Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στη ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ Συζήτηση και διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας για τη λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2, εδάφιο α' του Συντάγματος και 115 του Κανονισμού της Βουλής, επί της από 26-6-2015 απόφασης και πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα. Σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη και σύμφωνα με τη σχετική απόφαση και πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου προς τη Βουλή, κατόπιν εισήγησης του κυρίου Πρωθυπουργού, κατά τη διαδικασία του προτεινόμενου δημοψηφίσματος ο ελληνικός λαός καλείται να αποφασίσει με την ψήφο του εάν πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25ης Ιουνίου 2015, σχέδιο, το οποίο αποτελείται από δύο έγγραφα που συγκροτούν την πρόταση επί της οποίας προτείνεται το δημοψήφισμα. Το πρώτο έγγραφο τιτλοφορείται: «Reforms for the Completion of the Current Program and Beyond», δηλαδή, «Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και πέραν αυτού» και το δεύτερο τιτλοφορείται «Preliminary Debt Sustainability Analysis», δηλαδή, «Προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους». Σύμφωνα με την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος, όσοι πολίτες απορρίπτουν την πρόταση των τριών θεσμών, ψηφίζουν «ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ»/«ΟΧΙ». Όσοι πολίτες συμφωνούν και εγκρίνουν την πρόταση των τριών θεσμών, ψηφίζουν «ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ»/«ΝΑΙ». Το δημοψήφισμα προτείνεται να διεξαχθεί την Κυριακή 5 Ιουλίου του 2015. Σύμφωνα με την πρόβλεψη του Συντάγματος και ειδικότερα του άρθρου 44 παράγραφος 2, εδάφιο 1, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με διάταγμα προκηρύσσει δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των Βουλευτών, που λαμβάνεται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 115 του Κανονισμού της Βουλής, που επιγράφεται «Προτάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος», η πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, με την οποία ζητείται η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο 1 του Συντάγματος, κατατίθεται στη Βουλή, τυπώνεται, διανέμεται στους Βουλευτές και εγγράφεται κατά προτεραιότητα στην ημερήσια διάταξη. Η πρόταση πρέπει να αναφέρει το εθνικό θέμα, για το οποίο ζητείται η διεξαγωγή δημοψηφίσματος, καθώς και την προθεσμία διενέργειάς του και να προσδιορίζει με σαφήνεια το ερώτημα ή τα ερωτήματα, στα οποία θα απαντήσει ο λαός. Η πρόταση συζητείται με ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 95 έως 100 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή των άρθρων που προβλέπουν την κατ' αρχήν συζήτηση νομοσχεδίου. Η ψηφοφορία για την αποδοχή ή μη της πρότασης είναι ονομαστική και αφορά το κείμενο της πρότασης, όπως κατατέθηκε ή διαμορφώθηκε κατά τη συζήτηση στη Βουλή. Η πρόταση εγκρίνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών, δηλαδή με 151 θετικές ψήφους. Η απόφαση της Βουλής που δέχεται την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, δημοσιεύεται με παραγγελία του Προέδρου της Βουλής στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το αργότερο μέσα σε δέκα ημέρες. Η απόφαση και πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου προς τη Βουλή, εκδόθηκε στις 26 Ιουνίου του 2015, κατατέθηκε στη Βουλή, αναρτήθηκε και έχει ήδη διανεμηθεί σε όλες και όλους τους Βουλευτές. Περιέχει αναφορά στο κρίσιμο εθνικό ζήτημα, καθώς και διατύπωση κατ' ακρίβεια του ερωτήματος, το οποίο προτείνει η Κυβέρνηση να αποτελέσει και ερώτημα του δημοψηφίσματος. Είναι η πρώτη φορά, από το 1975, στα σαράντα χρόνια ισχύος του Συντάγματος, που Κυβέρνηση ζητεί τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, δίνει τον λόγο και την εξουσία, για το κρίσιμο αυτό εθνικό θέμα, στον λαό. Πρόκειται για μία ιστορική πρωτοβουλία που επιφορτίζει τη Βουλή με μία ιστορική ευθύνη. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Η διαδικασία θα διεξαχθεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στα άρθρα 95 και επόμενα. Θα ξεκινήσει, όπως προβλέπεται, με εισήγηση εκ μέρους της Κυβέρνησης. Θα ακολουθήσουν οι τοποθετήσεις των εισηγητών από κάθε Κοινοβουλευτική Ομάδα, καθώς και ένας κατά προτεραιότητα ομιλητής από κάθε Κοινοβουλευτική Ομάδα. Η εγγραφή στον κατάλογο των ομιλητών θα γίνεται μέχρι την ολοκλήρωση της ομιλίας του δεύτερου εισηγητή. Ο κατάλογος των ομιλητών θα κλείσει κατά τον χρόνο εκείνο, θα καταρτιστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες και θα γνωστοποιηθεί στους Βουλευτές. Προτείνω στο Σώμα να ακολουθήσουμε τη διαδικασία ακριβώς όπως προβλέπεται στα άρθρα του Κανονισμού, με τους χρόνους οι οποίοι προβλέπονται στα άρθρα του Κανονισμού. Υπενθυμίζω ότι ο χρόνος ομιλίας είναι δεκαπέντε λεπτά για τους εισηγητές και ειδικούς αγορητές, δώδεκα λεπτά για τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους ως προς την πρωτολογία, έξι για τη δευτερολογία και τρία για την τριτολογία και επτά λεπτά για τους ομιλητές. Ως προς τους Υπουργούς, ο χρόνος ομιλίας είναι δεκαοκτώ λεπτά. Έχουμε συμφωνήσει στα δεκατέσσερα λεπτά για τους Αναπληρωτές και στα δέκα για τους Υφυπουργούς. Προτείνω η συζήτηση να ολοκληρωθεί στις δώδεκα τα μεσάνυχτα με ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα εάν εγκρίνει αυτή τη διαδικασία.
Θέλω τον λόγο επί της διαδικασίας μετά, κυρία Πρόεδρε.
Εγκρίνεται, λοιπόν, η διαδικασία αυτή. Τον λόγο έχει εισηγητικά ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Νίκος Βούτσης.
Έχω ζητήσει τον λόγο κατά το άρθρο 100.
Θα σας δοθεί αμέσως μετά ο λόγος.
Κυρία Πρόεδρε, μην το κάνετε αυτό. Προηγείται των εισηγητών το αίτημα αντισυνταγματικότητας.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Το αίτημα αντισυνταγματικότητας προηγείται. Πρόκειται περί κοινοβουλευτικής δικτατορίας. Πώς φτάσαμε εδώ;
Προηγείται το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας!
Παρακαλώ να γίνει ησυχία.
Παραβιάζετε το Σύνταγμα και τον Κανονισμό!
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι, η πρόταση για διεξαγωγή δημοψηφίσματος είναι απολύτως επιτακτική και χρήσιμη ως επιλογή στην παρούσα φάση για το μεγάλο αυτό εθνικό ζήτημα που αφορά στο παρόν και το μέλλον αυτής της χώρας και του λαού της. Καλούμε όλες τις πτέρυγες της Βουλής, όλα τα πολιτικά κόμματα, ανεξάρτητα της άποψης που έχουν για την ουσία του θέματος της διαπραγμάτευσης και της συμφωνίας με τους εταίρους - δανειστές, να συνομολογήσουν την απόλυτη χρησιμότητα της προσφυγής στη συνταγματική πρόβλεψη για ένα θέμα που αποτελεί την επιτομή του εθνικού ζητήματος, ώστε να μιλήσει ο ίδιος ο λαός μας μέσα από την αμεσοδημοκρατική διαδικασία του δημοψηφίσματος. Τους καλούμε και σας καλούμε επίσης να υπερασπίσουμε τον ρόλο τους, τον ρόλο μας ως πυλώνες της δημοκρατίας κατά το Σύνταγμα, να αποδεχθούν και να ψηφίσουν από κοινού την απόφαση για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, ανεξάρτητα από τις εύλογες ενστάσεις, την κριτική ή και την πλήρη απόρριψη προς τη διαπραγματευτική τακτική της Κυβέρνησης και την κυβερνητική πολιτική τους προηγούμενους τέσσερις μήνες. Η πρόσκλησή μας είναι προς όλους. Μια τέτοια ομόφωνη απόφαση της ελληνικής Βουλής θα καταστήσει από σήμερα κιόλας πιο ισχυρή τη θέση της χώρας σ' αυτήν τη σκληρή διαπραγμάτευση που έχει ως σταθερό στόχο την επίτευξη μιας έντιμης συμφωνίας με ισχυρό πρόσημο για την αναπτυξιακή πορεία και για την ταχεία κοινωνική ανασύσταση και για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας. Ο λαός με την ευρύτατη, τη μαζική συμμετοχή του στη διαδικασία του δημοψηφίσματος θα ασκήσει με άμεσο τρόπο τη λαϊκή κυριαρχία και θα σφραγίσει με την όποια απόφασή του - η οποία προφανώς θα γίνει σεβαστή, όπως τόνισε χθες ο Πρωθυπουργός - το δικαίωμά του για να απαντήσει, να απαντήσουμε όλοι μαζί. Πρώτον, είναι αδιανόητο να υπάρχει πλήρης έλλειψη σεβασμού στις διαδοχικές λαϊκές επιλογές και στις κυβερνήσεις που επιλέγονται στη βάση του προγράμματός τους σε κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι αδιανόητο η εύλογη και αυτονόητη αρχή της συνέχειας του κράτους και του σεβασμού των διεθνών συνθηκών να μεταφράζεται και να την επικαλούνται κατά το δοκούν ως υπαγόρευση σε κάθε κυβέρνηση του ιδίου προγράμματος και ταυτόχρονα στην κυνική απόρριψη της λαϊκής βούλησης με βάση την οποία έχουν επιλεγεί εναλλακτικές ή και ριζικά αντίθετες - εν προκειμένω σε ό,τι μας αφορά - μη μνημονιακές και αντίθετες με τη στρατηγική της λιτότητας επιλογές, για την αντιμετώπιση των υπαρκτών ζητημάτων της κρίσης και των προκλήσεων, μπροστά στις οποίες βρίσκεται η χώρας μας. Δεύτερον, είναι αδιανόητο επίσης να θεωρείται ως φυσιολογική μια διαδικασία μνημονίων που καταργεί τα όρια των θεσμικών λειτουργιών και των δημοκρατικών διαδικασιών που κυρίαρχα η Βουλή των Ελλήνων κατά το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της ορίζει και υπηρετεί με τις αποφάσεις της. Πέρασαν πέντε χρόνια, με κείμενα έτοιμα που έρχονται ή υπαγορεύονται, μεταφρασμένα ή αμετάφραστα, από παράγοντες που πολλές φορές δεν έχουν την ελάχιστη θεσμική υπόσταση. Ανακαλύφθηκε η δήθεν χρησιμότητα των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, σε μαζική μάλιστα κλίμακα, οι διαδικασίες των μνημονίων και των μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων σε έναν νόμο και ένα άρθρο, η προσφυγή σε μεθόδους κατ' επείγοντος. Πέραν αυτών, όμως, όλων που δημιούργησαν πολλαπλά προβλήματα σε όλους μας, πιστεύω σε σχέση με τον σεβασμό των δημοκρατικών διαδικασιών η ίδια αυτή εμμονή στα αντικοινωνικά μνημόνια και στις πολλαπλές δήθεν αξιολογήσεις, χρησιμοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια και ως εμβρυουλκός για πολιτικές αλλαγές σε όλα το φάσμα των πολιτικών διεργασιών, από την ύπαρξη και τη λειτουργία κομμάτων μέχρι τις διασπάσεις και τις ανασυγκροτήσεις κυβερνητικών σχημάτων, μέχρι τις πιέσεις για την επιλογή Πρωθυπουργών, κυβερνήσεων εθνικής ενότητας, οικουμενικών, νέων Πρωθυπουργών κ.λπ. που και τώρα τα βλέπουμε να κυκλοφορούν. Φθάσαμε στο σημείο στο πλαίσιο αυτής της αντιδημοκρατικής λογικής πριν λίγες μέρες, στο κείμενο που είχε θεωρηθεί ως βάση - το κείμενο της ελληνικής πλευράς - και που αποτυπώνει όχι το πρόγραμμά μας, αλλά τις ελάχιστες αλλά απολύτως σεβαστές από την πλευρά μας κόκκινες γραμμές για κρίσιμα κοινωνικά μέτωπα, να σβήσουν με το δικό τους κόκκινο μελάνι, ολόκληρες προτάσεις και παραγράφους και να επικοινωνούν το κείμενο στα διεθνή μέσα. Αλαζονεία, ανοησία ή και τα δύο; Όλα τα παραπάνω, όμως, είναι ενδεικτικά για το ότι είναι απολύτως λανθασμένες πολιτικά οι απόψεις και οι κριτικές προς την παρούσα κυβέρνηση για το ότι τάχατές μου χάσαμε χρόνο, γιατί δεν είχαμε προτάσεις και γιατί εκνευρίσαμε τους καλούς εταίρους μας. Πώς σκέφτονται σήμερα άραγε όλοι αυτοί οι συνάδελφοι μέσα σε αυτήν την Αίθουσα, που τόσο καιρό μας βομβαρδίζουν χωρίς οι ίδιοι να παίρνουν σαφή θέση επί της ουσίας για το ότι δήθεν η Κυβέρνηση δεν είχε και δεν παρουσίασε πολλαπλές προτάσεις σε όλα τα στάδια της διαπραγμάτευσης, από τη δεύτερη μέρα κιόλας που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας μετά τις εκλογές της 25ης Γενάρη; Τρίτον, η Κυβέρνηση, όπως έγινε σαφές κι από το χθεσινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού, δεν είναι ουδέτερη, προφανώς δεν αποποιείται τις ευθύνες της και δεν αφήνει κατά το κοινώς λεγόμενο «να βγάλει ο λαός τα κάστανα από τη φωτιά», σε σχέση με την αποδοχή ή την απόρριψη της τελικής πρότασης που παρεδόθη από τους εταίρους δανειστές ως το ντοκουμέντο επί του οποίου θα ετοποθετείτο η χώρα μας σήμερα κιόλας το μεσημέρι. Ζητάμε, προφανώς, την καταψήφιση της πρότασης και του τελεσιγράφου που τη συνόδευε. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Το αντίθετο. Η Κυβέρνηση ζητάει ευθέως και μετά από τετράμηνη πρωτοφανώς ανοικτή, διαφανή, δημόσια και ειλικρινή διαδικασία διαπραγμάτευσης, αλλά και διαλόγου. Kαι το λέω διότι άκουσα από χθες το βράδυ να λένε «πέντε μέρες διάλογος», λέει, «δεν είναι αρκετός». Έλεος!
Τι έλεος;
Πέντε μήνες, τέσσερις μήνες, για να μην πω και προηγούμενα, όλη η χώρα, ο τελευταίος και ο πρώτος - χωρίς να τα βάζω ιεραρχικά - πολίτης αυτής της χώρας, διεξοδικά, έχει επικοινωνήσει με τις διαφορετικές απόψεις. Το αντίθετο λοιπόν, η Κυβέρνηση ζητάει ευθέως και μετά από τετράμηνη πρωτοφανώς ανοικτή, διαφανή, δημόσια και ειλικρινή διαδικασία διαπραγμάτευσης και διαλόγου μπροστά στον ελληνικό λαό, να έρθει ο λαός στο προσκήνιο των εξελίξεων να βάλει τη δικιά του σφραγίδα. Είναι πρόσκληση και πρόκληση ενότητας, συνειδητής στάσης, πάνω στις διαφορετικές επιλογές και τις σεβαστές διακριτές αντιλήψεις όλων όσων πιστεύουν και πιστεύουμε ότι είμαστε ο λαός της Ελλάδας, ότι μένουμε Ελλάδα και ότι με την παρουσία μας και τη συμμετοχή μας στην Ευρώπη πρωταγωνιστούμε ενεργητικά για να αλλάξει ριζικά και να μετασχηματιστεί σε μια Ευρώπη της αλληλεγγύης και της κοινωνικής προκοπής των λαών της. Τέταρτον, καλούμαστε να απαντήσουμε, επίσης, στις πολλαπλές διαχρονικές προσπάθειες που έχουν γίνει για να συνταγματοποιηθεί η λιτότητα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, προσπάθειες που έχουν δυστυχώς αξιοποιηθεί για να θωρακιστεί με κανόνες, διατάξεις και αποφάσεις, ακόμα και μη θεσμικών οργάνων της Ένωσης, η νεοφιλελεύθερη εμμονή στη στρατηγική της λιτότητας, της συρρίκνωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, της θεσμοποίησης ζωνών πολλών ταχυτήτων και θεσμοποιημένων οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων μέσα στην ίδια τη δομή της. Η αποδόμηση που προσπαθούν - το έκαναν ήδη προηγούμενα τουλάχιστον με τέσσερις χώρες, θυμηθείτε στο πρόσφατο παρελθόν για τέσσερις χώρες και τέσσερα δημοψηφίσματα και το τι ακολούθησε - να επιβάλουν στις δημοψηφισματικές διαδικασίες και στα αποτελέσματά τους, μια μορφή περιθωριακής συμβολής, είναι διαχρονική και δυστυχώς από αυτήν τη διάθεση εμφορείται μεγάλο μέρος των ηγετικών παραγόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντίθετα, αυξάνουν οι επιδόσεις σε αδιαφανείς πιέσεις, αντιλαϊκά σενάρια και ίντριγκες βυζαντινής ή σύγχρονης αγοραίας αντίληψης. Πέμπτον, οι πολλαπλοί εκβιασμοί που ασκούνται προς τη χώρα μας με την ταυτόχρονη συστηματική και βασανιστική επιλογή για οικονομική ασφυξία επί έντεκα μήνες - και ιδιαίτερα τους πρόσφατους πέντε - δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητοι, όχι μόνο γιατί αποτελεί αδιαπραγμάτευτο συνταγματικό δικαίωμα των Ελλήνων Βουλευτών και του ελληνικού λαού να ασκήσουν το ηθικό πρόταγμα της αντίστασης σε αυτήν την επιλογή, αλλά και γιατί δεν μπορεί να γίνει ανεκτό οποιοδήποτε σχέδιο που πέρα από κάθε αμφιβολία πια οδηγεί στη μόνιμη φτωχοποίηση, στην επέκταση αντί της ανάσχεσης της ανθρωπιστικής κρίσης, στη μόνιμη υποβάθμιση της χώρας και της ευρύτερης περιοχής μας με την απαξίωση και τη συνειδητή συρρίκνωση όλων των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που κατά κοινή ομολογία έχει η χώρα μας. Βρείτε το θάρρος, έστω και σήμερα, να πείτε για τη λάθος, για τη θανατηφόρα συνταγή που επεβλήθη στη χώρα μας και για τη μη βιωσιμότητα του χρέους. Χωρίς αυτές τις παραδοχές, δεν μπορεί να υπάρξει κατ' ελάχιστον μια κοινή οπτική μπροστά στο μεγάλο πρόβλημα που όλοι μαζί έχουμε καθώς εκπροσωπούμε το σύνολο του ελληνικού λαού. Έκτον, στο δημοψήφισμα θα συμμετάσχουν ισότιμα και τα εκατομμύρια των συμπολιτών μας που έχουν εξωθηθεί στα όρια ή και κάτω από τα όρια της φτώχειας και που πολλοί εξ αυτών ζουν στη σκιερή πλευρά, στην αθέατη πλευρά της δημόσιας ζωής μας, όλοι αυτοί στους οποίους ποτέ δεν δόθηκε ο χρόνος, το μικρόφωνο, τα πάνελ και η αυθεντική εκπροσώπηση μέσα σε μια καθημερινότητα που, δυστυχώς, ακόμα και σήμερα καθυποτάσσεται από τα στερεότυπα πολιτικών, μιντιακών, ολιγαρχικών συγκροτημάτων. Όλοι έχουμε το μέτρο της ευθύνης μας, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, για το ότι δεν ακούγονται οι εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας. Εμείς, όμως, σήμερα, η σημερινή Κυβέρνηση, παίρνουμε την πρωτοβουλία, προτείνουμε στη Βουλή των Ελλήνων να αποκαταστήσει αυτό το δικαίωμα της ισότιμης και ουσιαστικής παρέμβασης όλων αυτών των πολιτών μαζί με εμάς για τη λήψη μιας απόφασης που σε μεγάλο βαθμό θα επηρεάσει και θα σφραγίσει την εξέλιξη της χώρας και που σε μεγάλο βαθμό οι δραματικές συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών οδήγησαν τους ίδιους, τη ζωή τους, τις οικογένειές τους, τα παιδιά τους σε αυτήν την κατάσταση που είναι σήμερα. Έβδομον - εννιά είναι όλα, θα είμαι στον χρόνο μου απολύτως συνεπής, έτσι ώστε να κυλήσει καλά η συζήτηση - τόλμησαν να μας πουν σε διάφορες γλώσσες και με διάφορους τρόπους, «Το παιχνίδι τελείωσε για εσάς». Το γνωρίζουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις σε αυτήν την Αίθουσα. Το γνωρίζετε και εσείς. Εάν κάτι εμάς μας διαφοροποιεί και μας διακρίνει και το καταγράφει σήμερα η ιστορία, με την ανοιχτή, όμως, δυνατότητα σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις να επανατοποθετηθούν θετικά, είναι το ότι εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε ότι υπάρχει ένας μονόδρομος, ότι αυτός είναι ο μονόδρομος των μνημονιακών δεσμεύσεων και της λιτότητας, ότι σε τελευταία ανάλυση βρισκόμαστε συνειδητά σε μια εταιρική σχέση, στην οποία έχουμε μόνο υποχρεώσεις και χρέη, έχουμε, δηλαδή, ένα Σύνταγμα, μια Βουλή, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τα κόμματα να λειτουργούν ως παράγοντες και θεσμοί περιορισμένης ευθύνης. Δεν το δεχόμαστε! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Δεν δεχόμαστε να λειτουργήσουμε με τον τρόπο αυτό και καλούμε και όλους να μην το δεχτούν. Δεν κάνουμε καμμία διχαστική αντίστιξη ως παράγοντες που να λειτουργούμε εθελόδουλα, για να αποδεχόμαστε την περιστολή των κανόνων και της ουσίας της λαϊκής κυριαρχίας και να έχουμε εναποθέσει τυφλά τις τύχες της χώρας σε οικονομικές υπερεθνικές ελίτ. Αυτή η διαδικασία για όποιον την αποδέχεται - ελπίζουμε κανείς να μην είναι «παρών» και όλοι να έχουν γίνει σοφότεροι - αποτελεί την πιο σαφή, άκρως αντιλαϊκή, αλλά και εξαιρετικά αντιευρωπαϊκή στάση. Αν συμπεριφερόμαστε έτσι, δεν μένουμε Ευρώπη. Αντίθετα, χάνουμε τον αυτοσεβασμό μας ως λαός σε μια Ευρώπη που παραπαίει. Απαντάμε, λοιπόν, με ψυχραιμία: «Το παιχνίδι δεν τελείωσε για τη χώρα, το λαό μας, την Κυβέρνησή της και αυτή τη Βουλή». [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Το παιχνίδι θα τελειώσει σε βάρος όσων επιμένουν σε μια αντιδημοκρατική περιστολή των δικαιωμάτων των λαών και σε μια θεσμική απαξίωση του Συντάγματος, της Βουλής και όλων των θεσμών που συγκροτούν την κυρίαρχη χώρα μας. Όγδοο, δεν καλούμαστε μόνο να αποτιμήσουμε, να απορρίψουμε ή να αποδεχθούμε τα μέτρα που συμπεριλαμβάνει η τελική πρόταση των δανειστών επί της οποίας κληθήκαμε να συμφωνήσουμε ως χώρα. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ότι μέρος της συμφωνίας, στην οποία κληθήκαμε να συνομολογήσουμε, θα αποτελούσε - ή αποτελεί - και η μη τακτοποίηση, η μη απομείωση ενός κατά κοινή ομολογία πλέον μη βιώσιμου χρέους, ότι με αυτό το δεδομένο και το δεύτερο κείμενο, στο οποίο αναφέρθηκε η Πρόεδρος προηγούμενα και καθώς το 222 αντί της πρόβλεψης του 110% θα υπήρχε ήδη πρόβλεψη για ένα ποσοστό 140% για το χρέος, θα εμφανιζόταν ως αδήριτη ανάγκη τότε, μετά από επτά χρόνια, η συνέχιση μνημονιακών δεσμεύσεων, αντίστοιχων συμφωνιών και βέβαια αξιολογήσεων με υπαγόρευση των λεγόμενων «μεταρρυθμιστικών τους προτάσεων». Δηλαδή, μνημόνιο και επιτήρηση στο διηνεκές, λιτότητα και περιορισμένη κυριαρχία σε μόνιμη βάση! Αυτά δεν είναι αποδεκτά! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Από το Βήμα αυτό ο Πρωθυπουργός στις δύο ενημερώσεις που έκανε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και τις συζητήσεις που ακολούθησαν σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων για πρώτη φορά τα πέντε τελευταία χρόνια, είχε πει - επειδή γνώριζε το είπε - ότι αυτή η Βουλή και μόνο είναι το αρμόδιο όργανο για το ποιοι θα φορολογηθούν και πώς θα φορολογηθούν, ποιοι θα ενισχυθούν και ποιοι θα προσφέρουν, έτσι ώστε τα τελικά αποτελέσματα πάνω στα πρωτογενή πλεονάσματα και σε ό,τι άλλο επρόκειτο να συμφωνηθεί από κοινού με τους εταίρους - δανειστές, να μπορούν να προκύπτουν στο πλαίσιο της συμφωνίας. Η προσπάθεια να επιβληθεί στη χώρα μας μια εντελώς διαφορετική λογική με ισχυρό και προφανές μόνιμα άδικο ταξικό και κοινωνικό πρόσημο σε βάρος των εργαζομένων, των ανέργων, των νέων, των γυναικών, των χαμηλοσυνταξιούχων και των αγροτών, είναι προφανής και δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστη από δυνάμεις της Αντιπολίτευσης που κατά τα άλλα μας μέμφονται για τη διαπραγματευτική μας τακτική. Ένατο: Είμαστε σίγουροι ότι αυτή τη βδομάδα και στην κάλπη της 5ης Ιουλίου θα συμπεριφερθούν όλοι με απόλυτη ψυχραιμία, με απόλυτη αυτοπεποίθηση, με ενότητα, χωρίς διχαστικές προκλήσεις, με τη σοφία που έχει κεφαλαιοποιήσει ο λαός μας, ακόμα και μέσα σε αυτά τα δύσκολα χρόνια της κρίσης. Έχει σωρευτεί πολύς πόνος, πολλή πίκρα, μεγάλη αίσθηση κοινωνικής αδικίας, ώστε να αποτελεί θράσος - που είμαστε σίγουροι ότι κανείς δεν θα το αποτολμήσει - το να επιχειρηθεί μια τεχνητή όξυνση και να διογκωθούν επικοινωνιακές πολιτικές υστερίας και ψυχολογικού σοκ. Η ηρεμία και η αποφασιστικότητα, η κριτική στάση και η επιλογή τελικά για τη ζωή και το μέλλον των παιδιών μας, με διαφορετικές απόψεις, είναι οι αξίες που μαζί με την αλληλεγγύη εκμηδένισαν τα προηγούμενα χρόνια όσες προσπάθειες κατέτειναν στο να διχαστεί και να φοβηθεί ο λαός μας. Είμαστε βέβαιοι ότι η ενότητα μέσα απ' αυτήν τη διαφορετικότητα και τη διακριτή επιλογή του ελληνικού λαού θα σφυρηλατηθεί μέσα από αυτήν την κορυφαία δημοκρατική διαδικασία. Είμαστε βέβαιοι, όμως, ότι και το μήνυμα από το δημοψήφισμα θα είναι συνταρακτικό, θα είναι καταλυτικό, θα είναι βασικό στοιχείο για έναν ακόμα πιο ευνοϊκό συσχετισμό δυνάμεων και απόψεων, σε διεθνή κλίμακα, υπέρ των ελληνικών προτάσεων και δικαίων για μια έντιμη συμφωνία που θα επιτευχθεί αμέσως μετά. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Πάνω απ' όλα, όμως, το μήνυμα είναι από σήμερα κιόλας ότι αυτός ο λαός είναι αποφασισμένος να έχει και να κρατάει γερά τις τύχες στα χέρια του. Και αυτός ο λαός, τα κόμματα που τον εκπροσωπούν, οι πολιτειακοί παράγοντες χτίζουμε μια νέα αυτοπεποίθηση, μια νέα ισχυρή οντότητα και ταυτότητα που θα σηματοδοτεί, πέραν της σοβαρής οικονομικής διάστασης που προφανώς υπάρχει στην κρίση, την απόφασή μας για μια ισχυρή αναπτυξιακή, πολιτισμική και αξιακή ηθική ανασυγκρότηση της χώρας μας. Ας επιβεβαιώσουμε σήμερα ότι δεν είμαστε κατώτεροι μπροστά στις ιστορικές προκλήσεις που θα σφραγίσουν το μέλλον της χώρας μας! Κάθε λέξη του Συντάγματος αποτελεί τον οδηγό μας. Αδιέξοδα δεν υπάρχουν.
Έχουν περιέλθει στην Έδρα γνωστοποιήσεις από πλευράς των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ με το από 27 Ιουνίου 2015 έγγραφό της, το οποίο υπογράφεται από τον Γενικό Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κ. Χρήστο Μαντά, γνωστοποιεί τα ακόλουθα: «Προς την αξιότιμη Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου. Κυρία Πρόεδρε, κατά τη συζήτηση και διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας για τη λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α' του Συντάγματος και 115 του Κανονισμού της Βουλής, επί της από 26-06-2015 απόφασης και πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα που θα διεξαχθεί σήμερα Σάββατο 27 Ιουνίου 2015 ορίζουμε εισηγητή τον κ. Δημήτρη Βίτσα και Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο τον κ. Νίκο Φίλη». Έχουν παραδώσει και κατάλογο ομιλητών, όπως έχουν δικαίωμα όλες οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Αυτό δεν επηρεάζει το δικαίωμα εγγραφής με το σύστημα εγγραφής. Όμως, οι εγγραφέντες με κατάλογο προηγούνται των εγγραφομένων μέσω του συστήματος εγγραφής. Οι ομιλητές είναι οι εξής: Γεροβασίλη Όλγα, Μπαλάφας Ιωάννης, Πετράκος Θανάσης, Χαραλαμπίδου Δέσποινα, Μητρόπουλος Αλέξης, Χατζηλάμπρου Βασίλης, Μαντάς Χρήστος. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας με το από 27 Ιουνίου 2015 έγγραφό της, το οποίο υπογράφεται από τον Γενικό Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, κ. Ιωάννη Πλακιωτάκη, μας γνωστοποιεί τα ακόλουθα: «Κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων. Ενταύθα. Κυρία Πρόεδρε, σας γνωρίζω ότι στη συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής της 27ης Ιουνίου 2015 για τη διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας για τη λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α' του Συντάγματος και 115 του Κανονισμού της Βουλής, επί της από 26-06-2015 απόφασης και πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, εισηγητής από τη Νέα Δημοκρατία ορίζεται ο Βουλευτής Αττικής κ. Μαυρουδής (Μάκης) Βορίδης.». Για την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας επιπλέον προσκομίζεται και κατάλογος ομιλητών. Και ειδικότερα, Βαρβιτσιώτης Μιλτιάδης, Κακλαμάνης Νικήτας, Γεωργιάδης Σπυρίδων - Άδωνις, Κεφαλογιάννη Όλγα, Μπακογιάννη Θεοδώρα - Ντόρα, Βούλτεψη Σοφία. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής με το από 27 Ιουνίου 2015 έγγραφό της, το οποίο υπογράφει ο Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κ. Γεώργιος Γερμενής, μας ενημερώνει ότι στη συνεδρίαση ΞΕ΄ της Ολομέλειας η οποία θα λάβει χώρα το Σάββατο 27 Ιουνίου 2015 ώρα 12.00' και έχει ως θέμα «Συζήτηση και διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας για τη λήψη απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α' του Συντάγματος και 115 του Κανονισμού της Βουλή, επί της από 26-06-2015 απόφασης και πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα», ορίζουμε ειδικό αγορητή τον Βουλευτή Αττικής Ηλία Κασιδιάρη και Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο τον Βουλευτή Επικρατείας Χρήστο Παππά. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ποταμιού με το από 27 Ιουνίου 2015 έγγραφό της, το οποίο υπογράφεται από τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κ. Παναγιώτη Καρκατσούλη, μας ενημερώνει ότι στη συζήτηση και διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας για τη λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α' του Συντάγματος και άρθρο 115 του Κανονισμού της Βουλής, επί της από 26-6-2015 απόφασης και πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Το Ποτάμι ορίζεται η Βουλευτής Αντιγόνη Λυμπεράκη και ειδικός αγορητής ο Βουλευτής Σπύρος Λυκούδης. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας με το από 27-6-2015 έγγραφό της, το οποίο υπογράφεται από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του κόμματος κ. Αθανάσιο Παφίλη, μας γνωστοποιεί ότι κατά τη συζήτηση και λήψη απόφασης κατά άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α' του Συντάγματος και 115 του Κανονισμού της Βουλής, ορίζεται ως ειδικός αγορητής ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων με το από 27 Ιουνίου 2015 έγγραφό της, το οποίο υπογράφεται από τον Γενικό Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κ. Νικόλαο Νικολόπουλο, μας γνωρίζει ότι κατά τη συζήτηση κατ' άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α' του Συντάγματος και άρθρο 115 του Κανονισμού της Βουλής, επί της από 26-6-2015 απόφασης και πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων ορίζεται ως ειδικός αγορητής ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος και ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Νικολόπουλος. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ με δύο έγγραφα, τα οποία υπογράφονται από τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κ. Λεωνίδα Γρηγοράκο, μας γνωρίζει ότι στη σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για τη λήψη απόφασης κατ' άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α' του Συντάγματος και άρθρο 115 του Κανονισμού της Βουλής, επί της από 26-6-2015 απόφασης και πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ θα είναι ο Βουλευτής κ. Ευάγγελος Βενιζέλος και ειδικός αγορητής ο Βουλευτής κ. Ανδρέας Λοβέρδος. Επιπλέον, προσκομίστηκε ένα έγγραφο από πλευράς της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής, με το οποίο ορίζεται ως πρώτος ομιλητής στον κατάλογο ο Βουλευτής Β' Πειραιώς κ. Ιωάννης Λαγός. Κατόπιν αυτών και αφού ακούσαμε εισηγητικά, όπως προβλέπεται, τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, που αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, σας γνωστοποιώ, επίσης, ότι έχει περιέλθει στο Προεδρείο ένα αίτημα του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ, του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, με το οποίο δηλώνονται τα εξής: «Προς την κυρία Πρόεδρο της Βουλής. Επί της πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για τη διενέργεια δημοψηφίσματος κατά το άρθρο 44 παράγραφος 2 του Συντάγματος και το άρθρο 115 του Κανονισμού της Βουλής που εισάγεται προς συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, στην παρούσα συνεδρίαση ζητώ τον λόγο προκειμένου να προβάλω αντιρρήσεις για τη συνταγματικότητά της σύμφωνα με το άρθρο 100 του Κανονισμού της Βουλής. Ο αιτών Βουλευτής, Ευάγγελος Βενιζέλος». Σύμφωνα με το άρθρο 100 του Κανονισμού της Βουλής, το οποίο επιγράφεται «Ζητήματα αντισυνταγματικότητας» και εφαρμόζεται αναλογικά στη συζήτηση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, ο Πρόεδρος της Βουλής και κάθε Βουλευτής ή μέλος της Κυβέρνησης μπορεί να ζητήσει, στο στάδιο της κατ' αρχήν συζήτησης, να αποφανθεί η Βουλή αναφορικά με συγκεκριμένες αντιρρήσεις που προβάλει για την συνταγματικότητα νομοσχεδίου ή πρότασης νόμου. Εν προκειμένω για τη συνταγματικότητα της πρότασης διεξαγωγής δημοψηφίσματος. Στη συζήτηση της πρότασης της προηγούμενης παραγράφου μετέχουν ένας από αυτούς που διατύπωσαν την ένσταση - τις αντιρρήσεις δηλαδή - ένας από τους αντιλέγοντες, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και οι αρμόδιοι Υπουργοί, καθένας για πέντε λεπτά της ώρας. Η σχετική απόφαση λαμβάνεται αποκλειστικά με ανάταση ή έγερση. Στο παρελθόν κατά τη συζήτηση αντιρρήσεων εν σχέσει με την συνταγματικότητα και ενστάσεων αντισυνταγματικότητας, είχε δοθεί η ευχέρεια στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες να τοποθετούνται διά των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Δεν νομίζω να έχουμε προηγούμενο τοποθέτησης των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Ωστόσο, αυτή είναι η πρόβλεψη του Κανονισμού. Επομένως, η κάθε Κοινοβουλευτική Ομάδα μπορεί να κάνει χρήση είτε της μίας ευχέρειας, να μιλήσει ο Πρόεδρος ή η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είτε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ή η Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος για το θέμα της αντισυνταγματικότητας. Ο χρόνος ομιλίας ορίζεται στα πέντε λεπτά για τον προβάλλοντα την αντίρρηση, για τον ή την αντιλέγουσα και για τους εκπροσώπους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Οι ομιλίες γίνονται από το έδρανο του Βουλευτή, διότι είναι κάτω των επτά λεπτών ο χρόνος ομιλίας. Διαρκούσης της ανάπτυξης της ένστασης παρακαλώ να γνωστοποιήσετε στο Προεδρείο ποιοι θα τοποθετούν από κάθε Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, ο αιτών Βουλευτής και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, τον Οκτώβριο του 2011 ο τότε Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Αλέξης Τσίπρας, αναφερόμενος στον τότε Πρωθυπουργό είχε πει τα εξής: «Αν επιχειρήσει ο Πρωθυπουργός να διενεργήσει δημοψήφισμα και να θέσει στον λαό το δίλημμα «ευρώ και μέτρα ή έξοδος», τότε η κατάρρευση της οικονομίας, η πτώχευση της χώρας θα έρθει πολύ πριν την κάλπη. Αυτό δεν θα είναι δημοψήφισμα, θα είναι μία επικίνδυνη ζαριά για τη χώρα». Εδώ είμαστε με τη χθεσινή μεθόδευση του Υπουργικού Συμβουλίου και τις ανακοινώσεις του κ. Τσίπρα - τις αντίστροφες πλέον - που κάνει ως Πρωθυπουργός. Η πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου συνιστά θεσμική εκτροπή και πάσχει από πρόδηλες και πολλαπλές αντισυνταγματικότητες, πέρα από τα τεράστια πολιτικά και ηθικά ζητήματα που τίθενται και τα οποία θα αναπτυχθούν στη συζήτηση. Η Κυβέρνηση προτείνει να διεξαχθεί δημοψήφισμα για κρίσιμο εθνικό θέμα, σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α'. «Κρίσιμο εθνικό θέμα» σύμφωνα με τη θεωρία του συνταγματικού δικαίου και την ερμηνεία του Συντάγματος, είναι θέμα αναγόμενο στην εξωτερική πολιτική και στην πολιτική ασφάλειας και άμυνας, στον στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας. Η ίδια διάταξη απαγορεύει ρητά τη διεξαγωγή νομοθετικού δημοψηφίσματος για δημοσιονομικά θέματα. Το περιεχόμενο, όμως, της πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου είναι καθ' ολοκληρία, ευθέως και απολύτως δημοσιονομικό. Στην πραγματικότητα καταστρατηγείται η απαγόρευση του νομοθετικού δημοψηφίσματος για δημοσιονομικά θέματα με την μετονομασία ενός επικείμενου δημοσιονομικού νομοσχεδίου σε ερώτημα για κρίσιμο εθνικό θέμα. Ποιο είναι το εθνικό θέμα; Είναι ένας κατάλογος μέτρων. Εάν ο κατάλογος μέτρων, φορολογικού κυρίως χαρακτήρα, μπορούσε να τεθεί σε δημοψήφισμα, το έντιμο, το θαρραλέο, το ευθύ, θα ήταν η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα να θέσει σε δημοψήφισμα τη δική της πρόταση προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τον κατάλογο των 8 δισεκατομμυρίων, που είπαμε ότι είναι το «τρενάκι του τρόμου» σε σχέση με την «παιδική χαρά» του e - mail Χαρδούβελη. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας]] Επιπλέον, το άρθρο 80 παράγραφος 2 του Συντάγματος προβλέπει διά νόμου να ρυθμίζονται τα σχετικά με την έκδοση νομίσματος, τα σχετικά με τη νομισματική πολιτική και τη νομισματική ζώνη. Αυτά τα θέματα είναι, επίσης, δημοσιονομικά λόγω της ταύτισης δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής. Ζητήματα που συνδέονται με τη νομισματική μοίρα της χώρας, με το ευρώ ή δραχμή, δεν μπορούν να είναι αντικείμενο δημοψηφίσματος, ούτε νομοθετικού ούτε πολιτικού για εθνικό θέμα. Δεύτερον, λένε κάποιοι, καλόπιστα θα πω: Τι νόημα έχουν όλα αυτά; Ας εκφραστεί ο λαός, η λαϊκή κυριαρχία. Η λαϊκή κυριαρχία είναι το θεμέλιο του πολιτεύματος, λέει το άρθρο 1 του Συντάγματος. Όμως, η λαϊκή κυριαρχία δεν εκφράζεται όπως να 'ναι, όποτε να 'ναι. Εκφράζεται με τους ευρωπαϊκά και διεθνώς καθιερωμένους θεσμούς, με πρακτικές. Έχετε ακούσει πουθενά στην Ευρώπη, στο δυτικό κόσμο, δημοψήφισμα εντός πέντε ημερών προεκλογικής περιόδου; Αυτό είναι υφαρπαγή και αλλοίωση της λαϊκής βούλησης. Διότι πότε θα γίνει ο διάλογος, η ωρίμανση και η οργάνωση των εκλογών; Ο νόμος περί δημοψηφίσματος, ο ν. 4023/2011, παραπέμπει στον εκλογικό νόμο. Το Σύνταγμα και για τις εκλογές λέει ότι «διεξάγονται εντός τριάντα ημερών», όπως ακριβώς λέει και ο νόμος για το δημοψήφισμα, αλλά υπάρχουν χρονοδιαγράμματα που απορρέουν από την εκλογική νομοθεσία. Δείτε πόσος χρόνος απαιτείται για τους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των δημοσίων υπαλλήλων, για το διορισμό δικαστικών αντιπροσώπων, για τη διακομματική επιτροπή, για την κατανομή του τηλεοπτικού χρόνου, για την κατανομή του χώρου ανάρτησης των αφισών. Δείτε τι σημαίνει δημοκρατική διαδικασία και πείτε μου: Αυτό είναι δημοκρατία; Αυτό είναι καταστρατήγηση του Συντάγματος και απόπειρα υφαρπαγής της λαϊκής ψήφου, δηλαδή έναρξη πραξικοπήματος. [[Γέλωτες - θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μη γελάτε, δεν έχετε συνείδηση του πού εμπλέκεστε. Και οι Κάννες είναι πιο ευχάριστο περιβάλλον από τις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο. Η τρίτη αντισυνταγματικότητα αφορά το άρθρο 28 παράγραφος 2 του Συντάγματος και την ερμηνευτική δήλωση που προσθέσαμε το 2001 με την Αναθεώρηση. Ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας είναι συνταγματικά κατοχυρωμένος και εγγύηση είναι η ρήτρα αυξημένης πλειοψηφίας 3/5. Το να μετατρέπεις τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό σε διχαστικό ερώτημα δημοψηφίσματος και μάλιστα πλαστό καταστρατηγεί τη συνταγματική υποχρέωση ευρείας πλειοψηφίας και συναίνεσης, διότι στο δημοψήφισμα εκφράζεται ο λαός με σχετική πλειοψηφία, ούτε καν με απόλυτη. Άρα καταλύονται οι εγγυήσεις του άρθρου 28. Τέταρτη αντισυνταγματικότητα είναι αυτή που αφορά το ερώτημα, δηλαδή το εθνικό θέμα. Υπάρχει δημοψήφισμα χωρίς ερώτημα; Υπάρχει δημοψήφισμα με αδύνατο ερώτημα, με ανύπαρκτο ερώτημα, με αντιφατικό ερώτημα, με άγνωστο ερώτημα; Μας έχει διανεμηθεί η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Παραπέμπει σε δύο έγγραφα. Τα έγγραφα δεν έχουν ανακοινωθεί. Υπάρχουν; Είναι επίσημα; Προέρχονται από κάποιο όργανο; Ισχύουν; Υπάρχουν αυτήν τη στιγμή πάνω στο τραπέζι μιας διαπραγμάτευσης; Ας τα δούμε σε σύγκριση με την πρόταση της Κυβέρνησης, να δούμε ποια είναι η διαφορά επιτέλους. Και γιατί δεν βάζετε σε δημοψήφισμα τη διαφορά των 500 εκατομμυρίων και κρύβετε το μεγάλο όγκο των 8 δισεκατομμυρίων που απεδέχθη η Κυβέρνηση και επαίρεται γι' αυτά. Τι θα ψηφίσει ο ελληνικός λαός; Ένα κείμενο που είναι non paper της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή του ΔΝΤ; Ένα κείμενο το οποίο μπορεί να έχει αλλάξει στο μεταξύ μέσα από την αέναη διαπραγμάτευση; Αυτά είναι ζητήματα που αφορούν τον πυρήνα της δημοκρατίας, τη σοβαρότητα των διαδικασιών, την αντισυνταγματικότητα της πρότασης. Και πώς τίθενται τα θέματα αυτά; Τίθενται την ώρα που περιμένουμε πάλι το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να δώσει σταγόνα σωτηρίας στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και ενώ ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα μέχρι και την άλλη Κυριακή θα έχουν μεταβληθεί άρδην τα πραγματικά δεδομένα της ευρωπαϊκής πορείας και ταυτότητας της χώρας. Το ερώτημα είναι πλαστό. Δεν έχετε καν το θάρρος να θέσετε το ερώτημα κατ' αντιδιαστολή με την πρόταση της Κυβέρνησης. Είναι πλαστό, γιατί φυσικά ποιος θέλει φόρους, ποιος θέλει να χάσει δικαιώματα; Αλλά του εγγυάστε του πολίτη ότι αν πει όχι, δεν θα πληρώσει φόρους; Του εγγυάστε ότι θα πάρει ακέραιη τη σύνταξή του και το μισθό του; Του εγγυάστε ότι θα τηρηθούν οι ψεύτικες υποσχέσεις του προγράμματος της Θεσσαλονίκης; Τι του εγγυάστε; Ποιο είναι το «ναι» και ποιο είναι το «όχι»; Για εμάς το «ναι» είναι το ναι στην αλήθεια, το «ναι» στην Ευρώπη, το «ναι» στο ευρώ, το «ναι» στην ασφάλεια. Και για εσάς το «όχι» είναι το «όχι» στη σταθερότητα της χώρας, το «όχι» στο κεκτημένο και το «ναι» στη δραχμή, την αβεβαιότητα, την ανασφάλεια. [[Χειροκροτήματα]] Η Βουλή θα συζητήσει και η πεπεισμένη εκ των προτέρων πλειοψηφία θα εγερθεί και θα απορρίψει την ένσταση αντισυνταγματικότητας. Αλλά τα Πρακτικά θα έχουν διατυπωθεί και ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που είναι εγγυητής του Συντάγματος και επιπλέον ο ίδιος προσωπικά εγγυητής της επιστημονικής ακρίβειας του δημοσίου δικαίου και της παρακαταθήκης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, οφείλει και αυτός να ελέγξει τη συνταγματικότητα της πρότασης και της διαδικασίας. Δεν θα οδηγήσετε το λαό σε μια νέα εξαπάτηση, τη χώρα στο αδιέξοδο, δεν θα γελοιοποιήσετε το ιστορικό κεκτημένο της πατρίδας μας.
Ο προτείνων την ένσταση κ. Βενιζέλος μίλησε εννέα λεπτά και σαράντα επτά δευτερόλεπτα. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Θα δώσουμε μια ανοχή του χρόνου, λοιπόν, και στους υπόλοιπους τοποθετούμενους. Εν τω μεταξύ, να σας ανακοινώσω ότι και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ μας ενεχείρισε έγγραφο, με το οποίο ορίζεται Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ο κ. Παφίλης, εισηγητής ο κ. Καραθανασόπουλος και κατάλογο ομιλητών με την κ. Παπαρήγα Αλεξάνδρα, τον κ. Μαρίνο Γιώργο και την κ. Μανωλάκου Διαμάντω. Υπογράφεται από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΚΚΕ κ. Παφίλη. Από πλευράς της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ θα μιλήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος;
Μάλιστα, κυρία Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Ακούσαμε την επιχειρηματολογία του κ. Βενιζέλου επί της ενστάσεως αντισυνταγματικότητας που εγείρει. Πρέπει να πω ότι ήταν μια ομιλία που συνέχεε την ουσία με τον τύπο της αντισυνταγματικότητας. Μια ομιλία που έδινε την εντύπωση υπεκφυγών να τοποθετηθεί στο μείζον πολιτικό θέμα που σήμερα έχει έρθει στην Εθνική Αντιπροσωπεία και αφορά την αξίωση των πιστωτών να υλοποιήσουμε μια πολιτική καταστροφής της εθνικής και κοινωνικής πορείας.
Θα μιλήσω μετά γι' αυτά.
Και γι' αυτά μιλήσατε, κύριε Βενιζέλο, και θα έλεγα ότι πιο πολύ μιλήσατε για αυτά, με έναν λόγο περισσότερο προπαγανδιστικό, παρά επιστημονικό και νομικό. Επί της ουσίας, όμως, τώρα. Η ένσταση της αντισυνταγματικότητας δεν στέκει. Κανένα από τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν δεν ευσταθεί. Πρώτον, το επιχείρημα ότι πρόκειται για δημοσιονομικό ζήτημα δεν ισχύει. Ο συνταγματικός περιορισμός αφορά μόνον ψηφισμένο νομοσχέδιο δημοσιονομικού χαρακτήρα. Αντιθέτως, στην περίπτωση του κρινόμενου τελεσιγράφου, πρόκειται για κείμενο ευρύτερης πολιτικής σημασίας που θα καθορίσει την οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας, ίσως και για αρκετές γενιές. Θα καθορίζει το μέλλον των παιδιών μας, το μέλλον της κοινωνίας σε μεγάλη χρονική διάρκεια. Η πρόταση για δημοψήφισμα που κατέθεσε η Κυβέρνηση υπακούει στο άρθρο 44 παράγραφος 2 του Συντάγματος και πρόκειται για κρίσιμο εθνικό θέμα. Αυτό επικαλούμαστε: κρίσιμο εθνικό θέμα. Θα ήθελα απλώς να αναφέρω και να γνωστοποιήσω στο Σώμα ότι διαπρεπείς συνταγματολόγοι, οι οποίοι θα έλεγε κανείς ότι πολιτικά αναφέρονται σε άλλους χώρους και όχι στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο καθηγητής κ. Μανιτάκης και ο καθηγητής κ. Σωτηρέλης, υποστήριξαν δημοσίως ότι δεν προκύπτει θέμα αντισυνταγματικότητας με βάση το προβαλλόμενο επιχείρημα περί δημοσιονομικού ζητήματος. Έρχομαι στο δεύτερο επιχείρημα που ακούστηκε και το οποίο θα έλεγε κανείς ότι και τυπικά δεν αφορά το Σύνταγμα, το θέμα των προθεσμιών. Δεν καθορίζει το Σύνταγμα προθεσμίες, αλλά καθορίζονται στον ειδικό νόμο για το δημοψήφισμα, στον ν. 4023/2011 που ψήφισε η Βουλή τον Οκτώβρη του 2011 και φέρει και την υπογραφή του κ. Βενιζέλου. Γνωρίζει, λοιπόν, ο κ. Βενιζέλος ότι το άρθρο 12 του εν λόγω νόμου ορίζει ότι εντός τριάντα ημερών από τη δημοσίευση του προεδρικού διατάγματος για το δημοψήφισμα διεξάγεται το δημοψήφισμα. Δεν καταλαβαίνω τι θέμα εγείρεται εδώ.
Κάντε το αύριο τότε!
Διαβάστε τον νόμο...
Θα τα πείτε μετά, κύριε Βενιζέλο. Το τρίτο θέμα το οποίο ετέθη είναι το θέμα του σύντομου χρόνου με την έννοια ότι παραβιάζεται μία δημοκρατική αρχή. Δυστυχώς, το επιχείρημα αυτό παραβιάζει την απλή λογική. Πέντε χρόνια δεν συζητάμε απλώς, αλλά βιώνουμε τα όσα περιλαμβάνονται στο τελεσίγραφο των πιστωτών και πέντε μήνες συζητούμε για τα θέματα τα οποία σήμερα έρχονται με εκβιαστικό τρόπο να επιβληθούν στην ελληνική Κυβέρνηση και πολιτεία. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για υφαρπαγή λαϊκής βούλησης. Αντιθέτως, πρόκειται για σεβασμό της λαϊκής βούλησης. Η Κυβέρνηση δεν θέλει να μεταθέσει την ευθύνη στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών, αλλά με πολιτική ευθύνη να στείλει ένα μήνυμα, ότι στη διαπραγμάτευση την οποία έχει αρχίσει και την οποία θέλει να συνεχίσει έχει τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού μαζί της. Και το δημοψήφισμα δίνει τη δυνατότητα, πέρα από τις ιδιαίτερες κομματικές αντιπαραθέσεις και αναφορές, να εκφραστεί ενωτικά η εθνική αξίωση να μην υπάρξει περαιτέρω καταστροφή της οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας. Άκουσα και άλλα επιχειρήματα - τα οποία δεν θέλω να σχολιάσω - με μία ρητορική περί πραξικοπημάτων, περί εκτροπής κ.λπ.. Τώρα, να λέει ο κ. Βενιζέλος, ο υπότροπος τέτοιων πρακτικών με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] …να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για πραξικόπημα κλπ, εντάξει, το αντιλαμβανόμαστε όλοι. Μου έκανε εντύπωση ότι ο κ. Βενιζέλος δεν μένει στη γνώμη της Βουλής, αλλά προσπαθεί να εμπλέξει στην περίεργη διαδικασία παραβίασης του Συντάγματος τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Έχουμε εμπιστοσύνη στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και λόγω του επιστημονικού του κύρους και λόγω του δημοκρατικού του ήθους και λόγω της θεσμικής του αντίληψης ότι θα σεβαστεί τη γνώμη της Βουλής και δεν πρόκειται να δημιουργήσει, όπως θέλει ο κ. Βενιζέλος, προβλήματα και να παρεμβάλει προσκόμματα στην έκφραση της πρωτογενούς λαϊκής γνώμης στη διενέργεια του δημοψηφίσματα. Θα μπορούσαμε να επισημάνουμε κι άλλα στοιχεία από την τοποθέτηση του κ. Βενιζέλου. Επαναλαμβάνω ότι δεν είναι συνταγματικής τάξης, αλλά είναι πολιτικής τάξης τα επιχειρήματα αυτά. Τα σέβομαι. Διαφωνούμε. Όπως είναι το επιχείρημα ότι έχουμε ανύπαρκτο ερώτημα. Γιατί έχουμε ανύπαρκτο ερώτημα; Έχουμε υπαρκτό τελεσίγραφο των πιστωτών. Ακόμη κι αν, όπως λέγεται και διαβάζουμε, μπορεί κάποια στιγμή το τελεσίγραφο αυτό να το πάρουν από το τραπέζι οι πιστωτές, πρόκειται για κόλπο. Το περιεχόμενο παραμένει. Καλούμε την ελληνική Βουλή και τον ελληνικό λαό να δώσει αυτήν τη δέσμευση και την εξουσιοδότηση στην Κυβέρνηση, τη δέσμευση ότι θα απορρίψει τα μέτρα του τελεσίγραφου αυτού εις οιανδήποτε μορφή και αν επανέλθουν στο προσκήνιο. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Για τους λόγους αυτούς ζητούμε να απορριφθεί από την Εθνική Αντιπροσωπεία η ένσταση περί αντισυνταγματικότητας, η οποία, όπως είπαμε και νωρίτερα, υποκινείται περισσότερο από πολιτική σκοπιμότητα, παρά από έγνοια για τη δημοκρατική τάξη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Σας γνωστοποιώ ότι περιήλθε στο Προεδρείο έγγραφο από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ με το οποίο ορίζονται κατά προτεραιότητα ομιλητές, σύμφωνα με τον κατάλογο που προσκομίστηκε, ο κ. Κουτσούκος Ιωάννης, ο κ. Κεγκέρογλου Βασίλειος, ο κ. Κωνσταντινόπουλος Οδυσσέας, η κ. Χριστοφιλοπούλου Εύη και ο κ. Κωνσταντόπουλος Δημήτρης. Υπογράφεται από τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ κ. Γρηγοράκο. Με το από 27 Ιουνίου 2015 έγγραφό του ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννης Πλακιωτάκης μας γνωστοποιεί: «Διά της παρούσης ορίζουμε ως Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας για την ανάπτυξη των θέσεων της Νέας Δημοκρατίας επί του ζητήματος της αντισυνταγματικότητας και μόνον τον Βουλευτή κ. Θεόδωρο Φορτσάκη και για τα υπόλοιπα θέματα Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ορίζεται ο Βουλευτής Β΄ Αθηνών κ. Κυριάκος Μητσοτάκης». Επομένως, κύριε Φορτσάκη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά με την ανάλογη ανοχή, προκειμένου να αναπτύξετε τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας επί της προβληθείσας ενστάσεως αντισυνταγματικότητας της πρότασης του δημοψηφίσματος.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι είναι σαφές ότι και για εμάς τίθεται ένα σημαντικό ζήτημα συνταγματικότητας της διαδικασίας, την οποία μας ζητούν να επικυρώσουμε σήμερα εδώ. Άκουσα με προσοχή αυτά που είπε ο κ. Βενιζέλος και τα επικροτώ στο σύνολό τους, γι' αυτό και δεν θα επαναλάβω όλα τα επιχειρήματα τα οποία είπε. Θα επικεντρωθώ σε ορισμένα σημεία, τα οποία νομίζω χρειάζονται ίσως περισσότερη εξήγηση. Πέντε σημεία θα θίξω. Σημείο πρώτο. Τι προβλέπει το Σύνταγμα για το δημοψήφισμα; Θυμίζω ότι στο άρθρο 44 προβλέπει ότι δημοψήφισμα διεξάγεται για δύο μεγάλες κατηγορίες ζητημάτων, για τα κρίσιμα εθνικά θέματα από τη μία πλευρά και για τα σοβαρά κοινωνικά ζητήματα από την άλλη. Για τα δεύτερα, τα σοβαρά κοινωνικά ζητήματα, προβλέπεται ότι πρέπει να υπάρχει ψηφισμένο νομοσχέδιο και εδώ προβλέπεται και μία εξαίρεση που αφορά τα δημοσιονομικά. Είναι προφανές ότι στη σκέψη του συνταγματικού νομοθέτη υποβόσκει η διάκριση τριών μεγάλων κατηγοριών: οι δύο που ονομάτισα και η τρίτη που είναι τα πολιτικά ζητήματα, τα οποία πολιτικά ζητήματα βεβαίως, τα αμιγώς πολιτικά, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο δημοψηφίσματος. Από την κατανομή αυτή προκύπτει σαφώς ότι δεδομένου ότι τα περί δημοσιονομικών καταγράφονται ως εξαίρεση της δεύτερης κατηγορίας ζητημάτων που μπορούν να παραπεμφθούν σε δημοψήφισμα, δηλαδή τα σοβαρά κοινωνικά ζητήματα, δημοσιονομικά ζητήματα δεν μπορούν να αποτελέσουν μέρος κρίσιμων εθνικών ζητημάτων. Σε καμμία περίπτωση ένα δημοσιονομικό ζήτημα δεν μπορεί, αν είναι αμιγές, να αποτελέσει μέρος κρίσιμου εθνικού ζητήματος. Ερωτάται: Τι είναι αυτό το οποίο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κρίσιμου εθνικού ζητήματος; Την έννοια αυτή τη χρησιμοποιεί - θυμίζω - το Σύνταγμα στο άρθρο 41.2, όπου μιλάει για εθνικό ζήτημα εξαιρετικής σημασίας που επιτρέπει τη διάλυση της της Βουλής. Υπάρχει και το άρθρο 82.1, το οποίο μιλάει για τη γενική πολιτική της χώρας. Νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε όλοι ότι κρίσιμο εθνικό ζήτημα στον πυρήνα του είναι το ζήτημα εκείνο που αναφέρεται σε δύο υποκατηγορίες: είτε στην ασφάλεια της χώρας είτε στις διεθνείς σχέσεις. Μόνο εάν συμπλέκεται κατά τρόπο εντελώς αδιαχώριστο ένα οικονομικό ζήτημα με ζητήματα εξωτερικής πολιτικής ή με ζητήματα άμυνας της χώρας, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αποτελούν «κρίσιμα εθνικά θέματα». Εάν η Κυβέρνηση το επιθυμούσε, θα μπορούσε να έχει θέσει ένα διαφορετικό ερώτημα: «Θέλουμε ή δεν θέλουμε να είμαστε στην Ευρώπη;». Από την ώρα που δεν τολμά να θέσει το θέμα ανοιχτά, τότε το όλο εγχείρημα πάσχει κατάφωρα από αντισυνταγματικότητα. Νομίζω ότι στο σημείο αυτό ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι σημαντικός. Έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη, τόσο βέβαια στις γνώσεις του καθηγητή και έγκριτου δημοσιολόγου Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και στη συνείδηση, που έχει, του ρόλου που επιτελεί τις κρίσιμες αυτές στιγμές. Νομίζω ότι είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση αυτήν τη στιγμή επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη δυσαρέσκεια που είναι φυσικό να προκαλεί στον λαό η λήψη των δυσάρεστων μέτρων, τα οποία η ίδια συμφώνησε και - όπως σωστά ειπώθηκε - δεν τολμά να τα φέρει εκείνα σε ψηφοφορία, όπως θα έπρεπε. Ας μας έφερνε τη δική της πρόταση σε ψηφοφορία, να δούμε εάν τη θέλει ο λαός ή όχι. Μας φέρνει την παρεμφερή πρόταση των εταίρων και τη δική της πρόταση την αφήνει στο πλάι, διότι βεβαίως γνωρίζει καλά τι απάντηση θα εισπράξει. Νομίζω ότι στο σημείο αυτό είναι σαφές ότι έχουμε μια κατάφωρη αντισυνταγματικότητα. Το κάνει, διότι διαστρέφει την ουσία του ερωτήματος. Το δεύτερο σημείο είναι ότι υπάρχει μια πλήρης έλλειψη σαφήνειας του ερωτήματος το οποίο τίθεται. Ειπώθηκε και από τον κ. Βενιζέλο ότι δεν ξέρουμε τι μας ρωτάνε. Ακόμα και σήμερα που έχουμε έρθει εδώ στη Βουλή, έχουμε μια ημερήσια διάταξη, η οποία δεν έχει συνοδευτεί από τα απαραίτητα έγγραφα τα οποία κατονομάζει. Είναι δυνατόν, κυρία Πρόεδρε, να έχουμε ημερήσια διάταξη και να απασχολούνται τριακόσιοι Βουλευτές και να μην ξέρουμε για τι μιλάμε, την ώρα που η χώρα καταρρέει; Αυτό το πράγμα το θεωρώ εντελώς απαράδεκτο και νομίζω ότι είναι μια βαρύτατη έλλειψη, η οποία θίγει τα θεμέλια του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Είναι σαφές ότι θα έπρεπε η πρόταση αυτή να έχει διανεμηθεί, να ξέρουμε τι λέει και να τη συζητήσουμε. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι αφού εμείς οι τριακόσιοι δεν μπορούμε να ξέρουμε τι λέει η πρόταση, πώς περιμένετε σε λίγες μέρες να πληροφορηθεί ο λαός το περιεχόμενό της; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και πώς περιμένετε να τοποθετηθούν οι απλοί άνθρωποι σε τόσο σύνθετα ζητήματα, τα οποία δεν κατανοούν ούτε οι ειδικοί; Το τρίτο σημείο είναι η έλλειψη του χρόνου προετοιμασίας. Η διαδικασία του δημοψηφίσματος προϋποθέτει ότι το δημοψήφισμα λαμβάνει χώρα όχι μόνο με σαφές ερώτημα αλλά και με μια χρονική διαδικασία, η οποία επιτρέπει στα εμπλεκόμενα μέρη και ειδικότερα βεβαίως στους ψηφοφόρους να κατανοήσουν περί τίνος πρόκειται και να τοποθετηθούν. Είναι προφανές ότι ο χρόνος λείπει και ότι ασκείται μια πίεση προς τους ψηφοφόρους να συναινέσουν σε μια διαδικασία, η οποία χρονικά δεν εγγυάται την αμεροληψία και την αντικειμενικότητα που απαιτούνται. Πού είναι ο δημόσιος διάλογος που προβλέπει ο σχετικός νόμος; Πότε θα διεξαχθεί και πότε θα τηρηθούν όλα αυτά που προβλέπει η νομοθεσία; Διότι θυμίζω ότι ο ειδικός νόμος περί δημοψηφισμάτων παραπέμπει στη γενικότερη νομοθεσία. Για να δώσω ένα μικρό παράδειγμα, προβλέπεται ότι τρεις μέρες μετά την απόφασή μας θα πρέπει να κατατεθούν τα σχετικά με τα ψηφοδέλτια. Συγχρόνως, προβλέπεται ότι πέντε μέρες πριν τη διεξαγωγή θα πρέπει να έχουν διανεμηθεί. Δεν υπάρχει ένα μικρό χρονικό πρόβλημα; Και τι πιστεύετε; Ότι ο Άρειος Πάγος θα κλείσει τα μάτια και δεν θα επιμείνει την ερχόμενη Τρίτη να υπάρχουν οι εκλογικοί αντιπρόσωποι; Ή νομίζετε ότι αυτή η στρέβλωση, η οποία επιχειρείται δεν συνιστά μια σημαντική πολιτειακή ανωμαλία; Νομίζω ότι είναι καιρός να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, πολύ περισσότερο διότι πιστεύω ακράδαντα ότι πρόκειται για ένα σχέδιο το οποίο έχει καταστρωθεί εδώ και πολύ καιρό για να οδηγήσει τη χώρα έξω από την Ευρώπη, σε μια άλλη γεωπολιτική θέση, την οποία επιθυμεί μια μεγάλη μερίδα της Κυβέρνησης, όχι όλη η Κυβέρνηση ελπίζω και εύχομαι, αλλά μια μεγάλη μερίδα, η οποία αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι έχει πάρει το πάνω χέρι. Το τέταρτο σημείο είναι ότι υπάρχει ψευδής πληροφόρηση για τις συνέπειες που θα έχει η ψήφος του λαού. Αυτό συνιστά σημαντικό συνταγματικό πρόβλημα και συνταγματική στρέβλωση. Βεβαίως, με τα συνταγματικά ή καλύτερα τα αντισυνταγματικά ζητήματα συμπλέκονται και τα ζητήματα νομιμότητας. Η ψευδής πληροφόρηση έγκειται στο ότι αφήνεται η εντύπωση ότι μπορεί ο λαός να ψηφίσει «όχι» στη συμφωνία, μένοντας όμως μέσα στην Ευρώπη. Άκουσα τον κύριο Πρωθυπουργό χθες στο διάγγελμα που απηύθυνε, στις δηλώσεις που έκανε προς τον ελληνικό λαό να λέει «ψηφίστε “όχι”, για να διαπραγματευτούμε καλύτερα». Ψευδέστατο! «Ψηφίστε “όχι” για να φύγουμε από την Ευρώπη, να μείνουμε εκτός Ευρώπης και να αλλάξουμε γεωπολιτική επιλογή». Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και αυτή η στρέβλωση προς την κοινή γνώμη συνιστά βαρύτατο συνταγματικό ατόπημα. Τέλος, το πέμπτο σημείο είναι ότι η μεταφορά της ευθύνης από την Κυβέρνηση προς τον λαό είναι αντισυνταγματική και ανεπίτρεπτη. Επί πέντε μήνες δεν διαπραγματεύεται η Κυβέρνηση. Έφθασε στο τέλος του πεντάμηνου και με την πλάτη στον τοίχο υπέβαλε ένα έγγραφο, το οποίο είναι κατάπτυστο σε σχέση με αυτά που η Ελλάδα είχε διασφαλίσει πριν αναλάβει η Κυβέρνηση αυτή και έρχεται τώρα να μεταφέρει στις πλάτες του ταλαίπωρου λαού, αυτού δηλαδή που στέκεται όλο το βράδυ όρθιος να πάρει τα 100 ευρώ και τα 200 ευρώ που θα του επιτρέψουν να επιβιώσει από την κρίση στην οποία τον οδηγεί η Κυβέρνηση και του λένε «εσύ αποφάσισε, εγώ ο Πρωθυπουργός, εγώ ο Υπουργός Οικονομικών δεν το κάνω». Μόνο η χούντα το έκανε αυτό. Το 1973 ήμουν μαθητής και θυμάμαι ότι ο Παπαδόπουλος ζήτησε από τους αντιβασιλικούς να καταψηφίσουν τη βασιλεία, γιατί πίστευε ότι θα υφαρπάξει την ψήφο τους και θα δείξει ότι είναι δήθεν φιλοχουντικοί. Αυτού του είδους η φθηνή προπαγάνδα δεν έχει καμμία θέση στο πολιτειακό και στο συνταγματικό μας σύστημα. Εάν θέλει η Κυβέρνηση να βάλει ένα δίλημμα στον λαό, ας ρωτήσει «θέλετε την Ευρώπη ή δεν τη θέλετε;». Όμως, το καλύτερο για εμένα και το πιο συνταγματικά αξιοπρεπές και έγκυρο θα ήταν να καταφύγει, αν το θεωρεί χρήσιμο, στις εκλογές, διότι διαφορετικά διαθέτει εδώ μέσα την κυβερνητική πλειοψηφία - τουλάχιστον έτσι διατείνεται - η οποία μπορεί να της δώσει λύση. Είναι επείγον να απαλλαγούμε από τη διαδικασία αυτή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και κλείνω με ένα τελευταίο ερώτημα μισού λεπτού: Τι θα γίνει αν αύριο το πρωί η πρόταση των εταίρων αλλάξει κατά δύο ή τρεις παραγράφους; Θα μας ξανακαλέσετε εδώ πέρα, για να κάνουμε καινούργιο δημοψήφισμα; Και τι θα γίνει αν την Πέμπτη έχουμε ξανά καινούργια πρόταση; Και τι θα γίνει εάν τελικώς οι θεσμοί μάς πουν σήμερα το απόγευμα «δεν έχετε άλλο περιθώριο, τελείωσαν τα παιχνίδια»; Και γιατί ζητάτε παράταση του μνημονίου, αφού θέλετε να βγείτε από τα μνημόνια, για να δώσετε στον κόσμο την εντύπωση ότι δήθεν με ασφάλεια θα προχωρήσουμε στο δημοψήφισμα και ότι θα συνεχίσουν να υπάρχουν τα χρήματα αυτά τα οποία θα στερέψουν από τη μία μέρα στην άλλη; Είναι επείγον να αποσυρθεί και να καταργηθεί αυτή η διαδικασία και να επανέλθουμε στη συνταγματικότητα που επιβάλλουν οι κρίσιμες περιστάσεις που ζούμε. Σας ευχαριστώ.
Μπράβο! Συγχαρητήρια!
Συγχαρητήρια!
Δέκα λεπτά και πενήντα δευτερόλεπτα μιλήσατε και δεν είχε ξεκινήσει ο χρόνος από την αρχή. Άρα υπερβήκατε και τον προτείνοντα την ένσταση. Τον λόγο έχει από την πλευρά της Χρυσής Αυγής ο κ. Παππάς.
Αργότερα, κυρία Πρόεδρε.
Εντάξει, αργότερα. Τον λόγο έχει από πλευράς Ποταμιού η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος κ. Αντιγόνη Λυμπεράκη.
Μετράει και ο χρόνος αποχώρησης της Νέας Δημοκρατίας από την Αίθουσα στον χρόνο μου;
Όχι, κυρία Λυμπεράκη, θα τον αφαιρέσω.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χθες σε μια δραματική απόφαση το Υπουργικό Συμβούλιο κάλεσε τη Βουλή - όλους και όλες εμάς - στο πλαίσιο της διαδικασίας διαπραγμάτευσης - υπογράμμιση και επανάληψη: στο πλαίσιο της διαδικασίας διαπραγμάτευσης - να προχωρήσουμε σε δημοψήφισμα για σοβαρό εθνικό θέμα με ερώτημα αν αποδέχεται ο ελληνικός λαός τα δύο κείμενα, των οποίων ούτε καν ο τίτλος έχει μεταφραστεί και γι' αυτό χρειάστηκε να τα αποδώσετε, κυρία Πρόεδρε - πρέπει να πω - και σε καλά αγγλικά. Πραγματικά, αυτό που συζητάμε σήμερα εδώ, είναι ένα μεγάλο ερώτημα: Στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης είναι μια κίνηση που θα μας δυναμώσει ή είναι μια κίνηση που θα μας αποδυναμώσει; Πριν ξεκινήσει η συζήτηση τέθηκαν πολλά ενδιαφέροντα θέματα από τον κ. Βενιζέλο γύρω από τη συνταγματικότητα και το κατά πόσον έχει νόημα και είναι θεσμικά και τυπικά ορθή μια τέτοια διαδικασία. Πολλά από τα θέματα που ανέφερε, πραγματικά, είναι μεγάλα θέματα τα οποία πρέπει να συζητήσουμε: αν το ερώτημα είναι σαφές, αν το κείμενο προς απόρριψη ή προς αποδοχή είναι ένα δεδομένο και σταθερό κείμενο, τι γίνεται σε περίπτωση που η απάντηση είναι «ναι» και τι γίνεται σε περίπτωση που είναι «όχι» κ.λπ. Υπάρχουν πολλά θέματα, προθεσμίες, αν είναι δημοσιονομικής φύσης. Είναι όλα σοβαρά θέματα. Νομίζω όμως ότι πριν ακόμα ξεκινήσει η συζήτηση το να μετατραπεί ένα κρίσιμο, δραματικό, θα έλεγα, πολιτικό θέμα σε ένα θέμα ερμηνείας του Συντάγματος και των νόμων, είναι μια αρκετά συνήθης τακτική του πολιτικού συστήματος, αλλά δεν είναι αυτού του είδους η διαδικασία, που κάνει καλό στο θέμα το οποίο συζητάμε. Μια νομική, συνταγματική, διαδικαστική αντιμετώπιση μπορεί να κλείσει ένα θέμα, αλλά αυτό δεν θα πει ότι το αντιμετωπίζει. Παρά το γεγονός ότι διατηρούμε αρκετή συμπάθεια για τις απόψεις που αιτιάζονται ότι υπάρχουν θέματα αντισυνταγματικότητας, δεν είμαστε, όμως, εμείς, τα πολιτικά κόμματα αυτά, τα οποία κρίνουν τη συνταγματικότητα ή την αντισυνταγματικότητα. Για εμάς αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι μια πολύ μεγάλη πρόκληση σε μια στιγμή που κρίνεται ένα τεράστιο θέμα, μέσα σε πέντε ημέρες θα δώσουμε μια απάντηση - αν προχωρήσουμε έτσι - , που θα κρίνει τη ζωή πέντε γενεών. Δεν είναι ώρα για να κρυβόμαστε ούτε για να βραδυπορούμε. Και επειδή δεν θα εξαντλήσω τον χρόνο μου, επιτρέψτε μου εντός παρενθέσεως να πω ότι ούτε η απόλυτη ανάγνωση όλων των επιστολών των κομμάτων, κυρία Πρόεδρε, με την επανάληψη επτά φορές, τέλος πάντων, του «αξιότιμη κυρία Πρόεδρε, σύμφωνα με το νόμο» είναι κάτι που προάγει την ουσιαστική πολιτική συζήτηση για το κρίσιμο και εθνικά δραματικό θέμα που έχουμε μπροστά μας, για το αν θα μείνουμε στην Ευρώπη ή όχι. Ως εκ τούτου θα ήθελα όλο το πολιτικό σύστημα, όλοι και όλες εμείς, δηλαδή, να μη σέρνουμε τα πόδια μας, επαναλαμβάνοντας διαδικαστικού ή θεσμικού τύπου απαντήσεις, γιατί κρινόμαστε για την ουσία. Εμείς, λοιπόν, στο Ποτάμι δεν θα θέλαμε να κάνουμε ούτε φθηνούς πόντους εντυπωσιασμού. Έχουμε εκπαιδευτεί σε αυτό στα φοιτητικά μας χρόνια και θα μπορούσαμε να το κάνουμε, αλλά δεν έχει νόημα. Δεν θέλουμε να ακούμε ποιος αγαπάει την πατρίδα του και ποιος δεν την αγαπάει πραγματικά. Δεν θέλουμε να ακούμε ποιος έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του ένα φοβερό σχέδιο, το οποίος τώρα αποκαλύπτεται. Θέλουμε να κουβεντιάσουμε επί της ουσίας, πολιτικά και ειλικρινά, τις επιλογές που έχουμε μπροστά μας τώρα, την ενδεκάτη ώρα. Για να το κάνουμε αυτό, ας αφήσουμε, λοιπόν, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αποφασίσει περί της συνταγματικότητας και εμείς να προχωρήσουμε στην ουσία. Νομίζω ότι έχουμε πάρα πολλά πράγματα να πούμε και όσο λιγότερο ασχολούμαστε με θεσμικές χειρονομίες τόσο μεγαλύτερο καλό κάνουμε και στη δημοκρατία, αλλά πρωτίστως στη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Λυμπεράκη. Να σας πω ότι είναι μια προβλεπόμενη διαδικασία η Βουλή να αποφαίνεται για θέματα συνταγματικότητας ή αντισυνταγματικότητας. Και είναι αρμόδια η Βουλή. Κάνατε μια ουσιαστική τοποθέτηση, αλλά ας μη φτάσουμε να θεωρούμε τα ζητήματα συνταγματικότητας τροχοπέδη στην ουσιαστική συζήτηση. Ως προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να πω το εξής, για να μη «σέρνεται» μέσα σε αυτήν την Αίθουσα ο υπαινιγμός ότι θα μπορούσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να παρεμποδίσει τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι θεσμικά ενήμερος για όλη τη διαδικασία και σε θεσμική επαφή μαζί μου ως Πρόεδρο της Βουλής για τη δρομολόγηση των δημοκρατικών συνταγματικών διαδικασιών οι οποίες έχουν εκκινηθεί. Αυτό νομίζω πρέπει να ξεκαθαριστεί στην Αίθουσα για να μη «σέρνεται» ως υπαινιγμός, διαρκούσης μίας συζήτησης που αφορά κορυφαίο ζήτημα και μείζον εθνικό θέμα. Από πλευράς του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος κ. Παφίλης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Εμείς θεωρούμε ότι, παρά τα όποια προβλήματα που όντως υπάρχουν, δεν υπάρχει θέμα αντισυνταγματικότητας σε αυτή την απόφαση. Το κυριότερο είναι η ουσία πια. Τι κάνει η Κυβέρνηση σήμερα με αυτή την πρόταση; Καλεί σε δημοψήφισμα τον ελληνικό λαό με τη δική της πρόταση να απορρίψει την πρόταση - πώς θέλετε να τους πω, θα τους πω με το όνομά τους - της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και να υιοθετήσει, να στηρίξει την πρόταση της Κυβέρνησης. Αυτή είναι η ουσία και έχει ειπωθεί και πιο καθαρά. Απ' ό,τι κατάλαβα, το ίδιο είπε και ο κ. Βούτσης. Και οι δύο περιέχουν βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα και κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, εκτός αν τα 8 δις. δεν είναι βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Στην πραγματικότητα δηλαδή τι καλεί τον λαό να κάνει; Να επιλέξει ή την πρόταση - καρμανιόλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή την πρόταση - λαιμητόμο της ελληνικής Κυβέρνησης. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας καλεί τον ελληνικό λαό να απορρίψει τέτοια διλήμματα και να στηρίξει την πρόταση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, την οποία και θα διαβάσω και έπειτα θα την καταθέσουμε στο Προεδρείο. «Πρόταση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας για το περιεχόμενο του δημοψηφίσματος: Η Κυβέρνηση προτείνει την διεξαγωγή δημοψηφίσματος με το ερώτημα αν ο λαός εγκρίνει ή απορρίπτει την πρόταση για συμφωνία των Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ θεωρεί ότι τα ζητήματα που πρέπει να τεθούν στην κρίση του ελληνικού λαού είναι τα παρακάτω: Πρώτον, όχι στις προτάσεις για συμφωνία των Ευρωπαϊκής Ένωσης, Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και της ελληνικής Κυβέρνησης. Δεύτερον, αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατάργηση των μνημονίων και όλων των αντιλαϊκών εφαρμοστικών τους νόμων». Αυτή την πρόταση την καταθέτουμε. Την απευθύνουμε κυρίως στον ελληνικό λαό, αλλά την απευθύνουμε και εδώ και στην πορεία θα συζητήσουμε τα υπόλοιπα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παφίλη. Παρακαλώ να προσκομιστεί και η πρόταση, η οποία κατατέθηκε. Ζήτησε τον λόγο ο αρμόδιος Υπουργός, ο Αναπληρωτής Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης κ. Κατρούγκαλος.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα επιχειρήματα που ακούστηκαν δεν αφορούν τη συνταγματικότητα. Είναι προσχηματικά. Προβλήθηκαν για να μπορέσει να συσκοτιστεί η ουσία του δημοψηφίσματος. Δεν μου προκαλεί απορία αυτό. Παραδοσιακά το πολιτικό σύστημα και οι πολιτικές ελίτ στην Ελλάδα είχαν μία αλλεργία στις μορφές άμεσης δημοκρατίας. Ποτέ δεν είχαμε ουσιαστικά δημοψήφισμα σε περίπου εκατόν ενενήντα χρόνια κοινοβουλευτικού βίου, αν εξαιρέσουμε το ζήτημα της μορφής του πολιτεύματος. Τα επιχειρήματα που ακούστηκαν - τρία είναι ουσιαστικά - είναι αν είναι δημοσιονομικό ζήτημα που απαγορεύεται από το Σύνταγμα, τι γίνεται με τις προθεσμίες και, τρίτον, αν ο χρόνος επιτρέπει την ανάπτυξη αυτού του δημοκρατικού διαλόγου που επιβάλλει η δημοκρατική αρχή. Να σας πω, κατ' αρχάς, ότι ως προς το πρώτο ζήτημα, κανείς συνταγματολόγος της θεωρίας δεν είχε ποτέ αμφισβητήσει ότι είναι εθνικό ζήτημα, που μπορεί να αποτελέσει όχι μόνο θέμα δημοψηφίσματος αλλά και λόγο διάλυσης της Βουλής, αν το ζητήσει η Κυβέρνηση, το ζήτημα που ανάγεται σε εθνική οικονομία. Και έχουμε προηγούμενα που είχαμε διάλυση της Βουλής με επίκληση ζητημάτων εθνικής οικονομίας. Άρα δεν νομίζω ότι υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι το ζήτημα του χρέους συναρτάται αναπόσπαστα με τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας. Συνιστά το μείζον εθνικό θέμα των ημερών. Επίσης, είναι προφανές - αυτό αναπτύχθηκε ήδη από τον κ. Φίλη και δεν χρειάζεται να είμαι αναλυτικότερος - ότι η απαγόρευση του Συντάγματος για τη διενέργεια δημοψηφίσματος ανάγεται μόνο στο δημοσιονομικό ψηφισμένο νομοσχέδιο. Άλλα πράγματα που ακούστηκαν ότι τα πολιτικά ζητήματα δεν μπορούν να είναι αντικείμενο δημοψηφίσματος, νομίζω ότι και αυτά ανάγονται στην καχυποψία που έχουν - και θεωρητική και πολιτική - που δεν συμμερίζονται τις δικές μας ιδέες της άμεσης δημοκρατίας απέναντι στον θεσμό αυτό. Οι προθεσμίες: Καμμία προθεσμία δεν έχει το Σύνταγμα. Είναι δεδομένο ότι υπάρχουν προθεσμίες στον αντίστοιχο νόμο, οι οποίες με τις διαδικασίες που προβλέπει η έννομη τάξη, θα φροντίσουμε να συντμηθούν, ούτως ώστε την επόμενη εβδομάδα να μπορέσει να οργανωθεί η διαδικασία του δημοψηφίσματος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Προφανώς τα πρακτικά προβλήματα που έχει να επιλύσει το Υπουργείου μας - του Νίκου Βούτση και το δικό μου - είναι θέματα που δεν ανάγονται στην αντισυνταγματικότητα και που σας εγγυόμαστε και οι δύο ότι θα λυθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να πω εδώ ότι το θέμα των προθεσμιών είναι πάντοτε εργαλειακό στην έννομη τάξη. Αποσκοπεί να εξυπηρετήσει μια άλλη αξία. Η αξία εδώ ποια είναι; Η συμμετοχή του λαού στη λήψη των αποφάσεων. Εδώ θα ήταν κρίσιμο το ερώτημα της συνταγματικότητας στον χρόνο που τέθηκε, αν πράγματι ο χρόνος δεν ήταν επαρκής. Όμως, αυτά τα θέματα που κουβεντιάζουμε τι είναι; Όλα τα σχετικά με το χρέος, τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, τη μη βιωσιμότητά του, δεν τα κουβεντιάζουμε πέντε μήνες από τον Ιανουάριο, τα κουβεντιάζουμε πέντε χρόνια. Είναι από τα λίγα θέματα που έχουν εξαντληθεί αναλυτικά στον δημόσιο διάλογο και ίσως να είναι και τα μόνα θέματα που συζητήθηκαν και στον ανερχόμενο δημόσιο ευρωπαϊκό κοινό χώρο.
Αυτό συζητάμε τώρα;
Εγώ λέω να κάνουμε μια ημερίδα.
Μη διακόπτετε.
Επομένως όλα αυτά, τα οποία έχουν τεθεί, ουσιαστικά τι αποκαλύπτουν; Τη μόνιμη καχυποψία σας στο να ερωτάται ο λαός για πολιτικά ζητήματα που τον αφορούν.
Τον ρωτήσατε στις 25 Γενάρη.
Ο λαός μίλησε στις 25 Γενάρη, πράγματι, και γι' αυτό δεν τίθεται θέμα εκλογών. Όμως, πρέπει να είναι σαφής η εντολή του, να έχουμε μια πρωτογενή πολιτική απόφαση, που να επιβεβαιώσει δύο πράγματα: Αφ' ενός, το ότι ο ελληνικός λαός λέει «όχι» στην υποταγή και αφ' ετέρου, στο ζήτημα της ταυτότητας της Ευρώπης.
Κατευθύνετε τον λαό τώρα;
Μας λέτε ότι το πρακτικό δίλημμα δεν είναι η απόρριψη των απαράδεκτων προτάσεων των πιστωτών. Μας λέτε τάχα ότι το δίλημμα είναι «ναι ή όχι στην Ευρώπη». Σας λέμε καθαρά ότι θέλουμε το δημοψήφισμα, ακριβώς γιατί θέλουμε δημοκρατία στην Ευρώπη. Γιατί το ευρωπαϊκό οικοδόμημα έχει κτιστεί ακριβώς πάνω στις αρχές της δημοκρατίας, που αμφισβητούνται αυτή τη στιγμή όταν ακούμε τα περίφημα περί game over ή περί του μονόδρομου, της μοναδικής οικονομικής πολιτικής που οι αγορές επιβάλλουν στη δημοκρατία. Εμείς επιμένουμε ότι η δημοκρατία πρέπει να δίνει τον τόνο στην οικονομία και όχι οι αγορές στην πολιτική. Γιατί όποιος θέλει το δεύτερο, οι αγορές να είναι ο τελικός κριτής, ουσιαστικά θέλει τα συμφέροντα των λίγων να επιβάλλονται στα συμφέροντα των πολλών και την αγορά απέναντι στη δημοκρατία. Και είναι εξόχως παραπλανητικό να θέλετε να επαναλάβετε αυτό που στο παρελθόν ακούσαμε από τους ξένους εταίρους μας ότι το δίλημμα είναι «ευρώ ή όχι», «παραμονή στην Ευρώπη ή όχι». Εμείς θέλουμε παραμονή στην Ευρώπη, αλλά στην κοινωνική Ευρώπη, την Ευρώπη της δημοκρατίας. Και δεν θέλουμε την Ευρώπη του νεοφιλελευθερισμού και της λιτότητας. Και αυτό που κάνουμε αυτή τη στιγμή με το δημοψήφισμα δεν είναι μόνο υπηρεσία στον ελληνικό λαό. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι ο καθρέφτης του μέλλοντος της Ευρώπης, είτε η Ευρώπη θα είναι η Ευρώπη των ανερχόμενων κοινωνικών ανισοτήτων, της εγκατάλειψης του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, είτε θα είναι η Ευρώπη των κοινωνικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών. Δεν υπάρχει, επομένως, ζήτημα αντισυνταγματικότητας. Προσχηματικά και με συμπεριφορά που δείχνει αλλεργία απέναντι στη δημοκρατική αρχή προβλήθηκαν τα σχετικά επιχειρήματα αντισυνταγματικότητας. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν ακολουθήθηκαν καν από το Ποτάμι, που είναι φιλικό στο εν γένει πολιτικό επιχείρημα που προβάλλεται και, επομένως, πρέπει να απορριφθούν.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Νίκος Νικολόπουλος.
Κυρία Πρόεδρε, όσοι συνάδελφοι πήραν τον λόγο - τους οποίους εγώ, όπως πιστεύω και όλοι εσείς, ακούσαμε με ιδιαίτερη προσοχή, ιδιαίτερα μάλιστα τα όσα είπε ο απελθών Πρόεδρος τους ΠΑΣΟΚ κ. Βενιζέλος, ο οποίος μάλιστα έφτασε στο σημείο να κάνει λόγο για πραξικόπημα - ειλικρινά επαναλαμβάνουν τα όσα από χθες, όταν και ανακοινώθηκε αυτό το δημοψήφισμα, προβάλλουν τα μέσα ενημέρωσης που έκαναν τους μνημονιακούς βαστάζους τα προηγούμενα πέντε χρόνια. Δηλαδή, αποφεύγουν να τοποθετηθούν πάνω στο θέμα. Όμως, το χειρότερο είναι ότι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Ακούσαμε να είναι η επωδός όλων τα εξής: «Για ποιο πράγμα γίνεται;», «Δεν ξέρουμε για τι συζητάμε», «Για ποιο θέμα καλείτε το λαό;». Κι όμως, ο Υπουργός Εσωτερικών, ακόμα και για εκείνους που δεν είχαν καταλάβει, όπως οι καλοπροαίρετοι και οι αδιάβαστοι - που δεν διάβαζαν τα μνημόνια τα προηγούμενα χρόνια - ήταν τόσο αναλυτικός και τόσο συγκεκριμένος που ανέφερε έναν, δύο, τρεις, τέσσερις, εννέα λόγους! Είναι να απορεί κανείς όταν καθηγητές, ακαδημαϊκοί του επιπέδου του κ. Βενιζέλου και του κ. Φορτσάκη μπορούν ακόμα να λένε ότι δεν κατάλαβαν τι είπε ο κ. Βούτσης! Δηλαδή, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες που άκουσαν τον Υπουργό δεν κατάλαβαν; Όμως, ξέρετε ποιο είναι το πιο σημαντικό απ' όλα; Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες δεν έχουν ανάγκη να ακούσουν, γιατί το έχουν ζήσει στο πετσί τους αυτό για το οποίο τους δίνεται τώρα η δυνατότητα να τοποθετηθούν με ένα μεγάλο «ναι» ή με ένα μεγάλο «όχι». Βεβαίως, το μεγάλο ερώτημα δεν είναι αν θα μείνουμε ή όχι στην Ευρώπη. Βεβαίως και θα μείνουμε. Γιατί προσπαθούν να μπερδέψουν τον κόσμο; Είπε κανένας από εμάς εδώ ότι δεν θέλουμε να μείνουμε στην Ευρώπη ή ότι δεν θα μείνουμε; Ποιος, άλλωστε, μπορεί να μας διώξει από την Ευρώπη; Από το σπίτι μας ποιος μπορεί να μας βγάλει έξω; Είπε κανένας ότι τίθεται θέμα ευρώ ή δραχμής; Άλλωστε, αν ετίθετο θέμα, μιας και μίλησαν για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τόσο επαινετικούς και κολακευτικούς λόγους - και δικαίως, αφού πριν από λίγο καιρό του έδωσαν, όπως και εγώ, και τον σταυρό τους για να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας - θα έπρεπε να θυμούνται ότι αν ήταν έτσι όπως ανησυχούν, θα είχε παραιτηθεί. Άλλωστε, το είπε μόνος του πριν από λίγες μέρες ο κ. Παυλόπουλος. Είπε «Κοιτάξτε, εγώ Πρόεδρος της Δημοκρατίας της δραχμής δεν θα μείνω». Πόσω μάλλον που μας είπε τώρα η κυρία Πρόεδρος ότι είναι εν γνώσει του όλες οι διαδικασίες. Αν δεν κάνω λάθος, μάλιστα, ήταν εκείνος που από νέος - όταν το 1989 μπήκα στη Βουλή, εκείνος ήρθε λίγο αργότερα - υπερασπιζόταν τα ζητήματα συνταγματικότητας της κανονικής Νέας Δημοκρατίας και όχι της μεταλλαγμένης, διότι ακούσαμε εδώ από τον Εκπρόσωπο του κ. Σαμαρά να μας λέει ότι μάλλον έζησε σε άλλη χώρα όλα αυτά τα πέντε χρόνια των μνημονιακών παγετώνων, γιατί δεν κατάλαβε τίποτα από εκείνα που ένιωσαν στο πετσί τους οι Ελληνίδες και οι Έλληνες που αισθάνθηκαν ανακούφιση. Ακόμα και εκείνοι που μέσα από την τρομοκρατία που δέχθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης από χθες μέχρι αυτήν την ώρα βρίσκονται στις ουρές των τραπεζών, αν τους ρωτήσετε, θα δείτε πώς τοποθετούνται. Ξέρουν ή δεν ξέρουν τι θα κάνουν την Κυριακή; Επειδή ξέρουν πολύ καλά και έχουν αποφασίσει οι Έλληνες, γι' αυτό βλέπετε τώρα ότι δίνεται αυτή η μάχη. Μήπως δεν είναι συνταγματικό; Δεν είναι εθνικό ζήτημα, ε; Όταν λέμε «δεν θα έχεις χρήματα για την άμυνά σου και θα μπορώ να σου στερώ αυτό το δικαίωμα να υπερασπιστείς τα σύνορά σου, αν χρειαστεί, ή την εθνική σου ανεξαρτησία, για σένα δεν υπάρχουν», δεν είναι θέμα; Δεν είναι, επίσης, θέμα αν θα έχει μέλλον αυτός ο τόπος ή αν θα πρέπει να μείνει παρίας της ΟΝΕ και όπως ακούσαμε να είναι μία «χώρα ΕΠΕ», όπως είπε ο «Υπουργός περιορισμένης ευθύνης»; Αυτά δεν είναι εθνικά θέματα; Δεν ήταν εθνικό θέμα αν θα πρέπει να οδηγήσουμε τους Έλληνες στον αφανισμό ή και την πατρίδα μας επίσης; Αυτά δεν είναι εθνικά θέματα; Ποια είναι, άραγε, τα μεγάλα εθνικά ζητήματα; Ακούσαμε από τον Εκπρόσωπο του κ. Σαμαρά να λέει: «Α, δημοψήφισμα; Μόνο η χούντα έκανε δημοψήφισμα!». Και το θυμάται, λέει, που ήταν μικρός. Όχι, κύριε Φορτσάκη! Έγινε άλλο ένα δημοψήφισμα από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Είπε τότε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ότι χάρη σε εκείνο το δημοψήφισμα δόθηκε λύση στο πολιτειακό ζήτημα, που ως καρκίνωμα βασάνιζε την πολιτική ζωή του τόπου για πολλές δεκαετίες. Έτσι και τώρα ο λαός θα λύσει αυτό τον γόρδιο δεσμό. Εσείς, πάντως και όσοι ακόμα έχετε τη δυνατότητα, αν θεωρείτε ότι και οι δύο προτάσεις είναι κακές, να πείτε «όχι» και στις δύο. Δεν έχετε αυτή τη δυνατότητα; Γιατί θα πείτε «ναι»; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα με ρώτησε ένας Έλληνας που έχει και εκείνος επώνυμο - δεν έχουν επώνυμο μόνο οι λαθρέμποροι και οι εκβιαστές του ελληνικού λαού - το εξής: «Κύριε Νικολόπουλε, αν ψήφιζε η κ. Μέρκελ, αν ψήφιζε ο κ. Σόιμπλε, τι θα ψήφιζαν την Κυριακή;». Ανάλογα, μπορεί ο καθένας και η καθεμία από εμάς και τώρα, όταν θα κριθεί το θέμα της συνταγματικότητας, να σκεφτεί τι θα ήθελαν οι ξένοι από εμάς. Όσοι λένε ότι θα ήθελαν να λέμε «ναι σε όλα», πραγματικά αυτό τους αξίζει, να πουν «ναι». Όμως, να βγουν να το πουν με παρρησία και να ξέρουν ότι η ταύτισή τους με εκείνους θα τους ακολουθεί για πάντα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Νικολόπουλο. Απομένει να μιλήσει μόνον ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, αν θέλει να μιλήσει.
Δεν θέλω, κυρία Πρόεδρε.
Δεν θέλετε να μιλήσετε. Επομένως, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο άρθρο 100, θα προβούμε σε ψηφοφορία δι' εγέρσεως. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Βούτση, παρακαλώ καθίστε, άλλως θα θεωρηθείτε εγερθείς.
Είναι εξεγερθείς, κυρία Πρόεδρε!
Είναι εξεγερθείς. Παρακαλούνται όσοι δέχονται την προβληθείσα ένσταση, να εγερθούν. [[Εγείρονται οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ]] Είναι προφανές ότι δεν ηγέρθη ο απαιτούμενος αριθμός Βουλευτών και η ένσταση απορρίπτεται.
Κυρία Πρόεδρε, ο αριθμός των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας είναι ίσος με τον αριθμό των Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.
Ισχύει, κύριε Νικολόπουλε. Εισερχόμαστε στις εισηγήσεις επί της ημερήσιας διάταξης. Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημήτριος Βίτσας έχει τον λόγο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, κυρία Πρόεδρε της Βουλής, κυρίες και κύριοι μέλη της Κυβέρνησης, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ομόφωνα αποδέχεται την πρόταση της Κυβέρνησης για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικά με την πρόταση για συμφωνία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δηλώνουμε ότι θα εργαστούμε με αφοσίωση ώστε ο λαός μας δημοκρατικά και ελεύθερα να εκφράσει τη βούλησή του. Δηλώνουμε ότι θα εργαστούμε με προσήλωση στις δημοκρατικές ελευθερίες, ιδιαιτέρα του δημοκρατικού διαλόγου, της αντιπαράθεσης των ιδεών και των πολιτικών προσεγγίσεων. Δηλώνουμε ότι θα μπούμε φραγμός σε οποιοδήποτε εκβιαστικό δίλημμα ή προσπάθεια επιβολής, μέσω της ανάπτυξης φοβικών συνδρόμων. Ως Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουμε, τέλος, ότι καλούμε τον λαό μας να πάρει μέρος μαζικά και αποφασιστικά στο δημοψήφισμα και του προτείνουμε να ψηφίσει με θάρρος, σιγουριά και ελπίδα για το παρόν και για το μέλλον της Ελλάδας και της Ευρώπης «όχι». Ας μιλήσουμε, λοιπόν, περί ευθύνης και περί υπευθυνότητας. Η Κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Κοινοβουλευτική του Ομάδα, επί πέντε μήνες τώρα και πλέον αντιμετωπίζει μια έντονη πίεση από τη μεριά των θεσμών, αντιμετωπίζει απειλές, αντιμετωπίζει χρηματοπιστωτική ασφυξία και αντιμετωπίζει μια πρόταση που απαιτεί τη συνέχιση σε υπερθετικό βαθμό της κοινωνικής λιτότητας, της εξαθλίωσης, της απαίτησης υποδούλωσης του ελληνικού λαού, αλλά και όλων των ευρωπαϊκών λαών. Μπροστά σε αυτή την πρόκληση απαντάμε «όχι». Επιτρέψτε μου να πω ότι θεωρώ ότι δεν περιποιεί τιμή για την ιδιότητα του Έλληνα Βουλευτή και της Ελληνίδας Βουλευτού να λέει «δεν γνωρίζω την πρόταση», η οποία συζητιέται επί πέντε μήνες και η οποία κατατέθηκε εχθές στο Eurogroup. Να τους διευκολύνουμε, να την ξαναπαράσχουμε για άλλη μία φορά. Είναι στα αγγλικά ως είθισται και ως είστε συνηθισμένοι, αλλά φαντάζομαι ότι μπορείτε και να τη διαβάσετε και να την εκτιμήσετε. Και όποιος θα ήθελε, να έρθει σε εμένα να του τη δώσω και ας δει και τις δικές μου παρατηρήσεις. Από τη μεριά μας κάναμε αυτούς τους πέντε μήνες ό,τι είναι δυνατόν για έναν συμβιβασμό, έναν συμβιβασμό, ο οποίος δεν ήταν εύκολος και δεν θα ήταν εύκολος, αλλά θα έδινε χώρο στη δημοκρατία, θα έδινε δυνατότητα ανασυγκρότησης της χώρας σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, ενίσχυσή της ευρωπαϊκής συνοχής, σε μια κατεύθυνση οπωσδήποτε αντίθετη από αυτή που έχει αποδειχθεί λάθος, από την κατεύθυνση της έντονης και μονόπλευρης μνημονιακής λιτότητας. Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις. Ήταν μία πρόταση που αποτίμανε τη διαπραγμάτευση και ξέρουμε καλά ότι απαιτούσε από εμάς πολλή δουλειά και σε όλα τα επίπεδα. Οι δανειστές έκαναν πως δεν κατάλαβαν, έκαναν πως δεν είδαν ότι υπήρχαν οι εκλογές στις 25 του Γενάρη, έκαναν πως δεν αντελήφθησαν την εντολή, θεώρησαν ότι αυτό που άλλαξε ήταν μόνο τα πρόσωπα και ότι γύρω από αυτό γινόταν μόνο η συζήτηση. Όμως, οι εκλογές δεν αλλάζουν μόνο πρόσωπα, αλλάζουν πολιτικές, επιλέγουν πολιτικές. Οι δανειστές, λοιπόν, έμειναν στο «δουλειά όπως συνήθως». Είχαν συνηθίσει από προηγούμενα να τα λένε στη γλώσσα τους, στις άλλες γλώσσες και να γίνονται ασμένως αποδεκτά. Νόμιζαν πιθανά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μία δύναμη, η οποία μπλοφάρει. Εμείς τους προειδοποιήσαμε. Τους προειδοποίησε και ο ελληνικός λαός με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο. Υπάρχει εντολή του ελληνικού λαού να διαπραγματευτούμε σκληρά, ώστε να τερματισθεί ο κοινωνικός πόνος, η ανέχεια, η ανεργία, να ανασυγκροτηθεί η χώρα μέσα στην Ευρώπη και αυτό να το κάνουμε εντός της Ευρωζώνης. Αυτό κάνουμε και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Δεν είχαμε εντολή να υποδουλώσουμε τις κοινωνίες στις ορέξεις των κερδοσκόπων και των τραπεζιτών. Δεν έχουμε εντολή να υπογράψουμε την καταστροφή της οικονομίας, να υπογράψουμε την καταστροφή της γενεσιουργού αιτίας της Ενωμένης Ευρώπης, να υπογράψουμε την καταστροφή της ελπίδας για δημοκρατία στην πράξη. Και εδώ να έλθω στο ερώτημα: Ποιος είναι στα αλήθεια υπεύθυνος, αυτός που βάζει στο τραπέζι συγκεκριμένη πρόταση δύσκολου συμβιβασμού ή αυτός που τη μια μέρα θεωρεί αυτήν την πρόταση ως πιθανή βάση, την επόμενη επανέρχεται στην προηγούμενη - που τη θεωρεί μάλιστα και γενναιόδωρη πρόταση - και την άλλη μέρα ζητάει πρώτα να συνεδριάσει η ελληνική Βουλή, πρώτα να ψηφίσει τη δική του την πρόταση και μετά θα δει αυτός τι θα κάνει; Ποιος είναι υπεύθυνος; Αυτός που ζητάει η πολιτική του απόφαση να μπει στη δοκιμασία της ιερής και κυρίαρχης γνώμης του ελληνικού λαού; Ας θυμηθούν οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας με ποιο αίτημα έγιναν οι εκλογές του 2009. Για θυμηθείτε λίγο ποιος ήταν ο εθνικός λόγος και αν ήταν οικονομικός ή όχι; Άρα, όλα αυτά που ακούσαμε από έγκριτους καθηγητές συνταγματικού δικαίου ή του διοικητικού δικαίου, στην ουσία είχαν και αντιφάσεις μέσα τους, γιατί δεν μπορείς να ζητάς και να λες «γιατί το βάζετε αυτό και δεν βάζετε το άλλο;». Στην ουσία λες ότι έχεις δικαίωμα να το βάλεις αυτό. Και μάλιστα γιατί δεν μπορείς να βάλεις τα μισά από αυτό και τα μισά από το άλλο; Στην ουσία αποδέχεσαι ότι μπορείς να το βάλεις. Αυτός είναι ο τρόπος, όταν η πολιτική σου αυτοτοποθέτηση και η μικροκομματική σου - αν θέλετε - θέληση παίρνει το μυαλό σου και το κάνει να λέει πράγματα, τα οποία στη μία πρόταση τα λες, στην άλλη πρόταση τα αναιρείς. Άρα, ποιος είναι τώρα υπεύθυνος; Αυτός που ζητάει η πολιτική του απόφαση να μπει στη δοκιμασία της ιερής και κυρίαρχης γνώμης του ελληνικού λαού ή αυτός που διαστρέφει το ερώτημα, είτε για να προκαλέσει φόβο είτε εκφράζοντας τους μύχιους πόθους του είτε υπηρετώντας μικροκομματικές σκοπιμότητες; Την ευθύνη, όσον αφορά τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, και την είδαμε και τη ζήσαμε. Αυτή η ευθύνη όρισε μία πολιτική, ήταν υποεπιταγή από τη μία μεριά, αλλά και υποαποδοχή από τις πολιτικές δυνάμεις, από την άλλη μεριά. Και αυτή η πολιτική κατέστρεψε την κοινωνία και την οικονομία, αλλά από την άλλη πλευρά διέσωσε τις ξένες τράπεζες, οι οποίες κατείχαν ελληνικά ομόλογα. Ήταν αυτά τα ομόλογα, μέσω των οποίων οι ίδιες αυτές κυβερνήσεις δανείστηκαν, για να δημιουργήσουν πελατειακό κράτος, για να δημιουργήσουν κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα, για να ανοίξουν δρόμους και στους κερδοσκόπους και στους μιζαδόρους. Αυτές οι πολιτικές κατέστρψαν την κοινωνία για να προστατεύσουν ιδιωτικά συμφέροντα, αλλά και για να μεγαλώσουν τα κέρδη αυτών των ιδιωτικών συμφερόντων μέσα στην κρίση, να μεγαλώσουν τα κέρδη των οικονομικών, αλλά και πολιτικών ελίτ σε όλη την Ευρώπη. Όταν υπήρχαν δρόμοι, διάλεξαν όχι το λάθος, αλλά την κοινωνική τους προτίμηση. Αυτό διάλεξαν, όταν υπήρχαν άλλοι δρόμοι. Εμείς παλέψαμε όλα αυτά τα χρόνια με βάση την ορθή προτίμηση και την κοινωνική μας προτίμηση και αυτή θα την υπηρετούμε. Αντί να αντιπροσωπεύουμε την Ελλάδα στην Ευρώπη, αντί να αντιπροσωπεύουμε το ευρωπαϊκό ιδεώδες στην Ευρώπη, στο κάτω - κάτω της γραφής αντί να αντιπροσωπεύουμε τους ψηφοφόρους, διάλεξαν αυτές οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί να εκφράζουν τις προσταγές και τις επιλογές της τρόικας. Ας μη θυμηθούμε και συγκεκριμένα περιστατικά, θα έλεγε κανείς, εκπροσώπου της τρόικας που έλεγε ότι η Ελλάδα πρέπει να φτάσει σε κατώτατο μισθό 300 ευρώ και πάει λέγοντας. Αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, το μέτρο της ευθύνης και της τότε και της τώρα. Εδώ το ζήτημα είναι πολύ συγκεκριμένο και πρέπει να απαντηθεί από όλες τις πολιτικές παρατάξεις: Τι λένε γι' αυτή τη συμφωνία; «Ναι», «όχι», «ίσως», «παρών», «βγαίνω έξω από την Αίθουσα». Πέντε επιλογές. Υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις εδώ, οι οποίες λένε «υπογράψτε μια συμφωνία, δεν έχει μεγάλη σημασία, ό,τι και να είναι αυτή η συμφωνία, αυτό θα μας κρατήσει στην Ευρώπη, τελειώσαμε». Υπάρχουν και άλλες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες βρίσκονται στην αντίπερα όχθη. Αντί γι' αυτά, γυρνάμε στον παλιό μας εαυτό. Στον εαυτό που κραδαίνει τη σημαία του φόβου. Απειλούμαστε, ελληνικέ λαέ, ότι το βασικό ζήτημα είναι η παραμονή ή όχι στο ευρώ και στην Ευρωζώνη. Θα θέλατε να ήταν αυτό το ερώτημα. Και δεν το λέω στις ελληνικές δυνάμεις. Το λέω πρώτα και κύρια σε εκείνες τις οικονομικές κα πολιτικές ελίτ, που αυτή τη στιγμή κυριαρχούν στην Ευρώπη. Εδώ τέτοια χάρη δεν πρόκειται να γίνει ούτε στους κύκλους που αντιμετωπίζουν τις κοινωνίες ως υποτακτικό υπήκοο ούτε στους καναλάρχες εν Ελλάδι ούτε στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα εν Ελλάδι. Μέσα στην Ευρώπη θα γίνουν όλα. Μέσα στην Ευρώπη θα αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του. Εμείς καλούμε τον ελληνικό λαό να πει ένα βροντερό «όχι» στην πρόταση για συμφωνία που μας έκαναν οι δανειστές, οι θεσμοί. Και αυτό το «όχι» θα το φέρουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και όταν μιλάμε για αυτό, μας απαντούν πάλι με νέες απειλές. Αυτή, άραγε, είναι η Ευρώπη που ονειρευόσασταν; Αυτή την Ευρώπη ονειρεύεστε, δηλαδή την Ευρώπη των εκβιασμών και των απειλών, μια Ευρώπη όπου κάποιοι είναι αφεντικά και κάποιοι είναι παρίες; Αυτή είναι η Ευρώπη των προσδοκιών σας; Εμείς θεωρούμε ότι η στάση που παίρνουμε είναι όχι μόνο ελληνική, αλλά πρώτα και κύρια είναι ευρωπαϊκή. Είναι η στάση που έρχεται να συνενωθεί και με τις ανάγκες όλων των κοινωνιών της Ευρώπης που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αυτή τη στιγμή πλήττονται από την πολιτική της κυριαρχίας των κερδοσκόπων, της κυριαρχίας των τραπεζιτών, την πολιτική της λιτότητας. Οι ευρωπαϊκές ελίτ θέλουν και χτίζουν μια Ευρώπη, όπου τα κέρδη θα είναι αναλογικά, γιατί κερδίζουν τα συντριπτικά περισσότερα. Αλλά τα βάρη θα είναι κατά μόνας και θα βοηθούν - αν θέλουν να βοηθήσουν - εθελοντικά. Δείτε και τη χθεσινή απόφαση της Συνόδου Κορυφής των Αρχηγών σε σχέση με το μεταναστευτικό. Πάρτε και σε αυτό συγκεκριμένη στάση. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι ώρα μεγάλης ευθύνης απέναντι στον λαό, την πατρίδα, την Ευρώπη και τη δημοκρατία. Οφείλουμε να την προασπίσουμε, με σοβαρότητα να εξηγήσει ο καθένας τις θέσεις του, με ακεραιότητα να διαφυλάξει την ομαλή αντιπαράθεση, με υπευθυνότητα να αντιμετωπίσει τις απειλές που έχουν ως μέσο και μέτρο τον εκβιασμό, τον φόβο και τον πανικό. Σαν ΣΥΡΙΖΑ, είμαστε σίγουροι πως ο ελληνικός λαός έχει και την περηφάνεια και το αίσθημα ευθύνης και τον νου, με ψυχραιμία και νηφαλιότητα να αποφασίσει. Εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο εκφράζουμε τη θέση μας: «όχι» στην πρόταση - συμφωνία που οδηγεί στη διαιώνιση της καταστροφής. «ναι» στην αδέσμευτη έκφραση του ελληνικού λαού, «ναι» στη δημοκρατία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βίτσα. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαυρουδής Βορίδης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση εισηγείται προς το Σώμα να κάνουμε δεκτή την πρότασή της για διενέργεια δημοψηφίσματος με το ερώτημα, έτσι όπως διατυπώνεται, του να αποφασισθεί εάν συμφωνούμε ή όχι, αν θα συμφωνήσει ο ελληνικός λαός ή όχι με την πρόταση των δανειστών, με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ετέθησαν ζητήματα αντισυνταγματικότητας, απεφάνθη το Σώμα. Ετέθησαν ζητήματα μη νομιμότητος, κυρίως σε ό,τι αφορά στο θέμα της μη τηρήσεως των προθεσμιών που προβλέπει ο νόμος. Υποθέτω ότι κάτι σκέπτεται η Κυβέρνηση για το θέμα των προθεσμιών. Μένουν να τεθούν τα ουσιαστικά πολιτικά ζητήματα. Θέλω να ρωτήσω και να αναρωτηθώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μαζί σας το εξής: Τι είναι αυτό που καλούμε τον ελληνικό λαό να αποφασίσει; Υπάρχει, λέει, μία πρόταση από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η πρόταση αυτή δεν αρέσει στην Κυβέρνηση. Μάλιστα. Και γιατί δεν έχει εντολή η Κυβέρνηση να την απορρίψει; Την απέρριψε; Τι περαιτέρω χρειάζεται; Έχει εκλεγεί αυτή η Κυβέρνηση, υποτίθεται, με αυτήν ακριβώς την εντολή, την εντολή να διαπραγματευτεί, να κάνει σκληρή και περήφανη διαπραγμάτευση, να φέρει αποτέλεσμα θετικό, διαπραγματευτικό, εντός της Ευρωζώνης, τερματίζοντας τη λιτότητα. Αυτές λέει η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός ότι είναι οι εντολές του. Θαυμάσια. Μη σπεύδετε. Αφού έχει αυτή την εντολή, τότε γιατί δεν απορρίπτει την πρόταση και να συνεχίσει όπως νομίζει; Τι είναι εκείνο το πρόσθετο το οποίο χρειάζεται για την απόφανση του ελληνικού λαού; Διότι το πρόσθετο που χρειάζεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και γι' αυτό προσφεύγει στον ελληνικό λαό - είναι προφανώς μία πρόσθετη εντολή που δεν την έχει αυτή τη στιγμή. Ποια είναι αυτή η πρόσθετη εντολή; Να μας πείτε ξανά εδώ αυτά που ακούω, ότι διαφωνείτε με αυτές τις προτάσεις, με την πολιτική της λιτότητας, με τις πολιτικές ελίτ στην Ευρώπη; Τα έχουμε ακούσει αυτά. Τα έχουμε ακούσει χρόνια. Έχουμε ξεφύγει από αυτά. Είστε στην Κυβέρνηση. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Αφήστε. Σε αυτές τις στιγμές, αφήστε. Άρα ποιο είναι εδώ το μείζον; Επειδή η πρόταση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αφορά τη χρηματοδότηση της χώρας, επειδή χωρίς συμφωνία δεν υπάρχει χρηματοδότηση, επειδή η έλλειψη χρηματοδότησης οδηγεί σε πτώχευση, για την οποία δεν έχετε εντολή, επειδή οδηγεί σε αδυναμία εκπληρώσεως των οικονομικών υποχρεώσεων της χώρας, για την οποία δεν έχετε εντολή, επειδή οδηγεί σε τερματισμό του προγράμματος, για το οποίο δεν έχετε εντολή, επειδή οδηγεί σε κατάρρευση των τραπεζών με τη σφράγιση του ELA, για την οποία δεν έχετε εντολή, επειδή κατ' αποτέλεσμα οδηγεί σε φρικτή ύφεση και σε αδυναμία καταβολής συντάξεων και μισθών σε λίγο, για την οποία βεβαίως και δεν έχετε εντολή, επειδή για να καλύψετε αυτήν την ανάγκη, θα είστε υποχρεωμένοι να γυρίσετε σε εθνικό νόμισμα, που μας πετάει έξω από την Ευρωζώνη και κατ' αποτέλεσμα έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή είναι η αλήθεια της εντολής! Και γι' αυτό το ερώτημα δεν είναι η συμφωνία, είναι Ευρώπη ναι ή όχι! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτή είναι η αλήθεια. Αλλιώς κανέναν λόγο δεν είχατε να ζητάτε τίποτα απ' όλα αυτά. Δεν σας αρέσει η συμφωνία; Μην την κάνετε. Έχετε εντολή καθαρή από τον ελληνικό λαό να διαπραγματευτείτε. Και διερωτώμαι όμως και το αντίστροφο. Και τι θα σας προσθέσει το «όχι»; Αλλάζει μήπως η θέση των ευρωπαϊκών θεσμών, επειδή υπάρχει ένα «όχι»; Δεν λέτε εσείς ότι είναι νωπή και καθαρή η εντολή σας για τερματισμό της λιτότητας; Τι θέλετε; Να σας το πουν άλλη μια φορά; Σας το είπαν πριν από πέντε μήνες. Τους είπατε ότι θα τερματίσετε τη λιτότητα; Τους είπατε ότι θα καταργήσετε τον ΕΝΦΙΑ; Τους είπατε ότι θα επαναφέρετε το αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ; Τους είπατε ότι θα αυξήσετε τον κατώτατο μισθό; Τους είπατε ότι θα τους δώσετε τη δέκατη τρίτη σύνταξη; Τους είπατε ότι θα τους δώσετε 2 δισεκατομμύρια για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης; Όνειρο. Κάντε τα. Γιατί δεν τα κάνετε; Ποιος σας πείραξε; Σας ακούω εδώ να κλαψουρίζετε: «Δεν μας αφήνουν, το ευρωπαϊκό δόμημα». Με αυτά δεν εξελέγητε; Εφαρμόστε τα. Ένα μικρό θεματάκι έχετε: Δεν έχετε λεφτά. Μια λεπτομέρεια σας λείπει, που σας έλειπε πάντα, που δεν την είχατε ποτέ. Όλο αυτό το ωραίο πρόγραμμα, που το κοστολογήσατε 12 δισεκατομμύρια, είναι 12 δισεκατομμύρια συν 22 οι υποχρεώσεις της χώρας για φέτος. Είναι 34 δισεκατομμύρια. Και τώρα ήρθατε στην Κυβέρνηση, κύριοι Υπουργοί, κι από εκεί που ήμασταν στον ωραίο κόσμο της Αριστεράς, ιπτάμεθα…
Εσείς;
…εκτός πραγματικότητας, από εκεί που ήμασταν αλλού γι' αλλού… Δεν άκουσα το σχόλιο της ευγενούς κυρίας Προέδρου. Δεν νομίζω ότι έχασα κάτι σπουδαίο.
Είπα εάν ήσασταν κι εσείς στον ωραίο κόσμο της Αριστεράς.
Ελεεινό!
Έλα, φτάνει!
Δεν με ενοχλεί εμένα ιδιαιτέρως. Μπορείτε να συνεχίσετε όπως νομίζετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Άρα, στην πραγματικότητα, τι είναι εκείνο το οποίο ζητάτε να σας πει ο ελληνικός λαός; Ζητάτε - πείτε το όμως στα αλήθεια, για να είναι καθαρή η κουβέντα - να εγκρίνει την έξοδό του από την Ευρώπη. Αυτό είναι που του ζητάτε. Όλα τα υπόλοιπα, όλες τις υπόλοιπες εντολές τις έχετε. Έρχομαι εγώ, διερωτώμαι… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Άκουσα το όνομα του Σόιμπλε από κάπου; Γιατί εκεί υπάρχει, επίσης, ένα ενδιαφέρον. Ότι κάποιοι κύκλοι στην Ευρώπη - δεν ξέρω αν είναι ο συγκεκριμένος Υπουργός Οικονομικών - επίσης συμπαρατάσσονται μαζί σας στην άποψη του δημοψηφίσματος. Και κατά σύμπτωση είναι όλοι εκείνοι οι κύκλοι που θέλουν να δούνε την Ελλάδα να φεύγει εκτός της Ευρωζώνης! Είναι το λόμπι της δραχμής! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έχετε Ευρωπαίους φίλους. Είναι αλήθεια αυτό. Είναι αλήθεια ότι σας στηρίζουν σ' αυτό. Έχει ενθουσιάσει ορισμένους το δημοψήφισμα. Κοίτα μια σύμπτωση, που είναι όλοι όσοι δεν θέλουν την Ελλάδα στην Ευρωζώνη. Ένα περίεργο πράγμα! Έρχομαι όμως και στο άλλο. Διερωτώμαι, επίσης, που άκουσα τον κύριο Πρωθυπουργό χθες να λέει: «Θα σεβαστώ το αποτέλεσμα, όποιο και να είναι». Το κατάλαβα. Εάν μεν είναι «όχι», κατάλαβα τι θα σεβαστεί. Θα σεβαστεί την εισήγηση που κάνει προς τον ελληνικό λαό, θα του πει «όχι» και θα δούμε πώς θα πάμε παρακάτω. Εάν είναι «ναι»; Τι θα σεβαστείτε; Θα φέρετε να ψηφίσετε τις συγκεκριμένες προτάσεις; Θα τις εφαρμόσετε, ενώ διαφωνείτε, ενώ δεν τις πιστεύετε; Κύριε Πετράκο, πάει ο ΑΔΜΗΕ, εάν είναι «ναι»; Θα το ψηφίσετε τότε; Θα δούμε;
Είπα εγώ «θα δούμε»;
Τότε τι το κάνουμε το δημοψήφισμα, αν είναι για να δούμε;
Το 80% του λαού θα πει «όχι».
Προσέξτε. Άρα, λοιπόν, για να είμαστε συνεννοημένοι εδώ, το δημοψήφισμα, εκτός από τον χαρακτήρα που σας περιέγραψα, που είναι ο χαρακτήρας «ναι ή όχι στην Ευρώπη», έχει κι έναν άλλο χαρακτήρα, «ναι ή όχι στην Κυβέρνηση». Διότι, αν είναι «ναι», την επόμενη μέρα το πρωί ελπίζω, κύριε Υπουργέ, να είστε με τις παραιτήσεις σας εδώ. Όχι μετά την καταψήφιση της θέσεώς σας, να μας πείτε «δεν καταλάβαμε, βρέχει και προχωράμε». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Άρα, λοιπόν, δύο πράγματι είναι τα ζητούμενα του δημοψηφίσματος και καμμία σχέση δεν έχουν με τις συμφωνίες. Πρώτο και μεγάλο: «Ευρώπη: ναι ή όχι», δεύτερο και μεγάλο: αυτή η Κυβέρνηση του «πρώτη φορά Αριστερά», που μας οδήγησε σε αυτά τα αδιέξοδα, «ναι» ή «όχι». Και είναι σαφές τι θα απαντήσει ο ελληνικός λαός: «ναι» στην Ευρώπη και «όχι» στην Κυβέρνηση. Αυτό θα εισπράξετε την Κυριακή, αν φθάσετε το δημοψήφισμα μέχρι εκεί. Διερωτώμαι, όμως, συνεχίζω και σκέφτομαι: τι είναι, επίσης, εκείνο που ξεδιπλώνεται μπροστά μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ακούστε. Ξεκινήσαμε από την προεκλογική περίοδο και ειπώθηκαν όλα αυτά που ακούσαμε. Εγώ που μάχομαι μια ολόκληρη ζωή εναντίον της Αριστεράς, ειλικρινώς όμως πιστεύω ότι υπάρχουν άνθρωποι καλοπροαίρετοι, οι οποίοι πιστεύουν ότι πράττουν το σωστό, έχοντας τις αντιλήψεις που έχουν. Ήθελα να ρωτήσω με το χέρι στην καρδιά εσάς όλους, όταν διαβάζετε τις προτάσεις της Κυβέρνησης - αφήστε τις προτάσεις των δανειστών - πώς σας φαίνεται; Ότι τερμάτισαν τη λιτότητα; Οι προτάσεις της Κυβέρνησής σας. Κύριε Λαφαζάνη, σας θυμάμαι στα κάγκελα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και ο Πρωθυπουργός σας έχει υπογράψει την ιδιωτικοποίησή του. Μια ολόκληρη ζωή περιμένατε εσείς οι αριστεροί να έλθετε στην εξουσία. Για να κάνετε ιδιωτικοποιήσεις; Για να εφαρμόσετε περιοριστικές πολιτικές; Για να εφαρμόσετε και να ασκήσετε τον σκληρό νεοφιλελευθερισμό, που έλεγε ο κ. Βίτσας; Γιατί προφανώς, αν βάλετε τις δύο προτάσεις δίπλα - δίπλα, σιγά τα αίματα αν είναι πέντε μονάδες σε ένα σημείο ΦΠΑ πάνω ή αν είναι πέντε μονάδες η φορολογία σε ένα άλλο σημείο κάτω. Αυτά, δηλαδή, τα οκτώ δισεκατομμύρια που έχουν οι δικές σας οι προτάσεις δεν είναι λιτότητα; Πώς νιώθετε σήμερα μετά ταύτα; Πώς νιώθετε που είπατε ψέματα στους ψηφοφόρους σας; Πώς νιώθετε που τους είπατε ότι θα καταργήσετε την τρόικα και το μνημόνιο; Πώς νιώθετε που τους είπατε ότι θα τερματίσετε τη λιτότητα; Πώς νιώθετε που τους λέγατε και τους τάζατε όλα αυτά που τους τάζατε για να εκλεγείτε και σήμερα ο Πρωθυπουργός σας έχει εγκλωβιστεί, γιατί το υπέγραψε το «χαρτάκι». Παρεμπιπτόντως, για να ανοίξουμε και μια άλλη συζήτηση, ξέρετε αυτό είναι το μόνο υπογεγραμμένο χαρτάκι. Αυτά που έχετε στην πρότασή σας, δεν ξέρω αν έχουν υπογραφεί. Δεν ξέρω καν αν αποτελούν έγγραφα.
Αποσύρθηκε η πρόταση.
Αποσύρθηκε.
Ναι. Αποσύρθηκε προ ολίγου.
Αποσύρθηκε η πρόταση.
Δεν υπάρχει αυτή η πρόταση πια;
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Θα ψηφίσουμε στο δημοψήφισμα επί ανυπάρκτου προτάσεως; Αυτό ανήκει πράγματι στον σουρεαλισμό. Εκτός κι αν θέλετε να κάνουμε ένα δημοψήφισμα, στο οποίο να θέτουμε το εξής ερώτημα: «Μας αρέσουν οι πολιτικές λιτότητας ή δεν μας αρέσουν;». Τι γοητευτικό! Και τι σημαντική μια τέτοια απόφαση και πόσο ορισμένο ζήτημα αυτό. Χωρίς προτάσεις, κύριε Υπουργέ τώρα; Δεν υπάρχει πρόταση των δανειστών; Τι θα πείτε; Απορρίπτουμε την πρόταση των δανειστών που δεν υπάρχει; Απορρίψτε την. Και λοιπόν; Άλλο ερώτημα που πρέπει να σας απασχολήσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν σας άκουσα να το ρωτάτε. Πού είναι ο κ. Βίτσας, που είναι ο εισηγητής σας; Κύριε Βίτσα, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, εγώ είμαι βέβαιος ότι είστε όλοι υπεύθυνοι, ότι αγωνιάτε, ότι αυτό που βλέπετε τώρα έξω, ουρές των ανθρώπων να περιμένουν στα μηχανήματα στις τράπεζες, είναι κάτι που σας απασχολεί, που το λαμβάνετε υπ' όψιν σας, που το σκέπτεστε. Δυο λεπτά: Δεν άκουσα τη μείζονα ερώτηση γι' αυτό το ζήτημα στην Κυβέρνηση: Την παράταση την έχετε διασφαλίσει; Έχετε διασφαλίσει ότι δεν θα βρεθούμε σε κατάσταση πτωχεύσεως, εκτός προγράμματος, χωρίς ELA; Αυτό το έχετε τακτοποιήσει;
Αύριο το πρωί… (δεν ακούστηκε)
Γιατί αλλιώς τι καλείται το Κοινοβούλιο να αποφασίσει; Να αποφασίσει ουσιαστικά σήμερα το Κοινοβούλιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την κατάρρευση των τραπεζών; Αυτό θέλετε να αποφασίσουμε εδώ σήμερα; Αυτό θα ψηφίσετε; Να αποφασίσουμε ότι βρισκόμαστε εκτός προγράμματος, ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση πτωχεύσεως; Ποια είναι η διασφάλιση της Κυβερνήσεως εδώ προς το ελληνικό Κοινοβούλιο ως προς αυτά τα ζητήματα; Θα μας πει κανένας Υπουργός κάτι; Κύριε Υπουργέ, έχετε κάτι επ' αυτού, για να ησυχάσουμε; Έχουμε μια διαβεβαίωση δική σας;
Κρατείστε σε ανησυχία.
Mα, όλος ο λαός είναι ανήσυχος.
Ναι είμαστε σε ανησυχία. Επειδή, όμως, θα ψηφίσουμε στις δώδεκα το βράδυ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εσείς τώρα - γιατί εμείς ξέρουμε τι θα κάνουμε - κρατήστε την ανησυχία του Υπουργού, γιατί θα σας βαραίνει αυτό, γιατί από τη στιγμή που η Κυβέρνηση δεν το διασφαλίζει, αυτό είναι μία απόφαση που πέφτει στις δικές σας πλάτες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Με την άδειά σας, κυρία Πρόεδρε, θέλω δύο ή τρία ακόμα λεπτά. Σας ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα ζωηρά και παρατεταμένα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έρχεται ένα ακόμα ζήτημα. Γιατί φτάσαμε εδώ; Πράγματι η χώρα μας πέρασε δύσκολα αυτά τα χρόνια.
Απαντήστε. Γιατί φτάσαμε μέχρι εδώ; Είναι ωραία η ερώτηση.
Είμαι εξαιρετικά χαρούμενος, κυρία συνάδελφε, που σας…
Θέλει δύο λεπτά για να δώσει την απάντηση.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Προφανώς τον Νοέμβριο, δεν συζητάγαμε για το αν θα πληρωθούν οι μισθοί ή οι συντάξεις. Δεν συζητάγαμε για το αν θα πτωχεύσει η χώρα. Τον Νοέμβριο, δεν συζητάγαμε για το εάν θα έχουν λεφτά τα μηχανήματα στις τράπεζες. Βγαίναμε από μια μεγάλη δυσκολία αλλά δεν συζητάγαμε τέτοια πράγματα. Υποσχεθήκατε αυτά που σας είπα. Δεν εκπληρώσατε τίποτα. Οδηγήσατε τη χώρα στις εκλογές με τη μη συναίνεσή σας στο θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ασκώντας καταχρηστικά ένα τέτοιο δικαίωμά σας. Πήγατε στις εκλογές, τις κερδίσατε. Είπατε ότι αρχίζει η περήφανη διαπραγμάτευση, αυτή με τις ωραίες κόκκινες γραμμές στο σακάκι, με τις στιλιστικές επιλογές τις λίγο μυστήριες. Ξεκίνησε αυτή η διαπραγμάτευση. Τη διαπραγμάτευση αυτή, την κρατήσατε πέντε μήνες, στεγνώνοντας τη χώρα από ρευστό, αφήνοντάς την χωρίς τίποτε, με αγωνία μήνα με το μήνα, για το αν θα μπορέσουν να εξασφαλιστούν τα χρήματα για τους μισθούς και τις συντάξεις. Φτάσατε στο τέλος του τετραμήνου που πήρατε εσείς με την πλάτη πια κολλημένη στον τοίχο. Διερωτώμαι. Σας ξέφυγαν όλα αυτά; Κατά λάθος έγιναν; Δεν πήρε χαμπάρι η Κυβέρνηση ότι εκεί πάμε; Ποια είναι η αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Η αλήθεια είναι ότι εκτελείτε εξαρχής ένα οργανωμένο σχέδιο. Υπάρχει η κρυφή ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ. Πίσω από τις ρητορείες της αντι - νεοφιλελεύθερης Ευρώπης και της άλλης Ευρώπης που οραματίζονται και του δήθεν ευρωπαϊσμού, στην πραγματικότητα, μας οδηγούν με μαθηματικό τρόπο σε μία ψήφο, που νομίζουν ότι θα πραγματώσει το σχέδιό τους. Ποιο σχέδιο; Το να βρεθούμε εκτός της Ευρώπης. Σας λέμε, λοιπόν, πάρα πολύ καθαρά. O ελληνικός λαός σάς πήρε χαμπάρι. Την Κυριακή θα δώσει την απάντησή του. Και η απάντησή του θα είναι «ναι» στην Ευρώπη, «ναι» στη δημοκρατία, «ναι» στην Ελλάδα. Αυτή είναι η απάντηση της Κυριακής για όλους τους Έλληνες πατριώτες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Βορίδη, στην εισήγησή σας ως εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, αναφερθήκατε σε απόσυρση της προτάσεως που περιέχεται στο δημοψήφισμα και ανταλλάξατε μάλιστα επιβεβαιωτικές καταφάσεις με τους Βουλευτές του κόμματός σας. Θέλετε να διευκρινίσετε προς το Σώμα τι εννοούσατε;
Όχι, δεν θέλω να διευκρινίσω κάτι.
Όχι.
Αλλά θα δεχθούμε με χαρά διευκρινίσεις από την Κυβέρνηση επ' αυτού.
Κυρία Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Θέλω να επισημάνω ότι στην δεκαεπτάλεπτη ομιλία του κ. Βορίδη, δεν ειπώθηκε μισή κουβέντα κυριολεκτικά για ευθύνες, τακτικές, απόψεις, γραμμές, επιλογές των δανειστών της χώρας απέναντι στην ελληνική Κυβέρνηση, στη χώρα μας και στον ελληνικό λαό. Τίποτα! Ούτε καν σήμερα! Και έβαλε μια σειρά από ερωτήματα θεωρώντας ότι βρισκόμαστε εν κενώ, ότι είμαστε στην προηγούμενη συζήτηση που είχε γίνει εδώ ή στην προ - προηγούμενη με την πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού. Δεν είμαστε εκεί! Δεν σας έχει διαφύγει. Είναι σίγουρο ότι δεν σας έχει διαφύγει, διότι διαπιστώθηκε στο τέλος, από την κορώνα και την κορύφωση που κάνατε για το πως μαχητικά θα ψηφίσετε «ναι» σε αυτήν την πρόταση, που πριν από δύο λεπτά είχατε πει πως δεν υπάρχει πια, άρα τι πάμε να ψηφίσουμε.
Πού είναι η πρότασή σας;
«Ναι» στην Ευρώπη είπε ο άνθρωπος. Τίποτα άλλο.
Είστε ταγμένος …
«Ναι» στην Ευρώπη είπε!
Είστε ταγμένος… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ένα λεπτό, σας παρακαλώ. Είστε ταγμένος στο να στηρίξετε, στο να στηρίξετε αυτήν την απαράδεκτη πρόταση. Σας διαφεύγει…
Πανικό έχετε, πανικό!
Σας διαφεύγει…
Παρακαλώ τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να ησυχάσουν.
Ηρεμήστε να ακούστε. Έχετε μια μεγάλη νευρικότητα και αμηχανία μετά από χθες το βράδυ. Ακούστε!
Εσείς έχετε πανικό!
Μην πάσχετε τόσο πολύ.
Αφήστε να μιλήσουν οι Βουλευτές. Μην απαντάτε κάθε φορά.
Καθόλου, κυρία Βούλτεψη. Καμμιά δυο φορές μόνο, το πολύ.
Κυρία Βούλτεψη, μη διακόπτετε.
Έχει Βουλευτές το Κοινοβούλιο!
Έχεις άλλους διακόσιους ενενήντα εννιά εκτός από εσάς. Μη διακόπτετε.
Τι θα πει αυτό; Θέλετε να ξεχάσετε ότι είχε υποβληθεί η ελληνική πρόταση, την οποία κριτίκαρε ο κ. Βορίδης. Ευρέθη και θεωρήθηκε ως βάση συζήτησης από το σύνολο των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ύστερα με μία από τις πολλές στροφές που έχουν γίνει στη βάση των αντιθέσεων μεταξύ τους κ.λπ., και αφού την κοκκίνισαν και στην έδειξαν κιόλας και χάρηκες πως είναι κοκκινισμένη η ελληνική πρόταση, είπαν ότι επανερχόμαστε στις πέντε σελίδες, συν ένα 23% επί τη ευκαιρία στον τουρισμό για να τελειώνουμε, συν κάτι άλλα. Και μας είπαν «take it or leave it».
Να μην την δεχθείτε.
Δηλαδή, το Σάββατο δεν τη δεχθήκαμε…
Και γιατί ρωτάτε τον λαό; Εσείς να μην την πάρετε.
… δεν την δεχθήκαμε λοιπόν - το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά - και αντί να συνεχίσουμε κάτω από την παρότρυνσή σας μια διαπραγμάτευση χωρίς ουσία, χωρίς λόγο φθοράς και εξαθλίωσης για τη χώρα, επανερχόμαστε και θέτουμε στη Βουλή ότι ο ίδιος ο λαός να δώσει τη δικιά του σφραγίδα στη διαπραγμάτευση που θα συνεχιστεί. Γιατί το φοβάστε τόσο πολύ;
Σπέρνετε πανικό!
Γιατί το φοβάστε τόσο πολύ;
Να φύγουμε ή να μη φύγουμε ρωτάτε. Ποια διαπραγμάτευση;
Εντάξει…
Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Χρυσής Αυγής κ. Ηλίας Κασιδιάρης.
Θα ξεκινήσω από τις προηγηθείσες, καφενειακού τύπου, διενέξεις και φωνασκίες μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας. Αυτό που έχω να πω, είναι ότι είναι πολύ τυχερός ο ΣΥΡΙΖΑ, διότι παρ' όλο που εδώ και πέντε μήνες κοροϊδεύει πραγματικά τον κόσμο με αυτό το θέατρο της δήθεν διαπραγμάτευσης, έχει ευτυχήσει να διαδέχεται τα μεγαλύτερα μαντρόσκυλα του μνημονίου και της Μέρκελ, επομένως δεν θα έχει πολιτική φθορά. Διότι τη μόνη πραγματική, εθνική, αντιπολιτευτική δύναμη που υπάρχει στην Ελλάδα, δηλαδή τη Χρυσή Αυγή, φροντίσατε από κοινού να μας έχετε κλείσει σε φυλακές, να μας έχετε σε κατ' οίκον περιορισμούς. Παρ' όλα αυτά, όμως, είμαστε και πάλι η μοναδική δύναμη που αντιστέκεται σε αυτήν την άθλια ανθελληνική πολιτική, η οποία συνεχίζει και σήμερα να ακολουθείται. Διότι το μείζον ζήτημα που πρέπει να αναδειχθεί σήμερα, είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τον ελληνικό λαό να πει «όχι» στις πραγματικά εκβιαστικές πολιτικές των τοκογλύφων δανειστών, δεν του δίνει όμως την ευκαιρία να πει «όχι» στο νέο μνημόνιο που ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί και ικετεύει τους τοκογλύφους να δεχτούν. Η πάγια θέση του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή, είναι η διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για όλα τα μείζονα εθνικά και κοινωνικά ζητήματα. Λέμε «ναι» στα δημοψηφίσματα και καταγγέλλουμε την τακτική της παρούσας συγκυβέρνησης, να έχει επιβάλει άθλια αντεθνικά νομοθετήματα μέσα σε ελάχιστους μήνες, νομοθετήματα εναντίον της Ελλάδος, για τη λαθρομετανάστευση, για την ισλαμοποίηση της χώρας, χωρίς να ζητήσει τη γνώμη του ελληνικού λαού. Επομένως, είστε υποκριτές και σας καταγγέλλουμε ως προς τις ενέργειές σας αυτές. Λέμε, λοιπόν, «ναι» σε δημοψήφισμα αλλά η πρόταση της Χρυσής Αυγής για δημοψήφισμα είναι πολύ συγκεκριμένη και πρέπει μέσω του δημοψηφίσματος αυτού να έχει την ευκαιρία ο ελληνικός λαός να πει «όχι» στους τοκογλύφους δανειστές, «όχι» στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τους Ευρωπαίους τραπεζίτες που έχουν υποτάξει την πατρίδα μας, ταυτόχρονα όμως να πει «όχι» στη νεομνημονιακή πολιτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στη μνημονιακή πρόταση, στα 8 δισεκατομμύρια ευρώ που δίνει με ληστρικούς φόρους, με τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ. Ο Τσίπρας βγήκε Πρωθυπουργός, ως επί το πλείστον επειδή είπε στους πολίτες «ψηφίστε με και δεν θα πληρώσετε ΕΝΦΙΑ». Και τώρα τους λέει «πληρώνετε, κορόιδα», όχι μόνο τον ΕΝΦΙΑ, όχι μόνο αυξήσεις σε ΦΠΑ αλλά και δεκάδες άλλους ληστρικούς φόρους, που δεν οδηγούν πουθενά το ελληνικό κράτος. Αντιθέτως, το μόνο που καταφέρνουν να κάνουν εντέλει με την πρόταση αυτή, είναι να κάνουν ακόμα πιο υδροκέφαλο το δημόσιο και να καταστρέψουν κάθε πιθανότητα παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Εις ό,τι αφορά, λοιπόν, το τιθέμενο ερώτημα στο δημοψήφισμα, το οποίο κατά τη Χρυσή Αυγή είναι ένα ερώτημα κίβδηλο, λέμε «όχι» στο μνημόνιο, «όχι» στους εκβιασμούς των διεθνών τοκογλύφων, «όχι» στην εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας και «όχι» στην υφαρπαγή του εθνικού μας πλούτου. Λέμε ταυτόχρονα «όχι» στον θίασο αυτόν που επί μήνες εξελίσσεται, εντός κι εκτός Ελλάδος, στον θίασο αυτόν, που έχει οδηγήσει σε νέα μνημονιακή πρόταση, την οποία αποφεύγετε να παρουσιάσετε με λεπτομέρειες. Λέμε «όχι» στις ικεσίες σας προς τη διεθνή τοκογλυφία για νέο επαχθές μνημόνιο. Μη χρησιμοποιείτε, λοιπόν, τη λαϊκή ετυμηγορία για να καλύψετε την απόλυτη διαπραγματευτική σας αποτυχία σε κάθε επίπεδο. Στις 25 Ιανουαρίου, ο ελληνικός λαός έδωσε ξεκάθαρη και σαφή λαϊκή εντολή για απόρριψη της μνημονιακής υποταγής. Σήμερα, το επερχόμενο δημοψήφισμα επί της ουσίας υποκρύπτει την ανικανότητά σας, την αδυναμία σας να τηρήσετε αυτήν τη λαϊκή εντολή που λάβατε. Και για να έχει αντίκρισμα ένα δημοψήφισμα, πρέπει να ρωτάει δύο βασικά πράγματα τους Έλληνες και πρέπει να τους δίνει τη δυνατότητα να πουν «όχι». Να καταγγελθεί το μνημόνιο, λοιπόν, και να διαγραφεί το παράνομο χρέος της χώρας. Αυτά πρέπει να είναι τα ερωτήματα ενός δημοψηφίσματος, που πραγματικά, σε βάθος χρόνου - δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές για την εθνική ανεξαρτησία - με πολλές θυσίες από τους Έλληνες πολίτες, θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε μια πραγματική ανεξάρτητη πολιτική υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, υπέρ της πατρίδας μας και του λαού. Δύο, λοιπόν, πρέπει να είναι τα τιθέμενα ερωτήματα. Να γίνει καταγγελία του μνημονίου; Να διαγραφεί το παράνομο χρέος με μονομερείς ενέργειες; Κι εκεί ο ελληνικός λαός να έχει τη δυνατότητα να βροντοφωνάξει ένα μεγάλο «όχι» στους διεθνείς τοκογλύφους που έχουν διασύρει την πατρίδα μας. Στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβερνήσεως, όπου εκεί τοποθετηθήκαμε, είχαμε προβλέψει λεπτομερώς όσα επρόκειτο να εξελιχθούν σε βάθος χρόνου ολίγων μηνών. Και είχαμε πει, από τότε, μόλις είχε ξεκινήσει ο Βαρουφάκης τα «ουάου» και αυτό το σόου που κάνατε για τα κανάλια - και μάλιστα για τα κανάλια στη μεσημεριανή ζώνη, την κουτσομπολίστικη, που βλέπουν οι κυρίες και οι δεσποινίδες - εκεί, λοιπόν, είχαμε πει ότι με αυτήν την αστεία επικοινωνιακή σας τακτική, δεν υπάρχει περίπτωση να οδηγηθεί η χώρα σε ένα απτό αποτέλεσμα και στην εθνική ανεξαρτησία. Αντιθέτως, θα οδηγούσατε τους τοκογλύφους να εκβιάζουν και πάλι την πατρίδα μας. Και αυτό βλέπουμε σήμερα. Μόλις τους τα δώσατε όλα, μόλις κάνατε την πρόταση των 8 δισ., μόλις αποδεχθήκατε νέο μνημόνιο, το γύρισαν και σας είπαν «φέρτε κι άλλα μέτρα» κι έφεραν και νέους εκβιασμούς. Πραγματικά, αυτό που έχουμε πει εδώ και καιρό, είναι ότι στόχος της μνημονιακής πολιτικής και της διεθνούς τοκογλυφίας, είναι η οικονομική καταστροφή της Ελλάδος για την υφαρπαγή του εθνικού της πλούτου. Η πεμπτουσία δηλαδή της πολιτικής του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, που είναι η αντίσταση στην πολιτική αυτή, επαληθεύεται απολύτως και σήμερα. Αυτός είναι ο στόχος όλων αυτών των εξελίξεων. Να καταστραφεί ολοκληρωτικά η οικονομία μας. Αυτό γίνεται και με τη δική σας πρόταση. Η δική σας πρόταση, εκεί ακριβώς οδηγεί την οικονομία. Όταν καταστρέφεις τον αγροτικό κόσμο με νέα υπερφορολόγηση, όταν καταστρέφεις τους ελεύθερους επαγγελματίες, που έπρεπε να είναι η βάση για να αναπτυχθεί η οικονομία, όταν πλέον όλες οι παραγωγικές δομές της χώρας - επαναλαμβάνω - κάνουν κριτική στην πρόταση τη δική σας και όχι στην κατάπτυστη βεβαίως μνημονιακή πρόταση των τροϊκανών - και πείτε τους «θεσμούς» ή όπως επιθυμείτε - όταν έχετε στόχο να διασυρθούν και να διαλυθούν οι παραγωγικές δομές της Ελλάδος, εντέλει, δεν διαφοροποιείται η πολιτική αυτή σε τίποτα από αυτήν την οποία μας επιβάλλουν τα ξένα κέντρα εξουσίας και έχει - επαναλαμβάνω - έναν και μοναδικό στόχο. Να χτυπήσει την Ελλάδα, που είναι μια χώρα πλούσια, με ορυκτό πλούτο ο οποίος δεν υπάρχει σε άλλες χώρες στη νευραλγική αυτή περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ούτως ώστε να την μετατρέψει σε ένα οικονομικό προτεκτοράτο ξένων δυνάμεων, σε μια αποικία χρέους, όπου δεν θα υπάρχει πραγματική λαϊκή βούληση. Διότι άμεσα και άρρηκτα συνδεδεμένο με το θέμα του μνημονίου, είναι το μείζον εθνικό πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, για το οποίο δεν τολμήσατε να κάνετε δημοψήφισμα. Στόχος των διεθνών τοκογλύφων - έχει αποδεχθεί απολύτως τον ρόλο της σε αυτό η Κυβέρνηση - είναι σε ολίγα χρόνια από σήμερα, σε μια δεκαετία το πολύ, όχι μόνο να έχει υφαρπαγεί ο εθνικός πλούτος, τα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, τα κοιτάσματα πολύτιμων μετάλλων αλλά και σε αυτήν τη χώρα πλέον να μην κατοικούν Έλληνες, να είμαστε μια αποικία λαθρομεταναστών και ταυτόχρονα μια αποικία χρέους. Είναι διττό το ελληνικό πρόβλημα. Δεν είναι μόνο η μνημονιακή οικονομική υποταγή της Ελλάδας, είναι και οι λαθρομετανάστες, οι οποίοι έχουν πλημμυρίσει την Ελλάδα. Ταυτόχρονα, οι Έλληνες πολίτες φεύγουν από τη χώρα, το εργασιακό δυναμικό της Ελλάδος εξαφανίζεται, πηγαίνει στο εξωτερικό και σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει νέα γενιά Ελλήνων, λόγω της υπογεννητικότητας και θα είμαστε μειοψηφία μέσα στην πατρίδα μας. Αυτά τα ζητήματα έπρεπε να τεθούν σε δημοψήφισμα. Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις προ ολίγων, ελαχίστων ημερών, περάσατε εδώ - πολύ σωστή η επικοινωνιακή τακτική σας - ένα λαθρονομοσχέδιο υπέρ της μετατροπής της Ελλάδος σε παράδεισο για λαθρομετανάστες, σε μια περίοδο που τα κανάλια μιλάνε για τη «διαπραγμάτευση» στο εξωτερικό και πέρασε αθόρυβα και κανένας Έλληνας πολίτης δεν κατάλαβε αυτό το έγκλημα το οποίο συντελείται σε βάρος της πατρίδας του. Δεν τολμήσατε για αυτό το μείζον ζήτημα να κάνετε δημοψήφισμα. Κάνετε δημοψήφισμα σήμερα που απέτυχε οριστικά η επικοινωνιακή σας τακτική. Γιατί δεν είναι πολιτική η τακτική που ακολουθήσατε στη δήθεν διαπραγμάτευση. Δεν έγινε σκληρή διαπραγμάτευση. Δεν αγωνιστήκατε για την Ελλάδα, μην κάνετε τους αγωνιστές υπέρ της Ελλάδος. Ο κ. Σταθάκης, ο κ. Τσακαλώτος, που επενδύουν στην «BlackRock», στην «JP Morgan», που έχουν πάρα πολλά λεφτά έξω, τι θα πουν τώρα σε αυτούς που συνωστίζονται στα ATM; Θα πάνε να τους πουν: «Ηρεμήστε παιδιά, δεν τρέχει τίποτα, εμείς είμαστε βολεμένοι και τα λεφτά μας είναι έξω;», που είδαμε μέχρι και Υπουργούς να βγάζουν λεφτά στο εξωτερικό μόλις αναλάβατε τη διακυβέρνηση της χώρας; Είναι πραγματικά ο τρόπος συγκάλυψης της αποτυχημένης πολιτικής σας. Εδώ, λοιπόν, που αποτύχατε, να πει τη γνώμη του ο λαός, να αποφασίσει ο λαός και να πει «όχι» ο λαός, να πει «όχι» στη μνημονιακή υποταγή και στους εκβιασμούς των ξένων αλλά δεν του δώσατε το δικαίωμα, γιατί δεν πιστεύετε πραγματικά στην λαϊκή κυριαρχία. Γιατί αν πιστεύατε στη λαϊκή κυριαρχία και στη λαϊκή βούληση, εμείς θα ήμασταν ελεύθεροι να ασκούμε κοινοβουλευτικό έργο. Εγώ προσωπικά ως Βουλευτής είμαι φυλακή και δεν έχω έρθει να ψηφίσω σε κανένα από τα νομοσχέδια τα οποία πέρασε αυτή η Κυβέρνηση. Μια φορά έκατσα να ψηφίσω στο νομοσχέδιο για την παιδεία, επειδή με είχατε φέρει το πρωί, μου είχαν δώσει άδεια να έρθω στη Βουλή, επειδή είχα άρση ασυλίας, γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσε να ασκηθεί δίωξη σε βάρος μου και όταν ήρθα να μιλήσω στο νομοσχέδιο για την παιδεία, ήρθε ο φρούραρχος και μου κουνούσε δύο χαρτιά, δύο κατάπτυστες εισαγγελικές αποφάσεις και μου έλεγε: «Πρέπει να φύγετε, δεν πρέπει να είστε εδώ». Αυτό είναι το Σύνταγμα στο οποίο πιστεύετε! Αυτό το ξεκίνησε, βεβαίως, ο κ. Σαμαράς, είναι δεδομένο. Αυτό ξεκίνησε από τη Νέα Δημοκρατία αλλά βολεύτηκαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις του αντισυνταγματικού τόξου με αυτήν την πραγματική εκτροπή, με αυτήν την εξέλιξη σε βάρος της λαϊκής κυριαρχίας. Καταλήγουμε, λοιπόν - το είχαμε πει αυτό από την ημέρα των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - ότι θα σας εκβιάσουν οι τοκογλύφοι μέχρι τέλους, μέχρι όσο δεν πάει. Είχαμε προβλέψει όλες τις εξελίξεις. Εκεί, λοιπόν, ο μόνος τρόπος αντίδρασης, είναι η στροφή προς το λαό αλλά στροφή προς το λαό για πραγματική ρήξη με αυτήν την ανθελληνική πολιτική, για πραγματική ρήξη με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τους τοκογλύφους Ευρωπαίους τραπεζίτες. Και μη γελιέστε, έχουμε άριστη εικόνα της διεθνούς οικονομικής κατάστασης, έχουμε άριστη εικόνα για το σοκ που θα προξενούσε στα «κοράκια» των διεθνών αγορών μία τέτοια ενέργεια, η οποία θα διαφύλασσε το εθνικό συμφέρον. Ως γνωστόν, - το έχουμε αναλύσει επανειλημμένως - μία παρατράπεζα στην Αμερική, η Lehman Brothers το 2008 έπεσε και μεταδόθηκε η κρίση αυτή στην παγκόσμια οικονομία αυθημερόν. Φανταστείτε μία κρίση στην Ευρωζώνη. Θα προκαλούσε οικονομικό χάος. Μπορεί η Ελλάδα να έχανε δέκα αλλά τα «κοράκια» και οι τοκογλύφοι θα έχαναν εκατό. Δεν υπήρχε, λοιπόν, περίπτωση το τοκογλυφικό σύστημα να οδηγούσε την πατρίδα μας σε μια τέτοια εξέλιξη. Η Χρυσή Αυγή λέει «όχι» πρωτίστως και ασφαλώς στην ανθελληνική καταστροφική πρόταση των διεθνών τοκογλύφων, «όχι» στην καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, «όχι» στην αφαίμαξη του ορυκτού πλούτου της χώρας, «όχι» στην έξοδο των Ελλήνων από την πατρίδα μας, «όχι» στο να γίνουμε μειοψηφία στην Ελλάδα. Διότι μνημόνιο και δημογραφικό συνδέονται άρρηκτα και είναι ο μέγιστος κίνδυνος για την επιβίωση της Ελλάδος. Λέμε «όχι» την ίδια στιγμή και στη μνημονιακή πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία στοχοποιεί όλες τις παραγωγικές δυνάμεις αυτής της χώρας, στοχοποιεί τους Έλληνες, οι οποίοι θα μπορούσαν επιτέλους να παράγουν κάτι για την Ελλάδα. Διότι λέτε διαρκώς τα ίδια που έλεγε και ο Σαμαράς, την ίδια φρασεολογία έχετε και σήμερα. Μιλάτε για ανάπτυξη και «πράσινα άλογα». Πώς θα γίνει αν η χώρα δεν ξεκινήσει επιτέλους να παράγει, αν δεν ξεκινήσει ο πρωτογενής τομέας να λειτουργεί; Όμως, πήγατε στη Ρωσία και είπατε «θα βοηθήσετε να μην υπάρχει εμπάργκο στα ελληνικά προϊόντα», ώστε να πουλάμε τίποτα ροδάκινα στους Ρώσους και δεν έγινε ούτε αυτό εντέλει. Θα μιλήσω εν συνεχεία για την τακτική σας σ' αυτό το ζήτημα. Στοχοποιείτε τους ελεύθερους επαγγελματίες, όπως ακριβώς έκανε και η προηγούμενη κυβέρνηση. Είναι εκατοντάδες χιλιάδες οι ελεύθεροι επαγγελματίες που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, όχι γιατί είχαν κάποια ιδεολογική σχέση μαζί σας αλλά διότι είχαν πιστέψει ότι θα υπάρξει μια σοβαρή πολιτική σε ό,τι αφορά τις φοροελαφρύνσεις και θα μπορέσει επιτέλους να λειτουργήσει μια επιχείρηση, μια μικρή ιδιωτική επιχείρηση στην Ελλάδα, κάτι που δεν πρόκειται να γίνει αν βασιστούμε τουλάχιστον σε αυτά που προτείνατε στους τροϊκανούς, οι οποίοι ασφαλώς τα απέρριψαν, γιατί κάθε καλός τοκογλύφος σού παίρνει όλα τα λεφτά και μετά σε εκβιάζει μέχρι το τέλος, μέχρι να σου αρπάξει ολόκληρη την περιουσία. Το ΕΣΠΑ που είχε μοιραστεί στην προηγούμενη κυβέρνηση, πήγε όλο στους νταβατζήδες της δημόσιας ζωής, πήγαν όλα τα λεφτά να γίνουν δρόμοι, δεν πήγε ούτε σε νέες τεχνολογίες ούτε σε καινοτομία ούτε σε παραγωγή. Οι νταβατζήδες της δημόσιας ζωής, έχουν μείνει ανέγγιχτοι κι από εσάς. Έχουμε ακούσει άπειρες μεγαλοστομίες. Θα πάρουμε λεφτά από τη λίστα Λαγκάρντ, έλεγε ο Τσίπρας προεκλογικά. Ήρθε εδώ ο Υπουργός κ. Νικολούδης και είπε «δεν έχουμε την τεχνική δυνατότητα». Έγιναν κάποιες κινήσεις για επικοινωνιακούς λόγους με τον Μπόμπολα, αλλά το ποσό που επέστρεψε ο Μπόμπολας στο δημόσιο δεν ήταν τίποτα, γιατί τα ίδια τα βγάζει σε μια μέρα, από τα διόδια που παράνομα του πληρώνει ο ελληνικός λαός. Είπε εδώ ο κύριος Υπουργός ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα να πάρουμε σημαντικά ποσά από τη λίστα Λαγκάρντ, δηλαδή από τα κλεμμένα, δεν μπορούμε να φτάσουμε σε offshore εταιρείες στις Νήσους Κέιμαν. Αυτή ήταν η επίσημη απάντηση που έλαβα σε ό,τι αφορά τον κοινοβουλευτικό έλεγχο που μου δίνετε καμιά φορά τη δυνατότητα να κάνω, όσο δεν είμαι κλεισμένος στη φυλακή. Αντιθέτως, το δικό σας πρόγραμμα, το οποίο δεν τολμήσατε να φέρετε σε δημοψήφισμα, γιατί συντριπτικά θα καταψηφιζόταν κι αυτό από τους Έλληνες πολίτες, στηρίζει ένα υδροκέφαλο δημόσιο, το οποίο σήμερα, δυστυχώς, δεν λειτουργεί παραγωγικά, ανακυκλώνεται το παλιό, παλαιοκομματικό πελατειακό κράτος, γιατί διορίσατε σε όλες τις γενικές γραμματείες, σε όλες τις θέσεις «δικά σας παιδιά». Ποια ήταν η ελπίδα που λέγατε; Πάλι παιδιά του κομματικού σωλήνα διορίστηκαν σε όλες τις θέσεις του δημοσίου. Τέλος, έχετε απεμπολήσει πλήρως το ζήτημα του λογιστικού ελέγχου και της άμεσης, μονομερούς διαγραφής του παρανόμου χρέους της χώρας. Έγιναν επιτροπές, τις παρακολουθήσαμε. Είχαμε πει από την πρώτη στιγμή ότι στηρίζουμε τέτοιες πρωτοβουλίες, όχι για να παραμείνουν στο επίπεδο της έκθεσης ιδεών αλλά για να κινηθεί η Ελλάδα - και αυτό θα έπρεπε να είναι ερώτημα δημοψηφίσματος - για τη μονομερή διαγραφή του παρανόμου χρέους της. Θα μιλήσω στον ελάχιστο χρόνο που μου μένει, για το ποιες είναι οι θέσεις της Χρυσής Αυγής απέναντι σ' αυτήν τη μνημονιακή λαίλαπα, η οποία έχει ταράξει την πατρίδα μας. Βέβαια, πρώτα απ' όλα πρέπει να καταγγελθεί το μνημόνιο και όχι να αναγεννηθεί το μνημόνιο μέσω της μνημονιακής προτάσεως την οποία κατέθεσε ο Πρωθυπουργός, που εν συνεχεία παριστάνει τον ήρωα και τον αντιστασιακό. Πρέπει να γίνει πραγματική πολιτική κάθαρση, όχι τα ψίχουλα που πήρατε από τον Μπόμπολα και το έπαιζαν όλως τυχαίως όλα τα κανάλια. Οι νταβατζήδες της δημόσιας ζωής, αυτοί που χρωστάνε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ - δισεκατομμύρια ευρώ χρωστάνε οι νταβατζήδες της δημόσια ζωής, γιατί οι ίδιοι που έχουν τα πετρέλαια έχουν και τα κανάλια, οι ίδιοι που φτιάχνουν τους δρόμους έχουν και τα κανάλια - πρέπει να αφαιμαχθούν - αυτή είναι η θέση της Χρυσής Αυγής - γιατί τα χρήματα που έχουν, είναι το αίμα των Ελλήνων πολιτών. Η Χρυσή Αυγή αγωνίζεται για εθνική ανεξαρτησία, για μια πραγματική γεωστρατηγική στροφή προς τη Ρωσία και όχι αυτό το οποίο έγινε στην Αγία Πετρούπολη τις προάλλες, όπου εντέλει δεν καταφέρατε να πάρετε ούτε άρση του εμπάργκο για τα ροδάκινα, για να πουλήσουν μερικά φρούτα οι Έλληνες αγρότες και να μην καταστραφούν ακόμα και αυτές οι αγροτικές επιχειρήσεις οι οποίες μέχρι πρότινος ήταν εύρωστες. Και δεν συζητάμε βεβαίως για την υπόθεση ελληνικό φυσικό αέριο, ελληνική ενέργεια, για το οποίο δεν είπατε λέξη. Μιλάτε για τον αγωγό που μέσω Τουρκίας θα περάσει στην Ελλάδα. Δεν έχετε πει λέξη επί της ουσίας για ανακήρυξη της ελληνικής αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, η οποία όχι μόνο θα διαφυλάξει και θα περάσει το μήνυμα διεθνώς ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα ισχυρή και ανεξάρτητη αλλά κυρίως θα ανοίξει τις πύλες, ώστε ο ελληνικός λαός να εισπράξει επιτέλους χρήματα από τον δικό του εθνικό πλούτο, από τον εθνικό πλούτο τον οποίο θα παράγει ο ίδιος γιατί του ανήκει. Σύμφωνα με την Deutsche Bank, είναι περίπου 400 τα δισεκατομμύρια που μπορεί να προκύψουν από την εκμετάλλευση του ελληνικού ορυκτού πλούτου νοτίως της Κρήτης, στο Ιόνιο Πέλαγος, στο Αιγαίο Πέλαγος, του πετρελαίου. Σύμφωνα με τον καθηγητή Λυγερό, είναι πάνω από 1 τρισεκατομμύριο τα ποσά τα οποία μπορεί σε βάθος χρόνου, με πολλή προσπάθεια, με πολύ αγώνα - γιατί αγώνας χρειάζεται για να αναστηθεί η Ελλάδα - να εισέλθουν στα κρατικά ταμεία και επιτέλους να λειτουργήσει η οικονομία μας ανεξάρτητα. Η Χρυσή Αυγή, λοιπόν, λέει «όχι» στους εκβιασμούς των διεθνών τοκογλύφων, λέει «όχι» στην εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας και ταυτόχρονα λέει «όχι», στη νεομνημονιακή πολιτική που προσπαθεί να επιβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ, απεμπολώντας τα μεγάλα εθνικά μας δίκαια για καταγγελία του μνημονίου και διαγραφή του παρανόμου χρέους της χώρας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Αναγκάζομαι να το πω για πολλοστή φορά. Πρέπει σε αυτήν τη Βουλή να προσπαθήσουμε και να προστατεύσουμε αυτά τα οποία είναι κατοχυρωμένα και υπερνομοθετικά. Πρέπει οι Βουλευτές να συνομολογήσουν ότι υπάρχουν εκφράσεις οι οποίες δεν είναι ανεκτές μέσα στο χώρο του Κοινοβουλίου. Εκφράσεις σεξιστικές και εκφράσεις ρατσιστικές, εκφράσεις περί «κυριών και δεσποινίδων» ή περί «λαθρομεταναστών», η δική μου θέση ως Προέδρου της Βουλής, την οποία έχω διατυπώσει ξανά, είναι ότι δεν πρέπει να διατυπώνονται στο Κοινοβούλιο. Δεν είναι μοναδικό φαινόμενο. Έχω αναγκαστεί να το απευθύνω και στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Έχω δεχθεί αντιδράσεις, ότι αυτό συνιστά λογοκρισία. Εάν δεν συμφωνήσουμε ότι πρέπει να περιφρουρήσουμε το επίπεδο του κοινοβουλευτικού λόγου σε εκείνα τα πλαίσια τα οποία αίρουν και το Κοινοβούλιο στο ύψος της συνταγματικής επιταγής, τότε αποτυγχάνουμε συλλογικά. Το απευθύνω και στον κατελθόντα ομιλητή. Το απευθύνω, όμως, συνολικά στο Σώμα, διότι δεν είναι ούτε ένα μεμονωμένο περιστατικό ούτε ένα περιορισμένο φαινόμενο σε μία Κοινοβουλευτική Ομάδα. Και εάν θέλουμε ειλικρινά να υπερασπιστούμε αρχές και αξίες, θα πρέπει ο καθένας και η καθεμιά, με το παράδειγμά του και με τον τρόπο που τοποθετείται μέσα στο Κοινοβούλιο ή και με τον τρόπο που παρεμβαίνει, αυτά τα οποία ισχυρίζεται ότι προστατεύει και αυτά τα οποία υποχρεούται να διαφυλάσσει, να τα διαφυλάσσει.
Αυτοκριτική είναι αυτό;
Κυρία Πρόεδρε, τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Κασιδιάρη, έχετε τον λόγο.
Η φράση μου «κυρίες και δεσποινίδες», δεν ήταν ούτε σεξιστική ούτε είχε άσχημο περιεχόμενο ούτε είχα σκοπό να προκαλέσω κανέναν. Εις ό,τι αφορά, όμως, τον όρο «λαθρομετανάστες», εγώ σέβομαι την ελληνική γλώσσα και νομίζω ότι εμείς στη Χρυσή Αυγή, ξέρουμε να ομιλούμε την ελληνική γλώσσα. Όπως, λοιπόν, χρησιμοποιείται ο όρος «λαθρέμπορος» για αυτόν που κάνει παράνομο εμπόριο, χρησιμοποιείται κι ο όρος «λαθρομετανάστης», όχι με ρατσιστικό περιεχόμενο. Προσέξτε, δεν μιλάμε για τη φυλή εκάστου ανθρώπου, δεν μιλάμε για τη θρησκεία του, δεν μιλάμε για την εθνότητά του. Μιλάμε για τον άνθρωπο που έχει εισέλθει στη χώρα παράνομα. Μπορούμε να τους λέμε όπως θέλετε. Μπορούμε να τους λέμε «παράτυπους μετανάστες», μπορούμε να τους λέμε «παράνομους μετανάστες», μπορούμε να τους λέμε απλά «τουρίστες» ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο. Το πρόβλημα, όμως, δεν λύνεται έτσι και η λαθρομετανάστευση είναι ένα μείζον εθνικό πρόβλημα. Να μη στεκόμαστε, λοιπόν, στους τύπους αλλά στην ουσία του προβλήματος. Επαναλαμβάνω ότι ο δικός μου σχολιασμός δεν είχε περιεχόμενο ούτε σεξιστικό ούτε ρατσιστικό και νομίζω ότι επεξήγησα επαρκώς τις θέσεις μου.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής του Ποταμιού κ. Σπύρος Λυκούδης.
Συμφωνώ απολύτως με τις παρατηρήσεις της κυρίας Προέδρου πριν, για το γιατί πρέπει να αποφεύγουμε φράσεις υβριστικές ή σεξιστικές σ' αυτήν την Αίθουσα. Δεν θυμάμαι όμως, κυρία Πρόεδρε, κανέναν να διέκοψε τον Πρόεδρο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, όταν καλούσε κάποιους να είναι στα τέσσερα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Ουδείς ασχολήθηκε με αυτήν την αθλιότατη και απαράδεκτη φράση.
Κάποιοι, μάλιστα, γελούσαν.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε στην τελευταία πράξη του ελληνικού δράματος. Όμως, αυτό το δράμα δεν παίζεται με πραγματικούς όρους. Πρόκειται για ένα θέατρο σκιών με ψευδή διλήμματα και με διχαστικούς όρους. Ο ελληνικός λαός, δεν καλείται να αποφασίσει για κάποια τελική και ολοκληρωμένη πρόταση των «θεσμών», ώστε να έχει μπροστά του μία καθαρή επιλογή. Ούτε καν το κείμενο υπάρχει. Άκουσα, μάλιστα, ότι μπορεί και να αποσύρθηκε. Καλείται να αποφασίσει στην ουσία, για μία φοβισμένη, ευθυνόφοβη, με τυχοδιωκτικές τακτικές και γι' αυτό και με επικίνδυνα στοιχεία Κυβέρνηση, που επί μήνες τώρα επιδίδεται σε μία παραπλανητική και ασύστολη προπαγάνδα μεταξύ ρήξης και συμφωνίας, για να επιστρέψει οίκοθεν με ένα παραπλανητικό και πάλι ερώτημα, το οποίο η ίδια δεν μπορεί να απαντήσει και το οποίο εναποθέτει με περισσή ανευθυνότητα στις πλάτες του ελληνικού λαού, αν και εκλέχθηκε - και με τον καλπονοθευτικό νόμο, να μην ξεχνιόμαστε - για να κρατήσει τη χώρα εντός ευρώ και να επιτύχει την καλύτερη δυνατή συμφωνία. Αντί για συνεννόηση και αξιοποίηση της καλής αρχικής θέλησης όλων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, προτίμησε την περιφορά των φαντασιώσεών της, την εμμονή της στα ψέματα και στα ανέφικτα των προεκλογικών της υποσχέσεων. Έπεσε στην παγίδα που η ίδια έστησε στον εαυτό της, έχασε πολύτιμο χρόνο στις επικοινωνιακές πομφόλυγες, αερολογούσε περί σκληρής διαπραγμάτευσης, για να καταλήξει τελικά στο δικό της διαβόητο κείμενο των σαράντα επτά σελίδων και των 8 δισεκατομμυρίων ευρώ, της ύφεσης, της φτώχειας, στο δικό της επαχθές, επώδυνο και επονείδιστο μνημόνιο, γιατί το άλλο, όπως γνωρίζετε, θα το «κουρέλιαζε» μέσα σε μία μέρα στην πλατεία Συντάγματος. Αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων ότι, για να υφαρπάξει την εξουσία, να χτίσει το δικό της κομματικό και πελατειακό κράτος, να επιβάλλει τις δικές της αυταρχικές πρακτικές διακυβέρνησης, να κυκλοφορήσει τη δική της ολοκληρωτική αντίληψη, την παρωχημένη, αυτήν που η ιστορία έριξε στον κάλαθο των αχρήστων, στα ιστορικά αζήτητα και στην περιφρόνηση του δημοκρατικού κόσμου, δεν δίστασε να εξαπατήσει και να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό. Δεν θέλησε να παραδεχθεί ότι η κρίση έφερε τα μνημόνια και όχι το αντίθετο. Δεν θέλησε να δει - και δεν είναι η μόνη βέβαια - ότι δεν μπορούσαμε να βαδίσουμε πλέον με τις παλιές μεθόδους, με τους παλιούς τρόπους, με τα δανεικά, χωρίς εθνικό σχέδιο, χωρίς δίκαιο επιμερισμό των θυσιών. Ο Πρωθυπουργός, μάς είχε πληροφορήσει προ ολίγων ημερών ότι μόλις άρχισε η διαπραγμάτευση. Προφανώς, στο προηγούμενο διάστημα κυνηγούσε χίμαιρες. Λησμόνησε τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, όταν δέχθηκε την επέκταση του τρέχοντος προγράμματος, δηλαδή του μνημονίου. Άφησε τα χρήματα να γλιστρήσουν μέσα από τα χέρια του, ανέλαβε συγκεκριμένες δεσμεύσεις και μάλιστα επωμίστηκε την ιδιοκτησία των μεταρρυθμίσεων με μία περισσή έπαρση για πρώτη φορά. Εξάντλησε όλο το αρχικό κεφάλαιο καλής θέλησης των εταίρων, έχασε φίλους και υποστήριξη. Εξαρχής ήμασταν μεταξύ εκείνων που δεν έπαυαν να τονίζουν σε όλους τους τόνους ότι σχέδιο διαπραγμάτευσης δεν υπήρξε ποτέ, ότι η αλλοπρόσαλλη και ακατανόητη τακτική θα οδηγούσε σε πολλαπλά αδιέξοδα και επικίνδυνα διλήμματα. Τώρα η Κυβέρνηση έχει βάλει την τελευταία σφαίρα στη θαλάμη της ιδιόρρυθμης ελληνορωσικής ρουλέτας, που είτε από άλλες σκέψεις είτε από απελπισία, παίζει τόσο καιρό και σήμερα δυστυχώς φαίνεται ότι πατάει την σκανδάλη. Η απειλή αυτοκτονίας με τη μεταφορά των ευθυνών στους πολίτες, είναι η τελευταία σκηνή της σαπουνόπερας, ο τελευταίος σπασμός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τίμημα είναι βαρύτατο. Προφανώς, ο Πρωθυπουργός αδιαφορεί ή αγνοεί τους κινδύνους για την τύχη της χώρας και την πλήρη καταστροφή, στην οποία ενδεχομένως οδηγούμαστε. Ουδόλως ενδιαφέρεται, παρά τα όσα ισχυρίζεται περί του αντιθέτου, για την τύχη των φτωχών, των ανέργων του ιδιωτικού τομέα, των χειμαζόμενων μικρομεσαίων στρωμάτων. Έχει οδηγήσει την οικονομία σε κατάρρευση και ύφεση και κάθε μέρα ο λογαριασμός της αριστερής λιτότητας ανεβαίνει. Αυτό που πρωτίστως φαίνεται να ενδιαφέρει τον κύριο Πρωθυπουργό είναι η πολιτική επιβίωση, η συναλλαγή με το αλλοπρόσαλλο κυβερνητικό μωσαϊκό, η προστασία της συντεχνιακής κρατικής του βάσης και της εκλογικής πελατείας. Παραπλανά ασύστολα τους χαμηλοσυνταξιούχους, που οι «κακοί, ανάλγητοι εγκληματίες και άσπλαχνοι» εταίροι μας επιβουλεύονται το γλίσχρο εισόδημά τους, τη στιγμή που η ίδια η Κυβέρνηση πρότεινε σκληρότατα μέτρα σαράντα επτά σελίδων. Έχουμε βεβαίως βγάλει όλοι τα συμπεράσματά μας για την αδιαλλαξία των δανειστών αλλά αυτό δεν αθωώνει την Κυβέρνηση, δεν εξαφανίζει την πολιτική της ανικανότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποια είναι η σημερινή εικόνα της χώρας; Μία οικονομία σε παράλυση, η ανεργία στα ύψη, οι καταθέσεις να «έχουν κάνει φτερά», η ανησυχία, η απογοήτευση και ο φόβος της κατάρρευσης να κυριαρχεί και η συμμορία της δραχμής να σηκώνει κεφάλι, με τον κόσμο να κάνει ουρά στα ΑΤΜ, σε φούρνους και σε σούπερ μάρκετ. Έτσι καταντήσαμε τη χώρα. Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα το πεντάμηνο που πέρασε άπρακτο; Η Κυβέρνηση πνίγηκε η ίδια στα ψέματα και στις αυταπάτες της, αυτές που αφειδώς σκόρπισε γύρω της, σε βαθμό που οι απελπισμένοι πολίτες να φαίνεται ότι επιθυμούσαν πλέον όχι κάποιο φαντασιακό κουρέλιασμα του μνημονίου αλλά μια κάποια συμφωνία, έστω και επώδυνη, έστω και με βαρύ κόστος, που θα έσωζε όμως τα προσχήματα, που θα κρατούσε τη χώρα ζωντανή και όρθια μέσα στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Είχε εξαφανιστεί βέβαια απολύτως και ο τελευταίος απόηχος από τα «νταούλια» και τους «ζουρνάδες». Χορεύαμε κάθε μέρα το χορό του Ζαλόγγου! Δυστυχώς, η απομόνωση και η ανυποληψία στις οποίες περιέπεσε η χώρα εντός της οικογένειας των Ευρωπαίων εταίρων, είναι πρωτοφανής. Η χώρα πληρώνει και θα πληρώσει ακριβά το τίμημα της αλαζονείας, της έλλειψης οποιασδήποτε στρατηγικής και της επικοινωνιακής αναίδειας της Κυβέρνησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εξακολουθούμε να ζούμε σε ένα φανταστικό κόσμο, σε αυτόν που θα θέλαμε και όχι σε αυτόν που είναι μπροστά μας. Και αυτός που είναι μπροστά μας, μας λέει ξεκάθαρα, πεντακάθαρα, ότι δεν μπορούμε να επανέλθουμε στον χαμένο παράδεισο και στη φενάκη της πλαστής πραγματικότητας. Ο κόσμος που έχουμε μπροστά μας, απαιτεί κοινή εθνική προσπάθεια, απαιτεί θυσίες αλλά με προοπτική, ώστε να τεθεί σε νέα βάση ένα νέο ξεκίνημα. Αντί για αυτά τα αυτονόητα, που σε άλλα κράτη ακολούθησαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις, χωρίς να παραμερίσουν βεβαίως τις ιδεολογικές και πολιτικές τους διαφορές, για να βγουν από την κρίση, εμείς επιδοθήκαμε εδώ διά μανίας στην αυτοκαταστροφή και στις τάσεις αυτοκτονίας, βαδίζοντας στον γκρεμό μοιραίοι και άβουλοι. Έχει τεράστια ευθύνη η Κυβέρνηση, γι' αυτήν την τελική ώθηση προς τον γκρεμό και την παρακμή, σε αγαστή συνεργασία με τους εθνολαϊκιστές, με τους απανταχού «ψεκασμένους». Δεν θα πρέπει, όμως, να της επιτρέψουμε να οδηγήσει τη χώρα, αυτή η πρώτη φορά Αριστερά, στην οριστική διάλυση, με πρόσχημα την προσφυγή στη δημοκρατική ετυμηγορία του λαού, ενώ στην ουσία του, ζητά να πατήσει τη σκανδάλη για την αυτοκτονία του. Επιχειρεί την αποξένωσή του από την ευρωπαϊκή οικογένεια μέσα στην οποία ωρίμασε, μέσα στην οποία και με δική της βοήθεια κατάφερε να διαμορφώσει, έστω με δυσκολίες, μια πορεία στον σύγχρονο κόσμο, να αλλάξει ριζικά το πρόσωπο της χώρας των προηγούμενων δεκαετιών, να οδηγηθεί σε καλύτερες μέρες μέσα στις προηγμένες και σύγχρονες χώρες της Ευρώπης. Αυτός ο προσανατολισμός της χώρας, που την έκανε πιο ισχυρή από το παρελθόν, που την έβγαλε από τη διαρκή μιζέρια και την απομόνωση, κινδυνεύει σήμερα με την άφρονα πολιτική απόφαση της Κυβέρνησης για δημοψήφισμα με συνοπτικές διαδικασίες, με ελάχιστο χρόνο για να γίνει ουσιαστικός διάλογος και για να καταλάβει ο λαός το πραγματικό διακύβευμα μιας πολιτικά επικίνδυνης και διχαστικής αναμέτρησης. Υπάρχει απόλυτη ιστορική ευθύνη της αριστεροδεξιάς Κυβέρνησης, βουτηγμένης δυστυχώς μέχρι το λαιμό σε λαϊκιστικούς παροξυσμούς και σε μάγκικη αυτοκαταστροφή με άσματα, όμως, ηρωικά και πένθιμα. Και όλα αυτά γιατί; Ίσως, δεν ήθελα να το πιστέψω, ίσως για να σώσουν τη δική τους πολιτική επιβίωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το «Ποτάμι», από την πρώτη στιγμή έκρουσε έγκαιρα τον κώδωνα του κινδύνου, τον κώδωνα των αδιεξόδων. Δεν κουράστηκε να επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους ότι εδώ που οδήγησε τα πράγματα η Κυβέρνηση ακόμη και μια κακή, ακόμη και μια επώδυνη συμφωνία ήταν προτιμότερη από τη μη συμφωνία. Γιατί σήμερα, το πραγματικό ερώτημα του δημοψηφίσματος, δεν είναι αυτό που παραπλανητικά θέτει η Κυβέρνηση αλλά το αληθινό, δηλαδή «ευρώ και Ευρώπη ή δραχμή και μπανανία;». Το ερώτημα για τον ελληνικό λαό, δεν είναι αν θα παραμείνει στις οικονομικές του δυσκολίες αλλά εάν θα χάσει τελικά το 50% του εισοδήματός του. Το ερώτημα είναι αν θέλει να παραμείνει στο ασφαλές λιμάνι της Ευρώπης, στο σπίτι του ή αν θέλει να περιπλανηθεί σε άγνωστους τόπους ή να δοκιμάσει «εναλλακτικές» λύσεις, που αφειδώς και απερίσκεπτα προσφέρονται χωρίς ποτέ να διευκρινίζονται. Το ερώτημα για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες πολίτες, είναι αν θέλουν - έστω και με δυσκολίες - να προχωρήσουν μπροστά ή να γυρίσουν πενήντα χρόνια πίσω στην οικονομικά νεολιθική εποχή. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα του δημοψηφίσματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα από τα εγκλήματα της Κυβέρνησης είναι ότι η στάση της και η διαπραγματευτική της πορεία, συντελέστηκε σε στημένες συνθήκες πολέμου με τους φίλους και εταίρους μας, που όσα λάθη και αν έκαναν - και έκαναν πολλά - όσο σκληρή στάση και αν κράτησαν - και κράτησαν σκληρότατη στάση και με αδιαλλαξία σε πολλές πλευρές και σε πολλές στιγμές - δεν παύουν να είναι οι μόνοι εταίροι που μαζί τους καλούμαστε να λύσουμε τα προβλήματα, να χτίσουμε το μέλλον το δικό μας και της Ευρώπης. Είναι εγκληματικό λάθος να συμπαρατάσσεται η Κυβέρνηση μέσα στη χώρα μας με τις πιο ευρωσκεπτικιστικές και καταστροφικές εθνικολαϊκιστικές δυνάμεις. Το λέω σε εσάς, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κρίμα! Εμείς σηκώνουμε το γάντι αυτής της ανήθικης πολιτικά και καταστροφικής πρόκλησης. Η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Η χώρα ούτε είχε ούτε έχει ανάγκη από δημοψήφισμα. Από εθνική συνεννόηση έχει ανάγκη η χώρα. Αλλά εάν η Βουλή ψηφίσει για δημοψήφισμα, θα δώσουμε τη μάχη για την παραμονή μας στο ευρώ, στην Ευρώπη, στο σπίτι μας, για τα παιδιά μας, για το μέλλον, για να ξαναχτίσουμε την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη. Καλούμε όλες τις δημοκρατικές, προοδευτικές, ευρωπαϊκές και ευρωπαϊστικές δυνάμεις της χώρας, να συμπαραταχθούν σε έναν μεγάλο αγώνα που θα θέσει τέρμα στον παράλογο κατήφορο της χώρας, να παραμείνουμε μέσα στο ευρώ και μέσα στην Ευρώπη και να μην επιτρέψουμε την κατολίσθηση της χώρας στη χρεοκοπία, τη φτώχεια, σε ένα κράτος - παρία σε μια ταραγμένη γωνιά του πλανήτη. Κύριε Πρωθυπουργέ, είπατε ότι θα χτυπήσει η καμπάνα. Η καμπάνα χτυπάει και χτυπάει για μας. Για όλους μας χτυπάει η καμπάνα αλλά χτυπάει και για σας. Θα είστε ο μοιραίος Πρωθυπουργός της καταστροφής, της φτώχειας και της απομόνωσης της χώρας; Δεν θέλω να το σκεφθώ αλλά σε κάθε περίπτωση δεν έχετε το δικαίωμα να «παίξετε στα ζάρια» το μέλλον της χώρας. Παίξτε το δικό σας. Δεν θα σας ακολουθήσουμε. Και να μην ξεχνάτε ποτέ, πόσο λεπτή είναι η γραμμή που χωρίζει το «Πρώτη φορά Αριστερά» με το εφιαλτικό «Ποτέ ξανά Αριστερά» που δεν θέλω ούτε στους χειρότερούς μου εφιάλτες να το σκέφτομαι. Ο ελληνικός λαός είναι ώριμος και θα αρνηθεί να παίξει τη ρωσική ρουλέτα που τον υποχρεώνετε να παίξει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λυκούδη. Κύριε Λυκούδη, επειδή είστε και Αντιπρόεδρος της Βουλής, ελπίζω την ευαισθησία που επιδείξατε στην έναρξη της ομιλίας σας σε σχέση με σεξιστικές εκφράσεις, να την επιδείξετε και όταν θα συζητήσουμε ποιοι Βουλευτές μετέρχονται τέτοιες εκφράσεις είτε εντός Κοινοβουλίου είτε στα μέσα ενημέρωσης.
Και τον σεβασμό μου στο χρόνο…
Άσχετο και εκτός θέματος!
Οι οποίοι μυγιάζονται κιόλας διαρκούσης της διαδικασίας.
Τα παράπονα αλλού.
Και λίγη τσίπα…
Στο Βήμα καλείται ο εισηγητής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος. Και μιας και άκουσα την κ. Κανέλλη να παρεμβαίνει, να ενημερώσω ότι υπήρξε ένα συμπληρωματικό έγγραφο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, με το οποίο προστίθεται ως τελευταία ομιλήτρια του καταλόγου που έδωσε το ΚΚΕ. Κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, καλεί τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους αυτοαπασχολούμενους, τα λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου, να κλείσουν τα αυτιά τους στις σειρήνες του συστήματος, που προσπαθούν σήμερα να τους κατατρομοκρατήσουν, να τους εξαπατήσουν και επί της ουσίας να τους εγκλωβίσουν ανάμεσα στη Σκύλλα, δηλαδή στην πρόταση - καρμανιόλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ, και τη Χάρυβδη, δηλαδή την πρόταση - λαιμητόμο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Προσπαθούν να τους εγκλωβίσουν δηλαδή μέσα στο πλαίσιο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, εντός της λυκοσυμμαχίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και τους καλούμε, να πουν το μεγάλο «όχι» τόσο στην πρόταση των θεσμών, της τρόικας δηλαδή, της Ευρωπαϊκή Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ, όσο και στην κυβερνητική πρόταση, που φέρνει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του κ. Τσίπρα. Και τους καλούμε να πουν το μεγάλο «ναι» στην αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην κατάργηση των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων, σε αυτό δηλαδή που αποτελεί και την πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, για το περιεχόμενο το οποίο πρέπει να έχει το δημοψήφισμα. Τους καλούμε με αποφασιστικότητα και αισιοδοξία να συμπαραταχθούν με το ΚΚΕ, για να οργανώσουν από καλύτερες θέσεις την πάλη τους παντού χωρίς αυταπάτες και αναμονές, για να αποκρούσουν τα χειρότερα μέτρα τα οποία έρχονται αλλά πάνω από όλα, για να μπορέσουν να ανακτήσουν τις τεράστιες απώλειες που είχαν αλλά και να ανοίξουν τον δρόμο στην ελπιδοφόρα προοπτική, στη μόνη ρεαλιστική διέξοδο προς όφελος του λαού μας. Γιατί, κυρίες και κύριοι, είναι φανερό ότι η συγκυβέρνηση, όλο το προηγούμενο διάστημα εκμεταλλεύτηκε και προχώρησε στην καπηλεία των λαϊκών αναγκών και της λαϊκής δυσαρέσκειας. Προχώρησε στη διαστρέβλωση των ήδη ώριμων και ζωτικών αιτημάτων του εργατικού λαϊκού κινήματος για ανακούφιση, για αποκατάσταση των τεράστιων απωλειών, για ικανοποίηση των αναγκών. Έκανε φιλότιμες προσπάθειες να ευνουχίσει, να χειραγωγήσει τη ριζοσπαστικοποίηση ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων και να τα εγκλωβίσει μέσα στη λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσα στα δόκανα του συστήματος, καλλιεργώντας τις αυταπάτες ότι μπορούν να λυθούν τα λαϊκά προβλήματα με έναν μαγικό τρόπο. Και, βέβαια, σήμερα κλιμακώνει αυτήν της την επίθεση, προχωρώντας σε έναν ωμό εκβιασμό, να διαλέξει δηλαδή με ποιον τρόπο θα αποδεχθεί την ακόμη μεγαλύτερη θυσία των αναγκών του λαού, στον βωμό της θωράκισης της καπιταλιστικής κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας, στον βωμό δηλαδή της προσπάθειας των αναγκών των μονοπωλιακών ομίλων. Γιατί αυτή είναι επί της ουσίας η επιδίωξη είτε της μιας είτε της άλλης πρότασης για τη συμφωνία. Καλεί τον λαό δηλαδή, να γίνει συνυπεύθυνος απέναντι σε μια πολιτική που θα επιδεινώσει ακόμη περισσότερο τη θέση του, γιατί αυτόν το σκοπό έχει το προτεινόμενο από τη μεριά της Κυβέρνησης δημοψήφισμα. Σε αυτό ακριβώς το σημείο οδήγησε η διαπραγμάτευση της Κυβέρνησης αυτούς τους πέντε μήνες, μια διαπραγμάτευση, βεβαίως, εντός των τειχών, μια διαπραγμάτευση που η Κυβέρνηση αποδέχεται, αποδεχόταν και θα αποδέχεται. Δεν αμφισβητεί τις αντιλαϊκές, τις ταξικές στρατηγικές επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι μια διαπραγμάτευση, που ξεκίνησε επί της ουσίας μέσα από την απόφαση της 20ης Φλεβάρη, που αποτελούσε τη συνέχεια των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων. Και εδώ σε όλο αυτό το διάστημα των πέντε μηνών, δείξατε συνέπεια πρωτόγνωρη και αποφασιστική - όπως άλλωστε και η προηγούμενη κυβέρνηση, η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ - στο να εξυπηρετείτε το κρατικό χρέος. Προχωρήσατε σε στάση πληρωμών όσον αφορά τις λαϊκές ανάγκες, για να πληρώνετε τους πιστωτές. Προχωρήσατε σε εσωτερικό δανεισμό, μην τυχόν και δεν πληρωθεί κάποιο ομόλογο ή κάποια δόση ή κάποιος τόκος, ο οποίος λήγει. Απ' αυτήν την άποψη, είναι φανερό ότι σε αυτήν την διαπραγμάτευση ήταν έκδηλη η αγωνία σας και η κοινή σας ανησυχία. Πώς, λοιπόν, από τη μία μεριά και το χρέος θα εξυπηρετείτε και από την άλλη πως θα φτάσουμε σε μία συμφωνία που θα διασφαλίζει τη σωτηρία των μονοπωλιακών ομίλων, τη σωτηρία της καπιταλιστικής Ελλάδας. Βεβαίως, ήταν μια διαπραγμάτευση που δεν γινόταν σε κενό αλλά αποτελούσε τμήμα μιας γενικότερης διαπραγμάτευσης ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, στο πλαίσιο των ευρύτερων αντιθέσεων και των ανταγωνισμών, για το ποιος θα βγει περισσότερο ωφελημένος απ' αυτήν την κρίση και την εκδήλωσή της, μιας διαπραγμάτευσης που διεξάγονταν κάτω από τους κινδύνους που προκύπτουν από την αβέβαιη ανάκαμψη της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα της Ευρωζώνης και τον κίνδυνο να ξαναγυρίσει σε μια κρίση, κάτω από την προσπάθεια την αγωνιώδη των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να θωρακίσουν την Ευρωζώνη. Κάνετε γαργάρα όλο αυτό το διάστημα ως Κυβέρνηση, την έκθεση των πέντε Προέδρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ολοκλήρωση της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης, όπου διαμορφώνει ακόμη πιο σφιχτούς μηχανισμούς εποπτείας, ακόμη πιο σφιχτούς μηχανισμούς ενοποίησης δημοσιονομικής, χρηματοπιστωτικής και νομισματικής και που δημιουργεί το δημοσιονομικό συμβούλιο, για παράδειγμα αυτή η πρόταση. Είναι τυχαίο, ότι η πρόταση για δημοσιονομικό συμβούλιο, συμπεριλαμβάνεται και στην πρόταση την οποία κάνατε εσείς ως Κυβέρνηση; Μάλιστα, προσθέσατε και τον «αυτόματο κόφτη». Δηλαδή, όπου υπολείπονται τα έσοδα από τα προβλεπόμενα, τότε αυτόματα θα κόβονται οι δαπάνες. Και «δαπάνες» σημαίνει δαπάνες για τους μισθούς, δαπάνες για τις συντάξεις, δαπάνες για τις κοινωνικές παροχές. Προσθέσατε δηλαδή τον «αυτόματο κόφτη». Απ' αυτήν την άποψη, μέσα από αυτήν την πρόταση και αυτήν την έκθεση των πέντε Προέδρων, διαμορφώνεται μια «σιδερένια φτέρνα», κατά την οποία θα τσαλαπατιούνται οποιαδήποτε εναπομείναντα δικαιώματα υπάρχουν πλέον για την εργατική τάξη και το λαό, στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο. Απ' αυτήν την άποψη, εμείς θεωρούμε πως οι λεονταρισμοί του κ. Βούτση ότι «δεν θα δεχθούμε μία λιτότητα στο διηνεκές και δεν θα δεχθούμε στο διηνεκές την επιτήρηση από μεριάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης» αποτελούν ξεδιάντροπη κοροϊδία, από τη στιγμή που αποδέχεστε την έκθεση των πέντε Προέδρων, που καθορίζει ακόμη πιο σφιχτούς κανονισμούς εποπτείας στο διηνεκές, για όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης της Ευρωζώνης και ιδιαίτερα για τα υπερχρεωμένα κράτη, τα κράτη με υψηλά δημοσιονομικά ελλείματα, όπως είναι το ελληνικό κράτος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται από τις τελευταίες εξελίξεις, ακόμη πιο καθαρά η συγκρότηση δύο μπλοκ δυνάμεων του νέου διπολισμού. Από τη μία μεριά είναι το φιλοκυβερνητικό μπλοκ δυνάμεων, το οποίο λέει «ναι» στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το κοινό μας σπίτι αλλά θα την αλλάξουμε αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση και θα επιστρέψει η Ευρωπαϊκή Ένωση στις παραδόσεις της περί ανθρωπισμού, περί αλληλεγγύης, περί κοινωνικής δικαιοσύνης. Αλήθεια, πότε ήταν αυτό; Πότε ήταν έτσι η Ευρωπαϊκή Ένωση; Όταν διαμέλιζε τη Γιουγκοσλαβία και βομβάρδιζε τους λαούς της ευρύτερης περιοχής; Πότε είχε αυτά τα χαρακτηριστικά η Ευρωπαϊκή Ένωση; Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ ή και παλαιότερα; Η ΕΟΚ αρχικά και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ήταν ακριβώς αυτός ο μηχανισμός τον οποίο αξιοποίησε το κεφάλαιο, οι πολυεθνικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να ισχυροποιήσουν τη θέση τους στον ανταγωνισμό, σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον, για να κατακτήσουν νέες αγορές, για να θωρακίσουν δηλαδή την κερδοφορία τους. Πάντοτε, δηλαδή, αποτελούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση τη φυλακή των λαών. Από την άλλη μεριά, είναι το μπλοκ των δυνάμεων αυτών - της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού - της πάση θυσία παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και βεβαίως, στις κρίσιμες στιγμές πέφτουν και οι μάσκες, όπως η μάσκα της Χρυσής Αυγής, που, ασθμαίνοντας ο ίδιος ο Πρόεδρός της, βγήκε και δήλωσε ότι δεν είναι ώρα για ρήξη. Σήμερα η ρήξη αποτελεί έγκλημα. Πετάξατε, πραγματικά, τη μάσκα του δήθεν αντισυστημικού κόμματος. Είστε πιο συστημικοί και από τους συστημικούς! Kαι μάλιστα, η Χρυσή Αυγή δεν είναι τίποτε άλλο παρά τα μαντρόσκυλα! Αποτελούν τα μαντρόσκυλα του συστήματος, το δολοφονικό χέρι του συστήματος, γι' αυτό είναι και εγκληματική οργάνωση ως ναζιστική. Η κατάληξη σε όλες αυτές τις εξελίξεις, μέσα απ' αυτές τις διαπραγματεύσεις τις σκληρές, τις οποίες έκανε η Κυβέρνηση το προηγούμενο πεντάμηνο, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η υπογραφή την οποία έβαλε ο κύριος Πρωθυπουργός στη νέα πρόταση - μνημόνιο που κατέθεσε στους φορείς. Τι προβλέπει αυτή η νέα πρόταση - μνημόνιο; Προβλέπει αύξηση των εσόδων από τον ΦΠΑ. Ποιος πληρώνει, αλήθεια, τον ΦΠΑ; Και ο άνεργος και ο χαμηλοσυνταξιούχος και ο μισθωτός και ο φτωχός αγρότης και ο επαγγελματίας που οδηγείται στη χρεοκοπία και κλείνει το μαγαζί του, τη βιοτεχνία του. Μάλιστα, το κάνετε με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε να επιβαρυνθούν ακριβώς αυτά τα λαϊκά στρώματα μέσα από την αλλαγή των συντελεστών του ΦΠΑ. Για παράδειγμα, πηγαίνετε στον υψηλό συντελεστή τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τα εισιτήρια από τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Διατηρείτε τον ΕΝΦΙΑ και για το 2015 και για το 2016 και βλέπουμε από εκεί και πέρα, με το ίδιο ακριβώς έσοδο, 2,65 δισεκατομμύρια ευρώ. Φτάνετε στο σημείο να ακυρώσετε νόμους και διατάξεις που πριν από είκοσι μέρες ψηφίσατε, όπως για παράδειγμα τη διάταξη για τη φορολόγηση των αγροτών. Μέσα στην πρότασή σας ακυρώνετε ακόμα και αυτήν τη διάταξη. Προχωράτε σε ανατροπές στο ασφαλιστικό μέσα από τις μειώσεις των συντάξεων, αύξηση των εισφορών ή ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων ή και τη λογική της βιωσιμότητας των ασφαλιστικών ταμείων, που θα προκύψει μέσα από τη νέα αναλογιστική μελέτη, που θα οδηγεί σε ακόμη πιο επώδυνα αντιασφαλιστικά μέτρα. Αποδέχεστε τις ιδιωτικοποιήσεις και, βεβαίως, ως φύλλο συκής της δήθεν κοινωνικής σας δικαιοσύνης, είναι και οι προτάσεις που κάνετε ότι θα πληρώσει η οικονομική ολιγαρχία. Αλήθεια, ποια είναι αυτά; Η έκτακτη εισφορά στα κέρδη των επιχειρήσεων; Έσταξε η μύγα ξύγκι! Πληρώνουν 5,8%, με βάση τον προϋπολογισμό που εκτελείται, στο σύνολο των φορολογικών εσόδων, το σύνολο των νομικών προσώπων και τους βάζετε και μια έκτακτη εισφορά, όταν το υπόλοιπο το πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα. Πολύ δε περισσότερο, που προετοιμάζονται οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι να αρμέξουν στην κυριολεξία το νέο πακέτο των 35 δισεκατομμυρίων για το οποίο διαπραγματεύεστε, να αρμέξουν στην κυριολεξία την πιστωτική χαλάρωση που κάνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όλα αυτά, βεβαίως, δεν είναι αποσπασματικά μέτρα. Είναι συμπληρωματικά αντιλαϊκά μέτρα, γιατί έχετε αφήσει τελείως άθικτο το νομικό οπλοστάσιο των μνημονίων. Βεβαίως, οι μνημονιακοί, οι εκτελεστικοί νόμοι, φόρτωναν τα βάρη της δημοσιονομικής διαχείρισης στον λαό αλλά πάνω από όλα, είχαν διαμορφώσει έναν τέτοιο μηχανισμό αναπαραγωγής φθηνής και χωρίς συγκροτημένα εργατικά δικαιώματα εργατικής δύναμης. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, αποτελεί πρόκληση να λέτε ότι ενδιαφέρεστε για όλους αυτούς που δεν έχουν φωνή, για όλους αυτούς που ζουν στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, όταν διαπραγματεύεστε για λογαριασμό του κεφαλαίου, όταν αποτελείτε και εσείς Κυβέρνηση του κεφαλαίου, όπως και οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις. Και απ' αυτήν την άποψη, αποτελεί πρόκληση να καταφεύγετε σε λεονταρισμούς απέναντι στον λαό. Αυτόν εκβιάζετε. Και τι του λέτε; «Ή θα αποδεχτείς τη δική μας πρόταση για συμφωνία ή θα αποδεχτείς την πρόταση των θεσμικών μας εταίρων». Γιατί άλλωστε, όπως δήλωσε ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος, το «όχι» στο δημοψήφισμα σημαίνει «ναι» στην κυβερνητική πρόταση. Δηλαδή ή θα δεχτείς την καρμανιόλα ή τη λαιμητόμο. Συμπέρασμα. Η διαπραγμάτευση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε συνθήκες κυριαρχίας του κεφαλαίου, δεν έχει κανένα αποτέλεσμα προς όφελος του λαού. Αντίθετα, διαμορφώνει πλαίσια ακόμη πιο εχθρικά για τις ίδιες τις λαϊκές ανάγκες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται να αλλάξει. Ίσα - ίσα θα γίνεται όλο και πιο αντιδραστική. Και με όποια κατάληξη αυτής της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους είτε πάτε σε συμφωνία είτε οδηγηθεί σε ατύχημα, τον λογαριασμό πάλι θα τον πληρώσει ο λαός και το ξέρετε πολύ καλά. Γι' αυτό, όχι μόνο εσείς και τα υπόλοιπα κόμματα του ευρωμονόδρομου αλλά και συνολικότερα το υπαλληλικό προσωπικό του συστήματος, από αναλυτές, καθηγητάδες, γραφιάδες, έχουν βαλθεί σε ένα κλίμα κατατρομοκράτησης του λαού, αξιοποιώντας έναν πρωτόγνωρο αντικομμουνισμό για να συκοφαντήσουν τη μόνη ρεαλιστική επιλογή: Την επιλογή της πραγματική ρήξης, που ορθώνεται ως η μοναδική ελπίδα απέναντι στον λαό, της πραγματικής ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και με το κεφάλαιο. Γιατί, βεβαίως, αυτή είναι η πρόταση που απαντά στο σήμερα και στο αύριο του λαού. Γιατί αυτή αποτελεί και τη διέξοδο προς όφελος του λαού. Γιατί διέξοδος προς όφελος του λαού, σημαίνει σύγκρουση και ανυπακοή με τους πραγματικούς εχθρούς, το κεφάλαιο, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την εξουσία τους. Σημαίνει αποτροπή της κλιμάκωσης της επίθεσης και προσπάθεια ανακούφισης στις σημερινές συνθήκες και αποκατάστασης των απωλειών. Αλλά πάνω απ' όλα και πρώτα απ' όλα, σημαίνει μια μάχη με αποφασιστικότητα, για να μπορέσουμε να ανοίξουμε τις λεωφόρους του μέλλοντος, να οικοδομήσουμε, δηλαδή, μια κοινωνία, όπου η οργάνωση της οικονομίας και της παραγωγής, θα γίνεται με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι της καπιταλιστικής κερδοφορίας, μέσα από την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Μόνο έτσι θα εξαλειφθεί διά παντός η ανεργία, μόνο έτσι θα εξαλειφθούν οι ανισότητες οι κοινωνικές, περιφερειακές και ενδοϋπαλληλικές ανισότητες σε επίπεδο οικονομίας, μόνο έτσι θα έχουμε απαλλαγή οριστική από τις καπιταλιστικές κρίσεις, με την αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις υπόλοιπες λυκοσυμμαχίες των ιμπεριαλιστών, με την μονομερή διαγραφή του χρέους. Αυτό απαιτεί να αλλάξει χέρια η εξουσία. Με το ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή, τον λαό και την εργατική τάξη στην ίδια την εξουσία. Εμείς ως ΚΚΕ - και τελειώνω με αυτό - θα αξιοποιήσουμε το δημοψήφισμα για μια πλατιά ενημέρωση στον λαό, για να μετατρέψει την αγανάκτησή του σε αμφισβήτηση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απέναντι στο κεφάλαιο και στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, για να γίνει όχι ο κομπάρσος αλλά ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραθανασόπουλο. Ζήτησε τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Φίλης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Μια διευκρίνιση θέλω να κάνω. Άκουσα τον κ. Καραθανασόπουλο που αναφέρθηκε στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, που είπε ότι το δημοψήφισμα που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει «ναι» σε προτάσεις που έχουν παρουσιαστεί κατά τη διαπραγμάτευση από την πλευρά της Κυβέρνησης. Δεν ειπώθηκε κάτι τέτοιο. Το δημοψήφισμα, όπως όλοι γνωρίζουμε, έχει ένα ερώτημα. «Ναι» ή «όχι» στο τελεσίγραφο των πιστωτών. Και προφανώς το αποτέλεσμα, αν είναι μάλιστα ένα μαζικό και βροντερό «όχι», μέσα από μαζική συμμετοχή των πολιτών, μηδενίζει το κοντέρ της διαπραγμάτευσης και δίνει τη δυνατότητα για μια ακόμη πιο ισχυρή θέση διαπραγμάτευσης της ελληνικής Κυβέρνησης. Ευχαριστώ.
Άλλο λέει το έγγραφο της πρότασης.
Ευχαριστούμε τον κ. Φίλη. Και νομίζω ότι είναι πάντοτε αναγκαίο, να μη δημιουργείται σύγχυση σε σχέση με το ποιο είναι το αντικείμενο και της συζήτησης και του δημοψηφίσματος.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Το «όχι» σημαίνει «όχι» στο τελεσίγραφο και η πρόταση που κάνει η Κυβέρνηση στη Βουλή και προς τον ελληνικό λαό, είναι «όχι» στο τελεσίγραφο.
Υπάρχει συγκεκριμένη δήλωση.
Ο κ. Καραθανασόπουλος ζητεί τον λόγο.
Απλά και μόνο θα παραπέμψω τον κ. Φίλη στις πρώτες δηλώσεις, τις οποίες έκανε μετά την αναγγελία του δημοψηφίσματος από μεριάς της Κυβέρνησης για την αποκατάσταση της αλήθειας.
Παρακαλώ, κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Εσείς, κύριε Καραθανασόπουλε, παραπέμψατε. Προφανώς, έχετε κάνει κάποια παρανόηση. Σας το διευκρινίζω. Δεν υπάρχει θέμα να αμφισβητούμε τι είπε ο καθένας. Ευχαριστώ πολύ.
Παρέπεμψα στις δηλώσεις. Δεν έκανα τίποτε άλλο.
Καταγράφηκε. Είναι στα Πρακτικά απολύτως αποσαφηνισμένο για να μην υπάρχει καμμία παρανόηση και να θυμηθούμε ότι το «όχι» όσο πιο βροντερό είναι, τόσο περισσότερο ενώνει και κινητοποιεί τον λαό, στον οποίο απευθυνόμαστε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ο κ. Δημήτριος Καμμένος.
Κύριοι συνάδελφοι, κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Βρισκόμαστε εδώ σήμερα, πιστεύω ίσως στη σημαντικότερη στιγμή της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας στην Ελλάδα. Θα πρέπει να επενδύσουμε όλοι, αν θέλετε, στην ψυχραιμία και στη νηφαλιότητα. Θα πρέπει πολλοί από εμάς - αν και λίγοι εκ της διακυβέρνησης με τους δανειστές είναι παρόντες στη Βουλή - να σταματήσουμε να τρώμε τους λωτούς της πολιτικής και να αρχίσουμε να τρώμε από την πολύ καλή ελληνική κουζίνα, την ελληνική κουζίνα, η οποία τα τελευταία πέντε χρόνια έχει εκλείψει από το ελληνικό τραπέζι. Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι νόμοι εφαρμόστηκαν υπό την πίεση την ασφυκτική και τον εκβιασμό της εκταμίευσης της οποιασδήποτε δόσης «να σου δώσω για να φας», «δεν θα σου δώσω, δεν θα φας», «θα σου δώσω, θα πάνε τα παιδιά σου φροντιστήριο», «δεν θα σου δώσω ή θα σου κουρέψω πιο πολύ, δεν θα μπορείς να βάλεις βενζίνη στο αυτοκίνητό σου να πας οπουδήποτε». Αυτά τα διλήμματα δεν θα πρέπει να τα ξεχνάμε και ένα βροντερό «όχι» πρέπει να πούμε όλοι οι Έλληνες σ' αυτήν την βάναυση κατάλυση της δημοκρατίας σ' αυτήν την πατρίδα, η οποία γέννησε τη φιλοσοφία και τη δημοκρατία, την οποία μεταλαμπάδευσε στα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Να συζητήσουμε τώρα για Θουκυδίδη, Αριστοτέλη, Πλάτωνα, για τους αρχαίους τραγωδούς; Έχουμε μεταλαμπαδεύσει το πνεύμα. Αυτό το πνεύμα προσπάθησαν οι τεχνοκράτες, οι μη εκλεγμένοι βαστάζοι των τραπεζιτών της Ευρώπης, να το αφαιρέσουν από τον ελληνικό λαό. Μας έκαναν ένοχους, μας φτωχοποίησαν τη χώρα, τη φαβελοποίησαν τη χώρα και μας κατέστησαν μία αποτυχημένη χώρα. Τελικά, τι θέλουμε σ' αυτήν την Ελλάδα, σ αυτόν τον τόπο, που έχει «ματώσει»; Εδώ και δυόμισι χιλιάδες χρόνια «ματώνει» από τον Ξέρξη και άλλους χιλιάδες εχθρούς. Όλοι κάτι θέλουν από εμάς. Εμείς τι έχουμε κάνει; Τι θέλουμε; Πάντα είχαμε ηγέτες αρχηγούς. Πάντα λέγαμε «όχι». Είτε ήμασταν πέντε, δέκα, τριακόσιοι, πεντακόσιοι, λέγαμε πάντα «όχι». Σε τι λέγαμε «όχι»; Να θυμηθούμε σε τι λέγαμε «όχι»; Λέγαμε μόνιμα «όχι» στην ξένη επιβουλή της πατρίδας, των συνόρων, της προσβολής των ιερών και των οσίων που έχει αυτή η πατρίδα, της γλώσσας, της ιστορίας. Μας σκίσανε. Μας έκαψαν βιβλία. Έκαψαν την Αλεξάνδρεια. Διαλύσαν το σύμπαν. Η Ελλάδα υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει. Ποτέ η Ελλάδα δεν διακυβερνήθηκε. Μέχρι τα μνημόνια, η Ελλάδα είχε κυβέρνηση. Εισήγαγαν καινούργιους όρους. «Governance» ο κ. Παπανδρέου, «governance» ο κ. Βενιζέλος. Τι σημαίνει διακυβέρνηση; Διακυβέρνηση σε απλά ελληνικά, σημαίνει ότι δεν κυβερνώ εγώ, διαχειρίζομαι, διά, κάνω κάτι άλλο, δεν είμαι κυρίαρχος της δουλειάς που κάνω, διαχειρίζομαι. Είμαστε διαχειριστές στην πατρίδα μας; Δηλαδή, στα παιδιά μας τι λέμε; Ότι διαχειρίζομαι το σπίτι μου; Δεν είμαι ιδιοκτήτης του σπιτιού μου; Διαχειρίζομαι την πατρίδα μου και το μέλλον σου αλλά δεν είμαι ιδιοκτήτης, να αποφασίζουμε μαζί με το παιδί μου για το μέλλον σου αλλά θα αποφασίσει ο θεσμός; Θα έρθει ένας θεσμός; Που μας είπαν πριν πέντε ημέρες στο κατάπτυστο κείμενο απόλυτης προσβολής στον οποιοδήποτε Πρωθυπουργό - και έτυχε στον Αλέξη Τσίπρα - να βάλει υπογραφή και να του τη γυρίσουνε πίσω; Είναι απόλυτος εξευτελισμός και ταπείνωση. Το γράφουνε οι ξένοι. Δεν μου αρέσει να μιλάω στα αγγλικά αλλά το γράψανε σε όλα τα σοβαρά δίκτυα. Ήταν προσπάθεια για την απόλυτη ταπείνωση. Ποιος συμφώνησε σε αυτά τα μέτρα; Ποιος συμφώνησε στον προϋπολογισμό που εκτελούμε τώρα; Γιατί κατηγορείται αυτή η Κυβέρνηση; Γι' αυτό που κάνει ή γι' αυτό που δεν κάνει; Εμείς εγγράψαμε τον προϋπολογισμό του 2015; Ρωτηθήκαμε ποτέ για τον προϋπολογισμό του 2015; Εγώ έλειπα, δεν ήμουν Βουλευτής αλλά ήταν οι Βουλευτές της τότε συμπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και τους κοιτάω στα μάτια. Τους ρώτησε ποτέ κανείς γι' αυτά που θα αποφασίζανε και υπογράφανε σε έναν προϋπολογισμό του 2015 για εκτέλεση - με την «καλή έννοια»; Όχι! Αποφάσιζαν τα διευθυντήρια και έρχονταν να εκτελέσουν, χωρίς να διαβάσουν! Ακούσαμε για «λαϊκή κυριαρχία» και «περισσότερη Ευρώπη». Τι σημαίνει «περισσότερη Ευρώπη», που τόσα χρόνια το ακούμε; Δεν είναι συνώνυμο και σε μια απλή νοητική συνεπαγωγή ότι το «περισσότερη Ευρώπη» σημαίνει «λιγότερη Ελλάδα»; Αυτό θέλουμε; Δεν βλέπουμε ότι υπάρχει λιγότερη Ελλάδα; Δεν υπάρχει Ελλάδα! Οι θεσμοί μας κατέθεσαν την πρόταση. Και δεν θέλω να γυρίσω στο παρελθόν περί «μελέτης», «διαβάσματος» και «μη διαβάσματος» και «δεν πρόλαβα». Οι προτάσεις των θεσμών της 25ης Ιουνίου, είναι όλες εδώ. Θα τις καταθέσω, εφόσον σχολιάσω λίγο αργότερα και το προκαταρκτικό σχέδιο περί βιωσιμότητας του χρέους, το οποίο είναι φωτογραφία - είναι παρανοϊκή η ανάλυση, θα μου επιτρέψετε - όπως επίσης και τα μέτρα μεταρρύθμισης. Αναφέρουν ΦΠΑ 23%, 100% προκαταβολή φόρου του επόμενου έτους, φόρους εστίασης, ξενοδοχεία, δηλαδή να καταστραφεί η ατμομηχανή μας, ο τουρισμός. Για ποιον λόγο; Δηλαδή, τι θέλουν ακριβώς; Τα έχω πει πολλές φορές αυτά από αυτό εδώ το Βήμα της Βουλής. Δεν θέλουν πλούσιους, υγιείς Έλληνες ούτε πλούσια, υγιή ελληνική οικονομία. Διότι, εάν την ήθελαν, δεν θα προχωρούσαν σε αυτά τα μέτρα. Θα μου πείτε, γιατί προχωρούν στα μέτρα που μας κάνουν πιο φτωχούς, άρα πώς θα πάρουν πίσω τα δανεικά τους; Μα, δεν έχουν σκοπό να πάρουν τα δανεικά τους! Είδαμε τις αναλύσεις κάθε κυβέρνησης, ότι αυτήν τη στιγμή εισπράττουν τόκους και δεν αναμένουν ποτέ να εισπράξουν το κεφάλαιο, παρά μόνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τι να πω για τους αγρότες; Να σας πω για τη ναυτιλία; Γιατί ο Σόιμπλε τα βάζει με την ελληνική ναυτιλία; Νομίζετε ότι είναι αυτό το «αθώο», που ακούμε στα καφενεία και στα ελληνικά ΜΜΕ; Ξέρετε πέρυσι, το τελευταίο εξάμηνο, πόσα πλοία γερμανικών συμφερόντων, εισηγμένων εταιρειών στη Γερμανία, έχουν αγοράσει Έλληνες εφοπλιστές; Εκατόν πενήντα πλοία. Ξέρετε πού πονάει ο Γερμανός; Ότι μεταφέρονται με ελληνικά πλοία τα εξαγώγιμα προϊόντα του. Και αυτό δεν του αρέσει. Του αγοράσανε τα πλοία οι πατριώτες Έλληνες εφοπλιστές και αυτός τώρα θέλει να πιέσει να αυξήσει την εφορία, για να φύγουν οι εφοπλιστές. Αυτή είναι η αλήθεια. Και πού καταντήσαμε; Να έχουμε σήμερα που μιλάμε δυόμισι εκατομμύρια ενεργά εργαζόμενους να ταΐζουν - με την καλή έννοια - επτά εκατομμύρια συνανθρώπους μας! Είναι αυτή η λογική που πρέπει, για να πάει η πατρίδα σωστά; Όχι λοιπόν. Δεν είναι αυτή. Πρέπει να πούμε «όχι»! Δεν μπορεί δυόμισι εκατομμύρια να ζουν τα επτά εκατομμύρια συνανθρώπων μας. Μας επέβαλαν τη στρατηγική να τρώμε τις σάρκες μας. Και άρχισε να μας αρέσει. Αυτός είναι πολιτικός κανιβαλισμός. Τρώμε τις σάρκες μας. Γιατί κάποιος να ψηφίσει «ναι»; Θέλω ένα λογικό άνθρωπο να μου πει, εάν είναι δυνατόν κάποια επιχείρηση να έρθει στον πολιτικό της περιφέρειάς της και να του πει «Σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ψήφισες για μένα ΦΠΑ 23% στην εστίαση και το ξενοδοχείο και 100% προκαταβολή φόρου για την επόμενη χρονιά, που δεν τα έχω. Και εγώ σαν ξενοδόχος, για να διαχειριστώ εν μέσω της σεζόν τον τετραπλασιασμό των εξόδων μου από τον ΦΠΑ συν το 100% προκαταβολής του επόμενου φόρου, τι πρέπει να κάνω; Να απολύσω το προσωπικό μου.» Άρα μιλάμε για απολύσεις. Να τα λέμε όπως τα λέμε στο σπίτι μας. Εάν στο σπίτι σου σου πουν «πλήρωσε το 100% του φόρου της επόμενης χρονιάς και συγχρόνως σου πάω το ρεύμα και το νερό στο 23%» - αυτό κάνουμε στον τουρισμό αυτήν τη στιγμή - η οικογένεια τι θα κάνει; Θα φύγει από το σπίτι. Και εάν είναι άνεργη; Λοιπόν, λέμε «όχι». Άκουσα και το εξής παρανοϊκό σήμερα το πρωί: «Το δημοψήφισμα είναι παράνομο, διότι έχει προαποφασισμένο - προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα. Ποιος θα ψηφίσει ‘'ναι'' σε σκληρά μέτρα;». Το καταλάβατε, συνάδελφοι; Μας λένε ότι όλοι θα ψηφίσουν «όχι», διότι είναι λογικό. Άρα, τι λέμε μεταξύ μας; Λέμε στον λαό «ψήφισε κάτι παράλογο»; Λέμε στον λαό, στο σπίτι που θα γυρίσουμε το βράδυ, στη γυναίκα μας, στον πατέρα μας, στο παιδί μας «ψήφισα σήμερα, για να σε διαλύσω έτσι επί προσωπικού» και τον κοιτάμε στα μάτια; Έχουμε παρατηρήσει, επίσης, τις τελευταίες μέρες τους φίλους Ευρωπαίους, σε αγαστή συνεργασία με τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και πολλούς χρήσιμους - λιγότερο έξυπνους, θα πω, από όσο πρέπει - να συνδέουν τεχνικά το ευρώ - όχι της Ελλάδας το ευρώ - με τη δημοσιονομική προσαρμογή, τα αυστηρά μνημόνια και τη λιτότητα. Προσέξτε! Δηλαδή σου λένε: «Αν δεν έχουμε όλοι αυτό, το οποίο καταστρέφει την οικονομία και φέρνει την ύφεση και την ανεργία σε όλη την Ευρώπη» - αυξημένη στο 12% μεσοσταθμικά, το μέσο χρέος προς ΑΕΠ στην Ευρώπη στα 92%, με στοχοποίηση στα 60% κατά Μάαστριχτ και το μέσο έλλειμμα στο 3%, μέσος όρος 3% σε όλη την Ευρωζώνη - «αν δεν κάνεις όλα αυτά, δεν έχεις ευρώ». Είναι δυνατόν οι ίδιοι να σου λένε «σε διαλύω, για να έχεις ευρώ»; Και όμως, σου το λένε και σε κοιτούν στα μάτια. Γιατί; Διότι υπάρχει τεράστια πλύση εγκεφάλου. Για εμένα προσωπικά, εθνική συνεννόηση σημαίνει ότι και η Αντιπολίτευση πρέπει να πει ένα βροντερό «όχι». Οι Έλληνες έχουμε διδάξει αξιοπρέπεια, έχουμε διδάξει στο πέρασμα του χρόνου ότι δεν φοβόμαστε κανέναν. Επειδή έχουμε μάθει να εργαζόμαστε σκληρά αλλά και να μελετούμε σκληρά - γι' αυτό έχουμε αυτήν την ιστορία και αυτήν την κουλτούρα σε όλο τον κόσμο - θα πρέπει κάποια στιγμή να διαβάσουμε και την ιστορία των μνημονίων. Το πρώτο χαρτί που θα ήθελα, κυρία Πρόεδρε να θέσω υπ' όψιν σας - και θα το δώσω και για τα Πρακτικά - είναι από απόρρητη έκθεση της Barclays Capital - ήρθε η ώρα σιγά - σιγά να τα βγάζουμε, σιγά - σιγά, θέλει μεθοδικότητα - που λέει πόσα δισεκατομμύρια είχαν οι ευρωπαϊκές και οι παγκόσμιες τράπεζες, πριν να μπούμε στα μνημόνια. Υπάρχει μια παρανόηση περί 70 δισεκατομμυρίων που είχαν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες. Το νούμερο είναι, λοιπόν, 218 δισεκατομμύρια παγκόσμια, η Ευρωζώνη μαζί με την Ελλάδα στο 82% των 218 δισεκατομμυρίων. Η Ευρωζώνη είχε 164 και η Ελλάδα 77, στο 82%. Μιλάμε ότι σώθηκαν με εμάς, με εργαλείο και με όχημα τη μεταβίβαση των ομολόγων του Ελληνικού Δικαίου προς Ευρωπαίους φορολογούμενους, με τα μνημόνια στα οποία μας λένε σήμερα να συνεχίζουμε να ψηφίζουμε «ναι», πάνω από 192 δισεκατομμύρια ευρώ - το καταθέτω στα Πρακτικά - και τα χρήματα αυτά δεν είναι σε τράπεζες. Θα ήθελα να σας εξηγήσω τι εννοούμε. Είναι τράπεζες, συνταξιοδοτικά ταμεία, ασφαλιστικές εταιρείες, αμοιβαία κεφάλαια, είναι ένα μεγάλο συνονθύλευμα ανθρώπων και φυσικών αλλά κυρίως νομικών προσώπων, τα οποία επένδυαν σε ελληνικά ομόλογα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πού πήγαν τα λεφτά που πήραμε ως δάνεια μέσω των μνημονίων; Είπαμε ότι σώσαμε 192 δισεκατομμύρια ελληνικών ομολόγων, 149,2 δισεκατομμύρια - το καταθέτω - πήγαν σε εξυπηρέτηση χρέους, δηλαδή σώσαμε τις τράπεζές τους. Το βιβλίο του κ. Ιγνατίου είναι ξεκάθαρο. Σε έξι ώρες το διάβασα όλο. Υπήρχαν τέσσερις προτάσεις του κ. Άκερμαν με βέτο του κ. Βάιντμαν, του σημερινού Προέδρου της Bundesbank, ο οποίος ασκεί βέτο και σήμερα. Άσκησε βέτο και τότε στον κ. Άκερμαν για να μας δώσει 25 δισεκατομμύρια το Γενάρη, για να μη μπούμε σε κανένα μνημόνιο και να μην υπάρχει το ΔΝΤ στην Ευρώπη. Διαβάστε τα βιβλία. Από τα 252 δισεκατομμύρια, λοιπόν, μπήκαν 149 δισεκατομμύρια σε εξυπηρέτηση χρέους, 37 δισεκατομμύρια μπήκαν στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και 34 δισεκατομμύρια μπήκαν στα «γλυκαντικά» του PSI. Το σύνολο είναι 221 δισεκατομμύρια από τα 253 δισεκατομμύρια που δανειστήκαμε, το 88% πήγε σε εξυπηρέτηση χρέους, παλαιού και ειδικά νέου χρέους. Το καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό που δανειστήκαμε από τα μνημόνια του «ναι» που θέλουν οι συνάδελφοι - αυτό είναι το «ναι» - είναι 192 δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες παγκοσμίως. Το «ναι» είναι 88% των δανεικών μας να πάνε στις τράπεζες και στο χρέος. Πάω τώρα, με μια μικρή παρένθεση, στο πού θα πάνε τα λεφτά, τα οποία λέει με την πρόταση που κατέθεσε στις 25 του μηνός το «κονκλάβιο». Μας μιλάει για 15 δισεκατομμύρια ευρώ σε τέσσερις δόσεις. Όλα τα χρήματα από τα 15,3 δισεκατομμύρια εκτός από 1 δισεκατομμύριο - έχει τον πίνακα πίσω, θα σας δώσω και το ελληνικό κείμενο γιατί εκεί είναι πιο καθαρός ο πίνακας - δηλαδή τα 14,3 δισεκατομμύρια που λένε να μας δώσουν σήμερα οι δανειστές, πηγαίνουν σε εξυπηρέτηση χρέους. Το γράφουν οι ίδιοι, δεν το λέω εγώ αυτό. Τίνος χρέους; Δεν μπορώ να τα πω όλα. Κάποιος θα πρέπει να τα διαβάσει και λίγο. Αυτά είναι. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Άρα, το ένα το χαρτί που ψάχνετε όλοι για τη βιωσιμότητα του χρέους και το που πηγαίνουν τα χρήματα, το καταθέτω στη Βουλή. Καταθέτω το κείμενο για τη βιωσιμότητα του χρέους με τις σημειώσεις μου πάνω - δεν έχει σημασία, θα κάνει πιο εύκολη την ανάγνωση - με τρία σενάρια. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πρακτικά να σας πω ότι με το καλύτερο σενάριο των δανειστών, θα πηγαίνει το χρέος προς το ΑΕΠ το 2022 στο 124% αντί 110%, που ήταν ο στόχος του 2012. Θα το θυμούνται όσοι ήταν τότε εδώ σε εκείνη τη συνεδρίαση. Το 2020 αντί για 124%, στο καλύτερο σενάριο, πηγαίνει στο 137%. Εξαιρετικό! Πολύ βιώσιμο το χρέος! Όταν εμείς φωνάζαμε «φέρτε το να το αναδιαρθρώσουμε και να το κουρέψουμε, για να έχουμε περιθώριο να ζήσουμε την Ελλάδα», μας έλεγαν «όχι» - το είχαμε συζητήσει το 2012- «θα κουρέψουμε εσάς». Αυτή είναι η ανάλυση που δίνουν οι δανειστές. Αυτήν την ανάλυση δεν την δεχόμαστε, διότι μας λένε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο αλλά δεν μας λένε τι να κάνουμε. Τι θα το κάνουμε; Θα το κοιτάμε; Όχι. Παράλληλα, τα νούμερα είναι αμείλικτα. Έκθεση προχθεσινή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, του Υπουργείου Οικονομικών και «Eurobank Research»: Την περίοδο 2010 με 2014, η ζημία στο ΑΕΠ είναι 58,4 δισεκατομμύρια και το αποτύπωμα το υφεσιακό σε όλο το εύρος της οικονομίας 68,5 δισεκατομμύρια. Ορίστε που πρέπει να πάει το «ναι» και που πρέπει να πάει το «όχι». [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Προσέξτε με λίγο. Σας είπα πριν ότι «κουρέψαμε» τις τράπεζες. Θα μου πείτε. Σήμερα δεν έχουν οι τράπεζες; Ο πίνακας που θα καταθέσω, δείχνει που βρίσκονται σήμερα οι απαιτήσεις των τραπεζών της Ευρώπης. Ξεκινάει από ψηλά και είναι χαμηλά. Το «ψηλά» είναι το πού ήταν τα 200 δισεκατομμύρια που είπα πριν. Το «χαμηλά» είναι το ξεφόρτωμα. Έφυγαν όλα. Τα γυρίσαμε πάνω μας, δανειστήκαμε για να τα ξαναβάλουμε και να τους ξαναπληρώσουμε. Εδώ είναι το τι κρατάνε οι ευρωπαϊκές τράπεζες σήμερα και έχω και την πλήρη ανάλυση ανά τράπεζα στην Ευρώπη η οποία ξεπερνά τα 60 δισεκατομμύρια. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σήμερα που μιλάμε, οι τράπεζες έχουν αυτήν την έκθεση στην Ελλάδα. Να θυμίσω κλείνοντας δύο πράγματα. Πρώτον, ότι στην πέμπτη αξιολόγηση τον Ιούλιο του 2014, στις τετρακόσιες σελίδες υπάρχει και μια πολύ «όμορφη» σελίδα, η οποία λέει ότι για το 2015-2016- αυτά τα έχει δει η προηγούμενη κυβέρνηση και δεν τα λέει γιατί κανένας δεν έχει διαβάσει, έλα, όμως, που κάποιοι διαβάζουμε! - τα αδιευκρίνιστα μέτρα, unidentified measures, που πρέπει να πάρει η επόμενη Κυβέρνηση, οι ίδιοι αν ήταν κυβέρνηση, είναι 5,766 δισεκατομμύρια. Αυτά είναι τα νέα απροσδιόριστα μέτρα. Για το 2015, 2,022 δισεκατομμύρια και 3,744 για το 2016 συν αύξηση στις εισφορές κ.λπ., φτάνει στα 11 δισεκατομμύρια έως 14 δισεκατομμύρια. Τα καταθέτω με δικές μας σημειώσεις. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτά τα γνώριζαν οι προηγούμενοι συνάδελφοι από τον Ιούνιο του 2014. Δεν ξέρω, όμως, αν τα διάβασαν τότε ή εάν περιμέναν να διαβάσουν και να μελετήσουν μόνο τα report και τα non paper που έπαιρναν από τα γραφεία, τα οποία σαφώς ήταν και μη ακριβή. Θα καταθέσω επίσης ένα χαρτί το οποίο με πονάει, γιατί επί πέντε χρόνια το πάλευα και το βρήκα. Είναι η προληπτική γραμμή που επικαλούνται όλοι, σε όλα τα μνημόνια. Τι μας έλεγαν; Να γυρίσουμε, μας έλεγαν ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος, με τεχνικό τρόπο πίσω τα 10,9 δισεκατομμύρια, να τα έχουμε «μαξιλάρι», να πάρουμε προληπτική γραμμή, το οποίο ήταν πολύ καλύτερο από αυτό φέρνετε εσείς χωρίς λεφτά. Αυτό εδώ είναι το χαρτί του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης, το οποίο στη σελίδα 4, στο άρθρο 4, στην παράγραφο α΄ λέει, ότι η προληπτική γραμμή έχει προαπαιτούμενο μνημόνιο. Θα γυρίζαμε τα ήδη δανεισμένα πίσω, για να μας τα ξαναδανείσουν. Πώς; Το λέει στην παράγραφο 4β΄: με νέο δάνειο. Και στο 5α λέει «enhanced surveillance», σε ευγενή ελληνικά, «επαυξημένη επιτήρηση». Αυτό είναι το «έξοδος από το μνημόνιο» που δεν το είχε δει κανείς. Πλέον δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν το έχει δει. Όχι, λοιπόν, και σ' αυτό! Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ποιος αποφασίζει για τη χρεοκοπία; Έχουμε ακούσει για πιστωτικό γεγονός. Τυγχάνει να ήταν η δουλειά μου αλλά έφτασε η ώρα να πούμε αλήθειες, γιατί όλα θα καταγραφούν πλέον. Είναι κρίσιμες οι στιγμές. ΔΝΤ: «Ληξιπρόθεσμη οφειλή. Δεν είναι χρεοκοπία.» Γιατί; Ποιος αποφασίζει για τη χρεοκοπία; Ο διεθνής οργανισμός των παραγώγων; Θέλω, όμως, να πάρετε όλοι να δείτε, ποιοι αποφασίζουν για τη χρεοκοπία κάποιας χώρας. Να μη λέμε «οργανισμός». Ο συνωμοσιολόγος, ο κ. Καμμένος! Ποιος αποφασίζει εάν μια χώρα έχει πιστωτικό γεγονός; Σας διαβάζω τα ονόματα του κυβερνητικού συμβουλίου του οργανισμού. Bank of America, Barclays Bank, BNP Paribas, Citibank, Deutsche Bank, Goldman Sachs, JP Morgan, Morgan Stanley. Αυτοί είναι οι voting dealers, η βασικός ψήφος, αυτοί που ψηφίζουν. Και δεν είναι dealer παραγόντων. Δεν έχει σημασία. Είναι επενδυτικά γραφεία. Αλλά το πέμπτο είναι η Elliott Management. Θα το καταθέσω και θα το σημειώσω, δεν έχω το στυλό μου μαζί. Η Elliott Management είναι αυτός που είχε τα ακούρευτα, ο κ. Σίνγκερ. Ο κ. Σίνγκερ που μας κυνηγούσε, που εισέπραξε επί Παπαδήμου και ξαναήρθε φέτος για να ξαναεισπράξε, είναι ο νούμερο πέντε που αποφασίζει ποιος δεν χρεοκοπεί. Όχι και σ' αυτό. Αυτοί είναι οι δανειστές! Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Εδώ είναι η χαρά του ευρώ μόλις είπαμε για δημοψήφισμα. Η κατηφόρα είναι εμφανής. Δεν έχει σημασία και δεν χρειάζεται…
Όσοι λένε αυτά είναι ψεκασμένοι.
Όχι, όχι τα χρηματιστήρια, τα παίρνω όλα από το «Bloomberg». Θέλετε να σας πω την έκθεση σε CDS; Εγώ μπήκα στο «Bloomberg». Εγώ δεν μιλάω έτσι. Έχω την έκθεση στις 22 του μηνός. Πόσα ασφάλιστρα κινδύνου έχει κάθε χώρα; Η Ελλάδα, θα λέγατε, είναι έτοιμη να χρεοκοπήσει. Πού είναι η Ελλάδα; Είναι στον πάτο, με 588 εκατομμύρια επενδεδυμένα σε ασφάλιστρα κινδύνου μόνο. Ποια χώρα είναι πρώτη σε ασφάλιστρα κινδύνου, δηλαδή με μεγάλο ρίσκο ή αν θέλετε, σπέκουλο χρεοκοπίας; Η Ιταλία 17,7 δισεκατομμύρια και η Γερμανία δεύτερη 11.284.000.000. Έτσι ασφαλίζει ο κόσμος. Αυτές είναι οι αγορές. Η Ελλάδα; Τελευταία. Δεν θα σπεκουλάρανε, για να έχουν ασφάλιστρα; Το καταθέτω για τα Πρακτικά.
… (Δεν ακούστηκε)
Κυρία Λυμπεράκη, ευχαρίστως να σχολιάσω την οποιαδήποτε απορία έχετε.
Δεν έχω απορίες.
Κύριε Καμμένε, μην ενδώσετε στο σχολιασμό, γιατί πρέπει να περάσουμε στους επόμενους ομιλητές.
Έχετε απόλυτο δίκιο, κυρία Πρόεδρε. Η δημοκρατική πορεία αυτής της χώρας είναι αδιαπραγμάτευτη. Το ευρώ είναι μη αναστρέψιμο. Το λέμε εμείς, το λέει ο Ντράγκι αλλά το λένε και οι αγορές. Το λένε οι καλοί, το λένε και οι κακοί. Εμείς είμαστε με τους καλούς. Ένα δημοψήφισμα από έναν ελεύθερο λαό, ένα ελεύθερο κοινοβούλιο, μια ελεύθερη κυβέρνηση, δεν μπορεί παρά να τύχει της απόλυτης πλειοψηφίας αυτού του Κοινοβουλίου. Είναι η απόλυτη έκφραση δημοκρατίας. Λέμε «ναι» σε ελληνικές προτάσεις, λέμε «όχι» σε εισαγόμενες προτάσεις. Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Θα ήθελα να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί από εδώ και πέρα, να είμαστε ψύχραιμοι, να μην αγχώσουμε περισσότερο τους συμπολίτες μας. Αυτήν την πατρίδα την αγαπάμε όλοι πολύ. Δεν αμφισβητώ την αγάπη για την πατρίδα κανενός. Θα ήθελα να πω, λοιπόν, ότι το τηλεοπτικό σπέκουλο, ας το κάνουν οι ξένοι και ας μην το κάνουμε εμείς, διότι εμάς μας καταγράφει η ιστορία. Και το δίλημμα δεν ήταν ποτέ το ευρώ. Το δίλημμα ευρώ ή μνημόνιο, ευρώ ή δημοψήφισμα, εντός ή εκτός, το θέτουν οι έξω και οι πονηροί της Ελλάδος για να σπεκουλάρουν. Οι Έλληνες θέλουμε το ευρώ. Έχουμε ματώσει γι' αυτό. Είναι δικό μας. Η Ευρώπη είναι ελληνική λέξη. Μην πάμε τώρα στη μυθολογία. Στη σημερινή Ελλάδα, όμως, είμαστε εδώ για το μέλλον της Ελλάδας και των παιδιών μας μέσα στο ευρώ και λέμε «όχι» στο αλλοδαπό δίκαιο και «όχι» στο μνημόνιο που μας κατέστρεψε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Καμμένο.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Βούτση, θα σας δώσω αμέσως τον λόγο. Δώστε μου μόνο μισό λεπτό. Έχει περιέλθει στο Προεδρείο έγγραφο του Γραμματέως της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του ΠΑΣΟΚ κ. Γρηγοράκου, που λέει: «Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να διαγραφεί από τον κατάλογο ομιλητών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ ο Βουλευτής Αρκαδίας Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος». Επίσης, υπάρχει έγγραφο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, με το οποίο προστίθεται στον κατάλογο των ομιλητών ο κ. Κωνσταντίνος Τασούλας. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να καταθέσω και σε μετάφραση το τελικό κείμενο που αφορά στο χρέος, το οποίο είχε κατατεθεί από τους εταίρους - δανειστές για τις λεγόμενες «μεταρρυθμίσεις» εν πάση περιπτώσει. Το πρωτότυπο κείμενο είναι στα αγγλικά, χωρίς ακόμη να έχει μεταφραστεί. Όμως, θα κατατεθεί και αυτό μεταφρασμένο και μάλιστα εγκαίρως. Είναι τα δύο κείμενα τα οποία αναφέρονται μέσα στο ερώτημα.
Έχουν υπογραφή αυτά;
Κύριε Βούτση, σας ευχαριστούμε πολύ.
Είναι τα επίσημα κείμενα τα οποία δόθηκαν στην ελληνική αντιπροσωπεία. Δεν είναι με υπογραφές. Είναι και από τους τρεις θεσμούς.
Κύριε Βούτση, σας ευχαριστούμε. Τα έγγραφα τα οποία κατέθεσε ο κύριος Υπουργός, παρακαλώ να αναπαραχθούν και να διανεμηθούν.
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Αντιλαμβάνομαι από τη δήλωσή σας, ότι το αγγλικό κείμενο είναι αυτό που παραδόθηκε προς την ελληνική Κυβέρνηση και γι' αυτό η Κυβέρνηση το γνωστοποιεί. Η μετάφραση είναι αυτή η οποία έγινε από ελληνικής πλευράς σε αυτόν τον πολύ σύντομο χρόνο προκειμένου να υπάρχει και ελληνική μετάφραση.
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Κύριε Καμμένο, σας έχω δει και θα σας δώσω τον λόγο. Επιτρέψτε μου μόνο να διασαφήσουμε ορισμένα πράγματα. Επειδή ακούω διάφορες παρεμβολές από Βουλευτές που έχουν υπάρξει και Υπουργοί κυβερνήσεων, οι οποίες εισήγαγαν νομοσχέδια με κείμενα τα οποία εκαλείτο η Βουλή να κυρώσει εν σχεδίω αλλά και κυβερνήσεων με Υπουργούς που ψήφισαν νομοσχέδια τα οποία οι ίδιοι δήλωσαν ότι δεν έχουν διαβάσει, χαίρομαι που πλέον διεκδικούν και οι Βουλευτές και οι πολίτες να γνωρίζουν και να διαβάζουν τα κείμενα, να έχουν τον χρόνο να το πράξουν και να μην καλούνται να το κάνουν εκβιαστικά σε δέκα ώρες υπό την απειλή ότι ανοίγει τη Δευτέρα το χρηματιστήριο του Τόκιο και πρέπει να έχουν ψηφιστεί απεχθέστατες ρυθμίσεις, οι οποίες δεν είναι επ' ωφελεία του δημοσίου συμφέροντος.
Μέχρι το βράδυ θα προφτάσουμε να τα διαβάσουμε;
Χαίρομαι, λοιπόν, που μετατοπίζονται κάποιοι και κάποιες προς τη δημοκρατική αντίληψη, ότι δεν νοείται ψήφιση κειμένου του οποίου δεν έχουν γνώση οι Βουλευτές και για το οποίο δεν έχει δώσει εντολή ο ελληνικός λαός. Και χαίρομαι πολλαπλώς, κύριε Υπουργέ, που με την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, δίνουμε και τη δυνατότητα και την άνεση στον ελληνικό λαό να τοποθετηθεί επ' αυτών των κατάπτυστων κειμένων που - και θα μου επιτρέψετε να το πω - δεν μπορεί να προέρχονται από εταίρους. Αυτός ο οποίος είναι εταίρος, επ' ουδενί δεν υπεισέρχεται στη θέση του δανειστή, ο οποίος ζητά, όπως από τον «Έμπορο της Βενετίας» ο δανειστής - τοκογλύφος, ένα κομμάτι από τη σάρκα του.
Κατεβείτε να μιλήσετε από κάτω.
Κατεβείτε κάτω να τα πείτε αυτά.
Ελάτε από κάτω να τα πείτε.
Σας έχω κάνει και έγγραφο ότι δεν μπορείτε να μιλάτε ως Πρόεδρος της Βουλής.
Η κ. Παπαρήγα και ο κ. Μητσοτάκης, από κοινού φωνάζουν να κατεβώ κάτω να τα πω. Θα κατέβω και στο Βήμα να τα πω. Τον λόγο έχει ο κ. Καμμένος.
Κυρία Πρόεδρε, επειδή τα ξέχασα, θα ήθελα να καταθέσω τα δυο κείμενα που είπα ότι θα τα καταθέσω αλλά τα πήρα μαζί μου. Είναι το αγγλικό κείμενο με τις μεταρρυθμίσεις που ζητούν οι δανειστές και στα ελληνικά, η ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους, για να διευκολύνουμε και τους ανθρώπους. Κατέθεσα το αγγλικό κείμενο αλλά έχω και το ελληνικό.
Θα έρθουν να τα παραλάβουν, κύριε Καμμένο, από την Υπηρεσία.
Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Παραβιάζετε συνέχεια τον Κανονισμό, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Πλειοψηφίας, η ελπίδα να φύγετε, έρχεται. Μάλλον, η ελπίδα να φύγετε, ήρθε. Είμαστε στη φάση των τελευταίων σας πράξεων. Και αυτό το δημοψήφισμα δεν πρέπει να γίνει. Γι' αυτό, εμείς με τον λόγο μας, με τον αγώνα μας παλεύουμε και σήμερα στη Βουλή αλλά και έξω από τη Βουλή, ώστε αυτό το δημοψήφισμα να μη γίνει. Έχω την τιμή να εισηγούμαι τις θέσεις ενός κόμματος, του οποίου οι θέσεις, η στάση και η συμπεριφορά όλα αυτά τα χρόνια της δραματικής κρίσης, βρίσκονται στους αντίποδες της δικής σας συμπεριφοράς, της δικής σας στάσης, των δικών σας θέσεων. Εμείς αναλάβαμε για λογαριασμό όλου του πολιτικού συστήματος όλες τις ευθύνες μίας πορείας που οδήγησε στην πτώχευση. Εσείς απεκδύεστε των ευθυνών σας. Ζητήσατε εντολή από τον ελληνικό λαό και δεν διεκπεραιώνετε την εντολή του. Δεν αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας αλλά τις μεταθέτετε από τις δικές σας πλάτες, μετά την 25η Ιανουαρίου, στις πλάτες του λαού μέσα απ' αυτήν την άθλια πρόταση για δημοψήφισμα. Επί της ουσίας, η χώρα δεν έχει πλέον κυβέρνηση, δεν έχει πρωθυπουργό. Τυπικά δεν έχει πρωθυπουργό, γιατί ουσιαστικά δεν είχε πρωθυπουργό από τις 25 Ιανουαρίου, όταν αρνήθηκε να συνεχίσει την πορεία της χώρας, αρνήθηκε ευκαιρίες που με κόπους και θυσίες είχαν πέσει πάνω στο τραπέζι, υπήρχαν για τους πολίτες, υπήρχαν για την Ελλάδα. Από χθες το βράδυ εγκαταλείψατε τη μάχη και αρχίσατε τους αντιπερισπασμούς. Κρύβεστε πίσω από τους πολίτες. Θέλετε να κρυφτείτε πίσω από τους πολίτες! Παίρνετε την κατηφόρα, με φόρα μάλιστα. Είμαστε στις αρχές πολιτικών εξελίξεων, όσο κι αν επιθυμείτε και χειροκροτάτε τις προτάσεις για δημοψηφίσματα. Ο Πρωθυπουργός, για να κρατήσει το κόμμα του ενωμένο και τον εαυτό του όρθιο - και εσείς μαζί του - διχάζει τον ελληνικό λαό και απειλεί τη χώρα με περαιτέρω προβλήματα, με περαιτέρω δυστυχία. Λέμε, λοιπόν, ευθύς εξαρχής - το είπαμε και από εχθές το βράδυ - «ναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση», «ναι» στο ευρώ, «όχι» στην Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτό το δημοψήφισμα - το επαναλαμβάνω και θα το λέω μέχρι το τέλος της ομιλίας μου - δεν πρέπει να γίνει. Άλλωστε, για να μπούμε σε προβληματισμούς και θέματα νομικοπολιτικά και συνταγματικοπολιτικά, δεν υπάρχει σύμφωνα με το άρθρο 115 του Κανονισμού της Βουλής και το άρθρο 44, παράγραφος 2 του Συντάγματος, σαφές ερώτημα. Κυρία Πρόεδρε, κάνατε ρητή αναφορά στο άρθρο 115, όταν τα κείμενα πάνω στα οποία εδράζονται τα ερωτήματά σας, δεν ήταν μέχρι πριν από λίγα λεπτά γνωστά. Αγορεύουν όλα τα κόμματα της ελληνικής Βουλής - είναι τώρα το έβδομο κόμμα που αγορεύει - χωρίς τα δύο κείμενα τα οποία διανείματε πριν από λίγο, να είναι γνωστά στο Σώμα. Ποια είναι η πρόταση, λοιπόν, των δανειστών; Ποια είναι αυτή η πρόταση; Τι λέει ακριβώς; Τα κείμενα διανέμονται τώρα. Θα έχουν την ευκαιρία οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι - και αν θα την έχουν κι αυτοί - να τα πάρουν ενώ ομιλούν; Διεξάγεται πέραν από το μισό της συνεδρίασης, χωρίς να έχουμε εδώ τα κείμενα πάνω στα οποία εδράζεται το υποτιθέμενο ερώτημα που θέλετε να απευθύνετε στον ελληνικό λαό. Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: Είναι κείμενα, με υπογραφές, επίσημων προτάσεων - διότι μέχρι τώρα επίσημη πρόταση της τάξης των 8 δισεκατομμυρίων ευρώ, μόνο ο Έλληνας Πρωθυπουργός έχει καταθέσει - ή είναι κείμενα φρεσκαρίσματος της μνήμης στις συνεδριάσεις; Τι κείμενα είναι αυτά; Το ένα είναι κείμενο ανάλυσης, όπως προδίδει ο τίτλος του - και, μάλιστα, προκαταρκτικής ανάλυσης - και το έτερο, όπως μαθαίνουμε, είναι ένα υπόμνημα που «φρεσκάρει» τη συζήτηση μέσα στα Σώματα των διαβουλεύσεων. Είναι έτσι; Είναι ανυπόγραφα κείμενα; Αυτό μπορείτε να μας το πείτε τώρα, για να ξέρουμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές - από την αρχή τουλάχιστον της δικής μου ομιλίας, γιατί οι έξι προηγούμενοι συνάδελφοι, δεν είχαν την τύχη να έχουν την πληροφορία, ότι τα κείμενα διανέμονται στη Βουλή - ποια είναι η ποιότητα αυτών των κειμένων και τι κείμενα είναι. Είναι αντιπροτάσεις στην πρόταση του Πρωθυπουργού; Είναι ανυπόγραφες αντιπροτάσεις; Ποιοι τις υπογράφουν; Εσείς τα έχετε δει. Εσείς τα διανείματε. Οφείλετε τώρα και για δική μου διευκόλυνση και πάνω από εμένα του Σώματος, να το πείτε. Θα το πείτε;
Είναι οι επίσημες προτάσεις οι οποίες κατετέθησαν…
Κύριε Βούτση, σας παρακαλώ στο μικρόφωνο.
Αν θέλετε, να πάρετε τον λόγο, να σας ακούσουν οι συνάδελφοι και εγώ.
Είναι…
Δεν γίνεται! Τι θα κάνουμε; Χωρίς κείμενα θα είμαστε εδώ;
Αυτό έπρεπε να ισχύει από την αρχή της συζήτησης, αγαπητέ συνάδελφε.
Δεν έχετε τον λόγο, κύριε Κυριαζίδη.
Από εχθές το βράδυ συζητάμε στον αέρα. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έχουν το «φιλότιμο» να υψώνουν και το δάκτυλο και να ανεβάζουν τις γλώσσες...
Κύριε Λοβέρδο, προφανώς, δεν θέλετε απαντήσεις από τον κ. Βούτση, οπότε, συνεχίστε την ομιλία σας.
... τις γλώσσες μιας απαράδεκτης φωνής.
Γιατί τα καταθέσατε τώρα;
Είναι αντισυνταγματικό! Δεν είναι! Τι είναι; Επιτέλους, αποφασίστε! Είπαμε! Είστε σε…
Κύριε Υπουργέ, προφανώς δεν θέλει να ακούσει την απάντηση ο εισηγητής.
Βεβαίως και θέλω.
Τότε να δώσετε τη δυνατότητα να την ακούσετε, αντί να διαλέγεστε με τον κ. Κυριαζίδη.
Κυρία Πρόεδρε, είμαστε σε…
Είναι τα μόνα επίσημα κείμενα τα οποία κατετέθησαν προς την ελληνική Κυβέρνηση εν όψει του σημερινού Eurogroup, ως μόνα κείμενα πάνω στα οποία μπορεί πλέον να γίνει η προσχώρηση της ελληνικής πλευράς. Δηλαδή απέσυραν την ύπαρξη του ελληνικού κειμένου που υπήρχε μέχρι την έναρξη του χθεσινού Eurogroup. Εντάξει;
Το ελληνικό κείμενο που είναι;
Το ένα είναι μεταφρασμένο πλήρως στα ελληνικά, το άλλο θα έρθει μεταφρασμένο σε λίγο. Τι να κάνουμε βρε παιδιά; Εκεί στα αγγλικά τα κάνουν αναμεταξύ τους.
Κύριε Υπουργέ, το ελληνικό κείμενο το έχετε;
Α, το έφερε η αντιπροσωπεία μας χθες το βράδυ ρε παιδιά. Μη φωνάζετε!
Τώρα το πήρατε; Email και φαξ δεν υπάρχει!
Κύριε Υπουργέ, αυτό το «ρε παιδιά»…
Με συγχωρείτε.
…επειδή μιλάτε για στυλ στη Βουλή, είναι πολύ ωραίο, πολύ οικείο…
Το ανακαλώ, κυρία Κανέλλη.
…αλλά δεν είναι και κομψό.
Το ανακαλώ, κυρία συνάδελφε.
Κυρία Κανέλλη, δεν έχετε τον λόγο. Και δεν μιλάμε για το στυλ στη Βουλή. Μιλάμε για το κοινοβουλευτικό ήθος και την κοινοβουλευτική συμπεριφορά.
Όχι. Ένα στυλ υπάρχει. Και αυτό το στυλ είναι το δικό σας.
Κάποιους μπορεί να απασχολεί το στιλ. Κάποιους και κάποιες μας απασχολεί η κοινοβουλευτική συμπεριφορά.
Και στυλ!
Κύριε Υπουργέ, η οικεία έκφραση την οποία χρησιμοποιήσατε, δεν ενόχλησε εκείνους στους οποίους απευθυνθήκατε. Ενοχλήθηκε μία Βουλευτής.
Δεν θα επιβάλλετε στυλ!
Το αποσύρω. Με συγχωρείτε. Το λέω για τέταρτη φορά.
Εν πάση περιπτώσει, δεν σημείωσα εγώ κακόβουλη χρήση κάποιας λέξης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο. Και θα υπάρξει ανάλογη ανοχή στο χρόνο.
Άρα, λοιπόν, μένει οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι που θα αγορεύσουν σε λίγο, να δουν αν τα κείμενα αυτά είναι ενυπόγραφα, για να αντιληφθούμε αν είναι κείμενα υποβοήθησης των συνεδριάσεων ή αν είναι οι λεγόμενες, οι φερόμενες ως «επίσημες προτάσεις», για να δούμε αν μπορεί να γίνει ένα δημοψήφισμα ή αν δεν μπορεί να γίνει. Και αφού τα κείμενα εσείς τα είχατε αλλά θέλατε να τα μεταφράσετε κ.λπ., γιατί δεν είπατε στην ομιλία σας, κύριε Υπουργέ - μιλήσατε περίπου είκοσι λεπτά - ποιες είναι οι διαφορές ως προς τα ποσά ανάμεσα στην ελληνική πρόταση των 8 δισεκατομμυρίων που υπογράφει ο Πρωθυπουργός της χώρα - είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός στα χρόνια της κρίσης που υπογράφει τέτοια κείμενα - , και στις φερόμενες ως προτάσεις της άλλης πλευράς;
Κύριε Λοβέρδο…
Σας βλέπω ερεθισμένους. Όμως, αντί να ερεθίζεστε και να αντιμιλάτε, στον λόγο σας, έπρεπε να είχατε πει ποιο είναι το θέμα. Δεν το έχετε πει. Ψηφίζουμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την πρόταση Τσίπρα συν τις προτάσεις της άλλης πλευράς, των αντισυμβαλλομένων; Για ποια διαφορά μεταξύ τους; Ακούμε άλλους να λένε «οκτώ η δική μας…» - η ελληνική δηλαδή - «δέκα η δική τους». Ακούμε και άλλους να λένε «οκτώ της ελληνικής πλευράς, οκτώμισι των άλλων». Για το υπερβάλλον γίνεται το δημοψήφισμα; Προτείνετε να γίνει δημοψήφισμα. Θα δούμε αν θα γίνει. Δεν πρέπει να γίνει. Γιατί δεν εξηγείτε για ποιον λόγο είμαστε εδώ…
Για το χρέος.
Τι εννοείτε, κύριε Λοβέρδο;
…με όρους συγκεκριμένους και σαφείς; Δεν μπορεί να ρωτάτε αστήρικτα πράγματα, γιατί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλο το θέμα, μετά την απόφασή μας το βράδυ, μεταφέρεται από τη Βουλή των Ελλήνων στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εμείς τον καλούμε, να μην υπογράψει ερώτημα που δεν έχει τα χαρακτηριστικά που η κυρία Πρόεδρος ανέγνωσε, με λεπτομέρειες, δηλαδή που δεν είναι με ερώτημα σαφές και συγκεκριμένο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Με αόριστα ερωτήματα δεν γίνονται δημοψηφίσματα. Διότι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακόμα κι ένας πρωτοετής φοιτητής της νομικής ξέρει ότι το δημοψήφισμα είναι μία πάρα πολύ καλή, από δημοκρατικής απόψεως, ενέργεια στο πλαίσιο μιας δημοκρατίας αλλά είναι και μια ύποπτη διαδικασία, όταν η απάντηση, εκμαιεύεται από το ερώτημα. Και εσείς θέλετε να εκμαιεύσετε την απάντηση από τον τρόπο που θέτετε το μέχρις αυτήν τη στιγμή αόριστο ερώτημά σας. Είναι ύποπτο το ερώτημα έτσι όπως το θέσατε. Και είναι ύποπτο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, γιατί ουδείς επιθυμεί να λάβει τη δυσάρεστη απόφαση επιβολής φόρου. Κανείς δεν το θέλει αυτό. Και πρέπει να ξέρει ο ερωτώμενος πολίτης, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στις δύο προτάσεις ως προς τους φόρους που καλείται να αρνηθεί και ως προς εκείνους που καλείται να αποδεχθεί σύμφωνα με την πρόταση Τσίπρα. Ακόμη, κυρίες και κύριοι Βουλευτές - το είπε ο κ. Βενιζέλος - έχουμε ένα πρόβλημα εδώ. Το άρθρο 44, παράγραφος 2 του Συντάγματος, μάς λέει ότι για θέματα δημοσιονομικά που ρυθμίζουν ψηφισμένα σχέδια νόμου, δεν επιτρέπεται να γίνει δημοψήφισμα, γιατί τεκμαίρεται ότι κατά το 90% -95%, ο ερωτώμενος πολίτης θα πει «όχι». Και τα μείζονα εθνικά θέματα, μπορεί να είναι και οικονομικά θέματα. Σωστά το είπε ο κ. Βίτσας. Όμως, όταν το ένα από τα δύο κείμενα που μας διαμείνατε πριν από λίγα λεπτά - και το μαθαίνουμε από το ρεπορτάζ και όχι επισήμως και είμαστε Βουλή των Ελλήνων! - περιλαμβάνει πληθώρα δημοσιονομικών μέτρων, το καταστρατηγείτε το Σύνταγμα στην ουσία του ή δεν το καταστρατηγείτε; Είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος και όχι της Πλειοψηφίας. Δεν είναι Πρόεδρος της Πλειοψηφίας και οφείλει να ασκήσει τα καθήκοντά του. Τον καλούμε να το κάνει αυτό και θα επιμείνουμε σ' αυτήν μας την πρόσκληση. Πάμε τώρα και σε ζητήματα που είναι αμιγώς πια πολιτικά. Ο κ. Τσίπρας προσωπικά, ως Αρχηγός κόμματος και νυν Πρωθυπουργός, είναι απολύτως ασυνεπής. Άλλα έλεγε το 2011 και άλλα λέει σήμερα. Εμείς διατηρούμε τη συνέπειά μας. Εγώ προσωπικά, δε, διατηρώ την απόλυτη συνέπειά μου. Στο Υπουργικό Συμβούλιο εκείνης της βαριάς μέρας του Νοεμβρίου του 2011, είχα - με μια πολύ εμπεριστατωμένη και μακρά ομιλία μου - αρνηθεί την πρόταση να υποβάλει το Υπουργικό Συμβούλιο πρόταση δημοψηφίσματος, που και τελικώς δεν υπεβλήθη. Τα πρακτικά του Υπουργικού Συμβουλίου, είναι ένας μάρτυρας απολύτως έγκυρος και τα έχετε στη διάθεσή σας. Τα ίδια υποστηρίζω και σήμερα, έχοντας την τιμή να εισηγούμαι τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Και η βασική επιχειρηματολογία μου ήταν και παραμένει, πως ό,τι κι αν θέτει μία κυβέρνηση και μια Βουλή ως ερώτημα, η ερμηνεία των άλλων για το ερώτημα που θέτει είναι «ναι» ή «όχι» στο ευρώ. Όσες, όμως, διαβεβαιώσεις κι αν δίνετε ότι εσείς δεν θέτετε αυτό το θέμα, το θέτουν όλοι οι άλλοι. Ποιοι είναι όλοι οι άλλοι; Ο πλανήτης ολόκληρος! Αυτό έχετε δημιουργήσει ως πρόβλημα στους Έλληνες πολίτες, αυτό έχετε δημιουργήσει ως πρόβλημα και στον εαυτό σας. Επαναλαμβάνω για τρίτη φορά ότι εμείς λέμε «ναι» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, «ναι» στο ευρώ, «όχι» σε εσάς, «όχι» σε μια Κυβέρνηση η οποία δεν έχει σε τίποτα να κάνει τυχοδιωκτικές επιλογές, όπως είπαν και άλλοι - και έχουν δίκιο - να παίζει τα συμφέροντα των πολιτών και της χώρας στα ζάρια. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Πλειοψηφία, με τον προεκλογικό της λόγο κορόιδεψε τον ελληνικό λαό και υπέκλεψε την ψήφο του. Του υποσχέθηκε 12, 13 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα. Χάθηκαν αυτά για τον ελληνικό λαό. Και η πρόταση του Πρωθυπουργού βάζει μέτρα 8 δισεκατομμύρια. Από τις 25 Ιανουαρίου έως σήμερα, χάσατε στο δρόμο 20 ή 21 δισεκατομμύρια. Και γελοιοποιήσατε μέσα από τη συμπεριφορά του Υπουργού Οικονομικών το σύνολο του ελληνικού λαού, γιατί ο Υπουργός των Οικονομικών γελοιοποιήθηκε στο Eurogroup. Δεν υπάρχει λάθος που να μην έκανε! Δεν υπάρχει ψέμα που να μην έχει πει! Δεν υπάρχει αντίφαση στην οποία να μην περιέπεσε! Χάσατε εσείς πέντε μήνες αλλά για λογαριασμό της χώρας, για λογαριασμό των πολιτών! Και όπως φάνηκε και από τη δική σας πρόταση, όταν χάνεις χρόνο μέσα σε μια δραματική κρίση, χάνεις και χρήμα, χρήμα που δεν είναι δικό σου αλλά των Ελλήνων πολιτών. Πάντως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, από την πρόταση της ελληνικής Κυβέρνησης έχετε μάθει τι είναι να δίνει ο ελληνικός λαός. Τι έχει να παίρνει έχετε μάθει; Εάν έκλεινε το πρόγραμμα το Φεβρουάριο του 2015, ο ελληνικός λαός θα έπαιρνε τα 7,2 δισεκατομμύρια της δόσης - τα οποία δεν θέλατε - τα 11 δισεκατομμύρια του ΤΧΣ που τα είχε και το 1,9 δισεκατομμύριο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από τη χρήση των ελληνικών ομολόγων. Αυτή ήταν η δική μας στρατηγική. Εσείς τι θα πάρετε όταν δίνετε οι ίδιοι 8 δισεκατομμύρια; Θα πάρετε αυτό που λέει ο Σταθάκης, μια μεγάλη συμφωνία; Το λέει μόνο ο Σταθάκης. Θα πάρετε παράταση, όπως λένε άλλοι; Πόσων μηνών παράταση και πόσα χρήματα; Θέλουν να μας πάνε σε δημοψήφισμα και δεν ξέρουμε καν αυτό. Θα πρέπει, τουλάχιστον σε αυτήν τη συνεδρίαση, την τόσο κρίσιμη για την πορεία της χώρας και των πολιτών, αυτά να τα πείτε. Γιατί ενώ εσείς κάνετε αυτά, η οικονομία καταρρέει, γιατί ενώ εσείς κάνετε αυτά, η ύφεση επανήλθε. Δεν θέλατε να φέρετε υφεσιακά μέτρα, φέρατε ολόκληρη την ύφεση, την οποία τώρα θα αυξήσετε και για κάποια χρόνια με τα μέτρα που εσείς έχετε προτείνει. Οκτώ δισεκατομμύρια, λοιπόν, φόρους. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, η αντιστοιχία εισπράξεων και μείωσης των δαπανών ήταν 35% με 65%, άντε 40% με 60%. Στη δική σας πρόταση των 8 δισεκατομμυρίων, το 93% είναι εισπράξεις και το 7% είναι περικοπή των δαπανών. Δηλαδή, ύφεση για πάρα πολλά χρόνια ακόμη. Επαναλαμβάνω, ύφεση για πάρα πολλά χρόνια ακόμα! Είχα πει μετά την ομιλία του Πρωθυπουργού επί των προγραμματικών δηλώσεων, ότι θα είναι ο Πρωθυπουργός της ύφεσης. Το είχα πει την επόμενη ημέρα. Είχε φανεί περίεργο μέσα στις συνθήκες γοητείας της Πλειοψηφίας. Πάντα ο νικητής γοητεύει. Αποδείχθηκε, όχι μόνο από την πορεία των πέντε μηνών αλλά και από τη φύση των προτάσεων των 8 δισεκατομμυρίων, που με τη δική του υπογραφή - πρωτότυπο, ξαναλέω, στα χρόνια της κρίσης - η Ελλάδα έχει προτείνει. Και μέσα στην αμηχανία του - γιατί δεν μπορεί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να ήταν στρατηγική το δημοψήφισμα, γιατί εάν ήταν στρατηγική, δεν θα είχε προτείνει τα 8 δισεκατομμύρια - από την πρόταση της άλλης πλευράς που έκανε άλλου είδους λογαριασμούς, κατέφυγε από χθες το βράδυ και σήμερα σε αυτήν την προσχηματική και καταστροφική λύση του δημοψηφίσματος. Και εσείς τον χειροκροτούσατε με ενθουσιασμό, ίσως γιατί απαλλάσσεστε για κάποιες ώρες ακόμη από το βάρος να πείτε στον πολίτη τι έχετε κάνει και να μεταφέρετε στις περιφέρειές σας και στους ανθρώπους που σας αγαπούν και σας ακούν, το ποια είναι η κατάσταση και τι είσαστε σε θέση να κάνετε εσείς γι' αυτήν. Ακόμη, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, από αυτόν τον προσχηματικό ελιγμό του Πρωθυπουργού, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι έπαθε στο επίπεδο της Συνόδου Κορυφής ό,τι έπαθε ο Βαρουφάκης στο επίπεδο της Ευρωζώνης. Η γελοιοποίηση και η περιθωριοποίηση ενός Υπουργού Οικονομικών εκεί που έγινε δεδομένη, τώρα με την κίνηση του Πρωθυπουργού μεταφέρεται και στο πρόσωπό του. Και το πολιτικότερο όλων των θεμάτων. Έχουμε σκεφθεί ποιες είναι οι συνέπειες επί των ενδεχομένων απαντήσεων του λαού, εάν αυτό το δημοψήφισμα που δεν πρέπει να γίνει, τελικώς γίνει; Εάν είναι «ναι» η απάντηση στο παραπλανητικό ερώτημα - γιατί είναι παραπλανητικό το ερώτημα και εκμαιεύει αποφάσεις - την άλλη ημέρα είστε εκτός και η χώρα οδηγείται σε πολιτικές εξελίξεις. Εύχομαι να μην είναι τραγικές! Εάν η απάντηση, όμως, είναι «όχι», ποιες είναι οι συνέπειες; Μήπως είστε το λόμπι της δραχμής; Μήπως ισχύουν αυτά που είπαν και ο κ. Ξυδάκης και ο κ. Τσιρώνης που είναι εδώ; Ο κ. Ξυδάκης μας είπε, πόσα θαύματα έκανε ο ελληνικός λαός με τη δραχμή. Τώρα το θυμήθηκε. Ο κ. Τσιρώνης σε μία συνέντευξή του τις τελευταίες ημέρες, είπε περίπου τα ίδια. Άλλοι εδώ και καιρό, από την αρχή, προ των εκλογών, μιλούν για τη δραχμή. Το 45% κατά τις καταγραφές των δικών σας συσχετισμών, είναι υπέρ της δραχμής. Είστε το λόμπι της δραχμής τελικά; Ναι, αυτό είστε! Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει, γιατί όπως ειπώθηκε στην Αίθουσα, έχετε εντολή για λύση μέσα στο ευρώ, έχετε εντολή όπως την έχετε διερμηνεύσει διά του Πρωθυπουργού σας, εσείς οι ίδιοι.
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Και η άρνησή σας σε μία άλλη πρόταση και η περαιτέρω συζήτηση και διαβούλευση, είναι στο πρόγραμμα. Όμως το δημοψήφισμα, όπου τάσσεστε υπέρ του «όχι» στο ερώτημα έτσι όπως παραπλανητικά το θέτετε, είναι η απόλυτη απόδειξη ότι προωθείτε επισήμως την εκδοχή της δραχμής. Και θα βάλουμε τέλος σε αυτόν τον κατήφορο! Το τέλος θα το βάλουν οι εξελίξεις των επόμενων ωρών και των επόμενων ημερών. Κύριε Υπουργέ, δώστε μας και μία ακόμα πληροφορία. Χθες ακούγαμε ότι ζητήθηκε παράταση της παράτασης της 20ης Φεβρουαρίου, που όσο ισχύει, ισχύει και το δίκαιο του Δουκάτου του Λουξεμβούργου και το Αγγλικό Δίκαιο και όσα καταγγέλλατε. Και οι γνωμοδοτήσεις που στήριξαν την υπογραφή του Βαρουφάκη είναι οι πανομοιότυπες, η αντιγραφή των γνωμοδοτήσεων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους που εχορηγούντο σε προηγούμενους Υπουργούς. Όλα αυτά που λέγατε, λοιπόν, ήταν παραμύθια της Χαλιμάς. Δώστε μας τώρα μια απάντηση. Μάθαμε ότι στο Euroworking Group πρόταση παράτασης δεν υπήρξε. Διαβάσαμε από το «REUTERS» δήλωση Βαρουφάκη - αν την έκανε, αν δεν την ανέτρεψε, με αυτόν κανείς δεν μπορεί να υπολογίζει - ότι θα ζητήσει παράταση. Εάν δεν την πάρετε, τι θα κάνετε; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ψηφίσουμε το βράδυ δημοψήφισμα, εάν δεν είναι καθαρό ότι στις 30 Ιουνίου το βράδυ, η χώρα διατηρεί την αιγίδα του προγράμματος; Θα πάρετε απόφαση να κάνουμε δημοψήφισμα, δηλαδή να διακόψετε τις όποιες διαβουλεύσεις, όταν δεν είναι καθαρό ή μάλλον όταν γίνει ακόμα περισσότερο απολύτως καθαρό, ότι είμαστε εκτός προγράμματος; Έχετε διαβεβαίωση ότι θα είμαστε εντός προγράμματος και έρχεστε εδώ; Τι λέτε στους Βουλευτές σας; Τους αρκεί αυτή η συζήτηση του αέρα; Πριν από λίγες ώρες - είναι η απόλυτη είδηση - ακούσαμε ότι δεν εδόθη παράταση ως πρόταση από το Euroworking Group στο Eurogroup, διότι δεν υπήρχε αίτημα δικό σας, αν είναι αυτό αληθές. Θα υπέβαλλε, λέει, αίτημα ο κ. Βαρουφάκης. Το υπέβαλε; Επί αρνητικής απαντήσεως τι θα κάνουμε; Αυτό αν δεν το πείτε το βράδυ στην ψηφοφορία, κάνετε πραξικόπημα. Κάνετε πραξικόπημα απέναντι στους Βουλευτές σας τους ίδιους πρώτα απ' όλα, απέναντι στην Εθνική Αντιπροσωπεία, απέναντι στον ελληνικό λαό. Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κάνουμε ό,τι μπορούμε. Αντιπολίτευση είμαστε. Υπακούμε στους δημοκρατικούς συσχετισμούς. Η φωνή μας είναι η φωνή του Κοινοβουλίου, οι απόψεις μας. Η φωνή μας, είναι οι μαζικές εκδηλώσεις που γίνονται για την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Και το δικό μας «ναι», δεν είναι «ναι» σε αυτό το τελείως παραπλανητικό ερώτημα που έχετε θέσει. Είναι «ναι» στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι «ναι» στο ευρώ, κατά την εντολή του ελληνικού λαού χρόνια τώρα, και «όχι» σε εσάς. Εσείς - και κλείνω, κυρία Πρόεδρε - πέντε χρόνια ευτελίσατε κάθε πολιτικό, κάθε πολιτικό κόμμα, κάθε ψηφοφόρο πολλές φορές που έβαζε πλάτη για να στηριχθεί η χώρα. Επί πέντε μήνες ευτελίσατε κάθε έννοια συζήτησης, κάθε έννοια διαπραγμάτευσης, κάθε έννοια διαβούλευσης και πολλές φορές, κάθε έννοια κοινοβουλευτικής ζωής με αυτά που γίνονται εδώ. Σήμερα με την πρόταση αυτή, όπως την περιέγραψα, όπως την περιέγραψε ο κ. Βενιζέλος και άλλοι συνάδελφοι, ευτελίζετε το Σύνταγμα. Γιατί τα κάνετε αυτά; Τα κάνετε, γιατί δεν μπορείτε να σηκώσετε το βάρος των υποσχέσεών σας. Τα κάνετε αυτά, γιατί έχετε κρυφή ατζέντα της δραχμής. Είστε το λόμπι της δραχμής, επαναλαμβάνω. Το κάνετε, γιατί έτσι επιστρέφετε πονηρά την εντολή που σας έδωσε ο ελληνικός λαός στον ίδιο. Τα κάνετε ως τελευταία σας πράξη πριν καταθέσετε και την εντολή σας στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος έχει αρμοδιότητες και ευθύνη γι' αυτήν τη διαδικασία και τον καλούμε να τις ασκήσει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο. Κύριε Βουλευτή, είπατε: «Θα δούμε αν θα γίνει το δημοψήφισμα και δεν πρέπει να γίνει». Επειδή αυτές οι εκφράσεις, αλλά και οι υπαινιγμοί περί της άσκησης των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας, για τον οποίο ενημέρωσα το Σώμα ότι είναι θεσμικά ενήμερος…
Γιατί απαντάτε, κυρία Πρόεδρε; Να κατεβείτε κάτω να απαντήσετε.
…και δεν τίθεται ζήτημα αυτής της απεύθυνσης…
Να κατεβείτε κάτω να απαντήσετε! Γιατί το κάνετε αυτό;
Γιατί το κάνετε αυτό, κυρία Πρόεδρε;
…λέω το εξής: Να μη βάζει κανείς στο μυαλό του ότι η δημοκρατική διαδικασία η οποία ξεκίνησε και είναι κορυφαία διαδικασία απεύθυνσης στη λαϊκή κυριαρχία…
Δεν απευθυνόμαστε σ' εσάς.
…πρόκειται να σταματήσει με οποιουδήποτε τύπου τεχνάσματα…
Είναι δυνατόν;
Συγκρατηθείτε.
Είστε ασυγκράτητη.
Θα κάνετε κριτική στο λόγο του Βουλευτή;
Είστε Κυβέρνηση;
Θα το κάνετε σε κάθε Βουλευτή αυτό;
…και αντιδημοκρατικές συμπεριφορές. Έχει ζητήσει τον λόγο για πέντε λεπτά…
Ο Βουλευτής είμαι εγώ, κυρία Πρόεδρε;
Ναι. Ο κατερχόμενος της Έδρας Βουλευτής είστε.
Ονομάζομαι Λοβέρδος. Θέλω τον λόγο επ' αυτού.
Γνωρίζω, κύριε Λοβέρδο, ότι λέγεστε Λοβέρδος. Θα σας δώσω τον λόγο επί προσωπικού κατά τον Κανονισμό.
Κυρία Πρόεδρε, έκανα μία μικρή αναφορά στα όσα έχουν γίνει στη Βουλή αυτό το πεντάμηνο. Γενικά ως Βουλευτής χρόνια στο ελληνικό Κοινοβούλιο σέβομαι τους Προέδρους, σέβομαι και εσάς. Οι συμπεριφορές σας πάρα πολλές φορές με τις παρεμβάσεις σας στις ομιλίες Βουλευτών, Υπουργών, οποιωνδήποτε είναι έξω από τα όρια της αρμοδιότητάς σας, αλλά αυτό είναι δική μου άποψη, εσείς έχετε μια άλλη. Το Σώμα κάποια στιγμή θα αποφασίσει γι' αυτά. Όμως, παρεμβήκατε μετά το τέλος της ομιλίας μου. Κι έχω να σας πω το εξής, κυρία Πρόεδρε: Είστε εσείς το Σώμα ολόκληρο των τριακοσίων; Είστε βεβαία για την έκβαση της ψηφοφορίας; Σας έχει διαμηνύσει η πλειοψηφία των εκατόν εξήντα δύο ότι θα τα ψηφίσει όπως τα είπατε; Γιατί δεν θεωρείτε εκκρεμές προς ώρας το ζήτημα της ψηφοφορίας; Ποια αλαζονική σκέψη κάνει οποιονδήποτε να το προδικάζει αυτό; Και γιατί δεν στέκεστε στο γεγονός ότι το Σώμα αυτό είναι κυρίαρχο και θα αποφασίσει κατά τη συνείδηση των τριακοσίων που το αποφασίζουν; Αν θεωρείτε ότι η κομματική πειθαρχία ή οι κομματικές αριθμητικές κουκιών, όπως τα λέτε - γιατί αυτό λέει η φράση σας - , θεωρεί βέβαιο το αποτέλεσμα, προς τι η συζήτηση, κυρία Πρόεδρε; Τι νόημα και τι χαρακτήρα έχει; Εμείς δίνουμε μια μάχη, όπως μπορούμε, στη Βουλή, έξω από τη Βουλή, με τον διαφανή, καθαρό και δημόσιο λόγο μας, να υπερασπιστούμε τις απόψεις μας για το καλό του Έλληνα πολίτη, για το καλό της πατρίδας. Και υπό την έννοια αυτή, ναι, σήμερα εδώ στη Βουλή, ναι, το βράδυ αργά ή αύριο που θα πάει το θέμα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ναι, από αύριο το πρωί θα αγωνιστούμε για να μην ταλαιπωρηθεί ο λαός αυτός άλλο από την ταλαιπωρία, που κι εσείς προσωπικά τον έχετε βάλει όλο αυτό το πεντάμηνο. Τον έχετε τον ελληνικό λαό σε μια κατάσταση απόγνωσης, να έχει να διαλέξει ένα πακέτο 8 δισεκατομμύρια ή ένα μεγαλύτερο ή την πλήρη καταστροφή της χώρας. Αυτό είναι δικό σας έργο και θα το χρεωθείτε από τον ελληνικό λαό μέχρι κεραίας, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Λοβέρδο, σας ευχαριστούμε που δώσατε την ερμηνεία της φράσης: «Το δημοψήφισμα θα δούμε αν θα γίνει. Δεν πρέπει να γίνει».
Δεν πρέπει να γίνει!
Εξ όσον νομίζω ότι είναι αντιληπτό, δεν έχει τεθεί κανένα ζήτημα κομματικής πειθαρχίας για την αποψινή ψηφοφορία. Άλλες πρακτικές είναι αυτές και θυμίζουν άλλες κυβερνήσεις και άλλα πράγματα και άλλους Υπουργούς Οικονομικών.
Μη σπεύδετε.
Τον λόγο έχει ζητήσει ο κ. Τσιρώνης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, θέλετε τον λόγο για πέντε λεπτά;
Και πολύ είναι. Άλλωστε θα τοποθετηθώ αργότερα, ελπίζω, οπότε εδώ θέλω να κάνω μια διευκρίνιση, γιατί ο κ. Λοβέρδος καταχρηστικά ανέφερε το όνομά μου, εντάσσοντάς με στο υποτιθέμενο λόμπι της δραχμής. Τον παραπέμπω κατ' αρχάς στο blog μου, στο οποίο έχω επανειλημμένα αρθρογραφήσει γιατί η χώρα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ και νομίζω ότι το κόμμα μου, οι Οικολόγοι Πράσινοι, είναι το πιο ένθερμο κόμμα, όσον αφορά την παραμονή της χώρας στο ευρώ και συνολικά οι Ευρωπαίοι Πράσινοι. Την ημέρα εκείνη, γιατί είναι προφανές ότι ο κ. Λοβέρδος απλά αναπαράγει αυτά τα οποία καταχρησιμοποιούν οι έμποροι του φόβου, χρησιμοποιεί μια ομιλία μου σε επιχειρηματικό φόρουμ, στο οποίο είπα κατά λέξη ότι, παρά το ότι είμαι ακραιφνής υπερασπιστής της παραμονής μας στο ευρώ, παρακάλεσα όλους αυτούς τους επιχειρηματίες που άκουγαν να συνεχίσουν να επενδύουν στη χώρα μας, να συνεχίσουν να επενδύουν ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης και ανεξάρτητα από την καθυστέρηση της διαπραγμάτευσης, διότι όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης, όσα προβλήματα και να έχει η χώρα μας, πάντα θα είναι ένας εξαίρετος τόπος για να επενδύει κανείς, όποιος θέλει πραγματικά να επενδύσει στη βιώσιμη ανάπτυξη. Και ανέφερα το ιστορικό παράδειγμα εποχών της Ελλάδας όπου το νόμισμα κάλπαζε μετά τον εμφύλιο πόλεμο και αναγκαζόντουσαν οι συναλλασσόμενοι να χρησιμοποιούν τη χρυσή λίρα. Χρησιμοποίησα ένα ιστορικό παράδειγμα για να δείξω ότι ο υγιής επιχειρηματίας μπορεί να επιχειρήσει και σε αντίξοες συνθήκες. Βγήκαν, λοιπόν, τα παπαγαλάκια του τρόμου την άλλη μέρα να πούνε ότι ο Τσιρώνης - λες κι από μένα εξαρτάται - απεργάζεται τη δραχμή. Και εδώ πέρα φυσικά ο κ. Λοβέρδος, που δεν θα φρόντισε να διαβάσει από κάτω από τους τίτλους, πήγε να με εντάξει εμένα αυτήν τη στιγμή σε ένα λόμπι. Γιατί αυτή είναι η ιδεοληψία του, ότι όσοι αγωνιζόμαστε για τη χώρα μας και δεν είμαστε οπαδοί του κ. Σόιμπλε, πρέπει σώνει και καλά με μια ποδοσφαιρική διάλεκτο να ανήκουμε σε κάποιο λόμπι της δραχμής. Αλλιώς δεν μπορεί να εξηγήσει το γιατί είμαστε εδώ και αγωνιζόμαστε. Έτσι μπορεί, έτσι κάνει. Παρακαλώ, όμως, κύριε Λοβέρδο, ανοίξτε το blog μου, διαβάστε τα άρθρα μου και πάψτε επιτέλους να χρησιμοποιείτε ονόματα καταχρηστικά και ερήμην.
Κυρία Πρόεδρε, ένα λεπτό.
Έχει εξαντληθεί το ζήτημα.
Όχι, δεν έχει εξαντληθεί.
Κύριε Λοβέρδο, θα σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό μόνο, διότι έχει εξαντληθεί το θέμα και έχετε μιλήσει μισή ώρα.
Χρησιμοποιήσατε μια πολύ βαριά φράση. Ξέρω και το παρακολούθησα ότι δεν την εννοεί. Την εννοεί για άλλους, αλλά εν πάση περιπτώσει. Κυρία Πρόεδρε, και διάβασα τη φερόμενη ως δήλωσή του, τον τίτλο, και το κείμενο του και τις εξηγήσεις που έδωσε. Αν δεν είναι ζήτημα τεράστιας και τρομακτικής δικής του απειρίας, είναι ζήτημα προσωπικής πολιτικής βούλησης. Το υπογραμμίζω, γιατί είναι ένα στα πολλά. Ανέφερα και τον κ. Ξυδάκη, για να μην αναφέρω όλο τον εσωτερικό συσχετισμό σας που ανοιχτά μιλά υπέρ της δραχμής, όπως Υπουργούς που έβγαιναν αυτές τις μέρες και έλεγαν ότι σε τέτοιο σενάριο η χώρα θα δυσκολευτεί δυο - τρεις μήνες και μετά θα βρει τον εαυτό της. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα έγγραφα που διανεμήθηκαν τα πήρα τώρα. Τι ντροπή. Μετά το τέλος των επτά παρεμβάσεων των πολιτικών κομμάτων της Βουλής, τα πήρα τώρα. Κυρία Πρόεδρε, δεν φέρουν την παραμικρή υπογραφή. Μας καλούν - και σας καλούν, εσάς της Πλειοψηφίας - να πάρουμε απόφαση με κείμενα που δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι. Και μάλιστα ένα εξ αυτών λέει ότι αποτελεί σύναψη των θέσεων των θεσμών, της τρόικας, που κατέγραψε το προσωπικό των υπηρεσιών. Δεν είναι πράγματα αυτά, κυρία Πρόεδρε. Τηρείτε τους τύπους αρκετές φορές, όχι όλες. Ελέγχετε εσείς τα έγγραφα που διανέμονται εδώ, όταν μάλιστα είναι τα έγγραφα πάνω στα οποία βασίζεται η πρότασή σας για δημοψήφισμα. Κύριε Υπουργέ, να μας διευκρινίσετε τώρα τι είναι τα κείμενα αυτά και ποιοι είναι οι υπογράφοντες και δεύτερον, όπως σας είπα, για να τοποθετηθούν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι - και ο δικός μας - να μας πείτε ποια είναι η διαφορά των προτάσεων που εδώ καταγράφονται με τις προτάσεις του κυρίου Πρωθυπουργού ύψους 8 δισεκατομμυρίων ευρώ. Σας κάλεσα και από το Βήμα και δεν το κάνατε. Να το κάνετε τώρα, να ξέρει τι συζητάει η Εθνική Αντιπροσωπεία.
Εκτός βέβαια της πρόβλεψης του Κανονισμού περί προσωπικού. Εν πάση περιπτώσει, επετράπη η παρέμβαση. Τα έγγραφα είναι αυτά τα οποία παραδόθηκαν στην ελληνική Κυβέρνηση.
Αυτά είναι email. Με email κυβερνάτε;
Η αίσθηση, εξάλλου, είναι ότι πολλοί και πολλές Βουλευτές από τα αντιπολιτευόμενα κόμματα τα γνώριζαν από πριν. Σε κάθε περίπτωση, όλες και όλοι μπορούν να τοποθετηθούν και ιδίως όλοι και όλες μπορούν να τοποθετηθούν για το αν πρέπει τέτοια έγγραφα να ψηφίζονται και να γίνονται νόμος του κράτους. Τον λόγο έχει η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος κ. Όλγα Γεροβασίλη.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο μετά.
Και μετά εγώ, κυρία Πρόεδρε, σας παρακαλώ.
Ανέφερα την ιδιότητα της κ. Γεροβασίλη ως μίας εκ των τριών Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Στην παρούσα συζήτηση είναι η πρώτη προτασσόμενη ομιλήτρια, η πρώτη δηλωθείσα στον κατάλογο. Δηλώσατε, κύριε Μητσοτάκη, ότι επιθυμείτε ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος να παρέμβετε μετά. Κυρία Γεροβασίλη, έχετε τον λόγο.
Κι εγώ ζήτησα τον λόγο, κυρία Πρόεδρε. Δεν με βλέπετε ποτέ!
Σας είδα, κυρία Λυμπεράκη. Ορίστε, κυρία Γεροβασίλη.
Ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Τα κράτη και οι λαοί δεν είναι επιχειρήσεις. Οι κυβερνήσεις δεν είναι διευθύνοντες σύμβουλοι ανωνύμων εταιρειών και η λαϊκή εντολή δεν είναι μετοχή στο χρηματιστήριο των συμφερόντων. Δεν προσφέρεται για αδιαφανή χρήση, στρέβλωση και κακοποίηση. Και στο βαθμό που μπορούμε, στο βαθμό που ο ελληνικός λαός μας στείλει με ακόμα μεγαλύτερη δύναμη στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, δεν θα επιτρέψουμε η ψήφος του λαού μας, η ψήφος των συμπολιτών μας και η προσωπική μας ψήφος ούτε να αλλοιωθεί ούτε να υποτιμηθεί από τις απαιτήσεις των δανειστών και φυσικά ούτε να στρεβλωθεί και να υποκλαπεί από την παραπληροφόρηση. Δεν θα επιτρέψουμε την καλλιέργεια αισθήματος ανασφάλειας και την τρομοκράτηση εκ μέρους των εγχώριων υποστηρικτών τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν από πέντε μήνες ο ελληνικός λαός ψήφισε την Κυβέρνησή του, καταψηφίζοντας ταυτόχρονα την πολιτική της μνημονιακής ύφεσης, αποδοκιμάζοντας τα κοινωνικά και οικονομικά της αδιέξοδα. Από τις κάλπες του περασμένου Γενάρη αυτό που αναμφίβολα ακούστηκε ήταν ένα βροντερό «όχι» στην πολιτική της λιτότητας, μια πολιτική που για την κυβέρνηση του Βερολίνου και όσους από τους εταίρους μας είναι σφιχτά δεμένοι στο άρμα και τις εντολές της αποτελεί ακόμη και σήμερα προτεσταντικό δόγμα, μια λιτότητα που επιμένουν να υποστηρίζουν πως πρέπει να συνεχίσει να τσακίζει τον Έλληνα πολίτη, την ελληνική οικογένεια, την κοινωνική μας συνοχή και την εθνική μας οικονομία. Η ελληνική Κυβέρνηση, πιστή στην εντολή που της δόθηκε από τους συμπολίτες μας, ξεκίνησε να διαπραγματεύεται, όχι όμως σε καθαρό και ελεύθερο ορίζοντα, όχι με λευκό χαρτί μπροστά. Ξεκίνησε μια διαπραγμάτευση μέσα στο πλαίσιο των νομικών δεσμεύσεων που είχαν υπογραφεί και βάραιναν τη συνέχεια του κράτους, μέσα σ' ένα ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο που μας είχαν κληροδοτήσει βήμα - βήμα οι πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων, μέσα σ' ένα πρωτοφανές για ελληνική Κυβέρνηση εχθρικό μιντιακό περιβάλλον, μέσα σ' έναν αντιπολιτευτικό κλοιό που συντηρούσε και δούλευε τη στρατηγική της «αριστερής παρένθεσης». Διαπραγματεύονταν οι Έλληνες συνάδελφοί μας στην Ευρώπη με μια αμήχανη ευρωπαϊκή ελίτ που ακροβατούσε ανάμεσα στην επίφαση του σεβασμού της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας από τη μια και στα σκληρά συμφέροντα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης από την άλλη, ανάμεσα στην επίφαση κατανόησης της ανθρωπιστικής κρίσης και της αλληλεγγύης προς τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό από τη μια και από την άλλη στα σκληρά οικονομικά συμφέροντα των πιστωτών. Η ζυγαριά εξαρχής έγερνε στη δεύτερη πλευρά φυσικά. Μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα γινόταν πιο φανερή η απάνθρωπη υποστήριξη της οικονομίας των αριθμών και όχι αυτής των αναγκών. Έτσι, για πέντε μήνες τα σημεία σύγκλισης της μιας συνεδρίασης την άλλη φορά γίνονταν «μαγική εικόνα» στην επόμενη συνεδρίαση. Διαπραγματεύονταν οι εκπρόσωποί μας πάνω σε μια προκρούστεια κλίνη στ' αλήθεια και μάλιστα με συνεχώς μεταβαλλόμενο το μέγεθος. Πότε δεν χωράγαμε, πότε περισσεύαμε κι εκεί που περισσεύαμε τη Δευτέρα, την Τετάρτη δεν μας χώραγε. Απ' αυτό το μονοπάτι φτάσαμε χθες με τον Πρωθυπουργό να περιγράφει σε μια πρόταση την ουσία του προβλήματος: «Οι απαιτήσεις σας υπερβαίνουν την εντολή που έχουμε πάρει». Οι δανειστές μάς απάντησαν: «Τέλος παιχνιδιού». Η ελληνική Κυβέρνηση, ο Αλέξης Τσίπρας, διερμηνεύοντας τις προθέσεις του ελληνικού λαού, τους απάντησε ακριβώς όπως έπρεπε: «Εκβιασμοί τέλος, υποτίμηση, ταπείνωση και χρησιμοποίηση του ελληνικού λαού τέλος, ανέξοδη ρητορεία τέλος, αποτυχημένες μνημονιακές συνταγές ύφεσης και λιτότητας τέλος, επιδερμική επικοινωνία τέλος. Καλημέρα δημοκρατία». Ο πολίτης παίρνει την αξιοπρέπειά του στα χέρια του μέσα από μια αμεσοδημοκρατική, συνταγματικά κατοχυρωμένη διαδικασία δημοψηφίσματος. Αυτή η Κυβέρνηση εμπιστεύεται και το Σύνταγμα και τους πολίτες. Σε μία εβδομάδα θα σηκώσουν ψηλά την ιστορία του τόπου μας και το μέλλον του λαού μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε όλοι μας μια πολύ σοβαρή στιγμή στη σύγχρονη ιστορία της ελληνικής δημοκρατίας. Κλείνει με τον πλέον επίσημο τρόπο, με τον πιο δημοκρατικό τρόπο ο φαύλος κύκλος των αντιλαϊκών μνημονίων υποτέλειας. Μπαίνει φρένο στα τελεσίγραφα και στην αντιμετώπιση της χώρας μας ως αποικία χρέους. Οι μάσκες πέφτουν. Ταυτόχρονα, σπάει και ο κύκλος των πολιτικών αναθέσεων. Αυτήν τη στιγμή το πολιτικό προσωπικό της χώρας, το πολιτικό μας σύστημα, όλα τα κόμματα έχουμε μια πολύ σοβαρή ευθύνη, μια μεγάλη ευθύνη σε δύο κατευθύνσεις, από τη μία να ενημερώσουμε εξαντλητικά και υπεύθυνα το λαό ως την άλλη Κυριακή για να επιλέξει και με γνώση και με σιγουριά, να μην αφήσουμε να αλλάξει η ατζέντα με διακύβευμα «ευρώ ή δραχμή», «μέσα ή έξω από την Ευρώπη» και από την άλλη να αποδείξουν όλοι έμπρακτα αυτά που ισχυρίζονται συνεχώς τους τελευταίους μήνες - και όχι μόνο - για εθνική ομόνοια, εθνική ομοψυχία, εθνική ευθύνη, ανάγκη εθνικής συνεννόησης, να μη μετατραπεί η επόμενη εβδομάδα σε μικροπολιτική και διχαστική και οπαδική. Τα δημοψηφίσματα από τη φύση τους ομαδοποιούν απόψεις, γιατί είναι δύο. Φυσικά θα ομαδοποιηθούμε, αλλά να μην οπαδοποιηθούμε. Ας φροντίσουμε να υπερασπιστούμε το γεγονός πως η αντίθετη άποψη είναι μια διαφορετική άποψη, όχι μια επιθετική. Τα συμφέροντά μας είναι κοινά και δεν είναι άλλα από τα συμφέροντα του λαού μας. Ο κ. Σόιμπλε έχει την κουλτούρα του λογιστή και του εφόρου. Ο ελληνικός λαός έχει κουλτούρα δημοκρατίας και είναι ένας υπερήφανος λαός. Έμαθε να παλεύει στα δύσκολα και φυσικά να κρατάει την αξιοπρέπειά του. Σε αυτήν την πολύ κρίσιμη στιγμή, λοιπόν, τους τελευταίους πέντε μήνες ο λαός έχει ακουμπήσει στην Αριστερά, στο ΣΥΡΙΖΑ για να τον στηρίξει, να τον σηκώσει και να του ξανανοίξει την πόρτα της ελπίδας. Και αυτό ακριβώς είναι που ενόχλησε μέσα και έξω από τα σύνορα. Γι' αυτό και παλεύουν λυσσαλέα και απροκάλυπτα να ταπεινώσουν και τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ασφαλώς κυρίως τον λαό, να τον τιμωρήσουν για την αναπάντεχη γι' αυτούς επιλογή του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Για αυτό και ενοχλήθηκαν από το δημοψήφισμα πάρα πολύ, επειδή στ' αλήθεια και ξέρουν το αποτέλεσμα και το φοβούνται. Φοβούνται την άμεση δημοκρατία, φοβούνται τη δύναμη του ελληνικού λαού. Όλα όσα έχουν συμβεί αυτούς τους πέντε μήνες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και όσα θα συμβούν μετά το δημοψήφισμα της Κυριακής τα έχει εκφράσει άλλος καλύτερα από εμένα: «Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε. Όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος». Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Γεροβασίλη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, για δώδεκα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στις 25 Ιανουαρίου, πριν από περίπου πέντε μήνες, ο ελληνικός λαός έδωσε μια ξεκάθαρη εντολή στην καινούργια Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να μπορέσει να διαπραγματευτεί μια καλύτερη συμφωνία από αυτή που ενδεχομένως θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει εμείς ως προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά να κρατήσει τη χώρα εντός του ευρώ. Είναι πια απολύτως σαφές ότι προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ είπε ένα πολύ μεγάλο ψέμα. Υποσχέθηκε ότι με κάποιο μαγικό τρόπο θα μπορούσε να εξασφαλίσει πρόσθετη χρηματοδότηση χωρίς να υποστεί η ελληνική κοινωνία το βάσανο πρόσθετων, σκληρών μέτρων. Αλλά φυσικά, όπως απεκαλύφθη αυτούς τους πέντε μήνες, το πραγματικό δίλημμα δεν ήταν ποτέ «μνημόνιο - αντιμνημόνιο». Αυτό ήταν ένα πολύ βολικό δίλλημα για να χτιστεί αυτή η ετερόκλητη συμμαχία στο λαϊκισμό η οποία εκμεταλλεύτηκε τον πόνο των Ελλήνων και κατάφερε και απέσπασε την ψήφο του ελληνικού λαού. Το δίλλημα, όπως διαμορφώθηκε και διαμορφώνεται σήμερα, εξακολουθεί να είναι πάρα πολύ ξεκάθαρο: επώδυνη συμφωνία ή χρεοκοπία. Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα το οποίο εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε σήμερα και αυτό είναι και το δίλημμα στο οποίο ο ελληνικός λαός, εάν τελικά φτάσουμε στο δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής - και θα εξηγήσω στη συνέχεια γιατί λέω το εάν - , θα κληθεί να απαντήσει. Ο ελληνικός λαός παρακολούθησε άφωνος αυτούς τους τελευταίους τέσσερις μήνες τη μία κόκκινη γραμμή μετά την άλλη να σβήνεται, την Ελλάδα με τις διάφορες έξυπνες διαπραγματευτικές τακτικές του κ. Βαρουφάκη να χάνει τον ένα σύμμαχο μετά τον άλλον στην Ευρώπη, την πραγματική οικονομία - για την οποία βέβαια ουδέποτε νοιαστήκατε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ - να βυθίζεται στην ύφεση, να βουλιάζει, τη ρευστότητα να στεγνώνει και το φάσμα της χρεοκοπίας να επιστρέφει πίσω, πάνω από τη χώρα. Προσωπικά πρέπει να σας πω ότι ήμουν βέβαιος, όπως, πιστεύω, και πολλοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι ο Πρωθυπουργός - νέος Πρωθυπουργός - με πολύ μεγάλη λαϊκή αποδοχή, ο νεότερος Πρωθυπουργός στην ιστορία της Ελλάδος, θα είχε έστω και την τελευταία στιγμή την αίσθηση του ιστορικού καθήκοντος, του μεγάλου βάρους το οποίο επωμίζεται στους ώμους του και ότι έστω την τελευταία στιγμή θα έκανε το αυτονόητο, θα προχωρούσε δηλαδή στη σύναψη μιας συμφωνίας με τους πιστωτές ώστε να αποφευχθεί το τραγικό ενδεχόμενο της χρεοκοπίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λυπάμαι. Ήμασταν αφελείς! Δεν διαπιστώσαμε ότι στην πράξη υπήρχε ένα δεύτερο σχέδιο πίσω απ' όλες αυτές τις διαπραγματευτικές παλινωδίες του ΣΥΡΙΖΑ. Και το δεύτερο σχέδιο ήταν απολύτως σαφές: να οδηγήσετε τη χώρα πίσω στη δραχμή. Και το σχέδιο αυτό υπάρχει κι εξακολουθεί να είναι επίκαιρο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή κατά βάθος το ευρωπαϊκό κοστούμι - αυτό το κοστούμι το οποίο για τη χώρα έραψε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αναγνωρίζοντας εκείνη την εποχή ότι έπρεπε να είναι σφιχτό, έπρεπε να είναι εφαρμοστό - των δεσμεύσεων και υποχρεώσεων και δικαιωμάτων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, δεν σας χωράει στην πραγματικότητα. Αυτό το οποίο συμβαίνει αυτήν τη στιγμή, επί της ουσίας, μέσα από το δημοψήφισμα είναι ένα έρπον πολιτικό πραξικόπημα με το οποίο διάφορες νεοκομμουνιστικές δυνάμεις, σε σύμπραξη αγαστή με τις δυνάμεις του εθνολαϊκισμού, επιχειρούν τελικά να οδηγήσουν τη χώρα έξω από την Ευρώπη, έξω από το ευρώ, και πίσω στη δραχμή. Αλλά, τώρα πια με το τερτίπι του δημοψηφίσματος οι μάσκες έπεσαν και αυτή η συνομωσία της δραχμής αποκαλύπτεται. Για πάμε να δούμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πραγματικά, τι ζητούμε σήμερα από τον ελληνικό λαό να κάνει την επόμενη Κυριακή, τι θα ψηφίσουμε εμείς ακριβώς σ' αυτό το δημοψήφισμα, το οποίο ισχυρίζεστε ότι θα δώσει δημοκρατική πολιτική λύση στο αδιέξοδο το οποίο αντιμετωπίζει η χώρα. Για πάμε λοιπόν να τα δούμε ένα - ένα. Έχω διάφορα ερωτήματα τα οποία θα ήθελα να σας θέσω, κύριε Υπουργέ, και θα παρακαλούσα, πραγματικά, στη συνέχεια να τοποθετηθείτε επ' αυτών. Διότι, αν δεν τοποθετηθείτε καταλαβαίνετε ότι αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να συνεχιστεί, τουλάχιστον, μέχρι η Εθνική Αντιπροσωπεία να πάρει συγκεκριμένες απαντήσεις από την Κυβέρνηση. Το πρώτο ερώτημα το οποίο έχω: Υπάρχει πραγματικά πρόταση των πιστωτών; Ισχύει αυτή η πρόταση σήμερα; Είναι ενυπόγραφη πρόταση; Διαπίστωσα, πρέπει να σας πω, με πολύ μεγάλη έκπληξη τι ήταν αυτά τα δύο κείμενα, τα οποία μας μοιράσατε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, πριν από πέντε λεπτά. Και καταλαβαίνω - και ακριβώς - γιατί καθυστερήσατε…
Στις 17.00΄ η ώρα.
Πριν από πέντε λεπτά τα πήραμε, κυρία Πρόεδρε. Αν τα φωτοτυπικά της Βουλής δεν δουλεύουν γρήγορα, αυτό φοβάμαι ότι είναι δικό σας πρόβλημα, όχι δικό μου. Τί είναι, λοιπόν, αυτά τα κείμενα;
Νόμιζα ότι θα λέγατε ότι είναι δικό μου έργο.
Α, δεν ξέρω! Αυτό θα το κρίνετε εσείς. Λοιπόν, τι είναι ακριβώς αυτά τα κείμενα; Για να πάμε να τα δούμε. Το πρώτο κείμενο, διαβάζω: «Προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδος». Ημερομηνία: 25 Ιουνίου 2015. «Το παρόν σημείωμα» - προσέξτε, σημείωμα - «το οποίο έχει παραχθεί από το προσωπικό των ευρωπαϊκών θεσμών, συνοψίζει τις απόψεις τους καθώς κι εκείνες του προσωπικού του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου» και συνεχίζει το κείμενο στο τέλος της παραγράφου «μια πιο λεπτομερής ανάλυση βιωσιμότητας χρέους θα παρουσιαστεί στην πλήρη ολοκλήρωση της αξιολόγησης». Τρεις σελίδες εσωτερικό σημείωμα, με το οποίο γίνονται κάποιες εκτιμήσεις για τη βιωσιμότητα του χρέους και θα κληθεί ο ελληνικός λαός στο πρώτο δημοψήφισμα που θα γίνει μετά από σαράντα χρόνια να τοποθετηθεί επί ενός εσωτερικού σημειώματος; Είστε σοβαροί; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν ντρέπεστε λίγο; Δεν ντρέπεστε λίγο να τα λέτε αυτά τα πράγματα; Και το δεύτερο κείμενο. Τι είναι το δεύτερο κείμενο; Για να πάμε να δούμε και το δεύτερο κείμενο. Δεν το έχω στα ελληνικά, δεν μπήκατε στον κόπο να το μεταφράσετε: «Reforms for the completion of the current programme and beyond». Ποιος το υπογράφει αυτό το κείμενο; Κατ' αρχάς, δεν θέλω να σχολιάσω το γεγονός ότι το κείμενο αυτό είναι υπογραμμισμένο, έχει διάφορα check δίπλα, έχει κενά πράγματα ακόμα τα οποία πρέπει να συμπληρωθούν σχετικά με νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν. Τι είναι αυτό το κείμενο ακριβώς, κύριε Βούτση; Τί είναι αυτό το κείμενο; Είναι ανυπόγραφο; Μπορείτε να δεσμευθείτε σήμερα, ότι σήμερα που μιλάμε είναι η επίσημη θέση των θεσμών αυτό το κείμενο; Διότι διαβάζω ότι στο κείμενο αυτό - και το διέτρεξα διαγωνίως, κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - παραδείγματος χάριν, προτείνετε ΦΠΑ για τον τουρισμό, 23%. Είναι 23% ή 13% ο ΦΠΑ για τον τουρισμό;
13%.
Αποτυπώνει την τελική πρόταση; Και όταν θα κληθούν οι περιοχές της Ελλάδας που ζουν από τον τουρισμό, η Κρήτη, η Ρόδος, να ψηφίσουν, θα τοποθετηθούν επί ενός ΦΠΑ που θα είναι 23% ή 13%; Καταλαβαίνω όμως απόλυτα γιατί δυσκολευτήκατε, κύριε Υπουργέ, να δώσετε αυτό το κείμενο στη δημοσιότητα νωρίτερα. Εάν το δίνατε νωρίτερα θα μας επιτρέπατε να κάνουμε κάτι αυτονόητο, να κάνουμε μια αντιπαραβολή μεταξύ αυτού του ανυπόγραφου κειμένου και του μόνου ενυπόγραφου κειμένου το οποίο έχει αποστείλει η ελληνική Κυβέρνηση με την υπογραφή του Πρωθυπουργού: Αλέξης Τσίπρας, το αριστερό μνημόνιο των 8 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Μπράβο! Tο μνημόνιο Τσίπρα!
Εάν θέλετε, λοιπόν, κυρία Πρόεδρε, επειδή αρέσκεστε συνήθως να διευκολύνετε τους Βουλευτές - και καλά κάνετε - γιατί δεν κάνετε το απλό; Πάρτε τα δύο κείμενα και πριν την ολοκλήρωση της συνεδρίασης κάντε μια απλή αντιπαραβολή για να δούμε πώς συγκρίνονται τα δύο κείμενα και να δούμε ποιες είναι οι διαφορές τους και πού συμφωνούν. Εγώ, παραδείγματος χάριν, στο πρώτο αριστερό μνημόνιο με υπογραφή Αλέξη Τσίπρα και με μέτρα 8 δισεκατομμύρια ευρώ - και φυσικά αυτό αποτυπώνεται και στο κείμενο των θεσμών - διαβάζω: ΕΝΦΙΑ για δύο χρόνια και το 2015 και το 2016, ύψους 2,65 δισεκατομμυρίων. Συμφωνούν τα δύο κείμενα σ' αυτό. Διαβάζω, παραδείγματος χάριν, πρόταση της Κυβέρνησης: ΦΠΑ στα συσκευασμένα τρόφιμα 23%, στα μακαρόνια, στο ρύζι, στα μπισκότα, στο συσκευασμένο ψωμί. Διαβάζω και εκπλήσσομαι - δεν βλέπω τον κ. Χατζηδάκη, εδώ πέρα: Εφαρμογή του toolkit ΟΟΣΑ. Εσείς; Εσείς εφαρμογή του toolkit ΟΟΣΑ, το οποίο το πολεμήσατε τόσο λυσσαλέα; Διαβάζω στο κείμενο με υπογραφή Αλέξη Τσίπρα και μέτρα 8 δισεκατομμυρίων ευρώ: Απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και εφαρμογή των Ευρωπαϊκών Οδηγιών. Κύριε Πετράκο, εσείς που έχετε δώσει αγώνα κατά της απελευθέρωσης, ο κ. Λαφαζάνης, πού είναι αυτήν τη στιγμή; Αυτός, λοιπόν, είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο δεν καταθέσατε το κείμενο πιο νωρίς. Εγώ, λοιπόν, διευκολύνω τους Βουλευτές. Καταθέτω στα Πρακτικά, κυρία Πρόεδρε, το κείμενο, το αριστερό μνημόνιο μέτρων 8 δισεκατομμυρίων με την υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα. Παρακαλώ να μοιραστεί στους Βουλευτές για να μπορέσουν έστω και αυτοί, αφού δεν θα τους διευκολύνετε εσείς, να κάνουν τη σύγκριση και την αντιπαραβολή των δύο κειμένων. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εν πάση περιπτώσει, εάν διαπιστώσουμε ως διά μαγείας ότι τα κείμενα δεν απέχουν τόσο πολύ, γιατί δεν θέτατε σε δημοψήφισμα το δικό σας κείμενο; Γιατί δεν θέτατε σε δημοψήφισμα το δικό σας κείμενο και να πείτε «ναι» στο δικό σας κείμενο, που είναι το μόνο κείμενο το οποίο φέρει υπογραφή της ελληνικής κυβέρνησης; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Παρακαλώ, λοιπόν, να διανεμηθεί, εκτός αν θέλετε να μας το καταθέσετε επίσημα, διότι αυτό είναι μια διαρροή από μια εφημερίδα. Δεν θα ήταν πολύ ευπρεπές νομίζω να διανεμηθεί στους Βουλευτές μια διαρροή. Εσείς την δώσατε τη διαρροή βεβαίως, δεν την έδωσε κανείς άλλος. Καταθέστε, λοιπόν, κύριε Βούτση, και την επίσημη πρόταση, το δικό σας μνημόνιο. Καταθέστε το επίσημα στα Πρακτικά και ελάτε να αντιπαραβάλουμε τις δύο προτάσεις.
Απερρίφθη το αίτημα της παράτασης.
Θα έρθουμε σε αυτό. Το τρίτο ερώτημα, το οποίο έχω για εσάς, κύριε Υπουργέ: Τι θα γίνει αλήθεια από σήμερα που μιλάμε μέχρι την επόμενη Κυριακή εφόσον γίνει το δημοψήφισμα; Τι θα συμβεί; Να μην δώσω εγώ την απάντηση. Διαβάζω: «Εάν ο Πρωθυπουργός επιχειρήσει να διενεργήσει δημοψήφισμα και να θέσει στον λαό ευρώ και μέτρα ή έξοδος, τότε η κατάρρευση της οικονομίας, η πτώχευση της χώρας θα έρθει πολύ πριν από την κάλπη. Αυτό δεν είναι δημοψήφισμα, θα είναι μια επικίνδυνη ζαριά για τη χώρα». Μπορείτε να εξασφαλίσετε, κύριε Υπουργέ, που εισηγήστε το δημοψήφισμα ότι η χώρα θα φτάσει ομαλά μέχρι την ερχόμενη Κυριακή; Μπορείτε συγκεκριμένα να διασφαλίσετε σήμερα την Εθνική Αντιπροσωπεία ότι έχετε εξασφαλίσει παράταση του υφιστάμενου προγράμματος πέραν της 30ης Ιουνίου; Μπορείτε να εξασφαλίσετε σήμερα ότι την 1η Ιουλίου οι τράπεζες θα είναι ανοιχτές; Μπορείτε, ναι ή όχι; Διότι αν δεν μπορείτε είστε εθνικά επικίνδυνοι για αυτήν τη χώρα.
Απερρίφθη το αίτημα της παράτασης.
Περιμένω, λοιπόν, με ενδιαφέρον την απάντησή σας εάν μπορείτε να εξασφαλίσετε σήμερα και να διασφαλίσετε στη Βουλή ότι η χώρα θα οδηγηθεί ομαλά μέχρι την επόμενη Κυριακή με ανοιχτές τράπεζες, με μια οικονομία η οποία θα λειτουργεί χωρίς κοινωνική αναταραχή ή αν απλά ρίχνετε μια ακόμα μεγάλη ζαριά με τη μεγάλη ελπίδα ότι εκεί που οι Ευρωπαίοι δεν υποχώρησαν, τώρα υπό το βάρος του δημοψηφίσματος τελικά θα υποχωρήσουν. Άλλο ερώτημα, πέμπτο ερώτημα. Τελικά υπήρχε άλλη εναλλακτική λύση στην πρόταση, την οποία κατέθεσε ο Πρωθυπουργός ή ήταν μονόδρομος αυτή η πρόταση και κατά συνέπεια μονόδρομος και η απάντηση των πιστωτών; Βεβαίως, υπήρχε και υπάρχει εναλλακτική λύση σήμερα. Εσείς δεν θέλετε να την εξετάσετε και να την αναλύσετε, διότι η εναλλακτική λύση θα σήμαινε, κύριε Υπουργέ, περικοπή των δαπανών, παρεμβάσεις στοχευμένες στο μεγάλο κράτος, στο οποίο εσείς και ο Αναπληρωτής Υπουργός σας, κ. Κατρούγκαλος θέλει να συντηρήσει και να προσλαμβάνει τους πελάτες του, όχι μόνο τους κομματικούς και προσωπικούς πελάτες. Γι' αυτό επιλέγετε ένα μείγμα το οποίο τσακίζει την πραγματική οικονομία και τσακίζει την πραγματική μεσαία τάξη. Διότι δεν ενδιαφέρεστε για την οικονομία, δεν ενδιαφέρεστε για τη μεσαία τάξη. Έχετε μία παλαιοαριστερή αποστροφή για τον ιδιωτικό τομέα και την επιχειρηματικότητα. Το τελευταίο ερώτημα το οποίο έχω είναι τι θα κάνει άραγε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γνωρίζει τα κείμενα αυτά, του τα έχετε δώσει; Γνωρίζει ότι τα κείμενα, τα οποία θα τεθούν στην κρίση του ελληνικού λαού είναι κείμενα τα οποία είναι ανυπόγραφα, είναι ένα εσωτερικό σημείωμα κι ένα ανυπόγραφο κείμενο, το οποίο ανά πάσα στιγμή μπορεί να αλλάξει; Κι έχετε διασφαλίσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος θα εκδώσει το προεδρικό διάταγμα ότι η χώρα θα πορευτεί ομαλά από σήμερα μέχρι την επόμενη Κυριακή που θα γίνει το δημοψήφισμα; Τα έχετε κάνει όλα αυτά; Είναι μεγάλη, λοιπόν, και η ευθύνη του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος είμαι σίγουρος ότι παρακολουθεί αυτή τη συζήτηση, αξιολογεί τα δεδομένα και δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι έχει πλήρη εικόνα των πραγματικών δεδομένων και της διάστασης του ζητήματος που ανακύπτει με την κατάθεση των κειμένων που σήμερα, με μεγάλη καθυστέρηση, δώσατε στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Ας υποθέσουμε, όμως, χάριν του επιχειρήματος ότι φτάνουμε στην επόμενη Κυριακή χωρίς ιδιαίτερες αναταράξεις - κάτι για το οποίο έχω σοβαρές αμφιβολίες - και γίνεται το δημοψήφισμα. Το δημοψήφισμα μπορεί να οδηγήσει είτε στο «όχι» είτε στο «ναι». Εάν οδηγήσει στο «όχι», τι πραγματικά πιστεύετε ότι θα συμβεί στην Ευρώπη; Εδώ η επίκληση της λαϊκής εντολής, την οποία είχατε, δεν ήταν αρκετή για να μπορέσετε να πείσετε τους πιστωτές να μας δώσουν μια καλύτερη συμφωνία. Γιατί το δημοψήφισμα θα μπορέσει να επιτελέσει κάτι πρόσθετο; Η πραγματικότητα είναι ότι το δημοψήφισμα αυτό δεν έγινε ποτέ και δεν θα γίνει ποτέ για την αποδοχή ή μη αυτών των κειμένων. Το δημοψήφισμα στην πραγματικότητα είναι ένα δημοψήφισμα για το «ναι» ή «όχι» στο ευρώ. Δεν τολμάτε να το πείτε, αλλά αυτή είναι η επιπρόσθετη νομιμοποίηση, την οποία ζητάτε από τον ελληνικό λαό και δεν έχετε καν το θάρρος να σηκωθείτε σ' αυτό το Βήμα και να πείτε ότι αυτό θέτετε στην κρίση του ελληνικού λαού: «Θέλετε ή δεν θέλετε να είμαστε μέρος της Ευρώπης;». Και φέρνετε από την πίσω πόρτα ένα μεταμφιεσμένο δημοψήφισμα, προκειμένου να μπορέσετε στη συνέχεια, στην περίπτωση που ο ελληνικός λαός πει «όχι», να δρομολογήσετε το σχέδιο - το οποίο εξ αρχής είχατε στο μυαλό σας - της εξόδου της Ελλάδος από τη ζώνη του ευρώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αν παρ' ελπίδα, όμως, διεξαχθεί το δημοψήφισμα και ο ελληνικός λαός πει «ναι», τι θα κάνετε μετά; Θα συνεχίσετε; Θα σφυρίζετε αδιάφορα; Θα παραιτηθείτε την επόμενη μέρα; Οφείλετε να απαντήσετε. Θα υλοποιήσετε εσείς, οι αντιμνημονιακότεροι των αντιμνημονιακών που άσκησαν τόσο αυστηρή κριτική σε αυτό το κείμενο, ένα κείμενο το οποίο θα στηρίξει τελικά ο ελληνικός λαός; Τι θα κάνετε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ; Θα παραιτηθείτε; Φαντάζομαι ότι είναι αυτονόητη η απάντηση ότι την επόμενη Δευτέρα ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να υποβάλει την παραίτησή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θα ήθελα, όμως, να το ακούσω να το επικυρώσετε και δημόσια. Διότι δεν μπορώ να φαντάζομαι τον κ. Λαφαζάνη να ψηφίζει και να εισηγείται σ' αυτήν την Αίθουσα την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας - μου είναι δύσκολο να το φανταστώ - ή άλλους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να εισηγούνται νομοσχέδια ιδιωτικοποιήσεων, να αγκαλιάσουν δηλαδή μία φιλελεύθερη ατζέντα που με τόσο κόπο και με τόση προσπάθεια πολέμησαν. Οφείλετε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ που εισηγείστε το νομοσχέδιο, να δώσετε πραγματικές και ειλικρινείς απαντήσεις. Οι στιγμές είναι ιστορικές, ο ελληνικός λαός σάς παρακολουθεί, μας παρακολουθεί όλους και θα μας κρίνει όλους αυστηρά. Κι αν θέλετε πραγματικά να πάτε στον ελληνικό λαό, γιατί δεν πάτε ένα βήμα παραπέρα; Γιατί δεν προκηρύσσετε εκλογές; Γιατί δεν δίνετε την τελική λύση στο πρόβλημα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Διότι, μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει τελικά ο ελληνικός λαός να αποφανθεί όχι μόνο για τη φύση της συμφωνίας αλλά και για το ποιον τελικά θέλει να διαπραγματευτεί την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Κάντε, λοιπόν, το επόμενο βήμα. Προκαλέστε εκλογές. Δεν φοβόμαστε εμείς την κρίση του λαού. Σας ζητάμε να πάτε ένα βήμα παραπέρα, να προκαλέσετε εκλογές, να αναμετρηθούμε διότι μόνο μέσα από τις εκλογές θα μπορέσει επιτέλους να απαλλαγεί η χώρα από μία Κυβέρνηση, πρώτη φορά Αριστερά, που αποδεικνύεται τόσο επικίνδυνη για τη χώρα. Καλημέρα δημοκρατία, μας είπε η αγαπητή αγορήτρια του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία προηγήθηκε στο Βήμα. Καληνύχτα ΣΥΡΙΖΑ, θα σας πει ο ελληνικός λαός, εάν οδηγηθεί στις κάλπες.
Κοντή γιορτή!
Κυρία Πρόεδρε, κλείνω - και έκανα χρήση και της δευτερολογίας μου - καταθέτοντας στα Πρακτικά μία πολύ ωραία γελοιογραφία του Αρκά, αυτού του σκιτσογράφου ο οποίος τόσο λοιδορήθηκε και πολεμήθηκε από τα διάφορα εγκάθετα τρολ, τα οποία δεν ανέχονται καμμία διαφορετική άποψη. Τι σκίτσαρε, λοιπόν, ο Αρκάς; «Ηγέτης είναι αυτός που μπορεί να αποτρέψει μια καταστροφή, η οποία δεν θα ερχόταν αν δεν κυβερνούσε.». [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έχετε ακόμα μια ευκαιρία και ο κ. Τσίπρας έχει ακόμα μια ευκαιρία να αποτρέψει αυτήν την καταστροφή, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Έχει την επιλογή έστω και σήμερα να ανακρούσει πρύμναν, να γίνει ο ηγέτης ο οποίος θα μπορέσει να αποτρέψει την καταστροφή που ο ίδιος βέβαια προκάλεσε. Εκτός βέβαια - τι να σας πω - εάν στο φαντασιακό του κ. Τσίπρα δεν είναι να γίνει ηγέτης, είναι κάποια στιγμή να γίνει ένα μπλουζάκι «Κομαντάντε Τσίπρας», το οποίο θα το φορούν οι διάφορες αριστερές νεολαίες στη Λατινική Αμερική, όταν κάνουν τα ακροαριστερά τους φεστιβάλ. Επειδή, όμως, ο ελληνικός λαός δεν έδωσε καμμία τέτοια εξουσιοδότηση στον Πρωθυπουργό, επειδή δεν σας έδωσε καμμία εξουσιοδότηση να θέσετε σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας, επειδή δεν σας έδωσε καμμία εξουσιοδότηση αυτή την ευρωπαϊκή σημαία, η οποία συνυπάρχει με την ελληνική σημαία, με κυρίαρχες αποφάσεις του ελληνικού λαού και της Βουλής των Ελλήνων, να την κατεβάσετε, ανακρούστε πρύμναν. Πριν να είναι πολύ αργά πάρτε πίσω την απόφαση για δημοψήφισμα, απαντήστε πώς θα εξασφαλίσετε τη χώρα μετά την 1η Ιουλίου και κάντε το καλύτερο το οποίο μπορείτε να προσφέρετε πια ως υπηρεσία στον τόπο αυτόν, οδηγήστε τη χώρα σε εκλογές να απαλλαγούμε μια και καλή από την πρώτη φορά Αριστερά. Ευχαριστώ πολύ.
Θα παρακαλέσω σε αυτήν την Αίθουσα εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για ελευθερία, δημοκρατία και ισότητα να μην τους λοιδορεί κανείς.
Είναι δυνατόν; Μα, πάλι σχολιάζετε; Δεν μπορείτε να σχολιάζετε!
Δεν ντρέπεσαι;
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, κ. Νίκος Βούτσης.
Τι είστε; Επιτέλους! Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να συμπεριφέρεστε ως σατράπης!
Κύριε Βαρβιτσιώτη, να μη χτυπάτε το έδρανο, να μην υβρίζετε.
Σας παρακαλώ να σέβεστε τον Κανονισμό!
Σας ανακαλώ στην τάξη! Εξάλλου είναι από τις ελάχιστες φορές που παρευρίσκεστε στην Ολομέλεια. Προσπαθήστε να συμπεριφερθείτε ευπρεπώς.
Δεν σας επιτρέπω! Αυτά να τα κάνετε στο σπίτι σας, στην οικογένειά σας!
Αφήστε τους λόγους περί οικογενειών και προσπαθήστε να συμπεριφερθείτε ευπρεπώς, όσο και αν σας είναι δύσκολο και όσο και αν σπανίζει η παρουσία σας στην Αίθουσα.
Επιτέλους! Αυτή η ιστορία πρέπει να τελειώνει.
Κυρία Πρόεδρε, εδώ είναι Ελλάδα, δεν είναι Βόρεια Κορέα. Πρέπει να το καταλάβετε.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, κ. Βούτσης, για τη δευτερολογία του.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι μερικά πράγματα που πρέπει να εξηγηθούν και θα έπρεπε συνάδελφοι οι οποίοι έχουν μια εμπειρία μέσα στην Αίθουσα και θεωρούν ότι είναι ιστορικές στιγμές και καθένας κρίνεται κ.λπ. - όπως προηγούμενα ο κ. Μητσοτάκης - να αυτοσυγκρατούνται και να αυτοδεσμεύονται σε αυτά που λένε, διότι αλλιώς προκαλούν αλγεινή εντύπωση. Αυτά τα μπλουζάκια με ανθρώπους και αγωνιστές, οι οποίοι έχουν γράψει ιστορία σε όλο τον κόσμο και τα οποία τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, εμείς προηγουμένως τα φορέσαμε δεν είναι ανάγκη να γίνονται αντικείμενο χλεύης επί της ουσίας και προβληματικής εντελώς συναίσθησης, όχι για χιούμορ, αλλά για μία αντιπαράθεση - συμπληρώθηκε προηγουμένως «και από τη Βόρεια Κορέα» - που μας πηγαίνει πολύ μακριά, διότι ύστερα να μην φωνάζετε περί διχασμού. Είτε θα κρατηθείτε είτε μη φωνάζετε περί διχασμού! Καταλάβατε;
Εσείς θα μιλήσετε για διχασμό;
Εσείς προσωπικά μιλάτε για διχασμό!
Εσείς προσέξτε!
Εμείς προσέχουμε πάρα πολύ, κύριε Βορίδη, και το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά.
Καθόλου δεν προσέχετε!
Με αυτά τα κείμενα κάνετε διχασμό.
Ανακαλώ στην τάξη τον κ. Βορίδη, την κ. Βούλτεψη και τον κ. Βαρβιτσιώτη.
Μας γνωρίζετε πάρα πολύ καλά. Ποτέ μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα…
Τι θα κάνετε;
Κύριε Βορίδη, γιατί είστε τόσο νευρικός σήμερα;
Εγώ είμαι νευρικός;
Ελάτε τώρα!
Μας λέτε εσείς για διχασμό.
Οι αρχιδιχαστές…
Ποτέ μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα δεν έχουμε παραφερθεί και το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά. Μπορείτε να αντέχετε τις ιδεολογικές και πολιτικές συγκρούσεις… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Α, δεν γίνεται έτσι, βρε παιδιά! Τώρα, ξανά, ρε παιδιά…
Θα ησυχάσετε;
Τώρα σας πείραξε! Μα, δεν αφήσατε ούτε μία συνεδρίαση να γίνει κανονικά! Τώρα σας πείραξε…
Δεν ντρέπεστε…
Τις ημερομηνίες…
Και για τις ημερομηνίες. Έχετε δίκιο. Όχι, μα, αυτό ακριβώς σας λέω. Πρόκειται για μία…
Τώρα σας έπιασε…
Κύριε Βαρβιτσιώτη, είστε από τους πλέον απόντες Βουλευτές στην Ολομέλεια. Ήρθατε σήμερα και θα διαταράξετε όλη τη συνεδρίαση; Σταματήστε!
Εσείς τι κάνετε; Κρατάτε παρουσιολόγιο;
Εσείς είστε μονίμως απούσα!
Ελάτε, κύριε Υπουργέ.
Τα κείμενα τα οποία έχουν κατατεθεί… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τώρα μπορείτε να ηρεμήσετε και να ακούσετε μερικά πράγματα; Τα κείμενα τα οποία έχουν κατατεθεί και αυτό είναι το τελευταίο το οποίο κατατίθεται…
Αυτό τι είναι;
Είναι η μετάφραση, το «μεταρρυθμίσεις», αυτό που είπε ο κ. Μητσοτάκης. Είναι ακριβώς τα κείμενα τα οποία με αυτή τη μορφή εκ μέρους και των τριών θεσμών κατετέθησαν προς την Ελληνική Αντιπροσωπεία ως μόνα κείμενα πάνω στα οποία ζητήθηκε να υπάρξει μία προσχώρηση - πείτε το όπως θέλετε - συνυπογραφή, συνομολόγηση, από μέρους της ελληνικής πλευράς, αφού αφαιρέθηκε από τη μέση το ελληνικό κείμενο. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Νικόλαος Βούτσης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επειδή, όμως, έχετε απορίες για την ουσία, ενώ δεν θα έπρεπε εσείς να έχετε, γιατί έχετε επιλογές, έχετε ταυτιστεί με αυτά τα κείμενα στην ιδεολογική τους, εννοώ, συγκρότηση…
Με τους φόρους;
…θα σας πω ότι οι διαφορές των κειμένων δεν είναι ούτε κυρίως ούτε μόνο στα ποσά και το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά.
Σε τι είναι;
Παραδείγματος χάριν, υπάρχει μία αντίρρηση από πλευράς των εταίρων - δανειστών στη συμφωνία να υπάρχει φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου. Υπάρχει αντίρρηση στο να υπάρχει ιδιαίτερη φορολόγηση σε μεγαλύτερα εισοδήματα και αντίθετα, εισηγούνται για μία ακόμα φορά το δικό σας ευαγγέλιο, το οποίο από κοινού είχατε συγγράψει την προηγούμενη πενταετία. Ποιο ήταν αυτό το ευαγγέλιο; Θυμηθείτε τα, ήσασταν εδώ. Οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.
Πού το λέει αυτό;
Πού το είδατε αυτό;
Μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, δηλαδή μείωση των δημοσίων δαπανών.
Όπως κάνετε το 2015-2016.
Ενώ εσείς…
Αυτό είναι το ευαγγέλιο.
...για να κάνετε δημόσιες δαπάνες.
Από τη δική μας πλευρά γνωρίζετε πάρα πολύ καλά πως δεν υπάρχει καμμία μείωση σε μισθούς και συντάξεις.
Τι λέτε τώρα;
Το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, διότι αφαιρέθηκαν και τα σημεία…
Τα ΦΠΑ δεν θα αυξηθούν;
Ακούστε λίγο. Αφαιρέθηκαν και τα σημεία που αφορούσαν σε επιπλέον εισφορές για τους κλάδους υγείας, όπως επίσης και ο ΦΠΑ για τα νησιά - και να τα ακούσει αυτά ο κόσμος - και η εργαλειοθήκη στην οποία αναφέρεστε, η δεύτερη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, δηλαδή με τα επαγγέλματα. Δεν τα έχετε μελετήσει, δικαίωμά σας, παρ' ότι ο ελληνικός Τύπος…
Και γιατί δεν τα δίνετε;
Τώρα τα δίνετε;
Μη φωνάζετε, θα μου ξεφύγει πάλι το «ρε παιδιά» και θα έχουμε…
Επίσημα δεν τα έχετε μοιράσει ακόμα.
Μια εβδομάδα, που ο κάθε Έλληνας έχει αυτήn την αγωνία για το τι συμβαίνει, τα έχει δει όλα αυτά δημοσιευμένα στον έγκυρο ελληνικό Τύπο και σε site και αλλού, αναλυτικά και βήμα προς βήμα.
Εσείς στους Βουλευτές τα δώσατε;
Κυρία Βούλτεψη, είναι αδύνατον…
Όχι, να τα μοιράσετε στους Βουλευτές.
Μα, είναι αδύνατον!
Αφήστε τον άνθρωπο να μιλήσει.
Όχι, θα λέω ό,τι θέλω.
Κυρία Βούλτεψη, δεν έχετε καν την ιδιότητα της Κοινοβουλευτικής Εκπροσώπου.
Δεν ξέρω τι θέλετε να πείτε. Αφήστε τις ιδιότητες…
Σταματήστε να διακόπτετε τον Υπουργό.
Εγώ σήμερα τα πήρα.
Σταματήστε να διακόπτετε τον Υπουργό. Σταματήστε να κραδαίνετε το κείμενο που σας διανεμήθηκε, προσπαθήστε να ακούσετε - για να ακούσουμε και οι υπόλοιποι - και όταν έρθει η σειρά σας θα μιλήσετε. Είστε στον κατάλογο που έδωσε το kόμμα σας εξάλλου, μην αγωνιάτε.
Θα μπορούσα, λοιπόν, να σας πω, σημείο προς σημείο, τις ουσιαστικές διαφορές που αναφέραμε πως έχουν ισχυρό κοινωνικό ταξικό πρόσημο, ανάμεσα στις δυο προσεγγίσεις.
Όχι, πείτε τη δική σας που είναι σωστή!
Αυτό είναι σαφέστατο και είναι και η βάση, συνάδελφε Ψαριανέ…
Γιατί δεν λέτε τη δική σας πρόταση να ψηφίσει ο κόσμος;
Μνήσθητί μου, Κύριε! Ακούστε, κύριε Ψαριανέ.
Κύριε Υπουργέ, με συγχωρείτε μισό λεπτό. Παρακαλείστε όλοι και όλες να ησυχάσετε.
Εδώ υπάρχει μια πολύ μεγάλη υποκρισία. Δηλαδή,…
Φαίνεται! Μπαμ κάνει η υποκρισία!
Να είστε προσεκτικός. Δεν αναφέρθηκα σε εσάς, σε λίγο, όμως, μπορώ να αναφερθώ αν συνεχίσετε.
Σε λίγο θα πω ότι βγάζει μάτι.
Και λίγο φρύδι!
Ναι, ναι!
Έλεος, να κάνει τόσες παρατηρήσεις!
Έχετε κάνει μια σειρά ομιλίες, στις οποίες, ενώ κανείς σας - άνδρας ή γυναίκα - δεν μιλάει για το τι έφεραν οι εταίροι δανειστές μέσα σε όλη την εβδομάδα και ενώ γνωρίζετε πως τη Δευτέρα ήταν ως κείμενο βάσης αυτό, που επαναλαμβάνω δεν είναι η πρότασή μας, δεν είναι το πρόγραμμά μας, αλλά είναι η προσπάθεια συγκερασμού, ενώ έγινε, λοιπόν, αυτή η προσπάθεια την οποία γνωρίζετε και την οποία αναγνώρισαν, γνωρίζετε απολύτως πως ύστερα έγιναν τουλάχιστον δυο τούμπες και ήρθαν διαφορετικά κείμενα και υπαναχωρήσεις εκ μέρους των δανειστών. Όπως επίσης γνωρίζετε ότι έμειναν με ένα κείμενο όταν έφθασαν τελικά στο Eurogroup, δηλαδή το δικό τους και ζήτησαν προσχώρηση. Όλο αυτό όλο το ξέρετε. Το ξέρει όλος ο ελληνικός λαός. Μόνο εσάς εδώ μέσα δεν σας απασχολεί. Δεν το ξέρετε, δεν το ερμηνεύετε, δεν το αναγιγνώσκετε. Γιατί; Διότι στηρίζετε απολύτως - και φάνηκε αυτό σήμερα - αυτήn τη στάση εκ μέρους των εταίρων δανειστών. Και στηρίζετε και το εξής: Μόλις χθες το βράδυ εμείς στις πρώτες ανταποκρίσεις που είχαμε απέξω, που έκανε συζητήσεις ο Πρωθυπουργός, κορυφαία ηγετικά στελέχη - δεν θέλω να αναφέρω, αντιλαμβάνεστε σε ποιους αναφέρομαι - του έλεγαν «μα, αυτό το δημοψήφισμα τελικά, μήπως είναι ευρώ ή δραχμή, μήπως παρασυρθείτε σε αυτό, μήπως πάτε προς τα εκεί; Εμείς έτσι θα το επιχειρηματολογήσουμε, να το ξέρετε». Και έκαναν μια συζήτηση πάνω σε αυτό.
Ποιος το έλεγε αυτό;
Εσείς έρχεστε σήμερα και όχι απλώς λέτε το ίδιο πράγμα, όχι απλώς το επιβεβαιώνετε, όχι απλώς το σφραγίζετε, όχι απλώς σπρώχνετε ένα ολόκληρο κόσμο…
Εμείς σπρώχνουμε;
… και την Κυβέρνηση πως, τάχατες μου, υπάρχει κρυφή ατζέντα, κρυφή σκέψη για να πάμε σε άλλο νόμισμα, υπάρχει μεθόδευση, υπερασπίστε τη σημαία, κραυγές κ.λπ.. Αυτά τα πράγματα δεν είναι σωστά. Είναι λάθος και το αντιλαμβάνεσθε. Είναι ερμηνείες προθέσεων και κυρίως είναι αμέριστη στήριξη, την πιο κρίσιμη στιγμή που περνάμε ως χώρα, σε μία αντιπαράθεση που σε κάποιες πλευρές είναι και σύγκρουση με τους εταίρους - δανειστές,…
Αυτά τα ακούμε και τα ξανακούμε πέντε μήνες τώρα!
…αμέριστη βοήθεια προς τα κείμενα, προς τις απόψεις και προς τις πρακτικές των εταίρων - δανειστών προς τη χώρα και προς την Κυβέρνηση. Επειδή εσείς ποτέ δεν είχατε το θάρρος…
Ποιο θάρρος;
…τις οδυνηρές ενδεχομένως στιγμές που θα είχατε περάσει να τις αποκαλύψετε και να τις φέρετε στην επιφάνεια στα διαδοχικά μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα που ερχόντουσαν, σήμερα έρχεσθε για να κάνετε την πλήρη απολογητική αυτών οι οποίοι πιέζουν τη χώρα.
Ποιος διχάζει τώρα;
Εμείς δεν ήμασταν διατεθειμένοι και το είπαμε, κυρία Βούλτεψη. Αυτή η Κυβέρνηση, αυτός ο Πρωθυπουργός, δεν υπήρχε περίπτωση να υπογράψει το τελικό σύμφωνο, δηλαδή την τελική συμφωνία την οποία χθες για σήμερα πρότειναν οι εταίροι - δανειστές, διότι θα ήταν μία καταστροφή για τον ελληνικό λαό. Δεν είπατε κουβέντα για το θέμα του χρέους διότι πες ότι για τα άλλα άκουσα προηγουμένως τον κ. Μητσοτάκη ότι για το θέμα παραδείγματος χάριν του δημόσιου τομέα επανέφερε εδώ τη βαρύτατη ενόχλησή του γιατί δεν πρόλαβε να απολύσει άλλες πέντε χιλιάδες και γιατί πρόλαβε ο κ. Κατρούγκαλος… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] …να επαναπροσλάβει ένα μέρος ή και όλους - ό,τι μπορέσαμε κάναμε - από αυτούς των βαρύτατα ευπαθών ομάδων τους οποίους είχατε απολύσει. Ξαναφέρατε αυτήν την ενόχλησή σας. Αυτό μπορώ να το καταλάβω, ότι εσείς λοιπόν, θέλατε απολύσεις και αίμα και σάρκα προς τους δανειστές για να παίρνετε τα λεφτά που ύστερα θα τους τα δίνατε στην άλλη τους τσέπη και δεν θα τα κάνατε παραγωγική ανασυγκρότηση και ούτε θα τα δίνατε στον ιδιωτικό τομέα διότι το ενάμισι εκατομμύριο ανέργων στον ιδιωτικό τομέα εσείς το φτιάξατε. Τα λουκέτα εσείς τα φτιάξατε και μας τα παραδώσατε.
Είσαι με τα καλά σου; Κοίτα λίγο τα νούμερα της ανεργίας! Εμείς σας παραδώσαμε στο 24,5%!
Όμως, επαναλαμβάνω αυτά όλα θα τα καταλάβαινα διότι υπάρχει μία ιδεολογική διαφορά και προσέγγιση, δηλαδή πράγματι οι δανειστές, αρκετοί εξ αυτών, κύριε Βορίδη, έχουν τις ίδιες αντιλήψεις με τις ούλτρα νεοφιλελεύθερες απόψεις των κυρίων, οι οποίοι βρίσκονταν στα έδρανα της Κυβέρνησης το προηγούμενο διάστημα. Επαναλαμβάνω ότι αυτό θα το καταλάβαινα, δηλαδή μια συζήτηση πάνω σε αυτό. Όμως, αυτό που δεν καταλαβαίνω - και πρέπει να το εξηγήσετε κάποτε, εδώ πέρα από αυτό το Βήμα - είναι γιατί για το κρίσιμο ζήτημα του χρέους, το οποίο είναι η θηλιά πάνω στο ελληνικό πρόγραμμα και που δεν θα υπήρχε συμφωνία χωρίς να υπάρχει μια συμφωνία έστω για τα δύο - τρία πρώτα βήματα που θα απελευθέρωναν πόρους και θα απελευθέρωναν και δυσκολίες και δεσμεύσεις της χώρας για το 2015 άμεσα και για το 2016, γι' αυτό λοιπόν το κρίσιμο ζήτημα όχι απλά δεν λέτε τίποτα, αλλά συνομολογείτε την παράταση αυτού του αδιεξόδου, δηλαδή συνομολογείτε για τις επόμενες δεκαετίες το να υπάρχουν τα παρατεταμένα διαχρονικά μνημόνια στο διηνεκές, με βάση τη μη ελάφρυνση της χώρας στο χρέος. Διότι είστε σίγουροι ότι είναι βιώσιμο, κατά τη δικιά τους αντίληψη, δυστυχώς όμως είστε και σίγουροι πως μόνο αν υπάρχει το χρέος μπορούν να επιβάλουν λιτότητα και να έρχονται μισθοί των 300 ευρώ στην Ελλάδα. Έχετε δηλαδή και εκπροσώπηση κοινωνικών και ταξικών συμφερόντων πάνω σε αυτό το πρόγραμμα που θέλουν να επιβάλουν οι δανειστές στη χώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σε τελευταία ανάλυση - άκουσα καλά, κύριε Μητσοτάκη; - ζητάτε εκλογές; Αυτή είναι σημαντική εξέλιξη.
Ναι.
Και μάλιστα, εάν εκπροσωπείτε - που δεν έχω κανένα λόγο να το αμφισβητήσω - το κόμμα σας σε αυτή την απαίτηση, θα είχε ενδιαφέρον αργά το βράδυ διά του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας να αιτηθείτε άμεσα προσφυγή στις κάλπες, προσφυγή στο λαό. Να είστε σίγουρος ότι θα εγκύψουμε πάνω σε αυτήν την πρόταση, θα την σκεφτούμε, θα την μελετήσουμε. Ανοιχτός είναι ο δρόμος. Δεν έχουμε τίποτα άλλο να φοβηθούμε. Το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά. Εντάξει;
Αυτό θέλουμε!
Αυτό όμως το οποίο δεν πρέπει να μας ζητάτε είναι να σας εγγυηθούμε - λέει - πως τα πράγματα θα πάνε ομαλά, κανονικά. Δηλαδή τι να εγγυηθούμε; Δεν κατάλαβα.
Ότι οι τράπεζες δεν θα κλείσουν. Αυτό ζητάμε. Είναι ok να κλείσουν οι τράπεζες; Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα;
Η ομαλότητα και η κανονικότητα συμπεριλαμβάνουν το μακελειό, τα εκατομμύρια που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, την ανθρωπιστική κρίση, τους ανθρώπους που αυτοκτονούν ή τους ανθρώπους που μεταναστεύουν έξω, τα χιλιάδες παιδιά μας; Αυτά είναι κανονικά και ομαλά; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και όταν κινδυνεύει να επανέλθει στους επιχειρηματίες - συγκυριακά ή όπως - το ποσοστό, με το οποίο συμμετέχουν στις ασφαλιστικές εισφορές για την ανόρθωση του ασφαλιστικού συστήματος, το οποίο εσείς οδηγήσατε στην κατάρρευση, τότε αρχίζει η μη κανονικότητα, η μη ομαλότητα; Και θα πρέπει να φέρνουμε εμείς τα πιστοποιητικά για να μην αισθάνεστε αμηχανία, μήπως η ελίτ εδώ πέρα του ελληνικού δημοσίου πάθουνε τίποτα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν πάει έτσι! Θα πω κάτι και τελειώνω με αυτό, κυρία Πρόεδρε, και με συγχωρείτε πάρα πολύ. Δεν το συνηθίζω ούτε θέλω να εκτραχύνομαι από πλευράς χρόνου.
Δεν έχετε υπερβεί τον χρόνο. Υπήρξαν τόσες παρεμβάσεις και τέτοια καθυστέρηση.
Όταν εγώ το πρωί αναφέρθηκα - φαίνεται ότι δεν το πήρατε το μήνυμα, δεν το καταλάβατε καλά - στα εκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν φωνή και που αυτή η Κυβέρνηση θα τα εκπροσωπήσει τίμια, ειλικρινά, μέχρι τελευταίας ρανίδος άσκησης πολιτικής μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με το ευρώ, αλλά χωρίς μνημόνιο, χωρίς λιτότητα, δεν το καταλάβατε. Δεν το καταλάβατε!
Το μνημόνιο Τσίπρα με τα 8 δισεκατομμύρια ευρώ πώς τους εκπροσωπεί ακριβώς;
Τι θα κάνετε γι' αυτό; Κυβέρνηση είστε!
Ανησυχείτε πάρα πολύ όταν αρχίσουν κι έρχονται στην επιφάνεια τα αιτήματα αυτού του κόσμου, ο οποίος έχει παραμεληθεί, έχει περιθωριοποιηθεί. Καταλάβατε;
Εμείς; Εσείς είστε Κυβέρνηση. Ικανοποιήστε τα! Ικανοποιήστε τα!
Θα κάνουμε, κύριε Βορίδη, μέσα στην τετραετία για την οποία ο λαός μας επέλεξε - τα πάντα. Σας το υπόσχομαι.
Καλά να 'μαστε!
Θα μπορούσα να σας πω, αλλά δεν θα χάσω τον χρόνο μου - που δεν τον έχω τον χρόνο, γι' αυτό δεν θα τον χάσω - για το τετράμηνο αυτό και για τις δέκα μεγάλες τομές της οικονομίας, της δημοκρατίας, των μεταρρυθμίσεων που κάναμε, ασχέτως αν δεν σας αρέσουν εσάς.
Δεν θα μας πείτε τώρα αυτά με τους μετανάστες και με τους τρομοκράτες.
Άρα, όταν η «πρώτη φορά Αριστερά» τους τεσσερισήμισι μήνες κάνει αυτά με το μαχαίρι στο λαιμό και χωρίς ένα ευρώ, να είστε σίγουρος πως αυτός ο κόσμος και άλλος κόσμος ξέρει πολύ καλά τι θα κάνουμε στα τέσσερα χρόνια. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Επικρατείας κ. Τέρενς Κουΐκ.
Κυρία Πρόεδρε, μήπως με ξεχάσατε;
Όχι, κυρία Λυμπεράκη, δεν σας ξέχασα. Πριν από εσάς είχε ζητήσει τον λόγο ο κ. Κουίκ, εν συνεχεία είστε εσείς, εν συνεχεία ο κ. Παππάς και εν συνεχεία ο κ. Βενιζέλος. Με τη σειρά που ζητείται ο λόγος, σας δίνεται. Ο κ. Κουίκ είχε ζητήσει εδώ και πάρα πολλή ώρα τον λόγο. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Ήταν ομολογουμένως ο τίτλος της ημέρας. Στέλεχος του κόμματος Σαμαρά - δεν ξέρω αν είναι από εκείνους που τον αγαπούν ή από εκείνους που δεν τον πάνε μέσα στο κόμμα του, από αυτά που διαβάζω τουλάχιστον, δεν θέλω να παρεμβαίνω στα εσωτερικά - που μέχρι τώρα θεωρούσε καταστροφή για την Ελλάδα τις εκλογές - αναφέρομαι στον κ. Σαμαρά - να ζητάει εκλογές. Δεν σας κρύβω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ήμουν από εκείνους που προτιμούσαν τις εκλογές από το δημοψήφισμα, ανεξάρτητα από το αν η δική μου δημοκρατική συνείδηση τάχθηκε με τη θέληση της Πλειοψηφίας και βεβαίως με αυτό το οποίο αποφασίστηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο. Εδώ και τώρα εκλογές! Εδώ και τώρα, όχι για να βάλουμε τίτλους τέλους στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ενδεχομένως να βάλετε εσείς τίτλους τέλους στο δικό σας τον Αρχηγό. Όμως, εν πάση περιπτώσει, να φύγω από τα δικά σας. Θα ήθελα να πάω για λίγο - επιτρέψτε μου - στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. Διότι το ΠΑΣΟΚ βγαίνει ευρωπαϊκά, κατηγορώντας τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και εμάς τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ως κόμμα δραχμής. Έχουμε αποδείξει εμείς ότι είμαστε ευρωπαϊστές από τότε που γνωρίσαμε τους εαυτούς μας, κύριοι.
Στα λόγια.
Θέλω να υπενθυμίσω, κύριε Γιακουμάτο, ότι όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στο Ζάππειο Μέγαρο υπέγραφε την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, το ΠΑΣΟΚ απουσίαζε μέσα από την Αίθουσα. Θέλω να υπενθυμίσω επίσης, ότι είναι και το κόμμα που διά του τότε Αρχηγού τους, του Κώστα Σημίτη, έφτιαξαν όλη εκείνη την εικονική πραγματικότητα με τα swaps - δύο δισεκατομμύρια κέρδη η Goldman Sachs - για να μας βάλουν μέσα σε ένα ευρώ και για να πληρώνουμε τις αμαρτίες του τρόπου με τον οποίο μας έβαλαν μέσα στο ευρώ μέχρι σήμερα. Θέλω να υπενθυμίσω ακόμα, κύριε Γιακουμάτο, ότι είναι το κόμμα εκείνο, το οποίο με τους δικούς του ανθρώπους δεν επέτρεψαν στον Κώστα Μητσοτάκη να κάνει τις μεταρρυθμίσεις τη δεκαετία του '90. Διότι εγώ τότε ήμουν η «ντουντούκα» του στο ραδιόφωνο, κύριε Γιακουμάτο. Όμως, από τότε πέρασαν πολλά χρόνια κι από τότε άλλαξαν και πάρα πολλά στο πολιτικό σκηνικό. Χρειάστηκε κάποιοι να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στην Ευρώπη του κάθε Σόιμπλε, ο οποίος νομίζει ότι μπορεί να είναι το αφεντικό, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν εκείνος που μιλούσε, κύριε Γιακουμάτο, για την Ευρώπη των λαών, των εθνών και της κοινωνικής αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς.
Δεν θα βάλετε το χρόνο, κυρία Πρόεδρε;
Θέλω να υπενθυμίσω, επίσης, ότι το κόμμα εκείνο το οποίο έλεγε τότε «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» ήταν το κόμμα εκείνο που έβγαλε κι έναν αρχηγό, ο οποίος μας μιλούσε το 2010 για κάποιο «Global Government», αν το ενθυμείστε καλά, παγκόσμια διακυβέρνηση, γιατί αυτό εξέφραζε με τους τραπεζίτες, με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που έβαλε μέσα στην Ευρώπη, φέρνοντας τη συμφορά στη χώρα. Το γεγονός ότι κατέθεσε εγγράφως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση στη Βουλή το δημοψήφισμα - και αυτό είναι γραμμένο, δεν μπορείτε να το αμφισβητήσετε - και εντάσσεται μέσα στη διαπραγμάτευσή μας με τους θεσμούς, σημαίνει ότι εντάσσεται μέσα στην προσπάθεια που κάνουμε για να βρούμε μία λύση βιώσιμη μέσα την Ευρωζώνη, μέσα στο ευρώ. Είναι η προσπάθεια που κάνει η Ελλάδα για να μη φορτώσουμε με νέα χρέη τις επόμενες γενιές. Διότι εάν προτείνουμε τη λύση και τα μέτρα που μας δίνουν οι θεσμοί - και φαντάζομαι ότι εσείς τα ξέρατε πριν τα μάθουμε εμείς ως Κυβέρνηση, από τους θεσμούς εννοώ - τότε δυστυχώς θα έχουμε υποθηκεύσει όχι μόνο το μέλλον των παιδιών και των εγγονών, που το έχετε κάνει ήδη εσείς, αλλά και των δισέγγονων. Ξέρετε, τέτοια εντολή δεν πήραμε από τον ελληνικό λαό στις 25 Ιανουαρίου. Επίσης, πρέπει να σας πω ότι είναι άκρως ενοχλητικό αυτό το κύμα της τρομολαγνείας που ξεσπάει για ακόμη μία φορά από το κόμμα Σαμαρά και κυρίως, από πολλά μέσα μαζικής ενημέρωσης, επαναλαμβάνοντας το σκηνικό τρόμου της πρόσφατης προεκλογικής περιόδου που δεν σας οδήγησε πουθενά. Πουθενά! Απεναντίας, ενδεχομένως το κύμα αυτό να έπαιξε και ρόλο στην καταδίκη σας. Αναφέρομαι στα αποτελέσματα της κάλπης, κάτι που επίσης διαβάζω στις εφημερίδες ότι αποτελεί και θέμα συζήτησης εσωκομματικό δικό σας. Όμως, αυτό είναι δικό σας θέμα, δεν είναι δικό μας. Το ξεκαθαρίζω: Δεν πήραμε εντολή στις 25 Ιανουαρίου να φύγουμε από το ευρώ. Άρα, εκεί μέσα παλεύουμε για τη λύση. Και θέλω να ευχαριστήσω θερμά το ΚΚΕ, το οποίο υπενθυμίζει σε κάθε ευκαιρία ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι ευρωπαϊστές. Ναι, είμαστε λάτρεις της Ευρώπης - επαναλαμβάνω όμως - των λαών, των εθνών και της αλληλεγγύης.
Ευρωλάγνοι.
Ναι, είμαστε ευρωλάγνοι, αλλά δεν είμαστε τρομολάγνοι. Προπαντός, δεν είμαστε Σοβιετολάγνοι, αγαπητέ φίλε.
Ευρωενωσιολάγνοι.
Δεν πήραμε να εντολή να συνεχίσουμε τα μνημόνια, άρα την επόμενη Κυριακή θα πρέπει πραγματικά με εθνική ανάταση να βοηθήσουμε την Ελλάδα και να βοηθήσουμε στον έντιμο αγώνα της αυτήν την Κυβέρνηση. Καλούμε σε συστράτευση επί της ουσίας όλα τα κόμματα. Πόσες φορές δεν έχετε αναφερθεί εσείς για εθνικές προσπάθειες και εθνικές συστρατεύσεις, βέβαια κατόπιν εορτής, μετά τις εκλογές; Το ζητάμε, όμως, εμείς επί της ουσίας. Όταν μιλάτε για εθνική ενότητα, να βάζετε πλάτες πραγματικά την ώρα που πρέπει. Δεν πήγαμε, ξέρετε, όπως οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Σαμαρά - Βενιζέλου στους θεσμούς με τα χέρια κάτω να λέμε «ναι, σε όλα». Απεναντίας βάλαμε όχι μόνο την επιβεβλημένη αξιοπρέπειά μας, όχι μόνο θέματα ανάκτησης της εθνικής μας κυριαρχίας, αλλά πάνω απ' όλα το αιτούμενο ήταν να μπει επιτέλους σε μία αναπτυξιακή πορεία. Επίσης, πρέπει να σας πω ότι πρέπει να τελειώνουν κι αυτού του είδους τα δυσάρεστα φαινόμενα, τα αρρωστημένα φαινόμενα με τα ΑΤΜ και τις τράπεζες. Έχουν ξεκινήσει από την προεκλογική περίοδο και λυπάμαι που δεν παρενέβη ούτε ένας εισαγγελέας τότε, αλλά και πρόσφατα, όταν βγαίνουν δικά σας στελέχη και τρομοκρατούν τον κόσμο ότι την άλλη μέρα δεν θα βρουν τίποτα στα ΑΤΜ.
Στον Λαπαβίτσα να το πεις αυτό και στον άλλο που λέει για δραχμή.
Τα χρήματα των Ελλήνων πρέπει να σας πω ότι είναι απόλυτα εγγυημένα. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα που θα καταλάβει και η Ευρώπη ότι δεν μπορεί να είναι η Ευρώπη έτσι όπως την οραματίζεται ο όποιος Σόιμπλε, των δύο ταχυτήτων, με το Νότο να είναι πεταμένος σε μια γωνιά και με μας, την Ελλάδα να την έχει κάνει με τη δική σας την ανοχή πειραματόζωο, και ότι πρέπει να γίνουμε επιτέλους η Ευρώπη των λαών, των εθνών και της αλληλεγγύης. Θα το τονίζω, θα το φωνάζω, θα το λέω μέχρι να το ακούσετε και να το καταλάβετε. Κι αν εμάς, διότι αυτό δεν το ακούω από κανέναν να το λέει μέσα εδώ - πολιτική κάνουμε, για πολιτική μιλάμε - μας «τιμωρούν» για παραδειγματισμό, έτσι νομίζουν τουλάχιστον, γιατί θέλουν να γλιτώσουν τις συνέπειες στις επερχόμενες ισπανικές εκλογές, κανείς δεν το λέει μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα, γιατί παίζει κι αυτό το σενάριο όπως γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, τότε κάνουνε πολύ μεγάλο λάθος, να διαπραγματεύονται μέσα στη διαπραγμάτευση της Ελλάδας τον βραχίονα της ισπανικής πολιτικής σκηνής, να μπερδεύουν Ραχόι και Ποντέμος και τις εκεί επερχόμενες εκλογές. Γιατί, κακά τα ψέματα, πολλοί αναλυτές το συνδέουν. Κι επιπλέον θα ήθελα να πω ότι δεν έχουν το δικαίωμα πολιτικοί να υποδεικνύουν - ξένοι, Ευρωπαίοι πολιτικοί - ποιοι και ποια κυβέρνηση θα πρέπει να διοικεί την πατρίδα μας - διαφωνώντας και βάζω πολλά θαυμαστικά - για τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Είμαστε ένα κυρίαρχο κράτος με την ευθύνη της επιλογής της Κυβέρνησης που θέλει ο ίδιος ο λαός της. Η Ελλάδα, όπως σας είπα πριν, θα είναι εκείνη η οποία θα ακολουθήσει αυτό το οποίο - θα το πω για μια ακόμη φορά - επαναλάμβανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αυτό που ψάχνουμε να βρούμε σήμερα εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, οι οποίοι δεν βγαίνουμε να κάνουμε θέατρο έξω και να πούμε «Μένουμε Ευρώπη», γιατί εκεί είναι η διαφορά μας. Εσείς θέλετε να μείνετε σε μία Ευρώπη, έτσι όπως τη φτιάξατε με τα μνημόνια κι εμείς θέλουμε να μείνουμε σε μια Ευρώπη έξω από μνημόνια που να μπορούμε να ελέγχουμε την πατρίδα μας και όχι να έχουμε τους γκαουλάιντερ πάνω από το κεφάλι μας και μάλιστα να κυβερνιέται από κυβερνήσεις με υπαγορεύσεις ξένων κειμένων που θα έπρεπε να έρθουν εδώ ως νομοθετήματα. Πάντως, να τονίσουμε ότι την Κυριακή για μία ακόμη φορά - ας το πάρει το ποτάμι αυτό που θα σας πω - θα δώσουμε πραγματικά…
Μετράει ο χρόνος για να μιλήσει και κανένας Βουλευτής;
Ναι, έχει μισή ώρα ακόμα!
Ο χρόνος είναι ανεξάρτητος.
Κύριοι, δεν έχει εξαντλήσει το χρόνο ο Υπουργός.
Εξαντλείται το μηδέν;
Δικαιούται δέκα λεπτά. Δεν έβαλα το χρόνο στην έναρξη και γι' αυτό δεν τον έβαλα μετά, γιατί έτσι θα του έδινα περισσότερο. Τον κοιτάω το χρόνο. Το έχω υπ' όψιν μου.
Καλά, χαλαρά!
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώνετε.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ. Απλά κοιτάω προς το μέρος εκείνων, οι οποίοι είπαν ότι θα στηρίξουν την εθνική προσπάθεια. Και θέλω να δω την Κυριακή ποια εθνική προσπάθεια θα στηρίξετε, αυτή η οποία θα βγάλει βάρη από τις πλάτες του ελληνικού λαού ή εκείνη την προσπάθεια, που νομίζετε ή συνυπογράφετε και δίδεται σε ένα σημείωμα που λέει ότι θα πρέπει να πληρώσουν, όπως έλεγα πριν, και τα δισέγγονά μας; Εγώ δεν μπορώ να το κάνω αυτό το πράγμα, κύριοι. Σε καμμία περίπτωση. Μείνετε, λοιπόν, εσείς μέσα στα θολά νερά του ποταμιού σας και αφήστε μας εμάς να βλέπουμε τον ήλιο της Ελλάδας, αν μη τι άλλο.
Μπράβο, Κουίκ!
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του Ποταμιού κ. Λυμπεράκη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα κληθήκαμε να συζητήσουμε ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα. Δεν είναι ακριβώς όπως το είχαμε φανταστεί. Εμείς, το Ποτάμι, δεν είχαμε επιθυμία να γίνει έτσι ακριβώς. Όμως, δεν θα διστάσουμε - για να σας το πω έτσι από την αρχή και να φτάσω στο τέλος - και με πεποίθηση, με σαφήνεια, με γενναιότητα και, πρωτίστως, χωρίς καθόλου να μασάμε τα λόγια μας, να δώσουμε αυτό που θεωρούμε ότι είναι η μεγαλύτερη μάχη. Είναι η μητέρα των μαχών, αν θέλετε, αυτή η μάχη, που θα στερεώσει τη θέση της χώρας μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια και στο ευρώ. Είναι πάρα πολύ λυπηρό, κατά τη γνώμη μας, ότι αυτή η συζήτηση ώς τώρα γίνεται σε επίπεδο οπαδικό, θα έλεγα. Πολύ ευφυείς και έμπειροι πολιτικοί εξαντλούν τον χρόνο τους χρησιμοποιώντας - ξέρετε - αυτά τα ευφυολογήματα - για να μην τα πω εξυπνακισμούς και να μην προσθέσω ότι έχει και τρομερή ποσότητα τεστοστερόνης όλη αυτή η συζήτηση - όπου ενθουσιάζουν τους οπαδούς τους και χειροκροτούν όλοι μαζί, την ώρα που κρίνεται κυριολεκτικά το παρόν και το αύριο της χώρας μας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ]] Εγώ, λοιπόν, θα κάνω κάτι τελείως διαφορετικό, που δεν συνηθίζεται φαίνεται σ' αυτήν τη Βουλή. Δεν θα απευθυνθώ στους πεπεισμένους και στις πεπεισμένες συντρόφους και συντρόφισσές μου. Θα απευθυνθώ στους υπολοίπους, διότι η Βουλή είναι για να συνομιλούμε μεταξύ μας και όχι στο εσωτερικό μας.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Θα πω, λοιπόν, ότι αυτό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε σήμερα, που είναι η πρόταση της Κυβέρνησης για δημοψήφισμα μέσα σε μία εβδομάδα, κατά τη γνώμη μας, έχει πολλά προβλήματα, προβλήματα που είναι διαδικαστικής, συνταγματικής, θεσμικής φύσης. Ο κ. Φίλης ζητάει τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, και δεν τον έχετε δει από πριν. Κάποια από αυτά είναι, έλεγα, θεσμικής, συνταγματικής και διαδικαστικής φύσης και νομικής. Τα παρουσίασαν πάρα πολύ εύγλωττα και με την ειδικότητα που έχουν και ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Φορτσάκης το πρωί. Η ουσία, όμως, όπως είπαμε στην αρχική μας τοποθέτηση, κατά τη γνώμη μας, δεν πρέπει να εστιαστεί σε νομικά ή συνταγματικά ή θεσμικά θέματα. Η ουσία είναι πολιτική και το ερώτημα είναι πολιτικό και πρέπει να έχουμε πολιτικά επιχειρήματα, γιατί είναι πολιτική τελικά η επιλογή και το ερώτημα είναι απολύτως πολιτικό. Γι' αυτό θα ήθελα να σταθώ λίγο στα πολιτικά προβλήματα αυτής της πρότασης. Το πρώτο που θα ήθελα να πω είναι ότι τα δημοψηφίσματα στον κόσμο όλο έχουν ένα πάρα πολύ σαφές, στενό και εύληπτο ερώτημα. Θέλω να συμφωνήσουμε, τουλάχιστον σιωπηρώς, ότι δύο τεχνικά κείμενα σε πρωτότυπο και σε μετάφραση δεν συνιστούν ακριβώς αυτό που λέμε σαφές, εύληπτο, κατανοητό ερώτημα. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα είναι και άνευ αντικειμένου. Δηλαδή, πρόκειται για μία πρόταση που φωτογράφισε στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης την 25η Ιουνίου - αν δεν κάνω λάθος 25 Ιουνίου είναι η ημερομηνία που γράφουν τα κείμενα από πάνω - και η οποία μάλλον πρόταση αποσύρθηκε εν τω μεταξύ από το τραπέζι. Το τρίτο πολιτικό πρόβλημα είναι ότι θυμίζει παρωδία. Και θα μου πείτε αν χρησιμοποιείς τέτοιες λέξεις, όπως παρωδία, πώς θα συνεννοηθείς με τους ανθρώπους, με τους οποίους διαφωνείς; Ας βρούμε έναν άλλον όρο. Όμως, αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι αυτό που δεν κατάφερε η Κυβέρνηση με τις εργώδεις της προσπάθειες μέσα σε πέντε μήνες, καλείται να το αποφασίσει μέσα σε πέντε ημέρες ένας ολόκληρος λαός και να πάρει μια απόφαση, που δεν θα αποφασίσει μόνο τι θα γίνει τα επόμενα πέντε χρόνια ούτε τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, αλλά το τι θα γίνει και τι συνέπειες θα υπάρχουν για ανθρώπους για πέντε γενιές. Νομίζω ότι στην πραγματικότητα, επειδή δεν τίθεται ευθέως το ερώτημα και μπαίνει με έναν τρόπο που κατά τη γνώμη μου δεν είναι ούτε διλημματικός ούτε δημοψηφισματικός, κρύβεται το πραγματικό ερώτημα, που είναι εάν θα μείνει η χώρα μας στην Ευρώπη ή εάν θα γίνουμε η εμβληματική χώρα «Τιτανικός» του 21ου αιώνα. Επιπλέον, επιτρέψτε μου να πω ότι το δημοψήφισμα είναι μια ακριβή λύση. Με βάση τις τιμές του 2012 ένα δημοψήφισμα κοστίζει κατ' ελάχιστο 110 με 120 εκατομμύρια. Θα μου πείτε, καλά, τώρα σε έπιασε η τσιγκουνιά; Θέλω να σας πω ότι τα 110 με 120 εκατομμύρια είναι πολύ μεγαλύτερο ποσόν από αυτό το οποίο ζητούσαν να κοπεί από τους πιο εύπορους του ΕΚΑΣ και για το οποίο δεν μπορέσαμε να συνεννοηθούμε. Τα έχουμε όμως για δημοψήφισμα. Τα 110 με 120 εκατομμύρια είναι μεγαλύτερο ποσό από το ¼ αυτού που μας χωρίζει από τους δανειστές μας. Προσέξτε, εάν ήταν μια απόφαση μικρής σημασίας, δεν θα είχε ίσως τόση σημασία. Όμως, είναι μια απόφαση με πολύ μεγάλη σημασία. Γιατί, λοιπόν, αφού συμβαίνουν όλα αυτά τα πράγματα, μια καλοπροαίρετη Κυβέρνηση προτείνει δημοψήφισμα; Εμείς στο Ποτάμι δεν πιστεύουμε ότι είχε πάντα σχέδιο να μας βγάλει από την Ευρώπη, το έκρυβε και τώρα έπεσαν οι μάσκες. Εδώ πρέπει να πω ότι ούτε θα το επικαλεστούμε ούτε πιστεύουμε ούτε υποτιμούμε το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία και των ψηφοφόρων και των μελών και των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ είναι φιλοευρωπαϊστές. Και χαίρομαι ειλικρινά που άκουσα και τον κ. Κουίκ να λέει το ίδιο και για τον εαυτό του. Ούτε πιστεύουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εξαιρετικά απομακρυσμένος από την πραγματικότητα, έχει εγκληματική άγνοια κινδύνου και συνεπειών των πράξεών του και άρα ενώ είναι μεν υπέρ της Ευρώπης, τελικώς θα μας «πετάξει στα βράχια» λόγω εγκληματικής άγνοιας και αμέλειας. Δεν υποτιμούμε τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν υποτιμούμε την Κυβέρνηση. Γι' αυτό, το μόνο που μένει να καταλήξουμε είναι ότι η Κυβέρνηση προτείνει το δημοψήφισμα σαν μια κίνηση πολιτικού εντυπωσιασμού, που πιστεύει ότι θα ενισχύσει τη θέση της χώρας μας στη διαπραγμάτευση. Δηλαδή, είναι μια πρόταση που επικαλείται ένα δημοψήφισμα, το οποίο από την ώρα που θα πέσει στο τραπέζι, θα δημιουργήσει μια αντίρροπη κίνηση στις πιέσεις των δανειστών και ενδεχομένως να διευκολύνει τη θέση μας. Με λίγα λόγια είναι μια πρόταση για δημοψήφισμα, που θα μας κάνει καλό μόνο εάν δεν γίνει, δηλαδή εάν και μόνο η ιδέα ότι θα προχωρήσουμε σε αυτό αλλάξει την άκαμπτη στάση των άλλων. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Δεν διστάζω να σας πω ότι μακάρι να πιστεύαμε πως αποτελεί ένα όπλο που θα διευκολύνει τη θέση της χώρας μας στη διαπραγμάτευση. Δυστυχώς όμως με ειλικρίνεια θα σας πω ότι δεν πιστεύω πως είναι ένα όπλο που θα διευκολύνει τη θέση της χώρας μας στη διαπραγμάτευση. Και ειλικρινά, μακάρι να αποδειχθεί ότι έχουμε άδικο. Αντίθετα, πιστεύουμε ότι με την πρόταση για δημοψήφισμα η Κυβέρνηση ανοίγει την πόρτα σε μεγάλα ατυχήματα και ανυπολόγιστες περιπέτειες. Ο προβληματισμός μας κυρίως εντοπίζεται στο τι θα γίνει την επομένη μέρα. Γιατί, μπορώ να φανταστώ πολύ καλά τι θα λέει ο καθένας και η καθεμία με βάση τον πρότερο έντιμο βίο μας τέλος πάντων μέχρι την Κυριακή. Και μετά από την Κυριακή τι ακριβώς θα γίνει; Είναι πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα εάν όλο το φορτίο των επιχειρημάτων πέφτει σε μια κίνηση υψηλού πολιτικού ρίσκου, κάτι σαν μια ζαριά. Τα επιχειρήματα που ακούσαμε και σήμερα δεν ανέφεραν καθόλου το τι θα γίνει την επόμενη μέρα. Όχι τη Δευτέρα μεθαύριο, τη Δευτέρα μετά το δημοψήφισμα. Ακούσαμε πάρα πολύ εύγλωττα και σπαρακτικά πράγματα για το τι δεν έγινε, τι θα μπορούσε να γίνει, τι κακό έγινε. Αλλά, δεν ακούσαμε τίποτα για το πώς θα είναι καλύτερη η ζωή όλων μας, των Ελληνίδων και των Ελλήνων μετά από ένα δημοψήφισμα. Επίσης, μας προβληματίζει η επίκληση λέξεων που φορτίζουν και διχάζουν, αντί να διευκολύνουν σε μια εποχή που πράγματι το καράβι μας βουλιάζει. Πραγματικά, θέλω να το πω ευθέως, συμπάσχουμε με την Κυβέρνηση για τις πιέσεις που δεχόταν ειδικά το τελευταίο διάστημα στη διαπραγμάτευση από τους δανειστές. Συμπάσχουμε, κατανοούμε δηλαδή ότι αναζητεί κάποιο τρόπο να ξεφύγει από αυτό. Αλλά με το να αναφέρονται σε εκβιασμό το ένα μετά το άλλο τα στελέχη της Κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ νομίζω ότι λένε ένα κομμάτι της αλήθειας και όχι παραπάνω από τη μισή αλήθεια. Ας είμαστε ειλικρινείς, αγαπητές και αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Στην πραγματικότητα εάν κάποιος δανείζεται, δεν αρκεί με δημοκρατικές διαδικασίες να αποφασίσει το ποσό που θα δανειστεί. Πρέπει να επιτρέπει και στον δανειστή του, αυτόν από τον οποίο θα πάρει τα χρήματα με δημοκρατικές διαδικασίες να αποφασίσει πόσα θα του δώσει και με ποιους όρους. Είναι δηλαδή σαν μια οικογένεια. Εμείς, η Ελλάς, είμαστε μια οικογένεια που με δημοκρατικές διαδικασίες λέμε ότι θέλουμε να συνεχιστεί η χρηματοδότηση, να έρθουν αναπτυξιακά πακέτα, να μειωθεί το χρέος - πολύ ωραία πράγματα με πολύ δημοκρατικό τρόπο - και πάει αυτή η οικογένεια στην ευρύτερη οικογένεια, στα ξαδέρφια, στα ανίψια, στους θείους, στα πεθερικά και λοιπά και τους λέει: εσείς λοιπόν θα μας δανείσετε, διότι εμείς το αποφασίσαμε με δημοκρατικό τρόπο. Δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Και νομίζω ότι είναι κρίμα και υποτιμούμε τους εαυτούς μας - και η Κυβέρνηση περισσότερο τον δικό της εαυτό - εάν επιμένουμε έτσι. Θα ήθελα να πω ότι έχει μεγάλη σημασία να καταλάβουμε ότι η πρόταση για το δημοψήφισμα είναι πολύ υψηλού ρίσκου, γιατί αν δεν υποχωρήσουν οι Ευρωπαίοι - και από ό,τι φαίνεται ως τώρα, δυστυχώς, δεν υποχωρούν και βγήκε ο κ. Βαρουφάκης από το Eurogroup και δεν έγινε δεκτή η παράταση και συνεχίσουν να μιλάνε χωρίς εμάς, δηλαδή δεν λειτουργεί καλά η πίεση, αυτή η «ζαριά» - , θέλω να σας πω ότι όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα της Κυριακής και αν γίνει τελικά δημοψήφισμα - και όχι επειδή θα το εμποδίσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αλλά μπορεί να μην υπάρχει αντικείμενο, αν η πρόταση των δανειστών δεν υπάρχει, πώς εμείς θα ψηφίσουμε «ναι» ή «όχι» σε αυτήν, δηλαδή δεν μπορεί να ψηφίσει κανείς για κάτι που δεν υπάρχει - στην περίπτωση που ο κόσμος έλεγε «ναι, μας αρέσει πάρα πολύ η πρόταση των δανειστών και τη θέλουμε με ενθουσιασμό», θα είχαμε «καταφάει» τα υπολείμματα του κεφαλαίου εμπιστοσύνης και συμπάθειας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ξέρετε πού είναι το κουμπί, κύριε Πρόεδρε; Πατήστε το! Ευχαριστώ. Και στην περίπτωση που λέγαμε «όχι», θα περνάγαμε σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση, που θα ξεκινούσε με ελέγχους στις κινήσεις κεφαλαίων, όπου οι τράπεζες δεν θα είχαν ρευστότητα. Και μην κοροϊδευόμαστε - μεταξύ μας τουλάχιστον μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς, γιατί διαφορετικά δεν μπορούμε να είμαστε υπεύθυνοι - θα είχαμε, επίσης και θα έχουμε, δυστυχώς, αν προχωρήσουν έτσι τα πράγματα - που το απευχόμαστε - ελλείψεις σε βασικά είδη. Απλώς, για να καταλάβετε - και να συνεννοηθούμε - τι σημαίνει μια χώρα να παίζει μια ζαριά το μέλλον της, αλλά να μην της βγαίνει και να μην συνεχίζει όπως το ήθελε, θα σας δείξω αυτό το ωραίο, αθώο χαρτονόμισμα. Αυτό το θαλασσί αθώο χαρτονόμισμα είναι το μεγαλύτερο χαρτονόμισμα όλων των εποχών. Γράφει επάνω εκατό τρισεκατομμύρια δολάρια, εμπρός - πίσω, Ζιμπάμπουε. Αυτό το χαρτονόμισμα σταμάτησε να κυκλοφορεί το 2009, διότι ενώ είχε ξεκινήσει η ισοτιμία του νομίσματος, όταν ακόμη ήταν Ροδεσία και μετά έγινε Ζιμπάμπουε το 1980, με 1 δολάριο Ζιμπάμπουε, Ροδεσίας τότε, προς 1,5 δολάριο ΗΠΑ, μετά από τρεις αλλαγές ονομάτων - γιατί δεν υπάρχει μόνο ένα όνομα για εθνικό νόμισμα - και αφού προστέθηκαν δεκατρία μηδενικά, στο τέλος του 2009 είπαν: νισάφι πια, οι συναλλαγές θα γίνονται είτε με δολάριο Αμερικής είτε με ραντ Νότιας Αφρικής. Δεν σας το λέω για να τρομοκρατήσω. Είναι πράγματα που συμβαίνουν σε καλοπροαίρετους ανθρώπους στην εποχή μας, ανθρώπους που πιστεύουν ότι κάνουν το σωστό, αλλά τους βγαίνει λάθος. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, δεν ευθύνεστε εσείς για το πραγματικά λυπηρό σημείο στο οποίο έφθασε το παραγωγικό σύστημα και η οικονομία της χώρας μας. Δεν ευθύνεστε κατά κανόνα εσείς, εκτός από τα κομμάτια σας τα οποία είχαν κυβερνήσει μέσα στο ΠΑΣΟΚ ή μέσα στη Νέα Δημοκρατία στο παρελθόν. Είναι πάρα πολύ κρίμα να βάλετε εσείς την υπογραφή σας σε μια κατάσταση που κλείνει πολύ λυπητερά το κεφάλαιο της ευρωπαϊκής πορείας της Ελλάδας. Το απευχόμαστε και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να το εμποδίσουμε. Πρέπει, όμως, να ξέρουμε ότι οι κίνδυνοι είναι πολύ μεγάλοι και επιτέλους να αρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας αντί να μιλάμε ο καθένας στο ακροατήριό του. Ευχαριστώ πολύ.
Σύμφωνα με μια συνεννόηση που είχε γίνει με τους διάφορους εκπροσώπους των κομμάτων θα πάρει τον λόγο η κ. Παπαρήγα, από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, Βουλευτής και πρώην Αρχηγός κόμματος.
Πότε έγινε αυτό;
Δεν έγινε συνεννόηση. Πότε έγινε αυτό; Η Χρυσή Αυγή…(δεν ακούστηκε).
Θα μιλήσετε αμέσως μετά, κύριε Παππά. Έχει γίνει μια συνεννόηση. Αμέσως μετά. Κάντε μου τη χάρη.
Ήταν η σειρά του κ. Παππά να μιλήσει. Λέτε ψέματα!
Λέτε ψέματα!
Ψεύτες, ε, ψεύτες! Άντε, ρε ψεύτες!
Κατ' αρχάς, κύριε Παππά, καθίστε στη θέση σας.
Ας μιλήσει επειδή είναι κυρία, αλλά… (δεν ακούστηκε).
Η λίστα με τα ονόματα… (δεν ακούστηκε).
Δεν χρειάζεται να φωνασκείτε. Ακούσαμε πολλές φωνασκίες σήμερα.
Λέτε ψέματα!
Δεν χρειάζεται διαγωνισμός φωνασκιών. Αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο ο κ. Παππάς.
Όλο ψέματα!
Όλο ψέματα λέτε!
Κυρία Παπαρήγα, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά.
Ποια συνεννόηση… (δεν ακούστηκε).
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το θέμα δεν είναι αν η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είχε δικαίωμα να φέρει δημοψήφισμα ή εάν με το δημοψήφισμα αυτό ακουμπάει ή προσεγγίζει συνταγματικά προβλήματα. Το κυριότερο πρόβλημα για μας είναι για ποιον σκοπό κάνει το δημοψήφισμα. Αυτό φαίνεται κυρίως μέσα από το ερώτημα που θέτει. Το ερώτημα που θέτει μέσα στο δημοψήφισμα είναι πλάνο, αποπροσανατολιστικό και επικίνδυνο για το λαό, όχι από τη σκοπιά που ισχυρίζεται η Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα. Μάλιστα για άλλη μια φορά σας αδικεί η Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα, όταν σας λένε ότι θέλετε το δημοψήφισμα για να βγάλετε την Ελλάδα από την Ευρωζώνη. Και με την τρομοκρατία και τη δημαγωγία της Νέας Δημοκρατίας και των άλλων κομμάτων και με τον τρόπο που χειρίζεστε εσείς το θέμα σε ένα πράγμα αποβλέπετε αντικειμενικά: Στο να γίνει αν είναι δυνατόν στο 99% - δεν θα το καταφέρετε, βέβαια - άποψη στο λαό η πάση θυσία παραμονή όχι μόνο στην Ευρωζώνη, αλλά πάση θυσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και δεν είναι τυχαίο ότι σταματάτε να μιλάτε για Ευρωπαϊκή Ένωση. Λέτε «ναι ή όχι στην Ευρώπη». Και μόνο το γεγονός ότι η Ευρώπη ταυτίζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση - με συγχωρείτε, αλλά τι να σας πω; - δείχνει όχι απλώς έναν δογματισμό, αλλά μια ολοκληρωτική αντίληψη και εξαιρετικά επικίνδυνη. Εμφανίζετε την Ευρώπη ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι καμμιά νομοτέλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρώπη θα υπάρχει και με Ευρωπαϊκή Ένωση των δέκα κρατών και των δεκαπέντε και των σαράντα πέντε - τώρα θα βάλουν μέσα και τις δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, θα βάλουν και τις αραβικές χώρες - και θα υπάρχει και χωρίς καθόλου Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρώπη του σοσιαλισμού ή η Ευρώπη της πορείας του σοσιαλισμού. Εν πάση περιπτώσει. Γιατί λέμε ότι είναι ακριβώς επικίνδυνο αυτό το ερώτημα; Γιατί δεν βάζετε το λαό να επιλέξει. Εμείς θα πάρουμε μέρος στο δημοψήφισμα, εφόσον αποφασιστεί. Το δικό μας όμως «όχι» σε αυτές τις ημέρες που έχουμε μπροστά - και άλλωστε ο λαός ξέρει τι λέμε, ανεξάρτητα από το εάν συμφωνεί σε όλα μαζί μας - δεν αθροίζεται με τίποτα με το «όχι» που προτείνετε εσείς στο λαό. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του κόμματος ήδη κατέθεσε κείμενο. Το δικό μας «όχι» είναι «όχι» και στο μνημόνιο των θεσμών, της τρόικας και στο μνημόνιο που εσείς θα υπογράψετε και είναι «ναι» στην αποδέσμευση. Αν αυτό το μήνυμα βρει ο λαός τον τρόπο - και υπάρχουν τρόποι - να το εκφράσει ως ένα ρεύμα με την άλφα ή τη βήτα δυναμική, αυτό θα είναι η καλύτερη δυνατή πίεση που μπορεί να γίνει σήμερα μέσα σε έναν αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων. Το δικό μας «όχι» - το ξαναλέμε - δεν επιτρέπουμε να αθροιστεί με κανένα άλλο «όχι». Για ποιο σκοπό κάνετε το δημοψήφισμα και με αυτό το συγκεκριμένο ερώτημα; Διότι θέλετε να έχετε λυμένα τα χέρια απέναντι στο λαό, να υπογράψετε ένα μνημόνιο ακόμα μεγαλύτερης διάρκειας - δεν έχει σημασία αν θα είναι μέχρι το Σεπτέμβρη, θα παραταθεί - το οποίο θα το εμφανίζετε ως έναν συμβιβασμό έντιμο και αξιοπρεπή. Συμβιβασμός με την Ευρωπαϊκή Ένωση - για να μην κάνω τώρα πολλές αναλύσεις, είναι ευρωπαϊκό καπιταλιστικό κέντρο, ιμπεριαλιστικό κέντρο, πείτε το όπως θέλετε - έντιμος και αξιοπρεπής δεν υπάρχει. Θα είναι αντεργατικός και αντιλαϊκός, πάει και τελείωσε. Ο συμβιβασμός είναι άλλο πράγμα ανάμεσα σε κοινωνικές δυνάμεις, που δεν συμπίπτουν πλήρως τα συμφέροντά τους, να συσπειρωθούν πάνω σε ένα πλαίσιο κοινό και να υπάρχουν αμοιβαίοι, ας πούμε, συμβιβασμοί μέσα στο μαζικό κίνημα. Kαι είναι άλλο πράγμα συμβιβασμός με τους τραπεζίτες, τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές κ.λπ., για να μιλήσω όσο γίνεται πιο απλά. Πρέπει όμως να σας πω ότι η ζημιά που κάνετε στον λαό είναι πάρα πολύ μεγάλη. Η Νέα Δημοκρατία παραδοσιακά και το ΠΑΣΟΚ από ένα σημείο και μετά - όχι από την πρώτη στιγμή - απευθύνθηκαν στον λαό με έναν στόχο να εδραιώσουν, να αναπαράγουν, να ενισχύσουν συντηρητικές κλασικές απόψεις υπεράσπισης του αστικού πολιτικού συστήματος, του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εσείς κάνετε αυτό που έκανε το ΠΑΣΟΚ από μια πορεία και μετά. Με πρόσημο το «αριστερά», «για πρώτη φορά αριστερά», διαβρώνετε και αλλοιώνετε συνειδήσεις συστηματικά και επιμελημένα. Πραγματικά υπάρχει ένας κόσμος που ρωτάει: Μα, το ίδιο ήταν η διαπραγμάτευση - εντός ή εκτός εισαγωγικών, δεν έχει σημασία - που έκανε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ με τη διαπραγμάτευση που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ; Όχι δεν ήταν το ίδιο. Τουλάχιστον στις μορφές που είδαμε και στον τρόπο που είδαμε είχε διαφορές. Ο ένας δεν αποκάλυπτε τις πιέσεις, δεν τα έβγαζε στην επιφάνεια. Όλοι κάνουν αλισβερίσι. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπερέβαλε και μάλιστα σ' ένα σημείο που αναρωτιόσουν πολλές φορές γιατί φέρεται έτσι. Από το «go back Μέρκελ» - παρένθεση, αυτό είναι λάθος αγγλικά - κάναμε τη Μέρκελ φίλη, αλλά ανεβάσαμε τους τόνους απέναντι σε άλλα πρόσωπα. Ειπώθηκαν πολλά και μέχρι τώρα ανεβαίνουν οι τόνοι. Κατ' αρχάς, ο σκοπός σας δεν ήταν αυτός που νομίζει ο λαός. Δεν ξέφευγε από τον όρο ενός συμβιβασμού, που όμως είχατε μια δέσμευση, τη λαϊκή ψήφο. Όντως αυτό που λέτε το έχετε. Τη λαϊκή ψήφο φοβόταν και η Νέα Δημοκρατία όταν δεν έκλεισε το μνημόνιο και προτίμησε τις εκλογές. Γιατί και όταν έβλεπε ότι έπαιρνε τον κατήφορο, εσείς είχατε πάρει την ανηφόρα. Πάνω στην ανηφόρα θα κάνατε ένα συμβιβασμό στις 27 Ιανουαρίου; Δεν ήταν δυνατόν. Θα έπρεπε να αντισταθείτε, δηλώνοντας όμως από το πρωί μέχρι το βράδυ, πάση θυσία στην Ευρωζώνη, με την Ευρωπαϊκή Ένωση κ.λπ.. Αν θέλετε όμως και αν μου επιτρέπετε, υπάρχουν και άλλοι λόγοι που εξίσου δεν είναι αγαθοί. Είχατε την αφέλεια ή και τις διαπλοκές - και δεν το λέω με την έννοια με την οποία συνήθως αναφερόμαστε για να κάνουμε εξεταστικές επιτροπές για να βρούμε τις διαπλοκές - ότι μπορείτε και να αξιοποιήσετε, ρώσικα, κινέζικα, αμερικάνικα συμφέροντα όχι στην Ελλάδα, γενικότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σας χάιδεψαν την πλάτη, σας υποστήριξαν. Το θέμα βεβαίως δεν είναι αν θα πουλήσουμε τα οικόπεδα του Αιγαίου για έρευνα και άντληση υδρογονανθράκων στους Αμερικανούς, στους Ρώσους, στους Κινέζους ή στους Ευρωπαίους. Δεν είναι εκεί το θέμα. Για εμάς το πρόβλημα δεν είναι η εθνικότητα αυτού που θα τα αγοράσει ή θα τα εκμεταλλευθεί ή αν θα τα πάρει με νοίκι ή με τίτλους ιδιοκτησίας ή θα τα νοικιάζει για τριάντα ή εκατό χρόνια. Είμαστε αντίθετοι με το κεφάλαιο γενικά είτε είναι ελληνικό είτε είναι ξένο. Το κεφάλαιο είναι κεφάλαιο. Άρα, εκεί τολμήσατε περισσότερο από τη Νέα Δημοκρατία για διάφορους λόγους - δεν είναι της ώρας να τους αναλύσω - να παίξετε με αυτήν την υπόθεση, ξεχνώντας βεβαίως ότι αυτοί σας προσφέρουν τις υπηρεσίες τους μόνο σαν χώρα - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τι να σας κάνουν η Κίνα, η Ρωσία και οι άλλοι; Σας θέλουν ακριβώς σαν χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σαν χώρα της Ευρωζώνης για να σας χρησιμοποιήσουν. Διότι στο κάτω κάτω ο ρωσοτουρκικός αγωγός, παραδείγματος χάριν, πρέπει να περάσει βορείως των Βαλκανίων. Η αγορά της Ελλάδας είναι πάρα πολύ μικρή, για να οξύνουν τις αντιθέσεις τους με τη Γερμανία και τους άλλους, χάριν της Ελλάδας και του ελληνικού λαού. Παίζετε, λοιπόν, με τη φωτιά σε μια περιοχή που είναι εστία όχι τοπικών πολέμων, αλλά εστία μέσα από την οποία μπορεί να αναβλύσει ένας γενικευμένος πόλεμος. Άλλο ψέμα, θα έλεγα αισχρό - με συγχωρείτε για την έκφραση - που για Αριστερά δεν ταιριάζει, είναι ότι οι εκλογές και τα δημοψηφίσματα εκφράζουν τη λαϊκή κυριαρχία. Ε, τότε δεν θα είχαμε πρόβλημα. Κι όταν οι εκλογές έβγαζαν τη Νέα Δημοκρατία πρώτη και όταν έβγαζαν το ΠΑΣΟΚ, λαϊκή κυριαρχία ήταν. Δεν κατάλαβα. Λαϊκή κυριαρχία είναι μόνο όταν είναι ΣΥΡΙΖΑ; Μια χαρά έτσι. Δεν είμαστε εναντίον των εκλογών. Είναι πεδίο πάλης. Εκφράζουν συσχετισμό δυνάμεων, ταξικών δυνάμεων. Εκφράζουν πολλές πλευρές αυτού που λέμε συσχετισμός δυνάμεων και μπορεί να εκφράσουν και δυνάμωμα της τάσης του ριζοσπαστισμού και δυνάμωμα της ναζιστικής τάσης και δυνάμωμα του συμβιβασμού και δυνάμωμα ό,τι θέλετε. Δεν είναι η μάχη των μαχών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Να σας πω ένα παράδειγμα σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έγιναν ή δεν έγιναν δημοψηφίσματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Γαλλία, Ολλανδία, Δανία, Ιρλανδία, και αφού έγιναν τα δημοψηφίσματα με 50% και κάτι εναντίον συνθηκών και αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξανάγιναν δημοψηφίσματα ύστερα από έναν χρόνο και το 51% έγινε 45%, έγινε 40%, έπεσε; Τα σεβάστηκαν; Και πώς άλλαξαν οι λαοί μέσα σε έναν χρόνο; Τους τρομοκράτησαν, τους φόβισαν, τους χειραγώγησαν. Αυτή είναι η εκλογική διαδικασία. Αναμετράται η χειραγώγηση με τη χειραφέτηση. Νόμιμα ήταν όλα. Δεν έγινε νοθεία σε αυτά τα δημοψηφίσματα. Κάτι τέτοιο δεν καταγγέλθηκε και το πιστεύουμε. Δεν χρειάζεται τώρα η νοθεία, να ψηφίζουν τα δέντρα, όπως γινόταν παλιά, ή να τρώνε πέτρες οι υποψήφιοι στο κεφάλι. Τώρα υπάρχουν πολύ σύγχρονες μέθοδοι. Κύπρος, Σχέδιο Ανάν: Σωστά ήταν εναντίον. Απέκρουσε, όμως, τον κίνδυνο της διχοτόμησης; Όχι. Αίγυπτος, λαϊκή εξέγερση: Ο Μουμπάρακ στη φυλακή εις θάνατον. Σήμερα ο Μουμπάρακ είναι ελεύθερος, απαλλαγμένος από τον θάνατο και σε θάνατο είναι αυτός που τον ανέτρεψε, ο Μόρσι, και με εκλογές. Κοιτάξτε, δεν αρκεί η ψήφος. Γιατί όσον αφορά την ψήφο ο λαός - ένα μέρος - μπορεί να πάρει το πιστόλι και να χτυπήσει στον κρόταφό του, μπορεί να χτυπήσει στον γάμο του Καραγκιόζη άσφαιρα πυρά και μπορεί να πληγώσει τον αντίπαλο - όχι να τον ανατρέψει, δεν γίνεται - και να είναι η αρχή μιας καινούργιας εξόρμησης. Επομένως, το θέμα δεν είναι αυτό καθαυτό το δημοψήφισμα. Και μπορεί να το θέλουν και οι Ευρωπαίοι. Διότι είτε «ναι» βγει είτε «όχι» πώς θα ερμηνευθεί από τα δυο μπλοκ που αντιπαρατίθενται μεταξύ τους; «Ναι» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, «ναι» στο ΝΑΤΟ, «ναι» στη στρατιωτικοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «ναι» στα εμπάργκο που κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, «ναι» στη Λευκή Βίβλο, «ναι» στις λευκές βίβλους, «ναι» στην Πράσινη Βίβλο, «ναι» στη συνθήκη της Λισαβόνας, «ναι» στα καινούργια - τα είπε ο Καραθανασόπουλος, μην τα επαναλαμβάνω - που ετοιμάζονται τώρα, η εμβάθυνση. Είτε «ναι» είτε «όχι» ψηφίσει ο λαός δεν θα υπάρχει ειδοποιός διαφορά στο περιεχόμενο. Πού θα υπάρχει η διαφορά; Στο ποιος θα είναι ο διαπραγματευτής. Ο οδηγός αλλάζει με τις εκλογές του εθνικού Κοινοβουλίου. Το λεωφορείο τον δρόμο που παίρνει δεν τον αλλάζει. Δεν έγινε καμμιά ριζική ανατροπή μέσω εκλογών, αλλά και εκεί που έγιναν κάποιες εξεγερτικές διαδικασίες, όταν ο λαός δεν είχε καταλήξει πού πρέπει να πάει, έγινε αυτό το Μουμπάρακ - Μόρσι και δείτε μια σειρά κι από άλλες χώρες. Εν πάση περιπτώσει, αν θέλετε να κάνετε δημοψήφισμα, βάλτε συγκεκριμένα ζητήματα. Δέχεται ο ελληνικός λαός που έχει καταντήσει ο Ελλάδα «πλασιέ» του ΝΑΤΟ; Βγαίνουν οι διάφοροι Υπουργοί Εξωτερικών, Άμυνας, από εδώ και από εκεί και γίνονται «πλασιέ» του ΝΑΤΟ. Είναι «πλασιέ» του ΝΑΤΟ κυριολεκτικά. Εκτός τώρα αν και το ΝΑΤΟ εκδημοκρατίζεται, πέρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπορεί να το πιστεύετε αυτό. Αν το πιστεύετε, με γειά σας με χαρά σας, αλλά ο ελληνικός λαός πρέπει να προβληματιστεί σοβαρά γι' αυτά τα ζητήματα. Λαϊκή κυριαρχία, όταν υπάρχουν εξουσιαστές και εξουσιαζόμενοι - έτσι για να το πω απλά και λαϊκά - δεν υπάρχει. Δεν μπορεί να υπάρχει. Εκφράζεται - λέμε ξανά - θετικότερος, ισχυρότερος, καλύτερος συσχετισμός δυνάμεων. Εμείς θα παλέψουμε γι' αυτό. Το «όχι» του ελληνικού λαού που αντικειμενικά τον συμφέρει είναι αυτό που προτείνουμε εμείς. Τέλος, είναι άλλο πράγμα να αναθέτουμε σε μία κυβέρνηση, σε ένα μπλοκ δυνάμεων, να μας θυσιάσει και άλλο πράγμα να αποφασίσουμε εμείς, ο λαός - δεν λέω στενά το ΚΚΕ - τι θυσίες θα καταθέσουμε στο βωμό ενός αγώνα που πραγματικά δεν είναι αγώνας συνηθισμένος, αλλά σκληρή σύγκρουση και αναμέτρηση με όλα τα μέσα. Είναι άλλο πράγμα να εξουσιοδοτήσω κάποιον να με θυσιάσει και άλλο πράγμα να αποφασίσω ως λαός - δεν μιλάμε ως πρόσωπα - τη δική μου τη θυσία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Παπαρήγα. Τον λόγο έχει ο κ. Παππάς εκ μέρους του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Ορίστε, κύριε Παππά, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω χρήση και της δευτερολογίας μου.
Εντάξει, κύριε Παππά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ζούμε στιγμές με μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, στιγμές κρίσιμες για το μέλλον του ελληνικού λαού και του τόπου. Οι ημέρες θυμίζουν έντονα το 1974, τότε, τον καιρό της Μεταπολίτευσης. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ησυχάσατε;
Συνεχίστε, κύριε Παππά.
Σήμερα, το 2015, κλείνει οριστικά αυτός ο καταστροφικός κύκλος. Τον Ιούλιο του 1974 ξεκίνησε η σαράντα και πλέον χρόνων πολιτική περίοδος της Μεταπολίτευσης με μία προδοσία και με μία εθνική καταστροφή. Ομοίως, λοιπόν, σήμερα, κλείνει με μία προδοσία και, δυστυχώς, με μία επαπειλούμενη εθνική καταστροφή. Μεγάλα ερωτήματα εγείρει στον ελληνικό λαό, τουλάχιστον στους σκεπτόμενους Έλληνες, η πολιτική και τακτική της Κυβέρνησης επί του εθνικού θέματος της μνημονιακής εξάρτησης. Είναι ραγδαίες οι εξελίξεις επί του θέματος. Ενώ το πρωί ξεκινήσαμε τη συζήτηση μιλώντας για κάποια συγκεκριμένα ερωτήματα που θα τεθούν στο νομοσχέδιο που θέλει να φέρει η Κυβέρνηση την επόμενη Κυριακή, στην πορεία οι πληροφορίες είναι διαφορετικές. Πριν από λίγο, ο κ. Βαρουφάκης είπε ότι μπορεί το ερώτημα να αλλάξει. Είπε ότι μπορεί τελικά να γίνει μία σύγκλιση των προτάσεων των δανειστών και των ελληνικών προτάσεων και να πειστεί ο ελληνικός λαός να αποφασίσει σε ένα νέο ερώτημα και να πει ένα «ναι» σ' αυτή τη σύγκλιση. Δηλαδή, φοβούμαι ότι έχουμε ένα δημοψήφισμα, όπως αυτό θα εξελιχθεί μέχρι την επόμενη Κυριακή, όπου θα ζητηθεί από τον ελληνικό λαό τεχνηέντως από την Κυβέρνηση η νομιμοποίηση ενός νέου μνημονίου. Εμείς θα τοποθετηθούμε στη μέχρι τώρα επίσημη θέση της Κυβέρνησης και στο ερώτημα, όπως αυτό αναφέρθηκε στην Αίθουσα αυτή, εδώ, από το πρωί. Κύριε Πρωθυπουργέ, φέρνετε την πρόταση αυτού του δημοψηφίσματος με ερώτημα προς τον ελληνικό λαό αν συμφωνεί με τις προτάσεις των δανειστών - με τις προτάσεις των τοκογλύφων, να προσθέσω εγώ - ή με τις προτάσεις τις δικές σας. Απαντώ εγώ, γιατί εσείς, προφανώς, δεν μπορείτε - και να θέλατε - να ομολογήσετε την αλήθεια. Ερωτάται κατ' ουσίαν ο ελληνικός λαός και το πραγματικό ερώτημα είναι το εξής: Επιθυμείς να σε εκτελέσουν ή να σε κρεμάσουμε εμείς; Ήτοι, διαλέγεις τη δική μας μνημονιακή πρόταση εξάρτησης και κατοχής ή την πρόταση των Θεσμών και τοκογλύφων της τρόικας; Δημοψήφισμα - παγίδα. Μονά ζυγά, δικά τους. Μνημόνιο και υποταγή σε κάθε περίπτωση. Αριστερό μνημόνιο. Αυτή είναι η προδοσία που προανέφερα. Αυτήν την κίνησή σας, τη διανθίζετε με ωραία λόγια περί εθνικής υπερηφάνειας. Θράσος μεγάλο σας διακρίνει εσάς τους «νεοαριστερούς». Όλοι εσείς βγάζετε σπυριά και μόνο στο άκουσμα της λέξης «έθνος», «ελληνική φυλή», «ελληνικός Στρατός». Γιατί τέτοια υποκρισία, γιατί τέτοια φθηνή προπαγανδιστική ψευτιά; Εσείς της ροζ αριστεράς από το gay pride το γυρίζετε τώρα στο national pride; Κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι της Κυβέρνησης, παρ' όλη τη θετική μας ανταπόκριση στο ερώτημα για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, πρέπει να τονίσουμε ότι φοβούμεθα πως η διαδικασία αυτή κινείται στο πλαίσιο που θέλουν κάποιοι στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό. Διαδικασία που εν τέλει επιθυμεί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και γίνεται εν γνώσει του, γίνεται με κυρίαρχο το πνεύμα του ως Πρωθυπουργού της χώρας ή με την εγκληματική του άγνοια οδηγεί προς εξελίξεις που θέλουν οι πάτρωνες της Ευρώπης, δηλαδή οι Γερμανοί επικυρίαρχοι; Δύο μόλις μέρες πριν, μέσω της εφημερίδος «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ», σε άρθρο μας γράφαμε χαρακτηριστικά «Στήνουν σκηνικό αδιεξόδου με δημοψήφισμα, για να επιβάλουν το μνημόνιο με τη λογική του μικρότερου κακού». Αυτή είναι η επαπειλούμενη εθνική καταστροφή που προανέφερα. Προς επίρρωση της ανωτέρω πολιτικής εκτίμησης και τοποθέτησης αναφέρομαι στην τοποθέτηση του κ. Πάνου Καμμένου, ο οποίος είπε το πρωί: «Αν οι δανειστές δεχθούν την ελληνική πρόταση, αλλάζουν όλα και αποσύρεται το δημοψήφισμα». Μνημόνιο, δηλαδή, με τη βούλα του δημοψηφίσματος, μνημόνιο με ελληνική πρόταση, μνημόνιο με δημοψήφισμα. Ελληνικέ λαέ πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε! Εμείς οι Έλληνες εθνικιστές της Χρυσής Αυγής, σε κάθε περίπτωση, λέμε «όχι» στο ερώτημα του δημοψηφίσματος, όπως αυτό τίθεται, αλλά συγχρόνως εφιστούμε την προσοχή και ζητούμε την εγρήγορση του ελληνικού λαού σε ό,τι αφορά το τελικό αποτέλεσμα και τις προθέσεις σας. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίστηκε από τον ελληνικό λαό, ο οποίος πείστηκε, στη μεγάλη του πλειοψηφία, από τις εξαγγελίες του και τον πολιτικό του λόγο που - θυμίζω - κατέληγε, προεκλογικά πάντα, ότι «θα καταργηθεί το μνημόνιο με ένα άρθρο». Εδώ, στην Αίθουσα αυτή Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - της κυβερνητικής πλειοψηφίας δηλαδή - αμέσως μετά τις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου πανηγυρίζατε και λέγατε ότι «αυτές ήσαν εκλογές - δημοψήφισμα». Και ενώ πήρατε την εντολή και αποκτήσατε άνετη κοινοβουλευτική Πλειοψηφία - τη βοήθεια βεβαίως των ΑΝΕΛ - για να τηρήσετε τον λόγο σας και να καταργήσετε το μνημόνιο με ένα άρθρο, εσείς προδώσατε τις προσδοκίες των Ελλήνων, τις προσδοκίες των ψηφοφόρων σας και πετάξατε στον κάλαθο των αχρήστων το πρόγραμμά σας, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Χάσατε - και αυτό είναι το πολύ σημαντικό - πέντε πολύτιμους μήνες με το να συναγελάζεστε με τη Μέρκελ, τον Γιούνκερ και τους λοιπούς, με το να κάνετε χαρούλες, αγκαλίτσες και φιλάκια. Δεν χρησιμοποιήσατε αυτόν τον πολύτιμο χρόνο για να προετοιμάσετε τη χώρα σε ένα πραγματικό πρόγραμμα απεξάρτησης, ανασυγκρότησης και αναδημιουργίας της εθνικής παραγωγής. Αντί για κατάργηση του μνημονίου τελικά φέρατε το νέο, αριστερό μνημόνιο. Τουτέστιν: Βάζετε πωλητήριο και ταφόπλακα στην πατρίδα, με δική σας πρόταση, ακολουθώντας τα βήματα των μνημονιακών Νενέκων του Σαμαρά και των αχρείων συνοδοιπόρων, αυτών των νεοφιλελευθέρων ραγιάδων, αυτών που λέγονται «μένουμε Ευρώπη». Ο πυρήνας της πολιτικής σας έμεινε ακριβώς ο ίδιος πυρήνας με αυτόν τον πυρήνα της μερκελικής Δεξιάς. Τα e - mail και η ουσία έμεινε ίδια, είτε με Δεξιά είτε με «για πρώτη φορά αριστερά». Από το e - mail Χαρδούβελη πήγαμε στο e - mail Βαρουφάκη. Ο Κυβερνητικός σας Εκπρόσωπος είπε χθες το βράδυ «Η διαπραγμάτευση δεν σταματάει ποτέ», σε απόλυτη σύμπλευση με τον Υπουργό κ. Βαρουφάκη που υποσχόταν στους Θεσμούς και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο «Θα σας πληρώνουμε στο διηνεκές». Κυρίες και κύριοι, εμείς οι Έλληνες εθνικιστές, εμείς που μένουμε Ελλάδα, εμείς που επιμένουμε Ελλάδα δηλώνουμε απερίφραστα πως δεν έχουμε καμμία εμπιστοσύνη σε εσάς τους αριστερούς, αλλά και στους δεξιούς, σε όλους αυτούς τους υπαιτίους της δυστυχίας μας, της δυστυχίας του ελληνικού λαού. Δεν έχουμε καμμία εμπιστοσύνη σε εσάς του δημοκρατικού τόξου, σε εσάς τους στυλοβάτες της διάλυσης και της προδοτικής Μεταπολίτευσης. Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, εξαιτίας σας η χώρα έχασε πέντε πολύτιμους μήνες. Να σας θυμίσω ότι ήδη θα διανύαμε τον πέμπτο μήνα χωρίς μνημόνιο. Ναι, με σαρωτικές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία. Ναι, με πόνο, με δάκρυα, με δυστυχία, πιθανώς και με άλλο νόμισμα, αλλά με προοπτικές ανάπτυξης, με τόνωση της εθνικής υπερηφάνειας, με προοπτικές εθνικής ανεξαρτησίας. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ υπεσχέθη στον λαό του «ιδρώτα, δάκρυα, θυσίες και αίμα» κατά την πρώτη του αγόρευση ως Πρωθυπουργός στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και βγήκε νικητής. Εσείς τι κάνετε; Αντί για ρήξη, αντί για καταγγελία του μνημονίου και διαγραφή του χρέους, αντί να κηρύξετε τον πόλεμο στις αδηφάγες αγορές, αντί έστω και για λίγο να πιάσετε τον ζουρνά και το νταούλι, όπως λέγατε, ακολουθήσατε τον δρόμο του Γεωργίου Παπανδρέου. Και εννοώ τον πρώην Πρωθυπουργό, στην αφίσα του πατέρα του οποίου φωτογραφιζόταν μικρός ο κ. Τσίπρας. Όπως ο Παπανδρέου προσέφερε φρούδες υποσχέσεις στον ελληνικό λαό με το «λεφτά υπάρχουν» και έδεσε τελικά χειροπόδαρα τη χώρα με το μνημόνιο - την έδεσε με το Αγγλικό Δίκαιο και την παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας - έτσι και εσείς δώσατε τις ίδιες φρούδες υποσχέσεις με την κατάργηση του μνημονίου, κρατώντας όμως το μνημόνιο - το οποίο δήθεν θα καταργούσατε - παρατείνοντάς το και υποσχόμενοι με τη δική σας πια πρόταση, κατ' ουσίαν ένα νέο μνημόνιο. Και φυσικά συνεχίζει να παραμένει εν ισχύι και η εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και το Αγγλικό Δίκαιο. Συνεχίζει υφιστάμενο το μνημόνιο και σύμφωνα με τις δηλώσεις σας και τις προθέσεις σας, θα συνεχίζει να υφίσταται και με τη δική σας «αριστερή» συνδρομή σε συνέχεια της Δεξιάς. Διαμορφώνετε, δυστυχώς, κυρίες και κύριοι της Αριστεράς, ένα εκρηκτικό και εθνικά επικίνδυνο μείγμα. Εννοώ, δηλαδή, το συνδυασμό μνημονίου και των απαράδεκτων νομοθετημάτων που φέρνετε, όπως αυτό για την παροχή ιθαγενείας στους ξένους εισβολείς. Συνεχίζετε να παραμένετε άτολμοι θεατές των εξελίξεων. Ο εισηγητής μας κ. Κασιδιάρης το πρωί σας ανέπτυξε τα στοιχεία του πολιτικού μας προγραμματισμού και σας ανέφερε πολύ σωστά το θέμα της οριοθέτησης και της ανακήρυξης της ελληνικής ΑΟΖ και του εθνικού μας πλούτου. Μόνο που εσείς, όπως και οι προηγούμενοι, στερείστε οποιουδήποτε σχεδίου ανάπτυξης. Όχι ΑΟΖ, αλλά ΕΟΖ ανακηρύσσετε ολόκληρη τη χώρα, μια ειδική οικονομική ζώνη, μια αέναη αποικία χρέους και ένα τεράστιο στρατόπεδο φύλαξης και υποδοχής μεταναστών, χάριν της ασφαλείας των εταίρων σας του ευρωπαϊκού Βορρά. Τέλος, όπως με την πρόταση δημοψηφίσματος του Γεωργίου Παπανδρέου ακολούθησαν δυσμενέστατες πολιτικές εξελίξεις για τον ελληνικό λαό, λυπάμαι που βλέπω και στη σημερινή περίπτωση να ακολουθούν δυσμενέστατες πολιτικές εξελίξεις, εξελίξεις κατοχής, κακοποίησης και εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού. Οι μνημονιακοί «λύκοι», οι μνημονιακοί «γύπες», Σαμαράς, Βενιζέλος, Θεοδωράκης, παραμονεύουν και καραδοκούν. Κυρίες και κύριοι, «είμαστε κάθετα αντίθετοι με το μνημόνιο, την ταφόπλακα του έθνους. Το να επενδύει πια κανείς στην πατρίδα του ή να κατέχει περιουσία έχει καταστεί μέγα αμάρτημα. Δεν υπάρχει πολιτική βούληση για να ελεγχθούν οι φοροφυγάδες. Οι απολύσεις στο δημόσιο είναι κατ' ουσίαν μια τιμωρία από την Τρόικα, αφού δεν θα ωφελήσουν. Δεν γίνεται να αναζητούμε οικονομική ανάκαμψη με την υπερφορολόγηση των πολιτών. Δεν είναι η Ελλάδα ευρωπαϊκή. Η Ευρώπη ήταν κάποτε ελληνική. Τώρα είναι η Ευρώπη των τοκογλύφων. Όλοι υβρίζουν τη Χρυσή Αυγή. Το φρόνημα, όμως, είναι ελεύθερο. Είμαστε Έλληνες εθνικιστές και είμαστε υπερήφανοι γι' αυτό. Πείτε ένα μεγάλο «όχι» στην Ευρώπη των τοκογλύφων. Καλύτερα δραχμή, παρά υποταγή». Λόγια του Γενικού Γραμματέα της Χρυσής Αυγής τον Ιούλιο του 2013. Λόγια ελληνικά, λόγια γεμάτα αλήθεια, λόγια επικίνδυνα για το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας. Λόγια επικίνδυνα για την εγκληματική συμμορία της αστικής Δεξιάς του μνημονίου. Λόγια που έγιναν μία από τις αιτίες, δύο μήνες μετά, η «παράγκα» Σαμαρά, Δένδια, Αθανασίου, Ντογιάκου και λοιπών να εξαπολύσουν τις διώξεις κατά του εθνικιστικού κινήματος, κατά του Αρχηγού, των Βουλευτών του και με ομολογημένο στόχο να μας πάνε στο 2%. Απέτυχαν. Ο λαός νίκησε και μας ανέδειξε τρίτη πολιτική δύναμη, δύναμη που δηλώνει παρούσα στις πολιτικές εξελίξεις, οιεσδήποτε πολιτικές εξελίξεις. Είμεθα παρόντες και έτοιμοι, δυνατοί και αποφασισμένοι για νέους λαϊκούς και εθνικούς αγώνες. Τελειώνοντας, θέλω για άλλη μία φορά να τονίσω, διασαφηνίζοντας ξεκάθαρα τις ελληνικές και γνήσια πατριωτικές θέσεις του κινήματος της Χρυσής Αυγής, και να σας πω πως εμείς επιμένουμε στα λόγια του Ιουλίου του 2013, χωρίς να υπολογίζουμε κανένα τίμημα, κανένα κόστος, χωρίς να υπολογίζουμε διώξεις, δολοφονίες, χωρίς να υπολογίζουμε τη μεθοδευμένη τρομοκρατία του κράτους και τους παρακράτους. Λέμε «όχι» στην Ευρώπη των τοκογλύφων και της παρακμής, «όχι» στη δικτατορία των τραπεζών και των media, «όχι» στη χούντα του μνημονίου, «όχι» στην ευρωλαγνεία. Λέμε, με παρρησία, λέμε εθνικιστικά, «ναι» στην εθνική ανεξαρτησία, «ναι» στη λαϊκή κυριαρχία. Αγαπητοί μου, τώρα Χρυσή Αυγή και εθνική αντίσταση!
Ευχαριστούμε τον κ. Παππά. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Καμμένος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από πέντε χρόνια σκληρού μνημονίου, μετά από πέντε χρόνια που η Ελλάδα μπήκε στους μηχανισμούς στήριξης κατά παράβαση κάθε ευρωπαϊκής συνθήκης, είμαστε σήμερα εδώ, ενώπιον του ελληνικού λαού, προκειμένου να δώσουμε στον ελληνικό λαό τον λόγο να αποφασίσει για το αύριο. Η ελληνική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση που εξελέγη στις 25 Ιανουαρίου, με τη λαϊκή εντολή να τερματίσει την εποχή των μνημονίων, έκανε επί πέντε μήνες σκληρές προσπάθειες, προκειμένου να βρει μία λύση μέσα στην Ευρώπη των εθνών - κρατών, μέσα στην Ευρώπη της δημοκρατίας, μέσα στην Ευρώπη των ίσων, την Ευρώπη δηλαδή όπου έβαλε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής την Ελλάδα, συνομιλώντας και προσπαθώντας - ακόμη και κατά παράβαση της εντολής που είχε λάβει - να συμβιβαστεί, για να πάμε στο αύριο. Από τη μεριά των θεσμών η απάντηση ήταν ένας απόλυτος φασισμός, ένα παιχνίδι του σκωτσέζικου ντουζ, ένα παιχνίδι το οποίο κορυφώθηκε τις τελευταίες τρεις ημέρες, όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός πλέον ανέλαβε τις συνομιλίες στις Βρυξέλλες. Ήμουν μαζί του επί τρία ολόκληρα εικοσιτετράωρα, μαζί με τις τεχνικές επιτροπές, τον Υπουργό Οικονομικών και τους Υπουργούς, που αποτελούσαν την ομάδα διαπραγμάτευσης. Ήμουν μαζί του, όταν αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε προτάσεις που θα μπορούσαν να βρουν μία μέση λύση. Οι προτάσεις αυτές φτάνανε επί τρία ολόκληρα εικοσιτετράωρα στη λύση τους. Βέβαια, είδαμε τον κ. Σόιμπλε να μπαίνει στην αίθουσα του Eurogroup, λέγοντας ότι είμαστε πολύ κοντά και ότι οι διαφορές τις οποίες έχουμε δεν θα επιτρέψουν να μη βρεθεί λύση. Ήμασταν μαζί όταν η κ. Μέρκελ και ο κ. Ολάντ τον έπαιρναν τηλέφωνο λέγοντάς του «αύριο θα συμφωνήσουμε και το συντομότερο δυνατό να κλείσουμε, πριν τη Δευτέρα, πριν την Τρίτη». Αλλά ήμουν και μαζί του, όταν μετά από δύο ώρες ή τρεις ώρες μες στη νύχτα, ακριβώς μετά απ' αυτές τις δηλώσεις, έρχονταν οι προτάσεις, που, ουσιαστικά, έλεγαν: «Δεν θέλουμε κανέναν συμβιβασμό με την Ελλάδα. Θέλουμε να υποτάξουμε, να εξευτελίσουμε αυτόν το λαό. Θέλουμε να σας γονατίσουμε, θέλουμε να αποδείξουμε ότι εδώ δεν πρόκειται για Ευρώπη των εθνών - κρατών, αλλά για Ευρώπη της γερμανικής επικυριαρχίας». Πρέπει να καταλάβετε, μας έλεγαν, ποιος κάνει κουμάντο. Κι ενώ διαπραγματευόμασταν για το ΦΠΑ στα νησιά, λέγοντάς τους ότι δεν θα ζήσουν τα νησιά αυτά, εάν μειωθεί το δικαίωμά τους να έχουν 30% λιγότερο ΦΠΑ από τη μητροπολιτική Ελλάδα, η απάντηση που ερχόταν μετά την αποδοχή ήταν ότι θα πληρώσουμε 23% στη στέγαση, στη διανυκτέρευση, στη σίτιση, σε οτιδήποτε υπάρχει και δεν υπάρχει. Όταν τους λέγαμε ότι τα νησιά της Ευρώπης αντίστοιχα έχουν 3% ΦΠΑ, η Ίμπιζα, η Κορσική, τα άλλα νησιά, η απάντηση ήταν: Δεν μας ενδιαφέρει. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Πρόεδρος της Βουλής κ. ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ]] Ήμουν μαζί του μέχρι τελευταία στιγμή που έγιναν προσπάθειες να αφήσουμε ένα παράθυρο, για να βρεθεί η λύση με την ελληνική πρόταση. Η απάντηση ήταν ένα μεγάλο «όχι», το οποίο ήταν πολιτική απόφαση εξαθλίωσης ενός ολόκληρου έθνους, ταπείνωσης όχι μιας κυβέρνησης, αλλά ενός ολόκληρου λαού. Ήταν ακριβώς αυτές οι δεκαέξι σελίδες, για τις οποίες καλείται ο ελληνικός λαός να αποφασίσει εάν θα συμφωνήσει ή θα απορρίψει. Αυτές οι δεκαέξι σελίδες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελούν την ταφόπλακα του ελληνικού έθνους, αποτελούν το τέλος της ελληνικής οικονομίας, αποτελούν ουσιαστικά τον επίλογο μιας ολόκληρης και μακρόχρονης ιστορίας μιας δημοκρατίας. Εάν κανείς δει σελίδα προς σελίδα, θα διαπιστώσει ότι στη σελίδα 6 ζητούν ουσιαστικά την κατάργηση των επικουρικών συντάξεων, ζητούν την κατάργηση του ΕΚΑΣ, την εξαθλίωση των Ελλήνων που παίρνουν ένα βοήθημα, για να μπορούν να επιβιώσουν. Γυρίζει στην επόμενη σελίδα, στην σελίδα 8 και βλέπει πως, ό,τι έχει μείνει από την αγροτική παραγωγή πρέπει να τελειώσει. Κανένα προνόμιο για τους αγρότες. Βαριά φορολογία για όσους ακόμα καλλιεργούν τη γη σε αυτόν τον τόπο, που έχει χάσει την πρωτογενή του παραγωγή. Συνεχίζουμε στη σελίδα 9, όπου εκεί επιτελείται το απόλυτο έγκλημα, για το οποίο θα μιλήσω. Μείωση της οροφής των στρατιωτικών δαπανών κατά 400 εκατομμύρια ευρώ, με στοχευμένη δέσμη δράσεων, που θα περιλαμβάνει τη μείωση προσωπικού και προμηθειών. Προχωράει παρακάτω: Βαριά φορολογία για τα ακίνητα. Προσέξτε, αύξηση του ποσοστού της φορολογίας χωρητικότητος και κατάργηση των ελληνικών φορολογικών προβλέψεων για το κράτος ναυτιλίας, του μόνου κλάδου που η Ελλάδα είναι πρώτη στον κόσμο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτές οι δεκαέξι σελίδες, εάν αποφασιστεί από τον ελληνικό λαό να εγκριθούν, θα είναι το τέλος της ύπαρξης, ακόμα και της ίδιας της Ελλάδος ως έθνους - κράτους. Και σ' αυτό ερωτάται ο ελληνικός λαός να απαντήσει στις 5 Ιουλίου. Έχω ευθύνη, ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας κι όχι ως Αρχηγός ενός κόμματος, που από την πρώτη στιγμή που γεννήθηκε εδώ μέσα, αντιστάθηκε σε αυτές τις μνημονιακές πολιτικές. Και ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, θα μιλήσω. Θα μιλήσω εκ μέρους των Ενόπλων μας Δυνάμεων και θα σας πω με πολύ μεγάλη ευθύνη ότι η μείωση κατά 400 εκατομμύρια του προϋπολογισμού της Εθνικής Άμυνας -550 εκατομμύρια για το 2016- σημαίνει πλήρη αφοπλισμό της χώρας! Ούτε ένα αεροπλάνο δεν θα σηκώνεται να αναχαιτίσει στο Αιγαίο την παράνομη είσοδο των τουρκικών αεροσκαφών. Ούτε ένα πλοίο δεν θα μπορεί να κινηθεί στο Αιγαίο, για να αποτρέψει την προκλητικότητα της Τουρκίας, που με εβδομήντα δύο πλοία πριν από δύο εβδομάδες έφτασε μέχρι τη Τζιά. Ούτε τις νατοϊκές μας υποχρεώσεις μπορούμε να καλύψουμε. Ούτε να πληρώσουμε μπορούμε το ίδιο το προσωπικό. Μας ζητούν να κάνουμε μείωση του προσωπικού κατά 20%. Ξέρετε ποιοι θα απολυθούν; Θα απολυθούν οι ΕΠΟΠ, οι πενταετείς, οι υπαξιωματικοί, τα νέα παιδιά. Θα μείνει ένας γερασμένος στρατός. Πριν από τέσσερις μέρες, με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στη Σχολή Ευελπίδων ορκίσαμε τους νέους Ευέλπιδες και είπαν στον όρκο τους: «Να υπερασπίζω με πίστην και αφοσίωσιν, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματος μου, τας Σημαίας. Να μην τας εγκαταλείπω, μηδέ να αποχωρίζομαι ποτέ απ' αυτών». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας ζητούν να εγκαταλείψουμε τις σημαίες! Μας ζητούν να εγκαταλείψουμε την εθνική μας κυριαρχία!
…(δεν ακούστηκε)
Ντροπή!
Ντροπή σας!
Μας ζητούν να υποστείλουμε την πατρίδα. Αυτό ζητούν να κάνουμε. Αυτό ακριβώς ζητούν να κάνουμε. Μας ζητούν να σταματήσουμε να προστατεύουμε την εθνική μας κυριαρχία και την εδαφική μας κυριαρχία. Μας ζητούν να αφοπλίσουμε την Ελλάδα. Ποιος μπορεί να το αποφασίσει αυτό; Ποιο κόμμα; Ποιος πολιτικός, ποιος Βουλευτής, ποιος Υπουργός; Ποιος πολίτης; Κανένας. Κανένας δεν μπορεί να το αποφασίσει αυτό. Όταν αναλαμβάνει ένας στρατιωτικός να υπηρετήσει την πατρίδα ή ένας πολιτικός να υπηρετήσει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, επαναλαμβάνει τον όρκο του εφήβου. «Την πατρίδα δε ουκ ελάσσω παραδώσω, πλείω δε και αρείω όσης αν παραδέξωμαι». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εάν περάσει η εντολή των δανειστών, η πατρίδα δεν προστατεύεται. Υποχρέωση του κάθε Υπουργού Εθνικής Άμυνας, όταν παραδώσει το έργο του, είναι να παραδώσει έστω την ίδια πατρίδα. Ούτε ένα χιλιοστό μικρότερη! Αλλιώς πρέπει να πηδήξει από την Ακρόπολη και αυτός και ο στρατηγός και ο στρατιώτης. Όταν ζητούν να καταργήσουμε την εθνική μας άμυνα, ζητούν να καταργήσουμε ουσιαστικά την ίδια την Ελλάδα. Και αυτό δεν αφορά ούτε Αριστερά ούτε Κέντρο ούτε Δεξιά. Αφορά όλους μας. Αφορά τα παιδιά των Ελλήνων, τα δικά μας παιδιά, που θα πάνε αύριο να ορκιστούν για να υπηρετήσουν την εννεάμηνη θητεία τους. Αφορά, όμως, και τις Ένοπλες Δυνάμεις, τους Έλληνες Αξιωματικούς, τους Υπαξιωματικούς, τους Ανθυπασπιστές, τους Ευέλπιδες, τους Ίκαρους. Αφορά τους Ναυτικούς Δοκίμους, αφορά την ιστορία μας, αφορά την προστασία του «είναι» μας. Ποιος θα αποφασίσει, λοιπόν, γι' αυτό; Άκουσα εδώ, απ' όλες τις πλευρές, ωραία λόγια. Άκουσα να μιλούν για την Ευρώπη, στην οποία θα πρέπει να παραμείνουμε, με οποιοδήποτε κόστος. Άραγε, το οποιοδήποτε κόστος, αν ακόμα κι έτσι έμπαινε το ερώτημα, είναι η υποστολή των σημαιών; Γιατί η Ευρώπη, στην οποία μας έβαλε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Ζισκάρ Ντ' Εστέν με την ΕΟΚ, ήταν η Ευρώπη των ίσων. Ήταν η Ευρώπη, όπου τα μικρά και ανίσχυρα κράτη είχαν ακριβώς την ίδια φωνή με τους μεγάλους και τους ισχυρούς. Η Ευρώπη της δημοκρατίας, η Ευρώπη της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Ευρώπη της ισότητας. Αυτήν την Ευρώπη πάνε να καταργήσουν. Και αν αυτό το δημοψήφισμα είναι δημοψήφισμα για το οποίο ερωτάται ο ελληνικός λαός, είναι δημοψήφισμα το οποίο αφορά όλη την Ευρώπη. Θα περάσουν τα σχέδια του Σόιμπλε και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που θέλουν την κατάργηση των εθνών - κρατών, που θέλουν την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας; Ποιοι το οργάνωσαν; Γιατί σιωπάτε, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας; Ήμασταν είκοσι δύο χρόνια μαζί. Το σχέδιο δολοφονίας Καραμανλή το είδατε; Είδατε το αποτέλεσμα του εισαγγελέα, που έδειξε ξεκάθαρα ότι ο πρώην Πρωθυπουργός εκβιάστηκε, λόγω της επιλογής του να συμφωνήσει με τη Ρωσία στον αγωγό; Γιατί σιωπάμε όλοι, όταν απειλήθηκε ένας πρώην Πρωθυπουργός; Δεν καταλαβαίνουμε ποια θέλουν να είναι η τάξη πραγμάτων; Η νέα τάξη πραγμάτων που περιέγραψαν και οι Πατέρες της Ορθοδοξίας; Η νέα τάξη πραγμάτων που δεν θέλει πια αξίες και αρχές, η νέα τάξη πραγμάτων που δεν θέλει σημαίες, που δεν θέλει «πιστεύω». Θέλει μόνο την παγκοσμιοποίηση, την άρνηση όλων. Γελάει η κ. Μπακογιάννη.
Κλαίω.
Άκουσα προηγουμένως τον Κυριάκο. Θυμάμαι, όταν ψάχναμε να βρούμε τον Σαμαρά στη Citibank της Συγγρού αν τα «πήρε» για τον Συμπιλίδη και τον Κόκκαλη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Αλλά αυτά τα ξεχνάτε. Τώρα χειροκροτάτε και συγχύζεστε για τον άνθρωπο που πρόδωσε την παράταξή σας. Αυτή είναι η αλήθεια! Καταντήσατε τη Νέα Δημοκρατία να υπερασπίζεται το ΠΑΣΟΚ, μέχρι και τον Γιώργο Παπανδρέου, τον φίλο του κ. Ρόντου, ο οποίος κατά τη δικαστική έρευνα ήταν αυτός που συμμετείχε στο σχέδιο δολοφονίας του πρώην Πρωθυπουργού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αλήθεια είναι ότι αυτός εδώ ο τόπος πέρασε μεγάλα δεινά. Χρειάζονται, πραγματικά, αλλαγές στη δημόσια διοίκηση, χρειάζονται αλλαγές στη γραφειοκρατία, χρειάζονται αλλαγές στη διαφθορά, στη διαπλοκή, αλλά ποιος ήταν αυτός που έθρεψε τη διαφθορά και τη διαπλοκή; Έχω στα χέρια μου την απάντηση από την έρευνα του ΚΕΕΛΠΝΟ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είκοσι πέντε εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια «μαύρα» σε δημοσιογράφους είτε απευθείας είτε μέσω offshore εταιρειών, όχι για να προπαγανδίζουν, βέβαια, τη γρίπη ή τα εμβόλια, αλλά για να αποτελούν «πιστόλια» εναντίον εκείνων που πήγαιναν εναντίον της νέας τάξης πραγμάτων και των οδηγιών που έδιναν οι δανειστές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Με έβγαλε φωτογραφία πριν από λίγο ένας φωτογράφος - και το έβγαλε ένα site - με τις συνομιλίες μου με τον Πρωθυπουργό, λες και είπαμε τίποτα. Τα sms - λέει - που ανταλλάσσαμε. Ξέρετε πόσο πήρε ο δημοσιογράφος αυτός για να γράφει στη Βουλή και την Ευρωβουλή για τα εμβόλια από το ΚΕΕΛΠΝΟ; Τετρακόσιες σαράντα χιλιάδες ευρώ μέσα σε πέντε χρόνια! Ποιοι τα υπέγραψαν; Για ποιον λόγο τα δώσανε; Από πού κι ως πού offshore εταιρεία πήρε τέσσερα τετρακόσια; Ζητώ από τον οικονομικό εισαγγελέα αύριο το πρωί να μπει στο ΚΕΕΛΠΝΟ και να πάρει όλη τη διακίνηση μαύρου χρήματος, για να βγαίνουν σήμερα τα κανάλια και να απειλούν τον ελληνικό λαό και να του λένε «κάνε μόνος σου, ρε, bank run, ρίξε τα ΑΤΜ, διάλυσε τις ελληνικές τράπεζες, οδήγησε στον πανικό τον ελληνικό λαό, κάνε το δούλο των δανειστών και εκείνων οι οποίοι έρχονται να καταστρέψουν την πατρίδα μας!». Αυτή είναι η αλήθεια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Ποιοι τα αρπάζατε, ρε μάγκες, και από πού τα αρπάζατε; Θα μου πείτε κι εσείς: «Τι κάνατε ως Κυβέρνηση;». Αργήσαμε, γιατί έπρεπε να το αναλάβουμε από την πρώτη στιγμή. Θα κάναμε αυτό που έκανα, όταν έφτασα πλέον στο απροχώρητο και πήγαινα να διαπραγματευτώ για την άμυνα της χώρας που μου ζητούσαν να «κουρέψω» διακόσια και μετά τετρακόσια εκατομμύρια. Μάζεψα, λοιπόν, 154 ΑΦΜ επώνυμα πολιτών, που με ενδεικτική καταγραφή διαβιβάστηκαν υποθέσεις τους για προσαύξηση περιουσίας στις ΔΟΥ. Ξέρετε ποιοι είναι αυτοί; Είναι άνθρωποι επώνυμοι, κάποιοι γιατροί, κάποιοι δικηγόροι, αγρότες με δωδεκάμισι εκατομμύρια, αλλά υπάρχει και Βουλευτής με πεντέμισι εκατομμύρια ευρώ μέσα, ο οποίος κατά τύχη έφυγε από τους Ανεξάρτητους Έλληνες το 2013 και τότε τα απέκτησε. Γιατί δεν φορολογούνταν αυτά; Διότι απλώς η Κυβέρνησή μας έκανε ένα λάθος: Δεν αντικατέστησε τη Γενική Γραμματέα Εσόδων, προκειμένου να τους συλλάβει αύριο το πρωί. Από δω και πέρα, λοιπόν, έχουμε υποχρέωση να αποδώσουμε δίκιο, να παλέψουμε απέναντι στον εκβιασμό που δεχόμαστε και να θυμηθούμε ότι σ' αυτόν εδώ τον τόπο, όσοι πάλεψαν για την πατρίδα, πολλές φορές την πλήρωσαν. Ο Κολοκοτρώνης το 1838 σ' έναν μνημειώδη λόγο στην Πνύκα είχε πει: «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας και όλοι και κληρικοί και προεστοί και καπεταναίοι και πεπαιδευμένοι και έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν τον σκοπό και κάμαμε την Επανάσταση». Εμείς δεν λέμε να κάνουμε βίαιη επανάσταση. Εμείς να κάνουμε την ήρεμη επανάσταση του ελληνικού λαού, την ήρεμη επανάσταση του έθνους! Να ενωθούμε συνάδελφοι, απ' όπου και αν είμαστε, από την Αριστερά, το Κέντρο, τη Δεξιά και να πάμε σαν εθνική φωνή και να τους πούμε: «Εδώ, τελειώσαμε. Αυτή είναι η δυνατότητα του ελληνικού λαού». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Ο ελληνικός δεν δέχεται να του κουνάνε το δάχτυλο. Δεν δέχεται να τον απειλούν ότι θα του κλείσουν τις τράπεζες. Ξέρετε, θα μπορούσαμε να πάρουμε και άλλα μέτρα. Αν ασκούσαμε βέτο σαν Κυβέρνηση σε οποιαδήποτε απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μπορούσαμε να έχουμε μπλοκάρει κάθε απόφαση. Προσπαθήσαμε, με πρώτο τον Πρωθυπουργό, να βρούμε συμβιβαστική λύση. Να ξέρουν, όμως, ότι εάν το πάνε στο άγριο και αν πάνε να εκβιάσουν τον ελληνικό λαό, θα μας βρουν όλους μαζί ενωμένους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Θα μας βρουν ενωμένους τις Ελληνίδες και τους Έλληνες απέναντι στην προσπάθεια να καθοδηγήσουν σε ένα δημοψήφισμα, στο οποίο θα παραδοθεί η χώρα. Είναι οι τελευταίες ώρες της πατρίδας μας, οι τελευταίες ώρες που θα πρέπει όλοι να ενωθούμε. Πριν από λίγο, ο Πρωθυπουργός μίλησε με την πρόεδρο Μέρκελ και με τον πρόεδρο Ολάντ και τους είπε ότι εδώ και τέσσερεις αιώνες σε αυτόν εδώ τον τόπο υπάρχει δημοκρατία. Και αυτήν τη δημοκρατία δεν μπορεί κανείς να την εκβιάσει. Επί είκοσι τρεις αιώνες σε αυτόν εδώ τον τόπο, όποιος τόλμησε να απειλήσει το έθνος και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, έχασε. Θα χάσουν και αυτοί, λοιπόν. Ενωμένοι θα προχωρήσουμε στο αύριο, προκειμένου να αποδείξουμε ότι η Ελλάδα δεν εκβιάζεται, η Ελλάδα δεν γονατίζει, η Ελλάδα δεν παραδίδεται. Ενώνονται οι Έλληνες και νικούν!
Ευχαριστούμε τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας και Πρόεδρο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνο Καμμένο. Επειδή έγιναν δηλώσεις οι οποίες υπαινίσσονται ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να λειτουργεί υπό τον φόβο εξελίξεων που εκπορεύονται από το Eurogroup, επιτρέψτε μου, ως Πρόεδρος της Βουλής, να πω ότι το Κοινοβούλιο στην Ελλάδα, μια ευρωπαϊκή χώρα, αποφασίζει δημοκρατικά και ελεύθερα, όπως προσήκει και στις παραδόσεις της χώρας μας, αλλά και της ευρωπαϊκής μας πατρίδας και όπως προσήκει σε Βουλευτές με ελεύθερο φρόνιμα και δημοκρατική συνείδηση. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Έχει ζητήσει τον λόγο ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής κ. Νίκος Μιχαλολιάκος.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε πρωινή μου δήλωση στα τηλεοπτικά μέσα ήμουν ξεκάθαρος, δηλώνοντας ότι η Χρυσή Αυγή θα παραμείνει συνεπής στη γραμμή της κατά των μνημονίων. Και μέσα στα πλαίσια αυτής της γραμμής και της πολιτικής της συνεπείας - γιατί εμείς δεν λέμε άλλα προεκλογικά και άλλα μετά τις εκλογές - ναι, θα συμφωνήσουμε να γίνει δημοψήφισμα, με το οποίο πιστεύουμε ότι ο ελληνικός λαός θα απορρίψει αυτήν την ιταμή και εκβιαστική πρόταση των Ευρωπαίων. Όμως, στο σημείο αυτό θέλω να τονίσω ότι, παρακολουθώντας χθες τα δελτία ειδήσεων, άκουσα ότι ενημερώθηκαν οι πολιτικοί Αρχηγοί. Εγώ δεν ενημερώθηκα από κανέναν. Είναι δημοκρατία αυτό; Δημοκρατία a la carte; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε πράγματι στιγμές παράξενες και να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ναι, υπάρχουν οι ουρές πίσω από τα ΑΤΜ. Αυτό είναι ένα γεγονός. Όπως είναι γεγονός, επίσης, ότι την περασμένη εβδομάδα, από ημέρα Δευτέρα, είχαν σπάσει τα τηλέφωνα πολλών, σε ολόκληρη την Ελλάδα και στην Αθήνα ιδιαιτέρως, που τους έλεγαν: «Βγάλτε τα χρήματα από τις τράπεζες, γιατί την Παρασκευή οι τράπεζες θα κλείσουν». Δεν το ξέρετε; Όλοι το ξέρετε! Ποιες υπόγειες δυνάμεις κινούνται, λοιπόν, σε αυτόν τον τόπο; Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Είστε σίγουροι ότι κυβερνάτε αυτόν τον τόπο ή υπάρχουν δυνάμεις, οι οποίες μηχανεύονται σημεία και τέρατα; Βλέπουμε, επίσης, ουρές και στα σούπερ μάρκετ. Mου θύμισαν την εφηβική μου ηλικία, το 1974, όταν ελληνόπουλα, φορώντας την τιμημένη στολή του Έλληνα στρατιώτη, πέθαιναν στην Κύπρο για την Ελλάδα και κάποιοι πράγματι έκαναν ουρές, για να πάρουν μακαρόνια και γάλα στα σούπερ μάρκετ. Και το έζησα αυτό το πράγμα. Κακός σύμβουλος ο φόβος! Και αξίζει στο σημείο αυτό να θυμηθούμε τον Ανδρέα Κάλβο στην τέταρτη ωδή του, όπου λέει: «Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι, θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία». Απέναντι, λοιπόν, στην τρομολαγνεία των ουρών στα ATM και στα σούπερ μάρκετ, ο Έλληνας με υψηλό το φρόνημα θα πρέπει να αντισταθεί σε αυτές τις προτάσεις, οι οποίες πράγματι σημαδεύουν καίρια, άμεσα, αυτόν τον ίδιο, τον εθνικό χαρακτήρα του κράτους μας και την ελευθερία του Έθνους των Ελλήνων. Είναι γεγονός ότι η συγκεκριμένη πρόταση της Κυβερνήσεως για το δημοψήφισμα αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο πράγμα. Aναφέρεται σε μια συγκεκριμένη πρόταση, η οποία και μας διενεμήθη, μια πρόταση 11 δισεκατομμυρίων ευρώ, μια πρόταση αναγνωρισμένα υφεσιακή, η οποία δεν πρόκειται να βοηθήσει κατ' ελάχιστον στην ανάπτυξη της Ελλάδος, αλλά θα βυθίσει ακόμη περισσότερο την εθνική μας οικονομία. Βεβαίως, υπήρχε και η πρόταση της Κυβερνήσεως των 8 δισεκατομμυρίων, η οποία είναι, για μας, επίσης απαράδεκτη. Δεν είναι, όμως, επιχείρημα να λέμε ότι επειδή δεν υπάρχει στο δημοψήφισμα αυτή η πρόταση για να την καταψηφίσουμε, δεν θα καταψηφίσουμε την πρόταση της τρόικα, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Αυτό, το να μην λέμε ξεκάθαρα «ναι» ή «όχι», θυμίζει παλιά ελληνική ταινία και το περίφημο «στρίβειν δια του αρραβώνος». Δηλαδή, επειδή δεν είναι εξασφαλισμένο ότι το «όχι» σε αυτήν την πρόταση σημαίνει και «όχι» στις κυβερνητικές προτάσεις, γι' αυτό δεν το ψηφίζουμε. Εμείς λέμε «όχι» στην πρόταση αυτή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και τασσόμεθα υπέρ του δημοψηφίσματος. Αλλά στο σημείο αυτό, θα ήθελα να προβληματιστείτε και να κάνουμε μια υπόθεση εργασίας. Ας πάμε πίσω πέντε χρόνια και κάτι μήνες, όταν βγήκε ο Γεώργιος Παπανδρέου, τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδος, με ένα συντριπτικό 43% και μας έβαλε στο μνημόνιο και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πριν να γίνει αυτή η αναγγελία, είχε τεθεί μία πρόταση για δημοψήφισμα. Σκέπτεστε, εάν είχε γίνει τότε αυτό το δημοψήφισμα και ο ελληνικός λαός είχε καταψηφίσει το να μπει η Ελλάδα στο μνημόνιο, πόσο διαφορετική θα ήταν η τύχη της Ελλάδος; Δεν δικαιώνω, φυσικά, τον πολιτικό Γεώργιο Παπανδρέου και τα σχέδιά του και προπαντός, αυτό το οποίο σήμερα είναι γνωστό, ότι έβαλε στην όλη υπόθεση το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αλλά είναι πραγματικά τραγικό να γίνεται ένα δημοψήφισμα πάνω σε μια πρόταση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αυτό θα μπορούσε να αφορά μια αποικία, θα μπορούσε να αφορά ένα κράτος - καρικατούρα κι όχι ένα ελεύθερο έθνος, με κρατική ιστορία σχεδόν διακοσίων ετών. Είναι γεγονός ότι η Ελλάς, ως κράτος, στα διακόσια χρόνια του ελευθέρου βίου της έχει δανειστεί πολλές φορές. Ακόμη και την περίοδο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας, όταν συνήφθη το πρώτο δάνειο του αγώνα από Άγγλους τραπεζίτες τοκογλύφους, ζήτησαν τότε ως εγγύηση τις εθνικές γαίες σε Κορινθία και Αχαΐα, όπου υπήρχε η σταφίδα, το σκληρό εξαγώγιμο προϊόν της Ελλάδος. Και αρνήθηκαν ακόμη και τότε. Τώρα, αφού επί διακόσια χρόνια δανειζόμασταν με το Ελληνικό Δίκαιο, έχουμε τα περίφημα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις έχουν γίνει με το Αγγλικό Δίκαιο και την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας. Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές - και απευθύνομαι κυρίως σε αυτούς οι οποίοι ανήκουν στην πλειοψηφία - έχετε καθήκον, έχετε δεσμευτεί να καταγγείλετε τα μνημόνια. Σας πέφτει χρέος. Άκουσα προηγουμένως, τον κ. Βούτση, στη δευτερολογία του, ο οποίος είπε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν στις επόμενες δεκαετίες τα μνημόνια, όπως θέλει η Νέα Δημοκρατία. Δεν έχετε δώσει καμμία εγγύηση μέχρι σήμερα στον ελληνικό λαό ότι θα πάψουν να υπάρχουν τα μνημόνια. Και η παράταση ακόμη, την οποία πήρατε τον Φεβρουάριο, μνημόνιο ήταν. Και η οποιαδήποτε συμφωνία, την οποία θα κάνετε, εάν δεν περιέχει την καταγγελία των όρων της δανειακής συμβάσεως, θα είναι εθνικά απαράδεκτη. Με το Αγγλικό Δίκαιο η Ελλάς σαν αποικία χρέους δεν πρέπει να υπάρχει. Είχαμε, επίσης, εκ μέρους ενός αγορητού της Νέας Δημοκρατίας και μια επίκληση στη μπλε σημαία, με τα αστέρια της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, η οποία υπάρχει στη Βουλή. Δεν γνωρίζω να έχει πεθάνει ούτε ένας Έλληνας γι' αυτήν τη σημαία. Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι με αυτήν τη σημαία κάποιοι κονόμησαν χοντρά, κάποιοι πήραν κονδύλια ατελείωτα, τα οποία έγιναν βίλες και πισίνες. Έφτασαν στο σημείο να κρεμούν αυτήν τη σημαία, που δεν είναι τίποτα άλλο από μια εμπορική σύμβαση, στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, μαζί με το σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη». Όχι, δεν μένουμε Ευρώπη. Είμαστε η Ευρώπη! Η Ευρώπη είναι ελληνική και όχι η Ελλάδα ευρωπαϊκή! Πώς φτάσαμε έως εδώ; Η είσοδος της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε με όρους ετεροβαρείς. Μας έδιναν χρήμα, που τους το γυρίζαμε πίσω μέσω της κατανάλωσης, αλλά τότε δεν είχαν καμμία ευαισθησία για έλεγχο περί τα δημοσιονομικά μας, τότε δεν τους ενοχλούσαν οι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν τους ενοχλούσαν οι μίζες και οι σπατάλες που γινόντουσαν σε δημόσια έργα. Γιατί; Γιατί τα έπαιρναν οι δικές τους εταιρείες. Μας λεηλατούσαν κανονικά και τώρα θυμήθηκαν ότι πρέπει να τελειώνουν μαζί μας. Η Χρυσή Αυγή, ως κόμμα εθνικιστικό, ως κόμμα λαϊκό, δεν είναι δυνατόν παρά να είναι υπέρ του δημοψηφίσματος και σίγουρα κατά της προτάσεως των δανειστών τοκογλύφων. Το δημοψήφισμα, όμως, το οποίο αναγγείλατε έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Ήταν στις 25 Ιανουαρίου, στις εκλογές. Ο λαός τότε ψήφισε «όχι στα μνημόνια». Αυτό έπρεπε να κάνετε εξ αρχής. Χάσατε πολύτιμο χρόνο. Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Εμείς, σε όλες τις περιπτώσεις, θα συνεχίσουμε στην ίδια γραμμή, όπως και το 2010, ενάντια στο κάθε μνημόνιο, ενάντια στο Αγγλικό Δίκαιο, ενάντια σε συμφωνίες που κάνουν την πατρίδα μας μια αποικία χρέους, ενάντια στην αποικιοκρατία των τοκογλύφων. Χρυσή Αυγή για μια νέα Ελλάδα! Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υγείας, κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μια ανάλογη δύσκολη στιγμή για την πατρίδα, ένας δικαστής που αποτελεί, στη μνήμη Δικαστικού Σώματος, ένα από τα διαμάντια που πέρασαν απ' αυτόν το χώρο, ο αείμνηστος Δελαπόρτας, είχε αναφωνήσει: Ποιες είναι αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις που υπονομεύουν το μέλλον αυτού του τόπου; Δύσκολη στιγμή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και η σημερινή. Η Ελλάδα επέλεξε, με απόφαση του τότε Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, να συμμετέχει στις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Η Ελλάδα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επέλεξε συνειδητά αυτό το δρόμο, γνωρίζοντας και τις δυσκολίες, πιστεύοντας, όμως και στην προοπτική για μια Ευρώπη της δημοκρατίας, για μια Ευρώπη του κοινωνικού και εργασιακού πολιτισμού, για μια Ευρώπη του νομικού πολιτισμού, για μια Ευρώπη που η εταιρική σχέση χτίζεται πάνω στις αρχές της ισότητας, για μια Ευρώπη που καταπολεμά τις ανισότητες και τις διακρίσεις και οικοδομεί ένα μέλλον που εκπέμπει σε όλον τον κόσμο το μήνυμα ότι οι άνθρωποι πρέπει να αγωνίζονται για την αξιοπρέπειά τους. Τίθεται, λοιπόν, ένα ερώτημα: Με το δημοψήφισμα αυτό απειλείται η έξοδος της χώρας από την Ευρώπη; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο συνταγματικός νομοθέτης σοφά συνέλαβε την ιδέα καθιέρωσης των δημοψηφισμάτων και όλοι, μα όλοι, μιλώντας κατά καιρούς, ομολογούμε ότι δεν αξιοποιήσαμε, όσο θα έπρεπε, την επιλογή των δημοψηφισμάτων σε κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την κοινωνία. Η σημερινή Κυβέρνηση, λοιπόν, βρέθηκε σε μια δύσκολη συγκυρία όταν μετά από μια πεντάμηνη, επίπονη προσπάθεια διαπραγματεύσεων αντιμετώπισε μια συμπεριφορά των δανειστών, που οδήγησε τα πράγματα σε ένα αδιέξοδο, ενώπιον του οποίου έπρεπε να επιλέξει ή την πλήρη υποταγή ή την επιλογή του δημοψηφίσματος. Ο ελληνικός λαός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις 25 Ιανουαρίου έδωσε εντολή διακυβέρνησης και διαπραγμάτευσης μέσα στην Ευρώπη και μέσα στο ευρώ. Μας εγκαλούσατε, λοιπόν, πέντε μήνες ότι δεν πρέπει να πάμε σε ρήξη, αλλά πρέπει να διαπραγματευτούμε μέσα στο ευρώ. Και η επιλογή του δημοψηφίσματος είναι ένα μέρος της διαπραγμάτευσης, είναι μια δημοκρατική διαδικασία κι ένα απόλυτα ελεύθερο δημοκρατικό δικαίωμα του ελληνικού λαού. Άρχισε, λοιπόν, η τρομοκρατία: «Όχι, δεν είναι μέρος της διαπραγμάτευσης, αλλά πίσω στο μυαλό σας είναι η επιστροφή στη δραχμή και η έξοδος από το ευρώ». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσοι γνωρίζουν πώς χτίστηκε το ευρώ, όσοι γνωρίζουν τις ευρωπαϊκές συνθήκες, αποφεύγουν να κάνουν τέτοιου είδους παρερμηνείες, δεδομένου ότι όλοι γνωρίζουμε ότι το ευρώ χτίστηκε με μία τεχνοδομή που δεν επιτρέπει την έξοδο των κρατών - μελών ούτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε από το ευρώ. Ως εκ τούτου, οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι καμμία τέτοια πρόθεση δεν υπήρχε στη σκέψη της Κυβέρνησης. Η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εξάντλησε όλα τα περιθώρια, υπερέβη τα εσκαμμένα των προγραμματικών της δεσμεύσεων, για να βρει κοινό τόπο. Και εσείς οι ίδιοι την καταγγείλατε πολλές φορές αυτές τις μέρες ότι έχει κάνει πολύ μεγάλες παραχωρήσεις. Σήμερα έρχεστε πάλι και την εγκαλείτε. Την εγκαλείτε γιατί τόλμησε να πει «όχι» σε ένα πρόγραμμα, που πραγματικά κατεδαφίζει και τα τελευταία υπολείμματα του κοινωνικού κράτους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι γνωρίζουμε σε αυτόν τον τόπο ότι η παραγωγική δραστηριότητα επικεντρώνεται σε ορισμένους τομείς. Ένας απ' αυτούς τους τομείς είναι ο τουρισμός. Και παρά ταύτα, ενώ γνωρίζουν οι δανειστές ότι η τουριστική περίοδος είναι σε εξέλιξη, ενώ γνωρίζουν πόσο πιεστικός είναι ο ανταγωνισμός από τις διπλανές χώρες, λόγω του ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος σε ό,τι αφορά το ΦΠΑ στον χώρο του τουρισμού, απαιτούν υψηλό ΦΠΑ. Πλήττεται ή δεν πλήττεται ο τουρισμός της Ελλάδος, η μεγάλη της βιομηχανία, όπως ομολογούμε όλοι; Μας λένε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι θα πρέπει να προχωρήσουμε σε μέτρα κατά παραγωγικών κλάδων της ελληνικής οικονομίας όπως είναι το φάρμακο, ένας υγιής κλάδος, ένα συγκριτικό πλεονέκτημα της ελληνικής παραγωγικής δραστηριότητας. Έχετε διαβάσει τα μέτρα που θέλουν να θεσπιστούν, για να δείτε τι θα συμβεί και σε αυτό το χώρο; Το ίδιο συμβαίνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και με τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας. Υπάρχουν, λοιπόν, όλες αυτές οι απαιτήσεις, οι οποίες οδηγούν, για άλλη μια φορά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο ίδιο αποτέλεσμα των τελευταίων πέντε χρόνων. Για τα μέτρα που ελήφθησαν τα τελευταία πέντε χρόνια, να δεχθεί κανείς ότι ξεκίνησαν με τις καλύτερες προθέσεις, με την πίστη ότι θα ιάνουν την ασθενούσα ελληνική οικονομία. Μπορεί σήμερα να ισχυριστεί κανείς ότι τα μέτρα αυτά οδήγησαν σε κάποιο αποτέλεσμα; Σας ακούω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ αβασάνιστα να εγκαλείτε την Κυβέρνηση, να εγκαλείτε τον Πρωθυπουργό. Ειλικρινά, αισθάνομαι πόνο ψυχής, γιατί περίμενα να ακούω δημόσιους άνδρες που υπηρετούν το έθνος και την πατρίδα, να έχουν μια ψύχραιμη και νηφάλια τοποθέτηση. Η τοποθέτηση αυτή έπρεπε να έχει πρώτο στόχο τη συμπεριφορά των δανειστών. Διότι, αν διαπιστώνατε τις τελευταίες μέρες ότι η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δεν έδειξαν διάθεση, δεν έδειξαν πρόθεση, δεν έδωσαν χώρο, δεν έκαναν υπερβάσεις, προκειμένου πραγματικά να βρεθεί κοινός τόπος, θα είχατε απόλυτο δικαίωμα να ασκήσετε και την πιο σκληρή κριτική. Αλλά ακόμα και στην περίπτωση μιας τέτοιας κριτικής, το πατριωτικό καθήκον επιτάσσει στον καθένα και στην καθεμιά τουλάχιστον να πάρει θέση απέναντι στην αυταρχική επιβολή μέτρων που κατεδαφίζουν και τα τελευταία υπολείμματα του κοινωνικού κράτους σε αυτόν τον τόπο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μου έστειλε μία κυρία ένα μήνυμα πριν από λίγο στο κινητό μου. Μου το διάβασε ο συνεργάτης μου. Μου λέει: «Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μία Κυβέρνηση να κάνει μία τόσο ειλικρινή προσπάθεια και αντί η Αντιπολίτευση να είναι δίπλα της, συμμαχεί με τα επιχειρήματα των δανειστών». Οι δανειστές θα προσπαθήσουν να πουν ότι στόχος της Κυβέρνησης είναι να βγει η Ελλάδα από το ευρώ. Δεν θα βγει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα από το ευρώ ούτε από την Ευρώπη, γιατί την Ευρώπη την χτίσαμε όλοι μαζί και εμείς διεκδικούμε μία Ευρώπη της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. Θέλουμε μία Ευρώπη, που πραγματικά θα υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Πιστεύετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι με αυτές τις πολιτικές που εφαρμόζατε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα υπήρχε διέξοδος; Υπερασπιστήκατε με όλα αυτά τα μέτρα την αξιοπρέπεια του λαού, όταν υπάρχουν δυόμισι εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς ασφάλιση; Και μπορεί να είναι υπερήφανη η σημερινή Ευρώπη, οι Ευρωπαίοι ηγέτες γι' αυτήν την κατάσταση των αστέγων, των φτωχών, των ανασφαλίστων, για τα προβλήματα που υπάρχουν σε όλους τους ευαίσθητους τομείς της κοινωνικής ζωής; Μπορεί να είναι κανείς περήφανος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για το γεγονός ότι πάνω από το 62% των νέων παιδιών του τόπου, μορφωμένα παιδιά που κάθισαν στα θρανία και δούλεψαν, που κοπίασαν, που σπούδασαν, βρίσκονται σε απελπισία; Συνάντησα πριν από λίγες ημέρες τον Πρόεδρο Σουλτς. Μου έλεγε, λοιπόν, σε πολύ έντονο ύφος, ότι αυτά που λέγουν όσοι τα λέγουν για περικοπή συντάξεων, για αύξηση του ΦΠΑ, δεν μπορεί να γίνουν δεκτά. Διαβάστε τις προτάσεις όλες αυτές τις μέρες, όταν διανοήθηκαν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αναφερθούν και στο ΕΚΑΣ. Οι συντάξεις, στην Ελλάδα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελούν δίχτυ προστασίας, γιατί κάθε οικογένεια που έχει μία σύνταξη προστατεύει δύο, τρεις και τέσσερις ανέργους. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, μία Κυβέρνηση αλλά και μία Αντιπολίτευση, που στη συντριπτική της πλειοψηφία προέρχεται από τα ίδια λαϊκά κοινωνικά μεσαία στρώματα, να δεχθεί αυτούς τους όρους και αυτές τις επιβολές; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυκλοφορούν ορισμένες φήμες στο διαδίκτυο περί έλλειψης φαρμάκων. Το Υπουργείο Υγείας παρακολουθεί όλη αυτή τη διαδικασία. Δεν υπάρχει κανένα, μα κανένα, πρόβλημα και διαβεβαιώνουμε κατηγορηματικά τον ελληνικό λαό ότι δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα στον τομέα του φαρμάκου. Θέλω, επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αναφερθώ σε ένα άλλο ζήτημα, που αφορά το «ναι» και το «όχι». Μας ρωτούν, λοιπόν, αν ψηφίσει ο ελληνικός λαός «ναι», ποια θα είναι η θέση της Κυβέρνησης. Εάν ο ελληνικός λαός ψηφίσει «ναι», είναι μία νέα πραγματικότητα, την οποία οφείλουμε και ως Κυβέρνηση και ως Αντιπολίτευση να διαχειριστούμε με την ανάλογη σοβαρότητα. Το ίδιο, λοιπόν, εάν ψηφίσει ο ελληνικός λαός «όχι». Θα πρέπει όλοι μαζί να βρούμε έναν κοινό τόπο για το πώς θα προχωρήσουμε τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, για να δοθεί διέξοδος σ' αυτό το πρόβλημα, που ταλανίζει τη χώρα. Εδώ χρειάζεται, λοιπόν, από όλους μας και ωριμότητα και νηφαλιότητα και συνεννόηση. Δεν πρέπει να οδηγήσουμε αυτήν την εβδομάδα τα πράγματα σε οξύτητα. Δεν είμαστε λιγότερο πατριώτες και περισσότερο πατριώτες κάποιοι. Όλοι έχουμε την ίδια αγωνία να εργαστούμε γι' αυτόν τον τόπο. Πώς να έχουμε διαφορετικές προσεγγίσεις; Αυτή είναι και η ομορφιά της δημοκρατίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί πιστεύω ότι εδώ μέσα, σε αυτό τον ιερό χώρο, είμαστε άνθρωποι που πιστεύουμε στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, πιστεύουμε στις αξίες της δημοκρατίας, πιστεύουμε σε μια δημοκρατία που εργάζεται για να μειώνονται οι ανισότητες μέσα στην κοινωνία και να αυξάνει η προστασία και η φροντίδα ενός ανθρωποκεντρικού κράτους απέναντι στους αδυνάτους, απέναντι σε εκείνους που χτύπησε η κρίση και τους έστειλε έξω από τα λεγόμενα φυσιολογικά τείχη της κοινωνίας. Εμείς πρέπει να εργαστούμε όλοι μαζί για την κοινωνική συνοχή σε αυτό τον τόπο, για να μπορέσουμε πραγματικά, να πούμε κάποια στιγμή ότι προσφέραμε χρήσιμες υπηρεσίες στον ελληνικό λαό. Γι' αυτό, λοιπόν, οφείλουμε να γνωρίζουμε καλά ότι εάν υπηρετήσουμε τη σκοπιμότητα των αντιθέσεων, για να κερδίσουμε κάποια πολιτικά οφέλη, αν δηλαδή, αναδείξουμε τις αντιθέσεις του παρελθόντος και του παρόντος, είναι βέβαιο ότι δεν θα εργαστούμε για το μέλλον αυτού του τόπου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κουρουμπλή. Ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος κ. Κουτσούμπας έχει τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, μπορείτε να μας πείτε ποιοι έχουν ζητήσει τον λόγο παραπέρα;
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τελικά πρέπει να πούμε ότι η κοροϊδία έχει και τα όριά της. Μόλις πριν από λίγο ακούσαμε ότι Υπουργός σας είπε ότι αν αλλάξει πρόταση κατά τι η τρόικα, οι τρεις θεσμοί, μέχρι την Τρίτη, τότε θα τροποποιήσει η Κυβέρνηση το ερώτημα και θα καλέσει τον λαό να ψηφίσει «ναι». Ισχύει το «μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και την κακή του ημέρα». Τα «ήξεις - αφήξεις» πέντε μηνών, μας οδηγούν πάλι στη λαϊκή εντολή. Βέβαια, ποτέ δεν είναι κακό να ρωτιέται ο λαός, να συμμετέχει ενεργά. Το αντίθετο, μάλιστα. Όχι μόνο δεν είναι κακό, είναι και καλό. Όμως, ποιος Έλληνας σήμερα, ποια Ελληνίδα, ποιος άνθρωπος του μόχθου νιώθει έτσι; Αυτό που αισθάνεται ο λαός μας και η νεολαία είναι ότι για μια φορά ακόμα εξαπατήθηκαν. Βλέπουν να διαψεύδονται οι ελπίδες τους, βλέπουν ότι και οι σημερινοί συγκυβερνώντες και οι χθεσινοί συγκυβερνώντες τού βάζουν ψεύτικα διλήμματα, εκβιαστικά διλήμματα, εκφοβιστικά διλήμματα, χωρίς να θίγουν στο ελάχιστο όλους αυτούς που φταίνε πραγματικά για την κρίση, την κατάντια της χώρας, την ανεργία, τη φτώχεια. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τα μονοπώλια, το κεφάλαιο - δεν θα κουραστούμε να το λέμε - ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι λυκοσυμμαχίες που συμμετέχει η χώρα και που τον κατασπαράζουν χρόνια τώρα συνεχόμενα, χωρίς σταματημό, πότε με δεξιό, πότε με αριστερό κυβερνητικό πρόσημο. Ο ελληνικός λαός πρέπει πιο αποφασιστικά απ' ό,τι μέχρι χθες, με αφορμή και το δημοψήφισμα εάν τελικά γίνει, να βροντοφωνάξει: Όχι άλλη κοροϊδία, όχι άλλη αναμονή, συσπείρωση τώρα με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Επιλέγετε την προσφυγή σε δημοψήφισμα με τα διλήμματα της άρχουσας τάξης, του κεφαλαίου, με τα ερωτήματα εκείνα που είτε απαντήσει «ναι» είτε «όχι» ο λαός, θα βγει χαμένος. Θα συνεχιστεί η σφαγή του, θα έχει νέες απώλειες στο εισόδημά του. Επιλέγετε το δημοψήφισμα και για να κάμψετε λαϊκές αντιδράσεις, τη συνεχώς ογκούμενη αγανάκτηση του ελληνικού λαού, που φτάνει μέχρι και την ουσιαστική αμφισβήτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, των κυβερνητικών επιλογών, των μνημονίων, των εφαρμοστικών τους νόμων και που τις τελευταίες μέρες αρχίζει να δυναμώνει και σε αυτούς που σας ψήφισαν και ευρύτερα μέσα στις λαϊκές δυνάμεις. Πού να τολμήσετε να φέρετε στη Βουλή, όχι μόνο την πρόταση των δανειστών, που ακόμη δεν έχουμε προλάβει να τη δούμε ολοκληρωμένα - εκτός από τα δημοσιογραφικά, βέβαια, ρεπορτάζ - αλλά και την πρόταση τη δική σας, αρχικά των σαράντα οκτώ σελίδων, συν των οκτώ συμπληρωματικών σελίδων, συν κάποιων μερικών - δεν ξέρω πόσων - προχθεσινών, αφού ξέρετε καλύτερα από εμάς ότι και εσείς και εκείνοι προτείνετε βάρβαρα μέτρα, που δεν διορθώνονται με κάποιες αμβλύνσεις στις γωνίες, με κάποια στρογγυλέματα στα ισοδύναμα. Κοροϊδεύετε ωμά και προκλητικά τον λαό μας, όταν ισχυρίζεστε ότι με τη συμφωνία που εσείς προτείνατε, εξασφαλίζετε ότι δεν θα υπάρξουν νέες μειώσεις σε μισθούς, συντάξεις αφού οι αντιλαϊκές δεσμεύσεις, οι αυξήσεις στους άδικους φόρους, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι αυξήσεις στις εισφορές των μισθωτών και των συνταξιούχων οδηγούν σε νέες, μεγάλες απώλειες για το ήδη πετσοκομμένο λαϊκό εισόδημα και τα εναπομείναντα δικαιώματα του λαού. Και δεν αναφερόμαστε στο πακέτο των δανειστών. Αναφερόμαστε στη δική σας πρόταση, που έχει κατατεθεί. Σας ξαναρωτάμε: Οι αυξήσεις στο ΦΠΑ, του πιο άδικου φόρου, που πληρώνει ακόμα και ο άνεργος, που για τα τρόφιμα της λαϊκής οικογένειας - τα γνωστά μακαρόνια - αυξάνεται δέκα μονάδες, τι ακριβώς είναι; Είναι ή δεν είναι μείωση εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων; Η πληρωμή ξανά του ΕΝΦΙΑ, του φόρου με τον οποίο πληρώνει νοίκι κάποιος και για το δικό του σπίτι ακόμα - και μάλιστα στα προβλεπόμενα των προηγούμενων χρόνων - της εισφοράς αλληλεγγύης, που βάζει τον εργάτη να δείχνει αλληλεγγύη στο βιομήχανο τελικά - γιατί εκεί καταλήγει και αυτός ο φόρος - είναι ή δεν είναι πραγματική μείωση εισοδήματος; Οι ιδιωτικοποιήσεις και η απελευθέρωση τομέων στρατηγικής σημασίας όπως τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και άλλα, με αρνητικές συνέπειες και για τους εργαζόμενους στους κλάδους αυτούς, αλλά και για όσους κάνουν χρήση αυτών των υπηρεσιών από τις λαϊκές οικογένειες της χώρας μας, οδηγεί ή δεν οδηγεί σε μείωση εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων; Η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών σε εργαζόμενους και συνταξιούχους τι είναι; Δεν είναι καραμπινάτη μείωση; Οι κόκκινες γραμμές της Κυβέρνησης, με τη δική της πρόταση και όχι μόνο των δανειστών, όπως λέτε στη σημερινή σας πρόταση και εισήγηση, έγιναν μαύρα μαντάτα για χιλιάδες ασφαλισμένους, στους οποίους αυξάνονται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, αφού καταργούνται όποια δικαιώματα πρόωρης συνταξιοδότησης έχουν απομείνει, την ίδια στιγμή που ανοίγει ο δρόμος για περαιτέρω ανατροπές ασφαλιστικών δικαιωμάτων μέσω της ενοποίησης ταμείων και των αναλογιστικών μελετών, που θα ακολουθήσουν, για να δώσουν άλλοθι σε νέες περικοπές. Οι μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις δεν φεύγουν από το τραπέζι. Είναι μόνιμα επάνω στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης Κυβέρνησης - δανειστών, γιατί μόνιμοι είναι οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα, οι δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ανταγωνιστικότητα. Άλλωστε, οι μειώσεις στους μισθούς είναι στην ημερήσια διάταξη σε όλες τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, εκεί που οργιάζουν οι ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις, οι μειώσεις που συμπαρασύρουν προς τα κάτω και τις συντάξεις. Η Κυβέρνηση κοροϊδεύει ωμά και προκλητικά το λαό, όταν αναμασάει την καραμέλα της κοινωνικής δικαιοσύνης, γιατί, τάχα, με τη δική της πρόταση τα μέτρα έχουν αναδιανεμητικό χαρακτήρα και μεταφέρουν τα βάρη στα υψηλότερα - όπως λέει - στρώματα. Επιδεικνύει την αύξηση μόλις 3% της φορολογίας στις επιχειρήσεις - φορολογία που έπεσε πολλές φορές στο παρελθόν, όταν οι φόροι για τον λαό ανέβαιναν - και την έκτακτη εισφορά στις κερδοφόρες επιχειρήσεις, για να κρύψει ότι η φοροκαταιγίδα κυρίως από τη μεγάλη αύξηση του ΦΠΑ, το φαΐ του φτωχού θα πλήξει τελικά. Κι αν θέλετε να φορολογήσετε το κεφάλαιο, να βάλετε πράγματι χέρι στην τσέπη, όπως λέτε, γιατί δεν καταργείτε τις προκλητικές φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις; Γιατί με πράξη νομοθετικού περιεχομένου και άλλες νομοθετικές πρωτοβουλίες η Κυβέρνηση τούς χάρισε χρέη και πρόστιμα; Γιατί τους διευκολύνει να νομιμοποιήσουν αδήλωτα εισοδήματα; Και ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι η όποια έκτακτη εισφορά, εκτός από το ότι είναι σταγόνα στον ωκεανό των φόρων, θα καταβληθεί εφάπαξ, ενώ οι φόροι για το λαό ήρθαν για να μείνουν, όπως ο ΕΝΦΙΑ, όπως η εισφορά αλληλεγγύης και άλλοι. Τέτοιες έκτακτες εισφορές στους επιχειρηματίες έβαλαν κι άλλοι στο παρελθόν, όπως η κυβέρνηση Σημίτη, για παράδειγμα, για να πιάσει τότε τους στόχους της ΟΝΕ. Αυτά είναι γνωστά πράγματα. Και δεν ενοχλήθηκε, βέβαια, το κεφάλαιο, γιατί ήξερε πως πολλαπλά θα ωφεληθεί από την ΟΝΕ, όπως και έγινε τελικά. Και αυτή την έκτακτη εισφορά οι μεγάλοι επιχειρηματίες έχουν τη δυνατότητα με διάφορους τρόπους να την απορροφήσουν, να τη μετακυλήσουν σε εργαζόμενους είτε με μειώσεις σε μισθούς είτε με αυξήσεις στα προϊόντα που παράγουν. Ξέρουν πως θα την πάρουν πίσω πολλαπλάσια - εκεί στοχεύουν - αφού οι μεγάλες επιχειρήσεις θα είναι εκείνες που θα ωφεληθούν και από τα διάφορα αναπτυξιακά πακέτα, που διαπραγματεύεται η Κυβέρνηση. Γι' αυτό και το μεγάλο κεφάλαιο έχει κάθε λόγο, βέβαια, να πιέζει στο κλείσιμο μιας νέας συμφωνίας Κυβέρνησης - δανειστών. Βέβαια, πιέζει και σε ό,τι επιμέρους δεν του αρέσει από αυτή τη συμφωνία. Όμως, τελικά, στο δια ταύτα, μόνο η εργατική τάξη, ο λαός μας, πληρώνει συνεχώς τη λυπητερή. Ο λαός πρέπει να πει - λέμε εμείς - ένα μεγάλο «όχι» και στις προτάσεις για τη νέα συμφωνία που προτείνουν οι τρεις θεσμοί, αλλά και στις προτάσεις για συμφωνία που προτείνει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το κάλπικο «όχι» που προτείνει η Κυβέρνηση ισοδυναμεί με «ναι» στη συμφωνία - λαιμητόμο για το λαό, ισοδυναμεί με «ναι» στο αντιλαϊκό μνημόνιο Τσίπρα, με «ναι» στο να κλιμακωθεί η αντιλαϊκή επίθεση σε βάρος μισθωτών, αυτοαπασχολούμενων, επαγγελματιών, αγροτών, βιοπαλαιστών και άλλων. Τα μέτρα που προτείνουν και οι μεν και οι δε, έρχονται να προστεθούν στους περίπου πεντακόσιους εφαρμοστικούς νόμους που παραμένουν σε ισχύ, στη στάση πληρωμών που έχει επιβάλλει η Κυβέρνηση σε νοσοκομεία, πανεπιστήμια, κοινωνικές υπηρεσίες, στον αναγκαστικό εσωτερικό δανεισμό των ταμειακών διαθέσιμων των ασφαλιστικών οργανισμών, των ταμείων δημόσιων οργανισμών και φορέων. Ούτε η μία ούτε η άλλη πρόταση αποτελεί μία συνολική βιώσιμη συμφωνία, που δίνει λύση στο ελληνικό πρόβλημα, όπως λέτε ούτε είναι απλά ένας δυσβάσταχτος, αλλά αναγκαίος συμβιβασμός, για τον οποίο υποτίθεται παλεύετε πέντε μήνες τώρα ως Κυβέρνηση. Το «όχι» της Κυβέρνησης είναι απάτη, για να πει ο λαός «ναι» στη δική της αντιλαϊκή πολιτική. Είναι απάτη ο ισχυρισμός της Κυβέρνησης ότι μπορεί να υπάρξει πραγματικά Ευρώπη των λαών, όσο αυτή θα είναι Ευρώπη του κεφαλαίου. Οι αντιθέσεις μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη δεν είναι για να γίνει αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση των λαών, αλλά για να είναι πιο ενιαία η πολιτική της ενάντια, σε βάρος των λαών. Γι' αυτό έχουν ξεκινήσει και επίσημα οι διεργασίες για την ολοκλήρωση της νομισματικής και οικονομικής ένωσης στην Ευρωζώνη, οι οποίες σηματοδοτούν την παραπέρα ενίσχυση του δημοσιονομικού συμφώνου, των εποπτικών ελέγχων, των αναβαθμισμένων μνημονίων διαρκείας, που θα ισχύουν σε ολόκληρη τη λυκοσυμμαχία και, μάλιστα, με ειδικές ρήτρες για τα κράτη που υπάγονται σε μηχανισμούς στήριξης, όπως είναι η Ελλάδα. Τα γνωστά «κοράκια» των επιτελείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Γιούνκερ, Τουσκ, Ντάισελμπλουμ, Ντράγκι, Σουλτς, - δεν ξέρω, μπορεί να ξεχνάω και κανέναν - ετοιμάζουν νέα «λευκή βίβλο» την άνοιξη του 2017, που θα περιλαμβάνει αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις σε βάθος δεκαετίας. Έτσι εξηγείται γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση ενισχύει τα μέτρα και τις παρεμβάσεις που προβλέπει το ευρωπαϊκό εξάμηνο, ώστε το νέο πλαίσιο να γίνει περισσότερο δεσμευτικό στην οικονομική πολιτική. Προχωρά στο Ευρωπαϊκό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, το οποίο αυτόματα θα υπαγορεύει μέτρα, για να τηρηθούν οι αντιλαϊκοί στόχοι των κρατικών προϋπολογισμών. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει καταθέσει ήδη στους θεσμούς της τρόικας πρόταση για συγκρότηση Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου, το οποίο θα προχωρά σε αυτόματες οριζόντιες μειώσεις μισθών, συντάξεων, όλων των κρατικών δαπανών, επιδοτήσεων και άλλων, σε περιπτώσεις αποκλίσεων από τους αντιλαϊκούς στόχους. Πίσω από τις πατριωτικές κορώνες του ΣΥΡΙΖΑ κρύβεται σήμερα η διαπάλη για όλα αυτά τα ζητήματα ανάμεσα στη Γερμανία, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, σε τμήματα της αστικής τάξης αυτών των χωρών για το μέλλον της Ευρωζώνης και τη θέση της Ελλάδας σε αυτή. Ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά έπαιξε με την αγωνία του λαού μας και συγκέντρωσε την προσοχή του σε ορισμένα άμεσα μέτρα που δεν θα πλήρωνε, βέβαια, το μεγάλο κεφάλαιο, οι όμιλοι, αλλά οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, στη λογική «ο φτωχός να πληρώνει για το φτωχότερο» και τα οποία μόλις και μετά βίας θα ανακούφιζαν κάπως την ακραία φτώχεια. Τελικά ούτε και αυτό πρόκειται να γίνει. Στην ουσία, η Κυβέρνηση προσχωρεί στα εκβιαστικά διλήμματα που έλεγαν παλαιότερα η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ. Κι έχει μεγάλη ευθύνη ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί σήμερα δίνει τη δυνατότητα στη Νέα Δημοκρατία να εμφανίζεται δικαιωμένη για την πολιτική της όλα τα προηγούμενα χρόνια, η οποία μας έφερε εδώ και να βγαίνει κι από πάνω. Ακόμα μεγαλύτερη είναι η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ενώ υπέκυπτε στους εκβιασμούς, αποδεχόταν τις προτάσεις των δανειστών, καταθέτοντας τη μία μετά την άλλη τις αντιλαϊκές της προτάσεις. Την ίδια στιγμή καλούσε και σε συλλαλητήρια το λαό για να τη στηρίξει, για να εγκλωβίσει κόσμο που αρχίζει να σκέφτεται πιο ριζοσπαστικά, κόσμο που αγανακτεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση: Οι μεν με το αίτημα «πάση θυσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση», οι δε με τον απατηλό στόχο να μείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να την αλλάξουμε. Προσπαθούν να φυλακίσουν έναν ολόκληρο λαό στο κοινό ιμπεριαλιστικό τους σπίτι. Με το δημοψήφισμα προσπαθούν να φορτώσουν στο λαό τις νέες αντιλαϊκές προτάσεις τους και οι εταίροι και οι συγκυβερνώντες, επειδή, όπως λένε, δεν θέλει ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για το λαό το λένε αυτό. Μάλιστα, ο κ. Τσίπρας στο διάγγελμά του δήλωσε, φυσικά, ότι θα σεβαστεί το αποτέλεσμα, εάν ο λαός κάτω από το βάρος εκβιαστικών διλημμάτων, που οι ίδιοι του βάζουν, αποφασίσει να δεχθεί να πάει εθελοντικά στο σφαγείο της πρότασης - συμφωνίας των τριών θεσμών, όπως την αποκαλούν οι ίδιοι. Δηλαδή, ως Πρωθυπουργός μετά θα υπογράψει τη βάρβαρη συμφωνία επειδή - δήθεν - θα το θέλει ο λαός, έτσι όπως θα έχει εκφραστεί από το δημοψήφισμα; Και πώς θα βάλει την υπογραφή του σε μία συμφωνία, στην οποία, όπως λέει, διαφωνεί κάθετα η Κυβέρνησή του; Πώς θα την υλοποιήσει; Εάν όχι, θα πάει πάλι σε βουλευτικές εκλογές, να συμμετάσχει ξανά ο λαός και να πει τη γνώμη του; Γιατί να τον ψηφίσει αν του λέει ότι δεν θα υπογράψει νέα συμφωνία, την οποία ο λαός με δημοψήφισμα - υποτίθεται - θα έχει δεχθεί σε αυτήν περίπτωση; Μοιάζει λίγο με τρελοκομείο, βέβαια, αλλά πιστέψτε με, δεν είναι. Εκεί σε οδηγεί η ασυνέπεια, άλλα να λες για να χαϊδεύεις αυτιά το πρωί και άλλα το βράδυ. Άλλα να λες στο αυτί του Γιούνκερ, χαριεντιζόμενος μαζί του κι άλλα στη Λαγκάρντ - ή περίπου άλλα - άλλα στον Πούτιν, στη Μέρκελ και σε άλλους και να παίζεις παιχνιδάκια. Μόνο που, τα παιχνιδάκια τα γνωρίζουν - και καλύτερα από εσάς - και εκείνοι με τους οποίους θέλετε να παίξετε. Κι αυτοί έχουν και πολύ μεγαλύτερη εμπειρία από εσάς. Εμείς λέμε καθαρά το εξής: Το δημοψήφισμα να το δει ο λαός ως μία ευκαιρία να δυναμώσει η λαϊκή αμφισβήτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ίδια η πείρα οδηγεί εκεί. Αυτή ακριβώς η αμφισβήτηση πρέπει να συναντηθεί με την αντικαπιταλιστική, αντιμονοπωλιακή - έτσι λέγεται - γραμμή πάλης, που προτείνει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, στο πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απορρίψει τον ίδιο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που πάει χέρι - χέρι με τη συμμετοχή της χώρας σε διακρατικές ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, πάντα στη βάση ανισότιμων σχέσεων μεταξύ κρατών ανισόμετρης οικονομικής, στρατιωτικής και βάλε ανάπτυξης. Τώρα, ο λαός, ιδιαίτερα εκείνοι που κατάφεραν να αποσπαστούν από τα δόκανα του παλιού δικομματισμού και έχουν προσωρινά εγκλωβιστεί στη συριζαίικη εκδοχή του, έχουν τη δυνατότητα να αντιτάξουν τη μεγάλη δύναμή τους, που δεν την έχουν χρησιμοποιήσει - πιστεύουμε - έως τώρα, που την έβαλαν σε δεύτερη μοίρα, με την ελπίδα ότι μέσα από τις εκλογές, όπως αυτές τους προηγούμενου Γενάρη, μπορούσε να αλλάξει ριζικά - ή έστω προς το καλύτερο - η ζωή τους. Τώρα, πολλοί περισσότεροι μπορούν να κρίνουν ότι σωστά προειδοποιούσε το ΚΚΕ και απέρριπτε τις αυταπάτες. Η δύναμη των αγώνων πολλαπλασιάζεται και φέρνει κάποια αποτελέσματα, μόνο όταν αναπτύσσεται κι εξελίσσεται, μέσα από την ίδια την πείρα του λαού, σε αγώνα αμφισβήτησης της εξουσίας των μονοπωλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ζημιά, αν θέλετε, που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι μόνο οικονομική, άμεσα ή μεσοπρόθεσμα. Είναι πολύπλευρα διαλυτική, γιατί επιχειρεί να ανακόψει ριζοσπαστικές διαθέσεις, κάθε είδος ριζοσπαστισμού, ώστε να μην τολμήσει ο λαός καν να διανοηθεί - ούτε σήμερα ούτε αύριο - ότι μπορεί να έχει ένα μέλλον έξω από τα τείχη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του συστήματος αυτού, με τον ίδιο πραγματικά, όμως, στην εξουσία. Εμείς στο ΚΚΕ βλέπουμε το δημοψήφισμα - εάν αποφασιστεί - και σαν ευκαιρία να διαδώσουμε τις θέσεις μας παραπέρα μέσα στο λαό, στη νεολαία της πατρίδας μας, να αναδείξουμε την ιδεολογική, την πολιτική αντιπαράθεση με όλες τις μορφές της αστικής διαχείρισης, με τη σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, να προβάλλουμε πλατιά απόψεις και θέσεις μας για τη διέξοδο από τις διαπραγματεύσεις για το χρέος, από την οικονομική ή την καπιταλιστική κρίση, από τα δεσμά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σε όφελος της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων κι όχι για τη διάσωση της εξουσίας της αστικής τάξης, του συστήματος του καπιταλιστικού, των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών του, όπως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό που, κατά τη γνώμη μας, επιδιώκουν όλα τα άλλα κόμματα, μαζί με την Κυβέρνηση, παρά τις διαφορές τους. Το ΚΚΕ δεν φοβάται οποιαδήποτε εκλογική μάχη, αλλά ούτε τροφοδοτεί και αυταπάτες για τα αποτελέσματά της, προς όφελος των πραγματικών λαϊκών συμφερόντων και αναγκών. Επιμένουμε ότι όλες οι άλλες προτάσεις που κατατίθενται σήμερα εδώ, είναι εναλλακτικές λύσεις σε βάρος, τελικά, του λαού και όχι υπέρ του. Επιβεβαιώνεται το ΚΚΕ στην εκτίμησή του και στην πρόβλεψή του, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσε να ανοίξει δρόμο φιλολαϊκό, αφού αντικειμενικά εκφράζει συμφέροντα του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου - μερίδων του έστω - ανεξάρτητα απ' την όξυνση των αντιθέσεων μέσα στην Ευρωζώνη. Ούτε οι εκλογές ούτε οποιοδήποτε δημοψήφισμα ούτε κυβερνητικός ανασχηματισμός από την παρούσα Βουλή μπορεί να εγγυηθεί πραγματικά φιλολαϊκή πολιτική. Η θέση του ΚΚΕ, όπως και πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015, είναι ότι μια τέτοια κυβέρνηση, όπως η δική σας, εντός των τειχών, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις αντιθέσεις μέσα κι έξω από το ευρώ, με στόχο την καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα, χωρίς να πάρει άμεσα - σαν τέτοια που προβλέπει η συμφωνία που προτείνετε προς τους εταίρους - ή έμμεσα μέτρα, παραδείγματος χάριν, υποτίμηση στην άλλη περίπτωση - μέτρα τέτοια, δηλαδή, υποτίμησης - στη χρεοκοπία, στο διπλό νόμισμα ή στη δραχμή ή πάει λέγοντας, μέτρα ενάντια στο εργατικό λαϊκό εισόδημα. Γι' αυτό, το εργατικό λαϊκό κίνημα οφείλει να ανασυνταχθεί, να αντεπιτεθεί για τα δικά του συμφέροντα, άμεσα και προοπτικής. Σε αυτό το δρόμο, μοναδικό στυλοβάτη έχει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, με το οποίο μπορούν να συσπειρωθούν οι πραγματικά προβληματισμένες, πρωτοπόρες λαϊκές δυνάμεις του τόπου μας, οι νέοι και οι νέες. Συσπείρωση με το ΚΚΕ σε όλα τα μέτωπα πάλης, με όλες τις μορφές, σε κάθε πολιτική αναμέτρηση και με οποιαδήποτε εκλογική μορφή της. Θέση του ΚΚΕ είναι η ρήξη με το κεφάλαιο, με την εξουσία του, με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτή θα προκύψει, βέβαια, από τη θέληση και δράση του εργατικού λαϊκού κινήματος, σε συσπείρωση με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Ο δρόμος σύγκρουσης και ρήξης, που περιλαμβάνει και την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι φιλεργατικός, φιλολαϊκός, μόνο όταν στηρίζεται σε άλλα κίνητρα παραγωγής, οικονομίας, καθορισμού εσόδων - εξόδων για τις κοινωνικές ανάγκες, δηλαδή όταν στηρίζεται στην κοινωνική ιδιοκτησία, στον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας. [[EP]] Διαφορετικά, είναι μια απλή αλλαγή συμμαχιών, συγκυριακή ή πιο σταθερή, με τα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Σε αυτό διαφοροποιείται η θέση του ΚΚΕ απ' όσους μιλάνε για έξοδο από το ευρώ - και εντός ΣΥΡΙΖΑ και εκτός ΣΥΡΙΖΑ - για επιστροφή στη δραχμή, χωρίς ανατροπές σε αυτές τις βασικές σχέσεις ιδιοκτησίας. Σε κάθε περίπτωση, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας συνεχίζει να πρωτοστατεί στην πάλη για την υπεράσπιση των εργαζομένων, του λαού, για μέτρα άμεσης ανακούφισης, για διεκδίκηση απωλειών από την κρίση, για υπεράσπιση του εργατικού λαϊκού εισοδήματος και, κυρίως, στο ότι αυτή η κοινή πάλη εργατικών και άλλων δυνάμεων, η λαϊκή συμμαχία, θα πρέπει να κατευθύνεται στη συνολική ρήξη και αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την εξουσία του κεφαλαίου, των μονοπωλιακών ομίλων με την εργατική τάξη, τον λαό μας στην εξουσία. Η τοποθέτησή μας για το ερώτημα του δημοψηφίσματος είναι αρνητική. Αυτό που εμείς θέτουμε στον ελληνικό λαό και το διατυπώνουμε και ως ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί καθαρά, είναι «ναι» ή «όχι» - «όχι» λέμε εμείς - στις προτάσεις για συμφωνία τόσο των τριών θεσμών, όσο και της ελληνικής Κυβέρνησης, «ναι» στην αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Απορρίπτουμε τις άλλες προτάσεις τόσο του Υπουργικού Συμβουλίου, που λέει «όχι» μόνο στην πρόταση των εταίρων και προβάλλει τη δική του πρόταση ουσιαστικά, αλλά απορρίπτουμε και τις προτάσεις άλλων δυνάμεων της Αντιπολίτευσης, που ουσιαστικά λένε «ναι» στην πρόταση με τη συμφωνία των δανειστών και στην πρόταση για συμφωνία της Κυβέρνησης - δεν θα είχαν προφανώς αντίρρηση, εάν κάποια μέτρα ισοδύναμα πήγαιναν λίγο παρακάτω - ακριβώς γιατί πιστεύουμε ότι θέλουν να δέσουν χειροπόδαρα τον λαό είτε έτσι είτε αλλιώς, για να του πετάνε μετά στα μούτρα όλοι ότι αυτός αποφάσισε, αυτός κλήθηκε να ψηφίσει και αυτός έβαλε την τελική σφραγίδα του στις εξελίξεις, έτσι, δηλαδή, για να επιβεβαιωθεί ξανά ο ποιητής: «Λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε». Καλούμε και από αυτό το Βήμα όλους και όλες να αποβάλλουν τη μοιρολατρία, το «δεν γίνεται τίποτα», το «λιγότερο κακό», που πάντα εξελίσσεται, όπως βλέπουμε, σε μεγαλύτερο κακό τελικά. Πρέπει να βροντοφωνάξει ο λαός μας ότι δεν διαλέγουμε μνημόνιο, λέμε «όχι» και στην πρόταση δανειστών και στην πρόταση της Κυβέρνησης που συγκλίνουν στη νέα σφαγή του λαού, να πει ο λαός το μεγάλο «ναι» σε κατάργηση μνημονίων και όλων των αντιλαϊκών εφαρμοστικών νόμων, να πει «ναι» στη ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το κεφάλαιο, την εξουσία τους, «ναι» στην αποδέσμευση, την κοινωνικοποίηση, τη μονομερή διαγραφή του χρέους.
Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Παρακαλώ, κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Θέλω να διευκρινίσω, γιατί, μολονότι διασαφηνίστηκε απολύτως το πρωί, επανέρχεται. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος, όπως ακριβώς είναι διαμορφωμένο στην απόφαση και στην πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου και στην ημερήσια διάταξη της σημερινής συζήτησης, είναι εάν ο ελληνικός λαός εγκρίνει ή απορρίπτει το τελεσίγραφο που διατυπώθηκε προς την ελληνική Κυβέρνηση στις 25 Ιουνίου του 2015 και το περιεχόμενο που έχει αυτό το τελεσίγραφο. Δεν τίθεται θέμα, δηλαδή, να αλλάξει το ερώτημα προς την κατεύθυνση να καλείται ο λαός να εγκρίνει κάποιο άλλο έγγραφο και, άρα, ας μη δημιουργείται μία σύγχυση σε κάτι που είναι σαφέστατο.
Αναφέρεστε σε μένα;
Παρακαλώ.
Απαντήσατε σε μένα αυτήν τη στιγμή;
Απάντησα και σε αυτό που είπατε εσείς και σε αυτό…
Όχι, να εξηγήσετε τότε στον Υπουργό σας, στον Υπουργό της Κυβέρνησής σας, γιατί μιλάτε ως εκπρόσωπος της Κυβέρνησης αυτήν τη στιγμή…
Ο κ. Βαρουφάκης τα είπε.
Αυτήν τη στιγμή μιλώ ως Πρόεδρος της Βουλής για τη διαδικασία του δημοψηφίσματος.
Ο Υπουργός Οικονομικών έξω από το Eurogroup έκανε επίσημη τοποθέτηση και είπε, «Εάν οι εταίροι αλλάξουν κατά τι τη συμφωνία αυτή που προτείναμε…», για την οποία πριν ο Ντάισελμπλουμ είπε ότι «δεν είναι take it or leave it, αλλά τη συζητάμε, τέλος πάντων, δεν είπαμε έτσι στην Ελλάδα». Δεν ξέρουμε αν κι εκείνος ήταν σαφής ή ήξερε τι έλεγε. Πάντως, ο κ. Βαρουφάκης, εάν δεν ήξερε τι έλεγε, όπως μας λέτε εδώ μέσα στην Ολομέλεια της Βουλής, να πάτε να εγκαλέσετε εκείνον και όχι να απαντάτε σε μένα ως Εκπρόσωπο πολιτικού κόμματος.
Κύριε Πρόεδρε, εκείνο το οποίο σας λέω..
Θα σας παρακαλέσω πάρα πολύ να μην το ξανακάνετε αυτό. Αν το ανέχονται άλλοι συνάδελφοί σας εδώ μέσα, καλώς το ανέχονται. Αλλά δεν νομίζω. Πολλά σχόλια ακούμε συνεχώς. Μην το ξανακάνετε αυτό!
Κύριε Πρόεδρε, απευθύνομαι προς όλη την Ολομέλεια, προς το Σώμα, γιατί το Σώμα και ο καθένας Βουλευτής και η καθεμιά Βουλευτής καλούμαστε να ψηφίσουμε. Αυτό, λοιπόν, για το οποίο καλούμαστε να ψηφίσουμε και πρέπει να είναι σαφές και να μην δημιουργείται καμμία σύγχυση, είναι σε ποιο ερώτημα καλείται ο ελληνικός λαός να απαντήσει.
Τότε δεν καταλάβατε τι πρότεινε το ΚΚΕ, τι πρότεινα εγώ στην Ολομέλεια της Βουλής.
Εσείς έχετε κάνει μια πρόταση τροποποίησης του ερωτήματος.
Το Σύνταγμα και ο Κανονισμός μιλάνε συγκεκριμένα. Λένε τι προβλέπεται. Την πρόταση τη διατυπώνει η Βουλή. Δεν θα μας έρθετε εδώ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο να μας πείτε «take it or leave it»!
Το αντίθετο. Να δείχνουμε εμπιστοσύνη στο λαό.
Άρα, λοιπόν, διαμορφώνεται εδώ η πρόταση. Καταλάβαμε πολύ καλά τι προτείνατε, αλλά σας λέμε ότι εμπαίζετε ξανά τον ελληνικό λαό. Αυτό λέμε πολύ καθαρά. Μπορείτε να διαφωνείτε με αυτήν την άποψη, αλλά αυτή είναι η άποψη του ΚΚΕ και η άποψη μιας μεγάλης μερίδας σήμερα του ελληνικού λαού.
Να έχετε το θάρρος να προτείνετε στον ελληνικό λαό να πει «όχι», όπως κάνει η Κυβέρνηση. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φίλης έχει τον λόγο. Εν συνεχεία, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ και εν συνεχεία ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πληροφορηθήκαμε ότι πριν από λίγη ώρα, το απόγευμα, το Eurogroup αποφάσισε να απορρίψει το αίτημα της Ελληνικής Κυβέρνησης για μικρή παράταση του προγράμματος, προκειμένου να διεξαχθεί το δημοψήφισμα, χωρίς να δημιουργείται ένα ασφυκτικό χρηματοδοτικό και πολιτικό πλαίσιο στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή του Eurogroup, προφανώς ισοδυναμεί με εκδίκηση εναντίον της δημοκρατίας στην Ελλάδα, δηλαδή εναντίον της δημοκρατίας στην Ευρώπη. Τι είναι αυτό που ζήτησε η ελληνική πλευρά; Ζήτησε να μπορούν οι Έλληνες πολίτες, χωρίς εκβιαστικά διλήμματα, χωρίς ασύμμετρες πολιτικές πιέσεις και απειλές απ' έξω που τροφοδοτούν ανάλογες συμπεριφορές και μέσα στην Ελλάδα, να προχωρήσει στην έκφραση της λαϊκής βούλησης. Είναι αυτό δημοκρατία; Είναι αυτό αντίληψη για την Ευρώπη που έχουμε; Είναι δυνατόν να κυριαρχούν συμπεριφορές πολιτικής μνησικακίας και μια ευκολία αντιπολιτευτισμού εδώ; Άραγε, η απόφαση του Eurogroup προσβάλλει την Κυβέρνηση ή μήπως προσβάλλει τη δημοκρατία στη χώρα μας και στην Ευρώπη; Έχει σημασία να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα όλοι. Διότι αυτό που κρίνεται σήμερα δεν είναι η Ελληνική Κυβέρνηση, αλλά η υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού, ο οποίος διεκδικεί το αυτονόητο: Να ακούγεται η άποψή του, όπως διαμορφώνεται μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες. Επαναλαμβάνω ότι κρίνεται η δημοκρατία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Σήμερα είναι εδώ το πλήγμα και αύριο σε άλλη χώρα, από συμφέροντα, από το Διευθυντήριο της Ευρώπης, το οποίο όλο και πιο πολύ μετατρέπεται σε ένα διευθυντήριο επιβολής και εξουσιασμού επί των κοινωνιών της Ευρώπης. Είναι επί ένα σύμπλεγμα που εικονογραφεί την κρίση πολιτικής εκπροσώπησης, η οποία δημιουργεί επικίνδυνες καταστάσεις για την πορεία της Ευρώπης. Το δημοψήφισμα είναι μια συνηθισμένη ευρωπαϊκή πρακτική. Στην Ελλάδα για ειδικούς λόγους που έχουν να κάνουν με τον παλαιοκομματισμό επί τόσα χρόνια ήταν μια απαγορευμένη πρακτική στην ουσία, παρότι το Σύνταγμα την προέβλεπε. Το δημοψήφισμα είναι μια διαδικασία που μπορεί να τροφοδοτήσει, να ενισχύσει τη λαϊκή συμμετοχή, να δημιουργήσει ένα κύμα σε αντίθεση με την απάθεια και την ανάθεση. Είναι μια πρωτογενής έκφραση της λαϊκής θέλησης. Μπορεί να έχει το χαρακτήρα, σε άλλες περιπτώσεις δημιουργίας αντίπαλων στρατοπέδων, στην περίπτωση όμως που συζητούμε δεν διαιρεί, αλλά ενώνει τους Έλληνες πολίτες, διότι δημιουργεί έναν κοινό παρονομαστή, με τις διαφορές που έχουμε, έναν κοινό παρονομαστή όμως να είμαστε ενωμένοι απέναντι στους πιστωτές. Δεν διαιρεί μικροκομματικά και με τη συνήθη αντιπολιτευτική αδράνεια τους Έλληνες πολίτες, αλλά τους ενώνει σε έναν ορίζοντα έκφρασης της εθνικής υπερηφάνειας, της εθνικής, κοινωνικής και προσωπικής αξιοπρέπειας των Ελλήνων. Θα περιμέναμε, αυτήν την πρωτογενή δημοκρατική διαδικασία να την υιοθετήσουν όλα τα πολιτικά κόμματα. Έχω εδώ μπροστά μου μια δήλωση του κ. Βενιζέλου την 1-11-2011. Τότε θεωρούσε το δημοψήφισμα ως «εκτόνωση και λύτρωση». Το θεωρούσε ως μια πρωτοβουλία απέναντι σε συνθήκες, «που δεν είναι φυσιολογικές, ένα ζήτημα ευθύνης, προκειμένου ο ελληνικός λαός να επικυρώσει συμφωνίες που θα επηρεάσουν τις επόμενες γενιές, όπως είναι η παραμονή στην Ευρωζώνη». Τάδε έφη ο κ. Βενιζέλος την 1-11-2011. Και λίγες μέρες μετά, στο αεροπλάνο από τις Κάννες προς την Αθήνα, τα γύρισε. Είναι, επίσης, ο καθηγητής, ο συνταγματολόγος κ. Βενιζέλος, ο οποίος στο σύγγραμμά του «Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου» γράφει: «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι υποχρεωμένος να εκδώσει το σχετικό προεδρικό διάταγμα για το δημοψήφισμα, εφόσον έχει ληφθεί απόφαση της Βουλής με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών, μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου». Είναι υποχρεωμένος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν είναι στη διακριτική ευχέρειά του. Τι μας είπε σήμερα εδώ και ο κ. Βενιζέλος και οι Εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας; Μας είπαν ότι πρέπει ο κ. Παυλόπουλος περίπου να ασκήσει βέτο, να αναπέμψει το αίτημα, την απόφαση της Βουλής για δημοψήφισμα. Και εν τη ρύμη του λόγου του ο κ. Βενιζέλος μίλησε για εκτροπή. Αυτό είναι εκτροπή, με τα δικά του λόγια. Ακόμα, σε ένα άλλο βιβλίο του ο κ. Βενιζέλος λέει: «Η κρισιμότητα του εθνικού θέματος, διότι μιλάμε για επίκληση κρισίμου εθνικού θέματος, είναι ζήτημα πολιτικής εκτίμησης, που γίνεται από το αρμόδιο όργανο, δηλαδή από το Υπουργικό Συμβούλιο που προτείνει και από τη Βουλή που αποφασίζει με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών. Η απόφαση της Βουλής δεσμεύει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που δεν έχει περιθώρια διακριτικής ευχέρειας και άρα διαφωνίας». Τάδε έφη ο συνταγματολόγος κ. Βενιζέλος. Σήμερα, η πολιτική σκοπιμότητα οδηγεί, δυστυχώς, σε άλλου τύπου αποφάνσεις. Κύριοι συνάδελφοι, το τι κάνει το Eurogroup, το τι συμφέροντα εξυπηρετεί, το τι μηνύματα θέλει να στείλει, είναι ένα θέμα. Το ότι βρίσκει εδώ πέρα όμως ευήκοα ώτα, το ότι βρίσκει πρόθυμους να στρατευθούν σε ένα κρεσέντο κινδυνολογίας, να παλινδρομήσουν σε ψυχροπολεμικά κηρύγματα - μέχρι και νεοκομμουνιστικό κίνδυνο ανακάλυψε ο κ. Μητσοτάκης μιλώντας προηγουμένως - αυτό είναι μια επικίνδυνη εξέλιξη για τη δημοκρατία και την υγεία του πολιτεύματός μας. Είναι λυπηρό ότι σε αυτήν την αντίληψη της κινδυνολογίας, που σήμερα δεν πλήττει απλώς την Κυβέρνηση - δεν την πιάνουν τα σκάγια αυτά την Κυβέρνηση - αλλά πλήττει βάναυσα την κοινωνική ηρεμία και δημοκρατική πορεία της χώρας, σε αυτήν την κινδυνολογία εντάσσονται και πρακτικές πανικού, ακόμα και κινητοποιήσεις που θυμίζουν τις κατσαρόλες της εποχής του Αλιέντε. Κύριοι συνάδελφοι, δεν πηγαίνουμε τυφλά σε μια σύγκρουση. Έχουμε σχέδιο. Αναζητούμε συμμαχίες και στην Ελλάδα. Γι' αυτό δεν πηγαίνουμε σε κομματική αντιπαράθεση, αλλά επιδιώκουμε, μέσα από το δημοψήφισμα, την έκφραση της εθνικής συνεννόησης. Αναζητούμε συμμαχίες και στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο, αυτές που, ένας προηγούμενος ομιλητής, ο κ. Κουτσούμπας, περίπου τις λοιδόρησε. Είπε ότι δεν υπάρχει ούτε Πούτιν ούτε κανείς, τίποτα, παγκόσμια μοναξιά. Δεν είναι αυτό η Αριστερά. Η Αριστερά είναι αναζήτηση διεθνισμού, αναζήτηση παντού - και στις μικρές ρωγμές και πάνω και κάτω - συνεργασιών, μετώπων. Αυτό αναζητούμε. Καλώς, κακώς, με επιτυχία μικρότερη ή μεγαλύτερη, με πάθος, αυτό αναζητούμε και αυτή είναι η υποχρέωση μας σήμερα απέναντι στον ελληνικό λαό. Να αναζητήσουμε ένα μεγάλο κύμα, ένα κύμα διεθνούς συμπαράστασης, έμπρακτης συμπαράστασης, προκειμένου η χώρα μας να επανενταχθεί ουσιαστικά στην ευρωζώνη, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην είναι ο παρίας, όπως την κατάντησε το μνημόνιο, η πολιτική της λιτότητας και οι πρακτικές της αποικίας χρέους. Αυτή είναι η προσπάθεια της Ελλάδος. Και λέω «της Ελλάδος» και όχι της Ελληνικής Κυβέρνησης, γιατί είναι σίγουρο ότι την Κυριακή θα υπάρξει μαζική συμμετοχή και μαζική επιβράβευση αυτής της δημοκρατικής πολιτικής για την ουσιαστική επανένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρωζώνη. Μας ρωτούν: Και τι θα γίνει τη Δευτέρα, μετά το δημοψήφισμα; Τους απαντούμε: Τι θα γίνει το βράδυ με το δημοψήφισμα; Όσο πιο μεγάλη είναι η λαϊκή συμμετοχή στο δημοψήφισμα, τόσο πιο μεγάλο και βροντερό είναι το «όχι» στα όσα λένε οι πιστωτές, τόσο πιο ισχυρή θα είναι η δύναμη διαπραγμάτευσης της Ελλάδας την επομένη του δημοψηφίσματος. Διότι το δημοψήφισμα μπορεί να αποδειχθεί, υπό αυτές τις προϋποθέσεις, ένα υπερόπλο στη δύσκολη πορεία, τη συγκρουσιακή πορεία της διαπραγμάτευσης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης. Μας ρωτούν και μας λένε: Πού θα βρείτε χρήματα; Η απάντηση είναι: Θα βρούμε χρήματα.
Ωραία απάντηση!
Σπουδαία απάντηση!
Δεν πιστεύουμε ότι σήμερα θα οδηγηθεί η χώρα σε ένα ολοκληρωτικό σχέδιο χρεοκοπίας, όπως με μεγάλη χαρά το προλέγουν οι εκπρόσωποι των μνημονιακών δυνάμεων μέσα στη χώρα. Το επιδιώκουν. Φαίνεται να το θέλουν και να έχουν στρατευθεί. Γιατί πίσω απ' όλη αυτήν τη συζήτηση στην Ελλάδα κρύβονται οι δυνάμεις του μνημονίου. Πίσω από τη συζήτηση «ευρώ ή δραχμή», που είναι αποπροσανατολιστική, διχαστική, κρύβονται οι δυνάμεις του μνημονίου, που θέλουν να μεταθέσουν τα προβλήματα από το πραγματικό πεδίο, σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με άλλου τύπου στρατηγικές, γεωστρατηγικές και πολιτικές επιδιώξεις. Μας ρωτούν επίσης: Και αν βγει «ναι» το βράδυ του δημοψηφίσματος; Το λένε. Με μεγάλη συνείδηση. Πρόκειται για ευφάνταστο σενάριο. Αλλά αν προκύψει, είμαστε μια δημοκρατική δύναμη. Θα σεβαστούμε τη γνώμη του ελληνικού λαού. Ο ελληνικός λαός θα γνωρίζει ότι μετά λόγου γνώσεως κάνει μια επιλογή. Έχουμε όμως υποχρέωση αυτήν την επιλογή να την παρουσιάσουμε στον ελληνικό λαό με επιχειρήματα, με πάθος, με όραμα, με πολιτικό σχέδιο και να προσπαθήσουμε να πείσουμε για μια επιλογή, επαναλαμβάνω, ουσιαστικής επανένταξης της χώρας στην ευρωζώνη και όχι καταδίκης της στο καθεστώς της αποικίας χρέους. Μας θέτουν και άλλα επιχειρήματα. Αλλά πίσω από τα επιχειρήματα υφέρπει ένα σχέδιο πολιτικής αποσταθεροποίησης. Είναι τυχαίο άραγε ότι σε μια παρακάμαρα στις Βρυξέλλες ο κ. Σαμαράς και άλλοι πολιτικοί αρχηγοί έδιναν την εικόνα μιας κυβέρνησης σε αναμονή, την ώρα που ο Πρωθυπουργός έδινε μάχη όπως αποδείχτηκε - και όχι με κοροϊδίες - για τα ελληνικά συμφέροντα; Είναι προφανές ότι κάποιοι έχουν σχεδιάσει στο μυαλό τους τα Ιουνιανά. Η ιστορία, όμως, δεν επαναλαμβάνεται, παρά μόνο ως τραγωδία ή φάρσα. Ας το έχουν υπ' όψιν τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κρυφή ατζέντα. Έχει φανερές πολιτικές επιδιώξεις, που αφορούν όλο τον ελληνικό λαό. Γι' αυτό και πέντε μήνες μετά, παρά τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τα πίσω - μπρος, ο λαός αναγνωρίζει στην Κυβέρνηση μια ειλικρίνεια προθέσεων, μια στόχευση συγκεκριμένων φιλολαϊκών επιδιώξεων. Αναγνωρίζει στην Κυβέρνηση ότι επιχειρεί να εμπνεύσει στο λαό την υπερηφάνεια, την αξιοπρέπεια. Θα με ρωτήσετε: «Μα, με αυτά μπορεί να ζήσει ο λαός;». Η υπερηφάνεια και η προσωπική εθνική και κοινωνική αξιοπρέπεια είναι πράγματι άυλα αγαθά, ηθικές αξίες, που όμως σε συγκεκριμένες στιγμές της ιστορίας έχει αποδειχθεί ότι έχουν αποκτήσει μεγάλη υλική αξία. Πάνω σε αυτήν την ηθική, που έχει και υλική αξία, οικοδομούμε μια πορεία της χώρας μας - επαναλαμβάνουμε - μέσα σε μια Ευρώπη που θέλουμε να αλλάξουμε, αναζητώντας συμμαχίες, μια πορεία της χώρας μας έξω από τη λιτότητα και την ανεργία, μια πορεία της χώρας μας, που δίδει φωνή και δύναμη στους φτωχούς και στους απόκληρους και δεν θέλει να τη μετατρέψει σε ένα κλαμπ πλουσίων και ευνοημένων από τα καθεστώτα των μνημονίων. Με αυτήν τη συνείδηση και την επιδίωξη έχουμε εμπιστοσύνη στο λαό, αυτόν τον μικρό και τον μέγα, ότι μπορεί να δημιουργήσει ένα κίνημα λαϊκής συμμετοχής και δημοκρατικής διεκδίκησης τις επόμενες μέρες και να διαψεύσει τα Eurogroup, τα διευθυντήρια και όσους άλλους υποστηρίζουν εδώ πέρα αυτήν την καταστροφική πορεία για τη χώρα μας και για την Ευρώπη, να τους διαψεύσει με δύναμη, με σχέδιο και προοπτική. Στον λαό, τον μικρό και τον μέγα, σ' αυτόν εμπιστευόμαστε τη μοίρα του τόπου! Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Φίλη. Ζήτησε για πέντε λεπτά τον λόγο η Αναπληρώτρια Υπουργός Τουρισμού κ. Κουντουρά. Εν συνεχεία, θα μιλήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Βενιζέλος και εν συνεχεία ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Νικολόπουλος. Ευχαριστούμε την κ. Κουντουρά που δέχθηκε να αυτοπεριοριστεί ως προς το χρόνο. Κυρία Κουντουρά, έχετε τον λόγο.
Αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να απευθυνθώ σ' εσάς, στον ελληνικό λαό, αλλά και στους Ευρωπαίους συμπολίτες μας, να ακούσουν όλοι οι λαοί της Ευρώπης και να κατανοήσουν ότι μετά από πέντε επώδυνα χρόνια λιτότητας και ύφεσης, μας ζητούν οι θεσμοί να πάρουμε καινούργια μέτρα, που μόνο στόχο έχουν την απόλυτη εξόντωση και τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού. Πρέπει όλοι να μάθουν τι συμβαίνει, να φωνάξουμε «ως εδώ». Ακούστε τη φωνή των παιδιών μας που πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο, των γερόντων που ζητιανεύουν για ένα κομμάτι ψωμί και λίγα φάρμακα, ενώ θα έπρεπε να ζουν τη δύση της ζωής τους, δίχως προβλήματα και έννοιες, τις φωνές των άνεργων νέων που δεν έχουν όραμα και ελπίδα ούτε καν να ξεκινήσουν τη ζωή τους, πόσο μάλλον για να δημιουργήσουν οικογένεια, να ακούσουν τη φωνή του άνεργου οικογενειάρχη, που λόγω της κρίσης έχει φτάσει στο σημείο να επαιτεί για να ζήσει τα παιδιά του. Πρέπει να ακούσουν τη φωνή του επιχειρηματία και του καταστηματάρχη, που μετά από χρόνια οδηγήθηκε στην πτώχευση, κλείνοντας την επιχείρησή του και αφήνοντας στο δρόμο τους υπαλλήλους του και τις οικογένειές τους. Όλα αυτά για τους Ευρωπαίους μπορεί να φαντάζουν αριθμοί σε ένα χαρτί, αλλά δεν παύει να είναι άνθρωποι που ζουν ανάμεσά μας, συγγενείς, φίλοι και γνωστοί. Ένας τέτοιος περήφανος λαός, γεμάτος ιστορία και πολιτισμό, που έχει δώσει ακόμα και το όνομά του στην Ευρώπη, δεν αξίζει να τιμωρηθεί με τέτοια ταπείνωση και εξευτελισμό. Στην απόγνωσή τους, μπροστά στα οικονομικά προβλήματα, έξι χιλιάδες συμπολίτες μας έδωσαν τέλος στη ζωή τους. Ενάμισι εκατομμύριο συμπολίτες μας είναι άνεργοι και ειδικά η ανεργία στους νέους είναι 60%. Τριακόσιες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο, τετρακόσιες χιλιάδες εργαζόμενοι διαγράφηκαν από τα μητρώα ασφαλισμένων και εκατόν πενήντα χιλιάδες συμπολίτες μας ζουν χωρίς τα απαραίτητα αγαθά, όπως το ρεύμα. Όλα αυτά συνηγορούν στο ότι η Ελλάδα διέπεται από μια βαθιά ανθρωπιστική κρίση, λόγω της απάνθρωπης και σκληρής λιτότητας, που της έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια. Μετά από πέντε μήνες διαπραγματεύσεων οι θεσμοί δεν δέχθηκαν την πρόταση της Ελληνικής Κυβέρνησης, που στόχευε στη λύση όλων των παραπάνω προβλημάτων. Απεναντίας, μας οδηγούν στην πλήρη εξόντωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ ως Βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων θέλω να ευχαριστήσω από αυτό το Βήμα τον Πρόεδρό μας, τον Πάνο Καμμένο, που έμεινε πιστός στη συμφωνία που κάναμε με τον ελληνικό λαό να τον υποστηρίξουμε και να αγωνιστούμε για το συμφέρον του. Ως Αναπληρώτρια Υπουργός Τουρισμού είμαι υπερήφανη που συμμετέχω στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα που αγωνίζεται σκληρά, για να έχουμε μία έντιμη και δίκαιη συμφωνία, να βγούμε επιτέλους από αυτήν την οικονομική ανθρωπιστική κρίση. Γιατί η νέα Κυβέρνηση που εξελέγη στις 25 Ιανουαρίου πήρε εντολή να οδηγήσει τη χώρα στην επανεκκίνηση της οικονομίας, μακριά από τα σκληρά υφεσιακά μέτρα λιτότητας. Πήρε την εντολή για να γίνει μια έντιμη, δίκαιη και βιώσιμη συμφωνία, χωρίς νικητές και ηττημένους. Οι εκβιασμοί και τα τελεσίγραφα δεν αξίζουν στον περήφανο ελληνικό λαό που δοκιμάζεται, όπως σας είπα, σκληρά εδώ και πέντε χρόνια. Με τα μέτρα που απαιτούν οι δανειστές, ο τουριστικός κόσμος, με αγωνία βλέπει να οδηγείται στον αφανισμό. Ως Υπουργός Τουρισμού δεν θα μπορούσα να δεχθώ ποτέ το ΦΠΑ της διανυκτέρευσης των ξενοδοχείων και της εστίασης να πάει από 1η Ιουλίου στο 23%. Δεν θα μπορούσα ποτέ να δεχθώ την κατάργηση του μειωμένου κατά 30% συντελεστή στα νησιά, καθώς η πολυνησιωτικότητα προστατεύεται από το Σύνταγμά μας. Δεν θα μπορούσα ποτέ να οδηγήσω στην εξόντωση και τον αφανισμό όλες αυτές τις τουριστικές επιχειρήσεις, που αγωνίζονται καθημερινά να φέρουν έσοδα στην Ελλάδα μέσα από τον τουρισμό. Ο ελληνικός τουρισμός είναι ο στυλοβάτης της οικονομίας μας στη συμβολή του ΑΕΠ κατά 20%, με επτακόσιες πενήντα χιλιάδες άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας. Πρέπει να τον θωρακίσουμε, να τον προστατεύσουμε. Είναι γνωστό πως η Ελλάδα στηρίζεται από αυτήν την οικονομία. Δεν χρειάζονται, λοιπόν, σπασμωδικές κινήσεις. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μέτρα στήριξης και όχι από μέτρα εξόντωσης. Τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος μάς ικανοποιούν ιδιαίτερα, γιατί έχουμε μια ευλογημένη υπέροχη χώρα και παρ' όλο τον πόλεμο των δημοσιευμάτων που δεχόμαστε καθημερινά, δεν κατάφεραν να αποθαρρύνουν τα εκατομμύρια των τουριστών, που κατακλύζουν κάθε χρόνο τη χώρα μας. Η εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση τους πρώτους τέσσερις μήνες, Ιανουάριου με Απρίλιο, αυξήθηκε κατά 39,1% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2014, ενώ οι εισπράξεις κατά την ίδια περίοδο, Ιανουάριο με Απρίλιο του 2015, εμφάνισαν αύξηση κατά 14,4%. Παρά, λοιπόν, τα σενάρια τρομοκρατίας, οι τουρίστες μας επιλέγουν Ελλάδα. Οι Ευρωπαίοι επιλέγουν Ελλάδα. Αγαπητοί συνάδελφοι, ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας. Θέλουμε μια Ελλάδα εθνικά υπερήφανη που θα σέβονται όλοι, μια Ελλάδα ισότιμο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, μια Ελλάδα που θα δίνει προοπτική σε εμάς και τα παιδιά μας. Μην ξεχνάμε, λοιπόν, ότι στην Ελλάδα γεννήθηκε η δημοκρατία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Κουντουρά και για την απόλυτη συνέπεια στο χρόνο. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος. Στη συνέχεια θα λάβει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Νίκος Νικολόπουλος. Μετά θα παρεμβάλουμε και κάποιους Βουλευτές.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο ελληνικός λαός παρακολουθεί σήμερα μια περίεργη διπλή αντιφατική εικόνα. Παρακολουθεί τη συζήτηση στη Βουλή που διεξάγεται σε ένα κλίμα εθνικολαϊκιστικής έξαρσης. Η Κυβέρνηση εισηγείται τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος, που πιστεύει ότι θα λειτουργήσει καταλυτικά στην αλλαγή των ευρωπαϊκών συσχετισμών. Ταυτόχρονα, όμως, ο Έλληνας πολίτης παρακολουθεί τις εξελίξεις στις Βρυξέλλες. Παρακολουθεί να συντελούνται γεγονότα, να μεταβάλλονται τα δεδομένα. Ο Έλληνας πολίτης παρακολουθεί τη ρητορική αυτής της Αίθουσας και πληροφορείται, παράλληλα, ότι το Eurogroup έχει απορρίψει, εδώ και πολλές ώρες, το αίτημα της ελληνικής πλευράς για παράταση του προγράμματος, προκειμένου να είναι εφικτή, σύμφωνα με το κανονιστικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η συνέχιση της στήριξης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, μέσω του μηχανισμού έκτακτης ρευστότητας, προκειμένου να έχει νόημα όλο αυτό που κάνουμε, σύμφωνα με την πρόταση της Κυβέρνησης, γιατί στόχος είναι να επιτευχθεί μια παράταση του προγράμματος, με αποδεκτούς για την Κυβέρνηση, το λαό και την ελληνική οικονομία όρους. Όμως, η επίσημη δήλωση που εκδόθηκε από τα δεκαοκτώ κράτη - μέλη του Eurogroup, με αντιρρήσεις μόνο του Έλληνα Υπουργού, προβλέπει ρητά - δυστυχώς, θα πω - πως το πρόγραμμα λήγει στις 30 Ιουνίου, χωρίς καμμία δυνατότητα παράτασης και η λήξη αυτή συνεπάγεται αυτομάτως τη λήξη όλων των παράπλευρων διευθετήσεων, η πιο σημαντική από τις οποίες είναι η μεταφορά των κερδών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των κεντρικών τραπεζών των κρατών - μελών της Ευρωζώνης από τα προγράμματα SNP και ANFA, δηλαδή, από τα προγράμματα που αξιοποιούν και εκμεταλλεύονται ελληνικά ομόλογα στην Ελληνική Κυβέρνηση. Σημαντικό κονδύλιο, κονδύλιο στο οποίο επιμένει εδώ και πέντε μήνες η Κυβέρνηση - και σωστά - κονδύλιο που κερδίσαμε στις 21 Φεβρουαρίου του 2012 στις Βρυξέλλες, μέσα από μια πολύ δύσκολη διαπραγμάτευση. Επίσης, το Eurogroup δηλώνει ότι τα κράτη - μέλη θα κάνουν ό,τι είναι αναγκαίο προκειμένου να διασφαλισθεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα της Ευρωζώνης, ανεξαρτήτως του τι θα συμβεί σε σχέση με την Ελλάδα. Αυτό είναι το θέμα. Παρακολουθώ την έκδηλη πεποίθηση του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης ότι ξέρουν τι κάνουν, πως υπάρχει ένα σχέδιο το οποίο οδηγεί τη χώρα σε κάποια λύση, ότι θα υπάρξει ένα δημοψήφισμα, ότι ο ελληνικός λαός μαζικά, με μεγάλη πλειοψηφία, θα απορρίψει τις υποτιθέμενες ισχύουσες και ισχυρές προτάσεις των πιστωτών και ότι, κατόπιν αυτού, η Κυβέρνηση θα επαναδιαπραγματευτεί και θα πετύχει κάτι καλύτερο από τι; Από τις προτάσεις των πιστωτών, που θεσμικά έχουν πάψει να υφίστανται πλέον, μετά το σημερινό Eurogroup ή σε σχέση με το δικό της έγγραφο, το οποίο στην πραγματικότητα είναι σχεδόν το 90% των προτάσεων των πιστωτών; Τι είναι αυτό το οποίο θα συμβεί μετά; Τι λέει στον Έλληνα πολίτη ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του; «Σε καλώ, Έλληνα πολίτη, να πεις «όχι» στις προτάσεις της τρόικας». Και μετά θα γίνει τι; Πόσο ποσοστό «όχι» προτείνει ο κ. Τσίπρας; Διότι από τα έγγραφα που καταγγέλλει και των οποίων την καταψήφιση προτείνει, το 90% το δέχεται. Άρα, προτείνει ένα «όχι», που είναι «όχι» 10% και 90% «ναι», επειδή αυτό είναι η αποδοχή των δικών του προτάσεων και της δικής του βάσης διαπραγμάτευσης; Σε περίπτωση που γίνει δεκτή η πρότασή του και πάμε σε δημοψήφισμα και ο λαός υπερψηφίσει την κυβερνητική πρόταση και πει «όχι», ποια είναι η υπόσχεση και η δέσμευση προς τον ελληνικό λαό; Ότι θα υπάρχει ένα ισχυρό τραπεζικό σύστημα; Ότι θα είναι ασφαλείς οι καταθέσεις του; Ότι τα δάνειά του προς τις ελληνικές τράπεζες θα πάψουν να μεταφέρονται μέσω της Τραπέζης της Ελλάδος ως ενέχυρο στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Μιλάμε για τα δάνεια των ελληνικών επιχειρήσεων και των ελληνικών νοικοκυριών. Ότι οι μισθοί θα μείνουν αλώβητοι; Ότι οι συντάξεις θα καταβληθούν; Ότι δεν πρόκειται να γίνει καμμία περικοπή; Ότι θα πάψει να υπάρχει ο ΕΝΦΙΑ; Ότι δεν θα γίνουν αυξήσεις στον φόρο προστιθέμενης αξίας; Ότι δεν θα γίνουν νέες παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα, για να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά του; Τι πρέπει να περιμένει ο ελληνικός λαός, αποδεχόμενος την πρόταση της Κυβέρνησης; Ταυτόχρονα, υπάρχει πάντα ο Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος δεν απευθύνεται στη Βουλή των Ελλήνων, αλλά απευθύνεται στα μέσα ενημέρωσης, κατά την προσφιλή του συνήθεια και λέει ότι «εμείς καταφύγαμε στο δημοψήφισμα, γιατί διαπιστώσαμε ότι η συμφωνία στην οποία θα καταλήγαμε δεν μπορούσε να εμφανισθεί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και να γίνει δεκτή από τους Βουλευτές μας». Λέει και το αμίμητο: «αν μέχρι την Κυριακή της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος μεταβληθεί η θέση των εταίρων και πιστωτών, θα αλλάξει άρδην η πρόταση της Κυβέρνησης και από «όχι» θα γίνει «ναι»». Πρόκειται για μια μαγική εικόνα; Πρόκειται για ένα δημοψήφισμα - κινητή γιορτή και πάνω σ' αυτή τη βάση καλεί η Κυβέρνηση τη Βουλή και το λαό να οικοδομήσουν μία νέα εθνική στρατηγική; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα έχουμε ζήσει αυτά. Υπάρχει αυτό που στην ψυχιατρική λέγεται «déjà vu». Το έχουμε δει ξανά όλο αυτό. Το έχω δει ξανά, προσωπικά. Ορθώς ο κ. Φίλης υπενθύμισε προηγουμένως την εμπειρία της πρότασης δημοψηφίσματος του Οκτωβρίου - Νοεμβρίου 2011. Πράγματι, ως Υπουργός Οικονομικών, όταν χωρίς καμμία προειδοποίηση, άκουσα τον τότε Πρωθυπουργό να εξαγγέλλει δημοψήφισμα, έσπευσα να πω ότι αυτό το δημοψήφισμα, αφού το θέλει ο Πρωθυπουργός, πρέπει να γίνει, αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία και αφού η Ελλάδα συνάψει το δεύτερο πρόγραμμα και ολοκληρώσει την παρέμβαση στο χρέος, με την πεποίθηση ότι υπάρχει συμφωνία με τους εταίρους ή έστω προειδοποίηση των εταίρων. Όμως, δυστυχώς, διαπίστωσα τις επόμενες ώρες ότι δεν υπήρχε καμμία παρόμοια συνεννόηση. Κλήθηκα, λοιπόν και εγώ στις Κάννες. Στις Κάννες δεν ξέρω γιατί έχει δημιουργηθεί η πεποίθηση ότι η θέση των εταίρων ήταν να μη γίνει το δημοψήφισμα. Η θέση ήταν η εξής: Να κάνετε δημοψήφισμα, αφού το θέλετε, αλλά να το κάνετε αμέσως και με το μόνο πραγματικό ερώτημα που είναι «ναι ή όχι στο ευρώ», δηλαδή «ευρώ ή δραχμή». Αποφασίστε. Με ενθουσιασμό, πολλοί Ευρωπαίοι παράγοντες - όχι μόνο Γερμανοί, αλλά κυρίως Γερμανοί - υποδέχονται και χειροκροτούν την ιδέα του δημοψηφίσματος, γιατί λένε: «Εάν πρόκειται να συνεχιστεί αυτή η ατέρμονα διαδικασία, είναι προτιμότερο ο ελληνικός λαός να κάνει μία επιλογή μόνος του και αν η Κυβέρνησή του, τού προτείνει μία αυτοκτονική επιλογή και αυτήν την επιλογή την υιοθετήσει ο ελληνικός λαός, εμείς απεκδυόμαστε της ευθύνης». Είναι περιζήτητος ο ρόλος του Ποντίου Πιλάτου. Τον διεκδικεί ο κ. Τσίπρας, λέγοντας - το είπε ο κ. Φίλης προηγουμένως - «Είμαι ένας λευκός Πρωθυπουργός. Προτείνω «όχι» στο δημοψήφισμα, αλλά αν ο λαός πει «ναι», θα εφαρμόσω την άλλη πολιτική. Είμαι Πρωθυπουργός και Κυβέρνηση παντός καιρού. Μπορώ να εφαρμόζω και τη μία και την άλλη πολιτική.»
Δεν είπε αυτό.
Όμως, το ρόλο του Ποντίου Πιλάτου τον διεκδικούν και οι έξω και λένε: «Αν η Ελλάδα κάνει την επιλογή να απειλεί με αυτοκτονία και να αυτοκτονήσει, εντάξει, θα αποδεχθούμε τις συνέπειες». Και λέει το Eurogroup: «Θα κάνουμε ό,τι είναι αναγκαίο χρηματοοικονομικά να διαφυλάξουμε τη σταθερότητα της Ευρωζώνης», με καθοριστικό μηχανισμό, βέβαια, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αυτή τη στιγμή, το μεγάλο ερώτημα δεν είναι τι θα γίνει την Κυριακή το βράδυ, την Κυριακή του δημοψηφίσματος στις 5 Ιουλίου ή τη Δευτέρα στις 6 Ιουλίου. Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει τη Δευτέρα που ξημερώνει τώρα, μεθαύριο. Πώς θα λειτουργεί το τραπεζικό σύστημα; Το μεγάλο ερώτημα είναι αν ο Έλληνας πολίτης θα έχει ένα αίσθημα ασφάλειας ή αν θα έχει επικρατήσει στην ελληνική κοινωνία ένα αίσθημα απαισιοδοξίας, απογοήτευσης, φόβου και αν τελικά μόνοι μας θα έχουμε ρίξει τον κάδο, μέσα στον οποίο συγκεντρώθηκαν οι τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού όλα τα προηγούμενα χρόνια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ποια είναι η μεγάλη εικόνα; Μετά από πέντε χαμένους μήνες, η Κυβέρνηση, αφού μόνο τώρα τελευταία άρχισε να μετέχει σοβαρά στις συζητήσεις, κατάφερε να στριμώξει τη χώρα, με την πλάτη στον τοίχο, και να προτείνει ένα πρόγραμμα μέτρων ύψους 8 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αφού τα έκανε όλα αυτά, έρχεται εδώ και αποκαλύπτει την πραγματική της ατζέντα, δηλαδή την ατζέντα της εξόδου από το ευρώ - που οδηγεί αναγκαστικά, δυστυχώς και σε έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση - την ατζέντα της αδιαφορίας απέναντι στην ασύνταχτη χρεοκοπία, την ατζέντα της ακύρωσης του εθνικού κεκτημένου, την ατζέντα της εκμηδένισης των θυσιών των πέντε προηγουμένων ετών. Και προτείνει στον ελληνικό λαό τι; Να αποδεχθεί το λόμπι της δραχμής εσωτερικού και εξωτερικού; Να στηρίξει αυτούς που έχουν τα κέρδη έξω και τις ζημίες μέσα; Να αποδεχθεί την πτώχευση, την πραγματική και καθολική πτώχευση, την περιθωριοποίηση και την αβεβαιότητα, την επιστροφή, όχι στο 2009, αλλά στο 1949; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και τώρα, δυστυχώς, αποκτούν το πραγματικό, αλλά σκοτεινό, νόημά τους όλα όσα συνέβησαν τους προηγούμενους πέντε μήνες. Οι καθυστερήσεις, οι παλινωδίες, οι ασάφειες, η συνεχής αλλαγή θέσεων: - «όχι παράταση», «όχι δόσεις» μετά «παράταση» και «άλλη παράταση», «χωρίς δόσεις», δεν μπορούμε εμείς να πληρώσουμε τις δικές μας οφειλές. Η υπογραφή της 20ης Φεβρουαρίου ερήμην της Βουλής, μνημόνιο χωρίς λεφτά, η αδιαφορία για τη διαρροή καταθέσεων, οι αφελείς απόψεις περί Ρωσίας και Κίνας, οι αφελείς αναλύσεις φιλοαμερικανικές και φιλομερκελικές. Έτσι αποκτούν το σκοτεινό νόημά τους οι ανασχηματισμοί της ομάδας διαπραγμάτευσης, η αλλαγή προσώπων. Και βέβαια, όλα αυτά οδηγούν τώρα σε ένα ερώτημα το οποίο είναι: «ναι» ή «όχι» στην πρόταση. Ποια πρόταση; Τι σημαίνει το «ναι» ή το «όχι» στην πρόταση, όταν αυτή η πρόταση πλέον έχει θεσμικά πάψει να ισχύει, διότι έχουμε περάσει σε άλλη φάση των ευρωπαϊκών διαδικασιών; Έχετε αναρωτηθεί: Το ισχύον πρόγραμμα της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, από το οποίο υπολείπονται να λάβουμε 15 δισεκατομμύρια, θα εξακολουθεί να υπάρχει; Το Διοικητικό Συμβούλιου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου θα αποδεχθεί επόμενη εκταμίευση; Σας είχα πει, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα μας ανασυσκευάσουν τα υφιστάμενα κονδύλια και θα μας τα δώσουν ως μνημόνιο 2,5, 2 plus και θα μας προετοιμάσουν για το μνημόνιο 3. Και μια επόμενη μέρα, είπα, απευθυνόμενος στη Βουλή, ότι, δυστυχώς, οι χρηματοδοτικές ανάγκες θα ξεπεράσουν τα 50 δισεκατομμύρια και αποδεικνύεται τώρα ότι ναι, απαιτείται, δυστυχώς, μνημόνιο 50 δισεκατομμυρίων με τα ανάλογα μέτρα. Ακούστε τις απαντήσεις μου σε τρία σύντομα πολύ σημαντικά ερωτήματα, γιατί θέλω να είμαι πολύ ειλικρινής και καθαρός μαζί σας και με τον ελληνικό λαό: Έχω αναφερθεί πολλές φορές στο mail Χαρδούβελη. Λέει η Κυβέρνηση: «Καλά, δεν είχε γίνει δεκτό, θα είχαν προστεθεί και άλλα μέτρα». Ξέρετε ποια είναι η διαφορά; Η διαφορά είναι πως το κόστος του χαμένου πενταμήνου είναι ανυπολόγιστα μεγάλο. Το γεγονός ότι τώρα πια η χώρα δεν διεκδικεί ρυθμό ανάπτυξης 2,5%, αλλά παλεύει να σταθεί στο 0%, κινδυνεύει να γυρίσει στην ύφεση - οι ενδείξεις, δυστυχώς, είναι αρνητικές, υφεσιακές - προκαλεί μια χιονοστιβάδα αρνητικών επιπτώσεων και μετουσιώνεται στην ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων. Εν έτει 2015 κινδυνεύουμε να πάμε σε ένα κατάλογο μέτρων αντίστοιχο με αυτόν του 2012. Δυστυχώς, οι πέντε χαμένοι μήνες μάς έχουν γυρίσει τρία χρόνια πίσω. Η διαφορά, σε σχέση με το κλίμα, σε σχέση με την προοπτική μετάβασης στη προληπτική πιστωτική γραμμή, το γεγονός ότι θα μπορούσαμε να καλύψουμε με άλλους τρόπους τις χρηματοδοτικές ανάγκες, με υποστηριγμένη σταδιακή έξοδο στις αγορές, είναι καθοριστική. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ερώτημα δεύτερο: Από τα 8 δισεκατομμύρια που δέχτηκε ο κ. Τσίπρας - αφήστε τη διαφορά με την πρόταση των πιστωτών που είναι 0.5 δισεκατομμύριο, 1 δισεκατομμύριο, αλλά ο κορμός είναι τα 8 δισεκατομμύρια - πόσα οφείλονται στο γεγονός ότι η Ελλάδα έχει μεγάλο χρέος, επαχθές, όπως λένε κάποιοι, επονείδιστο. Η Κυβέρνηση αποδέχεται το χρέος και ζητάει παραμετρικές αλλαγές στα χνάρια της παρέμβασης του 2012. Πόσα από τα μέτρα αυτά οφείλονται στο χρέος; Κανένα μέτρο δεν οφείλεται στο χρέος. Όλα είναι μέτρα, για να μην αντιμετωπίσουμε ξανά πρόβλημα ελλείμματος και όχι χρέους, γιατί το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους, εάν λάβει κανείς υπ' όψιν και την επιστροφή των κερδών του ευρωσυστήματος, είναι 2% του ΑΕΠ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επαναληπτικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Πρόκειται για το μικρότερο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους σε ετήσια βάση στη Νότια Ευρώπη, μικρότερο από το ιταλικό, το πορτογαλικό κοκ. Πού είναι ο μύθος του χρέους στα μέτρα; Και μπορώ να συνεχίσω το ερώτημα και να πάω σε ένα τρίτο και να σας ρωτήσω το εξής: Πιστεύετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι…
Και με αυτό να ολοκληρώσετε.
Θα τελειώσω, κυρία Πρόεδρε. Μην ενοχλείστε. Αν απορριφθούν οι προτάσεις των πιστωτών, που είναι τελικά οι προτάσεις της ελληνικής Κυβέρνησης με διαφωνίες, επαυξήσεις, υπερβολές, τι θα κερδίσει ο Έλληνας πολίτης; Εάν πει «όχι», ένα υπερήφανο «όχι», δεν θα έχει φορολογική επιβάρυνση; Δεν θα πληρώσει ΕΝΦΙΑ; Δεν θα αυξηθεί ο φόρος προστιθέμενης αξίας; Δεν θα υπάρχει, δυστυχώς, το πρόβλημα με τα νησιά; Θα υπάρχει ασφαλής καταβολή συντάξεων ή θα εφαρμόζεται η μέθοδος του αναγκαστικού δανεισμού, όπως εφαρμόστηκε τώρα για την καταβολή συντάξεων; Τι είναι αυτό που θα συμβεί; Θα γίνουν επενδύσεις; Θα υπάρξει ανάπτυξη; Θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας; Επί της ουσίας, πραγματικά, ως προοπτική, ας δούμε τι είναι αυτό που θα επιφέρει το «όχι». Το «όχι», λοιπόν, θα επιφέρει, στην καλύτερη περίπτωση, την επανέναρξη της διαπραγμάτευσης με την Ελλάδα εκτός προγράμματος, με τις τράπεζες εκτός ELA, με τον ελληνικό λαό σε κατάσταση αγωνίας. Θα φέρει το να πάμε ταπεινωμένοι να κάνουμε ξανά τη διαπραγμάτευση, όχι από θέσεως ισχύος, αλλά από θέσεως απόλυτης αδυναμίας. Δεν θα είναι η διαπραγμάτευση της Λωζάννης, είχα πει, του 1923 που ήταν αξιοπρεπής, αλλά απείχε πολύ από τη Συνθήκη των Σεβρών. Θα είναι, δυστυχώς, η ταπεινωτική για τη Γερμανία Συνθήκη των Βερσαλλιών του 1919. Λέει ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του: Εάν ακολουθήσουμε αυτή τη γραμμή, θα βελτιωθούν οι συσχετισμοί, θα έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα. Είναι προφανές ότι θα επιδεινωθούν οι συσχετισμοί σε όλα τα μέτωπα. Εάν η διαπραγμάτευση είχε γίνει μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το δικό μας χρονοδιάγραμμα, αν ο κ. Τσίπρας είχε προβάλει τα ουσιαστικά του επιχειρήματα τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες μετά τις εκλογές, διασώζοντας την προοπτική εξόδου από το μνημόνιο και μετάβασης στην προληπτική πιστωτική γραμμή, η θέση μας θα ήταν πιο αδύναμη ή πιο ισχυρή από τη σημερινή τέσσερις μήνες αργότερα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επαναληπτικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήταν πιο ισχυρή. Είναι η κυπριακή εμπειρία. Σχέδιο Β΄ δεν υπήρξε ποτέ. Και όσοι απέρριψαν το Σχέδιο Α΄, θεωρώντας ότι θα έρθει ένα καλύτερο Σχέδιο Β΄, αναγκάστηκαν να υποστούν ένα πολύ χειρότερο Σχέδιο Α΄. Ε, λοιπόν, δεν μπορούμε να αντλήσουμε διδάγματα από τις δικές μας εθνικές εμπειρίες; Νομίζει η Κυβέρνηση ότι πήρε μια ιδιοφυή πρωτοβουλία και παγιδεύει την Αντιπολίτευση. Στην πραγματικότητα, επιδιώκει να παγιδεύσει τον ελληνικό λαό, γιατί δεν μπορεί να λύσει το εσωκομματικό πρόβλημα. Ο κ. Τσίπρας μεταξύ εθνικού συμφέροντος και κομματικής συνοχής, επιλέγει την κομματική συνοχή και προσβάλλει το εθνικό συμφέρον. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επαναληπτικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όμως, οι παγίδες οδηγούν πολύ συχνά σε αυτοπαγίδευση. Μόνο που η αυτοπαγίδευση δεν αφορά την Κυβέρνηση, αλλά αφορά δυστυχώς τη χώρα. Πρέπει η Βουλή των Ελλήνων, με την ατομική ευθύνη της καθεμιάς και του καθενός εδώ μέσα, να αποτρέψει την αυτοπαγίδευση, να προστατεύσει το εθνικό συμφέρον, να δώσει προοπτική. Εμείς, λοιπόν, γι' αυτό λέμε ότι το δημοψήφισμα είναι βλαπτικό και δεν πρέπει να γίνει. Καταψηφίζουμε την πρόταση της Κυβέρνησης για τους λόγους που είπαμε, συνταγματικούς, θεσμικούς, πολιτικούς, εθνικούς, οικονομικούς.
Ολοκληρώνετε!
Εάν φτάσουμε να γίνει αυτό το δημοψήφισμα, το εξ υφαρπαγής δημοψήφισμα που συνιστά θεσμική εκτροπή, βεβαίως η θέση μας θα είναι να μην απαντήσουμε στο ερώτημα που εκβιαστικά και παγιδευτικά θέτει η Κυβέρνηση. Το δικό μας «ναι» δεν θα είναι «ναι» στην πρόταση των πιστωτών, που είναι αποτέλεσμα της βλαπτικής διαπραγμάτευσης που έκανε ο κ. Τσίπρας. Δεν μας ενδιαφέρει το κείμενο αυτό. Το δικό μας «ναι» το προσδιορίζουμε εμείς, με τους δικούς μας εθνικούς όρους. Εμείς δεν λέμε «ναι» στο κείμενο των πιστωτών. Εμείς λέμε «ναι» στην Ευρώπη, «ναι» στο ευρώ, «ναι» στην ανάγκη να υπάρξει, επιτέλους μια Κυβέρνηση που εκφράζει την εθνική ενότητα και έχει την ικανότητα να διαπραγματευτεί, ουσιαστικά, γρήγορα, αποτελεσματικά. Και λέμε φυσικά, πως το «όχι» της Κυβέρνησης δεν είναι υπερήφανο «όχι» σε ένα ανύπαρκτο κείμενο, είναι «όχι» στην Ευρώπη, «όχι» στο ευρώ.
Κύριε Βενιζέλο, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Εμείς, λοιπόν, απευθυνόμαστε στον ελληνικό λαό, με τους δικούς μας αληθινούς, εθνικούς όρους. Από εκεί και πέρα, ο καθένας παίρνει την ευθύνη του. Και η ευθύνη που αναλαμβάνει ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του είναι εντυπωσιακά μεγάλη. Ελπίζω να έχουν επίγνωση του τι κάνουν.
Κυρία Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να λάβω τον λόγο.
Πάντως, εσείς πήρατε την ευθύνη ότι, μιλώντας ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος μιλήσατε πιο πολύ από το χρόνο που θα απομείνει για τους πολιτικούς Αρχηγούς, είκοσι τρία λεπτά. Σε σχέση με την αναφορά που έγινε στο Κοινοβούλιο της Κύπρου και επειδή …
Δεν θα κάνετε σχόλια!
Κυρία Πρόεδρε, έλεος!
…υποδεχθήκαμε την προηγούμενη εβδομάδα τον Πρόεδρο της Βουλής της Κυπριακής Δημοκρατίας …
Δεν θα κάνετε σχόλια!
… έχω να σας πω ότι καλό θα ήταν, κανείς να μην υπερασπίζεται εκβιασμούς προς Κοινοβούλια. Οι εκβιασμοί προς τα Κοινοβούλια είναι παραβιάσεις της δημοκρατίας, όπως είναι και αυτή η συμπεριφορά στην οποία επιδίδεστε.
Δεν θα κάνετε σχόλια!
Ελπίζω να δείχνει η κάμερα πραγματικά ποιοι συμπεριφέρονται και πώς, ποιοι πρώην Υπουργοί χτυπάνε κατ' αυτόν τον τρόπο τα έδρανα, λες και δεν βρίσκονται στη Βουλή.
Δεν ντρέπεστε, κύριε Υπουργέ;
Δεν θα κάνετε σχόλια!
Μα, δεν ντρεπόσαστε καθόλου;
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ο κ. Νικόλαος Νικολόπουλος. Ορίστε, κύριε Νικολόπουλε, έχετε τον λόγο
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πράγματι είναι η πρώτη φορά που αβίαστα κάποιος μπορεί να συμφωνήσει με το «ναι στην Ευρώπη» που είπε ο κ. Βενιζέλος. Και είναι η πρώτη φορά που κάποιος μπορεί να συμφωνήσει με τον Βαγγέλη Βενιζέλο, ο οποίος μίλησε και παραδέχθηκε ότι το «όχι» θα είναι το «όχι» της εθνικής περηφάνειας. Ναι, αυτό είπε ο Βαγγέλης Βενιζέλος, εάν τον ακούσατε, αλλά .….
… (Δεν ακούστηκε)
Σέβομαι τα χρόνια σου. Σέβομαι την ηλικία σου. Αλλιώς θα σου έλεγα αυτά που σου αξίζουν. Δεν σέβεσαι την ηλικία σου; Σε εμένα θα μιλάς καλύτερα! Ηλίθιε!
Κύριε Δαβάκη, σταματήστε.
Είσαι απαράδεκτος. Να είσαι ευπρεπέστερος και σοβαρότερος. Είσαι στη Βουλή την Ελλήνων.
Κύριοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που αποχωρείτε, αποχωρήστε εάν θέλετε με τακτικό τρόπο και μην παραβιάζετε τη διαδικασία.
Άντε μπράβο! Ντενεκέ!
Κύριε Δαβάκη, θα με αναγκάσετε να λάβω μέτρα και δεν το θέλω.
Μα, δεν ακούσατε, κυρία Πρόεδρε. Να μου μιλάει εμένα για γήπεδο;
Σας παρακαλώ! Ορίστε, κύριε Νικολόπουλε, συνεχίστε.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Και βέβαια, ελπίζω να μην μου αφαιρέσετε το χρόνο, κυρία Πρόεδρε. Κάποιος μπορεί όντως να δοξάζει και το Θεό και το λαό, γιατί με όσα είπε ο κ. Βενιζέλος και ενώ όλα αυτά έχουν αποδειχθεί ότι είναι τερατουργήματα, εμείς είμαστε όρθιοι εδώ, οι Έλληνες - σας είπα στην προηγούμενη παρέμβασή μου - ακόμη και εκείνοι που πήγαν στην ουρά για να σηκώσουν μερικά, ελάχιστα από όσα τους έχουν απομείνει. Και δεν αναφέρομαι στους συναδέλφους Βουλευτές, που έχει γεμίσει το διαδίκτυο ότι είναι εδώ έξω. Υπάρχουν φωτογραφίες στο διαδίκτυο, έξω εδώ στα ATM της Βουλής. Αναφέρομαι, όμως, στους απλούς πολίτες. Λέω «Δόξα τω Θεώ», γιατί ακούγοντας τη μία φορά την Ντόρα Μπακογιάννη, την άλλη το Βενιζέλο να του λέει ότι «έρχεται η καταστροφή και δεν μπορώ να δω ποια θα είναι η Δευτέρα που ξημερώνει», πάλι καλά που είμαστε εδώ. Νόμιζα ότι η παιδική χαρά υπάρχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ακούγοντας τις δηλώσεις του κυρίου Προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος όπως ακούσατε, είπε ότι «δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να συζητούμε με αυτήν την Κυβέρνηση, γιατί κλονίστηκε η εμπιστοσύνη μας, ακόμα και αν ψηφίσει ο ελληνικός λαός «ναι»». Τα παιδία παίζει! Είναι πράγματι να λυπάται κανένας, αυτές τις δύσκολες στιγμές, για την Ευρωπαϊκή Ένωση να υπάρχουν αυτού του διαμετρήματος ηγέτες, στην κορυφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΛΕΞΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσατε τον φλογερό, πατριωτικό λόγο και όχι από το ξέπλυμα που θα ήθελαν κάποιοι εκεί, που τους έφερε ένα θολό ποτάμι. Ξεκαθάρισε ποια είναι η δική μας θέση και μαζί με το «ναι στην Ευρώπη, αλλά όχι στα μνημόνια», είπε ότι εμείς δεν θα παραδώσουμε την πατρίδα μας, γιατί κάποιοι θέλουν να μην έχουμε ούτε καν το δικαίωμα να υπερασπιστούμε τα σύνορά μας. «Όχι, δεν θα παραδώσουμε τη χώρα μας, δεν θα αφοπλιστούμε», είπε ο Πάνος Καμμένος. Βεβαίως, κυρίες και κύριοι, έφυγαν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ. Πήγαν μάλλον να μοιρολογήσουν γι' αυτό που έρχεται, γιατί δεν βλέπω κανέναν εδώ να τους πω ότι και ψυχραιμία απαιτείται και σοβαρότητα και ευθύνη από όλους μας, γιατί βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι, που όμοιό του έχει να αντικρύσει ο λαός από το 1974. Το ξέρουν οι ξένοι δανειστές και γι' αυτό προσπαθούν, με νύχια και με δόντια, να σταματήσουν το δημοψήφισμα. Από το μεσημέρι, κάποιοι Βουλευτές του «ναι σε όλα» της προηγούμενης περιόδου, προανήγγειλαν εδώ ότι κάτι σκέφτονται να κάνουν και άρχισαν τα κόλπα το μεσημέρι, λέγοντας «και αν πάρουν πίσω την πρόταση οι δανειστές; Τότε πρέπει να γίνει δημοψήφισμα; Τι θα κάνετε;». Αλλά δεν τους βγήκε. Τους είχαν πει απέξω ότι θα μπορούσε να γίνει αυτό. Δεν πέτυχε αυτό το κόλπο. Το θεώρησαν ντροπή οι δυνάστες δανειστές να κάνουν αυτό το κόλπο και σκέφτηκαν ένα άλλο να κάνουν και μακάρι να μην επιβεβαιωθώ. Μιας και ήταν βαρύ γι' αυτούς, μεθοδεύουν τώρα ένα άλλο μέσον. Χρειάζονται συνεργάτες. Χρειάζονται «εθελόδουλους», όπως είπε ο Πάνος Καμμένος ή «ευρωλιγούρηδες», που θα έλεγε ο μακαριστός Χριστόδουλος. Χρειάζονται τους συνήθεις, πρόθυμους. Χρειάζονται κάποιους Βουλευτές και κάποια κόμματα, που θα αναλάβουν να κάνουν αυτήν την πολιτική βρωμοδουλειά απόψε. Σκέφτηκαν οι ξένοι δυνάστες δανειστές ότι με μια πρόταση μομφής θα μπορούσαν να σταματήσουν τη διενέργεια του δημοψηφίσματος. Εύχομαι να μην βρουν συνεργούς στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Αξίζει, όμως, να το λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είπα και πριν ότι ζούμε στιγμές ιστορικές, στιγμές μεγάλης ευθύνης απέναντι στη χώρα, τον λαό και κυρίως τις επόμενες γενιές. Κυρίως το μυαλό μου και το μυαλό - φαντάζομαι - όλων είναι στραμμένο στις επόμενες γενιές, στην τεράστια ευθύνη που έχουμε να μην ζήσουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας όσα ζήσαμε εμείς είτε την εποχή του επίπλαστου πολιτισμού είτε την εποχή της κρίσης και της φτώχειας. Έχουμε υπέρτατο χρέος να αναζητήσουμε λύσεις, που θα οδηγήσουν τη χώρα σε ένα καλύτερο και πιο καθαρό μέλλον και σε ένα κράτος όχι μόνο κυρίαρχο και περήφανο, αλλά οικονομικά και κοινωνικά εύρωστο και δίκαιο. Και με την αναζήτηση αυτών των λύσεων, πρέπει να παλεύουμε όλοι. Ξεκινώντας, λοιπόν, την τοποθέτησή μου επί της κυβερνητικής πρότασης για δημοψήφισμα, επαναλαμβάνω και ξεκαθαρίζω με κατηγορηματικό τρόπο ότι είμαι ευρωπαϊστής. Λέω με τον απόλυτο τρόπο ότι πιστεύω στην Ευρώπη και στο ευρώ, παρά τα μεγάλα ελαττώματα και τις αδυναμίες που έχουν. Και στους Ανεξάρτητους Έλληνες συνολικά πιστεύουμε στις δυνατότητες και όχι μόνον. Πιστεύουμε και στα πλεονεκτήματα, αλλά και στις υπαρκτές αναγκαιότητες που συντρέχουν, ώστε να παραμείνουμε στον ευρωπαϊκό πυρήνα. Αλλά ας αναρωτηθούμε όλοι: Ποια είναι η Ευρώπη που θέλουμε; Ποια είναι η Ευρώπη στην οποία μας έβαλε, με πολλούς αγώνες, ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής; Είναι η Ευρώπη που επί πέντε χρόνια αποφασίζει για το ξεζούμιασμα μιας ασθενούς χώρας, μετά από πέντε χρόνια; Είναι η Ευρώπη που προτάσσει ή συναινεί στο πιο ακραίο ξεζούμιασμα, γνωρίζοντας πως αυτό ισοδυναμεί με τον βέβαιο θάνατο της χώρας και του λαού; Ευρώπη είναι άραγε η λογική όσων λένε «πετάξτε τους Έλληνες απ' το ευρώ» και επί χρόνια καλλιεργούν τον μύθο ενός τεμπέλη και απροσάρμοστου λαού ή η λογική ανθρώπων, όπως ο Καγκελάριος της Αυστρίας που πρόσφατα είπε «η Ευρώπη είναι μια αλυσίδα τόσο δυνατή, όσο δυνατός είναι ο πιο αδύναμος κρίκος της»; Και ακόμη ρωτάω: Ευρώπη είναι και το ΔΝΤ, που έχει παραδεχτεί τον λάθος πολλαπλασιαστή και παρ' όλα αυτά εξακολουθεί να στηρίζει και να απαιτεί τα πιο ακραία μέτρα; Το προταθέν δημοψήφισμα, λοιπόν, δεν αφορά την Ευρώπη και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Αφορά τα μέτρα, τα μέτρα ακραίας λιτότητας που ζητήθηκαν, τα οποία η παρούσα Κυβέρνηση δεν έχει καμμία λαϊκή νομιμοποίηση να εφαρμόσει. Έχω μάλιστα την αίσθηση ότι η παρούσα Κυβέρνηση, βγαίνοντας ακόμα και πέρα από τις προεκλογικές γραμμές της, έκανε πολύ μεγάλες υποχωρήσεις και δέχτηκε πολλά με τα οποία δεν συμφωνούσε, πιστεύοντας στη δυνατότητα ενός βιώσιμου συμβιβασμού. Κι ένας συμβιβασμός έχει πάντα υποχωρήσεις κι από τις δύο πλευρές. Αυτό το ήξερε η Κυβέρνηση και, ξέρετε, η προσωπική μου πεποίθηση είναι ότι πήγε ακόμη και πιο πέρα από το σημείο που μπορούσε, αποδεχόμενη οδυνηρά μέτρα, επειδή πιστεύει όμως στην ευρωπαϊκή προοπτική και την ευρωπαϊκή λύση. Και τι ζητούσε; Μόνο ένα: Αυτός ο συμβιβασμός τουλάχιστον να είναι βιώσιμος. Να είναι η τελευταία φορά των πόνων και των οδυνών του ελληνικού λαού. Να μπορεί να βγει η χώρα στο ξέφωτο, μετά από τόσα χρόνια, και να δικαιούται να ελπίζει, αντί να απαιτούνται 10 δισεκατομμύρια μέτρα πριν ενάμισι χρόνο, άλλα τόσα τώρα κι άλλα τόσα μετά από ενάμισι χρόνο. Ας μη γελιόμαστε. Με τέτοια διαρκή μέτρα δεν βγαίνει πουθενά. Κι αν κάποιος συνάδελφος από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης έχει αντίθετη γνώμη, ας την εκφράσει. Συζητάμε, λοιπόν, για ένα δημοψήφισμα που μπορεί να δυναμώσει τη λαϊκή νομιμοποίηση της Κυβέρνησης, ώστε να διεκδικήσει μια βιώσιμη συμφωνία. Συζητάμε για τις λύσεις που μπορούν να καταδείξουν στην ευρωπαϊκή ηγεσία ότι δεν γίνεται να μεταθέτουμε την ουσία του προβλήματος από εποχή σε εποχή, με έναν ξέπνεο λαό να πληρώνει συνεχώς το μάρμαρο. Ως πότε πια η Ελλάδα θα αποτελεί ένα μπαλάκι μεταξύ της απαίτησης του ΔΝΤ για αναδιάρθρωση του χρέους και της απροθυμίας της ευρωπαϊκής ηγεσίας για κάτι τέτοιο, με αποτέλεσμα να ωθείται η Ελλάδα στη λήψη πύρινων μέτρων που καταστρέφουν τη χώρα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, επιτέλους χρειάζονται ξεκάθαρες κουβέντες. Εάν το χρέος είναι βιώσιμο, τότε η ευρωπαϊκή ηγεσία ας αναλάβει το πρόβλημα, χωρίς να δέχεται στα εδάφη της και στους λαούς της την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Εάν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει δίκιο και το χρέος δεν είναι βιώσιμο, εμείς να αναλάβουμε την ευθύνη μέτρων και οδυνηρών αποφάσεων και η ευρωπαϊκή ηγεσία, όμως, να αναλάβει την επίλυση του ζητήματος του χρέους. Το «δεν κάνουμε ούτε το ένα, ούτε το άλλο, αλλά ζητάμε από τους Έλληνες να πληρώνουν όσα δεν έχουν», πραγματικά δεν βγάζει πουθενά. Σας διαβάζω - αξίζει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - τη δήλωση που έκανε σήμερα ο Υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν είναι, φίλοι συνάδελφοι του Ποταμιού, ψεκασμένος. Ακούστε τι λέει: «Το χρέος πρέπει να αποτελεί μέρος των διαπραγματεύσεων.». Συμπλήρωσε: «Η παγκόσμια οικονομία δεν χρειάζεται ένα σοκ τώρα.». Ξέρετε, είναι η πρώτη φορά που με τέτοιον εμφαντικό τρόπο οι Ηνωμένες Πολιτείες αποδέχονται επίσημα ότι μια αναδιάρθρωση ή ένα κούρεμα του χρέους πρέπει να αποτελεί μέρος της συνολικής λύσης του προβλήματος. Με άρθρο - φωτιά, εξάλλου, η μεγάλη αμερικάνικη εφημερίδα «The Washington Post» - ακούστε το, σας παρακαλώ πολύ, κι εσείς οι ομοϊδεάτες μου συνάδελφοι που κάθεστε στα δεξιά - συγκρίνει τη νέα Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μ' αυτήν του Αντενάουερ στη Γερμανία, υποστηρίζοντας ότι και οι δύο κλήθηκαν να διαχειριστούν την κακοδιαχείριση των χωρών τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα λίγο την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Συγκεκριμένα, γράφουν: «Η Γερμανία είναι υποχρεωμένη να θυμάται πάντα ότι η ανάπτυξη και η ευημερία της οφείλονται στη μεγαλόψυχη απόφαση των αντιπάλων της στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο να διαγράψουν το 50% των χρεών της.». Τελεία και παύλα, λοιπόν, με την εμμονή της δημοσιονομικής ορθοδοξίας, η οποία έχει τινάξει στον αέρα όλη την Ευρώπη. Το άρθρο γίνεται ακόμα σκληρότερο στη συνέχεια - είναι σημερινό - , αναφέροντας ότι η εμμονή της Γερμανίας οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφή. Συνεχίζει το άρθρο: «Η ανεργία εκτινάχθηκε στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων ξεπέρασε το 50%, η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 26% και η κατανάλωση κατά 40%.». Συγχαρητήρια, κύριε Βενιζέλε. Σκεφτείτε να τα είχε πάει και καλά ο κ. Βενιζέλος, τι θα μας έλεγε σήμερα απ' αυτό εδώ το Βήμα. «Το χρέος ανήλθε στο 175% του ΑΕΠ, ενώ τα κεφάλαια από τα δάνεια που παραχώρησαν η Γερμανία και τα άλλα κράτη στην Ελλάδα δόθηκαν», αυτά που είπε ο Δημήτρης Καμμένος, για ακούστε τα όσοι ειρωνεύεστε και γελάτε και βωμολοχείτε μέσα στην Αίθουσα αυτή και σας πειράζουν δήθεν άλλα, για ακούστε τι γράφει σήμερα η αμερικάνικη εφημερίδα - , «δόθηκαν είτε για την κάλυψη των επιτοκίων είτε για την αποπληρωμή παλαιότερων δανείων. Μόλις το 11% εξ αυτών δόθηκε πραγματικά στην ελληνική Κυβέρνηση.». Τα ακούσατε αυτά, κύριε Βενιζέλε; Δεν τα ακούσατε, γι' αυτό, λοιπόν, τα καταθέτω στα Πρακτικά, για να μη λέτε ότι ήταν από το μυαλό μου. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Νικολόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρκετός κόσμος όντως έσπευσε στις τράπεζες τις τελευταίες ώρες γιατί φοβήθηκε, αλλά δεν μίλησε κανένας για εκείνους που δεν πήγαν. Γνωρίζουμε πόσοι είναι εκείνοι που δεν πήγαν; Γνωρίζουμε πόσοι είναι οι άνεργοι, οι πένητες σ' αυτόν τον τόπο εξαιτίας των μνημονίων; Γνωρίζουμε πόσο αίμα και πόνο έχουν κοστίσει οι άδικες και ανώφελες θυσίες των Ελλήνων; Αλλά και τους πολίτες που έσπευσαν τους ρωτήσαμε; «Θέλετε να εφαρμόσουμε την πρόταση των δανειστών ή όχι;». Για ρωτήστε τους, σας παρακαλώ πολύ. Γι' αυτό και πιστεύω ότι κι εκείνοι «όχι» θα έλεγαν, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία του λαού θα πει «όχι» σε οκτώ μέρες. Θα πει ένα μυριόστομο, ένα πάνδημο «όχι». Πιστεύω επίσης ότι πράγματι αυτή η Κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να προχωρήσει πιο πέρα απ' όσο ήδη προχώρησε στις κόκκινες γραμμές, χωρίς να ρωτήσει τον λαό. Κύριοι συνάδελφοι, ποιος φοβάται τον λαό; Πάντως όχι εμείς. Εμείς λέμε στον λαό να επιλέξει ελεύθερα, ψύχραιμα και κυρίαρχα. Εμείς λέμε στους Έλληνες ότι η ενότητά μας είναι αδιαπραγμάτευτη και όποιος παίζει παιχνιδάκια όξυνσης, όπου κι αν ανήκει, θα μας βρει απέναντί του. Όλοι ζούμε σε αυτόν τον τόπο και όλοι μαζί μπήκαμε στην κρίση και όλοι μαζί θα βγούμε από αυτήν την κρίση. Εμείς λέμε: «Ελληνίδες και Έλληνες, σηκώστε το κεφάλι ψηλά στα τελεσίγραφα και την αέναη λιτότητα.». Ας απαντήσουμε με δημοκρατία. Και σε αυτό το μετερίζι της δημοκρατίας και της ελευθερίας είμαστε όλοι από την ίδια πλευρά. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι δεν θα επιβεβαιωθούν οι κύκλοι των δανειστών και πως σήμερα δεν θα ζήσουμε μια πρόταση μομφής που ουσιαστικά θα λειτουργήσει όπως λειτουργούν οι ερπύστριες στη δημοκρατία. Την προηγούμενη φορά τα κατάφεραν. Ο κ. Βενιζέλος νομίζει ότι δεν διάβασε κανένας το βιβλίο του Σαρκοζί στη χώρα, που λέει πώς έγινε τότε το πραξικόπημα της ανατροπής μια εκλεγμένης κυβέρνησης. Μην κοιτάτε που εκείνη δεν ήταν αποστασία και έχει μείνει μόνο του Μητσοτάκη αποστασία. Αλλά, ακούστε, ακύρωσαν τότε το δημοψήφισμα - το κατάφεραν - και ανέτρεψαν μια εκλεγμένη κυβέρνηση. Εδώ και μέρες προσπαθούν πίσω από την πλάτη του λαού να βρουν νέους, πρόθυμους αποστάτες. Πίστεψαν ότι προχθές στις Βρυξέλλες τούς βρήκαν και ετοιμάστηκαν - λέει - να ορκίσουν την «κυβέρνηση του βουνού», στις Βρυξέλλες όμως. Δεν τους βγήκε. Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι απόψε δεν θα βρεθούν Ελληνίδες και Έλληνες Βουλευτές που θα βάλουν στον γύψο τον λαό. Γιατί, αν το τολμήσουν, τότε κακό του κεφαλιού τους θα κάνουν. Γιατί, ποιος ξέρει; Μπορεί να φέρουν πιο κοντά τις κάλπες των εθνικών εκλογών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Νικολόπουλε. Ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης, Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας, έχει τον λόγο και έπεται ο κ. Αθανάσιος Παφίλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Λείπει ο κ. Βενιζέλος από την Αίθουσα. Μίλησε πάρα πολύ, με την ανοχή του Προεδρείου και καλά έκανε το Προεδρείο να του δώσει τον λόγο. Λαλίστατος ο κ. Βενιζέλος! Όμως, λυπάμαι που τη ρητορική του ικανότητα τη σπαταλάει κυριολεκτικά για ένα περιεχόμενο ρητορικής άνευ ουσίας και άκρως αποπροσανατολιστικό. Δεν κατάλαβε τίποτα ο κ. Βενιζέλος, το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία, τι έχει γίνει σε αυτήν τη χώρα τα τελευταία πέντε χρόνια; Τίποτα δεν κατάλαβαν; Απολύτως τίποτα; Δεν έχουν δει την καταστροφή που έχει συντελεστεί; Δεν έχουν δει τη λεηλασία αυτής της χώρας, αυτού του τόπου, αυτού του λαού; Δεν έχουν δει ότι έχει χαθεί το 1/4 του Ακαθαρίστου Εθνικού Προϊόντος, ότι η ανεργία είναι πάνω από το 30%, ότι οι περισσότεροι μέσα στη νεολαία είναι άνεργοι; Δεν έχουν δει τίποτα από όλα αυτά; Έρχονται στο Βήμα. Δεν έχουν να πουν μία λέξη για την τρόικα, για τους θεσμούς, για τους κυρίαρχους κύκλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που έχουν επιβάλει σε αυτήν τη χώρα προγράμματα εξόντωσης και εξουθένωσης, στο όνομα της σωτηρίας της; Δεν έχει να πει μία λέξη αυτοκριτικής γιατί συνήργησε σε όλα αυτά τα εγκλήματα; Και έρχεται εδώ να γίνεται τιμητής ποίου; Του ΣΥΡΙΖΑ; Που πήρε την καταστροφή και προσπαθεί μέσα σε λίγους μήνες που βρίσκεται στη διακυβέρνηση της χώρας να ανοίξει μέσα από μύριες δυσκολίες έναν δρόμο ευθύνης, έναν δρόμο προοπτικής, έναν δρόμο ελπίδας για τη χώρα! Εντάξει, η Αντιπολίτευση να μη συμπαρασταθεί. Πέντε χρόνια δεν κατάλαβε. Πέντε μήνες δεν κατάλαβε τι γίνεται; Δεν κατάλαβε η Νέα Δημοκρατία, η οποία σύσσωμη βλέπω απουσιάζει αυτήν την ώρα και δεν ξέρω γιατί…
Υπάρχει ένας Καραμανλής παρών.
Δεν κατάλαβε τίποτα η Νέα Δημοκρατία στους πέντε μήνες; Τίποτα; Διότι στους πέντε μήνες η χώρα ζει ένα μαρτύριο, ένα βασανιστήριο, από τους θεσμούς. Κι έχουμε μια Κυβέρνηση η οποία προσπαθεί από την αρχή, με συνεχείς υποχωρήσεις και υπαναχωρήσεις, πολλές φορές ατυχείς, θα έλεγα - κατά την ταπεινή μου γνώμη - , να προσπαθεί να βρει προσέγγιση με τους θεσμούς, να προσπαθεί να βρει έναν κοινό δρόμο, μια σύγκλιση. Πέντε μήνες, όμως, τι αντιμετωπίζει η χώρα αυτή; Εκβιασμούς και τελεσίγραφα. Και κάθε υπαναχώρηση της Κυβέρνησης, κάθε βήμα για την προσέγγιση για να βρεθεί μια συμφωνία, την αξιοποιεί η τρόικα, την αξιοποιούν οι θεσμοί, προκειμένου να συνεχίσουν τους εκβιασμούς, να τους αναβαθμίσουν και να στέλνουν τελεσίγραφα και να σηκώνουν όλο και ψηλότερα τον πήχυ. Αυτό γίνεται πέντε μήνες τώρα. Αυτό δεν το βλέπει η Νέα Δημοκρατία; Δεν το βλέπει το ΠΑΣΟΚ; Δεν το βλέπει το Ποτάμι; Το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ το μόνο που θέλουν είναι να αλλάξουν συμμαχίες και να πάμε σε μια κυβέρνηση με τη δικιά τους συμμετοχή, για να συνεχιστεί όλος ο κατήφορος τον οποίο γνωρίσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Δεν το βλέπουν αυτό; Γιατί δεν σηκώνονται από αυτό το Βήμα να ασκήσουν την παραμικρή κριτική στη συμπεριφορά όλων αυτών κι ενοχλούνται από το δημοψήφισμα; Είναι κρίσιμες οι ώρες, κρίσιμες οι εξελίξεις και αυτήν την ώρα που η χώρα είναι σε οριακό σημείο, το Υπουργικό Συμβούλιο με πρόταση του Πρωθυπουργού πήρε την πρωτοβουλία να προχωρήσει σε δημοψήφισμα, να κάνει δημοψήφισμα επί της απαράδεκτης, βάρβαρης, κατάπτυστης πρότασης των θεσμών, πρόταση η οποία στην ουσία εξοντώνει τη χώρα και ζητάει δημοψήφισμα. Ζητάει να κάνουμε δημοψήφισμα επ' αυτής της πρότασης και ξεσηκώνεται θύελλα. Αντισυνταγματικό το δημοψήφισμα κατά τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, ήταν συνταγματικά αυτά τα οποία έκαναν τώρα πέντε χρόνια, που έφερναν τα μνημόνια και τα ψήφιζαν ως κατεπείγοντα σε μία νύκτα στη Βουλή; Αυτό ήταν συνταγματικό; Ήταν δημοκρατικό; Όταν αγνοούσαν τον ελληνικό λαό και με ένα άρθρο ψήφιζαν πολυνομοσχέδια, αυτά ήταν συνταγματικά; Ήταν δημοκρατικά; Και αντί εδώ να κάνουν μια αυτοκριτική, τώρα, ενοχλούνται και κάνουν ενστάσεις αντισυνταγματικότητας για μια πρόταση προσφυγής στον λαό, προσφυγής στον πολίτη, προκειμένου ο ίδιος να πει τη γνώμη του και να αποφασίσει κυρίαρχα για ένα μείζον θέμα που αφορά την πορεία της χώρας για δεκαετίες, για ένα μείζον - όχι απλώς εθνικό, εθνικότατο θέμα! - το κατ' εξοχήν εθνικό θέμα που θα κρίνει την πορεία της χώρα μας για τις επόμενες δεκαετίες; Και όταν γίνεται αυτό, κάνουν πρόταση αντισυνταγματικότητας! Δηλαδή, στην ουσία κάνουν πρόταση κι ένσταση ενάντια στην προσφυγή στον λαό. Δεν θέλουν να μιλήσει ο πολίτης. Δεν θέλουν να πάρει την ευθύνη ο πολίτης. Και θέλουν να κρυφτούν σε αυτό το δημοψήφισμα, να μη γίνει το δημοψήφισμα ή, αν γίνει, να κρυφτούν. Και γι' αυτό η απάντησή τους στο δημοψήφισμα, ποια είναι; «Ναι» στην Ευρώπη, λέει. Δεν κατάλαβα. Δηλαδή, ταυτίζουν το «ναι» στην Ευρώπη με το «ναι» ή «όχι» στην πρόταση των θεσμών; Δηλαδή, το «ναι» στην Ευρώπη, τι καλύπτει στη συγκεκριμένη περίπτωση; Ξεπερνάει το ερώτημα να απαντήσουν στο «ναι» ή «όχι» στην πρόταση των θεσμών και πετάμε την μπάλα στην εξέδρα και λέμε «ναι» στην Ευρώπη; Κι εν πάση περιπτώσει, τι σημαίνει «ναι» στην Ευρώπη; Η Ευρώπη είναι μια γεωγραφική έννοια. Εννοούν «ναι» στην ΕΕ; Ταυτίζουν, δηλαδή, την Ευρώπη με την ΕΕ; Υπάρχουν και χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τι πάει να πει λοιπόν «ναι» στην Ευρώπη και το «Μένουμε στην Ευρώπη»; Τι είναι αυτή η αθλιότητα, η οποία γίνεται σε βάρος των λαών της Ευρώπης; Δηλαδή, η Ελλάδα δεν μένει Ευρώπη έτσι και αλλιώς, ό,τι και να γίνει; Πού μένει η Ελλάδα, πού βρίσκεται η Ελλάδα; Τι αθλιότητες είναι αυτές που κάνετε; Ταυτίζετε το «Μένουμε στην Ευρώπη» με τι; Με το «ναι» στην πρόταση των θεσμών; Θέλετε να κρυφτείτε. Δεν θέλετε να πάρετε θέση. Δεν θέλετε να πείτε ότι καταψηφίζουμε, είμαστε εναντίον της πρότασης των θεσμών. Δεν θέλετε να ασκήσετε κριτική. Θέλετε να υπεκφύγετε από το πρόβλημα αποπροσανατολιστικά και έτσι να είστε «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ», να μη λέτε τίποτα. Με τη στάση σας αυτή, όμως, αποδεικνύεται ένα πράγμα, ότι είστε με το «ναι», με την πρόταση των θεσμών, με τις βάρβαρες προτάσεις εξόντωσης και εξουθένωσης του ελληνικού λαού. Αυτή είναι η θέση σας, την οποία προσπαθείτε να συγκαλύψετε με δήθεν πορτοκαλί συγκεντρώσεις, ανάλογες, σαν και αυτές που γίνονται στην Ανατολική Ευρώπη, προκειμένου να επιβληθούν αντιδημοκρατικά καθεστώτα και δήθεν επαναστάσεις, που είναι στην ουσία αντεπαναστάσεις και αντιδραστικές κινήσεις.
Τα μπλέξατε. Το ανάποδο ήταν.
Αυτό θέλετε να κάνετε. Δεν επαναλαμβάνεται, όμως, η ιστορία. Η Ελλάδα είναι δημοκρατία. Η Ελλάδα έχει έναν λαό ο οποίος έχει μεγάλες ιστορικές, δημοκρατικές και προοδευτικές παραδόσεις, δεν πρόκειται να παρασυρθεί σε δήθεν κινήματα, σε δήθεν κινητοποιήσεις, οι οποίες κάτω από αόριστα συνθήματα, το «Μένουμε Ευρώπη», στην ουσία κρύβουν μια άκρως αντιδραστική κατεύθυνση. Τον Σόιμπλε αυτήν την ώρα τον βλέπουμε. Βλέπουμε τα έργα του στο Eurogroup. Βλέπουμε τη στάση του Ντάισελμπλουμ. Βλέπουμε τη στάση όλων αυτών αυτήν τη στιγμή, που έχουν ένα μέτωπο απέναντι στη χώρα μας το οποίο δεν έχει καμμία βάση και καμμία προοπτική. Βλέπουμε τη συμπεριφορά τους, σήμερα, μετά την πρόταση δημοψηφίσματος. Τι έχετε να πείτε για τη στάση τους; Απολύτως τίποτα. Δηλαδή, έρχεται μια κυβέρνηση και κάνει πρόταση δημοψηφίσματος με μια πρόταση την οποία οι ίδιοι έχουν καταθέσει στο Eurogroup, για να εφαρμόσει η Ελλάδα, και η απάντησή τους ποια είναι; Ποια είναι η απάντησή τους; Η απάντησή τους είναι να λένε ότι κάνουμε ξεχωριστό Eurogroup, να λένε ότι κάνουμε ένα ξεχωριστό παραμάγαζο και αφήνουμε έξω την Ελλάδα; Αυτό δεν βρίσκετε μια λέξη να το επικρίνετε; Δεν βλέπετε μια στάση απέναντί μας, η οποία θέλει να οδηγήσει σε εξελίξεις οι οποίες είναι ανώμαλες και αντιδημοκρατικές; Δεν τα βλέπετε αυτά; Ποια είναι η στάση απέναντι σε όλους αυτούς; Ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει, οι ΑΝΕΛ φταίνε για αυτήν την κατάσταση, για αυτές τις εξελίξεις; Μας λέτε, επίσης, ότι, αντί να βάλουμε το ερώτημα «ναι ή όχι στην πρόταση των θεσμών», το ερώτημα που έπρεπε να βάλουμε είναι «ναι ή όχι στο ευρώ», «ευρώ ή δραχμή». Αυτό είναι το ερώτημα; Εσείς δηλαδή ταυτίζετε το ευρώ με την πρόταση των θεσμών; Ταυτίζετε το «όχι» στην πρόταση των θεσμών με τη δραχμή; Αυτές είναι οι ταυτίσεις που κάνετε; Δηλαδή στο ευρώ είναι μονόδρομος η πρόταση των θεσμών; Αυτό μάς λέτε; Για να ξέρουμε τι μας λέτε, για να συνεννοηθούμε. Πώς γίνεται, λοιπόν, αυτή η μεταφορά «ευρώ ή δραχμή»; Και η αναλογία ποια είναι με την πρόταση «ναι» ή «όχι» στην πρόταση των θεσμών; Ταυτίζετε το ευρώ με τη βαρβαρότητα της πρότασης των θεσμών; Ταυτίζετε το ευρώ με τους φόρους, με τη λεηλασία του ελληνικού λαού, με την κατακρεούργηση των συντάξεων; Τότε, με συγχωρείτε, πώς δικαιολογείτε την παραμονή της χώρας στο ευρώ; Στο όνομα αυτών των απέραντων λεηλασιών τη δικαιολογείτε; Αυτό είναι το ευρώ το οποίο υποστηρίζετε και μας βάζετε απέναντί του; Αυτό είναι το ευρώ το οποίο επικαλείστε; Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Κυβέρνηση δεν έχει επιλογή την έξοδο από την Ευρωζώνη και το έχουμε πει σε όλους τους τόνους. Αυτό όμως… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ]] Αφήστε την Ευρώπη, μην την ταυτίζετε με την Ευρωζώνη. Πρώτα ταυτίζετε την ΕΕ με την Ευρώπη και τώρα και την Ευρωζώνη με την Ευρώπη. Πολλές ταυτίσεις κάνετε. Δεν κατάλαβα. Στην Ευρώπη υπάρχουν πάρα πολλά νομίσματα. Δεν είναι μόνο ένα. Μην κάνετε, λοιπόν, αυτές τις υπερβάσεις. Υπάρχουν χώρες που είναι μέσα στο ευρώ, υπάρχουν και χώρες εκτός ευρώ. Και οι χώρες εκτός ευρώ δεν είναι κατεστραμμένες χώρες στην Ευρώπη ούτε έχουν πέσει στον γκρεμό ούτε έχουν πέσει επάνω τους λιμοί και σεισμοί. Δεν έχει επιλογή, λοιπόν, η Κυβέρνησή μας την έξοδο από το ευρώ. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η παραμονή στο ευρώ πρέπει να αντιπροσωπεύει και την εξόντωση της χώρας. Η παραμονή στο ευρώ σημαίνει σώνει και καλά αποδοχή των προγραμμάτων εξόντωσης των θεσμών; Στο ευρώ μπήκε η χώρα για να βελτιώσει τη θέση της, για να έχουμε ανάπτυξη, για να έχουμε καλύτερες μέρες, για να έχουμε περισσότερη δικαιοσύνη. Γι' αυτό μπήκε η χώρα στο ευρώ κι όχι για να το χρησιμοποιείτε, για να κάνετε εκβιασμούς σε βάρος της χώρας και του ελληνικού λαού και να λέτε: «Για να μείνετε στο ευρώ, πρέπει να εξοντώσετε τον λαό σας και πρέπει να αποδέχεστε οτιδήποτε σας προσφέρουν με οποιοδήποτε τίμημα, ανεξαρτήτως επιπτώσεων και συνεπειών.». Αυτήν την ώρα με το δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός θα πει ένα πολύ μεγάλο, δυνατό, ηχηρό «όχι». Θα πει «όχι» στην πρόταση των θεσμών. Και το «όχι» αυτό θα αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο «ναι». Θα αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο «ναι» σε μια νέα προοπτική για τη χώρα, δύσκολη βεβαίως. Δεν είναι εύκολοι και ανθόσπαρτοι οι δρόμοι εδώ που έχουμε φτάσει. Μέσα από δυσκολίες θα περάσουμε, αλλά θα μπορέσουμε με ένα μεγάλο, στεντόρειο «όχι» να ανοίξουμε μια νέα, λαϊκή δυναμική για τη στήριξη μιας νέας πορείας, που μέσα από δυσκολίες θα ανοίξει νέες προοπτικές για την πατρίδα μας. Και θα ανοίξει νέες προοπτικές για την πατρίδα μας, γιατί το «όχι» αυτό θα σημάνει τρία πράγματα για την Ελλάδα, τα οποία είναι απαραίτητα αυτήν την ώρα για να βγούμε από την κρίση. Πρώτον, θα τερματιστεί η λιτότητα. Όχι άλλα μέτρα, όχι άλλη εξόντωση του ελληνικού λαού. Δεύτερον, διεκδίκηση και απαίτηση για μια νέα ισχυρή ρευστότητα στη χώρα, η οποία είναι αναγκαία, προκειμένου να τροφοδοτήσουμε μια αναπτυξιακή, παραγωγική ανασυγκρότηση. Αυτή η ρευστότητα θα εξασφαλιστεί στη χώρα μας και αυτή η ρευστότητα θα επιτευχθεί, διότι χωρίς αυτή δεν υπάρχει μια εναλλακτική προοπτική. Το τρίτο: Άκουσα να το υποβαθμίζει, να το υποτιμά και να το περιθωριοποιεί και ο κ. Βενιζέλος λέγοντας: «Ποιο χρέος; Το χρέος αυτό δεν έχει καμμία επίπτωση δημοσιονομική. Καλύπτεται. Είναι ελάχιστα αυτά τα οποία πρέπει να αποδίδουμε για να ανταποκριθούμε στο χρέος.». Έτσι είναι, κύριε Βενιζέλο; Έτσι μετράτε εσείς το χρέος και τις επιπτώσεις του; Τα 300 τόσα δισεκατομμύρια έχουν ελάχιστη δημοσιονομική επίπτωση; Δεν καταλαβαίνετε τόσον καιρό ότι παλεύουμε να βρούμε μερικές δόσεις για να αποπληρώνουμε τα χρεολύσια; Αυτά δεν είναι επαχθέστατες επιπτώσεις του χρέους, τα οποία πνίγουν σαν θηλιά τον λαιμό της χώρας; Δεν ξέρετε ότι γι' αυτό το χρέος πληρώνουμε τόκους και πρέπει να έχουμε μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα, επομένως λιτότητα, προκειμένου να μην έχουμε δανεισμό για να πληρώνουμε αυτούς τους τόκους; Αυτά δεν τα βλέπετε, κύριε Βενιζέλο; Δεν τα διαχειριστήκατε τόσα χρόνια και δεν αντιλαμβάνεστε ότι ένα από τα καίρια προβλήματα, από τα καίρια θέματα σ' αυτήν τη χώρα και σ' αυτήν τη συγκυρία και αυτή τη στιγμή είναι να πάμε σε μια μεγάλη, βαθιά διαγραφή του χρέους;
Μπορώ να σας απαντήσω; Δέχεστε διακοπή;
Δεν χρειάζεται να απαντήσετε, κύριε Βενιζέλο. Έχετε αναπτύξει κι έχετε κάνει καταστροφικές πολιτικές σ' αυτή τη χώρα.
Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Δέχεστε διακοπή;
Και αυτές οι καταστροφικές πολιτικές που έχετε κάνει, πολλές εκ των οποίων στο όνομα του χρέους, έχουν εκτοξεύσει το χρέος, κύριε Βενιζέλο, αντί να το μειώσουν. Και το έχουν εκτοξεύσει τόσο επικίνδυνα, που, αν δεν μπορέσουμε να ανακουφιστούμε με μια αναδιάρθρωση του χρέους και συγκεκριμένα με μια βαθιά διαγραφή του, η χώρα αυτή δεν έχει κανένα απολύτως μέλλον. Και η πτώχευσή της θα έρθει κάποια στιγμή, είτε εφαρμοστούν μέτρα είτε δεν εφαρμοστούν μέτρα. Διότι το χρέος αυτό δεν είναι βιώσιμο και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με φυσιολογικούς όρους και με φυσιολογικές συνθήκες. Αυτό το χρέος ή θα διαγραφεί ή θα εξοντώσει τη χώρα. Και έπρεπε να ήταν σημαία σας όλα αυτά τα χρόνια. Δεν ήταν σημαία σας, αλλά τουλάχιστον να μη δικαιολογείτε ότι δήθεν το χρέος αυτό δεν έχει δημοσιονομικές τέτοιες επιπτώσεις, οι οποίες να είναι υπέρμετρες και άρα δεν μπορούμε να μιλάμε με όρους χρέους τώρα και ότι αλλού είναι τα προβλήματα. Εδώ είναι τα προβλήματα. Τα προβλήματα είναι στο χρέος, είναι στην απουσία ρευστότητας, είναι στη λιτότητα. Και αυτά θα σταματήσουν με ένα μεγάλο «όχι» που θα πει ο ελληνικός λαός, ανοίγοντας δύσκολους αλλά ελπιδοφόρους δρόμους. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κάνατε τέσσερις επώνυμες αναφορές στον κ. Βενιζέλο. Τον λόγο έχει ο κ. Βενιζέλος.
Δεν γίνεται αυτό. Κύριε Πρόεδρε, τι θα γίνει; Πάλι τα ίδια;
Έχει μιλήσει τριάντα λεπτά.
Ζήτησε τον λόγο, κύριοι, ο κύριος Πρόεδρος. Έγινε αναφορά.
Δεν είναι προσωπικό, κύριε Πρόεδρε. Ποιο είναι το προσωπικό, που δικαιούται ο κ. Βενιζέλος να μιλήσει;
Εγώ πολιτική κριτική άσκησα.
Παρακαλώ. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Λαφαζάνης αναφέρθηκε καταφρονητικά σε αυτά που είπα στην ομιλία μου, προφανώς επειδή δεν έχει κατανοήσει το μέγεθος της παρέμβασης που έγινε στο ελληνικό δημόσιο χρέος το 2012 και είναι μέλος μιας Κυβέρνησης που επιδιώκει αυτή τη στιγμή, στη διαπραγμάτευση με τους πιστωτές να ολοκληρωθούν οι παρεμβάσεις που έγιναν το 2012. Ενώ παραδόξως στη Βουλή των Ελλήνων η περιβόητη Επιτροπή Αλήθειας για το Χρέος προωθεί τη φιλοσοφία του «επονείδιστου χρέους» και τη συνολική διαγραφή του χρέους, ενώ η Κυβέρνηση αποδέχεται το χρέος και ζητά βελτιωτικές παραμετρικές αλλαγές. Οι παρεμβάσεις, λοιπόν, του 2012 στο χρέος έχουν οδηγήσει σε μείωση του χρέους σε όρους καθαρής παρούσας αξίας, που είναι το κρίσιμο στοιχείο, ίση με το 100% του ελληνικού ΑΕΠ, δηλαδή ίση με 180 δισεκατομμύρια ευρώ. Πριν από λίγες μέρες, στις 16 Ιουνίου, κυκλοφόρησε η ετήσια έκθεση του ESM, η έκθεση του κ. Ρέγκλινγκ.
Κύριε Πρόεδρε, τι θα γίνει; Θα αγορεύσει;
Παρακαλώ, μη διακόπτετε. Τελειώνει ο κύριος Πρόεδρος.
Ο κ. Ρέγκλινγκ επισημαίνει ότι, πέρα από το κούρεμα που κάναμε στο δημόσιο χρέος που κατείχαν διεθνώς οι ιδιωτικοί φορείς, η επέμβαση που κάναμε στο κατεχόμενο από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ελληνικό χρέος, ένα δηλαδή υπολανθάνον OSI, Official Sector Involvement, ισοδυναμεί με το 49% του ελληνικού ΑΕΠ του 2013, δηλαδή με 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Όταν ο κ. Λαφαζάνης και η Κυβέρνηση στην οποία ανήκει φέρει ενώπιον της Βουλής κούρεμα του ελληνικού χρέους ενός ευρώ, μπορούμε να συνεχίσουμε τη συζήτηση. Ήμουν Υπουργός Οικονομικών όταν φέραμε κούρεμα χρέους σε καθαρή παρούσα αξία 180 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει ο κ. Λαφαζάνης και τελειώνουμε και ύστερα ο κ. Παφίλης.
Δεν θα γίνει μπαλάκι τώρα. Τέλος!
Κύριε Παφίλη, σας παρακαλώ, μη δημιουργείτε προβλήματα. Ορίστε, κύριε Λαφαζάνη.
Θα παίξουμε τώρα;
Κύριε Πρόεδρε, δεν θέλω να ταλαιπωρώ το Σώμα. Μία παράκληση, όμως, θέλω να κάνω στον κ. Βενιζέλο. Κύριε Βενιζέλο, μην ξανακουρέψετε το χρέος, γιατί, όποτε το κουρεύετε, αυτό εκτοξεύεται.
Ο κ. Αθανάσιος Παφίλης έχει τον λόγο.
Είναι, φαντάζομαι, πολύ ικανοποιημένος από το χιούμορ του ο κ. Λαφαζάνης. Μπράβο!
Πάντως, κύριε Λαφαζάνη, και εσείς κούρεμα ζητάτε. Και το έχετε ζητήσει κατά καιρούς. Στη θέση «μονομερής διαγραφή του χρέους» που λέμε εμείς, σφυρίζετε αδιάφορα και στρίβετε στη γωνία. Το λέω, για να ξέρει και ο κόσμος κάποια πράγματα για τις αντιπαραθέσεις.
Ελάτε, γιατί μετράει ο χρόνος.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι δώδεκα, είναι έξι λεπτά. Έχει μιλήσει ο Γραμματέας του κόμματός μας. Θα αρχίσω απ' αυτό: Η πρόταση, λέει, για δημοψήφισμα θα κρίνει την πορεία της χώρας μας τις επόμενες δεκαετίες. Σοβαρολογείτε; Το είπε και ο κ. Βούτσης στην εισηγητική ομιλία, το επανέλαβε και ο κ. Λαφαζάνης. Σοβαρά λέτε ότι το μέλλον της χώρας μας θα το κρίνει αυτό το δημοψήφισμα, στο οποίο καλείτε τον λαό να επιλέξει ή την καρμανιόλα ή τη λαιμητόμο; Κυρίως - θα το μεταφράσω και διαφορετικά - όμως τι του λέτε όλοι μαζί; Να απορρίψει την πρόταση των δανειστών, που καταστρέφει, που έκανε, που έφτιαξε τους οικονομικούς δολοφόνους κ.λπ., αλλά ζήτω οι δολοφόνοι, δεν μπορούμε χωρίς τους δολοφόνους! Αυτό δεν λέτε; Τι λέτε; Ποιος έφερε τη χώρα σ' αυτή την κατάσταση, όπως λέτε εσείς;
Ο ΣΥΡΙΖΑ!
Την έφερε το καπιταλιστικό σύστημα. Εντάξει, αυτό να το συμφωνήσουμε. Όμως - δεν θέλω να πω ονόματα - ποιοι τα έφτιαξαν τα μνημόνια; Ποιοι σάς εκβιάζουν σήμερα, όπως λέτε; Και το δέχομαι, να μην πάμε παρακάτω. Δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Δεν είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Αυτοί δεν είναι οι εταίροι σας και οι συνεταίροι σας; Σε αυτούς δεν καλείτε τον λαό για δεύτερη φορά; Και έχετε τεράστιες ευθύνες. Τον Γενάρη είπατε ότι η Ευρώπη αλλάζει. Εμείς είπαμε ότι η Ευρώπη δεν αλλάζει και, όταν αλλάζει, γίνεται χειρότερη. Ποιος είχε δίκιο; Δημιουργήσατε αυταπάτες, ψεύτικες ελπίδες, όπως κάνατε και με το Μάαστριχτ και με την ΕΟΚ κ.λπ.. Θα πω μετά και για τη Νέα Δημοκρατία, για να μην ανησυχούν ορισμένοι. Τώρα πάλι μπροστά σ' αυτό το αδιέξοδο, όπως λέτε, τι του ξαναλέτε; Να απορρίψει την πρόταση και όχι αυτούς που φτιάχνουν όλες αυτές τις προτάσεις και έχουν δημιουργήσει αυτή τη βαρβαρότητα κυριολεκτικά. Γιατί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι αντιπαραθέσεις που γίνονται εδώ σε χαμηλούς ή υψηλούς δραματικούς τόνους, συγκινητικούς, οξύτατες, έχουν ένα στοιχείο. Ο Υπουργός, ο κ. Φλαμπουράρης, θα το καταλάβει, γιατί είναι παλαιότερος. Ένα δεν αλλάζει. Το «ένα του μπεκρή». Την ξέρετε τη λαϊκή παροιμία: «Ένα του μπεκρή» και τα υπόλοιπα πάμε παρακάτω. Ποιο είναι το «ένα του μπεκρή»; Αυτά που είπα πριν. Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο καπιταλισμός, το καπιταλιστικό σύστημα. Γι' αυτό τσιμουδιά! Τι συγκρούεται εδώ, λοιπόν; Η Νέα Δημοκρατία ωμά, ανοιχτά, κυνικά, θα έλεγα - είναι πολιτικός χαρακτηρισμός - , λέει ότι εμείς λέμε ότι ο καπιταλισμός, η Ευρωπαϊκή Ένωση κ.λπ. είναι το καλύτερο σύστημα. Διά πυρός και σιδήρου! Σήμερα χρειάζεται - δεν θέλω να πω θράσος, γιατί δεν είναι σωστό - πολλή ψυχή, με την αρνητική έννοια, μπροστά στα παγκόσμια και τα ευρωπαϊκά ερείπια, για να υπερασπίζεσαι ακόμα αυτό το σύστημα. Πολύ περισσότερο χρειάζεται κάτι άλλο: μεγάλη υποκρισία, για να υπερασπίζεσαι αυτόν το δρόμο και να παριστάνεις και τον αριστερό! Το κάνατε σε όλη την πορεία. Ας την ξεχάσουμε. Μα, καλά - απευθύνομαι στον ελληνικό λαό, απευθυνόμαστε σαν Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στον ελληνικό λαό και σε εσάς - , τι άλλο πρέπει να δούμε; Τι άλλο; Θα πει κανείς τον πόλεμο. Μα, υπάρχει ήδη ο πόλεμος. Αίμα καθημερινό είναι. Ποιος τον κάνει αυτόν τον πόλεμο; Αυτοί δεν είναι; Οι θεσμοί. Ακούστε, κάνατε μεγάλο κατόρθωμα, κύριε Υπουργέ. Κάνατε μεγάλο κατόρθωμα. «Πλυντήριο». Τους είπατε θεσμούς. Τι θεσμούς; Κοράκια είναι όλοι. Πίνουν αίμα. Δεν το βλέπετε; Δεν το ζείτε και εσείς, ανεξάρτητα απ' οτιδήποτε άλλο στις διαπραγματεύσεις; Και όμως, παρ' όλα αυτά, έρχεστε όλοι σας και παγιδεύετε τον λαό. Τον εγκλωβίζετε και του λέτε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Αυτός είναι ο μονόδρομος. Οι μεν από ταξική και ιδεολογική αντίληψη και εσείς στον ίδιο δρόμο, από άλλη πλευρά, με αυταπάτες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε. Δεύτερο θέμα: Ακούσαμε πολλά περί εθνικής ανεξαρτησίας, περί υπεράσπισης της πατρίδας. Ειδικά ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ήταν συγκινητικός περί πατριωτισμού και περί όλων αυτών που είπε. Αλήθεια, ποιος ευθύνεται για όλα αυτά; Ποιοι σάς ζητούν να αφοπλίσετε τον Στρατό; Ποιοι είναι αυτοί; Δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν είναι οι σύμμαχοί σας; Δεν είναι το ΝΑΤΟ; Αυτοί δεν σας τα ζητάνε; Και έρχεστε εδώ και κλαίτε; Και με αυτούς πάλι όχι μόνο συνεργάζεστε - και αναφέρομαι στην ομιλία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, αλλά και σε εσάς - , όχι μόνο δεν βγάζετε συμπεράσματα από το τι έκαναν, αλλά μιλάμε τώρα για το ΝΑΤΟ; Σήμερα; Τι έκανε το ΝΑΤΟ το βράδυ των Ιμίων; Ούτε μία δήλωση, ότι είναι ελληνικό έδαφος. Τι έκανε το ΝΑΤΟ στην Κύπρο; Την υπεράσπισε ή την έκοψε κομμάτια; Όχι μόνο το υποστηρίζεστε, αλλά βγαίνετε σήμερα και τι κάνετε; Του δίνετε νέα βάση στην Κάρπαθο. Νέα βάση στην Κάρπαθο! Ας βγει ο Πρωθυπουργός, κύριε Πάντζα, επειδή διαμαρτύρεστε, να το διαψεύσει. Και τι άλλο; Ζητάτε νέο στρατηγείο δυνάμεων ταχείας επέμβασης στην Κρήτη. Να μας υπερασπίσουν οι φονιάδες των λαών - γιατί τέτοιοι είναι και στη Γιουγκοσλαβία και σε όλα τα μήκη και πλάτη - , να υπερασπίσουν τα σύνορά μας. Και μιλάτε για εθνική ανεξαρτησία; Λέμε για εθνική ανεξαρτησία, όταν έχετε εκχωρήσει και με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και με τη Συμφωνία Σέγκεν - άλλες κυβερνήσεις, αλλά και εσείς είπατε «ναι» και μάλιστα ο κύριος Υπουργός Εθνικής Άμυνας ήταν πρωταγωνιστής σε κυβέρνηση και Υπουργός - μέρος της κυριαρχίας της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όταν εκχωρείτε και στο ΝΑΤΟ, το οποίο μπορεί να επεμβαίνει και να κάνει ό,τι θέλει, χωρίς να παίρνει καμμία άδεια. Και βγαίνετε και λέτε συγκινητικά ότι είναι αυτά τα αποτελέσματα. Αυτό είναι υποκρισία κατά τη γνώμη μας. Αυτό είναι υποκρισία! Τρίτον, συμμαχίες παντού. Εμείς κάνουμε πολύπλευρη πολιτική. Είμαστε Ρωσία, εδώ, εκεί. Βέβαια, άκουσα τον κ. Νικολόπουλο πριν να λέει ύμνους περί Ομπάμα κ.λπ.. Άλλες φορές καταγγέλλετε το ΔΝΤ, άλλοτε λέτε ότι είναι καλό. Εντάξει, αυτά. Πάω πιο πέρα. Συμμαχίες, βεβαίως, πρέπει να κάνεις και διεθνείς σχέσεις με όλο τον κόσμο και με όλες τις χώρες του κόσμου. Και εμείς το λέμε αυτό, αλλά με ποια προϋπόθεση; Με πρώτη προϋπόθεση ότι ο λαός θα έχει στα χέρια του την εξουσία, δηλαδή την οικονομία. Και με μια δεύτερη προϋπόθεση, ότι δεν είσαι μέλος των ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Γιατί, όταν είσαι μέλος των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, είναι όπως έχουν τον γάιδαρο δεμένο στο παλούκι και άλλοτε αφήνουν το σκοινί και άλλοτε το μαζεύουν, για να το πω απλά και να το καταλάβει και ο κόσμος. Ποια ανεξάρτητη πολιτική, αφού θα πάρετε άδεια από παντού; Δεν τα ζείτε; Βγαίνετε και ανακοινώνετε συμφωνία για τον αγωγό και βγαίνει από τις Ηνωμένες Πολιτείες ο Υπουργός Εξωτερικών και λέει για αμερικάνικη αντιπρόταση. Νιώθετε τις πιέσεις, θα τα πω έτσι το ξέρετε πολύ καλά και βλέπετε τι ρόλο παίζουν και οι Ρώσοι και όλοι οι υπόλοιποι. Μία, λοιπόν, είναι η προϋπόθεση, για να κάνεις αμοιβαία επωφελείς διεθνείς συμμαχίες: Να έχεις ανεξάρτητη πολιτική και να έχεις την οικονομία στα χέρια σου και αφήστε τα υπόλοιπα. Με το ερώτημα που βάζετε στο δημοψήφισμα εμείς δεν συμφωνούμε. Κάναμε πρόταση, ανέλυσαν ο Γραμματέας του κόμματός μας και ο εισηγητής μας την πρόταση του ΚΚΕ. Εμείς, λοιπόν, θα καταθέσουμε αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας - και το καταθέτω τώρα στο Προεδρείο - για την πρόταση που κάνουμε. Επειδή δεν θέλω να μπλέξουμε πολύ στα διαδικαστικά, δηλαδή να αρχίσουν - ξέρετε - το «μπορείτε» ή «δεν μπορείτε», λέμε ότι: Πρώτον, είναι πολιτικό ζήτημα, αλλά στηρίζεται και στον Κανονισμό της Βουλής. Το άρθρο 115 παράγραφος 4 αναφέρει το εξής για την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, όπως έρχεται τώρα: «Η ψηφοφορία για την αποδοχή ή μη της πρότασης είναι ονομαστική και αφορά το κείμενο της πρότασης όπως κατατέθηκε ή διαμορφώθηκε κατά τη συζήτηση στη Βουλή.». Εσείς, που ορκίζεστε στη δημοκρατία, έχετε υποχρέωση να το βάλετε σε ψηφοφορία και να αποφασίσει η Ολομέλεια αν το ερώτημα θα είναι αυτό που βάζει το Υπουργικό Συμβούλιο ή θα είναι και τα ερωτήματα που βάζει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, που είναι και τα πραγματικά ερωτήματα. Αυτά είναι: «Όχι» στην πρόταση - να το πω έτσι - της Ευρωπαϊκής Ένωσης - θέλετε να το πω «θεσμών»; - , της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, «όχι» στην πρόταση της Κυβέρνησης, η οποία υπάρχει και είναι υπογεγραμμένη από τον Πρωθυπουργό. Δεύτερον, αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα ψηφίσει «ναι» ή «όχι» ο κόσμος. Κατάργηση των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων. Μπορεί κάλλιστα να μπουν αυτά τα ερωτήματα. Ο καθένας θα αποφασίσει προσωπικά το τι θα ψηφίσει στην ονομαστική ψηφοφορία. Μη αποδοχή, με διάφορα τερτίπια, σημαίνει πάρα πολλά πράγματα, που θα πρέπει να τα εξηγήσετε και πολιτικά στον κόσμο, σημαίνει ότι θέλετε να κρυφτείτε. Βάλτε το αν τολμάτε, σας προκαλούμε για να έχουν ισχύ τουλάχιστον θεωρητικά όλα αυτά που λέτε. Να το βάλετε και αυτό, για να γίνει δημοψήφισμα με αυτά τα ερωτήματα που είναι και τα πραγματικά ερωτήματα, γιατί και τα μικρά παιδιά γνωρίζουν σήμερα ότι είναι άσπρο - μαύρο, τα περί ευρώ - δραχμής και όλα τα υπόλοιπα είναι «μέσα ή έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση». Δεν μπορεί να έχεις φιλολαϊκή πολιτική. Τι άλλο περιμένετε να δείτε; Τι άλλο; Ακόμα και αφελείς να ήταν μερικοί, μετά από όσα συνέβησαν τους τελευταίους πέντε μήνες, μόνο από συνειδητή επιλογή - και μην τσαντίζεστε και παρεξηγείστε όταν σας λέμε για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, αντικειμενικά μιλάμε - μπορεί να έχει κανείς αυταπάτες ότι μπορεί να πετύχει μια φιλολαϊκή πολιτική μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εμείς καλούμε τον λαό να το εκφράσει στις κάλπες, αν απορριφθεί από τη Βουλή - που φανταζόμαστε ότι θα απορριφθεί - , να σηκώσει κεφάλι, να σταματήσει να ακούει τις σειρήνες του τρόμου που απλώνονται από παντού, να του πούμε ότι δεν τον ταΐζει κανένας, ότι τον κλέβουν και η Ευρωπαϊκή Ένωση και το κεφάλαιο και ότι μπορεί και ότι υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να πάρει την εξουσία στα χέρια του. Και για να την πάρει, πρέπει να ανοίξει ο δρόμος. Και ο δρόμος μπορεί να ανοίξει με ένα ισχυρό λαϊκό κίνημα, με μια πανίσχυρη κοινωνική συμμαχία, που μπορεί να ανατρέψει τη βαρβαρότητα που ζούμε σήμερα. Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε πολύ. Με εγκαλέσατε. Σας είχα υπολογίσει δωδεκάλεπτο.
Είπα να πειθαρχήσω στο Προεδρείο, κύριε Πρόεδρε.
Ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ποταμιού, έχει τον λόγο.
Κύριοι της Κυβερνητικής Πλειοψηφίας, αν ο στόχος σας ήταν να διχάσετε τον ελληνικό λαό, τα έχετε καταφέρει. Ο λαός έχει διχαστεί. Μόνο που τα στρατόπεδα δεν είναι έτσι όπως τα είχατε υπολογίσει. Από τη μια - και μπορείτε να το δείτε και μέσα στη Βουλή και στον κοινωνικό διάλογο στο διαδίκτυο και στην κοινωνία - είναι η Χρυσή Αυγή, οι ΑΝΕΛ, βέβαια, και ένα τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη είναι η υπόλοιπη κοινωνία. Δηλαδή, η τρόικα της δραχμής είναι στο πλευρό σας και μαζί και οι συντηρητικοί κύκλοι της Ευρώπης, όπως ονομάζονται, που θέλουν να ξεμπλέξουν κάποια στιγμή από τους Έλληνες. Άλλες συμμορίες, ίδιο σόι! Θα το ξέρετε - και δεν είναι μυστικό - ότι ήδη έγιναν οκτώ οι χώρες που θέλουν να φύγουν οι Έλληνες από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δικό σας το κατόρθωμα! Όλοι αυτοί θα προσεύχονται να πάει καλά το δημοψήφισμά σας, για να πάρετε την Ελλάδα και να φύγετε. Πριν όμως φτάσουμε στην Κυριακή, κύριοι της συγκυβέρνησης, θα πρέπει να δώσετε μία απάντηση στη νέα γενιά για την τυχοδιωκτική σας πολιτική. Θα το έχετε δει ή, τέλος πάντων, θα το έχετε ακούσει. Ζητήστε να ενημερωθείτε. Τις τελευταίες ώρες χιλιάδες αγόρια και χιλιάδες κορίτσια, που μέχρι χθες δεν είχαν καμμία σχέση με την πολιτική, βγαίνουν σήμερα μπροστά και λένε το δικό τους «ως εδώ!». Είναι η γενιά του «ERASMUS». Είναι η γενιά που έχει μάθει να κοιτάει τον χάρτη και να μη βλέπει σύνορα. [[Γέλωτες στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Οι κομματικοί υπάλληλοι μπορούν να γελάνε.
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Τι θα πούμε, λοιπόν, σε αυτά τα παιδιά; Ότι χάνουν την Ευρώπη, αλλά τους μένουν τα Βαλκάνια; Και σε λίγα χρόνια θα πρέπει να παρακαλάτε για τη θετική ψήφο των Σκοπίων και της Αλβανίας, για να πάρετε μία μικρή βοήθεια για την Ελλάδα. Κύριοι της Κυβέρνησης, όλες οι κινήσεις σας πέντε μήνες τώρα μαρτυρούν ότι το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι το κόμμα και τα επαγγελματικά του στελέχη, είναι η «παρέα» σας. Και αφού ο κομματικός στρατός θέλει δραχμή, τότε δραχμή. Και αφού ο στρατός δεν θέλει Ευρώπη, τότε ας βγούμε από την Ευρώπη. Αρκεί να είναι ικανοποιημένος ο στρατός, το στράτευμα, να μη φύγει από δίπλα μας το στράτευμα! Τα είχαν πει και κάποιοι Υπουργοί σας, αλλά δεν το πιστέψαμε. Ένας άλλος κόσμος χωρίς αριστεία, αλλά με πολύ κράτος - κομματικό κράτος - είναι εφικτός, φωνάζατε. Κι αυτό το κράτος, κύριοι συνάδελφοι, όπως ξέρετε, θέλει μοναξιά. Δεν θέλει τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η ζωή της παλιάς πολιτικής θα δυσκολέψει. Να σας πω κάτι, γιατί εδώ που φτάσαμε πρέπει να πούμε και μερικές αλήθειες. Δεν διαπραγματευτήκατε στην Ευρώπη. Οι άνθρωποί σας έκαναν περαντζάδες, όπως μαρτυρούν μέχρι και οι γραμματείς στις Βρυξέλλες, χωρίς χαρτιά, χωρίς προτάσεις, χωρίς σχέδιο. Και αν εξαιρέσεις - και θα πρέπει να το πω - τον κ. Χουλιαράκη, που, όπως λένε, ήξερε για τι μίλαγε και προσπαθούσε ο άνθρωπος να σώσει τα ασυμμάζευτα, οι άλλοι πήγαιναν σαν σε σχολική εκδρομή. Και ο Πρωθυπουργός αναγκάστηκε να το πει πριν από λίγες μέρες ότι τώρα ξεκινάει η διαπραγμάτευση. Το μαρτυρούν οι φωτογραφίες από τους καναπέδες. Σχολική εκδρομή. Αυτός είναι ο χαρακτηρισμός ακόμη και των φίλων σας στην Ευρώπη, των σοσιαλιστών, που σας ενίσχυσαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, των Γάλλων και των Ιταλών κεντροαριστερών. Έρχονται να μας πουν ιδέες κι έρχονται σαν στελέχη ΜΚΟ. Και ζητώ συγγνώμη από τις ΜΚΟ, που πολλές είναι πολύ σοβαρότερες από αυτόν τον κυβερνητικό συρφετό.
Παρακαλώ, κύριοι. Συνεχίστε, κύριε Θεοδωράκη.
Για να μην μπερδεύεστε, έχετε έναν άνθρωπο μπροστά σας που μόνο δούλευε, χωρίς να παίρνει λεφτά από το κράτος ή από το κόμμα του.
Πού; Στην ΕΡΤ;
Κύριοι της Κυβέρνησης, υπάρχει ένα ερώτημα. Μην ψάχνετε. Θα δυσκολευτείτε πολύ αν αρχίσουμε να μιλάμε. Ρωτήστε και την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου τι έχει πάθει. Όποτε είναι να βγω στο Βήμα, φεύγει.
Συμπτωματικό είναι, κύριε Πρόεδρε.
Κύριοι της Κυβέρνησης, υπάρχει ένα ερώτημα: Γιατί τη σύγκρουση που κάνετε σήμερα δεν την κάνατε την άνοιξη; Γιατί δεν την κάνατε τον Μάρτιο; Γιατί, αφού είδατε ότι οι Ευρωπαίοι εκβιάζουν, όπως λέτε, κι ότι είναι αδίστακτοι, δεν θέσατε το δίλημμα στον ελληνικό λαό πολύ νωρίτερα; Γιατί περιμένατε να φτάσουμε στον Ιούλιο; Να σας πω εγώ γιατί. Γιατί δεν είχατε σχέδιο, γιατί δεν είχατε προτάσεις. Γιατί μόνο αυτοσχεδιάζετε. Στεγνώσατε αυτούς τους πέντε μήνες την οικονομία. Αυξήσατε τη μαύρη εργασία και την ανεργία. Στα νοσοκομεία ήδη υπάρχουν ελλείψεις στα αναλώσιμα. Το φέσι στην αγορά έχει γίνει σομπρέρο. Και τώρα βάζετε βόμβα στον τουρισμό. Εκτός αν πιστεύετε ότι μία Ελλάδα σε πολιτική αναταραχή είναι ατραξιόν για τους τουρίστες, όπως άκουσα να λέει κάποιος στα «παράθυρα», ότι θέλουν οι τουρίστες να βλέπουν αυτήν την ένταση και τις ουρές. Θα πρέπει να σας ενημερώσω ότι υπάρχουν ήδη οι πρώτες πληροφορίες στο διαδίκτυο ότι μεγάλες χώρες έχουν ξεκινήσει τη διαδικασία για έκδοση ταξιδιωτικής οδηγίας και περιμένουν την απόφαση της Βουλής για να την ενεργοποιήσουν. Σας το λέω αυτό, γιατί ίσως, μέσα στην επαναστατική σας μέθη, ίσως έχετε σταματήσει να κάνετε και τα στοιχειώδη της δουλειάς σας.
Έχει τρομοκρατία η Ελλάδα; Τι λέει η ταξιδιωτική οδηγία;
Θα σας πω τι θέλω.
Μη διακόπτετε.
Θα σας πω τι θέλω.
Όχι τι θέλετε. Τι λέει.
Θα σας πω τι θέλω και κάποια στιγμή να πείτε κι εσείς τι θέλετε από τον ελληνικό λαό. Θα πρέπει, αφού πήρατε την απονενοημένη απόφαση, να ενημερώσετε και τους αγρότες τι σημαίνει για τη ζωή τους η έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση που τους προτείνετε.
Είπαμε ότι θα φύγουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση;
Να τους πείτε πόσα δισεκατομμύρια θα χάσουν μέχρι το 2020. Θα χάσουν δεκαεννέα δισεκατομμύρια. Να ενημερώσετε για την απώλεια του ΕΣΠΑ, που είναι είκοσι δύο δισεκατομμύρια. Θα χάσουν σαράντα ένα δισεκατομμύρια μέχρι το 2020. Να ενημερώσετε βέβαια και τους συνταξιούχους για το αν θα συνεχίσουν να παίρνουν τη σύνταξή τους το καλοκαίρι.
Είπαμε πως θα φύγουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Λέτε πράγματα που δεν στέκουν.
Κύριε Μπαλαούρα, μη διακόπτετε.
Αφήστε τον άνθρωπο να μιλήσει. Εμείς ενοχλούμε κανέναν από εσάς;
Επιτρέψτε μου. Μη σας δημιουργεί έλλειψη η κ. Κωνσταντοπούλου και κάνετε διακοπές. Έλεος!
Μα, λέει πράγματα που δεν στέκουν.
Κύριε Μπαλαούρα, σας παρακαλώ. Ελάτε, κύριε Θεοδωράκη, συνεχίστε.
Φοβάμαι όμως, κύριοι της Κυβερνητικής Πλειοψηφίας, - και θα σας το πω - ότι όλα αυτά που σας επισημαίνω ουδόλως σας ενδιαφέρουν. Όχι όλους, είναι αλήθεια, αλλά ένα τμήμα πάντως ουδόλως σας ενδιαφέρουν. Και θα σας πω γιατί. Δεν ζούσατε ποτέ από την εργασία σας! Δεν ζούσατε ποτέ από τα χέρια σας!
Δεν ντρέπεσαι;
Να ντρέπεσαι!
Ήσασταν πάντα…
Σε ποιους απευθύνεστε; Ντροπή! Άντε μπράβο!
Να ανακαλέσεις τώρα! Δεν ντρέπεσαι;
Θα σας πω πώς ζούσατε.
Είναι ντροπή να τα λέτε αυτά! Δεν έχετε το δικαίωμα! Έχουμε υπηρετήσει τον κόσμο! Μας προσβάλλεις!
Θα σας πω πώς ζούσατε.
Να ανακαλέσεις τώρα! Ντροπή σου!
Αποχωρήστε.
Ντροπή σου! Να ανακαλέσεις!
Κύριε Γραμματέα και κύριε Πρόεδρε,…
Δεν ζούσατε ποτέ από την εργασία σας. Ζούσατε πάντα…
Εσύ από τον Σημίτη τα έπαιρνες.
Τι είναι αυτά που λες; Δεν ντρέπεσαι;
Θα σας πω πώς ζούσατε.
Μία ζωή τα έπαιρνες από τον Σημίτη και από την ΕΡΤ.
Ντροπή σου!
Είναι άθλιο αυτό που έκανες.
Αποφύγετε προσωπικές αναφορές.
Να ανακαλέσει! Να ζητήσει συγγνώμη και να ανακαλέσει, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Μαντά!
Τι είναι αυτά που λες; Πώς ζούσαμε τόσα χρόνια;
Θα σας πω. Θα σας πω. [[Όρθιοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονται εντόνως]] Δεν ζούσατε ποτέ από την εργασία σας.
Ντροπή σου!
Να ανακαλέσεις τώρα! Ντροπή σου!
Δεν ζούσατε ποτέ από την εργασία σας. Ζούσατε πάντα από τη μισθοδοσία του κόμματος!
Είναι άθλιο αυτό που κάνεις! Ντροπή σου!
Κύριε Μαντά,…
Τι είναι αυτά που λες; Σαν δεν ντρέπεσαι!
Κύριε Πάντζα,…
Τι είμαστε; Κλέφτες είμαστε; Ήρθε το παιδί του σωλήνα…
Να ανακαλέσεις! Ντροπή!
Κύριε Μαντά, σας παρακαλώ.
Να ανακαλέσει, κύριε Πρόεδρε!
Κύριε Μαντά, σας παρακαλώ. Κύριε Θεοδωράκη,…
Να ανακαλέσει, κύριε Πρόεδρε! Άντε μπράβο!
Κύριε Μαντά, σας παρακαλώ! Κύριε Θεοδωράκη, αποφύγετε απαξιωτικές και προσωπικές αναφορές και συνεχίστε. Κύριε Πρόεδρε, συνεχίστε να πάμε ήρεμα.
Μία ζωή τα έπαιρνες από τον Σημίτη.
Κύριε Μπάρκα!
Να ανακαλέσεις! Το ακούς; Να ανακαλέσεις!
Κύριε Μαντά, δώστε το παράδειγμα!
Από τον Σημίτη τα έπαιρνες μια ζωή!
Εξήντα χρόνια δουλειά και ήρθες εσύ, το παιδί του σωλήνα, να μας πεις ότι δεν ζήσαμε από τη δουλειά μας! Εσύ θα μας πεις για δουλειά;
Να ανακαλέσει αυτό που είπε. Να μας πει από τι ζούσαμε! Πού απευθύνεται;
Εσύ πού δούλεψες στη ζωή σου, πες μας!
Από τον Σημίτη τα έπαιρνες μια ζωή! Στα έσκαγε με τον μήνα!
Κύριοι!
Να ανακαλέσει!
Κύριε Πρόεδρε, συνεχίστε.
Να ανακαλέσει τώρα και μετά να συνεχίσει!
Κύριε Μαντά, δεν ανακαλεί! [[Όρθιοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονται εντόνως]] Κύριε Μαντά, θα τα πείτε ύστερα. Παρακαλώ πολύ!
Παρακαλώ πολύ! Να ανακαλέσει!
Είσαι παιδί του σωλήνα!
Να ζητήσει συγγνώμη και να ανακαλέσει!
Συνεχίστε, κύριε Θεοδωράκη, χωρίς προσωπικές αναφορές.
Πες τα όλα! Προχώρα και θα δεις τι θα γίνει! Θα ακούσεις πράγματα…
Κύριε Βούτση, δώστε το παράδειγμα. Κύριε Μαντά, θα μιλήσετε όταν έρθει η ώρα.
Δεν απειλούμαι!
Θα ακούσεις πράγματα…!
Μην αγωνιάτε! Έλεγα, λοιπόν, ότι υπάρχει το εξής παράλογο, κύριοι συνάδελφοι,.…
Τελειώνετε, κύριε Θεοδωράκη.
Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, όχι όλοι οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ,…
Να ανακαλέσεις!
Να ζητήσει συγγνώμη! Έχει κάνει μια βαριά προσβολή!
Διαβάστε αυτό που είπα!
Εκεί από τα έδρανα τα υπουργικά ηρεμία…
Μπορώ να μιλήσω;
Συνεχίστε.
Ναι, αλλά να μην…
Εγώ τι να κάνω; Συνεχίστε!
Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ νομίζουν…
Να ζητήσει συγγνώμη!
Κύριε Μαντά, καθίστε! Κύριε Θεοδωράκη, ολοκληρώστε.
Αν η Βουλή είναι δική σας, να μας πείτε να φύγουμε! Να μην παιδευόμαστε! [[Όρθιοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονται εντόνως]] Σας λέω, λοιπόν, ότι υπάρχει μία παρεξήγηση…
Όχι, καθόλου. Το συγκεκριμένο πράγμα που είπες ήταν άθλιο!
Αυτό που είπατε ήταν προσβλητικό.
Κύριε Μπαλαούρα!
Υπάρχει μία παρεξήγηση. Θεωρείτε ότι μπορείτε σήμερα να βρίζετε με τους πληρωμένους κονδυλοφόρους σας και να μην παίρνετε απάντηση!
Πού δούλεψες στη ζωή σου; Καραγκιόζη!
Να μας πει από τι ζούσαμε!
Από τον Σημίτη τα έπαιρνες εσύ! Σ' τα ακούμπαγε ο Σημίτης μήνα - μήνα!
Πάτε γυρεύοντας…
Μπορώ να σας κάνω δώρο κι έναν τόμο με τις βρισιές, με τον βόθρο που έχουν ξεστομίσει οι άνθρωποί σας για το Ποτάμι!
Κύριε Μαντά, καθίστε…
Να ζητήσει συγνώμη και να συνεχίσει!
Πάτε γυρεύοντας, κύριε Θεοδωράκη! Συνεχίστε ήπια, χωρίς αναφορές.
Όχι, να ζητήσει συγγνώμη! Τώρα! Είναι βαριά η προσβολή!
Ελάτε τώρα, συνεχίστε!
Έλεγα, λοιπόν,…
Να ζητήσει συγγνώμη!
Αφήστε, θα απαντήσει ο κ. Βούτσης. Είναι έτοιμος, ήρθε και μου είπε ότι θα τα πει όλα και θα κάνει αποκαλύψεις! Περιμένετε! Μην αγωνιάτε! Έλεγα, λοιπόν, ότι αρκετοί…
Συνεχίστε τώρα. Βλέπω ότι ηρεμούν. Ελάτε, κύριε Θεοδωράκη.
Έλεγα, λοιπόν, και δεν θα με λογοκρίνετε,…
(Δεν ακούστηκε)
(Δεν ακούστηκε)
Κύριε Αμυρά, καθίστε! [[Όρθιοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονται εντόνως]] Θα τελειώσετε, κύριε Θεοδωράκη; [[Θόρυβος στην Αίθουσα - έντονες διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ολοκληρώστε, κύριε Θεοδωράκη.
Κύριε Πρόεδρε, διακόψτε.
Ακούστε, λοιπόν…
Εσύ βρίζεις. Τρομοκρατείς και βρίζεις.
Κύριε Θεοδωράκη, ολοκληρώνετε ή να διακόψω;
Εγώ να ολοκληρώσω;
Μα, μην προκαλείτε τώρα.
Ακούστε, λοιπόν, γιατί θα πρέπει να ξέρετε ότι δεν συνηθίζω…
Κύριοι, ησυχία.
Αφήστε με λίγο.
Ησυχία!
Έλεγα, λοιπόν - και δεν είναι μυστικό - ότι πολλοί εδώ μέσα είστε κομματικοί υπάλληλοι, που πλήρωνε το κράτος.
Εκλεγμένοι είμαστε!
Να ανακαλέσεις!
Δεν ντρέπεσαι; Να μας πεις έναν έναν!
Κύριε Μαντά, δώστε το καλό παράδειγμα!
Συγγνώμη, από πότε σας προσβάλλει ο όρος «κομματικός υπάλληλος»; [[Όρθιοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονται εντόνως]] Λέω, λοιπόν, ότι ήσασταν κομματικοί υπάλληλοι, που φιλοδοξούσατε να γίνετε κυβερνητικοί υπάλληλοι και έρχεστε τώρα να πείτε στους σαραντάρηδες, στους πενηντάρηδες, στους εξηντάρηδες: «Αφήστε μας να παίξουμε κορόνα - γράμματα τις τύχες της χώρας,…
Τελειώσατε, κύριε Θεοδωράκη;
…αφήστε μας να τζογάρουμε το μέλλον των παιδιών μας. Αφήστε μας να ρισκάρουμε την έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι αν μας βγει, μας βγήκε.». Γιατί, όπως έχει πει ένας κυβερνητικός «αστέρας», οι Έλληνες θέλουν αξιοπρέπεια πριν από δουλειές και λεφτά. Είναι η θεωρία των χορτάτων. Ο κόσμος της εργασίας, όμως, θα σας πει ότι ο άνθρωπος, για να έχει αξιοπρέπεια, πρέπει να έχει δουλειά. Όμως, είπαμε, εσείς ακόμα και για συνεταίρο σας από την Ακροδεξιά έναν άεργο επιλέξατε, διορισμένο κρατικό στέλεχος από τα είκοσι έξι του. Ο μηχανοδηγός του τρένου που μας πάει στον γκρεμό ήταν το πουλέν της Ακροδεξιάς, που έγινε μετά το πουλέν της «πρώτης φοράς αριστερά». Όμως, κύριοι της Κυβέρνησης, αυτήν τη φορά η επικοινωνιακή σας καταιγίδα δεν θα σας σώσει. Ξέρουμε εκ των προτέρων τι θα πείτε, γιατί έχει στερέψει και η φαντασία σας. «Η Ευρώπη ήθελε αίμα κι εμείς αντισταθήκαμε.». Τα έγγραφα, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που θέλουν να θέσουν σε δημοψήφισμα, είναι και έγγραφα της Κυβέρνησης. Είναι μία αμφίδρομη διαδικασία: βγάζω - βάζω, ένα μέτρο εσείς, ένα μέτρο εμείς. Είναι κείμενα εργασίας. Ήταν μια διαδικασία σε εξέλιξη. Γι' αυτό ακριβώς ο κ. Γιούνκερ είπε την Παρασκευή, ερωτώμενος σχετικά, ότι στην Ευρώπη δεν υπάρχουν τελεσίγραφα, μαζί φτιάχνουμε τα κείμενα. Ποιο, λοιπόν, είναι το ερώτημα που θα θέσετε στον ελληνικό λαό; Τι τον καλείτε να ψηφίσει την Κυριακή;
Τον χρόνο.
Τελειώνει.
Επιτρέψτε μου. Τι τον καλείτε να ψηφίσει την Κυριακή;
Ούτε θα διακόψετε. Θα τελειώσει ο κ. Θεοδωράκης και θα πάρει τον λόγο ο κ. Βούτσης. Ορίστε, κύριε Θεοδωράκη, τελειώνετε.
Μπορείτε να μας πείτε με μια φράση τι καλείτε τον ελληνικό λαό να ψηφίσει; Ή λέτε στους Έλληνες και στις Ελληνίδες να γράψουν γράμμα στους δανειστές, να ζητήσουν τα έγγραφα, να τα διαβάσουν και να πάρουν μία απόφαση; Το ερώτημα, λοιπόν, είναι ένα και φοβάμαι ότι, εάν εξαιρέσεις ένα τμήμα δραχμολάγνων, ακόμα και αρκετοί Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν το έχουν καταλάβει το ερώτημα, γιατί, αν το είχαν καταλάβει, θα είχαν εξεγερθεί. Το ψεύτικο, εκβιαστικό δίλημμα είναι: «Ναι» στην κακή Ευρώπη ή «όχι» στην κακή Ευρώπη; Ποια απάντηση, όμως, μπορεί να δώσει σε αυτό το ερώτημα ο ελληνικός λαός; Άλλωστε - και θα πρέπει να το σκεφθείτε - όποια απάντηση και αν δώσει, θα είναι οδυνηρή για σας. Αν ο λαός πει «όχι», θα έχετε στα χέρια σας μια βόμβα, χωρίς λεφτά, χωρίς συμμάχους και δεν θα έχετε τη δυνατότητα να πληρώσετε ούτε τα καύσιμα για τα αεροπλάνα. Και αν ο λαός ψηφίσει «ναι», τι θα κάνετε; Θα έρθετε να εφαρμόσετε τις εντολές των δανειστών; Ενδιαφέρον είναι ότι ήρθε ο κ. Τσίπρας και δήλωσε προκαταβολικά ότι θα κρατήσει τη θέση του Πρωθυπουργού, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Δηλαδή, μη σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και χάσουμε και το δημοψήφισμα και χάσουμε και την εξουσία και χάσουμε και τους διορισμούς και χάσουμε και τις παράτες! Και νομίζω ότι δεν τιμά έναν ηγέτη - όπως θέλει να λέγεται - της Αριστεράς αυτή η απόφαση. Αφού πήρε την απόφαση να ηγηθεί του λόμπι της δραχμής, πρέπει θαρραλέα να πει «αν ηττηθώ, θα φύγω». Ελπίζω, βέβαια, να έχουν το σθένος οι Υπουργοί - τα ονόματα είναι γνωστά - που ακολουθούν αυτήν τη μοιραία απόφαση μεθαύριο το πρωί να δώσουν εντολή στις τράπεζές τους να μεταφέρουν τα λεφτά τους στην Ελλάδα, να πάρουν και αυτοί το ίδιο ρίσκο που παίρνει ο ελληνικός λαός, να μπουν και αυτοί στην ουρά των ATM! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του «ποταμιού»]] Πάμε, λοιπόν, για το τέλος. Έχουμε ένα ερώτημα, που είναι το ερώτημα όλου του ελληνικού λαού αυτήν την ώρα: Ποιος προστατεύει την Ελλάδα από τα μεσάνυχτα της Τρίτης, που τελειώνει το πρόγραμμα; Ποιος προστατεύει τις καταθέσεις; Ποιος πληρώνει τους μισθούς, αφού τα δανεικά και αγύριστα από τα ταμεία, τα πανεπιστήμια και τους δήμους τελείωσαν και αυτά; Θα δώσετε σήμερα μια απάντηση στο ερώτημα όλων των Ελλήνων; Εμείς σας έχουμε μια πρόταση, να αποσύρετε την επιλογή του δημοψηφίσματος και να βάλετε σε ψηφοφορία τη δική σας πρόταση, αν έχετε. Πάρτε τη θετική ψήφο και πηγαίνετε με αυτή στην Ευρώπη ή κάνετε τώρα συγκεκριμένη αντιπρόταση στους θεσμούς! Τώρα, όμως! Διαφωνείτε, λέτε, με το 10% των προτάσεων των θεσμών. Πείτε καθαρά, λοιπόν, στη Βουλή ποιο είναι αυτό το 10%, να το αλλάξετε, να το δούμε, να το συζητήσουμε. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Πρόεδρος της Βουλής κ. ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ]] Δεν θα το κάνετε, όμως, γιατί αυτό που σας ενδιαφέρει είναι οι κομματικές σας ισορροπίες και μόνο. Και δεν θέλετε να δυσαρεστήσετε κανέναν, «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ του κόμματος». Προτιμάτε να διαλύσετε την πατρίδα, προκειμένου να διασώσετε τις συνιστώσες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει παρατεταμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Προέδρου του κόμματος Το Ποτάμι]] Την Κυριακή, όμως, το δίλημμα είναι ένα: «ναι ή όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση», «ναι ή όχι στο ευρώ». Δεν μας ενδιαφέρει ο εμφύλιός σας με τη Νέα Δημοκρατία για το ποιο μνημόνιο είναι χειρότερο, το γαλάζιο ή το ροζ. Εμείς λέμε ότι η Ελλάδα μπορεί και χωρίς μνημόνια. Η Ελλάδα μπορεί να κινηθεί ρεαλιστικά και προοδευτικά. Η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού. Οι αλλαγές είναι εκεί έξω και φωνάζουν και εσείς τις προσπερνάτε. Κυρίες και κύριοι, αυτήν τη μάχη δεν τη θέλουμε, αλλά αυτήν τη μάχη θα την κερδίσουμε. Και ελπίζω ότι υπάρχει ακόμα μια Αριστερά που επιμένει να σκέφτεται - και είναι σε ένα τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ - και θα καταλάβει, επιτέλους, ότι ο δρόμος του «όχι», του «όχι», του «όχι» δεν είναι πολιτική. Πολιτική είναι να παλεύεις για το «ναι». Δεν είναι εύκολο, αλλά αυτός είναι ο δρόμος της ανάπτυξης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει παρατεταμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Προέδρου του κόμματος Το Ποτάμι]] «Ναι», λοιπόν, στην αλήθεια, «ναι» στις μεταρρυθμίσεις, «ναι» στην εθνική συνεννόηση, «ναι» στη δημιουργία, «ναι» σε μια ευρωπαϊκή πολιτεία που δίνει περισσότερα στους περισσότερους! «Όχι» στα ψέματα, «όχι» στην ύφεση, «όχι» στον διχασμό, «όχι» στα τριτοκοσμικά πειράματα των αριστερών πολυτελείας, «όχι» στους τυχοδιώκτες! Οι αρνητές της πραγματικότητας, οι ακροδεξιοί και οι αριστεροί λαϊκισμοί την Κυριακή πρέπει να ηττηθούν και θα ηττηθούν! Η Ελλάδα προώρισται να ζήσει και θα ζήσει!
Με όσα ακούστηκαν αμέσως προηγουμένως δημιουργήθηκε ζήτημα προσωπικό αλλά και συλλογικό.
Εκ μέρους όλων των Βουλευτών.
Ζήτημα προσωπικό για όλους εκείνους τους ανθρώπους της Αριστεράς - και όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ - , που με ανιδιοτέλεια μέσα στις δεκαετίες έχουν προσφέρει τον ιδρώτα τους, το αίμα τους, το υστέρημά τους, που ένας προς έναν μπορούν να δώσουν λογαριασμό και για την περιουσιακή τους κατάσταση και για το τι υπηρέτησαν, αρχές και αξίες και όχι αφεντικά και νταβατζήδες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα έπρεπε να δώσω τον λόγο σε έναν προς έναν για το προσωπικό και συλλογικό που δημιουργήθηκε. Είναι πραγματικά λυπηρό μέσα σε αυτήν την Αίθουσα να απευθύνονται τέτοιες προκλήσεις και μάλιστα από Αρχηγό κόμματος, από Πρόεδρο Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, τον κ. Νίκο Βούτση, και πιστεύω ότι θα απαντήσει συνολικά για το προσωπικό και το συλλογικό.
Κυρία Πρόεδρε, τον λόγο επί προσωπικού. Μία φράση.
Όσο και να υπάρχει ελευθερία λόγου, δεν μπορεί ο καθένας να λέει ό,τι θέλει εδώ μέσα και κυρίως έχει σημασία τι λέει και ποιος το λέει. Κύριε Βούτση, έχετε τον λόγο.
Όταν δώσετε απαντήσεις για το πώς συμπεριφερθήκατε,… (δεν ακούστηκε)
Τον λόγο έχει ο κ. Βούτσης.
Κύριε Θεοδωράκη, δεν θα σας ζητήσω να ανακαλέσετε. Αυτό είναι το μεγαλύτερο επιτίμιο που μπορεί να σας επιβληθεί, διότι είναι προφανές ότι με την επικοινωνιακή σας πείρα κάνετε πραγματικά, σε έναν χώρο τον οποίο δεν ξέρετε και στον οποίο δεν συνηθίζονται τέτοιες προκλήσεις και μάλιστα από Αρχηγούς κομμάτων, ένα σόου, ένα προβοκάρισμα σε κοινή θέα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ακούστε, κύριε Θεοδωράκη. Η έκπληξή μου συνίσταται στο πόσες ιδιότητες μαζί μπορείτε να χωρέσετε στο πρόσωπό σας μέσα σε μία παρουσία μέσα στο Κοινοβούλιο. Ήρθατε μόλις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου κάνατε το tour, την περιοδεία σας, συζητήσατε με ανθρώπους συγγενείς του κόμματός σας και ήρθατε να τους εκπροσωπήσετε μέσα στη Βουλή των Ελλήνων. Να εκπροσωπήσετε τους δανειστές. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ήρθατε να μας πείτε για ταξιδιωτικές οδηγίες - τη στιγμή που μόνο στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» οι ελεύσεις τουριστών είναι αυξημένες κατά 22% - για κινδυνολογία για τα ΑΤΜ, για τα παιδιά του «ERASMUS» - στο «ERASMUS» ήμουν εγώ προ αμνημονεύτων ετών, δεν τα ξέρετε και καλά - , για τα παιδιά που απογοητευμένα βλέπουν αυτήν την κατάσταση, για τα καύσιμα για τα αεροπλάνα. Είστε ανίδεος. Είναι σαφές αυτό. Τα επίσημα αποθέματα του κράτους και κατά τη νομοθεσία - και όχι μόνο - αρκούν για τέσσερις έως εννέα μήνες για όλα τα καύσιμα, όλων των ειδών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΛΕΞΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ]] Αν είχατε κάνει τον κόπο, αν είχατε ένα πραγματικό ενδιαφέρον για μια δύσκολη κατάσταση που ενδεχομένως - και που θα έπρεπε όλοι μας να μην πλησιάζουμε σε αυτήν την ιδέα - θα υφιστάμεθα ως χώρα, θα έπρεπε να ενημερωθείτε για τα ακριβέστατα αποθέματα της χώρας στα πάντα. Ακούσατε προηγουμένως και τον κ. Κουρουμπλή. Θα μπορούσα και εγώ να σας ενημερώσω για πάρα πολλά πράγματα. Εσάς, όμως, δεν σας ενδιαφέρει αυτό. Δεν σας ενδιαφέρει τι θα κάνει η χώρα σε μία δύσκολη κατάσταση - εάν βρεθεί σε αυτήν τη δύσκολη κατάσταση - , για να μην οδηγηθεί σε ξαφνικό θάνατο, όπως αυτοί με τους οποίους συζητούσατε και αυτοί τους οποίους εκπροσωπείτε σήμερα εδώ θέλουν να φέρουν τη χώρα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Πρέπει να ξέρετε και κάτι άλλο, για να μην το ξαναπείτε σε αυτή την Αίθουσα. Και προσωπικά, αλλά και το ήθος και οι αξίες της Αριστεράς δεν προσιδιάζουν στο να κάνουμε χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, να ανοίγουμε φακέλους, να λέμε για πρόσωπα και πράγματα. Σας το λέω, όμως, ευθύτατα πως το σύνολο των στελεχών των Βουλευτών της Αριστεράς - και όχι μόνο της Αριστεράς αλλά και των άλλων κομμάτων, που βρίσκονται εδώ, τουλάχιστον σε αυτό το πολιτικό προσωπικό, αυτής της φάσης και όχι προ κρίσεως, αλλά τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Αριστερά που ξέρω - είναι άντρες και γυναίκες που έχουν περάσει δεκαετίες απολύτως εθελοντικά, απολύτως στη βάση μιας κλίμακας αξιών ζωής - μέσα σε τούνελ, θα έλεγε κανείς - , δουλεύοντας ταυτόχρονα και δίνοντας όλες τις υπόλοιπες ώρες τους σε δομές κοινωνικής αλληλεγγύης, σε κομματικές και πολιτικές δράσεις, σε αγώνες στον δρόμο και όχι μόνο στον δρόμο, παντού μέσα στα πολιτικά κινήματα, όλοι και όλες. Ίσως δεν έχετε ιδέα, ίσως έχετε έρθει από άλλη χώρα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ακόμη και όσοι και όσες είχαν τη δυνατότητα να έχουν μία μικρή αποζημίωση σε καιρούς πάρα πολύ δύσκολους, από όλα τα κόμματα της Αριστεράς - ακόμη και τώρα δίνουμε τον μισό μισθό μας προς το κόμμα και εμείς και άλλοι από άλλα κόμματα πολύ περισσότερο, δεν θέλω να μιλήσω εκ μέρους τους - πάντοτε ήταν πιστοί στην ιδέα της ανιδιοτέλειας, της αλληλεγγύης, της συλλογικότητας, των μαζικών αγώνων, των προσωπικών αξιών. Ποτέ δεν προκάλεσαν, ποτέ δεν υπήρξαν διαπλεκόμενοι, ποτέ δεν υπήρξαν υπάλληλοι των αγορών. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Λυπάμαι πάρα πολύ που αναγκάζομαι να σας πω αυτά τα πράγματα, διότι δεν είστε χθεσινός, είστε μιας πορείας. Έχετε μία διαδρομή. Είναι μικρή η χώρα και όλοι γνωριζόμαστε, κύριε Θεοδωράκη. Και εσείς είχατε τη διαδρομή σας. Έπρεπε να γνωρίζατε. Η πρόκληση που κάνατε και στην οποία επιμείνατε, που ήταν απολύτως συνειδητή, σας επαναλαμβάνω ότι πιάνει - ίσως δεν έγινε κατανοητό και από εσάς - το σύνολο και των άλλων κομμάτων, μερικών φίλων από εδώ που χειροκρότησαν. Διότι τα κομματικά επιτελεία των δύο κομμάτων που επί τριάντα πέντε χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση ήταν στην εξουσία ήταν χρεωμένα ταυτόχρονα με δουλειά. Δεν λέω ότι σιτίζονταν ούτε ότι ήταν σαπρόφυτα. Δεν είναι έτσι. Είχαν τη δουλειά τους μέσα σε κρατικές δομές, σε ΔΕΚΟ, σε δεκάδες οργανισμούς. Είχαν τη δική τους διαδρομή. Πολλοί από αυτούς έγιναν Υπουργοί, άλλοι έτσι, άλλοι αλλιώς. Το σύνολο των υπαλλήλων των δύο κομμάτων εδώ και μήνες είναι απλήρωτοι, κύριε Θεοδωράκη, και κάνουν αγώνα αυτοί οι εργαζόμενοι για τον κόπο που έχουν κάνει κοντά στα στελέχη αυτά τα χρόνια για να προχωρήσουν, επειδή πλέον η κρατική επιχορήγηση ίσως θα γνωρίζετε ότι είναι ελάχιστη. Η διαδρομή, λοιπόν, του πολιτικού συστήματος δεν έχει ισοϋψείς, δεν έχει ισοπεδωτισμούς, δεν έχει ίδιες προσφορές και, σε ό,τι αφορά την Αριστερά, το ηθικό πλεονέκτημα είναι έξω από κάθε αμφισβήτηση.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Η ακραία κρισιμότητα της κατάστασης στην πατρίδα απαιτεί τη βαθιά συνειδητοποίηση της κατάστασης. Ο κ. Παππάς έχει ζητήσει τον λόγο, ακολουθεί η κ. Γενηματά και έπειτα η κυρία Πρόεδρος της Βουλής. Κύριε Παππά, έχετε τον λόγο.
Νομίζω ότι το μέτρο και ο αλληλοσεβασμός πρέπει να είναι κάτι που χαρακτηρίζει όλα τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας και θα πρέπει να έχουμε και συναίσθηση και των στιγμών και των περιστάσεων και του χώρου μέσα στον οποίο βρισκόμαστε. Δεν ξέρω αν κάποιοι έχουν καταλήξει ότι προσβολές τέτοιου τύπου μπορεί να είναι πολιτικά αποτελεσματικές. Δεν τιμούν, πάντως, αυτούς που τις εκστομίζουν. Και το λέω αυτό, διότι και προσωπικά κατάλαβα ότι ο κ. Θεοδωράκης δυσκολεύεται συνήθως να κρατάει ιδιωτικές συζητήσεις - αυτό το καταλάβαμε προηγουμένως - , αλλά ειλικρινώς δεν περίμενα να κομίσει ενώπιον της Eθνικής Aντιπροσωπείας κάτι που του είπε μια γραμματέας στην Κομισιόν. Είπαν, λέει, οι γραμματείς της Κομισιόν ότι ήταν η ελληνική αντιπροσωπεία σχολική εκδρομή! Και αυτό γίνεται πολιτικό επιχείρημα ενώπιον της Βουλής! Μπράβο! Μπράβο! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ελπίζω οι επικοινωνίες σας να είναι ζωντανές, λοιπόν, να έρχονται κι άλλα τέτοια εδώ πέρα. Κι επειδή είπατε και για τα νέα παιδιά, πολλά νέα παιδιά παρακολουθούν τη Βουλή, πολλά παιδιά που γεννήθηκαν το 1995 και το 1996, ας πούμε. Και με κόμματα είχατε σχέση, κύριε Θεοδωράκη, και με το κράτος. Έτσι είναι. Είχατε σχέση και με την ΕΡΤ, της οποίας προΐσταμαι, και σε καιρούς κατά τους οποίους υπήρχε κατασπατάληση πόρων, την οποία κατασπατάληση με άνεση καταγγείλατε. Θέλω να κλείσω εδώ και να περάσω στην πολιτική. Το θέμα και το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιοι στην Ευρώπη ήλπιζαν, πίστευαν ή μεθόδευαν αλλαγή κυβερνητικού σχήματος μέσα από αυτή την ιστορία. Το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Θεοδωράκης πίστεψε ότι αυτό μπορεί ενδεχομένως να συμβεί. Αυτό είναι που προκαλεί αναστάτωση και επιχειρήματα τέτοιου επιπέδου. Τέλος πάντων. Επιτρέψτε μου να προσπεράσω κάποια σημεία της ομιλίας μου. Θέλω να πω ότι σε εμάς ο ελληνικός λαός, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν έδωσε εντολή προσχηματικής διαπραγμάτευσης ούτε και τυφλής ρήξης. Μας έδωσε την εντολή να διαπραγματευτούμε υπεύθυνα, σθεναρά, υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα της πλειοψηφίας. Προσωπικά μού προξενεί μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι πάρα πολλοί Βουλευτές της Αντιπολίτευσης επιλέγουν να μιλήσουν για άλλα, ενδιάμεσα, κείμενα και όχι για το τελεσίγραφο, το οποίο ρητά κατατέθηκε. Διαβάστε την απόφαση όχι του σημερινού, αλλά του προηγούμενου Eurogroup, όπου καλείται η Ελλάδα να συμφωνήσει με τις προτάσεις των θεσμών. Μην περιτυλίγουμε αυτή τη συζήτηση με το θέμα του νομίσματος. Μην τροφοδοτούμε ακραία σενάρια. Τι υπηρεσία κάνουμε εδώ ακριβώς; Ποιος γελάει, ποιος ευνοείται από αυτά; Εμείς, κυρίες και κύριοι, επιδιώκουμε μια συμφωνία, η οποία θέλουμε να είναι οικονομικά βιώσιμη και να μην ενέχει, για άλλη μια φορά, μια ύφεση, η οποία θα εκτινάζει το χρέος και θα αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο αποχώρησης της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα. Θέλουμε μια συμφωνία που να είναι κοινωνικά δίκαιη, να κατανέμει δηλαδή τα βάρη όπως πρέπει και στους έχοντες, να έχει προοπτική και να οδηγεί σε σύντομο χρονικό διάστημα την Ελλάδα στην ανάπτυξη, να περιέχει εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που θα τιμωρήσουν μια για πάντα τους θύλακες της διαπλοκής, που τροφοδότησαν τόσα χρόνια το πολιτικό σύστημα, να αντιμετωπίζει την ανθρωπιστική κρίση, να αντιμετωπίζει το χρόνιο πρόβλημα του ασφαλιστικού, να δημιουργεί προϋποθέσεις ανάπτυξης. Και θα ήθελα εδώ να πω, για να καταγραφεί, ότι η Ελλάδα έκανε κάθε προσπάθεια και συνεχίζει να κάνει. Κατατέθηκε ένα κείμενο το οποίο χαιρετίστηκε ως βάση για συζήτηση και το οποίο, σε δύο εικοσιτετράωρα, είχε πλήρως ανατραπεί και στο τρίτο εικοσιτετράωρο πήρε τη μορφή τελεσιγράφου απέναντι στην ελληνική διαπραγματευτική ομάδα και την ελληνική Κυβέρνηση. Σε τι, λοιπόν, καλείστε, κύριοι, να απαντήσετε αν πρέπει να πούμε «ναι» ή «όχι»; Διότι μην έχετε καμμιά αμφιβολία, δεν θα μείνει από τον ελληνικό λαό κρυφό ή στη σκιά το περιεχόμενο αυτής της πρότασης. Το κείμενο, λοιπόν, λένε κάποιοι ότι είναι «ναι» ή «όχι» στο ευρώ. Όποιος ψηφίσει «ναι» σήμερα ή ανοιχτά τοποθετηθεί υπέρ του «ναι» και στο δημοψήφισμα που έρχεται, λέει «ναι» σε φόρο 23% σε εστιατόρια, ξενοδοχεία, catering. Αν θεωρείται αναπτυξιακό μέτρο, επιτρέψτε μας να διαφωνούμε. Λέει «ναι» στην αύξηση προκαταβολής του φόρου εισοδήματος από το 80% στο 100% για νομικά πρόσωπα και από το 55% στο 100% για ατομικές επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες. Όποιος ψηφίσει «ναι», λέει «ναι» στην κατάργηση της επιδότησης του πετρελαίου για τους αγρότες. Αυτό, επειδή άκουσα ότι υπάρχει και ενδιαφέρον για τους αγρότες. Λέει «ναι» στον περιορισμό της επιδότησης του πετρελαίου θέρμανσης. Όποιος ψηφίσει «ναι», λέει «ναι» στη μείωση της τιμής των φαρμάκων κατά 50% σε όλα τα γενόσημα και κατά 32,5%, πράγμα που θα χτυπήσει την ελληνική φαρμακοβιομηχανία. Αυτό, επειδή έχουμε και μέριμνα για την επάρκεια. Λέει «ναι» - και εδώ είναι η μεγάλη υποκρισία και των εταίρων - στην κατάργηση της προτεινόμενης - και θα έλεγα γιατί όχι; - , κάτι που θα μπορούσε να έρθει πριν από το δημοψήφισμα στη Βουλή, πρότασης για εισφορά 12% στις επιχειρήσεις που είχαν πάνω από 500.000 ευρώ κέρδη το 2014. Δεν είναι αυτό στην πρόταση των θεσμών. Λέει «ναι» στην άμεση εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος. Τι θα κάνουμε με το ασφαλιστικό; Θα προστατέψουμε κανέναν άνθρωπο ή θα επιμένουμε στην ίδια συνταγή; Έχουν κοπεί από το ασφαλιστικό 14 δισεκατομμύρια σε ετήσια βάση στα χρόνια του μνημονίου. Θα πάμε στην ίδια συνταγή; Ποιος χειροκροτεί την πρόταση των εταίρων να έχουμε 2 δισεκατομμύρια περικοπές στις συντάξεις; Ποιος και γιατί; Γιατί αυτό θα είναι κοινωνικά δίκαιο; Γιατί θα είναι αναπτυξιακό; Ποιον πάμε να δικαιώσουμε; Όποιος λέει «ναι», θα λέει «ναι» στην απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Αναπτυξιακό μέτρο και οι ομαδικές απολύσεις; Θα λέει «ναι» στο lockout. Είναι αναπτυξιακό μέτρο; Θα λέει «ναι» στη συνέχιση της αναστολής των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Αναπτυξιακό είναι και αυτό το μέτρο; Θα λέει «ναι» στην κατάργηση του ορίου των 1.500 ευρώ στις κατασχέσεις μισθών και συντάξεων. Το «ναι», λοιπόν, αυτό δεν είναι «ναι» στην Ευρώπη. Δεν ξέρω ποιος σε αυτή την Αίθουσα ονειρεύεται μια τέτοια Ευρώπη. Δεν ξέρω ποιος δίνει δικαιολογίες σε ακραίους γερμανικούς κύκλους, οι οποίοι πιέζουν και εφαρμόζουν μία πολιτική μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για να εφαρμόζονται αυτές οι πολιτικές ως συγκολλητική ουσία της Ένωσης. Πόσο ευρωπαϊκό είναι να προσευχόμαστε και να ορκιζόμαστε ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα είναι για πάντα στην Ευρώπη; Πόσο ευρωπαϊκό είναι να βγούμε από αυτή την Αίθουσα και να πούμε «ναι», για την Ευρώπη γίνονται αυτά, για την Ευρώπη θα περάσουν δύσκολα οι αγρότες, οι νησιώτες; Δεν πρέπει να μείνει η έκδοση του ΦΠΑ στα νησιά, σύμφωνα με το κείμενο των θεσμών. Πόσο ευρωπαϊκό είναι αυτό; Ποιο ευρωπαϊκό όραμα υπηρετεί; Ποιος ονειρεύτηκε αυτή την Ευρώπη; Πόση ανεργία θα έχει η ευρωπαϊκή Ελλάδα; Ποιες θα είναι οι κοινωνικές επιπτώσεις εφαρμογής αυτού του προγράμματος; Γιατί δεν θα έρθει χειρότερο μετά; Σε τι διαφέρει από την προηγούμενη συνταγή;
Από τι;
Αρχίσατε να λέτε τώρα ότι εμείς προτείναμε φοροεπιδρομή και λιτότητα.
Τόσο χάλια ήταν;
Λιτότητα δεν είναι, κυρία Βούλτεψη, οι εισπράξεις από τις τηλεοπτικές άδειες ούτε ο φόρος των επιχειρήσεων να πάει από το 26% στο 29%. Αυτό δεν είναι λιτότητα. Αυτό είναι δίκαιη κατανομή των βαρών και πρέπει να το καταλάβετε επιτέλους. Μία πρόταση κάναμε για το ασφαλιστικό σύστημα και είπαμε ότι για πρώτη φορά μετά από καιρό, για να το κρατήσουμε σε ισορροπία, θα αυξήσουμε τις εργοδοτικές εισφορές στο 3,9%. Μέχρι πέρυσι ήταν παραπάνω. Τους ενοχλεί, όμως. Ποιους ενοχλεί; Γιατί; Δεν καταλαβαίνω. Μνημόνια δεν είχαμε; Δεν είχαμε μνημόνια; Μείωσαν την εργοδοτική εισφορά για 3,9%, 800 εκατομμύρια απώλεια για το ασφαλιστικό σύστημα. Πού θα τα βρούμε; Να καταργήσουμε το ΕΚΑΣ. Και αυτό είναι ευρωπαϊκό! Μπράβο! Είναι ευρωπαϊκό αυτό, είναι πρόοδος! Να πούμε στον συνταξιούχο των 550 ευρώ ότι θα πάει στα 400! Το «ναι», λοιπόν, δεν είναι «ναι» στην Ευρώπη. Το «ναι» είναι «ναι» στα μνημόνια και «ναι» στις ελάχιστες πιθανότητες που θέλει το παλαιό πολιτικό προσωπικό να αναστηθεί και να επιβεβαιώσει τον ρόλο του. Δεν θα γίνει, όμως, έτσι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, διότι αυτό το «ναι» θα είναι το γνωστό και χιλιοπαιγμένο «ναι σε όλα». Και αυτή τη φορά δεν έχει «ναι σε όλα». Αυτή τη φορά δεν γίνεται. Και εδώ θα ήθελα με ειλικρίνεια να πω ότι για κάθε ένα από αυτά τα ζητήματα θα θέλαμε και Βουλευτές της Αντιπολίτευσης να πουν ότι θα στηρίξουν την κόκκινη γραμμή, να μην υποχωρήσουμε. Στη βάση ποιας οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης αυτά τα μέτρα μπορούν να προχωρήσουν; Το «όχι», όμως, της ελληνικής Κυβέρνησης είναι το «όχι» του ελληνικού λαού, το «όχι» που του δόθηκε η δυνατότητα να φωνάξει, δυστυχώς, μετά από πολύ καιρό μέσα στις πολιτικές των μνημονίων. Το «όχι» αυτό θα καταγραφεί ως νίκη της Ελλάδας και ως φάρος για τους λαούς της Ευρώπης, προκειμένου να αποφύγουμε όλοι μαζί τις δυσάρεστες καταστάσεις, τις οποίες διάφορα κέντρα εξυφαίνουν. Αυτή είναι η Κυβέρνηση που μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή, η οποία συνίσταται ως βεβαιότητα εάν αυτές οι πολιτικές εφαρμοστούν. Σε αυτόν τον μοναδικά δίκαιο αγώνα καλούμε το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας να συμμετέχει με το κεφάλι ψηλά, με περηφάνια και κλείνοντας τα αυτιά στις σειρήνες της τρομοκρατίας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Καλείται στο Βήμα η κ. Φώφη Γενηματά, η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Κυρία Πρόεδρε, σας καλωσορίζουμε με τη νέα σας ιδιότητα. Εγώ έχω δύο λόγους να σας συγχαρώ. Υπήρξα ιδρυτικό μέλος του κόμματος του οποίου ηγείστε, αλλά ήσασταν και αριστούχος φοιτήτριά μου. Το '88 σάς έβαλα «δέκα» - νομίζω - στο Εργατικό Δίκαιο. Συνεπώς σας εύχομαι καλή και εθνωφελή θητεία και ηγεσία. Έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο ελληνικός λαός μάς παρακολουθεί με ιδιαίτερη αγωνία και ανησυχία και είμαστε υποχρεωμένοι, ακόμα και αν διαφωνούμε - και διαφωνούμε απόλυτα - να προσπαθήσουμε μέσα από πολιτισμένο διάλογο να οδηγηθούμε σε λύσεις και διεξόδους. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, με την επικίνδυνη πολιτική, την αμετροεπή στάση αλλά και την κρυφή ατζέντα, όπως αποδεικνύεται, οδηγείτε τη χώρα στο περιθώριο της Ευρώπης. Αυτή τη στιγμή το Eurogroup συνεδριάζει χωρίς τον κ. Βαρουφάκη, χωρίς την Ελλάδα και συζητά για το πώς θα θωρακίσει το ευρώ εν όψει χρεοκοπίας της Ελλάδας. Τι έχετε να πείτε για αυτή την τραγική εξέλιξη; Δυστυχώς, από την Τρίτη το βράδυ οι Έλληνες και οι ελληνικές τράπεζες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να μείνουν χωρίς στήριξη, χωρίς κάλυψη. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα απειλείται με χρεοκοπία και ο ελληνικός λαός απειλείται να αντιμετωπίσει τις συνέπειες μιας εγκληματικής πολιτικής. Ερωτώ ευθέως τον κύριο Πρωθυπουργό: Έχετε συναίσθηση της ευθύνης σας απέναντι στον ελληνικό λαό ή είχατε προσχεδιάσει αυτή τη στάση; Θα κληθείτε να λογοδοτήσετε ως ο μοιραίος άνθρωπος για τη χώρα. Το δημοψήφισμα δεν μπορεί να γίνει. Το Eurogroup ενημέρωσε ότι η πρόταση δεν υπάρχει πια στο τραπέζι, αλλά και ότι το ανυπόγραφο κείμενο που παρουσιάσατε δεν ήταν το τελικό. Επί ποίου, λοιπόν, κειμένου καλείτε τον ελληνικό λαό να αποφασίσει; Ανακαλέστε την απόφασή σας για δημοψήφισμα και προχωρήστε άμεσα σε εκλογές. Κύριε Πρωθυπουργέ, τα ψέματα τελείωσαν. Σήμερα, ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας, είναι για εσάς η δύσκολη ώρα της αλήθειας. Οφείλετε στον ελληνικό λαό απαντήσεις και καθαρές εξηγήσεις. Δεν μπορούσατε ή δεν θέλατε να ανταποκριθείτε στην εντολή που σας έδωσε για διασφάλιση της παραμονής της χώρας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις; Επιθυμείτε τελικά την παραμονή της χώρας στο ευρώ; Ναι ή όχι; Γιατί παραπλανήσατε τον ελληνικό λαό με τις προεκλογικές υποσχέσεις, που εν γνώσει σας δεν μπορούσατε να ικανοποιήσετε; Γιατί δεν ήσασταν ειλικρινής ούτε και την ώρα των προγραμματικών δηλώσεων; Γιατί δεν εφαρμόσατε τη συμφωνία του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου; Την κρύψατε και την παραποιήσατε, για να συνεχίσετε τον εμπαιγμό του ελληνικού λαού. Γι' αυτό δεν τη φέρατε στη Βουλή, με αστείες δικαιολογίες. Γιατί δεν διαμορφώσατε μια εθνική στρατηγική διαπραγμάτευσης με τη μαχητική σύμπραξη όλων των δυνάμεων του συνταγματικού τόξου, με τη συγκρότηση μιας εθνικής ομάδας διαπραγμάτευσης που επίμονα σας έχουμε ζητήσει; Γιατί γκρεμίσατε κάθε προοπτική συμμαχίας με τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου; Έχουν και αυτές τα ίδια ακριβώς προβλήματα αβάσταχτης λιτότητας και ανεργίας. Κι όμως, καταφέρατε να ξεσηκώσετε εναντίον μας όλο τον Νότο και τις πιο φτωχές χώρες της Ευρώπης, ακόμα και την Κύπρο. Γιατί στο μέσο της διαπραγμάτευσης, ενώ ομολογήσατε την αποτυχία και το χάσιμο χρόνου αντικαθιστώντας τον καθ' ύλην αρμόδιο Υπουργό Οικονομικών με Αναπληρωτή Υπουργό από άλλο Υπουργείο, τον διατηρήσατε παράλληλα στη θέση του, επιτείνοντας τη σύγχυση; Ενεργούσε στη συνέχεια ο κ. Βαρουφάκης στο πλαίσιο των δικών σας εντολών; Πόσο μάς στοίχισε η αλαζονεία; Πέντε μήνες μετά τις εκλογές, η αποτυχημένη διαπραγμάτευση οδηγεί στο απόλυτο αδιέξοδο. Αντί να αξιοποιήσετε τα θετικά αποτελέσματα που βασίστηκαν σε πολύ δύσκολες αποφάσεις και μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού, προχωρήσατε στη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, όπου και το πρόγραμμά σας εγκαταλείψατε, αλλά το κυριότερο αρνηθήκατε οι ίδιοι την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας. Πήρατε χρόνο χωρίς χρήματα, κύριε Πρωθυπουργέ! Χρόνο όχι για τη χώρα όμως, αλλά για τον εαυτό σας, για το κόμμα σας, για να φτιάξετε το σχέδιο που πολύ απλά δεν είχατε, να αντιληφθείτε τους πραγματικούς συσχετισμούς και τον τρόπο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που καμμία σχέση δεν είχε με τις φαντασιώσεις σας. Κυρίως, όμως, πήρατε χρόνο για επικοινωνιακά ή μάλλον προπαγανδιστικά παιχνίδια για τη δική σας προσγείωση στην πραγματικότητα. Πιστεύατε πράγματι ότι όλα θα γίνουν με δημιουργική ασάφεια, χωρίς να αναλογίζεστε ότι η ασάφεια μιας συμφωνίας, όταν τελειώνει ο χρόνος και το χρήμα, δεν ευνοεί κανέναν άλλο παρά τον ισχυρό εταίρο. Επί δύο μήνες μετά τις 20 Φεβρουαρίου, πελαγοδρομούσατε χωρίς σχέδιο, χωρίς ιεράρχηση, με εκθέσεις ιδεών. Φτάσατε στο σημείο να προκαλέσετε διεθνή θυμηδία με προτάσεις, όπως οι καλωδιωμένοι τουρίστες. Αντιμετωπίσατε τις διαπραγματεύσεις ως μια εφαρμογή της «θεωρίας των παιγνίων», αδιαφορώντας για το ρίσκο που αναλάβατε σε σχέση με το μέλλον της χώρας. Δεν μπορεί να μην αντιληφθήκατε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι η επιλογή της μη χρηματοδότησης είναι αυτή που έφερε την ασφυξία και την κρίση ρευστότητας στην οικονομία. Εσείς το ζητήσατε και οι δανειστές εκμεταλλεύθηκαν τα λάθη σας, για να πιέσουν ακόμα περισσότερο, πιο σκληρά, τη χώρα. Δεν μπορεί να μην αντιλαμβάνεστε ότι επί πέντε μήνες στη χώρα υπάρχει κλίμα αβεβαιότητας και ανασφάλειας, που βυθίζει την οικονομία και αναστέλλει κάθε επενδυτική δραστηριότητα και αναγκάζει τις τράπεζες να καταφεύγουν στην ακριβή ομπρέλα του ELA. Να σας θυμίσω τα επιτεύγματά σας στην οικονομία; Τα φορολογικά έσοδα υστερούν κατά 1,6 δισεκατομμύριο έναντι του στόχου μέσα στο πεντάμηνο. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές υπερβαίνουν τα 4,1 δισεκατομμύρια τον Απρίλιο, αυξημένες κατά 1,1 δισεκατομμύριο έναντι του Δεκεμβρίου. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων περικόπτεται κατά 40% -50%. Η υποχρηματοδότηση απειλεί νοσοκομεία, ασφαλιστικά ταμεία και βεβαίως τις πολιτικές για την ανεργία. Η ύφεση κάνει και πάλι απειλητικά την εμφάνισή της στη χώρα. Οι προβλέψεις για πρωτογενή πλεονάσματα αντικαθίστανται με προβλέψεις για πρωτογενές έλλειμμα, πράγμα που οδηγεί σε μεγάλο δημοσιονομικό κενό. Να το πούμε απλά: Διαπιστώσαμε ότι φορτώσατε στις πλάτες των Ελλήνων 3,5 με 4 δισεκατομμύρια επιπλέον μέτρα, ανάγκη που η δική σας αποτυχία στην οικονομία δημιούργησε. Σε αυτή τη διαπραγμάτευση μας οδηγήσατε. Και, μάλιστα, υποτιμήσατε και τη νοημοσύνη μας, λέγοντας πως μειώσατε την απαίτηση για πρωτογενή πλεονάσματα στο 1% του ΑΕΠ το 2015 και 2% του ΑΕΠ για το 2016. Μάλιστα. Κάνετε πως δεν κατανοείτε ότι το δήθεν κέρδος από τη μείωση αυτών των στόχων χάνεται από τους αρνητικούς ρυθμούς της οικονομίας, που οδηγούν σε απώλειες δημοσιονομικών εσόδων κατά 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, από την αρχή αυτής της κρίσης το ΠΑΣΟΚ κάνει έκκληση για πολιτική συνεννόηση όλων των πολιτικών δυνάμεων που πιστεύουν στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό αυτής της χώρας, για να δουλέψουμε όλοι μαζί για την επίτευξη μιας βιώσιμης συμφωνίας. Εσείς και το κόμμα σας σταθερά αρνηθήκατε αυτήν τη συνεννόηση, όχι μόνο ως αντιπολίτευση, αλλά και ως Κυβέρνηση αδιαφορήσατε για τις προτάσεις μας. Το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης το καθόρισε η Κυβέρνησή σας, αρνούμενοι να υπερβείτε δογματισμούς και ιδεοληψίες, απορρίπτοντας κάθε πρόταση για διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Η συζήτηση με τους εταίρους, με δική σας ευθύνη, περιορίστηκε αποκλειστικά σε ποια και σε πόσα αμιγώς δημοσιονομικά μέτρα θα περιλαμβάνει η συμφωνία, προσφέροντας με αυτόν τον τρόπο εύκολες αφορμές στους εταίρους για τη μεγέθυνση των απαιτήσεών τους. Κατά την κρίσιμη ώρα φέρατε εσείς ως πρόταση ένα πακέτο κόστους 8 δισεκατομμυρίων ευρώ για τα έτη 2015-2016. Επιλέξατε εσείς ένα μείγμα μέτρων που δημιουργεί περαιτέρω ύφεση, που θίγει τα ελληνικά νοικοκυριά, που στρέφεται κατά της μεσαίας τάξης, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που υπονομεύει τελικά την προσπάθεια παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας. Γιατί είδαμε εσάς να προτείνετε αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα, στα ξενοδοχεία, την έμμεση μείωση των συντάξεων μέσω αύξησης των εισφορών, την αύξηση της έκτακτης εισφοράς για μεσαίους εργαζόμενους, την αύξηση των εργοδοτικών εισφορών σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αλήθεια, κύριε Πρωθυπουργέ, αν οι εταίροι αποδέχονταν ως είχε το δικό σας πακέτο φοροεισπρακτικών μέτρων των 8 δισεκατομμυρίων, θα ζητούσατε τη γνώμη του ελληνικού λαού; Αυτό θα είχε ίσως και κάποιο ενδιαφέρον. Σε τι διαφέρει τελικά η δική σας πρόταση από αυτή των εταίρων; Μήπως θεωρείτε ότι ο ελληνικός λαός θα αισθανόταν υπερήφανος πληρώνοντας 8 δισεκατομμύρια ευρώ για τα λάθη που κάνατε όλο αυτό το διάστημα και τη βλάβη που προκαλέσατε στην οικονομία; Γιατί καταθέσατε ελάχιστες προτάσεις για μείωση των δαπανών; Γιατί δεν περικόψατε δημόσιες δαπάνες; Μήπως για να διορίζετε αφειδώς, να δημιουργείτε στρατιές συμβούλων, συγγενών και φίλων; Γιατί δεν υπάρχει στις προτάσεις σας καμμία σημαντική μεταρρύθμιση ή διαρθρωτική αλλαγή; Μήπως για να μην χάσετε τους πολιτικούς πελάτες που μονοπωλούν το ενδιαφέρον σας; Τώρα καταγγέλλετε ότι δεν είναι επαρκής η χρηματοδότηση που σας προτείνουν οι εταίροι. Μάλιστα. Αλλά τι κάνατε γι' αυτό πέντε μήνες; Σήμερα το θυμηθήκατε; Μέχρι χθες λέγατε ότι είχατε φτάσει στο παρά πέντε της συμφωνίας. Ουδέποτε θέσατε δημοσίως θέμα για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης της χώρας. Πώς καταλήξατε στην πρότασή σας για τα 8 δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς να έχετε εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση των αναγκών της ελληνικής οικονομίας; Και υπενθυμίζω εδώ ότι κατ' επανάληψη το ΠΑΣΟΚ σας έχει θέσει αυτό το ερώτημα. Κι αν πραγματικά δεν θέλετε τρίτο μνημόνιο, γιατί αφήσατε να χαθεί η μεγάλη ευκαιρία για την προληπτική πιστωτική γραμμή που θα διασφάλιζε την έξοδό μας στις αγορές και υπήρχε σχετική απόφαση από το Eurogroup; Φυσικά, οι ευθύνες δεν ανήκουν μόνο σε σας. Επανειλημμένα, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, αναφερθήκαμε σε ακραίες προτάσεις των εταίρων και ζητήσαμε την απόσυρσή τους. Ενδεικτικά αναφέρω το 23% ΦΠΑ στην εστίαση, στον τουρισμό, την υπερφορολόγηση των αγροτών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Αναφερθήκαμε σε ορισμένους κύκλους μεταξύ των εταίρων, που επιθυμούν το Grexit και την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Από σας ένα πράγμα ζητήσαμε. Να μας διαβεβαιώσετε έμπρακτα ότι θα θέσετε το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό, ότι θα διασφαλίσετε την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρώπη και στη ζώνη του ευρώ. Δυστυχώς, φοβάμαι ότι με τις επιλογές σας εσείς διευκολύνετε αυτούς που δεν θέλουν την Ελλάδα στο ευρώ, που χρόνια τώρα προπαγανδίζουν το Grexit. Εκεί οδηγεί το δημοψήφισμα που προτείνετε. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, αυτό το δημοψήφισμα οδηγεί σε αδιέξοδο. Γιατί, αλήθεια, κι αν ακόμα κερδίσετε, γιατί θα αλλάξουν στάση οι εταίροι; Χρόνια μάς λένε ότι, ναι, σέβονται την επιθυμία του ελληνικού λαού, την ετυμηγορία του ελληνικού λαού, αλλά ότι κι εμείς οφείλουμε να σεβόμαστε τις δημοκρατικές επιλογές κι αποφάσεις των άλλων λαών της Ευρώπης. Επιλέξατε να υποταχθείτε στους κήρυκες της ρήξης και της δραχμής. Έχετε υποχρέωση να αναλάβετε την ευθύνη της απόφασης, για να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη και να διασφαλιστεί η προοπτική της ανάπτυξης, έστω και τώρα, κύριε Πρωθυπουργέ. Γιατί υπάρχουν και μερικά ακόμα ιδιαίτερα κρίσιμα, αμείλικτα ερωτήματα, που δεν επιτρέπεται να μείνουν αναπάντητα. Από εσάς, που γίνεστε ο κήρυκας του «όχι» και της ρήξης, ο λαός δικαιούται και απαιτεί μερικές ακόμα καθαρές απαντήσεις. Πριν απ' όλα, τι θα σημαίνει το «όχι»; Ποιος μηχανισμός ή ποιος κανόνας διασφαλίζει πώς θα συνεχιστεί η διαπραγμάτευση, αν επικρατήσει το «όχι»; Ποιο πλάνο υπάρχει για τη χρηματοδότηση της χώρας και τη ρευστότητα των τραπεζών την επόμενη μέρα; Πώς θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις; Ποιο είναι το επόμενο πακέτο μέτρων που θα επιβάλει η Κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την κρίση; Πώς θα αποφασίσει ο Έλληνας πολίτης, αν δεν ξέρει ποιος είναι επιτέλους αυτός ο άλλος δρόμος, αν δεν ξέρει τι ακριβώς τον περιμένει; Ή μήπως το «όχι» στους θεσμούς θα φέρει ως διά μαγείας και το οριστικό τέλος της κρίσης; Έχετε κάτι συγκεκριμένο να μας πείτε; Εάν έχετε, πείτε το τώρα! Τώρα είναι η ώρα! Μόνο μη μας πείτε πάλι ότι θα αλλάξουν οι συσχετισμοί στην Ευρώπη. Γιατί πρέπει να μιλήσουμε επιτέλους τη γλώσσα της αλήθειας. Πίσω από τις επιλογές αυτές κρύβεται η χρεοκοπία. Και η χρεοκοπία θα είναι εθνική ταπείνωση. Πέντε μήνες μετά τις εκλογές η αποτυχημένη διαπραγμάτευσή σας οδήγησε σε αδιέξοδο. Οδηγείτε τη χώρα σε πολύ μεγάλη εθνική περιπέτεια. Η απόφαση για δημοψήφισμα δεν είναι μια γενναία πράξη, δεν είναι μια πράξη αντίστασης. Διχάζετε τους Έλληνες, για να μη διχάσετε τ ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η αλήθεια! Επιχειρείτε να εγκλωβίσετε τους πολίτες σε ένα πλαστό δίλημμα, με ανυπολόγιστο κόστος για τη χώρα. Η προκήρυξη δημοψηφίσματος με αφορμή τη μέχρι τώρα άγνωστη συμφωνία με τους εταίρους σύρει τη χώρα σε μια επικίνδυνη περιπέτεια και εγκλωβίζει τον ελληνικό λαό σε διλήμματα, τα οποία ποτέ μέχρι σήμερα δεν αντιμετώπισε: «Ναι» ή «όχι» στο ευρώ. «Ναι» ή «όχι» στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, «Ναι» ή «όχι» στην Ευρώπη τελικά. Αυτό είναι το δίλημμα που τους βάζετε. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα του δημοψηφίσματος και εμείς απαντάμε ξεκάθαρα στον ελληνικό λαό: Λέμε «ναι» στο ευρώ, «ναι» στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, «ναι» στην Ευρώπη, αδιαπραγμάτευτα. Προσφέρετε τη χειρότερη υπηρεσία για την πατρίδα, στην πιο κρίσιμη στιγμή. Επιλέγετε τη ρήξη, η οποία ισοδυναμεί με καταστροφή για την Ελλάδα, για τους Έλληνες, για τις Ελληνίδες, για τις νέες γενιές, γιατί οδηγεί σε φτωχοποίηση, πριν από όλα, τους εργαζόμενους, τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους επιστήμονες, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τη νέα γενιά, τους άνεργους που ελπίζουν και προσδοκούν ότι μπορεί να βρουν δουλειά στον τόπο τους. Η ρήξη και η επιστροφή στη δραχμή είναι οπισθοδρόμηση δεκαετιών. Δεν είναι λύση για το παρόν και το μέλλον της χώρας. Επιπρόσθετα, η ρήξη αφήνει εκτεθειμένη τη χώρα σε προκλήσεις και εντάσεις μιας ρευστής κατάστασης και μιας επικίνδυνης εποχής στα Βαλκάνια και στη Μεσόγειο. Εκβιάζετε τη βούληση του ελληνικού λαού, με ένα δημοψήφισμα εντός πέντε ημερών, χωρίς καμμία δυνατότητα ενημέρωσης των πολιτών και δημοκρατικού διαλόγου. Δεν είχατε και δεν έχετε την εντολή για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Δεν είχατε και δεν έχετε εντολή να παίζετε τη μοίρα της χώρας. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, δεν είναι «πρώτη φορά αριστερά» να δημιουργείτε διαρκώς θεωρίες συνωμοσίας. Δεν είναι «πρώτη φορά αριστερά» η διχόνοια και ο διχασμός. Δεν είναι «πρώτη φορά αριστερά» να παίζει κανείς τη μοίρα της χώρας στα ζάρια. Δεν είναι «πρώτη φορά Αριστερά» να κινείστε διαρκώς με τη λογική «εσείς δεν έχετε δικαίωμα διά να ομιλείτε». Δικαιούμαστε και θα μιλάμε, γιατί εμείς βάλαμε πλάτη στα δύσκολα, με πολύ μεγάλο κόστος. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ]] Εμείς, πάνω από το ΠΑΣΟΚ, πάνω από το κόμμα, πάνω από την παράταξή μας, βάλαμε το συμφέρον του ελληνικού λαού και της χώρας. Σταθήκατε άβουλοι όλο αυτό το διάστημα, άτολμοι και την ύστατη στιγμή δεν έχετε το δικαίωμα να είστε και μοιραίοι. Δικαιούμαστε και θα μιλάμε, γιατί αποδεικνύεστε κατώτεροι των περιστάσεων. Αμφίθυμοι, αντιφατικοί, μετέωροι, θύμα της πεντάχρονης, άκριτης, ανέξοδης και λαϊκιστικής ρητορείας σας. Ισχυροποιηθήκατε μέσα από ένα ψευτοδίλημμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο». Τώρα που καταρρέει αυτό το δίλημμα, καθώς η εναλλακτική σας πρόταση ούτε εναλλακτική ήταν ούτε βεβαίως πρόταση, προσπαθείτε να δημιουργήσετε ένα νέο δίλημμα, για να συνεχίσετε να υπάρχετε. Το «ναι» ή το «όχι» στην Ευρώπη, όμως, δεν αποτελεί ούτε λύση ούτε αφήγημα για τη χώρα. Το «ναι» ή το «όχι» στην Ευρώπη είναι ένα σταυροδρόμι για την ίδια την ύπαρξη της χώρας. Το «ναι» ή το «όχι» στην Ευρώπη υψώνει νέα τείχη, που εμείς πρέπει να γκρεμίσουμε με περισσότερη αλληλεγγύη, με περισσότερη δημοκρατία, με περισσότερο κοινωνικό κράτος. Δεν αρκεί ένα «όχι», κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Χρειάζεται αγώνας για την αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές δεν θα αλλάξουν με αυτοκτονίες κρατών και γραφικές αναφορές στο Κούγκι ούτε με νταούλια που παίζουν τον χορό του Ζαλόγγου. Δεν μας αξίζει αυτή η εικόνα που βλέπουμε από χθες το βράδυ. Τους πολίτες που σχηματίζουν ουρές έξω από τα αυτόματα μηχανήματα των τραπεζών, για να σηκώσουν οι περισσότεροι τι; Τα λιγοστά χρήματα που τους έχουν απομείνει. Γυρνάμε πολλά χρόνια πίσω και πραγματικά μόνο ισχυρό δεν είναι αυτό το μήνυμα προς τους εταίρους. Και κλείνω, κύριε Πρωθυπουργέ, λέγοντας πως δεν χρειάζεται κανένα δημοψήφισμα. Μην προσπαθείτε να αποφύγετε τη λυτρωτική για την Ελλάδα και τους Έλληνες ομολογία αδυναμίας και αποτυχίας σας. Δεν θα καταφέρετε να αποδράσετε, παγιδεύοντας τους Έλληνες πολίτες σε ερωτήματα για το τι θέλουν ή τι δεν θέλουν. Ξέρουν πολύ καλά οι Έλληνες πολίτες. Θέλουν μια προοδευτική διακυβέρνηση, που δεν θα τους ρωτά αν η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στην Ευρώπη, αλλά θα έχει τη βούληση, την ικανότητα, την αποφασιστικότητα να εξασφαλίσει άπαξ και διά παντός αυτήν την αδιαπραγμάτευτη εθνική κατάκτηση της συμμετοχής στα ευρωπαϊκά δρώμενα. Πιστεύουμε στη δημοκρατία. Έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού, στην κρίση του κάθε Έλληνα και της κάθε Ελληνίδας. Απευθύνομαι στον ελληνικό λαό, στους πολίτες, σε αυτούς που σήκωσαν το φορτίο της κρίσης, για να τους πω ότι οι θυσίες τους, οι δικές τους προσπάθειες κινδυνεύουν σε μια στιγμή από μια απόφαση. Απευθύνομαι στους νέους και τις νέες της χώρας μου, για να τους πω ότι το μέλλον τους είναι στην Ευρώπη. Μαζί θα παλέψουμε, για να ζήσουν σε μια ευρωπαϊκή χώρα και όχι σε μια χώρα απομονωμένη, «εκκρεμές» ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή. Ζητώ από τους νέους και τις νέες να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να διεκδικήσουν, να απαιτήσουν, να επιβάλουν το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας, να κάνουν μια καθαρή επιλογή. Η ελπίδα, παρά τις δυσκολίες, είναι στην Ευρώπη. Κλείνοντας, θα ήθελα να απευθυνθώ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με την παράκληση να προστατεύσει τη συνταγματική τάξη και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Ο ρόλος του είναι καθοριστικός. Το ερώτημά μας είναι το εξής: Κύριε Πρόεδρε, θα δεχθείτε να είστε ο Πρόεδρος που θα παρακολουθεί την Ελλάδα να φεύγει ολοταχώς από το ευρώ; Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Πρόεδρε. Τον λόγο έχει η Πρόεδρος της Βουλής κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου. Κυρία Πρόεδρε, πόσο χρόνο θέλετε; Αν εξηρτάτο από μένα, θα σας έδινα απεριόριστο, λόγω της απεριόριστης εκτίμησης.
Δέκα λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Μετά έχει ζητήσει τον λόγο ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς. Ορίστε, κυρία Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χθες συμπληρώθηκαν εβδομήντα χρόνια από την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών τον ίδρυσαν οι λαοί και διακήρυξαν στον πρόλογο του καταστατικού χάρτη: «Εμείς οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών, αποφασισμένοι να σώσουμε τις ερχόμενες γενιές από τη μάστιγα του πολέμου που δύο φορές στα χρόνια μας έφερε στην ανθρωπότητα ανείπωτη θλίψη, να διακηρύξουμε και πάλι την πίστη μας στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, στην αξιοπρέπεια και στην αξία του ανθρώπου, στα ίσα δικαιώματα ανδρών και γυναικών και μεγάλων και μικρών εθνών, να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη και σεβασμός προς τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τις συνθήκες και από άλλες πηγές Διεθνούς Δικαίου, να συμβάλουμε στην κοινωνική πρόοδο και στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου μέσα σε μεγαλύτερη ελευθερία». Η ανθρωπότητα βίωσε μία εφιαλτική περίοδο υπό τη γερμανική μπότα και υπό τη ναζιστική κατοχή. Ωρίμασαν οι λαοί και οι ηγεσίες και κατάλαβαν ότι, για να υπάρξει ευημερία, πρέπει να υπάρξει ισοτιμία των κρατών και των εθνών, πρέπει να υπάρχει σεβασμός, πρέπει να υπάρχει κατοχύρωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, ανάμεσα στα οποία, κατά την οικουμενική διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών, συγκαταλέγεται ένα βιοτικό επίπεδο ικανό να εξασφαλίσει σε κάθε άνθρωπο και στην οικογένειά του την υγεία και την ευημερία, την τροφή, τον ρουχισμό, την κατοικία, την ιατρική περίθαλψη όπως και τις απαραίτητες κοινωνικές υπηρεσίες. Διακήρυξαν πριν από εβδομήντα χρόνια τα έθνη και οι λαοί, ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην ασφάλιση για την ανεργία, την αρρώστια, την αναπηρία, τη χηρεία, τη γεροντική ηλικία, όπως και για όλες τις άλλες περιπτώσεις που στερείται τα μέσα της συντήρησής του εξαιτίας περιστάσεων ανεξαρτήτων της θέλησής του. Μπορεί να είναι κανείς περήφανος για τη σημερινή ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, που δημιουργήθηκε από πολιτικές που ακολουθήθηκαν από κυβερνήσεις κρατών - μελών και του ΟΗΕ; Μπορεί να είναι κανείς περήφανος ότι μέσα από τα μνημόνια δικαιώνεται αυτή η συλλογική, οικουμενική και πανανθρώπινη δέσμευση του «ποτέ ξανά»; Υπάρχουν, αλήθεια, ακόμη άνθρωποι που αναρωτιούνται τι σημαίνει το «όχι» και δεν αισθάνονται εγγεγραμμένη στη συλλογική μας μνήμη την παρακαταθήκη αυτού του «ΟΧΙ» που είπαν κάποτε οι Έλληνες, που είπε κάποτε ο ελληνικός λαός, όταν υπήρχαν λαοί που έλεγαν «ναι» σε όλα; Ο ελληνικός λαός κατέγραψε τη μακρότερη αντίσταση. Πλήρωσε με βαρύ τίμημα αυτή του την αντίσταση. Τιμήθηκε και μνημονεύεται ότι δεν πολέμησαν οι Έλληνες σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες σαν Έλληνες! Όμως, σε εκείνη την περίοδο έκανε τη δύσκολη επιλογή: την επιλογή ελευθερίας, την επιλογή αξιοπρέπειας, την επιλογή αντίστασης! Και η Ευρώπη, όμως, ιδρύθηκε πάνω στο ίδιο μάθημα, στο μάθημα ότι απαιτείται σύμπραξη, ειρηνική συνύπαρξη, ισοτιμία, προκειμένου να αποφευχθούν οι εφιαλτικές καταστάσεις για την ανθρωπότητα. Και έτσι είναι να απορεί κανείς που εμφανίζονται να πρεσβεύουν την Ευρώπη εκείνοι που αντιπροσωπεύουν τον εφιάλτη του ολοκληρωτισμού, εκείνοι που αμφισβητούν τα θεμέλια της ευρωπαϊκής ιδέας, δηλαδή την ευημερία των λαών και των κοινωνιών, εκείνοι που διεκδικούν την ανισοτιμία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά παράβαση των συνθηκών και εκείνοι, στο τέλος τέλος, που διεκδικούν η δημοκρατία να υποχωρήσει στις επιταγές και τα τελεσίγραφα που δεν υπηρετούν λαούς και κοινωνίες, αλλά συμφέροντα οικονομικά, τραπεζικά, χρηματοοικονομικά. Είναι εντυπωσιακό, πράγματι, να ακούει κανείς τόσες αντιδράσεις για αυτήν την κορυφαία επιλογή της ελληνικής Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού να τιμήσει τη δημοκρατία, να ρωτήσει τον λαό, να ρωτήσει τους ανέργους, να ρωτήσει τους νέους. Και, κύριε Πρωθυπουργέ, θα δοθεί η ευκαιρία την άλλη Κυριακή και στις εκατό χιλιάδες νέα παιδιά που δεν ψήφισαν στις 25 του Γενάρη, γιατί φοβόταν την ψήφο τους η προηγούμενη κατάσταση, θα δοθεί η ευκαιρία στους δεκαοκτάρηδες να εκφραστούν. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Είναι απορίας άξιο να φοβάται κανείς ή να φοβούνται τόσοι πολλοί τόσο πολύ την έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας, να φοβούνται τόσο πολύ τον λαό και τη δημοκρατία. Και δεν μπορώ, πραγματικά, να διανοηθώ μεγαλύτερη πολιτική αποτυχία, μεγαλύτερη πολιτική και ηθική κατάπτωση και ήττα από το να προσπαθούν να αποτρέψουν το δημοψήφισμα με μεθοδεύσεις και τερτίπια. Ακούσαμε ακόμη ακόμη για πρόταση μομφής, που, μάλιστα, κάποιοι σκέφτηκαν μήπως την υποβάλουν και μετά τη δωδεκάτη, για να πετύχουν μεγαλύτερη παράταση της συζήτησης και να αποτρέψουν τη δημοκρατική, συνταγματική διαδικασία που έχει δρομολογηθεί. Εάν κάποιοι το διανοούνται αυτό, να το βγάλουν από το μυαλό τους, γιατί συνιστά ακραία αντισυνταγματική, πραξικοπηματική πράξη, πραξικοπηματική πράξη ανάλογη με τα πραξικοπήματα που έγιναν εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να αλλάξουν οι ηγεσίες σε Ελλάδα και Ιταλία. Και ο χαρακτηρισμός «πραξικόπημα» ανήκει στον πρώην σύμβουλο του κ. Μπαρόζο, στον κ. Λεγκρέν. Τα πραξικοπήματα που είναι τόσο προσφιλή, βλέπουμε και κάποιοι σήμερα να τα αποδέχονται ασμένως. Άκουσα με ενδιαφέρον εκπροσώπους του παλαιού πολιτικού συστήματος, αυτού που θυσίασε τον ελληνικό λαό - και όταν θυσιάζεις κάποιον χωρίς τη θέλησή του, αυτό δεν λέγεται θυσία, αυτό λέγεται έγκλημα - να λένε ότι σήμερα έγινε συνεδρίαση του Eurogroup χωρίς εκπρόσωπο της Ελλάδος και να επιχαίρουν ή να το αποδέχονται. Γνωρίζετε, μήπως, για την αρχή της ομοφωνίας; Γνωρίζετε, μήπως, ότι συνιστά ακραία παραβίαση των ευρωπαϊκών συνθηκών να διανοούνται κάποιοι ότι μπορούν χωρίς consensus να εκδίδουν ανακοινωθέντα, δήθεν, κοινά ή να αποβάλλουν οποιοδήποτε ισότιμο κράτος μέλος από συλλογικά όργανα, έστω κι αν το Eurogroup δεν αποτελεί - και το ξέρετε - καν θεσμικό όργανο; Μεγάλη απογοήτευση εξέφρασε ο κ. Ντάισελμπλουμ που η Κυβέρνηση απευθύνεται στον λαό. Θα ζήσει με την απογοήτευση! Μεγάλη απογοήτευση και δυστυχία ακούσαμε κι από άλλα μέλη του Eurogroup. Δεν τους αφορά. Η δημοκρατική διαδικασία τοποθέτησης του λαού, ετυμηγορίας του, δεν μπορεί να παρεμποδιστεί και δεν μπορεί να παρενοχληθεί από καμμία άλλη ηγεσία. Και αυτό αποτελεί ευρωπαϊκή αρχή. Και την Ευρώπη δεν την εκχωρούμε σε αυτούς οι οποίοι δεν μπορούν καν να συλλάβουν και να διανοηθούν τις θεμελιώδεις αρχές της. Οι δανειστές είναι ξεκάθαρο ότι πραγματοποιούν στην Ελλάδα ένα πείραμα, ένα πείραμα υποταγής, ένα πείραμα πειθαναγκασμού και τιμωρίας ενός λαού, ο οποίος καλείται να δεχθεί αδιαμαρτύρητα να πληρώσει ένα χρέος που δεν του ανήκει. Διότι γνωρίζουν και γνώριζαν εκ των προτέρων - και αυτό αποτέλεσε και αντικείμενο της έρευνας της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους και αντικείμενο των προκαταρκτικών της πορισμάτων - ότι το χρέος αυτό δεν ήταν βιώσιμο ήδη από το 2010 και φυσικά ποτέ δεν κατέστη βιώσιμο ούτε και μπορεί να καταστεί με μνημονιακές ρυθμίσεις βιώσιμο. Το γνώριζαν πολύ καλά και εκείνοι που χειροκροτούσαν όρθιοι τον κ. Παπακωνσταντίνου, που δεν προκαλούσε θλίψη στους εταίρους δανειστές. Το γνώριζαν πολύ καλά οι εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όπως γνώριζαν και γνωρίζουν πολύ καλά, ότι από τα μνημόνια ουδέποτε διασώθηκε ο ελληνικός λαός. Γι' αυτό και αποτελεί ακραία πρόκληση η έκφραση «πρόγραμμα διάσωσης». Από τα μνημόνια διασώθηκαν, συνομολογημένα και καταγεγραμμένα, οι γαλλικές, οι γερμανικές και οι ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες. Και, βέβαια, έσωσαν το τομάρι τους και όσοι συνδέουν συμφέροντα με εκείνα τα συμφέροντα που ενεργοποιήθηκαν. Αυτό το οποίο παρακολουθούμε να εκτυλίσσεται από τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία πράγματι λειτουργούν ως σύγχρονες ερπύστριες, είναι μια απόπειρα κατατρομοκράτησης του λαού, να φοβηθεί το δημοψήφισμα, να φοβηθεί να τολμήσει να απελευθερωθεί από τα δεσμά του χρέους και των εκβιασμών, να φοβηθεί να δώσει εμπιστοσύνη στην αξιοπρέπειά του, στη ζωή του, στην κυριαρχία του ως αυτεξούσιου λαού που αξίζει περισσότερα από αυτά που του επιφυλάξατε επί σαράντα χρόνια. Εγώ αισθάνομαι την ανάγκη να πω ότι κανένας πολίτης δεν έχει να φοβηθεί το παραμικρό από τη δημοκρατία. Η δημοκρατία απελευθερώνει. Η δημοκρατία απογυμνώνει και τα συμφέροντα και τις μεθοδεύσεις. Η δημοκρατία, τελικά, υποχρεώνει όλους και όλες να σεβαστούμε αυτόν που είναι πραγματικά κυρίαρχος. Και αυτός είναι ο λαός! Το δημοψήφισμα, λοιπόν, με την θετική ψήφο της απόλυτης πλειοψηφίας της Βουλής, θα αποτελεί πράξη κυριαρχίας, θα αποτελεί και πράξη δημοκρατίας. Εκείνοι οι οποίοι σαράντα χρόνια δεν βρήκαν ένα λόγο για ένα θέμα να ενεργοποιήσουν τη συνταγματική πρόβλεψη απόφασης του λαού, ας σεβαστούν ότι για πρώτη φορά βρέθηκε μια κυβέρνηση - και έχει σημασία ότι είναι η κυβέρνηση με τον νεότερο Πρωθυπουργό, έχει σημασία ότι είναι η κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά, έχει σημασία ότι είναι η κυβέρνηση με πυρήνα την αντιμνημονιακή πάλη με συνέπεια, με λόγια και έργα - η οποία επιστρέφει στο λαό και στην πράξη την εξουσία του. Αυτήν την διαδικασία που δρομολογήθηκε, ουδείς μπορεί να την αποτρέψει με καμμία μεθόδευση, ούτε με συγκεντρώσεις για τις οποίες καλούν με tweet οι δανειστές σε συμμετοχή, ούτε με υπονόμευση τραπεζική ή άλλου τύπου, διότι ο λαός μας, οι πολίτες αυτού εδώ του τόπου έχουν κουραστεί, κυρίες και κύριοι να φοβούνται, έχουν σιχαθεί να τους εκφοβίζετε, έχουν αποφασίσει να πάρουν την τύχη και την μοίρα τους στα χέρια τους! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Και δεν το κάνουν με το χέρι τρεμάμενο, όπως θα θέλατε. Το κάνουν με πείσμα, με αισιοδοξία, με αναφορά στην ιστορία αυτού εδώ του τόπου και αυτού εδώ του λαού που είπε «όχι» και στον ναζισμό και στον ολοκληρωτισμό και στη δικτατορία. Το κάνουν και με αναφορά στο Σύνταγμα αυτό που τόσες φορές παραβιάστηκε επί μνημονίων, στο Σύνταγμα αυτό που τιμά την κορυφαία αναφορά στους αγώνες και στα κινήματα, την αναφορά στο παλιό ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος, στο 1-1-4, το άρθρο 114 μιας άλλης εποχής που αποτελεί το άρθρο 120 του σημερινού Συντάγματος και λέει ότι ο σεβασμός στο Σύνταγμα, η αφοσίωση στην πατρίδα και τη δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. Είναι απόπειρα βίαιης κατάλυσης του Συντάγματος και της δημοκρατίας το τελεσίγραφο της 25ης Ιουνίου. Είναι απόπειρα βίαιης κατάλυσης της δημοκρατίας οι επιχειρήσεις αποτροπής του δημοψηφίσματος. Και σε αυτές τις απόπειρες βίαιης κατάλυσης της δημοκρατίας ο λαός μας γνωρίζει να αντιστέκεται και θα αντισταθεί με την ψήφο του, με πείσμα, με αισιοδοξία, με αποφασιστικότητα και με ιστορική δημοκρατική αναφορά! Το ίδιο θα κάνουν και οι Βουλευτές - στην πλειοψηφία τους - αυτού εδώ του Κοινοβουλίου, διότι αυτό εδώ το Κοινοβούλιο θα αποδείξει ότι τα Κοινοβούλια δεν εκβιάζονται και κυρίως δεν εκβιάζονται από εξωθεσμικούς παράγοντες που επιχειρούν να τα καθυποτάξουν! Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε, κυρία Πρόεδρε. Καλούμε στο Βήμα τον αξιότιμο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από μία διαπραγμάτευση κυριολεκτικά θέατρο του παραλόγου, η Κυβέρνηση Τσίπρα οδηγεί τη χώρα σε ένα δημοψήφισμα παρωδία. Κι αυτό που θα κληθεί να αποφασίσει ο ελληνικός λαός δεν είναι «ναι» ή «όχι» στην πρόταση για τα 8,5 δισεκατομμύρια λιτότητας που προτείνει η τρόικα ή στην άλλη πρόταση για 8 δισεκατομμύρια λιτότητας που προτείνει η Κυβέρνηση Τσίπρα. Αυτό που θα κληθεί να αποφασίσει ο ελληνικός λαός είναι το «ναι» ή το «όχι» στην Ευρώπη και στο ευρώ. Κι εμείς - και το λέω από την αρχή και το λέω ξεκάθαρα και σε κάθε τόνο - θέλουμε οι Έλληνες να είμαστε σταθερά στην καρδιά της Ευρώπης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν διαλέγουμε ανάμεσα σε εκείνη ή την άλλη συμφωνία οι οποίες έτσι κι αλλιώς λίγο διαφέρουν μεταξύ τους. Είμαστε υπέρ της Ευρώπης, ενώ η πρόταση για το δημοψήφισμα σέρνει τη χώρα μας έξω από την Ευρώπη. Και ύστερα πρέπει κανείς να πει, αν είμαστε ρεαλιστές, το εξής: Ποιο δημοψήφισμα; Η διαπραγμάτευση τελείωσε. Έβγαλαν τον Έλληνα Υπουργό Οικονομικών από το Eurogroup. Συνεχίζουν οι δεκαοχτώ της Ευρωζώνης χωρίς την Ελλάδα. Παράταση που ζητήσαμε, δεν πήραμε. Την Τρίτη το βράδυ η χώρα μας θα είναι χωρίς πρόγραμμα, θα είναι χωρίς την προστατευτική ομπρέλα της Ευρωζώνης. Οι δανειστές, οι ξένοι, συζητούν ήδη το λεγόμενο plan B. Τι ακριβώς θα μπει στο δημοψήφισμα; Μια πρόταση σε μια διαπραγμάτευση που δεν υπάρχει πια και σε ένα πρόγραμμα που θα έχει τελειώσει; Χάσατε τεύχη, μου φαίνεται, και είστε πια τουλάχιστον μια φάση πίσω. Αποτύχατε, κύριε Τσίπρα. Αποτύχατε σε όλα, δραματικά και με πάταγο. Υποσχεθήκατε στον λαό μια καλύτερη συμφωνία, αλλά εντός του ευρώ και αθετήσατε και τις δύο υποσχέσεις που δώσατε. Φέρατε μια πολύ χειρότερη συμφωνία, μια απαράδεκτη συμφωνία και επιπλέον σήμερα μας οδηγείτε συστηματικά - θα έλεγα - σε έξοδο από την Ευρώπη και το ευρώ. Η συμφωνία που φέρνετε είναι η χειρότερη από κάθε προηγούμενο μνημόνιο και δεν λέω μόνο για εκείνη που προτείνουν οι δανειστές. Λέω γι' αυτήν που προτείνατε εσείς ο ίδιος και στην οποία λέτε - θυμίζω - ότι έχετε ικανοποιήσει πλήρως και απολύτως όλες τις απαιτήσεις των δανειστών. Ιδού και το συνημμένο παρακαλώ. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εδώ είναι η δική σας πρόταση, κύριε Τσίπρα, με οκτώ φορές περισσότερα μέτρα λιτότητα από το e - mail Χαρδούβελη. Είναι μνημόνιο, είναι για την πέμπτη αξιολόγηση του μνημονίου που βρίζατε συστηματικά επί χρόνια. Είναι το ακριβώς αντίθετο από εκείνο που υποσχεθήκατε. Υποσχεθήκατε έντεκα δισεκατομμύρια παροχές και φέρνετε οκτώ δισεκατομμύρια μέτρα. Αυτός είναι πια ο προσωπικός σας εφιάλτης, κύριε Τσίπρα. Την αύξηση του ΦΠΑ σε εκατοντάδες είδη εσείς την προτείνατε, όταν εμείς είχαμε αρνηθεί τις αυξήσεις και είχαμε μειώσει τον ΦΠΑ στην εστίαση. Την αύξηση στην εισφορά αλληλεγγύης εσείς την προτείνατε. Εμείς την είχαμε μειώσει. Την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών εσείς την προτείνατε. Εμείς την είχαμε μειώσει. Την αύξηση εισφορών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στη βασική σύνταξη εσείς την προτείνατε και ύστερα την πήρατε πίσω. Την κατάργηση της έκπτωσης ΦΠΑ στα νησιά εσείς την προτείνατε. Εμείς την είχαμε αρνηθεί. Τελικά την πήρατε πίσω. Οι δανειστές απλώς πρόσθεσαν ορισμένα ακόμα. Και αλήθεια, κύριε Τσίπρα, γιατί δεν φέρατε για δημοψήφισμα τη δική σας πρόταση; Μήπως γιατί θα έπρεπε πια και εσείς οι ίδιοι να την καταψηφίσετε πανηγυρικά; Μόλις προχθές είναι που βάλατε αυτήν τη φαρδιά πλατιά υπογραφή στη δική σας πρόταση προς τους δανειστές. Μία πρόταση που είναι ακραία φορομπηχτική, χωρίς ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής. Μία πρόταση που ο ίδιος ο αρμόδιος Υπουργός σας, ο κ. Βαρουφάκης, δήλωσε ότι οδηγεί σε ανεργία. Είπε ότι είναι υφεσιακή. Μία πρόταση που οι δικοί σας Υπουργοί δημόσια δήλωσαν πως το περιβόητο e - mail Χαρδούβελη ήταν παιχνιδάκι μπροστά της και δεκάδες Βουλευτές σας διακήρυσσαν ότι δεν θα την ψήφιζαν. Μιλάω πάντα για τη δική σας πρόταση. Και έρχεστε σήμερα, χωρίς ίχνος συγγνώμης, να βάλετε σε δημοψήφισμα την πρόταση των δανειστών που ελάχιστα διαφέρει από τη δική σας. Και όσα καταγγέλλετε σήμερα για την πρόταση των δανειστών, εσείς προκαλέσατε τα περισσότερα, εσείς τα υπογράψατε, εσείς τα εισηγηθήκατε. Εσείς είστε ο ηθικός αυτουργός της πρότασης που σήμερα καταγγέλλετε, κύριε Τσίπρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μέχρι σήμερα το πρωί δύο προτάσεις υπήρχαν στο τραπέζι. Η πρόταση των δανειστών και η δική σας πρόταση. Εάν έχετε το θάρρος, βγείτε στον ελληνικό λαό, να υπερασπιστείτε τη δική σας πρόταση. Οδηγήσατε, λοιπόν, σε άθλιο αποτέλεσμα μιας ακόμα πιο άθλιας διαπραγμάτευσης. Και τώρα οδηγείτε σε ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή με ένα δημοψήφισμα που ουσιαστικά δεν θα κρίνεται εκείνη ή η άλλη, καλή ή κακή συμφωνία. Θα κρίνεται η ίδια η παραμονή της χώρας μας στην Ευρώπη και στο ευρώ. Και τι ακριβώς θέτετε ως κρίσιμο εθνικό θέμα; Ένα non paper, ένα working paper υπηρεσιακών παραγόντων της τρόικας; Είμαστε στα καλά μας; Χώρια που τώρα που οι δανειστές απορρίπτουν την παράταση δεν υπάρχει έτσι και αλλιώς αντικείμενο. Και τι θα ζητήσετε από τον ελληνικό λαό να αποφασίσει; Μια πρόταση σε μία διαπραγμάτευση που έχει κλείσει; Έχετε οδηγηθεί σε τραγελαφική κατάσταση και οδηγείτε τη δημοκρατία μας σε θεσμική παρωδία.
Όχι! Δεν μπορείτε να ανέβετε τώρα, δεν δικαιούστε!
Κάτω! Κατεβείτε τώρα.
Δεν μπορείτε να καθίσετε στην Έδρα. Κατεβείτε τώρα!
Καθίστε κάτω!
Τι γελάτε; Το λέει ο Κανονισμός στο άρθρο 66.
Τι λέει ο Κανονισμός;
Κατέβα κάτω!
Κύριοι, σεβαστείτε τον Πρόεδρο του κόμματός σας.
Κατέβα κάτω!
Σεβαστείτε τον Πρόεδρό σας. Ελάτε, κύριε Πρόεδρε, συνεχίστε.
Κυρία Πρόεδρε, με συγχωρείτε, αλλά σε αυτήν την Αίθουσα επί σαράντα χρόνια ισχύει το άρθρο 66. Είστε Πρόεδρος της Βουλής και δεν το γνωρίζετε. Λυπάμαι!
Κύριε Σαμαρά, συνεχίστε την ομιλία σας. Γνωρίζω πολύ καλά τον Κανονισμό της Βουλής.
Κατέβα κάτω!
Κάτω - κάτω!
Είσαι νούμερο!
Κύριε Πρωθυπουργέ, τον Κανονισμό!
Κύριε Τσίπρα, παραβιάζει τον Κανονισμό.
Έτσι είναι, κύριε Τσίπρα!
Κατέβα κάτω!
Κύριε Σαμαρά, συνεχίστε, σας παρακαλώ.
Ανοίξτε το άρθρο 66.
Σεβαστείτε τον Αρχηγό του κόμματός σας.
Εσύ να σεβαστείς….
Το κάνετε επίτηδες!
Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. Δεν είναι κατάσταση αυτή!
Κατέβα κάτω!
Κύριε Μητρόπουλε, παραβιάζετε τον Κανονισμό!
Δεν έχετε το δικαίωμα...
Διακόπτετε την ομιλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Κύριε Σαμαρά, συνεχίστε.
Κατεβείτε κάτω!
Κύριε Σαμαρά, συνεχίστε.
Κύριε Μητρόπουλε, να κατέβει! Παραβιάζεται ο Κανονισμός!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι…
Συνεχίστε, κύριε Σαμαρά.
Το κάνετε επίτηδες. Ντροπή!
Κυρία Πρόεδρε, ανεβήκατε πάνω την ώρα ακριβώς που μιλούσα για θεσμική παρωδία. Δεν θα έπρεπε να το κάνετε αυτό. Μιλούσα εκείνη την ώρα για θεσμική παρωδία. Θα έπρεπε να γνωρίζετε - μπορεί να είστε νέα συνάδελφος, είστε όμως Πρόεδρος της Βουλής - ότι απαγορεύεται η Πρόεδρος της Βουλής να παραβιάζει τον Κανονισμό του Σώματος.
Μπράβο!
Το κάνατε επίτηδες, αυτή είναι η αλήθεια. Είναι ντροπή αυτό που κάνετε!
Το λέει ο Κανονισμός!
Γιατί τον παραβιάζετε;
Κύριε Σαμαρά, συνεχίστε την ομιλία σας. Συνεχίστε την ομιλία σας.
Κύριε Πρωθυπουργέ, σε εσάς μιλάμε!
Εδώ είναι ξεκάθαρο ότι προσπαθείτε να δημιουργήσετε ένταση.
Θα έπρεπε να ντρέπεστε. Κατεβείτε κάτω! Κύριε Πρωθυπουργέ, σε εσάς μιλάμε!
Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, καθίστε στις θέσεις σας, διότι η συμπεριφορά όλων σας παραβιάζει τον Κανονισμό. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες στην Αίθουσα]] Κύριε Βρούτση, καθίστε στη θέση σας. Κύριε Γεωργαντά, κύριε Κυριαζίδη, κύριε Μηταράκη, κύριε Κικίλια, κύριε Σταμάτη, κύριε Κεδίκογλου, καθίστε στις θέσεις σας.
Κυρία Πρόεδρε, να το πάρετε χαμπάρι, το έχετε παρακάνει. Δεν είστε δικτάτορας! Πρόεδρος της Βουλής είστε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και εσείς, κύριε Τσίπρα, να τη μαζέψετε. Δεν είναι Πρόεδρος της Βουλής, είναι Πρόεδρος του κόμματός σας.
Ντροπή, ντροπή!
Αίσχος! Έπρεπε να ντρέπεσαι, ψευτοδημοκράτισσα!
Δεν σέβεσαι τίποτα!
Συμπεριφέρεστε αντικοινοβουλευτικά. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες στην Αίθουσα]] Ο τρόπος με τον οποίο απευθύνεστε στον Πρωθυπουργό είναι αντικοινοβουλευτικός.
Γελοία!
Κύριε Γεωργιάδη, ή θα καθίσετε στη θέση σας ή να αποχωρήσετε.
Να κατέβει κάτω. Πού είναι το πρόβλημα να κατέβει κάτω; Γιατί δεν κατεβαίνει κάτω; Ντροπή!
Όσοι συνάδελφοι θέλουν να αποχωρήσουν, να αποχωρήσουν. [[Στο σημείο αυτό αποχωρεί από την Αίθουσα η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας]] Εάν συνεχίσετε να διαταράσσετε τη λειτουργία της διαδικασίας, στην πραγματικότητα αυτό το οποίο επιβεβαιώνετε είναι ότι αναζητείτε αφορμή για να μην τοποθετηθείτε για το δημοψήφισμα.
Άντε τράβα το δρόμο σου. Ξεφτίλα!
Έξω, ξεφτίλες!
Επιτρέψτε μου να πω τα εξής.
Κυρία Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας έχει τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, εκτιμώ ότι η ιστορική ευθύνη σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα και σε μια τόσο σημαντική συνεδρίαση που παρακολουθεί με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο ο ελληνικός λαός, αλλά έχω την αίσθηση ότι τα μάτια είναι στραμμένα πάνω μας τούτη την ώρα, απαιτεί από όλους μας νηφαλιότητα… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίως απαιτεί από όλους μας ευθύνη να διεξαχθεί μία διαδικασία στό πλαίσιο που πιστεύω αξίζει σε όλους μας που υπηρετούμε τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία. Θα σας παρακαλούσα, λοιπόν - ξέρω βεβαίως ότι υπάρχουν κάποιοι που δεν θέλουν να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία κανονικά, πιστεύω όμως ότι δεν πρέπει να κάνουμε το χατίρι σε αυτούς που δεν θέλουν να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία κανονικά - να διακόψετε για δέκα λεπτά. Με βάση τον Κανονισμό αυτό θα δώσει και τη δυνατότητα να ανέλθετε εκ νέου στην Έδρα που είχατε μιλήσει πιο πριν. Και στο διάστημα αυτό παρακαλώ τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και τους Βουλευτές του να επανέλθουν στην Αίθουσα και να ολοκληρώσει κανονικά την ομιλία του ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Νομίζω ότι η πρόσκληση του Πρωθυπουργού για νηφαλιότητα και για σεβασμό σε μία διαδικασία η οποία είναι κορυφαία και ουδείς δικαιούται να ευτελίζει θα πρέπει να βάλει άπαντες και άπασες σε περισυλλογή. Νομίζω ότι για να ηρεμήσουν τα πνεύματα θα κάνουμε μία δεκάλεπτη διακοπή… [[Χειροκροτήματα]] ….και θα επανέλθουμε με την ομιλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Επιτρέψτε μου να απευθυνθώ στο Σώμα. Κατά πρώτον, μας παρακολουθεί ολόκληρη η Ευρώπη και ολόκληρος ο κόσμος και πρέπει να περιφρουρήσουμε την εικόνα του ελληνικού Κοινοβουλίου. Σε ό,τι με αφορά, ως Πρόεδρος της Βουλής, έχω την υποχρέωση - και έτσι το αντιλαμβάνομαι - να εξαντλώ τη δυνατότητα να ασκώ τα καθήκοντά μου. Έχω, επίσης, τη δεοντολογική υποχρέωση, την οποία προσπαθώ να εφαρμόζω απαρέγκλιτα, να προεδρεύω, όταν μιλούν Πρόεδροι Κοινοβουλευτικών Ομάδων, πολύ περισσότερο ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο οποίος είναι ο τέταρτος θεσμικός πυλώνας της δημοκρατίας, όπως όλοι γνωρίζουμε, και φυσικά ο Πρωθυπουργός. Ισχύει πράγματι ότι σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής ο Πρόεδρος της Βουλής ή η Πρόεδρος της Βουλής ομιλεί από την Έδρα και εάν θέλει να μπει στην ουσία του συζητούμενου ζητήματος, ομιλεί από το Βήμα. Δεν επανέρχεται στην Έδρα, παρά μόνον όταν τελειώσει η συζήτηση του συζητούμενου θέματος, κάτι που είναι ζήτημα κάθε φορά ερμηνείας. Εν προκειμένω, προσχωρώντας στην αναδιδόμενη από όλη αυτήν τη φωνασκία αντίληψη ότι δεν έπρεπε να επανέλθω στην Έδρα… [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες στην Αίθουσα]] Θα προσχωρήσω σε αυτό. Έπρεπε, ως Πρόεδρος της Βουλής, να αποφασίσω μεταξύ δύο καθηκόντων. Επέλεξα να τιμήσω τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και να προεδρεύσω. Επειδή αντιλαμβάνομαι, όμως, ότι αυτό χρησιμοποιείται προκειμένου αφ' ενός να δημιουργηθεί μία εικόνα διάλυσης του Κοινοβουλίου από εκείνους που ίσως δεν θα ήθελαν και μια δημοκρατική διαδικασία, αφ' ετέρου διότι πραγματικά δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιδιώκει κανείς να αποδώσει αυτού του είδους την τιμή, εάν αυτή προκαλεί το αντίστροφο αποτέλεσμα… [[Θόρυβος - Διαμαρτυρίες στην Αίθουσα]] …γι' αυτόν τον λόγο και επειδή αυτήν τη διαδικασία του δημοψηφίσματος, που με πολύ μεγάλη ευθύνη, τόλμη και γενναιότητα ξεκίνησε ο Πρωθυπουργός με την πρότασή του στο Υπουργικό Συμβούλιο, εν συνεχεία η Κυβέρνηση και ολοκληρώνει η Βουλή, ουδείς δικαιούται ούτε να την υπονομεύει ούτε να την τορπιλίζει με προσχήματα, καλώ αφ' ενός μεν τον Α΄ Αντιπρόεδρο της Βουλής, τον κ. Μητρόπουλο, να προεδρεύσει μέχρι την κήρυξη του πέρατος της συνεδρίασης, αφ' ετέρου τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να επανέλθει και να ολοκληρώσει την ομιλία του, να τοποθετηθεί και φυσικά τους Βουλευτές των κομμάτων να συμπράξουν σε μία νηφάλια συνταγματική και δημοκρατική ολοκλήρωση της διαδικασίας, όπως αρμόζει σε μία δημοκρατία. Διακόπτουμε, λοιπόν, για πέντε λεπτά, προκειμένου να προσέλθει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και να γίνει η αντικατάσταση στην Έδρα. Κύριε Πρωθυπουργέ, θα έχω τη χαρά να σας ακούσω ως ακροάτρια από κάτω.
Καλούμε στο Βήμα τον αξιότιμο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, ο χρόνος σας υπολογίζεται εκ νέου.
Διεκόπη πράγματι η ομιλία μου παρά τον ξεκάθαρο Κανονισμό της Βουλής. Η Πρόεδρος μού είπε τώρα ότι ήθελε να με τιμήσει, γι' αυτό ως μη όφειλε ανέβηκε εις το Βήμα. Τρομοκρατούμαι σκεπτόμενος τι θα έκανε αν δεν ήθελε να με τιμήσει. [[Χειρoκροτήματα - γέλωτες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και εν πάση περιπτώσει, όπως λέει ο λαός μας, από τέτοιες τιμές «να μας λείπει το βύσσινο». Έλεγα, λοιπόν, ότι ο καλύτερος καθρέφτης για εκείνο που σήμερα συμβαίνει με τη διαπραγμάτευση, είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει μπροστά στα ΑΤΜ, στις τράπεζες, στα σουπερμάρκετ. Γιατί στο μεταξύ η χώρα γονατίζει όχι μόνο από τα μέτρα, τα οποία φαίνεται ότι έρχονται αλλά κυρίως από την ύφεση που έχει προκαλέσει η κυβερνητική πολιτική και που προκάλεσε η Κυβέρνηση με το που ήρθε στα πράγματα, χωρίς ακόμη να έχει πάρει κανένα μέτρο. Το κόστος αδράνειας Τσίπρα για πέντε μήνες υπολογίζεται στα 4 δισεκατομμύρια ευρώ, πάνω από 800 εκατομμύρια το μήνα. Αν ερωτηθώ το αποδεικνύω, αλλά είναι ένα απίστευτο κόστος. Χωρίς να πάρετε κανένα μέτρο, βυθίσατε τη χώρα και πάλι στην ύφεση με τη φοβερή ανασφάλεια που δημιουργήσατε. Όλοι φοβούνται τι θα ξημερώσει αύριο με τη στάση εσωτερικών πληρωμών που κάνατε - δεν πληρώνετε κανέναν - με την ασφυξία ρευστότητας που εσείς ο ίδιος δημιουργήσατε, αφού εν τω μεταξύ σκουπίσατε ό,τι διαθέσιμο είχαν τα ασφαλιστικά ταμεία, οι δήμοι, τα νοσοκομεία, πνίγοντας έτσι την αγορά. Με δυο λόγια, τα κάνατε μαντάρα. Πώς θα πληρώσετε αυτούς στους οποίους χρωστάτε μέσα στη χώρα; Αφήστε αυτούς που χρωστάτε έξω, αλλά αυτούς που τους τα πήρατε μέσα στη χώρα, πώς θα τους ξοφλήσετε; Πώς θα βάλετε πίσω τα διαθέσιμα που πήρατε; Θα κάνετε και γι' αυτά δημοψήφισμα; Και μας λέτε τώρα ότι αμέσως μετά το δημοψήφισμα που προτείνετε θα πάτε να κάνετε και μία έντιμη συμφωνία. Το άκουσα σήμερα. Με ποιους; Με το υπερπέραν; Ποιος θα την εγκρίνει; Πάλι θα καλέσετε δημοψήφισμα; Και τι να πιστέψουμε από αυτά τα οποία επιτέλους λέτε; Πριν λίγες μέρες δεν διαβεβαίωνε ο κ. Τσίπρας ότι δεν υπάρχει ενδεχόμενο για δημοψήφισμα από μία κυβέρνηση που έχει νωπή λαϊκή εντολή; Τι έγινε τώρα η νωπή εντολή; Την ξεχάσατε; Μπαγιάτεψε; Συνεχή ψέματα. Τώρα, λοιπόν, αλλάξατε. Καλείτε τον λαό όχι να καταψηφίσει μια κακή συμφωνία, αλλά να εγκρίνει ο ίδιος την αποκοπή της χώρας του από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μήπως αυτή ήταν η επιδίωξή σας, όμως, από την αρχή; Μήπως γι' αυτό υποσχεθήκατε προεκλογικά πράγματα που δεν μπορούσαν να γίνουν; Μήπως γι' αυτό μετεκλογικά χάσατε τόσο πολύτιμο χρόνο, ενώ γνωρίζατε ότι ο λογαριασμός Τσίπρα ανεβαίνει; Μήπως γι' αυτό λέγετε τα ψέματα ότι καθαρογράφεται, τάχα, συνεχώς η συμφωνία η καινούργια που δεν υπήρχε; Και μήπως γι' αυτό αφήσατε να ανέβει τόσο δυσβάσταχτα πια ο λογαριασμός, ώστε να γίνει δυσβάσταχτη και οποιαδήποτε πρόταση, ακόμη κι εκείνη που ο ίδιος εσείς προτείνατε στους δανειστές; Μήπως είναι αυτό το οποίο κρυβόταν πίσω από την περίφημη πια ανοησία της δημιουργικής ασάφειας; Δηλαδή, να χαθεί χρόνος και να παγιδέψετε έτσι τον ελληνικό λαό; Μήπως από την αρχή εκεί το πηγαίνατε; Να βγάλετε τη χώρα από το ευρώ με δύο κινήσεις, με τις εκλογές του Ιανουαρίου που προκαλέσατε, παίρνοντας την Κυβέρνηση με ψέματα, την ώρα που η Ελλάδα έβγαινε από το μνημόνιo και ύστερα με το αδιέξοδο που δημιουργήσατε ως Κυβέρνηση να σύρετε τελικά τον ελληνικό λαό σε έξοδο από το ευρώ; Αυτό γίνεται σήμερα απολύτως ξεκάθαρο, γιατί εσείς ο ίδιος είχατε αποδοκιμάσει το αντίστοιχο δημοψήφισμα που πρότεινε τον Νοέμβριο του 2011 ο Γιώργος Παπανδρέου μαζί με όλους εμάς τους υπόλοιπους, που είχαμε όλοι αποδοκιμάσει. Γιατί; Γιατί οδηγούσε τη χώρα σε χρεοκοπία, σε έξοδο από το ευρώ. Τι είχατε πει τότε στην τηλεοπτική συνέντευξη για το δημοψήφισμα Παπανδρέου; «Αν επιχειρήσει ο πρωθυπουργός ο ίδιος να θέσει τέτοια διλλήματα, η πτώχευση θα επισυμβεί πραγματική και όχι υποθετική». Συμπληρώσατε τότε αμέσως: «Η κατάρρευση του συστήματος του τραπεζικού και της οικονομίας θα επισυμβεί πολύ πριν φτάσουμε στην κάλπη, μόνο και μόνο με την πιθανότητα να τεθεί αυτό το δίλλημα και να πάρει αρνητική απάντηση». Δικά σας λόγια είναι. Αυτά, όμως, ακριβώς ισχύουν και σήμερα. Προτείνετε ακριβώς το ίδιο και με το ίδιο αποτέλεσμα, τη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ. Άλλωστε και ο ίδιος ο Υπουργός σας, ο κ. Βαρουφάκης, σε μία πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη είπε κατά λέξη: «Κακά τα ψέματα. Αν γίνει δημοψήφισμα, θα είναι δημοψήφισμα για το ευρώ» - είπε ο Βαρουφάκης - «Και νομίζω ότι είναι άδικο να πρέπει να απαντήσει ο Έλληνας πολίτης απέναντι σε ένα τέτοιο δίλλημα με ένα «ναι» ή με ένα «όχι»». Να τι είχε πει τον Νοέμβριο του 2011 ο Πρωθυπουργός - παρακαλώ για τα Πρακτικά - και τι είχε πει ακριβώς ο κ. Βαρουφάκης. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνιος Σαμαράς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το δημοψήφισμα, λοιπόν - εσείς το λέγατε - ισοδυναμεί με χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ. Το δημοψήφισμα αυτό δεν πρέπει, επομένως, να γίνει. Όμως, εάν γίνει, εμείς θα ψηφίσουμε ευθέως όχι οποιαδήποτε συμφωνία, αλλά θα ψηφίσουμε ευθέως την παραμονή της χώρας στο ευρώ, γιατί το «όχι» που εσείς προτείνετε ισοδυναμεί με έξοδο από το ευρώ και από την Ευρώπη. Μην κάνετε λάθος. Ισοδυναμεί με αυτοκτονία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κάτι ακόμη θέλω να πω. Το δημοψήφισμα που προτείνετε δεν έχει καμμιά σχέση ούτε με τη δημοκρατία ούτε με την εθνική κυριαρχία. Δεν έχει καμμία σχέση με τη δημοκρατία ένα δημοψήφισμα πάνω σε ένα ερώτημα που δεν είναι σαφές, όπου άλλοι θα ψηφίζουν υπέρ του ευρώ, αλλά θα είναι κατά της συμφωνίας και άλλοι θα καταψηφίζουν τη συμφωνία, αλλά θα είναι υπέρ του ευρώ. Δεν έχει σχέση με τη δημοκρατία ένα δημοψήφισμα, το οποίο κινδυνεύει μέσα σε λίγες μέρες να γκρεμίσει ό,τι η Ελλάδα έχτιζε και ο ελληνικός λαός επί σαράντα χρόνια κατακτούσε. Δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με την εθνική κυριαρχία να ζητά μια χώρα συνεχώς δανεικά από τους εταίρους της. Εθνική κυριαρχία και αξιοπρέπεια - να το πούμε, επιτέλους - είναι να πάψεις να ζητάς δανεικά. Εκεί την είχαμε φτάσει την Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ την φέρνει ξανά στην ανάγκη του δανεισμού και έχει το θράσος τώρα, αυτήν τη στιγμή, να μιλά για εθνική κυριαρχία. Οδηγήσατε τη χώρα σε χρεοκοπία για να τη σύρετε εκτός ευρώ. Ο κ. Τσίπρας δεν διαχειρίζεται κάποιο πρόβλημα. Είναι το πρόβλημα. Παρέλαβε μία οικονομία σε ανάπτυξη, με πλεονάσματα. Τη βυθίσατε στα ελλείμματα και πάλι στην ύφεση. Δεν υπήρχε κανένα ζήτημα χρεοκοπίας. Δημιουργήθηκε από αυτήν την Κυβέρνηση. Η Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια κατέβαλε κανονικά τις δανειακές της υποχρεώσεις, που είχαν περικοπεί στο 1/3 περίπου. Είτε παίρναμε τη δόση είτε όχι ήμασταν απόλυτα συνεπείς και αυτό αποκατέστησε τη σταθερότητα μέσα στη χώρα και - μην κάνετε λάθος - και την αξιοπιστία μας στο εξωτερικό. Μέσα σε πέντε μήνες ισοπεδώσατε την Ελλάδα στην κατηγορία της Ζάμπια. Τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρχε κανένα άγχος, καμμία αγωνία σε κανέναν Έλληνα για την καταβολή μισθών και συντάξεων. Τώρα δημιουργήθηκε. Δεν υπήρχε εσωτερική στάση πληρωμών. Τώρα δημιουργήθηκε. Δεν υπήρχε εσωτερικός αναγκαστικός δανεισμός. Τώρα δημιουργήθηκε. Κερδίσατε τις εκλογές που προκαλέσατε καταγγέλλοντας τα μέτρα για 980 εκατομμύρια του e - mail Χαρδούβελη. Χαλάσατε τον κόσμο. Τώρα ο ίδιος προτείνετε μέτρα 8 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτός και μόνον αυτός ο Πρωθυπουργός δημιούργησε την ανάγκη οκταπλάσιων μέτρων. Επομένως, ο κ. Τσίπρας είναι ο θύτης, όχι το θύμα. Η Ελλάδα είναι το θύμα του κ. Τσίπρα, ο οποίος θέλει τον ελληνικό λαό συνένοχό του. Έχει ήδη απομονώσει τη χώρα στην Ευρώπη. Και τώρα τι κάνετε; Το ξέρετε και το κάνετε, διχάζετε την ελληνική κοινωνία ανάμεσα σε μία πολύ κακή συμφωνία και σε μια απόλυτη καταστροφή, γιατί η έξοδος από το ευρώ στην οποία οδηγείται η χώρα, είναι η απόλυτη καταστροφή. Για εμάς η ευρωπαϊκή ταυτότητά μας είναι μία κατάκτηση για την Ελλάδα, η πιο σημαντική κατάκτηση για τον τόπο μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Η ένταξη στο ευρώ είναι η πλήρης διασφάλιση της ευρωπαϊκής μας ταυτότητας. Γιατί, λοιπόν, πάνω σε αυτό το πολύτιμο εθνικό στοιχείο προκαλείτε τον εθνικό διχασμό, όταν υπάρχουν λαοί - και το διαβάζουμε κάθε μέρα, τους είδατε στην Ευρώπη, εκτός αν δεν βλέπατε γύρω σας - οι οποίοι αγωνιούν και αγωνίζονται και κάνουν μάχες για να μπουν μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Εσείς καλείτε τον ελληνικό λαό να αποφασίσει ουσιαστικά να βγει από την Ενωμένη Ευρώπη, γιατί αυτό που προτείνετε είναι έξοδος από την Ευρώπη, όχι μόνο από το ευρώ. Εδώ ο Μάρτιν Σουλτς, ο σοσιαλιστής Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, μόλις πριν λίγες μέρες είπε ότι αν η Ελλάδα πάψει να πληρώνει τις υποχρεώσεις της, να μην περιμένει να εισπράττει από τα κοινοτικά ταμεία. Δηλαδή θα κινδυνεύσει να χάσει πλήρως και τις επιδοτήσεις και τα κοινοτικά κονδύλια και τα ΕΣΠΑ. Μιλάμε για δισεκατομμύρια κάθε χρόνο. Την ίδια στιγμή τα εισοδήματα των Ελλήνων θα μειωθούν κάτω από το μισό, οι τιμές των προϊόντων θα εκτοξευθούν στο διπλάσιο και πάνω. Αυτό θα σήμαινε μια έξοδο από το ευρώ. Προσέξτε: Εσείς που ζητάτε από τον κόσμο να ψηφίσει «όχι» μπορείτε να εγγυηθείτε ότι την επόμενη μέρα θα υπάρχουν τα χρήματα για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις και σε ποιο νόμισμα; Οι μόνοι που θα ωφεληθούν από αυτό που μεθοδεύετε είναι το λόμπι της δραχμής και αυτούς πραγματικά εκπροσωπείτε. Δικό τους σχέδιο πραγματικά υπηρετείτε, αυτοί θα κερδίζουν μόνο, αυτοί θα πλουτίσουν απότομα σε βάρος ολόκληρου του ελληνικού λαού. Για εκατομμύρια Έλληνες πολίτες, για την ελληνική κοινωνία συνολικά, όμως, αυτό θα είναι ένας αληθινός Αρμαγεδδώνας, μια βιβλική καταστροφή χωρίς προηγούμενο σε καιρό ειρήνης. Να σας το πω και αλλιώς: Γιατί, κύριε Τσίπρα, αφού εισηγείστε στον λαό το «όχι», δεν πηγαίνετε να το πείτε στους έξω μόνος σας; Πρωθυπουργός είστε, εσείς διαπραγματευτήκατε, δική σας ευθύνη είναι η διακυβέρνηση. Γιατί δεν το λέτε απευθείας στους ξένους το «όχι»; Γιατί κρύβεστε πίσω από τον ελληνικό λαό; Θα σας πω εγώ γιατί. Διότι γνωρίζετε ότι το «όχι» σημαίνει ότι χρεοκοπούμε άμεσα και αυτό δεν το αντέχετε. Και ξέρετε ότι δεν έχετε εντολή γι' αυτό από τον ελληνικό λαό. Και επιπλέον, το φοβάστε. Και έτσι σέρνετε τον λαό να αποφασίσει εκείνος ένα «όχι», χωρίς να του λέτε τι σημαίνει, γιατί αυτό ακριβώς σχεδιάζατε εξαρχής, να σύρετε τον λαό σε έξοδο από το ευρώ. Για να ικανοποιήσετε την ιδεοληψία σας, βλάπτετε ενσυνείδητα τον ελληνικό λαό. Εμείς από καιρό βλέπαμε το αδιέξοδο που έρχεται, βλέπαμε τον λογαριασμό να μεγαλώνει. Σας προτείναμε ως μόνη διέξοδο για τη χώρα, όχι για εσάς, τη μεγάλη συνεννόηση, για να μείνουμε στον ευρωπαϊκό δρόμο και αυτό σας προτείνουμε και τώρα ως την έσχατη στιγμή. Αφήστε τις ανοησίες περί δημοψηφίσματος. Παρωδία είναι. Πραξικόπημα είναι. Καθένας το καταλαβαίνει. Προσχωρήστε στη συνεννόηση που σήμερα θα γίνει έτσι κι αλλιώς. Και αν δεν εγκαταλείψετε τις ιδεοληψίες και τα βαρίδια σας, θα γίνει και χωρίς εσάς. Η Ελλάδα θα μείνει στην Ευρώπη και στο ευρώ! Η Ελλάδα δεν θα αυτοκτονήσει μαζί σας! Δεν πρόκειται να το κάνει αυτό ο ελληνικός λαός! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γι' αυτό και εμείς ψηφίζουμε όχι οποιαδήποτε συμφωνία, η οποία άλλωστε μπορεί στη συνέχεια να αλλάξει, ψηφίζουμε «ναι στην Ευρώπη», γιατί εάν συμβεί το αντίθετο, τότε, κυρίες και κύριοι - και γι' αυτό ζούμε ιστορικές στιγμές αυτής της Βουλής - δεν θα υπάρχει επιστροφή. Θα χάσει ο λαός μας πολλά και δεν θα μπορέσει να διορθώσει το τεράστιο σφάλμα που θα έχει γίνει. Και γι' αυτό δεν θα το επιτρέψει. Γι' αυτό καλούμε όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις του τόπου μας να ματαιώσουμε αυτά τα σχέδια της καταστροφής. Καλώ όλες τις ευρωπαϊκές δυνάμεις να ματαιώσουμε το πραξικόπημα του ΣΥΡΙΖΑ. Καλούμε τον λαό που επιμένει στο «μένουμε Ευρώπη» να εκφράσει καθημερινά με τρόπο ειρηνικό, με τρόπο ενωτικό, με τρόπο δημοκρατικό, αλλά και με τρόπο μαζικό και αποφασιστικό την αντίθεσή του σε αυτό το πραξικόπημα και στην Αθήνα και να το εκφράσει και σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Το πραξικόπημα δεν θα περάσει στον τόπο που γέννησε τη δημοκρατία. Τα ευρωπαϊκά ιδεώδη δεν θα ηττηθούν στον τόπο που γεννήθηκαν. Η Ελλάδα είναι η ψυχή μας, αλλά η Ευρώπη είναι η ταυτότητά μας. Και αυτά τα δύο πάνε μαζί. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να κάνει την Ελλάδα Ζάμπια ή Βενεζουέλα και να σύρει την πατρίδα μας δεκαετίες πίσω. Η Ελλάδα δεν είναι μόνο μια χώρα. Είναι δύναμη, είναι ψυχή. Είναι σύμβολο πολιτισμού και αυτή η δύναμη ξεσηκώνεται. Αυτή η ψυχή αφυπνίζεται. Αυτό το σύμβολο ενώνει σήμερα εκατομμύρια Έλληνες. Έχουμε στην ιστορία μας νικήσει πολύ ισχυρούς και πολύ ύπουλους αντιπάλους. Με ενότητα θα νικήσουμε. Με δημοκρατία θα νικήσουμε. Και δεν μιλάω μόνο για νίκη - μην κάνετε λάθος - πολιτικών κομμάτων. Δεν μιλάω για νίκη προσώπων. Μιλάω για αγώνα και νίκη κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδας, οι οποίοι ξέρουν ότι το καλύτερο μέλλον των παιδιών τους είναι στην Ευρώπη. Τα ευρωπαϊκά ιδεώδη που είναι ελληνικά ιδεώδη θα νικήσουν. Και η δική μας η παράταξη στηρίζεται στο φρόνημα και στη συνείδηση του Έλληνα. Αυτά πιστεύω ότι τώρα αφυπνίζονται, ξεσηκώνονται. Με αυτά θα νικήσουμε. Είμαστε οι πολύ περισσότεροι. Είμαστε όρθιοι και είμαστε αποφασισμένοι να μην περάσει αυτό το πραξικόπημα. Θα γίνετε πολύ σύντομα ένα παρελθόν που ελάχιστοι θα θέλουν να θυμούνται, κύριε Τσίπρα. Η Ελλάδα, όμως, θα παραμείνει Ελλάδα και αναπόσπαστο μέρος της Ευρώπης, με ανάπτυξη όχι με φοροκαταιγίδα. Με ενότητα, όχι με διχαστικά συνθήματα. Με σύγχρονη δημοκρατία, όχι με λαϊκισμούς και ακρότητες. Με αληθινή ευημερία που δεν μπορεί να δώσει το μεγάλο κομματικό κράτος που προωθείτε. Με αληθινή αξιοπρέπεια, όχι με το χέρι απλωμένο συνεχώς να παρακαλάμε τους ξένους. Η Ελλάδα φημίζεται τώρα για τα καλά. Τελειώνω, λοιπόν, αλλά ξαναρωτώ: Για ποιο δημοψήφισμα μιλάμε; Πραξικόπημα επιχειρήσατε, αλλά χωρίς αντικείμενο πλέον. Παράταση του ελληνικού προγράμματος δεν υπάρχει πλέον. Η διαπραγμάτευση έκλεισε, τελείωσε. Έβγαλαν την Ελλάδα από το δωμάτιο του Eurogroup στο οποίο συνεδριάζουν οι υπόλοιποι Υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης. Δεν υπάρχει αντικείμενο πλέον στη δημοψήφισμα. Έρχεται το plan B και εσείς συζητάτε εδώ ακόμα εάν θα δεχτούμε την τελευταία πρόταση από το plan A. Έχω ακούσει για επαναστάτες χωρίς αιτία. Πραξικοπηματίες, όμως, χωρίς αντικείμενο πρώτη φορά βλέπω. Και ακούστε: Ο κ. Βαρουφάκης το ψυχανεμίζεται ήδη. Παραπονέθηκε σήμερα το απόγευμα γιατί βιάστηκαν, λέει, οι εταίροι μας στην Ευρωζώνη να απορρίψουν την παράταση, αφού - όπως είπε ο κ. Βαρουφάκης πάντα - υπάρχουν πολλές πιθανότητες οι Έλληνες να υπερψηφίσουν το «ναι», αν και η κυβέρνησή τους εισηγήθηκε το «όχι». Ταυτόχρονα καλεί τα υπόλοιπα μέλη της Ευρωζώνης να ξαναρχίσουν τη διαπραγμάτευση που ο ίδιος τορπίλισε υποσχόμενος ότι το «όχι» της κυβέρνησής του στο δημοψήφισμα θα μπορούσε να μετατραπεί και σε «ναι». Τόσο σοβαρή είναι αυτή η κυβέρνηση! Τι να πει κανείς; Απίστευτη ασυναρτησία, φαιδρότητα, ακρισία, επιπολαιότητα στις πιο δύσκολες στιγμές που περνάει ο τόπος. Εκεί την φτάσατε την κυβέρνησή σας. Τη χώρα, όμως, σας το λέμε εδώ, από τη Νέα Δημοκρατία, δυνατά, δεν θα σας αφήσουμε να τη διαλύσετε.
Καλούμε στο Βήμα τον Πρωθυπουργό κ. Αλέξιο Τσίπρα.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή συνεδρίαση έχει μία ιστορική σημασία. Θα μπορούσα να σπαταλήσω χρόνο και να απαντήσω στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Φρονώ ότι δεν έχει νόημα να το κάνω. Και δεν έχει νόημα να το κάνω, διότι είναι ιστορικό το διακύβευμα. Τούτη την ώρα δεν έχει κανένα νόημα μία μικροκομματική αντιπαράθεση. Δεν υπάρχει Έλληνας ο οποίος να μην γνωρίζει τι πράξατε, τι αφήσατε, πώς δραπετεύσατε, ενώ, αν συνεχίζατε, θα μας φέρνατε όχι οκτώ αλλά δεκαέξι δισεκατομμύρια, με βάση τα πρωτογενή πλεονάσματα που είχαν ορίσει οι εταίροι, οι δανειστές στο 3% και στο 4,5%. Όμως, αυτό δεν έχει κανένα νόημα. Τούτη την ώρα είμαστε αντιμέτωποι με την ιστορία. Τούτη την ώρα πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να πούμε λόγια σταράτα και ειλικρινή. Τι νόημα έχει μία ακόμα αντιπαράθεση κοινοβουλευτική και μάλιστα μεταμεσονύκτια, με δική σας ευθύνη, που δεν θέλατε να είναι παρούσα η Πρόεδρος κατά τη διάρκεια της ομιλίας σας;
Ε, όχι!
Δική σας ευθύνη!
Σας παρακαλώ!
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή ημέρα πράγματι θα μείνει στην ιστορία με μελανά χρώματα, στην κοινή ευρωπαϊκή μας ιστορία με μελανά χρώματα, όχι μόνο γιατί κάποιοι αποφάσισαν έξω και πέρα από κάθε θεσμική διαδικασία, έξω και πέρα από τους κοινούς κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συνθηκών της, να συνεδριάσουν στο Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, αποκλείοντας έναν ισότιμο εταίρο και αυτό δεν είναι στοιχείο για το οποίο κάποιος μπορεί να επιχαίρει. Η χώρα μας είναι και κάποιοι αποκλείουν τη χώρα μας από μία διαδικασία, χωρίς να έχουν δικαίωμα.
Εσύ φταις!
Εσύ φταις!
Θα μείνει, όμως, με μελανά γράμματα στην ευρωπαϊκή ιστορία ως μία μέρα όπου σε ένα ευρωπαϊκό συμβούλιο, σε αυτό των Υπουργών Οικονομικών, αμφισβητήθηκε το δικαίωμα ενός κυρίαρχου λαού να αποφασίσει δημοκρατικά για το μέλλον του. Σήμερα οι Υπουργοί Οικονομικών, με την εξαίρεση βέβαια αρκετών που τοποθετήθηκαν διαφορετικά, στην ουσία τι μας είπαν; Μας είπαν ότι δεν επιτρέπουν στη δημοκρατία να αναπνεύσει. Η απάντηση του ελληνικού λαού σε αυτήν την επιλογή πρέπει να είναι πάνδημη. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν θα ζητήσουμε στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία την άδεια από τον κ. Σόιμπλε και τον κ. Ντάισελμπλουμ για να δώσουμε τον λόγο στον ελληνικό λαό! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Δεν θα ζητήσουμε την άδεια από τον κ. Σόιμπλε και τον κ. Ντάισελμπλουμ να προφυλάξουμε, να διαφυλάξουμε τη δημοκρατία στον τόπο που γεννήθηκε.
Την άδεια όχι, αλλά λεφτά ζητάτε.
Το δημοψήφισμα, για να αποφασίσει κυρίαρχα ο ελληνικός λαός για το μέλλον του, την επόμενη Κυριακή θα γίνει κανονικά είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν οι εταίροι μας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ο ελληνικός λαός θα αποφασίσει κυρίαρχα και όλοι μας θα σεβαστούμε την ετυμηγορία του, όποια και αν είναι αυτή, γιατί έχουμε υποχρέωση πάνω απ' όλα να υπερασπιστούμε το ελληνικό Σύνταγμα, τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Έχουμε ιερή υποχρέωση απέναντι στους αγώνες και τις θυσίες του ελληνικού λαού. Θα υπερασπιστούμε τη δημοκρατία. Θα υπερασπιστούμε τη λαϊκή κυριαρχία, αλλά θα υπερασπιστούμε ταυτόχρονα και τις ιδρυτικές αξίες της Ευρώπης. Και η Ευρώπη έχει μια μακρά παράδοση δημοκρατίας. Δεν την έστησε αυτήν την παράδοση ούτε το Eurogroup ούτε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που ήρθε στην Ευρώπη, απ' ό,τι φαίνεται, για να διχάσει την Ευρώπη. Αυτήν την παράδοση την έχτισαν οι μεγάλοι ευρωπαϊστές ηγέτες: ο Αντενάουερ, ο Χέλμουτ Σμιτ, ο Βίλλυ Μπραντ, ο Μιτεράν, ο Σπινέλι, ο Μπερλινγκουέρ. Αυτήν την παράδοση την έχτισαν οι λαοί με τους αγώνες τους. Αυτή η παράδοση αποτελεί το αδιαμφισβήτητο δημοκρατικό κεκτημένο της Ευρώπης. Η έκφραση της βούλησης των λαών με δημοψηφίσματα δεν είναι κάτι καινούργιο στην Ευρώπη. Για τη συνθήκη του Μάαστριχτ, για τη Λισαβόνα και για το Ευρωσύνταγμα έγιναν δημοψηφίσματα σε αρκετές χώρες. Γιατί, λοιπόν, τόση αντίδραση; Είπε κανείς στους Γάλλους πολίτες, όταν αποφάσιζαν για το πιο θεμελιώδες για την Ένωση ζήτημα - τι πιο θεμελιώδες από το ίδιο το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και το απέρριψαν - ότι αυτό δεν επιτρέπεται; Τους υπέδειξε κανείς ποιο ερώτημα θα βάλουν; Τους είπε κανείς ότι αν ψηφίσουν «όχι» στο Ευρωσύνταγμα, ουσιαστικά ψηφίζουν την αποχώρησή τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Γιατί, λοιπόν, σήμερα κάποιοι φοβούνται τόσο πολύ την ετυμηγορία του ελληνικού λαού και γιατί εκβιάζουν τόσο πολύ; Μόνο που ας αναλογιστούν ότι καμμιά φορά ο εκβιασμοί έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Και το λέω αυτό, γιατί κάποιοι νομίζουν ότι το θέμα της Ελλάδας είναι ένα παιχνίδι. Η αξιοπρέπεια ενός λαού, όμως, δεν είναι παιχνίδι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ενός λαού λεηλατημένου πέντε χρόνια τώρα από άδικα και βάναυσα προγράμματα λιτότητας. Ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι, τρία εκατομμύρια φτωχοί, χιλιάδες λουκέτα, ανεργία, νέοι που φεύγουν μαζικά έξω από τη χώρα. Αυτά δεν έγιναν τους τελευταίους πέντε μήνες της πραγματικής διαπραγμάτευσης. Αυτά έγιναν τα πέντε χρόνια του μνημονίου της σκληρής λιτότητας, μια τραγωδία που πρέπει, επιτέλους, να τελειώνει. Αυτό το παιχνίδι τελείωσε με την ετυμηγορία του ελληνικού λαού στις 25 του Γενάρη και αυτό το παιχνίδι θα τελειώσει οριστικά με τη νέα ετυμηγορία του ελληνικού λαού την επόμενη Κυριακή. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ας έχουμε, όμως, επίγνωση ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο κουρνιαχτός, οι αντιδράσεις και ο εκβιασμός τόσο μεγαλύτερο είναι και το πρόβλημα που δεν μπορεί να κρυφτεί και από την άλλη πλευρά. Λογαριάζουν ίσως ότι με απειλές, εκβιασμούς, με προσπάθεια δημιουργίας πανικού, θα λυγίσουν τη βούληση ενός λαού που ζητά να ζήσει με αξιοπρέπεια. Κάνουν μεγάλο λάθος. Η Ελλάδα δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, γιατί ο λαός της θέλει να ζήσει με αξιοπρέπεια. Πόσο, άραγε, κοστολογείται η αξιοπρέπεια ενός λαού από τους οίκους αξιολόγησης; Πόσο την αποτιμούν; Πόσο κοστολογείται η αξιοπρέπεια ενός λαού στα χρηματιστήρια; Με πόσες δανειακές δόσεις, για να ξεπληρώσουμε χρέη δυσβάσταχτα και αβίωτα, μπορεί να ανταλλάξει κανείς αυτήν την αξία; Εχθές μας εκβίαζαν με τη ρευστότητα, σήμερα μας εκβιάζουν με τις τράπεζες, τον φόβο, τον πανικό, την κινδυνολογία. Κάποια στιγμή, όμως, και οι εκβιασμοί στερεύουν. Θέλω σήμερα να θυμηθώ μια σπουδαία φράση ενός πολιτικού άνδρα από την εποχή του New Deal στις Ηνωμένες Πολιτείας που είχε πει «ο μόνος μας φόβος είναι ο φόβος». Το μόνο που έχει να φοβηθεί σήμερα ο ελληνικός λαός μετά από τόσα χρόνια λεηλασίας είναι ο ίδιος ο φόβος. Το λέω αυτό, διότι από χθες το βράδυ ξεκίνησε μία απίστευτη προπαγάνδα φόβου, η οποία θα κλιμακωθεί μέχρι την επόμενη Κυριακή. Ας ξέρουν όμως - το επαναλαμβάνω - ότι καμμιά φορά η τρομοκρατία όταν γίνεται τόσο εξόφθαλμα, οδηγεί στα ακριβώς αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Πεισμώνει ο κόσμος. Διότι οι Έλληνες - οι προηγούμενες γενιές - έχουμε περάσει μεγάλες δυσκολίες, πολύ μεγαλύτερες από τις σημερινές, στη σύγχρονη ιστορία μας και οι Έλληνες γνωρίζουν να αψηφούν τον φόβο και να αντέχουν. Είμαστε ένας λαός που αγαπά την ειρήνη. Όταν όμως μας κηρύττουν τον πόλεμο, ξέρουμε να πολεμάμε και ξέρουμε να νικάμε. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πέντε μήνες τώρα, από τις πρώτες μέρες της εκλογής μας, δώσαμε μια σκληρή και ειλικρινή μάχη για τον λαό και την πατρίδα μας, για τον τερματισμό της λιτότητας και την αλλαγή πολιτικής μέσα στην Ευρωζώνη. Διαπραγματευτήκαμε με την πλάτη στον τοίχο και σε συνθήκες πρωτοφανούς και εκβιαστικής χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, για να υλοποιήσουμε ακριβώς αυτήν την εντολή που πήραμε. Παρά τις συνθήκες αυτές, κάθε πολίτης αυτού του τόπου γνωρίζει ότι η Ελλάδα πραγματικά αυτούς τους μήνες και η ελληνική Κυβέρνηση έκανε μία ειλικρινή προσπάθεια διαπραγμάτευσης με αποφασιστικότητα, με αξιοπρέπεια. Από την πρώτη μέρα έως και σήμερα μείναμε και παραμένουμε αταλάντευτοι σε αυτήν την αρχή του διπλού σεβασμού, όπως - αν θυμάμαι καλά - πρώτος τη διατύπωσε το Φλεβάρη ο Γάλλος Υπουργός Οικονομικών, ο Μισέλ Σαπέν. Σεβασμός στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού, από τη μια, για αλλαγή, σεβασμός και στους κοινούς κανόνες που μας ενώνουν στην Ευρωζώνη, από την άλλη πλευρά. Αυτός ήταν ο βασικός μας προσανατολισμός. Διαπραγματευτήκαμε με ανοικτά χαρτιά και με διάθεση ειλικρινούς συνεργασίας, με στόχο έναν έντιμο συμβιβασμό, δηλαδή στο να καταλήξουμε σε μία αμοιβαία, επωφελή συμφωνία με τους εταίρους μας. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι αυτούς τους μήνες έκανα και προσωπικά ό,τι ήταν δυνατό σε αυτήν την κατεύθυνση. Στο τέλος της ημέρας, όμως, η αίσθησή μου είναι ότι επικράτησαν, δυστυχώς, οι ακραίες φωνές μεταξύ των εταίρων και των θεσμών. Όσο και αν υπήρξαν ειλικρινείς προθέσεις - οφείλω να ομολογήσω ιδίως από την πλευρά Γιουνκέρ - υπήρξε και επιμονή ως προϋπόθεση μάλιστα για συμφωνία, αυτή να εγκριθεί και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τη στιγμή μάλιστα που όλοι γνωρίζουν ότι το Ταμείο δεν πρόκειται να συνεχίσει, όπως και έχει ένα χρόνο σταματήσει, εκταμιεύσεις. Από το προηγούμενο καλοκαίρι του 2014 δεν εκταμιεύει χρήματα για το ελληνικό πρόγραμμα, διότι γνωρίζει ότι δεν υπάρχει προοπτική σταθερότητας και βιωσιμότητα στο χρέος. Η επιμονή, λοιπόν, να υπάρχει σώνει και καλά και το Ταμείο στην απόφαση, τη στιγμή μάλιστα που σε όλους είναι σχεδόν σαφές ότι δεν θα συνεχίσει εκταμιεύσεις, ήταν μια επιμονή που περιόρισε ασφυκτικά κάθε πιθανότητα ενός έντιμου συμβιβασμού. Θα γνωρίζετε επίσης φαντάζομαι όλοι σας ότι σε αυτή την προσπάθεια πράγματι εξαντλήσαμε κάθε όριο παραχωρήσεων, προκειμένου να υπάρξει συμφωνία. Ίσως αυτό κάποιοι να το είδαν ως αδυναμία, ως ευκαιρία όχι για συμβιβασμό, αλλά ως ευκαιρία για εξάντληση, συρρίκνωση της πολιτικής μας αξιοπιστίας, ως ευκαιρία για εκδίκηση και τιμωρία μιας διαφορετικής φωνής μέσα στην Ευρώπη, με στόχο να παραδειγματιστούν και οι άλλοι λαοί, να μη σηκώσουν κεφάλι, να δημιουργήσουν ένα τετελεσμένο, ότι δεν υπάρχουν περιθώρια, δεν υπάρχει χαραμάδα προσδοκίας και ελπίδας για αλλαγή μέσα σε αυτήν την Ευρώπη, στην ευρωζώνη των σκληρών συντηρητικών που επικρατούν. Θα θυμάστε ίσως ότι ακόμα και την τελευταία στιγμή - την τελευταία στιγμή! - σε μια προσπάθεια να υπάρχει συμφωνία καταθέσαμε ισοδύναμα μέτρα στις υπερβολικά υψηλές απαιτήσεις των δανειστών - υψηλά υπερβολικές απαιτήσεις σε σχέση με τη δική μας εκτίμηση για το υπάρχον δημοσιονομικό κενό για το 2015 και το 2016- με τη διαφορά, όμως, ότι επιλέξαμε τα βάρη να κατανεμηθούν με το κριτήριο της δικαιοσύνης σε αυτούς που αντέχουν να τα σηκώσουν και όχι σε αυτούς που έχουν σηκώσει πέντε χρόνια όλα τα βάρη και δεν αντέχουν άλλο. Όμως, την κρίσιμη ώρα, με επιμονή κυρίως του Ταμείου, ζήτησαν να αφαιρέσουμε ή να μετριάσουμε τις προτάσεις μας για τη φορολόγηση του πλούτου. Την επιβολή έκτακτης εισφοράς ζήτησαν να την απαλείψουμε στα κέρδη των επιχειρήσεων πάνω από 500.000 ευρώ. Ζήτησαν και την αύξηση του συντελεστή φορολόγησης νομικών προσώπων κατά 3%, καθώς και την πρόταση για επαναφορά των εργοδοτικών εισφορών στο προηγούμενο επίπεδό τους, πριν από ενάμιση χρόνο, στο 2,9%. Μας ζήτησαν και μας είπαν στο όνομα των μη υφεσιακών μέτρων - ακούστε, ακούστε, ποιοι; - αυτοί που επισήμως παραδέχθηκαν πριν από λίγα χρόνια ότι έκαναν λάθος στους πολλαπλασιαστές της ύφεσης, που έχουν καταδικάσει μία οικονομία σε ύφεση πέντε χρόνια τώρα, στο όνομα των μη υφεσιακών μέτρων. Αν ρίξουμε τα βάρη - λέει - στους πλουσιότερους, θα έχουμε υφεσιακά μέτρα. Αν τα ρίξουμε στις συντάξεις και τους μισθούς, δεν θα έχουμε υφεσιακά μέτρα. Αν αυξήσουμε το ΦΠΑ, δεν θα έχουμε υφεσιακά μέτρα. Στο όνομα, λοιπόν, αυτής της ιδεοληψίας τους, μας ζήτησαν να ξαναφορτώσουμε τα βάρη στους συνταξιούχους, να κόψουμε συντάξεις, ακόμα και το επίδομα και τις πιο χαμηλές συντάξεις. Παράλληλα, μας κατέστησαν σαφές ότι δεν τους ενδιαφέρουν τα πρόσθετα έσοδα από τον έλεγχο του παράνομου πλούτου και ότι δεν πρόκειται να τα υπολογίσουν στα μακροοικονομικά τους σενάρια. Μας ζήτησαν, επίσης, να αυτοεξαιρεθούμε από το ευρωπαϊκό κεκτημένο των συλλογικών διαπραγματεύσεων που κατοχυρώνει το άρθρο 28 της Χάρτας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να διατηρήσουμε τον κατώτατο μισθό στον ιδιωτικό τομέα στο σημερινό επίπεδο της φτώχειας. Μας ζήτησαν τη νομοθέτηση των ομαδικών απολύσεων και του εργοδοτικού lock out, όταν η ίδια η τρόικα είχε συμφωνήσει στην εξαίρεσή τους από τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού το 2013. Και ενώ είχαμε συμφωνήσει να ξεκινήσουμε τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος τον ερχόμενο Οκτώβρη, απαίτησαν να προηγηθεί η μείωση των κύριων και των επικουρικών συντάξεων, ώστε να προκαταλάβουν το περιεχόμενο της μεταρρύθμισης. Απαίτησαν, επίσης, την εκτόξευση του ΦΠΑ στον τουρισμό, δηλαδή στα ξενοδοχεία και την εστίαση, από το 6,5% στο 23%. Με αυτήν την επιμονή τους οι ίδιοι προκαλούν εύλογα ερωτήματα: Άραγε για ποιον δουλεύουν; Ποια συμφέροντα εξυπηρετούν; Ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετούν αυτοί που θέλουν να οδηγήσουν σε ξαφνικό θάνατο το πιο ισχυρό, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της χώρας διεθνώς, τον τουρισμό; Άκουσα ένα εύλογο σχόλιο: «Αντί να αυξήσουν δεκαεπτά μονάδες τον ΦΠΑ στον τουρισμό, ας βγάλουν μια ταξιδιωτική οδηγία να μην έρχονται τουρίστες στη χώρα μας». Τέλος, δεν έδωσαν τίποτα πιο συγκεκριμένο για το θέμα του χρέους, παρά μονάχα την ίδια αόριστη υπόσχεση που έδωσαν και στις προηγούμενες κυβερνήσεις ότι κάποια στιγμή θα το δούμε κι αυτό. Επιπλέον, έδωσαν ένα εξαιρετικά ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα χρηματοδότησης, ενώ σύμφωνα με την απόφαση της 20ής Φλεβάρη, η ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης στις 30 του Ιούνη συνεπάγεται αυτόματα την εκταμίευση της τελευταίας δόσης σε εκκρεμότητα ύψους 7,2 δισεκατομμυρίων. Με την παράταση της ισχύουσας συμφωνίας ως το Δεκέμβρη του 2015, προσέθεσαν τέσσερις μηνιαίες αξιολογήσεις. Με δυο λόγια, μας είπαν ρευστότητα με το σταγονόμετρο και σκληρή επιτήρηση, ενώ την ίδια στιγμή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα διατηρούσε το δικαίωμα να αποφασίσει μονομερώς τον Οκτώβρη αν θα εκταμίευε ή όχι τις οφειλόμενες από το 2014 δόσεις των 3,5 δισεκατομμυρίων. Με άλλα λόγια, δεν μας ζήτησαν να συμφωνήσουμε. Μας ζήτησαν να παραδώσουμε την πολιτική μας αξιοπρέπεια. Μας ζήτησαν να επιτεθούμε για μια ακόμα φορά και εμείς, όπως οι προηγούμενοι, στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Μας ζήτησαν να βάλουμε και εμείς την υπογραφή μας σε ένα ακόμα σκληρό μνημόνιο ύφεσης και αργού θανάτου για την ελληνική οικονομία. Δεν το δεχθήκαμε. Αρνηθήκαμε. Αρνηθήκαμε όχι τον συμβιβασμό, αλλά την παράδοση της χώρας μας ως νέας οικονομικής αποικίας σε αλλότρια συμφέροντα αλλά και της οικονομίας μας σε μια νέα υφεσιακή σκοτοδίνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνω ότι τώρα δεν είναι η ώρα της στείρας μικροκομματικής αντιδικίας, αν και κατανοώ ότι ίσως προκαλεί έκπληξη η στάση που κρατάμε. Είχατε προεξοφλήσει ότι θα παραδοθούμε. Είχατε και μια αντίφαση στην κριτική που μας κάνατε. Μια λέγατε ότι οδηγούμε τη χώρα στα βράχια, την άλλη, όμως, εναλλάσσατε την επιχειρηματολογία σας με το γεγονός ότι υπογράφουμε μνημόνια. Μας το λέγατε ξανά και ξανά. Ήσασταν βέβαιοι ότι θα το κάνουμε. Ίσως να υπάρχει και ένας μικρός φθόνος βαθιά μέσα σε κάποιους, διότι κάνουμε αυτό που δεν τολμήσατε, αν και θα θέλατε ίσως να κάνετε εσείς, να αντισταθείτε! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Όμως, τώρα δεν είναι η ώρα της αντιδικίας. Τώρα είναι η ώρα να δημιουργήσουμε συνθήκες ομοψυχίας. Είναι η ώρα της πιο πλατιάς κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης για την υπεράσπιση της δημοκρατίας και του δικαιώματος ενός λαού να απαλλαγεί από τη λιτότητα ύστερα από πέντε συνεχή χρόνια. Είναι η ώρα που σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του τόπου οφείλει πρώτα απ' όλα να διασφαλίσει το δικαίωμα του λαού μας να είναι κύριος των αποφάσεών του, να σφραγίσει ο ίδιος την πορεία της χώρας. Πολλοί ρωτάνε εύλογα το εξής: «Οι δανειστές μάς δίνουν μια συμφωνία άθλια. Πρέπει να την αρνηθούμε. Η επόμενη μέρα ποια θα είναι;». Κάποιοι έχουν προεξοφλήσει ότι είναι μονόδρομος να αποδεχθούμε ό,τι μας ζητήσουν. Υπήρξαν και πολιτικοί Αρχηγοί που το είπαν αυτό - ό,τι και να φέρετε θα το ψηφίσουμε, ό,τι και να φέρετε θα το υπογράψουμε - και άλλοι που δε χρειάζεται να το πουν, διότι το έκαναν πέντε χρόνια τώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όμως, η επόμενη μέρα της δημοκρατικής επιλογής και ενός περήφανου «όχι» στην υποτέλεια, στην αναξιοπρέπεια, θα είναι μια μέρα που θα βρει τη χώρα μας με πολύ πιο ενισχυμένη τη διαπραγματευτική της δυνατότητα, αλλά θα είναι ταυτόχρονα και η ώρα της αλήθειας για του πιστωτές. Θα είναι η ώρα που θα καταλάβουν ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να παραδοθεί, ότι η Ελλάδα δεν είναι παιχνίδι που τελείωσε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και η πρόθεσή μας για έναν αληθινά έντιμο συμβιβασμό και για μια πραγματικά βιώσιμη συμφωνία θα παραμένει διαρκώς εκεί στο τραπέζι, αλλά στο τραπέζι και μια ειλικρινή διαπραγμάτευση, όχι στο τραπέζι των εκβιασμών. Και όσο πιο πλατιά η κοινωνική και πολιτική συναίνεση του λαού μας που θα εκφράσει την άποψη του κυρίαρχα, όπως προβλέπουν οι κανόνες της δημοκρατίας, όσο πιο ισχυρή η βούληση του λαού μας, τόσο πιο ισχυρή θα είναι και η θέση της χώρας στο διεθνές γίγνεσθαι. Μόνο έτσι υπάρχει δυνατότητα να πετύχουμε μια συμφωνία με ισχυρό πρόσημο για την ανάπτυξη, την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής, αλλά και με στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Η απόφασή μας να εκφραστεί κυρίαρχα ο ελληνικός λαός θέλω να αποσαφηνίσω και να ξεκαθαρίσω ότι δεν αποτελεί απόφαση ρήξης με την Ευρώπη. Είναι μια απόφαση ρήξης με τις πρακτικές που προσβάλλουν την Ευρώπη, με τις πρακτικές του εκβιασμού και του καταναγκασμού. Είναι, αν θέλετε, μια απόφαση επιστροφής στην Ευρώπη των ιδρυτικών της αξιών, του σεβασμού στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, μία απόφαση επιστροφής στην Ευρώπη των αξιών και της δημοκρατίας. Και είναι και μία απόφαση αξιοπρέπειας απέναντι σε πρακτικές ωμού οικονομικού εκβιασμού. Ακούω πολλούς να αναμασάνε, να μεταφέρουν και σε αυτή εδώ την Αίθουσα το επιχείρημα των ακραίων του Βερολίνου ότι η Ευρώπη ταυτίζεται με τα σκληρά μνημόνια ότι η Ευρώπη είναι ισοδύναμο με τον διαρκή καταναγκασμό στη λιτότητα, σε μία λιτότητα δίχως μέλλον. Και αναρωτιέμαι, μπορούμε εμείς αυτό να το αποδεχθούμε ως γεγονός; Μπορούμε να μην το αμφισβητήσουμε; Έχουμε τεράστια ευθύνη κι απέναντι στο λαό μας, αλλά και απέναντι σε όλους τους λαούς της Ευρώπης, σε αυτούς που είδαν ως μια μεγάλη ελπίδα την πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα, ως μια ελπίδα γιατί την αναγκαία αλλαγή και τον μετασχηματισμό στην Ευρώπη. Αν δεν το αμφισβητήσουμε τώρα αυτό το δόγμα τότε βάζουμε ταφόπλακα στην ελπίδα. Βάζουμε ταφόπλακα στην ελπίδα για τον αναγκαίο μετασχηματισμό της Ευρώπης. Τελειώνει το όραμα των λαών, αλλά και το όραμα το δικό μας για μια Ευρώπη της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής και αποδεχόμαστε, παραδεχόμαστε ότι έχουμε και θα έχουμε μία Ευρώπη της τιμωρίας, μία Ευρώπη των εκβιασμών, μία Ευρώπη των τελεσιγράφων, μία ενωμένη Ευρώπη, που οι λαοί της δεν θα αγαπούν, αλλά θα παραμένουν από καταναγκασμό και όχι από επιλογή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι βέβαιος ότι ο ελληνικός λαός θα σταθεί στο ύψος της ιστορίας του και θα πει το μεγάλο «όχι» στο τελεσίγραφο. Κι άλλες φορές, όταν έχει δοθεί τελεσίγραφο στον ελληνικό λαό, απάντησε όπως έπρεπε. Όμως, θα στείλει και μήνυμα δημοκρατίας και αξιοπρέπειας σε όλη την Ευρώπη. Διότι αυτό το «όχι» θα είναι ταυτόχρονα κι ένα μεγάλο «ναι», ένα μεγάλο «ναι» στην απόφαση της ελληνικής Κυβέρνησης να απορρίψει ένα τελεσίγραφο που προσβάλλει όχι μόνο τον ελληνικό λαό. Προσβάλλει τη δημοκρατική παράδοση της Ευρώπης, τις αρχές και τις αξίες του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης, τη μεταπολεμική δημοκρατική παράδοση, που με τη συνεργασία σοσιαλδημοκρατών και χριστιανοδημοκρατών - όχι της Αριστεράς, δεν κυβερνούσε - συνέβαλε στην οικοδόμηση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, το οποίο ακόμη και μέχρι χθες, αυτό το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος αποτελούσε παγκόσμιο πρότυπο αλλά και στοιχείο της ευρωπαϊκής πολιτικής διαφορετικότητας. Αυτές τις αρχές κι αυτές τις αξίες υπερασπιζόμαστε: τη δημοκρατία, την ισότητα, την αλληλεγγύη, τον αμοιβαίο σεβασμό, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα κοινωνικά δικαιώματα. Υπερασπιζόμαστε - και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε με το οποιοδήποτε κόστος - το δικαίωμα κάθε πολίτη της Ευρώπης να επιλέγει αυτός τις κυβερνήσεις του, να επιλέγει αυτός τις κρίσιμες στρατηγικές επιλογές για το μέλλον του, να επιλέγει τις κυβερνήσεις του είτε αυτές είναι αρεστές είτε όχι στις γραφειοκρατικές ελίτ, που σήμερα δυστυχώς κυβερνούν την Ευρώπη και την έχουν οδηγήσει σε αυτά τα αδιέξοδα. Γι' αυτόν τον λόγο, ζητώ σήμερα την έγκριση της Εθνικής Αντιπροσωπείας στη χθεσινή απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος την Κυριακή 5 Ιουλίου, διαβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά τον ελληνικό λαό ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν θα διαψεύσει τις προσδοκίες του, δεν θα σκοτώσει την ελπίδα του. Κι είμαι βέβαιος ότι όλοι και όλες θα σεβαστούν, μέσα κι έξω απ' τη χώρα, το δημοκρατικό δικαίωμα ενός λαού στις κρίσιμες επιλογές να έχει ευθύνη και να αποφασίζει αυτός. Το λέω αυτό, διότι έχω την αίσθηση πως πολλοί θα ήθελαν να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν, προκειμένου να αποτρέψουν αυτήν την επιλογή. Άκουσα μάλιστα να χαρακτηρίζεται ως πραξικόπημα η προσφυγή στη δημοκρατία. Πραξικόπημα η επιλογή της δημοκρατίας! Κι άκουσα και πάρα πολλούς να ζητούν από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να παραβιάσει το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Τι ακριβώς ζητάτε όσοι αναφέρεστε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μια επίκληση που αποτελεί και πολιτειακά επικίνδυνη επιλογή; Ζητάτε να παραβιάσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής; Αυτές τις κρίσιμες ώρες όλοι αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Κι όταν οι ευθύνες είναι βαριές, χρειάζονται ισχυρούς ώμους για να τις σηκώσουν, χρειάζεται θάρρος, χρειάζεται τόλμη, χρειάζεται αρετή, χρειάζεται πατριωτισμός. Και σας διαβεβαιώνω ότι όλα τα παραπάνω τα διαθέτει ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός και της καθεμιάς μας, όλοι μας θα κληθούμε πρώτα από όλα να δώσουμε τη μάχη της δημοκρατίας, της αξιοπρέπειας και της ελπίδας. Δεσμευόμαστε ότι από τη Δευτέρα 6 Ιουλίου, με τη δύναμη της λαϊκής ετυμηγορίας, θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας. Και βεβαίως - ίσως αυτό δεν χρειάζεται να το επαναλάβω - είναι απόλυτη δέσμευση απέναντι στη δημοκρατία για όλους μας ότι θα γίνει σεβαστό το αποτέλεσμα της δημοκρατικής επιλογής του λαού μας, όποιο και αν είναι αυτό. Θέλω, όμως να επαναλάβω κάτι: Κάθε απόπειρα το δημοψήφισμα αυτό να μετατραπεί από δημοψήφισμα απόρριψης του νέου μνημονίου σε δημοψήφισμα για το νόμισμα της χώρας υπονομεύει την ίδια τη δημοκρατική διαδικασία και αποκαλύπτει τις κρυφές και μύχιες επιδιώξεις των υποστηρικτών του μνημονίου. [[Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτή είναι η επιλογή των πιο ακραίων, συντηρητικών και μνημονιακών δυνάμεων, κυρίως έξω από τη χώρα, αλλά και όσων παπαγαλίζουν τις απόψεις τους μέσα στη χώρα. Θέλω να επαναλάβω ότι δεν αποτελεί πρόθεση ούτε επιλογή της Κυβέρνησης ούτε του ελληνικού λαού να ταυτίσουν το μνημόνιο σώνει και καλά με την παραμονή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα δεν είναι ούτε επισκέπτης ούτε φιλοξενούμενος στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Είμαστε ίσοι μεταξύ ίσων. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα, ούτε καν θεσμικά με βάση τις ευρωπαϊκές συνθήκες που όλοι συνυπογράψαμε, να μας δείξει την πόρτα της εξόδου από το κοινό μας σπίτι. Αυτό το δικαίωμα δεν σκοπεύουμε να το παραχωρήσουμε σε κανέναν και για κανέναν λόγο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η πολιτική αλλαγή και η λαϊκή εντολή της 25ης του Γενάρη έδωσε πράγματι μια ευκαιρία στην Ευρώπη για αλλαγή πορείας. Ας μην τη διαψεύσουμε. Έδωσε ταυτόχρονα και μια ευκαιρία στην τρόικα να μετασχηματιστεί από τρόικα και να γίνουν θεσμοί, οι οποίοι θα σέβονται το δημοκρατικό κεκτημένο. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Δεν το θέλησαν. Επέλεξαν να παραμείνουν τρόικα, που σκοτώνει τη δημοκρατία στην Ευρώπη.
Μπράβο!
Η κρίσιμη, λοιπόν, επιλογή του ελληνικού λαού σήμερα αφορά το μέλλον της Ευρώπης και το μέλλον του λαού μας. Είμαι βέβαιος ότι ο ελληνικός λαός απερίσπαστος από τις απειλές, τους εκβιασμούς, την κινδυνολογία, τις προβοκάτσιες την άλλη Κυριακή θα επιλέξει με θάρρος, με τόλμη και με αρετή πώς ακριβώς ορίζουν τις προϋποθέσεις της ελευθερίας του. Θα αδράξει τη στιγμή της ιστορίας και θα στείλει ένα ισχυρό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη, ένα ισχυρό μήνυμα αξιοπρέπειας σε όλον τον κόσμο. Τούτες τις ώρες, η Ευρώπη ακουμπά στην Ελλάδα. Προσβλέπει στο «όχι» της αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού και εμείς έχουμε την ισχυρή ευθύνη να μην διαψεύσουμε αυτές τις ελπίδες. Τέλος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα να σας πω ότι η κυρίαρχη επιλογή που βαραίνει αφ' ενός μεν την Εθνική Αντιπροσωπεία σήμερα να επιλέξει τη δημοκρατική διαδικασία, αφ' ετέρου δε τον καθένα και την καθεμιά τους πολίτες αυτής της χώρας, είναι μια επιλογή να προχωρήσουμε μπροστά. Δεν έχουμε το δικαίωμα να γυρίσουμε πίσω. Δεν έχουμε το δικαίωμα να διαψεύσουμε την ελπίδα και τις προσδοκίες του ελληνικού λαού να σταματήσει η χώρα μας να είναι μια αποικία χρέους για τις επόμενες δεκαετίες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν έχουμε το δικαίωμα με τη δική μας επιλογή και τη δική μας υπογραφή να βάλουμε την ταφόπλακα της ίδιας της δημοκρατίας σε αυτόν τον τόπο, όπου εδώ και δυόμισι χιλιάδες χρόνια η δημοκρατία ζει. Δεν έχουμε το δικαίωμα να δώσουμε τη δυνατότητα σε οργανισμούς τεχνοκρατικούς, σε οργανισμούς που δεν έχουν καμμία λογοδοσία, που δεν έχουν εκλεγεί από τους Ευρωπαίους πολίτες να απαγορεύουν σε έναν κυρίαρχο λαό να είναι κυρίαρχος για τον τόπο του και για το μέλλον του. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η επιλογή βαραίνει τον καθένα και την καθεμιά, κυρίως, όμως, είναι μια επιλογή ελπίδας, αξιοπρέπειας και δημοκρατίας. Το χρωστάμε στα παιδιά μας, το χρωστάμε στις επόμενες γενιές, το χρωστάμε στους αγώνες και στις θυσίες του ελληνικού λαού… [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] … για να είναι αυτή η χώρα κυρίαρχη, αυτός ο λαός ελεύθερος, για να είναι μια χώρα με δημοκρατία, λαϊκή κυριαρχία και περηφάνια. Σε αυτούς τους περήφανους αγώνες θα δώσουμε λογαριασμό, λογαριασμό στην ιστορία, λογαριασμό στο μέλλον, λογαριασμό στο μέλλον αυτού του λαού που αξίζει να ζει με μια προοπτική, με μια ελπίδα. Να είστε καλά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση…
Έχετε ξεχάσει κάτι.
Δεν έχω ξεχάσει τίποτα. Κύριε Παφίλη, να απευθυνθώ στον Γραμματέα σας. Υποβάλατε ένα αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας, σύμφωνα με το άρθρο 115 παράγραφος 4 του Κανονισμού της Βουλής. Σας αναζήτησα και νωρίτερα. Αναγνώσατέ το. «Η σημερινή ψηφοφορία αφορά την αρχική αίτηση, όπως κατετέθη ή όπως διαμορφώθηκε κατά τη συζήτηση. Συνεπώς τίθεται σε ψηφοφορία μόνο η αρχικώς υποβληθείσα και τυχόν αναδιαμορφωθείσα» - όχι η δική σας - «σύμφωνα με την ερμηνεία που γίνεται». Νόμιζα ότι το είχατε δει το ζήτημα και γι' αυτό απευθύνθηκα και στον αξιότιμο κύριο…
Κύριε Πρόεδρε…
Ορίστε, κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ζητάμε ονομαστική ψηφοφορία για την πρόταση που κατέθεσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Πέρα από το πολιτικό, το οποίο είναι και το κυρίαρχο, εδώ δεν απάντησε η Κυβέρνηση. Και τυπικά όταν λέει το συγκεκριμένο άρθρο «όπως διαμορφώθηκε», τι ακριβώς εννοεί; Υπάρχει πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου που λέει να γίνει δημοψήφισμα με το ερώτημα «ναι» ή «όχι» στην πρόταση των…
Της τρόικας.
Της τρόικας. Την αναβαθμίσανε!
Εσείς…
Καλά, μη χαίρεστε τόσο. Μαζί είστε σε αυτό. Λέω, λοιπόν, ότι η πρόταση της Κυβέρνησης είναι να γίνει δημοψήφισμα με αυτό το ερώτημα, «ναι» ή «όχι» στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας…
Υπέβαλε αυτοτελή, δική του πρόταση.
Υποβάλλει μία πρόταση, η οποία λέει ότι πρέπει να γίνει με τα εξής δύο ερωτήματα: Πρώτο ερώτημα, να αποφασίσει ο λαός αν συμφωνεί με την πρόταση αυτή και με την πρόταση της Κυβέρνησης, όπως είχε κατατεθεί από τον κύριο Πρωθυπουργό. Δεύτερο ερώτημα, να αποφασίσει ο ελληνικός λαός αν είναι υπέρ της αποδέσμευσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και υπέρ της κατάργησης των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων. Είναι σαφέστατο.
Κύριε Γραμματέα και κύριε Κοινοβουλευτικέ εκπρόσωπε…
Περιμένετε, περιμένετε, κύριε Πρόεδρε. Μην βιάζεστε. Τι λέει, λοιπόν, ο Κανονισμός; Ότι η πρόταση που τίθεται σε ονομαστική ψηφοφορία κ.λπ. είναι του Υπουργικού Συμβουλίου και όπως διαμορφώνεται. Εμείς, λοιπόν, για να μιλήσω και σε τέτοια γλώσσα που δεν μου αρέσει καθόλου, διαμορφώνουμε και δύο ακόμα ερωτήματα. Και προκαλούμε την Κυβέρνηση: Γιατί δεν τα αποδέχεται; Γιατί δεν δίνει το δικαίωμα στον ελληνικό λαό, το δημοκρατικό, να αποφανθεί και για τα άλλα ερωτήματα που βάζουμε εμείς, μια και άλλος δεν τα βάζει; Και φυσικό είναι αυτό. Και αλήθεια, μια και μιλάμε για αξιοπρέπεια - να μην μιλήσουμε για πολιτικούς όρους - αλήθεια, τι άλλο περιμένετε; Σας πετάνε έξω με κλοτσιά και αντί να βγείτε και να πείτε «ναι, θα το βάλουμε να αποφασίσει ο ελληνικός λαός», τι κάνετε; Χαϊδεύετε το παπούτσι που σας κλοτσάει και μας βγάζετε λόγους περί της αξίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ε, λοιπόν, εμείς ξαναπροκαλούμε, να τολμήσετε - υπάρχουν τρόποι, έχουν γίνει σε πολλές χώρες - και να βάλετε αυτά τα ερωτήματα, όπως νομίζετε. Το θέμα δεν είναι τεχνικό. Είναι πολιτικό. Δεν μπορεί σήμερα να μιλάμε για αξιοπρέπεια και αντίσταση όταν συμβαίνουν όλα αυτά και να μην τολμάτε να βάλετε το θέμα της αποδέσμευσης στον ελληνικό λαό, της κατάργησης των μνημονίων και όλων των υπόλοιπων.
Κύριε Παφίλη…
Επομένως, εμείς διλήμματα, κύριοι της Κυβέρνησης και της Αντιπολίτευσης, δεν έχουμε και δεν είχαμε ποτέ στην πολιτική μας ιστορία, να πούμε «όχι» στην πρόταση των δανειστών. Θα ήταν κοροϊδία. Σεις έχετε άλλα διλήμματα. Και τέλος πάντων τα διλήμματά σας κρατήστε τα. Τα γνωρίζουμε. Όμως, μια και μιλάτε για δημοκρατία, δώστε και στον λαό τη δυνατότητα να εκφραστεί και με αυτά τα ερωτήματα. Τι φοβάστε αλήθεια;
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Παφίλη.
Κύριε Πρόεδρε, να απαντήσω;
Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Παφίλη, κατανοώ απολύτως την αμηχανία σας. Επί πέντε συναπτούς μήνες είχατε προεξοφλήσει κάτι το οποίο και εσάς βόλευε, ότι αυτή η Κυβέρνηση θα αποδεχθεί μνημόνια και θα φέρει σε αυτήν τη Βουλή μνημόνια να ψηφιστούν. Δεν σας κάνουμε τη χάρη, ούτε σε εσάς ούτε στους άλλους από την άλλη μεριά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα σας ζητούσα όμως να αναλογιστείτε και την ιστορία του κόμματός σας και σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή να μην κάνετε μικροπολιτικά παιχνίδια. Αυτήν την κρίσιμη στιγμή θα περίμενα με μεγάλη σαφήνεια να τοποθετηθείτε στο κυρίαρχο δίλημμα: με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, του εργαζόμενου λαού, της εργατικής τάξης ή με τα συμφέροντα αυτών που θέλουν να διαλύσουν την κοινωνία; Και μην ταυτίζεστε εσείς με την άλλη πλευρά. Δεν σας περιποιεί τιμή.
Έχετε τον λόγο, κύριε Γραμματέα.
Κύριε Τσίπρα, εσείς κάνετε μικροπολιτικά παιχνίδια και είστε Πρωθυπουργός της χώρας και βρίσκεστε ενώπιον του Κοινοβουλίου σήμερα. Η πρότασή μας είναι καθαρή. Τη δική σας πρόταση προς την τρόικα, τους τρεις θεσμούς, λέμε να βάλετε επίσης για ψηφοφορία για δημοψήφισμα στον ελληνικό λαό, γιατί αυτή η πρόταση είναι μνημόνιο.
Σωστό.
Αυτή η πρόταση είναι μνημόνιο και είναι καραμπινάτο μνημόνιο. Και ξέρετε πολύ καλά ότι είναι ένα μνημόνιο πολύ κακό, Αρμαγεδδώνας της τρόικα. Και είναι ένα πολύ κακό επίσης μνημόνιο το δικό σας, καρμανιόλα. Τι να διαλέξει, δηλαδή, ο ελληνικός λαός; Άρα απευθυνθείτε και για τα δύο, όπως προτείνει το ΚΚΕ, ειλικρινά, δημοκρατικά, στον λαό μας για να αποφασίσει. Και να πει «όχι» και στα δύο, όπως προτείνει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Και επίσης να πει εάν θέλει ρήξη πραγματική, όπως λένε πολλοί από τους Βουλευτές σας στα διάφορα κανάλια και ντρέπονται, διστάζουν να το πουν εδώ, ενώπιον σας, μέσα στο Κοινοβούλιο και θα ψηφίσουν τώρα για ρήξη! Θα σας θυμίσω τι λέγαμε εμείς από το Γενάρη. Από το Γενάρη το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έλεγε καθαρά ότι και η επιλογή νέων μνημονίων, νέας συμφωνίας είτε με τη λογική τρόικας είτε με τη λογική της ελληνικής Κυβέρνησης, είτε η επιλογή ρήξης μόνο από το ευρώ και πέρασμα σε ένα νόμισμα όπως είναι η δραχμή ή σε ένα διπλό νόμισμα, είναι η άλλη όψη του ίδιου αντιλαϊκού νομίσματος, δεν λύνει το πρόβλημα. Καθαρά το ΚΚΕ έχει τοποθετηθεί δημόσια, επανειλημμένα γι' αυτό το ζήτημα.
Ολοκληρώστε, κύριε Γραμματέα.
Ο συνδυασμός της ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να περιέχει άλλο πρόγραμμα, άλλο σχέδιο, θα πρέπει να βάζει το πρόβλημα στην ουσία του, που είναι κοινωνικοποίηση, είναι αποδέσμευση, είναι διαγραφή του χρέους, μη αναγνώρισή του, κ.λπ.. Άρα μη μιλάτε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου! Δικό σας είναι το πρόβλημα και δική σας είναι η μικροκομματική αντιπαράθεση απόψε και μάλιστα δύο η ώρα μετά τα μεσάνυχτα, ξημερώματα δηλαδή Κυριακής. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Στον διάδρομο οι δικοί σας Βουλευτές μας έλεγαν ότι θα μπορούσαμε και αύριο να κάνουμε το δημοψήφισμα, να φύγουμε από εδώ και να πάμε να ψηφίσουμε με τον ελληνικό λαό στα εκλογικά τμήματα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Πρωθυπουργέ.
Το πρόβλημα δεν είναι δικό μας ή δικό σας, είναι του ελληνικού λαού που θα κληθεί να αποφασίσει κυρίαρχα για το μέλλον του. Σέβομαι τη διάθεσή σας να διαφοροποιηθείτε. Εντούτοις ταυτόχρονα χαιρετίζω το γεγονός ότι, είτε ηθελημένα είτε άθελα, την άλλη Κυριακή θα ψηφίσουμε το ίδιο ψηφοδέλτιο.
Κάνετε μεγάλο λάθος.
Δεν θα ψηφίσετε;
Κάνετε μεγάλο λάθος. Θα ψηφίσουμε αυτό που σας προτείνουμε απόψε να γίνει ζήτημα στη Βουλή και θα είμαστε και έξω από τα εκλογικά τμήματα και μέσα στα εκλογικά τμήματα. Εσείς δεν ξέρω πού θα είστε την άλλη Δευτέρα.
Ολοκληρώσαμε. Κύριοι του Κομμουνιστικού Κόμματος,…
Κύριε Πρόεδρε, …
Τι θέλετε, κυρία Παπαρήγα;
Λέει ότι είναι το ίδιο. Είναι πλαστογραφία αυτό που κάνει ο Πρωθυπουργός όταν λέει ότι θα ψηφίσουμε το ίδιο. Δεν προτείνουμε το ίδιο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ησυχία σας παρακαλώ!
Κύριε Πρόεδρε, γιατί απορρίπτετε - ούτε ο κύριος Πρωθυπουργός το λέει - να προστεθούν και τα δύο ερωτήματα ή να υπάρξει άλλος τρόπος; Μπορείτε να μας το πείτε; Με ποια λογική το κάνετε αυτό;
Μπορείτε παρακαλώ να ακούσετε;
Μάλιστα, να σας ακούσουμε.
Το λέω για δεύτερη φορά. Θέλω, επειδή εισαγάγατε αυτοτελή πρόταση, να σας διαβάσω το άρθρο 115 του Κανονισμού, το οποίο ορίζει ότι «η ψηφοφορία για την αποδοχή ή μη της πρότασης είναι ονομαστική και αφορά το κείμενο της πρότασης όπως κατατέθηκε ή διαμορφώθηκε κατά τη συζήτηση στη Bουλή».
Γι' αυτό, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, για να διαμορφωθεί, όπως λέτε, που είστε και κορυφαίος νομικός, προτείνουμε να γίνει ονομαστική ψηφοφορία και να αποφασίσει η Βουλή αν θα διαμορφωθεί και με τα ερωτήματα του ΚΚΕ.
Όχι, διότι η πρόταση επί της αρχής…
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ θα ήθελα τον λόγο.
Ναι, κυρία Πρόεδρε.
Να σας πω κάτι, για να καταλάβει και ο κόσμος;
Δεν θέλετε να καταλάβετε!
Έχω τον λόγο, για να καταλάβει και ο κόσμος;
Δεν θέλετε να καταλάβετε!
Σας κάνω το εξής ερώτημα και να απαντήσετε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο επί της διαδικασίας.
Κύριε συνάδελφε….
Λέω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ας υποθέσουμε θεωρητικά ότι γίνεται ονομαστική ψηφοφορία και η πλειοψηφία της Βουλής αποφασίζει να τεθούν και τα δύο ερωτήματα. Τι θα κάνετε;
Δεν έγινε συζήτηση επί της δικής σας πρότασης.
Μα τι λέτε τώρα; Μας δουλεύετε;
Δεν έχει εισαχθεί.
Μα, τι λέτε τώρα; Προτείνουμε, λοιπόν, λέω, να συμπληρωθεί το ερώτημα και με τα δικά μας και να αποφασίσει γι' αυτό η Βουλή, αν θα το διαμορφώσει ή όχι. Τι φοβόσαστε; Δεκαπέντε ψήφους θα πάρει.
Κύριε συνάδελφε, εγκαλείτε εμένα ότι φοβάμαι να εισαγάγω;
Τι φοβόσαστε; Μην πάρει είκοσι πέντε;
Εγκαλείτε εμένα ότι φοβάμαι να εισαγάγω;
Βάλτε το ντε. Μιλάτε και για δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι,…
Απορρίπτεται δηλαδή ε; Μάλιστα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της από 26-6-2015 απόφασης και πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α΄ του Συντάγματος. Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της 26-6-2015- θα διαβάσω την πρώτη παράγραφο και θα την καταθέσουμε κατά το τυπικόν - έχει ως εξής: «Το Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη συνεδρίαση της 26-06-2015, κατόπιν εισήγησης του Πρωθυπουργού για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης για τη συμφωνία, όπως αυτή καταγράφηκε κατά τις διαδοχικές συναντήσεις με τους ηγέτες της Ευρώπης και τους επικεφαλής των θεσμών και εξειδικεύτηκε στο Eurogroup της 25-06-2015, αποφάσισε να προχωρήσει σε πρόταση διενέργειας δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα κατ' άρθρον 44 παρ.2, εδάφιο α΄ του Συντάγματος καθώς και στην άμεση κατάθεση της πρότασης στη Βουλή, προκειμένου να διεξαχθεί κατεπείγουσα συζήτηση κατά προτεραιότητα, όπως ορίζεται στο άρθρο 115 του Κανονισμού της Βουλής. Καταθέτουμε την απόφαση, όπως υπογράφεται από τον κύριο Πρωθυπουργό και τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου.
Στο σημείο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διακόπτουμε τη συνεδρίαση για πέντε λεπτά, προκειμένου στη συνέχεια να ξεκινήσει η διεξαγωγή της ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση, αφού είχε κηρυχθεί περαιωμένη η συζήτηση επί της από 26 Ιουνίου 2015 απόφασης και πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα κατά το άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α΄ του Συντάγματος. Για τα Πρακτικά της συνεδρίασης και για ιστορικούς λόγους καταθέτω τις σελίδες 1662, 1663 και 1664 από τα επίσημα Πρακτικά της Βουλής της συνεδρίασης της 16ής Νοεμβρίου του 2011. Είναι οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης Παπαδήμου και θα τις βρουν ενδιαφέρουσες οι συνάδελφοι όλοι που φωνασκούσαν. Παρακαλώ να τις παραλάβετε για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες σελίδες από τα Πρακτικά της συνεδρίασης της 16ης Νοεμβρίου 2011, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μπαίνουμε τώρα στη διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας. Η ονομαστική ψηφοφορία διεξάγεται επί συγκεκριμένης προτάσεως η οποία έχει κατατεθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η πρόταση αυτή περιλαμβάνει την προκήρυξη δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 2 εδάφιο α΄ του Συντάγματος, και ο ελληνικός λαός καλείται να αποφασίσει με τη ψήφο του εάν πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25ής Ιουνίου 2015 και αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία συγκροτούν την ενιαία πρότασή τους. Το πρώτο έγγραφο αποκαλείται «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond» και το δεύτερο έγγραφο τιτλοφορείται «Preliminary Debt sustainability analysis». Όσοι από τους πολίτες της χώρας απορρίπτουν την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν «Δεν εγκρίνεται/ΟΧΙ». Όσοι από τους πολίτες της χώρας συμφωνούν με την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν «Εγκρίνεται/ΝΑΙ». Η πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου κατατίθεται, προκειμένου ο ελληνικός λαός, αφού ενημερωθεί αναλυτικά για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων - όπως έγινε στη συζήτηση - που διαρκούν από τις 20 Φεβρουαρίου 2015 έως σήμερα, εντατικά, σε όλα τα θεσμικά πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, να πάρει θέση για το περιεχόμενο της πρότασης των ως άνω τριών θεσμών και να εξουσιοδοτήσει την Κυβέρνησή του στους περαιτέρω χειρισμούς της κρίσιμης εθνικής υπόθεσης. Κατά συνέπεια το δημοψήφισμα εντάσσεται στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης για τη σύναψη της συμφωνίας και ο λαός καλείται από την Κυβέρνηση να έχει τον πρώτο λόγο γι' αυτήν τη συμφωνία. Το δημοψήφισμα θα διενεργηθεί σε ολόκληρη τη χώρα την Κυριακή 5 Ιουλίου 2015, σύμφωνα με την εκλογική νομοθεσία, εφόσον η πρόταση γίνει δεκτή. Επίσης, η Βουλή καλείται να τάξει προθεσμία στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την έκδοση προεδρικού διατάγματος, εφόσον η πρόταση γίνει δεκτή. Προκειμένου να το γνωρίζουν όλα τα μέλη της Βουλής πριν από την έναρξη της ονομαστικής ψηφοφορίας, σας λέω, για να γνωρίζετε, ότι έχω επικοινωνήσει με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και εφόσον η πρόταση γίνει δεκτή, η προθεσμία η οποία προτείνω να ταχθεί από τη Βουλή για την έκδοση του σχετικού προεδρικού διατάγματος να είναι η σήμερον, δηλαδή η 28η Ιουνίου του 2015. Πρόκειται δε ιδιοχείρως, εφόσον η πρόταση γίνει δεκτή, να παραδώσω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας το σχετικό Πρακτικό. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του ν. 4023/2011, η απόφαση της Ολομέλειας περιέχει την προθεσμία εντός της οποίας εκδίδεται το προεδρικό διάταγμα προκήρυξης του δημοψηφίσματος. Σας πρότεινα, λοιπόν, την ημερομηνία αυτή, δηλαδή τη σημερινή, 28 Ιουνίου του 2015. Επομένως στο σημείο αυτό θα διεξαχθεί η ονομαστική ψηφοφορία επί της από 26 Ιουνίου 2015 πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα. Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 4 του Κανονισμού της Βουλής, η ονομαστική ψηφοφορία διεξάγεται είτε με το ηλεκτρονικό σύστημα είτε με ονομαστική κλήση. Καλούνται επί του καταλόγου οι Γραμματείς της Βουλής κ. Παναγιώτα Δριτσέλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Γιάννης Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία, σύμφωνα με το άρθρο 72, παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής. Οι δεχόμενοι την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου προς τη Βουλή για διεξαγωγή δημοψηφίσματος λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη δεχόμενοι την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου προς τη Βουλή για διεξαγωγή δημοψηφίσματος λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο δηλώνουν «ΠΑΡΩΝ». Σας ενημερώνω ότι έχουν περιέλθει στο Προεδρείο επιστολές ή τηλεομοιότυπα - φαξ συναδέλφων, οι οποίοι ασκούν το κατ' άρθρον 70 Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, δικαίωμα για επιστολική ψήφο και γνωστοποιούν την ψήφο τους επί της πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου. Αυτές οι ψήφοι και αυτές οι επιστολές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ την κ. Δριτσέλη να αρχίσει την ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους κ. Ιωάννη Δραγασάκη, κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο, κ. Αθανάσιο Μπούρα, κ. Ιωάννη Αμανατίδη, κ. Σταύρο Αραχωβίτη και κ. Ανδρέα Μιχαηλίδη, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχει έλθει στο Προεδρείο επιστολή της συναδέλφου κ. Μαρίας Αντωνίου, η οποία μας γνωρίζει ότι απουσιάζει από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν παρούσα, θα ψήφιζε «όχι». Η επιστολή αυτή εκφράζει πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης αλλά δεν συνυπολογίζεται στην καταμέτρηση ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η διαδικασία της ψηφοφορίας και παρακαλώ τους Γραμματείς της Βουλής και τον συνάδελφο, τον κ. Μπάρκα που ήρθε να μας επικουρήσει, να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και στην εξαγωγή αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. [[Να μπει το πρωτόκολλο σελ.583 α]] Εψήφισαν συνολικά 298 Βουλευτές. Υπέρ της πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου προς τη Βουλή, δηλαδή «ΝΑΙ» ψήφισαν 178 Βουλευτές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κατά της πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου προς τη Βουλή, δηλαδή «ΟΧΙ» ψήφισαν 120 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» δεν δήλωσε κανένας Βουλευτής, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Συνεπώς η πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου προς τη Βουλή για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα έγινε δεκτή με πλειοψηφία πολύ μεγαλύτερη από την απαιτούμενη απόλυτη πλειοψηφία. Θα ακολουθήσουν όσα προβλέπονται στο Σύνταγμα για τη διεξαγωγή του προταθέντος δημοψηφίσματος και νομίζω ότι αυτό αποτελεί μία νίκη της δημοκρατίας απέναντι στα σκοτεινά σχέδια εκείνων που θα ήθελαν να μην αποκτήσει ποτέ ο λαός φωνή για την επιλογή του. Με τη συναίνεση του Σώματος θα παραδώσω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής με την προθεσμία αυθημερόν έκδοσης του προεδρικού διατάγματος. Ήδη ο Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Κατρούγκαλος, επιμελείται των διαδικασιών που πρέπει να γίνουν. Πριν κηρύξω τη λήξη της συνεδρίασης, επειδή ακριβώς η στιγμή εμπεριέχει την ιστορικότητα αυτής της απόφασης χειραφέτησης του λαού μας, θα ήθελα να ευχηθώ στους πολίτες να ψηφίσουν κοιτώντας ψηλά, ευθυτενείς και αγέρωχοι, αισιόδοξοι, με πείσμα, με αποφασιστικότητα, χωρίς φόβο, με πάθος. Τέλος, θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι η κανονική ημερήσια διάταξη θα υλοποιηθεί όπως έχει αναρτηθεί. Η Βουλή θα παραμένει ανοικτή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 3.13΄ λύεται η συνεδρίαση για τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2015 και ώρα 17.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.