Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 26’ncı Birleşimini açıyorum. III. YOKLAMA Elektronik cihazla yoklama yapacağız. Yoklama için üç dakika süre vereceğim. Sayın milletvekillerinin oy düğmelerine basarak salonda bulunduklarını bildirmelerini, bu süre içerisinde elektronik sisteme giremeyen milletvekillerinin salonda hazır bulunan teknik personelden yardım istemelerini, buna rağmen sisteme giremeyen üyelerin ise yoklama pusulalarını görevli personel aracılığıyla üç dakikalık süre içerisinde Başkanlığa ulaştırmalarını rica ediyorum. Yoklama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Sayın milletvekilleri, gündem dışı konuşma yapacak arkadaşlarımızın sunuşlarını daha sağlıklı yapabilmeleri için Genel Kuruldaki uğultuyu ortadan kaldırırsak gerçekten iyi olacak. Gündem dışı ilk söz, Dünya Çocuk Hakları Günü nedeniyle söz isteyen Eskişehir Milletvekili Sayın Ruhsar Demirel’e aittir. Buyurun Sayın Demirel.
Sayın milletvekilleri, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Bugün, 20 Kasım Dünya Çocuk Hakları Günü. Meclisimizde de törenler yapıldı bu konuda, katılan arkadaşlarımız olmuştur; basın açıklaması yapan milletvekillerimiz oldu, onlar da elimize geldi ama sanıyorum, Meclisteki uğultudan ötürü söyleyeceklerimin çok azını sizler duyabileceksiniz; umuyorum, televizyon başında izleyen vatandaşlarımız bizi yeterince duyacaklardır. Aslında, ben, bugün, sizlerle Türkiye’de çocuk olmanın ne olduğunu konuşmak istiyorum. Türkiye’de çocuk olmak ne demek? Yoksa hak günlerinde hep hakların ne olduğu, hangi haksızlıklara uğradıklarımız da istatistiklerle anlatılır; Kadın Hakları Günü’nde kadın istatistikleri, Çocuk Hakları Günü’nde çocuk istatistikleri, engellilerle ilgili günlerde de onların istatistikleri ve neleri başaramadığımız konuşulur. Ama ben size bugün, Türkiye’de çocuk olmanın nasıl bir şey olduğunu bir özetle anlatmak istiyorum. Deyiniz ki sağlıklı bir çocuk olarak dünyaya geldiniz ve anne sütü de alabildiniz, anneniz sizi emzirdi yeterince ve aileniz duyarlı bir aile, aşılarınızı da oldunuz yaşınızın yettiği kadar, bağışıklık sisteminiz de gelişti; velev ki iki buçuk üç yaşına kadar çok sağlıklı olarak geldiniz. İşte, öylesi bir günde, talihsizlik sizi bulup bir üst solunum yolu enfeksiyonu nedeniyle gittiğiniz hastanede yapılan bir yanlış enjeksiyon sonucu kolunuzu kaybetmek, Türkiye’de çocuk olmaya bir örnek olabilir sizin için. Kolunuzu kaybetmek tabii ki talihsiz bir olay ama bunun daha acısı, sosyal devlet olduğunu iddia eden devletimizin sizin bu durumunuza sahip çıkmaması ve genç kızlık yaşlarınıza kadar AİHM kapılarında ülkenizle ilgili davanızı takip edip AİHM’den alacağınız tazminatla ancak elektronik bir protez sahibi olabilmenizdir Türkiye’de çocuk olmak. Ya da diyelim böyle bir talihsizliği yaşamadınız, dört beş yaşlarına geldiniz. Aileniz sizi okula kaydettirecek okul parasını buldu, servis için de yeterli ücreti buldu ise okulda ana sınıfına başladınız diyelim iyi ve sağlıklı bir çocuk olarak ama okulda lavabo üstünüze düşebilir, bahçe kapısı üzerinize yıkılabilir, basket potası üzerinize düşebilir ve siz aramızdan ayrılabilirsiniz. Türkiye’de çocuk olmaya, çok sıradan bir örnektir bu bizler için. Ama eğer bütün bunlar okulda başınıza gelmeyip ana sınıfında mutlu bir gün geçirip okul çıkışında anneniz ve ablanızla el ele tutuşup hadi bir de parka gidelim derseniz ve kaydırağa bindiyseniz, dikkat etmeniz gereken bir ülkedir Türkiy. çünkü ertesi gün gazetelerde “Maganda kurşununun son kurbanı” diye ülke sizden haberdar olabilir. Türkiye’de çocuk olmak böyle bir şeydir. Ama diyelim ki bütün bunlar bir yana, doğuştan sağlıklı değildiniz, engelleriniz vardı. Hatta, işitme ve konuşma engelliydiniz ve kız çocuğuydunuz. Dünyada neyin ne olduğunu bir çokları gibi bilmediniz ve on iki, on üç yaşına geldiğinizde sizden iri, sizden çok daha cüsseli bir erkek tarafından tacize, tecavüze uğradınız ve bunun da ne olduğunu bilmediğiniz için yetişkinlere bunu yeterince anlatamadınız ve bir gün aileniz durumu fark etti. Bu yasal olmayan yollarla gerçekleşmiş gebeliğinizi sonlandırmak isterseniz, önünüze bir bariyer daha çıkar. “Türkiye’de yasal kürtaj sınırı on hafta olduğu için bu süreyi geçirmişsiniz” der size birileri. Türkiye’de çocuk olmak böyle bir şeydir. Yani, Türkiye’deki bir çocuk tacize, tecavüze uğradığında, bunu nasıl bertaraf edeceğini bilme hakkını da içerecek bir haklar silsilesidir. Ayrıca, tabii, bu duruma muhatap olmuş çocuklarımızın bir de ruh sağlığı problemi var. Sanki, böylesi bir taciz ve tecavüz sonrası ruh sağlıkları normal kalabilirmiş gibi. Hâlâ yasalarında bu tür maddeler yer alan bir ülkedir Türkiye, böyle bir şeydir Türkiye’de çocuk olmak. Ayrıca, Türkiye’de çocuk olmanın eğlenceli tarafları yok mudur? Tabii vardır. Zaman zaman size hediyeler de ikram edebilir birileri. Özellikle seçim zamanlarında, siyasi partilerin arabalarından Çin malı oyuncakları atarlar size ve siz başkalarıyla birbirinizi ezercesine bu oyuncaklara sahip olmaya çalışırsınız Türkiye’de çocuksanız. Bütün bunlar olmadıysa da ülkenizi bölmeyi amaçlamış bir grup, bedeni sizden büyük, cüssesi sizden büyük ama akıl durumları tartışılır insanlar, sizi suçlarına ortak edebilir bu ülkede ve suça karışmış çocuk olabilirsiniz. Hiç birini yaşamadıysanız da biraz daha büyüyünce SBS, YGS, LYS gibi şeylere, sınavlara maruz kalabilirsiniz. Burada da çocuk hakları adına değil ama Türkiye’de hayatı idame ettirme adına bilmeniz gereken bir şey var: Şifre. Şifreyi bilmek de Türkiye’deki çocukların sorumluluklarından biri. Türkiye’de çocuk olmak böyle bir şey, bugüne kadar. Umuyorum biz yetişkinler sizler için daha güzel bir ülke, daha güzel çocukluk anıları bırakacak düzenlemeleri yapabiliriz bu Meclis çatısı altında. Hepinize saygılar sunuyorum.
Gündem dışı ikinci söz, 24 Kasım Öğretmenler Günü nedeniyle söz isteyen, Trabzon Milletvekili Sayın Mehmet Volkan Canalioğlu’na aittir.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sözlerime başlamadan önce, yüce Meclisin siz değerli milletvekillerini sevgi ve saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlarım, Büyük Önder Atatürk'ün Millet Mektepleri Başöğretmenliğini kabul ettikleri 24 Kasım günü “Öğretmenler Günü” olarak kutlanmaktadır. Bu vesileyle, tüm öğretmenlerimizin bu günlerini kutluyor, selam ve sevgilerimi iletiyorum. Sayın milletvekilleri, cumhuriyetimizin ilk yıllarında Millî Eğitim Bakanlığı yapan rahmetli Mustafa Necati'nin göreve atanan öğretmene yazdığı mektuptan sizlere alıntılar okumak istiyorum. “Öğretmen arkadaş, öğretmen okullarının bu yılki mezunlarının dağıtımında "Millî Eğitim Eminliği Bölgesinde sana ‘(x) ili’ isabet etti. Orası güzel vatanın yardımına, emeğine ve doğru yolu göstermene muhtaç oldukça verimli bir köşesidir. Yolluğunun hemen gönderilmesi görev mahalline yazılmıştır. Oraya varır varmaz donatım bedelini de alacaksın. Yollarda en üst seviyede yardımda bulunmaları için millî eğitim idarelerine gerekli talimat verilmiş olduğundan iskele, istasyon ve yol uğrağı kasabalarda yakalarında yıldız bulunan bir kişi seni bekleyecek ve sana kılavuzluk yapacaktır. Bundan dolayı onların da seni kolaylıkla tanıyabilmeleri için yakana bir yıldız takmalısın. Gideceğin yer hiç de yabancısı olduğun yer değildir. Özellikle bu yıl, yeni Türk harflerini genelleştirme gibi şerefli bir görevin daha vardır. Bütün memleket evlatlarını bir an evvel yeni harflerle okutarak Türkiye'de okuma yazma bilmeyen bir fert bırakmayacak kadar geniş bir azimle çalışmak zorundasın. Bunun için yeni Türk harflerini çabuk öğren ve hemen herkese öğretmeye başla. Bu hedefe varmak için kürsü, okul gerekli değildir. Her yerde her gördüğüne kadın, erkek, fakir, zengin, çiftçi, tüccar, köylü ve şehirli fark etmeyerek derhâl öğreteceksin. Milletimize yeni bir yükselme sahası yaratacak olan bu büyük zaferi kısa bir zamanda kazanacağına emin olarak görevlerinde başarılar diler ve işe başlama haberini beklerim aziz meslektaşım.” diyen bir Millî Eğitim Bakanı ve şimdi de atama bekleyen ve atamalarını yapmayan işsiz öğretmenleri için "yem bekleyen güvercinler" diye niteleyen, asıl mesleği "işletmeci" olan bir Millî Eğitim Bakanı… Ülkemizde öğretmenlere ve öğretmenliğe yeterli değeri yansıtması açısından dikkat çekicidir. Sayın milletvekilleri, eğitimi piyasalaştırılarak çökerten, emekçilerini sürekli ezdiren, ucuz ve güvencesiz çalıştıran, öğretmenine bu denli zulmü, şiddeti reva gören başka bir ülke var mıdır? Eşlerden birisine ülkenin doğusunda, diğerine batısında görev yaptırılıyor mudur?. Ataması yapılamayan öğretmenlerine “Size verecek işimiz yok, kendinize öğretmenliğin dışında başka bir iş bulun.” dendiği hangi ülkede duyulmuştur. 24 Kasım Öğretmenler Günü’nü ülkemizde öğretmenlerimizin birçoğu işsiz, çalışanlar ise sefalet ve yoksulluk içinde kutluyor. Eğitimi devletin sırtında bir yük olarak görenler, eğitimi temel bir hak olmaktan çıkararak birilerinin rant kapısı yaptılar. Eğitim alanlarını piyasanın hizmetine açarak eğitimde sınıfsal ayrışmayı yarattılar. “Ücretli öğretmenlik” adı altında yeni ve ayrı bir sınıf yaratıldı. Millî Eğitim Bakanlığı kadrolu öğretmene ödemesi gereken miktarın üçte 1’ini ödeyerek düzeni sağlamak istemektedir. Eğitim sistemindeki açık ücretli öğretmenlerle kapatılamayacak kadar büyüktür. Bahsettiğimiz sayı 81 bin 902 kişi civarında olup bu kişiler ders başı 7,9 liraya çalışıyorlar. Ayrıca, bu öğretmenler, Sayın Bakanın söylediği gibi üç beş saat derse girmiyor, haftalık yirmi altı ile otuz saat derse giriyorlar. Sayın Başbakan ve Millî Eğitim Bakanının öğretmenleri sık sık aşağılayan, yaptıkları işi küçümseyen sözleri hâlâ tazeliğini korumaktadır. Bu kapsamda 350 bini aşkın öğretmenimiz işsiz ve atamasını beklemektedir. İşsiz öğretmenlerimizin pek çoğu inşaatlarda çalışmakta ve sıkıntıya giren, psikolojik sıkıntı yaşayan öğretmenlerimiz de intihar etme durumuna gelmektedirler. Değerli arkadaşlarım, Türkiye'de eğitim sisteminin yıllardır çözülmeyen sorunları öğretmenleri ve diğer eğitim emekçilerini diğer ülkelerdeki meslektaşlarına göre çok daha fazla olumsuz etkilemektedir. Ayrıca, tüm bu olumsuzluklara bir de "Alo, Öğretmenimi İhbar Ediyorum 147” hattı kurularak muhbirlik ve gizli tanık yöntemi daha da geliştirilmiş ve her okula, siyaset yapan öğretmenleri fişleyen müdür yardımcıları yerleştirilmiştir. Değerli arkadaşlar, aynı zamanda "Öğretmenlik Kariyer Basamakları" adı altında çıkarılan yönetmelikte asıl amaç Atatürk'ün başöğretmenliğini sorgulamaktır. Bütün bu şartlar içerisinde, olumsuzluklara rağmen eğitim görevlerini en iyi şekilde yerine getiren öğretmenlerimizin Öğretmenler Günü’nü kutlar, sürdürmeye çalıştıkları onurlu, ilkeli eğitim-öğretim görevlerinde başarılar dileğiyle tekrar, yüce Meclisin değerli milletvekillerini sevgi ve saygılarla selamlıyorum. Teşekkür ediyorum.
Gündem dışı üçüncü söz İsrail’in Gazze halkına karşı başlattığı yıkıcı savaşa karşı düşüncelerini ifade etmek üzere söz isteyen Çorum Milletvekili Sayın Murat Yıldırım’a aittir. Buyurun Sayın Yıldırım.
Gazze yine abluka altında, havadan, karadan, denizden bombalanıyor. Bir halk yok ediliyor. O halkın liderleri suikastlara kurban gidiyor. Yedi günlük bilanço: 115 şehit ve 900’den fazla yaralı, ölenlerin yarısına yakını çocuk. Evler bombalarla tarumar ediliyor. Bir şehir, bir ülke yerle bir ediliyor. Hastaneler yaralılarla dolup taşıyor. Tıbbi malzeme sıkıntısı had safhada, ilaç yok. Yaralılar ölüme mahkûm ediliyor. Sağlık Bakanı feryat ediyor: ”Ey insanlık, ölüyoruz. Biz ölüyoruz ama ne olur çocuklarımız yaşasın. Bize tıbbi malzeme ve ilaç gönderin.” İsrail’in Gazze’ye yıllardır uyguladığı ağır ambargonun yanında, Kudüs hâlâ işgal altında, Mescidi Aksa’nın çevresindeki İsrail imar faaliyetleri devam etmektedir. İsrail bilinçli olarak Filistin topraklarını parçalamaktadır, Doğu Kudüs ve Batı Şeria’da yeni yerleşim yerleri açmaktadır. Beton bariyerlerle Kudüs’ü abluka altına almış, Filistin halkının günlük yaşantıları üstünde kısıtlamalar yapmaktadır. İnsanlar okula, üniversiteye, hastanelere ve ticarethanelerine onlarca kontrol noktasından geçerek gitmektedirler. Kontrol noktalarındaki araç aramalarında kimyasal maddeler kullanılmakta, bu, insanların sağlığını bozmaktadır. 600 binden fazla, vatanından koparılan Filistinlinin, mülteci durumundaki Filistinlilerin bulundukları ülkelerdeki mülteci kamplarında oldukça kötü koşullarda yaşamaları yetmiyormuş gibi, bugün, bir de Filistin halkı soykırıma tabi tutulmaya başlandı. Bu katliam egemen güçlerin ikiyüzlülüğünü bir kez daha ortaya koyuyor. İsrail her seçim öncesinde Gazze’ye saldırıyor. Bazı Batılı devletler ve egemen güçler buna “kendini savunma” diyor. Bu ne biçim savunma ki hep İsrail saldırıyor ve öldürüyor. İsrail hükûmetleri masumların kanı üzerinde iktidar oluşturuyorlar. Egemen güçlerin özgürlüğü, demokrasisi, insan hakları Akdeniz’in sularından öteye geçmiyor. Gazze’de durum vahim ama bundan dolayı ne umutsuzluğa düşmeliyiz ne de hüzne kapılmalıyız. Gazze’de yiğit bir ses Hakk’ın ve halkın gücüyle haykırıyor zalimlerin, katillerin yüzüne: “Bizi yok edebilirsiniz, bizi öldürebilirsiniz ama Kudüs bir gün özgür olacak.” Barışın şehri Kudüs’ü esaret şehri hâline getiren İsrail’dir. Kan döken işgal devleti, terör devleti İsrail’dir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Gazze, Kudüs, Filistin, topyekûn Orta Doğu halkları bir diriliş mücadelesi veriyor. Kimse yaptığı zulmün, akıttığı kanın yanına kâr kalacağını sanmasın. Bunların hesabı bir gün sorulacaktır. Filistinli kardeşlerimiz bir gün, mutlaka, en kutlu zafere ulaşacaklardır, tıpkı Tunus halkı gibi, Mısır ve Libya halkları gibi. İnşallah, bugünler de geçecek. Tarih yeni bir kırılma yaşıyor. Bu kırılma zalim idarecilerin yönetimlerinin devrilişi, halkların özgürleşmesidir; bundan Gazze de, Batı Şeria da, Kudüs de nasibini alacaktır. Direniş adaleti, adalet ise özgürlüğü getirecektir. Bizler mazlumlara kol kanat geren, zalimlere korku olan milletin çocuklarıyız. Başbakanımız Kahire’den tüm dünyaya ve İsrail’e gerekli mesajı vermiştir. Halkımız topyekûn, Gazzeli kardeşlerimizin yanındadır. Sivil toplum kuruluşları aracılığıyla birçok yardımlar yapılmaktadır, kendilerine teşekkür ediyorum. Dün olduğu gibi, bugün de haklı davalarında Gazze’nin yiğit erlerinin, direnişçilerinin yanında olmaya, onlara destek vermeye devam edeceğiz. İsrail politikacıları bu saldırgan ve terörist tutumlarıyla kendi halklarına da zarar vereceklerdir. Bu sebeple bir an önce bu aymazlıktan, saldırgan politikalardan vazgeçmelidirler. İsrail savaş suçu işlemektedir; sergilediği bu devlet teröründen dolayı şiddetle kınıyor ve protesto ediyorum. Hepinizi saygıyla selamlarken, maalesef, bugün 12 dışişleri bakanı Gazze’deyken hâlâ bombalar devam ediyor, hâlâ saldırılar devam ediyor ve kendisini savunma adına yapıyor. Bu kadar aymazlık, bu kadar vurdumduymazlık, bu kadar ihanet içinde olan bir devletin olması mümkün değildir. Onun için, bütün İslam âlemini, Türk milletini ve Türkiye’yi Gazze’nin yanında olmaya davet ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
60’ıncı maddeye göre pek kısa söz talepleri vardır. İlk 10 arkadaşıma vereceğim. Sayın Yurttaş…
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 20 Kasım Çocuk Hakları Günü’nün tüm ülkemize ve dünya çocuklarına hayırlı olmasını temenni ediyorum. Anne ve bebek ölüm hızlarını Avrupa ülkeleri seviyesine indiren Sağlık Bakanlığı yetkililerine; öz güveni yüksek, bilgili, millî ve manevi değerlerine saygılı bireylerin yetişmesine katkıda bulunan ve geleceğimiz olan çocuklara modern ve çağdaş bir eğitim vermek amacıyla “FATİH Projesi”ni uygulamaya koyan Millî Eğitim Bakanlığı yetkililerine; müstakil bir genel müdürlük bünyesinde çocuklarla ilgili çalışmalar yürüten Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının tüm üyelerine teşekkür ediyorum. Meclisimiz tarafından yasalaştırılan çocuk ombudsmanlığının bir an önce hayata geçirilerek çocuk hakları konusunda eksikliklerin giderilmesine katkıda bulunulmasını diliyorum. Filistin’deki masum çocukları öldüren İsrail’i ve iş birlikçilerini nefretle kınıyorum. Tüm dünya çocuklarını sevgiyle ve saygıyla selamlıyorum.
Sayın Erdemir…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, 18-19 Kasım 2012 tarihinde İran’ın başkenti Tahran’da düzenlenen Suriye Ulusal Diyaloğu Toplantısı’na katıldım. “Şiddete Hayır, Demokrasiye Evet” başlığıyla toplanan bu iki günlük toplantıda Suriye’de yaşanan çatışmalara diyalog ve müzakere yoluyla çözüm aranmıştır. Çalıştaya, Suriye muhalefetinin silahlı mücadele yürütmeyen unsurları başta olmak üzere Orta Doğu ülkelerinden 100’ü aşkın temsilci katıldı. Çin ve Rusya hükûmetlerinin temsilci bulundurduğu etkinlikte Dünya Barış Konseyi Başkanı, Brezilyalı barış elçisi Socorro Gomes de bir konuşma yaptı. Ne yazık ki bu toplantıda Hükûmetimizin bir temsilcisini göremedik. Acaba toplantının başlığı “Şiddete Hayır, Demokrasiye Evet” olmak yerine, “Şiddete Evet, Demokrasiye Hayır” olsaydı Hükûmet temsilci gönderecek miydi diye düşünmeden edemiyoruz. Teşekkür ederim.
Sayın Bayraktutan…
Sayın Başkan, çok teşekkür ediyorum. Artvin şehir merkezinin hemen üzerinde bulunan Cerattepe mevkisinde maden işletilmesine ilişkin bir sorunumuz var. Bunu daha önce, geçen yıl Meclis araştırması olarak da Meclis gündemine getirdim. Bu sorunla ilgili olarak Artvinliler, Yeşil Artvin Derneği başta olmak üzere yargı yoluna başvurdular. Rize İdare Mahkemesi -yargı talebi- idari yargıya başvurulunca yürütmenin durdurulmasına ilişkin talebi ne yazık ki reddetti ama arkasından, bu, yürütmenin durdurulması talebinin kaldırılmasına ilişkin Trabzon Bölge İdare Mahkemesine yapılan itiraz neticesinde yürütmeyi durdurma kararı verilmiştir. Bu, yürütmeyi durdurma kararı tüm Artvin halkına hayırlı olsun. Baştan beri -iddia etmiş olduğumuz- Cerattepe’de maden çıkartılmasının Artvin’e ilişkin bir cinayet olduğunu, Artvin’e ilişkin bir tecavüz olduğunu anlatmaya çalışmıştık. Yüce yargı da bu kararımızı tescil etmiştir. Maden çalışması yapan şirketin bir an önce çalışmasını durdurmasını, ilgili valiliğin, Artvin Valiliğimizin de bunu kontrol etmesini diliyorum ve bir kere daha Artvin halkına hayırlı uğurlu olmasını diliyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Işık…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Başkanım, iki gün önce Erzincan’da meydana gelen Pir Sultan Abdal çadırına karşı olan saldırıyı nefretle kınıyorum. Erzincan’da biz Alevi’siyle, Sünni’siyle kardeşçe yaşarken -ikinci olay olarak Erzincan’da böyle olayların meydana gelmesi- yetkililerin bu işe daha ciddi olarak eğilmelerini istiyorum. “Üç beş çapulcu yapmış.” diyerek geçiştirmek ve bu olayın üzerine gitmemek, ayrıca nefret söylemlerini devam ettirmek ortamı geriyor. Buna dikkat etmemiz gerektiğini düşünüyorum. İkinci bir konu: tüberküloz oldukları için kesimi yapılan hayvanların bedelleri Takdir Komisyonunun verdiği kararla yapılmaktadır ancak Erzincan’a gelen müfettiş, Takdir Komisyonun verdiği kararı hiçe sayaraktan 250-300 lira arasında fiyat indirimi yapmıştır. Asıl karar veren merci Takdir Komisyonu olduğu hâlde Takdir Komisyonunun bu kararının sayılmaması ve dolayısıyla oradaki vatandaşlarımızın zarara uğratılması… Bu konuda bir an önce bir önlem alınması istiyorum. Teşekkür ediyorum.
Sayın Erdoğan…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Bütün öğretmenlerimizin Öğretmenler Günü’nü kutluyorum. Bütün öğretmenlerimize sağlık, mutluluk ve başarı diliyorum. Ahirete intikal eden öğretmenlerimizi de rahmetle minnetle yad ediyorum. Bu vesileyle öğretmenlerimizin özlük haklarının görevleriyle mütenasip hâle getirilmesini diliyorum. Öğretmenlerin, özellikle eş durumu ve sıra tayinlerinin bir kurala bağlanması gerektiğini tekrar Millî Eğitim Bakanlığına hatırlatmak istiyorum. Bir tarafta atanamayan öğretmen, bir tarafta öğretmen açığı, bu garip durumun da ortadan kaldırılmasını temenni ediyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın Yetiş…
Sayın Başkan, bugün Dünya Çocuk Hakları Günü, kardeşleri gibi sokakta oynayıp okuluna gitmesi gereken Filistinli çocuklar katlediliyor; dokuz aylık, dört yaşında çocuklar, insanlığın masumiyeti ve saflığıyla birlikte kayboluyor. Terörist ve çocuk katili İsrail rejimini ben lanetliyorum. Çocuk katilliği konusunda İsrail’le kardeş olan Suriye rejimini de tüm çocuklar adına lanetliyorum. Bu arada seksen yedi gün Suriye zindanlarında tutuklu kalan gazeteci Cüneyt Ünal’ı almak maksadıyla giden CHP heyeti umarım Esad’la hatıra fotoğrafı çektirmekten yaşanan zulümleri görmeye fırsat bulmuştur.
Sayın Topal…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Amasya’da soğan üreticileri 2011, geçen yıl, 24 kuruşa maliyeti olan soğanları 15 kuruştan satamadılar. Ya tarlada bıraktılar ya çöpe attılar. Bu yıl da soğan maliyetleri yüksek. Şu ana kadar soğanlar istediği, hakkettiği değeri bulamadı çiftçi tarafından satılamıyor. Ben buradan Hükûmet yetkililerine soruyorum: Soğan üreticilerini, Amasya’da kaderiyle baş başa mı bırakacaklar, bununla ilgili bir çözüm üretecekler mi? Teşekkür ediyorum.
Sayın Tüzel…
Sayın Başkan, Çocuk Hakları Günü’nde bölgemizde ve ülkemizde çocukların yaşam koşullarını unutmayalım. TÜİK verilerine göre ülkemizde 1 milyon çalışan çocuk var. 2.225 tutuklu çocuk cezaevlerinde. Suriye’de, Filistin’de ölen çocuklar gözümüzün önünde. Tabii ki Roboski’yi de hiç unutmuyoruz. Çocukları en çok tehdit eden, emperyalist güçlerin savaş senaryoları. Bölgede ve ülkemizde savaşları önlemek, halkları özgür ve kardeş kılmak çocuklarımıza karşı görevimiz. İşte, bunun için, savaşsız bir ülke ve gelecek kazanmak için, ölümler olmadan sonuçlanan açlık grevinin bizlere gösterdiği çözüm yolunu değerlendirelim. Kürt yurttaşlarımız ne istediğini biliyor ve her yerde söylüyor. Görev Hükûmette ve bu çağrıya yanıt vermekte. Savaşı durdurmak, silahları susturmak ilk adım olmalıdır. Hak ve dil eşitliğine dayalı bir çözümü demokratik yol ve esaslarla sağlamak, gelecek kuşaklara ve çocuklarımıza barışı kazandırmak hepimizin sorumluluğundadır. İzlemek, beklemek değil; hızla acil adım atılmalıdır.
Sayın Fırat…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Evet, bugün Dünya Çocuk Hakları Günü. Çocuk haklarından biri de eğitim hakkıdır ama ne yazık ki Adıyamanlı çocuklar Hükûmetin yanlış politikaları yüzünden Adıyaman’da yatırım yapılmamasından dolayı çevre illere ve bölgelere ırgat olarak gidiyorlar. Hâlâ Erzincan’da pancar sökümünde bulunup da okula gitmeyen çocuklarımız var. İki buçuk ay geçti okulun açılışından, eğitim hakları hâlâ kendilerine verilmemiştir. Bu konunun ivedilikle düzeltilmesi gerekir. Saygılar sunuyorum.
Sayın Tanal…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, 17-18 Kasım 2012 tarihinde İstanbul Üniversitesi Beyazıt Meydanı’nda parasız eğitim isteyen öğrencilere, özgürlük için yapılan basın açıklamasında öğrencilerin üzerine sıkılan kimyasal madde içeren suyla topluluk dağıtılmıştır. Sıkılan bu kimyasal madde öğrencilerin vücutlarını yakmakta, vücuduna yapışmakta ve iz bırakmaktadır. Bu, gerçekten, kabul edilebilen bir davranış değil. Bakanlığın bu konuyla ilgili derhâl harekete geçmesini talep ediyorum. Bugün 20 Kasım Dünya Çocuklar Günü. Dünya Çocuklar Gününü kutlarken ülkemizde 16 milyon 264 bin çocuk işçi olarak çalışmakta. Bakanlığın derhâl bu konuyu ivedilikle ele alarak bu çocukların sosyal güvenceye kavuşturulmasını bekler, saygılarımı sunarım.
Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının iki tezkeresi vardır, ayrı ayrı okutup bilgilerinize sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Lüksemburg Temsilciler Meclisi Başkanı Laurent MOSAR'ın beraberinde bir Parlamento heyeti ile birlikte ülkemizi ziyaret etmesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlık Divanının 12.11.2012 tarih ve 35 sayılı Kararı ile uygun bulunmuştur. Söz konusu heyetin ülkemizi ziyareti, Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında 3620 sayılı Kanun’un 7. Maddesi gereğince Genel Kurulun bilgilerine sunulur. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Tunus Ulusal Kurucu Meclisi Haklar, Özgürlükler ve Dış İlişkiler Komisyonu heyetinin Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının konuğu olarak 6-10 Kasım 2012 tarihleri arasında ülkemize resmî ziyarette bulunmaları TBMM Başkanlık Divanının 30 Ekim 2012 tarih ve 34 sayılı Kararı ile uygun bulunmuştur. Söz konusu heyetin ülkemizi ziyareti, Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış ilişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında 3620 sayılı Kanun'un 7. Maddesi gereğince Genel Kurulun bilgilerine sunulur. Bilgilerinize sunulmuştur. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, sırasıyla okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Ülkemizde, mısır tarımı ve mısır üreticilerinin sorunlarının araştırılarak mısır üreticilerinin mağduriyetlerinin önlenmesi ve mısır üretiminin artırılması için Anayasa'nın 98, Türkiye Büyük Millet Meclisi İç Tüzüğü'nün 104. ve 105. maddeleri gereği Meclis Araştırması açılmasını arz ederiz. 19.12.2011 [[Manisa]] [[Kastamonu]] [[İzmir]] [[Erzurum]] [[Mersin]] [[Konya]] [[İstanbul]] [[Tokat]] [[İstanbul]] [[Kütahya]] [[Adana]] [[Tekirdağ]] [[Adana]] [[Denizli]] [[Adana]] [[Bursa]] [[Mersin]] [[Muğla]] [[Balıkesir]] [[Hatay]] [[Konya]] [[Afyonkarahisar]] Dünya mısır üretim alanı ve üretim miktarı; yemlik mısır kullanımının ve biyoetanol üretimde mısıra olan talep nedeniyle sürekli artmaktadır. 2005/2006 yılında Dünyada mısır üretimi 149,6 milyon hektar alanda, 713,6 milyon ton iken mısır tüketimi 728 milyon tondur. 2010/2011 yılındaysa 160 milyon hektar alanda, 814 milyon ton iken tüketim 835 milyon tondur. Ülkemizde 2003 yılında 2,8 milyon ton mısır üretilirken son yıllarda ikinci ürün yetiştiriciliğinin ve verimin artması, pamuk üretiminden vazgeçen üreticilerin mısıra yönelmesi nedeniyle 2010 yılında 4,3 milyon tona çıkmıştır. Mısır üretimindeki artışa paralel olarak 2000/2001 yılında 3 milyon ton olan yurtiçi mısır kullanımı 2008/2009 yılında 5,1 milyon tona ulaşmış artan talep üzerine de 2007-2010 yılları arasında 3,2 milyon ton mısır ithalatı yapılarak yaklaşık 1 milyar dolar ödenmiştir. Mısır üretiminin artırılması için sulanan alanların genişletilmesi gerekirken sulama yatırımları ödenek yetersizliği yüzünden bir türlü bitirilememektedir. Mısırda sulama masraflarının payı yüksektir. Sulama masraflarını azaltmak için yağmurlama ve damla sulama yöntemlerinin kullanımının yaygınlaştırılması sağlanmalıdır. Mısır üreticilerimiz yeni tohum ve çeşitlere ulaşmakta zorlanmaktadır. Üreticilerin ürünlerini, değerinde pazarlayabileceği ürün borsalarının sayıları ve işlevi yetersizdir. TMO, mısırda destekleme alımı yerine müdahale alımı yapmaktadır. Bazı yıllar alım yapmazken bazı yıllarda toplam üretim miktarının yüzde 30'unu alan TMO'nun birtakım uygulamaları mısır üreticilerini mağdur etmektedir. TMO tarafından stoklanan mısır, 2006 yılında 106 dolardan satılmış, 2007 yılında aynı mısır 230 dolardan ithal edilmiştir. Diğer ülkelerde üreticilerin, daha fazla desteklenmesi, verimlerinin yüksek oluşu ve girdi maliyetlerinin düşük oluşu nedeniyle mısır üreticilerimiz dünya piyasalarıyla rekabette zorlanmaktadır. 2004 yılında kg başına 250 kuruş olan mısır prim miktarı 2007 yılında 200 kuruşa düşürülmüş, 2009, 2010, 2011 yıllarında ise 400 kuruş olarak açıklanmıştır. 2005 yılında 240 kuruş olan mazot desteği ise 7 yıl içerisinde sadece yüzde 56 oranında artmıştır. Son üç yılda gübre fiyatları yüzde iki yüz oranında artarken gübre desteği sadece yüzde 11 oranında artmıştır. Mısır üretiminin yeterli olduğu dönemde mısırın gümrük vergi oranlarının düşürülmesi ve hasat döneminde ithalata izin verilmesi iç piyasada mısır fiyatlarının gerilemesine yol açmakta, bu da mısır üreticisini mağdur etmektedir. 2011 Aralık'ta ithal edilen 1 kg mısırın maliyeti nakliye ve gümrük vergileriyle birlikte 1 Liranın üzerindedir. 2011 hasat döneminde Türkiye'de mısırın tonu 650 lira iken, hasattan bir ay sonra mısırın kg fiyatı 50 kuruşa düşürülmüştür. Mısırda yaşanan düşük fiyat uygulamaları üreticileri zor durumda bırakmakta, üreticiyi mısır ekiminden vazgeçirmektedir. Benzer bir durum 2005 yılında yaşanmış ve üretim 2006 yılında 400 bin ton düşmüştür. 18 Mart 2010 tarihinde yayımlanan Biyogüvenlik Kanunu gereğince GDO'lu ürünler ülkemizde üretilemezken, GDO'lu ürünlerin ithalatına ve satışına yasak getirilmemiş, aksine bu ürünlerin satışı ülkemizde yasal hale getirilmiştir. Dünyada mısır üretilen 158 milyon hektar alanın yüzde 29 unda GDO'lu mısır yetiştirilmektedir. Türkiye GDO'lu mısır üreten ülkelerden her yıl mısır ithal etmektedir. GDO'lu ürünlerin özellikle insan sağlığı üzerinde uzun vadede ne gibi bir etki yapacağı belli değildir. Mısırın ikinci ürün olarak ekiminin gerçekleştirilmesi, verim artışı, GAP bölgesinin mısır üretimine uygun olması vb. nedenlerle üretimin daha da artırılarak ihracat yapılabilmesi mümkündür. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Kahramanmaraş-Afşin-Elbistan-Çöllolar kömür havzasında hayatını kaybeden madencilerimizin göçük altından çıkarılması ve Türkiye'de yaşanan maden kazaları konusunda araştırma yapılarak, alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla, Anayasa'nın 98. ve TBMM içtüzüğünün 104 ve 105. maddesi uyarınca Meclis araştırması açılmasını saygılarımla arz ve talep ederiz. [[Kahramanmaraş]] [[Mersin]] [[Kütahya]] [[Aydın]] [[Adana]] [[Adana]] [[Manisa]] [[Tokat]] [[Manisa]] [[Balıkesir]] [[Konya]] [[Tekirdağ]] [[Hatay]] [[Bursa]] [[Kocaeli]] [[Erzurum]] [[İstanbul]] [[Kastamonu]] [[Muğla]] [[Isparta]] [[Adana]] Madencilerimizin aileleri sabırla ve umutla yakınlarının cenazelerinin göçük altından çıkarılmasını beklemektedir. Bilim ve teknolojinin neredeyse baş döndürücü bir hızla ilerlediği dünyamızda, dokuz madencilerimizin göçük altından bugüne kadar çıkarılamamış olması hayret verici bir durumdur. Madencilerimiz niçin göçük altından bugüne kadar çıkarılamamıştır? Bu konuda bir teknoloji eksikliği mi vardır? Yoksa bu konuda maliyet hesabı mı yapılmaktadır? Şehit madencilerimizi ne zaman ailelerine teslim edeceğiz? Bütün bu konular araştırma konusu haline gelmiştir. Ülkemizde pek çok iş kolunda olduğu gibi madencilik iş kollarında da sık sık iş kazaları meydana gelmektedir. Uzun çalışma süreleri, düşük ücretler, sağlıksız ve güvensiz çalışma koşulları ülkemizde iş kazalarını artırmaktadır. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi verilerine göre; 2011 yılının ilk dokuz ayında Türkiye'de meydana gelen iş kazalarında 396 işçi yaşamını yitirirken 2.453 işçi de yaralanmıştır. İş kazaları, özellikle İstanbul, Kocaeli, Zonguldak, İzmir, Ankara, Adana, Eskişehir, Tekirdağ, Malatya, Bursa, Konya ve Kahramanmaraş gibi illerimizdeki sanayi merkezlerinde ve kömür ocaklarında sıkça görülmektedir. Ülkemizde görülen iş kazaları genellikle madencilik, tersane, inşaat, enerji, metal, çimento, mevsimlik tarım, tekstil ve deri iş kollarında ortaya çıkmaktadır. Madencilik sektörü alanında ülkemizde ortaya çıkan iş kazaları Avrupa ülkelerinin 4,5 katı düzeyinde gerçekleşmektedir. Türkiye ekonomisine önemli katkılar sağlayan madencilik sektörü, çalışma koşulları başta olmak üzere, çağdaş standartlarda üretim konusunda yeniden yapılanmalıdır. Bu doğrultuda yapılacak olan çalışmalar hem maden ocaklarındaki göçükleri azaltacak hem de ölümlü kazaların önüne geçecektir. Bu nedenle, Çöllolar kömür havzasında hayatını kaybeden madencilerimizin göçük altından çıkarılması ve ülkemizde yaşanan maden kazaları konusunda araştırma yapılarak, gerekli önlemlerin alınması konusunda Anayasa'nın 98. ve TBMM İçtüzüğü’nün 104 ve 105. maddesi uyarınca bir Meclis Araştırma Komisyonu kurulması yerinde olacaktır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına “Ülkemizdeki yolların kalitesinin arttığının söylenmesine rağmen ölümlü ve yaralanmalı trafik kazalarında azalma olmamasının sebeplerinin araştırılarak kazasız seyahat için alınması gereken önlemler ile sosyoekonomik yapıya etkisinin belirlenmesi" amacıyla, aşağıda belirtilen gerekçelerle Anayasa'mızın 98'inci, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü'nün 104'üncü ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. [[Mersin]] [[Aydın]] [[Erzurum]] [[Kocaeli]] [[Adana]] [[Muğla]] [[Mersin]] [[Manisa]] [[Kütahya]] [[Kastamonu]] [[İstanbul]] [[Ankara]] [[Konya]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Adana]] [[Isparta]] [[İstanbul]] [[Kahramanmaraş]] [[Adana]] Emniyet Genel Müdürlüğünün istatistiklerine göre 2006 yılında 9 günlük tatilde 125 vatandaşımız, 5 günlük tatilde 97 vatandaşımız; 2007 yılında 5 günlük tatilde 86 vatandaşımız, 4 günlük tatilde 64 vatandaşımız; 2008 yılında 9 günlük tatilde 147 vatandaşımız; 2009 yılında 5 günlük tatilde 81 vatandaşımız; 2010 yılındaki 9 günlük bayram tatilinde 147 vatandaşımız, 5 günlük tatilde 83 vatandaşımız kazalarda hayatını kaybetmiştir. 2011 yılında da kazalar durmamış, 9 günlük Ramazan Bayramı tatilinde 168 vatandaşımız hayatını kaybetmiş, 752 vatandaşımız da yaralanmıştır. Yine 5 günlük Kurban Bayramı tatilinde de 61 vatandaşımız hayatını kaybederken 3 bin 172 vatandaşımız da yaralanmıştır. 2002 yılında 440 bin olan kaza sayısı 2005 yılında 621 bine, 2010 yılında da 1 milyon 104 bine çıkmıştır. Ölü sayısında belli bir artış olmamakla birlikte kazalardaki yaralı sayısında iki katına yakın bir artış olmuştur. 2002 yılında yaralı sayısı 116 bin iken 2010 yılında bu sayı 211 bin olmuştur. Trafik kazalarında yaralı olarak kurtulanlar tedavi sonucunda iyileşseler bile yaşadıkları sarsıntının psikolojik etkisi yıllar boyu devam edebilmektedir. Ölümlü ve yaralanmalı olmayan kazalarda, Türk milletinin kanaatkârlığını gösteren "cana geleceğine mala gelsin" deyişine gönülden bağlı kalınsa da, kaza sonrası yaşanan bürokratik süreç işgücü kaybına sebebiyet vermekte, bu da ekonomiye negatif tesir etmektedir. Şehir içinde oluşan kazalar ise trafik akışının yoğun olduğu caddelerde tıkanmalara sebep olmaktadır. Her halükarda kazaya karışmayanların dahi trafikte uzun süre beklemeleri sebebiyle kaybedilen zaman ve boşa harcanan yakıt, kişilerin ve millî ekonomimizin zarar hanesine yazılmaktadır. Tüm bu sorunların sebepleri ve sonuçlarının araştırılarak alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi amacıyla Anayasanın 98'inci, TBMM İçtüzüğünün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis Araştırma Komisyonu kurulmasını arz ve teklif ederiz. Bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. İki gensoru önergesi vardır. Önergeler daha önce bastırılıp sayın üyelere dağıtılmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Daha önce 11/16 Esas Sayı ile gündeme gelen ancak TRT’nin yayın saatlerinde müzakere edilemeyeceği için geri çekilen; TRT ve Anadolu Ajansının yayınlarında tarafsızlığı sağlayamadığı, üstlendiği görevinin sorumluluğunu yerine getirmediği ve kamu kaynaklarını partililere aktardığı iddiasıyla Başbakan Yardımcısı, Devlet Bakanı Bülent Arınç hakkında Anayasanın 98 ve 99'uncu, TBMM İçtüzüğünün 106. maddeleri uyarınca Gensoru açılmasını Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına arz ederiz. Saygılarımızla. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 132. maddesinde "Devletçe kamu tüzelkişiliği olarak kurulan tek radyo ve televizyon kurumu ile kamu tüzelkişilerinden yardım gören haber ajanslarının özerkliği ve yayınlarının tarafsızlığı esastır." hükmü yer almaktadır. Türkiye Radyo Televizyon Kanunu'nun "Amaç" başlıklı 1. maddesinde de TRT'nin özerkliği ve tarafsızlığına vurgu yapılmaktadır. Bu çerçevede, TRT ve Anadolu Ajansının habercilik anlayışının ve uygulamasının tarafsız olması gerektiği, Anayasa'da ve ilgili kanunda açıkça belirtilmiştir. Hâl böyleyken bu iki kurumun taraflı ve siyasi uygulamaları son yıllarda had safhaya ulaşmıştır. Bu iki kurumdan sorumlu olan Başbakan Yardımcısı Sayın Bülent Arınç da bu uygulamalara göz yummuş, hatta desteklemiştir. Bu kurumların yöneticilerinin vatandaşın tarafsız haber alma özgürlüğünü engelleyerek partizanca davranması, kurumlarını kişisel menfaat ve siyasi manipülasyon amacıyla kullanması hukuka aykırıdır. Türkiye'de harcadığı her 100 liranın 80 lirasını halktan toplanan vergilerle karşılayan tek özerk kurum TRT'dir. Bu nedenle tüm kesimlere ve siyasi partilere, iktidar muhalefet ayrımı yapmadan eşit ve tarafsız davranmalıdır. Fakat TRT, AKP iktidarının borazanı hâline gelmiştir. TRT habercilik yapmamakta, kamuoyunu manipüle ederek AKP'nin kamuoyundaki imajını düzeltmek, reklamını yapmak için bir araç görevini üstlenmektedir. TRT, saatlerce iktidar partisinin faaliyetlerine ilişkin çok geniş yayın yaparken, muhalefete neredeyse hiç yer vermemektedir. AKP Hükümeti TRT 3'ün TBMM yayınını verdiği saatleri kısıtlayarak kanun görüşmelerini TBMM TV'nin yayında olmadığı saatlere denk getirmekte ve böylece kanunlarda yer alan yanlış ve eksikliklerin kamuoyuna duyurulmadan gece yarıları çıkarılmasına ve muhalefetin sesinin kısılmasına çanak tutmaktadır. Anayasada ve yasada yer alan ve Bülent Arınç'ın kendisinin de ifade ettiği, "kamu yayıncılığı yapan kuruluşların tarafsız ve adaletli olması gerektiği" hususu maalesef lafta kalmaktadır. Bu taraf yayınların dışında Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç’ın yakın çevresinden kişiler de dâhil olmak üzere TRT’nin çeşitli birimlerine yüksek maaşlarla, yandaşların alındığı hususu da başka bir gerçektir. Öte yandan, TRT kanallarındaki iç yapımların bitme noktasına geldiği ve TRT’nin programları dışarıdan ajanslara yaptırdığı bilinmektedir. Sayın Arınç’ın ifadeleriyle TRT’de 6 bin 211 memur, 835 sözleşmeli olmak üzere 7 bin 46 personel çalışmaktadır. Bu durumda TRT personelinden azami ölçüde yararlanılmadığı açıkça görülmektedir. Bu kadar kadrosu olan TRT dış yapımlara milyonlarca TL harcamakta ve yandaşlara verilen işlerle kamu kaynakları çarçur edilmektedir. Kamusal yayın sorumluluğu olan giderleri toplum tarafından üstlenilen bir kanalın böylesine kötü yönetilmesinin ve taraflı yayın yapmasının sorumlusu Sayın Bülent Arınç’tır. Bir gazetede yayınlanan röportajda TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin’in kendisine yöneltilen bir soruya cevaben “Osman Öcalan’la röportaj yaptık. Çekmecemde duruyor. Yeri ve zamanı geldiğinde yayınlayacağız” demesi TRT’nin içine düştüğü durumun ne kadar vahim olduğunun bir başka göstergesidir. Ayrıca, TRT ve Anadolu Ajansı, terör örgütü elebaşlarından Murat Karayılan’ın İran’da yakalandığı konusuyla ilgili yayın yapmış, bu yayınların doğru olmadığı tespit edilmiştir. Yine bomba yüklü araç haberine ilişkin yaşanan skandalın baş sorumlusu da TRT ve Anadolu Ajansı olmuştur. Osman Öcalan gibi azılı bir terörist ile röportaj yapılması ve kayıtların çekmecede tutularak “zamanı geldiğinde açıklanacağının” belirtilmesi TRT’nin bir psikolojik harekat aracı haline geldiğini ve iktidarın manipülasyon aracı haline geldiğini açıkça göstermektedir. Sonuç olarak kendisine olan güven sarsılan ve görev ve sorumluluğunu yerine getirmeyen Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç hakkında Anayasa’nın 98. ve 99. maddeleri ile TBMM İçtüzüğü’nün 106’ncı maddesi uyarınca gensoru açılması için gereğini arz ve talep ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 29 Ekim Cumhuriyet Bayramının halk tarafından gerçekleştirilen kutlamalarında toplantı ve gösteri özgürlüğü ile seyahat özgürlüğü gibi en temel özgürlüklerin kullanılmasını engellemeye çalışan, halka şiddet uygulayan kamu görevlilerini yönlendiren ve himaye eden, Cumhuriyetin temel ilkelerini benimseyen yurttaşlar üzerinde kamu gücünü kullanarak baskı oluşturacak girişimlerde bulunarak görevini kötüye kullanan İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin hakkında Anayasanın 98 ve 99 uncu, TBMM İçtüzüğünün 106. maddeleri gereğince gensoru açılmasını saygılarımızla arz ve teklif ederiz. Çok sayıda sivil toplum örgütü 01.10.2012 tarih 2012/1813 sayılı Ankara Valiliğine verdikleri dilekçe ile 1. TBMM binası önünde bir basın açıklaması yapılması ve daha sonra ise oradan Anıtkabir’e Atatürk’ün huzuruna çıkmak amacıyla bildirimde bulunmuştur. Ankara Valiliği, 16.10.2012 tarihli yazısı ile Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununa aykırı bir faaliyet olduğu gerekçesiyle söz konusu etkinliğe izin verilmeyeceği bildirmiştir. Anayasanın “Toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkı” başlıklı 34. Maddesinde “Herkes, önceden izin almadan, silahsız ve saldırısız toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkına sahiptir.” hükmü yer almakta ve 2. Fıkrasında bu hakkın sınırlandırılabileceği durumlar sayılmaktadır. Dolayısıyla, Ankara Valiliğinin söz konusu yazısı tartışmasız bir şekilde Anayasaya aykırıdır, kanunsuzdur. Kaldı ki, Ankara’da yapılması talep edilen etkinlik gösteri ve yürüyüş kapsamında değil, Cumhuriyet bayramı kutlaması ve şenliğinin bir parçasıdır. İçişleri Bakanı bu gerçeğe rağmen Ankara Valiliği’nin yasakçı tavrını daha da ileri götürerek Ankara dışından yurttaşlarımızın katılımların engellenmesi amacıyla Genelge yayınlamıştır. Ankara dışındaki illerden Ankara’ya gitmek isteyen yurttaşlarımızın otobüsleri durdurulmuş, keyfi gerekçelerle otobüslerin hareket etmeleri engellenmiştir. Seyahat özgürlüğü sıkıyönetim dönemlerini aratmayacak bir biçimde kısıtlanmıştır. Anayasanın 23. Maddesinde herkesin seyahat özgürlüğüne sahip olduğu hükmüne yer verildikten sonra, seyahat özgürlüğünün “suç soruşturma ve kovuşturması sebebiyle ve suç işlenmesini önlemek” amacıyla kanunla kısıtlanabileceği hükmüne yer verilmiştir. Valiliğin yasak kararı ve İçişleri Bakanlığı Genelgesinde Cumhuriyeti kutlamanın, Atatürk’ü anmanın fiilen “suç” olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. Siyasi iktidar Cumhuriyeti kutlamak isteyenler suç işleyecek kabulüyle hareket ederek, yurttaşlarımızın en temel hak ve özgürlüklerini ortadan kaldırmıştır. Valiliğin ileri sürdüğü ve Sayın Başbakanın da dile getirdiği olay çıkacağına ilişkin istihbarat bilgisi bulunduğu gerekçesinin gerçeklerle bağdaşmadığı, polisin orantısız gücü dışında hiçbir olay çıkmaması ile ortaya çıkmıştır. Kaldı ki, Ulus'a gelen yurttaşlar için kontrol noktası oluşturulmamış, güvenlik tedbirleri alınmamıştır. Eğer gerçekten bir istihbarat söz konusu ise, İçişleri Bakanı hiçbir önlem almayarak o gün orada bulunan yurttaşlarımızın can güvenliğini tehlikeye atmıştır. Yurttaşlarımızın küçük çocukları ile etkinliğe katılmaları, yaşlıların büyük katılımı hiçbir yurttaşımızın suç işleme amacını taşımadığını ortaya koymaktadır. Yaşlısı, çocuğu el ele Bayrama yakışır şekilde Türk bayrakları ile toplanmış yurttaşlarımız, güvenlik güçlerinin kanunsuz ve orantısız müdahalesine maruz kalmıştır. Bu şiddet yaşlı ve çocuk gözetmeksizin acımasızca uygulanmıştır. Polis biber gazı sıkıp yurttaşlarımıza saldırırken İçişleri Bakanı helikopterden alanı denetlemiş, olayları yönlendirmiştir. Yurttaşlarımızla birlikte milletvekilleri de polisin orantısız güç kullanımına maruz kalmış, İçişleri Bakanı milletvekilinin boğazını sıkan polislerle ilgili bir soruşturma açmayarak, suç işleyen kamu görevlilerini himaye etmiştir. Cumhuriyet Bayramı kutlamalarının suç kapsamında değerlendirilmesi, halkın Cumhuriyete sahip çıkmak amacıyla gerçekleştirdiği kutlamalara, siyasi iktidarın sanki bir kalkışmayı bastırırcasına müdahale etmesi son derece düşündürücüdür. Bu durum siyasi iktidarın amaçlarını ortaya koyması noktasında Türkiye'nin karşı karşıya olduğu tehlikeyi de gözler önüne sermektedir. Kendisinden farklı düşünenlere kamu gücü kullanarak baskı ve şiddet uygulanması dikta yönetimlerine özgüdür. Belirtilen gerekçelerle İçişleri Bakanı Sayın İdris Naim Şahin hakkında gensoru açılması Yüce Meclisten talep ederiz. Bilgilerinize sunulmuştur. Gensoruların gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmelerin bugün yapılmasını da kapsayan Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisi biraz sonra işleme alınacaktır. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 20.11.2012 Salı günü (bugün) toplanamadığından, İçtüzük’ün 19uncu maddesi gereğince, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında bulunan 342, 337, 339, 35, 61, 219, 94, 106, 212, 213, 216, 217 ve 218 sıra sayılı kanun tasarılarının bu kısmın 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 ve 16 ncı sıralarına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi; Bastırılarak dağıtılan (11/23 ve 11/24) esas numaralı gensoru önergelerinin 20 Kasım 2012 Salı günkü (bugün) gündemin "Özel Gündemde Yer Alacak İşler" kısmının sırasıyla 1 inci ve 2 nci sıralarına alınması ve Anayasanın 99 uncu maddesi gereğince gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmelerin Genel Kurulun bugünkü Birleşiminde yapılarak 11/23 ve 11/24 esas numaralı gensoru önergelerinin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar çalışmalarına devam edilmesi; 20 Kasım 2012 ile 5, 12, 19 ve 26 Aralık 2012 Salı ve Çarşamba günkü birleşimlerinde sözlü soruların görüşülmemesi; 4, 11, 18 ve 25 Aralık Salı günkü birleşimlerinde 1 saat Sözlü Soruların görüşülmesini müteakip diğer denetim konularının görüşülmeyerek Gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında yer alan işlerin görüşülmesi; 4, 11, 18 ve 25 Aralık 2012 Salı günkü birleşimlerinde 15.00-20. 00 saatleri arasında; 5, 6, 12, 13, 19, 20, 26 ve 27 Aralık 2012 Çarşamba ve Perşembe günkü birleşimlerinde 14.00-20. 00 saatleri arasında; 21 Kasım 2012 Çarşamba günkü birleşimde 239 sıra sayılı kanun tasarısının görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; 20 ve 21 Kasım 2012 Salı ve Çarşamba günkü birleşimlerde gece 24. 00'de günlük programların tamamlanamaması halinde günlük programların tamamlanmasına kadar; Çalışmalarına devam etmesi, 337 Sıra sayılı kanun tasarısının İçtüzüğün 91. maddesine göre Temel Kanun olarak görüşülmesi ve bölümlerinin ekteki cetveldeki şekliyle olması, önerilmiştir. [[1/638]] 2. BÖLÜM 31 ila 56 ncı maddeler 26 3. BÖLÜM 57 ila 81 inci maddeler 25 4. BÖLÜM 82 ila 105 inci maddeler 24 5. BÖLÜM 106 ila 135 inci maddeler 30 6. BÖLÜM 136 ila 147 nci maddeler (144 üncü maddenin (a), (b) ve (c) bentleri ile Geçici 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 uncu maddeler dahil) 24 Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisinin lehinde ilk söz İstanbul Milletvekili Sayın Ayşe Nur Bahçekapılı’ya aittir. Buyurun Sayın Bahçekapılı.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; çalışma haftamızın ilk gününü yaşıyoruz. İyi çalışmalar diliyorum hepimize. Evet, bir grup önerimiz var, özellikle, çalışma saatlerini düzenleyen bir grup önerisi bu ama kanunlarla ilgili olarak da yaptığımız ve… Daha önce de grup başkan vekillerine benim dün sözlü olarak bilgi verdiğim üzere sizlere de bunları sunmak isterim. Bugün, bildiğiniz gibi, Başbakan Yardımcımız Sayın Bülent Arınç ile İçişleri Bakanı Sayın İdris Naim Şahin hakkında verilen gensoru önergelerinin görüşmesini yapacağız. Yine, grup önerimizde kanun tasarılarının öne çekilmesine ilişkin bir madde var. Bunda da 342 sayılı Yargılama Sürelerinin Uzunluğu ile Mahkeme Kararlarının Geç veya Kısmen İcra Edilmesi ya da İcra Edilememesi Nedeniyle Tazminat Ödenmesine İlişkin Kanun, bir de 337 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu var. Ayrıca da yine, 339, 35, 61, 219, 94, 106, 213, 212, 216, 217 ve 218 sıra sayılı uluslararası sözleşmeleri görüşmeyi planladık bu hafta. Bugüne kadar uyguladığımız çerçevede aralık ayı sonuna kadar tüm çarşamba günlerinden sözlü soruları kaldırmayı, salı günleri de bir saat sözlü soruların ardından diğer denetimi yapmamayı uygun görmekteyiz ve önermekteyiz. Çalışma saatlerimizin aralık ayı sonuna kadar salı günleri 15.00-20. 00, çarşamba ve perşembe günleri 14.00-20. 00 olarak belirlenmesini önermekteyiz. 21 Kasım 2012 Çarşamba günü yani yarın 239 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine bıraktığımız yerden devam edeceğiz ve biraz önce ismini söylediğim Sermaye Piyasası Kanunu’na ilişkin 337 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın temel kanun olarak görüşülmesini talep ediyoruz. Ben, yine bütün arkadaşlarıma iyi çalışmalar diliyorum. Grup önerimizin kabul edilmesini temenni ediyorum. Teşekkürler.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisinin aleyhinde ilk söz, Yalova Milletvekili Sayın Muharrem İnce’ye aittir. Buyurun Sayın İnce.
Tabii bugün grup önerisinde konuşmayacaktık ama Sayın Başbakan, grup toplantısında “Bir grup başkan vekili Meclis kürsüsünde aslanlar gibi kükreyerek ‘Esad’ın canı cehenneme’ diyordu, sonra bir CHP heyeti gidip grup başkan vekilinin ‘Canı cehenneme’ dediği adamla fotoğraf çektiriyor. Bizim gazetecilerimizi esir alan, uçağımızı düşüren bir fesat odağı bizim ne kadar karşımızdaysa CHP de o kadar karşısında olmak zorundadır. CHP Türkiye düşmanlarına kol kanat germekten kaçınmamıştır. CHP her zaman olduğu gibi ucuz siyaset yapıyor… Şimdi, Başbakan bunları deyince tabii ki arkasından konuşmak olmaz. Basın toplantısı falan değil milletin kürsüsüne gelip Başbakana cevabını vermek lazım. Bir, daha önce benden bahsederken “CHP’nin başı değil yanı.” dedi. En azından bugün “Grup başkan vekili” dedi. Görevimi hatırladığı için ona teşekkür ediyorum. İkincisi, alfabede “Ha” harfi yoktur, ”CeHaPe” diye bir şey yoktur, “CHP”dir o. “Ha” harfinin olmadığını bir zahmet öğrensin. Bir üçüncüsü ise, bizim arkadaşlarımızın fotoğrafı ile Başbakanın fotoğrafı arasında fark var. Birincisi aile fotoğrafı, diğerleri bir gazeteciyi kurtarma fotoğrafı.
Şimdi, Başbakan diyor ki: ”Öleceksek adam gibi ölelim.” Ben de Başbakana diyorum ki: “Doğru söylüyorsunuz, öleceksek adam gibi ölelim, siyaset yapacaksak da adam gibi siyaset yapalım.”
Kaç defa söyledi ya.
Siz söyleseydiniz.
10 defa duyduk.
Bakınız, değerli dostlarım, Başbakanın bir yanı var.
Davos’ta söyledi, herkes duydu Sayın İnce.
Başbakan ya ölülerin arkasından konuşur ya da tekerlekli sandalyede oturanların arkasından konuşur. Başbakan ya İsmet Paşa’nın aleyhinde konuşur ya da tekerlekli sandalyedeki Şaron’un aleyhinde konuşur. Başbakan, geçmişte ben bu kürsüde “Esad’ın canı cehenneme.” dediğim de grup toplantısında çıktı dedi ki: “CHP’nin yanı ‘Esad’ın canı cehenneme.’ diyor. ‘Amerika’nın canı cehenneme.’ diyebilir misin?” Ben de bir gün sonra bu kürsüye geldim, “Ya, Esad’ın da canı cehenneme, Obama’nın da canı cehenneme.” dedim, “Ben derim de sen diyebilir misin?” dedim. Başbakanda o günden beri tık yok, ağzını bıçak açmıyor. Şimdi ben şunu söylüyorum milletin kürsüsünden: Diktatörlerin -kim olursa olsun, halkına kim zulüm ederse, Alevi olsun, Sünni olsun, Müslüman olsun, Hristiyan olsun, Budist olsun hiç fark etmez- bütün diktatörlerin canı cehenneme! (CHP sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar) Bu dünyayı dizayn etmeye çalışan, Irak’ta Müslümanları katleden, Irak’ta camileri bombalayan emperyalistlerin de canı cehenneme. (CHP sıralarından alkışlar) Ben bunu derim; Başbakan gelip bu kürsüden “Emperyalistlerin canı cehenneme.” diyebilir mi?
Diyor zaten.
Onda o yürek var mı? Buraya gelip diyecek, benim dediklerimi tekrar edecek. Hepinize teşekkür ediyorum. Başbakanın bunu yapamayacağını biliyorum. Başbakan, ancak arkamızdan konuşur. Kürsüye gelip buradan diyecek. Siz, Irak’ta 1,5 milyon Müslüman öldürüldüğünde Amerikan askerlerinin sağ salim dönmesi için dua ettiniz mi etmediniz mi?
Etmedik; doğruyu söyle.
Başbakan bunu söyledi ya.
İş birlikçilerin canı cehenneme.
Bunu ispatlarsam ne olacak? Size ses kaydını getirirsem, gazete kupürlerini getirirsem ne yapacaksınız? (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Ne yapacaksınız? Ama biz dualarımızı cumhuriyetimizin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk, silah arkadaşları ve şehitlerimiz için yaparız; aramızdaki fark. Hepinize çok teşekkür ediyorum, sağ olun.
Buyurun.
Teşekkür ederim. Sayın milletvekilleri, Sayın İnce’nin bir huyu var; polemik yapma huyu, bunu hepimiz seviyoruz, ben de seviyorum, dinliyorum kendisini ama bazı eksiklikler oluyor. Mesela zamanlama gibi bir hatası var fotoğraflar gösterirken. İşte, geçmişte Sayın Başbakanın veya eşinin Esad’la veya eşiyle çekilmiş fotoğraflarını sanki bugün çektirilmiş gibi gösteriyor ve şöyle bir şey düşündürüyor insana: Yani, bir insan geçmişte değil de şimdi halkını öldürüyorsa, benim geçmişteki dostluğuma dayanarak onunla dostluğumu sürdürmem gerekir diye düşünüyorlar herhâlde.
Geçmişte de öldürüyordu, geçmişte de. Kürtlere yaptığını görmezden geliyorsunuz tabii!
Böyle bir mantık kurgulaması var. O fotoğrafları çektirdiği zaman Başbakan Sayın Esad’la, Esad halkını öldürmüyordu…
Olur mu, Kürtlere yaptığı işkenceyi bilmezden geliyorsunuz tabii ki!
…çocukları öldürmüyordu, kadınları öldürmüyordu, gençleri öldürmüyordu. Siz, tarafınızı seçmek zorundasınız. Teşekkür ederiz, milletvekili arkadaşlarınız gazeteci arkadaşımızın buraya gelmesi ve özgürlüğüne kavuşmasında katkı sundular. Teşekkür ederiz, insani olarak yaklaşıyoruz, ama o milletvekili arkadaşlarınız, sokakta dökülen kanın yanında da bir fotoğraf çekselerdi. Tarafınızı böyle seçeceksiniz. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Bir de bir şey daha söyleyeyim size: Siz Sayın İnce, CHP’yle ilgili Sayın Başbakanımızın harf kullanmasına bir atıfta bulundunuz, “Ha harfi yoktur” dediniz. Ben şimdi size sormak istiyorum, bir de bir anlaşma yapacağım sizinle. Siz “KaDeVe” mi diyorsunuz, “KeDeVe” mi diyorsunuz? Bunu bana bir söyleyin?
Zamana göre değişiyor!
İki, daha önemli; madem alfabede “Ha” harfi yok, bizim tüzüğümüzün 3’üncü maddesinde, AKP değil “AK PARTİ” yazıyor kısaltılmışında…
Söyle…
Bak “Ka” harfi var ama “Ha” harfi yok.
Söyler misiniz? Onu da söyleyin alkışlayayım sizi.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisinin lehinde son söz Bursa Milletvekili Sayın Hüseyin Şahin’e aittir. Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Adalet ve Kalkınma Partimizin getirmiş olduğu grup önerimizin lehinde söz almış bulunmaktayım. Ben, öncelikle sözlerime başlamadan, bugün Dünya Çocuk Hakları Günü, bütün dünyaya, gelecekteki çocuklarımıza daha yaşanabilir bir dünya bırakmak ümidiyle dünya çocuklarımızın Çocuk Hakları Günü’nü kutluyorum ve yaklaşmakta olan öğretmenlerimizin Öğretmenler Günü’nü de buradan kutluyorum. Grup önerimizde Başbakan Yardımcımız Sayın Bülent Arınç ve İçişleri Bakanımız Sayın İdris Naim Şahin hakkında verilen gensoru önergelerinin görüşmelerinin bugün yapılmasını öneriyoruz. Ayrıca, kanun tasarılarının öne çekilmesiyle ilgili bir önerimiz var. Yine, Büyük Millet Meclisi Başkanımız ile Gençlik ve Spor Bakanımızın talepleri olan uluslararası sözleşmelerin gündemin ön sıralarına alınmasını öneriyoruz. Bugüne kadar uyguladığımız çerçevede, aralık ayı sonuna kadar tüm çarşamba günlerinde sözlü soruları kaldırmayı, salı günlerinde bir saat sözlü soruların ardından diğer denetimi kaldırmayı, ayrıca çalışma saatlerini aralık ayı sonuna kadar salı günleri 15.00 ila 20.00 saatleri arası, çarşamba ve perşembe günleri de 14.00 ila 20.00 saatleri arası olarak değiştirmeyi öneriyoruz. 21 Kasım, yani yarın -Çarşamba günü de- 239 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerinin tamamlanmasına kadar çalışmalara davam edilmesini ve yine 337 sıra sayılı Sermaye Piyasası Kanunu Tasarısı’nın temel kanun olarak görüşülmesini öneriyoruz. AK PARTİ’mizin grup önerisinin lehinde olduğumuzu belirtir, yüce heyetinizin saygıyla selamlarım.
Teşekkür ederim Sayın Şahin. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisinin aleyhinde son söz Isparta Milletvekili Sayın Nevzat Korkmaz’a aittir. Buyurun Sayın Korkmaz.
Türkiye Büyük Millet Meclisi, hepimizin bildiği üzere, yasama faaliyetlerinin icra edildiği bir yüce organ. Tabii, yasama faaliyetleri yerine getirilirken hangi mevzuatın, hangi kanunun Genel Kurula getirileceği, hangisinin daha önce görüştürülebileceği de bir gündemle mümkün oluyor. Bu gündemin belirlenmesi de İç Tüzük’ümüze göre Danışma Kurulunda, içinde grup başkan vekillerinin bulunduğu, bir Meclis başkan vekili başkanlığında, Danışma Kurulunda yapılıyor. Orada bir uzlaşma olması gerekiyor. Benim Türkiye Büyük Millet Meclisinde beşinci yılım ve beş yıldır da grup yöneticisi olarak zaman zaman bu Danışma Kurulu toplantılarına iştirak ettim, katıldım ancak bir türlü uzlaşmaya varılabildiğine şahit değilim. Yine, aynen Genel Kurulda olduğu gibi, AKP’nin uzlaşmaz tutumu Danışma Kurulunda da devam ediyor. “Zaten, ben burada uzlaşmasam Genel Kuruldaki çoğunluğuma güvenerek istediğimi alırım.” şeklinde bir dayatmayla karşı karşıya kalıyorsunuz. Yine bunun örneğini şimdi görüyoruz, bir Danışma Kurulu getirdi. Bu Danışma Kurulunda İç Tüzük’ten kaynaklanan muhalefetin denetim hakları yine askıya alınmış vaziyette. Efendim, sözlü sorular, sözlü sorulardan sonra görüşülebilecek denetim hakları görüşülmeyecek diye bir karar getirdi önümüze. Kıymetli arkadaşlar, Türkiye Büyük Millet Meclisi sadece Hükûmetin ihtiyaç duyduğu yasalarının yapıldığı bir yer değil, Hükûmetin aynı zamanda muhalefet tarafından da denetlendiği bir kurum ancak yasama faaliyetinden kastınızın muhalefetin denetim hakkının elinden alındığı ve sadece Hükûmetin isteklerinin yerine getirildiği bir Genel Kurul ve uzantıları şeklinde olduğunu düşünüyorum. Kıymetli arkadaşlar, yine birtakım saatler belirlemişsiniz. Bu saatlere göre, işte kimi tarihlerde “akşam sekizde” kimi tarihlerde de “bitimine kadar” diye karar alıyorsunuz. Arkadaşlar, İç Tüzük ve Anayasa’mız biliyorsunuz aralık ayının yaklaşık 10’undan itibaren bütçenin Genel Kurulda görüşülmesini emrediyor yani bunun başka bir alternatifi yok aksi takdirde bütçesiz bir Türkiye Cumhuriyeti’yle karşı karşıya kalacağız. Bütçe görüşmelerinin de sarkıtılması, ertelenmesi gibi bir lüksümüz yok, mutlaka zamanında ve belirlenmiş takvime göre bitirilmesi gerekiyor. Dolayısıyla, arkadaşlar, uygulayamayacağınız bir karar ile ilgili bugün Meclisin Genel Kurulunun zamanını israf ediyorsunuz. Ben aynı hataya çok fazla düşmek istemiyorum ,dolayısıyla, uygulanamayacak bu Danışma Kurulu kararıyla ilgili de çok fazla şey söylemeye ihtiyaç duymuyorum. Ancak, bu vesileyle, cumartesi gününe denk gelen 24 Kasım Öğretmenler Günü’nü Milliyetçi Hareket Partisi adına kutlamak istiyorum. Yine, ayrıca, Çocuk Hakları Günü’nü kutluyorum bütün çocuklarımızın ve çocuklarımızın şu sitemini de sizlerle paylaşmak istiyorum: Hep onlarla görüşürken “Yarınlarda Türkiye’yi sizler yöneteceksiniz, bu kararları sizler alacaksınız, geleceği sizler belirleyeceksiniz.” sözümüze itiraz ediyorlar, diyorlar ki: “Bu, çocukların bugün dinlenilmemesi için uydurulmuş bir gerekçe. Hayır, biz bugün konuşmak istiyoruz, bugün yönetime katılmak istiyoruz.” Ben de bunu Genel Kurulla paylaşmış olayım. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan, özür diliyorum. Az önceki hatip arkadaşımız bizi kastederek fotoğraflar üzerinden bize bir sataşmada bulundu. 69’a göre ben bu sataşmaya cevap vermek istiyorum efendim.
Ben fotoğraflardan bahsettim.
Aslında sizinle alakası yoktu ama buyurun.
Şimdi, bakın değerli arkadaşlar, üç aydır Suriye’de cezaevinde tutuklu bulunan bir gazeteci arkadaşımızı, tamamen insani duygularla, hiçbir siyasi kaygı taşımadan, ülkesine, ailesine, çocuklarına kavuşturma için bir mücadele verdik ve bunun neticesinde bu arkadaşı biz getirdik. Bu arkadaşımızın Suriye’de şu anda meşru Devlet Başkanıyla görüşmekten başka buraya getirilmesinin mümkün olmadığını siz de çok iyi biliyorsunuz. Üç aydır bu arkadaşımızı -siz iktidardasınız- kendi kaderine terk ettiniz orada. Size başvurdu, siz bunun gereğini yerine getirmediniz ve Dışişleri Bakanlığının yazılı bir cevabı var, “Biz bir şey yapamıyoruz.” Bu arkadaş bize başvurdu, biz de insanlık görevimizi ve milletvekilliği görev ve sorumluluğumuzu yerine getirme adına gittik bu arkadaşı getirdik. Bunun üzerinden siyaset yapmak istemediğimizi her seferinde söyledik, ama ısrarla sizler bunu siyasi bir alana çekmeye çalışıyorsunuz. “Efendim, fotoğraf çektirmişsiniz.” Şimdi, ben size soruyorum: Sayın Başbakanın “kardeşim” dediği, Bodrum’da beraber tatil yaptığı, ailece görüştüğü ve şu anda meşru olan bir Devlet Başkanı. Gazeteciyi istedik, “Buyurun, isterseniz, arzu ederseniz bir fotoğraf çekelim.” dediği zaman, “Hayır, biz sizinle fotoğraf çektirmiyoruz.” mu diyecektik?
Esad meşru bir başkan mı?
Peki, sokaktaki kandan bahsediyorsunuz. Bakın, bugün 10 bin asker ölmüş Suriye’de. Bunlar Suriye halkının çocukları ve 10 bin askerin ölümünden AKP’nin izlemiş olduğu Suriye politikasının sorumlu olduğunu ifade etmek istiyorum. Siz eğer gücünüz yetiyorsa buyurun Suriye’ye gidin, oradaki halkı, savunduğunuz halkı bir dinleyin bakalım. Bakın, o fotoğrafı da çektik, onu size göndereceğim. O fotoğrafta…
Havaalanında beklerken, Kamışlı’da sizin “özgürlük savaşçıları” dediğiniz El Kaide militanlarının öldürdüğü 15 askerin cenazesiyle karşılaştık, onları da fotoğrafladık, onu da size göndereceğim.
Esad meşru bir başkan mı?
Onun meşruluğunu siz tartışamazsınız! Ona siz karar veremezsiniz!
Bitti iki dakikanız. Sağ olun, teşekkür ederim. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. İç Tüzük’ün 37’nci maddesine göre verilmiş bir doğrudan gündeme alınma önergesi vardır. Okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 2/30 esas numaralı Kanun Teklifim 45 gün içerisinde Komisyonda görüşülmediğinden, İç Tüzüğün 37’nci maddesi gereğince doğrudan gündeme alınması konusunda gereğinin yapılmasını arz ederim. Teklif sahibi olarak Ardahan Milletvekili Sayın Ensar Öğüt. Sayın Öğüt, buyurun.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; emekliler ile dul ve yetimlerin sendikalaşması için vermiş olduğum kanun teklifi üzerine söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygılarımla selamlarım. Değerli arkadaşlar, Türkiye’de 10 milyon 428 bin civarında emekli var. Emekli vatandaşlarımız maalesef yoksulluk ve perişanlık içerisinde yaşıyorlar. Hükûmetin vaatleri hiçbir zaman emeklinin belini doğrultmadı. Emeklinin beli her zaman eğri, emekli her zaman asgari ücretin altında geçinecek şekilde, yoksul şekilde kapılarda dolaşıyor. Şimdi, emeklilere, vermiş olduğumuz kanun teklifinde dul ve yetimlerin de ilave edilmesini istiyoruz. 2004’te bir yasa çıktı, emeklilerin sendikalaşması için bir yasa var ancak sendikalaşması için emeklilerin yanı sıra dul ve yetimlerin de olmasını istiyoruz. Dul ve yetimler nasıl oluyor, siz de biliyorsunuz. Eşi, annesi, babası öldükten sonraki varislerinin dul ve yetim çocuklarının, bunların geçimleri… Şimdi, bunlar, çok düşük maaş alıyorlar ve hiçbir yerden de gelir olmadığı zaman hakikaten perişanlık içerisinde yaşıyorlar ama bu dul ve yetimlerde sendikalaşma olursa o zaman demokratik olarak haklarını aramış oluyorlar. O anlamda, bizim, Büyük Millet Meclisi olarak bu dul ve yetimlere bu sendikalaşmayı mutlak surette vermemiz gerektiğine inanıyorum. Çünkü sendikalaşma, insanların haklarını araması demektir. Hele dul ve yetimlerin… Hani “yetim hakkı” derler ya. Yetim hakkı Büyük Millet Meclisinde tartışılmasın, yetim hakkını da kimse yemesin. Yiyenler varsa da onu Allah bilir. Değerli arkadaşlar, örgütlenmiş bir toplum, her zaman hakkını hukukunu arayan bir toplumdur. Maalesef, emekliler, 10 milyonun üzerindeki emekli, bugün, Edirne’den Ardahan’a kadar, kuyruklarda çöp topluyor. Yani tabiri caizse -ben televizyonda da görüyorum, sizler de görüyorsunuz- emeklilerin çoğu… Hele asgari ücretten emekli olmuşsa bunlar 300-400 lira maaş alıyorlar ve BAĞ-KUR’dan emekli olmuşsa 600 lira civarında maaş alıyorlar, işçi emeklisiyse 800 lira, 900 lira. Değerli arkadaşlar, bugünkü ortamda hiç kimsenin geçinmesi mümkün değil. Emeklilerin maaşlarının artırılması, dul ve yetimlerin de mutlak surette değerlendirilerek, dul ve yetimlere de sendikalaşma hakkının verilmesi gerektiğine inanıyorum. Şimdi, bir de değerli arkadaşlar, benim bölgemde tabii ki tarım ve hayvancılık var ama şu anda orada bir doğa katliamı var. Ardahan ilinin Hanak ilçesinin Çat köyünde bir doğa katliamı var. Orada bir baraj yapılıyor. Barajla tamamen doğa katledilmiş, köylüye birtakım vaatler verilmiş, hiçbir vaat yerine getirilmemiş. Köylü ile şu anda orada barajı yapan firma karşı karşıya, birbirlerine girmişler. Öyle bir girmişler ki, öyle bir yasal olmayan işler yapmışlar ki mevzi imar durumu yok, yani uygulama planları yok. Evvelsi gün de Ardahan İl Genel Meclisi üyeleri gitti Çat’a, orada yerinde gördüler ve bu planları iptal ettiler. Şimdi, değerli arkadaşlar, siz burada Hükûmet olarak “Git kardeşim, falan yere baraj yap, elektrik ihtiyacı var.” diyorsunuz ama bunun altyapısını yapmadan nasıl vatandaşı gönderiyorsunuz? Şimdi, vatandaş gitti oraya, yapmaya kalktı, imar durumu yok, mevzi imar durumu yok, uygulama imar durumu yok. Köylüyle karşı karşıya gelmiş, köylü perişan olmuş, alabalık dereleri olduğu gibi altüst olmuş -o kadar güzel kırmızı benekli alabalıklarımız var ki bizim- o dereler altüst olmuş ve maalesef, hakikaten çok kötü durumda. Orada, Çat’ta şu anda vatandaşlarla müteahhit birbirine girmişler. Müteahhit orada belli insanlara avantaj sağlamış, köylüye hiçbir taahhüdünü yerine getirmemiş. Bu konuda bunu da ben buradan ikaz etmiş oluyorum ve bu kanun teklifimizin kabul edilerek emekli ve dul, yetimlerin haklarının da korunmasını arz ediyor, saygılar sunuyorum.
Teşekkür ederim Sayın Öğüt. Trabzon Milletvekili Sayın Mehmet Volkan Canalioğlu, buyurun.
Teşekkürler Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; emekliler ile bunların dul ve yetimlerinin sendikalaşması hakkında verilen kanun teklifinin üzerine söz almış bulunuyorum, yüce Meclisimizin siz değerli üyelerini saygılarımla selamlıyorum. Yıllarca en verimli günlerini ülkesine ve milletine hizmet ederek emekli olmuş, bilgi, birikim ve tecrübesini kurumunda ya da yaşadığı, çalıştığı iş yerinde bırakmış ama ülkesine katkı sağlamayı, mesleklerini yeniden aktif hâle getirmeyi arzulayan emeklilerimizi maalesef park ve kahvehane köşelerinde oturtarak toplumdan soyutlamış hâldeyiz. Oysa, yıllarını bu ülkeye hizmet ederek geçirmiş, tecrübe sahibi olmuş emeklilerimiz yeniden toplum içerisinde aktif görevlere teşvik edilmelidir. Türkiye’de 10,5 milyon emekli vatandaşımız bulunmaktadır. Ülkemizde ne yazık ki emeklilerimize yeterli düzeyde ilgi gösterilmediği apaçık bir gerçektir. Çıkarılan Sosyal Güvenlik Yasası ile de emeklileri rahatlatmak için emekliye yönelik herhangi bir iyileştirme getirilmemiştir. Emeklilerimizin yaşam şartları gerçekten çok zordur. Bu yaşam şartları içerisinde tek bir kişinin sorunlarla başa çıkması mümkün değildir. Emeklilerimiz ve onların dul ve yetimlerinin aktif çalışanlar gibi korunması, sağlık, sosyal, kültürel ilişkilerinin geliştirilmesi, aylık maaşlarının geçim standartlarının üzerine çıkarılması zaruridir. Bunun için de gerekli girişimler mutlaka yapılmalıdır. Sayın milletvekilleri, ülkemizde emekli olabilmek çok zorlaşmıştır çünkü bugün, güvencesizleştirme, taşeronlaştırma, prim ödenmeyişi, düzensiz çalışma, işten çıkarmalar emekliliği hayalleştirmiştir. Zaten emeklilerimizin emekli olma hayalleri gerçekleşip emekli olunca da insanca yaşamı yani ekonomi, sağlık, eğitim, ulaşım gibi hakları da onların yaşamlarını sağlayacak düzeyde değildir. Bu nedenle emeklilerimizin insanca yaşaması giderek daha da zorlaşmaktadır. Sağlık alanındaki dönüşüm, maaşlardaki düşüş, ulaşım zamları, enerjiye yapılan zamlar emeklilerimizin yaşam şartlarını her geçen gün sorunlu hâle getirmektedir. Ömrünün en verimli günlerini çalışarak, üreterek, hizmet ederek geçiren emeklilerimiz “Unumu eledim, eleğimi astım.” zihniyeti ve ruh hâlinden kurtarılmalıdır. Kahvehanelerin yüzde 90’ı emekli vatandaşlarımızla dolu. Oraya sığınmış, oynadığı oyunu görev olarak, gidecek başka bir yeri olmadığı düşüncesiyle oynuyor. Sayın milletvekilleri, şimdi sizlere çok çarpıcı bir örnek vermek istiyorum. Lütfen dikkatle dinler misiniz. Trabzon’da karşılaştığım bir emekliyle yaptığım konuşmayı, söyleşiyi sizlere aktarmak istiyorum. Şöyle söyledi emekli arkadaşımız: “Sayın Vekilim, yıllarca çalıştık, ürettik; çoluk çocuk okutup büyüttük; yemedik içmedik ailemizi kıt kanaat geçindirdik; köyümüzden de lahanamızı, patatesimizi getirip yedik ve emekli olunca da ömrümüzün geri kalan kısmını torun severiz, arkadaşlarla sohbet edip anılarımızı konuşarak geçiririz diye düşündük ve Allah nasip etti emekli olduk. Keşke olmasaydık. Emekli olduktan iki üç ay sonra hem sıkılmaya hem de geçim sıkıntısı çekmeye başladık. Gidecek yerimiz yok. Sabah evden çıkıp kahvehaneye, hava iyiyse -Trabzon’u bilenler bilir- Meydan Parkı’na gidiyoruz. Ama evden çıkıp dolmuşa biniyoruz, eve gidiş dönüş dolmuş parası 3 TL. Kahvede ya da parkta çay içiyoruz. Önce gelen misafirperverlikten dolayı çay ısmarlamayı da yapıyor ve on çay içsek 50 kuruştan 5 TL ödüyoruz. Eh, yaşlıyız, sık sık da tuvalete gidiyoruz, 3 kez gidince de 1,5 TL tuvalet ücreti ödüyoruz. Kısaca, bir de simit yiyoruz gün geçsin diye. 50 kuruş da simit. Toplam harcamamız 10 TL ediyor ve bu, ayda 300 TL’ye geliyor. 900 lira aldığım maaştan geri kalan maaşımızla kira mı vereyim, mutfağa mı harcayayım, bu hayat şartlarında nasıl geçineyim?” diye dert yanması insanın vicdanını sızlatmaz mı? Değerli milletvekili arkadaşlarım, emekli olduktan sonra, ne yazık ki, emekli aylığıyla geçinemeyen emeklilerimize, bakkal, manav, kahvehane gibi küçük iş yerleri açarak kendi hesabına, bağımsız olarak geçimine katkı sağlamak isteyen emekli vatandaşlarımıza, kendilerine destek olmak yerine, “Emekliyi cezalandırma primi” diyebileceğimiz yüzde 15 oranındaki “sosyal güvenlik destekleme primi” adı altında bir primin, sırf iş yeri açtıkları ve çalıştırdıkları için emekli aylıklarından kesilmesi yanlış ve büyük haksızlıktır. Bu yanlışlık ve haksızlık bir an önce kaldırılmalı ya da bir işe yarar hâle getirilmelidir. Örneğin, bu primler çalışan emeklilerin emekli maaşlarına her yıl için belli bir oranda yansıtılmalı ama en doğrusu kaldırılmalıdır. Emeklilerimizin yasa dışı bunca olumsuzluklarının yanı sıra çalışanlarımızın emekli olmaları da hayaldir ve ne yazık ki emekli olmayı bekleyen insanlar yaşa takılmaktadır ve bilhassa öğretmenlerimiz, kadınlar da yirmi yılı dolduran, erkeklerde yirmi beş yılı dolduran öğretmenlerimiz yaş beklemektedir ve onların da sorunlarına çözüm getirmek durumundayız. Bu vesileyle bu zor yaşam koşullarında ekonomik ve sosyal hak ve çıkarlarını korumak ve geliştirmek için emeklilerimize ve bunların dul ve yetimlerine sendikal örgütlenmeler yasalaştırılmalıdır diyorum. Yüce Meclisin siz değerli milletvekillerini saygılarımla selamlıyorum.
Teşekkür ederim. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Birleşime yarım saat ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 26’ncı Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Gündemin “Özel Gündemde Yer Alacak İşler” kısmına geçiyoruz. Bu kısımda yer alan, Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Grup Başkan Vekilleri İzmir Milletvekili Sayın Oktay Vural ve Mersin Milletvekili Sayın Mehmet Şandır’ın, TRT ve Anadolu Ajansı’nın yayınlarında tarafsızlığı sağlayamadığı, üstlendiği görevin sorumluluğunu yerine getirmediği ve kamu kaynaklarını partililere aktardığı iddiasıyla Başbakan Yardımcısı Sayın Bülent Arınç hakkında bir gensoru açılmasına ilişkin (11/23) esas numaralı gensoru önergesinin gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmelere başlıyoruz. Hükûmet? Burada. Önerge bugünkü birleşimde okunduğu için tekrar okutmuyorum. Sayın milletvekilleri, Anayasa’nın 99’uncu maddesine göre, bu görüşmede, önerge sahiplerinden bir üyeye, siyasi parti grupları adına birer milletvekiline ve Bakanlar Kurulu adına Başbakan veya bir bakana söz verilecektir. Konuşma süreleri, önerge sahibi için on dakika, gruplar ve Hükûmet için yirmişer dakikadır. Şimdi, söz alan sayın üyelerin isimlerini okuyorum. (11/23) esas numaralı gensoru önergesinin gündeme alınıp alınmaması üzerine söz sahiplerini okuyorum. Sırayla hepsini okuyup ondan sonra davet edeceğim. Önerge sahibi: Kocaeli Milletvekili Sayın Lütfü Türkkan. Gruplar adına: Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Şırnak Milletvekili Sayın Hasip Kaplan; Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına, Yalova Milletvekili Sayın Muharrem İnce; Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına, Antalya Milletvekili Sayın Mehmet Günal; Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına, Bartın Milletvekili Sayın Yılmaz Tunç; Hükûmet adına Başbakan Yardımcısı Sayın Bülent Arınç. Kocaeli Milletvekili Sayın Lütfü Türkkan. Buyurun Sayın Türkkan.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Başbakan Yardımcısı Sayın Bülent Arınç hakkında, Anayasa’nın 98’inci ve 99’uncu, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 106’ncı maddeleri uyarınca gensoru açılması hakkında Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. TRT’nin kurumsal sitesinde “Yayın İlkelerimiz” kısmında şöyle yazıyor: “Anayasa’nın 133. maddesi ve 2954 sayılı Türkiye Radyo Televizyon Kanunu uyarınca tarafsız bir kamu tüzel kişiliğe sahip Türkiye’nin tek kamu yayın kuruluşu olarak yayınlarımızın tarafsızlığı esastır. 2954 sayılı Türkiye Radyo Televizyon Kanunu’nun 5’inci maddesine göre, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu yayın esasları şunlardır.” diye devam ediyor ve en alttaki maddede de şöyle diyor: “Kamuoyunun sağlıklı ve serbestçe oluşabilmesi için kamuoyunu ilgilendirebilecek konularda yeterli yayın yapmak; tek yönlü, taraf tutan yayın yapmamak ve bir siyasi partinin, grubun, çıkar çevresinin, inanç ve düşüncenin menfaatlerine alet olmamak.” Peki, Anadolu Ajansının yayın ilkeleri arasında ne var? “Yayınlarının eşitlik ve adalet ilkelerini zedeleyici, insan onurunu küçültücü, ayrımcılığı teşvik edici bir nitelik ve üslupta olmamasına dikkat eder.” diyor. Ne yazık ki hem TRT hem de Anadolu Ajansının yaptığı taraflı ve siyasi uygulamalar had safhaya ulaşmıştır bu dönemde. Anadolu Ajansında neler yaşandı, biliyor musunuz? Anadolu Ajansında 201 kişi işinden ayrıldı. Cumhurbaşkanlığı muhabirini önce Uganda’ya, sonra da Somali’ye sürdüler. O da ne yapıyor? Sonunda pes ediyor, tazminatsız olarak işten ayrılıyor. Daha bitmedi. Çalışanlar, sendika yönetiminin değişmesi için gönüllü olarak imza verdiğini zannederken, sendikaların yetkisini kaybetmesine yol açacak istifalar için imza vermiş durumuna getirildiler yani kandırıldılar. Gelelim, Sayın Bakan Arınç’a bağlı olan, bir diğer yayın organı olan TRT’nin ne yaptığına. TRT habercilik yapmamaktadır, Adalet ve Kalkınma Partisinin kamuoyundaki imajını düzeltmek, reklamını yapmak için bir araç rolünü üstlenmektedir. Bakın, çok yakın bir örnek vereceğim: Geçtiğimiz hafta Kocatepe’de şehit Üsteğmen Yakup Çınar’ın cenaze töreninde TRT törene katılanları tek tek sayarken Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanını, Sayın Doktor Devlet Bahçeli’yi özellikle saymamıştır. TRT’yi Adalet ve Kalkınma Partisinin televizyonu yapacaksanız ismindeki “Türkiye” kelimesini kaldırın. Adı devletin televizyonudur ama TRT yalnızca Başbakan Erdoğan’a ve Adalet ve Kalkınma Partisine çalışmaktadır. Yani “TRT, AKP İktidarının borazanı olmuştur.” dersek pek de yanlış söylememiş oluruz. TRT’yi ne zaman açsanız, iktidar partisiyle ilgili haberlere fazlasıyla rastlarsınız. Peki, muhalefetin yaptıkları ya da açıklamaları da aynı sürelerle veriliyor mu? Tabii ki hayır. Türkiye’de, harcadığı her 100 liranın 80 lirasını halktan toplayan, vergilerle karşılayan tek özel kurum TRT’dir. Bu nedenle, tüm kesimlere ve siyasi partilere, iktidar muhalefet ayrımı yapmadan eşit ve tarafsız davranmalıdır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; TRT ve Anadolu Ajansı, geçmişte birçok yanlı habere ve asılsız son dakika haberlerine imza atmıştır. Hatırlayın, terör örgütü elebaşlarından Murat Karayılan’ın İran’da yakalandığı konusunda verilen son dakika ve bomba yüklü araç haberindeki fiyasko akıllarınıza gelir mi? Bitmedi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, Onursal Başsavcısı Sabih Kanadoğlu’nun evinde otururken, göz altına alındığı haberini, TRT'nin yazdığı son dakika haberinden öğrendi Türk milleti. Nasıl olduysa, TRT'nin her şeyi önceden bilen uzman muhabirleri herkesi atlattı ya da birileri bunları TRT'ye servis etti. Gelelim TRT'deki bir başka vahim tabloya. Bu konuya özellikle dikkatinizi çekmek istiyorum. Bu kurumda binlerce personel çalıştırılmasına rağmen neredeyse hiçbir program yapılamaz hâle gelmiştir. TRT hemen hemen bütün programlarını dışarıya yaptırıyor durumundadır. Sayın Bakan Arınç, TRT'de 6.211 memur, 835 sözleşmeli olmak üzere 7.046 personel çalıştığını siz bizzat ifade ettiniz. Peki, bu kadar kadrosu olan TRT ne yapıyor? Dış yapımlara milyonlarca Türk lirası harcıyor. TRT, dış yapımlara sadece 2011 yılında 477 milyon Türk lirası harcadı. Madem bu kadar personeliniz var, o hâlde bu yapımları neden dışarıya yaptırıyorsunuz Sayın Bakan? Bu aslında kamu kaynaklarının belli bir menfaat grubuna aktarılması meselesidir. Şu soruları da sormadan yapamıyoruz tabii ki: TRT'de çalıştırdığınız bu kadar personel iş yapamaz durumda mıdır gerçekten, yoksa kabiliyet ve mesleki formasyonları yeterli değil midir ya da onlara güvenmiyor musunuz, hangisi? Kamusal yayın sorumluluğu olan ve giderleri toplum tarafından üstlenilen bir kanal böylesine kötü yönetilemez. Böyle bir televizyon Türkiye Cumhuriyeti’nin televizyonu olamaz. Sözlerimi Anayasa’da ve yasada belirtilen, yer alan ve Sayın Arınç’ın da ifade ettiği şu sözlerle bitirmek istiyorum: “Kamu yayıncılığı yapan kuruluşların tarafsız ve adaletli olması gerekir.” Yüce Parlamentoyu saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Şırnak Milletvekili Sayın Hasip Kaplan. Buyurun.
Yani doğrusu, gensoru havası yok Mecliste. Görüyoruz Başbakan Yardımcısı hakkında verilmiş, herkes sakin, hatta sıralar boş. Biraz da gensoru enflasyonu olunca etkili olmaktan çıkıyor arkadaşlar. Doğru da olsa, haklı da olsa, haksız da olsa ayrı bir konu ama denetim mekanizması içinde en önemli mekanizmalardan birisidir. Şimdi TRT konusuna, Anadolu Ajansı konusuna geldiğimiz zaman, tabii ki bu konuda söyleyecek herkesin çok sözü vardır. Ama bir gerçek vardır ki, kim iktidar olduysa TRT’yi de Anadolu Ajansını da borazan gibi kullanmıştır, istediği gibi kullanmıştır, kadrolaşmıştır ve -ki geçmiş dönemlerde daha fazla özel televizyon yoktu- istediği gibi muhaliflerine karşı kullanmıştır. Bu bir gerçek. Burada “Bunu yapmadım.” diyen bir iktidar yok yani ak kaşık gibi ortaya çıkıp “Ben geçmişte doğru dürüst yönettim. TRT’nin, Anadolu Ajansının, RTÜK’ün ilkeleri var, bağımsızlık, eşitlik…” falan, hiç kimse bunu söyleyemez. Ancak bazı konular var ki üzerinde önemle durulması gerekiyor. Birisi canlı yayın konusu ki, sanıyorum Başbakan Yardımcısı Sayın Arınç’ın ötesinde bir kararın konusudur, Hükûmetin aldığı bir karardır bu, belki de parti MYK’sıyla beraber aldığı bir karardır. Biz de bunu doğru bulmuyoruz. Yani saat 14. 00’te başlayıp 19.00’dan sonra canlı yayının kesilmesi halkın bilgi alma hakkını engellediği gibi muhalefetin de bu kürsüden, milletin kürsüsünden halka seslenmesinin engellenmesinin, sesinin kısılmasının demokrasiye aykırı olduğunu söylüyoruz. Özellikle, bizim gibi partiler… Hazineden yardım almayan, bağımsız koşullarda zar zor Meclise gelip grup kuran partilerin medya alanında -ki sansür, baskılama da dikkate alındığı zaman- bu tür canlı yayınlarda kendimizi, görüşlerimizi ifade etmemiz önem arz ediyordu. Hatta, bir ara o kadar… Yapılan anketlerden birini söyleyeyim. Doğu’da, Güneydoğu’da en fazla iki televizyon izleniyordu: Birisi Roj TV, birisi Meclis TV’ydi. Fakat Meclis TV canlı yayınlarını kapattıktan sonra reytingini kapattık, reytingini kaybetti. Şimdi, burada bir iki örnek vermek istiyorum. Tabii, bu rakamlar hazin rakamlardır. Sadece, çok somut, üç aylık bir rakam vereceğim, çok somut rakamlardan bahsedeceğim. TRT’de, 1 Ekim 2011-31 Aralık 2011 arası, üç aylık, net, siyasi partilerin yayınlarını çıkardık, TRT’de yapılan. Bu sayısal kayıt analiz ve arşiv sistemi taranmış TRT 1’den TRT haber kanallarına. Mecliste grubu bulunan siyasi partilerin haber yapılma sürelerini açığa çıkardık. Bakın, sonuçlar çarpıcı. Bu üç aylık sürede AK PARTİ 24 saat 46 dakika 15 saniye. Maşallah değil mi? Ana muhalefet partisi 3 saat 38 dakika 8 saniye, MHP 49 dakika 27 saniye, Barış ve Demokrasi Partisi sadece 18 dakika 45 saniye.
Çok eşit bir paylaşım, eşit!
Burada biraz insafın kantarı kaçmış bakın. İnanın, açın Roj TV’yi, Nûçe TV’yi AK PARTİ haberlerini Meclisle ilgili dinleyin, katlar bunları. Şimdi, burada bir vicdan sorunu var, bir adalet sorunu var, bir vergi sorunu var. Şimdi, elektrikten alıyorsunuz, vatandaştan paraları, vergileri; yüzde 80’i vatandaşın cebinden çıkıyor, vatandaşın temsilcileri bundan o oranda yararlanamıyorsa orada ciddi bir sakatlık var. O zaman, benim tavsiyem AK PARTİ Hükûmetine, bütün her şeyi özelleştirdiler, TRT’yi de özelleştirsinler, satsınlar, gitsin o da. Ha, diyeceksiniz “Olur mu? Yani bu kamu, habercilik, işte, devlet falan, başka şeyler araya giriyor.” Bizim anlamadığımız bir şey var, bir türlü anlayamadığımız. Bakın, Kürtçe ana haber bültenleri var, Anadolu Ajansı izlemiyor; TRT Şeş var, izlemiyor fakat İçişleri Bakanının açıklamalarına, bazı aleyhe açıklamalara özel önem veriliyor ama Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü de oturuyor, özel iş ediniyor, bunların raporunu tutuyor, RTÜK’e gönderiyor bazı kanalları yasaklamak için, kapatmak için; Gün TV’ydi, bölgede yayın yapan diğer televizyonlar için. Peki, Emniyet Müdürünün RTÜK’te bir protokolü var mı? Yok. Ortaklığı var mı? Yok. Görev verilmiş mi? Yok. Zaten kardeşim, bilmiyorum ama RTÜK’ün bir tane telefonu var, yani şimdi, bu telefon da çok basit. Şöyle bakarsınız, “444 1 178”, her vatandaş arayabilir bundan, şikâyetini iletebilir. Der ki: Şurada ayrımcılık kullanılmıştır, şurada işte aşağılama vardır, şurada tahkir vardır, dizilerle ilgilidir, şeylerle ilgilidir. Bugüne kadar, bir baktık, bir araştırma yaptık, ilginç şeyler çıktı. Bakın, “Tek Türkiye”, “Sakarya Fırat”, “Kurtlar Vadisi”, “Ölümsüz Kahramanlar”; bunların hepsi başta Kürtler olmak üzere farklı etnik yapı ve inançları aşağılıyor. Bugün muharrem ayı. Alevileri de aşağılıyor, azınlıkları da aşağılıyor. Böyle bir yaklaşım… Devlete kendi parasını ver, gitsin, aldığı… Vatandaşını aşağılıyor. Böyle bir yayın politikası dünyanın hiçbir yerinde yoktur. Şimdi, bu tür dizileri özel olarak yapıp milliyetçiliği, o damarı kaşımanın, halkları birbirine düşman etmenin, birbirinin karşısına getirmenin bu topluma faydası yoktur. Tarafsızlık nerede kaldı, gerçeklik nerede kaldı, doğruluk nerede kaldı şimdi? “Siyasi partiler ve demokratik gruplarla ilgili tek yönlü ve tek taraf tutamaz.” diyor yasa. Verdim rakamların sonuçlarını: Ya kardeşim, 24 saat 46 dakika AK PARTİ’ye, bize 18 dakika 45 saniye. Yani bu kadar adaletsiz bir yönetim anlayışı olabilir mi? Bunu ben sorguluyorum yani Sayın Arınç mı talimat verdi “Böyle bir yayın yapın, BDP’lileri almayın…” Kesinlikle hayır. Sayın Arınç’ın kişiliği de, düşüncesi itibarıyla da o TRT yönetimine “Böyle davranın.” diye kesinlikle bir talimatı olmamıştı. Ben İstanbul TRT binasının önüne aracımı park ettim. Açık otopark, yani fişi alıyorsun, bırakıyorsunuz. Ayrıca, özel değil, yani benim milletvekili aracım olmasından değil. Özel güvenlik sorumlusu, “Ben parktan sorumluyum.” diye birisi geldi. Evet… “Buraya araç park edemezsiniz.” dedi bana. Tanıdı beni, aracın üstünde de Meclis kartı var. Niye? “Ben buranın güvenlik sorumlusuyum.” Ben de bırakıyorum, istediğim zaman alacağım, bir şey olursa da sorumlusu sensin dedim, çıktım geldim çünkü orada çalışan 20 personelin hepsi de tanıdıktı. Bu adamın, Sayın Arınç’ın emriyle böyle davranmadığını biliyorum. Yine TRT’de bir sürü prodüksiyon şirketlerine parayla Kürtçe diziler yapıldı, sanatçılar geldi, şeyler geldi. Arada bir aracı firma var. Sorduk kaç defa ne kadar para, nereye ödediniz? Sonucunu öğrenemedik. Şimdi, bu uygulamalara baktığımız zaman… Ve şuna da bakıyoruz. Hani, ana dilde eğitim… Bugün ana dilde savunma tartışmaları, açlık grevlerinin de temel taleplerinden birisi ama Türkiye’de, tam yüz yılı aşkın bir süredir bu konuda çok ciddi bir mücadelenin olduğunu görüyoruz. Hatta, 89’larda SHP raporunda ana dilde öğretim, daha sonra 92 raporlarında da var. Dikkat edin, yani o dönemde AK PARTİ yok ama sosyal demokrat olarak SHP, o tarihte bunu kendi raporlarına alıyor ama bugün farklı bir noktaya geliyoruz. Bir türlü bir şeyi öğrenemedik. TRT Şeş, TRT Şeş olarak Kürtçe yayın yapıyor güya. Bir bakıyoruz yayın politikasına giderek öncesinden de değişmiş, bir cemaatin, tıpkı Dünya TV’nin yayın akışı ve propagandasına göre yayın yapmaya başlamış. Ve örneğin Cizre’de gelenektir; biz her sene Cizre’de beş gün, sadece ana dilde Kürtçe festival yaparız. Sanat, tiyatro, sempozyum, şiir, bunların hepsi yapılır. Bir gün TRT Şeş’in muhabirini görmedik. Yok çünkü ilgi alanında değil. Hani diyorlar ya “Biz konuşulan dillerden konuşuyoruz.”, hani deniliyor ya “Türkiye’de bazı şeylerin ismi yok.” Mesela, TRT Arap var, TRT Avaz var, yabancı dilde elli tane yayın var ama TRT Kürt yok, “TRT Şeş” adı. Niye? İktidar zannediyor ki “TRT Kürt” değil, “TRT Şeş” derse durumu idare edecek.
“Şeş” de Kürtçe ya!
6 rakamıdır, Latin rakamıdır, rakamdır, dikkat edin 6’dır. Bakın, bir şey daha söyleyeyim: İktidar şunu diyor, çok net: “Yaşayan dildir.” diyor. Hangi diller? “Artuklu Üniversitesinde Yaşayan Diller Bölümünü açtık.” Hangi diller? Yaşayan diller. Hangi diller yaşıyor? Canım, işte Kurmanci, Zazaki, Çerkezce, Arnavutça, Boşnakça, Arapça. Ya, kardeşim, bu, yaşayan dil. Geliyor kanuna, Hükûmet tasarısına “konuşabildiği dil” oluyor; geliyor bu Meclisin kürsüsüne, stenografların hepsi “bilinmeyen dil” diyor; gidiyor özel yetkili mahkemeye, özel yetkili mahkemede de “bilinmeyen dil” oluyor. Şimdi, bakın, 21’inci asırdayız, yüzyıldayız, en temel insan hakları konusunda birbirimizle dalga geçecek zamanı çoktan geçirdik. Bunun faturası ağır oluyor, çok acı oluyor bunun faturası. Orta Doğu kaynıyor. Bakın Suriye’de olan olaylara, Filistin’de yaşananlara bakın, Irak’ta dünden bugüne yaşanan olaylara bakın, İran’da yaşananlara bakın, çepeçevre Türkiye'nin yaşadıklarına bakın. “Yaşayan dil” deyip adını koymadan Kürtçenin, sadece Başbakanın takdiriyle siz bir yayın yaparsanız, anayasal güvenceyi getirmezseniz bu ortadan kalkar. Niye? Bir yönetim değişikliğinde ortadan kalkar. Şimdi, Samsunspor-Diyarbakırspor maçı oynanacaktı. TRT Şeş dedi ki: “Kürtçe yayını yapacağım.” ama Samsunspor karşı çıktı. Düşünebiliyor musunuz? Ve buradan alındı yayın, başka bir kanala götürüldü, Türkçe yapıldı. Yahu kardeşim, Kürtçe insanı ana dilinde “gol” diyemeyecek mi, bir “gol” atamayacak mı yani? Yani, Allah aşkına yapmayın! Şimdi, bakın, salt bu değil; sanatta, kültürde, her yerde. Dün, Kültür Bakanlığının bütçesi vardı. Melaye Ahmed-i Cizîrî’nin divanını basıyor Kürtçe. İyi de, x, w…“ Bakın ”q” harfi -yani “ka” okunuyor- yasak, yasak. Şu an burada stenografların hiçbirisi yazamaz çünkü öyle talimat verilmiş yönetmelik… Ama TRT Şeş kullanıyor, de facto. Nasıl bir şey? Show TV de kullanıyor, onun da “w”’sı var. Yani burada çok garip bir yaşayan diller karmaşası yaşıyoruz. Yaşayan dil yok. Bir dil bir halk varsa yaşar, o halk o dili yaşatır; o halk bazen binler olur, bazen yüz binler olur, bazen milyonlar olur. Orta Doğu’da Kürt halkı milyonlarcadır. Bakın, Süleymaniye’de, Erbil’de, Hewler’de, Zaho’da, Duhok’ta; hepsinde gidin üniversitelerini görürsünüz, liseleri var, kültür merkezleri var. Yani, bir dilin eğitimini yapmak, o dilin kendi eğitimini, yayınını yapması, o hakkı kullanması yani bir Kürt kardeşin -Sayın Arınç’ın dediği gibi- bir Türk kardeşiyle eşit haklara sahip olması bu ülkenin olması gerekenidir, gerçekliğidir; bu, budur. Eğer biz bu ayrımcılığı aşarsak barışı da sağlarız. Eğer bu ayrımcılığı aşarsak adını doğru dürüst koyarız. Eğer biz bu ayrımcılığı aşarsak onun demokratik ve siyasi yoldan yöntemini de buluruz, çözümünü de buluruz, çözümünü de beraber koyarız. Burada, bunu, konuşarak yapabiliriz. Şöyle bir gerçeklik daha var tabii: Anadolu Ajansında son zamanlarda rakamlar uçuk. Sayın Arınç açıkladı; emekli maaşları, tazminatlar, her şey çok iyi. Buraya çok ciddi bir bazı kesimlerin ilgisi oldu. Bakıyoruz, filan gazeteden kadrolar oraya geçmiş durumda. Şimdi, bu kadrolar alınırken de dikkat ediyoruz; yandaş ve marjinal, radikal, fundamentalist kesimlerden alınıyor, seçiliyor özellikle. Bakın, dikkatinizi çekmek istiyorum. Seçilirken, aynı zamanda, muhalifine karşı da elinden gelen dezenformasyonu, yalanı, manipülasyonu yapan, basın ahlak kurallarını çiğneyen, basın özgürlüğünü hiçe sayan, çamur at izi kalsın zihniyetiyle yayın yapan, tanıdığımız, hepinizin tanıdığı bazı kuruluşlar. Allah akıl, selamet versin. Bunlar özel uçaklarda çokça gözükmeye başladılar, dikkat edin, Başbakanın uçağında eskiden 1 tane vardı, 3 tane vardı, 5 çıktı, sayılar artmaya başladı. Şimdi, burada, bu ana dil olayında TRT’nin günahları çok. Doğru dürüst, bir kültürü işleyemiyorsun. Çocuklara eğitim yapamıyorsunuz TRT Şeş’te. Düşünebiliyor musunuz, çocukların izleyeceği programlar yok. Yani öyle bir işlem yapılıyor ki TRT Şeş sadece devletin, Hükûmetin talep ettiği ve kendisinin istediği biçimlerde, konularda yayın yapıyor. Bunların değişmesi lazım. Bu, gensoru açısından, bu, gensoruluk bir konu mu? Hayır, biz şöyle bakıyoruz olaya: Baktığımız konuların başında aynen şudur, Sayın Arınç’ın da dediği gibi, Kürtlere ana dil eğitimi dâhil tüm hakları verilecektir, verilmelidir. Bir Türk ne hakka sahipse Kürtler de aynı haklara sahip olacaktır, olmalıdır. Bu ülkenin barışı da, kardeşliği de, eşitliği de, adaleti de buradan geçer diyoruz. Hepinizi saygıyla selamlıyoruz. Dikkat ederseniz, bu gensoru enflasyonunda da taraf değiliz arkadaşım; açık söylüyoruz, durum bu. Saygılarımla.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Yalova Milletvekili Sayın Muharrem İnce. Buyurun Sayın İnce.
Sayın milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Tabii Anayasa’yı okursak, TRT’nin kuruluş kanununu okursak TRT’nin özerk ve tarafsız olması gerektiğini anlarız. Fakat ne özerkliği kaldı ne tarafsızlığı. Deneyimli çalışanları ya tehdit edilerek ya teşvik edilerek gönderildi. Yandaş medyadan, AKP’lilerin danışmanlarından, bakan danışmanlarından, başta Sayın Arınç’ın danışmanı olmak üzere bir kadro oluşturuldu. Hatta öyle ileri gidildi ki, TRT Genel Müdürü bu kadrolaşmayı gazete ilanıyla savundu “Yasa yoluyla, mahkeme kararıyla kadrolaşıyorum.” dedi. İşin ilginç yanı Sayıştay raporunda “Hakkında soruşturma açın.” denilen kişiyi, vekâleten yürüttüğü görevine asaleten atadınız. Bu konuda verilen üç soru önergesini ne yazık ki üç aydır yanıtlamıyorsunuz. TRT çalışanlarını “TRT’ciler” ve “Bizimkiler” diye ikiye böldünüz. TRT’de elektrik faturası ödeyen herkesin, her yurttaşın bir hakkı vardır. Bakınız, ben AKP’nin o 22’nci Dönem Parlamentosunda da burada olan bir arkadaşınızım. O günlerde en önemsediğiniz şey Acil Eylem Planı’ydı. 3 Ocak 2003’teki Acil Eylem Planı’nızdan okuyorum şimdi: “Elektrik fiyatlarının ucuzlatılmasına yönelik olarak TRT payı aşamalı olarak kaldırılacaktır ve bunu üç yada yapacağız.” yazdınız. Tarih 3 Ocak 2003. Üç ayda yapacağınızı on yılda yapmadınız. 2004’teki TRT payı artı bandrol ücreti 329 milyon, 2011’de 1 milyar 36 milyon yani 3 kat arttırdınız. Üç ay içinde kaldıracağız dediğiniz şeyi on yıllık iktidarınızın sonunda 3 kat arttırdınız. Parayı vatandaştan aldınız, AKP propagandası yaptınız, AKP borazanı yaptınız. Şimdi, bakınız, 2011 yılı, son üç ay; TRT 1’i söylüyorum: AKP 24 saat 46 dakika 15 saniye haber olmuş, CHP 3 saat 38 dakika 8 saniye haber olmuş yani AKP CHP’nin 8 katı fazla haber olmuş. TRT Haber: AKP 137 saat 18 dakika 14 saniye haber olmuş, CHP 13 saat 57 dakika 31 saniye haber olmuş yani AKP CHP’nin 10 katı fazla haber olmuş. 16 Kasım 2011 günü, sadece bir günü esas alıyorum: AKP 240 dakika haber olmuş, Cumhuriyet Halk Partisi 8 dakika 53 saniye haber olmuş yani 16 Kasım 2011 günü AKP CHP’nin tam 30 katı haber olmuş. 11 Kasım 2012 günü -bakın, çok ilginç- Diyarbakır’da 17 şehidimiz var. Cenaze törenini TRT canlı yayınlıyor, cenaze törenine katılanların isimlerini tam 4 kez söylüyor ama Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Sayın Kılıçdaroğlu görüntüde var, adını söylemiyor. Bu ne yüzsüzlük, bu ne utanmazlık, böyle bir şey olabilir mi, böyle bir ahlak olur mu, böyle yayıncılık olur mu? Değerli arkadaşlarım… Sayın Arınç, siz hacca gittiniz -Allah kabul etsin- şeytanınızı da taşladınız. Peki, bizde bir gelenektir; hacca gidenler helallik alır. Benim babam, anam da hacca giderken çocuklarından, komşularından, bütün köylülerinden helallik aldı. Siz, bizden, giderken helallik almadınız ama ben size şunu söyleyeyim: Bu milletin parasıyla -hepimiz, o elektrik faturalarındaki TRT payıyla orada ortağız biz- bizim paralarımızla AKP propagandası yaptınız. Ben, size, hakkımı helal etmiyorum. Çünkü adil yönetmediniz, çünkü, siz -elektrik faturalarındaki pay 75 milyonun payıdır- dürüst davranmadınız, siz adil davranmadınız, siz orayı helal edecek yönde yönetmediniz. Siz muhalefet grup başkan vekilliği yaptınız. O zaman Meclis TV yayınlarını kesseydi siz ne yapardınız Sayın Arınç? Kendini bilmez biri TRT’ye çıktı, CHP’ye ve Sayın Baykal’a hakaret etti, sonra, Cumhuriyet Halk Partisine ve Sayın Baykal’a tazminat ödediniz. Bu milletin paralarından ödediniz bunu. Böyle bir şey olur mu? Bunu TRT Genel Müdüründen almanız lazım, rücu etmeniz lazım. Parayı TRT Genel Müdürü neden ödemiyor? Dünyanın maaşını alıyor, milletvekillerinin 3-5 katı maaş alıyor. Neden TRT Genel Müdürüne bu parayı rücu ettirmediniz de -kendini bilmez birinin CHP’ye ve Sayın Baykal’a hakaretinden- milletin parasından bunu ödediniz? Değerli arkadaşlarım, İstanbul Radyoevi Binasıyla ilgili: Radyo yayını için özel olarak tasarlanmış ve bir proje yarışması sonucunda inşa edilmiştir. Şimdi bu binayı Birleşmiş Milletlere tahsis edeceğiniz yönünde duyumlar vardı ama yarım saat önce elime soru önergesine cevap geldi “Böyle bir şey yoktur.” diye, inşallah yoktur. Sayın Arınç bunu burada açıklarsa ona da ayrıca sevinirim. Değerli arkadaşlarım, yani başka bina mı yok İstanbul’da? O cumhuriyetin ilk yıllarıyla ilgili binaya gözünüzü dikmemeniz lazım yani cumhuriyetin kazanımlarını, eserlerini ortadan kaldırmaya yönelik bir yemin yoksa tabii ki! Değerli arkadaşlarım, AKP İktidarıyla Moğollar arasında bir benzerlik kuruyorum. Moğollar da yıkıyordu, yakıyordu, istila ediyordu ve yaptıklarının kutsallığına inanıyorlardı. Siz de, ne yazık ki, kurumları çökertirken, kurumları başkalaştırırken, kurumları dönüştürürken yaptığınızın kutsallığına inanıyorsunuz, istila ediyorsunuz, yok ediyorsunuz; tıpkı Moğollar gibi yapıyorsunuz değerli arkadaşlarım. Türkiye, bu topraklar, ne yazık ki bunu geçmişte görmüştü. Değerli arkadaşlarım, şimdi, hem TRT’de yandaş kadrolaşma yapıyorsunuz hem de bu yetmiyormuş gibi programları dışarıya yaptırıyorsunuz, yandaş şirketlerinizden hizmet satın alıyorsunuz. TRT’de personel mi yok? Teknik olanaklar mı yok? Ekip mi yok? Neden bu çarçur? Bunu anlayabilmiş değilim. Yani bir soru sormak istiyorum: TRT Arapça’da yayınlanan programları kim denetliyor? Bana adını söyleyin Sayın Arınç, bu denetçi kim? Arapça bilen bu denetçi kimdir? Yine, bir soru önergesi verdim, dedim ki: “TRT’nin haberlerinde Sayın Başbakan ile Esad arasında kavga yokken, dost olduğu, tatil yaptığı günlerde ‘Esad’ diyordunuz, şimdi niye ‘Esed’ diyorsunuz?” diye soru önergesi verdim, bunu bir daha soruyorum, meğer -gelen soru önergesi cevabı gerçekten komik; danışmanlarınıza söyleyin arkadaşlar, lütfen o cevabı bulun, bir okuyun- “’Esed’ aslanmış, ondan böyle diyorlarmış.” diye soru önergesine verilen bir yanıt var. Uzun yıllar çok deneyimli bir milletvekili olarak, Meclis Başkanlığı yapmış birisi olarak o soru önergesine nasıl öyle bir yanıt verildiğini doğrusu anlayabilmiş değilim. Değerli arkadaşlarım, TRT böyle de Anadolu Ajansı farklı mı? Orada da adil değilsiniz, orada da personel kıyımı var, orada da yandaş kayırma var, orada da sansür var. Size bir tane örnek vermek istiyorum: Yeni yasama yılı açılışında Anadolu Ajansının muhabiri bana gelmiş, Grup Başkan Vekili olarak ben Cumhuriyet Halk Partisinin görüşlerini açıklıyorum; yeni yasama yılıyla ilgili duygularımızı, düşüncelerimizi açıklıyorum. Şöyle demişim: “Anadolu Ajansı muhalefetin sesini de duyurmalı.” Daha çok yer vermeli temennisinde bulunmuşum. Bunu bile sansür ettiniz. Bunu sansür eden bir zihniyetten habercilik çıkar mı? Anadolu Ajansının başına “Bütün laikleri şişe geçireceğim.” diyen birisini getirdiniz, onu Genel Müdür yaptınız. Sizin gibi düşünmeyen Anadolu Ajansı çalışanlarını ne yazık ki şişe geçirdiniz Sayın Arınç. Hazreti Ömer’in adaletini konuştuğunuzu, okuduğunuzu, geçmişinizde bu tür söylemler içerisinde bulunduğunuzu biliyorum. Yani ben size şunu söyleyeceğim Sayın Arınç: Akşamları evinde devletin işini yaparken devletin mumunu, kendi işini yaparken kendi mumunu yakan Hazreti Ömer’in adaletiyle sizin TRT adaletiniz arasında bir paralellik görebiliyor musunuz? Vicdanınızı dinlediğinizde, gece yatağa yattığınızda “Ben ne kadar adaletsizmişim.” diyor musunuz ya da bu rakamları, benim verdiğim bu rakamları çalışanlarınıza, yanınızda çalışanlara doğrulatacak mısınız? “Ya arkadaşlar, gerçekten, biz CHP’nin 30 katı mı haber olduk?” Bunu soruşturacak mısınız? Bir örnek daha vereyim isterseniz size: Hani ganimet mallarından herkese dağıtılır ama yetmez herkese. Bir elbise yapmayacak kadar… Daha sonra, Hazreti Ömer o kumaştan elbise yaparak camiye gittiğinde sorarlar ona “Nasıl oldu da sen ondan elbise diktin?” diye; o da der ki “Çocuğumun payını kullandım.” Siz, bu örnekleri -çok güzel- her yerde anlatıyorsunuz da acaba yaşamınızda niye uygulamıyorsunuz? Hırsınıza mı kapılıyorsunuz? “Hukuk” diyorum anlamıyorsunuz. “Demokrasi” diyorum anlamıyorsunuz. “Hukuk devleti” diyorum anlamıyorsunuz. “Muhalefetin sesi kısılmamalı” diyorum, anlamıyorsunuz. “Batılı çağdaşlık” diyorum anlamıyorsunuz. “Anayasa” diyorum anlamıyorsunuz. “Özerklik” diyorum anlamıyorsunuz. En sonunda Hazreti Ömer’in adaletinden bir bahsedeyim, bakayım bunu anlayacak mısınız diye merak ettim doğrusu. Değerli arkadaşlarım, Sayın Arınç şimdi buraya gelecek ve büyük ihtimalle, bu rakamları tersine okutmaya çalışacak. Ama şunu söylemek istiyorum kendisine: Geçmişte “İslam’da bile karı koca arasındaki kavgayı önlemek için yalan söylenebilir.” demiştiniz Sayın Arınç. Tabii, yalanı kime söylemiştiniz? Yalanı kim söylemişti? Ne için yalan söylemiştiniz? PKK’ya mı yalan söylemiştiniz? CHP’ye mi yalan söylemiştiniz? O yalanlarınızın boyutu neydi? Bunları hiçbir zaman bilemedik ama buradan şu anlam da mı çıkabilir: İktidarımızı sürdürmek için her yola başvurulabilir, yalana bile başvurulabilir; bunu derseniz gerçekten şaşırırım. Sayın Arınç, işte, geldik gidiyoruz. Bakınız, üç dönemdir milletvekilisiniz, partinizin tüzüğü değişmediğine göre önümüzdeki dönem milletvekili değilsiniz. Ben size bir soru soracağım: Siz bu Mecliste iki dönem Meclis Başkanlığı yaptınız. Şu Mecliste bir tane eseriniz var mı, bir tane? Turnikeleriniz vardı, o turnikeleriniz de gitti, sizden sonra gelen Meclis Başkanı turnikeleri de söktü, bir tek Meclis personelinin ahı kaldı Sayın Arınç. Değerli arkadaşlarım, yine, Sayın Arınç zaman zaman diyor ki: “Benim ağlamamla niye dalga geçiyorsunuz, bunu niye hafife alıyorsunuz?” Sayın Arınç, bu dünyayı hallettiniz, öbür dünyayı da hallettiniz, Resmî Gazete’nin atama kararlarında çok sayıda Arınç soyadını da görüyorum, dolayısıyla sülale işlerini de hallettiniz, siz niye ağlıyorsunuz millet ağlasın, milletin anası ağlıyor, şehit anaları ağlıyor, iş bulamayan çocuklar ağlıyor, atanamayan öğretmenlerin anaları ağlıyor, bunlar ağlıyor Sayın Arınç. Gazze’ye üzülüp ağlamayın. Yani Gazze’ye niye üzülüp ağlıyorsunuz? Gazze’ye üzülüp ağlamanız için önce boynunuzdaki Yahudi cesaret ödülünü çıkarmanız lazım. Hem boynunuzda Yahudi cesaret ödülü taşıyacaksınız hem de sonra Gazze için ağlayacaksınız, bu, doğru değil Sayı Arınç.
İftira atma, iftira atma!
Bir emniyet müdürü sizi ne hâle getirdi? Sayın Ertuğrul Günay için demiştiniz ki: “Allah kimseyi Ertuğrul Günay’ın düştüğü duruma düşürmesin.” Ama siz de ne yazık ki emniyet müdürüyle ilgili düştünüz. Bakın, Twitter’da şöyle yazıyorlar: “Recep Güven, Arınç’a güvenme.” yazıyorlar, bunu okumanızı tavsiye ederim. Anayasa oylamasıyla ilgili “Parti genel başkanı ne derse milletvekili onu yapmak zorundadır.” diyorsunuz. Böyle bir şey olabilir mi? Siz nasıl Meclis Başkanlığı yaptınız? Siz TRT’yi, Anadolu Ajansını Başbakanın talimatlarıyla mı yürütüyorsunuz şimdi? Yani özgür iradeli milletvekilleri değil miyiz biz? Ne demek yani siyasi partinin genel başkanı Anayasa konusunda şöyle düşünüyorsa bütün milletvekilleri de öyle düşünecekmiş. Ben böyle bir mantığı anlayabilmiş değilim.
Niye oy kullanmadı CHP?
O zaman dört tane genel başkan gelsin buraya, Anayasa değişikliklerinde oy kullansınlar. Biz dolgu malzemesi miyiz burada? Böyle bir şey olamaz, bu mantığı doğrusu anlayabilmiş değilim.
CHP’liler niye oy kullanmadı?
Teröristler akıllıca davranmış, sayıları çokmuş ve silahlılarmış. Sayın Arınç, siyaset tarihimize böyle açıklamalarla geçtiniz. Yani siz bu açıklamalarla mı terörle mücadele ediyorsunuz? Ve sonra diyorsunuz ki: “50 kat daha başarılıdır bizim Hükûmetimiz.” Değerli arkadaşlarım, basın özgürlüğü, medya özgürlüğüne baktığımızda orada daha da ilginç bir açıklamanız var. Yani 12 Mayıs 2012, canlı yayında söylediklerinizi Vatan gazetesi yazmış, diyor ki: “Bir insan belli kaynaklardan geçimini temin ediyorsa, bu geçimini temin ettiği kurum ve onun başındaki şahıs için her gün bir şeyler yazıyorsa kendine dikkat etsin. Ekmeğini yiyorsun, onun davulunu çalmaya mecbursun.” Herhâlde, bir basın özgürlüğü anlamında tarihe geçecek bir söz olarak bunu görürüm. Demek ki sizin mantığınıza göre medya iktidar aleyhinde hiçbir şey yazamaz. Sayın Arınç, neden 2001’deki gibi davranmıyorsunuz? Yani neden -bizim hadi olmadınız, AKP’nin ağabeyi olun- 2001’de… Bakın, şu sözünüz çok önemli: “Sayısal çoğunluk siyasi ağırlık değildir.” Bu çok güzel bir cümle. Yani 2001’de azınlıktayken, muhalefetken bu sözleri söylemişsiniz. Şimdi çok daha ileri bir yaştasınız, belki bir daha milletvekili olmayacaksınız. Neden gelip ağabeylik yapmıyorsunuz, AKP’nin yanlışlıklarını söylemiyorsunuz? Yani “Belki muhtar olurum, belki Anadolu Ajansında çalışırım.” diyorsunuz da neden AKP’nin yanlışlarını engellemiyorsunuz? Neden buraya gelip de “Arkadaşlar, biz de bir zamanlar muhalefetteydik. Bu temel yasayı çok sert eleştirdik biz. Bu muhalefetin sesini kısmak istediklerinde, İç Tüzük’ü değiştirmek istediklerinde biz onlara dar ettik bu Meclisi.” demiyorsunuz? Neden bunları hatırlamıyorsunuz? Neden siz o Başbakan Yardımcısı olmadan, Meclis Başkanı olmadan, öyle bir şeyi hayal bile etmediğiniz günlerde, kenarda ufacık bir partiyken o yaptığınız devlet adamı konuşmalarını bugün belli bir yaşa gelmiş, her tür makamı tatmış, Türkiye’nin 2’nci adamı olmuş, Meclis Başkanlığı koltuğuna oturmuş birisi olarak, bugün Başbakan Yardımcısı olarak şu Meclise neden bir ders vermiyorsunuz? Ben sizin yerinizde olsam, otuz yıl milletvekilliği yapsam, Meclis Başkanlığı yapsam, Başbakan yardımcılığı yapsam, milletvekilliğimin sonu olsa, gelirim bu Meclise bir demokrasi dersi veririm. “Arkadaşlar, özür dilerim.” derim ya. “Bu TRT bizim borazanımız oldu. Size söz veriyorum, şimdiden sonra muhalefet de burada konuşacak.” derim. Hiç mi vicdanınız sızlamıyor sizin? Hiç mi o günlerinizi hatırlamıyorsunuz? Hiç mi Hazreti Ömer’in adaletinden söz ederken içinizde bir ses size “Ya Bülent, yanlış yapıyorsun.” demiyor? Bunu hiç mi dedirtmiyorsunuz? Sayın Arınç, unutmayınız ki sizin de çarkınız kırılır, güvendiğiniz padişah da bir gün devrilir. Hiç merak etmeyin diyorum. Hepinize teşekkür ediyorum, hepinize saygılar sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Antalya Milletvekili Sayın Mehmet Günal. Buyurunuz Sayın Günal.
Değerli milletvekilleri, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Öncelikle bugün 1 tanesi Antalya’da olmak üzere defnetmiş olduğumuz şehitlerimize Allah’tan rahmet, ailelerine ve Türk milletine başsağlığı diliyorum. Bu gensoru nedeniyle orada bulunamadım. Bu vesileyle tekrar bütün şehitlerimize rahmet diliyorum. Değerli arkadaşlar, az önce konuşmacı arkadaşlarımız, kısaca, TRT’nin ve Anadolu Ajansının tarafsız olması gerektiğine ilişkin hususlara değindiler. Anayasa’mızın 133’üncü maddesi net bir şekilde bunu belirlemiş bulunuyor. Bugün, burada, TRT’nin ve Anadolu Ajansının uygulamaları ve Sayın Başbakan Yardımcısının bu konuda gerekli işlemleri yapmaması üzerine bu gensoru verildi. Şimdi, diyor ki: “Tek radyo ve televizyon kurumu ile kamu tüzel kişilerinden yardım gören ajanslar -yani Anadolu Ajansı- özerklik ve tarafsızlık anlamında anayasal olarak hüküm altına alınmış.” Öyle olması gerekir. Peki, yine aynı şekilde Anayasa Mahkemesinin kararları var, geçmişte bu konuda çıkan 1990/2 sayılı, 1990/8 sayılı kararlar var. Daha önce de TRT’yle ilgili hususları da belirtmiştim. Kısaca “Kurumun yönetim ve denetiminde, yönetim organlarının oluşturulmasında ve her türlü radyo ve televizyon yayınlarında tarafsızlık ilkesi gözetilir.” biçiminde bir hüküm var. Burada kuruluşunda ve yayınlarında bu ilkeyi sürekli olarak gözetmesi gerekir. “Yansızlığın gerçekleştirilmesinde ise TRT’nin gerek iktidar partisinden ve gerekse öteki yönlerden gelebilecek etkilerden korunacak yapıda olmasını gerektirir. Siyasal iktidarın baskısına maruz bırakıcı nitelikteki her önlem yansızlık ilkesine ters düşer.” Anayasa Mahkemesinin bu konudaki kararlarından bir cümle size okudum. Yani her ikisinde de -ki iki Anayasa Mahkemesi kararında da- bu açıkça belirtilmiş. Ne zaman biliyor musunuz? Az önce söylemiş olduğumuz 133’üncü maddedeki hüküm henüz konulmadan yani 1993 yılındaki ekleme yapılmadan önce bile tarafsızlığın ne olması gerektiğini Anayasa Mahkemesi hükme bağlamış. Değerli arkadaşlar, bunun ötesinde, hatırlarsanız, Yüksek Seçim Kurulu referandum süresince de TRT’ye uyarıda bulundu “tarafsız ol” diye. Resmî yazıyla uyarıda bulundu. Demek ki burada bir sorun var ki, bir sıkıntı var ki bu yayın ilkelerine, maalesef, uyulamıyor ve her seferinde de uyarılar devam ediyor. Az önce değerli konuşmacılar, değişik zamanlara ilişkin TRT’deki yayın sürelerini, bu söylediğimiz çerçevede, tarafsızlık ve yansızlık ilkesine uyup uymadıklarına ilişkin yayın sürelerini ifade ettiler. Daha önce sorulan soru önergelerine Sayın Bakanın vermiş olduğu cevaplar, daha doğrusu, kurumun verdiği ve Sayın Bakanın bizlere gönderdiği cevaplarda da sürelerle ilgili benzer açıklamalar var. Arkadaşlarımızın söylediği zaman diliminde, bir aylık sürede -şimdi el insaf diyorum- “CHP 3 dakika olarak Sayın İnce söyledi ama, 24 dakika, 3 dakika, 49 saniye sadece MHP’ye düşen.
Saat, saat…
Yani saat olarak düşen kısmı… 49 dakika, affedersiniz. Yani 24 saat, 3 saat 38 dakika, MHP 49 dakika. Ne kadar olduğunun oranını siz hesaplayın. Bir saat olmadığı için, yani yirmi beşte 1’i kadar ancak zaman verilmiş oluyor Milliyetçi Hareket Partisine bu bir aylık sürede. Bir de isterseniz, burada, değerli arkadaşlar, daha önce verilen cevap var. 2012 yılının ilk altı ayında -yine milletvekillerimiz değişik zamanlarda soruyorlar- Sayın Başbakan haberlerde 44 saat 13 dakika, CHP ve Sayın Kılıçdaroğlu 12 saat 39 dakika, MHP ve Sayın Bahçeli 2 saat 29 dakika. Bakın, sadece Sayın Başbakan burada söz konusu, sizin Hükûmetin haberleri, bakanların haberleri, diğerleri yok. Sadece Sayın Başbakana 44 saat 13 dakika haber, CHP ve Sayın Kılıçdaroğlu 12 saat 39 dakika –bizim değil, TRT’nin verdiği bilgiler- MHP ve Sayın Bahçeli 2 saat 29 dakika diyor. Canlı yayınlara bakıyoruz, aynı şeylerde derlediğim rakamları söylüyorum: Yine Sayın Başbakan 40 saat 12 dakika, CHP ve Sayın Kılıçdaroğlu 13 saat 43 dakika, MHP ve Sayın Bahçeli 14 saat 13 dakika. Grup yayınlarında da benzer şey devam ediyor. Şimdi, bu nasıl bir tarafsızlıktır? Cevap geliyor. Bu dökümleri de çok nadiren veriyorlar değerli arkadaşlar. Çoğunda şöyle diyor -Sayın Oktay Vural’ın da soru önergesi var, arkadaşlarımızın da var, Sayın Alim Işık’ın da var- cevaplar böyle komedi gibi: “Bazen efendim, biz bunları dökemeyiz.” diyor, bazen “Eşitsizlik, yansızlık ve haber değerine göre veriyoruz.” diyorlar. Şimdi, bunlar biraz, açıkçası, çok net olmayan ve baştan savma verilen cevaplardır. Değerli arkadaşlar, burada ciddi anlamda sıkıntı var. Aynı şeyi burada da yaşıyoruz. Şu anda, bir saat içerisinde, en fazla, bu Meclis yayını kesilecek. Defalarca söyledik. Burada nasıl bir şey oluyor da… Bizim aklımız ermiyor yani Türkiye Büyük Millet Meclisinin o gücü, o iradesi yok mu; gerçekten ben anlamıyorum. Burası başlıyor, bir kör dövüşü içerisinde, kayıkçı kavgası içerisinde “Efendim, o onu dedi, bu bunu dedi.” Geçen gün, Meclis tarihinde bir ilk yaşandı, yirmiye yakın söz verdi Sayın Meclis Başkan Vekili. O arada saat yediyi geçti ve görüşmeler sonraya kaldı. Yani bu nasıl bir anlayıştır anlamıyorum. Böyle, bir baskı içerisinde, muhalefetin sesini kısarak nasıl bir ileri demokrasi uygulaması gerçekleştiriyorsunuz, ben bunu anlamakta zorlanıyorum. Değerli arkadaşlar, daha önce söylemiştim: Biz, İbrahim Şahin’e ve TRT’ye muhtaç değiliz Sayın Bakanım. Eski Meclis Başkanı olarak, iptal edin o protokolü. Size daha önce önerdim, açın bir yayın ihalesi, bakın bütün televizyonlar katılır maç yayınları gibi. Gelsin burada yayınlasınlar, ne var, niye gocunuyorsunuz? Yani varsa bir şey, milletvekillerinin söylediğinin yayınlanmasından, millete sesini duyurmasından… Zaten diğer bütün birimleri baskılamışsınız. Özel televizyonların bile çoğu yandaş olmuş, diğerleri bastırılıyor ama buradaki yayının verilmesinden niye gocunuyorsunuz, ben onu hâlâ anlayabilmiş değilim. Burada, efendim, diyoruz ki: “Ya, bu Sayın Genel Müdürümüz, yanlı yayın yapılıyor, buna müsaade ediyor, siz Sayın Bakan olarak buna niye müdahale etmiyorsunuz?” “Efendim, ben oraya karışamam.” diyor. Ama şimdi bir haber okudum Sayın Bakan, ilgimi çekti. Böyle bir, Gümüşhane’yi ziyareti sırasında Sayın Bakan -doğruysa, yanlışsa; herhangi bir şey bulamadım ama bize açıklarsa memnun olurum- etrafına bakmış, TRT muhabirini görememiş, espriyle karışık demiş ki: “TRT de Milli Gazete’ye benzedi, onlar da hep geç gelirdi.” E, şimdi, sizin her gittiğiniz yere TRT, muhabir göndermek zorunda değil ki siz oradasınız diye. Demek ki o anda ya işi çıkmıştır, ya yetişememiştir. Eğer size bağlıysa, o zaman Sayın Genel Müdürle ilgili de gereğini yapmanız gerekir. Her yere geliyorsa, talimatlı geliyorsa bu kapsamda ilgili birimlere talimat vermek gerekiyor. Değerli arkadaşlar, şimdi, TRT Genel Müdürümüz değiştikten sonra, Sayın İbrahim Şahin döneminde dışarıya yaptırılan filmler, bu “kurum dışı” tabir edilen yapımlar bir anda artmış. Arkadaşlarımız defalarca soru sormuşlar “Efendim, bunlara ne kadar gider yapıldı?” diye ve verilen cevapların yüzde 90’ında diyor ki: “Bizim web sitemizde faaliyet raporlarımız var, bütün giderler orada yazıyor.” Dışarıya yaptırılan yayınlar değerli arkadaşlar -burada bir tablo yaptırdım, bunların hepsi soru önergelerinden kısmen ve raporlardan derlediğimiz şeyler- 2002 yılına, 2003 yılına gelmiş 200, 200, 200 küsur dakika devam ederken -2006-2007’de hatta 174-156 bin- bir anda bakıyoruz 2008 415, 2009 1 milyon 355, 2010 2 milyon 235, 2011 2 milyon 774 bin! Bir anda, Sayın İbrahim Şahin gelince 10 misline yakın dışarıya yaptırılan yayınlarda artış olmuş, yayınlama dakikasında. Bu ne demek? Tabii, parasının tamamını bize söylemiyor. Şimdi, size ne kadar çok yapımın dışarıya yaptırıldığını söylüyorum dakika olarak: 10 mislinden fazla artmış. Kendisinden hemen önce devraldığı arkadaşına göre bile ciddi bir artış var. Peki, şimdi, le ilgili arkadaşlarımız defalarca soru sormuşlar. Burada iki üç klasör dolusu var, getiremedim, özetleyerek aldım bunları Sayın Bakanım. Bakıyorum 2008’e -aynen onun dediği gibi ben de faaliyet raporlarını çıkardım arkadaşlar TRT’nin web sitesinden- bir tane tablo var, 2004’ten 2008’e kadar mukayeseli gelmiş. Dışarıdan sağlanan fayda ve hizmetler o sene 227 binmiş. Ondan sonra kesilmiş, başka o tablo bir daha yok 2008’den sonra, önceki yıllar var. Ama dakikalarının ne kadar arttığını ben size söyledim, 10 misli arttığını söyledim. Şimdi, arkadaşlarımızın soru önergelerine cevap vermiş arkadaşımız, Sayın Bakan da göndermiş bize, diyor ki: “Bizim web sitemizde var.” Bakın, raporun sadece bu “Finansal Faaliyetler” kısmını aldım. Sekiz on sayfa, gelirlerin açıklaması var. “Giderler”, küçücük bir paragraf, şurası bakın, dört satır; “giderler” dört satır.
Gelir artmış… Gelir artmış; ondan.
Hayır, ayrıntısını söylüyorum. On sayfa gelir analizi, reklam gelirleri, bandrol gelirleri; ”TRT” gider, üç satır. Okuyayım bir tanesini: “Kurumumuz ana gider kalemleri personel giderleri, ilk madde ve malzeme giderleri, amortisman ve tüketim payları, dışarıdan sağlanan hizmetler ve diğer giderler.” Bu kadar, ondan sonra yok. Yani “gelir-gider farkı” demiş. Şimdi daha komedi söyleyeceğim size, yani ne kadar özenle bu işin yapıldığını algılamamız açısından! Arkadaşlar bakarlarsa, gider rakamları var, 2010 yılı ve 2009 yılının gider rakamlarını size söylüyorum. Öyle bir kopyalama yapıyorlar ki yani ne kadar özenle hazırlandığını göstermek açısından, elimde duruyor, hemen takdim edeceğim Sayın Bakana da. “Gelir-gider farkı: 2009 yılı…” Okuyorum, iki satır: “2009 yılında toplam 930 milyon TL gelire karşılık 883 milyon TL gider gerçekleşmiştir; 46 milyon TL gelir fazlası.” Dönüyorum, 2010’u okuyorum, dikkatle dinleyin: “2010 yılında toplam 930 milyon TL gelire karşılık 883 milyon TL gider gerçekleşmiştir.” Yani bu kadar da “copy-paste” olur mu arkadaşlar? Web sitesinden, şu anda hepiniz, o sayfalara girin, görebilirsiniz, “2009-2010 gelir-gider farkı” satırını okuyorum. Ya, bu kadar basmakalıp… Gizlemek için yapıyorsun, bari hiç olmazsa… E, başını okuyayım. Neymiş? 2010’a bakın, gider ne kadarmış? Hemen arkasında, bakın, burada da “930” ve “883” diyor; 1’inci sayfa: 2010 yılı sonu gerçekleşen: 1 milyon, pardon -rakamlar da artık çok büyüdüğü için- 1 milyar 266 milyon gelir; gider 961 milyonmuş. Yani şu 1’inci sayfadakini arka sayfaya kopyalayıp yapıştıramıyorsunuz, saklıyorsunuz giderleri; sonra da gelip bize diyorsunuz ki: “Bizim web sitemizde var.” İşte web sitende olan! Web sitende olan burada, fotokopilerini hepinize dağıtırım. Şu anda kaldıramamıştır daha -bundan sonra kaldırır ama- girin o aldığımız iPad’lere, hepiniz bakın. Dolayısıyla, arkadaşlarımızın sorularına cevap vermekten imtina edip üç satırla giderleri dört yıldır koyan -2008’den bu yana- Sayın Genel Müdürün yapmış olduğu yatırımlara verdiği cevaplardan birkaç örnek şimdi size vereceğim. Dış yapımlar: Efendim, soruyor arkadaşlarımız, diyorlar ki: “İşte, filanca MYK üyesi…” –isim vermeden söylüyorum-“…Adalet ve Kalkınma Partisi yetkilisinin şirketine şu programlar için ne kadar verdiniz?” Cevap: “Efendim, bölüm başına 8.500” “Kaç bölüm?” Yok, bir tanesinde diyor ki: “200 bölüm henüz yapıldı.” Öbür taraftan bakıyoruz 551 bölüm. Çarpıyorum, soru önergesinin cevabında bu yok, ben çarpıyorum. O böyle geçiştiriyor, arada bölüm sayısı veriyor veya bölüm başına maliyet veriyor, birisinde başka bir analiz veriyor, öbürüne bakıyor. Herkesinkini toplayınca çarpıklıklar ortaya çıkıyor çünkü herkes soru sormuş, cevaplar farklı farklı. Çarpıyorum 8.500’ü 551 bölümle, 4 milyon 683 bin yani partili bir kişinin şirketine aktarılan… Söyle peki ne olacak? Yani “Yaptı, bu işi yapıyor, şu kadar para verdim.” de eğer çekineceğin bir şey yoksa. Bundan daha doğal ne olabilir? Sormuşlar diğer şeyleri, yine aynısını söylemiş. Diyor ki: “Bölüm sayısı 759, bölüm sayısı şu.” Bulduk, hepsini topladık, 6 milyon küsur birinde var, 7 milyon, 4 milyon birisi yapıyor topladığınız zaman. Sanki bölümün miktarını söyleyince 3 bin, 5 bin, “Çok bir şey değilmiş.” diye geçiyor arkadaşlar ama çarptığımız zaman bunların hepsi, demin saklamış olduğu o giderler… Nereye gidecek bu, personel giderinden sonra? Dış yapımlara gidiyor. Peki, şimdi yine aynı şey var TRT 6’yla ilgili, TRT Şeş’le ilgili. Az önce kalitesiyle ilgili eleştiri geldi ama tercüme ve dublaj yayınları var. Bakıyoruz, bazısında saati 5.250, birkaç bölüm sonra 3.250’ye düşüyor. Yani ne oldu peki? Yarı yarıya, neredeyse üçte 2’ye, üçte 1 bir fark var. Bölümün başında böyle başlıyor, sonrasına bakıyoruz, bir çarpıyoruz… O faturalar ekimizde, hepsi var, zamanımızı almasın diye, söylüyorum. Şimdi, değerli arkadaşlar, öbür tarafta reklam gelirleriyle ilgili soru soruluyor, yine cevap yok. Bir de bakıyoruz, 60 milyon diye anlaşmış minimum, o sene. “Efendim, mücbir sebep var. Biz bunu 20 milyon düşürdük, 40 olsun.” dedik. Ya, nasıl düşürüyorsun? Ya yaptığın anlaşmada bir sıkıntı var ya da sonra, nasıl 20 milyon TL birine bağışlamada buluyorsun? Alırken onun şartları belli değil miydi? Nasıl yapıyorsunuz? Bizim buna aklımız ermiyor Sayın Bakan. Siz 60 milyona anlaşıyorsunuz, sonra 40’a düşürüyorsunuz. Buradan da tekrar bir daha geliyor. Birçok örnek var. İşte, rating yolsuzluğuyla ilgili çıktı, “Şirket değiştirdik.” dedi, sonra neyse ki, Allah’tan mahkemeye düştü, kendileri “Biz de dolandırıldık.” diye itiraf ettiler, rücu ettiler şu anda. O da başka bir konu. Beri taraftan, bakıyoruz değerli arkadaşlar, ciddi anlamda kadrolaşma çalışması var. Arkadaşlarımız az önce söylediler, ayrıntıya girmeyeceğim ama şimdi, önemli olan ne? Bir kapı açılmış, bakanlıkların, kurumların, valiliklerin özel kalem müdürlüğüne… Nereden geldiği ayrı bir tartışma, oraya girmiyorum, şu kurumdan gelmiş, bu kurumdan ama üç ay, iki ay, beş ay özel kalem müdürü, bir de bakıyoruz, TRT’de, bilmem nerede uzman veya yayıncı, ışıkçı, genel müdür yardımcısı falan filan. Burada 10’dan fazla örnek var. Size onları da takdim edebilirim, isim söylemiyorum mağduriyet olmasın diye ama özel kalem müdürlüğünden tak… Değerli arkadaşlar, madem “personel rejimi” diyorsunuz, bunları istisnai olmaktan o zaman kaldırın veya böyle, üç ayda bir, gelip hemen, nasıl oluyorsa oranın özel kalem müdürlüğünden bir anda TRT… Niye? Maaşı yüksekmiş. Hemen oraya geçiyorlar. Ya bunları sözleşmeli yapalım ya başka bir statü yapalım ya geldiği zaman Bakanla beraber gelsin, Bakanla beraber gitsin, başka bir yere geçemesin mademki özel kalem, mademki basın müşavirliğidir. Burada çok fazla örnek var, ayrıntısına girmek istemiyorum, isim sayarak rencide etmek istemiyorum ama bir vakıa, dökümleri de var. Diğer bir şey: Sayın Başkan, burada defalarca tartışıldı. Aldığı insanlara bakıyoruz, ciddi anlamda bir hemşehricilik var. Tamamına bakıyorum, “Amasya”, “Amasya Akyazı” yazıyor. Şimdi, Sayın Genel Müdürün de böyle psikolojik harekât merakı var biliyorsunuz. Reşadiye olayları olunca hemen -TRT’nin böyle bir şeyi vardı- haberlerde geçiyor arkadaşlar, diyor ki: “Efendim, şu da Reşadiyeli, bu da Reşadiyeli, Ergenekoncular da Reşadiyeli.” Şimdi bizim de “Bu da Amasyalı, o da Amasyalı; sen bunları hemşehri diye mi alıyorsun?” mu dememiz lazım? Ha, içerisinde… Nitelikleri nedir bilmiyorum, Sayın Bakan bize açıklarsa… Hakikaten, orada, aktar döndür sınavlar, birtakım çalışmalar var ama ciddi anlamda, TRT bu süreçte psikolojik operasyon merkezi hâline gelmiş, erkenden haber vermeye başlamış. Bir bakıyoruz, daha olay olmadan, yok işte “Balyoz sanıklarına şurada tutuklama, yok efendim bombalı kamyon geldi.” bir de bakıyoruz, “Vallahi bunların üstündeki seri numaraları silinmiş.” falan diye herkesten önce açıklamalar yapıyor, böyle bir psikolojik operasyon merakı geldi. Dolayısıyla değerli arkadaşlar, burada… Hatta ve hatta, bu Tuncay Güney denen muhbiri çıkarınca o arada sormuşlar “Öcalan’ın kaseti bile çekmecemde, zamanı geldiğinde yayınlayacağım.” diyor. Sayın Bakan, bunlar çok hoş şeyler değil. Galiba Sayın Şahin başka bir yere bürokrat olmak istiyordu, olamayınca herhâlde burada diyorum biraz “istihbaratçılık” oynuyor gibi. Bu olmayan şeyleri, hem de sonrasında savunmak çok doğru değil, özellikle bu tip şeylerden kaçınmak gerekiyor. Ama gördüm ki şimdi siz de önceki gün, sanki önceden haber verir gibi “Efendim ben umutla bekliyorum, bu açlık grevleri sona erecek, bilgim yok ama gidişattan ve temaslardan bunu anlıyorum:” diyorsunuz. Şimdi, İbrahim Şahin’in yerine siz mi soyunuyorsunuz, anlayamadım. TRT’den önce Sayın Arınç artık bunları bize haber vermeye başladı. İnşallah, bu defa da bu işler sona erdi diye sevinçten ağlamazsınız.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına Bartın Milletvekili Sayın Yılmaz Tunç. Buyurun Sayın Tunç.
Gensoru, Anayasa’mızda ve İç Tüzük’ümüzde öngörülen önemli bir denetim yoludur. Diğer denetim yolları soru önergesi, Meclis araştırması ve genel görüşme Anayasa’mızın 98’inci maddesinde birlikte düzenlendiği hâlde gensoru ve Meclis soruşturması önemlerine binaen, Anayasa'mızın 99 ve 100’üncü maddelerinde ayrı ayrı düzenlenmişlerdir. Gensoru, diğer denetim yollarından farklı olarak, Bakanlar Kurulunun ya da bakanın güvensizlik oyuyla düşürülmesi sonucunu doğuracak ciddi bir müessesedir ve geçmişte Meclisçe yapılan bu denetim yollarıyla bu Mecliste bakanlar, hükûmetler düşürülmüştür. O nedenle, gensorunun konusu ve gerekçesi sağlam olmalıdır, delillere dayanmalıdır, iddialar gündemi sarsacak nitelikte olmalıdır; aksi takdirde gensoru olmaz, gensoru müessesesinin zayıflamasına neden olur, etkisini yitirmesine ve denetim yolu olmaktan çıkmasına neden olur. Anayasa'mızın yine 99’uncu maddesinde de gensorunun Meclis çalışmalarının dengeli olarak yürütülmesi amacına da aykırı olmaması gerektiği açıkça ifade edilmiştir. Muhalefet partilerimiz, son zamanlarda, gensoruyu Meclis çalışmalarının dengeli yürütülmemesi yönünde kullanmaktadırlar. Geçen hafta, Türkiye Büyük Millet Meclisinin çalışma saatlerinin üçte 2’sini gensoru görüşmeleriyle tamamladık, geriye kalanını da grup önerileriyle tamamladık ve asıl, milletin bizden beklediği kanun çalışmalarına maalesef zaman kalmamıştı. Biraz sonra açıklayacağım gerekçelerle, görüşmekte olduğumuz gensoru da maalesef bunun tipik bir örneğidir. Değerli milletvekilleri, Başbakan Yardımcımız Sayın Bülent Arınç hakkında MHP Grubunca verilen gensoru önergesinin konu ve gerekçesine baktığımızda, Anayasa'mızda ve İç Tüzük’ümüzde belirtilen şartları taşımadığını, hiçbir ciddi temelinin bulunmadığını, somut delillere dayanmadığını ilk bakışta görmekteyiz. İddiaları cevaplamadan önce, TRT’nin nereden nereye geldiğini hatırlamakta fayda var. Cumhuriyetimizin en önemli kurumları arasında yer alan TRT, 85 yıldır radyo yayınları, 44 yıldır da televizyon yayınları yapan bir kurumumuzdur. AK PARTİ İktidarından önce, birçok kurumumuzda olduğu gibi TRT’de de hantal bir yapı vardı. Yönetilemez ölçekte büyük birimlerden oluşan TRT’de kanal sayısı bugünkünden az olmasına rağmen, çalışan sayısı fazlaydı. Programlarda ve habercilikte özel sektörün de gerisinde kalan TRT’nin marka değeri düşmüştü. AK PARTİ İktidarı ülkemizin her kurumuna sahip çıkıp verimli hâle getirdiği gibi, TRT’ye de sahip çıkmış, TRT’nin kısa sürede kayıplarını ortadan kaldırarak bu alanda da önemli ilerlemeler sağlamıştır. Bugün, yıllık 16 milyon lira civarında olan teknoloji yatırımını her yıl 8 ile 10 kat arasında artırarak soluk renkli kamu yayıncısı imajını silen bir TRT’yi alkışlamak gerekir. Dünya yayıncılığının geldiği son nokta olan sayısal karasal TV yayını için istasyonlarının altyapılarını düzenleyen, tüm stüdyolarını yenileyerek HD yayıncılığın öncüsü olan TRT’yi takdir etmek gerekir. Gensoruyu veren MHP’nin koalisyon olduğu dönemde 3 kanalla yurt dışına açılmaya çalışan TRT’den bugün 8 farklı uydudan yayın yaparak dünyanın beş kıtasında ve hemen hemen tüm ülkelerde 15 farklı kanaldan izlenebilen TRT’yle gurur duymak gerekir. TRT’nin iyi yönetilmediğini iddia eden MHP’nin döneminde TRT zarar eden bir kurumdu. Bugün ise hem yüzlerce birimde atağa geçen hem de bütçe fazlası veren bir kurum hâline gelmiştir. Hatta o dönemde vatandaşlarımız, elektrik faturalarının fatura bedeli üzerinden yüzde 3,5 oranında TRT payı ödüyordu. AK PARTİ iktidara geldiğinde TRT payını yüzde 2’ye indirdi ve elektrik bedeline dayalı olarak yüzde 2, fatura bedeli üzerinden baktığımızda da yüzde 1,5’a tekabül ediyor. Şimdi, ben gensoruyu veren MHP grubuna soruyorum: Vatandaşlarımız bugün elektrik faturası bedelinin yüzde 1,5’unu TRT payı olarak ödüyor ve 15 kanallı TRT zarar etmiyor da siz, yüzde 3,5 TRT payı keserken 5 kanallı TRT’yi zarar ettirmeyi nasıl başarıyordunuz? TRT’nin başarısı reklam gelirleriyle de ortadadır. Reklam gelirlerinde yüzde 350 oranında artış gerçekleştiren TRT, sadece film alan değil, film satan bir kurum hâline gelmiştir. TRT’nin en önemli görevlerinden olan millî değerlerimizi yeni nesillere aktarma, demokrasimizi güçlendirme, milletimizin birlik ve beraberliğine, huzur ve barışa katkıda bulunma adına üzerine düşeni yapmaya başlamasından rahatsız olmamak gerekir. Milliyetçilik, sadece lafla, hamasetle olmaz değerli milletvekilleri. Asıl milliyetçilik, Türk dünyasını, sekiz farklı dilde yayın yaparak tek bir ekranda toplayabilmektir. İşte, gensoru verdiğiniz Hükûmet TRT Avaz’ı kurarak, yayın hayatına başlatarak bunu başarmıştır. AK PARTİ İktidarını her fırsatta haksız yere eleştirdiğiniz bir husus vardır “’Türk’ ibaresini şuradan, buradan kaldırıyorsunuz.” diye. AK PARTİ, “Türk” ibaresini TRT logosunun yanına koymuştur. Bugün TRT Türk kanalı bütün dünyada Türkiye'nin sesi olmaktadır. Bölgesel liderlik öyle yan gelip yatarken olmuyor. Bölgedeki insanlar sesinizi duymazsa, onlara ne dediğinizi ulaştıramazsanız bunu başaramazsınız. İşte, TRT Arapça kanalıyla Türkiye'nin mesajları tüm Orta Doğu’ya ulaşmaktadır. TRT 6’nın yayın hayatına başlamasına da itiraz etmiştiniz. Geçmişte Kürt kökenli vatandaşlarımız Roj TV’den PKK propagandası izlerken bugün TRT Şeş sayesinde, kendi ana dillerinde ülkemizin tüm zenginliklerini, birlik ve beraberlik mesajlarını ve devletimizin doğru haberlerini izlemektedir. Bundan daha güzel ne olabilir? Gensoruyu verenler, sizin iktidarınızda TRT Çocuk kanalı var mıydı? Çocuklarımız yabancı çizgi filmlerin ve programların istilasına uğramamış mıydı? Şimdi ise çocuk kanalları arasında birinciliğe oturan TRT Çocuk kanalıyla, çocuklarımız öz kültürümüzle, Keloğlan’ıyla, Nasreddin Hoca’sıyla, Dede Korkut’uyla buluşuyor. Bu mudur sizi rahatsız eden? TRT Haber kanalı bugün Türkiye’de en çok izlenen haber kanalı olmuşsa, bunda TRT’nin tarafsızlığının payı vardır. TRT Anadolu millî kültürümüzü yansıtırken TRT Müzik kanalı da Türk müziğine sahip çıkmıştır. Ramazan ayında en çok izlenen kanal olan TRT, muharrem ayında da özel yayına geçerek halkımızın büyük takdirini toplamıştır. TRT, Diyanet İşleri Başkanlığıyla ortaklaşa Diyanet TV’nin test yayınına başlamıştır. Dinî bilginin en doğru şekilde halkımıza aktarılmasından rahatsız olmamak gerekir. 32 farklı dilde gerçekleştirilen radyo yayınlarına ilave olarak, TRT web sitesinden 32 farklı dilde anlık değişen haberlerin bütün dünyaya hızla yayılmasını sağlamak da takdir edilmesi gereken bir durumdur. Açılan 10 yeni televizyon kanalının önemli bir kısmı, kendi temalarında yayın yapan, diğer kanallar arasında en çok izlenen kanal olma başarısını elde etmiştir. Geçmişte 200 civarında programla yetinilirken bugünün TRT’sinde günde tam 654 farklı program yayınlanmaktadır. Bu rakam, TRT’nin ulaştığı gücü ispatlamaktadır. TRT’nin bu derece başarılı olmasına rağmen, gensoruya muhatap olmasına neden olan iddialara gelecek olursak ciddiye alınabilecek bir iddia göremiyoruz. En önemli iddialardan biri, kadrolaşma. Oysaki gerçekler çok farklı. TRT’de 152 olan kadro unvanı sayısı bu iktidar döneminde 72’ye düşürülmüştür. 23 olan başkanlık sayısı 19’a, 52 olan başkan yardımcısı sayısı 32’ye, 258 olan müdürlük sayısı 172’ye, 135 olan müdür yardımcısı sayısı 35’e düşürülmüştür. Geçmişte çiftlik gibi kullandığınız TRT, bugün iktidarın makam dağıttığı bir kurum değil, millete hizmet veren kurum hâline gelmiştir. “Kadrolaşma” diyorsunuz, rakamlar ortada. Kadrolaşmak isteyen yönetim, çalışan sayısını artırır. Gensoruyu verenlerin iktidar olduğu 2002 yılında 5 kanallı TRT’de 8 binin üzerinde kadrolu, 4 bin civarında sözleşmeli çalışan varken bugün 15 kanallı TRT’de sözleşmeliler dâhil sadece 7 bin kişi çalışmaktadır. Gensoruyu veren MHP İktidarında 5 kanal, 12 bin kişi, AK PARTİ İktidarında 15 kanal, 7 bin kişi. Bu mudur kadrolaşma? Rakamlar karşısında kadrolaşma iddialarının ne kadar havada kaldığı ortada değerli milletvekilleri. Sayın Başbakan Yardımcımızın yakın çevresinin TRT’nin çeşitli birimlerine yüksek maaşlarla işe alındığı yönündeki iddia da tamamen asılsız bir iddiadır, bu konuda tek bir örnek bile gösteremezsiniz. Çamur at izi kalsın mantığıyla gensoru hazırlanmaz. Değerli milletvekilleri, gensoruda, TRT’nin muhalefete az yer verdiği yönündeki iddiaları da kabul etmemiz mümkün değildir. Muhalefet liderlerinin her fırsatta yayına çağrıldığını biliyoruz. Bazı muhalefet liderlerinin yayınlara çıktığını görüyoruz, ancak bazılarının protesto ederek yayına çıkmadığını, bazılarının ise yayın tercihini TRT’den yana kullanmadığını da biliyoruz. Muhalefet partilerinin etkinliklerine, mitinglerine ve çeşitli toplantılarına canlı bağlantılar yapılmakta, haberlerde muhalefetin haberlerine yer verilmektedir. Aranızda TRT Genel Müdürlüğü yapmış milletvekilimiz var, ona bir sorun; kendi döneminde bir muhalefet partisinin kongresini beş buçuk saat canlı verebilmiş midir? Bugünün TRT’si, yirmi gün önce Milliyetçi Hareket Partisi kongresini beş buçuk saat canlı verebilmiştir. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Sayın Başbakanımızın Başbakan sıfatıyla yapılan haberleriyle AK PARTİ Genel Başkanı sıfatıyla yapılan haberleri birbirine karıştırmamak gerekir. O nedenle TRT’nin tarafsız olmadığı yönündeki iddia soyut bir iddiadır. Gensorudaki diğer bir husus, Meclis TV yayınlarıyla ilgili eleştirilerdir. Bu eleştiriler de haksız eleştirilerdir.
Haydi ya!
Kanunların Meclis TV’nin yayında olmadığı saatlerde, gece yarılarında çıkarıldığı ve bu nedenle muhalefetin sesinin kısıldığı iddia edilmektedir. İç Tüzük’te belirtilen normal çalışma süreleri içerisinde Meclis TV yayındadır. Muhalefet bu süreyi kanun görüşmelerini engellemek için grup önerileriyle kullandığından, kanun görüşmeleri Meclis TV’nin yayında olmadığı gece saatlerine kalmaktadır. Bu duruma muhalefetin kendisi neden olmaktadır. Gündüz saat 14. 00’ten 20. 00’ye kadar bu Meclis kanun görüşmelerine başlayamamaktadır. Dört partinin grup önerileriyle muhalefet sürekli konuşmakta ve Meclis TV muhalefetin grup önerilerinin sergilendiği bir ekran hâline gelmiştir. Muhalefetin sesinin kısılması söz konusu değildir. Ülkemizin bayrak taşıyıcısı kurumlarından olan TRT’ye yaptıkları hizmetlerden dolayı teşekkür edilmesi gerekirken, gerçeği yansıtmayan iddialarla yıpratılması doğru değildir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; gensoruda suçlanan diğer kurumumuz da Anadolu Ajansımızdır. Anadolu Ajansı Türkiye’nin resmî haber ajansıdır ve hepimizin ajansıdır. Türkiye’yi dünyanın her yerinde temsil etmektedir. Ajansta son yıllarda çalışan sayısı azalıp kişi başına maliyet büyük oranda düşerken, üretimin yüzde 36 oranında, haberci başına nitelikli içerik üretiminin yüzde 76 oranında, abonelik gelirlerinde yüzde 40 oranında artışın gerçekleşmesi takdir edilmesi gereken bir durumdur. Türkiye’nin en yaygın ve en profesyonel haberci kadrosuna sahip Anadolu Ajansının 1.200 dolayında abonesi bulunmaktadır. Şayet Anadolu Ajansı haberlerinde tarafsız davranmamış olsaydı, öncelikle ödedikleri paranın karşılığını görmek isteyen abonelerin yapılan işin karşısına dikilmesi gerekirdi. Aslında, siyasiler, Anadolu Ajansının tarafsız haberciliğinin canlı şahididirler. Muhalefetin sesini duyuran Anadolu Ajansıdır çünkü Türkiye’nin neresinde bir program yapsalar onun haberini Ajansın ilk olarak geçmekle mükellef olduğunu bilirler. Bakınız, Anadolu Ajansı Türkiye Büyük Millet Meclisindeki faaliyetleri her gün onlarca muhabiriyle haberleştiriyor. Bu haberlerin sayılarını karşılaştırdığımızda, bana göre, muhalefetin yüzünün kızarması lazım. Geçtiğimiz ekim ayında Ajansın Parlamento Haberleri Editörlüğü tarafından yapılan haberlerin siyasi partilere göre dağılımı şöyledir: Birinci Cumhuriyet Halk Partisi, 78 haber. İkinci Milliyetçi Hareket Partisi, 65 haber. Üçüncü AK PARTİ, 40 haber. Dördüncü Barış ve Demokrasi Partisi, 31 haber. Sıralamaya bakar mısınız?
Bu kâğıdı kim verdi sana?
Eşyanın tabiatına aykırı!
Aslında biz iktidar partisi olarak sitem edeceğimize muhalefet partileri sitem ediyor.
Sen buna inanıyor musun, şuna inanıyor musun?
Haberlerinin az yapıldığı iddiasında bulunan muhalefetin…
Sen buna inanıyor musun?
Bu rakamlardan sizin haberiniz yok Değerli Grup Başkan Vekilimiz.
Buna inanıyor musun, şu söylediğine kendin inanıyor musun?
Muhalefet liderlerini her gün kameraman, foto muhabiri ve muhabirden oluşan 3 kişilik bir ekip takip ediyor ve sürekli haberlerini yayınlıyorlar. Haberciliğin dünyanın en zahmetli ve kesintisiz işi olduğunu dikkate alırsak, ortada bu kadar üretim varken Anadolu Ajansını haksız ve asılsız yere eleştirmek, öncelikle ortaya konan bunca emeğe ve bunları hazırlamak için gecesini gündüzüne katan habercilere haksızlık olacaktır. MHP Grubunun verdiği gensoru metninde, TRT gibi, Anadolu Ajansıyla ilgili de somut hiçbir iddia bulunmamaktadır. Ne yolsuzluk ne hırsızlık ne suistimal ne ülkeyi zor durumda bırakacak bir faaliyet… Ajans güya bir haberde hata yapmış, o yüzden gensoru veriliyor. Bu kadar komik, bu kadar ciddiyetten uzak bir gensoru olamaz. Bahsedilen haber, biraz önce bahsedilen haber, terörist Murat Karayılan’ın yakalandığı şeklindeki haber. Geçtiğimiz yıl 14 Ağustosta İran Meclisi Millî Güvenlik ve Dış Politika Komisyonu Başkanı Alaaddin Burucerdi bir basın toplantısında terör örgütü liderlerinden Murat Karayılan’ın yakalandığını belirtmiş. Bunu İran resmî haber ajansı “acil” koduyla dünyaya duyurmuş. Anadolu Ajansı da buna dayanarak abonelerine bu haberi geçmiş ve kaynağı da belirtmiş. Sonra İranlı yetkili kendi demecini değiştirmiş ve “Terörist yakalanmadı.” demiş ve Ajans bunu da abonelerine tekrar geçmiş. Şimdi, MHP diyor ki: “Anadolu Ajansı Karayılan haberini hatalı yaptı. O yüzden de Başbakan Yardımcısı hakkında gensoru veriyoruz.” Olacak şey değil. Haberi veren İranlı yetkili, dünyaya yayan İran’ın resmî haber ajansı; suçlu Anadolu Ajansı. Böyle bir mantık olabilir mi? TRT ve Anadolu Ajansı, son yıllardaki önemli atılımları ile kamu yayıncılığında ülkemizin yüz akı olmuşlardır. Bu başarıda Sayın Başbakan Yardımcımızın katkıları çok büyüktür. Başarılı yönetimlerin takdir edilmesi gerekirken “Çamur at izi kalsın.” mantığıyla yıpratılması doğru değildir. Bu nedenle Sayın Başbakan Yardımcımız hakkında verilen ve hiçbir ciddi temeli olmayan, soyut iddialara dayalı gensorunun gündeme alınmaması gerektiğini belirtiyor, bu duygu ve düşüncelerle Genel Kurulu saygılarımla selamlıyorum.
Hükûmet adına Başbakan Yardımcısı Sayın Bülent Arınç. Buyurun.
Hakkımda verilen gensoru önergesi, bildiğiniz gibi, Türkiye Radyo Televizyon Kurumuyla Anadolu Ajansında taraflı yayın yapıldığı, habercilik anlayışının ve uygulamasının tarafsız olması gerektiği, bir kısım kişilere menfaat ve siyasi manipülasyon amacıyla kullanılması, TRT 3’ün Türkiye Büyük Millet Meclisi yayınlarını verdiği saatlerin kısıtlanması ve buna bağlı bazı cümleler. Bu konu arkadaşlarım tarafından da tekrar edildiği için, zamanı ekonomik kullanmak açısından çok fazla konuya girmeyeceğim. Ama burada bir yanlışlık var, TRT ve Anadolu Ajansını yan yana getirmek hukuken mümkün değil. Arkadaşlarımız ya bundan habersiz ya da Anadolu Ajansını da TRT’ye eklemlemek suretiyle iki kurum hakkında da bühtanda bulunuyorlar. Bir defa, TRT, diyelim ki kamu iktisadi teşebbüsüdür, KİT Komisyonunda her yıl hesap verir, aynı zamanda kendi kanununa göre de özerk ve tarafsız bir kamu yayıncılığı yapan kuruluştur. Oysa Anadolu Ajansı, Büyük Atatürk tarafından 1920 yılında kurulmuş yani doksan iki yıllık bir kurumdur ama hukuki statüsü anonim şirkettir. Anonim şirket hisseleri içerisinde kısmen hazineye ait hisseler de vardır ama çoğunlukta değildir. Dolayısıyla bir şirketle bir kamu iktisadi teşebbüsünü yan yana getirmek yanlış olduğu kadar, aynı zamanda, TRT ve Anadolu Ajansı farklı işlevler görüyor. TRT kamu yayıncılığı yapıyor veya televizyon yayıncılığı yapıyor, radyo yayıncılığı yapıyor ama Anadolu Ajansı yayıncılık yapmıyor, haber üretiyor ve ürettiği haberleri yayıncı kuruluşlara tevzi ediyor. Keşke birbirinden ayrılabilseydi ama bir yanlışlık var. Yani, genel olarak her iki kuruma ait de birkaç söz söylemek istiyorum. Öncelikle, hem gruplar adına konuşan arkadaşlarımıza hem de öncelikle önerge sahibi olarak konuşan arkadaşımıza teşekkür ediyorum. Elbette gensoru bir denetim mekanizmasıdır, sulandırılmaması gerekir, ciddiyetini koruması gerekir, yerinde ve zamanında mutlaka verilmesi faydalı olur. Aynı zamanda, yüzlerce soruya muhatap olmuş bir Başbakan Yardımcısı için elbette gensoru önergesi de verilebilir ama bunun ciddiyetini, içerideki iddiaların tutarlılığını biraz sonra hep beraber göreceğiz. Öncelikle, Sayın İnce’nin konuşması tamamen şahsiyet yapmaktır ve İç Tüzük’ümüz gereğince de şahsiyet yapmak doğru değildir. Bu kadar nezaketle ifade edeyim, sözlerimin sonunda ayrıca kendisine iki cümlelik hitabım olacak. Ama diğer arkadaşlarımızın, bazen rakamlar vererek, bazen de soyut ifadelerle her iki kurumu ve ondan sorumlu olan bir bakanı suçlamalarını ben tabii buluyorum. Ne kadar doğrudur ve gerçektir bunlar? Müsaade ederseniz onları açıklamak istiyorum. Tabii, geçen gensorudan iyice dersimi aldım. Dolayısıyla gensoruda konu edilen hususlara öncelikle temas edeyim, ondan sonra cevapları -inşallah zaman kalır- hep beraber veririz. Değerli arkadaşlar, TRT yeni bir kurum değil, 60’lı yıllardan geliyor, siyah beyaz televizyonlardan onu hatırlıyoruz, radyoları var ama şimdi TRT’nin geldiği farklı noktayı hepimiz görüyoruz. Tarafsız, kamu tüzel kişiliğine sahip bir yayın kuruluşu. Kanun böyle diyor, Anayasa böyle diyor, arkadaşlarımız haklı bu konuda. Doğru, tarafsız ve yorumsuz habercilik anlayışıyla, çağdaş habercilik teknik ve metotlarına bağlı kalarak kamuoyunu bilgilendiren konularda gerekli, yeterli, doyurucu yayınlar yapmakla yükümlü. 2954 sayılı TRT Kanunu’nun 20’nci maddesi uyarınca, hükûmetin ve Türkiye Büyük Millet Meclisinde grubu bulunan siyasi partilerin açıklama ve faaliyetlerine haber değeri ve niteliği taşıması şartıyla TRT’de haber ve yer verilmektedir. Arkadaşlarımızın eleştirilerini bir açıklama yapmak suretiyle belli bir yere oturtayım. Şüphesiz, bir siyasi parti haberi olarak MHP’ye, Cumhuriyet Halk Partisine, Adalet ve Kalkınma Partisine ve diğer, Barış ve Demokrasi Partisine tanınan sürelerden bahsedebiliriz ancak hükûmet faaliyetlerine de kanun ve Anayasa gereğince de ayrıca yer verilmesi gerekir. İkisini birbirinden ayırmakta fayda var, hatta gereklilik var. Türkiye’de tek kamu hizmeti yayın kurumu olan TRT, kamu hizmeti yayıncılığının üç temel işlevini yerine getirmeye çalışıyor. Bunlar BBC’nin kurucusu olan şahsın ortaya attığı ilkelerdir ve genelde kamu yayıncısı olan kuruluşlar buna uymak mecburiyetindedir. Bunlardan birincisi eğlendirici fonksiyonu; bilgilendirici fonksiyonu, eğitici fonksiyonu. Yani haberlerin, yayınların… Kamu yayıncılığı yapan kurumlarda -özel televizyonlardan bahsetmiyorum, onların gerekli ilkeleri Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun yayın ilkelerinde vardır ama- kamu yayıncısı olarak kamudan destek alan bir televizyonun mutlaka üç fonksiyonu yerine getirmesi lazım: Eğitici olacak, bilgilendirici olacak ve eğlendirici olacak. Değerli arkadaşlar, 1 Mayıs 1964’te yürürlüğe giren 359 sayılı Yasa’yla TRT kuruldu, 1968 Ocak ayında da ilk defa televizyon yayınına başladı. Artık, bugün geldiğimiz noktayı biraz sonra rakamsal olarak açıklayacağım. Bugün TRT’nin 15 televizyon kanalı var, 15 televizyon kanalıyla dünyanın üçte 2’sine yayın ağını oluşturabiliyor. Çok tartışıldı -arkadaşlarımız rakamlar da veriyorlar- “TRT Haber’de yer alan haber ve canlı yayınlarda niçin adaletli veya eşitlikçi değil?” şeklinde. Saatler, rakamlar, saniyeler açıklanıyor. Onun bir tek sebebi var, bizim bu haber ve canlı yayınlarda ölçümüz eşitlik değildir, adalettir. Eşitlik olsaydı, Barış ve Demokrasi Partisiyle Adalet ve Kalkınma Partisini, CHP’yle MHP’yi veya Parlamento dışından herhangi bir partinin haber alma sürelerini eşitlemek gerekirdi. Dolayısıyla biz adalete güveniyor veya adaleti esas alıyor, yayınlarımızdaki haber ölçüsünü bunun üzerine kuruyoruz çünkü eşitlik hiçbir zaman adalet değil. Burada da ölçümüz, üç tane kıstasımız var. Yani bize göre haber nedir, niçin verilmelidir, orada birinci ölçümüz, faaliyetlerin haber değeri taşıması. Subjektif bulabilirsiniz ama yayıncılar içerisinde bir haberin ve haber değeri taşıdığının, taşımadığının her hâlde bilindiğini söylemek istiyorum. Yani önce bu siyasi faaliyetlerin bir haber değeri taşıması lazım televizyonumuz açısından, yoksa kamuoyunun bunu farklı değerlendirmesi mümkündür. Siz sadece Parlamentoda konuşmuyorsunuz ki, miting de yapıyorsunuz, siyasi parti toplantıları yapıyorsunuz, halkla ilişkiler içerisinde bazı temaslarda bulunuyorsunuz. Bunların elbette kendisine göre bir değeri var ve halkı etkileme gücü var ama biz televizyonda haber yaparken, bu faaliyetler haber değeri taşıyor mu veya ne kadar taşıyor, buna bakıyoruz. Türkiye Büyük Millet Meclisinde temsil edilen siyasi partilere öncelik veriyoruz ve o partilerin aldığı oy oranını dikkate alarak, üç kıstasa göre de bunu yapıyoruz. Sağ olsun, Yılmaz Tunç arkadaşımız benim söylemem gereken çok şeyi söyledi ve bana yardımcı oldu. Mesela, son verdiği örnek çok güzeldir. Milliyetçi Hareket Partisinin 4 Kasımda yaptığı Genel Kurulunda, beş saat, canlı yayınlar dâhil, bu kongre değerlendirilmiştir. Geçmiş dönemlere baktım. Hatta, bunlardan birisi şimdi MHP Milletvekili olan Sayın Toskay’ın dönemidir. O tarihlerde sadece yedi dakikalık bir haber öngörülmüştü, bugün beş saatlik bir haberi biz güncel ve haber değeri taşıyan bir faaliyet olarak görüyoruz.
2009’da da vardı.
Değerli arkadaşlarım, ancak şu bir gerçektir: TRT her zaman eleştirilmiştir. Rahmetli İsmail Cem’in “TRT’de 500 Gün” isimli kitabına bakarsanız, kendi dönemine ait anekdotlar da vardır. “Bana şunlar, şunlar, şunlar geliyordu, güncel olaylardan konuşmadan TRT’den bahsediyorlardı.” Rahmetli Osman Bölükbaşı’nı da hatırlarsınız veya yaşı müsait olanlar hatırlar, hep “TRT, TRT, TRT” dedikçe adı da “TRT Osman” gibi -başka bir şeydi ama onu söylemek istemiyorum- öyle bir isimle anılır olmuştu. Bunda haksızlık veyahut da gerçekle ilişkisi olmamak gibi bir bağlantı kurmuyorum ama TRT’nin âdeta bir kaderidir bu. Muhalefettekiler onu iktidarın borazanı olmakla suçlar, kendileri iktidara gelir, iktidardakiler muhalefete düşer, onlar da TRT’yi yanlı yayın yapmakla suçlarlar. Bu ikili tahterevalli her dönemde olmuştur.
Siz yaptınız mı?
O yüzden burada fazlasıyla duyuyoruz: “İktidarın borazanıdır.” Eh, gün gelir siz de başka bir yerde olursunuz, biz de bu sefer herhâlde “TRT taraflı yayın yapıyor.” deriz. Böyle gelmiş böyle gidecekse, bunu sadece bizim üstümüze yıkmanın adaletle ve insafla çok fazla ölçüsü yok çünkü tarttığınız zaman…
Yani kabul ediyor musunuz?
…bunu eşit ve dengeye getirmek mümkün değil. Başka konularda eşitlik ve dengeye getirmek elbette mümkün olabilir ama iktidarda olan bir parti, Parlamentonun üçte 2 sayısına sahip, grup başkan vekilleri var, genel başkanı var, bakanları var, her yaptıkları faaliyet eğer haber değeri taşıyor ve haber olarak giriyorsa “Niye onları veriyorsunuz canım?” denmez. Her partinin grup başkan vekili var, basın toplantısı yapıyor ve her akşam haberlerde onları biz görüyor ve izliyoruz.
Hangi kanalda?
Hatta bazı günlerde, diyelim ki iktidar kanadından herhangi bir konuşma veya toplantı yapılmamıştır, aksine, o gün muhalefet partilerinden herhangi birisi genel başkanıyla ve diğer temsilcileriyle farklı toplantılara katılmıştır, o gün o muhalefet partisinin sözleri ve faaliyetleri daha çok yer tutabiliyor. Değerli arkadaşlarım, şuraya getirdiğim dosyalar, bugüne kadar TRT ve Anadolu Ajansıyla ilgili olarak bana sorulan sorular ve bu sorulara verilen cevaplardır. Bütün arkadaşlarımızın malumudur ki her soruya cevap verilmiştir. Benim âdetim böyledir; soruyu önemserim, cevabını da veririm. Sadece son zamanlarda gelmiş ve henüz kurumlardan cevabı alınamamış soru önergeleri var, onları da en kısa zamanda arkadaşlarımıza takdim edeceğim. Bundan dolayı hiç kimse bundan “Benim soruma cevap verilmedi.” anlamını çıkarmasın. Biz bu faaliyetleri her zaman önemsiyor ve arkadaşlarımızın -olabilir ki- yanlışlarımıza karşı verdikleri önergelere cevap veriyoruz. Sadece bir iki tanesini şöyle söyleyeyim: Mesela, Sayın Hasip Kaplan TRT 6 kanalımızla ilgili olarak veya Kürtçe alfabedeki bazı harflerin niçin kullanılmadığına yönelik bir eleştiri yapmıştı. Geçen dönem Mersin Milletvekili Behiç Çelik arkadaşımız bunu sormuşlar, biz de Sayın Behiç Çelik’e bunun cevabını vermişiz. Şöyle diyoruz: “TRT 6 kanalı yayınları Kurumumuz genel yayın ilkelerine, 2954 sayılı TRT Kanunu ve mevzuat hükümlerine uygun yürütülmektedir. 2954 sayılı Kanun’un 21’inci maddesinde yer alan ‘Kurum tarafından Türkçe dışında farklı dil ve lehçelerde yayın yapılabilir.’ hükmü çerçevesinde, Türkçe alfabede karşılığı bulunmayan seslere karşılık gelen bazı harfler yayınlarda zorunlu olarak kullanılmaktadır.” Yani MHP’li bir milletvekili arkadaşımızın sorusu aslında Hasip Kaplan Bey’in öğrenmek istediği konudur. “Esad mıdır, Esed midir?” tartışmasına, Sayın İnce’nin soru önergesine de Türk Dil Kurumunu kaynak yaparak şöyle bir cevap vermişiz: “Esed ismi aslan, Esad ismi ise bahtiyar, en mutlu anlamlarında farklı manada iki ayrı isim olup ‘Esed’ kelimesinin herhangi bir olumsuz veya aşağılayıcı anlamı yoktur. Medyada değişik şekillerde yazılan ve okunan bu kelime için Anadolu Ajansı tarafından Türk Dil Kurumuna başvurulmuş, Türk Dil Kurumunca da Arap ve Fars kökenli bazı kişi adları hem Türkler hem de Araplar ve Farslar tarafından kullanılmaktadır.” deyip gidiyor. Kendi elinde var ama burada farklı bir şekilde söyledi. “Bu çerçevede Türk Dil Kurumunca Suriye Devlet Başkanının adının ‘Beşşar Esed’ olarak kullanılması gerektiği anlaşıldığından TRT haber bültenlerinde yaklaşık üç yıldır Suriye Devlet Başkanının ismi “Beşşar Esed” olarak kullanılmaktadır.” Bu hassasiyet niçin bu kadar büyütülüyor, onu da anlamış değilim.
Mursi’yi de Türk Dil Kurumuna soracak mısınız?
Değerli arkadaşlarım, bazı yayınlar sebebiyle… Yine Yılmaz Tunç arkadaşımız cevap verdi ama ben yargıdan da geçmiş bir iki kararı size okumak istiyorum: “Bomba yüklü araç haberine ilişkin yaşanan skandalın baş sorumlusu” şeklinde, gensoruda bir ifade var. Bu iddia gerçeği yansıtmıyor. Şöyle ki: Söz konusu haber nedeniyle Kurumumuz çalışanları hakkında soruşturmanın gizliliğini ihlal suçlamasıyla Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmuş, hazırlanan iddianameyle kamu davası açılmış ancak yargılamayı yapan Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2012 tarihinde, şu sayılı kararıyla beraat kararı verilmiştir. Yine gensoruda “Türkiye Radyo Televizyon Kurumunun…
Bunların ne alakası var?
…yayınlarının tarafsızlığını yitirdiği” vesaire… Burada da referandum sürecinde taraflı ve “Evet” yönünde yayın yapıldığı gerekçesiyle ana muhalefet partisi ve bir milletvekili tarafından suç duyurusu neticesinde Kurumumuzun 3 yöneticisi hakkında -filan filan isimler var- kamu davası açılmış, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/6/2011 tarihli, şu, şu sayılı kararıyla beraat kararı verilmiştir. Yine, Ergenekon iddiasıyla açılan dava kapsamında yapılan haberler nedeniyle bir Ergenekon davası sanığı tarafından Kurumumuz çalışanı filan kişi hakkında soruşturmanın gizliliğini ihlal ve adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçlamasıyla yapılan suç duyurusu sonucu Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şu tarih, şu kararla kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Yine bu dava kapsamında yapılan bir haber programı, Büyük Takip nedeniyle Ergenekon davası sanıklarından Haberal tarafından Kurumumuz Genel Müdürü İbrahim Şahin hakkında yapılan suç duyurusu sonucu Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı şu sayılı kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair karar vermiştir. Değerli arkadaşlarım, önemli saydığım bir iki konu -son beş dakikam kaldı- bir de şudur: Burada, “Kurum içerisinde yakınları işe almak” veya “Kendi yandaşlarını kayırmak” gibi bir iddia var. Değerli dostlar, bunu kesinlikle reddediyorum. Sayın Günal, Özel Kalemden alınıp da filan yerlerde çalıştırılanlara ait bana bir liste vereceğini söyledi ama herhâlde bu benim konum değil. Benim konum şu: Benim yanımda basın müşaviri olarak çalışan, radyo iletişim mezunu, Radikal ve diğer gazetelerde uzun yıllar çalışmış, en son Sermaye Piyasası Kurulunda Basın Müşaviri olan bir arkadaşı yanıma aldım. Sonra, TRT ile ilişkilerimizi devam ettirmek üzere Genel Müdür Müşavirliğine ataması yapıldı -bu da stratejik bilmem ne daire başkanlığı diye tutturmuşlar, hayır öyle bir şey değil- daha sonra da Kurumdan ayrıldı. Basın Danışmanımın TRT ile ilişkiler konusunda Genel Müdür Danışmanlığına atanmış olması eğer bu şekilde bir suç kabul ediliyorsa ben bunu kabul etmiyorum ve çok doğal görüyorum. Ama şunu söylüyorlarsa, yani siz yakınlarınızdan TRT’ye aldırdınız, kızınız, oğlunuz, damadınız, baldınız… Yedi sülalemi arasanız bulamazsınız, olabilirdi de ama yok. Dolayısıyla bana bühtanda bulunmayın. Ben bu konularda hassas bir insanım. Birinci, ikinci, üçüncü, yedinci göbek ötesine kadar TRT’de çalışan 1 kişi bile yok. Ama ben farklı bir şey yaptım.
Bütün bakanlarınkini toplayınca 20 kişi oluyor Sayın Bakan. Her bakan kendinden sorumlu.
Siz benim şahsımı hedef alarak gensoru veriyorsunuz.
Her bakan kendinden sorumlu. Topladığınız zaman… Sizin kurumunuz. Listesi var burada.
Sayın Günal, lütfen…
Tamam tamam, ben size, meraklarınızı gidermek için, bu sataşmanızı da tahmin ederek şöyle bir liste çıkardım.
Sataşma değil, liste burada.
Sayın Günal, lütfen…
Sayın Başkanım, eksik bilgi veriliyor, onu söylüyorum yani.
Anladım da, kesmeyin.
Mademki MHP Grubu bana gensoru vermiştir ve beni kadrolaşmakla suçlamaktadır, acaba MHP Grubundan bazı arkadaşlarımızın eşleri, baldızları, çocukları bu Kurumda var mıdır? İlk elemede 10 tane çıktı. Ama ben bu isimleri burada…
Hiçbir yere sokmayın bari o zaman MHP’lileri! Kamudan atın hepsini!
Heyecanlanmayın… Heyecan-lanmayın…
Atın kamudan hepsini o zaman! MHP’liler hiçbir yere girmesin.
Sordunuz, cevap veriyorum.
Hı, atıverin bari hepsini!
Ohoo… Heyecanlanmayın, daha neler konuşuruz, siz yeter ki rahat olun. Bir defa, bu isimleri vermek edebe aykırı. Neden? Çünkü bu insanlar masum.
İsim vermedik Sayın Bakan.
Onları bu işe aldıran sizsiniz. Dolayısıyla, Sayın Başkanımdan rica edeceğim, ben 4 tane çoğalttım, 4 grup başkan vekiline bu isimleri vereceğim. Siz de bana 10 tane Özel Kalemden bilmem nereye geçenleri verirsiniz. Burada önerge sahiplerinin o ciğerpareleri de olduğu için bunu veriyorum veya sevgili eşleri olduğu için bunu veriyorum. En azından bunları göreceksiniz. [[AK PARTİ sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar]] Değerli dostlar, ciddi olalım, cesur olalım ve namuslu olalım. Bu Kurum, eskiden çiftlik diye bilinen bir kurumdu.
Sayın Başkanım, böyle bir şey olur mu?
Biz bu Kurumu, bugün, hamdolsun ki, 15 kanalla dünyaya hitap eden bir kurum hâline getirdik. 12 radyosu var, İnternet üzerinden 32 dilde yayın yapan radyoları var, dergileri var, dış satımları var. 2008’den bu yana Kurum, bugün muhteşem bir kurum hâline geldi. “Dış yapım” diyorsunuz; biz, dış yapım, iç yapım, bakın, şu ölçülere riayet ediyoruz: TRT’de dört çeşit… Sayın Başkan, sözümü uzatmayacak mısınız?
Yok, hiç kimseye yapmıyorum Sayın Arınç, kusura bakmayın.
Eyvah, eyvah, eyvah… Anadolu Ajansıyla ilgili olarak da Plan Bütçe Komisyonunda bir tablo verdim. Onun da örneklerini çıkardım, yine dört tane grup başkan vekiline vereceğim. Biz hiçbir yeri çiftlik olarak kullanmıyoruz; birilerinin çiftlik hâline getirdiği, şişmiş, irileşmiş, hantallaşmış kurumları, çok şükür, bugün Türkiye’nin yayıncılığında yüz akı olarak milletimizin huzuruna getiriyoruz. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Sayın İnce, iki şey söyleyecektim, dört saniyem kaldı. Bir: “Onun canı cehenneme, bunun canı cehenneme, şunun canı cehenneme” diyorsunuz, bir gün size de birisi “Senin de canın cehenneme!” diyebilir. Kaldı ki Çorum’da söyledi bunu birisi ama haşat ettiniz.
Teşekkür ederim Sayın Arınç.
Sayın Arınç, Azrail de bir melektir. Azrail de bir melektir Sayın Arınç. Siz Azrail’in bir melek olduğunu bilmiyorsunuz herhâlde.
Cennete gidenlerin de canını alır.
Sadece komiktiniz, cevap veremediniz!
Evet Sayın Günal, buyurun.
Sayın Başkanım, Sayın Bakan “İsim verdi.” dedi. Ben hiç isim vermedim, “Liste var, Özel Kalemden geçenler…” dedim. İkincisi: Biz hepimiz namusluyuz. Söylediklerimizin de elimizde belgeleri var, biz de kendisine takdim edeceğiz. Hiçbir isim kullanmadık dikkat ederseniz ve sadece dedim ki: “Bunlar var.” “Sayın Bakan sadece kendininkini söylüyor, diğerleri de, bende diğer bakanlıklar var.” dedim. Dolayısıyla hepimiz namusluyuz, söylediğimiz sözün arkasındayız. Teşekkür ederim.
Tamam, teşekkür ederim.
Sayın Başkan, Sayın Arınç bana “Azrail misiniz?” diyerek hakaret etti.
Hani melekti!.. Hani melekti!
Sayın İnce, yani bu yolu açıp gidebiliriz. “Azrail misin?”
İzin verirseniz…
Peki, buyurun. Şimdi Sayın Arınç da, o da cevap verir; öyle gideriz…
Azrail, cehenneme yollamaz, can alır!
Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Arınç, on yıldır sizi bu kürsülerde ilk kez böyle gördüm. Yani siz, böyle oturaklı cevaplar veren birisiniz ama bugün, nedense, kenardan dolaştınız, hiç sorulara girmediniz. Çorum’da da birisinin bana “Canın cehenneme” dediğini ve adamı “haşat ettiğimizi” söylediniz. Bakınız, böyle bir şey yok. Ben o salona gittim -Çorumlular daha iyi bilir- müthiş kalabalıktı. Salonda kaç kişi oturuyorsa bir o kadar kişi ayaktaydı. Bir saat konuştum. Merdivenlerden çıkarken karşı kaldırımda çocuğun birisi bana bir şey söylüyor, ben duyamadım bile. Sonra, partili gençler ona vurdular, doğru. Ben öyle bir şey asla olmasını istemem. Çocuğun benim yanıma gelip “Senin de canın cehenneme Muharrem İnce” demesini gerçekten isterim. Çünkü ben, o demokrasi kültüründen geliyorum. Sizin gibi muhalefetteyken farklı iktidardayken farklı bir kültürden gelmiyorum. [[AK PARTİ sıralarından gürültüler]] Ben şunu söyleyeyim: Ben Azrail olduğum iddiasında falan değilim ama ben şunun iddiasındayım: Ben Irak’taki Müslümanlar bombalanırken emperyalistlere karşı çıkarım; muhalefette de olsam karşı çıkarım, iktidarda da olsam karşı çıkarım. Ben herkese de bu anlamda “canın cehenneme” derim, bu benim Azrail olduğum anlamına gelmez, bu benim az önce sözünü ettiğiniz gibi namuslu olduğum, dik durduğum, boyun eğmediğim anlamına gelir. Teşekkür ederim.
Buyurun. İki dakika süre veriyorum.
Sayın İnce Hazreti Ömer’den örnekler veriyor, hadisi şerifler söylüyor, hacca gittiğimden, helallikten bahsediyor, kendisi de bildiğim kadarıyla umreye gitmişti. Bunların hepsi mukaddes duygular. En sonunda da “Namus, ahlak” diyerek sözlerini bitiriyor.
Siz söylediniz Sayın Arınç, siz söylediniz.
Tamam. Şu Mecliste 550 kişi var, rahmetli olan da var, şu kadar insanız. Ahlaktan, adaletten, namustan bahsedilecek olsa sizin en son konuşmanız lazım.
Çünkü 549 milletvekilinin 500 tane dokunulmazlık dosyası var. BDP’de bir milletvekilinin 18 dosyası var ama bu milletvekillerinin içerisinde bir tek dosya cinsel tacizden, o da size ait. Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan, herhâlde buna…
Tabii ki ben bunu hak ettim, biliyorum. Ama bakınız, Sayın Arınç, dokunulmazlığımı kaldırmazsanız şerefsizsiniz, şerefsizsiniz, namussuzsunuz, ahlaksızsınız!
Sayın Başkan...
Bakınız, o dokunulmazlığı… Yargılanacağım, yargılanacağım…
Hadi oradan!
Savcıya talimatı vereceksiniz, Muharrem İnce’yi susturmak için davaları açtıracaksınız, sonra benim dokunulmazlığımı tutacaksınız. Sizde birazcık ahlak varsa, sizde birazcık namus varsa, sizde birazcık vicdan varsa… Sayın Başkan, dokunulmazlığımı kaldırmazsanız şerefsizsiniz! Benim dokunulmazlığımı kaldıracaksınız, ben gideceğim...
Sayın Başkanım, temiz bir dille konuşsun.
Evet, benim hakkımda böyle bir şey yazdılar, doğru, bu doğru. Ben bundan korkmuyorum ki. Ben yargılanmak istiyorum. “Resmî evrakta sahtecilik…” Başbakan sahtekâr mı? Başbakan sahtekâr mı? Başbakanın dosyaları yok mu? 50 tane var Başbakanın. Başbakan o yolsuzlukları, o dokunulmazlıkları, o çeteleşmeyi kabul ediyor mu da ben bunu kabul edeceğim? Sizin yapmanız gereken iş şu: Bir insana bir suç isnat edilebilir. Bu, onun suçlu olduğu anlamına gelmez. Ben yargılanmak istiyorum. Sizde birazcık yürek varsa gelin, dokunulmazlığımı kaldırın.
İstifa et! İstifa et!
Kaldırın, kaldırın. Ne istifa edeceğim? Neden istifa edeyim? Sayın Arınç, size bu sözü çok pahalıya ödeteceğim, çok pahalıya ödeteceğim. Siz, evet, benim hakkımda savcı böyle bir şeyi… O savcıya talimatı siz verdiniz, siz!
Yazıklar olsun! Yazıklar olsun!
Siz verdiniz, Hükûmetiniz verdi! “Muharrem İnce’yi susturmak için böyle bir şey yapalım.” dediler.
Maşallah!
Ben, bir gün bu kürsüden bunu konuşacağınızı biliyordum. Ama benim yüreğim yerinde. Ben -abdestimden de şüphem yok- ne yaptığımı biliyorum. Dokunulmazlığımı kaldırmayan şerefsizdir!
Kaldır dokunulmazlığımı, gel.
Değerli arkadaşlar; Sayın Başkan…
İstifa etsene!
Ne istifa edeceğim? Dokunulmazlığı kaldıracaksın, mahkemeye gideceğim. Ne var bunda? Başbakan istifa etsin.
Sayın Başkan…
Sayın milletvekilleri…
Ayıpları örtmek esastır, bizim inancımızda öyledir.
Çok örtüyorsunuz ya! Vallahi helal olsun! Ayıpları ortaya çıkartan sizsiniz, utanın!
Bugüne kadar sabrettim ama ahlaktan, inançtan, adaletten bahseden bir insanın foyasını meydana çıkarmak bizim görevimizdir.
Dokunulmazlığımı kaldırmazsanız şerefsizsiniz!
Bu kadar düşmemiştiniz be! Bu kadar seviye düşmemişti!
Özellikle, hiçbir savcıya talimat vermek, dava açmak, iddianame…
Kaldırın, kaldırın! Yazıyorum, yazıyorum.
Boşuna bağırma, bağırmakla bu iş olmaz.
Dokunulmazlığımı kaldır. Niye kaldırmıyorsun?
Suçluların telaşı içindesin.
Niye kaldırmıyorsun?
O iddianamenin içerisindeki mesajları okuyunca şu koltuklar kadar insanın yüzü kızarıyor ama senin yüzün kızarmıyor. Sen Allah’tan kork!
Ama o savcıyı arayan sensin, sen!
Bırak yargılanmayı, bırak! Sen önce istifa et!
O savcıyı sen aradın, sen!
Yanında bir bayan milletvekili var, ondan utan!
O savcıyı sen aradın! O savcıya onu sen yaptırdın, sen!
Hiç olmazsa cinsel taciz suçlamasından istifa ederek kendini bir kenara çek!
O savcıyı sen yaptın.
Yapmadım.
O savcıyı sen aradın.
Aramadım.
Çok iyi biliyorum, sen aradın.
Bunu yapan insan, insanlık dışıdır.
O savcıyı sen aradın.
Sen kendin partili bir bayana karşı işlediğin bu haltın cezasını da göreceksin, hesabını da vereceksin.
Hadi oradan!
Eğer öyle bir belge varsa ben şerefsizim, yoksa sen şerefsizsin. Şimdi yazıyorum dilekçemi.
Foyan meydana çıktı.
Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç hakkındaki gensoru önergesinin gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmeler tamamlanmıştır. Şimdi, gensoru önergesinin gündeme alınıp alınmayacağı hususunu oylarınıza sunuyorum: Gensoru önergesinin gündeme alınmasını kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Birleşime on beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 26’ncı Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. Gündemin “Özel Gündemde Yer Alacak İşler” kısmının 2’nci sırasında yer alan Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Grup Başkan Vekili Yalova Milletvekili Sayın Muharrem İnce’nin Cumhuriyet Bayramı kutlamalarında toplantı, gösteri ve seyahat özgürlüklerinin kullanılmasını engellediği, halka şiddet uygulayan kamu görevlilerini himaye ettiği ve kamu gücünü kullanarak vatandaşlar üzerinde baskı uyguladığı iddiasıyla İçişleri Bakanı Sayın İdris Naim Şahin hakkında bir gensoru açılmasına ilişkin (11/24) esas numaralı gensoru önergesinin gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmelere başlıyoruz. Hükûmet? Burada. Önerge bugünkü birleşimde okunduğu için tekrar okutmuyorum. Sayın milletvekilleri, Anayasa’nın 99’uncu maddesine göre, bu görüşmede önerge sahiplerinden bir üyeye, siyasi parti grupları adına birer milletvekiline ve Bakanlar Kurulu adına Başbakan veya bir bakana söz verilecektir. Konuşma süreleri önerge sahibi için on dakika, gruplar ve Hükûmet için yirmişer dakikadır. Şimdi, söz alan sayın üyelerin isimlerini sırasıyla okuyorum, sonra çağıracağım: Önerge sahibi: Gaziantep Milletvekili Ali Serindağ. Gruplar adına: Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına İstanbul Milletvekili Sayın Sırrı Süreyya Önder; Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Kırklareli Milletvekili Sayın Mehmet Siyam Kesimoğlu; Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Kütahya Milletvekili Sayın Alim Işık; Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına Sinop Milletvekili Sayın Mehmet Ersoy. Hükûmet adına İçişleri Bakanı Sayın İdris Naim Şahin. Önerge sahibi Gaziantep Milletvekili Sayın Ali Serindağ, buyurunuz.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; İçişleri Bakanı Sayın İdris Naim Şahin hakkında verilen gensoru üzerinde önerge sahipleri adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sayın milletvekilleri, çok sayıda sivil toplum örgütü 1/10/2012 tarihinde Ankara Valiliğine verdikleri dilekçeyle Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi önünde bir basın açıklaması yapacaklarını… Sayın Başkanım, izninizle bir hususu hatırlatmak istiyorum efendim: Kürsü önünde, başka yerlerde sayın milletvekilleri öbek öbek duruyorlar. Lütfen…
Sayın milletvekilleri, konuşmacının insicamı bozulduğu için, ya dışarıya lütfen ya da yerlerinize oturursanız sevinirim.
Ankara Valiliği de 16/10/2012 tarihli yazıyla, Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’na aykırı olduğu gerekçesiyle, bu sivil toplum örgütlerinin Türkiye Büyük Millet Meclisinin birinci binasının önünde toplanmasına ve akabinde Anıtkabir’e, Atatürk’ün manevi huzuruna çıkmasına izin vermemiştir. Anayasa’nın toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkını düzenleyen 34’üncü maddesinin birinci fıkrasında “Herkes, önceden izin almadan, silahsız ve saldırısız toplantı ve gösteri yürüyüşü yapma hakkına sahiptir.” hükmü öngörülmüştür. 2911 sayılı Yasa’nın 3’üncü maddesinde de benzer hüküm yer almıştır. Keza Anayasa’nın 34’üncü maddesinin ikinci fıkrasında, toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkının ancak, millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlığın ve genel ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması amacıyla ve kanunla sınırlanabileceği hüküm altına alınmıştır. Sayın Bakan, bu yürüyüşe katılmak ve Anıtkabir’de Büyük Atatürk’ün manevi huzuruna çıkmak ne zamandan beri suç oldu ki bu etkinliği yasaklamaya kalktınız? Türkiye’nin her tarafından Ankara’ya gelerek cumhuriyet coşkusuna katılmak isteyen yurttaşlarımıza anayasal suç işleyerek engel oldunuz. Yurttaşlarımızın Anayasa’da teminat altına alınan seyahat özgürlüğünü engellediniz. İşlediğiniz anayasal suça valileri ve kolluk görevlilerini alet ettiniz. Onlara, konusu suç olan emir verdiniz. Yurttaşlarımızın üzerine biber gazı sıktırdınız. Yurttaşlarımızla güvenlik görevlilerini karşı karşıya getirdiniz. Hayalî istihbarat raporlarından bahsederek halkımızı korkutacağınızı zannettiniz. Güvenlik görevlilerinin orantısız güç kullanmasına sebep oldunuz. Ellerinde sadece Türk Bayrağı olan yurttaşlarımıza şiddet uygulattınız. Tüm kamu görevlilerine şunu belirtmek istiyorum ki: Hiç kimse konusu suç olan bir emri yerine getirmemelidir, aksi hâlde sorumluluktan kurtulamaz. Sayın milletvekilleri, kaldı ki bu etkinlik 2911 sayılı Yasa kapsamına da girmemektedir. Bu etkinlik, Cumhuriyet Bayramı’nı kutlama ve halkın Cumhuriyet Bayramı’nı kutlama coşkusuna katılma etkinliğidir, yoksa bu bir gösteri veya eylem değildir. Halkın cumhuriyete ve cumhuriyetin kurucularına bir minnet ve vefasıdır. Cumhuriyeti kutlama nasıl ve ne hakla yasaklanabilir? Sayın Bakan, bu bir cumhuriyet karşıtlığı değilse lütfen siz söyleyin, nedir bu? Bu etkinliğin toplantı ve gösteri yürüyüşü olarak değerlendirilemeyeceğini sizler de biliyorsunuz. Peki, neden yasakladınız? Cumhuriyet sadece bir rejimin adı değildir sayın milletvekilleri; cumhuriyet aynı zamanda bir zihniyet değişiminin adıdır, bir aydınlanma devrimidir cumhuriyet. Antiemperyalist bir savaştan sonra, cumhuriyet 1923’te kurulmuş ve aydınlanma devrimleri peş peşe gelmiştir. Bu devrim İslam dünyasında bir ilktir. Atatürk, aydınlanma devrimlerini uygulayarak büyük bir toplumsal dönüşüm sağlamıştır. Büyük Atatürk’ün önderliğinde gerçekleştirilen bu cumhuriyet devrimi, emperyalizme karşı bağımsızlığı, padişahlığa karşı cumhuriyeti, şeriata karşı laik düzeni, tutuculuğa karşı devrimciliği, ümmetçiliğe karşı ulusçuluğu, kulluk ve biat kültürüne karşı vatandaşlığı getirmiştir. İşte, cumhuriyetten ve yurttaşlarımızın Cumhuriyet Bayramı’nı kutlama etkinliklerine katılmalarından rahatsızlığınız bundandır. Zira, siz, cumhuriyet devrimlerini ve bu devrimlerin ortaya çıkardığı yeni zihniyeti, çağdaş, laik ve demokratik cumhuriyeti bir türlü içinize sindiremediniz. Bu nedenle de millî ve resmî bayramların içini boşalttınız. “Millî bayramlar stadyumlarda kutlanmaz, halkın katılımıyla sokaklarda kutlanır.” dediniz fakat sokaklarda kutlamak isteyen halka izin vermediniz. Sokaklarda Cumhuriyet Bayramı kutlamak isteyen, cumhuriyet coşkusunu yaşamak isteyen yurttaşlarımıza biber gazıyla müdahale ettiniz. Sayın milletvekilleri, iktidar her geçen gün aydınlanma kazanımlarını birer birer geriye almaya çalışıyor. Atatürk ve aydınlanma devrimlerine karşı bir rövanş hareketi, laiklik ilkesinin içinin boşaltılması için de planlı bir tasarımla karşı karşıyayız. Eğitim birliğini yok eden 4+4+4 yasası ve millî bayramların kutlamalarına getirilen kısıtlamalar en son girişimlerdir. 4+4+4 yasasıyla tüm eğitimi dinselleştirdiniz. Bakınız, sizin yarattığınız iklimden ilham alarak Kırklareli Üniversitesinde bir dekan ne diyor: “Neden üniversite adını veriyoruz? ‘Medrese’ adını koyalım, fakültelere de ‘mektep’ diyelim. İmam-hatiplerin müfredatı genelleştirilip tüm okullarda uygulansın.” diyor bu dekan. Üstelik bu dekan, Türkiye Bilimler Akademisinin üyesidir. Sayın dekan endişe buyurmasın, imam-hatiplerin müfredatı tüm okullarda zaten uygulanmaya başlanmıştır. Yine, geçtiğimiz günlerde Van Üniversitesinde “Medresetüzzehra”, Muş Alparslan Üniversitesinde “Medrese Geleneği ve Modernleşme Sürecinde Medreseler” adlı sempozyumlar düzenlenmiştir. Yani kısaca, sayın milletvekilleri, AKP döneminde Türkiye’de bir medrese aşkı doğmuştur.
Millî Eğitim Bakanlığı mı, yoksa İçişleri Bakanlığı mı gensorunun konusu?
Peki, bu laik cumhuriyeti yaşatacak mıyız, yoksa Orta Çağa mı döneceğiz? İşte bu soru ve bu süregelen saldırılar cumhuriyetçileri ve Atatürkçüleri birleştirdi, ayağa kaldırdı; bu dip dalgası toplum içinde harekete geçti; genç yaşlı, kadın erkek, ellerinde Türk bayraklarıyla alanları doldurdu. Hükûmet 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı kutlamalarını kararnamelerle, yasaklarla, hayalî istihbarat iddialarıyla halktan koparmaya çalışınca halk arasında dalga dalga yayılan cumhuriyet coşkusu 29 Ekimde Ulus’ta kendini bir şahlanış olarak gösterdi. Halkımız cumhuriyetimize sahip çıktı, ne kanunsuz yasaklamaları dinledi ne de barikatlara aldırdı, tüm barikatları yıktı ve cumhuriyetin kurucusu Atatürk’e koştu. Hiç kimse barikatları kaldırdığını söylemesin; barikatları halkımız kaldırmıştır, halkımız barikatları yıkmıştır. Halkın Atatürk ve cumhuriyete sahip çıkması aynı şahlanışla 10 Kasımda da kendini göstermiştir. Atatürk’ün kurduğu cumhuriyet asla yıkılamaz. O’nun önderliğinde hayata geçirilen devrimler asla ters yüz edilemez. Aydınlanma devrimleriyle bir kez tanışan ve bu devrimlerin sağladığı hakları kullanan, değerleri tadan toplumları elde ettikleri bu çağdaşlık düzeyinden geri döndüremezsiniz. Siz, bu toplumu geriye götüremezsiniz. Bakınız, bir AKP’li sayın milletvekili ne diyor: “Yasaklama yok, metro çalışmaları var ve trafikte sıkıntı yaşanmaması için alınan önlemler var.” Siz insanlarla alay mı ediyorsunuz? İnsanlarımızın bu yalana kanacağını mı zannediyorsunuz? Sayın Bakan, bir gazeteciye verdiğiniz bir mülakatta şöyle diyorsunuz: “Yürüyüşü organize edenlere güvenmek mümkün değildir. Yürüyüşü organize edenler iyi niyetli değildir. Organize edenlere batkınızda, daha önceki olaylar nedeniyle güvenmek mümkün değildir.” Sayın Bakan, biz de size güvenmiyoruz.
Güvensen şaşardım.
Bu gensoruyu bu nedenle verdik ve yüce Meclisten bu gensoruyu gündeme almasını özellikle talep ediyoruz. Ve tekrar ediyorum Sayın Bakan, biz de size güvenmiyoruz. Teşekkür ediyorum, hepinize saygılar sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Kütahya Milletvekili Sayın Alim Işık.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisi Grubu tarafından 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nın halk tarafından gerçekleştirilen kutlamalarında toplantı ve gösteri özgürlüğüyle seyahat özgürlüğü gibi en temel özgürlüklerin kullanılmasını engellemeye çalışan, halka şiddet uygulayan kamu görevlilerini yönlendiren ve himaye eden, cumhuriyetin temel ilkelerini benimseyen yurttaşlar üzerinde kamu gücü kullanarak baskı oluşturacak girişimlerde bulunarak görevini kötüye kullanan Sayın İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin hakkında verilen gensoru önergesi üzerinde grubum adına söz aldım. Bu vesileyle yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Sözlerimin başında, Türkiye genelinde yaklaşık yetmiş gün önce başlatılan açlık grevlerinin İmralı’dan gelen bir mesajla sona erdirildiği iki gün önce, aynı gün PKK terör örgütü tarafından şehit edilen Jandarma Üsteğmen Gökhan Korkut, Jandarma Üstçavuş Mehmet Bostancı, Jandarma Üstçavuş Bekir Çavuş, Jandarma Çavuş Nihat Gün, Jandarma Uzman Çavuş Bilal Akgün ile bir hafta önce meydana gelen helikopter kazasında hayatlarını kaybeden 17 şehidimize Allah’tan rahmet, kederli ailelerine ve aziz Türk milletine başsağlığı diliyorum, “Ruhları şad olsun.” diyorum. Açlık grevinin bitirildiği aynı gün yeni şehitlerimizin verilmesinin ardında yatan gerçeklerin aziz Türk milletine açıklanma zorunluluğunu bu vesileyle hatırlatmak istiyorum. Değerli milletvekilleri, Sayın Genel Başkanımızın ifadeleriyle, cumhuriyetin ne anlama geldiğini ve bu amaçla yapılan kutlamaların bir şekilde, sebebi ne olursa olsun, engellenmesinin Türk milletine yapılmış çok büyük bir haksızlık olduğunu ifade etmek istiyorum. Cumhuriyet ateşle girdiğimiz imtihandan zaferle çıktığımız İstiklal Harbi’mizin tacı, unvanı ve ilelebet yaşayacak son kararıdır. Cumhuriyet, kutsiyetimize ve her türlü hayat hakkımıza göz koyan bedbahtlara karşı şehit kanlarıyla harcı karılmış, hayranlık verici bir değerdir. Cumhuriyet, kimliğinden, tarihinden ve kültüründen aldığı güç ve ilhamla millî devlette karar kılan Türk milletinin ilelebet var olacak soylu iradesidir. Hâkimiyetin sonsuza kadar milletimizin tertemiz varlığında somutlaştığının ve temerküz ettiğinin garanti ve kayıt altına alınması cumhuriyetin ilanıyla gerçekleşmiştir. Bu tarihî mutabakat kesin bir hükümdür, bunun asla tartışmaya açık bir tarafı yoktur. Türk milletinin akan kanları, semada yankılanan “Allah! Allah!” nidaları ve topraklarımızın her karışında bulunan aziz şehitlerimizin ruhları varlığımızın güvencesi, cumhuriyetimizin ebedî muhafızlarıdır. Türk milleti ateşin karşısına inancıyla dikilmiş ve kesinlikle geri adım atmamıştır. 29 Ekimde ilanı yapılan millî hâkimiyet, boyunduruk altında tutmak için hazırlanmış esaret zincirlerini eritmiş, varlığımıza geçirilmeye çalışılan prangaları parçalamıştır. Şurası bir gerçektir ki, milletimize ait olan bir bayramın nasıl ve ne şekilde kutlanacağının çatışma ve gerginliklere konu olması hiç doğru olmamıştır. Özellikle AKP zihniyeti, bugüne kadar 23 Nisanı hırpalamıştır, 19 Mayısın ruhunu zedelemiştir, 30 Ağustosun emanetini aşındırmıştır. Şimdi, 29 Ekimi alınan istihbaratlar gereğ sabote etmiştir ve maalesef bu amaçla yaşanan olaylar, aziz milletimize ve Türkiye Cumhuriyeti devletine yakışmamıştır. AKP tarafından hazırlanıp çıkarılan Ulusal ve Resmî Bayramlar ile Mahallî Kurtuluş Günleri, Atatürk Günleri ve Tarihî Günlerde Yapılacak Tören ve Kutlamalar Yönetmeliği bayramların manasına gölge düşürmüştür. Bu kapsamda Türk Bayrağı çekme töreni bile yasaklanmıştır. Milletimiz, BOP’un kuruluşunu değil, egemenliğini doğrudan sinesine almasının yıl dönümünü kutlamıştır 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nda. Ama ne acıdır ki, sebebi ne olursa olsun, bunu yürekten kutlamak için meydanlara dökülmüş insanlarımızın önüne barikatların kurulması bu aziz millete yapılmış en büyük haksızlık olarak değerlendirilmelidir. Değerli milletvekilleri, hepinizin yakından bildiği gibi, bu tartışmalar medyaya yansımış ve Sayın Başbakan, barikatların kaldırılması için kendisinin talimat vermediğini ifade etmiştir. Diğer taraftan Sayın Cumhurbaşkanı, bu konuyla ilgili bazı telkinlerde bulunduğunu dolaylı olarak medyaya yansıtmıştır. Sayın Bakan ise -burada hakkını teslim etmek gerekir- barikatları vatandaşların kaldırdığı yönündeki beyanlarını yine kamuoyuyla paylaşmıştır. Buradan da görülmektedir ki son kutlamalarda bir bilgi kirliliği ve bu millete yakışmayan olaylar yaşanmıştır. Gensoru önergesinin gerekçesinde, yapılan uygulamaların Anayasa’ya aykırılığından bahsedilmiş ve Cumhuriyet Bayramı’nın bir şenlik olmasından yola çıkılarak bu uygulamaların doğru olmadığı ifade edilmiştir ve maalesef, bu millete yaşatılan bu kargaşa, barikat olayları yakışmamıştır. Sayın Bakanın emrinde çalışan bir Vali, bu milletin seksen dokuz yıldır kutladığı Cumhuriyet Bayramı kutlamalarına engel olmaya kalkmış ama aziz milletimiz bu engelleri tanımamış ve barikatları yıkmıştır. Değerli milletvekilleri, bilindiği gibi İçişleri Bakanlığı, 75 milyon vatandaşımızın ülkemiz sınırları içerisindeki can ve mal güvenliğinden sorumlu bir Bakanlıktır, dolayısıyla çok önemli bakanlıklardan birisidir. Sayın Bakanın, açılım koordinatörü Sayın Atalay’ın ardından bu Bakanlık koltuğuna oturmasıyla ne tür sıkıntılar yaşadığını yakından bilmekteyiz. Dolayısıyla, bu görevlerini yerine getirirken zor anlar yaşadığına da zaman zaman hepimiz şahit olmuşuzdur. Birkaç konuda, görevinin ne kadar zor olduğunu sizlerle paylaşmak istiyorum, kendisinin imzalı cevabi yazılarından bunları paylaşmak istiyorum. 18 Haziran 2012 tarihli bir soru önergemize verilen cevabında “Yapılan operasyonel çalışmalar ve yakalanan terörist ifadelerinde, PKK/KCK terör örgütünün, uyuşturucu ticaretinin her aşamasında rol aldığı değerlendirilmektedir.” demiştir. Terör örgütünün 8 üst düzey yöneticisi hakkında, ABD Hazine Bakanlığı ve Uyuşturucuyla Mücadele Teşkilatı tarafından, Yabancı Narkotik Çeteleri Belirleme Yasası kapsamında mal varlıklarına el konulacaklar listesine eklendiğini kendisi vadetmiştir. Dolayısıyla, Sayın Bakan, bir taraftan bu olaylarla mücadele ederken diğer taraftan da terörle mücadele konusunda sıkıntılı günler geçirmektedir. Benzer şekilde, 4 Haziran 2012 tarihli bir cevabi yazısında da yine, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten bugüne kadar, zarar tespit komisyonlarınca toplam 360.539 dosyayla başvuru yapıldığını ve bu başvuruların 132.169 adedinin reddedildiğini ifade etmiştir. Dolayısıyla, başvuruların birçoğunda PKK terör örgütüyle bağlantıların olması, kendisinin ne kadar zor bir görevde olduğunu bizlere göstermektedir. Değerli milletvekilleri, tabii, Sayın Bakanın Cumhuriyet Bayramı kutlamalarındaki müdahilliği ya da uygulamaları elbette ki bu önergenin kapsamı içerisindedir. Ancak İçişleri Bakanlığı -biraz önce de ifade ettiğim gibi- bu olaylarla sınırlı kalmayan, toplumun asayişinin sağlanmasında çok önemli görevler üstlenmiş bir Bakanlık olması nedeniyle, Sayın Bakanın bazı konulardaki bugüne kadar uygulamalarının doğru olmadığını ve bazı konularda aziz Türk milletinin sesi olamadığını ifade etmek istiyorum. Bunlardan birisi, İçişleri Bakanlığının en önemli konularından olan terörle mücadele konusunda, terörün en önemli finansman kaynağını oluşturan hayalî ihracat ve kaçakçılıkla mücadele konularında gerekli çalışmaları zamanında yapamadığı ve tedbirleri zamanında alamadığıdır. Yine, kendisine cevaplamak üzere verdiğimiz ve 2 Mayıs 2012 tarihinde “Dev vurgunda PKK izi” manşetiyle medyaya konu olmuş, Hakkâri Yüksekova’daki Esendere Sınır Kapısı’nda hayalî ihracatı araştırmak ve olayları tespit etmek amacıyla gönderilen müfettişlerin PKK tarafından takip edildiği, Hakkâri ve Yüksekova mükellefi bazı firmaların milyonlarca dolar parayı PKK’ya aktardıkları yönündeki iddialar üzerine İçişleri Bakanlığının çalışmaları sorulduğunda, maalesef, üzülerek ifade ediyorum ki, böyle çok ciddi bir konuya Sayın Bakan kendi yazısıyla değil, Gümrük ve Ticaret Bakanlığının 27 Eylül 2012 tarihli yazısıyla cevap vermiş ve bu cevapta, sorduğumuz soruların hiçbirisine cevap verilmemiştir. Sadece, Gümrük ve Ticaret Bakanlığının bu konuda İçişleri Bakanlığıyla irtibata geçildiği ve buralarda görevli olan kamu görevlilerinin güvenliklerinin sağlanması konusunda gerekli tedbirlerin alınmaya çalışıldığı konusunda ifadelerde bulunmuştur. Değerli milletvekilleri, bu ülkenin en büyük sorunlarından birisi, terörle mücadeledir. Üzülerek ifade ediyorum, aynı cevap… Sayın Başbakana yine Gümrük ve Ticaret Bakanlığı tarafından gönderilen matbu cevabın aynısıdır. Şimdi, bu ciddiyet, böyle bir Bakanlık koltuğunda oturan Sayın Bakana yakışmamıştır. En azından, milletin adına görev yapan milletvekillerinin soru önergelerine doğru cevapları, zamanında vermesini biz arzu ediyoruz. Dolayısıyla, bu konu, Sayın Bakanın en azından bundan sonraki çalışmalarında üzerinde dikkatle durması gereken önemli konulardan birisidir. Değerli milletvekilleri, son on beş gün önce bu Mecliste çok büyük tartışmaların ardından çıkarılan Büyükşehir Yasası’yla ilgili milletin taleplerine de Sayın Bakan dik duramamıştır ve cevap verememiştir. O tartışmalara geri dönmek istemiyorum ama yine kendisine sorduğumuz sorulara verdiği cevapta düştüğü çelişkiyi hatırlatmak istiyorum. Bu Kanun kapsamında kapatılan 2 bin nüfusun altındaki belde belediyelerinin durumunun ne olacağı konusunda vermiş olduğumuz önergelere kendisinin 1 Haziran 2012 tarihli cevabını aynen aktarıyorum: “Daha önce çıkartılan 5747 sayılı Kanun’un geçici 1’inci maddesi hükmüyle köye dönüştürülen belediyelerden, Anayasa Mahkemesinin 31/10/2008 tarih ve (…) sayılı Kararı, Danıştay 8. Dairesinin 19/12/2008 tarihli kararı kapsamındaki Yüksek Seçim Kurulunun 12/02/2009 tarih ve 153 sayılı Kararı uyarınca mahallî idareler seçimlerine katılan belediyeler faaliyetlerine devam etmekte olup, konuyla ilgili Bakanlığımızca yürütülen bir çalışma bulunmamaktadır.” demiştir haziran ayında. Yine aynı mahiyetteki ve başka soruların da yer aldığı önergeye ağustos ayında verdiği cevapta “Bahsettiğim kanunun geçici 1’inci maddesinde belirtilen 44 sayılı listede adları yazılı 869 belde belediyesi bulunmakta olup, bunun 863 adedi çeşitli yargı kararlarıyla tüzel kişiliklerini devam ettirmiş, 6 belediyenin ise tüzel kişiliği sona erdirilmiştir.” demektedir. Yine benzer cevaplar, söz konusu belediyelerin akıbetinin ne olacağı konusunda kesin bir bilgi içermemektedir. Daha sonra bunları hatırlattığımızda, kendisinin bu şekilde ifadelerinin olmadığını Komisyon çalışmalarında da tarafımıza bildirmiştir. Ama maalesef, bu Anayasa Mahkemesi kararları dâhil olmak üzere, milletin isteği doğrultusunda gerçekleşmeyen kanun çalışmaları sırasında, Hükûmet adına sorumlu Bakan olarak milletin hislerine tercüman olamamış ve gerekli mücadeleyi millet adına yapamamıştır. Değerli milletvekilleri, bu konu, özellikle bundan sonra yapılacak millî bayramlara ilişkin kutlamalarda bir kez daha bu milletin yaşamamasını talep ettiğimiz ve temenni ettiğimiz çok önemli bir konudur. Sayın Bakanın bu konuda, kutlamaya gelen vatandaşlarımızın engellenmesine yol açan talimatlarla ilgili direkt bağlantısının olup olmadığını bilemiyoruz, kendisi mutlaka açıklayacaktır ama bir Sayın Valinin kararıyla böyle bir ortama aziz milletimizin sürüklenmiş olması milleti ve bizleri yaralamıştır. Dolayısıyla, bu konuda verilen gensoru yerinde bir gensorudur. Yüce Meclise tekrar değerlendirmek üzere saygılar sunuyor, Milliyetçi Hareket Partisi olarak bu konuda gensorunun lehinde olduğumuzu ifade ederek, bir kez daha hepinize saygılarımı sunuyorum. Teşekkür ederim.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Kırklareli Milletvekili Sayın Mehmet Siyam Kesimoğlu, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisinin, Sayın İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin hakkında vermiş olduğu gensoru önergesiyle ilgili olarak grubumun görüşlerini paylaşmak üzere söz aldım. Bu vesileyle yüce heyetinizi şahsım ve grubum adına saygıyla selamlıyorum. Bu konuya girmeden önce iki düşüncemi belirtmek istiyorum. Birincisi: Son iki günde maalesef vatan topraklarını savunmak adına 5 evladımızı toprağa şehit verdik. Bu 5 şehidimizi ve bütün şehitlerimizi rahmetle anıyorum, Tanrı’dan rahmet diliyorum, bütün ailelere de başsağlığı diliyorum. Biraz önce Şemdinli’de bir tabur karakoluna da bir saldırı olduğunu öğrendim; umarım ve dilerim, ölümüz ve yaralımız, şehidimiz olmaz, o saldırı atlatılmış olur. İkincisi, gerçekten çok önemli. Bir önceki gensoru görüşmelerinde, Başbakan Yardımcısı Sayın Arınç’ın, siyasette bir hukukçu olarak bu kadar düzeysiz bir konuşma yapmasından dolayı son derece üzüntü duydum. Hukukçu olduğu için kendisini ayıplıyorum ve kınıyorum. Ortada bir iddia var, kanıtlanmaya muhtaç bir iddia. Herkesin çoluğu çocuğu var, ailesi var. Makamı ve mevkii ne olursa olsun, hiç kimse ahlak sorgulaması yapamaz. Sayın İnce “Ben kendime güveniyorum, yargılanmak istiyorum, dokunulmazlığımı kaldırın.” diyor, ama bir hukukçu tarafından, bir Başbakan Yardımcısı tarafından maalesef bir saldırıyla karşı karşıya bırakılıyor. Değerli milletvekilleri, konumuza dönecek olursak, bilindiği gibi 1 Ekim 2012 tarihinde birçok sivil toplum örgütü Ankara Valiliğine bir dilekçe verdiler. Dilekçede şu husus vardı: 29 Ekim 2012 tarihinde Birinci Meclis binası önünde bir basın açıklaması yapılacak ve ardından Anıtkabir’e yürünecekti. Ancak Ankara Valiliği 16 Ekim 2012 tarihinde bu eyleme izin vermedi. Gerekçe: Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’na aykırılık. Ardından Sayın Başbakan’dan bir açıklama geldi: “Provokasyon istihbaratı var, Valilik gereğini yapacaktır.” Değerli arkadaşlar, bütün bunlar engellemelerdir. Bu engellemeler hukuk sistemimize ve Anayasa’ya açık bir biçimde aykırıdır çünkü Anayasa’mızın 34’üncü maddesinde şunu der: “Herkes, önceden izin almadan, silahsız ve saldırısız toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkına sahiptir.” diye devam eder. Dolayısıyla, Ankara Valisinin vermiş olduğu bu karar hukuka uygun değildir. Kaldı ki Ankara’da yapılması planlanan etkinlik, gösteri ve yürüyüş kapsamında değil, Cumhuriyet Bayramı kutlaması ve şenliğinin devamı niteliğindedir. Bu tespiti sözlerimin başlangıcında paylaşmak istiyorum değerli arkadaşlar. Evet, 29 Ekimde bir provokasyon vardı ama bu provokasyonun başrolleri Ankara Valisi, Sayın İçişleri Bakanı ve Sayın Başbakan. Yasaklarınızla başladınız, bayramı kanunsuzca yasakladınız; yetmedi, illerden Ankara’ya gelmek üzere otobüslerle yola çıkmak isteyen yurttaşları engellediniz, itiraz edenleri anında biber gazıyla karşı karşıya bıraktınız. Bakın değerli milletvekilleri, sizlere bir resim göstermek istiyorum. Bu bir genelgenin fotoğrafı. Sayın İçişleri Bakanlığı Müsteşar Muavini Mustafa Demirer tarafından gönderilmiş bir genelge. Bu tespiti yapan Manisa Milletvekilimiz Sayın Özgür Özel’e de teşekkür ediyorum bu vesileyle. Bu genelge gizli, acele ve günlüdür. Ne deniyor burada? 29 Ekimde Ankara’da bir eylem varmış ve eylem kanuna aykırıymış. Peki, Sayın Bakan siz ne diyorsunuz? Eylem dediğiniz cumhurun Cumhuriyet Bayramı’nı kutlaması. Bu bir eylem midir, cumhurun cumhuriyetine sahip çıkma bayramı bir eylem midir? Kendi genelgenize bakacaksınız, eğer hukuka bir aykırılık arıyorsanız, o sizin genelgenizde çünkü sizin hukukunuz, AKP hukuku, Anayasa’nın ve yasaların dışında. Siz genelgelerinize bakacaksınız Sayın Bakan. Bu arada, bir bürokratın imzası var burada değerli arkadaşlarım. Türkiye bir hukuk devleti. “Cumhuriyet Halk Partisinin iktidarında devri sabık yaratacağız.” Devlet memurları hükûmetin değil devletin memurlarıdır, onun için atacakları imzaya dikkat etsinler. “Devri sabık yaratacağız.” diyorum. Şimdi, o genelgede deniyor ki: “O eyleme gidilmesinin engellenmesi gerekir. Kentlerden kalkan otobüslerin engellenmesi gerekir.” O da yetmedi, Ankara’nın tüm girişlerini tuttunuz, şehir dışından gelenleri Ankara’ya sokmadınız. Sayın Bakan, siz kim oluyorsunuz?
İçişleri Bakanı.
Siz kim oluyorsunuz? İçişleri Bakanısınız. Evet, İçişleri Bakanısınız ama cumhurun Cumhuriyet Bayramı’nı yasaklama hakkını, yetkisini, gücünü nereden alıyorsunuz?
Kanundan.
Siz hukuk devleti üzerine yemin ettiniz, bu kürsüden milletvekilliği yemini ettiniz. Yemininizin arkasında duracaksınız. Müsteşar Muavininiz, Müsteşarınız, Ankara Valiniz bu yetkiyi nereden alıyorlar?
“Nevroz”u da yasakladı.
O da yetmedi, polisleri görevlendirdiler, hasbelkader Ulus’a giden yurttaşlara “Eylem iptal oldu, geri dönün.” yalanlarının arkasına sığındılar. Elinde Türk Bayrağı, Atatürk fotoğrafından başka hiçbir şey olmayan milyonlarca yurttaşımıza biber gazları sıktınız, gaz bombaları attınız, tazyikli su ile müdahale ettiniz, onları coplattınız. Ne bu şiddet, bu celal? Korktunuz Sayın Bakan, korktunuz, cumhurdan korktunuz, cumhuriyetten korktunuz, cumhurun yüreğinden sökemediğiniz Atatürk sevgisinden korktunuz. Şiddetiniz de hiddetiniz de bundandı. Cumhurun, cumhuriyetin ilan edildiği Parlamentodan Anıtkabir’e yürüyüp kendine cumhuriyeti kazandıran Mustafa Kemal Atatürk’e şükranlarını sunmayı engellemeye kalktınız. Engellemeye kalktınız ama kurduğunuz o barikatları, Cumhurbaşkanı, Başbakan, siz, Ankara Valisi değil cumhurun bizzat kendisi yıktı ve geçti. İşte, bu gensorunun gerekçesi budur değerli arkadaşlarım. Sayın Bakan, bir de size şunu sormak istiyorum: Hani provokasyon istihbaratı vardı? Madem provokasyon olacaktı, niye alana gelen vatandaşların üzerini aratmadınız? Kontrol noktaları kurmadınız? İçişleri Bakanı olarak, o insanların güvenliğini sağlamak adına ne yaptınız? Eyleme katılanlar hiçbir provokatif eylemin içerisinde bulunmadılar. Sayın Bakan, bu durum karşısında size düşen bir görev var: Bu kürsüye geleceksiniz, bu milletin kürsüsüne geleceksiniz, bu istihbaratı kimden aldığınızı söyleyeceksiniz. Emniyet istihbaratı mı, Millî İstihbarat Teşkilatı mı, yabancı bir istihbarat örgütü mü, bu kürsüden gelip söyleyeceksiniz. Evet, Sayın Bakan, orada bir provokasyon vardı ama tek sizin yaptığınız provokasyon vardı. Cumhura saldırmak vardı, bayrama saldırmak vardı; yaşlı, çocuk, kadın, erkek demeden orantısız güç uygulamak vardı. Tüm gücünüzle saldırdınız, peki ne oldu? Yenildiniz, yenildiniz Sayın Bakan. Bu halk, bayramını da kutladı, Atatürk’e de koştu ama siz yenildiniz. O barikatın yıkılıp o kalabalığın Anıtkabir’e akması, işte o an, iktidarınızın sonunun başlangıcıdır değerli AKP milletvekilleri. [[CHP sıralarından alkışlar]] Biraz önce arkadaşımla İnternet’te baktık, Sayın Davutoğlu Gazze’de hastaneleri gezerken oradaki yaralıları görünce hıçkırarak ağlamış. Evet, onlar da yaralı, elbette ki üzülürüz, onlar da insan ama ben AKP’nin değerli bakanlarını bir şehidin cenaze töreninde hıçkıra hıçkıra ağlayarak hiçbir zaman görmedim.
Gösterme, gösterme, utanırlar!
Bakın, burada da aynısı değerli arkadaşlarım. Şimdi, Sayın Bakan siz, Cumhuriyet Bayramı’nı kutlayan, elinde Türk Bayrağı olan gencine yaşlısına, kucağına bebeğini alıp kutlamaya gelmiş vatandaşlarına biber gazı sıktıran, polise milletvekillerinin boğazını sıktıran İçişleri Bakanı olarak tarihe geçtiniz. Size “Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetinin İçişleri Bakanı” demeye dilim varmıyor çünkü siz, cumhuriyeti sevenleri sevmiyorsunuz, çünkü siz cumhuriyeti sevmiyorsunuz. Bir milletin değerlerine…
Nereden çıkarıyorsun bunları!
Eğer cumhuriyeti sevseydiniz Cumhuriyet Bayramı’nı kutlamak isteyenlere şiddet uygulamazdınız Sayın Bakan. (CHP sıralarından alkışlar) Bir milletin değerlerine bu kadar karşı olan, kendi makamının anlamını bu kadar kavrayamamış bir anlayış daha fazla bu ülkeyi yönetemez.
Çelişkinin yamanına bak!
Evet, siz tarihe geçtiniz; Valinizle geçtiniz, Müsteşar Muavininizle geçtiniz. Elinde Türk Bayrağı, Atatürk fotoğrafı olan yurttaşına tekme atan, biber gazı sıkan, tazyikli su uygulayan polisinizle tarihe geçtiniz. Cumhuriyete olan büyük hıncınızla tarihe geçtiniz. Tüm çabalarınıza rağmen, cumhurun Cumhuriyet Bayramı’nı kutlamasını engelleyeme-diğiniz için tarihe geçtiniz.
Memleket size bırakılamayacak kadar önemlidir.
Değerli milletvekilleri, herkes bilir. Bazen iktidar sahipleri iktidarlarının ebedî olacaklarını sanıp kendilerini dev aynasında görürler, ne istiyorlarsa yapacaklarını sanırlar. Siz öyle sandınız, bu millete bayramı yasaklayacağınızı sandınız. Sandınız ama yanıldınız. Bu bayramlar -bu toprakları bir vatan, bu insanları bir yurttaş, bu yeri bir meclis- bizi biz hâline getiren gelişmelerin, büyük mücadelelerin ve değerlerinin sembolleridir, bu ülkenin özgür ve çağdaş varlığının temelleridir. Siz bu varlığın temellerine elinizi uzatmaya cesaret ederseniz, bu halkın sillesini işte 29 Ekimde Ulus Meydanı’nda yediğiniz gibi yersiniz. Bilin ki o ulus sillesini, o ulusun sillesini ilk seçimde sandıkta yiyeceksiniz. Bunu da buraya yazıyorum değerli AKP milletvekilleri. Sizin…
Yaz, sonra silersin! Sonra gelip silersin!
Yok, onu vatandaş silecek. Siz merak etmeyin, vatandaş silecek. Hani aynı yağmurda ıslandınız ya, bence şarkınız değişti artık.
On yıldır yazıyorsunuz!
Artık, zaman geçti, meçhule giden bir gemi kalkıyor bu limandan. Meçhule siz gidebilirsiniz ama bu ülkeyi meçhule götürmenize asla ve asla müsaade etmeyeceğiz. (CHP sıralarından alkışlar) Sizin yasaklarınız bu halkın kendi bayramını kutlamasını engellemeye yetmez. Bu halkla Ata’sı arasına girmeye ise değil siz, hiç kimsenin gücü yetmez.
Hayalî bir şey konuşuyorsun.
Hukuku, Anayasa’yı…
Hayal konuşuyorsun.
Lütfen Sayın Milletvekili, lütfen…
Oradan laf atacağına gelirsin buradan konuşuruz ya da gelirsin bir ortamda bir fikir teatisi yaparız seninle sevgili kardeşim.
Yaparız…
Oturduğun yerden kolay o işler, gel bakalım da fikirlerini bir görelim.
Her zaman hazırız.
Hukuku, Anayasa’yı böyle çiğnemenin, ayaklar altına almanın, cumhuriyetin kuruluş yıl dönümünü kutlayanlara böyle orantısız güç kullanmanın hiçbir hukuk devletinde karşılıksız kalmayacağı açıktır. Bir İçişleri Bakanı olarak, siz hukuku çiğnediniz Sayın Bakan, siz Anayasa’yı çiğnediniz, görevinizi kötüye kullandınız, orantısız şiddet kullandınız ve hiç haddiniz değil ama Cumhuriyet Bayramı’na el uzattınız. Siz o koltukta oturmayı hak etmiyorsunuz, bu gensoru bu nedenle kabul edilmelidir değerli milletvekilleri. Ele almak gereken son bir nokta sayın milletvekilleri: Sayın İçişleri Bakanının mensubu olduğu Hükûmetin ve uzun süre Genel Sekreterliğini yaptığı Adalet ve Kalkınma Partisinin, 29 Ekimdeki en temel insan haklarına, özgürlüklerine ve hukuka aykırı tutumunun temel nedeni, temel nedeni ne? İsterseniz biraz da bunun üzerinde duralım. Bu hukuka, Anayasa’ya ve temel insan haklarına, uluslararası insan hak ve hürriyetlerinin en temel ilkelerine aykırı, gözü kararmış tutumun arkasındaki temel nedeni konuşalım. Siz, Türkiye’nin bir kıraç köyünde ya da her sonbaharda sel basan bir köyünde doğup devletin tanıdığı olanaklarla ortaokulu, liseyi parasız yatılı okuyan, devlet bursuyla üniversite bitiren, o köyü o kıraçlıktan o köyü o selden kurtarma hayaline karşısınız. Bir köyden çıkıp, mühendis olup, yol yapıp o uzaktaki köyü yakın edenlere karşısınız. Akşamları eşkıya basan köyleri şehir yapmak için, köylerimizde sıtmadan, trahomdan kırılan on yılda 15 milyon genç yaratmak için, maraba çocukları ağanın zulmünden kurtarıp yurttaş yapmak için mücadele edenlere karşısınız. Siz, dağları, tepeleri milim milim delip bu yurdu demir ağlarla örenlere karşınız. Siz, bu ülkenin her köşesinde bir okul, bir sağlık ocağı, bir fabrika kuran, yurdun her köşesine eğitim, sağlık ve teknoloji götürenlere karşısınız çünkü siz, cumhura düşmansınız. Sayın Bakan, eğer siz Türkiye'nin güzide ilinden çıkıp hukuk fakültesinde okuduysanız, sonra İçişleri Bakanlığı gibi bir bakanlıkta meslek memuru olduysanız –arada, Büyükşehir Belediye Başkanlığıyla ilgili uygulamalarınızı bir kenara bırakıyorum, o benim işim değil, adaletin işi- laikliğe aykırı eylemlerin odağı olduğu Anayasa Mahkemesinin 10/1 Kararı’yla onanan bir partinin kurucusu olduysanız, üstüne üstlük İçişleri Bakanı olabildiyseniz, bunların hepsini o cumhuriyete borçlusunuz Sayın Bakan, hepsini cumhuriyete borçlusunuz siz.
Yok, Cumhuriyet Halk Partisine!
29 Ekim 1923’te kurulan o cumhuriyet öyle bir cumhuriyettir ki çocuklar -siyasi görüşlerine bakmadan- okuyabilsinler diye köylere öğretmen gönderdi. O cumhuriyettir ki onları parasız yatılı okuttu. O cumhuriyet ki üniversitelerde yurt verdi, burs verdi, yurt dışına gönderdi, yatılı okuttuklarına, burslu okuttuklarına iş verdi. Siz bir cumhuriyet çocuğusunuz Sayın Bakan.
Arada bir doğru söylüyorsun.
Siz de mi cumhuriyete düşmansınız? Onun için, bayram kutlamalarını kaldırıyorsunuz, cumhur, cumhuriyeti unutsun istiyorsunuz; cumhur, Mustafa Kemal’i unutsun istiyorsunuz. Cumhuriyetin eseri ne varsa ister bir bayram, ister bir yol, ister bir isim, ister bir anıt hepsi kalksın istiyorsunuz. Mümkün olsa Anıtkabir’e ziyareti yasaklayacaksınız. Elinizden gelse Anıtkabir’i ortadan kaldıracaksınız ama cumhur, cumhuriyetine bağlı Sayın Bakan; cumhur, cumhuriyetine sonuna kadar bağlı ve yetkisini başka birilerine de vermeye hiçbir zaman yetkili değil, niyetli de değil. Siz, aslında, esas Mustafa Kemal’e ve onun kurduğu cumhuriyete karşısınız. Biliyorsunuz, Mustafa Kemal 9 Eylül 1923’te cumhuriyeti kurmadan önce Cumhuriyet Halk Partisini kurdu ve siz Cumhuriyet Halk Partisine düşmansınız. Siz, Cumhuriyet Halk Partisinin bu ülkede yaptığı her şeye düşmansınız; kadın haklarına, medeni haklara… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Sayın AKP milletvekilleri, sizleri uyarmak istiyorum, sizi uyarmak istiyorum: Gittiğiniz yol, yol değil. Sayın Bakan, siz de AKP milletvekili olduğunuza göre sizin için de aynı şey geçerlidir. Sizin kitaplardan ve gönüllerden silmek istediğiniz İsmet Paşa’nın söylediğini ben sizlere söyleyeyim: Sizi Cumhuriyet Halk Partisi bile kurtaramaz.
Vay be! Sizi kurtardı da bizi kurtaracak. CHP sizi de kurtaramaz.
Teşekkür ederim Sayın Kesimoğlu. Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına İstanbul Milletvekili Sayın Sırrı Süreyya Önder.
Demem.
Hatibe yönlendirmede bulunmayın. Buyurun.
Sayın Başkan, kıymetli arkadaşlar; malumunuz bir açlık grevinden çıktık. Açlık grevi boyunca memleketin ahvalini çok düşündüm ve geldiğimiz nokta itibarıyla –bu, salt benim fikrim değil, arkadaşlarımın da fikri- birçok konuda nedamet hasıl oldu bize. Sayın İçişleri Bakanının bugüne kadar aldığımız bütün günahları için Genel Kurulun huzurunda özür diliyoruz.
İnsan irşat olamaz mı? Cumhuriyet demek değişim, dönüşüm demektir, işte biz de değişiyoruz yani. CHP yanlış yerden gensoru önergesi veriyor. Bu aşamada bu nedamet şöyle bir noktaya da vardı: Ben bir de Sayın Bakana şiir yazdım. Bu konuşmanın sonunda o şiiri de okuyacağım.
Allah muhabbetinizi artırsın, artırsın!
Hatta methiye diyebiliriz yani.
Sen hiciv yapmışsındır.
Yok, önceden okuyayım: “Kurbanam kalın kaşına, taç yakışan başına, Bir gün görmesem ey İdris Naim, yanarım ataşına!”
Allah muhabbetinizi artırsın!
Şimdi…
Aruz vezniyle mi yazdın?
Geleceğiz hepsine. AK PARTİ bu gensoruları yeterince karşılayamıyor, yanlış yerden karşılıyor. Biraz da nasıl karşılanır bu gensoru onu da göstermek istiyorum, naçizane. Şimdi, bir kere, Sayın Bakanın varlığı, bu cumhuriyetin bütün yurttaşları için büyük bir umut kaynağıdır. Çünkü herkese “Sayın İdris Naim Şahin İçişleri Bakanı olduysa ben de her şey olabilirim.” duygusu veriyor. Bir cumhuriyetin bunu başarmış olması az bir şey mi? Bu anlamda hem cumhuriyete hem Sayın Bakana çok şey borçluyuz. Siz ilk defa bir gaz yediniz. İçişleri Komisyonu üyelerinizin de hepsi emniyetçi, vali, kaymakam, ne kadar idareci varsa oraya göndermişsiniz. Sorun bakayım… İnsan biraz vicdanlı davranır. Siz hiç bulunduğunuz kazaların, vilayetlerin düşman işgalinden kurtuluş törenlerini düzenlemediniz mi? Temsilî düşman kuvvetleri toplamıyor muydunuz? Onlara kötek atıp yurdu düşmandan kurtarmıyor muydunuz? İçişleri Bakanlığı da bu Cumhuriyet Bayramı’nı böyle bir etkinlikle kavileştirmek istemiştir. Ne kötülük var bunda?
CHP’lilerden kurtardı bizi.
Temsilî düşman olarak da CHP’lilerden daha münasibini zor bulursunuz. Çünkü, BDP’lilerin temsiliyeti kalmamış, direkt düşman oldukları için. (BDP sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar) Ve bu konuda çok gazdan, bombadan nasipli olduğumuz için elhamdülillah, döndüler şöyle bir pan yaptılar, MHP gayet mültefit davrandığı için geriye siz kaldınız kardeşim. Kaderinize ve cumhuriyetin sağladığı imkânlara kanaatkâr olacaksınız. Kanaat zenginliktir. Bize gaz sıkmış… Canına kurban olsun, iyiliğimiz için. Bu açlık grevi sırasında, Diyarbakır malum tozuyla da meşhur bir kentimiz.
Belediyeniz sayesinde.
Tuttular, tuttular… Vilayetin de sorunudur demeyeceğim çünkü Sayın Bakana bir zerre toz kondurmam ben. Beni buna zorlamayın grubum.
Biz de kabul etmeyiz.
Tuttular, hangi belediye bu hizmeti veriyor? Belediye olarak da -Osman Baydemir’le aynı koğuşta açlık grevi yapıyorduk- çok mahcup oldu, mahcup oldu, gerçekten mahcup oldu. Onun mahcubiyetini de ileteyim. O pahalı TOMA’lardaki pahalı ve özel karışımlı suyu evlerden içeri sıkıyorlardı. Böyle bir servisi CHP herhangi valiliğinizle, herhangi bir belediyenizle bir gün halka sundunuz mu? Yok.
Yapamayız, haklısın.
Buraya geliyorsunuz, gensoru veriyorsunuz.
Dersim’de sundular bunlar.
Diyarbakır’da gazla sulanmadık bir yer kalmadı. Gaz da organikmiş, Sayın Bakanımız yalan söyleyecek değil herhâlde.
Bir zararı yok nasıl olsa!
Üstelik, talebe de yetiştiriyor. Bakın kimya fakültesi öğrencisine, hanginiz başını okşadınız da “Yavrucuğum, şu biber gazını öğren.” dediniz bugüne kadar? Bütün bunların ipuçlarını verdi size. Aslolan, gensoru verilecek olan sizsiniz, komple. Dersinize çalışmıyorsunuz, geleceği okuyamıyorsunuz, analiz yeteneğiniz yok, Atatürk’ün –“Büyük Atatürk’ün” AK PARTİ’lilerin deyimiyle- Büyük Atatürk’ün öngördüğü çağdaş feraset düzeyi size selam vermemiş, dönüyorsunuz Bakana bühtan ediyorsunuz. Yazıktır, günahtır! Bazı istemezler “Sizden Ahmet Türk dayak yedi, hepiniz gaz yediniz.” diyebilirler ama herkesin ısrarla… Ki burnuna dayak yemişti, burnuna yumruk yemişti. Ahmet Ağabey’deki burun, normal bir burna kılıf olur, biraz Cenabıhak cömert davranmış. Burnu biraz fazlaca çıkınca, o sırada can havliyle, Vekilime bir şey olmasın diye koşturan polis memurunun sehven eli değmiş.
Yumruk çarpmış, yumruğu!
Devletin vurduğu yerde gül biter! Cumhuriyet bize yıllarca bunu öğretmedi mi? Niye şimdi bize yönelince riyakârlık edelim ki, madem böyle öğrendik, Sayın İdris Naim Şahin başımızın tacı olmalı. Ben buradan öneriyorum: Meclis olarak bir millî mutabakat yapalım. Milliyetçi Hareket hazır, AK PARTİ MYK’ya almadı ama ikna ederiz bir şekilde, olmadı Oslo mutabakatına koyarız canım. Geriye kaldı CHP.
Oslo’ya bizi bulaştırmayın.
Siz de gelin şu inadı bırakın Anayasa’ya değişmez bir madde ekleyelim: Dünya durdukça Sayın Bakan başımızda dursun; Allah uzun ve sağlıklı ömür versin, kaydıhayat şartıyla, hangi hükûmet kurulursa kurulsun bu ülkede İçişleri Bakanı olsun.
Değişmez İçişleri Bakanı!
Değişmez İçişleri Bakanı. Niye? Değişmez maddelere otuz sene itiraz etmediniz, varsın bir otuz sene de kaderimizdir deyip bunu çekelim. (BDP sıralarından alkışlar) Belki Allah aydınlığı buraya yazmıştır, nereden bileceksiniz?
Biz değişmez maddelere otuz yıl değil hiç itiraz etmedik, bundan sonra da itiraz etmeyeceğiz.
Ee gördün mü; kardeşim, daha niye gelip burada bir sürü iftira ediyorsun Sayın Bakana? Altı üstü, sermayeden zarar mı edeceksiniz? Madem değişmez maddelere itirazınız yok, ha bir eksik ha üç fazla, bir tane de Sayın Bakan için ihdas edelim. Ben, hepinizden hassaten rica ediyorum, grubumuz adına, Sayın Bakana bu kadar gadri reva görmeyin! Çünkü bütün siyasetçilere âdeta ders veriyor, hikmetli ve feyz alınacak şeyler söylüyor. Sayın Bakanın tavrı epik sanat anlayışına uygun, çünkü sanat konusundaki tespitlerinden de kendisinin sanat teorileriyle mücehhez bir şahsiyet olduğunu görüyoruz. Fakat epik sanat, seyirciye, izleyiciye de bir zahmet verir. Yani “Gelip otur, ben sana draje şeklinde her şeyi vereceğim.” demez, “Sen de biraz gayret göster a canım!” der yani. Şimdi, siz dinliyorsunuz, hâşâ “mantıksız” diyorsunuz, sap saman diyalektiği yapıyorsunuz ama hiçbiriniz bir gayret göstermeyi seçmiyorsunuz. Mesela, bakalım…
Shakespeare’nin dayıoğlu da böyle yapıyordu! Aynı!..
Shakespeare ne ki!.. Mesela bakın, burada mantık var, fıkıh var, matematik var, cebir var, yurttaşlık var. Öksürmem, gazın sinüs ve bronş açıcı özelliğinden dolayı! “Yanlıştan doğru çıkmaz.” diyor. Bu önermeyi al “Allah’ın dediği olur.” levhası gibi serlevha yap, her evin girişine as. Çıkar mı yanlıştan doğru? Bir gün bunu ifade edebilecek bir kristalizasyona geldiniz mi? “No”… Her ihtimale karşı size “Yanlıştan doğru sonuca da gidilmez.” diyerek alan daraltıyor, çünkü sizi serbest bıraktı mı hangi frezeye dalacağınız belli olmadığı için biraz şey ediyor. “Bu hayatını kaybeden insanlarımız kaçakçılık yaparken hayatlarını kaybettiler.” diyor. Yalan mı?.. İki dakika tefekkür edin. Yalan mı?.. Değil. Siz, dönüp “Ee peki, kaçakçılık yaparken niye öldürdünüz? diye sormayı bir gün akıl edemediğiniz için. Sayın Bakan, bir betimleme yapıyor, sizden umudu kestiği için. Tabii, hayatın kaybedildiği noktada kaçakçılık gölgeden kalıyordur. Al bunu süsle, beze, kaligrafik olarak yaz, gerçekten sınıflara as. Ama hayatlarını kaybetmemiş olsalar ve onlar sağ ele geçirilmiş olsalardı kaçakçılık suçundan yargılanıyor olacaktı. Bu memleket her şeyi çok büyüttüğü için bu hâle geldi. “Ufaltın” diyor Sayın Bakan, kötü mü yapıyor? Büyüttünüz, büyüttünüz ne oldu? Aha, ülke yönetilemez duruma geldi. Minimize edin, daha makul bir şekilde ele alın, siz kalkıyorsunuz bu yaklaşıma gensoruyu reva görüyorsunuz. Böyle giderse, bak buradan tarihî görevimi yerine getiriyorum, bizi Avrupa Birliğine filan almazlar, bu kadar ferasetsiz insanlar topluluğunu. Ben baktım, Sayın Bakana verilmemiş gensoru kalmamış, biz de dâhil. Elimiz kırılaydı, Allah bize o günleri göstermeseydi. Yanlışın neresinden dönülse kârdır. Biz, bu yanlıştan an itibarıyla döndük, bir daha “Gözünün üstünde kaşın var.” dersek gelin hesabını bizden sorun.
“Tövbeler olsun.” demeyeceksiniz?
Demeyiz, demeyeceğiz de. Madem öyle, bundan sonra hep beraber Sayın Bakandan daha fazla hikmet, daha fazla hayat dersi nasıl çıkarırız onu…
Daha fazla gaz.
Daha fazla gaz olacak mı?
Şöyle bir iş yaptı: Bakın, millî birlik ve beraberliğin sağlanması noktasında, bugüne kadar hiçbir siyasal partinin yapmadığı bir işi yaptı. Bu kadar, Kürtlere dair çarpıcı betimleme yaptı, bir tane AK PARTİ seçmeni kalkıp “Ya, niye böyle konuşuyorsun?” dedi mi? Demedi. Biz, onlardan iyi mi bileceğiz? Hayır. Biz onlardan iyi bilecek olsaydık yüzde 50’yi onlar değil, biz almış olurduk. Onun için madem böyle, bakın, kitleleri dönüştürmek gibi bir işlev görüyor, hımbıllaştırmak ki ehlisünnet vel cemaat daima “Düzen, kaostan iyidir.” der. Sayın Bakan sadece seküler anlayışla davranmıyor, uhrevi olarak da makul bir noktada duruyor. “Sistem, aşağıda muti kul, yukarıda becerikli hain ister.” diyor. Buna uygun seçimler yapıyor. Daha ne etsin kardeşim? Size de hiç yaranılmıyor! Bir mesele var ancak bir asır sonra anlaşılacak, o da tuvalde terör arama meselesi. Bütün iyi niyetime ve dokuz günlük tefekkürüme rağmen ben o hikmeti çözemedim. Bir hikmet buyuruyor ama biz anlamıyoruz. Açlığa verdim, şimdi inşallah beslenmeye başladık, biraz daha zihnî melekelerimiz yerine geldiğinde bu hikmeti de çözeceğiz. Hep birlikte barış, kardeşlik ve huzur içinde ve her daim, dünya durdukça başımızda durası İçişleri Bakanımızla birlikte mutlu, nurlu ufuklara doğru, icabında çağdaş Türkiye’ye doğru… Çünkü AK PARTİ büyük bir eksiği gidermiştir bu ülkede, itiraf ediyorum, hiçbir siyasal partinin yapmadığını yapmıştır. “Ne icap ederse biz yaparız.” diyor. Bu, son iki yüzyılın en büyük icadıdır. Biz yapamadık, onlar yaptı. Helalühoş olsun. Her memleket layık olduğu yönetim şekliyle ve yöneticilerle yönetilir, bunda da bir tahkir, tezyif yoktur. Yani buna artık kadere rıza göstermek lazım. Bu sözüme “Münafıklık ediyor.” diyenleri Allah’a havale ediyorum, inanmayanlar olursa gerçekten hulusi kalple söylediğimi beyan ediyorum. Başta Sayın İçişleri Bakanımız ve yakın çalışma arkadaşları olmak üzere… Bak, Komisyonu gördüm aklıma geldi.
Komisyon yok ki, karıştırdın.
Komisyona gelmişti değerli bürokratlar. Buradan Sayın Bülent Arınç’a AK PARTİ’li üyelerin yaptığı bir haksızlığı teşhir ederek gidiyorum. Şahitleri de burada. Bir ilçenin adı “Muradiye olsun” diye bir önerge vardı. Ben dedim: “Olmaz. ‘Bülent Arınç’ olsun.” “Bülent Arınç olsun.” dedim, AK PARTİ’li komisyon üyelerinin oyuyla reddedildi. Parti içindeki birlik, beraberlik bu kadar işte sizde. Siz de yani öyle çok masum değilsiniz. “Manisa’nın adı ‘mesir’ olsun.” dediler. Ben “Hayır, yarım olmasın, ‘mesir macunu’ olsun Merkez Belediye.” dedim, onu da kabul etmediler. Maraş’ta medeni hukuk ihlali yaptınız. Bakın, yüzünüze söylüyorum. “‘Dulkadiroğulları’ olsun.” Dediler, “Dul” kavramını artık kullanmıyoruz medeni hukuka göre, “‘boşanmış Kadiroğulları’ olsun.” dedim, onu da kabul etmedi. Kim diyorsa ki BDP, Büyükşehir Yasa Tasarısı’na muhalefet etmedi, taş olur. Kim diyorsa ki Oslo mutabakatı… Aslan gibi tutanaklarda var benim o konuşmam. Hepsine itiraz etmişim, kan dökmüşüm, can dökmüşüm. Gene -böyle her şer bir hayra gebedir- ilk defa CHP’li komisyon üyeleri bu emekli valilerin özlük haklarının ne olacağını soramadılar “Oslo mutabakatı” gibi sihirli bir kavramı duyunca. Biz sıtkı selamet ile komisyondan çekildik. Aha getirdi. Muhalefet olarak bundan sonra izleyeceğimiz çizgi budur: Makul, yapıcı, birlik ve beraberliğe dönük, kardeşliği yükseltici, büyüklerimize saygılı, küçüklerimize sevgili. Konuşmama son verirken büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öpüyorum, yaşıtlarımın yanağını sıkıyorum. Haydi kalın sağlıcakla.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına Sinop Milletvekili Sayın Mehmet Ersoy.
Değerli arkadaşlar, gensoru konusuna girmeden önce sizlerle bazı hususları bir kez daha paylaşmak istiyorum. Önce şunu bilelim: Bugün hakkında gensoru önergesi verilen Sayın Bakanımızın başında bulunduğu Bakanlığın en önemli görevi, Bakanlığa bağlı iç güvenlik kuruluşlarını idare etmek suretiyle vatanın, ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü, yurdun iç güvenliğini, kamu düzeni ve genel ahlakı, Anayasa’da yazılı hak ve hürriyetleri korumak, suç işlenmesini önlemek ve suçluları takip etmek, yakalamaktır. İçişleri Bakanlığı bu yetkisini, değerli arkadaşlar, illerimizde valilerimiz eliyle gerçekleştirir. Özel kanunların verdiği görev ve sorumluluklar ayrı olmak kaydıyla, İl İdaresi Kanunu’nun 11’inci maddesi valilere çok açık bir şekilde suç işlenmesini önlemek, kamu düzen ve güvenliğini korumak için gereken tedbirleri almak, il sınırları içinde huzur ve güvenliğin, kişi dokunulmazlığının, kamu esenliğinin sağlanması görev ve sorumluluğunu vermektedir. Bunun yanında, Anayasa’mızın 34’üncü maddesinde güvence altına alınan toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkının kullanılması ve gerektiğinde sınırlandırılmasına yönelik düzenlemeler -2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’nda da- vali ve kaymakamlarımıza alınacak önlemler ve uygulanacak kurallar bakımından yetki ve görevler yüklemiştir. Elbette ki bu hakkı, isteyenin, istediği yer ve zamanda, istediği gibi kullanması; onların çağırdığı toplantıya katılmayanların temel hak ve özgürlüklerini, günlük, resmî ve özel hayatın işleyişine etkilerini hiç düşünmeden kullanması beklenemez. Bunun için de bu kanunla gerekli düzenlemeler yapılmıştır. Kanunun verdiği bu yetkilere istinaden, Ankara Valiliği de her yıl gözden geçirilen toplantı ve gösteri yürüyüşü yapılacak alan ve güzergâhları 2012 yılı için 16 Ocakta ilan etmiştir. Bununla şunu diyor: “Ey Ankaralılar, ey vatandaşlarımız, ey sivil toplum kuruluşları, ey meslek odaları; her ne zaman bir toplantı ve gösteri yürüyüşü yapacaksanız, öngörülen koşullara göre müracaat ediniz; bu sekiz meydandan, ilan ettiğim bu sekiz meydandan herhangi birisinde, istediğiniz meydanda etkinliğinizi yaparsınız. Böylece hem siz bu etkinliğinizde güvencemizde, devletin güvencesinde sesinizi duyurursunuz hem de sizin bu etkinliğinize katılmayan vatandaşlarımızın günlük yaşamları etkilenmez, özgürlükleri kısıtlanmaz, kamunun esenlik içinde çalışması sağlanmış olur.” Eğer demokrasimiz bir hukuk devletiyse, bir kurallar manzumesiyse elbette ki her işin bir kuralı, bir hukuku olacaktır.
Duyan da sizin hukuk devletine inandığınızı zannedecek. Barikatçısınız, barikatçı zihniyetlisiniz!
Şimdi gelelim bizim olayımıza, 29 Ekimde yaşanan hadiselere. Değerli arkadaşlar, burada, bir gençlik derneği kendisince bir karar almış.
Gençlik Derneği müracaatını geri aldı, ben doğrusunu söylüyorum, geri aldı.
Bekleyin, bekleyin. Cumhuriyetin çok tehlikede olduğu, ülkenin kara günler yaşadığı ve benzeri gerekçelerle yeniden silkinmek ve iktidarı elinde bulunduran -tırnak içinde- gericilere karşı mücadeleyi başlatmak için 29 Ekim günü Birinci Meclis binasının önünde toplanıp seferberlik yürüyüşü düzenlemeye karar vermiş. Ne yapıyormuş bu dernek? Birinci Meclisin önündeki Ulus Meydanı’ndan başlayacak, Anıtkabir’e kadar seferberlik yürüyüşü düzenleyecekmiş; cumhuriyete sahip çıkmak için, memleketin içinde bulunduğu ahval ve şeraitleri protesto etmek için, geleceklerine sahip çıkmak için. Peki, bunun için ne yapmışlar? Bunun için hiçbir şey yapmamışlar. Beyefendiler karar verdi ya, istedikleri her yerde istediklerini yaparlar. Ankara Valiliğinin bundan haberi var mı? Yok. Ankara Valiliğinin nasıl haberi olmuş arkadaşlar? Ankara Valiliğine de: “Ey Valilik, biz böyle böyle bir etkinlik düzenleyeceğiz. Biz, sizin daha önce genelgelerinizle yasakladığınız ve bize duyurduğunuz en işlek caddelerinizde seferberlik yürüyüşü yapacağız, ancak bunu duyurmaya, ancak bunu tanıtmaya ihtiyacımız var. Onun için de standlar açacağız, gelin, bu standları açmamıza izin verin.” Valiliğin böylece haberi olmuş. Tabii ki böyle kanunsuz, hukuksuz bir yürüyüşe göz yummayacak olan Valilik…
Senin Anayasa’dan haberin var mı, Anayasa’dan! Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri ne oluyor! Anayasa’da böyle bir şey yok mu!
… onların bu kanunsuz yürüyüşlerini tanıtmak için açacakları standa da izin vermemiş…
Bayramları kutlamak mı suç! Bayramları sizin izninizle mi kutlayacağız!
Anayasa’dan bahsediyorsan, otuz yıldır bu kanun yürürlükte, iktidarınızda değiştirseydiniz.
Vali Bey, size yakışıyor mu ama!
Sen kendini ne sanıyorsun!
O zaman laf atmasın! Laf atmasın!
Sayın milletvekilleri, lütfen.
Anayasa’da “Toplantı ve gösteri yürüyüşleri” maddesini bir oku bakalım!
Siz de kibar bir insansınız.
Ama o zaman dinlesin.
Savunduğunuz şeye bakın Allah aşkına!
Sayın Ağbaba, lütfen arkadaşınızı ikaz edin o zaman.
Savunacak bir şey mi bu Allah aşkına?
... organları eliyle izin verilmemiş ama konu “Basın-yayın organları eliyle Cumhuriyet Bayramı kutlamaları yasaklandı.” diye halka duyurulmuştur. Bu arada…
Aynen öyle yaptınız! Aynen öyle yaptınız!
Sayın Acar, lütfen…
Sayın Başkan, gazı yiyen biziz ama! Gazı ben yedim!
Lütfen sabırlı olun. Sizin Hatibinizi dinledik biz. Lütfen nazik olun biraz.
Siz bize seviye tespitini bugün nasıl gösterirsiniz?
Bu arada ADD (Atatürkçü Düşünce Derneği) basın açıklaması yapmak için başvurmuş, bu dernek de onlara katılacağını açıklamıştır.
Seviye tespit sınavında kaldınız bugün siz!
Sizi muhatap almıyorum. Lütfen… Ancak amacın orada toplanmakla başlayan bir süreç olduğu zaten bütün kamuoyuna duyurulmuş, Türkiye genelinden katılım sağlanacağı ilan edilmiştir. Değerli arkadaşlar, değerli milletvekili arkadaşlarım; bunun neresi basın açıklaması? Yani hem yüz binleri yığma iddiasında olacaksınız hem bütün Türkiye'den insanları oraya davet edeceksiniz hem “Anıtkabir’e yürüyeceğiz.” diyeceksiniz hem de sanki herkes saf, tek akıllı sizsiniz, bunun adına “basın açıklaması” diyeceksiniz; basın açıklaması öyle olmaz.
Birkaç kişi ölsün istiyordunuz değil mi?
Peki, şimdi, bu önergeyi veren Cumhuriyet Halk Partimiz bu işin neresinde?
Ne önergesi?
Tam da içindeydik, tam da göbeğindeydik! Gururla yürüdük!
CHP bu olayların başlamasına, o beğenmediğimiz, o hiç hoşumuza gitmeyen görüntülerin yaşanmasına neden olan kanunsuz ve hukuksuz toplantının neresinde?
Bayramları yasaklıyorsunuz, bayram mı bıraktınız!
Valilik yaptın, kaymakamlık yaptın, ne yazıyor Anayasa’da?
O bilgilerimle açıklıyorum işte. Cumhuriyet Halk Partisi, değerli arkadaşlar, bu sürecin hiçbir yerinde yok; ne böyle bir talebi var ne bu memleketin ana muhalefet partisi olarak “Şu meydanda cumhuriyet kutlamaları yapıyorum.” diyor ne “Şurada şenlik düzenleyeceğim.” diyor. Ne diyor?
Sayın Valim, Cumhuriyet Bayramı, davetiyeyle bayram kutlanmaz!
Sadece derneğin biri “Ben seferberlik yürüyüşü düzenleyeceğim.” diyor. Bir diğeri “Binlerle basın açıklaması yapacağım.” diyor.
Ama hakikaten sizin göreviniz o kalabalığı dağıtmak göreviydi!
Ankara Valiliği de buna izin vermiyor. İşte Cumhuriyet Halk Partisi tam burada ortaya çıkıyor.
Siz insanları fişlemeye alışkın olduğunuz için… Fişlemeci Bakanlık, fişlemeci Bakanlık!
Sayın Valim, bu söylediğine sen inanıyor musun?
Her zaman olduğu gibi, bunu da kaosun, Hükûmete karşı sivil itaatsizliğin ve kargaşanın tam fırsatı görerek Genel Başkanlarının ağzından “Bizde orada olacağız.” açıklaması ile bütün teşkilatlarını Ankara’ya çağırıyor.
Yok öyle bir şey.
Değerli arkadaşlar, siz eğer gerçekten alternatif bir kutlama yapmak istiyorsanız…
Alternatif değil, cumhuriyetin sahibi olarak o bayramı kutluyoruz. Cumhuriyetin gerçek sahipleri olarak, alternatif kutlama değil.
…gerçekten devletle milletin kucaklaşarak, kaynaşarak, hipodromda yapılan törenlere katılmak istemiyorsanız o zaman…
Kardeşim, sensin cumhuriyete alternatif.
…Cumhuriyet Halk Partisi olarak istediğiniz meydanı seçersiniz, devlet de size verir. Ama devlete hiç sormadan, devletten hiçbir görüş almadan kendi başına karar vermiş ve…
Çelenk koymayı bile yasakladınız, çelenk koymayı, çiçek koymayı yasakladınız!
…bütün milletin kullandığı caddeleri saatlerce istila etmeye kalkışan derneklerin peşine takılıp gitmek de size yakışmaz.
Cumhuriyet Bayramı’nı kutlamak ne zamandan beri izne tabi, ne zamandan beri!
Tabii, bu dernekler, Cumhuriyet Halk Partisi, herkes çağrılarını yaptı. Amaç bir şeydi: Daha önce gördükleri ve yaşadıkları “Cumhuriyet mitingleri” özlemi bir kez daha depreşmişti.
Evet, o mitingler çok demokratik mitinglerdi, ne olmuş!
Neden korkuyorsunuz!
Ama burada bir eksikleri vardı, artık onlara destek olan oligarşik bürokratları arkalarında yoktu.
(Kırklareli) – Bayramı kutlamak için bürokrata ne gerek var!
2007’deki hâkim, bürokratlar AKP’den milletvekili şimdi!
Onun için de umduklarını bulamadılar. Onun için de halkımızı, bayramı bile siyaset ve hükûmet karşıtlığı için kullanmak isteyen, Birinci Meclisi de Atatürk’ü de bayrağımızı da istismar ederek buradan siyasi bir rant elde etme gayreti içinde olanlara, elhamdülillah, prim vermedik. Bırakın, bu kanunsuz eylem için…
Vatandaşlar Türk Bayrağı’yla siyasi rant elde etmek için o meydanlara gitmediler.
Sayın Kesimoğlu, lütfen…
…dışarıdan gelmek isteyenlere engel olunduğu mazeretini, bırakın ona sığınmayı, sadece Ankara teşkilatlarınızın ana kademelerinin asil ve yedek kadroları oraya gelmiş olsaydı meydanlar almazdı. Sadece Ankara’da yaşayan insanların, Ankara’da yaşayan insanımızın yüzde 1’i sizin çağrınıza itibar etseydi o meydanlar dolar taşardı.
O barikatları niye yıktılar? Millet nasıl yürüdü?
Bunu bile başaramadınız çünkü elhamdülillah, halkımızın sağduyusu, bayramını bayram gibi kutlamaya odaklanmıştı.
Askerî bayramları yasaklıyorsunuz, askerî bayramları! Cumhuriyet sayesinde geldiniz, cumhuriyeti yıkmaya çalışıyorsunuz!
Ha, değerli arkadaşlar, değerli milletvekillerimiz, bütün uyarılarımıza rağmen, Sayın Kılıçdaroğlu’na Başbakanımızın yaptığı bütün çağrılara rağmen, CHP Genel Başkanı ve 20 kadar milletvekili bu Ankara Valiliği tarafından “kanunsuz” olarak nitelendirilen toplantıya katılmışlar, yine kanunsuz bir şekilde, arkalarındaki halkımızı da riske atarak suç işlemeye teşvik etmişlerdir.
Sayın Bakanı savunmak gibi zor bir görev almışsınız, kolay gelsin Sayın Valim!
Sayın Ersoy, bunun hesabını soracağız.
Şimdi niye geliyorsunuz?
Milyonlarca Ankaralının hiçbir hakkına, hukukuna riayet etmeden…
Kardeşim, Anıtkabir’e gitmek ne zamandan beri suç oldu? Ne zamandan beri suç Anıtkabir’e gitmek ya!
…saygı göstermeden en işlek caddelerinde gövde gösterisi yapmak istemişlerdir.
Ağzından çıkanı kulağın duysun Sayın Valim.
Görevleri sadece kanun hâkimiyetini sağlamak, kamu güvenliğini ve bütün vatandaşlarımızın esenliğini sağlamak için…
Kanun şimdi mi aklınıza geldi?
…gayret göstermek olan emniyet mensuplarımızın görevlerini yapmalarına izin vermemişlerdir.
Vay, vay, vay!
Onları alet ettiniz. Yasayı çiğneyen kim olursa olsun hesap soracağız, hiç bundan kaçış yok.
Sıfatlarından kaynaklanan konumlarını toplantının bir itaatsizlik eylemine dönüşmesi için kullanmışlardır.
Hesap soracağız, insanlara seyahat özgürlüğünü çok görenlere hesap soracağız.
Böyle olunca da emniyet güçlerimiz toplantıyı dağıtmaya çalışmış ve arbedeler yaşanmış, istenmeyen, hepimizi üzen görüntüler yaşanmıştır.
Kardeşim, o kadar açıksanız neden gizli genelge yayınlıyorsunuz, açık açık yazsaydınız onları. O kadar haklısın da niye gizli genelge gönderiyorsunuz.
Hatta bir emniyet müdür yardımcısının burnu kırılmış, 16 görevli ise yaralanmıştır.
Açıkça söylemeye utanıyorsun. “Onları kutlamaya yollama, ama benim şimdi sana söylediğimi kimseye söyleme.” diyorsun. Al, bak, genelge burada bak. Niye yayınlıyorsunuz bunu?
Değerli arkadaşlar, şimdi size soruyorum: Bütün bu olayların suçlusu kim?
Neden gizli bu? Kendinden utanıyorsun kendinden, yaptığın iş ayıp da o yüzden.
Suçlu, göreve geldiğinden bu yana canla başla, kanunun kendisine verdiği…
Yarın, öbür gün, bak, Sayın Bakan, Yüce Divanda vereceksin bunun hesabını!
…-konuşmamın başında saydığım- görevleri yerine getirmek için çabalayan…
Ona “sosyal demokrat” diyorlar!
…gerek adi suçların gerekse terör suçlarının halkımızın günlük yaşamını etkilemesini önlemek için olağanüstü gayret sarf eden ve bundan dolayı da otuz yıldır milletin kanını emerek, hayatiyetlerini idame ettiren terör baronlarının, kadınlarımızın, yavrularımızın, bebeklerimizin, öğretmenlerimizin, imamlarımızın, güvenlik güçlerimizin acımasız vahşi katilleri ve onların ovalardaki iş birlikçileri tarafından hedef tahtasına oturtulan Değerli İçişleri Bakanımız İdris Naim Şahin mi?
Helal olsun!
Yine, o Kanun’un verdiği bütün yetkileri kullanarak Ankara’nın esenliğini ve güvenliğini, o toplantıya katılmayan 4 milyon insanın hakkını, hukukunu, özgürlüğünü korumaya çalışan Ankara Valisi mi, yoksa, değerli arkadaşlar, sanki…
Başbakan niye kızdı o zaman?
…cumhuriyet kutlamaları yasaklanmış gibi yaygara yaparak…
“Gibisi” fazla, “gibisi” fazla.
…Hükûmet aleyhine gösteri yapmak için Valiliğin…
“Kanunsuz.” diyorsun, “İzinsiz.” diyorsun…
…hiçbir ikazına uymadan, “Ben ne dersem o olacak. Biz hukuk tanımayız, biz kanun tanımayız. Bizi, bizim dışımızdaki milyonların hakkına, hukukuna riayet etmek bağlamaz…
O gösteriden sadece siz rahatsız oldunuz, başka hiç kimse rahatsız olmadı!
…değil mi ki bu işin ucunda siyasi rant var. O hâlde, cumhuriyeti de Atatürk’ü de bayrağı da çocukları da yaşlıları da istismar etmek bizim için caizdir. Cumhuriyet gibi en büyük ulusal bayramımızda halkımızı ‘devlet-millet el ele kutlayanlar’ ve ‘sadece bizimle kutlayanlar’” diye bölmekten bile imtina etmeyen zihniyet mi?
Esas bölücü sizsiniz, siz.
Cumhuriyet sayesinde iktidara geldiniz.
Değerli milletvekilleri, değerli arkadaşlar, bu vesileyle şunu da bir kez daha haykırmak istiyorum: AK PARTİ, milletin bağrından, milletin özlemlerine, hayallerine cevap vermek için çıkmış kadroların buluştuğu hareketin adıdır. Derdimiz, hedefimiz sadece bu aziz millete hizmet, ülkemizi muasır medeniyetler seviyesinin üzerine çıkarmaktır.
Derdiniz Cumhuriyeti yıkmak Sayın Ersoy. Buna sen de inanmıyorsun!
Ne cumhurumuzla ne cumhuriyetimizle ne de cumhuriyetin kazanımlarıyla hiçbir derdimiz olabilemez. Biz, milletimizin bugünleri görmesini, ideallerinin, değerlerinin bütünleştiği evlatlarının iktidarını görmesini cumhuriyetimize borçlu olduğumuzu bilecek kadar aklı başında insanlarız.
Aferin, çok güzel!
Cumhuriyet İlköğretim Okulunun adını değiştiriyorsunuz, Acun Ilıcalı’nın annesinin adını veriyorsunuz.
AK PARTİ, bırakın Cumhuriyet Bayramı kutlamalarını yasaklamayı, bu bayramları, devletin milleti ile bütünleşerek kutlamasını sağlamaya çalışacak anlayışın partisidir.
Siz değil miydiniz “Sokaklarda kutlanacak bayramlar.” diyen? Neden insanlara izin vermiyorsunuz?
Demokratikleşmiş, bütün inançları güvence altına almış laik cumhuriyet, birliğimizin de kardeşliğimizin de bütünlüğümüzün de kalkınmamızın da gelişmemizin de en önemli tutkalıdır ve bizim de en önemli değerimizdir.
O, iktidar tutkalı, iktidar tutkalı! İnin bakalım iktidardan!
Şuna yürekten inanıyoruz: Dünya durdukça cumhuriyetimiz var olacaktır.
Bravo, kutlarım sizi!
AK PARTİ İktidarı var oldukça cumhurun cumhuriyetine kimse dokunamayacak, kimse ona özel mülkü muamelesi yapamayacaktır.
AK PARTİ iktidarları devam ettiğince…
Teşekkür ederim Sayın Ersoy.
Sayın Başkan…
Bir saniye… Otursun da.
Hepinize saygılar sunarım.
Sayın Tarhan, buyurun.
Tutanakları saklayın. Tutanakları saklayıp torunlara gösterin.
Beyefendiler, susarsanız Sayın Tarhan’ı dinleyebileceğim.
Sayın Başkan, partimizin adı zikredilerek yasa dışı bir toplantıda partimizin temsil edildiği belirtildi.
Buyurun.
Az önce kürsüde bulunan zat, bir öfke hezeyanı ile ne söylediğini bilemedi. (AK PARTİ sıralarından “Milletvekili” sesleri) Sanıyorum ustasından ders almış. Saldırgan bir tutumla bugünkü seviye tespit sınavını hakikaten geçemediniz. Az önce Sayın Arınç’ın seviyesinden aslında daha iyiydi belki hatibin seviyesi.
Kendi seviyene bak.
Ama gene de bizi rahatsız etti. O yüzden söz almış bulunuyorum. Şimdi, sizin, az önce temsilcinizin zihniyetinde belirginleşen zihniyetinizi bir özetlemek istiyorum. Şimdi, halka yasak ve barikat kuran aslında yasakçı bir zihniyetiniz var ama bunu kabul etmekte zorlanıyorsunuz, gerçekten zorlanıyorsunuz, bunun ikilemini yaşıyorsunuz. Barikatçı bir zihniyetiniz var. Masum insanları zehirli gaza boğan zehirli bir zihniyetiniz var aslında. Bu da sizi rahatsız ediyor, bunun farkındayım. Öfke krizlerinizin nedeni bu. Bayram kutlamalarını dahi bir suikast olarak nitelendiriyor, Başbakanınız bunu söylemişti. Suikasta benzeten aslında panzerci bir zihniyetiniz var. Bundan da çok rahatsızlık duyuyorsunuz. Halktan bayram kutlaması yerine takla atmasını tercih eden bir zihniyetiniz var Sayın Bakan. Bütün ülke bunu biliyor, taklacı bir zihniyetiniz var. İstihbarat masallarına sadece kendisi inanan istihbaratçı, fişlemeci -Hozat’ta da yaptığınız gibi daha yeni, çok taze- bir zihniyetiniz var. Kapısı kırık istihbaratçı valinize örnek olan istihbaratçı bir zihniyetiniz var.
Sen kendi geçmişine bak.
Teröre güvercin, halka şahin bir zihniyetiniz var. Sahte ve ruhsuz törenlere meraklı, halka çobanlık yapmaya meraklı, enseye şaplak bir zihniyetiniz var Sayın Bakan. Barikatların kalkmasından duyduğu üzüntüyle “Keşke birkaç ceset çıksaydı şuradan.” diyen bu kadar sorumsuz bir zihniyetiniz var. O gösteriden mutsuzlukla donanmış biçimde çıktınız siz. İşte, tam da bu ahval ve şeraitte bütün engellemelerinize rağmen 1 milyon 300 bin…
Sayın Başkanım, izin verirseniz bir hususu arz etmek istiyorum. Sayın Ersoy konuşmasında, sanki 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’na aykırı bir eylem varmış gibi konuştu ve konuşmasını bu tez üzerine dayandırdı. Oysa, 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’nun 4’üncü maddesinde istisnalar belirtilmiştir. Bakınız, 4’üncü maddenin (b) bendine göre, kanun ve gelenek ve göreneklere göre yapılacak toplantı, tören, şenlik, karşılama ve uğurlamalar bu kanunun kapsamı dışındadır. O nedenle, 29 Ekim günü yapılan yürüyüş ve Anıtkabir’e ziyaret, bu Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu kapsamında değerlendirilemez. Ben bunu arz etmek istedim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Hükûmet adına İçişleri Bakanı Sayın İdris Naim Şahin. Buyurun.
Yasa dışı değil Sayın Başkan.
…gensoru önergesinin gündeme alınıp alınmayacağını görüşmekteyiz şu anda. Biraz önce önerge sahibi ve siyasi parti gruplarımız görüşlerini dile getirdiler. Yapıcı eleştiri ve öneriler için konuşmacılarımıza çok teşekkür ediyorum. Ben de görüşlerimi zamanın elverdiği ölçüde sizlerle paylaşmak ve bazı konularda sizleri ve aziz milletimizi aydınlatmak istiyorum. Bu vesileyle yüce Meclisimizi saygıyla selamlıyorum. Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; sözlerimin başında önemli gördüğüm birkaç hususu sizlerle paylaşmak isterim. Öncelikle, Türkiye Büyük Millet Meclisinin gensoru gibi önemli bir denetim mekanizmasını kullanıyor olmasından hiçbir rahatsızlık duymadığımı belirtmek isterim çünkü konuşmanın, tartışmanın, bilgilendirme yapmanın yararına inanmaktayım. Ayrıca, her tartışma ortamı bize yaptıklarımızın ve bazı gerçeklerin anlaşılması için yeni fırsatlar vermektedir. Daha önceleri hakkımda BDP gensoru önergesi verir, alır, tekrar verirdi. Son zamanlarda sanırım karargâhtan emir gelmediği için bu boşluğu Cumhuriyet Halk Partisi doldurmak, rolü kaldığı yerden devam ettirmek tercihinde bulundu. Bu önergeyi de bu kapsamda değerlendiriyor, 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı kutlamalarında neler yaşandığı hususunda saygıdeğer milletvekillerimizi aydınlatmak için bu gensoruyu bir vesile olarak görüyorum. Gensoru önergesinin gerekçesinde kolluk birimlerinin aşırı güç kullandığı, yapılan etkinliğin 2911 sayılı Kanun kapsamında olmadığı, seyahat özgürlüğünün engellendiği gibi bir dizi iddiaya yer verildiği görülüyor. Bu tür iddialarda bulunulmasını doğal karşılıyor ve bunun olaylara farklı bir bakış açısını yansıttığını değerlendiriyorum ancak Parlamentonun anayasal denetim yollarından biri olan ve fevkalade önemli konularda kullanılması gereken gensoru müessesesinin, halkın gözü önünde cereyan eden bir olayda ve ortada ciddi gerekçeler olmadığı hâlde, birtakım kurgular üzerine bina edilip verilmesini büyük bir talihsizlik olarak görüyorum. Diğer taraftan, gensoru metninde var olan bir cümleyi, bu gensoru önergesini verenlerin zihniyetini yansıtma adına sizlerin dikkatine sunmak istiyorum. Metinden cümleyi aynen okuyorum: “Cumhuriyetin temel ilkelerini benimseyen yurttaşlar üzerinde kamu gücünü kullanarak baskı oluşturacak girişimlerde bulunarak görevini kötüye kullanan…” diye devam ediyor bu cümle. Bizim vatandaşlarımızı cumhuriyeti benimseyen ya da benimsemeyen şeklinde ikiye ayıran bu anlayışı ve ayrımcı zihniyeti kabul etmemiz asla mümkün değildir ve bunu kınıyorum, telin ediyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi her zaman yaptığı gibi yapay sorun üreten, o soruna çözümler karşısında itiraz eden, çözümden şikâyet eden, âdeta oluşan kargaşadan -hatta bir adım ileri- anarşiden medet uman bir parti olma konumundan bir türlü kurtulamamıştır. Biz bu ülkede yaşayan herkesin cumhuriyete ve onun ilkelerine sahip çıktığına ve bu anlayışı sergileyenlerden daha cumhuriyetçi olduğuna inanmaktayız. Ben buradan sormak istiyorum: Ülkemizin toplumsal barışını tehlikeye sokanlar kimler? Vatandaşlarımız arasında ayrımcılık yapan, onları alternatif kutlamalar yapma adına sokağa dökenler kimler? Ben, bu ayrımcı zihniyeti kamuoyunun takdirlerine bırakıyorum. Öncelikle şunu açıkça belirteyim ki, cumhuriyet ve Cumhuriyet Bayramı 75 milyon vatandaşımızın en önemli ortak millî değeridir. Bu ortak değerimiz kimsenin tekelinde olmadığı gibi, yine birilerinin de her canı istediğinde tartışmaya açacağı konu değildir ve olmamalıdır da. Bu ülkede Cumhuriyet Bayramı kutlamaları seksen dokuz yıldır birlik, beraberlik ve millî bütünlük içerisinde kutlanmaktadır. AK PARTİ hükûmetleri olarak bizler de bu geleneği iktidara geldiğimiz günden bugüne güçlendirerek sürdürmekteyiz. Birilerinin iddia ettiği gibi, Cumhuriyet Bayramı’nın kutlanmasını engellemek gibi ne bir düşüncemiz ne de bir davranışımız olmamıştır, olması da mümkün değildir.
Ne alakası var Sayın Bakan?
Siz kendi hesabınızı verin, siz kendi hesabınızı verin.
Demokrat Partili vatandaşlar o tarihte bu kutlamalara katılamamışlardır. Öyle ki, Cumhuriyet Halk Partisi, Ankara’da bir gövde gösterisi yapma uğruna, bu kutlama programlarına çeşitli illerden vatandaşları Ankara’ya taşımak istemiş...
Size ne, size ne yani?
İyi bulmuşsunuz vallahi, tebrik ediyorum Sayın Bakan.
…o zaman Ankara’ya bağlı Kırıkkale’den getirilmek istenen 40 vatandaşımızın yolda geçirdikleri kaza sonucunda vefatlarına sebep olmuştur. Bugün, Hükûmetimizce, halkın bayram kutlamasını yasakladığını iddia eden Cumhuriyet Halk Partisi, yine, 1949 yılında, halkın ve siyasi partilerin bayram kutlamalarına katılmasını yasaklamıştır.
Sen o zaman daha doğmamıştın, doğmamıştın bile, bugüne gel, bugüne.
Sayın Serindağ lütfen, Sayın Ağbaba…
Bakanlar Kurulu, o yıl aldığı bir kararla, hipodromda yapılan resmigeçit törenlerine, siyasal partilerin, atlı ve yaya köylülerin, esnafın ve halkın katılmasına yasak getirmiştir.
Sayın Başkan, Sayın Bakan doğmamıştı daha o zaman.
Tamam canım.
Sadece askerî birlikler, askerî okullar ve izcilerin törene katılmasına karar verilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisinin 1949 yılındaki bu yasakçı kararı, ülkenin çeşitli yerinde 10 binlerce vatandaş tarafından da ayrıca protesto edilmiştir.
Yahu Allah’tan kork, seksen sene önsesinden bahsediyorsun Sayın Bakan.
Bu tipik bir Cumhuriyet Halk Partisi zihniyetidir. Olayları işine geldiği gibi çarpıtmak ana muhalefet partisinin zaman zaman en iyi yaptığı iştir.
Ha, ona gel.
1936 yılından bu yana, Cumhuriyet Bayramı törenleri, Ankara’da Hipodrom’da yapılmaktadır.
“Sokaklarda kutlayalım.” diyen siz değil misiniz?
Yetmiş altı yıldır kutlandığı gibi bu yıl da aynı şekilde törenler başkentte, Hipodrom’da gerçekleştirilmiştir. Ancak Cumhuriyet Halk Partisi, tek parti iktidarından kalma alışkanlıklarının bir devamı olarak, tıpkı Barış ve Demokrasi Partisinin alternatif cuma girişiminde olduğu gibi, birtakım legal ve illegal örgütlerin de peşine takılarak…
İllegal örgütle görüşmeleri yapan sensin.
…alternatif Cumhuriyet Bayramı kutlaması yapma girişiminde bulunmuş, millî birlik ve beraberlik ve bütünlüğümüzün timsali olan böylesi önemli bir günde insanlarımızı ayrıştırma gafleti içine düşmüştür.
Sayın Acar, Sayın Özgündüz, Sayın Ağbaba…
Ama Sayın Başkan, gerçeğe aykırı şeyler söylüyor.
Ne yapalım canım, kendisini savunuyor, ne yapalım?
Değerli arkadaşlarım, Cumhuriyet Halk Partisinin sonradan sahiplendiği ve siyasi rant amacıyla destek verdiği bir gösteri yürüyüşü için çeşitli sivil toplum örgütlerince Ankara Valiliğine başvuru yapılmıştır. Bu başvurular üzerine Valilik tarafından yapılan incelemede, isteğin 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu kapsamında olduğu değerlendirilmiş…
Buna siz de inanmıyorsunuz!
…ve toplantı, gösteri yürüyüşü düzenleme hakkının kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller 2911 sayılı Kanun’un ilgili maddelerinde de açıkça belirlenmiştir. Kanun gereğince, Ankara’da toplantı ve gösteri yürüyüşü yapılacak yerler ve güzergâhlar daha önceden belirlenmiştir.
Millî bayramları kutlamak ne zamandan beri suç oldu?
Söz konusu yerler usulüne uygun olarak kamuoyuna ilan edilmiş olup…
Millî bayramları kaldırmaya çalışıyorsunuz Sayın Bakan, unutturmaya çalışıyorsunuz.
…bu yerler içerisinde, talebe konu olan Ulus ve Anıtkabir çevresi bulunmamaktadır. Aynı Kanun’un 22’nci maddesinde, “Genel yollar ile parklarda, mabetlerde, kamu hizmeti görülen bina ve tesislerde…”
Bayramın kutlanma yeri olmaz Sayın Bakan, bayramın kutlanma yeri olmaz!
“…ve bunların eklentilerinde ve Türkiye Büyük Millet Meclisine 1 kilometre uzaklıktaki alan içinde toplantı yapılamaz…”
Sayın Bakan, Melih Gökçek Kızılay’da her gün tören yapıyor. İzin alıyor mu?
“…şehirlerarası karayollarında gösteri yürüyüşleri düzenlenemez.” hükmü yer almaktadır, kanun budur.
Kızılay bu listeye dâhil mi Sayın Bakan?
Ama Cumhuriyet Halk Partisinin kanunu herhâlde bir başka kitapta yazmaktadır.
Arabesk sanatçılar çıkarken izin var da cumhuriyet yürüyüşüne niye yok?
Sayın Dinçer…
Bu çerçevede, genel hayatın, kamu düzeninin, yaya ve araç trafiğinin olumsuz etkilenecek olması nedeniyle… [[CHP sıralarından gürültüler]] ... belirtilen yerler ve güzergâhta söz konusu eylemin gerçekleştirilmesine hukuken ve fiilen imkân olmadığı değerlendirilmiştir. Ayrıca, ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 9, 10, 11’inci maddeleri ile Anayasa’mızın 14 ve ilgili maddeleri doğrultusunda belirtilen hakların kullanımına sınırlama getirilebileceği hükme bağlanmıştır.
Milletvekillerine biber gazı var mı Avrupa’da?
Buna göre, suç işlenmesinin önlenmesi, kamu güvenliğinin, kamu düzeninin, genel sağlığın…
Yani Cumhuriyet Bayramı’nı kutlamak suç oldu, öyle mi?
…veya ahlakın ya da başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması amacıyla sınırlama getirilebilmektedir. Açıklanan hususlar ve gerekçeler doğrultusunda, yapılmak istenen bu eylem için uluslararası mevzuatta, Anayasa’mızda ve kanunda öngörülen sınırlandırma ve yasaklama şartlarının oluştuğu açıkça anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Ulus Birinci Millet Meclisi binası önünde toplanılarak yapılması planlanan söz konusu toplantı ve gösteri yürüyüşü eyleminin ilgili kanuna aykırı bir faaliyet olduğu değerlendirilmiş, Ankara Valiliğimizce bu gösteri yürüyüşüne izin verilmeyeceği 16 Ekim 2012 tarihinde başvuru sahiplerine, legal olanlarına bildirilmiştir. Bu bildirime rağmen, gruplar yasal olmayan bu eylemi Cumhuriyet Bayramı kutlaması kılıfı altında yapmakta ısrarcı olmuşlardır. Ayrıca, güvenlik birimlerimize intikal eden istihbari bilgiler doğrultusunda bu etkinliğin perde arkasında birtakım illegal örgütlerin bulunduğu ve düzenlenmek istenen gösteri yürüyüşünün provokasyonlara açık olduğu da değerlendirilmiştir.
Geç, onlar hikâye, hepsi hikâye!
Halkımızın huzur ve sükûnunu bozmayı hedefleyen bahse konu provokatif grupların yapmayı planladıkları yasa dışı her türlü eylem ve etkinliğin engellenmesi amacıyla gerekli güvenlik tedbirlerini almak Bakanlık olarak bizim en temel görevimizdir. Cehaletle ortaya konan bir tez vardır: “Orada halkın güvenliği için arama noktaları niçin oluşturulmamıştır?” Arama noktaları izinli gösteri ve toplantı yürüyüşleri için konulur, izinsizler için arama noktası konmaz.
Peki, onların güvenliğini kim sağlayacak?
Bunu biliyor olmanız temel bir bilgi olarak, kabulümüzdür ama bilmediğiniz anlaşılıyor. Bu olayda da Ankara Valiliği vatandaşlarımızın can ve mal güvenliğini, kamu düzeni ve güvenliğini sağlamak adına gerekli önlemleri almıştır. Diğer taraftan, biz meşru zeminlerdeki her türlü hak arayışının, düşünce, ifade ve örgütlenme özgürlüğünün sonuna kadar arkasındayız. AK PARTİ hükûmetlerimizin on yıllık iktidarı boyunca temel hak ve özgürlükler alanında yapmış olduğu reformlar bu görüşümüzün ve bu gerçeğin en somut göstergesidir. Ancak, hiç kimsenin yasal olmayan yollarla hak iddia etmeye, çeşitli kılıflar altında illegal gösteri yapmaya, güvenlik güçlerimize saldırmaya, diğer vatandaşlarımızın hak ve özgürlüklerini gasbetmeye, yasalarımız tarafından suç sayılan davranışlarda bulunmaya hakkı da haddi de yoktur. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 29 Ekim günü, meydana gelen olayları ve o gün yaşananları 1 kez daha hatırlatmak istiyorum: Saat 10.50 itibarıyla Cumhuriyet Halk Partisi milletvekillerinden oluşan 15 kişilik heyet, Atatürk büstüne çelenk koymuştur Ulus’ta. Saat 11. 00’de Birinci Meclis önünde ülke genelinden katılımlarla birlikte aralarında 20 Cumhuriyet Halk Partisi milletvekilinin de bulunduğu topluluğun 10 bin kişiye ulaştığı belirlenmiştir. 11.15’te Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanın da bulunduğu topluluğun alana geldiği, Baruthane Kavşağı’nda bulunan grubun, güvenlik görevlilerine yönelik çeşitli cisimler atmak suretiyle saldırıda bulunduğu; topluluğun güvenlik çemberini aşmaya çalışmaları üzerine, bu gruba yönelik kısa süreli müdahalenin yapıldığı, saat 12.20 sıralarında Birinci Meclis önünde bulunan grubun toplu bir şekilde güvenlik güçlerine saldırmaları sonucunda gazlı ve tazyikli suyla müdahalede bulunulduğu…
Polis şiddeti var, polis şiddeti var Sayın Bakan.
… müdahale sonrasında dağıtılmaya çalışılan grupların tekrar toparlandığı ve yaklaşık 15 bin kişinin Atatürk Bulvarı, Tandoğan Meydanı ve Güven Park civarından Anıtkabir’e doğru yürüyüşe geçtiği, saat 14.30 sıralarında tamamı Anıtkabir’e geçen söz konusu grubun, 16.20 sıralarında normal olarak dağıldığı…
Helikopterden mi gördünüz Sayın Bakan?
… olaylar esnasında 1’i emniyet müdür yardımcımız olmak üzere toplam 16 güvenlik görevlisinin yaralandığı tespit edilmiştir. O gün toplanan gruplardan bazılarının, milletvekillerimizin arkasına saklanarak, güvenlik güçlerimize saldırmaları gerçek amacın bayram kutlamak olmadığını açıkça göstermektedir. Şu fotoğraflar, şu fotoğraflar, Cumhuriyet Halk Partililerin şeref levhalarıdır! (CHP sıralarından gürültüler) Polis memurunun boynuna sarılan -o beyaz gördüğünüz top gibi olan kasktır- polis memurunun boynuna sarılan ve saldıran Cumhuriyet Halk Partilileri görüyoruz. Burada yaralayıcı cisim atanları görüyoruz.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; tüm bu yaşananlar yüce milletimizin bütün gerçekliğiyle görebileceği şekilde gerçekleşmiş olaylardır.
Milletvekillerine gaz bombası attıranlar utansın.
Gensoru önergesi vesilesiyle birkaç önemli hususa daha değinmek istiyorum. Gensoru gerekçesinde, 29 Ekim günü polis biber gazı sıkıp yurttaşlarımıza saldırırken şahsımın helikopterden alanı denetlediği ve olayları yönlendirdiği iddia edilmektedir. O gün, toplumsal olayları havadan gözlemlemek maksadıyla helikopterle gezi yaptığım, helikoptere bindiğim ve gezdiğim doğrudur…
Biz de onu söylüyoruz.
…ancak bu, birilerinin ve bu gensorunun iddia ettiği gibi gerçekleşmemiştir.
İnkar etmiştiniz?
Olayların çıktığı, saldırıların başlaması üzerine polisin müdahale ettiği saatlerde şahsımın Hipodrom’da yapılan Cumhuriyet Bayramı töreninde olduğu bilinmektedir. Buna rağmen, bir gazete tarafından, basın-yayın, meslek ilkeleri ve etiği hiçe sayılarak sırf şahsımı karalamak amacıyla montajlanmış bir fotoğraf kullanılarak sanki o saatlerde helikopterden polisin müdahalesini izlediğim algısı oluşturulmuştur. Hâlbuki, gazetenin kullandığı, helikopterdeki bu görüntü benim daha önce Güneydoğu’ya yapmış olduğum gezilerdeki fotoğraflardan montajlanmıştır. Gerçeklerin kısa bir süre sonra ortaya çıkması üzerine gazete fotoğrafı yayından kaldırmış ve şahsımdan özür dilemek zorunda kalmıştır ancak Cumhuriyet Halk Partisi henüz özür dileme çizgisine gelmeyi başaramamıştır. 29 Ekim günü yapılan kara propaganda sadece bununla da sınırlı kalmamıştır.
Sayın Bakan, gazı kim sıktırdı, suyu kim sıktırdı?
Yine sosyal medyada polisimizi karalayan, kaynağı belirsiz bir fotoğraf yayınlanmıştır. Bu fotoğrafta elinde Türk Bayrağı taşıyan küçük bir çocuğun…
Yanlış fotoğraf gösteriyorsunuz.
Sen yanlış görüyorsun, doğrusu burada. …elinde copla bir çevik kuvvet polisi tarafından kovalandığı gösterilmektedir. Tıpkı sizin gibi, basında da gayretkeşlikler almış başını gitmektedir.
Gaz sıkıldı mı sıkılmadı mı? Çocukların üzerine kadınların üzerine gaz sıkıldı mı sıkılmadı mı?
Sonradan bu fotoğrafın da aynen şahsıma yapıldığı gibi tamamen hayalî şekilde ve ahlakla bağdaşmayacak şekilde montajlandığı ortaya çıkmıştır.
O da mı montaj?
Bütün bu yapılanların amacı, polisimizi, Hükûmetimizi ve devletimizi yanlış anlatmaya yönelik gayretlerdir. Bu yapılanların hiçbir şekilde amacına ulaşamayacağı, polisimizin her ne pahasına olursa olsun, bundan sonra da görevini tereddütsüz yerine getireceği bilinmelidir. Değerli milletvekilleri, Sayın Başbakanımızı ve şahsımı hedef alan bu tür yıpratma maksatlı iddialar ana muhalefet partisi tarafından sürekli gündeme getirilmektedir. Daha dün, bir gazetenin İnternet sayfasında CHP’li bir milletvekili Sayın Başbakanımızın İstanbul Belediye Başkanlığı, benim de Genel Sekreter Yardımcılığı dönemime ilişkin çirkin ve seviyesiz bir iftirada bulunmuştur. Belediye personelini Türk, Kürt, Alevi ve Sünni şeklinde fişlediğimizi iddia etmiştir. Ben şimdi bu vekilimize buradan sormak istiyorum: Elinizde somut bir bilgi ve belge olmadan böyle bir iftirada bulunmak haysiyetli ve onurlu bir insana yakışır mı, yakışıyor mu? Bunun takdirini yüce heyetinize ve saygıdeğer milletimize sunuyorum. Şayet iddialarınıza ilişkin somut bilgi ve belgeler varsa bunları açıklayınız, açıklayamadığınız takdirde sizi buradan müfteri ilan ediyorum.
Tunceli’deki kaymakam kimin kaymakamı, hangi bakanlığa bağlı?
… mağdur edildiğini hepimiz biliyoruz. 12 Eylül 2010 tarihinde yapılan referandumla kabul edilen ve sizin de karşı çıktığınız anayasa değişikliğiyle fişlemeyi kaldıran da biziz, AK PARTİ Grubudur, bu Gruptur.
Tunceli’de meydana gelen istisnai bir olayı genelleyerek bunun Türkiye genelinde yapıldığını ileri sürmek ve olayları çarpıtarak her fırsatta karalamada bulunmak sizin için alışkanlık hâline gelmiştir. Hâlbuki, Tunceli’deki bu olay bizim tarafımızdan ortaya çıkarılmış, ilgililer hakkında derhâl yasal işlem başlatılmıştır. Soruşturma neticesinde de gereği neyse o yapılacaktır.
Bunun adı demokrasi değil Sayın Bakan, bunun adı faşizim, faşizm.
Süre bitti Sayın Bakan, süre…
Teşekkür ederim Sayın Şahin.
Bütün bu açıklamalarımıza rağmen karalama kampanyalarına devam edenleri milletimize havale ediyorum ve ben Cumhuriyet Halk Partisi hakkında milletimize gensoru veriyorum burada.
Hiçbir katkı sağlamayan, yapılan her işe karşı çıkmayı ve önyargılı davranmayı alışkanlık hâline getiren bir anlayışın bu ülkeye ne yarar sağlayacağını doğrusu, merak ediyorum.
Nasıl sizi susturamadıysam Sayın Bakanı da oturtamam.
Biz bütün bu zihin bulandırmalarına ve karalama kampanyalarına rağmen milletimiz ve vatandaşımıza hizmet yolunda kararlılıkla yürümeye, hizmet etmeye ve çalışmaya devam edeceğiz. En büyük desteğimiz aziz milletimizdir. Hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.
Bir takla at Sayın Bakan ya, giderken bir takla at. Giderken bir takla at gözünü seveyim ya! Vatandaşa söylüyorsun, ben de senden istiyorum, at bir takla.
Sayın Başkan, grubumuza sataşma var.
Sayın Tarhan, buyurun.
Aslında şaka gibisiniz, gerçekten şaka gibisiniz. Ama sizinle ilgili bir sosyal paylaşım sitesinde de belirtildiği gibi, aslında, sonuçta insansınız Sayın Bakan siz. Siz güzel bir Amerikan aktrisini görünce gülebilen birisisiniz aslında, iki ayağı üzerinde durup yürüyebilen, yemeğini yiyebilen birisisiniz, bunların hepsinin altından kalkabilen birisisiniz siz ve aslında bu kadar eleştiri size gerçekten de fazla Sayın Bakan. Biz biraz fazla üzerinize gittik ve sizi köşeye sıkıştırdık galiba. Teşekkürler.
Şimdi taklayı attın. Ne oldu? Demin keyfin yerindeydi, taklayı attın şimdi.
Sayın Başkan, sataşma var.
Buyurun.
Sevgili arkadaşlar, komikse çok ciddi, ciddiyse çok komik bir durum var ortada. “Alternatif cuma” diye bir şey, sanırım biraz ilahiyat da tedris ettiniz, cumanın şartları ikiye ayrılır: Vücub şartları, sıhhat şartları. Bunları hep birlikte tekrar hatırlamakta fayda var. Vücub: Erkek olmak, mazeretsiz olmak, hürriyet ve ikametten ibarettir. Sıhhat şartları: Vakit, cemaat -ayrıntılarına girmeyeceğim- şehir, cami, izin, hutbe. Bunların hepsi Diyarbakır’da mevcuttur. Onun için “alternatif cuma” dediğin zaman şirke kadar yolu var, Allah esirgesin! Şimdi, birincisi bu. İkincisi… İsteyene bu konuda yoğunlaştırılmış şeyler verebiliriz. Bu kadar ilahiyatçı devreye girmeyince ben giriyorum mecburen Hocam. Şimdi karargâhtan… Bak ben bu kadar kalender bir konuşma yaptım, bir daha da bize “Yıkıcı muhalefet yapıyorsunuz.” demeyin. Kalktı Sayın Bakan dedi ki: “Herhâlde karargâhtan emir almadıkları için gensoru vermiyorlar.” Oysa daha önce şöyle bir pot kırmıştı dünya durdukça başımızda durası Sayın Bakan, demişti ki: Biz vekillerin konuşmalarını dinledik. KCK de Kürdistan’ı cebren kurtarma falan gibi bir kendince deşifrasyon yapmış…
Köleleştirme, köleleştirme… Size yardımcı olayım.
Köleleştirme evet. Böyle bir şifre çözülümü yapmıştı. İşte, böyle bir zekanın kıymeti bilinmelidir arkadaşlar. (BDP sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar) Nankörlüğe mahal vermeyelim, dünya durdukça başımızda durun. Demek ki dinleme işinde bir aksama var. Bu karargâh marargah, haber vermedi filan… O hususları tekrar üzerimizde tesis etmeniz ricasıyla saygılarımızı sunuyoruz.
İçişleri Bakanı Sayın İdris Naim Şahin hakkındaki gensoru önergesinin gündeme alınıp…
Sayın Başkanım…
Rica ederim… Sayın Tarhan cevap verdi…
Efendim…
Bir saniye… Oylayayım ondan sonra. İçişleri Bakanı Sayın İdris Naim Şahin hakkındaki gensoru önergesinin gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmeler tamamlanmıştır. Şimdi gensoru önergesinin gündeme alınıp alınmayacağı hususunu oylarınıza sunacağım. Gensoru önergesinin gündeme alınmasını kabul edenler… Kabul etmeyenler… Gensoru önergesinin gündeme alınması kabul edilmemiştir. Sayın Özgündüz…
Sayın Başkan, vakit geçti yani. Gerek kalmadı yani.
Tamam. Çünkü Sayın Tarhan cevap verdi.
Hayır, resimlerde polisin boynuna sarılan vekilden bahsetti.
Siz konuşabilirsiniz, daha kapatmadım.
Yarın olsun.
Yarın olmaz, şimdi veririm iki dakika, buyur gel. Yarın, ben ona beş dakika gündem dışı vermiştim, onu ayrıca görüşeceğiz bundan sonra.
Teşekkür ediyorum.
Alınan karar gereğince, kanun tasarı ve teklifleriyle komisyonlardan gelen diğer işleri sırasıyla görüşmek için 21 Kasım 2012 Çarşamba günü saat 14. 00’te toplanmak üzere birleşimi kapatıyorum.