerin su kalitesi belirli aralıklarla ölçülmektedir. Suyun bol olduğu alanlardan suya ihtiyaç duyulan alanlara iletilmesi için en son teknolojiler seferber edilmiş, yapılan yatırımlardan verimli neticeler alınmıştır. Bu kapsamda dev yatırımlar yapılmış, onlardan birisi de Konya Ovası’nı sulu tarıma kavuşturacak önemli projeler arasında yer alan ve yıllardır beklenen KOP projesidir. Bu bağlamda, KOP projesi kapsamında, Mavi Tünel ile Göksu havzasından Konya kapalı havzasına yılda 414 milyon metreküp su -Mavi Tünel’e- Konya Ovası’na akıtılacaktır. KOP projesiyle Konya Ovası suya doyacaktır. Böylece, Konya Ovası’nın suya hasreti bitecek, büyük bir rüya AK PARTİ Hükûmetimiz ile gerçekleşmiş olacaktır. Mavi Tünel’in açılışını 16 Aralık 2012 tarihinde Sayın Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın katılımıyla Konya’mızda gerçekleştireceğiz. Değerli milletvekilleri, artan nüfus ve su ihtiyacına karşın, kullanılabilir su kaynaklarının yeterli olmaması, çevre kirliliği ve iklim değişikliği gibi nedenlerle suyun azalması veya kalitenin bozulması, su sorununu tüm dünyanın en önemli gündemi hâline getirmiştir. Bu kapsamda, suyla ilgili geleceğe yönelik yapılacak çalışmaların yönlendirilmesi, ülkemizin kısa ve uzun dönemli su yönetimi stratejisinin geliştirilmesi, suyla ilgili görev yapmakta olan kurum ve kuruluşlar arasında eş güdümün sağlanması, küresel su meselesinin çözülmesi yönünde stratejiler üretilmesi için gerekli imkân ve araçların geliştirilmesi amacıyla 2 Kasım 2011’de Resmî Gazete’de yayımlanan 658 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile özel bütçeli Türkiye Su Enstitüsü kurulmuştur. Çok yakın tarihte kurulan, kısaca “SUEN” olarak adlandırdığımız İstanbul merkezli kurumun çalışmaları oldukça önemlidir. Kurumun on üç ayda yapmış olduğu çalışmalara bakacak olursak Türkiye Su Enstitüsünün ev sahipliğinde uluslararası konferans ekim ayında İstanbul’da gerçekleştirildi. Bu konferansta, sınır aşan havzalarda su yönetimi geliştirilmesi, iklim değişikliğine uyum, nehir ıslahı ve su ekosisteminin korunması konuları masaya yatırıldı. Çalışmaları ile örnek olan SUEN, aynı zamanda, tüm dünyada da eğitim vermeye devam etmektedir. Azerbaycan ve Irak’ta içme suyu ve atık su ile ilgili konularda eğitim verildi. SUEN, Ergene havzasında 12 adet, atık su arıtma tesislerinin projelendirme çalışmalarını gerçekleştirmiş, Ceylânpınar bölgesinde yer altı suyu akışı ve kalitesiyle ilgili çalışmalar yapmaktadır. Değerli milletvekilleri, topluma, suyun toplum ve canlı hayatındaki yerini ve önemini kavratmak, suyun en verimli şekilde ve tasarrufa riayet edilerek kullanılması bilincini geliştirmek bizim en temel görevlerimiz arasındadır. Ülkemiz için olduğu kadar, dünya üzerinde adil su kullanımı bilincini geliştirmek amacıyla her düzeyde en etkili kararların alınması da dâhil olmak üzere, su varlığının korunması, geliştirilmesi, planlamaları, su seviyesi kullanımı, yönetimi için, yaşam kaynaklarının küresel sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla çalışmalarını etkin bir şekilde yürüten Türkiye Su Enstitüsünün 2013 yılı bütçesinin ülkemiz için hayırlı olmasını diler, yüce Meclisi saygılarımla selamlarım.
Birleşime on beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 40’ıncı Birleşiminin Yedinci Oturumunu açıyorum. 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. 8’inci tur görüşmelerinde şimdi söz sırası şahıslarda.
Sayın Başkanım, Başkanlık Divanında pozitif ayrımcılık istiyoruz.
Yaşasın kötülük.
Hayır, hayır, anladı.
Sayın Başkanım, vatandaş anlamayacak şimdi.
Başkanım, yanlış anlarlar bunu.
“Yaşasın kötülük.” derken; 3 hanım ve müdire hanım da hanım, 4 hanımız.
Adamlar azınlığa düştü. (Gülüşmeler) O nedenle “Yaşasın kötülük.” dedim. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Evet, şahıslarda sıra. Lehte, İstanbul Milletvekili Sayın Ahmet Berat Çonkar. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Sayın Aydın, grubunuz formda.
Evet, sayenizde Sayın Başkanım, siz de formunuzdasınız.
Sağ olun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bütçe görüşmelerinin 8’inci turunda şahsım adına lehte söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Konuşmamın başında dünya ekonomisiyle ilgili bazı tespitlerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. 2008 yılında ortaya çıkan ve ağırlıklı olarak Batılı gelişmiş ülkeleri sarsan finansal kriz, geldiğimiz nokta itibarıyla tüm ülkeleri olumsuz olarak etkileyen küresel bir ekonomik durgunluk hâlini almıştır. Beş yıldır yaşadığımız bu sürecin siyasal ve toplumsal etkileri pek çok ülkede oldukça ağır olmuş, bunun neticesinde mevcut iktisadi, siyasi sistemin sıhhati ciddi ölçüde sorgulanır hâle gelmiştir. Finansal sistemdeki denetimsizlik, aşırı kâr hırsı ve kontrolsüz borçlanma araçları sebebiyle ortaya çıkan muazzam zararlar kamunun bütçe kaynakları kullanılarak, karşılıksız para basılarak ve de kamu borçları artırılarak büyük ölçüde toplumların alt ve orta sınıflarının üzerine yıkılmıştır. Özellikle Batı’da uygulanan aşırı liberal ekonomi politikalarının, sermayeyi kontrol eden dev şirketlerin menfaatleri ön planda tutularak şekillendirilen ekonomik tedbir paketlerinin geniş toplum kesimlerine maliyeti çok ağır olmuş ve birçok ülkede siyasi bunalımlar baş göstermiştir. Küresel ölçekte bu sorunlar yaşanırken, ülkemizde siyasi istikrarın sağlanması ve demokratik standartların iyileşmesine paralel olarak makroekonomik dengeler daha düzelmiş ve Türkiye ekonomisi dünyada ilgi odağı hâline gelmiştir. Hükûmetimizin mali disiplinin sağlanması ve sürdürülmesinde, kamu borçlarının yönetiminde, ekonomik büyümenin devamında, dış ticaretin ve turizmin gelişmesinde, sosyal politikaların uygulanmasında ve istihdam artışında sağladığı başarılar dünya ülkelerince ilgiyle takip edilmektedir. Ülkemize giren dış yatırımların artışı, finansal sistemimizin sorunsuz çalışması, döviz kurlarında istikrarın sağlanması, borçlanma faizindeki düşüşler Türkiye’yi krizdeki ülkelerden ayrıştıran diğer önemli unsurlardır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ülkemizin ekonomide geldiği noktayı değerlendirmek açısından bazı rakam ve gelişmeleri sizlerle paylaşmak istiyorum. İktidarı devraldığımızda IMF’ye olan borcumuz 23,5 milyar dolardı. Şimdi, biz, bu borcu sıfırlama noktasındayız. IMF’yle yeni anlaşma yapmadığımız gibi IMF’ye kredi veren ülke konumundayız. Ekonomimiz son dokuz yılda ortalama yüzde 5,3 büyüdü. 2011’de yüzde 8,5 büyüme hızıyla Avrupa’da en hızlı büyüyen ülke olduk. Yabancı sermaye yatırımları konusunda da önemli yol katettik. 2003 yılından bu yana ülkemize 120 milyar dolar doğrudan yabancı yatırım girişi oldu. Ekonomimizin lokomotifi olan ihracatta da rekorlar kırmaya devam ediyoruz. Otuz iki aydan beri devamlı artan ihracatımız bugün itibarıyla 151,5 milyar dolara ulaşarak hedeflerimizin üzerinde gerçekleşiyor. Yüzde 13,4 ihracat artışı ile dünyada ihracatını en çok artıran 3’üncü ülkeyiz. Cari açıkta da olumlu gelişmeler var. 2011’in ilk dokuz ayında 60,6 milyar dolar olan cari açığımız bu yılın ilk dokuz ayında yüzde 35 azalarak 39,3 milyar dolara geriledi. Bu gerileme büyük ölçüde ihracat artışından kaynaklanıyor. 2009 Şubat döneminde yüzde 16,1’lerde olan işsizlik, ekonomideki hızlı toparlanma ve üretim artışı sonucunda 2012 Ağustos itibarıyla yüzde 8,8’e geriledi. İşsizlik oranında 14 AB üyesi ülkeden daha iyi konumdayız. Enflasyon yüzde 6,3 ile düşük bir seviyede seyrederken faizlerdeki düşüş eğilimi de devam ediyor. Bütçedeki faiz harcamalarına baktığımızda, 2002 yılında reel faiz oranları yüzde 25,4; faiz giderlerinin vergi gelirlerine oranı ise yüzde 85,7 seviyesindeydi. Mali disiplinimiz ve başarılı ekonomi yönetimimiz sayesinde bugün, reel faiz sıfırlanırken faiz giderlerinin vergi gelirlerine oranı yüzde 17,6’ya düşmüş durumda. Daha önce faize giden vergi gelirlerimiz şimdi eğitime, sağlığa, ulaşıma, altyapıya, millî savunmamıza, AR-GE’ye ve sosyal yardımlara gidiyor. Değerli milletvekilleri, hep birlikte daha çok çalışarak, muhalefet partilerimizin yapıcı olan eleştiri ve katkılarından da istifade ederek, ülkemizin ihtiyacı olan önemli yapısal reformları da gerçekleştirerek Türkiye’mizi 2023 yılında dünyanın en saygın ve güçlü ülkelerinden biri hâline getirme hedefimizde başarıya ulaşacağımıza olan inancımla bütçenin hayırlı olmasını diliyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Ekonomi Bakanı Sayın Mehmet Zafer Çağlayan. [[AK PARTİ sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar]] Buyurun.
Sayın Başkanım, saygıdeğer milletvekilleri; öncelikle yüce heyeti saygıyla selamlıyor, Ekonomi Bakanlığı bütçemizin ve diğer tüm bütçelerin, 2013 bütçelerinin ülkemize, milletimize hayırlar getirmesini Yüce Allah’tan niyaz ediyorum. Ve yine, hemen konuşmamın başında, başta siz Saygıdeğer Değerli Başkanım olmak üzere -birkaç gün evvel geçirmiş olduğum rahatsızlık sonucunda bana bir operasyon yapılmıştı, bundan dolayı- geçmiş olsun dileklerini ileten herkese gönül dolusu teşekkürlerimi, şükranlarımı iletiyor ve Allah hepimize sağlık, sıhhat, afiyet versin diyorum. Değerli Başkanım, saygıdeğer milletvekilleri; öncelikle bugün burada Bakanlığımla ilgili konuşma yapan herkese teşekkür ediyorum. Her zaman olduğu gibi, yapılan eleştirileri, yapıcı eleştirileri, bir kere Bakanlık olarak ve Bakan olarak en iyi şekilde değerlendireceğimizi ve bunlarla kendimize bir yön vereceğimizi bilhassa ifade ederek konuşmama başlamak istiyorum. Biliyorsunuz, Plan ve Bütçe Komisyonunda da yapmış olduğumuz komisyon toplantısında zaman darlığı dolayısıyla sorularına cevap veremediğim tüm milletvekillerimizin sorularının tüm cevaplarını -zaten buraya gelmeden, bütçe öncesinde- büyük bir kitapçık hâlinde gönderdim. Zannediyorum ki sayın vekillerimiz sordukları soruların cevaplarını da büyük oranda almışlardır. Evet, öncelikle, konuşulan birkaç konu üzerinde, ben bilhassa zihinlerdeki karışıklığı gidermek adına birkaç konuyu dikkatlerinize sunmak istiyorum. Şu anda dünyanın içinden geçmiş olduğu durum, bilhassa gelişmiş olan ekonomilerin, gelişmekte olan ülkelerin ve en az gelişmiş ülkelerin bu ekonomik performanstan zaman zaman etkilendikleri durum ve gerek Türkiye’de gerek dünya ekonomisinde yaşanan büyüme gelişmeleri milletvekillerimiz tarafından çeşitli zaviyelerde çeşitli bakış açılarıyla değerlendirildi. Ancak şunu çok net ifade etmek istiyorum ki ortada duran rakamları herhangi bir şekilde değiştirmek, onlara müdahil olmak mümkün değil. Türkiye, 2003-2011 arasında yıllık ortalama yüzde 5,25 büyüme başarısını göstermiş olan bir ülkedir ve bilhassa bu büyümenin son çeyrekler itibarıyla artık ihracat odaklı bir büyüme performansı göstermesi, Türk sanayisinin, Türk ekonomisinin bilhassa uluslararası alanda göstermiş olduğu başarısının en önemli, en nitelikli detayıdır. Bu noktada, sizleri rakamlara boğmayacağım. Hangi ülkelerin ekonomik büyümelerinin ne olduğunu, bugün, bilhassa Maastricht Kriterleri’ni ciddi anlamda uygulamaya çalışan ama Maastricht Kriterleri’nde, uygulamış olduğu kriterlere bu kriterleri koyanların dahi uyamadığı, uyum gösteremediği bir ortamda ben sizleri rakamlarla, gecenin bu saatinde boğmak istemiyorum. Ancak şunu çok net ifade etmek istiyorum ki Türkiye bir taraftan, ekonomik gelişmesi büyürken bir taraftan kişi başına geliri artan ve diğer taraftan dünya ekonomisinde önemli özelliklere sahip olan bir yeri kaplamakta ve her geçen gün bu başarısı devam etmektedir. Size, siyaseten değil, eski bir sanayici olarak, bu ülkenin bir ferdi olmaktan şeref duyan, onur duyan bir arkadaşınız olarak biz geçmişte birçok ülkenin büyüme masallarıyla, ekonomik gelişme başarı öyküleriyle büyüdük. Hatırlayın, bize geçmişte Güney Kore’nin başarı hikâyeleri anlatıldı. Almanya’nın, 1945’teki, İkinci Dünya Savaşından sonra yerle bir olmuş Almanya’nın başarı hikâyeleri anlatıldı. Bize, biraz evvel ifade ettiğim gibi, birçok ülkenin gelmiş geçmiş başarı öyküleri anlatıldı. Ancak bizim kendi alanımızda, ülkede, kendi ülkemizde ekonomik anlamda bir başarı hikâyemiz yoktu. Şükürler olsun, hakikaten şükrederek söylüyorum ki artık Türkiye’nin de bir başarı hikâyesi var ve 2008’de bir küresel krizin ardından ortaya çıkmış olan, Sayın Başbakanımızın ifade ettiği gibi, bir küresel krizin teğet geçmesinin daha ötesinde önemli başarı elde etmiş olan bir Türkiye var.
Cumhuriyet bir başarı hikâyesidir Sayın Bakanım. Cumhuriyetin kuruluşu, Büyük Önderimizin devrimleri başarı hikâyesidir. Lütfen, o dönemlere de bir teşekkür edin.
Arkadaşlar, muhalefet yapabilirsiniz, memnuniyetle. Yapacağız birbirimize, iktidarız, muhalefetiz. Bu, eşyanın tabiatına aykırı değil ama lütfen Türkiye’yle ilgili, muhalefet yapmak adına, Türkiye’nin elde etmiş olduğu başarıları kötü göstermekten çekinelim ve bu noktada, Türkiye şükürler olsun, dünyanın neresine giderseniz gidin artık ekonomik anlamda bir başarı hikâyesine sahip olmuş olan bir ülke ve ben de bu ülkenin Ekonomi Bakanıyım, şeref duyuyorum bundan. (AK PARTİ sıralarından alkışlar). Şimdi, bu, IMF yardımı almaksızın ve herhangi bir şekilde bankacılık sistemine müdahil olmaksızın bir taraftan ekonomik olarak büyüyeceksiniz, bir taraftan gelişeceksiniz ve bir taraftan da bugün işsizliği azaltacaksınız. Değerli arkadaşlarım, evet, bugün, muhalefet olmanın zorluğunu çok kez anlayışla karşılıyorum. Hakikaten, muhalefet olmak zor. Neyi eleştireceksiniz? Büyümeyi eleştiremezsiniz, ihracatın artışını eleştiremezsiniz, işsizliğin düşüşünü eleştiremezsiniz. Böyle bir ortamda muhalefet yapmanın zorluğunu anlayarak ve bu anlayışla ben sizlere hitap etmeye çalışıyorum. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Ve diyorum ki, bakın bugün Türkiye, dünyanın bütün ülkeleri tarafından -dünyanın her tarafına giden bir arkadaşınız olarak, seyahati seven biri olmamakla beraber işi gereği giden bir arkadaşınız olarak- ve dünyadan ülkemize gelen tüm ülkelerin temsilcileri bize şu anda Türkiye’nin son yıllardaki başarısından bahsediyor. Yeterli mi? Elbette ki değil. Bakın, geçenlerde bir konuşma yaptım ve o konuşmamın üzerine ana muhalefet partisinin değerli sayın genel başkanı da benim görüşlerimi ifade ettiler ancak cümlenin sadece ilk kısmını okuyup ikinci kısmını okumadılar. Evet, ben dedim ki: Bizim 2023 hedeflerimiz son derece önemli. Allah’ımıza şükürler olsun, on gün sonrasını göremediğimiz günlerden, bugün Avrupa’nın birçok ülkesinin on ay sonra ne olacağını bilemediği bir ortamda Türk olarak biz on bir yıl sonrasıyla ilgili bir program geliştirdik ve 2023’te 500 milyar dolar mal ihracatı, 2023’te 2 trilyon dolarlık bir gayrisafi yurt içi hasılası ve kişi başına 25 bin dolar olan, 84 milyonluk nüfusu olan bir Türkiye’yi şu anda kurguladık ve bunlara giderken de mevcut sistemle, mevcut yapıyla bu başarıyı elde edemeyeceğimizi ifade ettim. Bakın, tekrar bu kürsüden söylüyorum, kayıtlara geçsin diye söylüyorum.
Doğrusu bu zaten Sayın Bakan.
Evet, Türkiye bu sanayi anlayışıyla, sanayicinin bu zihniyetiyle ve bugünkü bizim üretim yapımızla 2023’ü yakalayamaz ancak “Yakalayamaz.” derken, arkasından da nasıl yakalayacağımızı ifade ettim ve dedim ki: Türkiye bir makas değişikliğine gelmiştir. Artık sanayici bir zihinsel değişim ve dönüşüme girmiştir çünkü Türkiye geçmişteki hatalı politikalardan, hatalı teşvik politikalarından -yıllar önce benim de bir sanayici olarak isyan etmiş olduğum- hatalı politikalardan dolayı maalesef bugün bu noktaya gelmiştir. İthalat, ihracattan bahsediyorsunuz; hatta bazı arkadaşlarımız “Efendim 100 dolar ihracat yapmak için 80 dolar ithalat yapmak gerekir.” diye bir rakam söylüyor. Arkadaşlar, böyle bir rakamı nereden çıkartıyorsunuz, nasıl çıkartıyorsunuz anlamakta zorlanıyorum. Bakın, ben size doğrusunu söyleyeyim, hakikaten bu konuda öğrenmek isteyen varsa öğrensin. Bugün Türkiye, geçmişteki hatalı sanayi politikalarından dolayı, bir sanayi stratejisi olmadığı için, bir sanayi envanteri olmadığı için ve teşvik sistemi bunlar üzerine konulmadığı için, bugün ülkemizde 100 dolarlık üretim yapmak için 43 dolar, sanayici ithalat yapmak zorunda. Eğer rakamsa rakam, bakın bu. Ha, ne yapacaksınız Hükûmet olarak? Şimdi, yapmak istediğimiz şu: Bakın, sanayi envanterini yaptık, GİTES’i gerçekleştirdik -Girdi Tedarik Stratejisi’ni- ve hemen arkasından yeni bir teşvik sistemi getirdik ve yeni teşvik sistemimize olmazsa olmaz 2 şart koyduk: Yüksek katma değer, yüksek teknoloji. Artık öyle “Her ne olursan ol, yeter ki gel.” anlayışından çıktık ve ülkemizde gerek üretimde gerek ihracatta, birim katma değeri daha fazla olan, daha fazla, yüksek fiyatta satılacak olan ürünlerin yatırım ve üretimini destekler bir anlayışa girdik. AR-GE konusunda, inovasyon konusunda önemli destekler getirdik. Şimdi, sanayicimizi bu kulvara sokmak zorundayız. Ben sanayicinin reflekslerini yirmi yedi yıl sanayicilik yapmış biri olarak yaşadım ve bu noktada, yeni teşvik sistemimizde, ümit ediyoruz ki 2023’ü bu yol haritasıyla beraber artık yapacağız. Bunu yapmak için sadece bunlar değil, lojistik imkânlarımızı değiştireceğiz. Bugünkü enerji kapasitemizi ikiye çıkartacağız, bugünkü ulaştırma kapasitemizi en az ikiye çıkartacağız ve bunları yaparken de Türkiye’nin bir taraftan iş gücü arzının kalitesini de artırma noktasında önemli çalışmalar yapacağız. Tüm bunları yaparken şükürler olsun ki Türkiye bugün işsizlik oranlarında -ne kadar beğenirsiniz ne kadar beğenmezsiniz bilmiyorum ama- yüzde 8,8 rakamını ben bugünkü şartlarda fazlasıyla takdir ediyorum ve yüzde 8,8 bugün 14 AB ülkesinin -bakın, 14 AB ülkesinin- hatta bunlar içinde 8 euro ülkesinin işsizlik ortalamasından daha düşük bir rakamdır ve Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ilk defa 25,5 milyon insan istihdam edilmiştir. Tekrar ifade ediyorum: Yeter mi? Yetmez. Elbette katetmemiz gereken çok mesafe var, gitmemiz gereken çok mesafe var ancak bunun kilometre taşlarını tek tek üzerlerine koyuyoruz. Diğer taraftan, Türkiye bu küresel krizden neden bir darbe almadan çıktı? Bir kısım arkadaşlarım eleştirdiler, dediler ki: “Efendim, Türkiye’nin borçları falan yüksek.” Arkadaşlar, Türkiye’nin iç ve dış borcunu topluyoruz, gayrisafi yurt içi hasılamıza bölüyoruz, geçen sene itibarıyla yüzde 39,4; bu sene itibarıyla yüzde 36.
Kamu ama, sadece kamu…
Bakın, kamudan bahsediyorum.
Özel sektörün borcu ne oldu?
Şimdi, Sevgili Sarı, bakın, şunu ifade edeyim arkadaşlar: Şimdi, siz, özel sektörün borcunu getirip kamuya yazıyorsunuz. Şimdi şunu soracağım: Özel sektörün borcunu kamuya yazmanın Allah aşkına mantığını ben sizlere soruyorum.
2001’de ne oldu? Özel sektör borcu kamu borcu oldu!
Acele etmeyelim, dinleyelim!
Şimdi, sanayici Ali’nin, bakkal Veli’nin borcundan bana ne kardeşim ve sanayici niye borçlandı?
Nasıl bana ne?
Bakın Müslim Bey’ciğim şöyle söyleyeyim: Sanayici niye borçlandı? Gelin sizinle onu konuşalım. Sanayici bu borçlanmayla gidip gazino mu yaptı, sanayici bu borçlanmayı başka yerde mi harcadı? Sanayici, bugün ihracat rakamlarının gelmiş olduğumuz seviyesini, üretimde gelmiş olduğumuz seviyeyi yakalamak için kendisine önemli olan tevsi, modernizasyon yatırımlarını bu rakamlarla yaptı. Yani sanayicinin bugün yapmış olduğu dış borçlanmadan korkmayınız. Sanayici, dış borçlanma yapmak için sizin gibi endişeli değil çünkü sanayici, ödeyebileceği rakamın zaten altına imza atmıştır. Dolayısıyla getirip ikide bir özel sektörün borçlarını Allah aşkına devletin borçlarına yazmayın, başka bir argüman varsa getirin ve tekrar ifade ediyorum, bugün biz 23 AB ülkesinden daha iyi durumdayız, bütçe açıklarında 21 AB ülkesinden çok daha iyiyiz. İhracatta –altını biraz sonra sizlere anlatacağım- fazlasıyla speküle edilen ve yanlış bilinen bazı şeyleri sizlerle konuşacağım. Ona gelmeden evvel, arkadaşlar, bizim, şimdi, geçen sene ihracatımız içinde Avrupa Birliğinin payı yüzde 48’di, on sene evvel yüzde 58’di. Bugün gelmiş olduğumuz seviyede Avrupa Birliğinin ihracatımız içindeki payı yüzde 38’ler seviyesine düşmüştür. Biz, ihracatımızın yarıya yakınını yapmış olduğumuz Avrupa Birliğiyle, ihracatımızın neredeyse dörtte 1’ini yapmış olduğumuz -ki konuşmacılar tarafından ifade edildi- bilhassa Kuzey Afrika ve Orta Doğu’da -yaşanan sıkıntılara rağmen- ihracatımızı oturduğumuz yerden artırmadık. Bu ihracatımızı artırırken biz pazar çeşitliliği yaptık ve bizim üç yılda yapmış olduğumuz pazar çeşitliliğinin bize getirmiş olduğu ihracat katkısı bugün minimum 28-29 milyar dolardır ve şükürler olsun, iftihar ederek söylüyorum, övünerek söylüyorum ve tüm milletimizin huzurunda bugün Türkiye’nin üretimini yapan ve bunun 55 bin ihracatçı ordusuna gönül dolusu teşekkür ve şükranlarımı sunuyorum. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Değerli arkadaşlar, geçen sene ilk on ayındaki bizim cari açığımız yaklaşık 65 milyar dolardı. Bakın, bu yılın ilk on ayındaki bizim cari açığımız 41,1 milyar dolara düştü. Arada 23,8 milyar dolarlık bir cari açık düşüğü var. Şimdi, asıl önemli olan bu 23,8 milyar dolarlık cari açık düşüşünün nereden kaynaklandığıdır.
İran’la olan tatlı ihracat olmasın!
Biraz sonra anlatacağım İran’ı, hepsini. Merak etmeyin, hepsini anlatacağım size. 23,8 milyar dolarlık cari açıktaki azalma… Bakın bunları, lütfen, rakamları söyleyeyim, belki ihtiyaç olabilir, hakikaten not almakta fayda var. 23,8 milyar dolarlık cari açıktaki azalmanın, arkadaşlar, tam 18,1 milyar doları ihracat artışından kaynaklanmıştır ve sadece 4,9 milyar doları ithalattan dolayı azalmıştır. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Türkiye, 18 milyar dolar, aslanlar gibi, hizmet ve mal ticaretindeki ihracat artışından dolayı cari açığı düşürmüştür. Bizim zaten istediğimiz bu değil miydi? Bizim zaten cari açık dediğimiz şey gelirle gider arasındaki fark değil mi? Ve Türkiye ithalata bağımlılığını yapmış olduğumuz… Biraz evvel Sayın Ayhan söyledi, ithalatı açıklamaktan benim korkacak bir şeyim yok ki; elbette çıktık, açıkladık; arıza nerede, hangi sektörlerde tespit ettik ve yeni teşvik sistemini bunun üzerine dizayn ettik ve bugün gelmiş olduğumuz noktada tekrar şunu ifade etmek istiyorum ki ithalatın bilhassa azaltılması ve Türkiye’nin enerji dışındaki ithal etmekte olduğu ürünlerin azaltılması noktasında teşvik sistemi bu işin önemli bir ilacı olacaktır. Bilhassa stratejik yatırımlar kapsamındaki yatırımlar, bunlar açısından son derece önemli olacak ve bu noktada bir taraftan cari açığımızı düşürürken son otuz beş ayın en düşük cari açık rakamını yakaladığımızı da lütfen bir kenara not edelim. Bu son derece önemli bir gelişme. Şimdi, cari açıkta, efendim işte, ihracatta altın oldu. Arkadaşlar, Allah aşkına, size soruyorum ya… 1967’de, 65’te, babam beni ilkokul üçteyken “Hem okuyacaksın hem çalışacaksın...” Allah rahmet eylesin babama. Ve ben 1975’te üniversiteye girdim. Hem okudum hem çalıştım işçi olarak, fiilî işçi olarak, demir işçisi olarak. 1979’da üniversiteyi bitirdim, 80’in başında iş hayatına girdim. Ben sanayiciliği, üretimi, ekonomiyi, ihracatı, yatırımı, işsizliği defter kitaplardan öğrenmedim. Ben bunların, hayatın okulundan geldim; yaşayarak bunları gördüm ve bugün ticarette bir kural vardır. Ticaret dediğiniz şey, aldığınız bir ürünü bir başka yere satarsınız. İçeri satarsanız iç ticarettir, dışarı satarsanız bunun adı ihracattır. Ticaret de, almış olduğunuz üründe bazen binde 1 ile, bazen yüzde 1 ile, bazen yüzde 10’la mal satmaktır.
Ya, bu ödeme Sayın Bakan, ihracat değil.
Sanayi üretimi dediğiniz şey, bir malın fiziki evsafını değiştirmektir. Alırsınız, üretirsiniz; içeri satarsanız iç satıştır, ihracat yaparsanız bunun adı ihracattır. Şimdi size soruyorum: Yirmi binden fazla ürün çeşidi ihracatı yapan bir ihracat yapımız içinde, Allah aşkına neden gelip altına takılıyoruz? Altın devletten devlete yapılan bir eşya değil ki. Bizim bir açıklamamızı yapan arkadaşımız… Efendim, bu işin petrol karşılığında, doğal gaz karşılığında yapıldığı şeklinde ben de basında okudum. Arkadaşlar, böyle bir şey gerçek değildir.
Sayın Babacan söyledi.
Türkiye, almış olduğu euroyu, almış olduğu benzini, almış olduğu doğal gazı euro ve TL olarak bunun parasını öderken, bugün İran’la yapılan altın ticaretinde İran’daki özel sektör Türkiye’deki özel sektörden malını alıyor ve bu işe de özel izin verilmiş olan, yaptırıma uğramamış olan bankalar ve bu bankalar da…
Sayın Ali Babacan yanlış mı söylüyor?
Bakın anlatıyorum size, diyorum işte. Biraz evvel söyledim. Özel bankalar da aracılık yapıyor ve bu ticaret yapılıyor. Şimdi size soruyorum: Ya biz elmayı, armudu, portakalı, makineyi, kâğıdı, yazılımı, bilişimi satarken bunun adı ihracat da, Allah aşkına altın olunca niye ihracat olmuyor kardeşim? Bal gibi ihracattır altın ihracatı da. Dolayısıyla Türkiye bu ihracatı kim talep ediyorsa ona satar, satmaya devam edecektir. Bugün yapmış olduğumuz altın ihracatından bilhassa şikâyet edenlere soruyorum: Arkadaşlar, geçen sene neredeydiniz ya? Geçen sene 4 milyar dolar biz altın dış ticaretinde dış açık verirken neden çıkıp hiçbiriniz demediniz “Arkadaşlar, bir dakika, altından dolayı dış ticaret açığı 105 milyar dolar değil, 101 milyar dolardır.” Şimdi, ithalat olunca sesiniz çıkmıyor; ihracat olunca, arada fark olunca diyorsunuz ki: “Bu nereden çıktı?” Vallahi isteseniz de istemeseniz de Türkiye meşru zeminlerdeki, meşru yollardaki ve uluslararası anlaşmalarına sadık kalarak her ürünü ihraç etmeye devam edecektir arkadaşlar, bunu bir kere herkes bilsin.
Peki böyle olursa Yüce Divanda suç olur mu?
Şimdi, diyorum ki size, biraz evvel bir teklif geldi, bilhassa kıymetli taşlar konusunda Sayın Ayhan bir teklif getirdi: Biliyorsunuz, daha evvel kıymetli taşlarla ilgili bir ÖTV indirimi yapıldığı zaman -altın, mücevherat kısmında- buna Sayın Başbakanın adı da karıştırılarak “Şunlar, bunlar için yapılıyor.” denildi.
Sayın Bakanım, başka kanunlarda da oluyor o. Bizi mi dinliyorsunuz o zaman?
Şimdi, ÖTV’nin indiriminde benim size somut bir teklifim var, somut bir teklif. Şimdi, eğer bundan siz de şikâyetçiyseniz, gelin, iktidarıyla muhalefetiyle beraber olalım; yarın sabah bir kanun teklifi verip hep birlikte bu mücevherlerin ÖTV’sini kaldıralım. Buna var mısınız? Bakın, ben varım, ben teklif ediyorum: Gelin, bunu yarın yapalım.
Sayın Bakanım, başka kanunu bize mi soruyorsunuz?
Diğer taraftan, arkadaşlar, biz, tabii, ihracatımızı yaparken, çok etken var; pazarlar, ihracat yaptığımız yerler, euro-dolar paritesi… Bakın, sadece biz geçen yılın euro-dolar paritesiyle bu yıl aynı paritede ihracat yapsaydık bizim ilk on aydaki ihracatımız 5,9 milyar dolar daha fazla olacaktı. Bakın, tekrar söylüyorum: Eğer geçen yılki parite bu yıl olsaydı bizim ihracatımız 5,9 milyar dolar daha fazla olacaktı yani ihracattaki artış yüzde 13,4 değil, yüzde 18,7 olacaktı. Buradan dönüyorum, diyorum ki: Mal ihracatında, hizmet ihracatında iyi bir oyuncu olduk, müteahhitlerimiz dünyanın 2’nci müteahhitleri, 2002-1972 arasında Türkiye’nin almış olduğu toplam müteahhitlik yurt dışı işleri, arkadaşlar, 44 milyar dolardı. Peki, 2003’ten bugüne ne kadar arttı biliyor musunuz? Üzerine ne koyduk bunun? Tam 4 kat koyduk, 184 milyar dolar da sadece 2003-2011 arasında dönemimizde alınmış olan yurt dışı işlerdir. Bakın, aradan geçen kırk senelik toplam alınan işlerin 4 katını biz sadece dokuz senede aldık ve müteahhitlik sektörünün, turizm sektörünün Türkiye’ye getirmiş olduğu son derece önemli kazanımlar var. Bundan dolayı da, yeni teşvik sistemiyle beraber, bir taraftan hizmet sektörünü, bir taraftan mal ticaretini bunları geliştiriyoruz; sağlık sektörüne, eğitim sektörüne bunlara çok önemli destekler vermeye başladık. Turquality’ye, markaya önemli destekler vermeye başladık ve ben, kendi bakanlığımda bir çalışma yaptırdım. “Arkadaşlar, biz ihracat yapıyoruz. İyi de ihracatın kilogramını kaça yapıyoruz?” diye hesap çıkarttırdım, ki bunu bileyim ki ona göre tedbir alayım ve benim ihracatımın geçen yılki fiyatı 1 dolar 47 sente geldi. Bu seneki rakam şu anda 1 dolar 50 sentin üzerinde, 52 sent, 53 sent civarında. Ancak, bizim, 2023’teki 500 milyar dolarlık mal ihracatını yakalamamızın yolu bizim ihracat kilogram fiyatımızı da 2,5-3 dolarlar mertebesine çıkarmaktan geçer. Nasıl yapacağız bunu? İşte, AR-GE’yle, inovasyonla, yüksek katma değer ve yüksek teknolojiyle yapacağız. Bu anlamda, bugün, bilhassa, teşvik sistemimizin son derece önemli hâle geldiğini, 20 Haziranda uygulamaya geçmiş olan teşvik sistemiyle ilgili size son rakamları buradan ifade etmek isterim. Evet, bakın, 20 Hazirandan 14 Aralığa kadar -yani bugüne kadar- toplam 2.120 adet teşvik belgesi bağlanmıştır ve bunun karşılığında 32,7 milyar liralık bir yatırım öngörülmüştür ve karşılığında da bunun 84.830 istihdam öngörülmüştür aradan geçen bu kısa zaman içinde ve bilhassa, stratejik yatırımlar -ki Türkiye açısından, ithalat açısından, cari açık açısından son derece önemli olan bu yatırımlar- için şu anda arkadaşlarımızın elinde 9 ayrı teşvik başvurusu var. Eğer bu 9 teşvik başvurusu da teşvike bağlanırsa, stratejik yatırım olarak değerlendirilirse, 8,8 milyar dolar da buradan gelecek ve şu an itibarıyla, Türkiye, 20 Hazirandan itibaren bugüne kadar teşvik sisteminde 40 milyar liralık bir yatırım öngörüsüyle karşı karşıya kalacak. Evet, teşvik sisteminin meyvelerini verdiğini görüyoruz ve stratejik yatırımlar da bu teşvik belgeleriyle beraber 15 milyar liralık bir yatırım olacak. Bu demektir ki, bu yatırımlar, Türkiye’nin ithalatını azaltacak, üretimini artıracak, ihracat kabiliyetini ve kapasitesini ve kalitesini artıracak. Bundan dolayıdır ki, tekrar şunu bilhassa ifade etmek istiyorum ki, bütün çalışmalarımızı bilhassa bu sistemler üzerine kurguladık. Bir taraftan, serbest ticaret anlaşmaları yapıyoruz, bütün ülkelerle önemli oranda ticari diplomasi uyguluyoruz. Bir taraftan, yapmış olduğumuz çok önemli çalışmalarla, bütün alım heyetleriyle ve yapmış olduğumuz yurt dışı seyahatlerle çok önemli iş bağlantıları gerçekleştiriyoruz. Şükürler olsun ki, bugün ülkemizde bir yabancı devlet adamının, bir başbakanın, bir bakanın, bir yabancı heyetin olmadığı gün yok. Bundan şükretmemiz lazım, bundan hakikaten şükran duygusuna gelmemiz lazım ve bugün Türkiye’ye gelenler, arkadaşlar, Türkiye’yi seyretmeye veya benim 2001’de Sanayi Odası Başkanı olduğum dönemdeki gibi, elinde işte, alınacak olan şirketlerin listesiyle gelmiyorlar. Şimdi, benim ülkeme yatırım yapmak için geliyorlar. 1923’ten 2003’e kadar sadece 14,5 milyar dolar yabancı, doğrudan sermaye almış olan bu ülkemiz, bakın 2003’ten bugüne kadar 120 milyar dolardan fazla doğrudan yatırım almıştır. Arkadaşlar, bunlar, Türkiye’nin siyasi istikrarını, güvenini gösteriyor. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Türkiye’nin iş gücü arzını gösteriyor, Türkiye’nin lojistik avantajını gösteriyor. Bunlar, Türkiye’deki siyasi ve ekonomik istikrarın gidişini gösteriyor.
Türkiye ekonomisi yabancıların eline geçti Sayın Bakan; bankaları sattınız, TELEKOM’u sattınız!
Hiçbir kimse bir ülkeye yatırıma giderken o ülkenin şartlarına gitmez, o ülkenin on beş senesine, yirmi senesine gider.
Bankalarda yabancılaşma oranı dünyada yüzde 15, bizde yüzde 75 Sayın Bakan. O rakamları çarpıtmayalım!
Bundan dolayı bilhassa bu konuda da sizleri bilgilendirmek istediğimi ifade ediyorum ve şunu söyleyerek bitirmek istiyorum: Biraz evvel, Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bir değerli vekilimiz Hükûmete karne verdi. Arkadaşlar, hükûmetlerin, siyasi partilerin karnesini ancak millet verir (AK PARTİ sıralarından alkışlar) ve Türkiye Cumhuriyeti milleti de bakın 2002’de vermiş olduğu karneyle AK PARTİ’ye yüzde 34,28, CHP’ye yüzde 19; 2007’de AK PARTİ’ye yüzde 46,58, CHP’ye 20,87; 2011’de AK PARTİ’ye yüzde 49,83, CHP’ye 25,98 vermiş; bugün de yüzde 51,5’un üzerinde bir oy var; millet kimi sınıfta bıraktığını, kimi sınıftan geçirdiğini çok net bir şekilde ortaya koydu. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bu düşünce ile yüce heyeti saygılarımla selamlıyorum, hepinize teşekkür ederim.
Sayın Başkan, Sayın Bakan Almanların, Japonların başarı hikâyelerinin olduğunu…
Ekonomik başarı.
Cumhuriyetin ise bir ekonomik başarı hikâyesinin olmadığını söyledi. Seksen dokuz yıllık bu cumhuriyete bir haksızlık yapıldığını düşünüyorum. İzin verirseniz üç dakikada seksen dokuz yılı özetlemek istiyorum.
Üç dakika veremem.
Seksen dokuz yıl üç dakikaya sığmaz.
Sayın Başkanım, iki dakika zaten veriyorsunuz ama koskoca bir cumhuriyete haksızlık yapıldığı için…
Sayın Başkanım böyle bir şey olmaz ki; sataşma yok, bir şey yok.
Anladım da şimdi Sayın İnce…
Haksızlık yapıldı tabii ki. 1923 bütçesi 10 lira ise Osmanlıdan kalan borç 70 liraydı, 7 katıydı. Bu millet bunları ödedi. 1925’te Tütün Rejisini Fransızların elinden aldı. Tuz işletmelerini, limanları, demir yollarını yabancılardan aldı. SEKA’yı, ETİBANK’ı SÜMERBANK’ı, şeker fabrikalarını kurdu. Demir çelik fabrikalarını kurdu. Köylü çocuğuna keman çalmasını öğretti bu cumhuriyet. Bu, haksızlık değil mi? Yani elimizi vicdanımıza koyalım. Demirel’in barajlar projesi bir başarı hikâyesi değil mi, değil mi? Yani “barajlar kralı” olarak anıldı bu toplumda. Elimizi vicdanımıza koyarak konuşalım. Peki Demokrat Partinin kara yollarını başlatması bir başarı projesi değil mi? Özal’ın iletişim devrimi bir başarı hikâyesi değil mi? Bakın, Türkiye 70 ile 80 arasında bir iç çatışma yaşadı. 70 ile 80 arasındaki bu iç çatışmada bile Türkiye Kıbrıs’ı kazandı, uluslararası bir başarısı vardır. 90 ile 2000 arasında terörden çok şey kaybetti Türkiye ama o sırada bile GAP başarısı vardır. Haksızlık etmemek lazım, geçmişi kötüleyerek siz yücelmezsiniz. Hangi imkânlarla neler yaptınız, başarı böyle ölçülür. Başarınızı bir de tarih ortaya çıkaracaktır. Tarihi suçlayarak, geçmişi karalayarak kendinizi başarılı gibi gösteremezsiniz. Bu cumhuriyetin başarılı olduğu alanlar da vardır, başarısız olduğu alanlar da vardır, hükûmetlerin -geçmişteki bütün hükûmetlerin- başarılı oldukları alanlar da vardır, başarısız olduğu alanlar da vardır. Sayın Bakan, yani bu cumhuriyette, seksen dokuz yılda hiçbir şey yapılmamış, siz gelmişsiniz, her şeyi yapmışsınız gibi bir havaya girmeniz doğru değildir, adil değildir, tarih bilmezliktir, vefasızlıktır, geçmişi kötülemektir, geçmişi karalamaktır. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ederim.
Sayın Başkanım…
Görmedim ben sizi, tamam, konuşsun Sayın Bakan…
Efendim, sadece, cumhuriyet çizgisinden sapma olayını kabullenemediğimizi ve cumhuriyetin de kimsenin tekelinde olmadığını ifade etmek istedim.
Ben size söz vereceğim de şimdi Sayın Bakanı çağırdım, ben sizi görmedim, dolayısıyla ayıp olur.
Sayın Bakanım, yeni hastaneden geldiğiniz için yumuşak bir üslupla denedim.
Hastaneden gelmedim, evden geldim.
Buyurun Sayın Bakan. [[Devam]] 2) Ekonomi Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Dış Ticaret Müsteşarlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçesi 2) Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Çevre ve Orman Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı Ö) ORMAN GENEL MÜDÜRLÜĞÜ [[Devam]] 2) Orman Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye Su Enstitüsü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Orman ve Su İşleri Bakanlığının 2013 yılı bütçe tasarısını sunmak üzere huzurlarınızda bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum efendim. Tabii, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, ormancılık, ağaçlandırma, erozyon kontrolü, yaban hayatının muhafazası, tabii varlıkların korunması, bütün su işlerinden, barajlardan, göletlerden, meteorolojiden sorumlu bir bakanlıktır. Esasen bizim de sloganımız, bakanlık sloganı şudur, “Orman ve Su İşleri Bakanlığı, zamanla yarışıyor.” diye böyle bir sloganımız var. Esasen orman varsa, su varsa hayat var, onu da özellikle belirtmek istiyorum. Değerli Başkanım, değerli milletvekillerim; tabii, şu anda, 68.909 personelle ve yaklaşık 12 milyar TL’lik bütçeyle ülkemize hizmet etmeye çalışıyoruz. Öncelikle, ben, ormancılık faaliyetleriyle ilgili kısa bilgi vermek istiyorum. Tabii, zamanım sınırlı, aynı zamanda birtakım sorular var, onlara da cevap vermek istiyorum. Tabii, hakikaten ormancılıkta destan yazdık, bunu herkes kabul ediyor. Esasen, bizim bu yazdığımız destanı biz söylemiyoruz. Yani marifet iltifata tabi. Hakikaten, ben orman teşkilatımla gurur duyuyorum. Özellikle şunu da belirteyim: Bundan iki yıl önce OECD Genel Sekreteri, Türkiye’ye geldiği zaman “Ormancılık, ağaçlandırma ve erozyon kontrolünde Türkiye dünya lideridir.” diye o söyledi. Yani üzüntümüz şu ki, takdir dışarıdan geliyor ama sizlerden de bir takdir beklerdik. Bakın, şu anda orman alanında 1,4 milyon hektarlık bir artış sağlamış orman teşkilatımız. Yani ben şunu özellikle vurgulamak istiyorum: Bütün dünyada, ülkelerde orman varlıkları hem alan olarak hem odun serveti olarak azalırken, Türkiye, hem orman alanını hem de odun servetini artıran nadir ülkelerden biri. Bunu takdir etmek gerekir. Bunu da orman teşkilatına borçluyuz. Bakın, odun serveti ne: 1972 yılında odun servetimiz 936 milyon metreküp iken, Allah’a şükür, bunu şu anda, 2012 yılında 1,5 milyon metreküpe çıkardık, yani bu odun serveti neredeyse yüzde 50 arttı. Bunun dışında, bakın, özellikle bir seferberlik başlattık. Bununla ilgili bir kanun var ama daha önce de tabii, arkadaşlar bir çalışma yapmış. Bakın, biz “ağaçlandırma” deyince ağaçlandırma ve rehabilitasyonu -ormancılar bilir- toplam olarak ele alıyoruz. Geçmiş yıllar da raporlarda da böyle. Bakın, geçmiş yıllar da raporda var: Ortalama yılda sadece 75 bin hektarlık ağaçlandırma ve erozyon kontrolü yapılırken, biz, 1 Ocak 2008 tarihinden itibaren dedik ki: Büyük bir seferberlik yapalım. Esasen bunu ilan ettiğimiz zaman, yılda ortalama 450 ile 500 bin hektarlık alanda çalışma yapalım dediğimiz zaman -bu gerçekten çok büyük bir hedeftir- “Bunu orman teşkilatı gerçekleştiremez.” diye böyle iddialarda bulunuldu ama orman teşkilatıma ben güvendim. Hakikaten, hatta 2009 yılında “Rekor bir seviyeyi, 500 bin hektar seviyesini aşalım.” dediğim zaman -ki orman teşkilatının 170’inci kuruluş yılında- bütün teşkilatımız, bu hedefe kilitlendi. 2009 yılı sonunda raporlara baktığımız zaman -çünkü her bölge müdürlüğü işliyor- 501 bin hektarla gerçekten büyük bir rekor kırdık. Şu ana kadar da… (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Bunu tabii, takdir etmek gerekir. Bu başarı tabii, benim başarım değil, bütün orman teşkilatının, Türkiye’de en köklü kurumu olan teşkilatımızın başarısı, onlarla gurur duyduğumu ifade ettim.
Sayın Bakanım, rakamları bile yanlış vermişler size.
Şimdi, özellikle şunu ifade edeyim: Tabii, bu seferberlikte arkadaşlarımızla birlikte beş yılda, 2008-2012 yılı sonuna kadar, biz dedik ki, 2,3 milyon hektarlık alanda çalışma yapalım ama rakama baktık 12/12/2012 tarihinde de bunu bir tek kalem olarak yazdık ve arkadaşlarınız şu rakamı söyledi: 2 milyon 400 bin hektarla hakikaten hedefi de aştı Türkiye. Bu, Türkiye’nin gururu, o bakımdan alkışlamak lazım [[AK PARTİ sıralarından alkışlar, CHP ve MHP sıralarından “Alkışlayın!” sesleri]] Şimdi, ağaçlandırma ve rehabilitasyon çalışmalarını 7 kat artırdık. Özellikle bakın, sadece… Tabii ki fidan gerekiyordu. Şimdi, arkadaşlar bilir, eski ormancılar var burada, geçmişte yılda sadece 75 milyon fidan üretiliyordu. Biz, bunu yılda yaklaşık 535 milyona yükselttik. Yılda, aynı kurum 7 kat, 7 kat! [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Şimdi, netice itibarıyla, geçmişte orman teşkilatı sadece orman işletmesiyle meşgul olurdu, bir de orman içindeki ağaçlandırma ve rehabilitasyonla meşgul olurdu. Ama biz Orman Genel Müdürlüğünü layık olduğu yere yükselttik, çok büyüttük. Hakikaten, Orman Genel Müdürlüğü şu anda âdeta bir bakanlık gibi bir fonksiyon görüyor ve sadece orman içinde çalışmıyor artık, orman dışındaki bütün faaliyetleri yürütüyor.
Hangi tarihte mesela?
Orman köylüsüne ne zaman geleceksiniz?
Orman dışı, okul bahçeleri, hastane avluları, yol kenarları ve ibadethaneler, mezarlıklara varıncaya kadar bütün alanları ağaçlandırıyor. Bakın, 21.453 adet okul bahçesini ağaçlandırmışız. Millî Eğitim Bakanlığımızla Okullar Hayat Olsun Projemiz var. Yürüyor. Bunun dışında 7.800 adet ibadethane ve mezarlık, 7.382 kilometre kara yolu, 2.237 metre köy yolu, 1.025 adet hastane ve sağlık ocağının bahçesini ağaçlandırdık. Ben bunu özellikle belirtmek istiyorum. Hatta kitapta özellikle ağaçlandırmaya yönelik bilgi var. Onların detayına girmiyorum. Ama sadece fidan üretimi, ağaçlandırma, rehabilitasyonu artırmadık, orman ürünleri de 3 kat arttı, orman ürünleri. Rakam da arttı. Mesela 2003 yılında sadece 620 milyon TL’lik bir gelir elde edilirken 2012 yılında bunu 1 milyar 830 milyon TL’ye çıkardık.
Mazot ne olmuş Sayın Bakan, mazot?
Tabii ki bu nasıl sağlandı? Çünkü odun servetimiz artıyor, işletme faaliyetleri arttı ve neticede, geçmişte yaklaşık 3,5 milyon metreküplük bir çalışma yapılırken şu anda biz bunu yılda 13,5 milyon metreküpe çıkardık. İşte aradaki farkı görüyorsunuz. Bunun dışında, bakın, şehir ormanları kurduk. Daha önce ormanlara insanlar sokulmazdı, hatta hayvanların girmesi dahi yasaktı.
Sayenizde müteahhitler girer oldu!
Ama biz dedik ki: “Ormanlar, her şey insan için.” Ve şu ana kadar tam 111 adet şehir ormanını kurduk, 116 adet bal ormanı. Diyeceksiniz ki: “Bal ormanıyla ne alakanız var?” Efendim, daha önce, kanun sebebiyle, “hayvanlar ormanlara giremez, arı da hayvandır dolayısıyla arıcılar da giremez” diye böyle bir, maalesef, uygulama varmış. Bunu değiştirdik. Şu anda dedik ki orman teşkilatımıza: Artık, arıcılar için bal ormanları kurun. Yani hangi tür bal istiyorsa, çam balı mı, çiçek balı mı, kestane balı mı, ona uygun, üniversitelerimizle birtakım gerekli türleri dikerek, suyunu hazır ederek, organik bal üretimi için gerekli birtakım zirai mücadele ilaçlarından, gübrelerden onları korumak suretiyle böyle, tamamen organik bal üretimini teşvik ettik, şu ana kadar da 116 adet bal ormanı kurduk.
Sağ olun. Bu yüzden değerli milletvekilleri, Sayın Başkanım; özellikle şunu söyleyeyim: Bal ormanları kurulmadan önce, Türkiye, bal üretiminde tam 5’inci sıradaydı dünyada, şu anda 2’nci sıraya yükseldi. Ben Muğla’da onlarla tekrar bir toplantı yaptım, dedim ki: “Sizlere her türlü desteği vereceğiz ama size 2’ncilik yakışmaz, dünyada 1’inciliğe yükseleceksiniz.” diye onları da teşvik ettik.
Alkışlamak lazım Sayın Bakanım!
Bakın, şunu söyleyeyim: Daha önce ceviz vesaire diye bir şeyler yoktu ama şu anda biz ceviz eylem planı hazırladık. Görüyorsunuz; ceviz eylem planı, badem eylem planı… Ayrıca, bir de şunu söyleyeyim…
Elli yıldır ceviz var Sayın Bakan Allah’ını seversen ya!
Değerli milletvekillerim, bakın, şunu söyleyeyim…
Bal ormanı elli yıldır var ya!
Ama eylem planı yok. Böyle ceviz… Biz, şimdi her yere ceviz dikiyoruz ve vatandaşa gelir getirici olarak bunları kırk dokuz yıllığına veriyoruz.
Sayın Başkan, Sayın Bakan konuyla ilgili konuşmuyor.
Efendim, tabii, söylenecek çok şey var. Orman kadastrosu vardı, bizden önce çok cüzi bir alanın kadastrosu yapılmış ama Tapu Kadastroyla alakasız bir şekilde, ikisi ayrı çalıştığı için büyük ihtilaflara sebep olmuş. Bunu ilk defa biz ortadan kaldırdık. Şimdi, orman kadastromuzla Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü birlikte çalışıyor. Hatta ben de kendilerine şunu söyledim: Ormanların tapusu olacak, ihtilaf olmaması için tapu şart. Bunun için, şu ana kadar -şunu ifade edeyim- tam 16 milyon 250 bin hektarlık yani yaklaşık yüzde 70’inin tapusunu ben bundan bir ay önce Orman Genel Müdürlüğüne teslim ettim.
Bir açılış görmedik!
Geri kalan -22 bin küsur hektarlık alanda gerekiyor bu- yaklaşık yüzde 30’unun da dedim ki: “31 Aralık 2014 saat 16.59’a kadar bütün ormanların tapusunu istiyorum.” diye talimat verdik. İşte budur, çalışma budur. 2/B’yi de bu şekilde çözdük. 2/B otuz yıldır çözülememişse, meseleye teknik olarak bakılmamış.
Sultanbeyli’yi çözemediniz. Sultanbeyliler sizden tapu bekliyor.
Kadastro, hak sahipleri, kullanıcılar, kadastro işlemleri… Yapılan çalışmanın, 2/B alanlarının hazineye tescil işlemleri yapılmamış ki neyi satacaksınız? Dolayısıyla bunları biz yaptık, Allah’a şükürler olsun.
Sayın Bakan, bu tarafa dönün.
Efendim, orman köylüsünden bahsettiler. Orman köylüsüne, bakın, biz, 2011 yılında…
Bakın, Sultanbeylilerin tapu sorununu çözmediniz.
Ben sizleri, dinledim. Bakın, ben sizleri dinledim. Burada bir nezaket olması lazım.
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Sayın Muharrem İnce, grubuna sahip olursan… Ben sizleri dinledim. Siz bana tahammül edemiyor musunuz?
Bize dönüp anlatır mısınız…
Beyefendi…
Sayın milletvekilleri… Sayın Tanal…
Ben sizleri, hiçbir cevap vermeden dinledim. Lütfen, yeteri kadar…
Sayın Tanal, lütfen, yeteri kadar gürültü yaptık, tamam.
Efendim, müsaade ederseniz…
Efendim, bize niye bakmıyor Sayın Bakan hiç?
Sayın Başkan, “milletvekillerine sahip olmak” ne demek?
Yanlış söylemiştir. Tamam, ben uyaracağım, ben uyarıyorum.
Bakın, orman köylüsüne 2003 yılında 335 milyon TL bir destek verilirken, biz, bu desteği bu yıl 1 milyar 270 milyon TL’ye çıkardık. Kaç misli? 4 misli. Orman yangınlarıyla mücadeleye gelince… Bakın, orman yangınlarıyla mücadelede Türkiye’nin büyük başarısını bütün Akdeniz ülkeleri takdir ediyor. Lütfen, kitaba bakarsanız, orman yangınlarıyla mücadelede en başarılı ülke durumundayız. Bakın, biz, yangın sayısı artmasına rağmen çok kısa sürede müdahale ediyoruz. Geçmişte belki 45 dakikada müdahale ediliyordu ama bunu 18 dakikaya indirdik, hedef bunu 15 dakikaya indirmek. Gerçekten, o kadar büyük bir teknoloji kurduk ki ben herhangi bir aracın -ister arazöz olsun, ister yangın uçağı, ister helikopter- yangın harekât merkezinden o andaki havadaki koordinatlarını, o andaki hızını, kaç dakika sonra yangın mahalline gideceğini odamdan takip edecek hâle geldik. Hatta bu teknolojiyi komşu ülkeler, Akdeniz ülkeleri istedi, onlara dahi vermek için söz verdik ve hatta bazı ülkelerde kurduk.
Urfa Cezaevine niye göndermediniz o helikopterleri yangını söndürsünler?
Sayın Tanal, ne olur…
Bakın, şunu söyleyeyim: Portekiz’de son on yılda 1 milyon 337 bin 293 hektar alan yanmış, İspanya’da yaklaşık 1 milyon hektar alan yanmış, Fransa’da 177 bin hektar alan yanmış ama bizde, Türkiye’de son on yılda -Akdeniz ülkeleri içinde en düşük alan- 85.224 hektarlık alan yanmış. Bu, hakikaten Akdeniz ülkelerinde en başarılı ülke olduğumuzun açık seçik göstergesi. Ayrıca, 49 tane hava aracımız var. Tabii, kara araçlarımızın rakamlarını söylemiyorum. 19 bin adet elemanımızla, mühendisle, işçiyle orman yangınlarına müdahale ediyoruz ve hakikaten, elemanlarımız bir cepheyi tutuyorlar, onu vermemek için âdeta göğüslerini siper ediyorlar. Hiçbir ülkede yok.
Sayın Bakanım, onların arasında mevsimlik işçiler var, kadro vermeyi düşünüyor musunuz?
O bakımdan, ben buradan, orman yangınlarında şehit olan özellikle ormancılarımıza da bu vesileyle Allah’tan rahmet niyaz ediyorum. Bunun dışında, biz ormancılık ve yangınla mücadele konusunda Türkiye’yi lider ülke yapıyoruz. Bu maksatla Antalya’da Sayın Başbakanımız tarafından açılan, özellikle Antalya Uluslararası Yangın Eğitim Merkezini kurduk ve inşallah, bu merkezle Türkiye’deki bütün elemanları, aynı zamanda yurt dışındaki elemanları eğiteceğiz. Başka ülkelerde çıkan yangınlara müdahale ediyoruz. Biliyorsunuz, Suriye’den tutunuz da geçmişte Rusya’ya, İsrail’e, Gürcistan, Makedonya, Arnavutluk, Bosna-Hersek, Yunanistan hepsine müdahale ettik. Gerçekten, ormancılarımız büyük başarı sağladılar. Hatta bir de şunu gururla ifade etmek istiyorum: Efendim, ormancılık faaliyetlerimiz bütün dünyada o kadar yankı buldu ki 2011 yılında Dünya Ormancılık Kongresi ve forumu New York’ta yapılıyordu, şimdiye kadar, üç yılda bir, 9 defa, yirmi yedi yıldan bu yana hep New York’ta yapılmış, Birleşmiş Milletlerin merkezinde. Biz, “Bundan sonra, bunun 10’uncusunu Türkiye’de yapmak istiyoruz.” dediğimiz zaman, gerçekten, bütün ülkeler alkışladı ve önümüzdeki nisan ayında da Dünya Ormancılık Forumu ve zirvesi Türkiye’de yapılacak. Bu, gerçekten büyük bir başarı.
Biz masal yazdığınızı sanıyorduk.
Şimdi ben burada şunu vurgulamak istiyorum: Şimdi arkadaşlar dedi ki… Bakın, burada biz açılışları DSİ de, gerçekten, teşkilatım, orman teşkilatı destan yazıyor, hatta biz açılışları artık teker teker yapmıyoruz. Misal olarak, 2010 yılında 110 tesisin 10/10/2010 tarihinde…
Sayın Bakanım, Sakarya Bölge Müdürü…
…Çine, Adnan Menderes Barajı’ndan açılışını yaptık, 110 tesis. Geçen sene, 11/11/2011 tarihinde 111 büyük tesisi ki bakın, bunlar küçük tesis değil, toplam rakamı söylüyorum size, 11/11/2011 saat on biri on bir geçe, geçen sene…
Sayın Bakanım, buna bir cevap verseniz.
111 tesis, 8 milyar 365 milyon TL yani eski parayla 8,5 katrilyon!
Sayın Özcan yeter ne olur! Anladık ama o, siz konuşurken bir şey yapmadı.
Bunu da topluca açtık. Efendim, diyor ki arkadaşlar: “Bunlar küçük tesisler.” Ya, Allah aşkına bunlara, kitapçığa bir bakarsanız, bunların pek çoğunu biz bir araya getirdik. Pek çok taşkın koruma, pek çok şehirde, Giresun’daki bütün taşkın korumaları bir saydık. Bunlardan sizlere takdim edeceğiz, herhâlde bunları dikkate alırlar. Yani aşağı yukarı bunlara bakarsanız, teker teker sayarsanız, 450 tane ama biz bunu 112 saydık. Bitmedi, daha açacağımız 300 tane küçük tesis var. Küçük dediğimiz de onları da 10 milyon TL’den daha düşük tesisleri bizzat ben ve milletvekillerim mahallinde açacak. Demek ki 112 artı 300, 412 tesis açıyoruz.
Bu tesislerde kaç kişi çalışıyor Sayın Bakan?
Bakın efendim, bu 112 tesiste Türkiye’nin en yüksek barajları var. Kaç tane baraj olduğunu biliyor musunuz? 26 baraj, 26 HES, 9 tane şehrin içme suyu tesisi, 30 tane büyük sulama tesisi, 2 tane gölet sulaması, Antalya Uluslararası Yangın Eğitim Merkezi, meteorolojinin tesisleri vesaire vesaire. Yani bunları hep açtık, zamanla yarışıyoruz ve bizim bütün düşüncemiz, milletimize şevk ve heyecanla hizmet etmek, milletten aldığımızı millete hizmet olarak sunmaktır; farkımız bu.
Sizden önce kaç ampul?..
Akarsuları yok ettiniz, akarsuları. Dereleri kuruttunuz.
Daha önce 26 milyar kilovatsaatlik bir üretim vardı, bunu biz şu anda 69 milyar kilovata çıkardık. (AK PARTİ sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar) Ve bununla Sayın Bakanımız Zafer Çağlayan’a destek veriyoruz, yılda 10 milyar dolarlık cari açığın daha az olmasını sağladık; işte böyle, işte bu.
Sayın Bakanım, size nazar boncuğu takıyoruz, nazar boncuğu.
Sulama faaliyetleri: Bakın, sulama faaliyetleri, tabii, GAP, KOP… Zamanımız çok sınırlı. GAP’ı da biz bitireceğiz, KOP’u da. Sadece, bakın şöyle, işte…
Neyle bitireceksiniz? Yüzde kaçla?
Bakın, şu anda, GAP’ta sulama projelerinde, bugün, özellikle tabii ki -Kalkınma Bakanımız izah etti- sulamalardaki ödenekler 7 misli arttı, bakın, 7 misli.
Yüzde kaç oran şu anda GAP’ta?
Bakın, hangi projeler? Yaylak Ovası, Şanlıurfa Ovası, Harran Ovası, Yukarı Harran Ovası, Bozova Pompaj Sulaması.
Yetmiş yılda bitiremezsiniz.
Ve buradaki, bakın, şu anda Şanlıurfa’dan özellikle Mardin istikametinde giden kanalları biliyor musunuz? Şu anda 200 metreküp/saniye su akacak. Kızılırmak’ın debisi kadar su akıyor; işte, biz yaparsak böyle yaparız.
Urfalılar size beddua ediyor Sayın Bakan.
Bakın, şu anda Urfa’ya bir gidin, bir zahmet Suruç Ovası’na yaptıklarımızı, Yaylak’a, Bozova’ya yaptıklarımızı bir görün yani. Suyu biz getiriyoruz, getirmeye devam edeceğiz. Keza DAP’ı, DAKAP’ı, DOKAP’ı, onları bitirecek biziz. Ayrıca, değerli vekillerim, “1000 Günde 1000 Gölet”li sulama yapmak için de kolları sıvadık, takvim başladı, 1 Ocak 2012 saat 08.59’dan itibaren sayaç başladı. Biz çalışırken zamanla yarışıyoruz, bakın, temel atarken açılış tarihini veriyoruz. Kıbrıs’a su götüreceğiz, Allah izin verirse, bütün çalışmalar devam ediyor. Kıbrıs’ı dahi, yavru vatanı dahi Türkiye’ye gönül bağıyla bağlayacağız.
İhalesini siz mi verdiniz Sayın Bakan?
İçme suyunda -sürem kalmadı- yani biz bu çalışmaları yapmasak… Şu anda her 7 kişiden 5 kişi, bizim getirdiğimiz içme suyunu kullanıyor. (AK PARTİ sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar) Oo siz…
Nerede?
Nereye? İzmir’e de su getirdik…
Söyle nerede?
…Mersin’e de, Kars’a da, Mardin’e de; Mardinlilere sorun.
Sayın Bakan, su mu bıraktınız memlekette?
Şanlıurfa’ya da biz getirdik, Kars’a da, nereye istiyorsanız. Susuz yer bırakmıyoruz.
Kuruttunuz suları, kuruttunuz.
“Su” deyince akla biz geliyoruz Allah’a şükür. Tabii, meteorolojinin faaliyetlerini anlatmak için vaktim yok.
Sayın Bakanım, arkadaş iddia ediyor.
Hepinizi saygıyla sevgiyle selamlıyorum.
Hayırlı olmasını diliyorum. Çok teşekkür ediyorum efendim.
“Öyle olmaz böyle olur.” dediler. Fesüphanallah.
Sayın Başkanım…
Sayın Başkanım, Sayın Bakan diyor ki: “Her 7 kişiden 5’i bizim getirdiğimiz suyu içiyor.” Ya, biz 2002’den önce su içmiyor muyduk?
Yalova’da yoktu.
İçmiyor muyduk? Böyle bir şey olabilir mi?
Ya, diyebilir.
Biz ne içiyorduk yani su içmiyor muyduk?
Mazot içiyordunuz.
Mazot mu içiyorduk?
Evet, Sayın Yılmaz…
Peki, su yoktu da biz ne içiyorduk?
Sayın Başkan…
Sayın Bakan…
Sayın Tanal, size ne oldu?
Muharrem, süper benzin içiyormuş.
Sayın Başkan…
Bir dakika… Ben, önce Sayın Yılmaz…
Sayın Başkan…
Yüzme havuzu yapmıyoruz, baraj yapıyoruz, baraj.
Sayın Başkan, Sayın Bakan konuşmasında orman teşkilatında hayvanların ve arıların ormancılar tarafından ormana alınmadığını ifade etti. Bu teşkilatta yirmi-yirmi beş yıl çalışan birisi olarak yani ormancıların ormanlara arıları ve hayvanları sokmayı bile yasaklayan bir anlayışı… “Ceviz, bal ormanları bizim zamanımızda geldi.” dedi. Müsaade ederseniz düzeltmek istiyorum 69’a göre.
Şimdi, normal şartlarda sizin bu söylediğiniz, kayıtlara geçti, amma velakin başladık bir yoldan gidiyoruz.
Duymadık Başkan.
İşte, bu konuşmalar benim bütün sigortalarımı attırıyor. Şimdi, ben veririm, ara veririm herkesinki kalır açıkta yani bütün talepler kalır açıkta.
Aman Başkanım, ara vermeyin.
Şimdi, ben efendi efendi bir laf ediyorum. Normal şartlarda bu tür -yani arkadaşlarımıza bir bilgi de olsun- konular sataşmaya girmez, bilgi düzeltmesi söz konusu olduğunda da bu söyledikleriniz, kayıtlara geçer. Sadece şahsınız için söylemiyorum Sayın Yılmaz. Yani bu yapının içinde, bu çatının altında yani böyle bir yol açıldı, gidildi, gidiliyor ama ben şimdi size…
Madem başladık.
Evet, aynen öyle; madem başladık, veriyorum. Buyurun.
Sayın Başkan…
Şimdi, Sayın Özcan, sizi biraz sonra dinleyeceğim. Lütfen buyurun.
Sayın Başkan, teşekkür ediyorum. Şimdi, şu açıdan düzeltme gereği hissettim. Bakın, bu teşkilatta yirmi beş yıl çalıştım, Bakanın heyecanını anlıyorum ama Bakanı devamlı şundan dolayı uyarıyorum, diyorum ki: “Sayın Bakan, siz, üst düzey ormancı bürokrat atamazsanız, size yanlış bilgi verirler.” Şimdi, diyor ki Sayın Bakan -Muğla’da yapmış o açıklamayı, bende tutanakları da var- “Ormancılar benden önce arıyı ormanlara sokmamış.” Ya, el insaf Sayın Bakan, arkanızda bürokratlar var, sorun. Bakın, Orman Genel Müdürlüğü yapan burada 3-4 tane ormancı var veya soralım, biz yirmi-yirmi beş yıldır otlatma planı yapıyoruz hayvanların ormanda düzenli otlatılması için, zarar vermesin diye ormanlara. Ormanlarda arıların kovanları devamlı vardır Sayın Bakan, yani yanlış bilgi almayın, yanlış da bilgilendirmeyin, siz sokmadınız. Sadece neyin tedbirini alırız yangın bölgelerinde? Özellikle Muğla, yangına birinci derecede hassas yerdir. Yangınla ilgili tedbirleri alırlar ve arıcılar ormanlarda devamlı konaklarlar. Bunu kime sorsanız, hangi ormancıya sorsanız, hangi Muğlalıya sorsanız hepsi bilir. Yani sizle başlamadı. Bakın, bal ormanları. “Bal ormanları” deyince… Sayın Bakan, resimleri var, yüz yıllık ağaçları şey yapmış yeniden bir orman yapıyor gibi. Bal ormanı nedir? Türk ormancısı elli yıldır, altmış yıldır akasya dikti bu bal ormanlarının oluşması için. Yani, ormancıları hakir görmenin veya ormancıların hiçbir şey yapmadığını ifade etmenin bir mantığı yok. Ben bu yanlışı düzeltmeye çalışıyorum.
Osman Pepe’ye de ayıp oluyor, hemşehrime.
Elli yıldır, altmış yıldır Türk ormancısı sahalarına akasya dikmiş ve arıların bal yapabilmesi için bu sahaları koruma altına almış. Yani, bal ormanı yapıyorsan, bunları devam ettiriyorsan güzel bir şey, Allah razı olsun ama bunlar seninle başlamadı Sayın Bakan. Ama Sayın Bakanın yanlışı nedir? Hep söylüyorum, eğer üst düzey görevlilerin hiçbirini orman mühendisinden atamazsan, sana diyorlar ki: “Seninle başladı.” Bakan da heyecanla geliyor burada anlatıyor. Bu bal ormanı da, akasya ağaçlandırması da, bal ormanına yönelik otsu ve odunsu bitkilerin dikimi de, ekimi de, koruması da, kontrolü de, rehabilitasyonu da, bunların hepsi elli altmış yıldır, yetmiş yıldır, yüz yıldır Türk ormancısı tarafından yapılıyor. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi saygılar sunuyorum.
Ben rakamlar yanlış demedim.
…farklı ve yanıltıcı rakamlar vermek suretiyle bizim Genel Kurulu yanlış bilgilendirdiğimizi ima etti. Sataşmadan dolayı söz istiyorum.
Ben size de söz vereceğim ama bunları açıklamak istiyorum kayıtlara geçsin diye. Şimdi, bu söz talebi iç hukuka göre, İç Tüzük’e göre kesinlikle hak edilen bir talep değil.
Vermeyin Başkanım.
O zaman vermeyin Başkanım.
Hayır, vereceğim, vereceğim, ben şimdi bugün herkese veriyorum ama şunu…
Ama yol oldu Sayın Başkanım.
Yol oldu, oldu, hep beraber oldu zaten. Şimdi, yani, bakın, değerli milletvekilleri, benim için fark etmez, sabaha kadar da otururum ama bizi bu televizyon veriyor, insanlar da büyük ihtimal izliyordur.
Sayın Başkan, bu İç Tüzük niye var?
Yani, “dedim, dedi”, “dedim, dedi” şeklinde bir sistemle olmaz. Size vereceğim, herkese de vereceğim. Şimdi Sayın Tanal, size denen hiçbir şey yok bir kere, size vermeyeceğim, buyurun. Yani, onu düzelteceğim, bunu düzelteceğim, böyle bir şey olmaz.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Sayın Bakanın az önce konuşurken verdiği rakamları ben yeniden gözden geçirmesini istiyorum. Arkasında bulunan çok değerli bürokratlarımız Sayın Bakana öyle görünüyor ki yanlış bilgiler vermişler.
Kitapta var.
Ben, Sayın Bakanım, size bir şey önermek istiyorum: Yani, Sayın Başbakana bir teklifte bulunsanız da, bu Orman ve Su İşleri Bakanlığını ikiye ayırsak. Siz su işlerine devam etseniz de, orman işlerine en azından ormandan biraz anlayan birisi gelip bu bakanlık görevini icra etse çok memnun olurum diye düşünüyorum Sayın Bakanım.
Siz değil millet karar veriyor, siz orada oturmaya devam edin.
Samimiyetle söylüyorum, ben sizin gerçekten bir ormana gittiğinizi, bir orman köylüsünün ormanda nasıl üretim yaptığını bildiğinizden emin değilim. Onun ne kadar sıkıntı çektiğini bildiğinizden emin değilim, bu bir. İkincisi: Sayın Bakanım, ısrarla soruyoruz, bakın, ben bu akşam çok önemli bir şey söyledim, Sakarya Orman Bölge Müdüründen bahsettim. Daha önce Bolu’da Aladağ Orman İşletme Müdür Vekiliydi. Daha sonradan Ankara’ya aldınız, sonra da Bolu’ya Orman Bölge Müdür Yardımcısı olarak verdiniz. Sonra da terfi ettirdiniz, Sakarya’ya bölge müdürü olarak verdiniz.
Cevabını vereceğim.
Bakın, sizin elinize ben bazı belgeler verdim, onları okumuşsunuzdur. Sayın Bölge Müdürü, fakirlik belgesi alırken usulsüzlük yaptığını kabul ediyor. Ya, böyle bir şey düşünebiliyor musunuz sayın milletvekilleri, bir fakirlik ilmühaberi var, fakirlik ilmühaberini alan kişi “orman işletme müdürü” olarak yazılıyor. İnsan bir utanır her şeyden önce. Ama siz böyle bir adamı alıyorsunuz Sayın Bakanım, çok özür diliyorum, terfi ettiriyorsunuz, bölge müdürü yapıyorsunuz. İyi ki genel müdürü atamışsınız bu arada, bari genel müdür olmaktan kurtarmışınız bu ülkeyi. Ben, özellikle sizden istirham ediyorum, o iddialar çok ciddi iddialar. Sayın Bakan, lütfen, önemli bir şey bu. Türkiye’nin önemli bölge müdürlüklerinden bir tanesinin koltuğunda oturuyor hâlâ.
Sayın Başkan, niye müdahale etmiyorsunuz, burada olmayan bir insan böyle pervasızca suçlanabilir mi?
Lütfen Sayın Bakanım, buna cevap dahi vermediniz, rica ediyorum. Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 40’ıncı Birleşiminin Sekizinci Oturumunu açıyorum. 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. [[Devam]] 2) Ekonomi Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Dış Ticaret Müsteşarlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçesi 2) Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Çevre ve Orman Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı Ö) ORMAN GENEL MÜDÜRLÜĞÜ [[Devam]] 2) Orman Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Türkiye Su Enstitüsü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Şimdi, şahıslarda son söz, aleyhte olmak üzere İstanbul Milletvekili Sayın Faik Tunay’da. Buyurun Sayın Tunay.
Şimdi, gecenin bu vaktinde, beş dakikalık zaman diliminde ekonomiyi enine boyuna konuşmak pek mümkün değil. Müsaade ederseniz ben ekonominin ana damarı olan, aslında bizim yirmi yıllık, otuz yıllık planlarımızda en önemli konu olan AR-GE ve inovasyona değinmek istiyorum. Her ne kadar bu konu Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının konusu olsa da, inovatif olmayan bir ekonominin ilerlemesi, gelişmesi mümkün değil. İhracatı, ithalatı konuşuyorsak, ekonomiyi konuşuyorsak AR-GE’yi de konuşmamız gerekiyor. Şimdi, Sayın Bakanımız biraz önce açıkladı, ihracatımız 150 milyar doları geçti, bununla beraber, ithalatımız da 250 milyar doların üzerinde. Şimdi, ne zaman ithalat, ihracat konuşulsa her zaman karşımıza çıkan söylemlerden bir tanesi şu oluyor: “Türkiye enerji fakiri bir ülke olduğu için yani petrolümüz, doğal gazımız olmadığı için bunları dışarıdan ithal etmek zorundayız.” Bunlar doğru mu? Doğru, evet, Türkiye’nin petrolü, doğal gazı yok ve biz de ihraç ettiğimiz ürünleri üretmek için petrolü, doğal gazı alıyoruz, bunları ithal ediyoruz fakat bu bildiğimiz tablo, hep önümüzdeki tablo. Bizim bu tablodan ziyade birtakım çözüm önerileri sunmamız gerekiyor. Yoksa, çözüm önerileri sunmadığımız takdirde bu makas gitgide açılacak yani ihracat 150 milyar dolar, ithalat 250 milyar dolar. Belki iki sene sonra, üç sene sonra ithalat alacak başını gidecek ve bu farkı kapatmamız tamamen imkânsız olacak. Bunun çözümü nedir? Bunun çözümü AR-GE ve inovasyon. Bakın, bugün dünyada artık gelişmişlik kriterlerinden bir tanesi, kıstaslarından bir tanesi ülkelerin gayrisafi yurt içi hasılaları içerisinde AR-GE’ye ayırdıkları pay. Yüzde 2 gelişmişlik düzeyi, yüzde 2’nin altında olan ülkeler gelişmiş ülkeler olarak kabul edilmiyorlar, yüzde 2 ve üzerindeki ülkeler gelişmiş ülkeler olarak kabul ediliyorlar. OECD’nin geçen sene yayınlanan raporuna göre ortalaması yüzde 2,3. Peki, bizim Türkiye’nin, Türkiye’mizin gayrisafi yurt içi hasıla içerisinde AR-GE’ye ayırdığı pay ne kadar? Binde 8,4. Evet, on yıl içerisinde binde 1’den binde 8,4’lere gelmiş. Şimdi, muhalefet etmek demek her şeye muhalefet etmek demek değil, doğruya “doğru” diyeceğiz ama eksiklikleri, yanlışlıkları da söylemekle mükellefiz yani binde 1’den binde 8’e gelmesi bir başarı olarak gösterilse de asıl bizim hedefimiz gelişmiş ülkeler seviyesine çıkmak. Bugün ülkeler yüzde 2’lerde, yüzde 3’ler seviyesinde, biz hâlâ binde 8,4’lerdeyiz. Eğer, bizim ekonomimizi inovatif bir hâle getirmezsek, AR-GE ve inovasyona ağırlık vermezsek, bunları bir devlet politikası hâline getirmezsek Türkiye’nin işi çok zor. Bakın, binde 8,4 dedim, bu binde 8,4’ün yüzde 45’ini yükseköğretim kurumları yapmış, yüzde 43’ünü ticari kesim, sadece ve sadece yüzde 12’sini kamu kesimi yapmış yani hem oranımız çok düşük hem de bu oranı sağlayan kamu kesiminin oranı çok düşük. Yani, neresinden bakarsanız bakın bugün AR-GE ve inovasyon politikamızda sıkıntı var. Bir an önce bunun devlet politikası hâline getirilmesi gerekiyor. Konuşmamın başında da vurguladım, ekonomi olarak baktığınız zaman bu direkt Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığıyla alakalı gözükse de bizim 2023, 2053, daha ileriki hedeflerimiz için AR-GE ve inovasyona bir an önce ağırlık vermemiz gerekiyor. Gelin, bir de ülkelerin harcadığı paralara bakalım: Şimdi, Çin 136 milyar dolar AR-GE’ye para ayırmış, Amerika Birleşik Devletleri 130 milyar dolar, Rusya 7,2 milyar dolar, Hindistan 6,4 milyar dolar, Türkiye sadece 1,9 milyar dolar. Yani hem binde 8,4’ü ayırıyoruz hem de harcadığımız para diğer ülkelere oranla çok aşağılarda. Bunlar gelişmiş ülkeler, bizim muadilimiz ülkelere baktığınız zaman da Türkiye bunlardan çok geride. Bu hedeflerle, bu rakamlarla, bu gayrisafi yurt içi hasıla içerisinde AR-GE’ye ayrılan paylarla bizim 2023 hedeflerini, 500 milyar dolar ihracat hedefini tutturmamız, Sayın Bakanım, pek mümkün değil. Bu rakamlar bizim verdiğimiz rakamlar da değil, bu rakamlar TÜİK’in rakamları yani isteyen şimdi bile cep telefonlarından girip buna İnternet’ten bakabilir. Şimdi, en önemli konu da şu: Türkiye’nin artık, ürettiği ürünleri üretirken kullandığı makineleri de üretmesi gerekiyor. Bakın, fabrikalarımız açılıyor, milyon dolarlık fabrikalarımız var, gidiyoruz seçim bölgelerimizde, başka yerlerde ziyaret ediyoruz. Fabrikalara milyon dolarlık yatırım yapılmış, içindeki makinelere bakıyorsunuz Alman malı, İtalyan malı, Amerikan malı, Çin malı. Bir tane Türk malı makineyi göremiyorsunuz. Yani bizim artık ihracatımızı artırırken, katma değeri yüksek ürünlerin ihracatını yaparken bu makineleri de üretmemiz gerekiyor. Bu makineleri üretmediğimiz takdirde, bu makineleri Amerika’dan, Almanya’dan, İtalya’dan, Çin’den aldığımız takdirde, ihracatımızı geliştirmemiz ve ihracatımızı ilerletmemiz mümkün değil. Şimdi, peki, bunları tespit ettikten sonra çözüm önerileri nedir? Çözüm önerileri gayet basit. Şimdi, bir AR-GE Yasamız var Sayın Bakanım, biliyorsunuz; bu direkt belki sizin bakanlığınızı ilgilendirmiyor ama ithalat- ihracatı konuştuğumuz için bunları konuşmak lazım. Şimdi, 50 kişilik bir ekip kurma mecburiyeti var. Şimdi, bu ekip kurma mecburiyeti tamamen ve tamamen büyük işletmelerin yararına olan uygulama. Yani siz 50 kişinin altındaki KOBİ’lere “AR-GE faaliyetlerinde bulunamazsınız.” diyorsunuz, bir defa. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi saygıyla ve sevgiyle selamlıyorum.
Sayın milletvekilleri, 8’inci turdaki konuşmalar tamamlanmıştır. Sayın milletvekilleri, şimdi soru-cevap işlemine geçiyoruz. Sayın Köse… Sayın Köse yok mu? Sayın Erdoğan…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sorularım Sayın Orman Bakanına. Geçen yıl 2/B Kanunu çıktı ama hâlâ rayiç bedeller tespit edilip ilan edilemediği için vatandaş 2/B arazilerini alamadı. Ancak, 2/B Kanunu’nda Ege Bölgesi’ndeki fıstık çamı ormanlarının mülkiyet sorunu çözülmedi. Fıstık çamı ormanlarının mülkiyet sorununu çözmek için bir çalışmanız var mı, yok mu? Muğla, dünyada üretilen çam balının yaklaşık yüzde 80’ini üretmektedir. Plansız kesimler arıcılarımızı olumsuz etkilemektedir. Bu konuda bir master plan hazırlanması ve uygulanması konusunda bir çalışmanız var mıdır, yok mudur? Teşekkür ediyorum.
Sayın Halaman…
Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. Sorumuz Orman Bakanımıza. Muhtarların göndermiş olduğu bir evrak var, ben onu kendisine göndereceğim; bu elektrik, su sayacıyla ilgili. İkincisi de şu: “Tapunuz varsa su vereceğiz yoksa kuyuları kapatacağız.” deniyor. Şimdi, “Şubat 2013 son günü.” deniyor. Ecrimisil ödeyerek çiftçilik yapan, mirasında verasetten dolayı sıkıntılı olan bu çiftçilerin hâli ne olacak? Buna net bir çözüm ortaya koyması bizi sevindirir. Ben teşekkür ediyorum. İkinci bir sorum Sayın Ekonomi Bakanımıza, alınmasın: Ya “Ekonomide bir öykü…” dedi. Ya bu memlekette yani çok pahalıya mazot…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan biraz önce dedi ki: “İçme suyu bulunmayan bir tek yerimiz yok.” Hemen adres veriyorum: Şanlıurfa ili Sırrın Mahallesi Küme Evler. Buranın içme suyu yoktur. Size soru önergesi verdiğim hâlde, belediyeye ilettiniz, belediye de “Biz buraya su veremeyiz.” diyor; bir. İki: Şanlıurfa ili Hilvan ilçesi; hâlen içme suyu yoktur ve aynı zamanda, köyleri kuyu suyu içmektedir. Bunları ne zaman siz yerine getireceksiniz? Bir başka sorum: Yurt dışında atık su ve içme suyu arıtma tesisleri konusunda örnek aldığınız bir proje bulunmakta mıdır? Referans projelerle ülkemizde geliştirdiğiniz projeler var mıdır? Bu çalışma ve projelerde belediyelerle koordine içerisinde misiniz? Belediyelere su projelerinde destek olmakta mısınız? Önümüzdeki yıllarda, kirlilik ve değişen ekolojik dengeler çerçevesinde bir su krizi beklemekte misiniz? Bir başka sorum…
Teşekkür ediyorum. Sayın Başkan, Sayın Orman ve Su İşleri Bakanına soruyorum: Sayın Bakan, Kütahya Altıntaş ilçesi Beşkarış Barajı Sulama Projesi ne aşamada, ihalesi yapıldı mı? İkincisi: Kütahya ili Aslanapa ilçesi Kureyşler Barajı ÇED raporunda köy taşınmadan inşaata başlanılmayacağı şartı konmasına rağmen, bugün o köyde ikamet eden insanlarımızın hiçbirisi taşınmadı, yanında dinamit patlatılıyor 50 metre ilerisinde ve insanlar uyuyamıyor. Bu konuya el atacak mısınız? Üçüncüsü: Kurutulmuş Simav Gölü’nün geri kazanılması ve göl arazisinin ıslahı konusunda bakanlığınızın çalışmaları var mı, varsa bu konuda ne yaptınız? Sayın Ekonomi Bakanımıza soruyorum: Suriye-Türkiye ilişkilerinin bozulması nedeniyle son iki yılda ülkemizin dış ticaret kaybı nedir? Bu kaybı Sayın Davutoğlu’ndan tazmin etmeyi düşünüyor musunuz? Teşekkür ediyorum.
Buyurun Sayın Kaplan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sorum, Sayın Orman ve Su İşleri Bakanına: Kocaeli’nin Kartepe ilçesinde, Sakarya sınırında şirin bir beldemiz var. Sayın Bakanım, görme olanağı buldunuz mu, bilmiyorum. Maşukiye diye bir beldemiz var. Resimlerini gösterebilirim, yemyeşil. Aynı zamanda, bu, Sapanca Gölü’nün su havzası içerisindeki bir yapı. Burada, geçen günlerde, valilik onayıyla, sanıyorum üst düzeyde bir siyasetçinin talimatıyla taş ocakları açılmasına karar verildi. Siz, bu bölgenin su havzası olması ve orman alanı olması nedeniyle bakanlığınızca buna engel olmak… Ya da size bir fikir soruldu mu? Birinci sorum bu.
Sayın Bakan, ben de Maşukiye’yi soracağım. Kocaeli’nin Kartepe ilçesinde Kartepe eteklerinde bulunan, yeşilin her tonunun hâkim olduğu, toprağın görünmediği; ıhlamur, kestane ağaçlarıyla kaplı, dereleriyle Sapanca Gölü’nü beslediği; İstanbul, Sakarya ve Kocaeli halkının doğayla buluştuğu, yaz ve kış turizminin yapıldığı Maşukiye beldesinde orman alanı içinde 160 dönümlük bir alanda taş ocağı açma çalışmaları sürdürülmektedir. Sizler Orman ve Su İşleri Bakanı olarak hem ormanın katledilmesi hem de Sakarya ve Kocaeli’nin içme su kaynaklarının kirlenmemesi için ne yapmaktasınız? Bu taş ocağının açılmasına izin verecek misiniz? Maden Kanunu’ndaki bazı maddelerden yararlanılarak kıymetli maden çıkarma bahanesiyle ruhsatı alınan maden sahalarının taş ocaklarına dönüştürülmesi karşısında ne gibi tedbirler almaktasınız? Yine, Kocaeli ili Hereke beldesinde daha önce taş ocağı olarak kullanılan alanların…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Orman ve Su İşleri Bakanına sormak istiyorum: Sulama suyu ücretleri 2002-2012 yılları arasında yüzde 230 arttı. Elektrik ücretleri AB ve Amerika’da 9,5 sent iken bizde 19,5 sent. Çiftçiler banka, tarım kredi ve TEDAŞ’tan sonra sulama birliklerinin icra takibine düşmüştür. Bursa Yenişehir ve Karacabey’de farklı bir durum yoktur. Karacabey ova köylerinde 47 vatandaşımız jandarma tarafından aranmaktadır, 300 vatandaşımız icralık olmuştur. Sayın Bakan, sulama ücretlerinin azaltılması, borç faizlerinin silinmesi, sulama birliklerine borçlarının ertelenmesi konusunda ne düşünüyorsunuz? Teşekkür ederim.
Sayın Çınar…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Benim sorum da Orman ve Su İşleri Bakanına: Kastamonu için çok büyük önem arz eden Kınık Barajı Projesi yapılmıştı, şu anda ihale aşamasına gelmişti. Konumu nedir, ne aşamadadır? Bir diğer sorum: Yine bölge için büyük önem arz eden, Devrekani yolu üzerinde bulunan Oyrak Barajı’nın herhangi bir çalışması var mıdır? Yine, Bakanlığınıza ciddi manada katkı sunan Kastamonu Orman Bölge Müdürlüğünün işletmelerinde ciddi manada personel sıkıntısı vardır. Bu konuda siz bir söz vermiştiniz. Bununla alakalı herhangi bir çalışmanız var mıdır?
Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum. Ben de Ekonomi Bakanına önce geçmiş olsun diyorum. Sayın Bakan, Adana’da bir şeyimiz olmuştu. Adana biliyorsunuz çok ciddi sıkıntılarda bu son yıllarda. Orada bir söz vermiştiniz. Sayın Adana milletvekili bize niye böyle tepki gösterdi anlamadım, 2 milyar dolarlık yatırımcı getirmeyi… 1 miydi? 1 milyar dolar, ona da razıyız. Bu sözünüzün arkasında mısınız?
Dibine kadar.
Bekliyoruz, sizle kol kola Adana’ya girmek istiyoruz. Orman ve Su İşleri Bakanına soruyorum: Geçici işçileri kadroya alacak mısınız? 2013 yılında orman mühendisi almayı düşünüyor musunuz? Bir de bu orman köyleri gerçekten çok sıkıntılı. Bu, kesme, sürütme ve nakliyatta birim fiyatlarda ciddi bir artış düşünüyor musunuz? Teşekkür ediyorum.
Sayın Erdem…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Benim sorularım da Sayın Orman ve Su İşleri Bakanımıza. Elâzığ’a içme suyu temin edecek olan Hamzabey Barajının temel atma törenini yaptınız, törende de 2015 yılında Elâzığ’a suyun ulaştırılacağını söylediniz. Şu anda bu projenin ne aşamada olduğunu biliyor musunuz Sayın Bakanım? Orada, bu yıl içerisinde sadece şantiye yolu çalışması yapıldı yani bu proje 2015’e yetişecek mi? Baraj inşaat ihalesini yaptınız ama isale hattıyla arıtma ihalesini yaptınız mı? Bunu öğrenmek istiyorum. Yine “Bu yıl Elâzığ’a 10 milyon fidan dikeceğiz” dediniz. Diktiniz mi, nereye diktiniz? 2009 yılında kent ormanı kuracaktınız, kurdunuz mu? Son sorum da Elâzığ’a 3 tane otomatik meteoroloji ölçüm istasyonu kuracaktınız, bunların akıbeti nedir? Teşekkür ederim.
Sayın Köktürk…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Benim sorum da Orman ve Su İşleri Bakanına. Sayın Bakan, Filyos Nehri Büyük Kanal Islah Projesi için ayrılan ödeneklerin yeterli olmadığına, bu ödeneklerle Filyos Nehri’nin ıslahının elli-altmış yılda ancak gerçekleşebileceğine yönelik defalarca önerge vermiştim. Ancak, bu önergelere rağmen yeterli ödeneği bütçeye koymadınız, maalesef 6 Nisan tarihinde de Çaycuma Köprüsü nehir ve sel sularının ayaklarını oyması ve diğer hatalar sonucu yıkıldı: 15 yurttaşımız yaşamını yitirdi, 5’inin bedenine hâlen ulaşılamadı. Yaşamını yitirenleri saygıyla anıyorum ve size soruyorum: Sayın Bakan -yaptıklarınızla ve başarılarınızla gurur duyduğunuzu ifade ettiniz az önce siz de, diğer Sayın Bakanımız da- peki, döneminizde yıkılan Çaycuma Köprüsü ve diğer köprülerle ilgili yaşamını yitiren yurttaşlarımızla ilgili hangi duygular içerisindesiniz?
Evet, şimdi, 3 soru Sayın Ekonomi Bakanına ait. Geri kalan 12 soru var, geri kalan soruların tamamı Sayın Orman Bakanına yönelik.
Sayın Başkanım, bir soru da ben sorayım müsaade ederseniz.
Doldu ki.
İktidar da bir soru sorsun Başkanım.
Efendim?
Bir sorum vardı, onu sorabilir miyim?
Sırayla bu iş, parayla değil ki.
Soramazsınız, sırayla geldik. Şimdi, şöyle bölelim mi?
Toplam on dakika mı Sayın Başkanım?
Toplam on dakika. Beş, beş bölebiliriz.
Yok, hayır, ben çok az konuşup Sayın Bakanıma çok soru geldiği için…
Peki, tamam. Önce Sayın Çağlayan cevap veriyor.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; öncelikle teşekkür ediyorum sorulan sorulara. Faik Tunay Bey’in konuşması gerçekten son derece önemliydi. Biz de zaten 2023 stratejisine erişmek için yüksek katma değeri, yüksek teknolojiyi olmazsa olmazımız olarak ifade ettik. Şu an itibarıyla, Türkiye geçen yıl AR-GE’nin gayrisafi yurt içi hasılaya oranını binde 8,6’ya çıkartmıştır ancak 2023 stratejimizde gayrisafi yurt içi hasılamızın yüzde 3’ü kadar AR-GE bizim plan ve programımız içinde yani biz 2023’te inşallah, 60 milyar dolarlık bir AR-GE harcaması yapacak olan bir ülke olacağız. Bunun yanı sıra, Sayın Alim Işık’ın Suriye ihracatıyla ilgili sormuş olduğu soru vardı. Suriye’ye 2010 yılında 1,8 milyar dolar, 2011’de 1,6 milyar dolar ihracatımız vardı, 2012 on ay itibarıyla ihracatımız yaklaşık 472 milyon dolardır. Yaklaşık 1 milyar dolar bir kaybımız var. İhracattaki tüm kayıplarımızı yeni pazarlarla –biraz evvel konuşmamda söyledim- kapattık ve üç yıllık kapatmamız da 29 milyar dolar artı getirdi. Son bir konu da…
1 milyar doları Davutoğlu’ndan alacak mıyız?
Sayın Seyfettin Yılmaz’ın sorusuna gelince: Adana’da da ifade ettim. Bakın, orada yanlış bir anlaşılmayı tekrar düzeltelim: Şu anda yine aynı yatırımcı gündemde. 1 milyar dolar petrokimya sektöründe yatırım yapmak isteyen var ve stratejik yatırım olduğu için bunu Adana, Mersin, İstanbul, Ankara fark etmez, yeter ki siz bu yatırımcıyı Adana’ya getirecek olan, Adana’da buna arazi bulun. Şimdi tekrar söylüyorum: Adana’da buna uygun araziyi yatırımcıya bulun, ben o yatırımcıyı size getireceğim. Teşekkür ediyorum Sayın Başkan.
Sayın Bakan, onu da siz bulacaksınız.
Sayın Orman Bakanımız, buyurun.
Sayın Işık’ın suallerine cevap vermek istiyorum: Beşkarış Barajı sulaması ihale edildi. İnşallah, kısa zamanda ben de gelerek bu konuyu da birlikte hızla bitireceğiz. Kureyşler Barajı’yla ilgili köy meselesini az önce zaten söylediniz. Esasen onların paralarını ödedik. Çoğu da Kütahya’da kalıyor, ben de biliyorum. Biliyorsunuz ben de Kütahya’nın ve Simav’ın fahrî hemşehrisiyim. Dolayısıyla, gene bizzat kendim ilgileneceğim. Aslında para meselesi… Tamamen kamulaştırma parasını ödedik. Simav Gölü’yle ilgili arkadaşlarımız çalışacak.
Ama yer yok Sayın Bakan, gidecek yer belirsiz.
Sayın Işık, bizzat inceleyeceğim ben. Sayın Kaplan ve Sayın Akar, efendim bu konuda şu ana kadar biz Maşukiye’de… Ben de biliyorum, güzel bir yer, bir kısmı da muhafaza ormanı. Biz müsaade etmedik şu ana kadar, izin vermedik ancak Devlet Demiryolları için biliyorsunuz bir taş ocağı, taş ihtiyacı var. Dolayısıyla, bu konuda bir bakacağız, en uygun yerden temini konusunda bir çalışma içine gireceğiz.
Sayın Bakanım, Sakarya ilinde izin verilmedi aynı yerde.
Bunun dışında Kırık Barajı için çalışmalar başladı, proje devam ediyor şu anda, yüzde 90 tamamlandı. Proje bitince özellikle ihalesini yapacağız, onu da özellikle Sayın Çınar’a ifade ediyorum. Efendim, Kastamonu’da ormana ihtiyaç var biliyorum, daha önce de konuştuk. İnşallah yeni orman mühendisleri aldığımız zaman onlara -Kastamonu önemli bir bölge- gerekli desteği vereceğiz. Sayın Yılmaz, sizinle ilgili bir iki husus var. Bir kere şunu ifade edeyim: Birincisi, orman mühendislerini aldık, 2012 yılı, en çok aldığımız dönemlere göre orman mühendisi en fazla aldığımız dönemi teşkil ediyor. 2013 yılında da alacağız inşallah. Bunun dışında siz özellikle konuşmanızda şunu belirtmiştiniz: İşte, biliyorsunuz, Doğa Koruma ve Millî Parklar Genel Müdürlüğünün bir mutemedi ödemelerde bir sahtekarlık yapmış. Yani arkadaşlarımızın imzasını, rakamı değiştirerek, fotokopi çekerek kendi hesabına para aktardığı tespit edildi ama bunu tespit eden tamamen Genel Müdür ve Müsteşarımız. Hemen tespit ettiler ve bunu müfettişe gönderdim, savcılığa intikal etti ve bu kişi de şu anda hapiste.
7 yıl sürdü Sayın Bakan, 10 trilyon nerede, 10 trilyon?
Dolayısıyla, onu özelle belirteyim. 2’ncisi, sizin sorduğunuz bir şey var: Yangında fazla mesai, sadece merkezde, genel müdürlükte çalışanlara da kaldırıldı çünkü onların yangında bir şeyi yok ama taşrada fiilen yangın söndürmeye gidenlere ödeme devam ediyor. Ayrıca, biliyorsunuz, maaşlarda, özlük haklarında geçmişe göre 3 kat bir artış, iyileşme sağlandı; bunu herkes biliyor. Bunun dışında, Hamzabey Barajı’yla ilgili sözümüz sözdür Sayın Vekilim, zamanında bitecek, şu anda çalışmalar devam ediyor. Tabii ki buna paralel olarak isale hattı ve içme suyu arıtma tesisi de yapılacaktır. Otomatik meteoroloji ölçüm istasyonu da kuruldu, kuruluyor. Onların sayısını da size yazılı olarak, nerelere kurulduğunu tespit edeceğiz. Efendim, tabii, Sayın Köktürk, Çaycuma Köprüsü’nün yıkılmasından tabii üzüntü duyuyoruz elbette. Ben de oraya gittim, inceledik ve hakikaten başsağlığı diledik. Büyük bir kaza, üzüntü duyduk, hissiyatımız bu. Daha başka ne diyeyim? Allah rahmet eylesin yani yakınlarına da başsağlığı diledik zaten. Onu özellikle vurgulamak istiyorum. Hilvan İçme Suyu İsale Hattı Projesi, DSİ tarafından tamamlanarak inşaat ihalesi özel idare tarafından yapılmak üzere kendilerine gönderildi. Aldığımız bilgilere göre, özel idare de inşaat ihalesini yapmış. Özellikle bir de biz bütün belediyelere atık su arıtma tesisi, içme suyu arıtma tesisi konusunda her türlü ileri teknolojileri veriyoruz. Bakın, şunu özetle belirteyim: Gerçekten, bu konuda, içme suyu arıtmasında, atık su arıtma tesisinde Türkiye dünyada gerçekten örnek bir ülke hâline geldi, bunu özellikle vurgulamak istiyorum. İsteyen her türlü belediyeye destek yapıyoruz, hatta talep olması hâlinde, atık su arıtma tesislerini DSİ marifetiyle inşa ediyoruz büyük şehirlerde. İçme suyu arıtma tesislerini zaten 1053 sayılı Kanun’a göre DSİ projelendiriyor, yapıyor, belediyesine teslim ediyor. Bunun dışında, efendim, bir de önemli bir konu var: Bolu Milletvekilimiz Tanju Bey dedi ki… Sayın Tanju Özcan’ın konuşmasında Sakarya Bölge Müdürü Hasan Türkyılmaz ile ilgili söylediklerinin aslı şu, bunu özetle vurgulamak istiyorum: Efendim, Hasan Türkyılmaz’ın ailesiyle birlikte sahip olduğu Düzce-Karaçalı köyünde üç katlı evleri 2005 yılında yanmış. Bunun üzerine konuyla ilgili “felaketzede ihtiyaç belgesi” düzenlenmiş. Bu, muhtarlık tarafından tasdik ediliyor fakat bölge müdürümüz bundan hiçbir şekilde hakkını kullanmamış, istifade etmemiş, olay tarihinde de Bolu’da Aladağ Orman İşletme Müdür Yardımcısı olduğunu belirtmek istiyorum. Yani, böyle bir şeyi, hiçbir şekilde hakkını kullanmamış, sadece her yangında yüzde 20 tomruk bedelinden iskonto yapılması için yapılan normal ve muhtarlığın tasdik ettiği bir ihtiyaç belgesi bu. Ormancı olduğu için hakkı olmasına rağmen bölge müdürümüz kullanmamış; bunu da özellikle vurgulamak istiyorum. Onun dışında, birkaç dakikamız daha var, hemen onlara da cevap vereyim.
Sayın Bakanım, Simav göl arazisini açıklayabilir misiniz?
Sayaçla ilgili, efendim, Ali Halaman… Ruhsatlı kuyuların sahiplerinin müracaatlarının kanun gereği -bu Kanun- 25 Şubat 2013 tarihine kadar yapılması gerekiyor; 167 sayılı Kanun’a eklenen madde buna amir. Maksadımız şu esasen: Biliyorsunuz şu anda yer altı sularında çok büyük bir çekim var. Neticede su seviyeleri, Konya’dan misal vereyim, bir zamanlar belki 20-30-40 metreden su çekilirken şu anda 100-150-200 metreye inmiş. Tabii ki, takdir edersiniz ki burada mühendislik olarak ne kadar yer altı suyu besleniyorsa, o kadar su çekmeniz lazım ve neticede bu konuda çalışmalar kanun gereği sürdürülüyor. Tapusu konusunda sıkıntı olan çiftçilerin problemini çözmek için birtakım çözümler üreteceğiz, esasen bunu pek çok arkadaşımız, gerek Karaman gerek Konya milletvekillerimiz de ifade ettiler. Bu konuda bütçe görüşmelerinden sonra ben de tarafları toplayacağım, özellikle vatandaşlara kolaylık göstermek için ne gerekiyorsa yapacağız. Hatta, lütfen sizlerin de bu konuda tavsiyeleri varsa onu da iletirseniz bundan büyük bir memnuniyet duyduğumuzu özellikle vurgulamak istiyorum. Kastamonu’ya bu yıl 39 orman mühendisi verilmiş, şu anda şefliklerin tamamı doldurulmuş, hatta Kastamonu’da Hanönü’nde işletme şefliği de -Kastamonu Milletvekilimiz söylüyordu, o da- kurulmuştur, onu da biliyorsunuz. Bunun dışında, belediyelerle birlikte…
Yetişemez herhâlde, sekiz saniye var.
İsterseniz şöyle yapalım: Geri kalanlar var, hatta konuşmalarda da geçen hususlar var; onları yazılı olarak cevaplayacağım.
Evet, teşekkür ederim.
Herkese çok teşekkür ediyorum. Saygılarımı arz ediyorum efendim.
Şimdi sırasıyla 8’inci turda yer alan bütçelerin bölümlerine geçilmesi hususunu ve bölümlerini ayrı ayrı okutup oylarınıza sunacağım. Ekonomi Bakanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 1) Ekonomi Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 12.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Ekonomik İşler ve Hizmetler 856.087.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 1.371.590.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Ekonomi Bakanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Ekonomi Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2) Ekonomi Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 370.814.728,58 İptal Edilen Ödenek 5.409.081,42 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Ekonomi Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Dış Ticaret Müsteşarlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 3) Dış Ticaret Müsteşarlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 451.276.483,31 İptal Edilen Ödenek 3.357.848,69 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Dış Ticaret Müsteşarlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. İhracatı Geliştirme Etüt Merkezi 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 4) İhracatı Geliştirme Etüt Merkezi 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 9.704.193,72 İptal Edilen Ödenek 3.274.184,28 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Kesin hesap (B) cetvelinin genel toplamlarını okutuyorum: [[TL]] Net Tahsilat 8.117.189,09 (B) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. İhracatı Geliştirme Etüt Merkezi 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 33) ORMAN VE SU İŞLERİ BAKANLIĞI 1) Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 827.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 1.800.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Ekonomik İşler ve Hizmetler 257.815.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 05 Çevre Koruma Hizmetleri 139.006.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM 10.492.139.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2) Orman ve Su İşleri Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 356.390.805,50 Ödenek Üstü Gider 2.147.436,44 İptal Edilen Ödenek 128.633.533,94 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Orman ve Su işleri Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Çevre ve Orman Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabını okutuyorum: 3) Çevre ve Orman Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 1.139.264.822,08 Ödenek Üstü Gider 4.032.826,59 İptal Edilen Ödenek 29.982.441,51 (A) cetvelini kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Çevre ve Orman Bakanlığı 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Orman Genel Müdürlüğü 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.17) ORMAN GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 1) Orman Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 288.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 04 Ekonomik İşler ve Hizmetler 1.981.404.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 1.988.874.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelirler 1.386.366.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 280.650.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 06 Sermaye Gelirleri 5.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 1.987.874.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Orman Genel Müdürlüğü 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Orman Genel Müdürlüğü 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2) Orman Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamlarını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 1.064.032.460,64 İptal Edilen Ödenek 49.688.349,36 (A) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Kesin hesap (B) cetvelini okutuyorum: [[TL]] Net Tahsilat 1.033.117.046,94 Ret ve İadeler 18.394.826,03 (B) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Orman Genel Müdürlüğü 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.57) DEVLET SU İŞLERİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 1) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 761.645 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 20.800.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 04 Ekonomik İşler ve Hizmetler 8.045.527.832 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 05 Çevre Koruma Hizmetleri 60.281.417 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 06 İskân ve Toplum Refahı Hizmetleri 706.073.371 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 546.293 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 8.873.363.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelirler 8.659.688.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 103.284.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 06 Sermaye Gelirleri 11.204.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 8.873.363.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 6.852.142.747,00 İptal Edilen Ödenek 175.921.788,92 Ertesi yıla devredilen ödenek 105.078.672,52 (A) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümleri kabul edilmiştir. Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 33.75) METEOROLOJİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 1) Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 02 Savunma Hizmetleri 56.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 03 Kamu Düzeni ve Güvenlik Hizmetleri 2.600.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 07 Sağlık Hizmetleri 200.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 193.016.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2013 yılı merkezî yönetim bütçesi kabul edilmiştir. Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2011 yılı kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 2) Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (A) cetvelinin genel toplamını okutuyorum: [[TL]] Bütçe Gideri 137.738.569,26 Ödenek Üstü Gider 13.492,14 İptal Edilen Ödenek 18.801.058,61 Ertesi yıla devredilen ödenek 14.876.189,84 (A) cetvelini kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. Meteoroloji Genel Müdürlüğü 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesabının bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türkiye Su Enstitüsü 2013 yılı merkezî bütçesinin bölümlerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 40.58) TÜRKİYE SU ENSTİTÜSÜ 1) Türkiye Su Enstitüsü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 04 Ekonomik İşler ve Hizmetler 3.027.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 3.202.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. [[TL]] Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelirler 3.052.000 Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. TOPLAM 3.202.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türkiye Su Enstitüsü 2013 yılı merkezî yönetim bütçesinin bölümleri kabul edilmiştir. Böylece, Ekonomi Bakanlığı, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ve Meteoroloji Genel Müdürlüğünün 2013 yılı merkezî yönetim bütçeleri ile 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesapları; Türkiye Su Enstitüsünün 2013 yılı merkezî yönetim bütçesi ve Dış Ticaret Müsteşarlığı, İhracatı Geliştirme Etüt Merkezi ve Çevre ve Orman Bakanlığının 2011 yılı merkezî yönetim kesin hesapları kabul edilmiştir. Hayırlı olmalarını temenni ediyorum. Programa göre, kuruluşların bütçe ve kesin hesaplarını sırasıyla görüşmek için 15 Aralık 2012 Cumartesi günü saat 11. 00’de toplanmak üzere birleşimi kapatıyorum. Hayırlı akşamlar, iyi geceler.