Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Συζήτηση και ψηφοφορία επί της προτάσεως του Πρωθυπουργού για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, σύμφωνα με τα άρθρα 84 του Συντάγματος και 141 του Κανονισμού της Βουλής. Τον λόγο έχει η Βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Διαμάντω Μανωλάκου για επτά λεπτά.
Ζητάτε ψήφο εμπιστοσύνης. Δεν σας εμπιστευτήκαμε ποτέ και δικαιωνόμαστε, γιατί ψηφίσατε το Μάαστριχτ και υπερασπίζεστε το ΝΑΤΟ του πολέμου και των επεμβάσεων. Όμως, ξεπεράσατε χθες τα όρια του ξεπεσμού με το να υπογράψει ο κ. Τσίπρας την ημέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών τη διακήρυξη αντικομμουνισμού του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ντροπή και πάλι ντροπή. Kαι μετά μιλάτε για διεκδικήσεις των γερμανικών οφειλών! Δεν θα τις κάνετε ποτέ, το ξέρουμε. Ακολουθείτε ίδια αντιλαϊκή πολιτική με τους προηγούμενους, με διαφορετική φρασεολογία. Έχετε εγκαταστήσει όλοι μαζί τη φτώχεια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα με τους εκατοντάδες μνημονιακούς νόμους. Κόσμος ψάχνει ακόμα στα σκουπίδια και ας έχει κάνει άλματα η επιστήμη και η τεχνολογία, που μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες των ανθρώπων. Ναι, η πείνα, η φτώχεια, η εξαθλίωση ζουν και βασιλεύουν στον εικοστό πρώτο αιώνα, που ο άνθρωπος ξέρει για το φεγγάρι και μαθαίνει και για τον Άρη. Αυτή είναι η καπιταλιστική βαρβαρότητα, που υπηρετείτε όλοι σας και πλασάρετε σαν το μοναδικό σύστημα, για να συγκαλύψετε ότι υπηρετείτε τους επιχειρηματικούς ομίλους, τα κέρδη και τα προνόμιά τους. Και αυτά υπάρχουν σε κάθε τομέα της καθημερινής ζωής του λαού. Οι πλημμύρες στη Μάνδρα και σε πολλούς άλλους νομούς της χώρας δείχνουν ότι λεφτά για αντιπλημμυρικά έργα δεν διατίθενται, γιατί δεν αφήνουν κέρδος στους καπιταλιστές. Πνίγονται άνθρωποι και χάνονται λαϊκές περιουσίες σε κάθε δυνατή νεροποντή και η αγωνία δεν είναι μόνο για το μεροκάματο και αν φτάνει για την οικογένεια, αλλά πάει αγκαλιά και με την αγωνία της πλημμύρας σε όλες τις εργατογειτονιές, από την Παλαιά Κοκκινιά και τα Καμίνια του Πειραιά μέχρι τη Μάνδρα Αττικής, όπου θρηνήσαμε θύματα. Όμως και με την τραγωδία στο Μάτι Αττικής τι συμπεράσματα βγάλατε; Διότι δεν είναι μοιραίο οι τραγωδίες για τον λαό και ας προσπαθείτε να κρυφτείτε πίσω από κοκορομαχίες, ανούσιες και βαρετές για τον κόσμο. Για αποπροσανατολισμό, κρύβετε κάτω από το χαλί τις ουσιαστικές ευθύνες της πολιτικής κυβερνήσεων, κράτους και τοπικής διοίκησης, αφήνοντας απροστάτευτες τις λαϊκές οικογένειες. Αυτό επιβεβαιώνεται διαχρονικά, αφού και με διαφορετικά πρόσωπα ο λαός βιώνει τα ίδια αποτελέσματα, από πλημμύρες και πυρκαγιές κάθε χρόνο. Τα πρόσωπα αλλάζουν. Τα σχέδια και τα πρωτόκολλα εμπλουτίζονται μετά από κάθε μεγάλη καταστροφή, όμως το αποτέλεσμα είναι ίδιο, νεκροί από πυρκαγιές, πλημμύρες, σεισμούς, μαζί με μεγάλες καταστροφές λαϊκών περιουσιών. Συνεπώς, δεν είναι μόνο η φοροληστεία μισθωτών, συνταξιούχων και αυτοαπασχολούμενων, οι πελώριοι έμμεσοι φόροι, που αποτελούν μερίδα του λέοντος των κρατικών εσόδων. Ούτε τα μέτρα που εξήγγειλε χθες η Κυβέρνηση θα ανακουφίσουν τον λαό. Είναι το άλλοθι, για να συνεχίσει αυτή την αντιλαϊκή σκληρή πολιτική στη συνείδηση του λαού. Η φτώχεια αφορά τα πάντα, μέχρι και την ανυπαρξία έργων υποδομής, που προστατεύουν τη ζωή του λαού. Γι' αυτό παίρνετε κάθε τόσο εύσημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την προώθηση της πολιτικής, που τσακίζει εργατικά λαϊκά δικαιώματα και το επίπεδο ζωής. Το κράτος αποδεικνύεται λίγο, για να προλάβει μια καταστροφή. Όμως, λειτουργεί ρολόι για υποδομές που διατίθενται στο ΝΑΤΟ, δημιουργώντας κάθε τόσο και από μία βάση για τις αμερικανικονατοϊκές εφορμήσεις και 4 δισεκατομμύρια ευρώ, λεφτά του λαού, για το ΝΑΤΟ. Ο κρατικός μηχανισμός ήταν ανύπαρκτος στο Μάτι, υπαρκτός, όμως, στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες. Είναι καλοκουρδισμένη μηχανή, όταν καλείται να βγάλει απεργίες παράνομες, όπως έγινε με το συνδικάτο εργαζομένων στην «COSCO». Η γραφειοκρατία, το ανεπαρκές θεσμικό πλαίσιο και άλλα που επικαλούνται κυβερνήσεις, περιφερειακές και δημοτικές αρχές, όταν ο λαός διεκδικεί έργα προστασίας της ζωής του, εξαφανίζονται, όταν πρόκειται να γίνει κάποιο έργο, που εξυπηρετεί τους μονοπωλιακούς ομίλους. Η μελέτη διευθέτησης του ρέματος, που έπληξε τη Μάνδρα καθυστερούσε δεκαπέντε χρόνια, αλλά η ανάπλαση του Φαληρικού Όρμου, της βιτρίνας για το τουριστικό κεφάλαιο στην Αττική, εγκρίθηκε, χρηματοδοτήθηκε και ξεκίνησε στο άψε - σβήσε. Το κράτος είναι αποτελεσματικότατο στην εξασφάλιση ματωμένων πλεονασμάτων, όμως αφήνει ρημαδιό τις όποιες υποδομές προστασίας απόμειναν στη χώρα. Και είναι το ίδιο κράτος, που μοιράζει απλόχερα χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους. Επίσης, κάνει και εξορθολογισμό αυτό το ίδιο αστικό κράτος, ξεδοντιάζοντας τη δασοπυρόσβεση, αφήνοντας γυμνό από προσωπικό και μέσα το Πυροσβεστικό Σώμα. Όμως, ξέρετε να μοιράζετε φοροαπαλλαγές και αναπτυξιακά κίνητρα στους επιχειρηματίες, όπως κάνατε πρόσφατα. Γι' αυτό, έργα αναγκαία και ζωτικά για λαϊκές συνοικίες, δεν είναι επιλέξιμα χρηματοδοτήσεων, αφού δεν είναι ανταποδοτικά για κατασκευαστικούς ομίλους, σε αντίθεση με άλλα, που από την εκμετάλλευσή τους κερδίζουν σε βάθος χρόνου, όπως είναι αυτοκινητόδρομοι με τα διόδια. Οι πολιτικές ευθύνες των αστικών κομμάτων, των παρατάξεών τους στην τοπική και περιφερειακή διοίκηση δεν μπορούν, λοιπόν, να κρυφτούν. Οι τραγικές διαπιστώσεις, που κάνει ο λαός, μπορούν και πρέπει να λειτουργήσουν ως ένα ακόμα ασφαλές κριτήριο μπροστά στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις και πρέπει να σταλεί το μήνυμα ότι ο λαός δεν ανέχεται, οι ζωτικές του ανάγκες να μπαίνουν στο ζύγι της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Πρέπει να έρθει στο προσκήνιο η ολόπλευρη προστασία του λαού και όχι τα κέρδη των καπιταλιστών. Δηλαδή, κανένας συμβιβασμός με τη χαμοζωή, τα μεροκάματα πείνας, την αβεβαιότητα και ανασφάλεια.
Ευχαριστούμε την κ. Μανωλάκου και για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει η Βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Σταμπουλή από το Νομό Σερρών. Κυρία Σταμπουλή, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, παρ' όλο που η πλειονότητα των ομιλητών και ομιλητριών αναφέρθηκε στο σύνολο του κυβερνητικού έργου, το οποίο εκ προοιμίου λέω ότι αξίζει την επιδοκιμασία μας και άρα αυτή η Κυβέρνηση αξίζει την ψήφο εμπιστοσύνης αυτής της Βουλής, εγώ θα αφιερώσω τον χρόνο της ομιλίας μου στο πεδίο, στο αντικείμενο που στάθηκε η αφορμή της σημερινής συζήτησης: Στη μεταχείριση που επιφυλάσσει αυτήν την περίοδο στη θητεία της αυτή η Κυβέρνηση στα άτομα με αναπηρία. Θεωρώ ότι απέκτησα μια σχετικά καλή γνώση του θέματος, προεδρεύοντας στην υποεπιτροπή για θέματα ατόμων με αναπηρία της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας της Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κυρίως για το πώς βλέπουν τις ρυθμίσεις, που αφορούν στα άτομα με αναπηρία οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι και ενδιαφερόμενες, που πάντα συμμετέχουν στις συνεδριάσεις μας, εκπροσωπώντας τις οργανώσεις τους. Και είναι γενική αίσθηση ότι, παρά τις ελλείψεις και τις καθυστερήσεις που διαπιστώνονται, παρά την προβολή διεκδικήσεων για σωστότερες ρυθμίσεις, η συνολική αποτίμηση του έργου της παρούσας Κυβέρνησης είναι θετική. Να πω ότι μετά τους νόμους 2190/1994, 2643/1998, που επικαιροποιήθηκε το 2005, και τον ν. 4074/2012, που είναι η κύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών και του Προαιρετικού Πρωτοκόλλου για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, έχουμε μια σειρά ρυθμίσεων, νομοθετικών και άλλων - θα γίνω κουραστική, αλλά νομίζω ότι χρειάζεται - στους νόμους 4331/2015, 4389/2016, 4430/2016, 4440/2016 και 4443/2016, 4452/2017, 4488/2017, εμβληματικό, χωρίς τον οποίο η Σύμβαση του ΟΗΕ παρέμεινε ουσιαστικά ανεφάρμοστη, κατά την κρίση των ίδιων των οργανώσεων των ατόμων με αναπηρία. Επίσης, έχουμε τον ν.4520/2018, 4538/2018 και 4554/2018, συν τις απαραίτητες υπουργικές και κοινές υπουργικές αποφάσεις, που ναι, αφορούν κυρίως μόρια και επιδόματα, δηλαδή υποστήριξη της πολιτείας, της κοινωνίας καλύτερα, οφειλόμενη υποστήριξη στους συμπολίτες και συμπολίτισσές μας με αναπηρία, ώστε να εξασφαλίσουν κατά το δυνατόν αξιοπρεπή διαβίωση, κατ' αρχήν και κοινωνική ένταξη, τόσο μέσω της άρσης των αποκλεισμών και των διακρίσεων, όσο και μέσω της εργασίας. Δεν μου αρέσει ο όρος «ίσες ευκαιρίες». Υπονοεί ότι, αν κάποιος στερείται κάτι, φταίει ο ίδιος, που δεν άρπαξε την ευκαιρία. Ίσες δυνατότητες θα προτιμούσα για ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνία. Είναι χάρες όλα αυτά; Όχι ασφαλώς. Είναι οφειλόμενη υποστήριξη, όπως είπα, αλλά και κατακτήσεις, που διεκδίκησε και κέρδισε το αναπηρικό κίνημα τις τελευταίες δεκαετίες. Το να εμφανίζεται, λοιπόν, κάποιος συμπολίτης μας, ενήλικος και απόφοιτος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, άρα έχοντας πλήρη επίγνωση των λεγομένων του, και να τα αποκαλεί όλα αυτά χάρες, που δεν τις θέλει, είναι φυσικό να ξενίζει. Όταν αυτός ο συμπολίτης μας είναι υποψήφιος για το Ευρωκοινοβούλιο του Κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, της οποίας η αντιπάθεια για την κοινωνική αλληλεγγύη είναι διακηρυγμένη και η απέχθεια για τα θετικά μέτρα υπέρ των κοινωνικών ομάδων, που τα χρειάζονται πανθομολογούμενοι με την αντιπαράθεση του ιδεολογήματος των ίσων ευκαιριών, που όμως, για όσους υφίστανται τις συγκεκριμένες δυσμενείς συνθήκες, απλά αναπαράγουν τις ανισότητες - διακηρυγμένο και το ιδεολόγημα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για τις ανισότητες - τότε εγείρονται εύλογες ανησυχίες ότι ο εν λόγω υποψήφιος αυτές τις θέσεις θα υποστηρίξει αν εκλεγεί στο Σώμα, για το οποίο προορίζεται. Και μιλάμε για ένα Σώμα, το Ευρωκοινοβούλιο, από το οποίο ρυθμίζονται όλο και περισσότερα ζητήματα της καθημερινότητάς μας. Όταν αυτός ο συμπολίτης μας έχει ήδη επωφεληθεί πλήρως από τέτοιου είδους ρυθμίσεις και μάλιστα, με ιδιαίτερες προσπάθειες της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας, υπάρχει και θέμα πολιτικής ηθικής, που προκαλεί αντιδράσεις. Το πώς και από ποιους θα εκφραστούν αυτές οι αντιδράσεις είναι θέμα επικοινωνιακής διαχείρισης και όχι ύψους βέβαια, όπως ειπώθηκε. Και το τι θα βαρύνει περισσότερο από τα δυο στις όποιες κρίσεις μας, η πολιτική ηθική δηλαδή ή η επικοινωνιακή διαχείριση, είναι θέμα επιπέδου κοινωνικής συνείδησης του καθενός και της καθεμιάς από εμάς. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ.Σταμπουλή, Βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ του Νομού Σερρών. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας της Β΄ Αθηνών κ. Γεώργιος Κουμουτσάκος για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι και παντού στην Ελλάδα το ξέρουν. Άλλωστε κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν το κρύβετε. Η ψήφος εμπιστοσύνης που ζήτησε ο Αρχηγός σας, δεν είναι τίποτα άλλο από μια συλλογική ασπίδα προστασίας που όλοι σας, θέλοντας και μη, παρέχετε στη συμπεριφορά - όνειδος του «αψύ Σφακιανού». Η συμπεριφορά αυτή έχει ήδη καταγραφεί ως ένα από τα νοσηρά φαινόμενα της πολιτικής ζωής. Έχει μάλιστα κωδικοποιηθεί ως «Πολακισμός»! Ο «Πολλακισμός» είναι μια έννοια με ιδιαίτερη τοξικότητα πολύ ευρύτερη, πολύ βαθύτερη και πολύ πιο επικίνδυνη από τον ίδιο τον φορέα της γιατί είναι η συμπυκνωμένη έκφραση της φιλοσοφίας του διχασμού που έχετε εγκαταστήσει στον πολιτικό βίο της χώρας από την πρώτη στιγμή που διεκδικήσατε την εξουσία. Η συνέπειά σας είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Από την εποχή της ρητορείας του μίσους, των «προδοτών», των «γερμανοτσολιάδων», του ανατριαχιαστικού για κάθε δημοκρατία «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν» και που χθες σ' αυτό το Βήμα έφτασε σε νέα σκοτεινά βάθη με το απολύτως απαράδεκτο: «η δημοκρατία σας και η δημοκρατία μας», έχετε διασφαλίσει διαχρονικότητα, αλληλουχία και διάρκεια διχαστικού λόγου. Είναι η μαύρη γραμμή του διχασμού, που έχετε εγκαταστήσει, όπως σας είπα, στην πολιτική ζωή της χώρας. Διαμαρτυρήθηκε χθες ο κ. Πολάκης, γιατί ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είπε: «Πολακισμός ίσον φασισμός». Για να δούμε, όμως, ποια είναι τα συστατικά στοιχεία του «Πολακισμού»; Πρώτον, η ρητορεία του μίσους, δεύτερον , ο αυταρχισμός, τρίτον, η δαιμονοποίηση του άλλου και τέταρτον, η πολιτική του «ή εμείς ή εκείνοι». Γνωστός πολιτειολόγος, ο Τζέισον Στάνλεϊ, δημοσίευσε το 2018 ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο. Ο τίτλος είναι: «Πώς δουλεύει ο φασισμός» («Ηow fascism works»). Ο υπότιτλος του εξωφύλλου λέει: «Η πολιτική του «εμείς και οι άλλοι»». Έτσι δουλεύει ο φασισμός: Με τη συνεχή διάκριση, τη συνεχή διαχωριστική γραμμή τη διαρκή σύγκρουση του «εμείς και εκείνοι». Επομένως, να μην απορείτε όταν ταυτίζουμε την έννοια του «Πολακισμού» με τον φασισμό. Γιατί το συστατικό στοιχείο είναι κοινό και είναι ακριβώς αυτό. Η ρητορεία του μίσους, ο διχασμός. Και ξέρετε, ο διχασμός - για να πάμε και στα θέματα της ψήφου εμπιστοσύνης - είναι η αρρώστια, που διαβρώνει το ισχυρότερο στοιχείο εθνικής ισχύος που έχει κάθε κράτος, κάθε λαός: Την εθνική του ενότητα. Ο διχασμός διαβρώνει την εθνική ενότητα, την ενότητα του έθνους. Και γι' αυτό καθιστά τη χώρα πολύ ευάλωτη σε προκλήσεις, εσωτερικές και εξωτερικές, όπως αυτές που αντιμετωπίζουμε τις τελευταίες ημέρες, για να περάσω στα θέματα του δικού μου τομέα. Η προκλητικότητα της Τουρκίας έχει πλέον κτυπήσει κόκκινο. Αυξάνεται κάθε μέρα. Και οι προβλέψεις είναι ότι θα παραμείνει, ότι θα διατηρηθεί. Δεν θα μειωθεί, αλλά μπορεί και να αυξηθεί. Κι αν φτάσαμε σε αυτό το σημείο, οφείλεται και σε δικά σας λάθη αυτών των ετών. Γιατί κάνατε λάθος ερμηνεία, και των γεγονότων και των εξελίξεων και των μηνυμάτων. Ερμηνεύσατε ως απλή «νευρικότητα» τη σταθερότητα της προκλητικής τουρκικής πολιτικής. Εκεί που υπήρχε συνέχεια και συνέπεια, εσείς βλέπετε παροδικότητα, Έτσι, έχοντας κάνει λάθος ερμηνεία, κάνατε και λάθος πολιτικές. Ένας ακατανόητος κατευνασμός και μια αμήχανη πολιτική εξωραϊσμού σύνθετων και δύσκολων καταστάσεων, προκλήσεων καιπαραβιάσεων. Κι έχοντας υιοθετήσει αυτήν τη λογική του εξωραϊσμού, προκειμένου να αντιμετωπίσετε δύσκολες καταστάσεις, καταφύγατε σε επισκέψεις δημοσίων σχέσεων, χωρίς ουσία, χωρίς περιεχόμενο, μόνο με προχειρότητα. Είναι ακόμα στη μνήμη όλων μας το Βατερλό της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα. Και αυτό το αιτιολογεί η άλλη πλευρά, και συνεχίζει την ένταση, και συνεχίζει την προκλητικότητα. Γι' αυτό δεν σας έχουμε εμπιστοσύνη να διαχειριστείτε μία τέτοια δύσκολοη κατάσταση, Ούτε σας έχουμε εμπιστοσύνη να διαχειριστείτε και τη σχέση με την Αλβανία. Διότι και εκεί θυμάμαι ακόμα, θυμόμαστε όλοιτον πρώην Υπουργό Εξωτερικών να λέει «Πριν πάω διακοπές, θα τα έχω κλείσει τα θέματα με την Αλβανία». Αλλά κι εκεί κάνατε λάθος, κι εκεί υπήρξε ένας επιπόλαιος εξωραϊσμός της κατάστασης. Εκεί που υπήρχε σχέδιο, εκεί που υπήρχε πρόκληση από την κυβέρνηση των Τιράνων, εσείς βλέπατε ευκαιρίες για βελτίωση των σχέσεων. Και διαψευστήκατε παταγωδώς Κι ήρθε η συμπεριφορά των Τιράνων, που εκτίναξε την ένταση στις σχέσεις Ελλάδας - Αλβανίας, σε σημεία δύσκολα, και τίποτα δεν έχει γίνει ακόμα, απέναντι στην ελληνική εθνική μειονότητα, απέναντι στα συμφέροντά μας, απέναντι στην περιβόητη ή μάλλον διαβόητη, που δεν βλέπουμε να έρχεται, συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών με την Αλβανία. Κοιτάξτε, επειδή σύντομα θα κριθεί εάν θα πρέπει να ξεκινήσουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις ή όχι τα Τίρανα, σας το λέμε από τώρα: Δεν υπάρχει έδαφος,δεν υπάρχουν προϋποθέσεις να δώσετε σύμφωνη γνώμη. Μην τυχόν και το κάνετε, θα ‘ναι ακόμα μια φορά η πολιτική της επιπολαιότητας, του εξωραϊσμού και του ακατανόητου κατευνασμού. Τέλος, οι Πρέσπες. Επιχαίρετε γι' αυτήν τη συμφωνία. Μάλιστα. Τη θεωρείτε πάρα πολύ καλή. Ποιο είναι στην ουσία της το αντικείμενο των Πρεσπών; Είναι ένα ταυτοτικό ζήτημα, ταυτότητα, δηλαδή πεποιθήσεις, αντιλήψεις ρυθμίζει αυτή η συμφωνία στην ουσία της. Και για ένα ταυτοτικό ζήτημα έχετε απέναντί σας το 80% του ελληνικού λαού, δηλαδή για ένα ζήτημα που αφορά πεποιθήσεις το 80% των Ελλήνων είναι αρνητικό. Είναι επιτυχία αυτό; Είναι μία συμφωνία με βαριά τραυματισμένη νομιμοποίηση, αδύναμη νομιμοποίηση, που δεν θα την αγαπήσουν οι Έλληνες ποτέ. Δεσμεύσατε τη χώρα με μία συμφωνία που οι Έλληνες ποτέ δεν θα μπορέσουν να αποδεχτούν. Κι αυτή είναι μία δύσκολη πραγματικότητα κι αυτή θα πρέπει να διαχειριστούμε. Ο απολογισμός σας, λοιπόν, και στα κρίσιμα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής είναι ένας απολογισμός, που δεν μας επιτρέπει ούτε καν να διανοηθούμε να σας δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης, δεν θα το κάνουμε και δεν θα το κάνουμε, διότι το κακό αποτέλεσμα το κακό της εξωτερικής σας πολιτικής έχει τη ρίζα στη φιλοσοφία του διχασμού που καλλιεργείτε χρόνια τώρα, πλήττοντας έτσι την εθνική ενότητα. Αυτό όμως, θα τελειώσει όμως στις 26 του μηνός, διότι το αποτέλεσμα των εκλογών θα είναι τέτοιο που θα δώσει στη Νέα Δημοκρατία και την ευθύνη αλλά και την ιστορική ευκαιρία να αποκαταστήσει το μείζον, το κύριο, το ζωτικό στοιχείο τις πορείας ενός έθνους, που είναι η ενότητά του. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γιώργο Κουμουτσάκο, Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας. Τον λόγο έχει ο κ. Νίκος Φίλης, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν άκουσα τον κ. Μητσοτάκη να αναγγέλλει την πρόταση μομφής εναντίον του Παύλου Πολάκη, ένιωσα τόση έκπληξη, που στην αρχή δεν μπορούσα να το πιστέψω. Τι ανέλπιστο δώρο ήταν αυτό για τον ΣΥΡΙΖΑ, να μετατρέψει ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ένα ζήτημα αυστηρής, έστω, κριτικής προς έναν Υπουργό, σε πρόταση μομφής εναντίον του, κάτι που, κακά τα ψέματα, συσπειρώνει κάθε κυβερνητική πλειοψηφία, αφού προσλαμβάνει χαρακτήρα πρότασης μομφής προς το σύνολο της Κυβέρνησης. Και μάλιστα, δεν πρόκειται για ένα ζήτημα, που άπτεται των αρμοδιοτήτων του, αλλά για την αντιπαράθεσή του με τον κ. Κυμπουρόπουλο στο Facebook, με τρόπο που κάποιοι κρίναμε άστοχο και άδικο, και για τον κ. Κυμπουρόπουλο αλλά και για τον ίδιο τον κ. Πολάκη, αν αναλογιστούμε το πολύ σημαντικό έργο της Κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ στην υγεία, ένα έργο που φέρει τη σφραγίδα του Ανδρέα Ξανθού και του ίδιου του Παύλου Πολάκη. Είναι ένα ζήτημα που αναδείχτηκε από τη Νέα Δημοκρατία, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την παιδεία, υπήρξαν τοποθετήσεις, και στη συνεδρίαση και δημόσια, και ο καθένας μπορούσε να βγάλει τα συμπεράσματά του. Μίλησε ο κ. Μητσοτάκης, απάντησε ο Πρωθυπουργός, τοποθετηθήκαμε ορισμένοι Βουλευτές, κι εγώ ανάμεσά τους, και η όλη υπόθεση θα μπορούσε να κλείσει εκεί, γιατί το θέμα είχε πράγματι λήξει εκείνη την ημέρα σε ό,τι αφορά την κοινοβουλευτική του διάσταση και την πολιτική του ουσία. Άλλο όμως η κοινοβουλευτική και η πολιτική λογική και άλλο τα κελεύσματα ενός αδίστακτου, γιγάντιου μιντιακού συστήματος κι ενός αόρατου επιτελείου επικοινωνιολόγων, που είναι φανερό ότι καθοδηγούν τον κ. Μητσοτάκη και τον έχουν πείσει ότι μόνο με μεθόδους Μάντισον ‘Αβενιου, για να θυμηθώ τη ρήση του αείμνηστου Γεωργίου Μαύρου το 1974, θα καταφέρει να γίνει Πρωθυπουργός. Άθλιες μέθοδοι, με στόχο αυτό που αποκαλείται «δολοφονία χαρακτήρα», που στο μεταξύ εκσυγχρονίστηκαν και έχουν φτάσει στο απόγειό τους από τους διάφορους υπερσυντηρητικούς ηγέτες τύπου Τραμπ και Μπολσονάρο. Θυμηθείτε την εκστρατεία με το περίφημο πιστοποιητικό γέννησης του Ομπάμα, που είχαν καταφέρει να πείσουν ένα τεράστιο κομμάτι του αμερικανικού λαού ότι δήθεν, είχε γεννηθεί στην Αφρική και ότι ως μουσουλμάνος, θα ηγείτο υπόγειας εκστρατείας για τη μουσουλμανοποίηση των ΗΠΑ. Δυστυχώς, από τέτοιες αντιλήψεις, όσο παράλογες κι αν φαίνονται, εμφορείται πλέον η σύγχρονη υπερσυντηρητική Δεξιά. Αυτές οι αντιλήψεις, μαζί με την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, την τυφλή πίστη στην αγορά, τον άξεστο αντικομμουνισμό, την παραληρηματική θρησκοληψία, φτιάχνουν τις γέφυρες με την ακροδεξιά, φτιάχνουν την Ευρώπη, και στον κόσμο και στην Ευρώπη, υβρίδια μιας νέας ριζοσπαστικής Δεξιάς, ακραία νεοφιλελεύθερης στην οικονομία και αντιφιλελεύθερης στα κοινωνικά ζητήματα. Σε αυτόν τον αστερισμό, σε αυτές τις αντιλήψεις, που σε ευρωπαϊκό πεδίο συμβολίζει ο κ. Βέμπερ, βουλιάζει όλο και πιο βαθιά ο κ. Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία. Έτσι, κάποιες διατυπώσεις, άστοχες κατ' εμέ, του κ. Πολάκη - δεν έχω κανένα πρόβλημα να το επαναλάβω αυτό, άλλωστε το έχουν επισημάνει αυτό μια σειρά Βουλευτές και στελέχη μας - αποφασίστηκε από κ. Μητσοτάκη και το επιτελείο του να αποτελέσουν, μαζί με την κοτερολογία και την τυμβωρυχία, το κεντρικό πολιτικό αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας. Μάτι, κότερο, Πολάκης, ιδού οι πολιτικές αιχμές - παρωδία και ο προγραμματικός λόγος - τραγέλαφος, εν έτει 2019, μιας πάλαι ποτέ μεγάλης παράταξης, που θέλει να αποκαλείται, αλλά εδώ και καιρό έχει πάψει να είναι, σύγχρονη, φιλελεύθερη, ευρωπαϊκή κεντροδεξιά. Έτσι, είκοσι μέρες πριν τις ευρωεκλογές, η Νέα Δημοκρατία και ο Αρχηγός της πήραν τη μεγάλη πολιτική ευθύνη να εμποδίσουν, πάση θυσία, τον διάλογο για την Ευρώπη, για τις εκλογές για την αυτοδιοίκηση, για τις εκατόν είκοσι δόσεις, για τις φοροελαφρύνσεις, για την ενίσχυση των συνταξιούχων, για τα μέτρα για την ανάπτυξη και να θολώσουν την κρίση των πολιτών με απίθανες κατασκευές, «fake news» και ψευδολογίες, βάζοντας στο στόχαστρο αυτό, που πολύ τους πονά, το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, λες και είναι δυνατόν, μια ή δύο αστοχίες πολιτικές ή επικοινωνιακές, που πάντα θα συμβαίνουν σε όλα τα κόμματα, σε όλες τις κυβερνήσεις, να σβήσουν μέρες σαν και αυτές, μέρες αντιφασιστικής νίκης των λαών, μέρες που ο «Κόκκινος Στρατός» έμπαινε θριαμβευτικά στο Βερολίνο, κατατροπώνοντας το τέρας του ναζισμού, μέρες που τιμούμε τον δικό μας Επιτάφιο και τους νεκρούς μας τον Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη. Είναι δυνατόν, λοιπόν, να σβήσουν το ηθικό πλεονέκτημα της παράταξης της Αριστεράς, μιας παράταξης ζώντων τε και τεθνεώτων, με ανεκτίμητη προσφορά στη δημοκρατία και στην προοπτική αυτού του τόπου; Πρόκειται για μια παράταξη, που όποιο και αν ήταν το μέγεθός της μέσα στον αιώνα που πέρασε, ποτέ δεν ήταν «μικρή» και έβρισκε πάντα τον τρόπο μέσα από μύριες δυσκολίες και ανείπωτες θυσίες να ξεπερνά τα εμπόδια των αντιπάλων, αλλά και τις δικές της κακοδαιμονίες, λάθη και στρεβλώσεις, κρατώντας ανοικτό τον δρόμο προς τη δημοκρατία, την πρόοδο, την κοινωνική χειραφέτηση, την υπέρβαση του καπιταλισμού, τον σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία. Μέσα σ' αυτούς τους αγώνες, παλαιότερους και νεότερους, σφυρηλατήθηκε το ηθικό πλεονέκτημα της δικής μας Αριστεράς, κύριοι της Αντιπολίτευσης. Και αυτό έχουμε αποφασίσει να διαφυλάξουμε, ως κόρη οφθαλμού, ειδικά τώρα που βρισκόμαστε στην Κυβέρνηση και η κοινωνία μας κρίνει, όχι γι' αυτό που ιστορικά αντιπροσωπεύουμε ή θεωρητικά επικαλούμαστε, αλλά γι' αυτό που σήμερα είμαστε και σήμερα πράττουμε. Ο καλύτερος τρόπος της Αντιπολίτευσης, για να σβήσετε ή έστω να μειώσετε το ηθικό πλεονέκτημα, που εσείς ομολογείτε ότι έχει ή, έστω, είχε η Αριστερά, είναι απλώς να επικαλείστε το δικό σας ηθικό πλεονέκτημα. Προσοχή, όχι στην ηθική σας, που δεν την αμφισβητούμε, αλλά στη συνολική σας διαδρομή, που σας επιτρέπει να επικαλείστε το δικό σας ηθικό πλεονέκτημα έναντι ημών. Δεν το κάνετε, όμως. Δεν προβάλλετε θετικά τα στοιχεία εκείνα, που συγκροτούν το δικό σας πλεονέκτημα, αλλά αντίθετα, έχετε βαλθεί, με κάθε τρόπο, να μειώσετε - γιατί να το εξαλείψετε δεν μπορείτε - το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Όμως, με αυτόν τον τρόπο, αναγνωρίζετε σε τελική ανάλυση, την ύπαρξή του. Στόχος σας είναι να αποδείξετε, όχι τα σημεία που υπερέχετε, αλλά τα σημεία, που σας μοιάζουμε. Θέλετε να ενσταλάξετε στον λαό μας την αντίληψη ότι «και αυτοί είναι ίδιοι με εμάς», δηλαδή την αντιπολιτική, την αδιαφορία, την παραίτηση και μέσα απ' αυτήν την εξίσωση όλων προς τα κάτω, να σβήσετε τις πραγματικές διαφορές, ιστορικές, ιδεολογικές και πολιτικές. Δεν θα τα καταφέρετε, ειδικά όσο ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του κρατούν διαρκές και ανοικτό μέτωπο στον κυβερνητισμό, στην ιδιοτέλεια, στην οίηση και την αλαζονεία της εξουσίας, αλλά και στην ύπουλη «κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχομαι τώρα σ' ένα μείζον θέμα, που δυστυχώς, επισκίασε προχθές τη συζήτηση που κάνουμε. Με αυτά που ο κ. Μητσοτάκης επέτρεψε στον εαυτό του να ξεστομίσει εναντίον του πατέρα του Πρωθυπουργού, κατέβασε πολλά σκαλιά κάτω το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου. Είναι πολλές και μεγάλες οι αντιδράσεις του κόσμου και όχι μόνο του κόσμου της Αριστεράς γι' αυτήν την απρέπεια, για να το πω, όσο πιο ήπια γίνεται, για να πάρω μία σκυτάλη σοβαρότητας, που για ακόμη μια φορά έδειξε σ' αυτήν την Αίθουσα ότι κρατάει ο κ. Δένδιας. Όμως, και η κ. Μπακογιάννη, με τον τρόπο της, δεν επέτρεψε στον εαυτό της να γίνει μέρος αυτού του κανιβαλικού σκηνικού, γιατί θυμάται πολύ καλά, σε τι επίπεδα εξαχρείωσης και παρακμής έφτασε η πολιτική ζωή της χώρας, όταν η αντιπαράθεση Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ξεπέρασε κάθε όριο. Δένδιας και Μπακογιάννη, δεν ξέρω εάν το αντιληφθήκατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ουσιαστικά απέσυραν χθες, όχι μόνο την πρόταση μομφής εναντίον του Παύλου Πολάκη, μιλώντας μάλιστα αμέσως μετά απ' αυτόν, αλλά κράτησαν σαφείς αποστάσεις απ' όλη αυτήν τη μεθοδευμένη λασπομαχία, που κατευθύνεται στα πιο ταπεινά ένστικτα του λαού. Μετά την ανάρτηση του κυρίου Πρωθυπουργού, αναφορικά με τον πατέρα του, που έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, ο κ. Μητσοτάκης βρίσκεται εκεί, που νόμιζε ότι είχε στριμώξει τον κ. Πολάκη. Στη θέση αυτού, που οφείλει ή να επανορθώσει και να ζητήσει συγγνώμη, συνδεόμενος με το αίσθημα της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας ή να μείνει στη μνήμη μας ως ο «τόσος ήταν», αποδοκιμαζόμενος από τη μεγάλη πλειοψηφία του δημοκρατικού κόσμου, ανεξαρτήτως παρατάξεων και εγκωμιαζόμενος μόνο από μία δράκα φανατικών και από μία σιχαμερή φασιστική φυλλάδα, που μακελεύει και διασύρει ανθρώπους, όπως κάποτε έκανε η «ΑΥΡΙΑΝΗ» εναντίον του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, παρουσιάζοντάς τον με χαλκευμένα στοιχεία ως συνεργάτη των Ες - Ες. Είμαστε περήφανοι, όσοι και όσες προερχόμαστε από την Ανανεωτική Αριστερά, γιατί, παρά τις διαφωνίες μας τότε με τον αείμνηστο Μητσοτάκη, αλλά και τον αείμνηστο Παπανδρέου ούτε υιοθετήσαμε τις αθλιότητες, που κατά καιρούς εκτόξευαν σε βάρος τους για την προσωπική τους ζωή ούτε υποκύψαμε ποτέ στον πειρασμό για χτυπήματα κάτω από τη μέση, ακόμη και τότε που ο «αυριανισμός» είχε γίνει η κεντρική πολιτική έκφραση του τότε ΠΑΣΟΚ και ανακάλυπτε στις μαρίνες της ξέφρενης φαντασίας του αποβιώσαντος Γεώργιου Κουρή, τα κότερα του Φλωράκη και του Κύρκου, των «Κυρκοφλωράκηδων», για να θυμηθώ την έκφραση της εποχής. Περιμένουμε, λοιπόν, κύριε Μητσοτάκη, αν και εσείς έχετε βγάλει συμπεράσματα από μελανές σελίδες της πρόσφατης ιστορίας μας, την έκφραση της λύπης και της συγγνώμης για το μεγάλο ατόπημα, που διαπράξατε σε βάρος του Πρωθυπουργού, του πατέρα του και της οικογένειάς του. Βρείτε τρόπο να επανορθώσετε, κύριε Μητσοτάκη. Είστε βαριά εκτεθειμένος. Ο τρώσας και ιάσεται. Θα απαλλαγείτε, συν τοις άλλοις, απ' αυτήν την απεχθή «κιτρινίλα», που σας έχει σκεπάσει. Αυτές τις ημέρες, Νέα Δημοκρατία και Κυριάκος Μητσοτάκης πάσχουν από πολιτικό ίκτερο, που όμως δεν θα επιτρέψουμε να μεταδοθεί στο σύνολο της πολιτικής ζωής του τόπου. Δεν αξίζει σ' αυτήν την Αίθουσα ο «κιτρινισμός» που έχει προσβάλει την παράταξή σας, σκονίζοντας όμως, όπως η γλοιώδης τοξική λάσπη, που φέρνει η βροχή, τα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας. Και επειδή εγώ δεν ξεχνώ, σας θυμίζω ότι χρωστάτε πολλές συγγνώμες, κύριε Μητσοτάκη. Χρωστάτε να διορθώσετε ένα μεγάλο ατόπημά σας, ότι ο Πρωθυπουργός πούλησε τη Μακεδονία με αντάλλαγμα τις συντάξεις. Χρωστάτε να καταδικάσετε την απόπειρα εισβολής των ακροδεξιών και φασιστών τραμπούκων στο Κοινοβούλιο. Πολλά τα χρωστούμενα, κύριε Μητσοτάκη. Τώρα, που έρχονται οι εκατόν είκοσι δόσεις, κοιτάξτε να τα ρυθμίσετε! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω καλυφθεί από τις τοποθετήσεις των Υπουργών και των Βουλευτών μας, που ανέδειξαν για ακόμη μία φορά και υπερασπίστηκαν το έργο της Κυβέρνησής μας. Σε συνάρτηση με τα μέτρα ανακούφισης, έχει γίνει φανερό στον ελληνικό λαό ότι μετά τον Αύγουστο του 2018 γίνεται βήμα - βήμα κατορθωτή η ανάκτηση όλο και πιο έντονων βαθμών ελευθερίας στη χάραξη της πολιτικής μας. Η χώρα απομακρύνεται από τον πυρήνα της κρίσης, ανακτά την ανεξαρτησία της, κλείνει πληγές και ατενίζει με μεγαλύτερη αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση το μέλλον. Στην πορεία αυτή προς την εποχή, μετά τα μνημόνια και την κρίση ,έχει σημασία, ενόψει ευρωεκλογών να κατανοήσει ο λαός δύο πράγματα: Ποιος θα είναι στην εξουσία στην Ελλάδα και πώς θα διαμορφωθεί ο ευρωπαϊκός συσχετισμός. Δύο πράγματα που έχουν την αυτονομία τους, αλληλοεπιδρούν όμως το ένα στο άλλο. Πρώτο θέμα: Ποιος θα είναι στην εξουσία στην Ελλάδα; Ο ΣΥΡΙΖΑ που υποστηρίζει ότι τα μέτρα ανακούφισης και στήριξης των αδύναμων και του κοινωνικού κράτους έχουν ταυτόχρονα θετικό αναπτυξιακό και οικονομικό αποτύπωμα ή η Νέα Δημοκρατία, που παρ' ότι αναγκάζεται να τα στηρίξει, τα υπονομεύει από σήμερα κιόλας, ονομάζοντάς τα υποτιμητικά παροχές και επιδόματα, για να τα κόψει προφανώς αύριο, αν τυχόν γίνει κυβέρνηση, ως αντιαναπτυξιακά; Δεύτερο θέμα: Ποιοι θα είναι οι συσχετισμοί στην Ευρώπη; Πιστεύει κανείς ότι με Πρόεδρο τον Βέμπερ στην Κομισιόν, τον εκλεκτό του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος ήδη χαρακτήρισε ανεύθυνες παροχές τα μέτρα της Κυβέρνησης, που θα ψηφίσει και η ίδια η Νέα Δημοκρατία, θα είναι ανέφελη η υλοποίηση του πακέτου μέτρων, που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός για το 2020 και μετά; Όχι, βέβαια!
Ολοκληρώνετε, παρακαλώ.
Και αν τα μέτρα αυτά αφορούν στην μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολλών, πρέπει αυτά τα μέτρα να γίνουν πράξη, όχι μόνο όταν είναι στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, που τα στηρίζει με νύχια και με δόντια, όχι μόνο να διαμορφωθεί μία μεγάλη κοινωνική συμμαχία υπεράσπισης αυτών των μέτρων, αλλά και στην Ευρώπη να βγουν, όσο το δυνατόν πιο απομονωμένοι, ο Βέμπερ και οι συν αυτώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας λένε κάποιοι: Ψηφίσατε μνημόνιο και είστε και εσείς κάθε λέξη των μνημονίων. Αλήθεια; Μνημόνια είχαν γεμίσει αυτοί την Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα δεν είχε ούτε κοινωνικά ιατρεία ούτε φαρμακεία για τους ανασφάλιστους. Μνημόνιο είχαν ο Ξανθός και ο Πολάκης και άνοιξαν τα νοσοκομεία στα εκατομμύρια των ανασφάλιστων, έστησαν τις ΤΟΜΥ, έδιωξαν τους εργολάβους, ηθικοποίησαν το σύστημα, προσέλαβαν γιατρούς και νοσηλευτές, εξυγίαναν τα νοσοκομεία, έσπασαν τα αποστήματα στο ΚΕΕΛΠΝΟ και στο φάρμακο, φέρνουν στο δημόσιο το «Ερρίκος Ντυνάν» και τόσα άλλα. Μνημόνιο είχε ο Μητσοτάκης και απέλυε. Μνημόνιο είχαν και ο Βούτσης και ο Σκουρλέτης και ο Βερναρδάκης και η Γεροβασίλη και η Ξενογιαννακοπούλου και προσλαμβάνουν. Ακούσατε τι είπε η κ. Ξενογιαννακοπούλου. Με το δικό μας «ένας φεύγει, ένας έρχεται» θα προσλαμβάνονται κάθε χρόνο, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, εννέα χιλιάδες έως δέκα χιλιάδες γιατροί, νοσοκόμες, δάσκαλοι, καθηγητές, πυροσβέστες. Με το «πέντε φεύγουν, ένας έρχεται» του κ. Μητσοτάκη θα προσλαμβάνονταν κάθε χρόνο μόνο λίγοι στρατιωτικοί και αστυνομικοί και κανένας άλλος.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, κύριε Φίλη.
Ολοκληρώνω. Μνημόνιο είχαν οι προηγούμενοι Υπουργοί Παιδείας και άνοιγαν τα σχολεία με τρομακτικές ελλείψεις ή μοιράζοντας φωτοτυπίες. Μνημόνιο, δηλαδή καταναγκασμούς, είχαμε ο Μπαλτάς, εγώ και ο Γαβρόγλου και αποκαταστήσαμε την κανονικότητα στην εκπαίδευση. Μιας και συζητάμε για την αναπηρία, είπαν πολλά επ' αυτού ο κ. Πολάκης και η κ. Φωτίου, αλλά επιτρέψτε μου να δώσω στοιχεία για ένα θέμα, που ξέρετε ότι έχω ιδιαίτερη ευαισθησία, την ειδική αγωγή στον χώρο του Υπουργείου Παιδείας. Να γνωρίζετε ότι από το σύνολο των έξι χιλιάδων τριακοσίων οκτώ διορισμών το 2014 επί Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ φτάσαμε το 2018 στο εκπληκτικό δεκαπέντε χιλιάδες οκτακόσιους δύο διορισμούς των εκπαιδευτικών, δηλαδή 150% αύξηση. Καταθέτω τον σχετικό πίνακα.
Ευχαριστούμε, κύριε Φίλη.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ζητώ συγγνώμη, αλλά πολλοί από τους ομιλητές αναφέρθηκαν σε μένα και κάνω αυτή τη μικρή κατάχρηση.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ, σύντομα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας σταματήσει, λοιπόν, το παραμύθι ότι όλοι ίδιοι είμαστε και ότι με τον ίδιο ζήλο εφαρμόσαμε τα μνημόνια. Ούτε ίδιοι είμαστε ούτε σκοπεύουμε να γίνουμε και να αθροιστούμε όλοι σε ένα κεντρώο συστημικό πολιτικό χυλό, ξεχνώντας τις ρίζες και θολώνοντας τις κοινωνικές αναφορές μας, αναβιώνοντας αποτυχημένες συνταγές της δεκαετίας του ‘90 και έναν ανερμάτιστο πολυσυλλεκτισμό αχταρμά, με αυτοσκοπό τον κυβερνητισμό και τη διαχείριση της εξουσίας. Το ιστορικό, ιδεολογικό και πολιτικό πρόσημο της Αριστεράς αποδείχθηκε ακόμη και μέσα στον δύσκολο συμβιβασμό του Ιουνίου του ‘15 ανθεκτική και αποτελεσματική ασπίδα προστασίας της κοινωνίας και των πιο αδύναμων στρωμάτων. Τώρα που, τα πιο δύσκολα πέρασαν, όλες οι προσπάθειες πρέπει να κατατείνουν στην προώθηση ενός συγκροτημένου και καλά σχεδιασμένου νέου αναπτυξιακού και παραγωγικού υποδείγματος, που να ανταποκρίνεται σε μείζονες προκλήσεις, όπως είναι η νέα φάση παγκοσμιοποίησης, η 4η Βιομηχανική Επανάσταση και οι μετασχηματισμοί στην εργασία, η κλιματική αλλαγή και η απανθρακοποίηση της οικονομίας. Με αυτά τα διακυβεύματα κατά νου, ζητάμε από τον ελληνικό λαό να ανανεώσει την εμπιστοσύνη του προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τις συνεργαζόμενες με αυτόν δυνάμεις και πρόσωπα σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, που επίκεινται. Δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, ψήφο στην ελπίδα και την προοπτική αυτού του τόπου, ψήφο αντοχής, συνοχής και συσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ, του κόσμου της Αριστεράς, των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Φαντάζομαι ότι και η κ. Χριστοφιλοπούλου, που έχουν αναφερθεί πολλοί στο όνομά της, θα διεκδικήσει περισσότερο χρόνο. Παρακαλώ, δεν θέλω να κόβω τον ειρμό του ομιλητή, αλλά θα παρακαλούσα για έναν σεβασμό κατ'αρχάς στον χρόνο, για να προλάβουμε να ολοκληρώσουμε νωρίς σήμερα τη διαδικασία, έτσι ώστε η ψηφοφορία να γίνει σε μια εύλογη ώρα - να πω μια σκέψη - ενδεχομένως γύρω στις 20.00΄ ή 20.30΄, για να αναχωρήσουμε εμείς οι επαρχιώτες.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παίρνω τον λόγο για δύο λόγους. Κατ' αρχάς, διότι έγινε ρητή αναφορά στο όνομά μου από τον προλαλήσαντα συνάδελφο, τον κ. Φίλη, αλλά και γιατί νομίζω ότι είναι σωστό και για τα Πρακτικά για δεύτερη φορά να διαλύσω μια μεγάλη παρεξήγηση. Η παρεξήγηση έγκειται στο εξής: Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά ουδενός επετέθη. Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας επανειλημμένα, αλλά και προχθές, δέχθηκε αντιθέτως βίαιη επίθεση, όπως - θα χρησιμοποιήσω την ίδια έκφραση, την οποία και εγώ έχω χρησιμοποιήσει προηγουμένως - και κατά ζώντων και κατά τεθνεώτων, κατά συνολικά της οικογένειάς του. Νομίζω ότι, ουδείς σε αυτήν την Αίθουσα θα εκπλαγεί, ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης, εάν θυμίσω ότι η σύζυγός του έχει γίνει επανειλημμένως - για να μην πω διαρκώς, καθημερινά - στόχος ανηλεούς επίθεσης από το σύνολο των ελεγχόμενων από την Κυβέρνηση μέσων, αλλά και από κάθε Βουλευτή και κάθε στέλεχος, που επιλέγει να ενοχοποιήσει τον κ. Μητσοτάκη και την οικογένειά του. Κύριε Πρόεδρε, εγώ εκλαμβάνω την τοποθέτηση του συναδέλφου ως μια έμμεση αναγνώριση και τολμώ να πω, να πάω ένα βήμα παραπέρα, και ως μια αίτηση συγγνώμης προς τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας για όσα εις βάρος του αδίκως έχουν λεχθεί. Θα επιθυμούσα κάποια στιγμή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ η διατύπωση αυτή της συγγνώμης να επεκταθεί και προς τα πίσω, σε όσα απαράδεκτα έχουν λεχθεί εις βάρος της δικής μας παράταξης στην περίοδο 2010-2014, τα οποία δεν είναι απλώς υβριστικά, αλλά είναι βαθύτατα συκοφαντικά και μια προσπάθεια, όχι μόνο ακύρωσης της προσωπικότητας του καθενός από μας, που βρισκόμασταν τότε στη Βουλή - αυτό έχει ίσως περιορισμένη σημασία - αλλά και συνολικά της ιστορίας της παράταξής μας, για την οποία είμαστε απολύτως υπερήφανοι. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε Δένδια. Κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ίσως χρειαστώ την ανοχή σας. Απευθυνόμενη στον κύριο Πρόεδρο, παραλίγο να πέσω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας τη συνέχεια αυτού που είχαμε δει στην αρχή, στην έναρξη της Ολομέλειας, δεν πρόκειται να ασχοληθώ ούτε με την «κοτερολογία» ούτε με τις λασπολογίες ούτε με την κοκορομαχία. Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία έχετε επιδοθεί αρκετά σε αυτό. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής, επιμένουμε σε αυτήν τη συζήτηση να επικεντρωνόμαστε στην πολιτική κριτική, που καμμιά φορά, βεβαίως, μπορεί να είναι πολύ πικρή, γιατί οι αλήθειες πονάνε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χτες πάλι στο Κέντρο της Αθήνας είδαμε τους γνωστούς - αγνώστους να καταστρέφουν περιουσίες πολιτών, υπερασπιζόμενοι ποιον; Έναν τρομοκράτη - δολοφόνο, ως δήθεν πολιτικό κρατούμενο. Αυτούς προστατεύετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Σε αυτούς δείχνετε ανοχή, ως Κυβέρνηση; Διότι ζητάει την εμπιστοσύνη της Βουλής ένας Πρωθυπουργός και μια Κυβέρνηση, που έχουν διαλύσει κυριολεκτικά τα Σώματα Ασφαλείας, έχουν καταργήσει ή υποβαθμίσει σημαντικές υπηρεσίες - μία από αυτές είναι η «ΔΕΛΤΑ», που εμείς στο ΠΑΣΟΚ επί Χρυσοχοΐδη φτιάξαμε - με αποτέλεσμα, οι πολίτες να αισθάνονται ανασφαλείς, στο έλεος της εγκληματικότητας και να αφήνει έρμαιο, πολλές φορές, τους κατά κύριο λόγο, αξιόμαχους άντρες και γυναίκες της Ελληνικής Αστυνομίας, οι οποίοι αδυνατούν να επιτελέσουν, υπό αυτούς τους όρους, το καθήκον τους. Όμως, δεν είναι μόνο αυτό. Ζητάει την εμπιστοσύνη της Βουλής ένας Πρωθυπουργός και μια Κυβέρνηση, που φτωχοποίησε τη μεσαία τάξη - ήταν στόχος σας η μεσαία τάξη, τελικά - που εξόντωσε νοικοκυριά και επιχειρήσεις και οδηγεί την οικονομία, δυστυχώς, σε αργό θάνατο, παρά την αναιμική ανάπτυξη, που παραμένει αναιμική, με θηριώδη υπερπλεονάσματα στα οποία και επιμένετε. Και ζητάτε την εμπιστοσύνη της Βουλής, εσείς, που δεσμεύσατε τον δημόσιο πλούτο για ενενήντα εννέα χρόνια και δεν καταφέρατε να προσελκύσετε επενδύσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μόνο το 2018 οι επενδύσεις έπεσαν κατά 12%. Το μόνο που κάνατε, ήταν να βοηθήσετε και να καταφέρετε τη χρεοκοπία σχεδόν τις μεγαλύτερης δημόσιας επιχείρησης της χώρας, της ΔΕΗ, και διαλύσατε το κοινωνικό κράτος. Και προς την Αξιωματική Αντιπολίτευση, τη Νέα Δημοκρατία, ας θυμίσω να μην οικειοποιούνται το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, διότι και αυτό είναι έργο ΠΑΣΟΚ. Ξέρω ότι δεν θέλουν να το πουν, όπως αντιγράφουν, έτσι και προσπαθούν να οικειοποιηθούν. Οι αλήθειες, όμως, πρέπει να λέγονται, ακόμα και αν είναι πικρές. Μάλιστα, μπήκε τώρα στην Αίθουσα και ο κ. Κεγκέρογλου, που είχε τότε χειριστεί το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Τώρα τι γίνεται; Άρον - άρον, πανικόβλητοι, φέρνετε ένα πακέτο παροχών, για να αποφύγετε τα χειρότερα. Ας δούμε μόνο τι κάνατε στους συνταξιούχους και πέρα από τους διακόσιους χιλιάδες, που περιμένουν στο ακουστικό τους για τη σύνταξή τους: Από το 2015 μέχρι σήμερα, κόψατε μια σύνταξη τον χρόνο επί πέντε χρόνια σε κάθε συνταξιούχο. Καταργήσετε το ΕΚΑΣ. Καμμία κυβέρνηση στα χρόνια της κρίσης δεν είχε δεχτεί να καταργηθεί το ΕΚΑΣ. Τέτοιοι διαπραγματευτές είστε! Αυτή είναι η δήθεν διαπραγμάτευση. Κόψατε, βεβαίως και τις συντάξεις χηρείας. Επιπλέον, όμως, επιβαρύνατε 800 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο τους συνταξιούχους με την αύξηση των εισφορών υγείας στις επικουρικές και τις κύριες και ξέρει ο Υπουργός Υγείας, που είναι εδώ, ότι δυστυχώς, τα χρήματα αυτά δεν πήγαιναν στην υγεία, αλλά πήγαιναν πίσω στο συνταξιοδοτικό, που αυτό είναι και το διαχρονικό πρόβλημα. Εμείς θέλουμε να λέμε αλήθειες από αυτό το Βήμα της Βουλής. Επιπλέον, επιβαρύνατε τους συνταξιούχους με 266 εκατομμύρια ευρώ για τα φάρμακα, τα οποία πληρώνουν αυξημένα. Τώρα τι κάνετε; Τους δίνετε 800 εκατομμύρια ευρώ επιδόματα. Μοιράζετε 400 ευρώ περίπου σε κάθε χαμηλοσυνταξιούχο, ως δώρο ευρωεκλογών. «Ψηφίστε μας» τους λέτε. Αυτό τους λέτε. Νομίζετε, όμως, ότι τρώνε κουτόχορτο; Εγώ νομίζω ότι είστε γελασμένοι. Προφανώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα ασχοληθώ με τον κ. Πολάκη και την «πολακιάδα». Δεν θα το κάνω, πρώτον, γιατί το έχουν κάνει πάρα πολλοί συνάδελφοι πριν από εμένα. Έχω υποστεί εξάλλου τους τραμπουκισμούς του στην Εξεταστική Επιτροπή για θέματα Υγείας, η ιδία. Και παρά την επιστολή, που έκανε τότε στον Πρόεδρο της Βουλής ο Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, ουδέν εγένετο. Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον σεξισμό ασχολείται, μόνο όταν αφορά γυναίκες ή άλλες ευαίσθητες ομάδες, που είναι μέλη του ίδιου και όχι για άλλα μέλη είτε του Κοινοβουλίου είτε της κοινωνίας είτε οποιουδήποτε άλλου. Δεύτερον, δεν θα ασχοληθώ, διότι Πολάκης ίσον Τσίπρας και Τσίπρας ίσον Πολάκης στους «πολακισμούς». Και αυτό θα ψηφίσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ΣΥΡΙΖΑ, Δεξιοί και γυρολόγοι, όσοι το βράδυ θα στηρίξετε την Κυβέρνηση. Διότι ζητάει την εμπιστοσύνη της Βουλής ένας Πρωθυπουργός, του οποίου το πραγματικό ατού είναι η δημαγωγία και όχι η οικονομία, όπως θέλει να λέει, ένας Πρωθυπουργός, που ηγείται μιας Κυβέρνησης ,της οποίας η αδιαφορία, ο πολιτικαντισμός, η ανικανότητα είναι παροιμιώδης. Και αυτό, δυστυχώς, φαίνεται με τον χειρότερο τρόπο στο παράδειγμα της 23ης Ιουλίου. Από την πρώτη στιγμή, αντιμετωπίσατε ως επικοινωνιακό χάπενινγκ την πυρκαγιά. Και αυτό το καταδείξαμε μέσα από αυτό το τραγικό χρονικό, το οποίο θα καταθέσω και πάλι στα Πρακτικά της Βουλής για να το θυμόμαστε. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Παρασκευή Χριστοφιλοπούλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το ντοκιμαντέρ του κ. Παπαχελά, που βγήκε στη δημοσιότητα, δυστυχώς, μας επιβεβαίωσε για τα τόσα που λέγαμε. Υπήρχαν νεκροί και οργανώνατε τηλεοπτική σύσκεψη Υπουργών και Πρωθυπουργού. Με τι καρδιά; Και όχι μόνο είχατε τηλεοπτική σύσκεψη, αλλά ανεβάζατε φωτογραφίες στο ίνσταγκραμ και «ίνστα στόρις» την ώρα που υπήρχαν νεκροί. Το καταθέτω στα Πρακτικά και πάλι. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Παρασκευή Χριστοφιλοπούλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κι ενώ το γνωρίζατε αυτό, αντιμετωπίσατε κυνικά του πυρόπληκτους. «Τι θα τα κάνεις τα 2000 ευρώ;» λέει ο κ. Τσίπρας σε μία πυρόπληκτη. «Θα τα ξόδευες αν θα στα έδινα». Και καταγγέλλατε εσείς οι ίδιοι ή οι εταίροι σας - ένα πακέτο ήσασταν τότε, τώρα τους διαλύσατε για να πάρετε πλειοψηφία - τους πυρόπληκτους, ότι αυτοί φταίνε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα χρειαστώ για λίγο την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Δυστυχώς, έχουν ξεχαστεί, εφόσον έσβησαν τα φώτα της δημοσιότητας, οι άνθρωποι αυτοί, που προσπαθούν να αποκαταστήσουν τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους, το βιός τους, τη ζωή στην περιοχή. Σταμάτησε η αποκομιδή του αμιάντου, με όσους περιβαλλοντικούς κινδύνους κρύβει αυτό. Σταμάτησαν οι κατεδαφίσεις. Κύριε Πρόεδρε, είστε εδώ. Μας είπατε ότι υπάρχουν 37.000.000 ευρώ. Προτείναμε κι εμείς και η Κυβέρνηση να δοθούν αυτά τα χρήματα. Γιατί δεν δίδονται; Γιατί δεν ξεκινάει το έργο; Οι περισσότεροι κάτοικοι ζητούν επισκευές αδειών. Ναι, υπάρχει θεσμικό πρόβλημα. Καταθέσαμε τρεις προτάσεις στον διάλογο. Τις δώσαμε στον Υπουργό. Τις δώσαμε στον αρμόδιο από τη Νέα Δημοκρατία. Είπαμε «εμείς είμαστε στη διάθεσή σας». Είμαστε στη διάθεσή σας ως Κίνημα Αλλαγής να καθίσουμε κάτω τώρα. Διότι υπάρχουν πάρα πολλοί πολίτες στο Μάτι, στον Νέο Βουτζά, στην Κινέτα, στο Κόκκινο Λιμανάκι ,που μπορούν να επισκευάσουν τα σπίτια τους, αρκεί να συνεννοηθούμε. Τρεις λύσεις καταθέσαμε. Ήρθατε ποτέ στον διάλογο; Σας ένοιαξε εάν στα αλήθεια αυτοί οι άνθρωποι θα αποκατασταθούν ποτέ; Και αυτό μαζί με την τεράστια ολιγωρία για το ειδικό χωρικό σχέδιο που ακόμα είναι εις τας συριζικάς καλένδας, δείχνει ακριβώς το μέγεθος της αδιαφορίας και της ανικανότητας. Ενώ η αντιπυρική περίοδος ξεκίνησε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα. Ούτε νέο σχεδιασμό έχουμε ακόμη ούτε ενίσχυση προσωπικού ούτε διάθεση επιπλέον πόρων. Ακόμη περιμένουμε να δούμε και πώς θα αξιοποιηθούν δωρεές, όπως αυτή του «Ιδρύματος Νιάρχου», αν αξιοποιηθούν και δεν πάνε χαμένες και αυτές, όπως έγινε στο Υπουργείο Υγείας. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής: Ζητάει την εμπιστοσύνη της Βουλής ένας Πρωθυπουργός και μια Κυβέρνηση, που εξελέγη κάνοντας σημαία το ηθικό πλεονέκτημα και κυβερνάει, έχοντας διαλύσει το κόμμα του πρώην Ακροδεξιού εταίρου του με ολίγους ΑΝΕΛ και μια ομάδα καρεκλοκένταυρων γυρολόγων, αναδύοντας οσμή σήψης, παρακμής και συναλλαγής. Κύριε Τσίπρα και κύριοι της Κυβέρνησης, οι πολίτες όμως αυτής της χώρας έχουν συνειδητοποιήσει ότι κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μπει ανάμεσα σε εσάς και την καρέκλα. Καταψηφίζει, λοιπόν, το Κίνημα Αλλαγής την Κυβέρνηση και τους σιαμαίους κυρίους Τσίπρα και Πολάκη, όπως και σύντομα θα κάνει και ο λαός στην κάλπη. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Χριστοφιλοπούλου. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης.
Ζήτησα τον λόγο για ένα λεπτό, για να απαντήσω στην κ. Χριστοφιλοπούλου. Θα σας παρακαλούσα, επειδή είναι πάρα πολύ σοβαρά τα θέματα που θίξατε - μιλάω πάντοτε σε σχέση με το Μάτι - να ζητήσετε άμεσα την επόμενη εβδομάδα κοινοβουλευτικό έλεγχο και θα σας δοθούν απαντήσεις στο σύνολο των ζητημάτων, τα οποία θέσατε. Διότι βρίσκεστε εν αδίκω στα περισσότερα από αυτά που είπατε. Σας το λέω ευθύτατα.
Έχω κάνει δέκα ερωτήσεις και είναι όλες…
Σας λέω ευθέως ότι μπορείτε να ζητήσετε αναλυτικό κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Ίσως τώρα, με την παρέμβασή σας, να έρθουν να απαντήσουν.
Δεδομένου ότι είμαι σε γνώση του θέματος, λόγω του ειδικού λογαριασμού, θα ήθελα να σας πω ότι σε όλα αυτά τα ζητήματα και εκεί που υπάρχουν καθυστερήσεις, δεν είναι καθυστερήσεις των αρχών. Αυτές οι καθυστερήσεις έχουν σχέση με συγκεκριμένα προβλήματα ή με συγκεκριμένες συμπεριφορές κάποιων κατοίκων, οι οποίοι βρίσκονται μπροστά σε διλήμματα για το σπίτι τους. Μιλάω για τα «κόκκινα» σπίτια. Στα «κίτρινα» σπίτια προχωρούν οι κατασκευές.
Σε ορισμένες περιοχές. Στις εκτός σχεδίου δεν πηγαίνουν…
Στις εκτός σχεδίου…
…(δεν ακούστηκε)
Σας παρακαλώ, κύριε Καμμένο!
Κύριε Καμμένο, δεν έχετε τον λόγο. Παρακαλώ να μη γράφονται στα Πρακτικά τα όσα λέει ο κ. Καμμένος.
Κύριε Καμμένο, δεν είμαστε σε πάνελ. Σας παρακαλώ πολύ!
Κύριε Καμμένο, δεν έχετε τον λόγο.
Μη μιλάτε γι' αυτά τα πράγματα, με τόση προχειρότητα!
…
Κύριε Καμμένο, δεν έχετε τον λόγο, για να κάνετε αυτές τις παρεμβάσεις.
Ο άνθρωπος έχει έρθει από πάνελ κατευθείαν. Αντιλαμβάνεστε τι σας λέω; Είμαι Πρόεδρος…
…
Κύριε Καμμένο, αφήστε τα αυτά.
Κύριε Καμμένο, δεν έχετε τον λόγο.
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Αθανασίου, έχετε κάποιο πρόβλημα;
…(δεν ακούστηκε)
Επειδή είπατε αν είναι εικόνα. Δεν ακούτε;
...
Καθίστε, κύριε Καμμένο, δεν ακούγεστε. Δεν γράφεται τίποτα στα Πρακτικά. Κύριε Καμμένο, δεν είναι εικόνα αυτή.
Μιλάω για ένα σοβαρό ζήτημα και δεν με ακούτε.
…
Αφήστε τα αυτά. Ενόψει προεκλογικής περιόδου, αφήστε τα αυτά.
Κύριε Καμμένο, καθίστε κάτω.
…
Κύριε Καμμένο, δεν είναι εικόνα αυτή. Καθίστε κάτω, σας παρακαλώ.
Το πράγμα σοβαρεύει. Θα με ακούσετε λοιπόν πολύ καλά, κύριε Καμμένο, στο τι θα πω. Διότι είστε προπετής, όπως ήσασταν πάντοτε. Είστε προπετής! Ακούστε πρώτα. Ή ακούστε πριν πάρετε τον λόγο.
…
Εντάξει, η τυμβωρυχία σε ζωντανή αναμετάδοση.
…
Κύριε Καμμένο, σας αφαιρώ τον λόγο. Σας παρακαλώ, κύριε Καμμένο. Καθίστε κάτω! Δεν γράφεται τίποτα στα Πρακτικά από αυτά που λέει ο κ. Καμμένος.
…
Κύριε Καμμένο, μήπως πρέπει να ακούσετε προηγουμένως ως τι μιλάω; Ούτε καν αυτό δεν αφήσατε. Γι' αυτό σας λέω ότι είστε προπετής, πρόχειρος και τυμβωρύχος.
…
Εκτός από όλα αυτά, είστε και άσχετος. Η κ. Χριστοφιλοπούλου…
…
Κύριε Καμμένο, δεν είναι εικόνα αυτή.
Ο άνθρωπος δεν πήγε σε πάνελ σήμερα το πρωί και θέλει να έχει την ημέρα του. Αυτό είναι σαφές. Σας παρακαλώ!
Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, ζήτησα τον λόγο, διότι όπως γνωρίζει όλο το Σώμα - και πρέπει να το γνωρίζει και ο κ. Καμμένος - είμαι Πρόεδρος της επιτροπής - εμείς βάλαμε τα 10 εκατομμύρια στον λογαριασμό πυροπλήκτων, που έχουν μαζευτεί τα 38,5 εκατομμύρια - για τη διάθεση του ποσού και γνωρίζω επ' ακριβώς και συμμετέχω στις σχετικές συσκέψεις με τον Υπουργό Οικονομικών και τους άλλους Υπουργούς. Όταν, λοιπόν, είπα στην κ. Χριστοφιλοπούλου, η οποία ευλόγως έθεσε μια σειρά ζητημάτων να το συζητήσουμε επ' ακριβώς, γνωρίζω μέχρι κεραίας και το τι συμβαίνει και το πού υπάρχουν καθυστερήσεις και για τον λόγο που υπάρχουν οι καθυστερήσεις. Ξέρω ακριβώς πόσα «κίτρινα» σπίτια είναι και ως μηχανικός. «Κίτρινα» και «κόκκινα» είναι, ξέρετε, αυτά που έχουν πιστοποιηθεί ως τέτοια από τις αρμόδιες αρχές του Υπουργείου και στις τρεις περιοχές, δηλαδή στον Νέο Βουτζά, στο Μάτι και την Κινέτα. Όσον αφορά τα «κίτρινα», προχωράνε όλες οι ανακατασκευές, με βάση το σχέδιο που υπήρχε. Ξέρω και τα ποσά που έχουν δοθεί κατά τρίμηνο. Όσον αφορά τα «κόκκινα», ήδη εβδομήντα από αυτά τα έχουνε ρίξει. Έχουνε βγει και οι αμίαντοι και θα βγούνε και στα υπόλοιπα, διότι πρώτα πρέπει να βγει ο αμίαντος και ύστερα πρέπει να γίνει καθαίρεση. Εκεί υπάρχουν προβλήματα. Έκανα έναν υπαινιγμό, που τον αντελήφθη η κ. Χριστοφιλοπούλου, λόγω του ότι κάποια από αυτά, δυστυχώς αρκετά, είναι όχι απλά αυθαίρετα - διότι έχει αντιμετωπιστεί το θέμα της αυθαιρεσίας, ακούστε με, κύριε Καμμένο, διότι λέω για τα «κόκκινα» που το παρεξηγήσατε - αλλά είναι σε δασικές περιοχές και στους δασικούς χάρτες, όπου υπάρχουν επιπλέον διαδικασίες, που πρέπει να γίνουν, για να απελευθερωθεί η δυνατότητα να χτίσουν οι άνθρωποι. Καταλάβατε; Δηλαδή, επί όλων αυτών των πολύ κρίσιμων ζητημάτων, αναγνωρίζουμε από κοινού πως είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση, που στοίχειωσε και στοιχειώνει την ελληνική κοινωνία και θα πρέπει να επιδείξουμε το μέγιστο ενδιαφέρον. Ήδη έχουμε αποδεσμεύσει από τον κεντρικό λογαριασμό για τους πυρόπληκτους περίπου το 20% για συγκεκριμένες δράσεις. Οι εγκαυματίες έχουν καλυφθεί όλοι και απολύτως. Σημειώνετε, για να μάθετε μερικά πράγματα πριν να παρεμβαίνετε, κύριε Καμμένο. Οι εγκαυματίες έχουν καλυφθεί πλήρως με επιπλέον ποσό.
…
Καλά, δεν έχετε ιδέα, γι' αυτό σας λέω να μην μιλάτε επί παντός επιστητού, αν είναι δυνατόν! Κρατηθείτε λιγάκι! Μετά από ειδικό πρόγραμμα του Υπουργείου Υγείας - διότι αυτός ο λογαριασμός δίνει μετά από αιτήσεις που έρχονται από τα Υπουργεία - με υπογραφές των ίδιων των παθόντων και των οικογενειών τους έχουν καλυφθεί απολύτως όλα τα επιπλέον ποσά. Γι' αυτό βρήκα την ευκαιρία απλώς να σας πω ότι πράγματι υπάρχει ένα έργο, κυρία Χριστοφιλοπούλου, για το οποίο την άλλη εβδομάδα κιόλας προκαλέστε εσείς ή και οι αρμόδιοι Υπουργοί από μόνοι τους, ώστε να αναλυθεί σημείο προς σημείο - διότι είναι πολλά αυτά τα σημεία και για το ειδικό χωρικό που είπατε - ενώπιον του ελληνικού λαού, για να ξέρουμε όλοι και τις ευθύνες και τις συνέπειες, αλλά και τη μεγάλη προσπάθεια η οποία γίνεται σε αυτόν τον τομέα. Γι' αυτό παρενέβην και δι' αυτής της ιδιότητας παρενέβην. Γι' αυτό αντέδρασα έτσι προς τον κ. Καμμένο που δεν αντελήφθη ότι μιλάω απολύτως αρμοδίως. Και αυτά τα περί ΣΥΡΙΖΑ και το τι είναι ο Πρόεδρος της Βουλής κ.λπ., ας τα λέει και αυτός και άλλοι αλλού, αλλά όχι μέσα στη Βουλή διότι δεν στέκονται. Είναι χωρίς αιτιάσεις και χωρίς βάση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, απλώς θέλω να διευκρινίσω κάποια πράγματα, γιατί πραγματικά εκτιμώ την παρέμβαση του Προέδρου. Είναι προς τη θετική κατεύθυνση. Θέλω να πω δύο πράγματα. Πρώτον, οι ερωτήσεις μας είναι δεκάδες, πολλές αναπάντητες και αυτές που απαντώνται καταδεικνύουν, όπως στην περίπτωση του ειδικού χωρικού σχεδίου, ότι δεν προχωράει. Για το συγκεκριμένο, όμως, κύριε Πρόεδρε, αναφέρομαι όχι σε αυθαίρετα, αλλά σε νομιμοποιημένα, είτε με τον νόμο του 2014 είτε με τον νόμο του 2017, σε τακτοποιηθέντα ακίνητα, στα οποία για παράδειγμα ο ιδιοκτήτης βάλει δύο κουφώματα, τρεις πόρτες, μπορεί να μπει μέσα. Έχουμε πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Επειδή κι εκεί υπάρχει το Δασαρχείο και τα γνωστά προβλήματα και υπάρχουν πολλοί νομικοί στην Αίθουσα - εκεί αναφέρθηκα, κύριε Πρόεδρε - , έχουμε δώσει τόσο στον κ. Φάμελλο και στον κ. Βορίδη και στη δημοσιότητα και στους πυρόπληκτους τρεις εναλλακτικές, δύσκολες θεσμικές λύσεις. Λέμε ότι πρέπει να καθίσουμε κάτω και να συνεννοηθούμε για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, να μπουν οι άνθρωποι στα σπίτια τους. Αυτό το έχουμε πει πολλές φορές. Και παρακαλώ πολύ, πείτε κάτι στους Υπουργούς να έρχονται να μας απαντάνε.
Ωραία. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Η συνεννόηση πρέπει να γίνει και είναι αυτονόητο. Σας επαναλαμβάνω, όμως, ότι για τα σπίτια τα οποία είναι χαρακτηρισμένα «κίτρινα» - διότι γι' αυτά μιλάτε εσείς - δηλαδή που μπορεί να ανακατασκευαστούν, όχι αυτά τα οποία γκρεμίζονται εξ ολοκλήρου, προχωράνε για να γίνουν όλα. Θα γίνουν εξόδοις του δημοσίου και των λογαριασμών, όπως είχαμε δεσμευθεί. Όσον αφορά τα «κίτρινα» σπίτια, ήδη προχωράνε με ταχύτατους ρυθμούς. Δεν υπάρχει εκεί πέρα πρόβλημα σε σχέση με το νομικό πλαίσιο. Δηλαδή, ανεξαρτήτως του αν έχουνε ή όχι τακτοποιηθεί - σε σχέση με το αυθαίρετο που θέσατε - , τους δίνουν όλες τις εγκρίσεις και προχωράνε για να μπορούν οι άνθρωποι και να μείνουν μέσα και να βγάλουν το καλοκαίρι. Είναι δύο διαφορετικές κατηγορίες σπιτιών και είναι και για την Κινέτα και για τον Βουτζά. Δεν είναι μόνο για το Μάτι. Επαναλαμβάνω, όμως, σωστά θέτετε ότι πρέπει να υπάρξει η μέγιστη συνεννόηση για όλα τα μέτρα για να προχωρήσουμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, σας παρακαλώ.
Ορίστε, κύριε Τραγάκη, έχετε τον λόγο.
Εγώ, κύριε Πρόεδρε, ζήτησα τον λόγο διότι λόγω της ακολουθούμενης διαδικασίας, δεν είναι δυνατόν να λάβουμε τον λόγο όλοι οι Βουλευτές που μπορούμε για να μιλήσουμε για την πρόταση εμπιστοσύνης που έχει ζητήσει η Κυβέρνηση. Γι' αυτόν τον λόγο, έχω την πρόθεση να καταθέσω για τα Πρακτικά την ομιλία μου. Δράττομαι, όμως, από την ευκαιρία αυτών που διημείφθησαν προηγουμένως να πω κάτι. Κατ' αρχάς, θα ξεκινήσω από το γεγονός, για να λάβουν γνώση όλοι γιατί έχει ξεχαστεί αυτό, ότι η Βουλή έδωσε 10 εκατομμύρια ευρώ. Ήταν η πρώτη ή η δεύτερη νομίζω προσφορά η οποία έγινε γνωστή. Υπάρχουν, όμως, πολλά προβλήματα, κύριε Πρόεδρε και νομίζω ότι τα προβλήματα αυτά μπορούν να λυθούν μόνο με συνεννόηση, αλλά και με τη συμμετοχή των αρμοδίων Υπουργών. Και στα δύο θέματα που αναφέρθηκε η κ. Ξενογιαννακοπούλου έχει απόλυτο δίκιο. Συγγνώμη, η κ. Χριστοφιλοπούλου ήθελα να πω.
Καμμία σχέση. Υπάρχει μία διαφορά, κύριε Πρόεδρε. Εγώ δεν είμαι γυρολόγος!
Δεν είπε κανείς κάτι τέτοιο.
Το λέω γιατί με είπατε Ξενογιαννακοπούλου.
Εντάξει, το είπα εν τη ρύμη του λόγου. Το θέμα είναι ότι πρέπει να γίνει μία συνεννόηση κι αυτό πρέπει να γίνει με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης. Θα πρέπει η Κυβέρνηση πια να πείσει τους Υπουργούς να κάνουμε μία συνεννόηση με όλα τα κόμματα, ώστε να δημιουργηθούν εκείνες οι προϋποθέσεις που τα μέτρα τα οποία θα ληφθούν να γίνουν άμεσα, διότι έχουν καθυστερήσει πάρα πολύ. Πράγματι, όλοι έχουμε γίνει δεκτές ανθρώπων οι οποίοι έχουν νομιμοποιημένα αυθαίρετα και τα οποία νομιμοποιημένα αυθαίρετα έχουν πληρώσει και τους φόρους - μάλιστα, σήμερα λήγει και η προθεσμία υποβολής, η τελευταία παράταση που έχει δοθεί για τα αυθαίρετα - και να μπορέσουν με αυτές τις προϋποθέσεις να δημιουργήσουν εκείνα τα σπίτια τους που μπορούν να γίνουν κατοικήσιμα. Στο σημείο αυτό καταθέτω την ομιλία μου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και επτά εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 9ο Δημοτικό Σχολείο Καρδίτσας. Επίσης, τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, δεκαπέντε μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 5ο Δημοτικό Σχολείο Ζωγράφου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Ξανθός για δεκαπέντε λεπτά.
Αγαπητοί συνάδελφοι, παρακολουθούμε αυτές τις μέρες μία έντονη συζήτηση. Κατά την άποψή μου, υπάρχει ένα πολιτικό ερώτημα το οποίο οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε και να απαντήσουμε. Αφού, λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, αφού έχουμε να κάνουμε με μία Κυβέρνηση η οποία διέλυσε και κατέστρεψε τη χώρα, αφού έχουμε να κάνουμε με έναν Πρωθυπουργό και με ένα Υπουργικό Συμβούλιο οι οποίοι είναι ψεύτες, είναι ανίκανοι, είναι αήθεις, υπάρχει ένα ερώτημα: Αυτή η Κυβέρνηση, η οποία δεν στηρίζεται σε ένα μαζικό κόμμα, δεν έχει επιρροή στην αυτοδιοίκηση, δεν έχει επιρροή στα συνδικάτα, δεν έχει επιρροή στα επιμελητήρια και στους επαγγελματικούς φορείς, δεν έχει επιρροή στους επιστημονικούς συλλόγους, δεν έχει επιρροή στα μίντια, δεν έχει επιρροή στο κατεστημένο της χώρας, δεν έχει επιρροή στο βαθύ κράτος, στον σκληρό κρατικό μηχανισμό, δεν έχει επιρροή στους θεσμούς και στη δικαιοσύνη, δεν έχει επιρροή στο κατεστημένο τη Ευρώπης, πώς είναι τέσσερα χρόνια όρθια, διαχειρίστηκε ένα επιπλέον μνημόνιο, ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της απέναντι στους δανειστές, έβγαλε τη χώρα από την κρίση και την επιτροπεία και διαχειρίστηκε μία δύσκολη συγκυρία σε συνθήκες πρωτοφανούς κοινωνικής ηρεμίας και πολιτικής σταθερότητας; Μπορεί να μας απαντήσει κανείς πώς τα κατάφερε αυτή η Κυβέρνηση; Η απάντηση, κατά την άποψή μου, είναι σχετικά απλή. Πρώτον, έχουμε μια δομικά αναξιόπιστη και ανυπόληπτη Αντιπολίτευση, η οποία έχει ταυτιστεί στη συνείδηση των πολιτών με τη χρεοκοπία της χώρας, με ένα φαύλο σύστημα διακυβέρνησης. Δεύτερον, κατάλαβε ο κόσμος ότι διαχειριστήκαμε υπό πολύ δύσκολες συνθήκες την πιο δύσκολη στιγμή της κοινωνίας. Την ώρα που οι πολίτες ήταν κουρασμένοι και επιβαρυμένοι επί πέντε χρόνια σκληρών περικοπών και ακραίας λιτότητας, κάναμε μια προσπάθεια να διαχειριστούμε αυτήν την κατάσταση με κλίμα εντιμότητας, δικαιότερης κατανομής των βαρών και άλλου δημόσιου ήθους. Και, τρίτον, αγαπητοί συνάδελφοι - και νομίζω ότι αυτό είναι και το πιο σημαντικό - επειδή ο κόσμος ναι μεν μπορεί να έχει δυσανασχετήσει από τα μέτρα τα οποία πήραμε και αναγκαστήκαμε να πάρουμε, μπορεί να υπάρχει δυσφορία για πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής, μπορεί να κάναμε λάθη, αλλά ξέρει πάρα πολύ καλά ότι δεν είμαστε όλοι το ίδιο, κυρίως επειδή δεν κάναμε το θεμελιώδες λάθος να ταυτιστούμε οργανικά με ένα σύστημα εξουσίας που το χαρακτήριζε η φαυλότητα, οι πελατειακές σχέσεις, η ευνοιοκρατία, η ρουσφετοκρατία, η συναλλαγή με τα συμφέροντα. Αυτός είναι ο θεμελιώδης λόγος μαζί με όλα τα προηγούμενα που, κατά την άποψή μου, αυτή η Κυβέρνηση εξακολουθεί, παρά τις δυσκολίες, να παρέχει ασφάλεια και αξιοπιστία και στο εξωτερικό της χώρας, αλλά και στις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας, οι οποίες μετά την έξοδο από την κρίση και την επιτροπεία, προσδοκούν σε μια νέα περίοδο κανονικότητας, ανάπτυξης και ευημερίας. Έχουμε, λοιπόν, κατά την άποψή μου, ένα αξιοπρεπέστατο πολιτικό αφήγημα και γι' αυτό δεν έχουμε ούτε την ανάγκη ούτε επιλέγουμε εμείς ένα κλίμα τεχνητής όξυνσης, πόλωσης, λασπομαχίας, τοξικότητας στην πολιτική αντιπαράθεση, όπως καταφανέστατα γίνεται από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας. Νομίζω ότι οφείλουμε να προσπαθήσουμε στο επόμενο διάστημα - και στη συζήτηση στη Βουλή να το κάνουμε - να επικεντρωθούμε στα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την κοινωνία, που αφορούν τους πολλούς, την εργασία, το εισόδημα, τη φοροδοτική ικανότητα, τη λειτουργία του κοινωνικού κράτους, τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, την αποκατάσταση αδικιών, την ανακούφιση ανθρώπων που επλήγησαν με ιδιαίτερη σφοδρότητα στην κρίση, την ποιότητα της δημοκρατίας. Η διαιρετική τομή, αγαπητοί συνάδελφοι, και το πολιτικό δίλημμα προφανώς δεν είναι ανάμεσα στους τίμιους και στους ανέντιμους, δεν είναι ανάμεσα στους ειλικρινείς και στους ψεύτες, δεν είναι ανάμεσα στους ανθρώπους με ήθος και ευγένεια και στους αήθεις και χυδαίους. Το σκληρό πολιτικό δίλημμα είναι με ποιο πολιτικό σχέδιο θα πάμε μετά την έξοδο από την κρίση και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Αυτό είναι το σκληρό πολιτικό δίλημμα και εδώ οφείλουμε να συγκρουστούμε με βάση εναλλακτικά σχέδια και με βάση συγκεκριμένες ιεραρχήσεις, προτεραιότητες και δεσμεύσεις. Νομίζω ότι η διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα πολιτικά σχέδια προκύπτει σε όλα τα επίπεδα. Επιτρέψτε μου να κάνω μια πολύ πιο συγκεκριμένη αναφορά στο πεδίο της υγείας. Εμείς, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, ισχυριζόμαστε το εξής: ότι στο ίδιο μνημονιακό πλαίσιο, στο ίδιο περιβάλλον λιτότητας, στο ίδιο περιβάλλον επιτροπείας δημοσιονομικής και στενότητας πόρων, αυτή η Κυβέρνηση, επειδή ακριβώς είχε ως πυρηνικό στοιχείο της τη μέριμνα για το κοινωνικό κράτος, την προστασία των αδύναμων και τελικά την ισότητα στα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα, όπως είναι η υγεία, υλοποίησε ένα διαφορετικό πολιτικό σχέδιο, ένα πολιτικό σχέδιο που έλεγε καθολική κάλυψη και εγγυημένη πρόσβαση των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των ανασφάλιστων, στο δημόσιο σύστημα υγείας και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Κάποια στιγμή φτάσατε να πείτε, προσβάλλοντας τη νοημοσύνη πάνω από δύο εκατομμυρίων ακόμη ανασφάλιστων ανθρώπων, ότι αυτό το είχατε αντιμετωπίσει εσείς. Ευτυχώς χθες δεν άκουσα κανέναν να το λέει ούτε καν τον τομεάρχη υγείας της Νέας Δημοκρατίας, που συνήθως προσπαθεί να αποδομήσει την πολιτική της Κυβέρνησης. Αυτό, λοιπόν, ήταν ένα τεράστιο βήμα. Και μπορείτε να πάτε να ρωτήσετε τους επτακόσιους χιλιάδες ανασφάλιστους ανθρώπους με μοναδικό και ξεχωριστό ΑΜΚΑ, που στο πρώτο τετράμηνο του 2019 συνταγογράφησαν και πήραν φάρμακα αξίας 93 εκατομμυρίων ευρώ, το ένα τρίτο από αυτούς με μηδενική συμμετοχή λόγω πολύ χαμηλών εισοδηματικών κριτηρίων, και πήραν παραπεμπτικό για εργαστηριακές εξετάσεις αξίας 32 εκατομμυρίων ευρώ, οι οποίες διενεργήθηκαν στις δημόσιες δομές. Και φυσικά χειρουργήθηκαν, νοσηλεύθηκαν και κάποιοι από αυτούς, επειδή είχαν ένα σοβαρό νόσημα, δέχθηκαν μια ακριβή θεραπεία χωρίς να τους χρεώνονται νοσήλια, τα οποία μάλιστα βεβαιώνονταν στο παρελθόν στην εφορία. Αυτό είναι τεράστια αλλαγή, είναι τομή στην υγειονομική και στην πολιτική ζωή της χώρας. Είναι τομή στην πολιτική υγείας. Για πρώτη φορά στην πράξη η υγεία είναι δικαίωμα, που η πολιτεία το διασφαλίζει σε όλους, ανεξάρτητα από εργασία, ασφάλιση, εισόδημα, καταγωγή, θρησκεία ή οτιδήποτε άλλο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Πρώτον, λοιπόν, πρόσβαση ανασφάλιστων, δεύτερον, ενδυνάμωση και επιβίωση του δημόσιου συστήματος υγείας. Θα αναφερθώ σε ένα δεύτερο διακριτό στοιχείο του πολιτικού σχεδίου. Μέχρι το 2014 έχουμε μια σωρευτική και κάθε χρόνο επιδεινούμενη μείωση των δημοσίων δαπανών και διαρροή ανθρώπινου δυναμικού από το σύστημα, παρεμβάσεις ακρωτηριαστικές στη λειτουργία του ΕΣΥ και των δημόσιων δομών, καταργήσεις νοσοκομείων, συγχωνεύσεις τμημάτων, εργασιακή επισφάλεια, διαθεσιμότητα προσωπικού, εξώθηση σε απομάκρυνση από το σύστημα δυόμισι χιλιάδων ειδικευμένων γιατρών από την πρωτοβάθμια φροντίδα. Αυτό το σχέδιο τελειώνει το 2015, το σχέδιο δηλαδή της συνειδητής εγκατάλειψης και συρρίκνωσης της δημόσιας περίθαλψης. Και από τότε οικοδομείται μια πολιτική σταδιακής ενίσχυσης των προϋπολογισμών των νοσοκομείων και από το 2016 και μετά ειδικά θετικού ισοζυγίου προσλήψεων προς αποχωρήσεις. Αυτά είναι αδιαμφισβήτητα και το ξέρουν σήμερα οι άνθρωποι στο δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο εξακολουθεί φυσικά να έχει προβλήματα. Επ' ουδενί δεν εξωραΐζουμε την πραγματικότητα. Υπάρχει δυσκολία συνεχιζόμενη και για τους ανθρώπους που δουλεύουν, αλλά και για τους πολίτες που συχνά ταλαιπωρούνται και επιβαρύνονται οικονομικά, αλλά η γενική εικόνα είναι ότι το σύστημα υγείας είναι σε πορεία αισθητής ανάκαμψης και βελτίωσης. Αυτό, επίσης, είναι μια τεράστια συμβολή στην κοινωνική συνοχή και στην αξιοπρέπεια της χώρας. Και το τρίτο πεδίο είναι ότι αποφασίσαμε πως δεν μπορεί να είναι η κανονικότητα στο σύστημα υγείας τα γνωστά διαχρονικά και από όλους αναγνωρισμένα προβλήματα προκλητής ζήτησης, σπατάλης, διαφθοράς, συναλλαγής με συμφέροντα και εκμετάλλευσης του αρρώστου. Είναι το πεδίο της ηθικοποίησης του συστήματος υγείας. Και εκεί νομίζω ότι επίσης αναγνωρίζεται ότι έχουν πολύ σημαντικά βήματα όχι μόνο διερεύνησης με θεσμικό τρόπο από τη δικαιοσύνη, από τη Βουλή, από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα των υποθέσεων διαφθοράς, του πάρτι και των σκανδάλων, αλλά κυρίως θεσμικής θωράκισης του συστήματος, αλλάζοντας και βάζοντας ένα σύστημα διαφανές στην τιμολόγηση των φαρμάκων, καταργώντας μηχανισμούς υπουργικής παρέμβασης στη διαμόρφωση των τιμών, όπως η Επιτροπή Τιμών του Υπουργείου, βάζοντας για πρώτη φορά μηχανισμούς αξιολόγησης και διαπραγμάτευσης και ορθολογικής συνταγογράφησης των φαρμάκων μέσα από τον μηχανισμό HTA, την Επιτροπή Διαπραγμάτευσης, τα θεραπευτικά πρωτόκολλα, τα μητρώα των ασθενών. Έγιναν τεράστιες αλλαγές θεσμικού χαρακτήρα και εξυγίανσης μέσα από τη μετατροπή μιας κοινά επίσης αναγνωρισμένης εστίας ανομίας και φαυλότητας, όπως ήταν το ΚΕΕΛΠΝΟ - που παρά τον εξαιρετικό του ρόλο στην προστασία της δημόσιας υγείας, είχε φαύλες διοικήσεις - και τη μετεξέλιξή της σε ένα σύγχρονο δημόσιο οργανισμό προστασίας της δημόσιας υγείας, τον ΕΟΔΥ. Έγιναν πολύ σημαντικές θεσμικές αλλαγές, αντίβαρα ακριβώς στο καθεστώς ασυδοσίας και φαυλότητας και φυσικά, έγιναν κρίσιμες παρεμβάσεις - άλλο μέρος του πολιτικού σχεδίου - μεταρρυθμιστικού χαρακτήρα, προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, που δεν είχαν αποτολμηθεί ποτέ στη χώρα. Και μιλώ πρωτίστως για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και για τον θεσμό του οικογενειακού γιατρού, ο οποίος αναπτύσσεται σιγά - σιγά με δυσκολίες και προβλήματα. Όμως για πρώτη φορά η χώρα παίρνει μια ευρωπαϊκή τροχιά. Κάνουμε αυτό το οποίο έχουν κάνει όλα τα σοβαρά και τα αναπτυγμένα συστήματα υγείας σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Και μας είπε χθες ο κ. Οικονόμου ότι είναι φιάσκο οι ΤΟΜΥ. Καταφέραμε μέσα σε συνθήκες κρίσης να φτιάξουμε εκατόν είκοσι πέντε νέες δημόσιες δομές, τεράστιο άλμα διοικητικό, επιχειρησιακό, οικονομικό και πολιτικό μέσα σε συνθήκες κρίσης. Εκατόν είκοσι πέντε νέες δημόσιες δομές, που έχουν επιπλέον στελέχωση, προσέφεραν στο σύστημα υγείας χίλιους εκατό γιατρούς και άλλους επαγγελματίες υγείας. Αυτές οι δομές έχουν πραγματοποιήσει πάνω από ένα εκατομμύριο δωρεάν επισκέψεις πολιτών που μέχρι τώρα τις πλήρωναν από την τσέπη τους. Και λέτε ότι αυτό είναι φιάσκο, επειδή δεν πιάσαμε τον στόχο. Ο στόχος ήταν να έχουμε διακόσιες σαράντα. Και μετά από έναν, ενάμιση χρόνο καταφέρουμε να πιάσουμε μόνο το 50%, εκεί όπου υπήρχαν ερείπια, εκεί όπου έκλειναν δημόσιες δομές, εκεί όπου έμπαινε το προσωπικό τους σε διαθεσιμότητα, εκεί όπου διαλυόταν το σύμπαν. Πάνω, λοιπόν, στα ερείπια εδώ υπάρχει προοπτική ανάπτυξης και μάλιστα με την τεχνικοεπιστημονική υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας σε ένα νέο μοντέλο το οποίο κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Πάτε στις ΤΟΜΥ, σε μία από τις ΤΟΜΥ της χώρας να μιλήσετε με το προσωπικό, να μιλήσετε με τους πολίτες, να δείτε το άλλο επίπεδο. Μια νέα σχέση οικοδομείται ανάμεσα στον πολίτη και στο σύστημα υγείας, με φιλική εξυπηρέτηση, με αφιέρωση χρόνου, με καταγραφή του ιστορικού, με ολιστική φροντίδα, με καθοδήγηση και συμβουλευτική για τους εμβολιασμούς, με παρεμβάσεις στην κοινότητα, με δράσεις αγωγής και πρόληψης. Είναι πρωτοφανή πράγματα αυτά για το σύστημα υγείας της χώρας μας, το οποίο ήταν επικεντρωμένο μόνο στην περίθαλψη και μόνο στο νοσοκομείο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Για να μην πω για την ψυχική υγεία, ένα πεδίο μεγάλης ανισότητας και κοινωνικής ευαλωτότητας, γιατί σας έπιασε ο πόνος αυτές τις μέρες όλους για τους αδύναμους. Έγινε μεγάλη προοδευτική μεταρρύθμιση, διοικητική αποκέντρωση του συστήματος, περιφερειακές επιτροπές προστασίας των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών. Αυτές τις μέρες είναι σε διαβούλευση νόμος για την ακούσια νοσηλεία και την εισαγγελική εντολή. Γίνεται σοβαρή ενδυνάμωση των ψυχιατρικών τμημάτων και κλινικών, δίνεται έμφαση στην πρωτοβάθμια φροντίδα και την κοινοτική ψυχιατρική. Τρεις νέες ψυχιατρικές κλινικές ιδρύονται σε επαρχιακά νοσοκομεία. Γίνεται προσπάθεια τομεοποίησης, ξεβάλτωμα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης που την είχατε οδηγήσει μέσα στην κρίση και στις περικοπές και στη λιτότητα. Παρεμβάσεις για τους εξαρτημένους: Άλλο πεδίο δραματικής περιθωριοποίησης, κοινωνικού αποκλεισμού και αναξιοπρέπειας. Όσον αφορά τους χώρους προστασίας της δημόσιας υγείας και της προσωπικής υγείας, τους χώρους εποπτευόμενης χρήσης, έχουμε βγάλει σε διαβούλευση την κοινή υπουργική απόφαση που ρυθμίζει τις λεπτομέρειες και στο αμέσως επόμενο διάστημα θα έχουμε τους πρώτους σε λειτουργία, μαζί με μια συνολική δέσμη παρεμβάσεων που θέλουν να μειώσουν τη βλάβη, να βγάλουν ανθρώπους από την πιάτσα και την εξαθλίωση, να τους φέρουν σε επαφή με τις δομές του συστήματος υγείας, να τους δώσουν μια προοπτική σταδιακής απεξάρτησης και ομαλής κοινωνικής επανένταξης και μάλιστα θεσμοθετώντας κοινωνικούς συνεταιρισμούς ένταξης, πρωτοποριακή μορφή κοινωνικής οικονομίας ειδικά για τους εξαρτημένους, κατά το πολύ καλό μοντέλο των ΚΥΣΠΕ, των συνεταιριστικών μορφών που περιλαμβάνουν και ψυχικά ασθενείς και που σήμερα στην Ελλάδα είναι σε μία περίοδο επίσης ανάκαμψης και ευημερίας, μετά από τη σημαντική χρηματοδοτική ενίσχυση - πάνω από 4 εκατομμύρια ευρώ - που δέχτηκαν τα δύο, τρία τελευταία χρόνια. Αδιανόητα πράγματα για την πολιτική η οποία ασκήθηκε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι άλλο πολιτικό σχέδιο, γιατί υπάρχει μια θεμελιώδης και αξιακή διαφορά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να μιλήσω για λίγο ακόμη. Η διαφορά είναι η ιδέα της ισότητας - αυτό είναι το μείζον - της αντιμετώπισης και της εξάλειψης των ανισοτήτων, ειδικά στον τομέα της υγείας και άρα και της κοινωνικής αναδιανομής. Αυτή είναι η θεμελιώδης ιδεολογική, κοσμοθεωρητική, προγραμματική και πολιτική μας διαφορά. Εσείς θέλετε ανταγωνισμό, ελευθερία της αγοράς, συρρίκνωση του δημόσιου συστήματος υγείας. Μην είστε κολλημένοι τώρα με τις δημόσιες δομές! Δημόσιο δεν είναι μόνο το κρατικό. Ας το αφήσουμε. Έχουμε έναν υπεραναπτυγμένο ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα, πρέπει να τον αξιοποιήσουμε, να αγοράζουμε υπηρεσίες από τον ιδιωτικό τομέα. Αυτό είναι το εναλλακτικό σας πολιτικό σχέδιο. Δεν είναι κρυφή γοητεία, είναι ωμός νεοφιλελευθερισμός και οδηγεί στη δραματική υποχώρηση της ποιότητας της φροντίδας προς τους αδύναμους, οξύνει τις ανισότητες, μεταφέρει οικονομικά βάρη στις τσέπες των ανθρώπων. Αυτή η προσπάθεια, αγαπητοί συνάδελφοι, στο Υπουργείο Υγείας μαζί με πάρα πολλά άλλα πράγματα, τα οποία προφανώς δεν μπορώ να παρουσιάσω, έγινε με συλλογικό τρόπο, με τη φιλότιμη προσπάθεια και αφοσίωση όλης της πολιτικής ηγεσίας, με τη διακριτή συμβολή του Παύλου Πολάκη, με τον οποίο προφανώς μπορεί να έχουμε διαφορές όσον αφορά την ψυχοδομή και τη δημόσια παρουσία και εικόνα, αλλά είμαστε απολύτως ταυτισμένοι στο πολιτικό σχέδιο, τη στήριξη της δημόσιας περίθαλψης και της ισότητας των ανθρώπων στον τομέα της υγείας.
Ολοκληρώνετε σιγά σιγά, κύριε Υπουργέ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω, λοιπόν, ότι η Νέα Δημοκρατία έχει δύο πολύ κρίσιμα προβλήματα τα οποία πλήττουν την αξιοπιστία της και εκτιμώ ότι θα επηρεάσουν σοβαρά και τις πολιτικές αναμετρήσεις του επόμενου διαστήματος. Το ένα είναι ότι επένδυσε στην καταστροφολογία. Αυτό δεν της βγήκε και την καθιστά δομικά αναξιόπιστη. Επένδυσε στη γραμμή της καταψήφισης μιας κυβέρνησης και όχι της υπερψήφισης ενός εναλλακτικού και διακριτού πολιτικού σχεδίου. Αυτό το αξιολογεί πάρα πολύ ο κόσμος, που έχει κουραστεί από τα μεγάλα λόγια και θέλει δεσμεύσεις, σχέδιο, συγκεκριμένες παρεμβάσεις και πράξεις. Το δεύτερο κατά την άποψή μου σοβαρό πολιτικό θέμα που έχει η Νέα Δημοκρατία, είναι ότι το υβρίδιο ακροδεξιάς και ολίγον εθνικιστικής ρητορικής και ταυτόχρονα ακραίου νεοφιλελευθερισμού είναι ένα υβρίδιο, το οποίο δεν είναι πειστικό, χάνει και προς τα ακροδεξιά, γιατί υιοθετώντας την ακροδεξιά ατζέντα στρέφεις κόσμο προς τα ακροδεξιά, αλλά χάνει και προς το κέντρο, χάνει προς τον χώρο υποτίθεται της αγοράς και της επιχειρηματικότητας, γιατί αυτός ο χώρος θέλει σοβαρότητα, θέλει σταθερότητα, θέλει βιώσιμη προοπτική. Είναι ένα σχέδιο που ακριβώς δεν καθιστά τη Νέα Δημοκρατία επιλέξιμη πολιτικά στο επόμενο διάστημα. Εμείς - και κλείνω με αυτό - τώρα που έχουμε, κατά την άποψή μας, όπως είπα πριν, ένα αξιοπρεπές πολιτικό αφήγημα και απολύτως προσηλωμένοι στις δεσμεύσεις που δώσαμε στην κοινωνία και στον λαό τον Σεπτέμβρη του 2015, τώρα που έχουμε δώσει δείγματα γραφής, σοβαρότητας, διαχειριστικής ικανότητας και αξιοπιστίας, τώρα που η κοινωνία αισθάνεται πιο ασφαλής, τώρα που οι αδύναμοι αισθάνονται πιο προστατευμένοι, τώρα που η μεσαία τάξη βλέπει πολύ ορατή την προοπτική μιας βιώσιμης επανεκκίνησης της οικονομίας, ενίσχυσης της απασχόλησης, ενίσχυσης του εισοδήματος, τώρα, λοιπόν, που τα πράγματα έχουν φτάσει στο κρίσιμο σημείο, απευθυνόμαστε, ζητούμε την ψήφο εμπιστοσύνης των πολιτών και ζητούμε με ψηλά το κεφάλι την ψήφο επιδοκιμασίας και εμπιστοσύνης των ανθρώπων. Και νομίζω θα την έχουμε.
Ευχαριστούμε τον Υπουργό Υγείας κ. Ξανθό. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής Β΄ Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γεώργιος Κυρίτσης για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χθες ήταν η επέτειος της αντιφασιστικής νίκης, το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, με την κατάληψη του Βερολίνου από τους Σοβιετικούς, την αυτοκτονία του Χίτλερ και την άνευ όρων συνθηκολόγηση της Γερμανίας. Αξίζει τιμή και δόξα στη γενιά των πατεράδων και των παππούδων μας, που τους πυροβολούσαν τους ναζί, δεν τους ψήφιζαν. Η αναφορά μου, όμως, έχει έναν άλλο στόχο πέρα από τον επετειακό. Η νίκη κατά του φασισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ορμή και τα κατορθώματα του Κόκκινου Στρατού, η αίγλη της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά και τα ποτάμια αίματος της εργατικής τάξης των χωρών της Δύσης στα πεδία των μαχών, επέδρασαν καταλυτικά για το κεντρικό επίτευγμα της μεταπολεμικής Ευρώπης, το κράτος πρόνοιας που αναδείχθηκε μέσα από τις στάχτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το πιο εμβληματικό παράδειγμα αυτής της προοδευτικής πλημμυρίδας στη μεταπολεμική Ευρώπη, το NHS, το βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας, δημιουργήθηκε το 1948. Δημιουργήθηκε υπό την πίεση δύο γενεών Βρετανών εργατών, που είχαν σκοτωθεί κατά εκατοντάδες χιλιάδες στα χαρακώματα της Φλάνδρας, όταν δεν σακατεύονταν στα εργοστάσια και στα ορυχεία. Το ίδιο και σε όλη την Ευρώπη, στη ρώσικη στέπα, στα βουνά της Ηπείρου, στα λασποχώραφα της Μακεδονίας, στα βουνά της Γιουγκοσλαβίας. Αυτό το κοινωνικό κράτος, που αποτέλεσε πανευρωπαϊκή κατάκτηση κινδυνεύει σήμερα, εβδομήντα χρόνια μετά την νίκη κατά του φασισμού. Η απειλή για το κοινωνικό κράτος έρχεται ταυτόχρονα με την αναβίωση του φασισμού. Συμπτωματικά ή όχι - ανησυχητικά πάντως - ήταν πάλι μια παγκόσμια κρίση στον μεσοπόλεμο που οδήγησε στην ανάπτυξη του φασισμού και στην υποχώρηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Σήμερα έχουμε επίθεση και στο κοινωνικό κράτος και στη δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελεί μόνιμη επωδό στις τοποθετήσεις και τις δηλώσεις στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, του Πρόεδρου της, Βουλευτών, διαμορφωτών της κοινής γνώμης, η συστηματική απαξίωση του κοινωνικού κράτους. Αυτό γίνεται με δύο αλληλοτροφοδοτούμενους στόχους: την υποχρηματοδότηση και τη λεηλασία του, την εμπορευματοποίηση πτυχών που διατηρούνται στη δημόσια αρμοδιότητα. Θυμόμαστε τον κ. Άδωνι Γεωργιάδη στην επιτροπή για τα σκάνδαλα στον χώρο της υγείας, ότι αντιμετωπίζει την υγεία ακριβώς με τους ίδιους όρους που αντιμετωπίζει ένα σουπερμάρκετ - έτσι είπε, επί λέξει - , όχι, δηλαδή, ως κοινωνικό αγαθό, αλλά ως εμπόρευμα. Θυμόμαστε τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη να λέει ότι τα δημόσια νοσοκομεία δεν είναι δα και αναγκαστικό να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν διαγνωστικές εξετάσεις. Μία αντίληψη πλήρους υποβάθμισης και σαλαμοποίησης των δημόσιων νοσοκομείων και της δημόσιας υγείας. Η Νέα Δημοκρατία έδωσε δείγμα γραφής για την υγεία όταν ήταν κυβέρνηση. Έδωσε όμως δείγμα γραφής και για την παιδεία. Θα αναφέρω το παράδειγμα που κατά τη γνώμη μου ενσωματώνει την αντίληψη εμπορευματοποίησης της παιδείας με τον πιο χυδαίο τρόπο. Και αυτό δεν είναι άλλο από την απομάκρυνση δυόμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών και την κατάργηση δεκάδων επαγγελματικών ειδικοτήτων που παρέχονταν δωρεάν από τα δημόσια ΕΠΑΛ. Την ίδια ώρα οι Υπουργοί και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας έκοβαν κορδέλες εγκαινίων σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια με τους ίδιους ακριβώς τομείς που καταργούνταν από τη δημόσια εκπαίδευση. Η δωρεάν παιδεία μετατρεπόταν σε ιδιωτική με απλές διοικητικές πράξεις, την απόλυση των καθηγητών και την κατάργηση των τμημάτων. Αυτά είναι τα μέσα με τα οποία όταν ήταν Κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία έλεγε ότι επιχειρεί τη δημοσιονομική προσαρμογή. Στην πραγματικότητα ενίσχυε ιδιωτικά συμφέροντα και μάλιστα εις βάρος των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων στις τεχνικές και επαγγελματικές κατευθύνσεις, μιλώντας για την παιδεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να τσακίσει το κοινωνικό κράτος η Νέα Δημοκρατία χρησιμοποιεί μία επιχειρηματολογία πολύ γνωστή: Τα επιδόματα, οι κοινωνικές μεταβιβάσεις κάνουν τους ανθρώπους τεμπέληδες, μας εξηγεί ο κ. Κικίλιας. Είναι χάρες και ελεημοσύνες. Αυτές οι δύο λέξεις, «χάρη» και «ελεημοσύνη», είναι μια κόκκινη γραμμή την οποία βρίσκει κανείς να διασχίζει την επιχειρηματολογία της Νέας Δημοκρατίας, από τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Γεωργιάδη μέχρι τις ατυχείς αναρτήσεις του κ. Κυμπουρόπουλου. Και αν σας θυμίζει κάτι αυτή η επιχειρηματολογία, αυτό που σας θυμίζει είναι τον κ. Βέμπερ. Σας θυμίζει την επιχειρηματολογία με την οποία η ευρωπαϊκή Δεξιά εξηγούσε τη χρησιμότητα των μνημονίων, μέσω των οποίων η «άριστη» Δυτική Ευρώπη δικαιούνταν να λεηλατεί τον «τεμπέλικο» Νότο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά είναι θέματα των ερχόμενων ευρωεκλογών. Η Νέα Δημοκρατία δεν θέλει αυτήν τη συζήτηση. Δεν θέλει καμμία συζήτηση που να μην είναι επιπόλαιη, να μην είναι fake, να μην είναι αντιπερισπασμός. Είναι τόσο αντικοινωνικό το πρόγραμμά της, που το κρύβει και καταφεύγει σε ατάκες του είδους «ναι, αλλά ο Πολάκης καπνίζει», «ναι, αλλά ο Πολάκης μιλάει στον ενικό». Είναι κατανοητή αυτή η στάση της. Για ποιο πράγμα να αντιπαρατεθεί η Νέα Δημοκρατία; Μιλάει για μεσαία τάξη. Θα μας πει, λοιπόν, για το υψηλό δεκαεννέα ετών στη μεταποίηση που έχουμε φέτος; Θα μας πει για τη νέα πτώση της ανεργίας; Μια που μιλάμε για μεσαία τάξη, θα μας πει για την αύξηση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης κατά 21%; Για την αύξηση στην αγορά των ΙΧ κατά 40%; Θα μιλήσουμε για νοικοκύρεμα; Είχε ποτέ στην ιστορία του το ελληνικό κράτος στα ταμεία του περισσότερα χρήματα; Ήταν ποτέ περισσότερο θωρακισμένο έναντι πιθανών διεθνών αναταράξεων; Για τίποτα από όλα αυτά δεν θέλει να μπει σε κουβέντα η Νέα Δημοκρατία. Προσωπικά πάντως μου κάνει εντύπωση ο κ. Μητσοτάκης που είναι υποτίθεται από 20% έως 40% μπροστά στις δημοσκοπήσεις και είναι έτοιμος για την πρωθυπουργία, ενώ ο Τσίπρας είναι κουρασμένος και απαξιωμένος. Πώς γίνεται να μην τολμάει ο κ. Μητσοτάκης να τον αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο σε ένα προεκλογικό ντιμπέιτ; Σοβαρά τώρα, εμπνέει εμπιστοσύνη που δεν τολμάει να μιλήσει εκτός χειρόγραφου, που δεν τολμάει ένα ντιμπέιτ, ότι μπορεί να κυβερνήσει; Μπορεί να εκπροσωπήσει τη χώρα; Μπορεί να διαπραγματευτεί με τον Ερντογάν, με τη Μέρκελ, να πάει στο εξωτερικό; Τι θα τους λέει; Αστειάκια των τρολ της Νέας Δημοκρατίας και ιστορίες από το makeleio.gr; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μάλλον δεν θα μας δοθεί η ευκαιρία να μάθουμε τις πρωθυπουργικές επιδόσεις του κ. Μητσοτάκη. Η Κυβέρνηση θα πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, θα πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τον λαό και θα προστατεύσει τη χώρα από την αντιδραστική παλινόρθωση η οποία προωθείται. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γιώργο Κυρίτση, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτιρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μία μαθήτριες και μαθητές, καθώς και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από τα Γυμνάσια Γαρδικίου, Μαργαριτίου και Πέρδικας Θεσπρωτίας, τα οποία φιλοξενούνται στην Αθήνα στο πλαίσιο εκπαιδευτικού προγράμματος που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίζουμε με τον κ. Κωνσταντίνο Καραμανλή του Αχιλλέα, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριοι Βουλευτές, ακούγοντας μερικούς από τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης σε αυτήν την Αίθουσα αναρωτιέμαι πραγματικά αν έχουμε καταλάβει για ποιον λόγο η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε πρόταση μομφής τη Δευτέρα εναντίον του κ. Πολάκη. Πρώτον, διότι αυτό κατά την άποψή μας ανταποκρίνεται πλήρως στο κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά και στην απογοήτευση ή, αν θέλετε, την οργή της κοινωνίας. Η χυδαία επίθεση ενός Υπουργού και μάλιστα Αναπληρωτή Υπουργού στον τομέα της υγείας, προκάλεσε τους πάντες, ανεξαρτήτως κομματικών ή ιδεολογικών πεποιθήσεων. Δυστυχώς, αντί ο Πρωθυπουργός της χώρας να καταδικάσει αυτήν την συμπεριφορά, όπως θα περίμενε κάθε νοήμων άνθρωπος, σπεύδει να καλύψει τον Υπουργό του, σπεύδει να δικαιολογήσει μια πράξη, η οποία, αν θέλετε, προσβάλει τη δημοκρατική τάξη. Η απόφαση δε να μετατρέψει την πρόταση μομφής σε πρόταση εμπιστοσύνης, έχει να κάνει με ένα πολύ απλό πράγμα: με τον φόβο της Κυβέρνησης πως Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μην ακολουθήσουν την κυβερνητική γραμμή αν η ψηφοφορία αφορούσε τελικά μόνο στο πρόσωπο του κ. Πολάκη, ο οποίος επιτέθηκε με άθλιο τρόπο σε έναν υποψήφιο Ευρωβουλευτή με βαριά αναπηρία. Επιτέθηκε με χυδαίο τρόπο σε έναν συνάνθρωπό του, σε έναν συνάδελφό του γιατρό, που ως αριστούχος της Ιατρικής Αθηνών, πληροί όλα τα τυπικά προσόντα για την πρόσληψή του στο δημόσιο. Αντί, λοιπόν, να απολογείστε για αυτήν τη συμπεριφορά, που προσβάλει τους πάντες και πολύ περισσότερο προσβάλει τους ανθρώπους που έχουν βαριά αναπηρία και τις οικογένειές του που ζουν με αυτό το δράμα, προσπαθείτε να βγείτε και από πάνω. Και έρχεται εδώ ο Πρωθυπουργός της χώρας και λέει ότι ο κ. Μητσοτάκης περιφέρει τον κ. Κυμπουρόπουλο σαν γλάστρα. Αυτό το είπε ο κ. Τσίπρας για να προσβάλει τον κ. Μητσοτάκη; Τον κ. Κυμπουρόπουλο και τους ανθρώπους που έχουν βαριά αναπηρία προσβάλει. Χαίρομαι, διότι αρκετοί Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και ο κ. Φίλης και ο κ. Μπαλάφας και η Ευρωβουλευτής κ. Κούνεβα, άλλοι με πιο ήπιο και άλλοι με πιο σκληρό τρόπο, καταδίκασαν αυτήν την απαράδεκτη επίθεση και αυτό πραγματικά τους τιμά. Η υπόθεση, λοιπόν, αυτή θα μπορούσε να είχε λήξει, εάν ο Υπουργός και η Κυβέρνηση αναγνώριζαν το λάθος, αναγνώριζαν το ατόπημά τους και ζητούσαν συγνώμη στον κ. Κυμπουρόπουλο. Θέλει, όμως, βλέπετε ανδρεία στην πολιτική, θέλει θάρρος, θέλει στοιχειώδη αξιοπρέπεια για έναν πολιτικό να παραδέχεται ότι κάνει λάθος, γιατί όλοι κάνουμε λάθη. Και θα περίμενα από ένα κόμμα σαν το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ που εμφανίζεται ως αριστερό, που υποτίθεται ότι προστατεύετε τους αδυνάμους, που υποτίθεται ότι είστε δίπλα στους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες, να κάνει το προφανές: να επαναφέρετε τον κ. Πολάκη στην τάξη και να παραδεχθείτε το ατόπημά σας. Βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ όλα αυτά τα χρόνια έχει επενδύσει σε τρεις πολύ συγκεκριμένες διακρίσεις, για να διαφοροποιηθεί τάχα από το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα. Ας τις πάρουμε και ας τις δούμε μία - μία. Πρώτον, επενδύσατε ως Αντιπολίτευση στη διάκριση μεταξύ μνημονίου και αντιμνημονίου. Μετά τους πειραματισμούς του πρώτου εξαμήνου του 2015, μετά την περήφανη διαπραγμάτευση και τις αυταπάτες σας προσαρμοστήκατε στην πραγματικότητα, ξεχάσατε τον βολονταρισμό της Αριστεράς, για να παραμείνετε στην εξουσία. Κάνατε διεθνώς γνωστή τη λέξη «κωλοτούμπα» και φτάσαμε στο ιλατραγικό σημείο να βλέπουμε τον κ. Τσίπρα να μιλάει στους «Financial Times» και να παραδίδει μαθήματα στους Βρετανούς για το πώς δεν πρέπει να φύγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση . Δεύτερον, επενδύσατε στη διάκριση παλιό με νέο, αλλά στα έδρανα του Υπουργικού σας Συμβουλίου, στα έδρανα του Εθνικού Κοινοβουλίου βλέπουμε στελέχη που προέρχονται από το καταδικαστέο και παλιό πολιτικό σύστημα και η συναλλαγή που έχετε κάνει μαζί τους - θα μου επιτρέψετε να πω - αγγίζει τα όρια του πολιτικού τυχοδιωκτισμού. Και τρίτον, επενδύσατε στη διάκριση ηθικού και διεφθαρμένου. Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς τελικά καταρρέει πανηγυρικά, αφού πλέον δεν μπορείτε να πείσετε κανέναν πως στον δικό σας πολιτικό χώρο δεν υπάρχουν τεράστια ζητήματα ηθικής τάξης. Από την επιλογή σας να συμπεριλάβετε στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματός σας πρόσωπα που μόνο για διαφανή πορεία δεν φημίζονται και μας γυρνάνε πίσω δεκαετίες, στις εποχές των εθνικών προμηθευτών μέχρι τις τελευταίες αποκαλύψεις που όλοι είδαμε, σας κατατάσσει πλέον στη λεγόμενη αριστερά του χαβιαριού. Είστε η διάψευση της Αριστεράς, αφού είστε μόνο κατ' επίφαση αριστεροί και προοδευτικοί. Αυτό αποδεικνύεται και με την πολιτική σας, αυτό αποδεικνύεται και με το ύφος σας, αυτό αποδεικνύεται με την αισθητική σας. Εφαρμόζετε δήθεν προοδευτικές πολιτικές, αλλά εφαρμόζετε πολιτικές και πρακτικές που κανονικά η Αριστερά αντιμάχεται. Είστε, λοιπόν, η Αριστερά που υπονομεύει την Αριστερά και προσβάλλετε με την πολιτική σας όλους τους συμπολίτες σας που ως γνήσιοι αριστεροί, ως γνήσιοι δημοκράτες - και αναφέρομαι στον Κύρκο, αναφέρομαι στον Ηλιού, αναφέρομαι στον Παπαδημούλη - υπήρξαν ιδεολογικοί μας αντίπαλοι, αλλά άνθρωποι που ήταν αξιοπρεπείς και έδωσαν αγώνες, ειδικά μετά το 1974 και για τη δημοκρατία και για τον χώρο της Αριστεράς. Ο μόνος, λοιπόν, αυθεντικός εκπρόσωπος της Αριστεράς στο Κοινοβούλιο σήμερα είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Αυτοί τουλάχιστον κάνουν πράξη αυτά που λένε. Είστε, λοιπόν, οι δήθεν αριστεροί που θεσμοθετείτε κατάργηση επιδομάτων, κατάργηση συντάξεων, που δώσατε στους δανειστές αυτά που οι προηγούμενες κυβερνήσεις, που εσείς αποκαλούσατε γερμανοτσολιάδες, δεν διανοήθηκαν να δώσουν. Και αναφέρομαι στο υπερταμείο. Ακόμα, όμως, και στον τομέα που εγώ εποπτεύω, τον τομέα των μεταφορών και των υποδομών - θα μπορούσα εδώ να μιλάω άλλα δέκα λεπτά για αυτά που έχετε κάνει - θα αναφερθώ σε ένα και μόνο χαρακτηριστικό παράδειγμα, για να μην «τρώω» τον χρόνο σας. Φέρατε στη Βουλή το 2016 έναν νόμο, τον 4412, που μιλάει για τον πιο προβληματικό τομέα, τις δημόσιες συμβάσεις. Τι έχετε κάνει; Τον έχετε τροποποιήσει τριακόσιες εξήντα φορές. Αυτό δεν νομίζω ότι έχει γίνει σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και όχι απλά τον τροποποιήσατε, φέρατε ογδόντα τροποποιήσεις την προηγούμενη εβδομάδα. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύετε τρεις μήνες, δύο μήνες πριν τις εκλογές, πάνω σε προεκλογική περίοδο, τις απευθείας αναθέσεις. Αυτή είναι η περήφανη αριστερά; Για αυτή τη διαφάνεια κόπτεστε, αντί να απολογείστε για τις απαράδεκτες συμβάσεις που κάνατε και στο «Θριάσιο» και στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», τις οποίες δεν τις φέραμε εμείς στη δημοσιότητα; Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έρχεται και σας τραβάει το αυτί. Αντί να απολογείστε εδώ, έρχεστε και μας κουνάτε το δάχτυλο περί ηθικής και Αριστεράς. Νομίζω, κυρίες και κύριοι, ότι πλέον όλοι αποκαλύπτονται και, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν έχουμε όλοι κοντή μνήμη. Οι εκλογές έρχονται και τελικά κριτής όλων μας θα είναι ο ελληνικός λαός. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κωνσταντίνο Καραμανλή του Αχιλλέα, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Τον λόγο έχει η Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών κ. Σία Αναγνωστοπούλου για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Χθες γιορτάσαμε την ημέρα της Ευρώπης και το τέλος του φασισμού. Δεν ήταν μόνο το τέλος του φασισμού. Ήταν και το τέλος σε ό,τι οδήγησε στον φασισμό, την πείνα, τον πόλεμο, αυτόν που οδήγησε στην προσφυγιά και στην καταρράκωση εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι λαοί τότε αποφάσισαν ένα πράγμα, ότι δηλαδή για να μην υπάρξει ξανά πόλεμος, πρέπει να υπάρξει ισότητα των λαών μεταξύ τους, ισότητα μέσα στα ίδια τα κράτη. Ένα άλλο ρεύμα, βέβαια, είπε ότι πρέπει να γίνει μία Ευρώπη η οποία θα ελέγχει το μέλλον αυτής της περιοχής. Αυτά τα δύο νήματα που το καθένα ξεκινούσε από μακριά προπολεμικά, συγκρούονταν και συγκρούονται μέχρι σήμερα, με διαφορετικούς τρόπους αλλά η ουσία είναι μία: ισότητα των λαών μεταξύ τους, μη ισότητα και ανταγωνισμός και έλεγχος από κάποιες ισχυρές δυνάμεις. Αναρωτιέστε συνέχεια, αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι της Αξιωματικής - και όχι μόνο - Αντιπολίτευσης, πώς κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ σ' αυτήν την Ευρώπη να βγάλει ένα άλλο πρόσωπο, πώς κατάφερε να έχει μία δικιά του πολιτική ή να τον αποδεχθεί η Καγκελάριος Μέρκελ, κ.λπ.. Ως εξηγήσεις βρίσκετε είτε ότι πουλήσαμε τη Μακεδονία και γι' αυτό μας έδωσε τις συντάξεις, είτε γιατί κάναμε αυτό, είτε γιατί κάναμε στροφή, είτε οτιδήποτε άλλο. Θα σας εξηγήσω, όμως, με πολύ απλά λόγια τι ακριβώς έχει γίνει. Το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έγινε ένα σημαντικό πράγμα. Για πρώτη φορά μετά από τα χρόνια της κρίσης - και μετά από πολλά χρόνια, θα έλεγα - μία πολιτική δύναμη στην Ευρώπη υποχρέωσε κάποια κράτη να δουν αυτήν την κοινωνία, να δουν κι αυτόν τον λαό και όλους τους άλλους λαούς της Ευρώπης, να δουν ότι αυτό που είχαν επιβάλει ως τη μόνη λύση και ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, μπορεί να υπάρχει κι ένας άλλος δρόμος. Είδαν ότι οι Έλληνες δεν είναι οι τεμπέληδες του νότου. Προσπαθήσαμε να φύγουν από αυτά τα στερεότυπα και να δουν ότι υπάρχει μία κοινωνία που υποφέρει από τις δικές τους νεοφιλελεύθερες πολιτικές και διεκδικεί αυτά που δικαιούνται όλες οι κοινωνίες. Αυτό ήταν η πρώτη ρωγμή. Και ήταν μία σημαντική ρωγμή, την οποία δεν θέλετε να δείτε. Και είναι σημαντική ρωγμή γιατί για πρώτη φορά δεν παίχτηκαν μόνο στις Βρυξέλλες, στα κλειστά δωμάτια και στα κλειστά σαλόνια οι πολιτικές, αλλά παίχτηκαν και στους δρόμους και στις γειτονιές και με τους άλλους λαούς της Ευρώπης. Ο κ. Βέμπερ, προχθές, στα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός απάντησε αμέσως και άμεσα με μία φράση που είναι χαρακτηριστική αυτής της πολιτικής ομάδας και εσωτερικά σε κάθε κράτος και συνολικά στην Ευρώπη. Είπε ότι δεν θα πληρώνουν οι άλλοι λαοί τους Έλληνες - προσέξτε τις διατυπώσεις - και ότι εμείς δεν θα είμαστε υπέρ της ευρωπαϊκής ασφάλισης για την ανεργία. Τι είπε με άλλα λόγια; Είπε αυτό που λέει ο πιο σκληρός νεοφιλελευθερισμός στην Ευρώπη, δηλαδή ανταγωνισμός των λαών μεταξύ τους - αν είστε ανταγωνιστικοί, έχει καλώς, αν δεν είστε ανταγωνιστικοί, να πάτε να πνιγείτε - και, δεύτερον και κυριότερον, «Δεν θέλουμε τίποτα που να εξασφαλίζει ισότητα όλων των ευρωπαϊκών λαών μεταξύ τους». «Ανταγωνισμός», δηλαδή, η λέξη. Η πρώτη μάχη, λοιπόν, που δόθηκε στην Ευρώπη ήταν ανάμεσα στην ισότητα και στον ανταγωνισμό και αυτή η μάχη δεν έληξε με την καλύτερη δυνατή επιτυχία για μας. Έγινε, όμως, κάτι πολύ σημαντικό κι εγώ και από αυτό το Βήμα και από παντού θα το διεκδικώ πάντα. Κάποιες σοσιαλιστικές δυνάμεις ήταν υποχρεωμένες να ξαναγυρίσουν να δουν την κοινωνία, τις κοινωνίες τους. Κάποιες σοσιαλιστικές δυνάμεις ήταν υποχρεωμένες να συνομιλήσουμε ξανά με την ιστορία και τις ρίζες τους και άρχισαν να αλλάζουν, να παίρνουν στροφή. Εκεί που είχαν ταυτιστεί και είχαν προδώσει τις κοινωνίες και την ίδια τους την ιστορία, υποχρεώθηκαν να κάνουν αυτές τη στροφή και όχι εμείς. Και ήταν πάρα πολύ σημαντικό και φαίνεται τώρα. Αρχίζει να φαίνεται τώρα πόσο σημαντικό ήταν. Κάποιες δυνάμεις, ακόμα και από τα δεξιά, όταν είδαν το φάσμα που φασισμού να ανεβαίνει μ' αυτόν τον τρόπο, υποχρεώθηκαν να κάνουν ένα βήμα πίσω, γιατί η πολιτική αυτό είναι. Δεν είναι κλειστά σαλόνια και ποιους έχουμε φίλους να μας χτυπάνε στην πλάτη και να κανονίζουμε οι φίλοι μεταξύ μας. Είναι τι γίνεται στο πεδίο της κοινωνίας και πού συγκρούονται ιδεολογικά και πολιτικά οι δυνάμεις. Αυτό υποχρεώσαμε στην Ευρώπη να γίνει: ισότητα, λοιπόν, των λαών. Το δεύτερο είναι η δημοκρατία ανάμεσα στους λαούς. Ό,τι λόγο έχουν οι Έλληνες έχουν και οι Πορτογάλοι, έχουν και οι Ισπανοί, έχουν και οι Γάλλοι, έχουν όλοι οι άλλοι. Κι αυτό επίσης ήταν δύσκολο, γιατί κανένας δεν είχε αντιδράσει. Μάλιστα, όχι απλώς δεν είχε αντιδράσει, αλλά δεν είχε πει ότι αυτά τα μνημόνια πάνω απ' όλα υπονομεύουν την ίδια τη δημοκρατία της Ευρώπης με τον τρόπο που γίνεται η έμπνευσή τους, η σύλληψή τους και με τον τρόπο που εφαρμόζονται. Εμείς έχουμε ένα πράγμα που δεν έχετε εσείς. Στην Ευρώπη δεν βλέπουμε μόνο τη Γαλλία του λαμπερού Παρισιού. Στην Ευρώπη βλέπουμε τη Γαλλία των προαστίων της, των μη προνομιούχων γειτονιών της. Βλέπουμε το Παρίσι της Κομμούνας και του Μάη του 1968. Στο Βέλγιο δεν βλέπουμε μόνο τις Βρυξέλλες των τεχνοκρατών. Βλέπουμε το Βέλγιο των ανθρακωρύχων, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων προέρχονται από την ελληνική κοινότητα του Βελγίου. Στη Γερμανία το ίδιο και σ' όλες τις χώρες το ίδιο. Με αυτούς συνομιλούμε και με αυτούς θέλουμε να φέρουμε σε επαφή τη δική μας κοινωνία, με αυτούς τους λαούς γιατί έχουν τα ίδια πάθη, τις ίδιες διεκδικήσεις και τα ίδια προβλήματα. Δεν θέλουμε να βάζουμε σε ανταγωνισμούς τους λαούς μεταξύ τους. Άρα λοιπόν, το να στηρίζει κάποιος τον κ. Βέμπερ είναι ανοιχτή ομολογία για το τι ευρωπαϊκή πολιτική θέλουμε. Αυτές οι ευρωπαϊκές εκλογές είναι η πιο κρίσιμες που γνώρισε η μεταπολεμική Ευρώπη, γιατί όχι μόνο φασισμός παίζεται, αλλά και όλα αυτά που έχουν οδηγήσει στον φασισμό. Θα ήθελα να πω για αυτήν την Ευρώπη, στην οποία ανήκει κι αυτή η κοινωνία. Ανήκω σε ένα κομμάτι της Αριστεράς που πάντα ήταν με την Ευρώπη. Πάντα ήταν υπέρ της Ευρώπης, γιατί θεώρησε ότι είναι το γήπεδο της ιστορίας στο οποίο μπορούμε να παίξουμε και να συναντηθούμε με τους λαούς. Θα μπορούσα να πω πάρα πολλά, αλλά θέλω να συγκρατήσουμε αυτά τα δύο σημεία, την ισότητα και τη δημοκρατία. Και η μάχη είναι ανηλεής. Η μάχη δεν τελειώνει ποτέ σε μία στιγμή. Στην ιστορία κρατάνε δεκαετίες αυτές οι μάχες. Το προοδευτικό δημοκρατικό και αριστερό μέτωπο που δημιουργείται και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση, την αξιοπρεπή επιβίωση των λαών και της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού λαού, αλλά και όλων των λαών της Ευρώπης. Μην ψάχνετε, λοιπόν, να βρείτε σε συναλλαγές, σε κλειστά δωμάτια το τι έγινε. Ψάξτε να δείτε τι κινητοποίησε και τις ίδιες τις κοινωνίες της Ευρώπης και τις πολιτικές δυνάμεις, κυρίως τους σοσιαλιστές. Θέλω να φτάσω λίγο σε αυτά τα θλιβερά που ειπώθηκαν αυτές τις μέρες. Είμαι υπέρ της σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης, γιατί η δημοκρατία αυτό είναι, ακόμα και με προσωπικές αναφορές. Παρά το γεγονός ότι ως χαρακτήρας και ως πρόσωπο, ως ψυχοσύνθεση δεν είμαι της προσωπικής αντιπαράθεσης, αλλά είμαι της ιδεολογικής και πολιτικής, παρ' όλα αυτά όμως το δέχομαι στον πολιτικό διάλογο, γιατί ο κ. Μητσοτάκης προχθές αποκάλυψε αυτό. Άκουσα διάφορους από εμάς να λένε ότι τους δημιούργησε έκπληξη. Εμένα τίποτα δεν μου δημιουργεί έκπληξη από τη στιγμή που ο κ. Σαμαράς τον Γενάρη του 2015 δεν παρέδωσε όπως θα έπρεπε να κάνει, όπως απαιτούν οι θεσμοί, το θεσμικό μας πλαίσιο, την εξουσία. Όμως, ο κ. Μητσοτάκης προχθές ξεπέρασε κάτι. Το είπε και ο κ. Φίλης. Εντάξει οι ζωντανοί μεταξύ τους να φαγωθούν. Έχουν και το περιθώριο της άμυνας. Το να κραδαίνει κανείς τους νεκρούς μέσα σε αυτή την Αίθουσα, αυτό είναι κάτι που δείχνει πόσο το λούστρο του πολιτισμού, πόσο το λούστρο της ευπρέπειας είναι πάρα πολύ επιρρεπές να φύγει, όταν κάποιος αισθάνεται ότι τα συμφέροντά του απειλούνται. Και αυτό είδαμε προχθές εδώ, στη Βουλή και ελπίζω να μην επαναληφθεί. Ο καθένας χρησιμοποιεί τα όπλα του. Εμείς σε αυτή τη μάχη χρησιμοποιήσαμε πολιτικά και ιδεολογικά όπλα. Ακόμα και όταν το ύφος του Πολάκη, του ενός, του άλλου τάραζε κάποιους, πολιτικά και ιδεολογικά ήταν τα όπλα, δεν ήταν προσωπικής κατεδάφισης. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό. Ναι, κύριε Λοβέρδο. Μην κουνάτε το κεφάλι σας, γιατί εγώ ήμουν μέσα σε αυτή τη Βουλή, όταν μια πρώην Βουλευτής μας καταφέρθηκε σε Βουλευτές των κομμάτων σας με αναξιοπρεπή τρόπο. Ήμουν η πρώτη που σηκώθηκα και τη σταμάτησα. Να ξεχωρίσουμε, λοιπόν, την πολιτική αντιπαράθεση από το φέρνω τους νεκρούς όπως μου υπαγορεύουν για να μπορέσω να τα βγάλω πέρα. Είχατε υπολογίσει ότι η Συνθήκη των Πρεσπών θα βουλιάξει τον ΣΥΡΙΖΑ και την Κυβέρνηση. Δεν έγινε έτσι και δεν έγινε για έναν απλό λόγο - θα τα πει, βέβαια, ο κ. Κοτζιάς, ο οποίος τα ξέρει καλύτερα από εμένα - διότι όλα έγιναν στο φως του ήλιου, κατάλαβε ο ελληνικός λαός ότι καμμία Μακεδονία δεν πουλήθηκε, τίποτα δεν πουλήθηκε. Απλώς φύγαμε από μια μεγάλη αδράνεια που στοίχιζε σε αυτή τη χώρα, για να έρθω στον κ. Κουμουτσάκο που άρχισε να μας λέει τα διάφορα για την Τουρκία. Δεν μας λέει τι θα έκανε, αλλά μας είπε τα διάφορα για την Τουρκία. Η ερμηνεία μας και η πολιτική μας θέση και για την Τουρκία και για την περιοχή είναι απολύτως σωστή. Δεν μπορείς να έχεις μια τεράστια αναταραχή στη γειτονιά σου και εσύ να αφήνεις άλυτα προβλήματα παντού και να έχεις ως πολιτική αυτό που είχες και στην Ευρώπη: Κλειστά σαλόνια, με τον κουμπάρο και τον φίλο να λύσω τα προβλήματα. Δεν γίνεται έτσι. Πρέπει να κινητοποιούνται οι λαοί, όταν λύνονται τα προβλήματα, ειδικά της εξωτερικής πολιτικής. Και με τις Πρέσπες έγινε αυτό και δεν είναι ταυτοτικό πρόβλημα, αλλά εκεί είναι απλά μαθήματα διεθνούς δικαίου, που δεν θέλω να δώσω από αυτό το Βήμα της Βουλής. Το τι απέδειξε ότι η πολιτική μας και η ερμηνεία της ήταν σωστή ήταν η απόφαση που πάρθηκε χθες από τους Ευρωπαίους ηγέτες στο Σίμπιου της Ρουμανίας και από τον Κύπριο Αναστασιάδη και από τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, αλλά και από όλους τους ηγέτες για τις προκλητικές κινήσεις της Τουρκίας στην περιοχή της Κύπρου και της Ανατολικής Μεσογείου. Τα μαθήματα, λοιπόν, περί εξωτερικής πολιτικής και «δεν σας έχουμε εμπιστοσύνη για την εθνική πολιτική» μετά από τόσα χρόνια αδράνειας πρέπει να σταματήσουν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Θέλω να τελειώσω, λέγοντας ένα πράγμα. Επειδή στις 26 Μαΐου παίζονται οι πιο κρίσιμες ευρωπαϊκές εκλογές, θέλουμε να έχουμε έναν Βέμπερ και τις δυνάμεις που εκπροσωπούν ως ευρωπαϊκοί λαοί; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα για μένα. Θέλουμε τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους λαούς; Θέλουμε τα στερεότυπα και αυτό τον χυδαίο πόλεμο που γίνεται ανάμεσα στους λαούς μέσω κάποιων εφημερίδων και πολιτικών δυνάμεων, με χαρακτηριστικά του τύπου «οι τεμπέληδες, οι έτσι, οι αλλιώς» ή θέλουμε αυτούς τους λαούς να βρεθούν επιτέλους αλληλέγγυοι, να έχουμε ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλισης κατά της ανεργίας, ευρωπαϊκό κατώτατο μισθό, μηχανισμούς δηλαδή και θεσμούς οι οποίοι θα φέρουν τους λαούς για να διεκδικούν μαζί; Αυτό παίζεται και αυτή τη μάχη εμείς θα δώσουμε. Δεν θα δώσουμε καμμία άλλη μάχη. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε…
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί από το Δημοτικό Σχολείο Βαρύπετρου Χανίων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε…
Τι θέλετε, κύριε Λοβέρδο;
Κύριε Πρόεδρε, μια ερώτηση θέλω να κάνω προς την προλαλήσασα Υπουργό.
Μην πάμε τώρα σε αυτή τη διαδικασία!
Θέλω να πω κάτι το οποίο ξέρετε και εσείς. Ήσασταν εδώ μπροστά.
Δεν είναι θέμα προσωπικό, αλλά τέλος πάντων. Εντάξει, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό, αλλά να είστε σύντομος.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Χθες το βράδυ, κυρία Υπουργέ - επειδή μιλήσατε ως Υπουργός Εξωτερικών όχι ως Βουλευτής και επειδή ο κ. Κατρούγκαλος δεν βλέπω να είναι ανάμεσα στους ομιλητές, ο άνθρωπος θα έχει υποχρεώσεις - κατά τις 23.30΄, εδώ ο Βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος, ο κ. Γκιόκας, αναφερόμενος στη Σύνοδο Κορυφής στη Ρουμανία, όπου και εσείς αναφερθήκατε, μας διάβασε ένα ψήφισμα επ' ευκαιρία της μέρας για τον αγώνα κατά του φασισμού και της λήξης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου υπογράψατε μαζί με τον Όρμπαν την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος. Όπως είπε ο Βουλευτής, αλλά και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος, δεν θυμάται καμμία κυβέρνηση - ούτε εγώ το θυμάμαι - με Πρωθυπουργό κεντροδεξιό ή κεντροαριστερό της χώρας, να έχει υπογράψει ψήφισμα με τέτοια φρασεολογία. Εάν αυτή είναι η καινούργια σας θέση - γιατί το υπέγραψε ο Πρωθυπουργός μαζί με τον Όρμπαν αυτό το κείμενο - τότε θέλω παρακαλώ πάρα πολύ να μου δώσετε μια εξήγηση γιατί ταλαιπωρηθήκαμε πριν από δυο χρόνια με τη στάση της Κυβέρνησης απέναντι στις γιορτές κατά του φασισμού και του κομμουνισμού ως ανελεύθερων καθεστώτων. Τι έχετε πάθει; Έχετε αλλάξει θέσεις; Εν πάση περιπτώσει, είστε Υπουργός των Εξωτερικών και έχετε την υποχρέωση, αφού αναφέρεστε και στη Σύνοδο Κορυφής, να μας πείτε πού βάλατε την υπογραφή σας, ανεξαρτήτως ποια είναι η δική μου προσέγγιση ή άλλων συναδέλφων εδώ, στην Αίθουσα. Εσάς ελέγχουμε, εσάς μετράμε και εσείς θέλουμε να είστε καθαροί, εννοώ πολιτικά.
Καλώς. Θέλετε να απαντήσετε, κυρία Αναγνωστοπούλου;
Θέλω να απαντήσω, κύριε Πρόεδρε.
Νομίζω ότι δυο λεπτά σας αρκούν να συμπτύξετε τη σκέψη σας.
Ναι, για μισό λεπτό θα απαντήσω στον κ. Λοβέρδο. Δεν υπήρξε κανένα ψήφισμα που να υπογράψουν οι Αρχηγοί των κρατών - μελών της Ευρώπης. Υπήρξε ένα σχέδιο το οποίο διαβάστηκε ή δεν διαβάστηκε - αυτό θα το μάθω και θα σας πω - αλλά ψήφισμα που να υπογράφτηκε από τους Αρχηγούς των κρατών - μελών δεν υπήρξε.
Έτσι εμφανίστηκε και κατατέθηκε στα Πρακτικά.
Δεν ξέρω πώς εμφανίστηκε. Θα το δω. Όμως, απόφαση - ψήφισμα που να υπογράφτηκε από τους Αρχηγούς των κρατών - μελών δεν υπήρξε. Η θέση μας δε σε αυτό το θέμα είναι πάρα πολύ γνωστή.
Επειδή είχατε πει άλλα πράγματα πέρυσι.
Όχι, λέμε τα ίδια, κύριε Λοβέρδο. Τα ίδια ακριβώς.
Ορίστε, κύριε Σεβαστάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει σκιαγραφηθεί και προσδιοριστεί από πολλούς ομιλητές το κεντρικό επίδικο αυτής της τριήμερης διαδικασίας, που είναι η ιδιότυπη αποπολιτικοποίηση της συζήτησης, η μετακίνηση από την πολιτική επιχειρηματολογία, από την κριτική προς ειλημμένες πολιτικές αποφάσεις της Κυβέρνησης, από το επίπεδο δηλαδή της κριτικής της μετακίνησης στη στοχοποίηση προσώπων. Είναι προφανές ότι υπάρχουν μια σειρά από θετικά μέτρα όχι τόσο ή μόνο με τους όρους της λαϊκής ωφέλειας όσο με τους όρους της ανάκτησης της πολιτικής αυτοβουλίας. Παραδείγματος χάριν, η σε σημαντικό βαθμό συμβολική απεξάρτηση από την εργαλειοθήκη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι μια πράξη, είναι μια πολιτική χειρονομία συλλογικά κατακτημένη που θα έπρεπε να την υπερασπιστούμε ως πολιτικό σύστημα. Είναι ένα βήμα. Η Κυβέρνηση ασκεί κάποιες πολιτικές, προτείνει κάποιες ιδέες, παίρνει ορισμένες αποφάσεις στις οποίες εγώ θα ήθελα να υπάρχουν οι αντιαποφάσεις ή αντιιδέες. Αντί αυτού, έχουμε μία αλληλουχία - θα μου επιτρέψετε να πω - στοχοποιημένων προσώπων. Αντικαθίστανται, δεν είναι ένας. Κάθε φορά αναδύεται ένα πρόσωπο το οποίο στοχοποιείται και δεν είναι μόνο για να αγκιστρώσουμε τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά, την ιδεολογική καταγωγή, την πολιτική καταγωγή του προσώπου, το οποίο το εκμηδενίζουμε, και να τα βυθίσουμε και τα δύο μαζί. Είναι νομίζω κάτι πολύ οριστικότερο και βαθύτερο. Θεωρώ ότι αυτή η διασύνδεση προσώπου, το οποίο απαξιώνεται, και πολιτικής καταγωγής του, αυτή η διασύνδεση δημιουργεί έναν πολιτικό αυτοματισμό, δημιουργεί στο πολιτικό σύστημα έναν απολιτικό αυτοματισμό, δηλαδή αυτόματα και παβλοφικά το πρόσωπο να συνδέεται με το κακό, το πρόσωπο να συνδέεται με ένα σύστημα ιδεών, με μία κυβέρνηση, με μια πολιτική επικράτεια και αυτόματα αυτό να συνδέεται με το κακό. Νομίζω ότι αυτή η αλληλουχία είναι μια επικοινωνιακή επιλογή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - που αφήνει έναν ερειπιώνα. Η άποψη μου είναι ότι είναι τυφλή επιλογή μιας παροδικής τρίπλας, μιας παροδικής νίκης στις εντυπώσεις, αλλά που αφήνει έναν πολιτικό ερειπιώνα που θα τον βρούμε μπροστά μας. Είναι σίγουρο ότι τον κριτικό πολίτη, τον πολίτη της οξυδέρκειας, της μνήμης, που σκέφτεται, που συνδυάζει, τον αποδυναμώνει μία τέτοια επιλογή. Αυτή η εξατομικευμένη επιθετικότητα τον αποδυναμώνει. Αυτός ο πολίτης ανεξαρτήτως του που ανήκει, σε ποιο κομμάτι της πολιτικής χωροταξίας ανήκει, είναι μέρος της πολιτικής ενδοχώρας της Αριστεράς, όχι γιατί έχει τα τυπικά ιδεολογικά γνωρίσματα της Αριστεράς, αλλά γιατί αποτελεί την προϋπόθεση της. Μην ξεχνάμε ότι η Αριστερά κατέκτησε ποιοτικά χαρακτηριστικά πολύ σημαντικά την περίοδο του βαθέως εκδημοκρατισμού της ελληνικής κοινωνίας που ήταν η μεταδικτατορία. [[Θόρυβος]] Παρακαλώ πολύ το Προεδρείο αν μπορεί να είναι λιγότερο θορυβώδες. Όλο το πολιτικό σύστημα έκανε βήματα ωρίμανσης της δημοκρατίας. Σε αυτά τα βήματα και σε αυτό το περιβάλλον η Αριστερά μπόρεσε να βαθύνει το λόγο της, μπόρεσε να ανατρέξει στην ιστορία της, να αναστοχαστεί, να διορθώσει, να κάνει φυσικά και λάθη. Εντούτοις, η ωρίμανση και εμβάθυνση κερδήθηκαν σε αυτή τη δημοκρατική επικράτεια. Αυτοτραυματίζεται σήμερα - όχι σήμερα μόνο με τη στενή ημερολογιακή σημασία, αυτή την περίοδο τραυματίζεται - νομιμοποιείται ο αντικοινοβουλευτισμός. Είναι τυφλή επιλογή. Νομιμοποιείται η κατάλυση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, με τα προβλήματα που έχει και με την κρίση που περνάει σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτά είναι τυφλές επιλογές. Μπορεί η πολιτική γραμματική και το πολιτικό συντακτικό των προεκλογών να το νομιμοποιούν, εγώ δεν το θέλω, δεν μου πάει. Και νομίζω ότι με πάρα πολλούς ανθρώπους που μιλάω εδώ, με πάρα πολλούς συναδέλφους όλων των κομμάτων, είμαστε σύμφωνοι. Είναι λάθος στρατηγική επιλογή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ήθελα να προχωρήσω με το άγχος της αυστηρότητας του Προεδρείου, αλλά θα είμαι συνεπής ότι αν η Αριστερά ή η Κυβέρνηση ή ο εχέφρων δημοκρατικός πολίτης προσχωρήσει σε αυτήν τη λογική, τη λογική της προσωπικής αποδόμησης, της αποδυνάμωσης του προσώπου, της ηθικής απαξίωσης του προσώπου, φοβάμαι δεν προσχωρεί μόνο ή δεν δεσμεύεται μόνο από την ένδεια των επιχειρημάτων, νομίζω ότι προσχωρεί σε μία επιλογή, η οποία αποτελεί τον ορισμό της κρίσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα το δούμε στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Δεν έρχονται οι ακροδεξιοί, δεν επεκτείνεται η ακροδεξιά, διευρύνεται η άτυπη, η ασυνείδητη ακροδεξιά, διευρύνεται στο μικροαστικό κοινό, στον μέσο πολίτη. Κι αυτή την άτυπη και δύσκολα αντιμετωπίσιμη ακροδεξιά, με αυτές τις αστόχαστες επιλογές, νομίζω ότι την νομιμοποιούμε. Έχω την αίσθηση ότι μπορούμε να διαφοροποιήσουμε τη γλώσσα μας, μας συμφέρει η πολιτική αντιμαχία, μας συμφέρει το πολιτικό επιχείρημα. Και νομίζω ότι με αυτό δυναμώνουμε όλοι συλλογικά, χωρίς να αφήσουμε τον πολίτη να δραπετεύσει στο πουθενά, όπως τον ωθούμε αστόχαστα σήμερα, τουλάχιστον μερικές, πολιτικές δυνάμεις και τουλάχιστον μία αντιπολιτευτική, ένας αντιπολιτευτικός δογματισμός. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Τουρισμού ο κ. Θεοχαρόπουλος. Ελάτε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στη σημερινή συζήτηση το πρώτο που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι το αν η Κυβέρνηση σχεδιάζει πολιτικές με στόχο την έξοδο από την κρίση, την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. Αυτή τη στιγμή το ζητούμενο για τη χώρα μας είναι η ανάδειξη μιας σύγχρονης προοδευτικής ατζέντας με σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Στόχος είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και η περαιτέρω ανάπτυξη τομέων και κλάδων, που η χώρα έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα. Και σε αυτόν τον στόχο ο τουρισμός έχει καταλυτικό ρόλο, που αποδεικνύεται από την αύξηση του εισερχόμενου τουρισμού πάνω από 35% την τελευταία τετραετία. Αρκεί μόνο να επισημάνω ότι είχαμε τριάντα τρία εκατομμύρια διεθνείς αφίξεις στη χώρα μας, μαζί με την κρουαζιέρα, σε απόλυτα νούμερα εννέα εκατομμύρια πάνω από πριν τέσσερα χρόνια. Αποδεικνύεται από την ενίσχυση των παγκόσμιων μεριδίων μας. Τα τουριστικά έσοδα αγγίζουν τα 18,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο ελληνικός τουρισμός, λοιπόν, αναπτύσσεται με 7% αυτή τη στιγμή, 3,5 φορές υψηλότερα από το ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και του ευρωπαϊκού ρυθμού ανάπτυξης. Η συνολική συμβολή του τουρισμού στην οικονομία ανέρχεται στα 37,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, κινητοποιούνται οι τουριστικές επενδύσεις. Στόχος μας είναι να στηριχθεί η μικρομεσαία τουριστική επιχειρηματικότητα μεταξύ άλλων με το ΕΣΠΑ και τα χρηματοδοτικά εργαλεία. Είναι επίσης, στρατηγική προτεραιότητα η ανάπτυξη της ελληνικής κρουαζιέρας και η καθιέρωση της Ελλάδας σε κεντρική δύναμη στον θαλάσσιο τουρισμό στην ανατολική Μεσόγειο. Σε δύσκολες συνθήκες για τη χώρα ο ελληνικός τουρισμός είναι ο πρώτος τομέας που ανακάμπτει. Είναι ένα ηχηρό μήνυμα ότι η χώρα μας μπορεί να τα καταφέρει. Σήμερα, βάζουμε τον πήχη ακόμα πιο ψηλά και μάλιστα, σε μία κρίσιμη περίοδο για τη χώρα μπροστά είναι τουριστική σεζόν. Στόχος μας, για το επόμενο χρονικό διάστημα, είναι να έχουμε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα από τις προηγούμενες χρονιές, να διασφαλίσουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την επόμενη μέρα, αλλά και για πολλά χρόνια, του ελληνικού τουρισμού, με στόχο την επανεκκίνηση της οικονομίας με όρους βιώσιμης ανάπτυξης και με τις απαραίτητες συνέργειες, με σχεδιασμό της τουριστικής προβολής στη βάση πορισμάτων ερευνών αγοράς και σχεδίων μάρκετινγκ, με αξιοποίηση των ευκαιριών που δημιουργούνται μέσα από τον αναπτυξιακό σχεδιασμό για τον τουρισμό, με προτεραιότητα τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των επαγγελματιών, που αποτελούσαν πάντοτε την ψυχή του ελληνικού τουρισμού, με ανάπτυξη όλων των ειδών του θεματικού τουρισμού και των εναλλακτικών μορφών σε συνδυασμό με την προσπάθεια για τουριστική περίοδο όλο τον χρόνο, με τις απαραίτητες συνέργειες με περιφέρειες, δήμους και επιμελητήρια, με στόχευση την ενσωμάτωση στο τουριστικό προϊόν των πολιτιστικών στοιχείων της κάθε περιοχής, με προώθηση του αγροτουρισμού και τις διασυνδέσεις της πρωτογενούς παραγωγής με τον τουρισμό, με άμεση σύνδεση του τουρισμού με τις ανάγκες του περιβάλλοντος. Αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της οικονομίας και βασικούς πυλώνες για την κοινωνική συνοχή. Τα θετικά μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός τις προηγούμενες ημέρες θα αυξήσουν ακόμα περισσότερο, τη δυναμική του τουρισμού και αναφέρομαι: Στη μείωση του συντελεστή στα τρόφιμα και στην εστίαση από 24 σε 13% και βέβαια στην εστίαση σε 11% από το 2020. Αλλά και στη μείωση του ΦΠΑ στη διαμονή από το 13% στο 11% από το 2020. Και βέβαια, η μείωση του ΦΠΑ στην ενέργεια από το 13% στο 6%. Άμεσα μέτρα μείωσης των φόρων σε κρίσιμους τομείς και για τον τουριστικό κλάδο. Πρόκειται άλλωστε για αιτήματα όλων των φορέων του τουρισμού, τα οποία γίνονται πράξη. Βεβαίως, όμως, ο τουρισμός θα διευκολυνθεί και από τα υπόλοιπα θετικά μέτρα που ανακοινώθηκαν και βελτιώνουν την αγοραστική δύναμη. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο τουρισμός αποτελεί εθνικό αφήγημα. Απαιτεί ενότητα και εθνική συνεννόηση, μακριά από τοξικό, πολωτικό κλίμα που δηλητηριάζει την πολιτική ζωή του τόπου. Μπορεί να προσφέρει οξυγόνο στην ελληνική οικονομία, να συμπαρασύρει και να ενισχύσει άλλους κλάδους της οικονομίας, να συνδεθεί με τις επενδύσεις, να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, να συμβάλει στη μείωση της ανεργίας, να συνεισφέρει στις τοπικές οικονομίες. Σε αυτή τη δυναμική εστιάζουμε. Αυτή θέλουμε να αναπτύξουμε ακόμη περισσότερο. Επειδή αναφέρθηκα στα μέτρα, λίγα λόγια: Πρώτα - πρώτα, άκουσα τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να μιλάει για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Πράγματι, σταθερά και δική μου θέση είναι ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα πρέπει να μειωθούν. Το 3,5% είναι υψηλό. Το έχει πει και η Κυβέρνηση. Αλλά στα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, ανακοίνωσε και ένα σχέδιο, με το οποίο ουσιαστικά θα μπορούμε να επιτυγχάνουμε 2,5% πρωτογενές πλεόνασμα και το 1% να είναι ως ασφάλεια. Μάλλον δεν το είδε, μάλλον το ξέχασε ο κ. Μητσοτάκης αυτό, στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του. Αναφέρθηκε στην προοδευτική πολιτική, ξεχνώντας μάλιστα ο κ. Μητσοτάκης με ποιους βρίσκεται στο κόμμα του και ποιοι έχουν πάρει το πάνω χέρι. Και βεβαίως, αναφέρθηκε και στο αφορολόγητο. Εδώ πραγματικά έχω μια απορία: Να προχωρούμε με μονομερείς ενέργειες ή να προχωρούμε με διαπραγμάτευση, έτσι ώστε να επιτυγχάνουμε τους στόχους στη χώρα μας; Γιατί, αν προχωρούμε με διαπραγμάτευση αποτελεσματική, τότε αυτά που ανακοινώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες αποτελούν στοιχεία μιας νέας οικονομικής πολιτικής που και τους φόρους μειώνουν, αλλά και δίνουν ανάσα. Συνεπώς, ναι, βεβαίως και χρειάζεται να μην εφαρμοστεί η μείωση στο αφορολόγητο, αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει με την κατάλληλη διαπραγμάτευση την ώρα που πρέπει να γίνει. Και επειδή ακούω διάφορες φωνές, τα μέτρα είναι μόνιμου χαρακτήρα. Δεν είναι προσωρινού χαρακτήρα. Είναι είτε για το 2019 είτε για το 2020 και αφορούν και αναπτυξιακούς στόχους μέσω και της μείωσης της φορολογίας, αλλά και άμεσους στόχους, όπως είναι το ποσό που θα δοθεί ως δέκατη τρίτη σύνταξη στους ανθρώπους και οι οποίοι το χρειάζονται. Γιατί δεν έχω καταλάβει και εδώ την κριτική, η οποία γίνεται. Και βέβαια, για το 2020 η κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης, η αύξηση στο 150% του συντελεστή της απόσβεσης των επενδύσεων, η επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους νέους, οι φορολογικές μειώσεις για τους κατοίκους των νησιών, η μείωση του κόστους για το πετρέλαιο θέρμανσης, για τους συνεταιρισμούς, σταθερή επιδίωξη όσων ασχολούνται στον αγροτικό κλάδο, η μείωση των φόρων και η ενίσχυση όσων ασχολούνται με συλλογικές δράσεις παραγωγής και πολλά άλλα. Θα μου επιτρέψετε, όμως, τώρα, μετά από την αναφορά μου στον τουρισμό και στην ελληνική οικονομία - διότι όλες αυτές τις μέρες βλέπουμε μια προπαγάνδα και έναν κιτρινισμό που δυστυχώς αναπτύσσεται, και βεβαίως και από χείλη πολιτικών και κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - να σας πω τα εξής: Τη Δευτέρα το απόγευμα κατατέθηκε μια πρόταση μομφής. Ο κ. Μητσοτάκης μάλιστα στην ομιλία του είπε: «Δεν είναι εδώ ο νέος Υπουργός Τουρισμού». Και αναφέρθηκε προσωπικά με συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς στη σύμπλευση των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων, την οποία έχουμε αποφασίσει σε όλα τα επίπεδα. Του απάντησα δημοσίως. Αλλά και στο ελληνικό Κοινοβούλιο σήμερα θα του απαντήσω, διότι αναφέρθηκε σε εμένα λέγοντας ότι έχω αλλάξει τρία κόμματα. Εγώ είμαι σε ένα κόμμα, κύριε Μητσοτάκη. Είμαι στη Δημοκρατική Αριστερά. Και συνεργάστηκα με το ΠΑΣΟΚ και με το Κίνημα Αλλαγής. Και όταν το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής αποφάσισε να πάρει οριστικά τον δρόμο προς τα δεξιά και όχι προς τα αριστερά, όχι προς τον Σάντσεθ, αλλά προς τη στρατηγική σύμπλευση στα δεξιά, συνεργαζόμαστε με τη Ριζοσπαστική Αριστερά. Να σας πω κάτι; Και η συνεργασία αυτών των χώρων είναι η θέση μας, αν απεμπλέκονται από τις δεξιές πολιτικές όλου αυτού του χώρου, του όμορου χώρου: σοσιαλδημοκρατία, ανανεωτική αριστερά, ριζοσπαστική αριστερά. Όταν αναφέρθηκε, όμως, σε τρία κόμματα, προς στιγμήν θεώρησα ότι αναφέρεται στον Αντιπρόεδρο της κυβέρνησής του και στο κόμμα, στο οποίο συμμετείχε, τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, ότι αναφέρεται στον πρώην Πρωθυπουργό με την Πολιτική Άνοιξη, ότι αναφέρεται στη Ντόρα Μπακογιάννη με τη Δημοκρατική Συμμαχία. Αλλά όχι. Αναφερόταν σε εμάς. Βέβαια, την επόμενη μέρα τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα για τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Διότι την επόμενη μέρα έκανε την έκτη του μεταγραφή αυτή την περίοδο στη Βουλή με τον κ. Ψαριανό, ο οποίος έχει αλλάξει πέντε κόμματα όλη αυτή την περίοδο: από τον ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΗΜΑΡ, στο Ποτάμι, μαζί με το ΚΙΝΑΛ και τώρα στη Νέα Δημοκρατία. Από τον ΣΥΡΙΖΑ στη Νέα Δημοκρατία. Όχι στους όμορους χώρους, στους οποίους συμπλέουμε με μια προοδευτική συμμαχία αυτή τη στιγμή για να ηττηθεί η δεξιά, να ηττηθεί η ακροδεξιά, να ηττηθεί ο νεοφιλελευθερισμός σε όλη τη χώρα. Και βεβαίως αναφέρθηκε ο κ. Μητσοτάκης σε χρονομίσθωση Βουλευτών. Τελικά να μας πει τι θέλει. Η κ. Κουντουρά όταν δεν παραιτείται, γιατί δεν παραιτείται; Η κ. Κουντουρά όταν παραιτείται, γιατί παραιτείται; Ο ΣΥΡΙΖΑ όταν κάνει συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ, γιατί με τους ΑΝΕΛ; Αυτό λέγαμε όλοι μας. Αλλά όταν κάνει ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς με τη Δημοκρατική Αριστερά στον χώρο της Αριστεράς, γιατί στον χώρο της Αριστεράς; Να μας πει τι θέλει, επιτέλους!
Εσείς γιατί μας παιδεύατε τέσσερα χρόνια;
Θα έχετε τον χρόνο να απαντήσετε. Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. Την ώρα που αναφέρομαι στη Νέα Δημοκρατία, αντιδρά το Κίνημα Αλλαγής! Και επειδή αναφέρθηκε στη χρονομίσθωση ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να πω ότι έχει υπογραφεί συμβόλαιο μακροχρόνιο με τη διαπλοκή. Και μάλιστα, έχει γίνει και επινοικίαση στη συνέχεια του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας στον Άδωνι Γεωργιάδη. Αυτό είναι στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει όλη αυτή την περίοδο. Σε μια οποιαδήποτε χώρα, που δεν έχει χαθεί η κοινή λογική, η συμπόρευση δύο κομμάτων της αριστεράς, του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Δημοκρατικής Αριστεράς, όχι μόνο δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη, αλλά αναμενόμενη εξέλιξη. Πόσο δε μάλλον που στο νέο πολιτικό περιβάλλον η διαχωριστική γραμμή αριστεράς - δεξιάς είναι ακόμη πιο ξεκάθαρη. Καθορίζει τις πολιτικές συγκλίσεις εδώ που βρισκόμαστε σήμερα. Με τον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε ψηφίσει από κοινού εδώ μέσα στη Βουλή προοδευτικές λύσεις σε όλα τα κορυφαία ζητήματα πολιτικής. Ψηφίσαμε από κοινού την απλή αναλογική, όταν Νέα Δημοκρατία και Δημοκρατική Συμπαράταξη εκείνη τη στιγμή δεν την ψήφιζαν. Ψηφίσαμε τα νομοσχέδια που αφορούσαν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη μη περικοπή συντάξεων, το κοινωνικό μέρισμα, τη διεύρυνση κοινωνικών δικαιωμάτων, την αναθεώρηση του άρθρου 3 για τη θρησκευτική ουδετερότητα προς τον απαραίτητο, βέβαια, διαχωρισμό των σχέσεων Εκκλησίας - Κράτους. Και βέβαια, τη Συμφωνία των Πρεσπών, την ώρα που άλλες πολιτικές δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικές φλερτάρουν συστηματικά με νεοσυντηρητικές και εσωστρεφείς αντιλήψεις. Και άκουσα και εδώ, στον δημόσιο διάλογο, διάφορα περί συναλλαγών, λέει. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τη δική μας θέση προσωπικά και στη Δημοκρατική Αριστερά δεν την έχουμε αλλάξει ποτέ για το μακεδονικό. Είναι σταθερή. Το ξέρουν όλοι στην ελληνική κοινωνία επί τόσα χρόνια. Γι' αυτό μας κάνουν κριτική, για τη θέση μας υπέρ της επίλυσης του μακεδονικού στο πλαίσιο αυτής της λύσης. Αυτά τα επιχειρήματα θα έπρεπε να τα πείτε σε όσους Βουλευτές έχουν αλλάξει τη θέση τους αυτή τη στιγμή κι έχουν προσχωρήσει στη Νέα Δημοκρατία, ενώ βέβαια είχαν μια διαφορετική θέση όλα αυτά τα χρόνια. Σε κάθε χώρα πάντως το στοίχημα το ποιες, πώς και με ποια συμμαχία δυνάμεις θα εκφράσουν την πλειοψηφία του προοδευτικού χώρου είναι ανοιχτό. Στη χώρα μας η απάντηση με τις τελευταίες εξελίξεις, το άνοιγμα του Αλέξη Τσίπρα στην Προοδευτική Συμμαχία και η οριστική σύμπλευση του Κινήματος Αλλαγής με τη Νέα Δημοκρατία, έχει δοθεί. Η πλειοψηφία των προοδευτικών πολιτών θα απαντήσει στις επόμενες εκλογές με το σχήμα ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Από την πλευρά μας, επιλέξαμε να μείνουμε σταθεροί στο δρόμο της ανασυγκρότησης της προοδευτικής παράταξης. Δυστυχώς, το Κίνημα Αλλαγής όχι μόνο αρνείται να συμβάλει σε αυτή την κρίσιμη για τη χώρα μας στιγμή αλλά και για όλη την ευρώπη, αλλά με μία βαθιά ανιστόρητη θέση θέτει τη στρατηγική ήττα της Αριστεράς ως προτεραιότητα, δηλαδή τη στρατηγική νίκη της Δεξιάς, ουσιαστικά εμμέσως, ως στόχο. Εξελίχθηκε σε ένα περίκλειστο κόμμα μακριά από τους προσανατολισμούς ακόμα και της ίδιας της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας. Έχει επιλέξει οριστικά τη στρατηγική συμπόρευση με τη Δεξιά, τη Νέα Δημοκρατία, και το γεγονός αυτό, όπως σας είπα ήδη, αποδεικνύεται από όλα τα κορυφαία ζητήματα πολιτικής. Η Νέα Δημοκρατία δυστυχώς για τη χώρα διολισθαίνει σε όλο και πιο σκληρές δεξιές απόψεις, τόσο στα εθνικά θέματα όσο και σε θέματα οικονομίας, λειτουργίας του κράτους και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η απάντηση των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων οφείλει να είναι άμεση και αποτελεσματική, με μια ισχυρή προοδευτική συμμαχία απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό και την ακροδεξιά, απέναντι στις συντηρητικές δυνάμεις, με προώθηση πολιτικών ενίσχυσης της κοινωνικής δικαιοσύνης, των εργασιακών δικαιωμάτων, ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους. Στο πλαίσιο αυτό, η συμπόρευση των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων του τόπου είναι γεγονός. Σηματοδοτεί την αποφασιστικότητα όλων μας να προωθηθεί από δω και στο εξής η προοδευτική συμμαχία σε όλα τα επίπεδα, και στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής, και κυρίως την προσήλωση όλων μας σε μία προοδευτική συμμαχία των δυνάμεων της Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας που απεγκλωβίζεται από συντηρητικές πολιτικές, της πολιτικής οικολογίας. Τα όσα έχουν διαδραματιστεί το τελευταίο χρονικό διάστημα στη χώρα μας με την έξαρση ενός νέου εθνολαϊκισμού έφεραν στο προσκήνιο με τον πιο έντονο τρόπο τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ προόδου και συντήρησης. Ταυτοχρόνως, η αποχώρηση των ΑΝΕΛ και του Πάνου Καμμένου από την Κυβέρνηση άνοιξε το δρόμο για μία κυβέρνηση της Αριστεράς, χωρίς αλλοιώσεις φυσιογνωμίας σε βασικά θέματα όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής. Τα παραπάνω βέβαια, μαζί με την κοινή μας βούληση για την προώθηση μιας ενωτικής διαδικασίας προοδευτικής συμπαράταξης, για να ηττηθεί η συντηρητική Δεξιά και η Ακροδεξιά έθεσαν τις βάσεις μιας ευρύτερης συμπόρευσης σήμερα προοδευτικών δυνάμεων. Γιατί, για να βγει η χώρα από την κρίση, χρειάζονται πολλά να γίνουν ακόμα και κυρίως να προωθηθεί μία πραγματικά προοδευτική ατζέντα σε όλους τους τομείς της πολιτικής. Γι' αυτό αναλαμβάνουμε ευθύνες στα δύσκολα. Γιατί πάντοτε η Αριστερά ήταν για τα δύσκολα, δεν ήταν για τα εύκολα. Γι' αυτό αφήσαμε στην άκρη υπαρκτές διαφορές μας για το παρελθόν και για πολιτικές που ασκήθηκαν. Αυτό που μας ενώνει είναι το παρόν και τον μέλλον για την ανάγκη ανάδειξης μιας προοδευτικής ταυτότητας με ισχυρό κοινωνικό πρόσημο. Κι είναι πολύ περισσότερα αυτά που μας ενώνουν από διαφορές που είχαμε στο παρελθόν. Μια σύγχρονη αριστερή πρόταση διακυβέρνησης σε Ελλάδα και Ευρώπη είναι αναγκαία σήμερα. Παρακολουθώ επίσης - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - ότι αυτή η προσπάθεια κίτρινων, πολλές φορές, μέσων μαζί δυστυχώς με την Αξιωματική Αντιπολίτευση, για «δολοφονία χαρακτήρων», που έχει συντελεστεί τις τελευταίες ημέρες για συγκεκριμένα πρόσωπα. Προσπάθησα μετεκλογικά να καταλάβω τι συμβαίνει, όταν είδα όμως εδώ τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να κάνει αυτή την επίθεση πλέον και στον πατέρα του Πρωθυπουργού, που δεν ζει, κατάλαβα ότι πλέον δεν έχει νόημα. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά! Δεν είναι αυτή πολιτική αντιπαράθεση. Θα σας έλεγα γι' αυτό που έγινε προς εμένα αυτήν τη βδομάδα ή προς άλλα στελέχη της Κυβέρνησης, αλλά όταν φτάνει στο σημείο να γίνεται προς νεκρούς νομίζω ότι παίρνει μία άλλη διάσταση. Τελειώνοντας, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, έχουν διαμορφωθεί εντελώς νέες πολιτικές συνθήκες εντός του 2019. Έχουν διαμορφωθεί οριστικά δύο ισχυροί πόλοι, ο προοδευτικός και ο συντηρητικός, και χρέος όλων μας, των προοδευτικών πολιτών, των προοδευτικών πολιτικών είναι να κάνουμε το παν για να μην έρθει η Δεξιά, να μην έρθει η σκληρή Δεξιά με συντηρητικές θέσεις στη διακυβέρνηση της χώρας. Και αυτό δεν θα το επιτρέψουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Πριν δώσω τον λόγο στον επόμενο ομιλητή εκ του καταλόγου ζήτησε τον λόγο ο κ. Παφίλης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο επί προσωπικού μετά.
Δεν θα στερήσω τον λόγο από κανέναν. Να βάλουμε μία σειρά όμως, γιατί είχε ζητήσει τον λόγο ο κ. Παφίλης πριν από λίγο. Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Επειδή η κ. Αναγνωστοπούλου, που παρεμπιπτόντως είναι και Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών και μάλιστα υπεύθυνη για την ευρωπαϊκή πολιτική, μας είπε ότι δεν υπάρχει διακήρυξη Σιμπίου, αλλά σχέδιο, θα καταθέσω στα Πρακτικά, αφού το διαβάσω κιόλας, το σχετικό έγγραφο, από το site. «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Υπογραφή Preben Aamann, εκπρόσωπος τύπου του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Πρόκειται για ομόφωνη απόφαση την ημέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών, με τα πενήντα εκατομμύρια νεκρούς, εκ των οποίων τα είκοσι σοβιετικοί. Τι ψήφισε η Κυβέρνηση; Ψήφισε η Κυβέρνηση ότι «τριάντα χρόνια πριν - στις 9 Μάη δηλαδή - εκατομμύρια άνθρωποι πολέμησαν για την ελευθερία και για την ενότητα και γκρέμισαν το Σιδηρούν Παραπέτασμα». Υπογραφή μαζί με Σαλβίνι, Όρμπαν και Κουρτς. Ομόφωνο ψήφισμα. Το καταθέτω παρακαλώ στα Πρακτικά για να ενημερώσετε την κ. Αναγνωστοπούλου και την Κυβέρνηση και τον κ. Τσίπρα, μήπως μας το αμφισβητήσει κιόλας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Παφίλης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κι ύστερα λέμε - είπε ο κύριος Θεοχαρόπουλος - ότι η Νέα Δημοκρατία διολισθαίνει σε πιο δεξιές θέσεις. Πράγματι, αλλά και σε ό,τι αφορά την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό ο λαός λέει ότι η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος. Εδώ δεν υπάρχει πάτος πια. Τι άλλο θα ψηφίσετε; Και μας μιλάτε για ευρύτερη συμπόρευση προοδευτικών δυνάμεων. Να τη η συμπόρευση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με τον Σαλβίνι, τον Όρμπαν, τον Κουρτς και άλλους φασίστες. Μας μιλάτε για δύο πόλους, οι οποίοι είναι ένας πόλος και λέγεται υπεράσπιση του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος, λέγεται συμφωνία με τις πιο αντιδραστικές και φασιστικές δυνάμεις σε τέτοια κατάπτυστα κείμενα, την ημέρα που τι κάνετε; Δεν ντρέπεστε; Ασέβεια απέναντι στα εκατομμύρια νεκρούς. Αυτό έγινε στις 9 Μάη. Δικαιώνετε τους φασίστες δηλαδή, αυτό που κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση τόσα χρόνια. Μεγάλη ντροπή και θα το πληρώσετε από τον κόσμο σας πολύ ακριβά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να απαντήσω.
Κύριε Λοβέρδο, εσείς θέλετε να τοποθετηθείτε για το ίδιο θέμα;
Όχι, κύριε Πρόεδρε, για άλλο θέμα.
Ε, τότε να δώσουμε τον λόγο στην κυρία Υπουργό. Καλώς, κυρία Αναγνωστοπούλου, έχετε τον λόγο.
Σέβομαι πάρα πολύ και συμμερίζομαι τις ευαισθησίες έτσι όπως τις εξέφρασε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Θέλω όμως να κάνω δύο διευκρινίσεις. Δεν πρόκειται για ψήφισμα, δεν πρόκειται καν για απόφαση που είπα εγώ, είναι κοινή διακήρυξη και η διακήρυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί ομοφωνία. Το πρόβλημα το δικό μας και η μεγάλη μας διαφορά με εσάς - και την καταθέτουμε εδώ - είναι ότι σε αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό που προσπαθούμε συνέχεια είναι να αλλάξουνε οι δυνάμεις μέσα στα κράτη μέλη, το πρώτο. Το δεύτερο: Όταν απαιτείται ομοφωνία και υπάρχουν κράτη - μέλη της πρώην Ανατολικής Ευρώπης που δυστυχώς - δυστυχώς, εγώ το ομολογώ εδώ - αντιμετωπίζουν το παρελθόν τους με τον τρόπο αυτό, δεν αλλάζει ούτε με ένα διακηρυκτικό ότι εμείς απέχουμε - και θα πω γιατί δεν απείχαμε - ούτε με οτιδήποτε άλλο. Τρίτο σημείο που θέλω να θίξω σε αυτό. Σε οτιδήποτε έχουν κάνει πρώην κομμουνιστικές χώρες, το οποίο είναι εναντίον του Σιδηρούν Παραπετάσματος, του κομμουνισμού κι αυτά και με αυτή τη φρασεολογία, δεν έχουμε πάρει μέρος ως χώρα. Και για τον κ. Λοβέρδο που με εγκάλεσε πριν - γιατί το είχα ξεχάσει και ευτυχώς μου το υπενθύμισαν - να θυμίσω το 2017 που αναφωνούσε εδώ μέσα τον κ. Κατρούγκαλο «πολιτικό μαλάκιο» γιατί δεν συμμετείχαμε στην Εσθονία; Γιατί είχαμε πει για ποιους λόγους δεν συμμετέχουμε και δεν έχουμε συμμετάσχει ποτέ; Εχθές στο Σιμπίου, στη Ρουμανία, είχαμε ένα κρίσιμο θέμα και να γιατί επιμένουμε να λαμβάνονται ομόφωνα οι αποφάσεις. Γιατί αν δε λαμβάνονται ομόφωνα και είναι κατά πλειοψηφία χώρες όπως η δικιά μας δεν θα μπορέσει να περάσει ποτέ τίποτα. Είχαμε, λοιπόν, ένα μείζον θέμα. Θέλαμε όλες οι χώρες να πάρουν απόφαση για την προστασία της Κύπρου κατά της τουρκικής προκλητικότητας. Αυτή η ομόφωνη απόφαση ήταν διακήρυξη - ούτε καν απόφαση και ψήφισμα - και ήταν πολύ σημαντική, κύριε Λοβέρδο. Αφήστε τα αυτά, μας εγκαλούσατε πριν από δύο χρόνια εδώ πέρα. Μας φωνάζατε πολιτικά μαλάκια.
Δεν θυμάστε καλά.
Θυμάμαι πάρα πολύ καλά. Να το «γκουγκλάρετε» να το δείτε. Εγώ, λοιπόν, καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά την ευαισθησία. Στην επιτροπή που συζητήθηκε αυτό το θέμα το θέσαμε. Οι πρώην ανατολικοί λαοί, δυστυχώς θα πω εγώ, έχουν αυτήν την αντιμετώπιση του παρελθόντος τους. Οι διακηρύξεις, όμως, λαμβάνονται ομόφωνα. Αυτό είναι το θέμα. Ούτε ψήφισμα, ούτε απόφαση, ούτε τίποτα τέτοιο ελήφθη. Δυστυχώς!
Διακήρυξη είναι…
Διακήρυξη είναι. Δεν είναι ούτε ψήφισμα ούτε απόφαση.
Καλώς, κυρία Αναγνωστοπούλου.
…όχι οι λαοί (δεν ακούστηκε)
Καλά, εσείς το καταλαβαίνω, το σέβομαι, είναι θέση σας, να περιμένουμε να αλλάξει όλος ο κόσμος ώσπου να έρθει ο παράδεισος. Εμείς τη μάχη τη δίνουμε εκεί.
Εντάξει, κυρία Αναγνωστοπούλου, ολοκληρώσατε.
Το γιατί οι πρώην ανατολικές χώρες είναι στη δεξιά και στην ακροδεξιά…
Υπογράφοντας διακήρυξη με τον Κούρτς, έτσι θα την αλλάξετε;
Αυτή είναι η Ευρώπη, κύριε Καραθανασόπουλε. Αυτήν την Ευρώπη θέλουμε να αλλάξουμε. Εσείς δεν θέλετε να την αλλάξετε, θέλετε να είστε απ' έξω. Δικαίωμά σας.
Έτσι θα την αλλάξετε;
Εντάξει, δεν γίνεται διάλογος τώρα.
Δικαίωμά σας, κύριε Καραθανασόπουλε. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΚΚΕ]] Εντάξει, φωνάξτε όλοι, θα κατορθώσετε να ακουστείτε περισσότερο από εμένα.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο για δέκα δευτερόλεπτα.
Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Η διακήρυξη πολιτικά είναι πιο ισχυρή από απόφαση και αφήστε αυτά τα κόλπα τώρα. Συνδικαλισμό ξέρουμε καλά.
Εγώ δεν ξέρω συνδικαλισμό, κύριε Παφίλη.
Βάλατε υπογραφή μαζί με τους φασίστες την ημέρα της αντιφασιστικής νίκης, ναι ή όχι;
Κύριε Παφίλη, να σας ρωτήσω κάτι;
Βάλατε ή δεν βάλατε; Είναι ομόφωνο ή δεν είναι;
Να σας ρωτήσω κάτι;
Είναι ομόφωνο ή δεν είναι; Λέει για παραπέτασμα ή δεν λέει; Τι λέει, κυρία Αναγνωστοπούλου;
Κύριε Παφίλη, οι πρώην ανατολικοί λαοί…
Ποιοι λαοί, κυρία Αναγνωστοπούλου; Το 40% των Λετονών δεν ψηφίζει.
Κυρία Αναγνωστοπούλου, δεν ακούγεστε.
Κύριε Παφίλη, οι πρώην ανατολικές χώρες ψηφίζουν Δεξιά και Ακροδεξιά.
Κυρία Αναγνωστοπούλου, δεν ακούγεστε. Να ολοκληρώσει ο κ. Παφίλης και αν θέλετε τον λόγο, θα σας τον δώσω αμέσως μετά.
Χέρι - χέρι με αυτούς πάτε!
Πώς θα αλλάξει αυτό;
Πάντα οι διακηρύξεις είναι ομόφωνες.
Να σας πω. Όσο μιλάτε, τόσο εκτίθεστε περισσότερο. Το καταλάβατε; Ξέρετε τι μας είπατε; Ότι πήγατε με τους φασίστες. Κι άλλες φορές έγινε απόπειρα, μην ανοίξω το στόμα μου. Το ξέρω πολύ καλά και μπήκε βέτο και από δικό σας Υπουργό. Τώρα, όμως, λέω, δεν υπάρχει πάθος…
Εγώ…
Κυρία Αναγνωστόπουλου, δεν ακούγεστε. Εάν θέλετε τον λόγο, θα σας τον δώσω αμέσως μετά. Κύριε Λοβέρδο, είχατε ζητήσει τον λόγο για άλλο θέμα;
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Δεν πρόκειται να επανέλθω σ' αυτό. Το έθεσα, γιατί χθες το βράδυ ήμουν στην Αίθουσα και παραξενεύτηκα. Οι δικές μου απόψεις είναι γνωστές, αλλά η διγλωσσία ήταν το θέμα που υπογράμμισα. Θυμίζω στην κυρία Αναπληρώτρια Υπουργό ότι είχα ψέξει τον κ. Κατρούγκαλο, όχι γι' αυτό που λέτε, αλλά για την πολιτική του διαδρομή, για το γεγονός ότι υπήρξε σύμβουλος Υπουργών του ΠΑΣΟΚ λίγα χρόνια πριν περάσει στον ΣΥΡΙΖΑ. Γι' αυτό τον είχα χαρακτηρίσει έτσι, όχι για τα επί της ουσίας, που τότε είχαμε συζητήσει. Κύριε Πρόεδρε, εγώ ζήτησα τον λόγο για ένα προσωπικό. Άκουσα τον κ. Θεοχαρόπουλο να αγορεύει. Θα μπορούσα να του πω ότι κρείττον του λαλείν, το σιγάν. Όμως, δεν είναι δικό μου θέμα να συμβουλεύω κανέναν και καμμία για το τι διαδρομή θα ακολουθήσει. Εάν, ας πούμε, μιλούσαμε κάποια στιγμή έξω από την Αίθουσα, θα του έλεγα, ρε Θανάση, γιατί μας παίδευες τέσσερα χρόνια; Γιατί μας το έκανες αυτό; Ωστόσο, μιλώντας, παρεκτράπη. Παρεκτράπη, όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο της κριτικής του απέναντι στο κόμμα το οποίο τον ανέδειξε και τον έφερε στη Βουλή, αλλά παρεκτράπη και σε ό,τι αφορά μια δική μου, τελείως ανθρώπινη αντίδραση, προσπαθώντας με πονηρό τρόπο, με ανόητο τρόπο, θα έλεγα εγώ, να με συνδέσει με άλλο πολιτικό κόμμα. Ακούστε. Εδώ, ο καθένας με αυτά που λέει κρίνεται και όταν μιλά, μπορεί και να κρίνει. Το θράσος είναι κάτι που φαίνεται χωρίς λόγια. Το θράσος είναι κάτι που προκύπτει από το γεγονός ότι δεν προλάβατε να διοριστείτε και ήρθατε εδώ να μας πείτε πώς θα γίνει ο τουρισμός, πώς θα γίνει η ανάπτυξη και πόσο ωραία τα κάνετε. Καλύτερα να αφήνατε κάποιον άλλον να τα πει αυτά. Το θράσος σας είναι αυτό που στηλιτεύω και η έλλειψη αγωγής. Γιατί η στοιχειώδης πολιτική αγωγή συνεπάγεται και υποχρεώνει τουλάχιστον, ρε παιδί μου, άσε να περάσουν και λίγες μέρες να ξεχαστεί αυτό που έκανες.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, περιμένουν Βουλευτές να μιλήσουν και Υπουργοί. Σας παρακαλώ πολύ!
Ένα λεπτό μόνο, κύριε Πρόεδρε.
Δώστε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Του έκανε επίθεση και δεν θα τον αφήσετε να απαντήσει;
Θερμή παράκληση, όμως, κύριε Θεοχαρόπουλε, να είστε σύντομος. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Πραγματικά, μάλλον κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια. Δεν εξηγείται αλλιώς. Κύριε Λοβέρδο, εμείς στον δικό μας χώρο δεν λειτουργούμε με αυτόν τον τρόπο τον οποίον περιγράψατε και, βέβαια, θέλω να ελπίζω ότι και η πλειοψηφία του δικού σας χώρου δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο τον οποίον περιγράψατε. Κύριε Λοβέρδο, εσείς κάνατε κόμμα απέναντι στο ΠΑΣΟΚ κάποια χρονική στιγμή.
Δεν κατέβηκα ποτέ σε εκλογές…
Και στη συνέχεια, το αφήσατε στην άκρη, για να γίνετε Υπουργός της Κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου. Επιστρέψατε, για να γίνετε Υπουργός της Κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου! Για να ξέρουμε ποιος έχει θράσος εδώ μέσα! Θράσος έχετε, γιατί, κύριε Λοβέρδο, τα δικά σας «παπαγαλάκια» λένε δεξιά και αριστερά ότι συμμετείχα για έναν χρόνο, το 2012-2013, ως ειδικός γραμματέας στο κράτος - όχι στην Κυβέρνηση, αλλά στο κράτος - με την Κυβέρνηση βεβαίως της Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, στη συγκυβέρνηση τότε. Ξεχνάτε να πείτε, όμως, ότι παραιτήθηκα το 2013, άφησα την υπουργική καρέκλα, γιατί διαφώνησα με όλες τις πολιτικές της Κυβέρνησης και την ακριβώς επόμενη ημέρα, μετά το «μαύρο» της ΕΡΤ, η Φώφη Γεννηματά και εσείς, γίνατε Υπουργοί της Κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά! Συνεπώς, καταλαβαίνω και καταλαβαινόμαστε, αλλά καλύτερα να κοιτιέστε στον καθρέπτη, πριν αναπτύξετε αυτά τα επιχειρήματα. Να κοιτάτε, βεβαίως, και στο δικό σας το κόμμα. Θα μπορούσα να πω πολλά περισσότερα, αλλά δεν χρειάζεται. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Μαντά, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Για ένα λεπτό και εσείς.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα μιλήσουν οι Βουλευτές;
Κύριε Φωκά, εσείς γιατί φωνάζετε;
Θα πάμε συνεχόμενα έτσι επί προσωπικού;
Κύριε Λοβέρδο, έχει ζητήσει τον λόγο και ο κ. Μαντάς για μια παρέμβαση.
Για τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
Να σας πω κάτι; Εάν το συνεχίσουμε έτσι, εσείς οι ίδιοι που στηλιτεύετε τη διαδικασία και το πώς κύλησε η ροή της συζήτησης έως σήμερα από την πρώτη μέρα συζήτησης της ψήφου εμπιστοσύνης, κάνετε το ίδιο πράγμα. Ας πέσουν οι τόνοι. Δεν χρειάζονται οι προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Θα είχα τελειώσει, κύριε Πρόεδρε.
Γενικά το λέω, δεν το λέω σε εσάς μόνο. Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό. Μετά θα πάρει τον λόγο ο κ. Μαντάς και μετά θα πάμε σε Βουλευτή.
Απαράμιλλο θράσος προκύπτει και από τη δευτερολογία του κ. Θεοχαρόπουλου.
Τώρα συνεχίζετε, πυροδοτείτε το κλίμα.
Ένα πράγμα του λέω. Εγώ είμαι άνθρωπος των συγκρούσεων.
Αυτά είναι προσωπικά, κύριε Πρόεδρε;
Εγώ ποτέ μου δεν κατέβηκα σε εκλογές με άλλο κόμμα. Κατεβήκατε μέσα σε τρία χρόνια με τρία διαφορετικά κόμματα!
Κύριε Λοβέρδο, αυτά είναι γνωστά.
Τον Δεκέμβριο - Ιανουάριο του 2015, τον Σεπτέμβριο του 2015 και τώρα ετοιμάζεστε τρίτη φορά. Είστε η επιτομή του ανθρώπου που θεσιθηρεί. Κύριε Θεοχαρόπουλε, σας επαναλαμβάνω αυτό που θα σας έλεγα σε άλλο επίπεδο και με άλλον τρόπο. Γιατί τέσσερα χρόνια μας παιδεύατε, αφού αποκαλύψατε σήμερα ότι το οργανώνατε από την αρχή με τη στάση σας στις ψηφοφορίες;
Καλώς. Κύριε Μαντά, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να απαντήσω.
Τις όποιες κομματικές διαφορές είχατε στο παρελθόν, συναινέσεις, αντιθέσεις, θα τις λύσετε εδώ πέρα και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο; Σας παρακαλώ πολύ! Έλεος!
Ο κ. Λοβέρδος απάντησε επί τρεις φορές.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα σας καθυστερήσω. Δώστε μου, σας παρακαλώ, είκοσι δευτερόλεπτα.
Ορίστε, κύριε Θεοχαρόπουλε, έχετε τον λόγο.
Πραγματικά, βλέπω με αιφνιδιασμό τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης να χαρακτηρίζει έτσι τη συνεργασία των προοδευτικών κομμάτων. Ενώ έλεγε όλα τα άλλα τέσσερα χρόνια «Τι πολύτιμοι εταίροι είναι», μόλις κάποιος εταίρος συνεργάζεται με τον όμορο χώρο, την Αριστερά, γίνεται στρατηγικός αντίπαλος. Και βέβαια όταν μιλάμε για θεσιθήρες, κύριε Λοβέρδο, κοιταχτείτε στον καθρέφτη της παράταξή σας, κοιταχτείτε στην Κοινοβουλευτική σας Ομάδα που υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αλλάξει κόμματα, που έχετε κάνει μεταγραφές. Εγώ δεν τους χαρακτηρίζω.
Εντάξει, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Λοβέρδο, σε κάθε περίπτωση το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη.
Κύριε Μαντά, έχετε τον λόγο κι εσείς για ένα λεπτό. Σας παρακαλώ, να είστε σύντομος.
Δεν θα αναφερθώ σε αυτό το θέμα, κύριε Πρόεδρε. Ένα δευτερόλεπτο θέλω να πω ένα πολιτικό σχόλιο για την παρέμβαση του ΚΚΕ. Έχω την πεποίθηση ότι όπως και η κυρία Αναπληρώτρια Υπουργός έδωσε ορισμένες εξηγήσεις προσπαθώντας να εξηγήσει πώς ακριβώς λειτουργήσαμε και στη συγκεκριμένη περίπτωση, και αυτά θα διευκρινιστούν περαιτέρω. Είμαι απολύτως βέβαιος. Όμως, να ταυτίζονται και από την πλευρά του ΚΚΕ και να φωνάζουν ότι είμαστε ίδιοι με τον Σαλβίνι και τον Όρμπαν, αυτό το θεωρώ προσβολή στην ιστορία του αριστερού κινήματος, όπως προσβολή ήταν και η στάση σας στο μακεδονικό.
Τον λόγο έχει ο κ. Παππάς από τη Χρυσή Αυγή για επτά λεπτά.
Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως τους εκπροσώπους του τόξου, τους τοξοβόλους της Αριστεράς και της Δεξιάς και κυρίως εδώ την Αριστερά με την εμφύλια διαμάχη, που επιτείνουν την άποψη του ελληνικού λαού, ο οποίος αηδιασμένος παρακολούθησε τους δύο πολιτικούς Αρχηγούς, Τσίπρα και Μητσοτάκη, στη μάταιη προσπάθειά τους να κερδίσουν τις εντυπώσεις. Και κάνω την υποθετική ερώτηση: Αν η φρασεολογία αυτή, αν αυτή η αντιπαράθεση, που αποτελεί και καθρέφτη της πολιτικής πραγματικότητας εν γένει όλης της Μεταπολίτευσης, θα έλεγα, γινόταν από ομιλητή της Χρυσής Αυγής, τι θα γινόταν; Θα είχε κινητοποιηθεί η Επιτροπή Δεοντολογίας. Θα λέγατε εδώ όλοι «φασιστική επίθεση». Θα είχε ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός επιβολής προστίμων και ίσως ο Προεδρεύων της συνεδρίασης - όχι εσείς, κύριε Πρόεδρε, θα καταλάβετε ποιον εννοώ - να φώναζε γραφικά «Φρουρά! Φρουρά!», για να παρέμβει η φρουρά. Και τα δύο μεγάλα κόμματα - μεγάλα μέχρι στιγμής - ποντάρουν στην κοντή μνήμη του λαού, ποντάρουν στα πιο χαμηλά ένστικτα του ανθρώπου και στο θυμικό. Και γι' αυτόν επιπλέον τον λόγο χαρακτηρίζω και τους δύο ως φτηνούς λαϊκιστές, υποκριτές και φαρισαίους. Τσίπρας και Μητσοτάκης δεν διαφέρουν σε τίποτα από αυτούς που σταύρωσαν τον Χριστό. Είναι αυτοί που σταυρώνουν την Ελλάδα. Είναι ίδιοι και απαράλλακτοι, πολιτικά σιαμαίοι. Δεν μπορεί να ζήσει ο ένας χωρίς τον άλλον. Μαζί ψήφισαν χέρι - χέρι το τρίτο και πλέον καταστροφικό μνημόνιο του Αυγούστου το 2015. Δεν είναι αυτοί που από κοινού, ουσιαστικά, ψήφισαν την παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας μας στα Σκόπια; Δεν είναι η Νέα Δημοκρατία που είχε συναινέσει τόσο διά του Αρχηγού της, της αδελφής του και στελεχών της ότι η - εντός εισαγωγικών - «εθνική» πολιτική είναι η σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων; Τι άλλο από αυτό είναι το «Βόρειος Μακεδονία»; Δεν είναι ο κ. Μητσοτάκης αυτός ο οποίος είπε σε συνέντευξή του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ότι το όνομα δεν τον ενδιαφέρει και ούτως ή άλλως θα ξεχαστεί; Δεν είναι αυτοί που μαζί ψήφισαν την ανέγερση Τεμένους στην Αθήνα και αλλού και οδηγούν με τον τρόπο αυτόν τη χώρα μας στην ισλαμοποίηση; Ο κ. Μητσοτάκης δεν αυτός ο ίδιος που μαζί με συναδέλφους του νεοδημοκράτες ψήφισε το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων; Αυτοί είναι, αυτοί που από κοινού δέχονται όλους αυτούς τους αλλόφυλους, τους αλλοεθνείς και τους αλλόθρησκους επήλυδες και εισβολείς. Και ακούμε τον κ. Μητσοτάκη να λέει υποκριτικά «Να πάρουμε τις γειτονιές μας πίσω από την εγκληματικότητα». Ωραία. Το λέμε εδώ και τόσα χρόνια εμείς της Χρυσής Αυγής, το φωνάζουμε και οι πολιτικά γελοίοι αντίπαλοί μας μας υβρίζουν και μας λένε ρατσιστές. Ποια εγκληματικότητα, κυρίες και κύριοι; Την εγκληματικότητα που παράγουν οι ευπαθείς παράνομοι προστατευόμενοί σας και τη βιώνει καθημερινά ο Έλληνας πολίτης σε πόλεις και χωριά. Την εγκληματικότητα που εκπορεύεται από τους λαθροεισβολείς. Και δεν τα λέω εγώ. Είναι επίσημα στατιστικά στοιχεία της ΕΛΑΣ. Λέει να πάρουμε τις γειτονιές μας πίσω ο κ. Μητσοτάκης, αυτός που καλοδέχεται και βγάζει selfie φωτογραφίες με τους παράτυπους μετανάστες μέσα στην Αίθουσα αυτή, αυτός ο οποίος ψήφισε ανοιχτά σύνορα και εναντιώθηκε και πολεμά τον πατριώτη Όρμπαν. Θυμηθείτε με, ουδεμία αντίρρηση θα προέλθει από τη Νέα Δημοκρατία, όπως δεν έχει ήδη προέλθει, αντίρρηση για τις χιλιάδες ελληνοποιήσεις που έγιναν, αλλά και θα γίνουν περισσότερες προ των εκλογών. Να είστε σίγουροι. Η ψευδοπατριωτική Νέα Δημοκρατία των πολιτικών τζιτζιφιόγκων αντί να τους στείλει από εκεί που ήρθαν, όπως λέει η Χρυσή Αυγή, αυτό που θα προσπαθήσει να κάνει είναι αντί να λένε «Τέλουμε το Τσίπρα. Καλό το ΣΥΡΙΖΑ» να τους μάθει να λένε «Καλό το Κυριάκο, τέλουμε Νου Ντου». Ποιος είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία; Δεν είναι αυτοί που συνδιαλέγονται με τους Τούρκους και έχουν ψηφίσει μαζί τη μείωση της στρατιωτικής θητείας σε καιρούς τόσο δύσκολους για την εθνική μας κυριαρχία και τα εθνικά μας θέματα; Αυτοί οι δύο μαζί δεν είναι που διακαώς επιθυμούν την ένταξή της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Αυτοί είναι που όταν ο Τούρκος αλωνίζει στο Αιγαίο και στην Κύπρο, εφαρμόζουν την πολιτική του κατευνασμού και της δουλικότητας, μέσω των περίφημων μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Χθες μόλις, όταν ο Γιάννης Λαγός από τη Χρυσή Αυγή είπε στο λόγο του «Έξω η Τουρκία από την Ευρώπη», παρενέβη ο γνωστός δικολάβος και πολιτικός οθωμανολάγνος - να το πω έτσι - εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας και είπε πως η - εντός εισαγωγικών - «εθνική» γραμμή για Ελλάδα και Κύπρο αποτελεί η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη. Αυτοί είναι οι πατριώτες της Νέας Δημοκρατίας που κατηγορούν τη Χρυσή Αυγή και στα εθνικά θέματα δεν διαφέρουν σε τίποτα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι, η σημερινή συζήτηση γίνεται με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης στα πλαίσια ενίσχυσής της από τη Νέα Δημοκρατία. Πραγματικά, η πρόκληση αυτής της συζήτησης έγινε με αφορμή τις αναρτήσεις στο διαδίκτυο μεταξύ του υποψήφιου Ευρωβουλευτή, ξέρετε, αυτόν ο οποίος ήταν και Βουλευτής με τους Οικολόγους το 2014, δηλαδή αυτούς που υποστήριζαν τη - εντός εισαγωγικών - «μακεδονική μειονότητα» και το δικαίωμα των Σκοπίων να ονομάζονται «Μακεδονία» και του γραφικού Υπουργού της Κυβέρνησης, του κ. Πολάκη, ναι, αυτός ο οποίος ήταν στη Νικαράγουα που πήγε να μαζεύει καφέ, που προσέφερε δηλαδή εργασία έναντι εκπαίδευσης και η γνωστή φωτογραφία του με το καλάσνικοφ. Η συζήτηση, λοιπόν, μετετράπη σε συζήτηση ψήφου εμπιστοσύνης από τον Τσίπρα και καταλήξαμε ουσιαστικά η Νέα Δημοκρατία να στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας και για μένα, όπως δείξατε και στους υπόλοιπους, παρακαλώ. Όλο αυτό έρχεται σε μια χρονική στιγμή που θα έχουμε τη Δευτέρα και την Τρίτη την ψήφιση του νομοσχεδίου με τις εκατόν είκοσι δόσεις. Άδραξε την ευκαιρία ο κ. Τσίπρας, την πάσα κυριολεκτικά που του έδωσε ο Μητσοτάκης και μετέτρεψε την πρόταση μομφής στον Πολάκη σε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Και επαναλαμβάνω, αν όλα αυτά δεν είναι, ουσιαστικά, μια στήριξη της Νέας Δημοκρατίας προς τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε τι είναι; Ο λαός, πλέον, καταλαβαίνει, όπως είπε και ο Αρχηγός μας στον λόγο του - και θα σας τα πει και σήμερα το απόγευμα - πως ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ βλάπτουν και οι τρεις το ίδιο την Ελλάδα. Δεν βλάπτουν μόνο οικονομικά και εθνικά την πατρίδα. Πλήττουν, κυρίως, τον κοινωνικό ιστό, πλήττουν και διαλύουν τον κώδικα αξιών της ελληνικής κοινωνίας. Διότι εδώ εγείρονται θέματα πλέον ηθικής τάξεως. Ισχύει, υπάρχει - και τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε - ο Κανονισμός Δεοντολογίας των Βουλευτών του ελληνικού Κοινοβουλίου. Στο άρθρο 4 λέει ότι ο Βουλευτής δεν μπορεί να δέχεται δώρα αξίας άνω των 200 ευρώ. Η Χρυσή Αυγή για τον Βουλευτή Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Τσίπρα, κατέθεσε στην Επιτροπή Δεοντολογίας αίτημα, ώστε να έρθει ο κ. Τσίπρας να δώσει εξηγήσεις στην επιτροπή, διότι του παραχωρήθηκε η θαλαμηγός. Δεν φιλοξενήθηκε. Το είπε και η εύθυμη χήρα η κ. Παναγοπούλου. Του παραχωρήθηκε η θαλαμηγός. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και η Χρυσή Αυγή τόλμησε, ασχέτως του αποτελέσματος, και έκανε το αίτημα. Η Νέα Δημοκρατία τι έκανε; Ασχολείται με τον γραφικό Πολάκη. Eκατό δόσεις λέτε εσείς. Εκατόν είκοσι ημέρες μετράει ο ελληνικός λαός μέχρι να σας στείλει από εκεί που ήρθατε.
Ολοκληρώστε, κύριε Παππά.
Έχω τη βεβαιότητα ότι η Χρυσή Αυγή θα ενισχυθεί αυτήν την περίοδο, αυτές τις εκλογές παρ' όλη τη φίμωση, παρ' όλο τον αποκλεισμό. Είμαστε παγιωμένα η τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας. Είμαστε, όμως, πρώτη πολιτική δύναμη στις καρδιές των Ελλήνων. Έπεται συνέχεια. Είμαστε εδώ πιο δυνατοί από ποτέ και αποφασισμένοι να πάρουμε πίσω αυτό που μας ανήκει: την πατρίδα μας πίσω. Καλώ, όσοι ζωντανοί να διαλέξετε τον δρόμο της αντίστασης, τον δύσκολο δρόμο που έχει διαλέξει η Χρυσή Αυγή. Όσοι πιστεύετε ότι η Μακεδονία είναι μόνο μία και η Μακεδονία είναι μόνο ελληνική, όσοι πιστεύετε σε θεό και πατρίδα, να πορευτείτε μαζί μας. Η Ελλάδα θα νικήσει.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Επικρατείας κ. Φλαμπουράρης.
Κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι το κλίμα, που έχει διαμορφωθεί δεν είναι κατάλληλο για να μπορέσουμε πραγματικά να συζητήσουμε επί της ουσίας. Παρ' όλα αυτά, εγώ θα επιδιώξω να επαναφέρω ένα κλίμα που θα επιθυμούσα να υπήρχε στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Δεν θέλω να σας κρύψω ότι μετά την ανακοίνωση των μέτρων από τη μεριά του Πρωθυπουργού και του Οικονομικού Επιτελείου που αναφέρονταν σε θέματα τα οποία έχουν σχέση με τη βελτίωση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, που πλήγηκε όλα αυτά τα χρόνια από την κρίση, που είχε σχέση με την πορεία της χώρας προς την κανονικότητα, που είχε σχέση τελικά με την ανάκαμψη της οικονομίας, πίστευα - αποδείχθηκε λάθος - ότι ο κύριος Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης θα αλλάξει την ομιλία του, την πρωτομιλία του και θα την εντάξει μέσα στο καινούργιο πλαίσιο που διαμορφώνεται για να μπορέσουμε, πραγματικά, μέσα από έναν διάλογο να ανταλλάξουμε απόψεις, να συγκρουστούμε, ακόμα και δυνατά, για θέματα ουσίας. Δυστυχώς, πέσαμε πάλι - όχι με ευθύνη δική μας - σε έναν διάλογο - μονόλογο, ο όποιος κυριαρχείται αυτή την περίοδο από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Κυριαρχείται τόσο που εγώ τουλάχιστον θεωρώ ότι μέσα από αυτές τις τεχνικές δεν μου δίνεται η δυνατότητα να ξανασκεφτώ και να μπορώ να κάνω δεύτερη και τρίτη σκέψη, την οποία θα πρέπει να αποτυπώσω. Έτσι όπως τρέχουν τα πράγματα όμως, νομίζω ότι αυτό δεν κάνει μόνο κακό στην πολιτική, αλλά κάνει κακό και στην τέχνη, στον πολιτισμό, στη συνολική λειτουργία της κοινωνίας. Παρ' όλα αυτά, ακούγοντας και την ομιλία του Πρωθυπουργού πάλι αναθάρρησα και λέω «με αυτά που είπε θα μπούμε σε μία ουσιαστική συζήτηση». Διότι ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε αναλυτικά σε προτάσεις και μέτρα που αφορούν την κοινωνία. Έκανε μία αναφορά και μία αναδρομή στην οκταετή πορεία και ταυτόχρονα στα τεσσεράμισι χρόνια και στην έξοδο από την κρίση και τα μνημόνια, που πετύχαμε εμείς μέσα από μία σταθερή δημοσιονομική επιλογή, ούτως ώστε να μπορέσουμε πραγματικά κάποια πράγματα να τα περάσουμε στην ελληνική κοινωνικοοικονομική ζωή και να αρχίσει να ανασαίνει ένας κόσμος ο οποίος υπέφερε όλα αυτά τα χρόνια. Με καλάμι; Με καλάμι. Να ανασαίνει όμως. Νομίζω ότι πετύχαμε αρκετά αυτά τα τέσσερα χρόνια. Θα αναφερθώ σε κάποια, όχι για να επαναλάβω αυτά που λέγονται, αλλά για να επισημάνω πραγματικά ότι είχατε τη δυνατότητα και την ευκαιρία να κάνετε μία συζήτηση, έναν διάλογο σε αυτά τα κρίσιμα θέματα ή σε όποια θέματα εσείς επιλέγατε να συζητήσετε. Το κρίσιμο θέμα που το έχουν πει και οι υπόλοιποι Υπουργοί προηγουμένως, όπως είναι ο Υπουργός Υγείας, είναι το ότι ένα μεγάλο μέρος των ανασφάλιστων πολιτών είχε πρόσβαση στο σύστημα υγείας, δηλαδή στην υγεία, την περίθαλψη και τη φαρμακευτική αγωγή. Είναι μεγάλη υπόθεση για μια κρίσιμη πραγματικά ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι λόγω της κρίσης είχαν χάσει τα δικαιώματά τους, σε σχέση με την ασφάλιση. Στα θέματα της ελευθερίας του συνδικαλιστικού κινήματος κάναμε παρέμβαση. Και να τα ακούν αυτά και οι συνάδελφοί του ΚΚΕ, γιατί οι βασικές αρχές των συλλογικών διαπραγματεύσεων επανήλθαν με δική μας…
Μα, είναι δυνατόν! Καταργήσατε τη διαπραγμάτευση.
Οι βασικές αρχές επανήλθαν. Προχωρήσαμε στην κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, τον ισοτιμήσαμε με τον κατώτερο. Κάναμε και αύξηση και φτάσαμε στα 650 ευρώ. Δεν φτάσαμε στα 751 ευρώ. Είναι στους στόχους μας.
Θα υπάρχει διαπραγμάτευση…(δεν ακούστηκε)
Παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Εντάξει, μπορεί να διακόπτει, αλλά να ακούει κιόλας. Φτάσαμε στα 650 ευρώ. Ο στόχος μας είναι τα 751 ευρώ. Προχωρήσαμε στη διευκόλυνση και τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών σε ελεύθερους επαγγελματίες, νέους επιστήμονες κ.λπ., που είχαν θιγεί με το σύστημα στην αρχή. Νομίζω ότι περάσαμε σε μία ουσιαστική διευκόλυνση. Το μεγάλο θέμα που όλοι έχετε αναγνωρίσει, ανεξάρτητα αν το συνομολογείτε, είναι ότι δεν προχωρήσαμε και πετύχαμε την μη περικοπή των συντάξεων. Αν θυμάστε, στις 31 Δεκεμβρίου θα τελείωνε η προστασία της πρώτης κατοικίας που αναφερόταν στον νόμο Κατσέλη. Και όμως, πετύχαμε τη συνέχισή του με μία ποιοτική διαφορά: Ενώ στον νόμο Κατσέλη έμπαιναν τα στεγαστικά δάνεια και δεν έμπαιναν τα επιχειρηματικά, τα εμπορικά, των ελεύθερων επαγγελματιών, στον νόμο που εμείς περάσαμε, καταφέραμε μέσα από διαπραγματεύσεις σκληρές να μπουν και αυτοί μέσα. Άρα, ένας ελεύθερος επαγγελματίας, ένας επιχειρηματίας που έπαιρνε ένα δάνειο για να κάνει μία επιχείρηση και έβαζε την πρώτη του κατοικία για εγγύηση, αν δεν μπορούσε να πληρώσει, την έχανε και δεν είχε κανένα μέσο να μπορέσει να τη γλιτώσει. Νομίζω ότι αυτό το πετύχαμε. Είναι κι άλλα μέτρα που αναγγέλθηκαν τελευταία για το 2019, τα οποία θα νομοθετηθούν αμέσως και πολύ γρήγορα, όπως είναι η μείωση του ΦΠΑ σε 13% και άλλες διευκολύνσεις, αλλά κυρίως είναι αυτό που λέμε η δέκατη τρίτη σύνταξη, η οποία, όπως γνωρίζετε οι περισσότεροι, μοιραζόταν σε δύο φάσεις. Η μισή δινόταν το Πάσχα, η άλλη μισή δινόταν το καλοκαίρι και η δέκατη τέταρτη σύνταξη δινόταν τα Χριστούγεννα, δηλαδή την Πρωτοχρονιά. Εμείς προχωρήσαμε, λοιπόν, για να είναι σαφές σε όλους, στη μισή ουσιαστικά δέκατη τρίτη σύνταξη, κλιμακωτά, και αυτό είναι μία μεγάλη επιτυχία. Ένα μεγάλο μέρος, αυτοί που έχουν σύνταξη από 0 μέχρι 500 ευρώ, θα την πάρει ολόκληρη. Ένας που παίρνει δηλαδή 400 ευρώ σύνταξη θα την πάρει ολόκληρη. Ένας που παίρνει 1.000 ευρώ σύνταξη δεν θα την πάρει ολόκληρη, θα πάρει το 75%. Είναι και αυτό μία θετική εξέλιξη σε σχέση με αυτό που υπήρχε πριν. Γιατί, όπως γνωρίζετε συνάδελφοι, όλα αυτά τα θέματα έχουν σχέση, όπως καταλαβαίνετε, με τη δημοσιονομική δυνατότητα που υπάρχει, για να μπορούμε αυτά τα οποία έχουν αφαιρεθεί όλα αυτά τα προηγούμενα χρόνια και κυρίως όχι από μας, αλλά από τα πέντε πρώτα χρόνια του μνημονίου, εμείς σιγά - σιγά να τα επαναφέρουμε. Με βάση και αυτά τα μέτρα που αναγγέλθηκαν, με τα οποία ξεκίνησε η συζήτηση πριν τρεις μέρες, σκέφτηκα ότι θα προχωρήσουμε σε έναν ουσιαστικό διάλογο, για να αντιπαρατεθούμε πάνω σε αυτά τα συγκεκριμένα προβλήματα. Δυστυχώς, όμως, η προχθεσινή ομιλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Βουλή αποδείχθηκε σοκαριστική και αποκαλυπτική. Δεν αναφέρθηκε καθόλου σε αυτό το περιεχόμενο που του δόθηκε η δυνατότητα να αντιπαρατεθούμε με έναν ουσιαστικό διάλογο, αλλά μπήκε σε λογικές αυτού του τρίπτυχου, το οποίο εγώ δεν γνωρίζω αν του το επέβαλαν τα συγκροτήματα του Τύπου ή το επέλεξε γιατί τον διευκόλυναν τα συγκροτήματα του Τύπου. Δεν ξέρω ποιο από τα δύο είναι. Εξάλλου, δεν μας ενδιαφέρει, είναι δικό σας θέμα να το ψάξετε. Εσείς δεν κάνατε αυτή τη συζήτηση, κάνατε τη συζήτηση αυτού του τύπου που σας είπα. Εγώ, όμως, σκέφτομαι ότι είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω κάποιες επιλογές που έχει κάνει ο Αρχηγός σας και διάφορα στελέχη του κόμματός σας, οι οποίες αποκαλύπτουν σε μεγάλο βαθμό - αν κάνω λάθος, να με διορθώσετε - την ακραία νεοφιλελεύθερη πρόταση, την οποία δεν παρουσιάζετε και γι' αυτό δεν γίνεται και ο διάλογος, η οποία πραγματικά θα πάει πολύ πίσω την προσπάθεια που έχει καταβληθεί μέχρι σήμερα στο κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Κάποια από αυτά τα γνωρίζετε όλοι. Είναι η περαιτέρω διεύρυνση της φορολογικής βάσης, είναι το ασφαλιστικό σύστημα τύπου Πινοσέτ, είναι η ιδιωτικοποίηση του συστήματος επικουρικής ασφάλισης, είναι η άποψη ότι η παροχή της δέκατης τρίτης σύνταξη είναι λαϊκισμός. Ένα κρίσιμο θέμα είναι η επαναφορά - και δεν ξέρω πώς θα λύσετε θέματα κοινωνικής πολιτικής, όπως νοσοκομεία, όπως παιδεία, όπως κοινωνική ασφάλιση - στις πέντε απολύσεις για μία πρόσληψη, που κατά τη γνώμη μου είναι καθοριστικής σημασίας για την πορεία. Παρ' όλα αυτά, ενημερώνουμε κυρίως τον ελληνικό λαό, ο οποίος πιστεύω θυμάται ότι αυτά τα μέτρα είναι αυτά που τον έκαναν να υποφέρει όλα αυτά τα προηγούμενα χρόνια. Υπόσχεστε ότι θα τα επαναφέρετε. Μία ένδειξη ή απόδειξη γι' αυτό είναι η επιμονή σας και με τέτοια επιθετικότητα ότι εμείς δεν έχουμε πρόταση για τον Πρόεδρο της Κομισιόν, ενώ εσείς έχετε τον Βέμπερ. Μεγάλη επιτυχία! Άρα, μπορεί να πει κανείς ότι εσείς, η Νέα Δημοκρατία, χαρακτηρίζεται από έναν ιδιόμορφο τυχοδιωκτισμό, πίσω από τον όποιον επιχειρεί να κρύψει αυτή τη νεοφιλελεύθερη και ακραία συντηρητική πολιτική. Γι' αυτόν το λόγο, γιατί νομίζει ότι διευκολύνεται σε αυτό, μπαίνει στην περιοχή της ηθικής, ανεπίτρεπτα βέβαια, υποκριτικά, άκομψα και χωρίς να νομιμοποιείται. Καλό παράδειγμα είναι τα ΑΜΕΑ. Δεν θέλω να μπω σε αυτά τα θέματα, ο Υπουργός Επικρατείας, ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, ήταν αναλυτικός για τα θέματα των ΑΜΕΑ και για τις προτάσεις και αυτά που εμείς έχουμε πετύχει. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Θέλω, όμως, να υπενθυμίσω την υποκριτική στάση - για πολλούς, όχι για όλους - στη Νέα Δημοκρατία ότι ο διαφορετικός δεν είναι άνθρωπος, είναι ιδιότητα. Δεν έχει προσωπικότητα, δεν έχει άποψη, δεν έχει άλλες πτυχές. Εάν η διαφορετικότητά μας μας είναι ανεκτή, την κάνουμε λάβαρο κοινωνικής ευαισθησίας. Αλλιώς, την απαξιώνουμε, αν δεν την καταδικάζουμε. Εδώ θέλω να συνεννοηθούμε, κυρίες και κύριοι. Για μας, η διαφορετικότητα δεν είναι ουδέτερη. Είναι άνθρωπος και ο ευάλωτος και ο ΑΜΕΑ και ο πρόσφυγας και ο μετανάστης και ο ομοφυλόφιλος και για όλους αυτούς εμείς αγωνιζόμαστε να ζουν ισότιμα και χωρίς διακρίσεις. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ορισμένοι Βουλευτές σας έδειχναν αμήχανα έως και ενοχλημένα από την τροπή, που είχε πάρει δύο μέρες τώρα η συζήτηση στη Βουλή με την ψήφο εμπιστοσύνης. Ήταν μια συζήτηση όχι μόνο εκτός προγραμματικής αντιπαράθεσης, αλλά μπορεί να πει κανείς ότι από κάποια επιφανή στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, όπως από τον Πρόεδρό της και από τους δύο Αντιπρόεδρους, ήταν έντονη και μπορεί να πει κανείς και υβριστική. Αυτό πρέπει να αναζητήσετε, αυτήν την αλλαγή πρέπει να επιδιώξετε εσείς οι ίδιοι για να μπορέσει πραγματικά να μιλήσει κανείς για έναν διάλογο, ο οποίος μπορεί να είναι αποδοτικός, έναν διάλογο ο οποίος μπορεί να είναι τέτοιος, ούτως ώστε να ανεβάσει το επίπεδο το κοινοβουλευτικό, να απορρίψουμε τελικά τους λαϊκισμούς, στους οποίους είσαστε πάρα πολύ έτοιμοι να μπείτε και να έχει και μια ουσιαστική συμβολή το Κοινοβούλιο σε αυτό που λέμε αντανάκλαση στα κοινωνικά προβλήματα και στη λύση τους. Τελειώνω, γιατί πέρασε η ώρα. Δεν θέλω να παραλείψω να αναφερθώ στην κακοήθη και ψευδή αναφορά στο πρόσωπό μου από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης την πρώτη μέρα στην κεντρική του ομιλία, όταν αναφέρθηκε ότι συναλλάσσομαι με διάφορους επιχειρηματίες. Έριξε με ένα πέταμα μια λάσπη, την οποία θα τον καλέσω, όταν είναι εδώ, να την εξηγήσει. Γι' αυτό λέω, κύριε Μητσοτάκη, ότι είστε γνήσιος εκφραστής της κακής παράδοσης του χώρου σας, γιατί στη σύγχρονη ελληνική ιστορία η Δεξιά παράταξη τις περισσότερες φορές δεν απαντούσε στις δυσκολίες με εντιμότητα. Γιατί, κύριε Μητσοτάκη, είστε άριστος στην υποκρισία και στην εμπάθεια, γιατί είστε υπέρμαχος του τέρατος που καταγγέλλετε, αυτού που τρέφεται με λάσπη, ψέματα, διγλωσσία, βαθιά υποτίμηση για οτιδήποτε λαϊκό και μεγάλη εμπάθεια για τους λαούς, για τους πολλούς. Το ίδιο κάνατε χτες αναφερόμενος σε μένα. Ναι, εγώ έχω συναντήσεις ανοιχτές, φανερές, με όλους που το ζητούν, με στόχο να λύνω τα προβλήματα. Αυτό έκανα με την υπόθεση Μαρινόπουλου - Σκλαβενίτη για να σωθούν δεκατρείς χιλιάδες θέσεις εργασίας. Αυτό έκανα με τα Ναυπηγεία της Σύρου και έχουμε διακόσιους εργαζόμενους παραπάνω και έχει ανασάνει η Σύρος με τα Ναυπηγεία της Σύρου, που τα είχατε κλείσει και τα είχατε καταστρέψει. Το ίδιο γίνεται με τα «Ναυπηγεία της Ελευσίνας», τα οποία πρέπει να επαναλειτουργήσουν. Το ίδιο γίνεται με πολλές τέτοιες βιομηχανίες, που η πολιτική σας τόσα χρόνια τις είχε απαξιώσει, τις είχε κλείσει και είχε τους εργαζόμενους να σέρνονται έξω από τις επιχειρήσεις και να διεκδικούν ένα μεροκάματο. Θα μπορούσε πολλά να πει κανείς για τον νόμο πρώτης κατοικίας, στον οποίον αναφέρθηκα, για τις προσφυγικές πολυκατοικίες στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, για την ολοκλήρωση της κατασκευής του γηπέδου της ΑΕΚ χωρίς λεφτά δικά μας, με δικά τους - εγώ διευκόλυνα να βγει πιο γρήγορα η άδεια, εκτός αν δεν θέλετε, να το πείτε - , για την καθημερινότητα του πολίτη όπου στον έκτο όροφο στη Βασιλίσσης Σοφίας 15, είκοσι δημόσιοι υπάλληλοι αποσπασμένοι καθημερινά ασχολούνται με τα προβλήματα των πολιτών, που πηγαίνουν εκεί και προσπαθούν σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς να τα λύσουν.
Παρακαλώ, συντομεύετε.
Έχουμε δεκαοκτώμισι χιλιάδες τέτοιες υποθέσεις και δεν λύνουμε το ένα. Δηλαδή, λύνουμε προβλήματα, τα οποία είναι προβλήματα ομάδων. Δεν κάνουμε, δηλαδή, ρουσφετολογικές λειτουργίες, αλλά λύνουμε θέματα που απασχολούν ομάδες. Θα μπορούσε πολλά να πει κανείς. Τελειώνοντας, θέλω να πω ότι αν η χώρα αυτή, η δική μας χώρα, θέλει να προχωρήσει, ο ΣΥΡΙΖΑ με την Προοδευτική Συμμαχία είναι μονόδρομος. Βάλτε το καλά στο μυαλό σας. Έτσι θα ηρεμήσετε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ρήγας και Επανάσταση», που διοργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 7ο Γυμνάσιο τη Αθήνας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Καλώ στο Βήμα τον Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, τον συνάδελφο κ. Δημήτρη Κουτσούμπα.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, άλλη μια παράσταση, κακοπαιγμένη είναι η αλήθεια, διαδραματίστηκε αυτές τις μέρες στη Βουλή. Οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι, το σενάριο γνωστό, οι θεατές βαριούνται. Σε αυτήν την παράσταση λείπουν τα πραγματικά λαϊκά βάσανα, τα προβλήματα της νεολαίας, των γυναικών, των εργαζομένων. Λείπει η μεγάλη εικόνα, η καθημερινότητα. Τώρα που έρχεται το καλοκαίρι, τόσες και τόσες οικογένειες μετρούν και μετρούν ξανά τι τους βγαίνει και τι δεν τους βγαίνει, αν θα στείλουν το παιδί να σπουδάσει, αν με το καλό περάσει στο πανεπιστήμιο, σε κάποια σχολή, αν θα πάνε κάπου λίγες μέρες διακοπές ή αν δεν θα πάνε, γιατί τα εισιτήρια για τα νησιά μας είναι πάρα πολύ ακριβά, για τα στεριανά υπάρχουν πολύ ακριβά διόδια και πάει λέγοντας. Και πού να βρεις και κότερο για τα νησιά; Βλέπετε οι αναξιοπαθούντες εφοπλιστές, σε αυτούς που αλλεπάλληλα χαρίζετε εκατομμύρια ευρώ, αυτοί που αν θέλουν, δηλαδή εθελοντικά, μπορούν να δώσουν και κάτι στο κράτος, έχουν ανεβάσει το κόστος των διακοπών, που έλεγα πριν, στον θεό. Αυτό το έργο, λοιπόν, πρέπει να κατέβει μια ώρα αρχύτερα και στη θέση των σημερινών άθλιων πρωταγωνιστών να ανέβει ο λαός μας και το σενάριο να είναι οι ανάγκες του. Σε αυτήν την υπόθεση το κόμμα μας θα δώσει όλες του τις δυνάμεις, όχι βεβαίως, όπως καταλαβαίνετε, γιατί μερικοί με κοιτάτε και με απορία, για μια εναλλαγή ίδιων αστικών αντιλαϊκών κυβερνήσεων. Και, φυσικά, αναφέρομαι στις επικείμενες ευρωεκλογές, στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, αλλά και στις βουλευτικές, που είναι μια ευκαιρία ακόμη για τον λαό μας να στείλει το δικό του μήνυμα, το μήνυμα ότι δεν έχετε καμμία εξουσιοδότηση να ασκείτε μια πολιτική που καταστρέφει και το παρόν και το μέλλον, το μήνυμα ότι δεν υπάρχει πλέον καμμία εμπιστοσύνη σε αντιλαϊκές κυβερνήσεις είτε με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με κορμό τη Νέα Δημοκρατία. Και μια και μιλάμε για αυτή την τεχνητή πόλωση που επιχειρείτε να δημιουργήσετε και οι δυο σας, να σας θυμίσουμε ότι η πόλωση προϋποθέτει ότι και οι δυο σας είστε δύο μέρη του ίδιου ταξικού - ή τοξικού, αν προτιμάτε - κέντρου, δηλαδή μιας καθαρά ταξικής πολιτικής, που είτε σε κρίση είτε σε κάποια ανάκαμψη βασική της προϋπόθεση είναι τα βάρη να ρίχνονται στους πολλούς, στα λαϊκά στρώματα, τα κέρδη στους λίγους, στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Αυτός είναι ο καπιταλισμός, κυρίες και κύριοι. Και ο καπιταλισμός και όλοι οι διεθνείς οργανισμοί που δουλεύουν για αυτόν έχουν δώσει αρκετά χρόνια τώρα ψήφο εμπιστοσύνης στον κ. Τσίπρα και την Κυβέρνησή του. Άλλωστε, ο ελληνικός λαός ξέρει πολύ καλά πλέον και σας αναγνωρίζει αυτή τη βρώμικη δουλειά που αναλάβατε για λογαριασμό του μεγάλου κεφαλαίου, για λογαριασμό τελευταία του Τραμπ, της Μέρκελ, των άλλων δυναστών του λαού μας, για αυτή τουλάχιστον τη φάση. Σε αυτή, λοιπόν, την κακοπαιγμένη παράσταση με το αντιλαϊκό σενάριο, ο τσακωμός γίνεται για το ποιου το κόμμα θα είναι πρώτο στη μαρκίζα. Πάντως, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι σε αυτή την παράσταση συνυπάρχει και η κωμωδία και το δράμα, γιατί γελούν και οι πέτρες - για αυτό μιλάμε για κωμωδία - με την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει ότι μάχεται για τα συμφέροντα των πολλών ενάντια στις ελίτ. Από την άλλη, συμμεριζόμαστε την αμηχανία της Νέας Δημοκρατίας να πείσει της ελίτ ότι αυτή αξίζει της προσοχής τους περισσότερο από ό,τι μέχρι τώρα, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ απολαμβάνει τη στήριξη μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, του ΝΑΤΟ, των κυρίαρχων κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και το ερώτημα είναι απλό: Αυτή η αντιπαράθεση αφορά τον ελληνικό λαό; Αφορά τον λαό ποιος θα δουλεύει για το κεφάλαιο, για τους μεγάλους επιχειρηματίες ενάντια στα συμφέροντα του λαού, ποιος θα απολαμβάνει τη στήριξη αυτών που και μέσα στην κρίση είδαν τα κέρδη τους να μεγαλώνουν, ενώ τα εισοδήματα των λαϊκών στρωμάτων, των εργαζομένων, των συνταξιούχων έπεσαν στα τάρταρα; Το δίλημμα για τον λαό δεν είναι σε ποιου επιχειρηματία τα κότερα πίνουν τις σαμπάνιες τους διάφοροι, τα στελέχη των αστικών κομμάτων, του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Δημοκρατίας, ή και του ΚΙΝΑΛ. Στο ίδιο κότερο είστε όλοι σας. Όταν ψηφίζατε - ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία μαζί - την εθελοντική και μάλιστα μειωμένη φορολογία για τους εφοπλιστές, είναι επόμενο οι άνθρωποι να νιώθουν τέτοια υποχρέωση και να ενεργούν αναλόγως στις ανάγκες σας για ανάπαυση. Μαζί ψηφίσατε όλες τις φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο, τις επιδοτήσεις στις μπίζνες των μονοπωλίων. Στο ίδιο κότερο ήσασταν, όταν ψηφίζατε μαζί το τρίτο μνημόνιο, όταν ο ένας ψήφιζε και ο άλλος εφάρμοζε τους μνημονιακούς νόμους, όπως έγινε για τον κατώτατο μισθό. Στο ίδιο κότερο είστε, όταν με χαρά επιτίθεστε στο δικαίωμα της απεργίας στους τόπους δουλειάς. Τέτοια προθυμία, για την οποία, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας σάς έδωσε θερμά συγχαρητήρια. Είστε, λοιπόν, οι σκαφάτοι του κεφαλαίου και για αυτό δεν μπορείτε να κρύψετε ότι συμπλέετε στα βασικά, στα κύρια, στα επικίνδυνα σενάρια που φτιάχνετε για το μέλλον του λαού μας, των παιδιών του. Δυστυχώς για εσάς, ένα σημαντικό κομμάτι του κόσμου σάς έχει πάρει χαμπάρι. Κομπάρσος στην παράστασή σας δεν θέλει να παραμείνει. Πρωταγωνιστής στη ζωή του θέλει να γίνει. Θα κάνει την πραγματική διαφορά. Με το ΚΚΕ ακόμα πιο δυνατό μπορεί να δοθεί αυτή η αποφασιστική, η μόνη ελπιδοφόρα και αγωνιστική απάντηση σε αυτή τη σαπίλα που αποπνέουν όλοι οι διαχειριστές του διεφθαρμένου συστήματός σας. Κυρίες και κύριοι, αυτή η σαπίλα που αποπνέει το σύστημά σας δεν είναι μόνο βρωμερή, είναι και επικίνδυνη για τον λαό. Οι τελευταίες εξελίξεις με την παραβίαση της κυπριακής ΑΟΖ από το τουρκικό γεωτρύπανο, με τις απειλές της τουρκικής κυβέρνησης για την Κύπρο και το Αιγαίο, με την όξυνση της εγκληματικής επιθετικότητας του Ισραήλ ενάντια στην Παλαιστίνη, τους βομβαρδισμούς του στη Γάζα αποδεικνύουν πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να ρίχνει στάχτη στα μάτια του λαού μας, πανηγυρίζοντας για διάφορες δηλώσεις αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που γίνονται φτερό στον άνεμο, πριν ακόμη προλάβει να στεγνώσει το μελάνι με τις οποίες έχουν τυπωθεί. Άλλωστε, την ίδια στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει την Τουρκία ως στρατηγικό εταίρο της για λογαριασμό, φυσικά, των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, επίσης, επισκέπτεται την Τουρκία για να δυναμώσουν οι σχέσεις της με το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες διατείνονται πως με κάθε τρόπο θα κρατήσουν την Τουρκία στη συμμαχία. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και η Αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας, του ΚΙΝΑΛ προσπαθούν να εφησυχάσουν τον λαό πως θα βγει κερδισμένος αν μείνει πιστός στις συμμαχίες που έχει επιλέξει η άρχουσα τάξη με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, πως δήθεν αυτές οι αγέλες των σφαγέων και οι τριμερείς συμμαχίες ειδικότερα στην περιοχή θα βάλουν φρένο στην τουρκική επιθετικότητα, πως με το όραμα που μοιράζονται από κοινού για την γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας και την ανάδειξή της σε ενεργειακό κόμβο θα εξασφαλιστεί η ασφάλεια του λαού μας, της χώρας μας. Οι πανηγυρισμοί των αστικών κομμάτων γύρω από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων κρύβουν από τους λαούς τη μεγάλη εικόνα της έντασης, της όξυνσης των ανταγωνισμών και των αστικών τάξεων για τα ενεργειακά αποθέματα, αλλά και ανάμεσα στα διάφορα ενεργειακά μεγαθήρια που συγκρούονται. Και βεβαίως, όλοι αυτοί οι ανταγωνισμοί εκδηλώνονται με επεμβάσεις, με πολέμους, με μήλο της έριδας πάντα την ενέργεια. Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ πίσω στον χρόνο. Ας δούμε το παράδειγμα της Ουκρανίας, που ήταν και είναι ενεργειακός κόμβος. Εκεί η εμπλοκή των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκής Ένωσης, επί θητείας μάλιστα του σημερινού Αμερικανού πρέσβη στην Ελλάδα - αυτού του φίλου σας που μπαινοβγαίνει στα Υπουργεία πιο συχνά, από ό,τι φαίνεται, από ό,τι μπαινόβγαινε ο Πετσίτης ή οι άλλοι και τον επισκέπτεστε και εσείς στα φανερά και στα κρυφά κάθε τόσο - σήμανε ένα πραξικόπημα εκεί, εγκαθίδρυσε μια κυβέρνηση με ακροδεξιούς, φασίστες, με εκατοντάδες νεκρούς και το φυτίλι για μια πιο γενικευμένη σύγκρουση, το οποίο ακόμα σιγοκαίει εκεί. Στη Συρία, που ήταν και είναι και αυτή ενεργειακός κόμβος, η ιμπεριαλιστική επέμβαση Αμερικάνων, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκής Ένωσης, η σύγκρουση συμφερόντων με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα δεν άφησαν πέτρα πάνω στην πέτρα, με δεκάδες χιλιάδες θύματα, εκατομμύρια ξεριζωμένους, ενώ παρήγαγε ακόμα περισσότερη καύσιμη ύλη για όξυνση των αντιθέσεων στην περιοχή. Στη Λιβύη τα ίδια, στη Βενεζουέλα, που ήταν και είναι από τους μεγαλύτερους πετρελαιοπαραγωγούς, η ενεργότερη εμπλοκή των Αμερικάνων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης σηματοδοτεί μια ακόμη απόπειρα πραξικοπήματος σε συνδυασμό με ανοιχτές απειλές για στρατιωτική επέμβαση. Να, λοιπόν, γιατί επιμένουμε τόσο πολύ να αναδεικνύουμε τους κινδύνους που κρύβει για τον λαό μας η κοινή γραμμή όλων αυτών των κομμάτων για τη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο και σε ένα απέραντο αμερικανονατοϊκό στρατόπεδο. Να γιατί επιμένουμε ότι ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορούν να εγγυηθούν ειρήνη, ασφάλεια των λαών, την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας και της Κύπρου. Και αυτό φαίνεται στο εξής παράδειγμα, ότι το 40% του εδάφους της Κύπρου παραμένει υπό κατοχή από τη σύμμαχη στο ΝΑΤΟ Τουρκία που αμφισβητεί με όλο και μεγαλύτερη ένταση τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου και της Ελλάδας, προβάλλοντας ακόμα και εδαφικές διεκδικήσεις. Αυτό το ανατολίτικο παζάρι που γίνεται στην περιοχή μας γίνεται στις πλάτες των λαών της περιοχής, γιατί ακόμα και αν υπάρξουν κερδισμένοι από την εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, αυτοί δεν θα είναι σε καμμία περίπτωση οι λαοί της Ελλάδας, της Κύπρου, ο λαός της Τουρκίας, αλλά θα είναι μόνο οι μονοπωλιακοί όμιλοι. Οι λαοί θα είναι πάντα μεταξύ των χαμένων. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, είναι έκθετη, γιατί διαρκώς εφησυχάζει τον λαό, εμπλέκει βαθύτερα τη χώρα στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για ξένα προς τον λαό συμφέροντα και παρουσιάζει μάλιστα την επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών, που μαγειρεύτηκε για τις νατοϊκές ανάγκες, και ως συνταγή για το Αιγαίο και την Κύπρο. Η λύση και η διέξοδος, όμως, για τον λαό μας και για τους άλλους λαούς της περιοχής επίσης, βρίσκεται σε σύγκρουση με αυτές τις αστικές τάξεις, με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με το ΝΑΤΟ, με τις κυβερνήσεις τους και πάντως σίγουρα δεν βρίσκεται ούτε σε δεξιώσεις, ούτε σε χαμογελάκια με τον «διαβολικά καλό» Τραμπ, όπως τον χαρακτηρίσατε, ούτε στους σφιχταγκαλισμούς που συνηθίζετε, με τους σφαγείς των Παλαιστινίων που μάλιστα τώρα ετοιμάζονται να υποδεχθούν με «ορχηστρικούς» βομβαρδισμούς τη «Eurovision». Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, αφού γονατίσατε για τέσσερα χρόνια τον λαό μας, αφού φέρατε και τρίτο μνημόνιο, αφού διατηρήσατε όλους τους εφαρμοστικούς αντιλαϊκούς μνημονιακούς νόμους, αφού δεσμεύσατε έως το 2060 τη χώρα μας με ματωμένα υπερπλεονάσματα μεγαλύτερα και από αυτά που σας ζητούσαν οι δανειστές, τώρα καταφεύγετε προεκλογικά, για ευνόητους λόγους, στη γνωστή τακτική «σου κλέβω δέκα, σου επιστρέφω ένα» και πάει λέγοντας. Άλλοθι ψάχνετε για να συνεχίσετε την ίδια αντιλαϊκή πολιτική και αυτό επιβεβαιώνεται και από την ομιλία του κυρίου Πρωθυπουργού που ορθά - κοφτά τόνισε ότι ο στόχος των ματωμένων πλεονασμάτων δεν πρόκειται να παραβιαστεί. Αυτά τα ματωμένα πλεονάσματα, που ήρθαν για να μείνουν όμως, σημαίνουν νέες περικοπές στην υγεία, στα φάρμακα, στην κοινωνική ασφάλιση, ακόμα μεγαλύτερο κόψιμο σε δαπάνες για την παιδεία. Σημαίνουν, όμως, ζεστό χρήμα για μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Διαπράττετε, όμως, και κάτι άλλο που δείχνει ότι είστε μέχρι τα μπούνια δεσμευμένοι στην εξυπηρέτηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και μόνον, των δήθεν αντοχών της οικονομίας, που το μόνο που δεν αντέχει είναι ο λαός και το εισόδημά του. Λέτε, λοιπόν, χωρίς να ντρέπεστε, ότι ο λαός μας πρέπει να θεωρήσει ξεγραμμένα όσα έχασε μέσα στην κρίση όλα τα προηγούμενα χρόνια. Άρα και αυτά που δίνετε είναι υπό αίρεση τελικά, αφού το λέτε έτσι, γιατί η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, όπως λέτε, συνδέεται άμεσα με το γενικότερο διεθνές οικονομικό περιβάλλον. Την ώρα που εσείς υπόσχεστε αυξημένους ρυθμούς ανάπτυξης, οδεύουμε διεθνώς προς μια νέα καπιταλιστική κρίση, μέσα στην οποία μια οικονομία τόσο ανοιχτή όσο η ελληνική, ατμομηχανή της οποίας είναι ο τουρισμός και οι διεθνείς μεταφορές, έχει την προοπτική μόνο να γονατίσει, με τα σύννεφα νέας κρίσης, που αχνοφαίνονται ήδη, με τους ανταγωνισμούς, τους οικονομικούς - εμπορικούς πολέμους, που οπωσδήποτε επιδρούν στην όποια ανάκαμψη στην Ελλάδα. Επιπλέον, συνεχίζετε - είστε μάστορες σε αυτό, σας το αναγνωρίζουμε - να βαφτίζετε το κρέας ψάρι, όπως η τρόικα έγινε θεσμός, κουαρτέτο κ.λπ. παλαιότερα, όπως τώρα το μόνιμο επίδομα, που το βαφτίσατε δέκατη τρίτη σύνταξη. Αλήθεια, αυτήν ήταν η δέκατη τρίτη σύνταξη που έπαιρναν οι συνταξιούχοι; Θέλετε να μιλήσουμε και με αριθμούς; Το κονδύλι που δίνετε γι' αυτό το επίδομα είναι 800 εκατομμύρια ευρώ συνολικά και αντιστοιχεί στο 39% του ποσού που καταβάλλεται κάθε μήνα από τον ΕΦΚΑ για τις κύριες συντάξεις. Οι συνταξιούχοι με τους αγώνες τους δεν απαίτησαν ένα κουτσουρεμένο επίδομα, που και αυτό θα δίνεται με μεγάλες διαφορές, χωρίζοντας, κατηγοριοποιώντας ανθρώπους, που δούλεψαν μια ζωή ολάκερη και οι κόποι τους χάθηκαν, κλάπηκαν, ληστεύτηκαν από τις κυβερνήσεις μέχρι σήμερα, πριν της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ. Και σε αυτό το ζήτημα, όμως, συνεχίζετε στη γνωστή και ξεδιάντροπη λογική των ρετιρέ, των ισογείων και των υπογείων. Και αυτό δανεισμένο από το ΠΑΣΟΚ - τόση κατηφόρα! - , το παλιό ΠΑΣΟΚ, το βαθύ, το βρώμικο! Πηγαίνετε, λοιπόν, στους ανθρώπους που ζουν όχι μόνο αυτοί, αλλά και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους πολλές φορές με μία σύνταξη του αστρονομικού ποσού των 900 ευρώ μεικτά ή και 1.050 ευρώ μεικτά και πείτε τους ότι είναι και ευνοούμενοι από πάνω και γι' αυτό θα πάρουν μόνο 30%. Θα σας πάρουν με τις πέτρες και δίκιο θα ‘χουν. Έρχεται τώρα προεκλογικά η Κυβέρνηση και επιδιώκει να μεταμφιεστεί σε σωτήρα των αυτοαπασχολουμένων όχι φυσικά γιατί την έπιασε ο πόνος, αλλά για να περιορίσει τις αντιδράσεις που γέννησε η ίδια η πολιτική της σε συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων. Το αυτονόητο κούρεμα των χρεών στα ασφαλιστικά ταμεία στην ουσία δεν χαρίζεται στους επαγγελματίες, αλλά αντίθετα ανταλλάσσεται εκβιαστικά με τη δραστική μείωση των συντάξεών τους, στην οποία οδηγεί ο επανυπολογισμός των ασφαλιστικών εισφορών βάσει του νόμου Κατρούγκαλου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αποδεικνύεται ότι στην πραγματικότητα τα μέτρα αυτά έχουν εισπρακτικό χαρακτήρα, αφού στην ουσία η Κυβέρνηση σπρώχνει αυτούς, που η ίδια βούλιαξε στα χρέη, στο γκισέ, με τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς, ακόμα και για χρέη 500 ευρώ, να περιμένουν στη γωνία. Την ίδια ώρα μάλιστα διατηρείτε άθικτο όλο το αντιλαϊκό οπλοστάσιο, τη φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, τον ΕΝΦΙΑ, το τέλος επιτηδεύματος, τα δημοτικά τέλη πάσης φύσης που επιβάλλονται στη λογική της ανταποδοτικότητας, τις ασφαλιστικές εισφορές στο 20% του εισοδήματος κ.ά. Περιμένετε, αλήθεια, να σας πουν και «ευχαριστώ» οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες; Για άλλη μία φορά προκαλείτε, κύριοι της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Και προκαλείτε ακόμα περισσότερο γιατί συνεχίζετε να αγνοείτε επιδεικτικά τα στοιχειώδη άμεσα μέτρα ανακούφισης, που διεκδικούν οι φορείς των αυτοαπασχολουμένων. Τέτοια μέτρα, για παράδειγμα, είναι η άμεση επαναφορά του αφορολόγητου ορίου για τους αυτοαπασχολούμενους στα 12.000 ευρώ, η κατάργηση χαρατσιών, η άμεση κατάργηση τόκων, προστίμων, προσαυξήσεων για τα χρέη στην εφορία και στον ΕΦΚΑ, η κατάργηση των κατασχέσεων για χρέη ατομικής ασφάλισης, η κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου και των συντάξεων πείνας που αυτός εισάγει και αρκετά άλλα. Είναι σίγουρο ότι χωρίς την υλοποίηση αυτών των βασικών μέτρων οι όποιες ρυθμίσεις σύντομα θα αποδειχτούν πάλι δώρον άδωρον, όπως και οι άλλες δήθεν σωτήριες λύσεις που έφερναν κατά καιρούς και οι προκάτοχοί σας. Παρ' ότι το ΚΚΕ έχει φέρει τις διεκδικήσεις αυτές των αυτοαπασχολουμένων στη Βουλή, εσείς τις απορρίψατε. Όχι, βέβαια ότι μας κάνει και καμμία εντύπωση πλέον. Βλέπετε, οι αυτοαπασχολούμενοι δεν είναι σαν τους φίλους σας τους μεγάλους ομίλους, τους εφοπλιστές, που σπεύδετε να τους κάνετε και όλα τα χατίρια προτού καν σας το ζητήσουν. Μην προκαλείτε λοιπόν, όταν λέτε ότι η οικονομία είναι το ατού σας. Εκτός, βέβαια, εάν εννοείτε την οικονομία των λίγων. Και προφανώς αυτό εννοείτε, γιατί κατά τα άλλα το κρατικό χρέος που φορτώνεται στις λαϊκές πλάτες και τη μείωση του οποίου είχε κάνει σημαία της η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, έχει σταθερά ανοδική πορεία, από 311,73 δισεκατομμύρια ευρώ το 2015 εκτοξεύτηκε το 2018 στα 334,57 δισεκατομμύρια ευρώ κ.λπ.. Ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων - μισθωτοί, συνταξιούχοι και άλλοι - από 7,81 δισεκατομμύρια ευρώ το 2015 εκτινάχθηκε το 2018 στα 8,64 δισεκατομμύρια ευρώ, με διόγκωση ύψους 830 εκατομμυρίων. Οι έμμεσοι φόροι - ΦΠΑ και άλλα χαράτσια στη λαϊκή κατανάλωση - αυξήθηκαν από 23,77 δισεκατομμύρια ευρώ το 2015 σε 27,97 δισεκατομμύρια το 2018, δηλαδή κατά 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Το σύνολο των δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης - εδώ συμπεριλαμβάνονται βεβαίως τα ασφαλιστικά ταμεία, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης κ.ά. - για το 2018 συρρικνώθηκε σε 86 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ από 94 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου το 2015. Η δημοσιονομική προσαρμογή από την πλευρά της διάλυσης των κρατικών κονδυλίων έφτασε στο αστρονομικό ύψος των 8,46 δισεκατομμυρίων και σε ποσοστό του 9%. Επιπλέον, οι κρατικές δαπάνες σε ποσοστό το ΑΕΠ βρίσκονται σε διαρκή πορεία κατρακύλας. Συγκεκριμένα, από 53,47% του ΑΕΠ το 2015 διολίσθησαν στο 48,91% το 2016, στο 47,34% το 2017 και στο 46,74% το 2018, παρά την ανάκαμψη. Μεταξύ των δεκάδων τέτοιων, επίσης, και άλλων παρεμβάσεων σας ξεχωρίζουν οι μειώσεις στις συντάξεις, με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου. Το ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων από 920 εκατομμύρια το 2015 συρρικνώθηκε στα 98 εκατομμύρια το 2018, εν όψει βέβαια και της οριστικής κατάργησής του, με αντίστοιχες «εξοικονομήσεις» - εντός εισαγωγικών φυσικά - σε ετήσια βάση για τους κρατικούς προϋπολογισμούς. Το επίδομα θέρμανσης για το πετρέλαιο λαϊκών νοικοκυριών από 186 εκατομμύρια το 2015 καρατομήθηκε στα 57 εκατομμύρια το 2018. Δηλαδή, οι εξοικονομήσεις σας φτάνουν να αποδίδουν στο κρατικό ταμείο ποσά ύψους 129 εκατομμυρίων τον χρόνο. Οι κρατικές επιχορηγήσεις στα νοσοκομεία, επίσης, αποτελούν βασικό πυλώνα της υπερπαραγωγής πλεονασμάτων. Συγκεκριμένα, από 1,6 δισεκατομμύρια το 2015, συμπιέστηκαν το 2018 στο 1 δισεκατομμύριο, δηλαδή κατά 600 εκατομμύρια, σε ποσοστό κατά 37,5%. Όλα τα παραπάνω τα λέμε γιατί ακριβώς είναι η πηγή των πλεονασμάτων, των ματωμένων πλεονασμάτων σας. Και έχετε και το θράσος να μιλάτε για τους πολλούς, που επί των ημερών σας υποφέρουν. Πανηγυρίζετε και για την μείωση της ανεργίας. Αλήθεια; Δεν βλέπετε την εκτίναξη της μερικής απασχόλησης, αφού με βάση τα επίσημα στοιχεία, το 55% των νέων θέσεων είναι με τέτοιες εργασιακές σχέσεις, ενώ συνεχίζεται η μετανάστευση νέων ανθρώπων στο εξωτερικό. Αυτό είναι το μέλλον που ετοιμάζετε για τους νέους μας, να μοιράζεται μια δουλειά σε δύο και τρεις ανθρώπους. Πανηγυρίζετε, επίσης, και για την αύξηση των μισθών. Κι όμως τα δικά στοιχεία δείχνουν συμπίεση του μέσου μισθού επί των ημερών σας. Πανηγυρίζετε για τα μέτρα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Κι, όμως, τα εργατικά ατυχήματα από περίπου πεντέμισι χιλιάδες το 2014 έφτασαν τα επτά χιλιάδες τριακόσια το 2017, με βάση τα στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Οι πολλοί, λοιπόν, στενάζουν και στόχος σας είναι να συνεχίσουν να στενάζουν. Τελεία και παύλα σε αυτό. Και η διευκόλυνση των εκατόν είκοσι δόσεων, στόχο έχει να αναγκαστούν να πάνε οι πολλοί που δεν έχουν να πληρώσουν στον γκισέ της εφορίας και να τους στραγγίξει και το τελευταίο ευρώ. Τέτοια προοδευτικότητα! Και μην αρχίσετε - όπως τα διάφορα παπαγαλάκια που βάζετε να λένε - να μιλάτε για στρατηγικούς κακοπληρωτές. Πείτε το αυτό στα τέσσερα εκατομμύρια ανθρώπους, που έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη. Πείτε το αυτό στους σχεδόν δύο εκατομμύρια συνανθρώπους μας που κινδυνεύουν να βρεθούν εκτός αναγκαστικών μέτρων είσπραξης. Πείτε το αυτό στις οκτακόσιες ογδόντα χιλιάδες ανθρώπους που βιώσαν αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, όπως η κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών και άλλα. Την ίδια στιγμή, σας έπιασε ο πόνος για τους πολλούς. Οι μεγαλοοφειλέτες έχουν αφήσει φέσια δεκάδων δισεκατομμυρίων, τα οποία και θεωρούνται οριστικά ξεγραμμένα από τη Κυβέρνηση και τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό. Την ίδια ώρα, με πρόσφατες νομοθετικές κυβερνητικές παρεμβάσεις μειώθηκε η φορολογία στα διανεμόμενα κέρδη των μετόχων, ενώ η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνέχισε το απαράδεκτο καθεστώς ρύθμισης της εθελοντικής εισφοράς των εφοπλιστών, μειώνοντάς το μάλιστα στα 40 εκατομμύρια ευρώ. Βέβαια, θα μας πείτε ότι εσείς διαφέρετε, γιατί είστε του προοδευτικού μετώπου. Ότι δεν είστε του φιλελευθερισμού και των ελίτ, ότι δεν είστε του δεξιού Βέμπερ. Να σας πούμε τίνος είστε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Είστε του Τραμπ τα καλύτερα συνεταιράκια. Του Τραμπ που στηρίζεται στην Κου Κλουξ Κλαν. Του Τραμπ που στήνει τείχη και δολοφονεί μετανάστες. Είστε του δολοφονικού κράτους του Ισραήλ τα καλύτερα φιλαράκια, που δολοφονεί εγκύους και μικρά παιδιά. Τώρα, από χθες γίνατε και τα καλύτερα συνεταιράκια του Όρμπαν και του Σαλβίνι, επειδή δήθεν είστε ρεαλιστές και δεν περιμένετε τον παράδεισο και τα παλεύετε όλα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ εμείς δεν τα παλεύουμε στην Ευρώπη, τα παλεύουμε αλλού. Και τα λέει αυτά, η ίδια η Υπουργός σας που είπε - το θυμάστε πολύ καλά, διαβάστε τα Πρακτικά εάν δεν το θυμάστε - ότι το ΕΑΜ σήμερα θα στήριζε το ΝΑΤΟ και τους Αμερικάνους, με αφορμή την ψήφιση της Συμφωνίας Τσίπρα - Ζάεφ για τις Πρέσπες. Θα μου πείτε «η τρέλα δεν πάει στα βουνά», γιατί τι άλλο να πει κανένας όταν η λογική έχει απογειωθεί από το μυαλό των κυβερνώντων; Λέτε ότι είστε η Προοδευτική Συμμαχία. Από τέτοιες, όμως, έχουμε χορτάσει και έχει χορτάσει και ο ελληνικός λαός. Το δήθεν προοδευτικό μέτωπό σας περιλαμβάνει πρόσωπα που τα προηγούμενα χρόνια διακρίθηκαν ως κορυφαίοι Υπουργοί και παράγοντες και κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, με πλούσιο αντιλαϊκό έργο. Απαρτίζεται, επίσης, από γνωστούς αντικομμουνιστές δημοσιογράφους, μέχρι συντάκτες των τρομονόμων, ενώ και κάποιοι άλλοι ήταν στελέχη του δικού σας κόμματος, του Συνασπισμού πριν, του ΣΥΡΙΖΑ μετά, που αφού περιπλανήθηκαν από ΠΑΣΟΚ στο Ποτάμι, στη ΔΗΜΑΡ και αλλού - που να τα θυμάται τώρα κανείς, δεν τα θυμάμαι όλα αυτήν την ώρα - κατέληξαν πάλι στον ΣΥΡΙΖΑ του αμοραλισμού, του τυχοδιωκτισμού, της μνημονιακής πολιτικής. Τόσο προοδευτικοί είστε, που και με ευθύνη σας καθυστερεί και η δίκη της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής. Κυκλοφορούν ελεύθεροι οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα και άλλων συνανθρώπων μας. Φτάσατε μάλιστα στο σημείο η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής που είναι ΣΥΡΙΖΑ - στην Κυβέρνηση ανήκει - να αναιρέσει απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας για μη παραχώρηση χώρου στους φασίστες εγκληματίες της Χρυσής Αυγής, όπως ήταν η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας. Θα έπρεπε να ντρέπεστε. Ας περάσουμε, όμως και σε ένα άλλο μέτωπο, που το θεωρείτε και εμβληματικό για την Κυβέρνησή σας. Ο Υπουργός Παιδείας μπορεί να μην είναι αδιάβαστος, όπως διαμαρτυρήθηκε τις προάλλες, προτού ξεστομίσει εκείνον τον λασπολογικό οχετό του, για να πάρει την απάντηση που του έπρεπε από το ΚΚΕ και ιδιαίτερα από τον κοινοβουλευτικό μας εκπρόσωπο, όπως αποδείχθηκε, όμως, η Κυβέρνηση στον προηγούμενο γύρο «θετικών» μέτρων, έστειλε αδιάβαστους χιλιάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, που τους πετά εκτός σχολείου, στο όνομα μάλιστα των προσλήψεων που εξήγγειλε. Είναι αποκαλυπτική για το τι κρύβεται πίσω από το δήθεν κοινωνικό προσωπείο που πασχίζει να φορέσει αυτή η Κυβέρνηση, η πραγματικά κατάπτυστη ρύθμιση, που πέρασε στο πολυνομοσχέδιο - σκούπα για την εκπαίδευση. Πέρασε Μεγαλοβδομαδιάτικα για να είναι κλειστά τα σχολεία και οι σχολές - και όχι βέβαια, επειδή είστε άθεοι το κάνατε αυτό - Η ρύθμιση προβλέπει, εκτός των άλλων, τη στέγαση νηπιαγωγείων σε προκάτ κτίσματα - κτίσματα της κακιάς ώρας, αλλά τέλος πάντων - για έξι χρόνια σε αυλές δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων. Αλήθεια, κύριοι της Κυβέρνησης, που δεν έχετε σταματήσει να διαστρεβλώνετε την πραγματικότητα για την προσχολική αγωγή ειδικότερα, που αντί να απαντάτε σε τεκμηριωμένα επιχειρήματα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, επιλέγετε να αερολογείτε συνεχώς επί του θέματος για την προσχολική αγωγή, έτσι τη σκέφτεστε την προσχολική αγωγή, με τα νήπια να στοιβάζονται σε ακατάλληλα πρόχειρα κτίσματα, χωρίς κατάλληλους αύλειους χώρους, μαζί με παιδιά, πέντε, δέκα και δεκατρία χρόνια μεγαλύτερά τους; Έχετε κάνει πολλά στον χώρο της εκπαίδευσης, αυτό σας το αναγνωρίζουμε. Και μάλιστα μπορείτε να είστε περήφανοι, γιατί πράγματι κάνατε αυτό, που είχε υποσχεθεί ο κ. Γαβρόγλου την ημέρα που παρέλαβε το Υπουργείο από τον κ. Φίλη. Είπε τότε ότι θα λάβει υπ' όψιν του τις οδηγίες του ΟΟΣΑ και των θεσμών. Και αυτές τις οδηγίες τις υπηρετήσατε κατά γράμμα, όπως αποδεικνύεται άλλωστε από τα πεπραγμένα σας, που ακριβαίνουν το αγαθό της μόρφωσης και φτωχαίνουν, διαστρεβλώνουν το περιεχόμενό της. Η ουσία της εκπαιδευτικής πολιτικής της Κυβέρνησής σας, όπως επιβεβαιώνεται και από κάθε σχετικό νομοθέτημα όλη αυτή την τετραετία, είναι η εξής: Όσο φτωχότερη είναι η λαϊκή οικογένεια, τόσο συντομότερη θα είναι τελικά η διαδρομή του παιδιού της στην εκπαίδευση και η εργασία του θα εξαρτάται από το πόσα χρήματα μπορεί να δαπανήσει η οικογένεια, ο πατέρας, η μάνα σε φροντιστήρια, σε μεταπτυχιακά, σε σεμινάρια, σε πιστοποιήσεις. Πιάνοντας το νήμα από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενοι, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επισφράγισε τη μετατροπή του λυκείου σε αρένα ανταγωνισμού και έβαλε σε όλες τις πτυχές της λειτουργίας των πανεπιστημίων τη βούλα της αγοράς. Είναι πρωτοφανής ο περιορισμός της γενικής παιδείας κατά ένα σχολικό έτος με την υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ, αφού ουσιαστικά η γενική παιδεία σταματά στη Β΄ λυκείου με τη λογική «πονάει χέρι, κόβει χέρι». Η Γ΄ λυκείου έτσι φροντιστηριοποιείται - στο έπακρο αυτή τη φορά - και επιτείνεται και ο εξετασιοκεντρικός χαρακτήρας του λυκείου, που αποτελεί και το βασικό πρόβλημα του λυκείου. Γι' αυτό, εξάλλου, οι ιδιοκτήτες των φροντιστηρίων κάνουν πάρτι και το εκφράζουν αυτό ακόμα και από τις σελίδες της εφημερίδας σας, της «ΑΥΓΗΣ». Με τις συγχωνεύσεις ΑΕΙ - ΤΕΙ η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υλοποιεί τις επιταγές της διαδικασίας της Μπολόνια, για τις επιτυχίες της οποίας ο Υπουργός σας είναι υπερήφανος, όπως δήλωσε πέρυσι από το Παρίσι. Τα αποτελέσματα, βέβαια, είναι χειροπιαστά. Έχετε προσπαθήσει να λύσετε μέχρι κεραίας το ζήτημα της σύνδεσης των ιδρυμάτων με την κερδοφορία του κεφαλαίου, δεσμεύοντας στο άρμα των συμφερόντων του τις σπουδές και τις προοπτικές των φοιτητών. Ουσιαστικά, ο ΣΥΡΙΖΑ λέει στους νέους και τις νέες να βάλουν τα πτυχία τους σε κορνίζα, να παραιτηθούν από την απαίτηση να δουλεύουν στο αντικείμενο που σπούδασαν, επιτείνοντας την αποσύνδεση του πτυχίου από το επάγγελμα. Κυρίες και κύριοι, τρεις μέρες στη Βουλή ακούσαμε πολλά και για τον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας του κ. Τσίπρα και την πραγματικά απαράδεκτη επίθεση στον υποψήφιο της Νέας Δημοκρατίας, άτομο με ειδικές ανάγκες, αλλά δεν ακούσαμε τίποτα για την πολιτική τους, που έχει οδηγήσει τα άτομα με ειδικές ανάγκες στην απομόνωση, την ανεργία, την φτώχεια. Μαζί ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, όπου υπάρχει η ρητή δέσμευση κάθε χρόνο να πετσοκόβονται περίπου 900 εκατομμύρια ευρώ από τα κονδύλια για την πρόνοια. Με δική τους ευθύνη χιλιάδες άτομα με ειδικές ανάγκες ζουν με την αγωνία αν θα περισώσουν το πενιχρό επίδομα και τη σύνταξη αναπηρίας από το σφαγείο των κέντρων πιστοποίησης αναπηρίας, για το ότι η ανεργία στους βαριά ανάπηρους, αλλά ικανούς προς εργασία ξεπερνά το 95%, για το ότι στα ειδικά σχολεία - όσα λειτουργούν - φοιτούν περίπου δέκα χιλιάδες μαθητές, μειωμένοι κατά 50% σε σχέση με πριν δέκα χρόνια, όταν με βάση τα διεθνή στάνταρτς, πάνω από 10% του συνολικού μαθητικού πληθυσμού έχει ανάγκη ειδικής αγωγής, δηλαδή πρόκειται για πάνω από διακόσιες χιλιάδες μαθητές. Κυρίες και κύριοι, με αφορμή τη σημερινή συζήτηση καλούμε τον ελληνικό λαό να καταψηφίσει αυτή την Κυβέρνηση, να της δώσει ένα δυνατό μάθημα άμεσα στις ευρωεκλογές και στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές στις 26 του Μάη. Ιδιαίτερα καλούμε όλους τους αριστερούς, τους δημοκράτες, τους προοδευτικούς ανθρώπους της πατρίδας μας να καταδικάσουν μια Κυβέρνηση και έναν Πρωθυπουργό που χθες, ανήμερα της μεγάλης επετείου της αντιφασιστικής νίκης των λαών, για την οποία έδωσαν τη ζωή τους εκατομμύρια αγωνιστές σε όλον τον κόσμο, πήγε στη Ρουμανία και έβαλε την υπογραφή του μαζί με ακροδεξιούς, ρατσιστές, φασίστες, μαζί με τον Όρμπαν, τον Κουρτς, τον Σαλβίνι και το υπόλοιπο κακό συναπάντημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έβαλε υπογραφή σε ένα κατάπτυστο κείμενο - διακήρυξη, μνημείο αντικομουνισμού και παραχάραξης της ιστορίας, που ανοίγει τον δρόμο και για διώξεις ενάντια σε όσους και όσες υπερασπίστηκαν, υπερασπίζονται τον σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, αντιπάλεψαν και αντιπαλεύουν τον ιμπεριαλισμό και τον φασισμό, αλλά και διώχθηκαν από διάφορα μισαλλόδοξα καθεστώτα με ανάλογα δήθεν επιχειρήματα στο παρελθόν σαν αυτά που περιέχονται στη χθεσινή διακήρυξη αντιστροφής της ιστορικής πραγματικότητας. Κυρίες και κύριοι, για όλους τους παραπάνω λόγους και άλλους ακόμα, που δεν έχω και τον χρόνο πλέον να τους εξηγήσω, αλλά που επεσήμαναν αναλυτικά όλοι οι Βουλευτές του κόμματός μας αυτές τις τρεις μέρες, λέμε ένα μεγάλο «όχι» στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και στη συνολική πολιτική και στρατηγική που ακολουθεί. Δεν δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα. Καμμιά ανοχή σε οποιαδήποτε αθλιότητα βρωμίζει αξίες και ιδανικά, τα όνειρα των συνανθρώπων μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Παρακαλώ, μη φύγετε ακόμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Κρεστένων Ηλείας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα ελπίζουμε ότι κατά τις 20.00΄ με 20.30΄ μπορούμε να πάμε σε ονομαστική ψηφοφορία. Η ψηφοφορία θα γίνει δι' εκφωνήσεως. Θα είναι δημόσια. Ζητώ, λοιπόν, την άδεια του Σώματος, ως προς το εξής. Αν δεν υπάρχει κάποια αντίρρηση - που δεν νομίζω ότι υπάρχει - για διευκόλυνση, επειδή μέχρι χθες κινούμασταν στο ότι η ψηφοφορία θα γινόταν μετά τις 23.00΄ ή κάπου εκεί, εν πάση περιπτώσει και επειδή υπάρχουν κεντρικές εκδηλώσεις όπου ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος θα παρευρίσκονται, θα παρακαλούσα, λοιπόν, να μας επιτρέψετε να δώσουν την ψήφο τους - έγινε φανερό είτε έτσι είτε αλλιώς και από την ομιλία του κυρίου Γενικού Γραμματέα - και να καταμετρηθεί στη σημερινή ψηφοφορία. Οι υπόλοιποι Βουλευτές του ΚΚΕ θα είναι παρόντες. Νομίζω ότι ένα τέτοιο θέμα τίθεται, επίσης, διότι υπάρχει η κεντρική ομιλία σήμερα και εκδήλωση του κ. Καμμένου. Θα μας το πει και ο ίδιος στις 17.00΄ στην ομιλία του. Να έχουμε αυτή την ανοχή, επειδή ακριβώς έγινε η αλλαγή και ήρθαμε τρεις - τέσσερις ώρες πιο μπροστά με την οικονομία της συζήτησης. Το Σώμα συμφωνεί;
Εφόσον, λοιπόν, υπάρχει συμφωνία, παρακαλώ πολύ, να κρατήσουμε το τυπικό προς τις υπηρεσίες. Κύριε Κουτσούμπα, έχετε την επιλογή «ΝΑΙ», «ΟΧΙ», «ΠΑΡΩΝ». Τι ψηφίζετε;
Ψηφίζω «ΟΧΙ».
Εσείς, κύριε Παφίλη;
Ψηφίζω «ΟΧΙ».
Παρακαλώ, να σημειωθεί. Θα παρακαλούσα πριν να μιλήσετε, κύριε Πρόεδρε, κύριε Βενιζέλο, να προηγηθεί ο κ. Αυγενάκης για επτά λεπτά, διότι έχει κάποιο πρόβλημα.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε.
Να διευκολυνόμαστε μεταξύ μας. Ορίστε, κύριε Αυγενάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση δυσπιστίας κατά του κ. Πολάκη δεν αφορά στα πεπραγμένα του στο Υπουργείο Υγείας. Για αυτά έχουμε πολλά να πούμε, αλλά δεν είναι της παρούσης. Η πρόταση δυσπιστίας αφορά στο ήθος και το ύφος της εξουσίας που αποπνέει, αφορά στη συμπεριφορά του. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Φοβάστε, κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, αυτή τη συζήτηση και στην απεγνωσμένη προσπάθεια να την αποφύγετε, στην απέλπιδα προσπάθειά σας να ξεφύγετε από τη συζήτηση για το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, μετατρέπετε αυτή τη συζήτηση σε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Επί της ουσίας, δηλαδή, ο κ. Τσίπρας παρέχει στήριξη στον κ. Πολάκη και την αήθη συμπεριφορά του. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, ταυτίζεστε απόλυτα με αυτές τις συμπεριφορές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προτού αναφερθώ στα άνανδρα κατορθώματα του κ. Πολάκη, ας δούμε ποια είναι η κατάσταση στη χώρα σήμερα. Δυστυχώς, οι συνέπειες της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προδήλως είναι ορατές σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, σε όλους τους τομείς δράσης της σημερινής Κυβέρνησης. Φόροι και εισφορές έχουν κατακλύσει την καθημερινότητα επαγγελματιών και μισθωτών. Οι συνταξιούχοι ζουν στην αβεβαιότητα, ενώ θα έπρεπε να απολαμβάνουν μετά από κόπους πολλών ετών τη σύνταξή τους. Η ασφάλεια των πολιτών που θα έπρεπε να αποτελεί αυτονόητη αρχή, δυστυχώς πλέον αποτελεί αίτημα ολόκληρης της κοινωνίας. Αυτονόητη έχει γίνει η αταξία, η ανομία και η ανασφάλεια. Το είδαμε να συμβαίνει και χθες αργά το απόγευμα σε έναν από τους κεντρικότερους τους δρόμους της Αθήνας, στη Βουκουρεστίου. Η παιδεία βιώνει μια πρωτοφανή οπισθοδρόμηση στη βάση πελατειακών προσεγγίσεων, ενώ θα έπρεπε να αποτελεί έναν μοχλό κοινωνικής προόδου και οικονομικής ευημερίας. Η υγεία ασθενεί, ενώ η χώρα μας κάθε μέρα που περνά απομακρύνεται από τον κεντρικό στόχο της πρόσβασης όλων των πολιτών σε υψηλού επιπέδου δημόσιες υπηρεσίες υγείας. Το κράτος ακολουθεί ασθμαίνοντας τις εξελίξεις. Έχουμε ένα πολυδαίδαλο σύστημα δημόσιας διοίκησης που βάζει φρένο στην οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία, αντί να υποστηρίζει τον πολίτη, να βελτιώνει την καθημερινότητά του και, φυσικά, να λογοδοτεί σ' αυτόν. Στα εθνικά θέματα, η χώρα δείχνει αδύναμη να υπερασπιστεί τα δίκαιά της και μετά από την εθνική ήττα των Πρεσπών ελπίζουμε και ευχόμαστε να σταματήσετε τις χαλαρές προσεγγίσεις, γιατί δεν σας κρύβω ότι μας φοβίζουν οι επαίσχυντες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών απέναντι στην αυξανόμενη τουρκική προκλητικότητα, όπως αυτές του κ. Τσιρώνη, για παράδειγμα, για το Καστελόριζο ότι τάχα δεν βρίσκεται στο Αιγαίο και του κ. Κατρούγκαλου που αναγνωρίζει οικονομικά δικαιώματα στους Τούρκους στην ανατολική Μεσόγειο. Όμως, όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ορατά. Τα ζούμε και τα βιώνουμε όλοι μας στην οικογένειά μας, στην καθημερινότητά μας, στους οικείους μας. Εκείνο, όμως, που είναι λιγότερο ορατό και που η Κυβέρνηση προσπαθεί να καταστήσει κανονικό - όμως, δεν είναι - είναι η ηθική απαξίωση, η ηθική υποκρισία της Αριστεράς, διότι στον κώδικα της Αριστεράς η απύθμενη υποκρισία επιτρέπει αντιφατικές συμπεριφορές για την κοινή λογική, αλλά απολύτως φυσιολογικές για την Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Στον ΣΥΡΙΖΑ μπορείτε να επιτίθεστε στον καπιταλισμό, αλλά να απολαμβάνετε τα αγαθά του. Στον ΣΥΡΙΖΑ μπορείτε να τάσσεστε υπέρ της δημόσιας παιδείας και κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά να στέλνετε τα παιδιά σας σε ιδιωτικά σχολεία και να έχετε φοιτήσει αρκετοί από τα μέλη της Κυβέρνησης σε ιδιωτικά πανεπιστήμια του εξωτερικού. Στον ΣΥΡΙΖΑ μπορείτε να μιλάτε για τον φασισμό και τη Χρυσή Αυγή, αλλά να συμπορεύεστε με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ και όταν η Χρυσή Αυγή βάζει πλάτη, να ξεχνάτε και τη δίκη. Στον ΣΥΡΙΖΑ ασκείτε κριτική ότι η δήθεν Νέα Δημοκρατία είναι το παλαιό πολιτικό σύστημα, όταν έχετε στα ψηφοδέλτιά σας δεκάδες απολιθώματα του παλιού πολιτικού συστήματος και της διαπλοκής. Στον ΣΥΡΙΖΑ μπορείτε να μιλάτε για κοινωνική δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες, αλλά - ελπίζω όχι όλοι - σφυρίζετε αδιάφορα, όταν ο κ. Πολάκης επιτίθεται στον Στέλιο Κυμπουρόπουλο. Είναι εμφανές, κυρίες και κύριοι, ότι όλα ενώνονται με μία ευθεία γραμμή Τσίπρα - Πολάκη. Γι' αυτό και δεν τολμάτε να συζητήσετε στη Βουλή την πρόταση δυσπιστίας της Νέας Δημοκρατίας κατά του συγκεκριμένου Υπουργού. Γι' αυτό και εκβιάζετε τους Βουλευτές σας με την κομματική πειθαρχία. Έτσι, όμως, γίνεστε, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί πρόθυμοι, όλοι «Πολάκηδες», γιατί «Τσίπρας ίσον Πολάκης», δηλαδή είναι ένα και το αυτό. Γι' αυτό επιλέγεται ο κ. Τσίπρας να ταυτίζεται απόλυτα μαζί του. Αφού κατέρρευσε το ψευτοδίλημμα για το παλιό και το νέο, αφού κατέρρευσε το αφήγημα της λασπολογίας περί διαπλοκής, αφού κατέρρευσε το επιχείρημα της ακροδεξιάς τάχα της Νέας Δημοκρατίας, αναζητάτε ένα νέο αφήγημα. Και βρήκατε τον Πολάκη. Ο κ. Τσίπρας επέλεξε συνειδητά μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα από όλα όσα γίνονται στη Βουλή, λίγο πριν το Πάσχα να έρθει και να απλώσει δίχτυ προστασίας στον κ. Πολάκη. Όμως, ξεκαθαρίζουμε. Εμείς, η παράταξή μας, είμαστε με τους πολλούς και όχι με τους «Πολάκηδες». Κυρίες και κύριοι, οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά ότι πέρα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, είναι ανάγκη να μιλήσουμε για ένα νέο αξιακό πλαίσιο. Έχουμε ανάγκη έναν νέο αξιακό κώδικα, ο οποίος περιλαμβάνει καλύτερη δημοκρατία, ουσιαστική ελευθερία, αποτελεσματική αλλά και απρόσκοπτη λειτουργία των θεσμών, έναν αξιακό κώδικα που εξασφαλίζει αξιοπρέπεια και σεβασμό στον συνάνθρωπο. Αυτόν τον αξιακό κώδικα πρεσβεύει η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, γιατί ισχυροί, αξιόπιστοι, σταθεροί και δημοκρατικοί θεσμοί δεν έχουν μόνο πολιτική σημασία, πέρα από θεμέλιο του κράτους και χαρακτηριστικό της ποιότητας της δημοκρατίας, αλλά αποτελούν παράγοντα κοινωνικής συνοχής και ευημερίας. Ένα κράτος στο οποίο μικραίνουν οι θεσμοί του, σύντομα θα διαπιστώσει ότι με μικρούς θεσμούς δεν είναι δυνατόν να περιμένει να γίνουν μεγάλα πράγματα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Κυρίες και κύριοι, ένα κράτος των «Πολάκηδων» δεν μπορεί και δεν πρέπει να πετύχει. Ένα κράτος από θιασώτες του Μαδούρο, από αμετανόητους κρατιστές που καταστρατηγούν τους θεσμούς, που εμπαίζουν τους πολίτες, από οπαδούς της παρακμής, από ανθρώπους που το μόνο τους μέλημα είναι η νομή της εξουσίας, δεν μπορεί, αλλά και δεν πρέπει να πετύχει. Κι αυτό το γνωρίζουν όλοι, ακόμα και άνθρωποι που ανήκουν ιδεολογικά στην Αριστερά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Σας καλούμε να καταδικάσετε την παρακμή της δημόσιας ζωής, την παρακμή Τσίπρα - Πολάκη και όσων τους στηρίζουν και να συμπορευτείτε με μια πραγματική προοδευτική διακυβέρνηση. Η χώρα έχει ανάγκη από μια άλλη κατεύθυνση και πραγματική ελπίδα. Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία, πριν τις Ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Καλούμε στις κάλπες όλους τους πολίτες, καλούμε και τους ιδεολόγους αριστερούς να καταδικάσουν την παρακμή Τσίπρα - Πολάκη. Κλείνοντας, θέλω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, να σας απευθύνω δημόσια μία ερώτηση. Θα κάνατε ανάλογη επίθεση με αυτή που έκανε ο κ. Πολάκης στον κ. Κυμπουρόπουλο; Σας καλώ εδώ, στο Κοινοβούλιο, να πάρετε θέση και να πείτε ««Ναι, θα έκανα ανάλογη επίθεση. Δεν καταδικάζω τη συμπεριφορά Πολάκη και ψηφίζω «ναι», δηλαδή υπερασπίζομαι και επιβραβεύω τη συμπεριφορά του ή να πείτε «όχι, δεν θα έκανα ανάλογη επίθεση. Δεν με εκφράζει ο Πολάκης. Καταδικάζω τη συμπεριφορά του και ψηφίζω «όχι»». Πάρτε θέση τώρα. Κύριες και κύριοι, τέρμα η ασυλία για τους δήθεν αριστερούς. Ο Πρωθυπουργός θα κρίνεται για το έργο του, τις πράξεις και τις παραλείψεις του ως Πρωθυπουργός της χώρας. Δεν υπάρχει ιδεολογικό άλλοθι ούτε ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Όλοι κρινόμαστε επί ίσοις όροις και δεν μπορεί να επικαλείται το άλλοθι, ενώ την ίδια στιγμή θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να λασπολογεί και να συκοφαντεί οικογένειες ή και πρώην πρωθυπουργούς.
Σας παρακαλώ, κύριε Αυγενάκη.
Δυο γραμμές ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Δεν θέλω να αναφερθώ στα περί σχέσεων Παύλου Τσίπρα, πατέρα του σημερινού Πρωθυπουργού, με τη Χούντα. Σταματώ εδώ. Καταθέτω μονάχα στα Πρακτικά τη μαρτυρία του πρώην Υφυπουργού και στελέχους του ΠΑΣΟΚ κ. Φοίβου Ιωαννίδη, προκειμένου να είναι στη διάθεσή σας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ελευθέριος Αυγενάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα οκτώ μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Ροΐτικων Αχαΐας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Σε τι συνίσταται το προσωπικό;
Αναφέρθηκε στην ομιλία του κ. Αυγενάκη το όνομά μου με συκοφαντικό τρόπο και πρέπει να απαντήσω επ' αυτού.
Ορίστε, κύριε Τσιρώνη, έχετε τον λόγο.
Δυστυχώς, συνεχίζεται ο πόλεμος της λάσπης, της συκοφαντίας και των fake news. Είναι παγκοίνως γνωστό ότι τα όρια των θαλασσών από το Διεθνές Δίκαιο δεν δημιουργούν κανένα απολύτως νομικό δικαίωμα σε καμμιά χώρα. Άρα, το Καστελόριζο το ελληνικότατο έχει ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με όλα τα Δωδεκάνησα ισότιμα, ενιαία υφαλοκρηπίδα, ενιαία Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και, επομένως, όσα ανέφερε ο κ. Αυγενάκης για το πρόσωπό μου είναι συκοφαντικά. Επιτέλους, να συζητήσουμε για πολιτικές και όχι με ψεύδη.
Παρακαλώ, ο Πρόεδρος κ. Βενιζέλος έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οφείλουμε να τοποθετήσουμε την συζήτηση, όχι μόνο την κοινοβουλευτική συζήτηση, αλλά την γενικότερη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται στη χώρα μας, εντός θέματος. Το θέμα είναι η πραγματική κατάσταση του τόπου, οι κίνδυνοι οι οποίοι είναι πάρα πολλοί, τα εμπόδια, οι δυνατότητες και επιτέλους οι προοπτικές. Πρέπει να ξεκινήσουμε από την κατάσταση της ίδιας της κοινωνίας, από τους φόβους της, την βαθιά κούραση της, τις μεγάλες αντιστάσεις της και την δυσπιστία της. Η κοινωνία είναι δυστυχώς απογοητευμένη και ανέτοιμη να αποδεχθεί την ανάγκη για ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης βασισμένο σε συστηματικές μεταρρυθμίσεις που αποκαθιστούν και την ανταγωνιστικότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Η εικόνα της χώρας είναι δυστυχώς η εικόνα ενός συνολικού εκτροχιασμού. Ποτέ άλλοτε ο εθνικός εκτροχιασμός δεν ήταν τόσο καθολικός και τόσο εμφανής. Αυτή η συζήτηση περί κοινοβουλευτικής εμπιστοσύνης ανεξαρτήτως του συνταγματικού ζητήματος αν μπορεί μία πρόταση δυσπιστίας κατά Υπουργού να τραπεί σε πρόταση εμπιστοσύνης της ίδιας της Κυβέρνησης δεν τελειώνει σήμερα το απόγευμα, σήμερα το βράδυ, με μία πειθαρχημένη κομματικά και συμβολική ψηφοφορία στη Βουλή. Συνεχίζεται γιατί μόλις σε δέκα πέντε ημέρες ο ελληνικός λαός θα εκφράσει ο ίδιος, απευθείας, αυθεντικά την δυσπιστία του προς την Κυβέρνηση. Η κρίση νομιμοποίησης θα οξυνθεί με μεγάλες οικονομικές, θεσμικές και ηθικές επιπτώσεις. Η ηθική κρίση, όχι η ηθικολογική, είναι το ακραίο σημείο της πολιτικής και κοινωνικής κρίσης. Τα τελευταία τρία χρόνια χάθηκε δυστυχώς κάθε μέτρο προσωπικού και πολιτικού ήθους, κυριαρχεί η διπλή γλώσσα, το ψέμα, το θράσος, η βαναυσότητα, η αλαζονεία. Κυριαρχεί η διχαστική λογική, που είναι η λογική του εθνικολαϊκισμού, όπως την εκφράζει η Κυβέρνηση με την τεχνητή της πλειοψηφία που απαρτίζεται, όχι μόνο από τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από Βουλευτές που ανήκουν ιδεολογικά και αξιακά στον χώρο της Ακροδεξιάς, αλλά και από Βουλευτές που ανήκουν στον χώρο του πιο προκλητικού πολιτικού τυχοδιωκτισμού. Αυτή η διχαστική λογική αποκτά από ένα σημείο και μετά ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά. Παίζει με τη βία που αναβλύζει από τους πόρους της κοινωνίας ως εκτόνωση; Ως επίδειξη θα έλεγα, όχι ελευθερίας, αλλά μιας αχαλίνωτης ελευθεριότητας που εκφράζει η Κυβέρνηση στο υψηλότερο επίπεδο. Αυτή εκφράζεται με αυτό που λέγεται στην κοινή γλώσσα μαγκιά, απρέπεια, που θέλει να κρύψει τον πολιτικό φόβο και κατά βάθος τον συντηρητισμό της ριζοσπαστικής Αριστεράς που αντισταθμίζεται με εκδηλώσεις δήθεν ανυπακοής μέσα σε ένα εικονικό αντάρτικο. Ο ΣΥΡΙΖΑ που συμφωνεί σε όλα με τους ξένους συνομιλητές, που είναι - όπως έχω πει πολλές φορές - το delivery boy σε όλα τα θέματα, ο αγαπημένος όλων των ξένων παραγόντων και των υψηλότερων στρωμάτων της ελληνικής οικονομικής ισχύος και ολιγαρχίας, ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, αντιλαμβάνεται τη χώρα ως ένα μεγάλο αρματολίκι το οποίο θέλει να ελέγξει. Η προκλητική θεωρία του περί δήθεν ηθικού πλεονεκτήματος, ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς, είναι μία βαθιά ολοκληρωτική θεωρία. Γιατί όταν λένε «ηθικό πλεονέκτημα», εννοούν ιστορικό πλεονέκτημα. Εννοούν ένα δήθεν πλεονέκτημα που απορρέει από την αποκλειστική γνώση των νόμων της ιστορίας. Αυτή η ολιστική αντίληψη που τους τρέφει και που είναι ο πυρήνας της σκέψης τους οδηγεί σε μία ολοκληρωτική αντίληψη. Αυτό είναι δυστυχώς το κατάλοιπο που αφήνει ο ΣΥΡΙΖΑ από αυτό που λέγεται «πρώτη φορά Αριστερά». Πρόκειται για μία Κυβέρνηση σε αποδρομή που κρύβεται πίσω από τη θεωρία ότι υποστηρίζει τους πολλούς, ενώ βρίσκεται στην υπηρεσία των πολύ λίγων. Είναι η Κυβέρνηση των εξυπηρετήσεων των νομοθετικών και βέβαια μιας κοινωνικής αναδιανομής, της αναδιανομής του υπερπλεονάσματος, μέσω αντιμέτρων και παροχών που έχουν όμως, ένα πολύ ακριβό τίμημα, το τίμημα της οικονομικής, της αναπτυξιακής καθήλωση της χώρας. Κτυπούν το νεοφιλελευθερισμό, που δεν ξέρω εάν τον εκφράζει κανέναν στην Ελλάδα, ούτε καν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποιος υποστηρίζει την νεοφιλελεύθερη αντίληψη στη χώρα μας ή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο; Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να το συζητήσουμε αυτό. Και εφαρμόζουν τι; Μία κεϊνσιανική αντίληψη, μία αντίληψη αριστερή, προοδευτική; Όχι. Εφαρμόζουν έναν πρωτόγονο, αντίστροφο μονεταρισμό. Απομυζούν συστηματικά και εν ψυχρώ ξέροντας πολύ καλά τι κάνουν, όλη την ρευστότητα της οικονομίας την οποία καθηλώνουν στην αναιμική ανάπτυξη, στην στασιμοχρεοκοπία, μία πολιτική βασισμένη στην υπερφορολόγηση, την υπερεπιβάρυνση με ασφαλιστικές εισφορές, την πολιτική των υπερπλεονασμάτων, που ο κ. Τσακαλώτος πέρυσι, τον Ιούλιο του 2018, μου είχε πει εδώ στη Βουλή ό,τι μην στεναχωριέστε είναι θεωρητικά τα υπέρ πλεονάσματα.
Ποτέ δεν το είπα αυτό.
Τα διατυπώνουμε ως notional, ως νοούμενα, αλλά δεν θα πετύχουμε ταμειακό υπερπλεόνασμα. Θα έχουμε λάβει εκ των προτέρων τα αντίμετρα που μας επιτρέπει αυτό το θεωρητικό υπερπλεόνασμα να λάβουμε. Έχω τα Πρακτικά της συζήτησης μας εδώ. Τα έχω εδώ.
Να το καταθέσεις.
Λοιπόν, βεβαίως, θα τα καταθέσω. Δεν τα έχω φέρει έτσι, per l' amore del arte…
Τα ψέματα έχουν πολλά ποδάρια.
Θα τα καταθέσω για να έχετε συνείδηση του τι έχετε πει στη Βουλή, πώς έχετε παραπλάνηση εαυτούς και αλλήλους. Και έρχεστε τώρα και λέτε: Ιδού το προεκλογικό πακέτο παροχών της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και συνεταίρων. Δεν αναφέρομαι καθόλου στο πακέτο παροχών της περιόδου 2020-2022, γιατί η περίοδος αφορά μία επόμενη Βουλή και μία επόμενη Κυβέρνηση. Αλλά, έχει σημασία το τι λέτε για την περίοδο 2020-2022. Λέτε: Προκαταβάλλουμε και δεσμεύουμε 5,5 δισεκατομμύρια που αντιστοιχούν στο 1% κάθε χρόνο, από το 3,5% πρωτογενούς πλεονάσματος που έχουμε δεσμευτεί να πετύχουμε το 2020, το 2021 και το 2022 και προκαταβάλλοντας αυτό το 1% σε δεσμευμένο λογαριασμό. Και σε μία εκδήλωση καλοπιστίας, λέω ότι αυτά τα 5,5 δισεκατομμύρια είναι προϊόν ταμειακό, είναι προκαταβολικά εισπραγμένο πλεόνασμα, δεν είναι μεταφορά από τη ρευστότητα που είναι άλλο πράγμα, είναι προκαταβολικά εισπραχθέν πλεόνασμα. Το μεταφέρω στα χέρια των εταίρων, δηλαδή, πληρώνω εκ προοιμίου ένα σημαντικό μέρος της εξυπηρέτησης του χρέους για τα επόμενα χρόνια, ένα σημαντικό μέρος των τόκων. Αυτό ξέρετε τι σημαίνει; Σημαίνει, πρώτον, ότι αποδέχεται πανηγυρικά, βάζοντας και μπροστάντζα ο ΣΥΡΙΖΑ το 3,5% ως στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος μέχρι το 2022. Υπονομεύει τη δυνατότητα του ελληνικού λαού να εκλέξει μία Βουλή και να αναδείξει μία κυβέρνηση που διεκδικεί, όπως λέει και το ΚΙΝΑΛ, δημοσιονομικό χώρο, διεκδικεί μικρότερο στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος μέχρι το 2022 σε συνεννόηση με τους εταίρους. Εδώ έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και στηρίζει την επιχειρηματολογία των πιο ακραίων κύκλων των εταίρων, ώστε να μην μειωθεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% μέχρι το 2022. Καθηλώνουν τη χώρα δημοσιονομικά στη δημοσιονομική ασφυξία, εις βάρος της ανάπτυξης, εις βάρος της μεσαίας τάξης, εις βάρος της απασχόλησης και εις βάρος του συνταξιούχου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] Τι να το κάνει το εαρινό επίδομα ο συνταξιούχος, εάν το παιδί του δεν έχει δουλειά ή εάν ο εγγονός δουλεύει σε μία δουλειά μερικής απασχόλησης με συνολικές αποδοχές 300 ευρώ τον μήνα, όπως δείχνουν τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας και του Υπουργείου Εργασίας; Το δεύτερο που κάνει η Κυβέρνηση, με αυτήν τη δήθεν εντυπωσιακή κίνηση αιχμαλωσίας της χώρας, είναι ότι αποδέχεται ότι ο στόχος του 3,5% πρωτογενούς πλεονάσματος μέχρι το 2022 και περίπου 2,2% τον χρόνο μέχρι την αποπληρωμή του χρέους, δηλαδή μέχρι το 2060, ισχύει ανεξαρτήτως του ρυθμού ανάπτυξης, ανεξαρτήτως του πραγματικού ρυθμού ανάπτυξης, που θα επιτευχθεί, γιατί έχει γίνει εκ προοιμίου αποδεκτός και έχει προκαταβληθεί. Δείτε τι γίνεται, τι επιπτώσεις έχουν το προεκλογικό άγχος και η παντελής έλλειψη εθνικής και θεσμικής ευθύνης του κ. Τσίπρα, όταν κάνει αυτού του είδους τις κινήσεις και κάνει αυτές τις δήθεν εξαγγελίες, δείτε τι βλάβη προκαλεί στη χώρα μακροχρονίως και πώς παρεμποδίζει τον ελληνικό λαό να βελτιώσει τη θέση του μέσα από τις νέες πολιτικές του επιλογές. Ας πάμε, όμως, στις παροχές των τελευταίων ετών του 2019. Είναι, λέει, παροχές που φέρνουν τον ΦΠΑ στην εστίαση εκεί που το είχαμε εμείς το 2014. Πολύ μεγάλη επιτυχία! Μείωση του ΦΠΑ στην ενέργεια, για να αντισταθμιστούν οι αυξήσεις και κυρίως η κατάργηση του μπόνους του καλόπιστου πληρωτή των οφειλών προς την ενέργεια. Δηλαδή, γίνεται για να διευκολυνθεί η χρηματοοικονομική επιβίωση της ΔΕΗ για κάποιους μήνες και όχι υπέρ των καταναλωτών και των πολιτών. Και το επίδομα των συνταξιούχων; Ξέρετε τι συγκαλύπτει αυτή η εμβαλωματική κίνηση, η ευχάριστη, που την έχουν ανάγκη όλοι οι άνθρωποι και θα έπρεπε να δοθεί πλήρως; Όμως, να δοθεί πλήρως. Δεν πρέπει να δοθούν πλήρως τα επιδικασμένα ποσά με βάση τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου; Τι πρόγνωση έχει η Κυβέρνηση για το 2019 και για την περίοδο 2020-2022 για τα αναδρομικά με βάση τις αποφάσεις για μισθούς, συντάξεις και δώρα; Τι γίνεται με τον διακανονισμό και την καταβολή των συντάξεων των νέων συνταξιούχων, που περιμένουν και περιμένουν και περιμένουν; Τι γίνεται με την ανισότητα που έχει εγκατασταθεί με τον νόμο Κατρούγκαλου μεταξύ παλιών και νέων συνταξιούχων; Τι γίνεται με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου και τι γίνεται με την εκτέλεση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων; Αυτά που οδηγούν στην καθήλωση και την αιχμαλωσία της οικονομίας δεν αποτελούν αντικείμενο συζήτησης, γιατί η Κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον του τόπου, ενδιαφέρεται να παραμείνει λίγο ακόμη στην εξουσία. Δεν αναφέρομαι στο επίπεδο των θεσμών, στον ευτελισμό και τον εκβιασμό της δικαιοσύνης, στην καταρράκωση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, δεν αναφέρομαι στην εξωτερική πολιτική, όχι στα εύκολα θέματα σε σχέση με τη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά στα δύσκολα και πραγματικά ζητήματα ασφάλειας, που συνδέονται με το Κυπριακό και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με την κατάσταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Και, βέβαια, πάμε προς τις ευρωεκλογές, σε μία μεγάλη συζήτηση για τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς και το μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, με την Ελλάδα απούσα, με την Ελλάδα να μην μπορεί να μετάσχει ουσιαστικά σ' αυτήν τη συζήτηση που διεξάγεται ερήμην της. Πρέπει η χώρα να οδηγηθεί το ταχύτερο σε μία πολιτική κάθαρση. Το τελευταίο εξάμηνο αυτής της Κυβέρνησης που διανύουμε και που ελπίζω να μην φτάσει να είναι ένα πλήρες εξάμηνο, είναι και θα είναι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εξίσου ζημιογόνο και βλαπτικό, μακροπροθέσμως ζημιογόνο και βλαπτικό, με το πρώτο εξάμηνο του 2015. Αυτό πρέπει να είναι συνείδηση στην Αίθουσα της Βουλής των Ελλήνων και κυρίως να είναι στη συνείδηση του ελληνικού λαού καταγεγραμμένο πλήρως. Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ τον κ. Βενιζέλο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ο κ. Βενιζέλος είπε ότι κάποτε εγώ είπα ότι τα πλεονάσματα είναι θεωρητικά. Δεν το έχω πει ή τουλάχιστον δεν το θυμάμαι, γιατί δεν το πιστεύω. Εάν το έχω πει, θα τον κεράσω ένα ουίσκι ή το ποτό της επιθυμίας σας, κύριε Βενιζέλο. Εάν δεν το έχω πει, το ουίσκι είναι το δικό μου το ποτό. Γιατί δεν το πιστεύω ότι είναι θεωρητικό; Ποια είναι η διαφορά πριν από το μνημόνιο και μετά από το μνημόνιο; Πριν από το μνημόνιο, τον δημοσιονομικό χώρο έπρεπε και μας πίεζαν οι θεσμοί να μην τον δώσουμε μέχρι το τέλος του χρόνου. Τι κάνουμε τώρα με το πακέτο που θα συζητηθεί τη Δευτέρα και την Τρίτη; Συζητάμε τα μέτρα στη μέση της χρονιάς. Μόνιμα μέτρα, αντιθέτως με αυτό που είπατε. Ποτέ δεν ήταν θεωρητικά τα μνημόνια, αλλά δέχομαι ότι μπορεί να έκανα ένα λεκτικό λάθος. Αυτή είναι η διαφορά. Σήμερα συζητάμε και λέμε, επειδή έχουμε αξιοπιστία, ότι μπορούμε αυτά να ξοδευτούν και να μην χρειαστεί να εξαντλήσουμε τον χρόνο και να φτάσουμε στον Νοέμβριο ή στον Δεκέμβριο. Αυτή είναι η διαφορά. Όσο για τη στρατηγική για το 2020 και μετά, νομίζω ότι δεν την καταλάβατε καλά. Ο ειδικός λογαριασμός είναι εγγύηση. Μπορούν τα κράτη - μέλη να τα πάρουν μπροστά, μπορούν να τα πάρουν κάθε χρόνο, μπορούν να τα πάρουν στο τέλος του τρίτου έτους, αλλά στην ουσία αυτό που λέμε είναι ότι όταν θα έχουμε ανάπτυξη, αυτά τα μέτρα που έχουμε ανακοινώσει και θα τα συζητήσουμε τη Δευτέρα και την Τρίτη μας βοηθούν να υπάρχει ανάπτυξη, για να είμαστε σε καλύτερη θέση, για να μπορούμε να είμαστε συνεπείς με τις υποχρεώσεις μας. Εσείς τι λέτε για το 3,5%; Λέτε, δηλαδή, ότι θα έρθετε από την πρώτη μέρα και θα σας πουν οι θεσμοί και τα κράτη - μέλη ότι θα μειωθούν οι στόχοι; Δεν είναι δυνατόν αυτό. Εμείς έχουμε μία στρατηγική, να αρχίσουμε από το 2020 ουσιαστικά με 2,5% πρωτογενές στόχο. Αυτή είναι η διαφορά. Όσο και εάν οι φίλοι και οι φίλες εδώ της Νέας Δημοκρατίας είναι νεοφιλελεύθεροι, θα τους επιτρέψω να απαντήσουν μόνοι τους.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα σας δώσω τον λόγο. Κύριε Υπουργέ, θα σας παρακαλέσω να μην ξαναζητήσετε τον λόγο, για να προχωρήσουμε.
Δεν γίνεται, όμως, να μιλά ο Βενιζέλος τελευταίος.
Κύριε Βενιζέλο, έχετε τον λόγο.
Στις 13 Ιουνίου 2018, όπως έχει καταγραφεί στη σελίδα 8822 του τόμου των Πρακτικών της Βουλής, μου απαντά ο κ. Τσακαλώτος σε σχέση με τα υπερβολικά υπερπλεονάσματα της περιόδου μέχρι το 2022 τα ακόλουθα. Είναι ένας πίνακας, είναι τα λόγια του κ. Τσακαλώτου που δείχνει ότι: «Το υπερπλεόνασμα από 2% περίπου - δεν θυμάμαι ακριβώς τη στιγμή αυτή - πάει στο 3,5% περίπου, στο 3,96%, στο 4,15%, στο 4,50% και στο 5,19%, αν τα λέω σωστά. Σας εξήγησε ο κ. Χουλιαράκης, σας εξήγησα κι εγώ…» - λέει ο κ. Τσακαλώτος - «…ότι αυτοί οι αριθμοί δεν είναι ο καινούργιος στόχος. Δεν στοχεύουμε σε υπερπλεόνασμα 3,5%, 3,9% κ.λπ.. Αυτά δεν είναι οι στόχοι. Είναι στον πίνακα, για να βοηθήσουν στη συζήτηση. Απλά δείχνουν ποιο θα ήταν το πρωτογενές πλεόνασμα εάν δεν κάναμε τίποτα. Άρα, δεν είναι καινούργιοι στόχοι. Δεν έχουμε στόχο να έχουμε υπερπλεόνασμα. Και φτάνουν και έχουν…».
Πολύ καλά τα λέτε.
Μισό λεπτό. Ακούστε τι έχετε κάνει. Και φτάνουν να έχουν ταμειακό υπερπλεόνασμα το 2018, ενώ ο στόχος ήταν να μην υπάρχουν, με βάση τα αντίμετρα, ταμειακά υπερπλεονάσματα του 2018. Και έρχονται τώρα στην περίοδο από το 2020 και μετά, που ξέρουν ότι η μεγάλη συζήτηση είναι σταδιακά, όχι από την πρώτη στιγμή, μία νέα κυβέρνηση δείχνοντας την αξιοπιστία της να μπορέσει να μειώσει τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος, δίνοντας έμφαση στο κλάσμα, δηλαδή στον ρυθμό ανάπτυξης και αυτό το ακυρώνουν, γιατί λένε: «Ναι, πάρτε 5,5 δισεκατομμύρια στη διάθεση των εταίρων. Το 1% του πρωτογενούς πλεονάσματος το έχουμε ήδη συγκεντρώσει από το αίμα της οικονομίας τα προηγούμενα χρόνια, από την υπερσυσσώρευση πλεονάσματος». Και λέει ο κ. Τσακαλώτος «η ανάπτυξη…». Μα ποια ανάπτυξη; Όλα αυτά τα μέτρα βοηθούν στην κατανάλωση, γιατί φυσικά αν ο συνταξιούχος πάρει το επίδομα που το έχει ανάγκη, που πρέπει να το πάρει, θα το ρίξει στην κατανάλωση. Έτσι στεκόμαστε στο 1,2. Στο 1,9 λένε οι θεσμοί και η Τράπεζα της Ελλάδος. Μακάρι να σταθούμε σε ρυθμό ανάπτυξης το 2019 που να είναι λίγο πάνω από τη μονάδα. Αν δεν υπήρχε και αυτή η κατανάλωση, θα ήμασταν κάτω από το 1% σε πραγματικό ρυθμό ανάπτυξης. Άρα, αυτό που κάνετε, ο εγκλωβισμός της οικονομίας στην αναιμική ανάπτυξη, στο σύρσιμο για να γίνεται μία τέτοιου είδους πελατειακή αναδιανομή και μία καθήλωση της κοινωνίας στις χαμηλές προσδοκίες και στα επιδόματα, είναι έγκλημα εις βάρος της προοπτικής του έθνους.
Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό, σας παρακαλώ.
Τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Υπουργέ.
Νομίζω ότι όλοι και όλες καταλάβατε - και επειδή έχω δύο έγκριτους νομικούς δεξιά μου, δεν θα πω δικηγορίστικα επιχειρήματα, το αποσύρω αυτό, γιατί δεν θέλω να θίξω τους καλούς συναδέλφους εδώ - ότι αυτό που διαβάσατε ήταν τελείως σωστό. Ακριβώς αυτό είπα, δηλαδή ότι όταν βλέπεις το μεσοπρόθεσμο ή το σχέδιο του προϋπολογισμού, έχεις έναν στόχο και λες τι θα γίνει αν είναι παραπάνω. Πολύ σωστά τα είπα. Με αυτήν την έννοια, είναι θεωρητικά. Τα πλεονάσματα, όμως, που τώρα θα ξοδέψουμε εκ των προτέρων δεν είναι θεωρητικά, είναι πραγματικά. Σας ευχαριστώ. Επειδή είμαι καλοπροαίρετος άνθρωπος, θα πω ότι ήταν μία έντιμη ισοπαλία, οπότε μπορούμε να πιούμε ποτά αλά Dutch.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Βενιζέλο, έχετε τον λόγο.
Για να διευκολύνω εσάς και τον Υπουργό και τους κυρίους Βουλευτές, θα αφήσω την τελευταία λέξη στον ελληνικό λαό στις 26 Μαΐου.
Προχωρούμε. Να σας πω τη σειρά των ομιλητών. Τώρα είναι ο κ. Δανέλλης Ανεξάρτητος Βουλευτής…
Όχι, κύριε Πρόεδρε, ήταν να μιλήσω στις 10.45΄ και έχει πάει 14.45΄.
Η σειρά αυτή είναι, κύριε Κοτζιά. Τι να κάνω; Μετά τον κ. Βενιζέλο, είναι ο κ. Δανέλλης, η κ. Αχτσιόγλου, ο κ. Κοτζιάς και ο κ. Κουράκης. Αυτή είναι η σειρά.
Όχι, κύριε Πρόεδρε. Είναι πολύ πίσω.
Αφού αυτή είναι η σειρά, τι να σας κάνω;
Μετά είναι ο κ. Δανέλλης. Μετά τον κ. Βενιζέλο θα μιλούσα εγώ. Ο κ. Κουράκης ήταν πολύ πίσω.
Μα τι να σας κάνω;
Ο κ. Αυγενάκης ήταν μετά από μένα.
Τι λέτε τώρα, κύριε Κοτζιά; Με συγχωρείτε, η σειρά αυτή…
Ο κ. Δανέλλης δεν είναι καν στον κατάλογο.
Τη σειρά αυτή τη δίνουν οι Υπηρεσίες, δεν την κάνω εγώ.
Αποσύρομαι από ομιλητής.
Παρακαλώ…
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Κοτζιά, ο κ. Δανέλλης αποσύρεται.
Δεν υπάρχει περίπτωση! Μετά από τέσσερις ώρες…
Μα, κύριε Κοτζιά, τη σειρά δεν την καθορίζω εγώ.
Εσείς και οι Υπηρεσίες σας. Είστε προϊστάμενος των Υπηρεσιών δεν είστε υφιστάμενος.
Παρακαλώ, κύριε Δανέλλη, αποσύρεστε;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Αποσύρεται ο κ. Δανέλλης.
Δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν θα συμβάλω σε αυτή την αθλιότητα στις 10.45΄ να μου λένε ότι είμαι ο επόμενος ομιλητής και μετά από τέσσερις ώρες να μην έχω πάρει τον λόγο, δεν θα συμβάλω σε αυτή την αθλιότητα να δίνονται επί ώρες οι ομιλίες σε τρίτους. Είμαι ένας Βουλευτής που ήρθα και μίλησα εδώ ως Υπουργός και Βουλευτής τέσσερις φορές όλες κι όλες και δεν μου δίνετε τον λόγο.
Κύριε Κοτζιά, τα είπατε. Πρώτον, τη σειρά την καθορίζουν οι Υπηρεσίες. Δεύτερον, ο κ. Δανέλλης είπε ότι παραχωρεί τη θέση στον κ. Κοτζιά, άρα δεν υπάρχει θέμα. Το να δημιουργούμε θέματα εκ του ανυπάρκτου είναι το εύκολο. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Θα παρακαλέσω, κύριε Δανέλλη, να πάρετε τον λόγο για επτά λεπτά για να μην έχουμε καθυστέρηση πέραν από τις 20.00΄.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Λυπάμαι, γιατί ο κ. Κοτζιάς μπορούσε να προηγηθεί, προφανώς.
Ένα λεπτό, σας παρακαλώ. Κύριε Πρόεδρε, διαβάστε τη σειρά των ομιλητών. Ήταν ο κ. Κουράκης ακόμα τότε. Διαβάστε την κατάσταση.
Ενημερώστε τον κ. Κοτζιά ότι ο κ. Βούτσης τους έβαλε μπροστά αυτούς.
Τη σειρά δεν την καθόρισα εγώ. Κατά συνέπεια, κύριε Κοτζιά, αδίκως διαμαρτύρεστε.
Να παραιτηθείτε από το Προεδρείο, αν είστε υφιστάμενος των Υπηρεσιών. Πώς άλλαξε η σειρά;
Ο κ. Βούτσης την καθόρισε.
Άλλαξε με δικό μας.
Εγώ έχω μία λίστα, στην οποία δεν είναι ομιλητής τώρα. Αφήστε τα κόλπα όλοι σας!
Κύριε Δανέλλη, αρχίστε, σας παρακαλώ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Λυπάμαι ειλικρινά.
Ο κ. Αυγενάκης είναι τρεις Βουλευτές μετά από εμένα να μιλήσει.
Άλλαξε και η δική μας σειρά.
Παρακαλώ, κύριε Δανέλλη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νιώθω πως η λάσπη και ο ορυμαγδός επιθέσεων που δέχτηκα και δέχομαι επειδή υπήρξα εκατοστός πεντηκοστός πρώτος Βουλευτής που έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση τον Ιανουάριο, άξιζε τον κόπο και θα το ξαναέκανα. Θα το ξαναέκανα ακόμα με το ίδιο κόστος για την προσωπική και οικογενειακή μου ασφάλεια και γαλήνη. Θα το ξαναέκανα με το ίδιο κόστος για την τιμή και την υπόληψή μου. Διότι τα οφέλη στήριξης της παρούσας Κυβέρνησης, απαλλαγμένης από τον πραγματικά τοξικό Καμμένο, κραυγάζουν. Και δεν είναι μόνο το εθνικό συμφέρον από την πατριωτική επίλυση του Μακεδονικού άλγους που τριάντα χρόνια κουβαλούσαμε στην πλάτη μας, αλλά είναι και όλα εκείνα τα μέτρα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που αναδιατάσσουν άρδην την ελληνική κοινωνία, την ελληνική οικονομία, την ελληνική πραγματικότητα. Αν αυτή η Κυβέρνηση είχε πέσει τον Ιανουάριο, όλα θα ήταν διαφορετικά, θα ήταν ολότελα διαφορετικά. Όλα θα ήταν προς το χειρότερο, με μία σκληρή, σκληρά ρεβανσιστική και αυταρχική Δεξιά, με μία Δεξιά που δεν κρύβει την απέχθειά της για τις ιδέες της Αριστεράς, που δεν κρύβει τη νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία της. Όσο, όμως, κι αν επιμένει στην πολιτική της κλειδαρότρυπας και του κουτσομπολιού και όσο κι αν επιμένει να ανάγει το twitter ενός Υπουργού σε μέγα πολιτικό ζήτημα, η κοινωνία βοά. «It's the economy, stupid», κακά τα ψέματα. Στο τέλος πάντα αυτό που μένει είναι η οικονομία. Και η αλήθεια είναι πως η οικονομία πάει καλά ή, τουλάχιστον, πηγαίνει πολύ καλύτερα από όσο ισχυρίζεται η Αντιπολίτευση, Μείζων και Ελάσσων, και βεβαίως τα συνδεδεμένα μαζί τους ΜΜΕ. Και πάει καλά όχι γιατί έτσι ισχυρίζεται ο Πρωθυπουργός ή ο Υπουργός Οικονομικών, αλλά γιατί το βλέπουν, γιατί το νιώθουν ολοένα και περισσότεροι πολίτες. Η οικονομία είναι κλίμα, είναι μια αίσθηση ότι αφήσαμε τα χειρότερα πίσω, είναι αισιοδοξία, αλλά και βάσει αριθμών. Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά έχουμε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. H λέξη πίσω από όλα αυτά: εμπιστοσύνη. Λόγω εμπιστοσύνης αποκτήσαμε ξανά πρόσβαση στις αγορές. Λόγω εμπιστοσύνης έχει εξασφαλιστεί φθηνότερη πρόσβαση στις αγορές χρήματος, δηλαδή χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού από την έναρξη της κρίσης. Διότι τα μνημόνια αποτελούν παρελθόν. Προφανώς, σε αυτό το ανοδικό σπιράλ που ξεκινάει δεν συμμετέχουν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Συγκεκριμένα τμήματα του ελληνικού λαού πλήρωσαν μεγαλύτερο τίμημα και οι οικονομικές τους απώλειες στα τελευταία οκτώ χρόνια, εννέα χρόνια είναι δυσανάλογα μεγάλες. Επομένως, μία επιστροφή στην κανονικότητα δεν θα μπορούσε να λογίζεται χωρίς τη στοιχειώδη ενίσχυση αυτών που έχασαν τα περισσότερα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται τα μέτρα που ανακοινώθηκαν προχθές από τον Πρωθυπουργό. Προφανώς, αυτά τα μέτρα δεν βρίσκουν όλους σύμφωνους. Άμεσα αντέδρασαν οι Ευρωπαίοι ομογάλακτοι της Νέας Δημοκρατίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος διά του εκλεκτού και της Νέας Δημοκρατίας κ. Βέμπερ. Έκανε λόγο για ανεύθυνες οικονομικές αποφάσεις του κ. Τσίπρα που καλούνται να πληρώσουν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, συμπληρώνοντας βέβαια πως το ΕΛΚ δεν συμφωνεί με την προοπτική μιας ευρωπαϊκής ασφάλισης των ανέργων. Ναι, είναι ο ίδιος που πρωτοστατούσε υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη Σένγκεν και την Ευρωζώνη, κοντολογίς, από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι το ευρωπαϊκό όραμα της συντηρητικής της Δεξιάς σε όλη του τη δόξα. Αν έχεις, όμως, τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς; Σε αυτό, όμως, θα πρέπει να απαντήσουν οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας που θα υποστηρίξουν τον κ. Βέμπερ για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η σκέψη της Νέας Δημοκρατίας διακρίνεται από μία γενικευμένη σύγχυση. Καταγγέλλει την Κυβέρνηση για προεκλογικά μέτρα, την ίδια στιγμή που διατείνεται ότι τα συγκεκριμένα μέτρα είναι αντιγραφή των δικών της προτάσεων. Ο εκλεκτός της, ο κ. Βέμπερ, τα αποκηρύσσει μετά βδελυγμίας, αλλά εκείνη μεθαύριο θα τα ψηφίσει, όπως και λίγο αργότερα θα ψηφίσει και τον ίδιο. Πρόκειται για το απόλυτο αλαλούμ. Και αυτή η τρικυμία βρίσκει διέξοδο στην εκτροπή της πολιτικής αντιπαράθεσης, στην παραπολιτική, το κουτσομπολιό, την κλειδαρότρυπα, την εργαλειοποίηση της αναπηρίας. Έχουμε, βέβαια, κι εκείνους που θεωρούν ότι η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι προοδευτική. Θολώνουν τις έννοιες. Παίζουν με τις λέξεις. Φτιάχνουν αδιανόητες νοητικές κατασκευές, προσπαθώντας να καλύψουν τα αυτονόητα. Όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ με τις συμμαχίες του, αυτή τη στιγμή αποτελεί τον βασικό κορμό των προοδευτικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Ας μην ξεχνάμε, κύριοι συνάδελφοι, η Αριστερά μεγαλούργησε στο παρελθόν όποτε ανοιγόταν στην κοινωνία και μετρούσε ήττες όποτε το σύνδρομο του σκαντζόχοιρου επικρατούσε. Και αυτοί που λένε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι προοδευτικός, ξεχνούν πως ο προοδευτισμός του καθενός μας, όπως και ο πολιτικός φιλελευθερισμός, αν αναδείχθηκαν κάπου τα τελευταία χρόνια ήταν ακριβώς σε αυτές τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες αυτής της Κυβέρνησης. Η ήρα από το στάρι ξεχώρισε στο κομβικότατο ζήτημα της Συμφωνίας των Πρεσπών. Και η σπουδή να φορέσουν πολλοί τη στολή του Μακεδονομάχου ήταν μεγάλη. Αλλά και πριν τη Συμφωνία των Πρεσπών φάνηκε από πού εκπορεύονταν οι προοδευτικές πολιτικές: στα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη, στην άμβλυνση των ανισοτήτων για χάρη των πιο αδύναμων, στις δράσεις για την επαναρύθμιση του εργασιακού, στις δράσεις για την αύξηση του κοινωνικού μισθού, στο νέο πλαίσιο για την προστασία της πρώτης κατοικίας, στη συγκεκριμένη πρόταση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Όλα αυτά είχαν πολιτικό όνομα και επώνυμο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αν κοιτάς, όμως, το δάχτυλο και όχι ό,τι το δάχτυλο δείχνει, αν γοητεύεσαι από την πολιτική της κλειδαρότρυπας, αν ανάγεις σε μέγα πολιτικό ζήτημα την πρόσκληση του Πρωθυπουργού στο σκάφος μιας επίσημης συνεργάτιδάς του, μήνες μάλιστα μετά, αν πολιτεύεσαι με όρους σκληρού αμερικανικού πολιτικού μάρκετινγκ δηλαδή - διότι περί αυτού πρόκειται - και αν απογοητεύεσαι επειδή τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αρκούντως αριστερά, επειδή νομίζεις ότι εσύ κατέχεις το «αριστερόμετρο» και ας μην είσαι Αριστερός, αν αποτάσσεσαι μετά βδελυγμίας τον τρόπο εκφοράς λόγου του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας, αλλά ανέχεσαι τους δήθεν μετανοημένους ακροδεξιούς που κατέχουν κορυφαίες θέσεις στο κόμμα σου, εκστομίζοντας φαιά τσιτάτα, πολιτευόμενοι με όρους κουτσαβακισμού, τότε κατ' ουσίαν είσαι εσύ ο λαϊκιστής και ας διατείνεσαι πως μισείς όσο τίποτε άλλο τον λαϊκισμό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ, μισό λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε, γιατί δεν άρχισα στον χρόνο μου. Και αν δεν υπάρχει άλλη λέξη που να σε χαρακτηρίζει από την υποκρισία είναι γιατί μία αφόρητη υποκρισία δηλητηριάζει κάθε έκφανση της πολιτικής ζωής του τόπου, μία αφόρητη υποκρισία που δεν επιτρέπει τον δημοκρατικό διάλογο, μία αφόρητη υποκρισία που εκτρέπει διαρκώς από τη συζήτηση προτάσεων, λύσεων και προγραμμάτων και οδηγεί την πολιτική σε απαξίωση με όρους κατάπτυστων, χυδαίων τίτλων του «Μακελειό». Μην ξεχνάμε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, πως η ηθικολογία έρχεται πάντα για να καλύψει την απουσία ήθους. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, τριάντα επτά μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 35ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει, παιδιά. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αχτσιόγλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν από λίγες μέρες, ανακοινώσαμε με τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Οικονομικών ένα πακέτο μέτρων ελάφρυνσης για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών, ένα πακέτο μέτρων στοχευμένων, αλλά το πιο κρίσιμο από όλα, ένα πακέτο μέτρων μόνιμων. Με τα μέτρα αυτά, ουσιαστικά, αλλάζουμε τον χάρτη της οικονομικής πολιτικής και τον χάρτη των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων των νοικοκυριών. Πρόκειται για μία αλλαγή που στην πραγματικότητα έχει ξεκινήσει από τον Αύγουστο του 2018, μετά την έξοδο από τα μνημόνια και την Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης στην οποία ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε μία σειρά από μέτρα τα οποία ήδη έχουν υλοποιηθεί. Με τα μέτρα που παρουσιάσαμε την Τρίτη, από φέτος, το 2019 μειώνουμε το ΦΠΑ στην εστίαση και τα τρόφιμα από το 24% στο 13% και στην ενέργεια από το 13% στο 6%. Επίσης, θεσπίζουμε τη νέα δέκατη τρίτη σύνταξη, η οποία αποτελεί ένα μόνιμο μέτρο ενίσχυσης του εισοδήματος όλων των συνταξιούχων της χώρας. Η δέκατη τρίτη σύνταξη θα χορηγηθεί σε όλους τους συνταξιούχους, σε δυόμισι εκατομμύρια δηλαδή συμπολίτες μας. Είναι ένα μέτρο μόνιμο, το οποίο θα είναι ενισχύει πια σε ετήσια και σταθερή βάση τα εισοδήματα των συνταξιούχων αυτού του τόπου. Παρουσιάσαμε, όμως, και μία στρατηγική μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, μέχρι το 2022 στο 2,5%. Είναι μία στρατηγική, η οποία έχει απόλυτη οικονομική συνοχή και είναι αυτή που μας επιτρέπει να λαμβάνουμε επιπρόσθετα θετικά μέτρα τα επόμενα χρόνια. Νομίζω ότι θα έπρεπε αυτήν την στρατηγική, αυτήν την πολιτική απόφαση, ο πολιτικός κόσμος της χώρας να τη χειροκροτήσει, να τη χαιρετήσει, διότι αποτελεί μία παρακαταθήκη για το μέλλον. Εκτιμώ ότι ο κ Βενιζέλος, αν παρακολούθησα την τοποθέτησή του, δεν κατάλαβε τη στρατηγική αυτή όπως την αναπτύξαμε. Η δικιά μας στρατηγική δεν λέει ότι προπληρώνουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα, όπως είπε ο κ Βενιζέλος. Ο κ. Βενιζέλος είπε ότι προπληρώνουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα που είναι κλειδωμένα στο 3,5% μέχρι το 2022 και ότι με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά δεσμεύουμε τη χώρα και συγκρατούμε προς τα κάτω την ανάπτυξη. Είναι ακριβώς το αντίθετο αυτό το οποίο κάνουμε. Η πραγματικότητα λέει ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα δεν τίθενται σε μία χώρα έτσι, για λόγους φετίχ, αλλά τίθενται, προκειμένου να εξυπηρετούνται οι στόχοι των χρεών μας κάθε χρόνο. Εμείς λέμε, λοιπόν, ότι ακριβώς επειδή αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι υψηλά - ποτέ δεν σχολιάσαμε ότι δεν είναι υψηλά - , θα κατεβάσουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα κατά 1% και θα τα πάμε στο 2,5% από το 2020 μέχρι το 2022. Αυτό θα επιτρέψει να υπάρξει μία αναπτυξιακή δυναμική στην οικονομία μεγαλύτερη από αυτή που υπάρχει σήμερα που θα μας βοηθήσει να πληρώνουμε, να εξυπηρετούμε τους τόκους του χρέους μας για τα επόμενα χρόνια με αυτό το 2,5%. Τι λέμε όμως; Αν ήταν έτσι διατυπωμένη η πρόταση μέχρι εδώ, θα ήταν απλώς μία πρόταση που θα έπρεπε να γίνει διαπραγμάτευση και συζήτηση και να τεθεί στους εταίρους και να υπάρχει ο αναγκαίος διάλογος και να περάσει ο χρόνος. Εμείς, λοιπόν, επειδή έχουμε διασφαλίσει ένα σημαντικό ποσό στα αποθεματικά μας, λέμε στους εταίρους μας ότι τοποθετούμε ως εγγύηση το ποσό των 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ σε έναν ειδικό λογαριασμό για την περίπτωση που αυτό που έχουμε ως πολιτική στρατηγική δεν συμβεί. Για την ακραία περίπτωση που αυτό που εμείς λέμε ότι θα συμβεί δεν συμβεί, τοποθετούμε ως εγγύηση αυτά τα 5,5 δισεκατομμύρια εκεί. Επομένως, είναι η ακριβώς αντίστροφη λογική από αυτήν που κατάλαβε ο κ. Βενιζέλος. Δεν προπληρώνουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα. Χαμηλώνουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα και βάζουμε ως εγγύηση ένα ποσό για την ακραία περίπτωση, που εμείς λέμε ότι δεν θα γίνει, για την ακραία περίπτωση που με αυτά τα χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα δεν καταφέρουμε να πληρώσουμε, να εξυπηρετήσουμε τις υποχρεώσεις μας για το χρέος. Αυτή είναι η αντίληψη. Η πολιτική ουσία, όμως, νομίζω ότι βρίσκεται κάπου αλλού στην αντίδραση του κ. Βενιζέλου. Αν προσέξατε, ο κ. Βενιζέλος είπε ότι το πρόβλημα είναι ότι αν ο ίδιος ή η Αξιωματική Αντιπολίτευση έρχονταν στην κυβέρνηση, θα έμπαιναν σε μία διαδικασία σταδιακής επαναδιαπραγμάτευσης για να χαμηλώσουν τα πλεονάσματα, θα κέρδιζαν την αξιοπιστία και ενδεχομένως, κάποια στιγμή να έπειθαν. Το πρόβλημα είναι ότι με την κίνηση που κάνουμε εμείς, ουσιαστικά τους αφαιρούμε όλη αυτή την τοποθέτηση. Διότι εμείς δεν μπαίνουμε σε μία διαδικασία σταδιακής επαναδιαπραγμάτευσης. Εμείς μειώνουμε τα πλεονάσματα για το 2020 ήδη από τώρα και δημιουργούμε τον αναγκαίο χώρο, κάτι που προφανώς τους προκαλεί ένα προγραμματικό και ένα πολιτικό αδιέξοδο. Γι' αυτό προσπάθησε να αντιστρέψει - εκτός αν δεν κατάλαβε - αυτό το οποίο είπαμε πριν από λίγες μέρες με τον Πρωθυπουργό στο Ζάππειο. Έρχομαι, όμως, και σε κάποιες ακόμη παρατηρήσεις που άκουσα αυτές τις μέρες και από τον κ. Βρούτση - δεν είναι εδώ για να ακούσει τις απαντήσεις μου, για ακόμη μία φορά - και τις οποίες άκουσα να επαναλαμβάνονται και από τον κ. Βενιζέλο, τις άκουσα σε μεγάλο βαθμό να τις λέει και ο κ. Μητσοτάκης. Είπε, λοιπόν, και ο κ. Βρούτσης και ο κ. Βενιζέλος πριν από λίγο ότι με αυτά τα μέτρα για το 2019 δεν κάνουμε κάτι άλλο, παρά να επαναφέρουμε αυτά που βρήκαμε το 2014 και μάλιστα είναι και λίγο ντροπή μας να επιχαίρουμε επειδή επαναφέραμε αυτά που βρήκαμε το 2014. Η αλήθεια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι ότι δεν επαναφέρουμε αυτά που βρήκαμε του 2014. Διότι, αν επαναφέραμε αυτά που βρήκαμε το 2014, ο κατώτατος μισθός θα έπρεπε να είναι στα 510 ευρώ για τους νέους και όχι στα 650 ευρώ που είναι σήμερα και θα έπρεπε τα ταμεία μας να είναι άδεια και όχι να έχουν 30 δισεκατομμύρια ρευστότητα. Αν επαναφέραμε αυτά που βρήκαμε το 2014, θα έπρεπε η ανεργία μας να είναι στο 26% και όχι στο 18% που είναι σήμερα. Αν επαναφέραμε αυτά που βρήκαμε το 2014, θα έπρεπε να διαχειριζόμαστε πρωτογενή πλεονάσματα που είχε συμφωνήσει η τότε κυβέρνηση 4,5% και όχι 2,5% με τα οποία δουλεύουμε σήμερα για τα επόμενα χρόνια. Αν επαναφέραμε αυτά που είχαμε βρει το 2014, θα έπρεπε τα ελληνικά ομόλογα, στην καλύτερη περίπτωση, να κινούνται στο 5%, ο δείκτης εμπιστοσύνης να είναι στα τάρταρα, το πρόσημο στις επενδύσεις να είναι αρνητικό. Εάν επαναφέραμε αυτά που βρήκαμε το 2014, θα έπρεπε οι ανασφάλιστοι να μην είχαν πρόσβαση στη δημόσια υγεία και όχι σήμερα να έχουν πρόσβαση όλοι οι ανασφάλιστοι στη δημόσια υγεία και στο δημόσιο σύστημα. Εάν επαναφέραμε αυτά που βρήκαμε το 2014, θα έπρεπε ο προϋπολογισμός της πρόνοιας να είναι στα 700 εκατομμύρια και όχι στα 3 δισεκατομμύρια που είναι σήμερα και το ΑΕΠ να είναι συρρικνωμένο κατά 25%. Εάν επαναφέραμε αυτά που βρήκαμε το 2014, θα έπρεπε το δημόσιο χρέος να είναι αρρύθμιστο και όχι ρυθμισμένο όπως είναι σήμερα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Επομένως, όχι, δεν επαναφέρουμε αυτά που βρήκαμε το 2014 και ευτυχώς που δεν τα επαναφέρουμε! Άκουσα, όμως, προχθές και τον κ. Μητσοτάκη, όπως και τον κ. Βρούτση, να χαρακτηρίζουν τη νέα δέκατη τρίτη σύνταξη ως «επίδομα ευρωεκλογών» ή «επίδομα εξαγοράς», όπως είπε μάλιστα ο κ. Μητσοτάκης. Για ακόμη μία φορά νομίζω ότι ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν αντιλαμβάνεται ποιον προσβάλλει, όταν προσβάλλει. Όταν ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μιλάει για «επίδομα εξαγοράς» για τη δέκατη τρίτη σύνταξη, δεν προσβάλλει την Κυβέρνηση, δεν προσβάλλει εμάς. Τους συνταξιούχους προσβάλλει και τους ανθρώπους του μόχθου προσβάλλει, όπως τους πρόσβαλε και όταν είπε ότι ο δέκατος τρίτος μισθός είναι μία παροχή του πελατειακού κράτους. Ο δέκατος τρίτος δεν είναι παροχή πελατειακού κράτους. Είναι μισθός. Είναι κομμάτι του μισθού και είναι κατάκτηση των εργαζομένων, όπως είναι και η δέκατη τρίτη σύνταξη, την οποία εμείς επαναθεσπίζουμε. Δεν προσβάλλει, λοιπόν, εμάς με αυτές τις τοποθετήσεις. Κι ύστερα, άκουσα και μία άλλη κριτική την οποία έκανε και ο κ. Βενιζέλος πριν. Σημειωτέον, ο κ. Βενιζέλος ήταν Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης που έκανε τις περικοπές στους συνταξιούχους, μεταξύ των οποίων και την κατάργηση του δώρου του Πάσχα στους συνταξιούχους. Έχει τη δικιά του υπογραφή εκείνος ο νόμος. Κι έρχεται σήμερα ο κ. Βενιζέλος, όπως και ο κ. Βρούτσης, να μας εγκαλέσει σε δεύτερο χρόνο ότι - λέει - το ποσό που δίνουμε για τη δέκατη τρίτη σύνταξη δεν είναι αρκετό. Είναι 800 εκατομμύρια - λέει - και δεν είναι πλήρης σύνταξη για όλους. Και μάλιστα, ο κ. Βρούτσης με κατηγόρησε πριν δύο μέρες ότι ως Κυβέρνηση πήγαμε να εμπαίξουμε τους συνταξιούχους μιλώντας για δέκατη τρίτη σύνταξη. Κατ' αρχάς, να πω ότι όταν πήγαμε στο Ζάππειο, πήγα και εγώ εκεί, μου έδωσε ο Πρωθυπουργός αμέσως το λόγο, ακριβώς για να περιγράψω τη δομή της νέας δέκατης τρίτης. Να πούμε ότι όσοι παίρνουν μέχρι 500 ευρώ θα πάρουν πλήρη σύνταξη, όσοι παίρνουν από 500-600 ευρώ θα πάρουν το 70% και πάει λέγοντας. Άρα, δεν νομίζω ότι αν ένας σοβαρός άνθρωπος ήθελε να κοροϊδέψει, θα πήγαινε εκεί για να παρουσιάσει με νούμερα και στοιχεία ποια είναι αυτή η νέα αρχιτεκτονική. Νομίζω ότι αυτό είναι μία εντελώς αστεία κριτική. Αυτό, όμως, που για εμένα είναι μία αντιπολίτευση της απόγνωσης ή της απελπισίας είναι όταν ο κ. Μητσοτάκης βγαίνει πριν από λίγες μέρες και λέει ότι ο ίδιος δεν θα έδινε ποτέ δέκατη τρίτη σύνταξη, «δεν είναι εφικτό» είπε, «δεν θα το έκανα ποτέ, εάν ερχόμουν στην κυβέρνηση», μετά να έρχεται ο ίδιος πάλι ή διά του κ. Βρούτση και να μας εγκαλεί για το ποσό της δέκατης τρίτης σύνταξης. Είναι δυνατόν ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να λέει ότι ο ίδιος ποτέ δεν θα χορηγούσε τη δέκατη τρίτη σύνταξη και μετά η αντιπολιτευτική γραμμή να λέει ότι το ποσό είναι πολύ χαμηλό; Τι ακριβώς είδους αντιπολίτευση της απελπισίας και της απόγνωσης είναι αυτή; Η διαφορά νομίζω είναι ότι για τον κ. Μητσοτάκη το εφικτό προς όφελος των πολλών μάλλον δεν είναι στις προτεραιότητές του, ενώ για εμάς οι προτεραιότητες των πολλών είναι εφικτές και γίνονται πράξη. Μας εγκάλεσε, όμως, ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Βρούτσης και για το ασφαλιστικό σύστημα, για τα επίπεδα των συντάξεων, για την κατάσταση των ασφαλισμένων. Ας έρθουμε, λοιπόν, και σ' αυτό αφού θεωρούν, για κάποιο λόγο που δεν καταλαβαίνω, ότι αυτό είναι ένα προνομιακό πεδίο για να γίνεται η αντιπαράθεση. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ έκαναν οριζόντιες περικοπές, δώδεκα τον αριθμό, τα έτη 2010-2014, συνολικού ποσού 45 δισεκατομμυρίων. Οι περικοπές αυτές ήταν οριζόντιες, ήταν άδικες και ήταν ακριβώς κάποιες εξ αυτών που κρίθηκαν αντισυνταγματικές και που σήμερα οι συνταξιούχοι αναστατώνονται ή διεκδικούν δικαστικά αναδρομικά. Ήταν ο κ. Βρούτσης και ο κ. Κουτρουμάνης που υπέγραψαν αυτούς τους νόμους που κρίθηκαν αντισυνταγματικοί και σήμερα προκαλούν αυτή την ιστορία με τις αναδρομικές διεκδικήσεις. Γιατί οι περικοπές έχουν ονοματεπώνυμο και οι αντισυνταγματικοί νόμοι επίσης έχουν ονοματεπώνυμο. Και ήταν Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ο κ. Βενιζέλος όταν υπογραφόταν ο νόμος του κ. Κουτρουμάνη με τις οριζόντιες περικοπές οι οποίες κρίθηκαν αντισυνταγματικές. Είναι, λοιπόν, τουλάχιστον υποκριτικό να κουνάει το δάχτυλο πριν από δύο λεπτά στη δική μας Κυβέρνηση για τα ανδρομικά των συνταξιούχων και τις αναδρομικές διεκδικήσεις, που οι δικοί του αντισυνταγματικοί νόμοι καλλιέργησαν και δημιούργησαν. Άκουσα, όμως, την Αξιωματική Αντιπολίτευση - και όλως τυχαίως πάλι και τον κ. Βενιζέλο να ενσωματώνει αυτό το επιχείρημα - περί των εκκρεμών αιτήσεων συνταξιοδότησης. Και ο κ. Μητσοτάκης το είπε αυτό, ότι χρωστάμε - λέει - στους συνταξιούχους διακόσιες πενήντα χιλιάδες απλήρωτες συντάξεις. Μάλιστα, ο κ. Βρούτσης προχθές μου είπε ότι έχουμε πειράξει τα μητρώα και ότι μόλις έρθει στο Υπουργείο, θα μου κάνει και ΕΔΕ. Απείλησε ότι θα κάνει ΕΔΕ στους υπαλλήλους και στους υπεύθυνους, γιατί - λέει - έχουμε απλήρωτες διακόσιες πενήντα χιλιάδες συντάξεις. Έχω απαντήσει πολλές φορές για τα νούμερα των εκκρεμοτήτων, θα το πω ξανά και σήμερα. Είχα απαντήσει με νηφάλιο τρόπο, δεν ήθελε να το ακούσει μάλλον ο κ. Μητσοτάκης. Να πω ότι προφανώς και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συντονίστηκαν σε αυτή τη γραμμή. Η άλλοτε αξιόπιστη «Καθημερινή της Κυριακής» την περασμένη Κυριακή είχε πρωτοσέλιδο αυτό ακριβώς το πράγμα, περί διακοσίων πενήντα χιλιάδων απλήρωτων συντάξεων. Θα σας πω ποια είναι τα νούμερα, αλλά πριν από αυτό να σας πω κάτι άλλο. Ξέρει ο κ. Μητσοτάκης πόσες απλήρωτες συντάξεις είχε αφήσει ο κ. Βρούτσης στο Υπουργείο, όταν έφυγε; Είχε αφήσει τετρακόσιες χιλιάδες. Εγώ πόσες ΕΔΕ πρέπει να κάνω στον κ. Βρούτση για τις τετρακόσιες χιλιάδες απλήρωτες συντάξεις που μου άφησε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Πόσες ΕΔΕ πρέπει να του κάνω για τις τετρακόσιες χιλιάδες απλήρωτες συντάξεις, που θεωρεί ότι σήμερα μπορεί να έρχεται και να κουνάει το δάχτυλο για τις απλήρωτες συντάξεις και προφανώς, δεν ενημερώνει και τον Πρόεδρο του κόμματος του, για να μη λέει τέτοιου τύπου αστοχίες; Οι απλήρωτες συντάξεις όταν ξεκινήσαμε ήταν τετρακόσιες χιλιάδες. Πληρώσαμε περισσότερες από οκτακόσιες πενήντα χιλιάδες αυτή την τετραετία. Προφανώς, αντιλαμβάνεστε πως κάθε μήνα προστίθενται και νέες. Πληρώσαμε πάνω από 5,5 δισεκατομμύρια. Μειώσαμε τον όγκο των ληξιπρόθεσμων κατά 75%. Ναι, υπάρχουν ακόμη απλήρωτες συντάξεις, αλλά μειώσαμε τον όγκο κατά 75% και συνεχίζουμε να δουλεύουμε σε αυτή την κατεύθυνση. Όσα fake news κι αν σφιχταγκαλιάζονται με τους τίτλους των εφημερίδων, δεν θα μας πτοήσουν σε αυτή την προσπάθεια. Το έλλειμα που μας άφησαν στα ασφαλιστικά ταμεία όταν έφυγαν οι κύριοι αυτοί που σήμερα κουνάνε το δάχτυλο για το ασφαλιστικό ήταν 1,1 δισεκατομμύριο ευρώ, τετρακόσιες χιλιάδες ήταν οι απλήρωτες συντάξεις και δώδεκα διαδοχικές περικοπές έγιναν στους συνταξιούχους τα προηγούμενα χρόνια. Στις αρχές του 2015 ήταν 30 δισεκατομμύρια οι οφειλές των ασφαλισμένων προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Επαναλαμβάνω ότι ήταν 30 δισεκατομμύρια. Αυτές τις οφειλές πάμε να ρυθμίσουμε με τις εκατόν είκοσι δόσεις, που μας λένε ότι είναι προεκλογικό τρικ. Τις δικές τους πληγές του παρελθόντος προσπαθούμε να κλείσουμε, τα δικά τους λάθη διορθώνουμε, τα βάρη που αυτοί φόρτωσαν στις πλάτες των ασφαλισμένων ή οι ασφαλισμένοι λόγω της αδυναμίας πληρωμής τους βρέθηκαν την περίοδο της κρίσης. Αυτά ρυθμίζουμε με τις εκατόν είκοσι δόσεις, αυτά τα δικά τους 30 δισεκατομμύρια που βρήκαμε στις αρχές του 2015. Άκουσα, όμως, και τον Μητσοτάκη όσο και τον κ. Βρούτση, να μας εγκαλούν και για την κατάσταση στην αγορά εργασίας, για την κατάσταση των μισθών, για τη δεινή κατάσταση των εργαζομένων και των ανέργων και ότι ευθυνόμαστε - λέει - πολύ γι' αυτήν την κατάσταση. Πράγματι, ευθυνόμαστε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Είμαστε υπεύθυνοι που μειώσαμε την ανεργία κατά 8%, αλλά όχι κατά 18%, όπως θα θέλαμε να την είχαμε μειώσει. Είμαστε υπεύθυνοι που αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό κατά 11%, αλλά όχι κατά 22%, όπως θα έπρεπε να το έχουμε κάνει. Είμαστε υπεύθυνοι που καταργήσαμε τον ντροπιαστικό υποκατώτατο μισθό, αλλά που δεν κάναμε τους νέους να έχουν 751 ευρώ, όπως θα έπρεπε να έχουμε κάνει. Είμαστε υπεύθυνοι που προστατεύσαμε τους εργαζόμενους στις εργολαβίες, αλλά δεν προστατεύσαμε επαρκώς τους μετανάστες εργάτες γης. Είμαστε υπεύθυνοι που επαναφέραμε δώδεκα συλλογικές συμβάσεις εργασίας σε δώδεκα κλάδους, αλλά δεν επαναφέραμε είκοσι συλλογικές συμβάσεις εργασίας σε είκοσι κλάδους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Είμαστε υπεύθυνοι που μειώσαμε την αδήλωτη εργασία, αλλά δεν καταφέραμε να μην υπάρχει ούτε ένα νέο παιδί εκεί έξω που ενώ δουλεύει οκτάωρο, δηλώνεται και πληρώνεται για τετράωρο. Είμαστε υπεύθυνοι, λοιπόν, που βαδίσαμε τον μισό δρόμο, που αντιστρέψαμε κατά το ήμισυ τον κοινωνικό όλεθρο που παραλάβαμε, αλλά τον αντιστρέψαμε. Και γι' αυτά που κάναμε με θάρρος θα μιλάμε και για όσα δεν προλάβαμε να κάνουμε, θα δίνουμε την αναφορά μας. Όμως, την αναφορά μας θα τη δίνουμε στην κοινωνία. Δεν θα δίνουμε την αναφορά μας σε μία Αξιωματική Αντιπολίτευση η οποία δεν καταλαβαίνει καν για τι πράγμα μιλάμε, γιατί όσα είπα μέχρι στιγμής δεν θα ήταν ποτέ στις προτεραιότητές της. Την αναφορά μας θα τη δίνουμε, λοιπόν, στην κοινωνία. Και για όσα μας μένουν να κάνουμε θα ζητάμε τη στήριξή της και τη νομιμοποίησή της, γιατί εμείς μόνο από εκεί αντλούμε νομιμοποίηση και εκεί δίνουμε τα διαπιστευτήριά μας, στην κοινωνία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Ο κ. Κουράκης, Αντιπρόεδρος της Βουλής και Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ήθελα να αναφερθώ σε ένα τμήμα της ομιλίας της κ. Μπακογιάννη συμφωνώντας και διαφωνώντας. Απευθυνόμενη η κ. Μπακογιάννη στην κ. Φωτίου, η οποία προηγουμένως από την ομιλία της κ. Μπακογιάννη είχε αναπτύξει τα μέτρα τα οποία έχουμε λάβει ως Κυβέρνηση στην τετραετία για την υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία, είπε ότι το προνόμιο της ευαισθησίας δεν είναι δικό σας, είναι και δικό μας, είναι και άλλων κ.λπ.. Θα συμφωνήσω στο σημείο αυτό ότι, ναι, πραγματικά σε ατομικό και προσωπικό επίπεδο το προνόμιο της ευαισθησίας δεν μπορεί να το διεκδικήσει κανένας, όπως και το δικαίωμα στην υπεράσπιση της δημοκρατίας και πολλά άλλα. Εκεί, όμως, που διαφωνώ είναι ότι ο χαρακτηρισμός στην ευαισθησία, όταν πρόκειται για πολιτικά πρόσωπα, αφορά πολιτικές, προγράμματα και πεπραγμένα. Με την έννοια αυτή, θα έλεγα ότι είναι θέμα ευαισθησίας, όταν ο κ. Μητσοτάκης μίλησε για την κοινωνική ατζέντα της Νέας Δημοκρατίας και την κατάργηση του οκταώρου, το οποίο έχει δηλώσει ότι είναι ξεπερασμένο; Να υπενθυμίσω ότι οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στην Ευρωβουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ψήφισαν την κατάργηση του οκτάωρου για τους εργαζόμενους στις μεταφορικές εταιρείες σε επίπεδο Ευρώπης. Είναι ευαισθησία στην πολιτική αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας η θέση για την ανεργία; Με άλλα λόγια, θα ταυτιστεί με τον κ. Βέμπερ που τοποθετήθηκε ενάντια στη δημιουργία ευρωπαϊκού ταμείου για την ανεργία; Συμφωνεί, δηλαδή, και με υποψήφιο Ευρωβουλευτή της ο οποίος μίλησε ουσιαστικά για την κατάργηση της επιδότησης της ανεργίας, ενώ τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις τους τη μεγέθυναν; Είναι δείγμα ευαισθησίας αυτό που έχει δηλωθεί, ότι είναι αντίθετος ο κ. Μητσοτάκης και το κόμμα του στην «ένα προς ένα» πρόσληψη εργαζομένων ενώ υποστηρίζει το «πέντε συνταξιοδοτήσεις - μία πρόσληψη», ενώ η πολιτική μας είναι μία συνταξιοδότηση - μία πρόσληψη; Σήμερα το πρωί στο ραδιόφωνο ένας που ανήκει στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε ότι θα ήθελε για κάθε μία αποχώρηση να έχουμε δύο ή τρεις προσλήψεις. Όταν ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο, είπε ότι «εγώ διαφωνώ με το κόμμα στο «πέντε προς ένα», αλλά θα ήθελα όχι μόνο «ένα προς ένα», αλλά «ένα προς τρία». Αυτό που λέει ο κ. Μητσοτάκης, το «πέντε προς ένα», έχει σκεφτεί τι επιπτώσεις έχει στο λεγόμενο κοινωνικό κράτος, δηλαδή στην παιδεία, στα νοσοκομεία, στην πρόνοια, στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» και ένα σωρό άλλα πράγματα; Αυτό, κυρία Μπακογιάννη, είναι ευαισθησία ή κάτι άλλο; Θέλω να σχολιάσω κάτι το οποίο μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση ίσως περισσότερο εξαιτίας της πανεπιστημιακής μου ειδικότητας. Δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ το φθινόπωρο επί λέξει: «Δεν τρέφω αυταπάτες. Δεν μπορεί να υπάρχει κοινωνία χωρίς ανισότητες. Αυτό είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση». Είναι αντίθετα στην ανθρώπινη φύση η φτώχεια, οι διακρίσεις, η διαφορετικότητα; Θεωρεί, δηλαδή, ότι η κοινωνική ανισότητα είναι εγγενής στη φύση κάποιων ανθρώπων και σε κάποιων όχι; Τι νεοδαρβινισμός είναι αυτός; Πού μας οδηγεί αυτή η αντίληψη; Αυτό σημαίνει ότι μας χωρίζει ένα τεράστιο χάσμα όσον αφορά τα αίτια των κοινωνικών ανισοτήτων και προφανώς και τη θεραπεία τους. Θεωρεί, δηλαδή, ότι οι τάξεις στις οποίες βρίσκονται οι άνθρωποι είναι καθορισμένες άνωθεν ή από τη φύση τους, αν θέλετε, και ότι δεν πρόκειται να αλλάξουν ποτέ και ότι τα πράγματα είναι αμετακίνητα, υπάρχουν φτωχοί, πλούσιοι, βλάκες, έξυπνοι και τα λοιπά. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω χιουμοριστικά ότι κανείς δεν είναι εγγενώς καλός ή κακός, οι συνθήκες μέσα στις οποίες συναντιόμαστε είναι καλές ή κακές. Παραδείγματος χάριν, ένας εγκληματίας που με γλίτωσε από τροχαίο είναι άγγελος εξ ουρανού, ενώ ένας νομπελίστας που έπεσε πάνω μου στο μετρό είναι απλά χαζός. Τώρα θα ήθελα να πω για την πολιτική ευαισθησία που δείχνει η αριστερή διακυβέρνηση, η οποία θεσπίζει συγκεκριμένα και ουσιαστικά μέτρα για τα άτομα με αναπηρία. Ας πούμε ότι η κατάσταση στα κέντρα πιστοποίησης αναπηρίας, όπως είπε η κ. Φωτίου, εξομαλύνθηκε, ιδιαίτερα με τη μετάβαση σε διαδικασίες ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και με τη διεύρυνση της λίστας με τις παθήσεις που οδηγούν σε μόνιμη διάγνωση της αναπηρίας. Θα σας ξενίζει ίσως η λέξη «μόνιμη». Ξέρετε τι συνέβαινε πρώτα; Αναγκάζονταν τα άτομα με αναπηρία να πηγαίνουν κάθε τόσο και λιγάκι για να πιστοποιούν την αναπηρία τους, μήπως είχε φυτρώσει κανένα χέρι, μήπως άρχισαν να βλέπουν καλύτερα, περισσότερο κ.λπ.. Είναι ένα πράγμα τελείως αυτονόητο, το οποίο επί των ημερών μας έγινε. Ιδρύθηκαν πάνω από σαράντα νέα ειδικά σχολεία και πάνω από πεντακόσια νέα τμήματα ένταξης, ενώ προσλαμβάνονται αυτήν τη στιγμή που μιλάμε τεσσεράμισι χιλιάδες εκπαιδευτικοί για την ειδική αγωγή μετά από δέκα χρόνια. Ένα στοιχείο το οποίο διάβαζα πρόσφατα και μου έκανε τεράστια εντύπωση - θα έπρεπε να το ξέρω, βέβαια - είναι ότι από τις δεκατέσσερις χιλιάδες σχολικές μονάδες που έχουμε, οι επτάμισι χιλιάδες περίπου δεν έχουν ράμπες προσβασιμότητας. Και επειδή όλοι μιλάμε για προσβασιμότητα, πρέπει να ξέρετε ότι το δικαίωμα στην πρόσβαση δεν είναι μόνο οι ράμπες, είναι και το δικαίωμα στον πολιτισμό, ειδικά λεωφορεία να μεταφέρουν τα άτομα με αναπηρία, είναι τα μεταφρασμένα βιβλία στη γλώσσα που μπορούν να αντιληφθούν και να κατανοήσουν τα άτομα με προβλήματα όρασης και κώφωσης και πολλά πολλά άλλα πράγματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Δείξτε πολύ λίγη ανοχή, κύριε Πρόεδρε. Σε σχέση με τα επιδόματα - γιατί ακούσαμε ότι δεν ζητάμε επιδόματα, ζητάμε ίσες ευκαιρίες - ξέρετε, εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν μου αρέσει καθόλου ο όρος «ίσες ευκαιρίες». Μου θυμίζει, μάλιστα, μία γελοιογραφία όπου είναι ένα δέντρο, από κάτω ένα φίδι, ένας πίθηκος, ένα σκυλάκι, ένα πρόβατο και ένα ψαράκι μέσα στη γυάλα και από κάτω λέει: «Έχουν τις ίδιες ευκαιρίες, να δούμε στον ίδιο χρόνο ποιο μπορεί να ανέβει πιο γρήγορα στο δέντρο». Δεν μιλάμε για ίσες ευκαιρίες, λοιπόν, μιλάμε για ίσες δυνατότητες που επιτρέπουν στα άτομα με αναπηρία και διαφορετικές ικανότητες ή ιδιαιτερότητες - αν θέλετε - να μπορούν να έχουν πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά. Θέλω να πω πάνω σε αυτό ότι το αναπηρικό κίνημα θα πρέπει να συνεχίσει να διεκδικεί - εμείς δεν ισχυριζόμαστε ότι λύσαμε όλα τα ζητήματα - και με τον αγώνα του να πιέζει για την εμβάθυνση των πολιτικών θετικής διάκρισης που οφείλει να αναπτύσσει κάθε κράτος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Πολύ λίγο θα μιλήσω ακόμα και κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Επομένως η ψήφος εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνησή μας αποτελεί ψήφο για την πραγματική χειραφέτηση του αναπηρικού κινήματος. Και κλείνοντας, τέλος, θα ήθελα να επαναλάβω κάτι που είχα πει από αυτό το Βήμα, όταν νομοθετούσαμε τα πρώτα άμεσα μέτρα της Κυβέρνησης της Αριστεράς για την παιδεία το 2015. Είχα επικαλεστεί και τότε, επικαλούμαι και τώρα τον Αριστοτέλη, ο οποίος είχε πει ότι δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των άνισων. Έχει σχέση με αυτά που είπα. Οφείλουμε, λοιπόν, να εδραιώσουμε την κουλτούρα της θετικής διάκρισης και στη δημόσια διοίκηση και σε όλες τις πολιτικές, να είμαστε θετικά μεροληπτικοί με αυτούς που ξεκινούν από άνισες αφετηρίες. Αυτό είναι το αξιακό πλαίσιο της Αριστεράς και αυτό υπηρετούμε. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Συνεχίζουμε με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ένωσης Κεντρώων, τον κ. Γεωργιάδη.
Πείτε μας λίγο τη σειρά για να ξέρουμε, κύριε Πρόεδρε.
Να σας την πω. Μετά τον κ. Γεωργιάδη θα παρεμβληθεί Υπουργός - μάλλον εκτάκτως, λόγω ανειλημμένης υποχρέωσης - ο κ. Χαρίτσης και εν συνεχεία το πρόγραμμα πάει κανονικά, ο κ. Καμμένος, ο κ. Παππάς, η κ. Τσαρουχά, η κ. Κουντουρά και ούτω καθεξής. Αυτό είναι το πρόγραμμα.
Κύριε Πρόεδρε, διαβάστε - αν θέλετε - όλους μέχρι το τέλος, όλο τον κατάλογο. Και ο κ. Κοτζιάς, επίσης, κάποια στιγμή, όταν έρθει, να μιλήσει.
Αν έρθει, ευχαρίστως, αλλά, όπως είδατε, κύριε Πρόεδρε, απεχώρησε χωρίς να θέλει να κάνει και διάλογο, διότι ο κ. Δανέλλης του είπε ότι του παραχωρεί τη θέση του. Μετά την κ. Κουντουρά, λοιπόν, είναι ο κ. Φωκάς, ο κ. Μαντάς, ο κ. Δραγασάκης, ο κ. Πάνος Καμμένος, ο κ. Λεβέντης, ο κ. Θεοδωράκης, ο κ. Μιχαλολιάκος, η κ. Γεννηματά, ο κ. Τσακαλώτος, ο κ. Μητσοτάκης και ο Πρωθυπουργός. Αυτή είναι η σειρά. Ορίστε, κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές και ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος δεν θα μπορούσα να μην ξεκινήσω με ένα θέμα της επικαιρότητας. Πριν από λίγο επισκέφθηκα το κέντρο, όπου συχνά καθημερινά βρίσκομαι εκεί λόγω του ότι είμαι και Βουλευτής Α΄ Αθηνών και η αγανάκτηση του κόσμου από την ανομία και την ανασφάλεια πραγματικά είναι τεράστια. Είδαμε να σπάνε χθες τα πάντα, να καταστρέφουν περιουσίες κάποιοι άνθρωποι, υπερασπιζόμενοι - ποιον; - έναν δολοφόνο, ο οποίος έχει καταδικαστεί έντεκα φορές ισόβια, χαρακτηρίζοντάς τον μάλιστα και ως πολιτικό κρατούμενο και τον υπερασπίζονταν για να πάρει άδεια να πάει στο σπίτι του. Πραγματικά, με θλίψη μου διαπιστώνω ότι η Αθήνα έχει παραδοθεί σε μπαχαλάκηδες και κουκουλοφόρους και εσείς στην Κυβέρνηση, αντί να τους κλείσετε μέσα, τους κλείνετε το μάτι. Αυτή είναι και μία επιτυχία της Κυβέρνησης και του κ. Τσίπρα, οφείλουμε να το ομολογήσουμε. Παράλληλα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε την κλιμάκωση από την πλευρά της Τουρκίας, την καθημερινή κλιμάκωση της προκλητικότητας των γειτόνων με παραβιάσεις, με απειλές, με δηλώσεις ότι θα κάνουν γεώτρηση όπου θέλουν χωρίς να ρωτήσουν κανέναν. Και εμείς έχουμε ζητήσει μία σύσκεψη πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να συζητήσουμε όλα αυτά τα μείζονα θέματα που απασχολούν την καθημερινότητα, για την εθνική άμυνα, για την εξωτερική πολιτική, για την οικονομία, για τα πάντα και εδώ και τρία χρόνια ο Πρωθυπουργός χαρακτηριστικά μας την αρνείται. Και αντί, λοιπόν, να συζητάμε όλα αυτά τα σοβαρά θέματα σε αυτή την τριήμερη συζήτηση, το μόνο που ενδιαφέρει τον κ. Τσίπρα είναι το debate του με τον κ. Μητσοτάκη. Δεν είστε οι δυο σας, κύριε Τσίπρα και αν θέλετε debate, να φωνάξετε όλους τους πολιτικούς Αρχηγούς, να κάτσετε στο τραπέζι και να συζητήσετε μαζί τους για όλα τα θέματα, να κάνετε και τον απολογισμό, να καταλογιστούν και ευθύνες και ούτω καθεξής. Και προχθές το βράδυ ομολογώ πως άκουσα πολλά και διάφορα για βίλες, για κότερα, για σχέσεις με επιχειρηματίες, για σκάνδαλα ποικίλης ύλης και ούτω καθεξής. Άκουσα, επίσης, έναν αριστερό Πρωθυπουργό ο οποίος τάσσεται κατά των ελίτ να κάνει χρήση των benefits των ελίτ, αυτούς που καταδικάζει, να χρησιμοποιεί δηλαδή τα μέσα που του δίνουν και να κάνει διακοπές, μάλιστα μετά από δεκαπέντε μέρες από έναν τρομερό απολογισμό εκατό νεκρών στο Μάτι. Εγώ, αν ήμουν Πρωθυπουργός, θα είχα χάσει τον ύπνο μου, δεν θα είχα όρεξη να πάω σε ένα σκάφος, να ανάψω πούρο και να κάνω διακοπές. Και το μεμπτό δεν είναι ότι έκανε διακοπές πάνω σε ένα σκάφος, το μεμπτό είναι ότι είναι δώρο το οποίο δεν είχε δηλώσει. Διότι γνωρίζουμε όλοι σε αυτή την Αίθουσα τον Κώδικα Δεοντολογίας, ότι οτιδήποτε έρθει σαν δώρο άνω των 200 ευρώ πρέπει να δηλωθεί, διαφορετικά εγείρει υπόνοιες χρηματισμού. Και μιλάμε για ένα δώρο, επειδή δεν ήταν και ο εκλιπών και δεν ήταν και η οικογένεια παρούσα στο σκάφος. Του το έδωσε δώρο, του το παραχώρησε, δώρο δεκάδων χιλιάδων ευρώ. Αυτό που δεν ακούσαμε αυτές τις μέρες και αυτό που δεν άκουσε και ο ελληνικός λαός είναι κάτι από τον λόγο που μας εμπιστεύτηκε με την ψήφο του ο ελληνικός λαός να τον εκπροσωπούμε στο εθνικό Κοινοβούλιο, εδώ πέρα. Δεν ακούσαμε τίποτα απολύτως για την ουσία της πολιτικής αυτής καθαυτής. Απλά γίναμε μάρτυρες μιας συζήτησης πεζοδρομίου - ούτε καν καφενείου, γιατί στο καφενείο γίνονται και πραγματικές και ουσιαστικές συζητήσεις πάρα πολλές φορές - ενός ακόμη φιάσκου, μιας στείρας και χαμηλού επιπέδου αντιπαράθεσης, μιας ακραίας και ακατανόητης πολιτικής πόλωσης - που ο μόνος στόχος που έχει είναι ο άρρωστος δικομματισμός - μιας αντιπαράθεσης που πραγματικά αποστρέφεται όλος ο ελληνικός λαός. Αηδιάζει με την εικόνα που είδε για άλλη μια φορά στο ελληνικό Κοινοβούλιο, κοκορομαχίες, προσωπικές μικρότητες. Πραγματικά, όλα αυτά ευτελίζουν τον πολιτικό κόσμο. Ο Έλληνας πολίτης αδυνατεί να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητά του, δεν μπορεί να έχει ούτε τις βασικές του ανάγκες, αγκομαχάει πραγματικά για τα προβλήματά του, θυσιάζεται εδώ και δεκαετίες χτυπημένος από τα μνημόνια και τις περικοπές. Και τι ακούει; Ανοίγει την τηλεόραση και βλέπει τα κόμματα που ευθύνονται για αυτή την κατάντια, για αυτή τη ληστρική επιδρομή, να μαλώνουν για κότερα, βίλες και κουμπαριές. Πραγματικά, κύριοι συνάδελφοι, ντροπή! Εγώ προσωπικά ντρέπομαι. Η Κυβέρνηση μετέτρεψε μια πρόταση δυσπιστίας εναντίον ενός Υπουργού της σε πρόταση ψήφου εμπιστοσύνης, πιστεύοντας ότι μία εφ' όλης της ύλης συζήτηση θα την ευνοούσε. Και τι ήθελε στην ουσία να κάνει; Να αλλάξει την ατζέντα, τουλάχιστον έτσι πίστευε. Και δεν της βγήκε, γιατί δεν υπολόγιζε ούτε τις αποκαλύψεις για το Μάτι ούτε τις αποκαλύψεις για το κότερο. Και τι έγινε; Έφυγε ο Πρωθυπουργός τρέχοντας και πήγε στο Ζάππειο για να φέρει τα μέτρα που είχε υπολογίσει να φέρει αργότερα νωρίτερα, έτσι ώστε να αλλάξει την ατζέντα και πάλι. Και τι να δώσει, για να πάμε στην πραγματικότητα; Ψιχία. Και να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Έστω και 1 ευρώ να πάρει πίσω Έλληνας πολίτης από αυτά που του έχουν κλαπεί όλα αυτά τα χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις, εννοείται ότι είμαστε υπέρ ως Ένωση Κεντρώων και θα το στηρίξουμε. Ξεκαθαρίζουμε, όμως, ότι δεν πρόκειται για κυβερνητικές παροχές, αλλά για επιστροφή κλεμμένων και μάλιστα κλεμμένων που έχουν υφαρπαγεί από τον ελληνικό λαό και αυτά που του επιστρέφετε είναι το πολύ ένα δέκατο από αυτά που του έχετε πάρει. Τα μισά, λοιπόν, από αυτά που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, όπως η μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, η μη μείωση του αφορολογήτου, αφορούν τον προϋπολογισμό του 2020. Πιθανότατα τότε να είστε στην αντιπολίτευση. Ποτέ στην ιστορία του τόπου - τουλάχιστον δεν το θυμάμαι εγώ, μπορεί να κάνω και λάθος - δεν έχουν ανοίξει έτσι οι κουμπαράδες για να μοιραστεί ζεστό χρήμα, κυριολεκτικά λίγες μόνο ημέρες πριν από μία εκλογική αναμέτρηση, με έναν και μόνο στόχο, τον αποπροσανατολισμό και την ψηφοθηρία. Αυτό το τρομερό σύνθημα που λέγαμε επί τριάντα χρόνια «Τσοβόλα, δώσ' τα όλα», σταμάτησε να υπάρχει. Ούτε τριάντα χρόνια δεν άντεξε. Δεκαετίες ολόκληρες ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, ο Βασίλης Λεβέντης, και σύσσωμη η Ένωση Κεντρώων, κατακεραύνωναν το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία για τα ρουσφέτια και τις πολιτικές συναλλαγής που έκαναν και οδήγησαν τη χώρα σε αυτήν την κρίση που βιώνουμε την τελευταία δεκαετία. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί ως ο άξιος συνεχιστής όλων των προηγουμένων και μάλιστα ως μία από τις χειρότερες κυβερνήσεις από τη Μεταπολίτευση και μετά. Είστε τόσο βέβαιοι για τη συντριβή σας, που συνειδητά επιλέγετε την επικοινωνία και όχι την ουσιαστική διαχείριση αυτής της κρίσης πριν εγκαταλείψετε τις αγαπημένες σας καρέκλες. Σε αυτήν την κατηφόρα την Κυβέρνηση ακολούθησε και το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, διότι πολύ απλά παρακολουθήσαμε δύο πολιτικούς αρχηγούς σε ρόλο μονομάχων να ευτελίζουν τον πολιτικό λόγο και να απογοητεύουν τον Έλληνα πολίτη. Εμείς ως Ένωση Κεντρώων δεν έχουμε σκοπό να σας ακολουθήσουμε σε όλο αυτό το παιχνίδι, αυτήν την κατάντια που έχετε φέρει στο ελληνικό Κοινοβούλιο και μάλιστα θα σας προτείνουμε να σταματήσετε την κοκορομαχία γιατί προσβάλλετε και εμάς, τους συναδέλφους σας, αλλά κυρίως την ελληνική κοινωνία. Κανένας σας εδώ δεν δικαιούται να ομιλεί για ηθικό πλεονέκτημα, διότι στην πράξη έχετε δοκιμαστεί όλοι και έχετε αποτύχει. Κανένας δεν είναι θεματοφύλακας της ηθικής και δεν δικαιούται να παρουσιάζεται ως τέτοιος. Όλα αυτά τα μέτρα, αν τα αθροίσουμε, δεν αποτελούν παρά μόνο ένα μικρό κλάσμα, όπως είπα και στην αρχή, των όσων εσείς έχετε κλέψει, αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Εμείς δεν κατηγορούμε μόνον εσάς. Έχετε παραδειγματιστεί από τους προηγούμενους. Όπως λέτε φέρνετε πίσω τα κλεμμένα. Τα κλεμμένα δεν είναι μόνον από τους προηγούμενους. Είναι και δικά σας. Όταν καταργούσατε το ΕΚΑΣ, όταν αυξάνατε την εισφορά αλληλεγγύης, όταν μειώνατε το αφορολόγητο, όταν αυξάνατε τους φόρους και ποινικοποιούσατε οποιαδήποτε προσπάθεια μίας επιχείρησης να είναι βιώσιμη και να μπορέσει επιτέλους να μείνει στη χώρα και να μην φύγει στο εξωτερικό, δημιουργούσατε το δικό σας ματωμένο πλεόνασμα, κάτι για το οποίο κατηγορούσατε τις προηγούμενες κυβερνήσεις που έφερναν μέτρα πάνω σε ματωμένα πλεονάσματα και δεν τα ψηφίζατε ποτέ εσείς. Η Κυβέρνησή σας αυτήν την τετραετία έχει καταφέρει να κάνει είκοσι πέντε περικοπές συντάξεων έμμεσες. Δεν μιλάω για τις οριζόντιες, για να μην παρεξηγηθώ, γιατί κατηγορήθηκα και γι' αυτό σε ένα πάνελ, ότι μιλούσα για περικοπές συντάξεων. Ναι, βεβαίως, όταν περικόπτεις το ΕΚΑΣ, όταν αυξάνεις το αφορολόγητο, όταν ανεβάζεις τους φόρους, μειώνεται το εισόδημα του συνταξιούχου, άρα του κόβεις τη σύνταξη. Είναι απλά τα πράγματα. Πάνω από είκοσι πέντε φορές η δική σας Κυβέρνηση έχει κόψει τις συντάξεις. Μερικά μόνα επιστρέφετε - και δικά σας κλεμμένα, όχι μόνον της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Καταθέτω σχετικό πίνακα, για να μπορείτε να τον δείτε αναλυτικά και να φρεσκάρω τη μνήμη σας. [[Στο σημείο αυτό ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Μάριος Γεωργιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η παραβατικότητα, το έγκλημα και η ατιμωρησία έχουν εκτιναχθεί στα ύψη, δημιουργώντας ένα πραγματικό αίσθημα φόβου στον αποσαθρωμένο κοινωνικό ιστό. Οι γειτονιές της Αθήνας δέχονται επιθέσεις, τα Εξάρχεια είναι άβατο για τους πολίτες, ακόμα και για τους ίδιους τους κατοίκους. Και εσείς τι κάνετε; Η Κυβέρνηση περί άλλων τυρβάζει. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της υιοθέτησης της ανοχής που έχετε από την πλευρά σας, της ιδιαίτερα παθητικής στάσης που έχετε ως απλός παρατηρητής, από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του αρμοδίου Υπουργείου, αλλά και από την απαράδεκτη κατ' εμάς νομοθέτηση του νόμου Παρασκευόπουλου που έχει επιτρέψει σε κάθε καρυδιάς καρύδι να μπορεί κυκλοφορεί ελεύθερο στους δρόμους. Πάντως δεν τα κάνατε όλα λάθος. Να είμαστε ειλικρινείς. Υπάρχει και κάτι που κάνετε σωστά. Διορίζετε. Αυτό το κάνετε σωστά. Φτιάχνετε τον κομματικό σας στρατό. Ογδόντα τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιοι νέοι εγγεγραμμένοι είναι τα δικά σας στελέχη στο μητρώο στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Οπότε το όποιο ηθικό πλεονέκτημα και αν είχατε ως Κυβέρνηση να ξέρετε ότι το έχετε χάσει προ πολλού.
Τι ακριβώς κάνουν οι ογδόντα τέσσερις χιλιάδες;
Δεν έχετε διορίσει…
Μην διακόπτετε. Δεν είναι σωστό.
Μπορώ να απαντήσω, δεν έχω πρόβλημα. Τι ακριβώς κάνουν οι ογδόντα τέσσερις χιλιάδες; Σε κάθε νομοσχέδιο που έρχεται δημιουργείτε και μια νέα γραμματεία τριμελή, πενταμελή, με δεκαπέντε άτομα η καθεμία. Τα έχουμε δει. Τα έχουμε πει. Δεν χρειάζεται να τα πούμε πάλι. Μπορώ να σας τα φέρω.
Τριάντα χιλιάδες στις γραμματείες;
Μπορώ να σας τα φέρω. Ογδόντα τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιες συμβάσεις έχετε κάνει είτε ορισμένου είτε αορίστου χρόνου. Αυτά είναι θέματα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δεν σας αρέσει να τα ακούτε, αλλά θα τα ακούσετε. Μπαίνετε πλέον στο ίδιο κάδρο με τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Έχετε τις ίδιες ευθύνες με τις κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα πεπραγμένα και το βεβαρημένο παρελθόν αυτής της Κυβέρνησης δεν επιτρέπουν σε κανέναν να σας εμπιστευθεί ούτε για κάποιο δήμο ή για μια κοινότητα. Και θα το δείτε το αποτέλεσμα στις εκλογές. Οι υποσχέσεις και τα ψέματα ήταν και είναι αναρίθμητα, τα λόγια παχιά, τα έργα ισχνά. Αναμφίβολα θα πάρετε την απάντηση του ελληνικού λαού, που θα δοθεί σύντομα και θα είναι αυτή που σας αρμόζει. Εμείς καλούμε τους πολίτες να κλείσουν τα αυτιά στις δικές σας σειρήνες και να επιλέγουν υγιείς δυνάμεις, καθαρές δυνάμεις, όπως είναι η Ένωση Κεντρώων, ένα κόμμα που δεν χρωστάει δάνεια, που δεν εμπλέκεται σε σκάνδαλα, που δεν έχει offshore, που δεν την ελέγχουν τα συμφέροντα και που είναι η εγγύηση για τη συνεργασία και τη συνεννόηση, η οποία θα επιβάλει στους πάντες να λογοδοτούν και δεν θα επιτρέψει σε καμμία κυβέρνηση να μπορεί να έχει - σε εισαγωγικά - μια εσωτερική κοινοβουλευτική χούντα των «εκατόν σαράντα πέντε συν» προθύμων γυρολόγων να ψηφίζουν τα πάντα όλα πριν καν τα διαβάσουν. Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, με έναν απολογισμό - και σας ευχαριστώ για την ανοχή σας - για το τι έχει κάνει η Ένωση Κεντρώων μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια που βρίσκεται στην ελληνική Βουλή. Είμαστε από τα λεγόμενα «μικρά κόμματα». Είμαστε ένα μικρό κόμμα, είμαστε στο 3,5%, είναι η πρώτη φορά που μπήκαμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο και έχουμε κάνει αρκετές προσπάθειες και είμαστε το κόμμα με τις περισσότερες προτάσεις στην ιστορία του Κοινοβουλίου από τα λεγόμενα «μικρά κόμματα». Δεν έχει ακουστεί τίποτα. Προτείναμε να γίνει σύσκεψη πολιτικών Αρχηγών και δημοψήφισμα για το σκοπιανό. Προτείναμε συνταγματικές αλλαγές που θα ήταν τομή στην δημοκρατία, όπως είναι η συνταγματική θέσπιση της απλής αναλογικής, η ποινικοποίηση του ρουσφετιού και πάρα πολλά άλλα πράγματα. Προτείναμε εξορθολογισμό του δημοσίου - εδώ είναι η απάντησή μου προς εσάς που θορυβηθήκατε μόλις σας είπα για τους ογδόντα τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιους διορισμούς που κάνατε - , ώστε να επιβραβευθούν οι παραγωγικοί και δημιουργικοί και ευσυνείδητοι δημόσιοι υπάλληλοι και να εντοπιστούν και να απομακρυνθούν οι κόθροι που έχουν γεμίσει επί όλων των κυβερνήσεων τον δημόσιο τομέα εις βάρος και των συναδέλφων τους, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας. Έχουμε προτείνει - τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - περικοπές μόνο για τις υψηλές συντάξεις. Και όταν λέμε υψηλές συντάξεις εννοούμε από τα 1.500 ευρώ και πάνω, όχι να πειράζουμε τους χαμηλοσυνταξιούχους, να μπορούν να ανασάνουν. Καταθέσαμε καινοτόμες προτάσεις για την παιδεία, για την εξωτερική πολιτική, για τα εξοπλιστικά. Έχουμε τεράστιο πρόγραμμα, αλλά δυστυχώς όλα αυτά απευθύνονται εις ώτα μη ακουόντων. Γι' αυτό ζητάμε ο ελληνικός λαός να δυναμώσει ακόμα περισσότερο τη φωνή μας, γιατί ο Έλληνας μπορεί να τα καταφέρει και εμείς ως Ένωση Κεντρώων μπορούμε πλέον μπορούμε να εγγυηθούμε ότι θα υλοποιήσουμε τις δεσμεύσεις μας και ότι δεν έχουμε παρεκκλίνει ποτέ από αυτό που πιστεύουμε. Από την πρώτη ημέρα που μπήκαμε στην ελληνική Βουλή και για χρόνια δεν έχουμε αλλάξει στάση σε τίποτα. Και επειδή στον κ. Τσίπρα αρέσει και η ποίηση, θα του αφιερώσω και εγώ έναν στίχο του Καβάφη: «Αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που χάνεις». Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα δύο μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 52ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωρούμε με τον Υπουργό Εσωτερικών, τον κ. Χαρίτση. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και τους Βουλευτές που έδειξαν ανοχή για να μπορέσω να μιλήσω λίγο νωρίτερα, γιατί οι υποχρεώσεις του Υπουργείου Εσωτερικών αυτές τις μέρες είναι ιδιαίτερα αυξημένες λόγω της προετοιμασίας των εκλογών. Θα ήθελα να μου επιτρέψετε μία μικρή αναφορά. Δεν είναι παρών στην Αίθουσα, αλλά επειδή ο κ. Γεωργιάδης πριν από λίγο το έκανε - βεβαίως έχει δικαίωμα να κάνει όσο οξεία κριτική θέλει στην Κυβέρνηση, Βουλευτής της Αντιπολίτευσης είναι άλλωστε - καλό θα ήταν να μη χρησιμοποιούνται όροι όπως «κοινοβουλευτική χούντα». Μπορεί να είμαστε νεότεροι σε ηλικία, αλλά επειδή ξέρουμε πολύ καλά τι ιστορικό βάρος έχουν για τη χώρα μας αυτοί οι όροι, καλό θα ήταν να αποφεύγονται από Βουλευτές όλων των δημοκρατικών πτερύγων της Βουλής. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι με την πρόταση μομφής που κατέθεσε ο κ. Μητσοτάκης, προσφέρει τελικά άθελά του μία πολύτιμη υπηρεσία στη χώρα, καθώς έδωσε τη δυνατότητα στον Πρωθυπουργό να μετατρέψει αυτήν την πρόταση σε ψήφο εμπιστοσύνης και επιτέλους να συζητήσουμε για την ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης, να μιλήσουμε για τα πεπραγμένα, αλλά και για το σχέδιο κάθε πολιτικής δύναμης για την επόμενη μέρα της χώρας και της οικονομίας. Να τοποθετηθούμε εν ολίγοις για αυτά τα οποία πραγματικά καίνε τους Έλληνες πολίτες, αυτά τα οποία το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης το τελευταίο διάστημα, τους τελευταίους μήνες - θα έλεγα - αποφεύγει συστηματικά να συζητήσει όπως «ο διάολος το λιβάνι». Γιατί είναι χαρακτηριστικό ότι από τον Αύγουστο του 2018 και μετά, από όταν δηλαδή καταφέραμε να βγάλουμε τη χώρα από το μνημόνιο, παρακολουθούμε από τη Νέα Δημοκρατία και το μιντιακό σύστημα, το οποίο τη στηρίζει, μία τεράστια εκστρατεία παραπληροφόρησης και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. Ο στόχος είναι ένας: Να μη συζητηθούν ποτέ τα πραγματικά επίδικα, τα προγράμματα, οι προτάσεις, οι θέσεις των κομμάτων για την οικονομία για το κοινωνικό κράτος, για την εργασία και τα δικαιώματα, για την Ευρώπη - μιας και έχουμε και ευρωεκλογές μπροστά μας - και για τη δημοκρατία. Μου έκανε εντύπωση μία αποστροφή του λόγου του κ. Μητσοτάκη μόλις προχθές στην εναρκτήρια ομιλία του σε αυτή την τριήμερη συζήτηση, η οποία μάλιστα δεν έχει συζητηθεί στην Βουλή αυτές τις μέρες. Είπε, λοιπόν, ο κ. Μητσοτάκης - και αυτό νομίζω είναι πολύ χαρακτηριστικό της λογικής που έχει η Νέα Δημοκρατία και ο ίδιος προσωπικά - από τα Πρακτικά διαβάζω: «Θα συζητήσουμε και για την οικονομία, αφού συζητήσουμε όμως, πρώτα για το μείζον». Δηλαδή η οικονομία δεν είναι το μείζον. Τα ζητήματα που αφορούν το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι το μείζον για τον κ. Μητσοτάκη. Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ χαρακτηριστική αυτή η αποστροφή - δεν ξέρω αν του ξέφυγε ή αν όντως εσκεμμένα ένας λογογράφος του το είχε γράψει - του λόγου του κ. Μητσοτάκη, γιατί κατά τη γνώμη μου αυτό το οποίο έγινε σαφές, πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλη φορά στην προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή, ήταν ότι όποιος έχει την μιντιακή υπεροπλία επιλέγει την αντιπαράθεση με όρους κιτρινισμού, ενώ όποιος έχει την πολιτική υπεροπλία επιλέγει την αντιπαράθεση με προγραμματικούς όρους. Και τώρα, λοιπόν, ήρθε η ώρα για την αντιπαράθεση με προγραμματικούς όρους και πρώτα από όλα βεβαίως, για την οικονομία. Εδώ οι αριθμοί νομίζω ότι μιλούν από μόνοι τους. Την περίοδο 2010-2014 πήρατε μέτρα 63 δισεκατομμύρια ευρώ και τι καταφέρατε; Βυθίσατε την οικονομία, απώλεια εθνικού εισοδήματος 25% και η ανεργία να έχει εκτοξευτεί στο 28%. Και μάλιστα, παρ' όλη αυτή την πρωτοφανή για καιρό ειρήνης δημοσιονομική προσαρμογή δεν καταφέρατε ποτέ να πιάσετε ούτε τους στόχους, που οι ίδιοι είχατε συμφωνήσει με τους δανειστές με αποτέλεσμα η αξιοπιστία της χώρας να βρεθεί στο ναδίρ. Αυτή είναι σε τίτλους η κληρονομιά την οποία άφησαν στην ελληνική οικονομία οι κυβερνήσεις της περιόδου 2010-2014. Υπάρχει κάποια σύγκριση μεταξύ αυτών των πεπραγμένων και όσων συνέβησαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια, την περίοδο 2015-2019, όταν αυτή η Κυβέρνηση, η δικιά μας Κυβέρνηση, κάτω από εξαιρετικά δύσκολες, αντίξοες συνθήκες και με ένα πολύ ισχυρό μέτωπο εναντίον της, εντός και εκτός συνόρων, κατάφερε να ξαναστήσει την οικονομία στα πόδια της, κατάφερε να αποκαταστήσει τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας και να ανακτήσει την πρόσβαση στις αγορές; Και το πιο σημαντικό βεβαίως, κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και την ασφυκτική επιτροπεία στην οποία οι δικές σας κυβερνήσεις την είχαν βάλει το 2010. Διότι, βεβαίως, τι να συγκρίνουμε; Να συγκρίνουμε το 25% ύφεση το 2010-2014, με την ανάπτυξη την οποία έχουμε πετύχει τα τελευταία δύο χρόνια 2% και 2,5% και με όλους τους διεθνείς οργανισμούς να λένε ότι αυτή η ανάπτυξη θα είναι διατηρήσιμη και τα επόμενα χρόνια; Το 28% της ανεργίας με την επιτυχία της Κυβέρνησης μας να μειώσει, σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες στην ανεργία τα τελευταία τρία χρόνια; Τον αποκλεισμό από τις αγορές με την επιτυχή έξοδο σε αυτές το τελευταίο διάστημα, με ιστορικά χαμηλά επιτόκια με τα οποία δανειζόμαστε σήμερα; Αυτά είναι τα γενικά συγκρίσιμα μεγέθη - αν θέλετε - στο οικονομικό πεδίο και νομίζω ότι τα νούμερα μιλούν από μόνα τους. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να κάνω και μία ειδική αναφορά, επειδή για τα θέματα της οικονομίας υπάρχουν και άλλα θέματα ενδεχομένως, τα οποία έχουν πάρει δευτερεύουσα θέση στη δημόσια συζήτηση και σχετίζονται και με το χαρτοφυλάκιο το οποίο διαχειριζόμουν την προηγούμενη περίοδο στο Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης. Είδαμε, λοιπόν, τη χώρα μέσα σε περίοδο κρίσης να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης στην απορρόφηση ευρωπαϊκών πόρων, με όλα τα μεγάλα έργα, όπως οι οδικοί άξονες, να είναι πλήρως παγωμένα, τα οποία εμείς καταφέραμε τελικά να υλοποιήσουμε και τη χώρα βεβαίως, για όλες αυτές τις αποτυχίες του προηγούμενου διαστήματος, να κινδυνεύει να πληρώσει πρόστιμα πολλών δισεκατομμυρίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με υπερδεσμεύσεις στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα του ΕΣΠΑ, αλλά και στον αναπτυξιακό νόμο που ξεπερνούσαν τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ, όταν την ίδια στιγμή εντάσσονταν σωρηδόν έργα - μέχρι την τελευταία μέρα πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015- στα προγράμματα αυτά, χωρίς καμμία αντίστοιχη δέσμευση πόρων, υπονομεύοντας έτσι το μέλλον της ελληνικής οικονομίας. Αυτή ήταν η κληρονομιά των προηγούμενων κυβερνήσεων που μας παρέδωσε, μας κληροδότησε στο Υπουργείο Οικονομίας. Αυτά καταφέραμε να εξυγιάνουμε τα προηγούμενα χρόνια και να φέρουμε τη χώρα στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης, στην κορυφή, στη δυνατότητα απορρόφησης ευρωπαϊκών κονδυλίων και άρα, στη δυνατότητα να αξιοποιηθούν αυτά για την υλοποίηση πολύ σημαντικών έργων για την ελληνική οικονομία, ειδικά μέσα στις συνθήκες της κρίσης. Στην εργασία και στις συντάξεις βεβαίως, επίσης η σύγκριση είναι για σας πάρα πολύ επιβαρυντική. Σας τα είπε αναλυτικά λίγο νωρίτερα η Υπουργός Εργασίας και για τις συντάξεις και για τα ελλειμματικά ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία μετατράπηκαν σε πλεονασματικά και για το κόψιμο του κατώτατου μισθού και την εγκαθίδρυση του υποκατώτατου, τα οποία εμείς καταφέραμε να αντιστρέψουμε. Αυτές είναι επιτυχίες της Κυβέρνησής μας, τις οποίες βεβαίως εσείς δεν θα μπορούσατε ούτε καν να τις ονειρευτείτε. Και νομίζω ότι δεν θα είχε νόημα να επεκταθούμε, ήδη αναλύθηκαν και από συναδέλφους τις προηγούμενες ημέρες οι επιτυχίες στον τομέα της υγείας για παράδειγμα με τους ανασφάλιστους και με την πρωτοβάθμια υγεία, την οποία χρηματοδοτήσαμε το προηγούμενο διάστημα, με τα κέντρα κοινότητας, με τη δυνατότητα στήριξης ευπαθών ομάδων, με τους βρεφονηπιακούς σταθμούς που διπλασιάσαμε σχεδόν τον αριθμό των παιδιών που τα τελευταία τρία χρόνια μπαίνουν δωρεάν μέσα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Και μιας και αναφέρθηκα σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, θα μου επιτρέψετε να κάνω μία ιδιαίτερη και πιο αναλυτική αναφορά στα ζητήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης, που είναι ζητήματα του Υπουργείου Εσωτερικών, αλλά βρισκόμαστε και λίγες μόλις μέρες πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Τι συνέβη, λοιπόν, στην τοπική αυτοδιοίκηση τα προηγούμενα οκτώ, εννέα χρόνια; Είχαμε μια πολιτική από τις προηγούμενες κυβερνήσεις την περίοδο 2010-2014, η οποία οδήγησε σε περικοπή της δημόσιας χρηματοδότησης προς τους δήμους και τις περιφέρειες κατά 60%. Και μάλιστα, το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 80%, όταν μιλάμε για τους επενδυτικούς πόρους που αφορούν τους δύο βαθμούς της αυτοδιοίκησης. Αυτά κάνανε οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Εμείς από τη μεριά μας αυτό το οποίο κάναμε ήταν να αυξήσουμε φέτος, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, τους κεντρικούς αυτοτελείς πόρους και να δημιουργήσουμε νέα χρηματοδοτικά προγράμματα, όπως το πρόγραμμα «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ», το οποίο μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο έχει χρηματοδοτήσει με περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια ευρώ τους δήμους σε όλη τη χώρα για την υλοποίηση σημαντικών έργων τοπικών υποδομών τα οποία λίμναζαν, τα οποία δεν είχαν ξεκινήσει ή είχαν αφεθεί στην τύχη τους και τα είχαν παρατήσει οι αυτοδιοικητικές αρχές εδώ και πολλά χρόνια. Στο κομμάτι των προσλήψεων, οι προηγούμενες κυβερνήσεις, εσείς, παγώσατε τις προσλήψεις με αποτέλεσμα πολλοί δήμοι να φτάσουν στα όρια της δυνατότητας να λειτουργήσουν. Είχαμε δήμους οι οποίοι δεν είχαν ούτε έναν μηχανικό, ούτε έναν λογιστή στο λογιστήριο τους, ούτε έναν νομικό στην νομική τους υπηρεσία, οι οποίοι δεν μπορούσαν να καταρτήσουν στοιχειωδώς έναν προϋπολογισμό, να τον περάσουν από το δημοτικό συμβούλιο και να λειτουργήσουν. Εμείς, λοιπόν, απέναντι σε αυτή την κατάσταση, αυτήν την πολύ δύσκολη πραγματικότητα για το χώρο της αυτοδιοίκησης, προχωρήσαμε σε ένα μεγάλο πρόγραμμα προσλήψεων, με οκτώ χιλιάδες πεντακόσιες προσλήψεις στον χώρο της καθαριότητας σε ανταποδοτικές υπηρεσίες και με ένα τριετές πλάνο για την τριετία 2019, 2020, 2021 προσλήψεων επιστημονικού προσωπικού σε όλους τους δήμους της χώρας με ιδιαίτερη στους μικρούς ορεινούς και νησιωτικούς δήμους. Επιχειρήθηκε, επίσης, από εσάς, από τις δυνάμεις της σημερινής Αντιπολίτευσης την περίοδο 2010-2014 η εκχώρηση σημαντικών κρίσιμων λειτουργιών της αυτοδιοίκησης στον ιδιωτικό τομέα, σε εργολάβους, όταν επιβάλλατε ένα καθεστώς ελαστικής απασχόλησης για δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους στον χώρο της αυτοδιοίκησης. Εμείς αντιστρέψαμε αυτή την τάση ιδιωτικοποίησης, διασφαλίζοντας τον δημόσιο χαρακτήρα των υπηρεσιών της τοπικής αυτοδιοίκησης και εξοικονομώντας χρήματα για τους πολίτες. Αίρουμε σταδιακά όλες τις αδικίες οι οποίες υπήρξαν τα προηγούμενα χρόνια στον χώρο της αυτοδιοίκησης ως προς τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ και μάλιστα για πολλές από αυτές ο κ. Μητσοτάκης, ο σημερινός Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, έχει και προσωπική ευθύνη ως τότε Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης το 2014. Αναφέρομαι στους σχολικούς φύλακες, αναφέρομαι στους δημοτικούς αστυνομικούς, δηλαδή σε κατηγορίες εργαζομένων οι οποίες αποκαθίστανται από την Κυβέρνησή μας, μετά από την καταστροφική πολιτική της περιόδου 2010-2014. Και βεβαίως, δεν σταματήσαμε μόνο εκεί. Μονιμοποιήσαμε έναν πολύ σημαντικό κοινωνικό θεσμό, το «Βοήθεια στο Σπίτι» για τους δήμους σε όλη την Ελλάδα, κάτι το οποίο δεν είχε γίνει εδώ και είκοσι χρόνια και οι εργαζόμενοι σε αυτό τελούσαν σε καθεστώς ομηρίας, ενώ και το επόμενο διάστημα, την επόμενη εβδομάδα, ο Πρωθυπουργός θα ανακοινώσει σημαντικά μέτρα στήριξης και για άλλες κατηγορίες εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση, όπως είναι για παράδειγμα ο πολύπαθος πραγματικά κλάδος των σχολικών καθαριστριών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βρισκόμαστε λίγες μόνο μέρες πριν από τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές, οι οποίες είναι και η πρώτη εκλογική αναμέτρηση η οποία διεξάγεται στη χώρα μας, μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια γιατί βεβαίως αυτή η Κυβέρνηση έχει να επιδείξει, μεταξύ όλων των άλλων, και μια δυνατότητα να παραμείνει στη διακυβέρνηση της χώρας περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση στην περίοδο της κρίσης. Οι εν λόγω εκλογικές αναμετρήσεις θα παίξουν καθοριστικό ρόλο για την πορεία την οποία θα ακολουθήσει η χώρα το επόμενο διάστημα, καθώς βρισκόμαστε σε ένα πολύ κρίσιμο, ιστορικό θα έλεγα, μεταίχμιο. Θα συνεχίσουμε και θα εδραιώσουμε μια πορεία σταθερής και βιώσιμης ανάπτυξης και αποκατάστασης της κοινωνικής συνοχής ή θα γυρίσουμε πίσω σε ξεπερασμένες λογικές που εκπροσωπεί δυστυχώς η Νέα Δημοκρατία και οι οποίες μας οδήγησαν σε χρεοκοπία και στη βαρβαρότητα των μνημονίων; Πριν από λίγες μέρες, πριν από τρεις μέρες, στις 7 Μαΐου, ζήσαμε μια ιστορική στιγμή, γιατί για πρώτη φορά μετά από σχεδόν μια δεκαετία μνημονίων και περιορισμένης κυριαρχίας, μια ελληνική κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, προχώρησε στη θεσμοθέτηση παρεμβάσεων με πολύ σημαντική έκταση και βάθος, οι οποίες ακουμπούν πολλές κοινωνικές ομάδες οι οποίες επλήγησαν από την κρίση, αλλά και τονώνουν την αναπτυξιακή προοπτική της ελληνικής οικονομίας. Γιατί βεβαίως στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού, η αλήθεια είναι ότι με αυτή την Κυβέρνηση ξεμπερδεύουμε με τη λιτότητα. Η αλήθεια, επίσης, είναι ότι περνάμε στη φάση της πραγματικής ανάπτυξης, της ουσιαστικής ανάπτυξης, για την πλειοψηφία της κοινωνίας. Και η αλήθεια αυτή δεν μπορεί να κρυφτεί, παρά τη λυσσαλέα προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να πετάξει τη μπάλα στην κερκίδα, προσπαθώντας αγωνιωδώς να αλλάξει την ατζέντα, τραβώντας από τα μαλλιά θέματα και αξιοποιώντας τον κιτρινισμό και τη δημοσιογραφία της κλειδαρότρυπας. Η αλήθεια δεν κρύβεται, γιατί η αλήθεια αφορά τη ζωή εκατομμυρίων συμπολιτών μας. Αφορά την αποκατάσταση αδικιών για τις οποίες η Αντιπολίτευση είναι υπεύθυνη. Γιατί πλέον μπορούμε στη βάση ενός συγκεκριμένου σχεδίου, με μέτρα μόνιμου χαρακτήρα να νομοθετούμε εκ των προτέρων, ανάλογα με τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας. Και βεβαίως αυτή η ιστορική δέσμη μέτρων, την οποία ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός πριν από μόλις τρεις μέρες δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, ούτε κάποιο προεκλογικό τρικ. Έρχεται σε συνέχεια της εξόδου της χώρας από τα μνημόνια το καλοκαίρι του 2018, της μη περικοπής των συντάξεων, της τήρησης μέχρι κεραίας των εξαγγελιών του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβρη του 2018 που πλέον όλες αυτές οι εξαγγελίες, όλες αυτές οι προτάσεις έχουν γίνει νόμος του κράτους. Επιπλέον - και αυτό κατά τη γνώμη μου πολιτικά είναι πολύ σημαντικό - η συγκεκριμένη κίνηση της ανακοίνωσης των μέτρων που θα υλοποιηθούν την επόμενη εβδομάδα και νομοθετικά, αποτελεί και ένα πολύ σημαντικό σήμα για όλη την Ευρώπη. Ένα σήμα που δείχνει, λίγες μέρες πριν από τις ευρωεκλογές, ότι στην Ελλάδα η αριστερή Κυβέρνηση μπορεί να αποδείξει ότι η λιτότητα, ο νεοφιλελεύθερος δογματισμός και η ύφεση δεν αποτελούν μονόδρομο για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Ένας εναλλακτικός δρόμος βιώσιμης ανάπτυξης με κοινωνική δικαιοσύνη όχι μόνο αρχίζει να γίνεται πράξη, αλλά είναι και ο μόνος τρόπος για να ανασχεθεί η εκρηκτική άνοδος της ακροδεξιάς, αλλά και να αντιμετωπιστούν οι μεγάλες γεωπολιτικές, αναπτυξιακές και περιβαλλοντικές προκλήσεις της εποχής μας. Νομίζω, κλείνοντας, ότι η Αξιωματική Αντιπολίτευση οφείλει να δώσει μια καθαρή απάντηση στον ελληνικό λαό. Συμφωνείτε με αυτά τα μέτρα ανακούφισης, αποκατάστασης αδικιών και αναπτυξιακής δυναμικής που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός ή διαφωνείτε; Γιατί μόλις πριν από μια εβδομάδα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο κ. Μητσοτάκης, είχε πει ότι δεν υπάρχει δυνατότητα για τη δέκατη τρίτη σύνταξη. Συμφωνείτε με τον εκλεκτό του κ. Μητσοτάκη τον κ. Βέμπερ, ο οποίος έσπευσε ελάχιστες ώρες μετά την ανακοίνωση των μέτρων να καταδικάσει αυτή την πρωτοβουλία της Κυβέρνησης και να επιτεθεί προσωπικά στον Έλληνα Πρωθυπουργό ή θεωρείτε ότι σας κλέψαμε το πρόγραμμα;
Με τον Σαββίδη συμφωνείτε;
Εντάξει, πάλι την μπάλα στην εξέδρα. Μόνιμη τακτική, θα κρίνει ο ελληνικός λαός. Πάντως, δεν μπορεί την ίδια στιγμή να λέτε ότι τα μέτρα αυτά είναι προεκλογικού χαρακτήρα και την ίδια στιγμή να λέτε ότι σας κλέψαμε το πρόγραμμα. Δεν μπορεί να συμβαίνουν και τα δυο ταυτόχρονα. [[Στο σημείο αυτό την προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Οφείλετε, λοιπόν, μια καθαρή απάντηση, γιατί σε λίγες μέρες πάμε και σε εκλογές και εγώ είμαι πεπεισμένος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παρά την προσπάθεια αυτή αποπροσανατολισμού, παρά την προσπάθεια από την Αξιωματική Αντιπολίτευση να πεταχτεί η μπάλα στην κερκίδα, παρά την πολύ μεγάλη προσπάθεια να μη συζητήσουμε τα επίδικα τα οποία απασχολούν την ελληνική κοινωνία, ότι ο ελληνικός λαός και στις επόμενες ευρωεκλογές θα δώσει τη νίκη στις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής Συμμαχίας, ακριβώς γιατί τα πράγματα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη έχουν αλλάξει. Γιατί η Ελλάδα και η Ευρώπη δεν μπορούν να γυρίσουν πίσω στις αμαρτωλές εποχές του νεοφιλελεύθερου δογματισμού. Εμείς, απέναντι σε όλη αυτή την προσπάθεια αποπροσανατολισμού, θα συνεχίσουμε τον αγώνα μαζί με τον κόσμο, για να διασφαλίσουμε ένα παρόν και μέλλον που αξίζει στους Έλληνες πολίτες που υπέφεραν τόσα χρόνια εξαιτίας ακριβώς αυτών των πολιτικών. Γιατί έχουμε απόλυτη πίστη στο κριτήριο και το ένστικτο του ελληνικού λαού που τελικά θα δικαιώσει αυτή την πολύ μεγάλη προσπάθεια. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, οκτώ σπουδαστές πανεπιστημιακών ιδρυμάτων Αμερικής. Η Βουλή σάς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Κύριε Γεωργιάδη, τι θέλετε εσείς;
Μια διευκρίνιση θέλω να κάνω γιατί αναφέρθηκε ο κύριος Υπουργός.
Διευκρίνιση επί των λεχθέντων;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Δεν επιτρέπεται, είστε και Αντιπρόεδρος. Άντε, για ένα λεπτό.
Ούτε για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, τριάντα δευτερόλεπτα.
Δεν βάζω χρόνο, ορίστε έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε και κύριε Υπουργέ, να κάνω τη διευκρίνιση, γιατί αξίζει να ακουστεί στην Αίθουσα. Λόγω του ότι είμαι πολύ προσεκτικός στα λόγια μου είπα: «σε εισαγωγικά κοινοβουλευτική χούντα». Θέλετε πολλά εισαγωγικά; Πολλά εισαγωγικά, διότι η πρακτική του ότι ψηφίζουμε τα πάντα, χωρίς την ευρύτερη συναίνεση με εκατόν σαράντα πέντε συν κάποιους πρόθυμους δεν είναι δημοκρατική και δεν θεωρώ σε καμμία των περιπτώσεων ότι κανένα κόμμα του δημοκρατικού τόξου μπορεί να παρομοιαστεί με τη χούντα. Γι' αυτό τον λόγο είπα «κοινοβουλευτική χούντα» σε εισαγωγικά. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κύριε Γεωργιάδη, αυτό δεν ήταν διευκρίνιση, ήταν τοποθέτηση. Ο κ. Δημήτριος Καμμένος έχει τον λόγο.
Θέλει να διαγραφεί από τα Πρακτικά;
Θέλετε να γίνει διαγραφή, κύριε Γεωργιάδη;
Όχι, μια διευκρίνιση έκανα.
Ορίστε, κύριε Καμμένο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, γίνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση αυτές τις μέρες. Θα επικεντρώσω την ομιλία μου στο αντικείμενο για το οποίο κατέθεσε την πρόταση δυσπιστίας η Νέα Δημοκρατία και τις χθεσινές εισηγήσεις του κυρίου Πρωθυπουργού και του κ. Μητσοτάκη. Το συμπέρασμα που βγαίνει από εμένα είναι ότι αυτή τη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δυο τιμονιέρηδες, τον κ. Πολάκη και τον κ. Τσίπρα. Μίλησαν για δολοφονία χαρακτήρων. Εγώ θα μιλήσω για αυτοκτονίες χαρακτήρων. Οι άνθρωποι δεν έχουν μέτρο και αυτοκτονούν μόνοι τους τους ίδιους τους τους χαρακτήρες. Μιλάμε για αριστερό πλεονέκτημα, για αριστερή ηθική, την οποία περιφέρουμε πάνω σε υπερπολυτελή γιοτ. Ο Πρωθυπουργός είναι ένας χαμαιλέων της πολιτικής! Τα χαρακτηριστικά του συμπαθούς ζώου τα γνωρίζετε όλοι. Ανάλογα με τον χώρο που βρίσκεται αλλάζει χρώμα, τα μάτια του κοιτούν ανεξέλεγκτα και ανεξάρτητα δεξιά και αριστερά - θεωρητικά μιλάω - ταχύτατα, έχει μια ταχέως εκτινασσόμενη γλώσσα και αρπάζει την τροφή του. Όλα αυτά αν τα συνδυάσουμε και λίγο ποιητικά - ποιητική αδεία - μας δείχνουν τα χαρακτηριστικά του Πρωθυπουργού, ο οποίος δικαιούται να πάρει το Νόμπελ ενός πολιτικού τυχοδιωκτισμού, μιας πολιτικής εξαπάτησης. Έδειχνε χαμογελαστός και ανακουφισμένος με εκατόν έναν νεκρούς στην πλάτη του. Έδειχνε ξένοιαστος, αλλά δεν έπαυε να είναι πολυμήχανος, διότι την επόμενη είχαμε την ωραία ομιλία στην Ιθάκη. Άρα, το μυαλό του απεργαζόταν ομιλίες: Προοδευτική συμμαχία, «πράσινο όνειρο» που το λέω και την πράσινη Αριστερά. Δεν ξέρω, αλλά αυτά πρέπει να τα σκέφθηκε όλα επάνω στη θαλαμηγό.
Εντάξει, εντάξει!
Το ενδιαφέρον της θαλαμηγού σημειολογικά είναι το εξής. Πολύ καλοί ρεπόρτερ αποκωδικοποίησαν το βιβλίο που διάβαζε ο κ. Τσίπρας πάνω στη θαλαμηγό, που νομίζω ότι ήταν δικό του - δεν νομίζω να ήταν το συγκεκριμένο βιβλίο της κ. Παναγοπούλου - το οποίο τιτλοφορείται «Ανεξέλεγκτα στοιχεία», του Γάλλου Stéphane Osmont, ultra αριστερό βιβλίο, μιλάει για τις Ερυθρές Ταξιαρχίες και τις ομάδες δράσης της Prima Linea. Έκανε αντίσταση στη θαλαμηγό; Δεν ξέρω. Μήπως έκλαιγε, διαβάζοντας το βιβλίο στη θαλαμηγό ο κύριος Πρωθυπουργός; Δηλαδή, μιλούσε και σκεφτόταν για τα κοινόβια, για τις σχέσεις του ζευγαριού - που διαβάσαμε από δημοσιογράφους - πώς ξεκίνησαν από τα κοινόβια και κατέληξαν στους ένοπλους αγώνες στους δρόμους, την ένταξη στις αριστερές οργανώσεις, που αυτός σταμάτησε και αυτή συνέχισε και όλα αυτά επάνω στη θαλαμηγό; Εμένα μου δείχνει έναν πολιτικό χαμαιλέοντα, ο οποίος είναι επικίνδυνος. Φυσικά και δεν θα δώσω καμμία ψήφο εμπιστοσύνης. Έγκλημα δεν είναι οι διακοπές, έγκλημα είναι η απόκρυψη. Εάν δεν τις απέκρυπτε και όπως είπε, έχει δικαίωμα να πηγαίνει διακοπές, να πάει και φέτος. Τον προκαλούμε από αυτό το Βήμα, τον προκαλώ προσωπικά να πάει και φέτος διακοπές. Δεν είναι κακό. Το έκανε μία, να το ξανακάνει προς επίρρωση των λεγομένων του. Δεν υπάρχει, όπως φαίνεται, αυτό το λαϊκό παιδί της Κυψέλης, το οποίο κάλυψε τον κ. Πολάκη στην απρεπή συμπεριφορά του κατά του κ. Κυμπουρόπουλου, ενός συνανθρώπου μας. Δεν λέω ότι ήταν πολιτικός, δεν θέλω να του βάλω αυτό το χαρακτηριστικό ή πολιτικός του αντίπαλος ή υποψήφιος Βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Όμως, δεν μπορείς συνέχεια να ξιφουλκείς κατά του κεφαλαίου, των ελίτ, όλων αυτών των κακών, εσείς και εμείς είμαστε απέναντι στο πεζοδρόμιο και στην ιστορία και από διαφορετικές πολιτικές μήτρες και εσύ να κάνεις διακοπές στην απέναντι μήτρα και όχι μόνο να κάνεις διακοπές, αλλά και να φαίνεται ότι μετά τις διακοπές έκανες επιστολή για να δεχθούν στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή την κ. Παναγοπούλου, ενώ ήταν και έναν χρόνο πριν Ειδική Σύμβουλος του Πρωθυπουργικού Γραφείου και έγινε και μετά και πρέσβης επί τιμή με διπλωματικό διαβατήριο. Χρήματα έχει η κ. Παναγοπούλου. Θέσεις δεν είχε. Της δώσατε. Δεν ξέρω μήπως έγινε τίποτα άλλο περίεργο στη συναλλαγή. Σαπουνόπερα ζούμε. Πάω γρήγορα στον κ. Πολάκη. Είπε ότι είναι επικίνδυνος για τη δική μας δημοκρατία και τη δημοκρατία των λαϊκών αναγκών. Κύριε Πολάκη μου, η δημοκρατία, αν δεν γνωρίζετε, είναι μία, δεν υπάρχει καμμία διαφορετική δημοκρατία για σας και για κανέναν άλλον και σταματήστε να είστε αμετροεπής, όπως είναι και ο Πρωθυπουργός σας. Μιλήσατε για ηλιοβασίλεμα, για γιαούρτι, για πέρδικα που κακαρίζει. Εγώ θα πω ότι έτσι όπως τα κάνατε με τον κ. Τσίπρα οι δυο σας, ο κ. Σταθάκης για να εκλεγεί στα Χανιά ή θα πρέπει να μάθει να κακαρίζει σαν πέρδικα ή θα πρέπει να μπει με φόρα στο Κοινοβούλιο σαν φουριάρικο κατσίκι μήπως πάρει κανένα σταυρό. Απρεπές για μένα και unfair συναδελφικό. Έχω το δικαίωμα να έχω την άποψή μου. Δεν έχω καμμία ιδιαίτερη συμπάθεια στον κ. Σταθάκη.
Έλεος!
Έλεος εσείς! Όλοι είναι νοικοκυραίοι. «Πότε θα καταλάβεις τι σημαίνει ανθρωπιά και σωστή συμπεριφορά;», είπε στον κ. Μητσοτάκη. Μια συγγνώμη δεν ζήτησε για τους εκατόν έναν νεκρούς. Μιλάει για ανθρωπιά και για συμπεριφορά στον κ. Μητσοτάκη. Είπε η κ. Αναγνωστοπούλου πριν για το λούστρο της ευπρέπειας που έφυγε. Το λούστρο της ευπρέπειας, κύριε Πολάκη, έφυγε, όταν κάνατε αγωγή σε νεκρούς. Σε νεκρούς κάνατε αγωγές! Μιλάτε εσείς, στην Αριστερά για το λούστρο της ευπρέπειας με ανθρώπους που έχουμε θάψει και τους σέρνετε στα δικαστήρια; «Θυσιάζω την αλήθεια για χάρη μιας υποκριτικής κομψότητας»: Εσείς εκπροσωπείτε την Ελλάδα των λίγων, αυτών που λιβανίζουν τους ισχυρούς για κάποιο ρουσφετάκι. «Είμαστε δυο διαφορετικοί κόσμοι» - αυτά είναι λόγια του κ. Πολάκη - «γι' αυτό ενοχλείστε μαζί μου, ενοχλείστε και με τον ΣΥΡΙΖΑ». Τελικά ποιος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο κ. Πολάκης ή ο κ. Τσίπρας; Εγώ έχω πει ότι υπάρχει μια διαρχία. Ψήφος εμπιστοσύνης δεν δίνεται. Απρεπής και ειδεχθής η συμπεριφορά του κ. Τσίπρα προς τον κ. Κυμπουρόπουλο, να τον αποκαλέσει «γλάστρα», έναν συνάνθρωπό μας, τον οποιονδήποτε, ως ένα ον το οποίο δεν έχει βούληση, ότι είναι γλάστρα περιφερόμενη. Απρεπέστατος ο κ. Τσίπρας, χειρότερος από τον κ. Πολάκη. Δεν δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Πολιτική - Πρέσπες. Είναι εδώ και ο αγαπητός συνάδελφος, ο κ. Κοτζιάς. Δεν μπορούμε να δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτή την Κυβέρνηση. Συζητήσαμε για τις Πρέσπες. Οι Πρέσπες είναι μια κακή συμφωνία. Μας είχε κλειδώσει στο τελευταίο άρθρο χειροπόδαρα, αμετάκλητα και έδωσε γλώσσα, ταυτότητα και όνομα σε αυτούς που δεν είχαν. Όταν γίνεται συζήτηση με συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, μου λένε: «Ναι, δώσαμε κάτι που δεν είχαμε. Μιλούσαμε εμείς μακεδονικά; Μιλούμε ελληνικά στη Μακεδονία. Άρα, δώσαμε κάτι που δεν είχαμε, τη μακεδονική γλώσσα». Τώρα που θα έρθουν αυτοί και θα ζητήσουν μακεδονική γλώσσα, εθνότητα και ταυτότητα με μακεδονική μειονότητα και θα μας πάνε στο Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και θα μας σύρουν και πιθανόν να κερδίσουν, διότι θα έχουν υποστηρικτές πολλούς από εσάς, τότε τι θα κάνει η Ελλάδα με αυτό που θα ζήσουμε εδώ μέσα; Τουρκία. Δύσκολα τα πράγματα. Πετούν μη επανδρωμένα και καταγράφουν νησιά μας, Χίο, Μυτιλήνη, δυο μέρες συνέχεια. Ένα μη επανδρωμένο δεν έχουμε ρίξει. Να ρίξουμε ένα μη επανδρωμένο. Χαρτογραφούν στρατιωτικές εγκαταστάσεις κάθε μέρα. Σήμερα βγήκαν και το διαφημίζουν οι Τούρκοι και κάνουν google τουρκικό και κάνουν εξωτερική πολιτική μέσω του τουρκικού google maps. Δεν μας ενδιαφέρει η εξωτερική πολιτική. Ένα κομμάτι είναι αυτό. Όμως, να χαρτογραφούν μη επανδρωμένα στρατιωτικές εγκαταστάσεις και να τα κοιτούμε; Δεν μπορούμε να δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτή την Κυβέρνηση, διότι απέδειξε ότι η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας σε ερώτησή μου στον κοινοβουλευτικό έλεγχο δεν είναι έτοιμη ούτε φέτος να αντιμετωπίσει τις φωτιές και θα είναι αργότερα και το σχέδιο θα το δούμε και θα είναι υλοποιήσιμο από το 2020. Χτυπάω ξύλο, αλλά το 2019 αν γίνει κάτι, τι θα κάνουμε;
Ολοκληρώστε, κύριε Καμμένο.
Πώς θα δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτή την Κυβέρνηση; Ευχαριστώ πάρα πολύ που με ακούσατε. Εύχομαι στις εκλογές ο λαός να κάνει το σωστό και να πάνε όλοι να ψηφίσουν.
Θα προχωρήσουμε, λοιπόν, ως εξής. Τον λόγο τώρα θα πάρει ο πρώην Υπουργός, ο κ. Νικόλαος Κοτζιάς, αμέσως μετά η κ. Τσαρουχά, μετά ο Υπουργός κ. Παππάς και μετά προχωρούμε με την εξής σειρά: Η κ. Κουντουρά, ο κ. Φωκάς, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος κ. Μαντάς και κλείνει αυτή την ενότητα ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο κ. Δραγασάκης και ξεκινούμε με τους Αρχηγούς των κομμάτων, με παρεμβολή πριν ανέβει στο Βήμα ο κ. Μητσοτάκης του κ. Ευκλείδη Τσακαλώτου. Κύριε Κοτζιά, ορίστε έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να θυμηθείτε ότι δεν ζητάω τον λόγο επί προσωπικού, όταν γίνονται πολλαπλές αναφορές σε μένα και σε βάρος μου και άρα, είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω σε ορισμένα ζητήματα.
Θα έχετε μια μικρή ανοχή, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Πρώτα απ' όλα θέλω να πω ποιο είναι το πρόβλημα από τη σκοπιά της δημοκρατίας στη χώρα. Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν δυνάμεις - και τις ακούσαμε κι αυτές τις ημέρες μέσα στη Βουλή - , οι οποίες έχουν μπερδέψει τα επιχειρήματα με τις ύβρεις και δίνουν μόνο χαρακτηρισμούς. Επιδιώκουν να υποβαθμίσουν την προσωπικότητα του αντίπαλού τους. Επιδιώκουν στον δημόσιο χώρο να μην κυριαρχεί ο δημοκρατικός διάλογος, η κοινωνική συναίνεση και η κουλτούρα του διαλόγου, αλλά να επικρατούν οι ύβρεις και οι συκοφαντίες. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βαθιά κρίση τις σχέσεις μεγάλων τμημάτων πληθυσμού με τη δημοκρατία, διότι έχει χαθεί το μέτρο και ορισμένοι λειτουργούν με μεθόδους που είναι εκτός της δημοκρατίας. Ορισμένοι δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα στη δημοκρατική αντιπαράθεση, την αντιπαράθεση ιδεών και πολιτικών με την ύβρη και τους εκβιασμούς. Πρόκειται για διαφορά ανάμεσα στην Αριστερά και σε άλλες - δεν λέω όλες - δυνάμεις που αφορά στην κουλτούρα της δημοκρατίας, τις αξίες και τις αρχές. Πρόκειται για πρόβλημα δημοκρατίας. Θα σας πω, λοιπόν, τέσσερα παραδείγματα. Παράδειγμα πρώτο: Ήρθε η Συμφωνία των Πρεσπών. Πώς χαρακτηρίστηκε η Συμφωνία των Πρεσπών; Κάποιος σήμερα είπε ότι δεν τη θεωρεί καλή, ότι είναι σκληρή, ανάποδη, κ.λπ.. Αυτή είναι μια συζήτηση. Χαρακτηρίστηκε, όμως, προδοτική. Το «προδοτική» συνοδεύτηκε με το ότι ο αρχιπροδότης, ο αρχιτέκτονας της προδοσίας «τα πιάνει». Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει δημόσια κλήση για εκτέλεση του προδότη, διότι αν είναι και προδότης και «τα πιάνει», όλοι εμείς που είμαστε πατριώτες και εγώ ο ίδιος πρέπει να τον εκτελέσουμε. Δεν είναι δυνατόν να το ανέχεσαι. Αυτή είναι η ποιότητα του δημόσιου λόγου. Σε αυτήν, λοιπόν, την ποιότητα του δημόσιου λόγου φθάσαμε σε κάτι καταπληκτικό. Ήρθε ένας Βουλευτής και έσειε δεκατρία e - mail διπλωμάτων που συνεννοούνταν μεταξύ τους με το εξής επιχείρημα. Επιχείρημα πρώτο: Για να μην τα ανακαλύψει, κατέστρεψε ο Κοτζιάς τον server του Υπουργείου. Καταδικαστέο! Επιχείρημα δεύτερο: Μαζί μ' αυτό κατέστρεψε και τα e - mail των διπλωματών, για να μην τους πιάσουν. Επιχείρημα τρίτο: Εγώ, όμως, που είμαι μάγκας και έχω φίλους διπλωμάτες, τα έβγαλα από τον server και τα έσωσα. Παίρνω κι εγώ από τη Βουλή να δω αυτά τα e - mail και τι βλέπω; Είναι e - mail από έναν server που δεν τον ήξερα - SBC GLOBAL COM - και απευθύνεται σε ένα e - mail «hotmail.com». Είναι, δηλαδή, μια συζήτηση που δεν περνάει απ' από τον server του Υπουργείου και, άρα, είτε τον είχα καταστρέψει, είτε δεν είχα καταστρέψει τα έγγραφα ή οτιδήποτε άλλο, δεν είχα πρόσβαση. Όμως, γιατί το λέει το ψέμα; Κατά τη γνώμη μου, το κάνει για να κρύψει πώς τα βρήκε. Τι το ιδιαίτερο έχουν αυτοί οι δύο server; Είναι αμερικανικά server και δεν μπαίνεις εύκολα σε αμερικανικά server, γιατί βαράνε τα καμπανάκια! Ρώτησα τους ειδικούς. Έχουμε δύο καλά Τμήματα Πληροφορικής και Δικτύων στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Τι μου απάντησαν εκείνοι; Μου είπαν ότι μόνο δύο μπορούν να το κάνουν αυτό, ή ο χάκερ της ΕΥΠ ή οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, άντε και οι κινεζικές. Άρα, εδώ ή έχουμε πλαστογράφηση κειμένων ή έχουμε υποκλοπή σε συνεργασία πιθανόν - δεν το ξέρω, λέω τι λένε οι ειδικοί - με τέτοιου είδους πράγματα. Επ' ευκαιρία, μάλιστα, επειδή είπε η ύποπτη συμμορία ότι τον έστειλε - λέει - αυτόν τον πρέσβη ο Κοτζιάς να δει τους Κινέζους, εκείνη την ημέρα που υποτίθεται ότι είναι αυτό το sms, αν είναι αληθινό ή όχι, υπήρχε συνάντηση της Διεύθυνσης Ευρωπαϊκών Υποθέσεων με την κινέζικη αντιπροσωπεία με επικεφαλής Αναπληρωτή Υπουργό για τα ευρωπαϊκά. Άκου να δεις απόδειξη! Δεύτερο παράδειγμα από το είδος της δημόσιας συζήτησης, όπου κουνάμε φύλλα και λέμε ψέματα, είναι το εξής: Πριν από τέσσερα χρόνια, οι αγαπητοί κύριοι της Νέας Δημοκρατίας με αρχηγό τον κ. Βαρβιτσιώτη και ορισμένους Βουλευτές έλεγαν ότι εκβίασα τον Πρωθυπουργό για να κάνει τον γαμπρό μου Υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος. Ήρθε ο κ. Μητσοτάκης και κατήγγειλε ότι στην Κυβέρνηση ο βαθμός συγγένειας μετράει περισσότερο από την αξιολόγηση και έφερε ως παράδειγμα τον Θεόδωρο Μητράκο που έγινε Υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και είναι γαμπρός του Νίκου Κοτζιά. Του είπα «Φέρε το πιστοποιητικό του γάμου, κύριε Μητσοτάκη μου, που η κόρη μου είναι ανύπαντρη. Φέρε αποδείξεις ότι γνωρίζεις αυτόν τον τύπο που δεν τον έχει συναντήσει ούτε εκείνη ούτε εγώ ποτέ στη ζωή μας, για να αποδείξεις μετά τον εκβιασμό». Περιμένω, φίλοι της Νέας Δημοκρατίας, τέσσερα χρόνια τη «συγγνώμη» από τη δημόσια συκοφαντία ενάντια στην οικογένειά μου! Και βγαίνει και παραπονούμενος ο κ. Μητσοτάκης! Τέσσερα χρόνια δεν τόλμησε να ζητήσει συγγνώμη, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι ψευδής η συγγένεια που εμφάνισε και, άρα, ψευδέστατα εγώ θα έκανα οποιονδήποτε εκβιασμό στη ζωή μου! Τα καταθέτω για τα Πρακτικά αυτά τα όμορφα tweets του κ. Μητσοτάκη και όλες αυτές τις αθλιότητες, για να μην τα ξεχάσουμε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Κοτζιάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ας αναφερθούμε τώρα στο τελευταίο ζήτημα - και επιτρέψτε μου να μιλήσω λίγο παραπάνω - των Πρεσπών. Δεν θέλω να κάνω ανάλυση γιατί είναι μια συμφωνία χρήσιμη για τη χώρα. Δεν καταλαβαίνω γιατί ανησυχείτε που η Τουρκία έχασε τον έλεγχο και την επιρροή της στη Βόρεια Μακεδονία. Δεν καταλαβαίνω αν προτιμούσατε να είμαστε στη δαγκάνα της ή όχι. Να μας εξηγηθείτε μία φορά γεωπολιτικά τι θέλετε για τη χώρα! Λέω μόνο το εξής: Σε πράγματα που δεν ξέρουν κάποιοι - και αυτό αφορά και τους φίλους μου στο ΚΙΝΑΛ - δεν πρέπει να μιλάνε. Λέει, λοιπόν, η κ. Γεννηματά ότι κάναμε μυστική διπλωματία και ότι έχουμε εθνική ήττα στις Πρέσπες. Θα σας διαβάσω, λοιπόν, ένα τηλεγράφημα - κι έχω κι άλλα πολλά - που είχα την καλοσύνη να μην το χρησιμοποιήσω μέχρι τώρα, αλλά η επιμονή μετά από τόσους μήνες με αναγκάζει. Λέει ο Πρέσβης της Ελλάδος και διαπραγματευτής κ. Ζαχαράκης στο τηλεγράφημά του αποκλειστικά για τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εξωτερικών για τις μυστικές συνομιλίες - εγώ έκανα συνομιλίες με όλους τους υπηρεσιακούς παρόντες, όλους τους Υπουργούς να γνωρίζουν και με τέσσερα υπουργικά συμβούλια, ελάτε να δούμε τι έκαναν εκείνοι - «Κατά την επακόλουθη κατ' ιδίαν συνομιλία μας ανέφερα στον κύριο Υπουργό ότι είχα προηγουμένως συναντηθεί με τον Υφυπουργό κ. Ροζάκη…» - Υφυπουργός Εξωτερικών ήταν ο κ. Ροζάκης - «…ο οποίος εξ όσων αντελήφθην, δεν ήταν ενήμερος των τελευταίων εξελίξεων και των κινήσεων Vance και τον οποίον απέφυγα …» - τον κ. Ροζάκη ο υπηρεσιακός παράγοντας - «…να ενημερώσω, σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργού. Ο κ. Πάγκαλος μου επιβεβαίωσε…» - διότι του τα ξαναζήτησα αυτά γραπτά - «…τις οδηγίες αυτές τονίζοντας ότι ο κύριος Πρωθυπουργός του είχε ζητήσει να τηρηθεί απόλυτη μυστικότητης περί το θέμα, που θα πρέπει να γνωρίζουν μόνο ο κύριος Πρωθυπουργός, ο κύριος Υπουργός και ο υπογράφων». Τρεις όλοι κι όλοι! Κι αυτοί οι τύποι που έκαναν διαπραγμάτευση, στην οποία οι Υπουργοί τους των Εξωτερικών δεν είχαν δικαίωμα να γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται, κατηγορούν αυτήν την Κυβέρνηση για μυστικές συνομιλίες! Τα καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Κοτζιάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στη συνέχεια δέχθηκαν διαπραγμάτευση - και θα τα δώσω όλα εδώ - με τους εξής όρους: Πρώτον, να γίνει η συμφωνία χωρίς αλλαγή του συνταγματικού ονόματος. Από το 1996 συμφώνησαν και τα δύο κόμματα της εποχής να γίνει συμφωνία χωρίς αλλαγή του συνταγματικού ονόματος. Δεύτερον, ότι το erga omnes αφορά μόνο - τηλεγράφημα 5-7-1996- τη διεθνή του χρήση. Και αποδεχθήκατε από τότε ότι θα έχει άλλο όνομα για τη διεθνή χρήση που διεκδικούσατε να είναι erga omnes για τη διεθνή χρήση και «Δημοκρατία της Μακεδονίας», όπως υπήρχε, «νέτα σκέτα» για το εσωτερικό! Και ρωτώ εγώ το εξής: Όταν δέχεσαι το όνομα «νέτα σκέτα» να λέγεται «Δημοκρατία της Μακεδονίας», πώς θα λεγόταν ο υπήκοος αυτής της χώρας και η ιθαγένειά του; Πώς θα λεγόταν η γλώσσα του; Υποκριταράδες που έχετε δεχθεί το γενικό και παριστάνετε ότι ενοχληθήκατε που αναγκαστήκαμε να αποδεχτούμε αυτό που είχατε συμφωνήσει από το 1977; Αυτά υπάρχουν εδώ…
Ποιος τα έχει συμφωνήσει αυτά από το 1977, κύριε Κοτζιά;
Κύριε Κοτζιά, μην απαντάτε και συνεχίστε.
Τις διαπραγματεύσεις τις εσωτερικές…
Αυτά που λέτε είναι…
Τι να κάνω που είστε άσχετος;
Αυτά για τα οποία διαμαρτύρεστε, τα κάνατε εσείς.
Όχι! Εδώ είναι! Κύριε Βορίδη, είναι σίγουρο ότι εσάς δεν σας ενημέρωναν για τη διαπραγμάτευση τότε.
Ξέρετε την έννοια της συμφωνίας;
Σήμερα είναι άλλου είδους συνεδρίαση. Δεν ψηφίζουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Κύριε Υπουργέ, συμπληρώνετε δέκα λεπτά και δεν είμαι διατεθειμένος να καταργήσω τον Κανονισμό, για να σας αφήσω να μιλάτε εσαεί! Μηδενίζω, λοιπόν, τον χρόνο, σας βάζω άλλα τρία λεπτά και παρακαλώ να κλείσετε.
Κύριε Πρόεδρε, έχετε πάντα μια ευαισθησία με τον δικό μου χρόνο. Φαίνεται…
Εγώ προσωπικά δεν έχω καμμία ευαισθησία.
Λέει εδώ, παραδείγματος χάριν: «Στο σημείο αυτό επιθυμώ να υπογραμμίσω ότι η ελληνική Κυβέρνηση υποστηρίζει τη γενική χρήση του τυχόν συμφωνηθησομένου διεθνούς ονόματος, δηλαδή τη χρήση έναντι παντός τρίτου, erga omnes, και για κάθε περίπτωση διεθνούς παρουσίας». Όχι erga omnes για το εσωτερικό. Μπορώ να σας διαβάσω εδώ δεκάδες μηνύματα αυτού του είδους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή δεν έχω χρόνο, με ενδιαφέρει κάτι άλλο. Έχω κάτι ενδιαφέρον. Λέει ο κ. Βασιλάκης, παραδείγματος χάριν, στη διαπραγμάτευση: «Εσείς δεν θα πρέπει να συνδέετε την αλλαγή του ονόματος με τον προσδιορισμό της ταυτότητάς σας. Αυτή είναι η οδηγία που έχω από την Κυβέρνηση», λέει στους FYROMίτες. Άλλο το διεθνές ονοματάκι σας και άλλο το όνομα στην ταυτότητά σας. Στις διαπραγματεύσεις ήταν. Σκεφθείτε να τελειώνατε και να έπρεπε να κάνετε και συμβιβασμό, διότι αυτές είναι διαπραγματεύσεις θέσεων. Τα καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Κοτζιάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εδώ θέλω να πω κάτι ενδιαφέρον και τελευταίο.
Πολλά χαρτιά βγάζετε!
Ναι. Σας ενοχλούν; Τα πιο πολλά απ' αυτά τα χαρτιά τα έβγαλε ο κ. Ζαχαράκης σε βιβλίο στον Λιβάνη. Όλα! Δικός σας Ευρωβουλευτής.
Αυτά να τα πείτε στον κ. Καμμένο. Τα ξεχάσατε;
Δικός σας Ευρωβουλευτής τα έχει βγάλει σε βιβλίο στον Λιβάνη. Να πάτε να διαβάσετε μια φορά, κύριε Σταμάτη. Δεν αρκούν όσα σάς έμαθε ο κ. Σαμαράς, πρέπει να μάθετε και ουσιαστικά πράγματα.
Ναι, αυτά που ξέρετε εσείς!
Έρχομαι τώρα στο τελευταίο. Διαβάζω και κρατήστε την ψυχραιμία σας. Όσον αφορά τη διαδικασία εφαρμογής της λύσεως, αυτή που συμφωνούσαμε, που ήταν άλλο όνομα διεθνές και «Republic of Macedonia» εσωτερικά, και, προς διευκόλυνση των μερών, έχει συζητηθεί η δυνατότητα - ακούστε - η λύση να εμφανιστεί ως πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέως υπό μορφή εισηγήσεώς του προς το Συμβούλιο Ασφαλείας. Δηλαδή, κάνουμε μια κακή συμφωνία, δεχόμαστε την παραμονή του ονόματος «Μακεδονία» για το εσωτερικό τους, δεν το αντέχουμε πολιτικά, το καταλαβαίνουμε ότι δεν το αντέχουμε πολιτικά και υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια κείμενα και άρα λέμε στον Βανς: «Βανς μου καλέ, μπορείς να το περάσεις από το Συμβούλιο Ασφαλείας, να το πάρει η επιτροπή και να πω εγώ ότι είναι αποφάσεις τρίτων και θα τις εφαρμόσω; Όμως, θα πούμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας ότι γι' αυτή την πρόταση, την οποία τάχα εμείς δεν θα ξέρουμε, εμείς δεν θα εκφέρουμε αντιρρήσεις, διότι εννοείται ότι ένα τέτοιο σενάριο είναι στις προθέσεις μας.». Αυτό είναι μυστική διπλωματία. Στο αυτί του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, για να το φέρει εκείνος και εμείς να κάνουμε τους έκπληκτους: Δες τι έφερε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ και μας καπέλωσε! Να είμαστε, λοιπόν, σαφείς. Η ελληνική εξωτερική πολιτική σήμερα, τεσσερισήμισι χρόνια μετά, βρίσκεται ουσιαστικά αναβαθμισμένη και χάρις σ' αυτή την εξωτερική πολιτική δεν έχουμε φιλοτουρκική Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχουμε φιλότουρκους Αμερικάνους, δεν έχουμε φιλότουρκους Κινέζους. Χάρις σ' αυτή την εξωτερική πολιτική, οι βαλκανικοί λαοί είναι μαζί μας, έχει αναβαθμιστεί η χώρα και έχει συμμαχίες. Αυτά δεν προέκυψαν από τον θεούλη. Είδε ο θεός μια μέρα την Ελλάδα, είδε τον Κοτζιά ή τον Κατρούγκαλο και του αρέσαμε. Αυτά προέκυψαν με σκληρή δουλειά. Πάψτε να πιστεύετε στα μεταφυσικά φαινόμενα. Το ότι οι Αμερικανοί, οι Ευρωπαίοι, οι Κινέζοι είναι σήμερα με τις ελληνικές θέσεις για πρώτη φορά μεταχουντικά - και προχουντικά, θα έλεγα, και στη διάρκεια της χούντας - είναι έργο αυτής της Κυβέρνησης και σας στεναχωρεί. Τι να κάνουμε; Ευχαριστώ.
Θα μιλήσει τώρα η κ. Κόλλια - Τσαρουχά και μετά ο Υπουργός κ. Παππάς. Κυρία Τσαρουχά, έχετε τον λόγο.
Χριστός Ανέστη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι! Κύριε Πρόεδρε, η σημερινή συζήτηση το μόνο που επιδεικνύει, δυστυχώς, είναι τον επιφανειακό και μικροκομματικό τρόπο με τον οποίο λειτουργούν σήμερα τα δυο μεγάλα κόμματα, η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες μόνοι μας, μόνο εμείς και ο Πάνος Καμμένος, φαίνεται ότι έχουμε τη στοιχειώδη ευαισθησία και υπευθυνότητα απέναντι στην πατρίδα και τον ελληνικό λαό, γιατί μόνο εμείς τονίζουμε την κρισιμότητα των στιγμών και καλούμε για εθνική ενότητα και όχι για ανούσιες διαμάχες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ειδικά τώρα που η Τουρκία έχει φθάσει στον μέγιστο βαθμό προκλητικότητας απέναντι στην εθνική κυριαρχία της Ελλάδος και της Κύπρου και προσβάλλει κάθε έννοια Διεθνούς Δικαίου και ειρηνικής συνύπαρξης, οι περιστάσεις απαιτούν τη μέγιστη σοβαρότητα και ενότητα του λαού μας. Όμως, εσείς παρασύρετε τον ελληνικό λαό σε μια μικροπολιτική αντιπαράθεση, που το μόνο που καταφέρνει είναι να ευτελίζει το πολιτικό σκηνικό. Δεν θα επεκταθώ ιδιαίτερα στην αμφιλεγόμενη ανάρτηση του κ. Πολάκη απέναντι στον κ. Κυμπουρόπουλο. Ο κ. Κυμπουρόπουλος είναι πραγματικά ένας ξεχωριστός συμπολίτης μας και έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχει εμπόδιο σε εκείνους που προσπαθούν. Είναι αυτονόητο όμως ότι, όπως και όλοι εκείνοι που βαδίζουν σε παρόμοιο δρόμο αγώνα και αξιοπρέπειας, αξίζουν τον μέγιστο σεβασμό και την υποστήριξή μας. Για αυτό και η μικροπολιτική και κομματική διαχείριση του θέματος αποτελεί από μόνη της μια πράξη καταδικαστέα. Ο κ. Πολάκης θα μπορούσε να είναι πιο προσεκτικός. Το ίδιο, όμως, ισχύει και για τη Νέα Δημοκρατία, που με αλλοπρόσαλλες θέσεις γίνεται μια ακραία νεοφιλελεύθερη παράταξη, τη μια στιγμή, καταδικάζοντας κάθε θετική διάταξη υπέρ των συμπολιτών μας, αλλά, απ' την άλλη, καλεί για ειδική μεταχείριση μη μου άπτου για τους υποψηφίους της που ανήκουν σ' αυτή την κατηγορία. Δυστυχώς, σ' αυτή την πολιτική παράνοια έχει καταλήξει η μεγάλη ιστορική παράταξη, που κάποτε πολλοί από εμάς υπηρετήσαμε. Άγεται και φέρεται προς αναζήτηση ψήφων, χωρίς καμμιά υπευθυνότητα απέναντι στα ζητήματα που διαχειρίζεται ανάλογα με το ποιον συνομιλεί. Έτσι έκανε και στην περίπτωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, που χειροκρότησε τον Γερμανό εκλεκτό φίλο του κ. Μητσοτάκη, τον κ. Βέμπερ, όταν εκείνος εκθείαζε τη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά, όταν ήρθε η ώρα να δημοσιευτούν τα λόγια του κ. Βέμπερ σε διάφορες δημοσιεύσεις, τα λογόκρινε, για να μη γίνει ρεζίλι στους ψηφοφόρους της. Όμως, και η μετατροπή του θέματος του κ. Πολάκη και του κ. Κυμπουρόπουλου σε ψήφο εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση πιστεύω ότι είναι μια άκαιρη πολιτική ακροβασία. Ο Πρωθυπουργός, που την επέλεξε, δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι η πολιτική ζωή και το Κοινοβούλιο δεν είναι μόνο μια αρένα, όπου συγκρούονται ιδέες, κατευθύνσεις με τεχνάσματα και ταχυδακτυλουργίες, αλλά αποτελεί το υψηλότερο παράδειγμα ήθους και δράσης για τους πολίτες της χώρας μας. Οι πολίτες από εδώ μέσα παίρνουν το πιο καθοριστικό παράδειγμα για το πώς θα δράσουν στη ζωή τους, αλλά και εμείς εδώ μέσα στη Βουλή. Και το παράδειγμα που τους δίνετε, κύριε Τσίπρα και κύριε Μητσοτάκη, δεν είναι καθόλου καλό. Βέβαια, μια κυβέρνηση και μια αντιπολίτευση που βασίζονται σε αποστάτες είναι τελείως άτοπο να μιλούν για ήθος και να ζητούν εμπιστοσύνη. Το ίδιο άτοπο είναι να ζητά η σημερινή Κυβέρνηση την εμπιστοσύνη των υπεύθυνων εκπροσώπων του ελληνικού λαού, του ίδιου αυτού λαού, τον οποίο δεν ρώτησε για τη Συμφωνία των Πρεσπών, για το εθνικό μεγάλο θέμα της παραχώρησης του ονόματος «Μακεδονία» στο μικρό κρατίδιο των Σκοπίων. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είμαστε, λοιπόν, ξεκάθαροι: Δεν θα στηρίξουμε την Κυβέρνηση και δεν θα της δώσουμε καμμία ψήφο εμπιστοσύνης. Είναι θέμα ηθικής, εθνικής και πολιτικής σοβαρότητας και ευθύνης. Σε καμμία περίπτωση, όμως, αυτή η θέση μας δεν μπορεί και δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως υποστήριξη της πρότασης μομφής της Νέας Δημοκρατίας, γιατί είναι τελείως φανερό ότι η πρόταση μομφής είναι ένα ακόμα απέλπιδο και πολιτικά προσβλητικό τέχνασμα, που θέτει σε κίνδυνο την πορεία της χώρας για ένα θέμα που σίγουρα θα μπορούσε να είχε λυθεί ανάμεσα στον κ. Πολάκη και στον κ. Κυμπουρόπουλο, ίσως σε μια συνέντευξη Τύπου. Κυρίες και κύριοι, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, από την άλλη, χαιρετίζουμε τις οικονομικές ελαφρύνσεις που η Κυβέρνηση ανακοίνωσε προς τους συμπολίτες μας, γιατί αποτελούν μία ακόμα επιβεβαίωση και επιβράβευση της κεντρικής επιλογής που κάναμε εμείς το 2015 για μια συγκυβέρνηση δύο κομμάτων με διαφορετικές ιδεολογίες. «Βάλαμε πλάτη» σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, γιατί πάνω απ' όλα προτάξαμε το εθνικό συμφέρον και το συμφέρον των Ελλήνων. Η έξοδος από τα μνημόνια, που κάθε μέρα γίνεται και πιο ξεκάθαρη, οι ελαφρύνσεις προς συμπολίτες μας, που βασανίστηκαν εδώ και δέκα περίπου χρόνια, δεν θα γίνονταν ποτέ μια πραγματικότητα, εάν εμείς, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, δεν «βάζαμε πλάτη» σε μια εθνική στρατηγική και εάν ο Πάνος Καμμένος δεν έδινε στη χώρα την κατεύθυνση που έπρεπε να ακολουθήσει, για να βγει όρθια από την κρίση. Βοηθήσαμε τον κυβερνητικό μας εταίρο να ξεπεράσει τις ιδεοληψίες του, να καταλάβει ότι το μέλλον της Ελλάδας βρίσκεται σε μια ισχυρή συμμαχία με τις χώρες του μεσογειακού Νότου και των θαλάσσιων διαδρομών. Ανοίξαμε διπλωματικές οδούς και αποδείξαμε ότι είναι πραγματικότητα ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδας, για τον οποίο μας χλεύαζαν πριν από μερικά χρόνια αυτοί που ήθελαν να τον ξεπουλήσουν. Και πιέσαμε και οδηγήσαμε προς τη θεμελίωση του πιο σημαντικού, ίσως, ενεργειακού άξονα στον πλανήτη, κάνοντας ξανά την Ελλάδα κεντρικό πόλο του παγκόσμιου γεωπολιτικού σκηνικού. Αυτή η αναβαθμισμένη γεωπολιτική σημασία της χώρας μας εξασφάλισε τους στρατηγικούς εκείνους εταίρους, ώστε να πετύχουμε καλύτερες συνθήκες διαπραγμάτευσης και να μειώσουμε τις απαιτήσεις των δανειστών, που κάποιοι άλλοι μας είχαν υπογράψει. Αυτές οι εξελίξεις είναι που επέτρεψαν να έχουμε σήμερα τη δυνατότητα ως χώρα να επιστρέφουμε στον ελληνικό λαό ένα μέρος από τον πλούτο που αυτός αφαιρέθηκε μεθοδικά τις προηγούμενες δεκαετίες και τα προηγούμενα χρόνια και να διασφαλίσουμε τις συντάξεις, τον κατώτατο μισθό, τα δώρα και τα επιδόματα, τα δικαιώματα των εργαζομένων. Όλα αυτά είναι σίγουρο ότι στα βιβλία της ιστορίας του μέλλοντος θα γραφτούν έχοντας δίπλα το όνομα «Πάνος Καμμένος». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δεν ξεχνούμε, όμως, και την πράξη αποστασίας που διέλυσε την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε με πιο πολλά όπλα κοινοβουλευτικά και να φέρουμε στο φως το σκοτεινό παρασκήνιο - τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - της Συμφωνίας των Πρεσπών και της μίζας και της βίζας. Να είστε σίγουροι ότι ο ελληνικός λαός δεν θα την ξεχάσει, γιατί βλέπει και καταλαβαίνει. Να είστε σίγουροι, όπως είμαστε και εμείς, ότι, όταν θα έρθει η στιγμή, θα θυμηθεί ποια είναι εκείνη η πολιτική παράταξη που κινήθηκε με εντιμότητα προς όφελός του και ποιες είναι εκείνες που δεν τον σεβάστηκαν καθόλου και, παρά τον ανελέητο πόλεμο που γίνεται εναντίον μας, θα μας δώσει τη δύναμη για να συνεχίσουμε πιο δυνατοί στο έργο μας. Ο ελληνικός λαός πρέπει να αποφασίσει με εκλογές για μια νέα κυβέρνηση, που θα τον εκπροσωπήσει με νέο ήθος και από νέες βάσεις. Αυτή τη στιγμή το ζητούμενο είναι η ενότητα, γιατί μόνο με την ενότητα και την κοινή εθνική γραμμή προασπίζουμε την πατρίδα μας και αυτό αυτή τη στιγμή είναι η μεγαλύτερη προτεραιότητά μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Παππάς και μετά η κ. Κουντουρά. Ορίστε, κύριε Παππά, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά. Είστε πειθαρχημένος εσείς.
Πάντα, κύριε Πρόεδρε.
Ε, το «πάντα» τώρα παίζεται, αλλά τέλος πάντων. Ορίστε.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι γίνεται μια συστηματική προσπάθεια ο λαός μας να ξεχάσει τι έγινε στην πρόσφατη πολιτική και οικονομική ιστορία του τόπου, να ξεχάσει τι έγινε τις περασμένες εβδομάδες και βεβαίως να μην μπορεί να σκεφτεί και να κρίνει το τι θέλει και το τι σχεδιάζει η κάθε πολιτική δύναμη. Όμως, ο λαός μας δεν ξεχνά ότι η Κυβέρνηση παρέλαβε τη χώρα σε συνθήκες ασφυξίας, με την ανεργία στο 27%, χωρίς κλεισμένες αξιολογήσεις, χωρίς κλεισμένα τα μνημόνια, χωρίς ρυθμισμένο το χρέος και κατάφερε, μεταξύ άλλων, να ανατρέψει κατ' αρχάς το σχέδιο της «παρένθεσης», να δώσει μέρισμα στο τέλος του '16, του '17 και του '18, να βγει από τα μνημόνια, να δανείζεται με ιστορικά χαμηλά τα επιτόκια, να δημιουργήσει τετρακόσιες χιλιάδες θέσεις εργασίας, να έχει πλεονασματικό το ασφαλιστικό σύστημα, να τακτοποιήσει το τηλεοπτικό τοπίο, να χτίσει κοινωνικό κράτος, να επιστρέψει τα αναδρομικά στα ειδικά μισθολόγια, να μειώσει τον ΕΝΦΙΑ, να μειώσει τις ασφαλιστικές εισφορές, να αυξήσει τον κατώτατο μισθό, να καταργήσει τον υποκατώτατο μισθό, να κάνει ρεκόρ επενδύσεων τα τελευταία χρόνια, να μειώσει τον ΦΠΑ στην εστίαση, στο ρεύμα και στα τρόφιμα, να δώσει τη δέκατη τρίτη σύνταξη, να ολοκληρώσει τους μεγάλους αυτοκινητόδρομους και τα μεγάλα έργα, να δρομολογήσει μεγάλες επενδύσεις στις νέες τεχνολογίες, να έχει ρυθμούς ανάπτυξης πολύ μεγαλύτερους από πολλές χώρες της ευρωζώνης. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής μας. Αυτά αναγνωρίζει ο κόσμος. Αυτά βλέπουν άπαντες. Τι βλέπει η Αντιπολίτευση; Καταστροφές. Δεν είχαμε καταστροφές προφανώς, εκτός από μία, την καταστροφή του αφηγήματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η οποία πήγαινε θριαμβευτικά από διάψευση σε διάψευση. Και για αυτό αυτή τη στιγμή απαντά με λάσπη, φωνές και ψέματα. Κάνει την επιλογή να μετατρέψει την Αξιωματική Αντιπολίτευση η ηγεσία της στη σύγχρονη ΕΡΕ, με μετεμφυλιακή ρητορική και πολιτική και εκπομπή μίσους. Φτάσανε δε να λένε στα σοβαρά ότι τα τελευταία μέτρα ήταν, λέει, αντιπερισπασμός, για να αλλάξει η δημόσια συζήτηση από τις διακοπές του Πρωθυπουργού. Ειλικρινώς, προσωπικά δεν πίστευα όταν το είδα κάπου γραμμένο σε ένα από τα γνωστά μέσα, ότι αυτό θα γίνει επίσημη πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Μας ακούει ο κόσμος και μας κρίνει. Δηλαδή, λέει η Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι, επειδή βγήκαν οι σχετικές φωτογραφίες, η Κυβέρνηση έφερε τη δέκατη τρίτη σύνταξη, μείωσε τον ΦΠΑ και παίρνει και τα άλλα θετικά μέτρα. Νομίζω ότι είναι μια θέση η οποία δεν αντέχει στη δημόσια κριτική. Είχε μια αρνητική στιγμή η προχθεσινή συζήτηση και μιλάω για την αήθη επίθεση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στον πατέρα του Πρωθυπουργού. Θεωρώ ότι είναι μια επίθεση την οποία και ο ίδιος έχει μετανιώσει και νομίζω ότι έχει κάθε δυνατότητα και υποχρέωση απόψε το βράδυ να ανασκευάσει, να ανακαλέσει, υπό το φως και της δήλωσης του Πρωθυπουργού και της αδήριτης πραγματικότητας ότι αυτή η κατασκευή είναι μια κατασκευή ακροδεξιάς απόφυσης, εκτός και αν αυτή η στρατηγική επιλογή είναι εδώ για να παραμείνει για την Αξιωματική Αντιπολίτευση, η κατασκευή, δηλαδή, ψευδών ειδήσεων μέχρι να πάει ο λαός μας στην κάλπη. Η Νέα Δημοκρατία θα κάνει τα πάντα για να μη συζητάμε για την οικονομία και την κοινωνία, για δύο κυρίως λόγους: Τον πρώτο τον ανέφερα ήδη. Έχει καταντήσει η Αξιωματική Αντιπολίτευση ένας σύγχρονος Νοστράδαμος της πολιτικής και της οικονομίας. Προβλέπει καταστροφές, οι οποίες δεν έρχονται. Έλεγε ότι δεν θα κλείσει η πρώτη αξιολόγηση. Έκλεισε τον Ιούνιο του '16. Έλεγε ότι θα ενεργοποιηθεί ο κόφτης. Τον Απρίλη του '17 τελείωσε αυτή η συζήτηση. Έλεγε ότι είναι μονομερής ενέργεια η διανομή του κοινωνικού μερίσματος που δόθηκε το '16 και ψήφισε «παρών». Έλεγε ότι δεν θα κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση. Έκλεισε τον Ιούνιο του '17. Έλεγε ότι δεν θα κλείσει η τρίτη αξιολόγηση. Έκλεισε τον Ιανουάριο του '18. Τα ίδια σενάρια διακινούνταν και για την τέταρτη αξιολόγηση. Έκλεισε κι αυτή τον Ιούνιο του '18 και πήγαν και τσάμπα οι συναντήσεις και τα τηλέφωνα σε Βρυξέλλες και σε Βερολίνο. Τώρα, αφού δεν βγήκε τίποτα, ξεκίνησε η κουβέντα για το χρέος, το οποίο και αυτό ρυθμίστηκε με την απόφαση του Ιουνίου του '18 στο Eurogroup. Μετά ήρθε το παραμύθι για το τέταρτο μνημόνιο, το άτυπο, όπως έλεγαν μέχρι τον Αύγουστο που βγήκαμε από το μνημόνιο. Και για να στηριχθεί αυτή η ρητορική περί άτυπου μνημονίου, επικαλούνταν την περικοπή των συντάξεων, οι οποίες δεν κόπηκαν. Οι δίδυμες περικοπές, και των συντάξεων και του αφορολογήτου, είναι θεμέλιος λίθος του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας, απολύτως και αναντίρρητα. Δεν είναι πάρα πολύ μακριά ο καιρός που ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης εξηγούσε ότι βεβαίως θα μειωθεί το αφορολόγητο, αλλά με χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή στο 9%. Άρα σας υποσχόμεθα, κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι αυτά ο λαός μας δεν θα τα ξεχάσει. Υπάρχει και ένας δεύτερος λόγος που η Νέα Δημοκρατία δεν θέλει να μιλάμε για την οικονομία. Είναι η στρατηγική επιλογή να μη μετακινηθεί ούτε κατά ένα εκατοστό από τις οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές που εφάρμοσε ως κυβέρνηση μέχρι το τέλος του 2014. Ο κ. Μητσοτάκης μάς είπε καθαρά ότι η δέκατη τρίτη σύνταξη δεν μπορεί να δοθεί, ότι είναι λαϊκισμός, ότι το ασφαλιστικό πρέπει να πάει στο μοντέλο Πινοσέτ. Δηλαδή, μιλάμε για την κατάργηση των επικουρικών συντάξεων. Εάν κανείς αντιληφθεί και οι συνταξιούχοι μας περί τίνος πρόκειται, θα ανατριχιάσουν. Αυτά τα πράγματα δεν μπορεί να τα συζητάει η Νέα Δημοκρατία. Ας διαβάσει κανείς τι λένε τα σχετικά think tank που προκρίνουν αυτές τις λύσεις, τα οποία γειτνιάζουν με τις ενώσεις των ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες λένε ότι από αυτή την ασφαλιστική μεταρρύθμιση θα αυξηθεί ο τζίρος τους από 2 έως 5 δισεκατομμύρια ετησίως. Από πού θα βγουν αυτά τα λεφτά; Ποιος θα εγγυάται τα ταμεία; Κανείς. Θα γυρίσουμε από το «όλοι μαζί πιο δυνατοί» του ΕΦΚΑ στο «ο καθένας μόνος του και ο σώζων εαυτόν σωθήτω», που είναι του ασφαλιστικού Πινοσέτ. Το οκτάωρο, βεβαίως, είναι ξεπερασμένο, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις ιδεοληψία της Αριστεράς. Και βεβαίως, αλίμονο, να μην υπερακοντίσουμε για άλλη μια φορά και τη συμφωνία με τους θεσμούς; Δεινοπάθησε η Γεροβασίλη να φτάσει στο 1 προς 1 στη διαπραγμάτευση για τον δημόσιο τομέα και η Νέα Δημοκρατία επιμένει στο 1 προς 5. Μας ακούσει ο κόσμος. Μας ακούει και ο κόσμος των χαμηλών εισοδημάτων, ο κόσμος ο οποίος απολαμβάνει τις υπηρεσίες του δημοσίου σε κρίσιμους τομείς, όπως η παιδεία, η υγεία, ακόμα και η ασφάλεια απέναντι στις πυρκαγιές, ακόμα και η εθνική ασφάλεια και μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να πω δύο λόγια για τα ζητήματα του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής. Σήμερα το πρωί, υπογράψαμε τη σύμβαση για το μεγάλο έργο της ηλεκτρονικής διακίνησης εγγράφων στο δημόσιο. Είναι ένα έργο το οποίο κατά τη μελέτη του ΙΟΒΕ εξοικονομεί κατ' έτος 380 εκατομμύρια ευρώ. Το λέω για να καταλάβουμε τα μεγέθη. Μιλάμε για δύο επιδόματα ενοικίου. Αυτή είναι μία φιλοσοφία: αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, βελτιστοποίηση των διαδικασιών και αξιοποίηση του εργατικού δυναμικού. Υπάρχει και η άλλη φιλοσοφία, η οποία εφαρμόστηκε. Είναι η φιλοσοφία των απολύσεων, των περικοπών, της απαξίωσης των δημόσιων υπηρεσιών. Είναι μια φιλοσοφία και πολιτική από την οποία δεν έχει ξεκολλήσει η Νέα Δημοκρατία. Δεκαπέντε χιλιάδες απολύσεις είχαν υπογράψει, οι οποίες δεν έγιναν, επειδή ακριβώς έγινε η πολιτική αλλαγή. Έτσι, λοιπόν, κινούμαστε εμείς με αυτό το τεράστιο, το μεγάλο έργο, το οποίο θα διασυνδέσει είκοσι μία χιλιάδες φορείς του ελληνικού δημοσίου και θα αποδώσει εκατόν πενήντα χιλιάδες ψηφιακές απομακρυσμένες υπογραφές στους δημόσιους λειτουργούς. Υπήρξε βεβαίως και η μεταρρύθμιση στο τηλεοπτικό τοπίο. Και εδώ, επιτρέψτε μου να πω το εξής: Δεν είναι μόνο ότι ξανάνοιξε η ΕΡΤ. Είναι επίσης το ότι η ΕΡΤ έγινε και αυτόνομη από τον ιδιώτη πάροχο του ψηφιακού σήματος. Έχει το δικό της δίκτυο και μπορεί να μεταφέρει το σήμα της αυτόνομα και όχι μόνο να κάνει το αυτονόητο για έναν δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, αλλά να γλιτώνει και πάνω από 1,5 εκατομμύριο ευρώ τον χρόνο. Δόθηκαν, βεβαίως, και οι τηλεοπτικές άδειες. Το δημόσιο εξασφάλισε έσοδα τα οποία δεν τα εξασφάλιζε υπό τις προηγούμενες συνθήκες, επιτρέψτε μου να πω. Θα πληρωθούν 175 εκατομμύρια για τις άδειες. Εισπράξαμε 150 εκατομμύρια από φόρους, οι οποίοι είχαν νομοθετηθεί και η είσπραξή τους με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής μετακινούνταν λίγο πριν από τη βασιλόπιτα. Εισπράξαμε 150 εκατομμύρια ευρώ από φόρο διαφήμισης και τέλη χρήσης συχνοτήτων. Αυτά τα λεφτά κάποιοι επέλεξαν να μην τα εισπράξουν. Και εκεί προφανώς, κάποια τηλέφωνα σηκώθηκαν. Και θυμήθηκαν και κάποια συμφέροντα να στοχοποιήσουν και εμένα προσωπικά. Για ποιο ζήτημα με στοχοποίησαν; Για το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, εκεί που όλο το πολιτικό σύστημα, το πάλαι ποτέ κραταιό, έχει λερωμένη τη φωλιά του και εκεί που αυτή η Κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει να προασπιστεί το δημόσιο συμφέρον, ακόμα και αν αυτό κοστίσει και προκαλέσει σφοδρές συγκρούσεις με πάρα πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα. Από αυτή την ιστορία, όμως, και από αυτόν τον κύκλο νομίζω ότι έχει καταλάβει ο λαός το εξής: Το πρόβλημα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν είναι ο Παππάς, ο Πολάκης, η Δούρου ή ο άλλος ένας μόνος του Υπουργός που κάθε τόσο στοχοποιείται. Το πρόβλημά τους είναι ο Αλέξης Τσίπρας και η πρωθυπουργία του. Επειδή βλέπουν ότι τα πράγματα αλλάζουν και στην κοινωνία και στην οικονομία, αντιδρούν σπασμωδικά. Ο λαός μας πρέπει να είναι - θα έλεγα - έτοιμος να ακούσει πραγματικά τέρατα τις τελευταίες δεκαπέντε μέρες μέχρι τις ευρωεκλογές. Νομίζω, όμως, ότι είναι και προετοιμασμένος αυτά τα τέρατα να τα ακούσει και να τα αξιολογήσει ακριβώς όπως τους πρέπει και να τα βάλει σε δεύτερο πλάνο και να επιμείνουμε όλοι οι λογικοί να συζητούμε για τα μεγάλα και τα σημαντικά. Επίσης, πεντακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν είχαν πρόσβαση στο ελληνικό τηλεοπτικό προϊόν. Βρέθηκα σε περιοχές στις οποίες πήγαιναν πάρα πολύ Μακεδονομάχοι και ξιφουλκούσαν εναντίον μας και έλεγαν ότι εμείς είμαστε οι προδότες, επειδή φέραμε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Και το πολιτικό προσωπικό των - εντός πολλών εισαγωγικών - «Μακεδονομάχων» θεωρούσε ότι έχει κάνει το χρέος του, αφήνοντας τους συμπολίτες μας στις ευαίσθητες εθνικά περιοχές χωρίς πρόσβαση στο ελληνικό τηλεοπτικό προϊόν. Και βεβαίως, όταν έκανα αυτή την περιοδεία, είχα την ευκαιρία να συζητήσω και με ανθρώπους οι οποίοι διαφωνούσαν με τη Συμφωνία των Πρεσπών και είχαν αξιώματα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Καθίσαμε, όμως, μαζί και οργανώσαμε το πώς οι πολίτες μας θα έχουν επιτέλους τη δυνατότητα να βλέπουν ελληνική τηλεόραση. Οπτικοακουστική βιομηχανία: Και τι δεν είχαμε ακούσει όταν ξεκινήσαμε την προσπάθεια για την ενίσχυση των οπτικοακουστικών παραγωγών. Εδώ, επιτρέψτε μου να πω ότι πραγματικά κινηθήκαμε ταχύτατα και από την ψήφιση του νομοσχεδίου, η οποία είναι περίπου έναν χρόνο πριν, αυτή τη στιγμή ήδη πενήντα οπτικοακουστικές παραγωγές χρηματοδοτούνται και ενισχύονται, έχοντας δημιουργήσει εντεκάμισι χιλιάδες θέσεις εργασίας και έχοντας συμβάλει καθοριστικά στη διαφήμιση της χώρας στο εξωτερικό. Δεν θα ήθελα να πάω πίσω στα Πρακτικά και να θυμηθώ - διότι θα πληγωθούμε όλοι μας - το τι έχει ειπωθεί από αυτό το Βήμα για αυτή μας την πρωτοβουλία, ούτε βέβαια θα πάω στις ανοησίες που εκτοξεύτηκαν εναντίον του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά. Πρέπει νομίζω, όμως, κάποια στιγμή να υπάρξει και ένα μέτρο στη δημόσια συζήτηση. Θα αναφερθώ για μισό λεπτό για τον Ελληνικό Διαστημικό Οργανισμό. Και εκεί είχαμε χλεύη. Εκεί είχαμε πολλά περισσότερα αστεία. Μη γελάτε, κύριε Μαντά. Εκεί είχε πέσει πάρα πολύ γέλιο. Τώρα, δεν βλέπω κανέναν να γελάει. Με τον «Hellas Sat 3», τον «Hellas Sat 4» στην ελληνική τροχιακή θέση, με πρόγραμμα κατασκευής μικροδορυφόρων με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος και με την τελευταία συμφωνία με τη NASA, που η χώρα μας θα γίνει μία από τις ελάχιστες που θα έχουν στείλει όχημα στη σελήνη, δεν βλέπω κανέναν να γελάει.
Τώρα γελάμε εμείς.
Ναι, τώρα γελάμε εμείς. Μάλλον μειδιούμε, χαμογελάμε, με μια ικανοποίηση και μια αισιοδοξία ότι και αυτά τα ζητήματα θα τα συζητάμε από εδώ και μπρος με την απαιτούμενη σοβαρότητα. Διότι έχουμε συνηθίσει να είμαστε περήφανοι εδώ στην Ελλάδα όταν ακούμε ότι ο τάδε Έλληνας δουλεύει στη NASA, ο άλλος δουλεύει στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος, ο ένας είναι στο Χάρβαρντ. Πώς θα γυρίσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι να δουλέψουν για την Ελλάδα δεν συζητάμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κλείνω με το εξής, χωρίς να αδικήσω βέβαια τις τεράστιες επενδύσεις που κάνουμε για την ανάπτυξη των δικτύων οπτικών ινών. Θα έχουμε 4 δισεκατομμύρια επενδύσεις μέχρι το 2022, οι οποίες πραγματικά θα μεταμορφώσουν τον τρόπο με τον οποίον οι Έλληνες πολίτες έχουν πρόσβαση στις ταχύτητες στο διαδίκτυο. Είχαμε μια πάρα πολύ αποκαλυπτική, νομίζω, ομιλία του κ. Βενιζέλου. Ο κ. Βενιζέλος τι είπε; Είπε ότι κακώς κατεβάσαμε τα πλεονάσματα, διότι υπολόγιζαν να τα χρησιμοποιήσουν ως διαπραγματευτικό χαρτί. Εναντίον τίνος; Δηλαδή, με συγχωρείτε, εμείς κατεβάσαμε τα πλεονάσματα και πήραμε θετικά μέτρα. Και αυτοί τι έχουν υπ' όψιν τους να κάνουν ακριβώς; Να σας πω τι έχουν υπ' όψιν τους να κάνουν. Θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα πλεονάσματα ως μοχλό ενάντια στη χώρα, όπως χρησιμοποιήθηκε το χρέος στην αρχή, όπως χρησιμοποιήθηκε η παραμονή της χώρας στο ευρώ, ακριβώς για να υπάρξουν πιέσεις για να μπαίνουν τα προαπαιτούμενα. Τι έχουν υπ' όψιν τους να δώσουν για να πάρουν αυτοί - εάν, ο μη γένοιτο - χαμηλότερα πλεονάσματα; Τώρα, που τα κατεβάσαμε εμείς, τι θα κάνουν; Θα τα επιστρέψουν στο 3,5% για να διαπραγματευτούν από την αρχή; Για να διαπραγματευτούν τι; Μήπως το ασφαλιστικό Πινοσέτ και να πουν «α, μας ήρθε εξωτερικός καταναγκασμός»; Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα βοά. Και η πραγματικότητα λέει ότι πάμε σε εκλογές, όπου υπάρχει ένα ψηφοδέλτιο το οποίο ρητά ζητάει την κατάργηση των θετικών μέτρων, τα οποία θα ψηφίσουμε την επόμενη εβδομάδα. Και αυτό είναι το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο στελεχώνεται από ανθρώπους οι οποίοι, αν εκλεγούν στην Ευρωβουλή, θα δώσουν ψήφο για την Προεδρία της Κομισιόν στον κ. Βέμπερ, ο οποίος ακόμα δεν είχαν τελειώσει οι ανακοινώσεις του Αλέξη Τσίπρα και έσπευσε να τις καταγγείλει. Το ξέρουν, λοιπόν, οι Έλληνες πολίτες: Ψήφος στη Νέα Δημοκρατία σημαίνει ψήφος για την κατάργηση της δέκατης τρίτης σύνταξης, για την κατάργηση των μειώσεων στον ΦΠΑ και για την ακύρωση των θετικών μέτρων τα οποία παίρνουμε. Από την άλλη, θα υπάρχει και το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ με την Προοδευτική Συμμαχία, που είναι η μοναδική παράταξη που μπορεί να εγγυηθεί ένα πρόγραμμα εντός Ευρώπης που απαντάει στο μείζον κοινωνικό ζήτημα. Και το μείζον κοινωνικό ζήτημα είναι η επαναφορά στην ανάπτυξη και η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κοντός ψαλμός αλληλούια. Θα δούμε σε δεκαπέντε μέρες τι θα γίνει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, σαράντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 10ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Έλενα Κουντουρά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Αλέξης Τσίπρας και η Κυβέρνησή μας έβγαλε την Ελλάδα από το σκοτάδι, τα μνημόνια και την κρίση και την οδήγησε στο φως. Η Ελλάδα τον Αύγουστο του 2018 άλλαξε σελίδα και στέκεται σήμερα όρθια, στις δικές της δυνάμεις. Ανακτήσαμε τον έλεγχο και την ευθύνη να σχεδιάζουμε το μέλλον μας, να συμμετέχουμε ισότιμα στις παγκόσμιες εξελίξεις. Τίποτα σήμερα δεν θυμίζει την αρνητική εικόνα που παρουσίαζε η Ελλάδα πριν από το 2015. Η εθνική μας οικονομία καταγράφει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και προχωρήσαμε σε γενναίες μεταρρυθμίσεις, στηρίζοντας την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Με πολύ συγκεκριμένο σχέδιο προχωράμε στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, σε νέες, υγιείς βάσεις. Τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός είναι μέτρα μόνιμα. Να σας θυμίσω ότι από τον περασμένο Σεπτέμβρη και μετά ψηφίζουμε μόνο θετικά μέτρα ελάφρυνσης και κοινωνικής δικαιοσύνης, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού, η κατάργηση του υποκατώτατου, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η μείωση του ΕΝΦΙΑ. Όλες οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησής μας έγιναν πράξη και νόμοι του κράτους και συνεχίζουμε να εργαζόμαστε για την οικονομική και κοινωνική ευημερία, με αναπτυξιακό πρόγραμμα και σεβασμό στους Έλληνες πολίτες. Όταν η Αντιπολίτευση μοιράζει υποσχέσεις και ψάχνει να αγοράσει χρόνο και αξιοπιστία, η Κυβέρνησή μας υλοποιεί όσα δεσμεύτηκε ότι θα κάνει. Για αυτό ο ελληνικός λαός εμπιστεύεται τον Αλέξη Τσίπρα, τον Πρωθυπουργό που διαχειρίστηκε με επιτυχία την οικονομική και ανθρωπιστική κρίση, κράτησε την κοινωνία όρθια, ενίσχυσε το κοινωνικό κράτος, επαναρρύθμισε την αγορά εργασίας και θεμελίωσε μία νέα αναπτυξιακή πορεία για τη χώρα. Αδιαφορεί και απέχει από τα πολιτικά κουτσομπολιά ο ελληνικός λαός, αναγνωρίζει τη διασπορά ψευδών ειδήσεων και ενοχλείται από τη μικροπολιτική που προσπαθεί να επιβάλει η Αντιπολίτευση και τα φιλικά της μέσα και δεν θέλει να ακούει ανούσιες υποσχέσεις, προσβολές και σκανδαλολογία. Με τα μέτρα που ήδη υλοποιούνται οι πολίτες θα δούνε άμεσα τη βελτίωση στην καθημερινότητά τους, αλλά και το ολοκληρωμένο σχέδιο ενίσχυσης των πολλών που παρουσίασε ο Πρωθυπουργός για την επόμενη τετραετία, που έχει καθαρό κοινωνικό πρόσημο και αναπτυξιακό χαρακτήρα, θα επιτρέψει στην Ελλάδα να γίνει μία χώρα ισχυρή, με οικονομική και κοινωνική ευημερία. Την επόμενη τετραετία, με την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, θα φροντίσουμε ώστε να επανέλθουμε πλήρως στην κανονικότητα. Με αυτό το νέο σχέδιο ο Πρωθυπουργός μας θα ανανεώσει απόψε την εμπιστοσύνη της Βουλής και με αυτό θα διεκδικήσει και την εμπιστοσύνη του κόσμου στις 26 Μαΐου στις ευρωεκλογές, αλλά και στις εθνικές εκλογές στο τέλος της τετραετίας. Αισθάνομαι πολύ περήφανη που με τη δουλειά μου και το έργο μου ως Υπουργός Τουρισμού συνέβαλα σε αυτή την εθνική προσπάθεια για την ενίσχυση της οικονομίας μας και η μεγάλη επιτυχία του τουρισμού όχι μόνον δημιούργησε νέες χιλιάδες θέσεις εργασίας, αλλά και προσέλκυσε νέες επενδύσεις, απογείωσε τα εθνικά μας έσοδα κι έτσι μας δόθηκε η δυνατότητα να υλοποιήσουμε ακόμα πιο δυναμικά μία οικονομική και κοινωνική πολιτική. Σε αυτές τις ισχυρές αναπτυξιακές προοπτικές που δημιουργήσαμε για τον τουρισμό για τα επόμενα χρόνια είναι πολύ σημαντική η πολιτική απόφαση που έλαβε η Κυβέρνηση να μειωθεί η φορολογία του τουριστικού κλάδου, ένα αίτημα που είχα θέσει στον Πρωθυπουργό και στο οικονομικό επιτελείο και το διεκδίκησα. Σήμερα, λοιπόν, έγινε πράξη. Ευχαρίστησα και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, αλλά και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, διότι μόλις εξασφαλίσαμε δημοσιονομικό χώρο, καταφέραμε να μειώσουμε τον ΦΠΑ στην εστίαση άμεσα, από το 24% στο 13% για το 2019 και το 2020 και η εστίαση και η διαμονή από το 13% θα πάει στο 11%. Είναι μία πολύ μεγάλη ανάσα για όλο τον τουριστικό κλάδο και θα τον κάνει ακόμα πιο ανταγωνιστικό, έτσι ώστε η Ελλάδα μας να γίνει ακόμα πιο ελκυστική. Θέλω εδώ, όμως, να εκφράσω τη θλίψη μου για την Αντιπολίτευση, αλλά και για τους πολιτικούς μας αντιπάλους, που επιδίδονται στην κατασκευή ειδήσεων και προσπαθούν να κάνουν πολιτική με σκανδαλολογία, κουτσομπολιά και ανήθικες προσωπικές επιθέσεις. Σε αυτά τα ψεύδη και τις συκοφαντίες εγώ απαντώ πάντοτε πολιτικά, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Καταλαβαίνω ότι δυσκολεύονται να δεχθούν την επιτυχημένη δουλειά μου στον τουρισμό, που, αν θέλετε, στήριξε την Ελλάδα στα δύσκολα χρόνια και μας έδωσε τη δυνατότητα να κάνουμε αυτά τα μόνιμα μέτρα, να κάνουμε μία οικονομική πολιτική για την ευημερία των πολλών. Όπως, επίσης, θλίβομαι και για τις σεξιστικές επιθέσεις που έχω δεχτεί στο παρελθόν, απλά μόνο επειδή είμαι γυναίκα και εργάστηκα για την επιτυχία αυτής της Κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Κλείνοντας, θέλω να ξεκαθαρίσω και κάποιες συκοφαντίες που ακούστηκαν σήμερα προς το πρόσωπό μου, διότι ουδέποτε το Υπουργείο Τουρισμού ή ο ΕΟΤ είχαν τον προϋπολογισμό να δώσουν χρήματα σε εταιρείες δημοσκοπήσεων για να μπορέσουμε να κάνουμε έρευνες, όπως ειπώθηκε, προκειμένου αν θέλετε να έχουμε την εύνοια των δημοσκόπων. Το Υπουργείο δεν έχει συμβάσεις. Ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, όμως, που έχει συμβάσεις, τις ανεβάζει όλες στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Είναι στη διάθεση του οποιοδήποτε πολίτη, για να μπορέσει να δει τη διαφήμιση, την προβολή, τις δημόσιες σχέσεις και ό,τι κάνουμε με τις εκθέσεις μας στο εξωτερικό. Ο προϋπολογισμός του ΕΟΤ, δυστυχώς, είναι πάρα πολύ μικρός και παρ' όλο που θα ήταν πάρα πολύ χρήσιμες κάποιες έρευνες, ώστε να μπορέσουμε να χαράξουμε πιο στοχευμένη πολιτική, δυστυχώς δεν είχαμε ποτέ αυτή τη δυνατότητα, με μία εξαίρεση το 2016, μετά την προσφυγική κρίση, όταν ο ΕΟΤ τότε έκανε μία έρευνα σε δεκατρείς πύλες εισόδου της χώρας, με ένα κόστος της τάξης, από ό,τι με ενημέρωσαν, των 17.360 ευρώ, έτσι ώστε να δούμε μετά την προσφυγική κρίση την καταμέτρηση της ποιοτικής και ποσοτικής ικανοποίησης των ξένων τουριστών και να δούμε πώς θα κινηθούμε μελλοντικά. Σε όλη μου, λοιπόν, την πολιτική διαδρομή πορεύομαι με σοβαρότητα, υπευθυνότητα για το καλό της πατρίδας μας, πάνω από κάθε κομματικό όφελος, πάνω από κάθε πολιτικό ή προσωπικό κόστος, με μοναδικό γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Δίνω, λοιπόν, ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνησή μας, που έβγαλε την Ελλάδα από την κρίση και έβαλε τις βάσεις σε μία νέα αναπτυξιακή πορεία για όλους τους Έλληνες, για τους νέους, τις νέες και τις επόμενες γενιές. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Προχωρούμε με τον συνάδελφο κ. Αριστείδη Φωκά. Μετά είναι ο κ. Μαντάς, όπως είπα, και θα κλείσει αυτή η ενότητα με τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, τον κ. Δραγασάκη. Ορίστε, κύριε Φωκά, έχετε τον λόγο.
Χριστός Ανέστη! Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ζητήσαμε την αναβολή της συζήτησης για την πρόταση μομφής που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία και την πρόταση εμπιστοσύνης στην οποία τη μετέτρεψε η Κυβέρνηση. Η τουρκική προκλητικότητα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο κλιμακώνεται καθημερινά. Είναι η σοβαρότερη εθνική κρίση από την εποχή των Ιμίων μέχρι σήμερα. Αυτή τη στιγμή τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, βλέποντας τη συζήτηση στη Βουλή, θα περίμεναν την ενότητα των πολιτικών δυνάμεων. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, που πήρε την πρωτοβουλία, η Κυβέρνηση, το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και τα λοιπά κόμματα που μετέχουν στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ομόφωνα, πρέπει να στηρίξουμε τις εθνικές θέσεις, να παραμερίσουμε τις διαφορές μας, να στείλουμε ένα μήνυμα προς τους συμμάχους μας να στηρίξουν το Διεθνές Δίκαιο. Εδώ υπάρχει κατάφωρη παραβίαση του δικαίου της θάλασσας από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία, όχι μόνο απειλεί, αλλά προχωράει σε δύο γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Αυτό σημαίνει κατοχή κυπριακού εδάφους! Προτείναμε την αναβολή της συζήτησης αυτής και αντί αυτού, ξεκίνησαν προχθές ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης με προσωπικές επιθέσεις ο ένας προς τον άλλον, μία κουβέντα που δεν οδηγεί πουθενά. Ο μόνος Αρχηγός παράταξης που έχει αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασης είναι ο Πάνος Καμμένος. Μην ξεχνάμε ότι με Ανεξάρτητους Έλληνες και ΣΥΡΙΖΑ η χώρα μπόρεσε να βγει από το σκοτάδι των μνημονίων. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι αυτοί που το καλοκαίρι του 2015 έστριψαν το τιμόνι του καραβιού από Βενεζουέλα και Ρωσία προς Δύση, στην οποία και ανήκουμε, προωθώντας και νέες συμμαχίες με το Ισραήλ, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αίγυπτο, την Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το νομοσχέδιο των εκατόν είκοσι δόσεων, που συζητήθηκε στις επιτροπές, όπως και τα νομοσχέδια που θα ακολουθήσουν, είναι προϊόν θυσιών του ελληνικού λαού, είναι προϊόν δουλειάς της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Στο μόνο που διαφώνησαν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με τους εταίρους τους στη συγκυβέρνηση ήταν και είναι η προδοτική κατ' εμάς Συμφωνία των Πρεσπών. Ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών δεν μας εξήγησε για ποιον λόγο δεν είναι προδοτική αυτή η συμφωνία, διότι εδώ παραδώσαμε όνομα, παραδώσαμε εθνότητα, παραδώσαμε γλώσσα. Το 90% των Ελλήνων να υπενθυμίσω ότι θεωρεί αυτή την προδοσία αληθινή και είναι λυπηρό να υπερασπίζονται ακόμα ότι ήταν για το καλό μας. Δεν μας εξήγησε ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών αν τα e - mail ήταν πλαστά ή αληθινά. Mας είπε μόνο ότι ήταν hotmail και g - mail, ενώ οι επικοινωνίες είναι καθαρά από μέλος του Υπουργείου Εξωτερικών με έναν υποψήφιο επενδυτή. Αυτό είναι ένα μελανό σημείο στη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτό από μόνο του δείχνει, όμως, ότι οι συνεργασίες μεταξύ των κομμάτων αποδίδουν καρπό. Πέρα από το μελανό κομμάτι της συνεργασίας με τον κ. Κοτζιά, αυτό που έπρεπε να συζητάμε τώρα είναι την πιθανή σύμπνοια όλων μας απέναντι στον προκλητικό γείτονα. Η Κυβέρνηση μειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να προχωρήσει μόνη της. Σοβαρά θέματα, όπως είναι η εξωτερική πολιτική και η οικονομία, χρειάζονται κυβέρνηση συνεργασίας. Τα παραδείγματα τα βλέπουμε σε χώρες, οι οποίες αντιστάθηκαν στο διοικητήριο των Βρυξελλών. Μία εξ αυτών είναι η Ουγγαρία, που εκεί όλοι μαζί κατάφεραν ο φόρος στις επιχειρήσεις να είναι στο 9%, ο φόρος εισοδήματος να είναι στο 16%, η ανεργία στο 3%, η ανεργία των νέων στο 9,5%, οι συντάξεις να λαμβάνονται στα εξήντα δύο έτη. Εκεί η κυβέρνηση και ο λαός της Ουγγαρίας ήταν ενωμένοι. Είχαν το σθένος να υπερασπιστούν και να ελέγξουν το νόμισμά τους, την Κεντρική Τράπεζα και τα σύνορά τους. Είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Η Ουγγαρία αντιστάθηκε ενωμένη στα θελήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Γερμανών. Όσο ποτέ άλλοτε ο τόπος έχει ανάγκη από ομόνοια και σύμπνοια ιδιαίτερα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έχουν αποδείξει ότι προέχει το συμφέρον της χώρας, αφήνοντας στην άκρη προσωπικές φιλοδοξίες. Ήρθε η ώρα να αποδείξουμε ενωμένοι όλοι μαζί ότι απέναντι στην προκλητικότητα της Τουρκίας, το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα οι Πρόεδροι των παρατάξεων και η Βουλή θα λάβουν πρωτοβουλίες. Ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, τον συνάδελφο κ. Μαντά Χρήστο.
Καλησπέρα! Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε ένα δοκίμιό του για τον ιστορικό υλισμό έγραφε ότι η ιστορία είναι πάντα αυτή που ιστορούν οι νικητές. Νομίζω ότι η ένταση και το μένος του κ. Βενιζέλου - γιατί αυτό θέλω να σχολιάσω από τον πυρήνα της ομιλίας του - για τη στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται από την πραγματικότητα που αντιλαμβάνεται ότι ίσως δεν βρίσκεται πια στη θέση να ιστορήσει την ιστορία από την πλευρά των νικητών. Ταυτόχρονα, όμως, θέλω να σημειώσω ότι οι νικητές που έχουν ιστορήσει ιστορίες πολλές φορές υπήρξαν, ταυτόχρονα, και νεκροθάφτες της ιστορίας. Πάω σε ένα άλλο θέμα τώρα. Το έχω πάρει από το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο, με τίτλο: «Στους ώμους των γιγάντων» και από το κεφάλαιο: «Λέω αναληθή, ψεύδομαι, παραποιώ». Λέει μια ιστορία εκεί. Αναφέρεται σε μια ιστορία ο Ουμπέρτο Έκο, στην ιστορία του Πτολεμαίου. Ο Πτολεμαίος επιβεβαίωνε ότι ο Ήλιος περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Σίγουρα έλεγε κάτι που δεν ίσχυε και το έλεγε επειδή έκανε λάθος, αλλά δεν έλεγε ψέματα. Ψέμα σημαίνει να λέει κανείς το αντίθετο από αυτό που θεωρεί ότι ισχύει, ενώ ο Πτολεμαίος ήταν απολύτως πεπεισμένος πως ο Ήλιος κινείται. Μάλλον δεν έχουμε πολλούς Πτολεμαίους από αυτή την πλευρά. Τι έχουμε; Έχουμε ένα άλλο είδος. Το ψέμα πολλές φορές είναι μια δυαδική σχέση. Ωστόσο, υπάρχουν και ψέματα μονοφωνικά ή τριαδικά. Εγώ έχω την εντύπωση ότι οι συνάδελφοι, κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, των μονοφωνικών ψέματων ή της μονοφωνικής κακοπιστίας, θα έλεγα καλύτερα. Τι είναι αυτό; Μονοφωνική, λοιπόν, είναι η κακοπιστία μέσω της οποίας κάποιος που γνωρίζει την αλήθεια λέει ψέματα στον ίδιο του τον εαυτό και συνήθως καταλήγει να πιστεύει στα ψέματά του. Στην κακοπιστία αυτός που ψεύδεται και αυτός που δέχεται το ψέμα είναι το ίδιο πρόσωπο, το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να ξέρω - ως κάποιος που εξαπατά - την αλήθεια που κρύβω από τον εξαπατώμενο εαυτό μου. Μπορεί να φαίνονται λίγο περίεργα αυτά και θα προσθέσω και κάτι ακόμη, αλλά θα μας βάλουν να σκεφθούμε μερικά πράγματα. Η Χάνα Άρεντ λέει ότι το πρόβλημα με τα ψέματα και την εξαπάτηση είναι ότι η αποτελεσματικότητά τους βασίζεται εξ ολοκλήρου σε μια σαφή αντίληψη της αλήθειας, την οποία ο ψεύτης και ο απατεώνας επιθυμεί να κρύψει. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ κατάλαβα από την ομιλία του κ. Μητσοτάκη ότι έκανε μια επιλογή, η οποία θα σημαδέψει, κατά τη γνώμη μου, και την πορεία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης από εδώ και πέρα και την πορεία του ίδιου του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, ενός παραδοσιακά κεντροδεξιού μέχρι τα τώρα κόμματος. Εγώ πιστεύω ότι ο κ. Μητσοτάκης απέτυχε πραγματικά στο σχέδιό του να θολώσει τα νερά και να αλλάξει την ατζέντα της συζήτησης και θέλω να του πω και στον ίδιο και στους συναδέλφους Βουλευτές ότι οι μέθοδοι του μακαρθισμού και των επιτελών του Τραμπ και του Μπολσονάρου δεν περνάνε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Οι μέθοδοί του μεταφασισμού δεν περνάνε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Και νομίζω ότι ο κ. Μητσοτάκης δυστυχώς - τον έχω γνωρίσει ως φιλελεύθερο πολιτικό - μοιάζει όλο και περισσότερο δραματικά, απελπιστικά - θα έλεγα και λυπάμαι για αυτό - με αυτόν τον ηγέτη του ΛΑΟΣ - με τον οποίο να θυμίσω ότι συνυπήρξατε στην κυβέρνηση Παπαδήμου - και τον τρόπο που λειτουργούσε αυτός ο συγκεκριμένος ηγέτης του ΛΑΟΣ. Πού πήγε, άραγε, ο φιλελεύθερος κ. Μητσοτάκης; Δεν μπορώ να τον βρω πουθενά πια και καθόμουν πάρα πολλά χρόνια δίπλα του, όταν ήταν Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Πιστεύω ότι βουλιάζει κάθε μέρα η ηγετική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Ελπίζω και πιστεύω - και διαπιστώνω πολλές φορές - ότι κάποιοι συνάδελφοι δεν ακολουθούν ή κρατούν αποστάσεις από αυτόν τον δρόμο στον βάλτο των ψευδών ειδήσεων. Κοιτάξτε, η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας είναι λίγο - εγώ θα την περιέγραφα - σαν τη ρόδα του Λονδίνου - την ξέρει καλά ο Ευκλείδης - , που έχει διάφορα κομμάτια γύρω - γύρω, τα οποία γυρνούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο συνεχώς. Αυτά τα καλάθια, λοιπόν, έχουν πέντε - έξι πράγματα μέσα, ανομία, το Μάτι, τώρα μας ήρθαν τα κότερα, προστέθηκε σε αυτά η αθλιότητα για την οικογένεια του Πρωθυπουργού και κάποια άλλα τέτοια. Αυτή τη ρόδα γυρίζετε, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή τη ρόδα, την αμετακίνητη ρόδα, με αυτά τα συγκεκριμένα καλάθια σε διάφορες δόσεις κάθε φορά γυρίζετε. Και δεν τολμάτε - γιατί περί αυτού πρόκειται - να κάνετε μία συγκροτημένη συζήτηση πάνω στις προγραμματικές μας διαφορές και να πούμε ποια είναι αλήθεια και ποια είναι ψέματα, τι ακριβώς κάναμε, πώς το κάναμε, πότε το κάναμε και τι προοπτική δίνουμε. Διότι όσο ακολουθείτε αυτόν τον δρόμο νομίζω ότι δεν έχετε απολύτως κανένα μέλλον, όχι μόνο να κυβερνήσετε, αλλά και ως κόμμα της Κεντροδεξιάς στην ελληνική και ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Αυτό, λοιπόν, που εμείς υπερασπιζόμαστε - προσπαθούμε, εν πάση περιπτώσει, να υπερασπιστούμε - είναι πρώτα από όλα την ίδια τη δημοκρατία απέναντι στην αντιπολιτική «μετα - δημοκρατία». Υπερασπιζόμαστε την πολιτική και προγραμματική αντιπαράθεση απέναντι στη μικροπολιτική και την παραπολιτική. Και, βεβαίως, υπερασπιζόμαστε το δίκαιο των πολλών απέναντι στην αδικία των λίγων. Και απόδειξη για αυτό - για όσους θέλουν να προσέχουν, να διαβάζουν, αλλά και όλους τους ανθρώπους που ζουν αυτά τα πράγματα - είναι αυτά που είπαν οι Υπουργοί μας, όλοι οι Υπουργοί, ο Υπουργός Παιδείας, ο Υπουργός Υγείας, η Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, η Αναπληρώτρια Υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η Υπουργός Εργασίας, ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, η πρώην Υπουργός Τουρισμού, ο Υπουργός Τουρισμού και πάρα πολλοί άλλοι - δεν θέλω να αδικήσω κανέναν - για αυτά που έχουμε κάνει, και είναι πάρα πολύ συγκεκριμένα πράγματα, μέσα σε δύσκολες συνθήκες, που άλλαξαν και αλλάζουν τις ζωές των ανθρώπων. Δεν έχουμε ποτέ - μα ποτέ! - πανηγυρίσει, δεν έχουμε μιλήσει ποτέ για success story, ίσα - ίσα, το αντίθετο μάλλον και μάλιστα, καμμιά φορά, και με ακραίο τρόπο. Δηλαδή, θέλω να πω πως εγώ νιώθω ότι οι Βουλευτές μας, όλοι εμείς πάρα πολλές φορές είμαστε τόσο ταπεινοί και χαμηλών τόνων - πρώτα από όλα εγώ που βγαίνω και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης - , που δεν προλαβαίνουμε να πούμε τα πάρα πολλά που έχουμε κάνει με σκληρή δουλειά και ούτε έχουμε προλάβει και μια φορά να τα χαρούμε αυτά - εδώ που τα λέμε - σε όλη αυτή τη διάρκεια αυτής της πολύ δύσκολης περιόδου, που ο ιστορικός του μέλλοντος νομίζω ότι θα τα δει με ένα άλλο μάτι, πιο ψύχραιμο και πιο νηφάλιο. Λέω, λοιπόν, ότι είμαστε σε μία κρίσιμη καμπή. Για αυτό ζητάμε σε αυτή την κρίσιμη καμπή για μια ακόμη φορά - θα είναι η τελευταία, φαντάζομαι, σε αυτή την κοινοβουλευτική περίοδο μέχρι τον Οκτώβριο που θα πάμε στις εθνικές εκλογές - την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής και ζητάμε, ταυτόχρονα, την ψήφο εμπιστοσύνης του λαού. Και γιατί το ζητάμε αυτό το πράγμα; Το ζητάμε με γνώση, αλλά και με πάθος για δύο λόγους: πρώτον, γιατί ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι αγωνιστήκαμε σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες με έναν έντιμο τρόπο σε μια κατεύθυνση υπεράσπισης της κοινωνικής πλειοψηφίας και, δεύτερον, γιατί ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι η Νέα Δημοκρατία έχει ένα ακραία νεοφιλελεύθερο αντικοινωνικό πρόγραμμα, το οποίο θα διαλύσει την κοινωνία και θα μας φέρει σε μία τέτοια οπισθοδρόμηση, που δεν μπορούμε να τη φανταστούμε ακόμα. Θα πω ένα παράδειγμα για αυτό. Το έχουμε ξαναπεί στην τελευταία συζήτηση του προϋπολογισμού για το 2019, τον Δεκέμβρη του 2018. Ο κ. Χουλιαράκης ανέλυσε κυρίως το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο μιλάει για απότομες περικοπές των φόρων, για υπερφορολόγηση και πολλά άλλα και λέει μετά ποια είναι η λύση, να κόψουμε τους φόρους για να έρθει η ανάπτυξη. Παρένθεση εδώ - αστεράκι - είναι ότι μέσα σε αυτό, που είναι κρίσιμο αυτό, υπολόγιζαν ως δεδομένο την περικοπή του αφορολόγητου. Ξαναγυρνάω και λέω ότι με τους πιο ήπιους υπολογισμούς το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, έτσι όπως το παρουσίασε - εν πάση περιπτώσει - στην τελευταία Διεθνή Έκθεση ο Αρχηγός της ήταν κόστους τουλάχιστον 5 δισεκατομμυρίων ευρώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου να μιλήσω ένα λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Και το ερώτημα είναι από πού θα βρουν αυτά τα χρήματα για να κάνουν αυτό το πρόγραμμα, διότι, σε αντίθεση με τη Νέα Δημοκρατία, εμείς, όπως πάρα πολλές φορές έχει ειπωθεί, σε αυτή τη νέα περίοδο, μέσα στον δημοσιονομικό χώρο που έχουμε και στον προϋπολογισμό, συγκροτούμε ακριβώς το πρόγραμμά μας, που είναι ένα πρόγραμμα ισορροπημένο ανάμεσα στις κοινωνικές δαπάνες και στις στοχευμένες φοροελαφρύνσεις. Και το κάνουμε αυτό και στο ενδιάμεσο του χρόνου, ακριβώς γιατί δεν θέλουμε να πάμε σε υπερπλεονάσματα, της τάξεως του 4,5% ή του 5%, δηλαδή σε μία υπερκάλυψη των δεσμεύσεών μας. Και τώρα πια έχουμε τη δυνατότητα. Και αυτό μαζί με πολλά άλλα είναι ακόμη μια απόδειξη ότι έχουμε βγει από τα μνημόνια οριστικά. Συνεπώς νομίζω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα, σε μία κρίσιμη πολιτική μάχη. Για αυτό, με το έργο μας αλλά και με την προοπτική μας και με την πρότασή μας ζητάμε την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής και την ψήφο εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού. Τελειώνω με το εξής: Το εγχείρημά μας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχει μια ευρωπαϊκή διάσταση που κάποιες φορές την ξεχνάμε. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου - θα έλεγα - σε τέτοιες συνθήκες στην Ευρώπη δεν είχαμε σε μια δυτική χώρα αριστερή διακυβέρνηση μέσα από τη διαδικασία των εκλογών. Σπάσαμε αυτή την ιστορία, ένα κομματικό κατεστημένο το οποίο λειτουργούσε επί δεκαετίες και το οποίο λεηλάτησε τη χώρα και την έφερε σε αυτή την κατάσταση που την έφερε, ειδικά στα χρόνια του μνημονίου, ως αποτέλεσμα ακριβώς πολιτικών που την περίοδο των παχιών αγελάδων δεν έκαναν τίποτα ή έκαναν πολύ λίγα - για να μη μηδενίζω - για να συγκροτήσουν ένα παραγωγικό μοντέλο και ένα κοινωνικό κράτος που θα είχε βιωσιμότητα και προοπτική. Και κάναμε αυτό που δεν έγινε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και αυτό είναι ένα μάθημα με ιστορικό βάθος. Μπορέσαμε να ανακόψουμε αυτό που θα ήταν πραγματικότητα, αν εμείς ως ριζοσπαστική Αριστερά δεν παίρναμε αυτή την πρωτοβουλία, να ανακόψουμε τον φασισμό και τον ναζισμό. Διότι σε αυτές τις συνθήκες κρίσης το ότι εμείς - η χώρα μας - τολμήσαμε και αναλάβαμε αυτό το μεγάλο έργο - κατά τη γνώμη μου - αποτελεί στην ουσία ένα παράδειγμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο για το πού πρέπει να πάνε τα πράγματα. Διότι διαφορετικά, αν δεν αλλάξουμε τις χώρες μας και αν δεν αλλάξουμε την Ευρώπη, αν δεν την κάνουμε πιο κοινωνική, με λιγότερες ανισότητες, τότε πραγματικά και για πολλούς άλλους λόγους και κυρίως για λόγους δημοκρατίας και δημοκρατικής λειτουργίας, το φίδι του φασισμού, ο κίνδυνος του φασισμού θα επανέλθει και τότε οι εξελίξεις μπορεί να είναι πολύ δραματικές. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Μαντά, μην έχετε παράπονο. Για να μην παρεξηγηθούμε, ιατρικός σοβινισμός ήταν αυτός. Κλείνουμε αυτή την ενότητα με τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Ιωάννη Δραγασάκη, τον οποίο καλώ στο Βήμα και να πω, επειδή μας παρακολουθούν οι Γραμματείες των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, ότι ξεκινάνε οι Αρχηγοί με την εξής σειρά: ο κ. Λεβέντης, ο κ. Θεοδωράκης, ο κ. Μιχαλολιάκος, η κ. Γεννηματά. Παρεμβάλλεται ο Υπουργός Οικονομικών, όπως είπα, ο κ. Τσακαλώτος, και ακολουθούν ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Τσίπρας. Κύριε Αντιπρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, διάβασα την ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, άκουσα αρκετές από τις ομιλίες Βουλευτών και διεπίστωσα ότι ένα κεντρικό επιχείρημα που διατυπώθηκε τις ημέρες αυτές, ένας ισχυρισμός, είναι ότι τα μέτρα που ανακοινώσαμε είναι προεκλογικές παροχές, ότι η δέκατη τρίτη σύνταξη με τη μορφή που εισάγεται δόθηκε για να εξαγοράσουμε την ψήφο των συνταξιούχων - μεγάλη προσβολή για τους συνταξιούχους, αλλά το προσπερνώ - , ότι τον ΦΠΑ στη διατροφή, στην ενέργεια κ.λπ. τον μειώσαμε για να κερδίσουμε την ψήφο των καταναλωτών, ότι τις αυξημένες αποσβέσεις τις υιοθετούμε για να κερδίσουμε τους επιχειρηματίες κ.ο.κ., τους αγρότες με τους συνεταιρισμούς, τους νέους, κ.λπ.. Το επιχείρημα, λοιπόν, αυτό συνοψίζεται στο ότι η Κυβέρνηση κινείται με κριτήρια ωφελιμιστικά, προεκλογικά κριτήρια. Ας υποθέσουμε ότι είναι έτσι. Δεν συμφωνώ, αλλά ας υποθέσουμε ότι είναι έτσι, ότι πράγματι εμείς επεξεργαστήκαμε αυτά τα μέτρα για να ικανοποιήσουμε κάποιες κοινωνικές ομάδες με ψηφοθηρικούς σκοπούς. Από το επιχείρημα, όμως, αυτό δεν συνάγεται ότι τα μέτρα που αναγγείλαμε δεν ήταν αναγκαία. Μάλιστα, άκουσα αρκετούς, μεταξύ των οποίων και την κ. Μπακογιάννη, να ασκεί κριτική ότι τα μέτρα είναι ανεπαρκή και ότι θα έπρεπε και άλλες μειώσεις φόρων ενδεχομένως να κάνουμε. Άρα τα μέτρα ήταν αναγκαία. Ούτε συνάγεται από το επιχείρημα αυτό ότι τα μέτρα δεν είναι υπέρ του κοινωνικού συνόλου. Η κατηγορία που απευθύνεται προς την Κυβέρνηση είναι ότι τα μέτρα ελήφθησαν σε εκλογικό χρόνο. Αν, δηλαδή, λαμβάνονταν λίγους μήνες πριν ή, εν πάση περιπτώσει, σε άλλον χρόνο - αφήνετε να διαφανεί - , δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Εάν δεχθούμε, λοιπόν, ότι έτσι έχουν τα πράγματα, ότι πράγματι αυτά τα κάναμε εν όψει εκλογών, θα ήθελα να θέσω το εξής ερώτημα: Τι κάνει η Νέα Δημοκρατία εν όψει των εκλογών; Δηλαδή, τι θέματα αναδεικνύει η ίδια; Ή πώς αντιδρά σε πρωτοβουλίες που παίρνουμε εμείς; Αν δηλαδή η Κυβέρνηση θεσμοθετεί τη δέκατη τρίτη σύνταξη ή τη μείωση του ΦΠΑ, για να κερδίσει τις εκλογές, ποια είναι τα αντίμετρα που προτείνει η Νέα Δημοκρατία; Τα αντίμετρα που προτείνει η Νέα Δημοκρατία είναι Πετσίτης, Πολάκης, τυμβωρυχία με τα θύματα της τραγωδίας στο Μάτι και τελευταία το κότερο και η οικογένεια του Πρωθυπουργού. Ό,τι κάναμε, λοιπόν, εμείς, ακόμη και αν υιοθετήσουμε πλήρως τη δική σας λογική, είναι μία πρωτοβουλία στο πεδίο της πολιτικής και είναι εντός των κανόνων της δημοκρατίας. Δεν υπάρχει κανένας κανόνας που να απαγορεύει να παίρνεις μέτρα, ακόμη και σε περιόδους εκλογών. Αυτό που κάνετε, όμως, εσείς, ξεφεύγει από το πεδίο της πολιτικής. Ξεφεύγει από το πεδίο της δημοκρατίας. Κινείται στη σφαίρα της παραπολιτικής και της συκοφαντίας. Αποδέχθηκα τη λογική σας όχι επειδή είναι σωστή, αλλά για να δείξω ακριβώς τι κρύβεται πίσω από αυτή. Και αυτό που κρύβεται είναι μία αντιπαράθεση πολιτικού και ηθικού χαρακτήρα, που τις ημέρες αυτές έγινε πεντακάθαρη στον ελληνικό λαό. Από τη μία είναι η πολιτική και από την άλλη είναι τα ψεύδη και η παραπολιτική. Από τη μία είναι η δημοκρατία και από την άλλη είναι η συκοφαντία, τα fake news, η μετα - δημοκρατία. Έρχομαι τώρα στο timing, τον χρόνο στον οποίο ανακοινώσαμε τα μέτρα. Πράγματι, ο χρόνος είναι προεκλογικός. Έχουμε εκλογές σε λίγες ημέρες, ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές. Αλλά αν τα μέτρα αυτά είναι αναγκαία, όπως και εσείς λέτε, αν τα μέτρα αυτά υπηρετούν την οικονομία και την κοινωνία, αν επομένως έπρεπε να ληφθούν αυτά τα μέτρα, πότε έπρεπε να ληφθούν; Αργότερα; Μα, αν μπορούμε να κάνουμε κάτι θετικό, γιατί να το αναβάλουμε για το μέλλον, αφού μπορούμε να το κάνουμε τώρα; Και άλλο επιχείρημα. Ας υποθέσουμε ότι αποφασίσαμε όντως τα μέτρα αυτά να τα κάνουμε αργότερα. Πότε αργότερα; Πάλι θα έλεγαν κάποιοι: τα κάνετε εν όψει εθνικών εκλογών. Και για να το αποδείξω αυτό, θυμίζω το εξής πραγματικό γεγονός. Μήπως αυτό δεν ελέχθη και μετά από τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού πέρυσι στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης; Και τότε ορισμένοι είπαν: προεκλογικές υποσχέσεις, δεν πρόκειται να υλοποιηθούν ποτέ. Και όμως, όλα τα μέτρα που ανακοινώθηκαν στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, θεσμοθετήθηκαν, υλοποιήθηκαν και ισχύουν. Μήπως θα μπορούσαμε να τα είχαμε κάνει νωρίτερα, πριν δηλαδή από αυτή την περίοδο; Όχι πάρα πολύ νωρίτερα. Γιατί; Διότι δεν μπορούσαμε. Η προετοιμασία γινόταν από το Υπουργείο Οικονομικών, από τον κ. Τσακαλώτο και από όλους μας, αλλά δεν μπορούσαμε να ανακοινώσουμε μέτρα κοστολογημένα, αν δεν είχαμε την επίσημη ανακοίνωση για το πλεόνασμα και τα άλλα μακροοικονομικά μεγέθη του 2018. Πότε έγινε επίσημη ανακοίνωση από τη EUROSTAT; Στις 23 Απριλίου του 2019. Συμπέρασμα: Τα μέτρα που ανακοινώσαμε, όπως και αν τα ονομάσετε, ακόμη και αν τα πείτε προεκλογικά, συνιστούν μία πολιτική επωφελή και για τους πολίτες και για την οικονομία. Τα δικά σας αντίμετρα, όμως - όσα λέτε για την οικογένεια του Πρωθυπουργού, για τα κότερα και άλλες συκοφαντίες - , βρίσκονται, όπως ήδη είπα, έξω από τη σφαίρα της πολιτικής και της δημοκρατίας. Αντλούνται - δεν μπορώ να μην το πω αυτό - από τους υπονόμους της ακροδεξιάς και των σκοτεινών συμφερόντων, πλήττουν τη δημοκρατία και την κοινωνία. Επανέρχομαι, λοιπόν, στην ουσία του θέματος τώρα, για να επισημάνω τα πραγματικά χαρακτηριστικά που έχουν τα μέτρα που ανακοινώσαμε. Τι είναι αυτά τα μέτρα και πού αποσκοπούν; Πρώτον, τα μέτρα που ανακοινώθηκαν δεν είναι έκτακτες ή εφάπαξ προεκλογικές παροχές. Είναι μόνιμες πολιτικές, που καθίστανται σήμερα δυνατές χάρη στις δυνατότητες που δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι, με τις θυσίες του λαού και με την πολιτική που ακολουθήσαμε. Τα μέτρα αυτά γίνονται τώρα εφικτά, διότι η Κυβέρνηση αξιοποιεί αποτελεσματικά και στοχευμένα υπέρ των πολλών τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο που κερδίσαμε, με στόχο την ενίσχυση της ήδη υπαρκτής και επιταχυνόμενης οικονομικής ανάκαμψης και την ανακούφιση όσων επλήγησαν περισσότερο από την κρίση. Δεύτερον, τα εν λόγω μέτρα διαμορφώνουν και μία γραμμή προληπτικής άμυνας έναντι κινδύνων εξωγενών, από το διεθνές περιβάλλον. Στοχεύουν δηλαδή τα μέτρα αυτά και στην αντιστάθμιση τυχόν αρνητικών επιπτώσεων από την οικονομική επιβράδυνση που παρατηρείται στην Ευρώπη και γενικότερα στον κόσμο. Τρίτον, τα μέτρα αυτά δεν αντιστρατεύονται το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων το οποίο υλοποιούμε, μεταρρυθμίσεων βεβαίως νέας γενιάς ή νέου τύπου, μεταρρυθμίσεων που ενισχύουν την ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη και όχι τη λιτότητα. Μάλιστα πολλά από τα μέτρα που ανακοινώσαμε προωθούν, υποβοηθούν, τον μετασχηματισμό της παραγωγικής βάσης της οικονομίας μας, μέσω της υποστήριξης επενδύσεων σε τεχνολογικό και βιομηχανικό εξοπλισμό, καθώς και μέσω της προώθησης της συνεργασίας στον αγροτικό χώρο, για να δημιουργήσουμε οικονομίες κλίμακας και να αυξήσουμε την παραγωγικότητα. Σημειώνω παρεμπιπτόντως - άλλη φορά μπορούμε να επανέλθουμε σε αυτά - ότι μέτρα όπως οι υπεραποσβέσεις αποτελούν ισχυρότατο κίνητρο, ισχυρότατο μέσο υπέρ των επενδύσεων, ιδιαίτερα σε κλάδους που απαιτούν μηχανολογικό εξοπλισμό. Τέταρτον, τα μέτρα που ανακοινώθηκαν ενσωματώνουν τις αρχές της δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης, συμβάλλοντας στην οικονομική μεγέθυνση και στηρίζοντας ταυτόχρονα την κοινωνική και περιφερειακή συνοχή της χώρας, μέσω της ενίσχυσης της πρόσβασης των πολιτών σε βασικά αγαθά, όπως είναι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, όπως ο ηλεκτρισμός, το φυσικό αέριο κ.ά.. Πέμπτον, τα μέτρα αυτά δείχνουν ότι η έξοδος από τα μνημόνια δεν ήταν μια τυπική διαδικασία, αλλά αποτελεί μια κατάκτηση της κοινωνίας, καθώς οι βαθμοί αυτονομίας και ο δημοσιονομικός χώρος που έχουμε κερδίσει, μας επιτρέπουν σήμερα να περνάμε σε ένα νέο μείγμα πολιτικής πιο φιλικό προς την ανάπτυξη και προς την κοινωνία. Γι' αυτό και τα μέτρα αυτά από τη μια έρχονται ως συμπλήρωμα εκείνων που ανακοινώθηκαν πέρυσι στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και από την άλλη δεν είναι και τα τελευταία. Κάθε νέο περιθώριο που θα κατακτούμε, θα μετατρέπεται σε πολιτικές για τη στήριξη των επενδύσεων, της απασχόλησης και του κοινωνικού κράτους. Αυτά, κατά την άποψή μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι τα γεγονότα, όσο πιο πιστά μπόρεσα να τα αποτυπώσω. Εμείς, λοιπόν, μέτρα πολιτικής χρήσιμα στην οικονομία, ωφέλιμα για τους πολίτες. Εσείς τυμβωρυχίες, κότερα, συκοφαντίες. Εμείς, σε συμμαχία με τους προοδευτικούς πολίτες, επιμένουμε στο πεδίο της πολιτικής, υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία. Εσείς με τα εύσημα αυτών που σας επαινούν σήμερα, τα ακροδεξιά έντυπα. Και επιτρέψτε μου μια τελευταία βιωματική εμπειρία ως ένας από τους παλιότερους ίσως σε αυτή την Αίθουσα. Προσωπικά, στην πολιτική μου διαδρομή έχω ζήσει ανάλογες καταστάσεις στο παρελθόν. Κάποτε, στη δεκαετία του '80, πριν από τις εκλογές του 1985, είχε δημοσιευθεί σε εφημερίδα μία φωτογραφία που εμφάνιζε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον πατέρα του σημερινού Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, μαζί με χιτλερικούς, με ναζί. Με τους ναζί ή πράκτορας των ναζί ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έγραφε τότε η εφημερίδα. Μετά τις εκλογές αναγνωρίστηκε ότι ήταν ψεύτικη η φωτογραφία. Την ίδια περίοδο κυκλοφορούσαν φωτογραφίες με ένα κότερο που υποτίθεται ότι ανήκε στον Χαρίλαο Φλωράκη. Και βέβαια αμέσως μετά διαπιστώθηκε ότι ήταν ψέμα. Και όλη εκείνη την περίοδο βεβαίως - από τα μέσα της δεκαετίας του '80 και μετά - τα ίδια συνεχίστηκαν άλλοτε σε βάρος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη άλλοτε σε βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου και κάπου κάπου έπεφτε και μία βολή και προς τον Φλωράκη ή άλλα στελέχη της Αριστεράς. Περιττό να πω ότι όλα αυτά δεν νομίζω να είχαν τελικά κάποια ουσιώδη επίδραση στα εκλογικά αποτελέσματα. Το μόνο που πετύχαιναν ήταν η διάβρωση της δημοκρατίας, η απαξίωση της πολιτικής, η ενίσχυση εκφυλιστικών φαινομένων στα δημόσια ήθη της χώρας. Βλέπω τον Σπύρο Λυκούδη. Και τον Κύρκο περιλάμβαναν πολλές φορές αυτές οι πρακτικές. Αυτές τις μεθόδους θέλετε να αντιγράψετε σήμερα; Έτσι θα αντιμετωπίσουμε τη βαριά ακόμα κληρονομιά της κρίσης και της χρεοκοπίας; Έτσι θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του μέλλοντος; Δεν διδαχθήκατε τίποτα από το παρελθόν; Έτσι θα αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους για τη δημοκρατία; Η συζήτησή μας δεν γίνεται σε κάποιο κενό. Ζούμε σε μια ιστορική συγκυρία κατά την οποία υπάρχουν δυνάμεις και στη σφαίρα των μέσων ενημέρωσης και στη σφαίρα της πολιτικής που σπρώχνουν την πολιτική προς τον εκχυδαϊσμό, όπως υπάρχουν και ακροδεξιές δυνάμεις και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη που βάλλουν ανοικτά κατά της δημοκρατίας, καλλιεργώντας το μίσος, την ξενοφοβία και τον ρατσισμό. Στη συγκυρία, λοιπόν, αυτή εγώ θα ήθελα να καλέσω - θα μου επιτρέψετε - και εσάς και όλους, τουλάχιστον όσες και όσους συνειδητοποιούν τους κινδύνους, να υπερασπιστούμε τις αρχές του πολιτικού διαλόγου και τις πολιτικής αντιπαράθεσης πάνω στα κρίσιμα και σοβαρά προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία με βάση τα προγράμματά μας, τις αντιλήψεις μας, τις ιδέες μας, τις αξίες που έχει ο καθένας. Όλα τα άλλα διαβρώνουν τη δημοκρατία, πλήττουν την πολιτική, ζημιώνουν την κοινωνία. Με τις σκέψεις αυτές πιστεύω ότι η πλειονότητα της Βουλής σήμερα, η πλειονότητα της κοινωνίας αύριο θα δώσουν ξανά ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτή την Κυβέρνηση και στις δυνάμεις που τη στηρίζουν, για να συνεχίσουμε και να ολοκληρώσουμε το έργο μας. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκατέσσερις μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Ανάληψης Χερσονήσου Ηρακλείου Κρήτης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίζουμε με τις αγορεύσεις των πολιτικών αρχηγών. Θέλω να ενημερώσω εξαρχής, για να μην εκπλαγείτε, ότι στον κ. Θεοδωράκη και στον κ. Λεβέντη θα δοθεί περισσότερος χρόνος, γιατί δεν έκαναν πρωτολογία, θα προστεθεί δηλαδή ο χρόνος της πρωτολογίας και δεν θα έχουν μόνον τον χρόνο της δευτερολογίας. Τον λόγο τώρα θα πάρει ο κ. Λεβέντης. Ακολουθούν ο κ. Μιχαλολιάκος, η κ. Γεννηματά, ο κ. Τσακαλώτος, ο κ. Μητσοτάκης, ο κ. Τσίπρας. Κύριε Λεβέντη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, άκουσα τα τελευταία λόγια του κ. Δραγασάκη, που είπε ότι πιστεύει ότι η Εθνική Αντιπροσωπεία θα ξαναδώσει ψήφο εμπιστοσύνης. Θέλω να του επισημάνω ότι οι πολιτικοί άνδρες την ψήφο τη ζητάνε από τον λαό και όχι από την Εθνική Αντιπροσωπεία. Εκείνη η ψήφος θα μετρήσει, κύριε Δραγασάκη, κατά πόσον έχετε την έγκριση της κοινωνίας. Η παρούσα αριθμητική υπεροχή που έχετε δημιουργήσει, με τον τρόπο που την έχετε δημιουργήσει, εσείς ξέρετε αν σας επαρκεί και αν είναι αυτή που σας δίνει το δικαίωμα να κάνετε ό,τι κάνετε. Εσείς θα το κρίνετε. Μετά είπατε ότι οι διάφοροι που ανέβαιναν στα κότερα απεδείχθη ότι ήταν εκμαυλισμός του πολιτικού βίου, δηλαδή ότι ήταν ψευδείς οι καταγγελίες για τον Φλωράκη, ψευδής η φωτογραφία για τον κ. Μητσοτάκη ότι είχε φωτογραφηθεί με Γερμανούς. Αυτό είπατε. Επιτρέψτε μου να έχω κάποιες αμφιβολίες αν απεδείχθη ότι ήταν όλες αυτές οι φωτογραφίες πλαστές, διότι δεν βγήκε από κάποιο δικαστήριο αυτό. Απλώς ιστορικά εφθάρη η εντύπωση. Αυτή είναι η άποψή μου. Δεν θυμάμαι δικαστήριο που να είπε ότι αυτή η φωτογραφία είναι πλαστή, να έγινε πραγματογνωμοσύνη. Ωστόσο, το να ανεβαίνουν πολιτικοί στα κότερα είναι το καλύτερο; Δηλαδή, ο Ανδρέας Παπανδρέου που ανέβαινε στο «Γκουανταλαχάρα» του Κόκκαλη ήταν οι καλές του στιγμές; Ήταν οι καλές στιγμές του Ανδρέα Παπανδρέου αυτές που έκανε διακοπές με το κότερο του Κόκκαλη; Δεν ήταν οι καλές στιγμές αυτές του Ανδρέα Παπανδρέου. Εσείς, οι νεοδημοκράτες, δεν ξέρω γιατί καταφύγατε σε επιχειρήματα με κότερα. Δεν έχει κανένας σας ανεβεί σε κότερο; Όχι; Και στη Μύκονο είστε συχνοί και σε κότερα είστε και στα σαλόνια του Κολωνακίου συχνάζετε. Σας παρακαλώ τώρα, να είμαστε σοβαροί. Διότι ο Χριστός είπε «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω» και δεν βάρεσε κανείς λίθο. Κανείς δεν βάρεσε λίθο. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Λοιπόν, γενικώς, στη δημόσια ζωή πρέπει να είμαστε κοσμοκαλόγεροι, άμα θέλουμε να σέβεται και ο κόσμος, διότι υπάρχει κόσμος που ζει με 300 ευρώ. Αν τον εκπροσωπούν άνθρωποι από τα κότερα, είναι δική σας υπόθεση. Μπείτε στα καφενεία να δείτε τι λέει για τους πολιτικούς ο κόσμος. Μπείτε στα καφενεία να δούμε αν σας πει μπράβο σας, αν υπάρξει πολίτης που σας πει «συγχαίρω τον Τσίπρα που ήταν στην Παναγοπούλου, συγχαίρω τον Ανδρέα Παπανδρέου που ήταν στο κότερο «Γκουανταλαχάρα» του Κόκκαλη. Υπήρχε μια εποχή που φωτογράφιζαν το «Γκουανταλαχάρα» καθημερινώς, πρώτη σελίδα και επαίρετο το ΠΑΣΟΚ ότι κάνει διακοπές ο Πρόεδρός του επί του γιοτ του κ. Κόκκαλη, και τώρα τον πήρατε εσείς. Ήταν τόσο καλά τα ηθικά διδάγματα! Λένε πολλοί από εσάς: Γιατί; Οι πλούσιοι δεν δικαιούνται να είναι σε συνδυασμούς, σε λίστες; Βεβαίως, δικαιούνται οι πλούσιοι, αλλά και βεβαίως είναι δείγμα γραφής τού πώς σκέφτεται το κάθε κόμμα. Δηλαδή, θα εκπροσωπήσει ο Κόκκαλης τα 300 ευρώ; Θα εκπροσωπήσει αυτές τις εξακόσιες χιλιάδες που είναι στη Γερμανία; Τι θα εκπροσωπήσει ο νεαρός Κόκκαλης; Πείτε μου τι θα εκπροσωπήσει και αναλόγως να πράξουμε. Κάποτε βγήκε ο Πρωθυπουργός - νομίζω στην Αίθουσα της Βουλής - ο κ. Τσίπρας και είπε ότι έπιασε τον Ριχάρδο επιτέλους, έναν μεγαλέμπορα, που μάζευε χρυσό και το έστελνε στην Τουρκία και παρουσιάστηκε ως εθνική επιτυχία, ότι συλλάβαμε έναν λαθρέμπορα. Μετά από δυο - τρεις μέρες αυτός ο λαθρέμπορας έγινε ήρως και συνεχίζει να δουλεύει παντού. Στη Νάουσα έχει το κατάστημα τάδε, στη Βέροια το άλλο, στη Θεσσαλονίκη δυο - τρία, στην Αθήνα καμμιά δεκαριά. Ο Ριχάρδος τελικά, δεν κατάλαβα, ήταν λαθρέμπορος; Ήταν καλός άνθρωπος και τον συκοφαντήσαμε αδίκως; Τι εξ όλων ήταν; Διότι, για να φτάσει ο Πρωθυπουργός εδώ να πει ότι συνέλαβε τον Ριχάρδο, σημαίνει ότι ήταν η μεγάλη επιτυχία των οικονομικών αρχών. Δεν είναι σημαντικό αυτό που λέει ο κ. Δραγασάκης με τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας, διότι αν ήταν, θα το έλεγε και στην Αίθουσα. Άλλα πράγματα λέει ο Υπουργός. Δεν λέτε τίποτα σχετικό για τα κότερα. Τα κότερα επιτρέπονται. Δεν στενοχωρούμαι καθόλου. Φέρατε μέτρα για την ανακούφιση του κόσμου και σήμερα ο κόσμος είναι τόσο δυστυχισμένος που και ένα ευρώ να του δώσεις… Εγώ ήμουν χθες στη Θεσσαλονίκη - γι' αυτό δεν μίλησα στην πρωτολογία - και έκατσα να δω πώς σκέφτεται ο κόσμος και πέρασαν καμμιά τριανταριά ζητιάνοι οι οποίοι δεν γύρευαν ούτε 10, ούτε 20, ούτε 50 ευρώ, αλλά 0,5 ευρώ ή ένα δέκατο του ευρώ δέχονταν για να ικανοποιηθούν. Έχει φτάσει, λοιπόν, η Ελλάδα και η κοινωνία στην εξαθλίωση. Εκεί έχει φτάσει και του δίνετε μέχρι 500 ευρώ έναν μισθό τον χρόνο, πάνω από τα 500 ευρώ το 30%, πάνω από τα 1.000 δεν ξέρω τι του δίνετε. Ωραία ποσοστά, του δίνετε κάποια χρήματα, τα οποία βέβαια είναι υπολογίσιμα για τον πολύ φτωχό, γιατί μπορεί να αγοράσει ψωμί. Πηγαίνετε σε όλη την Ευρώπη και αν δείτε τρεις μέρες πριν τις εκλογές να δίνει το κράτος 50, 100, 500 ευρώ, να μου πείτε ότι δεύτεροι είστε εσείς. Σε όλη την Ευρώπη, σε όλον τον κόσμο! Τι θα πουν οι πολίτες τρεις μέρες πριν τις εκλογές, όταν δουν στους λογαριασμούς τους 100 ευρώ; Τι θα πουν; Τι ωραίος ο Πρωθυπουργός; Κάτι άλλο θα πουν και ξέρετε τι θα πουν. Δε θέλω να το πω, γιατί σέβομαι την Αίθουσα. Για όνομα του Θεού! Στη Γερμανία έχω τονίσει ότι δεν αλλάζει ο εκλογικός νόμος έξι χρόνια πριν τις εκλογές. Δηλαδή, αν αλλάξει τώρα επί έξι χρόνια θα γίνεται με το σύστημα που είναι τώρα και τον τελευταίο χρόνο, τον προεκλογικό, απαγορεύεται πρόσληψη. Το ακούτε; Εσείς τι κάνετε εδώ; Διδάσκετε όλη την Ευρώπη πολιτικό ήθος δι' αυτού του τρόπου, με τα 50, τα 100 και τα 200 ευρώ και με τις προσλήψεις που ετοιμάζετε, τις μονιμοποιήσεις συμβασιούχων. Αφήστε να τα κάνει η επόμενη κυβέρνηση. Εσείς πιστεύετε ότι θα είστε. Γιατί θέλετε να συνυπολογιστεί στο ποσοστό σας; Και ο Ράλλης, μια και μιλάμε εδώ σε δεξιούς, πολέμησε στο τέλος της θητείας του και έκανε ρουσφέτια και έκανε διορισμούς. Κάπου που βρέθηκα, όπου ήταν ένας Γρηγοριάδης, Γενικός Διευθυντής, τους είπα: «Τρελοί είστε; Δεκαπέντε μέρες πριν τις εκλογές και διορίζετε στην Εθνική Τράπεζα καθαρίστριες; Τι κάνετε; Τι είναι αυτά;». Είπαν: «Ο αντίπαλος στο ΠΑΣΟΚ φέρθηκε πολύ αισχρά και αναγκαζόμαστε». Τα έκανε ο Ράλλης και εγώ νομίζω ότι αύξησε τη δύναμη της διαφοράς του αντί να τη μειώσει. Δηλαδή, τέτοιες κινήσεις της τελευταίας στιγμής, διορισμοί κ.λπ., δείχνουν πανικό. Δεν ξέρω. Τον Ράλλη έχουν ως δίδαγμα στον ΣΥΡΙΖΑ; Πιθανώς τον Ράλλη. Δεν μπορώ να δώσω άλλη εξήγηση. Μέχρι τον Σεπτέμβριο δεν θα γίνουν εκλογές; Θα γίνουν. Αλήθεια, πιστεύετε ότι ένας που έχετε διορίσει τώρα θα σας ψηφίσει; Από μέσα του ξέρετε τι λέει ο καθένας; Δεν είναι τόσο ηλίθιοι οι Έλληνες να ξεχνούν πολυετείς λιτότητες και πολυετείς θυσίες, επειδή τους διορίζετε, γιατί ξέρουν για ποιον λόγο τους διορίζετε τώρα. Λέτε: «Επανορθώνουμε», ότι δηλαδή πήγε καλά η οικονομία και επανορθώνετε τα πράγματα. Τι σημαίνει «πήγε καλά η οικονομία»; Μια οικονομία πάει καλά, όταν γίνονται επενδύσεις κι όταν υπάρχει ανάπτυξη. Φέρατε καμμιά ανάπτυξη; Αν πήγε καλά η οικονομία, πήγε καλά σε αριθμούς και αφού στύψατε και μαδήσατε όλη τη χώρα! Έτσι πήγε καλά η οικονομία. Μαδήσατε όλον τον κόσμο και από αυτό που εισπράξατε από το γδύσιμο του κόσμου, λέτε ότι γυρίζετε 50 ή 100 ευρώ. Είναι ντροπή αυτά τα πράγματα! Θα τα θυμάστε. Θα περάσει ο χρόνος, θα φύγετε από αυτή τη Βουλή και θα σας συνοδεύει ένα όνειδος για τη συμπεριφορά σας. Αυτό ισχύει και μόνο που θεωρείτε ότι με κινήσεις τέτοιες μπορεί να παραμείνετε στην εξουσία. Ωστόσο, λέω κάτι και για τη Νέα Δημοκρατία. Μη χαίρεται η Νέα Δημοκρατία, διότι γυρίζει ο κ. Μητσοτάκης και παντού ευλογεί τα πάντα. Δηλαδή, σε αυτούς που τους τα έσπασαν οι «Ρουβίκωνες» λέει: «Απ' την άλλη μέρα των εκλογών θα πέσει βούρδουλας και θα υπάρξει τάξη». Δηλαδή, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν Υπουργός Προστασίας του Πολίτη και έπρεπε να προστατευθούν οι έγκλειστοι της Marfin, έπρεπε να στείλει την αστυνομία και να γίνει σφαγή; Η εγκληματικότητα πατάσσεται με τέχνη. Βρίσκεις τους πυρήνες, εξαρθρώνεις τους πυρήνες. Δεν γίνεται με συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αντι - διαδηλωτών, γιατί θυμάστε τι έγινε στην Πάτρα με εκείνον τον Καλαμπόκα και εκείνον τον Τεμπονέρα, όταν υπήρξε σύγκρουση. Και πάλι καλά που είχαμε ένα θύμα τότε! Θα μπορούσαμε να έχουμε είκοσι πέντε! Θέλει τέχνη, λοιπόν. Δεν είναι εύκολα τα πράγματα. Αφού οι ίδιοι έχετε διαχειριστεί στο παρελθόν ανάλογες στιγμές και δείξατε αδυναμία; γιατί υπόσχεστε; Πείτε ένα απλό: «Ό,τι μπορούμε θα κάνουμε». Πιο πιστευτό γίνεται ένα τέτοιο απλό πράγμα που δείχνει καλή πρόθεση, παρά να δείξετε τη μαγκιά ότι όλα διά μιας θα τα διορθώσετε! Ξεκάθαρα πράγματα! Ο λαός θέλει ειλικρίνεια. Έχει ο Μητσοτάκης μεγαλύτερες ικανότητες από τον Σαμαρά; Δεν κατάλαβα. Εδώ πέρα έγινε το μακεδονικό και ο Καραμαλής δεν άνοιξε το στόμα του. Εχθές, με πλησίασε ένας στη Θεσσαλονίκη και μου λέει: «Για τον Καραμανλή τι έχεις να πεις;». Λέω: «Ένα λεπτό, βρε παιδιά. Ο Καραμαλής μία δήλωση έκανε για το σκοπιανό; Πού είναι η δήλωση του Καραμανλή να πει: «Διαφωνώ. Δεν πρέπει να δώσουμε το όνομα»; Τίποτα! Οι οδοντόκρεμες «KOLYNOS» είναι σοβαρότερες από τη δήλωση του Καραμανλή! Με συγχωρείτε, δηλαδή, σας τιμά η δήλωση; Και μετά πηγαίνετε στη Θεσσαλονίκη και λέτε: «Είμαστε κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών». Τι σημαίνει «είμαστε κατά»; Μόνο για γλώσσα και ταυτότητα μιλούσατε. Για το όνομα δεν μιλήσατε ποτέ! Και είναι ψέμα ότι στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών γράψατε σύνθετη ονομασία το 2008; Είναι ψέμα; Είναι ψέμα ότι προσήλθατε στο Βουκουρέστι με πρόταση «Μακεδονία (Σκόπια)»; Είναι ψέμα ότι πήγε ο Βαγγέλης Βενιζέλος στα Ηνωμένα Έθνη και είπε για σύνθετη ονομασία; Άρα η Μακεδονία βρέθηκε μπροστά σε τρία κόμματα που έδιναν το «Μακεδονία»! Λέω ψέματα; Ζήτησε η Νέα Δημοκρατία δημοψήφισμα; Πού είναι το δημοψήφισμα; Εγώ έστειλα επιστολή στον κ. Μητσοτάκη και του είπα «Δήλωσε ότι ως Πρωθυπουργός δεν θα δεχτείς ποτέ τον όρο “Μακεδονία”». Δεν μου απάντησε. Αυτό έγινε πριν γίνει η ψηφοφορία τότε για τη δυσπιστία. Του είπα: «Δήλωσε ότι δεν θα δεχθείς… [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν σας διέκοψα. Εμείς υπομένουμε στωικά όταν μιλάτε εσείς, ακόμα και όταν λέτε μπούρδες. Αφήστε, λοιπόν, να μιλήσουμε, όταν λέμε κάποια σοβαρά πράγματα. Πρέπει να μάθουμε στη Βουλή να ακούμε…
Σας ακούμε! Τόση ώρα σας ακούμε.
…γιατί έρχεστε και διαβάζετε εδώ «τυφλοσούρτες» που σας τους γράφουν άλλοι προφανώς. Έτσι δεν είναι; Ή είστε τελείως ανίκανοι να βγάλετε έναν λόγο εδώ στη Βουλή; Όσοι διαβάζετε έγγραφα, γιατί διαβάζετε; Να φθάνει ένας να είναι Βουλευτής και να μην μπορεί να απαγγείλει έναν λόγο δέκα λεπτών; Το ξέρετε ότι έχει απαγορευτεί στη Βουλή να μιλάς από χειρόγραφο; Πόσοι μιλούν στην Αίθουσα αυτή, χωρίς χειρόγραφο; Τους έχετε μετρήσει; Κύριε Τασούλα, πρέπει να τους μετρήσετε κάποια στιγμή, να κάνετε έναν απολογισμό. Με ρωτάνε: «τι κάνατε τέσσερα χρόνια, κύριε Λεβέντη; Τι ωφελήθηκε η Ελλάδα;». Από το ΠΑΣΟΚ, που διόρισε ένα εκατομμύριο κόσμο, τι ωφελήθηκε η Ελλάδα; Από εσάς, από τη Νέα Δημοκρατία; Στην ουσία, στην προδοσία της Μακεδονίας είστε συνένοχοι. Από εσάς τι ωφελήθηκε η Ελλάδα; Κατεβάσατε 60% τις συντάξεις του κόσμου. Αυτό ωφελήθηκε η Ελλάδα από τη Νέα Δημοκρατία; Ή μήπως δεν τις κατεβάσατε εσείς τις συντάξεις; Τι ωφελήθηκε η Ελλάδα από τον Τσίπρα; Τι θα θυμάται η Ελλάδα από τον Τσίπρα; Μαλώνατε εχθές για τα φρονήματα του Παύλου Τσίπρα. Μαλώνατε χθες για τα φρονήματα και για το αν ήταν δεξιός. Εγώ έτυχε και τον έζησα και σας λέω ότι με έλεγε αριστερό, επειδή ήμουν πάντα φλογερά κεντρώος, της απλής αναλογικής και δημοκρατικών απόψεων. Μάλωνα με τον πατέρα Τσίπρα και με έλεγε αριστερό. Εκείνος δεν απεκάλυπτε τι ήταν. Γι' αυτό που λέτε, ότι έπαιρνε δουλειές επί χούντας, ακούστε κάτι: Επί χούντας όλοι όσοι έπαιρναν δουλειές την χάιδευαν. Όπως και σήμερα, όσοι παίρνουν δουλειές δεν είναι αντίθετοι με την Κυβέρνηση. Πηγαίνουν, δηλαδή στον Υπουργό, που μοιράζει τις δουλειές και του λένε «εμείς είμαστε δεξιοί, αλλά δώστε μας»; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Γιατί έχω ζητήσει εγώ να υπάρχει παρουσία εισαγγελέως στην ανάθεση δημοσίων έργων και κρατικών προμηθειών μεγάλου ύψους; Γιατί; Και εισαγγελέα διά κληρώσεως, όχι να διορίσω εγώ τον φίλο μου τον εισαγγελέα. Διά κληρώσεως ο εισαγγελέας να είναι παρών στη διαδικασία ανάθεσης. Γιατί άλλο είναι να κυνηγάς το ίχνος μήπως έκλεψε και άλλο να τον έχεις παρόντα στη διαδικασία, να αποφεύγεις τους κλέφτες και τις κλεψιές. Η Αίθουσα μού απάντησε ποτέ; Στην ποινικοποίηση του ρουσφετιού, που ζήτησα να γίνεται με τυφλό σύστημα εφεξής ο διορισμός στην Ελλάδα, σε όλους και εδώ και παντού; Δηλαδή, να γράφεις τα μόρια σου, την κατάστασή σου και αναλόγως να εισέρχεσαι. Να μην ξέρει αυτός που εγκρίνει τον διορισμό - να έχει μόνο κωδικό - ποιος είσαι. Αλλιώς, τι θα γίνει, κύριε Καλαφάτη μου, αν θα βάζει ο καθένας τους δικούς του; Θα σωθεί ποτέ αυτή η χώρα; Έχω γνωρίσει και τον πατέρα σας και φάγαμε μαζί στη Θεσσαλονίκη. Θέλει ο πατέρας σας να συνεχιστεί το ρουσφέτι ή θέλει να σοβαρευτεί η χώρα; Σας ερωτώ! Ρωτήστε τον! Γιατί, εμένα προσωπικά, μου είπε ότι θέλει να σοβαρευτεί η χώρα. Αυτό μου είπε. Τώρα, επειδή είναι πατέρας σας, μπορεί να σε ψηφίζει βέβαια.
Δημόσια έργα πάντως δεν κάνει ο πατέρας μου.
Για την Ευρώπη και για το ευρώ εδώ μέσα έχουν γίνει πολλά αίσχη. Δηλαδή, ο Τσίπρας έσκιζε μνημόνια και μετά έγινε ξεβράκωτος των Αμερικάνων. Αμφιβάλλει κανείς; Και μάλιστα, κυκλοφορούσατε μερικοί του Τσίπρα στο ΣΥΡΙΖΑ και λέγατε: «Αν γίνει κανένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία; Αν δεν δώσουμε τη Μακεδονία στους Σκοπιανούς και γίνει τίποτα;». Ακούστε επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ! Κυκλοφορούσαν στις συζητήσεις και έλεγαν: «Αν πούμε όχι στους Αμερικανούς και γίνει κανένα θερμό επεισόδιο, μετά η Ελλάδα;». Ακούτε με τι επιχειρηματολογία έδωσαν το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια; Θα έπρεπε να ντρέπονται οι του ΣΥΡΙΖΑ γι' αυτό το πράγμα. Ο Σαμαράς πήγε στο Ζάππειο και ουσιαστικά ήταν ευρωσκεπτικιστής, σαν τον Καρατζαφέρη. Άκουγα αργά μια νύχτα σε μία κασέτα τον Καρατζαφέρη που έλεγε ότι εκπροσωπεί τους ευρωσκεπτικιστές. Έγινε ιδεολογία η άρνηση της Ευρώπης, κατά τον Καρατζαφέρη. Δεν έχει τι να δηλώσει, γιατί όσα έχει δηλώσει τα έχει αρνηθεί και το μόνο που του μένει τώρα είναι να δηλώσει ευρωσκεπτικιστής. Δεν ξέρει την τύχη του Φάρατζ. Υπήρχε ένας, έτοιμος να κυβερνήσει στην Αγγλία, ο οποίος εξαφανίστηκε από τον χάρτη. Καταλάβατε; Κάνει τον ευρωσκεπτικιστή. Δεν είναι ιδεολογία το να μισείς την Ευρώπη. Η Ευρώπη έχει πολλές αδυναμίες, δεν υπάρχει αμφιβολία. Έχει πάρα πολλές αδυναμίες, έχει κάνει πάρα πολλά λάθη και δεν δείχνει ούτε αλληλεγγύη. Και δεν έπρεπε να επιτρέπει η Μέρκελ στον καθένα να κλείνει τα σύνορα για τους πρόσφυγες, έπρεπε να του κόβει τη χρηματοδότηση. Τα κράτη της Ευρώπης πρέπει εξίσου να απορροφήσουν τα βάρη είτε οικονομικά είτε σε πρόσφυγες. Αυτό θα πει Ευρώπη. Από κοινού αποδοχή των βαρών. Δεν δικαιούνται κάποια κράτη να κλείνουν σύνορα και να αφήνουν τα παράκτια κράτη να σηκώσουν όλο το βάρος! Έπρεπε να κόβουν σε αυτά τα κράτη που αδικοπραγούν τη χρηματοδότηση, να δούμε, θα τα κλείσουν τα σύνορα μετά; Αν αφήνεις βέβαια να κλείνει σύνορα, κάνει ό,τι θέλει. Η Ευρώπη λοιπόν, θέλει πολύ τολμηρότερες αποφάσεις. Χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη και ειλικρινέστερη. Και σε αυτή την Αίθουσα όλοι εσείς που είστε εδώ, την έχετε αμφισβητήσει την Ευρώπη. Ο Σαμαράς στο Ζάππειο, ο Τσίπρας με εκείνες τις τρέλες που έκανε, λέγοντας «όχι» στο ένα, «όχι» στο άλλο και μετά «ναι» σε όλα, με τα δημοψηφίσματα, με όλη αυτή την εικόνα. Μετά λένε: «είχαμε χάσει την εμπιστοσύνη μας στην Ευρώπη». Και πώς την ξαναβρήκαμε την εμπιστοσύνη; Ξεβρακωνόμενοι. Όταν ξεβρακωθήκαμε, ξαναβρήκαμε την εμπιστοσύνη. Να είστε σίγουροι ότι όταν έχεις βγει στα κάγκελα και λες τρέλες, ο μόνος τρόπος μετά για να πείσεις είναι να βγεις ξεβράκωτος μέρα μεσημέρι.
Πολύ ωραία τα λέτε, Πρόεδρε!
Εγώ αυτές τις λέξεις βρίσκω, γιατί θέλω να είμαι αληθινός. Δεν θέλω να είμαι ξύλινος ούτε ψεύτικος. Δικά σας λόγια. Βάλτε τον Τσίπρα το 2014. Εγώ λέω πολύ πιο ήρεμα τα πράγματα από ό,τι έλεγε εκείνος το 2014. Έτσι δεν είναι; Βάλτε τις κασέτες! Τις χάσατε;
Να φέρω να δείτε τι λέγατε;
Δεν έχετε τις κασέτες. Η προδοσία που έγινε για το σκοπιανό δεν θα περάσει έτσι. Πολεμάτε, μοιράζοντας λεφτά, για να καταπιεί ο λαός αυτό που συνέβη. Ξεχάστε το! Η τιμή της Μακεδονίας δεν εξαγοράζεται. Θα υπάρξουν και δίκες για το σκοπιανό. Η Νέα Δημοκρατία και ο Μητσοτάκης δεν θα καταγραφεί σε αυτούς που δεν ήταν στην πλευρά της προδοσίας. Γιατί το όνομα της Μακεδονίας το πουλήσετε εσείς πρώτοι, της Νέας Δημοκρατίας, με τον Κώστα Καραμανλή και την Ντόρα Μπακογιάννη.
Δεν είναι έτσι, κύριε Πρόεδρε.
Γελάτε; Το να γελάει κανείς δείχνει ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Θέλω να πω δυο λέξεις για το Κτηματολόγιο. Λέτε ότι αν δεν το δηλώσεις, το χάνεις. Τι είναι αυτό; Γιατί να το χάσεις; Να έχεις τη δυνατότητα μέχρι το επόμενο συμβόλαιο να κάνεις τη δήλωση. Γιατί να το χάνεις; Τι είναι; Νταβατζήδες είναι το κράτος και πρέπει να παίρνει τα σπίτια του κόσμου; Αίτημα όλων των ομογενών είναι να έχει τη δυνατότητα μέχρι την επόμενη μεταβίβαση να κάνει την ανανέωση του Κτηματολογίου. Τι χάνεις; Ποια Βουλή υπέγραψε να χάνεις την περιουσία σου; Έλεγαν οι τράπεζες στους μικροομολογιούχους: «βάλτε τα λεφτά, αγόρασε ομόλογα ελληνικού δημοσίου, είναι ισχυρότερα από το να τα έχεις στην Alpha Bank και στη Eurobank». Στην Alpha Bank και στη Eurobank δεν χάθηκαν τα λεφτά και χάθηκαν από το ελληνικό δημόσιο. Είναι αξιοπιστία κράτους; Το θέμα αυτό για τους μικροομολογιούχους και για τους έχοντες δάνειο σε ελβετικό φράγκο πρέπει να το λύσει η Βουλή, γιατί κάποιοι έχασαν τα λεφτά τους, κύριοι. Τα έχασαν ανέντιμα, παροτρυνόμενοι να προχωρήσουν και εξαπατώμενοι οι άνθρωποι έχασαν τα λεφτά τους είτε οι μικροομολογιούχοι είτε οι έχοντες δάνειο σε ελβετικό φράγκο. Διαψεύστε με αν λέω ψέματα. Λέτε συνέχεια ότι έχουμε την πρόοδο από τη μια μεριά - ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πρόοδος - και τη συντήρηση από την άλλη μεριά. Η πρόοδος σε τι έγκειται; Το ότι βάλαμε τα φάρμακα σε λίστες και δεν μπορεί κάποιος να έχει το αναλογούν φάρμακο στην ασθένειά του; Αυτό είναι πρόοδος; Είναι πρόοδος αυτό; Το ότι κόψαμε το ΕΚΑΣ είναι κι αυτό πρόοδος; Είναι στ' αλήθεια πρόοδος αυτά τα πράγματα; [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Τι είναι πρόοδος για σας; Ότι δεν είστε δεξιοί; Μπορεί ένας με τον μανδύα της Αριστεράς να είναι πιο δεξιός από τους δεξιούς. Η ουσία μετράει. Δεν μετράει το τι δηλώνεις. Και στο ΠΑΣΟΚ δήλωναν σοσιαλιστές και ο Ανδρέας Παπανδρέου τις διακοπές του τις έκανε με το «Γκουανταλαχάρα», το κότερο του Κόκκαλη. Και ήταν τόσο καλός ο Κόκκαλης που του είπατε: «έλα εδώ σε εμάς για υποψήφιος. Στον ΣΥΡΙΖΑ υποψήφιος. Είναι καλός ο άνθρωπος».
Γι' αυτό τον πήραν τώρα, Πρόεδρε. Για το κότερο.
Δεν πήρατε μόνο τον Κόκκαλη, πήρατε και το κότερο. Καλά λέει. Ο αστακός πάει με την πανοπλία του. Πήρατε στη Νέα Δημοκρατία τον κ. Κυμπουρόπουλο. Εγώ δεν έχω καμμία αντίρρηση. Ο κ. Κυμπουρόπουλος είναι ένας νέος επιστήμονας. Μπορεί να πάει σε όποιο κόμμα θέλει. Άλλωστε τώρα τα κόμματα είναι περίπου ίδια, όπου και να πάει. Διάλεξε το κόμμα που κατά τις δημοσκοπήσεις έχει ρεύμα. Είπε: «πάω εκεί μήπως βγω». Αλήθεια, έχει πειστεί ο κ. Κυμπουρόπουλος ότι όλα τα χρόνια που κυβερνούσε η Νέα Δημοκρατία, η Δεξιά, στήριξε τα άτομα με ειδικές ανάγκες; Έχει πεισθεί ή πήγε για την προσωπική του ανέλιξη; Να δεχθώ ότι ο Πολάκης φέρθηκε άσχημα σε έναν τέτοιο άνθρωπο, σε έναν επιστήμονα που θέλησε να μπει στην πολιτική. Είναι αληθές αυτό. Ήταν σκληρός ο κ. Πολάκης. Όμως, και ο ίδιος ο κ. Κυμπουρόπουλος με την παιδεία που έχει - έχει τελειώσει ιατρική νομίζω - πιστεύει ότι η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα που δικαιώνει τους φτωχούς, τους ανήμπορους; Το πιστεύει ο κ. Κυμπουρόπουλος; Άρα, γιατί πήγε, γιατί διάλεξε αυτό το κόμμα; Διότι θέλησε την άνοδό του. Φέρθηκε κι αυτός όπως φέρθηκε κάθε Έλληνας. Πονηρά να βγει! Έχετε μπροστά σας και μιλάτε με έναν άνθρωπο που είναι σαράντα χρόνια στην πολιτική. Τα πρώτα τριάντα επτά ήταν εκτός πολιτικής. Δεν κοίταξα να βρω έναν τρόπο να αναρριχηθώ ή να μπω από το παράθυρο. Κι έδωσα ένα δίδαγμα υπομονής εγώ, σε κάποιες θέσεις. Αυτό το δίδαγμα δεν το είδε ο κ. Κυμπουρόπουλος; Αν δεν το είδε, λάθος του. Θα είναι κακή η εξέλιξή του, αν δεν έχει τη δύναμη και την κρίση να διαλέξει κόμμα και πάει μόνο με κριτήριο πού θα βρει ευκολότερη αναρρίχηση. Το ξέρετε αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, να συντομεύσετε. Περιμένουν και τα παιδιά και πρέπει, να τα καλωσορίσω.
Όλη η Αίθουσα τρεις μέρες τώρα λέτε μέρα νύχτα τα ίδια.
Τώρα είμαστε στο τέλος και η πίεση είναι μεγαλύτερη. Καταλαβαίνετε.
Πετσίτηδες, Μαρινάκηδες, κότερα. Εδώ έχει γίνει καφενείο η Βουλή.
Εντάξει να μην το συνεχίσουμε. Έγινε μια φορά.
Χτες λέγατε για τα φρονήματα ενός πεθαμένου, του πατέρα Τσίπρα. Εδώ λέγοντα σημεία και τέρατα. Αφήστε έναν να μιλήσει πολιτικά!
Περιοριστείτε τώρα για να ολοκληρώσετε. Σας παρακαλώ πολύ.
Τέλος πάντων. Θέλω να πω και για τις δημοσκοπήσεις κάτι. Πρέπει να πω και για τις δημοσκοπήσεις, έτσι; Οι νεοδημοκράτες που οι δημοσκοπήσεις τους βγάζουν ότι προχωρούν πρώτοι, τις πιστεύουν. Οι αριστεροί λένε ότι είναι φτιαχτά. Εγώ ζήτησα σε κάποια παλιά μου συνάντηση στην αρχή της τετραετίας από τον Τσίπρα να κάνει μια ανεξάρτητη αρχή ελέγχου. Δηλαδή, πριν μια εφημερίδα ή ένα κανάλι δημοσιεύει τα αποτελέσματα μιας δημοσκόπησης, τα ευρήματα να τα ελέγχουν στην ανεξάρτητη αρχή. Τρεις φορές μου είπε ψέματα ο Τσίπρας. Δεν έκανε τίποτα. Κι εκεί κατάλαβα ότι το χάος τον ενδιαφέρει να συνεχιστεί. Γιατί σου λέει: «θα χάσω σήμερα, θα ξανακερδίσω μεθαύριο». Το πάνε έτσι τα δύο κόμματα. Δεν θέλουν να φτιάξουν δημοκρατία. Σου λέει: «δεν με νοιάζει, ας χάσω τώρα, υπονομεύω τον άλλον που θα έρθει και μοιραίως θα έρθω εγώ μετά, με την τραμπάλα ή ο ένας ή ο άλλος». Όμως μπορεί κάποια στιγμή να σταματήσει η τραμπάλα και είναι πολύ κοντά αυτή η στιγμή. Μπορεί να σταματήσει η τραμπάλα και να μην είναι ή ο ένας ή ο άλλος και να μην είναι ούτε ο ένας ούτε ο άλλος. Και να υπάρχει κάποια Ένωση Κεντρώων που δεν θα δίνει ούτε στον Μητσοτάκη ούτε στον Τσίπρα. Εκεί, αν δεν γίνουν δεκτά τα έντεκα σημεία της Ένωσης Κεντρώων και πρώτα απ' όλα το δημοψήφισμα για τη Μακεδονία, μη μου τηλεφωνήσετε εσείς. Πείτε στον αρχηγό σας ότι αν δεν γουστάρει δημοψήφισμα για τη Μακεδονία, να ξαναμιλήσει ο λαός, να μη με πάρει. Ο λαός που μίλησε στα Σκόπια δεν είχε δικαίωμα να μιλήσει στην Ελλάδα. Να ξέρει ο Μητσοτάκης ότι οι Βουλευτές της Ένωσης Κεντρώων που θα μπουν δεν δίνουν σε κανέναν, αν δεν γίνει δημοψήφισμα να εκφραστεί ο λαός. Τελεία και παύλα. Να το ξέρετε αυτό. Όλο το χρυσάφι της Ελλάδας να μου κουβαλήσετε, δεν δίνω! Η χώρα προδόθηκε στις Πρέσπες και πρέπει αυτό να διορθωθεί. Δεν μπορεί να ζει η Ελλάδα ατιμασμένη. Γιατί στην ουσία αυτό έχει γίνει. Στις Πρέσπες ατιμάστηκε η χώρα. Αυτό είναι. Κι είναι ντροπή σας κάποιοι να γελάτε! Ντροπή σας αν γελάτε! Γιατί σημαίνει ότι υπάρχει και η αναισθησία εκτός από την κάθε είδους κακεντρέχεια! Γεια σας, κύριοι!
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα εννιά μαθήτριες και μαθητές και έντεκα συνοδοί εκπαιδευτικοί φιλοξενούμενοι στο πλαίσιο του προγράμματος «ERASMUS» από το Γυμνάσιο της Άνοιξης. Σάς ευχαριστούμε που επισκέπτεστε το Κοινοβούλιο. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Θα καλέσω στο Βήμα τον κ. Σταύρο Θεοδωράκη, Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ποταμιού. Έχετε κι εσείς δεκαπέντε λεπτά συν οκτώ λεπτά, κ. Θεοδωράκη. Σας καλωσορίζουμε και πάλι με την ιδιότητα που είχατε.
Σας ευχαριστώ πολύ. Μάλλον θα μείνω στα δεκαπέντε λεπτά. Προσέξτε. Εμπορικός πόλεμος ΗΠΑ - Κίνας. Σύγκρουση Μέρκελ - Μακρόν για τον διάδοχο του Γιούνκερ. Τι σημαίνει για τον Ερντογάν ο έλεγχος της Κωνσταντινούπολης; Μαδούρο, ο Χαϊλάντερ. Πρώτο θέμα στους «TIMES» η μόλυνση της ατμόσφαιρας. «Πώς μπορούμε να αναπνεύσουμε καλύτερα στις πόλεις μας» ο τίτλος. Πρώτο θέμα στη «LIBERATION» ο πόλεμος των fake news για την παιδεία. Όπως αντιλαμβάνεστε, είναι οι σημερινές πρώτες σελίδες μεγάλων ευρωπαϊκών εφημερίδων. Η Ευρώπη είναι ένα βήμα πριν τις μεγάλες αποφάσεις. Μόλις τριακόσιες εβδομήντα τρεις ώρες πριν από τις ευρωεκλογές. Η συζήτηση λοιπόν, κάπου αλλού έχει ξεκινήσει. Υπάρχει, όμως, και μια γωνιά του κόσμου που όλα αυτά δεν έχουν καμμία σημασία, μια γωνιά με πολιτικούς που δηλώνουν Ευρωπαίοι, αλλά έλκονται από το βαλκανικό και ανατολίτικο DNA. Τι ζήσαμε την Τετάρτη; Και τι προφανώς θα ζήσουμε και σήμερα το βράδυ; Συγκρούσεις εκτός ορίων για τα μικρά της πολιτικής και για πράγματα άσχετα με τις αγωνίες και τις ανάγκες των Ελλήνων. Συγκρούσεις που έχουν ως μόνο στόχο τη συσπείρωση των κομματικών στρατών και τη συγκάλυψη των σκοτεινών όψεων της πολιτικής των κομμάτων εξουσίας. Αυτή είναι η παλιομοδίτικη συνταγή των αριστερών και δεξιών κομματαρχών: να συσπειρωθεί το στράτευμα, να φανατιστεί, να βγει στους δρόμους να αλαλιάζει το όνομα του ηγέτη και ας μένει, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, η μισή κοινωνία μπερδεμένη, αηδιασμένη και αμέτοχη. Τι προσπαθείτε, όμως, να αποφύγετε; Προσπαθείτε να μην ασχοληθεί η κοινωνία με τα σημαντικά των ευρωπαϊκών εκλογών και αρχικά με ποιον ηγέτη πρέπει να πάνε οι Έλληνες σε αυτή τη νέα εποχή της Ευρώπης, γιατί αυτό είναι το μεγαλύτερο ερώτημα αυτή τη στιγμή σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Με τον Βέμπερ, με τους αριστεριστές συντρόφους του κ. Τσίπρα ή με τον Μακρόν; Ο κ. Βέμπερ, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, απέρριψε κατηγορηματικά προχθές την πρόταση για ένα ευρωπαϊκό ταμείο καταπολέμησης της ανεργίας. Δήλωσε μόλις προχθές ξανά αντίθετος - προσέξτε - στη φορολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, ταυτισμένος με τον Τραμπ. Δεν θέλει ένα Σχέδιο Μάρσαλ για την Αφρική, προκειμένου να δοθούν στους νέους Αφρικανούς άλλες επιλογές από το να μεταναστεύσουν στην Ευρώπη - όπως έγραψαν κάποιοι έγκυροι σχολιαστές, «μια παρωχημένη Δεξιά που φέρεται σαν δεινόσαυρος». Και μετά είναι η πρόταση του κ. Τσίπρα για την Ευρώπη. Αλήθεια, ποια είναι η πρότασή σας για την Ευρώπη; Ποια είναι η πρότασή σας; Θα ήθελα πάρα πολύ να τη μάθω. Με ποιους είστε; Πάμπλο ή Πέδρο; Τι απέγιναν οι Podemos; Είστε ακόμη με τη Σάρα στη Γερμανία που ζητούσε να φύγουν οι Έλληνες από την Ευρωζώνη; Και στη Γαλλία; Με τον Μελανσόν; Με τους αριστεριστές που αγκαλιαζόσασταν το 2015; Κυρίες και κύριοι, η Ευρώπη έχει μία ξεκάθαρη πρόταση μπροστά της. Είναι η πρόταση της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης του Εμμανουέλ Μακρόν, αναγέννηση για ελευθερία, προστασία, πρόοδο. Η μόνη λύση για την Ευρώπη για να μην παραδοθεί ούτε στους συντηρητικούς ούτε στους λαϊκιστές. Και στην προσπάθεια της αναγέννησης μετέχει πλέον, μετά από μία τολμηρή απόφαση, και ο Φερχόφστατ με τους φιλελεύθερους. Σε αυτόν τον αγώνα των ευρωεκλογών μετέχει και το Ποτάμι για μια Ευρώπη με ενιαίο αμυντικό δόγμα, με ενιαίους κανόνες ασύλου, με Υπουργό Οικονομικών της Ευρωζώνης που θα ενισχύει τις επενδύσεις των μικρομεσαίων, με φορολόγηση των πολυεθνικών κολοσσών, με ευρωπαϊκούς κανόνες για την προστασία των πολιτών από τα fake news και με ριζοσπαστικά μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος, για να το πω πιο συνοπτικά, για να δημιουργήσουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Η Ελλάδα, λοιπόν, έχει ανάγκη από μια δυναμική συζήτηση, έχει ανάγκη από αντιπαραθέσεις, έχει ανάγκη από σύγκρουση απόψεων και ιδεών, αλλά εσείς, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία, είσαστε υπέρ μιας προεκλογικής συσκότισης. Επί τρεις ημέρες τώρα στη Βουλή θέλετε να μιλάμε για τις κουμπαριές - λέτε εσείς - της οικογένειας Μητσοτάκη, για τις δουλειές του πατέρα Τσίπρα και για τις βαρβαρότητες του κ. Πολάκη. Και ας πούμε ότι πέφταμε στην παγίδα και συμμετέχουμε σε αυτή την κατρακύλα και συζητάμε και συζητάμε ξανά για τα ίδια θέματα, τι θα κέρδιζε ο πολίτης; Το Ποτάμι, λοιπόν, δεν συμμετέχει και δεν θα συμβάλει σε αυτό το θλιβερό κατήφορο. Ο τίτλος είναι της «ΕΣΤΙΑΣ». Δεν ξέρω αν τη διαβάσατε. «Χειρότερα δεν γίνεται», έγραφε αυτή η παραδοσιακή εφημερίδα της Δεξιάς. Δεν θα μας προσβάλλει, λοιπόν, και εμάς ο ιός του «πολακισμού». Ο τίτλος είναι από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», που εμφατικά σημειώνει: «Κανείς δεν θέλει να θυμάται τη συζήτηση της Τετάρτης στη Βουλή». Ζητάμε, λοιπόν, τόσο από τον κ. Τσίπρα, όσο και από τον κ. Μητσοτάκη να κατεβάσουν τους τόνους και όχι στο όνομα κάποιου καθωσπρεπισμού. Το ζητάμε γιατί άλλα είναι τα επείγοντα που πρέπει να συζητήσουμε. Ευρώπη, η μεγάλη ατζέντα - σας είπα τις πρώτες σκέψεις μου - και ελληνοτουρκικά, το επόμενο επείγον θέμα. Θέλω να θέσω ένα ερώτημα μήπως απαντηθεί από τους Αρχηγούς στη συνέχεια. Θα κάνουμε κανένα debate; Εμείς είμαστε εδώ με όποιους όρους, με όποιους τρόπους. Καλούμε τους δημοσιογράφους να πάρουν αυτοί την πρωτοβουλία και να οργανώσουν τις συζητήσεις όπως αυτοί τις θέλουν. Όλοι μαζί, δύο - δύο, τρεις - τρεις; Να συζητήσουμε για τις σημαντικότερες ευρωεκλογές που έχουμε μπροστά μας. Χθες το πρωί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μια κρίσιμη περίοδο, με την Τουρκία να κλιμακώνει τους προκλητικούς αιφνιδιασμούς στο Αιγαίο, στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, πήγα στην Τανάγρα, στην Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία. Πήγα, μάλιστα, με τον Πρόεδρο των Αξιών, Ναύαρχο Φενέκο, σύμμαχό μας στο Ποτάμι. Ξέρετε ότι η Τουρκία τα τελευταία είκοσι χρόνια, ξεκινώντας από το μηδέν, έχει αναπτύξει μία πρότυπη και δυναμική αμυντική βιομηχανία που της επιτρέπει πλέον να είναι σχεδόν αυτάρκης και να κοιτάει με αυτοπεποίθηση το μέλλον; Πήγα, λοιπόν, στην ΕΑΒ και τι είδα; Ένα κουρασμένο σύστημα, χωρίς πολιτική καθοδήγηση, με απογοητευμένα τα λίγα ικανά στελέχη, με αποκαρδιωμένους εργαζόμενους, που σχολάνε στις 15.00΄ γιατί δεν θα πληρωθούν υπερωρίες αν μείνουν πάνω από τις 15.00΄, ενώ ταυτόχρονα τα F -16, τα C -130, τα πυροσβεστικά αεροσκάφη ακόμη - ακόμη κάνουν ουρές για να επισκευαστούν και να αναβαθμιστούν. Είδα και το πρώτο ανασκευασμένο P3 που το περιμένει πώς και πώς το Πολεμικό Ναυτικό. Δεν θα πω, και ελπίζω να καταλαβαίνετε τους λόγους, περισσότερα για τις αδυναμίες μας. Θα πω, όμως, ότι η χώρα χρειάζεται επειγόντως σύγχρονη αμυντική βιομηχανία. Πρέπει άμεσα να υπάρξει ένα κεντρικό σχέδιο και με ευθύνη του Υπουργείου Ανάπτυξης και όχι του Υπουργείου Οικονομικών ούτε του Υπουργείου Αμύνης, να δοθεί ζωή σε μία δυναμική και προσοδοφόρα αμυντική βιομηχανία, με σύγχρονο μάνατζμεντ, με δημόσια και ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια και με νέες γραμμές παραγωγής και με πελάτες που περιμένουν από πολλές χώρες της ευρύτερης περιοχής μας, που τώρα θέλουν να πάρουν αριθμό προτεραιότητας για τον εκσυγχρονισμό των πολεμικών τους αεροσκαφών και απογοητεύονται και πολλοί από αυτούς καταλήγουν στην Τουρκία. Οι τουρκικές απειλές, λοιπόν, δεν αντιμετωπίζονται με ανακοινώσεις, απαιτούν πράξεις. Όμως, η αποφασιστικότητα στη φύλαξη των συνόρων μας, η υπεράσπιση των εθνικών μας δικαίων στο Αιγαίο θα πρέπει να συνδυάζεται με τη διατήρηση ανοικτών διαύλων διαλόγου της Ευρώπης με την Τουρκία. Και αυτό υπερασπίστηκε το Ποτάμι με τον Γραμματικάκη και τον Κύρκο στην Ευρωβουλή. Είναι για εμάς υποκριτική η απαίτηση λαϊκιστών και συντηρητικών της Ευρώπης - ανάμεσά τους και ο κ. Βέμπερ - που λένε να σταματήσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, ενώ παράλληλα οι χώρες τους πουλάνε όπλα και κάνουν επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων για τον εκσυγχρονισμό της βιομηχανίας στην Τουρκία. Αυτά, λοιπόν, θεωρώ ότι είναι τα σημαντικά ζητήματα που θα έπρεπε να συζητήσουμε λίγες μόνο ημέρες πριν από τις ευρωεκλογές. Προφανώς είναι και η οικονομία, για την οποία φαντάζομαι θα συζητήσουμε την άλλη εβδομάδα με αφορμή τις παροχές σας. Έτσι το λέμε; Παροχές; Όχι;
Ελεημοσύνη!
Προεκλογικά δώρα; Τέλος πάντων, δεκαπέντε μέρες πριν από τις ευρωεκλογές το θυμηθήκαμε, αλλά όλα αυτά θα τα συζητήσουμε νομίζω και την επόμενη εβδομάδα. Ως προς την ψήφο εμπιστοσύνης τώρα, δεν νομίζω ότι έχετε καμμία απορία, καταψηφίζουμε ξανά την Κυβέρνηση. Είμαστε απέναντι στις τυχοδιωκτικές πρακτικές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως είμαστε απέναντι και με τους Υπουργούς του παρελθόντος που έχουν μόνη έγνοια την ανακατάληψη της εξουσίας. Και τι ζητάμε, λοιπόν, από τους πολίτες; Τους ζητάμε να θυμώσουν. Όπως έλεγε και ο Γκάντι, υπάρχει και ένας άλλος θυμός και δεν πρέπει να ντρεπόμαστε. Αν δεν είναι ο τοξικός θυμός υπάρχει και ένας άλλος θυμός που γίνεται ένα ισχυρό κίνητρο. Θα πρέπει να αποφεύγουμε να πέφτουμε θύματα της τοξικότητας του θυμού. Είναι λάθος αυτός ο τρόπος έκφρασης, όμως υπάρχει και ο θυμός που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καλό σκοπό. Ο θυμός για τους ανθρώπους μπορεί να γίνει δύναμη για να ανακαλύπτουν νέα πράγματα. Λέμε, λοιπόν, στους πολίτες ότι πρέπει να θυμώσουν με την κατάσταση που βιώνουν. Πρέπει να θυμώσουν και να ψηφίσουν αυτούς που δεν τους κορόιδεψαν ποτέ. Αυτό είναι το μήνυμά μου. Να βρουν λύσεις και να μην επιστρέψουν στα ίδια και τα ίδια λάθη. Να ενισχύσουν οι πολίτες αυτούς που δεν υποδύονται ρόλους στην πολιτική, αυτούς που δεν μπαίνουν σε αυτό το ξεκατίνιασμα για το μοίρασμα καρεκλών που ζούμε τις τελευταίες μέρες, αυτούς που δεν έχουν σκελετούς στην ντουλάπα τους, αυτούς που είναι ο εαυτός τους, προφανώς με λάθη, προφανώς με αδυναμίες, αλλά με μια στάση ζωής που μαρτυρά ότι έχουν τη σωστή ιεράρχηση σε αξίες και στόχους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Η εκτίμησή μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα - και δεν είναι τωρινή εκτίμηση δική μου, είναι πολύ παλιά - δεν είναι οικονομικό, είναι ένα αμιγώς πολιτικό πρόβλημα. Το πολιτικό σύστημα είναι εκείνο που την οδήγησε στη χρεοκοπία. Το πολιτικό σύστημα είναι εκείνο που την έσπρωξε ακόμη βαθύτερα στην κρίση το 2015. Και το πολιτικό σύστημα είναι σήμερα που αναμασά συνεχώς παλιομοδίτικες συνταγές και λύσεις ξεπερασμένες, γιατί, απ' ό,τι φαίνεται, το νέο καθεστώς αυτό που ζούμε, όπως και το παλιό καθεστώς αυτό που ζήσαμε, δεν είναι σε θέση να τραβήξουν τη χώρα μπροστά, να τη βάλουν στο κέντρο της Ευρώπης και να συγκλίνουμε επιτέλους με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες με συλλογική προσπάθεια, με συγκεκριμένο σχέδιο, με ιεράρχηση των προβλημάτων, με λύσεις, πολλές εκ των οποίων είναι αυτονόητες και ορατές, αλλά απαιτούν συγκρούσεις με συντεχνίες, συμφέροντα και κυρίως με κατεστημένες νοοτροπίες. Αυτή, όμως, είναι και η μόνη διέξοδος που έχει η χώρα, αλλιώς θα επιστρέψει στα ακόμα χειρότερα. Γι' αυτό, λοιπόν, το Ποτάμι και η ανανεωμένη Κοινοβουλευτική Ομάδα του κινήματός μας μάχεται και θα συνεχίσει να μάχεται για την αναγέννηση της πολιτικής, για την αναγέννηση της Ελλάδας, για την αναγέννηση της Ευρώπης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ τον κ. Θεοδωράκη. Καλώ στο Βήμα για την δευτερολογία του τον κ. Παναγιώτη Καμμένο, Ανεξάρτητο Βουλευτή, που είναι επικεφαλής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Ορίστε, έχετε τον λόγο για οκτώ λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα είμαι πολύ πιο σύντομος, διότι δυστυχώς σήμερα είχαμε προγραμματίσει μια κεντρική ομιλία στην Παιανία και θα ζητήσω και την ανοχή του Προεδρείου και των συναδέλφων, ώστε να εκφράσουμε την ψήφο μας και διά της επιστολής να μετρήσει με την άρνηση να παράσχουμε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Κύριε Πρόεδρε, έκανα μια περιοδεία χθες στην περιοχή της Λακωνίας, στη Σπάρτη, στους Μολάους, στη Μονεμβασιά και μίλησα με αρκετούς πολίτες ανεξάρτητα πολιτικού χώρου. Συνάντησα πραγματικά την απογοήτευσή τους για το επίπεδο της συζητήσεως που γίνεται αυτές τις μέρες στη Βουλή των Ελλήνων, την απογοήτευση που αισθάνονται οι Έλληνες πολίτες για τις εκφράσεις που ακούστηκαν εδώ, για τις ανταλλαγές προσωπικών αντιπαραθέσεων και ύβρεων σε μια στιγμή αρκετά σημαντική για την πατρίδα μας, σε μια στιγμή που η πατρίδα προκαλείται από την Τουρκία με συνεχείς παραβιάσεις και παραβάσεις, σε μια στιγμή που η Τουρκία απειλεί με μια εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ με την αποστολή γεωτρύπανων, οι οποίες δεν προσβάλλουν μόνο την κυπριακή ΑΟΖ αλλά και την ευρωπαϊκή ΑΟΖ. Και θα περιμέναμε εδώ να μιλήσουμε για την Ευρώπη, για την Ευρώπη της άμυνας, για την Ευρώπη της κοινής εξωτερικής πολιτικής, για την Ευρώπη της αλληλεγγύης. Θα περίμεναν οι Έλληνες πολίτες μια σύμπνοια των πολιτικών δυνάμεων, τουλάχιστον μια στήριξη απέναντι στις Ένοπλες Δυνάμεις. Και θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο από αυτή τη συζήτηση να γίνει μια συζήτηση που θα βγει ένα κοινό ανακοινωθέν από όλα τα κόμματα σε σχέση με τις προκλήσεις που δέχεται το έθνος και στην Ελλάδα και στην Κύπρο, αλλά και παράλληλα μια κοινή ανακοίνωση που δεν θα σταματά τη δημοκρατική συζήτηση και τις διαφορές των κομμάτων και τις πολιτικές διαφορές. Έχουμε από τη διεθνή κοινή γνώμη και τους διεθνείς οργανισμούς τη στήριξή τους, στήριξη βέβαια λεκτική και εννοώ την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω της κ. Μογκερίνι, και του κ. Γιούνκερ. Γιατί, αν υπήρχε ευρωπαϊκή άμυνα, θα έπρεπε τώρα να κατευθύνονται τα πλοία των ευρωπαϊκών χωρών προς τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο για να προστατεύουν την ευρωπαϊκή ΑΟΖ. Θα έπρεπε να ενεργοποιηθεί το άρθρο εκείνο που προβλέπει κοινή ευρωπαϊκή άμυνα σε περίπτωση που μια ευρωπαϊκή χώρα όπως η Κύπρος απειλείται, γιατί αποτελεί απειλή η ανακοίνωση της Τουρκίας. Θα έπρεπε λοιπόν να γίνει μια συνεδρίαση στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στο Υπουργείο Εξωτερικών, παρουσία των δύο Υπουργών και του Πρωθυπουργού και των αρχηγών των κομμάτων, και να βγει μια κοινή ανακοίνωση από όλα τα κόμματα, προκειμένου να ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες αυτές και στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, που φοβάμαι πολύ ότι θα αναγκαστούμε να το κάνουμε τις επόμενες μέρες. Ο τίτλος, λοιπόν, της συζητήσεως αυτές τις τρεις μέρες για την ψήφο εμπιστοσύνης και την πρότασή μομφής κατά της Κυβέρνησης μού θύμισε πριν πάρα πολλά χρόνια σε αυτή την Αίθουσα έναν ιστορικό Βουλευτή, πατριώτη Βουλευτή εκλεγμένο με το ΠΑΣΟΚ τότε, τον Δημήτριο Φωκίωνα Βουνάτσο, Βουλευτή Λέσβου, Λήμνου, όπως ο ίδιος έλεγε, Ίμβρου και Τενέδου, ο οποίος σε μια τέτοια αντιπαράθεση χρησιμοποίησε τους στίχους του Μποστ στο περίφημο ποίημα «Η Νήσος των Αζορών», διότι όλα συζητήθηκαν εδώ, πλην εκείνου που θα έπρεπε να ζητηθεί. Ακούσαμε για κότερα, ακούσαμε για το αντιδικτατορικό ή όχι παρελθόν του καθενός. Θυμίζω ότι αυτό το ποίημα είχε απαγορευτεί, γιατί οι συνταγματάρχες πιστέψανε, λέει, ότι το έγραψε τότε ο Μποστ και το μελοποίησε ο Θεοδωράκης και το τραγούδησε ο Μπιθικώτσης σαν αντίσταση για τις νήσους εξορίας. Έλεγε, λοιπόν, στον τρίτο στίχο: «Και αργότερα και αργότερα πλησίασαν δύο κότερα, ήρθε και ένα βαπόρι, ματαίως ψάχνει για να βρει τον νέο και την κόρη». Ματαίως ο ελληνικός λαός, όμως, ψάχνει να βρει τη συζήτηση εδώ την πολιτική, τη συζήτηση για την Ευρώπη, ψάχνει να βρει τη συζήτηση με τις πολιτικές θέσεις του κάθε κόμματος, ψάχνει να βρει για ποιον λόγο μέμφεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση την Κυβέρνηση, για ποιους πολιτικούς λόγους και για ποιους λόγους η Κυβέρνηση ζητά την ψήφο εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού. Δεν άκουσε τίποτα από όλα αυτά και αυτό πρέπει να το λάβει σοβαρά υπ' όψιν του ο Έλληνας πολίτης, όταν θα ψηφίσει στις 26 του μηνός για τις ευρωεκλογές. Δεν θα ψηφίσει για τις εθνικές εκλογές, δεν θα ψηφίσει την Κυβέρνηση του τόπου, αλλά πρέπει να δώσει μια απάντηση, μια απάντηση πολιτική που αφορά την Ευρώπη, αλλά και μια απάντηση για το κάθε κόμμα εσωτερικά. Εγκρίνει ο ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ τις βασιλικές συνιστώσες; Εγκρίνει ο ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ υποψηφίους όπως ο κ. Πέτρος Κόκκαλης, εκπρόσωπος δύο εταιρειών που προμηθεύουν το ελληνικό δημόσιο; Έκρινε ο ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας τον κ. Καιρίδη, τον κ. Ψαριανό ή τον κ. Τατσόπουλο; Αυτά θα έπρεπε να λάβει υπ' όψιν του ο Έλληνας πολίτης, όταν θα ψηφίσει. Εμείς δεν θα δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, ξεκάθαρα διότι δεν θεωρούμε ότι αυτή η Κυβέρνηση έχει πολιτική νομιμοποίηση. Έπαψε να έχει πολιτική νομιμοποίηση, όταν εξαγόρασε Βουλευτές έναντι υπουργικών θώκων, και έπαψε να έχει την νομιμοποίηση αυτή, όταν παραβίασε ουσιαστικά το Σύνταγμα. Είναι ξεκάθαρο, όμως, ότι τα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής των τεσσάρων ετών, τα οποία οφείλονται στη στάση των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και την σταθερή θέση που είχαν στην Κυβέρνηση, οφείλουν να αποδώσουν στο «εμείς» του Πρωθυπουργού κι ένα κομμάτι στους Ανεξάρτητους Έλληνες, γιατί οι Έλληνες πολίτες πράγματι απελευθερώνονται αρκετά μετά από τα μέτρα τα οποία υπέστησαν όλα αυτά τα χρόνια. Κλείνω τελικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και κύριε Πρόεδρε, με μια αναφορά που έκανε πριν από λίγο ο κ. Κοτζιάς από το Βήμα της Βουλής, λέγοντας ότι τα e - mail τα οποία κατέθεσα εδώ στο Κοινοβούλιο είναι e - mail τα οποία οι φίλοι του τού είπαν ότι τα έχει υποκλέψει από αμερικανικό server είτε η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών είτε οι κινεζικές ή ρωσικές υπηρεσίες. Το πρώτο είναι το προφανές, ότι χαίρομαι που ο κ. Κοτζιάς αποδέχεται δημόσια διά του Βήματος της Βουλής ότι είναι πραγματικά, αληθινά και αδιαμφισβήτητα τα e - mail αυτά. Είναι e - mail πραγματικά, που δείχνουν το πώς έστησε το διαγωνισμό στο Υπουργείο επί των Εξωτερικών. Και αυτά τα e - mail είναι e - mail τα οποία δεν πρέπει να ψάχνει αν τα υπέκλεψε. Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών δεν υποκλέπτει αμερικανικούς servers. Έχει ευθύνη για την προστασία του πολιτεύματος και αν είχαν τεθεί υπ' όψιν της αυτά τα e - mail, θα μπορούσε κάλλιστα να τα διαβιβάσει στον εισαγγελέα, προκειμένου να διερευνηθεί ένας Υπουργός ο οποίος βάζει υπηρεσιακούς παράγοντες να συνομιλούν με τις εταιρείες που θα πάρουν τον διαγωνισμό αργότερα, με μια παρένθετη εταιρεία. Δεύτερον, όσον αφορά τις πληροφορίες του για τους αμερικανικούς servers, θέλω να του πω ότι δεν υπάρχουν πια. Δεν ζούμε στην εποχή των φίλων του της ΣΤΑΖΙ, όταν ο κ. Κοτζιάς έγραφε κείμενα ούτε οι κινεζικές μυστικές υπηρεσίες έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο. Θα έπρεπε ίσως να ψάξει στο Υπουργείο Εξωτερικών και να δει για ποιον λόγο τον λένε Σουσλόφ ή Μπέρια οι υφιστάμενοί του. Θα έπρεπε να ψάξει για ποιον λόγο κάποιοι έντιμοι υπάλληλοι του Υπουργείου επί των Εξωτερικών έφτασαν «μέχρι εδώ», που λέει ο ελληνικός λαός, βλέποντας τις μεθοδεύσεις για να γίνει ένας διαγωνισμός με παρένθετη εταιρεία. Και κάποια στιγμή πρέπει να ειπωθεί για ποιον λόγο απεπέμφθη από Υπουργός ο κ. Ξυδάκης, που είναι σήμερα εδώ, όταν εκείνος ζήτησε αποδείξεις για το πώς θα ανοίξουν τα ογδόντα γραφεία στη Ρωσία ή ο πρώην Υφυπουργός επί των Οικονομικών ή ο κ. Γιώργος Τσίπρας, όταν ήρθε σε αντιπαράθεση με τον κ. Κοτζιά. Αλλά πιστεύω ότι με τη διαδικασία που ξεκίνησε στη δικαιοσύνη θα αποδειχθούν όλα αυτά και τελικά θα φανεί ποιος ήταν ο ρόλος και ποιες υπηρεσίες ήταν αυτές που είχαν εμπλοκή. Μάλλον ο κ. Κοτζιάς έχει παρασυρθεί από τους υφιστάμενούς του στο ΠΡΑΤΤΩ, όπως τον πρώην Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών, του οποίου κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο συνομιλία με καταζητούμενο με εννιά διεθνή εντάλματα συλλήψεως, πράκτορα στην Κοπεγχάγη, που του ζήταγε στοιχεία για τον Καμμένο, άνθρωπο που φέρεται να συνεργάστηκε με την ΜΙΤ ή με τις υπηρεσίες πληροφοριών των Σκοπίων, με τις οποίες είχε στενές επαφές. Αυτή η Κυβέρνηση, λοιπόν, δεν είναι η Κυβέρνηση η οποία συγκροτήθηκε το 2015, μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Έγινε μια Κυβέρνηση αποστασίας και έχει την ανοχή Βουλευτών που εξελέγησαν με άλλα κόμματα, κατέληξαν σε άλλα κόμματα έναντι της καρέκλας τους και σήμερα είναι εδώ περήφανοι. Κρατάνε τις βουλευτικές έδρες ως κόρη οφθαλμού και τις διαφυλάττουν, εισπράττοντας τη βουλευτική αποζημίωση, ενώ ποτέ δεν έχουν εκλεγεί, και δεν τις παραδίδουν. Συνεχίζουν να προκαλούν τον ελληνικό λαό, αλλάζοντας οβιδιακά θέσεις. Για εσάς το λέω, κύριε Κουίκ, που με κοιτάτε. Και από τον Γράμμο και το Βίτσι προσκυνούν το μνήμα του Μπελογιάννη και αργότερα θα τους δούμε και στην Κόκκινη Πλατεία. Και βεβαίως είναι μια Κυβέρνηση η οποία διέπραξε το τραγικό έγκλημα της ψήφισης της Συμφωνίας των Πρεσπών, μιας συμφωνίας αντισυνταγματικής, άκυρης, μιας συμφωνίας που θα πρέπει να δεσμευτούμε εδώ όσοι είμαστε αντίθετοι, αν πράγματι είμαστε αντίθετοι, ότι θα την καταργήσουμε, διότι έχει παραβιάσει ακόμα και τους ίδιους της τους όρους. Ποτέ δεν πήρε την πλειοψηφία στο δημοψήφισμα στα Σκόπια. Δεν φέρει καν την υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας των Σκοπίων και έχει παραβιαστεί και παραβιάζεται καθημερινώς, διότι αυτό το κράτος συνεχίζει να χρησιμοποιεί τον σκέτο όρο «Μακεδονία», ουσιαστικά ανατρέποντας την ίδια τη συνθήκη. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το μεσημέρι όταν είχε μιλήσει και ο Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, είχα πει και έχει γραφτεί στα Πρακτικά και είχα πάρει και την άδεια, την απόφαση του Σώματος γι' αυτό, λόγω της οικονομίας της σημερινής συζήτησης, που θα τελειώσουμε - ελπίζω - τρεις ώρες νωρίτερα από ό,τι είχαμε πει και επειδή τα δύο κόμματα, το ΚΚΕ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, έχουν κεντρικές εκδηλώσεις σε μία ώρα από τώρα, να προσμετρηθεί η ψήφος των παρόντων. Είχε γίνει δεκτό για τον κ. Παφίλη και τον κ. Κουτσούμπα, κατά τις υπηρεσίες. Θα παρακαλούσα να μας πείτε κι εσείς αν παρέχετε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ο κ. Κατσίκης, που λείπει, θα στείλει επιστολή που δεν θα προσμετρηθεί. Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτιρίου και τον τρόπο οργάνωσης της Βουλής, σαράντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 13ο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Καλώ στο Βήμα τον κ. Νικόλαο Μιχαλολιάκο από τη Χρυσή Αυγή.
Πάντα μαζί πηγαίνουμε εμείς.
Από εκεί θα μιλήσετε; Σας καλώ στο Βήμα.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είπε προηγουμένως ο κ. Θεοδωράκης ότι εν όψει των μεγάλων εθνικών ζητημάτων θα έπρεπε να γίνει ένα debate μεταξύ των Αρχηγών των κομμάτων. Και φυσικά από όλες αυτές τις διαδικασίες προς δόξαν της «δημοκρατίας» σας - εντός πολλών εισαγωγικών - η Χρυσή Αυγή είναι αποκλεισμένη. Όμως, ο κ. Θεοδωράκης με εμένα έχει κάνει debate στους «Πρωταγωνιστές», με θεαματικότητα 52%, τη μεγαλύτερη που είχε πάρει πολιτική εκπομπή εκείνο το έτος. Να ο λόγος για τον οποίο έχετε αποκλείσει από τους τηλεοπτικούς σταθμούς τη Χρυσή Αυγή. Και βεβαίως είπε στην ομιλία του ότι οι Έλληνες ψηφοφόροι πρέπει να θυμώσουν για να ψηφίσουν και να ψηφίσουν με αυτόν τον θυμό. Δεν έχει καταλάβει πως όσοι έχουν θυμώσει από το 2012 ακόμη ψηφίζουν και ψηφίζουν Χρυσή Αυγή; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Και ήταν 6 Μαΐου του έτους 2012. Πλερέζες σε όλα τα κανάλια της διαπλοκής, οι φυλλάδες με γόους και κοπετούς οδύροντο. Η Χρυσή Αυγή στο 7%! Και έγιναν νέες εκλογές και είπατε ότι είναι κάτι περιστασιακό, ότι θα τελειώσει η Χρυσή Αυγή. Και όλα τα κόμματα έχασαν εκτός από την Χρυσή Αυγή. Το ΚΚΕ είχε πάρει 8,5% και έπεσε στο 4,5%. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες πήραν σχεδόν 11% και έπεσαν στο 7,5%. Άπαντες έπεσαν πλην της Χρυσής Αυγής. Και ακολούθησαν γεγονότα πολλά, διώξεις, φυλακίσεις, αποκλεισμοί και λέγατε ότι δεν είναι τίποτα, θα περάσει. Και έχουν περάσει επτά ολόκληρα χρόνια και η Χρυσή Αυγή είναι εδώ και θα είναι εδώ, εκπροσωπώντας εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Να ψηφίσουν ενάντια στο πολιτικό σύστημα είπε ο κ. Θεοδωράκης. Ναι, συμφωνώ. Μόνο που ενάντια στο πολιτικό σύστημα είναι μόνο ένα κόμμα, αυτό που δεν βλέπετε στα κανάλια, αυτό που δεν βλέπετε σε εφημερίδες, αυτό που έχετε αποκλείσει όλα τα κόμματα εδώ μέσα. Και το κόμμα αυτό, το μόνο συνεπές αντισυστημικό κόμμα, το μόνο λαϊκό κίνημα μετά τη Μεταπολίτευση - όπως είχε δηλώσει πρώην Υπουργός κυβερνήσεως - είναι η Χρυσή Αυγή. Ακούσαμε προσεκτικά, βεβαίως, και τις καταγγελίες του κ. Καμμένου για τον κ. Κοτζιά. Αμφιβάλλω σοβαρά ότι υπάρχει σύγκρουση μεταξύ της Κυβερνήσεως και του κ. Καμμένου. Γιατί, αν υπήρχε, θα μπορούσαν να έρθουν στην επιφάνεια στοιχεία που θα ανέτρεπαν κυριολεκτικά το πολιτικό κατεστημένο. Και αυτό βεβαίως δεν έγινε. Είπε πολλά ο κ. Καμμένος για τις σχέσεις του Κοτζιά με τον Σόρος σήμερα και παλαιότερα με το κομμουνιστικό καθεστώς. Όμως, αυτά τα ήξερε ο κ. Καμμένος και τα θυμήθηκε κάπως αργά. Θα ήθελα, επίσης, κυρία Πρόεδρε, να καταθέσω την επιστολή του Βουλευτή μας κ. Λαγού, ο οποίος απουσιάζει για πολιτική συγκέντρωση και ο οποίος θα καταψηφίσει και αυτός την Κυβέρνηση. [[Στο σημείο αυτό ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θα μπορούσε να καταμετρηθεί ψήφος του - είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Βούτση - αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό. Για εμάς κακώς δεν έγινε δεκτό από τη στιγμή που έγινε για άλλους Βουλευτές. Αλλά το ξέρουμε πολύ καλά. Εσείς είσαστε καθωσπρέπει, είσαστε το συνταγματικό τόξο, το δημοκρατικό τόξο, εσείς που κυβερνήσατε τη χώρα σαράντα πέντε χρόνια και την βυθίσατε. Εσείς είσαστε! Και απέναντι σε εσάς, απέναντι στο κόμμα των πολιτικών κομμάτων, μια άλλη δύναμη, η Χρυσή Αυγή. Και μόλις χθες είχαμε νέα επεισόδια από αναρχοκομουνιστές, που μέσα στο κέντρο της Αθήνας - όπου υπάρχει πλήθος από κάμερες παρακολουθήσεως - έσπασαν καταστήματα και σύλληψη καμμία, γιατί είναι παρακράτος, γιατί είναι χαϊδεμένα παιδιά δικά σας. Και δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης ότι, εάν γίνει κυβέρνηση, αυτό δεν θα συμβαίνει. Το έχουμε ακούσει και στο παρελθόν. Και τα ίδια και χειρότερα γινόντουσαν, όταν ήταν κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία και λέγατε ότι θα κλείσετε το «indymedia» και δεν κλείσατε τίποτε, μόνο λόγια. Και επίσης δεν έλαβα καμμία απάντηση από κανέναν, ούτε εκ μέρους της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας ούτε από απλό Βουλευτή, για τα όσα προκλητικά, αντεθνικά έχει πει ο Καιρίδης. Έχει πει ότι είμαστε τέκνα των Οθωμανών, ότι οι Makedonski και οι Έλληνες είναι τεχνητά έθνη. Για όλα αυτά δεν άκουσα τίποτα. Αλλά δεν είναι μόνο ο Καιρίδης. Είναι και άλλος υποψήφιος Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο Ελευθεριάδης, ο οποίος είπε ότι δεν τον ενοχλεί να ονομάζονται τα Σκόπια - στο παρελθόν - Δημοκρατία της Μακεδονίας. Πάτε στις ευρωεκλογές με Ελευθεριάδη και Καιρίδη. Και επειδή με αφορμή κάποια δημοσιεύματα ήρθε στην επιφάνεια το ζήτημα των οικονομικών της Χρυσής Αυγής, είναι πραγματικά άξιο θαυμασμού πόσο θράσος διαθέτει το πολιτικό κατεστημένο. Το μοναδικό κόμμα που δεν χρωστάει ούτε 1 ευρώ σε τράπεζα, το μοναδικό κόμμα που δεν παίρνει χρηματοδότηση, να λέτε ότι έχει μαύρα ταμεία, τη στιγμή που έχει ελεγχθεί περισσότερες από δέκα φορές από ανεξάρτητους ορκωτούς λογιστές της Βουλής! Θα έπρεπε να ντρέπεστε. Αλλά δεν ντρέπεστε και ευκαιρίας δοθείσης να θυμίσω ότι η Αριστερά κατά κόρον μας κατηγορούσε ότι μας χρηματοδοτούν οι εφοπλιστές. Τελικά εμάς χρηματοδοτούσαν οι εφοπλιστές, εσείς πηγαίνατε βόλτα με τα κότερά σας, όπως βεβαίως πήγαιναν βόλτες με τα κότερα και επιφανή στελέχη στο παρελθόν του ΠΑΣΟΚ. Και το ΠΑΣΟΚ έχει κι αυτό να πει κατά της Χρυσής Αυγής για θέματα διαφάνειας, το κόμμα του Τσοχατζόπουλου, του Παπαντωνίου, του Τσουκάτου, του Μαντέλη και έπεται συνέχεια. Και εις ό,τι αφορά την καθυστέρηση της δίκης της Χρυσής Αυγής - που λέτε ότι έχουμε κάνει συνωμοσία δήθεν με τον ΣΥΡΙΖΑ που μας πολεμάει με τον χειρότερο αντιδημοκρατικό τρόπο - να καταθέσω στα Πρακτικά ένα δημοσίευμα για τις καθυστερήσεις των μεγάλων δικών, μεταξύ των οποίων και το θέμα των υποκλοπών, που ξεκίνησε το 2005 με την δολοφονία του Τσαλικίδη. Και δεν έχει αρχίσει καν η δίκη δεκατέσσερα χρόνια μετά. Τα δεκατέσσερα χρόνια δεν σας ενοχλούν, για τα έξι χρόνια της Χρυσής Αυγής βλέπετε συνωμοσία και καθυστέρηση. [[Στο σημείο αυτό ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και γιατί αγωνιάτε; Εσείς θα είστε κυβέρνηση, όταν θα βγει η απόφαση της Χρυσής Αυγής. Εάν παρεμβαίνετε στη δικαιοσύνη, θα γίνει αυτό που θέλετε. Θα μας καταδικάσετε. Ή μήπως φοβάστε ότι, όντας αθώοι και θύματα πολιτικής σκευωρίας, δεν μπορείτε να μας καταδικάσετε και τότε αμέσως ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού θα σταθεί στο πλευρό μας; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Ακόμη δεν θέλω να παραλείψω την υπόθεση της δίκης της «SIEMENS», που αφορά όλο το πολιτικό κατεστημένο και την Αριστερά. Ξεκίνησε επί οικουμενικής, όταν δώσατε τη σύμβαση στη «SIEMENS», που ο αείμνηστος Κεφαλογιάννης παραιτήθηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και είπε: «Δεν μπορώ να υπογράψω τέτοιο σκάνδαλο». Όλοι μαζί ήσασταν στη «SIEMENS». Και, βεβαίως, το 2008 ομολόγησε ο Τσουκάτος για το 1 εκατομμύριο και ακόμη η υπόθεση της «SIEMENS» δεν έχει τελειώσει. Μεγάλη διαμάχη μεταξύ ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος είναι περισσότερο κομμουνιστής. Άλλοι είναι με τα κότερα, άλλοι πουλάνε τον τηλεοπτικό τους σταθμό σε offshore εταιρεία. Μη συγκρούεστε, λοιπόν, τόσο σκληρά, γιατί το ίδιο κομμουνιστές είστε και οι δύο. Αυτό που είναι γεγονός είναι ότι πολιτικά και ιδεολογικά η Ελλάδα έχει καταντήσει να είναι το τελευταίο σοβιέτ της Ευρώπης. Και αυτό έγινε με την ανοχή των φιλελεύθερων, που άφησαν ασύδοτο το κράτος στα χέρια της Αριστεράς σε πανεπιστήμια, σε Τύπο, σε τέχνη, διανόηση, έντυπα κ.λπ.. Είναι μεγάλες οι ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας που δεν παραλείπει να λέει ότι «τιμούμε τους αγώνες της Αριστεράς». Να τιμάτε τους αγώνες της Αριστεράς μακριά από τη Δεξιά. Η Δεξιά για εσάς τελείωσε. Η Δεξιά έχει εκπροσώπηση, τη Χρυσή Αυγή, την εθνική παράταξη των Ελλήνων! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Εις ό,τι αφορά το ζήτημα της Μακεδονίας, η Νέα Δημοκρατία επίσημα έχει αποδεχθεί ότι θα τηρήσει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Όσοι δεν θέλουν να τηρηθεί η Συμφωνία των Πρεσπών, να μην ψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία. Πάμε για ευρωεκλογές. Αγωνιζόμαστε για την Ευρώπη των εθνικιστών. Θα δώσουμε χέρι βοηθείας σε όλες τις εθνικές δυνάμεις από Γαλλία, Ιταλία, Αυστρία, Γερμανία, Βέλγιο, παντού, που θα αγωνιστούν να ανατρέψουν τη δικτατορία των τοκογλύφων στις Βρυξέλλες. Και εις ό,τι αφορά αυτή την Κυβέρνηση, βεβαίως, έχουμε να πούμε - και καταλήγω - ότι είναι μια Κυβέρνηση μειοψηφίας εδώ και πάρα πολύ καιρό, ότι είναι δείγμα πολιτικής ανεντιμότητος ότι ακόμη δεν έχει προκηρύξει εκλογές, ότι συντηρείται με μια πλειοψηφία επίπλαστη αυτή τη στιγμή στην εξουσία και ότι η Χρυσή Αυγή θα αγωνιστεί να πέσει όσο δυνατόν πιο σύντομα η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ!
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό επί προσωπικού.
Ζητάει τον λόγο ο κ. Κοτζιάς, Βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, επί προσωπικού. Κύριε Κοτζιά, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Πρώτα απ' όλα ο κ. Καμμένος μιλάει επί ώρα και για δεύτερη φορά χωρίς να το προβλέπει ο Κανονισμός για μη Αρχηγό κόμματος και σύμφωνα με τον Κανονισμό δεν είναι Αρχηγός κόμματος.
Για πρώην Αρχηγούς προβλέπεται.
Όχι.
Το ξέρετε. Μιλάει και ο κ. Βενιζέλος, η κ. Παπαρήγα κ.ά..
Εκχώρησε τον πρώτο του λόγο ο κ. Κουτσούμπας. Δεύτερον, ξαναήρθε εδώ να κάνει κάτι που κάνει εδώ και δέκα μήνες, δηλαδή να απειλεί και να εκβιάζει με ψέματα και συκοφαντίες. Ας αποδεχθεί επιτέλους τη μήνυσή μου να πάει στα δικαστήρια, διότι ως πολίτης αυτού του τόπου δεν έχω άλλον τρόπο. Ο κ. Καμμένος είπε επίσης ψέματα. Εγώ δεν είπα αν είναι νόμιμα ή όχι τα e - mail που παρουσίασε. Είπα ότι αυτά τα e - mail, που παρουσίασε, είναι από τον server του Υπουργείου Εξωτερικών και τον οποίο εγώ τάχα κατέστρεψα και τα κατέστρεψα και αυτά. Τα γλίτωσε αυτός με τα χέρια τίμιων διπλωματών, κοιτώντας τα ένα προς ένα. Είναι server αμερικάνικα, είναι server όπου δεν έχει καμμία σχέση ούτε το Υπουργείο Εξωτερικών ούτε ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών ούτε ο νυν. Είναι server που για να μπεις μέσα χρειάζεται βοήθεια hacker μυστικών υπηρεσιών. Επαναλαμβάνω ο κ. Καμμένος έχει να επιλέξει - εγώ δεν θα κάνω την επιλογή - εάν χρησιμοποιεί πλαστά έγγραφα ή αν έχει κάνει το έγκλημα της υποκλοπής. Επίσης, ο κ. Καμμένος έβαλε έναν γνωστό του, φαίνεται, να πάρει τηλέφωνο τον τότε Γενικό Διευθυντή Απόδημου Ελληνισμού, ο οποίος του είπε «έχω χαρτιά από τον Καμμένο». Και μετά τον εμφανίζουν μαζί στο διαδίκτυο ότι τον αναζητούσε ο κ. Κόκκινος ψευδώς. Τρίτον, ο κ. Καμμένος εμφανίζει ότι υπάρχει τάχα μια μεγάλη διαφορά ποσών ανάμεσα στη σύμβαση παραχώρησης και στο έργο της εταιρείας που πήρε τον διαγωνισμό με τις βίζες. Εγώ ουδέποτε προσδιόρισα το ποσό, για να είμαστε σαφείς, ούτε σε σύμβαση παραχώρησης προσδιορίζεται και ιδιαίτερα για βίζες. Τον προσδιορισμό τον έκανε το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Συμβούλιο της Επικρατείας, με έναν μόνο σκοπό, τι εγγυητική επιστολή πρέπει να καταθέσουν οι εταιρείες. Και έρχεται εδώ και έξι μήνες και λέει ότι εξαπατώ το δημόσιο με το ποσό που έβαλαν τα ελληνικά ανώτατα δικαστήρια στις εγγυητικές επιστολές. Και, τέλος, ο κ. Καμμένος μονίμως καταβάλλει προσπάθεια να συμπαρουσιάσει στελέχη άλλου χώρου ότι συμπράττουν μαζί του σε αυτό το έγκλημα εκβιασμών, συκοφαντίας και ούτω καθ' εξής. Οφείλουν αυτά τα δύο στελέχη - τον Γιώργο Τσίπρα τον λέει για τρίτη φορά δημοσίως - να πάρουν δημόσια θέση. Συνεργάζονται μαζί του σε αυτό το έργο συκοφαντίας ή, όπως εγώ πιστεύω, δεν έχουν καμμία σχέση με αυτό; Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Καλώ στο Βήμα την κ. Φωτεινή Γεννηματά, την Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Κυρία Γεννηματά, έχετε τον λόγο για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω πραγματικά να πιστεύω ότι σήμερα με τις ομιλίες τους ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης θα επανέλθουν στη Βουλή. Αρκετή ζημιά έκαναν, μεγάλο ήταν το πλήγμα στον κοινοβουλευτισμό. Αυτό το μακελειό της Τετάρτης αποκάλυψε την παρακμή σε όλη της την έκταση. Αυτή η συζήτηση ξεκίνησε ως μομφή κατά ενός Υπουργού και μετατράπηκε, όπως το ζήσαμε όλοι και μιλήσαμε με πάρα πολλούς Έλληνες πολίτες αυτές τις ημέρες, σε μομφή κατά των δύο δήθεν μονομάχων. Μομφή στο δηλητήριο, στον τοξικό λόγο, στη λάσπη, στις κοκορομαχίες, στις προσωπικές συγκρούσεις. Μομφή και στην αντίληψη της οικογενειακής ευθύνης. Μομφή στην ανάμειξη προσώπων που έχουν φύγει από τη ζωή, στην ανάμειξη οικογενειών και προσωπικών δεδομένων χωρίς να νοιάζονται καν για τον αντίκτυπο που όλα αυτά έχουν στα παιδιά τους, που παρακολουθούν αμήχανα τη ζωή τους να παραποιείται στα μανταλάκια. Μομφή στις υπερβολές και στις τζάμπα μαγκιές. Μομφή στην αναλγησία, την υποκρισία, τον κυνισμό, τον χαρακτηρισμό ατόμων με αναπηρία ως γλάστρες. Μομφή, βεβαίως, και στα άδεια έδρανα της Βουλής όταν μιλάει η Αντιπολίτευση και στο Προεδρείο, που εμπλέκεται δυστυχώς και διευκολύνει όλη αυτή την παράσταση. Μομφή στην αδιαφορία για το τι πραγματικά περνάει αυτός ο λαός σήμερα. Μομφή στην αντίληψή σας ότι κάτι θα τσιμπήσετε τελικά από αυτό το κακόγουστο show και στην κρυφή σας σκέψη ότι από όλη αυτή την απαξίωση για την πολιτική κάτι θα πάρουν και οι φασίστες για να υποσκελίσουν το Κίνημα Αλλαγής, που κανένας από τους δύο δεν το θέλει στα πόδια του. Όλα αυτά βέβαια, θα πέσουν στο κενό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] Δεν σας ακολουθήσαμε και δεν πρόκειται να το κάνουμε γιατί εμείς έχουμε μία άλλη αντίληψη για την πολιτική. Έχουμε μία άλλη στάση ζωής συνολικότερα. Έτσι μάθαμε. Τα μάθαμε αλλιώς τα πράγματα, με άλλο περιεχόμενο πολιτικής, με έργο, με ουσία, με αποτελεσματικότητα, με αντιπάλους στην πολιτική και όχι εχθρούς. Εμείς δεν επιδιώξαμε ποτέ την προσωπική εξόντωση των πολιτικών μας αντιπάλων. Αυτές είναι πολιτικές της Δεξιάς του παρελθόντος, τις οποίες σήμερα αντιγράφει και εφαρμόζει κατά γράμμα η νέα δεξιά του ΣΥΡΙΖΑ. Όσοι στην Ελλάδα δεν ήξεραν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κατάλαβαν γιατί η Ελλάδα ζει ακόμα μέσα στην κρίση παρά τις θυσίες του ελληνικού λαού όλα αυτά τα χρόνια, ενώ όλες οι άλλες χώρες που είχαν αντίστοιχα προβλήματα τα έχουν αφήσει πίσω τους. Όμως κατάλαβαν και κάτι ακόμα: Την ώρα που ο κ. Ερντογάν και οι Υπουργοί του κλιμακώνουν τις προκλήσεις σε βάρος μας, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης δεν βρήκαν μια κουβέντα να πουν για να στείλουν ένα μήνυμα εθνικής ενότητας και αποφασιστικότητας για την υπεράσπιση των εθνικών μας δικαίων, ένα μήνυμα εθνικής ομοψυχίας. Τυφλωμένοι, βλέπετε, από την προσωπική τους φιλοδοξία και ματαιοδοξία, δεν μπορούν να δουν την πραγματικότητα και να νιώσουν τι χρειάζεται ο λαός και η πατρίδα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο κ. Τσίπρας με τις επιλογές του, με την πολιτική του εξελίχθηκε σε μεγάλο χορηγό της Δεξιάς στον τόπο. Πού θα ήταν σήμερα η Νέα Δημοκρατία, αν δεν υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ; Δεν είναι αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά. Δεν είναι Αριστερά η τυφλή υποταγή στη λιτότητα. Δεν είναι Αριστερά η ελεημοσύνη των επιδομάτων. Δεν είναι αριστερά η αλαζονεία της εξουσίας. Η Αριστερά νοιάζεται για τους πολλούς, όχι για τους Πολάκηδες! Ο κ. Τσίπρας εμφανίστηκε και πάλι τώρα ως αντιμνημονιακός μόνο που το sequel αυτής της ταινίας δεν κόβει εισιτήρια αυτή τη φορά. Τον ακούσαμε να λέει ότι όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στην Ευρώπη. Εγώ αναρωτιέμαι, πραγματικά, πού και πότε συνέβησαν όλα αυτά. Όταν υπέγραφε το τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο; Όταν δεσμευόταν για τα υπερπλεονάσματα και την επιτροπεία; Όταν παρέδιδε τον εθνικό πλούτο ενέχυρο στους δανειστές για ενενήντα εννέα χρόνια; Όταν αποδεχόταν τους ξένους στις διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών; Όταν συμφωνούσε στα μέτρα φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης και των οικονομικά ασθενέστερων; Όταν αποδεχόταν, για να κάνει το χατίρι της κ. Μέρκελ, να μετατρέψει τα νησιά μας σε αποθήκες ψυχών; Ή όταν δεχόταν πρόθυμα να παραδώσει μακεδονική εθνικότητα και γλώσσα στις Πρέσπες για να δεχθεί φιλικά χτυπήματα στην πλάτη από τους ισχυρούς; Τον καλωσορίζουμε, πάντως, παρ' όλα αυτά, στην καθυστερημένη διαπίστωση για τις ευθύνες της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την κρίση και τα μνημόνια, με τη δημόσια επιτέλους αναγνώρισή του μετά από τόσα χρόνια ότι το έλλειμμα του 2009 είχε ξεπεράσει το 15%. Όμως, να δούμε πότε θα αναγνωρίσει και τις δικές του ευθύνες για τα όσα έλεγε και έκανε στις πλατείες των αγανακτισμένων μαζί με τη Χρυσή Αυγή. Προχθές ακόμη κατηγόρησε ο κ. Τσίπρας ως απάνθρωπο το πρώτο μνημόνιο. Ξέρετε ποιο είναι το κωμικοτραγικό; Ότι από τα υπουργικά έδρανα τον χειροκροτούσαν με πάθος οι Υπουργοί του, τρεις εκ των οποίων συμμετείχαν στην Κυβέρνηση που έφερε αυτό το πρώτο μνημόνιο. Ε, τι να πει κανείς; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Ο κ. Τσίπρας εμφανίζεται τώρα παραμονές των εκλογών να εξαγγέλλει εκλογικά επιδόματα. Υπογράφει ακάλυπτες επιταγές μεταχρονολογημένες. Οι πολίτες έχουν υποστεί τα εξοντωτικά μέτρα, ιδιαίτερα η μεσαία τάξη που την έχει διαλύσει και είναι προφανές ότι έχουν ανάγκη από κάθε ευρώ που τους επιστρέφει.
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ, κάντε λίγη ησυχία.
Όμως, κανείς δεν ξεχνά ότι δέκα τους πήρε, ένα τους επιστρέφει. Ε, δεν τρώει κανείς κουτόχορτο στην Ελλάδα. Γνωρίζουν, ας πούμε, οι συνταξιούχοι ότι τους αφαίρεσε τη δωδέκατη σύνταξη με τις αυξημένες εισφορές στην υγεία, την επιβάρυνση στα φάρμακα, την κατάργηση του ΕΚΑΣ. Επομένως δεν πείθει κανέναν όταν λέει ότι δήθεν δίνει δέκατη τρίτη σύνταξη, δηλαδή αυτό το επίδομα ευρωεκλογών που θα εξανεμιστεί στις αρχές του επόμενου χρόνου, όταν θα ισχύσει το αφορολόγητο που αυτός συμφώνησε και ψήφισε. Γνωρίζουν, βεβαίως, και οι επαγγελματίες και οι πολίτες ότι αυτός ανέβασε τον ΦΠΑ στην εστίαση από το 13% στο 24% και τώρα έρχεται και το εμφανίζει ως ένα εκπληκτικό επίτευγμά του, ότι ξαναγυρίζει στο προηγούμενο καθεστώς. Γνωρίζουν οι πολίτες πάρα πολύ καλά από την καθημερινότητά τους την κατάρρευση του κράτους πρόνοιας, ότι τα νοσοκομεία βρίσκονται στο κόκκινο αυτή τη στιγμή. Οι εργαζόμενοι στην υγεία έχουν μειωθεί κατά περίπου εννιάμισι χιλιάδες. Τα δε πολυδιαφημισμένα ΤΟΜΥ στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας έχουν αποτύχει με πάταγο. Είναι τεράστιο το πρόβλημα στην πρωτοβάθμια αυτή τη στιγμή στη χώρα. Τι να πω για το φάρμακο; Η αμνησία των Υπουργών του κ. Τσίπρα και η παράλειψη έκδοσης δελτίου τιμών φαρμάκων το 2015 κόστισαν στο δημόσιο περίπου 340.000.000 ευρώ. Βεβαίως, κανένας έλεγχος δεν μπορεί να γίνει στην περίοδο του κ. Τσίπρα. Γνωρίζουν οι πολίτες πάρα πολύ καλά και την αποδιοργάνωση της δημόσιας παιδείας και τα ιδεοληπτικά πειράματα που κάνει ο αρμόδιος Υπουργός στην πλάτη των παιδιών και των οικογενειών τους. Γνωρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ανέχεται τη βία των κουκουλοφόρων, αυτών που καταστρέφουν και απειλούν για να ασκήσουν πίεση ακόμα και για τρομοκράτες δολοφόνους. Γνωρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ανίκανος να διαπραγματευτεί την αλλαγή του στόχου για τα πρωτογενή πλεονάσματα και για να μπορέσει να μοιράσει αυτές τις ακάλυπτες επιταγές βάζει ως ενέχυρο ποσά από τα υπερπλεονάσματα, δηλαδή ακριβώς τα χρήματα που με αφαίμαξη έχει πάρει μέχρι σήμερα από τον ελληνικό λαό. Αυτά είναι τα πραγματικά έργα και ημέρες της Κυβέρνησης με το κριτήριο της πραγματικότητας, που μας ζήτησε ο κ. Τσίπρας να τον κρίνουμε. Αυτοί είσαστε, τόσοι είσαστε και μέχρι εκεί μπορούσατε. Η συζήτηση είναι ολοφάνερα μομφή για τα πεπραγμένα σας. Από την πλευρά του, φυσικά, ο κ. Μητσοτάκης βρήκε την ευκαιρία να παίξει τον δικό του ρόλο ως η άλλη όψη του κάλπικου νομίσματος του δικομματισμού. Όμως, αυτό που κατάφεραν και οι δύο τελικά είναι να αποκαλύψουν τις δύο όψεις της συντήρησης που κρατούν καθηλωμένη τη χώρα. Ο κ. Μητσοτάκης κουβέντα και πάλι δεν είπε για τις ευθύνες της παράταξής του στον εκτροχιασμό της οικονομίας το 2004-2009. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] Δεν περιμένουμε ότι θα πει, το ξέρουμε. Βεβαίως, δεν είπε κουβέντα για την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, την κακοδιαχείριση των δημοσίων οικονομικών, το πάρτι της φαρμακευτικής δαπάνης, τη διόγκωση του ελλείμματος και, βεβαίως, δεν είπε απολύτως τίποτα για την ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας για τον λαϊκισμό των «Ζαππείων» - και εδώ τώρα τους αντιγράφει ο ΣΥΡΙΖΑ - για την τυφλή άρνηση της Νέας Δημοκρατίας να «βάλει πλάτη» στα πρώτα, τα πολύ κρίσιμα χρόνια της κρίσης, τότε που η Ελλάδα ήταν με το ένα πόδι στην κόλαση και η Δεξιά την έσπρωχνε ακόμα πιο πολύ προς την άβυσσο. Ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί να κρύψει ότι βαδίζει στα χνάρια της Δεξιάς του χθες. Λέει ότι το κόμμα του είναι βαθιά λαϊκό και από την άλλη, η πολιτική του προωθεί τον νεοφιλελευθερισμό. Τελικά ένα είναι, βέβαιο, μένει πιστός στον στρεβλό κρατισμό και στο πελατειακό κράτος. Ο κ. Μητσοτάκης αποφεύγει και τη λέξη «κοινωνικό κράτος». Αντιμετωπίζει τις ανισότητες σαν να είναι φυσικό φαινόμενο και επαφίεται για όλα στην ασυδοσία της αγοράς. Βέβαια, να μην ξεχνιόμαστε, στηρίζει Βέμπερ στην Ευρώπη, δηλαδή την ουσία της βαθιάς συντήρησης που είναι υπεύθυνη για τη διαρκή λιτότητα που διαλύει αυτή τη στιγμή την Ευρώπη και ανοίγει τον δρόμο στην ακροδεξιά και στον εθνικισμό. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλη αυτή η συζήτηση είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτική. Προφανώς, καμμία εμπιστοσύνη στην Κυβέρνηση. Όμως, είναι φανερό ότι και η Νέα Δημοκρατία δεν αποτελεί λύση για το αύριο. Η πολιτική της οδηγεί ακριβώς στα ίδια αδιέξοδα. Το έχω πει πολλές φορές, θα το επαναλάβω και σήμερα, ο κ. Τσίπρας φεύγει, αλλά δεν χρειάζεται άλλο δεξιά το τιμόνι για τη χώρα. Εμείς έχουμε χαράξει μια άλλη πορεία, με αυτόνομο ρόλο και αυτόνομη στρατηγική. Δεν μας ενδιαφέρει αυτό το πινγκ - πονγκ και έχει κουράσει και τους πολίτες. Η χώρα χρειάζεται αυτή τη στιγμή εθνική ομάδα στο «γήπεδο». Ακόμα δεν το έχετε καταλάβει; Εμείς κρατάμε σταθερά το νήμα της εθνικής συνεννόησης και θα επιμείνουμε σε αυτό. Σε αυτό το πλαίσιο, και μετά τη θλιβερή εικόνα της Βουλής την Τετάρτη, προτείνω κάτι, πιστεύω, ουσιαστικό που θα δώσει και στους Έλληνες μια ελπίδα ότι δεν έχει έρθει το τέλος της πολιτικής σε αυτόν τον τόπο. Προτείνω, λοιπόν, τη Δευτέρα να ψηφίσουμε όλοι μαζί, τουλάχιστον, την κατάργηση της μείωσης του αφορολόγητου, πρόγραμμα στήριξης για πέντε χρόνια των νέων ανθρώπων που ξεκινούν δική τους επαγγελματική δραστηριότητα με απαλλαγή από φόρους και εισφορές, φορολογικά κίνητρα για πρόσληψη νέων ανθρώπων στον ιδιωτικό τομέα, πρόγραμμα ενίσχυσης των νέων ζευγαριών για τρία χρόνια για κάθε νέο παιδί που γεννιέται, γιατί το δημογραφικό είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος αυτή τη στιγμή για την πατρίδα μας, κατώτερη σύνταξη στα 500 ευρώ για τον μεμονωμένο συνταξιούχο και 700 για το ζευγάρι, μείωση του κόστους παραγωγής για τους αγρότες και επιστροφή του φορολογικού συντελεστή στο 13%. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] Πάμε όλοι μαζί αυτή τη Δευτέρα να δώσουμε αυτό το μήνυμα και την επόμενη προκηρύξτε, επιτέλους, εθνικές εκλογές, γιατί, κύριοι της Κυβέρνησης, με τις δεσμεύσεις που έχετε αναλάβει, την εχθρική πολιτική σας για την ανάπτυξη, αλλά και την επιμονή σας στην υπερφορολόγηση των πολλών και όχι εκείνων που πράγματι διαθέτουν μεγάλο πλούτο, προκοπή δεν πρόκειται να δούμε. Αλλά και για έναν άλλο λόγο, γιατί πολύ φοβάμαι ότι ακόμα κι αν σήμερα πέσουν οι τόνοι, τελικά στη συνέχεια της συζήτησης είναι θέμα χρόνου να υποτροπιάσουν και ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης, γιατί πολύ απλά όλο αυτό που ζήσαμε την Τετάρτη είναι συνειδητή τους επιλογή, είναι μέρος του σχεδίου τους, γιατί ο ένας νομίζει ότι έτσι θα κερδίσει την αυτοδυναμία και ο άλλος νομίζει πως θα κρατήσει κάποιες δυνάμεις για να διαχειριστεί την ήττα του. Αυτή είναι η δική τους προτεραιότητα, αλλά ο ελληνικός λαός έχει άλλο καημό. Η αγωνία όλων είναι πώς θα γυρίσει η χώρα σελίδα. Εμείς, λοιπόν, σε κάθε περίπτωση προτείνουμε στον ελληνικό λαό το ολοκληρωμένο Σχέδιο Ελλάδα, ως ένα σχέδιο ελληνικής ιδιοκτησίας, πραγματικής εξόδου από την κρίση, πρόταση που μπορεί να είναι η βάση για αυτή την αλλαγή σελίδας. Εμείς με αυτή την πρόταση θα πάρουμε ψήφο εμπιστοσύνης από τον ελληνικό λαό και θα γίνει η πρώτη Ανάσταση στις 26 Μαΐου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Γεννηματά. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Οικονομικός κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος για δεκαπέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καθώς φθάνουμε στο 2021, όλοι και όλες μας θα έχουμε τους αγαπημένους μας φιλέλληνες. Άλλος θα προτείνει τον Ιωάννη - Γαβριήλ Εϋνάρδο, φίλο του Καποδίστρια, άλλος ή άλλη τον λόρδο Βύρωνα, άλλος πιο πίσω τον Ουαλό Λόιντ Τζορτζ και άλλοι που έχουν πιο πολιτιστική ροπή τον Ζιλ Ντασέν ή τον Γκύντερ Γκρας που το 2010 υποστήριξε την Ελλάδα. Καταλαβαίνω, όμως, ότι από τη Νέα Δημοκρατία στο πάνθεο των φιλελλήνων θέλουν να βάλουν ένα νέο όνομα, τον Μάνφρεντ Βέμπερ για να τον τιμούμε. Πριν καλά - καλά τελειώσουμε τη συνέντευξη Τύπου την Τρίτη, ο Μάνφρεντ Βέμπερ είπε ότι το πρόγραμμα που ανακοινώσαμε ήταν ανεύθυνο. Ο κ. Μητσοτάκης ήθελε να πει κάτι παραπάνω και είπε: «Οι σαχλαμάρες του κ. Τσακαλώτου». Η ειδική αγωγή και οι νέοι δάσκαλοι και καθηγητές που βάζουμε τώρα να δουλεύουν ως μόνιμοι είναι σαχλαμάρες, κύριε Μητσοτάκη; Αυτό θα πείτε στα παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες και στους καθηγητές που μέχρι τώρα δεν ήταν μόνιμοι και δούλευαν δύο μήνες, μετά δεν δούλευαν και μετά ξαναδούλευαν; Για τον ΦΠΑ στην ενέργεια, που όλη η Ευρώπη μιλά για τη φτώχεια της ενέργειας, θα πείτε ότι είναι σαχλαμάρες; Για τους νέους εργαζόμενους που θα πληρώσει το κράτος πια τις εισφορές και για τους εργοδότες και για τους εργαζόμενους, ένα μέτρο που είναι και αναπτυξιακό και κοινωνικό γιατί θα επιδοτήσει μόνιμες θέσεις εργασίας, είναι σαχλαμάρες; Όμως το πιο ενδιαφέρον στην ανάρτηση του κ. Βέμπερ ήταν το δεύτερο κομμάτι. Το είπε και ο κ. Θεοδωράκης. Είπε ότι επειδή υπάρχουν ανόητοι - και δεν υπάρχουν ανόητοι μόνο στην Ελλάδα για τον Μάνφρεντ Βέμπερ, αλλά και στην Ισπανία, την Ιταλία και τη Γαλλία - δεν πρέπει να έχουμε ένα ευρωπαϊκό σταθεροποιητικό σύστημα που να αντιμετωπίζει τις περιφερειακές ανισότητες. Η Αριστερά, ίσως οι δημοκράτες, οι Πράσινοι το υποστηρίζουν. Εσείς τι λέτε; Πώς φαντάζεστε ότι στα επόμενα δέκα χρόνια θα υπάρχει σύγκλιση του Νότου με τον Βορρά και γιατί δεν το υποστηρίζετε; Γιατί το ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα υποστηρίζει τη λιτότητα, την υποστηρίζει με συνέπεια τα τελευταία δέκα χρόνια, ακόμη και μετά από την κρίση. Τι ακριβώς θα πείτε στον ελληνικό λαό στις ευρωεκλογές; «Υποστηρίξτε μας για να υποστηρίξουμε τη λιτότητα στην Ευρώπη»; «Υποστηρίξτε μας για να υποστηρίξουμε το ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα, παρ' όλο που διαφωνούμε με τη λιτότητα και τη θέση του ευρωπαϊκού λαϊκού κόμματος»; Πρέπει να έχουμε τη θέση σας για το τι λέτε για την Ευρώπη ή πώς φαντάζεστε εσείς ότι θα μειωθούν οι ανισότητες. Και μιας και μιλάμε για τη λιτότητα, ας μιλήσουμε ξανά και για τα μεσαία στρώματα. Σας έχω πει τα νούμερα, πόσο μειώθηκε το εισόδημα των μεσαίων τάξεων τα έτη 2012-2014. Εξαρτάται τι θεωρούμε μεσαία τάξη - πιο πλούσιοι 25% και ακόμη πιο πλούσιοι 50% - αλλά κυμαίνεται, όπως και να το κάνετε, ανάμεσα στα 3.500 με 6.000 ευρώ τον χρόνο. Εμείς τα αυξήσαμε ελάχιστα, αλλά δεν τους καταστρέψαμε εμείς. Η ισότητα και η μεσαία τάξη, όμως, είναι ευρωπαϊκό θέμα. Γιατί νομίζετε ότι το κόμμα του κ. Βέμπερ, το CSU, στις εκλογές του Οκτώβρη του 2018 έχασε 10,5% και το AfD, η ακροδεξιά, κέρδισε 10,2%; Ποια η ανάλυσή σας που στη Γαλλία οι ρεπουμπλικάνοι έχασαν το 12% και έφτασαν στο 15%; Γιατί νομίζετε ότι το ισπανικό λαϊκό κόμμα πήρε 16% στις πρόσφατες εκλογές, το χαμηλότερο ποσοστό της ιστορίας του; Η απάντηση είναι ο νεοφιλελευθερισμός και η λιτότητα. Ο κ. Βενιζέλος, σε μια προηγούμενη συζήτηση πριν από δυο - τρεις ώρες, μας είπε ότι δεν υπάρχει νεοφιλελευθερισμός. Μα, κανένας δεν τον υποστηρίζει τον νεοφιλελευθερισμό. Κι επειδή εγώ είμαι της εμπειρικής σχολής του μαρξισμού, είπα να κάνω μια έρευνα. Βγήκα έξω από την Αίθουσα και όλως τυχαίως - φαίνεται είναι η μοίρα μου - είδα τον κ. Βορίδη και τον ρώτησα: «Αν σας κεράσω τρία ουίσκι, είστε έτοιμος να πείτε "απαρνούμαι τον νεοφιλελευθερισμό"»; Και μου είπε προς τιμήν του: «Ποτέ των ποτών, εμείς είμαστε νεοφιλελεύθεροι». Μπράβο σας και μπράβο σας που δεν εξαγοράζεστε κιόλας! Με έντιμο τρόπο είπατε ότι είστε με τον νεοφιλελευθερισμό! Να επιστρέψω στο θέμα. Γιατί, όμως, ζορίζονται παντού οι μεσαίες τάξεις; Πρώτον, ζορίζονται λόγω εισοδήματος. Στην Ιταλία τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν έχει αυξηθεί καθόλου το μεσαίο εισόδημα, το εισόδημα των μεσαίων ανθρώπων. Στη Γερμανία από το 1995 μέχρι το 2015, το μερίδιο των μεσαίων τάξεων έχει πέσει κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες. Το ILO το αποδίδει και στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις και στο γεγονός ότι είναι πιο αδύναμα τα συνδικάτα και λόγω της απορρύθμισης στην αγορά προϊόντων. Και συνεχίζω. Το πρόβλημα των μεσαίων τάξεων στην Ευρώπη είναι θέμα και στέγασης, δηλαδή ο ΟΟΣΑ λέει ότι σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ τα μεσαία στρώματα, ενώ ξόδευαν το ένα τέταρτο του εισοδήματός τους για το σπίτι, τώρα ξοδεύουν το ένα τρίτο. Είναι και η φύση των θέσεων εργασίας, καθώς όλο και συρρικνώνονται οι καλές δουλειές για τις μεσαίες τάξεις και οι μεσαίες τάξεις φοβούνται ότι τα παιδιά τους θα έχουν ακόμα χειρότερες θέσεις. Και αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι μεσαίες τάξεις πια δεν μπορούν να κάνουν αποταμιεύσεις. Στη Γαλλία πάνω από το 50% των ανθρώπων δεν μπορούν να αποταμιεύσουν ούτε 50 ευρώ τον μήνα. Γι' αυτό έχουν άγχος, γι' αυτό φοβούνται τα μεσαία στρώματα, γι' αυτό αυξάνεται η άκρα Δεξιά, γι' αυτό αυξάνεται ο λαϊκισμός. Γιατί φτάνουμε σε έναν καθαρό καπιταλισμό όπου οι εργαζόμενοι ξοδεύουν αυτό που βγάζουν και οι καπιταλιστές βγάζουν αυτό που ξοδεύουν. Δηλαδή, οι εργαζόμενοι και τα μεσαία στρώματα εξαρτώνται εντελώς από το εισόδημα, δεν έχουν τίποτα στην άκρη, και ό,τι επενδύουν οι καπιταλιστές το κερδίζουν. Ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι το νούμερο ένα πρόβλημα των κοινωνιών στην Ευρώπη είναι η ανισότητα, στην Αμερική, την Ευρώπη, την Ελλάδα. Όμως γιατί οι αριστεροί έχουμε αυτόν τον καημό για την ανισότητα; Δεν είναι μόνο οικονομικό, είναι και πολιτικό. Γιατί αυτοί που έχουν πολλά χρήματα μπορούν να μετατρέπουν το εισόδημά τους σε πολιτική ισχύ, μπορούν να ελέγχουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μπορούν να χρηματοδοτούνται από τους μεγάλους ομίλους. Στην Αμερική ο προϋπολογισμός της ΑΑΔΕ, του IRS, έχει μειωθεί κατά 14% τα τελευταία χρόνια. Όμως η μείωση των ελέγχων δεν έγινε αναλογικά. Οι έλεγχοι για τα χαμηλά στρώματα μειώθηκαν πολύ λίγο, με τη δικαιολογία ότι είναι αποδέκτες επιδομάτων και πρέπει να συνεχίσουν να ελέγχονται, ενώ η μείωση των ελέγχων στα υψηλά εισοδήματα έπεσε στο 1/3. Άρα για να αντιμετωπίσεις την ανισότητα, δεν είναι μόνο θέμα των φτωχών, ούτε των κοινωνικά αποκλεισμένων ούτε των ανέργων, αλλά και της μεσαίας τάξη. Γι' αυτό εμείς είχαμε σχέδιο από το 2017 πώς να το αντιμετωπίσουμε αυτό. Γι' αυτό η Αριστερά πρέπει να βάλει την ανισότητα ως κεντρικό ζήτημα, όπως την έβαλε ο Πέδρο Σάντσεθ. Αυτό έκανε κεντρικό ζήτημα. Έκανε και κάτι άλλο παραπάνω, κύριε Κουτσούκο. Ήρθε σε κόντρα στο κόμμα του με αυτούς που ήθελαν να πάνε με τη Δεξιά για να κατέβει με την Αριστερά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτό έκανε ο Πέδρο Σάντσεθ για να μπορεί να ανασάνει, ενώ εσείς τι κάνατε; Διώξατε το Ποτάμι, διώξατε τη ΔΗΜΑΡ, για να κάνετε συμμαχία με τους συντρόφους σας από εδώ δεξιά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η Αριστερά δεν είναι αποκλεισμένη πια. Νιώθουμε τόσο απομονωμένοι όσο θα πρέπει να νιώθει η δεκαπεντάχρονη Σουηδέζα Γκρέτα Τούνμπεργκ, μετά από την παρέμβασή της για την κλιματική αλλαγή, που συγκλόνισε την υφήλιο, όπου κατηγόρησε τους πολιτικούς ότι δεν παίρνουν σοβαρά την κλιματική αλλαγή, όχι σαν νέα, όχι σαν Σουηδέζα, αλλά σαν πολίτης αυτού του κόσμου. Είπε ότι οι πλούσιοι του Βορρά κάνουν τη ζημιά και οι φτωχοί του Νότου, το Μπαγκλαντές και η Αφρική, θα πληρώσουν την κλιματική αλλαγή. Τόσο απομονωμένοι είμαστε. Πώς τοποθετούμαστε στο θέμα της ανισότητας; Με σχέδιο, με τεκμηρίωση, με συμμαχίες. Πρώτα βγήκαμε στις αγορές τον Ιούλιο του 2017, μετά κλείσαμε την τελευταία αξιολόγηση και βγήκαμε από το πρόγραμμα, μετά δεν μειώσαμε τις συντάξεις, μετά είχαμε τον πρώτο επεκτατικό προϋπολογισμό και μετά επέστρεψαν οι συλλογικές συμβάσεις και αυξήθηκε ο κατώτατος μισθός. Τώρα είμαστε στο 2019, που όπως υποσχεθήκαμε, αντί να περιμένουμε στο τέλος της χρονιάς για να δώσουμε ένα κοινωνικό μέρισμα, το ξοδεύουμε εκ των προτέρων, γιατί έχουμε τη δύναμη να το κάνουμε με μόνιμα μέτρα, που θα τα ψηφίσετε όλοι από ό,τι κατάλαβα τη Δευτέρα και την Τρίτη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γι' αυτό είμαστε έτοιμοι να μειώσουμε από τώρα για το 2020 τη λιτότητα, μειώνοντας ακριβώς τον μεγάλο στόχο, το 3,5%. Και γι' αυτό ανακοινώσαμε ένα πακέτο 1% του ΑΕΠ. Δεν περιμέναμε να χτίσουμε την αξιοπιστία μας για να το κάνουμε αυτό και να τους πείσουμε. Τη χτίσαμε την αξιοπιστία μας και το κάνουμε τώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γι' αυτό βάλαμε τον ειδικό λογαριασμό και γι' αυτό ανακοινώσαμε αυτά τα μέτρα. Δεν είναι όμως θέμα χρονικής μόνο στιγμής ότι το κάνουμε τώρα, είναι και ποιοτική η διαφορά. Γιατί αυτή τη μείωση δεν την κάναμε με ανταλλαγή νεοφιλελεύθερα μέτρα, για να μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να λέει: «πάρτε εδώ πέρα περικοπές στο κράτος, στην υγεία, στην παιδεία, και δώστε μας το 3,5% να είναι 2,5%». Το κάναμε τώρα. Μας λέει ο κ. Μητσοτάκης να μας ψηφίσετε εμάς, για να είμαστε μέρος του μεγαλύτερου μπλοκ στην Ευρωβουλή, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Δεν μου λέτε, το 2012-2014, που πάλι ήταν το μεγαλύτερο μπλοκ το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στην Ευρωβουλή, πώς σας βοήθησαν; Δηλαδή πόσο θα είχε πέσει το εισόδημα, που έπεσε 24%, αν δεν είχατε την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος; Πού θα είχε πάει αυτό το ΑΕΠ, για να ξέρουμε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και μπορείτε να μου πείτε κάποτε πώς θα χρηματοδοτήσετε το πρόγραμμά σας; Γιατί εμείς για ό,τι έχουμε ανακοινώσει έχουμε και τη χρηματοδότηση. Γι' αυτό έχουμε αξιοπιστία. Και όπως έχει κουραστεί η γλώσσα του κ. Δραγασάκη να λέει, αυτή η δημοσιονομική πολιτική είναι ένα μικρό κομμάτι του σχεδίου μας. Η διαφορά μεταξύ μας είναι ότι την αναπτυξιακή μας πολιτική μπορείτε να την βρείτε από το site του Υπουργείου Οικονομικών. Μπορείτε να δείτε ακριβώς τι θα κάνουμε για να γίνει πιο γρήγορη η δικαιοσύνη. Μπορείτε να δείτε ακριβώς τι θα κάνουμε για τη δημόσια διοίκηση, για να μην είναι πελατειακή και να εξυπηρετεί τον πολίτη. Μπορείτε να δείτε ακριβώς τι θα κάνουμε για να υπάρχει ένα περιβάλλον για τις επενδύσεις. Δεν είναι ανάγκη να κάνουμε συζητήσεις γενικώς. Να τοποθετηθείτε σε αυτό το πρόγραμμα.
Για πείτε, το site...
Μπείτε στο site και θα το δείτε, κύριε Μπούρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτάνοντας στο τέλος, θέλω να σας πω ότι αυτό που είπε ο κ. Μητσοτάκης για τον Πρωθυπουργό και τη χούντα με στεναχώρησε πάρα πολύ. Με στεναχώρησε πάρα πολύ, γιατί νομίζω ότι δεν το αξίζει ούτε ο κ. Τσίπρας αλλά ούτε και ο κ. Μητσοτάκης. Όμως δεν θα συνεχίσω να μιλάω γι' αυτό. Έτσι κι αλλιώς, όταν έχουμε μπροστά μας το κόμμα - πρωταθλητή στα αυτογκόλ, δεν είναι ανάγκη να λέω πολλές κουβέντες. Θα πω όμως κάτι για την πρόταση ότι ο Πολάκης είναι Τσίπρας και ο Τσίπρας είναι Πολάκης. Δεν έχετε καταλάβει - και αυτή είναι η μεγάλη σας αδυναμία - ότι ούτε ο Τσίπρας ούτε ο Πολάκης είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ο Τσακαλώτος ούτε ο Δραγασάκης. Ούτε ο Παπαδημούλης ούτε ο Πάνος ο Λάμπρου. Ούτε ο Μουσταφά ούτε ο Ξανθός. Ούτε η Αχτσιόγλου ούτε η Ξενογιαννακοπούλου. Γιατί είμαστε μια συλλογικότητα. Αυτό δεν μπορείτε να το καταλάβετε. Δεν είμαστε ούτε ο Τσίπρας ούτε ο Τσακαλώτος. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τίποτα μα τίποτα που έκανε η διαπραγματευτική ομάδα δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε χωρίς την υποστήριξη του Αλέξη του Τσίπρα. Τίποτα που έκανε ο Αλέξης ο Τσίπρας, που έκανε η διαπραγματευτική ομάδα, δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε χωρίς την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα. Τίποτα μα τίποτα δεν θα μπορούσαν να κάνουν η Κοινοβουλευτική Ομάδα και ο Τσίπρας και η διαπραγματευτική ομάδα χωρίς τους δεκάδες χιλιάδες συριζαίους, που μας υποστήριξαν και τις πέτρινες μέρες, όταν ήμασταν στο 3% και το 2015 και το 2016 και το 2017. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γι' αυτό είσαστε αδύνατοι. Γιατί δεν καταλαβαίνετε ούτε από συλλογικότητα ούτε από μια συλλογικότητα που έχει κοινωνικές αναφορές, μια συλλογικότητα που από το πρωί μέχρι το βράδυ ανησυχεί για την κοινωνία, για τους ανθρώπους του μόχθου, για τα μεσαία στρώματα. Είσαστε αδύνατοι γιατί ποτέ δεν θα το καταλάβετε.
Ευχαριστούμε. Καλώ στο Βήμα τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ηγετική εμφάνιση κάνατε, κύριε Τσακαλώτε, σήμερα, εν τη απουσία του Πρωθυπουργού. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ίσως η ανάγκη να αναφερθείτε στο 3% των συριζαίων, που αποτελούν τη βάση, τον πυρήνα του κόμματος, είναι μια προβολή από το μέλλον, στο οποίο θα επιστρέψετε πολύ σύντομα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πάντως πρέπει να πω, κύριε Τσακαλώτε, ότι χαίρομαι πάντα να σας ακούω. Πιστεύω ότι μπορούμε να κάνουμε μαζί ουσιαστική αντιπαράθεση. Θα επανέλθω στη συνέχεια σε κάποια από τα σημεία τα οποία θίξατε. Ένα πράγμα θα σας πω μόνο. Τη μάχη κατά των ανισοτήτων δεν τη χαρίζουμε στην Αριστερά, κύριε Τσακαλώτε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αλλά κάποια στιγμή η οικονομία πρέπει να δημιουργήσει και πλούτο. Εσείς το μόνο που έχετε κάνει είναι να ανακυκλώνετε μιζέρια. Θα επανέλθω όμως σε αυτά στη συνέχεια. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ολοκληρώνεται σήμερα μια τριήμερη συζήτηση, η οποία πράγματι είχε μια ενδιαφέρουσα, αποκαλυπτική - θα έλεγα - εξέλιξη, μια συζήτηση στην οποία είδαμε, ακούσαμε και τελικά μάθαμε πολλά. Μάθαμε σίγουρα πως μια κυβερνητική πλειοψηφία που στηρίζεται σε Βουλευτές που αντάλλαξαν αρχές με καρέκλες, έχει απεριόριστη ανοχή απέναντι σε πολιτικές συμπεριφορές που δεν χωρούν σε μια δημοκρατία, συμπεριφορές που θα ήταν αδιανόητες σε μια κανονική χώρα.
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε…
Κύριε Τραγάκη, σας παρακαλώ. Έχετε διατελέσει Αντιπρόεδρος και ξέρετε.
Δεν άφηνα μουρμουρητά εγώ!
Ναι. Σας παρακαλώ. Συνεχίστε, κύριε Μητσοτάκη.
Γι' αυτό καταθέσαμε την πρόταση δυσπιστίας κατά του Παύλου Πολάκη. Ο κ. Τσίπρας έσπευσε να μετατρέψει σε πρόταση εμπιστοσύνης αυτή την πρόταση δυσπιστίας για να αλλάξει το θέμα. Ταύτισε έτσι απόλυτα την Κυβέρνησή του, όλους εσάς, με τον κ. Πολάκη, έστω και αν κάποιοι θα το κάνετε - είμαι σίγουρος - με μεγάλη δυσκολία, αλλά ταυτίζεστε με την αλαζονική, επιθετική και εν τέλει φασιστική συμπεριφορά του Υπουργού σας. Καταλήξαμε σε μια εφ' όλης της ύλης αντιπαράθεση. Είναι αλήθεια ότι η συζήτηση την Τετάρτη εκτραχύνθηκε. Όλοι με ξέρουν και όλοι ξέρουν ότι αυτό δεν είναι ούτε το ήθος ούτε το ύφος μου. Κάνει λάθος, όμως, ο κ. Τσίπρας αν νομίζει ότι η ευγένεια, με την οποία επιλέγω να πολιτεύομαι, είναι έκφραση αδυναμίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το είπα προχθές, το ξαναλέω και σήμερα: Δεν θα δεχθώ καμμία άλλη χυδαία αναφορά στην οικογένειά μου. Θα απαντώ, γιατί η κοινή γνώμη οφείλει να έχει ακριβή αντίληψη για το ποιόν των προσώπων που συμμετέχουν στη δημόσια ζωή. Καλό θα είναι ο κ. Τσίπρας να είναι πιο προσεκτικός ή μάλλον να έχει προσωπική, αλλά και πολιτική συνείδηση, όταν έχει την έμπνευση να απαντά με στίχους, διότι ο Ανέστης Αναγνωστάκης, γιος του μεγάλου ποιητή της Αριστεράς, δήλωσε πως ο στίχος που επικαλέστηκε προχθές ο κ. Τσίπρας γράφτηκε από τον πατέρα του για κάποιον σαν κι εσάς. Μάλλον κάτι παραπάνω ξέρει. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Συνεπώς σας τον επιστρέφω και μάλιστα στα σωστά του συμφραζόμενα. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Στενογραφίας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας αφιερώνω κι εγώ με τη σειρά μου ένα δίστιχο από ένα άλλο ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη, από το ποίημά του «Φοβάμαι»: «Φοβάμαι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου». Αυτή είναι η αλήθεια.
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Και τώρα θα σας πω ποιες είναι οι άλλες αλήθειες, οι οποίες προέκυψαν απ' αυτή τη συζήτηση. Αλήθεια πρώτη: Δεν ξέρω πώς μας τα είπε ο κ. Τσακαλώτος. Εγώ κατάλαβα ότι Τσίπρας ίσον Πολάκης, Πολάκης ίσον Τσίπρας, ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει Τσίπρας, όλοι μαζί είστε Πολάκης. Αυτό καταλάβαμε όλοι απ' αυτή τη συζήτηση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τώρα είστε συλλογικότητες. Δεν ξέρω, κύριε Τσακαλώτε, αν αποποιείστε μέσα από την έννοια της συλλογικότητας την έννοια της ατομικής ευθύνης, αλλά όλοι εδώ πέρα θα αναλάβετε τη δική σας προσωπική, ατομική ευθύνη με τις επιλογές που κάνετε. Ήταν, όμως, επιλογή του Πρωθυπουργού να οδηγηθούμε εκεί, γιατί θα μπορούσε από την αρχή να ζητήσει από τον Υπουργό του να ανασκευάσει, όταν επιτέθηκε άνανδρα σ' έναν ήρωα της ζωής, να τον ανακαλέσει στην τάξη όταν μείωσε έναν άξιο επιστήμονα με αναπηρία. Θα μπορούσε ακόμα να τον αποπέμψει. Αν το είχε κάνει, τίποτα απ' αυτά που έγιναν την τελευταία εβδομάδα δεν θα είχε συμβεί. Πάντα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ειλικρινής συγγνώμη είναι ένδειξη γενναιότητας και όχι αδυναμίας, όπως εγώ είχα το θάρρος να πω δημόσια πως κακώς Ευρωβουλευτής μας χρησιμοποίησε στη δημόσια αντιπαράθεση συγκεκριμένες φωτογραφίες που δεν είναι αληθινές. Το αναγνώρισε και ο ίδιος. Είχε το θάρρος δημόσια να βγει και να ζητήσει συγγνώμη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όμως, ο κ. Τσίπρας διάλεξε άλλον δρόμο. Πήρε την ευθύνη να καλύψει τον κ. Πολάκη και μάλιστα να τον κρύψει πίσω από ένα ολόκληρο κόμμα. Αυτή η επιλογή δυσκολεύει τη θέση των Βουλευτών του. Είναι αυτοί που καλούνται τώρα να καταπιούν τα όσα οι ίδιοι είπαν ακόμα και απ' αυτό εδώ πέρα το Βήμα για τις αθλιότητες Πολάκη, που θα αναμετρηθούν με την αξιοπρέπειά τους και με το δίλημμα που τους θέτει ο κ. Τσίπρας, «με τον Πολάκη ως το τέλος ή εξουσία τέλος». Είναι αυτοί που σήμερα το βράδυ θα ψηφίσουν αν ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ των Πολάκηδων ή στην Ελλάδα των πολλών. Η ελληνική κοινωνία βλέπει και κρίνει. Αλήθεια δεύτερη: Ο κ. Τσίπρας πήγε να γενικεύσει τη συζήτηση και τη μετέτρεψε σε ψήφο εμπιστοσύνης επειδή ήταν άβολη μια συζήτηση πρότασης δυσπιστίας μόνο για τον κ. Πολάκη. Αυτό, όμως, έγινε μπούμερανγκ για την Κυβέρνηση. Ξέρετε, στην πίεση φαίνεται ο χαρακτήρας των πρωταγωνιστών και φαίνεται τελικά αν υπάρχει κουράγιο στην ψυχή τους. Μπρος στις αποκαλύψεις για τις διακοπές του κ. Τσίπρα, ο κ. Τσίπρας έβγαλε τον Πολάκη που έχει μέσα του. Μίλησε σε ύφος ανοίκειο και απαράδεκτο για αντιπαράθεση πολιτικών Αρχηγών. Δεν θυμάμαι ποτέ - και παρακολουθώ τη Βουλή από δεκαπέντε χρονών - ακόμα και σε ταραγμένες εποχές κανέναν Πρωθυπουργό να απευθύνεται με τέτοιο ύφος σε οποιονδήποτε πολιτικό του αντίπαλο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι κι αυτό ένα από τα ήθη του ΣΥΡΙΖΑ που έφερε μαζί του και ευτυχώς θα φύγει μαζί του. Κύριε Τσίπρα, όταν μου μιλάτε στον ενικό σ' αυτή την Αίθουσα, δεν θίγετε εμένα. Θίγετε το αξίωμά σας. Όταν εγώ αυτονοήτως σάς μιλάω στον πληθυντικό, δεν το κάνω από ευγένεια, αλλά γιατί σέβομαι τον θεσμικό ρόλο και των δυο μας και σέβομαι το ελληνικό Κοινοβούλιο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ακόμα χειρότερη, όμως, από τους χαρακτηρισμούς καφενείου ήταν η εντελώς αχαρακτήριστη - προκαλεί θλίψη και ντροπή - επιλογή σας να αποκαλέσετε «περιφερόμενη γλάστρα» τον Στέλιο Κυμπουρόπουλο. Ο Στέλιος απάντησε απλά και νηφάλια με επτά λέξεις: «Είναι άδικο αυτό που είπατε για εμένα». Συχνά το ύφος είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Όλη αυτή η ασχήμια των αντιδράσεων απέναντι στο πρόσωπό του προήλθε γιατί τελικά ο Στέλιος δεν ζήτησε τίποτε άλλο, παρά μόνο ίσες ευκαιρίες, αλλά και γιατί κατά βάθος πρέπει να σας ενοχλεί το ότι συντάχθηκε με τη Νέα Δημοκρατία και είναι δικός μας υποψήφιος. Τόσα mea culpa έχουν ακουστεί σ' αυτή την Αίθουσα. Πείτε κι εσείς ένα, όχι για εμάς, αλλά για τον Στέλιο. Αλήθεια τρίτη: Η συζήτηση για τα σκάφη και τις διακοπές δεν είναι παραπολιτικό κουτσομπολιό. Είναι βαθιά πολιτική συζήτηση και είναι πολιτική για δύο λόγους. Ο πρώτος: διότι ο πολιτικός και δη ο Πρωθυπουργός ουσιαστικά δεν έχει ιδιωτική ζωή και οι διακοπές του Πρωθυπουργού σε μία δημοκρατία οφείλουν να είναι δημόσια γνωστές. Αφού, όμως, μας είπατε ότι το ζήτημα ήταν ασήμαντο, γιατί δεν το δημοσιοποιήσατε; Στο κάτω - κάτω το πρώτο αίτημα της προοδευτικής άσκησης εξουσίας σε μια δημοκρατία είναι η διαφάνεια και η λογοδοσία. Δεύτερον, όταν έχεις κάνει καριέρα ενοχοποιώντας τους πολιτικούς σου αντιπάλους για τις σχέσεις τους με τις ελίτ και αποκαλύπτεται ότι κάνεις κρυφά διακοπές σε πανάκριβο κότερο λίγες εβδομάδες μετά το Μάτι, πρέπει, κύριε Τσίπρα, να είσαι έτοιμος να υποστείς τις συνέπειες, πόσω μάλλον όταν υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες συναλλαγής. Ακόμα δεν μου απαντήσατε αν η ελληνική Κυβέρνηση πράγματι έχει προτείνει την κ. Παναγοπούλου για «Αθάνατη» στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Σας είπα στη δευτερολογία μου προχθές ότι αυτό που διεκδικώ είναι να κρινόμαστε με τα ίδια μέτρα και με τα ίδια σταθμά. Ηθική ανωτερότητα δεν έχει εξ ορισμού καμμία παράταξη. Δικό σας εφεύρημα είναι αυτό. Και το Κομμουνιστικό Κόμμα ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι έχει ηθική ανωτερότητα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η κατάρρευση του δήθεν ηθικού πλεονεκτήματος του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον μια πραγματικότητα και είναι μια μεγάλη νίκη όχι μόνο της παράταξης που έχω την τιμή να ηγούμαι, αλλά και όσων υπέστησαν εδώ και πολύ καιρό αυτό το ιδιότυπο ιδεολογικό μπούλινγκ ότι κάποιοι, επειδή απλά ασπάζονται κάποια ιδεολογία, είναι καλύτεροι, είναι πιο ηθικοί, είναι ανώτεροι από κάποιους άλλους. Αλήθεια τέταρτη: Μίλησα για τον «πολακισμό», που έχει γίνει πια επίσημο κυβερνητικό δόγμα, ως μια μορφή φασισμού. Και «πριν αλέκτορα φωνήσαι…» ήρθε ο ίδιος ο κ. Πολάκης να με δικαιώσει, λέγοντας επί λέξει και διαβάζω από την ομιλία του: «Είμαι επικίνδυνος - προσέξτε, έχει σημασία η λεπτομέρεια - για τη δικιά σας δημοκρατία, αυτή που είχατε χρόνια και αυτή που θέλετε να ξαναφέρετε, και όχι για τη δημοκρατία των λαϊκών αναγκών». Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι, η δημοκρατία είναι μία. Το Σύνταγμα στο οποίο όλοι έχουμε ορκιστεί είναι ένα, είναι το ίδιο. Και στην ελληνική δημοκρατία ανεχόμαστε τη διαφορετική άποψη, σεβόμαστε τη διάκριση των εξουσιών, λογοδοτούμε για τα πεπραγμένα μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν απειλούμε δημοσιογράφους ότι θα τους θάψουμε τρία μέτρα κάτω από τη γη, ούτε ελπίζουμε να βάλουμε κάποιον φυλακή μπας και κερδίσουμε εκλογές και κυρίως δεν προάγουμε τη μισαλλοδοξία, τον διχασμό και το μίσος. Οι διαφορετικές εκδοχές της δημοκρατίας έχουν αποτελέσει τη βάση των περισσότερων ολοκληρωτικών καθεστώτων της Ιστορίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ακούγοντας τον κ. Πολάκη στη Βουλή, το επαναλαμβάνω σήμερα με ακόμα περισσότερη βεβαιότητα: ξέρουμε πού οδηγούν όλα αυτά. Είναι εντελώς φασιστικά. Έχετε μία τελευταία ευκαιρία να πάρετε, κύριε Τσίπρα, σήμερα αποστάσεις από αυτά τα οποία ακούστηκαν σε αυτή την Αίθουσα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτές οι τέσσερις αλήθειες που προέκυψαν από τη συζήτηση οδηγούν σε τέσσερα προφανή συμπεράσματα. Το πρώτο το είπα ήδη. Ο «πολακισμός» καθιερώνεται και επίσημα ως το τελευταίο στάδιο της κατρακύλας του κ. Τσίπρα. Δεύτερον, λίγες μέρες πριν τις ευρωεκλογές η Κυβέρνηση δεν έχει ουσιαστικά να πει τίποτα για την Ευρώπη. Άκουσε για άλλη μια φορά σιωπηλή το δικό μας πρόγραμμα για την ανάγκη να υπάρχει ευρωπαϊκή φύλαξη των συνόρων, για τις νέες δουλειές, για τη μόχλευση κοινοτικών κεφαλαίων και το πώς θα διαχειριστούμε τους πόρους της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, καθώς και για το θέμα που ήδη ανοίξαμε, κύριε Τσακαλώτε, για μικρότερα πλεονάσματα, που σημαίνουν τελικά λιγότερους φόρους στην Ελλάδα. Και όταν μίλησα για «σαχλαμάρες» έκανα μια πολύ συγκεκριμένη αναφορά στον τρόπο με τον οποίον συγχέετε τα πρωτογενή πλεονάσματα με τα ταμειακά διαθέσιμα. Είστε οικονομολόγος. Θα έπρεπε να ξέρετε τη διαφορά μεταξύ των δύο και να μην οδηγείτε και τον Πρωθυπουργό σε αυτά τα οποία λέει. Ο κ. Τσίπρας και εσείς εξάλλου, κύριε Τσακαλώτε - βλέπω ότι είναι τακτική σας - καταφερθήκατε πάλι κατά του κ. Μάνφρεντ Βέμπερ. «Μάνφρεντ» είναι, κύριε Τσίπρα, όχι «Μάρτιν», όπως τον είπατε. Αλλά δεν μας είπατε - φαντάζομαι ότι θα το κάνετε κάποια στιγμή - ποιον θέλετε. Μας είπατε ποιον δεν θέλετε. Το ποιον δεν θέλει μας το λέει και ο κ. Όρμπαν. Μας λέει ότι δεν θέλει τον κ. Βέμπερ. Δεν μας λέει, όμως, ποιον θέλει. Δεν μας είπατε, κύριε Τσίπρα, ποιον θέλετε. Θα μας πείτε επιτέλους; Είναι τόσο δύσκολη η ερώτηση που σας θέτουμε; Εσείς ποιον θέλετε για Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Ποιον στηρίζετε; Γιατί δεν μας το λέτε; Γιατί το κρατάτε επτασφράγιστο μυστικό; Έχετε απάντηση ή απλώς ο οπορτουνισμός σας σάς οδηγεί σε τόσο ασπόνδυλες τακτικές; Τρίτον, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να πει τίποτα για το μέλλον της χώρας. Προχθές για άλλη μια φορά μίλησα για το δικό μας σχέδιο και περιέγραψα πώς προσωπικά εννοώ την προοδευτική πολιτική σήμερα και θα ήθελα να καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο, το οποίο συνέταξαν εξήντα τέσσερις συμπολίτες μας, επιφανείς, σοβαροί άνθρωποι, αναγνωρίσιμοι, οι οποίοι θέτουν ένα πλαίσιο πολύ ενδιαφέρον για το τι είναι πραγματικά προοδευτικό σήμερα. Σας καλώ, κύριε Τσακαλώτε, να το διαβάσετε με προσοχή και μακάρι καθώς πηγαίνουμε προς την ολοκλήρωση αυτής της προεκλογικής περιόδου αυτό το πλαίσιο να είναι ο μπούσουλας για μια ουσιαστική ιδεολογική αντιπαράθεση. Προσωπικά θα το καλοδεχτώ. Καταθέτω το σχετικό κείμενο. Παρακαλώ δώστε το στον Υπουργό. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εξήγησα και επιμένω να μιλώ για την αντίληψή μου για μια χώρα που θα αυξάνει με γρήγορους ρυθμούς το εθνικό εισόδημα, το οποίο θα αυξάνεται με ιδιωτικές επενδύσεις και θα δημιουργεί πολλές νέες δουλειές. Ναι, αυτό αφορά τους πολλούς, όχι τους λίγους και από αυτό θα ωφελείται συνολικά η μεσαία τάξη και οι αδύναμοι. Κύριε Τσακαλώτε, φαντάζομαι ότι δεν σας έχει διαφύγει η πρότασή μας, η άποψή μας ότι ο κατώτατος μισθός πρέπει να αυξάνεται με ποσοστό διπλάσιο της αύξησης του ΑΕΠ. Αναρωτιέμαι αν αυτή είναι συντηρητική ή προοδευτική πρόταση κι αν αυτό αφορά τους λίγους ή τους πολλούς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αναρωτιέμαι αν η οριζόντια μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% για όλους τους Έλληνες είναι κι αυτή μια πρόταση η οποία αφορά τους λίγους ή αφορά τους πολλούς. Να συζητήσουμε, λοιπόν, για όλα αυτά. Βέβαια, αν θυμάστε, προσέφερα και στον κ. Τσίπρα το έντυπό μας με το κυβερνητικό μας πρόγραμμα. Στο κυβερνητικό πρόγραμμα υπάρχουν δέκα ενότητες. Θα ήθελα, όμως, ειδικά σήμερα, να αναφερθώ σε μία, η οποία έχει τίτλο «Αισθάνομαι ασφαλής». Όπως γράφουμε, το να αισθάνεται ο πολίτης ασφαλής δεν είναι ούτε δεξιά, ούτε αριστερή, ούτε κεντρώα πολιτική. Είναι σωστή επιλογή, είναι επιβεβλημένη πολιτική για να αισθάνονται οι πολίτες πραγματικά ελεύθεροι. Δώστε το στον κ. Τσακαλώτο. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς ασφάλεια. Το μπάχαλο που επικρατεί στη χώρα δεν έχει προηγούμενο. Κι αυτό αφορά τους πολλούς! Πήγα σήμερα να επισκεφθώ τα σπασμένα καταστήματα στην οδό Βουκουρεστίου και Βαλαωρίτου. Και είχε το θράσος η Υπουργός σας να πει ότι εγώ διασύρω τη χώρα. Εγώ διασύρω τη χώρα ή οι μπαχαλάκηδες που τους αφήνετε ελεύθερους να τα κάνουν γυαλιά - καρφιά; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν κοροϊδέψατε μόνο, δεν ταπεινώσατε μόνο, δεν φτωχύνατε μόνο τους Έλληνες. Τους καταστήσατε όμηρους της βίας των κουκουλοφόρων. Παντού. Στα μαγαζιά, στα πανεπιστήμια, στα ίδια τους τα σπίτια, στους δρόμους που περπατούν. Θεωρώ, τουλάχιστον, παρεξηγήσιμη τη σπουδή την οποία επέδειξε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να δημοσιοποιήσει - προσέξτε - την απόφασή της να διερευνήσει την υπόθεση της μη χορήγησης άδειας στον δολοφόνο Κουφοντίνα. Απέναντι σε όλα αυτά δεν άκουσα κάτι καινούργιο, πέραν της συνταγής των είκοσι εννέα νέων φόρων, τη διαρκή αφαίμαξη και, ναι, κάποια στιγμή, να δίνετε ένα επίδομα σε κάποιους συμπολίτες μας. Αυτό το είπατε όλοι δέκατη τρίτη σύνταξη. Δεν είναι δέκατη τρίτη σύνταξη. Πάλι ψέματα λέτε. Είναι ένα προεκλογικό επίδομα. Το δίνετε χωρίς να ντρέπεστε λίγο πριν τις εκλογές μπας και καταφέρετε να ανακόψετε τη συντριβή σας.
Κάντε ησυχία.
Και δεν ξέρω, πραγματικά, επειδή ο κ. Τσακαλώτος έχει κάνει τον δικό του αγώνα - σεβαστό - από τη δική του πλευρά να βοηθήσει στην ανάκτηση της αξιοπιστίας της χώρας στο εξωτερικό, αν πραγματικά ενστερνίζεται αυτή την πολιτική ή αν αυτή η πολιτική δεν επιβλήθηκε καθ' υπόδειξη Μαξίμου. Γιατί γνωρίζει ο ίδιος πολύ καλά ότι δεν κερδίζεις ακριβώς αξιοπιστία στις αγορές, όταν δύο εβδομάδες πριν έρχεσαι και μοιράζεις λεφτά. Δεν είναι αυτή η συνταγή για να αποκτήσει η χώρα αξιοπιστία στις αγορές.
Ησυχία, παρακαλώ.
Οι Έλληνες, ιδιαίτερα οι συνταξιούχοι, είναι υπερήφανοι και αξιοπρεπείς. Είναι μαθημένοι να απαιτούν κι όχι να επαιτούν, όπως τους θέλει ο κ. Τσίπρας. Μην ανησυχείτε, θα το αποδείξουν σε δεκαέξι μέρες. Έπαθαν από εσάς κι έμαθαν. Προφανώς έχουν δικαίωμα σε καλύτερες συντάξεις, αλλά κυρίως έχουν δικαίωμα να προσβλέπουν σε δουλειές για τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους. Και μόνο οι δικές μας πολιτικές απελευθέρωσης της οικονομίας μπορούν αυτές τις δουλειές να τις εγγυηθούν. Φτάνουμε, έτσι, στο τέταρτο συμπέρασμα της διαδικασίας που είναι για μένα ίσως το πιο σημαντικό. Γιατί - εκτός αν του ξέφυγε, εν τη ρύμη του λόγου του - άκουσα τον Πρωθυπουργό να ζητά στις 26 Μαΐου ψήφο εμπιστοσύνης από τον λαό. Μάλιστα. Παραδέχθηκε έτσι αυτό που κι εμείς λέμε, ότι οι ευρωεκλογές και οι περιφερειακές εκλογές έχουν μεγάλο πολιτικό βάρος. Ουσιαστικά, αποτελούν μια εθνική κάλπη. Είναι η πρώτη ευκαιρία, μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια, οι πολίτες να κρίνουν και να απαντήσουν σε όσα έζησαν, στα ψέματα, στους φόρους, στον διχασμό, στην εθνική πληγή που άνοιξε η Συμφωνία των Πρεσπών. Τα πραγματικά διλήμματα είναι μπροστά μας. Αλήθεια ή ψέματα, ευκαιρίες για τους πολλούς ή φτωχοποίηση, ασφάλεια ή χάος, ενότητα ή διχασμός. Γι' αυτά θα ψηφίσουμε σε δύο Κυριακές από μεθαύριο. Το μήνυμα του λαού θα είναι καθαρό και βροντερό. Σηκώνω, λοιπόν, το γάντι, κύριε Τσίπρα. Οι ευρωεκλογές θα είναι ψήφος αποδοκιμασίας στη χειρότερη Κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος από τη Μεταπολίτευση και μετά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ψήφος στήριξης στην ενωμένη και ανανεωμένη Νέα Δημοκρατία, τη μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί σήμερα να ενώσει τους Έλληνες σε μια μεγάλη εθνική αναγέννηση. Αφού λοιπόν, κύριε Τσίπρα, εσείς μετατρέψατε την ευρωκάλπη σε δημοψήφισμα για την Κυβέρνησή σας κι εφόσον το αποτέλεσμα το βράδυ της 26ης Μαΐου είναι μια ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως εκτιμώ, τότε το βράδυ της 26ης Μαΐου δεν σας μένει καμμία άλλη επιλογή από το να προκηρύξετε αμέσως εθνικές εκλογές και να δεσμευθείτε σήμερα ότι θα το κάνετε! Να δώσετε επιτέλους τη δυνατότητα στον λαό να πάρει τις τύχες του στα χέρια του. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αγαπητοί συνάδελφοι, από τώρα μέχρι την 26η Μαΐου, όπως έχω κάνει συστηματικά όλους τους τελευταίους μήνες, προσπερνώ τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα. Τα όσα κάνει είναι μια κακή απομίμηση ενός κακού παρελθόντος. Και τα όσα λέει ακούγονται ήδη σαν αντίλαλος του χθες. Επιμένει να φωνάζει «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» κι εγώ επιμένω να λέω πως δεν τελειώνω με κανέναν και αρχίζω με όλους. Με ενδιαφέρουν πολύ οι νέοι άνθρωποι, που πρέπει να έρθουν για πρώτη φορά στην κάλπη για να ορίσουν τη δική τους πορεία, για μια παιδεία που θα τους δίνει τα εφόδια να οικοδομήσουν το δικό τους μέλλον, μια παιδεία συνδεδεμένη με την αγορά εργασίας, μια παιδεία που δεν θα έχει καμμία σχέση, μ' αυτά τα εκτρωματικά πράγματα τα οποία κάνει ο κ. Γαβρόγλου στα πανεπιστήμια. Ενδιαφέρομαι για καλοπληρωμένες δουλειές και για ένα ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο θα προσφέρει αύριο σίγουρη σύνταξη ειδικά για τους νέους, που δεν πιστεύουν σήμερα ότι θα πάρουν σύνταξη. Με ενδιαφέρουν οι επαγγελματίες, που με λιγότερους φόρους και εισφορές θα είναι αυτοί πάλι που θα αναστήσουν τη μεσαία τάξη, οι αγρότες και οι νέοι δρόμοι για την παραγωγή τους, οι επιχειρήσεις μεγάλες, μεσαίες αλλά και μικρές που θα προχωρήσουν σε επενδύσεις δημιουργώντας πολλές καλές θέσεις εργασίας, οι συνταξιούχοι αλλά και οι άνεργοι, οι πιο αδύναμοι, που δεν θα έχουν απλά ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα αλλά, κυρίως, ευκαιρίες και πάλι να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους και να διεκδικήσουν τη θέση που τους αξίζει στην κοινωνία. Ναι, με ενδιαφέρει η οικογένεια που δικαιούται δωρεάν πρόσβαση σε παιδικούς σταθμούς, πρόσθετο αφορολόγητο για τα παιδιά και ενίσχυση 2.000 ευρώ για κάθε νέα γέννηση. Χαιρετίζω και την κ. Γεννηματά, η οποία προσχώρησε πρόσφατα στη συζήτηση για τη σημασία του δημογραφικού. Και με ενδιαφέρει, τέλος, ο κάθε Έλληνας…
Εμείς το κάναμε!
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Εντάξει, εντάξει. Όλα εσείς τα έχετε κάνει πρώτα. Καλιμπράρετε λίγο κι αυτές τις ίσες αποστάσεις, κυρία Γεννηματά, μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ. Στο κάτω - κάτω στην ίδια Κυβέρνηση ήμασταν. Μην τα ξεχνάτε αυτά με τόση μεγάλη ευκολία.
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Με ενδιαφέρει, τέλος, ο κάθε Έλληνας, που έχει επιτέλους δικαίωμα να ζει με ασφάλεια στο σπίτι του και τη γειτονιά του και η Αθήνα να πάψει να διαλύεται για να βολτάρει ελεύθερος ο κάθε Κουφοντίνας! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η Νέα Δημοκρατία είναι σήμερα η μεγάλη προοδευτική παράταξη των πολλών. Σήμερα εκπροσωπεί ένα ευρύ ρεύμα αναγέννησης της χώρας. Όλους όσοι ζητούν αλήθεια, σχέδια και πρόοδο, ευρωπαϊκή πορεία, μεταρρυθμίσεις, κράτος δικαίου και πραγματικό εκσυγχρονισμό. Και είμαστε πολλοί. Παλιές διαφορές με ψηφοφόρους άλλων κομμάτων έχουν υποχωρήσει μπροστά στην ανάγκη να σταματήσει ο οικονομικός κατήφορος, ο θεσμικός κατήφορος, ο διχασμός, η δημαγωγία. Ο αυταρχικός λαϊκισμός και ο νέος παλαιοκομματισμός χρειάζονται κοινή και δυναμική απάντηση. Και σε αυτό το μέτωπο της αναγέννησης δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Έχουν θέση όσοι πίστεψαν στον κ. Τσίπρα και αισθάνονται σήμερα προδομένοι και είναι βουβά οργισμένοι, υπεύθυνοι πατριώτες που δεν εγκλωβίζονται σε ακραία συνθήματα χωρίς αντίκρισμα, όπως και άνθρωποι που δεν βρέθηκαν ποτέ στις γραμμές της Νέας Δημοκρατίας. Όμως τους καλώ να δουν με τόλμη τις θέσεις μας και την ανανεωμένη παράταξη μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κλείνω λέγοντας ότι σε δεκαέξι ημέρες θα μιλήσει ο λαός. Και τότε τα ψέματα θα τελειώσουν πραγματικά, θα τα σκεπάσει η ίδια η φωνή των πολιτών. Με την ψήφο τους θα φωνάξουν «ως εδώ» στην Κυβέρνηση της ανικανότητας, των φόρων, της φτώχειας, των εθνικών πληγών. Θα στείλουν ένα μήνυμα της φωτεινής Ελλάδος, αυτής που μας αξίζει, γιατί οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα και μπορούμε καλύτερα. Είναι στο χέρι των πολιτών, στις 26 Μαΐου να κάνουν το πρώτο βήμα γι' αυτή τη μεγάλη πολιτική αλλαγή. Και όταν αυτή ολοκληρωθεί στις εθνικές εκλογές, θα μας περιμένει πολλή δουλειά. Αλλά με την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας που διψά για ένα μεγάλο άλμα στο μέλλον, θα τα καταφέρουμε. Μπορούμε. Μαζί μπορούμε! Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα έξι μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 33ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου και από το 2ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο του Πανεπιστημίου του Αιγαίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κυρία Γεννηματά.
Θέλω να υπενθυμίσω στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι η διακομματική επιτροπή της Βουλής για το δημογραφικό δημιουργήθηκε ακριβώς μετά από γραπτό αίτημά μου προς εσάς, προς το Προεδρείο της Βουλής, γιατί στο Κίνημα της Αλλαγής πιστεύουμε ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η χώρα μας. Επομένως δεν ήλθαμε εκ των υστέρων. Ξεκινήσαμε όλη αυτή την προσπάθεια. Χαίρομαι γιατί είναι διακομματική η επιτροπή. Είπα και πριν στην ομιλία μου ότι εμείς δεν έχουμε εχθρούς, έχουμε πολιτικούς αντιπάλους. Αντίπαλος δικός μας είναι οι συντηρητικές πολιτικές και δεν έχουμε ίσες αποστάσεις από κανέναν. Έχουμε αποστάσεις από τη συντήρηση. Δυστυχώς σήμερα η συντήρηση εκφράζεται με δύο όψεις: με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστούμε Καλώ στο Βήμα τον Πρωθυπουργό και Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Αλέξη Τσίπρα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι προφανές ότι αυτό το τριήμερο η Αξιωματική Αντιπολίτευση και, κυρίως, ο Αρχηγός της, προσπάθησε με κάθε τρόπο να εκτρέψει τη συζήτηση από τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη ζωή και την καθημερινότητα των Ελληνίδων και των Ελλήνων, σε ζητήματα που αυτοί θεωρούν ότι μπορούν να επικεντρώσουν την προσοχή. Ο στόχος τους νομίζω ότι ήταν σαφής και το έχει καταλάβει και ο κάθε πολίτης που μας παρακολουθεί: Να μη συζητήσουμε για τα μέτρα στήριξης, να μη συζητήσουμε για την οικονομία, να μη συζητήσουμε το σχέδιο μας για την έξοδο από την κρίση, να μη συζητήσουμε το σχέδιο μας για τους διατηρήσιμους ρυθμούς ανάπτυξης που πρέπει να έχει η ελληνική οικονομία τα επόμενα χρόνια, να μη συζητήσουμε για το πώς θα επιστρέψουμε οριστικά στην κανονικότητα, να συζητάμε για θέματα τα οποία έχει επιλέξει το επικοινωνιακό επιτελείο του κ. Μητσοτάκη. Πιστεύω βαθιά ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν υπέπεσε σε λάθος και αυτό είναι που με προβληματίζει. Είναι επιλογή. Είναι πολιτική επιλογή του επικοινωνιακού του επιτελείου να πάμε σε εκλογές σε ένα πεδίο πολιτικής αρένας. Αυτή είναι η επιλογή του. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εγώ προσπάθησα στην πρώτη μου ομιλία να μιλήσω προγραμματικά και έτσι θα συνεχίσω μέχρι τις εκλογές. Ό,τι απαντήσεις είχα να σας δώσω, κύριε Μητσοτάκη, σας τις έδωσα. Και δεν πρόκειται να ασχοληθώ ξανά με τις προσωπικές επιθέσεις και με την αθλιότητα των κατασκευασμένων ειδήσεων. Εσείς μπορείτε αν θέλετε να συνεχίσετε σε αυτόν τον δρόμο, να υβρίζετε και να συκοφαντείτε ακόμα και νεκρούς, που δεν έχουν τη δυνατότητα ούτε να απαντήσουν, αλλά και που δεν ήταν δημόσια πρόσωπα, για να γνωρίζει η ελληνική κοινωνία την πολιτική τους πορεία, την πολιτική τους περπατησιά ή την κοινωνική τους περπατησιά και σταδιοδρομία.
Ναι, ναι, ζει ο πατέρας μου!
Κύριε Μητσοτάκη, πείτε το ανοιχτά αυτό που είπατε. Είπατε για τον πατέρα σας. Ακούστε με, κύριε Μητσοτάκη. Ο πατέρας σας ήταν Πρωθυπουργός της χώρας και είχε μια δημόσια ζωή. Οι πολίτες έχουν άποψη για τον πατέρα σας.
Άρα δεν υπάρχει σεβασμός.
Εγώ δεν έχω σεβασμό;
Τότε;
Παρακαλώ, τι κάνετε τώρα ακριβώς;
Εγώ δεν έχω μιλήσει ποτέ με αυτόν τον τρόπο. Και ξέρετε κάτι; Καταλάβετέ το αυτό. Πρέπει να το κατανοήσετε. Η κατανόηση του σφάλματος είναι το μισό βήμα. Το άλλο μισό είναι να διορθωθείτε κιόλας. Ο πατέρας σας, λοιπόν, ήταν ένα δημόσιο πρόσωπο, Πρωθυπουργός. Εκείνη την εποχή με τη μισή Ελλάδα σε ένα πολωμένο κλίμα - καλή ώρα όπως και τώρα - , ο Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου - όταν ο δικός σας πατέρας ήταν Αρχηγός Αντιπολίτευσης - τον αποκαλούσε «αποστάτη», τον αποκαλούσε «εφιάλτη». Εγώ δεν έχω αναφερθεί ποτέ σε αυτά. Ποτέ δεν έχω αποκαλέσει τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ούτε με τα λόγια αυτά που είπα πιο πριν ούτε προέβην ποτέ σε μια τέτοιου είδους κριτική. Έχω όμως την αίσθηση ότι μάλλον εσείς δεν τιμάτε τη μνήμη του πατέρα σας, όχι εγώ.
Ε!
Εσείς, εσείς, εσείς!
Ησυχία!
Διότι εσείς, κύριε Μητσοτάκη, περπατάτε με μια βαριά σκιά πάνω από το κεφάλι σας, που είναι η σκιά του πατέρα σας. Εγώ δεν έχω κανένα κόμπλεξ, κανένα σύμπλεγμα και είμαι περήφανος και για όσα έχει κάνει ο πατέρας μου και για την οικογένεια μου. Εσείς, όμως, κύριε Μητσοτάκη, δείχνετε με τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεστε ότι κάποιο πρόβλημα έχετε. Δεν θέλω, όμως, να συνεχίσω τη συζήτηση σε αυτά. Θέλω να σας πω ένα πράγμα. Θέλω να σας πω ότι οι πολίτες θα μας κρίνουν με βάση τις θέσεις και τις απόψεις μας. Εγώ, λοιπόν, ζήτησα να αντιπαραβάλουμε τα πολιτικά μας σχέδια και την πολιτική μας στρατηγική για την επόμενη μέρα της χώρας. Σήμερα σας άκουσα να λέτε μια μικρή συγγνώμη για όσα είπε ο κ. Κεφαλογιάννης - για την αθλιότητα του κ. Κεφαλογιάννη - να βγαίνει και να βγάζει φωτογραφίες με τον Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ της χούντας και να λέει ότι αυτός ήταν ο πατέρας μου! Εντάξει, ζητήσατε μια μικρή συγγνώμη. Προφανώς όμως δεν είπατε τίποτα για την αθλιότητα που κάνατε εσείς. Μια μισή συγγνώμη, μια μισή συγγνώμη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εγώ, λοιπόν, λέω: Ως εδώ αυτή η συζήτηση ως εδώ. Όμως θέλω να διερωτηθώ δημόσια και ανοιχτά. Γιατί επιλέγετε αυτή τη στρατηγική; Γιατί επιλέγετε τη στρατηγική της λάσπης στον ανεμιστήρα; [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί επιλέγετε τη στρατηγική να κυλιστείτε εσείς σε αυτόν τον βούρκο και σε αυτή τη λάσπη, αφού μας λέτε ότι είστε μπροστά στις εκλογές, τις έχετε κερδίσει από χέρι, είστε σίγουρος νικητής, εδώ και τρία χρόνια μας διαβεβαιώνετε ότι όχι απλά έχετε τη νίκη αλλά τον θρίαμβο στο τσεπάκι σας και αφού χθες μας ξαναείπατε ότι θα γελάτε στις 26 του Μάη και ότι όχι απλά θα είστε νικητής αλλά θριαμβευτής ότι θα έχετε δεκατέσσερις - δεκαπέντε μονάδες διαφορά σε όποια κάλπη και αν στηθεί, οπότε και αν στηθεί;
Παρακαλώ, ησυχία.
Γιατί, λοιπόν, έχετε τέτοιο άγχος, αφού έχετε τόσο μεγάλη διαφορά και είστε ο νικητής; Γιατί πέφτετε τόσο χαμηλά να υβρίζετε ακόμα και νεκρούς ανθρώπους; Μήπως, τελικά, δεν είναι έτσι τα πράγματα; Μήπως, τελικά, κατά βάθος ζορίζεστε για κάποιον λόγο; Μήπως, τελικά, ζορίζεστε και για αυτό θέλετε, αντί να συζητάμε για την οικονομία και το σχέδιό σας, να συζητάμε για τους πατεράδες μας και να συζητάμε για το αν κάναμε και πού κάναμε διακοπές; Μήπως αυτός είναι ο λόγος; Μήπως ο προδιαγεγραμμένος και προεξοφλημένος εκλογικός σας θρίαμβος, θα αποδειχθεί πολύ σύντομα για άλλη μία φορά ότι θα είναι μόνο δημοσκοπικός, όπως έγινε σε τρεις απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις τα προηγούμενα χρόνια; Μήπως η διαφορά θα είναι αντίστοιχη με αυτή του δημοψηφίσματος που λέγανε δεκαπέντε μονάδες μπροστά το ναι και βγήκε με είκοσι μονάδες το όχι; [[Ζωηρά χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτά θα τα δούμε στην ώρα τους. Εγώ, όμως, σήμερα θα ήθελα να σας πω κάτι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης. Ζείτε εδώ και πάρα πολύ καιρό σε μία ψευδαίσθηση. Ίσως να φταίνε οι σύμβουλοί σας που σας λένε έτσι, ίσως πάλι κι εσείς να είστε αυτοί που θέλετε να το πιστέψετε. Ζείτε στην ψευδαίσθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει, έχει ήδη καταρρεύσει, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μία φωτοβολίδα που θα σβήσει, ότι δεν έχει ρίζες στον ελληνικό λαό. Κάποιοι προφανώς σας τα λένε αυτά και σας συμβουλεύουν έτσι. Και νομίζω ότι σας συμβουλεύουν λάθος και σας υποδεικνύουν έναν λάθος δρόμο και, βεβαίως, υποτιμάτε τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. Ξέρετε, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνον δεν πρόκειται να καταρρεύσει αλλά θα κερδίσει τις εκλογικές μάχες για έναν λόγο που δεν έχετε κατανοήσει. Εκπροσωπεί ένα κοινωνικό ρεύμα. Είναι ο κύριος όχι ο μοναδικός, αλλά ο κύριος εκφραστής τούτη την ώρα στον τόπο μας της προοδευτικής παράταξης, της δημοκρατικής παράταξης στη χώρα και, κυρίως, είναι η παράταξη εκείνη που εκπροσωπεί και παλεύει για τα συμφέροντα των πολλών. Αυτό είναι το κρίσιμο στοιχείο στην απάντηση που αναζητάτε και δεν τη βρίσκετε. Και θα αφιερώσω μεγάλο μέρος της ομιλίας μου σήμερα για να σας το εξηγήσω αυτό, κύριε Μητσοτάκη. Έχετε, κατά τη γνώμη μου, κάνει μεγάλο λάθος, να προσπαθείτε να πάτε τη συζήτηση από την οικονομία στο προσωπικό και στο ηθικό πλεονέκτημα. Έχετε κάνει μεγάλο λάθος, γιατί εκεί και αν θα χάσετε κατά κράτος ειδικά εσείς. Μας δίνετε πάσες σε κενό τέρμα. Το κάνετε, όμως, αυτό για δυο λόγους, ο πρώτος αφορά την απόλυτη παραδοχή, τη δική σας και των συμβούλων σας, ότι στην οικονομία δεν έχετε πια αφήγημα, έχετε διαψευστεί πάνω από δέκα φορές - τα έχω πει και τα έχω ξαναπεί - στις προβλέψεις σας στις οποίες αποτύχατε. Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί με αυτόν τον τρόπο πιστεύετε ότι θα ρεφάρετε στο λεγόμενο «ηθικό έλλειμμα», το δικό μας δηλαδή πλεονέκτημα και το δικό σας έλλειμμα. Όπως παλαιότερα έλεγε ο κ. Πάγκαλος «μαζί τα φάγαμε», εσείς τώρα θέλετε να πείτε «όλοι το ίδιο είμαστε». Αυτός είναι ο λόγος. Όμως δεν έχετε καταλάβει ότι η ουσία και το πραγματικό σας πρόβλημα δεν είναι το ηθικό μειονέκτημα που έχετε. Το έχετε, αλλά δεν είναι αυτό το πρόβλημα σας. Το πρόβλημά σας είναι πολιτικό. Το πρόβλημά σας - και θα το πω αυτό γιατί προχθές κάνατε ολόκληρη αναφορά για τις ελίτ και τους πολλούς και σήμερα ξανά - το πρόβλημά σας, κύριε Μητσοτάκη, δεν είναι ότι είστε μέρος της ελίτ, το πρόβλημά σας είναι ότι η πολιτική σας και το πρόγραμμά σας ευνοούν κατάφορα την ελίτ του τόπου και βαραίνουν τους πολλούς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν έχει νόημα κανένα, να προσπαθείτε και να προσποιήστε να μας πείσετε είτε ότι δεν είστε εσείς μέρος της ελίτ ούτε - ακόμα χειρότερα - να μπαίνετε στην πιο αστεία προσπάθεια να πείσετε ότι είμαι εγώ μέρος της ελίτ. Επαναλαμβάνω, το πρόβλημά σας είναι η θέση σας και το πρόγραμμά σας, είναι ο πολιτικός σας λόγος, όταν αυτός αρθρώνεται, που είναι ένας λόγος απαξιωτικός για τους πολλούς. Τη μία αναφερθήκατε στην πλειοψηφία του λαού με τον όρο «αδαής πλειοψηφία», την άλλη στο Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών είπατε ότι δεν σας αρέσει ο όρος λαός, γιατί είναι μία έννοια θολή, και προτιμάτε αντί για τον όρο λαός, τον όρο πολίτης. Την παράλλη σας ξέφυγε στην Κύπρο και είπατε να καταργηθεί το δώρο των Χριστουγέννων. Το περασμένο Σάββατο σε μία τηλεοπτική εκπομπή είπατε ότι η δέκατη τρίτη σύνταξη είναι λαϊκισμός και ότι είναι παροχή πελατειακού κράτους και ότι σε κάθε περίπτωση αυτό είναι ανέφικτο. Κύριε Μητσοτάκη, πολιτικό είναι το πρόβλημά σας και αυτά είναι τα θέματά σας, δεν είναι τα υπόλοιπα. Εν πάση περιπτώσει, εγώ παρ' ότι επιλέγω να ρίξω τους τόνους, είμαι βέβαιος ότι δεν θα το κάνετε. Είμαι βέβαιος ότι θα συνεχίσετε μέχρι τις εκλογές, γιατί έχετε αντιγράψει καρμπόν μια καμπάνια που αντιστοιχεί σε υποψηφίους της ακραίας Δεξιάς σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Ήσυχα, παρακαλώ.
Ναι, ναι, αυτό έχετε κάνει. Θα σας το πω, έχετε ακριβώς την καμπάνια που είχε - και εκεί πέτυχε, αλλά εσείς δεν θα πετύχετε εδώ - που είχε ο Μπολσονάρο στις προεδρικές εκλογές, ο ακροδεξιός στη Βραζιλία. Αυτή την καμπάνια έχετε: fake news, τοξικότητα, κιτρινισμός, λάσπη στον αντίπαλο, αντιπαράθεση δίχως όρια και αρχές και φυσικά μπόλικη τάξη και ασφάλεια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προσέξτε, μην ανησυχείτε γιατί αυτά δεν τα λέω μόνο εγώ. Τα λένε και άνθρωποι με τους οποίους διαφωνώ κάθετα, έχω αντιπαρατεθεί πολιτικά και ιδεολογικά, αλλά είχαμε μία πολιτική αντιπαράθεση σε πλαίσια πολιτικού πολιτισμού. Τα είπε χθες ο κ. Μεϊμαράκης στη δημόσια τηλεόραση, όταν είπε ότι διαπράττετε μείζον πολιτικό λάθος που οξύνετε το πολιτικό κλίμα με αυτόν τον τρόπο. Δεν τα είπα εγώ, κύριε Μητσοτάκη. Και αναφέρθηκε, βεβαίως, στους συμβούλους σας.
Μα δεν είπε αυτό.
Τώρα δεν γελάτε, όμως!
Ησυχία, παρακαλώ.
Λοιπόν, ακούστε, αυτό είναι το μείγμα της πολιτικής που θα ακολουθήσετε και είναι ένα μείγμα το οποίο έχει στόχο, δεν είναι παράλογο. Ο στόχος σας είναι να αποκτήσετε πρόσβαση σε λαϊκά στρώματα μέσω των στερεοτύπων, μέσω της παραδοξολογίας, αντιγράφοντας πολλές φορές και ακροδεξιά έντυπα και μέσω του κουτσομπολιού και βεβαίως αναδεικνύοντας, για άλλη μια φορά, την αγαπημένη σας ατζέντα για την τάξη και την ασφάλεια. Σας άκουσα σήμερα και πάλι να κάνετε ιδιαίτερη αναφορά στο θέμα του κ. Κουφοντίνα. Και ήθελα να σας ρωτήσω: Όταν επί των ημερών σας έπαιρνε τη μία άδεια μετά την άλλη ο Χριστόδουλος Ξηρός - και ορθώς, επειδή έτσι όριζε ο νόμος - αλλά κάποια στιγμή δεν γύρισε ποτέ στις φυλακές πίσω, ήταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ήσασταν Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας τότε; Δεν σας είδαμε να λέτε κουβέντα τότε!
Πώς δεν είπαμε;
Εντάξει τώρα, εντάξει. Όταν αντιδρούσατε...
Λάθος κάνεις!
Άντε πάλι fake news.
Έχω κι άλλα να σας πω. Όταν αντιδρούσατε...
Σας παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Θα σας παρακαλέσω να μην εξάπτεστε. Τώρα, λοιπόν, μιλάτε. Τότε δεν μιλάγατε. Ούτε αντιδρούσατε ούτε μιλάγατε τότε, όταν οι περισσότεροι από τους καταδικασμένους για τη «17η Νοέμβρη» αλλά και για άλλες αντίστοιχες υποθέσεις, πήραν τις πρώτες άδειες ή αποφυλακίστηκαν, σύμφωνα πάντα με τον νόμο. Υπουργός της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας ήσασταν, επίσης, τότε. Πάλι αφωνία όμως. Ούτε, φυσικά, πάλι επί των ημερών σας όταν βαρυποινίτες δραπέτευαν με ελικόπτερα από τις φυλακές, ερχόντουσαν τα ελικόπτερα και τους παίρνανε από τις φυλακές και φεύγανε ούτε τότε μιλάγατε. Επί Νέας Δημοκρατίας και επί ΠΑΣΟΚ έγιναν αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτή, λοιπόν, η υποκρισία πρέπει να σταματήσει, διότι αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι το μόνο που σας ενδιαφέρει, είναι να εντάξετε ένα θέμα που αφορά μόνο τη δικαιοσύνη - θέλω να το επισημάνω αυτό - στην αντιπολιτευτική σας φαρέτρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι αυτή θα είναι η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας από εδώ και μέχρι τις ευρωπαϊκές εκλογές και από τις ευρωπαϊκές εκλογές μέχρι και τις εθνικές εκλογές που θα γίνουν στην ώρα τους. Όσο, όμως, εσείς θα ασχολείστε με την παραπλάνηση των πολλών, εμείς θα μιλάμε, θα εργαζόμαστε και θα αγωνιούμε, για να δίνουμε απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα και στις ανάγκες των πολλών. Αυτά τα χρόνια παρά τις αντίθετες ανάποδες προβλέψεις και τις προσδοκίες σας πετύχαμε πάρα πολλά πράγματα, πετύχαμε να ξανασταθεί στα πόδια της η ελληνική οικονομία, να βγει από το χάος του δημοσιονομικού εκτροχιασμού, να πετύχει λύση για το ζήτημα του δημόσιου χρέους, να αντιμετωπίσει τις μεγάλες - όχι όλες ακόμα - συνέπειες για τους αδύναμους. Πετύχαμε μετά από πολύ κόπο και τεράστιες θυσίες να βγει η χώρα από αυτήν τη μέγγενη στην οποία ήταν για οκτώ ολόκληρα χρόνια από τα μνημόνια. Από τον Αύγουστο του '18 αυτή η Βουλή συνέρχεται για να ψηφίσει μέτρα σταδιακής αποκατάστασης των αδικιών και υλοποιούμε μια νέα οικονομική πολιτική με ασφάλεια, χωρίς να διακινδυνεύουμε την πορεία της χώρας αλλά με ιεραρχήσεις για τις επόμενες γενιές και για τους αδύναμους. Ξεκινήσαμε με την αποκατάσταση της εργασιακής κανονικότητας, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την αύξηση του κατώτατου μισθού, την κατάργηση του ντροπιαστικού υποκατώτατου μισθού για τους νέους που εσείς τον φέρατε, με το πλαίσιο προστασίας για την πρώτη κατοικία, με τις ευνοϊκές ρυθμίσεις για τις οφειλές των πολιτών σε ταμεία και εφορία και φυσικά υλοποιήσαμε ένα προς ένα τα μέτρα για τα οποία δεσμεύτηκα το Σεπτέμβρη του '18 στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Υλοποιήσαμε την ακύρωση της περικοπής των συντάξεων, τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30%, μεσοσταθμικά 30% ξεκίνησε ήδη το μέτρο που είναι 30% μεσοσταθμικά 10% δηλαδή για τους αδύναμους, του χρόνου είναι το επόμενο βήμα. Τον Σεπτέμβρη που μας έρχεται θα γίνουν τεσσέρισημισι χιλιάδες προσλήψεις στην ειδική αγωγή. Υλοποιήσαμε το επίδομα στέγασης, που αφορά ως επί το πλείστον νέους ανθρώπους που θέλουν να φτιάξουν οικογένεια και στα τριάντα τους ζουν στο παιδικό τους δωμάτιο. Ξέρετε, αυτή τη στιγμή, διακόσιες σαράντα χιλιάδες νοικοκυριά έχουν ήδη επωφεληθεί από αυτό το μέτρο. Την προηγούμενη Τρίτη δεσμευτήκαμε ενώπιον του ελληνικού λαού και προχωράμε στην υλοποίηση ενός ακόμα πιο σημαντικού και πολύ πιο διευρυμένου πακέτου μέτρων στήριξης όχι μόνο της κοινωνικής πλειοψηφίας αλλά όλων, με μέτρα που θα εφαρμοστούν άμεσα και θα ψηφιστούν την άλλη εβδομάδα, όπως η μείωση του ΦΠΑ από 24% στο 13% στην εστίαση, η μετάταξη του ΦΠΑ των τροφίμων από το 24% στο 13%, η μείωση του ΦΠΑ στην ενέργεια, στον ηλεκτρισμό, στη ΔΕΗ και στο φυσικό αέριο από το 13% στο 6% και η κατανομή της δέκατης τρίτης σύνταξης συνολικού κόστους περίπου 820 εκατομμυρίων ευρώ. Ξέρω ότι σας ενοχλεί να τα ακούτε, αλλά εγώ θα τα επαναλαμβάνω για να τα συνηθίσετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Από την επόμενη χρονιά θα εφαρμοστεί η κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης για εισοδήματα έως 20.000 ευρώ και η μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης από το 5% στο 2% για εισοδήματα έως 30.000 και για τα ανώτερα εισοδήματα, επίσης, μείωση. Ένα ισχυρά αναπτυξιακό μέτρο που αφορά τους επενδυτές, είναι η αύξηση κατά 50% του συντελεστή αποσβέσεων επενδύσεων, η επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέους έως είκοσι πέντε ετών στο 80% και έως είκοσι εννέα ετών στο 25%, η μείωση του μεσαίου συντελεστή ΦΠΑ από το 13% στο 11%, οι φορολογικές μειώσεις για τους κατοίκους των νησιών, η μείωση του ΕΝΦΙΑ για τα νησιά έως χίλιους κατοίκους, η μείωση του φόρου συνεταιρισμών, η απαλλαγή τόκων στεγαστικών δανείων για τους δανειολήπτες. Μας λέτε ότι όλα αυτά που εξαγγείλαμε είναι κόλπα, είναι δώρα, είναι προεκλογικές παροχές. Τα ίδια λέγατε και τον προηγούμενο Σεπτέμβρη, όταν εξήγγειλα αυτά που εξήγγειλα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Τα ίδια λέτε και τώρα. Να σας θυμίσω, όμως, - όχι για να τα ακούτε εσείς, αλλά όσοι μας παρακολουθούν - ότι τα μέτρα στήριξης που φέρνουμε και ψηφίζουμε, είναι μόνιμα μέτρα στήριξης, μόνιμα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και είναι η απόδοση δικαιοσύνης για τους πολλούς. Είναι η ανταμοιβή των θυσιών. Και θα έλεγα ότι είναι και η αυγή μιας επόμενης μέρας, καλύτερης μέρας για την πατρίδα μας. Και το κυριότερο προέκυψαν από συγκεκριμένο σχεδιασμό και ιεραρχήσεις. Δεν είναι μέτρα, δηλαδή, που αυξάνουν το δημόσιο χρέος. Δεν είναι μέτρα που παράγουν ελλείμματα αλλά είναι από το αποτέλεσμα των πλεονασμάτων που ήδη έχουμε παράξει, από το αποτέλεσμα των θυσιών και των κόπων που τώρα καρπωνόμαστε, το αποτέλεσμα δηλαδή μιας σοβαρής, μεθοδικής δουλειάς, αλλά και το αποτέλεσμα της στρατηγικής μας να στηρίξουμε τους πιο αδύναμους. Εμείς πετύχαμε να μειώνουμε βάρη και να μειώνουμε και πλεονάσματα στην πράξη. Εσείς υπόσχεστε ότι θα το κάνετε και, βεβαίως, υπόσχεστε ότι θα το κάνετε με αντάλλαγμα μέτρα τύπου Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, κοινωνικής φρίκης. Εμείς προχωρούμε σε αυτή την ελάφρυνση, χωρίς να ανταλλάξουμε ούτε απολύσεις ούτε περικοπές. Σας άκουσα που ρωτήσατε τον κ. Τσακαλώτο. Κοιτάξτε, ίσως αυτό να φανερώνει και τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Είναι προτεραιότητά μας ο τομέας των συντάξεων. Ξέρετε κάτι; Εκεί βασίστηκε ο πυρήνας της τιμωρητικής λιτότητας τα χρόνια των μνημονίων. Να, λοιπόν, που όσο κι αν θέλετε να κρύψετε τις προγραμματικές διαφορές, δεν είναι εύκολο να το πράξετε. Να, λοιπόν, πού συμφωνούμε και πού διαφωνούμε. Εσείς, κύριε Μητσοτάκη, κατά βάθος διαφωνείτε με αυτά τα μέτρα, κατά βάθος συμφωνείτε με τις περικοπές και το φανερώσατε με την ερώτηση που κάνατε προφανώς εκτός κειμένου. Όταν είστε μέσα σε κείμενο σας προστατεύουν, εκτός κειμένου σας ξεφεύγουν πράγματα. Εσείς διαφωνείτε με αυτή την λογική, γι' αυτό και είπατε στη συνέντευξή σας σε τηλεοπτικό σταθμό ότι δεν γίνεται να επανέλθει η δέκατη τρίτη σύνταξη. Αυτό δεν σας ξέφυγε, αυτό ήταν η αλήθεια σας. Αυτό πιστεύετε. Ότι είναι λαϊκισμός, ότι είναι πελατειακή παροχή και ότι δεν γίνεται, είναι ανέφικτο. Τώρα τι θα κάνετε; Θα έρθετε να την ψηφίσετε; Θα έρθετε ή δεν θα έρθετε;
Είναι δέκατη τρίτη;
Είναι δέκατη τρίτη;
Αυτό είναι το πρόβλημά σας; Κυρία Μπακογιάννη, αυτό είναι το πρόβλημά σας ότι δεν είναι δέκατη τρίτη; Αλήθεια;
Ναι.
Α, αυτό είναι το πρόβλημά σας, γιατί μέχρι χθες ήταν λαϊκισμός και παροχή πελατειακού κράτους. Τώρα προβληματίζεστε που είναι μισή η παροχή, μισός ο λαϊκισμός και μισό το πελατειακό κράτος; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτό είναι το πρόβλημά σας; Αλήθεια; Μπράβο σας! Δεν κρατάτε ούτε τα προσχήματα. Είστε σε τόσο μεγάλη αμηχανία, που δεν κρατάτε ούτε τα προσχήματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Για τη μεγάλη πλειοψηφία των συνταξιούχων θα είναι μια ολόκληρη σύνταξη. Για ένα πολύ μεγάλο μέρος θα είναι το 70%, για ένα μέρος το 50% και για ένα μέρος των υψηλότερων συντάξεων θα είναι το 30%. Δεν είναι αυτή μια ενίσχυση, μια ανάσα; Αυτό είναι το πρόβλημα, λοιπόν; [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το πρόβλημά σας είναι ότι δεν πιστεύετε σε αυτό. Το πρόβλημά σας, επαναλαμβάνω, δεν είναι ότι είστε μέρος της ελίτ, αλλά ότι με τις πολιτικές σας και με τις ιδέες σας υποστηρίζετε πολλές φορές με ξεδιάντροπο τρόπο τα συμφέροντα της ελίτ. Αυτό είναι το πρόβλημά σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αλλά εν πάση περιπτώσει αν θεωρείτε ότι είναι παροχολογία, πηγαίνετε μια βόλτα τις μέρες που θα εισπράττουν στα ATM οι συνταξιούχοι τη δέκατη τρίτη σύνταξη, να τους πείτε ότι είναι πελατειακό μέτρο, ότι είναι λαϊκισμός και ότι είναι ντροπή μας που δεν την δώσαμε όλη σε αυτούς που δεν θα τη δώσουμε όλη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θέλω, όμως, να επιμείνω και πιστεύω ότι αυτός είναι ο βασικός κορμός της ομιλίας μου σήμερα και θέλω λίγο να σας το δώσω να το καταλάβετε, κύριε Μητσοτάκη και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης. Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω από την αρχή, είναι ότι το πρόβλημα είναι το πρόγραμμα και πολιτικές σας θέσεις, που δεν έχει χώρο για σπατάλες υπέρ των πολλών. Και θα ήθελα να πάρουμε ένα παράδειγμα όχι μόνο για το θέμα των συντάξεων αλλά ας πάρουμε κι ένα παράδειγμα σε σχέση με το ασφαλιστικό. Μου είπατε προχθές, κύριε Μητσοτάκη, ότι η δική σας κοινωνική πολιτική προβλέπει την κατάργηση του εκτρώματος Κατρούγκαλου και την εγκατάσταση ενός ασφαλιστικού συστήματος τριών πυλώνων. Και είπατε ότι εμείς παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι ένα ασφαλιστικό σύστημα τριών πυλώνων, εφαρμόζεται σήμερα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Με δυο λόγια θέλατε να μου πείτε ότι το σχέδιο Πινοσέτ, το οποίο έχετε ετοιμάσει - και δεν το είπα εγώ, ο κ. Καραγκούνης το είπε, ο Βουλευτής σας - εφαρμόζεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Γιατί; Διότι το σύστημα τριών πυλώνων εφαρμόζεται, λέτε, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, αλλά δεν εφαρμόζεται στη χώρα μας. Επειδή, κύριε Μητσοτάκη, εσείς δεν γνωρίζετε πολύ καλά τι συμβαίνει στη χώρα μας και στο ασφαλιστικό της, μάθετε, λοιπόν, ότι στη χώρα μας υπάρχει ήδη από το 2002 σύστημα τριών πυλώνων: Κύρια και επικουρική, επαγγελματικά ταμεία και ιδιωτική ασφάλιση. Όμως οι πολίτες δεν επιλέγουν τους δύο πυλώνες, τους δεύτερους, την ιδιωτική ασφάλιση και τα επαγγελματικά ταμεία. Επιλέγουν τον βασικό πυλώνα, την κύρια και επικουρική σύνταξη λόγω μειωμένου εισοδήματος.
Δεν επιλέγουν. Είναι υποχρεωτικό.
Η διαφορά μας βρίσκεται στο ότι εσείς θέλετε να μετατρέψετε τμήμα του πρώτου πυλώνα που είναι υποχρεωτικός… [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σωστά το λέτε. Η διαφορά μας είναι ότι δεν επιλέγουν τον ιδιωτικό τομέα, την ιδιωτική ασφάλιση, κύριε Γιακουμάτο. Μην κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε. Αυτός είναι ο καημός σας, να πηγαίνουν όλοι στα ιδιωτικά. Αυτός είναι ο καημός σας. Αφήστε με να ολοκληρώσω τη σκέψη μου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η διαφορά σας είναι ότι εσείς θέλετε να μετατρέψετε τμήμα του πρώτου πυλώνα, που είναι υποχρεωτικός, σε εθελοντικής συμμετοχής, προκειμένου να κατευθύνετε πόρους προς την ιδιωτική ασφάλιση. Τι θα κοστίσει αυτό στην ελληνική οικονομία; Αυτό θα κοστίσει στην ελληνική οικονομία ένα δυσβάστακτο βάρος, που σωρευτικά μπορεί να φτάσει και τα 55 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως έχουμε καταγγείλει δημόσια. Και αυτό, αργά η γρήγορα, θα κληθούν να το πληρώσουν οι συνταξιούχοι με ραγδαίες μειώσεις στις συντάξεις τους ή το ελληνικό δημόσιο με άγνωστη κατάληξη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μάλλον δεν είναι και τόσο άγνωστη, κατευθείαν στην αγκαλιά του ΔΝΤ θα μας πάτε, γιατί αυτός είναι ο στόχος σας, η κοινωνική λεηλασία και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, προκειμένου να ωφεληθεί η ιδιωτική ασφάλιση. Δηλαδή ποιοι τελικά; Κάποιοι λίγοι. Αυτή είναι η αλήθεια του σχεδίου σας και πρέπει να την εκθέτετε ολόκληρη στο ελληνικό λαό όταν μιλάτε. Και επαναλαμβάνω, τον χαρακτηρισμό Πινοσέτ δεν τον βγάλαμε εμείς. Ο Βουλευτής τον είπε, γιατί ακριβώς αυτό είναι. Απλώς ο Βουλευτής σας ήταν ειλικρινής. Εσείς λέτε ψέματα και είστε υποκριτής. Πάμε τώρα σας εξηγήσω, κύριε Μητσοτάκη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί εμείς είμαστε με τους πολλούς αλλά εσείς είσαστε με τα συμφέροντα της ελίτ. Τη δική μας πολιτική πρόταση, το δικό μας όραμα το ονομάζουμε «Όραμα και σχέδιο για την Ελλάδα των πολλών». Δεν είναι λόγια του αέρα αυτά. Εμείς το έχουμε αποδείξει και συνεχίζουμε να δίνουμε τη μάχη για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των ανθρώπων αυτής της χώρας. Εμείς στηρίξαμε τους αδύναμους ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές για την ελληνική οικονομία, όταν παραλάβαμε άδεια ταμεία. Εμείς αυξήσαμε από 780 εκατομμύρια τις δαπάνες για την πρόνοια στα 3 δισεκατομμύρια ευρώ που είναι σήμερα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εμείς στηρίξαμε τις πολιτικές για το παιδί. Εμείς στηρίξαμε και φτιάξαμε το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης για πάνω από εφτακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας. Δεν υπήρχε. Εμείς θεσπίσαμε τα προγράμματα για την ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης, το επίδομα ενοικίου, που είπα πιο πριν. Εμείς στηρίξαμε τη δημόσια υγεία, γιατί είχαμε πολιτική αλλά και ηθική υποχρέωση. Εμείς με συστηματική δουλειά καταφέραμε, πράγμα που κι εσείς τότε λέγατε ότι ήταν ανέφικτο, δυόμισι εκατομμύρια συμπολίτες μας να έχουν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας. Για εσάς δεν είχαν πρόσβαση, επειδή ήταν ανασφάλιστοι. Εμείς στηρίξαμε τα δημόσια νοσοκομεία με δεκαεννιά χιλιάδες προσλήψεις. Εμείς προχωρήσαμε στις τοπικές μονάδες υγείας σε όλη τη χώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εμείς αντιμετωπίσαμε, προσπαθήσαμε και προσπαθούμε, δίνουμε μάχη για να αντιμετωπίσουμε και τις συνθήκες εργασίας. Αυτό αφορά, κυρίως, τη νέα γενιά. Αλλά και μειώσαμε την ανεργία κατά 9%. Δημιουργήθηκαν πάνω από τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας επί των ημερών μας. Εμείς στηρίξαμε τη νέα γενιά, αυξάνοντας τον κατώτατο μισθό και καταργώντας τον υποκατώτατο. Εμείς προχωρήσαμε στην επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 50% για νέες προσλήψεις εργαζομένων μέχρι είκοσι πέντε ετών. Και, βεβαίως, εμείς είμαστε αυτοί οι οποίοι επενδύσαμε στο επιστημονικό δυναμικό της χώρας, σε αυτούς τους ανθρώπους, σε αυτό που ονομάσαμε brain drain, στους νέους ανθρώπους, στους ερευνητές, στους υψηλά εξειδικευμένους, στους μορφωμένους με δύο και τρία πτυχία που φεύγουν στο εξωτερικό, όταν αυξήσαμε, σε συνθήκες δημοσιονομικής κρίσης, τους πόρους για την έρευνα και σήμερα έχουμε πάει πάνω από το 1% του ΑΕΠ, δηλαδή πάνω από 2 δισεκατομμύρια. Στηρίξαμε, επίσης, τον αγροτικό κόσμο. Αυτοί είναι οι πολλοί. Ελαφρύναμε το φορολογικό βάρος από το 90% των αγροτών που έχει εισόδημα ως 20.000 ευρώ τον χρόνο. Υλοποιήσαμε τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για την κύρια σύνταξη των αγροτών από το 18% στο 12%. Καταργήσαμε τον φόρο επιτηδεύματος για τους συνεταιρισμένους αγρότες, και από του χρόνου μειώνουμε τον φόρο για τους συνεταιρισμούς. Ελαφρύναμε τα βάρη στους ελευθέρους επαγγελματίες που σήκωσαν μεγάλο φορτίο. Μειώσαμε τις ασφαλιστικές εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών. Και προβλέψαμε την υπαγωγή και επιχειρήσεων στη ρύθμιση για την πρώτη κατοικία. Αλλά μας λέτε διαρκώς για την υγιή επιχειρηματικότητα, για την επιχειρηματικότητα αλλά όχι την υγιή. Μας λέτε ότι εμείς δεν έχουμε αναπτυξιακό σχέδιο, όταν επί των ημερών σας υπήρξε η μεγαλύτερη αποανάπτυξη που έχει δει ποτέ ο τόπος. Εμείς ενισχύσαμε την υγιή επιχειρηματικότητα, όχι γιατί θεωρούμε ότι είναι ελίτ αλλά ακριβώς γιατί θεωρούμε ότι εκεί επίσης δημιουργούνται συνθήκες για τη στήριξη των πολλών. Δημιουργούνται συνθήκες για νέες θέσεις εργασίας. Δώσαμε, λοιπόν, κίνητρα στις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα. Οι άμεσες ξένες επενδύσεις σημειώνουν ιστορικά ρεκόρ 3,6 δισεκατομμύρια το 2018 και ακόμα πιο ψηλά θα φτάσουν το 2019, ενώ τους φορολογικούς συντελεστές, γιατί μας κατηγορείτε και γι' αυτό, εμείς τους ρίχνουμε. Πέντε μονάδες πέφτουν οι φορολογικοί συντελεστές μέχρι το 2022. Στηρίξαμε, επίσης, τους νησιώτες μας. Βρήκαμε τους φορολογικούς συντελεστές στο 29% και μέχρι το 2021 οι φορολογικοί συντελεστές θα είναι στο 25%. Στηρίξαμε, επίσης, τους νησιώτες μας, με πρόσφατα μέτρα που ανακοινώσαμε για φοροαπαλλαγές, για μείωση του ΕΝΦΙΑ και φυσικά με τη μεγάλη καινοτομία του φορολογικού ισοδυνάμου. Πάνω σε αυτά, λοιπόν, τα πεπραγμένα θα κληθούμε όλοι να κτίσουμε εμπιστοσύνη στους συμπολίτες μας, πάνω σε αυτά τα πεπραγμένα αλλά και στις προθέσεις μας. Θέλω, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να κλείσω λέγοντας το εξής: Η Ελλάδα των πολλών με την Ελλάδα των ελίτ είναι δύο κόσμοι ανειρήνευτοι. Είναι δύο κόσμοι που δεν συμβιβάζονται. Γι' αυτό σας λέω, όταν σας αποδίδω ότι είστε εκπρόσωπος των ελίτ ότι δεν μέμφομαι ούτε την καταγωγή σας ούτε πώς μεγαλώσατε ούτε πώς ανατραφήκατε μέσα στις τάξεις των ελίτ, αλλά κρίνω τις θέσεις, τις ιδέες σας και το πρόγραμμά σας. Τις θέσεις σας που εκφράζουν τα συμφέροντα μιας ισχυρής μειοψηφίας την ολιγαρχία του τόπου. Γιατί όταν εσείς βάζατε 5 ευρώ για πρόσβαση στα νοσοκομεία και καταργήσατε την πρόσβαση των ανασφάλιστων, ενώ την ίδια στιγμή χαρίζατε 241 εκατομμύρια από τις επιστροφές των φαρμακευτικών εταιρειών για το rebate και τα κρατούσατε κλειδωμένα στα συρτάρια σας, τι κάνατε; Ελαφρύνατε τους λίγους και βαρύνατε τους πολλούς.
Ήσυχα, παρακαλώ. Υπομονή, κύριε Βορίδη.
Εμείς κάναμε το ακριβώς αντίθετο. Επαναφέραμε την ελεύθερη πρόσβαση, καταργήσαμε τα 5 ευρώ. Και καλούμε τώρα στο ταμείο αυτούς που δεν πλήρωναν. Επίσης, κύριε Μητσοτάκη, εσείς λέτε για οριζόντια μείωση 30% του ΕΝΦΙΑ, δηλαδή και για τις μεγάλες περιουσίες. Αυτό λέτε, ενώ εμείς ψηφίσαμε μείωση 30% μεσοσταθμικά αλλά όχι οριζόντια για όλους. Είναι 50% για τις λαϊκές συνοικίες, κατοικίες και τις μικρές ιδιοκτησίες, για τους πολλούς δηλαδή, και 10% - είναι μικρότερη - μείωση για τις βίλες στην Εκάλη και το Ψυχικό. Όταν εσείς λέτε αυτό και εμείς λέμε το άλλο, εσείς ευνοείτε τις ελίτ και θέλετε να βαρύνετε τους πολλούς. Όταν εσείς μιλάτε για ξεπερασμένο θεσμό του οχτάωρου και λέτε ιδεοληψία τις συλλογικές συμβάσεις στη γραμμή του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, το λέτε για να ελαφρύνετε τις ελίτ και να βαρύνετε τους πολλούς.
Κάντε ησυχία! Τι έχετε πάθει;
Ενώ όταν εμείς με το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας τιμωρούμε τους παραβάτες της εργατικής νομοθεσίας, όταν εμείς επαναφέρουμε τις συλλογικές συμβάσεις, που συνεπάγονται αύξηση μισθών για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους και όταν εμείς αυξάνουμε τον κατώτατο και καταργούμε τον υποκατώτατο, τότε αυτό το κάνουμε για να στηρίξουμε τους πολλούς, παραγνωρίζοντας τα συμφέροντα των ελίτ. Και είναι τουλάχιστον αστείο, κύριε Μητσοτάκη, το γεγονός ότι ξεκινήσατε την ομιλίας σας λέγοντας ότι «δεν χαρίζουμε την μάχη κατά των ανισοτήτων στην Αριστερά». Μα εσείς, κύριε Μητσοτάκη, δεν ήσασταν αυτός που δηλώσατε ότι οι ανισότητες αποτελούν φυσική νομοτέλεια, που δεν μπορεί να αλλάξει ποτέ; Εσείς ήσασταν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προσπάθησα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα με απλά παραδείγματα να εξηγήσω τόσο στο Σώμα, κυρίως όμως στον ελληνικό λαό που μας ακούει, ποια είναι η διαφορά της δικής μας πολιτικής και της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Προσπάθησα να εξηγήσω γιατί το βασικό πρόβλημα που έχει ο κ. Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να το αποφύγει, όσο και αν προσχωρήσει στον «κιτρινισμό», στη λάσπη και στον πόλεμο πέρα και έξω από αρχές. Προσπάθησα να εξηγήσω, γιατί το βασικό σας πρόβλημα είναι πολιτικό, προγραμματικό και ιδεολογικό. Προσπάθησα, λοιπόν, να κάνω αυτό το οποίο εσείς θέλετε να αποφύγετε, δηλαδή προγραμματικό και πολιτικό διάλογο. Και προσπάθησα να σας δώσω και απλά παραδείγματα. Ξέρω ότι η επιλογή σας είναι να μην απαντήσετε σε όλα αυτά. Ξέρω ότι η επιλογή σας θα είναι το επόμενο διάστημα, να συνεχίζετε να δηλητηριάζετε την πολιτική ζωή του τόπου. Το μόνο που θα καταφέρετε, είναι να κάνετε τον εαυτό σας και το κόμμα σας τοξικό. Κύριε Μητσοτάκη, έκανα την επιλογή να ζητήσω από την Βουλή, για άλλη μια φορά να απαντήσει σε κρίσιμα διλήμματα. Να απαντήσει, εάν θέλει να συνεχιστεί η προσπάθεια για την ανοικοδόμηση της χώρας και την ανασυγκρότηση της οικονομίας ή εάν θέλει να επιστρέψουμε στο πιο σκοτεινό μνημονιακό παρελθόν. Να απαντήσει, εάν στηρίζει τα μέτρα κοινωνικής στήριξης και ελάφρυνσης ή εάν θέλει την ακύρωσή τους, εάν θέλει την στήριξη του κοινωνικού κράτους ή εάν θέλει την κατεδάφισή του, εάν θέλει προσλήψεις ή εάν θέλει να γυρίσουμε στο 1 προς 5 και ενδεχομένως και σε απολύσεις, εάν θέλει εργασία με αξιοπρέπεια ή εάν θέλει να επιστρέψουμε στην εργασιακή ζούγκλα, εάν θέλει αλληλεγγύη ή κοινωνικό κανιβαλισμό, εάν θέλει δικαιοσύνη ή εάν θέλει εγκατάλειψη, εάν θέλει διαφάνεια ή την διαφθορά του παλιού καθεστώτος, εάν θέλει ένα μέλλον ευημερίας ή ένα μέλλον κοινωνικής δυστοπίας, εάν εμπιστεύεται τα μέτρα και το σχέδιο στήριξης για τους πολλούς που αγωνίζονται ή ένα σχέδιο υποστήριξης των λίγων. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Είμαι βέβαιος ότι για άλλη μια φορά η Εθνική Αντιπροσωπεία, σήμερα, θα απαντήσει θετικά ότι είναι με τους πολλούς. Το πιο κρίσιμο, όμως, είναι το τι θα απαντήσει ο ελληνικός λαός. Και ο ελληνικός λαός στις 26 του Μάη θα στείλει ένα μήνυμα ηχηρό και ισχυρό και στις ελίτ αλλά και στους αλαζόνες, που νομίζουν ότι η επιθυμία της εξουσίας αρκεί για να δικαιώσει τα πάντα, κάθε ατόπημα, κάθε ακρότητα, κάθε ψεύδος, κάθε συκοφαντία, κάθε προσβολή! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια, με ταπεινότητα, με προσήλωση στο έργο μας, με επιχειρήματα, με σκληρή δουλειά και με σκληρή προσπάθεια. Θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε, για να δώσουμε την τελική μας αναφορά στην κοινωνία και μόνο στην κοινωνία, στον ελληνικό λαό. Για να δώσουμε την τελική μας αναφορά στους πολλούς και μόνο στους πολλούς! Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», τριάντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Δημοτικό Σχολείο Μανιάκων και το Δημοτικό Σχολείο Κωσταραζίου Καστοριάς. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Φτάσαμε στο τέλος της συζήτησης για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Η συζήτηση αυτή διήρκησε τρεις μέρες, 8 Μαΐου, 9 Μαΐου και 10 Μαΐου. Μίλησαν εβδομήντα επτά Βουλευτές, επτά Πρόεδροι Κοινοβουλευτικών Ομάδων, δεκαοχτώ Υπουργοί, επτά Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, τρεις πρώην Πρόεδροι Κοινοβουλευτικών Ομάδων, δηλαδή συνολικά εκατόν δώδεκα ομιλητές. Ο συνολικός χρόνος ήταν περίπου είκοσι εννέα ώρες. Η προηγούμενη συζήτηση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης διήρκησε είκοσι τέσσερις ώρες και τριάντα λεπτά. Η μέση διάρκεια των εννέα συζητήσεων παροχής ψήφου εμπιστοσύνης που διεξήχθησαν μεταπολιτευτικά και εκτυλίχθηκαν εντός τριών ημερών ήταν περίπου είκοσι πέντε ώρες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της προτάσεως του Πρωθυπουργού για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, σύμφωνα με τα άρθρα 84 του Συντάγματος και 141 του Κανονισμού της Βουλής. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ, ησυχία. Θα ακολουθήσει ονομαστική ψηφοφορία με κλήση δι' εκφωνήσεως, που θα διεξαχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 72 και 72Α του Κανονισμού της Βουλής. Οι αποδεχόμενοι την πρόταση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι την πρόταση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Καλούνται επί του καταλόγου η Γραμματέας της Βουλής και Βουλευτής Έβρου κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Βουλευτής Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχουν περιέλθει στο Προεδρείο επιστολές συναδέλφων Βουλευτών ευρισκομένων σε αποστολή της Βουλής στο εξωτερικό, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ. Όλγας Κεφαλογιάννη, κ. Χαρούλας (Χαράς) Κεφαλίδου, κ. Ιωάννη Λαγού και κ. Κωνσταντίνου Κατσίκη, οι οποίοι μας γνωρίζουν πως δεν θα παρευρεθούν στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία επί της προτάσεως του Πρωθυπουργού για ψήφο εμπιστοσύνης και ότι αν ήταν παρόντες θα ψήφιζαν «ΟΧΙ». Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέχρι να ολοκληρωθεί η ψηφοφορία έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Εσωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Εξωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών, Υποδομών και Μεταφορών, Μεταναστευτικής Πολιτικής, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, καθώς και η Υφυπουργός Οικονομικών κατέθεσαν σήμερα 10-5-2019 σχέδιο νόμου: «Κύρωση της Συμφωνίας Έδρας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας Δικτύων και Πληροφοριών (ENISA), “Ευρωπαϊκού Οργανισμού Κυβερνοασφάλειας (ENISA)”». Οι Υπουργοί Εξωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Οικονομικών, Υποδομών και Μεταφορών, καθώς και η Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών κατέθεσαν σήμερα 10-5-2019 σχέδιο νόμου: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας σχετικά με την εγκατάσταση νέου συνοριακού σημείου διέλευσης ανάμεσα στις δύο χώρες, το οποίο θα συνδέει τους Προμάχους, στην Ελληνική Δημοκρατία και το Μάιντεν (Majden) στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας». Επίσης, οι Υπουργοί Εξωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Οικονομικών, Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Υποδομών και Μεταφορών, καθώς και η Αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών κατέθεσαν σήμερα 10-5-2019 σχέδιο νόμου: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας σχετικά με την εγκατάσταση συνοριακού σημείου διέλευσης στην περιοχή της Λίμνης Πρέσπας και άλλες διατάξεις». Παραπέμπονται στις αρμόδιες Διαρκείς Επιτροπές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Ψήφισαν συνολικά 289 Βουλευτές. Στην Κυβέρνηση έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης, δηλαδή ψήφισαν «ΝΑΙ», 153 Βουλευτές. [[Όρθιοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα]] Αρνήθηκαν να παρέχουν ψήφο εμπιστοσύνης, δηλαδή ψήφισαν «ΟΧΙ», 136 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς η Κυβέρνηση έτυχε της ψήφου εμπιστοσύνης της Βουλής, όπως προβλέπουν τα άρθρα 84 του Συντάγματος και 141 του Κανονισμού της Βουλής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 21.35΄ λύεται η συνεδρίαση για την προσεχή Δευτέρα 13 Μαΐου 2019 και ώρα 12.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.