Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, του άρθρου και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Για τη διαπραγμάτευση και σύναψη δανειακής σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESΜ).» Το παραπάνω νομοσχέδιο χαρακτηρίστηκε από την Κυβέρνηση ως κατεπείγον, σύμφωνα με το άρθρο 76, παράγραφος 4 του Συντάγματος. Οι συναρμόδιες Διαρκείς Επιτροπές Οικονομικών Υποθέσεων, Κοινωνικών Υποθέσεων, Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής αποδέχθηκαν τον χαρακτηρισμό του προαναφερθέντος νομοσχεδίου ως κατεπείγοντος, όπως ορίζεται στο άρθρο 109, παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής και προέβησαν σε επεξεργασία και εξέτασή του σε μια μόνο συνεδρίαση. Υπέβαλλαν δε την έκθεσή τους στις 10-7-2015, όπως ορίζεται στην παράγραφο 3 του παραπάνω άρθρου του Κανονισμού της Βουλής. Αμέσως μετά το νομοσχέδιο εγγράφηκε κατά προτεραιότητα στην ημερήσια διάταξη σύμφωνα με το άρθρο 52, παράγραφος 1 και 109 του Κανονισμού μας. Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο άρθρο 109, παράγραφος 4, 5 και 6 του Κανονισμού της Βουλής, η συζήτηση και ψήφιση των κατεπειγόντων νομοσχεδίων ολοκληρώνεται σε μια συνεδρίαση που διαρκεί κατ' ανώτατο όριο δέκα ώρες. Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε κατά πλειοψηφία να προτείνει στην Ολομέλεια την ολοκλήρωση της συζήτησης στις 3: 00΄ το πρωί. Στην κατ' αρχήν και κατ' άρθρο συζήτηση μετέχουν εκτός από τους εισηγητές, τους ειδικούς αγορητές, ο Πρωθυπουργός ή ο αρμόδιος Υπουργός, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και από ένας εκπρόσωπός τους. Η ομιλία τους περιορίζεται στο ½ του χρόνου που προβλέπεται από τα άρθρα 97 και 103 του Κανονισμού. Θα ήθελα, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν των ανωτέρω να σας προτείνω να συζητήσουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής και επί του άρθρου ενιαία. Οι χρόνοι ομιλίας προτείνω να διαμορφωθούν ως εξής: Οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές να έχουν χρόνο ομιλίας οκτώ λεπτά. Ο αρμόδιος Υπουργός που θα αναπτύξει το νομοσχέδιο, εννέα λεπτά. Οι συναρμόδιοι Υπουργοί, πέντε λεπτά. Ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, είκοσι λεπτά. Οι Πρόεδροι των υπολοίπων Κοινοβουλευτικών Ομάδων, δεκαπέντε λεπτά. Οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, οκτώ λεπτά. Τυχόν ομιλητές, τέσσερα λεπτά. Κατά τα λοιπά να εφαρμοστούν οι διατάξεις του Κανονισμού. Το Σώμα συμφωνεί;
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει ο αξιότιμος κύριος Υπουργός για δέκα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αρχίσω με δύο νομοθετικές παρεμβάσεις που μου έχουν δώσει από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Η πρώτη αφορά στο ένα άρθρο. Στην πρώτη πρόταση να υπάρχει η λέξη «βάση» αντί «πλαίσιο». Το δεχόμαστε. Βέβαια, θα ξέρετε την ερμηνευτική φιλοσοφία που αρχίζει από την ανάλυση της Βίβλου στον 19ο αιώνα, κατά την οποία έψαχναν οι Γερμανοί ερμηνείες, από πού προέρχονταν διάφορες λέξεις της Βίβλου. Φαντάζομαι ότι σε τριάντα, σαράντα χρόνια θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ανατρέξουν στα Πρακτικά για να δουν γιατί επέμενε ένα κόμμα γι' αυτήν την αλλαγή, αλλά η αλλαγή είναι καλοδεχούμενη. Η δεύτερη πρότασή σας είναι ότι, όπως υπάρχει στην έκθεση να υπάρχει και στο ένα άρθρο η έγκριση, η κύρωση της σύμβασης, να είναι και από τη Βουλή. Το δεχόμαστε κι αυτό με τη μόνη διαφορά ότι δεν θεωρούμε ότι πρέπει να είναι προϋπόθεση για να ισχύει η συμφωνία. Το τρίτο θέμα που έχει αναδειχθεί είναι αν το γράμμα που έστειλα εγώ στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, το ESM, είναι μέρος αυτής της συζήτησης και γιατί ζητάμε τη συναίνεση, γιατί ζητάμε από τα άλλα κόμματα να μπορούμε να πάμε να διαπραγματευτούμε με πιο ισχυρά χαρτιά, να μπορούμε να διαπραγματευτούμε με καλούς όρους. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Θέλω να σας διαβάσω την πρώτη παράγραφο της αιτιολογικής έκθεσης που λέει… Μπορώ να έχω λίγη ησυχία, κύριε Πρόεδρε;
Βεβαίως, αυτονοήτως. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ!
Διαβάζω την πρώτη παράγραφο, η οποία λέει: «Η συμφωνία για τη ρύθμιση του δημοσίου χρέους της χώρας αναδεικνύεται σε κρίσιμο θέμα εθνικής σημασίας, που αφορά αφ' ενός την Κυβέρνηση της χώρας, αλλά εξίσου το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων που στηρίζουν τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό μας και την παραμονή της χώρας εντός Ευρωζώνης». Άρα, το γιατί είναι η εξουσιοδότηση, νομίζω ότι είναι πάρα πολύ καθαρό από την πρώτη παράγραφο. Επίσης, αν πάτε στη δεύτερη σελίδα, στο σημείο τρία, θα δείτε ότι αυτό που ρωτάμε το ESM και ό,τι έχω γράψει σε αυτό το γράμμα, είναι μέρος αυτής της συμφωνίας, είναι μέρος αυτού που ψηφίζουμε δηλαδή και νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι είμαστε μια εβδομάδα μετά από το δημοψήφισμα σε πολύ καλύτερη θέση απ' ό,τι ήμασταν πριν από το δημοψήφισμα.
Πού το είδατε αυτό;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ησυχία παρακαλώ.
Αυτό φαίνεται γιατί η συμφωνία που μας δόθηκε πριν από το δημοψήφισμα ήταν το σχέδιο Γιούνκερ και μας έλεγαν ότι «το μόνο που μπορούμε να καλυτερέψουμε είναι το θέμα του ΕΚΑΣ». Φαίνεται, λοιπόν, ότι ήταν μια πολύ σημαντική απόφαση αυτή του ελληνικού λαού. Αυτό που μας έλεγαν, ότι η λαϊκή παρέμβαση είναι το ίδιο με τον λαϊκισμό, δεν φαίνεται. Φαίνεται, αντιθέτως, ότι η λαϊκή παρέμβαση μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Άλλαξε πρώτα το γεγονός ότι η Έκθεση του ΔΝΤ βγήκε μετά από το δημοψήφισμα. Κάποιος συνάδελφος από το Ποτάμι, μας είπε ότι «βεβαίως το ΔΝΤ πάντα έλεγε ότι δεν είναι βιώσιμο το χρέος». Και ναι και όχι, γιατί μέχρι τώρα το ΔΝΤ έλεγε ότι δεν είναι βιώσιμο και δεχόταν να κλείσει το μάτι σε πάρα πολύ υψηλά πλεονάσματα -4 και 4,5- για να φανεί ότι ήταν βιώσιμο, ενώ τώρα λέει ότι δεν μπορεί μια χώρα να έχει για χρόνια και υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και μεγάλα πλεονάσματα και άρα δεν είναι βιώσιμο και άρα πρέπει εσείς οι Ευρωπαίοι κάτι να κάνετε γι' αυτό το χρέος. Είχαμε όμως και πολιτικές διαφορές, είχαμε και πολιτικές εξελίξεις με αυτό το δημοψήφισμα. Φάνηκε από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα το βράδυ του δημοψηφίσματος ότι δεν υπήρχε θριαμβολογία. Φάνηκε την επόμενη μέρα, όταν υπήρχε η συμφωνία των ηγετών των κομμάτων που θέλανε καλύτερους όρους, μια συμφωνία που θα ήταν βιώσιμη και όλα τα άλλα τέσσερα στοιχεία που βάλανε. Άρα αυτό άλλαξε την πολιτική πραγματικότητα αυτής της χώρας, καθώς δεν είναι και τόσο συνηθισμένο τέσσερα - πέντε κόμματα να συμφωνήσουν και να βάζουν ένα πλαίσιο για να είναι καλύτερη αυτή η διαπραγμάτευση. Γιατί είναι καλύτερη από την πρόταση του Γιούνκερ; Κατ' αρχάς, πρέπει να σας πω ότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη συζήτηση για το αν αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι υφεσιακό ή αν θα μπορέσει μέσα από αυτή τη συμφωνία να υπάρξει ανάπτυξη. Από τη μια μεριά, δεν μας ζητάνε περισσότερα μέτρα, παρ' όλο που έχει χειροτερέψει η οικονομία. Μας λένε να πάμε στο ίδιο πλεόνασμα που θα πηγαίναμε το 2018, αλλά με διαφορετική πορεία. Πάντως, δεν μπορούμε να κρύψουμε ότι αυτά τα μέτρα έχουν υφεσιακή κατεύθυνση. Συνολικά θα είναι υφεσιακά τα μέτρα; Εξαρτάται από το τι θα γίνει και με το χρέος. Εξαρτάται τι θα γίνει και με το χρέος και με το επενδυτικό πακέτο. Γιατί, αν ξεφύγουμε από αυτό το χρέος, αν φανεί ότι με Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - μια εναλλακτική Κυβέρνηση, μαζί με τους Ανεξάρτητους Έλληνες - φύγει η ρητορεία του Grexit, αν καταλάβει ο κόσμος ότι κάτι έχει αλλάξει, η συμπιεσμένη ζήτηση των καταναλωτών που δεν καταναλώνουν, αυτοί που έχουν αποταμιεύσεις και δεν πηγαίνουν τα λεφτά τους στις τράπεζες, οι επενδυτές που δεν επενδύουν, αν αλλάξουν όλα αυτά - αυτό που έλεγε ο Κέυνς «animal spirits» - τότε υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα να υπερισχύσει αυτό κι όχι τα υφεσιακά μέτρα. Θα φανεί αν αυτό μπορεί να γίνει στην πράξη. Άρα, αυτή η συμφωνία πρέπει να αποφασιστεί και να κριθεί σε ένα μεγάλο κάδρο, παίρνοντας όλα τα πράγματα μαζί. Το ένα που σας έχω πει είναι για τα υφεσιακά μέτρα. Το δεύτερο είναι τα άλλα πράγματα που είναι στο πρόγραμμα. Μας πίεζαν οι Γερμανοί και το ΔΝΤ μέσα στο Eurogroup ότι αφού θέλατε και κάνατε αίτηση για διετές ή τριετές πρόγραμμα, πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερο το πακέτο των μέτρων. Εμείς το αντιστρέψαμε. Και πώς το αντιστρέψαμε; Βάζοντας καινούργια μέτρα, αλλά όχι μέτρα υφεσιακά για να μειωθούν οι μισθοί, οι συντάξεις, αλλά μέτρα που είναι δομικά, που πιάνουν τις βασικές αιτίες της ελληνικής αρρώστιας, που πιάνουν τη διαφθορά για τις προμήθειες, που πιάνουν τη φοροδιαφυγή, που πιάνουν πώς δουλεύει ο δημόσιος τομέας. Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα, πάνω στην οποία πρέπει να κριθεί. Το τρίτο πράγμα που έχει γίνει σ' αυτό, είναι ο καταμερισμός των βαρών που υπάρχει σε αυτήν τη συμφωνία, σε αυτές τις προτάσεις. Στην ομιλία μου στην επιτροπή έδωσα οκτώ - δέκα πράγματα που βαραίνουν τους πιο πλούσιους, τους ανθρώπους που μπορούν να πληρώσουν περισσότερα. Πρέπει να σας πω ότι έχουμε υπ' όψιν μας πως ό,τι κερδίσουμε από αυτή τη συμφωνία, ό,τι βγει καλύτερο απ' το αναμενόμενο, θα πηγαίνει στους πιο φτωχούς και στα μεσαία στρώματα. Θα υπάρχει η ίδια ταξική μεροληψία, αλλά σε διαφορετική κατεύθυνση από αυτήν των προηγουμένων κυβερνήσεων. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε πόσο δύσκολη ήταν αυτή η διαπραγμάτευση. Μας έλεγε το ΔΝΤ: «Να απλοποιήσετε το φορολογικό σύστημα. Να έχετε μόνο τρεις συντελεστές αντί για έξι». Και τους λέγαμε εμείς «εντάξει, θα το κάνουμε αυτό». Όταν λέγαμε κάντε το πιο απλό για να αυξηθεί η εισπραξιμότητα, δεν μας επέτρεπαν η αύξηση της εισπαξιμότητας να μετρήσει στα φορολογικά βάρη για να κλείσει το δημοσιονομικό κενό. Άρα αυτή, κατά την άποψή μου, ήταν μια πολύ δύσκολη αντιπαράθεση. Λέμε, όμως, τώρα ότι, αφού θα αυξήσουμε την εισπραξιμότητα, μπορεί να έχουμε φόρους που θα ξοδευτούν κάπου αλλού. Θα ξέρετε ότι για τα 2,5 δισεκατομμύρια που ζητάνε για το 2016, δέχονται αυτό που λένε «μόνο παραμετρικά μέτρα». Δηλαδή δεν δέχονται τη φοροδιαφυγή, μέτρα που δεν είναι σίγουρα, που δεν βασίζονται πάνω στους συντελεστές. Αυτό πάλι μας αφαιρούσε ένα από τα πιο ισχυρά όπλα. Μάλιστα σε μια από τις συναντήσεις που είχαμε με τον Πρωθυπουργό με την κ. Μέρκελ, λέω εγώ στην κ. Μέρκελ ότι δεν θέλουν οι θεσμοί να έχουμε καθόλου έσοδα που να μετράνε στο δημοσιονομικό κενό απ' αυτά τα μη παραμετρικά μέτρα. Και της λέω ότι αφού εμείς είχαμε κορώνα τη φοροδιαφυγή και την αντιμετώπιση της διαφθοράς, είναι σαν να είσαστε εσείς η Bayern Munich και εμείς να είμαστε η Barcelona και να μη μας επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε ούτε τον Νεϊμάρ ούτε τον Μέσσι. Και μου απαντάει εκεί η κ. Μέρκελ ούτε τον.., πώς τον λένε; Ξέχασα τώρα ο τρίτος πώς λέγεται.
Ποιος ήταν τελικά;
Ο Σουάρες. Άρα το συμπέρασμα είναι ότι η κ. Μέρκελ ξέρει καλύτερα ποδόσφαιρο απ' ότι ξέρω εγώ. Γιατί το λέω αυτό; Το λέω, γιατί αν θέλετε να κοιτάξετε μισογεμάτο το ποτήρι, γιατί είναι μια δύσκολη συμφωνία… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Μητρόπουλε, σταματήστε λίγο τον θόρυβο. Δεν μπορώ να ακούσω τον εαυτό μου.
Κυρίες και κύριοι, ησυχία. Τελειώνει ο κύριος Υπουργός. Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Φθάνοντας στο τέλος, μας είπατε πολλοί ότι η επιτυχία στο δημοψήφισμα ήταν γιατί δεν είχαμε κυβερνήσει αυτούς τους έξι μήνες. Μας είπαν άλλοι ότι πήγαμε καλά στο δημοψήφισμα, γιατί πάντα ήμασταν αρεστοί. Δύο είναι οι λόγοι που πήγαμε καλά στο δημοψήφισμα. Ο πρώτος είναι ότι ο ελληνικός λαός έχει πει πως εμπιστεύεται εμάς για τη διαπραγμάτευση. Και ο δεύτερος λόγος είναι για την ταξική μας μεροληψία, γιατί ξέρει ότι εμείς ασχολούμαστε και νοιαζόμαστε για τις ανάγκες των πολλών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν υπάρχει θριαμβολογία από τη δική μας μεριά. Δεν υπάρχει ωραιοποίηση. Θα σας πω αυτό που είπα και στην επιτροπή. Ένας φίλος μου σύμβουλος, που έχει σχέση με την Ασία, μου είπε την εξής ιστορία: Όταν οι Ασιάτες κλείνουν μια συμφωνία, ποτέ δεν χαίρονται, ποτέ δεν χαμογελούν, ποτέ δεν είναι ευχαριστημένοι. Γιατί μια συμφωνία πάντα έχει κόστος. Σε μια συμφωνία πάντα και οι δύο πλευρές δίνουν κάτι. Και μάλιστα οι Ασιάτες στεναχωριούνται όταν βλέπουν τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους να χαμογελούν με μια συμφωνία σαν να μην έγινε τίποτα.
Λίγο ησυχία, κύριε Πρόεδρε.
Νομίζω ότι αυτή η κουλτούρα των Ασιατών σε αυτό το θέμα έχει πολύ μεγάλη βάση. Γιατί ξέρουμε ότι είναι μια πολύ δύσκολη συμφωνία. Το πώς αυτή η συμφωνία θα είναι διαχειρίσιμη, εξαρτάται από το τι θα σας φέρουμε στο όλο πακέτο, δηλαδή και τι υπάρχει στο δημοσιονομικό, και τι υπάρχουν στα δομικά και στις μεταρρυθμίσεις, και τι θα υπάρξει στο χρέος και τι θα υπάρχει στο επενδυτικό. Τότε όλοι και όλες μαζί θα μπορούμε να το κρίνουμε. Αυτό που ζητάμε αυτή τη στιγμή είναι να έχουμε τους καλύτερους όρους για να διαπραγματευτούμε μια συμφωνία που είναι βιώσιμη, που θα μπορέσει να φέρει την ανάπτυξη. Επίσης, να μην υπογράψουμε καμμία συμφωνία που δεν δίνει αυτή την ανάσα, που δεν δίνει αυτή τη βιωσιμότητα, που δεν δίνει αυτή την αυτοπεποίθηση στον ελληνικό λαό ότι κάτι άλλαξε. Εάν δεν αλλάξει κάτι τη Δευτέρα, εάν δεν υπάρχει αυτή η αισιοδοξία, εάν δεν έχουμε συμβάλει όλοι και όλες σε μια καινούργια μέρα, στην αυτοπεποίθηση των Ελληνίδων και των Ελλήνων, τότε θα έχουμε τεράστιο πρόβλημα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι ησυχία. Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Οι Διαρκείς Επιτροπές Οικονομικών Υποθέσεων, Κοινωνικών Υποθέσεων, Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτουν την έκθεσή τους στο σχέδιο νόμου: «Για τη διαπραγμάτευση και σύναψη δανειακής σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM)». Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι μια κρίσιμη στιγμή και θα μου επιτρέψετε ίσως και έναν προσωπικό τόνο στη σημερινή μου παρέμβαση. Από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα στη θέση του Πρωθυπουργού, ίσως στις κρισιμότερες μέρες της μεταπολιτευτικής ιστορίας του τόπου, κινήθηκα με μοναδικό γνώμονα τη συνείδησή μου, προκειμένου να διεκδικήσω με όλες μου τις δυνάμεις το δίκιο του λαού μας, αλλά και να προασπίσω τα εθνικά μας συμφέροντα. Έξι σχεδόν μήνες τώρα σ' αυτήν την κατεύθυνση έχω πράξει ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό σε δύσκολες συνθήκες, πολλές φορές σε συνθήκες απειλών και εκβιασμών. Όμως, νομίζω ότι αυτό κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει ούτε πολιτικά φίλοι ούτε εχθροί, ότι σε αυτές τις συνθήκες και στις δύσκολες στιγμές ανέλαβα ρίσκα, δεν το έβαλα κάτω, δεν λογάριασα το προσωπικό πολιτικό κόστος, δεν συμφιλιώθηκα με την ιδέα των εύκολων συμβιβασμών, προκειμένου να εξασφαλίσω την εύκολη παραμονή μου στην εξουσία. Πολλοί θα πουν, ίσως, ότι έφθασα μέχρι εκεί που κανείς δεν είχε φανταστεί ότι θα μπορούσε να φτάσει ένας Πρωθυπουργός. Και όλα αυτά πάντοτε προσπαθώντας να μιλώ τη γλώσσα της αλήθειας, έτσι όπως εγώ την καταλάβαινα και την καταλαβαίνω και με μοναδική δύναμη σ' αυτή τη δύσκολη αναμέτρηση την απλόχερη, ομολογώ, στήριξη της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Σήμερα θέλω ενώπιόν σας να μιλήσω αυτή τη γλώσσα, τη γλώσσα της αλήθειας, έτσι όπως εγώ τουλάχιστον την κατανοώ και ο καθένας και η καθεμιά και κυρίως ο ελληνικός λαός που παρακολουθεί να κρίνει με νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έξι μήνες τώρα μπήκαμε σε έναν πόλεμο, δώσαμε μάχες δύσκολες με άνισες δυνάμεις, είχαμε απώλειες, κερδίσαμε όμως και έδαφος. Προχωρήσαμε όσο περισσότερο μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε. Τώρα, όμως, έχω την αίσθηση ότι φτάσαμε στη διακεκαυμένη ζώνη. Από εδώ και εμπρός υπάρχει ναρκοπέδιο και αυτό δεν έχω το δικαίωμα να το αγνοήσω, ούτε να το κρύψω από τον ελληνικό λαό. Όλο αυτό το διάστημα δώσαμε μια σκληρή μάχη για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής ασφυξίας. Στο ερώτημα εάν κάναμε λάθη κατά τη διάρκεια της πεντάμηνης διαπραγμάτευσης η μόνη ειλικρινής απάντηση είναι η καταφατική. Ναι, κάναμε λάθη. Ουδείς αλάθητος και πρώτος εγώ. Φρονώ, όμως, ότι δεν υπάρχει προηγούμενο στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία χώρας που να είναι πρακτικά στο χείλος της χρεοκοπίας και να διαπραγματεύεται με τόση επιμονή και αξιοπρέπεια. Να διαπραγματεύεται ως ίση προς ίσους, αποκαθιστώντας τη χαμένη πολιτική ισοτιμία της Ελλάδας με τα άλλα κράτη της Ευρωζώνης. Τώρα οφείλουμε να αποφασίσουμε αυτή την ισοτιμία να μην τη θυσιάσουμε στον βωμό ακραίων συντηρητικών κύκλων. Ακραίων συντηρητικών κύκλων που επεδίωκαν από την πρώτη στιγμή και επιδιώκουν ακόμα και σήμερα - το διαπιστώσατε όσοι παρακολουθήσατε τη συνεδρίαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προχθές, μια σκληρή ιδεολογική και πολιτική σύγκρουση - την απαλλαγή τους, πάνω απ' όλα, από μία μη αρεστή κυβέρνηση, αλλά και από έναν ενοχλητικό λαό, που, με αυταπάρνηση και ενώ βιώνει τις συνέπειες της χρηματοπιστωτικής ασφυξίας που του επιβλήθηκε, επιμένει να τη στηρίζει. Αποφασίσαμε, λοιπόν, με υψηλή αίσθηση της ευθύνης και γνωρίζοντας την κρισιμότητα της απόφασης αυτής, να αποτρέψουμε ένα πολιτικό Grexit με οικονομική πρόφαση. Δεν βρίσκομαι ανάμεσά σας, προκειμένου να κρύψω την πραγματικότητα πίσω από υπερβολές. Η δανειακή συμφωνία που θα τεθεί στην κρίση του Eurogroup αύριο περιλαμβάνει πολλές προαπαιτούμενες δράσεις που απέχουν πάρα πολύ από τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις, τις προγραμματικές μας διακηρύξεις, απ' αυτό που πιστεύουμε ότι είναι το κατάλληλο για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Ωστόσο, η σύγκριση που οφείλουμε να κάνουμε είναι ανάμεσα σε εναλλακτικές που έχουμε μπροστά μας και ανάμεσα σε αυτό που έχουμε πιθανώς μπροστά μας - πιθανώς, διότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, η διαπραγμάτευση είναι εν ισχύι - και σε αυτό που είχαμε δεκαπέντε ημέρες πριν. Στις 25 του Ιούνη πήραμε ένα τελεσίγραφο από το Eurogroup. Αυτό το τελεσίγραφο προέβλεπε μόνο σκληρά μέτρα χωρίς καμμία ανάσα και προοπτική, χωρίς επαρκή χρηματοδότηση, χωρίς καμμία δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους, πέντε μήνες χωρίς επαρκή χρηματοδότηση, τέσσερις αξιολογήσεις μέσα στους πέντε μήνες χωρίς δέσμευση για το χρέος. Το αρνηθήκαμε. Και πιστεύω ότι το ίδιο θα έκανε όποιος άλλος ήταν στη θέση μας. Το αρνηθήκαμε και το θέσαμε στην κρίση του ελληνικού λαού. Δεν είχαμε την πρόθεση αυτή η επιλογή να οδηγήσει στην περιπέτεια των κλειστών τραπεζών. Ζητήσαμε, την ίδια ώρα που το κυβερνητικό συμβούλιο αποφάσισε να προτείνει δημοψήφισμα, και τηλεφωνικά και με αίτημα την παράταση του προγράμματος προκειμένου να διεξαχθεί ομαλά αυτή η διαδικασία. Αυτό δεν έγινε. Δεν ήταν δική μας επιλογή. Παρά τις κλειστές τράπεζες, παρά τις τεράστιες δυσκολίες που έχουν δημιουργηθεί στον κοινωνικό και οικονομικό ιστό, ο ελληνικός λαός πήρε μία δύσκολη, γενναία και ιστορική απόφαση που εξέπληξε τους περισσότερους και τις περισσότερες από εμάς. Απέρριψε αυτό το τελεσίγραφο. Δεν έδωσε εντολή ρήξης. Έδωσε εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής προσπάθειας για μια οικονομικά βιώσιμη συμφωνία. Κι εγώ δεν έκρυψα στιγμή ούτε τις προθέσεις μου ούτε την αλήθεια από τον ελληνικό λαό. Δεν ζήτησα το «όχι» ως εντολή εξόδου αλλά ως εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής μας δύναμης. Δεσμεύτηκα μάλιστα και προσωπικά πριν από το δημοψήφισμα να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να φέρω το συντομότερο δυνατόν, ακόμα και στις πρώτες σαράντα οκτώ ώρες, μία καλύτερη συμφωνία. Σε αυτό το πλαίσιο ψήφισε ο ελληνικός λαός την προηγούμενη Κυριακή και δεν θα έρθω εγώ σήμερα να παριστάνω κάτι άλλο από αυτό που υποσχέθηκα. Και αυτό που υποσχέθηκα πράττω. Δεν εξαπάτησα τον ελληνικό λαό ούτε το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών που ζήτησα να συγκληθεί αμέσως μετά το δημοψήφισμα, όταν ζήτησα και πράγματι δεσμευτήκαμε όλοι σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο για μία βιώσιμη συμφωνία, μία κίνηση αναγκαία για να αποκατασταθεί ένα κλίμα δυϊσμού - έτσι είναι τα δημοψηφίσματα - διχασμού σε κλίμα πολιτικής ενότητας και εθνικής ενότητας. Εξέλαβα το «όχι» ως εντολή για μια καλύτερη λύση, για μια καλύτερη συμφωνία, ως επιλογή αξιοπρέπειας για μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού, για χιλιάδες ανθρώπων που έχουν βιώσει τη φτώχεια και την αναξιοπρέπεια όλα αυτά τα χρόνια, εξέλαβα το «όχι» όμως και ως ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση και στις προσπάθειές τις. Και τώρα έρχεται η ώρα να κάνουμε απολογισμό. Στο Συμβούλιο των Αρχηγών τη Δευτέρα βάλαμε τρεις προϋποθέσεις για μια βιώσιμη συμφωνία: επαρκή χρηματοδότηση, ισχυρό επενδυτικό πακέτο, ουσιαστικές δεσμεύσεις για την αναγκαία αναδιάρθρωση του χρέους και ως αντάλλαγμα τη δέσμευσή μας σε μεταρρυθμίσεις με το λιγότερο δυνατό υφεσιακό κόστος και με δίκαιη κατανομή των βαρών. Τι έχουμε σήμερα μπροστά μας; Ποιες δυνατότητες, αλλά και ποιες δυσκολίες ανοίγονται μπροστά μας; Έχουμε πράγματι προοπτική επαρκούς χρηματοδότησης των υποχρεώσεων της χώρας για το μεσοπρόθεσμο διάστημα σε βάθος τριετίας. Έχουμε την υπόσχεση ενός ισχυρού αναπτυξιακού πακέτου άνω των 30 δισεκατομμυρίων ευρώ -35 δισεκατομμύρια ευρώ - με δέσμευση μάλιστα για εμπροσθοβαρή εκταμίευση και για δράσεις για την καταπολέμηση της ανεργίας. Και για πρώτη φορά, έχουμε στα σοβαρά στο τραπέζι και ουσιαστική συζήτηση για την αναγκαία αναδιάρθρωση του χρέους, που δεν είμαστε πια μόνο εμείς που το ζητάμε, αλλά δημόσια το ομολογούν όχι μόνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αλλά ακόμα και ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος χθες με δημόσια δήλωσή του μίλησε για αντιστάθμισμα στις μεταρρυθμίσεις την αναγκαία αναδιάρθρωση του χρέους. Από την άλλη πλευρά, πρέπει με ειλικρίνεια να ομολογήσουμε ότι το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων που μας ζητείται είναι ένα δύσκολο πρόγραμμα, καλύτερο μεν στα σημεία, σε αρκετά σημεία, από αυτό που τέθηκε και τελεσιγραφικά πριν δεκαπέντε μέρες, αλλά δύσκολο πρόγραμμα. Έχουμε όμως για πρώτη φορά εδώ και έξι μήνες στο τραπέζι μια πιθανότητα - επαναλαμβάνω, δεν υπάρχει βεβαιότητα - συμφωνίας, που μπορεί να δώσει προοπτική οριστικού τέλους στη συζήτηση περί Grexit και άρα το απόλυτο θετικό σήμα στις αγορές, στους επενδυτές ότι με εξασφαλισμένη τη χρηματοδότηση για ένα τόσο μεγάλο διάστημα και δεδομένη την απομείωση χρέους μπορούν να ξαναεμπιστευτούν την ελληνική οικονομία και συνεπώς να δώσει την πιθανότητα, τη δυνατότητα, να αντισταθμίσουμε τις πιθανές υφεσιακές επιπτώσεις των δύσκολων μέτρων. Επιτρέψτε μου, πιο συγκεκριμένα, να αναφερθώ σε πέντε σημεία, αναφορικά με το σχέδιο συμφωνίας που σήμερα καλούμε το Σώμα να εξουσιοδοτήσει τον Υπουργό των Οικονομικών να διαπραγματευτεί και να υπογράψει. Πρώτον, η συμφωνία αυτή θα οδηγήσει σε ένα αποκλειστικά αμιγώς ευρωπαϊκό πρόγραμμα, αποκλειστικά των ευρωπαϊκών μηχανισμών στήριξης. Αυτό σημαίνει ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν θα είναι αντισυμβαλλόμενος. Η πιθανή συμμετοχή του θα είναι μόνο τεχνικής υποστήριξης. Αυτό σημαίνει ότι τελειώνει η τρόικα όπως τη γνωρίσαμε. Δεύτερον, η διάρκεια της νέας σύμβασης, όπως προανέφερα, θα είναι τριετής. Παρέχει χρόνο και χώρο για να σταθεροποιηθεί η οικονομία, να απαλλαγούμε από την κινδυνολογία του Grexit, η Ελλάδα νωρίτερα από την τριετία να δώσει μάχη για να την ξαναεμπιστευτούν οι αγορές. Θέλω να επισημάνω ότι στο τελεσίγραφο που είχαμε δεκαπέντε μέρες πριν, το σχέδιο ήταν πεντάμηνο. Τώρα, επιπλέον, θα υπάρξουν ενιαία προαπαιτούμενα σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος, αυτά τα δύσκολα μέτρα που συζητάμε τώρα. Δεν θα ξαναβρεθούμε μετά από πέντε μήνες για να συζητήσουμε καινούργια. Το τρίτο σημείο είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα και πώς το 2018 θα είναι χαμηλά και ανάλογα με τις δυνατότητες της οικονομίας κι έτσι αντιμετωπίζουμε αυτό τον μηχανισμό αυτόματης αναπαραγωγής λιτότητας που ήταν η υποχρέωση για πολύ υψηλά πλεονάσματα, χωρίς η οικονομία να έχει αναπτυξιακούς ρυθμούς. Σας θυμίζω ότι στο προηγούμενο πρόγραμμα είχαμε δεσμευτεί σε πρωτογενή πλεονάσματα 3% για το 2015, 4,5% για κάθε χρόνο μετά το 2016. Αυτό σημαίνει ότι για την τετραετία 2015-2018 έπρεπε να παράξουμε πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης των 30 δισεκατομμυρίων συνολικά, ενώ τώρα για την ίδια περίοδο έχουμε υποχρέωση για περίπου 17 δισεκατομμύρια. Συνεπώς, πρώτον, τα δημοσιονομικά μέτρα που θα αναγκαζόμασταν να πάρουμε για να τα προσεγγίσουμε θα ήταν υπερπολλαπλάσια των 7,5 περίπου δισεκατομμυρίων που έχουμε τώρα και, δεύτερον, ο πρόσθετος δημοσιονομικός χώρος που προκύπτει από τα χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα ανέρχεται σε περίπου 13 δισεκατομμύρια για την ίδια τετραετία. Αυτό είναι το δημοσιονομικό όφελος από μία όμως - επαναλαμβάνω, δεν θέλω να ωραιοποιήσω τα πράγματα - δύσκολη πρόταση που έχουμε στο τραπέζι. Τέταρτο σημείο. Με το δάνειο από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης θα αποπληρώσουμε τα ομόλογα ελληνικού δικαίου που διακρατεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνολικού ύψους 6,8 δισεκατομμυρίων που λήγουν το δίμηνο Ιουλίου - Αυγούστου. Αυτή η μετατροπή βραχυπρόθεσμου χρέους σε μακροπρόθεσμο και μάλιστα, με χαμηλότερα επιτόκια, διότι ως γνωστό ο ESM προβλέπει αυτή τη δυνατότητα, τα χαμηλότερα επιτόκια και ενδεχομένως τη μετακύλιση των αποπληρωμών και θα πω αργότερα γι' αυτό…
Είναι μηδέν τα επιτόκια των ομολόγων.
Παρακαλώ, να μη διακόπτεται ο Πρωθυπουργός. Συνεχίστε, κύριε Πρωθυπουργέ.
Παραπλανείτε τους Βουλευτές!
Αυτή η μετατροπή βραχυπρόθεσμου χρέους σε μεσοπρόθεσμο…
Μα, να λέει «επιστρέφονται»;
Μη διακόπτεται ο Πρωθυπουργός.
…ισοδυναμεί με αναδιάρθρωσή του.
Παραπληροφορεί, κύριε Πρόεδρε!
Κύριε Βενιζέλο, παρακαλώ πολύ. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Συνεχίστε, κύριε Πρωθυπουργέ.
Λέει ωμά ψέματα ενώπιον της Βουλής!
Σας παρακαλώ πολύ!
Κοιτάξτε την ευθύνη σας τώρα, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Παίζουμε την ιστορία της χώρας.
Κύριε Βενιζέλο, παρακαλώ! Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι η ανάληψη του συνόλου του χρέους και των χρηματικών αναγκών της χώρας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης εκ των πραγμάτων δίνει δυνατότητες μετατροπής του βραχυπρόθεσμου χρέους σε μακροπρόθεσμο. Υπό αυτήν την έννοια, θα επιτρέψει την έστω και μερική συμμετοχή - μετά τον Σεπτέμβρη - της χώρας μας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Πέμπτο σημείο. Δεν θα υπάρξουν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα ως συνέπεια των επιπτώσεων στην οικονομία από την τραπεζική αργία και την επιβολή ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων. Και φυσικά, επαναλαμβάνω, για πρώτη φορά στο τραπέζι έχει ανοίξει ουσιαστική συζήτηση για το μέγα ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους και είναι βέβαιο ότι είναι εφικτό να διεκδικήσουμε και να πετύχουμε ουσιαστική δέσμευση των εταίρων για την αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, ώστε να γίνει εξυπηρετήσιμο και βιώσιμο, τουλάχιστον ουσιαστική δέσμευση και χρονικό ορίζοντα για την έναρξη αυτής της συζήτησης και την τελική λήψη απόφασης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να επαναλάβω ότι ο στόχος της παρέμβασής μου σήμερα δεν είναι να ωραιοποιήσω την πραγματικότητα. Στόχος όμως είναι, μιλώντας τη γλώσσα της αλήθειας, με ευθύνη απέναντι στο Σώμα και απέναντι στον ελληνικό λαό, να εκθέσω με σαφήνεια τις επιλογές που έχουμε μπροστά μας. Φτάνουμε, λοιπόν, ελπίζω, στο τέλος μιας πολύ σκληρής μάχης που σημάδεψε ήδη τη μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου. Διαπραγματευτήκαμε σκληρά για την Ελλάδα αλλά και για να αλλάξει πορεία η Ευρώπη. Αυτό σήμερα με βάση τους συσχετισμούς μπορεί να μη φαίνεται εφικτό και οφείλουμε να το παραδεχθούμε. Ωστόσο, είμαι βέβαιος πως αργά ή γρήγορα αυτός ο σπόρος δημοκρατίας και αξιοπρέπειας που ρίξαμε θα φέρει καρπούς και σε άλλους λαούς στην Ευρώπη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Φέραμε το αίτημα για τον άμεσο τερματισμό της λιτότητας στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου σε όλη την Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο. Διαπραγματευτήκαμε για να γίνει πράξη αυτό που ονομάσαμε «διπλός σεβασμός», δηλαδή ο σεβασμός από τη μια μεριά στους κανόνες που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και από την άλλη μεριά ο σεβασμός στη λαϊκή κυριαρχία, στη δημοκρατία. Πυροδοτήσαμε ένα πανευρωπαϊκό κίνημα αλληλεγγύης προς το δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό, που όμοιό του δεν έχει υπάρξει μετά την πτώση της δικτατορίας. Από την περίοδο της επτάχρονης δικτατορίας έχουμε να δούμε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης και πλατείες ευρωπαϊκών πόλεων να γεμίζουν με ελληνικές σημαίες. Αγωνιστήκαμε για τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους, αγωνιστήκαμε για τα εργασιακά δικαιώματα, για την αποτροπή των ομαδικών απολύσεων. Αγωνιστήκαμε γι' αυτό που εμείς καταλαβαίνουμε ως το δίκαιο του ελληνικού λαού. Είμαι βέβαιος ότι αυτός ο αγώνας δεν μπορεί να πάει χαμένος και δεν θα πάει χαμένος! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι η εξουσιοδότηση στον Υπουργό Οικονομικών σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή δεν αποτελεί απλά μια ψήφο σε ένα νομοσχέδιο. Είναι μια ψήφος συνείδησης με βαρύνουσα πολιτική σημασία, διότι αφορά την επόμενη μέρα. Και προφανώς είναι μια επιλογή συνείδησης, αλλά και υψηλής εθνικής ευθύνης. Τώρα έχουμε χρέος εθνικό να κρατήσουμε ζωντανό τον λαό μας να συνεχίσει να παλεύει με περηφάνια για το δίκιο του και να συνεχίσει να αγωνίζεται με πείσμα για προκοπή και ευημερία. Με βάση αυτό το εθνικό χρέος καλούμαστε να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις. Είμαι βέβαιος ότι θα σταθούμε στο ύψος της ευθύνης και θα τα καταφέρουμε. Είμαι βέβαιος ότι το πείσμα, το πάθος αυτού του λαού για ζωή, για αξιοπρέπεια θα είναι οδηγός μας και τις επόμενες μέρες, τα επόμενα χρόνια. Θα τα καταφέρουμε! Θα καταφέρουμε όχι μόνο να μείνουμε στην Ευρώπη, αλλά να ζήσουμε ως ισότιμος εταίρος με αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, διεκδικώντας το δίκιο μας στην Ευρώπη, ανοίγοντας δρόμους και για τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν περιέλθει στο Προεδρείο μία ένσταση αντισυνταγματικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 100 του Κανονισμού της Βουλής, από το κόμμα της Χρυσής Αυγής και έχουν περιέλθει επίσης και δύο αιτήσεις για διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και από τη Χρυσή Αυγή. Έχει ζητήσει τον λόγο ο αξιότιμος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, τον οποίο και θα του δώσω. Παρακαλώ τους κυρίους της Χρυσής Αυγής, αν συναινείτε - που απ' ό,τι βλέπω συναινείτε - να ολοκληρώσουμε τον κύκλο των Προέδρων των κομμάτων και ύστερα να πάρετε εσείς τον λόγο. Κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Μεϊμαράκη, παρακαλώ, ελάτε στο Βήμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι κάποιες στιγμές που η ευθύνη της ιστορίας είναι βαρύτερη από οτιδήποτε άλλο βιώνουμε. Και αυτό συμβαίνει σήμερα. Το βλέμμα όλων των πολιτών μας, των πολιτών της χώρας μας, αλλά και των Ευρωπαίων πολιτών και η παγκόσμια κοινή γνώμη θα έλεγα ότι σήμερα παρακολουθεί τη συνεδρίασή μας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Θα περίμεναν ίσως κάποιοι σήμερα να υπάρχει μια ένταση στη συζήτηση, μια διχόνοια. Νομίζω ότι οφείλουμε και πρέπει να τους διαψεύσουμε, γιατί οι στιγμές είναι τέτοιες που πρέπει να υπερβούμε τον εαυτό μας και μάλιστα όταν συζητούμε για ένα νομοσχέδιο, το οποίο έχει ένα άρθρο μόνο, που είναι διαδικαστικό και που θα έλεγα ότι και νομικά δεν έχει και καμμία σημασία. Όσον αφορά την εξουσιοδότηση που θέλετε να δώσουμε στον κύριο Υπουργό των Οικονομικών, την οποία δίνουμε και σε σας, κύριε Πρωθυπουργέ - και μου κάνει εντύπωση ότι δύο φορές αναφέρατε μόνο για τον Υπουργό Οικονομικών για να υπογράψει - θα σας πω ότι κατ' αρχάς τώρα κατάλαβα γιατί τόσο καιρό δεν υπογράφαμε, επειδή δεν υπήρχε η εξουσιοδότηση. Φαίνεται ότι σήμερα που παίρνετε την εξουσιοδότηση, θα μπορέσετε να πάτε να υπογράψετε. Πιστεύω ότι θα τολμήσετε και εσείς να υπογράψετε, γιατί εμείς, όταν ήταν εθνικά αναγκαίο, υπογράφαμε, χωρίς αυτήν την εξουσιοδότηση, αισθανόμενοι ότι μας εξουσιοδοτεί ο ελληνικός λαός και υπηρετώντας το εθνικό συμφέρον! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θέλω να σας πω ότι ερχόμουν με μία διάθεση πραγματικά, συναινετική και σύνθεσης και δεν θα σας ακολουθήσω σε αυτά που είπατε να αναλύσουμε σήμερα το ποιος φταίει, το πώς φθάσαμε, το τι έγινε αυτούς τους έξι μήνες, που είναι σίγουρο ότι η χώρα ήταν καλύτερα πριν δύο μήνες, καλύτερα πριν τέσσερις μήνες και πάντως ήταν πάρα πολύ καλύτερα τον Δεκέμβριο του 2014,… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] …όταν μας οδηγήσατε σε εκλογές, για να μην ολοκληρωθεί το πρόγραμμα το οποίο υπήρχε και για να χάσουμε αυτούς τους έξι μήνες και όλοι οι δείκτες σήμερα να είναι χειρότεροι από ό,τι τότε. Πίστευα ότι σε αυτό το νομοσχέδιο θα κάναμε μία τυπική συζήτηση και ίσως να μη χρειαζόταν ούτε οι Αρχηγοί να μιλήσουν. Γι' αυτό θα ήθελα να μιλήσω και λίγο, αλλά με την ομιλία την οποία κάνατε, στην οποία δεν αναφερθήκατε στο νομοσχέδιο, μας αποδείξατε αυτό που σκεφτόμασταν, ότι καταθέσατε το νομοσχέδιο, για να συζητήσουμε για μία πρόταση, η οποία υπάρχει - και δεν ξέρουμε κι αν είναι ολόκληρη - στην αιτιολογική έκθεση. Mας είπατε, πριν καν φέρετε αυτό το νομοσχέδιο, ότι δώσατε αυτήν τη μάχη της διαπραγμάτευσης. Αυτό θα κριθεί από την Ιστορία και από τοn λαό. Μας είπατε ότι κανένας Πρωθυπουργός ποτέ δεν έφτασε να μάχεται τόσο πολύ. Θέλετε να πείτε ότι δεν έφτασε σε ένα τριήμερο περίπου από το να μας βγάλουν από την Ευρώπη και να χρεοκοπήσει άτακτα η χώρα. Πράγματι, κανένας Πρωθυπουργός δεν έφτασε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μας είπατε ότι την ώρα που εμείς αισθανόμασταν ότι έκλεινε η συμφωνία, εσείς φρενάρατε και μας πήγατε για δημοψήφισμα. Και απ' ό,τι μάθαμε αποχωρήσαμε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς λόγο και, απ' ό,τι δημόσια ελέχθη, σας χώριζαν περίπου 50 με 60 εκατομμύρια από την πρόταση η οποία είχε κατατεθεί. Και βέβαια είπατε ότι πρέπει να λεχθεί η αλήθεια, χωρίς όμως να πείτε ότι σας χώριζαν πολύ περισσότερα ή πολύ λιγότερα. Είναι καλά τα δημοψηφίσματα, κύριε Πρωθυπουργέ, και τα θέλαμε και εμείς. Δεν είναι, όμως, τυχαίο ότι το Σύνταγμα προβλέπει να μη γίνονται δημοψηφίσματα για δημοσιονομικούς λόγους, να μη γίνονται και για τέτοιους λόγους. Εσείς είπατε ότι είναι το θέμα εθνικό, ενώ υποκρύπτετο - και είναι σίγουρο - ότι ήταν δημοσιονομικό. Και βέβαια όταν ρωτάμε τους πολίτες δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κανείς δεν θα απαντήσει «ναι, θέλω να βάλουμε φόρους, θέλω να πληρώσω παραπάνω». Γι' αυτό ακριβώς συζητήσαμε κατ' επανάληψη ποιο είναι το ακριβές δίλημμα και πρέπει να πω ότι χάρηκα ιδιαίτερα όταν στη Σύνοδο των Αρχηγών συμφωνήσατε στο ότι δεν ήταν εντολή ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ. Σας λέω, όμως, ότι πράγματι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, όπως έλεγε και ο αείμνηστος Παύλος Μπακογιάννης και μπορούμε να τα λύνουμε απευθυνόμενοι στον λαό. Πρώτον, όμως, πρέπει να τηρούμε κάποιες προϋποθέσεις, να εξαγγέλλουμε το δημοψήφισμα και να έχουμε έναν χρόνο μπροστά μας ικανό για να συζητήσουμε, να αναπτυχθούν οι απόψεις, να γίνει κατανοητό το ερώτημα. Δεύτερον, θα πρέπει το ερώτημα να είναι σαφές. Τρίτον, ακόμα και το ψηφοδέλτιο θα πρέπει να είναι όπως ορίζει ο νόμος. Και, τέταρτον, να μπορούμε πράγματι να έχουμε αυτές τις δημοκρατικές διαδικασίες που όλοι τις θέλουμε. Σας θυμίζω βέβαια ότι στη Μεγάλη Βρετανία, όπου θα γίνει δημοψήφισμα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει αναγγελθεί έναν χρόνο πριν για να συζητήσουν. Γι' αυτό ακριβώς θα σας πω ότι στη δημοκρατία βέβαια δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Στην οικονομία όμως υπάρχουν αδιέξοδα; Υπάρχουν. Και πώς δημιουργούνται; Από ατυχείς πολιτικές που μπορεί μια κυβέρνηση να ασκήσει. Και πώς λύνονται; Με δημοψηφίσματα ή με νέες πολιτικές; Διότι εάν οι αστοχίες αυτές και τα προβλήματα στην οικονομία ελύνοντο με δημοψηφίσματα, δεν θα είχαμε κανέναν λόγο. Θα κάναμε κάθε εβδομάδα ένα δημοψήφισμα και οι οικονομίες θα πήγαιναν μια χαρά. Είναι, όμως, σίγουρο ότι δεν λύνονται έτσι και γι' αυτό ακριβώς, κύριε Πρωθυπουργέ, πιστεύω ότι όχι μόνο δεν έπρεπε να προχωρήσετε στο δημοψήφισμα ως λύση, αλλά έπρεπε εσείς να έχετε την τόλμη, την ώρα που φτάσατε σε εκείνο το τραπέζι, εκείνη την ώρα να μπορείτε να υπογράψετε και να πάρετε την ευθύνη και όχι να οδηγήσετε τη χώρα στο δημοψήφισμα. Και πρέπει εδώ, κύριε Πρόεδρε, να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Η διαπραγμάτευση είναι δική σας ευθύνη. Δεν συμμετέχει κανείς από την Αντιπολίτευση στη διαπραγμάτευση. Εμείς ζητήσαμε να βοηθήσουμε μάλιστα, σε αντίθεση με εσάς, συμμετέχοντες στην εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης, πράγμα το οποίο αρνηθήκατε. Εμείς σας είπαμε ότι θα στηρίξουμε τη συμφωνία που θα έχει την υπογραφή τη δική σας και των δανειστών και που πιστεύουμε ότι με τις αρχές που βάλαμε θα τύχει και ευρύτερης αποδοχής. Δεν είπαμε, όμως, ότι θα μπούμε στη διαπραγμάτευση. Και ήρθατε σήμερα εδώ και μας αναλύσατε την πρόταση για τη διαπραγμάτευση. Εμείς ζητήσαμε να βγει η πρόταση από την αιτιολογική έκθεση, γιατί ανεβάζει, αν θέλετε, τις πιθανότητες της υποψίας ότι εσείς πηγαίνοντας ξανά στη διαπραγμάτευση και αν σας προταθούν παραπάνω ζητήματα από αυτά που προβλέπει αυτή η πρόταση στην αιτιολογική έκθεση είναι πολύ πιθανό να πείτε ότι «εγώ έχω αυτήν την εξουσιοδότηση από το ελληνικό Κοινοβούλιο και δεν μπορώ να δεχτώ τίποτα παραπάνω». Και πρέπει να σας πω ότι είναι πολλοί εκείνοι που σκέφτονται ότι με έναν τακτικίστικο ελιγμό προσπαθείτε να εγκλωβίσετε τη Βουλή, ώστε να μην έχετε και την ευελιξία εκείνη που απαιτείται για να διαπραγματευτείτε. Εύχομαι να διαψευστώ. Και θέλω να πιστεύω ότι θα διαψευστώ, γιατί εμείς θέλουμε μέχρι την Κυριακή συμφωνία για να είναι η Ελλάδα στην Ευρώπη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν θέλουμε να πάτε εκεί για να πείτε «αυτά μόνο δεχόμαστε». Εμείς θέλουμε, κύριε Πρωθυπουργέ, να σας εξουσιοδοτήσουμε και να σας δώσουμε την ευθύνη να έχετε την ευελιξία να διαπραγματευτείτε και να γυρίσετε με συμφωνία. Αυτό είναι και το κυρίαρχο ζήτημα της σημερινής συζήτησης. Δεν θα κάνουμε σήμερα ανάλυση της συμφωνίας. Και ξέρετε γιατί σας το λέω; Είδα ότι ήταν γραμμένο στο κείμενό σας και το σημείωσα, γιατί είπατε ότι έχουμε «πιθανότητα» κι όχι «δυνατότητα». Το τονίσατε κιόλας, σταματώντας.
Αυτό δεν αφορά εμάς. Δύο αντισυμβαλλόμενοι είναι.
Δύο αντισυμβαλλόμενοι. Εγώ θέλω να μην επιβεβαιώσετε αυτούς που λένε ότι μας εγκλωβίζετε κι εύχομαι να μην ισχύει αυτό το σενάριο. Είναι πολύ σοβαρό για εμάς, κύριε Πρωθυπουργέ. Εμείς καταλαβαίνουμε την αγωνία του ελληνικού λαού, αλλά θέλουμε - σας επαναλαμβάνω - όπως λέτε κι εσείς, να μη γυρίσετε με κάθε συμφωνία, γιατί ξέρουμε από διαπραγματεύσεις και ξέρουμε και πόσο πολύ εκβιάζουν οι δανειστές μας. Εσείς τώρα το ανακαλύψατε. Κι επιτρέψτε μου να σας πω, μιας και το είπατε αυτό, ότι καταλαβαίνω απόλυτα και τους συναδέλφους και εσάς. Εμείς όλοι εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πονέσαμε πολλές φορές όταν ήταν να πάρουμε επώδυνη απόφαση που δεν συμβάδιζε με τις αρχές μας, με τις ιδεολογικές μας κατευθύνσεις, αλλά ήταν αναγκαία για να μείνει η χώρα στο ευρώ. Και δεν κοιμηθήκαμε πολλές φορές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και γι' αυτό ακριβώς σας λέω ότι σας καταλαβαίνω πολύ περισσότερο σήμερα και εσάς και τους συναδέλφους, γιατί κάνετε το καθήκον σας, το εθνικό σας καθήκον, που όταν εμείς το κάναμε μας λοιδορούσατε. Για να μην πω τις εκφράσεις που χρησιμοποιούσατε και τις διχαστικές κινήσεις που κάνατε. Δεν θα σας αντιγράψουμε. Θα μιλήσουμε ενωτικά και συνθετικά και σας λέμε μπράβο που έχετε τη γενναιότητα να κινηθείτε στην ίδια κατεύθυνση και σας καταλαβαίνουμε και σας συμπονούμε κιόλας, αν θέλετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί είμαι κι εγώ σίγουρος ότι όλα αυτά που κάνετε κατ' ανάγκην γίνονται και δεν τα θέλετε. Είμαι σίγουρος και ξέρω τι περίπου έχετε περάσει. Όμως κι εσείς τώρα μέσα σας καταλαβαίνετε τι περνάγαμε κι εμείς τότε και πόσο πολύ μας αδικούσατε με όλα εκείνα τα επίθετα τα οποία μας λέγατε. Σας είπα, όμως, ότι δεν θέλω να παρασυρθώ από όλα αυτά τα οποία είπατε - και δεν θα παρασυρθώ - γιατί είναι γνωστό ότι πολλά θα μπορούσα να πω πάνω σε αυτά. Αντηχούν ακόμα αυτά που μας είπατε στη Θεσσαλονίκη. Αντηχούν ακόμα εκείνες οι ψεύτικες υποσχέσεις. Και, βέβαια, σήμερα έρχεστε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. Προσγειώνεστε και μας εξηγείτε γιατί θα πάρετε επώδυνα μέτρα, τα οποία όμως είναι για το καλό της χώρας. Πράγματι, έτσι είναι κι έτσι κινηθήκαμε κι εμείς. Και γι' αυτό σας λέω ότι σας ενθαρρύνουμε. Και σας το λέω γιατί η παράταξή μας, σε όλη αυτή την ιστορική διαδρομή, ήταν και θα συνεχίσει να είναι ένας σταθερός πυλώνας και εγγυητής της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Και γι' αυτό, κύριε Πρόεδρε, εμείς σας παροτρύνουμε και σας ευχόμαστε να πετύχετε όσο το δυνατόν μια καλύτερη συμφωνία. Και όλα αυτά θα τα πούμε και θα τα συζητήσουμε και την ώρα της συμφωνίας, πάλι με μια διάθεση συνεννόησης και συναίνεσης. Πάλι θα προσπαθήσουμε να «βάλουμε πλάτη» και θα πάρουμε και βάρη που δεν μας αναλογούν. Και τώρα παίρνουμε βάρη που δεν μας αναλογούν, στηρίζοντας εσάς. Δεν κάτσαμε απ' έξω, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν εμείς παίρναμε τις όποιες δύσκολες αποφάσεις, αλλά είμαστε μαζί σας σε αυτή την πορεία μόνο και μόνο γιατί μοιραζόμαστε την αγωνία των πολιτών και θέλουμε να σωθεί η χώρα. Κατά συνέπεια η διαπραγμάτευση, το μείγμα των πολιτικών που θα επιλέξετε, η αξιολόγηση των μέτρων και η δημιουργική αντιπαράθεση πιστεύω ότι δεν είναι ανάγκη να συζητηθούν σήμερα. Σήμερα είναι καθαρό, λοιπόν, ότι δεν ψηφίζουμε επί μέρους μέτρα. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι δεν ήταν ανάγκη ο κύριος Πρωθυπουργός να αναφερθεί σε αυτά. Σήμερα θα έπρεπε να μας πει «ζητώ την εξουσιοδότηση να πάω να υπογράψω τη συμφωνία που σας είχα πει ότι σε σαράντα οκτώ ώρες θα φέρω και ζήτησα μια παράταση άλλες σαράντα οκτώ ώρες». Εμείς σας δίνουμε όχι μόνο αυτές, αλλά δυστυχώς ο χρόνος λήγει την Κυριακή. Την Κυριακή πρέπει να έχουμε τελειώσει, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς θα είναι η χώρα μετά την Κυριακή, εάν δεν έχουμε ολοκληρώσει. Μη μου λέτε ότι πιεζόμαστε και έχουμε μικρότερη διαπραγματευτική ισχύ, γιατί εσείς εξαντλήσατε τον χρόνο. Εσείς νομίζατε ότι κερδίζατε τον χρόνο και όταν θα φτάναμε στο τέλος, οι αγορές και η Ευρώπη θα έρχονταν γονατιστές να μας παρακαλούν. Αυτά μας έλεγε ο κ. Βαρουφάκης τόσον καιρό και εσείς ακολουθήσατε αυτή την πολιτική και νομίζατε ότι κερδίζατε χρόνο. Τώρα τέλειωσε ο χρόνος, οι αγορές στέκονται, το ευρώ στέκεται, η Ευρώπη δεν είναι γονατιστή να μας παρακαλεί και το πρόβλημα το έχουμε πολύ μεγαλύτερο εμείς και γι' αυτό ακριβώς εκεί που νομίζατε ότι κερδίζετε χρόνο, χάνετε. Σας ξαναείπα, όμως, ότι δεν ξεκαθαρίζουμε λογαριασμούς σήμερα. Δεν θέλουμε. Δεν είναι η ώρα. Σας συμπονούμε και το καταλαβαίνουμε. Ξεκαθαρίζουμε, όμως, λογαριασμούς με την ιστορία. Γράφουμε την ιστορία σήμερα, αφού σήμερα ήθελε να συζητήσουμε αυτά τα πράγματα, ενώ εγώ πίστευα ότι θα συζητούσαμε μόνο την εξουσιοδότηση και θα τελειώναμε. Ξεκαθαρίζουμε τους λογαριασμούς μας με την ιστορία και σας λέω ότι με την ιστορία η Νέα Δημοκρατία έχει ήσυχη τη συνείδησή της. Φροντίστε και εσείς να έχετε τη δική σας συνείδηση ήσυχη, κρατώντας τη χώρα στην Ευρώπη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Με αυτές τις λέξεις, κύριε Πρόεδρε, εγώ πιστεύω ότι πολλά μπορεί να μας χωρίζουν, πολλά μπορεί να πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, αλλά μας ενώνουν κιόλας κάποιες λέξεις. Μας ενώνει η Ελλάδα, μας ενώνει η Ευρώπη, μας ενώνει το ευρώ, μας ενώνει η κοινή πορεία και η κοινή ζωή που έχουμε μέσα σε αυτόν τον τόπο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γι' αυτό ακριβώς η Νέα Δημοκρατία εγγυάται αυτή την πορεία. Σας ευχαριστώ.
Ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος έχει για λίγο τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να κάνω μια διευκρίνιση στο κεφάλαιο που αφορά τα δημοσιονομικά διαρθρωτικά μέτρα, όπου λέει ότι θα υπάρχουν οικονομίες 100 εκατομμύρια το 2015 και 200 εκατομμύρια το 2016.
Στην άμυνα.
Σωστά, στην άμυνα.
Ησυχία, παρακαλώ! Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Η διευκρίνιση είναι ότι αυτό που θα έρθει θα είναι 100 εκατομμύρια από το φετινό περίσσευμα του προϋπολογισμού και 200 εκατομμύρια από τις πωλήσεις εξοπλιστικών μηχανισμών, αμυντικού υλικού.
Άρα, εντάξει!
Η διευκρίνιση χρειάζεται…
Παρακαλώ πολύ, κύριοι! Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Θέλω, λοιπόν, να διευκρινίσω το εξής. Παρ' όλο… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Υπάρχει πιθανότητα να μιλήσω, κύριε Πρόεδρε;
Μη διακόπτετε, κύριοι συνάδελφοι, τον αγορητή. Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ. Μην απευθύνεστε και εσείς.
Θέλω να κάνω την εξής διευκρίνιση. Παρ' όλο που λέει και τη λέξη «προσωπικού» και τη λέξη «προμηθειών», πουθενά δεν λέει για τα ποσοστά, πουθενά δεν λέει πόσο πρέπει να είναι το ένα και πόσο πρέπει να είναι το άλλο.
Δεν ισχύει αυτό που λέτε.
Νομίζω ότι, όταν θα έρθει η ώρα για να υπάρχει το νομοσχέδιο, μπορεί το ελληνικό Κοινοβούλιο να αποφασίσει πώς θα βρεθούν αυτές οι οικονομίες. Νομίζω ότι η διευκρίνιση είναι ξεκάθαρη.
Σωστά, σωστά.
Τον λόγο έχει ζητήσει ο κύριος Πρόεδρος του Ποταμιού, αλλά κατά την τάξη προηγείται ο κύριος Πρόεδρος της Χρυσής Αυγής. Κύριε Μιχαλολιάκο, ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είκοσι πέντε λεπτά και σαράντα πέντε δευτερόλεπτα μίλησε ο κύριος Πρωθυπουργός, κ. Αλέξης Τσίπρας και δεκαπέντε λεπτά και σαράντα πέντε δευτερόλεπτα ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Ευάγγελος Μεϊμαράκης. Σ' αυτά τα σαράντα ολόκληρα λεπτά δεν άκουσα μία λέξη που αποτελεί τον πρωταγωνιστή της δημόσιας και της πολιτικής ζωής της χώρας, τη λέξη «μνημόνιο». Δεν τη λέτε εσείς από κυβερνητικής πλευράς. Έχετε τους λόγους σας. Έχουν τους ίδιους λόγους, όμως και από πλευράς της Νέας Δημοκρατίας να μη λένε ότι πηγαίνουμε για ένα νέο μνημόνιο. Είναι προφανές ότι αυτή η συμφωνία την οποία θα υπογράψετε, θα είναι «memorandum». Στο σημείο αυτό θα ήθελα να θυμίσω στο Σώμα - διότι τα γραπτά μένουν - μέσα από τα ίδια τα Πρακτικά στις 7 Ιουλίου του 2012, στις προγραμματικές δηλώσεις της Νέας Δημοκρατίας, παίρνοντας θέση και παραφράζοντας τον Κάτωνα τον Τιμητή ο οποίος έλεγε το «Carthago delenda est», είχα πει «Memorandum delenda est» και ότι για να υπάρχει ανάπτυξη και πρόοδος στο έθνος των Ελλήνων, πρέπει κατ' αρχάς να καταργηθεί το μνημόνιο. Το μνημόνιο δεν καταργείται μ' αυτή τη συμφωνία του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι γεγονός ότι μέσα σ' αυτό το κλίμα, το οποίο υπάρχει στον ελληνικό λαό, όπου όλα τα σκιάζει η φοβέρα και η σκλαβιά, αν θέλετε, είναι πολύ εύκολο ίσως να περνάνε μνημόνια. Για του λόγου το αληθές, μάλιστα, πριν από λίγες ημέρες κάναμε εδώ μία συζήτηση για το δημοψήφισμα, για το εάν δηλαδή πρέπει να γίνει δημοψήφισμα. Εμείς είπαμε «ναι» και είπαμε, επίσης, ότι η θέση μας απέναντι στην πρόταση Γιούνκερ θα είναι «όχι». Όμως, σας διαβάζω αυτολεξεί τι είπα μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα και ουδείς συγκινήθηκε. Είπα: «Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε πράγματι στιγμές παράξενες και να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ναι, υπάρχουν οι ουρές πίσω από τα ΑΤΜ. Αυτό είναι ένα γεγονός, όπως είναι γεγονός επίσης ότι την περασμένη εβδομάδα, από ημέρα Δευτέρα, έχουν σπάσει τα τηλέφωνα όλης της χώρας και στην Αθήνα ιδιαιτέρως, που λένε ότι την Παρασκευή θα κλείσουν οι τράπεζες.» Αυτά έλεγα το Σάββατο 27 Ιουνίου. «Δεν το ξέρετε;» είπα απευθυνόμενος στο Σώμα. «Όλοι το ξέρετε. Ποιες υπόγειες δυνάμεις κινούνται σ' αυτόν τον τόπο; Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;». Στο σημείο αυτό, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να ρωτήσω την Κυβέρνηση το εξής: Κατήγγειλε ποτέ την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα γι' αυτή τη δολοφονική ενέργεια εναντίον του ελληνικού λαού να κόψει τη ρευστότητα; Όπως ακριβώς τότε έγινε ένα δημοψήφισμα και άντεξε ο ελληνικός λαός τον φόβο - είχε πει, μάλιστα, ο κύριος Πρωθυπουργός, όπως θυμάμαι χαρακτηριστικά, ότι ο μόνος φόβος είναι να αντιμετωπίσουμε τον φόβο - έτσι και σήμερα, τώρα που γίνεται αυτή η συζήτηση, απλώνεται παντού ένας φόβος. Οι ουρές των ΑΤΜ υπάρχουν ακόμα. Μέσα σ' αυτήν την αβεβαιότητα, έρχεται ο εκβιασμός των δανειστών στον οποίον καλούμεθα να απαντήσουμε. Ο αγορητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, στη σύνοδο των επιτροπών, η οποία έγινε το μεσημέρι, είπε χαρακτηριστικά «Εμείς θέλουμε συμφωνία. Δικός σας λογαριασμός τα μέτρα». Ε, όχι! Εμείς δεν το λέμε, αγαπητοί συνάδελφοι. Δεν είναι δικός σας λογαριασμός τα μέτρα, τα οποία, όπως θα αναφέρω στη συνέχεια, θα εξοντώσουν τον ελληνικό λαό. Το ίδιο είπε και ο αξιότιμος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Μεϊμαράκης: «Η διαπραγμάτευση…», λέει, «…είναι δική σας ευθύνη. Θέλουμε μέχρι την Κυριακή συμφωνία. Δεν ψηφίζουμε μέτρα». Όχι, κάνει λάθος. Ψηφίζουμε μέτρα. Αυτό εδώ γιατί μας το μοιράσατε; Για τα μάτια του κόσμου; Δεν έχει καμμία σημασία αυτό εδώ το χαρτί και αυτά τα μέτρα τα οποία προτείνονται; Μία παρένθεση. Είπαν πολλοί ότι ζούμε ιστορικές στιγμές. Κάποιοι ίσως φαντάζονται τον εαυτό τους ως πρωταγωνιστή της Ιστορίας, ως τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, τον Χαρίλαο Τρικούπη, μιας και είναι επίκαιρος και μιλάμε περί χρεοκοπιών. Όμως, θέλω να ρωτήσω κάτι και νομίζω ότι θα λάβω την απάντηση με ένα απλό ρητορικό ερώτημα: Ποιος γνωρίζει έστω το παραμικρό για τις τρεις χρεοκοπίες της Ελλάδος, εκτός από ειδικούς επιστήμονες, του 1827, του 1893 και του 1932; Δεν γνωρίζει κανείς τίποτα. Δεν είναι ιστορία οι διαχειριστικές πράξεις! Άλλα πράγματα είναι ιστορία, άλλα πράγματα είναι που ανεβάζουν τα έθνη σε μεγαλεία και καταξιώνουν τους λαούς στη συνείδηση της ανθρωπότητας. Έρχομαι, όμως, τώρα στο κείμενο αυτό της συμφωνίας, από το οποίο επιγραμματικά θα αναφερθώ σε ελάχιστα σημεία όχι τόσο για το μέγεθος των μέτρων ούτε για το γεγονός ότι αποτελούν αναμφίβολα ένα μνημόνιο. Και είναι μνημόνιο ακόμα και αν για λόγους αβρότητας δεν αποκληθεί μνημόνιο, διότι δεν καταγγέλλονται τα δύο προηγούμενα μνημόνια. Εφόσον υπάρχουν, λοιπόν, τα δύο προηγούμενα μνημόνια που υπέγραψε η συγκυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, καθώς και η κυβέρνηση Παπαδήμου, το καθεστώς των μνημονίων παραμένει. Τουτέστιν, παραμένει η εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας και οι δανειακές συμβάσεις, οι οποίες διέπονται από το Αγγλικό Δίκαιο. Τουτέστιν, η Ελλάδα είναι μια αποικία χρέους, όπου μπορεί ο καθένας να κατασχέσει το οτιδήποτε σ' αυτή τη χώρα. Έρχομαι τώρα στο κείμενο αυτό το οποίο διενεμήθη και το οποίο επιγράφεται «Για τη διαπραγμάτευση και σύναψη της δανειακής σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας». Σε ό,τι αφορά τον ΦΠΑ, 23% στην εστίαση και στα εστιατόρια. Μήπως αυτό θα έχει κόστος; Μήπως θα έχει απολύσεις; Μήπως θα έχει κλείσιμο επιχειρήσεων; Το σκεφτήκατε αυτό το πράγμα; Συνεχίζω: «Μειωμένος συντελεστής 13% για τα βασικά αγαθά». Μα, αφού τώρα τα βασικά αγαθά έχουν 6% ΦΠΑ. Πώς θα είναι μειωμένος, όταν θα γίνει 13%; Και έρχομαι στο σημείο εκείνο που δείχνει τη γενικότητα και την αοριστία αυτού του κειμένου και λέει «θα καταργήσει τους μειωμένους συντελεστές στα νησιά, ξεκινώντας από τα νησιά με υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα και που αποτελούν τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς». Λέει ότι από εκεί θα αρχίσει. Δεν μας λέει, όμως, πού θα καταλήξει. Δεν είναι συγκεκριμένο σχετικά με το πού θα αυξηθεί ο ΦΠΑ στα νησιά. Συνεχίζω σε ένα άλλο σημείο πάλι του κειμένου αυτού, όπου έχουμε το πρωτοφανές στοιχείο να αναφέρετε την εξάλειψη των δυνατοτήτων φοροαποφυγής από φόρο εισοδήματος με περιορισμό, για παράδειγμα, του ορισμού του αγρότη. Το 1981- και αυτό είναι μια ευθύνη και της Νέας Δημοκρατίας που έβαλε με τις συνθήκες αυτές, αλλά και του ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια που τις διατήρησε, την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση - η πατρίδα μας ήταν μια χώρα κατά βάσιν αγροτοκτηνοτροφική. Και συμφωνήσαμε - ναι, συμφωνήσαμε! - και μάλιστα υπογράψαμε και ειδική συμφωνία για πρόωρη συνταξιοδότηση των αγροτών, ούτως ώστε να μειωθεί σε δραματικό βαθμό, σε ελάχιστο βαθμό, η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή της Ελλάδας. Έτσι σήμερα είμαστε ένα κράτος εξαρτώμενο, το οποίο κυριολεκτικά θα πεινάσει εάν σταματήσουν οι εισαγωγές. Και αυτή τη λανθασμένη πολιτική, αντί να γίνει μία γενναία προώθηση της πρωτογενούς παραγωγής προς την κατεύθυνση της εθνικής ανάπτυξης, της προωθήσεως της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, η σύμβαση αυτή την προωθεί και μάλιστα με λήψη αυστηρών μέτρων για την αύξηση του φόρου εισοδήματος των αγροτών και, επίσης, για κατάργηση των φορολογικών απαλλαγών που είχαν σχετικά με το πετρέλαιο κίνησης των αγροτών. Συνεχίζω σχετικά με τη συμφωνία και αναφέρομαι σε αυτό που είπε προηγουμένως ο Υπουργός κ. Τσακαλώτος δίνοντας μία σολομώντειο λύση η οποία θα ικανοποιούσε ίσως τον κυβερνητικό εταίρο, το εάν τα 100.000.000 ή τα 200.000.000 μείωση θα είναι από τις προμήθειες ή από το προσωπικό, δηλαδή βλέποντας και κάνοντας. Αυτό που είναι η πραγματικότης είναι ότι εδώ είναι σαφέστατο ότι μιλάμε για μείωση του προσωπικού και των προμηθειών. Κυρίες και κύριοι, η Ελλάδα δεν είναι ούτε Βέλγιο ούτε Λιχτενστάιν ούτε Λουξεμβούργο! Είναι μία χώρα η οποία βρίσκεται υπό απειλή, υπό απειλή επίσημη διατυπωμένη από τη Βουλή της Τουρκίας με το casus belli εάν επεκτείνει τα δώδεκα μίλια στο Αιγαίο. Και οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι θέλουν να μειώσουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις μας ακόμη και στο προσωπικό, πού ήταν αλήθεια τη νύχτα των Ιμίων; Πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια, τις δεκαετίες ολόκληρες όπου απειλείται ο Ελληνισμός από την Τουρκία; Απόντες. Και θα είναι απόντες, διότι δεν έχουν τη δύναμη. Διότι η Ευρώπη, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, μπορεί να είναι ένας οικονομικός και πολιτικός γίγας, αλλά στην ουσία είναι ένας νάνος, διότι δεν διαθέτει στρατό. Και αυτό που τελικά επικρατεί ακόμη και μέχρι τις ημέρες μας είναι η πολιτική των κανονιοφόρων. Και έτσι βλέπουμε να κυριαρχούν στον κόσμο οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, την ίδια στιγμή που βρίσκονται σε οικονομικό μαρασμό, γιατί με τα αεροπλανοφόρα τους, με τους βομβαρδισμούς τους, με τους τυχοδιωκτικούς τους πολέμους, επιβάλλουν και την οικονομική τους πολιτική. Κυρίες και κύριοι, έχετε αυξήσει τους φορολογικούς συντελεστές, την προκαταβολή φόρου κατά 100% σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Πάλι λειτούργησε η λεξιμαγεία, η αοριστία και η γενικότητα. Λέτε, επί παραδείγματι, εδώ ότι εις ό,τι αφορά τους ελεύθερους επαγγελματίες θα αυξηθεί και αυτών η προκαταβολή φόρων στο 100% έως το 2017. Λέτε την καταληκτική χρονολογία, δεν λέτε την χρονολογία ενάρξεως, εάν αυτή είναι το οικονομικό έτος 2015 ή 2016. Όλα αυτά, καθώς φαίνεται, θα μαγειρευτούν. Θα μπορούσα να πω και πολλά άλλα σχετικά με το κείμενο αυτό, το οποίο είναι ένα κείμενο γεμάτο σκληρές και αντιλαϊκές προτάσεις, σκληρά μέτρα, τα οποία είναι σίγουρο ότι δεν θα οδηγήσουν σε ανάπτυξη την οικονομία μας. Είπε προηγουμένως ο κύριος Πρωθυπουργός ότι για να ανατραπεί το υφεσιακό κλίμα, πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση του χρέους. Όμως, μόλις πριν από δύο ημέρες έχουμε δήλωση του Υπουργού Οικονομικών κ. Τσακαλώτου, ο οποίος μίλησε για μακροπρόθεσμο - στον χρόνο, στο μέλλον - ορισμό της αναδιαρθρώσεως του χρέους. Και έχουμε και τη δήλωση του Γιούνκερ στο Ευρωκοινοβούλιο, ο οποίος είπε ότι από τον Οκτώβριο θα το συζητήσουμε. Έχουμε, όμως, και μία άλλη πιο τραγική και πιο κυνική δήλωση, τη δήλωση του ίδιου του Σόιμπλε, ο οποίος είπε: «Ναι, το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο, αλλά η Ευρωζώνη δεν μας επιτρέπει να το περικόψουμε, να το αναδιαρθρώσουμε». Δηλαδή, τι μας λέει με λίγα λόγια; Ότι εάν όχι φέτος, του χρόνου, σε δύο χρόνια, σε τρία χρόνια, θα χρεοκοπήσετε. Αυτό λέει ο κ. Σόιμπλε. Καμμία, λοιπόν, μέριμνα και εις ό,τι αφορά το ζήτημα του χρέους. Θα ήθελα, επίσης, να πω ότι αυτοί οι οποίοι πιστεύουν ότι η Ελλάς είναι θύμα εκβιασμού, θα μπορούσαν θαυμάσια και αυτοί να γίνουν εκβιαστές. Πάσσαλος πασσάλω εκκρούεται. Πιστεύετε και είναι δυνατόν μέσα στην παγκόσμια οικονομία, με τα χρηματιστήρια, μια άτακτη χρεοκοπία μιας χώρας εντός της ζώνης του ευρώ, να μην έχει συνέπειες; Μόνο με την ελληνική κρίση των τελευταίων μηνών και το ευρώ έχει χάσει αρκετά λεπτά της αξίας του έναντι του δολαρίου, που με βάση τα συνολικά αποθέματα, αυτό το κεφάλαιο ασφαλώς είναι τεράστιο. Θέλω, επίσης, να κατηγορήσω την Κυβέρνηση όχι - όπως έλεγαν μέχρι πριν από λίγο καιρό αυτοί που με άνεση συμφώνησαν μαζί της - ότι έχει σχέδιο Β. Θέλω να την κατηγορήσω ότι δεν έχει και δεν είχε ποτέ σχέδιο Β. Και θα έπρεπε να έχει σχέδιο Β. Και ο νοών νοείτω. Ζούμε, όμως, και κάποια πράγματα τα οποία ξεφεύγουν από κάθε όριο της λογικής. Μας έλεγε η Νέα Δημοκρατία και τα λοιπά κόμματα, τα οποία υπεστήριξαν το «ναι» στο δημοψήφισμα, ότι εάν έβγαινε το «όχι» - το οποίο υποστηρίξαμε - την επόμενη ημέρα η Ελλάδα θα έβγαινε από το ευρώ. Και τους βλέπουμε τώρα χέρι - χέρι με την Κυβέρνηση, που υποστήριξε το «όχι», να πηγαίνουν να υποστηρίξουν το ευρώ και να παραδίδουν γη και ύδωρ, να λένε «Συμφωνία θέλουμε και ό,τι να 'ναι»! Ε, όχι! Εμείς δεν συμφωνούμε πάνω σε αυτό το σημείο. Και θέλω να πω ότι κατόρθωσε η Κυβέρνηση μαζί με τα κόμματα του «ναι» σε κοινή συμφωνία να ενώσουν τον ελληνικό λαό, να ενώσουν τον ελληνικό λαό στην απελπισία, στις ουρές των ΑΤΜ και έτσι και κάθε ψηφοφορία που γίνεται, ακόμη και η σημερινή, μέσα σε αυτό το κλίμα, είναι μια ψηφοφορία, η οποία περιέχει το στοιχείο της νοθείας. Πάρα ταύτα, η Χρυσή Αυγή, μην υπολογίζοντας το πολιτικό κόστος και συμπάσχοντας απόλυτα με τις ουρές των συμπατριωτών μας στα ΑΤΜ, που είναι θύματα μιας ανευθυνότητας, αλλά και των οικονομικών δολοφόνων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θα σας πει: «Όχι! Δεν σας δίνω την εξουσιοδότηση γι' αυτήν τη συμφωνία! Δεν σας δίνουμε την εξουσιοδότηση να εκχωρήσετε εθνική κυριαρχία! Δεν δεχόμαστε το Αγγλικό Δίκαιο! Θέλουμε την Ελλάδα και ας τρώγουμε πέτρες, όπως έλεγαν στον καιρό της ΕΟΚΑ!».
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Εκ των παρισταμένων Αρχηγών, κύριε Θεοδωράκη, θέλετε τον λόγο τώρα;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Πρόεδρε. Ο επικεφαλής του Ποταμιού κ. Σταύρος Θεοδωράκης έχει τον λόγο.
Η αγωνία του κόσμου πρέπει να τελειώσει. Μαζί και ο διχασμός. Ας μην καθυστερούμε, λοιπόν, άλλο! Η Ελλάς προώρισται να ζήσει και θα ζήσει. Το Ποτάμι δεν εξουσιοδοτεί. Το Ποτάμι απαιτεί από τον Πρωθυπουργό να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να μείνει η χώρα στον φυσικό της χώρο, στην καρδιά της Ευρώπης. Τα υπόλοιπα από τη Δευτέρα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Δημήτρης Κουτσούμπας έχει τον λόγο. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε.
Απευθυνόμενος στην Κυβέρνηση, θα ήθελα να πω ότι πρέπει να σταματήσει επιτέλους να παίζει το παιχνίδι της γάτας με τον ποντικό. Σταματήστε να εμπαίζετε τον ελληνικό λαό! Σταματήστε να συμπεριφέρεστε με αυταρχικότητα, που είναι στοιχείο της αλαζονείας με την οποία λειτουργείτε εδώ και καιρό! Είστε η Κυβέρνηση που όχι μόνο δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι καλός μαθητής βαδίζοντας στα χνάρια του παλαιού κομματικού κατεστημένου, όπως το καταγγέλλετε συνεχώς, αλλά δείχνετε καθαρά ότι σαν καλοί μαθητές γίνεστε καλύτεροι και από τους εκπαιδευτές σας. Μέσα σε πεντέμισι μόλις, μήνες έχετε κάνει μίνι πραξικοπήματα, όπως εσείς τα λέγατε, βέβαια, και έτσι ήταν, fast track συνεδριάσεις της Βουλής, διαδικασίες εξπρές, αλλεπάλληλες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Μέχρι και στρατό μάς έχετε απειλήσει, μέσω Υπουργού σας, ότι θα κατεβάσετε για την εσωτερική σας ασφάλεια! Είναι γνωστό ότι ο κατήφορος δεν έχει πάτο. Όμως, υπάρχουν και ορισμένα όρια πολιτικής ηθικής. Βέβαια, εμείς σας ξέρουμε αρκετούς, τους περισσότερους από εσάς, πολλά χρόνια. Πάντα ήσασταν οπαδοί του πολιτικού αμοραλισμού, του οπορτουνισμού, που ελληνιστί και χωρίς τη βαθύτερη θεωρητική του ανάλυση σημαίνει απλά καιροσκοπισμός, τυχοδιωκτισμός. Μόλις πριν από δέκα μέρες, πάλι σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, στη συζήτηση της πρότασης για το δημοψήφισμα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας καθαρά σας είχε επισημάνει ότι καλείτε τον λαό να πάρει μέρος σε ένα δημοψήφισμα, με ένα «ναι» ή με ένα «όχι», που και τα δύο φαινομενική μόνο διαφορά είχαν, αφού και το «ναι» και το «όχι» ισοδυναμούν με την αποδοχή ενός νέου μνημονίου, χειρότερου ίσως από αυτά που είχαμε γνωρίσει. Αυτά σας τα λέγαμε και πριν δέκα μέρες. Κάτι που επιβεβαιώθηκε την άλλη κιόλας μέρα μετά το δημοψήφισμα, όταν τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα - και αυτά του «ναι» και αυτά του «όχι» - ομονόησαν σε ένα νέο μνημόνιο που θα είναι πιο σκληρό και από την πρόταση Γιούνκερ. Οι μεν συνεπείς με το «ναι» τους οι δε προσαρμόζοντας το «όχι» του ελληνικού λαού στο «ναι» των άλλων. Ήμασταν σίγουροι από την πρώτη στιγμή ότι θα συμβεί αυτό. Όχι γιατί είμαστε μάντεις, αλλά γιατί η στρατηγική που έχεις, το πρόγραμμα που έχεις, η θέση που έχεις απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Ευρωζώνη και γενικά τις καπιταλιστικές ενώσεις - όπως τις λέμε εμείς και όπως είναι δηλαδή - η θέση που έχεις για έναν δρόμο ανάπτυξης και το σύστημα που θέλεις να υπηρετήσεις, με μαθηματική ακρίβεια σε οδηγεί να παλεύεις στο πλάι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, του μεγάλου κεφαλαίου, των μονοπωλιακών ομίλων για το πώς θα γίνει η μοιρασιά, πώς θα υπηρετήσεις την κερδοφορία τους, δηλαδή πώς σε τελευταία ανάλυση θα μειώσεις το λαϊκό εισόδημα, θα απαξιώσεις οικονομικά την εργατική δύναμη, πώς θα ξεζουμίσεις τον λαό, για να περνούν καλά οι «κηφήνες» του συστήματος. Και αυτήν τη λογική, τη στρατηγική την έχετε και εσείς, όπως και οι προηγούμενοι, άσχετα αν βγήκατε με άλλα συνθήματα και έχετε μεγαλύτερες δυσκολίες να τα υλοποιήσετε. Γι' αυτό ταλαιπωρείτε τον λαό, πηγαίνετε και ερχόσαστε, εξαγγέλλετε τη μια μετά την άλλη πρωτοβουλία, μασκαρεμένοι δήθεν με λαϊκή συμμετοχή και λαϊκή κυριαρχία. Έτσι κι όλα αυτά τα μετατρέπετε - γι' αυτό το κάνετε κιόλας - σε άλλοθι, για να προκύψουν νέα μνημόνια με νέα βάρβαρα μέτρα. Γιατί αυτό που κάνετε σήμερα, καλώντας το Κοινοβούλιο με τη θηλιά στον λαιμό να ψηφίσει λόγω της κρισιμότητας των περιστάσεων, θέτοντας για συζήτηση την πρότασή σας προς την τρόικα, θα μπορούσε να είναι κάλλιστα και ερώτημα στο δημοψήφισμα που είχε προτείνει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος και το αρνηθήκατε τότε. Γι' αυτό εμείς λέγαμε ότι έπρεπε να τεθούν και οι προτάσεις των δανειστών και οι προτάσεις οι δικές σας, ως ερώτημα. Το αρνηθήκατε, γιατί θέλατε να υφαρπάξετε την ψήφο του λαού, χωρίς να σας ενδιαφέρει εάν το ένα «όχι» που έλεγε ο ένας ήταν μέρα με τη νύχτα με αυτό που έλεγε ο άλλος. Αλλά δεν σας ενδιέφερε αυτό. Εσείς είχατε βάλει στόχο να εξαπατήσετε, να υφαρπάξετε ένα «όχι», για να το αξιοποιήσετε στον τυχοδιωκτισμό σας. Γι' αυτό έχει σημασία ο λαός μας σήμερα να βγάλει συμπεράσματα. Δεν έχουμε ελπίδες ότι άλλα πολιτικά κόμματα, άλλες ομάδες, είτε στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είτε έξω απ' αυτό, που τελευταία λειτουργούν και ως δορυφόροι του - μάλιστα γυρνούν στους δρόμους με κάλυψη μιας ψευτοεπαναστατικής φρασεολογίας - ή άλλοι από το διαδίκτυο θα εξάγουν ουσιαστικά πολιτικά συμπεράσματα. Ήδη προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα της ταύτισής τους, το «όχι» με τον ΣΥΡΙΖΑ, τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τη Χρυσή Αυγή και «ας μην επικαλούνται τον λαό» τους λέμε εκ του αποτελέσματος. Άλλο πώς ψηφίζει ο λαός κάτω από πληθώρα εκβιασμών, εκβιαστικών διλημμάτων και πιέσεων και άλλο τι πολιτική στάση ή τι μηνύματα εκπέμπουν στον λαό τα πολιτικά κόμματα, οι πολιτικές ηγεσίες. Γιατί και οι ψηφοφόροι του «ναι» και οι ψηφοφόροι του «όχι» στην πραγματικότητα εκβιάστηκαν. Η θέλησή τους βιάστηκε και μεταφράστηκε τελικά σε ένα πελώριο «ναι». Σε αυτό τον χοντρό εκβιασμό και των κομμάτων του «όχι» και των κομμάτων του «ναι» το ΚΚΕ αντιτάχθηκε από την πρώτη στιγμή. Δεν είχαμε ούτε μια στιγμή στόχο να μετρήσουμε κομματικές δυνάμεις και ψήφους, όπως κάνουν άλλοι ή έκαναν μάλιστα τη μέρα της ψηφοφορίας, τη μέρα των εκλογών, γιατί κυρίως η επόμενη μέρα μας ενδιέφερε. Πάντα τα υπεύθυνα και με αρχές κόμματα το τι θα ξημερώσει για τον λαό σκέφτονται και όχι πώς θα περάσουν καλά για πάρτη τους το βράδυ. Και η επόμενη μέρα είναι πάλι με το δίλημμα «με μνημόνιο 3 θα πάμε ή με Grexit;», που και τα δυο είναι λύσεις η μια χειρότερη από την άλλη. Και με το μνημόνιο 3 θα έχουμε πραγματική χρεοκοπία του λαού - βεβαίως, κάπως πιο συντεταγμένη - θα έχουμε βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα και με το Grexit θα έχουμε ραγδαία φτωχοποίηση, χρεοκοπία του λαού με κρατική χρεοκοπία, χωρίς διέξοδο, πάλι μέσα στα τείχη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του καπιταλιστικού δρόμου και ξανά μανά τα ίδια. Και εδώ βρίσκονται οι ιστορικές ευθύνες όλων των άλλων κομμάτων, ιδιαίτερα σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ που κυβερνά, που τον εμπιστεύτηκε ο λαός. Για να υπάρξει πραγματική διέξοδος από την κρίση, ανάπτυξη σε όφελος των εργατικών λαϊκών συμφερόντων, απαιτείται οργάνωση του λαού ολόπλευρη προετοιμασία του, καθαρές κουβέντες, καθαρά προγράμματα, εκθέσεις, για να είναι αποφασισμένος ο ίδιος και να βρεθεί στην εξουσία και έτσι να οργανώσει την οικονομία, τη νέα κοινωνία έξω και μακριά από ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με κεντρικό σχεδιασμό, με κοινωνική ιδιοκτησία στον πλούτο που παράγει η εργατική τάξη και ο λαός μας. Όλα τα άλλα είναι αποτυχημένα πειράματα σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης, κυβερνήσεων δήθεν αριστερής διαχείρισης του συστήματος, εντός των τειχών, που το μόνο που κάνουν, μετά από πρόσκαιρες ελπίδες και ψεύτικες προσδοκίες που σπέρνουν, είναι να οδηγούν σε νέες μεγάλες απογοητεύσεις στον λαό, σε οπισθοχώρηση το κίνημα, σε συντηρητικοποίηση των λαϊκών δυνάμεων μέχρι και σε ακραία αντιδραστικοποίησή τους. Τα δήθεν «μεταβατικά προγράμματα» όχι μόνο είναι ουτοπία και για τη δευτέρα παρουσία, αλλά είναι και κάτι χειρότερο. Και αυτά τα επικαλούνται στελέχη σας, Υπουργοί σας. Είναι βούτυρο στο ψωμί των διαφόρων Σόιμπλε, βούτυρο στο ψωμί των αντιθέσεων και ανταγωνισμών ανάμεσα σε ιμπεριαλιστές, στα καπιταλιστικά κράτη και τις ενώσεις τους, μόνο και μόνο για να βάζουν τους λαούς να παλεύουν κάτω από ξένες σημαίες. Η Κυβέρνηση λέει ψέματα ότι έφερε στη Βουλή πρόταση για έγκριση. Πρόκειται για κείμενο τελειωμένο που θα γίνεται και χειρότερο από αύριο, αφού από εδώ και πέρα η Κυβέρνηση θα γράφει τα πάντα καθ' υπαγόρευση της ακόμα πιο ισχυρής - τώρα πλέον - τρόικας. Λέει ψέματα ότι εξασφάλισε έναρξη διαδικασίας για τη διευκόλυνση αποπληρωμής του χρέους. Στην πραγματικότητα το παλιό και νέο χρέος που θα δημιουργηθεί με τα νέα δάνεια θα το πληρώσει κυριολεκτικά με τον ιδρώτα και το αίμα του ο εργαζόμενος ελληνικός λαός. Η νέα συμφωνία συνοδεύεται από ένα πακέτο σκληρών αντιλαϊκών μέτρων, από ένα νέο μνημόνιο που έρχεται να πολλαπλασιάσει τα βάρη των προηγούμενων μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων που ψήφισαν οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Έχει ήδη τη σφραγίδα της Νέας Δημοκρατίας, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ, γιατί με το κοινό ανακοινωθέν που υπέγραψαν έδωσαν εξουσιοδότηση στην Κυβέρνηση να διαμορφώσει τα δυσβάσταχτα αντιλαϊκά μέτρα που συνοδεύουν τη συμφωνία. Η Κυβέρνηση έχει μεγάλες ευθύνες, γιατί άφησε τον λαό εκτεθειμένο και απροετοίμαστο στους εκβιασμούς, στα ψεύτικα διλήμματα στους ανταγωνισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οπωσδήποτε σήμερα δεν είναι και δεν μπορεί να είναι η ώρα για λεπτομερή ανάλυση στο πώς φτάσαμε σ' αυτή την τραγωδία. Αλλά δεν πρέπει να ξεχαστούν ορισμένα πράγματα, όπως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλεύθηκε συνειδητά τον λαϊκό πόθο για κατάργηση των συνεπειών των δυο μνημονίων που ισοδυναμούσε τουλάχιστον με ανάκτηση απωλειών για τα λαϊκά στρώματα. Εμπορεύθηκε τα οράματα και τα όνειρα αριστερών, άλλων ριζοσπαστών προοδευτικών ανθρώπων που ποθούσαν μια κυβέρνηση της Αριστεράς. Χρησιμοποίησε και τη λαϊκή δημαγωγία και τη δημόσια δέσμευση στο μεγάλο κεφάλαιο ότι θα στηρίξει την ανάκαμψη της κερδοφορίας του και θα προλάβει να περιορίσει την ανασυγκρότηση και ανάκαμψη του εργατικού λαϊκού κινήματος. Απέσπασε έτσι την ανοχή έως και στήριξη του βασικού πυρήνα της αστικής τάξης αλλά και εξω - ελλαδικών ιμπεριαλιστικών κέντρων, όπως τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Τώρα βρισκόμαστε πάλι μπροστά σε ένα νέο μνημόνιο, στο μνημόνιο νούμερο 3. Η Κυβέρνηση εκτός του ότι φορτώνει στον λαό το νέο δάνειο ύψους 53 δισεκατομμυρίων φορτώνει και μέτρα φωτιά που το συνοδεύουν, όπως τη μείωση μισθών και συντάξεων εξαιτίας της αύξησης των εισφορών υγειονομικής περίθαλψης, τη φοροκαταιγίδα, τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, τη μεγάλη αύξηση του ΦΠΑ στη λαϊκή κατανάλωση, την εισφορά αλληλεγγύης, την εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού, τη σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ, τις ιδιωτικοποιήσεις, την εργαλειοθήκη του ΟΑΣΑ και μια σειρά άλλα. Προκειμένου να αποδεχθεί ο λαός αυτά τα μέτρα, του τέθηκε για μια ακόμα φορά το ίδιο εκβιαστικό δίλημμα που ζούμε κατ' επανάληψη τα τελευταία πέντε χρόνια: νέο πιο σκληρό μνημόνιο ή κρατική χρεοκοπία μέσω Grexit; Ας σκεφτούμε όλοι και όλες πόσες φορές τα τελευταία χρόνια ακούσαμε το ίδιο εκβιαστικό δίλημμα. Τα ίδια ακούσαμε και στο μνημόνιο 1 και στο μνημόνιο 2 και κάθε φορά που ήταν να εκταμιευθεί μια δόση. Τα ίδια ακούσαμε και από τον Παπανδρέου, τον Παπαδήμο, τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο. Κάθε φορά ο λαός πρέπει να επιλέγει το μικρότερο κακό που τελικά οδηγεί στο μεγαλύτερο κακό. Τώρα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προσχωρεί στην ίδια ρητορική και συγκεκριμένη πρακτική. Το γεγονός ότι για πρώτη φορά τέθηκε τόσο έντονα και άμεσα το ενδεχόμενο αποχώρησης μιας χώρας από το ευρώ οφείλεται βασικά στο ότι η αποπομπή της Ελλάδας ήταν μέσα στις πιθανές επιλογές ισχυρών χωρών της Ευρωζώνης και τμημάτων του κεφαλαίου εντός αυτής, ιδιαίτερα της γερμανικής αστικής τάξης, που χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως πείραμα για την αναμόρφωση της Ευρωζώνης. Μας παρουσιάζετε αρκετές φορές ως μοναδικό αντίπαλο τον σκληρό Σόιμπλε που εκπροσωπεί σημαντικό τμήμα του γερμανικού κεφαλαίου και ως φίλους της Ελλάδας πότε τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τη Γαλλία τώρα, εστιάζοντας στο θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους. Φίλοι του λαού δεν είναι ούτε το αμερικάνικο κεφάλαιο ούτε το γαλλικό και το γερμανικό κεφάλαιο. Όλοι ζητούν τη σφαγή του εισοδήματος των δικαιωμάτων του λαού μας. Οι ανταγωνισμοί τους διεξάγονται στο έδαφος της κρίσης και της βαθιάς ανισομετρίας που διαπερνά τον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης. Διαγκωνίζονται Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και Γερμανία για την ηγεμονία στην Ευρώπη, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Γαλλία και Γερμανία για την επόμενη μέρα στην Ευρωζώνη. Τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου, βιομηχανικοί, τραπεζικοί, εφοπλιστικοί όμιλοι εμπλέκονται σε αυτήν τη διαπάλη. Όσο, λοιπόν, εμπλεκόμαστε σε αυτό το επικίνδυνο κουβάρι των μεγάλων αντιθέσεων, όλες οι εναλλακτικές προοπτικές θα είναι εφιαλτικές, είτε μιλάμε για αντιλαϊκή συμφωνία - μνημόνιο είτε μιλάμε για κρατική χρεοκοπία - Grexit, ακόμα κι έναν πιθανό πόλεμο στην ευρύτερη περιοχή. Παρά τον προσωρινό συμβιβασμό, παραμένει ισχυρή η τάση για αποπομπή χωρών, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για όλες τις υπερχρεωμένες χώρες κι όσες βρίσκονται στον προθάλαμο της Ευρωζώνης. Για να δοθεί οριστική λύση υπέρ του λαού, απαιτείται πραγματική ρήξη που καμμιά σχέση έχει με τη ρήξη - καρικατούρα που επικαλούνται ορισμένες δυνάμεις - κι εντός ΣΥΡΙΖΑ - όταν υπερασπίζονται την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Και θα ήθελα με τη σημερινή αφορμή, να εξηγήσω λίγο περισσότερο τη θέση μας, αυτή που γίνεται αντικείμενο πολύπλευρης διαστρέβλωσης, όχι μόνο λόγω άγνοιας, αλλά κυρίως λόγω σκοπιμότητας: Από τη μετάβαση σε ένα διπλό νόμισμα ή σε ένα αμιγώς εθνικό νόμισμα στη συνέχεια, μεγάλος χαμένος θα είναι και πάλι ο λαός, όπως είναι φυσικά και στην περίπτωση υπογραφής ενός σκληρού μνημονίου. Το λαϊκό εισόδημα θα εξανεμιστεί μέσω της υποτίμησης του νομίσματος, της αισχροκέρδειας και της ραγδαίας πτώσης της αγοραστικής δύναμης, ιδιαίτερα για τα εισαγόμενα προϊόντα που αποτελούν και τη μεγάλη πλειοψηφία. Επίσης, θα χτυπηθεί ένα μεγάλο μέρος αυτοαπασχολουμένων, επαγγελματιών, φτωχών αγροτών, δανειοληπτών. Το μεγάλο κεφάλαιο είναι αυτό που θα τη βγάλει και πάλι «καθαρή». Ιδιαίτερα, μάλιστα, ορισμένα τμήματα του κεφαλαίου θα βγουν και ωφελημένα, γι' αυτό και στήριξαν - άμεσα ή έμμεσα ορισμένοι - την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Θα προχωρήσει η συγκεντροποίηση κεφαλαίου μέσα από την καταστροφή ενός μέρους του. Όσοι ισχυρίζονται - είναι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς επίσης κι άλλες εθνικιστικές αντιδραστικές δυνάμεις από άλλη σκοπιά - ότι η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη με ένα υποτιμημένο νόμισμα θα δώσει ώθηση στην ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη με θετικές για τον λαό συνέπειες, κοροϊδεύουν συνειδητά, λέμε εμείς και δεν το λέμε μόνο τώρα, αλλά έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. Η καπιταλιστική Ελλάδα με ένα εθνικό νόμισμα, δεν συνιστά ρήξη προς όφελος του λαού και όσες πολιτικές δυνάμεις προβάλλουν έναν τέτοιο στόχο ως λύση ή ως ενδιάμεσο στόχο για ριζικές αλλαγές - όπως είναι η αριστερή πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά και άλλοι, ακροδεξιές - φασιστικές δυνάμεις στην Ευρώπη - παίζουν αντικειμενικά το παιχνίδι τμημάτων του κεφαλαίου. Αυτή η επιλογή δεν οδηγεί σε επιστροφή στα σχετικά καλύτερα επίπεδα διαβίωσης των δεκαετιών του '80 και του '90, όπως διατυμπανίζεται από ορισμένους. Δεν επιλέγουμε, λοιπόν, αν θα χρεοκοπήσουμε με ευρώ ή με δραχμή, με εσωτερική ή με εξωτερική υποτίμηση. Γι' αυτό και δεν διαλέγουμε ούτε μνημόνιο ούτε Grexit, γιατί υπάρχει εναλλακτική λύση αν κινηθούμε σε κατεύθυνση ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το κεφάλαιο και την εξουσία τους. Μπορούμε να καταργήσουμε, για παράδειγμα, τις κοινοτικές δεσμεύσεις που καθηλώνουν την εγχώρια παραγωγή από τη ζάχαρη και το κρέας μέχρι τα ναυπηγεία κι ένα σωρό άλλα που δεν έχω και χρόνο να τα αναπτύξω. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε αντιθέσεις ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικά κέντρα και να υπάρξουν αμοιβαία επωφελείς διεθνείς συμφωνίες από την Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας, που θα είναι αποδεσμευμένη από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Ναι, μπορούμε να ανοίξουμε τον δρόμο της ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών αν προχωρήσουμε σε κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, των μέσων παραγωγής, με επιστημονικό, κεντρικό σχεδιασμό, πανεθνικά της οικονομίας. Το άνοιγμα αυτού του δρόμου δεν είναι μονόπρακτο έργο, όμως. Ο λαός πρέπει άμεσα, τώρα, να οργανώσει την αντεπίθεσή του. Γι' αυτό το ΚΚΕ καλεί τον εργαζόμενο λαό, τις λαϊκές οικογένειες, να πουν σήμερα αφού δεν μπόρεσαν να το πουν ολοκληρωμένα προχθές, το μεγάλο, πραγματικό, «όχι» στη Συμφωνία Κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ευρωπαϊκής Ένωσης, Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και να αντιπαλέψουν στον δρόμο και στους χώρους δουλειάς τα μέτρα - φωτιά που περιέχει η συμφωνία και που έρχονται. Γι' αυτό καλούμε να μην χαθεί μέρα, να μην χαθεί ούτε ώρα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Ο Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Παναγιώτης Καμμένος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι είκοσι δύο χρόνια σ' αυτήν την Αίθουσα κι αυτή είναι ίσως η πιο δύσκολη συνεδρίαση στην οποία έχω βρεθεί. Είναι μία συνεδρίαση που από τη μια μεριά έχουμε καθήκον να ψηφίσουμε, όπως το Σύνταγμα ορίζει, κατά τη συνείδησή μας κι από την άλλη μεριά έχουμε καθήκον η συνείδησή μας να υπολογίσει όλες τις συνισταμένες των κινδύνων τους οποίους μπορεί να διατρέξει η πατρίδα, ανάλογα με την απόφαση την οποία θα λάβουμε. Είμαι βέβαιος ότι το σύνολο των Βουλευτών των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και η πλειοψηφία των συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ αν αποφασίζαμε με μόνο γνώμονα τη συνείδησή μας, θα ακουγόταν αυτό το μεγάλο «όχι» που ψήφισε ο ελληνικός λαός στο δημοψήφισμα προχθές, ένα «όχι» σε μια πολιτική εκβιασμού της πατρίδος μας, ένα «όχι» σε μια πολιτική διάλυσης του κοινωνικού ιστού της πατρίδας μας, ένα «όχι» απέναντι σε αντίθετες πολιτικές για τις οποίες λάβαμε λαϊκή εντολή. Θέλω, λοιπόν, σ' αυτά τα δεκαπέντε λεπτά να σας εκφράσω τις απόψεις μου και να αποφασίσουμε μαζί τι θα κάνουμε. Ο ελληνικός λαός αποφάσισε να είμαστε μαζί στην Κυβέρνηση για να αναλάβουμε τα ηνία του τόπου, αποφάσισε να αποκαθηλώσει τις κυβερνήσεις που έφερναν εδώ νομοσχέδια στα αγγλικά.
Αυτό δεν είναι στα αγγλικά;
Κι αυτό στα αγγλικά είναι.
Παρακαλώ κύριοι. Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Ακριβώς. Ντρέπομαι που είναι στα αγγλικά το κείμενο που ήρθε εδώ και γι' αυτόν τον λόγο το λέω δημόσια. Όμως, δεν το προσυπογράφω, όπως κάνατε εσείς, χωρίς καν να το διαβάσετε, χωρίς καν να το ακούτε, χωρίς καν να το πιστεύετε. Το «δεν ντρέπεσαι» να το λες όταν τα ψήφιζες, χωρίς καν να ρωτάς της συνείδησή σου. Αφήστε, λοιπόν, κάποιους να ρωτάνε τη συνείδησή τους.
Ησυχία παρακαλώ.
Η «NEW YORK TIMES» την προηγούμενη εβδομάδα είχαν τίτλο: «Το ευρώ σταμάτησε να φέρνει την Ευρώπη όλο και πιο κοντά». Έγραφε παρακάτω: «Το κοινό νόμισμα έγινε ρόπαλο που χρησιμοποιούν οι δανειστές κατά της Ελλάδος και η Ελλάδα κατά των δανειστών. Το κοινό νόμισμα της Ευρώπης…» - συνεχίζει η «NEW YORK TIMES» - «…πέρασε μία γραμμή που θα μπορούσε να το στιγματίσει για πάντα.» Συνεχίζει: «Δέχθηκαν μεγάλο πλήγμα κάποια από τα σημαντικά ιδανικά που βρίσκονται πίσω από το ευρώ». Οι Ελληνίδες και Έλληνες άκουσαν την ομιλία του κ. Βέμπερ στο Ευρωκοινοβούλιο να εκπέμπει αυτό το μίσος εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Δυστυχώς, βρέθηκαν δύο μόνο άντρες, οι οποίοι βγήκαν από τη Νέα Δημοκρατία και καταδίκασαν τον κ. Βέμπερ, ο κ. Κουμουτσάκος και ο κ. Στυλιανίδης και νομίζω ότι και η κ. Μπακογιάννη έκανε μία κριτική. Κανείς άλλος δεν μίλησε για την προσβολή, την οποία δέχθηκε η Ελλάδα από την ομιλία του κ. Βέμπερ που εξέπεμψε ένα μίσος απέναντι στην πατρίδα μας όχι απέναντι στον Πρωθυπουργό που βρισκόταν εκεί. Είναι το ίδιο μίσος που εκπέμπουν με δηλώσεις τους δημόσιες Πρωθυπουργοί χωρών που η Ελλάδα έβαλε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως η Λετονία, η Λιθουανία και άλλες χώρες της Βαλτικής. Εμείς συμφωνήσαμε να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακούει πολιτικούς από χώρες που βοήθησε η Ελλάδα σε δύσκολες στιγμές, να επιτίθενται κατά αυτής της χώρας που γέννησε τον πολιτισμό. Ακούει Ανατολικογερμανούς, για τους οποίους η Ελλάδα ανέλαβε το κόστος μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να ενωθούν με τη δυτική Γερμανία, μεταξύ αυτών και η κ. Μέρκελ. Καλούμαστε, λοιπόν, να ψηφίσουμε όχι τη συμφωνία την οποία υπογράψαμε στο συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά μία συμφωνία η οποία έχει ως βασικό κείμενο αυτό για το οποίο συμφωνήσαμε, με αλλαγές που επιβάλλουν διαμεσολαβητές - δανειστές για να γίνουν αποδεκτές. Ξεκάθαρα, λοιπόν, εάν το ερώτημα ήταν να ψηφίσουμε τη συμφωνία που πήραν οι πολιτικοί Αρχηγοί, δεν θα υπήρχε καμμία αμφιβολία και καμμία ένσταση. Εδώ, όμως, βλέπουμε να μπαίνουν διατάξεις οι οποίες είναι αντίθετες και με το Σύνταγμα και με τους νόμους και με τα πιστεύω μας. Κατ' αρχάς, η συγκεκριμένη συμφωνία - που δεν είναι μνημόνιο, είναι τελική συμφωνία εξόδου από την κρίση - αντιτίθεται στο ν. 4023/2001, που λέει ρητά ότι τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος είναι δεσμευτικά, όταν λάβει μέρος στη ψηφοφορία πάνω από 40% του ελληνικού λαού. Το συγκεκριμένο κείμενο περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες αντιτίθενται στο Σύνταγμα, όπως η διάταξη για τα νησιά. Δεν είναι να διαλέξουμε αν το νησί αυτό το οποίο θα κοπεί θα είναι η Μύκονος και η Σαντορίνη ή τα νησιά της παραμεθορίου. Τα νησιά προστατεύονται από το Σύνταγμα της Ελλάδος και από τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. Καλούμεθα, λοιπόν, να ψηφίσουμε αντισυνταγματικές διατάξεις, διατάξεις που αντιτίθενται στο ίδιο το ευρωπαϊκό δίκαιο. Καλούμεθα να ψηφίσουμε διατάξεις οι οποίες αλλιώς συμφωνήθηκαν και αλλιώς σήμερα έρχονται. Θέλω να πω ξεκάθαρα: Άκουσα με προσοχή τη διευκρίνιση του Υπουργού Οικονομικών. Η διευκρίνιση σταματάει εκεί που ξεκαθαρίζει ότι τα χρήματα που θα κοπούν από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Άμυνας είναι 100 εκατομμύρια από το φετινό προϋπολογισμό και 200 εκατομμύρια από πώληση αμυντικού υλικού, που ήδη έχει συμφωνηθεί. Για το προσωπικό δεν πρόκειται να κοπεί ούτε ένα ευρώ. Και το εγγυώμαι εγώ προσωπικά. Ο Υφυπουργός Άμυνας, με τον οποίο μίλησα προηγουμένως…
Πώς; Αυτό πρέπει να μας το πείτε, αλλιώς δεν ψηφίζουμε.
Με δέσμευση. Λευκή επιταγή δεν παίρνει κανένας, ούτε μπορεί να διαπραγματευτεί κανείς παραπάνω απ' αυτά που εμείς συμφωνούμε. Θέλω να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας.
Με συγχωρείτε, δεν υπάρχει συμφωνία.
Είναι ξεκάθαρο, κύριε Μεϊμαράκη.
Δεν θα το ψηφίζουμε εμείς, σας το λέω ξεκάθαρα.
Κι εγώ ξεκάθαρα σας το λέω. Η διευκρίνιση του Υπουργού Οικονομικών θα πρέπει να σταματάει εκεί που λέει: 100 εκατομμύρια…
Εδώ δεν ψηφίζουμε συμφωνία.
Είναι η συμφωνία που κάναμε στο συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών.
Όχι. Σήμερα ψηφίζουμε την εξουσιοδότηση.
Είναι 100 εκατομμύρια από τον προϋπολογισμό του 2015 και 200 εκατομμύρια από πωλήσεις υλικού. Ούτε ένα ευρώ από προσωπικό.
Μου επιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε, να σας διακόψω για ένα λεπτό;
Να τελειώσω, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου να τελειώσω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συγκεκριμένη συμφωνία αποτελεί συνθηκολόγηση. Και στο Υπουργείο Άμυνας λένε ότι η συνθηκολόγηση, βεβαίως, είναι πολύ ηπιότερη της παραδόσεως. Η συνθηκολόγηση αυτή περιεγράφηκε πολύ ωραία σε ένα tweet ενός δημοσιογράφου, του Χούνγκο Ντίξον, λέγοντας ότι «Η Ελλάδα έχει δύο επιλογές: συνθηκολόγηση ή άβυσσος». Θα εξηγήσω τι σημαίνει άβυσσος και αυτό μπαίνει από την άλλη μεριά της ζυγαριάς της συνείδησής μας, που σήμερα πρέπει να αποφασίσουμε. Θέλω να δηλώσω ξεκάθαρα ότι δεν φοβάμαι το Grexit. Δεν φοβάμαι την οποιαδήποτε απειλή την οποίαν εκστομίζουνε. Ένα μόνο φοβάμαι και το διατυπώνω δημόσια. Φοβάμαι τον εθνικό διχασμό και τον εμφύλιο πόλεμο, το να χωριστούν οι Έλληνες την επόμενη το πρωί και αν χυθεί αίμα. Τέτοια ευθύνη στην πλάτη μου δεν μπορώ να αναλάβω! Δεν έχω αυτήν την λαϊκή εντολή! Δεν έχω το δικαίωμα να οδηγήσω την πατρίδα μου, όπως δεν έχει κανείς και καμμία το δικαίωμα να οδηγήσει την πατρίδα μου στον εμφύλιο σπαραγμό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Γιατί, αν συνεχίσουν να εκτελούν τις απειλές τις οποίες έχουν εκστομίσει, ότι δηλαδή την επόμενη μέρα θα κλείσουν οι τράπεζες εντελώς, θα κατασχεθούν τα χρήματα των Ελλήνων, θα πάνε τα collaterals και θα χρησιμοποιούν το Αγγλικό Δίκαιο για να δημευθούν τα σπίτια των Ελλήνων, πιστεύω, δυστυχώς, ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι έτοιμος να το υποστεί αυτό. Μακάρι να πίστευα ότι υπάρχει μία πιθανότητα έστω και στις εκατό ο ελληνικός λαός να άντεχε αυτήν τη λύση και σας πιστοποιώ ότι θα την ψήφιζα. Πιστεύω, όμως, δυστυχώς ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι έτοιμος να το δεχθεί. Και έχουμε αυτήν τη στιγμή από την άλλη μεριά της μπαλάτζας να βάλουμε αυτήν ακριβώς την ευθύνη. Η ευθύνη, όμως, αυτή δεν θα πρέπει να μας κάνει να ξεχνούμε ότι αυτός ο λαός δεν χαμογελά με αυτήν τη συνθηκολόγηση. Οι Ασιάτες μπορεί να μην χαμογελούν ποτέ. Εδώ πέρα, όμως, κλαίει το σύνολο του ελληνικού λαού. Εδώ εξαθλιώνουμε τους αγρότες, εξαθλιώνουμε τους επαγγελματίες, εξαθλιώνουμε τους ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας. Τα μέτρα τα οποία παίρνουμε, χτυπούν τη ναυτιλία! Τα μέτρα τα οποία παίρνουμε, διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις. Τα μέτρα αυτά είναι πάρα πολύ σκληρά και είναι μέτρα τα οποία μία μόνο δυνατότητα υπάρχει…
Παρακαλώ, κύριοι!
Κάποιοι έχουν γίνει εντελώς αναίσθητοι από τέτοια μέτρα. Αλλά κάποιοι δεν είναι αναίσθητοι από αυτά τα μέτρα, πριν απ' όλα ο ελληνικός λαός. Αυτά τα μέτρα, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο μόνος τρόπος να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν είναι με την προϋπόθεση ότι η λύση αυτή πρώτον, θα φέρει αυτό που διασφαλίζει η απόφαση των Αρχηγών, τη διαγραφή του χρέους ή τη διαγραφή μέσω της επιμήκυνσης του χρέους.
Συνεχίστε. Μη διακόπτετε.
Εννοώ ότι εάν πάει σε εκατό χρόνια το χρέος ήδη θεωρείται διαγραφή. Ένα μέρος του διαγράφεται. Δεύτερον, είναι το θέμα που έχει να κάνει με το αναπτυξιακό πακέτο. Εάν δεχθούν οι αγρότες τόσο βαριά φορολογία, θα πρέπει ένα πολύ μεγάλο μέρος του αναπτυξιακού αυτού πακέτου να πάει για την αντιμετώπιση της ανεργίας, για να βοηθήσει την πρωτογενή παραγωγή, για τη βοήθεια στους μικρομεσαίους επαγγελματίες οι οποίοι θα πληγούν απ' αυτά τα μέτρα. Και είναι ξεκάθαρο ότι για να υπάρξει οποιαδήποτε συμφωνία αποτελεί προϋπόθεση τουλάχιστον για τους Ανεξάρτητους Έλληνες η σαφής αναγραφή του θέματος του χρέους και του θέματος του αναπτυξιακού πακέτου. Αλλιώς δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε καμμία τέτοια συνθηκολόγηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι η Κυβέρνηση αυτή με αυτόν τον τεράστιο πόλεμο που δέχθηκε αυτούς τους πέντε μήνες κρατήθηκε και άντεξε. Και οδηγεί σε μία λύση η οποία διώχνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από την πατρίδα μας. Αυτή η Κυβέρνηση με τον πόλεμο τον οποίο είχε, κατάφερε και πήρε μαζί της το 63% του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα. Αυτή η Κυβέρνηση παρ' όλο τον πόλεμο που είχε, κρατήθηκε και διασφάλισε με νομοσχέδια και κυβερνητικές αποφάσεις έστω μικρά πράγματα, τα οποία απάλυναν τον πόνο ανθρώπων οι οποίοι χτυπήθηκαν από τα μνημόνια. Είναι αλήθεια ότι αυτή η Κυβέρνηση έκανε τα πάντα στη διαπραγμάτευση. Και οφείλω να ομολογήσω εδώ δημόσια στη Βουλή των Ελλήνων ότι ο Πρωθυπουργός, τουλάχιστον τις μέρες που ήμουν εγώ μαζί τους στις Βρυξέλλες, έδωσε ένα τιτάνιο αγώνα και ο ίδιος προσωπικά αλλά και όλοι εκείνοι οι οποίοι ήταν μαζί του. Έναν αγώνα όμως άνισο.
Μπράβο!
Ο ελληνικός λαός από τη Δευτέρα, όμως, περιμένει και κάτι άλλο από εμάς, έστω και με αυτήν τη συνθηκολόγηση. Δεν μπορεί από τη Δευτέρα και μετά να συνεχίσει να λειτουργεί αυτό το σύστημα των μέσων μαζικής ενημέρωσης με αυτό το νταβατζηλίκι που είδαμε τους τελευταίους μήνες. [[Χειροκροτήματα]] Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζουν εργολάβοι, που χειρίζονται δημόσια οδό, να δηλώνουν εισόδημα 357 ευρώ. Δεν είναι δυνατόν να παραμείνουν οι επώνυμοι της λίστας Λαγκάρντ χωρίς να έχει πέσει βαριά φορολογία και δήμευση των περιουσιών τους. Δεν είναι δυνατόν να μην τα πληρώσουν οι φίλοι τους των διαπλεκόμενων συμφερόντων που κρατούσαν το πολιτικό σύστημα του χθες μέχρι τώρα όρθιο. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε να μένουν ατιμώρητοι όλοι εκείνοι που ο ελληνικός λαός έδωσε εντολή σε εμάς να πληρώσουν ακριβά για την παραβίαση των νόμων, αλλά και του Συντάγματος της χώρας. Είναι ξεκάθαρο και το μήνυμα προς την Ευρώπη. Αυτά τα «όχι», τα οποία σηκώθηκαν σε ταμπέλες την ώρα της ομιλίας του Πρωθυπουργού, ήταν μια μεγάλη νίκη της Ελλάδος, διότι έδειξαν ότι δεν είναι πανίσχυρος ο γερμανικός παράγων. Και η σημερινή παρέμβαση της Γαλλίας, αλλά και των Ηνωμένων Πολιτειών μέσω της Γαλλίας έδειξε ότι το σχέδιο του Σόιμπλε να πετάξει την Ελλάδα με μια ανθρωπιστική βοήθεια έξω από την Ευρωζώνη δεν θα περάσει από αύριο το πρωί. Αυτά είναι επιτυχίες της σημερινής Κυβέρνησης, όπως και η ενότητα του Νότου. Είδαμε το Νότο να ξεσηκώνεται, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία. Είδαμε να ενώνονται δυνάμεις απέναντι στον πόλεμο που δέχεται η Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να θυμίσω σ' αυτούς τους συμμάχους μας, οι οποίοι επιμένουν να προσβάλλουν την Ελλάδα, ότι ο Ναπολέων είπε ότι καλύτερα να έχεις ένα γνωστό εχθρό παρά έναν εξαναγκασμένο σύμμαχο. Οι σύμμαχοι είναι σύμμαχοι με την ψυχή τους. Και οι συμμαχίες των λαών και οι συμμαχίες των εχθρών κρατών είναι συμμαχίες οι οποίες στηρίζονται πάνω στην πραγματική αλληλεγγύη. Η Ελλάδα έδειξε ότι αντέχει. Και αντέχει ίσως και πολύ περισσότερα. Ένα πράγμα, όμως, δεν αντέχουν οι Έλληνες και δεν πρέπει να οδηγήσουμε την πατρίδα μας εκεί: το διχασμό. Σε ένα μνημειακό επίγραμμα για τους πεσόντες της μάχης της Κοχίμα στην Ινδία το 1944 γράφει η πινακίδα: «Όταν πας στην πατρίδα, μίλησέ τους για μας και πες τους ότι για το δικό τους αύριο δώσαμε το δικό μας σήμερα». Πάμε απέναντι στη συνείδησή μας, πάμε απέναντι στη λαϊκή εντολή που έχουμε, για έναν και μόνο λόγο, γιατί έχουμε ευθύνη να μην αιματοκυλίσουμε την Ελλάδα.
Κύριοι, ησυχία!
Με βαριά καρδιά θα ψηφίσουμε, για να μην κάνουμε το χατίρι σε κάποιους να επιστρέψουν τη Δευτέρα με τα ίδια μέτρα και να συνεχίζουν να «τρέφουν» το τέρας της διαπλοκής των νταβατζήδων. Αυτό θα σταματήσει τη Δευτέρα το πρωί!
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Η κ. Φώφη Γενηματά, η Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, θα λάβει τον λόγο και ύστερα οι κύριοι της Χρυσής Αυγής, εάν επιμένουν στην ανάπτυξη της αντισυνταγματικότητας, εκτός και αν απορροφάται από την αίτηση για ονομαστική ψηφοφορία. Εάν επιμένετε, θα την αναπτύξετε.
Βεβαίως. Έχουμε επιβεβαίωση και του κυβερνητικού εταίρου.
Εντάξει, κύριε Παππά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μένουν να μιλήσουν οι αγορητές, ενώ η πλειονοψηφία των Κοινοβουλευτικών έχει δηλώσει στο Προεδρείο ότι δεν προτίθεται να πάρει τον λόγο. Όπως πάμε, παραμένει ο στόχος μας εφικτός, να διεξαχθεί στις 3 το πρωί η ονομαστική ψηφοφορία. Κυρία Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρωθυπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα τελευταία πέντε χρόνια οι Ελληνίδες και οι Έλληνες χωρίζονται διαρκώς. Μνημονιακοί από τη μια μεριά, αντιμνημονιακοί από την άλλη. Όταν αυτό το δίλημμα κατέρρευσε, επινοήθηκε το καινούργιο. Ευρωπαϊστές από τη μια μεριά, αντιευρωπαϊστές από την άλλη. Και είναι ακριβώς αυτοί οι άνθρωποι, που τράβηξαν αυτές τις διαχωριστικές γραμμές, που έρχονται σήμερα να καταγγείλουν το διχασμό. Εγώ λέω πως η χώρα μας έχει φτάσει σε μια πάρα πολύ κρίσιμη καμπή και θα πρέπει όλοι σ' αυτήν την Αίθουσα να αναλάβουμε την ευθύνη να βάλουμε τέλος στο διχασμό που με τον λόγο μας όλα τα τελευταία χρόνια έχουμε προκαλέσει στην ελληνική κοινωνία. Τα διλήμματα είναι δραματικά. Έχει φτάσει η ώρα της αλήθειας και των μεγάλων υπερβάσεων. Απαιτούνται αποφάσεις δύσκολες, επώδυνες, αλλά αναγκαίες και σωτήριες. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Ελάχιστες ώρες απομένουν. Φέρατε τη χώρα μπροστά σε άμεσο κίνδυνο εξόδου από τη ζώνη του ευρώ. Είμαστε αντιμέτωποι με την χρεοκοπία, την καταστροφή και την φτωχοποίηση του ελληνικού λαού. Το παραπλανητικό, σουρεαλιστικό, διχαστικό δημοψήφισμα αποδείχθηκε ένα υπερόπλο που αντί να απειλεί τους αντιπάλους, όπως ισχυριστήκατε, στράφηκε εναντίον του ίδιου του ελληνικού λαού. Διχάσατε τον ελληνικό λαό για άλλη μία φορά. Τι καταφέρατε; Να οδηγηθεί η χώρα σε ακόμη δυσκολότερη διαπραγματευτική θέση. Σήμερα είμαστε εδώ όλες οι πολιτικές δυνάμεις για να συμφωνήσουμε - πιστεύω - στην συντριπτική μας πλειοψηφία, ότι ο μοναδικός ασφαλής δρόμος που υπάρχει για την Ελλάδα είναι μέσα στην Ευρώπη, είναι μέσα στο ευρώ. Και η συζήτησή μας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν αφορά απλά την οικονομία, αφορά πρωτίστως την ασφάλεια της χώρας και την ίδια μας τη δημοκρατία. Για το ΠΑΣΟΚ η συμμετοχή στην Ευρώπη δεν είναι απλά η συμμετοχή σε μία ένωση, δεν είναι απλά το κοινό μας νόμισμα, είναι η θωράκιση του έθνους, είναι η ασπίδα προστασίας του ελληνικού λαού που οφείλουμε να ενισχύσουμε και όχι να την παραδώσουμε. Θέλω στο σημείο αυτό να κάνω μία αναφορά στην ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου εδώ σε αυτήν την Αίθουσα, το 1992 στη συζήτηση για την κύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Προειδοποίησε τότε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τον ελληνικό λαό για τις δυσκολίες, αλλά τόνισε: «Στην ευρωπαϊκή πρόκληση δεν χωράει παρά μόνο θετική απάντηση. Δεν υπάρχει εναλλακτική πορεία παρά μόνο η περιθωριοποίηση της χώρας μας όσα και εάν είναι τα εμπόδια που στέκονται στο δρόμο μας». Αυτή η διορατική ομιλία αποτελεί για εμάς οδηγό όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια. Για το ΠΑΣΟΚ δεν υπήρχε ποτέ το δίλημμα μέσα ή έξω από την Ευρώπη. Αναλάβαμε τις ευθύνες μας. Αναγνωρίζουμε τις δυσκολίες, αλλά δεν αρνηθήκαμε ποτέ το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, γιατί ήταν και παραμένει η μοναδική προοπτική για τη χώρα. Το ΠΑΣΟΚ διατυπώνει για άλλη μία φορά καθαρά τις θέσεις του απέναντι στην σημερινή συγκυρία. Πρώτον, η εθνική γραμμή προσδιορίζεται με πολύ σαφή και αδιαμφισβήτητο τρόπο στη διπλή εντολή που δόθηκε στον Πρωθυπουργό μετά από το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών. Όχι στη ρήξη και στο Grexit. Ναι στην ενεργή συμμετοχή, στην ισότιμη συμμετοχή στην καρδιά της Ευρώπης και στη ζώνη του ευρώ. Δεύτερον, την αποκλειστική και μοναδική ευθύνη της διαπραγμάτευσης την έχετε προσωπικά εσείς, κύριε Πρωθυπουργέ, η Κυβέρνησή σας, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και η διαπραγματευτική σας ομάδα! Φέρνετε μία πρόταση - βάση για συμφωνία υπό καθεστώς ασφυκτικών χρονικών περιορισμών. Αυτό και μόνο δεν επιτρέπει καμμία ουσιαστική αξιολόγηση σε προτάσεις και μέτρα, πολλά εκ των οποίων από μια πρώτη ματιά είναι αναντίστοιχα με τις κόκκινες γραμμές που έχουν διατυπωθεί. Δεν θα τοποθετηθούμε σήμερα επί της ουσίας και δεν θα κάνουμε περαιτέρω κριτική. Αυτό θα το κάνουμε όταν θα φέρετε τη συμφωνία στη Βουλή. Άλλωστε, μόνο εσείς έχετε την συνολική εικόνα όλων των δεδομένων και των δυνατοτήτων. Εσείς γνωρίζετε, κύριε Πρωθυπουργέ, σε ποια σημεία θα πρέπει να επιμείνετε και πού θα πρέπει να υποχωρήσετε, προκειμένου να κλειστεί αυτή η συμφωνία. Τρίτον, σε κάθε περίπτωση η Κυβέρνησή σας έχει λάβει εντολή για λύση. Έχετε χρέος να προχωρήσετε με ευθύνη, σαφήνεια, και ταχύτητα, να κινηθείτε γρήγορα, αποτελεσματικά, χωρίς άλλη καθυστέρηση και κυρίως χωρίς δισταγμούς. Το Eurogroup δεν θα πρέπει να ολοκληρωθεί άδοξα και μοιραία για τη χώρα μας, χωρίς συμφωνία. Τα πάντα θα κριθούν από το αποτέλεσμα, από το αίσιο τέλος. Το ΠΑΣΟΚ ήταν, είναι και θα παραμείνει στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας για να κατοχυρωθεί το ιστορικό κεκτημένο της Ελλάδας μέσα στις δομές και τους θεσμούς της Ενωμένης Ευρώπης, μέσα στη ζώνη του ευρώ. Καταφέραμε όλο αυτό το διάστημα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να αξιοποιήσουμε τη σχέση αλληλεγγύης και συνεργασίας με τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές και τους σοσιαλδημοκράτες. Και συνεχίζουμε ακόμα και αυτήν την ύστατη ώρα τις προσπάθειές μας. Ποιοι βοήθησαν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την Ελλάδα; Ποιος στάθηκε πλάι μας, κύριε Πρωθυπουργέ, όλο αυτό το διάστημα στις δύσκολες ώρες; Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές, οι Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες, ο Πρόεδρος της Γαλλίας, ο Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος ανέκοψε όλες τις ακραίες δυνάμεις που απαιτούσαν το Grexit, το Grexit που επανήλθε στο τραπέζι των συζητήσεων μόλις τους τελευταίους πέντε μήνες! Και θα πρέπει να είστε πάρα πολύ προσεκτικοί για να μην βοηθήσετε και να μην ενισχύσετε αυτούς τους ακραίους εθνικιστικούς κύκλους της Ευρώπης που επιθυμούν την Ελλάδα εκτός Ευρώπης και εκτός ευρώ! Ο Πρωθυπουργός της Γαλλίας Μανουέλ Βαλλς μιλώντας στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση τόνισε: «Η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό διακύβευμα υψίστης σημασίας. Ό,τι αποδυναμώνει την Ελλάδα, μας αποδυναμώνει όλους συλλογικά.». Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκαν και κινούνται και ο κ. Ρέντσι, και ο Φάινμαν, και ο Μοσκοβισί, και ο Στάνισεφ και ο Τζιάνι Πιτέλα. Δεν θα αναφερθώ στο Λαϊκό Κόμμα, γιατί οι προηγούμενοι ομιλητές τα είπαν όλα. Οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές είναι αυτοί που έσπασαν την απομόνωση, στην οποία μας οδήγησε η πολιτική της Κυβέρνησης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλοι οι Έλληνες και όλες οι Ελληνίδες απαιτούν πια καθαρές απαντήσεις, λυτρωτική υπέρβαση, ριζική λύση. Στο Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών ο Πρωθυπουργός ανέλαβε τη δέσμευση να φέρει λύση που θα ακυρώνει οριστικά το Grexit, λύση που θα κατοχυρώνει τη θέση της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη, μέσα στο ευρώ. Αυτή την εξουσιοδότηση σας δίνουμε, κύριε Πρωθυπουργέ. Η ψήφος μας δεν είναι ψήφος εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Δεν ξεχνάμε ότι έξι μήνες τώρα η δήθεν περήφανη, αλλά στην πραγματικότητα αλλοπρόσαλλη και επικίνδυνη διαπραγμάτευση του Πρωθυπουργού, του κ. Βαρουφάκη, ο οποίος δεν είναι καν σήμερα εδώ, του κ. Καμμένου, του κ. Λαφαζάνη και όλων των Υπουργών, έφερε τη χώρα αντιμέτωπη με μία πραγματική τραγωδία. Μειώθηκαν σημαντικά η αξιοπιστία, οι συμμαχίες, τα διεθνή ερείσματα, η φερεγγυότητα της Ελλάδας. Η χώρα οδηγήθηκε βήμα - βήμα σε μία ιδιότυπη απομόνωση που την καθιστά μετέωρη, ευάλωτη, αδύναμη. Έξι μήνες τώρα χάθηκαν δυνατότητες, πόροι, ευκαιρίες. Δεν ξεχνάμε, βεβαίως, ότι ενώ το Δεκέμβριο οι εταίροι ζητούσαν ένα δισεκατομμύριο ευρώ επιπλέον για να κλείσει η αξιολόγηση, εσείς οι ίδιοι τώρα προτείνετε μέτρα που θα επιβαρύνουν τους Έλληνες πολίτες τα οποία ξεπερνούν τα 12 δισεκατομμύρια ευρώ. Η οικονομία βουλιάζει. Η ανεργία φουντώνει. Οι τράπεζες είναι κλειστές. Καμμία εγγύηση δεν υπάρχει για μισθούς, συντάξεις, καταθέσεις. Οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα βρίσκονται εντελώς στον αέρα, στα πρόθυρα της διάλυσης. Δεν ξεχνάμε, κύριε Πρωθυπουργέ, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης. Θα τα πούμε όλα αυτά από τη Δευτέρα. Δεν είναι τώρα η ώρα να αποτιμήσουμε τη συμφωνία. Τώρα, είναι η ώρα να πετύχετε τη συμφωνία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, χρειάστηκε η σύγκληση του Συμβουλίου των πολιτικών Αρχηγών πραγματικά στο «και πέντε» για να σταλεί ένα σαφές μήνυμα προς την Ευρώπη, να ξαναχτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης με συμμάχους μας που είχαν διαρραγεί, για να ξεκινήσει και πάλι η διαπραγμάτευση. Ο κύριος Πρωθυπουργός έχει τις αρμοδιότητες από το Σύνταγμα και σαφή εντολή από το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών για να διαπραγματευτεί. Παρ' όλα αυτά, χρειάστηκε και η σημερινή συνεδρίαση του Κοινοβουλίου για να μπορέσετε, προφανώς, να πείσετε ότι είστε αποφασισμένος να προχωρήσετε σε μία συμφωνία. Ας είναι. Το δικό μας «ναι» δεν είναι συγχωροχάρτι, δεν είναι άφεση αμαρτιών, δεν είναι συνενοχή, δεν είναι συνευθύνη! Έχετε ακέραια την ευθύνη για το σημείο όπου βρίσκεται η χώρα και για το δυσβάσταχτο κόστος αυτής της συμφωνίας. Δεν σας παραδίδουμε «λευκή επιταγή». Είναι ψήφος εθνικής συνεννόησης, με σαφή εντολή για οριστική λύση και παραμονή της χώρας μας στην Ευρώπη και στο ευρώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω κλείνοντας να απευθυνθώ σε όλους εσάς. Δεν είναι εύκολη αυτή η ώρα για κανέναν. Εμείς στο ΠΑΣΟΚ αυτό το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά. Με αυτά τα αμείλικτα διλήμματα συναντηθήκαμε πρώτοι και, δυστυχώς, εντελώς μόνοι, τότε που όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις απέφυγαν το κόστος των δύσκολων αποφάσεων που έπρεπε να πάρουμε εμείς για την επιβίωση της πατρίδας. Προσέβαλλαν και προπηλάκισαν τα στελέχη μας, τους Βουλευτές μας. Είμαστε, όμως, ξανά εδώ, παρόντες σε αυτό το νέο προσκλητήριο για την πατρίδα. Είμαστε πολύ λιγότεροι, αλλά αποφασισμένοι. Δεν αναζητούμε σήμερα δικαίωση. Σας καλούμε, όμως, όλους σας να κοιτάξετε λίγο ψηλότερα από το κομματικό συμφέρον και να αναμετρηθούμε όλοι με την ελπίδα των ανθρώπων αυτού του τόπου. Τους αξίζει να διεκδικήσουν τα όνειρά τους σε μία σύγχρονη δημοκρατική, ευρωπαϊκή χώρα. Κύριε Πρωθυπουργέ, αναλάβετε τις ευθύνες σας απέναντι στις Ελληνίδες, απέναντι στους Έλληνες, στη νέα γενιά της πατρίδας μας και κυρίως, στις μέλλουσες γενιές. Η τύχη της χώρας αυτήν τη στιγμή είναι στα χέρια σας! Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι της Χρυσής Αυγής, έχετε υποβάλλει ένσταση αντισυνταγματικότητας. Προβάλλετε αντιρρήσεις συνταγματικότητας και ζητάτε να αποφανθεί η Βουλή. Θα εφαρμόσουμε, λοιπόν, την παράγραφο 2 του άρθρου 100 του Κανονισμού της Βουλής. Κύριε Παππά, ως λέγων έχετε το δικαίωμα να μιλήσετε και να αναπτύξετε τη θέση σας για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, προτού θέσουμε εμείς τη θέση μας, έθεσε ο ελληνικός λαός τη θέση του με ένα ηχηρό «όχι» στο δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής.
Αυτό ψήφισε ο ελληνικός λαός.
Αυτό ψήφισε ο ελληνικός λαός. Ο ελληνικός λαός δεν ψήφισε αυτό που γίνεται σήμερα εδώ. Είμαστε σε μία Βουλή, λοιπόν, η οποία θυμίζει Ιουλιανά του 1965. Μπορεί να μην υπάρχει η ένταση και ο εμφύλιος πόλεμος που απειλεί και τρομοκρατεί και φέρει ως επιχείρημα ο κ. Καμμένος - δεν υπάρχει εμφύλιος πόλεμος, δεν μας φοβίζουν οι απειλές του κ. Καμμένου, αυτά τα προσχήματα που φέρνει για την απόφασή του να ψηφίσει το νέο μνημόνιο - μπορεί να μην υπάρχουν οι καρεκλιές που έπεφταν το 1965, αλλά υπάρχει μία πραγματική κατάλυση του Συντάγματος.
Εντάξει, τα αναρτήσατε και τα είδαμε.
Γιατί; Επειδή ακολουθούμε τα πρότυπα της Ευρώπης - εσείς οι «ευρωπαϊστές» - στην Ευρώπη τα κρατούσαν πάρα πολύ ώρα τα «όχι» και ήταν ευχαριστημένος ο κ. Τσίπρας. Αφήστε μας να τα κρατήσουμε και στην ελληνική Βουλή, λοιπόν, εσείς οι «ευρωπαϊστές». Δεν παθαίνετε τίποτα! Κρατήστε τα!
Εμείς τι να πάθουμε; Συνεχίστε για να τελειώσετε!
Κύριε Πρόεδρε, εδώ έχουμε μια κατάφωρη κατάλυση του Συντάγματος όχι μόνο σε ό,τι αφορά αυτό καθ' αυτό το σχέδιο νόμου, αλλά και σε ό,τι αφορά και στη διαδικασία. Ήσασταν παρών κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης των Προέδρων, όπου ειπώθηκαν τρομερά πράγματα. Καλό θα ήταν αυτά τα πρακτικά της Διασκέψεως των Προέδρων που προηγήθηκαν της Ολομελείας, να έρθουν στη δημοσιότητα. Δεν πρέπει να είναι απόρρητα τα πρακτικά της Διασκέψεως των Προέδρων. Θα πρέπει, λοιπόν, να έρθουν στη δημοσιότητα και να μάθει ο ελληνικός λαός ότι συζητήθηκε μέσα εκεί η διαδικασία «εξπρές», η διαδικασία «φόρτε», σε τρεις ώρες. Έλεγαν να ξεκινήσουμε στις 23.30΄ και στις 3.00΄ το πολύ να έχουμε τελειώσει. Δηλαδή, να «τελειώσουμε» τον ελληνικό λαό με μια διαδικασία τελείως αντισυνταγματική! Σε ό,τι αφορά την ουσία, κύριε Πρόεδρε και αγαπητές κυρίες και κύριοι Βουλευτές, της αντισυνταγματικότητας που προβάλλουμε και της ένστασης που κάνουμε, οι λόγοι είναι τρεις. Δεν ξέρω εάν βρήκατε τον χρόνο να διαβάσετε. Ο ένας λόγος είναι αυτός που επικαλέστηκε και ο Αρχηγός των Ανεξαρτήτων Ελλήνων ο κ. Καμμένος - τον άκουσα με προσοχή στο Βήμα προηγουμένως - ο οποίος είπε πως η απόφαση του δημοψηφίσματος είναι δεσμευτική. Ανέφερε, μάλιστα, και το άρθρο 16 του ν. 4023/2011- μάλιστα το είπε λάθος, είπε ότι ο νόμος είναι του 2010, ενώ είναι του 2011- το οποίο αναφέρει ότι, «Το αποτέλεσμα δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα είναι δεσμευτικό, όταν στην ψηφοφορία λάβει μέρος τουλάχιστον το 40% όσων έχουν εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους», πράγμα το οποίο συνέβη. Την προηγούμενη Κυριακή έγινε δημοψήφισμα για εθνικό θέμα, σας θυμίζω. Το ξεχάσατε; Το ξεχάσατε μέσα σε μόλις έξι ημέρες; Και για την οικονομία του χρόνου, τίθενται τα γνωστά ερωτήματα. Από αυτά προκύπτει ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι πολιτικά και νομικά δεσμευτικό. Δεν μπορείτε εσείς να φέρνετε παραλλαγή των προτάσεων Γιούνκερ και, μάλιστα, παραλλαγή όχι προς το καλύτερο - που είναι προτάσεις για τις οποίες αποφάνθηκε ο ελληνικός λαός και είπε «όχι» - αλλά προς το χειρότερο. Ο ένας λόγος, λοιπόν, είναι αυτός. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα είμαι πολύ σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Ο δεύτερος λόγος, που είναι και ουσιαστικός - ως νομικός εσείς θα τον καταλάβετε πολύ περισσότερο και επικαλούμαι την επιστημοσύνη πολλών νομικών εδώ που είναι και συνταγματολόγοι, που έφεραν και αντιρρήσεις, που μπορεί να ήταν και σωστές, ως προς τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος - επί της προτάσεως που έχουμε κάνει - και καλό θα ήταν να την έχουν και στα χέρια τους - της αντισυνταγματικότητος, είναι ότι αρμόδιος να συνάψει διακρατικές συμφωνίες που αφορούν φορολογία, οικονομική συνεργασία, ατομικά τους Έλληνες αλλά και όλο το ελληνικό κράτος, είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Και η κύρωση αυτής της συμφωνίας γίνεται με κύρωση νόμου. Εδώ εσείς ζητάτε να δώσουμε εξουσιοδότηση - που δεν την δίνει η Χρυσή Αυγή, τη δίνει το λεγόμενο συνταγματικό τόξο - στην Κυβέρνηση να ακολουθήσει και να πάρει αποφάσεις εν λευκώ όχι με κύρωση νόμου, αλλά με μια προέγκριση, μέσα σε τρεις ώρες, ώστε να θάψετε κάθε ελπίδα του ελληνικού λαού για ένα καλύτερο μέλλον. Ο τρίτος λόγος της αντισυνταγματικότητας, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι και αυτή η συμφωνία, αυτό το μνημόνιο - πείτε το όπως θέλετε, εξουσιοδότηση μνημόνιο, μνημόνιο είναι - είναι συνθηκολόγηση που είπε ο κ. Πάνος Καμμένος προηγουμένως, είναι νέα κατοχή. Με αυτό, λοιπόν, το τρίτο μνημόνιο εκχωρείται η εθνική κυριαρχία. Και λέω εν κατακλείδι, ότι και αυτή καθ' αυτή η πρόταση είναι αντισυνταγματική, το σχέδιο νόμου είναι αντισυνταγματικό και η διαδικασία είναι αντισυνταγματική. Δεν έχετε κανένα νόμιμο ή ηθικό δικαίωμα και κατά συνέπεια ούτε και δημοκρατικό δικαίωμα, να προβείτε σε μια τέτοια κατάφωρη καταπάτηση του Συντάγματος, την οποία ομολόγησε και αυτός ο ίδιος ο κ. Καμμένος. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Παππά. Κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Η πρόταση της Κυβέρνησης, για την οποία θα αποφανθεί σήμερα η Βουλή, είναι σε πλήρη συνέπεια και συνέχεια με το «όχι» του ελληνικού λαού στο πρόσφατο δημοψήφισμα. Εξήγησε ο κύριος Πρωθυπουργός με σαφήνεια τους τρεις όρους, τις τρεις προϋποθέσεις της πρότασης αυτής, που αφορά τα ζητήματα των μεταρρυθμίσεων, τα ζητήματα της ρύθμισης του χρέους και τα ζητήματα της χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας. Είναι προφανές ότι τίποτα από αυτά δεν περιείχε η πρόταση των πιστωτών, η οποία καταψηφίστηκε από το 62% του ελληνικού λαού. Δεν θα είχε, όμως, μεγάλη σημασία να απαντήσουμε στην ένσταση αντισυνταγματικότητας της Χρυσής Αυγής, διότι το πρωτοφανές που ακούσαμε είναι ένσταση αντισυνταγματικότητας χωρίς επίκληση ούτε ενός άρθρου του Συντάγματος.
Να κάνω μία διευκρίνιση, κύριε Πρόεδρε;
Να δώσετε μια φωτοτυπία στον κ. Φίλη!
Ήταν μια πολιτική προπαγάνδα, μια προσπάθεια με το σόου του «όχι» κιόλας που είδαμε προηγουμένως, με τις πινακίδες του «όχι»…
Πάντως, στο κείμενο αναφέρονται και σε άρθρα, κύριε Φίλη.
Τους ακούσαμε. Δεν υπήρχε μία ανάπτυξη…
Θα κατατεθεί. Με συγχωρείτε. Συνεχίστε.
Οι όροι που ανέφερε ο εισηγητής της Χρυσής Αυγής, είναι όροι οι οποίοι δεν συνιστούν αντισυνταγματικότητα. Δεν θέλω να επεκταθώ, διότι και προηγούμενες διαδικασίες έχουν επιλεγεί από τη Βουλή με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, που δεν παραβιάζουν το Σύνταγμα, είναι ανάλογες με αυτές που συζητάμε και σήμερα. Όσον αφορά το θέμα των νησιών και σε αυτό το ζήτημα δεν υπάρχει παραβίαση της νησιωτικότητας. Υπάρχει συγκεκριμένη, λεπτομερειακή αναφορά. Δεν είναι ένας γενικός κανόνας που αφορά όλα τα νησιά. Βρίσκομαι στη δύσκολη θέση, είναι η αλήθεια, αλλά έτσι είναι η κοινοβουλευτική πρακτική, να απαντώ σε μια κατ' ευφημισμόν ένσταση αντισυνταγματικότητας της Χρυσής Αυγής. Δεν τους αρνούμαι το δικαίωμα αυτό. Δεν τους αρνούμαστε το δικαίωμα να έρχονται εδώ, μια εγκληματική οργάνωση και να θέτει ζήτημα…
Τον λόγο, κύριε Πρόεδρε!
Η ύβρις να διαγραφεί από τα Πρακτικά! Είναι συκοφαντία!
Κύριοι, περιμένετε!
Κύριε Πρόεδρε, να διαγραφεί από τα Πρακτικά η ύβρις!
Παλιάνθρωπε! Ντροπή σου!
Παρακαλώ, μέχρι τώρα ήσασταν ήπιοι. Περιμένετε, σιγά - σιγά! Δεν έχετε λόγο τώρα να...
...δεν θα υβρίζουν το τρίτο πολιτικό κόμμα της χώρας!
Κύριε Κασιδιάρη, καλό είναι ετούτη την ώρα, την ύστερη, να αποφεύγονται χαρακτηρισμοί, για να πάμε ήπια, με στόχο στις 3.00΄ να κάνουμε την ονομαστική ψηφοφορία.
Να αποφεύγονται οι ύβρεις!
Να αποφεύγονται. Από τα άλλα κόμματα θέλει κάποιος να μιλήσει;
Εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Βενιζέλο, έχετε τον λόγο.
Να διευκρινίσουμε στον κ. Φίλη, κύριε Πρόεδρε…
Μια στιγμή, κύριε Βενιζέλο. Ορίστε, κύριε Παππά, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Υπάρχει κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος. Σας διόρθωσε και ο Πρόεδρος της Βουλής, κύριε Φίλη. Ο Προεδρεύων καλύτερα να πω ή ενδεχομένως και μελλοντικά Πρόεδρος. Δεν ξέρω τι πρόκειται να γίνει σήμερα.
Συνεχίστε, κύριε Παππά.
Υπάρχει, λοιπόν, κατάφωρη παραβίαση του άρθρου 44 παράγραφος 2 του Συντάγματος.
Στο άρθρο 28 αναφερθήκατε. Τα γράφετε αυτά.
Υπάρχει, επίσης, παραβίαση του κυριότερου άρθρου του Συντάγματος, του πρώτου άρθρου, που λέει ότι θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία κ.λπ..
Τα αναφέρατε. Τα αναπτύξατε.
Περαιτέρω υπάρχει το άρθρο 36, παράγραφοι 1, 2 και 4 του Συντάγματος. Παραβιάζεται σήμερα. Στους τρεις πυλώνες της ενστάσεώς μας περί της αντισυνταγματικότητας υπάρχει άρθρο. Συνιστούμε στον κ. Φίλη να είναι πολύ πιο προσεκτικός. Σας θυμίζω, κύριε Φίλη, ότι η Αριστερά - τουλάχιστον η Αριστερά του παρελθόντος - έχει βιώσει και εξορίες και πολιτικές διώξεις. Άρα, έπρεπε να είστε πιο προσεκτικός, όταν ομιλείτε για την τρίτη δύναμη της χώρας, η οποία έχει το τεκμήριο της αθωότητος και η οποία αυτήν τη στιγμή υπόκειται σε μία κατάφωρη πολιτική δίωξη χάριν του κ. Σαμαρά και της συμμορίας του κ. Αθανασίου και των υπόλοιπων.
Ευχαριστούμε, κύριε Παππά. Απευθύνομαι προς όλους τις ύστερες τούτες ώρες. Να αποφεύγονται εντάσεις. Κύριε Βενιζέλο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχω το πολύ δυσάρεστο και περίεργο καθήκον να τοποθετηθώ σε αυτήν την ένσταση αντισυνταγματικότητας, γιατί μήτρα αυτής της ένστασης είναι το γεγονός ότι η Βουλή ψήφισε - με τις ψήφους και της Χρυσής Αυγής - υπέρ της διεξαγωγής ενός ψευδεπίγραφου δημοψηφίσματος που καταστρατηγούσε το άρθρο 44 του Συντάγματος και έθετε υπό την κρίση του ελληνικού λαού ένα παραπλανητικό ερώτημα και αυτό φάνηκε από την εργαλειακή αντίληψη με την οποία ο Πρωθυπουργός στη συνέχεια χρησιμοποίησε το 61% που απέσπασε. Είπε ο κ. Τσίπρας από το Βήμα της Βουλής σήμερα: «Το 61%, το ηχηρό «όχι» το εκλαμβάνω ως ψήφο εμπιστοσύνης». Αυτό το 61% έχει και ψήφους της Χρυσής Αυγής μέσα, που τις εξέλαβε ως ψήφο εμπιστοσύνης προς τον εαυτό του και την κυβέρνησή του ο κ. Τσίπρας. Αν, λοιπόν, όσα είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής αφορούσαν ένα κανονικό δημοψήφισμα, ένα συνταγματικό δημοψήφισμα, ένα δημοψήφισμα που έχει διεξαχθεί σύμφωνα με τις δημοκρατικές παραδόσεις και αρχές, θα είχε δίκιο. Γιατί πράγματι η θεωρία του Συνταγματικού Δικαίου ομόφωνα λέει ότι ο δημοψήφισμα αυτό δεν είναι συμβουλευτικό, δεν είναι μια επίσημη δημοσκόπηση που την ερμηνεύουμε μετά κατά το δοκούν. Είναι δεσμευτικό επί της αρχής. Άρα, δεν μπορεί να εισαχθεί νομοσχέδιο στη συνέχεια επί άλλης αρχής. Αντικρούω όμως την ένσταση, επειδή το δημοψήφισμα αυτό ήταν στην πραγματικότητα ένα διχαστικό δημοψήφισμα που υποδυόταν τη συνταγματική διαδικασία, ενώ ήταν μια στιγμή αμηχανίας του κ. Τσίπρα. Αυτό φάνηκε από το γεγονός ότι ζήτησε να ψηφιστεί το «όχι» και τώρα έρχεται και καλεί τη Βουλή να πει ένα «ναι» επί του ίδιου καταλόγου μέτρων. Άρα, δεν ισχύουν τα επιχειρήματα της Χρυσής Αυγής, επειδή το δημοψήφισμα δεν είναι κατά κυριολεξία δημοψήφισμα. Η δεύτερη ένσταση που ανέπτυξε η Χρυσή Αυγή λέει: Εδώ πάτε να συνάψετε μια σύμβαση όχι με μια εταιρεία, όπως ήταν ο EFSF, που είναι εταιρεία Λουξεμβούργου, αλλά πάτε να συνάψετε μια σύμβαση και ένα μνημόνιο προσαρτημένο στη σύμβαση με τον ESM, ο οποίος είναι διεθνής οργανισμός, υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου. Άρα, μπορεί πράγματι κανείς να πει εύλογα ότι ισχύει το άρθρο 36 του Συντάγματος και ότι απαιτείται κύρωση σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος. Αυτό το μνημόνιο, το αντιμνημονιακό μνημόνιο, το αριστερό μνημόνιο, το βαθύτερο μνημόνιο, το τρίτο μνημόνιο, θα κυρωθεί σύμφωνα με το άρθρο 36 και το άρθρο 28 και θα αποκτήσει και σχετικά αυξημένη νομική ισχύ. Θα είναι ένα νομικά ισχυρότερο μνημόνιο. Ο κ. Τσακαλώτος είπε στην αρχή της συνεδρίασης ότι συμφωνεί και θα προστεθεί εδάφιο στο άρθρο μόνο πως η τελική συμφωνία θα έρθει ενώπιον της Βουλής για έγκριση, δηλαδή για κύρωση. Άρα, έχουν δίκιο. Θα έρθει η συμφωνία αυτή, σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος, ως συμφωνία του Διεθνούς Δικαίου. Γιατί δεν ήρθε η παράταση της προηγούμενης συμφωνίας που υπέγραψε ο κ. Βαρουφάκης στις 20 Φεβρουαρίου; Τότε δεν χρειαζόταν η Βουλή. Τότε είχατε επινοήσει τη θεωρία ότι μπορούμε ερήμην της Βουλής να υπογράφουμε, ενώ τώρα βεβαίως έφτασε η ώρα της αλήθειας. Και η Εξεταστική Επιτροπή εξετάζει εμβριθώς τη θεωρία ότι κακώς οι προηγούμενες συμφωνίες, τα προηγούμενα προγράμματα, δεν κυρώθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 28. Αυτά λένε ενθουσιασμένοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην Εξεταστική Επιτροπή, που τώρα θα αποκτήσει πολύ μεγάλο αντικείμενο επί του τρίτου μνημονίου. Δεν έχουν καταλάβει ότι οι προηγούμενες συμβάσεις ήταν συμβάσεις μεταξύ υποκειμένων του ιδιωτικού δικαίου, γιατί και η πρώτη σύμβαση με τα κράτη ήταν στην πραγματικότητα σύμβαση με όμιλο δανειστών και η δεύτερη σύμβαση με μια εταιρεία. Τώρα, όμως, τα νομικά δεδομένα έχουν αλλάξει. Άρα, η ένσταση της Χρυσής Αυγής έχει ουσιαστικό περιεχόμενο, αλλά έχει γίνει δεκτή από την Κυβέρνηση. Διότι η Κυβέρνηση, η οποία κρύφτηκε από τη Βουλή στις 20 Φεβρουαρίου, έρχεται τώρα, με την κάλυψη που θέλει να έχει από την Αντιπολίτευση, και δεν φοβάται τους δικούς της Βουλευτές και λέει «τα φέρνω τα θέματα στη Βουλή, γιατί δεν μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό, γιατί έφτασε η ώρα της αλήθειας». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Άρα, η ένσταση προβάλλεται κατά τρόπο ο οποίος είναι αλυσιτελής, όπως λέμε, διότι ούτως ή άλλως με την τροπολογία που απεδέχθη ο Υπουργός θα έρθει στη Βουλή για κύρωση και θα έχουμε εκεί πολύ μεγάλο αντικείμενο συζήτησης. Η συμφωνία αυτή, όμως, πρέπει να μας λέει και πόσο θα είναι το δάνειο, γιατί ως τώρα κανείς δεν μας έχει πει πόσο θα είναι το δάνειο. Δίνουμε μια εξουσιοδότηση χωρίς να έχουμε πει πόσο δάνειο θα πάρουμε και για ποιο σκοπό. Υπάρχει πρόβλεψη για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Μας είπε ο κ. Τσίπρας ότι θα έχουμε ένα αμιγώς ευρωπαϊκό πρόγραμμα, ότι δεν θα έχουμε τρόικα, γιατί το ΔΝΤ δεν είναι μέσα. Μα είναι μέσα ως επιτηρητής, δεν είναι ως πιστωτής. Το πρόγραμμα του ΔΝΤ τελειώνει στις 31 Μαρτίου 2016 και υπολείπονται 16 δισεκατομμύρια να πάρουμε. Παύει να ισχύει το τρέχον πρόγραμμα του ΔΝΤ; Άρα, ψευδές αυτό που ακούστηκε. Το πρόγραμμα του ΔΝΤ υπάρχει. Δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί το χρηματοδοτικό σχήμα. Και βεβαίως, αυτά τα οποία υπαινίσσεται η Χρυσή Αυγή έχουν ως έρεισμα την ασάφεια και τις ανακρίβειες της τοποθέτησης του κυρίου Πρωθυπουργού, ο οποίος είπε προηγουμένως «κοιτάξτε τι επιτυχία, δεν θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα 4,5%, αλλά θα φθάσουμε μέχρι το 3%». Παρέλειψε να πει ότι αυτό συμβαίνει επειδή χάνουμε τους ρυθμούς ανάπτυξης, επειδή θα είχαμε ρυθμό ανάπτυξης 2,5% το 2015, ενώ τώρα πάμε σε ύφεση 3%, κενό 5,5 μονάδες του ΑΕΠ, 10 δισεκατομμύρια. Να γιατί το e - mail Χαρδούβελη είχε κόστος 1 δισεκατομμύριο και το μνημόνιο Τσίπρα έχει κόστος αρχής - γιατί δεν έχουμε φτάσει στο τέλος -12 δισεκατομμύρια. Και βεβαίως, υπάρχει και κάτι άλλο το οποίο δεν είπαν οι κύριοι της Χρυσής Αυγής.
Κύριοι, ησυχία. Τελειώνει ο κύριος Πρόεδρος. Παρακαλώ πολύ. Ολοκληρώστε, κύριε Πρόεδρε.
Αναρωτιέμαι τώρα που έχετε εγκαταλείψει τις θεωρίες του επαχθούς και επονείδιστου χρέους, τώρα που η Βουλή θα δώσει εντολή αντίθετη προς αυτά που κάνει η περιβόητη Επιτροπή Αλήθειας, η μη κοινοβουλευτική, τώρα που προσχωρείτε σε αυτά που κάναμε και κατορθώσαμε το 2012, όταν κουρέψαμε συνολικά σε πραγματική αξία 180 δισεκατομμύρια, τώρα όταν τα φέρουν αυτά για κύρωση αυτοί που θα υπογράψουν τη σύμβαση θα πουν συγγνώμη στον ελληνικό λαό;
Ευχαριστούμε, κύριε Βενιζέλο.
Θα πουν συγγνώμη στον ελληνικό λαό για την παραπλάνηση, τις λοιδορίες, τους εμπτυσμούς και κυρίως γιατί δηλητηρίασαν την ψυχή και το μυαλό του ελληνικού λαού;
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε.
Άρα, λοιπόν, η αίτηση αντισυνταγματικότητας δεν ισχύει, αλλά ισχύει το μεγάλο πρόβλημα συνταγματικότητας, που είναι η έλλειψη σεβασμού στην αλήθεια και τη δημοκρατία.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Θεοχάρης από το Ποτάμι έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νόμιζα ότι είχα ζήσει πολλά, αλλά τελικά ζω σήμερα τη νύχτα των μεγάλων στεναγμών. Στεναγμούς από τη Χρυσή Αυγή, καθώς θέλουν να υπερασπιστούν το Σύνταγμα, στεναγμούς από τον Πρόεδρο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων για την αιματοχυσία που μπορεί να συμβεί στους Έλληνες, ενώ οι Ένοπλες Δυνάμεις, μας έλεγε την περασμένη εβδομάδα, εγγυώνται την εσωτερική ασφάλεια της χώρας.
Για την αντισυνταγματικότητα μιλάμε. Τι είναι αυτά;
Αποφύγετε και εσείς και ας πάμε ήπια προς το τέλος.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μερικά δευτερόλεπτα μόνο. Η αντισυνταγματικότητα είναι εντελώς αβάσιμη. Στεναγμούς και από τους συναδέλφους της συγκυβέρνησης, καθώς προσπαθούν να συγκεράσουν συνείδηση, εθνικό χρέος και κομματική επιταγή. Ας συγκρατήσουν όλοι μαζί τα δάκρυά τους, διότι έχουμε κηδεία. Σήμερα κηδεύουμε την υποκρισία του πολιτικού συστήματος.
Ευχαριστούμε. Υπάρχει εκπρόσωπος κόμματος που δεν έχει μιλήσει; Τον λόγο έχει η Πρόεδρος της Βουλής, η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε. Οι εισηγητές θα προηγηθούν.
Παρακαλώ πολύ, κύριε Βαρβιτσιώτη. Είναι προγραμματισμός.
Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε, αλλά η διαδικασία προβλέπει ότι οι εισηγητές…
Είστε ευγενής και υπερασπίζεστε τους εισηγητές.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας. Μπορεί να είμαι ευγενής και θα είμαι πάντοτε ευγενής, αλλά οφείλετε να την τηρείτε. Έλαβε τον λόγο, αφού εισηγήθηκε, ο Υπουργός, έλαβε τον λόγο ο Πρωθυπουργός και μίλησαν οι Αρχηγοί των κομμάτων αντιλέγοντας. Όμως, οφείλουν να πάρουν τον λόγο και οι εισηγητές επί του συγκεκριμένου νομοσχεδίου και μετά να τοποθετηθούν οι όποιοι Βουλευτές θέλουν με προνομιακό τρόπο, όπως έχει δικαίωμα η κυρία Πρόεδρος της Βουλής. Ας εισηγηθεί το κόμμα διά του εισηγητού του, ας εισηγηθούν τα υπόλοιπα κόμματα και μετά ας τοποθετηθεί η μόνη Βουλευτής που έχει δικαίωμα να το κάνει.
Κύριε Βαρβιτσιώτη, για αυτό που έπραξα είχε ενημερωθεί Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος. Μην με εγκαλείτε για αυτό. Είχε ενημερωθεί. Σας παρακαλώ!
Κύριε Πρόεδρε, επισήμως γίνονται οι ανακοινώσεις στο Σώμα και δεν γίνονται κρυφίως.
Είχε ενημερωθεί παριστάμενος Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος. Μην με εγκαλείτε! Κυρία Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε τέτοιες στιγμές οφείλουμε να δρούμε και να μιλούμε με θεσμική ειλικρίνεια και πολιτική παρρησία. Οφείλουμε να αναλαμβάνουμε ο καθένας και η καθεμιά την ευθύνη που μας αναλογεί, να θωρακίζουμε, όπως η συνείδησή μας μάς υπαγορεύει, τα ιερά, τα ακατάλυτα, τα αδιαπραγμάτευτα δίκαια και δικαιώματα του λαού και της κοινωνίας, να περιφρουρούμε την παρακαταθήκη εκείνων που έδωσαν τη ζωή και την ελευθερία τους για να ζούμε σήμερα ελεύθεροι, να διαφυλάσσουμε την κληρονομιά των νέων και των επόμενων γενεών και τον ανθρώπινο πολιτισμό και ακόμη εκείνες τις αναπαλλοτρίωτες αξίες που διακρίνουν και διακινούν την προσωπική και συλλογική μας ύπαρξη. Το πώς ο καθένας επιλέγει και αποφασίζει να πράξει μπορεί να διαφέρει και κανείς δεν έχει το δικαίωμα τις αποφάσεις που βγαίνουν μέσα από μια υπαρξιακή διαδικασία και δοκιμασία να τις ευτελίζει, να τις επιτιμά, να τις απομειώνει ή να τις χρησιμοποιεί για πολιτική κατανάλωση. Όλοι και όλες κρινόμαστε και θα κριθούμε από τη στάση και τις αποφάσεις μας, από τα «ναι» και τα «όχι» μας, από τις πράξεις και τις παραλείψεις μας, από τη συνέπειά μας, από τις αντιστάσεις μας, από την αυταπάρνηση και την ανιδιοτέλειά μας. Εδώ και πέντε μήνες, η Κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά και με πυρήνα τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, δίνει μια άνιση μάχη σε καθεστώς ασφυξίας και εκβιασμών σε μια Ευρώπη που έχει προδώσει τους καταστατικούς της σκοπούς, την ευημερία των λαών και των κοινωνιών, σε μια Ευρώπη που χρησιμοποιεί το κοινό νόμισμα, το ευρώ, όχι ως μέσο επίτευξης της κοινωνικής ευημερίας, όπως είναι κάθε νόμισμα, αλλά ως μοχλό και εργαλείο καταναγκασμού και εξευτελισμού των απείθαρχων λαών και ηγεσιών, σε μια Ευρώπη που μεταμορφώνεται σε εφιαλτική φυλακή για τους λαούς της, ενώ οικοδομήθηκε για να είναι το κοινό φιλόξενο σπίτι τους. Ο ελληνικός λαός εμπιστεύθηκε σ' αυτήν την Κυβέρνηση τη μεγάλη υπόθεση της απαλλαγής του από τα δεσμά του μνημονίου, από τη μέγγενη της επιτήρησης και της εποπτείας που επιβλήθηκε στην κοινωνία με πρόσχημα το χρέος, ένα χρέος παράνομο, αθέμιτο, επονείδιστο και μη βιώσιμο, όπως κατέδειξε και το προκαταρκτικό πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους …
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε. …και όπως συνομολόγησε στην πρόσφατη έκθεσή του και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που γνώριζε για τη μη βιωσιμότητα του χρέους από το 2010. Ένα χρέος που δεν προέκυψε ως καιρικό φαινόμενο, αλλά που το δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις με συμβάσεις διαφθοράς, μίζας, διαπλοκής, με συνομολογήσεις λεόντειων ρητρών και αστρονομικών επιτοκίων, από τα οποία ωφελήθηκαν αλλοδαπές τράπεζες και εταιρείες. Ένα χρέος που δόλια η τρόικα με τις προηγούμενες κυβερνήσεις μετέτρεψε από ιδιωτικό σε δημόσιο, σώζοντας τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, αλλά και τις ελληνικές ιδιωτικές και καταδικάζοντας τον ελληνικό λαό σε συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης και επιστρατεύοντας τα μίσθαρνα όργανα της μιντιακής διαπλοκής, για να τρομοκρατούν και να εξαπατούν τους πολίτες.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Κύριε Πρόεδρε, δεν πειράζει. Είναι κατανοητό ότι ενοχλούν αυτά που λέω και είναι κατανοητό και ποιους ενοχλούν. Αυτό το χρέος, που δεν δημιούργησε ούτε διόγκωσε ούτε ο λαός ούτε η σημερινή Κυβέρνηση, χρησιμοποιείται εδώ και πέντε χρόνια ως εργαλείο εξανδραποδισμού του λαού από δυνάμεις που δρουν εντός Ευρώπης με όρους οικονομικού ολοκληρωτισμού, χωρίς να έχουν το ηθικό ανάστημα και το ιστορικό δικαίωμα. Η Γερμανία δεν έχει μέχρι σήμερα καταβάλει τις οφειλές της προς τη μικρή και αντιστεκόμενη Ελλάδα που ταυτίστηκε με τον ηρωισμό, οφειλές που υπερβαίνουν το φερόμενο ελληνικό δημόσιο χρέος, οφειλές που αποτιμώνται από την αρμόδια Επιτροπή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που δημιούργησε η προηγούμενη κυβέρνηση, σε ύψος 340 δισεκατομμυρίων ευρώ, όταν το ελληνικό δημόσιο χρέος φέρεται να ανέρχεται στα 325 δισεκατομμύρια ευρώ. Η Γερμανία απόλαυσε τη μεγαλύτερη διαγραφή χρέους μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, για να ορθοποδήσει με τη γενναιόδωρη σύμπραξη της μικρής Ελλάδας. Η Γερμανία υπέθαλψε υπαιτίους εταιρειών διαφθορέων που συναλλάσσονταν με τις προηγούμενες κυβερνήσεις και τα κόμματα που τις στήριζαν, όπως η «SIEMENS», και τους προστάτευσε από την ελληνική δικαιοσύνη. Κι όμως, η Γερμανία συμπεριφέρεται σαν να της χρωστά η ιστορία και ο ελληνικός λαός, σαν να θέλει να πάρει την ιστορική ρεβάνς για τις θηριωδίες της, προωθώντας και επιβάλλοντας μία πολιτική που συνιστά έγκλημα, όχι μόνο κατά του ελληνικού λαού, αλλά έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, υπό την ποινική έννοια της εκτεταμένης και συστηματικής επίθεσης σε έναν πληθυσμό με σκοπό την υπολογισμένη μερική ή ολική εξόντωσή του. Και, δυστυχώς, κυβερνήσεις και θεσμοί που οφείλουν να αρθούν στο ύψος της ιστορίας και της ευθύνης τους στοιχίζονται πίσω από αυτήν την επίθεση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η περιαγωγή του λαού και της Κυβέρνησης σε συνθήκες ασφυξίας και απειλής βίαιης χρεοκοπίας, με τεχνητή και ενσυνείδητη δημιουργία συνθηκών ανθρωπιστικής καταστροφής, συνιστά ευθεία παραβίαση όλων των διεθνών συνθηκών προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, των ευρωπαϊκών συνθηκών, αλλά και του ίδιου του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Ο εκβιασμός δεν είναι νομοτέλεια και η δημιουργία συνθηκών εξάλειψης της ελευθερίας της βουλήσεως δεν επιτρέπει σε κανέναν να μιλά για επιλογές. Οι δανειστές εκβιάζουν την Κυβέρνηση, ενεργούν δόλια, ενώ γνώριζαν από το 2010 ότι το χρέος αυτό δεν είναι βιώσιμο. Ενεργούν συνειδητά, αφού προκαταλαμβάνουν με δηλώσεις τους την αναγκαιότητα χορήγησης ανθρωπιστικής βοήθειας στην Ελλάδα. Ανθρωπιστικής βοήθειας για τι; Για μια αναπάντεχη και αδόκητη φυσική καταστροφή; Για έναν απρόβλεπτο σεισμό; Μια πλημμύρα, μια πυρκαγιά; Όχι! Ανθρωπιστικής βοήθειας εξαιτίας της συνειδητής και υπολογισμένης απόφασης και επιλογής τους να στερήσουν από τον λαό τα μέσα επιβίωσης, κλείνοντας τη στρόφιγγα της ρευστότητας ως αντίποινα για τη δημοκρατική επιλογή της Κυβέρνησης και της Βουλής να προκηρύξουν δημοψήφισμα και να απευθυνθούν στο λαό για να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του. Ο ελληνικός λαός τίμησε την Κυβέρνηση που τον εμπιστεύθηκε. Τίμησε τη Βουλή που του έδωσε το δικαίωμα να πάρει τη ζωή του στα χέρια του και να αποφασίσει για τη μοίρα του. Είπε ένα γενναίο και περήφανο ιστορικό «όχι» στους εκβιασμούς, «όχι» στα τελεσίγραφα, «όχι» στα μνημόνια της υποτέλειας, «όχι» στην αποπληρωμή ενός χρέους που δεν το δημιούργησε και δεν του αναλογεί, «όχι» σε νέα μέτρα εξαθλίωσης και εξουθένωσης. Αυτό το «όχι» οι δανειστές πεισματικά επιμένουν να το μετατρέψουν σε «ναι» και χαιρέκακα συμπράττουν μαζί τους εκείνοι που ευθύνονται για τα μνημόνια και εκείνοι που ωφελήθηκαν από αυτά, εκείνοι που δημιούργησαν το χρέος και εκείνοι που το φόρτωσαν στην πλάτη του λαού. Αυτό το «όχι» του λαού υπερβαίνει όλους και όλες μας και μας υποχρεώνει να υπερασπισθούμε το δικαίωμά του να αγωνισθεί για τη ζωή του, να παλέψει, να μη ζήσει ζωή μισή ή ζωή σκυφτή. Να είναι περήφανος γι' αυτά που θα κληροδοτήσει στους επόμενους και στην ανθρωπότητα. Η Κυβέρνηση σήμερα εκβιάζεται για να συναινέσει σε εκείνα που δεν τον αντιπροσωπεύουν, που δεν της αναλογούν και τα οποία αγωνίζεται για να ανατρέψει και να αποτρέψει. Ο Πρωθυπουργός μίλησε με ειλικρίνεια, γενναιότητα, παρρησία και ανιδιοτέλεια. Είναι ο νεότερος Πρωθυπουργός και αυτός που πάλεψε όσο κανείς προκάτοχός του για τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα του λαού και των νέων γενεών, που εκπροσώπησε και εκπροσωπεί τη γενιά μας και της δίνει ελπίδα. Τον τιμώ και θα τον τιμώ πάντα γι' αυτήν του τη στάση και επιλογή. Και ταυτόχρονα θεωρώ θεσμική μου ευθύνη ως Προέδρου της Βουλής να μην κλείσω τα μάτια ούτε να προσποιηθώ ότι δεν καταλαβαίνω τον εκβιασμό, να μην τον κάνω εύκολο. Το περιεχόμενο της συμφωνίας δεν θα μπορούσα ποτέ να το ψηφίσω και να το νομιμοποιήσω. Το ίδιο πιστεύω ότι ισχύει και θα ίσχυε για τον Πρωθυπουργό, που σήμερα εκβιάζεται με όπλο την επιβίωση αυτού του λαού. Το ίδιο πιστεύω ότι ισχύει και θα ίσχυε για την Κυβέρνηση και τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες που τη στηρίζουν. Τη θεσμική μου ευθύνη απέναντι στην ιστορία την αναλαμβάνω δηλώνοντας παρούσα στη σημερινή συζήτηση και ψηφοφορία. Θεωρώ ότι έτσι είμαι πιο χρήσιμη στο λαό, στην Κυβέρνηση, στον Πρωθυπουργό, στις επόμενες γενιές και στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, εγγράφοντας τις πραγματικές συνθήκες υπό τις οποίες καλείται το Κοινοβούλιο να λάβει αποφάσεις...
Να παραιτηθείς!
Παρακαλώ ησυχία για να ολοκληρώσει η κυρία Πρόεδρος.
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε. … και αποκρούοντας τον εκβιασμό όπως επιβάλλει και επιτάσσει το παλιό άρθρο 1.1.4, το άρθρο 120 του Συντάγματος.
Παρακαλώ ησυχία!
Ο ελληνικός λαός είναι ο δεύτερος που υφίσταται αυτή την εχθροπραξία εντός της Ευρωζώνης. Προηγήθηκε η Κύπρος τον Μάρτιο του 2013. Η απόπειρα επιβολής μέτρων που απέκρουσε ο λαός με δημοψήφισμα μέσα από τον εκβιασμό των κλειστών τραπεζών και την απειλή χρεοκοπίας, συνιστά βίαιη κατάλυση του Συντάγματος και αποστέρηση του Κοινοβουλίου από την εξουσία που του χορηγεί το Σύνταγμα.
Σώπα!
Παρακαλώ ησυχία.
Καθένας και καθεμία δικαιούται και υποχρεούται να αντιστέκεται, να υπερασπίζεται την πατρίδα και την δημοκρατία με τον τρόπο που επιλέγει και αποφασίζει. Καμμία αντίσταση στην ιστορία δεν ήταν εύκολη. Όμως, διεκδικήσαμε την ψήφο και την εμπιστοσύνη του λαού για τα δύσκολα. Και οφείλουμε στα δύσκολα να ανταποκριθούμε και να μην φοβηθούμε. Σας ευχαριστώ.
Τι κάνετε εκεί; Δεν είναι θέατρο εδώ. Εδώ είναι Βουλή. Να κατέβουν να ψηφίσουν!
Βγάλτε τους έξω! Άμεσα να φύγουν. Βγάλτε τους έξω.
Να φύγουν από τα θεωρεία αυτοί!
Κύριοι, παρακαλώ πολύ.
Έφερε η κυρία την κερκίδα της.
Παρακαλώ να βγουν έξω. Κύριοι, ησυχία! Σας υπενθυμίζω ότι στις 3.00΄ διακόπτουμε για την ονομαστική ψηφοφορία. Οι αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας παρακαλώ να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας]] Οι μη αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας παρακαλώ να εγερθούν. [[Εγείρονται οι μη αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας]] Είναι προφανές ότι δεν ηγέρθη ο απαιτούμενος και προβλεπόμενος από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής αριθμός Βουλευτών και συνεπώς η ένσταση αντισυνταγματικότητας απορρίπτεται.
Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να λάβω τον λόγο.
Θα ήθελα απ' όλους σας να διευκολύνετε την κατάσταση. Κύριε Βενιζέλο, ζητήσατε τον λόγο εσείς και ο κ. Κρεμαστινός. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες στην Αίθουσα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορούμε να τελειώνουμε; Θα ησυχάσετε; Κύριε Βενιζέλο, θα ήθελα να διευκολύνετε και εσείς.
Θα διευκολύνω. Για μισό λεπτό θα ήθελα τον λόγο.
Κύριοι παρακαλώ ησυχία. Ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Κρεμαστινός ζήτησαν επ' ολίγον, για ένα λεπτό είπατε, τον λόγο επί του Κανονισμού. Παρακαλώ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό επί του Κανονισμού.
Το παρεμπίπτον ζήτημα επί του Κανονισμού που θέλω να θέσω, κύριε Πρόεδρε, συνίσταται στο εξής: Η μόλις κατελθούσα του Βήματος Βουλευτής πρόσβαλε βαθύτατα τον συνταγματικό και εθνικό πατριωτισμό του συνόλου της Βουλής, των κομμάτων της Αντιπολίτευσης αλλά και των κομμάτων της Συμπολίτευσης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας]] Είχε την ψευδαίσθηση ότι συνομιλεί με την ιστορία. Δεν έχει επαφή με …
Είναι αυτό επί του Κανονισμού;
Παρακαλώ! Παρακαλώ!
Κύριε Πρόεδρε, οφείλατε…
Είναι επί του Κανονισμού αυτό;
Παρακαλώ! Να ολοκληρώσει ο κ. Βενιζέλος.
…μόλις ακούσατε αυτό το παραλήρημα εναντίον της δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού, να την ανακαλέσετε στην τάξη. Το γεγονός ότι δεν την ανακαλέσατε, συνιστά παραβίαση του Κανονισμού.
Παρακαλώ πολύ, ποιος από τους εισηγητές ή από τους ειδικούς αγορητές…
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να τοποθετηθώ επί της διαδικασίας.
Ορίστε, κύριε Παφίλη.
Κύριε Πρόεδρε, όπως συμφωνήσαμε στη Διάσκεψη των Προέδρων, στις 3.00΄ θα έπρεπε να τελειώσει η διαδικασία.
Βεβαίως.
Η δική μας η πρόταση είναι - κι εμείς το κάνουμε και πράξη - να αποσυρθούν οι εισηγητές και να περάσουμε στην ονομαστική ψηφοφορία.
Συμφωνούν όλες οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες; Συμφωνείτε όλοι και όλες;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν κατατεθεί δύο αιτήσεις για διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1α του Κανονισμού της Βουλής: η πρώτη από τον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή επί του άρθρου μόνου του σχεδίου νόμου και η δεύτερη από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας επί της αρχής και επί του άρθρου μόνου, των οποίων τα κείμενα έχουν ως εξής:
Θα αναγνώσω πρώτα τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος. Παρών. Ο κ. Μιχαήλ Αρβανίτης. Παρών. Ο κ. Γαλέος. Παρών. Ο κ. Γεώργιος Γερμενής. Παρών. Ο κ. Φώτιος Γραικός. Παρών. Ο κ. Αντώνιος Γρέγος. Παρών. Η κ. Ελένη Ζαρούλια. Παρούσα. Ο κ. Ηλίας Κασιδιάρης. Παρών. Ο κ. Νικόλαος Κούζηλος. Απών. Ο κ. Ιωάννης Λαγός. Παρών. Ο κ. Αρτέμιος Ματθαιόπουλος. Παρών. Ο κ. Νικόλαος Μίχος. Παρών. Ο κ. Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης. Παρών. Ο κ. Ηλίας Παναγιώταρος. Παρών. Ο κ. Χρήστος Παππάς. Παρών. Η κ. Δέσποινα Σβερώνη - Χονδρονάσιου. Παρούσα. Ο κ. Χρήστος Χατζησάββας. Παρών. Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Θα αναγνώσω τώρα και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Δημήτριος Κουτσούμπας. Παρών. Η κ. Αλεξάνδρα Παπαρήγα. Παρούσα. Ο κ. Αθανάσιος Βαρδαλής. Παρών. Η κ. Ελένη Γερασιμίδου. Παρούσα. Ο κ. Ιωάννης Γκιόκας. Παρών Η κ. Λιάνα Κανέλλη. Παρούσα. Ο κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος. Παρών. Ο κ. Χρήστος Κατσώτης. Παρών. Ο κ. Γεώργιος Λαμπρούλης. Παρών. Η κ. Διαμάντω Μανωλάκου. Παρούσα. Ο κ. Γεώργιος Μαρίνος. Παρών. Ο κ. Νικόλαος Μωραΐτης. Παρών. Ο κ. Αθανάσιος Παφίλης. Παρών. Ο κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης. Παρών. Ο κ. Σταύρος Τάσσος. Παρών. Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Θέλω να ευχαριστήσω τους Βουλευτές, γιατί μέσα σε πραγματικά δύσκολες και πρωτοφανείς για τα κοινοβουλευτικά δεδομένα συνθήκες - με διαδικασίες που εκ των πραγμάτων ήταν αναγκαίο να επισπευστούν, παρ' όλα αυτά χωρίς δυσκολία - σήμερα διεξήχθη μια δύσκολη διαδικασία και στην επιτροπή και στην Ολομέλεια. Θέλω να πω ότι αυτή η διαδικασία εκρίθη ως απαραίτητη. Εκρίθη ως απαραίτητη, προκειμένου η Κυβέρνηση - η οποία βρίσκεται σε μια δύσκολη φάση της διαπραγμάτευσης κι όλοι εξουσιοδοτούμαστε σήμερα με βάση αυτό το νομοσχέδιο που καλούνται οι Βουλευτές να ψηφίσουν, ιδιαίτερα όμως ο Υπουργός των Οικονομικών, που θα ταξιδέψει αύριο στις Βρυξέλλες και θα βρεθεί σε μια κρίσιμη συνεδρίαση του Eurogroup - να έχει τη μέγιστη δυνατή στήριξη στην προσπάθεια να πετύχει όσα περισσότερα σε μια κρίσιμη διαπραγμάτευση, στην τελευταία πιο κρίσιμη στιγμή, προς όφελος φυσικά του δημόσιου συμφέροντος, προς όφελος της ελληνικής πλευράς. Είναι προφανές ότι σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές η συνείδηση του καθενός και της καθεμιάς βαραίνει. Αναμετριόμαστε με το μπόι μας και με το μπόι της ιστορίας. Είναι, όμως, ταυτόχρονα προφανές ότι η εξουσιοδότηση στον Υπουργό των Οικονομικών σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή, αποτελεί μια επιλογή υψηλής ευθύνης. Σε ό,τι αφορά τους Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αποτελεί την ελάχιστη εμπιστοσύνη απέναντι στον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό των Οικονομικών, τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, στο σύνολο της Κυβέρνησης που πέντε μήνες τώρα δίνει μια μάχη με αυταπάρνηση, προκειμένου να διεκδικήσει τα συμφέροντα της χώρας σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή. [[Χειροκροτήματα]] Αλλά και για τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης όλων των κομμάτων, αποτελεί μια ψήφο συνείδησης, αλλά και υψηλής εθνικής ευθύνης σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή. Και με βάση αυτό το εθνικό χρέος, όλοι και όλες καλούμαστε να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις. Είμαι βέβαιος, ότι θα σταθούμε στο ύψος της ευθύνης που μας αναλογεί.
Σας ευχαριστούμε, κύριε Πρωθυπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, του άρθρου και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Για τη διαπραγμάτευση και σύναψη δανειακής σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕSM)». Διακόπτουμε για πέντε λεπτά, για να προχωρήσουμε στη ψηφοφορία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Δέχεστε να συμπτύξουμε τις προβλεπόμενες από τον Κανονισμό ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα συνεφώνησε. Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής και επί του άρθρου μόνου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Για τη διαπραγμάτευση και σύναψη δανειακής σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕSM)». Καλούνται επί του καταλόγου οι Βουλευτές η κ. Παναγιώτα Δριτσέλη από το ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής. Κατά την παράγραφο 6 του ιδίου άρθρου οι δεχόμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής και επί του άρθρου μόνου λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη δεχόμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής και επί του άρθρου μόνου λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος που δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχουν έλθει στο προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ. Γιώργου Βαρεμένου και κ. Ευκλείδη Τσακαλώτου. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ. Ελένης Αυλωνίτου και κ. Γιάνη Βαρουφάκη οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι απουσιάζουν από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν αντίστοιχα παρούσα και παρών θα ψήφιζαν «ΝΑΙ». Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κύριους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. [[Να φωτογραφηθεί το πρωτόκολλο σελ. 146α]] Εψήφισαν 291 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 251 Βουλευτές. [[Χειροκροτήματα]] Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 32 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 8 Βουλευτές. Συνεπώς το νομοσχέδιο έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου μόνου του σχεδίου νόμου, «ΝΑΙ» εψήφισαν 251 Βουλευτές. Κατά του άρθρου μόνου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 32 Βουλευτές. «Παρών» εψήφισαν 8 Βουλευτές, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Για τη διαπραγμάτευση και σύναψη δανειακής Σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, ESM» έγινε δεκτό επί της αρχής κι επί του άρθρου κατά πλειοψηφία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο και στο σύνολό του;
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολό του;
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Για τη διαπραγμάτευση και σύναψη δανειακής Σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, ESM» έγινε δεκτό, σε μόνη συζήτηση, κατ' αρχήν, κατ' άρθρο και στο σύνολό του κατά πλειοψηφία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 3.36΄ λύεται η συνεδρίαση.