Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Ζητώ συγγνώμη για την ολιγόλεπτη καθυστέρηση λόγω κάποιου κωλύματος. [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 8-8-2019 εξουσιοδότηση του Σώματος, επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΙΒ΄ συνεδριάσεώς του, της 8-8-19, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και άλλα επείγοντα ζητήματα»]] Πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη νομοθετικής εργασίας, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Δικαιοσύνης και Οικονομικών κατέθεσαν στις 22-8-2019 σχέδιο νόμου: «Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016». Το ως άνω σχέδιο νόμου έχει χαρακτηρισθεί από την Κυβέρνηση ως κατεπείγον. Παραπέμφθηκε, όπως γνωρίζετε, στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Επίσης, η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω να κάνω μια άλλη ανακοίνωση προς στο Σώμα. Οι Βουλευτές κ.κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης, Παναγιώτης Σκουρολιάκος, Μπαράν Μπουρχάν, Ανδρέας Πάτσης, Δημήτρης Καιρίδης και Θεοδώρα (Ντόρα) Μπακογιάννη ζητούν άδεια ολιγοήμερης απουσίας τους στο εξωτερικό. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τις ζητηθείσες άδειες. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης διαβίβασε στη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 86 στου Συντάγματος και τον ν.3126/2003 «Ποινική Ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, την 23-8-2019: Ποινική Δικογραφία που αφορά στον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016». Το παραπάνω νομοσχέδιο μετά την απόφαση την οποία έλαβε η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, ύστερα από πρόταση του αρμόδιου Υπουργού, συζητείται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 4 του Συντάγματος και το άρθρο 109 του Κανονισμού της Βουλής. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, η συζήτηση και ψήφιση των κατεπειγόντων νομοσχεδίων ολοκληρώνεται σε μία συνεδρίαση διάρκειας κατά ανώτατο όριο δέκα ωρών. Κατά τη διαδικασία του κατεπείγοντος στη συζήτηση μετέχουν οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές, ο Πρωθυπουργός ή ο αρμόδιος Υπουργός, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και από ένας εκπρόσωπός τους. Η ομιλία τους περιορίζεται στο μισό του χρόνου που προβλέπεται από τα άρθρα 97 και 103 του Κανονισμού της Βουλής. Προτείνω, κατά τη συνήθη κοινοβουλευτική πρακτική, η συζήτηση επί της αρχής και επί των άρθρων να είναι ενιαία. Επίσης, προτείνω να διευρυνθεί ο κατάλογος των ομιλητών και να οριστεί ένας ομιλητής από κάθε Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ως προς τους χρόνους ομιλίας, η πρότασή μου είναι οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές να έχουν χρόνο ομιλίας οκτώ λεπτά, οι αρμόδιοι Υπουργοί δέκα λεπτά, οι τυχόν λοιποί Υπουργοί και Υφυπουργοί πέντε λεπτά, ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, καθώς και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ δέκα λεπτά, οι Πρόεδροι των υπολοίπων Κοινοβουλευτικών Ομάδων οκτώ λεπτά, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι δέκα λεπτά, οι ορισθέντες από τα κόμματα ομιλητές πέντε λεπτά. Το Σώμα συμφωνεί;
Με ανοχή.
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Τι θέλετε, κύριε Λοβέρδο;
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Μισό λεπτό να ολοκληρώσω. Δεν συμφωνείτε, αυτό κατάλαβα.
Απευθυνθήκατε σε μας και είπα όχι.
Εσείς διαφωνείτε.
Θέλω να εξηγήσω τον λόγο της διαφωνίας μας.
Εξηγείστε τον.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ, παρ' ότι δεν κατάλαβα τον διάλογό μας. Όταν απευθύνεστε στο Σώμα, το Σώμα σας απαντάει. Εμείς λέμε όχι και θέλω να ακούσει η Εθνική Αντιπροσωπεία τους λόγους της αρνήσεώς μας. Ούτε προσχηματικοί είμαστε ούτε καταχρηστικοί ως προς την εφαρμογή του Κανονισμού υπήρξαμε, είμαστε ή θέλουμε να γίνουμε. Η πλειοψηφία, λοιπόν, απεδέχθη την εισήγηση του Υπουργού να λειτουργήσει η Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Εμείς δεν συμφωνήσαμε με αυτό στη Διάσκεψη των Προέδρων και δεν συμφωνούμε και σήμερα προφανώς. Λέμε, λοιπόν, το εξής: Κατανοούμε ότι σπεύδετε διότι οι προηγούμενοι είχαν καθυστερήσει και ο κ. Κατρούγκαλος το δέχθηκε. Έδωσε τις εξηγήσεις, αλλά η ουσία έγινε αποδεκτή από τον ίδιο. Όμως όταν κοιτά κανείς το σχέδιο νόμου, αντιλαμβάνεται ότι η ενσωμάτωση της οδηγίας από την πλευρά της ελληνικής έννομης τάξης, γίνεται και επειδή υπάρχει πρόστιμο το οποίο είναι καθημερινό και βαρύ και δεν το θέλουμε…
Πρόστιμο δεν υπάρχει ακόμα.
Θα υπάρξει.
Παραπομπή υπάρχει.
Παραπομπή, ναι. Και θα υπάρξει, αν δεν υπάρχει ήδη, πρόβλημα συνεργασίας με εκείνους - δηλαδή, με όλους πλην ημών και της Ισπανίας - οι οποίοι έσπευσαν και ενσωμάτωσαν την οδηγία. Εάν είναι έτσι, τότε έπρεπε κατεπειγόντως να έρθει η ενσωμάτωση της οδηγίας, ένα κεφάλαιο αυτού του νόμου. Τα υπόλοιπα γιατί κατεπειγόντως, όταν, μάλιστα, η διαδικασία στη Διαρκή Επιτροπή αλλά και η δημόσια διαβούλευση ανέδειξαν πολλά προβληματικά σημεία του σχεδίου νόμου και προς τιμήν σας κάποια απ' αυτά τα έχετε δεχτεί; Ενδεχομένως δεχθείτε κι άλλα σήμερα, κάτι που πρέπει να κάνετε πριν αρχίσουν οι εισηγητές, γιατί πρέπει να ξέρουν τι θα λένε. Εάν όλα αυτά είναι σωστά - που, κύριε Πρόεδρε, είναι απολύτως σωστά - τότε δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε για τα υπόλοιπα θέματα να σπεύσουμε, όταν μάλιστα δεν ρωτήσατε και την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Δεν τη ρωτήσατε. Έπρεπε να απευθυνθείτε και δεν απευθυνθήκατε. Γιατί επισπεύδετε; Εντάξει αλλά όταν έχετε τόσα προβληματικά τμήματα, κεφάλαια αυτού του σχεδίου νόμου, γιατί έπρεπε αυτά να συμπαρασυρθούν από το κατεπείγον που αφορά μόνο ένα; Κοιτάξτε, υπήρξατε για παραπάνω από τέσσερα χρόνια Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Ήσασταν εδώ αντιπολίτευση. Έχετε καταλάβει καλά ότι οι αντιπολιτεύσεις δεν τα συμπαθούν αυτά τα κατεπείγοντα και τα επείγοντα. Θέλουν οι διαδικασίες να είναι κανονικές και κατ' εξαίρεση να καταφεύγουν οι κυβερνήσεις και οι πλειοψηφίες σ' αυτές τις διαδικασίες, που προβλέπει, βέβαια, και το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής. Δεν λέμε ότι είναι παράνομες, αλλά η καταχρηστική τους άσκηση είναι προβληματική. Ήδη έχετε ένα «φάουλ» που κάνατε με το σχέδιο νόμου που περιλάμβανε το άσυλο κι εκείνες τις συζητήσεις, όπου ήρθε ξαφνικά, πέντε λεπτά πριν κλείσει η Βουλή, τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας. Έχετε τώρα ένα κατεπείγον και είχατε κι ένα κατεπείγον - σωστά - για τον ΕΝΦΙΑ. Τι θα γίνει, κύριε Υπουργέ; Έτσι θα πάμε; Δεν μπορούμε να πάμε έτσι, κύριε Πρόεδρε. Έχω μια παράκληση, κλείνοντας, επειδή αναφέρατε τους χρόνους ομιλίας των Αρχηγών. Αναφερθήκατε σε βραχύ χρόνο ομιλίας, σωστά. Ό,τι είπατε, είναι απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων. Έχω πει, λοιπόν, εδώ…
Και του Κανονισμού της Βουλής και απλά το υπέμνησα εγώ.
Ναι, προφανώς. Έχω πει εδώ, παρεξηγηθείς κακώς από τον πρώην Πρωθυπουργό, πως όταν δίνεται ως Διάσκεψη των Προέδρων χρόνος στους Αρχηγούς των κομμάτων, δεν δίνεται για να τον πενταπλασιάσουν, ειδικά οι δύο μεγαλύτεροι και οι υπόλοιποι να κοιτάνε. Γίνεται για να εξορθολογιστεί η διαδικασία. Θα έρθει σήμερα ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης. Του έχετε δώσει δέκα λεπτά. Για εμάς θα είστε αυστηροί. Για εκείνον πώς θα είστε; Θα τηρήσετε τον χρόνο; Είναι προτιμότερο - και κλείνω με αυτό - αντί να μας λέτε δέκα λεπτά και να μιλάνε σαράντα, να δώσετε έναν εύλογο χρόνο και να τον τηρούν, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα είστε αυστηροί στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, στους εισηγητές και στους ομιλητές και χαλαροί στον Πρωθυπουργό και στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Λοβέρδο. Ούτε χρόνο δεν έβαλα. Αν σας μετρούσα αυτή την τοποθέτηση, θα έπρεπε να είχατε τελειώσει προ πολλού.
Με έπνιγε το δίκιο μου.
Περιμένετε. Μη γίνεστε μάντης και προφήτης κάποιων δεδομένων. Έχει ζητήσει τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος - για τη διαδικασία δηλαδή - ο κ. Τζανακόπουλος. Δεν θα βάλω ούτε σε εσάς χρόνο, για να τηρήσω την υπόσχεσή μου. Κύριε Τζανακόπουλε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ δεν πρόκειται να επιδοθώ σε έναν διαδικαστικό φορμαλισμό εδώ. Αυτό το οποίο οφείλουμε από τη δική μας πλευρά να πούμε, είναι ότι ήδη στη Διάσκεψη των Προέδρων αλλά και κατά τη διαδικασία συζήτησης της ενσωμάτωσης της οδηγίας και της ψήφισης των ειδικών νομικών προϋποθέσεων του Κανονισμού είχαμε πει ότι κατ' αρχάς αυτά τα δύο αντικείμενα μπορούν να διαχωριστούν και η οδηγία, η οποία σχετίζεται και με τη διαδικασία της επιβολής προστίμου, να συζητηθεί - και θα μπορούσε να συζητηθεί - όχι ως κατεπείγον, αλλά θα μπορούσε να είναι μια κανονική διαδικασία. Διότι ξέρετε πάρα πολύ καλά, κύριε Πρόεδρε, ότι εφόσον εκκινήσουν οι διαδικασίες ψήφισης νομοσχεδίου σε μία Βουλή ενός κράτους - μέλους, τότε από τη μεριά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον γίνουν και οι ειδικές παρεμβάσεις από τη μεριά της εκάστοτε κυβέρνησης, υπάρχει η δυνατότητα για επίδειξη σχετικής ανοχής. Και υπάρχει και η δυνατότητα για πάγωμα, αν θέλετε, των διαδικασιών για την επιβολή του προστίμου. Επομένως νομίζω ότι είναι προσχηματική η αναφορά στη διαδικασία αυτή για να δικαιολογηθεί μια κοινοβουλευτική πρακτική, η οποία αρχίζει να γίνεται κανόνας. Από τα τρία νομοσχέδια που έχουν συζητηθεί μέχρι στιγμής στη Βουλή τα δύο είναι κατεπείγοντα, ενώ απ' ό,τι ενημερωθήκαμε στη Διάσκεψη των Προέδρων την προηγούμενη εβδομάδα, έρχεται και νέο κατεπείγον νομοσχέδιο. Επομένως από τα τέσσερα νομοσχέδια τα οποία θα έχει καταθέσει η Κυβέρνηση, τα τρία θα είναι κατεπείγοντα. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μία διαδικασία, η οποία στην πραγματικότητα σχετίζεται με κάποιους εξαιρετικούς λόγους. Αντιθέτως νομίζω ότι έχει να κάνει με μία, αν θέλετε, αλλεργία που επιδεικνύει μέχρι στιγμής η Κυβέρνηση στις κανονικές διαδικασίες και στην πλατιά συζήτηση, η οποία μπορεί να γίνει στο εσωτερικό του Κοινοβουλίου. Ήδη, λοιπόν, βρισκόμαστε σε μία κατάσταση, η οποία ευτελίζει και τη διαδικασία, απαξιώνει και τους Βουλευτές. Και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο στη Διάσκεψη των Προέδρων αλλά και κατά τη διαδικασία της συζήτησης του νομοσχεδίου στην επιτροπή, εμείς τοποθετηθήκαμε κατά του κατεπείγοντος, θεωρώντας προσχηματικές, αν θέλετε, τις αιτιάσεις από τη μεριά της Κυβέρνησης. Σε ό,τι αφορά δε ειδικά το πρόστιμο, να επαναλάβω - για να γίνει σαφές - ότι πρόστιμο δεν έχει επιβληθεί. Εδώ πρόκειται για εξαιρετικά πολύπλοκα ζητήματα, τα οποία πάρα πολλά κράτη - μέλη είχαν εξαιρετικά μεγάλες δυσκολίες να ενσωματώσουν στο εθνικό τους δίκαιο, διότι υπήρχαν και εσωτερικές διαφωνίες στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές. Αυτό συνέβη και στην Ελλάδα, όπου η νομοπαρασκευαστική επιτροπή είχε να διαχειριστεί μια σειρά από πολύπλοκα νομικά ζητήματα, στα οποία υπήρξαν διαφωνίες, στα οποία υπήρξαν ακόμα και αντιπαραθέσεις από τα μέλη της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Και αυτό νομίζω το γνωρίζει πάρα πολύ καλά ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Και γι' αυτόν τον λόγο αναφέρθηκε σχετικά και κατά τη διαδικασία της εισήγησης στην επιτροπή στο πόσο δύσκολη ήταν η διαδικασία επεξεργασίας αυτού του νομοσχεδίου. Εν πάση περιπτώσει, όμως, αυτό δεν δικαιολογεί το γεγονός ότι πηγαίνουμε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Θέλω να πω ότι αν δει κανείς συνολικά τους όρους με τους οποίους έχει επιλέξει να νομοθετεί η Κυβέρνηση μέχρι στιγμής, πρέπει να είναι εξαιρετικά ανήσυχος για τον ρόλο, τον οποίο επιφυλάσσει στο ελληνικό Κοινοβούλιο και στους Βουλευτές. Μετά από το κοινοβουλευτικό φιάσκο πριν από το κλείσιμο της Βουλής για δέκα ημέρες, στις 9 του Αυγούστου, με την τροπολογία που ήρθε πέντε λεπτά πριν από την ορισθείσα ώρα της ονομαστικής ψηφοφορίας και η οποία ήταν στην ουσία της όχι απλώς προβληματική αλλά απολύτως επικίνδυνη και κατεδάφιζε κεκτημένα δικαιώματα εργαζομένων, σήμερα βλέπουμε ότι δεν έχει η Κυβέρνηση μάθει κάτι από όσα συνέβησαν. Διότι πρέπει να σας ενημερώσω ότι για πρώτη φορά - τουλάχιστον εξ όσων εγώ μπορώ να θυμηθώ - υπήρξε αποχώρηση όλων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης από τη σχετική διαδικασία. Αυτό δεν νομίζω ότι έχει ξανασυμβεί στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Και απ' ό,τι καταλαβαίνω, η Κυβέρνηση δεν έχει πάρει το μάθημά της. Και εξακολουθεί, συνεχίζει να θέλει να νομοθετεί με καταχρηστικό τρόπο, απαξιώνοντας το ελληνικό Κοινοβούλιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Τζανακόπουλε. Πιστεύω ότι ανοχή υπήρξε, για να μην επιβεβαιωθούν οι φόβοι του κ. Λοβέρδου. Άλλος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος θέλει τον λόγο; Απ' ό,τι βλέπω, δεν θέλει κανείς. Μήπως θέλει τον λόγο ο κύριος Υπουργός;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο αιτιολόγησα τον λόγο, για τον οποίο το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ήρθε με τη λογική του κατεπείγοντος. Και το έκανα όχι για να σας δείξω ότι υπάρχει μια σειρά ή μια αλληλουχία γεγονότων που μπορεί να συνδέεται με οποιοδήποτε προηγούμενο νομοσχέδιο αλλά γιατί υπάρχουν πραγματικοί λόγοι. Προτίθεμαι να καταθέσω στα Πρακτικά ένα κομμάτι της αλληλογραφίας με το Υπουργείο Εξωτερικών. Και εκεί φαντάζομαι, κύριε Λοβέρδο και κύριε Τζανακόπουλε, ότι θα κατανοήσετε τον πραγματικό λόγο. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι υπόλογη. Είναι στην πραγματικότητα η προτελευταία χώρα, μεταξύ των πολλών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δυστυχώς δεν έχει καταφέρει να ενσωματώσει στον Κανονισμό και την οδηγία. Είναι το γεγονός ότι η συγκεκριμένη πρόταση - και πρέπει να το ξέρετε, προφανώς ο κ. Κατρούγκαλος το γνωρίζει - η πρόταση του Κολλεγίου των Επιτρόπων σχετικά με τις ποινές πάντα γίνεται δεκτή. Η χώρα έχει παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Υπάρχει μια συζήτηση, η οποία μας διαβεβαιώνει ότι, εφόσον ολοκληρώσουμε τη νομοθετική πρωτοβουλία, θα τύχουμε της πλέον ευνοϊκής μεταχείρισης, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Εγώ όμως θα περίμενα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίως να αναγνωρίσετε το γεγονός ότι, εφόσον δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί μια προσπάθεια τα προηγούμενα τριάμισι χρόνια, με πολύ μεγάλο κόπο, με ανοιχτή διάθεση να ενσωματώσουμε κάθε πιθανή παρατήρηση τόσο από τη διαβούλευση όσο και από τη συζήτηση στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, η Κυβέρνηση έρχεται να νομοθετήσει επί ενός τοπίου που είναι απαραίτητη η νομοθέτηση. Αυτή τη στιγμή είμαστε με έναν παρωχημένο νόμο του 1997. Υπάρχει προστασία των προσωπικών δεδομένων; Πιστεύετε ότι αν αυτή η ιστορία αφηνόταν στη λογική της διαβούλευσης της προηγούμενης περιόδου με τις αντεγκλήσεις που υπήρχαν, θα καταλήγαμε κάπου σε μικρό χρονικό διάστημα από σήμερα; Είπα - και ήμουν απολύτως ειλικρινής απέναντί σας - ότι αν υπήρχε ειλικρινής πρόθεση των κομμάτων, εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τοπίο ευθύνης. Δεν είναι το συγκεκριμένο νομοθέτημα πρωτοβουλία μιας κυβέρνησης ή ενός κόμματος. Είναι ένα νομοθέτημα, το οποίο προϋποθέτει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση και του Σώματος της Βουλής αλλά, βεβαίως, και των πολιτικών κομμάτων. Και αυτό ακριβώς αναδεικνύει τον λόγο του κατεπείγοντος. Θα περίμενα, λοιπόν, να είναι λίγο διαφορετική η γενικότερη τοποθέτησή σας. Το λέω ειλικρινά εκ των προτέρων. Θα σας πω ότι είναι θέμα διαδικαστικό. Υπάρχουν ενενήντα νομοτεχνικές βελτιώσεις. Έχουμε ενσωματώσει το σύνολο των παρατηρήσεων των κομμάτων, το μεγαλύτερο μέρος των παρατηρήσεων των κομμάτων που έγιναν στην επιτροπή, ακριβώς δείχνοντας την πρόθεση της Κυβέρνησης να καταλήξουμε σε ένα νομοθέτημα, το οποίο δεν είναι πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι πραγματικός λόγος, για τον οποίο πρέπει να προχωρήσουμε. Το οφείλουμε στην πραγματική ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων. Το οφείλουμε στην εικόνα της χώρας μας σε όλα τα ευρωπαϊκά φόρα και, βεβαίως, το οφείλουμε σε ζητήματα, τα οποία έχουν να κάνουν με ποινές, οι οποίες νομίζω ότι οι παλαιότεροι εκ των συναδέλφων ή αυτοί που έχουν ασχοληθεί με τα ευρωπαϊκά ζητήματα ξέρουν ότι αν αφήσουμε στις καλένδες τη συγκεκριμένη νομοθέτηση, είναι βέβαιο ότι θα επιβληθούν για τη χώρα μας. Ζητώ, λοιπόν, και στη συζήτηση της Ολομέλειας - σύντομα θα έχετε τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, είναι εδώ, είναι θέμα διαδικασίας εσωτερικό - να υπάρχει η μέγιστη δυνατή συναίνεση. Δεν είναι θέμα - επαναλαμβάνω - τού πώς μια κυβέρνηση βλέπει τη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία. Είναι ζήτημα ουσιαστικά ευθύνης και συμφωνίας και των πολιτικών κομμάτων και του ελληνικού Κοινοβουλίου. Αυτοί ήταν οι λόγοι, για τους οποίους ζητήσαμε από την πρώτη στιγμή να υπάρχει η διαδικασία του επείγοντος. Κάνω μια πρόταση, κύριε Πρόεδρε. Δεν ξέρω αν συμφωνήσουν τα κόμματα ή οι εκπρόσωποι των κομμάτων. Αν υπάρχει η διάθεση να μπει και ένας ακόμη κύκλος ομιλητών, δεν υπάρχει κάποιο ζήτημα από τη δική μας πλευρά. Η διαδικασία του κατεπείγοντος είναι αυτή η οποία καθορίζει τους χρόνους και τους κύκλους. Από εκεί και πέρα, επαναλαμβάνω, από τη δική μου πλευρά, από την πλευρά της Κυβέρνησης, δεν υπάρχει θέμα συζήτησης. Αν και εφόσον υπάρχει η διάθεση να υπάρξουν και περισσότεροι ομιλητές, είμαστε εδώ ακόμα και μέχρι την τελευταία στιγμή, να ενσωματώσουμε παρατηρήσεις και να κάνουμε το καλύτερο δυνατό νομοθέτημα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Παρακαλώ, κύριε Τζανακόπουλε.
Βοηθητικό είναι αυτό που θα πω. Επειδή στη συνέχεια θα ακολουθήσουν οι εισηγητές της Αντιπολίτευσης και ενδεχομένως - δεν το γνωρίζω - ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας να γνωρίζει τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, καλό είναι όλοι όσοι στη συνέχεια τοποθετηθούν, να έχουν γνώση των νομοτεχνικών βελτιώσεων πριν ξεκινήσουν την τοποθέτησή τους.
Θα τις έχετε πριν.
Κύριε Τζανακόπουλε, το είπε ο Υπουργός. Εξάλλου πάντα γίνεται αυτό. Το είπε τόσο γρήγορα ο Υπουργός, δηλαδή πριν αρχίσουν οι εισηγητές, και δεσμεύτηκε και συντομεύει αυτή τη διαδικασία. Δίνω τον λόγο για οκτώ λεπτά στον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, τον Βουλευτή Δυτικής Αττικής απ' όπου προέρχομαι και εγώ, συντοπίτη μου, τον κ. Γιώργο Κώτσηρα. Θα έχετε και ανοχή, όπως θα έχουν όλοι δηλαδή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και για τα καλά λόγια που είπατε. Κύριε Υπουργέ, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα για ένα άκρως σημαντικό νομοθέτημα. Είναι σημαντικό για την εθνική αξιοπιστία, αλλά κυρίως σημαντικό για την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών. Είναι γνωστή σε όλους μας η ιδιαίτερη νομικοπολιτική αξία που προσδίδει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην προστασία των προσωπικών δεδομένων. Ειδικά τα τελευταία χρόνια λόγω και της ιδιαίτερης πολυπλοκότητας, τεχνικής και νομικής, η επιμέρους ανάλυση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων είναι ιδιαίτερα αυστηρή και οι νομικές μέθοδοι έχουν ενταθεί ακόμη περισσότερο. Με το παρόν νομοσχέδιο επιτυγχάνονται δύο στόχοι: αφ' ενός η συμμόρφωση της εθνικής μας νομοθεσίας με το Ενωσιακό Δίκαιο, η μη ύπαρξη της οποίας εξαιτίας των καθυστερήσεων, δυστυχώς, της προηγούμενης κυβέρνησης έχει ως αποτέλεσμα την επαπειλούμενη επιβολή προστίμου από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατόπιν πρότασης της Επιτροπής, το οποίο φτάνει κοντά στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ και αφ' ετέρου η δημιουργία ενός σύγχρονου και κωδικοποιημένου νομικού πλαισίου για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Με άλλες λέξεις με το προτεινόμενο νομοσχέδιο δημιουργείται ασφάλεια δικαίου, η οποία είναι επιθυμητή για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, τον εκσυγχρονισμό του κράτους, το επενδυτικό κλίμα, αλλά κυρίως προστατεύονται με πολύ καίριο τρόπο τα δικαιώματα των πολιτών. Δυστυχώς η χώρα μας δεν προέβη εγκαίρως στις απαραίτητες νομικές ενέργειες για την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, με αποτέλεσμα να υπάρξει προσφάτως διαδικασία παραπομπής της στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μιας και ακούστηκε προηγουμένως, πράγματι, είναι πολύ προχωρημένο το στάδιο αυτής της διαδικασίας επί παραβάσει των άρθρων 258 επόμενα της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν ήταν μια αιφνίδια κατάσταση. Υπήρξε προειδοποιητική επιστολή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εν συνεχεία υπήρξε εδώ και πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα αιτιολογημένη γνώμη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά τα άρθρα που προανέφερα, προκειμένου να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση των επαπειλούμενων προστίμων. Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου, αποβλέπει στον επανακαθορισμό του νομοθετικού πλαισίου που ρυθμίζει τη συγκρότηση και λειτουργία της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, στη θέσπιση μέτρων εφαρμογής του Κανονισμού 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και στην ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου του 2016. Είναι, κατά την άποψή μου, νομικά και πολιτικά απολύτως ισορροπημένη η ύπαρξη ενός ενιαίου νομοθετήματος το οποίο εφαρμόζει και ενσωματώνει την ενωσιακή νομοθεσία στο εθνικό πλαίσιο της νομικής μας κατάστασης και με αυτόν τον τρόπο υπάρχει η ασφάλεια δικαίου για τον εφαρμοστή και τον ερμηνευτή του δικαίου. Υπάρχουν αρκετοί βασικοί πυλώνες του συγκεκριμένου νομοσχεδίου που θέλω να αναφερθώ. Λόγω της έντονης τεχνικής συνθετότητας θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Κατ' αρχάς κομβική είναι η θεσμοθέτηση του υπεύθυνου προστασίας προσωπικών δεδομένων. Με το άρθρο 6 παράγραφος 1 ενσωματώνεται στην εθνική νομοθεσία η υποχρέωση των δημοσίων φορέων να ορίζουν υπεύθυνο προστασίας δεδομένων, ενώ υπάρχει και ειδική πρόβλεψη ότι μπορεί να οριστεί ένας υπεύθυνος για την προστασία δεδομένων για περισσότερους δημόσιους φορείς. Πρόκειται για ένα πρόσωπο που επιβλέπει, παρακολουθεί και συμβουλεύει τον συγκεκριμένο οργανισμό και τα πρόσωπα που χειρίζονται προσωπικά δεδομένα για την ορθή τήρηση της νομοθεσίας. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, προστατεύεται εν τη γενέσει της διαδικασίας ο πολίτης από την πρώτη φάση συναλλαγής του με το ελληνικό δημόσιο. Προβλέπονται, επίσης, με λεπτομέρεια οι διατάξεις που αφορούν την εποπτική αρχή και τη λειτουργία της, η οποία έχει κεντρικό και κεφαλαιώδους σημασίας ρόλο στην ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας και την εν γένει προστασία της εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας νομοθετικής ρύθμισης αλλά και του συνόλου της νομοθεσίας που αφορά τα προσωπικά δεδομένα. Στα άρθρα 9 έως 20 υπάρχει πρόβλεψη για τη συγκρότηση και λειτουργία της ανεξάρτητης αρχής που εποπτεύει την παρακολούθηση της εφαρμογής του γενικού κανονισμού, της οδηγίας και του παρόντος σχεδίου νόμου, ενώ ορίζεται κοινή εποπτική αρχή για την παρακολούθηση της εφαρμογής του συνόλου των διατάξεων. Με τα άρθρα 21 έως 42 προσαρμόζεται η εθνική νομοθεσία για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας από δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα στον γενικό κανονισμό, κατ' εξουσιοδότηση των άρθρων του κανονισμού που παρέχουν τη σχετική δυνατότητα στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να νομοθετήσουν συμπληρωματικά. Ενδεικτικά αναφέρεται η υποχρέωση συγκατάθεσης ανηλίκου ή του νόμιμου εκπροσώπου του, αν ο ανήλικος είναι κάτω των δεκαπέντε ετών, όταν υπάρχει επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Και αυτό όταν γίνεται κατά την προσφορά υπηρεσιών της Κοινωνίας της Πληροφορίας σε αυτόν. Δηλαδή με αυτόν τον τρόπο προστατεύονται οι ανήλικοι και άνω των δεκαπέντε με συγκατάθεση και κάτω των δεκαπέντε, κατόπιν συγκατάθεσης του γονέα ή του νόμιμου εκπροσώπου, αν είναι σε κάποιο άλλο νομικό καθεστώς. Υφίσταται πρόβλεψη για την επεξεργασία ειδικών κατηγοριών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, η απαγόρευση επεξεργασίας γενετικών δεδομένων για σκοπούς ασφάλισης, υγείας και ζωής, η επεξεργασία για άλλους σκοπούς από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς, η διαβίβαση δεδομένων από δημόσιους φορείς, η επεξεργασία δεδομένων στο πλαίσιο των σχέσεων απασχόλησης και η ενίσχυση προστασίας του εργαζομένου, η επεξεργασία δεδομένων σε αρμονική σχέση με την ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης και αρκετές άλλες διατάξεις που εφαρμόζουν στην ουσία τον κανονισμό. Όλα τα ως άνω συνδράμουν στην ακόμη μεγαλύτερη προστασία των πολιτών από την επεξεργασία των δεδομένων τους σε όλα τα φάσματα του κοινωνικού τους βίου, σταθμίζοντας παράλληλα όλα τα άλλα υφιστάμενα δικαιώματα που τυχόν πρέπει να προστατευθούν. Ρυθμίζεται το θέμα της διαπίστευσης φορέων πιστοποίησης και η δυνατότητα ανάκλησης από το εθνικό σύστημα διαπίστευσης. Σημαντική, τέλος, είναι η αυτοτελής πρόβλεψη ποινικών και διοικητικών κυρώσεων, η οποία εξασφαλίζει και προστατεύει την ομαλή εφαρμογή των διατάξεων σε συμφωνία με το συνολικό Ενωσιακό Δίκαιο. Καταληκτικά, αλλά με άκρως σημαντική νομική αυταξία, στο κεφάλαιο Δ΄ υφίσταται αναλυτικά η ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της οδηγίας 2016/680, ρύθμιση απαραίτητη για την ομοιογένεια της εθνικής μας νομοθεσίας με την ενωσιακή αντίστοιχη νομοθεσία. Υφίσταται, με αυτόν τον τρόπο, ένα πλαίσιο συνεκτικής και υψηλής προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των φυσικών προσώπων και κατ' επέκταση υπάρχει η διευκόλυνση της ανταλλαγής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών - μελών, καθ' όσον έχουν καθοριστική σημασία για την αποτελεσματική δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις, καθώς και την αστυνομική συνεργασία ενισχύοντας την ενωσιακή ασφάλεια. Για τον σκοπό αυτό το επίπεδο προστασίας των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, της διερεύνησης, της ανίχνευσης ή της δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων, περιλαμβανομένων της προστασίας από απειλές κατά της δημόσιας ασφάλειας και της αποτροπής τους, θα πρέπει να είναι ισοδύναμο σε όλα τα κράτη - μέλη. Σημαντική καινοτομία είναι η εδραίωση της αρχής της λογοδοσίας, με βάση την οποία καθιερώνεται μια μορφή αντικειμενικής ευθύνης για τους υπεύθυνους επεξεργασίας, οι οποίοι πρέπει να αποδεικνύουν την τήρηση των υποχρεώσεών τους, δηλαδή ότι δεν έχουν κάνει λάθος και ότι έχουν λάβει όλα τα μέτρα ασφαλείας για τη μη διαρροή των προσωπικών δεδομένων. Υφίστανται επίσης αναλυτικά οι προβλέψεις της οδηγίας για τις νομικές βάσεις της επεξεργασίας, τα δικαιώματα του υποκειμένου και τον τρόπο άσκησης αυτών, αλλά και ειδικότερες πτυχές της ευρύτερης διαδικασίας προστασίας του δικαιώματος του υποκειμένου. Ρυθμίζονται θέματα, που αφορούν τη συγκατάθεση του υποκειμένου επεξεργασίας, την εμπιστευτικότητα των δεδομένων και την αυτοματοποιημένη λήψη αποφάσεων. Σημαντικής σημασίας θέματα αποτελούν οι ρυθμίσεις σχετικά με τη διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, καθώς και η συνεργασία μεταξύ των εποπτικών αρχών. Κλείνοντας - προσπαθώ να είμαι εντός χρόνου, γιατί είναι αρκετά σύνθετο το νομοσχέδιο και πολλές οι ρυθμίσεις που προβλέπονται - θα ήθελα να πω πως εκτιμώ ότι η ψήφιση της εν λόγω νομοθετικής πρωτοβουλίας, πέραν από επιβεβλημένη χρονικά - διότι εκκρεμεί η διαδικασία επί παραβάσει σε πολύ προχωρημένο στάδιο - όπως προανέφερα, αποτελεί ουσιώδη νομικοπολιτική υποχρέωση για την κωδικοποίηση, τον εκσυγχρονισμό και την ύπαρξη μιας ολοκληρωμένης πολιτικής προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και, εν τέλει, προστασίας του ίδιου του πολίτη. Θα συνδράμει στον απαραίτητο εκσυγχρονισμό του κράτους, στην ολοκληρωμένη και ασφαλέστερη ηλεκτρονική διακυβέρνηση και θα συμβάλει αναμφίβολα και στην ασφάλεια δικαίου, που τόσο έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία. Με το νομοσχέδιο αυτό η Κυβέρνηση δείχνει ετοιμότητα, οργανωτικότητα, σεβασμό στη συνέχεια του κράτους, διότι, όπως προαναφέρθηκε, ένας κορμός του συγκεκριμένου νομοσχεδίου είχε προετοιμαστεί από προηγούμενες νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, προστασία των εθνικών συμφερόντων και της αξιοπιστίας και της εικόνας της χώρας στο διεθνές και στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και κυρίως ενισχυμένη προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών. Για τους λόγους αυτούς, το συγκεκριμένο υπό συζήτηση νομοσχέδιο πρέπει να ψηφιστεί από τη μεγαλύτερη δυνατή πλειοψηφία των Ελλήνων Βουλευτών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς τον κ. Κώτσηρα. Τον λόγο έχει ο εισηγητής από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Κατρούγκαλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πράγματι, συζητάμε έναν νόμο, που αναφέρεται σε μία νέα πηγή διακινδύνευσης για τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις ελευθερίες. Ήδη από τη δεκαετία του '70, όταν είχαμε την πρώτη πρωτοποριακή νομοθεσία σε επίπεδο γερμανικού Lander, ο νομοθέτης αντιλήφθηκε ότι η ιδιωτικότητα κινδυνεύει από μία νέα πηγή διακινδύνευσης, που αναφέρεται σε εκείνη την εποχή, κυρίως στη δραστηριότητα του δημοσίου. Ο φόβος ενός πανοπτικού συστήματος παρακολούθησης του δημόσιου χώρου, υπό ορισμένες προϋποθέσεις και του ιδιωτικού, έθετε την υποχρέωση στην δημόσια τάξη να οργανώσει την προστασία του υποκειμένου. Η Ευρώπη είναι πρωτοποριακή στον τομέα αυτό. Ενώ στην Αμερική η μόνη συνταγματική βάση είναι αυτή της τέταρτης αναθεώρησης και βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην προστασία της ιδιωτικότητας - privacy - στην Ευρώπη έχουμε πολύ πιο εντοπισμένες, ειδικότερες και άρα προστατευτικότερες διατάξεις τόσο σε ό,τι αφορά την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το άρθρο 8, τα αντίστοιχα άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, και στα εθνικά συντάγματα, στο Ελληνικό Σύνταγμα έχουμε την ειδική διάταξη του άρθρου 9 Α και ένα άλλο πλέγμα ρυθμίσεων. Πρέπει να καταστεί σαφές όμως ότι, ενώ η πρώτη πηγή διακινδύνευσης φαινόταν να είναι το κράτος, ήδη τις τελευταίες δεκαετίες, τόσο λόγω της πολύ επιθετικής πολεμικής ιδεολογίας της αγοράς, του νεοφιλελευθερισμού, όσο λόγω και των εξελίξεων σε επίπεδο τεχνολογίας - η τέταρτη φάση της τεχνολογικής επανάστασης, το δίκαιο του ίντερνετ των πραγμάτων - φαίνεται να μετατοπίζεται η βασική πηγή διακινδύνευσης από το δημόσιο στους ιδιωτικούς φορείς εξουσίας. Ένα παράδειγμα σε ό,τι αφορά την ρύθμιση της αγοράς της ιδιωτικής ασφάλισης ανάγεται στη δυνατότητα που μπορούν να έχουν οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες να διαχειρίζονται δεδομένα γενετικά, για να προσδιορίζουν αναλόγως τιμολογιακές πολιτικές ή και να αποκλείουν ασφαλιστικούς κινδύνους. Ένα από τα θετικά σημεία του Υπουργού είναι ότι παρέλειψε από την αιτιολογική έκθεση μία αναφορά, που προσδιόριζε ως σημαντικό συμφέρον για το κοινό καλό την προσιτή ιδιωτική ασφάλιση υγείας, που ουσιαστικά θα βοηθούσε τέτοιες διακινδυνεύσεις υπέρ του Μολώχ της αγοράς να βρουν έρεισμα και στην εθνική έννομη τάξη. Ακόμα μεγαλύτερες είναι οι διακινδυνεύσεις στο επίπεδο του χώρου εργασίας, εκεί που κατ' εξοχήν εκδηλώνονται άνισες σχέσεις μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου. Στη συνέχεια θα αναφερθώ σ' αυτά. Η οδηγία, λοιπόν, έρχεται να συμπληρώσει τον γενικό κανονισμό προστασίας δεδομένων και την προηγούμενη οδηγία της δεκαετίας του '90 και περιλαμβάνει διάφορα σημαντικά προβλήματα στάθμισης ανάμεσα στην ελευθερία και την ασφάλεια. Να σας θυμίσω τη παλιά ρήση του πατέρα του αμερικανικού συντάγματος, που έλεγε ότι όσοι είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν την ελευθερία τους για την ασφάλειά τους καταλήγουν να μην έχουν ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια. Ακριβώς, λοιπόν, λόγω της πολυπλοκότητας αυτών των διακυβευμάτων και των διλημμάτων, εννιά χώρες - όχι μόνο η Ελλάδα - στην αρχή του χρόνου, στις 24-1-2019- αναφέρω αυτές τις χώρες για τα Πρακτικά - η Κύπρος, η Ισπανία, η Τσεχία, η Πορτογαλία, η Ολλανδία, η Λετονία, η Σλοβενία, η Βουλγαρία, η Τσεχία δεν είχαν πλήρως προσαρμόσει την εσωτερική τους νομοθεσία. Ήταν και η Ελλάδα μεταξύ αυτών. Βρισκόταν, όμως, σε συνεννόηση η προηγούμενη κυβέρνηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ούτως ώστε να υπάρχει κατανόηση μετά την ψήφιση των κωδίκων ότι θα εισαγόταν το σχετικό νομοσχέδιο, που θα ενσωμάτωνε την οδηγία, γι' αυτό και δεν είχαν κινηθεί επί των ημερών μας οι σχετικές διαδικασίες για επιβολή προστίμου. Για τα υπόλοιπα αναφέρομαι σε όσα διατύπωσε ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος. Παρ' όλα όσα ανέφερε για τα γενικότερα δείγματα γραφής ως προς τη νομοθέτηση, που έχει δώσει η Κυβέρνηση, θέλω προσωπικά να διαφοροποιήσω τη στάση του Υπουργού Δικαιοσύνης, σε σχέση μ' αυτό το νομοσχέδιο, τουλάχιστον σύμφωνα με τις δηλώσεις του, γιατί ακόμα δεν έχω δει τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Άρα, είμαι στην περίεργη θέση να τοποθετηθώ με την υπόθεση ότι έχουν γίνει αποδεκτές αυτές οι νομοτεχνικές βελτιώσεις, όπως δήλωσε, μολονότι δεν τις έχω δει. Ο λόγος που εξαίρω αυτή τη στάση είναι γιατί και με τη γενικότερη ήπια τοποθέτησή του στην επιτροπή, η οποία τοποθέτηση συνεχίζεται και σήμερα, αλλά και κυρίως με τη διάθεσή του να δεχθεί τις προτάσεις της Αντιπολίτευσης, δείχνει ότι, πράγματι, εδώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν κοινό στόχο, που αφορά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες και υπερβαίνει, χωρίς να τις ξεπερνά πάντα, τις κομματικές αντιπαραθέσεις. Λέω «χωρίς να τις ξεπερνά πάντα» γιατί υπάρχει ένας ιδεολογικός πυρήνας, που αφορά τα όρια της ελευθερίας της οικονομικής, της αγοράς και της προστασίας των προσωπικών δεδομένων, που είναι λογικό να έχουμε διαφορετικές απόψεις. Οι γενικές μου παρατηρήσεις είναι οι εξής, πέραν όσων αναφέραμε στην επιτροπή για το ότι φαίνεται ο παρών νόμος να αποτελεί αντιγραφή, σε μεγάλο βαθμό, του αντίστοιχου γερμανικού. Ο Υπουργός δεσμευόταν στην πραγματικότητα γι' αυτό από το πόρισμα της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και γι' αυτόν τον λόγο δεν μπορώ να ασκήσω καλόπιστη κριτική. Όμως, υπάρχουν κενά σε ό,τι αφορά την ενσωμάτωση στο κείμενο αυτό, που ξεπερνά την εθνική οδηγία, ζητημάτων, που αφορούν στους σκοπούς εθνικής ασφάλειας. Αντίστοιχες ρυθμίσεις προβλέπονταν στον ν.2470/1997. Ακριβώς λόγω τού ότι καταργούνται αυτές οι ρυθμίσεις από τον συγκεκριμένο νόμο, εδώ δημιουργείται ένα κενό, που στο μέλλον θα πρέπει να ρυθμιστεί. Επίσης, σε ό,τι αφορά το αν υπάγονται τα δικαστήρια στους δημόσιους φορείς, όπως ορίζονται από τον νόμο, υπάρχει ένα κενό και εν πάση περιπτώσει δεν περιλαμβάνονται ειδικότεροι κανόνες, αναφορικά με την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, που αναφέρονται σε ποινικές καταδίκες και σε αδικήματα. Η ρύθμιση του άρθρου 10 του Κανονισμού δεν μπορεί να αποτελέσει ειδική νομική βάση, γιατί είναι ατελής ως προς αυτά. Όπως είπε και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, όλα αυτά δείχνουν ότι, θέματα που είναι εκτός του άμεσου πεδίου εφαρμογής της οδηγίας και που κυρίως δημιουργούν τα θέματα αντιπαράθεσης, δηλαδή τα θέματα που αφορούν τα άρθρα 21 έως 42 κ.λπ., θα μπορούσαν να περιληφθούν σε νομοσχέδιο, που να συζητηθεί με την τακτική διαδικασία και όχι με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Λέω εκ των προτέρων ότι, εν όψει της ενσωμάτωσης από τον Υπουργό των νομοτεχνικών βελτιώσεων που προτείνουμε, θα υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο κατ' αρχήν. Εκφράζουμε όμως τις εξής επιφυλάξεις μας για τα παρακάτω άρθρα. Ακόμα κι αν γίνουν δεκτές οι νομοτεχνικές μας βελτιώσεις θεωρούμε ότι υπάρχει έδαφος για περαιτέρω βελτίωση και γι' αυτό προτιθέμεθα να ψηφίσουμε «παρών» υπογραμμίζοντας μ' αυτόν τον τρόπο την ανάγκη στο μέλλον περαιτέρω επεξεργασίας. Ως προς την Αρχή Προστασίας Δεδομένων στο άρθρο 12, που αφορά στα κωλύματα, έχουμε μια επιφύλαξη στο ότι τα κωλύματα θα έπρεπε γενικά να ισχύουν για όλες τις ανεξάρτητες αρχές κι όχι μόνο για τη συγκεκριμένη. Έχουμε μια επιμέρους επιφύλαξη για το αν η ιδιότητα του Βουλευτή μπορεί να αποτελέσει διαρκές κώλυμα για τον μη ορισμό στην αρχή προστασίας. Στο άρθρο 17 ισχύουν οι επιφυλάξεις, που εκφράσαμε στην επιτροπή ως προς το μονοπρόσωπο του Προέδρου, κατά πόσο μπορεί να αποτελεί αυτός δεσμευτικά όργανο λήψης απόφασης. Στο άρθρο 22 έχουμε επιφύλαξη σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα εξαιρέσεων από την απαγόρευση επεξεργασίας ευαίσθητων δεδομένων, που φαίνεται να μην προκύπτουν από τον Κανονισμό. Στο άρθρο 24 έχουμε προτείνει και βελτιώσεις αλλά και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής υπογραμμίζει ότι η εικαζόμενη συγκατάθεση δεν προκύπτει ως δυνατότητα από τον Κανονισμό, που θέλει πάντοτε αυτή να είναι ρητή. Στο άρθρο 25 θα ψηφίζαμε κατά, ακριβώς γιατί προβλέπεται παράδοξα στο αρχικό σχέδιο η δυνατότητα ιδιωτικών φορέων να επεξεργάζονται δεδομένα για σκοπούς εθνικής ασφάλειας και δημόσιας τάξης, πράγμα προφανώς άτοπο. Αλλά εκεί έχω διαβεβαίωση του Υπουργού ότι έχει τροποποιηθεί η σχετική ρύθμιση. Είναι από τα πλέον κρίσιμα θέματα. Σας λέω απλώς επιγραμματικά ότι στο Αμπού Γκράιμπ υπεργολάβοι ιδιώτες είχαν την ανάκριση των κρατουμένων, κάτι που στην ευρωπαϊκή έννομη τάξη θεωρείται αδιανόητο, πυρήνας δηλαδή αρμοδιοτήτων της δημόσιας τάξης να εκχωρηθούν σε ιδιώτες. Στο άρθρο 27 έχουμε υποβάλει σχετικές νομοτεχνικές παρατηρήσεις για την προστασία των εργαζομένων στην κατ' εξοχήν άνιση σχέση τους με τον εργοδότη. Θα ψηφίσουμε παρ' όλα αυτά «παρών», όπως και στις προηγούμενες διατάξεις, ακριβώς γιατί δεν υπάρχουν ρυθμίσεις για μια σειρά από μέσα επιτήρησης, όπως είναι ο γεωεντοπισμός ή βιομετρικά, η επιτήρηση των μέσων επικοινωνίας. Δεν υπήρχε ο χρόνος, λόγω της διαδικασίας του κατεπείγοντος, να γίνει αναλυτικότερη συζήτηση γι' αυτά. Θεωρούμε επίσης ότι τα άρθρα 31 ως 34 περιλαμβάνουν ορισμούς και ρυθμίσεις που ξεπερνούν τον Κανονισμό. Τελειώνω με το εξής κι ευχαριστώ για την ανοχή, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα πάρει παραπάνω από ένα λεπτό. Θεωρούμε ιδιαίτερα προβληματικές τις διατάξεις που αφορούν τη συγκατάθεση, τη συναίνεση, στα άρθρα 46 του σχεδίου νόμου και 49. Νομίζουμε ότι θα έπρεπε η σχετική ρύθμιση να μην αποτελεί από μόνη της νομική βάση, σύμφωνα και με τις σχετικές προτάσεις της ομάδας εργασίας που εξειδικεύει τις προβλέψεις του Κανονισμού. Θα έπρεπε να συμπληρωθεί με τις εξής ουσιαστικές προϋποθέσεις νομιμότητας της επεξεργασίας. Πρώτον, αναφορά στο Εθνικό Δίκαιο ή στο Δίκαιο της Ένωσης. Δεύτερον, στην ανάγκη προστασίας ζωτικών συμφερόντων του υποκειμένου των δεδομένων και τρίτον, η επεξεργασία να αφορά σε δεδομένα, που έχουν προδήλως δημοσιοποιηθεί από το υποκείμενο των δεδομένων αυτών.
Συντομεύετε, παρακαλώ.
Έχετε δίκιο, κύριε Πρόεδρε. Έπρεπε να αναφερθώ σε μια σειρά από διατάξεις γι' αυτό ξέφυγα από τον χρόνο. Ολοκληρώνω. Θα ήθελα επίσης μια διευκρίνιση από τον Υπουργό για τη μεταβατική ρύθμιση του άρθρου 83 παράγραφος 4, όπου ορίζεται ότι οι αιτήσεις που εκκρεμούν, εκτός από τις παραδεκτές προσφυγές τίθενται στο αρχείο με πράξη του προέδρου της αρχής. Φοβόμαστε ότι μπορεί, μια σειρά από εκκρεμείς υποθέσεις, που έχουν αντικείμενο, να τεθούν στο αρχείο και γι' αυτό θα θέλαμε κάποιες εξηγήσεις. Περιμένουμε και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, για να οριστικοποιήσουμε τη θέση μας επί των άρθρων. Αν δεν υπάρχουν συγκλονιστικές εκπλήξεις, όπως είπα προηγουμένως, θα ψηφίσουμε θετικά επί της αρχής του νομοσχεδίου, επιφυλασσόμενοι για τα άρθρα τα οποία σας είπα. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν σημαντικές αλλαγές στα άρθρα 46 και 49, θα ψηφίσουμε κατά στα άρθρα αυτά. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Κατρούγκαλε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα νότια θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δώδεκα Ούγγροι ταχυδρομικοί υπάλληλοι, προσκεκλημένοι της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ταχυδρομείων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Τσιάρα, για να καταθέσει τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είχα προαναγγείλει, είναι έτοιμες οι νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες στον αριθμό είναι ενενήντα. Με αυτόν τον τρόπο, δείχνουμε ότι έχουμε ενσωματώσει τη μεγάλη πλειοψηφία των παρατηρήσεων, που έκαναν οι εκπρόσωποι των κομμάτων κατά τη συζήτηση στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Δεν υπάρχουν εκπλήξεις, θέλω να πιστεύω. Ωστόσο, πολύ σύντομα θα είναι στη διάθεσή σας. Τις καταθέτω, προκειμένου να τις δείτε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Θα ήθελα να πω ότι και οι εισηγητές που μίλησαν, αλλά και οι ειδικοί αγορητές που θα ακολουθήσουν, θα έχουν τη δυνατότητα από την πλευρά του Προεδρείου, εάν χρειαστεί και θέλουν, να συμπληρώσουν την αγόρευση τους επί των προταθέντων από τον Υπουργό.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε,
Για να μην κατηγορηθώ, κύριε Κατρούγκαλε, τον λόγο έχει η κ. Γιαννακοπούλου από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ευρέως αποδεκτό πως ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, ο GDPR, αποτελεί μια πολύ σοβαρή και σημαντική μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με στόχο την αποτελεσματική προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των ευρωπαίων πολιτών. Ωστόσο, με ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, παρά την άμεση εφαρμογή του κανονισμού στην Ελλάδα από τον Μάιο του 2018, δεν υπήρξε μέχρι σήμερα η αναγκαία συμμόρφωση της ελληνικής νομοθεσίας, ούτε έγινε η ενσωμάτωση της σχετικής οδηγίας, με αποτέλεσμα η χώρα να επιβαρύνεται με αδικαιολόγητα πρόστιμα. Δυστυχώς, όμως, και η Νέα Δημοκρατία δεν ακολουθεί την ορθή οδό. Επικαλούμενη λόγους κατεπείγοντος, φέρνει άρον - άρον ένα πολύ σημαντικό νομοθέτημα στη Βουλή, αποκλείοντας, ουσιαστικά, με τον τρόπο αυτό τον αναγκαίο διάλογο μεταξύ των πολιτικών κομμάτων. Κύριε Υπουργέ, έχουν ήδη συμπληρωθεί δύο και πλέον δεκαετίες κατά τις οποίες υπάρχει προστασία των προσωπικών δεδομένων στη χώρα μας, όταν το 1997 επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε ο ν.2472, ο οποίος ενσωμάτωσε στο νομοθετικό μας σύστημα την οδηγία 95/46 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τόσο αυτή η τομή, όσο και η εισαγωγή, το 2001, ειδικής διάταξης στο Σύνταγμα, αλλά και η ίδρυση της Ανεξάρτητης Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, έχουν όλες τη σφραγίδα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Από τότε, όμως, η αλήθεια είναι ότι δεν έχουν γίνει πολλά. Αντιθέτως, η Ελλάδα δεν δείχνει να προσαρμόζεται και λαμβάνει πρόστιμα αδιαλείπτως, καθώς είναι η μοναδική χώρα, μαζί με την Ισπανία, που δεν μετέφεραν στο εθνικό τους δίκαιο κανόνες για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Δεν αμφισβητείται από κανέναν, ότι ο προηγούμενος νόμος - και βάσει των τεχνολογικών εξελίξεων, αν θέλετε - ήταν παρωχημένος, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γι' αυτό και το 2016 η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να εκδώσει τον πολύτιμο Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων και να δώσει, μάλιστα, δύο χρόνια περίοδο προσαρμογής, η οποία ξεκίνησε στις 25 Μαΐου του 2018. Η αναιτιολόγητη καθυστέρηση της ψήφισης του παρόντος νομοσχεδίου, δημιούργησε ζητήματα όχι μόνο όσον αφορά στα πρόστιμα που πληρώνει η χώρα μας, αλλά κυρίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσον αφορά το επίπεδο προστασίας των προσωπικών δεδομένων στη χώρα μας, αλλά και όσον αφορά τη διακίνηση των δεδομένων προς τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες έχουν υπάρξει συνεπείς. Σχετικά με τα πρόστιμα - το είπε και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, ο Ανδρέας Λοβέρδος - πρέπει να διευκρινιστεί ότι η Ελλάδα παραπέμπεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για μη συμμόρφωση της υποχρέωσης όσον αφορά την οδηγία του 2016. Η επίκληση του προστίμου που πληρώνει η χώρα και του κατεπείγοντος χαρακτήρα αφορά, λοιπόν, ένα μόνο τμήμα και νομοσχεδίου, αυτό που αναφέρεται στην λεγόμενη «αστυνομική οδηγία». Δεν αφορά - ακόμη τουλάχιστον - τα νομοθετικά μέτρα τα οποία πλαισιώνουν το γενικό κανονισμό και για τα οποία έχουν εκφραστεί οι μεγαλύτερες επιφυλάξεις, τόσο όσον αφορά τη διαβούλευση, όσον αφορά τους φορείς και, βεβαίως, εδώ πέρα, στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης έθεσε σε δημόσια διαβούλευση στις 12 Αυγούστου ένα σχέδιο νόμου το οποίο είχε στη διάθεσή του δεκαπέντε μέρες πριν. Υπενθυμίζουμε ότι η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παραπομπή της χώρας μας στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έγινε στις 25 Ιουλίου. Η διαβούλευση έλαβε χώρα μέχρι τις 21 Αυγούστου και την επόμενη ακριβώς ημέρα ήρθε στη Βουλή, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν πάρα πολύ επικριτικά σχόλια στη διαβούλευση. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης - και αυτό πρέπει να σας το αναγνωρίσουμε και να σας το πιστώσουμε, κύριε Υπουργέ - έλαβε υπ' όψιν πολλά από τα σχόλια της διαβούλευσης - ορισμένα, μάλιστα, τα διορθώσατε - τα οποία αφορούσαν προφανέστατα, κατάφορα λάθη, όπως η συγκατάθεση ανηλίκων, αλλά και οι ανακριτικές εξουσίες εργοδοτών. Βεβαίως, πρέπει να τονίσουμε και το εξής: Παρ' όλο που απαιτείται από την κείμενη νομοθεσία, από τον ν.2472/1997, ως αναγκαία υποχρέωση, δεν στείλατε το σχέδιο νόμου για γνωμοδότηση από την Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Μια πρώτη γενική παρατήρηση είναι πως ένα μεγάλο τμήμα αυτού του σχεδίου νόμου είναι ουσιαστικά άκριτη εφαρμογή - αντιγραφή του γερμανικού μοντέλου, του γερμανικού νόμου. Ωστόσο το ξέρετε πάρα πολύ καλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η υιοθέτηση ρυθμίσεων, οι οποίες ουσιαστικά ανήκουν σε ένα άλλο δικαϊκό σύστημα, σε μία άλλη έννομη τάξη, είναι εν γένει προβληματική και δεν συνεισφέρει στην εφαρμογή των σχετικών διατάξεων στην Ελλάδα. Σοβαρά προβλήματα προκαλούνται από ορισμένες ρυθμίσεις, κατ' αρχάς όσον αφορά την ενσωμάτωση της οδηγίας. Συγκεκριμένα, το προτεινόμενο σχέδιο νόμου δεν είναι σαφές εάν ρυθμίζει την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων όταν αυτή πραγματοποιείται για λόγους, για σκοπούς εθνικής ασφάλειας. Αυτό ρυθμιζόταν στον ν.2472/1997. Εδώ πέρα, όπως καταλαβαίνετε, υπάρχει ουσιαστικά μία πολύ ευαίσθητη περιοχή, η οποία μένει εκτός ρύθμισης. Και αυτό πρέπει να το δείτε, κύριε Υπουργέ. Μία ακόμη παρατήρηση είναι πως οι διατάξεις οι οποίες αναφέρονται στους ορισμούς, στο πεδίο εφαρμογής, στη νομική βάση επεξεργασίας χαρακτηρίζονται από λάθη και ασάφειες. Και αυτό πρέπει να διορθωθεί. Πιο ειδικά τώρα όσον αφορά τα άρθρα: Το άρθρο 22 θέτει μείζονα ζητήματα, καθώς περιλαμβάνει εξαιρέσεις από την απαγόρευση επεξεργασίας ευαίσθητων δεδομένων, οι οποίες δεν καλύπτονται από τον κανονισμό, όπως ο σκοπός της αποτροπής απειλής για τη δημόσια ασφάλεια, ενώ ο κανονισμός αναφέρεται ούτως ή άλλως στη δυνατότητα να γίνεται επεξεργασία προσωπικών δεδομένων για τη διαφύλαξη σημαντικού δημοσίου συμφέροντος. Όλα, λοιπόν, αυτά μπορούν να καλυφθούν υπό αυτή την έννοια. Σοβαρά προβλήματα παρουσιάζουν, επίσης, τα άρθρα 24 και 25, τα οποία ρυθμίζουν τη χρήση προσωπικών δεδομένων για διαφορετικούς σκοπούς από αυτούς για τους οποίους είχαν συλλεγεί. Το άρθρο 24, που αφορά στους δημόσιους φορείς, περιέχει ξεκάθαρα ρυθμίσεις οι οποίες είναι απέναντι, αντίθετες με τον κανονισμό, όπως η εικαζόμενη συγκατάθεση, ενώ η συγκατάθεση δεν επιτρέπεται να είναι βάση επεξεργασίας από τις δημόσιες αρχές. Κύριε Υπουργέ, υπάρχουν, όμως, και ευρείες εξαιρέσεις, οι οποίες - για να το πούμε πάρα πολύ απλά - ουσιαστικά επιτρέπουν στους δημόσιους φορείς να κάνουν ό,τι θέλουν με τα δεδομένα των πολιτών. Σχετικά με το άρθρο 25, λοιπόν, που αφορά στην επεξεργασία δεδομένων από ιδιώτες για άλλους σκοπούς, πρέπει να σημειώσουμε ότι η εισαγωγή των όρων της δίωξης ποινικών αδικημάτων, αλλά και της εθνικής ασφαλείας, είναι ιδιαίτερα γενική και ενέχει σοβαρότατους κινδύνους για τα δικαιώματα των πολιτών. Εν τέλει, κύριε Υπουργέ, ιδιωτικοί φορείς - το αντιλαμβάνεστε, το αντιλαμβανόμαστε όλοι, νομίζω, μέσα σε αυτή την Αίθουσα - δεν μπορεί να επιδιώκουν σκοπούς του κράτους, όπως είναι η εθνική και η δημόσια ασφάλεια. Σοβαρά ζητήματα - και θέλω να μείνω σε αυτό το άρθρο - υπάρχουν, εντοπίζονται, σε σχέση με το άρθρο 27 και το θέμα των εργαζομένων. Η αναφορά στη συγκατάθεση - το αναγνωρίζουμε - έχει βελτιωθεί, την έχετε βελτιώσει. Και πάλι, όμως, υπάρχει ένα διευρυμένο πεδίο εφαρμογής της δράσης του εργοδότη. Παραδείγματος χάριν, επιτρέπει και τη χρήση καμερών στο χώρο εργασίας ως μέσο - όχι αποκλειστικό - άντλησης υλικού για την αξιολόγηση των εργαζομένων. Μείζονα θέματα θέτει και το άρθρο 28, το οποίο επιφυλάσσει ευρύτατες εξαιρέσεις υπέρ των μέσων μαζικής ενημέρωσης, αναιρώντας ουσιαστικά τα δικαιώματα των προσώπων - είναι στον πυρήνα των δικαιωμάτων των προσώπων - όπως παραδείγματος χάριν το δικαίωμα στη λήθη. Πρέπει οπωσδήποτε να το δείτε και να το αναθεωρήσετε αυτό το άρθρο, κύριε Υπουργέ. Ως προς τα άρθρα για τα δικαιώματα πρόσβασης και διαγραφής, δηλαδή, τα άρθρα 31 ως 34, είναι κοινή αντίληψη - η οποία εκφράστηκε ξεκάθαρα και στη διαβούλευση - ότι περιέχουν μη αποδεκτούς περιορισμούς, ασαφείς και μη επιτρεπόμενους από τον κανονισμό. Να σας πω ένα μόνο παράδειγμα, που είναι νομίζω και το αποκορύφωμα. Αυτός ο οποίος επεξεργάζεται προσωπικά δεδομένα ενός προσώπου, μπορεί να απορρίψει το αίτημα διαγραφής τους όχι μόνο για τους λόγους που προβλέπει ο κανονισμός, αλλά - άκουσον, άκουσον! - αν έχει λόγους να πιστεύει ότι η διαγραφή θα ήταν επιζήμια για τα έννομα συμφέροντα του υποκειμένου των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, παρακάμπτοντας με αυτόν τον τρόπο και υποκαθιστώντας τη βούληση του προσώπου. Το πρόσωπο, δηλαδή, να λέει, «διέγραψε το» και η αρχή να λέει, «όχι». Μεγάλο λάθος αποτελεί σε αυτό το σχέδιο νόμου και η χαλάρωση των ποινών για τις παραβιάσεις προσωπικών δεδομένων στο άρθρο 38, που συνδυαστικά με τον ν.4411/2016 οδηγούν, ουσιαστικά, σε αμνήστευση παραβιάσεων που έχουν τελεστεί μέχρι και τις 31-3-2016. Και θα ανέμενε κανείς ακριβώς το αντίθετο, κύριε Υπουργέ, δηλαδή την αυστηροποίηση των ποινών για το μέλλον και όχι αμνήστευση επί της ουσίας. Και κλείνω με το εξής: Αξίζει να επισημανθεί η προβληματικότητα του άρθρου 39, η οποία αφορά στη διάκριση του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα ως προς τα πρόστιμα. Καταλαβαίνετε πως έτσι όπως το φέρνετε, είναι αναιτιολόγητο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε προ των πυλών της άμεσης εφαρμογής ενός κανονισμού και της ενσωμάτωσης μιας οδηγίας στην ελληνική έννομη τάξη ενός πολύ σπουδαίου για τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια δεδομένα νομοθετήματα μέσα στις σύγχρονες - αν θέλετε - τεχνολογικές εξελίξεις και μπροστά στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Το Κίνημα Αλλαγής είναι θετικό επί της αρχής για τη συμμόρφωση της ελληνικής νομοθεσίας στο νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για την προστασία των ευρωπαϊκών δεδομένων. Εμείς είμαστε μία γνήσια ευρωπαϊκή, ξεκάθαρη δύναμη και ειδικά η προστασία των προσωπικών δεδομένων είναι ένα θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα, το οποίο προστατεύεται και βάσει του άρθρου 9Α του Συντάγματος και βάσει του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ωστόσο εξακολουθούμε και σήμερα να ζητάμε την άμεση διόρθωση των σοβαρών σφαλμάτων και προβληματικών διατάξεων, οι οποίες εμπεριέχονται στο παρόν σχέδιο νόμου. Για τον λόγο αυτό έχουμε καταθέσει και εγγράφως συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις και ζητούμε από την Κυβέρνηση, ζητούμε από εσάς, κύριε Υπουργέ, να τις λάβετε υπ' όψιν. Σε αντίθετη περίπτωση, θα αναγκαστούμε να καταψηφίσουμε τα συγκεκριμένα άρθρα του εν λόγω νομοσχεδίου, με τα οποία διαφωνούμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Γιαννακοπούλου. Τον λόγο έχει η κ. Διαμάντω Μανωλάκου από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Κατασταλτικό και αντιδραστικό το παρόν νομοσχέδιο, γιατί πίσω από τη δήθεν προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα οικοδομείται ένα νέο σύστημα φακελώματος, αφού επιτρέπεται η συλλογή, ανταλλαγή δεδομένων που αφορούν πολιτικά φρονήματα, συμμετοχή σε συνδικαλιστική οργάνωση, θρησκεία, πεποιθήσεις, γενετικά δεδομένα, υγεία, φυλετική ή εθνοτική καταγωγή, ποινικές καταδίκες. Η μεθοδολογία γνωστή. Κατ' αρχάς, στα διάφορα άρθρα απαγορεύεται η συλλογή και ανταλλαγή τέτοιων δεδομένων. Είναι θετικό. Όμως μέσα από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται - οι εξαιρέσεις, τελικά, γίνονται ο κανόνας - μπορούν να επιτρέπονται τα πάντα. Δηλαδή, οι εξαιρέσεις είναι τέτοιας έκτασης και τόσο γενικόλογες που στην πραγματικότητα αναιρούν κάθε προστασία δεδομένων. Δίκαια κάνει μια τέτοια αναφορά η έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής. Διαβάστε την. Ο κανόνας, λοιπόν, στην πραγματικότητα είναι το πλήρες φακέλωμα και η εξαίρεση, η προστασία τους. Χαρακτηριστικό είναι το άρθρο 70 που αφορά, ουσιαστικά, το προληπτικό φακέλωμα. Αυτά αφορούν τον κάθε έναν και την καθεμιά, αφού στο στόχαστρο των μηχανισμών καταστολής μπαίνει οποιοσδήποτε πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και φυσικά και της χώρας μας. Έτσι, επιτρέπεται η συλλογή και η μεταφορά προσωπικών δεδομένων κάθε προσώπου, χωρίς καν να είναι ύποπτος για οποιαδήποτε πράξη, απλά και μόνο για λόγους δημόσιας τάξης και ασφάλειας, όπως λέγεται και γράφεται. Ουσιαστικά το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή και την προστασία προσωπικών δεδομένων καταργείται. Έτσι, ενισχύονται οι κρίκοι στη βαριά αλυσίδα της καταστολής που επιχειρούν να δέσουν Ευρωπαϊκή Ένωση και αστικές κυβερνήσεις τους λαούς, για να μην υπάρχουν διαμαρτυρίες, καταγγελίες, μορφές πάλης ενάντια στην αντιλαϊκή, αντιδραστική πολιτική που φτωχοποιεί μαζικά λαϊκές μάζες, που τσακίζει ατομικά και συλλογικά δικαιώματα και ελευθερίες, προκειμένου να έχουν πλήρως λυμένα τα χέρια επιχειρηματικοί όμιλοι και μονοπώλια και να εκμεταλλεύονται στυγνά την εργασία, να την καθιστούν πάμφθηνη, συρρικνώνοντας βασικές ανθρώπινες ανάγκες. Πιο ειδικά, στα πιο σοβαρά ζητήματα του νομοσχεδίου: Πρώτον, οι λεγόμενες ανεξάρτητες αρχές στην πραγματικότητα δεν είναι ανεξάρτητες. Η σύνθεση και οι επικεφαλής τους εκπροσωπούν την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία. Εξάλλου και στο άρθρο 17 η αρχή μπορεί να είναι ακόμα και μονοπρόσωπο όργανο. Αποτελούν, λοιπόν, και αυτές οι ανεξάρτητες αρχές, με την όποια ιδιαιτερότητά τους, γρανάζια του κρατικού μηχανισμού. Χρησιμοποιούνται ως τροχονόμοι για τη διαχείριση των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων, αλλά και ως φύλλο συκής για να κρύβουν την αντιλαϊκή πολιτική και να ενσωματώνουν τους κραδασμούς από λαϊκές αντιδράσεις. Αυτό τον ρόλο επιτελεί αντικειμενικά από την ίδρυσή της η Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, που επιβεβαιώνεται από τη μέχρι τώρα λειτουργία, ανεξάρτητα, φυσικά, από καλές προθέσεις και φιλότιμες προσπάθειες που μπορεί να καταβάλουν τα μέλη και το επιστημονικό προσωπικό της. Όμως ο ρόλος αυτός, όχι μόνο δεν αλλάζει, αλλά και ενισχύεται από τις προτεινόμενες διατάξεις του νομοσχεδίου με τη μεγαλύτερη ενσωμάτωση της αρχής τόσο στον κρατικό μηχανισμό της χώρας, όσο και στο αντιδραστικό ευρωενωσιακό οικοδόμημα. Δεύτερον, οι διατάξεις που αφορούν τα μέτρα εφαρμογής του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων συνιστούν όχι μία συνολική εξειδίκευση της εφαρμογής του, αλλά μία στοχευμένη αξιοποίηση με τις λεγόμενες «ρήτρες ευελιξίας» που τις χρειάζεται και τις προβλέπει για τη θεσμοθέτηση ακόμη πιο αντιδραστικών παρεκκλίσεων από τους γενικούς κανόνες. Έτσι, ακόμα και η όποια θεωρητική γενική διακηρυκτική προστασία των προσωπικών δεδομένων, που περιέχονται στον κανονισμό αυτό, ακυρώνονται στην πράξη και καταντά κενό γράμμα. Θα έλεγα ότι εξαίρεση είναι το άρθρο 23, αλλά και ορισμένα φαινομενικά άρθρα, όπως τα άρθρα 54 μέχρι 59, στα οποία θα ψηφίσουμε «παρών», και αφορούν διασφάλιση δικαιωμάτων του υποκειμένου. Ουσιαστικά, όμως, εν μέρει αυτοαναιρούνται μέσω περιορισμών. Ουσιαστικά, λοιπόν, ο νομικός κανόνας γίνεται το γενικευμένο, συστηματικό και ανεξέλεγκτο φακέλωμα από το κράτος και τους επιχειρηματικούς ομίλους και αποτελεί εξαίρεση η προστασία τους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το άρθρο 22 που μιλάει για τη δυνατότητα επεξεργασίας των λεγόμενων ειδικών κατηγοριών δεδομένων, δηλαδή, ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ή τα άρθρα 24 και 25 που μιλούν για τη δυνατότητα επεξεργασίας δεδομένων, ακόμα και ευαίσθητων, από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς για διαφορετικό σκοπό από αυτόν για τον οποίο έχουν συλλεχθεί. Επίσης, το άρθρο 27 για το φακέλωμα των εργαζομένων με τη συγκατάθεσή τους σαν προϊόν, δήθεν, ελεύθερης βούλησης τους, όπως και την παρακολούθησή τους μέσω κλειστού κυκλώματος οπτικής καταγραφής, δηλαδή με κάμερες, τα δεδομένα της οποίας θα μπορούν να χρησιμοποιούνται ως κριτήρια για την αξιολόγηση συμπεριφοράς και της αποδοτικότητάς τους. Μάλιστα, για να χρυσωθεί το χάπι, απλά δεν επιτρέπεται να είναι στα αποκλειστικά κριτήρια. Και τα άρθρα, όμως, 29, 31, 32, 34 και 35- είναι χαρακτηριστικά - αναιρούν τα όποια δικαιώματα και καταργούν δικαιώματα πρόσβασης, διαγραφής, εναντίωσης στην επεξεργασία δεδομένων. Τρίτον, σε ό,τι αφορά τις διατάξεις της σχετικής οδηγίας που ενσωματώνεται στην ελληνική νομοθεσία με το νομοσχέδιο, θέλω να πω ότι κινούνται στην ίδια ακριβώς αντιδραστική κατεύθυνση. Καθιερώνουν - και, μάλιστα, βαθαίνουν - το γενικευμένο και συστηματικό φακέλωμα με εξαιρέσεις που είναι τόσο μεγάλης έκτασης, ώστε δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι δεν υπάρχει καμμία απολύτως προστασία. Και αυτό αφορά όλους τους πολίτες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο ισχύει και με τη διαβίβαση και ανταλλαγή των δεδομένων ανάμεσα στις αρχές ασφαλείας και τις ποικιλώνυμες μυστικές υπηρεσίες και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς όχι μόνο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και τρίτων χωρών και ιμπεριαλιστικών οργανισμών, όπως είναι το ΝΑΤΟ. Ακόμα, με το άρθρο 60 υπάρχει η δυνατότητα ανάθεσης σε ιδιώτες για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. Αυτό υπάρχει και σε άλλα άρθρα, όπως το άρθρο 75, το άρθρο 76, το άρθρο 78 κ.λπ.. Καταψηφίζουμε, λοιπόν, το νομοσχέδιο γιατί στόχος δεν είναι η ασφάλεια των πολιτών και των εργαζομένων συνολικά. Στόχος όλων αυτών των καταπιεστικών, αντιδημοκρατικών μηχανισμών και μέτρων που συστηματικά οικοδομεί η λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μαζί με τις αστικές κυβερνήσεις, είναι ο λαός - εχθρός και τα δικαιώματα του. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πρωτοστατούν σε δηλώσεις και ψήφους στα Συμβούλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης τόσο η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όσο και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ. Και καθόλου δεν μας κάνει εντύπωση ότι συναινετικά ψηφίζει και το παρόν νομοσχέδιο. Η αλήθεια είναι ότι τα μονοπώλια, οι κυβερνήσεις τους και οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις τους, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντιμετωπίζουν τα λαϊκά δικαιώματα και τις ελευθερίες σαν κίνδυνο για την εξουσία τους. Χρησιμοποιούν κάθε τρόπο και πρόσχημα για να τις στραγγαλίσουν και να τις καταργήσουν. Αυτό εξυπηρετεί και η μορφή του κατεπείγοντος, ώστε να μην αναπτυχθεί διάλογος και συζήτηση με φορείς και κοινωνικές ομάδες για να ενημερωθεί ο κόσμος για ένα τόσο σοβαρό νομοσχέδιο. Το ίδιο εξάλλου κάνατε και με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και των σκληρών αντιλαϊκών άρθρων του Υπουργείου Εργασίας, σε συνέχεια αυτών του νόμου Αχτσιόγλου του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία κατατέθηκαν μισή ώρα πριν την ψηφοφορία και το κλείσιμο της Βουλής. Γι' αυτό και η λαϊκή πάλη πρέπει να εντείνει τον αγώνα της για την υπεράσπιση και τη διεύρυνση των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών που είναι αξεχώριστη από αυτή για ριζικές αλλαγές στην εξουσία και οικονομία, που συνδέονται αναπόσπαστα με την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου και την απαλλαγή από τα δεσμά των ενώσεών του. Και σε αυτόν τον αγώνα το ΚΚΕ είναι πάντα μπροστά.
Ευχαριστούμε την κ. Μανωλάκου. Τον λόγο έχει από την Ελληνική Λύση ο συνάδελφος κ. Βασίλειος Βιλιάρδος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κατατέθηκε ξανά ένα νομοσχέδιο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, επειδή η Ελλάδα επιβαρύνεται με πρόστιμα λόγω της μη έγκαιρης ενσωμάτωσης της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα προσωπικά δεδομένα στο εθνικό δίκαιο. Το νομοσχέδιο κατατέθηκε λίγες ώρες πριν συζητηθεί στην επιτροπή, όπου διαμαρτυρηθήκαμε πως δεν είναι δυνατόν για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα όπως αυτό να καλούμαστε να αποφανθούμε χωρίς καλά καλά να προλάβουμε να το μελετήσουμε. Φυσικά δε, χαμογελάσαμε ειρωνικά όταν ο Υπουργός Δικαιοσύνης κατηγόρησε όλους τους εισηγητές ευθέως πως δεν το είχαμε μελετήσει καλά. Ευτυχώς πάντως μας έδωσε τη δυνατότητα να προτείνουμε γραπτά αλλαγές, αφού δεν ήταν δυνατόν να αναλύσουμε το νομοσχέδιο στα οκτώ λεπτά που είχαμε στη διάθεση μας στην επιτροπή, όπως και το κάναμε. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πριν από όλα, λοιπόν, θεωρούμε απαράδεκτη τη διαδικασία του κατεπείγοντος που έχει υιοθετήσει η Κυβέρνηση, η οποία δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση, αλλά τον κανόνα. Υποθέτουμε, βέβαια, πως το κάνει είτε για λόγους εντυπωσιασμού είτε για να καλύψει τις βιαστικές της ενέργειες, όσον αφορά το ξεπούλημα των κοινωφελών επιχειρήσεων της χώρας, με την ταυτόχρονη αλλαγή της ηγεσίας τους με τα δικά της πειθήνια παιδιά. Ένα παράδειγμα είναι η ΔΕΗ όπου προετοιμάζεται η πώληση των πλέον πολύτιμων θυγατρικών της, όπως είναι τα δίκτυα του ΔΕΔΔΗΕ και το υπόλοιπο του ΑΔΜΗΕ, με την τοποθέτηση ενός στελέχους της κρατικής ιταλικής ENEL, που φαίνεται να τα έχει βάλει στο στόχαστρο αφού αποτελεί τη μεγαλύτερη επιχείρηση δικτύων. Επίσης, υπάρχει το παράδειγμα των κερδοφόρων Ελληνικών Πετρελαίων, που αντικαταστάθηκε η επιτυχημένη διοίκηση τους με την αποτυχημένη προηγούμενη, ενώ φαίνεται να ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τον Όμιλο Λάτση σε συνδυασμό με την επίσης κερδοφόρα και στρατηγική για τη χώρα μας ΔΕΠΑ, την επιχείρηση φυσικού αερίου δηλαδή, λόγω των ενεργειακών αποθεμάτων και των αγωγών. Εδώ οφείλουμε να αναρωτηθούμε αν θα μπορεί στο μέλλον να θεωρείται κράτος η Ελλάδα χωρίς δικό της χρηματοπιστωτικό και ενεργειακό τομέα με κινέζικα λιμάνια, με ιταλικούς σιδηροδρόμους, με γερμανικά αεροδρόμια, με ιταλική ΔΕΗ κ.ο.κ.. Εκτός αυτού, γιατί παρ' όλα αυτά δεν μειώνεται καν το δημόσιο χρέος, με τελικό αποτέλεσμα να μετατραπούμε σε φθηνούς σκλάβους χρέους των ξένων; Οι μοναδικές πάντως επενδύσεις που διενεργούνται είναι στον τομέα του τουρισμού, όπου η χώρα θα καταλήξει σε μία μορφή «Πουέρτο Ρίκο της Ευρώπης» με καζίνο και με χώρους διασκέδασης των ξένων και με τους Έλληνες φθηνούς υπηρέτες τους, κατά κάποιον τρόπο όπως η Γουατεμάλα, όπου ναι μεν αναπτύσσεται, αλλά ο εγχώριος πληθυσμός της βαδίζει από το κακό στο χειρότερο. Αντί, λοιπόν, να ενδιαφερθεί η Κυβέρνηση για την ενεργητική διεκδίκηση των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων που θα μπορούσαν να δώσουν μεγάλη ανάσα στην οικονομία μας ή για την καλύτερη διαχείριση των ΕΣΠΑ, όπου δικαιούμαστε περί τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ ετήσια έως το 2023, με δυνατότητες ανόδου του ΑΕΠ μας έως και 15 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, επιλέγει απλά να συνεχίσει την πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων και του ξεπουλήματος των προηγουμένων. Στο νομοσχέδιο τώρα, τα προσωπικά δεδομένα θεωρούνται ως το πετρέλαιο του 21ου αιώνα, σύμφωνα με τον ΣΕΒ και με τον κ. Σκέρτσο, όταν ήταν Γενικός Διευθυντής του. Το καταθέτω στα Πρακτικά. Εκτιμάται δε πως η αγορά εκμετάλλευσής τους μπορεί να ανέλθει στο θηριώδες ποσό των 325 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα. Επομένως καταλαβαίνει κανείς πως το ενδιαφέρον δεν είναι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά το κέρδος. Πιστεύουμε, λοιπόν, πως πρέπει να είναι κανείς ιδιαίτερα προσεκτικός με τέτοια νομοσχέδια, για να μη χρησιμοποιηθεί η παροχή πληροφοριών ως μοχλός πίεσης είτε μέσω των εργοδοτών είτε μέσω των εισπρακτικών εταιρειών που συνεργάζονται και έχουν πρόσβαση στα στοιχεία, ειδικά στην Ελλάδα, όπου αυτή τη στιγμή υπάρχουν περί τους ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες δανειολήπτες με κόκκινα δάνεια, πολύ περισσότερο όταν το μέσο ετήσιο εισόδημα των οφειλετών έχει μειωθεί από 28.418 ευρώ το 2008 στα 7.956 ευρώ το 2017, ήτοι κατά 20.462 ευρώ μέσα σε δέκα μόλις έτη. Το καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επιπλέον, αυτά τα στοιχεία δεν πρέπει να είναι αποτρεπτικά, όσον αφορά κυρίως την εκ νέου επιχειρηματική δραστηριοποίηση των ανθρώπων, όπως στην περίπτωση του «ΤΕΙΡΕΣΙΑ» που διατηρεί τα πιο ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας. Σημειώνουμε εδώ πως ο «ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ» είναι ένας ιδιωτικός φορέας των τραπεζών που διέσωσαν οι φορολογούμενοι με πάνω από 60 δισεκατομμύρια ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των αναβαλλομένων φόρων, ενώ παρ' όλα αυτά έχουν πλέον αφελληνιστεί. Έχει δε εγκλωβισμένους στα αρχεία του περίπου τους μισούς Έλληνες, οι οποίοι έτσι έχουν καταστεί δούλοι των ξένων με την έννοια που είχε ο «δούλος χρεών» στην αρχαία Ελλάδα. Το αποτέλεσμα είναι να μην μπορούν να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά, οπότε είναι ανόητο να ισχυριζόμαστε πως είναι δυνατόν να υπάρξει η επιζητούμενη εγχώρια ανάπτυξη στην Ελλάδα με τους μισούς πολίτες ακυρωμένους εκ των προτέρων. Όλοι θα πρέπει να μπορούν να ξεκινήσουν από την αρχή, όλοι χρειάζονται μία δεύτερη ευκαιρία και όλοι μας έχουμε δικαίωμα στη ζωή που δεν πρέπει να μας το στερεί κανείς. Εν προκειμένω, η πρότασή μας είναι να διαγραφούν από τις λίστες του «ΤΕΙΡΕΣΙΑ» όλοι οι Έλληνες που έχουν καταχωρηθεί μόνιμα για κάποια δυσκολία που αντιμετώπισαν, χωρίς να μπορούν πλέον να δανειστούν και να ξαναρχίσουν τη ζωή τους, έχοντας πεταχτεί σαν τα σκουπίδια από το τρένο της οικονομίας. Στις λίστες θα πρέπει να παραμείνουν μόνο όσοι έχουν καταδικαστεί για βαριά οικονομικά εγκλήματα και όχι αυτοί που χτυπήθηκαν από την οικονομική κρίση, χωρίς να είναι δική τους ευθύνη, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να πληρώσουν κάποιες δόσεις. Είναι εξοργιστικά απαράδεκτο το προνόμιο των τραπεζών να φακελώνουν τους πολίτες, πόσω μάλλον όταν χρεοκόπησαν και έχουν διασωθεί με χρήματα των φορολογουμένων. Περαιτέρω, το σίγουρο είναι πως τα προσωπικά δεδομένα έχουν μεγάλη αξία, ενώ η δημοσιοποίησή τους μεγάλες αρνητικές συνέπειες. Επομένως πρέπει να διαφυλαχτεί η εμπιστευτικότητά τους, όπως το παράδειγμα των άρθρων 39, 40 και 82, όπου οφείλουν να θεσμοθετηθούν αυστηρότερα ανώτερα χρηματικά πρόστιμα σε περιπτώσεις δημοσιοποίησης δεδομένων. Για παράδειγμα, σε περιπτώσεις διαρροής δεδομένων στη Μεγάλη Βρετανία τα πρόστιμα καθορίστηκαν στο 4% του τζίρου των επιχειρήσεων παγκοσμίως, με αποτέλεσμα η «BRITISH AIRWAYS» να πληρώσει 183 εκατομμύρια στερλίνες και η «MARRIOTT» 99 εκατομμύρια στερλίνες. Σας το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ειδικά όσον αφορά το άρθρο 39, θα πρέπει ο ιδιώτης που έχει ζημιωθεί από τη διαρροή πληροφοριών να μπορεί να ζητήσει αποζημίωση ενδεχομένως ίση με την αξία της ζημίας. Σε σχέση τώρα με το άρθρο 27, είναι στο σύνολό του απαράδεκτο, αφού παραβιάζονται βασικές αρχές του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και του ίδιου του Συντάγματος, άρθρο 9 και 9Α, κατά τους νομικούς, εν προκειμένω με την έννοια πως οι ιδιώτες θα δικαιούνται πλέον να διενεργούν ποινικές έρευνες σε προσωπικά δεδομένα χωρίς την παρουσία αστυνομικών, εισαγγελικών ή δικαστικών αρχών. Το συγκεκριμένο άρθρο θεωρείται πως είναι πιστή αντιγραφή του γερμανικού. Φαίνεται πως δεν έφτασε στους Γερμανούς η απομύζηση των Ευρωπαίων με την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα και με το μισθολογικό ντάμπινγκ που υιοθέτησαν ύπουλα ήδη από το 2000. Δεν τους έφτασε ούτε η επιβολή της πολιτικής λιτότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και των καταστροφικών μνημονίων στην Ελλάδα για να διευκολυνθεί η λεηλασία της, αλλά θέλουν να μας επιβάλλουν επιπλέον τους νόμους τους χωρίς να έχουμε αντίστοιχη κάλυψη με αυτούς από το υπόλοιπο νομοθετικό πλαίσιο. Σε γενικές γραμμές τώρα πρόκειται για ένα νομοσχέδιο, που αντί να προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα, στην ουσία νομιμοποιεί την πρόσβαση σε αυτά που πρέπει να έχει μόνο το κράτος. Η Ελληνική Λύση θεωρεί πως το κράτος είναι το μόνο αρμόδιο για τους πολίτες του και προτείνει την ανάθεση των σχετικών αρμοδιοτήτων στη δικαστική εξουσία. Πιστεύουμε πως αν θέλουμε να λέμε πως το κράτος έχει συνέχεια, τότε μόνο αυτό πρέπει να είναι αρμόδιο για τη διαχείριση των προσωπικών δεδομένων. Αλλιώς να ιδρύσουμε ανεξάρτητες αρχές για τα οπλικά συστήματα, για την αστυνομία, για τον στρατό, για την παιδεία και για κάθε άλλο κλάδο, οπότε να μείνει το κράτος άνευ αντικειμένου και άνευ εξουσίας. Για λόγους αρχής, λοιπόν, θα καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο, καθώς επίσης και τον τρόπο εφαρμογής της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά όχι την ενσωμάτωση αυτή καθαυτή. Φυσικά, θα υπερψηφίσουμε τις διατάξεις που αφορούν την ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται καθημερινά η χώρας μας με πρόστιμα, τα οποία πληρώνει τελικά ο Έλληνας πολίτης. Κλείνοντας, θέλω να επαναλάβω την παράκλησή μας να βρεθούν ακόμη είκοσι υπογραφές Βουλευτών και να διερευνηθεί η μήνυση που κατέθεσαν οι παμμακεδονικές ενώσεις εναντίον του κ. Κοτζιά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς τον συνάδελφο κ. Βιλιάρδο. Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια από τη ΜέΡΑ25 κ. Φωτεινή Μπακαδήμα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανείς δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει την ανάγκη θέσπισης νομικού πλαισίου προστασίας των προσωπικών δεδομένων και της ενσωμάτωσης του Κανονισμού και των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2016, ειδικά μιας και η χώρα μας μαζί με τη Σλοβενία είναι οι τελευταίες χώρες που δεν έχουν επικαιροποιήσει τη σχετική νομοθεσία. Να σημειωθεί πως σαφέστατα αυτή η καθυστέρηση συνεπάγεται την πιθανή παραπομπή μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και την επιβολή προστίμου σε μια εξαιρετικά εξουθενωμένη από την ήδη επιβεβλημένη λιτότητα χώρα όπως η δική μας. Όμως θεωρούμε πως θα έπρεπε να έχει γίνει μια προσεκτικότερη προσπάθεια εναρμόνισης και όχι μια απλή μεταφορά, αντιγραφή και επικόλληση πρακτικά του γερμανικού μοντέλου δεδομένων, χωρίς να ληφθούν υπ' όψιν οι πολυάριθμες διαφορές που έχει η ελληνική με τη γερμανική νομοθεσία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η βασική διαφορά στον τρόπο επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων από το κράτος και τους φορείς ιδιωτικού δικαίου. Στη Γερμανία ο διαχωρισμός στον τρόπο επεξεργασίας υφίσταται εδώ και πενήντα χρόνια, ενώ στην Ελλάδα από το 1997, που ψηφίστηκε ο πρώτος νόμος επί του θέματος, δεν υπήρχε καμμία τέτοια πρόβλεψη. Ας περάσουμε, όμως, τώρα στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο που εισάγει το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Το εν λόγω νομοσχέδιο αποτελεί στον πυρήνα πράγματι ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας και του γενικού κανονισμού και σαφέστατα κάθε οδηγία και νομοθεσία που θα συμβάλλει στην προστασία προσωπικών δεδομένων είναι τόσο απαραίτητη όσο και καλοδεχούμενη. Παρ' όλα αυτά, δεν είναι καλοδεχούμενη η άκριτη αντιγραφή κάθε κανονισμού, χωρίς να λαμβάνεται υπ' όψιν η ιδιαιτερότητα της χώρας και χωρίς να εξασφαλίζονται οι τρόποι διασφάλισης της ορθής εφαρμογής. Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου ήρθε και αυτό με τον χαρακτηρισμό του κατεπείγοντος, συνεχίζοντας τη μέχρι τώρα πρακτική της Κυβέρνησης. Δυστυχώς, ένα τόσο σημαντικό νομοσχέδιο εισήχθη με τέτοιο τρόπο που δεν επέτρεψε τη σε βάθος συζήτηση. Θεωρούμε πως ειδικά η ακρόαση φορέων, όπως ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθήνας, Πειραιώς, αλλά και άλλων πόλεων, η ΗΔΙΚΑ, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ και πολλοί άλλοι θα συνέβαλαν στο να πραγματοποιηθεί ένας ουσιαστικός διάλογος και να αμβλυνθούν αρκετά αιχμηρά σημεία, που θα αναφέρω παρακάτω. Μια άλλη βασική παράλειψη που διακρίναμε και με δεδομένο ότι γίνεται αναφορά σε ιδιωτικούς φορείς, είναι η μη αναφορά σε τοπικούς και άλλους συλλόγους και σωματεία, που σαφέστατα τηρούν αρχεία μελών και είναι πολύ πιθανόν να μην τα χειρίζονται επαγγελματίες παρά ιδιώτες εθελοντές. Πώς θα διασφαλιστεί ότι θα εφαρμοστεί και θα τηρηθεί η νομοθεσία από αυτούς; Πώς θα διασφαλιστεί ότι τα προσωπικά δεδομένα των μελών τους δεν θα γίνουν βορά, δεν θα βρεθούν κάπου αλλού που δε θα έπρεπε; Εκτός αν για μια ακόμη φορά έρθουμε αντιμέτωποι με ένα φαινόμενο που έχουμε παρατηρήσει συχνά στο παρελθόν - όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και αλλού - , αυτό της ενσωμάτωσης ευρωπαϊκών οδηγιών στο δίκαιο, απλώς για να ξεμπερδεύουμε με την υποχρέωση. Ελπίζουμε και φυσικά απευχόμαστε να μη συμβεί και αυτή τη φορά κάτι τέτοιο. Αγαπητοί συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που καλούμαστε να κρίνουμε σήμερα περιλαμβάνει άρθρα που θεωρούμε προβληματικά και γι' αυτό θα ήταν απαραίτητη μια σε βάθος συζήτηση και αναδιαμόρφωση. Κατ' αρχάς, το άρθρο 22 με το οποίο εισάγεται μια σειρά εξαιρέσεων από τις προβλέψεις του Γενικού Κανονισμού αναφορικά με τις ειδικές κατηγορίες προσωπικών δεδομένων, όπως η φυλετική καταγωγή, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, η σεξουαλική προτίμηση, η πιθανή συνδικαλιστική δράση κ.ά., εφόσον η επεξεργασία τους είναι απαραίτητη. Δυστυχώς έτσι, όμως, μένει ένα τεράστιο παράθυρο ανοικτό, που, εφόσον δεν προβλέπεται από το πλαίσιο επεξεργασίας, μπορεί να οδηγήσει σε πρακτική ακύρωση των προβλέψεων του Γενικού Κανονισμού και μάλιστα, σε ευαίσθητες κατηγορίες που θα έχρηζαν μεγαλύτερης προστασίας. Λίγο πιο κάτω, με τα άρθρα 24 και 25, προβλέπεται η επεξεργασία δεδομένων από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς για διαφορετικό σκοπό από αυτόν για τον οποίο συλλέχθηκαν, με το καθεστώς συγκατάθεσης να είναι διατυπωμένο αόριστα. Να σημειωθεί πως υπάρχει μέχρι και αναφορά για υπόθεση συγκατάθεσης στο άρθρο 24, ενώ ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός αναφέρει αποκλειστικά τη ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων. Ας περάσουμε τώρα στο άρθρο 27, που αφορά στον χώρο εργασίας. Κατ' αρχάς, θα πρέπει να σημειωθεί πως σαφέστατα έχουν πραγματοποιηθεί βελτιώσεις από το αρχικό κείμενο της διαβούλευσης και ελήφθησαν υπ' όψιν σχόλια που έγιναν στο πλαίσιο αυτής. Όμως, παρά τις βελτιώσεις και την πράγματι λεπτομερέστερη περιγραφή των συνθηκών και τον τρόπο, με τα οποία δίνεται η συγκατάθεση του εργαζόμενου για τη συλλογή και επεξεργασία των προσωπικών του δεδομένων, θα πρέπει να σημειωθεί πως ο εργαζόμενος και ο εργοδότης δεν έχουν σε καμμία περίπτωση την ίδια διαπραγματευτική ισχύ. Σε καμμία περίπτωση ένας εργαζόμενος δεν θα έχει τη δυνατότητα να αρνηθεί ούτε προβλέπεται πλαίσιο προστασίας του από μια πιθανή απόλυση, αν τελικά οδηγηθεί να αρνηθεί να δώσει τα στοιχεία του ή να δεχθεί την επεξεργασία τους, ειδικά όταν η συλλογή και επεξεργασία μπορεί να γίνει είτε πριν τη σύμβαση, είτε κατά τη διάρκεια, είτε μετά τη λύση αυτής. Επιπλέον στην παράγραφο 7 όπου περιγράφεται η οπτική καταγραφή για την προστασία προσώπων και αγαθών, υπήρχε μια προβληματική φράση που άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο συσχέτισης, παρακολούθησης και αποδοτικότητας. Συγκεκριμένα, αναφερόταν πως «τα δεδομένα που συλλέγονται μέσω κλειστού κυκλώματος οπτικής περιγραφής δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν ως αποκλειστικά κριτήρια για την αξιολόγηση της συμπεριφοράς και της αποδοτικότητας των εργαζομένων». Χαιρόμαστε, γιατί βλέπουμε στις νομοτεχνικές βελτιώσεις που κατέθεσε πριν λίγο ο κύριος Υπουργός πως η λέξη «αποκλειστικά» έχει αφαιρεθεί, αν και αξίζει να σημειωθεί πως, μιας και όλο το νομοσχέδιο ήταν μια αντιγραφή του γερμανικού μοντέλου, εδώ έχουμε και μια διαφοροποίηση, δεδομένου ότι στη Γερμανία ο νόμος προβλέπει πως ο εργαζόμενος έχει το δικαίωμα να ζητήσει την εξαίρεσή του από την καταγραφή, περιθώριο που δεν αφήνει ο δικός μας νόμος. Ουσιαστικά, εισάγεται στη χώρα νομικό παράθυρο για τη βιντεοσκόπηση στον χώρο εργασίας και τη χρήση του υλικού κατά το δοκούν του υπεύθυνου επεξεργασίας. Ας προχωρήσουμε τώρα στο άρθρο 34 που αποκλείει τη δυνατότητα διαγραφής ευαίσθητων δεδομένων που έχουν αποθηκευτεί, ακόμη κι αν το αιτηθεί ο εργαζόμενος. Ως εκ τούτου, ο εργοδότης θα κατέχει τα δεδομένα του εργαζομένου και θα μπορεί να τα επεξεργαστεί ακόμη και μετά τη λήξη της εργασιακής σχέσης, χωρίς κανέναν εν τέλει περιορισμό. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί πως παρ' ότι γίνεται αναφορά σε σημεία αρμοδιότητας άλλων Υπουργείων, όπως του Ψηφιακής Διακυβέρνησης για θέματα ψηφιακής ασφαλείας και ελέγχου για την τήρηση, τη συμμόρφωση και την εφαρμογή, αλλά και του Υπουργείου Εργασίας, μιας και μεγάλο μέρος του σχεδίου νόμου αφορά πράγματι τον χώρο εργασίας και ανακινεί καίρια ζητήματα που θίγουν βασικά εργασιακά δικαιώματα, θεωρούμε ότι θα έπρεπε να έχει συνυπογραφεί και από τους Υπουργούς αυτών και να μην εισάγεται μόνο από τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Το ΜέΡΑ25 είναι υπέρ της λήψης αποφάσεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Εξάλλου, το ίδιο το ΜέΡΑ25 είναι κομμάτι ενός πανευρωπαϊκού κινήματος, όμως μόνο όταν για τη λήψη αυτών των αποφάσεων τηρούνται πρακτικά και ουσιαστικά οι δημοκρατικοί κανόνες, σεβόμενοι πάντα την ιδιαιτερότητα της κάθε χώρας. Το νομοσχέδιο που έφερε η Κυβέρνηση ουσιαστικά δεν ενσωματώνει με την απαραίτητη ακρίβεια και εξειδίκευση τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, αφήνοντας αρκετά θολά σημεία και πολλές γκρίζες ζώνες που μελλοντικά θα μπορούσαν - και πολύ φοβόμαστε ότι θα το κάνουν - να επιτρέψουν την καταστρατήγηση του Κανονισμού και την καταπάτηση κάθε έννοιας προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Σ' αυτά τα πλαίσια υπερψηφίζουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής, δηλαδή την πρόθεση ενσωμάτωσης του Ευρωπαϊκού Κανονισμού, αλλά καταψηφίζουμε όλες εκείνες τις προβληματικές εφαρμοστικές ρυθμίσεις που ουσιαστικά αναιρούν σε μεγάλο βαθμό το πνεύμα του ίδιου του κανονισμού. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Ευχαριστούμε κι εμείς την κ. Μπακαδήμα. Τον λόγο έχει ζητήσει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Ζωή Ράπτη. Ορίστε, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα νομοσχέδιο με εξαιρετική σημασία για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών και ιδίως για την προστασία των προσωπικών τους δεδομένων, όπως αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 9Α του Συντάγματος. Όπως ειπώθηκε, το προϊσχύον στη χώρα μας νομοθετικό πλαίσιο που διαμόρφωσε ο ν.2472/1997 κατ' επιταγή της κοινοτικής οδηγίας 46/1995 αδυνατεί πλέον να ανταποκριθεί στα σύγχρονα τεχνολογικά δεδομένα και στις απαιτήσεις που αυτά δημιουργούν, αλλά και τους κινδύνους που εγκυμονούν για την προστασία των δεδομένων των φυσικών προσώπων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, εγκαίρως όπως ακούστηκε, προχώρησε στην υιοθέτηση του νέου Γενικού Κανονισμού 679/2016, του γνωστού και ως GDPR, αλλά και της οδηγίας 680/2016. Έτσι, ο Γενικός Κανονισμός τέθηκε σε ισχύ στις 25-5-2018 με άμεση εφαρμογή και η οδηγία έπρεπε να ενσωματωθεί από τα κράτη - μέλη έως τις 6 Μαΐου 2018. Ωστόσο, σήμερα, έναν και πλέον χρόνο μετά την εκπνοή της άνω προθεσμίας, μόνο η Ελλάδα και η Ισπανία δεν κατάφεραν να μεταφέρουν την οδηγία στο εθνικό τους δίκαιο, παρ' ότι στη χώρα μας είχε συσταθεί από το 2016 σχετική νομοπαρασκευαστική επιτροπή και είχε λάβει χώρα σχετική διαβούλευση. Δυστυχώς, η πρώτη προσπάθεια ενσωμάτωσης του ενωσιακού δικαίου ναυάγησε και αν και συστήθηκε εκ νέου άλλη επιτροπή επί υπουργίας κ. Καλογήρου, η πολιτική ηγεσία της απελθούσας κυβέρνησης απέτυχε να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή εγκαίρως σχετικό σχέδιο νόμου. Έτσι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάλεσε, κύριοι συνάδελφοι, στις 25 Ιουλίου 2019, όπως ακούσαμε, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να μας επιβάλει πρόστιμο ύψους 5.287 ευρώ για κάθε μέρα καθυστέρησης ενσωμάτωσης της ευρωπαϊκής οδηγίας αναδρομικά, δηλαδή από τις 7-5-2018 και εφεξής, μέχρι την ψήφιση του τελικού νομοσχεδίου. Όμως, δεν είναι μόνο τα βαριά πρόστιμα τα οποία θα επιβαρύνουν την τσέπη των Ελλήνων φορολογούμενων, αλλά και ο διεθνής διασυρμός της χώρας που έρχεται υπό την απειλή και πάλι οικονομικών κυρώσεων να ενσωματώσει στο εσωτερικό της δίκαιο την ευρωπαϊκή οδηγία. Πρόκειται δυστυχώς για χαρακτηριστική καθυστέρηση που βαρύνει προφανώς την προηγούμενη Κυβέρνηση, όπως άλλωστε παραδέχθηκε και ο εισηγητής της Αντιπολίτευσης, ο κ. Κατρούγκαλος, ενώπιον μας και βέβαια αυτό θα κοστίσει μέχρι σήμερα περίπου 2.500.000 ευρώ στους Έλληνες φορολογούμενους. Παρά δε την προφορική συνεννόηση που τάχα έχει γίνει με μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι δεδομένο ότι αυτή η συνεννόηση δεν προχώρησε και αυτή τη στιγμή η απειλή είναι υπαρκτή και σοβαρή για τη χώρα μας. Μου κάνει, λοιπόν, εντύπωση πως είναι δυνατόν η Αξιωματική Αντιπολίτευση να αρνείται την αναγκαιότητα συζήτησης του νομοσχεδίου με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Είναι πραγματικά απορίας άξιο. Και δεν είναι μόνο το δημοσιονομικό κόστος αυτής της καθυστέρησης, αλλά κυρίως ότι δεν διασφαλίζονται επαρκώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα προσωπικά δεδομένα των Ελλήνων πολιτών από την αθέμιτη και κακόβουλη επεξεργασία. Είναι δε προσχηματικό το επιχείρημα της Αντιπολίτευσης ότι τάχα τα θέματα εκτός περιεχομένου της κοινοτικής οδηγίας θα μπορούσαν να ενσωματωθούν σε άλλο κείμενο, ότι τάχα αυτό το κείμενο θα μπορούσε να έρθει με τη συνήθη, την τακτική διαδικασία αν θέλουμε να μιλάμε για ένα κράτος δικαίου. Αν είμαστε κράτος δικαίου, έχουμε υποχρέωση να εξασφαλίσουμε ασφάλεια δικαίου στους πολίτες, ασφάλεια δικαίου στις επιχειρήσεις, με την ένταξη σε ενιαίο κείμενο των προσωπικών δεδομένων της προστασίας αυτών, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί ένα ισχυρό και συνεκτικό πλαίσιο προστασίας των δεδομένων αυτών. Συνεπώς με το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα - το τονίζω, αναγκαστικά με τη διαδικασία του κατεπείγοντος - ερχόμαστε πλέον να συμμορφωθούμε με το ευρωπαϊκό κεκτημένο για την αποτελεσματική προστασία των προσωπικών δεδομένων. Δημιουργούμε δε εκείνο το πλαίσιο που θα επιτρέψει στη χώρα να κάνουμε τα επόμενα βήματα στην κοινωνία της πληροφορίας και στην ψηφιακή διακυβέρνηση. Συγκεκριμένα με το νομοσχέδιο αυτό προβλέπονται οι διατάξεις για την αποτελεσματική προστασία αυτού του δικαιώματος των προσωπικών δεδομένων, θωρακίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων και αποσαφηνίζεται το πλαίσιο και οι δυνατότητες επεξεργασίας τους από τους εργοδότες. Ενισχύεται ο ρόλος της αρχής ως θεματοφύλακα προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και βελτιώνεται το λειτουργικό της πλαίσιο και ενισχύεται η λογοδοσία της. Τίθενται κανόνες για την επεξεργασία αυτών των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τόσο από δημόσιους όσο και από ιδιωτικούς φορείς και προωθείται η διαφάνεια της επεξεργασίας αυτής. Λαμβάνεται η πρόνοια για την επεξεργασία ειδικών κατηγοριών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής προστασίας. Και τέλος, ενθαρρύνεται η προσέλκυση επενδύσεων για την ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας με την αποσαφήνιση του πλαισίου της προστασίας των δεδομένων. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης κινήθηκε σε δύο άξονες: Υιοθέτησε χωρίς μικροπολιτικές αγκυλώσεις - το τονίζω - το μέχρι πρότινος έργο της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που είχε συσταθεί με απόφαση της προηγούμενης Κυβέρνησης. Προέβη μέχρι και την εισαγωγή του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής, εργαζόμενη νυχθημερόν γι' αυτό, ακόμα και το Δεκαπενταύγουστο, σε εκτεταμένες βελτιώσεις του υπό ψήφιση κειμένου. Αξιοποίησε πλήρως τις εποικοδομητικές παρατηρήσεις από τις διακόσιες πενήντα και πλέον, που υποβλήθηκαν από κόμματα και φορείς, τόσο κατά το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης, όσο και κατά τη συζήτησή του στη Διαρκή Επιτροπή της Βουλής την προηγούμενη Παρασκευή. Ενσωμάτωσε δε, όπως είπε ο Υπουργός, πάνω από ενενήντα νομοτεχνικές βελτιώσεις μετά τη συζήτηση στη Διαρκή Επιτροπή. Όλα αυτά έγιναν με ένα και μοναδικό στόχο, την επίτευξη της ευρύτερης δυνατής πολιτικής συναίνεσης σε ένα ζήτημα που αφορά τον πυρήνα της προστασίας των δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών. Για τον λόγο αυτό ζητούμε από όλες και όλους τους συναδέλφους να λειτουργήσουν εποικοδομητικά, παρά τις όποιες επιμέρους ενστάσεις υπάρχουν, ώστε να ψηφιστεί σήμερα το καλύτερο για τη χώρα δυνατό νομοσχέδιο που θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις μεγάλες προκλήσεις που αναφύονται για την κοινωνία μας στον τομέα των προσωπικών δεδομένων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις δεν χωρούν στα ζητήματα αυτά, πολλώ δε μάλλον καθόσον υπήρξαν οι αποτυχημένες προσπάθειες έμπειρων κατά τα άλλα νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, προσπάθειες οι οποίες απέβησαν άκαρπες. Και κάποια στιγμή καλούμαστε μετά από τα πολλά λόγια να κάνουμε έργο υπέρ των πολιτών. Επί των επιμέρους ρυθμίσεων του νομοσχεδίου θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στα εξής σημεία που έγιναν συγκεκριμένες παρεμβάσεις. Στο Κεφάλαιο Α΄ εξειδικεύονται τα μέτρα του Γενικού Κανονισμού και ειδικότερα εξειδικεύονται τα καθήκοντα του υπεύθυνου προστασίας των δεδομένων σε δημόσιους φορείς, ζήτημα το οποίο μέχρι σήμερα παρέμενε αρρύθμιστο. Στο Κεφάλαιο Β΄ ρυθμίζονται τα σχετικά με την οργάνωση και τη λειτουργία της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και λαμβάνονται συγκεκριμένα μέτρα για την ενίσχυση του εποπτικού της ρόλου. Στο Κεφάλαιο Γ΄, όπως ακούστηκε, θεσπίζονται ουσιαστικά μέτρα για την προστασία των ανηλίκων, καθώς ορίζεται ρητά το δέκατο πέμπτο έτος ως το κατώτερο όριο ηλικίας κάτω από το οποίο είναι υποχρεωτική η συγκατάθεση των γονέων ή των ασκούντων τη γονική μέριμνα για την πρόσβαση των παιδιών μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τέλος, απαγορεύεται η επεξεργασία των γενετικών δεδομένων για σκοπούς ασφάλισης και υγείας και θωρακίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων, ενώ η βιντεοεπιτήρηση επιτρέπεται μόνο κατ' εξαίρεση στους χώρους εργασίας και αποκλειστικά για λόγους προστασίας προσώπων και αγαθών. Διαμορφώνεται ένα σαφές πλαίσιο προσαρμογής της επιχειρηματικότητας του ιδιωτικού τομέα στο νέο ψηφιακό περιβάλλον και διασφαλίζονται και αποσαφηνίζονται οι όροι εμπιστευτικότητας, με ταυτόχρονη ενίσχυση της διαφάνειας στην επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Στο Κεφάλαιο Δ΄ ενσωματώνεται πλήρως και αποτελεσματικά στο Εθνικό μας Δίκαιο η περίφημη οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την οποία, όπως εκτέθηκε, παραπέμφθηκε ήδη η χώρα μας στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό γιατί, όπως λέει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η μη ενσωμάτωση που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα, δημιούργησε ένα εκ των πραγμάτων κατώτερο επίπεδο προστασίας των δεδομένων στην Ελλάδα σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τέλος, διασαφηνίζεται και το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι διωκτικές αρχές μπορούν να ασκούν απρόσκοπτα τις αρμοδιότητές τους για την εμπέδωση της ασφάλειας και της δικαιοσύνης σε ένα κράτος δικαίου, πάντοτε όμως με σεβασμό στο θεμελιώδες δικαίωμα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως καταδείχθηκε από τη μέχρι τώρα συζήτηση, τόσο στην αρμόδια επιτροπή όσο και στην Ολομέλεια, η Κυβέρνηση προσεγγίζει το κρίσιμο ζήτημα των προσωπικών δεδομένων συναινετικά, ανταποκρινόμενη στην ανάγκη άμεσης και επιτυχούς ρύθμισης των πολλαπλών και πολύπλοκων θεμάτων που γεννώνται από τη σύγχρονη τεχνολογία και τις εφαρμογές της. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Είναι όμως προφανές ότι κανένα νομοθετικό πλαίσιο δεν είναι από μόνο του ικανό να συγκεράσει όλες τις νομικές, πολιτικές ή οικονομικές απόψεις που εκτίθενται σε δημόσια συζήτηση ή να προσφέρει απόλυτη προστασία στα υποκείμενα των δεδομένων, δηλαδή στους πολίτες. Γι' αυτό άμεση προτεραιότητα για την πολιτεία πρέπει να καταστεί τόσο η άμεση ψήφιση του πρωταρχικού βασικού πλαισίου των προσωπικών δεδομένων σήμερα, εδώ σε αυτή την Αίθουσα, όσο και η περαιτέρω ενίσχυση της αρχής προστασίας των δεδομένων στην αποτελεσματική υλοποίηση του σκοπού της. Εξίσου σημαντική βεβαίως - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - προτεραιότητα είναι και η εμπέδωση κουλτούρας ουσιαστικής συμμόρφωσης των αρμόδιων δημόσιων και ιδιωτικών φορέων προς τις επιταγές του Γενικού Κανονισμού, αλλά και του εθνικού θεσμικού πλαισίου που συζητάμε σήμερα. Εμείς έχουμε την πολιτική βούληση και το αποδείξαμε έμπρακτα φέρνοντας το παρόν νομοσχέδιο ενώπιόν σας. Σας καλούμε λοιπόν να υπερψηφίσουμε όλοι μαζί το πρώτο, αλλά καθοριστικό βήμα για ένα καλύτερο περιβάλλον προστασίας των προσωπικών δεδομένων των πολιτών στην πατρίδα μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παίρνω σήμερα τον λόγο κατ' αρχάς για να υπογραμμίσω και εγώ με τη σειρά μου την ξεχωριστή σημασία του νομοσχεδίου που συζητούμε, όχι μόνο γιατί ενσωματώνει στο εθνικό μας δίκαιο ένα κοινοτικό κεκτημένο που καθυστερούσε δεκατέσσερις μήνες ούτε γιατί γλιτώνει τη χώρα από κυρώσεις εκατομμυρίων, αλλά και από αναδρομικά πρόστιμα της τάξης των περίπου 5.400 ευρώ ημερησίως από την 7η Μαΐου του 2018, όπως ανέφερε και η Κοινοβουλευτική μας Εκπρόσωπος. Οι νέες ρυθμίσεις για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα είναι κρίσιμες. Είναι απαραίτητες κυρίως διότι συνιστούν σημαντικά βήματα εκσυγχρονισμού, ανάπτυξης, αλλά και δημοκρατίας. Από την άποψη αυτή είναι συστατικά στοιχεία της πολιτικής της Κυβέρνησής μας. Μέχρι στιγμής οι νομοθετικές πρωτοβουλίες μας για τη μείωση του ΕΝΦΙΑ, το νέο επιτελικό κράτος, τη λειτουργική τοπική αυτοδιοίκηση έδειξαν την κυβερνητική μας ετοιμότητα. Η εξοικονόμηση σημαντικών κονδυλίων από τα αθλητικά συμβόλαια της ΕΡΤ και η γρήγορη και δωρεάν απομάκρυνση της καύσιμης ύλης από το Μάτι σηματοδοτούν τον σεβασμό μας στο δημόσιο χρήμα. Τριάντα πέντε εκατομμύρια ευρώ έχουμε γλιτώσει μέχρι στιγμής, σε σχέση με τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει η προηγούμενη κυβέρνηση, από την επαναδιαπραγμάτευση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων σχετικά με το ποδόσφαιρο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σε πείσμα των διαφόρων που προέβλεπαν επικείμενες καταστροφές, το πρωτάθλημα ξεκίνησε κανονικά. Oι μάχες με τις καλοκαιρινές φωτιές, που ακόμα δίνουμε, αποδεικνύουν την καθημερινή μας παρουσία δίπλα στον πολίτη. Θέλω με την ευκαιρία αυτή να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους πυροσβέστες μας, στα στελέχη της Πολιτικής Προστασίας, στους εργαζόμενους στους δήμους, στις περιφέρειες, στις δασικές υπηρεσίες για την πολύ μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλαν και αυτό το σαββατοκύριακο σε εξαιρετικά αντίξοες καιρικές συνθήκες. Στην ίδια, λοιπόν, κατεύθυνση κινείται και το σημερινό νομοσχέδιο που συμπίπτει με το φθινοπωρινό άνοιγμα της Βουλής. Το τρίπτυχο «σχέδιο, ταχύτητα και αποτέλεσμα» αποτελεί τη σταθερή πυξίδα αυτής της Κυβέρνησης. Έτσι κινηθήκαμε τις πρώτες σαράντα μέρες και μ' αυτόν τον ρυθμό θα συνεχίσουμε και τα επόμενα τέσσερα χρόνια, με πρόγραμμα, συνέπεια και παραγωγή συγκεκριμένου και μετρήσιμου έργου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι κρυφά πλέον τα μεγάλα προβλήματα που παραλάβαμε την 7η Ιουλίου, από τις μακροχρόνιες δημοσιονομικές δεσμεύσεις μέχρι το επείγον θέμα της ΔΕΗ και τα εκατοντάδες φρένα στις επενδύσεις, από τα μεγάλα προβλήματα στο ασφαλιστικό, στην παιδεία, στην ασφάλεια μέχρι τις παγίδες στο προσφυγικό - μεταναστευτικό, στην υγεία και στην πολιτική προστασία. Αυτό ίσχυε δυστυχώς και στην περίπτωση των προσωπικών δεδομένων, έναν τομέα εξαιρετικά κρίσιμο, κομβικό - θα έλεγα - για την οικονομία, αλλά και κρίσιμο για την ίδια τη δημοκρατία, καθώς αφορά στα ατομικά δικαιώματα του κάθε πολίτη. Το νομοσχέδιό μας είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο κοιτάει μπροστά και απαντά στα μεγάλα ζητήματα των καιρών, γιατί η ελεύθερη επικοινωνία σ' έναν ανοικτό κόσμο είναι πράγματι ανάγκη της εποχής, αλλά και η προστασία του ψηφιακού αποτυπώματος του κάθε πολίτη είναι ισότιμο δικαίωμα. Στα ζητήματα αυτά, στα ζητήματα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων η Ευρώπη υπήρξε πράγματι πρωτοπόρα. Ήταν εκείνη που έθεσε πρώτη κανόνες, τιμωρώντας ακόμα και τεχνολογικούς κολοσσούς που τους παραβίασαν. Ήταν αυτή που ρητά υποχρέωσε εταιρείες να μη «φακελώνουν» εργαζόμενους και πολίτες, ώστε να χρησιμοποιούν τα στοιχεία τους κατά το δοκούν. Είναι, λοιπόν, άξιο απορίας πώς μια κυβέρνηση που υποτίθεται ότι επαγγελλόταν τα ατομικά δικαιώματα, άφησε απροστάτευτους τους Έλληνες πολίτες για τόσο καιρό. Ούτε βέβαια την τιμά το ότι η αδιαφορία της μάς έκανε και σ' αυτόν τον τομέα θλιβερή εξαίρεση της Ευρώπης. Το νομοθέτημα αυτό, λοιπόν, είναι ένα σημαντικό βήμα εκσυγχρονισμού, που επανατοποθετεί την Ελλάδα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Είναι ένα βήμα ανάπτυξης. Προσφέρει πρόσθετες δυνατότητες στην επιχειρηματική δράση, αλλά είναι πρωτίστως ένα σοβαρό βήμα κοινωνικής ευθύνης. Ανοίγει την επικοινωνία, αλλά θωρακίζει τους πολίτες σε όλα τα επίπεδα, ιδίως τους ανήλικους. Και πρακτικά το νέο αυτό πλαίσιο βάζει τάξη σε θολές περιοχές του διαδικτύου που σήμερα λειτουργούν άναρχα. Θέλω να συγχαρώ τον Υπουργό Δικαιοσύνης για το ανοιχτό πνεύμα με το οποίο προσέγγισε τη συζήτηση στη Βουλή. Να πω, επίσης, ότι πολλές από τις προτάσεις των κομμάτων, αλλά και φορέων που συμμετείχαν στη διαβούλευση έγιναν δεκτές από τον Υπουργό κι αυτό είναι ένα ακόμα πρόσθετο βήμα στη λογική της καλής νομοθέτησης που θέλουμε να υιοθετήσουμε. Εξηγήθηκε επαρκώς γιατί το νομοσχέδιο ήρθε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Το κόστος το οποίο καλούμαστε να πληρώσουμε σε ημερήσια βάση δεν άφηνε άλλα περιθώρια, αλλά μέχρι και στο ασφυκτικό πλαίσιο μιας κατεπείγουσας συζήτησης, ακολουθήσαμε κανόνες καλής νομοθέτησης. Με το παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, κανείς πια δεν μπορεί να χρησιμοποιεί στοιχεία κάποιου άλλου δίχως τη συγκατάθεσή του και κανείς εργοδότης δεν επιτρέπεται να επικαλείται δεδομένα των εργαζομένων σε βάρος τους. Για παράδειγμα, εικόνες από κάμερες ασφαλείας δεν θα μπορούν να χρησιμοποιούνται για την απόλυση ή την αλλαγή θέσης ενός υπαλλήλου, ενώ στοιχεία της υγείας του - αν αυτά υπάρχουν - πρέπει να είναι ανώνυμα και κρυπτογραφημένα και να μένουν μακριά από πιθανούς ενδιαφερόμενους χρήστες, όπως είναι οι ασφαλιστικές εταιρείες. Οι επιχειρήσεις αποκτούν πια μια κοινή αφετηρία στο ζήτημα της διαχείρισης των προσωπικών δεδομένων, αλλά οι πολίτες κυρίως θα μπορούν να είναι αυτοί που θα ελέγχουν πια το ηλεκτρονικό τους προφίλ. Όλα τα ατομικά τους στοιχεία, δεδομένα των επικοινωνιών τους, οι καταναλωτικές τους προτιμήσεις, ακόμα και οι καθημερινές τους συνήθειες θα αφορούν αυτούς και μόνο αυτούς. Θα μειωθούν έτσι και οι συνεχείς οχλήσεις από κάθε είδους ανεπιθύμητα μηνύματα που σήμερα μας κατακλύζουν. Όποιος μέχρι σήμερα διακινούσε όγκους στοιχείων προς άγνωστη χρήση, στο εξής θα πρέπει να το σκέφτεται δυο φορές, είτε αυτός είναι μια μεγάλη ψηφιακή επιχείρηση είτε μια απλή ιστοσελίδα, η οποία ωστόσο θέλει να εκμεταλλευθεί τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών της. Αντίθετα, όσοι τηρούν τους κανόνες θα αποκτούν κύρος και εμπιστοσύνη στον κόσμο των ψηφιακών επαφών. Με λίγα λόγια, το δικαίωμα της ελεύθερης πληροφόρησης εναρμονίζεται πια πλήρως με το δικαίωμα της προστασίας των προσωπικών μας δεδομένων. Και γι' αυτό ελπίζω, παρά τις όποιες επιμέρους ενστάσεις μπορεί ακόμα να υπάρχουν, οι νέες ρυθμίσεις να ψηφιστούν απ' όλους μας, κάτι που θα αποτελέσει κι ένα πρόσθετο επιχείρημα της Κυβέρνησης στην προσπάθειά της να μην καταδικαστεί η χώρα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στην οποία παραπέμφθηκε λόγω της ολιγωρίας που επιδείξαμε στην ενσωμάτωση. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είπα στην αρχή πως το νομοσχέδιο αυτό ανήκει σε μια ενιαία δέσμη κυβερνητικών πρωτοβουλιών, πολλές από τις οποίες υλοποιούνται νωρίτερα απ' ό,τι είχαν προβλεφθεί. Και δεν είναι η μόνη. Σήμερα, λοιπόν, ανακοινώνω μια ακόμα προγραμματική μας δέσμευση που γίνεται πράξη πριν από το χρονοδιάγραμμα το οποίο είχαμε θέσει. Σε συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδος αποκαθιστούμε πλήρως την ομαλότητα στην κίνηση κεφαλαίων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τα capital controls αποτελούν από σήμερα παρελθόν! [[Όρθιοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα]] Ο Υπουργός Οικονομικών θα καταθέσει και επίσημα τη σχετική τροπολογία και στη συνέχεια θα δώσει κάποιες επιμέρους εξηγήσεις. Την καταθέτω και εγώ. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα τροπολογία, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Από τον Ιανουάριο του 2015 οι κυβερνήσεις του κ. Τσίπρα προκάλεσαν κρίση εμπιστοσύνης και εκροή δεκάδων δισεκατομμυρίων καταθέσεων από τις ελληνικές τράπεζες. Αποκορύφωμα της καταστροφικής αυτής πολιτικής ήταν το κλείσιμο των ελληνικών τραπεζών την 28η Ιουνίου του 2015 και η δραματική αναγκαστική επιβολή περιορισμών στις αναλήψεις μετρητών και στην εν γένει κίνηση κεφαλαίων. Η προοπτική της πολιτικής αλλαγής προεκλογικά, αλλά κυρίως το αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης Ιουλίου αποκατέστησαν την εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία και στο τραπεζικό μας σύστημα, όπως άλλωστε αποδεικνύεται από τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια στις τελευταίες δημοπρασίες εντόκων γραμματίων και βέβαια από το γεγονός ότι δανειστήκαμε από τις αγορές μέσω επταετούς ομολόγου 2,5 δισεκατομμύρια με ιστορικό χαμηλό επιτόκιο 1,9%, ενώ τόσο η Τράπεζα Πειραιώς όσο και Εθνική Τράπεζα απέκτησαν φθηνότερη πρόσβαση στις αγορές για τη χρηματοδότησή τους. Επιτέλους, σήμερα κλείνει οριστικά ένας τετραετής κύκλος ανασφάλειας και ύστερα από πενήντα ολόκληρους μήνες τα capital controls καταργούνται. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ταυτόχρονα, σε μία δύσκολη διεθνή συγκυρία, ανοίγει για τη χώρα μας ένας νέος κύκλος αισιοδοξίας και για την οικονομία και για το τραπεζικό σύστημα, για την Ελλάδα που θέλουμε, για την Ελλάδα που αξίζουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο Υπουργός Οικονομικών κ. Χρήστος Σταϊκούρας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνηση συνεπής στις προγραμματικές δεσμεύσεις, βήμα - βήμα υλοποιεί ακόμα μια από αυτές, νωρίτερα, όπως είπε ο Πρωθυπουργός, από το χρονοδιάγραμμα που η ίδια έχει θέσει. Υπενθυμίζεται ότι ήδη νομοθετήθηκε η μεσοσταθμική μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 22% από το 2019. Υπενθυμίζεται ότι ήδη βελτιώθηκε το πλαίσιο ρυθμίσεων ληξιπρόθεσμων οφειλών, σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία, για νοικοκυριά και επιχειρήσεις και σήμερα η Κυβέρνηση, διά του οικονομικού της επιτελείου, προχωρά στην πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών άμεσα, από 1η Σεπτεμβρίου, σε συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδος, με τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, με τη σύμφωνη γνώμη της Ένωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδος, με τη σύμφωνη γνώμη των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών και με την εισήγηση σήμερα του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η συγκεκριμένη κυβερνητική δέσμευση έφερε βαρύ, συμβολικό και ουσιαστικό φορτίο. Σημειώνω ότι η πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών αποτελεί ένα από τα προαπαιτούμενα που άφησε σε εκκρεμότητα η προηγούμενη κυβέρνηση. Με την παρούσα τροπολογία του Υπουργείου Οικονομικών καταργούνται διατάξεις της πράξης νομοθετικού περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015, με τις οποίες επιβάλλονταν περιορισμοί στην ανάληψη μετρητών και στη μεταφορά κεφαλαίων. Η πράξη αυτή έγινε τότε στο χαοτικό περιβάλλον εκείνης της περιόδου, το οποίο είχε διαμορφωθεί εξαιτίας της ανερμάτιστης πολιτικής της τότε κυβέρνησης και της ανεύθυνης και τυχοδιωκτικής διαπραγμάτευσης του πρώτου εξαμήνου του 2015. Σήμερα αίρεται ένας αποσταθεροποιητικός παράγων, παράγων ανασφάλειας του τραπεζικού συστήματος, της ελληνικής οικονομίας. Κυρίες και συνάδελφοι, η οικονομία, όπως αποτυπώνουν σχετικοί δείκτες, βελτιώνεται. Το τραπεζικό σύστημα σταθεροποιείται, με εμφανείς τάσεις ανάκαμψης, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στην επιτυχή πρόσβαση των τραπεζών στις αγορές, με εκδόσεις πολυετούς διάρκειας και στην συνεχιζόμενη αύξηση των καταθέσεων. Τα έντοκα γραμμάτια εκδόθηκαν με το χαμηλότερο κόστος των τελευταίων δεκαπέντε ετών. Το επταετές ομόλογο εκδόθηκε με κόστος δανεισμού στο μισό της αντίστοιχης έκδοσης του 2018. Ο δείκτης οικονομικού κλίματος ενισχύθηκε, σημειώνοντας την υψηλότερη επίδοση από το 2008, ξεπερνώντας μάλιστα, για πρώτη φορά από το 2014, τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Και η εκτέλεση του προϋπολογισμού είναι ικανοποιητική. Τα δε έσοδα ενισχύονται μετά τον Ιούλιο σε σχέση με τους στόχους. Σας βεβαιώνω ότι υφίσταται η σθεναρή και σταθερή δέσμευση των ελληνικών αρχών στη διασφάλιση της δημοσιονομικής, χρηματοπιστωτικής και γενικότερα οικονομικής σταθερότητας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμπερασματικά, η αποκατάσταση της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων αποτελεί αποφασιστικό βήμα για την κανονικοποίηση της ελληνικής οικονομίας. Συμβάλλει σημαντικά στην εδραίωση της εμπιστοσύνης, στην προσέλκυση επενδύσεων, στην προώθηση της ανάπτυξης, στην αύξηση των θέσεων απασχόλησης, στην περαιτέρω αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της ελληνικής οικονομίας. Η χώρα πρέπει να γίνει και γίνεται μία πλήρως κανονική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Σας ευχαριστώ πολύ.
Έχουν ζητήσει τον λόγο, κατά σειρά, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι κ. Τζανακόπουλος, κ. Λοβέρδος, κ. Γρηγοριάδης και κ. Χήτας. Τον λόγο έχει ο κ. Τζανακόπουλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Επανερχόμαστε μετά από δεκαπέντε μέρες στην Ολομέλεια της Βουλής, μετά από ένα τεράστιο κοινοβουλευτικό φιάσκο, για το οποίο ολοκληρωτικά την ευθύνη φέρει ο κ. Μητσοτάκης σε συνεργασία με τον κ. Βρούτση, που επέλεξε πριν από δεκαπέντε μέρες να φέρει δύο τροπολογίες - ντροπή, οι οποίες στη συνέχεια επενδύθηκαν επικοινωνιακά με διάφορες ανόητες δικαιολογίες και χωρίς φραγμό καταργήθηκαν δύο εμβληματικές ρυθμίσεις της προηγούμενης κυβέρνησης. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ο κ. Μητσοτάκης, που δεν θα πήγαινε διακοπές, τελικά πήγε διακοπές και σήμερα ήρθε εδώ εμφανώς προβληματισμένος, διότι έρχεται πλέον αντιμέτωπος με πραγματικά προβλήματα, έρχεται πλέον αντιμέτωπος με την ανικανότητα, έρχεται πλέον αντιμέτωπος με την ολιγωρία της Κυβέρνησής του και την ολιγωρία του επιτελικού κράτους, πράγμα το οποίο προσπαθεί να μπαλώσει επανεμφανίζοντας μια παλιά πολιτική πρακτική, την πρακτική της κατηγορίας των προηγούμενων, ότι δήθεν άφησαν καμένη γη. Σήμερα ο κ. Μητσοτάκης άλλαξε κατά τι το αφήγημά του και μας είπε ότι για όλα τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η σημερινή Κυβέρνηση, - της οποίας το επιτελικό κράτος βούλιαξε, σας θυμίζω, στη Σαμοθράκη - ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, η προηγούμενη κυβέρνηση. Ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι τους αφήσαμε πολύ μεγάλα προβλήματα στο προσφυγικό, στην οικονομία, στη ΔΕΗ, σε μία σειρά από ζητήματα, επαναφέροντας στην πραγματικότητα, - ακριβώς επειδή έρχεται να αντιμετωπίσει την ανικανότητα της δικής του Κυβέρνησης - τη γνωστή πρακτική της καμένης γης. Διότι απ' ό,τι είδαμε όλοι και απ' ό,τι καταλάβαμε, το επιτελικό κράτος κατά τη διάρκεια των διακοπών του επιτελάρχη δεν τα πήγε και τόσο καλά! Και σήμερα ήρθε να ανακοινώσει εδώ στη Βουλή μία προδιαγεγραμμένη οικονομική και πολιτική εξέλιξη που ήταν η άρση των capital controls, επαναλαμβάνοντας επί της ουσίας στην πραγματικότητα το αντιπολιτευτικό εκείνο αφήγημα περί της καταστροφικής διαπραγμάτευσης του ΣΥΡΙΖΑ και η οποία - θέλω να θυμίσω και στον κ. Μητσοτάκη και στον κ. Σταϊκούρα - είχε οδηγήσει στη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων από το 4,5%, το οποίο είχατε υπογράψει εσείς, μέχρι το 2031 στο 3,5% μέχρι το 2022. Και ήταν ακριβώς αυτή η αλλαγή η οποία επέτρεψε και τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους, επέτρεψε και την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας σε ρυθμούς ανάπτυξης, επέτρεψε και τη δυνατότητα να μπορέσουμε να εξέλθουμε από τη μνημονιακή διαδικασία. Και σήμερα έρχεστε εσείς και επιχαίρετε ότι δήθεν μέσα σε έναν μήνα καταφέρατε να κάνετε όλα όσα δεν μπορούσαν να γίνουν στα τεσσεράμισι χρόνια, χωρίς να κατανοείτε ότι ακριβώς οι ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας…
Δεν επιχαίρουμε. Το κάναμε.
Μη διακόπτετε.
Τι θέλετε, κύριε; Τι κάνατε ακριβώς; Θα σας πω, λοιπόν, ότι η πορεία των ελληνικών ομολόγων - και αυτό ο κ. Σταϊκούρας το ξέρει πάρα πολύ καλά, αλλά το αποκρύπτει - είναι καθοδική εδώ και περισσότερο από δύο χρόνια. Φτάσαμε σε ιστορικά χαμηλά του 10ετούς ομολόγου ήδη πριν από τις εκλογές. Ήδη είχαμε καταφέρει να κάνουμε εξόδους στις αγορές, οι οποίες στην πραγματικότητα επανέφεραν τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων στα επίπεδα του 2006. Και αυτό το οποίο σήμερα γίνεται είναι μία προδιαγεγραμμένη πορεία της ελληνικής οικονομίας. Εν πάση περιπτώσει, αυτό που θέλω να αναρωτηθώ εδώ μετά απ' αυτές τις ανακοινώσεις για την προδιαγεγραμμένη ούτως ή άλλως άρση των capital controls, είναι να μας εξηγήσετε πού ακριβώς πήγαν όλες εκείνες οι υποσχέσεις περί της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την οποία θα φέρνατε αναδεικνύοντας τη νέα αξιοπιστία της Κυβέρνησης με το πλούσιο μεταρρυθμιστικό της έργο! Στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του κ. Μητσοτάκη καμμία κουβέντα δεν έγινε για μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων και το αποτέλεσμα του ταξιδιού ήταν ότι ο θησαυρός αποδείχθηκε άνθρακας. Τελικά τι θα γίνει με αυτή την υπόθεση; Γιατί μιλήσατε, κύριε Σταϊκούρα, εδώ για πέντε λεπτά και δεν μας είπατε κάτι. Και δεν μας είπατε, με δεδομένο ότι οι στόχοι για το 2020 παραμένουν στο 3,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος, πού θα βρεθούν τα χρήματα για τις φορολογικές ελαφρύνσεις τις οποίες σκοπεύετε να κάνετε στις επιχειρήσεις και οι οποίες θα κοστίσουν περίπου 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ. Τι θα γίνει ακριβώς με το αφορολόγητο; Πολλά είδαν το φως της δημοσιότητας. Φαίνεται ότι έχετε αρχίσει να συζητάτε να το πάτε στα 6.500 ευρώ. Δεν ξέρω, αν αυτά τα δημοσιεύματα έχουν βάση και προέρχονται από διαρροές από τη μεριά της Κυβέρνησης. Καλό θα ήταν να το διευκρινίσετε μιας και σήμερα βρίσκεστε εδώ, στη Βουλή. Και είναι προφανές ότι για να καλυφθεί το κενό, το οποίο θα δημιουργηθεί το 2020 μετά τα μέτρα τα οποία έχετε ανακοινώσει, θα πρέπει να λάβετε μέτρα. Δεν θεωρείτε ότι είναι αναγκαίο να ενημερώσετε το Σώμα τι ακριβώς μέτρα σκέφτεστε να πάρετε και από πού θα βρείτε τα χρήματα για να προχωρήσετε στις μειώσεις φόρων για τις επιχειρήσεις, τις οποίες έχετε ήδη ανακοινώσει; Κοιτάξτε, εδώ πέρα το θέμα είναι πάρα πολύ σαφές. Για να καλύψετε τις θεσμικές σας ακρότητες, για να καλύψετε την αναποτελεσματικότητά σας, προσπαθείτε να κυβερνήσετε με τις εντυπώσεις, προσπαθείτε να κυβερνήσετε αποκλειστικά και μόνο με την επικοινωνία. Η επικοινωνία, όμως, εκτός από το κανό και τα ούζα του κ. Μητσοτάκη, πολλές φορές παράγει και ιδεολογία, όπως η σημερινή σας επιχείρηση - σκούπα στα Εξάρχεια. Καταλήξατε μετά απ' όλες αυτές τις μεγαλοστομίες περί κατάργησης του άβατου - που στην πραγματικότητα δεν ήταν άβατο - να προσάγετε μωρομάνες. Αυτή ήταν η σημερινή σας επιχείρηση. Νομίζω ότι είδατε τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο. Αυτή η πολυδιαφημισμένη επιχείρηση κατέληξε να οδηγεί μωρομάνες για προσαγωγή στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση. Τι γίνεται, όμως, εδώ; Γιατί τα κάνετε αυτά; Προδοθήκατε από τον κ. Μπαλάσκα μετά την ανατριχιαστική του δήλωση, όπου σε αυτή χαρακτήρισε κάθε πρόσφυγα και κάθε μετανάστη σκουπίδι ή σκόνη που πρέπει να σκουπιστεί. Γιατί αυτό σημαίνει επιχείρηση - «σκούπα». Αυτό κάνατε σήμερα στα Εξάρχεια. Καμμία σχέση δεν έχει αυτή η πρακτική με τη βούληση που θα έπρεπε να επιδεικνύει η πολιτεία για την καταπολέμηση της παραβατικότητας, για την καταπολέμηση του εγκλήματος, για την καταπολέμηση των ναρκεμπόρων που τους έχετε στοχοποιήσει, αλλά στην πραγματικότητα καταλήγετε να προσάγετε μωρομάνες αντί να κάνετε αυτό το οποίο κάναμε εμείς στα Εξάρχεια. Αυτό το οποίο κάναμε εμείς ήταν με στοχευμένες επιχειρήσεις να επιδιώκουμε να λύσουμε ένα πραγματικό πρόβλημα το οποίο είναι το πρόβλημα της παραβατικότητας, της εγκληματικότητας και της εμπορίας ναρκωτικών στα Εξάρχεια και όχι να κάνουμε επιχειρήσεις εντυπωσιασμού για να τροφοδοτήσουμε διάφορα αιμοβόρικα αντιδραστικά αντανακλαστικά. Νομίζω ότι αυτό εντάσσεται σε ένα συνολικό αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας που θέλει να ορμπανοποιήσει την ελληνική πολιτική ζωή. Θέλει να κυβερνήσει με εντυπώσεις, θέλει να κυβερνήσει με επικοινωνία, θέλει να κυβερνήσει με βάση μια αντιδραστική ιδεολογία την οποία επί της ουσίας θέλει να κάνει κτήμα ολόκληρης της κοινωνίας. Εμείς δεν πρόκειται να το επιτρέψουμε αυτό. Όμως και για το νομοσχέδιο, για να επανέλθω στο θέμα της συζήτησης, ο κ. Μητσοτάκης είπε πάρα πολλές ανακρίβειες και επέλεξε να κινηθεί στο πεδίο των εντυπώσεων και στο πεδίο της διαστρέβλωσης μιας πραγματικότητας. Το πρώτο που θέλω να σας πω είναι ότι η διαδικασία της παραπομπής της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έγινε στις 25 Ιουλίου. Ποιος κυβερνούσε στις 25 Ιουλίου; Αν θυμάμαι καλά, η Νέα Δημοκρατία. Για ποιον λόγο έγινε αυτό; Διότι επιλέξατε αντί να κινηθείτε γρήγορα για την ενσωμάτωση της οδηγίας στη βάση των σχεδίων των νομοπαρασκευαστικών επιτροπών τα οποία αντιμετώπιζαν πολύ μεγάλα νομικά προβλήματα - και ο κύριος Υπουργός το αναγνώρισε αυτό κατά τη συζήτηση της επιτροπής, ότι είχαμε πάρα πολύ πολύπλοκα νομικά ζητήματα να επιλύσουμε και τα οποία, ξαναλέω, χρειάζονταν ειδική μεταχείριση και ειδική ευαισθησία, διότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ζήτημα εξαιρετικά κρίσιμο, που είναι η προστασία των προσωπικών δεδομένων και οι όροι με τους οποίους θα επιτρέπεται η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από ιδιωτικούς ή δημόσιους φορείς - αντί, λοιπόν, να προχωρήσετε στην ενσωμάτωση της οδηγίας με βάση την κανονική διαδικασία για να μπορέσει να γίνει μια κανονική συζήτηση στη Βουλή, επικαλεστήκατε ως πρόσχημα το πρόστιμο, το οποίο δεν έχει ακόμη επιβληθεί, για να συνεχίσετε να νομοθετείτε με βάση το κατεπείγον, χωρίς να δίνετε τη δυνατότητα στο Σώμα να συζητήσει και στις επιτροπές να επεξεργαστούν. Εγώ θα χαιρετίσω τη βούληση του κυρίου Υπουργού να λάβει υπόψιν του τις διάφορες επισημάνσεις οι οποίες έγιναν, όμως θέλω να κάνω ένα σχόλιο. Ο κ. Μητσοτάκης προηγουμένως στην ομιλία του επικαλέστηκε δυο ή τρία σημεία ως εξαιρετικά θετικά για το νομοσχέδιο. Το πρώτο σημείο είχε να κάνει με το γεγονός ότι απαγορεύεται η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από ασφαλιστικές εταιρείες για να διαμορφώνουν την τιμολογιακή τους πολιτική. Αυτό το σημείο ξέρετε πώς μπήκε στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Μετά από την πρόταση του εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κατρούγκαλου. Το δεύτερο σημείο το οποίο επικαλέστηκε ο κ. Μητσοτάκης είχε να κάνει με την προστασία των εργαζομένων και με το γεγονός ότι δεν επιτρέπεται να γίνεται χρήση δεδομένων από τη μεριά των εργοδοτών για να αξιολογείται ο εργαζόμενος. Ξέρετε ποιος πρότεινε να μπει αυτό στο παρόν νομοσχέδιο; Εδώ είναι ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης και μπορεί να μας διαψεύσει αν λέμε κάτι ανακριβές. Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Κατρούγκαλος. Επομένως, ο κ. Μητσοτάκης κατέληξε να διαφημίζει ένα νομοσχέδιο το οποίο διαμορφώθηκε έτσι όπως διαμορφώθηκε μετά από τις δικές μας επισημάνσεις. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα όταν επιλέγεις να χρησιμοποιείς το Κοινοβούλιο με όρους επικοινωνίας και πρόκλησης εντυπώσεων για να αναγγείλεις προδιαγεγραμμένες πολιτικές εξελίξεις και δεν έχεις εικόνα της πραγματικής κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Διότι αυτό είναι ακριβώς που συνέβη με τον κ. Μητσοτάκη λίγο πριν. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Για λόγους οικονομίας της συζήτησης, μιας και νομίζω ότι κάποια τυπικά πρέπει να διεκπεραιώνονται άμεσα, θέλω να καταθέσω μία νομοτεχνική βελτίωση. Αφορά στο τελευταίο άρθρο, το άρθρο 86, όπου μετά τη φράση «στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» προστίθεται η φράση «εκτός αν άλλη διάταξη ορίζει διαφορετικά». Μετά από αυτή τη νομοτεχνική βελτίωση, θέλω να δηλώσω ότι κάνω δεκτή την τροπολογία που κατέθεσε ο Υπουργός Οικονομικών, οπότε ενσωματώνεται στο παρόν νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πάρα πολλές φορές προ των εκλογών - και πολύ προ των εκλογών - και κάποιες ελάχιστες μετά τις εκλογές, ειδικά στην ομιλία μου επί των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης, υποστήριξα - και υποστηρίζω - πως εάν εξαιρέσει κάποιος τα μεγάλα θέματα εξωτερικής πολιτικής που έχει η Ελλάδα, ως προς τα λοιπά σοβαρά και μείζονα, τρία ανήκουν στην κατηγορία των μειζόνων εκ των μειζόνων: το θέμα της οικονομικής ανάπτυξης, το θέμα της ασφάλειας και το μεταναστευτικό. Αυτά είναι τα τρία μεγάλα θέματα που αφορούν την εσωτερική πολιτική της χώρας. Όλα τους διαπλέκονται με την εξωτερική πολιτική. Κάνοντας, όμως, μία τοποθέτηση με αυστηρή τυπική λογική, η κατάταξη είναι σωστή. Η αξιολόγηση εάν αυτά τα θέματα ανήκουν στα μείζονα των μειζόνων είναι θέμα του κάθε πολιτικού κόμματος και του κάθε πολιτικού. Εμείς έχουμε κάνει αυτή την αξιολόγηση. Το θέμα της ασφάλειας συνδέεται με το ζήτημα που πραγματεύεται το σχέδιο νόμου που σήμερα καλούμαστε να ψηφίσουμε. Θα πάω σε αυτό με τις εξελίξεις για όσο χρόνο μου απομείνει, στηριζόμενος στα όσα είπε η κ. Γιαννακοπούλου και στα όσα θα πει ο κ. Καμίνης. Κάνω, λοιπόν, μία παρέκβαση θεμιτή, να μιλήσω για το πρώτο, για το νούμερο ένα θέμα που έχει η πατρίδα μας σήμερα, που είναι η ανάπτυξη και η οικονομία. Η ευκαιρία μού δίνεται από την παρέμβαση του Πρωθυπουργού, του Υπουργού Οικονομικών κ. Σταϊκούρα και από την παρουσία πολλών μελών του Υπουργικού Συμβουλίου εδώ. Κυρίες και κύριοι, με δεδομένα τα πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά και χωρίς αυτά, για να γίνει αντιληπτή η πρόοδος της ελληνικής οικονομίας στους πολίτες, η ανάπτυξη δεν αρκεί να είναι σοκαριστική, όπως προτιμώ να λέω, αλλά συγκλονιστική για το έτος 2020 και τα επόμενα έτη. Είναι τόσα πολλά τα συσσωρευμένα προβλήματα που δεν αρκούν οι αναιμικοί ρυθμοί ανάπτυξης που υπάρχουν σήμερα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Όσον αφορά το τι θα γινόταν εάν δεν είχε ανατραπεί η Κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου τα έχουμε πει χίλιες φορές. Μιλάμε, όμως, για το τώρα και για το αύριο. Για το χθες έχουμε καιρό. Λέω, λοιπόν, ότι η νίκη στο πεδίο της οικονομίας προϋποθέτει νίκη εναντίον της γραφειοκρατίας. Ήδη έχουμε το σχέδιο νόμου για το επιτελικό κράτος που λειτουργεί, όπως μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω στην τότε ομιλία μου, σε αντίθετη κατεύθυνση. Πολλαπλασιάζει τη γραφειοκρατία. Και έχουμε και ορισμένες ενδείξεις, χρόνια τώρα, όπου απαραίτητα εργαλεία για την ανάπτυξη, όπως είναι η συνεργασία δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, δεν πάνε καλά. Έχω ένα τελευταίο παράδειγμα που θα το χρησιμοποιήσω - δεν είχα σκοπό - λόγω της αναφοράς του Πρωθυπουργού σε θέματα αθλητισμού και ειδικά ποδοσφαίρου. Δείτε, μέσα από ένα εύκολο σχετικώς και θεωρητικώς τομέα, αυτόν του επαγγελματικού αθλητισμού, πόσο δύσκολο είναι να συνεργαστεί η ελληνική πολιτεία, το κράτος, μάλιστα σε πεδίο που δεν βάζει και λεφτά. Τα λεφτά τα βάζουν οι ιδιώτες. Δείτε πόσο προβληματική ήταν μετά από ένα χρόνο προετοιμασίας η εισαγωγή αυτού του συστήματος παρακολούθησης των αγώνων, προσφοράς βοήθειας στους διαιτητές από το VAR. Και συνδέστε το, παρακαλώ πάρα πολύ - γιατί ήμασταν εδώ όταν ο κ. Βασιλειάδης, ο προηγούμενος Υπουργός, μας μιλούσε εν εκτάσει για τα ζητήματα που σχετίζονται με την εκπαίδευση των ασχολούμενων με τον τομέα αυτόν - και δείτε στην πρώτη δοκιμαστική, αλλά επί του πραγματικού, όχι ως προσομοίωση, τι προβλήματα δημιουργήθηκαν. Κάντε την αναγωγή σε αυτό που ανέφερε ο Πρωθυπουργός, στην ΕΡΤ και στα τηλεοπτικά δικαιώματα. Θα έδιναν 65 εκατομμύρια ευρώ και όταν είδαν ότι γίνονται εκλογές, άρχισαν να σκέφτονται ότι η επόμενη μέρα μπορεί να είναι δύσκολη για αυτούς και άρχισαν τις διάφορες διαδικαστικές ενέργειες αποφυγής ευθυνών την επόμενη μέρα. Ωστόσο, ένας πρώην Υπουργός, ο κ. Παππάς, έσπευσε να μας πει - και έκανε μία ανακοίνωση η οποία μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση, για να δούμε πώς σκέφτονται κάποιοι από εμάς σε αυτή την Αίθουσα - ότι η Κυβέρνηση τούτη εδώ στέρησε τους φιλάθλους από το δωρεάν ποδόσφαιρο. Τα 65 εκατομμύρια ευρώ θα τα έδινε ως φαίνεται ο κ. Παππάς ή το κόμμα του, δεν θα τα έδιναν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες φορολογούμενοι. Πολύ κουβαρντάς ο κ. Παππάς! Γιατί δεν τα δίνει ο ίδιος και το κόμμα του σήμερα να ησυχάσουμε; Πρέπει να σοβαρευτούμε και όλα αυτά είναι ενδείξεις ότι δεν σοβαρευόμαστε καθόλου. Λειτουργούμε στο κενό. Λειτουργούμε ωσάν να μην έχουμε πολύ, μα πάρα πολύ σημαντικά προβλήματα. Καταργείται ένα από τα προβλήματά μας με την κατάργηση των capital controls; Ναι, καταργείται. Η τροπολογία, κύριε Σταϊκούρα, ήρθε τώρα, την κατέθεσε ο Πρωθυπουργός. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι έχει επάρκεια. Δεν μπορούμε να το αξιολογήσουμε όμως. Δεν είναι δυνατόν Έλληνας και Ελληνίδα πολιτικός να πει όχι σε αυτό, αλλά σκεφτόμαστε και το καταθέτουμε αυτό, γιατί δεν θέλουμε να επωμιστούμε και ευθύνες μη καλής προετοιμασίας, ότι όλα τα έχετε δει και όλες τις λεπτομέρειες, τεχνικές και μη, τις έχετε εξετάσει με τον δέοντα τρόπο. Μιλάω μετά από σας και τον κ. Τζανακόπουλο. Δεν μπορώ να έχω επάρκεια σε μία τροπολογία που είδα ούτε καν διαγωνίως. Θυμόμαστε το πρώτο εξάμηνο του 2015; Το θυμόμαστε καλά; Ανήκω σε αυτούς που το έζησαν τόσο έντονα στην Αίθουσα αυτή και ως πρώην Υπουργός τότε, που το θυμάμαι λεπτομέρεια με λεπτομέρεια. Για το φρεσκάρισμα της μνήμης καθεμιάς και καθενός, το βιβλίο των Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού είναι όχι κατατοπιστικό αλλά ανατριχιαστικό. Αν κάποιος πει ότι αυτό ενδεχομένως να είναι μεροληπτικό, μεροληπτικό είναι και σε βάρος του δικού μου κόμματος. Ούτε μία λέξη δεν λέει για τη στάση μας στο τρίτο μνημόνιο. Μισή λέξη δεν λέει! Μεροληπτικό δεν ξέρω εάν είναι, ξέρω όμως ότι θυμίζει πράγματα συγκλονιστικά και ξέρω, επίσης, ότι αποκαλύπτει και λεπτομέρειες που έλαβαν χώρα, που συνέβησαν πίσω από τις κουρτίνες. Κυρία Γιαννακοπούλου, αυτό το «έλαβαν χώρα» που λέμε δανεισμός είναι, δεν υπάρχει στη γλώσσα μας, αλλά εν πάση περιπτώσει. Για όποιον ανήκει σε άλλο πολιτικό κόμμα που ίσως να το έβλεπε θετικά το θέμα εκείνων των ημερών, διάβασα προχθές ότι δημοσιεύεται από στελέχη του ESM αντίστοιχο βιβλίο για τα όσα συνέβησαν στο περίφημο εξάμηνο Τσίπρα - Βαρουφάκη. Αυτά ας τα θυμηθούμε και ας θυμηθούμε την ημέρα εκείνη, Κυριακή ήταν, που άνοιγαν οι τράπεζες τη Δευτέρα μετά τον πανικό της απόσυρσης κεφαλαίων, που η κυβέρνηση μάς είπε ότι οι τράπεζες δεν θα ανοίξουν με μία απόφαση για την οποία υποτίθεται, κατά την τότε κυβέρνηση, ότι έφταιγε ο Ντράγκι και ούτω καθεξής. Υπήρχε συγκλονιστικότερη απόδειξη ότι τίποτα δεν πήγαινε καλά τότε; Δεν υπήρχε. Ήμουν σε προεκλογική συνάντηση και διάλεξη, που οργανώθηκε από δημοσιογράφους, με τον κ. Σταθάκη και στελέχη όλων των κομμάτων τις παραμονές των εκλογών του Σεπτεμβρίου του 2015. Όλοι ρωτούσαμε τον κ. Σταθάκη πότε θα καταργηθούν τα capital controls - γιατί τότε, νομίζω, είχε πει η κ. Κατσέλη ότι θα καταργηθούν σε έξι μήνες - και αν θα καταργηθούν σε έξι μήνες, δηλαδή μετά τις γιορτές του 2015, αρχές του 2016. Έλεγε, ο κ. Σταθάκης: «Δεν μπορώ να πάρω την ευθύνη να το πω». Φτάσαμε στο σωτήριο έτος 2019, στο τελευταίο του κομμάτι, για να γίνει αυτό. Πρέπει να πανηγυρίζει κάποιος, κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας; Πρέπει να πανηγυρίζετε; Με τα όσα είπα πριν - και θα λέω συνέχεια - γι' αυτό που χρειάζεται η οικονομία σε σχέση με τη γραφειοκρατία και αυτά που κάνετε, πρέπει με περίσκεψη να τα αντιμετωπίζετε, ακόμα και τα θετικά σας βήματα, αυτά, γιατί η επόμενη μέρα είναι δύσκολη. Κύριε Υπουργέ των Οικονομικών, τα στελέχη της Κυβέρνησής σας - ίσως και εσείς στην πρώτη σας ομιλία - δίνουν μια εντύπωση ότι η χώρα βρίσκεται σε σημείο κανονικότητας, επειδή είχαμε κυβερνητική μεταβολή. Εάν αυτό το συνεχίσετε, σε λίγο, σε ένα μήνα, όλοι θα πιστεύουν ότι όσα προβλήματα έχει η χώρα, είναι δικά σας. Η πολιτική σας τακτική, της χαράς, των χαμόγελων, του «όλα πάνε τόσο καλά», σημαίνει ότι αρνείστε τα προβλήματα που έχει η χώρα. Όποιος αρνείται τα προβλήματα που έχει η χώρα, λίγο μετά τις εκλογές, το δεύτερο, τον τρίτο μήνα, τα κληρονομεί ως έχουν, ως δικά του. Αυτό, λοιπόν, πρέπει να το προσέξετε πάρα πολύ. Κύριε Πρόεδρε, είχα το δεκάλεπτό μου για να αγορεύσω για τα προσωπικά δεδομένα και την ανάγκη προστασίας τους. Θέλω, όμως, την επιείκειά σας για δύο λεπτά τουλάχιστον, για να μιλήσω και για το σχέδιο νόμου, όσο προλάβω.
Την έχετε, αλλά θυμηθείτε και τι είπατε το πρωί, την παρέμβασή σας.
Ναι, αλλά χωρίς την τροπολογία για τα capital controls. Θα είχα τελειώσει τώρα. Έτσι δεν είναι; Έχω καλυφθεί από την κ. Γιαννακοπούλου. Ο κ. Καμίνης και με αυτά που είπε στη Διαρκή Επιτροπή και με αυτά που θα πει, συμπληρώνει τις δικές μας τοποθετήσεις. Όμως, επειδή συσχέτισα τα θέματα προστασίας προσωπικών δεδομένων με την ασφάλεια, θέλω να πω δύο λέξεις γι' αυτό. Έχουμε ξεχάσει την υπόθεση «CAMBRIDGE ANALYTICA»; Έχουμε ξεχάσει πώς αξιοποιήθηκαν τα προσωπικά δεδομένα για τους οπαδούς του Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο και ότι γίνεται έρευνα εκεί για να φανεί πώς ακριβώς μεταχειρίστηκαν τις απόψεις των πολιτών οι διάφοροι που έκαναν τον αγώνα υπέρ των Brexiteers; Υπάρχει ταινία κινηματογραφική, αποκαλυπτική, για την έρευνα που διεξάγεται. Αυτή είναι η πολιτική διάσταση του θέματος που το συνδέει με την ασφάλεια, σε έναν πάρα πολύ ευαίσθητο τομέα, που αφορά το πρόσωπο ως μέλος της κοινωνίας, ως άτομο και ως πολιτικό και με τις τρεις αυτές εκφάνσεις του και, φυσικά, και με την τέταρτη ως οικονομικώς δρων υποκείμενο. Κύριε Πρόεδρε, για να είμαι συνεπής στην παράκλησή μου προς εσάς, δεν έχω κάτι περισσότερο να πω. Έχω, αλλά δεν προλαβαίνω. Απλώς να πω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι είναι κατατεθειμένες στα Πρακτικά οι προτάσεις μας για άλλη διατύπωση των άρθρων 22, 24, 25, 27, 28, 31 έως 34, 38 και 39. Απ' ό,τι μου είπε η κ. Γιαννακοπούλου και πρόλαβα και εγώ να δω, οι νομοτεχνικές σας παρεμβάσεις είναι φραστικές, είναι λεκτικές. Εμείς έχουμε προτείνει κατοχυρωτική της προστασίας του προσώπου του ατόμου από παραβιάσεις των προσωπικών του δεδομένων. Δεν είμαστε αφελείς ούτε ακραίοι ευαγγελιστές του politically correct. Καταλαβαίνουμε ότι ζούμε σε μια κοινωνία όπου ο άλλος τα προσωπικά του δεδομένα τα κάνει εμπόριο, τα διοχετεύει παντού: πού πάει διακοπές, τι φοράει, τι κάνει, με ποιον ή με ποιαν είναι. Σύρεται ο ίδιος σε αυτό το θέατρο των κοινωνικών σχέσεων, όπως έχει διαμορφωθεί. Τα καταλαβαίνουμε αυτά. Ούτε πρόσκοποι είμαστε, υπό την έννοια, δηλαδή, μιας μικρής ηλικίας, ούτε αφελείς. Όταν, όμως, μπαίνεις στο ζήτημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων, πρέπει να κυριολεκτείς και κυρίως - στην κυριολεξία - πρέπει να προσέχεις μήπως στις εξαιρέσεις σου η διακριτική ευχέρεια που δίνεις στο δημόσιο είναι παραπάνω από αυτήν που πρέπει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Χήτας από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μέρα γεννά σήμερα, έχει ειδήσεις από το πρωί, οπότε ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος δεν μπορώ να μη σχολιάσω τα όσα βλέπουμε, ακούμε από το πρωί και εντός και εκτός αυτής της Αίθουσας. Θα κάνω ένα μικρό σχόλιο για την ανακοίνωση διά στόματος Πρωθυπουργού και του κ. Σταϊκούρα για την άρση των capital controls. Κύριε Υπουργέ, τώρα που έγινε η θάλασσα γιαούρτι, δεν έχουμε κουτάλια. Δυστυχώς! Θα μας πει ο κ. Μητσοτάκης τι θα κάνει με τα κόκκινα δάνεια - είναι ένα καλό ερώτημα - τι θα γίνει με το χρήμα που δεν υπάρχει στην αγορά. Γιατί ξέρετε κάτι; Είναι πολύ σημαντικό βήμα η άρση των capital controls, αλλά το μέτρο θα είχε ακόμα μεγαλύτερο νόημα και σημασία - και νομίζω θα συμφωνήσουμε όλοι σε αυτό και ιδίως ο κόσμος που μας ακούει - αν υπήρχε και λύση για την αύξηση των εσόδων των Ελλήνων, διότι έχουμε στεγνώσει πλέον. Ο λογαριασμός του Έλληνα πολίτη είναι στεγνός. Όσον αφορά, λοιπόν, την άρση των capital controls, βεβαίως, αλλά επαναλαμβάνω ότι πρέπει να βρούμε και μία λύση για την αύξηση των εσόδων. Επίσης, θα θέλαμε να μας πείτε, κύριε Σταϊκούρα, αν είστε σίγουρος ότι οι τράπεζες είναι πραγματικά υγιείς και πως δεν υπάρχει πλέον κίνδυνος εκροής χρημάτων. Αυτά είναι κάποια ερωτήματα. Κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε ένα σχόλιο για τα όσα διαδραματίστηκαν το πρωί στα Εξάρχεια, την επιχείρηση - σκούπα της Ελληνικής Αστυνομίας. Τους πήρατε, τους μαζέψατε, καθαρίσατε τρία κτήρια. Στο ένα, στο τέταρτο, δεν υπήρχε μέσα κόσμος ούτως ή άλλως. Να μας πείτε πού τους πάτε αυτούς; Είναι ένα καλό ερώτημα. Καθαρίσατε τα κτήρια, τους μαζέψατε. Πού τους πάτε; Πρέπει να ξέρει ο κόσμος ότι αυτούς που μαζέψατε, κάπου τους πάτε. Μήπως θα μπουν και θα ξαναβγούν και την άλλη εβδομάδα θα είναι πάλι στα ίδια κτήρια ή θα καταλάβουν κάποια άλλα κτήρια;
Τα μωρά, κύριε συνάδελφε;
Τα μωρά; Τις μωρομάνες; Σκουπίδια είναι οι άνθρωποι;
Θέλουμε να μας απαντήσετε, επίσης, τι είναι για την Κυβέρνηση αυτοί που μαζέψατε σήμερα. Είναι μετανάστες; Είναι λαθροεισβολείς; Τι είναι; Για να καταλάβουμε και εμείς ακριβώς τι είναι. Επίσης, επειδή είμαι δημοσιογράφος στο επάγγελμα και επικοινωνιακά είμαστε σε καλό επίπεδο, η επιχείρηση - σκούπα της Ελληνικής Αστυνομίας με τις κάμερες στημένες, είναι ένα καλό επικοινωνιακό παιχνίδι. Όσον αφορά το πρωτάθλημα - γιατί είμαι και αθλητικογράφος, κύριε Λοβέρδο - είπε ο κ. Μητσοτάκης ότι είναι επιτυχία που ξεκίνησε το πρωτάθλημα. Αλίμονο αν θεωρούμε επιτυχία το ότι ξεκίνησε το πρωτάθλημα! Δεν θα μπω σε επιμέρους σχόλια για τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τα τεράστια ποσά που είχε τάξει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Θα τα πούμε μια άλλη φορά αυτά. Όμως, μιας και είμαστε στα ποδοσφαιρικά, θέλω να επανέλθω σε ένα θέμα που έθιξε πριν από λίγες ημέρες, με ειδική ερώτηση, ο Πρόεδρός μας, ο Κυριάκος Βελόπουλος, το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Θα ήθελα να αναφερθώ, λοιπόν, σε ένα ζήτημα που θεωρούμε πολύ σημαντικό. Η σλοβακική αστυνομία σε ευρωπαϊκό αγώνα πριν από τέσσερις, πέντε μέρες - τότε που η Βουλή, δυστυχώς, ήταν ανοικτή, αλλά ήταν κλειστή, γιατί λείπατε, μόνο εμείς ήμασταν μέσα εδώ - επιτέθηκε με πλαστικές σφαίρες σε οπαδούς του ΠΑΟΚ στην Μπρατισλάβα - με πλαστικές σφαίρες, δεν έχει ξαναγίνει αυτό! - δύο εκ των οποίων μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο της Μπρατισλάβα και ένας εσπευσμένα, με την αποστολή του ΠΑΟΚ, στο νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και παραλίγο να χάσει το μάτι του. Θέλουμε, λοιπόν, να μας πείτε - έχει καταθέσει, όπως είπα και επίκαιρη ερώτηση ο Πρόεδρός μας - σε τι ενέργειες προτίθεστε να προβείτε. Θα διαμαρτυρηθούμε για αυτές τις ενέργειες που συνέβησαν στη Σλοβακία, ναι ή όχι; Θα καταγγείλετε αυτές τις πρακτικές στα αρμόδια όργανα, ναι ή όχι; Ο κ. Αυγενάκης είναι εδώ ή έφυγε; Σκοπεύετε να λάβετε κάποια μέτρα ώστε να αποτραπεί η επανάληψη τέτοιων γεγονότων, Έλληνες φίλαθλοι, Ευρωπαίοι πολίτες να δέχονται πλαστικές σφαίρες εντός γηπέδου, να τραυματίζονται και να μεταφέρονται στο νοσοκομείο της Μπρατισλάβα; Αφήνω την επικαιρότητα και θα αναφερθώ λίγο στο νομοσχέδιο, το οποίο φέρατε προς ψήφιση. Μας έχει καλύψει - και με έχει καλύψει πλήρως - ο Ειδικός Αγορητής μας, ο κ. Βιλιάρδος. Από τη δική μου πλευρά, θα ήθελα να κάνω δύο, τρία σχόλια, αν και ο κύριος Υπουργός δεν είναι εδώ, θεωρώ ότι ακούει από εκεί που βρίσκεται. Μας έχετε συνηθίσει - και θα ήταν έκπληξη, αν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν ήταν κατεπείγον - στα κατεπείγοντα νομοσχέδια. Δεν ξέρω τι σόι πολιτικό χουνέρι είναι αυτό που μας κάνετε. τι καψόνι είναι αυτό! Δεν το έχουμε καταλάβει ακόμη. Πάντως, κύριε Υπουργέ, αν βιαζόσασταν πραγματικά τόσο πολύ - κι εγώ αντιλαμβάνομαι τους λόγους, τους εξήγησε και ο Πρωθυπουργός, τους εξηγήσατε κι εσείς, δεν με πείσατε, βέβαια, για τους λόγους, θα σας απαντήσω - θα μπορούσατε να ήσασταν εδώ την Τρίτη που άνοιξε η Βουλή, γιατί μας είχατε ενημερώσει ότι η Βουλή ανοίγει στις 19 του μηνός. Εμείς ήρθαμε εδώ και ήμασταν μόνοι μας. Δεν υπήρχε άνθρωπος εδώ πέρα.
Θα σας απαντήσω.
Ήρθατε την Πέμπτη. Προφανώς, υπήρξε κάποια κατεπείγουσα ανάγκη για παράταση διακοπών. Το καταλαβαίνουμε.
Θα με ακούσετε μετά.
Θα σας ακούσω με προσοχή. Βεβαίως. Τα είπαν όλοι οι συνάδελφοι, τα είπαμε κι εμείς. Είμαστε η μοναδική χώρα μαζί με την Ισπανία που πληρώνουμε ακόμα και σήμερα πρόστιμο. Εξήγησε ο κ. Τζανακόπουλος τους λόγους για τους οποίους δεν είχαμε ενσωματώσει αυτήν την ειδική οδηγία. Θέλω μόνο να πω το νούμερο, αυτά τα 5.300 ευρώ, το οποίο πληρώνει η χώρα μας καθημερινά, απλώς για να το ακούσει ο κόσμος, όχι τίποτα άλλο. Δεν είναι τόσο σημαντικό. Γι' αυτό πήρε και τη μορφή του κατεπείγοντος, για να σταματήσουμε να πληρώνουμε αυτό το πρόστιμο. Σαφώς και πρέπει να ολοκληρωθεί η επιβολή των νέων διατάξεων, όχι, όμως, με την προχειρότητα του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Κύριε Υπουργέ, κατά την προσωπική μας άποψη, κατά την άποψη του κόμματός μας, είναι πολύ πρόχειρος ο τρόπος με τον οποίο φέρνετε το νομοσχέδιο προς ψήφιση στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Είναι μια πλήρης αντιγραφή του γερμανικού νομοσχεδίου και νομίζω ότι αυτό το γνωρίζετε και εσείς καλύτερα από μας. Θα μπορούσαμε σήμερα, κύριε Υπουργέ, αφού η σπουδή η δικιά σας και η έννοια σας ήταν να σταματήσουμε να πληρώνουμε το πρόστιμο, δηλαδή αυτά τα 5.500 ευρώ περίπου, να ψηφίσουμε την οδηγία. Θα μπορούσαμε, δηλαδή, να ενσωματώσουμε την οδηγία, να πάψουμε να είμαστε παράνομοι, να μην πληρώνουμε πρόστιμο, και να έρθουμε εδώ ήσυχα, με διαβούλευση, με φορείς, με χρόνο μπροστά μας, με ηρεμία και λογική να συζητήσουμε και όχι με δήθεν κατεπείγοντα πολιτικά τερτίπια. Εξηγήσατε προηγουμένως τους λόγους για τους οποίους το φέρατε. Ναι, εντάξει. Ενσωματώστε, λοιπόν, την οδηγία σήμερα και ελάτε αύριο, μεθαύριο, σε μια βδομάδα, να έχουμε τον χρόνο μας, με λογική και χωρίς πίεση χρόνου…
Τέσσερα χρόνια πέρασαν.
Τέσσερα χρόνια πέρασαν, κύριε Υπουργέ. Κι αν κάναμε ακόμα μία εβδομάδα, τι θα γινόταν; Ενσωματώστε, λέω, την οδηγία, να πάψουμε να πληρώνουμε το πρόστιμο, αφού αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους και ελάτε να κουβεντιάσουμε σαν άνθρωποι και να τα βάλουμε όλα κάτω. Καλούμαστε, λοιπόν, να ψηφίσουμε ένα σχέδιο νόμου που αφορά στα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα των Ελλήνων πολιτών. Κι εμείς τι κάνουμε; Καταλήγουμε σε έναν νόμο που αντί να προστατεύει δεδομένα, στην ουσία νομιμοποιεί την πρόσβαση τρίτων. Πρόσβαση σε προσωπικά δεδομένα πρέπει να έχει μόνο το κράτος, κύριε Υπουργέ, και όχι ο ιδιώτης. Πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα πρέπει να έχει μόνο το κράτος! Η Ελληνική Λύση επιμένει ότι το κράτος είναι το μόνο αρμόδιο για τους πολίτες του και κανένας ιδιώτης. Θα πω και κάτι άλλο, γιατί συμπερασματικά εκεί οδηγούμαστε, όταν βλέπουμε το εξής: Η Νέα Δημοκρατία βλέπει το παρόν νομοσχέδιο ως μία ακόμη ευκαιρία να τακτοποιήσει δικούς της ανθρώπους, «τα δικά της παιδιά» όπως λέμε. Διαβάζω το άρθρο 11, το οποίο ορίζει τα κριτήρια επιλογής των μελών της ανεξάρτητης αρχής. Θα περίμενε κανείς να διαβάσει κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Και τι βλέπει; Διαβάζει για «εγνωσμένο κύρος», «ευρεία κοινωνική αποδοχή», «επιστημονική κατάρτιση» και «επαγγελματική εμπειρία». Όλα είναι φλου. Θα θέλαμε κάτι πιο καθορισμένο και πιο συγκεκριμένο. Φροντίζετε για άλλη μια φορά να δώσετε θέσεις στους εκλεκτούς σας. Στήνετε ένα νέο κράτος, αποδομώντας το προηγούμενο που είχε στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δίνετε ανακριτικές αρμοδιότητες σε άτομα που δεν είναι δικαστές και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Ανοίγετε στους ιδιώτες την «κερκόπορτα» των προσωπικών μας δεδομένων και κάνετε ένα διαχωρισμό, κύριε Υπουργέ, χωρίς να μας το ζητάει η ευρωπαϊκή νομοθεσία, δημοσίων και ιδιωτικών φορέων. Γιατί να γίνεται αυτός ο διαχωρισμός; Επιμένουμε ότι είναι ένα δικό σας δημιούργημα, μόνο και μόνο για να βολέψετε όσους περισσότερους δικούς σας μπορείτε. Θα πάω λίγο στα εργασιακά, γιατί δίνετε πραγματικά εξουσία στον εργοδότη για επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Πώς είναι, άραγε, δυνατόν ο εργοδότης να επεξεργαστεί τα δικά μας στοιχεία; Του λέτε: «Μπορείτε να το κάνετε με τη συγκατάθεση των εργαζομένων». Ήμουν είκοσι έξι χρόνια ιδιωτικός υπάλληλος. Υπάρχει εργαζόμενος, κύριε Υπουργέ, που θα μπορέσει να αρνηθεί στον εργοδότη του; Τι θα πει; Φυσικά θα πει «ναι». Θα απολυθεί, θα χάσει τη δουλειά του. Άρα και αυτό είναι λίγο υποκριτικό. Με πιο κριτήριο, λοιπόν, και με ποιο δικαίωμα δίνετε αυτή την αρμοδιότητα στους εργοδότες; Εδώ επιθυμούμε μια απάντηση. Επί αυτού που σας ανέφερα τώρα, πριν από λίγες μέρες η ελληνική αρχή εφάρμοσε το GDPR και έβαλε πρόστιμο 150.000 ευρώ σε πολυεθνική. Το γνωρίζετε, το καταθέτω στα Πρακτικά. Πρόστιμο 150.000 ευρώ στην PwC από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Έκανε ακριβώς αυτό που σας περιέγραψα εγώ πριν από λίγη ώρα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Χήτας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θα ήθελα, επίσης, να σταθώ και στην παράγραφο 7 του ίδιου άρθρου, σχετικά με την καταγραφή. Αυτό είναι τραγικό, είναι ανατριχιαστικό: Καταγραφή μέσω κλειστού κυκλώματος των κινήσεων του εργαζομένου. Η πρακτική αυτή είναι απάνθρωπη, δεν δικαιολογείται με τίποτα. Μιλάμε για ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα και εσείς μετατρέπετε τους εργασιακούς μας χώρους σε big brother. Αυτό ακριβώς κάνετε. Κλείνοντας, θα το λέμε με όση δύναμη ψυχής έχουμε, όσο μας δίνεται αυτή η δυνατότητα και όσο δεν βρίσκονται αυτές οι είκοσι υπογραφές που ζητούμε από τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας για να μάθουμε επιτέλους διά στόματος Κοτζιά τι ακριβώς συνέβη με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Βλέπω στους χώρους του Εθνικού Κοινοβουλίου και πολλούς Μακεδόνες συμπατριώτες μου, Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, που είμαι σίγουρος ότι και αυτοί θέλουν να αντικρίσουν στα μάτια τους συμπολίτες τους στη Μακεδονία, στη Θεσσαλονίκη και στη Βόρεια Ελλάδα. Σας προκαλούμε, λοιπόν. Ελάτε μαζί μας. Είμαστε δέκα εμείς, άλλοι είκοσι εσείς, να μάθουμε από τον κ. Κοτζιά τι ακριβώς συνέβη με αυτή τη Συμφωνία των Πρεσπών, αυτή τη Συμφωνία την οποία εσείς χαρακτηρίσατε απαράδεκτη, παράνομη και διάφορα άλλα, αλλά τώρα την υιοθετείτε σαν την καλύτερη Συμφωνία που έγινε ποτέ. Ελάτε, λοιπόν, μαζί μας. Είκοσι και δέκα, σύνολο τριάντα. Έρχεται και η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Λείπει, βεβαίως, ο κ. Βορίδης - ο οποίος είχε απαντήσει προ εικοσαήμερου στον Πρόεδρό μας - να του πω ότι πολλοί, κύριε Βορίδη και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, που θα διαδηλώσουν και θα διαμαρτύρονται στα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης στις αρχές του Σεπτέμβρη ήταν ψηφοφόροι σας και θα είναι κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Θέλω να μου πείτε τι έχετε να πείτε στους ανθρώπους αυτούς. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Κύριε Υπουργέ, μήπως θέλετε να απαντήσετε;
Οι Κοινοβουλευτικοί έχουν τελειώσει;
Όχι, είναι ο κ. Γρηγοριάδης από το ΜέΡΑ25. Απλώς ήθελα να ρωτήσω μήπως ο Υπουργός Δικαιοσύνης ήθελε να απαντήσει στον κ. Χήτα.
Μου δίνετε τον λόγο;
Βεβαίως.
Σας ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κατ' αρχάς, με δυσκολία πρέπει να σας πω ότι κρατιέμαι να μην απαντήσω σε αυτά που ακούστηκαν τόσο από τον Πρωθυπουργό όσο και από έναν Υπουργό περί της γνωστής καταστροφικής διαπραγμάτευσης το πρώτο εξάμηνο του 2015. Πρέπει να σας πω ότι κρατιέμαι μόνο και μόνο επειδή έχω τεράστια προσμονή να ακούσω τον Αρχηγό του κόμματός μας, τον κ. Βαρουφάκη, να σας φέρνει και πάλι σε μια εξαιρετικά δύσκολη θέση, όπως κάθε φορά που κάνετε το λάθος να ανοίγετε αυτή την πολύ ατυχή για εσάς συζήτηση. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, μιλώντας για το σημερινό νομοσχέδιο, λέγοντας ότι ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κινείται, κατ' αρχάς, προς τη σωστή κατεύθυνση και με αυτή την έννοια, είναι ασφαλώς, από εμάς τουλάχιστον, καλοδεχούμενος. Οφείλουμε, όμως, από την αρχή να παρατηρήσουμε ότι στη μετά Σνόουντεν εποχή, εποχή κατά την οποία γνωρίζουμε όλοι το εύρος της παρείσφρησης στις ιδιωτικές μας ζωές και στα προσωπικά μας δεδομένα από το ίδιο το κράτος, αλλά και από πολλές μεγάλες εταιρείες, ο Κανονισμός αυτός κρίνεται εντελώς ανεπαρκής. Επομένως η Κυβέρνηση αυτή, αλλά και κάθε κυβέρνηση θα μπορούσε ή ακόμα καλύτερα, θα όφειλε να προβλέψει πρόσθετες πρόνοιες από την ευρωπαϊκή της υποχρέωση. Ωστόσο, δεν το πράττει. Γιατί, άραγε, δεν το πράττει; Δεν ξέρουμε. Αυτό, όμως, που με σιγουριά ξέρουμε είναι τι έπραττε η Νέα Δημοκρατία ως Αξιωματική Αντιπολίτευση μόλις ενάμιση μήνα νωρίτερα από σήμερα. Ξέρετε τι έπραττε; Έστελνε δεκάδες χιλιάδες sms - όχι η ίδια, γιατί δεν είναι πρόσωπο, οι υποψήφιοι Βουλευτές της - σε ανυποψίαστους πολίτες, τους οποίους, φαντάζομαι, θεωρούσαν εν δυνάμει ψηφοφόρους τους. Παράλληλα, κάνοντας αυτήν την πράξη, ξέρετε τι άλλο έκανε; Παρανομούσε καταπατώντας εμπράκτως την Ευρωπαϊκή Οδηγία του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων, που σήμερα έρχεται να νομοθετήσει ως νόμο της χώρας μας η ίδια η Κυβέρνηση, η οποία ήδη ίσχυε από το 2016 στην πατρίδα μας. Είναι, λοιπόν, ένα θέμα το πόσο πειστική μπορεί να είναι μια κυβέρνηση που λέει: «Ξέρετε κάτι; Παρανομούσα εγώ μέχρι πριν από ενάμιση μήνα, ήμουν και Αντιπολίτευση, τώρα ,όμως, είμαι στην κυβέρνηση και από εδώ και πέρα θα είμαι τύπος και υπογραμμός». Εάν υποπτευθούμε, λοιπόν, ότι και στο παρόν νομοσχέδιο συμβαίνει αυτό που ξέρουμε πολύ καλά από το παρελθόν, ότι, δηλαδή, αρκετές ευρωπαϊκές οδηγίες, αλλά και ανεξάρτητα δικά μας, ελληνικά νομοσχέδια, ενσωματώνονται στο Ελληνικό Δίκαιο έτσι, μόνο και μόνο για να ξεμπερδεύουμε με την υποχρέωση, χωρίς απολύτως καμμία πραγματική πρόθεση εφαρμογής τους, οφείλουμε τελικά να αναρωτηθούμε γιατί να συμβαίνει αυτό. Γιατί, άραγε, μία κυβέρνηση να θέλει να ξεμπερδεύει απλώς από αυτή την ευρωπαϊκή υποχρέωση, χωρίς να σκοπεύει στην πραγματική εφαρμογή της ή - ακόμα χειρότερα - να σκοπεύει να εφαρμόσει αυτή την υποχρέωση μόνο στους αδύναμους και όχι στους ισχυρούς; Γιατί; Διότι αυτή η ευρωπαϊκή υποχρέωση θίγει ή, καλύτερα, θα μπορούσε να θίξει, τα συμφέροντα των τεσσάρων, πέντε εκπροσώπων του μεγάλου κεφαλαίου και γνωστών παρασιτικών ολιγαρχών της χρεοδουλοπαροικίας μας, τους οποίους πρέπει να πω ότι εκπροσωπεί επάξια η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ποιος είναι ο μόνος τρόπος να προφυλάξει και να υπερασπιστεί η Κυβέρνηση τα συμφέροντα αυτών των παρασιτικών ολιγαρχών από το Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Μα, ποιος άλλος; Η απόλυτη ασάφεια. Παραδείγματος χάριν, στο άρθρο 22 εισάγετε μία σειρά εξαιρέσεων από τους κανονισμούς του Γενικού Κανονισμού Προσωπικών Δεδομένων. Από την προστασία, λοιπόν, των δεδομένων που αφορούν φυλετική καταγωγή, εθνότητα, πολιτικά φρονήματα, θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις, συνδικαλιστική δράση, υγεία και σεξουαλικό προσανατολισμό, μπορεί να εξαιρεθεί η απαγόρευση επεξεργασίας τους εφόσον αυτή είναι απολύτως απαραίτητη για λόγους ουσιώδους δημοσίου συμφέροντος ή εφόσον είναι απαραίτητη για την αποτροπή απειλών κατά της εθνικής μας ασφάλειας ή της δημόσιας ασφάλειας. Τι κοινό, όμως, έχουν οι φράσεις «ουσιώδες δημόσιο συμφέρον», «απειλές κατά της εθνικής ασφάλειας», «απειλές κατά της δημόσιας ασφάλειας»; Ότι μπορεί να σημαίνουν τα πάντα, αλλά και τίποτα και ότι τελικά σημαίνουν κάτι το οποίο είναι εξαιρετικά ασαφές. Ποιος θα καλείται, τελικά, να ερμηνεύσει στην πραγματική ζωή τι σημαίνουν αυτές οι τρεις φράσεις, αλλά και πολλές άλλες παρόμοιες; Μα, ο εκάστοτε Υπουργός. Φταίμε εμείς τώρα που φοβόμαστε πως, για παράδειγμα, ο Υπουργός που αύξησε τον συντελεστή δόμησης του Ελληνικού με μία εντελώς άσχετη τροπολογία που έφερε στο φορολογικό νομοσχέδιο, θα θεωρήσει ασφαλέστατα ως ένα ουσιώδες εθνικό συμφέρον να γνωρίζει ο κ. Λάτσης και η «LAMDA DEVELOPMENT» χαρτί και καλαμάρι τη φυλετική καταγωγή, την εθνότητα, τα πολιτικά φρονήματα, τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις, τη συνδικαλιστική δράση, την υγεία και το σεξουαλικό προσανατολισμό όλων όσοι πρόκειται να προσληφθούν στο περίφημο έργο ιδιωτικοποίησης και ανάπλασης του Ελληνικού, το οποίο, παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με την Εθνική Αρχαιολογική Υπηρεσία θα βρίσκεται όλο πάνω σε εντελώς αρχαιολογικό χώρο; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μπορώ εγώ αυτή τη στιγμή με σιγουριά να σας διαβεβαιώσω, ότι τόσο στην κατασκευή όσο και στη μετέπειτα στελέχωση των επιχειρήσεων της ιδιωτικοποίησης και ανάπλασης του Ελληνικού, όλοι οι συμμετέχοντες εργαζόμενοι θα είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, νεοφιλελεύθερων κατά βάση πολιτικών φρονημάτων, δεν θα έχουν ποτέ κατά το παρελθόν και καθ' οιονδήποτε τρόπο αναπτύξει συνδικαλιστική δράση και επίσης - σημαντικό! - θα είναι όλοι τους υγιείς και straight. Πού τα γνωρίζω και πώς τα γνωρίζω όλα αυτά; Απλώς και μόνο επειδή γνωρίζω τι ακριβώς συνεπάγεται το άρθρο 22 και οι εξαιρέσεις του, που πολλοί από εσάς θα ψηφίσετε σήμερα. Όπως πολλοί από σας φοβάμαι ότι σήμερα θα ψηφίσετε και το άρθρο 27, το οποίο ορίζει τη χρήση των προσωπικών δεδομένων στο πλαίσιο των σχέσεων απασχόλησης. Το άρθρο 27, λοιπόν, αν και σαφώς βελτιωμένο - πρέπει να το πούμε αυτό, κύριε Υπουργέ - σε σχέση με το κείμενο της διαβούλευσης και παρά τη λεπτομερή περιγραφή ως προς το πώς και υπό ποιες συνθήκες δίνει τη συγκατάθεση των εργαζομένων προς την εργοδοσία για την επεξεργασία των δεδομένων του, δυστυχώς δεν καταφέρνει τελικά να προφυλάξει αυτούς τους άμοιρους τους εργαζόμενους από την αυθαίρετη χρήση των προσωπικών δεδομένων τους από τους εργοδότες τους, καθώς όλοι γνωρίζουμε ότι στην πραγματικότητα ο εργοδότης και ο εργαζόμενος δεν έχουν επ' ουδενί ισότιμη και ισοδύναμη διαπραγματευτική ισχύ. Με απλά λόγια, ο εργοδότης θα θέτει το όλο θέμα στον εργαζόμενο περίπου ως εξής, «take it or leave it», και ο δύστυχος ο εργαζόμενος φυσικά θα το παίρνει, μη ρισκάροντας να βρεθεί ξαφνικά μαζί με το πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή στην πατρίδα μας.
Πάντως αυτό που λέτε προβλέπεται από την παράγραφο 2 του άρθρου 27.
Μη διακόπτετε, παρακαλώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι πολλοί από εσάς σκοπεύετε να ψηφίσετε και το άρθρο 34 του νομοσχεδίου για το οποίο μιλάμε σήμερα, ένα άρθρο που ουσιαστικά τι κάνει; Αποκλείει τη δυνατότητα διαγραφής ευαίσθητων αποθηκευμένων δεδομένων κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου. Καθώς τα δεδομένα αυτά, σύμφωνα με το άρθρο 34, μπορούν να υποβάλλονται σε επεξεργασία - ακούστε - α) για σκοπούς της σύμβασης εργασίας, β) για τη σύναψη σύμβασης εργασίας, γ) μετά τη σύναψη σύμβασης εργασίας για την εκτέλεσή της και δ) για την καταγγελία της σύμβασης εργασίας, δηλαδή κατ' ουσίαν οποτεδήποτε θέλει ο εργοδότης, μπορεί ο εργοδότης να χρησιμοποιεί όπως θέλει τα προσωπικά δεδομένα του εργαζόμενου, χωρίς εν τέλει κανέναν περιορισμό. Κλείνοντας, επανέρχομαι μοιραία στην αρχική σκέψη που μου γέννησε η ανάγνωση του παρόντος νομοσχεδίου. Είναι μια σκέψη που συνειρμικά, σχεδόν αυτόματα έφερε στο μυαλό μου την ανάμνηση ενός πραγματικά σπουδαίου τραγουδιού που ηχογραφήθηκε το 1978 από τον Παύλο Σιδηρόπουλο και το πολύ γνωστό ροκ συγκρότημα «Σπυριδούλα» και το οποίο περιέχεται στο άλμπουμ με τον γενικό τίτλο «Φλου». Η γενικευμένη και κατά τη γνώμη μας απολύτως στοχευμένη ασάφεια που χαρακτηρίζει το σχέδιο νόμου για το οποίο συζητάμε σήμερα δεν θα μπορούσε ίσως να περιγραφεί καλύτερα από τους εναρκτήριους στίχους του τραγουδιού «Ο Μπάμπης ο φλου», το οποίο λέει επί λέξει: «Μια ιστορία θα σας πω για τον Μπάμπη, τον Μπάμπη τον φλου, που του έλεγες «βρε Μπάμπη, τι τρέχει εδώ», σου έλεγε «φλου, φίλε μου, όλα είναι φλου»». Έτσι γίνεται και με το νομοσχέδιό σας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Κυβέρνησης, όπου αν όχι όλα, πάντως αρκετά από τα άρθρα του είναι εξαιρετικά φλου, ώστε κατά την εφαρμογή του η τελική ερμηνεία τους να μπορεί να τεθεί - πολύ φοβόμαστε - και πάλι στην υπηρεσία της παρασιτικής ολιγαρχίας της πατρίδας μας, την οποία με ιδιαίτερη ενοχή φαίνεται να υπηρετείτε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς που τηρήσατε τον χρόνο, κύριε Γρηγοριάδη. Πρέπει να παραδίδει σεμινάρια ο κ. Γρηγοριάδης! Τον λόγο ζήτησε για ένα λεπτό ο Υπουργός Οικονομικών κ. Σταϊκούρας. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή και τους τέσσερις Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους. Οφείλω να ομολογήσω ότι οι περισσότερες αντιδράσεις - όχι όλες - πάνω στην τροπολογία ήταν τουλάχιστον αμήχανες. Αναμενόμενο. Ξεκινάω, όμως, από τον κ. Λοβέρδο γιατί έχει δίκιο. Ο κ. Λοβέρδος είπε: «Δεν έχω διασφαλίσεις, δεν πρόλαβα να κάνω ανάλυση». Πράγματι, δεν υπήρχε επαρκής χρόνος μελέτης της τροπολογίας, γι' αυτό κι εγώ τοποθετήθηκα από το Βήμα όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο, αλλά και ως προς τη διαδικασία. Θα ήθελα στη διαδικασία να είμαι λίγο πιο αναλυτικός. Έγινε σε συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδος από τις 23 Ιουλίου του 2019, είχε ξεκινήσει αυτή η προετοιμασία με τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών από την 1η Αυγούστου, της Ένωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδος από την 1η Αυγούστου, το Σάββατο που μας πέρασε απ' όλους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς επί του περιεχομένου της διάταξης, χωρίς ούτε ένα κόμμα αλλαγή - υπενθυμίζω ότι μεταξύ των άλλων είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ο εποπτικός φορέας που υπάρχει στην Ευρώπη - και σήμερα από το Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας, στο οποίο συμμετέχει και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Άρα, επί της διαδικασίας αυτά δεν μπορώ να τα καταθέσω, αλλά σας λέω ακριβώς τις ημερομηνίες για να γνωρίζετε. Πάμε τώρα στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Δεν θα τοποθετηθώ σήμερα για τα θέματα ρευστότητας, για το πώς θα επιτύχουμε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης. Υπάρχει σχεδιασμός, υπάρχει προγραμματισμός για το τι θα κάνουμε με το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τι θα κάνουμε με τις οφειλές του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα, τι θα κάνουμε με τη σταδιακή επέκταση, τι θα κάνουμε με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Υπάρχει ένα ολοκληρωμένο συνεκτικό σχέδιο το οποίο διαρκώς ξεδιπλώνουμε. Θα μου επιτρέψετε όμως να έρθω λίγο στις λέξεις που χρησιμοποίησε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, οι οποίες στη συριζαϊκή διάλεκτο χάνουν το νόημά τους. Είπε «η σημερινή Κυβέρνηση δείχνει ολιγωρία και δημιουργεί εντυπώσεις και επικοινωνία». Ειλικρινά όταν κάποιος έρχεται και νομοθετεί τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 22% μεσοσταθμικά, είναι εντυπώσεις, είναι επικοινωνία ή είναι ολιγωρία; Ξέρω ότι κουνάτε το κεφάλι γιατί σας είναι άγνωστες λέξεις αυτές αλλά δεν πειράζει. Θα συνηθίσετε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο μετά.
Δεύτερον, όταν έρχεται και νομοθετεί τις διευκολύνσεις σε εκατόν είκοσι δόσεις για τα φυσικά και νομικά πρόσωπα, σε ό,τι αφορά στις οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, είναι εντυπώσεις και επικοινωνία ή είναι ουσία; Όταν έρχεται σήμερα και νωρίτερα από τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η ίδια η Κυβέρνηση στις προγραμματικές δηλώσεις για την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, είναι εντυπώσεις, επικοινωνία, ολιγωρία ή ουσία; Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι για μένα, για το οικονομικό επιτελείο και για την Κυβέρνηση αυτή είναι η ουσία: οι πράξεις κι όχι τα λόγια. Δεύτερον, είπατε ότι ήταν προδιαγεγραμμένη. Αν ήταν προδιαγεγραμμένη, γιατί ήταν εκκρεμότητα στην τρίτη αξιολόγηση; Αφήσατε δεκαπέντε εκκρεμότητες. Μία απ' αυτές ήταν η άρση των κεφαλαιακών περιορισμών. Αφού ήταν προδιαγεγραμμένη γιατί δεν την κάνατε; Γιατί πολύ απλά δεν ήσασταν έτοιμοι να την κάνετε, δεν μπορούσατε να την κάνετε με την κατάσταση που αφήσατε την ελληνική οικονομία. Τρίτη παρατήρηση. Είπατε ότι αφήσατε χαμηλό το κόστος δανεισμού. Διερωτώμαι. Η έκδοση του επταετούς ομολόγου γιατί έγινε στο μισό κόστος δανεισμού απ' αυτή που κάνατε εσείς το 2018; Κι αν δεν πείθεστε από εμένα νομίζω - το έχουμε πει πάρα πολλές φορές - ότι ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, ο κ. Ρένγκλινγκ έχει δώσει συγκεκριμένη συνέντευξη, ότι η μείωση του κόστους δανεισμού οφείλεται στις εκτιμήσεις για το ποια κυβέρνηση θα ερχόταν μετά τις εκλογές. Και γελάτε μ' αυτόν με τον οποίον μιλούσατε συστηματικά και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τέλος, δεν είναι προνομιακός χώρος για εσάς οι κεφαλαιακοί περιορισμοί. Συνηθίσατε με αυτούς, κυβερνήσατε με αυτούς. Προφανώς, πετώντας την μπάλα στην εξέδρα είπατε «πού θα βρείτε τα χρήματα, τα λεφτά, θα πρέπει να πάρετε μέτρα». Πρώτα απ' όλα ήδη σας απαντάμε. Μειώσαμε τον ΕΝΦΙΑ περισσότερο, άρα πάει να πει ότι βρήκαμε τα λεφτά. Υπενθυμίζω ότι πριν τις εκλογές λέγατε ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για άλλες παρεμβάσεις το 2019. Υπήρξε. Βρέθηκε χωρίς μέτρα. Έτσι θα σας απαντήσουμε και για το 2020. Αλλά δυο εβδομάδες αναμονή γιατί έχουμε και τη ΔΕΘ. Όχι όλα σήμερα. Σε κάθε περίπτωση εμείς ως Κυβέρνηση, ως οικονομικό επιτελείο απαντάμε με πράξεις κι όχι με λόγια. Απαντάμε με σοβαρότητα κι όχι με ανευθυνότητα. Θα απαντάμε με μετριοπάθεια κι όχι με την έπαρση που δείχνατε επί τέσσερα χρόνια. θα απαντάμε με επιχειρήματα κι όχι με ευφυολογήματα. Κι έχει δίκιο ο κ. Λοβέρδος. Θα επαναλάβω τα λόγια που είπα στις προγραμματικές δηλώσεις. Ο δρόμος που επί χρόνια βαδίζουμε παραμένει δύσβατος κι ανηφορικός. Εύκολες λύσεις δεν υφίστανται. Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν. Βήμα - βήμα θα επιτύχουμε την επαναφορά της χώρας στην κανονικότητα. Και σας καλώ και σήμερα όπως και στις προγραμματικές δηλώσεις να εργαστούμε όλοι μεθοδικά, έξυπνα και σκληρά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25, κ. Βαρουφάκης. Μετά θα πάρετε τον λόγο εσείς, κύριε Τζανακόπουλε - ο κ. Βαρουφάκης είναι Αρχηγός κόμματος - καθώς υποθέτω ότι θέλετε να απαντήσετε στον κ. Σταϊκούρα. Θα έχετε, λοιπόν, δυο λεπτά μετά τον κ. Βαρουφάκη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Σταϊκούρα, κατανοώ και τη δική σας ανάγκη και την ανάγκη του Πρωθυπουργού, να έρθετε στη Βουλή για να μιλήσετε πέραν των πλαισίων του συγκεκριμένου νομοσχεδίου για πράγματα τα οποία πονάτε, τα οποία θέλετε να επικοινωνήσετε. Κι εμείς έχουμε μια τεράστια ανάγκη να μιλήσουμε και για τα capital controls, ιδίως όμως για την οικονομική λαίλαπα η οποία έρχεται, την οποία προφανώς εσείς δεν κατανοείτε. Γιατί σας ακούω να γιορτάζετε και να θριαμβολογείτε για τη μείωση των επιτοκίων, όταν η μείωση των επιτοκίων, κύριε Σταϊκούρα - και είμαι σίγουρος ότι το ξέρετε αυτό - δεν είναι καλό μαντάτο. Και δεν είναι καλό μαντάτο, γιατί αυτήν τη στιγμή που μιλάμε σήμερα, πριν από δύο ώρες είδα τα τελευταία στοιχεία, 18 τρισεκατομμύρια ευρώ χρέος βρίσκονται στον χώρο των αρνητικών επιτοκίων. Είναι η πρώτη φορά μετά το 2007 που η καμπύλη των επιτοκίων των Ηνωμένων Πολιτειών έχει αντιστραφεί. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Μια τεράστια ύφεση έρχεται, για την οποία είστε το ίδιο προετοιμασμένοι, όπως ήταν ο κ. Αλογοσκούφης το 2007-2008. Αυτή είναι μια συζήτηση που θέλουμε πάρα πολύ να την κάνουμε. Και να ξέρετε ότι κάθε φορά που μιλάτε για το 2015, εμείς στο ΜέΡΑ25 και εγώ προσωπικά το χαιρόμαστε, μας χαροποιεί να σας ακούμε να μιλάτε για αυτό, να αναφέρεστε εσείς σε εκείνον τον ανένδοτο αγώνα για να μην κοπεί το ΕΚΑΣ, στον ανένδοτο αγώνα για να μείνει το πρωτογενές πλεόνασμα το πολύ στο 1,5%, εκείνον τον αγώνα για να μειωθεί ο ΦΠΑ, για να μην έχουμε 100% προπληρωμή φόρου, να αναφέρεστε εσείς την ώρα που λέγατε τότε «Βάστα, Γερούν» σε εκείνον τον αγώνα ως τυχοδιωκτική διαπραγμάτευση! Μας χαροποιεί, γιατί θέλουμε πολύ να την κάνουμε αυτήν τη συζήτηση. Ήρθατε σήμερα να θριαμβολογήσετε για την άρση των capital controls - το κατανοούμε, γιατί έχετε αυτήν την πολιτική επικοινωνιακή ανάγκη - για τα οποία εργαστήκατε πάρα πολύ σκληρά το 2015 για να έρθουν. Θυμάστε τα στελέχη σας που προέτρεπαν τους καταθέτες να τραβάνε τις καταθέσεις τους από τις ελληνικές τράπεζες, κάτι το οποίο ενίσχυσε το bank run που ο δικός σας ο κ. Στουρνάρας ξεδιάντροπα ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2014, κάτι το οποίο μετά ο κ. Ντράγκι, την 4η Φεβρουαρίου του 2015, εκτόξευσε στα ουράνια κλείνοντας τη στρόφιγγα της ρευστότητας στις τράπεζες; Και πριν μου πείτε οτιδήποτε άλλο, να σας θυμίσω είκοσι τέσσερις ώρες μετά την άνοδο των τραπεζικών μετοχών των τεσσάρων ελληνικών συστημικών τραπεζών κατά 22% μετά από συζητήσεις στο Λονδίνο. Θέλουμε, όπως βλέπετε, και εμείς να μιλήσουμε για όλα αυτά. Έχουμε την ανάγκη να μιλάμε κάθε εβδομάδα στη Βουλή για πράγματα της τρέχουσας επικαιρότητας που αφορούν τη χώρα μας, όπως για παράδειγμα την οικονομική λαίλαπα που έρχεται. Γι' αυτό κάνουμε μια πρόταση να επαναφέρετε την Ώρα του Πρωθυπουργού, ερωτήσεων και απαντήσεων, όπως γίνεται στο βρετανικό κοινοβούλιο, να μην χρειάζεται να έρχεστε εδώ στο πλαίσιο ενός πολύ σημαντικού νομοσχεδίου για τις προσωπικές ελευθερίες, για τα προσωπικά δεδομένα να μιλάτε για άσχετα πράγματα. Εμείς θα λάβουμε πολύ σοβαρά υπ' όψιν μας το νομοσχέδιο, γι' αυτό θα έρθω κατευθείαν σε αυτό αυτήν τη στιγμή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποτέ οι πολίτες δεν είχαν μεγαλύτερη ανάγκη από την προστασία των προσωπικών τους δεδομένων όσο σήμερα. Η οδηγία αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης - εδώ θα συμφωνήσω με τον Πρωθυπουργό - δείχνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να παίξει και παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο, γιατί κανένα άλλο οικονομικό μπλοκ, καμμία άλλη χώρα δεν ύψωσε κάποια τείχη, έστω τειχαλάκια, προστασίας έναντι στον εκμαυλισμό των προσωπικών δεδομένων και ελευθεριών. Ζούμε σε μια εποχή, όπως μας δίδαξε ο Έντουαρντ Σνόουντεν και o φίλος μας ο Τζούλιαν Ασάνζ, προηγουμένως, όπου οι δυνατότητες για φακέλωμα στη ψηφιακή εποχή κάνουν την ασφάλεια των πέτρινων χρόνων μας να φαντάζει σαν παιδική απογευματινή. Από την μια μεριά έχουμε την NSA από την άλλη πλευρά έχουμε την «CAMBRIDGE ANALYTICA» και το Facebook. Πράγματι, χρειάζεται προστασία από την πολιτεία, από την Ευρωπαϊκή Ένωση ο Έλληνας, ο Ευρωπαίος πολίτης. Ζούμε σε μια περίοδο όπου με το πρόσχημα των ιδιαίτερα πραγματικά δελεαστικών και χρήσιμων υπηρεσιών οι ιδιωτικές επιχειρήσεις δεν θησαυρίζουν πλέον πωλώντας προϊόντα, αλλά θησαυρίζουν μετατρέποντας εσάς και εμάς σε προϊόντα και ιδίως τα προσωπικά μας δεδομένα. Είναι, λοιπόν, σύμφωνα με το ΜέΡΑ25 απαραίτητη η προσαρμογή της GDPR στο ελληνικό Δίκαιο και είναι ντροπή ότι δεν έχει γίνει ακόμα ως σήμερα. Εκεί θα συμφωνήσουμε, κύριε Υπουργέ. Όμως, όπως συμβαίνει κάθε φορά που η πολιτεία καλείται να προστατεύσει τους πολίτες, πρέπει να αναρωτηθούμε και να αναρωτηθούμε σοβαρά: Τι προστατεύετε; Ποιος είναι αυτός που προστατεύει; Και το πιο βασικό: ποιος θα μας προστατεύσει από τους προστάτες μας; Αυτά είναι τα βασικά ερωτήματα. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο - ας είμαστε λίγο ρεαλιστές - δεν πρόκειται να μας προστατεύσει από το σύμπλεγμα του «mega tech F.A.A.N.G.». Θυμάστε το F.A.A.N.G.: «FACEBOOK», «AMAZON», «APPLE», «NETFLIX», «GOOGLE». Εάν μας προστατεύσει κάτι από αυτούς, θα πρόκειται για τη γερμανική νομοθεσία, η οποία πάντα θα είναι πιο ισχυρή και πιο αυστηρή από τη δική μας και θα αφορά συμφέροντα οικονομικά τα οποία θα είναι πιο καίρια για τα μεγαθήρια αυτά. Αυτό που εμείς νομοθετούμε θα αφορά τους Έλληνες πολίτες, τις ελληνικές επιχειρήσεις. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κάθε φορά που η Οδηγία GDPR εφαρμόζεται - μεταφράζεται στο πλαίσιο ενός εθνικού πλαισίου, αντιμετωπίζουμε, είτε είμαστε εμείς, είτε είναι οι Σλοβένοι, είτε οι Πορτογάλοι, δύο αντικρουόμενες απειλές. Η μία απειλή προέρχεται από την υπεραυστηρότητα του νομικού πλαισίου και η άλλη από την υπερχαλαρότητα. Η υπεραυστηρότητα δημιουργεί κανόνες που είναι αδύνατον, εύλογα, να τηρηθούν, με αποτέλεσμα σε τελική ανάλυση να παραβιάζουν τη νομοθεσία και να ακυρώνεται μέσα από την παραβίασή της. Η υπερχαλαρότητα, μέσα από τις πολλές εξαιρέσεις, πάλι ακυρώνει και τελικά καταλήγει να έχεις μία νομοθεσία για την προστασία των προσωπικών δεδομένων η οποία, όπως έλεγε και ο Άμλετ, εφαρμόζεται περισσότερο μέσα από την παραβίαση παρά από τη συμμόρφωση μαζί της. Εμείς, στο ΜέΡΑ25, επειδή είμαστε κομμάτι του πανευρωπαϊκού DiEM25, έχουμε εφαρμόσει αυτή την οδηγία πανευρωπαϊκά και στις βάσεις δεδομένων μας εδώ και δεκατρείς μήνες, ακόμα πριν ψηφιστεί στη Γερμανία. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας μία εμπειρία, γιατί έχουμε μία εξαιρετική σύντροφο και υπεύθυνη στο γερμανικό παράρτημα του κόμματός μας, τη Τζούντιθ Μέγιερ, η οποία στο πλαίσιο της σημερινής μας συζήτησης μας στέλνει το εξής μήνυμα. Το στέλνει σε εμάς κι εμείς σας το μεταφέρουμε. Μας λέει, λοιπόν: «Να γνωρίζετε ότι αν ισχυροί παράγοντες το θελήσουν, μπορούν, χρησιμοποιώντας τον εφαρμοστικό νόμο, να κλείσουν το κόμμα μας ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα. Το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να βοηθήσουν κάποιους να χρησιμοποιήσουν το δικαίωμα που δίνει ο νόμος για συνεχή αιτήματα αποστολής δεδομένων και με τεράστια πρόστιμα, όταν αιτήματα που είναι ανθρωπίνως αδύνατα να ικανοποιηθούν δεν θα ικανοποιηθούν». Και συνεχίζει η Τζούντιθ Μέγιερ: Ένα χρόνο μετά τη νομοθέτηση της GDPR στη Γερμανία, ο στόχος της προστασίας της ιδιωτικότητας των δεδομένων δεν έχει προχωρήσει για δύο λόγους: Πρώτον, επειδή οι επιχειρήσεις παραβιάζουν τον νόμο, συνήθως δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς και, δεύτερον, επειδή οι χρήστες συμφωνούν χωρίς σκέψη, αυτομάτως, χωρίς να διαβάζουν τους όρους, σε οποιοδήποτε αίτημα για συγκατάθεσή τους. Όταν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι εταιρείες αποκτούν de facto τη συγκατάθεση των πολιτών για οτιδήποτε τους ζητούν ή ταυτόχρονα αποκτούν de facto το δικαίωμα στην παρανομία επειδή είναι αδύνατο να συμμορφωθούν, τότε καταλαβαίνουμε ότι τόσο οι πολιτικές ελευθερίες όσο και τα προσωπικά δεδομένα κινδυνεύουν. Το πρόβλημά, βέβαια, δεν λύνεται με κάποιες τροπολογίες, καθώς στην παγκοσμιοποιημένη νεοφεουδαρχία που ζούμε το πρόβλημα είναι εγγενές, αλλά μπορούμε να κάνουμε ορισμένα πράγματα για να βοηθήσουμε. Πρώτον, μια προσθήκη, για παράδειγμα, ότι οι απαιτήσεις για παροχή στοιχείων προς τους οργανισμούς και επιχειρήσεις πρέπει να είναι εύλογες και αναλογικές με το μέγεθος και τους πόρους των οργανισμών και επιχειρήσεων. Δεύτερον, να μην επιτραπεί η λειτουργία οποιασδήποτε δημόσιας ή ιδιωτικής υπηρεσίας καλών πρακτικών που να έχει το δικαίωμα να σέρνει ανθρώπους ή επιχειρήσεις στα δικαστήρια. Μόνο ιδιώτες με έννομο συμφέρον να έχουν αυτή τη δυνατότητα. Όσον αφορά τους χρήστες, τους πελάτες, τους επισκέπτες ιστοσελίδων, είναι απαραίτητο ο κάθε ένας, η κάθε μία από εμάς να έχει το δικαίωμα να ζητήσει σε ένα αρχείο να λάβει όλα τα στοιχεία που τον αφορούν ή την αφορούν. Θα πρέπει να ελαχιστοποιηθεί η δυνατότητα των ιστοσελίδων όλων των επιχειρήσεων, και δημόσιων και ιδιωτικών, να ζητούν από εμάς στοιχεία τα οποία δεν είναι απολύτως απαραίτητα για τη χρήση που υποτίθεται ότι θα κάνουν. Θα πρέπει, ταυτόχρονα, να επιβληθεί η ελάχιστη χρήση των πληροφοριών. Με άλλα λόγια, να μπορεί να σου στείλει κάποιος ένα τιμολόγιο στο email σου, αλλά να μην μπορεί να το ακολουθήσει αυτό με μία διαφήμιση. Αυτό που έχετε προβλέψει είναι σωστό, αλλά πρέπει να γίνει ακόμα πιο σκληρό. Πρέπει να υπάρχει γραπτή αποδοχή από οποιονδήποτε γίνεται αποδέκτης μηνυμάτων. Και εδώ θα ήταν καλό η Νέα Δημοκρατία να ζητήσει ένα τεράστιο συγγνώμη για την προεκλογική περίοδο, όταν πλημμυρίζατε την Ελλάδα με μηνύματα. Και αυτή τη στιγμή έρχεστε εσείς να εγκαλέσετε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν νομοθέτησε να έχουν ήδη απαγορευτεί! Επιπλέον, όταν πρόκειται για κάποιες υπηρεσίες που παρέχουν τεχνολογικές εφαρμογές, να μην επιτρέπεται σε αυτές τις εταιρείες να σου ζητούν στοιχεία, τα οποία δεν είναι αναγκαία για τη χρήση του βασικού πακέτου και της βασικής εφαρμογής. Και έρχομαι στο τελευταίο, βεβαίως, και πιο σημαντικό, που αφορά την προστασία των εργαζομένων. Χαίρομαι και χαιρετίζουμε ως ΜέΡΑ25 ότι αφαιρέσατε εκείνο το αποκρουστικό «αποκλειστικά». Καλά κάνατε.
Και το τελευταίο ακόμα.
Χαίρομαι πολύ, αλλά δεν ξέρω γιατί το είχατε βάλει στην αρχή. Τέλος πάντων, συγχωρείστε γι' αυτό. Πρέπει, όμως, να σας πω ότι η πιο επικίνδυνη λέξη σήμερα είναι η λέξη συγκατάθεση. Πώς ορίζεται η συγκατάθεση; Θα σας πω μία πολύ σύντομη ιστορία.
Έχουμε ξεφύγει ως προς τον χρόνο, κύριε Βαρουφάκη.
Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε. Απλά νομίζω ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό.
Ευχαριστώ.
Σήμερα - το ανέφερα και πριν - χρήστες και εργαζόμενοι δίνουν τη συγκατάθεσή τους αυτομάτως χωρίς να το σκέφτονται. Το 1991, θυμάμαι, ήμουν στην Ταϊλάνδη και εκεί κοντά που βρισκόμουν είχε καεί ένα εργοστάσιο το βράδυ και είχαν καεί όλοι οι εργαζόμενοι της βραδινής βάρδιας. Έμαθα - και έφριξα! - ότι όλοι είχαν υπογράψει, είχαν δώσει γραπτώς τη συγκατάθεσή τους, στο να κλειδώνονται μέσα το βράδυ για μείωση του κόστους ασφάλειας. Η παροχή έστω και γραπτά της συγκατάθεσης δεν αρκεί για την προστασία της ανθρώπινης ζωής ή των προσωπικών δεδομένων. Γι' αυτό εμείς προτείνουμε ο ορισμός της λέξης «συγκατάθεσης» σε θέματα που αφορούν το εργατικό δίκαιο να είναι αποτέλεσμα συλλογικής διαπραγμάτευσης. Το πώς ορίζεται η συγκατάθεση δεν είναι νομικό ζήτημα, αλλά είναι πολιτικό ζήτημα, είναι ταξικό ζήτημα, έχει να κάνει με τον εγγενή χαρακτήρα του καπιταλισμού. Επειδή έχω ήδη περάσει τον χρόνο, θα τελειώσω με μία πρόκληση και πρόσκληση προς την Κυβέρνηση, η οποία εφάπτεται τόσο του ζητήματος της πληροφόρησης, των προσωπικών δεδομένων όσο και των capital controls. Θέλω να σας πληροφορήσω - μπορεί να μην το έχετε ακούσει - ότι εδώ και δύο χρόνια βρίσκομαι με τον κ. Ντράγκι στα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Τον Απρίλιο του 2015- το έμαθα τον Αύγουστο του 2015- ο κ. Ντράγκι ένιωθε τέτοια ανασφάλεια από το σχέδιο που είχε να επιβάλει capital controls στην Ελλάδα, που με χρήματα δικά μας, των Ευρωπαίων πολιτών, πήρε μία ακριβή ιδιωτική γνωμοδότηση για το αν δικαιούταν να κλείσει τις ελληνικές τράπεζες και να επιβάλει capital controls. Αυτό το έχει παραδεχθεί ο κ. Ντράγκι. Από τον Σεπτέμβριο του 2015, χρησιμοποιώντας τις δυνατότητες που δίνει η ευρωπαϊκή νομοθεσία για αιτήματα στη βάση της ελευθερίας πληροφόρησης των πολιτών της Ευρώπης, ζητούμε συνέχεια να διαβάσουμε αυτήν τη γνωμοδότηση. Το επιχείρημά μας είναι: «Εάν, κύριε Ντράγκι, ήταν νόμιμο αυτό που έκανες επιβάλλοντας capital controls στην Ελλάδα, γιατί δεν μοιράζεσαι μαζί μας την γνωμοδότηση που έλαβες;». Η απάντηση ήταν ότι αυτά είναι προσωπικά δεδομένα του δικηγόρου! Το θεωρώ εξόχως γελοίο! Είμαστε στα δικαστήρια. Εσείς που υποτίθεται ότι θα κάνετε και στρατοδικεία, ειρηνοδικεία, ειδικές εξεταστικές για εμένα και για το 2015, δεν θέλετε να διαβάσετε αυτήν τη γνωμοδότηση; Θα συνυπογράψετε; Θα έρθετε μαζί μου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο σε τρεις εβδομάδες, όταν εκδικάζεται η υπόθεση, να ζητήσετε και εσείς οι ίδιοι, οι κυβερνώντες σήμερα, να διαβάσετε την έκθεση αυτή; Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Τζανακόπουλος. Εν συνέχεια, θα λάβουν τον λόγο ο κ. Λοβέρδος και μετά η κ. Ράπτη. Θα ακολουθήσουν οι ομιλητές, ξεκινώντας με τον κ. Κυρανάκη από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Τζανακόπουλε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Επειδή ο κύριος Υπουργός, ο κύριος Σταϊκούρας μας έκανε μάθημα και περί της χρήσεως των σημαινόντων, θέλω να ρωτήσω σε σχέση με τη λέξη «ολιγωρία», σε σχέση με το σημαίνον «ολιγωρία» τα εξής: Δεν ήταν ολιγωρία η εικόνα της Κυβέρνησης στη Σαμοθράκη; Δεν ήταν ολιγωρία το γεγονός ότι αποφασίσατε να κάνετε σύσκεψη στο Μαξίμου δέκα μέρες μετά την κρίση η οποία αντιμετωπίστηκε στο νησί; Σε σχέση με το σημαίνον «επικοινωνία», τι ακριβώς είναι άραγε στη γλώσσα της Νέας Δημοκρατίας τα ούζα και τα κανό του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος μας είχε πει ότι δεν θα κάνει διακοπές, αλλά τελικά έκανε διακοπές; Τι ακριβώς είναι η αντιστροφή της πραγματικότητας του κ. Βρούτση, ο οποίος την ώρα που καταργούσε κεκτημένα δικαιώματα εργαζομένων μας έλεγε ότι με τον τρόπο αυτό δήθεν αποτρέπει το φακέλωμα των εργαζομένων, το οποίο δεν υπήρχε πουθενά παρά μόνο στη φαντασία του κ. Βρούτση; Θα μπορούσα να συνεχίσω πάρα πολύ, διότι στην επικοινωνία η νέα Κυβέρνηση παίρνει άριστα, κύριε Πρόεδρε, ωστόσο σε ό,τι αφορά την αποτελεσματικότητα και την πολυδιαφήμιση των διαφόρων τρομερών πρωτοβουλιών της, θέλω να της θυμίσω τα εξής. Τι συνέβη το 2018, πράγμα το οποίο οδήγησε και στην αποκλιμάκωση των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων; Πρώτον, ρυθμίστηκε το ελληνικό χρέος για το οποίο η προηγούμενη Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του κ. Σαμαρά τον Νοέμβριο του 2012 είχε πάρει μία γενικόλογη υπόσχεση και ρυθμίστηκε με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο, πράγμα το οποίο ουδέποτε κατάφερε οποιαδήποτε από τις δυο κυβερνήσεις του 2010-2015. Ρυθμίστηκε με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο όπου λέει ότι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες - φαντάζομαι θα το ξέρετε αυτό, κύριε Υπουργέ - της χώρας δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν κατ' έτος το 15% του ΑΕΠ, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι οι χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού δημοσίου αυτή τη στιγμή είναι στο χαμηλότερο επίπεδο σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες χώρες, τα υπόλοιπα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης, δηλαδή στο 15% είναι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού δημοσίου από σήμερα και μεσοπρόθεσμα μέχρι το 2060. Ακριβώς αυτό ήταν το σημείο καμπής για το ελληνικό χρέος, δηλαδή η ρύθμισή του από τις πρωτοβουλίες και από τη δυνατότητα που είχε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μετά από τη συμφωνία συμβιβασμού που έκανε το 2015, να ολοκληρώσει τη διαδικασία του μνημονιακού προγράμματος. Άρα όλα αυτά θα έπρεπε να τα ξέρει ο κύριος Υπουργός, διότι ακριβώς αυτά ήταν τα σημεία στη βάση των οποίων οδηγηθήκαμε στην έξοδο από το μνημόνιο. Σήμερα δεν ξέρω ποια είναι η πραγματική αιτία της περαιτέρω αποκλιμάκωσης των επιτοκίων και καλό θα είναι να είμαστε λίγο πιο συγκρατημένοι, διότι μπορεί να σχετίζεται αυτή η μεγάλη, τεράστια αποκλιμάκωση με ζητήματα τα οποία είναι εξωγενή, με ζητήματα τα οποία σχετίζονται με τη συνολική εικόνα της παγκόσμιας οικονομίας. Πάντως θα ήθελα να πω και το εξής: Όταν η προηγούμενη Κυβέρνηση εξέδωσε ομόλογο του ελληνικού δημοσίου - αν θυμάμαι καλά στις αρχές του 2019- δεκαετές, κατάφερε να επιτύχει το χαμηλότερο επιτόκιο από καταβολής της καμπύλης, δηλαδή από τότε που μετριέται η καμπύλη του δημοσίου χρέους, από το 1999 και στη συνέχεια φυσικά η αποκλιμάκωση των επιτοκίων συνεχίστηκε. Άρα εδώ δεν έχουμε μία τομή η οποία έρχεται εξαιτίας της νέας διακυβέρνησης, έχουμε μία συνέχεια η οποία σχετίζεται με την ομαλοποίηση της πορείας της ελληνικής οικονομίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε σχέση με τα capital controls - και κλείνω - θα ήθελα να ενημερώσω και να θυμίσω τα εξής: Δεν θέλω να μπω στη συζήτηση, κύριε Πρόεδρε, για ποιον λόγο επιβλήθηκαν τα capital controls, ποιανού ευθύνη ήταν, ποια ήταν τότε η στάση της Αντιπολίτευσης σε σχέση με τις πρωτοβουλίες χρηματοπιστωτικής ασφυξίας που είχαν παρθεί από συγκεκριμένα πολιτικά και θεσμικά κέντρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ρόλο που έπαιξαν μία σειρά από αξιωματούχοι και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, διότι αυτή είναι μία συζήτηση η οποία οφείλει να γίνει και θα συνεχίσει να γίνεται ακόμη και αν η στάση της Νέας Δημοκρατίας εκείνη την περίοδο δεν θα δικαιολογούσε να θέλει να συνεχιστεί αυτή η συζήτηση. Εν πάση περιπτώσει, θα έχουμε καιρό να τα πούμε όλα αυτά το επόμενο διάστημα. Θα ήθελα να σας πω λοιπόν το εξής για τα capital controls. Υπήρχε ένα σχέδιο για τον τερματισμό αυτής της διαδικασίας των capital controls, το οποίο είχε τρεις πυλώνες. Αυτοί οι τρεις πυλώνες είχαν υλοποιηθεί στο σύνολό τους. Και το μοναδικό πράγμα, το οποίο απέμενε, ήταν να γίνει το τελευταίο βήμα, το τελευταίο στάδιο για τον τρίτο πυλώνα, αυτό που έρχεται και κάνει σήμερα η Κυβέρνηση. Όλη η διαδικασία για την άρση των capital controls ήταν μία διαδικασία, η οποία είχε υλοποιηθεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Γι' αυτό, λοιπόν, μιλώ για μία προδιαγεγραμμένη εξέλιξη. Και το τέταρτο που θέλω να πω - και κλείνω και με συγχωρείτε για την κατάχρηση του χρόνου - επειδή αναφέρθηκε και στα μέτρα που δήθεν πήρε η νέα Κυβέρνηση για τον προϋπολογισμό του 2019, νομίζω πως θα έπρεπε να φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και του κυρίου Υπουργού Οικονομικών και να του θυμίσουμε ότι από τον προϋπολογισμό του 2019, ήδη από τον Οκτώβρη, πάρθηκαν μέτρα δημοσιονομικής επέκτασης της τάξης του 1,1 δισεκατομμυρίου ευρώ, τα οποία δεν έθεταν σε κίνδυνο τη δημοσιονομική πορεία της χώρας και τον Μάιο του 2019 πάρθηκαν μέτρα 1 δισεκατομμυρίου ακόμα. Στο σύνολο, δηλαδή, είχαμε 2,1 δισεκατομμύρια μέτρα δημοσιονομικής επέκτασης, κοινωνικής στήριξης και φορολογικής ελάφρυνσης. Σήμερα, έρχεται ο κύριος Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Σταϊκούρας και επιχαίρει για το γεγονός ότι κατάφερε να πάρει 200 εκατομμύρια επιπλέον μέτρα. Συγκρίνετε τα 2,1 δισεκατομμύρια στον προϋπολογισμό του 2019 από την προηγούμενη Κυβέρνηση και τα 250 εκατομμύρια από τον κ. Σταϊκούρα. Και κάτι τελευταίο, το οποίο θα πρέπει κάποια στιγμή να απαντηθεί: Τότε μας έλεγαν από το οικονομικό επιτελείο της Νέας Δημοκρατίας, της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι τα μέτρα αυτά θέτουν σε κίνδυνο τη δημοσιονομική πορεία της χώρας. Από ό,τι φαίνεται, δεν την έθεσαν και σε τόσο μεγάλο κίνδυνο με δεδομένο ότι μπόρεσε να πάρει ακόμα 200 εκατομμύρια. Επιπρόσθετα, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος συνέχεια έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου ότι δήθεν οδηγούμε τη χώρα σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Σήμερα, φαίνεται να μην υπάρχει δημοσιονομικός εκτροχιασμός ως διά μαγείας. Αυτό σημαίνει πολιτική επικοινωνία και όχι πολιτική ουσία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, σας παρακαλώ.
Μισό λεπτό, για να τα βάλουμε σε μία τάξη. Δείτε τι ζημιά κάνατε τώρα, κύριε συνάδελφε. Είπατε ότι θα μιλούσατε δύο λεπτά, κύριε Τζανακόπουλε. Τώρα, τολμώ να πω στον κ. Λοβέρδο να μιλήσει δύο λεπτά; Αλίμονο. Μετά από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους τον λόγο θα λάβει ο κύριος Υπουργός. Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Σταϊκούρα για τις διευκρινίσεις. Ήταν για εμένα πάρα πολύ χρήσιμες, ειδικά αυτές που σχετίζονταν με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Είναι προφορικές οι δηλώσεις σας, αλλά τις κάνατε στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Συνεπώς, τις ακούμε όπως τις λέτε. Θέλω να πω, κύριε Πρόεδρε, στον Υπουργό ότι πέραν από τα προβλήματα που έχει η ελληνική οικονομία που οδηγούν σε αγορεύσεις, όπως η δικιά μας - και σας ευχαριστώ που την σχολιάσετε - υπάρχει και κάτι ακόμη, το οποίο είπε ο κ. Βαρουφάκης. Το κλίμα αρνητικών επιτοκίων που είναι ένα κλίμα που προέρχεται και από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι κίνδυνος. Θέλω να προσθέσω, λοιπόν - και το ξαναλέω - ότι πέρα από τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας υπάρχει και ένα γεγονός που δημιουργεί ανησυχίες. Είναι το υφεσιακό κλίμα που έχει να κάνει με το τελευταίο τρίμηνο στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, που έχει να κάνει με τη Γαλλία, που έχει να κάνει με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, με τις μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης και γενικότερα του πλανήτη. Αυτό δεν είναι ευνοϊκός παράγοντας για τη λειτουργία και την προοπτική της ελληνικής οικονομίας. Τέλος, κλείνοντας αυτήν τη μικρή μου παρέμβαση, κύριε Πρόεδρε, θέλω να απευθυνθώ στον κ. Τζανακόπουλο και στον κ. Βαρουφάκη. Σε ό,τι αφορά το 2015, κρείττων του λαλείν το σιγάν. Διότι όποιος έχει επίγνωση - και όποιος έχει πληροφορηθεί, εν πάση περιπτώσει, χωρίς να έχει και επίγνωση - το τι προέβλεπε το σχέδιο με τον κωδικό όρο - σε εισαγωγικά - «Αλβανία», για εμάς από τον Μάρτιο του 2015 στην περίοδο της υπερήφανης διαπραγμάτευσης, θα σκέφτεται με τρομακτική ανησυχία τι θα είχε συμβεί αν εν τέλει η τότε Αντιπολίτευση δεν είχε στηρίξει την τότε Κυβέρνηση που δεν διέθετε κοινοβουλευτική Πλειοψηφία για να μπορέσει η χώρα να προχωρήσει. Θα έπρεπε να είναι ίσως, πιο χαμηλά οι φωνές. Δεν έχει η παρέμβασή μου το νόημα «μη μιλάτε». Δεν είμαι αντιδημοκράτης, αντιθέτως! Εδώ είναι ένας χώρος διαλόγου, αλλά όταν έχεις στο ιστορικό σου αυτό το εξάμηνο, ας είσαι πιο μετριόφρων, δεν βλάπτει.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Ράπτη.
Κύριε Πρόεδρε, ακούσαμε από την Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι τάχα καταργήθηκαν με πρόταση της Κυβέρνησης διά του Υπουργού κ. Βρούτση τα άρθρα για τη δήθεν προστασία των εργαζομένων, τα οποία έχει ψηφίσει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ λίγο πριν τις εκλογές. Πρώτο ερώτημα είναι, για ποιον λόγο καθυστέρησε τόσο πολύ, αφού υπήρχε ανάγκη για την προστασία των εργαζομένων, να τα φέρει και τα έφερε μόλις παραμονές των εκλογών; Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι με την κατάργηση των ολέθριων διατάξεων της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, προστατεύτηκαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι από τους κινδύνους που συνεπάγονταν οι καταργούμενες ρυθμίσεις, οι οποίες - άκουσον - άκουσον! αυτές είχαν φέρει - επέβαλαν την ηλεκτρονική καταγραφή, δηλαδή το ηλεκτρονικό φακέλωμα των εργαζομένων, αφού επέβαλαν την καταγραφή στο ηλεκτρονικό μητρώο των εργαζομένων του λόγου απόλυσής τους, καθιστώντας βέβαιη την υπονόμευση της μελλοντικής επαγγελματικής τους πορείας σε περίπτωση που για κάποιον προσωπικό ή προσωρινό λόγο κρίνονταν ανεπαρκείς από τους εργοδότες τους. Δεύτερον, εκείνο το οποίο έκαναν ήταν να εξωθούν τους εργαζόμενους σε δικαστικές εμπλοκές σε σχέση με την αμφισβήτηση του λόγου καταγγελίας. Όλοι γνωρίζουμε από το εργατικό δίκαιο ότι η προστασία της καταγγελίας υπάρχει στο άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα, άρα δεν υπήρχε κανένα ζήτημα σε σχέση με την αναγραφή του λόγου καταγγελίας στο μητρώο των εργαζομένων. Τέλος, αυτό το οποίο διασφαλίσαμε είναι η εργασιακή ειρήνη και η εργασιακή ειρήνη είναι αυτή η οποία ωθεί και την οικονομία, ωθεί και τις επιχειρήσεις, αλλά και τους εργαζόμενους σε ένα καλύτερο μέλλον. Κύριε Τζανακόπουλε, είναι θρασύ να μιλάτε για την καλυτέρευση και για την καθυστερημένη αντιμετώπιση του προβλήματος της Σαμοθράκης από μία Κυβέρνηση η οποία ήταν Κυβέρνηση ενός μηνός, όταν εσείς επί τεσσεράμισι χρόνια δεν είχατε κάνει τίποτα για την κατάσταση του λιμανιού της Σαμοθράκης, παρά τις υποσχέσεις βεβαίως του κ. Τσίπρα. Εμείς ήμασταν αυτοί που παρατηρήσαμε και προχωρήσαμε στη βελτίωση του πλαισίου προκήρυξης της σύμβασης που αφορά τις άγονες γραμμές. Οι συμβάσεις μέχρι πρότινος δεν συμπεριελάμβαναν συγκεκριμένες διατάξεις για την περίπτωση ανάγκης υπάρξεως πλοίου αντικατάστασης. Εμείς, λοιπόν, το προβλέψαμε. Επίσης, κάναμε άμεση έναρξη εργασιών καθαρισμού και αποκατάστασης των λιμένων Καμαριώτισσας και Θερμών, αυτό το οποίο, επίσης, δεν είχατε ξεκινήσει, διαθέτοντας ήδη από το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής τα πρώτα σχετικά κονδύλια. Τέλος, σε σχέση με τα capital controls, είναι καλή η ανάπτυξη των θεωριών συνωμοσίας που δεν δίστασε και ο κ. Βαρουφάκης να μας μνημονεύσει, με το περίφημο μότο το οποίο προφανώς εσείς εφηύρατε, το μότο: «Κράτα γερά, Γερούν». Κι αυτό το κάνατε για να αιτιολογήσετε την παταγώδη αποτυχία σας στη διαπραγμάτευση του 2015, μία διαπραγμάτευση η οποία επέβαλε στη χώρα την ανάγκη τρίτου μνημονίου, με το οποίο ουσιαστικά φτωχύνατε έτι περαιτέρω τους δυστυχείς Έλληνες. Δυστυχώς, όμως, εκείνο το οποίο ξεχάσατε είναι οι υπογραφές, φαρδιές πλατιές, στο κείμενο του Φύλλου Εφημερίδας της Κυβερνήσεως με το οποίο επιβλήθηκαν τα capital controls στη χώρα μας. Είναι, λοιπόν, οι υπογραφές του Αλέξη Τσίπρα και όλου του υπουργικού συμβουλίου και βεβαίως του κ. Γιάνη Βαρουφάκη. Συνεπώς, δανειζόμενη αυτό το οποίο είπε προηγουμένως ο κ. Λοβέρδος, «κρείττον του λαλείν, το σιγάν». Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Οικονομικών κ. Σταϊκούρας.
Έχει δίκιο ο κ. Βαρουφάκης κι ο κ. Λοβέρδος να μιλούν για δυνητικούς εξωτερικούς κινδύνους. Πράγματι υφίστανται, τους λαμβάνουμε υπ' όψιν, τους συνεκτιμούμε, αναλαμβάνουμε σχετικές πρωτοβουλίες για να θωρακίζουμε την ελληνική οικονομία. Ρώτησε ο αγαπητός συνάδελφος και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ πότε λέγαμε αλήθεια για το αν υπήρχε περιθώριο, πριν ή μετά τις εκλογές. Εμείς πάντα λέγαμε και πριν τις εκλογές ότι εμπιστευόμαστε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και τις εκτιμήσεις τις οποίες κάνει, γι' αυτό και υπερψηφίσαμε τα σχετικά μέτρα. Όμως επειδή με προκαλείτε, θα σας πω τι μέτρα υπερψηφίσαμε. Ψηφίσαμε τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, που εσείς αυξήσατε. Τον παραλάβετε από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ στο 13%, τον πήγατε στο 24% και πανηγυρίζετε που το ξαναπήγατε εκεί που το βρήκατε; Ψηφίσαμε τη μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα. Την παραλάβατε στο 13% από τη Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ, την πήγατε στο 24% και την επαναφέρατε και πανηγυρίζετε για αυτό; Άρα παράκληση, μεγαλύτερη προσοχή σε αυτά τα οποία αναφέρετε. Θα κάνω μια τρίτη παρατήρηση. Πάει πολύ να μιλάτε για το 2015 και γενικώς σήμερα στη συζήτηση αυτή να κάνετε σχετικές αναφορές. Ακούω συναδέλφους να μιλούν για προστασία προσωπικών δεδομένων, όταν έχουν ειδικότητα στις ηχογραφήσεις. Ακούω συναδέλφους να μιλάνε για ολιγωρία, όταν ακόμα τους κυνηγούν οι μνήμες από το Μάτι. Άρα και εδώ χρειάζεται προσοχή όταν λέμε κάποιες λέξεις. Σε ό,τι αφορά το 2015 τα στοιχεία είναι δεδομένα. Χάθηκε δυνητικός πλούτος της χώρας, επιβεβαιωμένος από όλες τις διεθνείς εκθέσεις, τις οποίες έχει προσυπογράψει ο ΣΥΡΙΖΑ τα επόμενα χρόνια, διογκώθηκαν στο μεσοδιάστημα οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου, που εσείς στο τρίτο πρόγραμμα έχετε προσυπογράψει, μπήκαν 10 δισεκατομμύρια ευρώ νέα μέτρα λιτότητας στο μεσοδιάστημα, υπήρξε νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όπου οι πολίτες έχασαν κατά μόνιμο τρόπο μεγάλη περιουσία, άλλαξε η ιδιοκτησιακή δομή των τραπεζών, συρρικνώθηκε το τραπεζικό σύστημα, «σκουπίστηκαν» τα ταμειακά διαθέσιμα και, συμπερασματικά, χάθηκαν τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια ευρώ από την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Και κάτι τελευταίο θέλω να πω, κύριε Τζανακόπουλε. Να μιλήσουμε με αριθμούς. Παραλάβετε το χρέος στα 324 δισεκατομμύρια ευρώ και το παραδώσατε στις 30 Ιουνίου στα 356 δισεκατομμύρια. Καλή συνέχεια!
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο ζήτησε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, ο κ. Γρηγοριάδης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα μιλήσω ελάχιστα. Κύριε Υπουργέ, κατ' αρχήν σας ενημερώνω - φαντάζομαι ότι το ξέρετε - ότι όλοι οι Υπουργοί Οικονομικών ηχογραφούν τα Eurogroups, τα οποία είναι παράνομα γιατί δεν προβλέπονται από καμμία συνθήκη.
Ηχογραφούν;
Βεβαίως, γιατί αλλιώς θα ήταν αδύνατον να ενημερώσουν τις κυβερνήσεις τους. Κύριε Σταϊκούρα, θα ήταν εντελώς αδύνατον να ενημερώσουν τις κυβερνήσεις τους, αφού δεν υπάρχει τίποτα νόμιμο που να καταγράφει τι λέγεται εκεί μέσα στις πλάτες μας και εις βάρος μας τόσα χρόνια. Αφού η όλη διαδικασία είναι παράνομη, όλοι οι Υπουργοί αναγκάζονται να τα καταγράφουν για να μπορούν να μεταφέρουν στις κυβερνήσεις τους τι ειπώθηκε, αλλιώς είναι ανθρωπίνως αδύνατο. Αυτό είναι το ένα που ήθελα να πω. Το δεύτερο που θέλω να σας πω έχει σχέση με αυτά που είπατε εσείς, κύριε Λοβέρδο. Να σας πω ότι, βεβαίως, καλό είναι το άλμα που κάνατε σε σχέση με την Αλβανία, με την αλβανοποίηση της Ελλάδας που θα συνέβαινε κ.λπ.. Όμως, υπάρχει μία βασική προϋπόθεση. Υπάρχει η προϋπόθεση του Grexit. Εμείς ούτε το επιδιώξαμε ποτέ ούτε ο κ. Βαρουφάκης ούτε φυσικά το κόμμα που εγώ εκπροσωπώ αυτήν τη στιγμή, αλλά κυρίως προεξοφλούμε και αποδεικνύουμε ότι δεν υπήρχε στην πραγματικότητα καμμία πιθανότητα, καμμία δυνατότητα κανενός Grexit για τρεις λόγους που είναι ευρέως γνωστοί. Θα τους επαναλάβουμε μέσα στο ένα λεπτό που έχω ακόμη. Είναι, πρώτον, το 1 τρισεκατομμύριο ευρώ κόστος σε σχέση με το 10% που θα κόστιζε οποιοσδήποτε συμβιβασμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί μας στη διαπραγμάτευση. Δεύτερον, είναι η αποδόμηση της Ευρώπης, η οποία γενικεύεται όπως βλέπετε και πια η Ευρώπη αποδομείται με τρόπο ολοένα και αυξανόμενο. Και το κυριότερο από όλα είναι τα 62 ή 64 δισεκατομμύρια από την Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, που το 2008 αγόρασε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να μας προφυλάξει από την πτώχευσή μας, η οποία, παρ' όλα αυτά, επισυνέβη. Γι' αυτά, λοιπόν, τα 62 ή 64 δισεκατομμύρια, όπως ξέρετε, η καγκελάριος Μέρκελ προσέφυγε σε δικαστήριο στη Γερμανία λέγοντας ότι ο ευρωπαϊκός κεντρικός τραπεζίτης δεν δικαιούται, δεν έχει τη δυνατότητα, δεν πρέπει να του επιτρέπεται να το κάνει αυτό, να προσφεύγει, δηλαδή, σε διάσωση χωρών, να βοηθάει χώρες ρισκάροντας το ευρώ. Αποφάνθηκε το γερμανικό δικαστήριο ότι έχει τη δυνατότητα αυτή ο κεντρικός τραπεζίτης υπό έναν όρο, να μην του «κουρευτούν» ποτέ αυτά τα ομόλογα. Αν, λοιπόν, η ελληνική κυβέρνηση, όπως είχε κάθε δικαίωμα να κάνει σε μία τέτοια κατάσταση έκτακτη, «κούρευε» τα ομόλογα, θα έχανε παντελώς και ανεπιστρεπτί το δικαίωμά του ο ευρωπαϊκός κεντρικός τραπεζίτης να διασώσει την Πορτογαλία, την Ισπανία και προσφάτως την Ιταλία. Ευχαριστούμε πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Βιλιάρδος.
Μία μικρή ερώτηση στον Υπουργό Οικονομικών θα ήθελα να κάνω. Ο συνάδελφος, ο κ. Χήτας, ρώτησε εάν είστε σίγουρος ότι δεν υπάρχει πλέον κίνδυνος όσον αφορά τις τράπεζες, αν είναι, δηλαδή, υγιείς. Δεύτερον, εάν υπάρχει πλέον κίνδυνος εκροής κεφαλαίων, αν είστε σίγουρος, δηλαδή, ότι έχει αποσοβηθεί αυτός ο κίνδυνος εκροής κεφαλαίων και οπότε θα ήταν σωστή η κατάργηση των capital controls. Ευχαριστώ πολύ.
Μου επιτρέπετε πολύ σύντομα να απαντήσω;
Βεβαίως. Έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ.
Απάντησα με τα συγκεκριμένα έγγραφα και ημερομηνίες. Άρα είναι σαφές ότι όλο το σύστημα, εντός και εκτός Ελλάδος, συμφωνεί σε αυτό.
Θα ήθελα να κάνω μία ακόμα ερώτηση στον Υπουργό Δικαιοσύνης. Όπως διαπιστώσαμε σε σύνολο ενενήντα άρθρων, ουσιαστικά αλλαγές φέρνουν μόνο τέσσερα άρθρα, καθώς όλα τα υπόλοιπα αφορούν συντακτικά και ορθογραφικά λάθη. Δεν πιστεύουμε, λοιπόν, ότι είναι μία σωστή παρέμβαση.
Θα σας απαντήσω.
Όσον αφορά την προσθήκη που κάνατε στο άρθρο 15 παράγραφος 2, οι δημόσιες αρχές παρέχουν τη συνδρομή τους στην αρχή για την ενέργεια του ελέγχου. Δεν αρκεί και αυτό γιατί παραμένουν ανακριτικοί υπάλληλοι. Υπάλληλοι της αρχής εξακολουθούν να διενεργούν προανάκριση χωρίς εισαγγελική παραγγελία. Η προσθήκη, λοιπόν, της ως άνω φράσης είναι ξεκάθαρα προσχηματική και ουδόλως επηρεάζει την παντοδυναμία της αρχής. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ωραία. Περνάμε στην ενότητα των ομιλητών. Θα ξεκινήσουμε με τον κ. Κυρανάκη από τη Νέα Δημοκρατία. Απλά να ενημερώσω τους ομιλητές των κομμάτων ότι δεν έχει μιλήσει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας ο κ. Καραθανασόπουλος και μας ενημέρωσε ότι θα μιλήσει γύρω στις 16.30΄. Κύριε Κυρανάκη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες έχουν ως εξής:]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελίδα 189]] Σε πενήντα ημέρες νομίζω ότι όλοι - ή οι περισσότεροι τουλάχιστον - αισθανόμαστε ότι ζούμε σε μία άλλη Ελλάδα. Οι επενδύσεις ξεπαγώνουν, τα πανεπιστήμια δεν έχουν άσυλο, η Αστυνομία μπαίνει κανονικά στα Εξάρχεια, οι φωτιές αντιμετωπίζονται με σχέδιο και αίσθημα ευθύνης, οι φόροι μειώνονται, οι τράπεζες από σήμερα δεν έχουν capital controls. Και φυσικά, τα νομοσχέδια προχωρούν με ταχύτητα. Εγώ δέχομαι την κριτική από τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης ότι αυτό σε κάποιους ενδεχομένως να μην αρέσει. Όμως, το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, κύριε Υπουργέ, συζητιέται και συζητιέται και συζητιέται ξανά και ξανά από το 2010. Έχουμε 2019 πλέον. Ήμουν το 2012 συμπροεδρεύων στην ομάδα εργασίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για τα προσωπικά δεδομένα. Τα ίδια που ακούγονται σήμερα σε αυτή την Αίθουσα ως ενστάσεις από κάποιες πλευρές ακούγονταν επί λέξει ήδη από τότε. Αυτές οι συζητήσεις έχουν γίνει διεξοδικά στην επιτροπή, στο Ευρωκοινοβούλιο, στα εθνικά κοινοβούλια με όλους τους φορείς σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Κάποια στιγμή, αγαπητοί συνάδελφοι, πρέπει να αρχίσουμε να κάνουμε, να υλοποιούμε, αντί να συνεχίζουμε να συζητάμε. Εδώ, λοιπόν, έχουμε ένα παράδειγμα τριών χρόνων διαβούλευσης από την υιοθέτηση του Κανονισμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο οποίος ισχύει ούτως ή άλλως, αγαπητοί συνάδελφοι. Δεν χρειάζεται για την εφαρμογή του Κανονισμού και την προστασία των πολιτών για τα δικά τους δεδομένα να υιοθετηθεί ένας εθνικός νόμος. Αυτό αφορά μόνο την οδηγία. Όμως, σε κάθε περίπτωση ας μας κρίνετε επειδή κάνουμε γρήγορα τη δουλειά μας. Ναι, είναι πολιτική επιλογή - θεωρώ - της Κυβέρνησης να φέρνει με χαρακτήρα κατεπείγοντος έναν νόμο ο οποίος θα σταματήσει να προσθέτει 5.000 ευρώ ημερησίως και ακόμη 1,5 εκατομμύριο ευρώ στον εθνικό προϋπολογισμό και φυσικά τους φορολογούμενους. Αυτά δεν τα πληρώνουμε από τις τσέπες κάποιου «μαγικού λεφτόδουλου», τα πληρώνουν κανονικά οι φορολογούμενοι. Εμείς, λοιπόν, θέλουμε να σεβόμαστε κάθε ευρώ των Ελλήνων φορολογουμένων και για αυτό εξάρω και εγώ προσωπικά την προσπάθεια του Υπουργού και της ομάδας να φέρει σε ένα μόλις νομοθέτημα όλες τις διάσπαρτες διατάξεις και φυσικά και την ενσωμάτωση της οδηγίας που αφορούν στην προστασία προσωπικών δεδομένων. Έχουν συμφέρον οι πολίτες, οι χρήστες του διαδικτύου, οι ασθενείς, οι εργαζόμενοι από την ψήφιση αυτού του νόμου; Έχουν και για αυτό πρέπει να κινηθούμε γρήγορα. Μπορούν να γίνουν βελτιώσεις στο μέλλον σε αυτόν τον νόμο; Ναι, μπορούν. Δεν λέμε ότι είναι ένας τέλειος νόμος ούτε ότι δεν θα προκύψουν ενδεχομένως κάποια προβλήματα στις επιχειρήσεις ή στις δημόσιες υπηρεσίες ή αλλού. Εδώ είμαστε να τα συζητήσουμε, αλλά για πρώτη φορά θα ξέρουν οι πολίτες ότι έχουν έναν νόμο τον οποίο πρέπει να εξετάσουν και έναν νόμο τον οποίο μπορούν να δουν και στον οποίο μπορούν να προτείνουν αλλαγές στο άμεσο μέλλον. Ακούσαμε κριτική για τη δήθεν μη επιβολή προστίμου. Μα συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, τι περιμένετε; Να επιβληθεί πρώτα το πρόστιμο για να συζητήσουμε μετά αν θα πληρώσουμε ή δεν θα πληρώσουμε; Κάνει η Κυβέρνηση τις απαραίτητες ενέργειες για να μπορέσουμε να μην πληρώσουμε, εκτός αν θεωρείτε ότι μας περισσεύουν 2,5 εκατομμύρια ευρώ από τον εθνικό προϋπολογισμό. Ως προς δύο σημεία κριτικής που άκουσα από σχεδόν όλους τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης, στο άρθρο 27 για το δήθεν φακέλωμα εργαζομένων από κάμερες, πραγματικά μου δημιουργήθηκε η απορία: Όταν διαβάζει κάποιος την τελευταία παράγραφο του άρθρου 27, που λέει ότι τα δεδομένα που συλλέγονται μέσω κλειστού κυκλώματος οπτικής καταγραφής δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν ως αποκλειστικά κριτήρια για την αξιολόγηση της συμπεριφοράς και της αποδοτικότητας των εργαζομένων, τι ακριβώς καταλαβαίνει; Μάλιστα βλέπω με χαρά, κύριε Υπουργέ, ότι με νομοτεχνική βελτίωση αφαιρέθηκε και η λέξη «αποκλειστικά», οπότε είναι ακόμη πιο αυστηρός ο νομοθέτης σε αυτή ακριβώς τη διάταξη. Κυρία Γιαννακοπούλου, άκουσα και εσάς να λέτε ότι είναι απαράδεκτο τα δεδομένα που συλλέγονται από τις κάμερες σε έναν χώρο εργασίας να χρησιμοποιούνται. Εδώ μέσα λέει το νομοσχέδιο ότι δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν. Άρα, θεωρώ ότι θα πρέπει να ξαναδούμε αυτό το σημείο κριτικής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Την ανοχή σας για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Πολύ σύντομα για την κριτική που δεχόμαστε ότι δήθεν αντιγράφουμε τον γερμανικό νόμο, θέλω να πω το εξής. Μα, ποια νομοπαρασκευαστική επιτροπή επεξεργάστηκε την πλειοψηφία των διατάξεων αυτού του νομοσχεδίου; Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ. Άρα, τον εαυτό σας κατηγορείτε ή μήπως ένας νόμος σε άλλο, ξένο κοινοβούλιο ο οποίος είναι ενσωμάτωση ευρωπαϊκής οδηγίας πρέπει για επικοινωνιακούς λόγους να αναδειχθεί με αυτόν τον τρόπο; Τέλος, δυο σχόλια θα ήθελα να κάνω, μια και είχαμε σήμερα την άρση των capital controls, αν μου επιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε. Ακούσαμε το εξής πρωτοφανές, ότι δήθεν - λέει εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ - φέρνει ο Πρωθυπουργός την άρση των capital controls για να μπαλώσει την ανικανότητα της Κυβέρνησης. Μα, αν είναι έτσι, κύριε Σταϊκούρα - έφυγε από την Αίθουσα, να του το μεταφέρουμε - να τα συνεχίσουμε τα μπαλώματα. Αν είναι έτσι τα μπαλώματα, να τα συνεχίσουμε, επί τέσσερα χρόνια να κάνουμε μόνο αυτά. Αν είναι να κάνουμε κριτική στην αναγκαία και απαραίτητη άρση, πλήρη κατάργηση των capital controls με αυτόν τον φθηνό τρόπο, τότε δεν ξέρω τι άλλο θα ακούσουμε. Ένα σχόλιο για τις μωρομάνες, κύριε Τζανακόπουλε, όπου αναφερθήκατε. Αλήθεια, ο τόπος φιλοξενίας για αυτές τις μωρομάνες είναι τα κτήρια που τελούν υπό κατάληψη στα Εξάρχεια; Διότι, από όσο ξέρω, είχατε και 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να μπορέσετε να φιλοξενήσετε αυτές τις μωρομάνες με αξιοπρεπείς συνθήκες και εσείς με τα 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ, που ακόμα δεν μας έχετε πει πού έχουν πάει, φτιάξατε το κολαστήριο της Μόριας. Αυτή είναι η αλήθεια. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με μια επισήμανση, την οποία θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά για την παρατήρηση του κόμματος ΜέΡΑ25, το οποίο ήταν πολύ αυστηρό - και καλά κάνατε - με υποψηφίους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας οι οποίοι έστελναν SMS. Έχω εδώ, λοιπόν και θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά ένα δημοσίευμα το οποίο λέει: «Το κόμμα του Βαρουφάκη αγνοεί τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό Προστασίας των Δεδομένων» και έχει ένα e - mail το οποίο εστάλη με αφορμή την ερώτηση της κ. Σακοράφα, η οποία ήθελε να ενημερώσει ανθρώπους οι οποίοι δεν είχαν δώσει τη συγκατάθεσή τους σε μια mailing list του κόμματος ΜέΡΑ25, χωρίς να έχει πάρει καμμία απολύτως άδεια γι' αυτό. Το καταθέτω στα Πρακτικά.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Έχω και ένα SMS, το οποίο δεν μπορώ να καταθέσω για ευνόητους λόγους, το οποίο είναι από γερμανικό νούμερο, μιας και μας κάνατε κριτική ότι δήθεν υιοθετούμε τον γερμανικό νόμο. Από γερμανικό νούμερο έχει έρθει ένα SMS, πάλι σε λίστα χωρίς συγκατάθεση: «Σε περιμένουμε αύριο στην ομιλία του Γιάνη Βαρουφάκη στην Αθήνα στην πλατεία Σανταρόζα έναντι ΡΕΞ, στις 20.30΄. Εσύ θα λείπεις;». Και δεύτερο SMS από το ίδιο νούμερο, πάλι χωρίς συγκατάθεση: «Στις 5-7-2015 τολμήσαμε την ανυπακοή του «όχι». Στις 7-7-2019 ψηφίζουμε ΜέΡΑ25, γιατί αυτή η φωνή πρέπει να μπει στη Βουλή». Τώρα, λοιπόν, που μπήκε αυτή η φωνή στη Βουλή, θα κάνετε λίγο αυτοκριτική; Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Έχει ζητήσει τον λόγο η κ. Σακοράφα. Ορίστε, κυρία Σακοράφα, έχετε τον λόγο.
Για μισό λεπτό θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, γιατί θέλω να ενημερώσω για κάτι τον κ. Κυρανάκη, ο οποίος δεν ξέρω αν είναι νέος Βουλευτής, καθώς λείπω πολλά χρόνια από αυτήν την Αίθουσα. Εδώ κάνουμε κοινοβουλευτική δουλειά. Αυτό που έκανα - και νομίζω ότι το κάνει ο κάθε Βουλευτής, είναι υποχρεωμένος να το κάνει - είναι ερώτηση που έκανα προς την Κυβέρνηση να την κοινοποιήσω στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες του Κοινοβουλίου. Αυτά που είπε, λοιπόν, αυτή τη στιγμή νομίζω ότι θα πρέπει να τα αναιρέσει, διότι δεν ισχύουν.
Ευχαριστώ.
Δεν ισχύει αυτό.
Όχι διάλογο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ο οποίος θέλει να καταθέσει μία νομοτεχνική βελτίωση. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με βάση όλα αυτά τα οποία έχουμε πει, καταθέτουμε μία ακόμη νομοτεχνική βελτίωση. Πρώτον, στην περίπτωση α΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 25 του σχεδίου νόμου μετά τη φράση «της δημόσιας ασφάλειας» προστίθεται η φράση «κατόπιν αιτήματος δημοσίου φορέα ή». Δεύτερον, στην περίπτωση α΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 25 του σχεδίου νόμου διαγράφεται η φράση «ή για τη δίωξη ποινικών αδικημάτων». Τρίτον, στην παράγραφο 1 του άρθρου 25 του σχεδίου νόμου προστίθεται νέα περίπτωση β΄, η οποία έχει ως εξής: «για τη δίωξη ποινικών αδικημάτων ή» και αναριθμείται η περίπτωση β΄ σε γ΄. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Κάτσης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Κάτση, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τώρα τέθηκαν πάρα πολλά ζητήματα, αλλά θα προτιμήσω να μιλήσω για το νομοσχέδιο, γιατί είναι εξαιρετικά κρίσιμο κατά τη γνώμη μου. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, στο οποίο καλούμαστε σήμερα να τοποθετηθούμε αφορά ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα της εποχής μας, αλλά και του μέλλοντος. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας, μαζί με την κλιματική αλλαγή είναι τα δύο οικουμενικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, η οποία καλείται να δράσει ουσιαστικά απέναντι στον ίδιο της τον κακό εαυτό. Στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή, στον ψηφιακό κόσμο και στην εποχή της Δ΄ Βιομηχανικής Επανάστασης, τεράστιες μάζες του πληθυσμού κάνουν χρήση της τεχνολογίας, με αποτέλεσμα να αφήνουν το ψηφιακό τους αποτύπωμα. Τα προσωπικά δεδομένα πολιτών συλλέγονται, τυγχάνουν επεξεργασίας και χρησιμοποιούνται για προσωποποιημένες και στοχευμένες δράσεις, χωρίς να το γνωρίζουν οι πολίτες, καθιστώντας έτσι την ιδιωτική ζωή βορά στα μεγάλα συμφέροντα. Για να γίνει κατανοητό ποιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν για τη δημοκρατία, αλλά και την ανθρώπινη ελευθερία, από έναν ψηφιακό ολοκληρωτισμό, ας ρίξουμε μια ματιά στο πρόβλημα. Οι μεγάλοι κολοσσοί της τεχνολογίας «GAFAN» επιδιώκουν ένα αρρύθμιστο τοπίο στα «big data» ή μία πολύ χαλαρή εποπτεία με το πρόσχημα - «τυράκι» της δωρεάν διάθεσης καινοτόμων τεχνολογιών. Την ίδια στιγμή, η «φάκα» είναι ότι ο χρήστης - καταναλωτής των δωρεάν εφαρμογών καθίσταται μέσω της εξόρυξης προσωπικών δεδομένων ο ίδιος το τελικό εμπορεύσιμο προϊόν. Οι βάσεις δεδομένων, προσωπικών ή μη, αποτελούν το μεγαλύτερο άυλο κεφάλαιο των εταιρειών αυτών που τους αποφέρει τεράστια κέρδη, μεγαλύτερα και από το ΑΕΠ πολλών ανεπτυγμένων χωρών. Μεγάλες εταιρείες μέσω αλγορίθμων αναλύουν καθημερινές συνήθειες, ομαδοποιούν χρήστες με βάση το ψυχολογικό ή το καταναλωτικό τους προφίλ ή ακόμα και τα πολιτικά τους «πιστεύω». Έτσι, για παράδειγμα, οι τράπεζες ξέρουν ποιος είναι κατάλληλος δανειολήπτης ή μη, οι ασφαλιστικές εταιρείες ξέρουν ποιος είναι ασφαλίσιμος πελάτης παραβιάζοντας το ιατρικό απόρρητο ή ακόμα και πολιτικοί οργανισμοί κανονίζουν καμπάνιες μέσω στοχευμένης διαφήμισης στα social media, συσχετίζοντας τα likes και τα ενδιαφέροντα των χρηστών με συγκεκριμένου περιεχομένου διαφήμιση. Το σκάνδαλο της «CAMBRIDGE ANALYTICA» είναι ακόμα νωπό, όταν προσωπικά δεδομένα ογδόντα επτά εκατομμυρίων χρηστών του FACEBOOK «διέρρευσαν» - εντός εισαγωγικών, φυσικά - προς τη συγκεκριμένη εταιρεία πολιτικών συμβούλων. Να σημειωθεί πως η «CAMBRIDGE ANALYTICA» το 2015 είχε αναλάβει τη στρατηγική επικοινωνία στην προεκλογική καμπάνια του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και την καμπάνια για το Brexit ονόματι «live EU». Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να ισχυριστεί κανείς ότι αυτό το σκάνδαλο έπαιξε καθοριστικό ρόλο και στην εκλογή Τραμπ και στην επικράτηση του Brexit. Είναι προφανές ότι αν όποιος έχει την ισχύ να επηρεάζει τη ροή των δεδομένων και μάλιστα με αυτοματοποιημένο τρόπο μπορεί να επηρεάζει και τις συμπεριφορές των κοινωνιών, τότε μιλάμε για μία δομική απειλή στην έννοια της δημοκρατίας. H Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζοντας αυτόν τον κίνδυνο επέβαλε ρυθμιστικό πλαίσιο προστασίας προσωπικών δεδομένων, το γνωστό GDPR, επιβάλλοντας έτσι εμμέσως κανόνες και στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και στην Κίνα, που επιθυμούν μια πιο ασύδοτη κατάσταση προς όφελος της κερδοφορίας του κλάδου της υψηλής τεχνολογίας. Με το παρόν σχέδιο νόμου ενσωματώνεται στο Εθνικό μας Δίκαιο η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης 680/2016, που ισχύει ήδη στη χώρα μας ως Κανονισμός. Ειπώθηκαν πολλά για την απειλή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, για τη νομοθεσία με την κατεπείγουσα διαδικασία. Δεν είναι όμως η ταχύτητα λόγος να επικαλούμαστε πάντα προκειμένου να παραμερίζουμε τις δημοκρατικές και τις διαδικασίες διαβούλευσης. Έχετε αντιγράψει λοιπόν τον γερμανικό εφαρμοστικό νόμο αδιαφορώντας για τις νομικές προσαρμογές που απαιτούνται στο Εθνικό Δίκαιο και προσπαθώντας να δείξετε αποφασιστικοί φέρνετε ένα τόσο σημαντικό νομοσχέδιο που δίχασε μέχρι και τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή τότε, πολύ πρόχειρα, με τη διαδικασία αυτή του κατεπείγοντος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα συμφωνήσουμε προφανώς ότι είναι απαραίτητος ένας εκσυγχρονισμός του πλαισίου προστασίας προσωπικών δεδομένων και επίσης ότι η ύπαρξη του πλαισίου είναι προϋπόθεση για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Αλλά, κύριε Υπουργέ, ο διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Πρέπει να είμαστε ιδιαιτέρως προσεκτικοί όταν μιλάμε για προσωπικά δεδομένα των Ελλήνων πολιτών και πώς η ελληνική πολιτεία πρέπει να διασφαλίζει τη διαφάνεια στο διηνεκές. Γιατί όταν εξαγγείλατε ως Κυβέρνηση μέσω του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης το «G - Cloud» όπου θα συγκεντρώνονται όλες οι βάσεις δεδομένων του κράτους, τις ψηφιακές αστυνομικές ταυτότητες, τα ψηφιακά ιατρικά βιβλιάρια, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι το παρόν πλαίσιο διασφαλίζει την κυβερνοασφάλεια και τη μη διαρροή των προσωπικών δεδομένων προς μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα με απώτερο σκοπό το data mining. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Τα έχετε.
Έρχομαι πιο συγκεκριμένα στα άρθρα του νομοσχεδίου. Στο άρθρο 22 εισάγετε μία σειρά εξαιρέσεων στους κανονισμούς του Γενικού Κανονισμού, εφόσον η επεξεργασία δεδομένων επιβάλλεται για το κοινό καλό. Αυτό επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Ποιος αποφασίζει για αυτό, κύριε Υπουργέ, πότε συντρέχουν δηλαδή λόγοι δημόσιας τάξης ή εθνικής ασφάλειας για το κοινό καλό; Πώς προστατεύεται ο πολίτης και το δικαίωμά του στην προσωπική ζωή και την ιδιωτικότητά του από τόσο αόριστες διατάξεις, που κάλλιστα μπορούν να διολισθήσουν σε πανοπτικό ολοκληρωτισμό όπως ένα κράτος Big Brother; Στα άρθρα 24 και 25 κάνατε μόλις κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις, δεν προλάβαμε να τις μελετήσουμε να δούμε τι ακριβώς λέτε. Εγώ έχω καταγράψει ότι επιτρέπουν την κατ' εξαίρεση του κανονισμού επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς. Και υπάρχει πρόβλημα με αυτές που μέχρι τώρα είχαμε δει ότι ήταν νομοτεχνικές διατύπωσης και όχι ουσίας. Υπάρχει θέμα με την έννοια της συγκατάθεσης του υποκειμένου. Για παράδειγμα, πώς κρίνετε ότι δεν υπάρχει λόγος να υποτεθεί ότι το υποκείμενο των δεδομένων θα αντιτασσόταν στην επεξεργασία εάν γνώριζε τον άλλο σκοπό; Η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής επισημαίνει ότι εδώ γίνεται λόγος για εικαζόμενη συγκατάθεση ή μη αντίθεση του υποκειμένου των δεδομένων, τη στιγμή που στον κανονισμό αναφέρεται ότι η συγκατάθεση του υποκειμένου πρέπει να είναι συγκεκριμένη και ρητή.
Είναι σωστή η παρατήρηση που κάνατε. Το αλλάξαμε στις νομοτεχνικές.
Εντάξει, κύριε Υπουργέ, αλλά τα φέρνετε με το σταγονόμετρο και σε δόσεις. Ωραία, ας ακουστεί τουλάχιστον, είναι σημαντικό, προκειμένου να καταλαβαίνουν και οι πολίτες. Πάμε παρακάτω. Ένα σοβαρό θέμα υπάρχει με το άρθρο 17 που αφορά τη λειτουργία της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, το οποίο το είχαμε αναφέρει και στην επιτροπή. Πού έχουμε το ανήκουστο; Εκφυλίζεται μία ανεξάρτητη αρχή σε μονοπρόσωπο όργανο που διά του Προέδρου θα καταλήγει σε αποφάσεις. Κατά τη γνώμη μου είναι μείζον ζήτημα αυτό. Πρόκειται για άλλο ένα κρούσμα ορμπανοποίησης που από την αρχή μάς έδειξε η νέα Κυβέρνηση. Θέλετε να παρακάμπτεται κατά το δοκούν η ανεξάρτητη αρχή, ώστε μέσω του από εσάς ορισμένου, τοποθετημένου προέδρου, να παίρνετε αποφάσεις fast track, αδιαφανώς; Πού είναι η νομοτεχνική για τα κωλύματα εκλογής, όπως κάνατε και στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, όπως δεσμευτήκατε; Τέλος στα άρθρα 27, 29, 46 και 49 έχουμε σοβαρότατες ενστάσεις. Τα άρθρα προβλέπουν τις μεθόδους συλλογής και επεξεργασίας δεδομένων των εργαζομένων και για την επιτήρηση των χώρων εργασίας. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται οι συμβάσεις εργασίας ιδεοληπτικά σαν να διαπραγματεύονται οι εργαζόμενοι με τους εργοδότες επί ίσοις όροις. Δεν μπορεί οι εργαζόμενοι να υπογράφουν εκβιαστικά και να τους παρακολουθούν οι εργοδότες με κάμερες στον χώρο εργασίας ή να μοιράζονται τα προσωπικά τους δεδομένα, δακτυλικά αποτυπώματα, αναγνώριση προσώπου, γεωεντοπισμός και ούτω καθεξής. Κλείνοντας θέλω να πω ότι ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων είναι ένα πλαίσιο που δίνει δυνατότητες με γνώμονα το Σύνταγμα, για το κατοχυρωμένο δικαίωμα των πολιτών για προστασία των προσωπικών τους δεδομένων, χωρίς ταυτόχρονα να θίγονται άλλα δικαιώματα που αφορούν την ελεύθερη έκφραση και την ανάπτυξη της προσωπικότητας. Η μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, λοιπόν, μπορεί και πρέπει να γίνει με ισχυρούς κανόνες που θα ρυθμίζουν επαρκώς το τοπίο για να αποφευχθεί η ασυδοσία της αγοράς. Έτσι, μόνο το ψηφιακό κεφάλαιο θα αποτελέσει πραγματικό αναπτυξιακό εργαλείο προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της κοινωνικής λογοδοσίας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Καμίνης από το Κίνημα Αλλαγής.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα καλούμαστε ουσιαστικά να καταργήσουμε στο μεγαλύτερο τμήμα του τον ν.2472/1997. Ο ν.2472 είναι ένα από τα καλύτερα νομοθετήματα τα οποία έχουν δει το φως στη χώρα. Θα περίμενα, λοιπόν, μια πάρα πολύ μεγάλη επιμέλεια στο θέμα της κατάργησης αυτού του νόμου και της αντικατάστασής του. Δεν φανταζόμουν ότι είκοσι δύο χρόνια μετά από την εποχή που διδάσκαμε τις βασικές γραμμές του ν.2472 στο πανεπιστήμιο, θα ερχόμασταν ουσιαστικά να καταργήσουμε τον νόμο αυτόν μέσα σε τόσο ασφυκτικές χρονικές προθεσμίες. Πρέπει να το επαναλάβουμε για να μη μείνει καμμία αμφιβολία: Ασφυκτικές είναι οι προθεσμίες μόνο στο θέμα της ενσωμάτωσης της οδηγίας. Εκεί υπάρχει πρόβλημα καταδίκης της χώρας και όχι στον κανονισμό, που είναι και το μεγαλύτερο τμήμα του νομοσχεδίου και θέτει τα σημαντικότερα ζητήματα. Τα προβλήματα που ανακοινώνουν τα προσωπικά δεδομένα - το ξέρουμε όλοι - αποκτούν με τον χρόνο ολοένα και μεγαλύτερη σπουδαιότητα. Τα προσωπικά δεδομένα ανακύπτουν σε όλες τις όψεις της ανθρώπινης δραστηριότητας και γι' αυτό αφορούν ουσιαστικά όλα τα δικαιώματα. Τα προβλήματα αυτά εντοπίζονται στο πεδίο που συναντώνται σήμερα όλα τα συγκλονιστικά επιτεύγματα της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας, στους τομείς της ψηφιακής τεχνολογίας, του διαδικτύου, της τεχνητής νοημοσύνης, των τεχνητών δορυφόρων, της γενετικής κ.λπ.. Οι επιστημονικές και τεχνολογικές πρόοδοι στους τομείς αυτούς ξετυλίγονται με ραγδαίους ρυθμούς και παράλληλα οι εφαρμογές τους συνεχώς συγκλίνουν. Κάθε επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος στους τομείς αυτούς πολλαπλασιάζει γεωμετρικά τη δυνατότητα διείσδυσης στην ανθρώπινη ελευθερία και στους άλλους τομείς. Αυτό πρέπει να το ξέρουμε. Μέχρι τα τέλη του προηγούμενου αιώνα το δίλημμα ήταν πώς θα κατορθώσουμε να ελέγξουμε τα δεδομένα που μας αφορούν, προκειμένου να αποτρέψουμε το ενδεχόμενο να βρεθούν όλα συγκεντρωμένα σε ένα σημείο. Όπως λέγαμε τότε, το ζητούμενο ήταν να μην ανασυσταθεί το μωσαϊκό του ανθρώπινου προσώπου από τις σκόρπιες ψηφίδες, δηλαδή τα ηλεκτρονικά ίχνη που αφήναμε με τις διάφορες δραστηριότητές μας. Τότε η νομική επιστήμη είχε κυρίως υπ' όψιν τον κίνδυνο της μυστικής και διαρκούς επιτήρησης του ανθρώπου. Σήμερα πια με τη διάδοση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και τη χρήση των αλγορίθμων ο κίνδυνος που ελλοχεύει είναι πλέον πολύ σημαντικότερος, γιατί αφορά τον έλεγχο της ανθρώπινης συνείδησης στην ευρύτερη έννοιά της. Μπορούν πλέον να κατευθύνονται οι προτιμήσεις και οι απόψεις των ανθρώπων. Όλες αυτές οι αναφορές στο «CAMBRIDGE ANALYTICA» κ.λπ. αυτό ακριβώς αφορούν. Παλιά ήταν το θέμα της επιτήρησης. Σήμερα είναι το θέμα της χειραγώγησης της ανθρώπινης συνείδησης, γι' αυτό επιμένω τόσο πολύ. Πρόκειται για μια απειλή ολοκληρωτικού χαρακτήρα από τουλάχιστον τρεις απόψεις. Πρώτον, διότι αφορά, όπως είπαμε, την ανθρώπινη ελευθερία στο σύνολό της. Κανένα ανθρώπινο δικαίωμα δεν παραμένει στο απυρόβλητο, καθώς κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα αφήνει κάπου κάποιο ανιχνεύσιμο ίχνος. Δεύτερον, διότι η αποθήκευση, η επεξεργασία και η εκμετάλλευση των προσωπικών δεδομένων διεξάγεται κατά κανόνα εν κρυπτώ και παραβύστω, δηλαδή σε συνθήκες μυστικότητας. Καθώς η απειλή είναι αόρατη, καταλήγει να θεωρείται και πανταχού παρούσα, με συνέπεια οι άνθρωποι να αρχίσουν να περιορίζουν τις εκδηλώσεις τους στη δημόσια σφαίρα. Ο κίνδυνος, λοιπόν, μιας εν γένει αυτολογοκρισίας των ανθρώπων είναι υπαρκτός. Το τρίτο που μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωτικού χαρακτήρα είναι η διπλή διακινδύνευση της προσωπικότητας. Προέρχεται και από τον ιδιωτικό τομέα και από τον δημόσιο. Κι όμως καλούμαστε σήμερα να αποφανθούμε σε τόσο ασφυκτικές προθεσμίες. Τρεις επισημάνσεις. Στο πεδίο της απασχόλησης, όποιος έχει θητεύσει και στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα, γνωρίζει, κύριε Υπουργέ, ότι οι μεγάλοι κίνδυνοι είναι στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί κυρίως είναι απροστάτευτοι οι εργαζόμενοι. Στον δημόσιο τομέα έχουν ισχυρότατα συνδικάτα να τους προστατεύσουν. Στον ιδιωτικό τομέα κυρίως είναι το πρόβλημα. Το νομοσχέδιο καλύπτει ένα μέρος μόνο των προσβολών της ελευθερίας. Στον Δήμο Αθηναίων είχαμε το πρόβλημα ότι κάποτε πριν από τη δική μου θητεία μπήκαν μηχανήματα που επέτρεπαν τον γεωεντοπισμό των απορριμματοφόρων, να βλέπουν πού πηγαίνουν τα απορριμματοφόρα, για να περιορίσουν τα δρομολόγια, για εξοικονόμηση κ.λπ.. Οι εργαζόμενοι τα αφαίρεσαν αυτά. Δεν τα ήθελαν. Δεν είναι, λοιπόν, μόνο η βιντεοεπιτήρηση. Πρέπει να ρυθμιστούν γιατί πολύ συχνά είναι πάρα πολύ χρήσιμα και τα θέματα και του γεωεντοπισμού στις σχέσεις απασχόλησης και τα βιομετρικά δεδομένα στον τομέα της εργασίας. Το νομοσχέδιο επίσης δίνει μια απόλυτη προτεραιότητα στο δικαίωμα της πληροφόρησης και της ενημέρωσης. Αυτό είναι φυσικό - όχι το απόλυτο - , το να είναι ενισχυμένη η προστασία, γιατί το δικαίωμα της έκφρασης και της πληροφόρησης είναι πολύ σημαντικό για τη δημοκρατία. Αλλά υπάρχει και το δικαίωμα στη λήθη. Πρέπει να έχουμε όλοι το δικαίωμα να επιβάλλουμε στις ιστοσελίδες και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης κάποια στιγμή να διαγράφονται όλα μας τα στοιχεία από εκεί. Οι εξαιρέσεις που περιέχει το νομοσχέδιο σε σχέση με τα κεφάλαια του κανονισμού αυτό το αφήνουν αρρύθμιστο και πιστεύω ότι είναι κάτι που πρέπει να δούμε πάρα πολύ προσεκτικά. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος, για δέκα λεπτά. Στη συνέχεια θα πάρει τον λόγο ο κ. Μυλωνάκης από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως η Κυβέρνηση μάς έχει συνηθίσει σε κινήσεις εντυπωσιασμού και επί της ουσίας δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Σήμερα, λοιπόν, είχαμε την πομπώδη εξαγγελία του κυρίου Πρωθυπουργού για πλήρη άρση των capital controls. Είναι μια ενέργεια η οποία βεβαίως εντάσσεται στη συστηματική προσπάθεια η οποία γίνεται για να ωραιοποιηθεί η κυβερνητική πολιτική αλλά και οι επώδυνες επιπτώσεις στα λαϊκά στρώματα. Βεβαίως αυτή η προσπάθεια στοχεύει στην άμβλυνση των κριτηρίων του λαού απέναντι στις αντιλαϊκές μνημονιακές δεσμεύσεις. Όλες οι αντιλαϊκές, αντεργατικές δεσμεύσεις παραμένουν εν ισχύι. Αλήθεια, μέσα απ' αυτή την πλήρη άρση των capital controls θα υπάρξει κάποια βελτίωση της θέσης των ανέργων; Θα αλλάξει η θέση όσον αφορά την κατάργηση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων; Θα δουν κάποια διαφορά οι αυτοαπασχολούμενοι οι οποίοι με βίαιο τρόπο οδηγούνται στην έξοδο από την αγορά ή οι φτωχομεσαίοι αγρότες; Θα υπάρξει κάποια διαφορετική αντιμετώπιση σε όλα αυτά τα ζητήματα; Όχι. Γιατί ακριβώς τα μέτρα που συνοδεύουν τη ζωή της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Το νομοθετικό πλαίσιο αναπαραγωγής μιας πολύ φτηνής εργατικής δύναμης χωρίς δικαιώματα θα ζει και θα βασιλεύει στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Άλλωστε αυτό είναι ένα ακόμα επεισόδιο, όπως συστηματικά γίνεται και με την υπόθεση των αλλαγών στη φορολογία. Πίσω από κάποια «ψίχουλα» που δίνονται στα λαϊκά στρώματα προσπαθεί η Κυβέρνηση να κρύψει τα «καρβέλια» που θέλει να προσφέρει στους επιχειρηματικούς ομίλους μέσα από τη σκανδαλώδη περαιτέρω μείωση των όποιων ελάχιστων, απειροελάχιστων φορολογικών βαρών είχαν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Από την πλήρη άρση των capital controls ποιοι ωφελούνται; Είναι φανερό ότι αυτοί οι οποίοι ωφελούνται είναι οι τράπεζες, αλλά και τα μονοπώλια, γιατί θα έχουν πολύ πιο εύκολη πρόσβαση σε νέα κεφάλαια. Έτσι, λοιπόν, η περιβόητη επιστροφή στην ομαλότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η σκανδαλώδης και προκλητική διεύρυνση των προνομίων του κεφαλαίου τη στιγμή που για τους εργαζόμενους όχι μόνο παραμένει άθικτος, αλλά ισχυροποιείται ακόμα περισσότερο με τις ρυθμίσεις και τις τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, ο εργασιακός μεσαίωνας. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, είναι φανερή η αγωνιώδης προσπάθεια η οποία γίνεται για να ωραιοποιηθεί η κυβερνητική πολιτική. Βεβαίως και με το σημερινό νομοσχέδιο γίνεται μια συστηματική προσπάθεια ωραιοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ζήτημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Και, φυσικά, εδώ πέρα έχει άξιους συμπαραστάτες η Κυβέρνηση τα υπόλοιπα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Άλλωστε αυτό το οποίο ισχυρίστηκε προκλητικά ο κύριος Πρωθυπουργός, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε πρόστιμα στις πολυεθνικές των νέων τεχνολογιών, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ακόμη επεισόδιο στον εμπορικό πόλεμο ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόσχημα ήταν η προστασία των προσωπικών δεδομένων. Άλλωστε η διαδικασία του κατεπείγοντος με την οποία επέλεξε η Κυβέρνηση να έρθει αυτό το σοβαρό νομοσχέδιο, συνάδει με τις αντιδραστικές διατάξεις τόσο της οδηγίας όσο και του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου με πρόσχημα την προστασία των προσωπικών δεδομένων επί της ουσίας προχωρά σε ένα γενικευμένο και προληπτικό φακέλωμα των λαών για τον έλεγχο, αλλά και τη διασφάλιση των συμφερόντων των κεφαλαιοκρατών. Και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Σε μία εποχή που σαπίζει το καπιταλιστικό σύστημα όλο και περισσότερο, σε μία εποχή που συστηματικά και η Ευρωπαϊκή Ένωση, βεβαίως, με τις οδηγίες τσακίζει τα εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής κερδοφορίας, θα αποτελούσε σχήμα οξύμωρο ότι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή η λυκοσυμμαχία, ενδιαφέρεται για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Απλά αξιοποιώντας γενικόλογες διατάξεις, διαμορφώνει ένα επί της ουσίας ανεφάρμοστο σύστημα, το οποίο συστηματικά νομιμοποιεί το ηλεκτρονικό φακέλωμα. Έτσι, λοιπόν, το νομοθετικό πλαίσιο το οποίο διαμορφώνεται, γίνεται τόσο γενικόλογο, τόσο γενικευμένο, που επί της ουσίας στηρίζει το συστηματικό και ανεξέλεγκτο φακέλωμα από το κράτος, το αστικό κράτος και τα υπερεθνικά του όργανα και τους επιχειρηματικούς ομίλους και αποτελεί, βεβαίως, εξαίρεση η προστασία των δικαιωμάτων. Άλλωστε κράτος και ιδιώτες μπορούν να συλλέγουν, αλλά και να επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα και μάλιστα για ιδιαίτερους σκοπούς να τα επεξεργάζονται και για άλλους λόγους από τους σκοπούς για τους οποίους τα συνέλεξαν. Έτσι, λοιπόν, δεν γίνεται τίποτα άλλο παρά ένα προκλητικό και προληπτικό φακέλωμα ιδιαίτερα για λόγους δημοσίας τάξης, αλλά και ασφάλειας. Από ποιον; Από το εργατικό κίνημα, από το λαϊκό κίνημα που αντιστέκεται, που αντιπαλεύει τις συγκεκριμένες πολιτικές και επιλογές; Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και μια ειδική κατηγορία αυτών των άρθρων είναι και το ηλεκτρονικό φακέλωμα των εργαζομένων και μάλιστα με τέτοιο τρόπο προκλητικό που επί της ουσίας διαμορφώνει ένα ακόμη πιο ασφυκτικό πλαίσιο για την ίδια τη στάση των εργαζομένων μέσα στο χώρο δουλειάς, αποδυναμώνοντας τελείως τα οποία ατομικά, εργασιακά, αλλά και συλλογικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα θα μπορούσαν να έχουν. Επί της ουσίας, οι ίδιοι οι εργοδότες μπορούν να ελέγχουν το σύνολο των προσωπικών δεδομένων, αλλά και να καθορίζουν, να εκβιάζουν και να απειλούν τους εργαζόμενους, να υποτάσσουν επί της ουσίας το σύνολο της εργατικής τάξης, τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο και αυτή η συγκέντρωση των προσωπικών δεδομένων δεν αξιοποιείται μόνο για τους σκοπούς για τους οποίους συλλέγονται. Μπορεί να έχει και ευρύτερες επιπτώσεις. Βεβαίως το ίδιο ισχύει και με τη διαβίβαση και ανταλλαγή των δεδομένων ανάμεσα στις αρχές ασφαλείας, αλλά και στις ποικιλώνυμες μυστικές υπηρεσίες και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, όχι μόνο των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και τρίτων κρατών και τρίτων χωρών, αλλά και ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτά τα προσωπικά δεδομένα, να τα επεξεργάζονται με συγκεκριμένους σκοπούς και κατευθύνσεις. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, είναι φανερό ότι εδώ πέρα όλη αυτή η προσπάθεια γίνεται για να διαμορφώσει ένα τέτοιο ασφυκτικό πλαίσιο θωράκισης του καπιταλιστικού συστήματος, προληπτικού ελέγχου απειλών και εκβιασμών από όλους αυτούς οι οποίοι δεν συμβιβάζονται, από όλους αυτούς οι οποίοι αντιστέκονται. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κι εμείς, ως ΚΚΕ, αυτό που θέλουμε να τονίσουμε στους εργαζόμενους και στα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα είναι ότι δεν πρέπει να έχουν καμμία απολύτως εμπιστοσύνη στο αστικό κράτος, το οποίο είναι κράτος που προασπίζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τσακίζει τα δικαιώματα των εργαζόμενων. Δεν μπορούν να έχουν καμμία εμπιστοσύνη στις ανεξάρτητες αρχές, οι οποίες αποτελούν, βεβαίως, φύλλο συκής στην εφαρμογή όλων αυτών των αντιλαϊκών, αντιδραστικών διατάξεων. Και τονίζουμε ότι η προστασία και η διεύρυνση των ατομικών και συλλογικών τους δικαιωμάτων είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πάλη για τη βελτίωση της θέσης τους στο χώρο εργασίας, για τη βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης και της υπόλοιπης λαϊκής οικογένειας, είναι άμεσα συνδεδεμένη με συνολικότερες ρήξεις και ανατροπές.
Ευχαριστούμε πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο.
Θα ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε, γιατί πρέπει να καταγραφεί στα Πρακτικά, ότι λόγω της υιοθέτησης της συγκεκριμένης τροπολογίας για την οριστική άρση των capital controls, πρέπει να προσθέσουμε στον τίτλο του νομοσχεδίου τη φράση «και άλλες διατάξεις». Αυτό για να καταγραφεί στα Πρακτικά.
Ευχαριστούμε. Το λόγο έχει ο κ. Μυλωνάκης από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, όσοι έχουμε απομείνει τώρα πλέον, από τις 12: 30΄ παρακολουθώ με πολλή προσοχή αυτή τη συζήτηση για το νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, επειδή αυτό το νομοσχέδιο που φέρνετε είναι από τα πλέον σοβαρά νομοσχέδια - και πρέπει να το παραδεχτούμε αυτό, γιατί η μοναδική νησίδα ελευθερίας για τον Έλληνα πολίτη πλέον είναι τα ατομικά του δικαιώματα, τα προσωπικά του δεδομένα - , νομίζω ότι πρέπει να σταματήσει αυτό το παραμυθάκι και η κακή συνήθεια την οποία φαίνεται και η Νέα Δημοκρατία έχει αποκτήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το έχει πάρει παραμάσχαλα. Όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση, φωνάζατε ότι τα νομοσχέδια δεν πρέπει να έρχονται με τη μορφή του κατεπείγοντος. Τώρα, ενώ μπορούσατε να φέρετε το νομοσχέδιο σε διαβούλευση και στις επιτροπές από την Τρίτη, όπως σας το είπε και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, ο κ. Χήτας, το φέρατε την Πέμπτη στις 20: 00΄ και την Παρασκευή στις 10: 00΄ μπήκε στην επιτροπή. Νομίζω ότι πρέπει να απαντήσετε σε αυτό, γιατί είναι πολύ σοβαρό.
Βεβαίως!
Κύριε Υπουργέ, αφού το φέρατε με τη μορφή του κατεπείγοντος, θα μπορούσατε να ενσωματώσετε την κοινοτική οδηγία 680/2016 στον παρόντα νόμο. Έτσι κι αλλιώς υπήρχε ο ν.2472 από το 1997. Κάλυπτε νομίζω την περίπτωση για να μην έχει πατρίδα μας τα πρόστιμα τα οποία της παραχώρησαν οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν στην κυβέρνηση, γιατί τις άφησε πολλά κακά. Ένα από αυτά τα κακά ήταν και αυτό, ότι, ενώ για δεκατέσσερις μήνες το είχαν στα συρτάρια, θα μπορούσε να ενσωματωθεί αυτή η κοινοτική οδηγία και να μην έχουμε το πρόστιμο των 5.280 την ημέρα ή από 1η Ιουλίου τις 22.500 ευρώ. Από την άλλη μεριά, θέλω να ρωτήσω το εξής: Φέρνετε την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας και την ίδια στιγμή φτιάχνετε μία καινούργια νομοθεσία, έναν καινούργιο νόμο. Ποιος είναι ο λόγος να γίνει τόσο γρήγορα αυτός ο νόμος, χωρίς να συζητηθεί εκτενέστερα; Είμαι σίγουρος ότι, εάν ρωτήσω εδώ πέρα τους Βουλευτές, ελάχιστοι έχουν διαβάσει αυτόν τον νόμο που φέρατε. Και δώσατε, βέβαια, και τα εύσημα στους συνεργάτες σας - και καλά κάνατε - στην επιτροπή, ότι το δούλεψαν αρκετό καιρό. Πώς είναι δυνατόν να δουλεύτηκε αυτό το νομοσχέδιο αρκετό καιρό και εμείς να καλούμαστε μέσα σε οκτώ, δέκα ή δεκαπέντε ώρες να βγάλουμε αυτό το νομοσχέδιο; Φτιάξατε μία Ανεξάρτητη Αρχή Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και μεταφέρετε, ουσιαστικά, εξουσίες του κράτους σε αυτή την αρχή. Μάλιστα, τα προσόντα τα οποία πρέπει να έχει ο επικεφαλής αυτής της αρχής και τα μέλη είναι η επιστημονική κατάρτιση και η επαγγελματική εμπειρία. Ευτυχώς, με τη νομοθετική βελτίωση, αφαιρέσατε τα πρώτα δύο, τα άτομα εγνωσμένου κύρους και ευρείας κοινωνικής αποδοχής, τα οποία νομίζω ότι δεν έχουν καμμία σχέση. Δηλαδή, πρέπει να είναι άτομο εγνωσμένου κύρους; Όλοι άτομα εγνωσμένου κύρους είναι. Όμως, πώς είναι δυνατόν να μεταφέρετε αυτές τις εξουσίες σε μία αρχή, δηλαδή σε τρίτους ή σε ιδιώτες; Και πώς μπορούμε να ασφαλίσουμε τα προσωπικά δεδομένα του κάθε πολίτη από μία αρχή όπως είναι αυτή; Όσον αφορά τις ανακριτικές εξουσίες, έχετε δώσει υπερεξουσίες και στον Πρόεδρο, κύριε Υπουργέ, και πρέπει να το δείτε αυτό το πράγμα. Δεν είναι δυνατόν μονομερώς να μπορεί να αποφασίζει ο Πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για τα θέματα αυτά ή να δίνει την άδεια σε εταιρείες του εξωτερικού να παρεμβαίνουν και να επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα Ελλήνων πολιτών. Στο άρθρο 27- είναι πάρα πάρα πολύ σοβαρό το θέμα - δεν ορίζονται τα προσωπικά δεδομένα που μπορεί να αξιώσει ο εργοδότης από τον εργαζόμενο. Δεύτερον, δεν υπάρχει ελευθερία επιλογής του εργαζόμενου, όταν τον ρωτάει ο εργοδότης αν θέλει να συναινέσει στην παροχή προσωπικών δεδομένων.
Περιγράφεται. Η συγκατάβαση πλέον σε εξαιρετικές περιπτώσεις και μόνο διά λόγου που ευνοεί τον εργαζόμενο, όπως είναι ας πούμε το εταιρικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Για τέτοιους λόγους.
Αυτό το οποίο πρέπει να πούμε, επίσης, είναι η καταγραφή μέσω κλειστού κυκλώματος των κινήσεων των εργαζομένων.
Τελείωσε αυτό.
Αυτό πρέπει να απαλειφθεί τελείως.
Δεν υπάρχει! Αλλά θα τα πούμε μετά.
Ωραία, απαλείφθηκε. Το κράτος, λοιπόν, πρέπει να έχει συνέχεια. Εμείς δεν θα σταματήσουμε, κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, να ζητάμε από δω τριάντα υπογραφές για να πάμε σε μία εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή, ώστε να δούμε τι γίνεται με τη Συμφωνία των Πρεσπών και πώς ο κ. Κοτζιάς υπέγραψε αυτή τη συμφωνία. Νομίζω ότι μπορούν να βρεθούν άλλες είκοσι υπογραφές. Εμείς έχουμε δέκα υπογραφές. Από τη Νέα Δημοκρατία το περιμένουμε, κυρίως από τους Μακεδόνες Βουλευτές. Πρέπει να κάνουμε μία εξεταστική επιτροπή να δούμε τι γίνεται, γιατί και οι παμμακεδονικές ενώσεις έχουν υποβάλει τις μηνύσεις τους. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Μυλωνάκη. Θα κλείσουμε τον κύκλο των ομιλητών με την κ. Αδαμόπουλου από το ΜέΡΑ25. Ορίστε, κυρία Αδαμοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταθέσατε προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο, το οποίο - επιτρέψτε μου να το πω - αποτελεί κακέκτυπο του γερμανικού νόμου. Και λέω κακέκτυπο, γιατί υιοθετήσατε άκριτα και μεταφέρατε ένα κείμενο δίχως να λάβετε υπ' όψιν ότι η Γερμανία είναι μία χώρα με άλλες δομές, άλλες συνθήκες, άλλες υπηρεσίες και μακρά παράδοση στη νομοθεσία για τα προσωπικά δεδομένα. Παρά το γεγονός ότι ο νόμος είναι τεράστιου ενδιαφέροντος για όλους τους πολίτες, καταθέσατε ένα κείμενο - επιτρέψτε μου να πω - αρκετά δυσνόητο, αρκετά ασαφές και δίχως συστηματική δομή, που δεν αποτελεί επί της ουσίας εφαρμοστικό νόμο του κανονισμού ο οποίος, ως γνωστόν ισχύει, ως έχει για όλα τα κράτη μέλη. Αντίθετα, αποτελεί μια κατά το δοκούν ενσωμάτωση του κανονισμού και έναν ατυχή συγκερασμό ενσωμάτωσης της σχετικής κοινοτικής οδηγίας. Καταργήσατε συλλήβδην τον ν.2472/1997, ο οποίος είχε δοκιμαστεί και πρακτικά και νομολογιακά, ενώ θα μπορούσατε πάνω σε αυτόν τον νόμο και στις όποιες παρωχημένες διατάξεις του να κάνετε τις απαραίτητες προσαρμογές. Επίσης, δεν ρυθμίζεται πώς οι διατάξεις των συναφών νόμων, 3471/2006 και 3917/2011 συνυπάρχουν με το νομοσχέδιο αυτό, ώστε να μη δημιουργείται στον μέσο πολίτη μια ανασφάλεια δικαίου με ένα ακατανόητο, δαιδαλώδες και ανασφαλές πλέγμα διαφορετικών νομοθετημάτων με συναφές ρυθμιστικό αντικείμενο. Επί των άρθρων: Αποφεύγετε να τοποθετηθείτε συγκεκριμένα και αναλυτικά σε σχέση με τα ειδικά επιστημονικά προσόντα του υπευθύνου προστασίας. Εδώ χρειαζόμαστε πρακτικά έναν εξειδικευμένο από τη μια νομικό και ταυτόχρονα σοβαρό γνώστη συστημάτων πληροφορικής. Δεδομένου, βέβαια, ότι ο συνδυασμός αυτός είναι εξαιρετικά σπάνιος, επιλέγοντας να μην ξεκαθαρίσετε το τοπίο των γνώσεών του, κλείνετε το μάτι στα διάφορα κέντρα κατάρτισης με τις αμφιβόλου ποιότητας πιστοποιήσεις τους. Ο ορισμός των προσόντων θα πρέπει μεν να γίνεται σε συνεργασία με το Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης, το οποίο ορθώς προβλέπεται στο σχέδιο νόμου, αλλά είναι αναγκαίο να καταρτιστεί και ένα πρόγραμμα διά βίου εκπαίδευσης για τις συγκεκριμένες θέσεις, αφού η αλματώδης πρόοδος της τεχνολογίας επιβάλλει τη διαρκή ενημέρωση για τις εξελίξεις στο πεδίο. Να υπενθυμίσουμε ότι η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έχει εδώ και μήνες να διαχειριστεί ένα διετές ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την εκπαίδευση των επαγγελματιών ιδιωτικότητας, το οποίο, δυστυχώς, παραμένει ακόμα αναξιοποίητο. Στο άρθρο 22, για τις ειδικές κατηγορίες ευαίσθητων δεδομένων, θέτετε ως εξαίρεση επεξεργασίας τον λόγο ουσιώδους συμφέροντος, χωρίς να προβλέπετε ρήτρα αναλογικότητας προς τον επιδιωκόμενο σκοπό και σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων του υποκειμένου, όπως προβλέπεται στη σχετική ρύθμιση του κανονισμού. Αναφέρεστε αόριστα σε έννοιες - και αυτές μεταφερόμενες από το γερμανικό κείμενο - όπως «κοινό καλό», «απειλή για τη δημόσια ασφάλεια», χωρίς καν να τις ορίζετε και να τις εξειδικεύετε, αφήνοντας έτσι ένα τεράστιο κενό ερμηνείας και, ενδεχομένως, ένα μεγάλο περιθώριο απόκλισης από το άρθρο 9 του κανονισμού. Στο άρθρο 24 παράγραφος 1, περίπτωση α, για την επεξεργασία δεδομένων από δημόσιους φορείς για σκοπούς άλλους από αυτούς για τους οποίους έχουν συλλεγεί, θέτετε ένα ανεπίτρεπτο τεκμήριο, ότι η συγκατάθεση χορηγείται αυτόματα από το υποκείμενο, ενώ ο κανονισμός στα αντίστοιχα άρθρα και στην αιτιολογική του σκέψη προβλέπει ότι η συγκατάθεση είναι πάντοτε ρητή, σαφής και συγκεκριμένη, ώστε να μην επιδέχεται ερμηνειών και υποθέσεων που εξυπηρετούν κάθε λογής σκοπιμότητες. Θέτετε πολλές εξαιρέσεις γενικά, αόριστα διατυπωμένες, ενώ, σε αντίθεση με την αιτιολογική του άρθρου 24, αποδέχεστε ότι η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μπορεί να γίνεται ακόμη για σκοπούς ασύμβατους προς τον αρχικό σκοπό συλλογής τους, καταστρατηγώντας έτσι τον κανονισμό και τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας. Σε σχέση με το άρθρο 27, ομολογουμένως κάνατε σήμερα στη συνεδρίαση της Ολομέλειας μια ορθή απαλοιφή του εδαφίου 2, με το οποίο επιτρέπατε στον ιδιώτη επιχειρηματία να επεξεργάζεται δεδομένα εργαζομένων με αντάλλαγμα οικονομικό πλεονέκτημα, το οποίο αυτόματα αναιρούσε την ελευθερία επιλογής του εργαζομένου. Όμως, δεδομένης της έλλειψης ακριβώς διαπραγματευτικής δύναμης του εργαζομένου, ουσιαστικά αποσπάτε με προκλητικό τρόπο και εξαναγκαστικά τη συναίνεση του εργαζομένου, παραβιάζοντας τον πυρήνα της προσωπικής αυτονομίας του, χωρίς να υπάρχει έρεισμα γι' αυτό - ούτε στην αιτιολογική του γερμανικού νόμου που υιοθετήσατε ούτε στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ούτε καν στις απόψεις της ίδιας της αρχής - και χωρίς να προβλέψετε δικλίδα ασφαλείας για τον ίδιο τον εργαζόμενο, ο οποίος δεν θα δώσει τη συγκατάθεσή του ή θα ασκήσει το δικαίωμα να ανακαλέσει τη συγκατάθεσή του ή για τον εργαζόμενο του οποίου τα δεδομένα θα έχουν ήδη αξιοποιηθεί από τον εργοδότη. Δεν προβλέπεται, λοιπόν, ένα πλαίσιο προστασίας από καταχρηστικές απολύσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, ζητώ μικρή ανοχή για ένα λεπτό.
Βεβαίως.
Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε, βέβαια, και την πρόσφατα πραξικοπηματικά κατατεθείσα τροπολογία, η οποία καταργεί τον βάσιμο λόγο απόλυσης, οπότε προστατεύεται πάλι ο εργοδότης. Επίσης, ρυθμίζετε τα θέματα βιντεοσκόπησης, αλλά δεν απαγορεύετε ρητά την ηχογράφηση των εργαζομένων μέσω των συστημάτων παρακολούθησης ούτε καν προβλέπονται κανόνες για την επεξεργασία και προστασία των δεδομένων των εργαζομένων όταν γίνεται χρήση μέσων επιτήρησης, όπως γεωεντοπισμός, επιτήρηση μέσων επικοινωνίας κ.λπ.. Ως προς το άρθρο 42, απουσιάζει η δυνατότητα πρωτοβουλιών στην κοινωνία πολιτών, όπως προβλέπουν τα αντίστοιχα άρθρα του κανονισμού και η καθιέρωση μιας συλλογικής έννομης προστασίας κατά το πρότυπο της actio popularis, του Δικαίου Προστασίας του Καταναλωτή. Κατ' εφαρμογή των άρθρων αυτών, θα ήταν επίσης εξαιρετικά ωφέλιμο σωματεία και μη κερδοσκοπικοί φορείς με εξειδίκευση και γνώση στα προσωπικά δεδομένα, όχι μόνο να καταγγέλλουν στην αρχή περιπτώσεις παραβιάσεων, αλλά, ταυτόχρονα, και ως προς την προστασία του πολίτη να ασκούν αυτόβουλα και για λογαριασμό του υποκειμένου το δικαίωμα δικαστικής προσφυγής και αξίωσης αποζημίωσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσπάθησα στον ελάχιστο χρόνο να σκιαγραφήσω συνοπτικά τα έντονα προβλήματα τα οποία δημιουργεί - και θα δημιουργήσει - το νομοσχέδιο, με σοβαρό διακύβευμα ακόμη και ως προς το τεκμήριο αθωότητας. Καλούμαστε, σήμερα, να τοποθετηθούμε για την προστασία της ιδιωτικότητάς μας και εν τέλει της προσωπικής ελευθερίας μας. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση, πιστή στον δρόμο που έχει χαράξει από τις πρώτες ώρες, συνεχίζει απτόητη. Η τόσο σπουδαία προστασία των προσωπικών μας δεδομένων καταντά για άλλη μία φορά μία πρόχειρη και βιαστική νομοθετική πρωτοβουλία, με ασφυκτικά περιθώρια δημόσιας διαβούλευσης, με εντελώς υποτυπώδη, έως ανύπαρκτη, ακρόαση φορέων - ούτε καν γνωμοδότηση της ίδιας της αρχής - , με πολλά και σπουδαία σφάλματα και ελλείμματα, που λανθασμένα θεωρείται ότι τα υπερβαίνει για ακόμη μία φορά η σφραγίδα του τάχα κατεπείγοντος. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, έντεκα νέα μέλη της διασποράς Ελλάδας - Κύπρου και Ισραήλ και τρεις συνοδοί από τη Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Τσιάρας για δέκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, μήπως θα ήθελε να ακούσει και τις δευτερολογίες ο κύριος Υπουργός;
Σύμφωνα με τον Κανονισμό δεν υπάρχουν δευτερολογίες.
Ο Πρόεδρος είπε ότι θα υπάρχουν.
Αν θέλετε, μπορείτε να κάνετε κάποιο σχόλιο επί των νομοτεχνικών βελτιώσεων.
Αν σας επιτρέπει ο Υπουργός, εγώ δεν έχω καμμία αντίρρηση. Πόσα λεπτά θα χρειαστείτε, κύριε Κατρούγκαλε;
Τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Κατρούγκαλε, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι αναγκαίο να τοποθετηθώ, διότι προς τιμήν του ο Υπουργός έκανε δεκτές πολλές προτάσεις νομοτεχνικών βελτιώσεων, για τις οποίες δεν είχα τη δυνατότητα να τοποθετηθώ πλήρως στην αρχική μου τοποθέτηση. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να πω ότι, στον βαθμό που επέτρεπε η διαδικασία του κατεπείγοντος, έγινε ουσιαστική συζήτηση, που επέτρεψε να αναδειχθούν κίνδυνοι για τα προσωπικά δεδομένα, γενικότερα για την προσωπική ελευθερία. Θέλω να τονίσω ιδιαίτερα το γεγονός ότι διαλύθηκαν και κίνδυνοι και όσα σκιάχτρα είχαν προβληθεί από άλλον Υπουργό, τον Υπουργό Εργασίας, ως θλιβερό πρόσχημα για την κατάργηση ιδιαίτερα προστατευτικής διάταξης υπέρ των εργαζομένων. Σας θυμίζω ότι ο κ. Βρούτσης είχε ισχυριστεί ότι με την κατάργηση της διάταξης που επέβαλλε να αιτιολογούνται οι απολύσεις των εργαζομένων, προστατεύονται οι ίδιοι από το φακέλωμά τους από τον εργοδότη. Αποδεικνύεται και γιατί ο κανονισμός ίσχυε πολύ πριν έρθει για συζήτηση το θέμα αυτό. Αποδείχθηκε, ακόμη, ότι αποτελούσε πρόσχημα και όχι ουσία η επίκληση του λόγου αυτή. Και οφείλω να πω ότι στο άρθρο 27, που εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετά προβλήματα, ο Υπουργός έκανε δεκτές ορισμένες από τις προτάσεις μας, που αφορούσαν βελτίωση της υφιστάμενης προστασίας, σε ό,τι αφορά τη μη αξιολόγηση του προσωπικού από τα στοιχεία που προκύπτουν από συστήματα παρακολούθησης μέσω κλειστού κυκλώματος, την απαγόρευση προστασίας προσωπικών δεδομένων σε σχέση με την καταγγελία της σύμβασης κ.λπ.. Εν όψει, λοιπόν, αυτών, και επειδή αναγνωρίζουμε - επαναλαμβάνω - την προσπάθεια που έγινε σε πολύ περιορισμένο χρόνο και στα ασφυκτικά όρια που επέβαλλε η διαδικασία του κατεπείγοντος, μολονότι για τους λόγους που εκθέσαμε θεωρούσαμε ότι η Κυβέρνηση θα μπορούσε να την είχε αποφύγει, υπερψηφίζουμε το νομοσχέδιο. Θα δηλώσουμε «παρών» στην ψήφιση των άρθρων 17, 22, 24, 27, 28, 31 έως 34 και 41. Η ψήφος μας εδώ έχει το νόημα ότι, παρά τις θετικές βελτιώσεις που έγιναν, υπάρχουν σημαντικά ακόμα κενά προστασίας είτε αποκλίσεις από την οδηγία, που θα πρέπει να καλυφθούν στο μέλλον. Καταψηφίζουμε, για να δηλώσουμε την πιο έντονη αντίθεσή μας, τα παρακάτω άρθρα.
Θα τα πείτε στην ψηφοφορία, κύριε Κατρούγκαλε, αυτά.
Θέλω να αιτιολογήσω όμως το γιατί.
Παρακαλώ.
Καταψηφίζουμε το άρθρο 12, διότι, μολονότι είχε προσκληθεί ο Υπουργός από τον κ. Καστανίδη να επεκτείνει τα κωλύματα που αφορούν τον Πρόεδρο της αρχής με την ίδια λογική που είχαν επιβληθεί κωλύματα στην περίπτωση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, αυτό δεν έγινε. Θεωρώ αυτονόητο ότι για λόγους καλής νομοθέτησης κωλύματα ουσιαστικά θα πρέπει να είναι τα ίδια, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τη βάση τους, σε όλες τις αρχές, ανεξαρτήτως αν είναι συνταγματικά προβλεπόμενες ή όχι, γιατί είναι διακριτό πράγμα η διαδικασία επιλογής από το ουσιαστικό, δηλαδή το τυπικό κώλυμα, που στην πραγματικότητα συνιστά απαράδεκτο, που δεν επιτρέπει καν να προχωρήσουμε στη διαδικασία αυτή. Στο άρθρο 25 θα καταψηφίσουμε. Υπάρχει βελτίωση, η οποία προβλέπει ότι οι ιδιωτικοί φορείς μπορούν - προστέθηκε κατόπιν αιτήματος δημόσιας αρχής - να επεξεργάζονται προσωπικά δεδομένα για λόγους εθνικής ή δημόσιας ασφάλειας. Εμείς θεωρούμε ότι μόνο μεταβίβαση θα ήταν συνταγματικά ανεκτή. Θεωρούμε ότι είναι αντισυνταγματική η ρύθμιση που επιτρέπει για αρμοδιότητες που αφορούν τον πυρήνα της άσκησης κρατικής εξουσίας, που είναι σχετικές με τη δημόσια τάξη ή την ασφάλεια, να επιτρέπεται η επεξεργασία από ιδιωτικούς φορείς. Επίσης, καταψηφίζουμε τα άρθρα 46 και 49, γιατί θεωρούμε ότι η έννοια της συναίνεσης θα έπρεπε να έχει περισσότερο προστατευτικό περιεχόμενο για το υποκείμενο των προσωπικών δεδομένων. Ευχαριστώ για την ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Θα κλείσουμε τη συζήτηση επί του νομοσχεδίου με τον αρμόδιο Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Τσιάρα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι βρισκόμαστε στην ολοκλήρωση της συζήτησης μιας πολύ σημαντικής νομοθετικής πρωτοβουλίας. Και μπορεί, βεβαίως, αυτή η συζήτηση να είχε τα χαρακτηριστικά ενός κατεπείγοντος νομοσχεδίου, αλλά θα συμφωνήσω με τον μόλις κατελθόντα του Βήματος εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι έγινε πραγματικά πολύ μεγάλη και πολύ σοβαρή συζήτηση. Είναι ένα ζήτημα για μένα ότι υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτηματικά, τα οποία προφανώς έχουν τη βάση τους στη μη γνώση όλης της ιστορίας που αφορά στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Οι περισσότεροι εκ των συναδέλφων πιθανόν νομίζουν ότι ξαφνικά η Κυβέρνηση αποφάσισε να νομοθετήσει έναν κανονισμό προστασίας για τα προσωπικά δεδομένα και την ενσωμάτωση μιας ευρωπαϊκής οδηγίας απλά και μόνο γιατί εγκαλείται η Ελλάδα, παραπέμπεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και βεβαίως απειλείται με ένα πολύ υψηλό πρόστιμο. Δεν είναι έτσι τα πράγματα, διότι, αν πρέπει να ανατρέξουμε στην ιστορία της απόπειρας νομοθέτησης του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, είναι βέβαιο ότι θα διαπιστώσουμε μία σοβαρή αδυναμία, η οποία προέρχεται από την περίοδο της προηγούμενης κυβέρνησης. Εγώ, όμως, δεν θα πω ότι οφείλεται στην έλλειψη πολιτικής βούλησης, αλλά στην αδυναμία συμφωνίας, κάτι το οποίο προκύπτει από το γεγονός ότι σχεδόν τρεις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές πέρασαν από πολλά διαφορετικά στάδια, προκειμένου τελικά μάλλον να μην καταλήξουν. Πού βρίσκεται, λοιπόν, η σημερινή πραγματικότητα; Κατ' αρχάς, στη δεδομένη αδήριτη ανάγκη, η οποία νομίζω ότι λίγο ή πολύ εκφράστηκε από όλες τις πτέρυγες. Το ΚΚΕ έχει μια διαφορετική άποψη, που τη σέβομαι. Διαφωνώ, αλλά δεν θα μπω σε καμμία λογική συζήτηση για αυτό. Νομίζω όμως ότι η ανάγκη ενσωμάτωσης, κατ' αρχάς, της οδηγίας, όπως ουσιαστικά ακούστηκε από όλα τα κόμματα, ήταν περισσότερο από δεδομένη, περισσότερο από αναγκαία, αυτονόητη κατά κάποιον τρόπο, όπως όλοι είπαν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν αντιλαμβάνεστε ότι με το να ενσωματώσουμε μία οδηγία χωρίς κανονισμό θα είχαμε μια μεγάλη αντίφαση σε σχέση με τις έννοιες; Δεν το ξέρετε ότι πρέπει να συνάδουν οι έννοιες του κανονισμού με τις έννοιες της οδηγίας, γιατί μόνο έτσι μιλάμε για σωστή νομοθέτηση; Άλλωστε, είναι η πρακτική που οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες υιοθέτησαν, προκειμένου να νομοθετήσουν για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όμως, και από την άλλη πλευρά, κάποιοι άκουσα να λένε ότι έπρεπε να κρατήσουμε τον ν.2472/1997 σαν βασικό νομοθετικό πλαίσιο και να ενσωματώσουμε την οδηγία για να καλυφθούμε, αφού υπάρχει συμβατότητα μεταξύ του ενός πλαισίου και του άλλου. Νομίζω ότι όσοι τουλάχιστον είναι - και είναι αρκετοί εκ των συναδέλφων - έγκριτοι επιστήμονες της νομικής επιστήμης θα καταλάβουν ότι μιλάμε για μία αυτονόητη πραγματικότητα, την οποία την ξέρουμε. Είναι εντελώς διαφορετικό το πλαίσιο. Δεν μπορεί να συνδυαστεί το νομοθετικό πλαίσιο του 2472/1997 με τη σημερινή κοινοτική οδηγία του 2016. Άρα τέτοιου είδους συζήτηση δεν μπορούσε να υπάρχει. Πάμε, λοιπόν, και στην ουσία, κύριε Τζανακόπουλε. Φτάσαμε στο μη περαιτέρω και το μη περαιτέρω δεν περιγράφεται μόνο από το γεγονός ότι όντως η πρώτη προειδοποίηση ήρθε στις 26 Ιουλίου, όπως σωστά είπατε, αλλά προέρχεται από το γεγονός ότι υπάρχει μία αλληλογραφία μεταξύ ημών, του Υπουργείου Δικαιοσύνης, και του Υπουργείου Εξωτερικών, προκειμένου να δούμε ποια είναι τα επίμαχα ζητήματα, τι ακριβώς έχει συμβεί και πώς η χώρα μας πρέπει να προστατεύσει την αξιοπιστία της, την αξιοπρέπειά της, τα εθνικά της συμφέροντα και, βεβαίως, θα δούμε ακόμη παρακάτω το γεγονός ότι πρέπει, επιτέλους, να έχουμε κανονισμό προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Το πρώτο έγγραφο, το οποίο θα καταθέσω στα Πρακτικά, είναι η πραγματική αλληλογραφία, η οποία ουσιαστικά μας ενημερώνει ότι από τη συνεδρίαση του Κολλεγίου των Επιτρόπων ουσιαστικά η αδυναμία της μεταφοράς στο Εθνικό Δίκαιο της οδηγίας 2016/680 πλέον βάζει την επιτροπή, δηλαδή το Κολλέγιο των Επιτρόπων, να προτείνει στο δικαστήριο να επιβληθεί χρηματική ποινή ύψους 22.169,70 ευρώ για κάθε ημέρα της παράβασης έως τη συμμόρφωση, καθώς και κατ' αποκοπή το ποσό των 5.287,5 ευρώ για κάθε ημέρα από την έκδοση της πρώτης καταδικαστικής αποφάσεως έως την έκδοση της απόφασης στην παρούσα προσφυγή, με ελάχιστη κατ' αποκοπή επιβολή του ποσού του 1.300.000 ευρώ. Θα ήθελα εδώ να σημειώσω ότι τουλάχιστον για όσους γνωρίζουν την ευρωπαϊκή πρακτική το σύνολο - δεν θα σας πω το 100%, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία - των προτάσεων του Κολλεγίου των Επιτρόπων υιοθετείται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Άρα δεν μιλάμε για κάτι το οποίο θα ετύγχανε διαπραγμάτευσης, αλλά για κάτι το οποίο τελικά θα επιβαλλόταν ως ποινή στη χώρα μας. Μέχρι, λοιπόν, να ολοκληρωθεί το δεύτερο δικαστήριο, στην πραγματικότητα θα είχαμε την επιβολή του ποσού των 5.287 ευρώ τη μέρα συν το 1.300.000. Αν το υπολογίζαμε από τις 5 Μαΐου του 2018, που έπρεπε να είναι ενσωματωμένη η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή οδηγία στο Ελληνικό Δίκαιο, μιλάμε ότι θα ξεπερνούσαμε σήμερα τα 2.500.000 ευρώ συν τη συνέχεια. Και αν, βεβαίως, φτάναμε στην εκδίκαση του δεύτερου δικαστηρίου οι 5.287 ευρώ, για τις οποίες μιλάμε, δεν θα ήταν 5.287, αλλά 22.169 ευρώ. Προφανώς δεν έχουν λογική οι αιτιάσεις κάποιων συναδέλφων που ακούστηκαν ακόμη και στη Διάσκεψη των Προέδρων «φτάσαμε μέχρι εδώ που φτάσαμε και ας πληρώσουμε και λίγο παρακάτω να φτάσουμε κάπου». Δεν είναι σοβαρή αυτή η συζήτηση και νομίζω ότι το καταλαβαίνετε όλοι σας. Και το λέω διότι από την πρώτη στιγμή ζήτησα την ευθύνη και τη συναίνεση των πολιτικών κομμάτων για ένα ζήτημα το οποίο δεν έχει ως αναφορά την πολιτική βούληση ή αν θέλετε μία γενικότερη πολιτική θέση της Κυβέρνησης, αλλά έχει ως αναφορά την πραγματική ανάγκη αφ' ενός μεν να αποκαταστήσουμε την εικόνα της χώρας μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια και αφ' ετέρου να υπάρχει τελικά ένας νόμος, ένας κανονισμός με ενσωματωμένη οδηγία, που θα αφορά στην πραγματική προστασία των προσωπικών δεδομένων. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο; Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε με έναν παρωχημένο νόμο του 1997, ο οποίος, βεβαίως, ήταν ένας εξαιρετικός νόμος, κύριε Καμίνη, όταν ψηφίστηκε, αλλά μιλάμε για είκοσι ένα χρόνια μετά. Μιλάμε ότι βρισκόμαστε στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Μιλάμε ότι έχουμε ξεπεράσει την εποχή της πληροφορίας και είμαστε στην εποχή της ψηφιοποίησης. Είναι μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, με άλλα δεδομένα, με άλλες ανάγκες, με μια εντελώς, αν θέλετε, περιγραφή των συγκεκριμένων κινδύνων που μπορεί να περιγράφονται από την έλλειψη ενός συγκεκριμένου πλαισίου προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Για αυτό και θέλω κατ' αρχάς να χαιρετίσω τη σημερινή συζήτηση. Ήταν μια άσκηση για το ελληνικό Κοινοβούλιο και το λέω παρά το ότι, βεβαίως, αντιλαμβάνομαι την πολιτική αντιπαράθεση που μπορεί να δημιουργήθηκε και για τον λόγο τού ότι υπήρχε μια τροπολογία. Η τροπολογία, ξέρετε, τουλάχιστον στη δική μου λογική, δεν θα ήταν δεκτή, αν δεν αφορούσε σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, το οποίο αφορά και την ελληνική οικονομία αλλά και όλους τους Έλληνες πολίτες, την ελληνική κοινωνία. Ξέρουμε ότι τουλάχιστον σε συνεδριάσεις και σε συζητήσεις της Ολομέλειας του ελληνικού Κοινοβουλίου, που είτε αφορούν σε διακρατικές συμφωνίες είτε σε ενσωματώσεις οδηγιών είτε, βεβαίως, σε ενσωματώσεις κανονισμών, προφανώς η πρακτική των τροπολογιών είναι μια πρακτική που πρέπει να εγκαταλείψουμε το συντομότερο δυνατό. Αυτή είναι η πραγματικότητα και το ξέρουμε όλοι μας. Και θα έλεγα ότι είναι η πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό - είμαι εκ των παλαιών Κοινοβουλευτικών - που βλέπω μια σοβαρή συζήτηση να ολοκληρώνεται στην Ολομέλεια του ελληνικού Κοινοβουλίου με τη μεγάλη πλειοψηφία των κομμάτων τουλάχιστον να αναγνωρίζει ότι η προσπάθεια η οποία γίνεται είναι στη σωστή κατεύθυνση, βεβαίως με όλες τις ενστάσεις και με όλα τα ζητήματα. Ναι, αν με ρωτήσετε αν είμαι ευτυχής επειδή το πρώτο νομοσχέδιο που φέρνω από το Υπουργείο Δικαιοσύνης είναι με τη μορφή του κατεπείγοντος, σας δηλώνω ότι δεν είμαι. Όμως, πείτε μου πώς διαφορετικά θα μπορούσαμε να ολοκληρώσουμε μια νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία θα μας έβγαζε από ένα αδιέξοδο. Και το γεγονός ότι κάποιοι έμειναν στο σχόλιο που έκανα νωρίτερα, στην πραγματικότητα ευχαριστώντας τους συνεργάτες μου γιατί δούλευαν νυχθημερόν - ακόμα και την ημέρα του Δεκαπενταύγουστου - , έχει να κάνει με το ότι τουλάχιστον τις τελευταίες τριάντα ημέρες έχει γίνει μια υπεράνθρωπη προσπάθεια από όλους μας και για να κατανοήσουμε ένα άκρως τεχνικό νομοσχέδιο με πολλά ζητήματα και για να μπορέσουμε να ενσωματώσουμε ένα μεγάλο κομμάτι των παρατηρήσεων που έγιναν από τα κόμματα, από τους φορείς, από όλους αυτούς που συμμετείχαν στη διαβούλευση, αλλά και βεβαίως για να προσπαθήσουμε να ολοκληρώσουμε, παρουσιάζοντας τελικά στην Ολομέλεια του ελληνικού Κοινοβουλίου - άρα και την επόμενη μέρα στην ελληνική κοινωνία - ένα νομοσχέδιο το οποίο έχει μια πραγματική αξία. Διακόσια πενήντα σχόλια έγιναν στη διαβούλευση, τα οποία θεωρούνται πάρα πολλά για ένα νομοσχέδιο, και το μεγαλύτερο μέρος από αυτά τα ενσωματώσαμε με τις παρατηρήσεις που θεωρούσαμε ότι μπορούσαν να ενσωματωθούν χωρίς να αλλοιώνουν την ουσία του νομοσχεδίου. Φέραμε ενενήντα νομοτεχνικές βελτιώσεις, κύριε Βιλιάρδο, οι οποίες δεν είναι - προσέξτε! - όπως το είπατε «λέξεις ή φράσεις», είναι λέξεις ή φράσεις που αλλάζουν όλο το νόημα των περισσοτέρων άρθρων. Και προσπαθήσαμε με αυτόν τον τρόπο να σεβαστούμε και τις απόψεις των κομμάτων. Σας επαναλαμβάνω ότι δεν υιοθετήθηκε ποτέ η άποψη ότι είναι ένα νομοθέτημα το οποίο αφορά στην Κυβέρνηση, στον τρόπο με τον οποίο βλέπει η Κυβέρνηση κάποια κρίσιμα ζητήματα πολιτικής. Είναι ένα νομοθέτημα το οποίο έχει ως στόχο την προστασία των προσωπικών δεδομένων και αποκαθιστά την εικόνα της χώρας μας. Όμως, επιπλέον ξέρετε τι μου έκανε εντύπωση; Αντί να μιλάμε για όλα αυτά τα οποία σε έναν μεγάλο βαθμό αντιμετωπίστηκαν, με αποτέλεσμα να έχουμε το καλύτερο δυνατό - κατά τη δική μου άποψη - στην ολοκλήρωση της συζήτησης, δυστυχώς, κάποιοι εστίασαν τη συζήτηση σε ζητήματα τα οποία προϋπήρχαν ουσιαστικά της ολοκλήρωσης της μορφής του νομοσχεδίου. Και ένα επιπλέον το οποίο ήθελα να αναφέρω είναι το εξής: Αλήθεια, δεν έχει ενδιαφέρον για εσάς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το γεγονός ότι επιτέλους νομοθετείται η προστασία των ανηλίκων; Είναι ηλίου φαεινότερο ότι μία από τις πλέον βασικές διατάξεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου είναι ότι πλέον κάτω από την ηλικία των δεκαπέντε χρόνων χρειάζεται η συγκατάθεση του γονέα. Και δεν μπορεί να μπαίνουν τα παιδιά μέσα σε αυτή την περιπέτεια των μεγάλων κινδύνων που μπορεί να ενέχει η όποια παρουσία τους στο διαδίκτυο, με όλα αυτά τα γνωστά φαινόμενα και τα γνωστά γεγονότα τα οποία έχουν απασχολήσει και την κοινή γνώμη, αλλά δημιουργούν και μια τεράστια ανησυχία. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο απαντά σε πάρα πολλά ζητήματα. Απαντά σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Απαντά σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την πραγματική ανάπτυξη της οικονομίας. Στη νέα εποχή, που νεοφυείς, πραγματικά πρωτότυπες, επιχειρήσεις όντως του ηλεκτρονικού χώρου, του διαδικτύου, πρέπει να τηρούν κανόνες ασφαλείας δεν μπορεί αυτό να επιτευχθεί, αν όντως δεν έχουμε προλάβει να νομοθετήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πιστεύω ότι ήταν μια μεγάλη ευκαιρία να αποδείξουμε ότι με σοβαρή προσέγγιση και με σοβαρή συζήτηση, τουλάχιστον σε ζητήματα που ξεπερνούν την όποια πολιτική προσέγγιση μπορεί να έχει κάθε κόμμα, θα μπορούσαμε τουλάχιστον να συμφωνήσουμε σε βασικά ζητήματα και στον παρόντα, αλλά και στον μελλοντικό χρόνο. Οι απαντήσεις υπάρχουν για όλα τα ζητήματα. Τα περισσότερα θέματα που έθιξαν οι αγαπητοί αξιότιμοι συνάδελφοι στην πραγματικότητα απαντώνται από το γεγονός ότι ο ίδιος ο κανονισμός επιβάλλει ουσιαστικά μια συγκεκριμένη διατύπωση στα περισσότερα από αυτά τα άρθρα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αν αυτό το αναζητήσει κανείς περισσότερο μέσα από μια προσπάθεια να δει αν όντως έχουμε κινηθεί στη σωστή κατεύθυνση, σας διαβεβαιώνω ότι θα διαπιστώσετε πως έγινε η μεγαλύτερη και η καλύτερη δυνατή προσπάθεια. Πιστεύω ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα; Όχι. Σας το λέω εκ των προτέρων. Έχουν έρθει υπ' όψιν μου εκατοντάδες, για να μη σας πω χιλιάδες, διαφορετικών περιπτώσεων που πρέπει να αντιμετωπιστούν με μια, αν θέλετε, γενικότερη προσπάθεια προσέγγισης ενός νομοθετήματος. Όμως, η αλήθεια είναι ότι, αν ζητήσει κανείς να αντιμετωπίσει το σύνολο των προβλημάτων μέσα από ένα νομοθέτημα που είμαστε αναγκασμένοι να το φέρουμε και να το ολοκληρώσουμε σε ένα μικρό χρονικό διάστημα, προφανώς δεν θα λειτουργεί στον χώρο της λογικής, αλλά στον χώρο της ουτοπίας και αυτή είναι η αλήθεια. Γι' αυτό και σας είχα ζητήσει από τη συζήτηση στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή να δώσετε όλες τις παρατηρήσεις, όλες τις επισημάνσεις, όλες τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που έχετε, για να μπορέσουμε μαζί να διαμορφώσουμε το καλύτερο δυνατό νομοσχέδιο για το συγκεκριμένο ζήτημα. Θέλω να ευχαριστήσω τους εισηγητές των κομμάτων, τον κ. Κώτσηρα ο οποίος με πολύ συγκεκριμένο τρόπο αποτύπωσε τουλάχιστον από την κυβερνητική πλευρά την πρόθεση της Κυβέρνησης, τον κ. Κατρούγκαλο που με πολύ εποικοδομητική συζήτηση και συνεργασία καταφέραμε να βρούμε πολλά κοινά σημεία, προκειμένου να φανεί ότι μπορεί να έχουμε πολιτικές διαφωνίες, αλλά τουλάχιστον σε κάποια ζητήματα μπορούμε να συμφωνούμε, προσπαθώντας για το καλύτερο, την κ. Γιαννακοπούλου που με πολλές κατ' ιδίαν συζητήσεις, με προτροπές της ιδίας, η οποία με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο κατάφερε να μου δείξει ότι έπρεπε να δούμε συγκεκριμένα ζητήματα και να τα αντιμετωπίσουμε, προκειμένου να μην υπάρχει πρόβλημα για να κάνουμε επίσης το καλύτερο δυνατό, την κ. Μανωλάκου, βεβαίως, παρά τη διαφωνία η οποία επαναλαμβάνω ότι εδράζεται σε μια γενικότερο πεποίθηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, τον κ. Βιλιάρδο στον οποίο θα πω ότι από εσάς περίμενα ότι θα το βλέπατε ευρύτερα και θα φτάνατε στη συνολική υπερψήφιση του νομοσχεδίου, όχι μόνο στο κομμάτι της οδηγίας και βεβαίως και την κ. Μπακαδήμα για τις πολύ ουσιαστικές παρεμβάσεις από την πρώτη συζήτηση στην επιτροπή. Νομίζω ότι ο χώρος του Υπουργείου Δικαιοσύνης - και το λέω στην πρώτη ομιλία που κάνω, ως Υπουργός Δικαιοσύνης, για ένα νομοσχέδιο - προσφέρεται για ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις. Αν θέλουμε, όντως, να στείλουμε ένα μήνυμα στην ελληνική κοινωνία ότι είμαστε έτοιμοι και να αντιμετωπίσουμε παθογένειες του παρελθόντος, αλλά κυρίως να κάνουμε επιλογές ως πολιτικό σύστημα που θα μας βοηθήσουν, δημιουργώντας μια πραγματικά σταθερή θεσμική οντότητα, ειδικά στον χώρο της δικαιοσύνης, θα αποδείξουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στους Έλληνες πολίτες ότι μπορεί να έχουμε πολιτικές διαφωνίες, αλλά τουλάχιστον για τα αυτονόητα μπορούμε να συμφωνούμε και να προχωρούμε όλοι μαζί. Η προσπάθεια της Κυβέρνησης αυτή τη δύσκολη περίοδο - εγώ θα δεχθώ όλα αυτά τα οποία είπατε για τους ταχείς ρυθμούς, για το ότι δεν υπήρχε χρόνος και όλα αυτά - στην πραγματικότητα έχει ως σκοπό τη συνολική προσπάθεια να αποκαταστήσουμε και τη θεσμική διάσταση της δικαιοσύνης και να απαντήσουμε σε προβλήματα τα οποία απαιτούσαν από εμάς τον ταχύτερο δυνατό τρόπο αντιμετώπισής τους, αλλά κυρίως να στείλουμε ένα συνολικό μήνυμα στους Έλληνες πολίτες ότι μπορούμε όλοι μαζί να γυρίσουμε σελίδα, υπηρετώντας τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Θα μπορούσα να μιλάω για πολύ περισσότερο, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι ο χρόνος του επείγοντος νομοσχεδίου περιορίζει ακόμα και εμένα. Με αυτές τις σκέψεις θέλω να σας καλέσω, αγαπητοί και αξιότιμοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να υπερψηφίσετε τουλάχιστον στη βασική αρχή το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο ότι μπορούμε συγκεκριμένα ζητήματα να τα αντιμετωπίσουμε με αποτέλεσμα, με ουσία και με μια αίσθηση ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα μπορεί σε βασικά ζητήματα να συναινεί, να συμφωνεί για το καλό των Ελλήνων πολιτών και για το καλό της ελληνικής κοινωνίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Μακάρι όλα τα νομοσχέδια να περάσουν με αυτό το κλίμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και της τροπολογίας του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 και άλλες διατάξεις». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί των άρθρων και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σημειωθεί στα Πρακτικά ότι διαφωνούμε με την παράγραφο 5.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 41, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 42, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 43 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 43 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 44 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 45 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 45 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 46 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 46 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 47 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 47 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 48 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 48 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 49 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 49 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 50 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 50 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 51 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 51 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 52 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 52 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 53 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 53 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 54, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 54 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 55, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 55 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 56 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 56 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 57 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 57 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 58 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 58 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 59 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 59 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 60 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 60 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 61 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 61 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 62 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 62 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 63 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 63 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 64 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 64 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 65 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 65 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 66 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 66 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 67 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 67 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 68 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 68 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 69 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 69 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 70 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 70 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 71 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 71 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 72 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 72 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 73 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 73 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 74 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 74 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 75 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 75 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 76 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 76 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 77 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 77 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 78 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 78 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 79 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 79 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 80 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 80 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 81 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 81 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 82 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 82 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 83 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 83 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 84 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 84 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 85 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 85 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 30 και ειδικό 1 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 30 και ειδικό 1 έγινε δεκτή ως έχει και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Προχωρούμε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής και επί των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016 και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος λύεται η συνεδρίαση. Ώρα λήξης 18.12΄.