Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 23-10-2018 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΙΔ΄ συνεδριάσεώς του, της Τρίτης 23 Οκτωβρίου 2018, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Ίδρυση Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών και άλλες διατάξεις».]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία τριάντα επτά μαθητές και μαθήτριες και δυο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 7ο Γυμνάσιο Περιστερίου (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Πέμπτης 25 Οκτωβρίου 2018. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 82/22-10-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Φλώρινας της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννη Αντωνιάδη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Διατήρηση των εκτάσεων του Νομού Φλώρινας στις μειονεκτικές περιοχές». 2. Η με αριθμό 91/23-10-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων που προκύπτουν από την υιοθέτηση του νέου σχεδίου οριοθέτησης του χάρτη των μειονεκτικών περιοχών». 3. Η με αριθμό 75/16-10-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Προστασία πληρωμάτων από εγκατάλειψη πλοίου εσωτερικών πλόων». 4. Η με αριθμό 88/22-10-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Αθηνών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ελένης Ζαρούλια προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Συνεχίζεται το πογκρόμ κατά των Ελλήνων στη Χιμάρα». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 83/22-10-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Εύβοιας της Νέας Δημοκρατίας κ. Σίμου Κεδίκογλου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Έργο “Παράκαμψη Χαλκίδας - Ν. Λάμψακος - Ψαχνά”». 2. Η με αριθμό 89/22-10-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Λιμάνι των Σκοπίων καθίσταται η Θεσσαλονίκη βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών». 3. Η με αριθμό 93/23-10-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Μωραΐτη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Για την ολοκλήρωση του έργου άρδευσης και αναδασμού στην πεδιάδα στις εκβολές του Μόρνου». 4. Η με αριθμό 96/23-10-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Άμεση λήψη μέτρων προστασίας των εργαζόμενων στο εργοστάσιο της “ΛΑΡΚΟ” στην Λάρυμνα Φθιώτιδας για την αποφυγή εργατικών ατυχημάτων». 5. Η με αριθμό 65/16-10-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγας Κεφαλογιάννη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Το ζήτημα της παραχώρησης ιστορικών κτηρίων και αρχαιολογικών χώρων στην Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. (ΕΕΣΥΠ Α.Ε.)». 6. Η με αριθμό 1/1-10-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Αντωνίου Γρέγου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Περί του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα και λοιπών φορέων, συλλόγων και σωματείων της Μακεδονίας και του άρθρου 6 της συμφωνίας Ελλάδας - Σκοπίων». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Επείγουσες ρυθμίσεις για την υποβολή δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 22 Οκτωβρίου 2018 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία έως δύο συνεδριάσεις, ενιαία, επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Αυτό σημαίνει ότι, αφού κατέλθει από το Βήμα ο κ. Καραγκούνης και δούμε πόσοι συνάδελφοι θα έχουν εγγραφεί, θα βγάλουμε μια εκτίμηση χρόνου και εάν μεν τελειώνουμε σήμερα σε μια λελογισμένη ώρα, θα πάει σε μια συνεδρίαση, εάν δε, λόγω του ότι αναμένουμε και δύο υπουργικές τροπολογίες, ο χρόνος δεν επαρκεί, θα συνεχιστεί η συζήτηση αύριο, μετά τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε.
Απ' όσο βλέπω, νομίζω ότι ομοφώνως εγκρίνετε τη διαδικασία αυτή. Το αν θα τελειώσουμε σήμερα ή όχι, όταν θα έχουμε την εικόνα μπροστά μας, θα ρωτήσω το Σώμα, για να πάρουμε την απόφαση αν θα ολοκληρώσουμε σήμερα ή αύριο. Επομένως, το Σώμα συνεφώνησε. Το λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ιωάννης Θεοφύλακτος για δέκα πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο έρχεται για συζήτηση και ψήφιση εδώ στην Ολομέλεια, μετά από επεξεργασία στην επιτροπή. Κάθε φορά στην επιτροπή συζητάμε για θέματα δικαιοσύνης. Γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί υπάρχει μια προϊστορία στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, που αφορά την ηλεκτρονική δήλωση «πόθεν έσχες» όλων των υπόχρεων και της τροποποίησης αυτής. Υπάρχει μια προϊστορία πέρυσι με δυο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, τις οποίες τις επεξεργαστήκαμε, τις δουλέψαμε, συζητήσαμε κυρίως με τους δικαστικούς και φτάσαμε σ' ένα νομοσχέδιο, που βλέπω με πολλή χαρά ότι έχει ευρεία συναίνεση και από το Σώμα, αλλά και από τους φορείς, που συμμετείχαν στη διαβούλευση. Είναι μια ευκαιρία αυτός ο διάλογος, αυτή η διαβούλευση, για να αναφερθούμε και να ξεκαθαρίσουμε κάποιες αυτονόητες αλήθειες, που τις είπαμε και στην επιτροπή, αλλά καλό είναι να επαναληφθούν, για να τις ακούει και ο κόσμος. Η Κυβέρνηση μας, η Αριστερά, αλλά και γενικά ο δημοκρατικός χώρος και πιστεύω, όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις, επιθυμούμε και μάλιστα, διακαώς μια ανεξάρτητη δικαιοσύνη, παρά τα όσα προσπαθούν να παρουσιάσουν περί του αντιθέτου τα συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, που υποκρύπτουν ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα, ότι δήθεν ανάμεσα σε εμάς και στη δικαιοσύνη υπάρχει κόντρα. Δεν υπάρχει καμμία απολύτως αντιπαλότητα με τη δικαιοσύνη, που σέβεται τη δουλειά της, τον θεσμικό της ρόλο και την ανεξαρτησία της. Είδαμε όλοι χθες την απόφαση των Ανακριτών Διαφθοράς, με τη σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου Εισαγγελέα, να διατάξουν την προσωρινή κράτηση του πρώην Υπουργού Άμυνας κ. Παπαντωνίου και της συζύγου του. Δεν θέλω να κρίνω αυτή την απόφαση, ακριβώς γιατί είναι ανεξάρτητη η Δικαιοσύνη, αλλά και γιατί ισχύει - και φυσικά το σέβομαι - το τεκμήριο αθωότητας, όσο και αν αυτό κάμπτεται μετά από μια απόφαση προσωρινής κράτησης. Σίγουρα, όμως, νομίζω ότι μπορώ να πω αυτό που σκέφτεται ο κάθε Έλληνας πολίτης, ότι δηλαδή στη συγκεκριμένη απόφαση προφυλάκισης ενός πρώην έστω ισχυρού πολιτικού άνδρα η ελληνική δικαιοσύνη δεν φοβήθηκε, δεν δείλιασε, ήταν πραγματικά ανεξάρτητη, έκανε τη δουλειά της και ήταν τυφλή, όπως πρέπει, δηλαδή να μην βλέπει εάν αυτός για τον οποίο απονέμεται το δίκαιο είναι ισχυρός ή όχι. Τώρα, το να μιλάει ο προφυλακισθείς Γιάννος Παπαντωνίου για δήθεν «δόγμα Πολάκη», στην ουσία δηλαδή να μιλά την ίδια γλώσσα, που χρησιμοποιούν συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας, είναι σίγουρα κάτι που πρέπει να προβληματίσει. «Δόγμα Πολάκη», λοιπόν, η προφυλάκιση Παπαντωνίου; «Δόγμα Πολάκη» οι αποκαλύψεις του σκανδάλου «NOVARTIS»; Μη λέμε τέτοια τσιτάτα, τέτοια συνθήματα και έτσι να αποφεύγουμε την κριτική. «Δόγμα Πολάκη» οι αποκαλύψεις της εξεταστικής για τα δάνεια σε κόμματα και μέσα μαζικής ενημέρωσης, από το πόρισμα της οποίας έχουν ήδη σχηματιστεί πολλές κακουργηματικές δικογραφίες; «Δόγμα Πολάκη» τα όσα απίστευτα αποδείχθηκαν και αποδεικνύονται ακόμα στην άλλη εξεταστική για τα σκάνδαλα στον χώρο της υγείας και στο ΚΕΕΛΠΝΟ; Η Αριστερά - το επαναλαμβάνω - και ο δημοκρατικός χώρος, όχι μόνο δεν κοντράρονται με τη δικαιοσύνη, αλλά είναι απαίτησή μας, η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, αυτή που σέβεται και προστατεύει τον πολίτη και τις ελευθερίες του. Δεν υπάρχει τίποτα πιο δημοκρατικό και τολμώ να πω, τίποτα πιο επαναστατικό από το όλοι οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, που προβλέπει το Σύνταγμα και θωρακίζει η δικαιοσύνη. Γνωρίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως και πολλοί από εσάς, πολλούς λειτουργούς της δικαιοσύνης. Ξέρω καλά τις δύσκολες συνθήκες εργασίας τους, την αυταπάρνηση και τη θυσία ουσιαστικά της προσωπικής και οικογενειακής τους ζωής. Και όταν κάνεις τόσες θυσίες, ο τελευταίος που θέλει να γίνονται παρεμβάσεις στο έργο του είναι ο ίδιος ο δικαστής και σ' αυτή τη θέληση και απόφασή τους είμαστε δίπλα τους. Οι μεγάλες στιγμές της δικαιοσύνης, όταν όρθωσε το ανάστημά της στα κατεστημένα συμφέροντα των λίγων και στάθηκε στα δίκαια και νόμιμα συμφέροντα των πολλών είναι και μεγάλες στιγμές της δημοκρατίας και της Αριστεράς. Επισημαίνω τα παραπάνω υπέρ του κύρους της δικαιοσύνης, αφού θυμίσω ότι ανέφερα από την πρώτη κιόλας συζήτηση στις επιτροπές ότι πρέπει όλοι να κάνουν την αυτοκριτική τους για το πώς η χώρα έπεσε στα βράχια, για το πώς η χώρα πτώχευσε το 2010, μεταξύ των οποίων και η δικαιοσύνη. Το σωστό είναι και ο κάθε φορέας, η εκτελεστική εξουσία, η νομοθετική εξουσία, η δικαστική εξουσία, η εξουσία του Τύπου να κάνει την αυτοκριτική της. Δεν θα τα επαναλάβω. Όλοι έχουμε ευθύνες για την πτώχευση της χώρας. Μόνο όταν αναγνωρίσει ο καθένας το μερίδιο, που του αναλογεί, διορθώνεται και μπορούμε να κοιτάξουμε το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία. Περνάω στο νομοσχέδιο. Η προϊστορία της υποχρέωσης υποβολής «πόθεν έσχες» ξεκινάει ήδη από το 1964 σε περιορισμένο αριθμό υπόχρεων προσώπων και σε περιορισμένο αριθμό αντικειμένου. Είχαμε τροποποίηση το 1987. Το 1996, για πρώτη φορά, μπαίνουν και οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί. Η μεγαλύτερη τροποποίηση έγινε μετά και είναι ο νόμος, τον οποίο στην ουσία, τροποποιούμε και αντικαθιστούμε σε αρκετά του σημεία σήμερα και είναι ο ν.3213/2003, ο οποίος βέβαια και αυτός τροποποιήθηκε το 2014 και το 2016 με δικές μας νομοθετικές παρεμβάσεις. Η ουσιαστική παρέμβαση, όμως, γίνεται σήμερα. Κρίσιμη είναι και η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της διαφθοράς, που κυρώθηκε με νόμο του 2008 και έχει υπερνομοθετική ισχύ, της οποίας την υποχρέωση εφαρμόζουμε σήμερα. Το άρθρο 5 της Σύμβασης ορίζει: «Για πολιτικές και πρακτικές πρόληψης της διαφθοράς κάθε κράτος - μέλος εφαρμόζει ή διατηρεί αποτελεσματικές συντονισμένες πολιτικές κατά της διαφθοράς που προάγουν...» κ.λπ. και «Κάθε κράτος μέλος θα θεσπίσει και θα προωθήσει αποτελεσματικές πρακτικές». Το άρθρο 8 παράγραφος 5 ορίζει: «Κάθε κράτος μέλος προσπαθεί, όπου αρμόζει, να θεσπίζει μέτρα και συστήματα, που απαιτούν από τους δημόσιους λειτουργούς να υποβάλλουν δηλώσεις σχετικά με τις δραστηριότητες, όπως απασχόληση, επενδύσεις, περιουσιακά στοιχεία» κ.λπ.. Με αυτή την υπερνομοθετική ισχύ που έχει η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, η οποία αφορά και τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς, υλοποιούμε και αυτήν την υποχρέωση της χώρας. Επίσης, εκτός από τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, υλοποιούνται με το παρόν νομοσχέδιο οι Οδηγίες της GRECO. Από τις βασικότερες από αυτές είναι να δηλώνονται τα δάνεια και τα χρέη. Εκτός από το ενεργητικό, λοιπόν, της περιουσίας του υπόχρεου πρέπει να δηλώνεται και το παθητικό. Και αυτό αφορά και τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς. Επίσης, θεσπίζεται καλύτερη στελέχωση με προσωπικό της Επιτροπής Ελέγχου και ζητήματα εξωχώριων εταιρειών. Περνάω σε μια σταχυολόγηση των σημαντικότερων άρθρων, που τα είδαμε στις συζητήσεις στην αρμόδια επιτροπή. Θα αναφέρω τα πιο κομβικά ζητήματα. Στο άρθρο 1, που αφορά τις κατηγορίες υπόχρεων, υπόχρεοι πλέον να υποβάλλουν δήλωση περιουσιακής κατάστασης είναι και όσοι έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με υπόχρεο στη δήλωση. Μετά την τροποποίηση του οικογενειακού δικαίου, αυτό είναι κάτι λογικό και αυτονόητο. Είναι σημαντικό ότι στις σχολικές επιτροπές των δήμων υποβάλλουν δήλωση περιουσιακής κατάστασης μόνο οι πρόεδροι και οι διαχειριστές των τραπεζικών λογαριασμών και όχι όλοι οι άλλοι, τα απλά μέλη. Αυτό ήταν μια μεγάλη ταλαιπωρία για όλους. Καλύπτονται κενά του νόμου, που είχαν διαπιστωθεί. Προστίθενται οι γενικοί διευθυντές των Υπουργείων, οι Επιτροπές Μελετών, οι εκδότες των εντύπων. Αυτά είχαν παραλειφθεί με την προηγούμενη νομοθεσία. Επίσης, απαλλάσσονται από την υποχρέωση υποβολής οι ένστολοι, που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα, λόγω τραυματισμού τους εν ώρα καθήκοντος. Αυτό είναι λογικό και σωστό, υφίστανται που υφίστανται μία προσωπική και υπηρεσιακή ταλαιπωρία, ας αποφύγουν και την ταλαιπωρία υποβολής δήλωσης περιουσιακής κατάστασης. Επίσης, οι δικαστικοί λειτουργοί έχουν και αυτοί υποχρέωση να υποβάλλουν δήλωση τρία έτη μετά την απώλεια της ιδιότητάς τους. Χορηγείται εύλογος χρόνος για την υποβολή εκκρεμών δηλώσεων έως τα τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου. Επίσης σημαντικό είναι ότι τα αναπληρωματικά μέλη συλλογικών οργάνων υποβάλλουν δηλώσεις, μόνο όταν έχουν συμμετάσχει πραγματικά στο συλλογικό όργανο. Και αυτό αποδεικνύεται από τα Πρακτικά. Με το άρθρο 2, ρυθμίζεται το περιεχόμενο της δήλωσης. Σημαντική είναι η τροποποίηση, με την οποία προστίθεται ότι στην αρχική δήλωση περιουσιακής κατάστασης περιλαμβάνεται η αξία όλων των υφιστάμενων περιουσιακών στοιχείων, καθώς και ο τρόπος κτήσης τους. Δηλαδή όταν έχεις την πρώτη φωτογραφία της δήλωσης περιουσιακής κατάστασης, πρέπει να πεις «αυτά έχω και έτσι τα βρήκα». Διότι κάθε χρόνο, που τα βγάζουν οι δημοσιογράφοι έχουμε το «έσχες», αλλά δεν έχουμε το «πόθεν». Εδώ, λοιπόν, διαφαίνεται η βούληση του νομοθέτη και της Κυβέρνησής μας, όπως και σε άλλα κομβικά σημεία του νομοσχεδίου, ότι εκτός από το «έσχες» σημαντικό και ερευνητέο είναι και το «πόθεν». Πάμε στο ίδιο άρθρο στα μετρητά. Αυξάνεται το όριο δήλωσης μετρητών από 15.000 ευρώ στις 30.000 ευρώ - αυτά που έχουμε στο σπίτι, «στο στρώμα», όπως λέει ο κόσμος - και αυξάνεται η αξία των κινητών αξίας, παραδείγματος χάριν, ζωγραφικοί πίνακες, βραχιόλια, τιμαλφή από τα 30.000 ευρώ στα 40.000 ευρώ. Συνεπώς, όποιος έχει μετρητά στο σπίτι του πάνω από 30.000 ευρώ και τιμαλφή πάνω από 40.000 ευρώ έχει υποχρέωση να τα δηλώσει. Τα συζητήσαμε και στις επιτροπές. Είναι πολύ θεμελιωμένη η διάταξη αυτή. Είναι απολύτως συμβατή με τη διεθνή πρακτική. Δεν αντίκειται στο Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς διαφυλάσσει τη μυστικότητα, δεν δηλώνονται διευθύνεις κ.λπ. και αυξάνεται η διαφάνεια των σημαντικότερων λειτουργών. Επίσης, προστίθενται και οι δικαστικοί και οι εισαγγελικοί λειτουργικοί σε αυτούς που έχουν υποχρέωση να δηλώνουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις, αλλά και κάθε οφειλή προς δημόσιο, ΟΤΑ, ΝΠΔΔ και Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης. Στην παράγραφο 5 του άρθρου 2 αίρονται ασάφειες αναφορικά με τους εν διαστάσει συζύγους. Είναι ζητήματα που ανέκυψαν στη λειτουργία της Επιτροπής Πόθεν Έσχες. Συγκεκριμένα, με τη σύζυγο του Προέδρου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, του κ. Μητσοτάκη, προέκυψαν δυσερμηνείες, ασάφειες και επιλύονται με το νομοσχέδιο αυτό. Καλείται ο εν διαστάσει σύζυγος να υποβάλλει ότι είναι υπόχρεος και αυτός. Αν δεν συνεργαστεί, θεσπίζεται μια διοικητική διαδικασία, του δίνεται προθεσμία ενενήντα ημερών και αλλιώς έχει και ο ίδιος μετά προσωπικές κυρώσεις. Προστίθενται το άρθρο 2Α, με το οποίο ρυθμίζεται διαδικασία ηλεκτρονικής υποβολής δήλωσης περιουσιακής κατάστασης και οικονομικών συμφερόντων. Κομβικό είναι το άρθρο αυτό και πολύ αναλυτικό με ολόκληρο παράρτημα, που λέει ότι αν πατήσεις αυτό το κουμπί, βγαίνει αυτός ο πίνακας και σ' αυτόν τον πίνακα επισυνάπτεται στο νομοσχέδιο και στο ΦΕΚ, γιατί ήταν και μία από τις απαιτήσεις των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας. Είναι εξαντλητική, λοιπόν, η ρύθμιση, αλλά δεν είναι κάτι να το φοβάται κανείς. Εμείς που υποβάλαμε και όσοι υπέβαλαν, γιατί και αρκετοί δικαστικοί υπέβαλαν ηλεκτρονικές δηλώσεις «πόθεν έσχες» πέρυσι, δεν είναι τίποτα. Απλά κουμπιά είναι, κουτάκια είναι, τα οποία, μάλιστα, έχουν αυτόματη σύνδεση με το TAXIS, οπότε τα στοιχεία τα παίρνει με ευκολία. Αυτό πρέπει, πραγματικά, να γίνει, να αξιοποιηθεί η τεχνολογία για διευκόλυνση και των ελεγκτικών αρχών. Η σύνθεση της επιτροπής αυξάνεται. Αυξάνονται τα μέλη της, κάτι στο οποίο νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε. Προστίθενται δύο δικαστικοί λειτουργοί, οι οπαίοι έχουν και την πλειοψηφία. Αντικαθίσταται ο Συνήγορος του Πολίτη από τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, πράγμα το οποίο και στην αιτιολογική έκθεση, αλλά και ο Υπουργός Δικαιοσύνης το τεκμηρίωσε με επάρκεια στις συζητήσεις στην επιτροπή και σε περίπτωση ελέγχου δικαστικών εισαγγελικών λειτουργών προεδρεύει δικαστικός, προεδρεύει προερχόμενος από το δικαστικό σώμα. Όσον αφορά το κυρωτικό σκέλος, γίνεται μια έξυπνη ρύθμιση να μην επιβάλλεται πρόστιμο και η είσπραξή του με τον ΚΕΔΕ αν καθυστερήσεις να υποβάλλεις τη δήλωση. Αντ' αυτού, καθιερώνεται ηλεκτρονικό παράβολο, αν καθυστερήσεις τριάντα μέρες 200 ευρώ και αν καθυστερήσεις πάνω από τριάντα μέρες 800 ευρώ. Προτείναμε στις επιτροπές και περιμένουμε από τον Υπουργό να αναγγείλει τη μείωση αυτού του παράβολου για τους ένστολους, γιατί πραγματικά, είναι πολύ υψηλό. Ας παραμείνει σ' αυτό το ύψος για εμάς - Βουλευτές, Πρωθυπουργό, Γενικούς Γραμματείς Κυβέρνησης, Υπουργούς Δημάρχους κ.λπ. - αλλά για τους απλούς δημοσίους υπαλλήλους, κυρίως ένστολους, που έχουν την υποχρέωση υποβολής, καλό είναι να πέσει δραστικά, έτσι ώστε να κινείται στα δικά τους εισοδηματικά κριτήρια. Επίσης, στις κυρωτικές διατάξεις προστίθεται εδάφιο με το άρθρο 7 παράγραφος 2, που καθιστά ανακριβή τη δήλωση εάν τα δηλωθέντα περιουσιακά στοιχεία ή η επαύξηση αυτών δεν δικαιολογείται από τα νομίμως αποκτηθέντα εισοδήματα. Και πάλι φωτίζεται, λοιπόν, το «πόθεν» και όχι μόνο το «έσχες». Τώρα, δυο λόγια, κύριε Πρόεδρε, για τις τροπολογίες που κατατέθηκαν. Πιθανότατα να χρειαστεί να επανέλθουμε με τις δευτερολογίες μας, γιατί έγινε έντονος διάλογος γι' αυτές τις τροπολογίες.
Κύριε Θεοφύλακτε, όσον αφορά στις υπουργικές τροπολογίες, αφού ακούσουμε και τους Υπουργούς που θα τις υποστηρίξουν, προτείνω οι εισηγητές να έχετε δικαίωμα μιας δευτερολογίας πέντε λεπτών. Όλοι οι εισηγητές, εφόσον το επιθυμείτε, να τοποθετηθείτε επί των τροπολογιών, αφού ακούσουμε πρώτα τους Υπουργούς. Δεν λέω γι' αυτές που ενσωματώθηκαν. Λέω γι' αυτές που θα έρθουν.
Καλώς, κύριε Πρόεδρε. Οπότε θα μου επιτρέψετε να πω πολύ σύντομα δυο λόγια γι' αυτές που έχουν ήδη κατατεθεί από την πρώτη συζήτηση. Η παράταση του νόμου Παρασκευόπουλου - Κοντονή και η αντιμετώπιση των ιατρικών πλαστών δικαιολογητικών είναι σημαντικές τροποποιήσεις. Κατ'αρχάς φτάνει πια με τα fake news. Και να σκοντάψεις να πέσεις, φταίει ο νόμος Παρασκευόπουλου. Χθες βγήκε στη δημοσιότητα ότι συνελήφθη ένας επιδειξίας στο Παγκράτι και αμέσως τα Μέσα είπαν: «…ο οποίος είχε συλληφθεί και αποφυλακιστεί με τον νόμο Παρασκευόπουλου». Από τις έρευνες που έγιναν, αποδείχθηκε ότι ο άνθρωπος αυτός δεν είχε καν συλληφθεί. Πρώτη φορά συνελήφθη. Και σχετικά σοβαρά έντυπα είτε ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, είπαν ότι και αυτός αποφυλακίστηκε με τον νόμο Παρασκευόπουλου. Φτάνει. Να μην το πάμε παραπέρα. Όμως, και ο κόσμος πλέον δεν πρέπει να πιστεύει τίποτα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αναφέρθηκε πολύ τεκμηριωμένα ο Υπουργός, αλλά και ο συνάδελφος και πρώην Υπουργός κ. Παρασκευόπουλος. Θα πω μόνο μια κουβέντα γι' αυτό προς τον κόσμο, που θέλει την ασφάλειά του. Όλοι μας θέλουμε την ασφάλεια. Δεν πρέπει αυτοί που αποφυλακίζονται να είναι εξαγριωμένοι για τις συνθήκες κράτησης μέσα στις φυλακές. Το να αποφυλακιστεί κάποιος σε δέκα, δώδεκα ή δεκατέσσερα χρόνια και όταν βγει να είναι ένα θηρίο ανήμερο, που σίγουρα θα ξανακάνει εγκλήματα ή να είναι ένας ήρεμος άνθρωπος, που θα επανενταχθεί ομαλά στην κοινωνία είναι κομβικό. Και υπέρ της ασφάλειας της κοινωνίας είναι οι ανθρώπινες συνθήκες κράτησης στις φυλακές και η ομαλή επανένταξή τους στην κοινωνία. Συμφωνούμε σε αυτά. Έχω κάνει και μέλος της Επιτροπής Σωφρονιστικού Συστήματος και είναι βασικός στόχος όλων μας.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώνετε.
Κλείνω με δύο πολύ σύντομες επισημάνσεις για τα πλαστά ιατρικά πιστοποιητικά, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή σας. Χρόνια τώρα βλέπαμε ιδίως μεγαλόσχημους επιχειρηματίες και εγκληματίες του «λευκού κολάρου», που έμπαιναν στη φυλακή με μεγάλες κακουργηματικές καταδίκες και μετά από ένα - δύο χρόνια, και πολλά λέω, έβγαιναν με ιατρικά πιστοποιητικά, και αυτός άρρωστος και εκείνος άρρωστος, και βέβαια, κάποιοι έκαναν μετά τη ζωή τους σε διακοπές, σε πάρτι και σε πισίνες. Δεν λέω ότι όλα ήταν πλαστά, αλλά για πρώτη φορά και με αφορμή την υπόθεση «ENERGA», που έγινε για πρώτη φορά ενδελεχής έρευνα και αποδείχθηκε ότι υπήρχαν πλαστά ιατρικά πιστοποιητικά, αντιμετωπίζεται αυτό το φαινόμενο. Κλείνω με την τροπολογία για τη Δημοτική Αστυνομία.
Κλείστε οριστικά όμως, κύριε συνάδελφε. Δεν μπορώ να σας δώσω άλλο χρόνο.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, και το λέω πραγματικά. Το θέμα αυτό είναι σημαντικό. Αποκαθίσταται μια αδικία, όταν ο τότε Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης κατήργησε εν μια νυκτί όλο το Σώμα των Δημοτικών Αστυνόμων. Κάποιοι από αυτούς κατέληξαν στα σωφρονιστικά καταστήματα και δεν μπόρεσαν να απεγκλωβιστούν νωρίτερα. Τώρα, παράλληλα με την προκήρυξη που θα γίνουν οι προσλήψεις των νέων σωφρονιστικών υπαλλήλων, αποκαθίσταται αυτή η αδικία. Απλώς είπαμε, κύριε Υπουργοί, και στην επιτροπή ότι μπορεί να γίνει κάποια μικρή νομοτεχνική βελτίωση, ώστε να αξιοποιηθεί ο χρόνος από την υποβολή των αιτήσεων ως την καταληκτική ημερομηνία, που είναι η 29η Μαρτίου 2019, που αναγράφεται και στην τροπολογία, ώστε ο διοικητικός φάκελος να είναι έτοιμος και να μην συμπέσει η απομάκρυνσή τους με τις αυτοδιοικητικές εκλογές, που πιθανώς να δημιουργήσει και στους ίδιους πρόβλημα ή να ενταχθεί και κάποια πρόβλεψη ότι θα εξαιρεθούν από αυτά τα κωλύματα αν συμπέσουν στην περίοδο αυτή.
Κύριε Θεοφύλακτε, δεν έχετε άλλο χρόνο. Κλείστε τώρα παρακαλώ. Σας έχω δώσει τέσσερα λεπτά. Κλείστε!
Υπάρχει ευρεία συναίνεση γι' αυτό το νομοσχέδιο και αυτό είναι σε πολύ θετική κατεύθυνση. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, σαράντα δύο μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί του 7ου Γυμνασίου Περιστερίου (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ορίστε, κύριε Καραγκούνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Και παρακαλώ να δείξετε και σε εμένα μια πολύ μικρή ανοχή, αν και θα μιλήσουμε και ειδικότερα στην κατ' άρθρον συζήτηση.
Θα την έχετε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προτού μπούμε στην επί της αρχής συζήτηση για το νομοσχέδιο, θα ξεκινήσω και εγώ με ένα γενικό σχόλιο που αφορά τη δικαιοσύνη και το πώς αυτή η Κυβέρνηση αντιλαμβάνεται την ανεξαρτησία της και τον τρόπο λειτουργίας της. Τώρα, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, που οι μέρες σας είναι μετρημένες, τώρα που τελειώνει ο πολιτικός σας βίος, θα μείνετε στην ιστορία ως η Κυβέρνηση με τις περισσότερες και πιο ωμές παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη. Θα μείνετε στην ιστορία ως η Κυβέρνηση, που όλες οι δικαστικές ενώσεις την έχουν καταγγείλει ότι παρεμβαίνει στο έργο τους. Θα μείνετε στην ιστορία ως η Κυβέρνηση, που οι Υπουργοί της με ωμό και απροκάλυπτο τρόπο, με λογική απολυταρχικών καθεστώτων παραδέχονται ότι πρέπει να πιέσουν τη δικαιοσύνη να φυλακιστούν οι πολιτικοί της αντίπαλοι, για να παραμείνει στην εξουσία η Κυβέρνηση, η «πρώτη φορά Αριστερά». Εμείς ως Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, σας απαντάμε. Εμείς ως Νέα Δημοκρατία και ως αυριανή κυβέρνηση θα θωρακίσουμε τη δικαιοσύνη. Θα σεβαστούμε κατ' απόλυτο τρόπο την ανεξαρτησία της και θα επαναφέρουμε το κράτος δικαίου, όπως πρέπει να λειτουργεί σε μια ευνομούμενη πολιτεία.
Τον Παπαντωνίου η δικαιοσύνη…
Τον Παπαντωνίου…
Θα σας πω, κύριοι συνάδελφοι.
Κύριοι συνάδελφοι, ακούσατε τον παραμικρό θόρυβο από την Αντιπολίτευση, όσο μιλούσε ο εισηγητής της Πλειοψηφίας; Σας παρακαλώ πολύ!
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Δεν θα του κάνουμε λογοκρισία τώρα του εισηγητή της Αντιπολίτευσης! Μετά πάρτε τον λόγο, γραφτείτε, να πείτε αυτό που θέλετε! Ηρεμία!
Αν αφήσουμε, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ελεύθερη τη δικαιοσύνη, ξέρει πολύ καλά να κάνει τη δουλειά της και το έργο της και βάζει στη θέση τους όσους διασπάθισαν δημόσιο χρήμα και κατέκλεψαν τα δημόσια ταμεία. Όσο ψηλά και αν βρίσκονται ή βρίσκονταν, θα τιμωρηθούν για όσα έπραξαν. Γι' αυτό σας απαντάω και για τον κ. Παπαντωνίου, αλλά και για όλους τους Υπουργούς, που φυλακίστηκαν επί των ημερών μας και δυστυχώς, πολλοί - πάρα πολλοί - είτε πολιτικά πρόσωπα είτε άλλα πρόσωπα βρίσκονται εκτός φυλακής. Θα τα πούμε στη συνέχεια.
Όπως ο Χριστοφοράκος!
Η δικαιοσύνη, λοιπόν ούτε ποδηγέτηση ανέχεται ούτε νουθεσίες χρειάζεται από οποιονδήποτε κυβερνητικό παράγοντα, που προφανώς έχει μπερδέψει τη δημοκρατία με τη «Μπανανία». Και αυτή είναι η πραγματικότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το αναλύσαμε επαρκώς στις επιτροπές. Το σχέδιο νόμου, το οποίο συζητάμε έχει κατά βάση έναν διορθωτικό και συμπληρωματικό χαρακτήρα στη βασική νομοθεσία περί «πόθεν έσχες», δηλαδή στον ν.3213/2003. Αυτά που ήδη είπα στη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή, φυσικά, ισχύουν και σήμερα που το νομοσχέδιο έχει λάβει την οριστική του μορφή. Θα επαναλάβω, λοιπόν, τις δύο αρχές, υπό το πρίσμα των οποίων η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει τα θέματα του ελέγχου των πολιτικών και των λοιπών υπόχρεων προσώπων του «πόθεν έσχες», ακριβώς γιατί στη Νέα Δημοκρατία δεν είμαστε ευκαιριακοί. Αυτά που λέμε ανταποκρίνονται στις πάγιες αντιλήψεις μας. Είπα, λοιπόν - και επαναλαμβάνω - ότι η Νέα Δημοκρατία, σε αυτά τα θέματα, ως πρώτη αρχή της έχει και θέλει τη διαφάνεια, θέλει τον έλεγχο, θέλει τη σαφήνεια στα ευαίσθητα αυτά θέματα. Και τα θέλει όλα αυτά, όχι μόνο γιατί τα πιστεύει, αλλά γιατί διαχρονικά υπήρξε το κόμμα, που απέδειξε ότι το ίδιο και τα στελέχη του δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Όμως, είναι σαφές ότι ενώ όλοι αυτοί οι στόχοι είναι απολύτως θεμιτοί, εξίσου μεγάλη σημασία έχουν και τα μέσα, που επιλέγουμε, για να τους υπηρετήσουμε. Στις πραγματικές δημοκρατίες ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Αυτό ήταν το επιχείρημα κάθε λογής απολυταρχικού καθεστώτος - να μην θυμηθούμε τα ονόματα - κάθε Στάλιν, τα οποία - να θυμίσω - είχαν ως κεντρικό τους σύνθημα την πάταξη της διαφθοράς, μόνο που στην περίπτωσή τους δεν ήταν ότι η σταυροφορία τους ήταν μόνο κάλπικη, γιατί πρώτοι διεφθαρμένοι ήταν οι ίδιοι και ο περίγυρός τους, αλλά κυρίως γιατί στο όνομα ενός καλού σκοπού επιστρατεύτηκαν τα πιο βίαια, ανήθικα και αντιδημοκρατικά μέσα. Άρα, το κλειδί σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι να ισορροπήσουμε τον σκοπό και τα μέσα. Ναι στη διαφάνεια, ναι στον έλεγχο, ναι στην ευθύνη, αλλά όχι με μέσα και τρόπους, που κάνουν τη χώρα ζούγκλα, γιατί φυσικά εάν κανείς αρχίσει στο όνομα ενός καλού σκοπού να επιστρατεύει δυσανάλογα μέσα, τότε τίποτα δεν εγγυάται ότι μία ακρότητα δεν θα γεννήσει μία δεύτερη και μία τρίτη. Συμπερασματικά, λοιπόν, έχουμε ένα πρόβλημα, για να το πω με νομική γλώσσα. Στάθμιση συμφερόντων ανάμεσα στα αντικρουόμενα συμφέροντα και να υπάρχει διαφάνεια και έλεγχος, αλλά ταυτόχρονα να γίνονται σεβαστά τα ατομικά δικαιώματα και να μη μεταβάλλεται η χώρα σε ένα απέραντο και ατελείωτο δικαστήριο ή πολύ χειρότερα - για να μη χρησιμοποιήσω μία έκφραση που χρησιμοποίησα και στην επιτροπή - για να μη μεταβληθούμε, χωρίς να το καταλάβουμε, σε μία χώρα τύπου Στάζι. Μ' αυτή, λοιπόν, την έννοια, επειδή εμείς στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουμε στη διαφάνεια και στον έλεγχο των ανθρώπων, που ασκούν εξουσία και δεν κάνουμε εκπτώσεις, θα πούμε «ΝΑΙ» επί της αρχής στο συζητούμενο νομοσχέδιο, θα εκφράσουμε τις έντονες αντιρρήσεις μας στην κατ' άρθρον συζήτηση, γιατί όπως είπα και πριν, τα μέσα που χρησιμοποιεί αυτό το νομοσχέδιο για να υπηρετήσει τον κατά τα άλλα ορθό σκοπό του ελέγχου και της διαφάνειας είναι δυσανάλογα, γιατί ακριβώς φέρουν μέσα τους το στοιχείο της υπερβολής. Στην πραγματικότητα, αντί να διορθώσουμε υπερβολές ενός ήδη, δυστυχώς, υπερβολικού συστήματος, απλώς τις επιτείνουμε. Πριν πω συγκεκριμένα ποιες είναι αυτές οι υπερβολές και πού εντοπίζεται η δυσαναλογία στη στάθμιση συμφερόντων, για τα οποία σας μίλησα, θα ήθελα να κάνω μία παρατήρηση. Ειδικά επειδή το πλαίσιο ελέγχου που συζητάμε, δηλαδή το θέμα του «πόθεν έσχες», αφορά πρωτίστως ανθρώπους που ασκούν άμεσα ή έμμεσα εξουσία στη χώρα και ακριβώς επειδή έχουμε δημιουργήσει μια χώρα όπου, πολλές φορές, ενώ έχουμε καλούς σκοπούς, τα μέσα που επιλέγουμε να τους υπηρετήσουμε είναι δυσανάλογα σε βάρος του πολίτη, καταλαβαίνω ότι δεν πρέπει να δίνουμε την εντύπωση ότι θέλουμε άλλα μέτρα και άλλα σταθμά για μας τους ίδιους. Πάρτε για παράδειγμα το θέμα της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής. Σωστός ο σκοπός, αλλά με τι μέσα; Με τους πληροφοριοδότες, για να θυμηθώ παλαιότερες εποχές - και όχι πολύ παλαιότερες - τύπου Στάζι, όπως ανέφερα, που είχε προτείνει ο κ. Βαρουφάκης; Θυμάστε αυτές τις γελοιότητες που ποτέ δεν τις αρνηθήκατε και τότε τις συζητούσατε αρκετά σοβαρά; Μπορώ να θυμηθώ και τις απαράγραπτες φορολογικές υποθέσεις για δεκαετίες, ώστε να μπορεί οποιοσδήποτε επίορκος κρατικός υπάλληλος να χρησιμοποιήσει ένα τέτοιο πλαίσιο για ίδιον όφελος. Ευτυχώς, βεβαίως, που το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε σώας τα φρένας του και ανέτρεψε αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση. Τι να πω, επίσης, για το νομοθέτημα, που ψηφίστηκε πρόσφατα και ορίζει ότι ένας πολίτης, όταν πηγαίνει στην τράπεζα και κάνει μεταφορά ποσού 1.000 ευρώ από δικό του λογαριασμό σε δικό του λογαριασμό, θα ελέγχεται ως δήθεν ύποπτος νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα; Τι να πω; Ο πολίτης, λοιπόν, που τα βιώνει αυτά και φυσικά σε καμμία περίπτωση δεν θέλει ένα κράτος, που κάποιοι επιτήδειοι φοροφυγάδες το κλέβουν, αισθάνεται ότι για έναν τέτοιο καλό σκοπό δημιουργήσαμε, δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία αβίωτη κοινωνία. Και επειδή δικαίως το αισθάνεται αυτό, τώρα που εγώ επισημαίνω το ίδιο για το συζητούμενο νομοσχέδιο, μπορεί να αισθάνεται και πάλι - δικαίως, όπως είπα και πριν - ότι αφού υφίσταται ο ίδιος αυτές τις υπερβολές, πόσω μάλλον θα πρέπει να τις υφιστάμεθα εμείς που ασκούμε εξουσία.Έτσι είναι. Θα έχει δίκιο ο πολίτης να το σκεφτεί αυτό. Όμως, αυτό που δεν γίνεται πάντα σαφές είναι ότι, ενώ οι λεκτικές υπερβολές που αφορούν τον πολίτη απλώς κάνουν τη ζωή του αβίωτη, οι ελεγκτικές υπερβολές που αφορούν ανθρώπους, που ασκούν εξουσία έχουν μια πολύ σημαντικότερη παρενέργεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι δηλαδή μπορούν να λειτουργήσουν ως πρόσχημα για να αποτραπούν και να εμποδιστούν οι πολιτικοί, οι δικαστές, οι αξιωματικοί, οι δημοσιογράφοι και τόσοι άλλοι υπόχρεοι από το να ασκούν τα καθήκοντά τους, σύμφωνα με τη συνείδησή τους, φοβούμενοι ένα ευρύχωρο και υπερβολικό θεσμικό πλαίσιο, εντός του οποίου να μπορούν να γίνουν ύποπτοι πράξεων που ουδέποτε διέπραξαν. Εσείς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, την ξέρετε τη μέθοδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί μια βιοτεχνία, αλλά μια βιομηχανία λάσπης. Πέταξε μια ιστορία τύπου «NOVARTIS» με κάτι ενδείξεις, με κάτι σκιές και με κάτι υπόνοιες, με κουκουλοφόρους μάρτυρες, με το FBI, που κάτι θα κάνει και ακριβώς μέσα σε ένα ευρύχωρο και χαλαρό πλαίσιο, που όλοι είναι ύποπτοι μέχρι να ξεκαθαριστεί η υπόθεση - δεν αναφέρομαι σε αυτή την υπόθεση, αλλά λέω γενικά για το θεσμικό πλαίσιο που φέρνετε - θα περάσει περίπου μια δεκαετία και στο τέλος, δεν θα βρεθεί τίποτα, αλλά εν τω μεταξύ, η εν τοις πράγμασι εκβίαση των εμπλεκομένων πολιτικών, δικαστών και λοιπών υπόχρεων θα λειτουργεί μια χαρά. Μου θυμίζει αυτή η υπόθεση - και θα θυμίζει και σε εσάς - την υπόθεση του κ. Λαλιώτη με τις υποτιθέμενες offshore εταιρείες του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η οποία υπόθεση κατέρρευσε στα δικαστήρια, αλλά φυσικά, η λάσπη και ο πολιτικός εκβιασμός λειτούργησε για χρόνια και χρόνια. Ρωτάω λοιπόν: Ένα τέτοιο ευρύχωρο και γεμάτο υπερβολές σύστημα «πόθεν έσχες» ποιος εγγυάται ότι δεν θα λειτουργεί ως βιομηχανία προφάσεων, για να πιέζονται πρόσωπα που ασκούν δημόσια εξουσία, για να μην κάνουν όσα δεν είναι αρεστά; Ποιος εγγυάται ότι ένα τέτοιο σύστημα υπερβολών και υπερεξουσίας, που με βάση αόριστα ευρήματα που θα διατηρούν σε εκκρεμότητα υποθέσεις ελέγχου επί εικοσαετία, δεν θα βάζει τη βάση για εκβιασμό ενός δημοσίου προσώπου, δικαστών, που χειρίζονται κρίσιμες υποθέσεις, εφοριακών, που καλούνται να στοχοποιήσουν πολιτικούς ή άλλους, που δεν είναι αρεστοί, πολιτικών που σε κρίσιμες ψηφοφορίες, που λείπει η μια ή η άλλη ψήφος - από την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, για παράδειγμα, μέχρι την ψηφοφορία ενός κρίσιμου εθνικού ζητήματος - θα πρέπει να μπουν με αυτή τη λογική, στη γραμμή και να ψηφίσουν, γιατί αλλιώς ίσως να υπάρξει πρόβλημα. Με άλλα λόγια, αυτό που σας λέω με μια λέξη είναι ότι ο αγώνας κατά της διαφθοράς είναι ιερός. Όμως, όταν τα μέσα που χρησιμοποιούν για τον σκοπό αυτό είναι υπερβολικά, τότε ο αγώνας κατά της διαφθοράς γεννά ο ίδιος διαφθορά. Και επειδή μιλάμε ειδικά για το «πόθεν έσχες», όχι μόνο μπορεί να γεννηθεί η διαφθορά, αλλά υπό προϋποθέσεις μπορεί να γεννηθεί και πολιτική εκτροπή. Αυτό είναι το πνεύμα υπό το οποίο λέμε, όπως σας είπα και πριν, «ΝΑΙ» στο συζητούμενο νομοσχέδιο επί της αρχής, αλλά θα εκφράσουμε συγκεκριμένα τις αντιρρήσεις μας στην κατ' άρθρον συζήτηση. Διότι, όπως σας είπα, εμείς δεν ενεργούμε με κριτήρια λαϊκισμού, τάχα να επιβάλουμε διαφάνεια στους πολιτικούς ή στους δικαστές, αλλά στην πραγματικότητα, με την υστεροβουλία να αποπειραθούμε να τους ελέγχουμε στην ουσιαστική άσκηση των αρμοδιοτήτων τους και αν χρειαστεί, να βρούμε προφάσεις για να τους σταματήσουμε, για να τους εμποδίσουμε, για να τους εκβιάσουμε. Για να το πω και με μια άλλη διατύπωση, δεν είναι σοβαρό σε τέτοια ευαίσθητα νομοθετήματα να υπάρχουν διατάξεις με αόριστες έννοιες, όπως τα ευρήματα - είπα και πριν - με χρονικό ορίζοντα την εικοσαετία και με συγκέντρωση υπερεξουσιών σε εν δυνάμει πολιτικώς ελεγχόμενα πρόσωπα. Αναφέρομαι προφανώς, στο άρθρο 4 παράγραφος 5 του σχεδίου νόμου, όπου η προθεσμία διενέργειας του ελέγχου στην πενταετία μπορεί να παραταθεί σε περίπτωση ένδειξης τέλεσης ποινικών αδικημάτων, μέχρι τη συμπλήρωση της ποινικής παραγραφής τους. Δηλαδή, με λίγα λόγια, για να γίνει αντιληπτό και από τους συναδέλφους, αλλά κυρίως από τους πολίτες, που μας παρακολουθούν, τα πέντε έτη μπορεί να γίνουν είκοσι έτη και ο κάθε υπόχρεος που ελέγχεται θα έχει στην ουσία τη δαμόκλειο σπάθη του ελέγχου να επικρέμαται σε όλο του τον βίο ή τέλος πάντων ένα πολύ μεγάλο διάστημα, επειδή υπάρχουν ευρήματα ένδειξης τέλεσης αξιόποινης πράξης. Σας το είπα και στις επιτροπές ότι όλα αυτά είναι, όχι μόνο νομικά παράδοξα, αλλά και νομικά επικίνδυνα και πραγματικά, προσβάλλουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και κάθε έννοια κράτους δικαίου. Έτσι όπως είναι διατυπωμένο το άρθρο, θα μπορεί η αρμόδια ελεγκτική αρχή με μια νομική παραδοξότητα να έχει σε έλεγχο και σε μία μέγγενη για είκοσι χρόνια τον οποιονδήποτε υπόχρεο. Το σημαντικότερο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το οποίο θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, το ανέλυσα και επέμεινα ιδιαίτερα στις επιτροπές: Μιλάμε για ηλεκτρονική κατάθεση και αναλυτική καταγραφή σε μία τράπεζα δεδομένων όλων των στοιχείων των υπόχρεων. Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό. Θα δημιουργήσουμε σήμερα την τράπεζα δεδομένων, χωρίς να έχουμε διασφαλίσει πραγματικά, αλλά μόνο θεωρητικά, την ασφάλεια των δεδομένων αυτών από ενέργειες παρέμβασης, αλλοίωσης, υποκλοπής, ακόμα και διαγραφής τους. Δημιουργούμε, δηλαδή, την τράπεζα δεδομένων, χωρίς να προϋπάρχει ο φορέας προστασίας. Τι απαιτείται λοιπόν; Σας το είπαμε και στις επιτροπές: κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή και επιστημονικά καταρτισμένο και εξειδικευμένο προσωπικό. Αν μου πείτε ότι οι υπάρχοντες μηχανισμοί διασφάλισης και οι φορείς είναι επαρκείς, θα σας θυμίσω ότι απαντήσαμε στις επιτροπές, σας το είπαν και οι συνάδελφοι, ότι υπάρχει η απόφαση 98/2013 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με την οποία επιβλήθηκε πρόστιμο στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, διότι το σύνολο των φορολογουμένων στην Ελλάδα για τα έτη 2000 έως το 2012 είχαν καταστεί αντικείμενο παράνομης επεξεργασίας από τρίτους, γεγονός που οφειλόταν στη μη ύπαρξη κατάλληλων μέτρων ασφαλείας για την αποτροπή, ανίχνευση και διερεύνηση περιστατικών παραβίασης προσωπικών δεδομένων. Οπότε καταλαβαίνετε ότι όλο το οικοδόμημα του νομοσχεδίου είναι στον αέρα, εάν δεν υπάρξει αυτή η διασφάλιση. Εμείς σας λέμε κάτι απλό, κύριε Υπουργέ και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ: Βγάλτε ή διορθώστε αυτά τα μη σοβαρά και εξαιρετικώς παρεξηγήσιμα άρθρα. Η δική μας δέσμευση απέναντι στον ελληνικό λαό, επειδή δεν τρέφουμε αυταπάτες, είναι ότι σύντομα, μόλις γίνουμε κυβέρνηση, θα φέρουμε ένα θεσμικό πλαίσιο για το «πόθεν έσχες», που θα εξασφαλίζει τους ελέγχους και τη διαφάνεια της περιουσιακής κατάστασης των δημοσίων λειτουργών και γενικά όσων έχουν έναν ρόλο στον δημόσιο βίο, αλλά με σεβασμό στον νόμο, στο Σύνταγμα, στη δικαστική εξουσία και στα ατομικά δικαιώματα. Να ξέρουν οι πολίτες ότι εμείς θα θωρακίσουμε τα δικαιώματά τους και δεν θα μετατρέψουμε τη ζωή και τη δραστηριότητά τους σε ζούγκλα και σε κυνήγι μαγισσών. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία δεκαέξι μαθητές και μαθήτριες και ένας εκπαιδευτικός συνοδός τους από το 6ο Δημοτικό Σχολείο Μεγάρων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν εγγραφεί δεκατρείς συνάδελφοι, πέραν των εισηγητών και των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό που κάναμε, σε επτά ώρες περίπου μπορεί να έχει ολοκληρωθεί η συζήτηση. Άρα κατά την άποψή μου μπορεί να ολοκληρωθεί σήμερα γύρω στις 18.00΄ με 19.00΄. Εν πάση περιπτώσει, όμως, όσο προχωράει η διαδικασία το βλέπουμε. Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα χρειαστεί αυριανή συνεδρίαση. Τον λόγο έχει ο κ. Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, ειδικός αγορητής από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να εκφράσω τη βαθιά μου ικανοποίηση, διότι ο εισηγητής της Πλειοψηφίας στο πρώτο του σχόλιο τοποθετήθηκε και εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, λέγοντας παράλληλα ότι αυτή η εμπιστοσύνη δηλώνει ότι δεν υπάρχει καμμία εχθρότητα μεταξύ του κόμματός του και της δικαιοσύνης, κάτι που θα ήταν και πρωτόγνωρο βέβαια. Από την άλλη πλευρά, είπε ότι ανεμπόδιστα η δικαιοσύνη θα πρέπει να προχωρά στις δικαστικές έρευνες, να βγάζει τα πορίσματά της, να προχωρά σε καταδικαστικές ή σε απαλλακτικές αποφάσεις. Το είπε δε αυτό επ' αφορμή της προσωρινής φυλάκισης του πρώην Υπουργού κ. Παπαντωνίου, λέγοντας ότι έτσι θα μάθουμε πώς η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε. Πραγματικά, εμείς έχουμε τοποθετηθεί από την πρώτη στιγμή όταν συζητούσαμε το ζήτημα της εξεταστικής επιτροπής. Θυμάστε και τη δική μου τοποθέτηση εδώ. Είχα πει τότε ότι η δικαιοσύνη είναι η μόνη η οποία μπορεί να διερευνήσει τα πάντα, να βρει τα πάντα, απαλλαγμένη η ίδια από οποιαδήποτε χειραγώγηση και καθοδήγηση και από την άλλη πλευρά, απαλλαγμένοι και εμείς από οποιαδήποτε σύνδεση ιδιαίτερα με ένα στέλεχος το οποίο, πέρα από μία δεκαετία, δεν έχει καμμία σχέση με τον χώρο μας. Όμως αυτό το οποίο έχει σημασία σήμερα είναι ότι δεν χρειάζεται - αν κάποιοι το θεωρούν ότι είναι ενδεδειγμένο, μάλλον τους αφορά - να εκφράσουμε και πάλι την εμπιστοσύνη μας στη δικαιοσύνη, γιατί η δικαιοσύνη όταν δεν χειραγωγείται και όταν δεν υπάρχουν παρεμβάσεις πολιτικές και ξέρει και μπορεί να κάνει τη δουλειά της. Επομένως, μακριά από εμένα οποιαδήποτε σκέψη ότι χρειάζεται να επιβεβαιώσουμε τόσο την εμπιστοσύνη μας στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όσο και την εμπιστοσύνη μας ως προς τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Σε αυτό το πλαίσιο συζητάμε και σήμερα για διαφάνεια, λογοδοσία του πολιτικού συστήματος, για ένα καλύτερο σύστημα, το οποίο θα δίνει τη δυνατότητα στον πολίτη αλλά και σε όλους να ελέγχονται, για όσους έχουν διαχειριστεί τα δημόσια πράγματα. Σε αυτό το πλαίσιο όμως, κύριοι Υπουργοί, υπάρχει κάτι το οποίο δημιουργεί τεράστιο ζήτημα όχι μόνο για τη λειτουργία της δικαιοσύνης, αλλά και για τη λειτουργία των θεσμών του Υπουργικού Συμβούλιου, της Κυβέρνησης, της Βουλής της ίδιας. Όταν μιλάμε για διαφάνεια και λογοδοσία νομίζω ότι δεν διέλαθε της προσοχής σας το γεγονός ότι χθες ο κ. Κοτζιάς έκανε συγκλονιστικές αποκαλύψεις για αυτά τα οποία συζητήσατε στο Υπουργικό Συμβούλιο. Για να φρεσκάρω τη μνήμη όλων, σε σχέση με αυτά τα οποία είπε ο κ. Κοτζιάς, τα οποία είναι πρωτοφανή και έχουν σχέση με το νομοσχέδιό μας, έχουν σχέση με αυτά που συζητάμε σήμερα, γιατί διαφορετικά δεν θα τα ανέφερα, σας διαβάζω. Κύριε Καλογήρου, κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι ήσασταν στο Υπουργικό Συμβούλιο όταν ο συνάδελφός σας κ. Καμμένος επιτέθηκε στον κ. Κοτζιά για τα μυστικά κονδύλια. Η καταγγελία για χρηματοδότηση από τον επιχειρηματία Τζορτζ Σόρος αφορούσε συνολικά την Κυβέρνηση και όχι μόνο τον ίδιο, λέει ο κ. Κοτζιάς, και συγκεκριμένα καταγγέλλει ότι στο Υπουργικό Συμβούλιο - σας διαβάζω - ο κ. Καμμένος διακόπτοντας τον Πρωθυπουργό είπε ότι «ο Τζορτζ Σόρος χρηματοδοτεί την ελληνική Κυβέρνηση για να αγοράζει ξένους». Αυτό ακούστηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο. Συνεχίζει ο κ. Κοτζιάς, ο οποίος επισκέπτεται την Κρήτη και μαζί με την Κρήτη όλα τα κανάλια για να επαναλάβει αυτήν την καταγγελία: «Ουδείς απάντησε από την Κυβέρνηση για αυτήν την καταγγελία, που συμπεριλαμβάνει όλα τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, πλην εμού. Κανένας Υπουργός, ούτε ο Πρωθυπουργός. Σε μια κυβέρνηση που ανέχεται να παραβιάζεται η πολιτική της και η παραβίαση να καλύπτεται από έναν τόνο λάσπης, δεν μπορώ να συμμετέχω». Αυτή είναι η τοποθέτηση του κ. Κοτζιά, την οποία καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Θεόδωρος Παπαθεοδώρου καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα δήλωση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μου κάνει δε πολύ μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι δεν υπήρξε καμμία αντίδραση. Τόσοι Υπουργοί ήταν μέσα. Δεν υπήρξε καμμία αντίδραση από Υπουργούς, κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης, που είστε εδώ σήμερα, αλλά ήσασταν στο Υπουργικό Συμβούλιο, για να ρωτήσετε τον κ. Καμμένο ποιοι είναι οι παραλήπτες αυτών των κονδυλίων, κύριε Καλογήρου. Κύριε Παπαγγελόπουλε, που πολλές φορές έχετε αναφερθεί στη διαφάνεια, δεν ρωτήσατε τον κ. Καμμένο να μας πει πώς αυτά τα κονδύλια από τον Σόρος - όπως καταγγέλλει σε Υπουργικό Συμβούλιο, που είναι πολύ σοβαρό όργανο για να λέμε αρλούμπες - , τα οποία ήλθαν στην Ελλάδα, χρησιμοποιήθηκαν για να αγοράσουν ξένους, κάτι το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αν θέλετε, όχι μόνο για απλή ποινική διερεύνηση, αλλά οδηγεί σε Ειδικό Δικαστήριο; Και δεν υπήρξε - από ό,τι λέει ο συνάδελφός σας ο κ. Κοτζιάς, πρώην Υπουργός πλέον - καμμία αντίδραση, ούτε καν από τον Πρωθυπουργό. Νομίζω όμως ότι επειδή σήμερα μιλάμε περί διαφάνειας και λογοδοσίας, υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα τα οποία μας ξενίζουν για την αδράνεια από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης ακόμα και για θέματα τα οποία αφορούν τον σκληρό πυρήνα των αρμοδιοτήτων του και όχι τη συμμετοχή του στο Υπουργικό Συμβούλιο. Πράγματι, σήμερα όλοι αναφερόμαστε - το άκουσα από τους συναδέλφους - και συζητάμε επί τέσσερις μέρες, σε τέσσερις συνεδριάσεις της επιτροπής, για τη διαφάνεια, τη λογοδοσία στην πολιτική ζωή, όσων αναλαμβάνουν την ευθύνη διαχείρισης δημόσιων υποθέσεων. Την ίδια ώρα γίνονται συγκλονιστικές καταγγελίες και αποκαλύψεις που προσβάλλουν το κύρος της δικαιοσύνης και δείχνουν πόσο βαθιά έχει υπονομευθεί η λειτουργία της από ορισμένους θεσμικούς παράγοντες. Σήμερα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν είδαμε, ότι δεν ακούσαμε αυτές τις καταγγελίες και να παρακολουθούμε ή να ακούμε υποκριτικές διακηρύξεις περί ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και αγωνίας όλων για το πώς αυτή η ανεξαρτησία δεν θα προσβληθεί από κανέναν. Τελικά, κύριε Υπουργέ - απευθύνομαι στον κ. Καλογήρου, διότι έχει την ευθύνη αυτού του Υπουργείου - , ο κ. Πολάκης είχε δίκιο όταν έλεγε ότι θα βάλετε κάποιους φυλακή για να κερδίσετε τις εκλογές και για να πάρετε πραγματική εξουσία και, όπως έλεγε, θα πρέπει να σπρώξετε τη δικαιοσύνη για να φθάσει σε αποτελέσματα, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς «υψηλή κουλτούρα». Είχε δίκιο, ίσως, όταν έλεγε και «ο νοών νοείτω». Αυτές τις μέρες όλοι νοήσαμε τι εννοούσε ο κ. Πολάκης, ο οποίος κατά τα άλλα είναι καθ' έξιν και κατά σύστημα υβριστής της δικαιοσύνης. Εννοούσε μάλλον αυτά τα οποία αποκαλύπτει το περιβάλλον πλέον της Εισαγγελέως κ. Ράικου. Στο παρελθόν το είχε κάνει η ίδια εγγράφως και πιστεύω αν θέλετε, ότι στις επόμενες εβδομάδες - δεν έχω καμμία πληροφόρηση, εκτίμηση είναι - θα συνεχίσει τις καταγγελίες με τον ίδιο τρόπο. Τότε θα πρέπει ίσως να ξαναδούμε τις ιστορίες του κ. Πολάκη περί φυλακής. Κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης, αν έχετε την καλοσύνη να με ακούσετε σε αυτό, τι αποκαλύπτει η κ. Ράικου - ή το περιβάλλον της, πάντως δημοσιεύτηκαν - και δεν υπήρξε καμμία αντίδραση από την πλευρά σας ως ο θεματοφύλακας της λειτουργίας της δικαιοσύνης; Η κ. Ράικου λέει ότι ανοίγει η αυλαία των αποκαλύψεων για τη δράση ενός κυρίου, για τον οποίο καταγγέλλει διαρκείς παρεμβάσεις που δέχτηκε κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας της ως Εισαγγελέως Εγκλημάτων Διαφθοράς - δεύτερη θητεία, είναι χρονικά περιγεγραμμένο - όταν ο ίδιος, εκμεταλλευόμενος την πολιτική του ισχύ, με ύφος «νταβατζή» τής υποδείκνυε πως πρέπει να διεκπεραιωθούν συγκεκριμένες κρίσιμες υποθέσεις, απαιτώντας άλλες φορές, λέει, να προβεί άμεσα στην άσκηση ποινικής δίωξης και όταν η ίδια αντέτεινε ότι δεν υπήρχαν προϋποθέσεις νόμιμης άσκησής της, αυτός επιτακτικά και με αφόρητη πίεση έλεγε «άσκησέ την και ας πάνε παρακάτω να απαλλαγούν». Σε άλλες περιπτώσεις προσώπων, που ήθελε να εξυπηρετήσει, απαιτούσε και πάλι επιτακτικά την εδώ και τώρα θέση σε αρχείο των εν λόγω δικογραφιών. Εάν, κύριε Υπουργέ, σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή δημοκρατία - και συγχωρήστε με που κάνω αυτήν την αναφορά - υπήρχε μια καταγγελία κύκλων από μια εισαγγελέα η οποία υπηρέτησε στην Εισαγγελία Διαφθοράς και άκουγε ένας Υπουργός ότι υπήρξαν παρεμβάσεις από πολιτικό παράγοντα με μεγάλη πολιτική ισχύ στη δικαιοσύνη, έτσι ώστε είτε να χειραγωγηθεί η δικαιοσύνη και να ασκηθούν ποινικές διώξεις ενώ δεν υπήρχαν στοιχεία ή - κάτι το οποίο δεν είναι καλύτερο - να αποσιωπηθούν κάποιες υποθέσεις, να τεθούν στο αρχείο, έτσι ώστε να μην υπάρξει καμμία συνέχεια στις δικογραφίες και στην ποινική έρευνα, εσείς τι λέτε ότι θα έκανε; Θα καλούσε την κ. Ράικου να μάθει ποιοι είναι οι κύκλοι της; Θα καλούσε…
Δεν είναι εισαγγελέας ο Υπουργός…
Όχι, αλλά έχει την πολιτική ευθύνη.
Κύριε Παπαθεοδώρου, όχι διάλογο με τον κύριο Υπουργό.
Το σέβομαι, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα κάνω διάλογο. Σας λέω, λοιπόν, ότι έχει την πολιτική ευθύνη του Υπουργείου όταν υπάρχει εισαγγελέας ο οποίος λέει ότι «πολιτικός παράγοντας» - και όχι δικαστικός - «με εκβίαζε». Πρόκειται περί εκφοβισμού και εκβιασμού. Δεν ενδιαφέρεται ο Υπουργός Δικαιοσύνης; Αυτό, λοιπόν, που διερωτώμαι είναι κατ' αρχάς ποιος είναι αυτός ο παράγοντας με την πολιτική ισχύ που απειλούσε και εξεβίαζε εισαγγελείς όπως η κ. Ράικου, που καθοδηγούσε δικαστικές έρευνες, που απαιτούσε τη θέση στο αρχείο, που λειτουργούσε στο δικαστικό σώμα - όπως τον χαρακτήρισε το περιβάλλον - όπου είχε φτιάξει παραδικαστικό κύκλωμα. Περί αυτού πρόκειται! Πρόκειται για ένα παραδικαστικό κύκλωμα το οποίο είχε πολιτική αφετηρία. Ποιος είναι αυτός ο πολιτικός παράγοντας; Ποιου τα συμφέροντα εξυπηρετεί; Και σε ποιον λογοδοτεί, αλήθεια, ο πολιτικός παράγοντας; Γιατί δεν δουλεύει μόνος του. Σε κάποιον λογοδοτεί. Σε ποιον λογοδοτεί; Στον Υπουργό του; Λογοδοτεί στον Πρωθυπουργό; Ποιου τα συμφέροντα εξυπηρετεί; Έχει θεσμικό ρόλο; Και εδώ είναι το ζήτημα, κύριε Υπουργέ: Τι κάνετε όταν ακούτε όλα αυτά τα ερωτήματα, ακόμη και τώρα; Γιατί εάν δεν θέλετε να έχετε τον ρόλο του εισαγγελέα μπορείτε να έχετε τον ρόλο του Υπουργού κι εφόσον υπάρχουν αυτές οι καταγγελίες, να μας πείτε τι κάνει κάποιος ο οποίος βλέπει αυτές τις καταγγελίες. Από ποιον; Από μια εισαγγελέα η οποία παραιτήθηκε και εγγράφως κατήγγειλε ανάλογες καταστάσεις, απλώς δεν τις περιέγραφε με τόσες πολλές λεπτομέρειες. Έχω την εντύπωση ότι οι απαντήσεις θα έρθουν πολύ γρήγορα στο μέλλον. Γιατί εάν δούμε ότι αυτές οι καταγγελίες ευσταθούν, τότε - όπως καταλαβαίνουμε όλοι - το επόμενο στάδιο ποιο είναι σε επίπεδο πολιτικό; Σε πολιτικό επίπεδο το επόμενο στάδιο, εάν έχουμε κλείσει τα μάτια, είναι η ανάληψη της ευθύνης, όπως λέει και ο Πρωθυπουργός. Είναι η ανάληψη της ευθύνης! Η ανάληψη της ευθύνης σημαίνει, σε αυτήν την περίπτωση, ότι η αδράνεια είναι αδικαιολόγητη, επομένως κάτι θα πρέπει να γίνει. Στο βάθος, δε, υπάρχει δικαστική έρευνα και βέβαια σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως ο νόμος το περιγράφει, Ειδικό Δικαστήριο. Γιατί, λοιπόν, δεν μας κάνει εντύπωση ότι αυτές οι καταγγελίες έχουν γίνει με τόσο δημόσιο τρόπο και μάλιστα με την υπόσχεση περισσότερων πληροφοριών και όταν τα στόματα ανοίξουν; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας παρακαλώ για ενάμισι λεπτό.
Συνεχίστε.
Όμως αυτό το οποίο με προβληματίζει περισσότερο, κύριε Υπουργέ, - επειδή μιλάμε για τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την αλλαγή κουλτούρας στο πολιτικό σύστημα, για μια άλλη ευθύνη την οποία πρέπει να έχουν οι πολιτικοί απέναντι στη διαχείριση των δημοσίων πραγμάτων - είναι ότι ενώ όλα αυτά ακούγονται, όλα αυτά σας άφησαν αδιάφορο, παντελώς ασυγκίνητο ωσάν οι καταγγελίες αυτές να αφορούν μια άλλη χώρα, μια άλλη δικαιοσύνη, ένα άλλο σύστημα. Και θα πω το εξής, για να μη νομίζετε ότι έχει καμμία αναφορά στο συγκεκριμένο πρόσωπο. Μακριά από εμένα αυτού του είδους η κριτική. Η κ. Ράικου λέει μέσα ότι είναι καταγγελίες οι οποίες έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα - και την πρώτη και τη δεύτερη φορά - κατά τη δεύτερη θητεία της. Τρεις Υπουργοί χειριστήκατε αυτές τις υποθέσεις. Δεν μιλάω για Αναπληρωτή Υπουργό μόνιμο. Λέω ότι τρεις Υπουργοί χειριστήκατε αυτές τις υποθέσεις. Και οι τρεις δεν βρήκατε τίποτα το επιλήψιμο ή δεν βρήκατε καμμία δικαιολογητική βάση σε αυτά που λέει η κ. Ράικου; Και το λέω ξεκάθαρα, με την ελευθερία ότι αυτό ακριβώς το γεγονός δεν έχει προηγούμενο σε καμμία χώρα και δεν πρόκειται να το ξαναδείτε, για έναν απόλυτα σαφή λόγο: Διότι εδώ με την παράλειψή σας αυτό που κάνετε είναι απλά να συγκαλύπτετε αυτές τις καταγγελίες για να μην τις ψάξετε. Άλλος λόγος δεν υπάρχει. Δεν είναι ότι δεν ακούσατε. Ακούσατε. Δεν νομίζω ότι έχει κανείς από εσάς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αντίρρηση σ' αυτό στο οποίο θα σας καλέσω. Μήπως να ψάξετε από τώρα σ' αυτό το περιβάλλον για τον παράγοντα με πολιτική ισχύ που απειλούσε και εκβίαζε δικαστικούς λειτουργούς, δικαστές και εισαγγελείς; Έχω την εντύπωση ότι η υπόθεση θα «σκάσει». Τότε δεν θα μπορεί να καλυφθεί κανένας. Κι εμείς σε αυτή την περίπτωση πιστεύουμε ότι αυτή η υπόθεση αποτελεί την απαρχή ενός τεράστιου σκανδάλου που θα συμπαρασύρει όχι μόνο πρόσωπα, όχι μόνο πολιτικούς φορείς, θα συμπαρασύρει την ίδια την Κυβέρνηση και ό,τι έχει μείνει απ' αυτήν. Όσο για το σχέδιο νόμου, επί της αρχής είχαμε ψηφίσει θετικά. Για τις τροπολογίες όπως και για υπόλοιπα νομίζω ότι θα έχω τον χρόνο να τοποθετηθώ στη δευτερολογία μου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Ευάγγελος Καρακώστας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατά τη συζήτηση του υπό ψήφιση σχεδίου νόμου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής η Χρυσή Αυγή εξέφρασε την επιφύλαξή της δεσμευόμενη να τοποθετηθεί στην Ολομέλεια αφού πρώτα λάβει υπ' όψιν τις τοποθετήσεις των φορέων και την τελική εισήγηση της Κυβέρνησης. Η συζήτηση στην επιτροπή συνέβαλε ώστε να αναδειχθούν ζητήματα σημαντικά, κατά κύριο λόγο αντιφάσεις και κακοτεχνίες του νόμου, δίχως βεβαίως η Κυβέρνηση να παρέμβει προς διόρθωση ή επαναδιατύπωση άρθρων. Οφείλω βεβαίως να επισημάνω ότι ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή είναι το μοναδικό κόμμα της Βουλής το οποίο πραγματικά επιθυμεί την πλήρη οικονομική διαφάνεια και τον έλεγχο στον δημόσιο βίο του τόπου. Οικονομική διαφάνεια και έλεγχο δίχως εκπτώσεις, περιορισμούς και προϋποθέσεις. Βεβαίως και τα υπόλοιπα κόμματα, τόσο στην Κυβέρνηση όσο και στην Αντιπολίτευση, θα ισχυριστούν πως επιθυμούν το ίδιο. Όμως υποκρίνονται σήμερα, όπως υποκρίνονται τα τελευταία σαράντα τέσσερα έτη της Μεταπολίτευσης κατά τη διάρκεια των οποίων συντελέστηκαν πλήθος οικονομικών εγκλημάτων, τα οποία λιγότερο ή περισσότερο συνέβαλαν στη σημερινή δραματική οικονομική κατάσταση της χώρας, θύμα της οποίας είναι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, εκείνη η οποία μπορεί δικαίως να λάβει τον χαρακτηρισμό ως η μεγάλη μάζα των μη προνομιούχων Ελλήνων. Θα ρωτήσει, λοιπόν, καλοπροαίρετα ή όχι, κάποιος: Γιατί τα κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου υποκρίνονται και η Χρυσή Αυγή όχι; Η απάντησή μας είναι ξεκάθαρη. Η Χρυσή Αυγή είναι το μοναδικό πολιτικό κίνημα της Μεταπολίτευσης το οποίο έχει δεχθεί πλήθος εξονυχιστικών οικονομικών ελέγχων, χωρίς να έχει προκύψει το παραμικρό μελανό σημείο στα οικονομικά της. Επιπρόσθετα δε, η Χρυσή Αυγή διαθέτει σήμερα ένα, κατ' εμάς τους εθνικιστές, προνόμιο το οποίο δεν μπορεί να επικαλεστεί κανένα από τα υπόλοιπα κόμματα. Ποιο είναι αυτό το προνόμιο; Είναι το γεγονός ότι ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή δεν έχει ελεγχθεί μονάχα από τη Βουλή, όπως συμβαίνει με τα υπόλοιπα κόμματα, αλλά κυρίως έχει επανειλημμένως ελεγχθεί από τις αρμόδιες οικονομικές αρχές και συγκεκριμένα από το ΣΔΟΕ, χωρίς να έχει προκύψει καμία οικονομική ατασθαλία. Οφείλουμε μάλιστα να υπενθυμίσουμε προς τους συμπατριώτες μας πως όλα τα παραπάνω συμβαίνουν σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία το κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών δεν λαμβάνει ούτε ευρώ κρατικής χρηματοδότησης, την ίδια ώρα κατά την οποία τα κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, ακόμα κι εκείνα που σήμερα εκπροσωπούν το 1,5%, το 1% ή και λιγότερο του ελληνικού λαού, λαμβάνουν και μοιράζονται εκατομμύρια ευρώ κρατικής χρηματοδότησης. Παρέθεσα τα παραπάνω για να αποδείξω πως η Χρυσή Αυγή, πραγματικά, εννοεί την πολιτική της θέση για πλήρη οικονομικό έλεγχο και διαφάνεια και επιπλέον για να γίνει πράξη η λαϊκή απαίτηση, η οποία αποτελεί και πάγια και αδιαπραγμάτευτη θέση του κινήματός μας, να οδηγηθούν οι κλέφτες στη φυλακή, εν αντιθέσει προς μία Κυβέρνηση της οποίας οι Υπουργοί απευθύνουν βαρύτατες αλληλοκατηγορίες για κακοδιαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων, για τις οποίες μάλιστα καταγγελίες επίκεινται και έλεγχοι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και με μια Αξιωματική Αντιπολίτευση η οποία παριστάνει, τάχα, τον θεματοφύλακα της οικονομικής διαφάνειας και του ελέγχου, ενώ χρωστά περί τα 230 εκατομμύρια στις τράπεζες, τα οποία και φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρώσει, μετακυλίοντας το βάρος αυτό στον σκληρά δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Μετά από την επιβεβλημένη αυτή εισαγωγή, ερχόμαστε τώρα στα του υπό ψήφιση νομοσχεδίου. Όπως έχουμε δηλώσει και κατά τις συνεδριάσεις των επιτροπών, οι τροποποιήσεις τις οποίες εισηγείστε είναι οριακής νομιμότητας. Εκτιμούμε δε πως πολλές εξ αυτών θα κριθούν αντισυνταγματικές, καθώς υπάρχει και το προηγούμενο του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ειδικότερα, όπως είναι γνωστό και μάλιστα έγινε και σχετική αναφορά από τον εκπρόσωπο των αστυνομικών κατά την ακρόαση των φορέων, οι υπ' αριθμόν 2649/2017 και 3212/2016 αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας ακύρωσαν τις εξίσου πρόσφατες Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις 1846/2016 και 1069/2017. Επί της ουσίας δηλαδή ακύρωσαν τις κυβερνητικές εκείνες πρωτοβουλίες οι οποίες ήταν άτεχνες και πρόχειρες, όπως θεωρούμε ότι είναι και η παρούσα πρόταση του σχεδίου νόμου. Η Χρυσή Αυγή δεν έχει την παραμικρή αντίρρηση στη διεύρυνση των υπόχρεων υποβολής δήλωσης, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 1. Έχει, όμως, σοβαρές ενστάσεις στο άρθρο 2 όπου προβλέπεται η εισαγωγή δήλωσης επί μετρητών και κινητών στο σπίτι: Πρώτον, διότι με τον τρόπο αυτό εισάγεται μια έμμεση κατάργηση κάθε έννοιας ιδιωτικότητας, αφού με επόμενη νομοθέτηση είναι σίγουρο ότι θα επιτραπεί σε κάποιον κρατικό φορέα να ελέγχει και το εάν η δήλωση είναι ακριβής. Δεύτερον, διότι η εκτίμηση της αξίας των κινητών είναι απολύτως αυθαίρετη και επομένως ανακριβής και χωρίς καμμία σκοπιμότητα να δηλωθεί αυτή, ειδικά εάν, όπως είπαμε παραπάνω, δεν σκοπεύετε να μπαίνετε στα σπίτια και να ελέγχετε την αξιοπιστία των στοιχείων. Όπως μάλιστα τονίστηκε σχετικά και από την εκπρόσωπο του Συμβουλίου της Επικρατείας στην επιτροπή, είναι πλήρως αδύνατον να εξακριβωθεί ποιο ήταν το ύψος των μετρητών που κατέχει κάποιος την 31η Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους, αφού από πουθενά δεν μπορεί αυτό να αποδειχθεί. Τρίτον, διότι όσοι δηλώσουν τέτοια στοιχεία καθίστανται την ίδια στιγμή στόχοι εγκληματικών ενεργειών, αφού η υποτιθέμενη ασφάλεια των στοιχείων, τα οποία περιέρχονται σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες, έχουν καταστεί έρμαιο οποιουδήποτε χάκερ, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Επομένως, είναι προφανές ότι η διάταξη αυτή πρέπει είτε να αναμορφωθεί είτε να καταργηθεί πλήρως. Απόδειξη της απαράδεκτης προχειρότητας με την οποία αντιμετωπίζεται ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, το οποίο άπτεται της διαφθοράς στο δημόσιο, είναι και το θέμα που ανέκυψε από τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των φορέων σχετικά με την υποχρέωσή τους να υποβάλουν ξανά τις δηλώσεις του 2016 και του 2017 με ηλεκτρονικό τρόπο αυτήν τη φορά, ενώ αυτές έχουν ήδη υποβληθεί και μάλιστα υπό το φάσμα της απειλής διοικητικού προστίμου. Στο άρθρο 4 υπάρχουν αντίστοιχα τρία προβλήματα: Το πρώτο είναι η μεταφορά των δηλώσεων υπόχρεων δημοσίων υπαλλήλων στην αρμοδιότητα του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, δηλαδή ενός διορισμένου από την Κυβέρνηση υψηλόβαθμου κρατικού υπαλλήλου, με τρόπο ώστε να καθίσταται επισφαλής η αμεροληψία και ο έλεγχος που επιβάλλεται από την Επιτροπή των Δικαστικών, οι οποίοι ελέγχουν τις δηλώσεις, χωρίς κανέναν λόγο. Το δεύτερο πρόβλημα είναι η οιονεί κατάργηση του χρονικού ορίου της πενταετίας για τον έλεγχο των δηλώσεων, αφού τίθεται η προϋπόθεση ενδείξεων τέλεσης αδικημάτων που παρατείνει την πενταετία μέχρι της ποινικής παραγραφής των αδικημάτων αυτών. Τι θα πει ενδείξεις; Από ποιον θα στοιχειοθετηθούν και θα αξιολογηθούν και με ποιο νομικό μέσο; Διότι η ποινική δικονομία ορίζει πως οι ενδείξεις αρκούν για την άσκηση ποινικής δίωξης, αλλά δεν αρκούν ούτε για την αλλαγή των ορίων παραγραφής των αδικημάτων, αλλά ούτε - ακόμη περισσότερο - για τη στέρηση των δικαιωμάτων κάποιου, πολύ περισσότερο από τη στιγμή κατά την οποίαν κρίνονται από τον εισαγγελέα και τον ανακριτή κατά περίπτωση και όχι από μια αφανή επιτροπή. Επομένως, και σε αυτό το σημείο, λόγω προφανούς αντισυνταγματικότητας, πρέπει να υπάρξει διευκρίνιση ή πλήρης κατάργηση της τροποποίησης. Το τρίτο πρόβλημα αφορά την οριζόντια δυνατότητα πρόσβασης των οργάνων ελέγχων σε βάσεις δεδομένων και στοιχείων που καθιστά επισφαλή κάθε έλεγχο νομιμότητας των οργάνων, καθώς και των στοιχείων στα οποία οι ελέγχοντες αποκτούν πρόσβαση μαζί με όποιον κακόβουλο τρίτο. Επομένως, θεωρούμε πως χρήζει περαιτέρω διευκρινίσεων και αλλαγών το συγκεκριμένο σημείο. Με το άρθρο 6 επιβεβαιώνεται η διεύρυνση της πενταετούς παραγραφής, διότι αναφέρεται ρητά ότι επιτρέπεται να ανασυρθεί αρχειοθετηθείσα υπόθεση. Αυτό το γεγονός, με τις προηγούμενες ενστάσεις μας, αποδεικνύει ότι με τη διάταξη αυτή θεσμοθετείται η ανασφάλεια δικαίου και μάλιστα χωρίς ρητές προϋποθέσεις, όπως απαιτείται από το Σύνταγμα. Είναι, κατά τη γνώμη μας, και αυτή η διάταξη αντισυνταγματική και γι' αυτό θα καταπέσει. Εις ό,τι αφορά τώρα τα όσα προβλέπονται στα άρθρα 7 και 8, η θέση της Χρυσής Αυγής είναι πως οι ποινικές κυρώσεις στις συγκεκριμένες περιπτώσεις θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα αυστηρές και να έχουν, βεβαίως, εξόχως αποτρεπτικό χαρακτήρα. Σαφώς και δεν διαφωνούμε με το ύψος των προστίμων και των ποινών, αλλά ζητάμε να διασφαλιστεί η δυνατότητα ουσιαστικού ελέγχου των δηλώσεων, που δεδομένου του όγκου τους είναι αδύνατον να διεκπεραιωθεί. Επαναλαμβάνουμε στο σημείο αυτό ότι η παράγραφος 3 του άρθρου 8 αφήνει παραθυράκι ώστε να κριθεί ακόμη και ατιμώρητη η έκνομη συμπεριφορά συζύγου υπόχρεου σε δήλωση περιουσιακής κατάστασης προσώπου υπό την επίκληση της αμέλειας. Κατ' αυτόν τον τρόπο ακυρώνεται επί της ουσίας στο σύνολό του ο υποτιθέμενος αυστηρός και αποτρεπτικός χαρακτήρας των επαπειλούμενων κυρώσεων και ανοίγει ο δρόμος, ώστε να καταστρατηγείται η κείμενη νομοθεσία μέσω των δηλώσεων των συζύγων. Αναφορικά τώρα με το άρθρο 13, το οποίο αποτελεί και ενσωμάτωση της τροπολογίας 1776/157 για την παράταση των ευνοϊκών ρυθμίσεων του λεγόμενου νόμου Παρασκευόπουλου για την αποσυμφόρηση των φυλακών, η Χρυσή Αυγή παραμένει αμετακίνητη δηλώνοντας ξεκάθαρα και κατηγορηματικά αντίθετη. Κατά τη συζήτηση μάλιστα στην αρμόδια επιτροπή χαρακτηρίσαμε τον νόμο Παρασκευόπουλου κατάπτυστο με τον Πρόεδρο της επιτροπής να μας αποδίδει τη μομφή πως δήθεν στοχοποιούμε πολιτικά πρόσωπα, μομφή βεβαίως την οποίαν αναπαρήγαγαν φιλικά προς την Κυβέρνηση μέσα ενημέρωσης προς δημιουργία εντυπώσεων. Από αυτό εδώ, λοιπόν, το Βήμα η Χρυσή Αυγή εμμένει στον χαρακτηρισμό του κατάπτυστου για τον συγκεκριμένο νόμο και τις ευεργετικές για εγκληματικά στοιχεία διατάξεις του, η δε παράτασή του καθίσταται εγκληματική, διότι είναι βουτηγμένη στο αίμα εκατοντάδων αθώων Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι είτε δολοφονήθηκαν είτε βίωσαν τον τρόμο στα χέρια αδίστακτων κακοποιών, οι οποίοι κυκλοφορούν ελεύθεροι χάρη στην Κυβέρνηση τσίρκο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αν και θετικές οι ρυθμίσεις που εισάγει το άρθρο 14, τίθεται το εξής ερώτημα: Σε ποιους κρατούμενους αυτές θα εφαρμοστούν και αν εν τέλει σε λίγο καιρό θα έχουν απομείνει κρατούμενοι στις φυλακές για να αποφυλακιστούν, διότι ο περίφημος νόμος Παρασκευόπουλου και τα όσα ορίζει το αμέσως προηγούμενο άρθρο, το άρθρο 13 δηλαδή του παρόντος σχεδίου νόμου, έχουν επί της ουσίας καταστήσει τα καταστήματα κράτησης της χώρας κέντρα διερχομένων. Εις ό,τι αφορά τώρα τις τροπολογίες, θα ψηφίσουμε υπέρ της τροπολογίας 1777/158, με την οποία αυξάνονται κατά διακόσιες πενήντα οκτώ οι οργανικές θέσεις προσωπικού καταστημάτων κράτησης, προκειμένου να στελεχωθεί επαρκώς το κατάστημα κράτησης της Δράμας. Θα ψηφίσουμε «παρών» στην τροπολογία 1780/160 με την οποία ρυθμίζονται θέματα μετάταξης στις υπηρεσίες της Δημοτικής Αστυνομίας των πρώην δημοτικών αστυνομικών, οι οποίοι μέχρι σήμερα υπηρετούσαν στα καταστήματα κράτησης και ειδικότερα η διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα υποβολής σχετικών αιτήσεων. Και βεβαίως θα καταψηφίσουμε την τροπολογία 1786/163 με την οποία μοριοδοτούνται οι υποψήφιοι για θέση νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού σε δημόσια νοσοκομεία και λοιπές δομές υγείας υπό την επίκληση της εμπειρίας, η οποία έχει αποκτηθεί λόγω της προϋπηρεσίας σε αντίστοιχες θέσεις. Και αν ακόμη για τους νοσηλευτές θα μπορούσε κάποιος να αποδεχθεί ότι όντως η ήδη υπάρχουσα εμπειρία συμβάλλει στην αποτελεσματικότερη άσκηση των καθηκόντων τους, το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι το εξής: Ποιο είναι το λοιπό, πλην του νοσηλευτικού, προσωπικό του οποίου η εμπειρία, επίσης, θα μοριοδοτηθεί; Για ποιο λόγο, για παράδειγμα, ένας κλητήρας ή μια γραμματέας ή ένας διοικητικός υπάλληλος νοσοκομείου θα πρέπει να μοριοδοτείται εις βάρος κάποιου άλλου συνυποψήφιου του, ο οποίος μπορεί να έχει και περισσότερα τυπικά προσόντα; Είναι για εμάς προφανές ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι ρουσφετολογική και φωτογραφική και ανοίγει τον δρόμο για πελατειακές δοσοληψίες με κομματικούς παρατρεχάμενους, τα γνωστά «αριστερά κομματόσκυλα», εν όψει των επικείμενων εκλογών. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα δύο μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Μελισσίων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίζουμε με τον ειδικό αγορητή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας τον κ. Μανώλη Συντυχάκη. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, με το παρόν σχέδιο νόμου τροποποιείται το υπάρχον πλαίσιο για τις δηλώσεις του λεγόμενου «πόθεν έσχες». Τα βασικά σημεία των τροποποιήσεων αφορούν την εισαγωγή νέων κατηγοριών υπόχρεου σε δήλωση περιουσιακής κατάστασης, όπως η ένταξη των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών στην κατηγορία των πολιτικών προσώπων, την εξομοίωση των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών με τα πολιτικά πρόσωπα και την υποχρέωση μεταξύ άλλων να συμπεριλαμβάνουν στις δηλώσεις τις δανειακές υποχρεώσεις τους προς τράπεζες, νομικά και φυσικά πρόσωπα. Περιλαμβάνεται, επίσης, η αυστηροποίηση των ποινικών, αλλά και άλλων κυρώσεων σε βάρος των παραβατών, η διεύρυνση ως προς το αντικείμενο και την έκταση του ελέγχου των δηλώσεων, η εισαγωγή νέου συστήματος με ηλεκτρονικό τρόπο αντί για έντυπο υποβολής των δηλώσεων. Το Κομμουνιστικό Κόμμας Ελλάδας, διατηρώντας τις όποιες επιφυλάξεις έχει εκφράσει στο παρελθόν, κατά βάση γενικού πολιτικού περιεχομένου, θα υπερψηφίσει επί της αρχής το σχέδιο νόμου και το σύνολο των άρθρων που περιλαμβάνει. Για το άρθρο 5 έχουμε μια επισήμανση - επιφύλαξη, την οποία διατυπώσαμε στη συνεδρίαση της επιτροπής κατά τη β΄ ανάγνωση, σχετικά με τον τρόπο επιλογής των μελών της Επιτροπής Ελέγχου. Με βάση το άρθρο 5 τα μέλη της επιτροπής, που είναι δικαστές, δεν θα επιλέγονται πλέον όπως με την ισχύουσα διάταξη από τα αντίστοιχα Ανώτατα Δικαστικά Συμβούλια των οικείων δικαστηρίων, αλλά από τους Προέδρους αυτών, οι οποίοι σε τελική ανάλυση διορίζονται στη θέση του Προέδρου από την εκάστοτε κυβέρνηση. Τον δε αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου θα ορίζει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο οποίος βέβαια επίσης διορίζεται στη θέση αυτή από την εκάστοτε κυβέρνηση. Εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να παραμείνει ο ισχύον μέχρι σήμερα τρόπος επιλογής της Επιτροπής Ελέγχου. Από εκεί και μετά το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι αν επαρκούν αυτά τα μέτρα για να παταχθούν τα φαινόμενα της διαφθοράς και του μαύρου χρήματος, τα οποία ολοένα και αυξάνονται; Μάλιστα, με αφορμή το παρόν σχέδιο νόμου η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η Νέα Δημοκρατία, τα υπόλοιπα αστικά κόμματα κάνουν σαν να ανακάλυψαν τώρα το αυγό του Κολόμβου, ξεδιπλώνουν μια υποκριτική αντιπαράθεση για τα ζητήματα της διαφθοράς, του μαύρου χρήματος, τον ρόλο της δικαιοσύνης και του ελέγχου της από την πολιτική εξουσία και διάφορα άλλα για τα οποία την πρώτη και την κύρια ευθύνη την έχουν αυτά τα κόμματα που εναλλάσσονται στην κυβερνητική εξουσία, φαινόμενα τα οποία αποτελούν την άλλη όψη του νομίσματος της αντιλαϊκής πολιτικής που φορτώνει με βάρη τον λαό. Γι' αυτό και ο μεταξύ τους καυγάς αναβαθμίζεται συνεχώς. Στοχεύουν στον αποπροσανατολισμό του λαού για να κρύψουν τη στρατηγική τους συμφωνία και προσήλωση τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, για να συντηρούν αυταπάτες ότι μπορεί στο πλαίσιο του καπιταλισμού να υπάρξει φιλολαϊκή ανάπτυξη, δίκαιο φορολογικό σύστημα, πάταξη της διαφθοράς, κ.λπ.. Κυρίες και κύριοι, το ΚΚΕ, γνωρίζοντας τη σοβαρότητα και τις επιπτώσεις στον λαό των φαινομένων διαφθοράς και του μαύρου χρήματος, παρακολουθεί το ζήτημα, συμμετέχει στις διάφορες κοινοβουλευτικές επιτροπές, τα καυτηριάζει, τα καταγγέλλει. Παράλληλα, όμως, το ενδιαφέρει το ουσιαστικό ζήτημα, η γενεσιουργός αιτία, την οποία τα άλλα κόμματα ούτε καν αγγίζουν, το κατά πόσο στο πλαίσιο λειτουργίας του υφιστάμενου συστήματος είναι δυνατόν μόνο με τέτοιες ρυθμίσεις να υπάρξει αποτελεσματική αντιμετώπιση των φαινομένων διαφθοράς. Ο ισχυρισμός της Κυβέρνησης ότι η έξοδος από την κρίση είναι αδύνατον να επιτευχθεί αν το σύστημα διαπλοκής - διαφθοράς δεν ξεριζωθεί αποφασιστικά, που αποτελεί μια μόνιμη επωδό της απ' όταν ξέσπασε η κρίση, κατά τη γνώμη μας συσκοτίζει την αλήθεια. Ο ισχυρισμός αυτός στην ουσία υποστηρίζει ότι μπορεί να υπάρξει ένας υγιής καπιταλισμός, αδιάφθορος, χωρίς κρίσεις. Αυτό είναι το μέγα ψέμα. Την κρίση δεν την προκάλεσαν απλά η διαφθορά και τα σκάνδαλα, δεν έφαγαν τα λεφτά κάποιοι κι έτσι φαλίρισε η οικονομία. Η κρίση βρίσκεται στο DNA του καπιταλισμού, οφείλεται στην ίδια του τη βασική λειτουργία, την παραγωγή με σκοπό το κέρδος, στον ανταγωνισμό, στην αναρχία της παραγωγής, που παράγει και αναπαράγει φαινόμενα διαφθοράς. Αδιάφθορος καπιταλισμός, όμως, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκάνδαλο των σκανδάλων, την καπιταλιστική εκμετάλλευση δηλαδή, που αποτελεί και την αιτία της φτώχειας, της ανεργίας, των διαλυμένων εργασιακών σχέσεων, του χτυπήματος δικαιωμάτων και κατακτήσεων, των πολέμων και της προσφυγιάς. Τα παραδείγματα είναι πλείστα. Δεν αποτελεί σκάνδαλο το γεγονός ότι διατηρούνται απ' όλες τις κυβερνήσεις οι πάνω από πενήντα ειδικές φοροαπαλλαγές που απολάμβαναν και απολαμβάνουν οι εφοπλιστές και ευθύνονται για το γεγονός ότι το κράτος έχει λιγότερα έσοδα απ' τους εφοπλιστές απ' ό,τι από τα παράβολα των μεταναστών; Αυτή η διαχρονική συμπεριφορά των κυβερνήσεων όλα αυτά τα χρόνια απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο δεν αποτελεί κι έναν από τους παράγοντες της σημερινής κατάστασης; Δεν είναι σκάνδαλο όταν μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, ταυτόχρονα με την εκτίναξη της φορολόγησης των λαϊκών στρωμάτων; Δεν είναι σκάνδαλο, για παράδειγμα τώρα, λόγω της νέας πτώσης των μετοχών των τραπεζών στο χρηματιστήριο, να ετοιμάζει η Κυβέρνηση νέο προκλητικό πακέτο κρατικής στήριξης των τραπεζών, τη στιγμή που πετσοκόβονται οι κρατικές δαπάνες στην παιδεία, στην υγεία, στην κοινωνική ασφάλιση; Δεν είναι σκάνδαλο η ψήφιση νόμων που μειώνουν μισθούς και συντάξεις, αυξάνουν τη φορολόγηση των λαϊκών στρωμάτων και προσαρμόζουν τις εργασιακές σχέσεις στις ανάγκες των καπιταλιστικών κερδών; Σκανδαλώδης δεν είναι ο διαχωρισμός του πλουτισμού σε νόμιμο και παράνομο, σε νόμιμη, καθαγιασμένη κλοπή και παράνομη; Ο τίμιος και υγιής καπιταλισμός δεν είναι παρά το σύστημα όπου τα κέρδη, ο ασύλληπτος πλούτος των λίγων είναι η άλλη όψη της ανείπωτης φτώχειας και ανέχειας των πολλών. Όσο περισσότερο αποκαλύπτεται το αποκρουστικό πρόσωπο του συστήματος της εκμετάλλευσης τόσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλει και το πολιτικό προσωπικό να πείσει τον λαό ότι είναι δυνατόν το σάπιο αυτό σύστημα να γίνει τίμιο, πιο ενάρετο, πιο φιλικό προς τους εργαζόμενους. Η ίδια η πείρα έχει επιβεβαιώσει ότι σε μια κοινωνία που κάνουν κουμάντο τα συμφέροντα των λίγων που αλληλοδιαπλέκονται νόμιμα πάνω από το τραπέζι, είναι νομοτελειακό να αναπτύσσονται οι συναλλαγές τους και κάτω από το τραπέζι. Η λεγόμενη διαφθορά αποτελεί το απαραίτητο συμπλήρωμα της νόμιμης επιδίωξης του καπιταλιστικού κέρδους. Ο λαός, λοιπόν, οφείλει να βγάλει αυτά τα συμπεράσματα που αντιμετωπίζει καθημερινά στη ζωή του, τα μεγαλύτερα σκάνδαλα, τις μεγαλύτερες τελικά αδικίες που έρχονται με μορφή χιονοστιβάδας ως συνέχεια των προηγούμενων και αφορούν το ασφαλιστικό, το φορολογικό, τα κόκκινα δάνεια, το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων που βάζουν ταφόπλακα σε δικαιώματα, στο ήδη εξαφανισμένο λαϊκό εισόδημα, στην ίδια του τη ζωή. Τα όποια μέτρα, που μπορεί να είναι γενικά σωστά, δεν επαρκούν για να κοπεί ο ομφάλιος λώρος που συνδέει τη διαφθορά και το μαύρο χρήμα με το κυνήγι του κέρδους. Περισσότερο δίνουν την εντύπωση ότι η καταπολέμησή τους είναι απλώς ένα ζήτημα πολιτικής βούλησης. Γι' αυτό άλλωστε και όλοι τονίζουν τη ανάγκη ενίσχυσης και βελτίωσης της λειτουργίας των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους και της δικαιοσύνης, αφήνοντας άθικτο το θερμοκήπιο μέσα στο οποίο ευδοκιμούν αυτά τα φαινόμενα. Ο λαός σοφά ανατρέχει στις διάφορες διεθνείς εμπειρίες, που επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα επιχειρήσεων κάθαρσης. Μια τέτοια στην Ιταλία η επονομαζόμενη «Καθαρά Χέρια» είναι που έφερε και τον Μπερλουσκόνι. Σαν τη Λερναία Ύδρα είναι. Ένα περιστατικό διαφθοράς αντιμετωπίζεται και δέκα ξεφυτρώνουν, ακριβώς γιατί παραμένει ανέγγιχτη η μήτρα που τα γεννάει. Πολλή κουβέντα έγινε στις επιτροπές για τη δικαιοσύνη και την ανεξαρτησία της. Η δικαιοσύνη, κυρίες και κύριοι, ποτέ δεν ήταν ούτε θα είναι ανεξάρτητη από την εκάστοτε Κυβέρνηση, ούτε ουσιαστικά ούτε διαδικαστικά. Ουσιαστικά, γιατί είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει, να ερμηνεύει τους νόμους που αποφασίζει η εκτελεστική εξουσία και ψηφίζονται στο Κοινοβούλιο και διαδικαστικά, γιατί η ηγεσία της δικαιοσύνης διορίζεται από την εκάστοτε Κυβέρνηση με ό,τι αυτό πρακτικά συνεπάγεται. Κυρίες και κύριοι, οι τροποποιούμενες ρυθμίσεις που θέτει το παρόν σχέδιο νόμου για τα «πόθεν έσχες» δεν αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά το πρόβλημα. Δεν υπάρχει δυνατότητα αντιμετώπισης του βρώμικου χρήματος σε συνθήκες ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων, δηλαδή με ελεύθερη εξαγωγή κεφαλαίων, τη δυνατότητα τοποθέτησής τους σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα σε ξένες τράπεζες, σε χώρες φορολογικούς παραδείσους και εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες πολλαπλασιάστηκαν, αλλά και αλλού. Οι ρυθμίσεις για την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, καθώς και η ύπαρξη των εξωχώριων εταιρειών δεν επιτρέπουν ουσιαστικούς ελέγχους για το τι περιουσιακά στοιχεία έχουν τα υπόχρεα πρόσωπα. Την απάντηση δεν τη δίνουμε εμείς, τη δίνει η ίδια η ζωή. Το ΚΚΕ κατ' επανάληψη με αφορμή διάφορες συζητήσεις και κατά τη συζήτηση διαφόρων επιμέρους νομοσχεδίων έχει ζητήσει να ληφθούν ακόμα πιο ουσιαστικά μέτρα για να γίνεται ουσιαστικότερος έλεγχος στο «πόθεν έσχες». Μιλάμε για μέτρα που καταργούν όλα τα προνόμια στο κεφάλαιο και στα διάφορα τμήματά του. Τα άλλα κόμματα, όμως, απορρίπτουν αυτές τις προτάσεις. Το ίδιο θα κάνουμε και σε αυτό το σχέδιο νόμου ανεξάρτητα - επαναλαμβάνω - από την υπερψήφιση του παρόντος. Το ΚΚΕ προτείνει την απαγόρευση της λειτουργίας των λεγόμενων εξωχώριων, offshore, εταιρειών, τον έλεγχο στην εισαγωγή και εξαγωγή κεφαλαίων από τη χώρα, την κατάργηση όλων των απορρήτων, και του τραπεζικού και του φορολογικού και του επιχειρηματικού και του εμπορικού. Υπενθυμίζουμε ότι το φορολογικό και το τραπεζικό απόρρητο έχουν αρθεί μόνο ως προς τις διωκτικές αρχές. Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Γιατί τα υπόλοιπα κόμματα απορρίπτουν τις προτάσεις του ΚΚΕ; Τις απορρίπτουν, όπως λένε, με τον ισχυρισμό ότι έρχονται σε αντίθεση με τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς. Πράγματι, οι προτάσεις του ΚΚΕ αντιβαίνουν στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που προβλέπει την προστασία της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων, δηλαδή την προστασία του μεγάλου κεφαλαίου, των επιχειρηματικών ομίλων. Έρχονται σε αντίθεση με τους κανόνες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, την καπιταλιστική κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων. Έτσι το περιθώριο του όποιου ελεγκτικού μηχανισμού είναι πάρα πολύ συγκεκριμένο. Δυστυχώς, όμως, οι προτάσεις αυτές - επαναλαμβάνω - σκοντάφτουν συνεχώς στην άρνηση των άλλων κομμάτων. Για το ΚΚΕ η μόνη λύση απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα διαφθοράς είναι η αλλαγή του τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας, η οποία δεν θα κινείται με γνώμονα το κέρδος. Ερχόμενος στις τροπολογίες, το Κόμμα μας κατέθεσε τροπολογία που αφορά την κατάργηση της παραγράφου 3 του άρθρου 242 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, δηλαδή του υποχρεωτικού χαρακτηρισμού ως αυτόφωρων των εγκλημάτων που τελούνται διά του Τύπου, και καλούμε τον Υπουργό να την κάνει αποδεκτή. Δεν υπάρχει λόγος να υφίσταται πλέον η παράγραφος του συγκεκριμένου άρθρου. Και έχουμε δύο λόγους που καταθέσαμε τη συγκεκριμένη τροπολογία. Ο πρώτος λόγος είναι πιο τυπικός, αλλά έχει ιδιαίτερη αξία. Παλιότερα υπήρχε στο Σύνταγμα υποχρεωτικός ο χαρακτηρισμός των εγκλημάτων που τελούνται διά του Τύπου ως αυτόφωρα και ακολουθούσε και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας. Με την τροποποίηση του Συντάγματος από το 2001 τέτοια πρόβλεψη πλέον δεν υφίσταται. Επομένως, ο κοινός νομοθέτης δεν δεσμεύεται από το Σύνταγμα, όπως προηγούμενα. Υπάρχει η γνωστή διάταξη του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, παράγραφος 3 του άρθρου 242, που προβλέπει την υποχρεωτικότητα. Πρόκειται, δηλαδή, για αναχρονιστική διάταξη και συνιστά ανακολουθία σε σχέση με το Σύνταγμα. Κατά συνέπεια, πρέπει να καταργηθεί πλήρως το σχετικό άρθρο του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Ο δεύτερος λόγος και ο πιο ουσιαστικός, ο οποίος σχετίζεται με τον πρώτο, είναι ότι αυτή η πρωτοβουλία κατάθεσης της συγκεκριμένης τροπολογίας από μέρους μας αφορά την προστασία των δημοσιογράφων που αποτελούν τον στόχο, τα θύματα των συλλήψεων και των διώξεων. Δεν είναι οι ιδιοκτήτες αυτοί που διώκονται, είναι οι δημοσιογράφοι. Αναφέρομαι στο ποινικό σκέλος αυτών των υποθέσεων, γιατί υπάρχει και το αστικό. Οι δημοσιογράφοι εργάζονται με σχέση εξαρτημένης εργασίας, όπως οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, και ακολουθούν τη γραμμή των ιδιοκτητών, αλλά είναι αυτοί που υπόκεινται τις συλλήψεις, τις διώξεις και όλα τα συναφή. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι πρέπει να προστατευθούν. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιβαρύνονται με τέτοιου είδους διώξεις. Βέβαια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι δημοσιογράφοι πρέπει να ακολουθούν την δημοσιογραφική δεοντολογία, να ασκούν υπεύθυνη κριτική, αλλά θεωρούμε, επίσης, εξίσου απαραίτητο - γι' αυτό και υποβάλλουμε τη συγκεκριμένη τροπολογία - όποια προβλήματα υπάρχουν να μην επιλύονται μέσα από δικαστικές διώξεις και συλλήψεις δημοσιογράφων, αλλά με δημόσια καταγγελία, πολιτική αντιπαράθεση και κριτική. Τα δικαστήρια, κατά την άποψη του ΚΚΕ, δεν είναι το μέσο για να λύνονται επί της ουσίας οι πολιτικές διαφορές. Τέλος, σε σχέση με την τροπολογία για τη μοριοδότηση του επικουρικού προσωπικού στα νοσοκομεία, που κατατέθηκε από τον Υπουργό Υγείας, να πούμε το εξής: Η αιτιολογική έκθεση αναφέρεται στην ανάγκη ύπαρξης εξειδικευμένου προσωπικού λόγω της ιδιάζουσας φύσης του συστήματος υγείας και γι' αυτό πρέπει να πριμοδοτείται η ύπαρξη εμπειρίας. Η ιδιάζουσα φύση του δημόσιου συστήματος υγείας, εκτός των άλλων, είναι ότι υπάρχουν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας νοσηλευτικού και άλλου προσωπικού σε όλα τα επίπεδα και τις μονάδες του συστήματος υγείας και πολλές περισσότερες, αν συγκριθούν με τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες που ασφαλώς δεν αποτυπώνονται στους οργανισμούς των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας. Η Κυβέρνηση επικαλείται ένα διαγωνισμό για πρόσληψη ελάχιστου μόνιμου προσωπικού που δεν θα προσθέσει, αλλά στην ουσία θα αντικαταστήσει ένα μέρος του προσωπικού που συνταξιοδοτείται, δηλαδή, η εξαγγελία της Κυβέρνησης αντιστοιχεί στην πολιτική διατήρησης της φτώχειας στις δημόσιες μονάδες υγείας όσον αφορά στο επίπεδο της στελέχωσής τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω σε ένα λεπτό. Εάν η Κυβέρνηση είχε σκοπό να καλύψει έστω ένα μέρος των ελλείψεων, είναι βέβαιο ότι το ΑΣΕΠ θα ήταν άνευ περιεχομένου, αφού όλοι οι απόφοιτοι νοσηλευτές, μαίες και άλλοι υγειονομικοί θα έπρεπε να προσληφθούν και να πιάσουν δουλειά. Για παράδειγμα, μόνο για να στελεχωθούν με το αναγκαίο νοσηλευτικό προσωπικό και να ανοίξουν τα περίπου εκατό πενήντα κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ, πρέπει να προσληφθούν οι απόφοιτοι δύο χρόνων της Νοσηλευτικής Σχολής του Ηρακλείου Κρήτης. Οι βερμπαλισμοί της Κυβέρνησης για δήθεν έξοδο από τα μνημόνια σημαίνει στην καλύτερη περίπτωση εφαρμογή της πολιτικής, μία πρόσληψη για κάθε μία αποχώρηση, δηλαδή ουσιαστικά διατήρηση της σημερινής άθλιας κατάστασης στη στελέχωση των δημοσίων μονάδων υγείας. Η Κυβέρνηση, αντί να μοριοδοτεί τις λαϊκές ανάγκες και προτεραιότητες, να κάνει μαζικές προσλήψεις υγειονομικού προσωπικού για να καλυφθούν οι ανάγκες, ουσιαστικά χρησιμοποιεί τη μοριοδότηση ως φίλτρο και κριτήριο για προσλήψεις που αντιστοιχούν σε σταγόνα στον ωκεανό και διατηρεί ταυτόχρονα και επεκτείνει, βέβαια, το καθεστώς της εκ περιτροπής εργασίας. Εμείς έχουμε προτείνει κατ' επανάληψη - και θα κλείσω με αυτό - την άμεση μονιμοποίηση χωρίς όρους και προϋποθέσεις όλων των υγειονομικών που εργάζονται ως επικουρικοί με δελτίο παροχής υπηρεσιών, καθώς και τη μαζική πρόσληψη και άλλου προσωπικού για να καλυφθούν πλήρως οι τεράστιες ανάγκες των δημοσίων μονάδων υγείας. Με βάση αυτό το σκεπτικό το ΚΚΕ θα ψηφίσει «παρών» στη συγκεκριμένη τροπολογία. Για τις υπόλοιπες έχουμε μιλήσει στις επιτροπές και, αν χρειαστεί, θα μιλήσουμε στη δευτερολογία μας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, επικαλούμενος και την προηγούμενη θητεία σας ως Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου, θα ήθελα να πω ότι έχουν έρθει μέχρι στιγμής τρεις υπουργικές τροπολογίες. Ελπίζω ότι τελειώνουμε εδώ με τις τρεις.
Είναι δυο ή τρεις.
Είναι άσχετες με το Υπουργείο σας. Τώρα έφτασαν. Θα διανεμηθούν και θα τις δείτε, αλλά να μην το πάμε μέχρι τις 19.00΄ το απόγευμα και κάθε μία ώρα ένας Υπουργός να θυμάται να φέρει μια τροπολογία, γιατί δεν θα τις κάνω δεκτές. Τρεις εντάξει, γιατί είχαν αναγγελθεί από χθες. Απλώς σας ενημερώνω. Προχωράμε με τον κ. Αθανάσιο Παπαχριστόπουλο, ειδικό αγορητή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Χρειάστηκε να περάσουν δεκαπέντε χρόνια, για να συμβεί αυτό που συνέβη χθες, η προφυλάκιση του πρώην Υπουργού Εθνικής Άμυνας, του Γιάννου Παπαντωνίου. Θέλω να με πιστέψετε, ποτέ δεν αισθάνομαι καλά, όταν ο οποιοσδήποτε πολίτης, πρώην Υπουργός, ο οποιοσδήποτε, έχει αυτήν την τύχη. Και πραγματικά, επειδή πιστεύω ότι το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει για όλους, χωρίς υποκριτική διάθεση, εύχομαι για όλους όσους είναι υπόδικοι ή πρόκειται να καταδικαστούν να ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας και να δικαιωθούν, αν νομίζουν ότι πρέπει να δικαιωθούν. Άλλο είναι το θέμα μου, όμως. Άκουγα τον ειδικό αγορητή του ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ τώρα λέγεται - που αισθάνθηκε την ανάγκη να ξαναναφερθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο και ούτε λέξη για ένα γεγονός, που θες - δεν θες είναι η πρώτη είδηση. Πρώτη είδηση είναι το ότι προφυλακίστηκε ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας, και αυτός και η σύζυγός του. Θέλω, επίσης, να θυμίσω εδώ ότι δεν είναι μόνο ο πρώην Υπουργός. Ο Γιάννης ο Σμπώκος είναι φυλακισμένος. Ο κ. Άκης Τσοχατζόπουλος - και σωστά, γιατί διανύει ένα μεγάλο έτος της ηλικίας του - αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας. Να θυμίσω ακόμη ότι ο κ. Μαντέλης είναι και αυτός καταδικασμένος. Όχι με βαριές ποινές, αλλά είναι. Θα περίμενε κανείς απ' αυτήν την παράταξη μια στοιχειώδη αυτοκριτική. Δεν είναι κακό, μπορεί να συμβεί στον καθένα και ούτε ευθύνονται όλοι για ό,τι γινόταν σ' αυτό το κόμμα, αλλά αν θέλεις να έχεις στοιχειώδη αξιοπιστία, νομίζω ότι πρέπει να ξεκινήσεις με μία αυτοκριτική. Άκουγα, επίσης, με μεγάλη προσοχή τον ειδικό αγορητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να αναφέρεται με επιθετικούς τόνους στα εξής δυο πράγματα, ότι θα θωρακίσουμε τη δικαιοσύνη, ότι μετράτε μέρες, όπως είπε και το θεωρεί δεδομένο. Εγώ θα του θυμίσω με νηφάλιο τρόπο ότι αυτό θα το αποφασίσει η ελληνική κοινωνία, κύριε Καραγκούνη, και κανένας άλλος. Δεν θα το αποφασίσετε εσείς. Επικαλέστηκε και τις δικαστικές ενώσεις. Θωρακίζουμε τη δικαιοσύνη και μάλιστα αγορεύοντας, είπε «παρεμβαίνετε στη δικαιοσύνη». Εγώ δεν θα πω προσωπικές μου απόψεις, αλλά θα επικαλεστώ γεγονότα για να δούμε ποιος παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη και τι ακριβώς έκαναν οι δικαστικές ενώσεις σε πολύ σημαντικές στιγμές του δημόσιου βίου. Θέλω να θυμίσω, λοιπόν, τα εξής: Για την υπόθεση του κ. Φρουζή, ο οποίος ξέρουμε όλοι ότι έχει δικογραφία για ενεργητική δωροδοκία ως επικεφαλής της «NOVARTIS», έκαναν αγώνα τότε κάποιοι εφέτες - μάλιστα μάζεψαν και δεκατέσσερις υπογραφές - για να μην πάει η υπόθεση στην αρμόδια δικαστίνα διαφθοράς, την κ. Τουλουπάκη - θα πω γι' αυτήν μερικά πράγματα - με το επιχείρημα ότι καλύτερα θα αντιμετωπιστεί από το εφετείο και να πάει σε ανώτερο βαθμό. Την ίδια άποψη κατά «σύμπτωση» - σε εισαγωγικά η λέξη, για να δούμε ποιος παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη - είχαν και οι εξής δύο: ο Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Εισαγγελέων - δεν θέλω να πω τα ονόματά τους - και ένας σύμβουλος που ήταν στο διοικητικό συμβούλιο αυτής της Ένωσης. Επιχειρηματολογούσαν ότι πρέπει να αφαιρεθεί από την κ. Τουλουπάκη. Προς τιμήν του, ο τότε προϊστάμενος στο Εφετείο Αθήνας, ο κ. Κανελλόπουλος, τους εξήγησε ότι με τον καινούργιο νόμο η υπόθεση μπορεί να μείνει και πρέπει να μείνει, για να διεκπεραιωθεί γρήγορα - η υπόθεση «NOVARTIS» - στην εισαγγελέα διαφθοράς. Εδώ θέλω να θυμίσω στους αγαπητούς φίλους ότι ξέρετε, είναι πολύ εύκολο εάν οι είκοσι εισαγγελείς προτείνουν και μαζέψουν υπογραφές, πράγματι τότε μπορεί να φύγει. Δεν έχει γίνει, όμως, αυτό. Γιατί άραγε; Γιατί σταμάτησαν; Θέλω, επίσης, εδώ να πω ότι το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, που άκουσε αυτές τις παρεμβάσεις, ότι πρέπει να φύγει από την εισαγγελέα διαφθοράς και να πάει σε εφέτη, τους θύμισε ότι καταδικάστηκε μια άλλη δικαστική λειτουργός που έκανε το ίδιο για την υπόθεση του μακαρίτη του Βγενόπουλου και τους εξήγησε βάσει νόμου, του ν.4022/2011, ότι αυτή η υπόθεση ανήκει στην κ. Τουλουπάκη. Στο τι λάσπη έφαγε η κ. Τουλουπάκη, η οποία εκλέχτηκε με 10-1 και ομόφωνες αποφάσεις, δεν θέλω να αναφερθώ τώρα. Αυτά είναι η απάντησή μου προς τον κ. Καραγκούνη για το ποιος παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη. Θέλω να φύγω, όμως, από εκεί και να πάω λίγο παρακάτω. Ονειρεύομαι πραγματικά τη στιγμή - την ονειρεύομαι, σας το λέω ευθέως - όπου ομόφωνα εδώ πέρα όλοι μαζί, όχι μόνο μέσα απ' αυτό το νομοσχέδιο, θα δούμε να γίνεται αγώνας κατά των φορολογικών παραδείσων. Το θέλω, περιμένω να το δω. Εγώ πραγματικά σας λέω ότι εάν μου έλεγαν «έχεις μια offshore ή ανήκεις σε μια offshore», θα ντρεπόμουν εδώ ακόμα και να σας δω. Ονειρεύομαι, επίσης, μια άλλη στιγμή. Τι κάνει αυτό το νομοσχέδιο, λέμε εδώ. Ονειρεύομαι τη στιγμή που τα «παράγωγα», που για πολλούς η λέξη δεν λέει τίποτα, που για εμένα που είμαι γιατρός δεν λέει τίποτα, αλλά γι' αυτούς που ξέρουν λέει πάρα πολλά, κάποιος θα τα ελέγχει. Πώς γίνεται ένα ποσό 10.000 ευρώ να βγαίνει τελικά 1 εκατομμύριο; Απίστευτα πράγματα! Θέλω, επίσης, να θυμίσω - και δεν ξεχνώ ότι έχουμε ένα νομοσχέδιο για το «πόθεν έσχες» - ότι τη νύφη στην κρίση της «LEHMAN BROTHERS», τα 10 τρισεκατομμύρια τα πλήρωσαν δυο κοινωνικές ομάδες: η μεσαία τάξη και η εργατική τάξη. Οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι και περισσότεροι. Θα επαναλάβω για πολλοστή φορά τη δημοσκόπηση της «OXFAM», όπου οκτώ άτομα στον πλανήτη - οκτώ, όπως το λέτε, μπορώ να σας τα ονοματίσω - έχουν περιουσιακά στοιχεία όσο το φτωχότερο μισό κομμάτι του πλανήτη, τα τρεισήμισι δισεκατομμύρια. Εάν αυτό το πράγμα - και δεν μιλάμε για αδικία, μιλάμε για διαστροφή - καθόμαστε όλοι και το κοιτάμε έτσι άνετα, ωραία, δεν κάνουμε τίποτα. Λύνει αυτό το νομοσχέδιο όλα αυτά; Ένα βήμα κάνει. Να σας πω κάτι; Ακούω με πολύ σεβασμό πάντα τι λέει το ΚΚΕ. Μπορεί να έχω τις διαφωνίες μου, αλλά σε πάρα πολλά σημεία πιστεύω ότι έχει δίκιο. Απλώς, είναι άλλο πράγμα τι θέλω και πώς το καταφέρνω και άλλο πράγμα να το πραγματοποιώ. Πιστεύω ότι αυτό το νομοσχέδιο έρχεται, όχι να λύσει οριστικά το θέμα της φοροδιαφυγής, γιατί αυτό σημαίνει «πόθεν έσχες», αλλά να βάλει λιθαράκια. Αυτό που σας είπα, τα κάνει όλα σχεδόν. Θέλω εδώ να θυμηθείτε ένα πράγμα. Μια μικρή έστω, αλλά υπαρκτή καινούργια ιστορία είναι ότι παρέχεται η δυνατότητα ανάσυρσης υπόθεσης που έχει αρχειοθετηθεί - ακούστε λίγο - όταν προκύπτουν ενδείξεις μη υποβολής ή υποβολής ανακριβούς δήλωσης κατά τα οριζόμενα κλπ.. Εάν αυτό ίσχυε και παλιά - δεν κάνατε, όμως, κανέναν κόπο να ισχύσει - ο κ. Παπαντωνίου δεν θα έμενε για δεκαπέντε χρόνια χωρίς να γίνεται τίποτα. Είναι κάτι που το περνάει αυτό το νομοσχέδιο. Επίσης, εάν η ειδική επιτροπή μέσα στη Βουλή αποφάσιζε, όπως πολύ θέλατε, να στείλουμε την υπόθεση σε ειδικό δικαστήριο από εδώ, από τη Βουλή και πάει λέγοντας, αυτή η ιστορία θα είχε καθυστερήσει πολύ. Η συμβολή αυτής της επιτροπής ήταν καθοριστική για όσους τουλάχιστον έζησαν από κοντά τι έκανε αυτή η επιτροπή για το σκάνδαλο του κ. Παπαντωνίου. Θέλω ακόμα να πω το εξής: Το τι γίνεται στη δημόσια διοίκηση το ξέρουμε όλοι. Όλοι λέμε ότι δεν έχουμε καλή δημόσια διοίκηση, για να μην χρησιμοποιήσω κανέναν πιο βαρύ όρο. Δηλαδή. πόσα χρόνια έπρεπε να περάσουν για να είναι υποχρεωμένοι σε «πόθεν έσχες» και οι διευθυντές των Υπουργείων και οι εκδότες των πάντων, εντύπων, διαδικτυακών μέσων κ.λπ; Πόσους μεμονωμένους εκδότες είδαμε να χρηματίζονται - δεν μάθαμε ποτέ για ποιο λόγο - μέσω ΚΕΕΛΠΝΟ; Έπαιρναν χρήματα - λέει - για την επικοινωνία. Ποια επικοινωνία; Αφού υπάρχει νομοθετική ρύθμιση που το απαγορεύει. Τα μηνύματα που έχουν σχέση με τη δημόσια υγεία, δεν πληρώνονται πουθενά στον κόσμο. Εξηγήστε μας, γιατί τα πληρώνατε μέχρι το 2015; Δεν πρέπει, λοιπόν, αυτοί να μας πουν από πού πήραν χρήματα και πώς τα χρησιμοποίησαν; Δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνονται οι προϊστάμενοι στα δασαρχεία, στα δασονομία, αυτοί που παίρνουν αποφάσεις; Να μη σας πω τώρα πώς έγινε ό,τι έγινε στη Μάνδρα. Πώς έχτιζαν αυτοί οι άνθρωποι; Από πού έπαιρναν άδεια; Πρέπει, δηλαδή, να γίνει το κακό για να νομοθετήσουμε μετά; Λέω με απλά ελληνικά, για να συνεννοηθούμε, τι κάνει αυτό το νομοσχέδιο. Και ξαναείπα ότι δεν θριαμβολογεί κανείς. Ένα βήμα είναι. Αφήστε τις περίφημες προσφυγές για τα αυθαίρετα. Είναι σοφό, δηλαδή, να επιβάλλεις «πόθεν έσχες» σε αυτούς που αποφασίζουν για τα αυθαίρετα; Θέλει πολύ μυαλό; Όσον αφορά στο σύμφωνο συμβίωσης θέλω να πω τα εξής: Πιστεύουμε στην ισονομία; Το σύμφωνο, κατά τη γνώμη μου, είναι σωστό. Εγώ το ψήφισα. Δεν πρέπει να ισχύουν τα ίδια με τον σύζυγο ή τη σύζυγο και για αυτόν που έχει υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης; Δεν νομίζω να διαφωνεί κανείς σε αυτό. Ή έχουμε ισονομία ή δεν έχουμε. Και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Θα ήθελα να εστιάσω λίγο εδώ, γιατί κάποτε έγινε θόρυβος μεγάλος και μάλιστα, θόρυβος περίεργος: Εν διαστάσει σύζυγος. Δεν εννοώ τίποτα. Νομίζω, όμως, θα έπρεπε να είμαστε πιο προσεκτικοί στα «πόθεν έσχες» των εν διαστάσει συζύγων. Και σταματάω εδώ. Νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι μέσα σε αυτήν την Αίθουσα ότι θα μπορούσε κάτι να προσχεδιάζεται κ.λπ. Ακόμα, θέλει πολλή φιλοσοφία και μεγάλη σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι υπάρχουν πιστωτικά ιδρύματα που ξέρουν την παρανομία; Υπάρχουν χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που ξέρουν τις παρανομίες. Έχουν υποχρέωση, αμελλητί, ενημέρωσης των αρμόδιων οργάνων. Δηλαδή, πρέπει εμείς να το καθιερώσουμε τώρα, σε αυτό το νομοσχέδιο και να λέμε ότι θα φυλακίζονται αυτοί οι άνθρωποι; Δεν είναι ένα βήμα σωστό; Το αμφισβητεί κανείς αυτό; Έρχομαι στο εξής θέμα, το οποίο, όπως άκουσα, το έθιξε και ο αγορητής του ΚΚΕ: Τα όργανα ελέγχου όταν διενεργούν ελέγχους - θα ξέρετε - μέχρι πρότινος είχαν τραπεζικό απόρρητο. Πήγαινε κάποιος να ελέγξει και έπεφτε επάνω σε χρηματιστηριακό απόρρητο, φορολογικό απόρρητο, επαγγελματικό απόρρητο. Έλεος! Θέλεις να χτυπήσεις τη φοροδιαφυγή και έχεις απόρρητα; Τι είναι αυτό το πράγμα; Δηλαδή πρέπει να έρθει αυτή η Κυβέρνηση για να καθιερώσει το αυτονόητο; Εγώ δεν θέλω να μπω σε διαδικαστικές λεπτομέρειες. Θέλω, όμως - και αξίζει τον κόπο - να συνεννοηθούμε για κάτι. Είμαι φανατικός - συγχωρείστε μου την ακραία έκφραση - θιασώτης της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Ξέρετε, στο Βέλγιο ο φορολογούμενος με τον εφοριακό δεν έρχεται ποτέ σε επαφή. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στο Βέλγιο, αλλά και σε άλλες χώρες, όπως στην Ολλανδία και στη Δανία. Είναι χώρες που επικαλούμαι. Τι σας εμπόδιζε σαράντα χρόνια την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, που είναι κατάκτηση δεκαετιών γι' αυτές τις χώρες, να τη φέρετε κι εδώ; Και αυτά είναι απάντηση σε χαρακτηρισμούς όπως «οι άχρηστοι». Ακούγονται απίστευτες εκφράσεις. Κατ' αρχάς, είναι τόσο χυδαίες οι εκφράσεις, που δεν μπορώ να τις επαναλάβω. Και τι δεν ακούω κάθε μέρα γι' αυτήν την Κυβέρνηση. Τουλάχιστον, ο κ. Καραγκούνης είπε: «Έχετε λίγες ημέρες». Πάει στα κομμάτια. Δεν είναι κάτι τρομερό και φοβερό. Δεν έβρισε. Ακούω χυδαιότητες. Σας λέω λοιπόν, ότι αυτή η Κυβέρνηση σε όλους τους τομείς την ηλεκτρονική διακυβέρνηση την κάνει πράξη μέρα με τη μέρα. Και την κάνει πράξη και σε αυτό το νομοσχέδιο. Αν δεν το ξέρετε, σας το λέω να το μάθετε. Ψάξτε και σε αυτό το νομοσχέδιο θα βρείτε τέσσερα, πέντε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έχω μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε;
Έχετε, κύριε Παπαχριστόπουλε.
Ευχαριστώ. Θέλω, τελειώνοντας, να πω κάτι για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Ονειρεύομαι ότι αυτή η Ολομέλεια ομόφωνα το κατάπτυστο άρθρο 86- που ποιοι το σχεδίασαν, ποιοι το συντήρησαν - το οποίο συγκάλυπτε τις ρεμούλες κάποιων πολιτικών και που είναι όνειδος για τον κοινοβουλευτικό κόσμο, θα τελειώσει οριστικά με τη συνταγματική αναθεώρηση. Και το εύχομαι, γιατί πιστεύω ότι θα είναι ένα σημείο αναφοράς, ξεκινήματος, για σωστή αντιπολίτευση. Χρειάζεται η σωστή αντιπολίτευση. Έχω χαιρετίσει θετικά αντιπολιτευτικές πρακτικές που βασίζονται σε στοιχεία. Κι εγώ βάζω μυαλό. Το ακούω και το ξανακούω. Πιστεύω ότι το άρθρο 86 θα μας ενώσει σε αυτή την προσπάθεια και κάτι καλό θα ξημερώσει σε αυτή τη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα προχωρήσουμε ως εξής: Θα δώσω τον λόγο στον κ. Δραγασάκη για πέντε λεπτά ώστε να υποστηρίξει την τροπολογία του, για να έχετε και εικόνα από δω και πέρα οι εισηγητές. Μετά θα ολοκληρώσουμε τις εισηγήσεις με τον κ. Αμυρά και τον κ. Σαρίδη. Στη συνέχεια θα δώσω τον λόγο στον κ. Πολάκη για να υποστηρίξει τη δική του τροπολογία. Τελειώνοντας οι εισηγητές, τον λόγο θα πάρει ο κ. Παπαγγελόπουλος και μετά θα πάμε εναλλάξ - τρεις ή δύο συνάδελφοι, δεν είναι πολλοί γραμμένοι - κι ένας κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Νομίζω ότι μέχρι τις 19.00΄ το αργότερο μπορούμε να έχουμε ολοκληρώσει και αύριο να είστε απεγκλωβισμένοι όσοι έχετε ρόλο ή κοινοβουλευτικού ή εισηγητών. Κύριε Δραγασάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η τροπολογία αφορά δύο οργανισμούς που εποπτεύονται από το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης, το ΕΤΕΑΝ και το ΤΑΝΕΟ. Όπως ασφαλώς γνωρίζετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης τα τελευταία χρόνια δημιουργεί ορισμένα χρηματοδοτικά εργαλεία για να καλύψουμε ανάγκες τις οποίες το τραπεζικό σύστημα, λόγω της υπερφόρτωσής του από κόκκινα δάνεια κ.λπ., δεν μπορεί να τις ικανοποιήσει. Τα εργαλεία αυτά αφορούν προγράμματα για δάνεια σε μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, για εγγυήσεις, για έκδοση ομολογιακών δανείων για μικρές επιχειρήσεις και για τη δημιουργία επενδυτικών ταμείων είτε με τη συμβολή του ιδιωτικού τομέα της χώρας είτε και με ταμεία άλλων χωρών, όπως ένα ταμείο που δημιουργούμε με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ορισμένα από αυτά ήδη λειτουργούν. Άλλα δημιουργούνται και πρόκειται να λειτουργήσουν τους επόμενους μήνες. Για να μπορέσουν, λοιπόν, το ΕΤΕΑΝ και το ΤΑΝΕΟ να ανταποκριθούν σε αυτόν τον αυξημένο τους ρόλο, κάνουμε την τροπολογία αυτή και δίνουμε ορισμένες δυνατότητες: Να ενισχυθούν με μετατάξεις υπαλλήλων, να έχουν κανονισμό λειτουργίας, νομική υπηρεσία, να έχει τη θεσμική δυνατότητα το ΤΑΝΕΟ να δημιουργεί τέτοια ταμεία, όπως αυτά που είπα κ.λπ.. Επομένως, πρόκειται για μια τροπολογία η οποία αποσκοπεί, όπως είπα, στην δημιουργία των προϋποθέσεων αυτοί οι δύο οργανισμοί να αναβαθμιστούν και να παίξουν έναν πιο ενεργητικό ρόλο. Όλα αυτά τα εργαλεία, τα οποία συνοπτικά, βεβαίως, αναφέρουμε τώρα, θα είναι ένα είδος κληρονομιάς, προικοδότησης και θα ενσωματωθούν στην αναπτυξιακή τράπεζα, όταν δημιουργηθεί. Προς αυτή την κατεύθυνση ακριβώς συνεργαζόμαστε και με την Αναπτυξιακή Τράπεζα Γαλλίας, η οποία λειτουργεί ως τεχνικός μας σύμβουλος σε αυτό το θέμα. Αυτό είναι το θέμα της τροπολογίας και ελπίζω ότι θα γίνει κοινά αποδεκτή.
Τον λόγο έχει ο κ. Αμυράς, ο ειδικός αγορητής από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σαφέστατα η είδηση της ημέρας είναι η προφυλάκιση του ζεύγους Παπαντωνίου. Η δικαιοσύνη ξέρει πολύ καλά τι κάνει και από τη στιγμή που αποφάσισε κάτι τέτοιο, καλώς το έπραξε. Δεν μας πέφτει λόγος. Εκεί, όμως, που μας πέφτει λόγος είναι όταν βλέπουμε τη δικαιοσύνη να υφίσταται πιέσεις, να υφίσταται προσβολές, παρεμβάσεις και επιθέσεις. Και εκεί σαφέστατα πρέπει να πάρουμε όλοι θέση. Είναι συνηθισμένοι οι δικαστές στις παρεμβάσεις, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Είναι ένα πρόβλημα. Έτσι, λοιπόν, δεν μπορείς παρά να ζητήσεις απαντήσεις από την πολιτική προϊσταμένη Αρχή της δικαιοσύνης σε σχέση με τις καταγγελίες της κ. Ράικου. Κύριε Παπαγγελόπουλε, ποιος ήταν αυτός ο πολιτικός «νταβατζής» που πίεζε στο έργο της την κ. Ράικου, σύμφωνα με δικές της διαρροές, από τον κύκλο της, για να κλείνει υποθέσεις ή να αρχειοθετεί υποθέσεις ή να «τρέχει» άλλες υποθέσεις στο δικαστήριο, ενώ δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις, σύμφωνα - επαναλαμβάνω - με τις δικές της διαρροές; Μήπως έχετε υπ' όψιν σας, κύριε Παπαγγελόπουλε, ποιος ήταν αυτός ο πολιτικός «νταβατζής», που έκανε μπούλινγκ, παρεμβάσεις στο έργο της κ. Ράικου; Θα ήθελα να το ακούσω. Επίσης, κύριε Παπαγγελόπουλε - αν ήταν και ο κ. Καλογήρου δίπλα σας, και τον κ. Καλογήρου θα ρώταγα ή αν ήταν κάποιος άλλος Υπουργός, κι εκείνον θα τον ρώταγα - θα ήθελα να μας πείτε αν χρηματοδοτείστε, αν χρηματίζεστε από τον Τζωρτζ Σόρος. Βάζετε στις τσέπες σας εσείς οι Υπουργοί των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ λεφτά από τον Τζωρτζ Σόρος για να χρηματοδοτείτε ή να εξαγοράζετε ξένους παράγοντες, πολιτικούς - δεν ξέρω και ποιον άλλον - στα Βαλκάνια; Διότι αυτό κατήγγειλε ο κ. Καμμένος μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο, σύμφωνα με την προφορική μαρτυρία του κ. Κοτζιά και απάντηση δεν ακούμε από κανέναν. Ας δεχθώ ότι στο Υπουργικό Συμβούλιο ήσασταν όλοι «ψαρωμένοι», επειδή ήταν ο κ. Τσίπρας και δεν θέλατε να ζητήσετε τον λόγο. Όμως, εδώ πρέπει να μας απαντήσετε. Πρέπει να μας πείτε, λοιπόν, το εξής: Χρηματίζεστε, κύριε Παπαγγελόπουλε και οι υπόλοιποι Υπουργοί της Κυβέρνησης, από τον Τζωρτζ Σόρος, όπως ο κ. Κοτζιάς άφησε να εννοηθεί; Όσον αφορά, βέβαια, την καταγγελία του κ. Καμμένου. Ο κ. Κοτζιάς θίχτηκε και ήταν ο μόνος που αντέδρασε. Εσείς γιατί δεν αντιδράσατε; Αυτά, λοιπόν, είναι θέματα που θα πρέπει να προσέχουμε, διότι η δικαιοσύνη είναι το τελευταίο και ισχυρότερο καταφύγιο του οποιουδήποτε Έλληνα πολίτη και μέσα από τη δικαιοσύνη περνούν πάρα πολλές λεωφόροι και για κοινωνική ή μη ηρεμία και για οικονομική δικαιοσύνη ή αδικία. Εγώ θα σας πω ένα κοινωνικό πρόβλημα που περνάει μέσα από τη δικαιοσύνη, το οποίο διαρκώς διογκώνεται και οι περισσότεροι, ενδεχομένως, να το αγνοούν. Είναι το πρόβλημα της μη ισότητας στην επιμέλεια των παιδιών, όταν ένα ζευγάρι παίρνει διαζύγιο ή όταν υπάρχει ένα αναγνωρισμένο τέκνο εκτός γάμου. Σήμερα ένας πατέρας βρίσκεται στην πεντηκοστή τρίτη ημέρα απεργίας πείνας σε μια φυλακή της ελληνικής επικράτειας, ο οποίος διαμαρτύρεται - εκτιθέμενος σε κίνδυνο ζωής - γιατί έχει κοπεί η επικοινωνία από το παιδί του. Είναι ένα θέμα πάρα πολύ σημαντικό, που αγγίζει πάρα πολλές οικογένειες. Υπάρχει μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή η οποία υποτίθεται ότι θα έπρεπε τον Σεπτέμβριο να έχει δώσει το πόρισμά της σε εσάς - δηλαδή, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης - για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν σε διάφορα άρθρα του Ποινικού Κώδικα του οικογενειακού δικαίου, έτσι ώστε να κατοχυρωθεί η ισότητα δικαιωμάτων του πατέρα και της μητέρας έναντι των παιδιών. Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν με τη φυσική παρουσία και των δύο γονέων. Το Ελληνικό Δίκαιο είναι απαρχαιωμένο. Και τι κάνει; Σε περίπτωση διαζυγίου δίνει αμέσως όλα τα δικαιώματα στη μητέρα, αποκλείοντας τον πατέρα. Εδώ χρειαζόμαστε δικαστές του οικογενειακού δικαίου, οικογενειακά δικαστήρια, οι οποίοι να έχουν γνώση του θέματος. Παράλληλα, όμως, πρέπει να έχουμε και τα νομικά εργαλεία, τα οποία εσείς καθυστερείτε να δημιουργήσετε και να εκσυγχρονίσετε. Πήρε, λοιπόν, η νομοπαρασκευαστική επιτροπή άλλους έξι μήνες παράταση. Συνεδρίασε - απ' ότι διαβάζω - μέσα σε έξι μήνες όλες κι όλες επτά φορές. Εκεί, λοιπόν, που πρέπει να «παρέμβετε» ευεργετικά στην πορεία της δικαιοσύνης, με αυτούς τους ρυθμούς θα το κάνετε; Δεν κάνετε τίποτα. Περιμένοντας, λοιπόν, τις απαντήσεις σας για το αν χρηματίζεστε από τον Τζωρτζ Σόρος και αν είστε εσείς ο πολιτικός «νταβατζής» που, σύμφωνα με τις καταγγελίες της κ. Ράικου, παρενέβαινε στο έργο της, θα ήθελα να περάσω τώρα και σε ένα άλλο ζήτημα. Να σας δώσω μια λεπτομέρεια για τους γονείς που χάνουν τα δικαιώματά τους. Με το προεδρικό διάταγμα 30/2010 ο γονιός που ασκεί επιμέλεια βγάζει διαβατήριο στο παιδί και μπορούν να φύγουν στο εξωτερικό, χωρίς να συνυπογράψει ο έτερος γονιός. Ξέρετε πόσες οικογένειες έχουν χωριστεί με αυτόν τον τρόπο; Δηλαδή πόσοι γονείς - κυρίως πατεράδες - έχουν αποξενωθεί από τα παιδιά τους, διότι έχει πάρει η διαζευγμένη μητέρα το παιδί και έχουν φύγει στο εξωτερικό; Το παιδί είναι - και πρέπει να είναι - η κόρη οφθαλμού του οικογενειακού δικαίου. Άρα, κινηθείτε πιο γρήγορα, για να κάνετε καμμιά σοβαρή δουλειά σε αυτόν τον τομέα και επισπεύστε τις εργασίες της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Δεν ζούμε στην εποχή του αραμπά! Έρχομαι τώρα στον πυρήνα του παρόντος σχεδίου νόμου. Η ηλεκτρονική, λοιπόν, διακυβέρνηση, η ψηφιοποίηση των διαδικασιών για εμάς αποτελεί θετικό βήμα. Η μείωση της γραφειοκρατίας, βεβαίως, αυξάνει νομοτελειακά τη διαφάνεια και ειδικά στην περίπτωση του «πόθεν έσχες», τα οφέλη και η αναγκαιότητα της ηλεκτρονικής υποβολής είναι τόσο προφανή, που δεν νομίζω ότι θα βρεθεί ένας Βουλευτής ή ένα σοβαρό πολιτικό κόμμα που να τα απορρίψει. Πρέπει να υπάρχει η πλήρης συναίνεση όλων των κομμάτων σε αυτό το θέμα. Ας περάσουμε, όμως, σε κάτι άλλο. Το άρθρο 5, όπως το υποστηρίξαμε και στην επιτροπή, είναι προβληματικό. Είναι το άρθρο το οποίο αναφέρεται στην Επιτροπή Ελέγχου, η οποία ενεργεί ως ειδικό όργανο, για να ελέγχει τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των πάντων, από τον Πρωθυπουργό έως τους δημάρχους και όλους εκείνους οι οποίοι οφείλουν να υποβάλλουν «πόθεν έσχες». Όμως, υπάρχει η εξής μεταβολή με το παρόν νομοσχέδιο για το άρθρο 5. Αντικαθίσταται ο Συνήγορος του Πολίτη ως τακτικό μέλος από τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης. Αυτό είναι λάθος για εμάς και δεν θεωρούμε αυτή την αλλαγή σωστή. Επίσης, στο άρθρο 7 εισάγεται η έννοια του ηλεκτρονικού παραβόλου σε αντικατάσταση του διοικητικού προστίμου. Ποια είναι η ουσία πίσω από την αλλαγή αυτής της ορολογίας; Για ποιον λόγο ένα πρόστιμο μετονομάζεται σε παράβολο, όταν έχει την έννοια του χρηματικού ποσού που προκαταβάλλεται στο Δημόσιο Ταμείο για την άσκηση ορισμένου δικαιώματος; Αυτό είναι το παράβολο. Άλλο είναι το πρόστιμο, άλλο είναι το παράβολο. Στο άρθρο 10, που αφορά στην επίλυση εκκρεμοτήτων σχετικά με τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης χρήσεων περασμένων ετών, δεν μπορώ να αντιληφθώ - και δεν το αποδέχομαι, όπως φαίνεται από τη διατύπωση της παραγράφου 4- εάν όλοι οι υπόχρεοι πρέπει να επιβεβαιώσουν και να εγκρίνουν το περιεχόμενο των ήδη ηλεκτρονικά υποβληθεισών δηλώσεων παρελθόντων ετών ή όχι. Όσον αφορά τις τροπολογίες, θα σταθώ ιδιαιτέρως στην τροπολογία που αφορά στην παράταση του νόμου Παρασκευόπουλου, για να το πούμε απλά. Εμείς στο Ποτάμι κατανοούμε την ανάγκη αποσυμφόρησης των σωφρονιστικών καταστημάτων της χώρας. Έχουμε εκτεθεί επανειλημμένως στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί οι συνθήκες στις φυλακές μας είναι πολλαπλά απαράδεκτες και κάθε άλλο παρά σωφρονιστικά και παιδευτικά λειτουργεί το σύστημα, έτσι όπως λειτουργεί σήμερα. Όμως, η εμπειρία μας από τον νόμο Παρασκευόπουλου και τις συνεχείς παρατάσεις μάς δείχνει ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες στρεβλώσεις σε αυτόν τον νόμο και στην εφαρμογή του. Οι αποφυλακίσεις από την αρχή του νόμου είναι μαζικές. Έως σήμερα έχουν βγει βάσει αυτού του νόμου από τις φυλακές πρόωρα πάνω από δώδεκα χιλιάδες κρατούμενοι. Μόνο το 2017 οι αποφυλακίσεις με όχημα αυτές τις διατάξεις του επίμαχου νόμου έφτασαν τις τέσσερις χιλιάδες είκοσι επτά. Το πρόβλημα είναι ότι στην αρχική του μορφή ο νόμος - και πριν αρχίσει να στενεύει το όριο και οι προϋποθέσεις εξόδου για κάποιες κατηγορίες εγκλημάτων - και με την πρώτη εφαρμογή του βγήκαν από τη φυλακή εγκληματίες που είχαν κάνει πολύ σοβαρά εγκλήματα, όπως ανθρωποκτονίες, τρομοκρατίες, βιασμούς, ληστείες, κακουργηματικές κλοπές, εκβίαση, ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων, μαστροπεία, εμπορία ανθρώπων, αρπαγή ενηλίκου. Αυτά τα επέτρεπε ο νόμος στην πρώτη του μορφή. Βγήκαν, λοιπόν, οι πάντες από τις φυλακές. Με τις δικές μας έντονες παρεμβάσεις - της Αντιπολίτευσης, εννοώ - άρχισε η Κυβέρνηση να στενεύει αυτόν τον κύκλο των περιπτώσεων που θα μπορούσαν να κάνουν χρήση των ευεργετικών διατάξεων αυτού του νόμου. Σας είπα τα νούμερα. Πάνω από 12.000 κρατούμενοι έχουν βγει από τις φυλακές κάνοντας χρήση του νόμου Παρασκευόπουλου και μόνο για το 2017 έφτασαν τις 4.027 οι περιπτώσεις εξόδου από τις φυλακές. Κάθε μήνα, δηλαδή, περίπου 350 κρατούμενοι παίρνουν τον δρόμο της εξόδου. Επίσης, το 2017 είχαμε 320 αποφυλακίσεις καταδικασθέντων για ληστείες και 1.137 αποφυλακίσεις καταδικασθέντων για κλοπές. Το άλλο μεγάλο ζήτημα, λοιπόν, είναι το πώς η ιατρική ξαφνικά αποκτά ισχυρότατο λόγο στην απονομή της δικαιοσύνης. Έως το 2015 οι ρυθμίσεις που είχαν γίνει για την αποσυμφόρηση των φυλακών προέβλεπαν τη χορήγηση του ευεργετικού αυτού μέτρου σε όσους κρατούμενους είχαν καταδικαστεί σε κάθειρξη έως 10 έτη. Ο νέος νόμος αύξησε αυτό το όριο και το έφτασε στα 20 έτη. Επίσης, στην υφ' όρον απόλυση του κρατούμενου ο νέος νόμος Παρασκευόπουλου, όπως έχουμε συνηθίσει να τον λέμε, αυτοματοποίησε τη διαδικασία σε σχέση με τους νόμους Καστανίδη και Αθανασίου. Ο νόμος Αθανασίου είχε δικλίδες ασφαλείας. Δεν ήταν μια αυτοματοποιημένη διαδικασία: «Σου έφερα χαρτί από τον γιατρό, βγαίνω από τη φυλακή». Δεν ήταν καθόλου έτσι. Σήμερα, όμως, με τον νόμο Παρασκευόπουλου ο εισαγγελέας δεν έχει να κάνει καμμία άλλη δουλειά παρά να τσεκάρει αν όντως υπάρχει η ιατρική βεβαίωση και από εκεί και πέρα να διατάξει την έξοδο. Έτσι φτάσαμε και στο φαινόμενο των πλαστών πιστοποιητικών αναπηρίας. Φάμπρικα! Τα είδαμε και με την υπόθεση Φλώρου. Τώρα τρέχετε να βρείτε όλες τις υποθέσεις, πόσοι έχουν αποφυλακιστεί με πλαστά στοιχεία και από εκεί και πέρα πόσοι από αυτούς έχουν φύγει στο εξωτερικό ενδεχομένως και άντε μετά να τους βρεις. Για να καταλήξω: Άλλο πράγμα η αντιμετώπιση του ποινικού κολασμού όχι τιμωρητικά, αλλά με τη λογική της επανένταξης και άλλο πράγμα η εντύπωση που μπορεί να δίνει η πολιτεία και να εμπεδώνει στην κοινωνία την πεποίθηση ότι υπάρχει μια σχετική ατιμωρησία και μια ανοχή αρκετά μεγάλη. Είναι προφανές πως το Ποτάμι δεν μπορεί να συναινέσει σε αυτήν την τροπολογία. Όσον αφορά στο σχέδιο νόμου είμαστε θετικοί. Στην ψηφοφορία θα δείτε τι αποφασίζουμε και για τα άρθρα. Από εκεί και πέρα, όμως, κύριε Παπαγγελόπουλε, περιμένω εναγωνίως τις απαντήσεις σας στα δύο ερωτήματα που σας έθεσα.
Μπορείτε να τα επαναλάβετε;
Θέλετε να τα ξαναπώ για τρίτη, τέταρτη φορά;
Να τα επαναλάβετε.
Θα σας τα πω, κύριε Παπαγγελόπουλε. Το πρώτο ερώτημα είναι: Έχετε χρηματιστεί εσείς ο ίδιος από τον Τζωρτζ Σόρος, όπως κατήγγειλε ο κ. Καμμένος και διέρρευσε ο κ. Κοτζιάς; Δεν αφορά αυτό εσάς προσωπικά, αφορά την Κυβέρνηση, τους Υπουργούς. Έχετε «πάρε - δώσε» με τον Τζωρτζ Σόρος; Πήρατε λεφτά και μετά χρηματοδοτήσατε πολιτικούς στα Βαλκάνια; Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα. Και ο κ. Καλογήρου φαντάζομαι θα ακούσει τα ερωτήματα, θα του τα μεταφέρετε και θα απαντήσει και εκείνος.
Πάντως δεν έχει προσωπικό χαρακτήρα. Ως εκπρόσωποι της Κυβέρνησης θέλετε να απαντήσουν εκ μέρους της Κυβέρνησης.
Όχι βέβαια. Κύριε Πρόεδρε, το διευκρίνισα τόσες φορές. Δεν είναι προσωπική η αναφορά. Απλώς επειδή παρίσταντο ως Υπουργοί στο Υπουργικό Συμβούλιο και άκουσαν τον κ. Καμμένο - σύμφωνα με τον κ. Κοτζιά - να λέει ότι η συγκυβέρνηση χρηματοδοτείται από τον Τζωρτζ Σόρος, θα ήθελα να ρωτήσω αν οι δύο αυτοί Υπουργοί έχουν πάρει όντως λεφτά από τον Τζωρτζ Σόρος.
Το θέτετε προσωπικά το θέμα; Ρωτάτε αν τα έχουν πάρει οι Υπουργοί;
Χαίρομαι που πεταχτήκατε, κύριε Καλογήρου. Στο Υπουργικό Συμβούλιο ήσαστε, όταν τα έλεγε αυτά ο κ. Καμμένος; Γιατί δεν πεταχτήκατε τότε να ζητήσετε εξηγήσεις και διευκρινίσεις ή να δώσετε απάντηση; Το δεύτερο ερώτημα, κύριε Παπαγγελόπουλε, είναι το εξής: Η κ. Ράικου σε ποιον αναφέρεται, όταν τον φωτογραφίζει ως πολιτικό νταβατζή που της έκανε παρεμβάσεις έξω από τον ρόλο του για να στέλνει άλλες υποθέσεις στο αρχείο και άλλες στο ακροατήριο, παρά τη δική της διαφορετική ενδεχομένως άποψη; Αυτά τα δύο ερωτήματα θέτω. Δεν σας φωτογραφίζω προσωπικά. Είστε απλώς οι πολιτικοί προϊστάμενοι της δικαιοσύνης και όταν ακούγονται αυτά στο Υπουργικό Συμβούλιο, όταν βγαίνει η εισαγγελέας διαφθοράς δύο φορές και τα λέει θα ήθελα απαντήσεις. Θέλουμε απαντήσεις, λοιπόν, από τους παριστάμενους Υπουργούς. Αφού δεν τα είπατε, δεν ξεσηκωθήκατε, κύριε Καλογήρου, δεν πεταχτήκατε στο Υπουργικό Συμβούλιο να πείτε «τι είναι αυτά που λες, κύριε Καμμένε, για τον Σόρος και για χρηματοδοτήσεις», εύχομαι να τα πείτε εδώ στο Κοινοβούλιο. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Παπαγγελόπουλε, επειδή μετά τον κ. Σαρίδη θα πάρετε τον λόγο, γράψτε τα και θα πάρετε λίγο έξτρα χρόνο να απαντήσετε πέραν του νομοσχεδίου. Να μη διακόψουμε και να κλείσουμε με τον κ. Σαρίδη με τους αγορητές. Ο ειδικός αγορητής από την Ένωση Κεντρώων κ. Σαρίδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, εξοπλιστικά, σκάνδαλα στην υγεία, εξεταστικές επιτροπές, μίζες, νόμος περί ευθύνης Υπουργών, «λεφτά υπάρχουν», «τα μνημόνια τα σκίζουμε κάθε μέρα», «είχα αυταπάτες»: Αυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζουμε και από μόνη της αυτή η εικόνα είναι τραγική. Ο ελληνικός λαός ξέρει, γνωρίζει. Μη νομίζετε ότι δεν καταλαβαίνει τι έχει γίνει εδώ μέσα, τι γίνεται εδώ μέσα κάθε μέρα. Κάπου στο τέλος αυτής της σειράς που προανέφερα η λέξη «δικαιοσύνη». Ο ελληνικός λαός, λοιπόν, περιμένει από τη δικαιοσύνη να δικαιωθεί για τα χαμένα του χρόνια, τα χαμένα του όνειρα, τις χαμένες του ελπίδες. Δικαιοσύνη, λοιπόν. Τι να σου κάνει η δικαιοσύνη; Τα όπλα στη δικαιοσύνη τα δίνουμε εμείς μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Εμείς οπλίζουμε τη δικαιοσύνη για να κάνει καλά τη δουλειά της. Άμα δεν της δίνουμε τα όπλα, τι περιμένουμε να κάνει εκείνη; Κάνουμε καλά τη δουλειά μας εμείς εδώ μέσα; Την κάνει καλά και εκείνη, από τη δική της πλευρά. Δεν νομιμοποιούμαστε να κρίνουμε τη δικαιοσύνη, όταν την αφήνουμε ακάλυπτη. Το ελληνικό Σύνταγμα, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι σαφέστατο: «Όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο». Τίθεται, όμως, ένα πολύ κρίσιμο ερώτημα: Νιώθουν άραγε όλοι οι Έλληνες ίσοι απέναντι στον νόμο; Η απάντηση, δυστυχώς, είναι συντριπτική και προκαλεί θλίψη: Όχι, δεν νιώθουν όλοι οι Έλληνες ίσοι απέναντι στον νόμο. Και πώς να νιώσουν, όταν γνωρίζουν το περιεχόμενο ενός κατάπτυστου νόμου, του νόμου περί ευθύνης Υπουργών, όταν βλέπουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι κάθε λογής απατεώνες, επικαλούμενοι νόμους που φτιάχτηκαν στα μέτρα τους, που φτιάχτηκαν από αυτούς για αυτούς; Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια χρειάστηκε να περάσουν για να αναγκαστεί ο τέταρτος κατά σειρά Υπουργός του κ. Σημίτη έπειτα από Τσουκάτο, Μαντέλη, Τσοχατζόπουλο να βρεθεί στην πολύ δύσκολη θέση και να πρέπει να απαντήσει σε μια απλή ερώτηση: Πόθεν έσχες; Πού τα βρήκες; Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια χρειάστηκαν για να υποχρεωθεί να απαντήσει, δεκαπέντε χρόνια για να προσπαθήσει να απαντήσει. Διότι απάντηση δεν πήραμε. Ούτε εμείς πήραμε απάντηση ούτε οι ανακριτές πήραν απάντηση. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο τράβηξε τον δρόμο του για τον Κορυδαλλό, γιατί ακριβώς δεν μπόρεσε να δώσει την απάντηση στο πού τα βρήκε. Κύριοι συνάδελφοι, τη μεγαλύτερη ζημιά στη χώρα μας δεν την έκαναν τα «καλά παιδιά» της Κυβέρνησης Σημίτη, όταν ζητούσαν να πάρουν μίζες. Τη μεγαλύτερη ζημιά την έκαναν όσοι τους επέτρεψαν να γυρίσουν στα σπίτια τους και τους άφησαν ελεύθερους επί δεκαετίες να χαίρονται με τους κολλητούς τους τα λεφτά από τις μίζες και τα λαδώματα, τα λεφτά που στερήθηκαν οι Έλληνες, αυτά που θα στερηθούν τα παιδιά μας, αυτά που στερηθούν τα εγγόνια μας, αυτά που θα στερηθούν τα δισέγγονά μας, αυτά τα λεφτά. Είναι αυτά τα λεφτά για τα οποία η χώρα αναγκάστηκε να ενεχυριάσει τη δημόσια περιουσία της για ενενήντα εννιά χρόνια, αυτά που οδήγησαν σε μνημόνια, σε επιτροπείες, σε εκβιασμούς, σε απώλεια εθνικής κυριαρχίας. Το ύψος της ζημιάς της υπόθεσης του κ. Παπαντωνίου υπολογίζεται στα 400 εκατομμύρια ευρώ. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Κόψαμε συντάξεις ψάχνοντας αυτό το ποσό. Κόψαμε παροχές υγείας για να εξοικονομήσουμε αυτό το ποσό. Απολύσαμε κόσμο, κλείσαμε επιχειρήσεις γι' αυτά τα λεφτά. Έφυγαν οι νέοι μας - το κεφάλαιο αυτής της χώρας - στο εξωτερικό γι' αυτά τα λεφτά. Όπως έχω ήδη τονίσει κατά τις συνεδριάσεις των επιτροπών, αν το σημερινό νομοσχέδιο είχε ψηφιστεί και ίσχυε νωρίτερα, είναι βέβαιο πως θα είχαμε γλυτώσει πολλά απ' αυτά. Οι νόμοι που ίσχυαν μέχρι σήμερα, όπως αποδείχθηκε άλλωστε εκ των πραγμάτων, δεν ήταν ικανοί ούτε επαρκείς για να αποτρέψουν τα αρπακτικά ούτε βέβαια βοήθησαν σε κάτι τη δικαιοσύνη, ώστε να τα εντοπίσει και να τα δικάσει. Όμως ούτε και το πολιτικό σύστημα στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ποιο είναι το σχόλιο του κ. Σημίτη; Γιατί σιωπά ο τότε πρωθυπουργός της χώρας; Δεν έχει τίποτα απολύτως να μας πει για το γεγονός πως το μισό του Υπουργικό Συμβούλιο τα άρπαζε; Το θράσος τους, δε, θα ήταν απύθμενο και θα προκαλούσε και γέλιο, αν δεν ήταν τόσο σοβαρά τα πράγματα, αν δεν ήταν τόσο μεγάλες οι πληγές που προξένησαν σ' αυτήν εδώ τη χώρα. Τολμούν κάποιοι να ισχυρίζονται πως η προφυλάκιση Παπαντωνίου είναι επίθεση στη δημοκρατία, πως δήθεν καταλύεται το Σύνταγμα, η συνταγματική τάξη, πως δήθεν καταρρέει το περιβόητο κράτος δικαίου. Τελικά, αγαπητοί συνάδελφοι, όλοι οι απατεώνες τα ίδια λένε, ιδιαίτερα δε οι πολιτικοί απατεώνες οι οποίοι κρατούν για τελευταία γραμμή άμυνας τη θέση πως οι διώξεις στο πρόσωπό τους είναι πολιτικές διώξεις και αποτέλεσμα της χειραγώγησης της δικαιοσύνης από την εκάστοτε κυβέρνηση. Δεν χειραγωγήθηκε, δηλαδή, η δικαιοσύνη επί δεκαπέντε χρόνια! Όταν χάνονταν οι φάκελοι, όταν εξαφανίζονταν τα στοιχεία, όταν καθυστερούσαν οι διαδικασίες μέχρι να περάσουν οι προθεσμίες και να παραγραφούν διά νόμου οι κατηγορίες εις βάρος τους, δεν χειραγωγήθηκε τότε η δικαιοσύνη; Τώρα χειραγωγείται; Χειραγωγήθηκε, δηλαδή, επειδή ο κ. Παπαντωνίου πήρε τον δρόμο για τις φυλακές έπειτα από δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, επειδή δεν μπόρεσε να μας απαντήσει πού τα βρήκε; Περισσεύει, λοιπόν, η υποκρισία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ]] Το μοναδικό σχόλιο, λοιπόν, που έχω να κάνω για το σημερινό νομοσχέδιο είναι ότι συμπληρώνει εκείνα τα κενά που με επιμέλεια είχαν αφήσει κάποιοι στους νόμους που δήθεν μας προστάτευαν από τα φαινόμενα διαφθοράς, διαπλοκής, κακοδιαχείρισης και κατασπατάλησης. Όμως, το αν είναι αρκετό αυτό που νομοθετούμε σήμερα θα φανεί από την πράξη και θα το κρίνει το μέλλον. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα, όσο συνεχίζει να ισχύει ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών. Το πόθεν έσχες είναι σαφώς καλό. Πιάνει αυτήν τη στιγμή το νομοσχέδιο ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, αλλά όσο ισχύει ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών, εδώ μέσα εμείς θα έχουμε ένα μελανό σημείο, το οποίο και θα πρέπει να διώξουμε, θα πρέπει να αποτινάξουμε από πάνω μας, για να μην αφήνουμε το περιθώριο στον ελληνικό λαό να λέει ότι δεν κάνουμε καλά τη δουλειά μας κι ότι όλοι ίδιοι είμαστε. Δεν είμαστε, λοιπόν, ίδιοι. Δεν μπορεί να είμαστε ίδιοι όλοι μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα όσο συνεχίζει να ισχύει ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών. Χαιρετίζουμε την όποια πρωτοβουλία ανακοινώθηκε. Να ανοίξει η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, γιατί έτσι μόνο θα μπορέσουμε να ξηλώσουμε επιτέλους, αυτόν τον κατάπτυστο νόμο. Ελπίζουμε, βέβαια, από τη δική μας την πλευρά να μην είναι μια επικοινωνιακή φωτοβολίδα της Κυβέρνησης και να υπάρχει πράγματι η απαραίτητη σοβαρότητα πίσω από αυτές τις προτάσεις όταν γίνονται. Γιατί ξέρετε, οι επικοινωνιακές φωτοβολίδες κάνουν κακό στη χώρα, φωτίζουν τις αμυντικές μας θέσεις, ώστε να μπορούν να τις δουν οι εχθροί της Ελλάδας, όπως ακριβώς έκανε ο κ. Κοτζιάς, όταν αιφνιδίασε τους πάντες κάνοντας λόγο για το σαφώς αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας για την επέκταση στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Τελικά, η όποια σοβαρότητα και η όποια υπευθυνότητα του κ. Κοτζιά αποδείχτηκε την ημέρα της παραίτησής του. Στην πιο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, αυτός αποφάσισε να εγκαταλείψει το καράβι. Δεν έκατσε καν να υπερασπιστεί την τραγική συμφωνία της λίμνης, την οποία και εκείνος υπέγραψε και εκείνος έφτιαξε και εκείνος έγραψε από μόνος του, αφού πρώτα μας κούνησε το δάχτυλο, εξηγώντας μας πως δεν μας πέφτει λόγος, πως δεν χρειάζεται να ενημερώνεται η Βουλή γι' αυτά τα πράγματα. Για τα πράγματα, όμως, αυτά τα ίδια, πράγματα σοβαρά, πράγματα με ιδιαίτερη βαρύτητα, εθνικά δηλαδή θέματα όπως τα δώδεκα ναυτικά μίλια, απ' ό,τι ακούμε θα έρθουν στη Βουλή. Το σκοπιανό δεν ήρθε. Τα δώδεκα ναυτικά μίλια θα έρθουν. Αυτό, λέει, είναι δουλειά της Βουλής. Το σκοπιανό δεν ήταν. Ευτυχώς που δεν μπορούμε να περιμένουμε τα προεδρικά διατάγματα τα οποία ενδεχομένως να είχε έτοιμα ο κ. Κοτζιάς και ευτυχώς - να είμαστε και ειλικρινείς - που παραιτήθηκε, αν και η παραίτησή του γύρω από ένα πέπλο αδιαφάνειας για κονδύλια είναι ασόβαρη. Εγώ δεν τη βλέπω σοβαρά. Δύο μέτρα, δύο σταθμά, όχι το σκοπιανό στη Βουλή, ναι τα δώδεκα ναυτικά μίλια στη Βουλή, εξωτερική πολιτική χολιγουντιανών προδιαγραφών, χωρίς αρχή, χωρίς τέλος, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς συνεννόηση. Η σημερινή αντίδραση της Τουρκίας πριν από μία - μιάμιση ώρα: Η Τουρκία θα πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα σε προάσπιση των συμφερόντων της στην περίπτωση που αυτά θιγούν στο Αιγαίο ή απειληθούν. Όσο εμείς, λοιπόν, θα συζητάμε στη Βουλή τα δώδεκα ναυτικά μίλια, θα οχυρώνεται η Τουρκία από τη δική της πλευρά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο είναι απαραίτητο και αναγκαίο. Εξετάζουμε ακόμα και τώρα τις βελτιώσεις και τις διορθώσεις που έγιναν στο νομοσχέδιο και ελπίζουμε να γίνουν σεβαστές και οι παρατηρήσεις μας μέχρι την ώρα της ψήφισής τους. Διατηρούμε την επιφύλαξή μας μέχρι εκείνη την ώρα. Όσον αφορά στις τροπολογίες, θα διατηρήσουμε το δικαίωμα μας να μιλήσουμε γι' αυτές στη δευτερολογία μας. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σαρίδη. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Πολάκης για να αναπτύξει μια τροπολογία. Κύριε Υπουργέ, πόσο χρόνο θέλετε;
Τρία - τέσσερα λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Θα σας δώσω πέντε λεπτά, για να είμαστε σίγουροι.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Όπως έχουμε αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν, εμείς είμαστε οπαδοί και πιστοί υπηρέτες του δόγματος της συνέπειας και της αποτελεσματικότητας σε αυτά τα οποία αναγγέλλουμε, προκηρύσσουμε και τελικά νομοθετούμε. Υποστηρίζω την τροπολογία με γενικό αριθμό 1786 και ειδικό 163, η οποία πρακτικά περιλαμβάνει την τελική ρύθμιση που χρειάζεται, προκειμένου να προχωρήσουμε άμεσα, εντός των πρώτων ημερών του Νοεμβρίου, στην προκήρυξη των χιλίων διακοσίων θέσεων μόνιμου προσωπικού, για τις θέσεις που σήμερα υπηρετεί, από δύο έως και πάνω από τεσσεράμισι - πέντε χρόνια, επικουρικό προσωπικό. Συστήσαμε τις θέσεις με προηγούμενη τροπολογία που είχε ψηφισθεί στο νομοσχέδιο για την κύρωση της σύμβασης για τη δωρεά του Ωνασείου, όπου πρακτικά συστήσαμε τις θέσεις που δεν προβλέπονταν στους οργανισμούς - τους κουτσουρεμένους οργανισμούς του 2012, του κ. Λοβέρδου - και τώρα ουσιαστικά νομοθετούμε τη μοριοδότηση της προϋπηρεσίας του προσωπικού που υπηρετεί αυτό το χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα νομοθετούμε τη μοριοδότηση της προϋπηρεσίας με 20 μόρια για τους πρώτους σαράντα οκτώ μήνες. Αυτό γίνεται ως μια προσπάθεια και ως αναγνώριση του έργου που έχουν προσφέρει αυτοί οι άνθρωποι, που ένα πολύ μεγάλο τους κομμάτι - για να εξηγούμαστε - , περίπου πεντακόσια άτομα, είχε προσληφθεί πριν αναλάβει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ την κυβερνητική εξουσία σ' αυτήν τη χώρα, πριν το 2015, και μετά προστέθηκαν με μια προκήρυξη που έγινε πάλι με κριτήρια του ΑΣΕΠ και την οποία υλοποίησαν οι υγειονομικές περιφέρειες, άλλα εξακόσια ογδόντα άτομα περίπου, για να καλύψουν άμεσα και επιτακτικά κενά της λειτουργίας του δημόσιου συστήματος υγείας. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι δεν μπορούμε να έχουμε ένα τέτοιο προσωπικό, που έχει εκπαιδευτεί, έχει αποκτήσει εμπειρία, έχει στηρίξει το σύστημα σε δύσκολα χρόνια και πρακτικά αυτό να μην αναγνωρίζετε με κάποια μοριοδότηση, η οποία θα του επιτρέψει να διεκδικήσει με καλύτερους όρους τις μόνιμες θέσεις που καταφέραμε - και που είναι η τελευταία παρτίδα μόνιμων θέσεων που προκηρύσσεται τώρα - , στο συνολικό σχεδιασμό των είκοσι χιλιάδων πεντακοσίων θέσεων που έχουμε υλοποιήσει αυτά τα τρία χρόνια. Υπάρχει και μια δεύτερη παράγραφος, ακριβώς επειδή χρειαζόταν αυτή η νομοθέτηση. Είχαμε πει ότι αυτή η προκήρυξη θα γίνει μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 2018. Δίνουμε έναν μήνα παράταση, μέχρι τις 30 Νοεμβρίου. Σκοπός μας είναι να πάμε μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου, να βγει αυτή η προκήρυξη, προκειμένου να μπορέσει πραγματικά να ενισχυθεί περαιτέρω και να μονιμοποιηθεί η δουλειά στη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που και σήμερα υπηρετούν. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον Υπουργό κ. Πολάκη. Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Παπαγγελόπουλος. Κύριε Υπουργέ, δεν θα σας δώσω πάνω από δεκαπέντε λεπτά, διότι θα μιλήσει και ο κ. Καλογήρου. Θα σας παρακαλούσα να είστε στο χρόνο σας. Κύριε Καλογήρου, θα πάρετε εσείς τον χρόνο ως κυρίως Υπουργός του νομοσχεδίου.
Κύριε Πρόεδρε, με όλο το σεβασμό, κατ' αρχάς ο προκάτοχος σας στην Έδρα είχε δεσμευτεί ότι θα μου παραχωρήσει περισσότερο χρόνο, γιατί αναφέρθηκαν πολλές φορές σε μένα.
Κύριε Υπουργέ, ο προκάτοχός μου, μου είπε για τον χρόνο που έχετε συμφωνήσει. Εννοείται ότι ξέρετε πως υπάρχει και σχετική ανοχή.
Θα προσπαθήσω να είμαι πάρα πολύ σύντομος και περιεκτικός και να μην καταχραστώ τον χρόνο κανενός.
Πριν ξεκινήσετε μόνο, να κάνω μια ανακοίνωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα δύο μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Γυμνάσιο Γέρακα. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, δεν πρόκειται να αναλώσω τον χρόνο σας με θέματα εκτός του υπό ψήφιση νομοσχεδίου. Πιστεύω ότι ο ελληνικός λαός ψηφίζει τους Βουλευτές του για να νομοθετούν και όχι να σχολιάζουν την επικαιρότητα ή να εκπέμπουν επικοινωνιακές κορώνες. Πρέπει, όμως, να σημειώσω ότι ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Καραγκούνης, μίλησε δεκαοκτώ λεπτά και τρία δευτερόλεπτα, αφιέρωσε δεκατρία λεπτά και τριανταπέντε δευτερόλεπτα - τα χρονομέτρησα - για τα θέματα της επικαιρότητας, μίλησε δύο λεπτά για το τι θα κάνει η Νέα Δημοκρατία αν έρθει στην κυβέρνηση και το υπόλοιπο διάστημα το αφιέρωσε στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Πρέπει, όμως, να πω ότι είχε συνεισφέρει πάρα πολύ και ο κ. Καραγκούνης και ο κ. Παπαθεοδώρου - που θα αναφερθώ στη συνέχεια - στις επιτροπές. Τους έχω ευχαριστήσει δημόσια και θα τους ευχαριστήσω και σήμερα για την όποια συνεισφορά τους. Όμως, μερικά πράγματα πρέπει να τα επισημάνω, γιατί κάποιοι έθεσαν και προσωπικά ζητήματα, όπως ο κ. Αμυράς, που με μεγάλη μου χαρά θα του απαντήσω. Για τους χρόνους του κ. Παπαθεοδώρου και αυτούς τους έχω σημειώσει, αλλά να μην χάνουμε χρόνο. Οι απαντήσεις και στα δύο αυτά θέματα, δηλαδή σε σχέση με τον κ. Καμμένο και τα όσα είπε στο Υπουργικό Συμβούλιο και στα σχετικά με «κύκλους» της κ. Ράικου - άλλο πάλι και τούτο, πρώτη φορά ακούω στα σαράντα χρόνια που ασχολούμαι με τη δικαιοσύνη, ως δικηγόρος, εισαγγελέας και Αναπληρωτής Υπουργός, ότι οι εισαγγελείς έχουν κύκλους, εν πάση περίπτωση είναι και αυτό ένα από τα φαινόμενα του καιρού μας - , μπορούν να δοθούν με τη διαδικασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Παρ' όλα αυτά, επειδή ο κ. Αμυράς ιδίως - θεωρώ καλοπροαίρετα - έθεσε δύο ερωτήματα, το ένα είναι αν οι Υπουργοί της Κυβέρνησης «τα έχουν πάρει» από τον Σόρος και τι έχουμε να πούμε για τους «νταβατζήδες» της κ. Ράικου - έχω να απαντήσω τα εξής: Στο πρώτο, τουλάχιστον, κύριε Αμυρά δεν μας έχετε συνηθίσει, διότι είναι - συγγνώμη που θα το πω - φθηνό επικοινωνιακό τέχνασμα. Απλώς το θέσατε για να ακουστεί ότι…
Ο Καμμένος δεν το είπε στο Υπουργικό Συμβούλιο;
Το επαναλάβατε με στόμφο.
Ο Καμμένος δεν το είπε; Δεν το είπα εγώ!
Κύριε Αμυρά, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, οι διακοπές με…
Προκαλείτε, όμως, κύριε Υπουργέ. Συγγνώμη, αναφερθήκατε στο όνομά του, οπότε καταλαβαίνετε ότι μπορεί να υπάρξουν αντιδράσεις.
Ο άλλος προκάλεσε και ο Υπουργός απαντά.
Συγγνώμη, το να εκφράζω τη γνώμη μου δεν είναι πρόκληση. Δεν είναι πρόκληση να εκφράζω τη γνώμη μου!
Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Απλώς για να ακουστεί στο ελληνικό Κοινοβούλιο ότι υπάρχει ενδεχόμενο Υπουργοί της Κυβέρνησης να «τα έχουν πάρει» για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Εδώ θέλω να πω ότι αυτό δεν μπορεί να σταθεί με καμμία λογική. Η Κυβέρνηση κάνει κάτι που πιστεύει ότι είναι σωστό. Το κάνει με θάρρος. Αναλαμβάνει - προσωρινά θέλω να πιστεύω - το πολιτικό κόστος. Να αμειφθεί γιατί κάνει αυτό που θεωρεί καθήκον της;
Στον κ. Καμμένο το είπατε αυτό που μας απαντήσατε;
Ελάτε, κύριε Αμυρά!
Όσο για «τους κύκλους» της εισαγγελέως και για αυτά που κατήγγειλε, έχω να πω ότι όταν διευκρινιστεί ποιοι είναι οι κύκλοι αυτοί, τι καταγγέλλουν συγκεκριμένα και αν πράγματι οι κύκλοι αυτοί με την αγοραία γλώσσα εκπροσωπούν την εν λόγω κυρία, τότε να είστε βέβαιοι ότι όχι μόνο θα δοθούν οι δέουσες απαντήσεις, αλλά θα τεθούν και μερικά ενδιαφέροντα ερωτήματα, για τα οποία θα έχουν περισσόερο ενδιαφέρον οι απαντήσεις. Επίσης, ο κ. Παπαθεοδώρου για άλλη μια φορά προανήγγειλε ειδικά δικαστήρια. Εγώ δεν ξέρω αν θα υπάρξει ειδικό δικαστήριο. Εικάζω, όμως, από την πείρα μου ως νομικός ότι μπορεί να υπάρξουν άλλα δικαστήρια για όσα λέγονται και γράφονται χωρίς αιδώ. Όπως είχα πει και στις επιτροπές την προηγούμενη εβδομάδα, μολονότι θεωρώ ότι το υπό συζήτηση νομοσχέδιο είναι ένα πάρα πολύ καλό νομοσχέδιο, θα ήμουν ιδιαίτερα ευτυχής εάν από τις συζητήσεις στις επιτροπές προέκυπταν προσθήκες ή αλλαγές που θα το βελτίωναν περαιτέρω. Πράγματι, η εποικοδομητική συζήτηση στις επιτροπές, στις οποίες πρωταγωνίστησαν οι τρεις κύριοι στους οποίους αναγκάστηκα να απαντήσω, δηλαδή και ο κ. Καραγκούνης και ο κ. Παπαθεοδώρου και ο κ. Αμυράς, μας έδωσε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε σημαντικές νομοτεχνικές βελτιώσεις, όπως θα δείτε από τον πίνακα που θα σας διανεμηθεί. Θα σας τον διαβάσω εν τάχει τώρα για να τον καταθέσω. Η νυν παράγραφος 2 του άρθρου 1 αντικαθίσταται ως περίπτωση β΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 1. Πριν την περίπτωση β΄ προστίθεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 περίπτωση α΄ ως εξής: «2.α. Από την περίπτωση η΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του ν.3213/2003 η φράση «και όταν διοριστούν» διαγράφεται. Στην περίπτωση δ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του ν.3213/2003 που τροποποιείται με την παράγραφο 11 του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου, η λέξη «επικεφαλής» αντικαθίσταται από τη λέξη «προϊστάμενοι». Η παράγραφος 2 του άρθρου 1 του ν.3213/2003, που τροποποιείται με την παράγραφο 14 του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου, αντικαθίσταται ως εξής: «Η δήλωση της παραγράφου 1 υποβάλλεται από τους υπόχρεους μέσα σε ενενήντα ημέρες από την από την απόκτηση της ιδιότητάς τους (αρχική δήλωση). Τα επόμενα έτη, η δήλωση υποβάλλεται κάθε χρόνο κατά το διάστημα της θητείας, της άσκησης της δραστηριότητας ή της διατήρησης της ιδιότητας των υπόχρεων και για το επόμενο έτος. Ειδικά για τους υπόχρεους των περιπτώσεων α΄ έως και ε΄ και ιβ΄ της παραγράφου 1 η δήλωση υποβάλλεται για τρία έτη μετά από την απώλεια της ιδιότητας ή τη λήξη της θητείας. Η δήλωση υποβάλλεται εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριών μηνών μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. Κατ' εξαίρεση, δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης και οικονομικών συμφερόντων αρχικές με απόκτηση ιδιότητας υπόχρεου τα έτη 2016, 2017 και 2018 ως την δημοσίευση του παρόντος και ετήσιες των ετών 2016 (χρήση 2015), 2017 (χρήση 2016) και 2018 (χρήση 2017) υποβάλλονται από 04-01-2019 ως 04-03-2019». Στην παράγραφο 6 του άρθρου 2 προστίθεται εδάφιο ως εξής: «Στην περίπτωση δ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του ν. 3213/2003, μεταξύ των λέξεων «σύζυγο» και «ή τέκνο του» προστίθεται η φράση «πρόσωπο με το οποίο έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης».». Επί του άρθρου 3, στην παράγραφο 7 του άρθρου 2Α του ν.3213/2003 που προστίθεται με το άρθρο 3 του σχεδίου νόμου, μετά τη φράση «Σε περίπτωση απόκτησης νέου περιουσιακού στοιχείου,» προστίθεται η φράση «ή επαύξησης αυτού,». Στο άρθρο 4: Μετά την παράγραφο 2 του άρθρου 4 του σχεδίου νόμου προστίθεται παράγραφος 2α ως εξής: «2α Η φράση «της περίπτωσης μη΄» του τελευταίου εδαφίου της περίπτωσης αα΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του ν.3213/2003 αντικαθίσταται από τη φράση «της περίπτωσης μθ΄».». Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 3 του ν. 3213/2003 που αντικαθίσταται με την παράγραφο 5 του άρθρου 4 του σχεδίου νόμου, τροποποιείται ως εξής: «σε περίπτωση που προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ή νέα αποδεικτικά στοιχεία τέλεσης ή απόπειρας τέλεσης του κακουργήματος της παραγράφου 3 του άρθρου 6 ή της παραγράφου 2 του άρθρου 6Α, ο έλεγχος μπορεί κατ' εξαίρεση να διενεργηθεί μέχρι τη συμπλήρωση της ποινικής παραγραφής των αδικημάτων.». Εδώ θα εξηγήσω για να ικανοποιηθεί και ο κ. Καραγκούνης με τις παρατηρήσεις του. Στο πέμπτο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 3 του ν.3213/2003 που αντικαθίσταται με την παράγραφο 5 του άρθρου 4 του σχεδίου νόμου, η φράση «Ο έλεγχος, εκτός από τη διαπίστωση» αντικαθίσταται από τη φράση «Ο έλεγχος των ετήσιων δηλώσεων, εκτός από τη διαπίστωση» Στο τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 4 του άρθρου 3Β του ν. 3213/2003 που προστίθεται με την παράγραφο 2 του άρθρου 6 του σχεδίου νόμου, η φράση «όταν προκύπτουν ενδείξεις τέλεσης του εγκλήματος της παραγράφου 3 του άρθρου 6 ή της παραγράφου 2 του άρθρου 6Α» αντικαθίσταται από τη φράση «όταν προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ή νέα αποδεικτικά στοιχεία τέλεσης ή απόπειρας τέλεσης του κακουργήματος της παραγράφου 3 του άρθρου 6 ή της παραγράφου 2 του άρθρου 6Α». Στο άρθρο 7, η παράγραφος 1 του άρθρου 6 του ν.3213/2003 που αντικαθίσταται με την παράγραφο 1 του άρθρου 7 του σχεδίου νόμου, τροποποιείται ως εξής: «1. Εντός τριάντα ημερών από την πάροδο της προθεσμίας που ορίζεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 του ν.3213/2003 επιτρέπεται η υποβολή δήλωσης ύστερα από πληρωμή ηλεκτρονικού παράβολου ποσού διακοσίων ευρώ για τους υπόχρεους που υποβάλουν δήλωσης στην επιτροπή ελέγχου του άρθρου 3Α και εκατό ευρώ για τους λοιπούς υπόχρεους. Μετά την πάροδο των τριάντα ημερών του προηγούμενου εδαφίου, η υποβολή δήλωσης επιτρέπεται ύστερα από πληρωμή ηλεκτρονικού παράβολου ποσού οκτακοσίων ευρώ…
Κύριε Υπουργέ, αν αναφέρεστε σε νομοτεχνικές βελτιώσεις, δεν χρειάζεται να χάνετε χρόνο διαβάζοντάς τις. Καταθέστε τις και συνεχίστε την ομιλία σας.
Τις καταθέτω στα Πρακτικά.
Παρακαλώ να διανεμηθούν στους κυρίους συναδέλφους. Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Ενδεικτικά θα αναφερθώ σε μερικές από τις νομοτεχνικές βελτιώσεις για το σκεπτικό τους. Η αναφορά σε έτη αντί για χρήση στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 προτιμήθηκε γιατί έτσι καθιστά ευκρινές ότι είναι για τρία χρόνια μόνο μετά την απώλεια της ιδιότητας του υποχρέου, αλλιώς - όπως ήταν μέχρι τώρα - θα δημιουργείτο η εντύπωση ότι έπρεπε να είναι για τέσσερα χρόνια. Αυτό μας το πρότειναν τα όργανα ελέγχου. Στο κείμενο των νομοτεχνικών βελτιώσεων θα δείτε ότι η διάταξη για το πότε μπορεί να γίνει έλεγχος από τα ελεγκτικά όργανα που υπερβαίνει την πενταετία έχει ριζικά βελτιωθεί κατόπιν και των συνεδριάσεων στην επιτροπή. Πρώτον, έχει προστεθεί το επίθετο «σοβαρές» στο ουσιαστικό «ενδείξεις». Μία υπενθύμιση εδώ: Οι ενδείξεις δεν αποτελούν στην ποινική δικονομία μόνο την αιτία για την παραπομπή κατηγορουμένου στο ακροατήριο, αλλά αποτελούν και οι ίδιες αποδεικτικό μέσο, σύμφωνα με το άρθρο 178 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Πρόκειται για το πρώτο επώνυμο αποδεικτικό μέσο. Έτσι, αν γίνεται λόγος για σοβαρές ενδείξεις, αναφερόμαστε προφανώς σε αποδεικτικά μέσα που προκύπτουν και γνωστοποιούνται στα ελεγκτικά όργανα, τα οποία δείχνουν το ενδεχόμενο τέλεσης των κακουργημάτων ήτοι τη μη υποβολή δήλωσης «πόθεν έσχες» ή την υποβολή ανακριβούς ή ελλιπούς δήλωσης, όταν αυτές οι πράξεις τελούνται με σκοπό απόκρυψης άνω των 300.000 ευρώ, άρα, για περιπτώσεις ακραίας απόκρυψης υψηλού πλουτισμού. Για να γίνει ακόμα πιο σαφές, προστίθεται στη διατύπωση του νόμου «και τα νέα στοιχεία τα οποία εφόσον προκύψουν μπορούν να επιτρέψουν τον έλεγχο σε χρόνο πέραν της πενταετίας από την υποβολή της δήλωσης». Ο χρόνος διερεύνησης ακόμα και για κακουργήματα δεν μπορεί να υπερβεί τη δεκαπενταετία και κακώς αναφέρεται από κάποιους εδώ ότι μιλάμε για εικοσαετία. Πρόκειται για κακουργήματα που τιμωρούνται με πρόσκαιρη κάθειρξη κατά το άρθρο 112. Άρα, λοιπόν, μέχρι δεκαπενταετία μπορεί να πάει ο έλεγχος. Άλλη μια ενδιαφέρουσα, κατά την άποψή μου, τροπολογία για την οποία θέλω να πω δυο λόγια, είναι η αναμόρφωση των προστίμων. Αυτό ήταν αίτημα των λιμενικών, αλλά αφορά όλους τους χαμηλόμισθους, ένστολους και μη, δημοσίους υπαλλήλους, στους οποίους περιορίζουν κατά πολύ το παράβολο που ενέχει μορφή προστίμου σε περίπτωση που καθυστερήσουν. Θέλω να αναφερθώ όμως και σε δύο άλλα αιτήματα φορέων που δεν εντάχθηκαν στις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Μιλάμε για τα αιτήματα της ΚΕΔΕ που θέλουν περαιτέρω μελέτη και συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών, διότι οι γνωμοδοτικές επιτροπές στους δήμους που λειτουργούν σήμερα υπό το καθεστώς του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» έχουν πολύ ευρύ φάσμα αρμοδιοτήτων που μπορεί να εκτείνονται σε ζητήματα πολεοδομίας, αδειών καταστημάτων, υγειονομικού ενδιαφέροντος, διαγωνισμό προμηθειών κ.λπ.. Επομένως, το θέμα θα πρέπει να εξεταστεί πιο αναλυτικά και σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών και τους συναρμοδίους φορείς. Θέλω να υπενθυμίσω ότι μερικές από τις γνωμοδοτικές αυτές επιτροπές διεξάγουν και τους διαγωνισμούς. Σχετικά με τους δημοσιογράφους, τώρα. Είναι πολύ βάσιμο το αίτημα της ΕΣΗΕΑ και προβληματίστηκα παρά πολύ, αλλά θα χρειαστεί να γίνει μια έρευνα περαιτέρω, να δούμε από πού μπορούμε να δανειστούμε τα στοιχεία, για τα οποία και οι δύο αρμόδιοι φορείς ο ένας παραπέμπει στον άλλον. Και δεύτερον, θεωρώ πολύ εύλογο και το αίτημα να απαλλαγούν της υποβολής και της δαπάνης υποβολής δηλώσεων «πόθεν έσχες» οι άνεργοι δημοσιογράφοι. Όμως, πρέπει να μας πουν από πού θα πάρουμε αυτά τα στοιχεία. Θα περιορίσω πάρα πολύ αυτά που είχα να πω λόγω ελλείψεως χρόνου. Στο σημείο αυτό θα αρκεστώ να θίξω σήμερα μερικά από τα θέματα που αποτέλεσαν σημείο αντιπαράθεσης στο παρελθόν, αποφάνθηκε γι' αυτά το Σ.τ.Ε., όπως και για θέματα που εθίγησαν και συζητήθηκαν στις επιτροπές την προηγούμενη εβδομάδα. Το παρόν νομοσχέδιο συμμορφώθηκε με την απόφαση του Σ.τ.Ε. σχετικά με το όργανο ελέγχου των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης των δικαστικών λειτουργών. Ο έλεγχος θα διενεργείται από την Επιτροπή 3Α της Βουλής, η οποία διευρύνεται με την προσθήκη ενός επιπλέον συμβούλου του Σ.τ.Ε. και ενός αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Επομένως, η πλειοψηφία της επιτροπής θα αποτελείται από εισαγγελικούς και δικαστικούς λειτουργούς. Επιπλέον προβλέπεται ότι κατά τον έλεγχο των δηλώσεων των εισαγγελικών και δικαστικών λειτουργών, καθήκοντα Προέδρου ασκεί ο αρχαιότερος δικαστικός λειτουργός. Σε αυτό το σημείο υπήρξε πλήρης συμμόρφωση με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Θα μου επιτρέψετε, όμως, για να δείξω πόσο άδικη υπήρξε η κριτική για το προγενέστερο νομικό καθεστώς δηλώσεων «πόθεν έσχες» που ακυρώθηκε από το Σ.τ.Ε., να πω ότι για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα στο παρελθόν οι εισαγγελικοί και δικαστικοί λειτουργοί υποβάλαμε - ήμουν κι εγώ τότε εν ενεργεία εισαγγελέας - τις δηλώσεις «πόθεν έσχες» στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Τον έλεγχο πραγματοποιούσε αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και κανείς δεν είχε διαμαρτυρηθεί ότι ο έλεγχος αυτός παρέπεμπε συνειρμικά σε διωκτικό όργανο. Ας είναι, όμως. Όσον αφορά στην αντικατάσταση του Συνηγόρου του Πολίτη από τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, αυτό γίνεται γιατί ο γενικός επιθεωρητής ασκεί ελεγκτικά καθήκοντα περίπου για δεκαοκτώ χιλιάδες ελεγχομένους και έχει πολυετή εμπειρία στο αντικείμενο του ελέγχου. Επιπλέον, αναλαμβάνει την κατάρτιση, διοίκηση, διαχείριση των συμβάσεων ανάπτυξης, βελτίωσης και συντήρησης των ηλεκτρονικών εφαρμογών των πληροφοριακών συστημάτων «πόθεν έσχες» και παρακολουθεί την υλοποίησή του σύμφωνα με τη διάταξη 2Α, παράγραφος 22 του παρόντος νομοσχεδίου. Ως προς την αντικατάσταση του Συνηγόρου του Πολίτη από τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, θέλω να επισημάνω τα εξής. Σύμφωνα με το άρθρο 1 ν.3094/2003, ο Συνήγορος του Πολίτη έχει ως αποστολή του τον έλεγχο στη δράση της Δημόσιας Διοίκησης και των οργάνων της και τη διαμεσολάβηση μεταξύ πολιτών και δημοσίων υπηρεσιών για την προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη, την καταπολέμηση της κακοδιοίκησης και την τήρηση της νομιμότητας. Χαρακτηριστικό δε είναι ότι ο Συνήγορος του Πολίτη δεν έχει αποφασιστική αρμοδιότητα και διατυπώνει μόνον προτάσεις, προτροπές και συστάσεις προς τη διοίκηση. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή Ελέγχου των δηλώσεων Πόθεν Έσχες των πολιτικών και των δικαστικών λειτουργών προφανώς δεν είναι δημόσια υπηρεσία, αλλά όργανο ελέγχου, που δεν αποτελείται από δημόσιους υπαλλήλους, αλλά από εκπροσώπους της νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας. Ένα άλλο θέμα που ετέθη στις συζητήσεις της επιτροπής την προηγούμενη εβδομάδα σχετικά με τον τρόπο επιλογής των δικαστικών λειτουργών που συμμετέχουν στην Επιτροπή 3Α στο άρθρο 90 του Συντάγματος προβλέπει τη διαδικασία και το αρμόδιο όργανο, το ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, για την υπηρεσιακή κατάσταση των δικαστικών λειτουργών, δηλαδή για τις προαγωγές, τοποθετήσεις, μετατάξεις και αποσπάσεις αυτών. Στο άρθρο 89 παράγραφος 2 του Συντάγματος προβλέπεται η κατ' εξαίρεση συμμετοχή των δικαστικών λειτουργών σε συμβούλια, επιτροπές που ασκούν αρμοδιότητες ελεγκτικού, πειθαρχικού ή δικαιοδοτικού χαρακτήρα. Στο άρθρο 41 παράγραφος 2 του Κώδικα Οργάνωσης Δικαστηρίων και Δικαστικών Λειτουργών κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στους δικαστικούς λειτουργούς να εκλέγονται μέλη της ακαδημίας του διδακτικού προσωπικού και να μετέχουν σε συμβούλια ή επιτροπές που ασκούν αρμοδιότητες πειθαρχικού, ελεγκτικού ή δικαιοδοτικού χαρακτήρα κ.λπ.. Ο δικαστικός λειτουργός που θα μετάσχει υποδεικνύεται από τον δικαστή ή τον εισαγγελέα ή το τριμελές συμβούλιο που διευθύνει το πολιτικό ή το διοικητικό δικαστήριο ή την εισαγγελία, ύστερα από ερώτημα του Υπουργού Δικαιοσύνης.
Κύριε Υπουργέ, έχετε φτάσει ήδη στα δεκαεννέα λεπτά. Σας το λέω απλά για να συντομεύσετε, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε, αλλά τέσσερα λεπτά έχουν παραβιάσει όλοι και στερείτε από τον επισπεύδοντα Υπουργό να αναπτύξει το νομοσχέδιο που είναι πολύ σοβαρό και ο περισσότερος χρόνος αναλώνεται για θέματα επικαιρότητας;
Ξέρετε ότι ο κ. Καλογήρου είναι ο Υπουργός που φέρνει το νομοσχέδιο, οπότε...
Επισπεύδων είμαι εγώ. Ο κ. Καλογήρου...
Εντάξει, απλά ολοκληρώστε σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα, κύριε Υπουργέ.
Ο δικαστικός λειτουργός προεδρεύει στα ως άνω συμβούλια. Επομένως, στην περίπτωση κατά την οποία δικαστικοί λειτουργοί συμμετέχουν στις επιτροπές με τις ανωτέρω αρμοδιότητες δεν τηρείται η διαδικασία του άρθρου 90 του Συντάγματος, καθόσον η συμμετοχή τους αυτή δεν αποτελεί υπηρεσιακή μεταβολή. Θα ήταν, άλλωστε, και εξαιρετικά δυσχερές να συνεδριάζει το δικαστικό συμβούλιο γι' αυτές τις επιτροπές. Επομένως, η διάταξη αυτή είναι συνταγματική και θεωρώ ότι η περαιτέρω αμφισβήτηση δημιουργεί άδικες υπόνοιες για την αμεροληψία των επικεφαλής των ανωτάτων δικαστηρίων. Στο σημείο αυτό θα υπενθυμίσω ότι οι επικεφαλής των ανωτάτων δικαστηρίων ορίζουν τμήματα, εισηγητές, χρεώνουν υποθέσεις, χωρίς να ζητούνται οι αρμοδιότητές τους αυτές Το παρόν νομοσχέδιο, μετά την απόφαση του Σ.τ.Ε. για τα μετρητά εκτός τραπεζικών λογαριασμών και τα κινητά μεγάλης αξίας, αύξησε σημαντικά τα ποσά πάνω από τα οποία στις προαναφερόμενες περιπτώσεις οι υπόχρεοι έχουν υποχρέωση δηλώσεως. Η ρύθμιση αυτή είναι πλήρως εναρμονισμένη, όχι μόνο με τα διεθνή πρότυπα διαφάνειας και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αλλά και με την κοινή λογική. Όλα αυτά εκτίθενται αναλυτικά στην αιτιολογική έκθεση, στην οποία παραπέμπω προς αποφυγή άσκοπων επαναλήψεων. Ενδεικτικά είχα σημειώσει να αναφέρω μερικά. Παρ' όλα αυτά, μετά από την πίεση που δέχομαι για να τηρήσω το δεκαπεντάλεπτο, θα τα παρακάμψω και παραπέμπω εξ ολοκλήρου στην αιτιολογική έκθεση. Θα προσθέσω μόνο ότι η ελληνική φορολογική νομοθεσία υποχρεώνει τους φορολογουμένους να δηλώνουν κάθε κτήση κινητού, η αξία των οποίων υπερβαίνει τα 10.000 ευρώ, χωρίς κανείς να διανοηθεί να ισχυριστεί ότι η διάταξη αυτή είναι αντισυνταγματική. Αφού παρέλειψα για ποιους λόγους η διάταξη αυτή δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, θα προσθέσω μόνο ότι σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν ότι το ξέπλυμα μαύρου χρήματος γίνεται συνήθως με μετρητά εκτός τραπεζικού συστήματος και με αγορά έργων τέχνης, πολυτίμων λίθων, κοσμημάτων, κ.λπ.. Θα επισημάνω και ένα άλλο θέμα και θα τελειώσω με αυτό, μολονότι είχα να πω πάρα πολλά ακόμα. Ο ισχυρισμός περί ανεπάρκειας των μέτρων ασφαλείας του ηλεκτρονικού συστήματος πόθεν έσχες έχει ήδη απορριφθεί με τις πρόσφατες αποφάσεις του Σ.τ.Ε., που δέχθηκε ότι η διοίκηση έχει λάβει ικανά μέτρα προστασίας για την ασφάλεια του συστήματος και την ελαχιστοποίηση των κινδύνων παρέμβασης τρίτων και διαρροής. Θεωρώ ότι είναι ένα πάρα πολύ καλό νομοσχέδιο, το οποίο χαίρομαι που μέχρι τώρα έχει τύχει ευρείας συναινέσεως. Είμαι βέβαιος πως ο ελληνικός λαός θα το πιστώσει όχι μόνο στην Κυβέρνηση που είχε τη νομοθετική πρωτοβουλία, αλλά και στα κόμματα, ακόμα και στους φορείς οι οποίοι συνέδραμαν στην κατάρτιση και ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε και εμείς, κύριε Υπουργέ. Έχουμε ολοκληρώσει με τους εισηγητές και τους ειδικούς αγορητές. Μίλησε και ο κύριος Υπουργός. Ξεκινάμε τώρα με τη λίστα των ομιλητών και των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Θα έρχονται στο Βήμα δύο ομιλητές, ένας Κοινοβουλευτικός, έτσι ώστε να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία. Έχουν εγγραφεί δεκατέσσερις συνάδελφοι, οπότε θα υπολογίσουμε και τους χρόνους για να δούμε πότε θα ολοκληρώσουμε. Πρώτος εκ των ομιλητών είναι ο κ. Παπαηλιού. Αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο ο συνάδελφος κ. Τασούλας και πρώτος εκ των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων ο κ. Θεοχαρόπουλος Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο έλεγχος των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης πόθεν έσχες έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και το μοναδικό εργαλείο. Η καταπολέμηση της διαφθοράς απαιτεί και άλλες πρωτοβουλίες, μεταξύ των οποίων και παρεμβάσεις που θα γίνουν - αέτσι τουλάχιστον προσδοκώ βάσιμα - στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Συντάγματος. Στη χώρα μας προβλήματα που έχουν ανακύψει στην πορεία του ελέγχου των δηλώσεων πόθεν έσχες επιδιώκεται να αντιμετωπιστούν με το παρόν νομοσχέδιο. Σε αυτό το πλαίσιο οι προτεινόμενες ρυθμίσεις αποσκοπούν στην περαιτέρω ενίσχυση της διαφάνειας, της ισονομίας και στην καταστολή της διαφθοράς. Ενδεικτικά οι ειδικότερες προβλέψεις του υπό κρίση νομοσχεδίου είναι η συμπερίληψη στους υπόχρεους υποβολής δηλώσεων πόθεν έσχες και άλλων κατηγοριών προσώπων με σκοπό την προσαρμογή του θεσμού στις νεότερες νομοθετικές και διοικητικές εξελίξεις, αλλά και στη ζώσα πραγματικότητα, η εξειδίκευση του τρόπου και του περιεχομένου του ελέγχου των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης, η ολοκλήρωση των σχετικών πληροφοριακών συστημάτων και η πλήρης εκμετάλλευση των δυνατοτήτων της σύγχρονης τεχνολογίας, η αναμόρφωση του πεδίου αρμοδιότητας των ελεγκτικών οργάνων, η περαιτέρω ενδυνάμωση της επιτροπής ελέγχου με αύξηση των μελών της και με τη διασφάλιση ότι η πλειοψηφία της θα απαρτίζεται από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς και τέλος, η βελτίωση του προσδιορισμού των συνεπειών της υποβολής εκπρόθεσμης δήλωσης περιουσιακής κατάστασης, αλλά και η βελτιωμένη αποτύπωση των τελουμένων αδικημάτων μη υποβολής ή υποβολής ανακριβούς ή ελλιπούς δήλωσης. Στη συνέχεια, θα εστιάσω σε δύο σημαντικές τροπολογίες, που έχουν κατατεθεί. Η μία που αφορά την παράταση των εκτάκτων μέτρων για την αποσυμφόρηση των φυλακών και η δεύτερηη για τη δυνατότητα μετάταξης πρώην δημοτικών αστυνομικών σε υπηρεσίες της Δημοτικής Αστυνομίας. Σε αυτές, αποτυπώνεται η διαφορετική οπτική των πραγμάτων στους τομείς της δικαιοσύνης και της δημόσιας διοίκησης που έχει η Νέα Δημοκρατία σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Με την τροπολογία αποσυμφόρησης των φυλακών προτείνεται η παράταση των εκτάκτων μέτρων για την αποσυμφόρησή τους. Με αυτόν τον τρόπο αντιμετωπίζεται το εκρηκτικό πρόβλημα της υπερπλήρωσης των φυλακών, που έχει σοβαρές επιπτώσεις στη διαβίωση, στην ασφάλεια, στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια των κρατουμένων, αλλά και ορατό κίνδυνο διασυρμού της χώρας στην ευρωπαϊκή και διεθνή κοινή γνώμη και καταδίκη στα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Επιπλέον εισάγονται αυστηρότεροι όροι για την περίπτωση τέλεσης αδικήματος μετά την αποφυλάκιση, καθώς αν ο απολυθείς υποπέσει σε νέο αδίκημα και καταδικαστεί σε ποινή ενός έως τριών ετών, τότε προβλέπεται ότι θα επιστρέφει και πάλι στο καθεστώς κράτησης και θα εκτίει ολόκληρη την ποινή που του έχει επιβληθεί. Βέβαια για ορισμένα αδικήματα ιδιαίτερης απαξίας και υψηλής επικινδυνότητας για την έννομη τάξη και την ασφάλεια του κοινωνικού συνόλου διατηρείται η εξαίρεση της εφαρμογής των διατάξεων αυτών ή ορίζεται ότι είναι δυνατή η κατ' οίκον έκτιση της ποινής, με ηλεκτρονική επιτήρηση. Όλα αυτά, βέβαια, είναι αυτονόητο ότι μόλις τεθεί σε ισχύ ο νέος Ποινικός Κώδικας θα πάψουν να ισχύουν, καθώς δεν θα χρειάζονται. Εξάλλου με το νομοσχέδιο επέρχονται διορθώσεις και συμπληρώσεις στη διάταξη του άρθρου 110 Α΄ του Ποινικού Κώδικα και ενισχύεται η αρχή της ηθικής ελεύθερης απόδειξης και επομένως ο ρόλος του δικαστή, ούτως ώστε να αποτρέπονται περιπτώσεις ωμής παραβίασης ή κατάχρησης - επί το επιεικέστερον - με την επίκληση της αναπηρικής ιδιότητας για την αποφυλάκιση. Σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχει δυνατόντητα να διατάσσεται πραγματογνωμοσύνη, ακόμα κι αν υπάρχει πιστοποίηση ΚΕΠΑ, και να ανακαλείται οποτεδήποτε αποφάσεεις, με τις οποίες έχουν γίνει δεκτές αιτήσεις αποφυλάκισης για λόγους υγείας, αν αυτές στηρίχθηκαν σε ψευδή ή πλαστά στοιχεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα θέματα δικαιοσύνης συγκρούονται δύο διαφορετικές πολιτικές, αυτή του σωφρονισμού και της επανένταξης στην κοινωνία των εχόντων διαπράξει αδικήματα και αυτή του πνεύματος εκδίκησης. Με την τροπολογία για τη μετάταξη των πρώην δημοτικών αστυνομικών χορηγείται η δυνατότητα μετάταξης στους πρώην δημοτικούς αστυνομικούς που υπηρετούν σε καταστήματα κράτησης, σε υπηρεσίες της Δημοτικής Αστυνομίας. Με αυτόν τον τρόπο, αποκαθίσταται η αδικία, που η κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - .ΠΑΣΟΚ είχε διαπράξει κατά των δημοτικών αστυνομικών, καταργώντας τη Δημοτική Αστυνομία, προκειμένου στη συνέχεια να τους απομακρύνει. Η αποκατάσταση της αδικίας γίνεται με τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία των καταστημάτων κράτησης μέχρι την ολοκλήρωση της πρόσληψης των σωφρονιστικών υπαλλήλων της προκήρυξης 6Κ/2018 του ΑΣΕΠ. Όπως και στον τομέα της δικαιοσύνης, σύγκρουση δύο διαφορετικών πολιτικών υφίσταται και στον στον τομέα της δημόσιας διοίκησης. Οι αρχές της αντικειμενικότητας, της αξιοκρατίας και της υπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος συγκρούονται με το πελατειακό κράτος και τη λογική της περαιτέρω εκχώρησης αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες, μέσω της απομάκρυνσης κι άλλων υπαλλήλων του δημοσίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις κραυγές της Αντιπολίτευσης και ειδικά της Νέας Δημοκρατίας, που θα έλεγα ότι συνιστούν και φωνές ενοχής, για δήθεν επιχείρηση χειραγώγησης - εργαλειοποίησης της δικαιοσύνης από τον ΣΥΡΙΖΑ, - χρησιμοποιούνται, δεν είναι τυχαίο - η ίδια διατύπωση και η ίδια επιχειρηματολογία, που χρησιμοποιήθηκε χθες από τον πρώην Υπουργό του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος μετά από δεκαπέντε (!!!) περίπου χρόνια εκρίθη προσωρινά κρατούμενος για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, σημειώνοντας , βέβαια, ότι και στην προκειμένη περίπτωση, ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας. Πάντως, όλα αυτά, θυμίζουν την παροιμία «φωνάζει ο κλέφτης, για να φοβηθεί ο νοικοκύρης». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσέγγιση της Κυβέρνησης σε θέματα δικαιοσύνης είναι θεσμική και δεν έχει καμμία σχέση με γνωστές πρακτικές του κυβερνητικού παρελθόντος της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ στο χώρο της δικαιοσύνης. Κύριοι της Αντιπολίτευσης, κοιταχτείτε στον καθρέπτη. Μην κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια και αφήστε τη δικαιοσύνη να εκκαθαρίσει τις υποθέσεις διαφθοράς που διερευνά τη «SIEMENS», τα εξοπλιστικά, τη δανειοδότηση ΜΜΕ και κομμάτων, τη «NOVARTIS» και άλλες υποθέσεις, που σε μεγάλο βαθμό συνέτειναν στη χρεοκοπία της χώρας, έστω και αν σε αυτές πιθανόν να εμπλέκονται κάποια από τα στελέχη σας. Εάν αποδειχτεί ότι εμπλέκονται, μην ταυτίζεστε μαζί τους. Εάν όχι - το ευχόμαστε - θα αποδοθούν αθώοι στην κοινωνία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παπαηλιού. Τον λόγο έχει ο κ. Τασούλας από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά τον λόγο θα πάρει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Θεοχαρόπουλος. Ορίστε, κύριε Τασούλα, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο, που συζητείται στην ολομέλεια, αφορά σε ένα από τα δυσχερέστερα θέματα με τα οποία μπορεί να καταγίνεται το λεγόμενο πολιτικό σύστημα. Λέγεται ότι αυτά τα νομοσχέδια, από το 1964 όταν πρωτοψηφίστηκαν μέχρι τώρα, αφορούν στην προστασία της τιμής του πολιτικού κόσμου. Εάν τολμούσαμε να αλλάξουμε την ονομασία και να μιλήσουμε όχι για την προστασία της τιμής του πολιτικού κόσμου, αλλά για την εμπέδωση της πεποιθήσεως της κοινής γνώμης περί του ότι ο πολιτικός κόσμος διαθέτει τιμή, τότε ο πήχυς - όπως λέγεται - θα ήταν περίπου αθέατος, λόγω του ύψους στο οποίο έχει τοποθετήσει η κοινή γνώμη την αξίωσή της για την τιμή του πολιτικού κόσμου και λόγω της αίσθησης που έχει η κοινή γνώμη για την εντιμότητα του λεγομένου πολιτικού κόσμου. Θέλω να πω με αυτό ότι με τούτο και με εκείνο έχει γίνει δυνατό μόνο να υποβάλλονται δηλώσεις περί πόθεν έσχες και να διευρύνεται κάθε τόσο ο κύκλος των υπόχρεων εις τρόπον ώστε, κύριε Καλογήρου, σύντομα να έρθει νόμος που δεν θα διευρύνει πλέον τους υπόχρεους, αλλά θα έρθει νόμος που θα μιλάει για τους μη υπόχρεους. Θα είναι πολύ πιο απλό να είναι έτσι η κατάσταση. Πάρα ταύτα, παρά τη συμμόρφωση με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, παρά τη συμμόρφωση με απαιτήσεις περί προσωπικών δεδομένων, παρά την άρνηση να αρχειοθετούνται οι υποθέσεις έως της πενταετίας και την επιδίωξη να αναβιώνουν αρχειοθετημένες υποθέσεις, εφόσον έχουμε οψιγενή στοιχεία που συγκροτούν σοβαράν ένδειξη, παρά τη διεθνή συμφωνία του ΟΗΕ για την καταπολέμηση της διαφθοράς ή τη συγκρότηση κρατικής συσσωματώσεως κατά της διαφθοράς, η εντύπωση της κοινής γνώμης παραμένει αναλλοίωτη περί της εκτεταμένης διαφθοράς. Και είναι απορίας άξιον, γιατί όλη αυτή η συσσώρευση νόμων και ρυθμίσεων δεν πείθει την κοινή γνώμη ότι με τις ισχύουσες διατάξεις ενώ αυτοί οι οποίοι τις παραβιάζουν είναι ένοχοι διαφθοράς αυτοί που δεν τις παραβιάζουν δεν είναι ένοχοι διαφθοράς; Κανείς δεν λέει το αντίθετο. Απεναντίας η υπόνοια είναι έντονη και συνήθως η επωδός λέει ότι δεν βρέθηκε κάτι, επειδή μεταξύ τους τα ρυθμίζουν. Άρα εδώ πρόκειται περί ενός περίπου σισύφειου έργου. Και έχει καταντήσει να είναι σισύφειο για κάτι το οποίο θα πω και το οποίο παρερμηνεύτηκε την προηγούμενη φορά που το είπα και η παρερμηνεία αποδεικνύει το γιατί είναι σισύφειο. Είπα - και επιμένω - ότι η αίσθηση για την υπάρχουσα διαφθορά εξακοντίζεται πέραν της υπάρχουσας διαφθοράς και κατά το ποσοστό που προστίθεται στην υπάρχουσα διαφθορά η εντύπωση που προκαλεί το πανάρχαιο παρ' ημίν άθλημα της διαβολής. Προστίθεται δηλαδή, στην αποκρουστική μάζα της διαφθοράς και μία επιπλέον αίσθηση που έχει να κάνει με την εντύπωση που προκαλεί η επιπολάζουσα διαβολή, η οποία είναι επιδημική νόσος εις τη χώρα μας. Όταν είπα αυτό, εγράφη ότι ο ομιλητής της Νέας Δημοκρατίας αρνείται την ύπαρξη διαφθοράς, ώστε να μην τολμήσω - εγώ που υποτίθεται ότι αρνούμαι την ύπαρξη διαφθοράς - να επαναλάβω την άποψή μου για τη συκοφαντία. Γιατί πώς τολμάω να αρνούμαι δήθεν την ύπαρξη διαφθοράς; Άρα, θέλω να καλύψω διεφθαρμένους, άρα να συμπλεύσω με τη γενικότερη αντίληψη ότι όλοι είναι διεφθαρμένοι και όσοι ελέγχονται και κρίνονται ότι βρέθηκαν εντάξει, απλώς βρέθηκαν εντάξει, επειδή ελέγχονται μεταξύ τους και κανείς δεν βγάζει το μάτι ενός κόρακος όταν και ο ίδιος είναι κόραξ. Άρα εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα τιτάνιο έργο και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, η οποία μας δίνει κάποιες συμβουλές και κάποιες οδηγίες για την πληρέστερη νομοθέτηση, λέει σε ένα σημείο κάτι το οποίο θα έπρεπε να είναι ο στόχος όλων μας από εδώ και πέρα. Δεν έχει σημασία να συντάξουμε ένα περιουσιολόγιο όλων των υποχρέων. Ο στόχος της νομοθεσίας δεν είναι ένα διαρκές περιουσιολόγιο. Ο στόχος της νομοθεσίας είναι ο έλεγχος της μεταβολής, της αύξησης των περιουσιακών στοιχείων των υποχρέων. Εκεί θα πρέπει να επικεντρώσουμε το βάρος και όχι σε ένα σωρό διαδικασίες, οι οποίες κάθε φορά που αυξάνονται και κάθε φορά που περιπλέκονται, ενέχουν και τον κίνδυνο ακατάστατης υποβολής, ενέχουν τον κίνδυνο λαθών, ενέχουν τον κίνδυνο παραβιάσεως κάποιας τυπικής λεπτομέρειας η οποία, όμως, θα σε «κρεμάσει στα μανταλάκια»! Είναι δύσκολες εποχές και, όπως έλεγε ένας σπουδαίος βιογράφος μεγάλων προσώπων, δεν ήταν πάντα έτσι εν σχέσει με τη διαφθορά. Στις προεπαναστατικές περιόδους, σε περιόδους που προηγούνται μεγάλων αναστατώσεων, ιδίως παλαιότερα, δεν υπήρχε αυτό το κλίμα. Είναι διαβόητος η φράση που διασώζει ο βιογράφος του Ταλλεϋράνδου Ευγένιος Ταρλέ, του διευθυντού υπουργείου μεταλλευμάτων της Ρωσίας σε έναν εργολάβο, ο οποίος του είπε, προεπαναστατικά, ότι «Κύριε διευθυντά, εάν μου δώσετε αυτή την εργολαβία, θα σας δώσω 3.000 ρούβλια και δεν θα το πω πουθενά». Και απαντά ο «Εξοχότατος Διευθυντής»: «Δώστε μου 5.000 ρούβλια και πείτε το όπου θέλετε». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτή η υπερβολική εικόνα αμεριμνησίας περί την κατακραυγή της διαφθοράς ταιριάζει, τηρουμένων των αναλογιών, με την έλλειψη πεποίθησης εις την κοινή γνώμη ότι με τους αλλεπάλληλους νόμους περί πόθεν έσχες πλήττουμε τη διαφθορά. Δυσκολεύουμε απλώς τη σύνταξη του πόθεν έσχες, ενώ θα έπρεπε διακομματικά, αν είναι δυνατόν, να αντιμετωπίσουμε αυτό που επισημαίνει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, να αντιμετωπίσουμε πειστικά για την κοινή γνώμη, τη διαδικασία και τον έλεγχο της αυξήσεως της περιουσιακής κατάστασης. Εκεί είναι ο στόχος, εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα και εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε. Και θα έρθω στο τι συμβαίνει - και τελειώνω εδώ, κύριε Πρόεδρε - με όλες τις προσπάθειες αλλαγών, ιδίως από τη σημερινή Κυβέρνηση η οποία δεν παρέχει εγγυήσεις αμεροληψίας και αντικειμενικότητος. Είναι πρόσφατο Υπουργός να προτρέπει τη δικαιοσύνη να βάλει πολιτικούς αντιπάλους στη φυλακή. Είναι πρόσφατη η καταγγελία του Υπουργού Εθνικής Αμύνης στο Υπουργικό Συμβούλιο περί χρηματισμού Υπουργών της Κυβερνήσεως ή σύσσωμης συλλήβδην της Κυβερνήσεως από τον Σόρο που αντιμετωπίστηκε μόνο από τον πρώην Υπουργό των Εξωτερικών, εκτός εάν, κύριοι Υπουργοί, εξελήφθη η καταγγελία τού ούτως ή άλλως καταγγελιομανούς Υπουργού Αμύνης, ότι δεν αφεώρα εις τον Σόρο, αλλά αφεώρα εις τον Σώρρα, οπότε και αυτό είναι πιθανό. Ψάξτε τα Πρακτικά να δείτε ακριβώς τι κατήγγειλε ο ούτως ή άλλως καταγγελιομανής αυτός Υπουργός.
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Αυτά, όμως, όλα πέραν της όποιας θυμηδίας, προκαλούν βαρύτατη θλίψη και κυρίως υπονομεύουν την αίσθηση ότι μπορεί κανείς να σας εμπιστεύεται για τέτοιου είδους διαβήματα. Είναι τεράστιο αυτό το διάβημα. Κάνετε κάποιες επιλύσεις στο πρόβλημα, αλλά δημιουργείτε αλλού άλλα προβλήματα. Εμείς δεν έχουμε αντίρρηση να το ψηφίσουμε, αλλά η ώρα τού να λυθεί το θέμα της πεποιθήσεως της κοινής γνώμης για την τιμή του πολιτικού κόσμου δεν ήρθε ακόμη. Φαίνεται ότι και αυτό το επωμίζεται η επόμενη κυβέρνηση, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Τασούλα. Τώρα θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό κ. Σταθάκη, για να αναπτύξει κάποιες τροπολογίες και αμέσως μετά θα καλέσω στο Βήμα τον κ. Θεοχαρόπουλο. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρόκειται για τέσσερις τροπολογίες, τρεις για το ΙΓΜΕ και μία για το Ταμείο Επανασυνδέσεων για όσους χάνουν το κοινωνικό τιμολόγιο. Οι τρεις τροπολογίες για το ΙΓΜΕ αφορούν στην επίλυση ενός προβλήματος, το οποίο ταλανίζει το ΙΓΜΕ εδώ και είκοσι χρόνια. Αναφέρομαι στα προβλήματα που έχουν προκύψει εδώ και πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που υπεγράφη το 1989 ανάμεσα στο ΙΓΜΕ και την Εθνική Ασφαλιστική και το οποίο προέβλεπε την καταβολή ενός εφάπαξ ποσού σε κάθε εργαζόμενο κατά την αποχώρησή του. Το συμβόλαιο αυτό μπήκε σε πολλές περιπέτειες, λόγω διαδοχικών τροποποιήσεων. Το 1990 τροποποιήθηκε για το ποσοστό συμμετοχής των εργαζομένων στα ασφάλιστρα. Προβλέφθηκε ότι αυτοί θα συμμετέχουν κατά ποσοστό 25% έναντι του 50% που ίσχυσε αρχικά. Το 1994 υπήρξε μια επιπρόσθετη ευνοϊκή ρύθμιση. Το ποσοστό του εφάπαξ ποσοστού καθορίστηκε ότι θα αντιστοιχεί στο 100% του τελικού μέσου μισθού, αντί του 50% που ίσχυε μέχρι τότε και το 1999 χορηγήθηκε το δικαίωμα είσπραξης του εφάπαξ ποσού, όχι μόνο στους αποχωρούντες, αλλά και στους μετατασσόμενους υπαλλήλους του ΙΓΜΕ. Όλες οι παραπάνω αλλαγές οδήγησαν σε χρεοκοπία το συγκεκριμένο συμβόλαιο. Ήδη από το 2001 η ασφαλιστική εταιρεία με έγγραφά της και αναλογιστικές μελέτες επεσήμανε στο ΙΓΜΕ ότι είχε δημιουργηθεί έλλειμμα στον λογαριασμό της ομαδικής ασφάλισης, πλην όμως το ΙΓΜΕ αδυνατούσε να ανταποκριθεί, με αποτέλεσμα το 2009 να αρχίσει η καθυστέρηση και στη συνέχεια η διακοπή της καταβολής των αποζημιώσεων στους αποχωρήσαντες εργαζομένους οι οποίοι και προσέφυγαν στα δικαστήρια. Σήμερα οι απαιτήσεις των συνταξιούχων και των εργαζομένων φτάνουν στο ποσό των 54 εκατομμυρίων ευρώ κατ' εκτίμηση. Με δεδομένο ότι οι συνολικές απαιτήσεις αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου λόγω τοκοφορίας - υπάρχουν ορισμένες αποφάσεις δικαστηρίων ήδη - , αυτό που προτείνεται σήμερα με αυτή την τροπολογία είναι μια ρύθμιση που αφορά μια εξωδικαστική ρύθμιση, προκειμένου άμεσα, μέχρι τέλος του χρόνου, να επιλυθεί αυτό το πρόβλημα, που επαναλαμβάνω ότι από το 2001 και μετά φαίνεται ότι έχει μπει σε μια τροχιά μη επίλυσης. Η πρόταση είναι πάρα πολύ απλή. Ο εξωδικαστικός συμβιβασμός αφορά το 60% του κεφαλαίου των απαιτήσεων των συνταξιούχων και των εργαζομένων που θα βγουν στη σύνταξη. Επαναλαμβάνω, αφορούν στο 60% του κεφαλαίου των απαιτήσεων των συνταξιούχων. Η αποζημίωση αυτού του ποσού θα γίνει σε μια δόση εντός του τρέχοντος έτους του 2018, δηλαδή μέχρι τα Χριστούγεννα, με ταυτόχρονη παραίτηση αυτών που αποδέχονται τον εξωδικαστικό συμβιβασμό από οποιαδήποτε άλλη αξίωση έναντι του ΙΓΜΕ. Προκειμένου να ικανοποιηθεί και να υλοποιηθεί η εξωδικαστική ρύθμιση, η προς ψήφιση νομοθετική ρύθμιση δεσμεύει ένα ποσό 24 εκατομμυρίων ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό για τον σκοπό αυτό της εξωδικαστικής ρύθμισης. Το άρθρο αναλύει τι θα συμβεί και όλη τη διαδικασία. Το ποσό αυτό θα κατατεθεί στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Προβλέπει πώς θα γίνει η παραίτηση των εργαζομένων και των συνταξιούχων από κάθε απαίτησή τους έναντι του ΙΓΜΕ, καθώς και τη διαδικασία εκταμίευσης αυτού του ποσού, που επαναλαμβάνω αντιστοιχεί στο 60% του κεφαλαίου της απαίτησης κάθε συνταξιούχου και εργαζομένου. Με το δεύτερο άρθρο παρατείνεται για δυο μήνες η αναστολή εκτέλεσης κατά του ΙΓΜΕ για τον σκοπό της ομαλής και απρόσκοπτης διενέργειας όλων των απαιτούμενων σταδίων. Επαναλαμβάνω, το ΙΓΜΕ απειλείται - γι' αυτό φέραμε αυτή την τροπολογία πέρυσι - με απαιτήσεις από τους συνταξιούχους. Παρατείνεται για δυο μήνες, λοιπόν, η προστασία του ΙΓΜΕ από απαιτήσεις τέτοιου τύπου. Θα ολοκληρωθεί ο εξωδικαστικός συμβιβασμός και ταυτόχρονα, όπως ξέρετε, έχει βγει στη διαβούλευση ο νέος νόμος για τη σύσταση ενός νέου ΙΓΜΕ, το οποίο θα έρθει στη Βουλή το αμέσως επόμενο διάστημα, τον επόμενο μήνα. Με το τρίτο άρθρο - και κλείνω με το ΙΓΜΕ - επιλύεται το ζήτημα της διπλής περικοπής στους μισθούς των εργαζομένων του ΙΓΜΕ. Οι υπάλληλοι του ΙΓΜΕ υπέστησαν δυο περικοπές. Η δεύτερη περικοπή έχει κριθεί με πλήθος δικαστικών αποφάσεων ως αντισυνταγματική. Αποκαθίσταται, με βάση αυτή την τροπολογία, αυτή η δεύτερη περικοπή των μισθών. Η τέταρτη τροπολογία αφορά τον ειδικό λογαριασμό επανασυνδέσεων. Σας θυμίζω ότι όταν ψηφίσαμε το νέο κοινωνικό τιμολόγιο, αυτό είχε δυο κριτήρια. Το πρώτο ήταν πόσοι έχουν περιουσιακά και εισοδηματικά κριτήρια που δικαιούνταν να πάρουν μέρισμα, το περσινό κοινωνικό μέρισμα, και αυτοί εντάσσονται στο κοινωνικό τιμολόγιο. Το δεύτερο ήταν αυτοί που παίρνουν ΚΕΑ, εισόδημα αλληλεγγύης, που αντί για 30%, που ήταν η έκπτωση στο κοινωνικό τιμολόγιο, απολαμβάνουν πλέον 70% έκπτωση, ενισχύοντας έτσι την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα πραγματικά φτωχότερα στρώματα. Δίπλα στο νέο κοινωνικό τιμολόγιο θεσμοθετήσαμε πέρυσι με βάση πόρους από το κοινωνικό μέρισμα που πήραμε το Ταμείο Επανασυνδέσεων, ισχυριζόμενοι ότι δεν θέλουμε να δούμε κανένα νοικοκυριό χωρίς ρεύμα στην Ελλάδα. Αυτό το Ταμείο Επανασυνδέσεων τι κάνει; Όσοι έχουν χάσει το κοινωνικό τιμολόγιο, για οποιονδήποτε λόγο, προσφεύγουν σ' αυτό το ταμείο, προκειμένου το ταμείο να τους πληρώσει το χρέος που έχουν στη ΔΕΗ και το τέλος επανασύνδεσης του ρεύματος. Αυτό έχει διάφορα κριτήρια για το πώς γίνεται κ.λπ.. Σε αυτό το ταμείο πέρυσι τον Δεκέμβριο βάλαμε 10 εκατομμύρια ευρώ από το κοινωνικό μέρισμα, το υπερπλεόνασμα και με βάση αυτά τα 10 εκατομμύρια μέχρι σήμερα δυο χιλιάδες τετρακόσια φτωχά, πραγματικά φτωχά νοικοκυριά - η κρίση γίνεται από μια τοπική επιτροπή από τον δήμο, τον ΔΕΔΔΗΕ, που πιστοποιεί ότι συνάδει με τα κριτήρια που έχει θέσει το ταμείο - έχουν αποζημιωθεί από το κράτος, έχουν αποκτήσει ρεύμα ξανά και έχουν ενταχθεί - περί αυτού πρόκειται - στο κοινωνικό τιμολόγιο. Σε αυτό το ταμείο, με αυτή την τροπολογία, δίνεται η δυνατότητα να μεταφερθεί επιπλέον ποσό, πέρα από τα 10 εκατομμύρια - τα 10 εκατομμύρια τελείωσαν - σ' αυτόν τον ειδικό λογαριασμό των επανασυνδέσεων, με σκοπό την άμεση αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας και τη στήριξη των καταναλωτών με πολύ χαμηλά εισοδήματα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Ούτε ομιλία να είχατε! Μιλήσατε εννέα λεπτά, αλλά ήταν πολλά τα θέματα. Κύριε Καλογήρου, έχετε ζητήσει τον λόγο, για να κάνετε δεκτές κάποιες τροπολογίες;
Επί των τροπολογιών μόνο, προκειμένου να είναι ενήμερο το Σώμα για την πρόοδο της διαδικασίας.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Καλογήρου.
Οι τροπολογίες οι οποίες κατατέθηκαν από το Υπουργείο μας, κύριε Πρόεδρε, έχουν ήδη ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο ως άρθρα 13, 14, 15 και 16. Δηλαδή, είναι οι δυο αποσυμφορητικές, η αποσυμφορητική 110Α, η ρύθμιση για τις οργανικές θέσεις στο Κατάστημα Κράτησης Δράμας και η ρύθμιση για τους δημοτικούς αστυνομικούς που υπηρετούν σε καταστήματα κράτησης. Γίνονται δεκτές οι ακόλουθες τροπολογίες: Η τροπολογία του Υπουργείου Υγείας με γενικό αριθμό 1786 και ειδικό 163, η τροπολογία του Υπουργείου Οικονομίας με γενικό αριθμό 1789 και ειδικό 166 και η τροπολογία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, που μόλις υποστηρίχθηκε, με γενικό αριθμό 1788 και ειδικό 165. Ως προς τις βουλευτικές τροπολογίες, γίνεται δεκτή η τροπολογία που κατέθεσαν οι Βουλευτές κ. Παρασκευόπουλος, κ. Τσίρκας και η κ. Χριστοδουλοπούλου για την κατάργηση της επαιτείας.
Ακούστε πρώτα τις αντιρρήσεις και μετά.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ δηλώνω, για να είμαι συνεπής ως προς τις βουλευτικές τροπολογίες και για να υποστηριχθούν και από τους Βουλευτές οι οποίοι τις έχουν καταθέσει, ότι πράγματι η πρόθεση του Υπουργείου είναι να την κάνει δεκτή. Θα ακούσουμε την υποστήριξη, αλλά και τον αντίλογο. Σας λέω, όμως, ότι επί της αρχής σκοπεύουμε να την κάνουμε δεκτή τη συγκεκριμένη τροπολογία. Θα μείνω, λοιπόν, προς το παρόν στις υπουργικές και αναφορικά με τη βουλευτική τροπολογία που έχουν καταθέσει οι Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος, σε σχέση με τη διαδικασία αυτοφώρου στα διά του Τύπου αδικήματα, θα πάρω ξανά τον λόγο όταν έρθουν και οι Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος και θα αναφερθώ στα θέματα των βουλευτικών τροπολογιών. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Ζαχάρως. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Αθανάσιος Θεοχαρόπουλος, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, συζητάμε σήμερα το νομοσχέδιο που τροποποιεί την ισχύουσα νομοθεσία που διέπει την υποβολή δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και δηλώσεων οικονομικών συμφερόντων. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο το οποίο αποσκοπεί στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας όσον αφορά στην καταπολέμηση της διαφθοράς. Η συζήτηση, όμως, του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης η αλήθεια είναι ότι γίνεται σε συνθήκες χαμηλού βαρομετρικού λόγω της πρόσφατης κρίσης στην Κυβέρνηση που υπερβαίνει τα ενδοκυβερνητικά προβλήματα και επιδρά στα συμφέροντα της χώρας. Κύριοι Υπουργοί, - είστε και οι δύο Υπουργοί Δικαιοσύνης εδώ - βρεθήκατε σε μία συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου για την οποία έχει μάθει όλη η χώρα - και όχι μόνο - ότι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της χώρας κατήγγειλε τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας για αδιαφανή διαχείριση μυστικών κονδυλίων, για ξένους επιχειρηματίες οι οποίοι επενδύουν στη χώρα μας με σκοπό να εξυπηρετήσουν δικά τους συμφέροντα. Αυτά έχουν διαρρεύσει. Δεν έχουν διαψευστεί ότι τα έχει πει ο κ. Καμμένος. Μάλιστα, ο κ. Κοτζιάς τα επιβεβαίωσε χθες σε συνέντευξή του και απ' ό,τι μάθαμε, και οι δύο Υπουργοί Δικαιοσύνης σε αυτή τη συζήτηση του Υπουργικού Συμβουλίου μείνατε απαθείς. Μάλιστα σήμερα σας άκουσα εδώ να αναφέρεστε σε Βουλευτή της Αντιπολίτευσης, στον κ. Αμυρά, - θέτει όλη η Αντιπολίτευση ερωτήματα σε αυτά τα ζητήματα - και να λέτε ότι αυτά δεν μπορεί να σταθούν σε καμμία περίπτωση. Μα, προς τον κ. Καμμένο πρέπει να τα πείτε αυτά, προς τον συγκυβερνήτη σας. Κι έπρεπε να τα πείτε την ώρα που έπρεπε, στο Υπουργικό Συμβούλιο. Αυτό είναι ένα μείζον θέμα, πέραν του πολιτικού παραλογισμού της υπόθεσης, ότι παραιτήθηκε αλλά ουσιαστικά αποπέμφθηκε ο Υπουργός Εξωτερικών που στήριζε τη Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία στηρίζει και ο κ. Τσίπρας, και έμεινε ο κ. Καμμένος, ο οποίος είναι απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών. Έχουμε, λοιπόν, αυτόν τον πολιτικό παραλογισμό για μια Κυβέρνηση με Υπουργό Εθνικής Άμυνας που είναι αντίθετος σε αυτή την ιστορία. Κύριε Σταθάκη, κι εσείς κύριοι Υπουργοί της Δικαιοσύνης που είστε εδώ, έχετε μία άποψη για αυτό το θέμα που έχει συμβεί στο Υπουργικό Συμβούλιο; Έχετε να πείτε κάτι στον κόσμο που μας ακούει στο ελληνικό Κοινοβούλιο και δι' αυτού στους πολίτες για αυτό το οποίο έγινε και γι' αυτά τα οποία έχουν λεχθεί; Από τον κ. Καμμένο έχουν λεχθεί. Δεν έχουν έρθει πρώτα να τα πουν άνθρωποι της Αντιπολίτευσης. Το ένα είναι αυτό. Κύριε Σταθάκη, φέρατε τέσσερις τροπολογίες νομίζω, τρεις για το ΙΓΜΕ και άλλη μία. Αν αυτός είναι τρόπος ορθής νομοθέτησης, παρακαλώ να μας το πείτε να το γνωρίζουμε. Σε μερικές τροπολογίες συμφωνούμε, όπως αυτή για το ΙΓΜΕ. Δεν ξέρω, βέβαια, αν καλύπτονται και τα αναδρομικά όλων, δεν ξέρω αν έχει γίνει κάποια βελτίωση σε αυτό το θέμα. Όμως και μερικές στις οποίες συμφωνούμε κατατίθενται την τελευταία χρονική στιγμή. Τις βλέπουμε πραγματικά στο «και πέντε» της συζήτησης. Αναφέρομαι στον κ. Καλογήρου γιατί ήταν ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου που είχε να αντιμετωπίσει αυτό το θέμα και μάλιστα στις επιτροπές δήλωσε ότι πολλές φορές έχει έρθει αντιμέτωπος με αυτό το θέμα, αλλά αυτό συνεχίζεται και διευρύνεται και με αυτόν τον τρόπο δεν μπορεί να γίνει παρακολούθηση του τι έρχεται κάθε φορά σε ένα νομοσχέδιο. Μάλιστα, τις έκανε αποδεκτές μόλις τις καταθέσατε και προτού προλάβουμε να τις δούμε. Δεν ξέρω πότε έχει προλάβει να τις δει ο ίδιος ο αρμόδιος Υπουργός. Δεν γίνεται με αυτόν τον τρόπο να συνεχίζουμε να νομοθετούμε. Πάω, όμως, στα της δικαιοσύνης. Η γενική κρίση στην οποία αναφέρομαι εκτός από το ειδικό της βάρος μετακινεί τα φώτα της δημοσιότητας από ένα άλλο σοβαρό θέμα σε αυτό της δικαιοσύνης. Άρα, έχουμε τώρα το ζήτημα ευρύτερα της δικαιοσύνης. Κοιτάξτε, κύριοι Υπουργοί, σήμερα - άκουσα να αναφέρεστε και εσείς, αναφέρθηκε και ο εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Παπαθεοδώρου - είδε το φως της δημοσιότητας η απόφαση προφυλάκισης του κ. Παπαντωνίου από την ελληνική δικαιοσύνη. Εμείς την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης δεν την θέλουμε α λα καρτ, την θέλουμε σε κάθε περίπτωση, και σε αυτή την απόφαση, την παρακολουθούμε και επιδιώκουμε την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και δεν ερχόμαστε ποτέ απέναντί της. Στη συγκεκριμένη περίπτωση να σας θυμίσω ότι εδώ όλοι οι Βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ψηφίσαμε υπέρ και της διενέργειας εξεταστικής επιτροπής για τη συγκεκριμένη υπόθεση, για ένα πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ το οποίο βεβαίως εδώ και δέκα χρόνια δεν είναι καν μέλος του ευρύτερου χώρου και της ευρύτερης παράταξης. Γιατί το λέω αυτό; Διότι όταν αναφέρεστε σε παλαιό πολιτικό προσωπικό, - άκουσα τον κ. Τζανακόπουλο σήμερα να αναφέρεται σε παλαιό πολιτικό προσωπικό - , δεν ξέρω αν κοιτάτε και στον καθρέφτη σας στο Υπουργικό Συμβούλιο. Δεν χρειάζεται να φέρω παραδείγματα Υπουργών που έχουν σχέση με το παλαιό πολιτικό προσωπικό της χώρας, γιατί δεν είναι προσωπικό το θέμα, είναι πολιτικό. Βεβαίως πρέπει να γίνει έρευνα εις βάθος και οπουδήποτε αποδειχθεί ότι υπάρχει θέμα διαφθοράς να υπάρχουν και οι ποινές. Εμείς έχουμε ξεκάθαρη θέση σε αυτά. Εσείς στην Κυβέρνησή σας αντιμετωπίζατε τη δικαιοσύνη, όταν δεν σας άρεσαν οι αποφάσεις της δικαιοσύνης, με έναν τρόπο απαξιωτικό για το Συμβούλιο της Επικρατείας στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών και σε πολλά άλλα θέματα. Σας άκουσα, κύριε Παπαγγελόπουλε, και προς τον κ. Παπαθεοδώρου να απαντάτε ότι άλλοι πρέπει να έχουν μια ανησυχία για δικαστήρια. Ελπίζω αυτό να μην αποτελεί απειλές. Ελπίζω η αναφορά σας για άλλα δικαστήρια προς τον εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης να μην αποτελεί απειλές για δικαστικούς ή για όσους καταγγέλλουν υποθέσεις.
Δεν είπα εγώ αυτό. Ποτέ δεν απειλώ…
Πρέπει να υπάρχει μια αποσαφήνιση σε αυτό, διότι, καταλαβαίνετε, όταν λέμε «άλλοι να έχουν θέμα για άλλα δικαστήρια» μπορεί αυτό να εκληφθεί με οποιονδήποτε τρόπο. Θα μπορούσα να πω πολλά παραδείγματα με βάση τα οποία θεωρώ ότι η Κυβέρνηση έχει μια αυξανόμενη ένταση σε σχέση με τα ζητήματα της δικαιοσύνης. Επιθέσεις σε δικαστικούς λειτουργούς επιφορτισμένους με την εκδίκαση σοβαρών υποθέσεων; Έχετε αναφερθεί ποτέ προς τον κ. Πολάκη και τον έχετε βάλει στη θέση του ως αρμόδιοι Υπουργοί Δικαιοσύνης για όσα κατά καιρούς αναφέρει ως αναρμόδιος Υπουργός Υγείας σε σχέση με τις υποθέσεις της δικαιοσύνης; Να θυμίσω την αντιθεσμική παρέμβαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στην υπόθεση «NOOR 1»; Δεν τελειώνει η λίστα παρεμβάσεων Υπουργών της Κυβέρνησης στο έργο της δικαιοσύνης. Τα όρια έχουν χαθεί προ πολλού. Συστηματικά παραβλέπεται το γεγονός ότι η συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξαρτησία της δικαιοσύνης πρέπει να γίνεται σεβαστή, να θωρακίζεται έμπρακτα. Λίγα λόγια τώρα για το νομοσχέδιο. Κινείται σε θετική κατεύθυνση. Θα μπορούσε να είναι αρτιότερο, χωρίς ασάφειες και κενά, αν ο κοινωνικός διάλογος ήταν ευρύτερος και χωρίς αποκλεισμούς. Για παράδειγμα, μου έκανε εντύπωση η μη αποστολή του νομοσχεδίου στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και η απάντηση σε σχετική διαμαρτυρία της ότι μπορούν να το βρουν στο διαδίκτυο, όπως ανέφερε εκπρόσωπός της στη συνεδρίαση της ακρόασης φορέων. Ο κοινωνικός διάλογος προάγει τη δημοκρατία και τη θεσμική λειτουργία του κράτους. Η δε απουσία του ή κατά περίπτωση παρουσία του απονευρώνει και τα δύο. Επίσης, το νομοσχέδιο αυτό θα μπορούσε να έχει έρθει νωρίτερα, αμέσως μετά την απόφαση του Σ.τ.Ε. που ακύρωσε την ΚΥΑ με την οποία καθοριζόταν το περιεχόμενο υποβολής δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης. Αλλά μια που αναφέρομαι για το ότι ήρθε έναν χρόνο αργότερα, υπάρχουν ορισμένα θέματα που τίθενται και εδώ πρέπει να δώσετε κάποιες απαντήσεις. Υπάρχει ένα υπόμνημα της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας, της Ένωσης Δικαστών και των Εισαγγελέων, της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, στο οποίο αναφέρεται σε σχέση με το θέμα το οποίο είχε κριθεί αντισυνταγματικό από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ότι η αλλαγή, όπως γράφει το υπόμνημα, του σχεδίου νόμου καθιερώνει την υποχρέωση δήλωσης μετρητών χρημάτων, εφόσον το συνολικό ποσό τώρα υπερβαίνει τις 30.000 και εφόσον η αξία του υπερβαίνει τις 40.000. Ωστόσο - λέει η Ένωση - με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε ότι ανεξαρτήτως του ύψους των μετρητών και της αξίας των κινητών για την οποία θεσπίζεται η υποχρέωση, ουσιαστικά αυτό αντίκειται στο Σύνταγμα. Αλλάζει κάτι ή θα βρεθούμε πάλι μπροστά σε αντισυνταγματικότητα, με βάση αυτά τα δεδομένα; Όμως, βλέπω και την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής πολύ προσεκτικά απλώς να αναφέρει σε εισαγωγικά το τι έχει κριθεί στο ΣΤΕ την προηγουμένη φορά: «Εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού οικογενειακού βίου των υπόχρεων, αφού πρόκειται για πληροφορίες που αναφέρονται σε φυσικό πρόσωπο. Εξάλλου η υποχρέωση να συμπεριληφθούν ποσά σε μετρητά κ.ο.κ. αποτελεί περιορισμό του δικαιώματος των υπόχρεων για προστασία των προσωπικών δεδομένων τους». Με λίγα λόγια, πολύ προσεκτικά αναφέρεται και δίνει την εικόνα μιας νέας αντισυνταγματικότητας αυτού του νόμου. Μπορείτε να δώσετε διαβεβαιώσεις ότι με αυτή την αλλαγή μόνο των ποσών, η οποία γίνεται, δεν θα έχουμε πάλι τα ίδια προβλήματα; Όσον αφορά τις ρυθμίσεις, λοιπόν, για διοικητικά πρόστιμα και ποινικές κυρώσεις, θέλω να πω το εξής: Βεβαίως και πρέπει να γίνει πιο αποτελεσματικός και πιο αυστηρός ο μηχανισμός ελέγχου σε όλα αυτά τα ζητήματα, για να μπορούμε να τα προλαβαίνουμε. Όμως, θέλει προσοχή γιατί αν κριθεί ξανά αντισυνταγματικός, ουσιαστικά δεν θα κάνουμε τίποτα. Θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό για άλλη μια φορά και θα μένει ακριβώς το ίδιο πρόβλημα. Βέβαια, μόνο η απειλή της επιβολής προστίμων και κυρώσεων δεν αρκεί για να παταχθεί το φαινόμενο της διαφθοράς. Τα πρόστιμα και οι κυρώσεις προϋποθέτουν τον εντοπισμό του αδικήματος, που με τη σειρά του προϋποθέτει ενδελεχείς και συστηματικούς ελέγχους και στο σημείο αυτό υπάρχει μεγάλο έλλειμμα. Όσον αφορά τις τροπολογίες οι οποίες έχουν ενσωματωθεί σε άρθρα του νομοσχεδίου εδώ, για τη δωδεκάμηνη παράταση σε μια διάταξη, που έχει χαρακτηριστεί από πολλούς θεσμικούς παράγοντες ως αντιπαραγωγική για τη δικαιοσύνη - αναφέρομαι στον νόμο Παρασκευόπουλου - δεν χρειάζεται να πω πολλά, καθώς έχουν λεχθεί στις επιτροπές. Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού θα έλεγα, καθώς ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης είχε δεσμευθεί ότι μέχρι το τέλος του 2017 θα έφερνε προς ψήφιση τον νέο κώδικα. Τελειώνει το 2018 και ακόμα τον περιμένουμε. Ουσιαστικά, πλέον των καθυστερήσεων του νέου Ποινικού Κώδικα, θα όφειλε να συνδεθεί, βέβαια, όταν έρθει, και με την εφαρμοσμένη σωφρονιστική και αντεγκληματική πολιτική, που υπολείπεται άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Όμως, το ότι πάει πίσω για άλλον έναν χρόνο, που εσείς δεν θα είστε πιθανότατα στην Κυβέρνηση, σημαίνει ότι ουσιαστικά δεν θα φτιάξετε και δεν θα καταθέσετε τον νέο Ποινικό Κώδικα. Αν υπάρχει κάτι διαφορετικό, να μας το πείτε. Όμως, από καθυστέρηση σε καθυστέρηση πηγαίνετε, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένας νόμος, για τον οποίο και ο ίδιος ο κ. Παρασκευόπουλος κάποια στιγμή είπε ότι χρειάζεται νέος Ποινικός Κώδικας για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Παρ' όλα αυτά παραμένουμε με τα ίδια προβλήματα. Για να μην αναφερθώ και στις αντικρουόμενες δηλώσεις των Υπουργών Προστασίας του Πολίτη, με την μεν κ. Γεροβασίλη, την Υπουργό, να εκθειάζει τη σχετική διάταξη και την κ. Παπακώστα να ζητάει την κατάργησή της. Μιλάμε για μια Κυβέρνηση που στα κρίσιμα θέματα εξωτερικής πολιτικής, νόμου Παρασκευόπουλου κ.ο.κ, έχει διαφορετικές θέσεις μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο. Στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη διαφορετικά τοποθετούνται οι δύο Υπουργοί. Ο Υπουργός Εξωτερικών και Άμυνας μέχρι τώρα διαφορετικές τοποθετήσεις κάνουν, αλλά και από εδώ και στο εξής. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αναμφισβήτητα χρειάζεται να θωρακιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η διαφάνεια και η λογοδοσία σε σχέση με το πολιτικό προσωπικό και τα περιουσιακά τους στοιχεία. Παράλληλα, όμως, χρειάζεται η αιτιολόγηση της προέλευσης των πόρων που οδηγούν στην κατοχή κινητών και ακινήτων, για να μην δούμε ξανά τέτοια φαινόμενα, γιατί το θέμα δεν είναι να βρίσκουμε και να πέφτουμε εκείνη τη στιγμή πάνω σ' ένα θέμα. Αυτό θα συνεχίσει να γίνεται. Όμως, αν δεν αντιμετωπίσουμε στη ρίζα το πρόβλημα και αν δεν φτιάξουμε ένα θεσμικό πλαίσιο που να μπορεί να το αντιμετωπίσει, θα ερχόμαστε συνεχώς αντιμέτωποι με όλα αυτά τα θέματα και θα έλθουμε και όλοι προ εκπλήξεων, αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Σε αυτό το σημείο το πολιτικό σύστημα δεν έχει δώσει ακόμα απάντηση. Χρειάζονται αποτελεσματικοί έλεγχοι και είναι και διαχρονικό θέμα αυτό στο οποίο αναφέρομαι τώρα. Δεν είναι θέμα μιας κυβέρνησης. Χρειάζεται πρόληψη φαινομένων διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα. Υπάρχει κενό και το διαπιστώνουμε καθημερινά σ' όλους τους τομείς. Χρειάζεται ο συνδυασμός ενός νέου Ποινικού Κώδικα με εφαρμοσμένη σωφρονιστική και αντεγκληματική πολιτική. Και μιας που αναφέρθηκα πριν από λίγο στον νόμο Παρασκευόπουλου, να σας κάνω και μια ερώτηση: Γιατί στις εξαιρέσεις δεν προστίθενται και τα θέματα των τρομοκρατικών ενεργειών; Γιατί δεν βάζετε στις εξαιρέσεις αυτού του νόμου, στην τροπολογία την οποία έχετε φέρει και την περίπτωση της τέλεσης τρομοκρατικών πράξεων, έτσι ώστε να μην εμπίπτουν σε αυτό το οποίο γίνεται; Είναι μία ερώτηση η οποία χρήζει απάντησης και σας έχει τεθεί και στις αρμόδιες επιτροπές. Αγαπητοί συνάδελφοι, πάνω και πρώτα από όλα χρειάζεται σεβασμός και έμπρακτη θωράκιση της συνταγματικά κατοχυρωμένης ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, χωρίς προσβολές, χωρίς παρεμβάσεις, χωρίς κυβερνητικές διγλωσσίες, χωρίς αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης και των ανεξάρτητων αρχών. Εδώ το κενό είναι μεγάλο και οφείλει να καλυφθεί άμεσα.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχαρόπουλο. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος - Δημήτριος Καρράς από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη για επτά λεπτά. Αμέσως μετά τον λόγο θα έχει ο κ. Ψυχογιός και ο κ. Μαυρωτάς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κεντρίστηκα και θα συνεχίσω με θέματα του αποσυμφορητικού νόμου, ο οποίος έρχεται κατά παράταση σήμερα - αν δεν κάνω λάθος - για τρίτη φορά από το 2015. Πριν από όλα θα κάνω μία πολύ σύντομη ιστορική αναδρομή όσον αφορά το τι απέδωσε ή τι δεν απέδωσε. Κατά το ένα σκέλος απέδωσε την αποσυμφόρηση των φυλακών και ενδεχομένως τον εξανθρωπισμό των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων, κατά το άλλο σκέλος γέννησε τεράστιες συζητήσεις για το αν βοήθησε στον περιορισμό της εγκληματικότητας ή δημιούργησε συνθήκες περαιτέρω εγκληματικότητας. Είναι ένα δύσκολο, ένα κρίσιμο ζήτημα της αντεγκληματικής πολιτικής, το οποίο - τουλάχιστον κατά την άποψη τη δική μας - δεν είναι δυνατόν να κατευθύνεται με προσωρινής - υποτιθέμενης - ισχύος νόμο ή με διατάξεις παράτασης ισχύος. Βεβαίως\ υπάρχουν ερμηνευτικά ζητήματα τα οποία τίθενται έσωθεν των διατάξεων του νόμου και θέλω να δώσ παραδείγματα, κύριε Πρόεδρε. Το πρώτο παράδειγμα είναι η αλληλοαναίρεση ορισμένων διατάξεων του ήδη ισχύοντος αποσυμφορητικού νόμου. Αναφέρεται ότι εξαιρούνται της αποφυλάκισης ορισμένα βαριά εγκλήματα - τουτέστιν προστατεύει την κοινωνία από τη βαριά εγκληματικότητα - αλλά αν προχωρήσουμε δυο, τρεις παραγράφους παρακάτω, βλέπουμε ότι αφήνει ένα ανοιχτό «παράθυρο» για να μπορούν να εκτελούν με κατ' οίκον περιορισμό ή με το γνωστό «βραχιολάκι» τις βαριές ποινές αυτοί οι εγκληματίες. Δεν έχω στοιχεία για να πω αν απέδωσε ή δεν απέδωσε. Δεν γνωρίζω αν έγινε εφαρμογή αυτής της διατάξεως από ενδιαφερόμενους κρατούμενους, αλλά είναι γεγονός ότι αφήνει αυτό το «παράθυρο». Βεβαίως υπάρχουν και κρισιμότερα ζητήματα στις διατάξεις, όπως ίσχυαν και όπως παρατείνονται. Πρέπει να πω το εξής, ότι έχει μείνει κενό και δεν έχει ουσιαστικά απαντηθεί ποτέ αν μετά την υφ' όρον απόλυση, όπως προέβλεπε ο γνωστός αποσυμφορητικός νόμος - να μην τον ονομάσω κι εγώ νόμο Παρασκευόπουλου, θα μου το επιτρέψετε αυτό - εφαρμόστηκαν, εκτελέστηκαν οι διατάξεις περί απέλασης για αλλοδαπούς, για εκείνους που είχαν καταδικαστεί σε εγκληματικές ποινές, σε ποινές κακουργήματος και έπρεπε να απελαθούν μετά την έκτιση της ποινής. Δεν τα έχουμε ακούσει αυτά τα στοιχεία ακόμα. Ελπίζουμε κάποια φορά εντός της Βουλής να συζητηθούν και αυτά. Τώρα θα προχωρήσω σε ένα επόμενο θέμα, στην πραγματική εφαρμογή του ήδη ισχύοντος νόμου σε σχέση με τη μεταβολή των προϋποθέσεων της ανάκλησης της υφ' όρον απόλυσης. Στο παρελθόν - στον ισχύοντα μέχρι σήμερα, μέχρι να ψηφιστεί ο νέος - ο νόμος έλεγε τούτο: Αν περάσουν πέντε χρόνια από την απόλυση και έχει τελεστεί νέο έγκλημα, το οποίο όμως δεν έχει καταδικαστεί αμετάκλητα, τότε πλέον θεωρείται εκτιθείσα και η προηγούμενη ποινή. Διερωτάται κανείς αν στην ελληνική πραγματικότητα μία βαριά εγκληματική πράξη - και δη συνήθως κακουργήματος - έχει πετύχει να έχει εκδικαστεί εντός της πενταετίας. Μία αναβολή της δίκης, μία διακοπή της δίκης να γίνει και ξεπεράσαμε την πενταετία. Θα μου επιτρέψετε να πω, επειδή έχω και μία νομική διαστροφή, ότι αυτή η διάταξη συνιστά μία μορφή ειδικής παραγραφής των ποινών, με την έννοια ότι αν δεν επιτευχθεί η εκδίκαση της νέας εγκληματικής μετά τη απόλυση πράξης εντός της πενταετίας - και όπως ήδη είπα, είναι αδύνατον εντός της πενταετίας να επιτευχθεί η αμετάκλητη εκδίκαση μιας εγκληματικής, κακουργηματικής πράξης, διότι γνωρίζετε, κύριε Υπουργέ, τη δυσκολία εκδικάσεως αυτών των υποθέσεων - του δίνουμε άφεση αμαρτιών. Σήμερα με τις νέες διατάξεις, οι οποίες προτείνονται να ψηφιστούν, μήπως δίνουμε μεγαλύτερη άφεση αμαρτιών; Λέει η νέα διάταξη ότι, «ναι, δεν θα εφαρμόζομε την πενταετία, θα εφαρμόζουμε το άρθρο 109 του Ποινικού Κώδικα ως μία πάγια διάταξη, η οποία θα αναφέρεται στην αθροιστική απότιση των ποινών, για τον υπολειπόμενο χρόνο της πρώτης και συνολικά για την δεύτερη». Εδώ, κύριε Υπουργέ, υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα διαχρονικού δικαίου και εφαρμογής, αν θέλετε, του επιεικέστερου ποινικού νόμου, διότι και η εκτέλεση της ποινής και η κράτηση σε σωφρονιστικό κατάστημα δεν είναι δικονομικό θέμα πλέον, αλλά ουσιαστικό, διότι αφορά τη στέρηση του δικαιώματος ελευθερίας. Συνεπώς θα ήθελα να θέσω τα εξής ερωτήματα, αν θέλετε με αυτή τη διαστροφή την οποία ανέφερα και προηγουμένως, προς αντιμετώπιση και ποινικών ζητημάτων και για την τελεστέραν άσκηση αντεγκληματικής πολιτικής: Έχουμε, λοιπόν, κάποιον ο οποίος προσωρινώς αφέθη ελεύθερος με τον αποσυμφορητικό νόμο, τέλεσε σήμερα και πριν την ψήφιση του νέου νόμου, μία βαριά κακουργηματική πράξη και μετά από λίγο - πέντε, επτά χρόνια, δεν βάζετε όριο, βάζετε για το υπόλοιπο της ποινής στα βαριά εγκλήματα - δικάζεται και καταδικάζεται σε μία νέα ποινή. Προηγουμένως, όμως, θα εκτίσει αθροιστικά το υπόλοιπο της ποινής. Με ποιον νόμο θα το εκτίσει; Αν έχει περάσει ήδη η πενταετία του προηγούμενου νόμου ως επιεικέστερος, δεν θα πρέπει να τον αφήσετε ελεύθερο, γιατί βάσει αυτού θα έχει παραγραφεί η ποινή του; Θα περιμένω κάποιες απαντήσεις σε αυτά. Το δεύτερο ζήτημα: Λέμε, λοιπόν, «…εκτός εάν είναι μικρότερο των τριών ετών και έχει παρέλθει τριετία». Είναι γνωστό ότι καμμία ποινή φυλάκισης τριετίας δεν υπάρχει. Όλα πλέον μετατρέπονται, όλα πλέον αναστέλλονται. Τουλάχιστον όσον αφορά τις ποινές πλημμεληματικού χαρακτήρα μέχρι πέντε χρόνια, δεν είδαμε να γεμίζουν οι φυλακές από αυτές, αλλά ούτε και θέλουμε να τις γεμίσουμε με την ελαφρά εγκληματικότητα. Αυτά, όμως, θα τα αντιμετωπίσουν οι δικαστές στη διαδρομή εφαρμογής του νόμου αυτού και θα προκύψουν, κατά τη δική μου άποψη, δυσχερή ζητήματα διαχρονικής ισχύος των διατάξεων αυτών. Λέμε, λοιπόν, ότι θέλουμε να περιστείλουμε τη βαριά εγκληματικότητα. Όταν η πολιτεία, η Κυβέρνηση άθελα - δεν λέω ηθελημένα, δεν λέω ότι υπάρχουν άλλες κρύφιες σκέψεις που δεν αποκαλύπτονται - γνωρίζοντας ότι δεν μπορεί εντός μίας πενταετίας να εκδικαστεί αμετάκλητα μία εγκληματική - και δη βαριά - πράξη, τους αφήνει ελεύθερους, δεν δίνουμε ένα μήνυμα προς την κοινωνία αυτής της μορφής, της παραβατικότητας, ότι «μπορείτε να κάνετε και κάτι άλλο στο μέλλον, μη φοβάστε την προηγούμενη ποινή γιατί έχουν περάσει τα πέντε χρόνια, έχει περάσει ο υπολειπόμενος χρόνος»; Και να μιλήσω ως δικηγόρος: Είναι εύκολες οι αναβολές στα δικαστήρια, είναι εύκολα τα προπετή ένδικα μέσα και μπορούμε τα πέντε χρόνια να τα κάνουμε επτά, τα απαράδεκτα ένδικα μέσα να τα επανασκήσουμε, να τα κάνουμε οκτώ και μέχρι να προκύψει το αμετάκλητο. Σκεφθείτε τα αυτά, αν θέλετε να ασκήσετε ορθή αντεγκληματική πολιτική. Δεν θα ήθελα να μπω σε περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες. Τα θέτω υπό την κρίση και του Υπουργείου και των συναδέλφων νομικών. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Καρρά. Τον λόγο έχει ο κ. Ψυχογιός εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Ακολουθούν ο κ. Μαυρωτάς, ο κ. Αθανασίου και η κ. Κοζομπόλη. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθούμε σήμερα εδώ μία εκτενή συζήτηση και περί δικαιοσύνης. Θα ήθελα να ξεκινήσω από αυτό, διότι μέσα σε μία ευνομούμενη και συντεταγμένη πολιτεία θεωρείται και πρέπει να είναι ανεξάρτητη η δικαιοσύνη. Νομίζω ότι ο αρμόδιος Υπουργός πολύ σωστά το έθεσε εκτός συζήτησης, λέγοντας ότι δεν μπορούμε να συζητάμε εδώ και να αναλύουμε αν είναι ανεξάρτητη η δικαιοσύνη. Θεωρείται και πρέπει σε μία ευνομούμενη πολιτεία να είναι ανεξάρτητη. Από εκεί και πέρα, όμως, όπως ακούστηκε και από έναν συνάδελφο προηγουμένως, εμείς εδώ στη Βουλή δίνουμε τα εργαλεία στη δικαιοσύνη, αλλά και στο ευρύτερο διοικητικό σύστημα προκειμένου να εφαρμόσει τον νόμο. Υπό αυτή την έννοια, λοιπόν, δεν μπορεί να ξεχάσει κανείς ότι στην προηγούμενη Κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, εκεί όπου εστιάστηκε το ενδιαφέρον της δικαιοσύνης, των διοικητικών και διωκτικών αρχών, ήταν σε ανθρώπους οι οποίοι και λόγω κρίσης έμειναν εκτός του συστήματος, δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τις εισφορές τους, δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τις οφειλές τους στο δημόσιο λόγω ακριβώς των δυσκολιών που αντιμετώπιζαν. Ένα ολόκληρο σύστημα επέβαλε στο να συρθούν αυτοί οι άνθρωποι σε αστυνομικά τμήματα, σε δικαστικά μέγαρα, να ταλαιπωρηθούν και να απαξιωθούν. Επίσης, είδαμε ανθρώπους οι οποίοι δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στα δημόσια νοσοκομεία και έδιναν 5 ευρώ και πήγαν και βεβαιώθηκαν αυτά στις εφορίες. Έρχεται, λοιπόν, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, η οποία καταργεί τις διατάξεις αυτές και για να αποδώσει δικαιοσύνη, αλλά και για να αποσυμφορήσει το δικαστικό σύστημα από αυτές τις υποθέσεις και, βέβαια, να διαγράψει τα οφειλόμενα στο ΕΣΥ. Αυτές, λοιπόν, είναι κινήσεις που πρέπει να τις λέμε, πρέπει να τις αναδεικνύουμε και δείχνουν τα εργαλεία τα οποία μία δικαιοσύνη μπορεί να χρησιμοποιεί απέναντι σε αυτούς που στοχεύει και σε αυτούς με τους οποίους ασχολείται. Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα, το οποίο υπηρετεί τη βασική προτεραιότητα αυτής της Κυβέρνησης για διαφάνεια και ισονομία σε όλους τους τομείς. Οι διατάξεις αυτές σχετικά με την ηλεκτρονική υποβολή της περιουσιακής κατάστασης του πόθεν έσχες έρχονται να ενισχύσουν και να βελτιώσουν το ήδη υπάρχον πλαίσιο και έχουν διαμορφωθεί βάσει των διεθνών προτύπων, έπειτα από παρατηρήσεις και ανταλλαγή απόψεων με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, λαμβάνοντας υπ' όψιν και την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το νομοσχέδιο αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί απαντά στην ανάγκη ελέγχου όλων ανεξαιρέτως των λειτουργημάτων και εξουσιών και εντάσσεται στις πολιτικές πρόληψης κατά της διαφθοράς, σύμφωνα και με τις απαιτήσεις διεθνών κειμένων που έχουμε ήδη κυρώσει ως χώρα. Μεταξύ άλλων, προσαρμόζεται στο σύγχρονο οικογενειακό δίκαιο, δηλαδή εντάσσει το σύμφωνο συμβίωσης, διασαφηνίζει την υποχρέωση και των εν διαστάσει συζύγων να καταθέτουν στοιχεία, ενώ επιλύει και άλλα διαδικαστικά ζητήματα που έχουν προκύψει κατά το παρελθόν. Οι διατάξεις αυτές θα βοηθήσουν ιδιαίτερα το έργο της επιτροπής της Βουλής για το πόθεν έσχες και νομίζω ότι πρέπει και εμείς όλοι να τις υπηρετήσουμε. Θέλω να πω και αυτά που είπε η Πρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής, η κ. Χριστοδουλοπούλου, ότι έπρεπε στις επιτροπές μέχρι τώρα να έχει γίνει καλύτερη επεξεργασία, καλύτερη προετοιμασία, περισσότερες προτάσεις, οι οποίες να έχουν να κάνουν με αυτό καθαυτό το νομοσχέδιο, με τη διαμόρφωση αυτών των προϋποθέσεων, των δικλίδων προκειμένου να υλοποιηθεί στην πράξη, όπως απαιτούν και οι πολίτες. Πώς, όμως, να γίνει αυτό, όταν, παρ' όλη τη σημασία αυτού του νομοσχεδίου, από την πρώτη μέρα της επεξεργασίας η Αντιπολίτευση έχει μονοπωλήσει την επίθεσή της και το ενδιαφέρον της στην παράταση της αποσυμφορητικής διάταξης των φυλακών, δηλαδή, του ν.4322/2015, ο οποίος δεν έχει ακουστεί σχεδόν ποτέ με τον αριθμό του παρά ως νόμος Παρασκευόπουλου. Και αναφέρεται έτσι όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά για να στοχοποιηθεί ξανά και ξανά ο συνάδελφος και αρμόδιος τότε Υπουργός, αλλά και το σύνολο της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ από την Αντιπολίτευση. Ας θυμίσουμε, λοιπόν, για μία ακόμη φορά σε αυτή την Αίθουσα τι είναι ο ν.4322/2015. Είναι ο νόμος που κατάργησε τις φυλακές τύπου Γ΄, δηλαδή τη φυλακή μέσα στη φυλακή, όπου στοιχειώδη δικαιώματα δεν παρέχονται στους κρατούμενους. Είδαμε τι συνέβη στις φυλακές του Δομοκού, με την «πυρηνική βόμβα» που δημιουργήθηκε εκεί, όταν ξεκίνησαν να εφαρμόζονται. Κατάργησε τις διατάξεις του εγκλεισμού σε μία σειρά από αδικήματα ανηλίκων, όπως επιτάσσει το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο. Έφερε ευνοϊκές ρυθμίσεις σε κρατούμενους ασθενείς, ΑΜΕΑ και υπερήλικες, διευκόλυνε τις επιλογές για απεξάρτηση και θεραπεία των τοξικοεξαρτημένων και δημιούργησε σχολεία δεύτερης ευκαιρίας μέσα στις φυλακές. Στην περιφέρειά μου υπάρχει το σχολείο των φυλακών ανηλίκων, το οποίο στηρίζεται και λειτουργεί με υποδειγματικό τρόπο. Επίσης, έδωσε τη δυνατότητα σε μανάδες με παιδιά έως οκτώ χρόνων - στις μωρομάνες δηλαδή - να εκτίουν την ποινή τους με βραχιολάκι σε κατ' οίκον περιορισμό. Ας μη ξεχνάμε, επίσης, ότι στον νόμο αυτόν - κάτι το οποίο δεν αναφέρεται συχνά και καλό είναι να τα συζητάμε εδώ στη Βουλή, διότι δεν έχουμε την ευκαιρία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης - συστηματοποιήθηκε για πρώτη φορά ποινικά το bulling, ενώ μετά την τροπολογία Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ καταργήθηκε και ο περιβόητος «κουκουλονόμος», ο οποίος ήταν νομικά απαράδεκτος και σκόπευε στην τρομοκράτηση των νέων και των λαϊκών αγώνων. Ο δικός μας στόχος, λοιπόν, είναι ένα ανθρώπινο σωφρονιστικό σύστημα, που θα βασίζεται στην ιδέα του σεβασμού της αξιοπρέπειας και στην ουσιαστική επανένταξη των πρώην κρατουμένων στην κοινωνία. Με το νομοσχέδιο αυτό που συζητούμε, βάλαμε το πρώτο λιθαράκι σε αυτή την προσπάθεια. Για να ολοκληρωθεί, όμως, αυτή η διαδικασία, να εκδημοκρατιστεί και να εξανθρωπιστεί το σωφρονιστικό σύστημα, χρειάζονται περαιτέρω παρεμβάσεις - μέσα από τον Σωφρονιστικό και Ποινικό Κώδικα πολύ σύντομα θα έρθουν στη Βουλή, σύμφωνα με τον αρμόδιο Υπουργό - και, βέβαια, η εφαρμογή εναλλακτικών ποινών, προκειμένου το σύστημα να γίνει δικαιότερο για όλους. Αντίστοιχες πρωτοβουλίες υπήρξαν και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, το οποίο επίσης αποσιωπάται. Δεν περιλάμβαναν, όμως, όλα τα υπόλοιπα για τη συνολική - όπως είπαμε - αναβάθμιση και λειτουργία του σωφρονιστικού συστήματος. Και αναρωτιέται κανείς: Μήπως στην Αξιωματική Αντιπολίτευση ονειρεύονται να πάμε ακόμα και πιο πίσω από αυτές τις δημοκρατικές αρχές που ξεκινάνε από τον Πλάτωνα και φτάνουν μέχρι τον Διαφωτισμό; Μήπως βάζουν στη ζυγαριά από τη μία πλευρά τον σωφρονισμό και από την άλλη την τυφλή τιμωρία και την εκδίκηση; Μήπως θέλουν να εξοντώνουμε ανθρώπους; Ποια είναι η καθαρή θέση τους; Το λέω διότι υπήρχε και μία διάσταση μέσα στην επιτροπή μεταξύ του κ. Βορίδη και του κ. Καραγκούνη. Να πουν ξεκάθαρα τι θέλουν. Όπως αναφέρεται, υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο νόμος Παρασκευόπουλου δεν αύξησε την εγκληματικότητα. Αυτά αναφέρθηκαν από τον αρμόδιο Υπουργό κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή, όπως επίσης και το ότι υπάρχει σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου - σαράντα στον αριθμό - με 2 εκατομμύρια ευρώ πρόστιμα για τη χώρα. Αυτή, λοιπόν, η συζήτηση αποτελεί άλλη μία διαχωριστική γραμμή μεταξύ μας και δείχνει την αδυναμία, αλλά και την άρνηση, να σχεδιάσετε και να εφαρμόσετε τέτοιου είδους δημοκρατικές και προοδευτικές πολιτικές. Μάλιστα, έχουμε φέρει αρκετά νομοσχέδια τα οποία είναι στη λογική της προάσπισης των δικαιωμάτων και θα φέρουμε πολλά ακόμα μέχρι το τέλος της θητείας μας, γιατί για εμάς ο άνθρωπος είναι το επίκεντρο, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς αστερίσκους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Επειδή, λοιπόν, ακούω στις τηλεοράσεις και στον δημόσιο λόγο αρκετούς συναδέλφους, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, να επιτίθενται, να τρομοκρατούν, να δημιουργούν φόβο στον κόσμο με βάση όλες αυτές τις συζητήσεις - διότι εκεί θα επενδύσουν μέχρι τον χρόνο των εκλογών - θέλω να κλείσω, κύριε Πρόεδρε, με ένα απόσπασμα από αυτά που είπε και είχε γράψει ο Μάνος Χατζηδάκης, όχι ένας Αριστερός, αλλά ένας φιλελεύθερος αστός, σε σχέση με τον φασισμό ως απάντηση σ' αυτές τις κραυγές: «Ο φασισμός στις μέρες μας ως αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς…» - όπως τον ορίζει ο Χατζηδάκης - «…φανερώνεται με δύο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός, μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε». Υπερψηφίζουμε, λοιπόν, το νομοσχέδιο, κύριε Πρόεδρε και αναμένουμε και τις επόμενες πρωτοβουλίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ψυχογιό. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι κ. Γεώργιος Μαυρωτάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα μείνω ιδιαίτερα στα του νομοσχεδίου περί της ηλεκτρονικής δήλωσης περιουσιακής κατάστασης, γιατί τα είπε αναλυτικά ο αγορητής μας, ο κ. Αμυράς. Θα σταθώ μόνο λίγο στην τροπολογία 1776/158 που έγινε άρθρο 14 και αφορά την αποφυλάκιση κρατουμένων για λόγους υγείας. Ειδικά θα σταθώ στη δεύτερη παράγραφο, γιατί είχαμε κάνει μία ερώτηση στις 6 Σεπτεμβρίου ζητώντας στοιχεία για τις αποφυλακίσεις λόγω πιστοποιητικών αναπηρίας. Τότε είχαμε μιλήσει για «ιατρικοποίηση» της δικαιοσύνης, καθ' ότι αν η αποφυλάκιση εξαρτάται μόνο από κάποια πιστοποιητικά, στην Ελλάδα ξέρουμε πώς εκδίδονται και ότι κάποιοι VIP κρατούμενοι θα μπορούσαν να τα αγοράσουν. Είναι, άλλωστε, γνωστό, για παράδειγμα, πως τα πιστοποιητικά τυφλότητας σε κάποια νησιά είχαν μεγαλύτερη κυκλοφορία από εφημερίδες. Από την απάντηση, λοιπόν, του κυρίου Υπουργού στις 10 Οκτωβρίου προέκυψε ότι οι αποφυλακίσεις για λόγους αναπηρίας ανέρχονται σε τριακόσιες σαράντα μία την τριετία 2015-2018. Εξ αυτών οι τριακόσιες είκοσι τρεις είναι με τον νόμο του κ. Παρασκευόπουλου - τον αποσυμφορητικό νόμο, όπως μπορούμε να τον λέμε - όταν την πενταετία 2009-2014 ήταν μόλις πενήντα επτά. Δηλαδή, εξαπλασιάστηκαν την τελευταία τριετία σε σχέση με την προηγούμενη πενταετία. Το κακό δεν είναι ότι εξαπλασιάστηκαν. Το κακό είναι ότι στην Ελλάδα κάθε παράθυρο ευεργετικής διάταξης σιγά - σιγά μετατρέπεται σε μπαλκονόπορτα και μετά, όταν ξεχειλώσει η κατάσταση, λαμβάνονται οριζόντια μέτρα και μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Πριν φτάσουμε, λοιπόν, εκεί πρέπει να σιγουρευτούμε ότι οι όποιες ευεργετικές διατάξεις δεν γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από όσους έχουν τα μέσα. Η συγκεκριμένη τροπολογία που κατατέθηκε μία μέρα πριν την απάντηση του Υπουργείου στην ερώτησή μας και προφανώς σχετίζεται, βάζει όντως ένα πιο αυστηρό πλαίσιο. Πώς; Ενισχύει τον ρόλο των δικαστών, ώστε να μην είναι απλώς τροχονόμοι γνωματεύσεων. Επίσης, καθίσταται δυνατόν να ζητείται πραγματογνωμοσύνη ακόμη κι αν υπάρχει πιστοποίηση από το ΚΕΠΑ, ενώ γίνεται δυνατή η ανάκληση αποφάσεων εάν αποδειχτεί η πλαστότητα των πιστοποιητικών. Αυτά για τη συγκεκριμένη τροπολογία. Να περάσω τώρα λίγο και στην επικαιρότητα. Για τον κ. Παπαντωνίου τα είπε και ο κ. Αμυράς προηγουμένως. Να θυμίσω ότι ήμασταν οι μόνοι στην προανακριτική επιτροπή για τον κ. Παπαντωνίου που επιμείναμε να συνεχιστεί η έρευνα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στη γειτονιά μας τώρα, η εντροπία έχει αρχίσει να αυξάνει με τους Τούρκους να παίζουν τα γνωστά παιχνίδια τους με το «BARBAROS» να κάνει βόλτες στην κυπριακή ΑΟΖ και η Κυβέρνηση προβληματίζεται με την εξόδιο δήλωση του κ. Κοτζιά για μερική επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια από το Ιόνιο ως τα Αντικύθηρα. Όλα αυτά δείχνουν πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη χάραξης μιας εύρωστης, μακροπρόθεσμης εξωτερικής πολιτικής στη χώρα μας, που δεν θα διαμορφώνεται με αποχαιρετιστήριες δηλώσεις Υπουργών, αλλά θα έχει σταθερά και μόνιμα χαρακτηριστικά. Αυτό δείχνει, λοιπόν, πόσο επείγουσα είναι η ανάγκη δημιουργίας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, στο πλαίσιο και της πρότασης νόμου που έχει καταθέσει το Ποτάμι. Κάποιες συζητήσεις ξεκίνησαν, αλλά πάγωσαν. Αν υπήρχε εδώ και έναν χρόνο το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, πιστεύω ότι πολλοί κόμποι της εξωτερικής μας πολιτικής θα είχαν λυθεί με διακομματικό και συναινετικό τρόπο. Να προτρέψουμε, λοιπόν, και από εδώ, από το Βήμα της Βουλής, τον κ. Τσίπρα τώρα που έχει και το «καπέλο» του Υπουργού Εξωτερικών - μεταφορικά το λέω αυτό, δεν εννοώ το θρυλικό καπέλο του κ. Κοτζιά - να πάρει την πρωτοβουλία να προχωρήσει το θέμα. Επίσης, χθες συνεδρίασε η επιτροπή για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, όπως μας ενημέρωσε ο αρμόδιος Υπουργός Εσωτερικών. Κατά τη γνώμη μας, είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα, μια πολύ σημαντική αποστολή που πρέπει έγκαιρα να ολοκληρωθεί, ώστε να μην διαψευστεί ο πρώην Υπουργός κ. Σκουρλέτης όταν από αυτό το Βήμα πριν κάποιους μήνες είχε πει ότι εντός της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου θα συζητήσουμε το θέμα. Είναι πολύ σημαντικό, γιατί δεν μπορεί όλοι να χύνουμε κροκοδείλια δάκρια για το «brain drain», αλλά να μην κάνουμε τίποτα για να διευκολύνουμε τη συμμετοχή τους στις εκλογές λες και εν μας ενδιαφέρει η άποψή τους. Η εξωστρεφής, δημιουργική Ελλάδα πρέπει να είναι παρούσα στις εξελίξεις, ώστε οι δεσμοί με την πατρίδα να δυναμώνουν και να μην αδυνατίζουν. Να προτρέψουμε, λοιπόν, να εντείνουν τις προσπάθειές τους στην επιτροπή αυτή, ώστε τον Ιανουάριο να έχουμε το πόρισμα, όπως είπε ο κ. Χαρίτσης. Και εμείς θα είμαστε εδώ για να παρακολουθούμε στενά το θέμα. Ένα άλλο θέμα που ανοίγει είναι αυτό της συνταγματικής αναθεώρησης, βέβαια, στο οποίο έχουμε τη δυνατότητα ως πολιτικό σύστημα να πετύχουμε συναινέσεις, αρκεί να υπάρχει η διάθεση ευρύτερων συνθέσεων και όχι αποκλεισμών. Η συναίνεση είναι πάντα ένα νόμισμα που έχει δύο όψεις. Θα πάω στο αγαπημένο μου θέμα, που είναι και επίκαιρο, δυστυχώς, για τους λάθος λόγους, αυτό της Παιδείας. Τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε μάρτυρες άκρως παρακμιακών φαινομένων. Σήμερα είναι κλειστό το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών μετά από απόφαση της Συγκλήτου, συμβολικό κλείσιμο για να διαμαρτυρηθεί για τη δραματική κατάσταση με τα ναρκωτικά, «προκειμένου να ενεργοποιηθούν οι αρμόδιοι φορείς της Πολιτείας», όπως λέει χαρακτηριστικά η απόφαση της Συγκλήτου. Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης καθηγητές επωνύμως, αλλά και φοιτητές, καταγγέλλουν παρόμοια φαινόμενα. Ο Ρουβίκωνας έχει κάνει κατάληψη σε αίθουσα στη Φιλοσοφική, θέλοντας να παίξει τον ρόλο του προστάτη των φοιτητών ή όπως αλλιώς το λένε αυτό. Σήμερα, μάλιστα, είχαμε και μία αλυσίδα από τις πρυτανικές αρχές και καθηγητές, ώστε ο «Ρουβίκωνας» να μην διαβεί τον «Ρουβίκωνα» της πύλης της Φιλοσοφικής Σχολής. Τα πανεπιστήμιά μας είναι πρωτοσέλιδα για τους λάθος λόγους, γιατί με την πολιτική που ακολουθείτε έχουν καταντήσει απολύτως αφιλόξενα για αυτούς για τους οποίους υποτίθεται έχουν δημιουργηθεί, τους φοιτητές και τους καθηγητές. Αντί, λοιπόν, να συζητάμε πώς θα μπουν στις λίστες με τα διακόσια καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου τα ελληνικά πανεπιστήμια, συζητάμε πώς θα μπουν οι δυνάμεις της πολιτείας να βγάλουν έξω τους εμπόρους ναρκωτικών. Το πανεπιστημιακό άσυλο που προστάτευε τη διακίνηση ιδεών, τώρα έχουμε καταλήξει να προστατεύει διακίνηση ουσιών. Το αποδεχόμαστε αυτό; Για όλα αυτά κάναμε προχθές σχετική ερώτηση στη Βουλή και θα περιμένουμε με ενδιαφέρον τις απαντήσεις, αν και το Υπουργείο σε τέτοιες ερωτήσεις μας αγνοεί και δεν απαντά. Ελπίζουμε αυτήν τη φορά να απαντήσει. Εκεί που ο Υπουργός αναρωτιέται πού είναι οι φοιτητές - το ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα - για να προστατεύσει τους χώρους του, παίρνει την επόμενη μέρα την απάντηση στο ίδιο του το γραφείο. Την παίρνει από δεκάδες φοιτητές και μαθητές που μπουκάρουν με το «έτσι θέλω» στο γραφείο του και εκείνος κάθεται με τις κάμερες και πιάνει την κουβέντα μαζί τους. Όταν δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο διαλόγου, προς τι ο διάλογος μπροστά στις κάμερες; Για να παίξουμε θέατρο ότι είμαστε φιλικοί και ακούμε τα παιδιά; Μα, αν ο Υπουργός, ο ανώτατος αξιωματούχος κρατικός περί την παιδεία, αποδέχεται τέτοιες συμπεριφορές, πώς θα αντιδράσει αύριο ένας πρύτανης ή ένας διευθυντής σχολείου σε παρόμοιες συμπεριφορές; Όταν η εικόνα αυτή κάνει το γύρο της χώρας, με τον Υπουργό να νομιμοποιεί αυτήν τη συμπεριφορά συζητώντας με τους εισβολείς, τι μήνυμα στέλνει στους δεκαεξάχρονους και τους δεκαεπτάχρονους που τα βλέπουν αυτά στην τηλεόραση; Τους λέει ότι έχουν το δικαίωμα να μπουκάρουν παντού και να επιπλήττουν το δάσκαλο, το διευθυντή του σχολείου, να του φωνάζουν και να ανεβαίνουν στο γραφείο του. «Εδώ τα αποδέχεται ο Υπουργός…» - θα σου πουν - «…ένας διευθυντής σχολείου δεν θα τα αποδεχθεί;». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοί, εικόνες σαν κι αυτές δεν προάγουν τη χειραφέτηση των νέων. Αντίθετα, είναι βούτυρο στο ψωμί της Ακροδεξιάς που τρίβει τα χέρια της βλέποντας τέτοιες εικόνες. Διότι μετά είναι στρωμένο το χαλί για μία ατζέντα με δόγμα «νόμος και τάξη» στον υπερθετικό βαθμό, που καταλήγει στη στέρηση βασικών ελευθεριών. Και αυτό θα πρέπει να το προσέξουμε. Όταν δεν βάζουμε το πλαίσιο, μέσα στο οποίο μπορεί να γίνει οποιαδήποτε συζήτηση με τον οποιονδήποτε - χωρίς κανόνες δηλαδή - το πράγμα γίνεται ζούγκλα. Στη ζούγκλα, ξέρετε, δεν υπάρχει δημοκρατία. Όσοι έχουμε περάσει από τα πανεπιστήμια, είμαστε, δυστυχώς, συνηθισμένοι σε τέτοιες εικόνες. Να ξέρουν, όμως, όλοι όσοι τις δημιουργούν και τις στηρίζουν, ότι ρίχνουν νερό στον μύλο της αγανάκτησης των πολιτών που σιγά - σιγά μετατρέπεται σε υιοθέτηση μιας ατζέντας του άλλου άκρου, της Ακροδεξιάς. Κλείνοντας, ζούμε σε δύσκολους καιρούς, με σημαντική αύξηση της εντροπίας στο διεθνή περίγυρο, ισορροπούμε οικονομικά και γεωπολιτικά σε ένα τεντωμένο σχοινί. Πολλά δεν εξαρτώνται από εμάς. Είναι εξωγενείς μεταβλητές. Υπάρχουν, όμως, και κάποια που εξαρτώνται από εμάς. Είναι οι δικές μας μεταβλητές απόφασης. Ένα minimum λοιπόν συνεννόησης, ακόμα και εν μέσω προεκλογικής περιόδου, γιατί είμαστε ούτως ή άλλως σε προεκλογική περίοδο, είναι απαραίτητο. Δεν θα σταματήσει να γυρίζει ο κόσμος, περιμένοντας εμάς να πάμε σε εκλογές τον Μάιο, μάλλον. Γύρω μας οι εξελίξεις τρέχουν και μας αφήνουν πίσω. Θα πρέπει, λοιπόν, να έχουμε όλοι στο μυαλό μας ότι οι εκλογές δεν είναι ο τερματισμός, αλλά η εκκίνηση μιας νέας μέρας και πως δεν πρέπει να βαδίσουμε πάνω στα ερείπια που άφησε η προεκλογική περίοδος. Το ύφος, λοιπόν, της πολιτικής αντιπαράθεσης παίζει το ρόλο του σε αυτήν τη λεπτή ισορροπία που βαδίζει η χώρα. Η εμπρηστική αντιπαράθεση επί παντός επιστητού δεν καίει μόνο τον αντίπαλο. Καίει τις πιθανότητες της χώρας να εκπέμψει αξιοπιστία και εμπιστοσύνη. Ο νούμερο ένα παράγοντας αβεβαιότητας για τη χώρα μας είναι το πολιτικό σκηνικό. Όσο η Κυβέρνηση και γενικά το πολιτικό προσωπικό δείχνει ανωριμότητα, τόσο χάνει αξιοπιστία η χώρα στο διεθνές οικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον. Η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη είναι κάτι που εξατμίζεται εύκολα και συμπυκνώνεται δύσκολα. Και την έχουμε τόσο ανάγκη σήμερα όσο ποτέ. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Μαυρωτά, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο από το Ποτάμι. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Χαράλαμπος Αθανασίου, για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για μία νομοτεχνική βελτίωση;
Κύριε Υπουργέ, μετά αν έχετε την καλοσύνη. Ορίστε, κύριε Αθανασίου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν θέλαμε να κάνουμε σοβαρά τη δουλειά μας στο πλαίσιο του κοινοβουλευτισμού, θα έπρεπε να καταψηφίσουμε επί της αρχής το σημερινό σχέδιο νόμου, μόνο και μόνο - πέραν των άλλων - γιατί παρατείνει εκ νέου, με τροπολογία, τον δικό σας νόμο. Αναφέρομαι στον ν.4489/2017 και ειδικά στα άρθρα 43 και 44. Είναι ένας νόμος που έχει οδηγήσει σε πρόωρες αποφυλακίσεις εκατοντάδες βαρυποινίτες, που δημιούργησε σωρεία πρόωρων αποφυλακίσεων για δήθεν λόγους υγείας, που έχει κατακριθεί από την κοινωνία και παρά τις τροποποιήσεις που έχουν επιφέρει, τόσο ο κ. Κοντονής όσο και ο κ. Καλογήρου, δεν πρέπει να παρατεθεί ούτε για μία ακόμα μέρα. Αυτά, για να θυμόμαστε ότι οι τροπολογίες επισκιάζουν πολλές φορές το κυρίως νομοθέτημα. Η αποσπασματική καταψήφισή τους μας κάνει να χάνουμε τη μεγάλη εικόνα, η οποία είναι ότι είμαστε εδώ για να εγγυόμαστε την ασφάλεια των συμπολιτών μας. Όπως χάνουμε την εικόνα, βέβαια, για το πώς αντιλαμβάνεται η Κυβέρνηση τη λειτουργία της δικαιοσύνης, αν περιορίζεται μόνο στις δηλώσεις του κ. Πολάκη. Περνώντας στο κυρίως νομοθέτημα για το πόθεν έσχες, ακόμα δεν κατανοώ γιατί έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ αποκλειστικά - επιτρέψτε μου να το πω αυτό - χάρη στην ξεροκεφαλιά μερικών της Κυβέρνησης, η οποία, νομοθετώντας αντίθετα σε όσα όλοι λέγαμε, οδήγησε ουσιαστικά στην ακύρωση του ελέγχου, έπειτα από τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Δηλαδή, η Κυβέρνηση παρέλαβε ένα σύστημα που δούλευε και με πρόφαση τη βελτίωσή του το οδήγησε στην αδράνεια. Σήμερα, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, φέρνετε ένα νομοθέτημα το οποίο και πάλι δεν είναι βέβαιο ότι θα κριθεί συνταγματικό από τα δικαστήρια. Παραδείγματος χάριν, οι ρυθμίσεις του άρθρου 5 παράγραφος 2 με τις οποίες τα μέλη της Επιτροπής Ελέγχου ορίζονται από τους προέδρους των οικείων δικαστηρίων και όχι από τα δικαστικά συμβούλια, όπως άλλωστε προβλέπεται άρθρο 90- θα αναφερθώ σε λίγο - του Συντάγματος, είναι εξόφθαλμα αντισυνταγματικές. Πιο συγκεκριμένα, οι δικαστικοί λειτουργοί και αναπληρωτές τους, σύμφωνα με τη διάταξη, ορίζονται με απόφαση των προέδρων των οικείων δικαστηρίων και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ο αντεισαγγελέας, αφού αυτοί θα υπηρετούν για δύο έτη στην επιτροπή - προσέξτε, κύριε Υπουργέ - με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση. Εγείρεται, λοιπόν, ζήτημα αντισυνταγματικότητας, γιατί το άρθρο 9 του Συντάγματος λέει ότι οι προαγωγές, τοποθετήσεις και αποσπάσεις των δικαστικών λειτουργών γίνονται με προεδρικό διάταγμα ύστερα από απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου. Είναι, λοιπόν, μία τοποθέτηση αυτή η οποία γίνεται. Δεν είναι σωστό, - ίσως κάνει λάθος ερμηνεία ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης αναφερόμενος στο 89- , γιατί εδώ τα καθήκοντα είναι δικαστικά, δεν είναι ελεγκτικά. Και έτσι να είναι, αν σας διαβάσω το άρθρο 89, δεν μας λέει τίποτα ο νόμος που αναφέρεται «ο νόμος θα ορίζει». Πράγματι ο νόμος μπορεί να ορίσει ότι κατ' εξαίρεση μπορούν οι πρώην καθηγητές πανεπιστημίου να ορίζονται ή να ασκούν δικαιοδοτικά καθήκοντα. Ναι, μπορεί να γίνει αυτό, να ασκούν δικαιοδοτικά καθήκοντα, να ασκούν ελεγκτικά, αλλά έχουμε lex specialis, ειδική διάταξη του '90. Ποιος θα τους διορίζει; Εκεί είναι το πρόβλημα. Θα τους διορίζει το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο και φοβάμαι ότι θα έχουμε ακυρώσεις, όσον αφορά τα κυρωτικά καθήκοντα της επιτροπής. Επιπλέον, οι νέες ρυθμίσεις που φέρνετε για την υποχρέωση δήλωσης μετρητών και κινητών μεγάλης αξίας είναι αμφιβόλου συνταγματικότητας και αυτές. Είναι βέβαια αντίθετες με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, την 2649 του 2017. Εγώ, βεβαίως, δεν έχω καμμία διάθεση να προκαταλάβω αποφάσεις δικαστηρίων. Άλλωστε, δεν είμαι και Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας που επί ΣΥΡΙΖΑ θεσμικά απέκτησε, από ό,τι φαίνεται, το σχετικό δικαίωμα. Αλλά επειδή η Νέα Δημοκρατία τάσσεται αναφανδόν και χωρίς αστερίσκους υπέρ του διαρκούς ελέγχου για όλους τους υπόχρεους, εύχομαι οι επιλογές σας να μην οδηγήσουν εκ νέου σε παράλυση του συστήματος και να μην χρειαστεί για τρίτη φορά - ναι, τρίτη φορά - να ταλαιπωρούνται οι υπόχρεοι, να υποβάλλουν τις ίδιες δηλώσεις, μιας και χάρη στις ενέργειές σας θα πρέπει εκ νέου να υποβάλλουν τις δηλώσεις πόθεν έσχες των προηγούμενων ετών. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του νομοσχεδίου επιβάλλεται η δήλωση μετρητών χρημάτων άνω των 30.000 ευρώ και τα τιμαλφή, όταν είναι πάνω από 60.000 ευρώ. Έχει σημασία ότι αλλάξατε το ποσό και από 15.000 ευρώ έγινε 30.000 ευρώ και από 30.000 ευρώ έγινε 40.000 ευρώ; Κύριε Παπαγγελόπουλε, είχε κάνει σε εσάς και μια σχετική ερώτηση ο κ. Τζαβάρας - αν δεν θυμάμαι καλά, να με διαψεύσει - τον Αύγουστο του 2016. Αφορούσε ένα νομοθέτημα τότε, πριν την ψήφιση του νόμου και το γιατί δεν πήγε το νομοσχέδιο αυτό στην επιτροπή στην αρχή για γνωμοδότηση. Βεβαίως, δώσατε μια απάντηση εκεί, αλλά η γνωμοδότηση 6 του 2016 της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αυτά είπε. Μάλιστα, αν δείτε και την επιστημονική έκθεση της Επιτροπής της Βουλής, θα δείτε ότι σας εντοπίζουν αυτήν την παράλειψη και ότι μπορεί να δημιουργήσει θέματα. Παρακαλώ δείτε το. Σε ό,τι αφορά στο άρθρο 7 παράγραφος 2, προβλέπονται αυστηρές ποινές για παράλειψη υποβολής ή υποβολής ανακριβούς ή ελλιπούς δήλωσης. Πιστεύω ότι το παλιό νομοθέτημα ήταν πιο σωστό. Έκανε μία διάκριση που έλεγε ότι ναι μεν οι ποινές είναι αυστηρές και αυστηρότερες όταν βεβαίως κάποιος εκμεταλλεύεται τη θέση του και παίρνει τις ποινές αυτές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως της ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, λίγο την ανοχή σας θα ήθελα. Επιπρόσθετα το νομοσχέδιο έχει κι άλλες προβληματικές ρυθμίσεις, όπως αυτή του πίνακα 7 του παραρτήματος 1, με βάση την οποία οι υπόχρεοι οφείλουν να δηλώσουν σε σχέση με τους τραπεζικούς λογαριασμούς όχι μόνο τα ποσά τα οποία έχουν καταθέσει αλλά και από πού προέρχονται. Θέλω να σας δώσω το εξής παράδειγμα και παρακαλώ προσέξτε το. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος σε έναν λογαριασμό στην Εθνική Τράπεζα έχει 100.000 ευρώ που προέρχονται από μισθούς, μισθώματα, δωρεές, κληρονομιά και οτιδήποτε άλλο. Παράλληλα όμως κάνει αναλήψεις. Αυτά μπαίνουν στον ίδιο λογαριασμό και κεφαλοποιούνται. Αν κάνει μία ανάληψη, αν πάει και πάρει 5.000 ή με την κάρτα πληρώνει σε καταστήματα άλλοτε 500 ευρώ άλλοτε 300 ευρώ. Πώς θα ξέρω το υπόλοιπο σε τι αντιστοιχεί στους μισθούς, στα μισθώματα ή στις δωρεές; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως της ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ. Κι άλλοι συνάδελφοι μίλησαν λίγο παραπάνω. Δεν το λέω γι' αυτό. Απλά νομίζω ότι είναι βασικά θέματα αυτά για να διορθώσουμε το νομοθέτημα. Δείτε το αυτό γιατί δεν μπορεί να ελεγχθεί, γιατί, όπως σας εξήγησα, ενοποιείται. Επίσης, στην παράγραφο 14 του άρθρου 1 του νομοσχεδίου προβλέπεται η επιβολή δηλώσεων πόθεν έσχες από 1-12-2018-28-2-2018 για τα έτη 2016, 2017, 2018, δηλαδή αναδρομικά. Ρωτώ τώρα: Πώς θα κριθούν αυτές οι δηλώσεις όταν τις κάνουμε μέσα στο 2018 ή σε οποιοδήποτε χρονικό διάστημα; Θα κριθεί με το νομικό καθεστώς το σημερινό ή του χρόνου που έπρεπε να υποβληθούν; Είναι ένα ζήτημα αυτό. Θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα αν θα ισχύσει. Δηλαδή, το ισχύον σύστημα που θα ψηφιστεί ή με τον χρόνο επιβολής. Περαιτέρω και το άρθρο 4 παράγραφος 5. Λέτε ότι ο έλεγχος διενεργείται εντός πέντε ετών από τη λήξη του έτους υποβολής, εκτός αν υπάρχουν ενδείξεις για ποινικές ευθύνες. Τότε ο έλεγχος μπορεί να διενεργηθεί μέχρι τη συμπλήρωση της ποινικής παραγραφής των αδικημάτων. Παρά τη νομοτεχνική βελτίωση που κάνετε, παραμένει το ερώτημα: Ποιος θα μας πει για τις ενδείξεις των ποινικών ευθυνών; Η Αρχή; Ο εισαγγελέας που κάνει ενδεχομένως προκαταρκτική εξέταση; Ο ανακριτής; Ή ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης; Μην ξεχνάτε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει πει ότι το ανώτερο πρέπει να είναι πέντε έτη. Όπως ξέρετε, όταν είναι σε βαθμό κακουργήματος κι έχουμε πρόσκαιρο κάθειρξη, η παραγραφή είναι δεκαπενταετής, ενώ στην ισόβιο είναι εικοσαετής, αν έγινε με τον νόμο περί καταχραστών του δημοσίου. Δηλαδή, θα έρθετε μετά από δεκατρία χρόνια, ανεξαρτήτως των ποινικών ευθυνών, να έχουμε απαίτηση από κάποιον να κρατάει στοιχεία δεκαπέντε ετών για τη δήλωσή του προ δεκαπενταετίας; Αυτό δεν υπήρχε στο νομοθέτημα. Απορώ γιατί το κάνατε. Προσέξτε, κύριε Υπουργέ. Αναφέρομαι τώρα στον κ. Καλογήρου που είναι νέος. Αποσύρετε τη διάταξη αυτή, γιατί είναι πάρα πολύ επικίνδυνη. Δεν αναφέρομαι για σήμερα. Μπορεί κι αύριο να οδηγήσει σε πολλές καταχρήσεις πιέσεων αυτών που θα κάνουν ελέγχους για να δημιουργούν προβλήματα σε πολιτικούς αντιπάλους. Μπορείτε να μου πείτε γιατί καταργήσατε από την επιτροπή τον Συνήγορο του Πολίτη; Σωστά αυξήσατε την επιτροπή. Γιατί αφαιρέσατε τον Συνήγορο του Πολίτη, ο οποίος είναι ο κατ' εξοχήν προστάτης των πολιτών και βάλατε στη θέση του τον διοικητή της Δημόσιας Διοίκησης; Εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό. Κάτι δεν μου αρέσει εδώ. Γιατί το κάνατε; Σας παρακαλώ, να επαναφέρετε στη θέση αυτή τον Συνήγορο του Πολίτη. Δεν θέλω να κουράζω άλλο. Ευχαριστώ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι ήταν βασικά αυτά που είπα. Είναι πρόχειρο το νομοσχέδιο και κακογραμμένο. Αλλά εν πάση περιπτώσει, εφόσον κρίθηκε ότι θα το ψηφίσουμε επί της αρχής, δεν μπορώ να έχω εγώ άλλες αντιρρήσεις. Δεν θα ψηφίσουμε ορισμένα άρθρα. Υπάρχουν βασικές ρυθμίσεις που εισάγει και οι οποίες βεβαίως δεν μπορούν να ψηφιστούν. Η βουλευτική τροπολογία του κ. Παρασκευόπουλου καταργεί το 407 για την επαιτεία. Είναι εδώ ο κ. Παρασκευόπουλος. Εγώ πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι είναι λάθος. Μην την κάνετε δεκτή. Να την ξαναδούμε. Θα σας πω γιατί. Διότι αυτή η τροπολογία αποτρέπει την εκμετάλλευση της αθωότητας των πολιτών. Και εν πάση περιπτώσει, είναι μία κακή εικόνα για τη χώρα μας. Βλέπουμε τώρα τους ζητιάνους που έχουν γεμίσει τη χώρα και έχει γεμίσει πολύ περισσότερο με τους αλλοδαπούς και όλους αυτούς. Αλλά ας υποθέσουμε ότι το καταργείτε. Δεν μας λέτε τι θα γίνει με το 409. Για δείτε το 409. Έχει καταργηθεί το 408 για την αλητεία, καταργείται το 407. Σκεφτήκατε τι θα γίνει το 409; Ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Αθανασίου. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη νομοτεχνική βελτίωση που αναφερθήκατε προηγουμένως.
Έχω μία μικρή νομοτεχνική βελτίωση. Επεκτείνεται η εξαίρεση γι' αυτούς που τελούν σε καθεστώς μόνιμης διαθεσιμότητας, που προβλέπεται για τους άντρες των Σωμάτων Ασφαλείας και στους Λιμενικούς και σε αυτούς που είναι στο Πυροσβεστικό Σώμα. Όταν είναι σε καθεστώς μόνιμης διαθεσιμότητας, δεν υποχρεούνται σε υποβολή δήλωσης πόθεν έσχες.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Παρακαλώ να μοιραστεί και στο Σώμα. Προχωρούμε με την κ. Παναγιώτα Κοζομπόλη - Αμανατίδη, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, η τροποποίηση της νομοθεσίας αναφορικά με τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης θεωρώ ότι είναι επιβεβλημένη, ειδικά μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της διαφθοράς. Είναι σε θετική κατεύθυνση οι προβλεπόμενες ρυθμίσεις, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια και η λογοδοσία όσων αναλαμβάνουν τη διαχείριση δημοσίων υποθέσεων της χώρας μας. Διευρύνεται, λοιπόν, στο πνεύμα αυτό ο κύκλος των υπόχρεων, με τη συμπερίληψη των εν διαστάσει συζύγων και εκείνων που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με τους υποχρέους, με τους γενικούς διευθυντές των Υπουργείων, ενώ στις σχολικές επιτροπές ή τα αναπληρωματικά μέλη των συλλογικών οργάνων οι απλοί μη αιρετοί πολίτες δεν είναι πλέον υπόχρεοι. Σε θετική κατεύθυνση, λοιπόν, η δήλωση των κινητών πραγμάτων αξίας και τιμαλφών, η χορήγηση προθεσμίας για την υποβολή εκκρεμών δηλώσεων, η πρόβλεψη να δηλώνουν οι εισαγγελικοί και δικαστικοί λειτουργοί τις δανεικές τους υποχρεώσεις, η διεύρυνση της Επιτροπής Ελέγχου και η ηλεκτρονική υποβολή της δήλωσης. Θεωρώ ότι όλα αυτά είναι σε θετικό πλαίσιο. Θα προχωρήσω παρακάτω και θα αναφερθώ στην τροπολογία, που τώρα έχει ενσωματωθεί στο σχέδιο νόμου και έχει γίνει άρθρο πλέον, με την οποία παρατείνεται για ένα έτος η εφαρμογή των άρθρων 43 και 44 του ν.4489/2017, που σημαίνει την υπό όρους αποφυλάκιση κρατουμένων που έχουν εκτίσει μέρος της ποινής τους, με σκοπό την αποσυμφόρηση των φυλακών. Στο θέμα αυτό, κυρίες και κύριοι, είμαστε μάρτυρες μιας επιχείρησης παραποίησης της πραγματικότητας. Μια μεγάλη υποκρισία γίνεται εδώ πέρα. Οι υπαίτιοι για τη χρεοκοπία της χώρας, εκείνοι που την παρέδωσαν λεηλατημένη και ρακένδυτη, εγκαλούν την παρούσα Κυβέρνηση, που τη βγάζει από την οικονομική κρίση. Την εγκαλούν για δήθεν καταστροφή της. Υπάρχουν διαρκώς προφητείες καταστροφής, που όμως δεν επιβεβαιώνονται. Προφητείες ότι δήθεν δεν θα κλείσει η αξιολόγηση, δεν θα βγούμε από τα μνημόνια, θα κοπούν οι συντάξεις κ.λπ.. Και κάθε φορά που ένα καταστροφικό αφήγημα της Αντιπολίτευσης δεν επιβεβαιώνεται και καταρρέει, υπάρχει ένας άσος στο μανίκι. Υπάρχει μόνιμα αυτός ο άσος. Ποιος; Της εγκληματικότητας. Είναι ένα χαρτί που παίζεται με περισσό θάρρος, ποντάροντας πάνω στον φόβο των πολιτών. Και υπάρχει φυσικά εδώ και ένα άλλο αγαπημένο θέμα, αυτό της χειραγώγησης της δικαιοσύνης. Εκείνοι που έδωσαν συνταγματική ισχύ στις διατάξεις για την επί της ουσίας ατιμωρησία των Υπουργών και ζητούν και τώρα μάλιστα εκλογές ακριβώς για να μη γίνει συνταγματική Αναθεώρηση και χαθεί αυτό το προνόμιο, εκείνοι που δεν έβλεπαν τις υποθέσεις διαφθοράς που άνθιζαν δίπλα τους, εκείνοι που γνωρίζουν ότι οι δήθεν παρεμβάσεις από αυτή την Κυβέρνηση στη δικαιοσύνη, που υποκριτικά κατήγγειλαν μέσω κοινοβουλευτικού ελέγχου, κατέπεσαν παταγωδώς, εγκαλούν την παρούσα Κυβέρνηση για χειραγώγηση της δικαιοσύνης. Ας επανέλθω στις αποσυμφορητικές διατάξεις. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αν επιθυμούμε ασφάλεια για την κοινωνία, η έκτιση των ποινών πρέπει να γίνεται με ασφάλεια, αξιοπιστία, διαφάνεια και σεβασμό στον άνθρωπο. Από την παρούσα Κυβέρνηση έχουν γίνει τομές, με σκοπό την κανονική ζωή των φυλακών. Έχει δοθεί μεγάλη βαρύτητα στην επανένταξη και με αυτές τις παραδοχές έχουν γίνει παρεμβάσεις για τη βελτίωση των χώρων κράτησης, με την κατασκευή χώρων πολιτιστικών δράσεων, αθλητικών χώρων, παιδικών επισκεπτηρίων, χώρων συνεύρεσης των κρατουμένων με τους συντρόφους τους, δομές εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης. Όλα αυτά προετοιμάζουν τον κρατούμενο για τη ζωή του μετά τη φυλακή. Η ένταξη του αποφυλακισμένου στην οικογένεια ομαλά και στην κοινωνία γενικά συνιστά αποφυγή της επανάληψης της εγκληματικότητας και αυτό είναι ασφάλεια για την κοινωνία. Όμως, όλα αυτά που προανέφερα δεν μπορούν να γίνουν όταν σε μια φυλακή ο πληθυσμός που φιλοξενείται, ο πληθυσμός των κρατουμένων, είναι διπλάσιος από αυτόν που μπορεί να φιλοξενήσει μια φυλακή. Για αυτό είναι αναγκαίες οι αποσυμφορητικές διατάξεις, για να υπάρχουν όρια ανθρώπινης διαβίωσης στη φυλακή και η φυλάκιση να υπακούει στην αρχή ότι η στέρηση της ελευθερίας γίνεται σε συνθήκες αξιοπρέπειας, ασφαλούς κράτησης και διασφάλισης των λοιπών, πλην της στέρησης της ελευθερίας δικαιωμάτων. Για τον λόγο αυτό, άλλωστε, τέτοιες διατάξεις νομοθετούνται σταθερά από το 1995. Την αναγκαιότητα των αποσυμφορητικών διατάξεων επιβάλλει και μια άλλη παράμετρος: οι ποινές εκατομμυρίων ευρώ που έχει καταδικαστεί να πληρώσει η χώρα μας για τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούσαν στις φυλακές. Εδώ επιτρέψτε μου να πω ότι η χώρα μας τα τελευταία τρία χρόνια, παρά τα υπαρκτά προβλήματα, αντί προστίμων, έχει πάρει επαίνους για τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης. Επισημαίνω ότι από τις ευεργετικές αποσυμφορητικές διατάξεις εξαιρούνται αδικήματα ιδιαίτερα μεγάλης απαξίας, όπως ανθρωποκτονία από πρόθεση, αδικήματα σε βάρος ανηλίκων, βιασμός, αποπλάνηση, ασέβεια, πορνογραφία, αρπαγή κ.λπ., ληστεία και άλλα αδικήματα, ενώ έχουν προβλεφθεί αυστηρότεροι όροι έκτισης του υπολοίπου της ποινής σε περίπτωση υποτροπής μετά την αποφυλάκιση. Η τροποποίηση των κωδίκων, κύριε Υπουργέ, που - απ' ό,τι πληροφορούμαστε - είναι ώριμη, θα μετατρέψει με μόνιμο και θεσμικό τρόπο την αποσυμφόρηση των φυλακών. Για αυτό, κυρίες και κύριοι, είναι υποκρισία, με ψευδή στοιχεία, να ενοχοποιείται ο ν.4322/2015, ενώ πριν από το 2015 όλες οι κυβερνήσεις, τόσο της Νέας Δημοκρατίας όσο και του ΠΑΣΟΚ, είχαν ψηφίσει συναφείς νόμους με σκοπό την αποσυμφόρηση. Βεβαίως, ο ν.4322/2015 καινοτόμησε ως προς την αποφυλάκιση τριών κυρίως κατηγοριών κρατουμένων, των αναπήρων, των ανηλίκων και των «φιλοξενούμενων» αλλοδαπών, γιατί η κατηγορία αυτή είχαν τελειώσει την έκτιση της ποινή τους, πλην όμως δεν είχαν απελαθεί και κρατούνταν παράνομα μέχρι τότε. Δεν νομίζω ότι κάποιος από αυτή εδώ την Αίθουσα, από όλες τις παρατάξεις, έχει αντίρρηση για τις τρεις παραπάνω κατηγορίες. Η δε τροποποίηση του άρθρου 110 του Ποινικού Κώδικα, που έρχεται πλέον ως άρθρο στο σημερινό νομοσχέδιο, με την οποία ενισχύεται η δικονομική αρχή της ηθικής ελεύθερης απόδειξης του δικαστή, θέτει ασφαλιστικές δικλίδες για να μη δούμε φαινόμενα σαν αυτά που είδαμε πρόσφατα, με την αποφυλάκιση υγιών ανθρώπων, απατεώνων θα έλεγα, ως αναπήρων. Όμως, ο συγκεκριμένος νόμος, ο λεγόμενος και Παρασκευόπουλου, αναφορικά και με απόλυση κοινών κρατουμένων κατόπιν εκτίσεως μέρους της ποινής, δεν είχε μεγάλες αλλαγές από τους προηγούμενους νόμους, δηλαδή αυτόν του 1996, του 2012, του 2014. Με τις εν λόγω διατάξεις, μάλιστα, έγιναν, στο πλαίσιο αποσυμφόρησης των φυλακών, διαβαθμισμένες αποφυλακίσεις κρατουμένων οι οποίοι ούτως ή άλλως θα απολύονταν λίγο αργότερα. Δηλαδή, σε πολλές περιπτώσεις η μερικούς μήνες πρόωρη αποφυλάκιση των συγκεκριμένων ανθρώπων ευθύνεται για όλα τα δεινά, κυρίες και κύριοι, που επιρρίπτουν στον συγκεκριμένο νόμο; Φυσικά στην πορεία έχουν προβλεφθεί και μεγάλες κατηγορίες ανθρώπων. Εδώ θέλω να πω ότι οι προηγούμενοι νόμοι και μάλιστα ο ν.4274/14 της Νέας Δημοκρατίας καταλάμβανε και ποινές άνω των δέκα ετών για τα ναρκωτικά, που σε πολλές περιπτώσεις αφορούσαν και την εμπορία. Είναι, λοιπόν, παράλογο να αποδίδεται σε έναν νόμο η εγκληματικότητα, η οποία πάντως, ιδίως η βαριά, δεν έχει αυξηθεί ,παρά την περί αντιθέτου προπαγάνδα. Τέλος, θα ήθελα να δηλώσω τη συμφωνία μου για την τροπολογία με την οποία δρομολογείται μια διαδικασία επαναφοράς των σωφρονιστικών υπαλλήλων στην επανιδρυθείσα από την παρούσα Κυβέρνηση Δημοτική Αστυνομία, από την οποία είχαν παυθεί βίαια από τον τότε Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης κ. Μητσοτάκη. Θέλω να επισημάνω ότι αυτό πρέπει να γίνει με απόλυτη προσοχή, ώστε οι θέσεις των αποχωρούντων να καλυφθούν με εκείνους που θα προσληφθούν με τη διαδικασία του ΑΣΕΠ που βρίσκεται σε εξέλιξη, ώστε να μην υπάρχει στο μεσοδιάστημα κάποιο κενό και έχουμε προβλήματα πραγματικά για τη φύλαξη των καταστημάτων κράτησης. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Κοζομπόλη, Βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Παναγιώταρος, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να ευχηθώ στον νέο Υπουργό καλή σταδιοδρομία στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, ασχέτως αν και αυτός μαζί με άλλους συναδέλφους του δεν μας απαντάνε στον κοινοβουλευτικό έλεγχο για λόγους συνταγματικής τάξης, όπως λέει. Νομικός είναι, γνωρίζει ποια είναι η αλήθεια και να του υπενθυμίσουμε ότι «ρόδα είναι και γυρίζει». Η προφυλάκιση του κ. Παπαντωνίου ήρθε να μας υπενθυμίσει ξανά, μάλιστα στην κατάλληλη στιγμή σε νομοσχέδιο για το «πόθεν έσχες», πολλά πράγματα. Πρώτον, ότι - και απαντώ στην ερώτηση του προλαλήσαντα Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Τασούλα σχετικά με την τιμή του πολιτικού κόσμου - αυτή η τιμή του πολιτικού κόσμου έχει καταεξευτελιστεί. Και δεύτερον, ότι όσοι νόμοι και αν ψηφιστούν για «πόθεν έσχες», για έλεγχο, αν δεν υπάρχει η απαραίτητη βούληση, τότε όλοι αυτοί οι νόμοι αυτοακυρώνονται, αυτοκαταργούνται. Και πριν σας υπενθυμίσω πάμπολλους λόγους που επιβεβαιώνουν τα δύο ανωτέρω, θα ήθελα να απαντήσω στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος δικαιολογήθηκε για τον κ. Παπαντωνίου λέγοντας: «Μα, εδώ και δέκα χρόνια δεν είναι μέλος μας», δεν είναι το ένα, δεν είναι το άλλο. Μέχρι στιγμής έχετε νομίζω μια ποδοσφαιρική ομάδα περίπου γύρω στους έντεκα πρώην Υπουργούς, να μη μιλήσουμε για άλλα στελέχη, τα οποία είτε έχουν καταδικαστεί είτε διώκονται είτε έχουν προφυλακιστεί είτε εκτίουν τις ποινές τους, άλλοι έχουν αποφυλακιστεί, γιατί «μασούσαν», έπαιρναν μίζες, έτρωγαν τα λεφτά του ελληνικού λαού, τα οποία ήταν και είναι πολύ απαραίτητα για την επιβίωση αυτού του έθνους. Επανέρχομαι στους λόγους για τους οποίους η τιμή αυτού του πολιτικού κόσμου, που έχει να κάνει με το «πόθεν έσχες», θα είναι πάντοτε υπό αμφισβήτηση διαχρονικά. Να υπενθυμίσουμε τι είχε γίνει σε μια προηγούμενη εξεταστική για έναν άλλο Υπουργό του ΠΑΣΟΚ, παρ' ολίγον Αρχηγό και παρ' ολίγον Πρωθυπουργό, τον κ. Τσοχατζόπουλο, που τότε κάποια νούμερα που έβγαιναν και ήταν αριθμοί τραπεζικών λογαριασμών στο εξωτερικό και οι δικαιολογίες - υπάρχουν αυτά στα πρακτικά της επιτροπής - ήταν ότι αυτά ήταν αριθμοί τηλεφώνων και γέλαγαν φυσικά όλοι όσοι έβλεπαν όλη αυτή τη διαδικασία, μέχρι που κάποια μέρα απεδείχθη ότι αυτοί ήταν τραπεζικοί λογαριασμοί, οι οποίοι ήταν μάλιστα παραφουσκωμένοι από μίζες που έδιναν διάφοροι για να κάνουν τις δουλειές τους. Να θυμηθούμε τα ξεχασμένα εκατομμύρια κάποιων Βουλευτών ή Υπουργών, τα οποία ξεχνούσαν να δηλώσουν στο «πόθεν έσχες» και μετά, όταν έβγαιναν αυτά στην επιφάνεια, τότε με τροποιητικές, με διάφορους τρόπους τα συγκάλυπταν ή τα έκαναν όλα ρόδινα, νόμιμα κι ωραία, πολλές φορές και με νομοθετικές ρυθμίσεις. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις όταν έβγαιναν αυτά κι έρχονταν υποθέσεις για άρση ασυλίας Βουλευτών, οι οποίες είχαν να κάνουν με χρηματισμό πάσης φύσεως και μορφής, βλέπαμε πράγματα οξύμωρα. Και για να γίνουμε συγκεκριμένοι, όταν είχε έρθει η υπόθεση του κ. Μιχελάκη, όταν έψαχναν να βρούνε το οπλοστάσιο της Χρυσής Αυγής και τους παράνομους και «μαύρους» χρηματοδότες, βρέθηκε ένα τεφτέρι στον κ. Πάλλη που «λάδωνε» τον κ. Μιχελάκη για να κάνει ερωτήσεις επ' ωφελεία του, εις βάρος ανταγωνιστών του. Όταν ήρθε αυτή η υπόθεση στο ελληνικό Κοινοβούλιο, δεν έγινε άρση ασυλίας, διότι και οι Βουλευτές του ΣΥΡΖΙΑ δεν στήριξαν αυτή την παραπομπή. Και φυσικά, μετά από λίγο καιρό, όταν ήρθε μια αντίστοιχη άρση ασυλίας για τον κ. Σταθάκη, για μια υπόθεση που στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης έλειπαν κάτι εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, που αντί για έρευνα μάλλον πήγαιναν σε κάποιες τσέπες, είχαμε το οξύμωρο να παραπέμπονται οι δεκαέξι ή δεκαεπτά κατηγορούμενοι και μόνο ένας να μην παραπεμφθεί γιατί είχε βουλευτική ασυλία: ο κ. Σταθάκης. Τότε η Νέα Δημοκρατία δεν υπερψήφισε αυτή η υπόθεση να οδηγηθεί στα δικαστήρια και μετά είδαμε κάποιες διαδικασίες, βγήκε ένα βούλευμα, αθωώθησαν όλοι και είναι όλα καλά κι όλα ωραία. Να υπενθυμίσουμε τις διάφορες offshore εταιρείες τις οποίες είχαν διάφοροι Βουλευτές ή συγγενείς τους, σύζυγοι και άλλοι. Όταν αυτές οι υποθέσεις έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, ακούγαμε διάφορες ιστορίες, διάφορες φαιδρές δικαιολογίες, απλά και μόνο για να αλληλοκαλυφθούν και, εν τέλει, εκτός από τον πολύ θόρυβο, να μη γίνεται τίποτα επί της ουσίας. Να σας υπενθυμίσουμε - γι' αυτή την περίφημη τιμή του πολιτικού κόσμου και γιατί ο κόσμος έχει απαξιώσει πλήρως τον πολιτικό κόσμο - αυτές τις λίστες, τη λίστα Λαγκάρντ, Μπόργιανς και άλλες, μέσα στις οποίες υπήρχε πλήθος πολιτικών προσώπων και συγγενείς τους πρώτου βαθμού, με απίστευτο αδήλωτο χρήμα στο εξωτερικό. Τελικά, βρέθηκε η φόρμουλα, παρ' ότι κι εσείς όταν ήρθατε το 2015 το είχατε πρώτο στην ατζέντα σας. Όμως, από την πρώτη κιόλας περίοδο της διακυβέρνησής σας, στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, σε απάντηση επίκαιρης ερώτησης της Βουλευτού της Χρυσής Αυγής, είχατε πει ότι «δεν μπορούμε να ελέγξουμε αυτές τις λίστες». Λέγατε, λέγατε, λέγατε, αλλά τελικά εισπράξατε σχεδόν τίποτα απολύτως. Οι ίδιοι που ήταν σε αυτές τις λίστες τούς βλέπουμε τώρα να ξαναπαίρνουν διαγωνισμούς του δημοσίου, να κάνουν δουλειές κι όλα καλά και δεν τρέχει τίποτα απολύτως και δεν φταίει κανένας. Να σας θυμίσουμε πάμπολλες περιπτώσεις στο παρελθόν πολιτικών προσώπων, όχι μόνο Βουλευτών, και άλλων, οι οποίοι έμπαιναν ρακένδυτοι στον πολιτικό βίο και έβγαιναν ζάμπλουτοι, σε αντίθεση με παλαιούς πολιτικούς, οι οποίοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία έμπαιναν με κάποιο εισόδημα, με κάποια περιουσιακή κατάσταση και συνήθως έφευγαν φτωχοί και ρακένδυτοι. Να σας θυμίσουμε άλλες περιπτώσεις, που πολιτικοί μασούσαν το δημόσιο χρήμα, όπως αυτό το απίστευτο σκάνδαλο του «Αθήνα '97», που, επειδή ήταν όλοι στελέχη του ΠΑΣΟΚ, άργησε μια εικοσαετία να γίνει η δίκη. Υπήρξε παραγραφή για τα αδικήματα όλων, πλην ενός άσχετου και μόνο τώρα, νομίζω, το Ελεγκτικό Συνέδριο ζητάει κάποια χρήματα πίσω από κάποιους και σιγά μην τα πάρει. Κι ερχόμαστε στο τώρα, για να δείτε ότι και ο εν λόγω νόμος δεν έχει καμμία αξία απολύτως, στα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες με τον οικογενειακό, εσωτερικό διαξιφισμό στελεχών της Κυβέρνησής σας, του κ. Καμμένου και του κ. Κοτζιά. Οι καταγγελίες εκατέρωθεν ήταν απίστευτες! Κάτι για 50 εκατομμύρια ευρώ του Τζορτζ Σόρος, τα οποία δίνονται σε πολιτικούς προκειμένου να περάσει η ατζέντα της Συμφωνίας των Πρεσπών. Και δεν έχει ιδρώσει το αυτί κανενός, με πρώτο και καλύτερο εσάς, κύριε Υπουργέ, να ζητήσετε εξηγήσεις είτε από τον κ. Καμμένο είτε από τον κ. Κοτζιά είτε από τον οποιονδήποτε, προκειμένου να δείτε τι γίνεται εδώ πέρα. Αυτό το χρήμα, οι δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, τι είναι; Πού είναι οι πληροφορίες; Πού είναι τα στοιχεία; Γιατί τότε υπάρχει ή συκοφαντία - βλέπουμε όμως, ότι δεν απαντάει κανείς σε κανέναν, δεν μηνύει κανένας κανέναν - ή κάτι τρέχει. Ή μήπως αυτό το χρήμα θα εγγραφεί στο «πόθεν έσχες», θα πληρωθεί ΦΠΑ, φόρος και όλα καλά και δεν θα υπάρχει απολύτως κανένα πρόβλημα; Όπως καταλαβαίνετε, η απαξίωση του πολιτικού είναι διαχρονική και συνεχίζεται μέχρι και τώρα και το εν λόγω νομοσχέδιο δεν θα έχει να προσφέρει τίποτα παραπάνω απ' όσα είχαν προσφέρει τα προηγούμενα νομοσχέδια για αυτά που συνέβαιναν τα προηγούμενα χρόνια. Είδαμε και διάφορες τροπολογίες. Άλλες ενσωματώθηκαν, άλλες δεν πέρασαν. Θα αναφερθώ και εγώ λίγο στον νόμο Παρασκευόπουλου - όπως λέγεται - σχετικά με την αποσυμφόρηση των φυλακών. Αυτή είναι η αιτιολογία και η δικαιολογία. Ακούσαμε και την προηγούμενη Βουλευτή - αν δεν κάνω λάθος - του ΣΥΡΙΖΑ που μιλούσε πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Με την κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα μας, με την εγκληματικότητα, με όλα όσα συμβαίνουν, όσο και να αδειάζουμε τις φυλακές, από τη μία πόρτα θα τους αδειάζουμε και από την άλλη θα τη γεμίζουμε, είτε με τους ίδιους - οι οποίοι γελάνε φυσικά με το σύστημα της πατρίδας μας - είτε με νέους εγκληματίες και μικροεγκληματίες ή οτιδήποτε άλλο, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι και αλλοδαποί, παράνομοι, λαθρομετανάστες. Έρχονται εδώ, αφού έχουν βρει ένα ξέφραγο αμπέλι, και κάνουν ό,τι θέλουν στην κυριολεξία. Άρα, ό,τι και να κάνετε, θα χρειαστείτε πενήντα νόμους Παρασκευόπουλου και παρατάσεις επί παρατάσεων για να αποσυμφορούνται οι φυλακές, γιατί λύση δεν δίνετε. Ακούσαμε και πριν κάποια σχόλια για μία τροπολογία που αφορούσε την επαιτεία. Και θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο. Κάποτε το ελληνικό κράτος έδινε άδεια σε κάποιους ανθρώπους να επαιτούν, διότι το είχαν ανάγκη και όλος ο κόσμος γνώριζε ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν πραγματικά την ανάγκη μας και έδιναν από τον οβολό τους λίγα ή πολλά προκειμένου να τους βοηθήσουν. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο αθρόας εισβολής - ή όπως αλλιώς θέλετε, πείτε το - Ρομά από τη Βουλγαρία, από τη Αλβανία, από τη Ρουμανία - οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι λόγω συνθήκης Σένγκεν μπορούν και μπαινοβγαίνουν και κάνουν ό,τι θέλουν - , οι οποίοι δεν έχουν τίποτα απολύτως. Είναι μια βιομηχανία επαιτείας. Εκμεταλλεύονται τον πόνο του συνανθρώπου μας, του Έλληνα. Και εδώ έχουμε δύο φαινόμενα. Πρώτον, να υπάρχουν απατεώνες οι οποίοι επαιτούν και παίρνουν χρήματα, ενώ δεν δικαιούνται. Και δεύτερον, και το σημαντικότερο, οι πραγματικοί επαίτες να μπαίνουν στον σωρό και να τσουβαλιάζονται μαζί με τους απατεώνες και πολύς κόσμος να τους βάζει όλους στην ίδια μοίρα. Τελειώνοντας, θα ήθελα να κάνω μια μαντεψιά, αν και νομίζω ότι όλοι εδώ θα το ξέρουν, ασχέτως και εάν κάποιοι καταψηφίσουν ή υπερψηφίσουν το νομοσχέδιο. Επειδή κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, αυτό που θα γίνει και με το εν λόγω νομοσχέδιο, θα είναι μία ακόμα τρύπα στο νερό. Όσο δεν υπάρχει βούληση, δεν θα υπάρχει και αποτέλεσμα. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν προχωρήσουμε στον επόμενο ομιλητή, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», σαράντα επτά μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γενικό Λύκειο Πύργου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Να πούμε στους μαθητές και στις μαθήτριες ότι παρακολουθείτε μία συνεδρίαση που έχει ως σκοπό να εξετάσει ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης προκειμένου να γίνει νόμος του κράτους. Όπως ξέρετε, η Βουλή επιτελεί δύο κυρίως λειτουργίες: το να ψηφίζει νόμους και να ασκείται κοινοβουλευτικός έλεγχος απ' όλους τους Βουλευτές προς την Κυβέρνηση με διάφορους τρόπους. Σήμερα παρακολουθείτε την εξέλιξη μιας διαδικασίας πάνω σε αυτό που σας ανέφερα, δηλαδή το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Μιλάνε οι ομιλητές και στο τέλος έχουμε την ψήφιση του νομοσχεδίου, προκειμένου να γίνει νόμος του κράτους. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Γεωργαντάς, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αναφερθώ αρχικά, κύριε Πρόεδρε και κύριοι Υπουργοί, σε δύο τροπολογίες, οι οποίες θεωρώ ότι είναι πολύ σοβαρά προβληματικές. Και η μία εξ αυτών δεν ξέρω πώς πράγματι θα μπορέσει να λειτουργήσει για τον σκοπό για τον οποίο την καταθέσατε. Αναφέρομαι στην τροπολογία σχετικά με τη δυνατότητα μετάταξης των πρώην δημοτικών υπαλλήλων στη Δημοτική Αστυνομία των δήμων. Είναι πρωτόγνωρο για εμένα - και διορθώστε με, αν κάνω λάθος - να έχουμε μια ρύθμιση η οποία έρχεται και της οποίας η ολοκλήρωση εξαρτάται από μια άλλη προϋπόθεση. Ποια είναι η άλλη προϋπόθεση; Είναι να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία επιλογής προσωπικού για τις φυλακές, σύμφωνα με την προκήρυξη 6Κ/2018, να έχουν βγει τα οριστικά αποτελέσματα αυτής και να έχουν γίνει όποιες απαραίτητες ενέργειες πρέπει να ακολουθήσουν. Μιλάμε για την ανάγκη να φέρουν όλοι οι επιλεγέντες ιατρικές γνωματεύσεις, για την ανάγκη να περάσουν όλοι αυτοί οι περίπου πεντακόσιοι επιλεγέντες αθλητικές δοκιμασίες, για την ανάγκη να γίνουν ψυχομετρικά τεστ σ' αυτούς και, βεβαίως, για την ανάγκη όσοι τελικώς επιλεγούν - γιατί κάποιοι οι οποίοι δεν θα περάσουν αυτά τα τεστ πρέπει να αντικατασταθούν από άλλους - να κάνουν την αναγκαία εκπαίδευση και όλα αυτά σύμφωνα με την τροπολογία που έχετε καταθέσει να πρέπει να γίνουν μέχρι τις 29 Μαρτίου 2019. Θα δοκιμαστεί πραγματικά το σύστημα, για να μπορέσουμε μέσα σε πέντε μήνες και ενώ δεν έχουν βγει ακόμα τα οριστικά αποτελέσματα από το ΑΣΕΠ, να έχουμε την ολοκλήρωση όλης αυτής της διαδικασίας. Νομίζω ότι γνωρίζετε κι εσείς ότι είναι αδύνατο αυτό να ολοκληρωθεί εντός πέντε μηνών. Το ερώτημα είναι γιατί, λοιπόν, φέρνετε αυτή την τροπολογία. Γιατί τη φέρνετε με αυτή την αναγκαία προϋπόθεση της ολοκλήρωσης της προκήρυξης και της ανάληψης υπηρεσίας από τους επιτυχόντες; Ακριβώς επειδή καταλαβαίνουμε όλοι - φαντάζομαι - ότι οι φυλακές δεν μπορούν να μείνουν χωρίς φύλαξη. Γιατί η πολιτική σκοπιμότητα του να έχετε ομήρους αυτούς τους ανθρώπους είναι αυτή η οποία τελικά κυριάρχησε και έρχεται αυτή τη στιγμή χωρίς ουσιαστικό λόγο αυτή η τροπολογία; Συμφωνούμε ότι από τη στιγμή που θα καλυφθούν οι ανάγκες των φυλακών σε φύλαξη, με την ολοκλήρωση αυτού του διαγωνισμού, βεβαίως να δοθεί η δυνατότητα της μετάταξης όποιων επιθυμούν πίσω στη Δημοτική Αστυνομία. Όμως, είναι δυνατόν να νομοθετούμε υπό τέτοιες προϋποθέσεις και να αποκρύβουμε και κάτι πάρα πολύ σημαντικό, κατ' εμέ, από τους ενδιαφερόμενους αυτή τη στιγμή, κουνώντας τους το μαντήλι προφανώς για τις εκλογές; Αυτό που αποκρύπτουμε είναι ότι, με βάση τον ν.2190/1994 και το άρθρο 28 αυτού του νόμου, το οποίο έχει εφαρμογή και στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, δηλαδή στους δήμους, έναν μήνα πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές και μέχρι την ανάληψη καθηκόντων από τους νέους δημοτικούς άρχοντες, δηλαδή ουσιαστικά από τις 20 Απριλίου μέχρι και την 1η Σεπτεμβρίου, καμμία υπηρεσιακή μεταβολή δεν μπορεί να γίνει στο προσωπικό των ΟΤΑ. Αυτή η μετάταξη, η πρόσληψη, θεωρείται τέτοια υπηρεσιακή μεταβολή. Ο νόμος ξεκάθαρα έχει μία μόνο εξαίρεση, μόνο επείγουσες περιπτώσεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Αυτή μόνο την εξαίρεση έχει ο νόμος, όπερ σημαίνει ότι, εάν δεν προλάβει να ολοκληρωθεί η διαδικασία αυτή στο διάστημα το οποίο εσείς θεσπίσατε, μετά θα πάμε τον Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο. Δεν είναι κακό να το πούμε σ' αυτούς τους ανθρώπους να το γνωρίζουν. Είναι κακό να τους κοροϊδεύουμε. Είναι κακό να νομοθετούμε, ενώ ξέρουμε ότι και για ουσιαστικούς και για τεχνικούς λόγους δεν μπορεί αυτό να συμβεί στο διάστημα το οποίο εσείς θέτετε με την υπογραφή σας ως απαραίτητη προϋπόθεση και βεβαίως όλο αυτό εξυπηρετεί μια συγκεκριμένη σκοπιμότητα. Κύριε Υπουργέ, επί της λογικής της τροπολογίας δεν διαφωνεί η Νέα Δημοκρατία, από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός, αλλά δεν μπορούμε να δεχθούμε να υπάρχει μια τέτοια νομοθέτηση με αυτές τις προϋποθέσεις τις οποίες θέτετε, οι οποίες και νομικά ζητήματα θέτουν αλλά και ουσιαστικά, σε σχέση με τη δυνατότητα του ΑΣΕΠ αλλά και των υπολοίπων διαδικασιών που πρέπει να γίνουν και να ολοκληρώσουμε αυτή τη διαδικασία σε πέντε μήνες. Εδώ είμαστε, κύριοι συνάδελφοι, και θα το δούμε. Κακώς αυτή τη στιγμή δίνουμε αυτή την προσδοκία σ' αυτούς τους ανθρώπους. Η δεύτερη τροπολογία την οποία θα ήθελα να σχολιάσω - που, βεβαίως, όσα σχόλια και αν ακουστούν από την πλευρά της Αντιπολίτευσης βλέπω ότι η πλειοψηφία δεν τα δέχεται - έχει να κάνει με το ζήτημα της παράτασης της διάταξης για την αποσυμφόρηση των φυλακών. Είμαι, όμως, υποχρεωμένος να επισημάνω δυο σημαντικά πράγματα για εμένα. Το ένα που θέλω να καταλάβουν όλοι οι πολίτες είναι ότι η αιτιολογία με την οποία ήρθε η αρχική διάταξη το 2015- και η οποία δυστυχώς συνεχίζει και υπάρχει ακόμα και σήμερα - είναι ότι όλο αυτό αποτελεί έκτακτα μέτρα για την αποσυμφόρηση των φυλακών. Ποιος μπορεί να δεχθεί έκτακτες καταστάσεις τεσσάρων ετών; Έκτακτα μέτρα για την αποσυμφόρηση των φυλακών και μάλιστα αναφέρονται και οι αριθμοί των θέσεων των διαθεσίμων, σε σχέση με τους κρατούμενους. Ε, δεν μπορεί σε μια ευνομούμενη πολιτεία να εξαρτάται το ποιος θα μπει φυλακή, το ποιος θα μείνει, το ποιος θα εκτίσει την ποινή του από το ότι έπρεπε να έχουμε δέκα χιλιάδες θέσεις και έχουμε εννιά χιλιάδες. Πρέπει η πολιτεία με άλλον τρόπο να φροντίσει να βρει τη λύση, για να υπάρχουν πράγματι αυτές οι συνθήκες που πρέπει να έχουν οι κρατούμενοι. Όμως, στην περίπτωση που αναγκαστεί να το κάνει, δεν πρέπει να επιλέξει τα αδικήματα μικρής ποινικής και ηθικής απαξίας, έτσι ώστε και το αίσθημα δικαίου και ασφάλειας στους υπόλοιπους πολίτες να μη διαταράσσεται; Δεν πρέπει να εξαιρέσουμε πλήρως πολλά αδικήματα τα οποία εμπεριέχονται; Δεν πρέπει να αφήσουμε μόνο τα μικρότερα αδικήματα, αν τελικά πρέπει να γίνει αυτό, ιδίως όταν είναι η τέταρτη χρονιά που γίνεται ουσιαστικά με τον ίδιο τρόπο; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, σε μισό λεπτό. Τα στατιστικά στοιχεία περί δήθεν επιτυχίας ή αποτυχίας του μέτρου δεν με αγγίζουν, όπως δεν θα πρέπει να αγγίζουν κανέναν πολίτη. Μία περίπτωση να υπάρχει, μία, που έρχεται ο νομοθέτης και με αυτόν τον τρόπο φροντίζει για την αποφυλάκιση κάποιου, ο οποίος διαπράττει ένα άλλο αδίκημα, αυτός που θα υποστεί τις συνέπειες δεν μπορεί να το αποδεχθεί, δεν μπορεί να το παραδεχθεί και, βεβαίως, αντιδρά σε όλη αυτή την κατάσταση, την οποία δημιουργούμε εμείς με αυτή τη νομοθέτηση που γίνεται εδώ. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να τελειώσει. Είναι θέμα αρχής για εμάς, είναι υποχρέωση να διασφαλίσετε τις συνθήκες που είναι αναγκαίες, αλλά δεν μπορείτε με τη δικαιολογία των επειγόντων μέτρων για τέσσερα χρόνια να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Γεωργαντά. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νικόλαος Παρασκευόπουλος, ο οποίος έχει καταθέσει και μια σχετική τροπολογία που θα μας αναπτύξει, φαντάζομαι. Στη συνέχεια να γνωρίζετε ότι, για τεχνικούς λόγους, θα χρειαστεί να διακόψουμε για λίγο και θα συνεχίσουμε τη διαδικασία. Ορίστε, κύριε Παρασκευόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η τροπολογία έχει κατατεθεί από τρεις Βουλευτές - και από την κ. Χριστοδουλοπούλου και από τον κ. Τσίρκα και εμένα - και θα ξεκινήσω με αυτή. Αφορά την αποποινικοποίηση του εγκλήματος της επαιτείας, το οποίο προβλέπεται ως πταίσμα στο άρθρο 407 του Ποινικού Κώδικα και θα ήθελα να πω δυο λόγια για το θέμα αυτό. Η διάταξη του άρθρου 407 για την επαιτεία υπάρχει εξαρχής στον Ποινικό Κώδικα από το 1950 και δέχεται κριτική για την ύπαρξή της σχεδόν έκτοτε. Ήδη στο βιβλίο του για τη διαλεκτική έννοια των έννομων αγαθών ο καθηγητής Μανωλεδάκης έγραφε ότι πρέπει να αποποινικοποιηθεί αυτή η πράξη, γιατί δεν προσβάλλει κανένα έννομο αγαθό, δεν θέτει σε κίνδυνο τρίτους ανθρώπους και, εν πάση περιπτώσει, μπορεί να προκαλεί μια αισθητική ενόχληση ίσως σε κάποιους ανθρώπους, αλλά το Ποινικό Δίκαιο είναι ένα έσχατο μέσο επέμβασης της κοινωνίας και βαρύ, με κυρώσεις που είναι στερητικές της ελευθερίας, προσβλητικές της περιουσίας και δεν επιτρέπεται στην περίπτωση της επαιτείας αυτό να συντρέχει. Επιπλέον, είναι και κακότεχνη μια διάταξη, που στηρίζεται στην ποινικοποίηση του φρονήματος. Παρ' όλα αυτά, η διάταξη για πολλά χρόνια επιβίωνε στην ελληνική ποινική νομοθεσία, γιατί ήταν περίπου σε αχρησία, δεν είχε ασχοληθεί η ελληνική πολιτεία ιδιαίτερα με την καταστολή πράξεων επαιτείας, οι οποίες αντιμετωπίζονται πιο πολύ με κοινωνικά μέσα ή και διοικητικά πολλές φορές, παρά με ποινικά. Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες είχαμε ένα φαινόμενο αθρόων προσαγωγών στην Αστυνομία και κάποιων συλλήψεων, απ' όσο άκουσα, μουσικών του δρόμου σε κάποιες περιοχές της χώρας και μάλιστα στη Θεσσαλονίκη. Έτσι, το πρόβλημα έγινε διπλό. Από τη μία πλευρά, έχουμε την ποινικοποίηση μιας πράξης, η οποία δεν θέτει σε κίνδυνο ή δεν προσβάλλει τρίτους και, από την άλλη πλευρά, είχαμε και ένα φαινόμενο καταστολής του πολιτισμού, διότι βεβαίως το φαινόμενο της εκτέλεσης της μουσικής στους δρόμους είναι ένα πολιτιστικό φαινόμενο. Η μουσική ομορφαίνει τις γειτονιές, τις πόλεις, όλοι οι πολυταξιδεμένοι ή έστω και οι λίγο ταξιδεμένοι έχουν δει και σε άλλες πόλεις πώς αυτό το φαινόμενο…
Ας εξαιρεθεί αυτή η δραστηριότητα.
Νομίζω ότι προηγουμένως, κύριε Τζαβάρα, εξέθεσα και τους γενικούς λόγους για το έγκλημα της επαιτείας. Νομίζω ότι δεν προσβάλλει κανένα νόμιμο αγαθό και σωστά τόσα χρόνια ήταν σε αχρησία.
Την αξία του ανθρώπου.
Άκουσα, βέβαια, τον κ. Αθανασίου, ο οποίος είπε ότι η διάταξη αυτή συσχετίζεται και με άλλα πταίσματα. Δεν ξέρω πού θα καταλήξει η νομοπαρασκευαστική επιτροπή του Ποινικού Κώδικα. Πιθανότατα θα προτείνει όλα τα πταίσματα να καταργηθούν και να δώσουν τη θέση τους σε διοικητικές παραβάσεις, αλλά, ούτως ή άλλως, τέτοια φαινόμενα συσχετισμού συστημικού με άλλες ρυθμίσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν από μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή. Αυτό το οποίο προέχει σήμερα είναι η τιμώρηση μίας πράξης που δεν έχει άδικο χαρακτήρα και η οποία στηρίζει αυτή τη στιγμή ένα φαινόμενο καταστολής της τέχνης, που πρέπει πραγματικά να ανασταλεί και να πάψει να υπάρχει αυτή η αποτροπή της καλλιτεχνικής δραστηριότητας. Αυτό, νομίζω, διασφαλίζει η συγκεκριμένη ρύθμιση, η οποία ελπίζω να έχει μια θετική υποδοχή απ' όλες τις πλευρές, απ' όλα τα κόμματα του Κοινοβουλίου. Επιπλέον, θα ήθελα να αναφερθώ με δυο λόγια στην παράταση του αποσυμφορητικού νόμου. Νομίζω ότι πολλές συζητήσεις που έχουν γίνει μέσα στο Κοινοβούλιο έχουν θυμίσει σε όλους ότι η ρύθμιση αυτή αφ' ενός βελτίωσε τις συνθήκες μέσα στις φυλακές από ένα φαινόμενο συμφόρησης, το οποίο είχε φθάσει σε δραματικά επίπεδα, αφ' ετέρου βελτίωσε τη διεθνή εικόνα και θέση της χώρας, η οποία είχε πολλές καταδίκες εξαιτίας αυτού του φαινομένου - το είπε και η κ. Κοζομπόλη προηγουμένως - και εκ τρίτου, όχι μόνο δεν συνδέθηκε με αύξηση της βαριάς εγκληματικότητας, αλλά ίσα - ίσα, σύμφωνα με τα λεπτομερή στοιχεία τα οποία εισέφερε ο Υπουργός, ο κ. Καλογήρου, και, απ' ό,τι θυμάμαι, τα κατέθεσε και με έγγραφο και εδώ στη Βουλή, συνδέεται και με μείωση της βαριάς εγκληματικότητας. Αναφέρθηκε ο Υπουργός σε εγκλήματα ανθρωποκτονίας, ληστείας και βιασμού, τα οποία έχουν μειωθεί κατά τον τελευταίο καιρό σε απόλυτο αριθμό. Παρ' όλη τη μείωση της εγκληματικότητας που συνδέθηκε με αυτή τη ρύθμιση, υπήρξε μία ρητορεία γενικευμένη, με ρυθμό καταιγιστικό και με έκταση και χαρακτηριστικά προπαγάνδας, η οποία εμφάνιζε τη χώρα να είναι ευάλωτη από εγκληματίες που βγήκαν ξαφνικά από τη φυλακή και εγκληματούν. Πώς επιτεύχθηκε η παρουσίαση αυτής της εικόνας; Με τεχνάσματα. Δηλαδή, ενώ η εγκληματικότητα είχε μειωθεί - και αυτό προέκυπτε από τις μετρήσεις - , έγινε από απόσπαση δυο ή τριών περιπτώσεων, οι οποίες εμφανίστηκαν σαν να στηρίζουν, σαν να αποδεικνύουν ένα γενικό φαινόμενο και είχε δημιουργηθεί στον κόσμο η εντύπωση «να, και αυτός βγήκε με τον αποσυμφορητικό νόμο και ο άλλος» κ.λπ.. Το φαινόμενο αυτό, ήδη στο λύκειο, στο γυμνάσιο, πολλοί μαθαίνουμε ότι λέγεται ατελής επαγωγή. Παίρνεις μια περίπτωση και την εμφανίζεις σαν γενικό φαινόμενο, ενώ βεβαίως δεν είναι. Δεν ήταν, όμως, μόνο αυτό το τέχνασμα. Υπήρχαν και πολλά άλλα, τα οποία νομίζω ότι έγιναν γνωστά, αλλά ίσως και σ' αυτή τη στιγμή, της ανανέωσης της χρονικής ισχύος της ρύθμισης με αυτή τη γενική κατεύθυνση, είναι θετικό να τα θυμηθούμε. Από τις φυλακές μας ετησίως εξέρχονται χιλιάδες άνθρωποι. Διότι κάποιοι εισέρχονται και κάποιοι άλλοι εξέρχονται. Αυτοί που εξέρχονται, όπως γνώριζα και όπως πληροφορούμαι και σήμερα, είναι όντως χιλιάδες. Πιθανώς, να είναι πέντε ή έξι ή επτά ή οκτώ ή εννέα χιλιάδες τον χρόνο όσοι εξέρχονται. Στο αποφυλακιστήριο όλων όσοι εξέρχονται μνημονεύεται ο εκάστοτε ισχύων αποσυμφορητικός νόμος. Αυτό σημαίνει ότι, αν τα τελευταία τέσσερα - πέντε χρόνια έχουν βγει από τις φυλακές τριάντα χιλιάδες άνθρωποι, στο αποφυλακιστήριο τριάντα χιλιάδων ανθρώπων μνημονεύεται ο αποσυμφορητικός νόμος: Αθανασίου, Παρασκευόπουλου κ.τ.λ.. Αυτή είναι μια εικόνα ασυδοσίας, γενικευμένης εγκληματικότητας; Όχι, διότι σκεφθείτε πως τα τελευταία τρία - τέσσερα χρόνια οι περιπτώσεις που απασχόλησαν τον Τύπο ως σοβαρές περιπτώσεις εγκληματικότητας, βίας δεν ήταν πάνω από δέκα. Αν, λοιπόν, θέλουμε να το δούμε με αριθμούς, θα πρέπει να δεχθούμε ότι τα τελευταία τρία χρόνια απολύθηκαν περίπου είκοσι χιλιάδες κρατούμενοι και από αυτούς, εγκλήματα που απασχόλησαν την κοινή γνώμη σοβαρά δεν ήταν πάνω από δέκα. Ως ποσοστό οι δέκα επί των τριάντα χιλιάδων που απολύθηκαν έχοντας αποσυμφορητικό νόμο σημειωμένο στο αποφυλακιστήριό τους, δεν είναι απλώς μικρό, δεν είναι απλώς άσχετο με οποιοδήποτε άλλο ποσοστό που υπάρχει σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου και αφορά την υποτροπή των κρατουμένων, αλλά είναι πραγματικά μηδαμινό. Αυτό δείχνει ότι στη χώρα μας, τον τελευταίο τουλάχιστον καιρό, υπήρχε μια επιτυχημένη πολιτική σε ό,τι αφορά την υποτροπή. Γιατί υπήρχε; Διότι η υποτροπή δεν εξαρτάται από το αν θα βγει από τη φυλακή κάποιος λίγους μήνες πριν ή λίγους μήνες μετά. Ίσα - ίσα, που οι μετρήσεις δείχνουν ότι όσο περισσότερο χρόνο μένει κανείς στη φυλακή, τόσο αυξάνει η επικινδυνότητα και τα ποσοστά υποτροπής. Η υποτροπή εξαρτάται - πάλι επικαλούμαι την κ. Κοζομπόλη που το εξήγησε - από τη δυνατότητα επανένταξης. Και η δυνατότητα επανένταξης του ανθρώπου που βγαίνει από τη φυλακή στην ειρηνική κοινωνία και όχι στις συμμορίες έχει πολλή σχέση με το πώς διαβίωσε μέσα στη φυλακή. Ένας άνθρωπος που έχει διαβιώσει μέσα στη φυλακή σε συνθήκες από δραματικές έως βάρβαρες, όταν βγαίνει από τη φυλακή είναι πολύ εύκολο να συνεχίσει μια θητεία δίπλα σε συμμορίες. Αυτή η βελτίωση των συνθηκών στις φυλακές το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι αυτή που έφερε τη βελτίωση στη βαριά εγκληματικότητα στη χώρα μας, η οποία καταγράφεται από την Αστυνομία με καταγραφές οι οποίες δεν έχουν αμφισβητηθεί από κανέναν και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν, παρά την προπαγάνδα η οποία εισφέρει στοιχεία, τα οποία αφ' ενός τα περισσότερα είναι αβάσιμα, διότι λίγοι όντως από αυτούς που αναφέρονται εξήλθαν από τη φυλακή σε χρονικό διάστημα κάποιους μήνες νωρίτερα από αυτό που θα έβγαιναν αλλιώς. Στις περισσότερες περιπτώσεις πάντως, η έξοδος έχει γίνει σε χρόνους που, ούτως ή άλλως, θα λάβαινε χώρα και τα ποσοστά είναι μειωμένα. Για τον λόγο αυτόν και στο μέτρο που δεν έχουμε ξεφύγει σε ποσοστά αποσυμφόρησης, νομίζω ότι είναι αναγκαία η παράταση με τους όρους τους οποίους σημειώνει στη ρύθμιση την οποία προτείνει ο Υπουργός. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παρασκευόπουλο. Όπως είπαμε προηγουμένως, διακόπτουμε για είκοσι λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Τον λόγο έχει η κ. Χριστοδουλοπούλου για επτά λεπτά. Μετά θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Τζαβάρας. Κυρία Αντιπρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι λίγο πριν μιλήσουμε για τη διαφθορά πρέπει να αναζητήσουμε ποιες ήταν οι βασικές αιτίες που το φαινόμενο της διαφθοράς έχει διογκωθεί στους καιρούς μας. Νομίζω ότι η σφοδρότητα της οικονομικής κρίσης που δοκιμάζει όλες τις κοινωνίες του κόσμου, αλλά και ειδικά την ελληνική με τα μνημόνια, η περιθωριοποίηση της κοινωνίας, οι - αυτό που θα λέγαμε - κρυφές, απόρρητες διαπραγματεύσεις των οικονομικών ελίτ με τους δανειστές, καθώς και το γεγονός ότι πάντα ανακαλύπτονται νέες τεχνικές απόκρυψης του μαύρου χρήματος συνετέλεσαν ώστε να φτάσουμε σε μια εποχή που οι μηχανισμοί καταστολής ήταν ανίσχυροι να διερευνήσουν συμπεριφορές διαφθοράς. Αυτά νομίζω ότι πρέπει να τα κρατήσουμε ως σημαντικά. Τι κάνει, λοιπόν, ο νομοθέτης; Παρακολουθεί την εξέλιξη των πρακτικών και των μεθόδων που χρησιμοποιούν οι ελεγχόμενοι ή οι υπόχρεοι, κυρίως το πολιτικό προσωπικό, για να αποκρύψει δωροδοκίες και διάφορες άλλες παράνομες πράξεις που έχουν σχέση με τη διακίνηση μαύρου χρήματος και, αφού παρακολουθεί αυτές τις τεχνικές, στη συνέχεια νομοθετεί. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, ο νόμος έρχεται μετά από αυτούς που υλοποιούν τη διαφθορά. Έτσι, λοιπόν, πολύ σύντομα θέλω να πω ότι η πρώτη γενικευμένη πρακτική διαφθοράς ήταν οι εξωχώριες εταιρείες, οι λεγόμενες «offshore». Εκεί, λοιπόν, παρατηρούμε ότι το ίδιο πολιτικό προσωπικό που νομοθετεί, που αυστηροποιεί τις διατάξεις του ελέγχου, το ίδιο προσωπικό ανακαλύπτει και τα παράθυρα με τα οποία θα μπορεί να ξεπλύνει, να «ασπρίσει» θα λέγαμε - εντός εισαγωγικών - το «μαύρο» χρήμα. Έτσι, ενώ υπάρχει ένας διεθνής πάταγος γύρω από τις offshore - εξωχώριες εταιρείες, ο Έλληνας νομοθέτης μόλις το 2010 προβλέπει στον νόμο του «πόθεν έσχες» την απαγόρευση να συμμετέχουν σε εξωχώριες εταιρείες οι πολιτικοί, οι δημόσιοι λειτουργοί και οι λοιποί υπόχρεοι. Το 2016, μέσα από άλλες εμπειρίες που προέκυψαν, ο νομοθέτης αυστηροποιεί ακόμα περαιτέρω το πλαίσιο και καθιστά απαγορευτική τη συμμετοχή των πολιτικών και του λοιπού προσωπικού σε εταιρείες που έχουν έδρα τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέσα, λοιπόν, από αυτούς τους τρόπους και τη σκλήρυνση του πλαισίου προσπαθεί η πολιτεία να διευρύνει τα όρια του ελέγχου και τα πρόσωπα που ελέγχονται. Βεβαίως, κατανοούμε διάφορες ενστάσεις γι' αυτό το γενικευμένο τεκμήριο υποψίας που υπάρχει στην κοινωνία για τον ρόλο των πολιτικών και των δημόσιων λειτουργών. Όμως, αυτό δεν έγινε από μόνο του. Δεν ήρθε ως μια αστραπή μέσα στο σκοτάδι. Υπήρξαν - και ειδικά στη χώρα μας - πολλά παραδείγματα διασπάθισης του δημόσιου χρήματος. Υπήρχαν περιπτώσεις πολιτικών που μπήκαν στον πειρασμό να χρηματιστούν και ακολούθησαν διάφορες μεθόδους για να το αποκρύψουν. Για αυτό είδαμε ότι υπάρχει μια τεράστια χρονική απόσταση ανάμεσα στον χρόνο δράσης και στον χρόνο κάθαρσης, γιατί όλα αυτά τα χρόνια που μεσολαβούν καθιστούν εξαιρετικά δύσκολο τον μηχανισμό να εντοπίσει τις παράνομες πρακτικές. Νομίζω, λοιπόν, ότι σήμερα με το νομοσχέδιο προστίθενται διάφορα καινούργια ζητήματα που προέκυψαν τα τελευταία χρόνια. Το ένα που προστίθεται, βέβαια, είναι η εναρμόνιση με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, που ξέρουμε τι σάλο προκάλεσαν, όπως την άρνηση των δικαστών να καταθέσουν «πόθεν έσχες» επί τρία χρόνια, αλλά και τη συμμόρφωση των Βουλευτών και των πολιτικών προσώπων που κατέθεσαν την ηλεκτρονική δήλωση και σήμερα που βρισκόμαστε σε μια μεταβατική στιγμή, κατά την οποία όλοι από την αρχή πρέπει να δούμε ξανά τις δηλώσεις μας. Εν τω μεταξύ, προέκυψε ότι υπήρχε και ένα κενό στον νόμο, σύμφωνα με το οποίο οι εν διαστάσει σύζυγοι δεν ήταν υποχρεωμένοι να καταθέτουν δήλωση «πόθεν έσχες». Επειδή ο νόμος προβλέπει τους/τις εν διαστάσει συζύγους στα παρένθετα πρόσωπα, δηλαδή στα πρόσωπα που χρησιμοποιούν οι κύριοι υπόχρεοι για να αποφύγουν τον έλεγχο, ήμασταν υποχρεωμένοι να θεσπίσουμε τη διάταξη με την οποία υποχρεούται και ο/η εν διαστάσει σύζυγος να καταθέτει δήλωση, δεδομένου ότι μπορεί κάποιος να κάνει μια εικονική διάσταση και μέσω του/της συζύγου να νομιμοποιεί το μαύρο χρήμα. Θα ήθελα εδώ να δώσω και μια απάντηση στον κ. Καραγκούνη, ο οποίος θέλησε να βάλει και μια ιδεολογική νότα στην τοποθέτησή του και μίλησε για τον σταλινισμό και τη Στάζι που ενέχεται σε τέτοιες πρακτικές. Επειδή, όπως ξέρετε, ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός υπήρχε πριν τον Στάλιν και οι οικονομίες αυτές και το χρηματιστηριακό κεφάλαιο, το πώς κινείτο και τι έκανε, είναι πράγματα τα οποία ο Στάλιν δεν τα γνώρισε στη δεκαετία του 1930…
Εναντίον του κεφαλαίου μάχονταν.
…θα ήταν καλό να αναφερθείτε σε αυτές τις κοινωνίες που παρατηρούνται τα μεγάλα συμπτώματα διαφθοράς, διότι όπου υπάρχει ταλαίπωρη δημοκρατία, αυξάνονται και τα φαινόμενα διαφθοράς. Γι' αυτό στις στρατιωτικές δικτατορίες και στα δικτατορικά καθεστώτα, στα οποία εκεί ήδη υπάρχει απόλυτη αδιαφάνεια και η λαϊκή κυριαρχία είναι περιθωριοποιημένη, αυξάνονται τρομερά τα φαινόμενα διαφθοράς. Σε αυτό το σημείο, λοιπόν, και κλείνοντας το κομμάτι για το «πόθεν έσχες», γιατί βλέπω ότι ο χρόνος δεν με παίρνει, θα ήθελα να πω πως εγώ δεν έχω αυταπάτες ότι με αυτόν τον νόμο που αυστηροποιεί διάφορες διατάξεις θα μπορέσουμε να συλλάβουμε τη διαφθορά στην έκτασή της αλλά και τους πρωταγωνιστές της. Παρ' όλα αυτά, πιστεύω ότι και αυτό το πλαίσιο - σε συνέχεια των προηγουμένων - θα αποθαρρύνει πολλούς πολιτικούς και δημόσιους λειτουργούς από το να πέσουν στον πειρασμό να χρηματιστούν και να περιφρονήσουν το δημόσιο χρήμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Αντιπροέδρου]] Με αυτή την έννοια, λοιπόν, συμφωνώ με το νομοσχέδιο και ελπίζω ότι θα μηδενιστούν - όσο γίνεται - αυτά τα φαινόμενα και ειδικά του μεγάλου μαύρου χρήματος, γιατί υπάρχουν και μερικοί ερασιτέχνες που χρησιμοποιούν την πεθερά τους ή κανέναν φίλο τους για να ξεπλύνουν το μαύρο χρήμα, στο οποίο, όμως, δεν είναι στο ύψος των εκατομμυρίων ευρώ. Να σας πω ενδεικτικά ότι αναζήτησα τι έχει γίνει με το «πόθεν έσχες» του κ. Παπαντωνίου - επειδή είναι και επίκαιρο - και είδα ότι είχε κριθεί, ήταν τέλειο όλα αυτά τα χρόνια, για τα οποία ενέχεται στο μαύρο χρήμα και μόλις το 2013 κλήθηκε, μετά τη δημοσιοποίηση της λίστας Λαγκάρντ στην Επιτροπή «πόθεν έσχες», να δώσει εξηγήσεις γιατί περιλαμβανόταν το όνομά του εκεί. Έδωσε, βεβαίως, ανεπαρκείς εξηγήσεις, διότι δεν μπορούσε να κρύψει έναν λογαριασμό που είχε στην HSBC, στην Τράπεζα της Αγγλίας, και από εκεί ξεκίνησε και επιταχύνθηκε η ανακριτική διαδικασία, χρειάστηκαν δηλαδή δεκατέσσερα χρόνια. Θέλω να πω και δύο λόγια - γιατί δεν επαρκεί ο χρόνος - για την τροπολογία που αφορά την αποσυμφόρηση των φυλακών. Κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, χάνουμε άλλη μια ευκαιρία να κάνουμε μια ιδεολογική αντιπαράθεση, να ανεβάσουμε το επίπεδο της Βουλής αλλά και των ανθρώπων που μας ακούν. Ξέρετε ότι από την εποχή της νεωτερικότητας, από τη Γαλλική Επανάσταση και μετά, όλοι οι φιλόσοφοι, όλοι οι επιστήμονες, όλοι οι ιστορικοί ασχολούνται με το μεγάλο πρόβλημα που λέγεται «έγκλημα και τιμωρία». Βρίσκω, λοιπόν, εξαιρετικά ανιστόρητο να εμφανίζεται σήμερα η Νέα Δημοκρατία και να θεωρεί ότι θα λύσει το ζήτημα της παραβατικότητας ή της εγκληματικότητας με το να καταργήσει τον νόμο Παρασκευόπουλου, πράγμα το οποίο εξαγγέλλει ανά πάσα στιγμή, θεωρώντας μάλιστα - προφανώς - ότι πιάνει κιόλας - γιατί αλλιώς δεν θα το έλεγε τόσες φορές - και ότι θα βρει αρκετούς ψηφοφόρους για να τους εμπαίξει. Διότι, βεβαίως, αυτό το ιστορικά ανιστόρητο δεν απαντάει ούτε στην εγκληματικότητα ούτε στην παραβατικότητα. Απαντάει στην ιδεολογία που έχει κάθε πολιτική δύναμη γύρω από το ζήτημα του εγκλήματος και της τιμωρίας. Και εκεί πράγματι θα χρειαζόταν πολύ να συγκρουστούν οι απόψεις μας, για να καταλάβει και η κοινωνία τι εννοούμε.
Κυρία Χριστοδουλοπούλου, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Διότι όταν εμείς μιλάμε - ας πούμε - για ένα ποινικό σύστημα που θα στηρίζεται στην επιείκεια, στο τεκμήριο αθωότητος, στο να μην γίνεται κατάχρηση της προσωρινής κράτησης, στο να υπάρχουν εναλλακτικές μορφές έκτισης της ποινής και κυρίως όταν προσεγγίζουμε με κοινωνικούς όρους αυτά τα ζητήματα, δεν μπορούμε να ταυτιστούμε με αυτά που λέει η Νέα Δημοκρατία, η οποία θεωρεί ότι αν πει «φτιάξτε φυλακές παντού ή μην βγάζετε κανέναν κρατούμενο έξω», θα γλιτώσει η κοινωνία από ένα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει και το συμμερίζομαι. Γι' αυτό, νομίζω ότι χάσαμε άλλη μία ευκαιρία με αυτό το περιβόητο «περί αποσυμφόρησης» να μιλήσουμε απλά και κατανοητά στην κοινωνία για το τι είναι το έγκλημα, τι είναι η ποινή, ποιος είναι υπέρ του σωφρονισμού των κρατουμένων, ποιος είναι υπέρ της βιοπολιτικής που ασκεί πάνω στη γυμνή ζωή των ανθρώπων η εξουσία του και έτσι να κατανοήσει και να επιλέξει με καθαρούς όρους το τι συμβαίνει στην κάθε περίπτωση. Δυστυχώς δεν μου φτάνει ο χρόνος να πω περισσότερα για αυτά.
Τον διπλασιάσατε τον χρόνο σας, κυρία Χριστοδουλοπούλου.
Ναι, και σας ευχαριστώ πολύ. Και στο ίδιο πεδίο - για να το πω και εγώ μετά τον κ. Παρασκευόπουλο - εντάσσεται και η τροπολογία που καταθέσαμε για την κατάργηση της επαιτείας. Δεν είναι δυνατόν. Και αυτό, το ότι το κάνουμε εμείς, δεν δείχνει κάτι; Το ότι δεν το σκέφτεται κανείς άλλος να μετριάσει, να αποποινικοποιήσει συμπεριφορές που δεν προσβάλλουν κανένα έννομο αγαθό; Πώς είναι δυνατόν μέσω της ποινικοποίησης, της αύξησης της καταστολής και του φόβου που καλλιεργούμε στην κοινωνία να θεωρούμε ότι είναι επιτυχία το να εκλεγεί μια τέτοια πολιτική αντίληψη; Ελπίζω ότι δεν θα εκλεγεί. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Τζαβάρας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα ήθελα να δεχθείτε τη διαμαρτυρία μου, παρ' όλο που δεν ευθύνεστε, κύριε Πρόεδρε, για το γεγονός ότι είναι η πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία του Κοινοβουλίου που διεκόπη η μετάδοση των εργασιών της Ολομέλειας της Βουλής, προκειμένου να παρεμβληθεί η μετάδοση της επίσκεψης του Προέδρου της Βουλής στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για να του εγχειρίσει τόμους από τον Φάκελο της Κύπρου. Δεν αμφισβητώ, βέβαια, ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό που αφορά το εθνικό πρόβλημα, αν θέλετε, το Κυπριακό. Υπάρχει, όμως, εδώ μια ένσταση την οποία πιστεύω ότι όσοι καλόπιστα με ακούτε θα την αποδεχθείτε. Το κανάλι της Βουλής, ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής ιδρύθηκε όχι για να γίνει ειδησεογραφικό κανάλι, αλλά για να διευρύνει τα όρια της δημοσιότητας των εργασιών της Βουλής, δηλαδή τα όρια της δημοσιότητας των εργασιών που γίνονται στον χώρο, στον οποίο ασκείται συμβολικά και πραγματικά η λαϊκή κυριαρχία. Άρα, λοιπόν, αν υπάρχει μια θεμελιώδης είδηση που πρέπει να γνωρίζει ο ελληνικός λαός, είναι ότι στην Ελλάδα κάθε μέρα λειτουργεί η δημοκρατία σε αυτή την Αίθουσα. Αυτή ακριβώς η λειτουργία της δημοκρατίας είναι που αιματώνει και επομένως, δίνει ζωή σε όλα τα δημοκρατικά αξιώματα και σε όλους τους θεσμούς της πολιτείας. Θα μπορούσε, λοιπόν, ο διευθυντής του καναλιού, αν δεν ήθελε να κολακεύσει με αυτόν τον τρόπο τον Πρόεδρο της Βουλής - γιατί θεωρώ ότι ο Πρόεδρος της Βουλής αποκλείεται να παρήγγειλε μια τέτοια διακοπή - να αναμείνει, όταν το μεσημέρι ή το βράδυ στο δελτίο ειδήσεων που έχει καθιερώσει, ενημερώσει τους πολίτες για τη δραστηριότητα του Προέδρου της Βουλής, να το θέσει ως βίντεο ή ως κάποιο συγκεκριμένο ενημερωτικό στοιχείο. Το επόμενο θέμα που ήθελα να θίξω είναι ότι όσοι παρήλασαν σήμερα από αυτό το Βήμα δεν παρέλειψαν να ομολογήσουν την πίστη στους στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, δεν νομίζω ότι δικαιούται κανένας από τους αντιπροσώπους του ελληνικού λαού να μην έχει μια τέτοια πίστη και να μην τη διαδηλώνει με τον πιο έμπρακτο και με τον πιο ριζικό τρόπο. Διότι δεν νοείται λειτουργία δημοκρατίας σε αυτή τη χώρα, εάν η θεσμική εγγύηση που λέγεται «κράτος δικαίου» δεν λειτουργεί σε όλο το φάσμα της ακτινοβολίας που έχει ως θεσμός. Διότι «κράτος δικαίου» δεν είναι τίποτα άλλο από την κατάσταση που δημιουργείται, όταν το δίκαιο και η εφαρμογή του δικαίου εμποδίζει την αυθαιρεσία στην εκτελεστική εξουσία, προστατεύει δηλαδή τον πολίτη από κάθε δυνατή αυθαιρεσία της Κυβέρνησης και της διοίκησης. Άρα, λοιπόν, αν υπάρχει ένα ζήτημα το οποίο θα πρέπει να μας απασχολεί, είναι οι περιπτώσεις εκείνες που - είτε με τρόπο θετικό είτε με τρόπο αρνητικό - έχουμε παραβίαση αυτής της αρχής και κυρίως δημιουργείται ένα έλλειμμα στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Όμως, αυτό το έλλειμμα στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης πρωτίστως υποχρέωση να το καταπολεμήσουν, υποχρέωση να αντισταθούν σε οποιαδήποτε προσπάθεια επηρεασμού και χειραγώγησης στη δικαιοσύνη γίνεται, έχουν οι ίδιοι οι δικαστές. Οι ίδιοι οι δικαστές δεν έχουν δικαίωμα, αλλά κυρίως έχουν υποχρέωση να αντιστέκονται σε οποιαδήποτε προσπάθεια γίνεται για να μεταβάλουν το δικαστικό τους φρόνημα ή για να υπηρετήσουν σκοπιμότητες της εκτελεστικής εξουσίας, της Κυβέρνησης και των Υπουργών. Γι' αυτό, κύριε Καλογήρου, η περίπτωση της εν ενεργεία εισαγγελέως, η οποία έχει καταγγείλει ότι κάποιος που διαθέτει πολιτική ισχύ και τον καλύπτει κάτω από τα προσωνύμια ή τα χαρακτηριστικά «Ρασπούτιν» ή «νταβατζής» αποπειράθηκε να επηρεάσει το δικαστικό της φρόνημα και να την πιέσει να ασκήσει ποινική δίωξη, ενώ η ίδια δεν έβρισκε ενδείξεις που μπορούσαν να δικαιολογήσουν την άσκηση μιας τέτοιας ποινικής δίωξης, δεν είναι βέβαια μια απλή περίπτωση. Δεν είναι κάποιο καλαμπούρι, όπως ακούστηκε εδώ, που γίνεται για φτηνούς επικοινωνιακούς λόγους, αλλά είναι η κραυγή μιας εισαγγελικής λειτουργού που αντιστέκεται σε κάθε προσπάθεια υπονόμευσης της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και το κάνει, βεβαίως, με συγκεκριμένη καταγγελία. Αυτή η καταγγελία δεν είναι απλώς μια ιδιαιτερότητα ή μια ιδιορρυθμία της συγκεκριμένης, αλλά αναφέρεται στη διάπραξη συγκεκριμένου εγκλήματος που είναι το έγκλημα του άρθρου 186 του Ποινικού Κώδικα που έχει τον τίτλο «Πρόκληση και προσφορά στη διάπραξη κακουργήματος». Άρα, εδώ, λοιπόν, κάποιος που έχει πολιτική εξουσία και προφανώς είναι μέλος της Κυβέρνησης, κάποιος ο οποίος ουσιαστικά ταυτοποιείται με συγκεκριμένο ψευδώνυμο, έκανε συγκεκριμένη ενέργεια και παρότρυνε τη συγκεκριμένη εισαγγελέα για να διαπράξει το κακούργημα της κατάχρησης εξουσίας, αυτό δηλαδή που προβλέπει το άρθρο 239. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ή οποιοσδήποτε άλλος εισαγγελικός λειτουργός, τιμώντας την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης που υπηρετεί, θα διατάξει προκαταρκτική εξέταση. Αν δεν το κάνει, τότε, κύριε Υπουργέ - γιατί εμένα με έχετε πείσει ότι είστε από τους Υπουργούς που τιμούν την αποστολή τους, μέχρι στιγμής τουλάχιστον με την προσπάθεια που κάνετε και με τον διάλογο που έτυχε να έχουμε - θα ήθελα να σας παρακαλέσω, με βάση το άρθρο 30, να παραγγείλετε στον αρμόδιο εισαγγελέα να ασκήσει την προκαταρκτική εξέταση - έρευνα που επιβάλλεται. Ας αναφερθούμε τώρα στο νομοσχέδιο. Κύριοι συνάδελφοι, είναι βέβαιο ότι αυτό το νομοσχέδιο που έρχεται σήμερα για συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής περιλαμβάνει ρυθμίσεις για την αρχή των οποίων, για τη δικαιολογητική βάση των οποίων κανένας δεν δικαιούται να έχει αντίρρηση. Όμως, κάθε φορά που μιλάμε για την καταπολέμηση της διαφθοράς χρειάζεται να επιστρέφουμε στις βασικές αρχές. Μια από τις αρχές που θα μου επιτρέψετε να σας αναφέρω είναι ότι αυτή η νομοθεσία έχει έναν πρόδρομο που λέγεται «ν.5341/1964» και είχε ως τίτλο την έκφραση «Περί της προστασίας της τιμής του πολιτικού κόσμου της χώρας». Θεωρώ ότι αυτό είναι εκείνο πάνω στο οποίο πρέπει να σκεφτούμε, γιατί και μόνο από τον τίτλο του συγκεκριμένου νόμου δεν προκύπτει μόνο το γεγονός ότι η διαφθορά από τότε είχε γίνει σαράκι στη λειτουργία της δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού, αλλά κυρίως ο νομοθέτης εκείνης της εποχής είχε τουλάχιστον την ευαισθησία να προβάλει και να αναδείξει την τιμή του πολιτικού κόσμου ως έννομο αγαθό, το οποίο θα πρέπει να έχει μια ξεχωριστή προστασία, ακόμα και εναντίον των φορέων αυτής της τιμής. Γιατί, πράγματι, αν είναι πάνω σε κάτι που πρέπει να αγωνιστούμε, είναι να προφυλάξουμε και να προστατεύσουμε την τιμή του πολιτικού κόσμου, αυτού βεβαίως που δεν περιλαμβάνει δράστες παρανόμων εγκληματικών πράξεων διαφθοράς. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η διαφθορά είναι μία προσωπική εγκληματική περίπτωση, δεν είναι ιδεολογία. Και το λέω αυτό, γιατί ακόμη και από την εκλεκτή Αντιπρόεδρο της Βουλής που προλάλησε εμού, την κ. Χριστοδουλοπούλου, αντιλήφθηκα ότι επιμένετε σε μια άγονη και αβάσιμη αντιπαράθεση. Θέλετε να πείτε εδώ και τρία - τέσσερα χρόνια και να πείσετε τον ελληνικό λαό ότι υπάρχουν δύο πολιτικές μερίδες που μάχονται η μία την άλλη σε αυτόν τον τόπο. Η μια είναι η μερίδα των αδιάφθορων, την οποία εκπροσωπείτε εσείς και η άλλη είναι η μερίδα των διεφθαρμένων, την οποία εκπροσωπούμε όλοι εμείς οι άλλοι. Ε, λοιπόν, εάν πράγματι υπήρχε η ελευθερία που θέλετε για να χαρακτηρίσετε την προσπάθεια που κάνετε και σε νομοθετικό επίπεδο μέχρι σήμερα, θα μπορούσα να πω ότι περιλαμβάνεται στις λέξεις ενός νομοσχεδίου που θα είχε τίτλο «Περί της ηθικής και πολιτικής απαξίας των πολιτικών μας αντιπάλων». Έτσι, όμως, αυτό που θέλετε εσείς να εξορκίσετε, αυτό από το οποίο θέλετε να προστατεύσετε την κοινωνία και τη δημοκρατία το βάζετε από μια άλλη πόρτα, η οποία έχει μάλιστα να υπηρετήσει ιδιοτελή σκοπό. Γιατί αναδεικνύετε ως πολιτικό διακύβευμα τη διαφθορά και αυτό θα το πληρώσετε, πρώτον, γιατί δημιουργείτε την ψευδή εικόνα στον ελληνικό λαό ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες πολιτικών, οι διεφθαρμένοι και οι αδιάφθοροι, και συνδέετε ακριβώς αυτό το απονενοημένο διάβημα, αυτή την εντελώς παρακινδυνευμένη πολιτική δραστηριότητα με κάποιες αρχές που ανάγονται στην εποχή της Γαλλικής Επανάστασης. Το 1793 έως το 1795, λοιπόν, ο αρχηγός της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος, είχε επινοήσει σε πολύ ακραία βέβαια μορφή αυτό που εν διαλείμματι σήμερα εσείς προσπαθείτε να επιβάλετε. Δηλαδή είχε πει ότι όλοι όσοι δεν είναι μαζί μας, όλοι όσοι δεν είναι με την επανάσταση, είναι πολίτες που δρουν αντιλαϊκά και αντιδημοκρατικά και επειδή το ύπατο, το τελευταίο, το πιο τέλειο μέσο που έχει η δικαιοσύνη για να εμπεδωθεί είναι η τρομοκρατία, ανάγουμε τη δημόσια εκτέλεση με τη γκιλοτίνα των αντιπάλων μας ως εκπαιδευτικό θέαμα του λαού. Το θέμα είναι ότι το τελευταίο θύμα της γκιλοτίνας - αυτό είναι κάτι που έχει πολύ παιδευτική σημασία - ήταν αυτός ο ίδιος ο Ροβεσπιέρος και βέβαια, αυτό έγινε με την ψήφο των ίδιων εκείνων που κάποτε τον αναγόρευσαν σε πρωταθλητή της κάθαρσης. Κύριοι συνάδελφοι, εγώ αυτό που θέλω να σας πω και το λέω έξω από τα δόντια, είναι ότι τη διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ κατά της Διαφθοράς, η οποία ψηφίστηκε στις 3 Οκτωβρίου του 2003, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας την κύρωσε με τον ν.3666/2008, την έκανε εσωτερικό δίκαιο και μάλιστα δημιούργησε και τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή της. Επίσης υπάρχει και μια άλλη διαδικασία - το ξέρει η κ. Χριστοδουλοπούλου - στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης που εκεί υπάρχει μια ομάδα κρατών κατά της διαφθοράς, η γνωστή GRECO. Θεωρώ, όσο είναι εν πάση περιπτώσει πιστευτό να το πω, ότι είναι τυχαία η διάταξη των κεφαλαίων στοιχείων στη διαμόρφωση του συγκεκριμένου ονόματος, προκύπτει από τις λέξεις Groupe d' Etats Contre la Corruption, Ομάδα Κρατών Εναντίον της Διαφθοράς. Αυτή, λοιπόν, η συγκεκριμένη μάς ενέταξε από τον πρώτο μέχρι τον τέταρτο κύκλο και εκεί ξεκίνησε με πρώτο μάθημα, στον πρώτο κύκλο - το 1999, αν δεν απατώμαι - , το να υπάρξει κάθαρση στο Δικαστικό Σώμα γιατί την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης τη θεωρεί μέσο αποτελεσματικό για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Βλέπετε αυτά που έλεγα προηγουμένως. Άρα, λοιπόν, εδώ όποιος αντιδρά κατά οποιασδήποτε μορφής απειλής, χειραγώγησης, κατά οποιουδήποτε κινήτρου που του δίδεται για να παραβιάσει το δικαστικό του καθήκον, αυτός θα πρέπει να έχει ένα κίνητρο για να πει την αλήθεια και να καταγγείλει αυτόν που είναι δράστης μιας τέτοιας χειραγώγησης. Και φθάνουμε στο 2015, στον τέταρτο κύκλο, κατά τον οποίο εκεί πράγματι δημιουργήθηκε όλη αυτή η διάταξη των ρυθμίσεων στην τελική της μορφή, για την προστασία της δημοκρατίας και της κοινωνίας κατά των διεφθαρμένων βουλευτών, δικαστών και λειτουργών. Εδώ, λοιπόν, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι όλοι μαζί θα πρέπει να πάμε σε αυτόν τον αγώνα. Δεν πρέπει σε αυτόν τον αγώνα να σπείρετε έναν διχασμό αυτής της μορφής που προανέφερα, γιατί τότε αποδεικνύεται ότι δεν σας ενδιαφέρει η πάταξη της διαφθοράς, αλλά αυτό που προέχει είναι η υπεράσπιση του κομματικού σας συμφέροντος. Εγώ, λοιπόν, πιστεύω ότι και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν συνάδελφοι, που έχουν και παιδεία και καλλιέργεια και ευαισθησία τέτοια ώστε να γίνουν τουλάχιστον οι καταλύτες για να σταματήσει αυτό το παραλήρημα περί του ότι η Κυβέρνηση είναι η «Κυβέρνηση των σωτήρων» και οι απέναντί της είναι εκείνοι που εκπροσωπούν τον εχθρό του λαού. Θα ήθελα να κάνω τώρα δύο σχόλια και για τον νόμο που μοιραία, κύριε Παρασκευόπουλε - δεν θα αναφέρω βέβαια το όνομά σας - , δεν θα ήθελα να τον ονομάσω «αποσυμφορητικό» νόμο. Θα σας εξηγήσω αμέσως γιατί. Πράγματι, η ανάγκη για την αποσυμφόρηση των φυλακών είναι μια κοινά αναγνωρισμένη ανάγκη και μάλιστα κάτω από συγκεκριμένες ιστορικά διαμορφωμένες συνθήκες είχε φθάσει σε εκρηκτικές καταστάσεις τέτοιες που να δικαιολογούν την λήψη μέτρων έκτακτης ανάγκης. Το ερώτημα, όμως, που θέτω είναι το εξής: εδώ έχουμε τη διαιώνιση αυτής της ρύθμισης σε τέτοιο βαθμό που πλέον να γίνεται όχι απλώς έκτακτη αλλά μια τακτική, μια κανονική ρύθμιση, που πλέον αντιμάχεται την εφαρμογή και την εκτέλεση των αποφάσεων της δικαστικής εξουσίας. Εδώ πράγματι όταν με απόφαση απλή του εισαγγελέα τίθεται ζήτημα για την τροποποίηση των όρων και του περιεχομένου της απόφασης του δικαστηρίου, αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορεί αυτό το πράγμα να αποτελέσει ως ρύθμιση μια εσαεί, μια διαιωνιζόμενη κατάσταση, πολλώ δε μάλλον, θα μου επιτρέψετε να πω, που το γεγονός ότι πράγματι δεν επικρατούν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές δεν είναι κάτι που αφορά τη δικαιοσύνη, δεν είναι κάτι που αφορά τους θεσμούς, είναι κάτι που αφορά την εκάστοτε κυβέρνηση. Διότι είναι υποχρέωση της Κυβέρνησης να διαμορφώνει συνθήκες ανθρώπινης λειτουργίας, ανθρώπινης διαβίωσης των κρατουμένων στις φυλακές, με τον σκοπό πάντα του σωφρονισμού, δηλαδή της τελικής επανένταξής τους στην κοινωνία. Και ποιος είναι αυτός, λοιπόν, που θα ισχυριστεί ότι όταν ένας που έχει καταδικαστεί σε ποινή ισόβια ή σε μια ποινή είκοσι ετών κάθειρξης, με το να κάτσει στη φυλακή τρία ή τέσσερα χρόνια και να επιστρέψει στην κοινωνία, είναι ικανός, ώριμος, κατάλληλος για επανένταξη σε αυτή την κοινωνία, εφόσον δεν έχει υποστεί τον σωφρονισμό που του έχει επιβάλει το αρμόδιο δικαστήριο; Και εδώ δεν είναι θέματα αυτά που έχουν να κάνουν ούτε με πεφωτισμένη προσέγγιση στα σχετικά αντικείμενα και της επιστήμης και της πολιτικής, αλλά και της σκέψης. Γιατί αυτός που τιμωρεί είναι πάντα ο λαός, μέσα από τα όργανά του τα δημοκρατικά εκλεγμένα και η απαίτηση και η αξίωση για τιμωρία αυτών οι οποίοι έχουν παραβιάσει τον Ποινικό Κώδικα ή κάποιες άλλες ποινικές διατάξεις είναι μια υποχρέωση την οποία έχουμε όλοι μας και κυρίως αυτό απαιτεί η πολιτεία.
Κύριε Τζαβάρα, ολοκληρώστε.
Με συγχωρείτε, τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επίσης, θεωρώ - και το λέω και στην κ. Χριστοδουλοπούλου που είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης - ότι υπάρχει εδώ μια μεροληπτική χρήση της συγκεκριμένης διάταξης που αυξάνει τον αριθμό των μελών από εννιά στα έντεκα, γιατί εκεί η αντικατάσταση του Συνηγόρου του Πολίτη με την ή τον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης δεν είναι μια ισοδύναμη αντικατάσταση και κυρίως δεν παρέχει τα ίδια εχέγγυα της αξιοπιστίας. Γιατί, όπως θα διαβάσετε από την έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής, γεννώνται θέματα πράγματι - και πρέπει να το αναγνωρίσουμε - προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Άρα δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από την υποχρέωσή μας να σταθμίζουμε κάθε φορά τον σκοπό που κάθε ρύθμιση προσπαθεί να εκπληρώσει με την αναλογία στην οποία πρέπει να βρίσκεται με τα μέσα που χρησιμοποιούνται. Αυτό, βέβαια, στην περίπτωση που έχουμε παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο αρμόδιος να το πει στο συλλογικό όργανο είναι με κάθε εγγύηση αμεροληψίας ο Συνήγορος του Πολίτη. Λυπάμαι που κάποιοι από σας - και εσείς ειδικά, κυρία Χριστοδουλοπούλου - δεν το επισημαίνετε αυτό. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Τζαβάρα, ήδη εξαντλήσατε και τον χρόνο της τριτολογίας σας. Τον λόγο έχει ο κ. Δρίτσας από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Προφανώς, κύριε Τζαβάρα, πιστεύω και εγώ ότι δεν υπάρχει κανένας στην Αίθουσα αυτή που να σκέφτεται καν ότι μπορεί ο Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, να ζήτησε να διακοπεί εμβόλιμα η διαδικασία. Εγώ θα προσθέσω - και το πιστεύω - ότι είναι κοινός τόπος ότι και κανένα διευθυντικό στέλεχος της τηλεόρασης της Βουλής δεν θα έκανε κάτι τέτοιο για να κολακέψει τον Πρόεδρο. Κάπου αλλού πρέπει να αναζητηθεί η αλήθεια. Υπάρχουν πολλές αιτίες για κάτι που συμβαίνει. Ας μη δημιουργούμε την εντύπωση ότι σώνει και καλά συνέβη κάτι που έχει πολιτικό βάθος ή ιδιοτελές ή κάτι τέτοιο. Αναφορικά με την έντονη παρέμβασή σας, κύριε Τζαβάρα, για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, πράγματι όλοι την υπερασπιζόμαστε, αλλά η θεσμική κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, όπως και όλες οι άλλες θεσμικές κατοχυρώσεις, δεν σημαίνουν ότι εκεί τελειώνει και η λειτουργικότητα αυτής της ανεξαρτησίας. Είναι διαρκώς διεκδικούμενη και πολλαπλά διεκδικούμενη από όλες τις πλευρές. Ειδικά επί της δικαιοσύνης, οφείλουν και οι δικαστές να διεκδικούν την ανεξαρτησία εις το διηνεκές και υπό οιεσδήποτε συνθήκες.
Και να την προστατεύουν.
Στο συγκεκριμένο, λοιπόν, - χωρίς να αναφερθώ σε ονόματα - κορυφαίο στέλεχος της δικαιοσύνης και μάλιστα χωρίς πια να είναι εν ενεργεία, δεν μπορεί να προσδιορίσει μέσα από τις θεσμικές επιλογές και πρωτοβουλίες ευθύνες Υπουργών, πολιτικών προσώπων, να τις επισημάνει, να τις κατονομάσει, αλλά προτιμά να τις εντάξει στον πολιτικό ανταγωνισμό μιας επικαιρότητας; Αυτό δεν είναι υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, ούτε επί του προσωπικού για κάθε δικαστή, ούτε εν τω συνόλω. Από αυτή την άποψη και εδώ θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί.
Σε ποιον αναφέρεστε;
Διότι με το να δίνεις βορά διάφορα πολιτικά πρόσωπα στις παραπολιτικές και σκανδαλοθηρικές τηλεοπτικές εκπομπές ή παρουσιάσεις του Τύπου δεν βοηθάς και πολύ τη διαδικασία της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.
Δεν έχω αντίρρηση, αλλά αυτό ισχύει γενικά.
Εδώ χρεώνονται, όμως. Όπως εδώ ακούσαμε ότι πρέπει να απολογηθούν οι Υπουργοί και η Κυβέρνηση - και εκλήθησαν οι Υπουργοί - για τον Σόρος, γιατί - λέει - υπάρχει η υποψία ότι ο Σόρος χρηματοδοτεί πολιτικά πρόσωπα. Και θα κληθεί ο κ. Παπαγγελόπουλος και ο κ. Καλογήρου - μετ' επιτάσεως ζητήθηκε! - να δώσουν απαντήσεις! Είναι πολιτική στάση αυτή όταν έχουμε ένα νομοσχέδιο που δεν είναι της σειράς; Ταλανίζει τον δημόσιο βίο η διαφάνεια των δηλώσεων της περιουσιακής κατάστασης πολιτικών προσώπων και των άλλων προσώπων που ασκούν δημόσια λειτουργήματα και έχουμε παρελθόν όχι μόνο για τις περιπτώσεις που αποκαλύφθηκαν ότι υπήρχαν σκάνδαλα. Εγώ θέλω πάντα, και νομίζω όλοι μας, να έχω μέχρι τέλους το τεκμήριο της αθωότητας πάνω από όλα. Έτσι, και την επικαιρότητα της παραπομπής και της προφυλάκισης του κ. Παπαντωνίου και της συζύγου του δεν θα την τελειώσω ως κάτι δεδομένο απολύτως. Αλλά πώς έγινε αυτό; Ο Νίκος Παρασκευόπουλος ήταν πρόεδρος της προανακριτικής επιτροπής για την υπόθεση των κατηγοριών εναντίον του κ. Παπαντωνίου. Και ήμουν εγώ Πρόεδρος - είχα την τιμή - μετά από ένα διάστημα, στην εξεταστική επιτροπή για τη «NOVARTIS». Και στην πρώτη εκείνη περίοδο και μετά με τη «NOVARTIS» τι τεκμηριώσαμε και δεχτήκαμε; Στην πρώτη μεν περίπτωση υπήρχε συναίνεση, στη δεύτερη...
Ήσασταν μέλος και θα ξέρετε ότι ήμουν ο πρώτος που είπε ότι πρέπει να πάει.
Ακριβώς, κύριε Τζαβάρα, συναινέσατε κι εσείς, προς τιμήν σας. Ακριβώς, το βεβαιώνω. Στη δεύτερη περίπτωση, όμως, είχαμε εξέγερση, γιατί τεκμηριώσαμε και βαθύναμε θεωρητικά και πρακτικά, ως Βουλή, όχι ως ΣΥΡΙΖΑ ή ως οτιδήποτε, τη συνταγματική και νομική τεκμηρίωση για να παραπεμφθεί ο έλεγχος εκεί που πραγματικά μπορεί να γίνει και με όρους αξιοπιστίας. Έχουμε αυτή τη στιγμή μια ομαλοποίηση αλλά και μια συνέπεια στον έλεγχο αυτών των υποθέσεων για την οποία χρειάστηκε να γίνει μεγάλη προσπάθεια. Εγώ ήμουν στο παρελθόν μέλος της Επιτροπής Ελέγχου «πόθεν έσχες» στη Βουλή, πριν από χρόνια. Έχω δει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δήλωση «πόθεν έσχες» πολιτικού προσώπου, του οποίο εν συνεχεία πήρε η υπόθεσή του τον δρόμο της δικαιοσύνης - δεν με ενδιαφέρουν τα πρόσωπα - , που στη δήλωση στο σημείο εκείνο που καλούμαστε να δηλώσουμε τις καταθέσεις μας, που εκεί προβλέπεται αριθμός κατάθεσης, τράπεζα, όλες οι λεπτομέρειες, ήταν τότε η δραχμή, δεν υπήρχε το ευρώ, και υπήρχε διαγώνια η δήλωση: «Περίπου 9 εκατομμύρια δραχμές οι καταθέσεις μου». Αυτή η δήλωση έγινε δεκτή. Έγινε δεκτή με πλήρη απαξίωση τού τότε νόμου που και τότε προέβλεπε ότι έπρεπε να δώσεις αναλυτικά στοιχεία. Ξέρετε, για αυτό το πολιτικό πρόσωπο τι απεκαλύφθη αμέσως μετά όσον αφορά το πόσες καταθέσεις είχε; Είχε εκατόν δέκα βιβλιάρια, εκατόν δέκα λογαριασμούς. Και είχε σημειώσει λοξά: «Περίπου 9 εκατομμύρια δραχμές». Και δεν υπήρχε απαξία! Είχε δίκιο ο κ. Τασούλας, το υπαινίχθηκε και ο κ. Τζαβάρας: δεν υπάρχει νόμος άριστος που να τα καλύψει όλα αυτά, αν δεν υπάρχει μια γενικευμένη κοινωνική και πολιτική απαξία για τέτοιου είδους πρακτικές. Αυτό το παράδειγμα που σας έφερα αποτυπώνει με τον πιο εναργή τρόπο ότι τότε δεν υπήρχε απαξία. Και εκεί είναι η διαφορά, κύριε Τζαβάρα. Δεν είναι η από δω πλευρά οι αδιάφθοροι και η από εκεί οι διεφθαρμένοι. Δεν είναι. Μην μας υποτιμάτε. Ούτε ανόητοι είμαστε, ούτε αφελείς.
Σε όλα τα κόμματα υπάρχουν διεφθαρμένες δυνάμεις. Δεν θέλετε να το παραδεχθείτε. Μετά από τρία - τέσσερα περίπου χρόνια θα τα ξαναπούμε.
Μη διακόπτετε, κύριε Τζαβάρα.
Δεν έχουμε ποτέ στην Αριστερά την αυτάρεσκη άποψη ότι από τη μια μεριά είναι οι αδιάφθοροι και από την άλλη οι διεφθαρμένοι. Μη με διακόπτετε. Έχουμε, όμως, εδραία την πεποίθηση ότι υπάρχουν πολιτικές επιλογές που ευνοούν ή και υποθάλπτουν τη διαφθορά ή πολιτικές που την εμποδίζουν και την αντιμετωπίζουν. Και εκεί είναι η σύγκρουσή μας, διότι εμείς δεν θα δεχόμαστε διοικητικό προϊστάμενο - πολιτικό προϊστάμενο στην πραγματικότητα - του κόμματός μας τον Χριστοφοράκο.
Εντάξει τώρα αυτό που λέτε είναι χυδαίο.
Όχι, δεν είναι.
Είναι χυδαίο.
Δεν είναι.
Κύριε Δρίτσα, σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Σας παρακαλώ, θα ήθελα ένα λεπτό ακόμα.
Ήδη, έχετε υπερβεί το χρόνο. Μη διακόπτετε και εσείς, κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ.
Θα πρέπει, λοιπόν, η επιμελής απόκρυψη να έχει τρόπους να αντιμετωπίζεται και ο πλημμελής έλεγχος να αποτελέσουν παρελθόν. Γι' αυτό είναι σημαντική αυτή η συζήτηση και θα έπρεπε εκεί να επικεντρωθεί, γιατί αυτό νομίζω ότι ενδιαφέρει τον ελληνικό λαό. Δεν έχω χρόνο να πω για τη Δημοτική Αστυνομία και την τροπολογία. Ούτε, εν εκτάσει, για τη ρύθμιση του Υπουργείου Δικαιοσύνης αναφορικά με τον έλεγχο των βεβαιώσεων αναπηρίας και όλα αυτά τα πράγματα που βελτιώνει. Θα αναφερθώ στο γεγονός ότι εμφανίστηκε ένας πολυπράγμων παράγοντας της οικονομικής ζωής με οικονομική, πολιτική και κοινωνική ισχύ και βρήκε το παραθυράκι για να επωφεληθεί παρανόμως, χρεώθηκε στον Νίκο Παρασκευόπουλο και στο νόμο του - αν είναι δυνατόν! - ενώ είναι κλασική περίπτωση διαφθοράς από ανθρώπους που έχουν οικονομική, κοινωνική και πολιτική ισχύ. Και αντί να δούμε αυτό, είδαμε τον νόμο Παρασκευόπουλου.
Ολοκληρώστε, κύριε Δρίτσα, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω με την τροπολογία για το ΙΓΜΕ. Έχω ζήσει εδώ και πολλά χρόνια, από την εποχή που ήταν Αναπληρωτής Υπουργός στο Υπουργείο ο κ. Μανιάτης, Υπουργός ο κ. Παπακωνσταντίνου, Γενικός Γραμματέας ο κ. Μουσουρούλης μετέπειτα Υπουργός Ναυτιλίας, αυτή την εκκρεμότητα του λογαριασμού, του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης με την «ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ» των εργαζομένων και διαδοχικά των συνταξιούχων εργαζομένων του ΙΓΜΕ. Ξέρω ότι με αυτή την τροπολογία δεν ικανοποιούνται 100%. Μετά, όμως, από τόσα χρόνια επέρχεται μια ρύθμιση. Θα μπορούσα να ζητήσω και εγώ ο ίδιος ακόμα μεγαλύτερη απόδοση των αποζημιώσεων σε αυτούς τους εργαζόμενους, οι οποίοι έχουν σημαντική προσφορά στην παραγωγική δραστηριότητα της χώρας. Ξέρω ότι σε αυτό υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες. Όμως, είναι και αυτό ένα δείγμα γραφής, ότι έστω και αν δεν έχουμε φτάσει στο ιδανικό, δεν αφήνουμε τίποτα που να το πετάμε στο καλάθι των αχρήστων. Έχω πάει τουλάχιστον δεκαπέντε φορές τα προηγούμενα χρόνια, μαζί με τους εργαζομένους του ΙΓΜΕ, στο αρμόδιο Υπουργείο - στις προηγούμενες κυβερνήσεις - για αυτό το θέμα. Και έρχεται μια Κυβέρνηση να το ρυθμίσει με αυτόν τον τρόπο. Ίσως και στη συνέχεια - θα το δούμε - μπορούμε να αναζητήσουμε τρόπους περαιτέρω βελτίωσης. Αυτά είναι σημαντικά πράγματα και εκεί στηρίζεται αυτή η Κυβέρνηση. Γι' αυτό θα παραμείνει - όπως έχει δεσμευτεί απέναντι στον ελληνικό λαό - και θα φτάσει μέχρι τέλος την ολοκλήρωση μιας χρήσιμης για τον κόσμο πολιτικής. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Βάκη.
Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το πάγιο και προσφιλές ερμηνευτικό σχήμα της Αντιπολίτευσης ήταν και παραμένει η θεωρία των δύο άκρων, ενδεδυμένη διάφορες μορφές, με προσφιλείς χαρακτηρισμούς τύπου «Μαδούρο», «Βόρεια Κορέα», εσχάτως τον ευφάνταστο όρο «πολωνοποίηση», σήμερα ακούσαμε και για «Στάζι», κ.λπ.. Η προσπάθεια - που ευτυχώς για την ελληνική κοινωνία τελεσφόρησε - της δημοπράτησης των τηλεοπτικών συχνοτήτων μεταφραζόταν σε χειραγώγηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, με αποκορύφωμα τη σπίλωση της δημόσιας τηλεόρασης που εσείς κλείσατε πραξικοπηματικά εν μια νυκτί το 2013, η διερεύνηση σκανδάλων διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, που πλήρωσε με αίμα ο ελληνικός λαός, μεταφράστηκε σε πολιτική εξόντωσης των πολιτικών μας αντιπάλων και η υποχρέωση των δικαστικών να καταθέτουν «πόθεν έσχες» σε ωμή παρέμβαση στη δικαιοσύνη. Αναρωτιέστε ποιος έστειλε στη φυλακή τον Γιάννο Παπαντωνίου. Τον έστειλε η εργαλειοποίηση του δόγματος Πολάκη, όπως ο ίδιος με περισσό θράσος ισχυρίζεται, ή μήπως τον έστειλε φυλακή η δικαιοσύνη για μία υπόθεση που έχει ξεκινήσει από το 2005 και περιλαμβάνει οκτακόσιες σελίδες και 3 εκατομμύρια σε μίζες; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης - που θα πρέπει να ντρέπεστε για τους χαρακτηρισμούς όπως «Στάζι», «πολωνοποίηση» κ.λπ., που μετέρχεστε ελλείψει επιχειρημάτων, πολιτικού πολιτισμού αλλά και απύθμενου θράσους - , όπως δεν είναι το δόγμα Πολάκη - το ακούσαμε κι αυτό - εργαλείο παρέμβασης στη δικαιοσύνη, άλλο τόσο δεν είναι ο νόμος Παρασκευόπουλου πρωταίτιος της παραβατικότητας και της ανομίας, όπως συνηθίζετε να λέτε. Άλλο αν η «ανομία» είναι όρος της κοινωνιολογίας με τελείως διαφορετική ερμηνεία και χρήση. Εκτροφείο θυμού, απαξίωσης του πολιτικού συστήματος αλίμονο της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, εκφασισμού, ρατσιστικού παροξυσμού γίνεται η κοινωνία, δυστυχώς, κι όταν επωμίζεται βάρη της χρεοκοπίας για την οποία δεν ευθύνεται η ίδια. Τα κόμματα των θαλασσοδανείων, των offshore, της μίζας, που χρεοκόπησαν τη χώρα και την έβαλαν εν μία νυκτί στη βαρβαρότητα των μνημονίων, ε, ας σιωπήσουν καλύτερα. Το παρόν νομοσχέδιο, μεταξύ άλλων, εισάγει δύο σημαντικότατες διατάξεις στο πλαίσιο της διαφάνειας, της χρηστής διοίκησης και του κράτους δικαίου. Το πρώτο είναι η υποχρέωση των δικαστών να κοινοποιούν τις δανειακές τους υποχρεώσεις και η δεύτερη είναι η υποχρέωση των εν διαστάσει συζύγων πολιτικών προσώπων, οι οποίοι οφείλουν να υπάγονται στις διατάξεις του «πόθεν έσχες» για να μην έχουμε νέες περιπτώσεις νέων κατοικιών του Βολτέρου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου δυο λόγια γι' αυτόν τον περίφημο «νόμο Παρασκευόπουλου». Αίφνης ένας νόμος απέκτησε ονοματεπώνυμο και μετετράπη σε αποδιοπομπαίο τράγο, στον οποίο προβλήθηκαν όλα τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας. Για κάθε παραβατική συμπεριφορά, για κάθε έγκλημα που συντελείτο, αποκλειστικός υπεύθυνος ήταν ο «νόμος Παρασκευόπουλου». Ένας νόμος κι ένας δράστης οι πρωταίτιοι για την εγκληματικότητα. Αυτό, λοιπόν, που η προπαγάνδα, η λάσπη και η ημιμάθεια αποκαλούν «νόμο Παρασκευόπουλου» και ταυτίζουν με ηθικό αυτουργό κάθε παραβατικότητας και εγκληματικότητας, ξέρετε από πότε ισχύει; Από τότε που πυρπολήθηκε η Βαστίλη. Ο δικαιϊκός πολιτισμός της νεωτερικότητας ανανοηματοδοτεί την ποινή και την ερμηνεύει ως σωφρονισμό κι όχι ως εκδικητικότητα, ως μέσο κοινωνικής ένταξης και όχι εξόντωσης. Η αποσυμφόρηση δεν βελτιώνει μόνο τις συνθήκες κράτησης, δεν γκρεμίζει μόνο τη φυλακή μέσα στη φυλακή, δεν αποτρέπει τον εκβαρβαρισμό και την υποτροπή εντός των τειχών, αλλά αποκαθιστά και τη χαμένη τιμή της χώρας μας όσον αφορά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μας απάλλαξε από πρόστιμα εκατομμυρίων. Οι μόνες χώρες εναντίον των οποίων η Διεθνής Επιτροπή Βασανιστηρίων είχε εκδώσει δημόσια δήλωση αποδοκιμασίας ήταν τρεις: Τουρκία, Ρωσία και Ελλάδα. Αν ανατρέξει δε κανείς στα στατιστικά στοιχεία της Αστυνομίας την τριετία 2015-2017, θα διαπιστώσει ότι τα σοβαρά εγκλήματα μειώθηκαν. Ο δε νόμος δεν αφορά ποινές ισόβιας κάθειρξης, ενώ η παράτασή του επιφέρει και διορθώσεις σημαντικές και συμπληρώσεις στο άρθρο 110Α του Ποινικού Κώδικα, ενισχύοντας τον ρόλο του δικαστή, προκειμένου να αποφεύγονται φαινόμενα κατάχρησης με επίκληση την αναπηρική ιδιότητα για την αποφυλάκιση, με χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του Αριστείδη Φλώρου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, μια μόνιμη αντίφαση διαπερνά τον δημόσιο λόγο σας αλλά και τις πολιτικές τις οποίες ασκήσατε στους τομείς της δημόσιας διοίκησης και της δικαιοσύνης. Ασυλία και ασυδοσία, διαφάνεια και αυθαιρεσία στη δημόσια διοίκηση, διασπάθιση, δωροδοκίες, συναλλαγές, φαίνεται να ήταν η καύσιμη ύλη της μηχανής τους κράτους και συστατικό στοιχείο της πολιτικής σας. Και από την άλλη μεριά το δόγμα «Νόμος και Τάξη», μια προνεωτερική αντίληψη του σωφρονισμού, που εδράζεται στο νομικό έκτρωμα - θα πω εγώ - του δικαιϊκού πολιτισμού, που ακούει στο όνομα «φυλακές τύπου Γ΄» και που θέλετε να επαναφέρετε. Και συνιστά μια ενοχλητική παραφωνία στο κράτος δικαίου και στην πολιτεία και σε κάθε πολιτεία που θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ευνομούμενη. Η προσφιλής θέση, λοιπόν, «καταδικάζουμε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται» γίνεται και δούρειος ίππος αυτή τη στιγμή άλωσης του δημοσίου πανεπιστημίου, της κατάργησης του ασύλου και του άρθρου 16. Από τους μαθητές - πελάτες, από την απόλυση τότε δυόμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών της τεχνικής εκπαίδευσης, διακαής πόθος είναι ένας: Ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων διά της απαξίωσης και της κατασυκοφάντησης. Θα μου πει κάποιος εύλογα: τα ναρκωτικά. Αναφέρθηκε σε αυτό και ο συνάδελφος - νομίζω - από το Ποτάμι. Ναι, τα ναρκωτικά είναι μάστιγα! Γίνεται εντός του χώρου του πανεπιστημίου διακίνησή τους; Ας παρέμβει η Αστυνομία. Ο νόμος περί ασύλου είναι σαφέστατος και επαρκέστατος. Γιατί δεν καλεί την Αστυνομία το πρυτανικό συμβούλιο, εάν διαπράττεται κακούργημα; Είναι λογικό να κλείνει το πανεπιστήμιο, όταν η διακίνηση, η εμπορία φέρεται να γίνεται εκτός του χώρου του πανεπιστημίου πλησίον; Το αφήγημά σας, όμως, περί βίας και ανομίας με αφορμή τα ναρκωτικά και τον «Ρουβίκωνα» στη Φιλοσοφική γίνεται για να ριφθεί ο κύβος και να κηρύξετε τον πόλεμο στο δημόσιο πανεπιστήμιο, να το μεταλλάξετε σε ένα κέντρο εξυπηρέτησης πελατών. Ναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταδικάζετε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται. Μόνο που ενίοτε αυτό γίνεται και το φύλλο συκής για να επικροτείτε μια άλλη βία, τη βία του νεοφιλελευθερισμού, των απολύσεων και των περικοπών, αλλά και την ακροδεξιά βία και τους εθνικιστικούς παροξυσμούς. Άλλωστε, η μήτρα της βίας εν Ελλάδι είναι η Αριστερά και όχι η Χρυσή Αυγή, κατά παλαιότερη δήλωση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και γι' αυτό θα πρέπει - όπως μας είπε ένα άλλο πρωτοκλασάτο στέλεχός σας - με θεσμικές ενέργειες και κρατικές παρεμβάσεις να μην αναλάβει ποτέ ξανά τη διακυβέρνηση η Αριστερά. Μπορείτε κιόλας να τη βγάλετε - δεν ξέρω - και εκτός νόμου! Καταδικάζουμε, λοιπόν, τη βία απ' όπου και εάν προέρχεται. Προ μηνών - επιτρέψτε μου την αναφορά - είχαν επιτεθεί με μανία στον Δήμαρχο της Θεσσαλονίκης και βοούσαν τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης από δηλώσεις στελεχών σας, κατά τις οποίες έπαθε αυτό που του άξιζε γιατί είναι ένας προδότης! Όταν, λοιπόν, καταδικάζετε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται, ας την καταδικάζετε και όσον αφορά ρατσιστικές, ομοφοβικές ενέργειες, εθνικιστικές εξαλλοσύνες, φασιστικά παραληρήματα. Διότι, εάν δεν το κάνουμε, τότε αυτό το φύλλο συκής θα γίνει κουτί της Πανδώρας και θα ξεπηδήσουν μαινόμενα πλήθη, θα ξεπηδήσουν οι κυρ - Παντελήδες που λιντσάρουν μανιωδώς ανυπεράσπιστους, αδύναμους ανθρώπους, διότι γι' αυτούς δεν είναι άνθρωποι, είναι υπάνθρωποι και δεν αξίζουν το όνομα του ανθρώπου. Θα βγουν αγανακτισμένοι γονείς και σύλλογοι, που φράζουν την πόρτα του σχολείου και στερούν το δικαίωμα στη γνώση σε παιδιά που πιστεύουν σε έναν άλλο θεό και μιλούν μια άλλη γλώσσα, γιατί ενδεχομένως και αυτά δεν ανήκουν στην κατηγορία των ανθρώπων. Θα βγουν τάγματα εφόδου, που θέλουν να αφανίσουν πρόσφυγες, μετανάστες και κάθε πολίτη που υπερασπίζεται κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Αυτή την κοινωνία θέλουμε; Αυτή θα είναι η Ελλάδα που ονειρευόμαστε μετά τα μνημόνια ή θέλουμε μία Ελλάδα της χρηστής διοίκησης, μια ευνομούμενη πολιτεία, ένα κράτος δικαίου; Θέλουμε, όμως, και ανθρωπισμό και κάποιες αξίες και δημοκρατία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Σταματάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Απομένει ακόμα ένας ομιλητής και θα μπούμε στη διαδικασία των δευτερολογιών, αφού προηγηθεί η παρέμβαση του Υπουργού κ. Καλογήρου. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν μιλήσω για το σχέδιο νόμου, θα ήθελα να αναφερθώ στην τροπολογία του Υπουργείου για την παράταση των ρυθμίσεων, για την αποσυμφόρηση των φυλακών, η οποία δέχτηκε τα πυρά όλης της Αντιπολίτευσης και λοιδορήθηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης στις επιτροπές. Θεωρώ ότι η ρύθμιση είναι σημαντική, γιατί αφορά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, μάλιστα, μιας πολύ ιδιαίτερης και ευαίσθητης ομάδας ανθρώπων, δηλαδή των κρατουμένων στα σωφρονιστικά ιδρύματα, στα καταστήματα κράτησης, όπου ο αριθμός των κρατουμένων υπερβαίνει κατά πολύ τις διαθέσιμες θέσεις και δυσκολεύει κατά πολύ την καθημερινότητα των κρατουμένων και δημιουργεί έκρυθμες καταστάσεις. Είναι θλιβερό ότι από την ψήφιση του ν.4322/2015 η Αντιπολίτευση έχει επιδοθεί σε ένα ρεσιτάλ συκοφαντίας, με πλαστά στοιχεία, για να καλλιεργήσει αίσθημα ανασφάλειας στους πολίτες και τελικά να διατηρηθεί αυτή η κατάσταση που εξαθλιώνει τους ανθρώπους. Για εμάς είναι τιμή που ψηφίσαμε τον νόμο Παρασκευόπουλου και είναι τιμή για τον ίδιο που το όνομά του συνδέθηκε με ουσιαστικές αλλαγές στο σύστημα κράτησης, γιατί πιστεύουμε ότι ένα κράτος δικαίου πρέπει να δίνει ευκαιρίες σωφρονισμού και ένταξης στους παραβάτες του νόμου και, πάντως, πρέπει να σέβεται την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη πάνω από κάθε άλλη αξία. Αυτή η επίπλαστη ανασφάλεια, που στην πιο ακραία της έκφανση φτάνει στην ιδέα της αυτοδικίας, είναι αντικοινωνική και τελικά επικίνδυνη για την ίδια τη δημοκρατία. Γι' αυτόν τον λόγο, με κάθε τρόπο θα υπερασπιστούμε τις αξιοπρεπείς και ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές, όπως προκύπτει και από το πρόσφατο ψήφισμα των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης και όπως επιβάλλουν τα διεθνή πρότυπα. Οι εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο παρελθόν ήταν ντροπιαστικές για τη χώρα μας. Οι φυλακές ήταν υποστελεχωμένες, η υγειονομική περίθαλψη ανεπαρκής, τα τετραγωνικά που αντιστοιχούσαν σε κάθε κρατούμενο λίγα, μια κατάσταση που είχε δημιουργηθεί από την πολιτική πολλών δεκαετιών. Η προσπάθεια να αντιστραφεί ξεκίνησε από το 2015 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Είναι χρέος του κάθε δημοκρατικού πολίτη να στηρίξει αυτή τη προσπάθεια απέναντι στο σκοτάδι του εκδικητικού μίσους, απέναντι σε αδύναμους ανθρώπους. Εξάλλου, από τον νόμο έχουν οριστεί αυστηρές προϋποθέσεις. Από το 2017 τα σκληρά κακουργήματα έχουν εξαιρεθεί από την αποσυμφορητική διάταξη. Υπήρξε απόλυτος αποκλεισμός σε αδικήματα όπως είναι η αρπαγή ανηλίκου, ο βιασμός, η αποπλάνηση παιδιών, η ασέλγεια σε ανήλικο έναντι αμοιβής, οι ένοπλες ληστείες από τις οποίες προκλήθηκαν θάνατοι. Βέβαια, αυτή η διάταξη είναι προσωρινή. Η Κυβέρνηση έχει δηλώσει την πρόθεσή της για εξορθολογισμό του συστήματος ποινών, για ένα σύστημα δικαιοσύνης που να στηρίζεται στους άξονες «ασφάλεια - ανθρωπισμός - επανένταξη - διαφάνεια». Τώρα, σχετικά με το νομοσχέδιο που συζητάμε, θα ήθελα να επισημάνω ότι πρόκειται για ένα νομοσχέδιο το οποίο εκσυγχρονίζει τις διατάξεις του νόμου, εξορθολογίζει και μειώνει τη γραφειοκρατία και ενθαρρύνει τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά με την ανάληψη ευθυνών που δεν τους δημιουργούν προβλήματα. Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, έχουν αναλυτικά σταθεί στις διατάξεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Εγώ θα ήθελα να σταθώ σε δύο κυρίως διατάξεις: Η μία είναι ότι εισάγεται υποχρεωτική δήλωση περιουσιακών στοιχείων των προσώπων που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Με τον τρόπο αυτόν καλύπτεται ένα μεγάλο κενό μετά την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης και την εξίσωση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων με αυτά που συνεπάγεται η σύναψη του γάμου. Το δεύτερο είναι ότι αποτρέπεται η περιττή επιβάρυνση γονέων και κηδεμόνων αλλά και μαθητών που συμμετέχουν σε σχολικές επιτροπές, περιορίζοντας την υποχρέωση της δήλωσης των στοιχείων μόνο στους προέδρους και στους διαχειριστές των τραπεζικών λογαριασμών. Νομίζω ότι προστίθενται στους υπόχρεους όλα τα μέλη των επιτροπών διαγωνισμών, του Κεντρικού Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων και όλων των Συμβουλίων Αρχιτεκτονικής, του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και του Κεντρικού Συμβουλίου Νεότερων Μνημείων. Με αυτές τις διατάξεις και τις ρυθμίσεις εξασφαλίζονται η διαφάνεια και η ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κράτος δικαίου και στους θεσμούς. Η κοινωνία έχει ανάγκη απ' αυτές τις αξίες. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Κατσίκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι δύο πυλώνες, στους οποίους στηρίχθηκε αυτή η κυβερνητική συμφωνία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ήταν η έξοδος της χώρας από τα μνημόνια και η καταπολέμηση της διαφθοράς. Περνώντας από Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες οδεύουμε στην επίτευξή τους. Τον Αύγουστο η χώρα πάτησε δειλά αλλά αποφασιστικά στα πόδια της. Βγήκε από τα μνημόνια, προσβλέποντας σε μία οικονομική διαδρομή αυτόνομη και ανοδική. Η συνδρομή μας, όμως, και στην οικοδόμηση του άλλου πυλώνα, αυτού της καταπολέμησης της διαφθοράς, να ξέρετε πως είναι και θα είναι καθοριστική. Πείτε μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εάν υπάρχει άνθρωπος σήμερα που να εμπιστεύεται όλους τους θεσμούς και να πιστεύει πως το ελληνικό κράτος και οι λειτουργοί του είναι θωρακισμένοι απέναντι στη διαφθορά και στη διαπλοκή. Πείτε μου, εάν υπάρχει άνθρωπος σήμερα που να πιστεύει ότι το δημόσιο συμφέρον το προστατεύουν όλοι αυτοί που ορκίστηκαν να το κάνουν. Δεν το πιστεύει κανείς. Η απαξία έχει κυριαρχήσει ως αίσθηση στη δημόσια ζωή του τόπου. Αυτό, όμως, που πρέπει να στηλιτευθεί είναι η σκανδαλώδης απουσία της πολιτικής βούλησης. Και αυτή είναι μακρόχρονη. Η πολιτεία απέτυχε να προστατεύσει το συμφέρον της, είτε μη νομοθετώντας είτε μη εφαρμόζοντας. Όποιο, όμως, και από τα δύο και αν συνέβαινε, η ίδια είναι τραγικά υπεύθυνη. Η καθιέρωση εδραίας πεποίθησης, ειδικά στις νεότερες γενιές, πως επιτυγχάνει μόνο ο διαπλεκόμενος και το «λαμόγιο» είναι υποχρέωση και ευθύνη μας να την καταρρίψουμε. Ένα σημαντικό εργαλείο στην προσπάθειά μας αυτή είναι οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης. Με τις προτεινόμενες διατάξεις καλύπτονται κενά και αποσαφηνίζονται σημεία του προηγούμενου νόμου, ενώ παράλληλα διευκολύνεται το έργο των ελεγκτικών οργάνων, καθώς τροποποιείται η ισχύουσα νομοθεσία που διέπει την υποβολή τους. Η σταδιακή διαμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου από το 1964 μέχρι σήμερα συνεκτιμήθηκε και η διεύρυνση της ελεγχόμενης βάσης που διαμορφώνεται στο τωρινό κείμενο ικανοποιεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα, περιλαμβάνοντας κατηγορίες υπόχρεων που συμμετέχουν ενεργά στη λειτουργία της δημόσιας ζωής. Πιο συγκεκριμένα, περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, εκδότες διαδικτυακών και έντυπων ενημερωτικών μέσων, καθώς και το προσωπικό τής Αστυνομίας, του Λιμενικού και της Πυροσβεστικής, με την προϋπόθεση ότι δεν τελεί υπό καθεστώς μόνιμης διαθεσιμότητας, λόγω ασθενείας ή τραυματισμού. Προς επίρρωσιν, λοιπόν, της αναγκαιότητας της ως άνω διεύρυνσης, θα αναφερθώ κατά το δυνατόν επιγραμματικά σε υποθέσεις εκδοτών, καθώς και σε υποθέσεις επίορκων αξιωματικών των Σωμάτων Ασφαλείας, που κατά καιρούς απασχολούν τη δικαιοσύνη. Και ξεκινώ από το τελευταίο. Πρόσφατα εξαρθρώθηκε κύκλωμα εμπλεκομένων αστυνομικών σε διακίνηση ναρκωτικών. Και διερωτώμαι, η διεύρυνση και η διασταύρωση στοιχείων που αυξάνουν την περιουσιακή κατάσταση των εμπλεκομένων προσώπων θα μπορούσε να λειτουργήσει ενισχυτικά ως προς την εξιχνίαση της υπόθεσης; Πιστεύω πως ναι. Η θεσμοθέτηση ενός αναδρομικού ελέγχου δηλώσεων μπορεί να στοιχειοθετήσει τη διεξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων σχετικά με τη δημιουργία και προέλευση εισοδημάτων; Πιστεύω πως ναι. Και περνώ τώρα στο κεφάλαιο «μεγαλοεκδότες», είτε διαδικτυακών είτε έντυπων ενημερωτικών μέσων. Γνωρίζουμε όλοι μας την καταδίκη μεγαλοεκδότη του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη για το αδίκημα παραβίασης του νόμου περί «πόθεν έσχες» κατ' εξακολούθηση, όπως αυτή επεβλήθη τον Μάρτιο του 2017. Γνωρίζουμε, επίσης, τις εξελίξεις στην υπόθεση εκδότη εφημερίδας πανελλαδικής κυκλοφορίας - δεν θα προβώ σε ονοματολογία - που έχει διαφύγει, θα έλεγα, και διαμένει πλέον στο εξωτερικό σε μια υπόθεση που ξεκίνησε το 2007. Αυτός ο εκδότης καλείται να καταβάλει το σύνολο των χρημάτων που δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει με το «πόθεν έσχες» του, περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ, μετά από καταλογισμό του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ποσό το οποίο αναμένεται να εισπραχθεί με τη διαδικασία της είσπραξης των δημοσίων εσόδων. Ο λόγος που αναφέρθηκα σ' αυτά τα παραδείγματα είναι απλώς για να αναδείξω τη σημασία του ελέγχου υποβολής των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης ως μέσου θωράκισης της πολιτείας απέναντι σε φαινόμενα κατάχρησης της εξουσίας. Στο πλαίσιο διεύρυνσης της βάσης των ελεγχόμενων προσώπων υποχρέωση για υποβολή δήλωσης περιουσιακής κατάστασης αποκτούν τα πρόσωπα που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης και με τον τρόπο αυτόν εξομοιώνονται οι συμβιούντες με τους υπόχρεους σε υποβολή δήλωσης περιουσιακής κατάστασης, από τη στιγμή που το κράτος απεδέχθη και νομοθέτησε την καθιέρωση του συμφώνου συμβίωσης. Η αύξηση του αριθμού των υπόχρεων οδηγεί, εκ των πραγμάτων, στην αναγκαιότητα αύξησης του αριθμού των μελών της επιτροπής ελέγχου και ως εκ τούτου, η αύξηση κατά δύο του αριθμού των μελών κρίνεται σκόπιμη και αναγκαία. Στη συγκεκριμένη επιτροπή συμμετέχει για πρώτη φορά η Γενική Επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης, ενισχύοντας τις δικλίδες αμερόληπτης κρίσης και διαφάνειας. Σημαντική καινοτομία του νέου σχεδίου νόμου είναι η υπαγωγή στην αρμοδιότητα της Επιτροπής «πόθεν έσχες» της Βουλής του ελέγχου των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης όλων των δικαστικών προσώπων. Όσον αφορά στις σχολικές επιτροπές, υπόχρεοι είναι πλέον μόνο οι πρόεδροι και οι διαχειριστές των τραπεζικών λογαριασμών αυτών των επιτροπών. Θεωρούμε ότι η απάλειψη από την υποχρέωση υποβολής δήλωσης «πόθεν έσχες» των μελών σχολικών επιτροπών είναι πάρα πολύ σωστή, δεδομένου ότι πάρα πολλά μέλη σχολικών επιτροπών, που είναι γονείς, κηδεμόνες κ.λπ., αρνούντο να λάβουν μέρος σ' αυτές τις επιτροπές, καθώς ήταν υποχρεωμένοι να υποβάλουν δήλωση «πόθεν έσχες». Η πρόβλεψη για πρώτη φορά πληρωμής ηλεκτρονικού παραβόλου σε περιπτώσεις εκπρόθεσμης υποβολής δηλώσεων εκτιμούμε ότι θα δράσει αυξητικά στην εμπρόθεσμη υποβολή των δηλώσεων και παράλληλα θα συμβάλει στην αποφυγή των διαδοχικών παρατάσεων. Ωστόσο, αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, σ' αυτό το σημείο θα ήθελα να επιστήσω τη δική σας προσοχή στη συγκεκριμένη θεσμοθέτηση, η οποία θα ήταν σκόπιμο να επανεξεταστεί ως προς το ύψος της αξίας των παραβόλων που προβλέπει, αναλογιζόμενοι την οικονομική συγκυρία. Κατ' εμέ μάλλον έχει τιμωρητική σημασία και χαρακτήρα η αξία του ποσού του παραβόλου, εάν αναλογιστούμε την οικονομική συγκυρία, μέσα στην οποία οι συμπολίτες μας πορεύονται και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Η αναγκαιότητα προστασίας του δημοσίου συμφέροντος, που καθίσταται σήμερα επιτακτικότερη παρά ποτέ, ισχυροποιείται από τη δυνατότητα που παρέχεται στην επιτροπή ελέγχου να ανασύρει υποθέσεις που έχουν αρχειοθετηθεί, όταν προκύπτουν ενδείξεις μη υποβολής ή υποβολής ανακριβούς δήλωσης. Χωρίς να θέλω, όμως, να επεκταθώ περαιτέρω, κύριε Πρόεδρε, αξίζει να σημειώσω για την ιστορία του πράγματος πως η δήλωση περιουσιακής κατάστασης αποτέλεσε τη λυδία λίθο για να έρθουν στο φως έκνομες δραστηριότητες πολιτικών και μη προσώπων, οδηγώντας αυτούς στις φυλακές, εξέλιξη που φυσικά κατακερμάτισε το κύρος της πολιτικής. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, θεωρώντας ηθική μας υποχρέωση την προστασία της πατρίδας και των πολιτών της, δεν χαλαρώνουμε ανάλαφροι και χορτασμένοι, όπως θα έλεγε και οι ποιητής, από την κατανάλωση των λωτών που μπορεί να μας προσφέρει η θέση μας. Αντίθετα, παραμένουμε υποστηρικτές της διαφάνειας. Θέλουμε καθημερινά να αποδεικνύουμε ότι την ευαγγελιζόμεθα. Παραμένουμε υποστηρικτές της διαφάνειας, της δικαιοσύνης και κυρίως της λογοδοσίας στην άσκηση των δημοκρατικών εξουσιών. Έχοντας, κύριε Υπουργέ και κύριοι συνάδελφοι, αυτόν τον προσανατολισμό, εκτιμούμε πως η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης είναι ουσιαστική και δρα προσθετικά στην επανοικοδόμηση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Στο σημείο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε ο κατάλογος των ομιλητών, όπως και ο κύκλος των παρεμβάσεων των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Καλογήρου για δεκαοκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τίθεται ένα υπαρξιακό ερώτημα: Η εξουσία διαφθείρει τους ανθρώπους ή οι άνθρωποι διαφθείρουν την εξουσία; Είναι ένα διαρκές ερώτημα που φοβάμαι ότι τελικά δεν θα απαντηθεί σήμερα. Επίσης, φοβάμαι ότι η σημερινή συζήτηση δεν μας έκανε πιο σοφούς, όσον αφορά το βασικό νομοθέτημα, το σχέδιο νόμου που είχαμε να συζητήσουμε σήμερα για το «πόθεν έσχες». Και αυτό γιατί αναλωθήκαμε να συζητάμε για θέματα της επικαιρότητας. Μπήκαν από τα παράθυρα στην Αίθουσα αυτή δύο ζητήματα επικαιρότητας. Ποια είναι τα προβλήματα που μας απασχόλησαν σήμερα; Καλέσατε τους Υπουργούς Δικαιοσύνης να τοποθετηθούν σε τοποθετήσεις Βουλευτών που μετέφεραν τη συνέντευξη ενός τέως Υπουργού και νυν Βουλευτή, ο οποίος επικαλέστηκε άλλον συνάδελφό του Υπουργό στο πλαίσιο της λειτουργίας του Υπουργικού Συμβουλίου. Μη ζητάτε, παρακαλώ, να διερμηνεύσω εγώ, τόσο την τοποθέτηση του τέως Υπουργού όσο και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να μεταφέρθηκε μια συζήτηση εντός του Υπουργικού Συμβουλίου, που γνωρίζετε καλά και τον τρόπο λειτουργίας του και το τι σημαίνει η μεταφορά των συζητήσεων αυτών. Αυτό είναι το πρώτο. Δεύτερον, μη ζητάτε επίσης από τον Υπουργό Δικαιοσύνης μια τοποθέτηση σχετικά με το τι συζητούν κύκλοι εισαγγελικής λειτουργού, η οποία φωτογραφίζει με αφηρημένο τρόπο συγκεκριμένα θέματα, συζητήσεις και ζητήματα. Όταν θα πέσει το προσωπείο των κύκλων, όταν το πρόσωπο θα πει ποιο είναι, εάν το πρόσωπο πει τι ακριβώς θέλει να πει και τι να καταγγείλει, τότε η συζήτηση ασφαλώς μπορεί να γίνει εντός ενός συγκεκριμένου πλαισίου. Μην ανησυχείτε, γιατί είναι γνωστό σε όλους μας ότι δικαστές στη χώρα αυτή ασφαλώς και υπάρχουν. Θέλω επίσης να πω - και το έχω ξαναπεί δημόσια - γι' αυτή τη συζήτηση, η οποία γίνεται τον τελευταίο καιρό - και κατά τη γνώμη μου γίνεται με προφανή υστεροβουλία - όσον αφορά το ζήτημα της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης. Έχω πει ότι η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης είναι ο καθρέφτης της. Είναι ο καθρέφτης, στον οποίο η ίδια κοιτάζει μόνο τον εαυτό της και βλέπει μόνο τον εαυτό της και δεν έχει ανάγκη ούτε από παραινέσεις κανενός ούτε ασφαλώς και από προστασία. Η προστασία της ανεξαρτησίας προβλέπεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Συνεπώς οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση το μόνο που κάνει είναι να απομακρύνει την πραγματικότητα ή να δημιουργεί διαστρεβλώσεις όσον αφορά την αλήθεια και την πραγματικότητα. Και, ασφαλώς, με αυτόν τον τρόπο τελικά καταλήγουμε στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, δηλαδή στην απαξίωσή της πολλές φορές. Και γι' αυτόν τον λόγο η ίδια η δικαιοσύνη δίνει τις απαντήσεις με τον τρόπο που εκείνη πιστεύει ότι πρέπει να δώσει τις απαντήσεις σε αυτά τα ζητήματα. Αυτό που, επίσης, παρατηρώ είναι ότι αυτές οι τοποθετήσεις σε σχέση με την επικαιρότητα τι προσπάθησαν να κάνουν; Να αποδυναμώσουν ένα άλλο ζήτημα, ένα άλλο γεγονός της επικαιρότητας της ημέρας, το οποίο αφορά την προσωρινή κράτηση ενός ιστορικού στελέχους του πρώην ΠΑΣΟΚ, της τέως Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του νυν Κινήματος Αλλαγής. Δεν θα τοποθετηθώ όσον αφορά τη δικονομική, ούτε την ουσιαστική συζήτηση σε σχέση με το συγκεκριμένο πολιτικό πρόσωπο. Αυτό που νομίζω, όμως, ότι αφορά τη σημερινή συζήτηση, η οποία θα έπρεπε να είναι κατά τη γνώμη μου μια συζήτηση ως προς τη θεσμική θωράκιση από πλευράς του Κοινοβουλίου και των νομοθετικών εργασιών του Κοινοβουλίου για την αντιμετώπιση των φαινομένων διαφθοράς, που είναι συστατικά στοιχεία της οικονομικής κρίσης που περάσαμε στη χώρα αυτή τα τελευταία χρόνια και είναι κομβικό θέμα, είναι ποια είναι η κοινοβουλευτική συμπεριφορά σε σχέση με τα ζητήματα αυτά. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω ότι και η βούληση της Κυβέρνησης αλλά και η τοποθέτηση των Βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας είναι απολύτως καθαρές κοινοβουλευτικές συμπεριφορές. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν έχει αδρανήσει τα χρόνια αυτά. Είναι δεδομένες και οι προανακριτικές και οι εξεταστικές επιτροπές. Και καλό είναι στο σημείο αυτό να θυμηθούμε όταν αντιμετωπίσατε εσείς ως Βουλευτές το κοινοβουλευτικό παράδοξο «τι υποχρεούται να κάνει η Βουλή, όταν οι εισαγγελικοί λειτουργοί ή οι ανακριτικοί λειτουργοί διαβιβάζουν ποινικές δικογραφίες πρώην πολιτικών προσώπων». Εκεί, λοιπόν, δεν αδράνησε η κοινοβουλευτική πλειοψηφία και τότε καταγγέλθηκε για τα εξής ζητήματα: Πρώτον, καταγγέλθηκε γιατί ασχολείται με προφανώς παραγεγραμμένες υποθέσεις όσον αφορά το αδίκημα της απιστίας, πράγματι. Και, δεύτερον, εκεί τι προτείνατε; Η Αξιωματική Αντιπολίτευση τι μπορούσε να προτείνει; Την αδράνεια. Να μην κάνει, δηλαδή, τίποτα. Όσον δε αφορά το θέμα πράξεων, οι οποίες δεν είναι παραγεγραμμένες, όπως η νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, εκεί λέγατε τα εξής - υπενθυμίζω από τα πρακτικά της συζήτησης και για τη σύσταση της προανακριτικής αλλά και των αποτελεσμάτων του πορίσματος της προανακριτικής - : «Ωστόσο, σε κανένα σημείο της πρότασης δεν τεκμηριώνετε την οποιαδήποτε ένδειξη, ισχυρή ή μη, στις έξι υποθέσεις που παρατίθενται για τα αδικήματα της απιστίας, πιθανώς και νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, τα οποία θεωρούνται συναφή με το βασικό έγκλημα. Ο εισηγητής της Πλειοψηφίας είπε προηγουμένως ότι έχουμε ενδείξεις - δεν αναφέρονται ποιες από τις δικογραφίες - ότι συνδέεται ακόμη και το συναφές με το βασικό έγκλημα της νομιμοποίησης εκείνης της περιόδου με τον κ. Παπαντωνίου. Γιατί δεν αναφέρετε ούτε μια ένδειξη εδώ; Κάτι, έναν λογαριασμό;». Στη συνέχεια: «Όμως, το πρόβλημα δεν είναι οι ποινικές θεωρίες για τη συνάφεια των εγκλημάτων, ούτε καν ο τρόπος με τον οποίο έχετε συντάξει την πρότασή σας προς την Εθνική Αντιπροσωπεία, αλλά η ανύπαρκτη στοιχειοθέτηση της πρότασης με ασύνδετα μεταξύ τους γεγονότα, όπως παραδείγματος χάριν, αυτό που ειπώθηκε και προηγουμένως, γιατί αναγράφεται μέσα στην πρόταση για την ύπαρξη καταπιστεύματος σε τράπεζα του εξωτερικού, όταν ο συγκεκριμένος Υπουργός δεν ήταν καν Υπουργός Αμύνης και η χρονική περίοδος δεν είχε σχέση με τα εξοπλιστικά». Αυτό λέγατε στην πρόταση για τη σύσταση της προανακριτικής και επί του πορίσματος της προανακριτικής λέγατε, αναφέρομαι στους κυρίους του Κινήματος Αλλαγής προφανώς: «Τι σας λέγαμε εμείς τότε; Η Δημοκρατική Συμπαράταξη είχε καταγγείλει στον ελληνικό λαό τον αντιπερισπασμό που επιχειρούσατε, όπως και την επιλεκτική ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής σε μια ιδιαίτερη κρίσιμη στιγμή για τη χώρα. Η δικαιοσύνη θα έπρεπε να μιλήσει. Η Βουλή θα έπρεπε να ακούσει τη δικαιοσύνη». Θεωρώ ότι σήμερα η Βουλή πράγματι ακούει τη δικαιοσύνη, όπως έχει γίνει και στο παρελθόν και όπως πάντα θα γίνεται κάθε φορά που αυτό χρειάζεται. Αυτό ήθελα να πω σε σχέση με τα θέματα της επικαιρότητας. Περνάω γρήγορα στα ζητήματα που αφορούν στο νομοσχέδιο του «πόθεν έσχες». Υπάρχουν, κατά τη γνώμη μου, τέσσερα σημεία, τα οποία έχουν προβληματίσει το Σώμα όσον αφορά τον νόμο «πόθεν έσχες». Το πρώτο ζήτημα φαίνεται τώρα να απασχολεί ξανά και με κάποιον τρόπο και τις δικαστικές ενώσεις και γι' αυτό θεωρώ ότι εδώ και μέσω των δευτερολογιών καλό είναι να υπάρξει μια σαφής τοποθέτηση από τους εκπροσώπους όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Υπάρχει, λοιπόν, ένας προβληματισμός συνταγματικότητας από τις δικαστικές ενώσεις ως προς την υποχρεωτικότητα δήλωσης για τα τιμαλφή και τα μετρητά. Αυτό επαναφέρουν οι δικαστικές ενώσεις σε επίπεδο προβληματισμού. Επειδή οι δικαστικοί λειτουργοί δεν είναι οι μόνοι υπόχρεοι - όλοι εμείς εδώ είμαστε υπόχρεοι, όπως και πολλά άλλα πρόσωπα - καλό είναι να απαντήσουν οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες σε δύο ερωτήματα, κατά τη γνώμη μου: Συμφωνούμε με τη δήλωση για τα τιμαλφή και τα χρηματικά ποσά, τα οποία είναι εκτός τραπεζικών λογαριασμών; Να το πούμε καθαρά: Συμφωνούμε ή διαφωνούμε. Δεύτερον, θεωρούμε ότι υπάρχει ζήτημα πράγματι αντισυνταγματικότητας ως προς αυτό; Υπενθυμίζω ότι σε σχέση με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, για να ακούει και ο κόσμος που μας παρακολουθεί, αλλά και οι άλλοι υπόχρεοι, πρέπει να έχουμε μια καθαρή άποψη και να πούμε ότι και οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες και οι Βουλευτές θεωρούν ότι δεν πρέπει να δηλώνονται τα τιμαλφή στη δήλωση «πόθεν έσχες» και ότι αν τυχόν έχω χρήματα εκτός λογαριασμού στο σπίτι μου, ούτε αυτά θα τα δηλώνω, γιατί φοβάμαι και επίσης εκτιμώ ότι αυτή η υποχρέωση του νόμου μάλλον θα κριθεί ως αντισυνταγματική. Μια καθαρή απάντηση, πιστεύω, σ' αυτό χρειάζεται, γιατί υπενθυμίζω ότι η απόφαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας δημιούργησε αρκετούς προβληματισμούς - δεν το λέω σε επίπεδο κριτικής, το λέω σε επίπεδο διαλόγου - του νομικού κόσμου, όσον αφορά τη συγκεκριμένη απόφαση για το «πόθεν έσχες». Ποιο ήταν το ζήτημα που προκάλεσε μεγάλη κουβέντα τότε; Πρώτον, ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας θεώρησε ανυπόστατο τον νόμο και τον ακύρωσε και ανυπόστατη τη δήλωση, γιατί δεν περιελάμβανε τα πεδία και τις οδηγίες προς τη συμπλήρωση των πεδίων. Αυτό ήταν ένα ζήτημα, το οποίο απασχόλησε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Παρά το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας τον έκρινε ανυπόστατο, στη συνέχεια μπήκε στο να καταγράψει και λόγους και να υποδείξει νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες θα θωράκιζαν τον νόμο. Ένα, λοιπόν, ζήτημα, κατά τη γνώμη μου, είναι να πούμε εάν συμφωνούμε με το μέτρο και αν θεωρούμε ότι υπάρχει πρόβλημα συνταγματικότητας. Καλό είναι να τοποθετηθούν οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Δεύτερο ζήτημα που μας απασχόλησε είναι το θέμα της σύνθεσης της επιτροπής. Εδώ - το είπαμε και στις επιτροπές, το λέμε ξανά - κατά τη γνώμη μου, το νομικό ζήτημα έχει επαρκώς αποσαφηνιστεί. Λέμε, δηλαδή, ότι εδώ οι τοποθετήσεις που προβλέπει το άρθρο 90 παράγραφος 1 του Συντάγματος αφορά σε αμιγώς δικαστικά καθήκοντα, ενώ με το άρθρο 89 παράγραφος 2 του Συντάγματος δίνεται η δυνατότητα οι δικαστές, εφόσον ο νόμος το ορίζει, να τοποθετούνται σε τέτοιες επιτροπές που ασκούν ελεγκτικές αρμοδιότητες. Μπορεί να το κάνει ο διευθύνων, το οικείο δικαστήριο και, μάλιστα, υπάρχει σχετική νομολογία ως προς αυτό. Επικαλούμαστε την απόφαση 2347/2017 του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία έκρινε αναφορικά με τις ανεξάρτητες επιτροπές προσφυγών ότι οι δικαστικοί λειτουργοί των τακτικών δικαστηρίων που μετέχουν στις ανεξάρτητες επιτροπές προσφυγών υποδεικνύονται από τον γενικό επίτροπο της επικρατείας των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων και δεν αντίκεινται στο άρθρο 90 παράγραφος 1 του Συντάγματος, με το οποίο ορίζεται ότι οι τοποθετήσεις των δικαστικών λειτουργών ενεργούνται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από απόφαση κ.λπ.. Τούτο συμβαίνει διότι εν προκειμένω δεν πρόκειται για τοποθέτηση διοριζομένου ή προαγομένου δικαστικού λειτουργού σε ορισμένο δικαστήριο. Αυτή τη διάταξη, αυτή την απόφαση της ολομέλειας επικαλούμαστε και θεωρούμε ότι το νομικό ζήτημα ως προς εμάς έχει λυθεί και με την απόφαση αυτή της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Υπενθυμίζω δε ότι για πρακτικούς λόγους καλό είναι να ορίζονται από τους διευθύνοντες των οικείων δικαστηρίων τα μέλη αυτά, γιατί οι πρόεδροι των δικαστηρίων αυτών γνωρίζουν τις ανάγκες του δικαστηρίου τους. Συνεπώς μπορούν και να υποδείξουν το πρόσωπο, τον συνάδελφό τους που έχει τις κατάλληλες γνώσεις για να στελεχώσει τη συγκεκριμένη επιτροπή, αλλά και αυτές καθαυτές τις ανάγκες του δικαστηρίου, προκειμένου να μη δημιουργηθούν αρρυθμίες στον τρόπο λειτουργίας του δικαστηρίου. Τρίτον, ακούσαμε ζητήματα όσον αφορά την πενταετή παραγραφή και το ποινικό ζήτημα επί της παραγραφής και το μέχρι πότε μπορούν να ανασυρθούν τα συγκεκριμένα στοιχεία των δηλώσεων «πόθεν έσχες». Νομίζω ότι και με τη νομοτεχνική βελτίωση που έκανε ο κ. Παπαγγελόπουλος και αυτό το ζήτημα έχει επαρκώς διευκρινιστεί, δηλαδή υπάρχει η πενταετία. Από εκεί και πέρα, εάν προκύψουν ενδείξεις τελέσεων αδικημάτων και μάλιστα κακουργηματικών είτε πλημμεληματικών, ειδικά στα κακουργήματα αυτή θα παρακολουθεί την προθεσμία παραγραφής, η οποία προβλέπεται για το αδίκημα. Και αυτό το έχουμε επαρκώς, νομίζω, επεξηγήσει. Και υπάρχει και το θέμα της Επιθεωρήτριας της Δημόσιας Διοίκησης, η οποία συμμετέχει στην συγκεκριμένη επιτροπή. Υπενθυμίζω τα εξής: Πρώτον, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης συμμετέχει στην GRECO. Δεύτερον, έχει αυτοτελώς αρμοδιότητα ελέγχου χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, οπότε δεν θα μπορούσε να λείψει από τη συγκεκριμένη επιτροπή. Επίσης, είναι κύριος του έργου του πληροφοριακού σχεδιασμού. Αυτές ήταν οι παρατηρήσεις που ήθελα να κάνω σε σχέση με τον νόμο του «πόθεν έσχες». Πριν να περάσω στα ζητήματα των βουλευτικών τροπολογιών, έρχομαι στο τελευταίο κομμάτι που αφορά στις αποσυμφορητικές διατάξεις. Σε σχέση με τη διάταξη του 110 Α του Ποινικού Κώδικα, φαντάζομαι ότι υπάρχει ευρεία συναίνεση από πλευράς του Σώματος. Νομίζω ότι, πρώτον, λύνουμε ένα ζήτημα το οποίο προβλημάτισε αρκετούς δικαστικούς λειτουργούς, όσον αφορά δηλαδή τη δυνατότητα να διατάξουν πραγματογνωμοσύνη τα δικαστικά συμβούλια τα οποία επιλαμβάνονται αυτών των αιτήσεων. Με την προσθήκη της λέξης «ιδίως» δίνει ο νομοθέτης το σήμα ότι πράγματι οι ίδιοι - όπως μπορούσαν κατά τη γνώμη μου και πριν, αλλά τώρα πλέον είναι απολύτως καθαρό - μπορούν να διατάξουν πραγματογνωμοσύνη, προκειμένου να διαπιστώσουν τα συγκεκριμένα ιατρικά προβλήματα και να δουν αν όντως ο αιτών κρατούμενος υπάγεται στη διάταξη της υφ' όρον απόλυσης. Επίσης, νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι ότι κάθε φορά που διαπιστώνουμε αρρυθμίες ή προβλήματα στον τρόπο που υλοποιείται ένας συγκεκριμένος νόμος, όπως έγινε στην περίπτωση του 110 Α, καλό είναι να επανερχόμαστε και, πράγματι, να διορθώνουμε προβλήματα τα οποία έχουν δημιουργηθεί. Και αν εδώ δημιουργήθηκε ενδεχομένως - από ό,τι διαβάζουμε - και μια βιομηχανία πλαστών πιστοποιητικών ΚΕΠΑ, δίνεται πλέον η δυνατότητα ανάκλησης των βουλευμάτων με τα οποία διατάχθηκαν αποφυλακίσεις κρατουμένων και μάλιστα εμπρόθεσμα, προκειμένου να αντιμετωπιστεί αυτό το ζήτημα και να μπορέσουν, πράγματι, οι δικαστικές αρχές να ανακαλέσουν τα συγκεκριμένα βουλεύματα. Υπενθυμίζω ότι για το συγκεκριμένο νομικό ζήτημα υπήρχε διχογνωμία στην ομολογία, όσον αφορά τη δυνατότητα ανάκλησης βουλευμάτων τα οποία είχαν διατάξει αποφυλακίσεις. Είπα και στις επιτροπές ότι πράγματι η στοχοποίηση ενός συγκεκριμένου προσώπου, ο οποίος μάλιστα τυχαίνει να είναι και δάσκαλος δικαίου, είναι κάτι το οποίο φαντάζομαι ότι μας προβλημάτισε αρκετά, ίσως για διαφορετικούς λόγους τον καθένα μας. Και αυτό γιατί; Διότι κατά τη γνώμη μου δημιουργήθηκε μια απόλυτη διαστρέβλωση πραγματικών γεγονότων, η οποία χρησιμοποιείται προκειμένου να δημιουργούνται συγκεκριμένα πολιτικά επιχειρήματα στην πολιτική αντιπαράθεση. Αυτά τα πολιτικά επιχειρήματα νομίζω ότι αλληλοτροφοδοτούν και τροφοδοτούνται με διάφορες ειδήσεις, οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι ψευδείς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Θα χρειαστώ άλλα πέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Γιατί το λέω αυτό; Πρώτον, σε σχέση με τα ζητήματα ασφάλειας στα οποία φαίνεται να γίνεται όλη αυτή η αντιπαράθεση, νομίζω ότι τα στοιχεία και της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά και του Υπουργείου είναι αρκετά κατατοπιστικά, χωρίς βέβαια να θέλουμε να φτιάξουμε ένα απλό επιχείρημα ότι η αποσυμφορητική διάταξη αποτρέπει την εγκληματικότητα, γιατί είναι τόσο αφελές όσο αφελές είναι και το να λέμε ότι η αποσυμφορητική διάταξη είναι αυτή η οποία έχει εντείνει το συγκεκριμένο πρόβλημα. Ποια είναι, λοιπόν, τα στοιχεία αυτά; Άκουσα εδώ ότι διαιωνίζουμε τα τρία τελευταία χρόνια τις αποσυμφορητικές διατάξεις. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν τις διαιωνίζουμε τρία χρόνια. Τις διαιωνίζουμε από το 2008 τουλάχιστον, γιατί υπήρχαν και προγενέστερες από το 1984, από το 1991, από το 1994. Ήταν νόμοι οι οποίοι τροποποιούσαν διατάξεις που αφορούσαν αναστολή και μετατροπή της ποινής, προκειμένου να λειτουργήσουν στην αποσυμφορητική κατεύθυνση. Και τι άλλο έγινε; Έγινε ότι αποσυμφορητικές διατάξεις, ας πούμε αυτή του 2013, λειτούργησαν ακόμα και για αδικήματα, για ποινές καθείρξεως άνω των δέκα ετών, για αδικήματα ακόμα και παραβίασης του νόμου περί ναρκωτικών. Άρα είναι μια έκτακτη λύση την οποία έχουν χρησιμοποιήσει και προηγούμενες κυβερνήσεις, προκειμένου να αντιμετωπίσουν ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Ποιο; Αυτό της αποσυμφόρησης των φυλακών και των συνθηκών κράτησης και του πληθυσμού των φυλακών. Επανέρχομαι, λοιπόν, σε αυτό που σας έλεγα πριν. Ποια είναι τα στοιχεία που ενδιαφέρουν, κατά τη γνώμη μου, το Σώμα; Πρώτον, σε σχέση με τις καταδικαστικές αποφάσεις για τις συνθήκες κράτησης ετών 2008-2014: Από το 2008 μέχρι το 2014, η χώρα μας πλήρωσε 3.238.800 ευρώ συν τόκους για τις συνθήκες κράτησης στα καταστήματα κράτησης της χώρας. Από το 2015 ως το 2017 πλήρωσε 122.300 ευρώ. Αυτό δεν είναι ένα αριστερό επιχείρημα. Είναι προφανώς ένα τεχνοκρατικό επιχείρημα, το οποίο είναι σημαντικό και λέμε ότι είναι σημαντικό, γιατί από το 2015 και μετά είναι η πρώτη φορά που η χώρα πραγματικά υλοποιεί μια συγκεκριμένη σωφρονιστική πολιτική, η οποία κινείται στους άξονες του ανθρωπισμού, της ασφάλειας και βέβαια της διαφάνειας και της κοινωνικής επανένταξης, ζήτημα το τελευταίο το οποίο δεν φαίνεται να έχει απασχολήσει ιδιαίτερα τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Ποιο άλλο στοιχείο αποδεικνύει ότι υπάρχει αυτό το ψευτοεπιχείρημα ασφάλειας ή ανασφάλειας, το οποίο επικαλείται κυρίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση; Τα στοιχεία που αφορούν σε αποδράσεις και εξεγέρσεις από τις φυλακές. Καλό είναι, λοιπόν, όλοι να γνωρίζουμε ότι από το 2015 μέχρι και σήμερα δεν έχει γίνει καμμία απόδραση από τις φυλακές, ενώ προηγούμενα και για το 2010 και το 2011 και το 2012 υπάρχει μια καταγραφή στοιχείων τα οποία είναι στη διάθεσή σας σε σχέση με το πόσο ασφαλείς ήταν αυτές οι φυλακές. Τα στοιχεία που θέλω να καταθέσω, επίσης, στα Πρακτικά είναι το δελτίο Τύπου από τις 25 Σεπτεμβρίου 2018 της Ελληνικής Αστυνομίας που δείχνει την κατάσταση όσον αφορά στη βαριά εγκληματικότητα. Από αυτή προκύπτει ότι στα κακουργήματα - τα οποία πολλές φορές στον δημόσιο διάλογο αναφέρονται ως κακουργήματα, τα οποία τελούνται από ανθρώπους που έχουν μάλιστα αποφυλακισθεί λόγω των αποσυμφορητικών διατάξεων - υπάρχει μια μείωση ακόμη και του 30% των αδικημάτων αυτών και των ανθρωποκτονιών και κυρίως των ληστειών αλλά και άλλων αδικημάτων. Τα στοιχεία τα δώσαμε στις επιτροπές. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Μιχαήλ Καλογήρου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δελτίο Τύπου, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θέλω, επίσης, να πω - το είπε και ο εισηγητής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ - ως προς αυτή τη συζήτηση σε σχέση με αυτά τα στοιχεία, ότι το τελευταίο, πρόσφατο στοιχείο στο οποίο κληθήκαμε να απαντήσουμε ήταν η σύλληψη ενός επιδειξία στο Παγκράτι. Είχε αποφυλακισθεί με τον νόμο Παρασκευόπουλου. Αυτό με πηχυαίους τίτλους. Ψάξαμε, λοιπόν, να βρούμε τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο, ο οποίος αποδείχθηκε τελικά ότι δεν έχει άλλες αποφάσεις, δηλαδή δεν καταδικάστηκε ποτέ, δεν κρατήθηκε ποτέ, δεν είχε λάβει καμμία άδεια και ασφαλώς δεν είχε αποφυλακισθεί. Νομίζω, λοιπόν, ότι φτάνουμε στο κομβικό πολιτικό ζήτημα σε σχέση με αυτό, που είναι η εξαγγελία και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά και πολλών άλλων αναφορικά με την κατάργηση του αποκαλούμενου - συγγνώμη, κύριε Παρασκευόπουλε - Νόμου Παρασκευόπουλου. Σε αυτό πρέπει να τοποθετηθεί η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Τι εννοείτε τελικά - σας το ρωτήσαμε και στις επιτροπές - με την κατάργηση του νόμου Παρασκευόπουλου; Τι θέλετε ακριβώς να καταργήσετε; Εάν θέλετε να καταργήσετε τις αποσυμφορητικές διατάξεις, σας είπαμε και στις επιτροπές ότι αυτό θα συμβεί και μάλιστα σύντομα, όταν θα έρθουν στη Βουλή οι ποινικοί κώδικες και ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας. Έχει ξεκινήσει η ανασύσταση των νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, οι οποίες σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα επανελέγξουν και θα ολοκληρώσουν τις εργασίες τους, προκειμένου με το νέο έτος να υπάρξουν νέοι κώδικες. Ο εξορθολογισμός αδικημάτων και ποινών είναι ο μόνος τρόπος, κατά τη γνώμη μας, για να αντιμετωπιστεί το συγκεκριμένο πρόβλημα. Και μη διαμαρτύρεστε για τον χρόνο που χρειάστηκαν οι συγκεκριμένες νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, γιατί το επιχείρημα εδώ είναι απλό: εσείς που ήσασταν όλα αυτά τα χρόνια; [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Όταν εσείς νομοθετούσατε τις αποσυμφορητικές διατάξεις - δέκα στον αριθμό - τι συνέβαινε με τις νομοπαρασκευαστικές; Τι έγινε με τον δικό σας σχεδιασμό, όσον αφορά τους νέους κώδικες; Θα έρθουν, λοιπόν, σε λίγους μήνες οι νέοι ποινικοί κώδικες και εκεί θα αντιμετωπιστεί όπως πρέπει το συγκεκριμένο πρόβλημα. Άρα ένα είναι το κρατούμενο. Αν εννοείτε την αποσυμφορητική, τότε σας απαντάμε «χαίρω πολύ, το ίδιο θέλουμε να γίνει με τους ποινικούς κώδικες». Αν δεν εννοείτε αυτό και εννοείτε μια σειρά από ευνοϊκές διατάξεις, διατάξεις επιείκειας όσον αφορά συγκεκριμένες κατηγορίες κρατουμένων, σ' αυτό υπήρξε μια διχογνωμία - διορθώστε με, αν κάνω λάθος - μεταξύ ακόμη και Βουλευτών των ίδιων Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Αναφέρομαι στη Νέα Δημοκρατία. Σας είπα, δηλαδή, το εξής: Θέλετε να αυστηροποιήσουμε ξανά το πλαίσιο ποινικής αντιμετώπισης των ανηλίκων που καταργήθηκε με τον ν.4356/2015; Συμφωνείτε ως προς αυτό; Πρέπει να δώσετε μια απάντηση, να πείτε δηλαδή «ναι, θέλουμε να επιστρέψουν οι ανήλικοι. Για συγκεκριμένα αδικήματα, για τα οποία πλέον δεν μπορούν να κρατηθούν, θέλουμε να κρατούνται». Θέλετε να επαναφέρετε το αυστηρό πλαίσιο σε σχέση με συγκεκριμένους κρατούμενους, ασθενείς, ανάπηρους και υπερήλικες; Σας ενδιαφέρει η απεξάρτηση, ο σχεδιασμός και τα προγράμματα απεξάρτησης στις φυλακές; Θέλετε να τα καταργήσετε αυτά; Θέλετε να καταργήσετε τα εκπαιδευτικά προγράμματα στις φυλακές ή τη δυνατότητα που δίνεται με το «βραχιολάκι» σε συγκεκριμένους κρατούμενους να πηγαίνουν στα πανεπιστημιακά ιδρύματα; Σε αυτό πρέπει να απαντήσετε, να πείτε δηλαδή «ναι, θέλουμε να τα καταργήσουμε» ή «όχι, δεν θέλουμε να τα καταργήσουμε». Άρα, αν δεν θέλετε αυτά να καταργηθούν, τότε τι σας μένει τελικά; Σας μένουν οι φυλακές τύπου Γ΄. Αν θέλετε, λοιπόν, αυτό, να πείτε ξεκάθαρα, δηλαδή «εμείς θέλουμε να επαναφέρουμε τις φυλακές τύπου Γ΄» και εκεί να ακούσει η κοινωνία ότι δεν μιλούσαμε για καταστήματα οργανωμένα με τρόπο που, πράγματι ,να είναι ασφαλή. Εγώ υπενθυμίζω ότι σε τέτοιο ή σε παρεμφερές κατάστημα υπήρξε δολοφονία σωφρονιστικού υπαλλήλου από κρατούμενο και εν συνεχεία ομάδα σωφρονιστικών υπαλλήλων εκτέλεσε τον συγκεκριμένο κρατούμενο. Τη θυμάστε αυτή την ιστορία; Θυμάστε τις επιστημονικές ενώσεις που είχαν καταγγείλει την τότε κυβέρνηση - υπήρξαν σαράντα δύο υπογραφές καθηγητών - και σας καλούσαν να μην προχωρήσετε με την υλοποίηση της φυλακής τύπου Γ΄, γιατί δεν συμβάλλει, αλλά αντίθετα δημιουργεί νέα προβλήματα; Θυμάστε τον σχεδιασμό κατηγορούμενοι ή καταδικασμένοι σε βαριά κακουργήματα να συγκεντρώνονται όλοι σε ένα κατάστημα κράτησης; Υπήρχε ένα κατάστημα κράτησης, μια φυλακή τύπου Γ΄, στην οποία συγκεντρώθηκαν διακόσιοι πενήντα κατηγορούμενοι και καταδικασμένοι για βαριά κακουργήματα.
Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αυτή η συζήτηση η οποία διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και τα στοιχεία, όχι μόνο δεν βοηθάει σε μια συζήτηση η οποία πρέπει να είναι και σοβαρή και νηφάλια, αλλά δημιουργεί αντίθετα αντανακλαστικά τα οποία είναι επικίνδυνα και τα οποία νομίζω ότι μας απασχολούν όλους. Ολοκληρώνω με τα ζητήματα των δύο βουλευτικών τροπολογιών. Γίνεται δεκτή η βουλευτική τροπολογία που αφορά την κατάργηση της επαιτείας. Πράγματι η τοποθέτηση του κ. Παρασκευόπουλου - αλλά και άλλων - νομίζω ότι είναι επαρκέστατη. Θα ήθελα μόνο να απαντήσω σε τοποθέτηση η οποία έγινε, σχετικά με το ότι θα δημιουργήσει πρόβλημα στη διάταξη του άρθρου 409, δηλαδή εκεί που έχουμε εξώθηση σε επαιτεία από πλευράς ενήλικα προς ανήλικο. Δεν διαταράσσεται. Δεν αγγίζουμε τη συγκεκριμένη διάταξη και δεν τίθεται και κανένα νομικό ζήτημα, καθόσον η επαιτεία περιγράφεται ως κοινωνική συμπεριφορά. Δεν υπάρχει κανένα άλλο νομικό ζήτημα με την κατάργηση του άρθρου 407. Το άρθρο 409 παραμένει ως έχει. Δεν διαφυλάσσεται κανένα έννομο αγαθό. Υπενθυμίζω ότι για να καταδικαστεί κάποιος σε επαιτεία με το άρθρο 407, θα έπρεπε να αποδειχθεί ότι δεν είναι τεμπέλης. Μιλώ ακριβώς για τη φυγοπονία. Συνεπώς νομίζω ότι έχει εκλείψει οποιοσδήποτε λόγος για το συγκεκριμένο αδίκημα, γιατί δεν μπορούσε και ποτέ να διαπιστωθεί αντικειμενικά. Σε σχέση με την τροπολογία του Κομμουνιστικού Κόμματος - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - , εδώ υπάρχει πάντοτε μια συζήτηση - έχουν κατατεθεί και αντίστοιχες τροπολογίες και από άλλες Κοινοβουλευτικές Ομάδες - σε σχέση με την αυτόφωρη διαδικασία στα αδικήματα διά του Τύπου, όταν μάλιστα τελούνται από δημοσιογράφους. Ο τρόπος με τον οποίο υποβλήθηκε η τροπολογία του Κομμουνιστικού Κόμματος, κατά τη γνώμη μου, είναι εσφαλμένος, γιατί εδώ προβλέπετε την κατάργηση του άρθρου 242 παράγραφος 3 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Σε αυτό το σημείο θέλω να πω ότι με αυτή τα εγκλήματα που τελούνται διά του Τύπου, είναι πάντοτε αυτόφωρα. Αυτό θέλετε να καταργήσετε. Το θέμα είναι ότι σε αυτά τα αδικήματα δεν είναι μόνο η συκοφαντική δυσφήμηση. Υπάρχουν και άλλα αδικήματα τα οποία μπορούν να τελεστούν με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή εγκλήματα διέγερσης καθώς και τα ρατσιστικά εγκλήματα, οπότε θέλει λίγο προσοχή. Ποια θα ήταν η λύση; Μια πρώτη λύση θα ήταν να καταργήσουμε το άρθρο 417 δηλαδή την παραπομπή στην αυτόφωρη διαδικασία. Γιατί τι άλλο πρόβλημα υπάρχει εδώ; Υπάρχει ένα πρόβλημα το οποίο έχει να κάνει και με την προστασία των ιδιωτών. Δηλαδή δεν δημοσιογραφούν μόνο δημοσιογράφοι. Γράφουν στον Τύπο και ιδιώτες και οι ιδιώτες μπορεί να έχουν μεταξύ τους αντιδικία ακόμα και μέσω του Τύπου. Συνεπώς πρέπει να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί όσον αφορά το συγκεκριμένο ζήτημα. Εάν καταργήσουμε το άρθρο 417, δηλαδή την παραπομπή στην αυτόφωρη διαδικασία, κατά τη γνώμη μου πρέπει να το κάνουμε για τα αδικήματα από το άρθρο 361 έως το 363, δηλαδή και την εξύβριση και τη συκοφαντική δυσφήμηση. Και θα πρέπει να το κάνουμε όχι μόνο για τους δημοσιογράφους, γιατί αλλιώς θα φτιάξουμε έναν καινούργιο νόμο περί ευθύνης δημοσιογράφων, αλλά για όλους τους πολίτες, δηλαδή να δούμε ότι, πράγματι, ο τρόπος με τον οποίο αυτά τα αδικήματα πλήττουν συγκεκριμένο έννομο αγαθό, καλό είναι να ρυθμιστούν ενιαία. Επίσης εκεί δημιουργείται και ένα άλλο ζήτημα. Θέλουμε να προστατέψουμε τους δημοσιογράφους από τα αυτόφωρα αδικήματα τα οποία καταγγέλλουν δημόσια πρόσωπα ή οποιοσδήποτε άλλος πολίτης; Άρα και σε αυτό πρέπει να απαντήσουμε. Για όλους αυτούς τους λόγους προτείνω το εξής: Να δούμε κατ' αρχάς σε επόμενη νομοθέτηση, αν θέλουμε να καταργήσουμε την αυτόφωρη παραπομπή, αλλά θα μας μένει το ζήτημα της σύλληψης, θα καταργούμε μόνο την παραπομπή. Αν θέλουμε να προχωρήσουμε, λοιπόν, σε αυτό το πρώτο βήμα και εν συνεχεία να δούμε τα ζητήματα συνολικά, όπως έχω ξαναπεί, στους νέους Ποινικούς Κώδικες. Θα συναντήσω την ΕΣΗΕΑ τις επόμενες ημέρες, για να καταγράψω και τη δική τους άποψη ως προς αυτό και νομίζω ότι μπορούμε να επανέλθουμε σύντομα. Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Καλώς, κύριε Υπουργέ. Ξεκινάμε με τις δευτερολογίες των εισηγητών και ειδικών αγορητών. Θα πάμε με τη σειρά. Θα πάρει τον λόγο ο κ. Θεοφύλακτος και μετά ο κ. Καραγκούνης. Ορίστε κύριε Θεοφύλακτε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αναφερθώ στο νομοσχέδιο για να μη χάσει τη σημαντικότητά του. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, που ψηφίζεται με ευρεία συναίνεση και αφορά τη διαφάνεια των οικονομικών του πολιτικού κόσμου αλλά και όλων των δημοσίων λειτουργών. Υπάρχει η συναίνεση του πολιτικού κόσμου, ιδίως σε επίπεδο αρχής - αυτό φάνηκε και στην επιτροπή και σήμερα - αλλά και όσων κλήθηκαν ως φορείς στην αρμόδια επιτροπή και εξέφρασαν την άποψή τους. Πέρα από μικροδιαφωνίες, επί της αρχής, και στα σημαντικότερα ζητήματα όλοι έχουν συναινέσει και η πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Ίσως θα έπρεπε, πραγματικά, να έχει τον τίτλο που πρωτοείχε το νομοθέτημα του 1964- το ανέφερε και ο κ. Τζαβάρας και εγώ στην πρωτομιλία μου - «Περί προστασίας της τιμής του πολιτικού κόσμου». Αυτό γιατί όπως ανέλυσα και στην πρώτη συζήτηση στην επιτροπή, η πτώχευση και η χρεοκοπία της χώρας και των Ελλήνων πολιτών κάπου χρεώνεται, κάποιοι ευθύνονται για αυτό. Οι Έλληνες πολίτες - και όχι άδικα - δίνουν την ευθύνη στους εκπροσώπους των τεσσάρων εξουσιών, των τεσσάρων συνταγματικών λειτουργιών, των τριών τυπικά επίσημων, - εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική - και της τέταρτης που είναι τα ΜΜΕ. Είναι αδιανόητο και εξαιρετικά άδικο, η χώρα να έχει πτωχεύσει, να έχει μπει στην δίνη των μνημονίων και ακόμα να έχουμε τόσα δισεκατομμύρια χρέος και οι εκπρόσωποι των εξουσιών αυτών ως άτομα να έχουν πλουτίσει, να έχουν βγάλει λεφτά στο εξωτερικό, να έχουν αυξήσει τις περιουσίες τους. Ευλόγως αναρωτιούνται όλοι οι Έλληνες πολίτες «θα τιμωρηθεί κανείς;». Έχουν τα παιδιά τους άνεργα και σκέφτονται «κάποιοι φταίνε γι' αυτό, θα τιμωρηθεί κανείς;». Άλλοι έχουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό και αυτό τους πονάει. «Θα τιμωρηθεί κανείς;». Έχουν χρέη στις τράπεζες ή στο δημόσιο ή στον ΕΦΚΑ και τα χρέη τους πνίγουν, κινδυνεύουν οι περιουσίες τους. «Θα τιμωρηθεί κανείς;». Ή ακόμα και το ρεύμα και τους λογαριασμούς δεν μπορούν να πληρώσουν. «Θα τιμωρηθεί κανείς;». Θα τιμωρηθεί, λοιπόν, κανείς από όσους πλούτισαν σε βάρος των υπολοίπων και αύξησαν την περιουσία τους, χωρίς να μπορούν να δικαιολογήσουν την προσαύξηση; Εδώ εδράζεται ο πυρήνας του «πόθεν έσχες» και εδραζόταν όλες τις προηγούμενες δεκαετίες και αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία σήμερα. Και τυχαίνει σήμερα να ψηφίζουμε το νομοσχέδιο, μια μέρα μετά την προφυλάκιση, την απόφαση προσωρινής κράτησης ενός πρώην Υπουργού, που δεν μπόρεσε ακριβώς να δικαιολογήσει την προσαύξηση της περιουσίας του, δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει τους άπειρους τραπεζικούς λογαριασμούς που είχε τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο. Όπως είπα και στην πρωτομιλία μου, σέβομαι το τεκμήριο αθωότητας, κάμπτεται όμως μετά από μια απόφαση προσωρινής κράτησης. Δεν πιστεύουμε αυτό που είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, δηλαδή ότι εμείς είμαστε όλοι ηθικοί και οι αντίπαλοί μας είναι όλοι ανήθικοι. Ούτε στην Ελλάδα το διάστημα 1990-2010 ήταν όλοι ανήθικοι. Είναι όμως, θέμα ποσοστού, είναι θέμα διαχείρισης. Ακόμα και στις ευρωπαϊκές χώρες με τα πιο ιδανικά συστήματα υπάρχει διαφθορά 2%, 5%, 8%. Είναι ανεκτή στη διαχείριση και στην πορεία μιας χώρας. Αν είχε φθάσει το 15%, το 20% ή το 30% - δεν ξέρω πού είχε φθάσει στην Ελλάδα - , είναι θέμα ποσοστού και γι' αυτό το ποσοστό ρίχνουμε ευθύνες στη Νέα Δημοκρατία αλλά και στο ΠΑΣΟΚ, που χειρίστηκαν τις τύχες αυτής της χώρας. Δεν είναι τυχαίο τώρα ότι το μισό Υπουργικό Συμβούλιο της κυβέρνησης Σημίτη έχει μπλεξίματα με τη δικαιοσύνη είτε έχουν καταδικαστεί τελεσίδικα είτε με προσωρινή κράτηση είτε με καταδίκη και παραμένουν ελεύθεροι. Και δεν είναι τυχαίο ότι έχουν βγει τόσα σκάνδαλα, που έφταιξαν ή συνέβαλαν αποφασιστικά στη χρεωκοπία της χώρας. Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου, για τη σημασία της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης να προβοκάρω. Το είχα υπαινιχθεί και σε μια ομιλία μου στις επιτροπές. Δεν είναι ανεξάρτητη η δικαιοσύνη, δεν υπάρχει κάτι ανεξάρτητο, κάτι απολύτως ουδέτερο σε αυτόν τον κόσμο. Οι φυσικοί επιστήμονες, οι θετικοί επιστήμονες λένε και in vitro να κάνει κάποιος ερευνητής ένα πείραμα, να κλειστεί στο εργαστήριο του και να κάνει ένα πείραμα, το επηρεάζει. Δεν είναι ανεξάρτητο αυτό το πείραμα. Είναι το τι θέλει να πετύχει, τι σκοπεύει, πώς κάνει τις έρευνές του. Το υποκείμενο επηρεάζει το αντικείμενο. Τι θέλω να πω για τη δικαιοσύνη. Ας διαβάσουμε το Σύνταγμα: «Η δικαιοσύνη όπως και όλες οι λειτουργίες του ελληνικού κράτους ασκούνται υπέρ του ελληνικού λαού». Δεν είναι ανεξάρτητη με αυτή την έννοια η δικαιοσύνη. Ασκεί τη λειτουργία της υπέρ του ελληνικού λαού και εφαρμόζει νόμους τους οποίους ψηφίζουμε εμείς που είμαστε εκπρόσωποί του. Όταν αυτά εκτροχιάστηκαν, όταν δεν εκπροσωπούσαν λειτουργίες στον ελληνικό λαό αλλά άλλα συμφέροντα ή τον εαυτό τους, τότε βγήκε η χώρα από τις ράγες της συνταγματικής νομιμότητας και πτώχευσε. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης τον κ. Παπαγγελόπουλο που, αφού ακούσαμε και τους φορείς, έκανε δεκτή την πρόταση για μείωση των παράβολων στους ένστολους από τα 200 ευρώ στα 100 ευρώ για τις τριάντα ημέρες και από τα 800 ευρώ στα 300 ευρώ για πάνω από τριάντα ημέρες καθώς και κάποιες άλλες προτάσεις όχι τόσο μεγάλης σημασίας. Θα σταθώ σε κάτι που δεν αναφέρθηκε ο Υπουργός Δικαιοσύνης αλλά στην επιτροπή είχαμε αναφερθεί. Δεν ξέρω, κύριε Υπουργέ, αν θα μπορούσατε να κάνετε έστω μια δήλωση για τους δημοτικούς αστυνόμους, γιατί, πραγματικά, είναι πολύ θετική η διάταξη που φέρνουμε και ορίζουμε και καταληκτική ημερομηνία έως το τέλος Μαρτίου 2019 ασχέτως με τη διαδικασία πρόσληψης των σωφρονιστικών υπαλλήλων από την προκήρυξη 6Κ του ΑΣΕΠ. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Υπάρχουν δυο πράγματα που τα είπαμε και στην επιτροπή και τα συμφωνήσαμε και ας υπάρχει έστω μια δήλωσή σας, να καταγραφεί στα Πρακτικά ότι ο φάκελος και οι υπηρεσιακές βεβαιώσεις μπορούν να προετοιμαστούν στο διάστημα μετά τη λήξη των αιτήσεων. Γιατί ψηφίζουμε σήμερα, 24 Οκτωβρίου, και έχουν προθεσμία από το ΦΕΚ - ας πούμε - μέχρι τα τέλη Νοέμβρη όπου θα έχουν λήξει οι αιτήσεις. Οι μήνες Δεκέμβριος, Ιανουάριος, Φεβρουάριος, όπως το είπαμε και στην επιτροπή, ας αξιοποιηθούν για να ολοκληρωθεί αυτή η γραφειοκρατική διαδικασία, να είναι έτοιμοι οι φάκελοι, έτσι ώστε τέλη Μαρτίου - που θα γίνουν οι αιτήσεις - να μην έχουμε καθυστέρηση και να μην πέσουν πάνω στις εκλογές. Ίσως να είναι λίγο αργά τώρα να γίνει αυτό με νομοτεχνική βελτίωση, αλλά έστω μια δήλωσή σας που να καταγραφεί στα Πρακτικά θα ήταν θετικό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Καραγκούνης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα μια ανοχή λίγο στον χρόνο, γιατί είναι πολλά τα ζητήματα τα οποία έχουν τεθεί και τα οποία πρέπει να λύσουμε. Θα κοιτάξω να είμαι πολύ σύντομος. Μίλησα νωρίτερα στην επί της αρχής τοποθέτησή μου ότι αυτή η Κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία για τις πρωτοφανείς και ωμές παρεμβάσεις που έχει κάνει στη δικαιοσύνη. Άκουσα νωρίτερα τον Υπουργό και τον Αναπληρωτή Υπουργό και πειστικές απαντήσεις στα ζητήματα που αναδείχθηκαν και απασχολούν την επικαιρότητα δεν λάβαμε. Όπως ήδη αναφέρθηκε, υπάρχουν δύο θέματα που, πραγματικά, είναι συγκλονιστικά, αν αναλογιστεί κανείς τις προεκτάσεις που μπορούν να έχουν αυτές οι υποθέσεις. Η μια, βεβαίως, έχει να κάνει με τις αποκαλύψεις στις οποίες προέβη ο κ. Κοτζιάς, ο οποίος μεταφέρει τις καταγγελίες που έκανε ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο. Και τι είπε; Ότι ο Σόρος χρηματοδοτεί την ελληνική Κυβέρνηση, για να εξαγοράζει ξένους παράγοντες. Σε αυτές τις φοβερές καταγγελίες κώφευσε ο Πρωθυπουργός της χώρας. Ο κ. Καμμένος, δηλαδή, σας λέει ότι παίρνετε χρήματα από τον κ. Σόρος για να εξαγοράσετε ξένους και όλοι σας κωφεύετε. Δεν απαντάτε. Και ποιο είναι το περίεργο αυτής της υπόθεσης; Μετά από αυτές τις καταγγελίες που κάνει ο Υπουργός Αμύνης και στις οποίες - κατά τα λεγόμενά του - κανείς δεν απαντά παρά μόνο ο ίδιος μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο, αντί να φύγει από την Κυβέρνηση ο κ. Καμμένος, φεύγει τελικά ο κ. Κοτζιάς. Και προσέξτε ποιο είναι το ενδιαφέρον! Με την απόφασή του αυτή ο κύριος Πρωθυπουργός είναι σαν να αποδέχεται τις καταγγελίες Καμμένου και αφήνει, βεβαίως, έκθετο τον κ. Κοτζιά, διότι ο κ. Καμμένος προσωποποιεί τις ευθύνες στον κ. Κοτζιά και ο κ. Τσίπρας το αποδέχεται. Επίσης το ακόμα πιο περίεργο είναι γιατί δεν δίνουν στη δημοσιότητα - το είπε σήμερα η Νέα Δημοκρατία - την περίφημη επιστολή Κοτζιά. Τι φοβάστε, κύριοι της Κυβέρνησης; Και, βεβαίως, εσείς ως αρμόδιοι Υπουργοί της Δικαιοσύνης πρέπει να πάρετε θέση. Αν θυμόμαστε καλά σε ανάλογες περιπτώσεις, όπως του εταίρου στη Κίνηση «ΠΡΑΤΤΩ» του κ. Κοτζιά - αναφέρομαι βεβαίως στον κ. Τόσκα - η επιστολή παραίτησής του δόθηκε στη δημοσιότητα. Δεν κρύφτηκε. Το ερώτημα είναι, γιατί δεν κάνετε το ίδιο και σε αυτή την επιστολή παραίτησης; Αφήστε τις υπεκφυγές. Δώστε την επιστολή στη δημοσιότητα για να δούμε, πραγματικά, τι έχει συμβεί και να μάθει και ο ελληνικός λαός τι έχει συμβεί τελικά. Επίσης κωφεύετε στις καταγγελίες που γίνονται μέσω κύκλων της Εισαγγελέως κ. Ράικου. Οι κατηγορίες που εκτοξεύει είναι συνταρακτικές, διότι στην ουσία περιγράφει αυτό που ονειρεύεται ο κ. Πολάκης, δηλαδή πίεση ώστε πάση θυσία να ασκηθούν ποινικές διώξεις, υπάρχουν - δεν υπάρχουν ενδείξεις ενοχής. Αυτό καταγγέλλει η εισαγγελέας διαφθοράς. Και γι' αυτό το ζήτημα επίσης - άκουσα και τους Υπουργούς - η Κυβέρνηση κωφεύει. Και επειδή οι καταγγελίες δεν είναι απλώς σοβαρές, αλλά προσβάλλουν τη θεσμική λειτουργία της δικαιοσύνης αλλά και την ίδια την εκτελεστική εξουσία, η Κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει να κωφεύει. Τα όσα καταγγέλλονται τώρα από τους κύκλους της κ. Ράικου, θα πρέπει να γίνουν συγκεκριμένα και να εξειδικευθούν, διότι αν θυμάμαι καλά, η συγκεκριμένη εισαγγελέας είχε καταγγείλει και στο παρελθόν ότι δεχόταν πιέσεις για την υπόθεση της «NOVARTIS» και είχε ήδη ζητήσει την αντικατάστασή της. Οι καταγγελίες της, λοιπόν, έχουν ήδη καταγραφεί, αλλά από τότε, επίσης, υπάρχει μια περίεργη σιωπή. Διότι πράγματι, κύριε Υπουργέ, κύριε Καλογήρου, υπάρχουν δικαστές, γενικώς όμως για το ζήτημα αυτό υπάρχει μια σιωπή. Καλό θα είναι, λοιπόν, για αυτά τα πολύ ευαίσθητα ζητήματα και για τη δημοκρατία και για τη δικαιοσύνη να σταματήσει η σιωπή και να υπάρξουν απαντήσεις. Πάμε τώρα πάρα πολύ γρήγορα στα άρθρα του νομοσχεδίου, για τα οποία ήδη σας είπα ότι έχουμε ισχυρές αντιρρήσεις, παρ' ότι σε κάποια σημεία προσπαθήσατε και κάνατε κάποιες αλλαγές, αλλά, βεβαίω,ς το πρόβλημα σε πολλά από τα άρθρα δυστυχώς παραμένει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, γιατί είναι πολλά τα ζητήματα. Θα κοιτάξω να ολοκληρώσω πολύ γρήγορα. Σας το είπα και επί της αρχής. Εμείς λέμε «ναι» στον έλεγχο, λέμε «ναι» στη διαφάνεια. Σε αυτό δεν διαφωνούμε και γι' αυτό επί της αρχής ψηφίσαμε «ναι». Όμως δεν μπορούμε να δεχτούμε μέσα και τρόπους που μπορούν να μετατρέψουν τον έλεγχο αυτό σε ασυδοσία και σε ένα πλαίσιο ευρύχωρο που μπορεί να αφήσει να διαπραχθούν νομικές υπερβολές σε βάρος των υπόχρεων. Σας ανέλυσα επαρκώς τη συζήτηση των επιτροπών, τα ζητήματα που προκύπτουν καθώς και τις πιθανές αντισυνταγματικότητες που θα ανακύψουν μετά την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου και τα ζητήματα αντισυνταγματικότητας τα ανέδειξαν τόσο οι δικαστικές ενώσεις, βεβαίως, κατά την ακρόαση φορέων, όσο και η επιστημονική έκθεση της Βουλής. Στο άρθρο 1, σωστά διορθώσατε τον όρο «επικεφαλής», γιατί σας είχα επισημάνει ότι ο όρος αυτός είναι απόλυτα αόριστος και δεν προσδιορίζει τα υποκείμενα σε σχέση με το οργανόγραμμα. Στο άρθρο 2, που αφορά τα μετρητά εκτός τραπέζης και τα κινητά αξίας, τόσο οι δικαστικές ενώσεις όσο και η επιστημονική έκθεση της Βουλής κάνουν εκτεταμένη αναφορά και καταγράφουν τις διατάξεις αυτές ότι ελέγχονται συνταγματικά. Όμως εγώ - γιατί το ανέφερε ο κ. Καλογήρου - δεν θα μείνω στη συνταγματικότητα που προβάλλουν, αλλά θα επαναλάβω αυτό που πολλές φορές σας έχω επισημάνει. Για να επανέλθω σε αυτό που είπε ο Υπουργός, το αν είναι συνταγματική ή αντισυνταγματική μια διάταξη δεν θα το κρίνουμε εμείς οι Βουλευτές - επειδή μας απηύθυνε τον λόγο - , το Συμβούλιο της Επικρατείας θα το κρίνει. Εγώ σας είπα κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο, ο μηχανισμός προστασίας των προσωπικών και περιουσιακών δεδομένων πρέπει να είναι σαφής και συγκεκριμένος, γιατί διαφορετικά αφήνει έκθετους τους υπόχρεους, να υπάρχει διαρροή των δεδομένων αυτών. Μάλιστα το είπα και στην επιτροπή, μιας και κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας οι ωφελημένοι του νόμου Παρασκευόπουλου, καταλαβαίνετε πόσοι και περαιτέρω κίνδυνοι υπάρχουν. Επειδή σε αυτό το σημείο αναφέρθηκα στον νόμο Παρασκευόπουλου και έχει γίνει, βεβαίως, από όλους τους συναδέλφους και από τον Υπουργό εκτεταμένη αναφορά, θα κάνω και τις δικές μου παρατηρήσεις στην τροπολογία που στην ουσία παρατείνει τον νόμο αυτό για να συνεννοούμαστε. Αυτό που δεν μπορείτε να πείτε καθαρά και ξάστερα, κύριοι Υπουργοί της Κυβέρνησης, για το θέμα του σωφρονισμού και της αντεγκληματικής πολιτικής, το λένε πάρα πολύ καθαρά στελέχη και Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά η κ. Χριστοδουλοπούλου. Για εσάς είναι ιδεολογικό το ζήτημα, δεν θέλετε να υπάρχουν φυλακές, δεν θέλετε να υπάρχει αντιμετώπιση του εγκλήματος, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα και τη νέα μορφή εγκληματικότητας η οποία έχει πάρει και τη διάσταση που έχει πάρει. Οπότε για να μην κουραζόμαστε, εμείς θα επαναφέρουμε τις φυλακές υψίστης ασφαλείας, γιατί υπάρχουν παντού στον κόσμο, υπάρχουν παντού στην Ευρώπη, υπάρχουν παντού στον υπόλοιπο κόσμο και στα δυτικά κράτη. Δεν είναι μια δική μας καινοτομία. Εμείς θα καταργήσουμε τις προνομιακές διατάξεις τύπου 2/5 έκτισης ποινής με οποιονδήποτε τρόπο και άλλα τέτοια τα οποία αναφέρονται στον αποσυμφορητικό νόμο. Αυτό που ήδη κάνατε από μόνοι σας με τον περιορισμό του πεδίου δράσης του νόμου, που έγινε επί υπουργίας Κοντονή, και τώρα με την τροποποίηση του 110Α του Ποινικού Κώδικα, αφού μετά το 2015 είχαμε τριακόσιες σαράντα μία αποφυλακίσεις με αυτά τα έγγραφα ΚΕΠΑ, που θα δούμε πόσα είναι «μαϊμού», και βεβαίως είχαμε την αποφυλάκιση Φλώρου. Δηλαδή στην ουσία τι κάνατε; Εσείς οι ίδιοι αποδομήσατε μέχρι τώρα σε έναν βαθμό τον νόμο, απλώς δεν το παραδέχεστε. Εμείς, λοιπόν, θα κάνουμε το αυτονόητο. Θα τον καταργήσουμε. Και επειδή ο κύριος Υπουργός μού έκανε το ερώτημα αν θα καταργήσουμε τις δράσεις, τις πραγματικά πολύ σωστές διατάξεις που ισχύουν - αλλά δεν ισχύουν από αυτόν το νόμο, αυτές οι διατάξεις ισχύουν διαχρονικά - για την κοινωνική εργασία, για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών με τις θεραπευτικές μονάδες - αυτά τα έχουμε ιδρύσει, πολλές από αυτές τις πρωτοβουλίες τις έχουμε πάρει εμείς - και για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα μέσα στις φυλακές, προφανώς αυτά δεν θα τα καταργήσουμε. Δεν θα καταργήσουμε αλλά θα ενισχύσουμε τέτοιες δράσεις, κύριε Υπουργέ. Και για να είμαστε ξεκάθαροι, αυτό που θα καταργήσουμε, είναι τις προνομιακές διατάξεις τις οποίες κρατάτε ακόμα με τον νόμο αυτό.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ. Είμαστε στα δέκα λεπτά.
Θα προχωρήσω, είναι λίγα τα άρθρα που μένουν, οπότε να υπάρχει και μια συνολική τοποθέτηση. Για το άρθρο 3, επίσης, είμαστε αρνητικοί, διότι το εξήγησα επαρκώς ότι εφόσον δεν υπάρχει μηχανισμός σαφούς προστασίας των δεδομένων αυτών, ο νόμος θα καταρρεύσει στην πράξη και θα γίνουν οι υπόχρεοι βορά σε κακόπιστους. Στο άρθρο 4, κύριε Υπουργέ, η διαφωνία μας παραμένει, διότι έτσι όπως είναι διατυπωμένο, δίνουμε με αυθαίρετο δικονομικό τρόπο την εξουσία στον οποιονδήποτε ελεγκτή να παραβιάσει την πενταετία και να φτάσει στην ποινική παραγραφή, χωρίς να έχουμε ούτε παραπομπή μετά από ανάκριση ούτε οποιαδήποτε άλλη δικονομική πράξη. Τέτοιες διατάξεις μπορούν να μετατρέψουν τη χώρα σε ζούγκλα και σε κυνήγι μαγισσών, το οποίο σας έχω αναφέρει. Το άρθρο 5, δεν θα το αναλύσω ιδιαίτερα, σας το επισήμανα και στην επιτροπή.
Κύριε Καραγκούνη, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, τι να κάνουμε;
Κύριε Καραγκούνη, τα άρθρα είναι 16. Εάν τα πάμε με τη σειρά θα πάμε βράδυ. Μπορείτε να εκφραστείτε και διά της ψήφου σας, δεν είναι υποχρεωτικό να κάνετε αναφορά .
Ναι, αλλά πρέπει να αιτιολογήσουμε - το είπα και πριν - την άποψή μας.
Μαζί με τη δευτερολογία σας φτάσατε στα έντεκα λεπτά.
Δεν θα αργήσω. Ο κύριος Υπουργός τοποθετήθηκε επί μισάωρο. Θα ήθελα δύο - τρία λεπτά ακόμα.
Παρακαλώ να συντομεύετε.
Το άρθρο 5, δεν θα το αναλύσω ιδιαίτερα, όπως είπα. Αποφασίσατε, κύριε Υπουργέ, να πετάξετε εκτός τον θεσμικό προστάτη του πολίτη, αναφέρομαι στον Συνήγορο του Πολίτη, αντικαθιστώντας τον με την κ. Παπασπύρου και δεν θελήσατε να αποκαταστήσετε αυτή την αδικία και τη θεσμική απρέπεια κατά την άποψή μας. Σας το είπα και στην επιτροπή. Για δε το ζήτημα το ποιος ορίζει τους δικαστικούς της συγκεκριμένης επιτροπής, δηλαδή ο Πρόεδρος του οικείου δικαστηρίου όπως προβλέπεται και όχι το δικαστικό συμβούλιο, σε αυτό απάντησαν ήδη οι δικαστικές ενώσεις, αλλά και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, που το χαρακτηρίζει συνταγματικά προβληματικό. Δεν σας το λέμε εμείς. Η ίδια η Επιστημονική Επιτροπή σάς το λέει. Σας το επισημάναμε, δεν το αλλάξατε. Στο άρθρο 6 στην παράγραφο 2, παραμένει η ίδια προβληματική της πενταετίας που σας ανέφερα και πριν, για την ανάσυρση της υπόθεσης, γιατί έχει ακριβώς το ίδιο νομικό παράδοξο. Για το άρθρο 7, επίσης, τόσο η Ένωση Δικαστών όσο και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής βλέπουν τη διάταξη προβληματική, διότι προβλέπονται αυστηρές ποινές, χωρίς μάλιστα να γίνεται σύνδεση των ποινών αυτών με την προέλευση του περιουσιακού οφέλους. Τέλος στο άρθρο 8, έτσι όπως είναι διατυπωμένο, ειδικά στην παράγραφο 6, μπορεί να γίνει παραβίαση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα απέναντι και σε αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αλλά και αντίθετα με τον τελευταίο ευρωπαϊκό κανονισμό που πολύ καλά γνωρίζετε. Τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. Έπρεπε να καταθέσουμε τις ισχυρές μας αντιθέσεις στα άρθρα και να αιτιολογήσουμε γιατί είναι προβληματικά. Γι' αυτό που σας είχα πει, κύριοι Υπουργοί, ότι πολλές από τις διατάξεις που φέρνετε θα ελεγχθούν συνταγματικά, τελικά επιβεβαιώθηκα. Αν δεν το έχετε καταλάβει, η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής περίπου στο σύνολο των διατάξεων βλέπει συνταγματικά προβλήματα. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό για το νομοθέτημα. Γι' αυτό, όπως εξήγησα, είπαμε «ναι» επί της αρχής, αλλά δεν μπορούμε να ψηφίσουμε περίπου το σύνολο των άρθρων. Θα επαναλάβω ότι εμείς θα φέρουμε θεσμικό πλαίσιο, που ούτε συνταγματικά προβλήματα θα έχει, θα διασφαλίζει τον έλεγχο και τη διαφάνεια και, κυρίως, δεν θα μετατρέπει τη χώρα σε ένα απέραντο κυνήγι μαγισσών. Ευχαριστώ πολύ.
Ο συνάδελφος κ. Θεόδωρος Παπαθεοδώρου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Καλογήρου, ανέμενα μία σειρά από απαντήσεις, οι οποίες τουλάχιστον θα αναφέρονταν και στα τρία θέματα - όχι της επικαιρότητας - τα οποία αφορούν στη λειτουργία της δικαιοσύνης και αφορούν στη λειτουργία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Αντ' αυτού εσείς τοποθετηθήκατε και είπατε ότι τα θέματα των καταγγελιών Κοτζιά και των κύκλων Ράικου ετέθησαν, τουλάχιστον από εμένα, για να υποβαθμίσουν το θέμα της ημέρας, που είναι η προσωρινή κράτηση του κ. Παπαντωνίου. Θα μου επιτρέψετε εδώ να επανέλθω για το εξής, γιατί δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε. Εννοείτε ότι τα υπόλοιπα θέματα δεν είναι θέματα επικαιρότητας; Χθες το βράδυ αποφασίστηκε η προσωρινή κράτηση του κ. Παπαντωνίου, χθες είχαμε την τοποθέτηση του κ. Κοτζιά στην Κρήτη - είναι ταυτόχρονα - όπου ο κ. Κοτζιάς είπε αυτά που σας είπα προηγουμένως και τα οποία έχουν σχέση με τον ρόλο του Υπουργού Δικαιοσύνης, όταν συνάδελφός του στο Υπουργικό Συμβούλιο κατηγορεί άλλον συνάδελφό του και άλλους συναδέλφους του για διαφθορά. Προφανώς είναι ταυτόχρονα. Μήπως το θέμα των διαρροών Ράικου - το δίνω όπως το είπατε - προέκυψε πριν από μία εβδομάδα; Τη Δευτέρα προέκυψε. Άρα δεν επιλέγουμε μεταξύ των θεμάτων για να υποβαθμίσουμε ένα. Όσον με αφορά, κύριε Υπουργέ, αναφέρθηκα και στα τρία. Σας είπα ποια είναι η στάση η δική μας, του κόμματός μου, της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, για την ανεμπόδιστη και απρόσκοπτη δικαστική έρευνα, έτσι ώστε να έρθουν όλα στο φως. Επομένως νομίζω ότι εκεί δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Είπαμε, ταυτόχρονα, και το επαναλαμβάνω τώρα προς εμπέδωση ότι εμείς δεν έχουμε ούτε να φοβηθούμε ούτε να κρύψουμε τίποτα. Επομένως αυτό ισχύει και για το σύνολο του πολιτικού προσωπικού της χώρας, υπόκειται στον δικαστικό έλεγχο της δικαιοσύνης. Άρα αυτός που δεν απάντησε, κύριε Υπουργέ, για τα δύο από τα τρία θέματα είστε εσείς. Απαντήσατε για τον κ. Παπαντωνίου. Είπατε για πόσο καιρό ο κ. Παπαντωνίου ήταν ένα προβεβλημένο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Είπατε επίσης για την υπόθεσή του ότι ακολουθεί την τακτική δικαιοσύνη και εκείνο το οποίο αναφέρατε είναι ότι εμείς λέγαμε πως είναι παραγεγραμμένο το αδίκημα. Κι εδώ θα επανέλθω, κύριε Υπουργέ, για να σας πω ότι κάνατε ένα μικρό λάθος. Μιλούσαμε τότε για την απιστία. Εδώ προκύπτει άλλο αδίκημα, το οποίο έχει να κάνει με δωροδοκία. Ποτέ στέλεχος, Βουλευτής, κανένας Βουλευτής, όχι μόνο Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, δεν μπορεί να αναφερθεί στην νομιμοποίηση και να πει ότι δεν είναι αντικείμενο ερεύνης της δικαιοσύνης. Η νομιμοποίηση, το «ξέπλυμα μαύρου χρήματος», η νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες είναι στον κύκλο της αποκλειστικής αρμοδιότητας της δικαιοσύνης και πάντα έτσι ήταν. Επομένως αυτό το οποίο παρατηρώ, είναι ότι από τη μια πλευρά δεν μας απαντήσατε σε καμμία από τις καταγγελίες που είτε συνάδελφοί σας είτε κύκλοι εισαγγελέως, της κ. Ράικου, έχουν κάνει. Και τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι και εσείς και ο κ. Παπαγγελόπουλος αναφερθήκατε σε ζητήματα, τα οποία εμένα μου προκαλούν ακόμα μεγαλύτερες απορίες, όταν ο κ. Παπαγγελόπουλος μάς είπε ότι θα μιλήσουμε και για άλλα δικαστήρια, όχι μόνο για το ειδικό, υπονοώντας ότι υπάρχουν κι άλλες αποκαλύψεις οι οποίες θα έρθουν. Μακάρι! Γιατί δεν τις κάνετε; Να τις κάνετε, να το κουβεντιάσουμε όλοι μαζί. Να δούμε ποιες είναι αυτές οι αποκαλύψεις, οι οποίες δεν στοχεύουν, φαντάζομαι, σε κάποιο από τα πολιτικά πρόσωπα εδώ. Στοχεύουν σε δικαστικούς. Το έχετε ξαναπεί αυτό. Άρα χωρίς να μπω στη διαδικασία δημιουργίας εντυπώσεων, σας λέω, κύριε Υπουργέ, ότι δεν απαντήσατε. Η σιωπή αυτής της Κυβέρνησης είναι διότι από τη μία πλευρά θέλει να καλύψει τον κ. Καμμένο απέναντι στον κ. Κοτζιά και από την άλλη θέλει να καλύψει ή να συγκαλύψει αυτούς οι οποίοι ενέχονται σε κακοποίηση του θεσμού της δικαιοσύνης από τη μία πλευρά και σε εκβίαση δικαστών και εισαγγελέων. Αυτό δεν έληξε με τη σημερινή μας συζήτηση. Είπατε: «όταν θα γίνουν επώνυμες οι καταγγελίες». Σας λέω, λοιπόν, και σας υπόσχομαι ότι όταν οι καταγγελίες γίνουν επώνυμες - και θα γίνουν - τότε θα είμαστε εδώ για να σας θυμίσουμε ότι δεν λάβαμε απάντηση. Θα αναφερθώ πολύ γρήγορα στις τροπολογίες. Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω από την τροπολογία, που έχει να κάνει με την απόρριψη της τροπολογίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Δεν μπαίνω σε ξένα χωράφια. Μπαίνω μόνο στη δική σας αιτιολογία, δηλαδή στο γιατί θα πρέπει να απορριφθεί. Ξέρετε κάτι; Μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση, όταν λέτε ότι εδώ δεν συμπεριλαμβάνει μόνο το αυτόφωρο, έτσι δεν είπατε;
Και άλλα αδικήματα.
Ακριβώς αυτό όχι μόνο τη συκοφαντική δυσφήμιση αλλά και άλλα αδικήματα και ότι αυτό θα λυθεί μέσα από έναν διάλογο στο πλαίσιο του Ποινικού Κώδικα. Ξέρετε κάτι; Είχαμε καταθέσει στις 26/9 σε νομοσχέδιο του κ. Κατρούγκαλου μία τροπολογία η οποία έλυνε το πρόβλημα και δεν την κάνατε δεκτή. Η τροπολογία έλεγε ότι η παράγραφος 3 του άρθρου 242 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αντικαθίσταται ως εξής: «Τα εγκλήματα που τελούνται διά του Τύπου εκτός απ' αυτά της εξύβρισης, της απλής και της συκοφαντικής δυσφήμισης, θεωρούνται πάντα αυτόφωρα». Όλα τα υπόλοιπα, λοιπόν, είναι αυτόφωρα εκτός απ' αυτά τα οποία τελούνται διά της απλής ή συκοφαντικής δυσφήμισης διά του Τύπου, όπως επίσης και της εξύβρισης. Θα μπορούσε να είχε δώσει λύση. Και σας λέω, τι σας προβληματίζει σήμερα να υιοθετήσετε αυτή την τροπολογία και να πείτε ότι, πράγματι, δίνετε λύση; Να είναι όλα αυτόφωρα εκτός αυτών των τριών που ενδιαφέρουν, γιατί αυτά ενδιαφέρουν. Η απλή και η συκοφαντική δυσφήμιση ενδιαφέρει, όπως και η εξύβριση. Εάν βγάλετε αυτά τα τρία, ας είναι όλα τα υπόλοιπα αυτόφωρα. Αυτό τι σημαίνει; Ότι δεν έχουμε σύλληψη. Το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, διότι διακονείτε τον ίδιο χώρο του Ποινικού Δικαίου και σας λέω, λοιπόν, ότι λύση υπάρχει. Κάντε το τώρα και δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα. Ίσα - ίσα θα βγάλετε ένα βάρος που επικρέμαται στους δημοσιογράφους που κάνουν τη δουλειά τους και, βεβαίως, θα έχετε δώσει και μία λύση καθ' όλα συνταγματική και καθ' όλα νόμιμη. Γι' αυτό και είχαμε πει τότε στον κ. Κατρούγκαλο ότι η δικαιολογία, η αιτιολογία ότι θα το δούμε στο πλαίσιο του Ποινικού Κώδικα που θα έρθει, είναι απλώς μια παρελκυστική τακτική. Το δεύτερο ζήτημα, κύριε Υπουργέ, για το οποίο θα ήθελα να σας μιλήσω, είναι για το ζήτημα της κατάργησης του άρθρου 407. Προφανώς και συμφωνούμε. Είναι απαρχαιωμένη η διάταξη. Μιλάει μέσα για φυγοπονία και φιλοχρηματία. Προέρχεται από το βαθύ παρελθόν του Ποινικού μας Κώδικα. Δεν έχουμε κανένα λόγο να τη διατηρήσουμε. Έχουμε, όμως, έναν λόγο να διατηρήσουμε μία διάταξη, το άρθρο 409, η οποία θα είναι η επαύξηση του αξιοποίνου. Γιατί εφόσον εκλείπει - μιλάω επί του ουσιαστικού Ποινικού Δικαίου - πλέον η διάταξη για την επαιτεία, τότε θα πρέπει να προστατεύσουμε τους πλέον ευάλωτους οι οποίοι εξωθούνται σε επαιτεία. Και ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι εξωθούνται σε επαιτεία; Οι ανήλικοι. Έχουμε, λοιπόν, εδώ τη δυνατότητα παράλληλα με την κατάργηση του άρθρου 407, να τιμωρήσει αυτή η διάταξη του άρθρου 409- μέχρι να αλλάξει ο Ποινικός Κώδικας - αυστηρότερα όλους αυτούς οι οποίοι εκμεταλλεύονται τους ανηλίκους και να μην είναι - αν θέλετε - με φυλάκιση έξι μηνών. Γιατί ξέρετε, το ένα συμπαρασύρει το άλλο. Έχω δει και του 2011 και του 2012 δικαστικές αποφάσεις που καταδικάζουν τον ανήλικο για επαιτεία, γιατί το έκανε από φιλοχρηματία και φυγοπονία. Προφανώς και είναι παράλογο για τον νομικό πολιτισμό μας. Δεν είναι, όμως, παράλογο, αλλά είναι αναγκαστικό σήμερα να κατοχυρώσουμε και να προστατεύσουμε τους ανηλίκους, οι οποίοι είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης από ενηλίκους και μάλιστα μέσα από κυκλώματα οργανωμένου εγκλήματος. Νομίζω ότι θα πρέπει να το ξανασκεφτείτε. Η επαύξηση, δηλαδή, του αξιοποίνου δίνει ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι καταργώ κάτι απαρχαιωμένο και έρχομαι να επαυξήσω την ποινική καταστολή, σε κάτι το οποίο θεωρώ απάνθρωπο, όταν αφορά τους ανήλικους. Είναι συμμορίες αυτοί που εκμεταλλεύονται τους ανήλικους. Δεν είναι απλοί παραβάτες του Ποινικού Δικαίου, δεν είναι απλοί δράστες. Είναι συμμορίες του οργανωμένου εγκλήματος. Και μια και μιλάμε για το οργανωμένο έγκλημα, θα τελειώσω με την τροπολογία που αφορά την παράταση του αποσυμφορητικού νόμου. Κοιτάξτε, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με το εάν ο νόμος λέγεται νόμος Παρασκευόπουλου ή οτιδήποτε άλλο. Έχουμε να κάνουμε με μια βαθιά πολιτική διαφωνία, με μια βαθιά νομική διαφωνία, με μια βαθιά ιδεολογική απόσταση που μας χωρίζει. Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε οποιονδήποτε αποσυμφορητικό νόμο, όχι μόνο αυτόν με την παράταση, αλλά κι από το 2015 και μετά που δεν περιλαμβάνει μέσα, κύριε Υπουργέ, βασικά αδικήματα για τα οποία δεν πρέπει να βγαίνουν από τη φυλακή, όπως είναι το οργανωμένο έγκλημα του άρθρου 187 και η τρομοκρατική οργάνωση. Γιατί να βγαίνουν με αυτές τις ευεργετικές διατάξεις; Δεν σας είπα να μην υπάρχει πρόνοια του νομοθέτη. Όμως αυτές είναι ειδικές ευεργετικές διατάξεις. Όταν ακούω συνάδελφο εδώ που λέει «μα εξαιρούνται τα αδικήματα», θέλω να σας πω ότι ταυτόχρονα εξαιρούνται τα αδικήματα και ξε - εξαιρούνται, δηλαδή ξαναμπαίνουν μέσα κάποια. Πείτε μου και εσείς ή να μου πει ο οποιοσδήποτε - αυτός που το ακούει σήμερα, γιατί το ακούνε πολλοί - εάν θεωρείτε ότι πράττετε ορθά, όταν κάνετε εξαίρεση στην εξαίρεση, όπως παραδείγματος χάριν, ανθρωποκτονία από πρόθεση, εξαιρείται στην αρχή και έρχεται ξανά μετά. Σχετικά με την αρπαγή. Θα βγάλετε αυτούς οι οποίοι απήγαγαν τον Λεμπιδάκη. Κατάχρηση σε ασέλγεια, πορνογραφία ανηλίκων, πορνογραφικές παραστάσεις ανηλίκων, μαστροπεία, σωματεμπορία, ληστεία. Γιατί τα εξαιρείτε από την εξαίρεση και αυτά και δεν δίνετε τη δυνατότητα να παραμείνει η εξαίρεση ως έχει του άρθρου 4 και να μην πάτε στην παράγραφο 7; Πάνω απ' όλα δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε οποιαδήποτε διάταξη, η οποία δεν παίρνει υπ' όψιν της όχι την πραγματική αλλά τη συμβολική επικινδυνότητα για την κοινωνία. Και εδώ να σταλεί ένα μήνυμα ότι όλα τα εγκλήματα δεν έχουν την ίδια ποινική απαξία. Υπάρχουν εγκλήματα τα οποία έχουν μεγαλύτερη και αυτά θα εξαιρούνται από ευεργετικές διατάξεις. Αυτή είναι η ιδεολογική και η πολιτική μας διαφορά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Καρακώστα, θέλετε τον λόγο;
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα πάρω τον λόγο.
Κύριε Συντυχάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για το ίδιο το νομοσχέδιο δεν έχουμε να πούμε κάτι ιδιαίτερο, εξαντλήσαμε την άποψή μας και στην πρωτολογία και στις συνεδριάσεις των επιτροπών. Επιτρέψτε μου, όμως, δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τα όσα ανέφερε ο κ. Καραγκούνης στην πρωτολογία του περί Στάλιν, Σοβιετικής Ένωσης κ.λπ., που κατά την άποψή μας αποτελούν ένα μνημείο αντικομμουνισμού, ένα παραλήρημα συκοφαντιών, ιστορικής αμνησίας και άγνοιας και αντικειμενικά τέτοιες απόψεις υπηρετούν φασιστικές δυνάμεις όπως η Χρυσή Αυγή στη χώρα μας, που προβάλλει ακριβώς την ίδια επιχειρηματολογία. Θα μου πείτε, εδώ έφτασε ο κ. Καραγκούνης - και με την κάλυψη φυσικά της Νέας Δημοκρατίας - να γίνει θαυμαστής του ασφαλιστικού συστήματος του δικτάτορα Πινοσέτ στη Χιλή. Σας είναι δύσκολο να χωνέψετε - μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό - ότι ο ηρωικός σοβιετικός λαός, ο «Κόκκινος Στρατός» με την καθοδήγηση του Στάλιν ύψωσαν την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο στο κτήριο - σύμβολο του ναζισμού στο Ράιχσταγκ. Είναι σημαία - σύμβολο όχι μόνο κατά του φασισμού αλλά συνολικά κατά του καπιταλισμού, σπέρμα του οποίου, βέβαια, είναι ο φασισμός, ο εθνικισμός, ο αντικομμουνισμός. Είναι, πραγματικά, προσβολή στη μνήμη είκοσι εκατομμυρίων σοβιετικών νεκρών, δύο Ελλάδες που έπεσαν στα πεδία των μαχών στη χώρα μας με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ και την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών, οδηγώντας στη συντριβή του χιτλεροφασισμού, όταν οι αστικές δυνάμεις, δηλαδή οι δικές σας δυνάμεις, είχαν υποστείλει τη σημαία και λούφαζαν ή συνεργάζονταν με τον κατακτητή. Πάει πολύ να μιλάτε για τη διαφάνεια, για την πάταξη της διαφθοράς και του «μαύρου» χρήματος, όταν η δική σας παράταξη, ως αστικό κόμμα, υπηρετεί ένα τέτοιο σύστημα που αυτά τα έχει στο DNA του, δηλαδή υπηρετείτε ένα σάπιο, εκμεταλλευτικό σύστημα. Ο αντικομμουνισμός, η «μαύρη» προπαγάνδα, η διαστρέβλωση της ιστορίας και η προσπάθεια να εξισωθεί ο φασισμός με τον κομμουνισμό, ο θύτης με το θύμα, που επιχειρείται όχι μόνο από εσάς αλλά και από διάφορους άλλους κονδυλοφόρους του συστήματος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι καταδικασμένοι να αποτύχουν στον ρόλο που τους έχει αναθέσει το ίδιο το σύστημα. Ποιον ρόλο; Την πάση θυσία διαιώνιση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, τη σαπίλα που αναδύει από τα σπλάχνα του αυτό το άδικο σύστημα. Αυτό που έχουμε να πούμε εμείς ως Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας είναι ότι ο λαός έχει μνήμη και κρίση. Σήμερα, φοβίζει ορισμένους και μόνο η ιδέα ότι παρά την υποχώρηση που έχει υποστεί το εργατικό, το κομμουνιστικό κίνημα, η ανθρωπότητα κατά τον 21ο αιώνα θα ζήσει όντως μία νέα εποχή, πολύ πιο ώριμη, κοινωνικών σοσιαλιστικών επαναστάσεων. Κάποιοι μπορεί να κατεβαίνουν από το τρένο, τους κρίνει η ιστορία. Άλλοι είναι από κάτω και πυροβολούν, το τρένο όμως έχει σταθερή πορεία και θα φτάσει, έτσι κι αλλιώς, στην προοπτική του. Θα αναφερθώ σε σχέση με τις τροπολογίες για τις οποίες δεν τοποθετηθήκαμε ή που κατατέθηκαν στην πορεία και δεν είχαμε τη γνώση για να τοποθετηθούμε. Όσον αφορά τις υπουργικές τροπολογίες και συγκεκριμένα, τη με γενικό αριθμό 1788 και ειδικό 165, που αφορά τη ρύθμιση απαιτήσεων συνταξιούχων και εργαζομένων του ΙΓΜΕ και την επανασύνδεση του ρεύματος, προσέξτε, η τροπολογία περιλαμβάνει δύο σκέλη. Πραγματεύεται δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Το ένα αφορά τη ρύθμιση απαιτήσεων συνταξιούχων και εργαζομένων του ΙΓΜΕ και το άλλο αφορά επανασύνδεση ρεύματος για κάποια νοικοκυριά που τους έχει κοπεί το ρεύμα. Έχει καμμία σχέση η μία ρύθμιση με την άλλη; Γιατί τα φέρνετε μέσα σε μία ενιαία τροπολογία; Τι σκοπιμότητα έχει αυτό; Τι σχέση έχουν μεταξύ τους; Εν πάση περιπτώσει, ας σταματήσουν αυτές οι κουτοπονηριές. Και οι παλαιότεροι τα κάνανε, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, και τα συνεχίζει φυσικά και αυτή η Κυβέρνηση. Εμείς αυτή την πρακτική την καταγγέλλουμε και μάλιστα σας καλούμε τώρα να τα διαχωρίσετε σε δύο διαφορετικές τροπολογίες. Αν αυτό δεν συμβεί, είμαστε υποχρεωμένοι να απέχουμε από την ψηφοφορία για τη συγκεκριμένη τροπολογία. Γιατί; Διότι στο πρώτο σκέλος, σχετικά με τις ρυθμίσεις εργαζομένων και συνταξιούχων, θέλουμε να ψηφίσουμε «παρών», διότι πράγματι υπάρχουν κάποιες χρόνιες και πολλές εκκρεμότητες και δίκαιες διεκδικήσεις, που όμως δεν επιλύονται στο σύνολό τους. Γι' αυτό θέλουμε να ψηφίσουμε «παρών». Η παρούσα ρύθμιση δεν καλύπτει το σύνολο των απαιτήσεων, παρά μόνο ένα μέρος αυτών - ούτε το 30% - , παρά τις τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις. Παράλληλα, η Κυβέρνηση τούς καλεί να παραιτηθούν από οποιαδήποτε άλλη διεκδίκηση ή άλλες απαιτήσεις. Δηλαδή, τους εκβιάζει στην πραγματικότητα. Η ρύθμιση αυτή έρχεται σε μία στιγμή που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - για το ΙΓΜΕ αναφέρομαι - προετοιμάζει ψήφιση νόμου για τη μετατροπή του ΙΓΜΕ σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την ονομασία ΕΑΓΜΕ, για να βάλουν ουσιαστικά ταφόπλακα στην έρευνα του ορυκτού πλούτου, προκειμένου να απελευθερώσει το πεδίο για την ανάπτυξη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στον κλάδο της μεταλλευτικής εξόρυξης, για να διευκολύνει το ξεπούλημα των ορυκτών πρώτων υλών, του νερού και γενικότερα του περιβάλλοντος. Δεύτερον, θέλουμε να πούμε «ναι» σε αυτή τη ρύθμιση για την επανασύνδεση του ρεύματος, αν και θεωρούμε ότι οι ανάγκες είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές που καλύπτει η παρούσα ρύθμιση. Διότι οι ενδιαφερόμενοι που τους έχετε κόψει εσείς το ρεύμα, λόγω της φτωχοποίησής τους από τις αντιλαϊκές σας πολιτικές είναι πολλοί περισσότεροι και κατά συνέπεια και ως προς το ύψος της δαπάνης των 10 εκατομμυρίων ευρώ που καλύπτει η παρούσα ρύθμιση. Πολύ δε περισσότερο, που με αυτή τη ρύθμιση προφανώς δεν επιλύεται το μεγάλο ζήτημα της ενεργειακής φτώχειας στα λαϊκά νοικοκυριά που έχουν επιβάλει και οι δικές σας και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με το πανάκριβο ηλεκτρικό ρεύμα που πληρώνουν. Επανέρχομαι, για να κλείσω το ζήτημα αυτό, με την καταγγελία μας για την απαράδεκτη τακτική της Κυβέρνησης να φέρνει σε κοινές τροπολογίες άσχετες μεταξύ τους ρυθμίσεις, εξαναγκάζοντας στην ουσία τους Βουλευτές, τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες σε αλλοίωση της θέλησής τους. Όπως σας είπα, για το ΙΓΜΕ ψηφίζουμε «παρών» και για τους καταναλωτές που τους κόπηκε το ρεύμα λέμε «ναι». Αν δεν τις διαχωρίσετε αυτές τις δύο τροπολογίες, είμαστε υποχρεωμένοι να απέχουμε από την ψηφοφορία της συγκεκριμένης τροπολογίας. Για τη λειτουργία του Εθνικού Ταμείου Επιχειρηματικότητας, προφανώς λέμε «όχι». Έτσι θα υπηρετήσει, μέσα από ένα ισχυρό πλέγμα ενισχύσεων, το μεγάλο κεφάλαιο, παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις περί μόχλευσης κεφαλαίων, ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και άλλα διάφορα. Θέλω να κλείσω με την τροπολογία που έχει καταθέσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Κοιτάξτε, τα ίδια ακριβώς μας είχε πει ο κ. Κοντονής τον Μάρτη του 2018, όταν κουβεντιάζαμε τροπολογίες που είχε καταθέσει το ΚΚΕ για ορισμένα άρθρα του «τρομονόμου». Είχε πει ότι, ξέρετε, θα το δούμε, όταν έρθει η στιγμή να δούμε τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και πάει λέγοντας. Το ίδιο ακριβώς κάνετε και τώρα και, κατά την άποψή μας, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Κρατάμε αυτά τα οποία είπατε, αλλά αυτή η κατ' εξακολούθηση επιχειρηματολογία, ότι, ξέρετε, κάπου λαθεύει, κάπου δεν είναι ολοκληρωμένη, που μας τα έχετε πει πάρα πολλές φορές σε αντίστοιχα νομοσχέδια, σημαίνει ότι κάποιο ζήτημα υπάρχει, ότι εν πάση περιπτώσει κάτι δεν θέλετε. Και μιλάμε τώρα για ένα αυτονόητο ζήτημα, για ένα υπερώριμο αίτημα που έχει λυθεί σε συνταγματικό επίπεδο και τι προβλέπει απλώς η τροπολογία που καταθέτει το ΚΚΕ; Να αλλάξει αυτό ακριβώς στην παράγραφο 3 του άρθρου 242 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Εν πάση περιπτώσει, επιφυλασσόμεθα να τοποθετηθούμε συνολικά επί της άρνησης του κυρίου Υπουργού και να δούμε ποιες θα είναι οι περαιτέρω ενέργειές μας. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε Συντυχάκη.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε Καραγκούνη.
Ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Ποιο είναι το προσωπικό; Πείτε μας.
Αναφέρθηκε ο κ. Συντυχάκης επί προσωπικού, ότι με αυτά που λέω, με τη λογική που ανέπτυξα για τον Στάλιν, ενισχύω τον φασισμό και τον ναζισμό.
Θα σας δώσω τον λόγο, αλλά η δική σας ομιλία…
Θέλω, λοιπόν, επί του προσωπικού να τοποθετηθώ.
Με αφήνετε να σας πω; Θα σας δώσω τον λόγο, αλλά πρέπει να συνεννοούμαστε. Και η δική σας ομιλία είχε αναφορές στον ολοκληρωτισμό, στον κομμουνισμό, στον σταλινισμό και ο κ. Συντυχάκης αισθάνθηκε την ανάγκη να απαντήσει με βάση τη δική του ιστορία για το σύστημα των απόψεών του.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν έκανα προσωπική επίθεση και πάντα απαντώ πολιτικά.
Πάντως, ξέρετε ότι δεν μπορεί να γίνει διάλογος τώρα, αναφορικά με τον κομμουνισμό και τον Στάλιν. Δεν θα γίνει τέτοια συζήτηση.
Έγινε προσωπική αναφορά, αλλά εγώ θα απαντήσω πολιτικά.
Δεν μπορούσε να μείνει αναπάντητος ο αντιπολιτευτικός λίβελλος της Νέας Δημοκρατίας.
Και από εμένα δεν θα μείνουν αναπάντητα τα όσα είπατε, ότι εγώ με τις τοποθετήσεις μου ενισχύω τον φασισμό και τον ναζισμό.
Εμείς είχαμε θύματα, φυλακές, εξορίες, δεν τα ανεχόμαστε αυτά.
Κύριε Συντυχάκη, αναφέρθηκα εγώ για την ανάγκη που είχατε να υπερασπιστείτε την ιστορία σας και σας λέω ότι δεν είναι λόγος να κάνουμε διάλογο.
Μια στιγμή. Δεν έχουμε αντιπαραθέσεις, θα μιλήσουμε μόνο πολιτικά. Ζήτησα τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Καραγκούνη, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Συντυχάκη, δεν θα γράψουμε τώρα την Ιστορία. Η Ιστορία έχει γραφτεί για τον καθένα και έχει αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Να θυμίσω μόνο ένα στοιχείο που αφορά το «τώρα», το «σήμερα» και αφορά, βεβαίως, και την παράταξή σας, αλλά και την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, για να καταλάβει ο κόσμος τι ακριβώς συμβαίνει εδώ μέσα και τι ακριβώς ψηφίζεται σ' αυτήν την ελληνική Βουλή. Παρουσιάζονται και το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ - και θα καταλάβετε τι εννοώ - ως πολέμιοι του ναζισμού και του φασισμού. Όταν, κύριε Συντυχάκη, συζητούσαμε εδώ τον αντιρατσιστικό νόμο - και το θυμάστε πολύ καλά - στο άρθρο 2 συγκεκριμένα θυμάστε τι όριζε; Ότι πρέπει να τιμωρούνται όσοι αρνούνται το Ολοκαύτωμα. Και το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν εναντίον αυτής της διάταξης και του άρθρου 2, με το επιχείρημα - ακούστε - ότι είναι αντικείμενο ιστορικής ερεύνης. Κύριε Συντυχάκη, είναι αντικείμενο ιστορικής ερεύνης τα εκατομμύρια που πέθαναν στα κρεματόρια; Είναι αντικείμενο ιστορικής ερεύνης οι θάλαμοι αερίων; Αυτά, για να ξέρουμε τι λέμε μέσα σ' αυτή την Αίθουσα, τι τοποθετήσεις παίρνουμε και τι ψηφίζουμε για τα διάφορα νομοσχέδια και ποιος είναι υπέρμαχος του φασισμού και του ναζισμού.
Κύριε Καραγκούνη, σύμφωνοι, αλλά δεν είναι και όλα αυτά που είπατε αντικείμενο της σημερινής συζήτησης.
Έγινε αντικείμενο.
Τελείως διαφορετικά πράγματα συζητάμε σήμερα. Ενδιαφέρουσα η παρατήρησή σας, αλλά δεν θα μείνουμε σ' αυτά τώρα.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Τώρα να μην το συνεχίσουμε.
Επιτρέψτε μου.
Κύριε Συντυχάκη, έχετε τον λόγο.
Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλούν ποτέ για σκοινί. Ο κ. Καραγκούνης είναι εκπρόσωπος φυσικά μιας παράταξης που υπηρέτησε αυτό το σύστημα, το οποίο υπηρετεί και η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτό το σύστημα, λοιπόν, που υπηρέτησε έρχεται σήμερα με τα πόδια ψηλά και το κεφάλι κάτω να αντιστρέψει την ιστορική πραγματικότητα, που λέει τι; Ότι ο φασισμός συντρίφτηκε από τον Σοβιετικό Στρατό, από τη Σοβιετική Ένωση που έδωσε εκατομμύρια νεκρούς θύματα. Το ίδιο έκαναν οι κομμουνιστές, οι πατριώτες, οι προοδευτικοί και δημοκράτες εδώ στη χώρα μας. Εσείς πού ήσασταν;
Ωραία, κύριε Συντυχάκη, να το κλείσουμε.
Η παράταξή σας πού ήταν, όταν εμείς στεκόμασταν στα έντεκα μέτρα, όταν οι δικοί μας άνθρωποι πήγαιναν στις φυλακές και στα ξερονήσια;
Εδώ ήμασταν και δίναμε αγώνα.
Κύριε Συντυχάκη και κύριε Καραγκούνη, σας παρακαλώ!
Αυτή, λοιπόν, την πραγματικότητα δεν μπορείτε να την αντιστρέψετε και να ρίχνετε λάσπη στον ανεμιστήρα!
Κύριε Συντυχάκη, σας παρακαλώ, βοηθήστε κι εμένα. Εγώ έδωσα τη δυνατότητα να υπερασπιστείτε και την ιδεολογία σας και την ιστορία σας. Μην επιμείνουμε, όμως, πάνω σε αυτό το θέμα.
Τέλος, δεν περιποιεί τιμή σε ένα κόμμα που υπηρέτησε ένα τέτοιο σύστημα με όλες αυτές τις εκφάνσεις του να βγαίνει σήμερα από πάνω.
Ο συνάδελφος κ. Παπαχριστόπουλος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα καθυστερήσω καθόλου τη διαδικασία. Ό,τι είχα να πω το είπα στην πρωτολογία μου. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος ο κ. Αμυράς έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Και εγώ σύντομος θα είμαι. Θα αρχίσω με τις τροπολογίες για να τελειώσω και εγώ με ένα σχόλιο πολιτικό και επικαιρότητας που αναφέραμε νωρίτερα. Αντιλαμβάνεστε και από την πρωτολογία μου ότι το «Ποτάμι» δεν μπορεί να υπερψηφίσει την τροπολογία με την οποία δίνεται παράταση του νόμου Παρασκευόπουλου. Γι' αυτό κοιτάζω τον αγαπητό συνάδελφο κ. Παρασκευόπουλο που βρίσκεται εκ δεξιών μου. Την τροπολογία, όμως, Παρασκευόπουλου - για να μην σας πολυπικράνω, αγαπητέ κύριε συνάδελφε - για το αδίκημα της επαιτείας θα την υπερψηφίσουμε. Επίσης, αυτήν τη γρήγορη και αντανακλαστική κίνηση και ζέση σχεδόν της Κυβέρνησης μέσω των κυβερνητικών Βουλευτών να προστρέξει στη ρύθμιση ενός θέματος που ανέκυψε από την επικαιρότητα, δηλαδή τη σύλληψη μουσικού του δρόμου με την κατηγορία της επαιτείας, θα ευχόμουν να δείξετε και για το ζήτημα που σας έθεσα, για την ανάγκη ισότητας στην επιμέλεια τέκνων από γονείς διαζευγμένους ή γονείς που έχουν αναγνωρίσει εκτός γάμου τέκνο. Θα περίμενα απαντήσεις σε αυτό το θέμα. Θα περίμενα από εσάς να μου πείτε γιατί η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή που έχει αναλάβει το θέμα καθυστερεί τόσο πολύ και πήρε και άλλους έξι μήνες παράτασης. Γιατί είχαμε μόνο επτά φορές συνεδρίαση σε έξι μήνες; Ακριβοθώρητοι είναι οι ειδικοί της επιτροπής και δεν θα έπρεπε να γίνεται αυτό. Την τροπολογία που έχει ενσωματωθεί - δεν θυμάμαι σε ποιο άρθρο - για το κατάστημα κράτησης στη Δράμα θα την υπερψηφίσουμε. Εδώ, βέβαια, δεν μπορώ να μη σχολιάσω ότι το προεδρικό διάταγμα έχει ολοκληρωθεί από πέρσι, από τον Δεκέμβριο του 2017 και μπαίνει στον οργανισμό του Υπουργείου σας μόλις ένα χρόνο μετά και λίγο πριν από τις εκλογές. Το «μόλις» το λέω ειρωνικά. Με ενδιαφέρει να θέσω δύο ζητήματα ανοιχτά: Πρώτον, την ετήσια δαπάνη των 3,7 εκατομμυρίων ευρώ που προκύπτει, η οποία δεν δικαιολογείται επαρκώς. Επίσης, για ποιο λόγο οι θέσεις είναι διακόσιες πενήντα οκτώ και όχι εκατό ή εκατόν πενήντα έξι; Επιπλέον, αυτή η προκήρυξη αφορά στην πρόσληψη των εξακοσίων τριάντα τριών θέσεων μονίμων στις φυλακές; Εντάσσονται; Μπαίνουν σε αυτόν τον αριθμό; Ή δεν προλάβατε να στείλετε το σχετικό αίτημα για πρόσληψη. Τέλος, όσον αφορά την τροπολογία με γενικό αριθμό 1786, που αφορά τη μοριοδότηση γιατρών, νοσηλευτών και προσωπικού σε δημόσια νοσοκομεία, κέντρα υγείας κ.λπ., πρόκειται για άλλη μία περίπτωση θέσπισης ειδικής διατάξεως κατά παρέκκλιση του ν.2190/1994, προκειμένου στη συγκεκριμένη περίπτωση να ικανοποιηθούν και να πριμοδοτηθούν όσοι έχουν εργαστεί στον δημόσιο τομέα στον χώρο της υγείας. Όσοι έχουν εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα τι θα γίνουν; Γιατί πάλι έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά; Θα την καταψηφίσουμε την τροπολογία αυτή γι' αυτόν τον λόγο. Τέλος, η τροπολογία με γενικό αριθμό 1788 για το ΙΓΜΕ θεωρούμε ότι είναι αναγκαία. Το είχαμε συζητήσει και σε προηγούμενες επιτροπές όχι ως τροπολογία, αλλά ως ζήτημα. Θα την υπερψηφίσουμε. Κάνω το τελευταίο μου σχόλιο σε σχέση με τα πολιτικά και την επικαιρότητα. Δεν θα ακολουθήσω - αν και θα ήταν πειρασμός - τη συλλογιστική του αγαπητού συναδέλφου μου και εισηγητή της Πλειοψηφίας κ. Θεοφύλακτου, λέγοντας: Θα τιμωρηθεί κανένας Υπουργός που κατά δήλωση Καμμένου πήρε εκατομμύρια από ξένες δυνάμεις, όρα Σόρος; Δεν μπαίνω εγώ σε αυτή τη λογική. Αντιλαμβάνομαι και την προσπάθεια ή, εν πάση περιπτώσει, την άμεση σύμπλευση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τον κ. Καμμένο από τις απαντήσεις και των δύο Υπουργών στα ερωτήματα που έθεσα νωρίτερα. Γιατί πώς να το κάνουμε; Ο κ. Καμμένος είναι το «Νούμερο 2» στην Κυβέρνηση. Αφού ο κ. Τσίπρας θυσίασε τον κ. Κοτζιά για χάρη του κ. Καμμένου, δεν θα περίμενα μια πιο διαφορετική στάση από αυτή. Ωστόσο δεν είχατε να απαντήσετε σε μένα ή στον κ. Κοτζιά. Εμείς σας καλέσαμε να απαντήσετε στις αιτιάσεις του κ. Καμμένου. Αυτά, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Αμυρά. Ο κ. Σαρίδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, καμμία αντισυνταγματικότητα. Πιστεύουμε εμείς από την πλευρά της Ένωσης Κεντρώων ότι και τα τιμαλφή και κάθε κινητό ή ακίνητο περιουσιακό στοιχείο θα πρέπει να δηλώνεται. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας τελικά. Θα ήθελα να ξεκινήσω τη δευτερολογία μου με μια διαπίστωση. Και σήμερα να παίρνατε την απόφαση να σταματήσετε να νομοθετείτε με τροπολογίες, δεν θα προλαβαίνατε να αναστρέψετε την κοινοβουλευτική εικόνα την οποία έχετε δημιουργήσει εδώ και τρία χρόνια, ακόμα και το γεγονός ότι μέσα σε μια τροπολογία μπορείτε να φέρετε δυο άσχετα πράγματα, έτσι ώστε, ανάλογα με το πού κινείται ο κάθε πολιτικός σχηματισμός, να τον αναγκάσετε να πάρει θέση. Δεν είναι σωστό αυτό, κύριε Υπουργέ. Θα πρέπει να σταματήσει. Είμαστε εκτός μνημονίων, όπως λέτε. Έχουμε μπει στην περίοδο της κανονικότητας. Ας φροντίσουμε τουλάχιστον η νομοθέτηση να είναι όσο γίνεται πιο κανονική. Συνεχίζετε να κατηγορείτε τους προηγούμενους για το ίδιο πράγμα που εσείς κάνετε εδώ και τρία χρόνια, δίνοντας πάτημα και στους επόμενους οι οποίοι θα έρθουν να συνεχίζουν κι εκείνοι να νομοθετούν με τον ίδιο τρόπο, γιατί στην Ελλάδα τα πράγματα δεν αλλάζουν. Δεν είναι εύκολο να αλλάξουν στην Ελλάδα τα πράγματα. Στην Ελλάδα, λοιπόν, η νομοθέτηση γίνεται με τροπολογίες και όχι με νομοσχέδια. Άραγε τι να σημαίνει αυτό για την ποιότητα των κοινοβουλευτικών διαδικασιών; Ας δούμε τις σημερινές τροπολογίες. Η τροπολογία 1776, με την οποία προβλέπεται η παράταση των ρυθμίσεων των άρθρων 43 και 44 του ν.4489, δεν θα τύχει της στήριξής μας. Πώς να παρατείνουμε κάτι που τα αποτελέσματά του ελέγχονται; Νομίζετε πως έχουμε τελειώσει με τις έρευνές μας για τις αποφυλακίσεις; Αρνούμαστε να συμπράξουμε, λοιπόν. Η ευθύνη για τις οδηγίες που έχουν οι δικαστές μας είναι δική σας και μόνο δική σας. Είναι ευθύνη της Κυβέρνησης. Σχετικά με την τροπολογία με γενικό αριθμό 1777 και ειδικό αριθμό 158, με την οποία τροποποιείται ο Οργανισμός του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ώστε να είναι δυνατή η πρόσληψη περισσοτέρων δεσμοφυλάκων, καθώς προβλέπει τη δημιουργία διακοσίων πενήντα οχτώ νέων θέσεων του προσωπικού των καταστημάτων κράτησης, κυρίως για τη στελέχωση του καταστήματος κράτησης στη Δράμα, δεν μπορούμε ούτε και εδώ να σας δώσουμε την ψήφο μας. Πρόκειται για αποσπασματική ενέργεια. Το πρόβλημα που έχουμε στην Ελλάδα με τον υπερπληθυσμό των φυλακών και την καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης, δεν λύνεται ούτε βγάζοντας έξω εγκληματίες ούτε φτιάχνοντας νέες φυλακές. Δεν καταφέρατε μέχρι σήμερα να αντιμετωπίσετε με ολοκληρωμένο και προγραμματισμένο τρόπο την τραγική κατάσταση που επικρατεί στις ελληνικές φυλακές. Αυτή είναι η αλήθεια. Αντιθέτως, θα στηρίξουμε την τροπολογία 1780 με την οποία συμπληρώνουμε τις διατάξεις του άρθρου 278 του ν.4555, που αναφέρονται στη δυνατότητα μετάταξης σε υπηρεσίες Δημοτικής Αστυνομίας των δήμων των πρώην δημοτικών αστυνομικών που κατατάχθηκαν σε καταστήματα κράτησης. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια αδικία που διορθώνεται, μια αδικία εις βάρος ανθρώπων που δεν έφταιξαν και σε τίποτα, αλλά την πλήρωσαν για να μπορούν να κάνουν κάποιοι εφέ στα κανάλια πολιτικολογώντας. Αυτό πλήρωσαν. Θα στηρίξουμε και την τροπολογία 1786, γιατί θέλουμε οι γιατροί μας να μείνουν στην Ελλάδα. Ξέρετε, έχουμε στελεχώσει με Έλληνες γιατρούς όλα τα ευρωπαϊκά νοσοκομεία, με γιατρούς που, για να τους σπουδάσουμε εδώ, δαπανούνται πολλά λεφτά και μετά τους διώχνουμε και τους λέμε: «Πηγαίνετε. Είναι καλύτερα εκεί. Γιατί να καθίσετε εδώ;». Συμφωνούμε, λοιπόν, με την πρόβλεψη της έξτρα μοριοδότησης της εμπειρίας του προσωπικού των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας σε προκηρύξεις κάλυψης θέσεως νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού. Θετικούς μας βρίσκει και η μετάθεση για ένα μήνα του χρόνου ολοκλήρωσης της διαδικασίας, μέχρι το τέλος του ερχόμενου Νοεμβρίου. Όσον αφορά την τροπολογία για το ΙΓΜΕ, εκεί θα πούμε «παρών» για τους λόγους τους οποίους είπαμε και πριν, αλλά και γιατί πιστεύουμε ότι και το πρόβλημα δεν λύνεται με παρατάσεις. Παρατάσεις δίναμε τότε που ήμασταν εκτός κανονικότητας. Σήμερα θα έλθουν οι εκλογές. Θα δουλέψουμε με παρατάσεις και πάλι; Θα κρατήσουμε ομήρους κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι θέλουν να δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημά τους; Δεν είναι σωστό, κύριε Υπουργέ. Θα πρέπει κάποια στιγμή να αλλάξουμε τρόπο νομοθέτησης. Επειδή είχαμε κρατήσει την επιφύλαξή μας για το νομοσχέδιο, θα πούμε ότι η Ένωση Κεντρώων επί της αρχής θα ψηφίσουμε «ναι» στο σημερνό νομοσχέδιο, παρ' όλο, όμως, που δεν μας δόθηκαν εξηγήσεις και σε πολλά άρθρα θα σταθούμε με αρνητική ψήφο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τη συζήτηση κλείνει ο Υπουργός για ένα πεντάλεπτο. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο. Σας παρακαλώ, να μιλήσετε όσο μπορείτε πιο σύντομα και πιο περιεκτικά
Συμπερασματικά, κύριε Πρόεδρε, θα αναφερθώ σε συμπεράσματα και κάποιες απαντήσεις σε ερωτήματα που τέθηκαν στη διαδικασία. Πρώτον, καταγράφουμε, λοιπόν, όλοι την άποψη η οποία διατυπώθηκε, ότι αποτελεί ζούγκλα και κυνήγι μαγισσών η ανάσυρση μετά από πέντε χρόνια σε περιπτώσεις που έχουμε ενδείξεις τέλεσης συγκεκριμένων αδικημάτων. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση θεωρεί ότι αυτό είναι κυνήγι μαγισσών και ζούγκλα. Βέβαια, ανέπτυξε και συγκεκριμένα επιχειρήματα ενός συγκεκριμένου πλαισίου. Ο κ. Συντυχάκης έκανε συγκεκριμένες ιστορικές επισημάνσεις. Να πω και εγώ από την πλευρά μου ένα συνολικότερο, ένα γενικότερο σχόλιο ότι, πράγματι, κυρίως στα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης και σε θέματα που αφορούν είτε την αντιεγκληματική πολιτική είτε θέματα θεσμικής θωράκισης για την καταπολέμηση της διαφθοράς πάντα συγκρούονταν, συγκρούονται και θα συγκρούονται διαφορετικοί κόσμοι. Το πρόβλημα είναι - και επαναλαμβάνω - ότι, κατά τη γνώμη μου, η ακροδεξιά ρητορεία δημιουργεί αντανακλαστικά, τα οποία είναι ύποπτα, εξαιρετικά επικίνδυνα και για άλλη μια φορά - επαναλαμβάνω - ότι καλούμαστε όλοι να είμαστε νηφάλιοι και σοβαροί, όταν συζητάμε θέματα που άπτονται είτε της αντιεγκληματικής πολιτικής είτε θεσμικά νομοσχέδια, όπως είναι το συγκεκριμένο. Επίσης, δεν καταγράφηκε από πλευράς Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ούτε, όμως, από το Κίνημα Αλλαγής ποια είναι η θέση σας σε σχέση με τα τιμαλφή και σε θέσεις με τη δήλωση των ποσών που βρίσκονται εκτός τραπεζικών λογαριασμών. Δηλαδή, επισημαίνετε προβληματισμούς συνταγματικότητας. Αυτό, όμως, που σας κάλεσα να πείτε - τουλάχιστον την Αξιωματική Αντιπολίτευση που έθεσε το συγκεκριμένο ζήτημα - και δεν είπατε είναι αν συμφωνείτε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα σε σχέση με τη δήλωση αυτή, γιατί, όπως ξέρετε, η διοίκηση αποφασίζει τον τρόπο με τον οποίο συμμορφώνεται στις δικαστικές αποφάσεις. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, με αυτήν τη νομοθετική πρωτοβουλία αποφάσισε να συμμορφωθεί με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με αυτήν την αύξηση της χρηματικής αξίας στα χρηματικά ποσά και στα τιμαλφή. Αυτή ήταν η κυβερνητική απόφαση. Συμφωνείτε; Θεωρείτε ότι πρέπει να δηλώνονται τα χρηματικά ποσά; Θεωρείτε ότι πρέπει όλοι να δηλώνουμε τα χρηματικά ποσά που βρίσκονται εκτός τραπεζικών λογαριασμών; Δεν απαντήσατε. Σε σχέση με τα θέματα της επικαιρότητας, εγώ αυτό που είπα και το επαναλαμβάνω είναι ότι τα θέματα επικαιρότητας κάλυψαν, επικάλυψαν τη συζήτηση τη συγκεκριμένη και το συγκεκριμένο νομοθετικό έργο και είπα ότι υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες και λογοδοσίες και κοινοβουλευτικού ελέγχου, στις οποίες τα ζητήματα αυτά μπορούν να τεθούν προς αυτούς, οι οποίοι απηύθυναν τις συγκεκριμένες διαρροές, τις συγκεκριμένες συζητήσεις, με όποιον τρόπο, τέλος πάντων, εσείς θεωρείτε ότι είναι ο κατάλληλος. Θεωρώ ότι αυτή η συζήτηση σήμερα δεν ήταν, κατά τη γνώμη μου, η κατάλληλη. Γι' αυτόν τον λόγο δεν σας είπα μόνο ότι προσπαθείτε να επικαλύψετε ένα άλλο ζήτημα επικαιρότητας, αλλά και επεφύλαξα και εγώ για τον εαυτό μου μια άλλη τοποθέτηση σε σχέση με τα ζητήματα της επικαιρότητας. Γι' αυτό και δεν αναφέρθηκα ούτε στην υπόθεση καθαυτή του συγκεκριμένου πολιτικού προσώπου, το οποίο κρατείται προσωρινά από χτες. Είπα μόνο ποιος ήταν ο προβληματισμός που υπήρχε και από πλευράς κυβερνητικής πλειοψηφίας και από πλευράς Αντιπολίτευσης ως προς τη συγκρότηση της προανακριτικής και το πόρισμα της προανακριτικής επιτροπής. Γι' αυτό και περιορίστηκα μόνο σε αυτό. Φοβάμαι, επίσης, ότι ανακυκλώσαμε έναν φαύλο κύκλο σε σχέση με τους κύκλους. Είπα ότι και ως προς αυτό υπάρχει ο τρόπος, υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες, όταν τα πράγματα προσωποποιούνται και συγκεκριμενοποιούνται και δεν μένουν σε επίπεδο διαρροών και δημιουργίας εντυπώσεων που τόσο βλάπτουν συζητήσεις που αφορούν στη δικαιοσύνη. Θέλω, επίσης, να απαντήσω στο ζήτημα που τέθηκε όσον αφορά τις οργανικές θέσεις οι οποίες συστήνονται. Αυτές είναι πέραν της διαδικασίας ΑΣΕΠ που έχει ολοκληρωθεί. Μετά την ψήφιση της συγκεκριμένης διάταξης συστήνονται οι θέσεις και από εκεί και πέρα ακολουθεί η διαδικασία όπου υπάρχει η αίτηση προς την Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης και προς τον Υπουργό Οικονομικών, σε σχέση με την πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 33/2006, προκειμένου να εγκριθούν οι συγκεκριμένες προσλήψεις. Άρα, είναι νέες προσλήψεις. Σας απάντησα ως προς αυτό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Υπάρχει ακόμα το ζήτημα της τροπολογίας - και είναι η τελευταία επισήμανση, κύριε Πρόεδρε, που θα κάνω - του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Χωρίς καμμία διάθεση υπεκφυγής εγώ σας κατέγραψα έναν συγκεκριμένο προβληματισμό. Ο προβληματισμός είναι ότι έτσι όπως διατυπώθηκε δεν εξαιρεί άλλα αδικήματα τα οποία επίσης τελούνται διά του Τύπου. Και φαντάζομαι ότι τον ίδιο προβληματισμό έχετε και εσείς μετά από αυτή την επισήμανση, δηλαδή κυρίως ως προς τα ρατσιστικά εγκλήματα και άλλα. Σε απάντηση του κ. Παπαθεοδώρου που είπε «εμείς σας φέραμε, όμως, μια τροπολογία η οποία ήταν διατυπωμένη με τον ανάποδο τρόπο, δηλαδή ότι όλα είναι πάντα αυτόφωρα, εκτός από αυτά που δεν είναι», κατατέθηκε σε νομοσχέδιο στο οποίο δεν ήμουν παρών - και δεν θα μπορούσε εκείνος να την κάνει δεκτή, έπρεπε εγώ να την κάνω δεκτή και ήμουν σε συνεννόηση με τον κ. Κατρούγκαλο που επέσπευδε τότε το νομοσχέδιο - και εκεί η απάντηση είναι πάλι τεχνική. Και είναι σε δύο άξονες τεχνική: Πρώτον, εάν το διατυπώσουμε με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή εάν πούμε «είναι πάντα αυτόφωρη, εκτός από αυτά που δεν είναι», μπορεί να εννοηθεί ότι δεν είναι πάντα αυτόφωρα. Καταλαβαίνετε τι θέλω να πω; Αυτές είναι παρατηρήσεις επί του νομοτεχνικού που γίνονται από εισαγγελικούς λειτουργούς. Δεν σας το λέω μόνο εγώ. Είναι και προσωπική μου άποψη, αλλά είναι και ένας προβληματισμός. Δεύτερον, σας είπα ότι ο συνολικός προβληματισμός αφορά στο τι ακριβώς θέλουμε να προστατεύσουμε. Δηλαδή τους δημοσιογράφους από τι; Από την αυτόφωρη διαδικασία που ενεργοποιείται μετά από καταγγελίες δημοσίων προσώπων, που τα δημόσια πρόσωπα πρέπει να ανέχονται, να επιδεικνύουν έμπρακτα την ανοχή τους ως προς την κριτική; Θέλουμε να προστατεύσουμε και τον ιδιώτη; Θέλουμε να προστατεύσουμε ιδιώτες οι οποίοι μπορεί να αντιπαρατεθούν και να αλληλοσυκοφαντηθούν μέσω δημοσιευμάτων στον Τύπο; Αυτό είπα εγώ, ότι είναι σύνθετο. Και επειδή είναι σύνθετο, ούτε με τη μία διατύπωση - κατά τη γνώμη μου - το λύνουμε, ή τουλάχιστον δεν καταγράφουμε τι ακριβώς θέλουμε να λύσουμε. Τελειώνω, λέγοντας ότι ήδη έχουμε οργανώσει συνάντηση με την ΕΣΗΕΑ, προκειμένου να τεθούν αυτά τα τεχνικά ζητήματα, να καταγραφεί και η πρόταση της ΕΣΗΕΑ, να κάνουμε και εμείς συγκεκριμένη πρόταση. Και επειδή αντιλαμβάνομαι και τη σοβαρότητα του θέματος και το ότι υπάρχει μία συναντίληψη επί της αρχής στο Σώμα, όσον αφορά την κατάργηση του αυτοφώρου, πρέπει να καταλήξουμε ως προς το με ποιον τρόπο και για ποια ακριβώς αδικήματα και δεν χρειάζεται να περιμένουμε τους Ποινικούς Κώδικες οι οποίοι θα έρθουν σε κάθε περίπτωση στο επόμενο τρίμηνο. Μπορούμε με νομοθετική πρωτοβουλία που θα προκαλέσετε είτε εσείς είτε εμείς να λύσουμε το ζήτημα, χωρίς καμμία άλλη υπεκφυγή. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Επείγουσες ρυθμίσεις για την υποβολή δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και άλλες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, δεκαέξι άρθρα, τέσσερις τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Κάθε φορά στην οθόνη εμφανίζονται ως τέσσερα άρθρα προς ψήφιση. Για να ψηφίσετε και τα υπόλοιπα θα πρέπει να κυλήσετε την οθόνη αφής. Στο επάνω δεξιά μέρος της οθόνης εμφανίζεται κάθε φορά ο αριθμός των άρθρων που απομένουν για ψήφιση. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα άρθρα, τις τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο. Αφού καταχωρίσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία απευθυνθείτε στο Προεδρείο προκειμένου να σας συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Επείγουσες ρυθμίσεις για την υποβολή δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 18.45΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2018 και ώρα 9.30΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.