Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 7-7-2020 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΟΕ΄ συνεδριάσεώς του, της Τρίτης 7ης Ιουλίου 2020, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο των σχεδίων νόμου:]] «Κύρωση της Συνολικής και Ενισχυμένης Εταιρικής Σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των Κρατών - Μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Αρμενίας, αφετέρου. «Κύρωση της Συμφωνίας Σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών - μελών της, αφενός και της Κεντρικής Αμερικής αφετέρου. «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ του Υπουργείου Άμυνας του Κράτους του Ισραήλ και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας για την Προμήθεια Εξοπλισμού και Υπηρεσιών Άμυνας») Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω δύο ανακοινώσεις προς το Σώμα: Η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Εταιρική διακυβέρνηση ανωνύμων εταιρειών, σύγχρονη αγορά κεφαλαίου, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2017/828 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, μέτρα προς εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/1131 και άλλες διατάξεις». Οι Υπουργοί Πολιτισμού και Αθλητισμού, Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εξωτερικών, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Υποδομών και Μεταφορών, Τουρισμού και Επικρατείας κατέθεσαν στις 7-7-2020 σχέδιο νόμου, με τίτλο: «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας ΑΚΡΟΠΟΛ και λοιπές διατάξεις». Παραπέμπονται στην αρμόδια διαρκή επιτροπή. Εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 2 Ιουλίου 2020 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε δύο συνεδριάσεις, επί της αρχής και επί των άρθρων. Στη σημερινή συνεδρίαση θα συζητηθεί και θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο επί της αρχής. Στην αυριανή συνεδρίαση θα συζητηθούν και θα ψηφιστούν τα άρθρα του νομοσχεδίου ως μία ενότητα, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Θέλω να υπενθυμίσω ότι έχουμε επανέλθει στην κανονικότητα, που σημαίνει ότι οι συνάδελφοι γράφονται ελευθέρως. Θα ανοίξει ο κατάλογος εγγραφής μόλις ανέβει στο Βήμα ο κ. Καραγκούνης ως εισηγητής της πλειοψηφίας και θα κλείσει μόλις κατέβει από το Βήμα ο κ. Ραγκούσης, που είναι ο γενικός εισηγητής από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, θα εξαντληθεί σήμερα ο κατάλογος των ομιλητών. Δεν γνωρίζουμε την ώρα, γιατί πρέπει να δούμε πρώτα τον αριθμό των συναδέλφων που θα εγγραφεί. Επομένως αυτό θα το συναποφασίσουμε όλοι μαζί μετά από πρόταση του Προεδρείου, αφού έχουμε τον κατάλογο μόλις κατέβει ο κ. Ραγκούσης από το Βήμα. Αυτά ως εισαγωγικά, για τα οποία πιστεύω ότι δεν υπάρχει αντίρρηση. Πριν ξεκινήσουμε, σας ενημερώνω ότι μόλις κατετέθη στο Προεδρείο από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αίτηση αντισυνταγματικότητας στο νομοσχέδιο, με τίτλο: «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις». Κατόπιν τούτου, ξεκινάμε, χωρίς να χάνουμε χρόνο, τη γνωστή διαδικασία. Θα μιλήσει πρώτα ο κ. Ραγκούσης ως λέγων. Ο αντιλέγων είναι ο κ. Τζαβάρας εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας. Ως είθισται, θα μιλήσει τελευταίος, αφού μιλήσουν και οι Εκπρόσωποι των άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Κύριε Ραγκούση, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά ένα νομοσχέδιο το οποίο από τον Μάιο η Κυβέρνηση Μητσοτάκη ήθελε να φέρει στο ελληνικό Κοινοβούλιο και το οποίο αποτελεί πιστή αντιγραφή, πιστή μεταφορά, των βασικών του διατάξεων από το νομοθετικό διάταγμα της χούντας του 1971; Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, δηλαδή να μην είναι αντισυνταγματικό ένα τέτοιο νομοσχέδιο; Μία απλή ματιά ένας μη νομικός να ρίξει στο άρθρο 11 του Συντάγματος δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία πως θα πειστεί και θα πειστεί απόλυτα, για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί το Σύνταγμα του 1975 δεν καθιέρωσε το δικαίωμα του συνέρχεσθε για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες κατόπιν αδειοδότησης της Ελληνικής Αστυνομίας. Το παρέχει και το προβλέπει και το ορίζει ως ένα απροϋπόθετο στην άσκησή του συνταγματικό αναφαίρετο δικαίωμα για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. Δεύτερον, γιατί το ίδιο το άρθρο 11 σε δύο μόνο περιπτώσεις δίνει το συνταγματικό δικαίωμα, τη νομική αρμοδιότητα, στην Ελληνική Αστυνομία να απαγορεύσει συγκεντρώσεις, να περιορίσει δημοκρατικές συγκεντρώσεις: Όταν αμφισβητείται η δημόσια τάξη και όταν επαπειλείται μία υπέρμετρη διατάραξη, όπως λέει το Σύνταγμα, της κοινωνικής και οικονομικής ζωής μίας πόλης. Και αυτές τις δύο περιπτώσεις τις αναφέρει ρητώς και περιοριστικά. Αυτό, λοιπόν, το νομοσχέδιο που έχει έρθει στο ελληνικό Κοινοβούλιο είναι κατάφωρα αντισυνταγματικό. Αποτελεί πιστή αντιγραφή του νομοθετικού διατάγματος της χούντας του 1971, καθιστά την αδειοδότηση από την αστυνομία προϋπόθεση για την άσκηση αυτού του δικαιώματος για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, ένα δικαίωμα που σε καμμία περίπτωση δεν αναγγέλλεται, σε καμμία περίπτωση δεν υπόκειται σε άδεια της Αστυνομίας, σε καμμία περίπτωση δεν υπόκειται σε προληπτικό έλεγχο από την Αστυνομία. Επίσης, γιατί αυτό το νομοσχέδιο καθιερώνει πολλές άλλες δυνατότητες της Αστυνομίας, παρά τις δύο αυστηρά περιορισμένες που αναφέρει το ίδιο το Σύνταγμα, και δίνει με αυτές τις επιπλέον δυνατότητες, τις αντισυνταγματικά αναφερόμενες στο νομοσχέδιο, τη δυνατότητα στην Ελληνική Αστυνομία - και θα πούμε μετά για την Ελληνική Αστυνομία και ποια είναι στην πραγματικότητα - να απαγορεύει δημοκρατικές συγκεντρώσεις, να απαγορεύει το δημοκρατικό αναφαίρετο συνταγματικό δικαίωμα των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αν αυτή μέχρι τώρα ήταν η βασική και τεκμηριωμένη και στοιχειοθετημένη αντιπολίτευση και κριτική, όχι μόνο εμάς, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ και της προοδευτικής συμμαχίας, αλλά και των περισσότερων κομμάτων της Αντιπολίτευσης, τώρα πια δεν είναι έτσι απλά. Δεν είναι απλά η κριτική η δική μας. Δεν είναι απλά η πεποίθηση η δική μας ότι πρόκειται για ένα αντιδημοκρατικό και αντισυνταγματικό νομοσχέδιο. Τώρα πια υπάρχει η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής, το οποίο στην πραγματικότητα και με τα δικά του λόγια επιβεβαιώνει πλήρως αυτή την κριτική, της δίνει τη νομική βασιμότητα. Εάν υπήρχε η ελάχιστη δημοκρατική ευαισθησία στον σημερινό Πρωθυπουργό και τη σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, μετά την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής θα έπρεπε να ανασταλεί η συζήτηση αυτού του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια. Είναι «ράπισμα» για τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Χρυσοχοΐδη η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής. Όπως είναι «ράπισμα» και κόλαφος και η απόφαση που εξέδωσε η συντονιστική επιτροπή της ολομέλειας των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων της Ελλάδας, που καταγγέλλει ως αντισυνταγματική τη ρύθμιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Για όλους αυτούς τους λόγους, κύριε Πρόεδρε, εμείς όχι απλώς εισηγούμαστε να γίνει δεκτή η αίτηση αντισυνταγματικότητας επί αυτού του νομοσχεδίου, αλλά συμπληρώνουμε και το εξής. Επειδή όλοι πολύ καλά γνωρίζουμε το τυπικό της διαδικασίας του Κοινοβουλίου και επειδή όλοι μπορούμε διά γυμνού οφθαλμού να προεξοφλήσουμε ότι η πλειοψηφία - μόνη της ή όχι, θα το δούμε - θα απορρίψει εδώ μέσα μια τέτοια ένσταση αντισυνταγματικότητας. Επισημαίνουμε ότι δεν θα αποφύγουν, ό,τι κι αν αποφασίσει σήμερα η Ολομέλεια της Βουλής, τη βάσανο της κρίσης επί της αντισυνταγματικότητας αυτού του νομοσχεδίου από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της χώρας, από το Συμβούλιο της Επικρατείας, που δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι θα κληθεί και θα πάρει θέση σε σχέση με την κατάφωρη αντισυνταγματικότητα που εισηγείσθε σήμερα ως πλειοψηφία. Σας ευχαριστώ.
Θέλω να ενημερώσω το Σώμα και το λέω για να καταγραφεί στα Πρακτικά, επειδή ενημερώθηκα προφορικά - για να μην κρατάμε τώρα τελείως τους τύπους - από την κ. Αδαμοπούλου ότι ένσταση αντισυνταγματικότητας καταθέτει και το κόμμα ΜέΡΑ25. Ως είθισται συζητούνται από κοινού. Ούτως ή άλλως από εσάς θα άρχιζε η συζήτηση τώρα, άρα έχετε τον λόγο κ. Αδαμοπούλου. Τελειώνοντας, παρακαλώ να μου φέρετε ένα αντίγραφο στην Έδρα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε ήδη αναφέρει και στις συνεδριάσεις της επιτροπής ότι η διάταξη η οποία προβλέπει υποχρέωση άδειας αναγγελίας ή προληπτικού ελέγχου από τις αστυνομικές αρχές, προκειμένου να καταστεί σύννομη η συνάθροιση είναι αντισυνταγματική, παραβιάζει το άρθρο 11 του Συντάγματος, διότι γνωρίζουμε ότι η παράλειψη γνωστοποίησης της συνάθροισης δεν καθιστά αυτή παράνομη και εναπόκειται αμιγώς στη διακριτική ευχέρεια του διοργανωτή αν θα την γνωστοποιήσει ή όχι. Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με τις πρόσφατες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Είδαμε ότι η τελευταία προσθήκη που έχει γίνει προσπαθεί να εργαλειοποιήσει ακόμη και την ίδια την εισαγγελική αρχή, υποχρεώνοντας τους εισαγγελείς να παρίστανται αυτοπροσώπως στις δημόσιες συναθροίσεις και να συμμετέχουν στην επιτροπή η οποία θα απαγορεύει τη συνάθροιση ως παράνομη. Αυτό έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο 87 του Συντάγματος αλλά και με τον Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, διότι προσδίδει στους εισαγγελείς εκτελεστικές αρμοδιότητες, διοικητικές αρμοδιότητες, οι οποίες αρμόζουν σε ένα εκτελεστικό όργανο, ενώ γνωρίζουμε ότι οι αρμοδιότητες των εισαγγελικών και δικαστικών αρχών είναι αμιγώς δικαιοδοτικές, πειθαρχικές και ελεγκτικές. Σας αναφέρω τη σχετική επιστολή, το σχετικό υπόμνημα της ίδιας της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδας, όπου αναφέρει ότι σε περίπτωση που τεθεί ζήτημα θεσμοθέτησης υποχρεωτικής παρουσίας εισαγγελικού λειτουργού σε χώρο υπαίθριας συνάθροισης, με αναφορά σε αρμοδιότητες επιχειρησιακής οργάνωσης ή διάλυσης των δημοσίων υπαίθριων συναθροίσεων, θα πρόκειται για μία ρύθμιση η οποία έρχεται σε εγγενή ασυμβατότητα προς το άρθρο 87 και επόμενα άρθρα του Συντάγματος, δεδομένου ότι αναθέτει στις δικαστικές αρχές, στον δικαστικό λειτουργό, διοικητικές αρμοδιότητες οι οποίες ανήκουν στην εκτελεστική εξουσία και στα όργανά της. Βλέπουμε λοιπόν, κύριοι Υπουργοί, ότι όλη αυτή η αντιπολίτευση που σας έχουμε κάνει δεν είναι προϊόν ιδεολογικών εμμονών. Θα μπορούσαμε να πούμε δηλαδή τώρα ότι και οι εισαγγελικές αρχές, οι οποίες επικαλούνται καθαρά ένα συνταγματικό έρεισμα, διακατέχονται από ιδεολογική εμμονή και σας λένε ότι η προσθήκη αυτή είναι αντισυνταγματική; Σας καλούμε λοιπόν να αποσύρετε αυτή τη διάταξη και αυτή την προσθήκη από το νομοσχέδιο, διότι πλήττεται κατάφωρα το ίδιο το κράτος δικαίου και τα συνταγματικά δικαιώματα. Ευχαριστώ πολύ.
Ωραία, κι εγώ ευχαριστώ. Εκ μέρους του κόμματος Ελληνική Λύση ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος κ. Χήτας έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Να πω ότι στην Αίθουσα αυτή η υποκρισία περισσεύει, κύριε Πρόεδρε. Επικαλούνται κάποιοι εδώ μέσα ακόμα τον νόμο του 1971, αναφέρουν συνεχώς τη χούντα, όταν είχαν όλοι την ευκαιρία, τεσσεράμισι με πέντε χρόνια που διοίκησαν τη χώρα, να τα αλλάξουν όλα αυτά, αλλά προφανώς όλα αυτά που λέγονται και ακούγονται είναι προσχηματικά. Υπάρχει, κύριε Πρόεδρε, μια «μπαχαλολατρεία» από ένα μέρος του Κοινοβουλίου, οι οποίοι θέλουν την Ελλάδα μας, θέλουν την κοινωνία μας, θέλουν την πρωτεύουσα και τη συμπρωτεύουσα να ζουν σε ρυθμούς μπάχαλου. Δεν τους ενδιαφέρει ούτε ο νόμος, ούτε η τάξη, ούτε να μπορεί ο ταλαιπωρημένος ελληνικός λαός να πηγαίνει στη δουλειά του όπως αυτός θέλει ή να ζήσουν οι επιχειρηματίες. Μιλάνε για δημοκρατικές συγκεντρώσεις και για δημοκρατικό δικαίωμα του καθενός, το οποίο δεν το αφαιρεί κανείς. Οι ίδιοι όμως που μιλάνε για το δημοκρατικό δικαίωμα - γιατί τη λέξη «δημοκρατία» την έχουμε πάρει και την έχουμε ξεχειλώσει, κύριε Πρόεδρε - δεν λένε ή δεν προβληματίζονται που έχουμε σχεδόν εκτροπή της δημοκρατίας με όλα όσα ακούγονται το τελευταίο χρονικό διάστημα, με την οσμή σκανδάλου που έχουμε, με παραδικαστικά, με μπίζνες και με όλα αυτά. Αυτά δεν τα βλέπουν; Αυτά τι είναι, δεν είναι αντισυνταγματικά αυτά; Μόνο αυτός ο νόμος είναι αντισυνταγματικός; Δεν υπάρχει καμμία αντισυνταγματικότητα. Ξέρετε, κύριε Πρόεδρε, τι υπάρχει; Ατιμωρησία υπάρχει, αυτό υπάρχει, κύριε Πρόεδρε. Ούτε αντισυνταγματικότητα ούτε τίποτα, υπάρχει ατιμωρησία στη χώρα μας. Σπάνε και ρημάζουν. Ο κατά τα άλλα άθλιος πεζόδρομος, αυτή η μεγάλη βόλτα του κ. Μπακογιάννη - άσχετο είναι αυτό - εχθές λεηλατήθηκε. Πεντακόσια ευρώ η μία ζαρντινιέρα! Ποιος θα τα πληρώσει, κύριε Πρόεδρε, αυτά; Θα τα πληρώσετε εσείς, κύριε Ραγκούση; Ο ΣΥΡΙΖΑ; Ποιος θα αναλάβει τα έξοδα αυτά των «μπάχαλων» εχθές, που καταστρέψανε τον πεζόδρομο και τη μεγάλη βόλτα αυτή; Ποιος θα πληρώσει;
Γιορτάζω εγώ.
Πολύχρονος, αφού γιορτάζετε, πληρώστε τα. Να δούμε, στον κύριο ο λογαριασμός, κύριε Χρυσοχοΐδη, θα τα πληρώσει ο κύριος. Θα τα πληρώσω εγώ, κύριε συνάδελφε, όπως τα πληρώνει πάντα ελληνικός λαός. Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι πάντα έρμαιο των «μπάχαλων». Οι κύριοι που κάθονται δίπλα σας είναι οργανωμένοι, συντεταγμένοι και προγραμματισμένοι. Να πάρετε παραδείγματα από το ΠΑΜΕ και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, αν θέλετε να κάνετε συγκεντρώσεις συνταγματικές, γιατί αντισυνταγματικά είναι αυτά που συμβαίνουν εκεί έξω. Δεν μπορεί λοιπόν, κύριε Πρόεδρε - και τελειώνω με αυτό - όλα όσα ακούμε τις τελευταίες μέρες κι όλες αυτές οι καταστροφές που γίνονται καθημερινά και θα γίνουν, γιατί σήμερα έχουμε κι άλλες πορείες και θα έχουμε κι άλλες πορείες κάθε μέρα. Και τι είναι αυτό τώρα δηλαδή, είναι συνταγματικό αυτό, να μην μπορώ να πάω εγώ στη δουλειά μου; Κι έχουμε πει πολλές φορές ότι το νομοσχέδιο αυτό, άσχετα με το τι θα κάνετε στο τέλος, κύριε Υπουργέ, και σας το έχουμε ζητήσει και ελπίζουμε ότι σήμερα, στις σαράντα οκτώ ώρες που έχουμε μπροστά μας, όχι να αυστηροποιήσετε τις ήδη υπάρχουσες ποινές, γιατί είναι θέμα Υπουργείου Δικαιοσύνης, αλλά να βάλετε αυστηρότερες ποινές εσείς. Κάντε το κακούργημα για να βάλετε μυαλό σε αυτούς, αλλιώς θα σπάνε και θα ρημάζουν, κύριε Υπουργέ. Σήμερα μιλάμε για το νομοσχέδιο και χθες ρήμαξαν την Αθήνα πάλι. Τι να λέμε τώρα; Η υποκρισία περισσεύει.
Προχωράμε με τον κ. Γκιόκα εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σε αντίθεση με όσους στηρίζουν την αντισυνταγματικότητα αυτού του νόμου - κι εμείς τη στηρίζουμε να ξεκαθαρίσω την αντισυνταγματικότητα αυτού του νόμου - όμως θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν υπερασπιζόμαστε πολιτικά το άρθρο 11 του Συντάγματος. Και θέλω να το ξεκαθαρίσω αυτό. Το άρθρο 11 του Συντάγματος, και με τη σημερινή του μορφή, με τις αόριστες έννοιες τις οποίες περιέχει, όπως είναι για παράδειγμα η διατάραξη της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, όπως είναι επίσης η προστασία της δημόσιας ασφάλειας, έδινε τη δυνατότητα, ξαναλέω και με τη σημερινή του μορφή, περιορισμού του δικαιώματος της συνάθροισης. Γι' αυτό κι εμείς, στην πρόσφατη συνταγματική Αναθεώρηση, προτείναμε την αναθεώρηση του συγκεκριμένου άρθρου, προκειμένου να κατοχυρώνεται πραγματικά το δικαίωμα στις συγκεντρώσεις και τις συναθροίσεις. Φυσικά όλα αυτά είναι θέμα συσχετισμού, πολιτικού, κοινωνικού συσχετισμού, και το εργατικό, το λαϊκό κίνημα έχει κατακτήσει το δικαίωμά του στη διεκδίκηση, στη διαμαρτυρία, στη διαδήλωση και πάει λέγοντας. Όμως θέλω να ξεκαθαρίσω πολιτικά πώς στεκόμαστε εμείς στο άρθρο 11. Παρ' όλα αυτά όμως οι περιορισμοί που τίθενται με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ξεπερνούν ακόμη και αυτούς τους περιορισμούς που περιέχει το άρθρο 11 του Συντάγματος, με τη σημερινή του μορφή. Στο άρθρο 2 του νομοσχεδίου, στο εδάφιο 10, όπου αναφέρονται μια σειρά περιορισμοί, αναφέρεται ως θεμιτός περιορισμός το να μην παρακωλύεται η κυκλοφορία. Από πού προκύπτει αυτό στο Σύνταγμα, η μη παρακώλυση της κυκλοφορίας, όταν είναι φυσιογνωμικό στοιχείο μιας συγκέντρωσης, όπου συμμετέχουν χιλιάδες άνθρωποι, ότι θα υπάρχει παρακώλυση της κυκλοφορίας; Επίσης, αναφέρεται ως θεμιτός περιορισμός η μη παρακώλυση της πρόσβασης σε δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς κοινής ωφέλειας. Δηλαδή, η κινητοποίηση ενός σωματείου στο Υπουργείο Εργασίας ή στο Υπουργείο Οικονομικών ή η κινητοποίηση στη ΔΕΗ επειδή κόψανε το ρεύμα σε έναν άνεργο, αυτή η κινητοποίηση που ξεπερνάει ξαναλέω τους περιορισμούς που βάζει το ίδιο το Σύνταγμα, με βάση τις διατάξεις του νομοσχεδίου, θα μπορεί να απαγορευτεί. Πάμε παρακάτω. Η πραγματοποίηση της συγκέντρωσης εξαρτάται πλέον από την προηγούμενη άδεια της Αστυνομίας. Αποτελεί τυπική προϋπόθεση η άδεια της Αστυνομίας προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια συγκέντρωση. Και μάλιστα, η Αστυνομία, πέρα από τον οργανωτή, πέρα από τον τόπο, τον χρόνο, θα κρίνει και τον σκοπό της συγκέντρωσης. Δηλαδή θα κρίνει τι; Θα κρίνει το περιεχόμενο της συγκέντρωσης. Αυτά όλα αναφέρονται στο κείμενο του νομοσχεδίου και τα αναδείξαμε όλες αυτές τις μέρες στις συνεδριάσεις της Βουλής. Άλλος περιορισμός. Λέγεται στο άρθρο 7 ότι μία συγκέντρωση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, αν προηγουμένως έχει δοθεί άδεια για άλλη συγκέντρωση η οποία έχει αντίθετο σκοπό. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει, για παράδειγμα, ότι αν υπάρχει μία συγκέντρωση φασιστική και γίνει μια συγκέντρωση ενάντια, η δεύτερη συγκέντρωση πρέπει να απαγορευτεί. Από πού προκύπτουν όλα αυτά στο Σύνταγμα; Σας φέραμε το παράδειγμα των συγκεντρώσεων που έγιναν το 2015 με τον «ναι» και με το «όχι», σ' αυτό το κάλπικο δημοψήφισμα. Τότε είχαν γίνει δύο συγκεντρώσεις. Είχε γίνει μία συγκέντρωση του «όχι» στην Πλατεία Συντάγματος και μία συγκέντρωση του «ναι» στο Ζάππειο. Έγιναν δίπλα - δίπλα. Δεν μπαίνω στη διαδικασία πολιτικά να κρίνω, γιατί και το «όχι» επί της ουσίας έλεγε «ναι». Αν ίσχυε αυτό το νομοσχέδιο, μία από τις δύο συγκεντρώσεις θα έπρεπε να απαγορευτεί. Κι όλα αυτά περιέχονται μέσα στο κείμενο του νομοσχεδίου. Και φυσικά, είναι η αστική ευθύνη του οργανωτή που καταργεί, όχι κάθε έννοια Συντάγματος, κάθε έννοια αστικού δικαίου, αρχή της υπαιτιότητας, από τη στιγμή που ο εναγόμενος, ο οργανωτής, θα έχει και το βάρος της απόδειξης - πρώτη φορά, κύριε Τζαβάρα, αυτό δεν έχει ξαναϋπάρξει στο Αστικό Δίκαιο - ότι πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα και άρα δεν ευθύνεται για τις ζημιές που προκλήθηκαν από διάφορους άλλους. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, στηρίζουμε την αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου, χωρίς να υπερασπιζόμαστε πολιτικά το άρθρο 11. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. Εκ μέρους του Κινήματος Αλλαγής, τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής κ. Καμίνης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στο Συνταγματικό Δίκαιο, κύριε Πρόεδρε, υπάρχει μια βασική αρχή, ότι δεν υπάρχει εξουσία χωρίς ευθύνη. Ισχύει, βεβαίως, και το αντίστροφο. Ούτε ευθύνη πρέπει να αναζητείται, εάν δεν ασκείται κάποια εξουσία. Κάθε ατομικό δικαίωμα εμπεριέχει ένα ποσοστό εξουσίας. Αυτήν αναγνωρίζει η έννομη τάξη στα άτομα, αυτό το πεδίο ελευθερίας. Και ως εξουσία, πρέπει να ασκείται με ευθύνη. Δεν είναι αθέμιτη η υποχρέωση γνωστοποίησης στην Αστυνομική Αρχή μιας διαδήλωσης. Όμως, η αναζήτηση ευθυνών από τους οργανωτές, εάν δεν έχουν λάβει κάθε πρόσφορο και αναγκαίο μέτρο για την αποτροπή της ζημίας, όπως σας λέει εδώ και η έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας, έτσι όπως το έχετε βάλει, προκαλεί πρόβλημα. Πρέπει να ορίσετε ότι υπάρχει ευθύνη των οργανωτών μόνο όταν δεν τήρησαν τις προϋποθέσεις του άρθρου 4, δεν γνωστοποίησαν τη συνάθροιση και δεν φρόντισαν για την περιφρούρηση και τη συνεργασία με την Αστυνομία. Αυτή η αντικειμενική ευθύνη είναι αντισυνταγματική. Όπως, επίσης, υπάρχει ένα πρόβλημα και με την αντιδιαδήλωση. Η αντιδιαδήλωση δεν είναι εξ' ορισμού κάτι παράνομο. Πράγματι, συνέβη και το 2015. Την ίδια στιγμή είχαμε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες συναθροίσεις. Μπορεί να απαγορευθεί, να διαλυθεί, μόνο όταν προκαλεί κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια, όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Αυτές τις διορθώσεις, λοιπόν, τις οποίες επισημαίνει και η Επιστημονική Υπηρεσία, θα πρέπει οπωσδήποτε να τις φέρετε εδώ πέρα και να τις συζητήσουμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Φτάνουμε στον αντιλέγοντα εκ μέρους της Πλειοψηφίας που είναι ο κ. Τζαβάρας Κωνσταντίνος. Ορίστε, κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Από τη συζήτηση για την αντισυνταγματικότητα έχουν τεθεί δύο ζητήματα. Το ένα είναι η ένσταση αντισυνταγματικότητας την οποία έκανε η Αξιωματική Αντιπολίτευση και το ΜέΡΑ25 και από την άλλη πλευρά υπάρχει ένα δεύτερο ζήτημα που αφορά το θέμα της ευθύνης του οργανωτή μιας δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης, από την πλευρά και τη σκοπιά ερευνωμένου της διάταξης του άρθρου 13 του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Να ξεκινήσουμε, λοιπόν, με τα θέματα της αντισυνταγματικότητας. Δεν έχω αντιληφθεί από όσα είπε ο κ. Ραγκούσης και η κ. Αδαμοπούλου σε ποιες συγκεκριμένες διατάξεις του Συντάγματος αντίκειται ή ποιες συγκεκριμένες διατάξεις του Συντάγματος παραβιάζουν οι διατάξεις του υπό συζήτηση και ψήφιση νομοσχεδίου. Γιατί; Γιατί η συζήτηση για την αντισυνταγματικότητα ενός νομοσχεδίου, μοιραία, για να είναι σοβαρή, υπεύθυνη και ειλικρινής και μάλιστα κοινοβουλευτικά ευπρεπής, θα πρέπει να γίνεται με αναφορά σε διατάξεις του Συντάγματος. Εγώ, κύριε Ραγκούση, από εσάς θα περίμενα τουλάχιστον μια πιο συγκεκριμένη προσέγγιση του θέματος που να είχε επιχειρήματα. Γιατί δεν είναι επιχείρημα το ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι χειρότερο από το νομοθετικό διάταγμα 794/1971. Αυτό που είναι χειρότερο, πιστέψτε με, είναι ότι ΣΥΡΙΖΑ ή να το πω διαφορετικά, ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς που κυβέρνησε τον τόπο επί πέντε χρόνια, ανέχτηκε να ρυθμίζονται οι δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και να ασκείται ένα δημοκρατικά ανώτερο, θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα που ασκείται συλλογικά, με βάση τις ρυθμίσεις του χουντικού νόμου. Αυτή είναι ακριβώς η μεγάλη αξία και η μεγάλη σημασία του νομοσχεδίου που σήμερα φέρνει η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αίθουσα αυτή. Και είναι, όπως το είπε και ο κ. Μανιτάκης σε ένα πρόσφατο άρθρο του, η πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση που πραγματικά τα έβαλε με το καθεστώς ανομίας που επικράτησε στην άσκηση του συγκεκριμένου ατομικού δικαιώματος. Γι' αυτό, λοιπόν, σήμερα αυτό που καλούμεθα να κάνουμε είναι να βάλουμε μια ταφόπλακα σε αυτό το νομοθετικό διάταγμα 794/1971. Και βέβαια, αυτό δεν ισχύει γιατί έτσι το είπε στην υπ' αριθμόν 4 του 1989 γνωμοδότησή του ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Βασίλης Παπαδάκης, αλλά γιατί αυτό το επιβάλλουν οι διατάξεις 111 και 112 του Συντάγματος, με βάση τις οποίες εάν από διάταξη του Συντάγματος προβλέπεται η έκδοση εκτελεστικού νόμου, μέχρι αυτός ο εκτελεστικός νόμος να τεθεί σε ισχύ ισχύουν οι μέχρι τότε ισχύοντες νόμοι που καλύπτουν τη συγκεκριμένη περίπτωση, βεβαίως μη εφαρμοζομένων των αντισυνταγματικών διατάξεων που περιλαμβάνει οπωσδήποτε το νομοθετικό διάταγμα 794/1971. Επομένως ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε σήμερα να επαινεί την Κυβέρνηση και την Πλειοψηφία που στηρίζει αυτή τη συγκεκριμένη μεταρρύθμιση, που έχει θεσμικό και, μάλιστα, μεταρρυθμιστικό προς την πλευρά της καθιέρωσης συνθηκών πλέριας, όπως λέει το ΚΚΕ, φιλελεύθερης δημοκρατίας. Τώρα, θα πρέπει να σας πω - και δεν θέλω να σας στεναχωρήσω - ότι ακόμα και ένας άνθρωπος τον οποίο εκτιμάτε για τη συνταγματική του επάρκεια, ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος, σε συγκεκριμένο άρθρο του επαινεί και εξαίρει τις αρετές του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, πολλώ δε μάλλον που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι αυτή η διάταξη του άρθρου 11 του Συντάγματος, το δικαίωμα περί της οποίας με το νομοσχέδιο αυτό ρυθμίζει η Κυβέρνηση, είναι ακριβώς η διάταξη που περιλαμβάνεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με το άρθρο 11, στο οποίο περιλαμβάνονται εκτός από τις συγκεκριμένες αναφορές των κινδύνων, που κάνει στην παράγραφο 2 το άρθρο 11, δηλαδή την προστασία της δημόσιας τάξης και της ασφάλειας, αλλά και της κοινωνικοοικονομικής λειτουργίας μιας περιοχής, και μια σειρά από άλλους κινδύνους που πρέπει οπωσδήποτε να νοιάζεται ο κοινός νομοθέτης. Και αυτές είναι, μεταξύ άλλων, η πρόληψη της εγκληματικότητας και κυρίως τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των τρίτων. Αυτές, λοιπόν, ακριβώς τις αναφορές τις κάνει με πολλή επάρκεια και πολλή δημοκρατική ευθύνη ο Υπουργός όταν τις αναφέρει στο συγκεκριμένο νομοθέτημα. Και το κάνει αυτό, όπως ξέρετε, γιατί η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είναι κείμενο υπερνομοθετικής ισχύος και για αυτό, αυτός που είναι δημοκρατικά ευαίσθητος - και τέτοιος είναι ο Υπουργός και ο Πρωθυπουργός μας - είναι πάνω από όλα υπεύθυνος για να διαμορφώνει συνθήκες ομαλής λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Εκτός, όμως, αυτού, η ίδια διάταξη υπάρχει και στο άρθρο 12 της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και αυτούσιο το μεταφέρουμε εδώ. Πλην, όμως, με το άρθρο 52 της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των καταστατικών κειμένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μας δεσμεύει, είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε ότι οι περιορισμοί που μπαίνουν στην άσκηση του δικαιώματος, δεν περιορίζουν το δικαίωμα, αλλά προστατεύουν ευλόγως κτηθέντα δικαιώματα τρίτων και, μάλιστα, ελευθερίες και ατομικά δικαιώματα των άλλων, που είναι, πράγματι, υποχρεωμένος ο νομοθέτης να τα λαμβάνει υπόψη του. Όλα αυτά σταθμίζονται με βάση τη διάταξη του άρθρου 25 του Συντάγματος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Για τη διάταξη αυτή του άρθρου 25 του Συντάγματος θα μου επιτρέψετε να κάνω μία αναφορά. Είναι η διάταξη που με την Αναθεώρηση του 2001, την πρωτοβουλία της οποίας την είχε η κυβέρνηση τότε του ΠΑΣΟΚ, φτάσαμε στο σημείο να υιοθετήσουμε τρεις βασικές ρυθμίσεις. Η πρώτη ρύθμιση είναι ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου, είτε ως ατόμου είτε ως μέλους της κοινωνίας, τελούν υπό την εγγύηση του κράτους. Άρα το κράτος το συνταγματικό, το δημοκρατικό δεν μπορεί να μην ενδιαφέρεται για να δημιουργούνται συνθήκες απόλυτης άσκησης και λειτουργίας του ατομικού δικαιώματος που ορίζεται και προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 11. Το δεύτερο είναι ότι κάθε κρατικό όργανο έχει την ευθύνη να εγγυάται την απόλυτη και την αποτελεσματική άσκηση αυτού του δικαιώματος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Άρα η Αστυνομία εδώ δεν είναι φόβητρο, αλλά ένα τμήμα της διοίκησης του κράτους το οποίο έχει συνταγματική υποχρέωση να παίρνει μέτρα προστασίας που διασφαλίζουν την άσκηση την ακώλυτη, την ελεύθερη, την πρωταρχική αυτού του συγκεκριμένου ατομικού δικαιώματος, το οποίο έχει διττό χαρακτήρα.
Κύριε Τζαβάρα, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Και το σπουδαιότερο είναι ότι στο τέταρτο και τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 25 αναφέρεται και προβλέπεται ότι είναι δυνατή η θέσπιση περιορισμών στα ατομικά δικαιώματα μόνο με το σεβασμό της αρχής της αναλογικότητας, δηλαδή εφόσον τα μέτρα αυτά είναι πρόσφορα, αναγκαία, ανάλογα. Είναι λέξεις που χρησιμοποιεί το νομοσχέδιο. Μα, επιτέλους, για ποια αντισυνταγματικότητα μιλάμε; Και, βέβαια, θα πρέπει να γνωρίζουμε…
Κύριε Τζαβάρα, θα πρέπει να το κλείσουμε…
Να το κλείσουμε…
Κύριε Πρόεδρε!
Σας δίνω ένα μόνο λεπτό.
Υπάρχει, όμως, ένα θέμα, το θέμα της αντιδιαδήλωσης, το οποίο ετέθη και πρέπει να το απαντήσουμε. Πράγματι εδώ είναι πολύ απλό και σαφές το νόημα που προκύπτει από τις διατάξεις που προανέφερα. Αυτές οι δύο διαδηλώσεις, στο βαθμό που αποτελούν συλλογική ενάσκηση ατομικών δικαιωμάτων που προστατεύονται από τη διάταξη του άρθρου 11, πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια να εκδηλωθούν και να διεξαχθούν και οι δύο. Πλην, όμως, εάν υπάρχει αντίθεση, εάν από αυτή την αντίθεση απειλείται διασάλευση της τάξεως ή απειλούνται εγκληματικές ενέργειες που στρέφονται κατά της περιουσίας των άλλων πολιτών, σε αυτή την περίπτωση η Αστυνομία, ως έκφραση της διοίκησης του κράτους, είναι υποχρεωμένη να πάρει περιοριστικά μέτρα. Και αν δεν μπορεί με αυτούς τους περιορισμούς να γίνει, να τελεστεί, τότε υποχρεωτικά…
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να αναφέρω ένα τελευταίο θέμα, γιατί έχει μεγάλη σημασία.
Κύριε Πρόεδρε, εμείς θα μιλήσουμε μία ώρα ο καθένας.
Ο κ. Γκιόκας, με μεγαλύτερη ειλικρίνεια από τον οποιονδήποτε άλλο, έθεσε ένα ζήτημα. Έθεσε το θέμα της ευθύνης που προβλέπει το άρθρο 13. Πράγματι, στην έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου γίνεται μία εκτενής αναφορά. Και οι συγκεκριμένες αναπτύξεις, οι οποίες, μάλιστα, προέρχονται και από κείμενο της Επιτροπής της Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, είναι πολύ σημαντικές. Όμως, κύριε Γκιόκα, θα μου επιτρέψετε…
Κύριε Τζαβάρα, δεν μπορώ να σας δώσω άλλο χρόνο. Ολοκληρώστε τώρα.
Τελειώνω.
Κύριε Πρόεδρε, αν είναι δυνατόν!
Στον Αστικό Κώδικα υπάρχει η περίπτωση ευθύνης από πταίσμα τρίτου. Είναι οι περιπτώσεις των άρθρων 334 του Αστικού Κώδικα για την ευθύνη του βοηθού εκπλήρωσης και του 921 του Αστικού Κώδικα για την ευθύνη του προσβληθέντος. Πλην, όμως, προσωπικά η θέση μου είναι ότι πρέπει ο Υπουργός αυτό το θέμα να το επανεξετάσει.
Συνεχίζουμε με την τοποθέτηση του Υπουργού, του κ. Χρυσοχοΐδη. Κύριε Υπουργέ, θέλετε να μιλήσετε; Δεν είναι υποχρεωτικό.
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Τζανακόπουλος για πέντε λεπτά. Μετά, βεβαίως, έχει δικαίωμα να αντιλέξει, αν το επιθυμεί, ο κ. Λιβανός. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και ο κ. Τζαβάρας ξέρει από πολλά λόγια. Αφού θεωρεί ότι εμείς δεν είμαστε κοινοβουλευτικά ευπρεπείς και δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε την αίτηση αντισυνταγματικότητας που καταθέσαμε, τον προτρέπω να διαβάσει λίγο καλύτερα την έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής, πράγμα το οποίο θα τον κάνει να κατανοήσει, με όρους κοινοβουλευτικής ευπρέπειας την οποία, υποθέτω, δεν αμφισβητεί και για το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, ότι το νομοσχέδιο το οποίο κατέθεσε ο κ. Χρυσοχοΐδης είναι αντισυνταγματικό. Αν δεν του αρκεί αυτό, μπορεί να δει και τις γνωμοδοτήσεις τις οποίες κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγες μέρες του Συμβουλίου της Επικρατείας σε σχέση με τα προεδρικά διατάγματα του κ. Δένδια, όπου αναλύεται με πολύ μεγάλη σαφήνεια ότι οι λόγοι απαγόρευσης διαδήλωσης απαριθμούνται περιοριστικά στο Σύνταγμα και είναι δύο. Πρώτον, κίνδυνος δημόσιας ασφάλειας και δεύτερον, σοβαρή διατάραξη της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Θα επανέλθω. Αν δεν του αρκεί ούτε αυτό, μπορεί να διαβάσει την ανακοίνωση του συντονιστικού της ολομέλειας των δικηγορικών συλλόγων που υποπτεύομαι ότι ούτε σε αυτό το συντονιστικό αρνείται τη δημοκρατική ευπρέπεια ο κ. Τζαβάρας, όπου επίσης υποστηρίζει ότι το νομοσχέδιο το οποίο κατέθεσε ο κ. Χρυσοχοΐδης είναι αντισυνταγματικό και τούτο ως προς την προληπτική απαγόρευση διαδήλωσης από την Αστυνομική ή τη Λιμενική Αρχή. Αυτά τα λέω περί ευπρέπειας. Επί της ουσίας, στο νομοσχέδιο και αφού ο κ. Τζαβάρας αμφισβήτησε το κατά πόσο εμείς ονοματίσαμε ή συγκεκριμενοποιήσαμε τις αντισυνταγματικότητες του, σε σχέση με τα άρθρα του Συντάγματος, θα σας πω, κύριε Τζαβάρα και αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας και κύριε Υπουργέ, συγκεκριμένα μία έμμεση και μία άμεση αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου. Πρώτον, σε σχέση με την έμμεση αντισυνταγματικότητα, προβλέπει το νομοσχέδιο οργανωτή της διαδήλωσης τον οποίο ο κ. Καραγκούνης σε προηγούμενη συνεδρίαση των επιτροπών είχε χαρακτηρίσει και «πρόεδρο», επαναφέροντας - αν θέλετε - την ορολογία που χρησιμοποιούσε το προεδρικό διάταγμα 794/1971. Έλεγε το προεδρικό διάταγμα της χούντας «πρόεδρος της συνάθροισης». Φαντάζομαι ότι θα μπορέσει να επανορθώσει στη σημερινή του τοποθέτηση ο κ. Καραγκούνης.
Στην Ολλανδία…
Εν πάση περιπτώσει, λέω ότι ορίζει το νομοσχέδιο αυτό έναν οργανωτή για τον οποίο προβλέπει ότι θα έχει αστική ευθύνη σε περίπτωση που προκύψουν κατά τη διαδήλωση ζημιές. Αυτό σημαίνει ότι ο ίδιος θα πρέπει να αποζημιώσει. Τι κάνει αυτή η διάταξη; Αυτή η διάταξη δεν περιορίζει απλώς υπέρμετρα το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συναθροίζεσθαι. Κάνει κάτι περισσότερο. Το αποτρέπει. Λειτουργεί δηλαδή αυτή η διαδικαστική προϋπόθεση αποτρεπτικά ως προς την άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι και συναθροίζεσθαι. Και θα ξέρετε, κύριε Τζαβάρα, ότι σε αυτή την περίπτωση, όταν δηλαδή έχουμε βλάβη στον πυρήνα του δικαιώματος δεν εισερχόμαστε καν στη συζήτηση για να δούμε αν το δικαίωμα έχει περιοριστεί αναλογικά. Δεν μπαίνουμε στη φάση της εξέτασης της τήρησης της αρχής της αναλογικότητας. Έχουμε βλάβη στον πυρήνα του δικαιώματος και δεν μπαίνουμε καν στην εξέταση της αναλογικότητας. Έχει κριθεί αντισυνταγματική ρύθμιση ήδη από εκείνο το σημείο. Έχουμε περιορισμό του πυρήνα. Έχουμε αποτροπή. Αυτή είναι η έμμεση αντισυνταγματικότητα. Θέλετε να πάμε και στην άμεση αντισυνταγματικότητα; Η άμεση αντισυνταγματικότητα είναι η εξής: Το Σύνταγμα, όπως θα γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, στο άρθρο 11 προβλέπει δύο λόγους για την απαγόρευση διαδήλωσης. Ο ένας λόγος είναι η δημόσια ασφάλεια. Ο άλλος λόγος είναι η σοβαρή διατάραξη της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Τι κάνει το νομοσχέδιό σας; Προσθέτει άλλους δύο λόγους απαγόρευσης πέραν αυτών τους οποίους ορίζει το άρθρο 11 του Συντάγματος, παραβιάζοντάς το. Και ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι διάλυσης της διαδήλωσης; Είναι η παράλειψη γνωστοποίησης στην αρχή - τρίτος λόγος, πέραν των λόγων που προβλέπονται στο Σύνταγμα - και η μη συμμόρφωση στους αστυνομικούς περιορισμούς. Τέταρτος λόγος για τη διάλυση διαδήλωσης. Αυτό, όπως καταλαβαίνετε, κύριε Τζαβάρα, είναι σε πλήρη αντίθεση με τους περιοριστικά αναφερόμενους στο Σύνταγμα λόγους για διάλυση της διαδήλωσης. Επομένως έχουμε άμεση παραβίαση του άρθρου 11 του Συντάγματος, άρα άμεση αντισυνταγματικότητα. Αυτά λοιπόν για τη μη κοινοβουλευτικά ευπρεπή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, ο όποιος δεν ανέφερε δήθεν συγκεκριμένα άρθρα, τα οποία παραβιάζει το νομοθέτημα σας, ένα νομοθέτημα φασίζουσας έμπνευσης, πατερναλιστικής λογικής, ένα νομοθέτημα το οποίο έρχεται στη συγκεκριμένη περίοδο, διότι η Νέα Δημοκρατία έχει αφ' ενός ιδεολογικές εμμονές απέναντι στους αδύναμους, απέναντι σε αυτούς που διεκδικούν, απέναντι σε αυτούς οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι και εξαναγκάζονται από τις πολιτικές σας να βγουν στον δρόμο για να διεκδικήσουν, πρώτον. Και δεύτερον, γιατί κάτι φοβάστε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Φοβάστε ότι η οικονομική καταστροφή την οποία έχει προκαλέσει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη η κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας…
Κύριε Τζανακόπουλε, επί της συνταγματικότητος μιλήστε και κλείστε.
Δώδεκα λεπτά μιλούσε ο κ. Τζαβάρας εκτός διαδικασίας και χωρίς να λέει τίποτα.
Ωραία. Θα τα πείτε στην αγόρευσή σας.
Η οικονομική κατάρρευση, την οποία έχετε φέρει θα οδηγήσει σε κοινωνική έκρηξη, την οποία επιθυμείτε να προλάβετε με αυτό το φασίζουσας έμπνευσης νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης κάνω τον ίδιο κύκλο.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Κύριε Τζαβάρα, με συγχωρείτε, είστε ο αντιλέγων. Δεν ξαναέχετε τον λόγο.
Επί προσωπικού θα ήθελα τον λόγο.
Θα μιλήσει ο κ. Λιβανός. Σας παρακαλώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό επί προσωπικού.
Κύριε Τζαβάρα, με συγχωρείτε, αλλά έχω δώσει τον λόγο σε άλλον. Σας παρακαλώ! Δεν έχετε τον λόγο. Αφήστε να διευκολύνουμε τη διαδικασία.
Κύριε Πρόεδρε, εδόθη διαφορετικό νόημα σε όσα είπα.
Σας παρακαλώ, καθίστε κάτω. Τον λόγο έχει ο κ. Γρηγοριάδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μιας και ο αγαπητός κ. Τζαβάρας αναφέρθηκε σε κοινοβουλευτική ευπρέπεια, θα πρέπει με αγάπη να του πω ότι δεν το αισθάνομαι και πολύ ευπρεπές να ξεκινάει τον λόγο του λέγοντας ότι τόσο ο εισηγητής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όσο και η κ. Αδαμοπούλου από την πλευρά μας επιχειρηματολόγησαν χωρίς να επικαλεστούν άρθρα του Συντάγματος και στη συνέχεια, να αφιερώνει έντεκα ή δώδεκα λεπτά, εξιστορώντας μας λεπτομερώς, τι είπε ο κ. Ραγκούσης, αλλά αποφεύγοντας κάθε αναφορά στην κ. Αδαμοπούλου. Πώς αλλιώς, κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά, αφού η κ. Αδαμοπούλου επικαλέστηκε δύο άρθρα του Συντάγματος. Το επαναλαμβάνω, κύριε Τζαβάρα, για να το ακούσετε εσείς και η παράταξή σας και ο Υπουργός κυρίως και ο Υφυπουργός ότι πρόκειται για το άρθρο 87 και το άρθρο 11 του Συντάγματος. Το μεν άρθρο 11 δεν διακρίνει και προστατεύει τις αυθόρμητες συναθροίσεις. Οι αυθόρμητές συναθροίσεις είναι προφανώς αυτές που δημιουργούνται αυθορμήτως. Αυθορμήτως δημιουργούνται αυτές που δεν μπορεί κανείς να μαντέψει τον αυθορμητισμό του, ώστε να ειδοποιεί στην αρχή που λέγεται Αστυνομία. Για το δεύτερο που αφορά το άρθρο 87 έχει να κάνει με την επέμβαση της εισαγγελικής αρχής, σας ξαναδιαβάζω αυτά που ήδη σας είπε η κ. Αδαμοπούλου, γιατί φαίνεται ότι δεν τα προσέξατε. Γιατί αλλιώς, πώς και δεν τα επικαλεστήκατε στην επιχειρηματολογία σας; Όπως ξέρετε καλύτερα από εμένα, στον Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάσταση Δικαστικών Λειτουργών - βλέπε άρθρο 25 και 41- ορίζονται οι σχετικές συνταγματικές μέριμνες και αποκλειστικές αρμοδιότητας των εισαγγελικών λειτουργών στις οποίες δεν περιλαμβάνεται, κύριε Πρόεδρε, η αρμοδιότητα παράστασης εισαγγελέα ούτε σε δημόσιες συναθροίσεις ούτε στην επιτροπή που συγκροτείται για τη διάλυση της δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης, αφού οι αρμοδιότητες αυτές δεν είναι πειθαρχικού ούτε ελεγκτικού ούτε δικαιοδοτικού χαρακτήρα. Είναι πολύ απλό, κύριε Τζαβάρα. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ τώρα να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Κύριε Τζαβάρα, δεν με ακούσατε. Θα κλείσει ο κύκλος που έχω ανοίξει και για το προσωπικό σας θα σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό στο τέλος. Δεν μπορώ να διακόψω τη ροή των Κοινοβουλευτικών. Κύριε Χήτα, θέλετε τον λόγο για δύο λεπτά;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ. Από το Κίνημα Αλλαγής ποιος θα μιλήσει;
Εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Τώρα αυτό γίνεται κατά παρέκκλιση και λόγω αγάπης προς τον κ. Σκανδαλίδη, γιατί κανονικά μιλάει ο κ. Κεγκέρογλου. Προφανώς, σας εκχωρεί τη θέση του.
Έχει αλλάξει.
Δεν μας έχει έρθει χαρτί. Παρακαλώ πολύ, διορθώστε ότι είναι ο κ. Σκανδαλίδης. Άρα εκτός της προσωπικής αγάπης υπάρχει και η κοινοβουλευτική τάξη. Ορίστε, κύριε Σκανδαλίδη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, συνήθως αυτές οι συζητήσεις περί αντισυνταγματικότητας που εμπλέκουν τα διάφορα άρθρα του Συντάγματος και που είναι πολύ σημαντικές γίνονται πολύ αναλυτικές. Νομίζω ότι τα επιχειρήματα είναι σαφή. Όμως εδώ υπάρχει ένα γεγονός πολιτικό, το οποίο, κύριε Υπουργέ, πρέπει να το λάβετε υπ' όψιν σας. Δεν είναι απλά η αντιπαράθεση της Αντιπολίτευσης στα θέματα της αστικής και ποινικής ευθύνης. Είναι η αντιπαράθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, η οποία με πραγματικά πολύ καθαρά, αδρά επιχειρήματα επισημαίνει με καθαρότητα το αντισυνταγματικό της συγκεκριμένης διάταξης του άρθρου 13. Αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Έχετε, λοιπόν, έναν δρόμο να φέρετε αλλαγή, αν συνεχίσετε και δεν υπάρξει τώρα απάντηση από εσάς σε αυτό, στη διάρκεια της συζήτησης του συγκεκριμένου άρθρου. Και η αλλαγή αυτή να είναι τέτοια που να διασφαλίζει απολύτως τις συνταγματικές προδιαγραφές και ασφαλώς θα λύνει το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα το να γίνει το αντικείμενο της προβοκάτσιας ο κάθε οργανωτής ή κάθε άνθρωπος που προσπαθεί να διαμορφώσει τις συνθήκες μιας διαμαρτυρίας ή μιας συνάθροισης να κινδυνεύει προσωπικά ο ίδιος με την περιουσία του και με τη ζωή του για πράγματα τα οποία μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε υπάρχει σε αυτή την πόλη. Υπάρχουν επίσης συγκεκριμένες αιτιάσεις που έχουν σχέση με τη σύνδεση ότι δεν προσδιορίζεται καν η περιοχή στην οποία μπορεί να γίνεται αυτή η διαδικασία με βάση τα προηγούμενα άρθρα άρα εδώ υπάρχει και κενό επίσης συνταγματικό. Εμείς απλά δηλώνουμε ότι είναι αντισυνταγματική η συγκεκριμένη διάταξη και πρέπει να αλλάξει. Αν δεν την αλλάξετε, θα καταθέσουμε τροπολογία άλλη διάταξη την οποία θα φέρουμε κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Σε ό,τι αφορά την υπόλοιπη θέση μας πάνω στα θέματα του νομοσχέδιου θα τις διατυπώσουμε στη συζήτηση.
Ωραία. Τον λόγο έχει ο κ. Λιβανός.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Είμαστε για άλλη μια φορά θεατές του ίδιου σίριαλ να έρχονται εδώ οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και να βλέπουν ουσιαστικά την πραγματικότητα ανάποδα. Επικαλεστήκατε την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής η οποία λέει τα ακριβώς αντίθετα. Έρχεστε και καταθέτετε επιχειρήματα χωρίς βάση και εκστομίζετε ανερυθρίαστα ψέματα. Αυτή είναι η στρατηγική σας για να καλύψετε την έλλειψη πολιτικού λόγου. Δεν ακούτε εμάς, αλλά δεν ακούτε ούτε τον πρώην Πρόεδρό σας κ. Κωνσταντόπουλο, που προσπαθεί να σας επαναφέρει στην τάξη και να μαζέψει ό,τι συντρίμμια υπάρχουν σε αυτή την παράταξη. Δεν ακούτε ούτε τον κ. Αλιβιζάτο, δεν ακούτε ούτε τον κ. Μανιτάκη και τελικά δεν ακούτε και τον εξαίρετο νομικό κ. Τζαβάρα, που προσπαθεί να σας πει ότι πρέπει να σταματήσετε να εκτίθεστε. Δεν μας κάνει εντύπωση, όμως, αυτό διότι εχθές στα γενέθλια της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας είδαμε ακριβώς αυτά τα δύο μοντέλα στα πρόσωπα των δύο Αρχηγών. Από τη μια μεριά ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε με ήρεμο, μειλίχιο, δημοκρατικό, ενωτικό τρόπο τα ζητήματα που αφορούν στην επόμενη ημέρα της πατρίδας μας, στις επόμενες γενιές και κυρίως στην αντιμετώπιση της κρίσης και από την άλλη μεριά είχαμε τον κ. Τσίπρα ο οποίος επίσης, όπως και εσείς, κύριε Τζανακόπουλε και κύριε Ραγκούση, χωρίς επιχειρήματα ήρθε εδώ και δεν είπε κουβέντα για τα εκτρωματικά σκάνδαλα τα οποία εκθρέψατε, εκστόμισε έναν λόγο διχαστικό, προσβλητικό για τους αντιπάλους του, αλλά και για την ίδια τη δημοκρατία, για να πει στο τέλος τι; Να καλέσει εσάς τους Βουλευτές του, χωρίς να έχει θάρρος βεβαίως να ζητήσει εκλογές, και να πει ότι πρέπει να ανατρέψετε αυτή την Κυβέρνηση. Ακριβώς επειδή αυτή τη στιγμή καταστρέφεστε πολιτικά, προσπαθείτε να δημιουργήσετε διχασμό στην ελληνική κοινωνία και στο Κοινοβούλιο για να αντιμετωπίσετε τα εσωτερικά σας προβλήματα. Εμείς, ο Υπουργός, ο Υφυπουργός, η πολιτική ηγεσία, έδειξε στη διάρκεια αυτής της συζήτησης στην επιτροπή ότι ακριβώς είναι στην άλλη γραμμή, όπως ήταν και ο Πρωθυπουργός χθες, στη γραμμή της συναίνεσης. Έγινε ένας εκτενής διάλογος. Ήρθε ένα νομοσχέδιο το οποίο έρχεται ουσιαστικά να βάλει ένα πλαίσιο για τα δικαιώματα των πολιτών, για το δικαίωμα στη διαδήλωση. Άκουσε την κριτική που ήρθε από την Αντιπολίτευση και ενσωμάτωσε σε αυτό το σχέδιο νόμου όλες τις σοβαρές προτάσεις που ακούστηκαν μέσα στην Αίθουσα. Αυτό δείχνει τη δημοκρατική ευαισθησία της πολιτικής ηγεσίας. Αυτό δείχνει τη διάθεση της Κυβέρνησής μας και του Πρωθυπουργού για συναίνεση και αντιμετώπιση των προβλημάτων από κοινού. Εσείς ονειρεύεστε, όπως μας είπατε, κύριε Τζανακόπουλε θλιβερά πάλι, μαγκάλια, συσσίτια, καταστροφές με έναν μόνο στόχο: να επανέλθετε, όπως είπε ο Πρωθυπουργός από αυτό το Βήμα εδώ εχθές, στην εξουσία. Γελάει και το παρδαλό κατσίκι! Σήμερα θα δούμε, όπως το είδαμε από αυτά που είπε ο κ. Ραγκούσης, ότι θα ψάξετε να βρείτε επιχειρήματα να εναντιωθείτε σε ένα σοβαρό νομικό πλαίσιο που έρχεται και εντάσσει την Ελλάδα στο ευρωπαϊκό καθεστώς. Είμαστε η μόνη χώρα που δεν έχει ένα πλαίσιο για τις διαδηλώσεις. Η αγαπητή συνάδελφος κ. Βούλτεψη έκανε μια πάρα πολύ καλή δουλειά την οποία, νομίζω, σας την αφιερώνει με δημοκρατική ευαισθησία και αγάπη και σας εξήγησε, και θα το κάνει και σήμερα φαντάζομαι στην Ολομέλεια, τι γίνεται σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Θα σταθώ μόνο για λίγο, γιατί περιμένουμε και το σχόλιό σας για αυτό, στο τι γίνεται στην Ισπανία και πώς προστατεύεται από τον νόμο του Φράνκο εκεί ο συνέταιρός στην Αριστερά και στην ανατροπή ο κ. Ιγκλέσιας. Δεν έχετε ανοίξει το στόμα σας να πείτε τίποτα για αυτό, αλλά περιμένουμε την απάντησή σας. Όσον αφορά στο κομμάτι της συνταγματικότητας τα επιχειρήματα τα νομικά κατατέθηκαν σε αυτή την Αίθουσα. Ακούστηκαν οι απόψεις και θα αποφασίσουμε στη συνέχεια, όπως ορίζει ο Κανονισμός. Όμως, αυτή η συνεχής θέση σας για δήθεν ταύτιση της Νέας Δημοκρατίας και όποιου άλλου, πιθανόν και του Κινήματος Αλλαγής, ψηφίσει αυτό το νομοσχέδιο επί της αρχής με τη χούντα δείχνει ότι είσαστε ανιστόρητοι και επικίνδυνοι. Είτε δεν έχετε νιώσει ως πρόσωπα το τι θα πει ΕΑΤ - ΕΣΑ, το τι θα πει φυλακή, το τι θα πει εξορία, το τι θα πει χούντα είτε οι μεγαλύτεροι από εσάς το έχουν ξεχάσει. Και κάνετε ένα ιστορικό λάθος μέσα σε αυτή την Αίθουσα. Εκτός του ότι γελοιοποιήστε διότι δεν έχετε επιχειρήματα διδάσκετε στις επόμενες γενιές, ταυτίζετε στα μάτια των παιδιών που παρακολουθούν την κοινοβουλευτική διαδικασία και τον πολιτικό διάλογο δημοκρατικά εκλεγμένους Βουλευτές, κόμματα τα οποία έχουν έρθει και έχουν πάρει μεγάλες πλειοψηφίες με τη χούντα. Αυτό είναι ντροπή, είναι αίσχος και κυρίως θα σας καταδικάσει η ίδια η ιστορία. Εμείς έχουμε το θάρρος και αυτό είναι προφανές, το λένε και οι κορυφαίοι συνταγματολόγοι, να φέρουμε αυτό το νομοσχέδιο και να το ψηφίσουμε. Έχουμε την πολιτική βούληση, η ηγεσία του Υπουργείου, να εφαρμόσει την επόμενη ημέρα αυτό το νομοσχέδιο. Θα είμαστε όλοι εδώ στην πρόκλησή σας να πάμε σε οποιοδήποτε δικαστήριο και να κριθεί η συνταγματικότητα αυτή. Εμείς σεβόμαστε τους θεσμούς και τη διάκριση των εξουσιών. Εσείς τους ποδοπατάτε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Η συζήτηση ολοκληρώθηκε. Μένει πριν πάω στην ψηφοφορία για δύο λεπτά να δώσω τον λόγο στον κ. Τζαβάρα επί του προσωπικού. Έχετε τον λόγο για δύο λεπτά, κύριε Τζαβάρα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, άκουσα από τον κ. Τζανακόπουλο ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι φασίζουσας εμπνεύσεως και πραγματικά θλίβομαι και προσωπικά εκφράζω μια, αν θέλετε, έκκληση για να τηρείται το μέτρο των λόγων σε αυτή την Αίθουσα γιατί εδώ ασκείται η λαϊκή κυριαρχία. Άρα τρία σημεία θέλω να τονίσω. Πρώτον, το νομοσχέδιο δεν επιβάλλει προηγούμενη άδεια από την Αστυνομική Αρχή, αλλά μόνο γνωστοποίηση. Αυτό έχει κριθεί.
Αυτό είναι προσωπικό, κύριε Πρόεδρε;
Πού είναι το προσωπικό, κύριε Τζαβάρα;
Σε αυτό. Το ότι εδόθηκε διαφορετική έννοια σε αυτά τα οποία είπα.
Αυτό που γίνεται είναι απαράδεκτο.
Μα, σας παρακαλώ, επιτέλους κύριε! Δεν ανέχεστε την αντίθετη άποψη και επικαλείστε δάφνες δημοκρατίας των κομμάτων σας;
Ως εδώ και μη παρέκει.
Εσείς είστε ήρεμος συνήθως. Κύριε Τζαβάρα, παρακαλώ, ολοκληρώστε το προσωπικό.
Αμέσως.
Πώς το επιτρέπετε αυτό; Είναι προσωπικό; Πού είναι το προσωπικό; Αυτό αφορά εσάς.
Κύριε Ραγκούση, τη φωνή την υψηλή εκεί που σας παίρνει και όχι στο Προεδρείο. Ηρεμήστε γιατί προφανώς αγνοείτε τον Κανονισμό για ασέβεια προς το Προεδρείο. Ηρεμήστε παρακαλώ, λοιπόν.
Ο κ. Τζαβάρας παραβιάζει τον Κανονισμό!
Κύριε Τζαβάρα σε ένα λεπτό κλείστε.
Κλείνω σε ένα λεπτό. Πρώτον το σύστημα της γνωστοποίησης είναι μέσο προστασίας της άσκησης του δικαιώματος. Όμως, το Συμβούλιο της Ευρώπης, το Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων…
Τι σχέση έχει αυτό με το προσωπικό, κύριε Τζαβάρα;
Μα, διαστρεβλώθηκαν αυτά τα οποία είπα, κύριε Πρόεδρε. Το προσωπικό δεν είναι ότι με έβρισαν. Για όνομα του θεού!
Ολοκληρώστε. Κύριε Τριανταφυλλίδη, ηρεμήστε.
Εγώ είπα ότι εδόθηκε διαφορετική έννοια σε αυτά τα οποία είπα.
Ωραία, έγινε κατανοητό.
Πρώτον, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει πει ότι ακόμα…
Μα, τα εξηγήσατε αυτά, κύριε Τζαβάρα!
Τηρήστε τον Κανονισμό, κύριε Πρόεδρε!
Περιμένετε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε! Μου δώσατε δύο λεπτά, δεν θα τα ολοκληρώσω;
Ολοκληρώστε, όμως, σας παρακαλώ!
Να σκεφτεί μόνο ο κ. Τζανακόπουλος ότι η Σουηδία, που είναι από τα πιο δημοκρατικά κράτη της Ευρώπης, έχει το σύστημα της προηγούμενης άδειας, δεν έχει σύστημα απλής γνωστοποίησης και αν πράγματι…
Ωραία! Ηρεμήστε, κύριοι συνάδελφοι!
Όχι, δεν ηρεμούμε!
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ, κλείστε τώρα!
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Αν δε αυτό αποτελούσε σύστημα προληπτικού ελέγχου ή αστυνόμευσης του δικαιώματος, τότε η μη γνωστοποίηση θα κήρυσσε παράνομη..
Κλείστε, σας παρακαλώ!
Να εφαρμόσετε τον Κανονισμό! Είναι ντροπή αυτό που γίνεται! Παραβιάζετε τον Κανονισμό! Είναι κατάφωρη παραβίαση του Κανονισμού!
…τη συγκεκριμένη εκδήλωση, τη συγκεκριμένη συνάθροιση. Όσον αφορά το θέμα δεν έχετε…
Όχι, δεν έχετε άλλο τον λόγο!
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε!
Όχι, κλείστε! Δεν έχετε άλλο τον λόγο!
Κύριε Πρόεδρε, για τους εισαγγελείς!
Κύριε Τζαβάρα, δεν έχετε πλέον τον λόγο! Για λόγους ίσης μεταχείρισης, κύριε Τζανακόπουλε, έχετε τον λόγο για δυο λεπτά και τελειώσαμε!
Κατ' αρχάς, τι να πω τώρα;
Μην κάνετε αναφορά ονομαστική, διότι θα πάμε ξανά σε αυτά. Πείτε ό, τι θέλετε χωρίς ονομαστική αναφορά.
Προφανώς, ο αντιλέγων της Νέας Δημοκρατίας, αφού δεν επιτρέπεται η ονομαστική αναφορά…
Εγώ δεν σας είπα ότι σας το απαγορεύω! Έκλεισε το θέμα.
...ένιωσε πιεσμένος από τα νομικά επιχειρήματα, τα οποία ακούστηκαν από την Αντιπολίτευση και στα οποία δεν έδωσε την παραμικρή απάντηση κατά την δωδεκάλεπτη αρχική τοποθέτησή του, και θέλησε να ξαναπάρει τον λόγο για να προσπαθήσει - αν θέλετε - να διατυπώσει κάτι σαν νομικό επιχείρημα επικαλούμενος ότι έχει προσωπικό θέμα. Εν πάση περιπτώσει, κύριε Τζαβάρα, κύριε αντιλέγοντα, θα σας πω κάτι ακόμα.
Κύριε Τζαβάρα…
Παρά το γεγονός ότι γελάτε και προσπαθείτε να μετατρέψετε εδώ τη διαδικασία σε ένα είδος φαρσοκωμωδίας σε σχέση με τη φράση ότι το νομοσχέδιο είναι «φασίζουσας έμπνευσης», θα σας πω το εξής και ακούστε - μην μιλάτε στο τηλέφωνο, κύριε Τζαβάρα - και τον αντίλογο στις τοποθετήσεις σας. Στην πρώτη επιτροπή ο κ. Καστανίδης από το Κίνημα Αλλαγής είχε πει το εξής, ότι η αντικειμενική ευθύνη του οργανωτή, την οποία προβλέπει το νομοσχέδιο, είναι φασίζουσας έμπνευσης και έχει εγκαταλειφθεί εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες από το νομικό μας σύστημα. Επομένως, μην τα βάζετε μόνο μαζί μου, μην τα βάζετε μόνο με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ έχουμε μια διάταξη, αλλά και ένα νομοσχέδιο, θα πω εγώ υπερθεματίζοντας σε σχέση με τον κ. Καστανίδη, το οποίο είναι φασίζουσας έμπνευσης. Το γεγονός ότι αυτό σας ενοχλεί, νομίζω ότι έρχεται σε αντίθεση με τις βασικές νέες ιδεολογικές γραμμές που έχει υιοθετήσει η Νέα Δημοκρατία σε μια σειρά από ζητήματα, είτε αυτά αφορούν τη δημόσια τάξη είτε αυτά αφορούν το προσφυγικό είτε αυτά αφορούν γενικότερα την ιδεολογικοπολιτική κατεύθυνση της σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Απλούστατο είναι!
Ο Κανονισμός το λέει. Διαβάστε τον Κανονισμό.
Καταλαβαίνω ότι σας ενοχλεί, κύριε Τζαβάρα, διότι εξακολουθείτε να θεωρείτε τον εαυτό σας φιλελεύθερο. Όμως, δεν ανήκετε πλέον σε μια φιλελεύθερη παράταξη. Ανήκετε σε μια παράταξη η οποία είναι Νεοδεξιά, προσομοιάζει δε στις πολιτικές της με το νέο ρεύμα του οποίου ηγείται αυτή τη στιγμή ο κ. Ντόναλντ Τράμπ. Αυτό είστε, παραδεχτείτε το, αρκεστείτε σε αυτό. Δώστε τον ιδεολογικό αγώνα ανάμεσα στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μήπως και επανέλθουν οι φιλελεύθερες αξίες στο εσωτερικό σας.
Αγαπητοί συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση κατά το άρθρο 100 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής για το θέμα συνταγματικότητας που ετέθη. Παρακαλώ οι δεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας]] Οι απορρίπτοντες την ένσταση αντισυνταγματικότητος παρακαλώ να εγερθούν. [[Εγείρονται οι απορρίπτοντες την ένσταση αντισυνταγματικότητας]] Κατά την εκτίμηση του Προεδρείου, προφανώς, ηγέρθησαν περισσότεροι, αυτοί που είναι εναντίον της ένστασης αντισυνταγματικότητος. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κατόπιν, τούτου επανερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη και καλείται στο Βήμα ο γενικός εισηγητής.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για μια νομοτεχνική βελτίωση;
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για να την περιγράψετε σε δυο λεπτά. Επίσης, να την καταθέσετε στα Πρακτικά για να διανεμηθεί.
Καταθέτω νομοτεχνικές βελτιώσεις με βάση τη γνωμοδότηση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής.
Να φωτοτυπηθεί και να δοθεί σε όλους τους συναδέλφους. Κύριε Καραγκούνη, έχετε τον λόγο. Επίσης, να ανοίξει το σύστημα εγγραφής των συνάδελφων, το οποίο θα κλείσει, όπως είπα, μόλις κατέβει ο κ. Καραγκούνης από το Βήμα. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε, δυστυχώς, η χώρα που μονίμως καθυστερεί το αυτονόητο. Αυτό το νομοσχέδιο για τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις είναι, κατά την άποψή μου, ένα μεγάλο αυτονόητο για το οποίο, όχι απλά καθυστερήσαμε να κάνουμε κάτι, αλλά καθυστερήσαμε κάμποσες δεκαετίες να ασχοληθούμε σοβαρά με ένα ζήτημα υπαρκτό, με ένα ζήτημα που απασχολεί τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ένα θέμα το οποίο έχουν ρυθμίσει όλες οι ευρωπαϊκές έννομες τάξεις και οι νομοθεσίες του δυτικού κόσμου και, όπως το είπαμε πολλές φορές στην επιτροπή, ένα θέμα που πάνω - κάτω ρυθμίζεται σχεδόν με ταυτόσημο τρόπο, τόσο στη δική μας όσο και στις υπόλοιπες έννομες τάξεις, που σας ανέφερα. Και για να εξηγήσω στον κ. Τζανακόπουλο, επειδή το επανέλαβε, ότι ο ορισμός «πρόεδρος» είναι ορολογία που χρησιμοποιεί η Γερμανία στη δική της έννομη τάξη για τον οργανωτή. Οπότε αν θεωρείτε ότι και η Γερμανία είναι μια χώρα χουντική ή ακολουθεί φασιστικές λογικές, τότε προφανώς θα πρέπει να το πείτε και στον κ. Τσίπρα και στον κ. Τσακαλώτο που έχουν και πολύ ιδιαίτερες σχέσεις με τη Γερμανία να τους το μεταφέρουν. Η αλήθεια είναι ότι ο τρόπος που κάποιοι από εσάς προτιμάτε να χειριστείτε και να τοποθετηθείτε για το ζήτημα αυτό, είναι πραγματικά ο ανώδυνος τρόπος. Και αυτό στο οποίο πρέπει επιτέλους να συμφωνήσουμε είναι ότι αποτελεί κάτι αυτονόητο, για μια ευρωπαϊκή χώρα και την πρωτεύουσά της να μην παραλύουν, επειδή κάποιες μικρές μειοψηφίες με το έτσι θέλω νομίζουν ότι μπορούν να χρησιμοποιούν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι με τρόπο καταχρηστικό και δυσανάλογο, διότι, όπως ειπώθηκε πολλές φορές στις επιτροπές, έχουμε ένα πρόβλημα στάθμισης συνταγματικών δικαιωμάτων. Από τη μία το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και κατ' επέκταση το δικαίωμα στη δημοκρατική άποψη και διαφωνία και από την άλλη, το δικαίωμα όλων μας σε ασφάλεια, σε κοινωνική ειρήνη, σε δημόσια τάξη, σε σεβασμό της ζωής και της ιδιοκτησίας. Σωστά, λοιπόν, ο νόμος αυτός επιφέρει μια στάθμιση συμφερόντων και μια ισορροπία στην άσκηση των παραπάνω συνταγματικών δικαιωμάτων που πολύ συχνά στην πράξη συγκρούονται. Και αν θέλουμε όλοι να είμαστε ειλικρινείς και επιθυμούμε με λογικό τρόπο να βρούμε μια κοινή συνισταμένη θα πρέπει, αγαπητοί συνάδελφοι, να συμφωνήσουμε ότι μια τέτοια στάθμιση και εξισορρόπηση πρέπει να γίνει και στην Ελλάδα. Δυστυχώς, όμως, η πέρα από τα όρια και η υπερβολική αντίδραση πολλών συναδέλφων από την Αντιπολίτευση - την ακούσαμε και σήμερα από τον κύριο Τζακακόπουλο και πάλι από τον κ. Ραγκούση - είναι, δυστυχώς, εκτός τόπου και χρόνου. Ακούσαμε και πάλι τα γνωστά περί χούντας και αλλά τοιαυτά επειδή αποφάσισε αυτή η Κυβέρνηση να φέρει επιτέλους ένα νομοσχέδιο που, όπως είπα και πριν, βάζει όρια σε όσους τόσα χρόνια ασύδοτα μπαχαλοποιούσαν τα κέντρα των πόλεων. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να πω ότι είναι ζήτημα τιμής για τον πολιτικό κόσμο να στηρίξει αυτή την προσπάθεια, διότι πάντα θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας μια εικόνα. Υπάρχουν πολλές τέτοιες εικόνες, αλλά εγώ θα επιλέξω αυτή την εικόνα πορείας θανάτου έξω από τη Marfin. Την εικόνα, δύο από τα ωραιότερα ιστορικά κτήρια της Αθήνας, να γίνονται παρανάλωμα του πυρός. Την εικόνα, απλών καθημερινών εργαζομένων να πνίγονται στον καπνό που είχαν προκαλέσει οι μολότοφ των δολοφόνων. Και φυσικά, τη μνήμη θυμάτων που πήγαν το πρωί στη δουλειά τους για να δουλέψουν και να ζήσουν την οικογένειά τους και το βράδυ κατέληξαν στο νεκροτομείο. Γιατί υπήρχαν κάποιοι, που για τη δική τους ιδεολογική παραφροσύνη αποφάσισαν να κάνουν την Αθήνα πεδίο μάχης πόλεων και τη συνειδητοποίηση φυσικά πως τόσα χρόνια μετά οι φρικτοί δολοφόνοι δεν έχουν συλληφθεί ακόμη και επίσης, φρικτή συνειδητοποίηση πως τόσα χρόνια μετά, τα ιστορικά κτήρια που κάηκαν δεν έχουν λειτουργήσει ακόμη. Αν, λοιπόν, θέλουμε να καταλάβουμε πραγματικά γιατί μιλάμε, διότι όπως λέει και ο λαός «μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις», νομίζω ότι η εικόνα της φλεγόμενης Marfin και των φλεγόμενων κινηματογράφων «ΑΠΟΛΛΩΝ» και «ΑΤΤΙΚΟΝ», είναι εικόνα που εξηγεί τι είναι αυτό για το οποίο συζητάμε σήμερα. Όποιος κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, θα αρχίσει να μιλάει για δημοκρατικά δικαιώματα, για ελευθερίες, για διωκόμενους από την Αστυνομία πολίτες και για όλες αυτές τις ακρότητες - για να μη τις χαρακτηρίσω διαφορετικά - που και πάλι ακούσαμε, περί χούντα. Δυστυχώς, όμως, η οργισμένη αντίδραση πολλών από εσάς και γενικότερα κάποιων στην Ελλάδα που είχαν κακομάθει να μην εφαρμόζουν το αυτονόητο, με υποχρεώνει να μην το πω έτσι ανώδυνα. Γιατί με το που τόλμησε να ξεμυτήσει αυτό το αυτονόητο, η γνωστή βιομηχανία ιδεολογικής τρομοκρατίας φόρτισε και πάλι τις μηχανές. Και αυτό ξέρετε γιατί το κάνετε; Γιατί κλείνετε, δυστυχώς, το μάτι στους μπαχαλάκηδες. Φοβάστε να πείτε μια κουβέντα εναντίον τους, μήπως και υπάρξει πρόβλημα με τα λεγόμενα «παιδιά». Μήπως και ενοχληθούν οι καλές σας παρέες, όπως σας ανέφερα, κύριε Ραγκούση, και στις επιτροπές. Αυτή είναι η αλήθεια την οποία προσπαθείτε να συσκοτίσετε, αλλά δεν μπορείτε να την κρύψετε. Σας το κατήγγειλε και ο πρόεδρος της ΠΟΑΣΥ προχθές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν τόλμησαν οι αστυνομικοί να κάνουν τον Ιούνιο του 2017 μια δημόσια συνάθροιση στην πλατεία Εξαρχείων, ξέρετε τι έγινε; Ο κακός χαμός. Όχι μόνο τους απαγορεύσατε, όχι μόνο τους αραδιάσατε σαν απειλή νόμους, διατάξεις, προεδρικά διατάγματα, τη θρασύτητα κατά της αρχής 171 του Ποινικού Κώδικα και άλλες συναφείς διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, όπως αναφέρεται στο έγγραφο και στην απόφαση του Αστυνομικού Διευθυντή Αττικής - άκουσον άκουσον, απειλούσατε αστυνομικούς για θρασύτητα κατά της αρχής - αλλά προσπαθήσατε να τους νουθετήσετε κιόλας, ότι ναι δεν ενδιαφέρονται για την ασφάλεια και την κοινωνική ειρήνη. Αυτά έλεγε ο Υπουργός σας τότε σε συνέντευξή του. Λέγατε σε αυτούς που δίνουν και την ψυχή τους για την ασφάλεια μέσα σε αντίξοες συνθήκες και καταστάσεις ότι δεν ενδιαφέρονται για την ασφάλεια και ότι έπρεπε να πάνε κάπου αλλού να κάνουν την πορεία. Και ποιοι το απαίτησαν αυτό; Ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποιες συλλογικότητες το απαίτησαν. Η Ανοικτή Συνέλευση ενάντια στην Αστυνομική Κατοχή, η Συνέλευση Αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων και η Αναρχική Συνομοσπονδία. Και βεβαίως δεν χρειάζεται να σας πω τι επακολούθησε. Το βράδυ έγιναν μπάχαλο τα Εξάρχεια, καήκαν. Σας τα καταθέτω, λοιπόν, στα Πρακτικά, για να τα θυμηθείτε όλα αυτά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Καραγκούνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέν έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ποιο είναι, λοιπόν, το συμπέρασμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευση; Να μην ενοχληθούν τα «παιδιά», να μην πειραχτούν οι λεγόμενοι μπαχαλάκηδες. Και μην μου πείτε πάλι, αγαπητέ κύριε εισηγητά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι η Νέα Δημοκρατία στον έναν χρόνο δεν έκανε τίποτα, διότι στα Εξάρχεια δεν είναι το άβατο πια που είχατε αφήσει, στα Εξάρχεια δεν υπάρχουν καταληψίες δημοσίων κτηρίων και στα Εξάρχεια δεν κάνει ο καθένα ό,τι θέλει πια. Βεβαίως - και η αλήθεια είναι αυτή και αναφέρθηκε προηγούμενα από τους συναδέλφους - μας υπόμνησαν χθες στην πορεία που έγινε αυτή την παρουσία τους οι λεγόμενοι μπαχαλάκηδες, διαλύοντας κάποιες ζαρντινιέρες και γράφοντας τη λέξη «μπάχαλο» παντού. Η διαφορά είναι, Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει πια το μπάχαλο. Όπως σας είπα και προχθές, μετά από σαράντα πέντε χρόνια, αυτό το πάρτι τελείωσε. Ήρθε η ώρα η χώρα να επιστρέψει και στην νομιμότητα και στην κανονικότητα. Αυτό, λοιπόν, που συζητάμε και το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε είναι ότι η ελευθερία κάποιων σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία και τα δικαιώματα κάποιων άλλων και εικόνες, όπως εικόνες οπλοκρατίας, βροχής από πέτρες και μολότοφ, το κάψιμο και η λεηλασία κτηρίων δημοσίων και ιδιωτικών και πολύ περισσότερο η προσβολή της σωματικής ακεραιότητας και της ανθρώπινης ζωής - γιατί κάποιοι φαντασιώνονται ότι είναι ιδεολογικά αυτόκλητοι σωτήρες - με αυτό το νομοσχέδιο θα είναι καταστάσεις που θα ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Σκοπός μας είναι να ασκούνται τα δημοκρατικά δικαιώματα, να διαδηλώνει κανείς και να εκφράζει ακόμη και έντονα τις απόψεις του, αλλά αυτό θα γίνεται με κανόνες, θα γίνεται με προϋποθέσεις, θα γίνεται με σεβασμό της ατομικής ιδιοκτησίας και της ανθρώπινης ζωής και της κοινωνικής ειρήνης. Και επειδή εκφράστηκαν αντιρρήσεις και ενστάσεις από την Αντιπολίτευση ότι τάχα αυτό το νομοσχέδιο περιορίζει το δικαίωμα της συνάθροισης, την απάντηση τη δίνουν τα ίδια τα άρθρα αυτού του νομοσχεδίου. Ακριβώς αυτόν το σκοπό υπηρετεί και διασφαλίζει το άρθρο 6 του νόμου, που υποχρεώνει την πολιτεία να ενεργεί, προκειμένου ακώλυτα να ασκείται το δικαίωμα της συνάθροισης. Γι' αυτό και στην παράγραφο 3 του άρθρου 3, ο Υπουργός έφερε νομοτεχνική βελτίωση και χρησιμοποιείται πια η φράση «επιτρέπεται» και στην υποχρέωση ορισμού οργανωτή η φράση «εφόσον οι υφιστάμενες συνθήκες το επιτρέπουν». Για να μην υπάρχει καμμία αμφιβολία αν σε μια αυθόρμητη συνάθροιση που δεν έχει οριστεί οργανωτής να υφίσταται ο οποιοσδήποτε κίνδυνος απαγόρευσης. Σε καμμία περίπτωση, λοιπόν, μετά και απ' αυτές τις βελτιώσεις, δεν υφίσταται τέτοιος κίνδυνος. Γι' αυτό ο νόμος δίνει πολύ ισχυρές δικονομικές εγγυήσεις σε οποιαδήποτε απόφαση περιορισμού απαγόρευσης ή διάλυσης μιας συνάθροισης και μετά τις νομοτεχνικές βελτιώσεις του Υπουργού, αυτές οι δικονομικές εγγυήσεις έχουν γίνει ακόμη πιο ισχυρές. Διότι απαιτείται πλέον για την μεν απαγόρευση η σύμφωνη γνώμη του προέδρου πρωτοδικών και για τη διάλυση η σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα. Και επειδή υπήρξε κριτική από όλες τις πλευρές για την παράγραφο 1 του άρθρου 13 που αφορά το ιδιώνυμο του αδικήματος, η νομοτεχνική βελτίωση που κατατέθηκε, απαλείφει συνολικά αυτή την παράγραφο. Νομίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, - και αναφέρομαι ειδικά σε όσους μέχρι τώρα, μέχρι τις επιτροπές και μέχρι την Ολομέλεια, είχαν επιφυλαχθεί για το νομοσχέδιο - ότι τώρα δεν υπάρχει δικαιολογία να μην ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο. Και επειδή θέλω να πιστεύω ότι τώρα μπορούμε να έχουμε ένα μίνιμουμ συνεννόησης, μετά από τις γενναίες αλλαγές που έφερε ο Υπουργός και για να μην πετάμε την μπάλα στην εξέδρα, με αναφορές και γραφικότητες για χούντες και άλλα τέτοια που ακούσαμε για ακόμη μία φορά, μπορούμε να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε για τα συγκεκριμένα και γενικά θέματα αυτού του νομοσχεδίου. Να συζητήσουμε για όσα εκφράζει αυτό το νομοσχέδιο. Θεωρώ αδιανόητο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποιος να αντιδρά σε ένα νομοθέτημα που εξυπηρετεί ξεκάθαρα και διάφανα και τη δημοκρατία και την ισοπολιτεία και το κράτος δικαίου και την κοινωνική ειρήνη και την αλληλεγγύη και την ατομική και κοινωνική ιδιοκτησία και πάνω απ' όλα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ανθρώπινη ζωή. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο γενικός εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, ο συνάδελφος κ. Γιάννης Ραγκούσης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα ένα ποτήρι νερό, παρακαλώ, γιατί όταν σταματούν τα επιχειρήματα, αρχίζει η χυδαιότητα, η παραβίαση του Κανονισμού και αναγκάζεται κανείς να διαμαρτυρηθεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή είναι μια θλιβερή ημέρα για την 3η Ελληνική Δημοκρατία. Είναι στην πραγματικότητα μια αποφράδα ημέρα για τη μεταμνημονιακή Μεταπολίτευση. Πολλοί από εμάς είχαμε την τιμή στο παρελθόν να εισηγηθούμε νομοσχέδια σ' αυτό το ιερό για τη δημοκρατία Κοινοβούλιο. Ειλικρινά νομίζω ότι αυτό διαπερνά τη σκέψη πολλών από εμάς που στο παρελθόν έχουμε εισηγηθεί νομοσχέδια: Εάν το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής για ένα νομοσχέδιο είχε υποβάλει στην Ολομέλεια της Βουλής μια τέτοια έκθεση, προσωπικά εγώ αλλά και όλοι όσοι έχουμε συναίσθηση της ευθύνης μας, θα θέλαμε η γη να ανοίξει να μας καταπιεί. Για λόγους στοιχειώδους δημοκρατικής ευαισθησίας θα είχαμε αποφασίσει να το αποσύρουμε. Για εσάς δε τους συναδέλφους της Πλειοψηφίας και για όσους δεν το κατάλαβαν, επιτρέψτε μου να σας επισημάνω ότι κληθήκατε πριν από λίγο να απορρίψετε μια ένσταση αντισυνταγματικότητας υπερασπιζόμενοι ένα σχέδιο νόμου πριν τις τροποποιήσεις που έγιναν από την Κυβέρνηση, οι οποίες υπακούν σ' αυτό που από την πρώτη στιγμή σάς λέγαμε, δηλαδή στην αιτίαση περί αντισυνταγματικότητας του νομοσχεδίου, δηλαδή σας έβαλε η Κυβέρνηση να απορρίψετε την ένσταση αντισυνταγματικότητας και μετά έκανε τις αλλαγές που επιβάλλει το Επιστημονικό Συμβούλιο, γιατί ακριβώς είναι αντισυνταγματικό το νομοσχέδιο. Το δικαίωμα συμμετοχής σε δημοκρατικές συγκεντρώσεις, το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι στην πραγματικότητα τι είναι, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι; Είναι το δικαίωμα των πολλών να έχουν φωνή, να μπορούν να μιλούν. Είναι το δικαίωμα των πολλών να σκέφτονται φωναχτά, να διαμαρτύρονται, να διεκδικούν, να ονειρεύονται, να ελπίζουν. Το δικαίωμα αυτό δεν είναι μόνο ένα ατομικό δικαίωμα. Είναι και πολιτικό δικαίωμα. Πολιτικά δικαιώματα στην Ελλάδα, μόνο σε ανώμαλες περιόδους για τη δημοκρατία αφαιρέθηκαν από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Ποινικοποιώντας την άσκηση του δικαιώματος τού συναθροίζεσθαι, στην πραγματικότητα όχι απλώς ποινικοποιείτε την ελεύθερη συμμετοχή σε δημοκρατικές συγκεντρώσεις, αλλά ποινικοποιείτε κάτι βαθύτερο και ουσιωδέστερο για τη δημοκρατία και τη φύση της: Ποινικοποιείτε την ελεύθερη έκφραση των πολιτών, γιατί όπως αποδείξαμε και τεκμηριώσαμε και όχι απλώς ισχυριστήκαμε και εμείς και άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης, προχωράτε στη νεκρανάσταση των νεκρών διαταγμάτων της χούντας, τα οποία ήταν όντως νεκρά, γιατί δεν υπήρξε κυβέρνηση από το 1974 και μετά που να διανοήθηκε να τα εφαρμόσει, αλλά τα νεκρανασταίνετε γιατί τα αντιγράφετε κανονικά. Για να δείτε πόσο μακριά πηγαίνετε από τη σημερινή πραγματικότητα και επιστρέφετε στο κακό παρελθόν για τη δημοκρατία και τη χώρα, αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι πάτε και θεσμοθετείτε μια σειρά από διατάξεις το 2020 που ήταν αντιδημοκρατικές όταν θεσπίστηκαν το 1971 από τη χούντα των συνταγματαρχών, αλλά είναι και κυριολεκτικά εκτός πραγματικότητας στην εποχή του διαδικτύου. Θα γίνει μια κινητοποίηση της νεολαίας για την προστασία του περιβάλλοντος, κατά της κλιματικής αλλαγής. Θα οργανωθεί μέσα από το διαδίκτυο. Δεν θα έχει οργανωτή, άρα δεν θα αναγγελθεί και στην Αστυνομία. Την καθιστάτε με το νομοσχέδιο που φέρνετε παράνομη και ζητάτε από την Αστυνομία να τη διαλύσει και όποιον θεωρηθεί ότι είχε την ευθύνη διοργάνωσης μιας τέτοιας διαδικτυακής κινητοποίησης, θα τον οδηγήσετε σε ποινή φυλάκισης. Αν αυτό δεν οδηγήσει στην αυτογελοιοποίησή σας, όσων εισηγείστε και οδηγείτε την ελληνική κοινωνία, την Ελληνική Αστυνομία και την ελληνική έννομη τάξη με βάση αυτό το τερατούργημα, τότε νομίζω ότι δεν χρειάζεται να σκεφτεί κανείς άλλον χαρακτηρισμό. Επειδή γίνεται λόγος και για αλλαγές, καμμία από τις θεμελιώδεις διατάξεις του νομοθετικού διατάγματος της χούντας που μεταφέρατε αυτούσιο στη δημοτική γλώσσα, δεν αλλάξατε. Αλλάξατε - πριν απ' αυτές που δεν τις έχουμε δει - δύο μόνο προβλέψεις που και αυτές με τη σειρά τους οδηγούσαν στη γελοιοποίηση όποιου προσπαθούσε να εφαρμόσει αυτό το νομοσχέδιο. Αυτό το περιβόητο, το να μπορούν είκοσι, τριάντα, σαράντα, πενήντα χιλιάδες πολίτες εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, δημόσιοι υπάλληλοι να κάνουν μια πορεία, μια συγκέντρωση και επειδή δεν έχουν αναγγείλει οργανωτή και επειδή θεωρήθηκε ότι έχουν όλα αυτά τα θέματα που προβλέπει το νομοσχέδιό σας, οδηγούσατε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους όλους αυτούς τους ανθρώπους. Ή το άλλο με τις αυθόρμητες συγκεντρώσεις που λέγατε στην αρχική εκδοχή - και εσείς το υπερασπιζόσασταν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας - ότι μια συγκέντρωση που θα γίνει μετά από μια ποδοσφαιρική ομάδα που κέρδισε το πρωτάθλημα, είναι κατ' αρχάς παράνομη. Κοιτάξτε: Δεν πρόκειται σε καμμία απολύτως περίπτωση να αλλάξετε προς το καλύτερο την καθημερινή ζωή των πολιτών. Χειρότερη θα την κάνετε, γιατί αυτό το νομοσχέδιο από την ώρα που θα γίνει νόμος, θα λειτουργεί ως προβοκάτορας, γιατί πράγματι, όπως φαίνεται από την επιμονή σας, κάνετε τα αδύνατα δυνατά να φέρετε στην Ελλάδα, να φέρετε ειδικά στην Αθήνα τα κίτρινα γιλέκα της Γαλλίας και του Παρισιού. Κάνετε τα αδύνατα δυνατά να επαναφέρετε στη συνείδηση των πολλών το μίσος για την Ελληνίδα και τον Έλληνα εργαζόμενο αστυνομικό. Τους βάζετε απέναντι από τους εργαζόμενους, από τους ανέργους, από τους συνταξιούχους, από τους νεολαίους. Κάνετε τα αδύνατα δυνατά να αναβιώσετε τον χωροφύλακα τους χούντας. Γι' αυτό και για ό,τι συμβεί μετά την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου, εσείς θα φταίτε, γιατί δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι θα αυξηθούν οι πορείες αντί να μειωθούν, γιατί πια έχετε προσφέρει έναν παραπάνω λόγο που αντλεί έρεισμα από τη δημοκρατία, το δημοκρατικό πολίτευμα και το Σύνταγμα της χώρας στους Έλληνες, τις Ελληνίδες, στους πολλούς να κινητοποιηθούν, να διαμαρτυρηθούν. Και δεν είναι άλλος αυτός ο ένας παραπάνω λόγος από το αίτημα που θα γίνει πάνδημο σιγά - σιγά αίτημα για την κατάργηση αυτού του χουντονόμου, που έχει βέβαια δύο ονοματεπώνυμα, Μητσοτάκης - Χρυσοχοϊδης, κατά ωμή παραβίαση του Συντάγματος - το τεκμηριώσαμε και προηγουμένως - που προβλέπει ότι το δικαίωμα στο συνέρχεσθαι και στο συναθροίζεσθαι δεν υπόκειται στην αδειοδότηση της Αστυνομίας, δεν υπόκειται σε προληπτικό έλεγχο. Τι να κάνουμε; Το Σύνταγμα το αναφέρει αυτό. Αν θέλατε στο τέλος - τέλος, ας κάνατε πρόταση Αναθεώρησης του Συντάγματος επί του άρθρου 11. Στην πραγματικότητα το Σύνταγμα παραχωρεί αυτό το δικαίωμα χωρίς καμία προϋπόθεση στους πολίτες και η γνωστοποίηση είναι θεμιτή. Αυτό που δεν είναι θεμιτό, αυτό που είναι αντισυνταγματικό είναι η μη γνωστοποίηση να οδηγεί στην απαγόρευση και στην υποχρέωση της Αστυνομίας να διαλύει μια συγκέντρωση. Αυτό είναι το αντισυνταγματικό. Δεν είναι η γνωστοποίηση το αντισυνταγματικό. Είναι η πρόβλεψη ότι αν δεν έχει υπάρξει γνωστοποίηση, κατά παράβαση του Συντάγματος η Αστυνομία θα υποχρεούται να διαλύει μια συγκέντρωση. Όμως, όταν στην πραγματικότητα καθιστάτε την Αστυνομία ως την αρχή αδειοδότησης μιας δημοκρατικής συγκέντρωσης, ουσιαστικά την καθιστάτε το αφεντικό των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Πρώτον, αυτό που κάνετε είναι ακριβώς αυτό που έκανε η χούντα. Στο νομοθετικό διάταγμα της χούντας, αυτή είναι η κεντρική φιλοσοφία, αυτός ήταν ο πυρήνας, ότι δηλαδή δεν μπορεί κανείς Έλληνας και καμμία Ελληνίδα να συγκεντρωθούν εάν δεν πάρουν άδεια από την Αστυνομία. Αυτό είναι που θεσμοθετεί αυτό το νομοσχέδιο. Μιας που λέμε για αδειοδοτούσα αρχή την Ελληνική Αστυνομία, ας δούμε λίγο, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, τι είναι και ποια είναι η Ελληνική Αστυνομία σε επίπεδο ηγεσίας. Είναι η Ελληνική Αστυνομία καμμία ανεξάρτητη αρχή; Είναι η Ελληνική Αστυνομία και συγκεκριμένα η ηγεσία της και σε κεντρικό και σε περιφερειακό επίπεδο καμμία αξιοκρατικά, δημοκρατικά, αντικειμενικά επιλεγμένη ηγεσία; Με πογκρόμ κομματισμού ξεκινήσατε τη θητεία σας τις πρώτες μέρες του Ιουλίου του 2019. «Καθαρίσατε» όλους τους άξιους αξιωματικούς και σε κεντρικό και σε περιφερειακό επίπεδο και τοποθετήσατε τους αρεστούς και τους εκλεκτούς του γραφείου Μητσοτάκη και των κλαδικών οργανώσεων της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή είναι η Ελληνική Αστυνομία. Αυτόν τον κομματισμό έχετε φέρει. Και επειδή είμαστε έναν χρόνο μετά και επειδή ακούσαμε και τον κ. Μητσοτάκη εχθές να μιλάει για τη συνέπεια με την οποία εφαρμόζετε το πρόγραμμά σας για την ασφάλεια, να πω ότι ναι, υπάρχει συνέπεια, απόλυτη συνέπεια στον κομματισμό, στην αναξιοκρατία, στον διορισμό του κ. Κοντολέοντος ως επικεφαλής της ΕΥΠ, στον τρόπο με τον οποίο προσλάβατε χίλιους πεντακόσιους ειδικούς φρουρούς εκτός ΑΣΕΠ, εκτός πανελληνίων και ανεκπαίδευτους τους αμολήσατε στην ενεργό δράση. Τον έναν τον συνέλαβαν τις προάλλες από την Τροχαία Ελληνικού. Ένα σωρό παραπτώματα βρήκαν και όχι μόνο τροχαία, αλλά βαρύτατα. Ο άλλος είχε πάει στην ΑΣΟΕΕ και παραλίγο να αιματοκυλήσει το πανεπιστήμιο, γιατί είχε πάει με το όπλο του και με τη στολή να συναντήσει τη φιλενάδα του. Ειδικός φρουρός Μητσοτάκη και Χρυσοχοΐδη, ανεκπαίδευτος. Και πριν από αυτούς οι άλλοι διασκέδαζαν στα μπαρ, πλακώθηκαν με τους θαμώνες, έχασαν τα όπλα τους και τα βρήκαν οι συνάδελφοί τους την επόμενη μέρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τα ψέματα, πραγματικά, αν θέλαμε να ποινικοποιήσουμε την πολιτική αντιπαράθεση, εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του εισαγγελέα. Τα ψέματα που είπατε για τον Ινδαρέ, που παραβιάσατε το συνταγματικά κατοχυρωμένο οικογενειακό άσυλο, τα ψέματα που λέτε εδώ γραπτώς και προφορικώς σε μία σειρά από ερωτήσεις μας για το επεισόδιο στη Μιχαλακοπούλου. Όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν δει το βίντεο. Τρεις σαν άλλοι τραμπούκοι - πιθανότατα αστυνομικοί - και εσείς να μιλάτε για έναν. Και όλα αυτά για να συγκαλύψετε το στέλεχος του Μεγάρου Μαξίμου, ο οποίος με αυτούς τους πραιτοριανούς, επειδή παραβίασε ο ίδιος το κόκκινο, πήγε και έδειρε έναν άνθρωπο. Και για την ασφάλεια; Ναι, πραγματικά νιώθουμε πολύ ασφαλείς! Απλώς κάθε μέρα το πρωί όταν ξυπνάμε πρώτα κοιτάμε αν είναι καμένο το αυτοκίνητό μας και μετά κοιτάμε και το δελτίο ανακοίνωσης καμένων αυτοκινήτων που πια έχει καθιερωθεί ως καθημερινή πραγματικότητα. Για να μην πω για τη συνέπεια του κ. Μητσοτάκη, ότι θα τελείωνε τον «Ρουβίκωνα». Στις 8 Ιουλίου μάλιστα είχε τολμήσει να πει. Και προχτές ο «Ρουβίκωνας» του πετούσε τρικάκια έξω από το γραφείο του. Στόχος σας δεν είναι οι έκνομες ενέργειες κατά τη διάρκεια μιας πορείας, γιατί όλα αυτά έχουν ήδη κατοχυρωθεί, έχουν ήδη διασφαλιστεί και προβλεφθεί από τον νέο Ποινικό Κώδικα, αλλά και τον προηγούμενο. Γι' αυτό και είναι χυδαιότητα, ιστορική χυδαιότητα, και μόνο που πιάνετε στο στόμα σας αυτό το ανθρώπινο δράμα της Marfin για να δικαιολογήσετε αυτή την τρομολαγνεία και για να ντύσετε όλο αυτό το εγχείρημα, το φασίζον νομοθετικό εγχείρημα που έχετε φέρει στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Επίσης δεν είναι στόχος σας να τελειώσετε με τις διαδηλώσεις των πενήντα ατόμων, γιατί αυτές έχουν τελειώσει όσον αφορά την υπέρμετρη ταλαιπωρία που μπορεί να προκαλούν, γιατί τοποθετούνται νόμιμα, με το προεδρικό διάταγμα του 2013, στο πεζοδρόμιο. Ποιος είναι ο στόχος σας; Ένας είναι: να εισάγετε στο ποινικό δίκαιο ένα νέο είδος εγκληματία, τον διαδηλωτή. Ποιος, όμως, είναι, αγαπητοί συνάδελφοι, ο διαδηλωτής; Ο διαδηλωτής δεν είναι άλλος από την Ελληνίδα και τον Έλληνα που εκφράζονται ελεύθερα και που έχουν άλλη άποψη, διαφορετική από τη δική σας, από την άποψη της εκάστοτε κυβέρνησης, της εκάστοτε εξουσίας. Και εσείς καθιστάτε τον διαδηλωτή, δηλαδή τον Έλληνα και την Ελληνίδα που εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους σύμφωνα με το Σύνταγμα, εγκληματίες. Γιατί βέβαια τα κάνετε όλα αυτά; Γιατί δεν υπηρετείται αλλιώς το απολυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Γι' αυτό για σας είναι στρατηγικής σημασίας αυτό το νομοσχέδιο. Είναι στρατηγικής σημασίας διότι στην πραγματικότητα, για να στηθεί και να λειτουργήσει αυτό το απολυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης - και όχι το επιτελικό κράτος - , πρέπει να πληγούν, πρέπει να θιγούν τα αντίβαρα με βάση τα οποία λειτουργεί η δημοκρατία. Η δημοκρατία για να λειτουργήσει χρειάζεται και τα πολιτικά της αντίβαρα και τα κοινωνικά της αντίβαρα. Χρειάζεται, δηλαδή, με άλλα λόγια, την άλλη άποψη, την αντίθετη γνώμη, τη διαφορετική γνώμη, την ελεύθερη έκφραση γνώμης. Εσείς με τη λίστα Πέτσα - Μητσοτάκη προσπαθήσατε να ακυρώσετε τα πολιτικά αντίβαρα. Στην πραγματικότητα με τα λεφτά Πέτσα - Μητσοτάκη, όπως τα διακινήσατε, δεν επιχειρήσατε να κάνετε καμπάνια για τον κορωνοϊό. Επιχειρήσατε να εξουδετερώσετε την άλλη άποψη, την άποψη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ, της Προοδευτικής Συμμαχίας και όλων των υπολοίπων κομμάτων της Αντιπολίτευσης, ό,τι, δηλαδή, επιχειρείτε σε κοινωνικό επίπεδο με αυτό το νομοσχέδιο: να εξουδετερώσετε τα κοινωνικά αντίβαρα. Και όταν, κυρίες και κύριοι, εμείς μιλούμε για «ορμπανοποίηση», ναι, μας επιβεβαιώνετε κατά γράμμα. Η «ορμπανοποίηση», που έχει πάρει τον όνομά της από τον ακροδεξιό Πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, ακριβώς σε αυτού του τύπου τις επιλογές συνίσταται. Μιλάμε και για διατάραξη της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Επιτρέψτε μου λίγο προσωπικό τόνο, αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ σε μία πραγματική προσωπική ανάγκη. Αγαπητέ Μιχάλη, εγώ δεν θα πω στον κ. Καραγκούνη που είχε κατά τη γνώμη μου - λυπάμαι, κύριε Καραγκούνη, που μιλάω με αυτόν τον τρόπο, δεν θέλω, αλλά με υποχρεώνετε, από την ώρα που αναφερθήκατε στη Marfin - ποιος ήταν Υπουργός τότε. Εγώ θα πω κάτι άλλο. Θυμάσαι μήπως, αγαπητέ Μιχάλη, πόσο ήταν, μιλώντας για τη διατάραξη τώρα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής που πρέπει να τη διαφυλάττουμε, το δημόσιο χρέος της χώρας το 2009; Το δημόσιο χρέος της χώρας το 2009 ήταν 127% επί του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Σήμερα το εθνικό χρέος έχει φτάσει στο 180% και πηγαίνει προς το 200%. Η Ελλάδα το 2009 εξοβελίστηκε από τις αγορές. Δεν μπορούσε να δανειστεί. Σήμερα με ένα πολλαπλάσιο δημόσιο χρέος δανείζεται με τα χαμηλότερα επιτόκια της ιστορίας της. Γιατί; Γιατί δημιούργησαν κάποιοι, αγαπητέ Μιχάλη, με τους οποίους κάθεστε στα ίδια έδρανα τώρα, εκείνη την εποχή, εκείνον τον χρόνο, εκείνο το δυσθεώρητο δημοσιονομικό έλλειμμα του 15%, χρεοκόπησαν τη χώρα και οδήγησαν την Ελλάδα εκτός των αγορών. Αν θέλουμε να μιλάμε για διατάραξη της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του τόπου. Και είναι τα ίδια φυσικά πρόσωπα τα οποία όχι μόνο δημιούργησαν εκείνο το δημοσιονομικό έλλειμμα, αλλά είχαν και τον Αρχηγό τους, όταν ανέλαβε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, στην πρώτη ομιλία που έκανε στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας να δηλώσει και υπερήφανος.
Μας κοροϊδεύετε τώρα;
Δεν υπάρχει λογοκρισία στα λεγόμενα. Απλώς υπάρχει υπενθύμιση χρόνου, κύριε Ραγκούση.
Αυτό νομίζω, κύριε Πρόεδρε, θα έπρεπε κατ' αναλογία να το έχετε κατά νου και προηγουμένως.
Ο κ. Καραγκούνης μίλησε δεκατρία λεπτά. Ούτε καν τον χρόνο του.
Εν πάση περιπτώσει, ολοκληρώνω. Ο κ. Μητσοτάκης έχει δηλώσει - και σε εσάς, κύριε Πρόεδρε, που με διακόψατε - υπερήφανος που ήταν Βουλευτής εκείνη την εποχή και στήριζε εκείνη την κυβέρνηση. Τελειώνοντας, λοιπόν, να πω ότι δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι, αντί να μοιράζετε ελπίδα, προοπτική και προκοπή στους Έλληνες και τις Ελληνίδες, μοιράζετε και δίνετε ύφεση, ανεργία, απολύσεις και τώρα πια και ποινές φυλάκισης. Επειδή, όμως, πραγματικά ισχύει και εδώ το «ουδέν κακό αμιγές καλού» και όσο κι αν σας εκπλήξει εγώ θέλω να κλείσω με μία θετική αναφορά, να πω ότι αισθάνομαι την ανάγκη να σας πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί πράγματι με αυτό το νομοθέτημα που έφεραν ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Χρυσοχοΐδης στη Βουλή, αυτό το αντισυνταγματικό και αντιδημοκρατικό νομοθέτημα, ουσιαστικά καθρεφτίζουν τις βαθύτερες σκέψεις, τις βαθύτερες ιδεολογικές αρχές, καθρεφτίζουν αυτό που έχουν στον εσωτερικό τους κόσμο. Είναι ένα νομοθέτημα που πραγματικά οδηγεί σε αυτό που λέμε «αυτοί είστε». Παρά τα ακριβοπληρωμένα μιντιακά μακιγιάζ τα οποία πέφτουν επάνω σας συστηματικά το τελευταίο διάστημα, τους τελευταίους μήνες και τα τελευταία χρόνια, είναι πραγματικά ένα νομοθέτημα που επιβεβαιώνει ότι, όσα και αν πληρώσετε στα μίντια, η αλήθεια είναι μία, ότι είστε απέξω κούκλα χάρη στα μίντια, αλλά από μέσα πανούκλα και σε επίπεδο αρχών και σε επίπεδο αξιών. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριοι συνάδελφοι, ακούστε μια πρόταση στην οποία θα ήθελα και την εμπειρία και τη σοφία του κ. Βούτση. Όπως σας είπα, στη Διάσκεψη των Προέδρων, ο Πρόεδρος έκανε δεκτό αίτημα της Αντιπολίτευσης να είναι σε δύο συνεδριάσεις. Οι δύο συνεδριάσεις δεν αλλάζουν, θα παραμείνουν δύο. Ήδη, όμως έχουν γραφτεί ογδόντα συνάδελφοι. Αντιλαμβάνεστε για να εξαντληθεί ο σημερινός κατάλογος και αύριο να ανοίξει άλλος κατάλογος, με βάση την απόφαση των Προέδρων, θα πάμε μέχρι τις 3.00΄ και θα είναι μέσα στη Βουλή και αυτός που θα μιλάει και αυτός που θα περιμένει να τον διαδεχθεί. Μου έκανε μια πρακτική πρόταση ο κ. Τζανακόπουλος. Ενημέρωσα τον Πρόεδρο της Βουλής και την αποδέχεται, αλλά μόνο σε περίπτωση ομοφωνίας, γιατί χρειάζεται έγκριση της Ολομέλειας. Η πρόταση είναι να πάμε σε ενιαία συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών, σε δύο ημέρες, ώστε σήμερα σε μια εύλογη ώρα, γύρω στις 12.00΄ το βράδυ, να κλείσουμε τη σημερινή συνεδρίαση. Δεν χρειάζεται άλλος κατάλογος για αύριο, συνεχίζεται ο κατάλογος για αύριο. Και επειδή οι συνάδελφοι ήξεραν ότι θα είναι δύο εγγραφές και τελειώνει η εγγραφή, τώρα που κατέβηκε ο κ. Ραγκούσης, η πρόταση είναι να δώσουμε δικαίωμα σε συναδέλφους μέχρι να τελειώσει ο κ. Καμίνης, οπότε να συμπληρωθεί ο κατάλογος και να μην υπάρχει το εύλογο παράπονο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ναι. Από ένα, δύο λεπτά ο καθένας με ένα «ναι» ή «όχι» στην πρόταση.
Τριάντα δευτερόλεπτα θέλω μόνο. Σας είπα ότι ήταν μια πρακτική πρόταση για να μη φτάσουμε να συζητάμε σήμερα μέχρι τις 3.00΄ και υπάρξει μια διαδικασία η οποία δεν τιμά και το Κοινοβούλιο, να μιλούν συνάδελφοι και να είναι άδεια τα έδρανα από κάτω. Την ίδια στιγμή υπάρχει ένα πρακτικό πρόβλημα με αυτή την πρόταση. Υπάρχουν κάποιοι συνάδελφοι, οι οποίοι σκεπτόμενοι ότι θα ανοίξει ξανά κατάλογος αύριο, ενδεχομένως δεν ήρθαν και θέλουν να περάσουν την κάρτα τους αύριο το πρωί στον νέο κατάλογο. Προτείνω να κρατήσουμε τον κατάλογο ανοικτό μέχρι το τέλος των ειδικών αγορητών.
Εντάξει αντί για τον τρίτο που είπα εγώ, λέτε μέχρι να τελειώσουν οι αγορητές.
Και αν είναι δυνατόν, να δοθεί η δυνατότητα να εγγράφονται...
Το πρακτικό πρόβλημα, από τη στιγμή που θα υπάρχει, κύριε Τζανακόπουλε, ομόφωνη απόφαση, επιλύεται. Και αύριο θα είναι και ολίγον εξω - κανονιστικά, μην αγχώνεστε. Εγώ προσωπικά ως Προεδρεύων, δέχομαι, εφόσον είναι ομόφωνη απόφαση, να πάμε μέχρι τον έκτο αγορητή σήμερα για δικαίωμα εγγραφής και μια στις τόσες αν προέκυψε ένας συνάδελφος αύριο, δεν χάλασε ο κόσμος, θα μπει στο τέλος του καταλόγου.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε.
Έχουμε ομόφωνη απόφαση; Συμφωνεί το Σώμα;
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Γκιόκα.
Συμφωνούμε με την πρόταση. Φαντάζομαι εννοείτε ότι αύριο θα γίνουν κανονικά οι εισηγήσεις επί των άρθρων.
Οι εισηγητές, οι γενικοί και οι αγορητές κρατούν το δικαίωμά τους και για αύριο. Αυτό εξυπακούεται, δεν χρειαζόταν καν να το βάλω σε διαβούλευση.
Συμφωνούμε.
Επομένως είναι γνωστό πώς θα πάμε. Κατόπιν τούτου, είναι ενιαίος ο κατάλογος που θα σχηματιστεί μέχρι το τέλος.
Κύριε Πρόεδρε, θα ανοίξετε το σύστημα;
Μέχρι να τελειώσει ο κ. Καμίνης θα ανοίξει. Και αφού πάμε μέχρι τον έκτο αγορητή, μην αγχώνεστε, έχετε χρόνο να εγγραφείτε. Κύριε Καμίνη, ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ήδη στην Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή το '75- τη Βουλή, η οποία επεξεργάστηκε το σχέδιο Συντάγματος και τελικά υπερψήφισε το Σύνταγμα του 1975- , το άρθρο για τις συναθροίσεις είχε προκαλέσει πολύ μεγάλες αντιπαραθέσεις. Να θυμίσω μόνο ότι το Κυβερνητικό Σχέδιο Συντάγματος τότε ήδη στην πρώτη παράγραφο του άρθρου έλεγε: Οι Έλληνες έχουν δικαίωμα να συνέρχονται ησύχως και αόπλως ως ο νόμος ορίζει ή διέθετε επιφύλαξη του νόμου στην πρώτη παράγραφο. Η αντιπολίτευση έδωσε μεγάλη μάχη. Υπήρχε τότε στη Βουλή και μια μεγάλη φυσιογνωμία, ένας μεγάλος νομικός, τον οποίο αξίζει να μνημονεύουμε σήμερα, ο Γεώργιος Β. Μαγκάκης, ο οποίος, όταν πια είδε ότι δεν μπορούσε να διασφαλιστεί η παρέμβαση του δικαστή στο θέμα της απαγόρευσης του άρθρου 2, επέβαλε η απαγόρευση της αστυνομικής αρχής να είναι αιτιολογημένη και πέρασε στο Σύνταγμα αυτή η διάταξη. Πέρασε να είναι αιτιολογημένη, γιατί δεν μπορούσε εκ των προτέρων να υπάρξει δικαστής, τουλάχιστον φρόντισε ο Μαγκάκης εκ των υστέρων να μπορεί να παρέμβει ο δικαστής, για να ελέγξει αν υπάρχει αιτιολογία και αν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη. Να θυμίσω επίσης ότι τότε το ΠΑΣΟΚ είχε υποβάλει αντισχέδιο Συντάγματος. Προσπάθησε υπεύθυνα να βελτιώσει τη ρύθμιση των συναθροίσεων. Και προέβλεψε τότε το εξής για το θέμα της απαγόρευσης: οι εν υπαίθρω συναθροίσεις, έλεγε το αντισχέδιο, δύναται της ειδικής δικαιολογημένης αποφάσεως της εισαγγελικής αρχής να περιοριστούν ή να απαγορευτούν… κ.λπ.. Φέρθηκε με μεγάλη ευθύνη τότε το ΠΑΣΟΚ, δεν περιορίστηκε να καταγγέλλει. Έκανε μόλις μία διόρθωση, πάρα πολύ σημαντική. Έβαλε τον εισαγγελέα να παρεμβαίνει στο θέμα της απαγόρευσης. Γι' αυτό πιστεύω λοιπόν ότι σήμερα η στάση του Κινήματος Αλλαγής είναι μια στάση μεγάλης ευθύνης και έρχεται να συνδεθεί με τη μεγάλη παράδοση του γεννήτορά του, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Είναι μια μεγάλη δικαίωση του ΠΑΣΟΚ. Και γιατί το λέω αυτό; Το λέω γιατί όλες οι βασικές προτάσεις που υποβάλαμε, τελικά λόγω του δικαιοκρατικού χαρακτήρα τους πέρασαν στο νομοσχέδιο. Ίσως όχι όλες, όπως θα θέλαμε και θα μιλήσουμε διεξοδικότερα στα άρθρα, αλλά κάποιες βασικές εγγυήσεις. Το πρώτο: Ενώ το κυβερνητικό σχέδιο που ήρθε εδώ προέβλεπε ότι μόνο η αστυνομική αρχή, μόνη της, μπορεί να απαγορεύει, εμείς επιβάλαμε να υπάρχει και η απόφαση του προέδρου πρωτοδικών. Το βήμα, όμως, που κάνετε ήταν μετέωρο. Εδώ θέλουμε και συνεχίζουμε να ζητάμε σύμφωνη γνώμη και όχι αν παρέλθουν είκοσι τέσσερις ώρες να θεωρείται ότι δόθηκε η γνώμη του προέδρου πρωτοδικών. Επιβάλαμε, επίσης, κάτι πάρα πολύ σημαντικό στο θέμα της διάλυσης μιας συνάθροισης που βρίσκεται σε εξέλιξη και πάει να εκτραπεί σε βίαιη: να παρίσταται εισαγγελέας και ο εισαγγελέας να αποφασίζει για την διάλυση και όχι μόνη της η Αστυνομία, όπως προέβλεπε το κυβερνητικό σχέδιο, ενημερώνοντας τον εισαγγελέα, γιατί ενώπιον του εισαγγελέα μπορεί να ασκήσει και το δικαίωμα ακρόασης ο οργανωτής της συνάντησης και να αναπτύξει τις απόψεις του. Το τρίτο: Με ατυχή τρόπο προσπαθήσατε να εισαγάγετε εκ νέου το αδίκημα της θρασύτητας κατά της αρχής. Ο Κώδικας που το προέβλεπε του 1952 και αυτός το είχε πάρει από τον Ποινικό Κώδικα του 1834 του Μάουρερ, «θρασύτητα κατά της αρχής». Ενώ καταργήθηκε πέρσι ο Ποινικός Κώδικας, καταργήθηκε το άρθρο 171 ειδικά που το προέβλεπε, εσείς προσπαθήσατε να το εισαγάγετε εκ νέου και αυτό ήταν απαράδεκτο. Τι προέβλεπε η «θρασύτητα κατά της αρχής»; Προέβλεπε ότι εκείνος που συμμετέχει σε απαγορευμένη διαδήλωση ή εκείνος ο οποίος παρόλο που έχει διαταχθεί νόμιμα η διάλυση μιας διαδήλωσης δεν αποχωρεί τιμωρούνται με φυλάκιση. Στην αυθόρμητη συνάθροιση, εκεί ουσιαστικά η διατύπωση που υπήρχε ήταν σαν να προσπαθούσε να εισαγάγει το προληπτικό σύστημα της άδειας της Αστυνομίας. Έλεγε «δύναται να επιτραπεί». Αυτό βεβαίως είναι απαράδεκτο και γι' αυτό πολύ σωστά έφυγε το «δύναται» από τη διάταξη. Στην αστική ευθύνη - ο κ. Καστανίδης το τόνισε στην επιτροπή και σήμερα σε αυτό επιμείναμε και καλά κάνατε και φέρατε τη διάταξη αναμορφωμένη, όπως τη φέρνετε - δεν μπορεί σε μια δημοκρατία κάποιος να ευθύνεται ποινικά ή και αστικά ακόμη για πράξεις τρίτων. Όπως είπαμε δεν μπορεί σε μια δημοκρατία να υπάρχει εξουσία χωρίς ευθύνη, αλλά και ευθύνη δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την αντίστοιχη εξουσία. Για πράξεις τρίτων η ευθύνη, λοιπόν, είναι αδιανόητη. Το δικαίωμα στη συνάθροιση είναι διφυές δικαίωμα, είναι δισυπόστατο. Γιατί; Γιατί από τη μια πλευρά είναι ατομικό δικαίωμα, άρα αξιώνει αποχή της κρατικής εξουσίας όταν ασκείται, από την άλλη όμως είναι και δικαίωμα πολιτικής συμμετοχής, είναι συλλογική εκδήλωση του δικαιώματος στην έκφραση και γι' αυτό ακριβώς έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια να έχει ρυθμιστεί το δικαίωμα από το Σύνταγμα. Γιατί; Γιατί όπως κάθε δικαίωμα ενσωματώνει και αυτό μια κάποια εξουσία και στη δημοκρατία κάθε εξουσία πρέπει να ασκείται με ευθύνη. Υπάρχει φυσικά το δικαίωμα στη συνάθροιση. Υπάρχουν και τα δικαιώματα των τρίτων. Υπάρχει το δικαίωμα των τρίτων στην ελεύθερη κατ' αρχάς χρήση, την πρόσβαση στο δημόσιο χώρο, υπάρχει το δικαίωμα των επιχειρηματιών του κέντρου να λειτουργήσουν οι επιχειρήσεις τους και να μην κλείνουν για ψύλλου πήδημα. Υπάρχει το δικαίωμα των τρίτων να προγραμματίζουν τη ζωή τους και γι' αυτό είναι απολύτως θεμιτό να υπάρχει υποχρέωση ενημέρωσης και να δημοσιοποιείται ότι θα γίνει πορεία ή συγκέντρωση στο τάδε ή στο δείνα σημείο, ούτως ώστε να μπορεί ο καθένας να προγραμματίζει τη ζωή του, να γνωρίζει ότι αν κατέβει στο κέντρο της Αθήνας, λόγου χάριν, δεν θα μπορέσει να έχει πρόσβαση με το αυτοκίνητό του. Είναι, λοιπόν, σήμερα μια μεγάλη μέρα ευθύνης για το Κίνημα Αλλαγής. Το Κίνημα Αλλαγής έρχεται και συνδέεται με την παράδοσή του. Ακριβώς όπως έκανε τότε το ΠΑΣΟΚ, το 1975, που υπέβαλε αντισχέδιο, προσπαθώντας να βελτιώσει το Κυβερνητικό Σχέδιο Συντάγματος, έτσι και εμείς σήμερα κάναμε τις προτάσεις μας και θεωρούμε μεγάλο επίτευγμα ότι σημαντικά στοιχεία έγιναν δεκτά. Θα μου επιτρέψετε τελειώνοντας να πω ότι οι προτάσεις μας εμπνέονται ευθέως από την πρόταση νόμου που είχε επεξεργαστεί για λογαριασμό του Δήμου Αθηναίων τότε επιτροπή έγκριτων νομικών, υπό την προεδρία του επίτιμου Αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, του κ. Μιχάλη Βροντάκη, με τη συμμετοχή επιφανών καθηγητών, όπως ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Αντώνης Μανιτάκης, ο Γιάννης Κτιστάκης και ο νομικός μου σύμβουλος τότε Θανάσης Τσιούρας. Εμείς είχαμε φροντίσει και τότε να υπάρξει και απλή γνώμη του δημάρχου, το οποίο σοκάρει πολλούς. Να θυμίσω ότι σε πολλές πολιτείες στις Ηνωμένες Πολιτείες ισχύει η εξουσία του δημάρχου αν είναι να απαγορευθεί μια συνάθροιση. Ένας δήμαρχος έχει ευθύνη για το τι συμβαίνει στην πόλη του. Πρέπει, λοιπόν, και είναι απολύτως θεμιτό και είναι ένα βήμα προς μια τοπική αυτοδιοίκηση πραγματικά υπεύθυνη το γεγονός ότι παρεμβάλλουμε επιτέλους και τη γνώμη των δημάρχων στην άσκηση του δικαιώματος. Θα πρέπει κάποια μέρα σ' αυτόν τον τόπο να το αποφασίσουμε ότι ο δήμαρχος πρέπει να είναι ο αφέντης στην πόλη του και αυτό θα γίνει μόνο εάν αποκτήσουμε μια τοπική αυτοδιοίκηση πραγματικά απογαλακτισμένη από την κεντρική εξουσία. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Καμίνη, για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ο κ. Ιωάννης Γκιόκας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλουμε και από αυτό εδώ το Βήμα να ενώσουμε τη φωνή μας με τα δεκάδες σωματεία, ομοσπονδίες, συλλόγους, μαζικούς φορείς του λαϊκού κινήματος και της νεολαίας, με τους ανθρώπους της επιστήμης, της τέχνης, του πολιτισμού, με ανθρώπους προερχόμενους ακόμη και από τα Σώματα Ασφαλείας, που όλες αυτές τις μέρες εκφράζουν την απερίφραστη καταδίκη τους στο κατάπτυστο νομοσχέδιο της Κυβέρνησης και ζητούν άμεσα την απόσυρσή του. Όλοι οι παραπάνω, που εκπροσωπούν χιλιάδες άλλους εργαζόμενους, αποτελούν την πιο τρανταχτή απόδειξη ότι το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης όχι μόνο δεν αποτελεί απαίτηση της κοινωνίας, όπως ισχυρίζεται ψευδώς η Κυβέρνηση, αλλά είναι ήδη καταδικασμένο στις λαϊκές συνειδήσεις, ακόμη και αν τελικά ψηφιστεί από τη Βουλή. Επίσης, όλοι αυτοί δηλώνουν αποφασισμένοι να μη βάλουν στον γύψο τη φωνή και το δίκιο τους, όπως επιδιώκει να κάνει το σημερινό νομοσχέδιο. Είναι ένα νομοσχέδιο απαγορεύσεων, απειλών, αυταρχισμού, ιδεολογικής τρομοκρατίας, που, όπως όλα τα νομοσχέδια αυτού του θηράματος, στηρίζεται πάνω σε ψέματα και πάνω σε προσχήματα. Αυτά τα ψέματα τα ακούμε από την Κυβέρνηση εδώ και μέρες, τα ίδια ακριβώς ψέματα ακούμε και από τα διάφορα παπαγαλάκια των μέσων ενημέρωσης των μεγαλοεπιχειρηματιών, που φυσικά δεν περίμεναν το νομοσχέδιο αυτό για να εκφράσουν το μίσος τους για τις λαϊκές κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις. Άλλωστε και αυτό το νομοσχέδιο είναι παραγγελία των ίδιων, είναι παραγγελία του κεφαλαίου, είναι παραγγελία του ΣΕΒ, των μεγαλεμπόρων, των μεγαλοξενοδόχων, που νομίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ξεμπερδεύουν με την ταξική πάλη. Ποια είναι αυτά τα προσχήματα πάνω στα οποία επιδιώκει η Κυβέρνηση να στηρίξει αυτό το νομοθετικό τερατούργημα; Πρόσχημα - ψέμα νούμερο 1: Το νομοσχέδιο, λέτε, έρχεται να βάλει τάξη στις ολιγομελείς συγκεντρώσεις που ταλαιπωρούν τον κόσμο και δεν αφορά τις μεγάλες και οργανωμένες συγκεντρώσεις. Πότε λέγονται όλα αυτά για την ταλαιπωρία; Τις ημέρες που η υπομονή χιλιάδων κατοίκων και εργαζομένων της Αθήνας δοκιμάζεται από τον μεγάλο τραγέλαφο, δηλαδή από την αποσπασματική ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας που αποφάσισε η δημοτική αρχή, όχι φυσικά για να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των κατοίκων, αλλά για να αναβαθμίσει το τουριστικό προϊόν για χάρη των μεγαλοξενοδόχων και μεγαλέμπορων. Αυτή είναι η πραγματική ταλαιπωρία στο κέντρο της Αθήνας, ιδιαίτερα αυτές τις μέρες. Ταλαιπωρία, επίσης, είναι η πολιτική σας, είναι η φτώχεια, είναι η ανεργία, είναι η υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών, είναι η υποβάθμιση της υγείας, της παιδείας, του περιβάλλοντος. Ταλαιπωρία είναι οι απάνθρωπες πόλεις, ταλαιπωρία είναι οι άθλιες συγκοινωνίες. Αυτά είναι ταλαιπωρία. Ποια είναι η αλήθεια, λοιπόν, για το νομοσχέδιο; Ότι το νομοσχέδιο, με τη δυνατότητα για γενικευμένες απαγορεύσεις, με την απειλή διώξεων για τους οργανωτές, που θα υποχρεώνονται νομικά να φορτωθούν ενέργειες άλλων, αλλά και με την αοριστία των ρυθμίσεών του, που θα τις ερμηνεύει κάθε φορά κατά το δοκούν η Αστυνομία, το Λιμενικό και οι διάφοροι άλλοι μηχανισμοί καταστολής, στην πραγματικότητα θέτει υπό απαγόρευση και υπό περιορισμό κάθε λαϊκή κινητοποίηση και ιδιαίτερα τις πιο μαζικές. Απλά, τι κάνετε; Ακολουθείτε τη γνωστή κουτοπόνηρη τακτική, βάζετε μπροστά ένα λογικοφανές επιχείρημα, ότι δήθεν δεν μπορούν πενήντα άνθρωποι να κλείνουν κεντρικούς δρόμους, για να νομιμοποιήσετε στην πράξη ρυθμίσεις οι οποίες, όμως, έχουν γενική και γενικευμένη εφαρμογή. Θέλουμε και με την ευκαιρία να απαντήσουμε για μια ακόμη φορά στο εξής ζήτημα που τέθηκε στη συζήτηση, ότι, δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να μπορούν κάποιες μειοψηφίες να λειτουργούν εις βάρος των πολλών. Και ποιοι το λένε αυτό; Το λέτε εσείς που νομοθετείτε, ενώ είστε μειοψηφία στον ελληνικό λαό. Και εσείς μιλάτε για μειοψηφίες. Αυτό το ζήτημα περί μειοψηφιών έχει ξανατεθεί. Πότε; Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ κατ' απαίτηση των ίδιων που ζητάνε και το σημερινό νομοσχέδιο έφερνε τον δικό του νόμο για το 50+1, βάζοντας νέα εμπόδια στο δικαίωμα στην απεργία. Εμείς, όπως ξέρετε, ως ΚΚΕ είμαστε οι πρώτοι που και θέλουμε και παλεύουμε στην πράξη για να υπάρχουν όσο γίνεται πιο μαζικοί αγώνες και να ξεπεράσει λαός και τον φόβο και την εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική τρομοκρατία και τις προκαταλήψεις και όλα αυτά. Πείτε μας, όμως, εσείς που αναπαράγετε τη θεωρία περί μειοψηφιών και πλειοψηφιών, έναν αγώνα - έναν! - από γενέσεως του εργατικού κινήματος που τουλάχιστον στην αρχή του να συσπείρωνε ή να κινητοποιούσε την πλειοψηφία αυτών που τους αφορούσε ή αυτών που τελικά κέρδισαν απ' αυτόν τον αγώνα. Δεν υπάρχει κανένας. Κανένας! Ενώ, αντίθετα, υπάρχουν αμέτρητοι αγώνες που μπορεί να έγιναν αρχικά από κάποιες εκατοντάδες και τελικά απ' αυτόν τον αγώνα να κέρδισαν πολλές χιλιάδες σε μια πορεία. Συνεπώς όλη αυτή η συζήτηση, που βγάζει το «διαδηλωσόμετρο» και κρίνει το δίκαιο ενός αγώνα με όρους στενά αριθμητικούς, είναι μια συζήτηση εκ του πονηρού και είναι και μια συζήτηση εκ προοιμίου εχθρική απέναντι σε κάθε λαϊκή κινητοποίηση. Ψέμα νούμερο 2: «Οι συγκεντρώσεις», λέτε, «βλάπτουν την κίνηση στα εμπορικά καταστήματα και καταστρέφουν τους ιδιοκτήτες.». Λες και τις ώρες ή τις μέρες που δεν υπάρχουν συγκεντρώσεις ο κόσμος στριμώχνεται σε ουρές για το ποιος θα πρωτοψωνίσει. Ποια είναι η αλήθεια κι εδώ; Διακόσιες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο την πενταετία 2011-2016 και όχι λόγω των κινητοποιήσεων. Έκλεισαν εξαιτίας της πολιτικής που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις, των μνημονιακών πολιτικών, εξαιτίας της φοροληστείας, εξαιτίας της απελευθέρωσης των ωραρίων, για να στηριχτούν οι μεγάλες αλυσίδες στον χώρο του εμπορίου, όπως, επίσης, έκλεισαν εξαιτίας της φτώχειας και της ανέχειας του λαού. Επειδή ακριβώς έκλεισαν για όλους αυτούς τους λόγους, έκλεισαν και σε περιοχές, συνοικίες, δρόμους που ούτε συγκεντρώσεις γίνονται ούτε διαδηλώσεις υπάρχουν. Και πολλές φορές στον δρόμο βρέθηκαν και οι ίδιοι οι επαγγελματίες τους οποίους καταστρέψατε όλοι σας με την πολιτική σας. Ψέμα νούμερο 3: «Με το νομοσχέδιο», λέτε, «θέλουμε να υπάρχει γνωστοποίηση της συγκέντρωσης, να ξέρουμε ποιος οργανώνει τι και ούτω καθεξής.». Αυτό δεν γίνεται σήμερα σε μεγάλο βαθμό; Δεν γνωστοποιούν τα σωματεία, οι σύλλογοι, οι άλλοι μαζικοί φορείς σε αρχές, δήμους τον χρόνο και τον τόπο συγκέντρωσης, εκτός αν υπάρχει κάτι το οποίο είναι έκτακτο και απρόβλεπτο; Και αυτά τα σωματεία, οι μαζικοί φορείς, δεν έχουν προέδρους, δεν έχουν διοικητικά συμβούλια, δεν έχουν μέλη, τα οποία να αναλαμβάνουν και την ευθύνη αυτών των συγκεντρώσεων; Γιατί το κάνετε, λοιπόν; Το κάνετε, αφ' ενός, για να συμπεριλάβετε ως στοιχείο αυτής της συγκέντρωσης τον σκοπό, δηλαδή το περιεχόμενο της συγκέντρωσης, έναν ιδεολογικό και πολιτικό στόχο, στρώνοντας το «έδαφος» να έρθει το κράτος σε μια πορεία και να κρίνει αν με βάση τον σκοπό μπορεί να γίνει ή μπορεί να μη γίνει μία συγκέντρωση. Αφ' ετέρου, το κάνετε, για να φέρετε τον θεσμό του οργανωτή και πάνω εκεί να θεμελιώσετε όλο αυτό το νομοθετικό έκτρωμα που ονομάζετε «αστική ευθύνη του οργανωτή», σύμφωνα με την οποία για ενέργειες διαφόρων προβοκατόρων, που ποτέ δεν εντοπίζονται, ποτέ δεν πιάνονται και που βρίσκονται σε άμεση σχέση με κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς, θα τυλίγετε σε μια κόλλα χαρτί πρωτοπόρους ανθρώπους, συνδικαλιστές, θα τους σέρνετε στα δικαστήρια, θα τους αναγκάζετε σε πολύχρονες δικαστικές διαμάχες και που, ακόμη και αν δικαιωθούν τελικά, θα τους έχετε υποβάλει σε μια απίστευτη ηθική, πολιτική και οικονομική ταλαιπωρία. Αυτό δεν αλλάζει με τη νομοτεχνική βελτίωση που κάνατε στο άρθρο 13. Και εδώ βρίσκεται το πιο εξοργιστικό απ' όλα τα επιχειρήματα που χρησιμοποιείτε. Είναι η προσπάθεια που κάνετε, όχι τώρα, χρόνια τώρα, να συσχετίσετε ή ακόμη και να αποδώσετε στις λαϊκές κινητοποιήσεις και τις συγκεντρώσεις τις ενέργειες προβοκατόρικων στοιχείων, που καμμία σχέση δεν έχουν με το οργανωμένο εργατικό λαϊκό νεολαιίστικο κίνημα, ό,τι έκανε, δηλαδή, πριν από λίγο ο κ. Καραγκούνης, συσχετίζοντας τους τραγικούς θανάτους στη Marfin με τις κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου, χωρίς να λέει, φυσικά, ο κ. Καραγκούνης για ποιον λόγο οι δράστες δεν έχουν συλληφθεί όλα αυτά τα χρόνια. Κυβέρνηση ήσασταν, κύριε Καραγκούνη, εσείς, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ. Για ποιον λόγο, όχι μόνο στη Marfin, αλλά και αλλού, δεν έχουν συλληφθεί οι δράστες όλα αυτά τα χρόνια; Τώρα τι κάνετε; Πάτε ένα ακόμη βήμα παραπέρα. Ποιο είναι αυτό; Ενσωματώνοντας όλες αυτές τις θεωρίες περί αντιδραστικοποίησης και ιδεολογίας της βίας. Αυτές δεν είναι δικές μας εφευρέσεις. Αυτές οι φράσεις περιέχονται στο κείμενο του νομοσχεδίου στο άρθρο 19, το οποίο, κατά τη γνώμη μας, είναι ο ιδεολογικός και πολιτικός πυρήνας του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, προβλέποντας, μάλιστα, και τη δημιουργία διεύθυνσης πρόληψης της βίας, με στόχο την πρόληψη, όπως λέτε, διαφόρων μορφών βίας, μέσα στις οποίες συνειδητά τσουβαλιάζεται ο ριζοσπαστισμός με άλλες υπαρκτές μορφές βίας, όπως είναι η οικογενειακή βία, η ενδοσχολική βία κ.λπ.. Επίσης, θα προωθεί - λέει - αυτή η επιτροπή, αυτή η διεύθυνση, και την αποριζοσπαστικοποίηση. Ρωτάμε ξανά. Μπορείτε να μας εξηγήσετε τι σημαίνει «αποριζοσπαστικοποίηση»; Αυτή η πολιτική είναι μια εμμονή, μια πρωτοτυπία, της Νέας Δημοκρατίας; Η Νέα Δημοκρατία είναι ο πιο φανατικός και αυθεντικός υποστηρικτής αυτής της πολιτικής. Όμως, η ποινικοποίηση και η στοχοποίηση του ριζοσπαστισμού είναι η επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία χρόνια τώρα, στο όνομα δήθεν της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, σταθερά διευρύνει το περιεχόμενό της με κάθε ριζοσπαστική ανατρεπτική ιδεολογία και πρακτική, αντιμετωπίζοντας τη ριζοσπαστικοποίηση ως βασική πηγή της λεγόμενης «τρομοκρατίας». Με βάση αυτό το πλαίσιο, σε μια σειρά χώρες προωθείται και η ποινικοποίηση εργατικών, λαϊκών κινημάτων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, κομμουνιστικών κομμάτων και πάει λέγοντας. Επειδή, όμως, λέει η Κυβέρνηση ότι αυτά είναι υπερβολές για τη ριζοσπαστικοποίηση, ας δούμε πώς την ορίζει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση τη ριζοσπαστικοποίηση, σε επίσημα κείμενά της. Λέει λοιπόν: «Οι τρεις πιο διαδεδομένες μορφές ριζοσπαστικοποιημένης σκέψης στη σύγχρονη Ευρώπη είναι η ακροδεξιά σκέψη, το ριζοσπαστικοποιημένο Ισλάμ και η ακροαριστερή σκέψη.». Στο ίδιο τσουβάλι δηλαδή, στο ίδιο τσουβάλι μαζί οι φασίστες, οι φανατικοί ισλαμιστές και όσοι παλεύουν για τη ριζική ανατροπή του σημερινού συστήματος. Τι άλλο λέει; «Οι υποστηρικτές των ριζοσπαστικοποιημένων αριστερόστροφων ιδεολογιών απορρίπτουν τις καπιταλιστικές αξίες, τις οποίες θεωρούν κύρια αιτία της κοινωνικής ανισότητας. Έχουν εξαιρετικά επικρίνει την πολυεθνική στρατιωτική και οικονομική ρύθμιση, όπως το ΝΑΤΟ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αντιτίθενται στην αυξανόμενη ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, της υγείας, των μεταφορών κ.λπ..». Αυτά ορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε επίσημα κείμενά της ως ριζοσπαστισμό. Δεν τα ξέρετε; Τα ξέρετε, απλά παριστάνετε τον ψόφιο κοριό, γιατί στην πραγματικότητα κάνετε την ανάγκη φιλοτιμία. Γιατί ξέρετε ότι η Ελλάδα δεν είναι Βέλγιο, δεν είναι Λουξεμβούργο, αλλά στην Ελλάδα υπάρχει κίνημα, υπάρχουν ιστορικές μνήμες, υπάρχει Κομμουνιστικό Κόμμα και δεν θα ξεμπερδέψετε εύκολα με όλα αυτά. Αυτή την πολιτική την έχετε υπηρετήσει όλοι σας. Μόλις πριν από έξι μήνες η Ευρωπαϊκή Ένωση σε ετήσια έκθεσή της κατέγραφε επίσημα ως κίνδυνο για την ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις λαϊκές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Και τι ψήφισαν σε αυτό οι Ευρωβουλευτές των άλλων κομμάτων; Η Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ ψήφισαν υπέρ, ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε λευκό, ούτε κρύο ούτε ζέστη. Το 2016, επί ΣΥΡΙΖΑ, εκδόθηκε οδηγός από το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ., Διεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας, με τίτλο «Δράσεις κατά της ριζοσπαστικοποίησης», που συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από τον κρατικό προϋπολογισμό. Συνεπώς, εδώ, νερό στον μύλο αυτής της αντιδραστικής θεωρίας και αυτού του αντιδραστικού πλαισίου έχετε ρίξει όλοι σας, και ο ΣΥΡΙΖΑ, με τα ιδιώνυμα τα οποία ψήφισε για όσους συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς, για τον νόμο για την απεργία, με την επανειλημμένη άρνησή σας στην πρόταση του ΚΚΕ να καταργηθούν οι τρομονόμοι και ούτω καθεξής. Άρα εδώ μιλάμε για έναν σύγχρονο μηχανισμό, ιδεολογικό, κατασταλτικό, που θα παρεμβαίνει από τα σχολεία, όπως λέτε, μέχρι οπουδήποτε αλλού και θα έχει στόχο να αντιμετωπίζει, να παίρνει προληπτικά μέτρα, για όποιον παλεύει, αμφισβητεί, συγκρούεται με τη σημερινή δικτατορία του κεφαλαίου. Γιατί αυτό είναι το πραγματικό νόημα του ριζοσπαστισμού και της ριζοσπαστικής δράσης. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - θα τα πούμε και στην επί των άρθρων συζήτηση - με το εξής. Το νομοσχέδιο εισάγει προκλητικούς περιορισμούς στο δικαίωμα στη συγκέντρωση, ξεπερνώντας, όπως είπαμε, ακόμη κι αυτούς που θέτει το ίδιο το αστικό Σύνταγμα. Και οι αλλαγές που έγιναν, οι νομοτεχνικές βελτιώσεις που έγιναν, στην προηγούμενη συνεδρίαση και σήμερα, δεν αλλάζουν την ουσία του νομοσχεδίου. Απλά τι κάνετε; Δημιουργείτε ένα φύλλο συκής, που δεν είναι ούτε φύλλο συκής, για να διευκολύνετε και να δώσετε το άλλοθι στο Κίνημα Αλλαγής να ψηφίσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Όλα τα βασικά παραμένουν και ξαναλέω ότι το πιο βασικό είναι η αστική ευθύνη του οργανωτή, όπου και πάλι, με τη νομοτεχνική βελτίωση που κάνετε, θα πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να πηγαίνουν στα δικαστήρια και να έχουν οι ίδιοι το βάρος της απόδειξης για ζημιές που κάνανε διάφοροι άλλοι προβοκάτορες. Είναι ένα άρθρο θεσμοθέτησης και του κοινωνικού αυτοματισμού και της προβοκάτσιας.
Κύριε Γκιόκα, κλείστε, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τι αποδεικνύει αυτό το νομοσχέδιο; Αποδεικνύει ότι η αντιλαϊκή πολιτική θα συνεχιστεί, ότι η επίθεση θα συνεχιστεί, αποδεικνύει ότι φοβάστε τη λαϊκή παρέμβαση και κινητοποίηση, γι' αυτό παίρνετε μέτρα προληπτικής καταστολής και μάλιστα ιδεολογικής καταστολής και χειραγώγησης. Εμείς σας λέμε ότι η ιστορία είναι γεμάτη τέτοιους νόμους, νόμους - βρυκόλακες, νόμους - ζόμπι, που θεσπίστηκαν, αλλά τους ακύρωσαν στην πράξη οι αγώνες του λαού και η ταξική πάλη. Αυτό θα γίνει για μια ακόμη φορά. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από την Ελληνική Λύση κ. Αντώνιος Μυλωνάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, φάγαμε μιάμιση ώρα πάλι σήμερα για κάτι το οποίο είναι αυτονόητο. Σηκώθηκε ο κ. Ραγκούσης, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, και μίλησε για αντισυνταγματικό νομοθέτημα. Μα το άρθρο 11, που επικαλείστε, κύριε Ραγκούση, στην παράγραφο 2 λέει: «Μόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η Αστυνομία. Οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευθούν, με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως ο νόμος ορίζει.». Πού είναι, λοιπόν, η αντισυνταγματικότητα; Κι εγώ δεν θα κάνω ούτε τον δικηγόρο του διαβόλου ούτε τον δικηγόρο της Κυβέρνησης. Αλλά πού είναι αυτή η αντισυνταγματικότητα; Βεβαίως δεν είναι αντισυνταγματικό. Η Αστυνομία έχει λόγο που πρέπει να παίρνει θέση. Έχουμε φτάσει σε μία «μπαχαλοποίηση» της κοινωνικής ζωής, της οικονομικής ζωής του τόπου. Δεν σας κατάλαβα, δεν ήσαστε κυβέρνηση το 2010; Δεν ήσασταν υπερυπουργός τότε; Ο ΣΥΡΙΖΑ πέντε χρόνια δεν κυβέρνησε; Ακόμα και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας - που δεν υπάρχει ένας εκπρόσωπός του εδώ πέρα να τα ακούσει - δεν είχε τόση ζέση, παρόλο που εφαρμόζει τον νόμο. Ο νόμος που φέρνει η Κυβέρνηση εφαρμόζεται κατά κόρον από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Δεν το αμφισβητεί κανείς αυτό: και οργάνωση υπάρχει και περιφρούρηση υπάρχει και ζημιές δεν γίνονται και ο τόπος είναι εκτελεστός και η αποστολή τους τελειώνει όμορφα κι ωραία. Αλλά δεν τους είδα με τόσο ζέση όταν ψηφιζόταν από τον ΣΥΡΙΖΑ, από εσάς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή η κατάπτυστη κατά τη Νέα Δημοκρατία τότε, κατά την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, παρά κυνηγούσαν τους ανθρώπους οι οποίοι βγαίνανε στα συλλαλητήρια. Ή ξεχνάτε τι έγινε στις Σέρρες, ξεχνάμε τι έγινε σε όλες τις πόλεις, πώς διαλύονταν τα συλλαλητήρια; Τότε, λοιπόν, κύριοι του ΚΚΕ, δεν βγάλατε μια ανακοίνωση. Τώρα, προς άγραν ψήφων κι εσείς - λογικό είναι, από όλους - λέτε κάτι το οποίο για σας είναι αυτονόητο. Κύριε Ραγκούση, θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι. Μη φεύγετε, για να μου απαντήσετε αν θέλετε. Είχαμε σήμερα έναν «πασοκοπόλεμο» μεταξύ του κ. Ραγκούση και του κ. Χρυσοχοΐδη. Φεύγετε. Δεν μου λέτε, πρώτη φορά βλέπετε ότι όταν αλλάζει μια κυβέρνηση γίνονται οι αποκεφαλισμοί των στρατηγών στις Ένοπλες Δυνάμεις ή της Αστυνομίας; Θα σας πω, λοιπόν, κάτι για να καταλάβετε τι γινόταν. Μόλις έπεσε η κυβέρνηση του Μητσοτάκη, του συγχωρεμένου, το 1993 και ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ, εμένα με βρήκε, κύριε Υπουργέ, Διοικητή της Ειδικής Διμοιρίας των μέσων VIP της Αεροπορίας Στρατού. Το βράδυ έγιναν οι εκλογές της Κυριακής. Πάω τη Δευτέρα το πρωί και τι βλέπω πάνω στο γραφείο; «Άμα λείψει, στο Καλπάκι». Άμα λείψει. Αυτά γινόντουσαν, γίνονται και προφανώς θα γίνονται σε ορισμένες θέσεις. Πρώτη φορά τα ακούμε αυτά τα πράγματα εδώ; Έρχεστε εδώ για να μας πείτε το παραμύθι της Χαλιμάς; Δεν πέρασαν, λοιπόν, είκοσι τέσσερις ώρες από τότε που σας είπαμε εδώ, από αυτό εδώ το Βήμα, σας το είχε πει και ο Πρόεδρος, ο Κυριάκος Βελόπουλος πριν από μια βδομάδα ακριβώς, ότι «η ατιμωρησία υποθάλπει τα παραπτώματα». Καταστράφηκαν οι ζαρτινιέρες και ορισμένες γλάστρες εκεί - ακριβές βέβαια, χρυσές γλάστρες - του «μεγάλου περιπάτου», κύριε Λιβανέ, που ξέρετε πόσο σας εκτιμώ. Ένας μεγάλος περίπατος, μια μεγάλη παραμύθα δηλαδή, που φτιάχτηκαν εννιακόσια μέτρα ποδηλατόδρομου. Άρα εγώ που μένω στα Κάτω Πατήσια θα πάρω το ποδήλατό μου στον ώμο, θα φτάσω μέχρι την Ομόνοια, θα καβαλήσω και θα έρθω μέχρι το Σύνταγμα. Θα ξαναπάω και μετά θα το ξαναπάρω στον ώμο. Αυτά τα παραμύθια πουλάτε, όχι εσείς, ο δήμος. Εσείς, βέβαια, δεν είπατε τίποτα σαν Κυβέρνηση. Ξοδεύουμε λεφτά. Απεντάχθη από το ΕΣΠΑ το πρόγραμμα. Άρα, λοιπόν, θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός αυτά, 550 ευρώ τη ζαρντινιέρα και 5.700 το παγκάκι. Με 5.700 αγοράζουμε ένα διαμερισματάκι στην Κυψέλη. Αν θέλετε, να σας πάω να δείτε πόσα διαμερισματάκια ήταν με 5.700. Έτσι είναι, κύριε Υπουργέ. Τον καιρό της κρίσης 5.700 έκαναν. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πλέον έχει γυρίσει στο αναρχοαυτόνομο στιλ, μίλησε για τη φτώχεια του ελληνικού λαού. Κύριε Ραγκούση - δεν είναι εδώ - , εσείς δεν ήσασταν υπερυπουργός της κυβέρνησης - και ο κ. Χρυσοχοΐδης τότε, μαζί ήταν, συνεταιράκια - όταν μας βάλατε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Ποιος μας έβαλε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Εμείς, η Ελληνική Λύση; Και η Νέα Δημοκρατία τότε φώναζε «όχι στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Θυμάστε, κύριε Λιβανέ; Μετά υπογράφατε τα μνημόνια, το ένα μετά το άλλο έρχεται. Έρχονται αυτοί οι παραμυθατζήδες του ΣΥΡΙΖΑ, υπογράψανε κι αυτοί τα μνημόνια. Και μετά λέει ο ελληνικός λαός πεθαίνει. Πώς να μην πεθάνει ο ελληνικός λαός, με τόσα μνημόνια που του έχετε φορτώσει; Κι έρχεται και καινούργιο μνημόνιο τώρα από πίσω, το οποίο θα του το φορτώσετε με τα μέτρα τα οποία θα πάρετε. Ξέρετε, κυκλοφορούμε όλοι στον δρόμο. Είμαι πάρα πολύ στεναχωρημένος. Εγώ θα σας πω εδώ πέρα, μην πάμε μακριά. Ελάτε να δείτε τα πρόσωπα των υπαλλήλων του καφενείου της Βουλής και του εστιατορίου. Μισή δουλειά, μισά λεφτά. Εδώ, δίπλα σας. Αναγκάζονται αυτοί που έχουν το εστιατόριο και το καφενείο να λένε μισές μέρες θα δουλεύει ο ένας, τρεις μέρες την εβδομάδα και τρεις μέρες την εβδομάδα ο άλλος. Ναι, δεν είναι έτσι τα πράγματα; Έτσι είναι. Βγείτε εδώ έξω να τους δείτε. Θυμάστε όταν μπήκαμε εδώ πέρα τι χαρούμενα πρόσωπα βλέπαμε; Τώρα τους βλέπουμε όλους κατσούφηδες. Βγείτε έξω. Ρωτήστε τα αδέλφια σας, τις οικογένειές σας, τις γυναίκες σας που δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα, τα παιδιά σας. Έχουμε το πρόγραμμα «SURE», αυτό το πρόγραμμα το οποίο το εφηύρε η Γερμανία. Αυτό το πρόγραμμα εφαρμόζεται αυτή τη στιγμή με 1,9 δισεκατομμύριο ευρώ μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου. Από τις αρχές Οκτωβρίου τι θα κάνουμε; Μισή δουλειά, λοιπόν, μισά λεφτά. Αυτό πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος. Κι ερχόμαστε τώρα στις διαδηλώσεις. Βεβαίως και θα γίνουν διαδηλώσεις. Μίλησε ο κ. Ραγκούσης - έχει την τιμητική του σήμερα, γιατί δεν μπορεί το άκρον άωτον του παραλόγου να το ακούμε εδώ πέρα συνεχώς και να το ακούει και ο ελληνικός λαός - και είπε ότι «η σημερινή ημέρα είναι μια αποφράς ημέρα για τη δημοκρατία». Γιατί είναι μια αποφράς ημέρα για τη δημοκρατία; Γιατί μέχρι τώρα το ν. δ. 974/1971 του Γεωργίου Παπαδοπούλου δεν χρησιμοποιούσε ο ΣΥΡΙΖΑ; Όταν ήρθε ο Ομπάμα δεν έλεγε «απαγορεύεται η συγκέντρωση, η συνάθροιση στους δρόμους τάδε, επί των οδών τάδε» κ.λπ.; Διαβάστε το ν. δ. 974 άρθρο 4, να δείτε τι λέει για απαγόρευση επί των οδών κ.λπ.. Δεν μάζευαν τα αυτοκίνητα με τους γερανούς; Δεν απαγορευόταν η κυκλοφορία των οχημάτων; Τι παραμύθια είναι αυτά που πουλάτε εδώ πέρα; Αντί να καθίσουμε όλοι μαζί να δούμε εκεί που τελειώνει η ελευθερία του ενός και ξεκινάει του άλλου να έχουμε μία σύνδεση, όμορφα, ωραία, να μη γίνονται καταστροφές, να μη σπάνε, να μην καίνε, να μη γίνεται η Marfin. Κάηκαν άνθρωποι, γιατί κάποιοι παλιάνθρωποι πέταξαν τις μολότοφ μέσα σε κλειστό χώρο. Πού είναι, λοιπόν, να τα πούμε αυτά τα πράγματα; Το Κομμουνιστικό Κόμμα, κύριε Γκιόκα, τι έχει βγάλει για τη Marfin; Πέστε μου, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Πέστε μου τώρα! Να κατηγορήσετε αυτούς οι οποίοι έκαψαν τους ανθρώπους!
Εμείς κυβερνάμε;
Όχι, δεν κυβερνάτε εσείς. Σας είπα ότι κυβερνάτε εσείς, κύριε Γκιόκα; Όμως, σας θέλω δίπλα μας. Η φωνή της λογικής, πρέπει να είμαστε οργισμένοι. Γιατί εμείς, σαν Ελληνική Λύση, λέμε ότι δεν υπάρχει ιδεολογία γι' αυτό το πράγμα. Είμαστε άνθρωποι, είμαστε Έλληνες, για όλες τις Ελληνίδες και για όλους τους Έλληνες, για όλους τους ανθρώπους, για τα παιδιά μας. Δεν γίνεται να τα βλέπουμε αυτά και να ερχόμαστε εδώ πέρα να παίζει το θέατρο του παραλόγου ο κ. Ραγκούσης, - ΠΑΣΟΚ - ο κ. Χρυσοχοΐδης - ΠΑΣΟΚ - και τώρα από άλλα μετερίζια να κοντράρονται. Ο κ. Χρυσοχοΐδης κάθεται εκεί πέρα ο άνθρωπος. Τι να κάνει; Κυβέρνηση είναι, έβγαλε έναν νόμο. Εγώ δεν είπα ότι δεν προσπαθείτε. Να σας πω και κάτι άλλο, κύριε Υπουργέ. Είναι προς τιμήν σας. Εμείς τέσσερα πράγματα ζητήσαμε, τα τρία τα κάνατε, μέχρι και το άρθρο 13, για το ιδιώνυμο του οργανωτή, που ήταν απαράδεκτο. Διότι αυτούς οι οποίοι έσπαγαν και βιαιοπραγούσαν θα τους είχε στο απυρόβλητο και θα έπιανε μόνο αυτόν ο οποίος ήταν ο οργανωτής, ο οποίος δεν θα μπορούσε προφανώς να ελέγξει δέκα χιλιάδες νοματαίους ή χίλιους ή χίλους πεντακόσιους ή δύο χιλιάδες. Άρα θα έλεγε το δικαστήριο ότι δεν ευθύνεται. Βεβαίως δεν ευθύνεται, γιατί ήταν μπροστά. Δεν μπορούσε να ελέγξει τι γίνεται πίσω. Άρα είναι αθώος. Κανένας δεν θα συλληφθεί. Σου λέει ο άλλος δεν μ' ενδιαφέρει, θα σπάσω, θα κλάψω, άλλος θα είναι ο φταίχτης, άλλον θα συλλάβουν. Άρα, λοιπόν, τι κάνουμε; Έχουμε τους γνωστούς άγνωστους, τους μπαχαλάκηδες, τους αναρχοαυτόνομους, όπως θέλει να τους πει κάποιος, τους παρακρατικούς σε πολλές περιπτώσεις, δυστυχώς. Κι αυτό είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να το κοιτάξει το Υπουργείο σας, διότι μπορεί να το δει. Γνωρίζει ποιοι είναι αυτοί. Γνωρίζει ποιοι είναι οι μπαχαλάκηδες, οι λεγόμενοι «γνωστοί άγνωστοι». Άλλωστε, δεν θα λέγονταν «γνωστοί άγνωστοι». Θα λεγόντουσαν «άγνωστοι». Γιατί τους ονομάζουμε «γνωστούς αγνώστους»; Άρα τους γνωρίζετε. Να έρθουμε να νομοθετήσουμε σοβαρά. Αυτό το οποίο θέλουμε σας καλέσουμε, κύριε Υπουργέ, είναι ότι πράγματι, όταν γίνεται μια διαδήλωση, μια συγκέντρωση μιας κοινωνικής ομάδας, δεν μπορεί να έρχεται μια άλλη ομάδα, οι «ANTIFA» για παράδειγμα, και να κάνουν συγκέντρωση στο ένα χιλιόμετρο, στα δύο χιλιόμετρα. Αυτά, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρέπει να τα λύσουμε; Δεν λέτε, όμως, με ποιον τρόπο. Ο τρόπος λείπει. Και δεν μιλάω, κύριε Γκιόκα, για το ΚΚΕ, διότι εσείς καλύπτεστε από τον νόμο. Ο νόμος, αυτός όπως το έχει φέρει, εφαρμόζεται μόνο από εσάς. Δεν πρέπει κι εσείς, όμως, να έρθετε να πείτε σαν Κομμουνιστικό Κόμμα ότι αυτοί που θα συλληφθούν, αυτοί οι μπαχαλάκηδες, αυτοί οι παρακρατικοί, να τιμωρηθούν αυστηρότατα; Καλύτερα το προβλέπειν παρά το θεραπεύειν. Αποτροπή δεν θέλουμε; Δεν θέλουμε αποτροπή; Πώς θα τελειώσει αυτό το πράγμα; Όταν θα ξέρει ο άλλος ότι αν συλληφθώ - μπορεί και να μη συλληφθώ, να είμαι τυχερός - θα πληρώσω τη ζημιά, θα την αποκαταστήσω τη ζημιά και θα μπω και δυο - τρία χρονάκια μέσα. Και σας είπα και πάλι και επιμένω, όχι να μπει εδώ, στον παιδότοπο του Κορυδαλλού. Να μπει στον Δομοκό, εκεί στις φυλακές τις σκληρές. Εκεί που, άμα θα μπει δυο χρόνια, μετά θα λέει «μακριά από μένα οι ζημιές, παιδιά». Κύριε Οικονόμου, έτσι είναι. Το ξέρετε πολύ καλά. Γιατί θα «πιάνει τοίχους» εκεί στον Δομοκό. Αυτά, λοιπόν, πρέπει να δούμε. Και το λέω εντός εισαγωγικών, για να γίνω κατανοητός. Γιατί μπορεί πολλοί να μη με κατανοούν και να λένε ότι ο Μυλωνάκης λέει διάφορα. Έχουμε, λοιπόν, ένα νομοσχέδιο με το οποίο εν πολλοίς καλύψατε την Ελληνική Λύση, αυτή είναι η αλήθεια. Φέρατε ορισμένες από τις παρατηρήσεις τις οποίες είχαμε κάνει. Αυτό, όμως, το οποίο σας λέμε, κύριοι Υπουργοί, σχετικά με την ατιμωρησία ή τις ποινές - χάδι, είναι το εξής: Οι ποινές τις οποίες θα τύχουν όσοι συλληφθούν για βιαιοπραγίες, για επιθέσεις εναντίον άλλων διαδηλωτών, για μολότοφ που θα πετάξουν, για κάψιμο καταστημάτων, για σπάσιμο βιτρινών, πρέπει να είναι πάρα πολύ αυστηρές. Μόνο έτσι θα αποτρέψουμε αυτά τα εγκλήματα τα οποία γίνονται. Εμείς αυτό πιστεύουμε και αυτό σας έχουμε από την πρώτη στιγμή τονίσει. Ένα άλλο το οποίο θέλω να πω, είναι το εξής: Αυτό τον «μεγάλο περίπατο», κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, του κ. Μπακογιάννη, θα τον πληρώσουμε πολύ ακριβά. Ήδη ξεθώριασαν οι γραμμές. Φτιάξατε εκεί μία γκρι, μία πράσινη και μία πορτοκαλόχρουν. Τα χρώματα της σημαίας της Γερμανίας φτιάξατε κάτω. Αυτό πήρατε, το φτιάξατε, και, αν το δείτε από ψηλά, θα δείτε τα χρώματα. Βάλατε και ζαρντινιέρες. Έχετε δει ξανά, κύριε Καραγκούνη, ζαρντινιέρα τόσο ακριβή; Και όσον αφορά τα φυτά, ο Δήμος Αθηναίων έχει φυτώρια. Γιατί αγοράσατε 400 ευρώ τα καλλωπιστικά αυτά φυτά; Για ποιον λόγο; Υπάρχει κάποιος λόγος; Δηλαδή, κάθε ζαρντινιέρα 550 ευρώ και 400 ευρώ, ένα χιλιαρικάκι. Ήρθε χθες ο άλλος, ο βάνδαλος και την έσπασε, την πέταξε. Ένα παγκάκι λέει 5.700. Τι παγκάκι είναι αυτό; Χρυσό είναι αυτό το παγκάκι; Τι είναι αυτό το πράγμα; Πού τα βρήκατε αυτά γραμμένα; Λεφτά από εδώ, λεφτά από εκεί. Πεθαίνει ο κόσμος, πεινάει ο κόσμος και εσείς ξοδεύετε στο «μεγάλο περίπατο», στο «μεγάλο παραμύθι». Αυτό έχει ανάγκη ο κόσμος! Αφήστε που μια ωραία Πανεπιστημίου την καταστρέψετε και, για να περάσουμε από εδώ και να πάμε στα Κάτω Πατήσια, θέλουμε σαράντα λεπτά, που θέλαμε δεκαπέντε λεπτά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Εμείς σας καλούμε για άλλη μια φορά - όλη την Ολομέλεια, γιατί θα μιλήσει πολύς κόσμος σήμερα - να σταματήστε τα παράλογα για να έρθει η λογική. Αν επικρατήσει η λογική, θα νομοθετήσουμε πάρα πολύ σωστά για τον Έλληνα και την Ελληνίδα. Αυτό πρέπει να το έχουμε υπ' όψιν μας όλοι. Και σας το λέει ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έχει να κερδίσει και τίποτα. Ούτε χθες ήμουν πολιτικός και αύριο δεν ξέρω αν θα είμαι πολιτικός. Όμως, μπαίνοντας σε αυτή τη Βουλή με ένα κόμμα - χθες είχαμε και τα γενέθλια όλοι μας - με δέκα νοματαίους - εννέα συν τον Πρόεδρο - αποδείξαμε τι είμαστε. Και θα πω και ένα εύγε στον κ. Λιβανό, στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος παραδέχθηκε, εμμέσως πλην σαφώς, με καθαρό λόγο, ότι είμαστε μία από τις καλύτερες Κοινοβουλευτικές Ομάδες, πιο πειθαρχημένες, σοβαρή, με προτάσεις. Εμείς αυτό το οποίο θα κάνουμε μέχρι να φύγουμε από εδώ, είναι να καλούμε την Κυβέρνηση να νομοθετεί προς το συμφέρον του Έλληνα και της Ελληνίδας. Δεν μας ενδιαφέρει τι γίνεται αλλού. Στη Γερμανία υπάρχει άλλος νόμος. Στη Σουηδία, όπως ακούστηκε προηγουμένως, ο νόμος είναι ακόμα πιο σκληρός. Έρχονται μία, δύο μέρες πριν και μαζεύουν αυτούς οι οποίοι είναι ταραξίες. Άρα δεν τους αφήνουν να μπουν στις διαδηλώσεις. Υπάρχει η Γερμανία, υπάρχει η Ισπανία, που είναι πιο αυστηρός ο νόμος. Εμείς δεν θέλουμε παράλογα πράγματα. Η φωνή της λογικής μπορεί να επικρατήσει; Τέσσερα χρόνια μέχρι να γίνουν οι εκλογές - δεν ξέρω πότε θα γίνουν εκλογές, λέμε το 2023- θα ακούτε από μας προτάσεις. Θα καταγγέλλουμε με εύστοχο τρόπο και δημιουργικά θα σας κάνουμε προτάσεις. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Καλούμε, λοιπόν, για μια ακόμα φορά την Κυβέρνηση. Το νομοσχέδιο κινήθηκε προς τη σωστή κατεύθυνση, παρόλο που στην αρχή ήταν έξω από τα νερά. Μπήκε μέσα σε ένα πλαίσιο πιο σοβαρό. Άκουσε τρεις από τις τέσσερις προτάσεις τις δικές μας. Και δεν ήταν μόνο δικές μας. Και το Κίνημα Αλλαγής έκανε προτάσεις και άλλα κόμματα. Όμως, αυτό το οποίο μας ενδιαφέρει είναι να καταλάβει όλο το Κοινοβούλιο, όλοι εδώ μέσα, ότι πρέπει να αυστηροποιηθούν οι ποινές για αυτούς οι οποίοι είναι βάνδαλοι, είναι καθ' έξιν και, αν θέλετε, είναι και κατ' επάγγελμα, πολλές φορές, καταστροφείς, είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν άγρια ένστικτα, προφανώς. Δεν τους ενδιαφέρει ούτε η περιουσία του άλλου ούτε το να ζήσει ο άλλος. Να πεθάνει ο άλλος και ας γελάσουμε εμείς. Γιατί αυτό κάνουν. Δεν κερδίζουν τίποτα άλλο. Σας καλούμε, λοιπόν, να αυστηροποιηθούν οι ποινές για αυτούς οι οποίοι κάνουν τις καταστροφές, να πληρώνουν με την ίδια τους την περιουσία και να μπαίνουν φυλακή χωρίς ανασταλτικό αποτέλεσμα. Θα δείτε ότι σε εύλογο χρονικό διάστημα δεν θα γίνεται κανένας βανδαλισμός. Δεν μπορεί να απαγορεύσεις κανείς τις διαδηλώσεις. Το Σύνταγμα είναι σαφέστατο. Βεβαίως και πρέπει να υπάρχει εισαγγελέας. Σε αυτό υπήρξε τοποθέτηση. Λύθηκε. Βεβαίως και πρέπει να υπάρχει σοβαρή και σωστή αστυνόμευση, όπως και υπάρχει. Κάνουν την προσπάθειά τους οι αστυνομικοί. Κύριε Υπουργέ, η Ελληνική Λύση θα ψηφίσει θετικά στο νομοσχέδιο αυτό. Παρ' όλες τις καταγγελίες τις οποίες κάναμε, είδαμε ότι ικανοποιήσετε αρκετά από τα δικά μας αιτήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Και για μια ακόμα φορά, αυτό το τελευταίο μην το ξεχάσετε: ό,τι κάνουμε, να το κάνουμε υπέρ του συμφέροντος όλων των Ελλήνων και όλων των Ελληνίδων. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο τώρα έχει η ειδική αγορήτρια του ΜέΡΑ25, η κ. Αγγελική Αδαμοπούλου. Μετά τον λόγο θα πάρει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Βελόπουλος. Ορίστε, κυρία Αδαμοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Όπως επανέλαβα πολλές φορές και στις συνεδριάσεις της επιτροπής, το νομοσχέδιο αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης ιδεολογικής ταυτότητας και της στρατηγικής της Κυβέρνησης, η οποία τώρα προσπαθεί με διάφορα αφηγήματα να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Ξεκινήσατε με το δόγμα «νόμος και τάξη» και τώρα πάτε ένα βήμα παραπέρα, με τη δημιουργία ενός εσωτερικού αόρατου εχθρού, τον οποίο, ουσιαστικά, θεωρείτε ότι αντιπροσωπεύει ο κάθε διαδηλωτής, ο κάθε πολίτης ο οποίος έρχεται να διαμαρτυρηθεί. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, εκφοβίζετε τους διαδηλωτές, τους στοχοποιείτε και πλειοδοτείτε ακόμη περισσότερο τον φόβο τους. Να μην επαναλάβουμε ότι, ουσιαστικά, τα όποια βίαια φαινόμενα στις διαδηλώσεις είναι αποτέλεσμα της παταγώδους αποτυχίας και του επιχειρησιακού φιάσκου των αστυνομικών οργάνων, τα οποία, ακριβώς από έλλειψη εκπαίδευσης και από τις εκάστοτε πολιτικές εντολές που δέχονται, δεν μπορούν, ουσιαστικά, να περιφρουρήσουν, μέσα στα όρια της νομιμότητας και του Συντάγματος, τις διαδηλώσεις. Και, βεβαίως - όπως είπα ξανά - γνωρίζετε ποιοι είναι αυτοί οι γνωστοί - άγνωστοι μπαχαλάκηδες. Το παρακράτος σάς βολεύει, για αυτό ζει και βασιλεύει. Έρχεστε, λοιπόν, τώρα και αντί, με την κατάλληλη εκπαίδευση των αστυνομικών και με τους κατάλληλους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς, να περιφρουρήσετε και να προστατεύσετε τον ειρηνικό χαρακτήρα των διαδηλώσεων, προτιμάτε να λάβετε ακραία μέτρα, με τα οποία καταπατάτε τα δικαιώματα των πολλών. Αναφέραμε το παράδειγμα του «μεγάλου περιπάτου», ο οποίος έχει προκαλέσει τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα. Παρ' όλα αυτά, αναζητήθηκαν εναλλακτικές δυνατότητες, προκειμένου να περιοριστεί το πρόβλημα αυτό. Αντίθετα, τώρα προσφεύγετε για μία διαδήλωση πενήντα, εκατό ατόμων στη λύση του να παραλύετε, ουσιαστικά, το κέντρο, έτσι ώστε να διχάζετε τους πολίτες και να στρέφετε αυτούς οι οποίοι δεν συμμετέχουν στις διαδηλώσεις κατά αυτών οι οποίοι διεκδικούν τα δικαιώματά τους και τα αυτονόητα. Επίσης, όπως είπα ξανά, στο έγκλημα με το βιτριόλι οι μηχανισμοί εντοπισμού και σύλληψης λειτούργησαν άκρως αποτελεσματικά. Όταν, όμως, μιλάμε για τις διαδηλώσεις και για τους ταραξίες, εκεί, δυστυχώς, κανένα εύρημα, καμμία δυνατότητα σύλληψης, καμμία δυνατότητα εντοπισμού. Αυτό μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί. Είναι μία άκρως σατανική σύμπτωση! Έρχεστε, λοιπόν, τώρα με το νομοσχέδιο και βάζετε τον διοργανωτή των υπαίθριων συναθροίσεων να είναι αυτός που, ουσιαστικά, θα υποκαθιστά τον ρόλο της πολιτείας. Είναι αυτός ο οποίος όχι μόνο θα είναι υπεύθυνος για την τήρηση της δημόσιας τάξης και της κοινωνικοοικονομικής ζωής στις υπαίθριες συναθροίσεις, αλλά και αυτός ο οποίος θα κληθεί να αναλάβει μία και γνήσια και νόθο αντικειμενική ευθύνη - δηλαδή ανεξάρτητη από πταίσμα δικό του και από υπαιτιότητα δική του - για τα όποια απρόβλεπτα φαινόμενα τελικά προκληθούν στις διαδηλώσεις, χωρίς να λαμβάνεται υπ' όψιν ότι αυτό είναι καθαρά θεσμική εγγύηση και θεσμικός ρόλος της ίδιας της πολιτείας. Δεν σας το είπαμε μόνο εμείς αυτό. Σας το είπε και η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής, η οποία ειδικά ως προς το συγκεκριμένο άρθρο ήταν απόλυτη. Η οποιαδήποτε οιονεί ή γνήσια αντικειμενική ευθύνη του διοργανωτή είναι αντισυνταγματική. Θα πρέπει αυτή τη διάταξη να την ξανασκεφτείτε και να την αποσύρετε. Μέσα σε όλο αυτό το παιχνίδι, έρχεστε να βάλετε και τους εισαγγελείς και τις δικαστικές αρχές. Εργαλειοποιείτε τα δικαστικά όργανα, τα οποία δεν έχουν καμμία τέτοια αρμοδιότητα ως προς την απαγόρευση και τη διάλυση των συναθροίσεων. Αυτό το οποίο, όμως, πάνω από όλα πρέπει να κοιτάξετε και στο οποίο πρέπει να εστιάσετε και που το επανέλαβα πάρα πολλές φορές είναι η κατάλληλη εκπαίδευση των αστυνομικών. Αυτό σας ζήτησα να κάνετε ως προς την πρόταση που κάνουμε για την αντικατάσταση του παρόντος νομοσχεδίου. Διότι αυτή ακριβώς - και απευθύνομαι στον κ. Τζαβάρα, που δεν είναι εδώ, σε σχέση με τις θεσμικές εγγυήσεις στις οποίες αναφέρθηκε - είναι η καλύτερη θεσμική εγγύηση για να ασκείται το δικαίωμα στις δημόσιες συναθροίσεις ακώλυτα και μέσα στα όρια της νομιμότητας. Είναι ακριβώς η εκπαίδευση και η προετοιμασία του Αστυνομικού Σώματος, ώστε να προστατεύει σε αγαστή συνεργασία με τους διαδηλωτές την άσκηση αυτού του δικαιώματος. Έρχομαι τώρα σε ένα άρθρο το οποίο δεν ανέλυσα ιδιαίτερα στις επιτροπές. Έκανα απλή νύξη στην προηγούμενη συνεδρίαση. Αναφέρομαι στο άρθρο 19 του νομοσχεδίου, το οποίο προβλέπει τη δημιουργία μιας αυτοτελούς υπηρεσίας πρόληψης της βίας, η οποία θα υπάγεται απευθείας στον Υπουργό. Έρχεστε εδώ και τσουβαλιάζετε όλο το φάσμα της κοινωνικής βίας και την ταυτίζετε με τον εξτρεμισμό, με την τρομοκρατία, δαιμονοποιώντας και διαστρεβλώνοντας ακόμα και την ίδια την έννοια της ριζοσπαστικοποίησης, προσπαθώντας να δώσετε σε οτιδήποτε ριζοσπαστικό, σε οποιαδήποτε ριζοσπαστική φωνή κάτι το παράνομο και κάτι το οποίο, ουσιαστικά, απειλεί τη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Καταλήγετε, λοιπόν, να εξισώνετε τη ριζοσπαστικοποίηση με τον χουλιγκανισμό, με την έμφυλη βία, με την ενδοοικογενειακή βία. Θα αναφέρω στο σημείο αυτό τι λέει η καθηγήτρια Αλεξάνδρα Κορωναίου: «Γνωρίζουμε από όλη τη διεθνή βιβλιογραφία και από τις έρευνες, που είναι πάρα πολλές, ότι το φαινόμενο της ριζοσπαστικοποίησης και άλλα που αναφέρονται στο νομοσχέδιο, όπως η έμφυλη βία, συνδέονται με τις κοινωνικές ανισότητες. Μέσα σε όλα, πάτε να διασυνδέσετε τις υπηρεσίες ασφαλείας με την ακαδημαϊκή κοινότητα και την ακαδημαϊκή έρευνα, μία διάταξη άκρως προβληματική, άκρως επικίνδυνη και καθόλου αθώα.». Τι μας λέει, επίσης, η καθηγήτρια Κορωναίου; Μας λέει ότι σε πολλές περιπτώσεις χωρών, μετά από τρομοκρατικές επιθέσεις, κλήθηκαν επιστήμονες που δούλευαν σε τέτοια ζητήματα, είτε με έρευνες στη νεολαία ή case studies με δράστες τρομοκρατικών ενεργειών που έχουν φυλακιστεί να συνεργαστούν με υπηρεσίες ασφάλειας και με την ίδια την αστυνομία, με σκοπό την πρόληψη, αλλά ουσιαστικά, παίζοντας τον ρόλο του πληροφοριοδότη και του profiler, να προσπαθούν δηλαδή, ερχόμενοι σε επαφή με κάποιον, ο οποίος μπορεί να προέβη σε τρομοκρατική ενέργεια ή να θεωρείται επικίνδυνος, να δημιουργήσουν το προφίλ του και να τον φακελώσουν με αυτόν τον τρόπο, δημιουργώντας κάποια χαρακτηριστικά ατόμων που ενδέχεται να διαπράξουν τρομοκρατικές ενέργειες. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, εμπλέκοντας την ακαδημαϊκή έρευνα με τις υπηρεσίες ασφάλειας, αυτό που κάνετε ουσιαστικά είναι να προσβάλλετε και να στρέφεστε εναντίον της ακαδημαϊκής δεοντολογίας, κατά του ακαδημαϊκού κύρους, της ανεξαρτησίας που πρέπει να διέπει τον ακαδημαϊκό, κατά της ακαδημαϊκής δεοντολογίας και ακεραιότητας. Ακόμη, λοιπόν, και ο ίδιος ο όρος «ριζοσπαστικοποίηση», όπως ανέφερα πριν, δεν θα πρέπει να ταυτίζεται και να δαιμονοποιείται και να εργαλειοποιείται, ώστε να θεωρείται ότι οτιδήποτε ριζοσπαστικό σημαίνει και επικίνδυνο για τη δημόσια τάξη. Ριζοσπαστικό μπορεί να είναι και κάτι ρηξικέλευθο. Μπορεί να είναι κάτι το οποίο μπορεί να αποσκοπεί στη μεταρρύθμιση. Μπορεί να είναι κάτι καινοτόμο. Να μην το ταυτίζουμε με την τρομοκρατία και με τον βίαιο εξτρεμισμό. Αυτό, όμως, το οποίο πάνω από όλα σάς διαφεύγει κατά τα ξένα πρότυπα τέτοιου δόγματος που μεταφέρετε στην ελληνική πραγματικότητα είναι ότι τα φαινόμενα βίας αποτελούν νομοτέλεια. Και είναι μία κοινωνική νομοτέλεια, διότι η γενεσιουργός αιτία αυτών των φαινομένων είναι οι κοινωνικές ανισότητες, αυτές οι οποίες παραλύουν το κοινωνικό κράτος, δυσκολεύουν την πρόσβαση των πολιτών στις δομές υγείας, συρρικνώνουν τα κοινωνικά δικαιώματα, φτωχοποιούν τους πολίτες. Είναι όλες αυτές οι κοινωνικές ανισότητες, οι οποίες θα έχουν λογικό επακόλουθο και επόμενο τις αντιδράσεις τις κοινωνικές μέσα σε πολύ θεμιτά όρια βίας. Έτσι, λοιπόν, για την αποριζοσπαστικοποίηση, όπως λέτε, την οποία ουδόλως και εξειδικεύετε, ζητάτε τη συνεργασία της Αστυνομίας, ενώ αυτό το οποίο θα έπρεπε να κάνετε και να εστιάσετε είναι ακριβώς η άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Υπάρχουν κάποια παραδείγματα - ανέφερα ένα την προηγούμενη φορά - όπως το παράδειγμα της Αγγλίας, όπου η οποιαδήποτε επέμβαση των αστυνομικών οργάνων στις διαδηλώσεις, συνήθως διέπεται από έναν πολύ καλά οργανωμένο επιχειρησιακό σχεδιασμό και έλεγχο. Έχουν πλήρη επίγνωση της ευθύνης που τους αναλογεί οι αστυνομικοί και της διακριτικής ευχέρειάς τους. Γι' αυτό υπάρχει πολύ μεγάλη προσοχή ως προς την οποιαδήποτε κατάχρηση και υπέρβαση αυτής της διακριτικής ευχέρειας, γιατί είναι πάρα πολύ καλά εκπαιδευμένοι. Αντίθετα, ερχόμαστε στην ελληνική πραγματικότητα, όπου υπάρχει κατά τεκμήριο μία επίκληση της αρχής της νομιμότητας, δηλαδή ότι οι αστυνομικοί όταν ενεργούν, ενεργούν πάντα στα όρια της νομιμότητας, ενώ δεν κοιτάμε την ουσία, ότι υπάρχει πλήρης αδιαφάνεια, πλήρης έλλειψη λογοδοσίας και πλήρης ατιμωρησία. Κακά τα ψέματα, όλο αυτό το νομοσχέδιο είναι για να καλύψετε κάτω από το χαλί όλα τα χαρακτηριστικά της πολιτικής σας, που διέπεται από την ακραία φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, την κοινωνική περιθωριοποίηση, την κοινωνική καταπίεση, από το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτών θα φτάσει να ζει στα όρια της φτώχειας. Βλέπουμε πού έχουν καταλήξει οι εργασιακές σχέσεις, ειδικά μετά τον κορωνοϊό, οι οποίες απορρυθμίζονται, ελαστικοποιούνται. Έχουμε ένα κύμα απολύσεων. Θέλετε, λοιπόν, και να εξαθλιώσετε οικονομικά τους πολίτες και να τους φιμώσετε, να τους εκφοβίσετε, να πλειοδοτήσετε τον φόβο τους, παρά το γεγονός ότι θα κληθούν να ζήσουν μέσα στα όρια της αναξιοπρεπούς διαβίωσης. Αυτό, λοιπόν, που σας καλούμε είναι έναντι αυτού του νομοθετήματος να αφουγκραστείτε την κατάσταση στην οποία έχετε οδηγήσει τον ελληνικό λαό, να αφουγκραστείτε τα αιτήματα του ελληνικού λαού, να άρετε όλα αυτά τα αδιέξοδα στα οποία οδηγείτε τον ελληνικό λαό και να αφήσετε νομοθετήματα, τα οποία κινούνται μεταξύ αντισυνταγματικής ακροβασίας και ακραίας καταστολής. Τέλος, πληροφορήθηκα ότι κάποιες δηλώσεις μου στην πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής ενεργοποίησαν τα ευαίσθητα αντανακλαστικά κάποιων αστυνομικών της Ένωσης Αξιωματικών της Κεντρικής Μακεδονίας, οι οποίοι έσπευσαν να καταθέσουν μία άκρως προσχηματική και αστεία μήνυση εναντίον μου. Πρόκειται για μία ξεκάθαρη πολιτική σπέκουλα και τίποτε άλλο. Είναι γεγονός ότι σε όλους τους επαγγελματικούς χώρους, ακόμη και στον χώρο των δικηγόρων από τον οποίο προέρχομαι, υπάρχουν επίορκοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι δαιμονοποιούμε όλο το σώμα των αστυνομικών, οι οποίοι ξέρουμε με πόση σοβαρότητα κάνουν το έργο τους πολλοί από αυτούς. Όμως, όταν υπάρχουν επίορκοι, θα πρέπει να τιμωρούνται. Θα πρέπει να τίθενται στο περιθώριο. Θα πρέπει, λοιπόν, να κοιτάξουμε τα φαινόμενα αδιαφάνειας που υπάρχουν σε αυτό το σώμα, τα φαινόμενα έλλειψης λογοδοσίας, διότι μιλάμε για ζητήματα δημόσιας τάξης και δικαιοσύνης. Η οποιαδήποτε προσπάθεια κάνουν κάποιοι να φιμώσουν τον αντιπολιτευτικό λόγο μέσα από τέτοιες καταχρηστικές ενέργειες και πολιτικές σπέκουλες, όπως προείπα, αυτό που έχω να τους πω είναι πολύ απλά ότι αυτή η προσπάθειά τους δεν θα τους περάσει. Και βεβαίως επιφυλάσσομαι παρομοίως παντός νομίμου δικαιώματός μου κατά παντός υπευθύνου. Ευχαριστώ πολύ.
Μετά το πέρας της ομιλίας της ειδικής αγορήτριας πρέπει να κλείσει, όπως έχει αποφασιστεί, ο κατάλογος των ομιλητών. Πριν κλείσει το ηλεκτρονικό σύστημα, θέλω να ρωτήσω αν υπάρχει κάποιος κύριος ή κάποια κυρία συνάδελφος εντός της Ολομέλειας ή εν πάση περιπτώσει στο εντευκτήριο που θέλει να ομιλήσει και δεν το έχει δηλώσει; Κανείς. Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής εγγραφής των ομιλητών. Τον λόγο έχει τώρα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης κ. Βελόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή μίλησε ο κ. Μυλωνάκης, ο Βουλευτής της Ελληνικής Λύσης, για τον πεζόδρομο, εγώ θα τον αποκαλούσα περίδρομο και όχι πεζόδρομο, γιατί τα λεφτά ήταν πάρα πολλά που δόθηκαν. Βέβαια φαίνεται ότι ο κ. Μπακογιάννης δεν είναι από χωριό, αλλά από πόλη, γιατί το αυτονόητο είναι να μη φυτεύεις καλοκαιριάτικα. Καλοκαίρι δεν φυτεύεις ποτέ, κύριοι συνάδελφοι, της Νέας Δημοκρατίας. Να το πείτε στον κ. Μπακογιάννη, γιατί είναι από πόλη και δεν είναι από χωριό. Όπως επίσης η αισθητική τού να φυτεύουμε φοίνικες στην Αθήνα. Η Αθήνα δημιουργήθηκε από μία κόντρα μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνος. Βάλτε ελιές, ρε παιδιά, βάλτε ελίτσες. Λέω εγώ, βάλτε ελίτσες. Αν θέλετε, μπορείτε να βάλετε και μπονσάι, να βάλετε και φοινικόδεντρα, εντάξει. Αλλά ζαρντινιέρα και παγκάκι έξι χιλιάρικα; Δεν ξέρω, σαν πολλά δεν είναι για τους φτωχούς Αθηναίους πένητες και αστέγους που ψάχνουν στα σκουπίδια; Δεν ξέρω. Αλλά, επειδή ελέγχετε όλα τα μέσα ως παράταξη, αν το έκανε ένας άλλος δήμαρχος που ανήκε, ας πούμε, στο ΚΚΕ, στην Ελληνική Λύση, στον ΣΥΡΙΖΑ θα τον είχατε σκίσει σαν χταπόδι εσείς και τα μέσα σας. Έξι χιλιάρικα το παγκάκι! Θα λέγατε διάφορα πράγματα. Είναι μία ατυχής επιλογή από τον φέρελπι δήμαρχο - φέρελπι για την παράταξή σας, βέβαια - αυτή η επιλογή. Τώρα πάμε στα σοβαρότερα, στη συνταγματικότητα. Στο σπίτι του κρεμασμένου, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μιλάμε για σχοινί κατ' αρχάς. Είχε την ατυχή επιλογή ο κ. Ραγκούσης να κάνει μια ολόκληρη αναφορά για αντισυνταγματικότητα. Τον άκουσα με προσοχή. Εδώ, κύριε, το Σύνταγμα το έχουν κάνει λάστιχο. Με μνημόνια ψάχνετε Σύνταγμα στην Ελλάδα εσείς; Χωρίς να ερωτηθούν οι Έλληνες πολίτες; Δηλαδή επικαλείστε το Σύνταγμα όταν το έχετε καταστρατηγήσει, ως κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ως Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Εδώ μιλάμε για θέατρο του παραλόγου, μιλάμε για κωμικοτραγικές στιγμές που ζούμε εδώ μέσα. Όταν τα μνημόνια παραβιάζουν καταφανώς το Σύνταγμά μας, όταν υπάρχουν υπέρτερες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το ελληνικό Σύνταγμα, έρχεστε εδώ και κάνετε αίτηση αντισυνταγματικότητας σε μία προσπάθεια της Κυβέρνησης να επιβληθεί ο νόμος και η τάξη. Για εμένα αντισυνταγματικό, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να μην μπορεί να πάει ο μαγαζάτορας να ανοίξει το μαγαζί του το πρωί και να μην ξέρει αν θα το βρει ανοικτό. Γιατί είμαι επιχειρηματίας. Ούτε δημόσιος υπάλληλος είμαι, όπως πολλοί από εσάς. Έχω μαγαζί στην Ιπποκράτους και φοβάμαι να το ανοίξω όταν γίνονται τα επεισόδια. Για εμένα αντισυνταγματικό είναι το δικαίωμα του μπαχαλάκη να πετάει μολότοφ, που είναι παράνομη πράξη, να μου στερεί τη δυνατότητα να περπατήσω στο πεζοδρόμιό μου. Να θέλω να πάω στη σχολή μου στο πανεπιστήμιο - ο φοιτητής - και να φοβάται. Εκεί δεν υπάρχει Σύνταγμα, που υπάρχουν ειδικές παρατάξεις που τα σπάνε και τα ρημάζουν; Σας λέω, λοιπόν, ότι είναι καλό να μιλάμε, αλλά είναι καλύτερο να σκεφτόμαστε. Είπε ο κ. Ραγκούσης - εξαιρετικός, εξαιρετικότατος, τον άκουγα με προσοχή πάρα πολλή ώρα - για την αντισυνταγματικότητα. Άρχισε να λέει «άρθρο 3», «άρθρο 10», «άρθρο 15», «άρθρο 45». Κύριε Ραγκούση, εσείς δεν κάνατε τον νόμο για την ιθαγένεια, που ήταν αντισυνταγματικός στο Σ.τ.Ε.; Εσείς τον κάνατε και κάνετε υποδείξεις σε αυτούς για την αντισυνταγματικότητα του νόμου; Δηλαδή εσείς που κάνατε έναν νόμο αντισυνταγματικό, ρίχνετε μομφή σε αυτούς. Και τι νόμος! Δώσατε ιθαγένεια, γένος. Άλλο πολιτογράφηση και άλλο γένος. Θα σας εξηγήσω παρακάτω το ατόπημά σας. Γιατί το γένος είναι ο γιος του Ραγκούση, ο παππούς του Ραγκούση, ο προπάππους του Ραγκούση και δεν είναι ο Ιμπραήμ Αχμέτ Χασάν ιθαγενής με γένος του Ραγκούση. Δεν γίνεται, είναι ασύμβατο! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη συνταγματικότητα. Βέβαια φέρατε και εσείς νόμο στη Νέα δημοκρατία με τον κ. Θεοδωρικάκο. Θα τα πω σε λίγο για εσάς. Θα δώσετε fast track ιθαγένεια και εσείς. Τι να σας πω; Δεν ξέρω. Έχετε χάσει τον προσανατολισμό σας. Διαγωνισμός για τα κανάλια. Και αυτός αντισυνταγματικός και ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα μιλήσω για τις Πρέσπες. Εκεί Τσίπρας αποφάσισε και Κοτζιάς υπέγραψε με εντολή άλλων. Αλλά δέρναμε τον κόσμο στα συλλαλητήρια. Διότι το ξύλο των συριζαίων είναι δημοκρατικό ξύλο, είναι ξύλο συνταγματικό. Τα δακρυγόνα απορρέουν από το άρθρο 17 του Συντάγματος 23 παράγραφος 4 του ΣΥΡΙΖΑ, που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ρίχνει δακρυγόνα, μπορεί να τραβάει εξάχρονα παιδάκια και να τους ρίχνει δακρυγόνα. Αυτά είναι υποκριτικά! Και δεν θα πω για τον άλλον νόμο, του Κατρούγκαλου, που πετσόκοψε συντάξεις. Και αυτός είναι αντισυνταγματικός. Πετσόκοψε συντάξεις, ρήμαξε συνταξιούχους. Διακόσιες πενήντα χιλιάδες Έλληνες περιμένουν ακόμη και τώρα, και επί Νέας Δημοκρατίας, επί έναν χρόνο να πάρουν σύνταξη. Οι παππούδες μας, οι γιαγιάδες μας, οι θείοι μας είναι αυτοί. Περιμένω τον κ. Βρούτση. Εδώ έχω, λοιπόν, την αντισυνταγματικότητα στο Σ.τ.Ε. του κ. Ραγκούση. Θα την καταθέσω στα Πρακτικά. Γιατί είπαμε στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάμε για σκοινί, τελείωσε. Και τι σκοινί, καραβόσκοινο. Δεν γίνεται. Πάμε στα υπόλοιπα. Διαχρονική πολιτική, κύριοι συνάδελφοι, και επιχειρηματολογία και των κυρίων της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ ξέρετε ποια είναι; Ένα μοτίβο ενιαίο: «Εμείς είμαστε λιγότερο χειρότεροι από αυτούς.». Αυτό είναι το μοτίβο σας. «Τι κάνατε εσείς;». Και λένε και οι άλλοι: «Που κάνατε εσείς». Και αυτό αναπαράγεται στην ελληνική κοινωνία. Και ο Έλληνας πάει και ψηφίζει όχι τον καλύτερο, αλλά αυτόν που λέει ότι είναι ο λιγότερο χειρότερος από τον άλλο. Αυτό είναι το δυσάρεστο. Γι' αυτό φτάσαμε μέχρι εδώ, να κυβερνάται η Ελλάς από ανθρώπους οι οποίοι δεν δούλεψαν στη ζωή τους ποτέ, δεν έχουν ένα ένσημο, γιατί έχουν καλές σχέσεις με το κόμμα, και ανελίσσονται από το κόμμα από μικρά παιδιά και γίνονται κομματικά στελέχη από τον κομματικό σωλήνα. Οδήγησε, λοιπόν, σε μια κοινωνία αφοσιωμένη σε εντοπισμό λάθους του αντίπαλου, όχι, όμως, σε επιδίωξη του στόχου, που είναι η βελτίωση της κατάστασης. Αυτό είναι το μείζον πρόβλημά μας. Και έχετε κάνει την Ελλάδα, δυστυχώς θα το πω, τα μεγάλα κόμματα κυρίως, άνδρο, όπως θα το ακούσετε τώρα, κομματικά τυφλών ψηφοφόρων. Τους έχετε αφαιρέσει την κριτική διάθεση, γιατί, όταν δεν έχετε επιχειρήματα, αναφέρεστε στον ΣΥΡΙΖΑ, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει επιχειρήματα, αναφέρεται στα δικά σας τα στραβά. Πέτσινες αντιπαραθέσεις μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ για τον κ. Πέτσα, παλιότερα για τον κ. Πετσίτη. Πέτσινες είναι όλες οι αντιπαραθέσεις σας, γιατί επί της ουσίας δεν έχετε κάτι διαφορετικό να πείτε. Μαλώνετε για τον Καλογρίτσα. Λέτε «το καλό του παιδί του ΣΥΡΙΖΑ». Τον λέγατε «βοσκοτόπια» κάποτε. Σήμερα έγινε κύριος του ΣΥΡΙΖΑ; Ο κ. Καλογρίτσας; Ο «βοσκοτοπιάς»; Ρωτώ πώς επικαλείστε έναν τύπο ο οποίος κάποτε ήταν μαύρο πρόβατο για εσάς; Πού είναι η λογικοφανής επιχειρηματολογία ότι είναι κακός αυτός ο άνθρωπος ή καλός, όπως μας βολεύει; Κακός με τα «βοσκοτόπια», καλός τώρα που λέει για τα τρία εκατομμύρια. Και επειδή θέλω να είμαι συνεπής, για εμένα δεν είναι πέτσινα τα λεφτά, τα 20 εκατομμύρια, που δαπανήθηκαν στα κανάλια. Εδώ λέει ψέματα η Νέα Δημοκρατία, διότι δέκα κανάλια πήραν περίπου 5 με 6 εκατομμύρια ευρώ. Είναι ψέμα! Κανονικό χρήμα ήταν. Δεν ήταν πέτσινο το χρήμα. Και δεν είναι πέτσινη ούτε η ανεργία ούτε η φτώχεια των Ελλήνων. Γιατί να δώσετε 20 εκατομμύρια ευρώ στον κάθε διαπλεκόμενο, στους πέντε - έξι αυτούς, για πείτε μου εσείς; Υπάρχει δημοσιογράφος που πήρε, ακούστε, που το παίζει εκδότης και παραγωγός, δέκα ασθενοφόρα cash. Ένας τύπος που έχει δύο site, δέκα ασθενοφόρα πήρε. Θα μπορούσαμε να πάρουμε δέκα ασθενοφόρα με τα λεφτά αυτά και του τα δώσατε. Αλλά, συμπωματικά, όλη ημέρα σάς λιβανίζει. Όχι εσάς, κύριε Λιβανέ, τη Νέα Δημοκρατία. Λιβάνι όλη ημέρα! «Ζητωμητσοτάκηδες»! Γιατί, πείτε μου εσείς. Αφού είναι τόσο καλά τα πράγματα για την πατρίδα μας, δώστε τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες συντάξεις στους συνταξιούχους. Δώστε αυξήσεις μισθών, αφού τα κάνει καλά όλα. Και είδα και το άλλο το θέατρο το χθεσινό, που πήγε να εγκαινιάσει το μετρό κάπου στον Πειραιά και χιλιάδες κόσμου τον περίμενε. Εκεί δεν υπάρχει συνωστισμός; Εκεί δεν πρέπει να επιβληθούν πρόστιμα; Μόνο στον μεροκαματιάρη που ανοίγει το μαγαζί του και βάζει τα 15.000 και του κλείνει το μαγαζί, επειδή είχε δέκα άτομα παραπάνω; Αλλά όταν πάει ο Πρωθυπουργός «ζήτω ο Μητσοτάκης», «ζήτω ο Βελόπουλος», δεν πειράζει. Σας λέω λοιπόν, ότι είναι στρεβλά όλα αυτά που κάνετε. Πάμε σε αυτό που λέω ως πραγματικότητα. Είναι απορίας άξιο να ακούω Κόζα Νόστρα. Να ακούω από τη μία πλευρά για παιδεραστές, να ακούω από την άλλη για Καλογρίτσες και εκατομμύρια ευρώ. Να σας πω τι κάνετε; Το 45% των Ελλήνων ψηφοφόρων μαντρώνεται και το υπόλοιπο 55% έχει αηδιάσει. Όταν ακούει από τον ΣΥΡΙΖΑ για παιδεραστές στη Νέα Δημοκρατία, όταν ακούει από τη Νέα Δημοκρατία για κλέφτες και απατεώνες από την άλλη, οποιοδήποτε κόμμα, το 55% των Ελλήνων δεν θα πάει να ψηφίσει ποτέ και φταίτε όλοι σας. Αντί να κάνουμε σοβαρή επιχειρηματολογία εδώ μέσα, με επιχειρήματα - μπορεί να διαφωνούμε, δεν είναι κακό, αλλά με επιχειρήματα - , αντί να καρατομήσετε αυτόν τον αλήτη που παζάρευε στα τηλέφωνα για νέα κοριτσάκια επειδή αμέσως σας ελέγχουν, το καλύπτουν. Ντροπή σε όλους μας! Παιδιά δεν έχετε εσείς; Είναι δυνατόν; Εγώ έχω είκοσι ενός ετών! Αν ήξερα ότι υπήρχε ένας τέτοιος τύπος, δεν ξέρω τι θα έκανα εγώ. Και, όμως, ειλικρινά τα καλύπτετε όλα. Γι' αυτό, για την παιδεραστία ειδικά: δήμευση περιουσίας, ισόβια, να μην ξαναβγεί ποτέ έξω, καθώς και για το εμπόριο ναρκωτικών - δεν το λέω τυχαία - για να αποτραπεί αυτή η ιστορία. Αν δεν θέλετε, κάντε χημικό ευνουχισμό, υπάρχουν τρόποι! Ψάχνουν δεκαπεντάχρονα και δεκαεξάχρονα και κάποιοι εδώ μέσα τα κουκουλώνουν! Πάμε στο νομοσχέδιο, κύριε Υπουργέ. Πάτε ένα βήμα μπροστά, ενώ χρειάζονται δέκα. Εγώ το έχω πει, αν δεν έχετε αυστηροποίηση των ποινών, δηλαδή αυστηρές ποινές, δεν θα γίνει τίποτα. Εδώ είμαστε! Μα, νόμος υπήρχε από την εποχή της χούντας, ρε παιδιά, μην κοροϊδευόμαστε. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόβλημα νόμων. Έχουμε το πιο πολύνομο κράτος - δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα! - , γι' αυτό και όλοι εδώ μέσα είναι δικηγόροι. Ξέρετε τι έλεγε ο Πλάτων, κύριε Υπουργέ; Όταν έβλεπε η πολιτεία να κυβερνάται από γιατρούς και δικηγόρους, νομικούς, έλεγε ότι είναι αποτυχημένη πολιτεία. Ψάξτε πόσοι είναι εδώ μέσα οι δικηγόροι! Ψάξτε πόσοι είναι οι γιατροί! Το έλεγε ο Πλάτωνας πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, λες και ήξερε εμάς σήμερα! Θα αρχίσουν να έρχονται και σαράντα πέντε και εβδομήντα πέντε. Ο θείος μου από το χωριό, ο Στέλιος από τα Γιαννιτσά - γιατί από εκεί κατάγομαι, από ένα χωριό εκεί, από αγροτική οικογένεια - πού να καταλάβει τώρα το δεκαπέντε, σαράντα πέντε, εβδομήντα πέντε; Τι ωραία που τα λέει ο δικηγόρος! Τα λέει καλά! Στο δικαστήριο να πάει να τα πει αυτά! Εδώ παράγουμε έργο και πολιτική, παράγουμε στη βάση των επιχειρημάτων και κυρίως του σχεδίου. Το πρόβλημα με τη Νέα Δημοκρατία είναι ότι δεν έχετε σχέδιο και εδώ ακόμα φοβάστε. Γιατί φοβάστε; Δεν καταλαβαίνω. Θέλουμε να επιβάλλουμε νόμο και τάξη. Να μη φοβάται ο επιχειρηματίας να πάει στο μαγαζί του στο κέντρο, να μη φοβάται ο φοιτητής να πάει στο πανεπιστήμιό του! Πείτε μου πού είναι το παράλογο, δεν καταλαβαίνω. «Είσαι φασίστας, είσαι ναζιστής, είσαι χουντικός.». Γιατί να είμαι χουντικός; Επειδή θέλω να είμαι ήσυχος στο σπίτι μου να ζω; Για ποιον λόγο λέτε εμένα χουντικό; Επειδή θέλω να υπάρχει νόμος και τάξη στην Ελλάδα, για να μη φοβάται ο Έλληνας πολίτης; Επειδή εσείς οι περισσότεροι έχετε αστυνομικούς; Για ρωτήστε τον Έλληνα πολίτη αν έχει αστυνομικούς. Πολλοί Υπουργοί και πολλοί από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αστυνομικούς και δεν φοβούνται και τους έχουν και έξω από το σπίτι τους. Για ρωτήστε και τους υπόλοιπους Έλληνες! Εμένα που θα πάω να ανοίξω το μαγαζί μου, στην Ιπποκράτους 10-12, αν έχει επεισόδια δεν το ανοίγω, όμως, θα πληρώσω τους έξι εργαζόμενους και τους άλλους τρεις το απόγευμα, σύνολο εννιά. Θα τους πληρώσω κανονικά! Εμένα δεν με ρωτάτε. Γι' αυτό σας λέω ότι είστε φοβικοί και θέλετε το άλλοθι της αριστεροφροσύνης. Ποιος; Απ' αυτούς εδώ που δεν θα κυβερνούσαν ποτέ, γιατί τελείωσε το εργοστάσιο, έχει μείνει η αντιπροσωπεία και από αυτούς που κυβέρνησαν και τα έχουν κάνει μπάχαλο. Ποιους φοβάστε; Πείτε μου! Δεν είναι ιδεολογικό το ζήτημα, γιατί αν υπήρχε Αριστερά και ήταν καλή Αριστερά, θα είχαμε αριστερή κυβέρνηση συνέχεια. Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι έχετε μπερδέψει την ιδεολογία με την πρακτική εφαρμογή της πολιτικής. Δεν έχετε ιδεολογία και εφαρμόζετε τα ίδια με αυτούς στα μνημόνια, εφαρμόζετε την ίδια οικονομική πολιτική, στα εθνικά θέματα είστε ίδιοι, Πρέσπες, Βόρειος Ήπειρος, ελληνοτουρκικά. Πού διαφωνείτε; Στα μικρά, εκεί που δίνουν οντότητα σε μια άλλη επιχειρηματολογία, δηλαδή στα επεισόδια, στους μπαχαλάκηδες, στην Αστυνομία, για να κοντράρετε εκεί και να συγκρούετε τον κόσμο σας. Ειλικρινά το λέω με πόνο ψυχής, γιατί κάποια στιγμή θα φύγουμε από εδώ μέσα και θα πάμε σπίτια μας και το θέμα είναι να πάμε όρθιοι και όχι στα τέσσερα και να έχουμε αφήσει και έργο πίσω μας με προτάσεις και επιχειρήματα. Πάμε στη λογική. Τι κάνει η Κυβέρνηση; Πάει να εφαρμόσει έναν νόμο που εφαρμόζεται στα ευρωπαϊκά κράτη. Σωστό! Ευρωπαίοι, ευρωπαϊκή χώρα δεν λέτε ότι είμαστε; Αντιγράφουμε, λοιπόν, έναν ευρωπαϊκό νόμο και τον φέρνουμε στην Ελλάδα. Γιατί πρέπει στην Ελλάδα μόνο να υπάρχουν μπαχαλάκηδες; Πείτε μου εσείς τον λόγο. Αν μου πείτε τον λόγο για να το καταλάβω, για να μη σας πω τι κάνουν στην Ισπανία, τι κάνουν στη Γαλλία, τι κάνουν στη Γερμανία που ζω εγώ, που ξέρω κόσμο. Να μη σας το πω! Το πρόβλημα, Υπουργέ μου, είναι ότι το αδίκημα είναι πλημμέλημα. Θα γίνεται χαμός, πλημμεληματάκι είναι, θα βάζουν ένα - δυο «αυτοφοράκηδες» μπροστά, όπως στα βραδινά μαγαζιά, θα τους πηγαίνουν μέσα και μετά θα τους βγάζουν έξω την επόμενη μέρα. Αυτό θα γίνεται. Εδώ είμαστε! Δυστυχώς, θα αποτύχετε πάλι. Φοβάμαι ότι δεν θέλετε να λύσετε το πρόβλημα και είναι υποκριτική η στάση της Νέας Δημοκρατίας. Έγινε η ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εσχάτως, πριν από δεκαπέντε ημέρες. Κατέθεσε η Ελληνική Λύση, ο Ευρωβουλευτής της, έναν νόμο, ώστε να βγει τρομοκρατική οργάνωση η «ANTIFA». Υπέγραψαν τριάντα πέντε Ευρωβουλευτές για να βγει τρομοκρατική οργάνωση η «ANTIFA», αυτοί οι κουκουλοφόροι με τις μολότοφ, με τα όπλα. Δεν την υπογράψατε, γι' αυτό λέω ότι είστε υποκριτές. Βγαίνουν όλα τα μέσα σήμερα και μας λένε για το τροχαίο ατύχημα που έγινε - ξέρετε, κύριε Λιβανέ - με το μετρό. Έγινε ένα ατύχημα στην Κηφισιά. Όμως, κανείς δεν λέει ότι και το μετρό και οι αστικές συγκοινωνίες ελέγχονται από το υπερταμείο και ό,τι έξοδα κάνουν - γι' αυτό και δεν κάνουν αγορές τροχαίου υλικού - ελέγχονται από το υπερταμείο. Το υπερταμείο θέλει έσοδα και το ενδιαφέρουν μειωμένα έξοδα, δηλαδή στη γραμμή βάσης και παραγωγής να μην πάρει τίποτα, ούτε βαγόνια ούτε φρένα, τίποτα. Θα έχουμε παρόμοια δυστυχήματα πολλά. Έτσι έγινε στη Βρετανία όταν ιδιωτικοποιήθηκε από τη Θάτσερ ο ΟΣΕ, αυξήθηκαν τα τροχαία δυστυχήματα 170%. Σας προειδοποιώ από τώρα: Πείτε στον ελληνικό λαό ότι όλα αυτά - εδώ είναι το έγγραφο και θα το καταθέσω στα Πρακτικά - ότι το μετρό δεν είναι ελληνικό, ανήκει στο υπερταμείο και τα έσοδα πηγαίνουν εκεί. Πείτε το, γιατί δεν το λέτε; Αρχίζει και βγαίνει ο καθένας και λέει ότι τα φρένα δεν λειτούργησαν. Μα, δεν παίρνουν τροχαίο υλικό και κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές! Θα θρηνήσουμε θύματα! Αυτά είναι τα απλά. Δώστε λύση στα απλά και αφήστε τα μεγάλα για τους άλλους, που θα έρθουν αργότερα. Πάμε τώρα στην «ΕΡΓΑΝΗ» και θα κλείσω και από εδώ. Ήθελα να κάνω μια μικρή αναφορά προσωπική στον κύριο… Καστανός - πώς λέγεται; - Ξάνθος; Αναφέρομαι σ' αυτόν τον κύριο που έχετε εδώ, ο οποίος κ. Ξάνθος αναφέρθηκε στο πρόσωπό μου.
Ξανθός.
Δεν ξέρω τι δουλειά κάνει ο κ. Ξανθός. Όμως, θα του πω το εξής: Προσωπικές αναφορές και αντιπαραθέσεις ποτέ δεν έκανα στη ζωή μου, ξανθός ήταν ο κουμπάρος μου ο Ιωαννίδης, ο προπονητής καλαθόσφαιρας, αλλά άλλο λέω εγώ. Προσωπικές αναφορές η Ελληνική Λύση δεν έκανε ποτέ. Χυδαία και αγοραία επίθεση δεν έκανε σε κανέναν. Όμως, έχω να πω το εξής, πολιτικά πλέον στον κ. Ξανθό, Ξάνθο - πώς τον λέτε εσείς; - ή καστανός. Τι έκανε για τη «NOVARTIS», για να πληρώσει αποζημιώσεις η «NOVARTIS» επί υπουργίας του; Έστειλε ένα φαξ, μια επιστολή, ένα εξώδικο, για να αποζημιώσει η εταιρεία την Ελλάδα; Δεν έκανε τίποτα. Επί υπουργίας του αθωώθηκε ο Φρουζής για την υπόθεση δωροληψίας τον ενδέκατο του 2018; Θα μου πείτε ότι στη δικαιοσύνη δεν παρεμβαίνουμε. Αφήστε τα αυτά, γιατί στη δικαιοσύνη παρεμβαίνουν όλες οι κυβερνήσεις, όπως κι εσείς. Δεν θα είχατε Υπουργούς οι οποίοι είχαν σχέσεις… [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αφήστε τα αυτά. Δεν θα είχατε Υπουργούς που είχαν σχέσεις με εισαγγελείς! Πάμε στην ουσία. Η πολιτική είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την κάνεις προσωπική. Μπορεί να διαφωνώ μαζί σας προσωπικά, αλλά ποτέ προσωπική επίθεση δεν έκανα σε κανέναν σας. Σας λέω, λοιπόν, στο εξής προσωπικές επιθέσεις, χαρακτηρισμούς στην Ελληνική Λύση, ανυπόστατους ποτέ! Εμείς δουλεύουμε όλοι, έχουμε επιχειρήσεις και κάνουμε λάθη, αν κάνουμε λάθη. Ο κ. Ξανθός τι δουλειά κάνει;
Γιατρός είναι!
Έχετε πρόβλημα;
Μπράβο, κύριε, το έλεγα προηγουμένως! Έλεγε ο Πλάτων σε μια πολιτεία…
Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό!
…γιατροί και δικηγόροι στην κυβέρνηση είναι αποτυχημένη πολιτεία. Να ακούτε!
Γιατί διακόπτετε, κύριοι συνάδελφοι;
Έτσι έχουν μάθει!
Έτσι έχουν μάθει. Αγαπούν πολύ το μπάχαλο έτσι και αλλιώς!
Δεν καταλαβαίνετε ότι η διακοπή είναι αδυναμία;
Έλεγα, λοιπόν, πριν από δέκα λεπτά - όταν έχουν ώτα και ακούν, γιατί κάποιοι δεν έχουν ώτα και δεν ακούν - ότι ο Πλάτων έλεγε ότι γιατροί και δικηγόροι στην εξουσία είναι αποτυχημένη κυβέρνηση και πολιτεία. Διαβάστε Πλάτωνα, για να ανοίξετε τα μάτια σας, γιατί άλλο σήμερα εφαρμοσμένη πολιτική και άλλο παροχή υπηρεσίας. Το καταλάβατε; Παροχή υπηρεσίας είναι άλλο πράγμα και εργάζομαι και παράγω πλούτο είναι άλλο πράγμα! Είναι τελείως διαφορετικά πράγματα! Για την εργασία κανενός δεν είπα τίποτα εδώ μέσα και το ξεκαθαρίζω και σταματώ εδώ, κυρίως αναφέρθηκα σε ιδεοληψίες. Εγώ ήμουν μετανάστης στη Γερμανία, όπως και οι γονείς μου για δεκαετίες και θα μου πείτε για μετανάστες και θα μας πείτε ακροδεξιούς, επειδή λέμε «πρώτα η Ελλάδα, πρώτα οι Έλληνες»; Δεν είμαστε ακροδεξιοί. Είμαστε Έλληνες και να το καταλάβετε! Μόνο Έλληνες! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Οι ακροδεξιοί και οι ναζί και οι φασίστες είναι έξω από τη Βουλή. Όμως, ξεχνάτε κάτι - και κλείνω εδώ - , ότι ο ναζισμός, ο φασισμός και ο κομμουνισμός δεν είναι ιδεολογίες. Ξέρετε γιατί; Είναι νοοτροπίες ζωής. Είτε Αριστερός είσαι είτε οτιδήποτε άλλο, αν έχεις φασιστική, ναζιστική, αυταρχική νοοτροπία, είσαι φασίστας Αριστερός, ακροαριστερός ή δεν ξέρω τι άλλο. Αυτό δεν καταλαβαίνετε. Είναι νοοτροπία, στον άνθρωπο είναι. Ο καλύτερος Αριστερός, αν είναι αυταρχικός, για μένα είναι φασιστής και ρατσιστής. Τελείωσε. Σταματάμε εδώ τη λογική. Να είμαστε λίγο σοβαροί στη Βουλή, όσο μπορούμε.
Ολοκληρώστε, κύριε Πρόεδρε, αυτά μπορούμε να τα πούμε σε ένα ειδικό συνέδριο.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, μένω εδώ, αλλά να διαβάσουμε λίγο Πλάτωνα, γιατί κάνει καλό. Δεν είναι κακό να μην καταλαβαίνει κάποιος κάποιον, κακό είναι να κάνει παρατηρήσεις όταν δεν καταλαβαίνει. Έχω εδώ τη μελέτη που έκανε η Ελληνική Λύση, 44 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων θα πάνε τα 20 σε ανεμογεννήτριες. Είναι ντροπή της Νέας Δημοκρατίας να εξυπηρετεί ανθρώπους που φτιάχνουν ανεμογεννήτριες για μια θέση εργασίας - εκατό ανεμογεννήτριες - όταν δεν υπάρχει κέρδος, επειδή οι φίλοι τους είναι οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες, που θέλουν να γεμίσουν την Ελλάδα με ανεμογεννήτριες. Συγκεκριμένοι επιχειρηματίες! Θέλετε να πω ονόματα; Στην «ΤΕΡΝΑ» Κοπελούζος, Μυτιληναίος, σας λέω ονόματα. «ΓΕΚ - ΤΕΡΝΑ», ο Περιστέρης. Λέω ονόματα. Αυτοί δεν λένε ονόματα, φοβούνται. Μια ζωή είναι δειλοί. Μόνο να φωνάζουν ξέρουν. Αυτούς εξυπηρετείτε. Σας λέω ότι οι ανεμογεννήτριες δολοφονούν το περιβάλλον και το κυριότερο δεν φέρνουν πλούτο. Δεν παράγουν πλούτο, παράγουν ρεύμα, το οποίο σε τριάντα χρόνια δεν θα υπάρχει, γιατί τελειώνουν σε τριάντα χρόνια και έχουν και τοξικά απόβλητα. Καταλάβετέ το. Όταν πας να τις διαλύσεις, είναι γεμάτες από τοξικά απόβλητα. Γίνονται από σπάνιες γαίες. Για να εξυπηρετήσετε, λοιπόν, τον όποιο Γερμανό που τις κατασκευάζει - γιατί Γερμανός τις κατασκευάζει, Γερμανοί αντιπρόσωποι τις φυτεύουν - για να φεύγει έξω το συνάλλαγμα, κάνετε τραγικά λάθη. Κλείνω με μία ανακοίνωση - την οποία θα καταθέσω στα Πρακτικά, γιατί αύριο θα πούμε περισσότερα - αυτών που έβαλαν φωτοβολταϊκά πάνω σε ένα βουνό και ζητούν από τους μελισσοκόμους να πάρουν τα πέντε χιλιάδες μελίσσια από την περιοχή, γιατί ενοχλούν τα φωτοβολταϊκά τους. Καταλαβαίνετε τι κάνετε; Δεν θα βρουν στέρεο έδαφος οι μελισσοκόμοι να αφήσουν τα μελίσσια τους. Δολοφονούμε κάθε μέρα τη φύση. Δολοφονούμε την παραγωγή πλούτου, δολοφονούμε την πατρίδα και την Ελλάδα. Καταλάβετε ένα πράγμα: Αν δεν παράγει πλούτο η Ελλάδα, το μόνο που θα παράγει θα είναι μνημόνιο και αν δεν καταλάβετε αυτό που γίνεται, φοβάμαι ότι σε ένα χρόνο από τώρα, θα έχουμε ένα μεγάλο πρόβλημα στη χώρα μας. Πείνα, πολύ μεγάλη πείνα! Και δεν ξέρω ποιοι θα κρυφτούν και πώς θα κρυφτούν με αυτά που έρχονται. Γιατί; Διότι, δυστυχώς, κανένας Ευρωπαίος δημοκράτης δεν στηλίτευσε τη δήλωση Μπορέλ, που είπε να μοιράσουμε τα πετρέλαια στο Αιγαίο με τους Τούρκους. Το είπε στην Τουρκία σε επίσημη επίσκεψη ο Μπορέλ, ο Επίτροπος Ενέργειας και δεν κάνατε ούτε ένα διάβημα, κύριε Δένδια, μία παρατήρηση, μία ένσταση σε αυτό που λέγεται προδοσία. Ο ένας πρόδωσε τη Μακεδονία, εσείς οδηγήστε από το αυτί από τη Μέρκελ να προδώσετε την ίδια την Ελλάδα, σε σχέση με τη συνεκμετάλλευση. Προδοσίες άλλες, δεν αντέχει η Ελλάδα. Καταλάβετέ το και ξυπνήστε. Αντιδράστε στον κ. Μητσοτάκη, που υπογείως απ' ό,τι φαίνεται συμφώνησε στη συνεκμετάλλευση. Συνεκμετάλλευση δεν υπάρχει. Του Έλληνα είναι τα λεφτά, στην Ελλάδα ανήκουν, υπάρχει εθνική κυριαρχία και η Ελληνική Λύση δεν διαπραγματεύεται το αυτονόητο. Χρήματα του ελληνικού λαού δεν θα πάρει κανένας Τούρκος που είναι εχθρός της Ελλάδος. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Εισερχόμαστε τώρα στον κατάλογο των ομιλητών. Εννοείται ότι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι μπορούν να ζητούν τον λόγο ενδιάμεσα για να ομιλούν. Κάνω γνωστό στο Σώμα ότι έχουν εγγραφεί εκατόν είκοσι τέσσερις αγορητές. Με τη συναίνεση του Σώματος να κάνουμε τα λεπτά του χρόνου ομιλίας έξι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα μιλάει κανείς για επτά λεπτά. Θα υπάρχει μία ανοχή για επτά λεπτά, αλλά να μην τα ξεπερνάμε. Συνεπώς θα μιλήσετε όσο μπορείτε περισσότεροι. Να μη μιλούν περισσότερο αυτοί που είναι στην αρχή, διότι ο κατάλογος τώρα σχηματίζεται και στη συνέχεια αυτοί που είναι προς το τέλος θα είναι σε δυσμενέστερη θέση. Συμφωνεί το Σώμα. Συνεπώς πρώτος έρχεται ο κ. Πλεύρης από τη Νέα Δημοκρατία, στη συνέχεια θα μιλήσει η κ. Χρηστίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ, αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, ο κ. Γρηγοριάδης. Ο κ. Πλεύρης έχει τον λόγο.
Κύριοι συνάδελφοι, παίρνω τον λόγο και θα ξεκινήσω από κάτι που άκουσα εδώ από διάφορους εισηγητές, για τον προσβλητικό τρόπο που αναφέρονται πολλές φορές στην Ελληνική Αστυνομία. Άκουσα να λένε για ανεκπαίδευτους ειδικούς φρουρούς. Κύριοι συνάδελφοι, οι ειδικοί φρουροί έχουν νεκρούς. Στο Ρέντη έγινε μνημόσυνο των δύο παιδιών που ήταν ειδικοί φρουροί - και ήταν εκπαιδευμένοι - και έδωσαν μάχη με αυτούς που είχαν καλάσνικοφ. Πριν από είκοσι μέρες έγινε το μνημόσυνο του αστυνομικού που φύλαγε πρόσωπο στο κέντρο της Αθήνας και τον δολοφόνησε τρομοκρατική οργάνωση. Επιτέλους, σεβαστείτε τον Έλληνα αστυνομικό και αν δεν τον σέβεστε, πηγαίνετε να κοιτάξετε στα μάτια αυτούς που σας δίνει η ελληνική πολιτεία. Πώς θα τους αντικρύσετε ερχόμενοι εδώ και λέγοντας ότι είναι ανεκπαίδευτοι; Έλληνες αστυνομικοί, ειδικοί φρουροί είναι. Κάθε μέρα βγαίνουν με τις μηχανές τους για να προασπίζονται την ασφάλεια του Έλληνα πολίτη. Αλλά ναι, άμα πάμε στα δικαστήρια θα δούμε ότι όταν γίνονται συλλήψεις από τις πορείες, μάρτυρες είναι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ εκεί πέρα, που όλως τυχαίως εμφανίζονται στη ΓΑΔΑ για παραβίαση δικαιωμάτων και στα δικαστήρια πάνε και τους υπερασπίζονται, συκοφαντώντας και βρίζοντας τους αστυνομικούς. Αλλά από αυτό εδώ το Βήμα, όταν θα μιλάτε για τους αστυνομικούς, θα πρέπει να θυμάστε και να θυμόμαστε όλοι ότι έχουν νεκρούς, που είναι για την προστασία του πολίτη. Κύριε Υπουργέ, ο κ. Ραγκούσης σάς έκανε το μεγαλύτερο δώρο. Αν υπήρχε μία περίπτωση να κριθεί αντισυνταγματικό το νομοσχέδιο, δεν υπάρχει, γιατί σηκώθηκε εδώ και είπε ότι με τις αλλαγές τις οποίες κάνατε, αυτομάτως προσαρμοστήκατε σε αυτά που σας είπαν, άρα δεν υπάρχει θέμα αντισυνταγματικότητας, όπως δεν υπήρχε σε κανένα στάδιο. Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, πολλές αντισυνταγματικότητες κάνετε. Να σας θυμίσω ότι η περίπτωση της κ. Θάνου κρίθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας, αν δεν ξέρετε το αποτέλεσμά της, γιατί, όπως ορθώς ειπώθηκε, τα δικαστήρια κρίνουν ποιοι Υπουργοί έβγαλαν αντισυνταγματικούς νόμους και ποιοι έχουν βγάλει συνταγματικούς νόμους. Όσοι είμαστε στην Αθήνα και ειδικά απευθυνόμενος στους συναδέλφους που είναι εδώ και εκλεγόμαστε στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών, γνωρίζουμε ότι ένα από τα μεγάλα προβλήματα της πόλης είναι οι πορείες, όταν γίνονται κατά τέτοιον τρόπο, που ουσιαστικά παραλύουν την οικονομική και κοινωνική κατάσταση της πόλης. Οφείλω να πω μάλιστα - πέρα από τις όποιες διαφωνίες έχει - ότι ο κ. Καμίνης, που συνυπήρξα μαζί του όχι μόνο ως δημοτικός σύμβουλος, όταν ήταν δήμαρχος, αλλά και ως Βουλευτής, είχε καλέσει τους Βουλευτές της Α΄ Αθηνών σε ανύποπτο χρονικό διάστημα - νομίζω ότι ήταν το 2012- προκειμένου να αρχίσει να ανοίγεται μία κουβέντα, για να μπορεί να λειτουργεί κανονικά η πόλη. Έχουμε, λοιπόν, αυτή τη στιγμή το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Αυτό το δικαίωμα δεν το αμφισβητεί κανείς. Υπάρχει, όμως, και το δικαίωμα όλων των άλλων πολιτών. Διότι για έναν περίεργο λόγο σε αυτήν εδώ τη χώρα υπάρχει ο εξής δικαιωματισμός: Για οποιονδήποτε λόγο, είτε δίκαιο είτε άδικο είτε προσωπικό είτε συλλογικό, θέλω να διαμαρτυρηθώ, για να έχει αξία η διαμαρτυρία μου, πρέπει να ταλαιπωρήσω όλους τους άλλους. Είμαστε τριάντα άτομα και θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε με το χι θέμα, θεωρούμε αυτονόητο δικαίωμά μας ότι πρέπει να κλείσει η Πανεπιστημίου, η Σταδίου ή η Αμαλίας. Διότι πρέπει να ταλαιπωρηθεί όλη η πόλη - όσοι εργάζονται στην πόλη, όσοι είναι δημότες της πόλης, όσοι έχουν επιχειρήσεις στην πόλη - για να ακουστώ εγώ και να τους τιμωρήσω, επειδή η Κυβέρνηση δεν ικανοποιεί ένα αίτημά μου, που μπορεί να είναι και παράλογο. Αυτοί όλοι οι πολίτες δεν έχουν δικαίωμα; Καταστροφές έχουμε στην πόλη της Αθήνας; Δεν λέμε μόνο για τους θανάτους που ειπώθηκαν και πολύ σωστά τους ανέφερε ο εισηγητής μας ο κ. Καραγκούνης. Πολύ σωστά αναφέρθηκε. Σε διαδηλώσεις πέθανε κόσμος. Θέλετε να το κρύψουμε αυτό δηλαδή; Πέθανε κόσμος, γιατί κάποιοι έκαναν διαδήλωση και δεν πήραν μέτρα. Αυτοί οι άνθρωποι θα ζούσαν εάν είχαν παρθεί μέτρα ή εάν υπήρχε πλαίσιο για τις συγκεκριμένες πορείες. Πάμε, όμως, σε κάτι που γίνεται. Βανδαλισμοί συνέχεια. Καταστρέφονται περιουσίες. Δημόσιοι χώροι, δημοτικοί χώροι, περιουσίες των Αθηναίων πολιτών. Αυτοί όλοι πώς θα αποζημιωθούν; Τους αποζημιώνει ο Έλληνας φορολογούμενος, αυτός που μας βλέπει τώρα και θεωρούμε αυτονόητο ότι θα τους αποζημιώνει ο Έλληνας φορολογούμενος και δεν θεωρούμε αυτονόητο ότι θα υπάρχει η ευθύνη αυτού ο οποίος κάνει τη συγκέντρωση και δεν θα τηρήσει. Στα δύο προβληματικά θέματα που θέσατε, το ένα ήταν το θέμα της ευθύνης που κοιτάξτε σε τι διαφωνείτε, γιατί ένας αν το ακούσει έξω, κύριοι συνάδελφοι, θα πει: «Μήπως έχει δίκιο;». Πότε τιμωρείται ο υπεύθυνος; Ακούστε πότε τιμωρείται. Αν δεν τηρήσει τα εξής μέτρα: Πρώτον, αν δεν συνεργάζεται άμεσα με την αστυνομική αρχή και αν δεν συμμορφωθεί στις υποδείξεις, δηλαδή αν του πει η αστυνομική αρχή ότι πρέπει η πορεία από εδώ να πάει εκεί και δεν το κάνει. Δεύτερον, αν δεν ενημερώνει τους μετέχοντες να μη φέρνουν όπλα στη συγκέντρωση και δεν ενημερώνει την Αστυνομία ότι υπάρχουν άτομα που έχουν μέσα όπλα. Δηλαδή, αυτός δεν πρέπει να έχει ευθύνη; Επίσης, όταν δεν ορίζει επαρκή αριθμό ατόμων που θα έχει συνεννοηθεί. Εάν τα κάνει αυτά τα τρία πράγματα, δεν υπάρχει καμμία αστική ευθύνη. Ένα δεύτερο θέμα που θέσατε είναι το θέμα των αντισυγκεντρώσεων. Με την ορθή νομοτεχνική βελτίωση, στην πραγματικότητα η Αστυνομία μπορεί να δώσει άλλον χώρο για να μην υπάρχει πρόβλημα. Επειδή αναφερθήκατε και στο ΕΔΔΑ, το ΕΔΔΑ βεβαίως και δίνει τη δυνατότητα να υπάρχουν περιοριστικά μέτρα όταν υπάρχει κίνδυνος. Σας ερωτώ τώρα υπεύθυνα: Εάν εδώ πέρα συγκεντρωθούν κάτοικοι, φορείς ή οργανώσεις ή οτιδήποτε για να διαδηλώσουν κατά των μεταναστών και στα Προπύλαια οι ANTIFA κάνουν αντισυγκέντρωση γι' αυτούς που θα διαμαρτυρηθούν εδώ πέρα, θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβουμε ότι η Αθήνα θα διαλυθεί; Το νόημα της αντισυγκέντρωσης δεν το καταλαβαίνω, γιατί από μόνη της παραβιάζει το δικαίωμα τού συνέρχεσθαι αυτών που θέλουν να διαμαρτυρηθούν. Όμως, αν του πεις αντί για τα Προπύλαια να πάει να την κάνει στην πλατεία Βικτωρίας ή στην πλατεία Αγίου Παντελεήμονα για να υπάρχει απόσταση και να μην υπάρχει σύγκρουση, ποιο δικαίωμα παραβιάζεται; Κανένα. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα πω ότι η διαφωνία μας είναι η εξής: Πλαίσιο θέλετε για τις πορείες; Το να έλθετε και να πείτε ότι αυτό το πλαίσιο πάσχει σε ένα, δύο, τρία σημεία, να το συζητήσουμε. Στην πραγματικότητα δεν θέλετε κανένα πλαίσιο, διότι δυστυχώς τα παιδιά τα δικά σας είναι εκεί έξω, όχι μέσα σε αυτούς που διαμαρτύρονται, αλλά σε αυτούς που βγαίνουν και καταστρέφουν και αυτούς δυστυχώς στηρίζετε.
Τον λόγο έχει ο κ. Κατρούγκαλος, ο οποίος έχει κάνει αλλαγή με συνάδελφό του, την κ. Χρηστίδου. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι σαφές γιατί έρχεται το νομοσχέδιο αυτό. Παρατηρεί ο Μπαντιού ότι όταν αδυνατίζει το αριστερό χέρι του κράτους, αυτό που δίνει τις παροχές, που εξασφαλίζει τα κοινωνικά δικαιώματα, δυναμώνει μοιραία το δεξί, αυτό της καταστολής και του αυταρχισμού. Όσο, όμως, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, μπορείτε νομοθετικά να απαγορεύσετε τον νόμο της βαρύτητας, άλλο τόσο μπορείτε να απαγορεύσετε είτε τη δυνατότητα της κοινωνίας να διαμαρτύρεται και να αντιδρά είτε τον ριζοσπαστισμό και τη ριζοσπαστικοποίηση, όπως επιχειρείτε στο άρθρο 19. Πρέπει, όμως, να προσδιορίσουμε τις διαφορές, γιατί είδα και στις αρχικές τοποθετήσεις, στις εισηγήσεις και στην ένσταση αντισυνταγματικότητας να απαντάτε σε θέματα που δεν έχουν τεθεί. Δεν σας είπαμε ποτέ χουντικούς. Είπαμε ότι το νομοσχέδιο επαναλαμβάνει τις περισσότερες από τις διατάξεις του χουντικού νομοθετικού διατάγματος. Θα ήταν ανακριβές να σας πούμε χουντικούς γιατί δεν είσαστε. Ένας μόνο από εσάς - και μάλιστα πρόσφατο απόκτημα - ήταν γενικός γραμματέας της ΕΠΕΝ. Αυτό που λέμε είναι ότι το νομοθετικό διάταγμα επαναλαμβάνεται σχεδόν αυτούσιο στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, χωρίς να λάβει υπ' όψιν ότι βρισκόμαστε σε εντελώς διαφορετικό συνταγματικό πλαίσιο απ' αυτό του ψευδοσυντάγματος του '68. Το δικαίωμα τού συνέρχεσθαι είναι από τα αρχαιότερα ατομικά δικαιώματα ήδη στο Σύνταγμα του 1864 και ως λόγος περιορισμού του δικαιώματος προβλέπονταν πάντοτε δύο πράγματα: Σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής. Και στις δύο περιπτώσεις το «σοβαρός» σημαίνει όχι η συνήθης διατάραξη που μοιραία προκύπτει από κάθε διαδήλωση. Πρέπει να ξεπερνά κάποια όρια. Τι έλεγε το ψευδοσύνταγμα του 1968 και του 1973; Προέβλεψε και άλλες προϋποθέσεις, ότι δηλαδή οι δημόσιες συναθροίσεις πρέπει να γνωστοποιούνται δεόντως εις την αστυνομικήν αρχήν. Στη βάση αυτής της ρύθμισης και της αντίστοιχης περί «προέδρου της διαδήλωσης» συντάχθηκε το νομοθετικό διάταγμα 794/1971. Κοιτάξτε, λοιπόν, πώς ο Μανωλεδάκης ασκούσε κριτική σε αυτό το νομοθετικό διάταγμα, ως αντίθετο στις ισχύουσες συνταγματικές ρυθμίσεις, οι οποίες θα μπορούσαν mot a mot να εφαρμοστούν στις δικές σας ρυθμίσεις, «από τις προσβολές κατά της πολιτειακής εξουσίας» του Μανωλεδάκη. «Το χουντικό νομοθετικό διάταγμα θεσπίζει περιορισμούς που δεν προβλέπονται και συνεπώς δεν επιτρέπονται στο άρθρο 11 του Συντάγματος, όπως να έχει η συνάθροιση πρόεδρο ή να γνωστοποιείται πριν στην αστυνομική αρχή. Προβλέπει επίσης λόγους για τη διάλυση των δημόσιων συναθροίσεων πέρα από τους περιοριστικά προβλεπόμενους στο άρθρο 11, ύπαρξη κωλύματος διοργάνωσης, έγκυρη και προσήκουσα γνωστοποίηση». Όλα αυτά, λοιπόν, που αναφέρονται στο νομοθετικό διάταγμα της χούντας ισχύουν για την ταυτότητα του νομικού λόγου και στις ρυθμίσεις που φέρατε. Δυστυχώς για εσάς, αυτά επισημαίνονται και στο σημείωμα της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής. Τι λέει εκεί; Ότι άλλο η γνωστοποίηση, που προφανώς μπορεί να προβλεφθεί και προφανώς ισχύει στον μέσο όρο των ευρωπαϊκών χωρών και άλλο η μη γνωστοποίηση να αποτελεί είτε κριτήριο για τη νομιμότητα της διαδήλωσης είτε πολύ περισσότερο ανεκτό συνταγματικά λόγο διάλυσης μιας διαδήλωσης. Δείτε το στη σελίδα 5 του σημειώματος της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής. Είναι πλήρως αντισυνταγματική η συμπερίληψη του σκοπού στη γνωστοποίηση και πολύ πιο κραυγαλέα αντισυνταγματική η πρόβλεψη για την πλήρη απαγόρευση της αντιδιαδήλωσης, όπου ελέγχεται πράγματι ο σκοπός. Πάλι επισημαίνεται αυτό από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Έχουμε εδώ και σειρά αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τη Faber κατά Ουγγαρίας, τη Hyde Park κατά Μολδαβίας και άλλες. Επομένως, εφόσον δεν αποτελεί συνταγματικό ανεκτό κριτήριο για τη νομιμότητα της διαδήλωσης και πολύ περισσότερο για το επιτρεπτό της διάλυσής της, όχι μόνο η γνωμοδότηση αλλά και η υποχρέωση δήλωσης οργανωτή, ανάγεται σε αυτά που το Σύνταγμα δεν προβλέπει, ως περιορισμό, και άρα απαγορεύει. Πέραν απ' αυτά τα οποία σας ανέφερα και τα οποία ήδη προβλέπονται στη δική μας νομολογία, αντίστοιχη είναι και η νομολογία του ΕΔΔΑ σε μια σειρά από αποφάσεις που αφορούν κυρίως την Τουρκία και την Ουγγαρία, στην οποία πολύ φοβάμαι ότι προσανατολίζετε και τη δική μας πολιτική ζωή. Όμως, σας είπα και στην αρχή ότι και νομικοί λόγοι να μην υπήρχαν, τις διαδηλώσεις δεν θα τις αποφύγετε. Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες. Σας έχω, όμως, και κάποια νέα. Μετά την αποδοχή των προτάσεων του Κινήματος Αλλαγής, όχι απλώς στα δικαστήρια θα πέφτουν οι αντισυνταγματικές αυτές απαγορεύσεις, αλλά είναι αδύνατο να εφαρμοστούν καν στην πράξη. Ως προς δε τον φίλο Γιώργο Καμίνη, αναφέρω ότι και στη συζήτηση του Συντάγματος του '75 το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε προτάσεις, μερικές από τις οποίες έγιναν αποδεκτές, όμως μετά αποχώρησε, όταν έκρινε ότι συνολικά η συνταγματική ρύθμιση δεν ήταν εκεί που ήθελε το σύνολο της αντιπολίτευσης. Γιατί θεωρώ, λοιπόν, ότι οι αλλαγές που κάνετε, οι νομοτεχνικές βελτιώσεις, μετά από την πρόταση του Κινήματος Αλλαγής, ουσιαστικά καθιστούν πλήρως ανεφάρμοστο το νομοσχέδιο; Όχι μόνο για τους λόγους που σας επισημαίνονται στην επιστολή της Ένωσης Εισαγγελέων, γιατί δηλαδή αναθέτετε διοικητικά καθήκοντα σε δικαστικούς λειτουργούς, πράγμα που είναι αντίθετο στη γνωμοδότηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου 8/2002 και στη γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας 186/2013, αλλά και για έναν άλλο λόγο πιο χειροπιαστό. Τι καθιερώνετε εκεί; Μία σύνθετη διοικητική ενέργεια, που καταλήγει με την απόφαση της Αστυνομίας είτε να θεωρήσει μη νόμιμη τη διαδήλωση στη φάση ελέγχου της νομιμότητας είτε στην απόφασή της να διαλύσει τη διαδήλωση, που μέρος της σύνθετης διοικητικής ενέργειας είναι ένα δικαστικό όργανο. Αυτό είναι απολύτως άτοπο και απολύτως αδύνατο να εφαρμοστεί. Είναι αντίθετο στη διάκριση των λειτουργιών. Δεν μπορεί δικαστική απόφαση να είναι τμήμα σύνθετης διοικητικής ενέργειας. Για τους λόγους αυτούς κανέναν εισαγγελέα δεν θα βρείτε που θα δώσει εντολή για διάλυση διαδήλωσης, όπως ήδη σας έχει δηλωθεί. Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι θα μείνει εντελώς στα χαρτιά ο νόμος σας. Ο νόμος θα εφαρμοστεί όσο εφαρμόστηκε το χουντικό νομοθετικό διάταγμα. Διαδηλώσεις θα γίνονται χωρίς να γνωστοποιούνται, διαδηλώσεις θα γίνονται χωρίς οργανωτή και δεν θα διαλύονται, όταν φασίστες προκαλούν με συγκεντρώσεις, η κοινωνία θα αντιδρά και αντισυγκεντρώσεις θα γίνονται. Και βέβαια η επόμενη προοδευτική κυβέρνηση - που δεν θα αργήσει - θα καταργήσει και τυπικά αυτόν τον νόμο, που ποτέ δεν θα εφαρμοστεί.
Τον λόγο έχει ο κ. Κλέων Γρηγοριάδης.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιτρέψτε μου πριν μπω στο κύριο μέρος της ομιλίας μου που αφορά το σημερινό νομοσχέδιο, το οποίο με ιδιαίτερη ζέση και ενδελέχεια μελέτησα, γιατί με αφορά άμεσα ως ελεύθερο πολίτη αυτής της χώρας, να σταθώ λίγο στα λεχθέντα από τον συνάδελφο κ. Πλεύρη, ο οποίος πραγματικά κατάφερε να με εκπλήξει με ποικίλους τρόπους. Κατ' αρχάς με εξέπληξε με το λογικό του άλμα - το καταπληκτικό αυτό λογικό πρέπει να ομολογήσω - ότι δήθεν η κ. Αδαμοπούλου υπαινίχθηκε ότι φταίνε οι ίδιοι οι αστυνομικοί που είναι ανεκπαίδευτοι. Ξέρετε, είναι βολικό, αλλά είναι και λίγο κωμικό να λες ότι φταίει ο αστυνομικός που είναι ανεκπαίδευτος και έτσι ρισκάρει τη ζωή του και τη ζωή των άλλων πολιτών με τους οποίους έρχεται σε επαφή. Όλοι ξέρουμε ποιος φταίει. Φταίτε εσείς. Φταίνε, δηλαδή, όλες οι κυβερνήσεις που κυβέρνησαν και άφησαν - αν άφησαν - ανεκπαίδευτους τους αστυνομικούς. Όλοι κατοικούμε εδώ σε αυτή τη χώρα και όλοι ξέρουμε ότι ένα μεγάλο μέρος των ειδικών φρουρών και των άλλων αστυνομικών δυνάμεών μας δεν είναι επιμελώς και όπως θα έπρεπε εκπαιδευμένοι. Και για να δείτε ότι όλοι είμαστε αυτοί που το ξέρουμε και να πάψουμε να είμαστε υποκριτές εδώ μέσα, ο πρώτος που το δήλωσε πριν τρεις μέρες στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής είναι ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών, ο κ. Γερακαράκος, ο οποίος μας είπε ότι είναι ανεκπαίδευτοι. Άρα, αγαπητέ κύριε Πλεύρη, αφήστε τα αυτά που ξέρετε, να στρέφεστε εναντίον της κ. Αδαμοπούλου - η οποία είπε απλώς ότι είναι ανεκπαίδευτοι - λέγοντας ότι έχουν νεκρούς. Δεν είπε καθόλου ότι φταίνε αυτοί που είναι ανεκπαίδευτοι, ώστε να προσβάλλει τη μνήμη των νεκρών που υπάρχουν. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ενδεχομένως κάποιοι από αυτούς τους νεκρούς υπάρχουν ακριβώς γιατί αυτοί οι δόλιοι συνάδελφοί μας και εδώ μέσα στη Βουλή - γιατί συνεργαζόμαστε όλοι εδώ μέσα - είναι ανεκπαίδευτοι. Ένα δεύτερο μέρος που πραγματικά με εξιτάρησε και δεν μπορώ να το αποφύγω είναι αυτό που είπε ο κ. Πλεύρης όταν μίλησε για το πότε - και μάλιστα εξανέστη κιόλας όταν ανέφερε πότε ο διοργανωτής - αυτός ο «φοβερός» νέος θεσμός που ανακαλύψαμε, ο διοργανωτής της συγκεντρώσεως, ο υπεύθυνος δηλαδή κατά νόμον για τη συγκέντρωση - θα πρέπει να λογοδοτεί στη δικαιοσύνη. Ο δεύτερος λόγος που είπε - είναι επί λέξει τα λόγια του - είναι όταν δεν συμμορφώνεται ο διοργανωτής αυτός στις υποδείξεις της Αστυνομίας. Και πραγματικά ο συνειρμός είναι αυτόματος σε εμένα, που είχα την ατυχία ο πατέρας μου, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, ναύαρχος εν αποστρατεία τώρα, να βασανιστεί άγρια από τον κ. Μπάμπαλη και τον κ. Μάλλιο στα καταγώγια της Ασφάλειας Αθηνών, για μένα ο συνειρμός είναι άμεσος, όταν ένας Βουλευτής σήμερα τολμάει να λέει - και ένα νομοσχέδιο τολμάει να το λέει γιατί προφανώς αυτό αναπαρήγαγε ο κ. Πλεύρης - ότι θα λογοδοτεί στη δικαιοσύνη όταν δεν θα συμμορφωθεί με τις υποδείξεις. Ξέρετε, θυμίζει το περίφημο τραγούδι που έχει μελοποιήσει ο Μίκης: «Διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις». Αυτό είναι κάτι που έπρεπε να το αποφεύγει και ο νομοθέτης, αλλά και οι Βουλευτές που υπερασπίζονται το ατυχές νομοθέτημα. Πριν περάσω στο κύριο μέρος της ομιλίας μου, σας έχω κάτι ευχάριστο νομίζω. Εχθές είχα την τιμή και την τύχη να συμμετέχω σε μία διαδήλωση για να αντιμετωπίσει ο ελληνικός λαός, ο λαός της Αθήνας, αυτό το νομοσχέδιο που έρχεται, το οποίο εγώ το θεωρώ φοβερά επικίνδυνο για τη δημοκρατία μας. «Χτύπημα στις διαδηλώσεις, απάντηση με διαδηλώσεις». Υπογραφή: Ταξική Πορεία. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Ανακοίνωση του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος ενάντια στο νομοσχέδιο καταστολής και απαγόρευσης των πορειών: «Non pasaran!» Kαι τέλος: Την απεργία πείνας μέχρι θανάτου συνεχίζoυν στις φυλακές της Τουρκίας οι δικηγόροι τάδε και τάδε για τους απεργούς τάδε και τάδε. Στην Τουρκία όπως όλοι ξέρετε υπάρχει χούντα, έχει χαθεί η δημοκρατία. Τα καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κλέων Γρηγοριάδης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Γιατί καταθέτω στα Πρακτικά αυτά τα ωραία έντυπα; Τα καταθέτω γιατί είχα την τύχη να τα πάρω χθες και σκέφτηκα μόλις τα πήρα, καθώς μου τα έδιναν περαστικοί άνθρωποι της συγκέντρωσης στην οποία συμμετείχα και εγώ, με το μπλοκ του ΜέΡΑ25, ότι αυτοί οι άνθρωποι, αν περάσει ο νόμος σας, θα έχουν πολύ μεγάλη δυσκολία να μου δώσουν αυτά τα χαρτιά για να μάθω τις απόψεις τους και αυτό είναι πρόβλημα της δημοκρατίας μας συνολικά. Θα πω και κάτι που το κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον. Είχα την τύχη - και δεν το λέω «ατυχία» - να δεχτώ μπουκάλια με νερό σε αυτή τη συγκέντρωση και έναν ή δύο καφέδες. Ευτυχώς δεν με πέτυχαν. Προήρχοντο από αυτόνομους αναρχικούς, από το μπλοκ Black to Black κ.λπ.. Ξέρετε, καταλαβαίνω ότι με κοιτάτε με απορία ιδίως οι καθήμενοι στη δεξιά πλευρά, γιατί σας είναι αδιανόητο ότι εγώ είμαι εδώ και συνεχίζω να υπερασπίζομαι τους δυνάμει μπουγελωτές μου. Συγγνώμη, κύριε Πρόεδρε, για το αδόκιμο της έκφρασης, συγγνώμη για τη βάρβαρη αυτή ελληνική γλώσσα. Θα συνεχίζω να το κάνω. Θα συνεχίσουμε να σας εκπλήσσουμε. Εμείς οι αριστεροί είμαστε έτσι. Πιστεύουμε στη βασική αρχή της Γαλλικής Επανάστασης. Είναι θα έλεγε κανείς ο ακρογωνιαίος λίθος της σκέψης μας. Αυτοί οι άνθρωποι, που θεώρησαν ότι δεν έχω δικαίωμα να συμμετέχω και εγώ ως κόμμα στη συγκέντρωσή τους, στη συγκέντρωση όλων μας για να μην έρθει αυτό το έκτρωμα - συγγνώμη, κύριε Χρυσοχοΐδη με όλη μου την αγάπη, αλλά περί εκτρώματος αντιδημοκρατικού πρόκειται - ξέρετε γιατί το πιστεύουν αυτό; Γιατί θεωρούν ότι έτσι κι αλλιώς είμαι πουλημένο τομάρι, αφού ανήκω στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι, αφού δέχομαι ότι αυτό είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Εγώ είμαι εδώ, λοιπόν, σήμερα για να σας κοιτάξω στα μάτια και να σας πω ότι αυτό το παιχνίδι που παίζουμε εδώ, δεν είναι καθόλου παιχνίδι. Είναι η πιο σοβαρή ιστορία. Είναι η πραγματική άμεση κοινοβουλευτική μας δημοκρατία. Έχει ατέλειες, όπως είναι ο Κανονισμός της Βουλής που δίνει το μαχαίρι και το πεπόνι και το καρπούζι και τα πάντα στην εκάστοτε εξουσία. Ωστόσο είμαι εδώ για να εγγυηθώ τη δημοκρατική λειτουργία. Και ήμουν εκεί για να τους κοιτάξω στα μάτια και να τους πω: Γιατί μου επιτίθεστε; Επειδή είμαι εδώ για να συνεχίσετε να έχετε το δικαίωμα να διαδηλώνετε; Γιατί μου πετάτε νερό; Επειδή είμαι εδώ πέρα για να πω ότι δεν έχουν το δικαίωμα να κόψουν τη φωνή σας; Κοιτάξτε να δείτε, εμείς, οι αριστεροί και μάλιστα οι ριζοσπαστικοί αριστεροί του ΜέΡΑ25- γιατί πάει πια ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν νομίζω να είναι πια και τόσο ριζοσπαστικός - είμαστε τελικά στη μέση, είμαστε στο κέντρο, είμαστε οι κεντρώοι. Έχουμε από τη μια μεριά τον κ. Χρυσοχοΐδη - δεν το λέω προσωπικά, αναφέρομαι σε ό,τι εκπροσωπεί ο κ. Χρυσοχοΐδης, σε αυτό το νομοσχέδιο, δηλαδή, το οποίο περιστέλλει βάρβαρα και βάναυσα τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά μας, ανέφερα και προηγουμένως τα άρθρα - και από την άλλη μεριά νέους ανθρώπους, ανθρώπους που προφανώς δεν έχουν διάκριση, κατά τη δική μου εκτίμηση, και μου επιτίθενται γιατί τολμάω να είμαι εκεί, τολμάω να είμαι στον δρόμο, τολμάω να είμαι στον αγώνα. Δείτε το ενδιαφέρον: Είμαστε μετριοπαθής, ήρεμη και κεντρώα σκέψη. Είμαστε ανάμεσα σε δύο άκρα. Εμείς είμαστε ανάμεσα σε δύο άκρα και όχι εσείς που κάνετε τους κεντρώους. Αλήθεια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είμαστε σήμερα εδώ για να συζητήσουμε περί δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων και άλλων διατάξεων; Στ' αλήθεια τίθεται υπό διαπραγμάτευση ξανά το συνταγματικά κατοχυρωμένο και αναφαίρετο δικαίωμα της συνάθροισης και της διαμαρτυρίας μας; Αλήθεια οι διαδηλώσεις του λαού μας εφεξής θα πραγματοποιούνται μόνον, εφόσον αυτό το σχέδιο νόμου ψηφιστεί και γίνει νόμος του κράτους, έπειτα από τη σύμφωνη γνώμη και την άδεια της Αστυνομίας; Συγγνώμη, ακούστε το λίγο. Ακούστε το. Σταματήστε ό,τι κάνετε και ακούστε το. Το ακούτε; Ακούγετε σαν ανέκδοτο. Η Αστυνομία είναι εκεί πέρα για να κάνει άλλη δουλειά, όχι για να συναποφασίζει πότε θα αρχίζουν και πότε θα τελειώνουν οι συγκεντρώσεις. Επιπλέον, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, όταν η Αστυνομία δώσει την άδεια για την πραγματοποίηση μιας δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης, η ίδια θα έχει την εξουσία να παρεμβαίνει προκειμένου να την περιορίζει ή να την διαλύει; Ακόμα, με αυτό το νομοσχέδιο εισάγεται και η έννοια που προείπα, της προσωπικής αστικής και ποινικής ευθύνης - θα πηγαίνει και φυλακή, θα του παίρνουν και το σπίτι δηλαδή - για το πρόσωπο που θα έχει καταγραφεί - και θα είναι υποχρεωτικό να υπάρχει ένα τέτοιο πρόσωπο - ως οργανωτής της συνάθροισης, με άλλα λόγια της συγκέντρωσης, της πορείας, της διαμαρτυρίας. Η κωμικοτραγική πραγματικότητα λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι με το παρόν σχέδιο νόμου ουσιαστικά - και ακούστε το κι αυτό με προσοχή - ο πραγματικός, ο μόνος πραγματικός διοργανωτής των συγκεντρώσεων, εφόσον θα έχει το προνόμιο της αδειοδότησης, του περιορισμού και τελικά της διάλυσης μιας συγκέντρωσης, καθίσταται - ω του θαύματος, ποιος; - , η ίδια η Ελληνική Αστυνομία. Συγχαρητήρια, αλλά πραγματικά είναι αστείο. Και από δίπλα υπάρχει και ο άλλος, ο φανερός διοργανωτής, ο οποίος θα φέρει την αποκλειστική ευθύνη για οτιδήποτε συμβεί κατά τη διάρκεια αυτής της δημόσιας συγκέντρωσης. Γιατί δεν είναι η Αστυνομία υπεύθυνη, λοιπόν αν αρχίσουν να καίνε και να σπάνε οι μπαχαλάκηδες, αφού αυτή δίνει την άδεια, αυτή επιβλέπει αν πάει σωστά, αυτή την περιορίζει αν κρίνει και αυτή την σταματάει αν κρίνει; Γιατί να μην είναι η Αστυνομία ο υπεύθυνος διοργανωτής; Ας είναι αυτή και ας λογοδοτεί αυτή. Κύριες και κύριοι, μέσα σε ένα τόσο δυστοπικό περιβάλλον, τόσο δυσοίωνο και δύσκολο τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο με την οικονομική κρίση, την υγειονομική κρίση του κορωνοϊού, με τη γενικότερη υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου μας, μοιάζει μάλλον να φτάνουμε στην απόλυτη δυστοπία, με ένα κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμα, όπως είναι αυτό της διαμαρτυρίας μας, να γίνεται αποκλειστικά επιχειρησιακό ζήτημα της Αστυνομίας και του πολιτικού της προϊσταμένου του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Η καταστολή, κυρίες και κύριοι, την οποία η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας χρησιμοποιεί ως ενισχυτικό εργαλείο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ολιγαρχίας, είναι προφανώς απαραίτητη για την επίτευξη των στόχων της Κυβέρνησής σας, που δεν είναι άλλοι από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, δηλαδή του νερού, της ΔΕΗ, την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας, η καταβολή των εγγυήσεων - ξέρετε των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ με το σχέδιο «ΗΡΑΚΛΗΣ» που σας το λέμε κάθε εβδομάδα και δεν απαντάτε τίποτα, τσιμουδιά - στους φίλους σας που έχουν τα αρπακτικά ταμεία, την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων που έχουν απομείνει, τις εξορύξεις παντού στην επικράτεια - μην μείνει μέρος χωρίς τρύπα - , τη διαχείριση της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης. Και όλα αυτά με έναν, επιτρέψτε μου να πω, και μοναδικό σκοπό: τη μετατροπή δικαιωμάτων αναφαίρετων και αυτονοήτων σε προνόμια που διαμεσολαβούνται από τους κανόνες της αγοράς και του χρήματος, από την ιδιωτική αγορά δηλαδή. Εν όψει λοιπόν του πέμπτου μνημονίου - το οποίο φέρνει η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη - , η ίδια η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη νιώθει την ανάγκη να θωρακιστεί νομοθετικά, όπως θωρακίστηκε πριν από μία βδομάδα με το Ελεγκτικό Συνέδριο του κράτους. Σας θυμίζω, πριν μία εβδομάδα τα 1.400 ευρώ με τα οποία μπορούσε να προσφύγει μια κοινωνική ομάδα στα ανώτατα δικαστήρια της χώρας, για να διεκδικήσει τα δίκαια, δηλαδή τις μειώσεις μισθών που σκοπεύατε να φέρετε και συντάξεων και τις αυξήσεις φόρων - τα κάνετε 5 χιλιάδες για να μην μπορεί να προσφύγει και αυτό δείχνει ότι σκοπεύετε να φέρετε μειώσεις μισθών και συντάξεων, όπως επίσης δείχνει τι μειώσεις σκοπεύετε να φέρετε τον επόμενο χρόνο. Αυτό το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα έχει ως μόνο ουσιαστικό στόχο του την περιστολή του θεμελιώδους δικαιώματος στη δημόσια διαμαρτυρία και την δυσχέρανση της άσκησης του. Γιατί άραγε; Δεν σκοπεύετε, όπως τόσο καιρό ουρλιάζουμε από το ΜέΡΑ25, να φέρετε συντριπτικές μειώσεις μισθών και συντάξεων; Θα το κάνετε, γιατί ο κ. Στουρνάρας, συγγνώμη ο κ. Στουρνάρας είναι ο άνθρωπος σας στην Τράπεζα της Ελλάδος, ο κ. Σταϊκούρας εννοούσα, την προηγούμενη εβδομάδα, όπως ξέρετε, συνυπέγραψε το κοινό ανακοινωθέν του Eurogroup, το οποίο λέει ότι του χρόνου αυτή η χώρα, η καταραμένη, η Μπανανία, θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα. Τα μαθηματικά δεν βγαίνουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, διότι για να έχει πρωτογενές πλεόνασμα, αυτή η χώρα του χρόνου θα έχει πάρει μέτρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Η Κυβέρνηση λοιπόν γνωρίζει ότι θα συναντήσει κινητοποιήσεις ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές της. Γι' αυτό προσπαθεί αγωνιωδώς ένα συνταγματικό δικαίωμα να το καταργήσει διά της πλαγίας οδού. Γνωρίζει επίσης, ότι θα έρθουν δικαστικές διεκδικήσεις όπως σας είπα πριν. Γι' αυτό έκανε ό,τι έκανε με το Ελεγκτικό Συνέδριο. Τώρα λοιπόν, θα κλείσω για να μη σας ταλαιπωρήσω λέγοντας μόνο αυτό: Πιστεύετε πραγματικά, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, ότι θα φιμώσετε τον ελληνικό λαό; Ή μήπως θεωρείτε ότι ελληνικός λαός θα φοβηθεί; Σιγά μην κλάψει, σιγά μη φοβηθεί, σας απαντάω. Μου αρέσει πολύ να σας θυμίζω κάθε φορά εδώ, ότι ο ελληνικός λαός δεν φοβήθηκε ποτέ στις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας του. Πάντα έβρισκε τρόπο και στην εθνική αντίσταση και στη χούντα με το Πολυτεχνείο και με το 62% «όχι» πριν από πεντέμισι μόλις χρόνια να αντισταθεί σε ό,τι του περιόριζε την αξιοπρέπεια και την ελευθερία του. Ύστερα από μισό αιώνα λοιπόν, σαράντα εννέα χρόνια για να είμαι ακριβής, έπειτα από τα διατάγματα της χούντας των συνταγματαρχών για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, είναι η Κυβέρνησή σας, κύριε Μητσοτάκη και το Υπουργείο σας, κύριε Χρυσοχοΐδη που μας πάνε πίσω σε σκοτεινές εποχές. Όλα αυτά με την πρόφαση της νομιμότητας και της τήρησης της τάξης. Θα κλείσω με μια φράση που έγραψε το μακρινό 1881 ο πρωτοπόρος Βραζιλιάνος συγγραφέας, Μασάντο Ντε Ασίς, η οποία λέει: «Ξεγελώντας διαρκώς τους άλλους, ο άνθρωπος καταλήγει να ξεγελάσει τον εαυτό του και έτσι γλιτώνει από την ντροπή του, που είναι μια οδυνηρή αίσθηση και από την υποκρισία, που είναι ένα άθλιο ελάττωμα» Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μαρίνος Γεώργιος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Στο σημείο αυτό η Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Σοφία Σακοράφα καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Κύριε Χρυσοχοΐδη, χιλιάδες εργαζόμενοι, εκατοντάδες φορείς του εργατικού λαϊκού κινήματος απαιτούν την απόσυρση του κατάπτυστου νομοσχεδίου που έφερε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για την υπονόμευση, τη συκοφάντηση και την απαγόρευση των διαδηλώσεων και κάθε μορφή λαϊκής διαμαρτυρίας. Η επιμονή σας δείχνει την εχθρότητα της Κυβέρνησής σας απέναντι στα λαϊκά δικαιώματα, τονίζει τις δεσμεύσεις σας στο μεγάλο κεφάλαιο, τους εκμεταλλευτές που εκπροσωπείτε. Αν εσείς όμως, επιδιώκετε να κατακτήσετε τον τίτλο του εκτελεστή του δικαιώματος στη διαδήλωση που κατακτήθηκε με σκληρούς αγώνες και θυσίες, η εργατική λαϊκή πάλη έχει τη δύναμη να πετάξει κι αυτό το έκτρωμα στα σκουπίδια και να οδηγήσει τους εμπνευστές του στον εξευτελισμό. Κύριε Υπουργέ, είστε παλιά καραβάνα του συστήματος και γνωρίζετε ότι η ταξική πάλη είναι σκληρή. Εκφράζει τα συμφέροντα των εργαζομένων που παλεύουν για τη δουλειά τους, το ψωμί, τον μισθό, τη σύνταξη, τις ανάγκες και με αποφασιστικότητα θα συνεχίσουν να απεργούν, να διαδηλώνουν, να αμφισβητούν την καπιταλιστική βαρβαρότητα και να συγκρούονται με την αντιλαϊκή πολιτική κάθε αστικής κυβέρνησης που τους καταδικάζει στη φτώχεια, την ανεργία, τη φοροληστεία, που υπονομεύει το μέλλον των παιδιών τους. Ο καπιταλισμός αντιμετωπίζει αξεπέραστα προβλήματα: οικονομικές κρίσεις, ευθύνεται για τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, φοβάται τη λαϊκή οργάνωση, την ανάταση και τη μαζική συμμετοχή στους αγώνες και παίρνει τα μέτρα του. Η λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ανοίξει τον δρόμο με την ενοχοποίηση και την ποινικοποίηση των ριζοσπαστικών ιδεών της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Θέτει εκτός νόμου κομμουνιστικά κόμματα, προστατεύει το καθεστώς της δικτατορίας των μονοπωλίων και γι' αυτόν τον λόγο έφτασε να λέει πως οι λαϊκές διαδηλώσεις είναι κίνδυνος για την ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε αυτά τα χνάρια πατάτε. Η στόχευση του νομοσχεδίου είναι βαθύτερη. Ξεπερνά τα χουντικά διατάγματα. Αυτό μαρτυρά η δημιουργία διεύθυνσης πρόληψης της βίας και η υπηρεσία κατά του ριζοσπαστισμού που αντιτίθεται στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, που πιστεύει στην ταξική πάλη ως κινητήρια δύναμη της κοινωνικής εξέλιξης και παλεύει για την κατάργηση της εκμετάλλευσης. Αυτός ο αγώνας σας καίει και επιστρατεύετε το χαφιεδισμό, τη συκοφάντηση των κινητοποιήσεων, την καταστολή. Τσουβαλιάζετε τον ριζοσπαστισμό με την τρομοκρατία και μορφές βίας, όπως η ενδοοικογενειακή, η ενδοσχολική και άλλες. Κάθε διαχειριστής του εκμεταλλευτικού συστήματος έχει δύο επιλογές: την αντιλαϊκή πολιτική και την καταστολή. Από τη δεκαετία του '70 μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας κατέφυγαν αμέτρητες φορές στην καταστολή εργατικών λαϊκών αγώνων. Το ίδιο έκαναν και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Στον ίδιο δρόμο βάδισε ο ΣΥΡΙΖΑ που υποκριτικά σήμερα προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από αυτό το αντεργατικό τερατούργημα. Γιατί; Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε τις χουντικές διατάξεις, κτύπησε το απεργιακό δικαίωμα, πέρασε νόμο για την απαγόρευση των κινητοποιήσεων κατά των πλειστηριασμών, που τις χαρακτήρισε ως ιδιώνυμο αδίκημα, αρνήθηκε την κατάργηση των «τρομονόμων», χρησιμοποίησε τη βρομιά περί μειοψηφιών. Τα βάζετε, κύριε Υπουργέ, με την πλειονότητα του λαού που στενάζει από την αντιλαϊκή πολιτική και προσπαθείτε να τον κοροϊδέψετε. Του λέτε ότι για όλα αυτά που βιώνει δεν ευθύνεται η αντιλαϊκή πολιτική, αλλά οι διαδηλώσεις. Η επιχειρηματολογία σας είναι αστεία, γιατί η λιτότητα, η φτώχεια, η ανεργία, η επίθεση στο δικαίωμα στην υγεία, στη μόρφωση είναι γενικό χαρακτηριστικό της κατάστασης που ζούνε οι εργατικές λαϊκές οικογένειες. Η αναδουλειά των αυτοαπασχολούμενων είναι γενική τάση, εκδηλώνεται παντού στις συνοικίες της Αθήνας στην Αττική και σε όλη τη χώρα. Δεν περιορίζεται στο κέντρο της Αθήνας και δεν έχει καμμία σχέση με τις διαδηλώσεις. Το κυκλοφοριακό πρόβλημα είναι μόνιμο, η ταλαιπωρία καθημερινή. Ζείτε, κύριοι της Κυβέρνησης, στο δικό σας αστικό κόσμο μακριά από τις αγωνίες του λαού μας και συνειδητά επιχειρείτε να συκοφαντήσετε τις διαδηλώσεις, τις διαμαρτυρίες, τους λαϊκούς αγώνες για να τους απαγορεύσετε. Γι' αυτό κινείτε τα νήματα του κοινωνικού αυτοματισμού και αξιοποιείτε διάφορα παπαγαλάκια της συμφοράς στα μέσα ενημέρωσης που έχουν δείξει δεκάδες φορές το μίσος τους στους αγώνες των εργατών, των αγροτών, των φοιτητών, των μαθητών, των γιατρών και των νοσηλευτών που κατά τα άλλα ήταν ήρωες στην πανδημία. Έτσι γίνεται στις εκμεταλλευτικές κοινωνίες, έχουμε παραδείγματα ηρωισμού και παλικαριάς για τα συμφέροντα του λαού, αλλά και απολογητές της αντιλαϊκής πολιτικής, ψοφίμια που τριγυρνούν γύρω από το θρόνο της εξουσίας. Τολμάτε να μιλάτε για απαγόρευση των κινητοποιήσεων στα Υπουργεία και τις δημόσιες υπηρεσίες. Καρφί στο μάτι σας είναι οι μαζικοί, καλά οργανωμένοι αγώνες που δείχνουν οι εργαζόμενοι τη δύναμή τους και διαμορφώνεται ένα αισχρό πλαίσιο αστυνομοκρατίας, απειλών, διώξεων, ποινών και προβοκάτσιας για να τους κτυπήσετε. Είστε ανιστόρητοι. Το νομοσχέδιο αυτό θα μείνει στα χαρτιά. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας, όπως πάντα, θα είναι στην πρώτη γραμμή της πάλης μαζί με την εργατική τάξη, τον αγωνιζόμενο λαό, τους νέους και τις νέες της χώρας μας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου από το Κίνημα Αλλαγής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα σοβαρό νομοσχέδιο που έχει να κάνει βεβαίως και με συμβολισμούς, αλλά και με ουσία. Η αντιπαράθεση, όπως έχει αναπτυχθεί για το εάν πρέπει ή όχι να υπάρχει ρύθμιση των ζητημάτων που έχουν να κάνουν με την διαφύλαξη άσκησης βασικών δικαιωμάτων, όπως είναι η συνάθροιση, εκτρέπεται γιατί πολλές φορές για επικοινωνιακούς λόγους, για λόγους που έχουν να κάνουν με πολιτικές σκοπιμότητες δημιουργείται μια πόλωση, μια ακραία φρασεολογία εκφράζεται, η οποία δεν οδηγεί στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Και ποιο είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα για τους πολίτες; Όπως επιτάσσει το άρθρο 11 του Συντάγματος, το οποίο από το 1975 είναι νομίζω θεμελιώδες, θα πρέπει να υπάρχει νόμος για τη ρύθμιση των ζητημάτων που έχουν να κάνουν με τις συναθροίσεις. Στο γενικό ερώτημα κανείς επιστήμονας οποιουδήποτε κόμματος δεν έχει αντιλέξει ότι πρέπει να υπάρχει ρύθμιση, κανείς επιστήμονας. Κομματικά στελέχη βεβαίως από όλα τα κόμματα έχουν πει άλλα και τι χρειάζεται, άλλα ότι γίνεται για να χρησιμοποιηθεί για αυτούς τους σκοπούς και άλλα ότι δεν γίνεται σωστά. Έρχομαι, λοιπόν, εδώ να πω ότι ευθέως εμείς λέμε ότι χρειάζεται να υπάρξει μια θεσμική ρύθμιση και βεβαίως χρειάζεται να αρθούν όλα εκείνα τα υπολείμματα, τα οποία έχουν παραμείνει όχι σε ισχύ γιατί είναι ανενεργά, αλλά ως γράμμα στις διατάξεις του δικαίου της χώρας μας, οι διατάξεις της χουντικής περιόδου και όχι μόνο. Εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν και άλλες διατάξεις που δεν έχουν καταργηθεί ρητά προηγούμενων περιόδων που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με αυτά που σήμερα έχει ανάγκη η χώρα, έχει ανάγκη η κοινωνία. Σε αυτή την βάση, λοιπόν, συζητούμε και εμείς προσερχόμαστε όχι για να καταγγείλουμε απλά - το κάναμε κι αυτό - την Κυβέρνηση και συγκεκριμένες σκοπιμότητες, οι οποίες φαινόταν ότι έρχονται να ικανοποιηθούν μέσα από το νομοσχέδιο, αλλά να αντιπαραβάλουμε τη δικιά μας άποψη προκειμένου να πιέσουμε την Κυβέρνηση να αλλάξουν βασικές διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου και αυτό έχει να κάνει κυρίως με την άσκηση του δημοκρατικού δικαιώματος της συνάθροισης και της διαδήλωσης. Το δικαίωμα αυτό σε συνδυασμό με το δικαίωμα για την ασφάλεια του πολίτη για την ομαλή οικονομική και κοινωνική ζωή μπορεί με τη σωστή στάθμιση να υπάρξει χωρίς κατάχρηση εξουσίας, χωρίς κατάχρηση δικαιώματος. Είναι πολύ καθαρά τα πράγματα. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, ήρθε βάζοντας μπροστά τον αστυνομικό υπάλληλο και λέγοντας ότι η στάθμιση αυτών των δύο βασικών δικαιωμάτων θα γίνει από τον αστυνομικό υπάλληλο. Διαφωνήσαμε εξαρχής, όχι γιατί η Αστυνομία είναι η ίδια της περιόδου της ΕΡΕ ή πιο μπροστά, εν πάση περιπτώσει του μετεμφυλιακού κράτους και της δικτατορίας, έχει αλλάξει η Αστυνομία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ένας χαμηλόβαθμος κιόλας αστυνομικός υπάλληλος μπορεί να σταθμίσει αυτά τα δύο βασικά δικαιώματα. Και δεν είναι και ορθό, ακόμα και αν μπορούσε ως άτομο να το πράξει με τις γνώσεις του και την ικανότητά του, να αποδίδεται αυτή η αρμοδιότητα σε χαμηλόβαθμο κιόλας αστυνομικό όργανο με την έννοια ότι οποιαδήποτε εξέλιξη ξέρουμε ότι θα είχε ως αποτέλεσμα μια ανακοίνωση της πολιτικής ηγεσίας «ο αστυνόμος έφταιγε». Αυτή την πτυχή την σκέφτηκα καθώς κουβεντιάζαμε με ανθρώπους της εργασίας, με ανθρώπους που έχουν γνώση για αυτά τα ζητήματα. Και νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό η πρότασή μας για την ανεξάρτητη δικαιοσύνη, για τη δικαιοσύνη ως ανεξάρτητο θεσμό διακριτό από την εκτελεστική εξουσία, να έχει κυρίαρχο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Το ότι το αποδέχθηκε η Κυβέρνηση είναι θετικό, το ότι όμως στη διάταξη που αφορά τον πρόεδρο πρωτοδικών μας λέτε, κύριε Υπουργέ, ότι αν δεν εκφράσει γνώμη μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες τότε τεκμαίρεται ότι συμφωνεί με τη διάλυση της απεργίας της διαδήλωσης, να μη γίνει δηλαδή η εκδήλωση, αυτό δεν πηγάζει από καμμία συνταγματική βάση. Αντίθετα, η νομολογία και όλες οι διατάξεις που αφορούν προθεσμίες που παρέρχονται είναι με το μέρος του πολίτη του αιτούντα. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτός που είναι ο πολίτης, γιατί υπάρχουν και οι πολίτες με το άλλο δικαίωμα, όπως είπαμε, είναι αυτός που ζητάει να κάνει την συνάθροιση, να κάνει τη διαδήλωση, να κάνει την εκδήλωση. Είναι, λοιπόν, μετέωρο το βήμα, όπως το χαρακτήρισε ο κ. Καμίνης και θα πρέπει να το ολοκληρώσετε, αλλιώς δεν έχει νόημα αυτή η αλλαγή η οποία κάνατε. Θα πρέπει και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, με όλο τον σεβασμό που της τρέφω, όταν της αποδίδεται συνταγματική αρμοδιότητα ως ανεξάρτητη διακριτή εξουσία για τη διασφάλιση, πράγμα που δεν μπορεί να κάνει η Αστυνομία, να μην λέει ότι «δεν τη θέλω την αρμοδιότητα». Αυτό δεν είναι, κατά την άποψή μου, το πρέπον. Γνώμη τους, βεβαίως, είναι, αλλά δεν μπορούν να απεμπολούν ευθύνες δημοκρατικά ανατιθέμενες εις τους ίδιους, προβλεπόμενες από το Σύνταγμα. Δεν είναι εκτελεστική. Είναι μια γνώμη της δικαιοσύνης, μία απόφαση, που είναι στο πλαίσιο της διακριτής δικαστικής εξουσίας. Σε καμμία περίπτωση. Κλείνω με το θέμα που έχει να κάνει με την αστική ευθύνη. Επιμένετε, κύριε Υπουργέ, σε μια διάταξη την οποία εγώ εκλαμβάνω ως μήνυμα προς τους μπαχαλάκηδες: «Σπάστε τα, κάντε τα ρημάδι, την ευθύνη θα την έχει ο υπεύθυνος της εκδήλωσης. Ούτε θα πληρώσετε τίποτα ούτε θα έχετε καμμία επίπτωση, εφόσον δεν συλληφθείτε να διαπράττετε το αδίκημα», όπως συμβαίνει συνήθως. Εδώ, λοιπόν, πρέπει να σας πω ότι είναι θεμελιώδης η διάταξη του νομοσχεδίου που αφορά το θέμα της αστικής ευθύνης, κατά την άποψή μας. Η ρύθμιση η οποία κάνατε, όχι μόνο δεν αρκεί, είναι συμμόρφωση με μια υπόδειξη, βεβαίως, του Επιστημονικού Συμβουλίου, αλλά επί της ουσίας ενισχύει τον θεσμό και κυρίως δεν απαλείφει αυτό το μήνυμα που σας είπα ότι δίνει. Διότι κάθε διάταξη μπορεί να έχει διπλή ανάγνωση. Και εδώ η δεύτερη ανάγνωση είναι ισχυρότερη της πρώτης. Δυστυχώς, αντί να διασφαλίσει, θα διαλύσει. Βέβαια, αυτό θα καταλήξει στο να σκέφτεται κάποια οργάνωση να κάνει διαδήλωση με αυτή την έννοια. Αλλά, αυτός δεν είναι, πιστεύω, ο αντικειμενικός σκοπός του Υπουργείου και δεν μπορεί να είναι και της Βουλής. Εμείς, λοιπόν, επειδή υπεύθυνα και δημιουργικά, ανεξάρτητα από την καταγγελία, ανεξάρτητα από την όποια κριτική ασκούμε, λέμε και προτείνουμε συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία θα διασφαλίσουν το δικαίωμα στη συνάθροιση και τη διαδήλωση, τα οποία θα διασφαλίσουν τα δικαιώματα που έχουν να κάνουν με τους εργαζόμενους και σε καμμία περίπτωση δεν θέλουμε αυτό το οποίο θα προκύψει να είναι μια νέα διελκυστίνδα δικαστικών αγώνων με διωκόμενους συνδικαλιστές ή οργανωτές εκδηλώσεων, θα καταθέσουμε τροπολογία για την τροποποίηση του συγκεκριμένου άρθρου, για την αλλαγή του. Αν δεν τη δεχτείτε ή αν δεν δεχτείτε την τροποποίηση της δικιάς σας διάταξης, θα καταθέσουμε και ονομαστική ψηφοφορία καταψηφίζοντας, φυσικά, και αυτή τη διάταξη ως μη αρμόζουσα για τις ανάγκες της στάθμισης των δύο δικαιωμάτων με τον νόμο τον οποίο φέρνετε. Είμαστε ξεκάθαροι, κύριε Υπουργέ, και έτσι θα κινηθούμε. Ευχαριστώ.
Πάντως, δείτε το αυτό, κύριε Υπουργέ. Γιατί είναι αστική η διάταξη που μπαίνει εδώ, ενώ υπάρχουν οι διατάξεις στον Αστικό Κώδικα για την ενοχή, από δικοπραξία δηλαδή και ενδεχομένως θα ήταν εις ολόκληρον η ευθύνη μαζί με τους δράστες, οι οποίοι θα προξενούσαν ζημία κ.λπ.. Νομικά το συζητώ τώρα. Δεν θέλω να παρέμβω. Και το πολύ να ήταν εις ολόκληρον ευθύνη του οργανωτή μαζί με τους δράστες που θα έκαναν. Μήπως θέλει μια νομοτεχνική βελτίωση η διάταξη αυτή, για να είναι συμβατή. Αν και μπαίνει ως ποινική διάταξη, ενώ θα έπρεπε να είναι στον αστικό κώδικα ουσιαστική για το πώς γίνεται η αποζημίωση. Αν και υπάρχει το πλαίσιο. Απλώς, η αυξημένη ευθύνη του οργανωτή να ήταν εις ολόκληρον ευθύνη με τους δράστες. Απλώς τώρα το σκέπτομαι. Δείτε το. Εκτός διαδικασίας το λέω αυτό. Τον λόγο έχει η Αντιπρόεδρος της Βουλής, η κ. Σακοράφα, για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ένας πρώην Πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είπε κάποτε ότι «μετά από δέκα χρόνια κανείς δεν θα θυμάται». Ο λαός, όμως, δεν ξεχνά. Κι εγώ διαβάζω: «1η Ιανουαρίου 1971, Κωνσταντίνος, Βασιλεύς των Ελλήνων, προτάσσει του ημετέρου Υπουργικού Συμβουλίου, αποφασίσαμεν και διατάσσομεν: Γνωστοποιηθείσης κατά το άρθρον 3 παράγραφοι 4 και 5 του παρόντος «δημοσίας συναθροίσεως εν υπαίθρω», η αστυνομική αρχή δύναται να απαγορεύση ταύτην, εάν ήθελε κρίνη, μετ' έρευναν, ότι εκ της πραγματοποιήσεως αυτής επίκειται κίνδυνος διά την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν, μη δυνάμενος να αποτραπή δι' ηπιωτέρων αστυνομικών μέτρων». Ο Αντιβασιλέας Γεώργιος Ζωιτάκης, ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο Αντιπρόεδρος Στυλιανός Παττακός. Θα καταθέσω το ΦΕΚ. Αλλόκοτη νομοθέτηση από την κυβέρνηση του πιο νεαρού πολιτικού εξόριστου της χούντας. Και ο κ. Σαμαράς δεν ήταν λάτρης των διαδηλώσεων, δεν «διενοήθη, όμως, να τας απαγορεύση». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πραγματικότητα επιβεβαιώνει τον Μαρξ που έγραφε ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται, τη μια σαν φάρσα και την άλλη σαν τραγωδία». Αυτό δείχνει η πανομοιότυπη διατύπωση του χουντικού νομοθετικού διατάγματος, άρθρα που ταυτίζονται κατά περιεχόμενο, άθροιση, ακόμα και κατά λέξη, με το υπό ψήφιση αντισυνταγματικό νομοσχέδιο, κατά την Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής. Κύριοι της Κυβέρνησης, μη γίνεστε ευήθεις. Αντιγράψτε τους κυρίους του ΣΥΡΙΖΑ, που ήξεραν και έτρεχαν το «μαγαζί» και δεν τους έπαιρνε χαμπάρι κανείς όταν νομοθετούσαν τέτοιες πονηριές. Σεπτέμβριος του 2017, κυβέρνηση Τσίπρα: «Ανακοινώνεται ότι με απόφαση του Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή Αττικής κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του Προέδρου Μακρόν δεν επιτρέπεται για λόγους δημόσιας ασφάλειας κάθε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση ή πορεία κατά το χρονικό διάστημα κ.λπ..». Σας καταθέτω ανάλογη απόφαση αστυνομικού διευθυντή απαγόρευσης των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας για την επίσκεψη της «go back, frau Merkel» τον Ιανουάριο του 2019. Οι αποφάσεις αυτές θυροκολλούνταν σε γραφεία συλλογικοτήτων και συντρόφων του κ. Τσίπρα. Ο κ. Τσίπρας τα έκανε αυτά, επειδή του το ζήτησε η Υφυπουργός του και Βουλευτής του σήμερα, που δήλωνε ότι «το καθεστώς ρύθμισης για τις διαδηλώσεις μας βγάζει εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου», ή επειδή ο φίλος του κ. «Μπίμπης» Νετανιάχου δεν ήθελε να ενοχλείται η πρεσβεία του Ισραήλ από διαδηλώσεις δεν το γνωρίζω. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι πριν μερικές μέρες οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ διαδήλωναν με σημαιάκια και μαντίλες έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ ενάντια σε όσα οι ίδιοι σαν κυβέρνηση είχαν ψηφίσει κατά τη χρυσή τετραετία των ελληνοισραηλινών σχέσεων. Υπάρχει φιλότιμο; Αυτό που γνωρίζω είναι ότι και ο σημερινός Πρωθυπουργός και ο προηγούμενος έχουν αδυναμία στη νομοθέτηση ιδιώνυμων αδικημάτων, της ίδιας ποιότητας με το αλήστου μνήμης ιδιώνυμο του 1929. Ο κ. Μητσοτάκης, το ιδιώνυμο των διαδηλώσεων και ο κ. Τσίπρας, το ιδιώνυμο των πλειστηριασμών σε εφαρμογή του «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Τον ενοχλούσε που του το υπενθύμιζαν αγωνιστές σύντροφοί του, που τον κατήγγειλαν και τον εγκατέλειψαν, όταν πρόδωσε το βροντερό «όχι» του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα του 2015. Σήμερα, όμως, δεν καταλαβαίνω με ποια αφορμή η Κυβέρνηση φέρνει αυτό το νομοσχέδιο. Τον Μάρτιο του 2010 όταν τα ΜΑΤ του Γιώργου Παπανδρέου ψέκασαν με χημικά και έστειλαν στο νοσοκομείο τον σύντροφο Μανώλη Γλέζο. Οι μνημονιακές δυνάμεις ψέλλιζαν τη δικαιολογία για τη διαφύλαξη της ομαλής κυκλοφορίας των αυτοκινήτων και την απρόσκοπτη λειτουργία των καταστημάτων του κέντρου της Αθήνας. Αυτή η δικαιολογία δεν υπάρχει πλέον σήμερα. Τα μνημόνια έκλεισαν τα καταστήματα και ο σημερινός δήμαρχος, πρωθυπουργικός ανιψιός, με τον «μεγάλο περίπατο» ευτέλισε το όραμα του Αντώνη Τρίτση. Δεν το κάνετε, λοιπόν, γι' αυτό. Απαγορεύετε τις συναθροίσεις, επειδή τρέμετε τις λαϊκές κινητοποιήσεις. Είστε η Κυβέρνηση των φοβικών. Φοβάστε ότι θα ξεσηκωθούν οι επιστήμονες, που τους ωθείτε στην καταστροφή για λόγους «κοινωνικής δικαιοσύνης», όπως μου απάντησε ο Υφυπουργός Οικονομικών. Φοβάστε τους εργαζόμενους, αφού έχετε απελευθερώσει τις απολύσεις και επιδοτείτε την εργοδοσία για να κόβει το 20% των αποδοχών τους. Φοβάστε τους αγρότες, που τους αφήσατε στην απελπισία. Ακόμα και τους εμπόρους φοβάστε, που δεν μπορούν να ξανανοίξουν τα καταστήματά τους. Καλά κάνετε. Οι λαϊκές κινητοποιήσεις δεν θα αργήσουν! Οι συγκεντρώσεις της 3ης Σεπτέμβρη του 1843, του Κιλελέρ, στο Γουδή, στη Θεσσαλονίκη το 1936, τα μεγάλα συλλαλητήρια αντίστασης στην Κατοχή, οι κινητοποιήσεις της Νεολαίας Λαμπράκη, εκείνες για το 1-1-4, το Κυπριακό και το 15% για την παιδεία, είναι η ιστορία της παράδοσης του δημοκρατικού πατριωτισμού. Κανένας νόμος δεν μπορεί να ανατρέψει το ηρωικό πνεύμα αντίστασης του ελληνικού λαού! Το λαϊκό κίνημα θα ανατρέψει και αυτόν τον νόμο, το κίνημα της ανυπακοής, που θα στηρίξει το ΜέΡΑ25 και όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες, είτε με παλλαϊκή συστράτευση είτε με αγωνιστική ομοθυμία στο πεζοδρόμιο. Οι Έλληνες ριζοσπάστες αγωνιστές υπερασπίζονται, με κάθε μέσο, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, που αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στο Σύνταγμα του 1864. Καταγγέλλουμε λοιπόν την καθεστωτική εκφώνηση για «ταραξίες και μπαχαλάκηδες». Περιφρουρούμε μόνοι μας τις συγκεντρώσεις μας, στα όρια των λαϊκών αιτημάτων. Δεν έχουμε ανάγκη συνεργασίας με καθεστωτικούς μηχανισμούς. Κι επειδή όπως λέγεται «η γελοιότητα λίγο απέχει από την τραγωδία», θυμηθείτε ότι λόγω της εφαρμογής ανάλογων διατάξεων, με παρόμοια νοοτροπία και με υπεύθυνες τις αστυνομικές δυνάμεις - τη βιαιότητα των οποίων σήμερα ο κύριος Υπουργός, αντί να έχει χαλιναγωγήσει, παροξύνει - στο παρελθόν ζήσαμε τραγωδίες με αθώα θύματα, όπως η δολοφονία του Κουμή και της Κανελλοπούλου το 1980. Καταθέτω τα δημοσιεύματα. Όπως η δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα τον Ιούλιο του 1965. Καταθέτω δημοσίευμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της Νέας Δημοκρατίας, στις 21 Ιουλίου θα πάμε να καταθέσουμε ένα λουλούδι στην οδό Σταδίου, εκεί που δολοφονήθηκε ο Πέτρουλας. Εσείς προσπαθήστε να προστατεύσετε τον Αρχηγό σας. Αν μη τι άλλο, είναι ο Πρωθυπουργός. Να μην τον εκθέτουν οι εκ μεταγραφής Υπουργοί του, που κάνουν το παν να μας θυμίζουν ότι έχουμε Ιούλιο και Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Σε μια ύστατη προσπάθεια λοιπόν καλώ τον Πρωθυπουργό να παρέμβει και να αποσυρθεί το νομοσχέδιο και να αποπέμψει τώρα τον διχαστικό Υπουργό που το εισηγείται, πριν ο λαός θυμηθεί το γνωστό σύνθημα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο θα πάρει τώρα ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη και στη συνέχεια ο κ. Κωνσταντίνος Μπούμπας από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα για τη ρύθμιση ενός μείζονος συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος, του συνέρχεσθαι, δικαιώματος συλλογικής δράσης, που αυτό μαζί με το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι καθιερώθηκε με το Σύνταγμα του 1864. Από τότε, σε πνεύμα φιλελεύθερο, οριζόταν ότι μόνο σε δημόσιες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η αστυνομία, ενώ μόνο οι εν υπαίθρω μπορούσαν να απαγορευθούν, εάν επίκειτο - όπως έλεγε χαρακτηριστικά το τοτινό αλλά και τα μετέπειτα Συντάγματα, μέχρι το 1975- κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια. Το Σύνταγμα της χούντας, το 1968 και το 1973, εισήγαγε γενική επιφύλαξη και καθιέρωσε υποχρεωτική γνωστοποίηση, όχι μόνο για τις ανοικτές συγκεντρώσεις. Η φιλελεύθερη συνταγματική μας παράδοση επανήλθε με το Σύνταγμα του 1975, με την επαναφορά της ειδικής επιφύλαξης και τον περιορισμό της παρουσίας της αστυνομίας μόνο στις εν υπαίθρω συναθροίσεις. Η απαγόρευση, δηλαδή, συγκεντρώσεων επανήλθε στην αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, ενώ αντί για προσβολή της δημόσιας τάξης προκρίθηκε ο όρος «σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής», και τούτο όπως ο νόμος ορίζει. Για λόγους που δεν είναι της παρούσας, αυτός ο νόμος που ορίζεται από το Σύνταγμα εδώ και σαράντα πέντε χρόνια, όπως έχει τονιστεί, δεν έχει ψηφιστεί ποτέ. Είναι λοιπόν για λόγους αρχής συνταγματικής τάξης και δημοκρατικής νομιμότητας κοινή ευθύνη και οφειλόμενη πράξη η ρύθμιση αυτού του δικαιώματος. Η άρνηση ρύθμισης είναι η φυγομαχία της δημοκρατίας. Και ας ξεκαθαρίσουμε επίσης ότι το δικαίωμα του συνέρχεσθαι χωρίς περιορισμούς δεν υφίσταται πουθενά στον κόσμο. Δεν πρόκειται όμως μόνο γι' αυτό. Η εμπειρία πενήντα ετών στις μεγάλες πόλεις και ιδιαίτερα στο κέντρο της Αθήνας, με τις καταχρηστικές καταλήψεις των δρόμων από ολιγάριθμες ομάδες, με βίαιες ενέργειες και επεισόδια, τείνουν να ταυτίσουν στη συνείδηση της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών τη δημόσια διαμαρτυρία με την ταλαιπωρία, τη βία και την αναστολή της κανονικής ζωής. Με τη σημερινή κατάσταση κανείς πολίτης δεν είναι ευχαριστημένος. Όσο διστάζουμε, όσο καθυστερούμε, ροκανίζεται το δικαίωμα και αντιδημοκρατικές φωνές μπορούν να βρουν πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθούν. Το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά. Το ζήσαμε στο πανεπιστημιακό άσυλο και στη διαχείριση του δημόσιου χώρου στις γειτονιές. Κάθε δικαίωμα συνοδεύεται και από την ευθύνη της άσκησής του, αλλιώς εκφυλίζεται και ακυρώνεται από τις καταχρήσεις κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του. Θα σας δώσω λοιπόν ορισμένα στοιχεία. Το δίμηνο Μαΐου - Ιουνίου του 2020 έγιναν στην Αθήνα εκατόν δεκαεννέα υπαίθριες συγκεντρώσεις, περίπου δύο τη μέρα. Το 87%, κοντά εννιά στις δέκα δηλαδή, είχαν λιγότερους από πεντακόσιους συμμετέχοντες. Οι μισές, δηλαδή πέντε στις δέκα, είχαν λιγότερους από πενήντα. Όμως σχεδόν σε όλες, δηλαδή σε εκατόν δώδεκα από τις εκατόν δεκαεννέα, το οδόστρωμα κατελήφθη, η κυκλοφορία διακόπηκε, η ταλαιπωρία ξανάρχισε. Καταθέτω στα Πρακτικά της Βουλής τα σχετικά στοιχεία. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχαήλ Χρυσοχοΐδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είναι λοιπόν κανείς ευχαριστημένος με αυτή την κατάσταση; Ακόμη κι αν αγνοήσουμε την ταλαιπωρία των πολλών, θεωρούμε ότι με αυτή την κατάσταση προστατεύουμε ή μήπως αποσαθρώνουμε το δικαίωμα του συνέρχεσθαι; Δυστυχώς οι απαντήσεις και στα δύο ερωτήματα είναι ξεκάθαρα καταφατικές. Προξενεί, κατά συνέπεια, κατάπληξη το να ακούγονται φωνές κοινοβουλευτικές που αμφισβητούν την ανάγκη της ρύθμισης. Κάτι τελευταίο: Η Ελλάδα, με την πολιτική της ατολμία, σαράντα πέντε χρόνια τώρα, και ολιγωρία τής μη ρύθμισης, υστερεί θλιβερά στην Ευρώπη. Είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν έχει ρυθμίσει αυτό το δικαίωμα. Όποιοι λοιπόν και όσοι υπερασπίζονται την παρούσα κατάσταση, να πάρουν την ευθύνη των λόγων και των πράξεών τους. Τελευταίοι στην Ευρώπη, εκτός πραγματικότητας σε σχέση με τις ανάγκες των πολιτών, σαπίζοντας το δικαίωμα της συλλογικής έκφρασης. Εμείς ως Κυβέρνηση με τέτοια κατάντια δεν συμβιβαζόμαστε. Η Κυβέρνηση τόλμησε και προχώρησε. Το είχε υποσχεθεί ο Πρωθυπουργός. Το σχέδιο νόμου έχει ετοιμαστεί και αναγγελθεί από τις αρχές του χρόνου. Τα γεγονότα της πανδημίας μάς καθυστέρησαν. Αναφέρω τη χρονική σειρά, γιατί ακούστηκε ένα θλιβερό και ανύπαρκτο πράγμα, ότι το νομοσχέδιο βιαζόμαστε να το καταθέσουμε για να φιμώσουμε τάχα τις λαϊκές φωνές και τη διαμαρτυρία την κοινωνική που επέρχεται τον Σεπτέμβρη. Τον Μάρτη λοιπόν θα ψηφιζόταν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Μην ψάχνετε συνωμοσίες, μην κατασκευάζετε σκοπιμότητες. Κατεβείτε μια μέρα στην Αθήνα, έξω στους δρόμους, να συζητήσετε με τον κόσμο. Οι πολίτες βιάζονται. Ο κόσμος αγανακτεί. Η πραγματικότητα εγκαλεί. Και η Κυβέρνηση ανταποκρίνεται. Έτσι κάνουμε πολιτική εμείς. Αυτή είναι η απάντησή μας. Έτσι κάνουμε πολιτική εμείς, για να υπηρετούμε στο πλαίσιο δημοκρατικής ευθύνης και να διευθετούμε πραγματικότητες, όχι για να πλήττουμε τη ζωή και τις ανάγκες των πολιτών σε άκαμπτες ιδέες. Προτείνουμε λοιπόν στην Εθνική Αντιπροσωπεία ένα σύγχρονο, δημοκρατικό, θεσμικό πλαίσιο λογικής και δικαιοσύνης, το οποίο να εγγυάται αφ' ενός μεν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, αφ' ετέρου το δικαίωμα των μη συμμετεχόντων στην ελευθερία της κίνησης και στη διευκόλυνση πρόσβασης στους προορισμούς τους. Το τόνισα στην επιτροπή και το επαναλαμβάνω και εδώ στην Ολομέλεια. Επειδή ρυθμίζουμε θεμελιώδες δικαίωμα, οφείλουμε πρώτοι εμείς ως Κυβέρνηση να επιδείξουμε πνεύμα συνεργασίας και αμοιβαίας κατανόησης. Άκουσα και ενσωμάτωσα σχεδόν στο σύνολο τις προτάσεις του Κινήματος Αλλαγής. Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον κ. Καμίνη, ο οποίος άλλωστε με δική του πρωτοβουλία κατέθεσε σχέδιο νόμου, από το οποίο εμείς εμπνευστήκαμε και καταθέσαμε εδώ στη Βουλή νέο σχέδιο νόμου. Χαιρετίζω την πολιτική στάση του Κινήματος Αλλαγής γιατί συμμετείχε ουσιαστικά, πρότεινε, διαλέχθηκε, διαβουλεύθηκε και τελικά αυτό είναι κοινοβουλευτισμός και αυτό είναι δημοκρατία. Στο σχέδιο νόμου ορίζεται με απόλυτη σαφήνεια το τι είναι δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Εξίσου σαφώς ορίζεται το πλαίσιο των περιορισμών και αλλαγών που δύνανται να επιβληθούν από τις αρχές σε ό,τι αφορά τον τόπο, χρόνο, διαδρομή μιας πορείας. Θεσπίζονται για πρώτη φορά δύο εκπρόσωποι, ο οργανωτής και ο διαμεσολαβητής. Είναι ο διαμεσολαβητής από την πλευρά της Αστυνομίας. Έτσι η συγκέντρωση αποκτά πρόσωπα και η συνεργασία υπόσταση. Ο οργανωτής εκπροσωπεί και έχει την ευθύνη να λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα, σαφώς πολύ προσδιορισμένα από τις σχετικές διατάξεις, για την ομαλή εξέλιξη της συνάθροισης. Ο διαμεσολαβητής έχει την ευθύνη της συνεννόησης μεταξύ συγκέντρωσης, οργανωτή και Αστυνομίας για να επιτευχθεί ο κοινός στόχος, η διασφάλιση του δικαιώματος των πολιτών να εκφράσουν τη συλλογική τους βούληση. Η περιφρούρηση της συγκέντρωσης, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι η περιφρούρηση του δικαιώματος. Δεν είναι δουλειά μόνο της Αστυνομίας. Είναι και πρέπει να είναι κοινή πρόνοια, αποτέλεσμα συνεργασίας όλων των συντελεστών της εκδήλωσης. Αυξάνονται οι εγγυήσεις γιατί προσδιορίζονται και οι ευθύνες σε περίπτωση απαγόρευσης ή αλλαγών της συγκέντρωσης. Θεσμοθετείται η προσφυγή στην Επιτροπή Αναστολών του Σ.τ.Ε. χωρίς να έχει προηγηθεί κατάθεση αίτησης ακύρωσης. Σε περίπτωση διάλυσης, είναι αναγκαία η παρουσία του εισαγγελέα, εφόσον είναι παρών. Για τις αυθόρμητες συγκεντρώσεις που σήμερα προκαλούνται ταχύτατα, κυρίως από τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, προβλέπεται ευχερές πλαίσιο για τη νόμιμη πραγματοποίησή τους. Η συζήτηση έχει εστιαστεί στις δήθεν εξοντωτικές ποινές που προβλέπονται για τον οργανωτή. Δεν είναι έτσι. Εάν δεν υπάρχουν ευθύνες για τον οργανωτή, δεν υπάρχει και νόημα για την ύπαρξη του. Ο οργανωτής έχει το βάρος μέσα από τη γνωστοποίηση και μέσα από την αυστηρή περιγραφή - το τονίζω αυτό, μέσα από την αυστηρή περιγραφή - των καθηκόντων του, έτσι όπως το διόρθωσε και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, να αποδείξει τη συνεχή συνομιλία και συνεργασία με τον διαμεσολαβητή της Αστυνομίας, ότι δηλαδή κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μπορέσουν να διαδηλώσουν ελεύθερα, νόμιμα οι συμμετέχοντες. Η επιμέλεια θα έλεγα ότι είναι το πνεύμα της διάταξης. Ελάχιστα ακούστηκαν για το πιο απτό, συγκεκριμένο, χρηστικό άρθρο του νομοσχεδίου, την καθιέρωση ψηφιακής ενημέρωσης ειδικής ιστοσελίδας, απ' όπου οι πολίτες σε πραγματικό χρόνο και διαδραστικά θα ενημερώνονται για εναλλακτικές διαδρομές, για να μπορούν έτσι να ανακουφίσουν την καθημερινότητά τους όταν υπάρχουν εκδηλώσεις. Θεωρώ αυτή τη διάταξη κεφαλαιώδη για δύο λόγους. Ο πρώτος γιατί απαντά ευθέως στο αίτημα των πολιτών για ενημέρωση σε περίπτωση αλλαγών στην κυκλοφοριακή ρουτίνα. Ο δεύτερος γιατί το κάνει ψηφιακά, διαδραστικά, εισάγοντας την τεχνολογία, αφήνοντας δηλαδή το ψηφιακό αποτύπωμα και σε αυτό το κοινωνικό ζήτημα. Υπάρχει κι ένα άλλο ζήτημα το οποίο είναι ευρύτερο, καθαρά επιχειρησιακού χαρακτήρα. Αφορά την Αστυνομία, η οποία οφείλει να επανεξετάσει τα επιχειρησιακά της σχέδια που τόνισαν πάρα πολλοί συνάδελφοι εδώ μέσα. Εξορθολογίζεται, αποσαφηνίζεται το πλαίσιο δράσης της. Άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να λαμβάνονται υπερβολικά μέτρα τάξης, τα οποία πολλές φορές ταλαιπωρούν πολλές ώρες πριν ή πολλές ώρες μετά τους πολίτες. Ο πρώτος, λοιπόν, που χρειάζεται πρόσθετη εκπαίδευση για την εφαρμογή αυτού του νόμου είναι η Αστυνομία και φυσικά, θα το πράξει άμεσα. Ολοκληρώνω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με αυτό ακριβώς το θέμα της εφαρμοσιμότητας. Ο νόμος θα εφαρμοστεί. Το λέω με πεποίθηση, το λέω με αποφασιστικότητα, αλλά χωρίς καμμία διάθεση σύγκρουσης ή πρόθεση επίδειξης δύναμης. Δεν είναι μια δήλωση αυταρχισμού. Είναι μια πράξη ευθύνης και κανείς, παρακαλώ πολύ, να μην παρεξηγήσει τα λόγια μου. Ο νόμος θα εφαρμοστεί γιατί υπακούει στην κοινή λογική. Καταργεί αναχρονισμούς που ονομάστηκαν δικαιώματα, αναβαθμίζει τη δυνατότητα συμμετοχής στις συγκεντρώσεις, εξασφαλίζει στους μη συμμετέχοντες την ομαλότητα της ζωής τους. Θα εφαρμοστεί γιατί, κυρίες και κύριοι, από μια διαδήλωση θέλουμε να θυμόμαστε τα συνθήματα και τους λόγους, τους σκοπούς για τους οποίους έγινε, όχι τα επεισόδια, τις φθορές, την ταλαιπωρία, την ένταση. Η Ελλάδα αναστενάζει στα γήπεδα και η δημοκρατία μας στις συγκεντρώσεις. Αυτό θα αλλάξει. Πέρυσι τέτοιον καιρό άκουγα πως η Κυβέρνηση θα πυροδοτήσει Αρμαγεδδώνα αν προσπαθήσει σε άβατα όπως τα Εξάρχεια, όπως στα πανεπιστήμια του μεταχειρισμένου ασύλου. Ρίξτε μια ματιά σήμερα στην περσινή εικόνα που υπήρχε. Όλοι θυμόμαστε τι συνέβαινε σε διάφορες σχολές, έξω από διάφορες σχολές, τι συνέβαινε σε διάφορες περιοχές της Αττικής και πώς είναι η κατάσταση σήμερα. Οι αλλαγές επήλθαν. Η νομιμότητα εφαρμόστηκε με σχεδόν μηδενική αντίδραση. Γιατί ήταν η επαναφορά του αυτονόητου, η ανακούφιση της λογικής. Είμαι βέβαιος πως σε λίγα χρόνια απλά θα απορούμε πώς ανεχόμασταν το σημερινό χάος. Θα συμβεί, δηλαδή, αν θυμάστε οι παλιότεροι, αυτό που έγινε με την ιδιωτική ραδιοφωνία και τηλεόραση που επίμονα και αναχρονιστικά αρνιόμασταν μέχρι το 1989. Όταν έγινε, κανείς δε σκέφτηκε να γυρίσει πίσω. Θα μου επιτρέψετε τώρα και μια προσωπική δημόσια συνομιλία με έναν διαχρονικό φίλο, ο οποίος πριν από λίγο απευθύνθηκε σε εμένα. Μου είπε λοιπόν ο Γιάννης Ραγκούσης ότι τάχα κάθομαι με ανθρώπους που έβλαψαν την Ελλάδα. Του απαντώ: Φίλε Γιάννη, εσύ σκέψου ποια σημαία κρατάς σήμερα. Σκέψου καλά ποιος καταστρέφει σήμερα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ γέννησε μια κληρονομιά καταστροφικής πόλωσης. Επιτρέψτε μου, φίλε Γιάννη, το κόμμα που συμμετέχεις έχει ακόμα και σήμερα σημαία, την εχθροπάθεια και την πόλωση. Τη λέω καταστροφική γιατί καταργεί το βασικό κεκτημένο της Μεταπολίτευσης, που ήταν ποιο; Οι πολιτικοί αντίπαλοι να μην είναι εχθροί και τα μεγάλα μαζικά κόμματα να εξισορροπούν τις εθνικολαϊκιστικές τάσεις με το μεταρρυθμιστικό τους έργο, που έκαναν όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά, όλα αυτά τα χρόνια. Αυτή ήταν λοιπόν η Μεταπολίτευση και το κεκτημένο αυτό πολέμησε και πολεμά ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτή είναι Τη θεσμική παρακμή που ακολουθεί σήμερα ηγεσία του. Εγώ, λοιπόν, σε αυτό το πολύτιμο κεκτημένο παραμένω αμετακίνητος. Ήταν και είναι η πυξίδα της πολιτικής μου στάσης. Γι' αυτό και είμαι περήφανος. Χαίρομαι που σήμερα μπορώ να συνεισφέρω για να το επαναφέρουμε αυτό το κεκτημένο, για να γυρίσουμε σελίδα μεταρρυθμίζοντας και όχι καταστρέφοντας. Χαίρομαι, Γιάννη, που επιτέλους η χώρα αναπνέει σήμερα, έξω από ένα τοξικό φωνακλάδικο κλίμα ανορθολογισμών, συνωμοσιολογίας και αντιφιλελευθερισμού. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει τώρα ο Κωνσταντίνος Μπούμπας από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποτε ο Πίνδαρος είχε πει: «Σκιάς όναρ άνθρωπος», ότι ο άνθρωπος είναι το όνειρο μιας σκιάς. Διότι σήμερα μιλάμε και παίζουμε με την ουρά μας. Είναι όπως ο σκύλος γυρνάει γύρω από τον εαυτό του και προσπαθεί να πιάσει την ουρά του. Είναι κάτι που η κοινωνία το ζητάει κι εμείς προσπαθούμε και διακυβεύουμε τα δικαιώματα του ανθρώπου στην εργασία, στην πρόσβαση, στην ποιότητα ζωής, λέγοντας ότι θα καταστρατηγηθούν δικαιώματα της διαμαρτυρίας των ανθρώπων. Ποιος το λέει αυτό; Εμείς δεν είπαμε κάτι τέτοιο. Να είναι κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα το να φωνάζει ο συνταξιούχος για τη σύνταξή του ή να φωνάζει ο Έλληνας για εθνικά του ζητήματα, όπως τις Πρέσπες. Για τα χημικά και τη βία σε κάποιες μεγάλες συγκεντρώσεις για εθνικά θέματα κουβέντα δεν έγινε τα προηγούμενα χρόνια, όπως και για το ξύλο που έτρωγαν - εντός ή έκτος εισαγωγικών - οι συνταξιούχοι. Κανείς δεν μίλησε για το τι ζητάει σήμερα το κέντρο της Αθήνας. Ξέρετε, κύριε Υπουργέ, για πολλά που υιοθετείτε από την Ελληνική Λύση θέλει μία μεγάλη προσοχή, διότι τα περισσότερα λάθη γίνονται στην αντιγραφή. Προσέξτε, λοιπόν, αυτά που αντιγράφετε από την Ελληνική Λύση, η οποία στον ένα χρόνο σάς πρότεινε πολλά και στον αγροτικό τομέα και στο θέμα των λαθρομεταναστών και στα εθνικά μας ζητήματα και στην επήρεια των νήσων που καθορίζουν τις ΑΟΖ. Διότι τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες και το άρθρο 112 του Διεθνούς Δικαίου πολιτικά, τουλάχιστον, από το Βελόπουλου τα ακούσαμε. Από αυτόν μάθαμε τι εστί ΑΟΖ και ό,τι συνεπάγεται στα εθνικά μας θέματα με την επήρεια των νήσων, παραχωρώντας Καστελόριζο, Μεγίστη, που είναι και η ελληνική ονομασία, Στρογγύλη, Ρω ή Διαπόντια και τους Οθωμανούς και την Ερεικούσσα σε ό,τι αφορά τα νησιά του Ιονίου, ή τη Γαύδο και τη Γαυδοπούλα. Διότι πρέπει να τα πούμε όλα. Είπε ο Εμπορικός Σύλλογος της Αθήνας πριν από λίγες μέρες: Ογδόντα συγκεντρώσεις έγιναν μετά τον κορωνοϊό. Πενήντα έγιναν μέχρι το Μάιο. Ανά τρεις εργάσιμες ημέρες κλείνει το κέντρο της Αθήνας. Διαμαρτύρονται μεροκαματιάρηδες, οι ίδιοι οι έμποροι και οι εμποροϋπάλληλοι. Υπάρχει επίσημη ανακοίνωση. Μπείτε μέσα στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Το λέει. Λέει: «Δεν μπορούμε να εργαστούμε έτσι όταν κλείνει το κέντρο της Αθήνας ανά τρεις εργάσιμες ημέρες. Εμείς δεν πρέπει να βγάλουμε τα προς το ζην;» Άρα και αυτοί έχουν δίκιο. Γι' αυτό σήμερα το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε, είναι διφυές, έχει δύο φύσεις διότι και την κοινωνία πρέπει να στηρίξουμε και το δικαίωμα να διαμαρτύρεται κάποιος. Συνάθροιση: Είναι μια πολύ καλή κουβέντα. Είναι του ρήματος «αγείρω». Συνάθροιση είναι και στην Εκκλησία, συνάθροιση πολιτών και στην Εκκλησία του Δήμου κατά τα αρχαία πρότυπα, διότι αν δεν υπήρχε συνάθροιση στην αγορά του δήμου, δεν θα υπήρχε σήμερα ο πολιτισμός μας. Ενδεχομένως να μην υπήρχαν ο Ιπποκράτης, ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης. Ξέρετε μου θυμίζει εκείνο που ρώτησαν κάποτε τον Σωκράτη. «Ερωτηθείς εί σφαιροειδής εστίν ο κόσμος», ο Σωκράτης απήντησε, «Ουχ υπερέκυψα». Δηλαδή, όταν ρώτησαν το μεγάλο φιλόσοφο το Σωκράτη αν είναι σφαιρικός ο κόσμος, αυτός είπε, «Δεν έσκυψα και πάρα πολύ για να δω». Σήμερα, δηλαδή, δεν ξέρουμε τι ζητά η κοινωνία; Εκτός από δημοσιογράφος χρόνια έχω κάνει πολλές δουλειές, γιατί στη ζωή χρειάζεται να κάνεις πολλές δουλειές για να επιβιώσεις. Αποκομίζεις, όμως, εμπειρία. Δούλευα κάποτε ως διασώστης. Θυμάμαι τη διαμαρτυρία ενός ανθρώπου που δεν μπορούσαμε να περάσουμε επειδή γινόταν μία διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη, ενώ ο ίδιος συμμετείχε σε διαδήλωση πριν από δέκα μέρες. Δηλαδή, ο διαμαρτυρόμενους ήταν διαδηλωτής. Ξέρετε, πάμε σε μια διαδήλωση να διαμαρτυρηθούμε, κλείνουμε τον δρόμο a priori και όταν θέλουμε να μετακινηθούμε να πάμε στη δουλειά μας ή να πάμε στο σπίτι μας οι ίδιοι διαμαρτυρόμαστε. Δεν είναι λίγο τραγικό; Εμείς δεν είπαμε, και καθιστική διαμαρτυρία μπορεί να γίνει και να προκαλέσει τον κόσμο να αναρωτηθεί γιατί αυτοί οι άνθρωποι κάθονται στο πεζοδρόμιο επί ώρες και πλακάτ να υπάρχουν και συνθήματα μπορούν να ακουστούν, αλλά δεν πρέπει να παραλύει η κοινωνία. Δεν πρέπει η κοινωνία, πραγματικά, να παραλύει απέναντι στο δικαίωμα του καθένα να εργαστεί. Πρόσφατα εμείς ως Ελληνική Λύση δεν είπαμε και στον κ. Καραμανλή για το θέμα της απεργίας με τους οκτώ συνδικαλιστές στο μετρό, όπου παρέλυσε όλη η Αθήνα; Και είπαμε εκεί, «Το φιλότιμο χάθηκε»; Ξέρετε κάτι; Ο ίδιος ο εργαζόμενος όταν δεν θα πάει στη δουλειά του για να πάρει τα 20 ευρώ μεροκάματο - και αν τα πάρει - ο ίδιος εργοδότης θα του πει - αυτή είναι μια πραγματικότητα της αγοράς, μπείτε πραγματικά στην ουσία, μην είμαστε σε έναν κόσμο καλά καμωμένο, γυάλινο - «Να έβρισκες χρόνο να έρθεις». Χώρια που οι ίδιοι οι υπάλληλοι δεν θέλουν να χάσουν ώρα από τη δουλειά τους, γιατί έχουν ανάγκη να πάνε στη δουλειά. Αυτό πρέπει να δούμε, το να αποζημιώσεις τον κόσμο για τις ζημιές. Θα το δούμε, κύριε Υπουργέ. Είναι μια άλλη παράμετρος. Είναι μια σκέψη δικιά μου και το βάζουμε ως Ελληνική Λύση. Θέλει προσοχή σε ορισμένα άρθρα, για να έχουμε μια εύρυθμη λειτουργία σε ό,τι αφορά και την ομαλότητα της κοινωνίας που θέλουμε να φέρουμε μέσα από αυτό το συγκεκριμένο νομοσχέδιο για τις υπαίθριες συναθροίσεις. Μπείτε λίγο στο άρθρο 8 του Συντάγματος της Γερμανίας, πώς μπορεί η Αστυνομία να απαγορεύσει κάποιες διαδηλώσεις. Δείτε πώς λειτουργεί το Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν είναι κράτη της Ευρώπης αυτά; Δείτε πώς λειτουργεί η Βόρειος Ιρλανδία, όπου εκεί δεν είναι καν κατοχυρωμένο το Σύνταγμα από τους προτεστάντες και τους καθολικούς. Δείτε τι γίνεται στο Ισραήλ. Δείτε, δηλαδή, και κάποια άλλα κράτη. Εγώ δεν λέω, είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Τι λέει ο Εμπορικός Σύλλογος; Όταν υπάρχουν λίγοι, να κλείνει μόνο το πεζοδρόμιο, όταν υπάρχουν περισσότεροι, να κλείνουν ένα ή δύο ρεύματα. Αφήστε το ένα ρεύμα για να υπάρχει οξυγόνο στην αγορά, για να μπορεί κόσμος να μετακινηθεί και πρωτίστως αυτός ο οποίος πάει να βγάλει τα προς το ζην, βιοποριστικά. Τώρα, βάζετε το διαμεσολαβητή και τον οργανωτή. Λέτε μέσα στο άρθρο ότι ο οργανωτής που θα αναλάβει την ευθύνη - και είναι ένας συνδικαλιστής με εμπειρία - θα είναι υπεύθυνος για να αποζημιώσει για τυχόν ζημιές τον κόσμο αν του ξεφύγει αυτή η διαδικασία. Εγώ ρωτώ: Δυστυχώς γίνονται ζημιές. Καταστρέφονται πέντε αυτοκίνητα του μεροκαματιάρη Έλληνα, ο οποίος δεν μπορεί ούτε καν στο συνεργείο να το πάει να αλλάξει έναν καθρέφτη, ο οποίος κοστίζει 100 ευρώ, γιατί το μεροκάματο του είναι 20 ευρώ. Ο οργανωτής θα έχει λεφτά να τον αποζημιώσει; Και αν του πει, «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος» τι θα του πείτε; Πάμε λίγο στο θέμα του διαμεσολαβητή, γιατί ως Ελληνική Λύση φωνάζαμε ότι ο διαμεσολαβητής για τον πολίτη πρέπει να είναι δωρεάν, όπως στην Ισπανία, και εσείς βάλατε διαμεσολαβητή - να υπενθυμίσω για μια ακόμη φορά - μη νομικό. Ο διαμεσολαβητής θα έχει μια ειδική εκπαίδευση; Γιατί, ξέρετε, όταν έχουμε να κάνουμε με διαμαρτυρίες, έχουμε να κάνουμε με μία άλλη ψυχοσύνθεση και ψυχολογία, η λεγόμενη «ψυχολογία του πλήθους», το οποίο το προστατεύουμε με αντιγόνα να μη γίνει μάζα - όχλος. Εγώ ρωτώ: Ο διαμεσολαβητής θα έχει την ψυχολογία του πλήθους για να μπορεί να κατευνάσει τα πνεύματα ή να οργανώσει καλύτερα την πορεία; Είναι ένα ερώτημα. Θα υπάρχει ειδική εκπαίδευση; Γιατί η Αστυνομία - το λέει και η λέξη - είναι λέξη ιερή. Είναι κοντά στο άστυ, κοντά στην πόλη. Προστατεύει τον πολίτη. Και τη θέλουμε την Αστυνομία και εκπαιδευμένη και επιστημονικά καταρτισμένη και καλά εξοπλισμένη, κάτι που δεν ισχύει σήμερα. Ο στόλος είναι πεπαλαιωμένος. Ξέρετε, όταν κατηγορεί ο Πρόεδρος, ο Κυριάκος ο Βελόπουλος, εδώ για κάποιες κουμπαριές, ένας εφοπλιστής δεν βρέθηκε, ένας επιχειρηματίας να δώσει μια χορηγία, όπως το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», να πάρει και να ανανεώσει τον στόλο με μηχανές στην Αστυνομία, γιατί εκεί δεν μπορείτε να κάνετε μάρκετινγκ και να βάλετε πινακίδα. Βέβαια, δεν βολεύει! Ένας να βρεθεί να δώσει χρήματα και για κάποιο εξοπλισμό στον Ελληνικό Στρατό. Βρέθηκαν τα οκτώ Typhoon - τα φέραμε - που ήταν κατασχεμένα - το έλεγε ο Πρόεδρός μας - και είναι πάνω στον Έβρο τώρα αυτά τα καναδέζικα αυτοκίνητα με αυτονομία χίλια χιλιόμετρα. Θα δούμε τι γίνεται και με αυτό που λέει ο Βελόπουλος για τα ελικόπτερα.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ως Ελληνική Λύση δράττομαι της ευκαιρίας να σας πω: Κόλπος Αλί Αγά πενήντα χιλιόμετρα βορείως από τη Σμύρνη: Γίνεται η μεγαλύτερη διάλυση πλοίων στον κόσμο. Η Τουρκία είναι στις δέκα πρώτες χώρες σε παραγωγή χάλυβα, εκ των οποίων το 2% σε σκραπ, δηλαδή σε παλιοσίδερα, τα παίρνει από το συγκεκριμένο κόλπο. Βαρέα μέταλλα, νικέλιο, άργιλο, αρσενικό χύνονται στη Μεσόγειο Θάλασσα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δώσει πλοία να τη διαλύσουν και η Τουρκία από το 1976 έχει διαλύσει το 4% του παγκόσμιου στόλου. Λέγεται από τον κ. Κανελλόπουλο, τον καθηγητή στο Ηράκλειο της Κρήτης - δεν είναι δικά μου, η Ελληνική Λύση σας τα βγάζει, για να σας τα γνωστοποιήσει - ότι κουβαλούν λαθρομετανάστες αυτά τα καράβια για να μην τα πιάνει ο δορυφόρος στα ανοικτά και διοχετεύονται στα παράλια της Ιταλίας και της Ελλάδας. Αυτό είναι το θέμα των λαθρομεταναστών με τον κόλπο Αλί Αγά. Ψάξτε το. Εμείς καταθέτουμε την ερώτηση ως Ελληνική Λύση και περιμένουμε απάντηση. Σας ευχαριστώ.
Στο σημείο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να σας γνωστοποιήσω ότι έχει κατατεθεί αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας από είκοσι Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ για τα άρθρα 1 έως 14 και 19 του σχεδίου νόμου, σύμφωνα με το άρθρο 72 του Κανονισμού της Βουλής. Η ονομαστική ψηφοφορία θα γίνει αύριο και θα σας ανακοινωθεί ακριβώς ο χρόνος. Ο κ. Μαραβέγιας από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε, κύριοι συνάδελφοι, να ξεκινήσω από τον συλλογισμό με τον οποίο τελείωσε ο κύριος Υπουργός, ότι η Αντιπολίτευση - ιδίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση - δεν θέλει να επέλθει καμμία βελτίωση στο νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει σήμερα. Θέλετε να παραμείνουν σε ισχύ οι χουντικές διατάξεις. Για αυτόν τον λόγο, δεν έχετε κάνει καμμία εποικοδομητική πρόταση τόσο στις επιτροπές όσο και στην Ολομέλεια. Όσα ακούστηκαν τις τελευταίες μέρες από την Αντιπολίτευση ξεπερνούν σχεδόν ό,τι έχουμε ακούσει κατά το πρώτο έτος διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία. Και μέσα σε αυτόν τον χρόνο, είναι αλήθεια πως δεν καταφέρατε να φέρετε σε έναν εποικοδομητικό διάλογο. Και ήταν μάλλον αναμενόμενο, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ παρέμεινε - και παραμένει - βυθισμένος στα εσωκομματικά του προβλήματα τα οποία πρόσφατα γιγαντώθηκαν, καθώς επιβεβαιώνονται οι καταγγελίες που κάνουμε στη Νέα Δημοκρατία από το 2016 ότι επιχειρούσατε να δημιουργήσετε καθεστώς και να αφανίσετε τους κανόνες της αστικής δημοκρατίας. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια, κύριοι συνάδελφοι, ότι μπορείτε να βρείτε διέξοδο στα αδιέξοδά σας με έξαλλους ισχυρισμούς. Και εξηγούμαι. Όσα ακούστηκαν στη Βουλή για χουντικά διατάγματα και κατάργηση του Συντάγματος απλώς καταδεικνύουν την απελπισία, τόσο της ηγεσίας σας, όσο και των μετεγγραφών της. Όταν κατηγορείτε την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για ανελεύθερες πρακτικές με αφορμή τις ρυθμίσεις για τις δημόσιες συναθροίσεις αποδεικνύετε το περισσευούμενο θράσος σας. Ας θυμηθούμε λοιπόν, τι πραγματικά πρεσβεύετε: «Εφημερίδα των Συντακτών», Ιούλιος 2015. Ρεπορτάζ με τίτλο: «Πρώτη φορά Αριστερή καταστολή» που μιλά για πρωτοφανείς εκδηλώσεις βίας εναντίον διαδηλωτών στο Σύνταγμα, τότε που εμφανίστηκε το πρώτο «καλό» μνημόνιο, το δικό σας. Θα καταθέσω στα Πρακτικά το σχετικό δημοσίευμα με φωτογραφίες της εποχής, προκειμένου να βοηθήσουμε τη μνήμη σας. Συνεχίζω με δημοσίευμα του Ιανουαρίου του 2016 με τίτλο: «Τα ΜΑΤ κτύπησαν συνταξιούχους στην πορεία για το ασφαλιστικό». Θα μου επιτρέψετε να σας διαβάσω και ένα μικρό απόσπασμα: «Κτύπησαν ηλικιωμένους κατά τη διάρκεια της πορείας για το ασφαλιστικό στο κέντρο της Αθήνας». Επειδή συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ προφανώς το ξέχασαν κι αυτό, θα σας το δώσουμε επίσης για τα Πρακτικά. Ακούγοντας όσα λέει ο κ. Τσίπρας πριν φτάσει στην πρωθυπουργική καρέκλα μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι πρόκειται για μια ακόμα επίδειξη κυνισμού του τύπου «ο λαός μάλλον θα έχει ξεχάσει ένα χρόνο μετά τα κυβερνητικά μας πεπραγμένα». Μιλάμε δηλαδή για την υποτίμηση της νοημοσύνης των Ελλήνων εκ μέρους σας και εκδηλώσεις πολιτικού θράσους. Τον Οκτώβριο του 2016, τα πράγματα όμως έγιναν ακόμα πιο ξεκάθαρα και ακόμα πιο ωμά. Συνεχίζατε απτόητοι την ίδια ακριβώς πρακτική έναντι κάθε διαμαρτυρόμενου. Διαβάζω από δημοσίευμα της περιόδου εκείνης, το οποίο επίσης θα καταθέσω στα Πρακτικά με τίτλο: «Εικόνες ντροπής με χημικά κατά συνταξιούχων». «Οι συνταξιούχοι δεν κατάφεραν να προχωρήσουν προς το Μαξίμου μετά τη μεγάλη τους πορεία, καθώς οι κλούβες των ΜΑΤ έφραζαν την Ηρώδου Αττικού και τους έκοψαν τον δρόμο με αποτέλεσμα να προκαλέσουν την αγανάκτηση τους. Τότε οι αστυνομικοί προχώρησαν σε εκτεταμένη χρήση χημικών κατά των ηλικιωμένων διαδηλωτών». Τίθεται όμως και το θέμα του τι έγινε επί των ημερών σας με τα ΜΑΤ. Κύριοι συνάδελφοι, θα σας ανακαλέσω στη μνήμη τις δηλώσεις του Αρχηγού σας, επίσης πριν φτάσει στην πρωθυπουργική καρέκλα, όπου εξαγγέλλει την κατάργηση των ΜΑΤ μόλις έρθει στην εξουσία. Κύριε Πρόεδρε, το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: Τι πρέπει να πιστέψουμε; Τα παλιά σας ψέματα, τους σημερινούς και έξαλλους ισχυρισμούς σας ή τα κυβερνητικά σας πεπραγμένα; Η απάντηση είναι προφανώς ότι πρέπει να αρκεστούμε στο τελευταίο, γιατί είναι και το μόνο πραγματικό γεγονός όταν τα υπόλοιπα είναι απλώς λόγια. Σύμφωνα λοιπόν με στοιχεία του Συνηγόρου του Πολίτη, στα τεσσεράμισι χρόνια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ είχαμε κατά μέσο όρο μία καταστολή δημόσιας διαμαρτυρίας πολιτών κάθε πέντε ημέρες. Η αλήθεια όμως αυτή δεν σας πολυαπασχόλησε, όταν έλεγε από αυτό το Βήμα ως Πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας ότι δεν υπάρχουν κλούβες έξω από το γραφείο μου στο Μέγαρο Μαξίμου. Οι εικόνες, όμως, ωστόσο που αντίκριζαν καθημερινά οι πολίτες στην Ηρώδου Αττικού ήταν αυτές ενός μόνιμα αποκλεισμένου από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις δρόμου, τις ίδιες αστυνομικές δυνάμεις που ενίοτε κατηγορήσατε. Θα καταθέσω στα Πρακτικά τις σχετικές φωτογραφίες του Μεγάρου Μαξίμου επί Τσίπρα, όπου οι κλούβες ήταν παρκαρισμένες οριζόντια και κάθετα στον δρόμο, αλλά προφανώς ο τότε Πρωθυπουργός δεν μπορούσε να τις δει. Αυτή ήταν η αγάπη και η φροντίδα που δείξατε για τις δημόσιες συναθροίσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορεί κάποιος να πει ότι είχατε μια πλατωνική σχέση με τις διαδηλώσεις που μπορεί να συνοψιζόταν στο από μακριά και αγαπημένοι, ότι δεχόσασταν θεωρητικά το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, αρκεί αυτό να μην εκδηλωνόταν κοντά στα κέντρα εξουσίας του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Κι όμως, αποδείχθηκε ότι δεν θέλατε κανενός είδους διαμαρτυρία, ακόμα κι αν αυτή γινόταν μακριά από την πρωτεύουσα ή ακόμα και αν αφορούσε μαθητικές παρελάσεις. Θα καταθέσω στα Πρακτικά δημοσιεύματα του πρώτου εξαμήνου του 2019, όπου η τότε κυβέρνηση διέτασσε την προληπτική προσαγωγή δεκάδων ανθρώπων, ακόμα και θαμώνων καφέ, επειδή έκαναν το λάθος να βρεθούν κοντά σε σημείο όπου θα εμφανίζονταν Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν έμεινε στις προληπτικές προσαγωγές και τις συλλήψεις. Θυμόμαστε όλοι - είμαι βέβαιος ακόμα κι εσείς, κύριοι συνάδελφοι - τα άγρια επεισόδια στο Πισοδέρι της Φλώρινας ανάμεσα σε διαδηλωτές που αντιδρούσαν στη συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ και σε αστυνομικούς των ΜΑΤ. Δεκαέξι άτομα οδηγήθηκαν στα νοσοκομεία με αναπνευστικά προβλήματα και τραυματισμούς. Τότε, βέβαια, δεν είχαμε ιδιαίτερη ανησυχία για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δίνατε όμως, πλήρη κάλυψη στην κυβέρνησή σας αναφέροντας αυτούς τους διαμαρτυρόμενους ως τάγματα εφόδων. Θα καταθέσω λοιπόν και δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών» του 2019 για τις προληπτικές συλλήψεις αθώων, όπως έγραφε χαρακτηριστικά. Αφορμή του άρθρου της Αριστερής Εφημερίδας ήταν οι προληπτικές προσαγωγές των δεκαέξι ατόμων στα Γιαννιτσά, προκειμένου να μην εκφράσουν την αντίθετη άποψη τους στις κυβερνητικές πολιτικές με αιχμή τη Συμφωνία των Πρεσπών στον τότε Υπουργό Ναυτιλίας κ. Κουβέλη και στη Βουλευτή σας κ. Θεοδώρα Τζάκρη. Κλείνω με τις επισημάνσεις της ίδιας της εφημερίδας για το τελευταίο αυτό επεισόδιο της κυβέρνησης, επισημάνσεις που δυστυχώς ισχύουν και σήμερα που είστε στην Αντιπολίτευση: «Ότι έχει χαθεί πια το μέτρο είναι κοινός τόπος. Ουδείς αναλαμβάνει την ευθύνη να ζητήσει επιτέλους μια συγγνώμη, όταν είναι ηλίου φαεινότερο ότι είναι ο ίδιος φταίχτης. Τέτοιες ενέργειες, οι προληπτικές συλλήψεις δηλαδή, δείχνουν ότι έχουν πανικοβληθεί οι κύριοι της Κυβέρνησης. Δεν το καταλαβαίνουν; Είναι μήπως ολιγόνοες. Δεν αντιλαμβάνονται την εκτροπή και τι κινδύνους αυτή υποκρύπτει για το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας;».
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ο αρθρογράφος της εφημερίδας απαντά ο ίδιος στα ερωτήματα που έθεσε για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ: «Προφανώς δεν το αντιλαμβάνονται». Φοβάμαι και κύριοι ότι θα συμφωνήσω με την «Εφημερίδα των Συντακτών» και προσθέτω ότι και σήμερα, ο πανικός συνεχίζει να είναι ο πιο κακός σας σύμβουλος. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25 κ. Βαρουφάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιτρέψτε μου να σας πάω έναν χρόνο πριν, στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης και σε κάτι που είχα πει στη διάρκεια εκείνης της συζήτησης. Το διαβάζω: «Η εφαρμογή αυτών που θεωρείτε φιλελεύθερες πολιτικές…» σας έλεγα «…ιδίως σε συνθήκες τετάρτου μνημονίου απαιτεί πράξεις που παραβιάζουν τις βασικές αρχές του φιλελευθερισμού». Η αντιφιλελεύθερη καταστολή που ήδη προετοιμάζετε υπό το αφήγημα του νόμου και της τάξης είναι απαραίτητη, ώστε να περάσουν τα νομοθετήματά σας υπέρ της ολιγαρχίας. Αυτά τα έλεγα πέρσι τέτοιον καιρό, για την ακρίβεια, τη 19η Ιουλίου 2019. Συνέχισα λέγοντας: «Δεδομένης, λοιπόν, της αποδοχής σας, της μονιμοποιημένης λιτότητας του τέταρτου μνημονίου αυτό που ουσιαστικά υπόσχεστε στον ελληνικό λαό είναι θεάματα δίχως άρτο και καταστολή χωρίς ανάκαμψη». Αυτό το είπα πριν δώδεκα μήνες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΤΣΑΣ]] Σήμερα, βρισκόμαστε ενώπιον του πέμπτου μνημονίου, το οποίο θα σας επιβάλουν και το οποίο το έχετε αποδεχθεί από την 11η Ιουνίου στο Eurogroup με τη συνυπογραφή του κοινού ανακοινωθέντος που σας δεσμεύει σε πρωτογενές πλεόνασμα του χρόνου. Όμως, εμείς στο ΜέΡΑ25, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, προσπαθούμε να δείχνουμε καλή πίστη. Όταν μας ήρθε το νομοσχέδιό σας εγώ προσωπικά το διάβασα προσπαθώντας να μην έχω καμμία προκατάληψη, ελπίζοντας, όπως πάντα, να μας διαψεύσετε. Χθες κάποια στιγμή ήμουνα σε ένα ταξί και ρώτησα τον οδηγό: «Έχεις ακούσει γι' αυτό το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, για τις συναθροίσεις; Ναι, έχω ακούσει». Του λέω: «Τι έχεις κρατήσει από αυτό; Ε, μου λέει, για να μην κλείνουν πενήντα άνθρωποι τον δρόμο». Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, το έχουν αναφέρει και άλλοι συνάδελφοι, ο κ. Δένδιας δεν κατέθεσε προεδρικό διάταγμα το 2013 υπ' αριθμόν 120 παράγραφος 2 που λύνει αυτό το ζήτημα, που δίνει στην Αστυνομία κάθε δυνατότητα να μην παρακωλύεται η κυκλοφορία από μικρές διαδηλώσεις; Ήταν, αν θέλετε, η πρώτη κόκκινη σημαία ότι εδώ κάτι δεν πάει καλά σε σχέση με το αφήγημά σας γι' αυτό το νομοσχέδιο. Κοιτάξτε, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, κάθε κράτος ιδίως ένα φιλελεύθερο κράτος έχει την υποχρέωση να βρει μια ισορροπία μεταξύ της κρατικής βίας από τη μία μεριά και της δημόσιας τάξης από την άλλη μεριά. Αυτό ισχύει είτε είστε εσείς στην Κυβέρνηση είτε είναι οποιοσδήποτε άλλος. Πάντοτε ο βαθμός στον οποίο ενισχύεται η προοπτική της κρατικής βίας για να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη ιδιωτική και οικονομική ζωή - μιλάω τη δική σας γλώσσα τώρα, με την αστική γλώσσα - ο βαθμός αυτός πρέπει να βασίζεται σε μια ανάλυση κόστους - οφέλους. Τι έχει να κερδίσει η κοινωνία όταν σφίξουν τα νομοθετικά πλαίσια, όταν η Αστυνομία έχει περισσότερους βαθμούς ελευθερίας προς τον δρόμο της καταστολής και τι έχει να χάσει η κοινωνία. Η βασική ιδέα, που εγώ διακρίνω μέσα στο νομοσχέδιό σας, είναι αυτή η ιδέα του οργανωτή των διαδηλώσεων, ο οποίος ξαφνικά έχει κάποιες ευθύνες απέναντι στην πολιτεία και απέναντι στους συμπολίτες και η ιδέα ότι για να υπάρξει μία διαδήλωση δεν φτάνει η γνωστοποίηση αλλά χρειάζεται και η άδεια. Πάντοτε μου άρεσε να ασκώ δίκαιη κριτική στους αντιπάλους μου και μέσα από τη δική τους την οπτική, να προσπαθώ να σας καταλάβω, να σας νιώσω. Θεωρείτε εαυτούς φιλελεύθερο κόμμα. Πόσο φιλελεύθεροι είστε; Αντιπαρέρχομαι το γεγονός ότι δεν αλλάξατε καν τον αριθμό του άρθρου του 794/1971. Παρέμεινε άρθρο 3 και στο δικό σας νομοσχέδιο αυτό το άρθρο, χουντικής προέλευσης, που επαναφέρει την ιδέα ότι για να γίνει μία συνάθροιση, μια διαδήλωση, ένα συλλαλητήριο πρέπει να υπάρχει άδεια. Αυτό το αντιπαρέρχομαι. Αντιπαρέρχομαι ακόμα αν θέλετε - όχι εύκολα, αλλά με μεγάλη δυσκολία και πόνο ψυχής - τη σύγκρουση μεταξύ βασικών άρθρων και αποσπασμάτων του νομοσχεδίου σας με τη βασική αρχή του Τζον Λοκ, που θα έπρεπε να είναι ένας γκουρού σας όσον αφορά τον φιλελευθερισμό σας, όταν βλέπουμε από τη μία μεριά να έχεις αντικειμενικές ευθύνες, οι οποίες να φορτώνονται στους ώμους ενός οργανωτή διαδηλωτή, στη βάση όμως νεφελωδών υποκειμενικών κριτηρίων ευθύνης. Ποιος θα κρίνει εάν ο οργανωτής είχε λάβει τα σωστά μέτρα ή τα μέτρα που ο νόμος θεωρεί ότι αναιρούν την αντικειμενική του ευθύνη και τις αστικές του ευθύνες; Αυτή είναι μία βασική παραβίαση της πρώτης αρχής του Λοκ. Προχωράμε. Ο φιλελεύθερος είτε αυτός είναι ο Λοκ είτε ο Τζον Στιούαρτ Μιλ, φαντάζομαι κάποιος από τη Νέα Δημοκρατία που θέλει να θεωρεί τον εαυτό του ή τον εαυτό της φιλελεύθερο, πάντοτε ταμπουρώνεται πίσω από την ανάγκη να προστατευτεί η ιδιωτική περιουσία. Η ιδιωτική περιουσία υπέρ πάντων μαζί με την ιδιωτικότητα, μαζί με τον ιδιώτη. Ωραία, ας κρίνουμε το νομοσχέδιό σας με αυτό το κριτήριο που, βεβαίως, δεν είναι το δικό μας. Πόσο προστατεύετε την ιδιωτική περιουσία με αυτό το νομοσχέδιο, κύριε Υπουργέ; Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μια αγωνία μαζί σας. Εάν πρέπει κάποιος πριν διαδηλώσει να ζητήσει την άδεια της Αστυνομίας και δεν την πάρει, τότε είναι μεγαλύτερες οι πιθανότητες η διαδήλωση να γίνει και να είναι βίαιη και να υπάρχει πρόθεση βιαιότητας μεγαλύτερη απ' ό,τι εάν δεν χρειαζόταν να πάρει την άδεια. Δεύτερον, πάμε τώρα στην προστασία της ιδιωτικής περιουσίας. Έως τώρα εάν σπάσουν το μαγαζί ενός εμπόρου διαδηλωτές, αποζημιώνεται από το δημόσιο. Εσείς με αυτό που κάνετε ουσιαστικά παραπέμπετε τον έμπορο, τον καταστηματάρχη στον οργανωτή της διαδήλωσης, ο οποίος πώς θα αποζημιώσει, από πού θα αποζημιώσει τον καταστηματάρχη; Από την προσωπική του περιουσία σε μια χώρα όπου οι προσωπικές περιουσίες έχουν ρευστοποιηθεί και τις οποίες συνεχίζετε να τις ρευστοποιείτε επιταχυνόμενα μέσα από τον «ΗΡΑΚΛΗ», που εξακολουθείτε να μην έχετε παγώσει και αυτό είναι ένα τεράστιο σκάνδαλο για το οποίο θα κληθείτε να απαντήσετε απέναντι στον ελληνικό λαό; Πάμε σε μία άλλη βασική αρχή του φιλελευθερισμού, τον διαχωρισμό των εξουσιών και των αρμοδιοτήτων. Ας πούμε για Μοντεσκιέ. Είναι δυνατόν να αναθέτετε διοικητικές αρμοδιότητες σε δικαστικούς λειτουργούς την ώρα της διαδήλωσης, την ώρα που αναθέτετε αστυνομικές αρμοδιότητες τους διαδηλωτές; Βέβαια, φαντάζομαι ότι καταλαβαίνετε ότι ως φιλελεύθερους σας βαθμολογώ με πάρα πολύ χαμηλό βαθμό, όπως θα έκανε και ο Λοκ, όπως θα έκανε και ο Τζον Στιούαρτ Μιλ, όπως θα έκαναν όλοι οι σοβαροί φιλελεύθεροι πολιτικοί. Το πιο ισχυρό σας χαρτί είναι η κούραση των πολιτών από τη συνεχή δυσαρέσκεια, η κούραση των πολιτών από τη συνεχή αναστάτωση. Αυτό να το παραδεχτώ. Υπάρχει μια κούραση. Όλος ο ελληνικός λαός έχει κουραστεί γιατί αυτό σημαίνει να είσαι σε μια βαθιά φυλακή χρέους. Αν ήσασταν πραγματικά φιλελεύθεροι, στους δικούς σας ανθρώπους θα λέγατε ότι αυτό είναι ένα μάθημα δημοκρατίας και φιλελευθερισμού. Θα τους λέγατε ότι το αντίτιμο της ελευθερίας μπορεί να είναι και η περιοδική ταλαιπωρία που προκύπτει από την αυθόρμητη διαδήλωση ανθρώπων με τους οποίους διαφωνούμε. Δεν τους λέτε αυτό. Αντί γι' αυτό βλέπω μέσα από τα μέσα σας, ακούω τους λόγους σας συνεχώς να επιτίθεστε σε κοινωνικές ομάδες που διαδηλώνουν. Και μου θυμίσατε κάτι που πρώτη φορά είχα ακούσει το 1979 από έναν Σκοτσέζο συνδικαλιστή που μου είχε πει το παρακάτω στη Βρετανία το 1979, μόλις είχε γίνει Πρωθυπουργός η Θάτσερ. Μου είχε πει: «Αυτοί που είναι εναντίον των διαδηλώσεων, των απεργιών, του κλεισίματος των δρόμων, των συλλαλητηρίων λένε ότι η κοινωνία υποφέρει όταν οι εργαζόμενοι στις βιομηχανίες απεργούν και κλείνουν τους δρόμους. Λένε ότι η κοινωνία υποφέρει όταν οι εργαζόμενοι στην αντίστοιχη ΔΕΗ απεργούν και κλείνουν τους δρόμους. Λένε ότι η κοινωνία υποφέρει όταν οι δάσκαλοι και μαθητές απέχουν από τα σχολεία και κλείνουν τους δρόμους. Λένε ότι η κοινωνία υποφέρει όταν οι νοσηλευτές απεργούν και κλείνουν τους δρόμους. Λένε ότι η κοινωνία υποφέρει όταν οι σιδηροδρομικοί κάνουν απεργία και κλείνουν τους δρόμους. Λένε ότι η κοινωνία υποφέρει όταν οι εργαζόμενοι στις εταιρείες ύδρευσης απεργούν και κλείνουν τους δρόμους. Λένε ότι η κοινωνία υποφέρει όταν οι ταχυδρομικοί απεργούν και κλείνουν τους δρόμους. Τέλος, πρόσθεσε ο Σκοτσέζος συνδικαλιστής: «Λένε ότι η κοινωνία υποφέρει όταν λογιών - λογιών πολίτες κλείνουν τους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν εναντίον του πολέμου και υπέρ της ειρήνης». Και κατέληξε: «Όταν τους ακούω να τα λένε όλα αυτά, αναρωτιέμαι ποια είναι, τέλος πάντων, αυτή η θεωρητική κοινωνία, αν δεν είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που απεργούν και κατεβαίνουν στους δρόμους;». Κυρίες και κύριοι, εμείς δεν είμαστε Βρετανία. Είμαστε ένας λαός που έχει χτίσει αυτό το Κοινοβούλιο στη βάση της ανυπακοής, στη βάση συλλαλητηρίων, στη βάση διαμαρτυριών που δεν είχαν καμμία άδεια καμμίας Αστυνομίας και κανενός Συντάγματος. Σαν σήμερα διαλέξατε να φέρετε αυτή τη συζήτηση στην Ολομέλεια. Θα σας θυμίσω ότι στις 8 Ιουλίου του 1943 ο λαός της Θεσσαλονίκης - και μιλώ και ως Βουλευτής της Θεσσαλονίκης - συγκεντρώθηκε στον Επτάλοφο για ένα τεράστιο συλλαλητήριο εναντίον της επέκτασης της βουλγαρικής κατοχής στην κεντρική Μακεδονία. Λάθος ημερομηνία διαλέξατε για να ζητάτε άδεια της Αστυνομίας για συλλαλητήρια και για να καταργείτε τις αυθόρμητες διαδηλώσεις, που είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δημοκρατικής μας ιστορίας, της εθνικής μας συγκρότησης και της πνευματικής μας παράδοσης. Γιατί μην ξεχνάμε ότι αν αυτό το κτήριο δεν είναι παλάτι, αλλά είναι Κοινοβούλιο είναι επειδή την 3η του Σεπτέμβρη του 1843 οι εξεγερμένοι χωρίς την άδεια κανενός αντιβασιλέως, καμμίας Αστυνομίας, καμμιάς φρουράς, συγκεντρώθηκαν και απαίτησαν Σύνταγμα. Το 1910 ο Ελευθέριος Βενιζέλος σε διαδήλωση για την Αναθεωρητική Βουλή, μετά το Κίνημα στου Γουδή το 1909, δεν είχε πάρει καμμία άδεια από καμμία Αστυνομία. Το 1910, την ίδια χρονιά, όταν ξεσηκώθηκαν στο Κιλελέρ οι αγρότες, δεν πήραν την άδεια της Αστυνομίας. Το 1936, όταν ξεσηκώθηκαν οι καπνεργάτες στη μεγάλη διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη, δεν πήραν την άδεια της μεταξικής κυβέρνησης. Την 29η Οκτωβρίου του 1940, ακόμη και το γεγονός ότι η κυβέρνηση τότε είχε πει το «ΟΧΙ» - και καλά είχε κάνει - την προηγούμενη ημέρα, η μεγάλη διαδήλωση εδώ στο Σύνταγμα την επόμενη ημέρα και αυτή δεν είχε πάρει άδεια από την Αστυνομία. Ήταν εκείνη η ημέρα που ο Σικελιανός στο ημερολόγιό του σημείωσε ότι ήταν «η στιγμή που κατέπεσε η δικτατορία της 4ης Αυγούστου». Την εθνική μας επέτειο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, της 28ης Οκτωβρίου την επέβαλαν αυθόρμητες, παράνομες διαδηλώσεις το 1941, το 1942 και το 1943. Εάν δεν πήγαν τα δικά μας παιδιά να πολεμήσουν μαζί με τους χιτλερικούς στο Ανατολικό Μέτωπο ήταν λόγω ενός άλλου συλλαλητηρίου δίχως την άδεια της Αστυνομίας. Το 1943 στην κηδεία του Κωστή Παλαμά το μεγάλο αντιφασιστικό συλλαλητήριο έγινε χωρίς την άδεια της Αστυνομίας. Το Δεκέμβριο του 1944 εδώ απ' έξω μεγάλα συλλαλητήρια συγκλόνισαν την πρωτεύουσα και τα πολυβόλα που πολυβόλησαν τους διαδηλωτές, ξεκίνησαν τον αδελφοκτόνο πόλεμο. Τη δεκαετία του 1950 ακολούθησαν τα μεγάλα συλλαλητήρια για το Κυπριακό, πάλι κόντρα στην άποψη της Αστυνομίας. Τη σκυτάλη πήραν τα αυθόρμητα συλλαλητήρια της νεολαίας Λαμπράκη και του «ανένδοτου» με την αποστασία να φέρνει νέες διαδηλώσεις σε μία εκ των οποίων έπεσε και ο Σωτήρης Πέτρουλας. Μέσα στη χούντα, που εμπνέει μέσω του νόμου και του άρθρου 3 σας την απαγόρευση αυθόρμητων διαδηλώσεων, η κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου, χωρίς καμμία άδεια της Αστυνομίας, μετετράπη σε μια παλλαϊκή διαμαρτυρία. Το ίδιο και το Πολυτεχνείο, το ίδιο και οι διαδηλώσεις της Μεταπολίτευσης, όπως σε εκείνες, τις οποίες άφησαν τη στερνή τους πνοή - και ξέρουμε πώς - ο Ιάκωβος Κουμής και η Σταματίνα Κανελλοπούλου. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, δεν είστε μόνο ανιστόρητοι όσον αφορά τη δημοκρατία μας, είστε ανιστόρητοι όσον αφορά την ίδια σας την παράταξη. Δεν μιλάω για εσάς, κύριε Χρυσοχοΐδη, δεν είστε γέννημα - θρέμμα αυτής της παράταξης, εσείς, όμως, που είστε θέλω να σας θυμίσω - γιατί φαίνεται ότι το έχετε ξεχάσει και μου το επιτρέπετε - ότι υποτίθεται ότι τουλάχιστον κάποιοι από εσάς εξακολουθείτε να ασπάζεστε τη φιλοπολίτικη φιλοσοφία του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού. Σωστά; Σιγή. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ά, κάποιοι λένε «ναι», μειοψηφία πλέον! Είναι δυνατόν να έχετε άρθρο εδώ, το άρθρο 19 παράγραφος 2; Διαβάζω: «Αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Πρόληψης της Βίας είναι η επιστημονική μελέτη και ανάπτυξη δράσεων που αφορούν ιδίως την πρόληψη διαφόρων μορφών και εκφάνσεων της βίας, όπως η ριζοσπαστικοποίηση». Αυτό τι είναι; Απολογείστε για την ΕΡΕ που όπως θυμάστε το «Ρ» αναφέρεται στο «ριζοσπαστική» και τη βία που προέκυψε από την ΕΡΕ; Μήπως κάνετε αυτοκριτική χωρίς να το ξέρουμε; Ή μήπως έχετε απεμπολήσει τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό του Κωνσταντίνου Καραμανλή; Μάλλον το δεύτερο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, γιατί γίνονται όλα αυτά; Όπως είχαμε πει και πέρυσι τέτοιον καιρό στη συζήτηση των προγραμματικών σας δηλώσεων, γίνονται γιατί μνημόνιο να εφαρμοστεί χωρίς καταστολή και βία, κρατική βία, και έξαρση και νομιμοποίηση και ασυλία για την κρατική βία δεν γίνεται. Αυτά τα λέγαμε πέρυσι. Φέτος τα πράγματα είναι χειρότερα. Είναι χειρότερα γιατί λόγω κορωνοϊού έχουμε εμβάθυνση και επιτάχυνση της ύφεσης που προϋπήρχε. Αφήστε τα αυτά όλα ότι ο κορωνοϊός την έφερε. Τέτοια εποχή σας προειδοποιούσαμε ότι στο τέλος του 2019 θα επιστρέψει η ύφεση, όπως και έγινε, με μνημόνια, με πρωτογενή πλεονάσματα, με κόκκινα δάνεια τα οποία εκποιούνται και ουσιαστικά ό,τι ανάκαμψη υπάρξει στον ιδιωτικό τομέα θα ρευστοποιηθεί και θα εξαχθεί στο Νιου Τζέρσεϊ και στο Ντέλαγουερ από τα αρπακτικά σας ταμεία. Ανάκαμψη δεν θα γίνει ποτέ, το ξέρετε αυτό, τουλάχιστον όσοι φέρνετε αυτό το νομοσχέδιο. Γιατί όπως είπαμε στις προγραμματικές δηλώσεις, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ήταν με μαθηματική ακρίβεια δεδομένο ότι η εφαρμογή του τέταρτου μνημονίου θέλει καταστολή και κατά την κηδεία πόσω μάλλον του πέμπτου, γιατί έρχεται ένα πακετάκι ύφεσης, λιτότητας της τάξης του 8% με 10% του ΑΕΠ. Αρνηθείτε το! Θα το αρνείστε μέχρι να κάνετε εκλογές. Ελπίζω να τις κερδίσετε για να το εφαρμόσετε μετά. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι απαράδεκτο - και θα μιλήσω λίγο επί προσωπικού - οποιαδήποτε κυβέρνηση στρέφει τα ένστολα παιδιά μας εναντίον των αδελφών τους, των οικογενειών τους, που θα διαδηλώνουν στους δρόμους. Υπέρ ποιων; Μιας ολιγαρχίας χωρίς σύνορα. Το ΜέΡΑ25 θα σταθεί όρθιο να σας αποτρέψει από το να κάνετε ακριβώς αυτό, δηλαδή εκείνο που προβλέψαμε πριν από δώδεκα μήνες. Με τις προτάσεις μας προσπαθούμε να είμαστε εποικοδομητικοί. Έχουμε καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση νόμου για το τι πρέπει να γίνει για τα κόκκινα δάνεια, με τους φορολογικούς συντελεστές, με θεσμικές τομές, έτσι ώστε να προστατευτούν οι πολίτες, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί το αίτιο της κοινωνικής βίας. Όμως, εσείς με το «ναι, σε όλα» αυτό που κάνετε είναι να δημιουργείτε συνθήκες κοινωνικών συγκρούσεων. Εσείς είστε οι υπεύθυνοι. Εμείς λειτουργούμε ως πραγματικά ευρωπαϊκό κόμμα από την πρώτη στιγμή, κάνοντας προτάσεις για το τι πρέπει να κάνει η δικής μας κυβέρνηση, η δική μας πολιτεία, για το τι πρέπει να κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Την 26η Μαρτίου σε αυτή την Αίθουσα είχα καταθέσει μια πρόταση τριών σημείων για το τι πρέπει να κάνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Κομισιόν και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Ένα μέρος αυτού ήταν η πρόταση -26 Μαρτίου 2020- η Κεντρική Τράπεζα να δημιουργήσει, να τυπώσει 750.000.000.000 ευρώ, τα οποία αντιστοιχούσαν σε 2.000 ευρώ σε κάθε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί το προτείναμε αυτό; Πρώτον, είναι νόμιμο, γιατί δεν θεωρείται κρατική ενίσχυση, γιατί δεν είναι κρατική ενίσχυση. Τόσο ο Ολλανδός όσο και ο Γερμανός, ο Ιταλός και ο Έλληνας παίρνουν 2.000 ευρώ, όπως πήρε 1.250 δολάρια κάθε Αμερικανός πολίτης. Αυτή η ιδέα δεν είναι ούτε αριστερή ούτε δεξιά. Την ξεκίνησε ο Τόμας Πέιν και τη συνέχισε ο Μίλτον Φρίντμαν, γιατί κάποιοι από εσάς δεν ξέρετε καν τη δική σας πολιτική φιλοσοφία. Είναι ντροπή αυτό! Τουλάχιστον μάθετε τα κείμενα τα οποία υποτίθεται στηρίζουν τη σκέψη σας. Προς θεού, διαβάστε και λιγάκι! Κάποιοι λένε: «μα, τι βρήκαν πάλι το λεφτόδεντρο αυτοί από το ΜέΡΑ25; Να τυπώσει 750.000.000.000 ευρώ η Κεντρική Τράπεζα;». Ψάξτε στο Google και θα βρείτε τρεις μέρες μετά τη δική μας πρόταση για τα 750.000.000.000 ευρώ τι ανακοίνωσε η κ. Λαγκάρντ. Να σας πω; Ήταν τυχαίο αυτό - δεν λέω ότι το πήρε από εμένα - αλλά είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Δήλωσε τρεις μέρες μετά ότι θα τυπώσει 750.000.000.000 ευρώ. Η διαφορά είναι ότι τα έδωσε στους τραπεζίτες. Όμως, μη μου λέτε ότι η Κεντρική Τράπεζα δεν μπορεί να τυπώσει, έτσι; Όταν οι «FINANCIAL TIMES» θεωρούν μια τέτοια πρόταση σαν τη δική μας εξαιρετική, εσείς και τα κανάλια τις διαπλοκής σας λοιδορείτε. Συνεχίστε να αυτοεξευτελίζεστε. Είμαστε βαθιά δημοκράτες, δεν θα σας στερήσουμε το δικαίωμα στον αυτοεξευτελισμό. Από τη μια μεριά, λοιπόν, εμείς καταθέτουμε τις προτάσεις μας στον δημόσιο διάλογο και από την άλλη μεριά, είμαστε στον δρόμο. Εχθές ήμασταν το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που ήταν έξω, διαμαρτυρόμενοι εναντίον του νομοσχεδίου σας, όχι τόσο πολύ για εμάς - είμαστε κοινοβουλευτικό κόμμα, δεν θα έχουμε πρόβλημα - αλλά επειδή ως πραγματικά φιλελεύθεροι θεωρούμε ότι δεν έχετε το δικαίωμα να δημιουργείτε συνθήκες κρατικής βίας απέναντι σε καμμία κοινωνική ομάδα, ακόμη και σε αυτούς που εμείς αντιπαθούμε και αντιπαθούν εκείνοι εμάς. Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, επιτρέψτε μου να σας διαβάσω κάτι που το είχε γράψει ο Τζον Στιούαρτ Μιλ, το οποίο είτε δεν το διαβάσατε ποτέ είτε το ξεχάσατε. Είχε γράψει: «Ένα κράτος που επισκιάζει τους πολίτες του με σκοπό να τους καταστήσει πιο υπάκουους, ακόμα και αν ο σκοπός είναι επωφελής, κάποια στιγμή θα ανακαλύψει ότι με συρρικνωμένους πολίτες τίποτα το σπουδαίο δεν μπορεί να επιτευχθεί». Τζον Στιούαρτ Μιλ, «Περί Ελευθερίας» 1859. Κυρίες και κύριοι του μνημονιακού τόξου, τώρα συμπεριλαμβάνω τους απόντες του ΚΙΝΑΛ και τους παρόντες του ΣΥΡΙΖΑ, φανατισμός είναι να παλεύεις περισσότερο, αφού έχεις χάσει τις αξίες σου. Ριζοσπαστισμός είναι να παλεύεις περισσότερο, επειδή δεν τις έχεις χάσει. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Μαρία Κεφάλα από τη Νέα Δημοκρατία για έξι λεπτά και - λογικά - θα ακολουθήσει ο κ. Χρήστος Δερμεντζόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι τοποθετήσεις των εκπροσώπων των κομμάτων κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του νομοσχεδίου στις επιτροπές αλλά και σήμερα στην Ολομέλεια αποτελούν έναν καθρέφτη των αντιλήψεων των ιδεολογικών προσεγγίσεων και καταβολών, της κατανόησης και της έλλογης προσέγγισης της πραγματικότητας. Αποτυπώνουν την πραγματική ιδεολογική διαφορά μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Αποτυπώνουν με τον πιο ξεκάθαρο και κατηγορηματικό τρόπο την περί δημοκρατίας αντίληψη που έχει ο καθένας μας. Η αποκωδικοποίηση όλων αυτών θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει ένα κεφάλαιο στις σχολές πολιτικής επιστήμης, ώστε να διδάσκονται οι αυριανοί πολιτικοί επιστήμονες τις διαφορετικές οπτικές των πολιτικών κομμάτων για ζητήματα δημοκρατίας και δικαιωμάτων. Με έκπληξη άκουσα τοποθετήσεις συναδέλφων της Αντιπολίτευσης να γίνονται υμνητές της αναρχίας των λίγων. Να τους κλείνουν πονηρά το μάτι τη στιγμή που η δημοκρατία βασίζεται στους πολλούς που σέβονται, όμως, και τα δικαιώματα των μειοψηφιών. Η δημοκρατία σίγουρα δεν απειλείται από τους κανόνες. Όποτε απειλήθηκε η δημοκρατία, αυτό συνέβη γιατί οι λίγοι δεν σεβάστηκαν τους πολλούς. Απειλήθηκε, όταν δεν υπήρχαν κανόνες ή δεν ακολουθήθηκαν. Σήμερα, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομοθετούμε το αυτονόητο. Βάζουμε κανόνες. Κανόνες που προστατεύουν τη δημοκρατία και μας εξασφαλίζουν το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι. Και όπως κάθε δικαίωμα, οφείλει να είναι οριοθετημένο, γιατί διαφορετικά γίνεται καταχρηστικό. Μέσα στις σελίδες του το νομοσχέδιο, εκτός από το δίκιο του αυτονόητου, κουβαλά και τη συναίνεση και την αποδοχή της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που ώριμη αντιλαμβάνεται και σέβεται από τη μια το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και κατ' επέκταση το δικαίωμα στη δημοκρατική άποψη και στη διαφωνία, και από την άλλη, το δικαίωμα όλων μας στην ασφάλεια, στην κοινωνική ειρήνη, στη δημόσια τάξη, στον σεβασμό της ζωής και της ιδιοκτησίας. Η προάσπιση του ενός δικαιώματος περιορίζεται στο σημείο, όπου προσβάλλει την ουσία και τον πυρήνα ενός άλλου δικαιώματος. Σε μια ευνομούμενη δημοκρατία τυγχάνουν προστασίας με τον ίδιο ακριβώς τρόπο τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Δεν μπορούμε και δεν θα το επιτρέψουμε ακραίες ομάδες να ορίζουν το κέντρο της Αθήνας και να αποφασίζουν πότε και αν θα μένει ανοιχτό. Οι πολίτες, όπως είδαν ότι υπάρχει κράτος κατά την περίοδο της πρωτοφανούς υγειονομικής κρίσης, περιμένουν και τώρα το κράτος δικαίου να προστατεύσει κάθε έκφανση των δικαιωμάτων τους και αυτός ακριβώς είναι ο στόχος του παρόντος νομοσχεδίου. Είναι χρέος μας και το πράττουμε να ορίσουμε εκ νέου κανόνες και να θωρακίσουμε την ομαλή λειτουργία όλων των επιμέρους δομών, κοινωνικών και οικονομικών, που μέχρι σήμερα είναι έρμαιο των άκρων. Και αυτό, γιατί οι κανόνες καταπατήθηκαν, γιατί τα άκρα βρήκαν χώρο δράσης. Δεν είμαστε εδώ για να δώσουμε ιδεολογική ασυλία σε κανέναν. Σκοπός μας είναι να προλάβουμε και όχι να καταστείλουμε. Δεν μπορούμε να αφήσουμε να σπάνε το κέντρο, τα μαγαζιά, να ξηλώνονται τα πεζοδρόμια, να καίγονται τα αυτοκίνητα, να κλείνουν οι δρόμοι. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε τριάντα, σαράντα, πενήντα αυτοαποκαλούμενους «τιμητές των πάντων», να δημιουργούν κομφούζιο σε τέσσερα εκατομμύρια πολιτών. Προς αυτή την κατεύθυνση θεσμοθετείται ο οργανωτής της πορείας και ο διαμεσολαβητής των αρχών, με θεμιτό στόχο να διασφαλιστεί τόσο η περιφρούρηση της πορείας ή της διαδήλωσης και η απόλυτη διεξαγωγή της, όσο βεβαίως και η δημόσια ασφάλεια και τα δικαιώματα των πολιτών. Και μην έχετε καμμία αμφιβολία ότι έτσι θα αντιμετωπιστούν τα γνωστά φαινόμενα των μπαχαλάκηδων, που παρεισφρέουν σε συναθροίσεις και αναγκάζουν τις αστυνομικές αρχές να επέμβουν για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας. Το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα είναι σαφές, χωρίς να αφήνει ίχνος παρερμηνειών. Δεν απαγορεύει τις συναθροίσεις και την έκφραση του δικαιώματος των πολιτών ή μερίδας αυτών. Απεναντίας, με το άρθρο 6 θεσπίζεται ρητά και κατηγορηματικά ότι η «αρχή» οφείλει να διασφαλίζει την απόλυτη άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Ο νόμος, δηλαδή, ορίζει την υποχρέωση των αρχών του κράτους να διασφαλίζουν για τους πολίτες το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Ευτυχώς για την κοινωνία μας, δεν αποτελεί πρόβλημα η δυνατότητα των πολιτών να εκφραστούν δημόσια και ελεύθερα, θυμίζοντας εδώ, βέβαια, ότι η παράταξή μας έπαιξε καθοριστικό ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση, όταν χρειάστηκε. Λέμε «ναι», στο δικαίωμα της συνάθροισης και της διαμαρτυρίας. Λέμε, επίσης, ένα μεγάλο «ναι» στην ομαλή διεξαγωγή της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Λέμε, όμως, ένα μεγάλο «όχι» στην εργαλειοποίηση της δημοκρατίας από ορισμένες οργανωμένες μειοψηφίες που τραμπουκίζουν σε βάρος του κοινωνικού συνόλου και της πολιτείας. Ο καθένας μπορεί να ασκεί τα δημοκρατικά του δικαιώματα, να διαδηλώνει και να εκφράζει τις απόψεις του, αλλά αυτό θα γίνεται με κανόνες, με προϋποθέσεις, με σεβασμό της ατομικής ιδιοκτησίας, της ανθρώπινης ζωής και της κοινωνικής ειρήνης. Και όπου δεν υπάρχει σεβασμός του νόμου, φυσικά θα υπάρχουν και κυρώσεις, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 για τις ποινικές κυρώσεις και την αστική ευθύνη. Για να μπορούμε να έχουμε τα διακριτά όρια, μεταξύ δημοκρατίας από τη μία και αναρχίας, ανομίας, ατιμωρησίας από την άλλη. Θα δανειστώ τα στοιχεία που μετέφερε, προ ημερών στην επιτροπή, ο κ. Καμίνης και προέρχονται από την Ελληνική Αστυνομία για την περίοδο 2011-2015. Μια περίοδο έντονων διαδηλώσεων με μνημόνια, με οικονομική κρίση, με τον ΣΥΡΙΖΑ τότε σε ανοδική πορεία, εν αναμονή κυβέρνησης. Τα λέω αυτά για να θυμίσω το κλίμα των ημερών. Από το 2011 έως το 2015, λοιπόν, έγιναν στο κέντρο της Αθήνας κατά μέσο όρο ετησίως χίλιες τετρακόσιες εβδομήντα έξι διαδηλώσεις. Και ακούστε αυτό: Κατά μέσο όρο, μόνο εβδομήντα από αυτές, είχαν πάνω από χίλια άτομα συμμετοχή. Ήταν μια περίοδος που το κέντρο της Αθήνας ήταν μονίμως κλειστό. Και δεν ήταν κλειστό από ογκώδεις διαδηλώσεις, αλλά από μερικές δεκάδες ή και εκατοντάδες, ικανών, όμως, να παραλύσουν κάθε δραστηριότητα, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία εκατομμυρίων συμπολιτών μας. Τα νούμερα είναι αδιαμφισβήτητα. Με αυτό το σχέδιο νόμου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπαίνει τάξη σε όλη αυτή την ιστορία με τις διαδηλώσεις και τις πορείες. Σας καλούμε να δείτε την πραγματικότητα και να ξεκολλήσετε από τις αναχρονιστικές ιδεοληπτικές σας κορώνες. Σας καλούμε να ψηφίσετε αυτό το νομοσχέδιο που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες και βασίζεται σε καλές ευρωπαϊκές πρακτικές. Η εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική ηγεσία και το κράτος είναι πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα και οφείλετε να το δείτε ως γεγονός και να το αξιολογήσετε. Με σύμμαχο την κοινωνία, σε όλη αυτή την προσπάθεια, προχωράμε μπροστά. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Δερμεντζόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία και ακολουθεί η κ. Ραλλία Χρηστίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εκλογή πριν από έναν χρόνο της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτελεί, κατά την άποψή μου, τομή για την πολιτική μας πραγματικότητα. Για πρώτη φορά, μετά από χρόνια, υπήρξε μια εμφαντική εκλογική και πολιτική νίκη των δυνάμεων της κοινής λογικής και του αυτονόητου, επί των εκπροσώπων του λαϊκισμού και των ιδεοληψιών που κυριαρχούσαν, δυστυχώς, στη χώρα μας. Απόρροια του παραπάνω γεγονότος αποτελεί και το νομοσχέδιο που εισάγει προς ψήφιση στο Σώμα το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Εναρμονισμένο πλήρως, τόσο με τις επιταγές του άρθρου 11 του Συντάγματος όσο και με το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το σημερινό σχέδιο νόμου διαμορφώνει για πρώτη φορά ένα σύγχρονο πλαίσιο στο οποίο προστατεύεται αποτελεσματικά, τόσο η ακώλυτη άσκηση του συνέρχεσθαι των πολιτών όσο και η προστασία της δημόσιας ασφάλειας και της κοινωνικοοικονομικής ζωής στις πόλεις της χώρας μας. Προς την κατεύθυνση αυτή κινείται μια σειρά από νέες ρυθμίσεις του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου, όπως η δημιουργία του θεσμού του οργανωτή της διαδήλωσης. Του προσώπου αυτού, δηλαδή, που θα επιφορτιστεί με την έγκυρη ενημέρωση των αρχών και την ομαλή διεξαγωγή της συνάθροισης. Κύριο, επίσης, καθήκον του, θα αποτελεί και η οργάνωση της περιφρούρησης της συγκέντρωσης, έτσι ώστε να αποτρέπεται η ένταξη σε αυτή άσχετων ατόμων, με μόνη επιδίωξη την πρόκληση επεισοδίων και καταστροφών. Ενώ σε περίπτωση που αυτό δεν επιτευχθεί, θα καθίσταται υπεύθυνος για αιτήματα αποζημιώσεων από πιθανές ζημιές που θα προκληθούν κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης. Ιδιαίτερα θετική συνίσταται και η ρύθμιση του νομοσχεδίου που παρέχει τη δυνατότητα στον εκάστοτε διοργανωτή της συγκέντρωσης να προσφύγει στο Σ.τ.Ε., σε περίπτωση που απαγορευθεί εκ των προτέρων μια συνάθροιση. Ενώ, τέλος, πολύ σημαντική θα πρέπει να θεωρηθεί και η δυνατότητα απαγόρευσης των αντισυναθροίσεων, εφόσον υπάρχει συνταγματική υποχρέωση προστασίας της βασικής συνάθροισης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκτός από τις ρυθμίσεις που δίνουν έμφαση στη διαφύλαξη της κοινωνικής ειρήνης και της ομαλής πολιτικής λειτουργίας στη χώρα μας, το νομοσχέδιο στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνει μια σειρά από διατάξεις που έχουν ως στόχο, τόσο τον εκσυγχρονισμό της Ελληνικής Αστυνομίας όσο και την υιοθέτηση ευεργετικών διατάξεων για τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας. Ενδεικτικά αναφέρω το γεγονός της ίδρυσης της Διεύθυνσης Πρόληψης Βίας, μιας καινούργιας υπηρεσίας η οποία θα υπάγεται απευθείας στον Υπουργό και θα έχει ως κύρια αποστολή την ανάπτυξη δράσεων που αφορούν ιδίως στην πρόληψη διαφόρων μορφών και εκφάνσεων της βίας, όπως η ριζοσπαστικοποίηση, ο βίαιος εξτρεμισμός, η ενδοοικογενειακή και η έμφυλη βία, η ενδοσχολική και η ρατσιστική βία. Τέλος, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ και στη ρύθμιση του άρθρου 20 με την οποία παρέχεται στους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που είναι σύζυγοι ένστολου προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας και του Πυροσβεστικού Σώματος η δυνατότητα να εργάζονται σε εκπαιδευτικές μονάδες που δεν θα απέχουν περισσότερα από είκοσι χιλιόμετρα από την αστυνομική ή πυροσβεστική υπηρεσία που υπηρετεί ο σύζυγος ή η σύζυγός τους. Προερχόμενος από τον Νομό Έβρου, μια περιφέρεια με ιδιαίτερα γεωγραφικά χαρακτηριστικά, γνωρίζω άριστα ότι η παραπάνω ρύθμιση αποτελούσε χρόνια διεκδίκηση του προσωπικού της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής, γι' αυτό και θέλω να συγχαρώ την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου που πήρε την πρωτοβουλία και υλοποίησε μια τέτοιου είδους παρέμβαση. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας θέσω, κύριε Υπουργέ, ένα ακόμα πάγιο αίτημα, τόσο των συνδικαλιστικών ενώσεων αστυνομικών υπαλλήλων όσο και της Ένωσης Συνοριακών Φυλάκων Έβρου, που αφορά την εξασφάλιση της παραμονής όλων των καταγόμενων από τον Νομό Έβρου αστυνομικών υπαλλήλων που έχουν αποσπαστεί στην περιοχή μας στο πλαίσιο του προγράμματος φύλαξης των συνόρων «ΑΣΠΙΔΑ». Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι, εκτός του ότι έχουν αναπτύξει πλέον ισχυρούς οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς στην περιοχή μας, αποτελούν ταυτόχρονα και άριστους γνώστες της περιοχής αλλά και του αντικειμένου τους. Μια πιθανή αποχώρησή τους ενδεχομένως να δημιουργούσε σημαντικά προβλήματα στην αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων. Κύριε Υπουργέ, κατά τη διάρκεια της θητείας σας έχετε επιλύσει πολλά χρονίζοντα προβλήματα. Ελπίζω να δείξετε ενδιαφέρον για τη διευθέτηση και αυτού του ζητήματος που, όπως ανέφερα και προηγουμένως, απασχολεί όχι μόνο τη συγκεκριμένη ομάδα αλλά και όλη την κοινωνία του Έβρου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βασική επιδίωξη της Κυβέρνησης και της ηγεσίας του αρμόδιου Υπουργείου αποτελεί η επίτευξη ευρύτερων συναινέσεων για την ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Στο πλαίσιο, λοιπόν, του καλόπιστου κοινοβουλευτικού διαλόγου, που θέλουμε να οικοδομήσουμε, έγινε τις προηγούμενες μέρες δεκτή μια σειρά από προτάσεις και βελτιώσεις που κατέθεσαν όλα τα μέλη της Αντιπολίτευσης. Υπ' αυτό το πρίσμα, λοιπόν, δεν θεωρώ ότι υπάρχει περιθώριο για μικροπολιτικούς τακτικισμούς και ιδεοληπτικές ακροβασίες. Το νομοσχέδιο προστατεύει απόλυτα το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της συνάθροισης, θέτοντας ταυτόχρονα τέλος στην ομηρία της πρωτεύουσας αλλά και των άλλων μεγάλων πόλεων της χώρας από ολιγάριθμες ομάδες που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και την οικονομική επιβίωση των υπόλοιπων πολιτών και εργαζόμενων. Γι' αυτό καλώ όλους τους συναδέλφους απ' όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου να καταδείξουν στην πράξη πολιτική ωριμότητα και να ξεπεράσουν τις στείρες ιδεολογικές αγκυλώσεις του χθες, υπερψηφίζοντας το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Η κ. Ραλλία Χρηστίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο και ακολουθεί ο κ. Ακτύπης από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ερχόμαστε σήμερα να συζητήσουμε και να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο που είναι προϊόν δύο κακών, της δεξιάς διακυβέρνησης που προσπαθεί να ποδηγετήσει την κοινωνία και της κακής συγκυρίας. Η ίδια η κακή διακυβέρνηση έχει δημιουργήσει αυτή την κακή συγκυρία και εξηγούμαι. Χθες έκλεισε ένας χρόνος από τις εκλογές, ένας χρόνος με Κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας. Είναι αρκετός αυτός ο χρόνος για να δει κανείς τα χαρακτηριστικά αυτής της εξουσίας. Ποια είναι αυτά; Ένα βασικό: Το σκληρά ταξικό πρόσημο των επιλογών της. Στηρίχθηκαν το κεφάλαιο, οι κομματικοί μηχανισμοί, το επιτελικό υδροκέφαλο και πανάκριβο κυβερνητικό σχήμα, οι δουλειές με «ημετέρους», η κομματική αριστεία άνευ πτυχίων και φυσικά τα φίλα προσκείμενα στην Κυβέρνηση μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τι δεν στηρίχθηκε; Οι εργαζόμενοι, οι μικροεπιχειρηματίες, το δημόσιο σχολείο, το εθνικό σύστημα υγείας και η πραγματική αριστεία μέσω της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Βοά ακόμα ο τόπος από τη λίστα Πέτσα κι εσείς αγρόν αγοράζετε, ενώ ακόμα και η κρίση έγινε στα χέρια σας ευκαιρία προκειμένου να ελαστικοποιηθούν περαιτέρω οι εργασιακές σχέσεις και να περικοπούν και άλλο οι μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματα. Τώρα γίνονται αισθητά τα αποτελέσματα των κυβερνητικών επιλογών και καμμία λίστα καλοπληρωμένων μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν μπορεί να κάνει το άσπρο μαύρο, οπότε με το συγκεκριμένο χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο μπήκαν σε εφαρμογή και άλλες λύσεις, ώστε ο δημόσιος χώρος, ο χώρος δημοκρατικής έκφρασης των πολιτών, τώρα που οι πολίτες είδαν τι εστί Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και αντιδρούν, να κλείσει. Ποιο είναι το πρόσχημα; Μα, φυσικά - από το πρωί σάς ακούω και το λέτε - η τάξις και η ασφάλεια. Το νομοσχέδιο αυτό δήθεν εμποδίζει τις μικρές συγκεντρώσεις από το να μπλοκάρει το κέντρο. Ωστόσο, ξέρουμε όλοι τα δύο προεδρικά διατάγματα 141/1991 άρθρα 130-133 και φυσικά το 120/2013 του κ. Δένδια, που επιτρέπει στην Αστυνομία να απαγορεύει συγκεντρώσεις για λόγους προστασίας της δημόσιας ασφάλειας, αλλά και να τοποθετεί στο πεζοδρόμιο τις μικρές συγκεντρώσεις διαδηλωτών, ας πούμε τα πενήντα άτομα που κλείνουν το κέντρο και εμποδίζουν τους υπόλοιπους πολίτες να κάνουν τις δουλειές τους, προκειμένου να μην προκαλείται περισσότερο απ' όσο είναι απολύτως απαραίτητο διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως ρητά επιβάλλει το Σύνταγμα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Άρα κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποια είναι η ανάγκη να βάλετε αναγκαστικά και από θέση αρχής την Αστυνομία απέναντι σε μια ειρηνική συγκέντρωση ή διαδήλωση; Γιατί ο πολίτης που θέλει να διαμαρτυρηθεί ειρηνικά για κάτι που τον αφορά, για κάτι που τον θίγει, να μάθει να θεωρεί την Αστυνομία εχθρό - και αυτοί εργαζόμενοι άνθρωποι είναι - και αντίστροφα η Αστυνομία από τη δική της πλευρά να έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την επιλογή απαγόρευσης της διεξαγωγής μιας συγκέντρωσης; Εκτός από την αντισυνταγματικότητα μιας τέτοιας νομοθέτησης, η λογική της συνιστά κακή, κάκιστη πρακτική για την κοινωνία του 2020 και την ελεύθερη πρόσβαση στον δημόσιο χώρο και θα διογκώσει ακριβώς το πρόβλημα που τάχα έρχεται να λύσει. Για ποιον δημόσιο χώρο συζητάμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Δεν είναι υποκριτικό να κλείνει η Πανεπιστημίου για εβδομάδες στο όνομα του «μεγάλου περιπάτου» χωρίς καμμία πρόβλεψη, χωρίς καμμία ενημέρωση και να ισχυρίζεστε ότι δοκιμάζεται το κέντρο από τις συγκεντρώσεις; Πόση υποκρισία πια; Μήπως απλά επιδιώκετε να αποκλείσετε τους πολίτες από ένα βασικό δημοκρατικό τους δικαίωμα, από το να διαμαρτυρηθούν και να ενημερωθούν χωρίς διαμεσολαβητές και να ενημερώσουν επίσης τους συμπολίτες τους για τα παράπονα, για τις διεκδικήσεις τους, για πράγματα που ενδεχομένως μπορεί να τους αφορούν και να μην τα γνωρίζουν, ώστε να μη φτάνουν στα αυτιά τους; Μήπως τα καλούπια των φιλικών προς εσάς - με το αζημίωτο πάντα - μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν αρκούν πια και θέλετε να επιστρατεύσετε πρακτικές από παλαιότερες σκοτεινές εποχές; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από σαράντα έξι χρόνια δημοκρατίας, ουσιαστικά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η Κυβέρνηση του Μητσοτάκη γίνεται η πρώτη Κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης που προσπαθεί να περιορίσει, να αποθαρρύνει με πλάγιες μεθόδους το θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα των Ελλήνων να συμμετέχουν ελεύθερα σε δημοκρατικές συγκεντρώσεις. Η λογική του οργανωτή που θα φέρει και αστική ευθύνη για οτιδήποτε τυχόν συμβεί παράλληλα και κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης στοχεύει αφ' ενός στο να αποθαρρύνει τις συγκεντρώσεις, μιας και ο εκάστοτε οργανωτής θα επιβαρύνεται με μια ευθύνη που δεν μπορεί απόλυτα να ελέγξει - κακά τα ψέματα - και αφ' ετέρου το κράτος αποσύρεται από κάθε ευθύνη και όποιος ζημιώνεται θα πρέπει να εγκαλεί νομικά τον εκάστοτε οργανωτή για αποζημίωση. Η λογική αυτή ακουμπά στον κοινωνικό αυτοματισμό που καλλιεργεί η Νέα Δημοκρατία και που πάντοτε καλλιεργούσε η Δεξιά και που στρέφει τη μία κοινωνική ομάδα απέναντι από την άλλη. Βάζει τον έναν άνθρωπο να τσακωθεί με τον άλλο απέναντι και βγάζει από το κάδρο το κράτος ως εγγυητή της νομιμότητας και της δημοκρατίας. Δυστυχώς με το εν λόγω νομοσχέδιο γίνεται ένας μηχανισμός που θα ελέγχει ποιες συγκεντρώσεις θα είναι αρεστές και άρα θα γίνονται και ποιες όχι και ταυτόχρονα η κοινωνική κριτική και ενδεχομένως και η αγανάκτηση δεν θα πάει προς εσάς αλλά προς την Αστυνομία. Και για ποια Αστυνομία ενδιαφέρεστε πραγματικά; Εσείς ενδιαφέρεστε για την Αστυνομία που για μία ακόμη φορά την κάνατε εργαλείο; Οι οργανώσεις και τα σωματεία και των αστυνομικών και των πυροσβεστών είναι ενάντια στο νομοσχέδιο. Η Αστυνομία ποτέ μέχρι τώρα δεν διαπίστωσε προβληματισμό για την ισχύουσα νομοθεσία. Ποτέ. Το νομοσχέδιο αποδεικνύει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τα λόγια της Νέας Δημοκρατίας ως Αντιπολίτευση για τους μπαχαλάκηδες ήταν καθαρά προσχηματικά. Πραγματικός στόχος είναι οι διαδηλωτές. Σταματήστε να εκμεταλλεύεστε τους νεκρούς της Marfin. Οι φίλοι σας οι τραπεζίτες ευθύνονται για αντικοινωνικές και αντιλαϊκές και ανεύθυνες πολιτικές που οδήγησαν τη χώρα σε χρεοκοπία το 2009. Αυτοί ευθύνονται για τους νεκρούς της Marfin. Εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεχνάμε ούτε τους νεκρούς της Marfin αλλά δεν ξεχνάμε και τους χιλιάδες ανθρώπους που αυτοκτόνησαν από τις ανεύθυνες πολιτικές σας εκείνο το διάστημα. Και σας ρωτάμε - και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή σας - το εξής: Είναι τυχαίο ότι το νομοσχέδιο αυτό έρχεται μία εβδομάδα μετά το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» που ρωτούσε τι θα γίνει με το νομοσχέδιο για τις πορείες; Ποιος νομοθετεί τελικά σε αυτόν τον τόπο; Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας; Η Κυβέρνησή σας ή τα συμφέροντα που εξυπηρετείτε και οι χορηγοί σας; Δυστυχώς για τον ελληνικό λαό, θεωρούμε μάλλον το δεύτερο. Μετονομαστείτε, λοιπόν, σε μία νέα ΕΡΕ και σταματήστε να κοροϊδεύετε όχι εμάς, αλλά τους εαυτούς σας και όσους φιλελεύθερους δεξιούς ψηφοφόρους σας έχουν απομείνει. Ευχαριστώ πολύ.
Επόμενος ομιλητής ο κ. Διονύσιος Ακτύπης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση με το σημερινό νομοσχέδιο όχι μόνο υλοποιεί μια βασική προεκλογική της δέσμευση αλλά, παράλληλα, καλύπτει και ένα νομοθετικό κενό που υπάρχει για δεκαετίες στη χώρα και βεβαίως απαντά σαφώς και κατηγορηματικά σε όλους εκείνους τους συμπολίτες μας που εδώ και χρόνια ζητούν από το κράτος να προστατεύσει και τα δικά τους δικαιώματα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΤΣΑΣ]] Πράγματι το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, όπως αυτό προβλέπεται και προστατεύεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος και 11 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου είναι το παλαιότερο δικαίωμα συλλογικής δράσης που κατοχυρώνεται στα ελληνικά Συντάγματα ήδη από το Σύνταγμα του 1866. Πρόκειται, μάλιστα, για ένα δικαίωμα που αποτελεί έναν από τους πυλώνες μιας σύγχρονης δημοκρατικής και πολυφωνικής κοινωνίας. Συνταγματικά κατοχυρωμένα, όμως, είναι και τα δικαιώματα που έχουν οι εργαζόμενοι, οι επιχειρηματίες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι άνθρωποι που μάχονται καθημερινά για να μπορούν να προσφέρουν τα απαραίτητα στις οικογένειές τους, όλοι όσοι προσπαθούν να αναπτύξουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες, να μεταφέρουν ή να παραλάβουν τα παιδιά τους από το σχολείο, να κάνουν συναλλαγές με το δημόσιο ή τις τράπεζες, να κινηθούν από και προς τις δουλειές τους και πολλές άλλες κοινωνικές ομάδες. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ασφάλεια, στην κοινωνική ειρήνη, στη δημόσια τάξη, στον σεβασμό της ζωής και στην προστασία της ιδιοκτησίας, η σημασία των οποίων είναι εξίσου μεγάλη με αυτή των υπολοίπων συνταγματικών δικαιωμάτων. Εκείνο, λοιπόν, που θα πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι σε μία ευνομούμενη κοινωνία θα πρέπει να διασφαλίζεται η ταυτόχρονη άσκηση των δικαιωμάτων και ελευθεριών από όλα τα μέλη της. Συνεπώς η άσκηση των δικαιωμάτων και ελευθεριών υπόκειται πάντα στον αυτονόητο περιορισμό της μη προσβολής άλλων δικαιωμάτων και ελευθεριών των συμπολιτών μας. Αυτό άλλωστε ορίζει και η παράγραφος 2 του άρθρου 11 του Συντάγματος, η οποία περιορίζει το δικαίωμα της παραγράφου 1: Οι υπαίθριες συναθροίσεις πρέπει να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής γενικά αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή αν αποτελεί σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής όπως ο νόμος ορίζει. Με νόμο, λοιπόν, ορίζει το άρθρο. Ο εκτελεστικός αυτός νόμος που προβλέπει το Σύνταγμα δεν είχε εκδοθεί μέχρι και την κατάθεση του νομοσχεδίου από την παρούσα Κυβέρνηση. Σήμερα, λοιπόν, θεσμοθετούμε ένα σύγχρονο νομικό πλαίσιο για τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις, το οποίο είναι συμβατό με την αρχή της αναλογικότητας και πλήρως εναρμονισμένο με τις επιταγές του άρθρου 11 του Συντάγματος και του άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Βέβαια το νομοσχέδιο αυτό βρίσκει την Αντιπολίτευση φανερά αντίθετη. Τα επιχειρήματα γνωστά και χιλιοειπωμένα: εμείς οι προοδευτικοί, οι δημοκράτες, οι εκσυγχρονιστές, εσείς οι χουντικοί, οι συντηρητικοί, οι αναχρονιστές με τις κρυπτοφασιστικές τάσεις κ.λπ.. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, το να εξαπολύετε χαρακτηρισμούς είναι κάτι που γνωρίζουμε ότι το κατέχετε καλά. Το ερώτημα είναι: κάποιο ουσιαστικό επιχείρημα για όλα αυτά θα ακούσουμε; Μας κατηγορείτε για ποιο πράγμα; Επειδή φέρνουμε στη Βουλή ένα σαφές και πλήρες ρυθμιστικό πλαίσιο, πάντα σύμφωνα με το Σύνταγμα και τις αρχές του Κοινοτικού Δικαίου, το οποίο θα βάλει μία τάξη στα πράγματα, έτσι ώστε να μην μπορούν πλέον δέκα άνθρωποι χωρίς καμμία απολύτως οργάνωση και χωρίς κανέναν έλεγχο, καμμία προϋπόθεση, να κλείνουν το κέντρο της πόλης, να παραλύουν την κυκλοφορία και να δυσφημούν τη χώρα; Μας κατηγορείτε επειδή φέρνουμε ένα νομοσχέδιο που στην ουσία διαφυλάττει και προστατεύει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι από τις αυθαιρεσίες του παρελθόντος; Ξεχνάτε, βέβαια, ότι εσείς ήσασταν αυτοί που το 2017 απαγορεύσατε τη συγκέντρωση της ΠΟΑΣΥ στην πλατεία των Εξαρχείων, στηριζόμενοι σε νομικές ασάφειες του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου. Και, βεβαίως, για να τα λέμε και όλα, στο πλαίσιο αυτής της έλλειψης του νομοθετικού πλαισίου καταστράφηκαν και περιουσίες, τραυματίστηκαν συμπολίτες μας, χάθηκαν ακόμα και ανθρώπινες ζωές. Πρόκειται για γεγονότα που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ, γεγονότα που έπληξαν τα θεμέλια της δημοκρατίας μας και τα οποία απέδειξαν πόσο αναγκαία είναι η ύπαρξη ενός ρυθμιστικού πλαισίου, που θα διασφαλίζει την ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των ελευθεριών όλων μας. Να πούμε ότι είναι χαρακτηριστικό ότι το κέντρο της Αθήνας, όπως ανέφερε προηγουμένως ο κύριος Υπουργός, πολλές φορές παραμένει κλειστό δύο με τρεις φορές την ημέρα. Προφανώς κανείς δεν λέει να αφαιρέσουμε ή ακόμα και να περιορίσουμε τον πυρήνα του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, του δικαιώματος να διαδηλώνει κάποιος γι' αυτά που θεωρεί δίκαια και να εκφράζει την αντίθεσή του απέναντι στα πράγματα. Με το παρόν σχέδιο νόμου επιδιώκεται απλώς να μπει μία τάξη και να σταματήσει επιτέλους η καταχρηστική άσκηση του ως άνω δικαιώματος και μάλιστα σε βάρος των υπολοίπων δικαιωμάτων των υπολοίπων πολιτών. Επιπροσθέτως, επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω πως τόσο η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όσο και η συντριπτική πλειοψηφία των εσωτερικών εννόμων τάξεων των ευρωπαϊκών κρατών αφ' ενός αναγνωρίζουν τη σημασία της προστασίας του δικαιώματος στην ελληνική συνάθροιση, αφ' ετέρου, όμως, αναγνωρίζουν το δικαίωμα της πολιτείας να περιορίσει και να διαλύσει τη συνάθροιση όταν κριθεί αναγκαίο για τη διασφάλιση της προστασίας των πολιτών και των λοιπών βεβαίως δικαιωμάτων τους. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι οι περισσότερες εσωτερικές έννομες τάξεις των ευρωπαϊκών κρατών ρυθμίζουν το ως άνω ζήτημα κατά παρόμοιο τρόπο. Τέτοιες ρυθμίσεις θα δούμε στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, την Ισπανία, τη Σουηδία, την Κροατία. Ο κατάλογος είναι μεγάλος για να προλάβω να τον αναφέρω. Μη μου πείτε πως όλες αυτές οι χώρες είναι χουντικές και κρυπτοφασιστικές! Κλείνοντας θα ήθελα να υπογραμμίσω τα εξής: Θα πρέπει κάποια στιγμή να γίνει - και μάλιστα με απολύτως σαφή τρόπο - η διάκριση μεταξύ της δημοκρατίας και της αναρχίας. Το ότι υπάρχει ένα δικαίωμα, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να καταργείται ένα άλλο. Δεν είμαστε και δεν πρέπει να είμαστε ένα κράτος στο οποίο κυριαρχεί η ανομία και η ατιμωρησία. Αντιθέτως πάντα θα πρέπει να θέτουμε όρια και κανόνες και έτσι ώστε να διευκολύνεται η ουσιαστική άσκηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών όλων μας και όταν λέω όλων μας εννοώ όλων μας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος από τη Νέα Δημοκρατία και ακολουθεί ο κ. Λαζαρίδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, καλησπέρα σας. Επειδή δεν έχω χειρόγραφο, αναγκάζομαι να αλλάξω αυτό που ετοιμαζόμουν να πω. Και αναγκάζομαι να αλλάξω αυτό που ετοιμαζόμουν να πω, ακούγοντας την ομιλία του Προέδρου του ΜέΡΑ25, του κ. Γιάνη Βαρουφάκη. Ο κ. Βαρουφάκης ήλθε εδώ στο Βήμα της Βουλής, όπως είχε το δικαίωμα φυσικά, και εξαπέλυσε κατηγορητήριο εναντίον της Νέας Δημοκρατίας, λέγοντας ότι δεν είμαστε φιλελεύθεροι. Πέταξε κάποια ονόματα, όπως Λοκ, Τζον Στιούαρτ Μιλ και Μίλτον Φρίντμαν, για να ακούγεται ωραίο ότι: «εσείς δεν ξέρετε, εγώ ξέρω τους φιλελεύθερους φιλοσόφους», τον βεβαιώνω ότι τους ξέρουμε κι εμείς και μας είπε ότι δεν είμαστε αρκετά φιλελεύθεροι. Ίσως να μην είμαστε, κύριε Βαρουφάκη, αρκετά φιλελεύθεροι. Πρέπει να γίνουμε ακόμα περισσότερο φιλελεύθεροι. Ξέρετε τι σημαίνει φιλελευθερισμός, κύριε Βαρουφάκη; Σεβασμός του ατόμου και της ελευθερίας, την οποία καταστρατήγησε η Αριστερά όλα αυτά τα χρόνια που ήταν κυρίαρχη δύναμη ιδεολογικοπολιτικά στη χώρα από το 1974 και μετά. Και αυτό ερχόμαστε σήμερα να θεραπεύσουμε. Ήξερα ότι το νομοσχέδιο αυτό μοιραία θα προκαλούσε έντονες αντιδράσεις και έντονες συγκρούσεις. Τον να έρχεται, όμως, ο κ. Βαρουφάκης και να μας κάνει μάθημα ιστορίας, τι να πω. Δεν θα πάω στο 2015. Αυτό θα το γράψει η ιστορία και θα κριθεί ο κ. Βαρουφάκης από την ιστορία. Επειδή, όμως, μας είπε και πράγματα τα οποία δεν ισχύουν και επειδή μας είπε ότι εκείνος ξέρει ιστορία, ενώ εμείς δεν ξέρουμε, είπε επί λέξει ότι αυτό το κτήριο έγινε Βουλή όταν έγινε η επανάσταση 3ης Σεπτεμβρίου 1843. Δεν έγινε τότε Βουλή. Το κτήριο αυτό δεν έγινε Βουλή εξαιτίας της επανάστασης στις 3 Σεπτεμβρίου του 1843. Πράγματι, έγινε η επανάσταση του 1843 από τον Δημήτριο Καλλέργη, επικεφαλής στρατιωτικής δύναμης δύο χιλιάδων ανδρών που ήρθαν με τα όπλα και επέβαλαν - και καλά έκαναν - το Σύνταγμα στον τότε βασιλιά, ελέω θεού, Όθωνα. Το κτήριο όμως, παρέμεινε ανάκτορο και μετά την έξωση του Όθωνα το 1862 και έπαψε να είναι ανάκτορο και έπαψε να κατοικεί εδώ η βασιλική οικογένεια εξαιτίας όχι κάποιων διαδηλώσεων αλλά εξαιτίας δύο πυρκαγιών που, αν θυμάμαι καλά, η μία έγινε το 1884 και η άλλη το 1909. Δεν θυμάμαι πολύ καλά τις χρονολογίες, μπορεί να κάνω λάθος εκεί. Αν ήταν εδώ ο Κώστας Τασούλας, θα μπορούσε να με διορθώσει. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος έγινε. Ο κ. Βαρουφάκης είπε και κάτι άλλο το οποίο είναι εξωφρενικό. Ανατρίχιασα και μόνο που το άκουσα. Προφανώς δεν καταλαβαίνει τη βαρύτητα αυτού που είπε. Συνέκρινε την πιο ηρωική, την πιο επαναστατική, την πιο υπέροχη εξέγερση των Ελλήνων του 1943 κατά του βουλγαρικού εποικισμού στη Θεσσαλονίκη με τις διαδηλώσεις που γίνονται τώρα. Συνέκρινε τους ήρωες του 1943 που κινδύνευε η ζωή τους, που είχαν απέναντί τους την Γκεστάπο, με τους βολεμένους συνδικαλιστές, που μαζεύονται τριάντα άτομα και κάνουν διαδηλώσεις για ψύλλου πήδημα, για να περάσουν την ώρα τους, γιατί αλλιώς δεν μπορούν δικαιολογήσουν τη θέση τους. Είναι ντροπή και για τους ήρωες Έλληνες του 1943, καθώς και για την Ελληνική Αστυνομία. Συνέκρινε την Ελληνική Αστυνομία με την Γκεστάπο. Κατάλαβε ο κ. Βαρουφάκης τη βαρύτητα των λεγομένων του; Το 1943 είχαμε κατοχή από τους ναζί. Ναζί θεωρεί το ελληνικό κράτος και το ελληνικό Σύνταγμα σήμερα ο κ. Βαρουφάκης; Δυστυχώς, όμως, αυτή είναι η νοοτροπία της Αριστεράς, μια νοοτροπία δήθεν ψευτοεπαναστατική. Νομίζουν ότι συγκρίνουν τον εαυτό τους, βλέπουν τον εαυτό τους κάπου μέσα τους σαν τον Τσε Γκεβάρα ή σαν τον Λένιν όταν καταλάμβανε τα χειμερινά ανάκτορα. Τίποτα από αυτά δεν είσαστε. Βολεμένοι είσαστε. Κάνατε βολεμένα τις καταλήψεις γιατί ξέρατε ότι δεν υπάρχει κανείς να σας πιάσει από το αυτί και να σας βάλει μέσα. Από το 1974 όλες οι διαδηλώσεις που έγιναν ήταν υπέρ των διαδηλωτών και κατά του κοινωνικού συνόλου. Υπήρξαν βέβαια και μεγάλες διαδηλώσεις. Όταν υπάρχει μια μεγάλη διαδήλωση, ποιος θα πει τίποτα; Αν κατέβουν εκατό χιλιάδες άνθρωποι στο κέντρο της Αθήνας ούτε ο Χρυσοχοΐδης έχει να πει τίποτα. Θα κάτσει όσο μπορεί να μαζεύει τα πράγματα. Θα σεβαστείς τον αριθμό των εκατό χιλιάδων ανθρώπων. Αλλά εδώ μιλάμε για τους τριάντα, τους σαράντα, τους πενήντα βολεμένους - επαναλαμβάνω συνδικαλιστές - που τους έχουμε δει και τους έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά σ' αυτόν τον τόπο από το 1974 και έπειτα. Αυτός, λοιπόν, ο ψευτοεπαναστατισμός ας τελειώνει. Θα κλείσω με μια φράση που άκουσα και πραγματικά πληγώθηκα, γιατί νομίζω ότι αυτή είναι η νοοτροπία των περισσοτέρων ανθρώπων στον ΣΥΡΙΖΑ. Άκουσα την κ. Ραλλία Χρηστίδου προηγουμένως να λέει ότι τους τρεις νεκρούς της Marfin τους σκότωσαν οι τραπεζίτες. Το θεωρώ τουλάχιστον προσβολή στη μνήμη των τριών αυτών ανθρώπων, εκ των οποίων ήταν και η έγκυος Αγγελική, να λέμε αυτή την κουβέντα. Όχι, κυρία Χρηστίδου. Τους σκότωσε μια κλίκα επαγγελματιών ψευτοεπαναστατών. Αυτή είναι η αλήθεια. Και είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πήγαν και βεβήλωσαν το μνημείο που στήθηκε γι' αυτούς τους νεκρούς της Marfin. Δεν το βεβήλωσαν οι τραπεζίτες, το βεβήλωσαν αυτοί οι ψευτοεπαναστάτες που εμμέσως κάνετε τα στραβά μάτια στον ΣΥΡΙΖΑ. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Μακάριος Λαζαρίδης από τη Νέα Δημοκρατία και ακολουθεί ο κ. Παπαηλιού από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι ακόμα και αν δεν το έχουμε βιώσει οι ίδιοι, που αμφιβάλλω, όλοι έχουμε διαβάσει στις εφημερίδες και τα ειδησεογραφικά site ή ακούσει από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο τίτλους όπως οι ακόλουθοι: «Συγκεντρώσεις και πορείες το απόγευμα στο κέντρο», «Κλείνει το μετρό σε Σύνταγμα, Ευαγγελισμό, Μοναστηράκι» ή «Ζημιές σε καταστήματα προκάλεσαν κουκουλοφόροι που παρεισέφρησαν στην πορεία». Και δεν χρειάζεται να μιλήσω για τις αρνητικές συνέπειες στον τουρισμό και, συνεπώς, στην οικονομία της χώρας από τα δημοσιεύματα του ξένου Τύπου. Ερωτώ το εξής απλό: Γιατί να έχουμε συνδέσει σε αυτή τη χώρα το δημοκρατικά αυτονόητο δικαίωμα του «συναθροίζεσθαι και διαμαρτύρεσθαι» με την ταλαιπωρία πολύ περισσότερων οι οποίοι δεν έχουν καμμία σχέση με την εν λόγω συνάθροιση ή διαμαρτυρία και που πιθανώς να συμφωνούν με το περιεχόμενο της συνάθροισης ή της διαμαρτυρίας, αλλά τελικά διαπιστώνουν ότι έχει αρνητικό, συχνά ζημιογόνο αντίκτυπο στη δική τους καθημερινότητα; Ρητορικό προς το παρόν το ερώτημα. Ας έλθουμε τώρα στο ζήτημα που μας απασχολεί. Τι κάνουμε με το παρόν σχέδιο νόμου; Βάζουμε κανόνες απλά. Ούτε απαγορεύουμε ούτε περιστέλλουμε. Την ταλαιπωρία στοχεύουμε, όχι την πορεία, την υπερβολή, την κατάχρηση, τη βία και την ανομία περιορίζουμε, όχι τη διαμαρτυρία. Θωρακίζουμε την ουσία της άποψης σε βάρος της ανεξέλεγκτης εντύπωσης. Στόχος μας είναι να καταφέρουμε μια αρμονική σύζευξη του δικαιώματος του συνέρχεσθαι και του δικαιώματος της ανεμπόδιστης κυκλοφορίας και της άσκησης της επαγγελματικής δραστηριότητας των πολιτών. Και, προφανώς, υπάρχει αντίδραση. Είμαι σίγουρος, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, ότι αντιδράτε γιατί πρέπει να αντιδράσετε, γιατί το θεωρείτε κομματικό παράσημο να υπερασπίζεστε το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι. Και αυτό που αποδεικνύει το κροκοδείλιο του κλάματός σας είναι ότι και εμείς το ίδιο κάνουμε. Υπερασπιζόμαστε σαφώς το δικαίωμα του συνέρχεσθαι με τάξη και με τρόπο που να μη θίγει ωστόσο το εξίσου σημαντικό δικαίωμα του εργάζεσθαι, του επιχειρείν και του μετακινείσθαι! Προστατεύουμε το δικαίωμα οριζόντια και είναι αυτονόητο ότι πίσω από την προστασία κάθε δικαιώματος, κρύβεται μια υποχρέωση. Συνεπώς δεν θα έπρεπε να έχουμε διαφορές, έχουμε όμως. Και αυτό μας κάνει περήφανους, γιατί για εμάς το παρόν σχέδιο νόμου αποτελεί μια ηχηρή απάντηση της κοινής δημοκρατικής λογικής στον παραλογισμό και την ομηρία των παρωχημένων και λαϊκίστικων μικροκομματικών λογικών, σηματοδοτεί την αποφασιστικότητά μας να ενισχύσουμε το κράτος δικαίου, να περιορίσουμε την κατάχρηση, αλλά και την ανομία σε κάθε μορφή της, κάτι που εσείς προφανώς δεν κάνατε. Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, θα έμπαινα στον πειρασμό να σας απευθύνω το ερώτημα: τι είναι για σας δημοκρατία; Γιατί από τα λεγόμενά σας αυτές τις ημέρες μάλλον δεν είμαι βέβαιος ότι έχουμε την ίδια αντίληψη και θλίβομαι πραγματικά, γιατί δυστυχώς στην επιτροπή αλλά και σήμερα εδώ ακούστηκαν ανεπίτρεπτοι χαρακτηρισμοί. Κάποιοι μίλησαν ακόμη και για χουντικής έμπνευσης δημιούργημα. Δικτατορία όμως, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, δεν είναι να αναζητάς τρόπους να εξασφαλίσεις δίκαιους όρους για όλους, όπως κάνουμε εμείς. Δικτατορία, αυταρχισμός είναι να θέτεις αυθαίρετα υπό ομηρία συμπολίτες σου που μπορεί κατά περίπτωση να συνιστούν αντίθετη πλειοψηφία ή και να προκαλείς στοχευμένα κόστος προκειμένου να δημιουργήσεις εντύπωση. Κι αυτό είναι κάτι το οποίο έχετε υποθάλψει επανειλημμένα. Θα σας πω εγώ, λοιπόν, τι εννοούμε εμείς δημοκρατία. Δημοκρατία δεν είναι ούτε η δικτατορία της πλειοψηφίας ούτε η διλημματικά λαϊκίστικη επίκληση των δικαιωμάτων της μειοψηφίας. Το απόλυτο κριτήριο δημοκρατίας είναι η εξασφάλιση όρων αναλογικότητας και ισονομίας και αυτό ακριβώς κάνουμε εμείς με το παρόν σχέδιο νόμου. Να μάθετε και εσείς, λοιπόν, ότι οποιαδήποτε πολιτική ενέργεια - και η διαμαρτυρία είναι μια εξόχως πολιτική ενέργεια - οφείλει να τρέφει την ίδια τη δημοκρατία που της δίνει το δικαίωμα να εκφράζεται και όχι να καπηλεύεται τις θεμελιώδεις αξίες της, οφείλει να ενισχύει και να επιστρέψει το δημοκρατικό μέρισμα πίσω στην κοινωνία όχι να την εμποδίζει να λειτουργήσει. Για εμάς δημοκρατία είναι να επιδεικνύουμε έμπρακτα μηδενική ανοχή σε «Ρουβίκωνες» και λοιπούς κουκουλοφόρους μπαχαλάκηδες, αυτό που εσείς θεωρείτε εκπεφρασμένα δικά σας παιδιά. Άραγε τους θεωρείτε ακόμα; Αν δεν συμφωνείτε με αυτά, έχω κακά μαντάτα για εσάς. Προφανώς εσείς έχετε μάθει τη δημοκρατία λάθος. Και έχουμε και κακά μαντάτα, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, για όσους έθεταν σε ομηρία το κοινωνικό σύνολο για να εξυπηρετήσουν τα μικρά κλαδικά συνδικαλιστικά τους οφέλη. Συνδικαλισμός είναι η διεκδίκηση των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων της εργατικής τάξης, όχι η εξασφάλιση ταλαιπωρίας για τους υπόλοιπους, γιατί επιτυχημένη διαδήλωση ήταν όχι εκείνη που τελικά επίλυε το αίτημα για το οποίο γινόταν, αλλά εκείνη που ταλαιπωρούσε περισσότερο τον κόσμο. Και θα τελειώσω με το εξής, δεν αναφέρθηκα σε συγκεκριμένες πρόνοιες του παρόντος σχεδίου νόμου, γιατί επιδίωξα να υπερασπιστώ το δίκαιο της βασικής του θεώρησης. Αν έπρεπε να σταθώ σε μία είναι η εξής, αν ίσχυε αυτός ο νόμος, η κουλτούρα των διαδηλώσεων θα ήταν διαφορετική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, και στις 5 Μαΐου του 2010, τότε ίσως η εγκυμονούσα Αγγελική Παπαθανασοπούλου, η Παρασκευή Ζούλια και ο Επαμεινώνδας Τσακάλης να ήταν ακόμα ζωντανοί, γιατί σύμφωνα με το παρόν σχέδιο νόμου όταν μια συνάθροιση μετατρέπεται σε εστία διάπραξης σοβαρών εγκλημάτων και σοβαρών αξιόποινων πράξεων, πολύ απλά διαλύεται και αυτός ο κανόνας, συνεπής σε κάθε σύγχρονο κράτος δικαίου, μπορεί να αποτρέψει μελλοντικά την απώλεια και άλλων ζωών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα, σας παρακαλώ, να κάνω χρήση της δευτερολογίας μου.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, θα χρειαστώ μόνο ένα λεπτό. Ακούστηκαν πράγματα, κατά τη γνώμη μου, απερίγραπτα σε αυτή την Αίθουσα πριν από λίγο. Για την ιστορία έχουν καταγραφεί στα Πρακτικά ευτυχώς όλα όσα λέμε εδώ μέσα και ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος για ό,τι λέει. Θα χρειαστεί, όμως, να επαναλάβω ότι ο κ. Βαρουφάκης είπε επί λέξει απευθυνόμενους στους Υπουργούς ότι «με αυτό το νομοσχέδιο στρέφετε ένστολα παιδιά της Ελλάδας μας εναντίον των αδελφών τους, άλλων νέων επίσης της Ελλάδας μας, παιδιών που τυχαίνει να μην φορούν στολές». Αυτά είναι τα λόγια του. Επίσης, ο κ. Βαρουφάκης είπε ότι οι ίδιοι μηχανισμοί καταστολής χρησιμοποιήθηκαν στην Ελλάδα σε κάθε δεκαετία είτε τη δεκαετία του '60 είτε επί των βουλγαρικών πολέμων είτε επί κατοχής. Και μιας και συνάδελφος έκανε αναφορά σε αυτό το τελευταίο, θα με αναγκάσει να του θυμίσω τα εξής: ανέτρεξα στο Google σε όλες τις ιστορίες που αφορούν την περίοδο για την Ελλάδα. «Το μηχανοκίνητο τμήμα της Ελληνικής Χωροφυλακής έμεινε διαβόητο για την τότε συνεργασία του με τους Γερμανούς, αποτελείτο από δωσίλογους αντικομμουνιστές χωροφύλακες. Το διαβόητο αυτό μηχανοκίνητο τμήμα ιδρύθηκε από τον Μεταξά κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του 1939, έκτοτε συνεργάστηκε με τα Ες - Ες και επίσης συνέλαβε και εκτέλεσε Έλληνες αντιστασιακούς πολίτες, μέλη του Εθνικού Απελευθερωτικού Κινήματος. Αυτό ήταν το διαβόητο μηχανοκίνητο τμήμα της Ελληνικής Χωροφυλακής». Αυτά δεν τα κάνει το ΜέΡΑ25, κύριε Λοβέρδο, οι συγγενείς παρατάξεις στην παράταξη που κυβερνάει σήμερα και που εκπροσωπείται τα έκαναν σε αυτή τη χώρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Σας παρακαλώ πολύ!
Να του ζητήσετε να ανακαλέσει.
Τι να ανακαλέσει;
Είπε ότι…
Δεν είπε την παράταξή σας Ες - Ες. Σας παρακαλώ πολύ. Δεν είπε τίποτα τέτοιο, μην παραποιούμε τα λόγια του. Άκουσα τι είπε, δεν θέλω να τα επαναλάβω. Κύριε Λοβέρδο, είστε έγκριτος δημοσιογράφος…
Ελληνικά ξέρουμε, κύριε Βίτσα!
Ούτε εγώ λέω ότι δεν ξέρετε ελληνικά. Ξέρετε ελληνικά. Λοιπόν, σας παρακαλώ, ηρεμήστε.
Είναι ντροπή, είναι παραβίαση του Συντάγματος και του Κανονισμού.
Έχει ζητήσει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος. Ορίστε, κύριε Λιβανέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, συγγνώμη, επειδή γνωρίζω τον συνάδελφο και ξέρω και τα δημοκρατικά του αισθήματα και την ευπρέπειά του, νομίζω ότι παρασύρθηκε θέλοντας να καλύψει τον Αρχηγό του κόμματός του, ο οποίος όντως και εκείνος εν τη ρύμη του λόγου είπε κάποια πράγματα, συνέθεσε την ιστορία με έναν δικό του τρόπο και ουσιαστικά έκανε έναν παραλληλισμό της Ελληνικής Αστυνομίας σήμερα με τις δυνάμεις καταστολής της Γκεστάπο στη διάρκεια της κατοχής.
Δεν έγινε ποτέ αυτό.
Έτσι καταλάβαμε εμείς, μπορούμε να δούμε τα Πρακτικά. Σε κάθε περίπτωση αντιλαμβάνομαι ότι εσείς δεν θέλατε να ταυτίσετε αυτές τις δύο έννοιες και προφανώς δεν θέλατε να ταυτίσετε την παράταξή μας ή έστω κάποια παρακλάδια της παράταξής μας με αυτές τις εποχές και με αυτές τις συνήθειες. Αυτό κατάλαβα εγώ. Για να μην εξεγείρονται και οι συνάδελφοί μας και εγώ ο ίδιος αν θέλετε το διευκρινίζετε για να πάμε παρακάτω.
Ορίστε, κύριε Γρηγοριάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχετε απόλυτο δίκιο, αγαπητέ κύριε Λιβανέ. Δεν έχω καμμία διάθεση να ταυτίσω την παράταξή σας με αυτό. Είπα κάτι πολύ συγκεκριμένο, είπα ότι είναι τουλάχιστον αστείο να κατηγορούμε τον κ. Βαρουφάκη και το ΜέΡΑ25, το οποίο δεν έχει καμμία σχέση με όλα αυτά. Ο κ. Βαρουφάκης - τα Πρακτικά ευτυχώς υπάρχουν - δεν ταύτισε ποτέ την Ελληνική Αστυνομία με την Γκεστάπο, γιατί αυτό θα ήταν ανιστόρητο, απαράδεκτο, αισχρό και κυρίως γιατί ο κ. Βαρουφάκης είπε ότι τα παιδιά της Ελληνικής Αστυνομίας είναι Ελληνόπουλα, τα οποία τέτοιου είδους νομοθετήματα τα στρέφουν εναντίον άλλων Ελληνόπουλων. Αυτό υποστήριξα και εγώ και στη συνέχεια αναγκάστηκα να πω, βεβαίως, γιατί και η ιστορία υπάρχει, υφίσταται ότι κομμάτι της μεταξικής Ελληνικής Αστυνομίας - που ήταν μια παραβίαση των ιδανικών της Ελληνικής Αστυνομίας, δεν ήταν αυτή η Ελληνική Αστυνομία η πραγματική, δικτατορία έκανε ο Μεταξάς - συνεργάστηκε με τους Γερμανούς και βεβαίως ότι οι δωσίλογοι και οι ταγματασφαλίτες δεν προήλθαν ούτε από το Κομμουνιστικό Κόμμα ούτε από την Αριστερά, προήλθαν από την άκρα Δεξιά. Αυτό είπα.
Κύριε Γρηγοριάδη, νομίζω ότι δόθηκαν οι απαραίτητες εξηγήσεις, υπάρχουν τα Πρακτικά. Τον λόγο έχει ο κ. Παπαηλιού από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσω της τοποθέτησής μου για το παρόν νομοσχέδιο θα δοθεί και μια απάντηση ακριβώς για τη διαφορετική αντίληψη που έχουμε για τη δημοκρατία εμείς και εσείς οι κυβερνώντες, όπως είπε και ο προλαλήσας συνάδελφος της Νέας Δημοκρατίας. Ο σκοπός του νομοσχεδίου είναι απολύτως διαυγής. Αποτυπώνεται στο ίδιο το περιεχόμενό του, κατ' αρχάς, και συγκεκριμένα στη διάταξη του άρθρου 19, με την οποία η ριζοσπαστικοποίηση εμφανίζεται σαν μία από τις μορφές και εκφάνσεις της βίας, για την αντιμετώπιση της οποίας θα έχει αρμοδιότητα η Διεύθυνση Πρόληψης της Βίας, που συστήνεται ως νέα διεύθυνση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Εν προκειμένω, διώκονται ιδέες, αφού η ριζοσπαστικοποίηση ως όρος αναφέρεται σε ιδέες που αποκλίνουν από τις κατεστημένες αντιλήψεις και οι οποίες διαμορφώνουν εκ των πραγμάτων συμπεριφορές που μπορεί να αλλάξουν ή να ανατρέψουν τα κατεστημένα, κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά πράγματα. Επιπλέον, ο σκοπός του νομοσχεδίου προκύπτει από όλα όσα προπαγανδιστικά λέγονται και ακούγονται από τα γνωστά μέσα μαζικής ενημέρωσης ή, μάλλον, παραπληροφόρησης. Έπιασαν τόπο και τα είκοσι εκατομμύρια ευρώ της χορηγού Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και από την επιχειρηματολογία του εισηγητή, των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και του αρμόδιου Υπουργού, που αποκαλύπτουν και μαρτυρούν τις προθέσεις της Κυβέρνησης, τον σκοπό του νομοσχεδίου. Αυτές οι προθέσεις και αυτός ο σκοπός αντιστοιχούν στον πυρήνα της βασικής αντίληψης της λογικής της Νέας Δημοκρατίας ότι η άσκηση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων εμπεριέχει εξ ορισμού και κατά κανόνα εγκληματικές δράσεις. Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα συνιστούν παραχώρηση της εξουσίας προς τους πολίτες. Όμως, αυτά τα δικαιώματα «παραχωρήθηκαν» μετά από σκληρούς κοινωνικούς αγώνες, εξεγέρσεις, επαναστάσεις, που σημαίνει ότι κατακτήθηκαν. Τι σχέση έχει η άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι με παράνομες εγκληματικές πράξεις; Και τι σχέση έχει η προστασία των πολιτών, η καθημερινότητά τους, με την άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, έτσι όπως η κυβερνητική πλειοψηφία την εμφανίζει διαστρέφοντάς την; Με την άσκηση αυτού του δικαιώματος το αντίστροφο συμβαίνει. Οι πολίτες προστατεύουν τις ελευθερίες, τις κατακτήσεις τους που η σημερινή Κυβέρνηση καταστρατηγεί ή καταργεί. Με το νομοσχέδιο υποτίθεται ότι προβλέπεται η ρύθμιση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Όμως, δεν πρόκειται περί αυτού, αφού επιχειρείται ο περιορισμός μέχρι ακύρωσης και κατάργησής του, δηλαδή του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, καθώς οποιαδήποτε διαδήλωση καθίσταται δυνητικά απαγορευμένη. Το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, που άπτεται του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, έχει τρεις διαστάσεις: Τη συνταγματική, την κοινωνική και την πολιτική. Ως προς τη συνταγματική διάσταση, η άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι συναρτάται με άδεια της αστυνομικής αρχής, αφού η μη γνωστοποίησή της οδηγεί σε διάλυσή της. Επιπλέον, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι συνδέεται απολύτως με σειρά άλλων δικαιωμάτων και ελευθεριών, όπως η ελευθερία της γνώμης, της έκφρασης, του λόγου, των συλλογικών εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά και άλλων δικαιωμάτων των πολιτών για την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, αφού οι συναθροίσεις έχουν ως σκοπό την υλοποίηση όλων αυτών για την ανάδειξη και προβολή θεμάτων, τη διεκδίκηση αιτημάτων. Συνακόλουθα, οι περιορισμοί του δικαιώματος του συνέρχεσθαι αφορούν αυτές τις ελευθερίες, αυτά τα δικαιώματα, τα οποία μόνο με την ελευθερία της οργάνωσης ή συμμετοχής σε συγκεντρώσεις, πορείες, διαδηλώσεις, δηλαδή δημοσία, σε δημόσιο χώρο και συλλογικά μπορούν να ασκηθούν. Ως προς την κοινωνική διάσταση, η κοινωνική αντιπαράθεση, οι κοινωνικοί αγώνες πραγματοποιούνται και λαμβάνουν «σάρκα και οστά» μέσω της άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, που είναι ατομικό δικαίωμα, το οποίο ασκείται συλλογικά. Και η συλλογική δράση που αναπτύσσεται και μέσω του δικαιώματος του συνέρχεσθαι είναι το μέσο εκείνων των κοινωνικών στρωμάτων που δεν έχουν ή έχουν ελάχιστη πρόσβαση σε άλλα μέσα, τα γνωστά μέσα ενημέρωσης ή άλλα βήματα προβολής απόψεων, που διαφοροποιούνται από τις κυρίαρχες απόψεις. Το νομοσχέδιο θυμίζει την κατάργηση της πάλης των τάξεων, που ένας άλλος αείμνηστος Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας στο παρελθόν είχε επιχειρήσει! Τέλος, ως προς την πολιτική διάσταση, η κρίση, απόρροια της πανδημίας, αλλά και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Νέας Δημοκρατίας, οδηγεί και θα οδηγήσει σε ύφεση, εκτόξευση της ανεργίας, περαιτέρω ένταση των ανισοτήτων και φτωχοποίηση των μεσαίων και λαϊκών στρωμάτων, που εκδηλώνονται και θα εκδηλωθούν με μεγαλύτερη ένταση προϊόντος του χρόνου, αφού τα πράγματα επιδεινώνονται και θα επιδεινωθούν. Βέβαια, αυτό ισχύει κυρίως για τη νεολαία, της οποίας οι προσδοκίες, τα σχέδια και το μέλλον ματαιώνονται. Γι' αυτό και η επιλογή του χρόνου για την κατάθεση του νομοσχεδίου δεν είναι τυχαία. Μην ξεχνάμε ότι είχε προηγηθεί η παραίνεση, η σύσταση ή μάλλον η εντολή της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», όχι του ΔΟΛ αλλά του ΔΟΜ. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο για τα μελλούμενα. Είναι ένα νομοσχέδιο απειλής, εκβιασμού, για να δημιουργηθεί κλίμα φόβου και τρομοκράτησης των πολιτών, ώστε να αποτραπούν ή να περιοριστούν, να φιμωθούν οι διαμαρτυρίες, η εκδήλωση δυσαρέσκειας, η κατακραυγή κατά της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Είναι γνωστό - το επαναλαμβάνω, όπως το είχα πει και στην επιτροπή - ότι όταν το αριστερό χέρι της εξουσίας, δηλαδή η πολιτική υπέρ των πολλών, η πολιτική με κοινωνική διάσταση, αδυνατίζει, το δεξί χέρι της εξουσίας, δηλαδή ο αυταρχισμός και η καταστολή, ισχυροποιείται. Αυτό συμβαίνει με το νομοσχέδιο. Κάτι τελευταίο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Θα ψηφιστεί ένα νομοσχέδιο που δεν πρόκειται να εφαρμοστεί. Διότι η ζωή, την οποία εσείς με τις πολιτικές σας στραγγαλίζετε, και όλοι εκείνοι των οποίων οι ζωές και τα δικαιώματα καταπατώνται θα το ανατρέψουν στην πράξη. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Χειμάρας από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο και ακολουθεί ο κ. Χατζηβασιλείου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συμπληρώσαμε χθες μόλις έναν χρόνο από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, στις οποίες οι Έλληνες έδωσαν στη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη καθαρή εντολή συγκρότησης μίας αυτοδύναμης Κυβέρνησης, καθαρά εντολή να αφήσουμε στο χθες αυτά που χωρίζουν τους Έλληνες, καθαρή εντολή να αλλάξουμε την Ελλάδα. Οι Έλληνες στις 7 Ιουλίου 2019 μας ζήτησαν να προχωρήσουμε γρήγορα στις μεταρρυθμίσεις εκείνες που θα αντιμετωπίσουν τα πολλά και συσσωρευμένα προβλήματα που δημιούργησε η δεκαετής οικονομική κρίση. Ζήτησαν να «κλείσουμε την πόρτα» στις αχρείαστες αντιπαραθέσεις και, βεβαίως, στον λαϊκισμό. Ζήτησαν συνέπεια λόγων και έργων. Η νέα Κυβέρνηση έδειξε από την πρώτη στιγμή πως θα είναι έτοιμη να ανταποκριθεί στα αιτήματα των πολιτών, πως δεν προσπάθησε, όπως στο παρελθόν, να υφαρπάξει την ψήφο τους και μετά να σχεδιάσει τις πολιτικές που θα εφαρμόσει. Για πρώτη φορά μέλη Υπουργικού Συμβουλίου έλαβαν συγκεκριμένες κατευθύνσεις νομοθέτησης, συνδεδεμένες άμεσα με τις προγραμματικές εξαγγελίες της παράταξής μας. Από την ημέρα εκείνη της πρώτης συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου μέχρι σήμερα ψηφίσαμε ογδόντα ένα νομοσχέδια, χωρίς καμμία έκπτωση, με απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων. Στο ίδιο πνεύμα φερεγγυότητας και αξιοπιστίας κινείται και το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα. Είναι ένα νομοσχέδιο που επιτέλους μεριμνά ώστε να μην παραλύει μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη επειδή αυτόκλητες μειοψηφίες χρησιμοποιούν πλέον καταχρηστικά το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Καλύπτει ένα υπαρκτό κενό στην προστασία των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών που προβλέπει το Σύνταγμα. Αγαπητοί συνάδελφοι, τα προηγούμενα χρόνια γίναμε όλοι μάρτυρες τραγικών καταστάσεων στο όνομα της διαδήλωσης, της πορείας, της διαμαρτυρίας. Ας θυμηθούμε μόνο τα τραγικά γεγονότα στη MARFIN όπου έχασαν τη ζωή τους τρεις αθώοι συμπολίτες μας, τα αμέτρητα σπασμένα μαγαζιά και τα καμένα αυτοκίνητα, αλλά και τους εκατοντάδες εμπρησμούς επιχειρήσεων. Ας θυμηθούμε τα φαινόμενα των μπαχαλάκηδων και άλλων ακραίων στοιχείων που εισέρχονται στις ειρηνικές συναθροίσεις και δημιουργούν σοβαρά προβλήματα, αφήνοντας πίσω τους μια πόλη διαλυμένη. Κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που ζητάτε την απόσυρση του νομοσχεδίου, γνωρίζετε ότι τις ημέρες που πραγματοποιούνται οι πορείες ο τζίρος στα περισσότερα εμπορικά καταστήματα μειώνεται μέχρι και 75%; Την τελευταία δεκαετία στην πρωτεύουσα κατεγράφησαν περίπου σαράντα πέντε χιλιάδες πορείες, εννιακόσιες από αυτές τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, με το κέντρο της Αθήνας να παραμένει κλειστό κατά μέσο όρο περίπου τρεις φορές ανά εργάσιμη ημέρα. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία μελέτης που εκπονήθηκε από την Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου, το 62% των καταστημάτων ζητούν τη μετακίνηση των Υπουργείων από το κέντρο. Το 67% των καταστημάτων χρησιμοποιεί ρολά προκειμένου να προφυλαχθεί από υλικές ζημιές. Στο σημείο αυτό είναι που μπαίνουν ερωτήματα. Κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, γνωρίζετε αλήθεια πώς λειτουργεί ένα εμπορικό κατάστημα, πώς κατανέμεται ο τζίρος του μήνα στις είκοσι πέντε εργάσιμες ημέρες, πόσων ημερών εισπράξεις χρειάζεται μια επιχείρηση για να βγάλει τις υποχρεώσεις της, να πληρώσει το προσωπικό, τα ενοίκια τους προμηθευτές και τις ΔΕΚΟ; Θα σας το πω εγώ, για όσους δεν το γνωρίζετε, γιατί κάνω αυτή τη δουλειά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Από τις είκοσι πέντε εργάσιμες ημέρες του μήνα, οι εισπράξεις των πρώτων δέκα ημερών θα έρθουν να πληρώσουν προμηθευτές, τράπεζες και ΔΕΚΟ. Τις επόμενες δέκα ημέρες η επιχείρηση περιμένει τις εισπράξεις για να προετοιμάσει τις πληρωμές του επόμενου μήνα σε μισθοδοσία, ενοίκια, εφορία και ασφαλιστικές εισφορές. Τις τελευταίες πέντε εργάσιμες ημέρες του μήνα ο επαγγελματίας περιμένει να βγάλει ό,τι βγάλει για να ζήσει ο ίδιος την οικογένειά του και, βεβαίως, να κρατήσει ότι μπορεί να κρατήσει για την κάλυψη απρόβλεπτων δαπανών. Έτσι λειτουργεί το 99% των μικρών επιχειρήσεων και στο κέντρο της Αθήνας. Μετρημένα κουκιά. Τι θαρρείτε πως μπορεί να κοπεί από όλα αυτά που σας ανέφερα πριν; Πώς μπορούν να επιβιώσουν οι επιχειρήσεις του κέντρου; Έχετε αναρωτηθεί πόσο κοστίζει συνολικά ο χαμένος χρόνος του μποτιλιαρίσματος και του χάος στην ελληνική οικονομία; Ε, λοιπόν, αυτό αλλάζουμε σήμερα! Λέμε πως δεν μπορούμε άλλο να συντηρούμε αυτό το χάος που δημιουργείται καθημερινά από κινητοποιήσεις μικρών ομάδων. Πορείες πενήντα κι εκατό ατόμων κλείνουν κεντρικούς δρόμους και προκαλούν ταλαιπωρία σε εκατοντάδες, χιλιάδες συμπολίτες μας. Δεν είναι δυνατόν να παραλύει η οικονομική δραστηριότητα στο κέντρο της πόλης, να αναγκάζονται σχεδόν καθημερινά οι επαγγελματίες να κατεβάζουν ρολά. Σε καμμία άλλη προηγμένη χώρα του δυτικού κόσμου δεν συμβαίνει αυτό. Η Αγγλία και η Γαλλία, χώρες με μακρά παράδοση στις διαδηλώσεις και από τις πρώτες που κατοχύρωσαν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, έχουν ψηφίσει σχετικά νομοθετήματα. Το ίδιο ισχύει και στις ΗΠΑ, μια χώρα που ήταν από τις πρώτες που κατοχύρωσε το δικαίωμα της συνάθροισης με την πρώτη τροπολογία. Ξέρουμε πολύ καλά ότι στο νομοσχέδιο αυτό δεν υπάρχει ούτε μία διάταξη που να εμποδίζει τον οποιονδήποτε πολίτη να διαδηλώσει. Υπάρχουν, όμως πολλές που βάζουν επιτέλους φραγμό στην κατάχρηση του δικαιώματος της έκφρασης και του συνέρχεσθαι. Το νομοσχέδιο δεν απαγορεύει στους πολίτες να εκφράσουν τα αιτήματά τους, αλλά θέτει κανόνες, βάζει ένα τέλος στην ατιμωρησία, ένα τέλος στις μαύρες κουκούλες, ένα τέλος στην αναρχία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουμε ότι το δικαίωμα στη δημόσια συνάθροιση είναι δημοκρατικό, αδιαμφισβήτητο και πρέπει να προστατεύεται. Πρέπει, όμως, να προστατεύονται και τα δικαιώματα των πολλών απέναντι στην αυθαιρεσία των λίγων. Είναι χρέος της πολιτείας να εξασφαλίζει την κοινωνική ειρήνη και ηρεμία. Αυτό το χρέος υπηρετούμε σήμερα και σας καλώ να αφήσουμε στην άκρη μικροπολιτικές λογικές, σας καλώ να συμφωνήσουμε στο αυτονόητο. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Χατζηβασιλείου από τη Νέα Δημοκρατία και θα ακολουθήσει ο κ. Καλλιάνος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι είναι θεμελιώδες και αναγνωρίζεται από το Σύνταγμα. Το άρθρο 11 ορίζει ρητά ότι «οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα». Συνεχίζει ότι «στις δημόσιες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται Αστυνομία» και προσθέτει ότι «οι συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της Αστυνομίας, αν επίκειται κίνδυνος για την ασφάλεια και απειλείται η κοινωνική και οικονομική ζωή». Το δικαίωμα αυτό, λοιπόν, είναι από τα πιο σημαντικά λόγω του διττού του χαρακτήρα. Ενσωματώνει το ατομικό δικαίωμα της έκφρασης και ταυτόχρονα, αποτελεί έκφανση δημοσίου δικαιώματος με έντονο πολιτικό χαρακτήρα. Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία χρόνια το δικαίωμα στη διαδήλωση έτυχε μεγάλης κατάχρησης. Πορείες καθημερινά, με λίγους και συχνά βίαιους διαδηλωτές, παραλύουν τις πόλεις, ακόμα και τις εθνικές οδούς, προκαλώντας οικονομική και κοινωνική αναταραχή. Δυστυχώς, αυτή η κατάχρηση ευτελίζει τη σημασία των διαδηλώσεων και απαξιώνει το δημοκρατικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Σήμερα, λοιπόν, πρόθεση της Κυβέρνησης και του Υπουργείου είναι να μπει επιτέλους μια τάξη, ένα πλαίσιο για τις διαδηλώσεις στον δημόσιο χώρο, με σεβασμό, όμως, στο Σύνταγμα. Δεν καταργείται κανένα απολύτως δικαίωμα. Αντιθέτως, σήμερα και αύριο ψηφίζουμε την ισορροπία ανάμεσα στο δικαίωμα συνάθροισης και στην ταυτόχρονη προστασία των δικαιωμάτων των άλλων πολιτών, πάντα με σεβασμό στις ατομικές ελευθερίες. Η Νέα Δημοκρατία, εξάλλου, έχει αποδείξει την ευαισθησία της σε αυτά τα θέματα. Γι' αυτό και οι κορώνες για δήθεν φασίζουσα νοοτροπία είναι εκτός τόπου και χρόνου, δυστυχώς. Επιπλέον, το παρόν νομοσχέδιο σέβεται απολύτως τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο Στρασβούργο, του θεματοφύλακα των ελευθεριών στην Ευρώπη. Ακόμα, έχει όλες εκείνες τις πρόνοιες ώστε να διασφαλίζονται τα δικαιώματα όλων, οργάνωση και συντονισμός, συνεργασία με τις αρχές, εισαγγελικός έλεγχος και δυνατότητα προσφυγής στη δικαιοσύνη και, μάλιστα, προβλέπεται αποτελεσματική και πολύ γρήγορη προσωρινή προστασία από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας. Επίσης, στο πλαίσιο του σεβασμού της συλλογικής μνήμης δεν χρειάζονται ειδικές διαδικασίες για διαδηλώσεις όπως του Πολυτεχνείου και της Πρωτομαγιάς. Προσοχή όμως! Όταν το λαϊκό αίσθημα απαιτεί αυθόρμητες διαδηλώσεις, τότε ο νόμος προβλέπει τη δέουσα ευελιξία. Κι επειδή πολλά ακούστηκαν για τους αστυνομικούς σήμερα εδώ σε αυτή την Αίθουσα, οφείλουμε να τους αναγνωρίσουμε ότι εργάζονται καθημερινά για την ασφάλεια όλων μας παρά τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν. Σήμερα, λοιπόν, εμείς εδώ στη Νέα Δημοκρατία, κύριοι συνάδελφοι, δεν ανακαλύψαμε τον τροχό! Κάνουμε ό,τι κάνουν και οι άλλες ευρωπαϊκές δημοκρατίες. Όλοι το συζητάμε πάρα πολλά χρόνια, αλλά όταν έρχεται η στιγμή της απόφασης, ορισμένοι κάνουν πίσω. Εμείς, λοιπόν, υποστηρίζουμε ότι για να εφαρμοστεί ο νόμος χρειάζεται η μεγαλύτερη δυνατή πολιτική συνεννόηση και γι' αυτό, λοιπόν, εδώ σήμερα ζητάμε τη συναίνεση από την Αντιπολίτευση, δείχνοντας καλή διάθεση προς όλες τις δυνάμεις. Ήδη έγιναν αρκετές τροποποιήσεις στο αρχικό κείμενο από τον κύριο Υπουργό κι αυτό γιατί εμείς δεν είμαστε δογματικοί. Άλλοι μιλούσαν για το γράμμα του Συντάγματος και κρυφά μηχανεύονταν τρόπους παραβίασής του. Τρομάζουν, στο μεταξύ, οι αποκαλύψεις για το τι πήγαινε να στηθεί σε βάρος της δημοκρατίας αυτές τις ημέρες. Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, πιστή στις αρχές του κράτους δικαίου, κάνει το αυτονόητο. Προστατεύει τα δικαιώματα όλων, αλλά με σεβασμό στο Σύνταγμα της χώρας. Δυστυχώς, ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα υπερβάλλει στην κριτική του και δεν προτείνει κάτι εποικοδομητικό. Ακούστηκαν χαρακτηρισμοί όπως «τερατούργημα», «νεκρανάσταση της χούντας», «ορμπανοποίηση». Παρόμοια και από το ΜέΡΑ25. Ακούστηκαν, δηλαδή, βαριές εκφράσεις, χωρίς εκείνοι που τις είπαν να έχουν ζυγίσει το περιεχόμενό τους. Και αυτό, δυστυχώς, είναι λυπηρό. Άλλοι πάλι παρακινούν τον κόσμο σε απείθεια και σε μη εφαρμογή του νόμου, δείχνοντας ασέβεια στο κράτος δικαίου. Οι νόμοι που ψηφίζουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να τηρούνται από όλους. Αυτό λέει το Σύνταγμα, αυτό λέει και η κοινή λογική. Τέλος, με το παρόν νομοσχέδιο στηρίζουμε την αγορά, τον καταστηματάρχη, τον εργαζόμενο στα κέντρα των πόλεων, εκείνον που χάνει την υπομονή του, τον χρόνο του, την πελατεία του, τη δουλειά του, τα εισοδήματά του. Το Σύνταγμα ορίζει ότι όλοι έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αναρωτιέμαι λοιπόν: Τι απαντάτε εσείς στους επαγγελματίες του κέντρου της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων που δίνουν καθημερινό αγώνα επιβίωσης, που βλέπουν τα έσοδά τους να εκμηδενίζονται εξαιτίας των κινητοποιήσεων που κλείνουν την πόλη και εμποδίζουν τους καταναλωτές; Γιατί, λοιπόν, να μη συμφωνήσουμε όλοι μαζί στον αλληλοσεβασμό ως απαραίτητο; Σήμερα, λοιπόν, ψηφίζουμε για ισότητα και αναλογικότητα στην άσκηση των δικαιωμάτων. Είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε, διότι οι συνθήκες είναι ώριμες. Σας καλούμε, λοιπόν, να κάνουμε όλοι μαζί το βήμα αυτό σε μια πιο ευρωπαϊκή Ελλάδα. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Καλλιάνος από τη Νέα Δημοκρατία και ακολουθεί η κ. Πιπιλή, επίσης από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Καλλιάνε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο δεν έρχεται να ανακαλύψει την πυρίτιδα. Δεν υπηρετεί κάποια μεγάλη καινοτομία παρά μόνο την κοινή λογική, η οποία, δυστυχώς, παρακολουθώντας τη συζήτηση που διεξάγεται, οφείλω να πω ότι απουσιάζει από την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Στα αλήθεια, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα συζητάμε για το αν θα πρέπει να μπουν κανόνες στις διαδηλώσεις; Στα αλήθεια, ακόμα συζητάμε αν σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα θα πρέπει η άσκηση των δικαιωμάτων να είναι ταυτόχρονη για όλα τα μέλη της κοινωνίας; Στα αλήθεια, θεωρείτε ότι αυτά που λέτε περί χούντας, περί φασίζουσας ιδιοτροπίας και λογικής μπορούν να ακουστούν στα σοβαρά από τους πολίτες; Δεν είμαι εγώ αυτός που θα σας πει τι αντιπολίτευση θα κάνετε και πώς θα πρέπει να χειριστείτε το συγκεκριμένο θέμα. Όμως, αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι όσα λέτε έχουν οσμή ναφθαλίνης και δείχνουν ότι στην ουσία τίποτε δεν θέλετε να αλλάξει σε αυτόν εδώ τον τόπο. Με συνθήματα της δεκαετίας του '80 έρχεστε να τοποθετηθείτε στο σήμερα και όχι μόνο για το εν λόγω νομοσχέδιο αλλά και για τα περισσότερα θέματα που απασχολούν την κοινωνία. Το αποδείξατε, άλλωστε, και με τη διακυβέρνησή σας, όπου επιδιώξατε να βάλετε την Ελλάδα σε χρονομηχανή και να τη γυρίσετε πολλές δεκαετίες πίσω. Οι πολίτες, όμως, σας έδωσαν την απάντησή τους και, μάλιστα, ήταν ηχηρή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία έρχεται, ουσιαστικά, να σταθμίσει τα συνταγματικά δικαιώματα, να ισορροπήσει, δηλαδή, το συνταγματικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι με τον σεβασμό στη δημόσια ασφάλεια, όπως ακριβώς, δηλαδή, επιτάσσει και το άρθρο 11 του Συντάγματος. Επιχειρεί, με λίγα λόγια, να διαμορφώσει ένα σύγχρονο νομικό πλαίσιο για την άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι και ειδικότερα για τη διενέργεια δημοσίων συναθροίσεων. Στόχος δεν είναι η αποδυνάμωση του θεμελιώδους αυτού δικαιώματος αλλά η θωράκισή του, διότι μόνο όταν υπάρχουν σαφείς κανόνες, τα δικαιώματα θωρακίζονται. Και το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Η προστασία της δημόσιας ασφάλειας και της κοινωνικοοικονομικής ζωής δεν λειτουργεί ανασταλτικά για το δικαίωμα να διαδηλώνει κάποιος, αλλά ενισχυτικά. Ανασταλτικά λειτουργεί για όσους κατά παραβίαση του Συντάγματος επιχειρούν όχι να διαδηλώσουν, όπως πολύ λογικά θα μπορούσαν να κάνουν και να διαμαρτυρηθούν, αλλά να καταστρέψουν, να βανδαλίσουν, να κάψουν την ιδιωτική και δημόσια περιουσία με θύματα ακόμα και ανθρώπινες ζωές. Όλοι γνωρίζουμε τι συνέβη στη Marfin και κανείς μας δεν έχει το δικαίωμα ούτε να ξεχνάει ούτε να εθελοτυφλεί. Βγήκε, άραγε, ποτέ κανείς από τον ΣΥΡΙΖΑ να καταδικάσει τους μολοτοφόρους εκείνης της εποχής, που έκαψαν ζωντανούς τόσους ανθρώπους; Και όσοι επιμένουν μέχρι σήμερα να λένε: «μα τι κακό έχουν οι μολότοφ;», ουσιαστικά όχι μόνο δεν σέβονται τη μνήμη των θυμάτων, αλλά υποσκάπτουν οι ίδιοι το δικαίωμα στη διαμαρτυρία και τη διαδήλωση. Και, ναι, θυμόσαστε πολύ καλά - και δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσει κανείς - ότι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στη MARFIN από μολότοφ και, μάλιστα, ανάμεσα τους και μια έγκυος γυναίκα. Αγαπητοί συνάδελφοι, γίνεται τόσος μεγάλος θόρυβος από τον ΣΥΡΙΖΑ, για ένα θέμα το οποίο είναι λυμένο σε όλα τα πολιτισμένα κράτη του κόσμου. Επίσης, το ξέρετε πολύ καλά και ας κάνετε ότι δεν το καταλαβαίνετε. Γίνεται τόσος θόρυβος για κάτι που ισχύει για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Γίνεται τόσο μεγάλος θόρυβος, όμως, γιατί; Γιατί πολύ απλά μπαίνει τέλος σε μια νοσηρή κατάσταση σαράντα πέντε ετών, η οποία δεν εξυπηρετούσε κανέναν πλην των επαγγελματιών διαδηλωτών και της βιομηχανίας διαδηλώσεων που είχε στηθεί στις πλάτες της υπόλοιπης κοινωνίας, των καταστηματαρχών στο κέντρο της Αθήνας, των ανθρώπων που δεν μπορούσαν να πάνε στη δουλειά τους ή να πάνε στον προορισμό τους, επειδή κάποιοι λίγοι - έστω και ελάχιστοι - έτσι το αποφάσιζαν και έκλειναν όλους τους δρόμους. Δεν είναι λογικό να παραλύει κάθε μέρα το κέντρο της πρωτεύουσας αλλά και άλλων πόλεων, επειδή δεκαπέντε άνθρωποι, είκοσι ή τριάντα θέλουν να διαμαρτυρηθούν. Μπορούν να διαμαρτυρηθούν χωρίς να παραλύουν, όμως, την πρωτεύουσα. Όλοι έχουμε μία προσωπική εμπειρία. Πρέπει να σας πω ότι τρεις με τέσσερις φορές τη βδομάδα, τουλάχιστον, έρχομαι στη Βουλή. Μένω στη Γλυφάδα, στα νότια προάστια. Τρεις με τέσσερις φορές τη βδομάδα. Τις μισές φορές, τουλάχιστον, αυτόν τον ένα χρόνο που είμαι Βουλευτής, είναι κλειστό το κέντρο της Αθήνας. Ξεκινά η κίνηση πολύ πριν από τις στήλες του Ολυμπίου Διός και αναγκαζόμαστε να κάνουμε το γύρο της Αθήνας για να φτάσουμε στη Βουλή. Αυτό σημαίνει ότι «τρώμε» μία ώρα παραπάνω από τον χρόνο μας, για να φτάσουμε στο Κοινοβούλιο, που σημαίνει ότι πολλά καταστήματα εκείνη την ώρα δεν λειτουργούν, που σημαίνει ότι πολλά καταστήματα εκείνη την ώρα δεν μπορούν να δεχτούν πελάτες. Είναι κατάσταση αυτή, πιστεύετε, να τη βιώνουμε καθημερινά όλοι μας; Εσάς δεν σας κουράζει αυτό; Το θεωρείτε πάρα πολύ λογικό; Και όχι να κουράζει μόνο εμάς. Εμείς είμαστε οι τελευταίοι. Κουράζει όλο τον κόσμο ο οποίος αγανακτεί και μπαίνει στη διαδικασία να κάνει το γύρο της Αθήνας για να φτάσει στο κέντρο της πόλης. Δεν είναι κουραστικό, δεν είναι εξευτελιστικό, δεν είναι τρομακτικό κάθε φορά να γίνεται αυτό, επειδή δεκαπέντε άνθρωποι θέλησαν να κλείσουν ολόκληρο το κέντρο; Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να δημιουργείται μποτιλιάρισμα, όπως σας είπα, και να υφίστανται απίστευτη ταλαιπωρία οι πολίτες. Στην κατεύθυνση αυτή πολύ σημαντική είναι και η πρωτοβουλία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να ενημερώνονται οι πολίτες για τις προγραμματισμένες συναθροίσεις - είναι πάρα πολύ σημαντικό - καθώς και τις αναγκαίες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις - πάρα πολύ σημαντικό επίσης - ώστε οι οδηγοί να γνωρίζουν εκ των προτέρων για τις διαδηλώσεις, τον χρόνο διεξαγωγής τους και τους δρόμους που ενδεχομένως να κλείσουν, ώστε να προσαρμόσουν ανάλογα τις μετακινήσεις τους. Τι πιο λογικό, τι πιο ευρωπαϊκό, τι πιο όμορφο, τι πιο σωστό; Δεν καταλαβαίνω γιατί παραπονιέστε. Αυτό δείχνει έμπρακτο σεβασμό στον πολίτη και στα δικαιώματά του. Η θεσμοθέτηση, επίσης, του οργανωτή, ο οποίος θα λειτουργεί ως διαμεσολαβητής με την Αστυνομία, δημιουργεί τις ικανές και απαραίτητες προϋποθέσεις, ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή της πορείας, όπως ακριβώς συμβαίνει και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Τίποτα παράλογο και τίποτα ακραίο. Παράλογη και ακραία είναι η στάση όσων αδιαφορούν για την προστασία του κοινωνικού συνόλου. [[Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε μισό λεπτό. Ενδεικτικά σας αναφέρω πάρα πολύ γρήγορα, ότι από το 2010 έως το 2016 πραγματοποιήθηκαν - ακούσετε - έντεκα χιλιάδες σαράντα πέντε διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας. Έντεκα χιλιάδες σαράντα πέντε διαδηλώσεις μέσα σε έξι χρόνια, εκατόν πενήντα περίπου συγκεντρώσεις κατά μέσο όρο το μήνα, παραλύοντας κάθε μία από αυτές το κέντρο της πόλης και κάθε οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα σε αυτή. Τελειώνοντας, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι λίγα άτομα δεν μπορούν να κρατάνε την υπόλοιπη κοινωνία σε ομηρεία. Οι ετσιθελικές νοοτροπίες ανήκουν σε άλλες εποχές και η κοινωνία μας τις έχει προσπεράσει προ πολλού. Πάρτε το χαμπάρι! Δεν υπάρχει άλλη λύση! Από τις καταλήψεις στα πανεπιστήμια όπου ελάχιστες μειοψηφίες αποφάσιζαν με τη βία να κλείνουν σχολές, τη μετατροπή των Εξαρχείων σε άβατο ανομίας από μια δράκα μπαχαλάκηδων, τις καταλήψεις δημόσιων και ιδιωτικών κτηρίων και την καθημερινή παράλυση του κέντρου της Αθήνας από ελάχιστους διαδηλωτές, γίνεται σαφές ότι η κοινωνία επί δεκαετίες παρέμεινε όμηρος μειοψηφιών. Η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τον νέο συνδικαλιστικό νόμο, με την κατάργηση του ασύλου ανομίας στα πανεπιστήμια, την αποκατάσταση της νομιμότητας στα Εξάρχεια, τις εκκενώσεις των υπό κατάληψη κτηρίων και το προς ψήφιση νομοσχέδιο που βάζει σαφές πλαίσιο στις δημόσιες συναθροίσεις, υλοποιεί τη δέσμευσή της απέναντι στους πολίτες, οι οποίοι, κυρίες και κύριοι, την εξέλεξαν για να γίνουμε, επιτέλους, μια κανονική, σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα που σέβεται τους πολίτες της και διασφαλίζει τα δικαιώματα του συνόλου της κοινωνίας και ανήκει, βέβαια, στο σκληρό πυρήνα της Ευρώπης και επομένως πρέπει να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι για αυτό. Τελειώνω με το εξής: Όταν ελάχιστες μειοψηφίες συμφερόντων καταπατούν επιδεικτικά τα δικαιώματα του συνόλου της κοινωνίας, τότε η δημοκρατία ολισθαίνει σταδιακά σε τυραννία της μειοψηφίας, κάτι που η Αριστερά επιμένει να παραβλέπει, γιατί έτσι επιτάσσει όχι μόνο το μικροπολιτικό συμφέρον, αλλά, κυρίως, γιατί πιστεύει ότι υποβαθμίζοντας την ποιότητα της δημοκρατίας θα μπορεί να πείσει για τις ιδέες της. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Φωτεινή Πιπιλή από τη Νέα Δημοκρατία. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει ο κ. Κατσαφάδος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, πρώτα απ' όλα ως Βουλευτής της Α΄ Αθηνών και ως δημότης και κάτοικος του κέντρου του Δήμου Αθηναίων θέλω να σας συγχαρώ, γιατί τολμήσατε με την υπόλοιπη Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να φέρετε επιτέλους το σπαθί, για να κόψετε τον γόρδιο δεσμό της ταλαιπωρίας των καταταλαιπωρημένων δημοτών, κατοίκων, επαγγελματιών και περαστικών στο μικρό μας χωριό, την ελληνική πρωτεύουσα. Επειδή άκουσα ειρωνικά σχόλια για τις ζαρντινιέρες και τους βανδαλισμούς που έγιναν χθες το βράδυ και για το κόστος και επειδή είμαι δημότης Αθηναίων και από τις δικές μου δημοτικές εισπράξεις αγοράστηκαν, τουλάχιστον, ανταποκρίθηκε σε αυτό που μας είχε είπε ο Δήμαρχος Αθηναίων για τις ζαρντινιέρες, στο γεγονός ότι είναι ειδικές για να μη βανδαλίζονται και καταστρέφονται από τα σπρέι. Και αυτό για τους Αθηναίους που ξέρουμε πόσο πληρώνουμε στον προϋπολογισμό του δήμου για να καθαρίζουν αγάλματα, μνημεία, σπίτια, πάρκα κ.τλ., είναι κάτι πολύ σημαντικό. Γιατί δεν έγινε μία δημοσκόπηση, πραγματικά, με αυτό το θέμα να έχει λήξει η όλη διαδικασία και, τουλάχιστον, να μην ακούγονται όλες αυτές οι αγριότητες περί φασιστικού νομοσχεδίου, όλα αυτά τα αισχρά υπονοούμενα; Μία δημοσκόπηση μόνο στους Έλληνες και ειδικά στους Αθηναίους θα είχε λύσει αμέσως το πρόβλημα. Διαβάστε, όμως, κυρίες και κύριοι, ορισμένοι, προσεκτικά το Σύνταγμα. Διότι εδώ ορισμένοι μας έχετε παρουσιάσει ειδικά από την αριστερή πτέρυγα και από το ΚΚΕ ότι υπάρχει στο Σύνταγμα το ιερό δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Φυσικά, δεν υπάρχει κανένα ιερότερο δικαίωμα από οποιοδήποτε άρθρο του ελληνικού Συντάγματος. Ιερές είναι όλες οι διατάξεις που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Άρα, το άρθρο 11 περί συνέρχεσθαι είναι το ίδιο ιερό όπως και το άρθρο 5, που επιτρέπει στον πολίτη να ζει να κινείται ελεύθερα χωρίς φυσικά να προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων. Πάμε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο παρακολουθώ στενά γιατί είμαι χρόνια στην ελληνική αντιπροσωπεία του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αυτό το περίφημο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που πολύ ορθά χειροκροτούν και οι Αριστεροί και αρκετοί από εμάς όταν καταδικάζει την Ελλάδα για απαράδεκτες πράξεις, είτε από την Αστυνομία είτε από τους δημοσίους υπαλλήλους, αυτό το ίδιο προβλέπει στο άρθρο 11 ότι υπάρχει η περίπτωση το συνεταιρίζεσθαι να υπαχθεί σε περιορισμούς, οι οποίοι προβλέπονται από τον νόμο του εκάστοτε κράτους και θεωρούνται απαραίτητοι σε μία δημοκρατική κοινωνία για διασφάλιση της ασφάλειας των πολιτών, γεγονός που επιβεβαιώνεται από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Πάμε τώρα στην πραγματικότητα. Μιλάτε συνεχώς για τα φτωχά λαϊκά στρώματα για τους μη προνομιούχους. Λέω εγώ σε συνάρτηση με το διαχρονικά πάγιο αίτημα του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών το εξής: Στον Εμπορικό Σύλλογο Αθηνών φυσικά και ανήκουν εκπρόσωποι των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, οι οποίοι απλώς έχουν κι αυτοί το ιερό δικαίωμα να πηγαίνουν με τις συγκοινωνίες στη δουλειά τους, να μπαίνει ο πελάτης και αυτός ελεύθερα, να αφήνει τα λεφτά, να μπορεί ο έμπορος να πληρώνει την εφορία, να μπορεί να πληρώνει το ΙΚΑ και τον μισθό του εργαζόμενου. Διότι οι επιχειρηματίες των βορείων προαστίων που φαντάζεστε εσείς, αρκετοί εδώ μέσα, φυσικά και δεν καταδέχονται να κατέβουν στην Αθήνα και στο πολύπαθο κέντρο, διότι αυτοί είναι όλοι εγκατεστημένοι στα βόρεια προάστια και στα νότια προάστια. Και αν είναι ανάγκη, παίρνουν και ένα ελικόπτερο να πάνε στην επιχείρηση τους. Έχετε πάει ποτέ, κυρίες και κύριοι, επειδή εγώ κυκλοφορώ καθημερινά από την περιοχή, όταν διακόπτεται η συγκοινωνία για τον κάθε διαμαρτυρόμενο στον σταθμό του «Ευαγγελισμού» στο μετρό, όπου εκεί σταματάνε πολλά λεωφορεία, πολλά τρόλεϊ, να δείτε πώς ξεκουβαλιάζουν ξαφνικά τους ηλικιωμένους, τους εκπροσώπους των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που χρησιμοποιούν λεωφορεία και τρόλεϊ, όταν ξαφνικά και απροειδοποίητα τριάντα, σαράντα μπλοκάρουν το σύνολο; Έχετε δει πώς κατεβάζουν τους ανθρώπους από τα λεωφορεία οι οδηγοί, γιατί φουλάρει το κέντρο; Αυτούς δεν τους σκεφτήκατε ποτέ. Το μυαλό σας είναι πάντα στο ότι οι κυβερνήσεις θέλουν να κάνουν κάτι φασιστικό, ενώ πιο δημοκρατικό από το να κυκλοφορεί οποιοσδήποτε θέλει με τα μέσα μαζικής μεταφοράς ή με τα πόδια ανεμπόδιστα, είναι υπεράνω και του Συντάγματος ιερό δικαίωμα. Κλαίγεστε για την ανεργία στους ξενοδοχοϋπαλλήλους και κλαίμε κι εμείς, ειδικά με αυτή τη συμφορά του COVID -19. Όλοι αυτοί οι ξενοδοχοϋπάλληλοι οι οποίοι κρατούνται από την τουριστική κίνηση και η εικόνα παγκοσμίως της Αθήνας δεν σας απασχολούν; Κάτι τελευταίο: Ο κάθε πικραμένος, ο κάθε φανατικά θρησκόληπτος, ο κάθε χουλιγκάνος παναθηναϊκός, ολυμπιακός, αεκτζής, ηρακλής, κάτι αγανακτισμένοι μοτοσικλετιστές, ξαφνικά κλείνουν όλο το κέντρο της Αθήνας. Αυτό προσπαθεί και θα πετύχει η Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός, οι Βουλευτές και ο Υπουργός να τελειώσει. Υπάρχει το δίκαιο της αναλογικότητας. Κύριοι, είστε εκατόν πενήντα άτομα; Στο πεζοδρόμιο. Μη γελάτε ειρωνικά, κύριε. Μάλλον, δεν μπαίνετε σε λεωφορείο, γιατί είστε και από επαρχία. Είστε η ΑΔΕΔΥ; Είστε η ΓΣΕΕ; Τότε, βεβαίως, είναι προσχεδιασμένο. Θα πάρετε τα μέτρα ασφαλείας και θα αναλάβετε και την ευθύνη. Επίσης, εμείς δεν κάναμε δημοσκόπηση. Δεν τη χρειαζόμαστε για την αποδοχή από την κοινωνία του νομοσχεδίου. Κάντε και μία δημοσκόπηση όλοι οι συνδικαλιστές και οι υποστηρικτές ,για να ακούσετε και να μαγνητοφωνήσετε τι σας σέρνει συνέχεια ο κόσμος σε αυτές τις περιπτώσεις. Διότι κάποτε πρέπει να λέμε την αλήθεια όπως είναι. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κατσαφάδος από τη Νέα Δημοκρατία. Ακολουθεί ο κ. Σαρακιώτης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και τι δεν ακούσαμε όχι μόνο κατά τη διάρκεια των επιτροπών, αλλά και σήμερα μέσα στην Αίθουσα της Ολομέλειας: «αποφράδα μέρα για τη δημοκρατία», «χουντικό νομοθέτημα», «μαύρη ημέρα για τη δημοκρατία». Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορείτε να καταλάβετε τη σημασία την οποία έχουν όλες αυτές οι λέξεις και οι φράσεις που χρησιμοποιείτε και θεωρείτε ότι είναι πάρα πολύ εύκολο να τα βάζετε στο λεξιλόγιό σας, αδιαφορώντας και για τους κινδύνους τους οποίους μπορεί να δημιουργήσουν τέτοιες εκφράσεις και για το πώς μπορείτε να τορπιλίσετε την κοινωνία. Δεν είναι η πρώτη φορά, βέβαια, που το κάνετε αυτό. Να σας θυμίσω τι λέγατε όταν έγινε η κατάργηση του ασύλου της ανομίας στα πανεπιστήμια; Να σας θυμίσω πάλι που μας κατηγορούσατε ότι είμαστε χουντικοί, ότι είμαστε φασίστες, ότι πάμε να κόψουμε τη δημοκρατική έκφραση των φοιτητών; Τι κάναμε τότε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Σταματήσαμε τα πανεπιστήμια να είναι εστίες ανομίας και αφήσαμε τα πανεπιστήμια να είναι ελεύθερα. Όντως υπάρχει άσυλο ιδεών στα πανεπιστήμια αλλά δεν υπάρχει άσυλο ανομίας, κύριοι συνάδελφοι.
Ξέρεις εσύ.
Το τι ξέρει ο καθένας να το συζητήσουμε και μέσα και έξω από την Αίθουσα. Από εκεί και πέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι κάνουμε και με αυτό το νομοσχέδιο; Ό,τι κάναμε και με την κατάργηση του ασύλου στα πανεπιστήμια. Προσπαθούμε να βάλουμε μια τάξη σε όλη αυτή την κατάσταση την οποία βιώνουν οι πολίτες και οι επιχειρηματίες του κέντρου της Αθήνας και των υπόλοιπων μεγαλουπόλεων της χώρας. Αυτό πάμε να κάνουμε. Δεν ακούτε εμάς. Δεν ακούτε τον Εμπορικό Σύλλογο της Αθήνας; Εκατοντάδες συγκεντρώσεις γίνονται. Εδώ θα πρέπει να συγχαρώ τον Υπουργό ,για τη μόνιμη προσπάθεια σε αυτό το νομοσχέδιο για να γίνει διάλογος, μόνιμη προσπάθεια για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε απέναντι στα δεδομένα, να συνεννοηθούμε απέναντι στην πραγματικότητα. Αλλά εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, θέλετε να είστε σε έναν άλλον πλανήτη έξω από την πραγματικότητα και την καθημερινότητα την οποία βιώνουμε όλοι. Δεν έχουμε δει εικόνες ντροπής; Δεν έχουμε δει καταστήματα να καίγονται και να λεηλατούνται, αυτοκίνητα, περιουσίες; Κατά τα άλλα κόπτεστε για την οικονομία και ότι η Νέα Δημοκρατία δεν θα τα πάει καλά. Κόπτεστε για τον τουρισμό, όταν η πρωτεύουσα της χώρας αποτελούσε παράδειγμα προς αποφυγή με όλα αυτά τα επεισόδια τα οποία γίνονταν και την ταλαιπωρία την οποία βίωναν οι τουρίστες. Σταματήστε, λοιπόν, να κοροϊδεύετε και σταματήστε να έχετε την ανάγκη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να προσπαθείτε να υποστηρίξετε την αριστεροφροσύνη σας και να προσπαθείτε να είστε συνέχεια τιμητές μειοψηφιών. Υπάρχει κάποιο ζήτημα σε σχέση με το συνέρχεσθαι; Ισχύουν στον ίδιο ακριβώς βαθμό όπως ίσχυαν και πριν όλοι οι κανόνες και μπορεί ο κάθε συνδικαλιστικός φορέας, η κάθε συνδικαλιστική οργάνωση, το κάθε δημοκρατικό κόμμα να κάνει τις συγκεντρώσεις του όπως τις έκανε κατά το παρελθόν; Ή μήπως δεν είμαστε μάρτυρες όσοι είμαστε μέσα σε αυτό εδώ το Κοινοβούλιο, να βλέπουμε τη λεωφόρο Αμαλίας, γιατί μου λέτε ότι υπήρχε πλαίσιο, να καταλαμβάνεται από ογδόντα και εκατό ανθρώπους και να σταματάει η κυκλοφορία; Δεν έχουμε δει αυτές τις εικόνες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς που είμαστε μέσα σε αυτή την Αίθουσα, έξω ακριβώς από εδώ; Γιατί κοροϊδεύουμε τον ελληνικό λαό; Και τι είναι αυτό που σε τελική ανάλυση σας αναγκάζει να είσαστε απέναντι από το αυτονόητο, απέναντι από την πραγματικότητα, απέναντι από αυτό το οποίο γίνεται σε όλον τον κόσμο; Και δεν είχαμε καμμία κρυφή ατζέντα. Το είχαμε πει προεκλογικά στον ελληνικό λαό ότι ακόμα και σε αυτό θα βάλουμε τάξη. Και αυτό ερχόμαστε να κάνουμε έναν χρόνο μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως αποσαφήνισε ο Υπουργός, γιατί έγινε ένας πολύ γόνιμος διάλογος, ένας καλοπροαίρετος διάλογος τουλάχιστον με το Κίνημα Αλλαγής, υπήρχαν κάποιες ενστάσεις οι οποίες ικανοποιήθηκαν. Ακόμα και οι ενστάσεις του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής ικανοποιήθηκαν. Έφερε τροποποιήσεις ο Υπουργός και σήμερα το πρωί. Αυτό, λοιπόν, το οποίο θα έπρεπε να κάνουμε όλοι, είναι να συνταχθούμε γύρω από την κοινή λογική. Γιατί ξέρετε μπορεί πάρα πολύ εύκολα να λέμε στο όνομα της δημοκρατίας. Στο όνομα της δημοκρατίας, όμως, δεν μπορεί να καταπατώνται τα δικαιώματα κανενός συμπολίτη μας. Γιατί η δημοκρατία αρχίζει και τελειώνει εκεί που καταστρατηγούνται τα δικαιώματα οποιουδήποτε άλλου πολίτη. Αυτή είναι η πραγματικότητα, αλλά κωφεύετε σε αυτό, κάνετε ότι δεν ακούτε. Το μόνο που σας νοιάζει, γιατί μου βγάζετε και ένα νέο αφήγημα για να μπορέσετε να υποστηρίξετε αυτό, δηλαδή είναι να κλείνετε το μάτι στους μπαχαλάκηδες, σε όλους αυτούς οι οποίοι θέλουν να αντιδράσουν για την αντίδραση, λέτε ότι το φέρνει αυτό το νομοθέτημα σήμερα η Νέα Δημοκρατία γιατί; Γιατί θα έρθει πείνα στη χώρα. Αυτό ονειρεύεστε βέβαια. Τα συσσίτια ονειρεύεστε. Ονειρεύεστε την αγανάκτηση του κόσμου, γιατί ήρθατε στην εξουσία ως αποτέλεσμα της αγανάκτησης του κόσμου και όχι γιατί σας πιστέψαν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Λαγούς με πετραχήλια τάζατε και τότε. Και τα είδαμε μετά όταν ήρθατε στην εξουσία. Αλλά να ξέρετε ότι δεύτερη φορά δεν μπορεί να γίνει το ίδιο έργο. Δεν θα ξαναπαιχτεί δεύτερη φορά το ίδιο έργο. Γιατί είμαστε εδώ με σχέδιο, με οργάνωση, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε όλες αυτές τις δυσκολίες που φέρνει η πανδημία του κορωνοϊού. Και ξέρετε για όλα αυτά τα φληναφήματα γύρω από τα δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία καταπατώνται από αυτό το νομοσχέδιο, πού είναι τα δημοκρατικά σας φρονήματα απέναντι σε όλες αυτές τις αποκαλύψεις οι οποίες δίνονται τις τελευταίες ημέρες στη δημοσιότητα για την καταστρατήγηση της δικαιοσύνης, για τον Υπουργό Δικαιοσύνης να μιλάει με συνάδελφό του Υπουργό μπροστά στον Πρωθυπουργό και να απαιτεί ο ένας Υπουργός από τον άλλον να πάρει τώρα έναν εισαγγελέα να τελειώνει; Για τον Υπουργό Επικρατείας να λέει για την εισαγγελέα διαφθοράς ότι «θα πάρω το κοριτσάκι τηλέφωνο να έρθει στο γραφείο»; Εκεί δεν είχατε δημοκρατικά αντανακλαστικά; Δεν υπάρχουν εκεί δημοκρατικά αντανακλαστικά; Ή μήπως υπήρχαν δημοκρατικά αντανακλαστικά όταν ήσασταν κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και απαγορέψατε στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων να κάνει τη συγκέντρωσή της; Τότε ποιον νόμο ακολουθήσατε; Κάτω από κάποιον χουντικό νόμο το κάνατε; Ή όταν κάνατε τις προληπτικές προσαγωγές στις συγκεντρώσεις οι οποίες γίνονταν όταν πηγαίνατε να μιλήσετε γύρω από το Σκοπιανό, τότε τι ήταν, χουντικός ήταν ο νόμος που ακολουθούσατε; Λοιπόν, κοιτάξτε να δείτε, εσείς μπορείτε να συνεχίζετε την πολιτική σας απομόνωση. Έχετε κάθε δικαίωμα. Δεν έχετε, όμως, κανένα δικαίωμα να συνεχίζετε να δηλητηριάζεται και να διχάζετε την ελληνική κοινωνία. Εμείς από πλευράς μας ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε. Θα ακολουθήσουμε πιστά τον αγώνα και την προσπάθεια, να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια Ελλάδα η οποία θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις του κόσμου. Εμείς, λοιπόν, θα συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα και μακάρι και εσείς να αλλάξετε στρατόπεδο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Σαρακιώτης από τον ΣΥΡΙΖΑ και ακολουθεί η κ. Αναγνωστοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με μεγάλη μας απογοήτευση διαπιστώνουμε ότι σήμερα η ελληνική κοινοβουλευτική δημοκρατία επιστρέφει πολλές δεκαετίες πίσω, επιστρέφει στους μεταξικούς νόμους περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των πολιτών του 1938. Επιστρέφει στο ν. δ. 794 της χούντας του 1971 με προβλέψεις για απαγόρευση ή και διάλυση συνάθροισης, ορισμού οργανωτή και δέσμευσή του για συνεργασία με τις αρχές. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, βέβαια, προχωράει και ένα βήμα ακόμα παραπέρα, προβλέποντας μέχρι και ποινικές κυρώσεις ακόμη και για την απλή συμμετοχή πολιτών σε συγκέντρωση. Τέτοιος είναι ο άκρατος ζήλος σας και σπεύδετε να νομοθετήσετε προληπτικά, προκειμένου να προλάβετε τις αντιδράσεις των πολιτών για τις συνέπειες της αδιέξοδης πολιτικής σας που έχουμε επισημάνει πολλές φορές. Φτάσατε να υπονομεύσετε ακόμη και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, το οποίο ασκείται απρόσκοπτα σε όλες τις φάσεις συνταγματικής ομαλότητας τα τελευταία σχεδόν διακόσια χρόνια στη χώρα μας. Πιστεύετε αλήθεια ότι αυτό το νομοσχέδιο θα αποτελέσει ανάχωμα στην εύλογη και επερχόμενη, λόγω της πολιτικής σας, κοινωνική οργή; Θα ξεχάσει πιστεύετε ξαφνικά ο ελληνικός λαός ότι εισερχόμαστε σε έναν νέο φαύλο κύκλο ύφεσης, με την ανεργία να εκτοξεύεται και πάλι στα ύψη λόγω της ανικανότητάς σας; Θα προλάβετε τις αντιδράσεις για τον διαρκή εμπαιγμό των επαγγελματιών, των επιχειρηματιών, των εργαζομένων; Βεβαίως, κύριε Υπουργέ, οφείλω να ομολογήσω ότι βρίσκεστε σε πλήρη ακολουθία με όσα λέγατε και παλαιότερα, όταν αναρωτιόσασταν εύλογα εάν τα κοινωνικά ζητήματα θα τα καταπολεμήσουμε με την Αστυνομία και αν έδωσε πουθενά η Αστυνομία στα κοινωνικά προβλήματα λύσεις. Μιας που δεν μπορεί, όπως παραδεχόσασταν τότε, να τα λύσει η Αστυνομία, τώρα επιστρατεύετε τους ίδιους τους πολίτες - οργανωτές, δημιουργώντας κοινωνικούς αυτοματισμούς και διασπείροντας τον τρόμο. Αυτή είναι η τακτική σας. Και αν είστε τρόπον τινά συνεπείς προς την προηγούμενη φράση σας, είστε σίγουρα ανακόλουθος σε σχέση με το ιστορικό βάρος του χώρου από τον οποίον προέρχεστε, ενός ιστορικού χώρου ο οποίος δεν έχει καμμία σχέση με απόψεις, όπως αυτές που εξέφρασε ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Βορίδης, όσον αφορά το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, ο οποίος είπε ότι μέχρι χθες βρισκόμασταν στο απόλυτο δικαίωμα και τη μηδενική ρύθμιση. Μάλιστα, ο κ. Βορίδης μας επεσήμανε ότι όποιος το ακούμπαγε, τον καίγαμε στο πυρ το εξώτερο, γιατί ήταν μια από τις τοτεμικές προσεγγίσεις της Αριστεράς, μια από τις ιερές αγελάδες της Αριστεράς. Και αναρωτιόμαστε: Δεν είναι, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, απόλυτο δικαίωμα αυτό του συνέρχεσθαι; Έχει κάποιους αστερίσκους; Ποιος ορίζει αυτούς τους αστερίσκους πλην του συνταγματικού νομοθέτη; Εύλογα προκύπτει η απορία, αν υπάρχουν κι άλλα άρθρα του Συντάγματος στα οποία έχετε βάλει αστερίσκο και θα δούμε το επόμενο χρονικό διάστημα. Και γιατί αναρωτιέται ο κ. Βορίδης να ακουμπήσουμε αυτή τη δημοκρατική κατάκτηση; Δεν καταλαβαίνετε ότι κατ' αυτόν τον τρόπο διχάζετε τους Έλληνες πολίτες και επιστρέφετε τη χώρα μας πολλές δεκαετίες πίσω; Κύριε Υπουργέ, επ' αφορμή της νομοθετικής σας πρωτοβουλίας, οι επισημάνσεις του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κ. Σεβαστίδη και της Προέδρου Πρωτοδικών κ. Ξυλιά σε κοινό άρθρο τους, είναι χαρακτηριστικές. Η συνταγή είναι παλιά. Όταν το κράτος θέλει να ενταφιάσει ένα συνταγματικό δικαίωμα, δεν το κάνει ευθέως, αφ' ενός διότι εμποδίζεται από τη δυσκίνητη διαδικασία της συνταγματικής Αναθεώρησης, αφ' ετέρου διότι προκαλεί ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις. Έχει, όμως, άλλα όπλα περισσότερο αποτελεσματικά. Εκδίδει εκτελεστικούς νόμους του Συντάγματος, οι οποίοι περιορίζουν τόσο ασφυκτικά μια συνταγματική διάθεση ώστε απομένει το κουφάρι της αποστεωμένο και κενό από κάθε ουσία. Κατά μια περίεργη σύμπτωση τα συνταγματικά δικαιώματα που μπαίνουν στη μέγγενη των εκτελεστικών νόμων, είναι τα δικαιώματα συλλογικής δράσης. Με άλλα λόγια όταν το Σύνταγμα τείνει να γίνεται ενοχλητικό για κάποιους, τότε το ακυρώνετε στην ουσία του μέσω νομοθετικών πράξεων, οι οποίες εκδίδονται στο όνομα μιας αντίληψης περί ελέω Θεού συνταγματικής νομιμότητας. Και αναρωτιέται ο κάθε δημοκρατικός πολίτης: Ποιος ορίζει άραγε τα όρια της δημοκρατικής έκφρασης; Δεν είναι αποκλειστικό δικαίωμα των πολιτών στο πλαίσιο μιας συντεταγμένης πολιτείας; Με ποιο δικαίωμα το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη περιορίζει το δικαίωμα ακόμη και στην αυθόρμητη συνάθροιση και διαμαρτυρία; Με ποια εχέγγυα ο οριζόμενος ως οργανωτής επιφορτίζεται με αστυνομικά καθήκοντα, καθώς και με ευθύνες πέραν αυτών που μπορεί εκ των πραγμάτων να αναλάβει. Στηρίζετε την επιχειρηματολογία σας σε ψευτοδιλήμματα, λέγοντας ότι πενήντα άτομα κλείνουν πολλές φορές έναν δρόμο, αλλά αποφεύγετε να ομολογήσετε ότι ήδη από το 2013 υπάρχει προεδρικό διάταγμα, το οποίο τοποθετεί τέτοιου είδους κινητοποιήσεις στο πεζοδρόμιο με ευθύνη του Ελληνικής Αστυνομίας. Αγνοείτε σήμερα τους φορείς οι οποίοι κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου δεν ήταν καλοί, τα λεγόμενά τους δεν σας βόλευαν, εν αντιθέσει όταν τους επικαλεστήκατε την προηγούμενη εβδομάδα και τους θεοποιήσατε στο νομοσχέδιο για τις μικροπιστώσεις. Όταν, όμως, όπως σ' αυτή την περίπτωση, υποβάλλουν ενστάσεις, σας ασκούν δριμεία κριτική, τότε φιμώνονται και τους μετατρέπετε σε απλά παρακολουθήματα της πολιτικής σας. Αυτή είναι η αντίληψή σας για τη συναίνεση και τη συνεννόηση, στοιχείο το οποίο αποτυπώνεται πλήρως στο παρόν νομοσχέδιο αλλά και σε όλο το φάσμα της πολιτικής σας. Δεχθήκατε να μετατραπεί το κόμμα σας σε έναν μεγάλο «λαϊκό ορθόδοξο συναγερμό». Εμείς δεν πρόκειται να δεχθούμε να μετατρέψετε την ελληνική πολιτεία σε ένα μεγάλο ακροδεξιό θερμοκήπιο ωρίμανσης του απολυταρχισμού και της καταπάτησης θεμελιωδών δικαιωμάτων. Γι' αυτά τα δικαιώματα και για την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στη χώρα μας πάλεψαν χιλιάδες συμπατριώτες μας και αυτούς τους αγώνες εμείς δεν πρόκειται να τους προδώσουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Η κ. Αναγνωστοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο και ακολουθεί ο κ. Ξανθόπουλος πάλι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, «το δικαίωμα στη συνάθροιση δεν υπόκειται σε καθεστώς άδειας, αναγγελίας ή προληπτικού ελέγχου από τις αστυνομικές αρχές, όπως γινόταν σε ανώμαλες περιόδους». Αυτό γράφεται σε άρθρο συλλογικού τόμου που επιμελήθηκε ο κ. Γεραπετρίτης το 2017. Τις ανώμαλες περιόδους, λοιπόν, δεν τις επικαλούμαστε εμείς, τις επικαλούνται οι επιστήμονες που ελπίζω και όταν είναι και σε πολιτική θέση να θυμούνται αυτές τις πολιτικές τους απόψεις. Σήμερα αλλά και στις επιτροπές όσο παρακολουθήσαμε, παρέλασε - και εδώ εντυπωσιάζομαι για νέους ανθρώπους της Νέας Δημοκρατίας, δεν μιλάω για τους μεγαλύτερους - ένα «μαύρο» πέπλο. Άκουσα από έναν τελευταίο ομιλητή να λέει για τους διαδηλωτές ότι «θέλουν να αντιδράσουν για την αντίδραση». Προσέξτε τη φράση, προσέξτε το πολιτικό περιεχόμενο της φράσης. Κύριε Υπουργέ, ποιος καθορίζει το περιεχόμενο της αντίδρασης; Έρχεται εδώ Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και λέει ότι «θέλουν να αντιδράσουν για την αντίδραση»;. Έχουμε ξεφύγει πάρα πολύ. Εκτός από τα διάφορα που άκουσα που προκαλούν κοινωνικό αυτοματισμό, οι διαδηλωτές οι οποίοι εμποδίζουν τις φτωχές λαϊκές τάξεις να πηγαίνουν στη δουλειά τους - λες και δεν έχουμε όλοι μέριμνα, λες και δεν κυκλοφορούμε όλοι στον δρόμο - , προσπαθείτε να κάνετε κάτι, να αποστεώσετε ένα δικαίωμα δυναμικό, ένα δικαίωμα ενεργητικό, κύριε Υπουργέ, γιατί το «κατεβαίνω στον δρόμο» είναι ενέργεια πολιτική, και πάντα έτσι ήταν στην ιστορία από την 3η Σεπτεμβρίου του 1843. Είναι ενεργητικό δικαίωμα, οι διαδηλωτές ορίζουν ξανά τον δημόσιο χώρο και ορίζουν ξανά τη συζήτηση. Δεν είναι παρέλαση, κύριε Υπουργέ, η διαδήλωση. Δεν ορίζεται εκ των προτέρων. Δεν μπαίνει ο παρελαύνων ο οποίος δίνει πλάνο και λέει. Έχει η δημοκρατία, όπως πάντα, κάτι απρόβλεπτο. Όπως λέει ένας μεγάλος διανοητής «είναι δροσερό νερό που αφυπνίζει, αν γίνει χλιαρό νερό, τότε αποκοιμίζει». Εσείς κρατάτε το κουφάρι απέξω και από μέσα χάνεται το περιεχόμενο και αυτό είναι δυναμικό περιεχόμενο. Άκουσα από άλλον ομιλητή της Νέας Δημοκρατίας και, δυστυχώς, αγαπημένο μου φοιτητή εδώ και πάρα πολλά χρόνια, να λέει ότι ακολουθείτε αυτό που κάνουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Πείτε μου με το χέρι στο μυαλό, σε ποια ευρωπαϊκή χώρα που έχουν υιοθετηθεί τέτοιοι εκτελεστικοί νόμοι, εάν ποτέ παρεμπόδιζαν διαδηλώσεις. Πείτε μου τα «κίτρινα» γιλέκα, με νόμο που έχει η Γαλλία, δεν μπόρεσαν να διαδηλώσουν; Δεν μπόρεσαν να διαδηλώσουν με τον πλέον δυναμικό τρόπο; Ο δρόμος δεν οικονομείται, κύριε Υπουργέ. Οικονομείται μόνο με έναν τρόπο, όταν η πολιτική εξουσία τον ακούει. Όταν η πολιτική εξουσία στο πλαίσιο της δημοκρατίας είναι σε ανοικτό διάλογο με αυτόν τον δρόμο. Με άλλον τρόπο δεν μπορεί να οικονομηθεί. Μην ψάχνετε, λοιπόν, να μας πείτε ότι «η Νέα Δημοκρατία η οποία έρχεται να βάλει σε τάξη». Μη χρησιμοποιείτε συνέχεια αυτή την έκφραση «χωρίς να το θέλουμε …» - το είπε και ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας - «…να ξεπεράσουμε αυτά τα σαράντα πέντε χρόνια της Μεταπολίτευσης». Τι μανία με αυτά τα σαράντα πέντε χρόνια της Μεταπολίτευσης! Κύριε Χρυσοχοΐδη, πραγματικά, σας το λέω και με πολύ αγάπη, εσείς μπορεί να συναινείτε να ξεπεράσουμε τα σαράντα πέντε χρόνια της Μεταπολίτευσης - γιατί δεν μπορώ να το καταλάβω σε καμμία περίπτωση αυτό το πράγμα, είπε ο κ. Καραγκούνης να ξεπεράσουμε τα σαράντα πέντε χρόνια της Μεταπολίτευσης και να πάμε στην κανονικότητα - αλλά εγώ αναρωτιέμαι από πού παίρνετε το νήμα αυτής της κανονικότητας; Εσείς οι ίδιοι τα λέτε. Ο εισηγητής σας το λέει. Δεν χρειάζεται αυτό που έκανε ο εισηγητής ο δικός μας και απέδειξε με τον καλύτερο τρόπο τη μεταφορά από τη χουντική διάταξη, το νόμο του 1971, στο σήμερα, με αλλαγή μόνο της γλώσσας από καθαρεύουσα σε δημοτική. Μας είπαν ομιλητές σας ότι επιτέλους η Ελλάδα γίνεται μια ευρωπαϊκή χώρα. Κύριε Υπουργέ, εσείς μαζί με τον κ. Μηταράκη και τον κ. Κουμουτσάκο, προχθές, ως ευρωπαϊκή χώρα βρεθήκατε σε πάρα πολύ άσχημη θέση στο Ευρωκοινοβούλιο. Παρακολούθησα όλη τη συζήτηση. «Κατηγορηθήκαμε δε …» - η Κυβέρνηση Μητσοτάκη - «… ως και Κυβέρνηση με ακροδεξιές μεθόδους». Τα άκουσα όλα αυτά. Η αντίδρασή σας ήταν υποτονική. Και τι θα μπορούσατε να πείτε άλλωστε! Θέλω να κλείσω λέγοντας ένα πράγμα και να απευθυνθώ, πραγματικά, στη νεότερη γενιά και στις επερχόμενες γενιές, γιατί καταγράφονται αυτά που λέμε εδώ. Από πού θα πιάσουν το νήμα; Η Νέα Δημοκρατία, αυτή η πιο αυταρχική και αντιδημοκρατική Νέα Δημοκρατία των τελευταίων χρόνων, των τελευταίων δεκαετιών, θέλει να κόψει το νήμα. Εμείς θέλουμε τη συνέχιση του νήματος από πού; Από αυτούς τους μεγάλους δημοκρατικούς αγώνες. Πρέπει να ξέρουμε ένα πράγμα. Οι διαδηλώσεις είναι μοχλός της ιστορίας. Την ιστορία δεν τη φτιάχνουν μόνο οι πολιτικοί, δεν τη φτιάχνουν μόνο οι στρατιωτικοί, δεν την έφτιαχναν οι βασιλιάδες κάποτε. Το 1843, οι διαδηλωτές έφτιαξαν ιστορία. Οι μεγάλοι ταξικοί αγώνες, οι διαδηλώσεις του 20ο αιώνα, οι διαδηλώσεις για την παιδεία, το φεμινιστικό κίνημα, το ειρηνιστικό κίνημα, όλα αυτά ήταν μοχλός της ιστορίας. Τον μοχλό της ιστορίας φοβόσαστε. Δεν σας έπιασε ο πόνος για τους μαγαζάτορες, γιατί γίνανε του κόσμου οι διαδηλώσεις από το '11 μέχρι το '15 για έναν λόγο. Γιατί υπήρχε κοινωνική έκρηξη, λόγω όλων αυτών των νόμων που περνάγατε. Λόγω των επιχειρήσεων που κλείνανε. Και δεν κλείνανε οι επιχειρήσεις και τα μαγαζιά από τους διαδηλωτές, κλείνανε από συγκεκριμένη πολιτική. Μην ξεχάσουμε ως κοινωνία σε καμμία περίπτωση - και αυτό δεν είναι αριστερό, είναι όλων των δημοκρατικών αγώνων, δεν είναι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, είναι όλου του δημοκρατικού κόσμου και της Ελλάδας και παγκοσμίως - ότι οι μεγάλες διαδηλώσεις ήταν ο μοχλός της ιστορίας. Το 1963, έχω ένα όνειρο, η μεγάλη διαδήλωση ήταν. Το 1930, στην Ινδία η ψυχολογία της ψυχής από τον Γκάντι, η μεγάλη διαδήλωση ήταν. Θέλω, λοιπόν, να σας πω, πως ό,τι και να κάνετε σε αυτή την πόλη από την οποία θέλετε να κόψετε τη μνήμη - που είναι από τις σπάνιες πρωτεύουσες του κόσμου και είμαστε υπερήφανοι γι' αυτή την πρωτεύουσα - συνομιλεί το πολιτικό, το οικονομικό κέντρο, ο δρόμος και η γειτονιά της αμφισβήτησης. Η αρμονία ξέρετε πότε έρχεται; Όταν εισακούονται όλοι αυτοί. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο και ακολουθεί η κ. Μακρή από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ρίχνοντας μία ματιά και κάνοντας μία ανασκόπηση τώρα στο υλικό που μας απασχόλησε τις τελευταίες ημέρες, ειδικά με το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου, είδα το ν. δ.794/71, το οποίο λόγω και παλαιότητας και ενασχόλησης με τη γλώσσα είναι σε άπταιστη καθαρεύουσα και το οποίο μετέφρασα, όπως είχε την καλοσύνη ο εισηγητής μας να παρουσιάσει και βλέπω ότι είναι μία mot a mot μετάφραση εκφορά του σημερινού νομοθετήματος. Τόση ένδεια, λοιπόν, η Κυβέρνηση των αρίστων! Εσείς οι άριστοι είστε πλέον εραστές της αρχής της ήσσονος προσπάθειας; Δεν φτιάξατε ένα νομοσχέδιο δικό σας εξ υπαρχής, που να εμπεριέχει την αντίληψη και τη φιλοσοφία σας και αρκεστήκατε σε μία κατά λέξη μετάφραση ενός νόμου της δικτατορίας; Υποβάλαμε ένσταση αντισυνταγματικότητας. Απορρίφθηκε. Δεχθήκατε, βεβαίως, στη συνέχεια να ενσωματώσετε τμήμα της απόφασης του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής. Η ολομέλεια των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων σας είπε ότι είναι αντισυνταγματικό. Να κάνω μία υπενθύμιση. Κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, εν ονόματι της Πλειοψηφίας δεν σημαίνει ότι δικαιούστε να αποφασίζετε τα πάντα. Σας υπενθυμίζω ότι στην επιτροπή για τον Παπαγγελόπουλο, όποτε πήγε θέμα, το οποίο είχε νομικές και συνταγματικές προεκτάσεις, στα αρμόδια θεσμικά όργανα, είτε στο Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής είτε στον Άρειο Πάγο, εκεί υπέστητε μία σημαντική πολιτική και νομική ήττα. Το ίδιο θα υποστείτε και εδώ, όταν θα έρθει ο χρόνος. Ποια είναι τα καινούργια στοιχεία που εισφέρετε κατά παράβαση της πρακτικής και της πολιτικής που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία πολλά χρόνια στη χώρα; Λέτε ότι το να επιτελεστεί μία δημόσια διαδικασία, ένα κοινωνικό και ατομικό δικαίωμα του πολίτη, είναι κατ' αρχάς προϋπόθεση η άδεια της Αστυνομίας. Αυτή ακριβώς η σύλληψη βάλλει κατά του πυρήνα του δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Ζητάτε μετά εις επίρρωσιν την παρουσία του εισαγγελέα. Σας το είπαν οι ίδιοι οι εισαγγελείς. Είναι μη νόμιμη η παρουσία του εισαγγελέα. Γιατί; Γιατί ζητάτε από τον εισαγγελέα όντας δικαστικός λειτουργός, να έχει διοικητικές ευθύνες, κάτι το οποίο δεν συνάδει με τον ρόλο του εισαγγελέα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να σταθεί. Θέτω και μία άλλη παράμετρο, κύριε Υπουργέ. Στα επαρχιακά πρωτοδικεία - εσείς από τη Βέροια, εγώ από τη Δράμα - υπάρχει ένας εισαγγελέας υπηρεσίας ανά πρωτοδικείο την ημέρα. Θα αφήσει το πρωτοδικείο και την εισαγγελία ο εισαγγελέας και θα παρακολουθεί κατά πόδας τη διαδήλωση επί δύο - τρεις ώρες ή όσες ώρες διαρκέσει, για να διαπιστώσει εάν υπάρχει λόγος διάλυσης της συγκέντρωσης; Δημιουργούνται, δηλαδή, και άλλου τύπου προβλήματα. Μας φέρατε μία δήλωση ότι μπορούν να προσφύγουν στο Τμήμα Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας, σε περίπτωση που δεν τελεσφορήσουν τα αιτήματά τους. Και ερωτώ: Εμείς από τη Δράμα, οι πολίτες από τις Σέρρες ή από τις άλλες επαρχίες έχουν την ευχέρεια να πηγαίνουν στο Τμήμα Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας για να ασκήσουν ένα δικαίωμά τους; Αντιλαμβάνεσθε πόσο διαστρεβλωμένα έχετε την εικόνα της χώρας και πόσο επιμεριστικά βλέπετε τη λειτουργία του νομοσχεδίου. Θεσμοθετείτε την αντικειμενική ευθύνη για τους διοργανωτές της συγκέντρωσης. Τι καταλαβαίνετε ότι θα δημιουργήσετε με αυτό, εκτός του ότι δεν μπορεί το λαϊκό κίνημα να έχει εκπροσώπους, όπως τους ορίζετε εσείς, φοβούμαι ότι στο τέλος θα δημιουργήσετε ανάλογους «αυτοφωράκηδες». Θα μπαίνει κάποιος επικεφαλής της διαδικασίας, για να εισπράττει τους κεραυνούς και τη μήνη της έννομης τάξης και η ιστορία αυτή θα εκφυλιστεί με αυτόν τον τρόπο. Δεν είναι τυχαία η παρατήρηση που σας έκανε ο Προεδρεύων, ο κ. Αθανασίου, που σας είπε: Τουλάχιστον ορίστε το να έχει εις ολόκληρον ευθύνη με τους φυσικούς αυτουργούς των παράνομων πράξεων. Διότι εδώ υπάρχει ενδεχόμενο να συλληφθούν αυτοί που τα σπάνε και επειδή ο υπεύθυνος της διαδήλωσης έχει καταγραφεί, να στραφούν κατά του υπεύθυνου της διαδήλωσης για να πληρώσει τις ζημιές. Είναι πράγματα τα οποία και νομικά και πολιτικά και κοινωνικά δεν στέκουν. Αντισυγκέντρωση: Τι θα πει «απαγορεύεται η δεύτερη συγκέντρωση»; Πώς το αντιλαμβάνεστε αυτό; Με αφορμή ένα μείζον γεγονός του ακροδεξιού φάσματος, των χιτλερικών, διαδηλώνει ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας και δημιουργεί το αντίπαλον δέος. Εμείς οι αντιφασίστες θα πάμε από την άλλη. Θα εξαρτήσουμε την παρουσία μας στον κοινό χώρο από το ποιος πρόλαβε να πάρει την άδεια; Θέλω να εκφράσω την οδύνη μου και την πίκρα μου για τη στάση του Κινήματος Αλλαγής. Με τους ανθρώπους του Κινήματος Αλλαγής περπατήσαμε κοινούς δρόμους, διεκδικήσαμε κοινά αιτήματα, μοιραστήκαμε κοινές αξίες, συμμετείχαμε σε κοινές ελπίδες. Σήμερα το Κίνημα Αλλαγής διέβη τον Ρουβίκωνα, ταυτίζεται με τη συντηρητική Κυβέρνηση και σ' αυτό έχει να λογοδοτήσει και στον ελληνικό λαό και πρωτίστως στους ανθρώπους που κατά καιρούς το έχουν πιστέψει. Κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, γνωρίζετε ότι το νομοσχέδιο που εισηγείστε δεν θα εφαρμοστεί. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί, έχει όμως έναν συμβολισμό. Διαμορφώνει συνειδήσεις. Είναι άσκηση βιοπολιτικής. Αλλοτριώνετε κοινωνικά δικαιώματα, παραμερίζετε κοινωνικές ελευθερίες. Φροντίζετε για την ανάσχεση της επερχόμενης λαϊκής ορμής με λάθος τρόπο, γιατί οι πολίτες δεν θα μείνουν άπραγοι στην επιχειρούμενη αντιδημοκρατική εκτροπή. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Ξανθόπουλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας καταθέτει τις εκθέσεις της στις αιτήσεις της εισαγγελικής αρχής για τη χορήγηση άδειας άσκησης ποινικής δίωξης κατά Βουλευτού. Η κ. Μακρή από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο και μετά η κ. Παπαρήγα εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Ορίστε, κυρία Μακρή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελικά αποδεικνύεται περίτρανα ότι απαιτείται αρετή και τόλμη ακόμη και για αυτονόητες νομοθετικές ρυθμίσεις, κατ' επιταγή ουσιωδών συνταγματικών κανόνων που προστατεύουν τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου. Ο λόγος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι για την αρετή και την τόλμη που επέδειξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Κυβέρνησή του, ώστε να αντιμετωπίσει σύγχρονα και αποτελεσματικά, αλλά και να αναχαιτίσει μερικά από τα μεταπολιτευτικά και αναχρονιστικά πλέον ταμπού που ταλαιπωρούν ακόμη και σήμερα την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου. Ένα απ' αυτά είναι η καθολική ανομία και ασυδοσία που επί σαράντα πέντε συναπτά έτη κατά την άσκηση του δικαιώματος της δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης υπήρχε. Επειδή δεν υφίσταται εκτελεστικός νόμος σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του Συντάγματος, στην πράξη οδηγηθήκαμε στη μεγαλύτερη δυνατή επέκταση της ελευθερίας να διαδηλώνουμε σε βάρος της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου. Το συγκεκριμένο δικαίωμα ασκήθηκε ασύδοτα, άμετρα, καταχρηστικά. Με περιφρόνηση της ιδιωτικής και κρατικής περιουσίας θεωρήθηκε αναφαίρετο και άρα δικαιολογημένο ακόμα και στην υπερβολή του. Κάθε κοινωνική πολιτική ομάδα διαδήλωνε με τον τρόπο που ήθελε, στον χρόνο που ήθελε, στον χώρο που ήθελε, αγνοώντας επιδεικτικά και ταυτόχρονα παρεμποδίζοντας ανενδοίαστα τη σύγχρονη άσκηση των δικαιωμάτων των υπολοίπων, όπως είναι το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης, το δικαίωμα της ελευθερίας της εργασίας, το δικαίωμα της ελεύθερης άσκησης του επαγγέλματος, το δικαίωμα επί της περιουσίας. Οι βανδαλισμοί των καταστημάτων και των επιχειρήσεων ήταν καθημερινό φαινόμενο, αλλά δυστυχώς καμμιά φορά και το δικαίωμα της ίδιας της ζωής αφού δεν πρέπει να ξεχνάμε τα τραγικά γεγονότα στη Marfin με τις δολοφονίες αθώων ανθρώπων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δύσκολα μπορεί κανείς να διαφωνήσει επί της αναγκαιότητας της αρχής του νομοσχεδίου. Τα στατιστικά στοιχεία είναι αμείλικτα. Σε μια δεκαετία οι συγκεντρώσεις και οι διαδηλώσεις ξεπέρασαν τις σαράντα επτά χιλιάδες, δηλαδή δεκαπέντε την ημέρα κατά μέσο όρο, με τις περισσότερες να καταγράφονται την εξαετία 2010-2015. Το 2010, είχαν λάβει χώρα έντεκα χιλιάδες διακόσιες ενενήντα μια διαδηλώσεις και πορείες, σύμφωνα με τα στοιχεία της Αστυνομίας. Όλος αυτός ο όγκος διαδηλώσεων προκάλεσε και ανάλογη κινητοποίηση της Αστυνομίας, που διέθεσε συνολικά επτακόσιες δύο χιλιάδες τετρακόσιους σαράντα τρεις αστυνομικούς, ενώ ήταν συχνά και τα περιστατικά βίας και συγκρούσεων. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» εκείνης της εποχής, αναφέρεται ενδεικτικά σ' ό,τι αφορά τις ζημιές ότι στις 28 και 29 Ιουνίου του 2011, προκλήθηκαν φθορές σε τριάντα πέντε επιχειρήσεις με κόστος 500.000 ευρώ, στις 19 και 20 Οκτωβρίου του 2011, ζημιές σε εξήντα δύο επιχειρήσεις με κόστος 400.000 ευρώ και στις 12 Φεβρουαρίου του 2012, ζημιές σε διακόσιες επιχειρήσεις με κόστος 70.000.000 ευρώ. Σήμερα, το 2020, με ογδόντα πορείες και συγκεντρώσεις τον Μάιο που επαναλειτούργησε η αγορά και πενήντα τρεις από την αρχή του Ιουνίου έως σήμερα, με κλειστό κατά μέσο όρο το κέντρο της Αθήνας περίπου τρεις φορές ανά εργάσιμη μέρα και τη δημιουργία καθημερινών συνθηκών ασφυξίας και αδυναμίας λειτουργίας της πόλης και της αγοράς, αναρωτιέται κανείς: Αναγνωρίζετε άραγε επιτέλους στοιχειωδώς ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί η ζημιά και η ταλαιπωρία που υφίσταται η πλειοψηφία; Υπάρχει ή όχι ανάγκη ρύθμισης των προβλημάτων που δημιουργούν οι διαδηλώσεις στους πολίτες; Ποιος ο λόγος αντίδρασης, όταν όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα με ισχυρά, έντονα και δικαιολογημένα αντανακλαστικά στην υπερβολική κρατική καταστολή; Αντιδρούν στο νομοσχέδιο πολιτικά κόμματα, που οι πειθαρχημένες, περιφρουρημένες και ταυτόχρονα μαζικές κινητοποιήσεις τους προκαλούν αρνητικές αντιδράσεις μόνο για την υπερβολική τάξη, άρα δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα από την εφαρμογή της νομοθετικής ρύθμισης. Αντιδρούν ομιλητές ,που επί της υπουργίας τους το κέντρο της Αθήνας κάηκε δύο φορές από τις τρεις συνολικά των τελευταίων ετών. Οι ίδιοι αναρωτιούνται αν η Ελλάδα είναι παραδομένη στους μπαχαλάκηδες, αν αρκούν πενήντα άτομα για να κλείσουν τον δρόμο. Επί των ημερών τους οι διαμαρτυρόμενοι δεν έκλειναν απλώς τους δρόμους αλλά τους έσκαβαν κιόλας. Μας το θύμισε και τους το θύμισε ο πάντοτε εύστοχος Πάσχος Μανδραβέλης. Με την ανιστόρητη και πολιτικά απαράδεκτη αντιπολίτευση η πλειοψηφία των Ελλήνων διαπιστώνει ότι πρόταση δεν υπάρχει, και αν δεν μπει τάξη το κέντρο θα παραμένει κλειστό στη διάθεση κάθε καταστροφέα, λεηλατημένο και απωθητικό για τους τουρίστες. Το νομοσχέδιο με την ευελιξία της χωροταξικής ανάπτυξης της διαδήλωσης και την ευθύνη του οργανωτή της συνάθροισης αποδεικνύει ότι δεν προσθέτει στη γραφειοκρατία αλλά με πλήρη εμπιστοσύνη στην ποιότητα της δουλειάς των αστυνομικών, ρυθμίζει όσα τα τελευταία σαράντα πέντε χρόνια παρέμεναν χωριστές διατάξεις. Στις φωνές που αντιδρούν, που είναι οι ίδιες που προέβλεπαν βία και αίμα όχι μόνο στα Εξάρχεια αλλά και στα πανεπιστήμια, που αναπαράγουν όλο το ρεπερτόριο της Μεταπολίτευσης - χούντα, κοινωνία που μπαίνει στον γύψο, ιδιώνυμο μνημείο αυταρχισμού - θα απαντήσουμε ότι οι απόψεις αυτές υπερεκπροσωπούνται από κόμματα και ακτιβιστές, χωρίς ανάλογη αντιστοίχιση στη συντριπτική πλειοψηφία και τις αγωνίες της. Είναι υποχρέωση της Κυβέρνησης να ψηφίσει τον νέο νόμο, όπως το άρθρο 11 του Συντάγματος επιτάσσει, και όσο τιμά την παρούσα Κυβέρνηση αυτή η πρωτοβουλία άλλο τόσο δεν τιμά την Αντιπολίτευση η για χάρη της αντιπολίτευσης και των εντυπώσεων αντίδρασή της. Η ταυτόχρονη ακώλυτη άσκηση του συνταγματικού δικαιώματος της ελευθερίας τού συνέρχεσθαι και η ανεμπόδιστη κοινωνική και οικονομική δραστηριότητα πρέπει πολύ απλά να συνυπάρξουν το ίδιο ισχυρές και το ίδιο προστατευμένες. Κάπου διάβασα ότι για να το πετύχουμε αυτό χρειάζονται συμβιβασμοί. Διαφωνώ ριζικά. Χρειάζεται απλώς αυστηρή εφαρμογή και σεβασμός της νομοθεσίας, πλήρης επίγνωση των λεπτών ισορροπιών της πολιτικής διεκδίκησης και της οικονομικής και κοινωνικής ελευθερίας, κυρίως όμως και πρωτίστως χρειάζεται ο κοινός νους να υπερισχύσει της ιδεολογικής επιβεβαίωσης. Κύριε Υπουργέ, αφού κερδίσατε το στοίχημα της επιβεβλημένης αυτής σύντμησης, αφού ξεπεράσατε με επιτυχία τους εκτός θέματος διχασμούς, είμαι σίγουρη ότι αντιλαμβάνεστε ότι η εφαρμογή του νόμου είναι το ζητούμενο. Η χρυσή ισορροπία που νομοθετικά πετύχατε, θα προστατέψει αντίρροπα κάποιες φορές συνταγματικά δικαιώματα μόνο εάν και εφόσον ο νόμος εφαρμοστεί. Έχω την απόλυτη εμπιστοσύνη και βεβαιότητα ότι μ' αυτόν τον τρόπο η επικίνδυνη αυτή γραφικότητα, θα αποτελέσει παρελθόν για τη χώρα μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Η κ. Παπαρήγα εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας έχει τον λόγο.
Από αρκετούς ομιλητές και ομιλήτριες και από την προλαλήσασα γίνεται ένας απολογισμός, πόσες χιλιάδες απεργίες και κινητοποιήσεις έγιναν σαν απόδειξη διαταραχής της κοινωνικοοικονομικής ζωής του τόπου. Βέβαια, μετά φέρνουν και κάποια παραδείγματα, τόσα αυτοκίνητα κάηκαν κ.λπ., που δεν έχουν καμμία σχέση ούτε με απεργίες ούτε με διαδηλώσεις. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ]] Βάζουμε το εξής ερώτημα, όχι εδώ στο Κοινοβούλιο, αλλά στον λαό, σ' αυτούς που εν πάση περιπτώσει σήμερα ακούν αυτή τη συζήτηση. Εάν δεν γίνονταν όλες αυτές οι χιλιάδες κινητοποιήσεις, άλλες μεγαλύτερες, μαζικές και πολυάριθμες, άλλες λιγότερο μαζικές, τα πράγματα θα ήταν ακριβώς όπως είναι σήμερα; Όχι ότι σήμερα είναι καλά. Οι κινητοποιήσεις εμπόδισαν να παρθούν χειρότερα μέτρα στη διάρκεια των κυβερνήσεων που διαχειρίστηκαν τα θέματα του μνημονίου; Να πω ένα παράδειγμα. Η προσωπική διαφορά στη συνταξιοδότηση. Κερδήθηκε χρόνος στο να μην παρθούν καινούργια μέτρα; Μα, βεβαίως αυτές οι κινητοποιήσεις οφείλουν να διαταράσσουν την κοινωνικοοικονομική ζωή του τόπου. Γιατί; Γιατί μέσα σε αυτή την κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου δεν υπάρχει ενιαίο συμφέρον. Άλλα τα συμφέροντα του κεφαλαίου και άλλα της εργασίας, άλλα τα συμφέροντα των επιχειρηματιών στην κοινωνικοοικονομική ζωή και άλλα τα συμφέροντα της εργατικής τάξης των βιοπαλαιστών, αυτοαπασχολούμενων, στην πόλη και στην ύπαιθρο. Δεν υπάρχει ενιαίο συμφέρον. Τα συμφέροντα είναι ταξικά και επομένως, εάν η κοινωνική, η οικονομική και κατά συνέπεια, η πολιτική ζωή μείνουν αδιατάρακτες και σταθερές, τότε ο λαός, όχι μόνο θα συνεχίσει να έχει τα προβλήματα που έχει, αλλά θα περάσει σε φάση ακόμα πιο μεγάλης σχετικής ή και απόλυτης εξαθλίωσης. Θέλω να σταθώ σε ένα ζήτημα, το οποίο είναι το κύριο μοτίβο της Κυβέρνησης αλλά και το κύριο μοτίβο - με συγχωρείτε - όλων των κομμάτων που έχετε αποφασίσει, ανεξαρτήτως προσήμου, να στηρίξετε αυτό το σύστημα, είτε γιατί θεωρείτε ότι δεν υπάρχει συσχετισμός δυνάμεων για να αλλάξει - έτσι, αυτή είναι η πρόθεση - είτε γιατί ιδεολογικά είσαστε πλήρως ταυτισμένοι μαζί του. Λέτε: Δεν μπορεί μία μειοψηφία να επιβάλει τη θέλησή της στην πλειοψηφία ή η απόφαση της πλειοψηφίας πρέπει να ισχύει και αυτό είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Δεν υπάρχει καθαρή δημοκρατία. Η δημοκρατία είναι ταξική. Ταξική είναι και η δημοκρατία της αστικής τάξης, ταξική είναι και η δημοκρατία της εργατικής τάξης, αλλά είναι αλληλοσυγκρουόμενα και αλληλοαποκλειόμενα συμφέροντα. Για να δούμε όμως την πλειοψηφία. Υπάρχουν διεθνείς στατιστικές και μάλιστα νομίζω ότι η τελευταία που δημοσιεύτηκε είναι από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Δεν είναι τυχαίο ότι βγαίνουν τέτοιες στατιστικές παγκόσμια. Η τελευταία στατιστική λέει το εξής πράγμα, ότι το 1% παγκόσμια κατέχει το 60% του παγκόσμιου πλούτου. Φαντάζομαι ότι πλούτο εννοούν με μορφή κεφαλαίων, δηλαδή με μορφή χρηματική, με μορφή μηχανημάτων, τον ορυκτό πλούτο, ό,τι εν πάση περιπτώσει ονομάζεται πλούτος, που βεβαίως παράγεται από τον άνθρωπο είτε ανήκει στον άνθρωπο, όταν είναι εγχώριος μέσα από τη φυσιογνωμία, το έδαφος κ.λπ. της κάθε χώρας. Η διατύπωση λέει, λοιπόν, ότι το 1% κατέχει το 60%. Βεβαίως, αυτή η τελευταία, που την άκουσα πολλές φορές και στα ραδιόφωνα, που γράφτηκε και στις εφημερίδες, δεν είναι και απολύτως αντικειμενική και επιστημονικά τεκμηριωμένη, γιατί είναι σαν να φαίνεται ότι το 99% κατέχει το 40% του παγκόσμιου πλούτου. Μα, δεν είναι έτσι. Στο 1% έχουν βάλει, ας πούμε, τους τρισεκατομμυριούχους, υπάρχουν οι δισεκατομμυριούχοι, υπάρχουν οι εκατομμυριούχοι. Δεν είναι το 1%, είναι πολύ παραπάνω. Εάν θέλετε, ας βάλουμε έναν μέσον όρο. Οπωσδήποτε οι μέσοι όροι δεν αποδίδουν την πραγματικότητα. Όμως, στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες ας πούμε ότι η αστική τάξη μαζί με τους συμμάχους της κατέχει το 90% του πλούτου και μέσα στον πληθυσμό είναι το 15% ή το 20%. Το 80% στη μεγάλη του πλειοψηφία, πάνω από 60%, δεν κατέχει τίποτα απ' αυτό που ονομάζεται πλούτος και ένα μικρό μέρος, που αλλού είναι 10%, αλλού 15%, αλλού 20%, ανάλογα με το επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού σε κάθε χώρα, είναι μικροϊδιοκτήτες, που είναι βιοπαλαιστές. Επομένως, στην πραγματικότητα, όταν μιλάτε για πλειοψηφίες και μειοψηφίες, αντιστρέφετε τα πράγματα. Υπάρχει μια μειοψηφία που έχει τα πάντα στα χέρια της, τα σφετερίζεται, γιατί δεν της ανήκουν, αυτή καθορίζει τα πάντα, την ιδιοκτησία, τις πολιτικές αποφάσεις, την κυριαρχία σε όλους τους τομείς και καλεί την πλειοψηφία να συμμορφώνεται, να υποτάσσεται, να φοβάται, να μην έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της. Με αυτή την έννοια, οι έννοιες πλειοψηφία και μειοψηφία δεν μπορούν να ισχύσουν με αυτή την έννοια που λέμε. Βεβαίως, όταν γίνεται μια συνέλευση σε ένα σωματείο, όπως είναι ο κλάδος του μετάλλου για παράδειγμα, η πλειοψηφία μπορεί να αποφασίσει να γίνει απεργία και διαδήλωση και η μειοψηφία να αντιδράσει, παρ' ότι έχουν τα ίδια συμφέροντα. Ή να γίνει και το αντίθετο, να απορρίψει η πλειοψηφία μία πρόταση για απεργία και διαδήλωση και η μειοψηφία να επιμένει ότι είναι λάθος αυτή η απόφαση. Αυτό είναι άλλο πράγμα. Εδώ, ναι, ισχύει η απόφαση της πλειοψηφίας, χωρίς να σημαίνει ότι η μειοψηφία θα σκύψει το κεφάλι. Θα παλεύει, για να μετατρέψει τη σωστή απόφαση σε πλειοψηφία. Όμως, μη μας λέτε πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Ας πούμε, οι κυβερνήσεις. Είναι πλειοψηφία μέσα στον λαό τα κόμματα που κυβερνούν; Όπως σας συμφέρει είναι η πλειοψηφία και μειοψηφία; Ακόμα και σε ολόκληρη την Ευρώπη δεν υπάρχει πραγματική πλειοψηφία, εάν υποθέσουμε - που δεν υπάρχει - ότι βγαίνει ένα κόμμα με 51%, όταν ψηφίζει το 40%, το 50%, το 60% του πληθυσμού. Αφήστε, λοιπόν, αυτή τη συζήτηση. Βέβαια, σας βολεύει, γιατί έτσι στην πραγματικότητα κατοχυρώνονται τα συμφέροντα μιας μειοψηφίας, κοινωνικής, πολιτικής κ.λπ.. Το χειρότερο που υπάρχει σε αυτόν τον νόμο που βεβαίως δεν είναι πρωτότυπο υπήρχε και πριν αλλά τώρα πια δουλεμένο με αστυνομικά μέσα, κάνει το εξής πράγμα: Στο όνομα του ενιαίου συμφέροντος, που δεν υπάρχει ενιαίο εθνικό συμφέρον, στο όνομα της σταθερότητας της κοινωνικοοικονομικής ζωής, που δεν πρέπει να είναι σταθερή, με την έννοια ότι όσο πιο σταθερή είναι τόσο χειρότερα θα ζει ο λαός σε όλες τις πλευρές, καλείτε και υπερασπίζεστε ως ατομικό δικαίωμα το απομονωμένο άτομο από τον χώρο δουλειάς, από τους συναδέλφους του, από τον κλάδο του, από την τάξη του και μάλιστα του ζητάτε, όχι μόνο να είναι απομονωμένος - στην καλύτερη περίπτωση να μένει απομονωμένος - αλλά να αντιδρά. Να σας πω ένα παράδειγμα. Ας πούμε ότι έχουμε απεργία και διαδήλωση υγειονομικών. Το ξέρουμε, γιατί και μετέχουμε και ζούμε και παλεύουμε για πολύ μαζικές απεργίες και κινητοποιήσεις. Δεν μας αρέσουν οι απεργίες που μπορεί να αποφασίζονται από λίγους. Άλλωστε, δεν μπορούν να ισχύσουν και αυτές. Δηλαδή, το ατομικό δικαίωμα της κυκλοφορίας στην Πανεπιστημίου, στη Σταδίου, στο Σύνταγμα, στη Βασιλίσσης Σοφίας και στη Βασιλέως Γεωργίου, είναι πιο πάνω από τη διεκδίκηση παροχών υγείας στον λαό, από τη διεκδίκηση διορισμών κλπ. Καλείτε, δηλαδή, εάν θέλετε, έναν γιατρό που δεν συμμετέχει στην απεργία ή έναν νοσηλευτή, που εκείνη την ώρα αξιοποιεί και την απεργία για να πάει να κάνει ψώνια, να αντιπαρατεθεί στον συνάδελφο του. Γίνεται αυτό. Για εμάς δεν είναι οι αντίπαλοί μας αυτοί που δεν απεργούν, αυτοί που καταψηφίζουν τις απεργίες, αυτοί που δεν παίρνουν μέρος στις διαδηλώσεις. Στην πορεία θα πάρουν και θα έχουμε και περιπτώσεις που θα κατεβαίνουν από τα αυτοκίνητά τους και θα παίρνουν μέρος στις διαδηλώσεις, αλλά αυτό καλλιεργείτε. Και δεν το καλλιεργεί μόνο η Κυβέρνηση, το καλλιεργούν όλα τα κόμματα με την αρχή της μειοψηφίας και της πλειοψηφίας. Υποστηρίζετε να υποτάσσονται όλοι στη μειοψηφία και ταυτόχρονα το μεμονωμένο άτομο να έρχεται σε αντίθεση, να συγκρούεται με την τάξη του. Αυτή είναι η δημοκρατία σας. Όμως, δεν μπορείτε να υποστηρίξετε άλλου τύπου δημοκρατία, αλλά τον ατομικισμό και μάλιστα με όρους, εάν θέλετε, και κοινωνικού αυτοματισμού. Τα χειρότερα σε αυτό το νομοσχέδιο είναι αυτά που λέει για την ιδεολογία της βίας. Όλοι σας είσαστε υπέρ του να ακούγονται όλες οι απόψεις, αλλά δεν θεωρείται σωστό, δίκαιο και κάποια στιγμή και θεμιτό να λες στον λαό ότι κοίταξε, ο καπιταλισμός έχει ιστορικό χαρακτήρα, δεν είναι το αιώνιο σύστημα, δεν παίρνει γιατρειά. Ναι, και πρέπει να ανατραπεί, βεβαίως με τη θέληση της πλειοψηφίας. Δεν μπορεί να τον ανατρέψει ένα κόμμα, επειδή θέλει να τον ανατρέψει. Αυτά όλα θα πρέπει να τα δούμε συνδυασμένα. Εμείς συνδυάζουμε αυτό τον νόμο που φέρνετε τώρα και με τον νόμο για την απεργία που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Αχτσιόγλου. Γιατί, κοιτάξτε, οι διαδηλώσεις ιδιαίτερα την ημέρα που κυκλοφορεί ο κόσμος, συνδυάζονται με απεργίες. Αυτές είναι οι μαζικές διαδηλώσεις που συνδυάζονται με απεργία. Το συνδυάζουμε με τις δικαστικές αποφάσεις που προϋπάρχουν, που βγάζουν τις περισσότερες απεργίες παράνομες. Και τώρα θα βάλετε ακόμα πιο ασφυκτικό κλοιό στη δικαιοσύνη. Το συνδυάζουμε με όλες τις προμήθειες που έχει κάνει η Αστυνομία για την λεγόμενη «έξυπνη» αστυνόμευση, κατά το smart phone και smart TV, όπου με συσκευές όπως είναι τα κινητά κ.λπ., αλλά και άλλες συσκευές θα μπορεί να φωτογραφίζει τους πάντες όχι μόνο αυτούς που καίνε κτήρια και καταστρέφουν αυτοκίνητα και ανατινάζουν ATM αλλά ακόμα και αυτούς που κάθονται στο πεζοδρόμιο και ενδεχομένως χειροκροτούν τους διαδηλωτές. Όλα αυτά θα αποθηκεύονται, όχι μόνο αυτά που μπορεί να χρειαστούν για τη δικαιοσύνη, αλλά καλού κακού θα έχουμε κι αυτό το γενικό φακέλωμα με έναν καινούριο τρόπο και όχι με εκείνο τον γραφειοκρατικό, τον πεπαλαιωμένο που για να σου κάνουν φάκελο έπρεπε να σε ακολουθούν από το πρωί μέχρι το βράδυ κάποιοι αστυνομικοί. Αυτά τώρα δεν γίνονται. Επίσης έγινε πολλή συζήτηση - για να τελειώνω - και θύμωσε η Νέα Δημοκρατία, διότι της λένε ότι είναι χουντικής προέλευσης ο νόμος. Εμείς δεν κατηγορούμε κανένα κόμμα και αυτά που θα ψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο ότι ονειρεύονται την περίοδο της χούντας και τη δικτατορία. Όχι. Βεβαίως είναι ένα θέμα γιατί αυτός ο νόμος δεν καταργήθηκε. Είναι όμως μεταγλώττιση του χουντικού νόμου σίγουρα. Συνειδητά ή ασυνείδητα δεν μπορώ να πω. Δεν κάνουμε δίκη προθέσεων. Είναι όμως μεταγλώττιση. Είναι αντισυνταγματικός. Αλλά το Σύνταγμα έχει «παραθυράκια». Δεν υπάρχει σύνταγμα στην Ευρώπη χωρίς «παραθυράκια» βίας κατά του λαού και εις βάρος του λαϊκού κινήματος. Αλλά το κυριότερο - να σας το πω καθαρά - το ότι ένας χουντικός νόμος παρέμεινε ή αν θέλετε αυθόρμητα επαναλαμβάνονται πράγματα που υπήρχαν στο παρελθόν σε περιόδους δικτατορίας, δεν είναι κάτι τυχαίο. Υπάρχει αστική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, υπάρχει και η αστική δικτατορία που καταργεί το κοινοβούλιο, απαγορεύει τις εκλογές και απαγορεύει τη δράση των κομμάτων και των μαζικών οργανώσεων. Σε καμμία περίπτωση εμείς αυτά δεν τα εξισώνουμε. Δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και με αυτή την έννοια δεν θα κατηγορήσουμε κανένα κόμμα ότι φέρεται χουντικά γιατί ψηφίζει αυτόν το νόμο. Φυσικά πολεμική θα του κάνουμε. Αλλά αποδεικνύεται το εξής πράγμα: Η αστική εξουσία είτε με κοινοβούλιο είτε χωρίς κοινοβούλιο στον πυρήνα της δεν αλλάζει. Η πολιτική στην οικονομία και κατά συνέπεια στην κοινωνικοοικονομική ζωή είναι η ίδια επί της ουσίας. Και να σας πω, εμείς αναγνωρίζουμε ότι προτιμάτε την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, θέλετε και τον πολυκομματισμό, δικομματική εναλλαγή, εναλλαγή κυβερνήσεων συνεργασίας. Δεν θέλετε η αντιπαράθεση να ξεφεύγει κάποια όρια με σκανδαλολογίες και σκάνδαλα κ.λπ.. Αλλά και αυτή η αντιπαράθεση χρήσιμη είναι, γιατί δουλεύετε όλα τα κόμματα με ένα τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε ο λαός να περιφέρεται από το ένα κόμμα στο άλλο, από το ένα μπλοκ δυνάμεων στο άλλο και το σύστημα να παραμένει το ίδιο βάρβαρο και κάθε μέρα να χειροτερεύει. Μάλιστα αν και το ΚΚΕ εντασσόταν στη λογική της διαχείρισης τότε ακόμα καλύτερα! Θέλετε - εννοώ σε όλη την Ευρώπη - και κομμουνιστικά κόμματα, γιατί σου λέει ότι εδώ συμμετέχει και το κομμουνιστικό κόμμα, αυτή είναι δημοκρατία, κανείς δεν απαγορεύεται. Όλα αυτά όμως που οδηγούν; Θέλετε η πλειοψηφία του λαού ανεξαρτήτως του προσανατολισμού, του πιστεύω της - δεν θα κάνω ανάλυση, ξέρουμε πώς σκέφτεται - να είναι υποταγμένη, χειραγωγημένη, φοβισμένη. Αυτό θέλετε, να υποτάξετε την πλειοψηφία στην κοινωνική και πολιτική μειοψηφία. Έστω κι αν στις εκλογές μπορεί να συγκεντρώνουν αθροιστικά τα κόμματα ποσοστά 60% και 70%, δεν παύει να εκφράζουν τα συμφέροντα μιας μειοψηφίας. Εμείς την πλειοψηφία τη σεβόμαστε στο εργοστάσιο, στον κλάδο, εκεί που είναι άνθρωποι που έχουν κοινά συμφέροντα, ανεξάρτητα αν οι πολιτικές τους ή οι ιδεολογικές απόψεις είναι διαφορετικές. Και τέλος άκουσα από μερικούς Βουλευτές ότι το ΚΚΕ εφαρμόζει τον νόμο της Κυβέρνησης και περιφρουρείται. Εμείς περιφρουρούμε τις συγκεντρώσεις μας από τις προβοκάτσιες και ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι αυτό το νομοσχέδιο - που θα γίνει δυστυχώς νόμος - είναι πράσινο φως για τις προβοκάτσιες!
Σας ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Φάμελλος από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα παρακαλούσα να κρατάμε τον χρόνο στα έξι λεπτά ακριβώς, γιατί είναι άλλοι εκατό συνάδελφοι να μιλήσουν. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, είναι χαρακτηριστικό ότι ένα χρόνο μετά την εκλογή της, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει με ένα συμβολικό τρόπο να αποδείξει ότι είναι μια ακροδεξιά Κυβέρνηση. Γιατί φέρνει ένα νομοσχέδιο το οποίο περιορίζει τα δημοκρατικά δικαιώματα της κοινωνίας μας, ένα νομοσχέδιο που έχει ακροδεξιά ταυτότητα και χουντική έμπνευση, κάτι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό αλλά και, δυστυχώς, ιδιαίτερα αρνητικό για το μέλλον της πατρίδας μας και την ελληνική δημοκρατία αν αντέξει βέβαια αυτή η Κυβέρνηση. Δεν το λέει βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ. Το λέει ξεκάθαρα η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Νομίζω ότι δεν είναι ανάγκη να συζητάμε άλλο γι' αυτά τα ζητήματα. Ξεκαθαρίστηκε από την συντονιστική των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων, όπου ξεκάθαρα μπαίνει και το θέμα της συνταγματικότητας ιδιαίτερα στην απαγόρευση των συναθροίσεων αλλά και το ότι πλήττεται ο πυρήνας του δικαιώματος και βρίσκεται εκτός συνταγματικού πλαισίου. Νομίζω το λέει επίσης η ένωση των εισαγγελέων. Όλα αυτά έχουν μπει ξεκάθαρα στη σημερινή συζήτηση και νομίζω ότι δεν είναι και θέμα νομοτεχνικών διορθώσεων, ισορροπιών και διατυπώσεων. Είναι ένα ουσιαστικό πολιτικό θέμα αυτό που συζητάμε. Δεν χωρούν μισόλογα. Και εδώ θα ήθελα να αναφερθώ στα στελέχη και στα μέλη του Κινήματος Αλλαγής. Πιστεύω ότι αυτό το νομοσχέδιο θα κρίνει, αν το Κίνημα Αλλαγής θα κρατήσει ανοιχτό ένα παράθυρο συνομιλίας με την κοινωνία και με τις προοδευτικές δυνάμεις ή αν θα επιλέξει την αντιδραστική, αντιλαϊκή ακροδεξιά της χώρας μας. Είναι ξεκάθαρη, βέβαια, και η αγωνία της Νέας Δημοκρατίας να τεκμηριώσει αυτά τα οποία επιχειρεί. Πολύ πλούσιος ο αριθμός των διαδηλώσεων που δώσατε στην τεκμηρίωση, κύριε Υπουργέ, για τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Πολλά νούμερα! Νούμερα βέβαια που η λίστα Πέτσα τα κάνει αναμφισβήτητα, τα κάνει ευαγγέλιο, διότι μόνο σε αυτά αναφέρονται και τα μέσα ενημέρωσης. Το 99% πληρώθηκε από εσάς και λέει μάλλον ό,τι θέλετε εσείς. Όμως, δώσατε όλα τα νούμερα, κύριε Χρυσοχοΐδη; Δώσατε και τα νούμερα αυτά που μιλάνε για την ύφεση στην οικονομία και τα πραγματικά στοιχεία από τι πλήττεται η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα σήμερα στην Αθήνα και στις υπόλοιπες πόλεις; Δώσατε μήπως επίσης τα νούμερα που εγώ βρήκα σε μια γρήγορη ειδησεογραφική - αν θέλετε - έρευνα, όπου έβγαλε μια ανακοίνωση η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, όπου λέει ότι άτομα με πολιτική περιβολή πετούν αντικείμενα δίπλα σε ένστολες δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. όταν εσείς ήσασταν Υπουργός; Αυτά τα δώσατε, κύριε Χρυσοχοΐδη, στην κοινωνία για τη συζήτηση η οποία γίνεται; Εσείς ήσασταν Υπουργός τότε, κύριε Χρυσοχοΐδη. Γιατί μας ενδιαφέρει η τάξη και η ασφάλεια και η προστασία της περιουσίας αλλά και η προστασία των δικαιωμάτων όλης της κοινωνίας. Δεν μιλάτε τώρα. Δεν σας συμφέρει. Είναι γεγονός. Όμως η κοινωνία δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά. Η Δεξιά μαγειρεύει νούμερα, η Δεξιά περιορίζει τα δικαιώματα αλλά ταυτόχρονα προσβάλλει και την επιχειρηματικότητα. Και επειδή δεν μιλάμε πια για Δεξιά αλλά για μια ακροδεξιά που εντός του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου οι σοσιαλιστές ευρωβουλευτές κατέκριναν και χαρακτήρισαν έτσι τον κ. Χρυσοχοΐδη, τον κ. Μηταράκη και τον κ. Κουμουτσάκο, σε μια συζήτηση όπου και η Επίτροπος έδειξε ανησυχία για το πώς η ελληνική Κυβέρνηση τηρεί δημοκρατικά δικαιώματα, ας συζητήσουμε λιγάκι για το πού στοχεύει η Νέα Δημοκρατία με αυτό το νομοσχέδιο. Πρώτον, η Νέα Δημοκρατία φοβάται την κοινωνία. Ξέρει τι κάνει. Είναι ο οδοστρωτήρας του κ. Μητσοτάκη που περιμέναμε. Δεν φοβάται μόνο η Νέα Δημοκρατία. Φοβούνται και όλοι αυτοί που σας έβγαλαν Κυβέρνηση, δηλαδή, τα συμφέροντα που υπηρετείτε, αυτοί που θέλουν μνημόνια, λιτότητα, περιορισμούς. Είναι αυτά τα πολύ μικρά, περιορισμένα συμφέροντα, τα οποία σας έχουν κάνει ,παραδείγματος χάριν, να δίνετε αμνηστία στους τραπεζίτες, αλλά ιδιώνυμα στους πολίτες. Και οι διαδηλώσεις, η κοινωνική αντίδραση σταματάει μέτρα, αλλάζει τα μέτρα που θέλετε να επιβάλλετε, σταματάει τα μνημόνια και τη λιτότητα, αλλάζει τα σχέδιά σας, τα σχέδια αυτής της περιορισμένης οικογενειοκρατικής ολιγαρχίας, αυτό που εκπροσωπεί και η οικογένεια Μητσοτάκη διαχρονικά. Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της κοινωνίας είναι εμπόδιο στα σχέδια της Νέας Δημοκρατίας. Θέλετε να περιορίσετε τα εργασιακά δικαιώματα στις συλλογικές συμβάσεις, στις αμοιβές και στους μισθούς. Θέλετε να περιορίσετε το δικαίωμα στη δημόσια υγεία, στη δημόσια παιδεία, στην πρόνοια. Περιορίζετε το δικαίωμα στα βασικά αγαθά της ζωής. Είναι τραγικό ότι την περίοδο της πανδημίας κόβετε το ρεύμα σε ευάλωτα νοικοκυριά, σε άνεργες οικογένειες, σε μονογονεϊκές οικογένειες, σε μακροχρόνια ασθενείς. Και αυτό γίνεται από τη Νέα Δημοκρατία. Ταυτόχρονα, το δικαίωμα στο περιβάλλον και στην ποιότητα ζωής με τον αντιπεριβαλλοντικό νόμο του κ. Χατζηδάκη περιορίστηκε, αλλά και το δικαίωμα στη δημόσια περιουσία και στον πλούτο που δημιουργεί για όλους μας. Όλα αυτά τα δικαιώματα της κοινωνίας είναι αντίθετα με τα συμφέροντα της Νέας Δημοκρατίας. Όμως, το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να εφαρμοστεί μόνο αν αποδομηθεί και το κράτος δικαίου και ο κανόνας δικαίου. Όταν περιοριστούν τα δημοκρατικά δικαιώματα της κοινωνίας, τότε θα επικρατήσει το κράτος διαπλοκής και διαφθοράς που θέλει η Νέα Δημοκρατία και τότε το δίκαιο θα ανταλλαχθεί με το ρουσφέτι και αντί ο νέος να προσπαθεί με το δίκιο να βρει δουλειά και να έχει δικαιώματα, θα έρθει στα γραφεία σας. Και έτσι τους θέλετε. Γονατισμένους, υποταγμένους και ηττημένους θέλετε τους νέους. Όμως, εμείς θέλουμε μια άλλη ανάπτυξη για την Ελλάδα. Θέλουμε ανθρώπους που ξέρουν τα δικαιώματά τους, επιχειρηματίες, μικρομεσαίους, επιστήμονες που έχουν δικαιώματα και τα διεκδικούν, διότι μια κοινωνία φοβισμένη και ηττημένη είναι μια κοινωνία που θέλει μόνο η Δεξιά. Είναι σκοτεινή κοινωνία αυτή. Η Νέα Δημοκρατία, δεν περιορίζει μόνο δικαιώματα με αυτό το νομοσχέδιο, αμφισβητεί την ύπαρξη δικαιώματος. Δεν έχεις δικαίωμα σου λένε να σκέφτεσαι, δεν έχεις δικαίωμα να δουλεύεις, δεν έχεις δικαίωμα να διεκδικείς, δεν έχεις δικαίωμα να δημιουργείς. Γι' αυτό και οι άνθρωποι του πολιτισμού και της γνώσης και της διανόησης είναι στην απ' έξω, ιδιαίτερα στην περίοδο της πανδημίας, γιατί αυτά είναι μόνο για τους λίγους. Οι λίγοι σκέφτονται, οι λίγοι αποφασίζουν, οι λίγοι μοιράζουν ρουσφέτια και ο κ. Πέτσας με τα 20 εκατομμύρια χειραγωγεί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να μην ακούγεται και τίποτα στην κοινωνία, και αυτό μας γυρίζει σε μια Δεξιά της μετεμφυλιακής Ελλάδας, γιατί είναι βία να περιορίζεις το δικαίωμα στη νεολαία να έχει άποψη, είναι βία να περιορίζεις το δικαίωμα στους διαδηλωτές, στους εργαζόμενους αλλά και στον κ. Ινδαρέ, παραδείγματος χάριν, να μπαίνεις στο σπίτι του και να τον ξυλοκοπείς. Είναι βία η δημοσιονομική προσαρμογή με τα νούμερα των τραπεζιτών που τους δίνεται αμνηστία. Είναι βία το παρακράτος και η λάσπη που γεννά η Νέα Δημοκρατία. Είναι νόθευση της δημοκρατίας, της ελευθεροτυπίας, είναι νόθευση του πλουραλισμού η λίστα Πέτσα και η χειραγώγηση των μέσων ενημέρωσης. Και όλα αυτά με ποια δικαιολογία; Τους νοικοκυραίους και τους καταστηματάρχες, αυτούς που τους καταδικάζετε σε «λουκέτα», γιατί δεν έχετε δώσει ούτε 1 ευρώ πραγματική χρηματοδότηση. Διότι οι επιχειρηματίες στη βόρειο Ελλάδα στην πρόσφατη συνάντηση που κάναμε μαζί τους το Σαββατοκύριακο, μας είπαν ότι δεν έχουν δει ούτε έναν κυβερνητικό και δεν έχουν πάρει ούτε 1 ευρώ για να στηριχθούν σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, στη στιγμή που χρειάζεται να στηρίξουμε πραγματικά την κοινωνία και την επιχειρηματικότητα και την εργασία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. «Η ελευθερία, πράγματι, σταματά εκεί που συναντά την ελευθερία των άλλων», είπε ο κ. Καραγκούνης. Όμως, για τη Νέα Δημοκρατία ξέρετε τι ισχύει; Η ελευθερία των πολιτών, η ελευθερία της κοινωνίας σταματάει εκεί που συναντά τα συμφέροντα των λίγων που εξυπηρετεί η Νέα Δημοκρατία, που είναι υπηρέτης αυτών των λίγων συμφερόντων. Για τη Νέα Δημοκρατία, η ελευθερία είναι η ελευθερία μόνο των κολλητών του συστήματος και της οικογένειας, της οικογενειοκρατίας και της διαδοχής με δαχτυλίδια. Όμως, αναρωτιέμαι, κύριε Χρυσοχοΐδη: Πώς θα σταματήσετε τις διαδηλώσεις της νεολαίας, το «Fridays for future», τα κινήματα, δηλαδή, των νέων που κάθε Παρασκευή μαζεύονται στο Σύνταγμα για το περιβάλλον; Αναρωτιέμαι πού θα βρείτε εκεί υπεύθυνο να συλλάβετε. Αυτό το νομοσχέδιο θα αποδομηθεί στην πράξη, διότι αυτό το νομοσχέδιο θα το καταργήσουμε εμείς, οι δημοκράτες πολίτες, η νέα γενιά που έχει όνειρα, οι άνθρωποι της οικολογίας και του περιβάλλοντος, οι εργαζόμενοι και οι επιστήμονες.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Και θέλουμε, πράγματι, να δούμε: Θα έλθετε να μας συλλάβετε, κύριε Χρυσοχοΐδη;
Τον λόγο έχει ο κ. Κοτρωνιάς από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζεται η κ. Βούλτεψη αμέσως μετά.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν βρεθούμε σε μια χαλαρή συζήτηση και ρωτήσουμε τι είναι η δημοκρατία, τι απαντήσεις θα πάρουμε; Η ελευθερία του λόγου, η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, η προστασία του δικαιώματος της εργασίας, η ελευθερία στις μετακινήσεις, ο σεβασμός στη ζωή και την περιουσία του ατόμου. Και, ναι, αλήθεια είναι. Η δημοκρατία είναι όλες μαζί οι ελευθερίες του ατόμου, αλλά με μια προϋπόθεση: Οι ελευθερίες αυτές φτάνουν μέχρι εκεί που δεν προσβάλλουν τις ελευθερίες των άλλων ανθρώπων, φτάνουν εκεί που συναντούν τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων. Στη δημοκρατία υπάρχουν σε απόλυτη ισορροπία δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αυτά, λοιπόν, που σε μια χαλαρή κοινωνική συζήτηση θεωρούνται αυτονόητα, για την ελληνική πολιτεία είναι ακόμα, σαράντα έξι χρόνια μετά το Σύνταγμα του 1974, ζητούμενα. Επειδή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολούθησα προσεκτικά τις τοποθετήσεις όλων των συναδέλφων, θέλω να πω ότι όσοι επιχειρηματολογείτε και ταυτίζετε τη δημοκρατία μόνο με το δικαίωμα στην πορεία και τη διαμαρτυρία, χωρίς μάλιστα κανόνες, σήμερα βρίσκεστε πολύ μακριά από την κοινωνία. Θα ήσασταν κοντά ίσως τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Σήμερα, όμως, απευθύνεστε σε μια κοινωνία που σαράντα έξι χρόνια έχει ζήσει με δημοκρατία, που τα τελευταία χρόνια έχει ζήσει τον λαϊκισμό σε όλες του τις εκφράσεις. Απευθύνεστε σε μια κοινωνία που έχει ωριμάσει και ζητάει την εφαρμογή της δημοκρατίας στην καθημερινότητα. Μετά από σαράντα έξι χρόνια έρχεται η Βουλή των Ελλήνων να νομοθετήσει σύμφωνα με τις επιταγές του Συντάγματος του 1974, και να ρυθμίσει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, τη χρήση του δημόσιου χώρου, το δικαίωμα στις πορείες αλλά και το δικαίωμα στην ασφάλεια και τον σεβασμό της ζωής και της ιδιοκτησίας των πολιτών. Στο ερώτημα προς τους πολίτες αν πρέπει να υπάρξει ρύθμιση στις πορείες η πλειοψηφία τη ζητάει. Η πλειοψηφία λέει ναι και μίλησα προηγουμένως για ανακολουθία με την κοινωνία κάποιων συναδέλφων της Αντιπολίτευσης, γιατί μέσα στην Αίθουσα άκουσα απίθανα πράγματα, ότι δήθεν φέρνουμε το νομοσχέδιο για να προλάβουμε την κοινωνική έκρηξη που είναι προ των πυλών, ότι φέρνουμε αντιγραφή των διατάξεων της χούντας, ότι οι διοργανωτές θα πληρώνουν τα σπασμένα. Αναρωτιούνται πώς θα γίνονται οι μαθητικές πορείες. Βρίσκουν ότι στόχος μας είναι να απαγορεύσουμε και να ποινικοποιήσουμε τις πορείες, ότι μεταφέρουμε αποφάσεις στην Αστυνομία, λες και δεν το ορίζει αυτό το Σύνταγμα και πολλά άλλα. Είπαν μέχρι ότι είναι αποφράδα μέρα η σημερινή που θα συζητηθεί το νομοσχέδιο αυτό. Αυτά, βέβαια, δεν στέκουν στη δική μου λογική και θεωρώ ότι είναι κρίμα μορφωμένοι και αξιόλογοι άνθρωποι στη Βουλή, να υποτάσσονται στην κομματική επιταγή σε βάρος της κοινής λογικής και του ευρωπαϊκού κεκτημένου και, βέβαια, εξ αφορμής της προηγούμενης ομιλίας του συναδέλφου, να γίνονται αυτοί που θα προσωποποιούν αυτό που αρχίζει να λέγεται πλέον στην κοινωνία, ότι η κοινωνία δεν ξεχνά τι σημαίνει Αριστερά. Και θέλετε, αγαπητοί συνάδελφοι, να σας πω και κάτι ακόμα; Όλοι οι πολίτες που έχουν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι έχουν οργανώσει συνδικάτα που τους υπερασπίζονται, που τους στηρίζουν στη διεκδίκησή τους αυτή. Αλήθεια, πείτε μου, όμως, ποιοι υπερασπίζονται και τι θα απαντήσουμε σε εκείνους τους πολίτες, που με τους φόρους τους πλήρωσαν τα εκατό καμένα τρόλεϊ, που από την τσέπη τους πληρώνουν τις σπασμένες βιτρίνες και τα καμένα Ι.Χ.; Πείτε μου ποιος θα στηρίξει εκείνον που έχασε το μεροκάματο γιατί δεν μπόρεσε να πάει στη δουλειά του; Ποιος θα υπερασπιστεί το δικαίωμά τους στην ελεύθερη μετακίνηση, στην ασφάλεια, το δικαίωμά τους στην εργασία; Ποιος θα τους προστατεύσει από την κατάχρηση ενός κατά τα άλλα δημοκρατικού δικαιώματος; Η απάντηση είναι μία: Εμείς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι Βουλευτές του Κοινοβουλίου. Εμείς πρέπει να εκπροσωπούμε όλους τους Έλληνες, και έχουμε ιερή υποχρέωση να νομοθετούμε δίκαια εφαρμόζοντας το Σύνταγμα και να ρυθμίζουμε τα δικαιώματα όλων των πολιτών και όχι μόνο μιας μερίδας αυτών. Κατ' εφαρμογή του Συντάγματος ορίζεται αρμόδιος για την επιβολή περιορισμών δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης η αστυνομική ή λιμενική αρχή και ορίζεται συγχρόνως αστυνομικός ή λιμενικός σύνδεσμος που θα είναι σε επαφή με τους διοργανωτές διαμέσου της καθιέρωσης του οργανωτή της συγκέντρωσης, ο οποίος ουσιαστικά αποτελεί και τον σύνδεσμο των συμφραζομένων με την πολιτεία, όπως ακριβώς στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη και μην αμφιβάλλετε γι' αυτό. Και δεν το θέλουμε αυτόν τον άνθρωπο για να του φορτώσουμε τον καταλογισμό των ζημιών, όπως είπατε, γιατί αν κάνει σωστά τη δουλειά του, ακόμα και όταν δεν μπορεί να ελέγξει τη συγκέντρωσή του, καλεί την Αστυνομία, η οποία αναλαμβάνει την περιφρούρηση και την ασφάλεια και απαλλάσσεται κάθε ευθύνης ο διοργανωτής. Και επειδή ακούστηκαν φόβοι για πιθανές αυθαιρεσίες της Αστυνομίας, θεσπίζεται η υποχρέωση της αστυνομικής ή λιμενικής αρχής να ενημερώνει τον αρμόδιο εισαγγελέα πρωτοδικών σε κάθε περίπτωση έκδοσης απόφασης ή εντολής περιορισμού απαγόρευσης ή διάλυσης ακόμα υπαίθριας δημόσιας συνάθροισης. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν ψηφίζονται για να μη γίνονται πορείες, αλλά για να γίνονται ειρηνικές πορείες χωρίς κίνδυνο για τη ζωή και την ασφάλεια των πολιτών, χωρίς να διαταράσσεται η ομαλή λειτουργία μιας πόλης. Δηλαδή, επιδιώκεται η διασφάλιση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι δημοσίως στην ύπαιθρο εναρμονισμένη με τις επιταγές του άρθρου 11 του Συντάγματος και του άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Ισοκράτης, ο μεγάλος Αθηναίος ρήτορας της κλασικής αρχαιότητας, κλαίγοντας έλεγε: «Η δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την αυθαιρεσία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά τα χρόνια μήπως δεν ζούσαμε κάτι από αυτή την κατάσταση, κυρίως, λόγω της καταχρηστικής άσκησης κάποιων δικαιωμάτων; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Το παρόν νομοσχέδιο προστατεύει τη δημοκρατία, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος, μαθαίνει τους πολίτες να μην καταχρώνται του δικαιώματος της ελευθερίας, τους μαθαίνει ότι το δικαίωμά τους σταματά εκεί όπου αρχίζει το δικαίωμα των άλλων, κάνει την ελευθερία συνοδοιπόρο του κοινωνικού σεβασμού, κατοχυρώνει την ισότητα της έκφρασης στον διάλογο με επιχειρήματα και όχι με κραυγές και βλέπει την ευδαιμονία της κοινωνίας ως αποτέλεσμα της κανονικότητας και της τήρησης των νόμων. Είναι ένα νομοσχέδιο που οι κυβερνήσεις απέφευγαν να το φέρουν, για να αντιμετωπίζουν κατά το δοκούν, αποσπασματικά, κάθε πρόβλημα που ανέκυπτε κατά τη θητεία τους. Και το είδαμε αυτό τουλάχιστον δύο φορές με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ένα νομοσχέδιο εναρμονισμένο με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, και πιστεύω ότι μετά τις τροποποιήσεις που έφερε ο Υπουργός μπορεί να ψηφιστεί επί της αρχής από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, γιατί ρυθμίζει θετικά την άσκηση θεμελιωδών συνταγματικών δικαιωμάτων και ενισχύει τη δημοκρατική λειτουργία της ελληνικής κοινωνίας. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Βούλτεψη από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζεται αμέσως μετά ο κ. Γκιόλας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Περίσσεψε μέσα σε αυτή την Αίθουσα η λέξη χούντα. Και το χειρότερο είναι ότι αναφέρονται οι συνάδελφοι σε αυτή όχι επειδή είναι ανιστόρητοι αλλά επειδή κάνουν μια συνειδητή επιλογή. Όποιος έζησε ή γνωρίζει ή έμαθε ή άκουσε τι είναι χούντα, δεν τολμά να αναφέρει αυτή τη λέξη μέσα σε Κοινοβούλιο που λειτουργεί με δεδηλωμένη. Και να μην εκπλήσσεστε και να λέτε ότι έγινε μετάφραση από τα διατάγματα της χούντας, διότι η χούντα - όσοι το ξέρουν - μετά το 1970 προσπάθησε να δημιουργήσει μία προβιά, και χρησιμοποιούσε νόμους από κανονικές χώρες και μέσα σε αυτούς παραγέμιζε αυτά τα οποία η χούντα εκείνη, ήθελε ό,τι πιο καταστροφικό πέρασε από τη χώρα. Κατεστράφη η Κύπρος και ήταν το πιο φαύλο καθεστώς που πέρασε από εδώ, διότι άρπαξαν κάποιοι την εξουσία για το «μαγαζάκι» τους, και για να κάνουν μπίζνες με τον Τομ Πάπας και να τρώνε τα λεφτά από το «Τάμα του Έθνους». Βλέπετε κάτι τέτοιο σήμερα στην Ελλάδα, για να αναφέρεστε σε αυτό; Γνωρίζετε τι σημαίνει χούντα; Γνωρίζετε πώς κυβερνούσε η χούντα; Με διατάγματα και με κλειστό το Κοινοβούλιο και με βασανιστήρια και με ξερονήσια. Λοιπόν, δεν συνεχίζω σε αυτό. Θα έρθω σε αυτό που προανήγγειλε ήδη ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, ο Σπήλιος Λιβανός, διότι αν σας ακούσουμε, θα νομίζουμε ότι υπάρχει μια απέραντη χούντα σε όλον τον κόσμο. Για να δούμε, λοιπόν: Στην Ισπανία του Σάντσεθ και του Ιγκλέσιας ο πιο αυστηρός νόμος με ενημέρωση των αρχών, δέκα μέρες προειδοποίηση, ανακοίνωση ονομάτων διοργανωτών, αστυνομικό σύνδεσμο, βαριά πρόστιμα έως και 30.000 ευρώ και πολλά άλλα, ενώ αν πρόκειται να κλείσει δρόμος, το αίτημα για άδεια πρέπει να υποβληθεί τριάντα μέρες νωρίτερα. Απαγορεύονται οι διαδηλώσεις έξω από δημόσια κτήρια, Σάντσεθ και Ιγκλέσιας δεν άλλαξαν τίποτα από όλα αυτά. Και να σας πω και το ωραιότερο: Το σπίτι, η βίλα του Ιγκλέσιας, του φίλου σας, στο Γκαλαπαγάρ, που φυλάσσεται από την εθνοφρουρά, φυλάσσεται βάσει νόμου του Φράνκο του 1968. Αυτό απάντησε το Υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας σε ερώτηση Ισπανών βουλευτών, που ζητούσαν να μάθουν πόσοι απασχολούνται γύρω από την βίλα του Ιγκλέσιας. Τους είπαν «δεν μπορείτε, διότι βάσει του νόμου του 1968, αυτά είναι ζητήματα των μυστικών υπηρεσιών και δεν θα μπορούσαμε να θέσουμε σε κίνδυνο τα επιχειρησιακά μας σχέδια». Χούντα ο Ιγκλέσιας και η Ισπανία; Δεν νομίζω. Ποιος υπέγραψε τον πιο αυστηρό νόμο για τις διαδηλώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Μάρτιο του 2012; Ο Πρόεδρος Ομπάμα. Απαγορεύονται οι διαδηλώσεις, εάν πρόκειται για σημείο το οποίο παρακολουθείται από τις μυστικές υπηρεσίες, δηλαδή παντού. Μήπως θα τους πουν οι μυστικές υπηρεσίες πού παρακολουθούν στόχο; Χούντα και ο Ομπάμα, κύριοι συνάδελφοι; Και άκουσα κάτι και για τη Γαλλία και για τα «κίτρινα γιλέκα». Ξέρετε ότι εκεί ο νόμος - που το Σύνταγμά τους βασίζεται στη διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη - είναι πάρα πολύ αυστηρός. Τα «κίτρινα γιλέκα» μπορούν να συγκεντρώνονται σε πλατεία και να διαδηλώνουν αλλά απαγορεύεται να κάνουν πορεία. Και την τελευταία φορά που προσπάθησαν να πάνε στην Opera τους απαγορεύτηκε με παραπέτα, διότι κινδύνευε η ζωή και η περιουσία των καταστηματαρχών. Χούντα και η Γαλλία; Η κεντροαριστερή κυβέρνηση της Ιταλίας που θέλει τρεις μέρες αίτημα για άδεια στην Αστυνομία μετά από τρεις αναγγελίες διάλυση των διαδηλώσεων; Οι αυθόρμητες από το Facebook εκδηλώσεις - πρέπει να ξέρετε - καλύπτονται στην Ιταλία - την κεντροαριστερή Ιταλία - με διορισμό διοργανωτή επί τόπου. Όσο για τα αθλητικά που λέτε ότι άμα κερδίσει μια ομάδα ή άμα χάσει μια ομάδα, τι θα γίνει, στην Ιταλία οι τρεις υπεύθυνοι της «Φιορεντίνα» πλήρωσαν τρία τεράστια πρόστιμα, ακριβώς επειδή δεν απέτρεψαν να κλείσει ο δρόμος μετά από έναν τέτοιο αγώνα. Στη Βρετανία - καλά δεν χρειάζεται, γιατί μπορεί, ξέρω εγώ, να μην τους θεωρείτε και πολύ δικούς σας - πάντως και εκεί έχει και διοργανωτή, ο όποιος δίνει μέρα, ώρα, διαδρομή, ονόματα και διευθύνσεις υπευθύνων. Χούντα και η Βρετανία; Πορτογαλία, Αριστερά - ζήτω η Αριστερά, κανονικά, ο Κόστα, ο φίλος σας - γραπτή ενημέρωση δύο ημερών, η Αστυνομία καλείται να διαλύσει διαδήλωση για συγκεκριμένους λόγους και, κυρίως ,αν προκαλείται διατάραξη της κοινής ησυχίας. Χούντα και η Πορτογαλία; Η Σουηδία, η κοκκινοπράσινη συμμαχία, που μας την τσαμπουνάτε όλη μέρα; Εκεί να δείτε: Μια βδομάδα ενημέρωση, άδεια, η Αστυνομία μπορεί να επιβάλει γεωγραφικούς περιορισμούς, να απαγορεύσει κάθε εκδήλωση που παρακωλύει την κυκλοφορία. Χούντα και εκεί; Η Ολλανδία, η χώρα με τις περισσότερες διαδηλώσεις; Η Χάγη είναι πρώτη σε διαδηλώσεις. Τριάντα μέρες ενημέρωση για να κάνεις διαδήλωση στην Ολλανδία. Η Ρωσία, δεν ξέρω τώρα πού τοποθετείται - εν πάση περιπτώσει - πάντως και εκεί προειδοποίηση ημερών, γεωγραφικοί και τοπικοί προσδιορισμοί, απαγορεύεται έξω από φυλακές, δικαστήρια, ενεργειακές υποδομές, την προεδρική κατοικία, ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία για να προφυλάσσονται. Καναδάς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δώστε μου μισό λεπτό ακόμα, κυρία Πρόεδρε. Στον Καναδά σε όλες τις πολιτείες και σε όλες τις πόλεις πολύ αυστηροί νόμοι, πρόστιμα μέχρι και 5.000 δολάρια ακόμη και για πορεία άνω των πενήντα ατόμων ειδική άδεια. Αυστραλία, τα ίδια παντού και μάλιστα η αριστερή κυβέρνηση του Κουίνσλαντ έχει τον πιο σκληρό νόμο κατά των συναθροίσεων. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες σας είπα για τον Ομπάμα - τελειώνω με αυτό - εκεί να ξέρετε - εκτός αν είναι χούντα και οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς και η Αυστραλία, ξέρω εγώ ζούμε σε μια απέραντη χούντα και μόνο εσείς έχετε, ας πούμε, το δημοκρατικό κεκτημένο - υπάρχουν πάρα πολύ αυστηρά πρόστιμα. Και να ξέρετε ότι όποιος στις Ηνωμένες Πολιτείες - σε όλες τις πολιτείες - θέλει να κάνει διαδήλωση, υπογράφει ο διοργανωτής ένα είδος συμβολαιογραφικής πράξης για ζημιές και επίσης καταβάλλει τέλος για να μπορέσει να χρησιμοποιήσει τους δρόμους για δικό του λόγο, από 50 δολάρια μέχρι 3.000 δολάρια. Και εκεί χούντα; Και η Ρωσία χούντα; Και η Αμερική χούντα; Και η Αυστραλία χούντα; Και ο Καναδάς χούντα; Και όλη η Αριστερά και ο Ιγκλέσιας χούντα και μόνο εσείς είσαστε οι δημοκράτες; Δεν νομίζω ότι ισχύουν αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Γκιόλας από τον ΣΥΡΙΖΑ και αμέσως μετά να ετοιμάζεται ο κ. Δημοσχάκης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Επειδή διέβλεψα έναν θαυμασμό και μια ροπή προς την αστυνομοκρατία, την τάξη και τον νόμο στην προηγούμενη συνάδελφο και με όλη αυτή την απαρίθμηση αυτών των αυστηρών καθεστώτων, δεν ξέρω αν ο κύριος Υπουργός διαθέτει κάποια επίτιμη θέση για αριστίνδην πηλίκιο, δηλαδή, Αττικάρχη ΓΑΔΑ. Μεθαύριο μπορείτε να το διεκδικήσετε!
Να ανεβάσουμε λίγο τη θερμοκρασία. Κάνει κρύο!
Ευχαρίστως! Γιατί όχι; Σήμερα, λοιπόν, συζητείται στη Βουλή ένα νομοσχέδιο, στο οποίο όλοι είμαστε ομόφρονες, κύριοι συνάδελφοι - δεν ξέρω αν σας φαίνεται περίεργο - πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, σταγονιδίων θα έλεγα. Έχουμε όλοι την ίδια άποψη. Όσοι από μας το καταψηφίζουμε αλλά και εσείς που το υπερψηφίζετε, γνωρίζετε ότι το νομοσχέδιο αυτό δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστεί. Θα το διαπιστώσουμε σύντομα. Το φθινόπωρο μετ' ου πολύ. Ο ελληνικός λαός στη συντριπτική του πλειοψηφία αρνείται, αντιστρατεύεται, αποκρούει και θα καταργήσει στην πράξη οποιαδήποτε απόπειρα εφαρμογής του. Θα το αποκρούσει, διότι θίγει ευθέως και φαλκιδεύει το απαράβατο συνταγματικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι για τους Έλληνες πολίτες, ένα συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμα που ισχύει αδιακρίτως και ανεξαρτήτως του όγκου, του μεγέθους, του αριθμού των συμμετεχόντων σε μία συγκέντρωση, σε μία ειρηνική διαδήλωση, σε μία πορεία. Θα το αμφισβητήσει και θα το αντιπαλέψει, διότι έχει εδραία την πεποίθηση ότι το μέλημα της Κυβέρνησης για την υπερψήφισή του, αποβλέπει πρωτίστως στην καταστολή των λαϊκών αντιδράσεων που αναμένεται από το φθινόπωρο να δυναμώσουν και να διογκωθούν ενάντια στην ασκούμενη πολιτική της Κυβέρνησης, η οποία θα προκαλέσει τον οικονομικό όλεθρο στα πλατιά λαϊκά στρώματα των Ελλήνων πολιτών. Αυτό τρέμετε, κυρίες και κύριοι. Θα το αποκρούσει μετά βδελυγμίας, διότι η ψήφισή του αποσκοπεί στην αναβίωση των διατάξεων του χουντικής έμπνευσης ν.δ.794/1971- καλό είναι να τα ακούμε, για να μην ενοχλούνται κάποιοι - σε μία πιο εκλαϊκευμένη έκδοση στην καθομιλουμένη γλώσσα του σήμερα. Με ποιο δικαίωμα επιβάλλετε ουσιαστική απαγόρευση μιας αυθόρμητης και άμεσης λαϊκής αντίδρασης, θέτοντας τους αυταρχικής έμπνευσης κανόνες προειδοποιήσεων, προθεσμιών, καθορισμού οργανωτών υπευθύνων για μία ομάδα ή και ένα δυναμικό σύνολο ατόμων, υποομάδων, καθώς επίσης και συγκλινόντων ρευμάτων μεμονωμένων απλών πολιτών, που αυθορμήτως βγαίνουν και διαδηλώνουν, διεκδικώντας κάτι και απαντώντας σε κάποια αυθαίρετη ενδεχομένως απόφαση; Νομίζετε ότι η κοινωνική ζωή, οι συγκεντρώσεις και οι πορείες είναι προσκοπικοί περίπατοι με αρχηγούς και ομαδάρχες; Μία συνήθης και κοινότοπη πρόφαση των απαγορεύσεων που σχεδιάζετε στα χαρτιά, αλλά μεθοδικά προετοιμάσατε έμπρακτα, είναι η οδική ασφυξία και η ταλαιπωρία των οδηγών και των κινουμένων στις κεντρικές οδικές αρτηρίες της Αθήνας και στις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Το δοκιμάσατε με επιτυχία στο παρελθόν και πρόσφατα. Καμία πρόνοια, κανένας σχεδιασμός για εκτροπή της κυκλοφορίας και παροχέτευση μεθοδευμένα με σχέδιο των αυτοκινήτων από άλλους δρόμους! Επιδιώξατε, αντίθετα, συστηματικά να προκαλέσετε τη δυσφορία του κόσμου, με το γνωστό πλέον αφήγημα - το είπε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σας ανερυθρίαστα - για τους λίγους που κάνουν τη ζωή δύσκολη των πολλών. Την απάντηση θα σας τη δώσω με ένα παραδειγματάκι. Έπεσε στην αντίληψή μου πρόσφατα δημοσίευμα, όπου ένας δημοσιογράφος ανακρίνοντας ή προσπαθώντας να εκμαιεύσει από έναν οδηγό ταξί δυσφορία για το κυκλοφοριακό κομφούζιο, του ζητούσε να καταφερθεί ντε και καλά κατά των διαδηλωτών και της πορείας. Ξέρετε, εκείνα τα «Καταδικάζετε το τάδε;», κ.λπ.. Μετά από πιεστικές και φορτικές ερωτήσεις και προτροπές να αποκηρύξει και να καταγγείλει τους διαδηλωτές, ο ταξιτζής ατάραχος του απαντά «Εμείς συμβουλευόμαστε για τις εναλλακτικές διαδρομές τις ηλεκτρονικές εφαρμογές του κινητού μας τηλεφώνου και έτσι πάμε στη δουλειά μας. Και στο τέλος, δεν θέλω και δεν μου επιτρέπεται να στερήσω από τους συμπολίτες μου το δικαίωμα να συγκεντρωθούν, να φωνάξουν, να διαδηλώσουν και να διαμαρτυρηθούν». Οι ταξιτζήδες γνωρίζουν, η Τροχαία όχι. Δεν θα ήθελα να καταπιαστώ με άλλες επιμέρους ρυθμίσεις του νομοσχεδίου. Όμως, αυτή η επιδιωκόμενη πρόληψη μορφών βίας, όπως η ριζοσπαστικοποίηση, με προκαλεί, κύριοι συνάδελφοι. Τι σημαίνει για σας «ριζοσπαστικοποίηση»; Είναι κάτι ύποπτο, παράνομο, κάτι σαν μήτρα του εξτρεμισμού και της αναρχίας; Αν είναι έτσι, νομίζω, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας - εκτός από εσάς, κύριε Υπουργέ - ότι απαρνείσθε τον γεννήτορα της παράταξής σας. Η Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις, δηλαδή η γνωστή ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή, θα ριχθεί από σας τους ίδιους στην πυρά ως ύποπτη, αναρχική και τρομοκράτης; Έχετε σπέρμα μέσα σας ριζοσπαστικοποίησης; Μάλλον τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, είχατε στο μυαλό σας, αλλά ατυχώς ΕΡΕ σας προέκυψε. Όλοι αυτοί οι στρατηγικοί σχεδιασμοί κατά της βίας, οι αυστηρές και απαγορευτικές προϋποθέσεις κατά των διαδηλώσεων δεν στοχεύουν στην προάσπιση της τάξης, την ασφάλεια και την κοινωνική ειρήνη. Ο μύχιος σκοπός της Νέας Δημοκρατίας είναι η καθυπόταξη του ελεύθερου φρονήματος των πολιτών, η αποθάρρυνση και αποτροπή στην ανάμιξη και ενεργή συμμετοχή στην πολιτική ζωή, στην ακώλυτη άσκηση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους, στη διεκδίκηση κοινωνικών, εργασιακών και οικονομικών αιτημάτων. Με άλλα λόγια βάλλει κατά των θεμελιωδών ελευθεριών του πολίτη και της ίδιας της δημοκρατίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τα καταφέρει η Κυβέρνηση και οι πρόθυμοι συνοδοιπόροι της; Όχι, γιατί ο νόμος δεν θα περάσει! Δεν θα εφαρμοστεί στην πράξη!
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε, που ήσασταν και συνεπής στον χρόνο σας. Τώρα τον λόγο έχει ο κ. Δημοσχάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από σαράντα πέντε χρόνια καταργείται το παρωχημένο νομοθετικό διάταγμα του 1971 για τις δημόσιες συναθροίσεις. Όσες φορές αποφάσισε το ελληνικό κράτος να απαγορεύσει ανοιχτή συγκέντρωση και πορεία, πολιορκήθηκε η Αθήνα και καταστράφηκε το εμπορικό κέντρο. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Νοέμβριο του 1998, βραδιά επίσκεψης του πρώην Προέδρου της Αμερικής Μπιλ Κλίντον; Σήμερα θεσπίζεται σύγχρονο νομικό πλαίσιο με διττή στόχευση, κατά πρώτον την υπεράσπιση του ατομικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι των πολιτών, όπως προβλέπει το άρθρο 11 του Συντάγματος και, κατά δεύτερον, την προστασία της δημόσιας ασφάλειας, της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πόλης. Είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα η οποία δεν διαθέτει θεσμικό ρυθμιστικό πλαίσιο για την οργάνωση διαδηλώσεων και συναθροίσεων σε δημόσιο χώρο, μολονότι το άρθρο 11 του Συντάγματος του 1975 προέβλεπε ότι όλοι οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ησύχως και αόπλως, όπως ο νόμος ορίζει. Δυστυχώς, το ελληνικό κράτος δεν είχε την πρόνοια και τη γενναιότητα να εξασφαλίσει επί σαράντα πέντε χρόνια τον ρυθμιστικό νόμο όπως όφειλε έναντι του λαού, της δημοκρατίας και της ιστορίας του. Απώτερος σκοπός του υπό συζήτηση νομοσχεδίου είναι το δικαίωμα του συνέρχεσθαι να μην ασκείται με καταχρηστικό τρόπο. Ήρθε η στιγμή να εγκαταλείψουμε το ασαφές πλαίσιο που πηγάζει από το σύνολο των νομοθετικών διαταγμάτων και να κλείσει το νομοθετικό συνταγματικό κενό, ένα κενό που κατέστησε την Αθήνα ορμητήριο βίας και εγκλήματος. Είναι η μόνη πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε σχέση με τις άλλες, που δεν λάμπει. Είναι η μόνη που δέχεται επί δεκαετίες ιδιότυπη πολιορκία. Η ευθύνη βαραίνει όλους μας, πάνω από όλα όμως τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Για πρώτη φορά θεσμοθετείται ο ρόλος του οργανωτή της συγκέντρωσης και της ενδεχόμενης πορείας. Επίσης, προβλέπεται ο διαμεσολαβητής των αρχών, καθώς και σημαντικοί δίαυλοι των φορέων στο πλαίσιο της συνεννόησης και της επικοινωνίας. Με αυτόν τον τρόπο, οι ενέργειες αποκτούν πρόσωπο και ταυτότητα, δηλαδή αρμοδιότητα και ευθύνη, όπως πρέπει να λειτουργούμε σε μια ευνομούμενη δημοκρατία. Η ευθύνη είναι ο πυρήνας της δημοκρατίας. Ευθύνη που θα φτάνει έως και την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας από τους συμμετέχοντες στη συνάθροιση. Θα αντιμετωπιστούν έτσι τα φαινόμενα του γνωστών που ασκούνται στη βία οι οποίοι προσπαθούν να μετατρέψουν την άσκηση ενός δημοκρατικού δικαιώματος σε εστία διάπραξης σοβαρών εγκλημάτων και αξιόποινων πράξεων. Αυτά τα περιστατικά θίγουν και διαστρεβλώνουν την ουσία και τη στόχευση των διαδηλώσεων και υπονομεύουν την αξιοπιστία τους με αποτέλεσμα ουδείς να τις παίρνει στα σοβαρά. Θίγουν και όσους λαμβάνουν μέρος σε αυτές. Καταθέτω απλόχερα την εμπειρία μου και σας υπενθυμίζω χαρακτηριστικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Αθήνα αλλά και σε άλλες πόλεις της χώρας τα τελευταία σαράντα πέντε χρόνια. Ξεχωρίζω την περίοδο Μάρτιος 2006- Μάρτιος 2008. Πραγματοποιήθηκαν για το άρθρο 16 του Συντάγματος, περίπου σαράντα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια επιπέδου Πολυτεχνείου. Το νομοθετικό κενό αποτελούσε πρόσφορο έδαφος για τις ομάδες που ασκούνται στη βία και παρεισφρέουν στις διαδηλώσεις. Εκτός από αυτά σημειώνονταν ημερησίως πολλές συγκεντρώσεις και πορείες σπάζοντας το ρεκόρ των είκοσι τριών την ημέρα. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η Αθήνα να βρίσκεται σε διαρκή και ιδιότυπη πολιορκία και να δυσλειτουργεί σε όλα τα επίπεδα. Ξεχωρίζω το περιστατικό πυρπόλησης του στεγάστρου στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, εκεί όπου στέκεται όρθιος ο τσολιάς της Προεδρικής Φρουράς. Επίσης, ξεχωρίζω την επανάληψη του νέου πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου την 15η Μαρτίου 2007 που είχε ως στόχο την πρόκληση σοβαρών ζημιών στο κέντρο της Αθήνας. Οι δυσμενείς πληροφορίες που προέβλεπαν την πυρπόληση της Αθήνας ενεργοποίησαν το αρχηγείο της αστυνομίας και την εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Το συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε ήταν ογκωδέστερο σε σχέση με τα προηγούμενα, ενώ η σκληρότητα των συνθημάτων ράγιζε τις πέτρες και τα μάρμαρα της Αθήνας. Ωστόσο τα μέτρα περιφρούρησης και αυτοπροστασίας ήταν μοναδικά, γιατί σε αρνητική περίπτωση θα ασκείτο ποινική δίωξη και στους ηθικούς αυτουργούς. Δεν σημειώθηκαν συγκρούσεις, δεν σημειώθηκαν τραυματισμοί και δεν πετάχτηκε ούτε ένα πετραδάκι. Με αφορμή την προαναφερόμενη εξέλιξη το αρχηγείο της αστυνομίας συνέστησε ομάδα εργασίας επιστημόνων που ερευνούσε και μετέφρασε το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απώτερος στόχος ήταν να σχεδιαστεί ένα ρυθμιστικό πλαίσιο που θα αφορούσε τις δημόσιες συναθροίσεις όπως προβλεπόταν από το Σύνταγμα του 1975. Προέκυψε ως συνισταμένη ένας νόμος πρωτόλειος για τα ελληνικά δεδομένα. Δυστυχώς, δεν ήταν ώριμα τα πράγματα και αυτός ο νόμος δεν είχε θετική κατάληξη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, είχατε μία ιστορική ευκαιρία να ρυθμίσετε αποτελεσματικά το ζήτημα ως Κυβέρνηση κατά την πρόσφατη αναθεώρηση του Συντάγματος και μάλιστα είχατε την πλειοψηφία της προτείνουσας Βουλής. Επιλέξατε να μην το δρομολογήσετε. Φυσικά δεν είναι τυχαίο. Ωστόσο οι σημερινές κραυγές για περίοδο άλλης εποχής και στέρησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν συνάδουν με την τότε απραξία σας. Ανεχθήκατε επί τεσσεράμισι χρόνια το νομοθετικό διάταγμα του 1971. Οι ιδεολογίες πρέπει να μετουσιώνονται σε γράμμα του νόμου που να αναβαθμίζει τη ζωή των πολιτών. Κύριε Γκιόλα, αναμένουμε την ειλικρίνεια και την επιβράβευσή σας γιατί τολμούμε, έστω και καθυστερημένα, να εξασφαλίσουμε τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 11 του Συντάγματος, όπως ο νόμος ορίζει και όχι να απειλείτε ότι θα καταργήσετε εν τοις πράγμασι τον νόμο του ελληνικού κράτους. Επιθυμούμε, η χώρα μας, η πρωτεύουσά μας και όλες οι πόλεις να μην είναι όμηροι της ανομίας επειδή κάποιοι έτσι το θέλουν. Σήμερα νομοθετείται το αυτονόητο. Δικαιώματα δεν έχουν μόνο εκείνοι που διαδηλώνουν.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ συντομεύετε.
Κλείνω, κυρία Πρόεδρε. Δικαιώματα έχουν και οι ιδιοκτήτες καταστημάτων του κέντρου της Αθήνας που βλέπουν την περιουσία τους να καταστρέφεται και τις δουλειές τους να μειώνονται. Δικαιώματα έχουν και αυτοί που εργάζονται σε αυτά. Δικαιώματα έχουν και όσοι θέλουν να μετακινηθούν ελεύθερα στην Αθήνα και ταλαιπωρούνται αδικαιολόγητα. Δικαιώματα έχουν και οι ασθενείς που μεταφέρονται με τα ασθενοφόρα. Η Ελλάδα εκπέμπει νομιμότητα και ασφάλεια. Κύριε Υπουργέ, σας ευχαριστούμε πολύ διότι ως Εβρίτες είμαστε ικανοποιημένοι από το ότι υπερασπιστήκατε τα σύνορα.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ.
Η συνέχιση αυτής της πολιτικής και της υλοποίησης αυτών των σχεδίων μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Αν ανταποκριθείτε στα τελευταία αιτήματά μας, θα σας ευχαριστούμε πολλαπλά. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Ελάτε, κύριε Μπάρκα. Έχετε τον λόγο για έξι λεπτά. Σας παρακαλώ πολύ να κρατάμε τον χρόνο. Σας είπα ότι είναι άλλοι εκατό συνάδελφοι.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή συζήτηση του σχεδίου νόμου γίνεται υπό ένα νέο πρίσμα. Έχουμε στα χέρια μας την επίσημη μετάφραση από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών της απόφασης του δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό με τη «NOVARTIS». Γράφει η μετάφραση της απόφασης αυτής: «Η εναγόμενη «NOVARTIS» Ελλάς μαζί με τον υπάλληλο 1 τον υπάλληλο 2 και άλλους γνωστούς και άγνωστους, εσκεμμένα και σκόπιμα ένωσαν τις δυνάμεις τους, συνωμότησαν, συνέργησαν και συμφώνησαν μαζί και μεταξύ τους κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και να πειστεί ο εν λόγω αλλοδαπός αξιωματούχους να χρησιμοποιήσει την επιρροή του ενώπιον αλλοδαπής κυβέρνησης, προκειμένου να επηρεαστούν πράξεις και αποφάσεις της εν λόγω Κυβέρνησης και υπηρεσιών αυτής, ώστε να συνδράμουν τη «NOVARTIS Ελλάς», προκειμένου να εξασφαλιστεί ή να διατηρηθεί επιχειρησιακή δραστηριότητα ή να κατευθυνθεί επιχειρηματική δραστηριότητα προς την «NOVARTIS Ελλάς»». Τι μας λέει, αγαπητοί συνάδελφοι, η απόφαση αυτή; Ότι πρέπει να τελειώσει η παραφιλολογία. Ότι κατά τη διάρκεια της Κυβέρνησης του κ. Σαμαρά, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ είχαμε δυστυχώς, αυτήν την εξέλιξη: Κυβερνητικοί σύμβουλοι, Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι, κυβερνητικοί αξιωματούχοι να έχουν σχέσεις με την «NOVARTIS» Ελλάς. Το έγγραφο, λοιπόν, αναφέρει ρητά την εμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης στο σκάνδαλο «NOVARTIS». «Το δικαίωμα», κύριε Υπουργέ, «στη συνάθροιση δεν υπόκειται σε καθεστώς άδειας, αναγγελίας ή προληπτικού ελέγχου από τις αστυνομικές αρχές, όπως σε ανώμαλες περιόδους». Αυτά γράφει, κύριε Υπουργέ, ο κ. Γεραπετρίτης το 2017 στον τόμο για την ερμηνεία του Συντάγματος. Είναι Υπουργός της Κυβέρνησης που τώρα υπηρετείτε, της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, της Δεξιάς. Κύριε Υπουργέ, σας το είπα και στην επιτροπή. Απορώ πώς νιώθουν οι σύντροφοί σας, όλοι αυτοί οι οποίοι σήκωναν την ελληνική σημαία και ήταν στο μέτωπο της πορείας του Πολυτεχνείου όλα αυτά τα χρόνια. Πώς νιώθουν που έχουν εσάς, αυτόν τον Υπουργό, να έρχεται τώρα και να φέρνει αυτό το νομοσχέδιο το οποίο καταπατά το Σύνταγμα και τα δικαιώματα των πολιτών. Επίσης, κύριε Υπουργέ, η κ. Ζαΐρη, η Πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων, εκφράζει για το σχέδιο νόμου έντονες αντιρρήσεις. Σύμφωνα, λοιπόν, με την Πρόεδρο, το θεσμικό πλαίσιο που ήδη υπάρχει είναι επαρκές. Λέει ακριβώς ότι το ήδη ισχύον νομικό πλαίσιο είναι επαρκέστατο. Εσείς, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, έρχεστε και τι κάνετε; Νομοθετείτε σε ένα επαρκέστατο νομοθετικό πλαίσιο διότι θέλετε να περάσετε τις δικές σας δεξιές και - δυστυχώς - ακροδεξιές απόψεις. Κύριε Χρυσοχοΐδη, τις προηγούμενες μέρες, δυστυχώς για τη χώρα μας - όχι για εσάς, ούτε για την Κυβέρνηση - αλλά δυστυχώς για τη χώρα μας, δεν περάσατε καλά στο Ευρωκοινοβούλιο. Δεν είχατε καλές στιγμές στο Ευρωκοινοβούλιο παρά την προσπάθεια σας για το αντίθετο. Συγκεκριμένα στη συζήτηση της αρμόδιας επιτροπής εσείς, ο άλλος Υπουργός, ο κ. Μηταράκης και ο κ. Κουμουτσάκος από ευρωβουλευτή των σοσιαλιστών σας χαρακτήρισαν ως ακροδεξιό. Οι άλλοι δύο ανήκουν στη Νέα Δημοκρατία χρόνια, αλλά εσείς, κύριε Χρυσοχοΐδη, λέει, ότι χρησιμοποιείτε ακροδεξιά ρητορική. Αναρωτιούνται οι πολίτες γιατί φέρνετε αυτό το νομοσχέδιο τώρα. Γνωρίζετε, κύριε Χρυσοχοΐδη, καλά γιατί το κάνετε αυτό, αλλά πρέπει να ενημερώσετε και τους πολίτες. Γιατί η ύφεση στην οικονομία, κύριε Υπουργέ, είναι πέρα από τις προβλέψεις σας. Γιατί η ανεργία και η απώλεια θέσεων εργασίας έχει φτάσει στο επίπεδο του 2015, σε δυσθεώρητα επίπεδα. Γιατί κύριε Υπουργέ, έχουμε εικόνες παιδιών που λιποθυμούν στα σχολεία επειδή οι γονείς τους δεν έχουν δουλειά. Αυτά είναι πράξεις της Νέας Δημοκρατίας. Γι' αυτό λοιπόν κύριε Υπουργέ, φαίνεται ότι μετά από απαίτηση βεβαίως των ανθρώπων που πήραν χρήματα από τη λίστα Πέτσα - από την αναγγελία μάλλον του νομοσχεδίου - φέρνετε το νομοσχέδιο αυτό. Είστε μόνοι σας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Χρυσοχοΐδη είστε μόνος σας σε αυτή την πορεία; Στηρίζετε μόνοι σας το χουντικής έμπνευσης σχέδιο νόμου το οποίο συζητούμε αυτή τη στιγμή στην Ολομέλεια; Κύριε Χρυσοχοΐδη, βρήκατε και δεκανίκια, βρήκατε την Ελληνική Λύση, η οποία στηρίζει την προσπάθειά σας αυτή. Αλλά βρήκατε και Βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής, οι οποίοι στηρίζουν αυτό το νομοσχέδιο. Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία, η Ελληνική λύση και το Κίνημα Αλλαγής στηρίζουν το νομοσχέδιο αυτό. Οι Βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής στηρίζουν το νομοσχέδιο αυτό, όχι ο κόσμος του Κινήματος, όχι ο απλός ψηφοφόρος του Κινήματος Αλλαγής, διότι αυτοί γνωρίζουν ότι για ακόμα μία φορά η ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής ωθεί στην απογοήτευση τους ψηφοφόρους του Κινήματος Αλλαγής. Μαζί λοιπόν θα ψηφίσετε το νομοσχέδιο αυτό της καταστρατήγησης των ελευθεριών, των δικαιωμάτων της κοινωνίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης κ. Χήτας για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς συζητάμε εδώ μέσα σήμερα, για τι μιλάμε. Ακούω τόση ώρα την πλευρά της αριστεράς πτέρυγας να διαμαρτύρεται. Δεν ακούμε προτάσεις, όμως, κύριοι. Σας αρέσει εσάς αυτή η εικόνα; Μιλάει κανείς - δεν μιλάω για το νομοσχέδιο του Χρυσοχοΐδη τώρα εγώ - ότι πάνε να απαγορευτούν οι διαδηλώσεις, ότι πάνε να απαγορευτούν οι πορείες, οι διαμαρτυρίες; Κανείς δεν είπε τέτοιο πράγμα. Γιατί άκουσα την κ. Παπαρήγα, άκουσα τον κ. Βαρουφάκη να λένε για τις ιστορικές διαδηλώσεις, για το τι πέτυχε ο κόσμος και τι πέτυχε η ανθρωπότητα και φτάσαμε μέχρι εδώ. Μα, είναι αναφαίρετο δικαίωμα και πρέπει να διαδηλώνουμε και πρέπει να διαμαρτυρόμαστε, πρέπει όμως και κάποια στιγμή στην κοινωνία αυτή να μπει μια τάξη. Και να διαμαρτυρόμαστε και να διαδηλώνουμε και να διεκδικούμε τα δίκαιά μας, αλλά ταυτόχρονα να σεβόμαστε την περιουσία του κόσμου, να μην σπάμε, να μην είμαστε μέσα στην ανομία, να μην καίμε, να μην δολοφονούμε, να μην έχουμε τέσσερις - πέντε επετείους κάθε χρόνο μέσα στη χώρα αυτή όπου κλείνουν τα πάντα, ρημάζουν τα πάντα, μετατρέπεται η χώρα μας σε εμπόλεμη ζώνη και σφάζονται μεταξύ τους μπαχαλάκηδες με αστυνομικούς. Τι σχέση έχει τώρα το μπάχαλο με τις πορείες και τις διαδηλώσεις; Κύριε Χρυσοχοΐδη, εμείς θα το ψηφίσουμε το νομοσχέδιο με βαριά καρδιά και θα σας πω γιατί. Αλλά να σας θέσω ένα ερώτημα. Κύριε Υπουργέ, είστε ένας επιτυχημένος γενικώς στο πόστο αυτό Υπουργός και επί εποχής ΠΑΣΟΚ και τώρα. Έχετε την αίσθηση - εγώ θα πω την ψευδαίσθηση - ότι θα μπορέσετε να καταφέρετε κάτι νομοθετώντας σήμερα; Θα σας θέσω ένα ερώτημα. Αν σήμερα ήταν Παρασκευή, αν η χθεσινή πορεία στον πεζόδρομο είχε γίνει αύριο ή την Παρασκευή, θεωρείτε ότι οι «μπάχαλοι» με το νομοσχέδιο αυτό σε ισχύ δεν θα σπάγανε, δεν θα ρημάζανε ή δεν θα κατεβάζανε τις βιτρίνες στην Ερμού πριν από δεκαπέντε μέρες ή δεν θα χαλάγανε τις ζαρντινιέρες του Μπακογιάννη; Τι θα προσέφερε το νομοσχέδιο αυτό; Πείτε μας λίγο για να καταλάβουμε. Γιατί νομοθετούμε, νομοθετούμε, αλλά εδώ δεν κοιτάμε την ουσία. Οι μεν γκρινιάζουν για να «χαϊδεύουν» τους πελάτες τους, τους οποίους τώρα τους «χαϊδεύουν» και τους ξεσηκώνουν, αλλά όταν κυβερνάνε τους αποκλείουν, γιατί διοικούν και κυβερνάνε με ΜΑΤ και κλούβες. Τότε είναι αντίπαλοι, τώρα είναι μαζί τους. Μας είπε ο συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γκιόλας νομίζω, «από τον Σεπτέμβρη θα δείτε τι θα γίνει». Πού το ξέρετε εσείς, συνάδελφε; Έχετε πληροφορίες, ξέρετε ότι από τον Σεπτέμβρη θα έχουμε επεισόδια; Μήπως τους κατευθύνετε εσείς; Πού το ξέρετε εσείς ότι από τον Σεπτέμβριο θα έχουμε επεισόδια; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Το ξέρετε; Τι κάνετε; Υποκινείτε τη βία; Δεν κατάλαβα πραγματικά τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μας προανήγγειλε τη βία σήμερα; Ο ΣΥΡΙΖΑ τι κάνει ακριβώς; Πού το ξέρετε εσείς ότι από τον Σεπτέμβρη θα έχουμε βία και ότι ο λαός θα δώσει τις απαντήσεις στον δρόμο; Γιατί ο λαός δίνει τις απαντήσεις και με το ΚΚΕ, αλλά δεν ανοίγει ρουθούνι. Γιατί εκεί είναι όλα οργανωμένα και όπως πρέπει να είναι οι διαδηλώσεις και είναι παράδειγμα και το λέμε, γιατί αυτό λέει η λογική. Δεν μας ενδιαφέρει το κομματικό. Αυτό λέει η λογική. Αλλά το άλλο τι είναι ακριβώς, το μπάχαλο; Για να καταλάβω. Κύριε Χρυσοχοΐδη, τι θα προσφέρει στα γήπεδα αυτή η ιστορία; Ξαναλέω ότι εμείς το ψηφίσουμε το νομοσχέδιο, με βαριά καρδιά και θα σας πω γιατί. Γιατί είστε αριστεροφοβικοί. Φοβάστε να μην τους θυμώσετε. Σας είπαμε ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι και πολύ light, γιατί θα έπρεπε να είναι κακούργημα οι ποινές, κύριε Χρυσοχοΐδη, και όχι πλημμελήματα. Μόνο έτσι θα αποτρέψουμε την ανομία, τη βία, το μπάχαλο και όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας. Υπάρχει ένας Βουλευτής εδώ μέσα από οποιαδήποτε παράταξη - δεν με ενδιαφέρουν οι παρατάξεις - , λογικός άνθρωπος, που να θέλει να σπάνε κάποιοι άνθρωποι στην πατρίδα μας, τα μαγαζιά μας, τις πλατείες μας, να βανδαλίζουν αγάλματα, να σπάνε μαγαζιά, να καίνε αυτοκίνητα; Υπάρχει ένας; Από εσάς, λοιπόν, που δεν ψηφίζετε το νομοσχέδιο αυτό - και καλά κάνετε - μία πρόταση δεν άκουσα για το πώς θα αντιμετωπίσουμε το μπάχαλο, πώς θα πιάσουμε τους «γνωστούς άγνωστους». Μία πρόταση! Γιατί δεν βοηθάτε και εσείς στον δρόμο αυτό να πείτε «όχι, θα βοηθήσουμε», ξέρουμε ποιοι είναι. Αλλά οι διαδηλώσεις διαδηλώσεις! Τι σχέση έχει η διαδήλωση και η διαμαρτυρία με τη μπαχαλοποίηση του κράτους και την ανομία και το κάψιμο; Τι σχέση έχουν, κύριε Υπουργέ - πραγματικά σας το λέω - οι διαδηλώσεις με το 2006 στο Πολυτεχνείο; Θυμάστε την υπόθεση της ζαρντινιέρας; Το 2007 στο Λαύριο τη δολοφονία του Φιλόπουλου; Το 2008 τα Δεκεμβριανά, που δύο εβδομάδες χτυπιόντουσαν μεταξύ τους; Το 2010 τη Marfin, που χάσαμε ανθρώπους, το 2018 στο Πισοδέρι στις Πρέσπες που είχαμε δεκαέξι τραυματίες, το 2020 θυμάστε σε Λέσβο και Χίο τι ξύλο φάγανε οι Έλληνες; Τι είναι αυτά τώρα, για να καταλάβω; Αυτές τις διαδηλώσεις θέλουμε; Ή θα πάρουμε μια απόφαση να μπορέσουμε να επιβάλουμε την τάξη στη χώρα, με το δικαίωμα της διαμαρτυρίας που όλοι θέλουμε ή θα ικανοποιεί ο καθένας το ακροατήριό του, και εσείς τους «μπάχαλους» που είτε τους θέλετε τώρα μαζί σας, είτε τους έχετε απέναντί σας όταν κυβερνάτε. Έτσι είναι, κύριε Χρυσοχοΐδη. Θα μου απαντήσετε σας παρακαλώ πολύ μετά αν πιστεύετε ότι θα λύσει ένα πρόβλημα αυτό το νομοσχέδιο. Θα κλείσω, κυρία Πρόεδρε, γιατί ακούσαμε πολλά σήμερα, με το εξής. Τι είναι βία; Ακούσαμε να λέγεται ότι «βία είναι το δικαίωμα του ανθρώπου που το αφαιρείτε εσείς». Θα σας πω εγώ τι είναι βία, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς, που κυβερνήσατε. Γιατί εμείς δεν κυβερνήσαμε, δεν νομοθετήσαμε, δεν είχαμε τη δυνατότητα για τρία, τέσσερα, πέντε χρόνια να διοικήσουμε τη χώρα, να νομοθετήσουμε, να μην τα καταφέρουμε και τώρα να λέμε άλλα. Εσείς την είχατε τη δυνατότητα αυτή. Θα σας πω εγώ τι είναι βία. Ξέρετε τι είναι βία, εσείς που επικαλείστε τη βία σήμερα; Βία είναι τα μνημόνια που υπογράψατε. Αυτό είναι βία. Βία είναι τα «μαγαζιά» που στήσατε και ακούμε δεξιά και αριστερά τις κασέτες, τα «White House», αυτά είναι βία και προώθηση στον κόσμο. Βία είναι τα παραδικαστικά που ακούμε, βία είναι οι σπασμένες βιτρίνες των Ελλήνων ιδιωτών, βία είναι τα καμένα αυτοκίνητα, βία είναι η φτωχοποίηση του Έλληνα πολίτη, βία είναι το ξεπούλημα της Μακεδονίας, βία είναι η ισλαμοποίηση της χώρας με τη βία, βία είναι το μπάχαλο. Αυτό είναι βία. Βία είναι τα υπό κατάληψη πανεπιστήμια που εσείς επικροτείτε. Αυτά είναι βία. Κύριε Χρυσοχοΐδη, θα πω και ένα τελευταίο, άσχετο με το νομοσχέδιο, διότι δεν έχω χρόνο και με αυτό θα κλείσω, κυρία Πρόεδρε. Είχαμε μια πολύ άσχημη είδηση σήμερα και θα έπρεπε να διαδηλώσουμε όλοι, να κινηθούμε. Δεν θέλω να πιστέψω ότι είναι αλήθεια. Έχω μια πρώτη πληροφορία ότι ο πρόεδρος της ένωσης δημοσιογράφων και διεθνών κοινωνικών μέσων της Τουρκίας δήλωσε πριν από λίγα λεπτά ότι το συμβούλιο της επικρατείας ακύρωσε ομόφωνα την απόφαση της Αγίας Σοφίας με ημερομηνία 27-11-1934 και πρέπει να γίνει τζαμί. Η τελεία μπήκε, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Είναι η ανάρτησή του πριν από λίγα λεπτά στο twitter. Ελπίζω να μην επιβεβαιωθεί αυτή η είδηση.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Λιακούλη από το Κίνημα Αλλαγής και αμέσως μετά ο κ. Κέλλας από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κυρία συνάδελφε.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, το νομοσχέδιο που συζητάμε αποτέλεσε για το Κίνημα Αλλαγής αντικείμενο ενδελεχούς πολιτικής ανάλυσης, σοβαρής μελέτης, ιδιαίτερης προσέγγισης, προκειμένου σήμερα να μπορούμε να συζητάμε για ένα νέο νομοσχέδιο σε σχέση με αυτό που μας φέρατε, κύριε Υπουργέ. Οι παρεμβάσεις μας άλλαξαν το νομοσχέδιο. Επιλέξαμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτόν τον δρόμο με απόλυτη συνείδηση και συναίσθηση του καθήκοντός μας ως αξιόμαχη Αντιπολίτευση, με θέσεις, προτάσεις, αντιρρήσεις, κόκκινες γραμμές, με σαφή αναγνώριση του ορθού και του λάθους. Επιλέξαμε να είμαστε χρήσιμοι και όχι λαϊκιστές, επιλέξαμε συνειδητά τον δρόμο της ευθύνης, τον δύσκολο δρόμο της συνέπειας απέναντι στο σύγχρονο δημοκρατικό κράτος, στο κράτος δικαίου που αξιώνει να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα όλων όμως και όταν αυτά συγκρούονται, να ρυθμίζονται από τους θεσμικούς εγγυητές. Αυτός ήταν ο δρόμος που διάλεξε το Κίνημα Αλλαγής. Ήταν μια επιλογή σοβαρής και υπεύθυνης στάσης, με δουλειά, προτάσεις, διορθώσεις, με επίπονο και επίμονο διάλογο μέσα στην επιτροπή. Βλέπετε, μοιραία είμαστε πάλι αυτοί που σηκώσαμε το βάρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, γιατί πάλι εσείς δεν μπορέσετε σε αυτό να ανταποκριθείτε. Σήμερα, δια του εισηγητή της η Αξιωματική Αντιπολίτευση κ. Ραγκούση, ο οποίος μας είπε με στεγνό στόμα - σας άκουσα να ζητάτε νερό - και όπως διαπιστώσαμε με τρεμάμενη φωνή - δύσκολο πράγμα βλέπετε τα διαπιστευτήρια, ειδικά αν έχεις πει ακραία πράγματα, όπως το αλησμόνητο: «είναι ο πιο ανέντιμος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης» για τον πρώην πρωθυπουργό και τώρα αρχηγό σας - κάνατε ένα φλας μπακ, επιλεκτικό βέβαια, με λίγο απ' όλα. Τα μπερδέψατε τα πράγματα. Μας φέρατε τα κίτρινα γιλέκα, λίγο από χρεοκοπία το πήγατε, λίγο από δήθεν αβρότητα πρώην συντρόφων, αγαπητέ Μιχάλη, μαζί με επίπληξη. Τον μαλώσατε τον Υπουργό. «Ανάμεσα σε ποιους κάθεσαι;», του είπατε. Ίχνος αυτοκριτικής αλήθεια, κύριε εισηγητά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης! Ανάμεσα σε ποιους κάθεστε εσείς και σε ποιους καθίσατε κατά καιρούς; Τη μνήμη μου ανακαλώ και τι να πρωτοθυμηθώ; Να θυμηθώ το ΠΑΣΟΚ, το Κίνημα Αλλαγής, ξανά το ΠΑΣΟΚ, την Ώρα Αποφάσεων; Μήπως δεν ήσασταν εσείς Αναπληρωτής Υπουργός του κ. Αβραμόπουλου; Στο ίδιο τραπέζι δεν καθόσασταν με τον κ. Βορίδη στην κυβέρνηση Παπαδήμου; Μιλήσατε σήμερα και για το Συμβούλιο της Επικρατείας, κραδαίνοντας τα έγγραφα στο χέρι και λέγοντας «θα σας πάω εκεί». Εμ, δεν πάτε! Εκεί πήγαν οι δήμαρχοι για το υπερταμείο και τα δέκα χιλιάδες εκατόν δεκαεννέα ακίνητα που δεσμεύσατε μέσα σε μία νύχτα. Κόλαφος ήταν για εσάς η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Σας έδωσε, λέγοντας ότι παράνομα και καταχρηστικά η κυβέρνησή σας δέσμευσε μέσα σε μία νύχτα ολόκληρη την περιουσία του ελληνικού λαού με μια παράνομη απόφαση για την οποία θα κληθείτε να απολογηθείτε. Και να μας πείτε γιατί αλήθεια δεσμεύσατε τα ακίνητα στις 19 Ιουνίου και ξεκινήσατε να τα ελέγχετε στις 28 Ιουνίου για να βρείτε ποια ήταν και ποια δεν ήταν εξαιρετέα. Ήσασταν κι εσείς, κυρία Πρόεδρε, που μας θυμίσατε τις αποφάσεις της αστυνομικής διεύθυνσης επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, παρακαλώ, της Αριστεράς, το 2017 όταν ήρθε ο κ. Μακρόν και το 2019 όταν ήρθε η κ. Μέρκελ που απαγορεύσατε τις συναθροίσεις και τις δημόσιες διαδηλώσεις. Τι έχετε να πείτε γι' αυτά; Πόσο κοντή μνήμη νομίζετε ότι έχει ο ελληνικός λαός; Νομίζετε ότι δεν βλέπει, ότι δεν παρακολουθεί; Εγώ προσωπικά, συμμερίζομαι όλα τα συγκλονιστικά που συμβαίνουν στο κόμμα σας, στο εσωτερικό σας. Γι' αυτό και βέβαια υιοθετείτε και ακραίες θέσεις και βερμπαλισμούς. Θέλετε μια πολιτική κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Αυτό το νομοσχέδιο είναι μια πολύ καλή ευκαιρία. Όμως ο ελληνικός λαός παρακολουθεί: παραδικαστικά, επιχειρηματικά, κασέτες, τους «White House», Υπουργούς, Πρωθυπουργούς στο αέναο παζάρι των μαγαζιών, των παραμάγαζων και ζαλίζεται! Πώς θα εμφανιστείτε λοιπόν να πείσετε; Σας άκουσα να μιλάτε και για δολοφονίες χαρακτήρων. Δολοφονήσατε όμως αλήθεια εν ψυχρώ την αθωότητα της αναβίωσης της πολιτικής νιότης του λαού μας και της ελπίδας που του τάξατε, αλλά δεν ήρθε ποτέ. Εξακολουθείτε όμως εσείς να την πουλάτε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να τα λέμε όλα ήσυχα και απλά και να τα λέμε όμορφα και όχι παραμορφωμένα. Δεν είναι δυνατόν σήμερα κάποιοι να μιλούν σαν τον Κρέοντα και αύριο σαν την Αντιγόνη. Έχει λοιπόν, μεγάλη διαφορά και απόσταση το ένα από το άλλο. Για όσους βέβαια, είναι στην πολιτική γύρα, συνήθως αυτό είναι απλό και εύκολο. Εμείς όμως ας μείνουμε στα σοβαρά και υπεύθυνα και ας μείνουμε στις πολιτικές παραδοχές. Υπάρχει θέμα ρύθμισης της κατάστασης, ναι ή όχι; Δεν υπάρχει ολίγον ναι, να λέμε ναι, αλλά να μην το ρυθμίζουμε. Υπάρχει θέμα ρύθμισης. Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, κύριε Υπουργέ, είναι δημοκρατική κατάκτηση των πολιτών και θα πρέπει να μείνει αναφαίρετο και αναλλοίωτο. Ήρθε το νομοσχέδιο σας με μια συγκλονιστική ατεχνία και μια πολιτική παρανομία. Σηκώσαμε τα μανίκια μας και αλλάξαμε τον νόμο. Προηγήθηκε εξοντωτικός διάλογος στις επιτροπές. Ζητήσαμε θεσμικές εγγυήσεις για τις συναθροίσεις, εγγυήσεις που δεν υπήρχαν στην αρχική μορφή του νομοσχεδίου. Αν δεν υπήρχε το Κίνημα Αλλαγής, το νομοσχέδιο θα περνούσε από την πλειοψηφία έτσι όπως ήρθε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Όταν το φέρατε, ήταν ένα αστυνομοκεντρικό νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο με καραμπινάτα ζητήματα συνταγματικότητας, ένα ετεροβαρές νομοσχέδιο. Ήδη από την πρώτη συζήτηση εμείς είδαμε το «τυράκι», αλλά είδαμε και τη «φάκα». Μας είπατε ότι ήταν η πρόταση νόμου του δημάρχου μας και νυν Βουλευτή μας, του κ. Καμίνη. Δεν ήταν έτσι. Ήταν ιμιτατιόν η πρόταση του κ. Καμίνη, έχοντας αφαιμάξει την πρόταση του κ. Καμίνη συνταγματικά και ιδεολογικά και πολιτικά. Γι' αυτό και τη συμπληρώσαμε. Γι' αυτό και βάλαμε τις κόκκινες γραμμές. Γι' αυτό και ζητήσαμε σε περίπτωση που υπάρχουν ενδείξεις ότι η συνάθροιση μετατρέπεται σε βίαιη, να μην διαλύεται με απόφαση της Αστυνομίας, αλλά να είναι εκεί ο εισαγγελέας, να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του εκπροσώπου της δικαστικής εξουσίας, να μην μπορεί να απαγορεύεται μια διαδήλωση από την αρμόδια αστυνομική αρχή με μόνο την απλή γνώμη του δημάρχου. Δεν φτάνει, κύριε Υπουργέ. Το καταλάβατε κι εσείς. Ζητήσαμε την άμεση απόσυρση του ιδιώνυμου αδικήματος - τόσος λόγος έγινε - της παραγράφου 1 του άρθρου 13.
Κυρία συνάδελφε, σας παρακαλώ να συντομεύετε.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Τώρα, κύριε Υπουργέ, αφού αυτά πέρασαν με τους κόπους μας, τους αγώνες μας, τις φωνές μας, τις κόκκινες γραμμές μας, ζητάμε να μην μείνει μετέωρο το βήμα σας και μπορείτε να το κάνετε. Γιατί θα είναι μετέωρο το βήμα σε ό,τι αφορά την αστική ευθύνη. Η νομοτεχνική παράλειψη αυτή δεν είναι ικανή. Το βάρος της απόδειξης είναι πρωτοφανές να το έχει ο εναγόμενος. Το γνωρίζετε. Όπως επίσης, δεν φτάνει αυτό που κάνατε. Δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε έτσι. Καταθέτουμε τροπολογία και γι' αυτό για τα χημικά - να μην πω τίποτε παραπέρα - που η ίδια η ανεξάρτητη αρχή του Συνηγόρου του Πολίτη έχει πει τι σημαίνει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνοντας, θέλω μόνο να πω ότι εμείς έχουμε αισθανθεί την ιστορική μας μοίρα. Αυτή είναι η μοίρα μας, όπου και αν μας πάει αυτό. Στο 40%, το 50%, το 20%, το 8%; Είναι η ιστορική μας μοίρα να είμαστε οι θεσμικοί εγγυητές και οι θεματοφύλακες της πραγματικής δημοκρατίας.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Κέλλας από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά ο κ. Λιούπης επίσης από τη Νέα Δημοκρατία. Κύριοι συνάδελφοι, σήμερα θα κλείσουμε στις δώδεκα το βράδυ και θα πάμε περίπου μέχρι το νούμερο 75-76. Το λέω αυτό για να μην μείνετε μέχρι αργά, αν δεν είστε στον κατάλογο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, η Κυβέρνησή μας συμπλήρωσε χθες έναν χρόνο θητείας και εξακολουθεί να διατηρεί συντριπτικό προβάδισμα έναντι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί είμαστε ειλικρινείς απέναντι στον ελληνικό λαό, γιατί κάνουμε πράξη τις δεσμεύσεις μας και μάλιστα, με αξιοσημείωτη ταχύτητα και σε πολλές περιπτώσεις πολύ νωρίτερα από ό,τι είχαμε υποσχεθεί. Μετά τη μείωση της φορολογίας και τα θετικά δημοσιονομικά μέτρα τα οποία οδηγούν στην ανάπτυξη, τη μετάβαση στο επιτελικό και ψηφιακό κράτος, την ανάκτηση της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας, όπως αποτυπώνεται και στα χαμηλά επιτόκια δανεισμού και βέβαια, την προάσπιση της εθνικής μας ασφάλειας σε Έβρο και Αιγαίο, καθώς και τη νικηφόρα μάχη απέναντι στον κορωνοϊό, η Κυβέρνησή μας ενισχύει τη δημόσια ασφάλεια με ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι βαθύτατα δημοκρατικό. Πυρήνας του νομοσχεδίου είναι ο σεβασμός της πολιτείας έναντι όλων, αλλά και ο αμοιβαίος σεβασμός των πολιτών. Επί της αρχής θωρακίζεται πλήρως το δικαίωμα του συνέρχεσθαι δημοσίως, σε υπαίθριο χώρο, σύμφωνα με το Σύνταγμά μας και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου προκειμένου να μην εκτίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η δημόσια ασφάλεια και να μην διαταράσσεται υπέρμετρα η κοινωνικοοικονομική ζωή. Είμαστε υπέρ της ελεύθερης και αυθόρμητης διαδήλωσης κάθε κλάδου και φορέα, που θέλουν να κάνουν γνωστά τα αιτήματά τους στην κοινή γνώμη, υπό μία βασική προϋπόθεση, ότι σέβονται πρώτιστα την κοινωνία στο σύνολό της. Υπάρχει, αγαπητοί συνάδελφοι, κάποιος που να διαφωνεί με το γεγονός ότι το δικαίωμα στην εργασία είναι υπέρτερο του δικαιώματος στη διαδήλωση; Είναι δυνατόν να παραλύει το κέντρο της Αθήνας μέρα παρά μέρα; Αν εξαιρέσει κανείς το ΠΑΜΕ, που διαδηλώνει οργανωμένα και με ομάδες περιφρούρησης, δεν είδα, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, κανέναν από σας να ενδιαφέρεται για τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις που υποφέρουν όλα αυτά τα χρόνια, ιδιαίτερα οι επαγγελματίες, που έχουν μαγαζιά, αγωνιούν κάθε φορά αν την επόμενη μέρα θα υπάρχει το μαγαζί τους ή αν θα πρέπει να το φτιάξουν από την αρχή. Δεν αναφέρομαι μόνο στους καταστηματάρχες, που κινδυνεύουν στο πλαίσιο των πορειών, αλλά και στους κατοίκους του κέντρου που είδαν τα αυτοκίνητά τους να καίγονται, σ' αυτούς που είδαν στις γειτονιές τους καταλήψεις, αλλά και στους φοιτητές και το προσωπικό των πανεπιστημίων που ζούσαν για χρόνια με τον τρόμο μήπως δεχτούν επίθεση μέσα στις σχολές τους από εξωπανεπιστημιακά παραβατικά στοιχεία. Όλοι αυτοί δεν έχουν δικαιώματα; Ακούμε για χούντα και για χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο. Βέβαια, δεν θα περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό από εσάς, από τον ΣΥΡΙΖΑ, στο παρόν νομοσχέδιο από εσάς! Αυτό ξέρετε να κάνετε, αυτό κάνετε όλα τα χρόνια, από τη Μεταπολίτευση και μετά. Βέβαια, μόνο για άσκηση δικαιώματος δεν μιλάμε. Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού θέλει ασφάλεια. Αυτή την πλειοψηφία εκπροσωπεί και προστατεύει σήμερα η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη που υπερασπίζεται το κράτος δικαίου και την ισότητα όλων των Ελληνίδων και όλων των Ελλήνων. Καμμία κοινωνική ομάδα και καμμία συντεχνία δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλλεται διά της βίας στον λαό. Καταλάβετέ το! Οι λίγοι δεν θα ταλαιπωρούν ξανά τους πολλούς. Μετά την κατάργηση του ασύλου στα πανεπιστήμια και την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας σε κάθε γειτονιά, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη εμπλαισιώνει τη δημόσια ασφάλεια με ένα νομοθέτημα το οποίο υπάρχει σε κάθε σύγχρονη και προοδευτική έννομη τάξη. Η κατηγοριοποίηση των δημόσιων συναθροίσεων, προκειμένου να λαμβάνονται με ήπιο τρόπο τα ενδεδειγμένα μέτρα αποφυγής επεισοδίων σε συνδυασμό με τους ορισμούς υπεύθυνου οργανωτή και ομάδων περιφρούρησης από πλευράς διαδηλωτών και αξιωματικού υπεύθυνου μεσολαβητή, από την πλευρά της Αστυνομίας θα εξασφαλίζει την επικοινωνία μεταξύ των δύο μερών, ενώ θα εντοπίζονται και θα απομονώνονται εκείνοι οι οποίοι παρεισφρέουν και προκαλούν αναταραχές. Συγχρόνως, προβλέπονται περιορισμοί που επιτρέπουν στην κοινωνικοοικονομική ζωή να λειτουργεί ομαλά και στους διαδηλωτές να διαδηλώνουν όποτε το επιθυμούν και μάλιστα με ασφάλεια. Σε περιπτώσεις δε, μικρού αριθμού διαδηλωτών, η διαδήλωση θα πραγματοποιείται είτε στο πεζοδρόμιο είτε σε μια λωρίδα του δρόμου, ώστε να μην παρακωλύεται η κυκλοφορία. Τέλος, είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι εισάγονται διατάξεις σχετικά με την αστική ευθύνη. Ο οργανωτής κάθε συνάθροισης καθίσταται υπεύθυνος για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας τους από τους συμμετέχοντες στη δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο: «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις» είναι ένα κρίσιμο νομοσχέδιο, το οποίο ενισχύει το έργο της Κυβέρνησής μας για μια Ελλάδα φωτεινή που εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών. Η ασφάλεια είναι προϋπόθεση για την αποτελεσματική λειτουργία της δημοκρατίας μας και την επίτευξη διατηρήσιμης ανάπτυξης. Κλείνουμε έναν χρόνο διακυβέρνησης και υπερψηφίζουμε το παρόν σχέδιο νόμου τιμώντας τη σταθερή εμπιστοσύνη των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Αναβαθμίζουμε τη δημόσια ασφάλεια, υποκλινόμενοι στην ιερή μνήμη των θυμάτων της Marfin και φωνάζοντας: «Ποτέ ξανά!». Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Αθανάσιος Λιούπης από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Παφίλης. Ορίστε, κύριε Λιούπη, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί επί μέρες σοβαρό σημείο τριβής ανάμεσα στην Κυβέρνηση και την Αντιπολίτευση. Το νομικό πλαίσιο που θεσπίζεται για πρώτη φορά για υπαίθριες συναθροίσεις δημιουργήθηκε από την αναμφισβήτητη ανάγκη να μπει μια τάξη στην εικόνα, που παρουσιάζει κυρίως το κέντρο της Αθήνας, αλλά και να προστατευτεί αποτελεσματικά η ανθρώπινη ζωή και η περιουσία. Πρόκειται για μια πρακτική που εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία, όπως ακούσαμε και από προηγούμενη ομιλήτρια. Όπως φάνηκε από τη συζήτηση στην επιτροπή, αλλά και εδώ σήμερα, για κάποιους είναι αδιανόητο να υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες στις πορείες και στις δημόσιες συναθροίσεις. Βεβαίως, το δικαίωμα του «συνέρχεσθαι» είναι κατοχυρωμένο στο Σύνταγμα και προστατεύεται ως ένα από τα θεμελιώδη ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Όμως, όπως πάντα, η έννοια του δικαιώματος, σε καμμιά περίπτωση δεν ταυτίζεται με την καταπάτηση των δικαιωμάτων των άλλων. Οι περιορισμοί και η θέσπιση κανόνων στις δημόσιες συναθροίσεις με νόμο προβλέπονται απευθείας από το άρθρο 11 του Συντάγματος, εφόσον επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο εφαρμόζει τη συνταγματική πρόβλεψη με πλήρη σεβασμό προς τις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας. Στοχεύει στην ισορροπία ανάμεσα στο δικαίωμα του «συνέρχεσθαι» από τη μια πλευρά και στη διασφάλιση της δημόσιας ασφάλειας και της κοινωνικοοικονομικής ζωής από την άλλη. Κομβικός είναι ο ρόλος του οργανωτή, ο οποίος γνωστοποιεί στην Αστυνομία ή στο Λιμενικό Σώμα εγγράφως ή με ηλεκτρονική μορφή την επερχόμενη δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Συνεργάζεται με τις αρμόδιες υπηρεσίες και ενημερώνει τους συμμετέχοντες για την υποχρέωσή τους να μην φέρουν αντικείμενα που συνδέονται με την άσκηση βίας, ενώ φροντίζει, επίσης, για τον ορισμό ομάδας περιφρούρησης. Καίριος είναι ο ρόλος του αστυνομικού ή λιμενικού διαμεσολαβητή ο οποίος αποτελεί τον συνομιλητή των αστυνομικών ή λιμενικών αρχών με τον οργανωτή της συγκέντρωσης. Προβλέπεται η δυνατότητα απαγόρευσης συνάθροισης αν κριθεί ότι ελλοχεύει κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή την κοινωνική και οικονομική ζωή της περιοχής και φυσικά, όταν πρόκειται για τη συγκέντρωση. Εναλλακτικά, εφόσον κριθεί αναγκαίο, μπορούν να επιβληθούν περιορισμοί, όπως κατάληψη μέρους μόνο του οδοστρώματος. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να προχωρήσουν σε διάλυση δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις: Όταν έχει εκδοθεί απόφαση απαγόρευσής της ή όταν οι συμμετέχοντες δεν τήρησαν τους περιορισμούς ή όταν καταγράφεται χρήση βίας και σοβαρές αξιόποινες πράξεις ή τέλος, όταν δεν τηρήθηκε η διαδικασία γνωστοποίησής της. Σε κάθε περίπτωση, το νομοσχέδιο περιλαμβάνει όλες τις απαραίτητες εγγυήσεις που εξασφαλίζουν την εφαρμογή της νομιμότητας και τη διάλυση οποιασδήποτε υποψίας για αστυνομική αυθαιρεσία. Για την απαγόρευση δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του Προέδρου πρωτοδικών. Για την επιβολή περιορισμών απαιτείται απλή γνώμη των δημάρχων ή των υπευθύνων προέδρων ή διευθυνόντων συμβούλων δημόσιων φορέων διαχείρισης και εκμετάλλευσης λιμένων. Για τη διάλυση δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα πρωτοδικών. Προβλέπεται φυσικά και η δυνατότητα της αυθόρμητης συγκέντρωσης, οπότε σε αυτή την περίπτωση και εφόσον δεν προκύπτει κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή την κοινωνική και οικονομική ζωή, μπορεί να ζητηθεί από τους συμμετέχοντες να ορίσουν έναν οργανωτή. Σε ειδική ιστοσελίδα το κοινό μπορεί να ενημερώνεται για προγραμματισμένες πορείες και για τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Η αλλαγή που επιδιώκεται με το παρόν νομοσχέδιο είναι πολύ σημαντική, κατά τη γνώμη μου. Για πρώτη φορά εμπεδώνεται ο ειρηνικός χαρακτήρας που πρέπει να έχει μια πορεία ή μια δημόσια συνάθροιση. Για πρώτη φορά θεσπίζονται κανόνες για τον σεβασμό των δικαιωμάτων όλων. Ορίζονται άτομα, που είναι υπεύθυνα για την ομαλή διεξαγωγή μιας ομαδικής δημόσιας διαμαρτυρίας και για πρώτη φορά προστατεύονται αποτελεσματικά η περιουσία, αλλά κυρίως η σωματική ακεραιότητα και η ζωή των πολιτών. Παύει οριστικά η κάλυψη πίσω από την ανωνυμία. Όσοι επιθυμούν να παραμείνουμε στη σημερινή πραγματικότητα, τάσσονται με το καθεστώς τού να μην υπάρχει ποτέ κάποιος υπόλογος για τις καταστροφές σε καταστήματα, σε οχήματα, στη δημόσια περιουσία ή και για τις ζωές των πολιτών. Αναρωτιέμαι, τέλος, ποιος πραγματικά μπορεί να πάρει το βάρος αυτής της τεράστιας ευθύνης και πώς μπορεί να δικαιολογήσει μια τέτοια θέση ενώπιον του ελληνικού λαού. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Παφίλης.
Λίγο ως πολύ, η Κυβέρνηση και οι κυβερνητικοί Βουλευτές, πέρα από τα διάφορα που επικαλούνται, που θα έλεγε κανένας ότι είναι και λίγο προβοκατόρικα - θα πω γιατί είναι προβοκατόρικα - μας παρουσιάζει ότι είναι ένα νομοσχέδιο τέλος πάντων που έρχεται να βάλει τάξη στην αταξία των διαδηλώσεων και που αποτελεί, όπως λέτε, απαίτηση της κοινωνίας. Από πού βγάζετε αυτό το συμπέρασμα; Πού είναι ο κ. Χρυσοχοΐδης να μας πει; Από πού βγάζετε το αυθαίρετο συμπέρασμα ότι είναι απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας; Από το γεγονός ότι 99% των σωματείων, των λαϊκών φορέων, ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, ομοσπονδιών, ακόμα και της ΓΣΕΕ - υποκρισίας το ανάγνωσμα για την πολιτική που ακολουθεί - είναι αντίθετοι; Αυτοί δεν εκφράζουν την κοινωνία; Ποιος την εκφράζει, αλήθεια; Από πού βγάζετε το συμπέρασμα; Από όλες τις νεολαιίστικους φορείς, που αρνούνται και λένε ότι δεν θα το εφαρμόσουν; Αυτοί δεν εκφράζουν την κοινωνία; Ποιος την εκφράζει; Σύσσωμοι οι δικηγορικοί σύλλογοι που λένε «αποσύρετέ το» δεν εκφράζουν τίποτα αυτοί; Δεν τους αναγνωρίζετε; Αντίθετοι είναι και αυτοί. Ακόμα και το Δικαστικό Σώμα βγαίνει και όχι μόνο απορρίπτει και λέει «αποσύρετέ το», αλλά εμμέσως πλην σαφέστατα, θα έλεγα, λέει ότι «δεν θα παίξω τον ρόλο του δήμιου των λαϊκών κινητοποιήσεων». Αυτό δεν λένε οι αποφάσεις τους; Τι μας λέτε, λοιπόν, ότι εκφράζουν αυτά που θέλει όλη η κοινωνία; Από το γεγονός ότι εκατοντάδες άνθρωποι της επιστήμης, της τέχνης, του πολιτισμού, πανεπιστημιακοί, ό,τι θέλετε, είναι αντίθετοι και λένε ότι είναι τερατούργημα; Ποιας κοινωνίας, αλήθεια, είναι απαίτηση; Η κοινωνία δεν είναι κάτι ενιαίο. Υπάρχουν τάξεις στην κοινωνία. Ούτε ο Λάσκαρης τις κατάργησε. Υπάρχουν τάξεις. Εσείς, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία, συνηγορούντος του ΚΙΝΑΛ, που πήρε το φύλλο συκής - για τον ΣΥΡΙΖΑ θα πω τα υπόλοιπα μετά, που έχει βγει στα κεραμίδια με τον χουντικό νόμο που είχε καταργήσει και τον επανέφερε η Νέα Δημοκρατία, ειρωνικό είναι αυτό - εκφράζετε εκείνη την συντριπτική μειοψηφία, τα συμφέροντα και τη θέληση εκείνης της συντριπτικής πλειοψηφίας που κατέχει τον πλούτο και την εξουσία, καταληστεύοντας τον μόχθο της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού. Είναι έτσι ή όχι; Να σας πω με ποσοστά. Το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει περίπου το 90% - είναι μαϊμού το 60% - του παγκόσμιου πλούτου. Στην Ελλάδα μπορείτε να μας δώσετε ένα στοιχείο; Σας λέω ένα: Το 10% κατέχει πάνω από το 60% του πλούτου της χώρας. Αυτούς εκφράζετε. Αυτοί θέλουν σιγή νεκροταφείου, αυτοί νιώθουν να απειλούνται τα κέρδη τους, η χλιδή, ο πλούτος, η εξουσία που έχουν, εκμεταλλευόμενοι το αίμα και τον ιδρώτα της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού. Αυτοί φοβούνται. Μα, δεν έπεσε ο κομμουνισμός και τέλειωσε ως ιδεολογία; Τι φοβάστε; Θα πω και παρακάτω. Αυτοί φοβούνται το λαϊκό κίνημα. Μη μας πείτε για τους μικρομαγαζάτορες. Ποιος τους κατέστρεψε; Τα μνημόνια, το ένα μετά το άλλο και συνολικά, η πολιτική σας. Διακόσιες χιλιάδες μικροεπιχειρηματίες έκλεισαν. Τέλος πάντων, οι μικρομαγαζάτορες στην οδό Ιπποκράτους, θα πω εγώ, όπου μένω, που δεν είναι κέντρο, στο Περιστέρι, στη Νέα Ιωνία, που κλείνουν, κλείνουν από τις διαδηλώσεις; Μα, τι λέτε τώρα; Γι' αυτό λέμε ότι είναι προβοκατόρικα. Μας λέτε ότι σπάνε τις βιτρίνες. Ναι, το κάνουν. Ποιοι; Το οργανωμένο λαϊκό κίνημα; Όχι. Τι κάνατε τόσα χρόνια; Γιατί δεν τους πιάνετε; Γιατί δεν τους βρίσκετε; Πώς λειτουργούν; Ανεξάρτητα από προθέσεις, λέω. Συγκοινωνούντα δοχεία. Χθες έσπασαν τις ζαρντινιέρες - δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε - και σήμερα ήρθε με επιχειρήματα η Ελληνική Λύση και διάφοροι άλλοι ότι το λαϊκό κίνημα - αυτό βγαίνει στον κόσμο; - είναι αυτό που κάνει τις ζημιές. Σε αυτό έχει απαντήσει το κίνημα. Ξέρετε πώς έχει απαντήσει, κύριε Χρυσοχοΐδη; «Εργατιά χωρίς λεφτά, μαγαζιά χωρίς δουλειά». Δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Αυτό είναι τάπα, όπως λέμε και λέγαμε και παλιότερα, στα επιχειρήματά σας. Επιταγές του κεφαλαίου και της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εδώ θα γίνουν οι αποκαλύψεις. Τι είναι το όνομα; Είναι κρίκος σε μια συνεχιζόμενη και κλιμακούμενη κρατική τρομοκρατία. Είναι συνέχεια μέτρων καταστολής, που δεν σταμάτησαν ποτέ, που προέβησαν όλες οι κυβερνήσεις. Απλώς, αναβαθμίζονται, προσαρμόζονται στις σύγχρονες συνθήκες, κυρίως με το βλέμμα στραμμένο, όχι στο σήμερα, αλλά στο μέλλον. Διότι οι πάντες γνωρίζουν, ακόμα και οι ίδιοι οι αστοί το λένε, για την επερχόμενη μεγάλη καπιταλιστική κρίση και για τη γενικευμένη αμφισβήτηση του καπιταλισμού. Άγαλμα του Λένιν που ήταν στην Αμερική, σφυροδρέπανο στη Δανία και διάφορα άρχισαν και ξεφυτρώνουν και ορισμένοι παθαίνουν εφιάλτες, μόνο και μόνο που τα βλέπουν. Είναι συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν έχει σταματήσει ποτέ η κρατική καταστολή, κύριοι και του ΠΑΣΟΚ - λέω του ΠΑΣΟΚ, γιατί ΠΑΣΟΚ ήταν τότε - και του ΣΥΡΙΖΑ, χαμηλά, πολύ χαμηλά το προφίλ. Πότε σταμάτησε, αλήθεια; Ποτέ. Από τι εξαρτιόταν; Από το επίπεδο του λαϊκού κινήματος και από τις πολιτικές και οικονομικές συγκυρίες. Κάθε φορά που παίρνονταν νέα αντιλαϊκά μέτρα πάντα έσφιγγε ο κλοιός του αυταρχισμού. Θέλουμε και πολλή ώρα, αλλά θα τα πω στα γρήγορα. Θα κάνω μια αναδρομή, ξεκινώντας από τα χρόνια της πτώσης της χούντας και την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Μας τουλούμιαζαν στο ξύλο. Τι κάναμε; Πορεία για να πάμε στου Λαμπράκη, για να θυμίσω, επειδή ήμασταν συμφοιτητές και με τον κ. Χρυσοχοΐδη και με άλλους. Τι θέλαμε; Να πάμε να καταθέσουμε ένα στεφάνι στον τόπο όπου δολοφονήθηκε ο Λαμπράκης. Και τότε εμφανίστηκαν τα ΜΑΤ και μας τσάκισαν στο ξύλο. Έτσι ξεκίνησε. Να πω για τους νόμους, τον ν.330 του Λάσκαρη; Να πω για το χτύπημα των απεργιών των οικοδόμων και όλων των υπολοίπων; Στη συνέχεια, πάμε στη δεύτερη τετραετία ΠΑΣΟΚ, γιατί στην πρώτη έπνεε άλλος άνεμος. Τότε ένα σύνθημα έλεγαν, αν θυμάστε: «ΜΑΤ και ΜΕΑ για μια Ελλάδα νέα!». Ξήλωμα της Διοίκησης της ΓΣΕΕ, εν μία νυκτί, ναι ή όχι, κύριε Σκανδαλίδη;
Όπως τα λέτε.
Χτύπημα όλων των διαδηλώσεων. Θα πω και το κορυφαίο. Δεν είναι εδώ ο κ. Δημοσχάκης. Το 1999, επίσκεψη Κλίντον στην Ελλάδα, βαμμένου στο αίμα της Γιουγκοσλαβίας, τότε που το 90% του ελληνικού λαού ήταν αντίθετο. Ήρθε, την πρώτη ανέβαλε την επίσκεψη, γιατί υπάρχουν πολλοί κομμουνιστές στην Ελλάδα. Έτσι είπε. Ήταν όλος ο λαός, δεν ήταν μόνο οι κομμουνιστές. Τη δεύτερη: Απαίτηση και της κυβέρνησης και των Αμερικανών να μην πάει στην αμερικανική πρεσβεία. Δώσαμε εγγύηση, είπαμε ότι έχουμε πέντε χιλιάδες άτομα περιφρούρηση - θα τα πω ανοιχτά - θα κάνουμε μία ώρα και δέκα λεπτά και δεν εμποδίζουμε τίποτα, ναι ή όχι, κύριε Χρυσοχοΐδη; Σας το είπα αυτό;
Ναι.
Χαίρομαι που το αναγνωρίζετε. Εγγυήσεις, λοιπόν. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Τρεισήμισι τόνοι χημικά και ληγμένα, μάλιστα. Ούτε πόλεμος να γινόταν. Ταυτόχρονα, προβοκατόρικο σχέδιο. Επειδή λέμε πολύ ότι φυσικά, υπάρχουν αυτές οι ομάδες κ.λπ., πιάσαμε ή όχι πέντε πράκτορες Αμερικανούς; Ποιο ήταν το σχέδιο; Να μας εγκλωβίσουν από την Πανεπιστημίου και την Ακαδημίας και από πάνω τα ΜΑΤ και να γίνει κόλαση. Το ότι δεν είχαμε νεκρούς, ήταν τυχαίο. Φυσικά, υπήρχε έξοδος διαφυγής κι αυτή ήταν και στρατηγική κίνηση και φύγαμε από την Ερμού. Πήγε η κ. Παπαρήγα την άλλη μέρα στον Σημίτη με τα στοιχεία και τις ταυτότητες των πέντε της CIA. Τι έγιναν; Διότι εκεί δρουν άλλοι και συνδυάζονται ανεξάρτητα από διάφορα παιδάκια και άλλους, οι οποίοι νομίζουν ότι, σπάζοντας τις βιτρίνες, θα κάνουν την επανάσταση. Γι' αυτό, κύριε Ραγκούση, σας άκουσα να λέτε «εκτός από τις επισκέψεις ξένων ηγετών». Αλήθεια; Δεν έχουμε δικαίωμα να διαμαρτυρηθούμε, όταν έρχεται ένας ξένος ηγέτης, όπως ειδικά με τον Κλίντον τότε και με τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας; Το επόμενο είναι η δήλωση Πάγκαλου «τα πρωτοπαλίκαρα της Παπαρήγα έκαψαν την Αθήνα», πρώτη σελίδα - δείτε το - την επόμενη ημέρα. Δεν ήξερε; Ήξερε. Δεν ήξερε και ο κ. Δημοσχάκης ποιοι τα έκαψαν, ποιοι έβαλαν φωτιές; Ήξεραν. Γιατί το είπε; Ακριβώς γι' αυτό που υπηρετεί και όλη σας η λογική και η επιχειρηματολογία, για να συκοφαντήσει το λαϊκό κίνημα. Ήταν τριάντα χιλιάδες κόσμος τότε και δεν ήταν αυτοί που έβαλαν - κανένας δεν έβαλε - φωτιά. Συμβολική κίνηση κάναμε. Τίποτα άλλο. Δεν δεχόμαστε, οι Αμερικανοί να μας υπαγορεύουν το τι θα κάνουμε στη χώρα μας. Να πω άλλα; Οι απεργίες ήταν 99% παράνομες και του ΠΑΣΟΚ όταν στριμώχνονταν τα πράγματα. Κυβερνήσεις μνημονίων. Τα ξέρουμε. Σταματήστε εσείς της Νέας Δημοκρατίας να μιλάτε για τη «MARFIN». Τι σχέση έχουν οι λαϊκοί αγώνες με αυτή τη δολοφονία που έγινε; Ποιοι είσαστε εσείς που κυβερνάτε όλα αυτά τα χρόνια και δεν έχετε πιάσει κανέναν; Αντί να κοιτάξετε τον εαυτό σας στον καθρέπτη, σκυλεύετε, κυριολεκτικά για να αντλήσετε με επιχειρήματα. Θα μπορούσα να πω πάρα πολλά ονόματα δολοφονημένων και εκτελεσμένων, μάλιστα, και επί της κυβέρνησή σας: Κουμής, Κανελλοπούλου, Καλτετζάς. Πόσοι ήταν αυτοί; Υπήρξε και νεκρός οικοδόμος που είχε πρόβλημα αλλά πέθανε από χημικά. Δεν το χρησιμοποιήσαμε ποτέ. Σταματήστε, λοιπόν, αυτήν την καπηλεία, για να συκοφαντήσετε το εργατικό λαϊκό κίνημα. Πάμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Για να δούμε τι έγινε; Καταργήσατε τον τρομονόμο; Δέσμευσή σας ήταν. Το αντίθετο και έχουμε νέες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν επιτρέπετε, κυρία Πρόεδρε, θα πάρω τη δευτερολογία μου και δεν θα ξαναμιλήσω. Τώρα να πάω στο πιο ουσιαστικό. Τι θέλετε να κάνετε αλήθεια; Για να δούμε τώρα. Πρώτον, λέτε να αναγγελθεί. Καλά τώρα δουλευόμαστε; Δεν ξέρει τώρα η Αστυνομία ή δεν διαβάζει εφημερίδες; Κάθε πρωί τα ξέρουμε. Έτσι δεν είναι, κύριε Οικονόμου; Δεν ξέρει ότι είναι να γίνουν και δυο και τρεις και μια βδομάδα, πριν εκτός από έκτακτες καταστάσεις; Αυτό για την αναγγελία, ας πούμε, τέλος πάντων, ότι το καταπίνουμε. Δεν το καταπίνουμε, αλλά λέμε. Δεύτερον, υπεύθυνοι και αστική ευθύνη. Μα, τι λέτε τώρα! Δεν υπάρχουν διοικήσεις; Δεν υπάρχουν μαζικοί φορείς, που έχουν και ονόματα και διευθύνσεις; Τι θέλετε; Το κάνετε για να απειλήσετε ότι όποιος πάει και όποιος οργανώσει, αύριο θα πάει στα δικαστήρια και θα τρέχει να αποδείξει ότι δεν φταίει αυτός αν έγιναν επεισόδια. Πού ακούστηκε αυτό; Αυτό είναι δικιά σας δουλειά και δεν είναι δουλειά του καθενός. Θα πάτε κατηγορούμενο όλον τον κόσμο για οποιαδήποτε επεισόδια μπορεί να γίνονται. Τρίτο θέμα: Υπουργεία, ΔΕΚΟ, Βουλή. Είναι μέσα; Η πλατεία Συντάγματος; Μήπως θέλετε να μας στείλετε στην Καλογρέζα πάνω στο γήπεδο; Ή μήπως θέλετε να στείλετε τον κόσμο να πηγαίνει στη Ψυττάλεια; Αυτά είναι συμβολικά σημεία που ό,τι θέλετε κάνετε. Δεν μπορεί έξω από τη Βουλή να μην υπάρχει συγκέντρωση. Δεν μπορεί να έξω από το Υπουργείο Εργασίας να σκοτώνονται άνθρωποι και να μην υπάρχει διαδήλωση. Αυτά ήταν μερικά από όλα τα θέματα. Τελικά ευνουχισμός. Ποιος είναι ο ιδεολογικός πυρήνας και ο πολιτικός του άρθρου 19. Και μάλιστα στο άρθρο 19: ριζοσπαστικοποίηση, βίαιος εκσυγχρονισμός, ενδοοικογενειακή, έμφυλη βία, bulling - που είναι υπαρκτό θέμα - και συμμορίες μαθητών. Made in USA. Αυτή είναι αντιγραφή τύπου «Wild side story», να πω μια παλιά ταινία της εποχής μας. Και πολλά άλλα. Αμερικανικός τρόπος ζωής. Αυτός είναι. Βάλτε την τηλεόραση να δείτε πώς διαπαιδαγωγεί όλο τον κόσμο. Ποιος θα τα κάνει αυτά; Το bulling θα το λύσετε εσείς αν πάτε στα σχολεία σε παιδιά με εφηβείες και άλλα; Όχι. Αυτό είναι το κάλυμμα. Τι λέει, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 2005 ξεκίνησε και πρόσφατα 2018 η επιτροπή ειδικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ριζοσπαστικοποίηση. Μίλησε η κ. Βούλτεψη, η οποία προσέφερε μεγάλη υπηρεσία. Στην αγωνία της να υπερασπιστεί αυτό το νομοσχέδιο, μάς είπε ότι βάζουν στο γύψο σοσιαλδημοκρατικές ή αριστερές - εντός οκτώ εισαγωγικών, όχι ενός - κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχουν αυτά, τα οποία όντως έτσι είναι, φυσικά όμως διαδηλώσεις γίνονται. Για να δούμε, λοιπόν, το δίκτυο ευαισθητοποίησης για τη ριζοσπαστικοποίηση «Erasmus+», πρόγραμμα που χρηματοδοτείτε και δίνει οδηγίες προς τους, όπως του λέει, εργαζόμενους πρώτης γραμμής. Ακριβώς το κείμενο: «Οι τρεις πιο διαδεδομένες μορφές μετασχηματιστικής ριζοσπαστικοποιημένης σκέψης στη σύγχρονη Ευρώπη: Η ακροδεξιά σκέψη, η ακροαριστερή σκέψη και το ριζοσπαστικοποιημένο Ισλάμ». Όλοι μαζί στο ίδιο τσουβάλι. Μάλιστα! Ίδιοι οι φασίστες, ίδιοι και οι τζιχαντιστές - να το πω έτσι - ίδιοι και οι κομμουνιστές, που θέλουν μια άλλη κοινωνία ή οι άνθρωποι που δεν είναι κομμουνιστές, αλλά θέλουν μια κοινωνία πιο δίκαιη ή δίκαιη. Υπερβολικό; Συνεχίζει: «Οι υποστηρικτές των ριζοσπαστικοποιημένων αριστερόφρονων ιδεολογιών τοποθετούνται αριστερά από τη σοσιαλδημοκρατία.». Μη φοβάστε, εξαιρείστε, γι' αυτό και δεν βγάλατε άχνα. Συνεχίζουμε: «Η άποψή τους για την κοινωνία συνεπάγεται μια δέσμευση για ισότητα και ανακατανομή εισοδήματος.». Κύριε Χρυσοχοΐδη, τι έγκλημα αλήθεια; Να ζητάς ισότητα και ανακατανομή του εισοδήματος; Αυτά γράφει. «Οι υποστηρικτές της ριζοσπαστικής Αριστεράς ισχυρίζονται ότι αποτελούν ένα βήμα για τους άνεργους κ.λπ.». «Απορρίπτουν τις υποκείμενες καπιταλιστικές αξίες, οι οποίες θεωρούνται ως η κύρια αιτία της κοινωνικής ανισότητας». Δεν είναι; Τι είναι; Η φασιστική θεωρία όλα τα δάχτυλα δεν είναι ίδια; Αυτές δεν είναι οι ανισότητες; Αυτό το σύστημα; Κατάρα κι αυτό ριζοσπαστισμός, εξτρεμισμός. Στη συνέχεια: «Οι ριζοσπαστικοί αριστερόφρονες αντιτίθενται σθεναρά στις καθιερωμένες πολιτικές και οικονομικές ελίτ.». Βρε, δεν πάτε στο διάολο, θα πει κανένας! Μα, με ποιους παλεύεις γι' αυτήν την κατάσταση, που υπάρχει στον κόσμο και στην Ελλάδα; Τις οικονομικές ελίτ, που έχουν τον πλούτο στα χέρια τους και τις πολιτικές που εφαρμόζουν αυτή την πολιτική. Ζητάς να αποσπάσεις και, όσοι είναι πιο προχωρημένοι, να αλλάξεις την κοινωνία και να φτιάξεις μια κοινωνία δίκαιη. Αυτό είναι τρομοκρατία και εξτρεμισμός. Λέει επίσης για ΝΑΤΟ και λοιπά. Ακούστε τώρα. Έλεος δηλαδή. Κάνουν το φοβερό έγκλημα. Λέει: «Επιπλέον, αντιτίθενται στην αυξανόμενη ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, της υγείας και των μεταφορών, καθώς και στις διεθνείς συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου». Αλήθεια; Έγκλημα και αυτό; Τρομοκρατία; Λέει: «Είναι διεθνιστές, επειδή η διασυνοριακή συνεργασία θεωρείται βάση για να αντισταθεί στην επίθεση του παγκόσμιου καπιταλισμού...». Έτσι είναι; Όταν είναι ο διεθνισμός του κεφαλαίου Ευρωπαϊκή Ένωση ΝΑΤΟ, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου τότε είναι καλός! Όταν είναι διεθνισμός των εργαζομένων είναι τρομοκρατία! Γι' αυτό και επαναλαμβάνουμε «προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε». Τελειώνω. Θα ήθελα να πω κι άλλα. Τελειώνοντας, ήθελα να απαντήσω και υπό μορφή δήλωσης ή απειλής «Ο νόμος θα εφαρμοστεί», έτσι λέτε. Κύριε Χρυσοχοΐδη, γνωριζόμαστε. Τα είπαν και άλλοι όλα τα χρόνια. Και άλλοι τα είπαν. Όλες οι κατακτήσεις έγιναν μετά από σκληρές αναμετρήσεις, αιματηρές, αιματηρούς αγώνες, με θύματα που τα ποτάμια αίματος αποτέλεσαν λίπασμα για νέους αγώνες. Κανένας δεν μπόρεσε να τους σταματήσει ούτε και θα τους σταματήσει. Η ιστορία είχε κάποιες στροφές. Εμείς είμαστε σε μια δύσκολη, αλλά αυτό προετοιμάζει την επόμενη αντεπίθεση των λαών, που δεν αντέχουν άλλο. Είναι τέτοια η αδικία που πνίγει και θα γεννήσει νέες κοινωνικές επαναστάσεις. Το ΚΚΕ καλεί το εργατικό λαϊκό κίνημα, τους νέους σε οργανωμένη πειθαρχημένη απειθαρχία σε αυτό το νόμο, να μην εφαρμοστεί. Το λέμε από το Βήμα, δεν φοβόμαστε. Στην απειλή ο λαός να απαντήσει και θα απαντήσουμε με δύο λέξεις «μολών λαβέ». Και το εννοούμε. Εμείς δεν είμαστε ομαδούλες ούτε το λαϊκό κίνημα είναι ομαδούλες. Είναι οι χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες και θα γίνουν και εκατομμύρια. Άμα θέλετε, ελάτε να το χτυπήσει. Εδώ είμαστε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Μάρκου από τον ΣΥΡΙΖΑ για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό μετά την ομιλία του κ. Παφίλη να κάνω ένα σχόλιο. Κύριε Παφίλη, όταν η πραγματικότητα είναι διαφορετική από το αφήγημά σας, τότε το κακό είναι για την πραγματικότητα. Τον «κουκουλονόμο» τον καταργήσαμε το 2015. Είπατε ανακρίβειες. Μάλιστα, διατηρήθηκε μόνο για τις ληστείες. Αυτό είναι το ένα.
Για τον «τρομονόμο» είπαμε.
Σας παρακαλώ, κύριε! Δεύτερον, θυμάστε την Πλατεία Συντάγματος και τους δρόμους γύρω, πριν έρθει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Θυμάστε τις μπάρες και τα πολλά ΜΑΤ, που είχαν γεμίσει τον τόπο; Κάνατε μια σύγκριση με το τι γινόταν επί τεσσεράμισι χρόνια; Όταν λοιπόν, το αφήγημά σας δεν ταιριάζει με την πραγματικότητα, δεν είναι κακό για την πραγματικότητα, είναι για το αφήγημά σας.
Πάρτε άδεια και πείτε τα!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση έχει δύο κυρίαρχες προσωπικότητες: τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Χρυσοχοΐδη. Ας δούμε επιγραμματικά και τις δύο. Είναι σαφές, ακόμα και στα μάτια του πιο καλόπιστου παρατηρητή, ότι η Κυβέρνηση, αντί να κοιτάζει προς το μέλλον, έχει επίμονα στραμμένο το βλέμμα της στο παρελθόν. Ο μεν κ. Μητσοτάκης αναπολεί το παρελθόν των μνημονίων. Εξυμνεί σε συνέντευξή του στους «FINANCIAL TIMES» τις σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ίδιας της τρόικας, καθιστώντας σαφές ότι σκοπεύει να τις υιοθετήσει και να τις εφαρμόσει ως δική του πολιτική. Ταυτοχρόνως, στρέφει τη σκέψη του ακόμα πιο παλιά, στην εποχή της ΕΡΕ και του Ελληνικού Συναγερμού. Ο κ. Χρυσοχοΐδης έχει πολύχρονη παρουσία στο Υπουργείο, συνδεδεμένη κατά κανόνα με αυταρχικές πρωτοβουλίες. Κύριε Χρυσοχοΐδη, ειλικρινά σας το λέω. Κάποια στιγμή πρέπει να κάνετε μια εσωτερική ανάγνωση. Εκείνη η βόμβα που έσκασε στα χέρια του Ξηρού, σας έκανε μεγάλο κακό, προσωπικά σε εσάς, τόσο στην ιδεολογική σας εξέλιξη όσο και στην πολιτική σας. Πέσατε θύμα αυτής της επιτυχίας. Το λέω με πολλή αγάπη. Μεγαλοστέλεχος μιας παράταξης που συνάντησε στον τελευταίο, σύντομο κυβερνητικό της βίο, είτε κατά τη διάρκεια της αυτοδυναμίας της είτε ως το χρήσιμο χέρι της Δεξιάς, έντονες λαϊκές αντιδράσεις, κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια, που οδήγησαν στην ηχηρή πτώση της και αναπολεί μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ιστορίας του τόπου μας και εισάγει σήμερα προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο, που περιλαμβάνει δέσμη ακραίων αυταρχικών μέτρων, που περιστέλλουν δραστικά το δικαίωμα των εργαζομένων και του λαού να πραγματοποιούν δημόσιες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Κλείσατε έναν χρόνο παραμονής στην εξουσία, έναν χρόνο εφαρμογής ενός σχεδίου συντονισμένης επίθεσης σε μια σειρά από βασικά κοινωνικά δικαιώματα. Για να τα δούμε. Θεωρήθηκε και είναι νομοθέτημα χουντικής έμπνευσης, αλλά και του άμεσου μετεμφυλιακού κράτους. Θα ήθελα να καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής - μπορείτε να τα βρείτε και στο Υπουργείο βέβαια, αλλά για χατίρι σας το βρήκα - τον Κανονισμό Χωροφυλακής του 1958. Λέει, λοιπόν, ο περίφημος συγγραφέας του: «Ο οικείος Διοικητής Χωροφυλακής μεταβαίνει μετά του εκπροσώπου της διοικητικής αρχής και του Εισαγγελέως των Πρωτοδικών, προσκαλουμένων εγκαίρως, εις τον τόπον συγκεντρώσεως και προτρέπει το πλήθος να διαλυθεί. Όταν δεν υπακούσει, γίνονται τρεις προσκλήσεις.». Μετά λέει, ακόμα και με τους υποκόπανους κλπ. Λείπουν οι συνάδελφοί του Κινήματος Αλλαγής και ο κ. Καμίνης. Δεν ήταν έμπνευση του κ. Καμίνη η τροποποίηση που έχει καταθέσει. Ήταν του 1958 του χωροφύλακα της εποχής. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Μάρκου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η επίθεσή σας στα δημοκρατικά δικαιώματα ξεκίνησε με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την περιστολή κοινωνικών κεκτημένων, δημοκρατικών δικαιωμάτων, με εμπόδια στην απεργία, θορυβωδώς με την εφαρμογή της πιο έντονης αστυνομοκρατίας, της καταστολής. Δεν ξέρω πόσο περήφανος μπορεί να είστε για το πρόσφατο Σαββατοκύριακο. Μπαίνουν οι αστυνομικοί στα καταστήματα των Εξαρχείων, χτυπάνε πολίτες που κάθονται χωρίς καμμία πρόθεση παρανομίας και απολαμβάνουν τον καφέ τους ή το ποτό τους, πηγαίνουν στην Πλατεία Βικτωρίας, χτυπάνε μάνες. Αυτή είναι η περηφάνεια για την τάξη, που θέλετε να φέρετε; Εν μέσω πανδημίας και καραντίνας, επίθεση στο μέτωπο της παιδείας και παντού. Έρχεστε, λοιπόν, πιάνοντας αυτό το νήμα, και συζητάμε μια νέα δέσμη αντιδημοκρατικών μέτρων. Φέρνετε ένα μεταγλωττισμένο κείμενο χουντικής έμπνευσης, με τα μάτια σας στραμμένα στις άθλιες συνθήκες, που αυτήν τη στιγμή που αντιμετωπίζει το συντριπτικό μέρος του λαού μας και ετοιμάζεστε να χαράξετε στις πλάτες της κοινωνίας με ασβέστη και γύψο έναν μονόδρομο αυταρχισμών και οπισθοδρόμησης, με βία και καταστολή. Υποτίθεται ότι το σχέδιο νόμου έρχεται να καλύψει ένα κενό: την απουσία εκτελεστικού νόμου για τη ρύθμιση της άσκησης του δικαιώματος της συνάθροισης. Ποιο είναι, όμως, το πλαίσιο που χρειάζεται; Είναι ένα πλαίσιο το οποίο πρέπει να κατοχυρώνει το δικαίωμα του «συνέρχεσθαι» και όχι να το αστυνομεύει, όπως εσείς επιχειρείτε, να ρυθμίζει πώς θα διευκολύνεται από την ίδια την Αστυνομία η άσκηση αυτού του δικαιώματος, αλλά και πώς θα καταστεί εφικτή η θεμιτή και αναγκαία διασφάλιση άλλων συνταγματικών δικαιωμάτων. Να οριοθετεί τον τρόπο δράσης και λειτουργίας της Αστυνομίας με ηπιότητα. Εάν διαβάσετε το κείμενο του χωροφύλακα, είναι καταπληκτικό το πώς προτρέπει τους χωροφύλακες να συζητούν με τους διαδηλωτές και να προσπαθούν να τους πείσουν. Να καθορίζει ρητά και κατηγορηματικά πως η Αστυνομία θα κάνει χρήση μέτρων ήπιας βίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Την ανοχή σας, κυρία Πρόεδρε. Ποιο απ' αυτά τα κενά έρχεστε να καλύψετε; Κανένα. Ποινικοποίηση της κοινωνικής διαμαρτυρίας και ταυτόχρονα, ηθική της απονομιμοποίηση. Προβάλλετε σαν επιχείρημα την παρακώλυση της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Αλήθεια, μετρήσατε αυτές τις μέρες τον πρώτο τρομοκράτη που παρακωλύει την κοινωνική και οικονομική ζωή του Κέντρου, που είναι ο «ημέτερος» Δήμαρχος, ο κ. Μπακογιάννης; Θα έρθετε κάποια στιγμή να δείτε πόσο οι διαδηλώσεις παρακωλύουν την εμπορική κίνηση και πόσο οι πρωτοβουλίες του Δημάρχου Αθηναίων; Νομίζετε ότι δεν ξέρουν οι έμποροι ότι δεν πατάει κόσμος στα μαγαζιά τους, γιατί φταίει η ύφεση και όχι οι διαδηλωτές των δικαιωμάτων; Βεβαίως, πρακτικώς δεν μπορείτε να κρύψετε τον φόβο σας για την επερχόμενη κοινωνική αντίδραση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Αναφέρθηκε κάτι προηγουμένως. Διαβάζουμε, λοιπόν, στο πόνημα «Σύνταγμα, κατ' άρθρο ερμηνεία» του 2017, υπό την ευθύνη, την έγκριση και την αποδοχή τεσσάρων συνταγματολόγων, από μία συγγραφέα, την κ. Άννα Τσιφτσόγλου, στο σχετικό λήμμα να αναπτύσσει την άποψη ότι το δικαίωμα στη συνάθροιση δεν υπόκειται σε καθεστώς άδειας, αναγγελίας ή προληπτικού ελέγχου από τις αστυνομικές αρχές, όπως γινόταν σε ανώμαλες περιόδους παλιότερα. Ξέρετε ποιος είναι ένας από τους τέσσερις συνταγματολόγους; Ο κ. Γεραπετρίτης. Έχει πολύ ενδιαφέρον η πολιτική μας ζωή από εδώ και πέρα, γιατί θα βρούμε - όπως τις βρήκαμε και στην παιδεία - τις γνωματεύσεις του κ. Γεραπετρίτη. Καταθέτω το πόνημα, που για χάρη σας το βρήκα, ώστε να το έχετε.
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε.
Και, βεβαίως, ο Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κ. Σεβαστίδης, καταθέτει: Η συνταγή είναι παλιά. Όταν το κράτος θέλει να ενταφιάσει ένα συνταγματικό δικαίωμα, δεν το κάνει ευθέως, αφενός, διότι εμποδίζεται από τη δυσκίνητη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, αφετέρου διότι προκαλεί ανεξέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις. Έχει, όμως, άλλα όπλα. Εκδίδει νόμους, που το περιορίζουν και το αφήνουν ένα κουφάρι αποστεωμένο. Αυτό είναι που κάνετε εσείς, που το κάνατε και στο άρθρο 16 για την παιδεία. Όπως είπαν και οι προηγούμενοι, όμως, δεν θα κάνετε τίποτα.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ. Έχετε ξεπεράσει κατά πολύ τον χρόνο. Έχετε μιλήσει επιπλέον τρία λεπτά και δεν θα μπορέσουν να μιλήσουν οι υπόλοιποι συνάδελφοι.
Τελειώνω με μία ρήση. Σας παρακαλώ, μη μου στερήσετε την τελευταία μου ατάκα.
Δεν θα σας την στερήσω. Εσείς μου στερείτε τη δυνατότητα να δώσω τον λόγο και στους υπόλοιπους συναδέλφους σας.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου τη δεκαετία του 1960 στους προγόνους Μητσοτάκηδες και της Νέας Δημοκρατίας είχε πει: «Οικοδομείτε ένα καθεστώς εσωτερικής κατοχής κι εμείς είμαστε η εθνική αντίσταση». Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Θα παρακαλέσω τους συναδέλφους να μιλούν για έξι λεπτά, γιατί είναι άλλοι τόσοι συνάδελφοι απ' όσοι έχουν μιλήσει από το πρωί μέχρι τώρα να μιλήσουν μέχρι τις 24.00΄. Η κ. Γκαρά έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν ακουστεί αρκετά επιχειρήματα, που αποδομούν το σημερινό σχέδιο νόμου, το οποίο συζητάμε. Ωστόσο, κατά την εκτίμησή μου, το σχέδιο νόμου για την απαγόρευση των διαδηλώσεων έρχεται να επιβεβαιώσει τρία πράγματα: Πρώτον, το αυταρχικό προσωπείο της Κυβέρνησης. Δεύτερον, την πλήρη κυριαρχία του ακροδεξιού θύλακα της Νέας Δημοκρατίας, που κρατά όμηρο τον Πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη. Τρίτον και σημαντικότερο, καταδεικνύει το φόβο της Κυβέρνησης απέναντι στην κοινωνία. Νομοθετείτε, δηλαδή, υποκινούμενοι από το φόβο σας, τον φόβο απέναντι στον λαό και τις αντιδράσεις του, τον φόβο για τη νεολαία, για τους πολίτες που διεκδικούν, που αγωνίζονται, που ονειρεύονται, τον τρόμο - τον τρόμο! - μπροστά σε όλους αυτούς που τολμάνε να σηκώσουν το κεφάλι, να ενώσουν τη φωνή τους απέναντι σε μια αντιλαϊκή, αυταρχική, εκδικητική κυβέρνηση. Φοβάστε τον λαό, όχι μόνο γιατί ήδη έχετε σχεδιάσει και υλοποιείτε τη φτωχοποίησή του, αλλά γιατί δεν είστε κομμάτι αυτού του λαού. Γιατί πάντα ήσασταν απέναντι. Γιατί πάντοτε εξυπηρετούσατε και ήσασταν μέρος συγκεκριμένων ελίτ. Γι' αυτό προσπαθείτε, με αντισυνταγματικά νομοθετήματα, να τον φιμώσετε, καταργώντας ουσιαστικά, το κατοχυρωμένο και ιστορικό συνταγματικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Φοβάστε λοιπόν, και προσπαθείτε με το σημερινό σχέδιο νόμου να αποτρέψετε την κοινωνική διαμαρτυρία, η οποία ήδη έχει αρχίσει να εμφανίζεται. Γνωρίζετε τις πληγές, που έχετε δημιουργήσει στην οικονομία αρκετά πριν την έλευση του κορωνοϊού και της υγειονομικής πανδημίας. Γνωρίζετε τη βαθιά ύφεση που προκαλείτε με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές σας. Γνωρίζετε τη φτώχεια και την ανεργία που φέρνετε. Γνωρίζετε ότι οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ασφυκτιούν και κλείνουν μαζικά. Γνωρίζετε ότι οι νέοι δεν έχουν προοπτική εργασίας. Γνωρίζετε ότι η πραγματική οικονομία χειμάζεται με δική σας και μόνο δική σας επιλογή. Ο πρωτογενής τομέας συρρικνώνεται, ο τουρισμός και η εστίαση διαλύονται, ενώ παράλληλα γιγαντώνετε τις εξυπηρετήσεις ημετέρων, τα σκάνδαλα, τον πλουτισμό ολίγων οικογενειών, την αυθαιρεσία, δομικά και αναπόσπαστα στοιχεία της δικής σας πολιτικής. Γνωρίζετε λοιπόν ότι οι πολίτες θα αντιδράσουν. Αντί να απαντήσετε στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, στην οικονομία, στην εργασία, στην ανάδειξη συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη χάραξη αναπτυξιακών πολιτικών, φέρνετε σήμερα ένα κατάπτυστο, φασίζουσας λογικής νομοσχέδιο, που μας γυρνάει πίσω ακόμη και από το μετεμφυλιακό Σύνταγμα του 1952. Καταλάβετε λοιπόν, ότι αυτό το οποίο πρέπει να αλλάξετε είναι οι νεοφιλελεύθερες αντιλαϊκές πολιτικές σας, προκειμένου να μην αντιδρά ο λαός και όχι το πλαίσιο περιορισμού των αντιδράσεων. Κύριοι της Κυβέρνησης, ακόμη και η Ένωση Εισαγγελέων, η ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων όσο και η ίδια η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής σας επισήμαναν αντισυνταγματικές διατάξεις του νομοσχεδίου σας. Αλλά δεν σας αγγίζει. Δυστυχώς δεν σας αγγίζει! Διότι ποτέ δεν είχατε σε προτεραιότητα το Σύνταγμα, τη δημοκρατία, τους θεσμούς, τα δικαιώματα, την ίδια την κοινωνία, τις ανάγκες της κοινωνίας. Τίποτα, βέβαια, δεν μας κάνει εντύπωση για μία Κυβέρνηση, που με τεράστια ευκολία επιτίθεται στους πολίτες. Αναρωτιέμαι: Θα απαγορεύσετε αύριο ένα μπλόκο αγροτών ή θα καταστείλετε μια συγκέντρωση συνταξιούχων που θα διαμαρτύρονται για τις νέες περικοπές στις συντάξεις που φέρνετε ή μία πορεία εκπαιδευτικών που θα υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο που και αυτό πάτε να το παραδώσετε στους ιδιώτες σχολάρχες; Θα απαγορεύσετε διαδηλώσεις νέων που διεκδικούν εργασία, αξιοπρεπείς μισθούς, ειρήνη, προστασία του περιβάλλοντος; Θα τιμωρήσετε πολίτες, που διαμαρτύρονται στους πλειστηριασμούς, όταν άλλοι θα χάνουν το σπίτι τους; Θα τους συλλαμβάνετε; Θα συλλαμβάνετε τα παιδιά; Κύριοι συνάδελφοι, επικαλείστε τη νομιμότητα και τη φιλοευρωπαϊκή σας ταυτότητα. Όμως δεν κάνετε τίποτα για να χτυπήσετε την ανομία των σκανδάλων των στελεχών σας, που κλυδωνίζουν την πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου. Σκάνδαλα και πολιτικές, που χρεοκόπησαν τη χώρα, φέρανε μνημόνια, χρεοκόπησαν ακόμη και την αξία της πολιτικής. Φαίνεται, λοιπόν, πως την Κυβέρνηση δεν την ενδιαφέρει να χτυπήσει γενικά και αόριστα την ανομία. Την ενδιαφέρει όμως, να χτυπήσει τις διεκδικήσεις και τους αγώνες των πολιτών. Αν θέλετε κύριοι να επικαλείστε το ευρωπαϊκό ιδεώδες, θυμηθείτε τουλάχιστον τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, τη Γαλλική Επανάσταση και άλλα ιστορικά κινήματα, που θεμελίωσαν τις αρχές του ευρωπαϊσμού. Λέτε λοιπόν, ότι βάζετε κανόνες στις διαδηλώσεις. Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων επισημαίνει ότι το ισχύον νομικό πλαίσιο είναι επαρκές. Λέτε ότι μικρές συγκεντρώσεις θα περιορίζονται στο πεζοδρόμιο, διάταξη που ισχύει κι εφαρμόζεται ήδη από το 2012. Λέτε ότι δεν θα κλείνουν οι δρόμοι και τα μαγαζιά, αλλά καθησυχάζετε ότι για τις πολυπληθείς διαδηλώσεις δεν αλλάζει κάτι. Τα επιχειρήματά σας είναι σαθρά. Τι κάνετε στην πραγματικότητα; Δεν ρυθμίζετε τίποτα. Αντιθέτως περιορίζετε, φιμώνετε, ποινικοποιείτε τις οργανωμένες ή και αυθόρμητες συγκεντρώσεις πολιτών. Προσπαθείτε να περιορίσετε τις μαζικές λαϊκές αντιδράσεις. Και από την άλλη προσπαθείτε με ψέματα να δημιουργήσετε αφήγημα που θα συσπειρώσει, θα ικανοποιήσει το ακραία συντηρητικό κοινό σας. Για άλλη μια φορά λοιπόν, εγκλωβίζεστε σε μία στείρα ιδεοληψία, σε ένα λαϊκίστικο λόγο βαθιάς οπισθοδρόμησης και αυταρχισμού σε πολιτικαντισμούς. Κύριε Υπουργέ, ακόμη κι αν υπήρξαν στο παρελθόν ακραίες περιπτώσεις κατάχρησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, το ζητούμενο είναι η κατασταλτική παρέμβαση, οι απαγορεύσεις κι ο εκφοβισμός των πολιτών; Ή μήπως θα έπρεπε να συζητάμε ήπια μέσα και τρόπους, ώστε η αστυνομία να προστατεύει πραγματικά το δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώνουν και να συγκεντρώνονται; Τελικά θέλετε αστυνομία η αστυνομοκρατία; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μικρή ανοχή, κυρία Πρόεδρε. Απέναντι σε όλα αυτά, απέναντι στο φόβο, την καταστολή και τον αυταρχισμό, που προσπαθεί να σπείρει η Κυβέρνηση, καθώς γνωρίζει πάρα πολύ καλά τα αδιέξοδα στα οποία οδηγεί την ελληνική κοινωνία με τις πολιτικές της, η δημοκρατική απάντηση, η δημοκρατική εγρήγορση των πολιτών θα είναι αμείλικτη. Εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, η μεγάλη προοδευτική, δημοκρατική παράταξη του τόπου, να είστε βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να σας επιτρέψουμε να οδηγήσετε αυτόν τον τόπο και πάλι στον βούρκο και τη χρεοκοπία. Να θυμάστε, ο φόβος, ο αυταρχισμός σπάνε στον δρόμο. Το όνειρο, τα δημοκρατικά δικαιώματα, η ζωή μας, η εργασία, οι αγώνες κερδίζονται στον δρόμο κι η ιστορία γράφεται στον δρόμο. Ένας δρόμος ο οποίος σας τρομάζει. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε.
Κυρία Πρόεδρε, θέλω τον λόγο για λίγα δευτερόλεπτα.
Ορίστε, κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Θα καταθέσουμε αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία. Το λέω για να το ξέρουν. Θα σας τη φέρω τώρα και θα σας την καταθέσω.
Εντάξει, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Κατσώτης, από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Απευθυνόμαστε κι απ' αυτό το Βήμα στους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους ανέργους κι ιδιαίτερα στους νέους και στις νέες και τους καλούμε να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο νομοσχέδιο, που θέλει να χτυπήσει τους αγώνες για τη ζωή, που δικαιούνται όλοι αυτοί. Σας καλούμε αύριο 20.00΄ η ώρα στη διαδήλωση των συνδικάτων στο Σύνταγμα. Τι σκοπό έχει το νομοσχέδιο; Επιδιώκει να θωρακίσει την κυριαρχία του κεφαλαίου, με ενίσχυση των μέτρων καταστολής ενάντια στο εργατικό κίνημα και κυρίως ενάντια στους λίγους που συνειδητοποιούν τη θέση τους, τη δύναμη της εργατικής τάξης, το δρόμο της απελευθέρωσής. Γι' αυτό προσαρμόζεται το νομοθετικό πλαίσιο στην επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις αποφάσεις της για αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης, που με βάση αυτή διώκονται κομμουνιστικά κόμματα και φυλακίζονται στελέχη τους. Τι υποδηλώνει αυτή η πολιτική; Τον φόβο για το «φάντασμα» του κομμουνισμού, που πλανάται στην Ευρώπη, που όλες οι αστικές δυνάμεις της Ευρώπης ενώθηκαν σε μια «Ιερή Συμμαχία» για να κυνηγήσουν αυτό το «φάντασμα», παραφρασμένο κάπως, όπως έγραφε ο Μάρξ από το 1848 στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Η ενσωμάτωση στο νομοσχέδιο αυτής της γραμμής δίωξης όσων εμφορούνται από ριζοσπαστικές, ανατρεπτικές ιδέες, από την ιδεολογία της βίας - όπως τις αποκαλείτε - είναι η απαίτηση της αστικής τάξης και των κομμάτων της. Η ιστορία όλων των ως τώρα κοινωνιών είναι ιστορία ταξικών αγώνων, σκληρών συγκρούσεων ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. Οι νεκροί ήταν χιλιάδες στον δίκαιο και άνισο αγώνα. Η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων των λαϊκών στρωμάτων έχει συμμετάσχει σε αγώνες, που έγιναν είτε ήταν μικροί είτε ήταν μεγάλοι. Ας αποδεχτούμε, όμως, ότι δεν συμμετέχει η πλειοψηφία, όπως λέτε εσείς. Θεωρείτε ότι αυτοί είναι εχθρικοί στους αγώνες, όπως θέλετε να τους παρουσιάζετε; Ο φόβος από την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, η επιρροή της θεωρίας του εφικτού, του ρεαλιστικού που κρατά προσωρινά ή περιοδικά έξω από τους αγώνες εργαζόμενους, να ξέρετε ότι δεν τους καθιστά εχθρικούς. Παρακολουθούν τους αγώνες και θέλουν να είναι αποτελεσματικοί. Λείπει το σώμα τους, αλλά η καρδιά τους είναι εκεί και είναι παραπάνω από βέβαιο ότι και αυτοί θα περάσουν τον «Ρουβίκωνα», όπως λέει ο λαός μας. Λέτε ότι διασφαλίζετε το δικαίωμα στις διαμαρτυρίες και με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου διασφαλίζονται και τα δικαιώματα των πολλών. Σημειώνουμε ότι το ίδιο επιχείρημα χρησιμοποιήθηκε από όλους σας για την καταστολή, χρησιμοποιήθηκε για την περιστολή του δικαιώματος της απεργίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, που ψηφίστηκε από τη Νέα Δημοκρατία. Έτσι ποινικοποιήθηκαν και οι αντιστάσεις, οι αντιδράσεις για τους πλειστηριασμούς, που η κ. Γκαρά προηγουμένως έλεγε: «Τι θα κάνετε, θα τους χτυπήσετε;», ενώ οι ίδιοι δημιούργησαν αυτό το πλαίσιο. Τι είναι αυτό που θέλετε; Θέλετε να εφαρμόζετε απαρέγκλιτα το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, που διασφαλίζουν τις ανάγκες των μονοπωλιακών και επιχειρηματικών ομίλων. Για το αστικό κράτος, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ και της κυβερνήσεις του η διασφάλιση της δημόσιας ασφάλειας και της κοινωνικοοικονομικής ζωής είναι η μη αμφισβήτηση της καπιταλιστικής οικονομίας, η αποδοχή, η ανοχή της βαρβαρότητας του συστήματος, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, οι πόλεμοι. Αλήθεια, ποιος θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια και την κοινωνικοοικονομική ζωή; Θέλετε να απαριθμήσουμε περιπτώσεις που τα ΜΑΤ είναι έξω από τους χώρους των εργοστασίων, όταν οι εργάτες διεκδικούν; Ποιος, λοιπόν, θέτει σε κίνδυνο; Αυτός που απολύει ή αυτός που διεκδικεί τη δουλειά του; Αυτός που δεν πληρώνει ούτε τα δεδουλευμένα ή αυτός που τα διεκδικεί; Αυτός που υποχρεώνει εκατομμύρια εργαζόμενους σε ανελαστικές μορφές εργασίας και αντίστοιχη ζωή ή οι εργαζόμενοι που διεκδικούν πλήρη δουλειά με πλήρη δικαιώματα; Η Κυβέρνηση, που κόβει τις συντάξεις ή οι συνταξιούχοι, που διεκδικούν συντάξεις για αξιοπρεπή διαβίωση; Η Κυβέρνηση ,που συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση και κρατά ομήρους τους πρόσφυγες στη χώρα μας με συνέπειες για τους κατοίκους της χώρας μας ή ο λαός, που απαιτεί από τα σύνορα ακόμη να μεταφέρονται στις χώρες επιλογής τους; Η Κυβέρνηση, που εμπλέκει τη χώρα μας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους με παραχώρηση γη, αέρα και θάλασσας στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ με δισεκατομμύρια δαπάνες για εξοπλισμούς σε στρατιωτικές αποστολές ή ο λαός, που αγωνίζεται για καμμία εμπλοκή, κλείσιμο των βάσεων, έξοδο από το ΝΑΤΟ; Όλα αυτά για εσάς συνιστούν ιδεολογία της βίας, ριζοσπαστικοποίηση. Επικαλείστε τις ολιγάριθμες ομάδες, που δήθεν καταλαμβάνουν το οδόστρωμα. Καμμία μικρή συγκέντρωση δεν κλείνει τους δρόμους. Τους δρόμους τους κλείνετε εσείς για να στρέψετε τον κόσμο ενάντια σε όσους αγωνίζονται. Ο περιορισμός της μη παρακώλυσης της κυκλοφορίας καταργεί ουσιαστικά, το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, στη διεκδίκηση αιτημάτων. Είναι δυνατόν να τίθεται περιορισμός της διαμαρτυρίας, παραδείγματος χάριν, στο Υπουργείο Εργασίας, όταν καταργεί εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, τσακίζει μισθούς και συντάξεις, θεσμοθετεί μερική δουλειά και μερική ζωή ή στη ΔΕΗ, όταν κόβει το ρεύμα του άνεργου, του φτωχού; Προβλέπεται η υποχρέωση του οργανωτή να γνωστοποιήσει την πρόθεσή του να καλέσει σε διαμαρτυρία, τον τόπο, τον χρόνο, τον αριθμό, τη διάρκεια της συγκέντρωσης, το δρομολόγιο, όλα τα στοιχεία του και κυρίως τον σκοπό της για τον οποίο θα αποφαίνεται η Αστυνομική ή η Λιμενική Αρχή. Αν ο σκοπός δεν αρέσει, δεν θα εγκρίνεται. Το νομοσχέδιο καθιστά υπεύθυνο τον οργανωτή για τις όποιες φθορές. Θα τραβιέται στα δικαστήρια για χρόνια για να αποδείξει ότι δεν ευθύνεται. Η Κυβέρνηση ενισχύει με αυτόν τον τρόπο τους προβοκάτορες, τον κοινωνικό αυτοματισμό. Σας ανησυχεί η δυναμική, η συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων στο ΠΑΜΕ, η εμπιστοσύνη που δείχνουν οι εργαζόμενοι στο ταξικό κίνημα, η αποστροφή στον κοινωνικό εταιρισμό και τις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Αυτό το κίνημα θέλετε να χτυπήσετε και με όσα λέτε για την καλή οργάνωση και περιφρούρηση των εκδηλώσεών του, γιατί αυτό αμφισβητεί το σάπιο, το βάρβαρο σύστημα που υπηρετείτε, αυτό εναντιώνεται στην πολιτική σας, στέκεται απέναντι στην εργοδοσία, αγωνίζεται για τις σύγχρονες ανάγκες για την κατάργηση της εκμετάλλευσης. Αυτό το κίνημα σας φοβίζει γιατί αποκαλύπτει τη δικτατορία του κεφαλαίου, δείχνει τον δρόμο της απελευθέρωσης. Πολλά στελέχη αυτού του κινήματος απολύονται από την εργοδοσία και το κράτος γιατί θεωρούνται εχθροί ή βρίσκονται στη δικαιοσύνη για τους αντικαπιταλιστικούς και αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες, όπως οι τριανταπέντε πρόεδροι ομοσπονδιών και συνδικάτων, στελέχη του ΠΑΜΕ που μόλις πρόσφατα μετά από πέντε χρόνια απαλλάχθηκαν, οι δύο φοιτητές για το άγαλμα του Τρούμαν και πολλοί άλλοι αγωνιστές που διεκδικούν. Η ιστορία του κινήματος είναι γεμάτη με επιχειρήσεις άγριας καταστολής του αστικού κράτους, μαζικών μαχητικών συγκεντρώσεων με νεκρούς και τραυματίες, ιδιαίτερα σε περιόδους ανάπτυξης αγώνων. Ο σχεδιασμός σας δεν ήταν άλλος από την καταστολή. Σας θυμίζουμε τον Υπουργό της Νέας Δημοκρατίας, τον Λάσκαρη, που ήθελε να καταργήσει την πάλη των τάξεων. Έκανε τον ν.330 με μεγάλη καταστολή του κινήματος εκείνης της περιόδου, με απολύσεις πρωτοπόρων εργαζομένων. Δεκαπέντε χιλιάδες απολύσεις μέσα σε ένα μικρό διάστημα έγιναν τότε. Το κίνημα, όμως, τον κατάργησε και έγραψε με μαύρα γράμματα στην ιστορία την κυβέρνηση αυτής της περιόδου και τον ίδιο.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, που συνθλίβονται από τη δικτατορία των μονοπωλίων έχουν υποχρέωση και δικαίωμα να σταθούν απέναντι στη φτώχεια, την εξαθλίωση, τις κρίσεις και τους πολέμους αυτού του σάπιου και βάρβαρου συστήματος, έχουν δικαίωμα να παλεύουν για τη δική τους εξουσία και την οικονομία, που θα ικανοποιεί τις σύγχρονες ανάγκες. Αυτή η εξέλιξη είναι αντικειμενική. Αργά η γρήγορα, με πολλές ή λίγες θυσίες θα γίνει και κανείς δε μπορεί να το περιορίσει, να το απαγορεύσει.
Σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας γνωστοποιώ ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κατέθεσε αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής και επί των άρθρων 1 έως και 14, καθώς και επί του άρθρου 19 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις». Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Αβραμάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ για έξι λεπτά. Σας παρακαλώ να μείνετε στον χρόνο σας όσο μπορείτε.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο που αφορά τον πυρήνα της δημοκρατίας. Συζητάμε για το δημοκρατικό και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του συνέρχεσθαι και του συναθροίζεσθαι. Η Κυβέρνηση έφερε ένα νομοσχέδιο και η γνήσια αποτύπωση της βούλησής της φάνηκε στην αρχική κατάθεση του νομοσχεδίου, εκεί που η βούληση έδειξε ότι είναι ένα νομοσχέδιο, το οποίο πραγματικά στην ουσία φέρνει διατάξεις του νόμου του 1971 και είναι η παρέμβασή της σε ό,τι αφορά το κομμάτι των διαδηλώσεων, κινητοποιήσεων. Έβριθε μεγάλης αντισυνταγματικότητας όσον αφορά τις διατάξεις του. Αυτό καταδείχθηκε σε όλη τη συζήτηση και στις επιτροπές και σήμερα στην Ολομέλεια. Εμείς καταθέσαμε αίτηση αντισυνταγματικότητας σε συγκεκριμένες διατάξεις που αφορά το ιδιώνυμο και μια σειρά άλλων διατάξεων. Αναγκαστήκατε υπό την πίεση της Αντιπολίτευσης να πάρετε κάποια πράγματα πίσω, αλλά η ουσία του νομοσχεδίου είναι σε κατεύθυνση αντιδημοκρατική. Και θεωρώ ότι αυτή η στάση σας και η θέση ήταν βαθύτατα υποκριτική και είναι υποκριτική γιατί σήμερα μια σειρά από Βουλευτές και στελέχη σας στο πλαίσιο του διαλόγου που διεξάγεται στη Βουλή και στην Ολομέλεια λένε: «Δείτε το ΚΚΕ, περιφρουρεί τις κινητοποιήσεις του. Άρα εμείς οφείλουμε, επειδή όλοι οι άλλοι είτε αφορά συνδικαλιστικούς φορείς είτε πολιτικά κόμματα που διαδηλώνουν, διαμαρτύρονται, κινητοποιούνται, δεν μπορείτε να τις διαφυλάξετε, με αποτέλεσμα να διασαλεύεται η δημόσια τάξη και η ασφάλεια». Σας λέμε ότι είναι βαθύτατα υποκριτική, γιατί ακόμα και αν υπήρχε εγγύηση σήμερα σε αυτήν την Αίθουσα ακόμη και από έξω, από φορείς που δραστηριοποιούνται, είτε η ΓΣΕΕ είτε η ΑΔΕΔΥ είτε αφορά ανεξάρτητους φορείς, ότι στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων θα διασφαλίζουν τις κινητοποιήσεις τους στα πλαίσια να μη διασαλεύεται η δημόσια τάξη, είμαι σίγουρος ότι δεν θα κάνατε πίσω στην κατάθεση νομοσχεδίου. Διότι πραγματικά στον ιδεολογικό πυρήνα σας δεν είναι οι συγκεντρώσεις, δεν θέλετε τις συγκεντρώσεις, δεν θέλετε τις κινητοποιήσεις, γιατί δεν θέλετε τις φωνές αντίδρασης, δεν θέλετε να υπάρχει μια συλλογική κινηματική αντίδραση στις πολιτικές σας. Αυτό είναι η ουσία της πολιτικής που εφαρμόζετε. Ήξερα μέχρι σήμερα ότι είστε πατριδοκάπηλοι και φάνηκε καθαρά όσον αφορά τον χειρισμό στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών και του μακεδονικού. Σήμερα βλέπω ότι καπηλεύεστε και νεκρούς. Έρχεστε ο ένας μετά τον άλλον οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να μιλήσετε για τους νεκρούς της Marfin, λες και όλοι οι υπόλοιποι δεν συμμεριζόμαστε τον ανθρώπινο πόνο αυτής της τραγωδίας. Στο κάτω - κάτω, εσείς διαχειριστήκατε, κύριε Υπουργέ, αυτήν την κατάσταση, οφείλατε να πιάσετε και να τιμωρήσετε αυστηρά πραγματικά τους ανθρώπους, τους ηθικούς ή φυσικούς αυτουργούς αυτής της δολοφονίας. Πεδίο δόξης λαμπρό να το κάνετε έστω και τώρα! Δεν μπορείτε, όμως, να καπηλεύεστε με αυτόν τον τρόπο όλους τους νεκρούς και ειδικά από τέτοιες μορφές ειρηνικών εκδηλώσεων, όπως ήταν αυτή η μεγάλη συγκέντρωση εκείνης της εποχής ενάντια στο μνημόνιο που έγινε και κινητοποίησε χιλιάδες κόσμου στο κέντρο της Αθήνας. Αν, δυστυχώς, παρεισφρέουν μέσα σε αυτές τις εκδηλώσεις οι γνωστοί «μπαχαλάκηδες» ή οτιδήποτε άλλο, αυτό είναι στη διακριτική ευχέρεια της Ελληνικής Αστυνομίας και του Υπουργείου να μπορέσει να ξεχωρίσει την ήρα από το στάρι. Δεν υπάρχει και δεν μπορούμε σήμερα να ισοπεδώνουμε τα πάντα και να λέμε ότι θα αναστείλουμε οποιαδήποτε κινητοποίηση, θα είμαστε εναντίον των διαδηλώσεων γιατί δεν μπορούμε να τις ελέγξουμε. Γι' αυτό πιστεύουμε ότι είναι βαθύτατα ιδεολογική η διαφορά μας στην προσέγγιση αυτού του θέματος. Πιστεύετε, όμως, ειλικρινά ότι με αυτόν τον τρόπο θα αποτρέψετε τον άνεργο, τον συνταξιούχο, τη νεολαία, τον ελεύθερο επαγγελματία, τον μικρομεσαίο επιχειρηματία να διαδηλώσει, να διαμαρτυρηθεί για την ταξική πολιτική σας που οδηγεί σε ύφεση και ανεργία; Εγώ πιστεύω ότι διαβλέπετε το τι έρχεται στο επόμενο διάστημα, διαβλέπετε τις συνέπειες της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζετε, ξέρετε ότι πραγματικά αυτός ο κόσμος θα αντιδράσει, θα βγει στον δρόμο να διεκδικήσει το δικαίωμα στη ζωή, τα κεκτημένα δικαιώματά του, όσον αφορά την εργασία και την ίδια τη ζωή του και παίρνετε κατασταλτικά, προληπτικά μέτρα στην κατεύθυνση του να μην τους αφήσετε πραγματικά - όποιοι και αν είναι αυτοί και σας μιλάω ανεξάρτητα για όλο το φάσμα της κοινωνίας μας - να αντιδράσουν και να διαδηλώσουν. Την ίδια στιγμή που πραγματικά φέρνετε ασυλία για τους τραπεζίτες, φέρνετε το ιδιώνυμο για τους ιδιώτες. Αυτό δείχνει το ταξικό πρόσημο της πολιτικής σας μαζί με μια σειρά άλλων πολιτικών σε οικονομικό επίπεδο στην κατεύθυνση στήριξης του κεφαλαίου και εναντίωσης στα συμφέροντα του λαού. Δυστυχώς, σήμερα βλέπω - και πραγματικά θλίβομαι - πώς μπορεί η λαϊκή Δεξιά του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ακόμη και η φιλελεύθερη Δεξιά του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να έχει σχέση με την ακροδεξιά ατζέντα, ρητορική και πολιτική που εφαρμόζουν πολλά στελέχη και στο σύνολό της η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Με την ίδια θέληση θλίβομαι και για τους ανθρώπους που συμπορεύτηκαν πολλά χρόνια, τους ανθρώπους του πάλαι ποτέ δυνατού ΠΑΣΟΚ που λέγαμε και σήμερα του Κινήματος Αλλαγής, οι οποίοι είχαν μια κοινή διαδρομή και ιστορία στον αγώνα των διεκδικήσεων και των αγώνων - ήταν οι άνθρωποι που στήριξαν τις αρχές της 3ης Σεπτέμβρη - και σήμερα βλέπω ότι απεμπολούν όλα αυτά και ταυτίζονται και σέρνονται και γίνονται η ουρά ενός δεξιού συστήματος, ενός δεξιού καθεστώτος που οδηγεί τα πράγματα στον αυταρχισμό και στην καταστολή. Εκτιμώ και πιστεύω ότι αυτός ο νόμος στην πράξη δεν θα περάσει, δεν θα προχωρήσει, γιατί ο λαός θα τον ακυρώσει. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε, που ήσασταν και συνεπέστατος στον χρόνο σας. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Σκούφα από τον ΣΥΡΙΖΑ για έξι λεπτά.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, πολλές φορές μέχρι σήμερα ο Αρχηγός της Κυβέρνησης, ο κ. Μητσοτάκης, έχει εκφραστεί είτε από τη θέση της Αντιπολίτευσης είτε από τη θέση του Πρωθυπουργού με υποτιθέμενη απογοήτευση και αγανάκτηση για τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις οι οποίες εμποδίζουν - κατά τα λεγόμενά του - τη ροή της ζωής των πεζών και των αυτοκινήτων στο κέντρο της πρωτεύουσας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Καθένας μας γνωρίζει ότι όταν γίνονται διαδηλώσεις στο κέντρο των μεγάλων πόλεων της χώρας, επιβάλλονται ήδη κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Πολλές φορές αγανακτούν οι διερχόμενοι γιατί αλλιώς προγραμμάτισαν την ημέρα τους και αλλιώς εξελίσσεται. Αυτό σημαίνει, όμως, αυτόματα ότι γίνεται κατάχρηση του δικαιώματος να διαδηλώνει κάποιος; Αν γίνεται κατάχρηση, θίγεται το δικαίωμα του πολίτη να διέλθει από τον ίδιο χώρο ή μήπως τελικά πρόκειται για δύο ισάξιες ελευθερίες που πρέπει ισότιμα να διαφυλαχθούν και να προστατευθούν; Αν είχατε δομήσει διαφορετικά τις μεγάλες πόλεις και τις συγκοινωνίες εντός αυτών όλοι εσείς που κυβερνούσατε για δεκαετίες αυτήν τη χώρα, αν υπήρχε δηλαδή αρκετός δημόσιος χώρος - που και αυτός αποτελεί βασικό δικαίωμα όλων των πολιτών - δεν θα έστεκε διόλου ένα από τα επιχειρήματα που προβάλλετε ιδιαίτερα σήμερα. Εμείς πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει ανάγκη ρύθμισης της σύγκρουσης των δύο προαναφερθεισών ελευθεριών, διότι τα όρια της μεταξύ τους σχέσης ισορροπίας τα θέτει ήδη το Σύνταγμά μας στο άρθρο 11, που προβλέπει περιορισμό του δικαιώματος του συνέρχεσθαι μόνο για λόγους δημόσιας ασφάλειας ή σοβαρής διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής. Η Ελληνική Δημοκρατία, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, είναι μία φιλελεύθερη δημοκρατία, μια δημοκρατία που φροντίζει για τη διασφάλιση των ελευθεριών των πολιτών της χωρίς διακρίσεις, δηλαδή πρώτα φροντίζει και μετά αποτρέπει τις καταχρήσεις αυτών. Το προκείμενο νομοσχέδιο, όμως, ανατρέπει αυτή τη θεμελιώδη ισορροπία, προτάσσει μία ελευθερία έναντι άλλης. Στη δημοκρατία μας, όμως, και στο Σύνταγμά μας οι ελευθερίες είναι ισότιμες, δεν υπάρχει προβάδισμα κάποιας συνταγματικής ελευθερίας, παρά μόνο ενώπιον του ύψιστου αγαθού που είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Ο προληπτικός έλεγχος και πολύ περισσότερο η προληπτική απαγόρευση των υπαίθριων συναθροίσεων, τα οποία εισηγείστε, βάλλουν απευθείας ενάντια στο άρθρο 11 του Συντάγματος, ενάντια στο βασικό δικαίωμα όλων των πολιτών για απρόσκοπτη έκφραση της λαϊκής διαμαρτυρίας και δυσαρέσκειας. Με τις προτεινόμενες από εσάς διατάξεις βρισκόμαστε ενώπιον της αδυναμίας να υπερασπισθεί ο πολίτης το Σύνταγμα και το πολίτευμά μας, γιατί πολύ απλά μια απολυταρχική κυβέρνηση μπορεί να απαγορεύσει μια διαδήλωση η οποία, όμως, θα στρέφεται κατά των αντισυνταγματικών ενεργειών της που καταλύουν τη δημοκρατία. Δηλαδή μία αυταρχική κυβέρνηση - οποιαδήποτε υπάρχει ή μπορεί να υπάρξει στο μέλλον - μπορεί να απαγορεύσει την κριτική εναντίον της η οποία ασκείται και θα συνεχίσει να ασκείται με μαζικές διαδηλώσεις, ακόμη και άκρως ειρηνικές. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ρίχνει την ευθύνη για την ειρηνική διεξαγωγή μιας διαδήλωσης στους διοργανωτές, αντί να επιβάλει την αποτελεσματική περιφρούρηση της διαδήλωσης με εργαλείο το Αστυνομικό Σώμα που είναι και το καθ' ύλην αρμόδιο. Τούτο συμβαίνει, φυσικά, διότι η Νέα Δημοκρατία επιθυμεί να καταστήσει ανέφικτη στην πράξη κάθε ζωντανή διαμαρτυρία που αμφισβητεί την ίδια την Κυβέρνηση, τις επιλογές της και τα μεγάλα συμφέροντα που η Κυβέρνηση εξυπηρετεί. Θέλετε να κλείσετε στα σπίτια τους τους πολίτες για την υποτιθέμενη ασφάλειά τους και αρχικώς με την αφελή συναίνεσή τους. Όμως η νομοθεσία που χρειαζόμαστε στον τόπο μας δεν μπορεί να είναι κατασταλτική. Πρέπει πρωτίστως να επιτρέπει την ελεύθερη άσκηση των θεμελιωδών ατομικών και κοινωνικών συλλογικών ελευθεριών από κάθε πολίτη και να αφήνεται η τήρηση της τάξης και της νομιμότητας στην προσεκτική και συστηματική παρακολούθηση των υπαίθριων συναθροίσεων - διαδηλώσεων. Αυτό για το οποίο πρέπει όλο το πολιτικό φάσμα να εργαστεί δεν είναι η καταστολή, αλλά η περιφρούρηση των διαδηλώσεων με σκοπό την αποτροπή των ίσως και προβοκατόρικων εκτρόπων. Δυστυχώς για την Ελλάδα μας, υπάρχει στο μυαλό σας ένα ολοκληρωμένο σχέδιο κάμψης βασικών ελευθεριών της φιλελεύθερης δημοκρατίας μας. Στοχεύσατε επανειλημμένα τα εργατικά δικαιώματα και τώρα στοχεύετε την ελευθερία της έκφρασης σε τέτοιο βαθμό, ώστε επιδιώκετε να αγγίξετε ακόμα και τις μύχιες ελευθερίες της νόησης ή και της ίδιας της βούλησης των πολιτών. Όταν το Σύνταγμά μας στο ακροτελεύτιο και πιο συγκινητικό άρθρο του, το άρθρο 120, εναποθέτει την τήρηση του Συντάγματος στον πατριωτισμό των Ελλήνων που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία, εννοεί επακριβώς, χωρίς προϋποθέσεις και σχετικοποιήσεις, ότι όταν περιορίζεται μία συνταγματική ελευθερία, όπως αυτή της ελεύθερης συνάθροισης, όλοι οι Έλληνες πολίτες δικαιούμαστε και οφείλουμε να αντισταθούμε. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, κύριε Υπουργέ, οφείλετε να αποσύρετε άμεσα το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, ζητώντας επιπρόσθετα συγγνώμη από τον ελληνικό λαό, επειδή επιχειρήσατε να θέσετε τα θεμέλια της αποτροπής εκδηλώσεων αυθόρμητης λαϊκής έκφρασης, δυσαρέσκειας και αντίστασης, κατά παράβαση μάλιστα του ακροτελεύτιου άρθρου του Συντάγματος. Οι επιδιώξεις σας, όμως, θα μείνουν στα χαρτιά. Και τούτο, διότι ακόμη και στα πιο αυταρχικά καθεστώτα τίποτε δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τη λαϊκή αγανάκτηση και ενίοτε οργή. Θέλω, τέλος, να θυμίσω στους Βουλευτές και συναδέλφους του Κινήματος Αλλαγής που ψηφίζουν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, τα λόγια του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου: «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Καλησπέρα σας! Όπως σας είπε η κυρία Σακοράφα, θα πάμε μέχρι τις δώδεκα η ώρα, μέχρι τον κ. Πολάκη. Τώρα, όμως, έχει σειρά η κ. Όλγα Κεφαλογιάννη, η Αθηναία, από τη Νέα Δημοκρατία. Ελπίζω να τα πάμε καλά, όπως πάει μέχρι τώρα. Ορίστε, κυρία Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν τα σύγχρονα δημοκρατικά κράτη είναι η εξασφάλιση της δημόσιας ασφάλειας και τάξης. Αυτό αποτελεί και ένα σαφές κοινωνικό αίτημα, στο οποίο το σημερινό νομοσχέδιο επιχειρεί να ανταποκριθεί. Αποτελεί, επιπλέον και μία ρητή και ξεκάθαρη προεκλογική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας. Είναι αυτονόητο ότι οι πολιτικές δημόσιας ασφαλείας οφείλουν να διασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, χωρίς, φυσικά, να θίγεται η άσκηση των συνταγματικά κατοχυρωμένων ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο πέρα και έξω από κάθε συζήτηση. Αντίστροφα, όμως, η άσκηση του δημοκρατικού δικαιώματος του συναθροίζεσθαι δεν μπορεί να παρακωλύει και να διαταράσσει συστηματικά τη λειτουργία της οικονομίας, της αγοράς, της ελεύθερης μετακίνησης. Δεν μπορεί να θίγει το δικαίωμα στην εργασία. Δεν μπορεί να θίγει το δικαίωμα στην ιδιοκτησία και την περιουσία, τα οποία φυσικά και τελούν συνταγματικά υπό την προστασία του κράτους. Εδώ θα πρέπει να αντιληφθούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι το Σύνταγμα δεν επιδέχεται προτεραιοποίηση των κατοχυρωμένων σε αυτό δικαιωμάτων. Υπ' αυτή την έννοια, λοιπόν, η πολιτεία οφείλει να προστατεύει από την κατάχρηση, θωρακίζοντας στο ακέραιο τα ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα όλων των πολιτών. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, το Σύνταγμα στο άρθρο 11, παράγραφος 2, εναποθέτει στον κοινό νομοθέτη τα στενά περιθώρια ρύθμισης της άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι σε δημόσιο χώρο. Με το σκεπτικό αυτό, η σημερινή Κυβέρνηση έρχεται να καλύψει θεσμικά κενά, βάζοντας τάξη σε ένα ζήτημα που ταλαιπωρεί τους Έλληνες πολίτες και ιδιαίτερα τους πολίτες της πρωτεύουσας για πολλά χρόνια. Είναι αμέτρητες οι φορές που είδαμε την Αθήνα να δεινοπαθεί, να βανδαλίζεται, να ερημώνει από χιλιάδες διαδηλώσεις. Δεν χρειάζεται βέβαια, γιατί όλοι έχουμε μνήμη, να ανατρέξουμε σε σφοδρά επεισόδια του παρελθόντος που κόστισαν περιουσίες και πάνω από όλα ανθρώπινες ζωές. Αυτή η νομοθετική προσπάθεια έρχεται ακριβώς να βάλει ένα φρένο στην ομηρία των μεγάλων πόλεων και της πόλης των Αθηνών, ένα τέλος στην ταλαιπωρία των κατοίκων, των εργαζομένων, των επιχειρηματιών, των επισκεπτών από κατά κανόνα μικρές ομάδες διαδηλωτών που συστηματικά και πολλές φορές από πρόθεση δημιουργούν κοινωνική δυσφορία, παραλύοντας σε ώρες αιχμής το κέντρο της πρωτεύουσας. Η Αθήνα δοκιμάζεται και πάλι το τελευταίο διάστημα από αλλεπάλληλες συγκεντρώσεις. Δοκιμάζεται, όμως και από τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας. Οφείλουμε να την προστατεύσουμε, να μην μπει και πάλι στη δίνη της ερημοποίησης. Δεν μπορεί να περάσει και πάλι η πρωτεύουσα μία δεύτερη εφιαλτική περίοδο ανεξέλεγκτων διαδηλώσεων, συγκρούσεων, καταστροφών, γκετοποίησης. «Προστασία» σημαίνει συγκεκριμένα μέτρα που θεσπίζονται από το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης. Η υποχρέωση έγκαιρης αναγγελίας, όπως και οι χωροταξικοί και οι άλλοι περιορισμοί που εισάγονται, πάντα με τις απαραίτητες θεσμικές εγγυήσεις, είναι κάτι καινούργιο για τη χώρα μας, αλλά όχι για τα περισσότερα ευνομούμενα ευρωπαϊκά κράτη. Η θεσμοθέτηση ρόλων, όπως του οργανωτή της συνάθροισης και του διαμεσολαβητή των Σωμάτων Ασφαλείας, εξυπηρετούν την απαραίτητη για την ομαλή διεξαγωγή μιας διαδήλωσης επικοινωνία μεταξύ διοργανωτών και κράτους. Είναι ένα μέτρο που πρακτικά θα λειτουργήσει στην κατεύθυνση μείωσης της λήψης κατασταλτικών μέτρων, ενθαρρύνοντας τη δημοκρατική οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολιτών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση με ταχύτητα και σαφή προετοιμασία κινείται στον τομέα της ασφάλειας χωρίς αναχρονισμούς, στα πρότυπα των σύγχρονων δημοκρατιών της Ευρώπης. Για ένα ευρωπαϊκό κράτος δικαίου η δημόσια ασφάλεια είναι προϋπόθεση άσκησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προϋπόθεση ανάπτυξης και ευημερίας. Το αίσθημα ανασφάλειας του πολίτη που δεν μπορεί να πάει στη δουλειά του, του επιχειρηματία που πλήττεται σε δύσκολους καιρούς ή του επισκέπτη, πρέπει να μειωθεί, αν θέλουμε να μιλάμε για αποτελεσματικό κράτος. Χρειάζεται ψυχραιμία, εγρήγορση και τόλμη για τον εκσυγχρονισμό του κράτους και των θεσμών. Πάνω απ' όλα, όμως, χρειάζεται η μέγιστη δυνατή συναίνεση. Η Αντιπολίτευση θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της. Με εξαίρεση τις δυνάμεις του αναχρονισμού που ορίζονται από τις μεταπολιτευτικές αγκυλώσεις και στέκονται απέναντι σε κάθε εκσυγχρονιστική πολιτική, οι υπόλοιποι οφείλουν να στέκουν στο ύψος των αναγκών του κοινωνικού συμφέροντος. Έχουμε ιστορική ευθύνη να προχωρήσουμε γρήγορα στον εκσυγχρονισμό των δημοκρατικών θεσμών, πάντοτε με κοινωνική αναφορά και γνώμονα τα απαραβίαστα δικαιώματα του Έλληνα πολίτη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Είστε κυρία με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Τέτοιους χρόνους θέλω εγώ. Θα παραμείνουμε στη Νέα Δημοκρατία και στον κ. Αθανάσιο Καββαδά από την όμορφη Λευκάδα. Πας και με αυτοκίνητο σε αυτό το νησί, να μην ταλαιπωρηθείς. Ορίστε, κύριε Καββαδά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για τα καλά σας λόγια και τη διαφήμιση για το νησί μου. Σας περιμένουμε όλους στη Λευκάδα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα δεν αποτελεί πεδίο ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Αποτελεί ένα πεδίο στο οποίο αντιπαρατίθενται η λογική και ο ακραίος παραλογισμός. Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, το δικαίωμα του πολίτη να διαδηλώνει και να εκφράζει ελεύθερα την άποψή του δεν αμφισβητείται ούτε τίθεται σε κίνδυνο. Θεσπίζονται, όμως, κανόνες για την οργάνωση και το πλαίσιο των διαδηλώσεων, προκειμένου να αποφεύγονται οι ακρότητες που όλοι είδαμε σε ειρηνικές διαδηλώσεις. Λίγο πιο κάτω από εδώ υπάρχει ακόμη το καμένο κτήριο της Marfin, εκεί που τρεις άνθρωποι, ανάμεσά τους και ο συμπατριώτης μου Επαμεινώνδας Τσάκαλης από τη Βασιλική Λευκάδας, έχασαν τη ζωή τους όχι εξαιτίας της διαδήλωσης που είχε οργανωθεί τη συγκεκριμένη μέρα, αλλά επειδή υπήρχε ένα πλαίσιο ανομίας που επέτρεψε σε κάποιους να παρεισφρήσουν στη διαδήλωση και να προβούν σε αυτήν την ακραία πράξη βίας που στέρησε τη ζωή σε τρεις ανθρώπους. Πιστεύει κανείς ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να κλείνουμε τα μάτια απέναντι σε φαινόμενα ανομίας που εκμεταλλεύονται κενά που υπάρχουν στο θεσμικό πλαίσιο και κυρίως εκμεταλλεύονται το δημοκρατικό δικαίωμα άλλων ανθρώπων να διαδηλώνουν ελεύθερα και ειρηνικά; Πιστεύει κανείς ότι μπορούν πενήντα ή εκατό άνθρωποι να κλείνουν το κέντρο της Αθήνας τρεις φορές την ημέρα κατά μέσο όρο, σύμφωνα με τα στοιχεία του Εμπορικού Συλλόγου, ταλαιπωρώντας χιλιάδες άλλους ανθρώπους προκαλώντας κυκλοφοριακή συμφόρηση και δυσεπίλυτα προβλήματα σε επιχειρήσεις και εργαζόμενους; Γι' αυτό και είπα στην αρχή της ομιλίας μου ότι με βάση το περιεχόμενο αυτού του νομοσχεδίου δεν προκύπτει κανενός είδους ιδεολογική ή πολιτική αντιπαράθεση. Η μόνη αντιπαράθεση που υπάρχει είναι ανάμεσα στη λογική και στην ανοχή απέναντι σε πρακτικές που συντηρούν την ανομία και ταλαιπωρούν τον απλό πολίτη. Άκουσα πραγματικά με πολύ μεγάλη λύπη ακραίες τοποθετήσεις που έφτασαν σε σημείο να παραλληλίζουν τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία μιας εκλεγμένης δημοκρατικά Κυβέρνησης με διατάξεις της χούντας. Αυτό το οποίο κάνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση είναι να δώσει ουσιαστικό περιεχόμενο στο άρθρο 11 του Συντάγματος συνδέοντάς το με έναν εκτελεστικό νόμο. Το άρθρο 11 του Συντάγματος στην πρώτη παράγραφο αναφέρει ότι «οι Έλληνες έχουν δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα.» Στη δεύτερη παράγραφο το άρθρο 11 του Συντάγματος αναφέρει «Μόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η Αστυνομία οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως ο νόμος ορίζει.» Από τη μεταπολίτευση δεν είχε ψηφιστεί ποτέ ένας εκτελεστικός νόμος που θα καθορίζει το κανονιστικό πλαίσιο για να έχει ουσιαστική εφαρμογή το άρθρο 11 του Συντάγματος. Με αυτό το νομοσχέδιο δημιουργείται ένα νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει με απόλυτα ξεκάθαρο τρόπο την άσκηση του δημοκρατικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι, το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα οργανώνονται οι διαδηλώσεις. Πόσο δημοκρατικό είναι πενήντα ή εκατό άτομα να οδηγούν σε παράλυση το κέντρο της Αθήνας, να διακόπτουν την κυκλοφορία, να ταλαιπωρούν χιλιάδες πολίτες, να παρεμποδίζεται η κίνηση ασθενοφόρων και πυροσβεστικών οχημάτων; Πόσο δημοκρατικό είναι μια μικρή ομάδα ακραίων στοιχείων να εκμεταλλεύεται μια δημοκρατική εκδήλωση πολιτών για να προβεί σε πράξεις βίας καλυπτόμενη πίσω από αυτή; Να επισημάνω για μια ακόμη φορά ότι ακραίοι χαρακτηρισμοί για χουντικές διατάξεις δεν είναι μόνο άδικοι, είναι και ανυπόστατοι. Και αυτό γιατί στο άρθρο 16 του νομοσχεδίου αναφέρεται ρητά ότι καταργούνται νομοθετικά διατάγματα του 1971 και του 1972 για τις δημόσιες συναθροίσεις. Αναφερόμαστε, δηλαδή, σε διατάγματα που είχαν εκδοθεί την περίοδο της δικτατορίας και πλέον καταργούνται. Ακούω, επίσης, κάποιους να ασκούν κριτική για το γεγονός ότι πρέπει να γνωστοποιείται εκ των προτέρων μια διαδήλωση. Αποτελεί όμως αναγκαία συνθήκη για την εφαρμογή της παραγράφου 2 του άρθρου 11 του Συντάγματος αφού με αυτόν τον τρόπο δίνετε τη δυνατότητα στην αστυνομία να εξετάσει τη συνδρομή των προϋποθέσεων απαγόρευσης. Και φυσικά προϋπόθεση για την απαγόρευση είναι η αιτιολογημένη απόφαση της Αστυνομίας ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για την απειλή της δημόσιας ασφάλειας και της ομαλής ζωής της πόλης. Υπάρχει, επίσης, δυνατότητα προσφυγής πολιτών μέσα σε μία μέρα στο Συμβούλιο της Επικρατείας σε περίπτωση που απαγορευθεί εκ των προτέρων μια συνάθροιση. Θετικός, επίσης, είναι ο θεσμός του διοργανωτή της διαδήλωσης που θα συνεργάζεται με τον διαμεσολαβητή από την πλευρά των αρχών. Με την ευκαιρία θέλω να συγχαρώ τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, τον κ. Χρυσοχοΐδη, και τον Υφυπουργό, τον κ. Οικονόμου, γιατί τόλμησαν να φέρουν ένα νομοσχέδιο αναγκαίο για τη δημοκρατία μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διχαστική ρητορική δεν αγγίζει πλέον κανέναν. Όσοι επιμένουν σε αυτήν τη ρητορική το μόνο που πετυχαίνουν είναι να διευρύνουν την απόσταση που τους χωρίζει από τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Η χώρα κοιτάζει πλέον μπροστά. Η κοινωνία είναι ήδη μπροστά. Έχει ξεπεράσει στερεότυπα του παρελθόντος κινείται και λειτουργεί με ορθολογικούς όρους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, από το όμορφο Ηράκλειο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης για την απαγόρευση των διαδηλώσεων βάζει στο στόχαστρο το δικαίωμα στη λαϊκή διεκδίκηση για το οποίο χύθηκαν ποταμοί αίματος. Ποινικοποιεί τη σκέψη, τη συνείδηση, την αμφισβήτηση και τον αγώνα ενάντια στο σημερινό σύστημα της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης. Από αυτήν την άποψη είναι κατάπτυστο, αντιδημοκρατικό, αυταρχικό και επικίνδυνο. Γι' αυτό και ήδη από τα σπλάχνα του έχει καταπέσει στη συνείδηση των εργαζομένων. Με το νομοσχέδιο αυτό επιδιώκετε την τρομοκράτηση και χειραγώγηση συνειδήσεων, ιδιαίτερα της νέας γενιάς. Θέλετε να στοχοποιήσετε με προληπτικούς εκφοβισμούς όσους σηκώνουν ανάστημα στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Να ταυτίσετε όσους συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις ως φορείς εγκληματικών ενεργειών. Αυτά είπε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, όπως και άλλοι ομιλητές, με τους προβοκατόρικους συσχετισμούς των τραγικών θανάτων στη Marfin, με τις συγκεντρώσεις που γίνονταν εκείνη την περίοδο. Σας ρωτάμε, ποιος θα εμποδίσει τη λαϊκή οργή μπροστά στη βαρβαρότητα της πολιτικής σας; Ποιος εμπόδισε ή ποιανού την άδεια πήραν τα εκατομμύρια φτωχών και εξαθλιωμένων που ξεχύθηκαν στους δρόμους των Ηνωμένων Πολιτειών με αφορμή το θάνατο του Αφροαμερικανού Φλόιντ; Ποιος θα εμποδίσει τον ξενοδοχοϋπάλληλο, τον εργαζόμενο στον τουρισμό που καλείται να ζήσει με 9 ευρώ την ημέρα, τους βιοπαλαιστές επαγγελματίες και αγρότες που είναι στη χρεοκοπία, να διεκδικήσουν τους καρπούς της δουλειάς τους, να μπορούν να ζήσουν τις οικογένειές τους; Εδώ και οκτώ ημέρες είναι σε απεργιακές κινητοποιήσεις οι οδηγοί τουριστικών λεωφορείων στην Κρήτη. Γιατί; Γιατί η κυβέρνηση, ο κ. Θεοχάρης και ο κ. Βρούτσης, που «κάνουν τους Κινέζους», μαζί με τους δύο μεγαλοεργοδότες αρνούνται πεισματικά να υπογράψουν την ίδια τοπική συλλογική σύμβαση εργασίας που ίσχυε πέρυσι. Όχι τον Θεό με τα άστρα, αλλά για το αυτονόητο. Διαδηλώνουν με τόλμη και παλικαριά μπροστά στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου με όποια εμπόδια και απεργοσπαστικούς μηχανισμούς. Με βάση το νομοσχέδιο, αυτή η απεργιακή κινητοποίηση και ως προς το σκοπό αλλά και τη χρονική στιγμή θεωρείται παράνομη. Ναι ή όχι; Ποιος, λοιπόν, δε βλέπει από τη μία τον χορό δισεκατομμυρίων για τους λίγους, για μια χούφτα μεγιστάνες του πλούτου και από την άλλη τα παιδιά να λιποθυμούν από την πείνα; Ποιος δε βλέπει το θαύμα της καλλιέργειας του τουρισμού που οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες εποχικά εργαζόμενους στην ανεργία χωρίς καν επίδομα ανεργίας και την ίδια στιγμή τα τελευταία έξι χρόνια να έχουν μαζέψει τα άντερά τους στην κυριολεξία οι μεγαλοξενοδόχοι και πράκτορες; Πάνω από 120 δισεκατομμύρια ευρώ. Ό,τι λοιπόν και αν σκαρφίζεστε, όσους κατασταλτικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς και αν φτιάχνετε, το ποτάμι της λαϊκής οργής είναι ο εφιάλτης σας. Είναι το φάντασμα που πλανάται μέρα και νύχτα, στον ύπνο και στον ξύπνιο σας, πάνω από τα κεφάλια σας. Γελιέστε αν νομίζετε ότι με προληπτικούς εκφοβισμούς θα ξεχάσει ο λαός ποιος και γιατί τον έφερε στην κόψη της απελπισίας, της φτώχειας, του καθημερινού άγχους της επιβίωσης, στην ανύπαρκτη πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στη μόρφωση των παιδιών του, στην αβεβαιότητα και ανασφάλεια της νέας γενιάς. Αυταπατάσθε οικτρά αν νομίζετε ότι θα εκφοβίζετε τον λαό που τον εξαναγκάζετε να ζήσει σε συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης με εκ περιτροπής δουλειές, με συμβάσεις λίγων ημερών, αναστολή και απολύσεις, μεροκάματα και μισθούς που δεν αρκούν ούτε για την εβδομάδα για τη λαϊκή οικογένεια. Χαράτσια, ΔΕΗ, νερό, δάνεια, εφορία. Αμέτρητος ο κατάλογος των υποχρεώσεων. Κυρίως όμως δεν πρόκειται να βάλετε φίμωτρο στο οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, ούτε στην πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών. Η απαγόρευση των διαδηλώσεων και όσα απεργάζεστε βέβαια έχει πολλή ουρά. Δεν θα ξεχάσει κανείς εργαζόμενος τη δράση των ΜΑΤ ενάντια στους συνταξιούχους, τους αγρότες, από παλιά με το ξεφούσκωμα των λάστιχων στα μαζικά ογκώδη συλλαλητήρια και τις απεργιακές διαδηλώσεις, το βάναυσο χτύπημα του συλλαλητηρίου ενάντια στην επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Πομπέο στην Αθήνα τον περασμένο Οκτώβρη. Το παρόν νομοσχέδιο δεν ήρθε ουρανοκατέβατο. Ούτε τα μέτρα ενάντια στον εχθρό λαό είναι μονάχα προνόμιο της ακροδεξιάς νεοφιλελεύθερης Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας που ανασύρει χουντικούς νόμους και διατάξεις, όπως υποκριτικά και όψιμα καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα πρέπει να μας απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν κατάργησε από το 2015 έως το 2019 τις χουντικές διατάξεις για την απαγόρευση των διαδηλώσεων τις οποίες τώρα επικαλείται, γιατί δεν κατάργησε τον τρομονόμο, ενώ αντίθετα τον επέκτεινε. Ποιος είναι αυτός που νομοθέτησε το ιδιώνυμο αδίκημα για τη συμμετοχή σε κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς; Ποιος χτύπησε την αντιπολεμική συγκέντρωση με τα γνωστά γεγονότα στο άγαλμα Τρούμαν, συλλαμβάνοντας φοιτητές και φορτώνοντάς τους τον μισό Ποινικό Κώδικα; Μήπως δεν προχώρησε και αυτός σε απαγορεύσεις διαδηλώσεων ή μήπως τα ΜΑΤ επί ΣΥΡΙΖΑ που τσάκιζαν εργαζόμενους, απεργούς και τους νεολαίους κάτω από το άγαλμα του Τρούμαν το έκαναν με προοδευτική ευαισθησία; Ποιος έριξε νερό στον μύλο της άθλιας θεωρίας περί μειοψηφιών που ταλαιπωρούν, θέτοντας τους περιορισμούς στο δικαίωμα της απεργίας με τον απεργοκτόνο νόμο; Εσείς δεν είστε που ψηφίσατε λευκό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την έκθεση που κατέγραφε τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας; Ο κ. Τσίπρας δεν ήταν αυτός που έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στο Σιμπίου της Ρουμανίας, μαζί με άλλους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο αντικομμουνιστικό μνημόνιο για το σιδηρούν παραπέτασμα και την εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό; Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, κυβέρνησε τεσσεράμισι χρόνια και είναι γνωστά και τα έργα και οι ημέρες του. Πάνω σε αυτά σήμερα χτίζει η Νέα Δημοκρατία. Είναι, λοιπόν, κάτι πολύ πιο σοβαρό αυτό το νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας. Διαμορφώνει το ιδεολογικό υπόβαθρο στοχοποιώντας κάθε ριζοσπαστική προοδευτική ιδεολογία και πράξη από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια μέχρι τους χώρους δουλειάς, εκεί που στενάζει πραγματικά η εργατιά και της πίνουν το αίμα. Και για να στηρίξετε βέβαια αυτή την άθλια και έωλη προπαγάνδα επιστρατεύετε διάφορους πρόθυμους, δημοσιολόγους, ορισμένα «παπαγαλάκια» των μέσων μαζικής ενημέρωσης, με στημένες εκπομπές, αναπαράγοντας την αθλιότητα ότι για την ταλαιπωρία του κόσμου και την αναδουλειά στα εμπορομάγαζα φταίνε οι συγκεντρώσεις και όχι η πολιτική σας που τους έφτασε στο χείλος της χρεοκοπίας, οδηγώντας εκατομμύρια εργαζομένους στην χρεοκοπία. Τρέμετε, λοιπόν, μόνο και μόνο στην ιδέα της λαϊκής αμφισβήτησης αυτού του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος του αστικού κράτους και της εξουσίας του κεφαλαίου, την οποία υπηρετείτε. Αυτός είναι ο ριζοσπαστισμός, αυτόν θέλετε να συκοφαντήσετε και να ποινικοποιήσετε, τον αγώνα του λαού. Θέλετε να εφαρμόσετε διά πυρός και σιδήρου τον νόμο και την τάξη, για να προστατεύσετε την οικονομική και πολιτική εξουσία και εισάγετε αυτά τα μέτρα προληπτικού πολέμου στην ουσία, με κύριο στόχο να συκοφαντήσετε συλλήβδην τους λαϊκούς αγώνες. Το γεγονός και μόνο ότι τόσο οι χουντικές όσο και οι τάχα δημοκρατικές διατάξεις του παρόντος σχεδίου νόμου συναντιούνται σε έναν και μόνο στόχο, στην καταστολή του κινήματος, δείχνει ότι το κράτος, ανεξάρτητα από κυβέρνηση, δεν έχει κανέναν απολύτως ενδοιασμό να επιστρατεύσει οτιδήποτε το βολεύει για να χτυπήσει το λαϊκό κίνημα. Όσους λοιπόν ελιγμούς και αν κάνετε, με τις όποιες νομοθετικές βελτιώσεις σε αυτό το νομοσχέδιο - έκτρωμα, είναι για να ρίξετε στάχτη στα μάτια του λαού, για να δώσετε πάσα στο Κίνημα Αλλαγής για να το υπερψηφίσει. Κυρίως όμως επιβεβαιώνει ότι η θέση του είναι για τα σκουπίδια στην κυριολεξία. Ο λαός, λοιπόν, το οργανωμένο λαϊκό κίνημα θα δώσει την απάντηση που αρμόζει σε έναν νόμο - τερατούργημα. Θα τον πετάξει στο καλάθι των αχρήστων. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Συντυχάκη. Ακολουθεί ο κ. Ευστάθιος Κωνσταντινίδης από τη Νέα Δημοκρατία και την Κοζάνη με τον κρόκο της, τη Βλάστη - αν δεν έχετε πάει, είναι εξαιρετικό μέρος - και το Βελβεντό.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με μία γρήγορη λημματική αναζήτηση στα Πρακτικά διαπίστωσα ότι μόνο την πρώτη μέρα πάνω από ογδόντα φορές ακούστηκαν σε αυτή την Αίθουσα οι λέξεις δικτατορία, ακροδεξιά, φασισμός, με τα διάφορα παράγωγά τους. Στα σοβαρά τώρα όμως, υπάρχει έστω και ένας πολίτης εκεί έξω που να πιστεύει ότι η Νέα Δημοκρατία είναι μία χουντική κυβέρνηση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φασίστας και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ακροδεξιός; Γελάει ο κόσμος. Αλλά αν δεν είναι τα πρόσωπα, μήπως είναι ο νόμος χουντικός; Όσο χουντικές είναι οι αντίστοιχες προβλέψεις στις έννομες τάξεις άλλων πολιτισμένων κρατών, όσο είναι χουντική η κοινή λογική! Σας ταξίδεψε προηγουμένως η Σοφία Βούλτεψη στις φιλελεύθερες δημοκρατίες του κόσμου για να αντιληφθείτε πόσο αυστηρότερο είναι το εφαρμοζόμενο πλαίσιο σε αυτές. Τότε όμως γιατί να προσφεύγει η Αντιπολίτευση σε μια τόσο ακραία φρασεολογία; Έχει πέραση; Δεν θα το έλεγα. Μυρίζει ναφθαλίνη. Πρακτικά δεν πείθει κανέναν. Άλλος είναι ο στόχος. Η Αντιπολίτευση ποντάρει στην φοβικότητά μας. Η Νέα Δημοκρατία παραδοσιακά κουβαλούσε τέτοιους δισταγμούς: Θα μας πουν αυτό, θα μας πούνε εκείνο. Φοβόμασταν πάντα τις ταμπέλες που μας κολλούσε η Αριστερά, με αποτέλεσμα να μην κάνουμε αυτό για το οποίο μας ψήφιζε ο κόσμος και αφού δεν το κάναμε, στο τέλος δεν μας ψήφιζε. Στο προκείμενο, στις διαδηλώσεις και στις φασαρίες δηλαδή, φτάσαμε στο σημείο να μας λένε οι νοικοκυραίοι ότι επί ΣΥΡΙΖΑ είχαμε περισσότερη ησυχία. Λογικό. Δεν γίνεται και να κυβερνάς και να διαδηλώνεις. Δηλαδή γίνεται - γιατί το είδαμε και αυτό - αλλά όσο να' ναι το κάνεις πιο ήσυχα. Συνεπώς σε λέω φασίστα για να μην κάνεις αυτό που θέλει η τεράστια πλειονότητα των πολιτών. Γιατί στο συγκεκριμένο ζήτημα οι πολίτες ζητούν να μπει τάξη σε αυτό το φαινόμενο. Μας κολλάτε, λοιπόν, την ετικέτα ως ξόρκι, για να μην εφαρμόσουμε την πολιτική μας. Όμως ο Πρωθυπουργός σάς το είπε κατ' επανάληψη. Αυτά τελείωσαν, είναι ξεπερασμένα, αποτελούν μπαγιάτικο πολιτικό λόγο. Και δεν σας το είπε μόνο, το έκανε και πράξη ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Σας αφαίρεσε τη νομή από πεδία που επί χρόνια κατείχατε με τίτλους χρησικτησίας, όπως η περιβαλλοντική, η προοδευτική και η κοινωνική ατζέντα. Γι' αυτό προσπαθείτε επίμονα αλλά άτσαλα να του αποδώσετε ένα δήθεν αυταρχικό προφίλ. Φίλες και φίλοι, σας έχω άσχημα νέα. Δεν μας αγγίζουν οι χαρακτηρισμοί, όπως δεν αγγίζουν και την κοινωνία. Αποτελούν γραφικότητες. Όσο εσείς θα εγκλωβίζεστε σε τσιτάτα τόσο εμείς θα κάνουμε πολιτική, θα απαντάμε δηλαδή στις ανάγκες των πολιτών. Αυτό κάνει και το παρόν νομοσχέδιο. Ορίζει ένα σαφές και δίκαιο πλαίσιο για την εκδήλωση του συνταγματικού δικαιώματος στη συνάθροιση μέχρι εκεί που δεν πλήττεται δυσανάλογα το δικαίωμα των άλλων συμπολιτών στην κοινωνικοοικονομική ζωή. Το αυτονόητο δηλαδή, αυτό που προβλέπει το ίδιο το Σύνταγμά μας, ότι αν μπορείς να διαδηλώνεις χωρίς να μου παρακωλύεις το δικαίωμα στην ελεύθερη κίνηση, στην πρόσβαση στις υπηρεσίες, στην οικονομική δραστηριότητα, τότε αυτό πρέπει να κάνεις. Όμως και σε ό,τι αφορά στο πεδίο εφαρμογής του νομοσχεδίου και εκεί διακρίνει κανείς μία τρικυμία στην κριτική σας. Ο νόμος επιχειρεί να ρυθμίσει τις μικρές κινητοποιήσεις και όχι τις μεγάλες και μαζικές. Είναι οι πρώτες αυτές που διαταράσσουν αχρείαστα την καθημερινότητα των πολιτών και όχι οι δεύτερες, οι οποίες ούτως ή άλλως είναι οργανωμένες, συντεταγμένες και δεν τίθεται ζήτημα περιορισμού τους. Όταν, λοιπόν, λέτε ότι η Κυβέρνηση νομοθετεί με στόχο να τιθασεύσει την κοινωνική αγανάκτηση τότε μάλλον εννοείτε ότι αυτή δεν θα είναι και πολύ μεγάλη. Δύο τινά συμβαίνουν: ή αυταπατάσθε και πάλι ή εξαπατάτε και πάλι. Εξάλλου η ρύθμιση του ζητήματος αποτελεί σταθερή θέση μας και προεκλογική δέσμευσή μας και άρα όχι κάποιο όψιμο εφεύρημα. Περαιτέρω, αποτελεί και πάγια θέση της Αριστεράς ότι τα επεισόδια υπονομεύουν τη λαϊκή διεκδίκηση. Όχι σπάνια μιλάει για προβοκάτσια και είναι αλήθεια ότι η αγανάκτηση που προκαλεί η αχρείαστη ταλαιπωρία των συμπολιτών μας αδικεί πολλές φορές το εύλογο αίτημα κάποιων κοινωνικών ομάδων. Όμως η ειδικότερη κριτική είναι ακόμα πιο άστοχη. Ποινικοποιείται το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, μας είπατε. Λάθος. Δεν υπάρχει καμμία τέτοια απαγόρευση. Βάζουμε όμως τέλος στην υπερβολή και στην αυθαιρεσία. Τι άλλο μας είπατε; Μας είπατε ότι το νομοσχέδιο καθιερώνει την αντικειμενική ευθύνη του διοργανωτή. Όμως η αντικειμενική ευθύνη αναφέρεται στην ιδιότητα και την εγγυητική λειτουργία ενός προσώπου. Δεν χρειάζεται κάποια υπαίτια πράξη ή παράλειψή του για να καταφαθεί. Ωστόσο ο οργανωτής συνάθροισης δεν ευθύνεται άνευ ετέρου, αλλά μόνο αν έχει παραβιάσει συγκεκριμένες και πλέον, μετά από τη νομοτεχνική βελτίωση, τις περιοριστικά αναφερόμενες στον νόμο υποχρεώσεις του. Συνεπώς, είναι οι ρητές παραλείψεις του οργανωτή αυτές που παράγουν τις έννομες συνέπειες σε βάρος του και όχι κάποια γενική και αφηρημένη, αντικειμενική ευθύνη. Έτσι είναι λογικό να φέρει ο ίδιος το βάρος της απόδειξης για την τήρηση των προβλέψεων του νόμου, αφού αυτός μόνο μπορεί να γνωρίζει ποιες υποχρεώσεις του εκπλήρωσε και πώς αυτό αποδεικνύεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήρθε επιτέλους η ώρα να συμβαδίσουμε με την εξέλιξη, να σταματήσουμε να ζούμε με τα φαντάσματα του παρελθόντος. Ας είμαστε ειλικρινείς. Στην εποχή της ευρυζωνικότητας, των πολυμέσων και των δικτύων, καμία κυβέρνηση δεν φοβάται τον τηλεβόα. Εγκαταλείψτε λοιπόν την ακραία και διχαστική έκφραση που έχει κουράσει την κοινωνία, αν θέλετε να ασκήσετε πειστική και πιεστική αντιπολίτευση. Καταληκτικά, το νομοσχέδιο επιτυγχάνει μια ρεαλιστική ισορροπία στα συγκρουόμενα δικαιώματα και δικαιοποιεί το αυτονόητο. Γι' αυτό και τυγχάνει συντριπτικής αποδοχής. «Να αγιάσει το χέρι σας» μας λένε οι πολίτες. Για τους λόγους αυτούς, υπερψηφίζω ανεπιφύλακτα το νομοσχέδιο και προτείνω να πράξετε το ίδιο. Σας ευχαριστώ για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Κωνσταντινίδη. Τον λόγο έχει ο κ. Νεκτάριος Σαντορινιός, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ από τα πανέμορφα Δωδεκάνησα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να απευθυνθώ πρώτα στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και να τους ρωτήσω το εξής. Συντρόφισες και σύντροφοι, μας εκπλήσσει αυτό το νομοσχέδιο που βάζει γύψο στις διαδηλώσεις και στις λαϊκές κινητοποιήσεις που έφερε η Νέα Δημοκρατία; Αλήθεια, μας εκπλήσσει; Όχι, βέβαια. Είναι το νομοσχέδιο μιας σκληρής Δεξιάς Κυβέρνησης, μιας Κυβέρνησης που δεν θα επιτρέψει στους πολίτες να διαδηλώσουν, μιας Κυβέρνησης που θα παραβιάσει εν γνώσει της το Σύνταγμα για να επιβάλει την ατζέντα της. Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Προετοιμάζονται για τα χειρότερα. Καθαρίζουν το τοπίο, τρομοκρατώντας τους πολίτες, γιατί ξέρουν ότι σύντομα οι καρποί των πολιτικών τους θα φέρουν αντιδράσεις. Αυτή ήταν, αυτή είναι και δεν αλλάζει η Δεξιά. Εμένα η αλήθεια είναι ότι με ξενίζει όμως η υπεράσπιση και πολύ περισσότερο, η εφαρμογή των σχεδίων από νεόκοπους υπερασπιστές της που θέλουν να ενδύσουν τη Δεξιά με προοδευτικό χιτώνα. Ποιο είναι το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας το οποίο τις τελευταίες μέρες αποκαλύπτεται; Από τη μία, η χειραγώγηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης για να μην περάσει τίποτα προς την κοινωνία, να ελέγχονται τα πάντα. Έτσι ήρθε αυτή η καλομαγειρεμένη λίστα Πέτσα, όπου εκεί φαίνεται ακόμη και μετά το μαγείρεμα πόσο πολύ θέλουν να ελέγξουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το δεύτερο, το νομοσχέδιο του κ. Χρυσοχοΐδη: Παρεμπόδιση των διαδηλώσεων, εκφοβισμός των πολιτών και των συλλογικοτήτων. Και το τρίτο, αλλαγή ατζέντας: διαπλοκή. Γιατί θέλουν να μας πουν για τη διαπλοκή, να πετάξουν λάσπη; Διότι θέλουν να κρύψουν ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα που αγγίζουν την κοινωνία, κύριε συνάδελφε, που είπατε «τι αγγίζει την κοινωνία». Θα σας πω εγώ τι αγγίζει την κοινωνία, ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που κλείνουν σήμερα, που βάζουν λουκέτα, που βρίσκονται σε απόγνωση, που δεν έχουν καμμία ουσιαστική βοήθεια από την Κυβέρνηση. Το μόνο που τους δίνουν είναι δάνεια με τραπεζικά κριτήρια που δεν πρόκειται να πάρουν οι περισσότερες από τις επιχειρήσεις και καμιά επιδότηση. Τίποτα. Αν δεν μπορείς να είσαι επαρκής για την τράπεζα, τότε πεθαίνεις. Και έχουμε μια σειρά νέων κόκκινων δανείων, γιατί αυτές οι επιχειρήσεις πλέον δεν θα μπορέσουν να αντέξουν. Είναι τα προβλήματα των εργαζομένων που τους κοροϊδεύουν, ιδιαίτερα τους εποχικά εργαζόμενους. Ξέρετε ότι όσοι έχουν πάνω από ογδόντα ένσημα ανεργίας δεν θα πάρουν επιδότηση. Έτσι δεν είναι, Διονύση; Δεν θα πάρουν την επιδότηση των 400 ευρώ, δεν θα μπορέσουν να μπουν στην «ΕΡΓΑΝΗ». Η πλατφόρμα ανοίγει και κλείνει, αλλά οι εργαζόμενοι δεν μπαίνουν στην «ΕΡΓΑΝΗ». Διότι εσείς αντί να επιδοτήσετε την εργασία, επιδοτήσατε την αναστολή εργασίας. Και ποια άλλα είναι τα προβλήματα της κοινωνίας; Οι αγρότες, που δεν έχετε τολμήσει ούτε καν να τους αναφέρετε. Μία φορά να πείτε για τους αγρότες ένα μέτρο για να τους βοηθήσετε, που πετάνε σήμερα την παραγωγή τους στα σκουπίδια γιατί δεν μπορεί να απορροφηθεί! Από όλους αυτούς λοιπόν δημιουργείται ένας κοινωνικός αναβρασμός, μια κοινωνική δυσαρέσκεια απέναντι στις πολιτικές, που δεν θα κριθεί και δεν θα κριθεί το φθινόπωρο. Και τι λέτε σε όλους αυτούς, τους επιχειρηματίες, τους εργαζόμενους, τους αγρότες; «Θα σε συλλάβουμε, αν κατέβεις στη διαδήλωση. Θα σε εξαντλήσουμε οικονομικά, αν τολμήσεις να διοργανώσεις. Μην μιλάς. Κάτσε σπίτι σου». Διότι καθιερώνετε την ποινική και αστική ευθύνη για τον οργανωτή. Και αν ρωτάς, υπεύθυνους τους διοργανωτές ακόμα και σε περίπτωση προβοκάτσιας. Αλήθεια, κύριε Χρυσοχοΐδη, εσείς φαντάζομαι συμμετείχατε σε διαδηλώσεις ως φοιτητής, δεν ξέρετε σημαίνει προβοκάτσια; Δεν τη βιώσατε στο πετσί σας την προβοκάτσια; Δεν ξέρετε τι σημαίνει στημένο παρακράτος που δίνει αφορμές για να διαλυθούν οι διαδηλώσεις; Δεν έχετε δει αυτή τη φωτογραφία από το enikos.gr, όταν ήσασταν Υπουργός που αστυνομικοί, λέει, με πολιτική περιβολή πετούσαν αντικείμενα δίπλα από τις αστυνομικές δυνάμεις της ΕΛΑΣ; Και μάλιστα, δήλωσε τότε - και το καταθέτω στα Πρακτικά - ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας ότι γίνεται ΕΔΕ το 2012. Τι έγινε με αυτή την ΕΔΕ; [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νεκτάριος Σαντορινιός καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Προβοκάτσια ήταν, στημένη προβοκάτσια ήταν και η Marfin ενός εγκληματικού παρακράτους για το οποίο δεν συλλάβατε κανέναν όταν ήσασταν Υπουργός! Αυτό το παρακράτος ήθελε να αμαυρώσει μια από τις πιο μαζικές, ειρηνικές διαδηλώσεις ενάντια στο μνημόνιο που δεν είχατε διαβάσει. Και πείτε μου, αλήθεια, θα στέλνατε με τον νόμο σας σήμερα τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ στα δικαστήρια να δικαστούν, αντί να στείλετε στο δικαστήριο αυτούς τους πραγματικούς εγκληματίες εκείνης της ημέρας; Γιατί αυτό θα κάνατε με αυτόν τον νόμο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτό το νομοσχέδιο θα καταργηθεί στον δρόμο από τους αγρότες στα μπλόκα, από τους εργαζόμενους που χάνουν τη δουλειά τους, από τους εμπόρους που βλέπουν τα μαγαζιά τους να κλείνουν λόγω της πολιτικής σας και όχι λόγω των διαδηλώσεων. Οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου θα είναι απέναντι στις χουντικής έμπνευσης ρυθμίσεις σας. Οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου είναι δίπλα σε αυτούς που βλέπουν τις πολιτικές σας να τους στοχοποιούν και που τους λένε να κάτσουν σπίτι τους σιωπηλοί. Αυτό το νομοσχέδιο αναδεικνύει ξεκάθαρα τις διαφορές της Δεξιάς με τον προοδευτικό κόσμο. Εμείς θα είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Οικονόμου από τη Νέα Δημοκρατία και την όμορφη Φθιώτιδα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα στην πολιτική του διάσταση μας δίνει τη δυνατότητα να αναμετρηθούμε με μια σειρά από «παιδικές ασθένειες» της μεταπολίτευσης και ταυτόχρονα, να αντιμετωπίσουμε με ρεαλισμό και ευθύνη μια σειρά από ζητήματα, κάποια από τα οποία στην κατηγορία τους αποτελούν μοναδικά ελληνικά παράδοξα, θα έλεγα. Ο πυρήνας της αντιπολιτευτικής τοποθέτησης - η τοποθέτηση του προηγούμενου ομιλητή ήταν πάρα πολύ χαρακτηριστική, αλλά και άλλων από την αντιπολίτευση - για το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου είναι σαφές ότι επιδιώκει έναν διχασμό εκτός θέματος, τελείως εκτός θέματος. Κάποιοι επιμένουν μονότονα να σκιαμαχούν με το φάντασμα της δικτατορίας σαράντα πέντε χρόνια μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Στ' αλήθεια τώρα πιστεύετε πραγματικά ότι αυτή η τακτική, αυτή η στρατηγική, αυτή η ρητορική μπορεί να έχει το παραμικρό ίχνος σοβαρότητας; Στ' αλήθεια πιστεύετε ότι η Ελληνική Δημοκρατία του 2020 είναι μια χώρα που ζει σε ένα περιβάλλον θεσμικής επισφάλειας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια δημοκρατία, μια χώρα που εκλέγει τους τρεις τελευταίους επικεφαλής της, δηλαδή τον ρυθμιστή του πολιτεύματος, με ευρύτατες πλειοψηφίες, δεν είναι μια χώρα που ζει σε ένα περιβάλλον θεσμικής επισφάλειας. Μία δημοκρατία στην οποία πολλές φορές στο παρελθόν - και ευτυχώς και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν - οι θεσμοί λειτούργησαν ως αντίβαρο, προκειμένου να προλάβουν καταστρατήγηση του Συντάγματος με σκοπό την χειραγώγηση κρίσιμων μεταβλητών της δημόσιας ζωής για χάρη εξυπηρέτησης των συμφερόντων του μαγαζιού δεν είναι μια χώρα που μπορεί κανείς να τη χαρακτηρίσει ως αυταρχική ή ότι ζει σε καθεστώς θεσμικής επισφάλειας. Μία δημοκρατία, η Κυβέρνηση της οποίας με νωπή τη λαϊκή κυριαρχία εφαρμόζει ακριβώς αυτά για τα οποία ψηφίστηκε - οπότε δεν περίμενα να έχετε κάποια έκπληξη, θα έπρεπε κάπως να έχετε διαβάσει το προεκλογικό μας πρόγραμμα - δεν είναι μια χώρα που αιφνιδιάζει και που η Κυβέρνησή της αποφασίζει και νομοθετεί αυταρχικά. Συνεπώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ζήτημα προφανώς και δεν είναι αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτικού κόσμου είναι κολλημένο πολλές δεκαετίες πριν. Φαντασιώνεται ότι ζει σε άλλες εποχές, πολλές δεκαετίες πριν. Ταυτόχρονα, αυτό την εμποδίζει να αντιληφθεί ποια είναι τα διακυβεύματα, ποια είναι τα ζητήματα και ποιο είναι το πρόβλημα που αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να αντιμετωπίσει. Το πρόβλημα αυτό έχει δύο βασικές συνιστώσες. Η πρώτη του είναι πραγματιστική. Έχει να κάνει, δηλαδή, με την ανάγκη αναλογικότητας ανάμεσα στη διαμαρτυρία και στον τρόπο με τον οποίον εκφράζει αυτή τη διαμαρτυρία. Προφανώς το δικαίωμα στη διαμαρτυρία και στη διεκδίκηση είναι ιερό. Το Σύνταγμά μας το αναδεικνύει, το προστατεύει, το περιέχει και μάλιστα το έχει πολύ ψηλά. Ένα πράγμα, όμως, είναι η διαμαρτυρία και ένα δεύτερο πράγμα είναι ο τρόπος της διαμαρτυρίας. Και στη σκιά μιας σειράς γεγονότων που έχουν συμβεί σε αυτήν τη χώρα, σε αυτόν τον τόπο στο παρελθόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είναι - δεν ξέρω από πού να αρχίσω - η ταλαιπωρία που αισθάνονται κατά καιρούς χιλιάδες άνθρωποι στις στάσεις των μέσων μαζικής μεταφοράς ή μέσα στα ΙΧ τους, οι καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, οι χαμένοι τζίροι, τα θύματα και πολύ περισσότερο οι νεκροί, επιβάλλεται σε όλους μας να έχουμε μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση όταν μιλάμε για τα πράγματα αυτά και κυρίως επιβάλλεται να βρούμε τρόπους, έτσι ώστε να καθορίσουμε έναν πιο αναλογικό τρόπο σαν κι αυτόν που είπα παραπάνω. Και να σας πω και κάτι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αριστεράς; Αν είχατε απαλλαγεί από τον δογματισμό, από την υποκρισία - γιατί συνιστά και υποκρισία ανάμεσα στα άλλα η σκιαμαχία με τη δικτατορία και τη χούντα - , αν σκεφτόσασταν καθαρά, θα βλέπατε και εσείς - δεν μπορεί να μην το βλέπατε - ότι τις πιο πολλές φορές, για να μην πω τις περισσότερες, ο τρόπος με τον οποίον εξελίσσεται μια διαμαρτυρία ή μια διεκδίκηση αλλοιώνει, για να μην πω ότι ακυρώνει εντελώς, το πλαίσιο και το διακύβευμα της διεκδίκησης. Κανείς δεν ασχολείται με αυτό. Αν πραγματικά, λοιπόν, σας ένοιαζε το μέγεθος, το κύρος, η παρέμβαση στο τέλος, τέλος των κινηματικών διαδικασιών, θα συμμετείχατε κι εσείς σε μια συζήτηση ενός τρόπου, ενός πλαισίου που θα τα διασφάλιζε και θα τα αναδείκνυε ακόμη περισσότερο. Το γεγονός ότι δεν το κάνετε δείχνει σε πόσο μεγάλη απόσταση και διάσταση βρίσκεστε από τα πραγματικά ζητούμενα της ζωής της σύγχρονης κοινωνίας των πολιτών, των ανθρώπων που διεκδικούν και περιμένουν από τον πολιτικό κόσμο. Η δεύτερη διάσταση του προβλήματος, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι, είναι περισσότερο φιλοσοφική. Έχει να κάνει με το γεγονός ότι καμμία, μα καμμία δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κανόνες και όρια. Και, δυστυχώς, σε μια σειρά από συμπεριφορές στην ελληνική κοινωνία, στην Ελλάδα τα όρια αυτά δεν υπάρχουν. Και δεν υπάρχουν - και αυτό είναι επικίνδυνο - γιατί οι συμπεριφορές αυτές εδράζονται σε μια κουλτούρα διαμαρτυρίας που θεωρεί ότι όλα επιτρέπονται. Δυστυχώς, η κουλτούρα αυτή διαπερνά οριζόντια πολλά κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας για χρόνια τώρα. Θυμηθείτε ότι στη Χαλκιδική και την Κερατέα, για παράδειγμα, πορεύτηκαν μαζί κλασικοί μπαχαλάκηδες, αλλά και παπάδες και ιερείς που ευλογούσαν τις μολότοφ. Δείτε, όταν κάποιες στιγμές οι οπαδοί, οι φίλαθλοι των ομάδων θεωρούν ότι οι ομάδες τους αδικούνται, καταλαμβάνουν - οπαδοί που κατά τεκμήριο είναι και αντισυστημικοί, έτσι; - τον δημόσιο χώρο χέρι - χέρι με τους φουσκωτούς των ιδιοκτητών, οι οποίοι τους παρακινούν γι' αυτές τις κινητοποιήσεις. Στις πλατείες των αγανακτισμένων ακροδεξιοί και όχι μόνο - ήταν και άλλοι μαζί του - , εκτόξευαν ελαφρά τη καρδία απίστευτες καταγγελίες για τους Έλληνες πολιτικούς, ακόμα και για το ίδιο το Κοινοβούλιο. Το 2008 μετά την τραγική δολοφονία του Γρηγορόπουλου και για πολύ καιρό ακόμα μαθητές, πολλές φορές και με τη συνοδεία καθηγητών τους, πετροβολούσαν αστυνομικά τμήματα. Όλα αυτά που σας λέω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι κομμάτια μιας μεγάλης εικόνας που εδράζεται ακριβώς σε αυτήν την κουλτούρα διαμαρτυρίας χωρίς όρια που, κατά την άποψή μου, συνιστά πρόβλημα, διότι δεν είναι κουλτούρα ούτε δεξιά ούτε αριστερή. Είναι κουλτούρα μηδενιστική που συνιστά πρόκληση και απειλή για τη δημοκρατία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω σε μισό λεπτό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσωπικά πιστεύω ότι η δημοκρατία μας σήμερα είναι τόσο ισχυρή και τόσο ώριμη, έτσι ώστε η συζήτηση γι' αυτά τα όρια που είπα προηγουμένως να μην αποτελεί ταμπού και να μην κινδυνεύει να χαρακτηριστεί εξ ορισμού φασίστας ο οποιοσδήποτε βάζει τέτοιου είδους ζητήματα. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή. Το στηρίζουμε και το υπερψηφίζουμε με πλήρη επίγνωση του τι έρχεται να αντιμετωπίσει, αλλά και του τι συμβολισμούς κουβαλά μαζί του. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Οικονόμου. Καλείται τώρα στο Βήμα η κ. Διαμάντω Μανωλάκου από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και τον Πειραιά με τον Εθνικό του!
Μετά τον νόμο για τον περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας, που ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ και συνέχισε η Νέα Δημοκρατία, έρχεται τώρα η σημερινή Κυβέρνηση με αυτό το τερατούργημα να εμποδίσει και να ποινικοποιήσει παραπέρα μία άλλη μορφή πάλης, αυτή των διαδηλώσεων. Λέτε ότι αυτό είναι η δημοκρατία. Για μας είναι κάλπικη η δημοκρατία σας, γιατί ουσιαστικά δεν έρχεται να καλύψει το νομικό κενό, όπως ισχυρίζεται η Κυβέρνηση, αφού κυνηγητό αγωνιζόμενων αγροτών είχαμε με μπόλικα αγροτοδικεία από όλες τις κυβερνήσεις, μετά από μηνύσεις της αστυνομίας ή μαθητοδικεία ενάντια σε μαθητές ή ακόμα και βιομηχανία μηνύσεων από την εργοδοσία στα σωματεία της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, προκειμένου να κάμψουν τον αγώνα και τη διεκδίκησή τους για μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, για να μην επιστρέφουν σακάτηδες από το μεροκάματο του τρόμου στο σπίτι τους, αλλά και για συλλογικές συμβάσεις. Και βέβαια, κρατική καταστολή και βία είχαμε από όλες τις αστικές κυβερνήσεις. Ας θυμηθούμε την κρατική καταστολή ακόμα και ενάντια σε συνταξιούχους, σε καθηγητές, σε εργάτες, σε φοιτητές, σε αγρότες και άλλους, όπως θύμισε ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος. Τι είναι, όμως, αυτό που σας ανησυχεί, σας φοβίζει και θέλετε να προχωρήσετε ένα βήμα περισσότερο στην κατεύθυνση αναβάθμισης της ποινικοποίησης και καταστολής των εργατικών αγώνων; Είναι γεγονός ότι την περίοδο των μνημονίων έγιναν πολλές και μεγάλες κινητοποιήσεις. Ωστόσο πολλές εκτιμήσεις που υπάρχουν σήμερα, λένε ότι η περίοδος που θα ακολουθήσει θα είναι ακόμα χειρότερη για τον λαό και με πιο βαθιά την καπιταλιστική οικονομική κρίση, ακόμα και από την περίοδο των μνημονίων. Με αυτό, λοιπόν, το τερατούργημα παίρνετε προληπτικά μέτρα ποινικοποιώντας όχι απλά τη λαϊκή διαμαρτυρία, αλλά αυτό που φοβόμαστε περισσότερο, δηλαδή την αμφισβήτηση και τη δράση ενάντια σε αυτό το απάνθρωπο, βάρβαρο σύστημα της στυγνής εκμετάλλευσης, που φέρνει φτώχεια, ανεργία, βάσανα, καταπίεση, δυστυχία και μιζέρια, σύμφυτα με τον καπιταλισμό. Φοβάστε ότι η αμφισβήτηση θα μετατραπεί σε συνειδητή και αποφασιστική δράση λαϊκών μαζών για ρήξη και ανατροπή αυτής της σαπίλας. Παίρνετε, λοιπόν, προληπτικά μέτρα ποινικοποιώντας τη διάθεση, τη σκέψη, πριν ακόμα αυτή μετατραπεί σε δράση. Ακόμα και με την υποψία, δηλαδή, ότι οι συγκεντρώσεις και οι διαδηλώσεις θα έχουν σαν στόχο τη σύγκρουση με αυτό το σάπιο σύστημα και θα παλεύουν μαζικά για ρήξη και ανατροπή του, αυτόματα θα παίρνετε μέτρα απαγόρευσης των διαδηλώσεων. Αυτό ακριβώς είναι το περιεχόμενο και η καρδιά του νομοσχεδίου, που περιέχεται στο άρθρο 19, αφού βάζει στο στόχαστρο κάθε ριζοσπαστική, προοδευτική ιδεολογία και πράξη. Προβλέπετε, λοιπόν, τη δημιουργία διεύθυνσης πρόληψης της βίας, με στόχο την πρόληψη διαφόρων μορφών βίας, όπως κυρίως τη ριζοσπαστικοποίηση, την ιδεολογία της βίας και τον βίαιο εξτρεμισμό, την ενδοοικογενειακή βία κ.λπ., όπως λέτε. Συνειδητά, δηλαδή, τσουβαλιάζεται ο ριζοσπαστισμός με υπαρκτές μορφές βίας, όπως είναι η ενδοοικογενειακή, η ενδοσχολική βία κ.ά.. Στοχεύετε να χειραγωγήσετε τις συνειδήσεις, ειδικά της νεολαίας, δημιουργώντας τη ρετσινιά ότι η συμμετοχή σε συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις αποτελούν μήτρα εγκληματικών ενεργειών. Δηλαδή, ενοχοποιείτε τον αγώνα, αυτό που ανεβάζει τον άνθρωπο, γιατί παλεύει για καλύτερο, ποιοτικά ανώτερο κοινωνικό σύστημα. Γι' αυτό οι διάφοροι προβοκάτορες και μηχανισμοί, που ποτέ δεν πιάνονται, είναι σε άμεση σχέση με το κράτος και με το παρακράτος. Μήπως είναι τυχαίο ότι εδώ και δέκα χρόνια με κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και τώρα Νέας Δημοκρατίας, οι δολοφόνοι της Marfin, αν και υπήρχαν κάμερες και περιγραφές, δεν πιάστηκαν ποτέ; Ακόμη, το νομοσχέδιο έχει προκλητικούς περιορισμούς, ξεπερνώντας ακόμα και αυτούς που θέτει το αστικό σύστημα. Αναφέρεται ότι η συγκέντρωση δεν πρέπει να παρακωλύει την κυκλοφορία. Είναι δυνατόν; Εάν είναι μερικές χιλιάδες, πού θα πάνε; Οι αγρότες πού θα διαδηλώσουν; Στα χωράφια τους; Οι μεταλλεργάτες στη Ζώνη θα διαδηλώνουν από κάθε καρνάγιο στο Πέραμα, τη Σαλαμίνα ή το Κερατσίνι; Ακόμα, αναφέρεται ότι απαγορεύεται η παρακώλυση της πρόσβασης στις δημόσιες υπηρεσίες, όπως σε ένα Υπουργείο. Ευθύς εξαρχής απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις. Δηλαδή, αυτό σημαίνει ότι απαγορεύεται μια συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Ναυτιλίας για ένα εργατικό ατύχημα πάνω σε πλοίο ή ένα ναυπηγείο με νεκρό, που δυστυχώς έχουμε πολλά τώρα τελευταία εξαιτίας της έλλειψης μέτρων προστασίας; Δηλαδή, για το κάθε εργοδοτικό έγκλημα δεν επιτρέπεται η διαδήλωση διαμαρτυρίας; Ορμητικό ποτάμι θα γίνουν, πνίγοντας τους αντιδραστικούς κατασταλτικούς νόμους σας. Βλέπετε, λοιπόν, ότι δίκαια καταδικάζουν αυτό το τερατούργημα μαζικά οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και οι φορείς του εργατικού μαζικού κινήματος και ζητούν την απόσυρσή του. Διότι οι αγώνες δεν μπαίνουν στον γύψο και η προσπάθεια φίμωσης του λαού δεν θα περάσει. Να είσαστε σίγουροι για αυτό.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Μανωλάκου. Συνεχίζουμε με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και τον κ. Νικόλαο Παπαναστάση από την Αιτωλοακαρνανία.
Χθες συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την αλλαγή φρουράς στο τιμόνι της αστικής διακυβέρνησης, με την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να λαμβάνει το χρίσμα της αστικής τάξης. Αυτή η Κυβέρνηση το εκλογικό αποτέλεσμα εκείνων των ημερών το εξέλαβε ως πράσινο φως για να ξεδιπλώσει ένα σκληρό πογκρόμ αντιλαϊκών μέτρων και καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Στα μαύρα πεπραγμένα τής μέχρι σήμερα θητείας της είναι η ψήφιση ενός αντιλαϊκού νομοσχεδίου κάθε τρεις μέρες. Συνολικά ψηφίστηκαν πάνω από ογδόντα πέντε νόμοι και σήμερα περιμένουν στη σειρά να ψηφιστούν τις επόμενες μέρες άλλα δέκα νομοσχέδια. Το καταστροφικό της έργο είναι πραγματικά πλούσιο: Αντεργατικές ανατροπές, ιδιωτικοποιήσεις, άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας με φοροαπαλλαγές και προκλητικά προνόμια κάθε είδους στο κεφάλαιο, αντιδραστικές αλλαγές στην παιδεία, στην υγεία, στη δικαιοσύνη, συνολικά θωράκιση του αστικού κράτους με την ολοκλήρωση και των αντιδραστικών συνταγματικών αλλαγών και βέβαια, η προσπάθεια να μπει στον γύψο το εργατικό λαϊκό κίνημα, με νέους περιορισμούς στο δικαίωμα στην απεργία. Επιστέγασμα όλων αυτών είναι η κατάθεση του σημερινού νομοσχεδίου. Οι χαρακτηρισμοί για αυτό περίσσεψαν: Κατάπτυστο, έκτρωμα, χουντικής κοπής και πολλά άλλα. Ας κρατήσουμε και να πούμε ότι απλώς, αυτό το σημερινό νομοσχέδιο απαγορεύει τις διαδηλώσεις. Στόχος και σκοπός αυτής της πολιτικής είναι ένας: Η τιθάσευση, ο βίαιος πειθαναγκασμός, η ηθική εξαχρείωση όλων αυτών που ήδη γονατίζει αυτή η αντιλαϊκή πολιτική. Η χρήση της ωμής βίας για αυτές τις επιδιώξεις σας είναι πλέον αναγκαία. Αυτό ακριβώς κάνετε, κύριοι της Κυβέρνησης, με αυτό το νομοσχέδιο. Παραχωρείτε στην Αστυνομία και στους κατασταλτικούς μηχανισμούς το νομοθετικό πλαίσιο για να παραταχθούν απέναντι στο λαϊκό κίνημα. Προκειμένου να βάλετε στον γύψο τους αγώνες των εργαζομένων και του λαού, χρησιμοποιείτε με ακόμη μεγαλύτερη ένταση τον αστυνομικό μηχανισμό σαν εργαλείο. Για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας η αναγωγή της βίας, των κατασταλτικών μηχανισμών σε εχέγγυο επιβολής της εξουσίας της απέναντι στους εργαζόμενους ξεσκεπάζει τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που χρησιμοποίησε, αυτά με τα οποία εξαπάτησε τον λαό, όταν διαφήμιζε τη δήθεν ποιότητα της αστικής δημοκρατίας. Είναι φανερό ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα αποτελεί συνέχεια του συνολικού κατασταλτικού πλαισίου της Κυβέρνησης, που εμπεριέχεται στην έννοια του νόμου και της τάξης. Είναι ένα πλαίσιο απολύτως καταστροφικό για τον λαό. Μέσα από αυτό η Κυβέρνηση πέρασε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την αναβάθμιση των ειδικών κατασταλτικών δυνάμεων, τις επιθέσεις σε μεγάλες πορείες του λαϊκού κινήματος, την πειραματική εφαρμογή της καταπάτησης των δικαιωμάτων του λαού, αλλά και τις δοκιμές του νέου κατασταλτικού εξοπλισμού, τους σύγχρονους μηχανισμούς φακελώματος, το χτύπημα της νεολαίας στις πλατείες. Ήδη εκπαιδεύετε και τους εικονολήπτες ΜΑΤατζήδες για να είσαστε σίγουροι ότι θα φακελώνεται ο κάθε διαδηλωτής. Η Κυβέρνηση στην πορεία της βίαιης χειραγώγησης του συνδικαλιστικού κινήματος, βρήκε έτοιμο έδαφος, πάτησε πάνω στα κατασταλτικά μέτρα που ήδη είχαν σχεδιαστεί, αλλά δεν ολοκλήρωσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής και του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πολύ πρόσφατος ο Μάρτης του 2019, όταν όλοι εσείς μαζί, περιχαρείς, συνυπογράφατε τη Διακήρυξη της Αθήνας για την αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης. Σήμερα, τα μηνύματα εκείνων των κειμένων που τότε εκθειάζατε είναι εδώ και ας αφήσει ο ΣΥΡΙΖΑ τα δάκρυα για τις συνέπειες του νομοσχεδίου. Είναι κροκοδείλια. Η φιλοσοφία του σημερινού νομοσχεδίου δεν διαφέρει και πολύ από εκείνο που μετέτρεψε σε ιδιώνυμο αδίκημα την αντίσταση στους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας, που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με την περιστολή του απεργιακού δικαιώματος στα πρωτοβάθμια σωματεία, στο πλαίσιο των αξιολογήσεων του τρίτου μνημονίου. Προσυπογράψατε τότε τη δημιουργία ενός μηχανισμού χαφιεδισμού, φακελώματος και καταστολής. Αυτό, βέβαια, που δεν πρόλαβε να ενεργοποιήσει τότε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αναλαμβάνει να το προωθήσει σήμερα με το νομοσχέδιό της η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Χέρι - χέρι πηγαίνετε. Όμως τα μέτρα αυτά δεν αποτελούν ελληνική καινοτομία. Αποτελούν κατευθύνσεις της γενικότερης πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη διαμόρφωση αυτής της πολιτικής συμμετέχετε όλοι σας ένθερμα. Έχετε κοινό στόχο, που δεν είναι άλλος από την καταστολή της εργατικής τάξης, ανεξαρτήτως χώρας. Στο μόνιμο στόχαστρο της «λυκοσυμμαχίας» βρίσκεται το ταξικό εργατικό κίνημα και ο κομμουνισμός. Το ότι διαγκωνίζεστε για το ποιος θα είναι ο πιο συνεπής εκφραστής αυτής της ευρωενωσιακής αντιλαϊκής πολιτικής κατά των εργαζομένων, αποδεικνύει και τη βαθιά ανησυχία σας για τη δυναμική που αναπτύσσει το εργατικό κίνημα της χώρας μας, τη μαχητικότητα της νεολαίας μας, το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα του λαού μας. Αυτή ακριβώς είναι και η παράμετρος που στοιχειώνει την κάθε σας στιγμή. Το σημερινό νομοσχέδιο, ακόμη και αν δεν το αποσύρετε, να είστε σίγουροι ότι στα χαρτιά θα μείνει. Υπάρχει η δύναμη, αλλά και η δυναμική που μπορεί να το ακυρώσει. Λειτούργησε στο παρελθόν. Θα λειτουργήσει και σήμερα. Ήδη είχε απενεργοποιήσει στην πράξη το νομοθετικό έκτρωμα της χούντας. Αυτό θα κάνει και με το δικό σας. Η λαϊκή πάλη θα αποτελέσει για μια ακόμη φορά τον καταλύτη που θα βάλει φρένο στα σχέδια της αστικής τάξης, που και εδώ μέσα πιστά η Κυβέρνησή σας, αλλά και τα άλλα αστικά κόμματα, υπηρετείτε και προωθείτε.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Παπαναστάση. Τον λόγο έχει από το ΣΥΡΙΖΑ η Γιαννιώτισσα κ. Μερόπη Τζούφη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα από το πρωί ένα νομοσχέδιο που αφορά τις δημόσιες συναθροίσεις, αλλά που δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι με τις ρυθμίσεις που εισάγει, επιχειρεί στην ουσία την κατάλυση του συνταγματικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι του άρθρου 11 του Συντάγματος. Αυτό προκύπτει και από την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, από το διάβημα του Συντονιστικού της Ένωσης των Δικηγορικών Συλλόγων, ακόμη και από την τοποθέτηση της Ένωσης των Εισαγγελέων της Ελλάδος. Δυστυχώς, για πολλοστή φορά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρνει για ψήφιση διατάξεις που μας γυρίζουν πίσω δεκαετίες, αλλά ταυτόχρονα προβαίνει και σε μια πραξικοπηματική νομοθέτηση με τη θέσπιση διατάξεων με πρόδηλα αντισυνταγματικό χαρακτήρα. Το σχέδιο νόμου είναι εν πολλοίς μια μεταγλώττιση της εκδοχής του χουντικού διατάγματος του 1971 και αυτό δεν τιμά κανέναν. Αρκεί μια απλή αντιπαραβολή για όσους εξακολουθούν να αρνούνται την αλήθεια. Η δημοκρατία όφειλε, έστω και πενήντα χρόνια μετά, να πάρει αποστάσεις από τη χούντα σε θέματα δημόσιας τάξης. Αν η αστική δημοκρατία δεν μπορεί να θεσπίσει ή δεν είναι σε θέση να αρθρώσει έναν εναλλακτικό νομικό πολιτισμό από αυτόν της δημοκρατίας, τότε έχουμε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Το δικαίωμα, λοιπόν, στη διαδήλωση, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι κατοχυρώνεται τόσο στο άρθρο 11 του ελληνικού Συντάγματος όσο και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και είναι το δικαίωμα των προσώπων να καθορίζουν ελεύθερα τον τόπο, το χρόνο, το είδος, το περιεχόμενο της διαδήλωσης, αλλά και τον ειδικότερο τρόπο έκφρασης των απόψεών της κατά τη διάρκεια αυτής. Η ελευθερία αυτή σημαίνει το δικαίωμα του καθένα να συμμετέχει σε μια διαδήλωση χωρίς να υφίσταται αρνητικές επιπτώσεις. Από το ίδιο το συνταγματικό κείμενο συνάγεται ότι δεν νοείται προηγούμενη διοικητική άδεια προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια διαδήλωση, μια δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Τονίζεται ότι το Σύνταγμα δεν κάνει διάκριση ανάμεσα στις αυθόρμητες και τις μη, δημόσιες συναθροίσεις. Και κατά συνέπεια, και οι αυθόρμητες δημόσιες συναθροίσεις τίθενται υπό την σκέπη του Συντάγματος. Δυστυχώς, με το παρόν αντισυνταγματικό και αναχρονιστικό νομοσχέδιο οι αυθόρμητες εκδηλώσεις επιτρέπονται μόνο υπό προϋποθέσεις, δηλαδή κατ' αρχήν απαγορεύονται. Και χορηγείται η εξουσία στην Αστυνομία να αποφασίζει αν θα επιτραπεί η διεξαγωγή τους, αν θα επιβάλλει περιορισμούς, αν θα τις διαλύσει. Για τη διάλυση προβλέπεται ότι η Αστυνομία μπορεί να χρησιμοποιεί κάθε νόμιμο, πρόσφορο, αναγκαίο και ανάλογο για τις περιστάσεις μέσο. Σε ποια συγκυρία έρχεται αυτή η επιλογή της Κυβέρνησης, της αποδυνάμωσης του δικαιώματος των πολιτών να διαδηλώνουν καταστρατηγώντας το Σύνταγμα; Έρχεται στη συγκεκριμένη κοινωνικο - οικονομική συγκυρία, σε μια δύσκολη εποχή υγειονομικών σοβαρών κινδύνων, σοβαρών οικονομικών και κοινωνικών ανακατατάξεων και μιας απελαύνουσας οικονομικής ύφεσης. Φυσικά η Κυβέρνηση με τις ρυθμίσεις αυτές συντάσσεται με τις πλέον ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές των καιρών μας, τη στιγμή που υπάρχει παγκόσμια κινητοποίηση κατά του συστημικού, φυλετικού, οικονομικού και κοινωνικού ρατσισμού, τη στιγμή που η πανδημία ανέδειξε την ανάγκη ενός δημοκρατικού μοντέλου διακυβέρνησης που να εξασφαλίζει τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών και που να λειτουργεί για το κοινό καλό και όχι για το κέρδος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι Έλληνες και Ελληνίδες είναι παιδιά της Αντιγόνης. Η αντίσταση στην αδικία και στην εξουσία είναι τόσο ελληνικές όσο και τα σκουριασμένα μάρμαρα. Έτσι λοιπόν να είστε σίγουροι ότι οι αντιστάσεις θα αποτελέσουν τον ορίζοντα της επόμενης περιόδου. Και μάλιστα προσθετικά η απαγόρευση των διαδηλώσεων θα είναι και η προσφορότερη αφορμή για τη διοργάνωση τους. Κάθε διαδήλωση από εδώ και πέρα θα έχει το ιδιαίτερο αντικείμενο της, αλλά ταυτόχρονα και την απαίτηση για την κατάργηση του νόμου. Θα φροντίσει η νέα γενιά που, μαζί με το δικαίωμα στη δουλειά, στην παιδεία και την υγεία, θα απαιτεί και το δικαίωμα στη δημόσια διαμαρτυρία. Να είμαστε σοβαροί. Ειπώθηκε από πολλούς. Καμμία διαδήλωση δεν μπορεί να απαγορευθεί όταν ο κόσμος είναι αποφασισμένος να διαδηλώσει. Καμμία θέσπιση κατά νόμον υπευθύνου, καμμία αστυνομική διάταξη, κανένα δικολαβικό επιχείρημα δεν θα μπορεί να αποτρέψει τους αγανακτισμένους, τα «κίτρινα γιλέκα», το «κίνημα της σαρδέλας» της Ιταλίας, τους μαθητές και τις μαθήτριες της Χιλής, το μαζικό κίνημα κατά των κοινωνικών διακρίσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Αν οι διαδηλώσεις ήταν ζήτημα απαγορεύσεων, δεν θα είχαν υπάρξει διαδηλώσεις ούτε στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, ούτε στη νότια Αφρική του απαρτχάιντ, ούτε και στην Αθήνα του 1973. Αυτό φυσικά το γνωρίζει και ο κ. Χρυσοχοΐδης και ο κ. Μητσοτάκης, αλλά τους ενδιαφέρει να στήσουν μια διαχωριστική γραμμή που θα τοποθετούν τους εαυτούς τους στην πλευρά της νομιμότητας και θα ταυτίζουν την Αριστερά με την βία, πράγμα που προσπάθησαν σήμερα να κάνουν πολλοί ομιλητές από τη Νέα Δημοκρατία και βεβαίως από την Ελληνική Λύση. Επειδή δεν είμαστε χθεσινοί, να θυμίσω εδώ ότι στα χρόνια της Μεταπολίτευσης επί της ελληνικής δημοκρατίας σε απαγορευμένες πορείες του Πολυτεχνείου ελέω Νέας Δημοκρατίας, μέσω της αστυνομικής βίας, υπήρξαν και άλλοι νέοι άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους, όπως ο Κουμής και η Κανελλοπούλου. Βεβαίως δεν δεχόμαστε τη χρέωση των θυμάτων της Marfin στην Αριστερά. Αποτελεί θλίψη. Αποτελεί καθήκον του κ. Χρυσοχοΐδη που και τότε και τώρα και για πολλά χρόνια ήταν υπεύθυνος Υπουργός, ώστε το έγκλημα αυτό να βρει δικαίωση. Βεβαίως, δεν υπάρχει έκπληξη, διότι η Νέα Δημοκρατία ήδη έχει νομοθετήσει για ένα σχολείο της υποταγής με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την επαναφορά των αποβολών και τη μείωση της διαγωγής, αφού ευελπιστεί ότι, μαζί με την εκκλησία της τυφλής πίστης και την κρατική καταστολή, μπορεί να περιορίσει τους πολίτες σε ρόλο ψηφοφόρου ή οπαδού. Υπάρχει και κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον, ένα πρότυπο στοιχείο, η δημιουργία διεύθυνσης πρόληψης βίας. Μας θυμίζει άλλες εποχές και ίσως τώρα καλύτερα, με πιο ανεπτυγμένη τεχνολογία, όπου η παρακολούθηση και ο έλεγχος θα ανέβουν σε νέα επίπεδα αρτιότητας. Όμως, οι παγκόσμιες διαμαρτυρίες και εξεγέρσεις δεν σταμάτησαν ούτε στον καιρό της πανδημίας. Το «Black Lives Matter» αποτελεί την πιο σημαντική μορφή ενάντια στο ρατσισμό και την αστυνομική βία. Η καταστροφή της ελπίδας οδηγεί, ιδιαίτερα τη νέα γενιά, σε ανυπακοή που σε αυτή την περίπτωση μετατρέπεται από ατομική ηθική πράξη σε συλλογική πρακτική απελευθέρωσης. Η δημοκρατία θα κερδίζει πάντα, ειδικά όταν ο κόσμος τη χρειάζεται και την επικαλείται. Η νέα γενιά θα αντισταθεί και θα βροντοφωνάξει, κατά παράφραση, το «Καζαντζάκειο»: «Δεν ελπίζουμε σε σας. Δεν σας φοβόμαστε. Είμαστε ελεύθεροι και θα παλεύουμε για ένα καλύτερο μέλλον ό,τι και αν νομοθετήσετε.». Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Τζούφη. Τον λόγο έχει η κ. Θεανώ Φωτίου από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όσοι σήμερα βιάζεστε να ψηφίσετε αυτό το νομοσχέδιο γνωρίζετε καλά ότι θα καταργηθεί, διότι αυτός ο νόμος παραβιάζει ένα από τα παλαιότερα συνταγματικά δικαιώματα των Ελληνίδων και των Ελλήνων πολιτών, το δικαίωμα της ελεύθερης συνάθροισης, όπως σας είπε και η Ένωση Εισαγγελέων. Η ελεύθερη συνάθροιση, το συλλαλητήριο, η διαδήλωση, είναι από συστάσεως του ελεύθερου ελληνικού κράτους το μέσο των απλών ανθρώπων να επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις, να διεκδικήσουν, να φωνάξουν το δίκιο τους. Με συλλαλητήρια καταργήθηκαν αντιδραστικοί νόμοι. Με συλλαλητήρια καταργήθηκε ο αντιδραστικός νόμος του Γεωργίου Ράλλη για τα πανεπιστήμια, αποτράπηκε η ιδιωτικοποίηση της ανώτατης παιδείας με την αναθεώρηση του άρθρου 16, που επιχειρήθηκε το 2007 από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Με συλλαλητήρια επί δύο μήνες, κύριε Υπουργέ, κάθε Πέμπτη που πνιγόντουσαν σε τόνους δακρυγόνα, πείσθηκε το ΠΑΣΟΚ και τελικά δεν συναίνεσε στην αναθεώρηση του άρθρου 16 το 2007. Με συλλαλητήρια σταμάτησε η προσπάθεια να περιοριστεί η ίδια η ελευθερία της διαδήλωσης λίγο μετά την πτώση της χούντας. Με συλλαλητήρια οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες τούτης της χώρας εμπόδισαν την παράδοση των κοινωνικών ασφαλίσεων σε ιδιώτες. Μπορείτε να ψηφίσετε το νομοσχέδιο. Έχετε την αναγκαία πλειοψηφία. Έχετε και τη συνδρομή του ΚΙΝΑΛ, παρά την τελείως διαφορετική γνώμη πολλών συναδέλφων στις γραμμές του.
Κίνημα Αλλαγής.
Αλήθεια, μέχρι πότε οι συνάδελφοι θα καθορίζουν την πολιτική σας;
Εσείς έχετε διαφωνήσει ποτέ με το κόμμα σας, κυρία μου;
Αγαπητοί συνάδελφοι του Κινήματος Αλλαγής, σας ερωτώ ευθέως: Μέχρι πότε θα καθορίζουν την πολιτική σας τα υπολείμματα της αλήστου μνήμης συνεργασίας του ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία την περίοδο 2012-2015, που «τσάκισε» τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας;
Τους Καμμένους μην τους ξεχνάτε, κυρία Φωτίου.
Σας παρακαλώ να μην διακόπτετε, κυρία Γιαννακοπούλου.
Εσείς συνάδελφοι που δηλώσατε ευθαρσώς εξαρχής - και βλέπω μερικούς από εσάς - ότι το κόμμα σας δεν μπορεί να ψηφίσει το έκτρωμα, τι κάνετε τώρα;
Εσείς έχετε διαφωνήσει ποτέ με το κόμμα σας, κυρία μου, για να απευθύνεστε σε άλλους;
Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, μπορείτε να ψηφίσετε το νομοσχέδιο Χρυσοχοΐδη. Θα ακυρωθεί με συλλαλητήρια και οπωσδήποτε θα είναι από τους πρώτους νόμους που θα καταργήσει η αυριανή προοδευτική κυβέρνηση, εάν αυτός ο νόμος εξακολουθεί να ισχύει μέχρι την αντικατάστασή σας με την ψήφο του λαού. Οι δήθεν βελτιώσεις που φέρατε δεν εγγυώνται τίποτα. Ήδη, οι εισαγγελείς σας διεμήνυσαν ότι δεν θα δεχτούν να τους κάνετε όργανα επιβολής διοικητικών μέτρων. Φαίνεται ότι εκτός από τους πολίτες, θα βρείτε απέναντί σας και τις δικαστικές αρχές, το μεγάλο μέρος των δικαστών, που επιμένουν στην αποστολή που ορίζει το Σύνταγμα. Επιμένετε να θεσμοθετείτε την αστυνομική αυθαιρεσία. Επιμένετε να μεταβάλετε τους άντρες και τις γυναίκες των Σωμάτων Ασφαλείας από υπερασπιστές της ελευθερίας και της ασφάλειας των πολιτών, όπως θέλουν το Σύνταγμα και οι νόμοι, σε όργανα του κυβερνητικού αυταρχισμού. Αυτό θα περάσει ίσως μέσα σε αυτήν την Αίθουσα, δεν θα περάσει όμως έξω, εκεί που ανησυχούν και αγωνιούν οι πολίτες, η νέα γενιά, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι. Ως γνωστόν, το νομοσχέδιο δεν περιορίζεται στην υπαγωγή ενός θεμελιώδους δικαιώματος των πολιτών στη δικαιοδοσία της Αστυνομίας. Επανεισάγει μετά από πολλές δεκαετίες, με το άρθρο 19, την παρακολούθηση του φρονήματος των πολιτών. Αγνοείτε, προφανώς, ότι οι λέξεις ριζοσπαστισμός, ριζοσπάστης, ριζοσπαστικός, έχουν σταθερή θέση στην ελληνική πολιτική ιστορία από τα μέσα του 19ου αιώνα. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι, εάν Βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής παρενοχλούν τους δικούς μας Βουλευτές. Πρέπει να ακουστώ.
Δεν παρενόχλησε κανένας. Συνεχίστε, κυρία Φωτίου.
Λέω, λοιπόν, ξανά: Αγνοείτε, προφανώς, ότι οι λέξεις ριζοσπαστισμός, ριζοσπάστης, ριζοσπαστικός, έχουν σταθερή θέση στην ελληνική πολιτική ιστορία από τα μέσα του 19ου αιώνα. Κόμματα διαφορετικών ιδεολογικών αποχρώσεων τις χρησιμοποιούν. Είναι μία λέξη που χρησιμοποίησαν όλα τα κόμματα στην Ελλάδα. Εμφανίζεται το 1848 με το κόμμα των Ριζοσπαστών, επτανησιακό κόμμα, φιλελεύθερο και δημοκρατικό. Εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, είμαστε Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Η εφημερίδα του ΚΚΕ λέγεται «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ».
Και η ΕΡΕ.
Το παλιό όνομα της τωρινής σας παράταξης, κύριε Χρυσοχοΐδη, ήταν το όνομά της ΕΡΕ, που το έδωσε ο ιδρυτής της παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ως γνωστόν, ΕΡΕ σημαίνει Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση. Περιείχε, λοιπόν, τη λέξη ριζοσπαστική. Πέρα από την άδεια της πολιτικής ιστορίας, θέλετε να φτιάξετε μια υπηρεσία που θα ελέγχει το φρόνημα των πολιτών, δηλαδή να επανέλθουμε στις σκοτεινές δεκαετίες μέχρι την πτώση της χούντας. Πιστεύετε, στα αλήθεια, ότι μπορείτε να το κάνετε; Εγώ δεν νομίζω ότι το πιστεύετε. Θα αποτύχετε και οπωσδήποτε σε αυτό θα συμβάλλουμε και εμείς. Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο.
Ευχαριστούμε την κ. Φωτίου. Ο κ. Καστανίδης έχει ζητήσει τον λόγο για ένα λεπτό επί προσωπικού.
Δεν είπα τίποτα προσωπικό για τον κ. Καστανίδη.
Κύριε Καστανίδη, έχετε τον λόγο.
Αποφεύγω, κύριε Πρόεδρε, να κάνω προσωπική τη συζήτηση. Η κ. Φωτίου προηγουμένως, στη ρύμη του λόγου της, είπε ότι βλέπει και ανάμεσα στις τάξεις του Κινήματος Αλλαγής ανθρώπους που έχουν εκφράσει ισχυρές επιφυλάξεις για το νομοσχέδιο, αλλά αναρωτηθήκατε, μέχρι πότε θα σέρνονται απ' αυτούς που συνεργάστηκαν με τη Δεξιά; Απαντώ με μία ερώτηση. Έχει διαφωνήσει ποτέ η κ. Φωτίου με το κόμμα της; Δεύτερον, κυρία Φωτίου, εγώ δεν συνεργάστηκα ποτέ με την Δεξιά. Εσείς συνεργαστήκατε με την ακροδεξιά. Εγώ ποτέ προσωπικά. Ως εκ τούτου, λοιπόν, θα προσέχετε, όταν απευθύνεστε σε συναδέλφους σας, διότι δεν υπάρχουν άλλοι, δύο είναι παρόντες. Και επειδή δεν θέλω να υπενθυμίσω ιστορικές διαδρομές, θα μείνω εδώ. Ελπίζω να έχετε καταλάβει το ολίσθημα σας.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Είναι τώρα η σειρά του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του κόμματός σας. Μπορεί να απαντήσει.
Κύριε Πρόεδρε, σας ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό.
Δεν θα το τηρήσετε το ένα λεπτό. Κυρία Φωτίου, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, κύριε Καστανίδη, δεν εννοούσα εσάς προσωπικά.
Εγώ είμαι εδώ.
Κατ' αρχάς, κύριε Καστανίδη, έτσι ακριβώς όπως σας το λέω. Δεν εννοούσα εσάς προσωπικά.
Τότε θα ζητήσω τον λόγο επί προσωπικού. Δύο είμαστε εδώ.
Είπα, μέχρι πότε αυτή η αλήστου μνήμης συνεργασία; Δεν είπα ότι την κάνατε εσείς. Αυτό είπα επί λέξει και μπορείτε να το βρείτε στα Πρακτικά. Μέχρι πότε η αλήστου μνήμης αυτή συνεργασία του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας θα επανέρχεται, που «τσάκισε» τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας; Και πρέπει να πω ότι γι' αυτό το θέμα η κ. Γεννηματά είπε συγκεκριμένα πράγματα εδώ και την τιμήσαμε για αυτά που είπε. Δεν καταλαβαίνω, γιατί ενοχληθήκατε.
Ωραία. Θα δει και τα Πρακτικά ο κ. Καστανίδης.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κυρία Γιαννακοπούλου, σε λίγο θα ανεβείτε στο Βήμα και μπορείτε να τα πείτε.
Ναι, αλλά προφανέστατα, κύριε Πρόεδρε, δεν μπορούμε να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Σας παρακαλώ να μην κάνουμε διάλογο.
Δεν μπορεί δηλαδή η κ. Φωτίου να μιλάει, να λέει ότι δεν μιλάει για τον κ. Καστανίδη, άρα για εμάς και να μην μπορούμε τουλάχιστον να απαντήσουμε. Θα πω μία κουβέντα. Μαθήματα πολιτικής, μαθήματα ιστορίας, μαθήματα ηθικής το Κίνημα Αλλαγής και το ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να πάρει. Πρώτα απολογηθείτε που συγκυβερνήσατε με τον κ. Καμμένο και την ακροδεξιά και μετά ελάτε, κυρία Φωτίου, να μιλήσετε στο Κίνημα Αλλαγής!
Όχι, μην το συνεχίζετε, κυρία Γιαννακοπούλου. Σας παρακαλώ! Κύριε Τζανακόπουλε, ελάτε στο Βήμα για να ηρεμήσουν τα πνεύματα.
Να είστε πολύ προσεκτικοί…(Δεν ακούστηκε)
Κυρία Γιαννακοπούλου, μην με φέρνετε σε δύσκολη θέση! Σας παρακαλώ πολύ! Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τζανακόπουλος για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα σχόλιο θα κάνω για τα όσα διημείφθησαν πριν από λίγο. Κανένα πρόβλημα δεν θα υπήρχε, συναδέλφισες και συνάδελφοι, αν είχατε πάρει μια καθαρά δημοκρατική και προοδευτική θέση, ούτε θα ανοίγαμε ξανά αυτήν τη συζήτηση αν είχατε πάρει μια καθαρή προοδευτική θέση σε σχέση με αυτό το εκτρωματικό νομοσχέδιο, το οποίο ως Κίνημα Αλλαγής, ως ΠΑΣΟΚ στηρίζετε και για το οποίο συνδιαλέγεστε με τον κ. Χρυσοχοΐδη, μήπως γίνουν κάποια νομοτεχνικά μερεμέτια για να μπορέσετε συλλογικά να αποτελέσετε αυτό που αποτελούσατε από το 2011 μέχρι το 2015, δηλαδή «ουρά» της Ακροδεξιάς της Νέας Δημοκρατίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες περί Καμμένου, κυρία Γιαννακοπούλου, ήσασταν στην ίδια κυβέρνηση με τους κ. Βορίδη, Σαμαρά και Καρατζαφέρη. Επομένως αφήστε τα αυτά.
Εσείς προτιμάτε τον Καμμένο από τον Βορίδη;
Κύριε Λιβανέ, εσείς είστε από τους ήρεμους. Αφήστε τον να μιλήσει. Ηρεμία και ψυχραιμία. Συνεχίστε, κύριε Τζανακόπουλε.
Πάμε τώρα στο νομοθέτημα. Στην παλιά φιλελεύθερη αντίληψη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κράτος είναι το όργανο περιορισμού μιας ελευθερίας που κάθε άνθρωπος κατέχει από τη φύση του. Με τους νόμους, με τις ρυθμίσεις, με τη νόμιμη βία περιορίζεται αυτή η ελευθερία. Αλλά ποιο είναι το όριο αυτών των περιορισμών; Τα δικαιώματα που ο ίδιος ο νόμος ορίζει το πεδίο τους. Σε αυτήν την αντίληψη το δικαίωμα είναι - αν θέλετε - ένα όριο στον κρατικό περιορισμό της ελευθερίας, ένα περίσσευμα ή υπόλειμμα φυσικής ελευθερίας που θέτει το όριο στην κρατική παρέμβαση στην κρατική ρύθμιση. Ακόμα και υπό αυτήν τη σκοπιά, την παραδοσιακή φιλελεύθερη σκοπιά του κλασικού φιλελευθερισμού το νομοσχέδιο αυτό είναι απαράδεκτο. Και είναι απαράδεκτο γιατί όπως έχει γίνει σαφές και από τη συζήτηση αλλά και από τις σχετικές ανακοινώσεις θεσμών που αποτελούν πυλώνες του αστικού κράτους, των δικαστών, του συντονιστικού της ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων, της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, περιορίζει υπέρμετρα, βλάπτει δηλαδή στον πυρήνα το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συναθροίζεσθαι, που είναι ακριβώς μορφή έκφρασης της φυσικής ελευθερίας υπό τους όρους που ορίζει το παρόν, το ισχύον Σύνταγμα. Όμως αυτή η κριτική δεν αρκεί. Είναι «κουτσή», θα έλεγε κανείς. Πρέπει να πούμε και κάτι παραπάνω, ότι το κράτος δεν περιορίζει απλώς ή δεν περιορίζει κυρίως μια δήθεν φυσική ελευθερία. Το κράτος, η κρατική εξουσία παράγει πραγματικότητες μέσω της βίας, μέσω της απειλής βίας, μέσω της ιδεολογίας. Και ποια είναι η πρώτη ύλη αυτής της παραγωγής της πραγματικότητας; Το ανθρώπινο σώμα. Το υλικό της βίας και της απειλής βίας είναι το σώμα, τα σώματα. Η βία και η απειλή της ρυθμίζουν, πειθαρχούν, ντρεσάρουν, εκπαιδεύουν δηλαδή επίμονα σώματα. Με το νομοσχέδιο λοιπόν αυτό δεν περιορίζεται μια δήθεν φυσική ελευθερία, αλλά παράγεται ξανά το ανθρώπινο σώμα ή επιχειρείται να παραχθεί ξανά το ανθρώπινο σώμα, ένα σώμα πειθαρχημένο, ένα σώμα υπάκουο, ρυθμισμένο να κινείται στον ρυθμό που σφυρίζει η κρατική εξουσία, δηλαδή ο κ. Χρυσοχοΐδης. Και για το σώμα αυτό πράγματι τα αυτονόητα για τα οποία κάνουν λόγο εδώ οι διάφοροι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και η κοινή λογική που επικαλούνται, θα είναι πράγματι αυτονόητα και κοινή λογική, αλλά για αυτό, το καινούργιο σώμα, το ρυθμισμένο, υπάκουο, πειθαρχημένο σώμα, που θέλετε να δημιουργήσετε με το νομοσχέδιό σας κ. Χρυσοχοΐδη με μια ακραία πολιτική επιλογή. Και ποιον επέλεξε; Ποιον άλλον - είναι σαφές δηλαδή - θα μπορούσε να επιλέξει ο κ. Μητσοτάκης γι' αυτή τη δουλειά, γι' αυτόν τον φασίζουσας έμπνευσης - και επιμένω στον προσδιορισμό - βαθύ κοινωνικό μετασχηματισμό, γι' αυτή την επιχείρηση βαθέως κοινωνικού μετασχηματισμού; Τον νεοφώτιστο, άρα φανατισμένο οπαδό της νεοδεξιάς, τον κ. Χρυσοχοΐδη, που έχει ήδη δώσει δείγματα γραφής. Έχει δώσει δείγματα γραφής με την υπόθεση Ινδαρέ, έχει δώσει δείγματα γραφής με τα βασανιστήρια σε διαδηλωτές τα οποία στη συνέχεια συγκάλυψε ο ίδιος με τις δήθεν ΕΔΕ τις οποίες καθοδήγησε σε συγκεκριμένη κατεύθυνση, με τις εφόδους σε μαγαζιά το προηγούμενο Σαββατοκύριακο για να δείρουν οι πραιτοριανοί του στο σωρό - όπως ξαναείπα προχθές - στα Εξάρχεια. Και θα μπορούσα να πολλαπλασιάσω τον κατάλογο, όχι των ατοπημάτων αλλά των άθλιων επιλογών του νεοφώτιστου νεοδεξιού κ. Χρυσοχοΐδη. Δεν χρειάζεται όμως. Ο κ. Χρυσοχοΐδης είναι περήφανος γι' αυτόν τον κατάλογο. Είναι περήφανος για αυτόν τον κατάλογο! Και με το νομοσχέδιο που καταθέτει και υπερασπίζεται και συζητάμε σήμερα, αποδεικνύει ότι είναι ακριβώς το εμβρυουλκό της πολιτικής μετάλλαξης της Νέας Δημοκρατίας από κεντροδεξιό φιλελεύθερο κόμμα της δεκαετίας του 2000 στο νεοδεξιό, ακροδεξιό μόρφωμα του σήμερα. Κι όπως ταιριάζει στο νέο ήθος αυτού του μορφώματος που υπάρχει μόνο για να υπηρετεί το Μητσοτακικό καθεστώς, υπερασπίζεται το νομοσχέδιο του μόνο με ψέματα και διαστρεβλώσεις. Μας λέει ο κ. Χρυσοχοΐδης και επαναλαμβάνουν με το σημείωμα που έχει μοιράσει οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, ότι το νομοσχέδιο έρχεται να ρυθμίσει ένα δήθεν αρρύθμιστο πεδίο με στόχο να μην κλείνουν οι δρόμοι για διαδηλώσεις των πενήντα και των εκατό ανθρώπων, δηλαδή να μην διαταράσσεται υπέρμετρα η κοινωνική και η οικονομική ζωή σε περιπτώσεις μικρών συγκεντρώσεων. Το πεδίο, κύριε Χρυσοχοΐδη, το ξέρετε, αλλά σκοπίμως διαστρεβλώνετε την πραγματικότητα. Σε σχέση με αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα είναι απολύτως ρυθμισμένο από το προεδρικό διάταγμα του 2013. Κι ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο πολλές μικρές συγκεντρώσεις των πενήντα, εβδομήντα, ογδόντα ανθρώπων περιορίζονται στο πεζοδρόμιο ή σε μία λωρίδα κυκλοφορίας. Πώς γίνεται αυτό; Πώς γίνεται αυτό αν δεν είναι ρυθμισμένο το πεδίο; Μας λέει επίσης ο κ. Χρυσοχοΐδης κι επαναλαμβάνουν μετά από αυτόν οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας με το σημείωμα - ξαναλέω - που τους έχει μοιράσει, χωρίς βεβαίως να νιώσουν την ανάγκη να επιχειρηματολογήσουν σχετικά, ότι το νομοσχέδιο αυτό είναι πλήρως συνταγματικό. Αρκεί η δήλωση! Αφού το δηλώνετε, μάλλον έτσι θα είναι! Ακούστε, όμως. Τι λέει το Σύνταγμα; Δίνεται η δυνατότητα να διαλυθεί διαδήλωση - συνάθροιση μόνο σε δύο περιοριστικά στο Σύνταγμα αναφερόμενες περιπτώσεις. Η μία περίπτωση είναι όταν υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια και δεύτερον όταν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Τι κάνει το νομοσχέδιο αυτό; Έρχεται και προσθέτει άλλους δύο λόγους στους περιοριστικά αναφερόμενους στο Σύνταγμα. Δεν εξειδικεύει τους όρους του Συντάγματος. Δηλαδή, δεν μας λέει το νομοθέτημα αυτό ότι περίπτωση κινδύνου για τη δημόσια ασφάλεια υπάρχει στις περιπτώσεις α΄, β΄ και γ΄ ή σοβαρή οικονομική και κοινωνική διατάραξη υπάρχει στις περιπτώσεις α΄, β΄, γ΄ και δ΄, όπως ενδεχομένως θα όφειλε ένας εκτελεστικός του συντάγματος νόμος. Κάνει κάτι άλλο. Προσθέτει δύο επιπλέον λόγους για τη διάλυση διαδήλωσης. Ο πρώτος λόγος είναι η μη γνωστοποίηση. Ο δεύτερος λόγος για τη διάλυση της διαδήλωσης είναι να μην έχει οριστεί οργανωτής, στον οποίον δε διοργανωτή επιβάλλει και το καθήκον να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα και εφόσον δεν τα λάβει οργανωτής, τι συμβαίνει; Απειλείται με τον καταλογισμό σε αυτόν της αστικής ευθύνης για πιθανές ζημιές που έχουν προκύψει. Και όχι μόνο αυτό. Εδώ δημιουργείται και αντικειμενική πλασματική ευθύνη του οργανωτή, ο οποίος έχει ο ίδιος το βάρος να αποδείξει ότι τήρησε όλες τις υποχρεώσεις, οι οποίες αναφέρονται μέσα στον νόμο. Όλα αυτά, λοιπόν, κατά τον κ. Χρυσοχοΐδη και τους συναδέλφους του στη Νέα Δημοκρατία, είναι απολύτως συνταγματικά. Σε ποιο σύνταγμα δεν ξέρω. Πάντως όχι στο παρόν ισχύον Σύνταγμα της χώρας. Τρίτο επιχείρημα. Δήθεν, λέει, η υποχρέωση γνωστοποίησης δεν αντίκειται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και υπάρχει και σχετική απόφαση του ΕΔΔΑ. Τι λέει, όμως, το ΕΔΔΑ; Λέει ότι η γνωστοποίηση δεν αντίκειται άνευ εταίρου στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί η παράλειψη γνωστοποίησης ή η παράλειψη λήψης της άδειας να αποτελεί λόγο διάλυσης της διαδήλωσης ή της συνάθροισης. Άρα φαίνεται ότι δεν τα έχετε διαβάσει καλά αυτά που επικαλείστε. Δεν τα ξέρετε καλά. Τέταρτο ζήτημα. Επικαλούνται και επικαλείται ο κ. Χρυσοχοΐδης και άλλοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας το παράδειγμα της Γερμανίας όπου, λέει, ισχύει ένας παρόμοιος νόμος. Μάλιστα. Τι δεν μας λένε, όμως; Δεν μας λένε ότι η Γερμανία για λόγους ιστορικούς και πολιτικούς - και ακριβώς εδώ είναι το σημείο που εκτίθεται πραγματικά - έχει υιοθετήσει - και για να είμαστε ακριβείς η δυτική Γερμανία - από το 1950 το δόγμα της μαχόμενης δημοκρατίας. Ξέρετε τι είναι η μαχόμενη δημοκρατία, κύριε Χρυσοχοΐδη; Η δημοκρατία που μάχεται ενάντια στον εσωτερικό εχθρό. Δηλαδή, ο νόμος που ισχύει στη Γερμανία είναι ενταγμένος σε ένα πλαίσιο της μαχόμενης δημοκρατίας ακριβώς για να κατασκευάσει και να αντιμετωπίσει τον εσωτερικό εχθρό. Ποιος ήταν εσωτερικός εχθρός στη δυτική Γερμανία τη δεκαετία του 1950; Ο σοβιετικός κομμουνισμός. Και γιατί εκτίθεστε, κύριε Χρυσοχοΐδη; Διότι χρησιμοποιώντας αυτό το παράδειγμα δείχνετε ότι και εσείς θέλετε να κατασκευάσετε τον εσωτερικό εχθρό εδώ στην Ελλάδα του 2020. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μπορεί να μην είναι ο σοβιετικός κομμουνισμός, αλλά είναι τα λαϊκά στρώματα που πλήττονται με την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, είναι όσοι διαμαρτύρονται, είναι όσοι διεκδικούν, είναι όσοι αγωνίζονται, είναι όσοι βγαίνουν στον δρόμο για να αντιταχθούν στις ακραίες πολιτικές, τις δικές σας, κύριε Χρυσοχοΐδη, και του κ. Μητσοτάκη. Αυτόν τον εσωτερικό εχθρό κατασκευάζετε, αυτόν τον εσωτερικό εχθρό φοβάστε. Όμως, να ξέρετε ότι όσες απαγορεύσεις, όσες ρυθμίσεις, όσες απειλές και αν εκστομίσετε - διότι τι άλλο είναι η φράση που εκστομίσατε με ύφος χωροφύλακα «ο νόμος θα εφαρμοστεί», παρά απειλή ακριβώς σ' αυτόν τον εσωτερικό εχθρό; - δεν μπορείτε να σταματήσετε την ανθρώπινη τάση για συλλογικό αγώνα και διεκδίκηση. Δεν σταμάτησε καμμία απαγόρευση αυτήν την πανανθρώπινη τάση ούτε στις αγροτικές εξεγέρσεις του Μεσαίωνα ούτε στις μεγάλες λαϊκές εργατικές κινητοποιήσεις του δέκατου ένατου και του εικοστού αιώνα. Ούτε οι απαγορεύσεις του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος κατάφεραν να σταματήσουν τη δική μου γενιά. Ούτε οι απαγορεύσεις ενάντια στις μεγάλες αντιμνημονιακές εκδηλώσεις, διαδηλώσεις και συναθροίσεις του ελληνικού λαού κατάφεραν να αποτρέψουν και να ανατρέψουν αυτό το παλλαϊκό κύμα που οδήγησε σε μια μεγάλη πολιτική αλλαγή ούτε αυτές οι απαγορεύσεις, οι νεοδεξιές απαγορεύσεις, τις οποίες εσείς σήμερα εισηγείστε και αύριο θα ψηφίσουν οι συνάδελφοί σας της Νέας Δημοκρατίας και ελπίζω το Κίνημα Αλλαγής να μην κάνει αυτό το τεράστιο πολιτικό ατόπημα να στηρίξει την κατασκευή του εσωτερικού εχθρού. Όσες, λοιπόν, απαγορεύσεις και αν ψηφίσετε, θα είμαστε εδώ, ο λαός θα είναι εδώ και θα σας ανατρέψει για άλλη μια φορά.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Τζανακόπουλε. Ζήτησε τον λόγο ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ο κ. Χρυσοχοΐδης. Ορίστε, κύριε Χρυσοχοΐδη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Πριν αναφερθώ σε όσα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και οι υπόλοιποι συνάδελφοι σχολίασαν όλο αυτό το χρονικό διάστημα, θέλω να αναφερθώ σε μια υπόθεση, η οποία αναφέρθηκε από πολλούς από εσάς εδώ και πραγματικά αισθάνομαι την ανάγκη να απαντήσω, διότι αυτό που γίνεται εδώ μέσα είναι ντροπή και θα σας εξηγήσω τι εννοώ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ το είπε.
Πριν από δύο μέρες υπήρχε στην Ευρωβουλή, στην Επιτροπή LIEBE, μια συνεδρίαση, στην οποία είναι η τρίτη φορά που μετέχω. Έχω πάει τρεις φορές. Ωστόσο, τώρα λόγω κορωνοϊού, όπως αντιλαμβάνεστε, γίνεται με τηλεδιάσκεψη. Εκεί, λοιπόν, υπήρχε ένα ζήτημα, καθώς η Ελλάδα κατηγορείται από κάποιους και εγκαλείται από κάποιους ότι βρέθηκαν δύο πτώματα κάπου σε απροσδιόριστο σημείο στα σύνορα. Δεν ξέρουμε αν είναι σε ελληνικό έδαφος ή σε τουρκικό έδαφος. Εν πάση περιπτώσει, συνεχίζω. Και έπρεπε οπωσδήποτε η Ελλάδα να απολογηθεί για αυτά τα ζητήματα και, μάλιστα, κάποιοι από αυτούς...
Εσείς.
Η Ελλάδα να απολογηθεί.
Εσείς έπρεπε να απολογηθείτε.
Κύριε Τζανακόπουλε, δεν σας διέκοψε. Σας παρακαλώ.
Προσωπικά εσείς.
Κύριε Τζανακόπουλε, σας παρακαλώ. Σας άκουσε χωρίς να μιλήσει.
Ακούστε. Να είστε ψύχραιμοι…
Ψυχραιμότατοι.
…γιατί εμείς και εγώ και η χώρα και η πατρίδα μας…
Αφήστε τη χώρα. Εσείς.
… και οι αστυνομικοί και οι στρατιωτικοί στάθηκαν όρθιοι και εμπόδισαν, κύριε Τζανακόπουλε, εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να μπουν στα σύνορά μας. Και για αυτό όλος ο λαός είναι μαζί μας σ' αυτό. Αφήστε τα, λοιπόν, αυτά. Προσέξτε, γιατί αυτά είναι πολύ σοβαρά πράγματα. Υπήρχε, λοιπόν, κάποιος Ισπανός Ευρωβουλευτής του σοσιαλιστικού κόμματος, του κυβερνώντος κόμματος της Ισπανίας, ο οποίος απάντησε στον κ. Μηταράκη για κάποιο θέμα και του είπε: «Η ελληνική Κυβέρνηση είναι ακροδεξιά». Και εγώ, λοιπόν, εκεί του είπα ότι: «Πρέπει να είστε πάρα πολύ προσεκτικοί, διότι η Κυβέρνηση είναι εκλεγμένη, είναι Κυβέρνηση δημοκρατική και, εν πάση περιπτώσει, αν ο κύριος αυτός είναι τόσο ευαίσθητος με τους πρόσφυγες, καλά θα κάνει να εισηγηθεί στην κυβέρνησή του, στον κ. Σάντσεθ, στη σοσιαλιστική κυβέρνηση, να πάρει κάποιους χιλιάδες εκεί» Όμως, η ευαισθησία του κυρίου αυτού και πολλών άλλων εξαντλείται στο σημείο αυτό, στο να κατηγορούν άλλες χώρες, να κατηγορούν την Ελλάδα, μια χώρα τόσο βασανισμένη και τόσο φορτωμένη με το ζήτημα το μεταναστευτικό, όπου σηκώσαμε τεράστια βάρη όλος ο ελληνικός λαός και η χώρα μας. Και όσοι από εσάς του ΣΥΡΙΖΑ έχετε την περιέργεια να δείτε πόσο σέβονται στην Ισπανία τα ανθρώπινα δικαιώματα και πώς ο κύριος ο συγκεκριμένος είναι πολύ ευαίσθητος δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε τα σύνορα Ισπανίας - Μαρόκο να βγάλετε ορισμένα συμπεράσματα. Έρχομαι τώρα στα ζητήματα του νομοσχεδίου. Κυρίες και κύριοι, το 2000 παρουσίαζα στη Βουλή το νομοσχέδιο για τη χρήση των όπλων από τους αστυνομικούς. Ήταν και αυτό ένα θέμα ταμπού εκείνη την εποχή και δεν τόλμαγε κανείς να το αγγίξει και έτσι λειτουργούσαμε μέχρι το 2002 με θεσμικό πλαίσιο των ταγμάτων ασφαλείας, των δοσιλόγων της Κατοχής και η Ελλάδα καταδικαζόταν πάντα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το ανατριχιαστικό θεσμικό της πλαίσιο. Τότε, λοιπόν, ο εισηγητής του τότε Συνασπισμού δήλωσε ότι το νομοσχέδιο λύνει τα χέρια των αστυνομικών, ότι θα θρηνήσουμε θύματα και ότι θα αυξηθεί η αυθαιρεσία, ότι είναι ατελές και μη εφαρμόσιμο. Μέχρι σήμερα πρέπει να σας πω, δεκαοκτώ χρόνια μετά, οι καταχρήσεις μηδενίστηκαν, οι καταδίκες στο ΕΔΔΑ εξαφανίστηκαν και κανείς δεν έχει παραπονεθεί για ατέλειες του νόμου.
Α, τον Γρηγορόπουλο τον ξεχάσατε!
Εάν ακούγαμε το 2002 τότε τον Συνασπισμό, σήμερα θα είχε αθωωθεί ο Κορκονέας!
Ναι, ναι!
Και μου θυμίζετε πολύ πραγματικά εκείνη την εποχή, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Δυστυχώς, επαναλαμβάνετε την ιστορία σαν φάρσα, σαν τραγωδία, αμετανόητοι και αμετακίνητοι, ξένοι στην πραγματικότητα και ουσιωδώς αμέτοχοι στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Δεν έχω ακούσει ούτε μια φράση ούτε μια πρόταση για το σχέδιο νόμου. Εδώ προσπαθούμε να χτίσουμε τη συναίνεση και εσείς κατασκευάζετε συνθήματα. Εδώ πασχίζουμε να καλύψουμε ένα θεσμικό κενό και εσείς μονολογείτε κατηγόριες και κατάρες. Γιατί τι άλλο από κατάρες είναι ο χαρακτηρισμός «χουντικό νομοσχέδιο»; Τι άλλο από κατηγόριες είναι η σκοπιμότητα ότι το νομοσχέδιο υποβάλλεται για να κατασταλούν οι κοινωνικοί αγώνες που έρχονται; Δημοσιεύσατε και πίνακα όπου αντιστοιχούνται τα άρθρα του νομοσχεδίου με του νομοθετικού διατάγματος της χούντας. Ο καθηγητής Αλιβιζάτος το ονόμαζε αυτό αγυρτεία.
Ο συνεργάτης σας!
Εγώ σας λέω πως είναι καταχρηστικός και ο ανόητος τρόπος με τον οποίο συγκρίνετε όλα αυτά. Για να σας το αποδείξω, καταθέτω και εγώ πίνακα όπου είναι το προεδρικό της χούντας, το νομοσχέδιο το συγκεκριμένο το σημερινό και η πρόταση Καμίνη. Οι ομοιότητες, όπως τις μετράτε εσείς, είναι πολλές. Δηλαδή, ο Μανιτάκης, ο Αλιβιζάτος, ο επίτιμος πρόεδρος Βροντάκης, ο Καμίνης από το νομικό οπλοστάσιο της δικτατορίας εμπνεύστηκαν για να φτιάξουν τη δική τους πρόταση νόμου. Το καταθέτω στα Πρακτικά, μήπως πραγματικά και ντραπείτε για αυτό τον παραλογισμό. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχαήλ Χρυσοχοΐδης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν συζητάτε, λοιπόν, απλώς καταγγέλλετε και επειδή σας τρέφει η κατασκευή του εχθρού και η σύγκρουση, αδυνατείτε να δεχθείτε ένα νομοσχέδιο που στηρίζεται στην αμοιβαία αποδοχή και στη συνεργασία, όπως ορίζει το Σύνταγμα. Η δημοκρατία φυγομάχησε όλα αυτά τα χρόνια όσο δεν ρύθμιζε αυτό το δικαίωμα και εσείς ζητάτε αυτή η κατάσταση να συνεχιστεί. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η μη ρύθμιση γέννησε και γεννά ανισότητες και ξυπνά κοινωνικό ανταγωνισμό, αλλά αυτές οι ανισότητες δεν σας αφορούν. Η διατάραξη, όπως λένε κάποιοι από σας, είναι σύμφυτο στοιχείο του δικαιώματος αυτού. Στους μαγαζάτορες και στις ουρές στους δρόμους να τα πείτε αυτά, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ! Για να μην συζητείται το νομοσχέδιο, επειδή το θέμα είναι ταμπού για σας, εντελώς προσχηματικά φτιάξατε μια θεωρία συνωμοσίας περί εσπευσμένης κατάθεσής του και επιμένετε παρ' όλο που γνωρίζετε - και σας το επαναλαμβάνω πάλι - πως απλώς τα έκτακτα μέτρα για την πανδημία είναι αυτά που καθυστέρησαν την κατάθεσή του. Εξάλλου, για το φαντασιακό μαζικό κίνημα του φθινοπώρου που ονειρεύεστε, όπως ο πεινασμένος τα καρβέλια, όλες οι προϋποθέσεις του νόμου καλύπτονται. Διανοείται κανείς ή υπονοείται - εν πάση περιπτώσει - με κάποιο τρόπο ότι από το νομοσχέδιο αυτό θα απαγορευθούν μαζικές διαδηλώσεις; Πού το λέει αυτό; Πού το γράφει αυτό; Το γράφει στο δικό σας το μυαλό και στην αντίληψη που έχετε για το πώς νομοθετούμε εδώ μέσα και στην αντίληψή σας πώς ασκείται η πολιτική και πώς γίνεται η πολιτική αντιπαράθεση. Το επιχείρημα περί φίμωσης, λοιπόν, είναι πραγματικά προσχηματικό και έωλο. Δεν αναρωτηθήκατε καν πριν αρχίσετε τις κατάρες και τα αναθέματα τι ισχύει και στις άλλες χώρες, στις μεγάλες ευρωπαϊκές δημοκρατίες. Καταθέτω, λοιπόν, στα Πρακτικά το τι ισχύει στις άλλες χώρες. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχαήλ Χρυσοχοΐδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ασχολήθηκαν και άλλοι συνάδελφοι εδώ, η κ. Βούλτεψη προηγουμένως. Ωστόσο, θέλω να σας δώσω και κάτι άλλο. Υπάρχει η απόφαση 2444/2002, η υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με επικεφαλής την κ. Φρανσουάζ Τούλκενς, η οποία είναι διάσημη σε όλη την Ευρώπη ότι είναι μια αδέκαστη δικαστής. Αυτή δίκασε, λοιπόν, μια προσφυγή την οποία έκαναν σαράντα σύντροφοί σας το 2002 και η απόφαση βγήκε το 2011. Σαράντα έξι σύντροφοί σας, μεταξύ των οποίων και ο Αλέξης Τσίπρας, είχαν πάει τότε στη Γένοβα. Και τότε, λοιπόν, στη Γένοβα συνέβησαν τα εξής πράγματα: Στις 18 Ιουλίου 2001 οι σαράντα έξι μαζί με άλλους οκτακόσιους Έλληνες της επιτροπής για τη διαδήλωση στη Γένοβα, τη G8, πήραν το φέριμποτ στην Πάτρα, ώστε να μεταβούν στην Αγκόνα. Οι σαράντα έξι υποστηρίζουν ότι όταν έφτασαν στην Αγκόνα - ό,τι λένε στο δικόγραφό τους δηλαδή - μπήκαν σε δεκαοκτώ πούλμαν στη Γένοβα. Ξαφνικά η Αστυνομία, με τα τρία αυτοκίνητα στα οποία επέβαιναν, τους οδήγησαν πίσω στο λιμάνι. Υποστηρίζουν ότι επειδή αρνήθηκαν να επιβιβαστούν, η Αστυνομία, ειδικές δυνάμεις τους περικύκλωσαν, τους έδειραν, τους οδήγησαν με τη βία στο γκαράζ του πλοίου και τους ξαναέδειραν. Τελικά, υποχρεώθηκαν να γυρίσουν στην Πάτρα. Αυτό είναι το ιστορικό, διαβάζω το ιστορικό και περίληψη. Η Αστυνομία αρνείται την εκδοχή περί βιαιοπραγιών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε. Και λέει ότι οι ίδιοι συμφώνησαν να γυρίσουν στην Ελλάδα, αλλά ήθελαν να ασκήσουν παθητική αντίσταση κατά της Αστυνομίας, για να τους δει η τηλεόραση. Όταν οι αστυνομικοί τους αρνήθηκαν, άρχισαν να πετάνε πυροσβεστήρες, μπουζόκλειδα και άλλα αντικείμενα και λοιπά. Η Συνθήκη Σένγκεν έχει προσωρινά ανασταλεί, ώστε να μην εισέλθουν επικίνδυνα άτομα στην Ιταλία, κατά την απόφαση πάντα. Το δικαστήριο κατά πλειοψηφία έκρινε απαράδεκτα τα αιτήματα - των προσφευγόντων δηλαδή - θεωρώντας ότι το ιταλικό κράτος λειτούργησε σύννομα, διότι περιόρισε το δικαίωμα των αιτούντων επειδή υπήρχε κίνδυνος διατάραξης της δημόσιας ασφάλειας. Αυτά συνέβαιναν στην Ευρώπη, έτσι; Επειδή μιλάτε για χούντες, αυτά συμβαίνουν στην Ευρώπη, συμβαίνουν στη Σουηδία, στη Γαλλία και σε μια σειρά από άλλες χώρες.
Τα υιοθετείτε;
Αφήστε, λοιπόν, τα περί χούντας, γιατί εσείς…
Σας παρακαλώ! Ό,τι θέλετε πείτε το στον κ. Τζανακόπουλο, θα απαντήσει!
Εσείς λειτουργούσατε όλα αυτά τα χρόνια μέσα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μην επιχειρείτε τώρα να αποστείτε από όλη τη νομοθεσία. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχαήλ Χρυσοχοΐδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τελειώνω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε. Εγώ σας προτρέπω να ξαναδείτε το νομοσχέδιο και να ενημερωθείτε. Ο κόσμος δεν άρχισε και δεν τελειώνει στην Κουμουνδούρου, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν βρήκατε μια κουβέντα να πείτε για το γεγονός ότι ο νόμος αυτός ενημερώνει τους πολίτες με πλατφόρμα η οποία θα λειτουργεί σε καθημερινή βάση για να κατευθύνει τους πολίτες σε εναλλακτικές διαδρομές. Μήπως δεν σας ενδιαφέρουν όσοι διαδηλώνουν; Μήπως να τιμωρούνται όσοι δεν συμμετέχουν; Μην περιμένετε ότι ο νόμος δεν θα εφαρμοστεί, σας το ξαναλέω. Μην ελπίζετε ότι τάχα θα βρεθεί ένα νέο πεδίο ασκήσεων ανυπακοής με την πραγματοποίηση συγκεντρώσεων, χωρίς την εφαρμογή των νόμιμων διαδικασιών. Όπως και με το άσυλο, όπως και με τις πλατείες που ήταν κατειλημμένες από διάφορα στοιχεία τα οποία ταλαιπωρούσαν και βασάνιζαν τους ανθρώπους, η κοινή λογική θα επικρατήσει. Και κλείνω με το κυριότερο: Η δημοκρατία, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, η δημοκρατία της συμμετοχής, η δημοκρατία του σεβασμού, της ανοχής και της συνεργασίας, η δημοκρατία της γόνιμης αντιπαράθεσης και της διαβούλευσης, για την οποία πασχίζουμε εδώ μέσα και στην οποία, δυστυχώς, δεν συμμετέχετε, αυτή η δημοκρατία θα νικήσει, γιατί θέλουμε να πάμε μπροστά! Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Ο κ. Τζανακόπουλος, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για δύο λεπτά.
Ο κ. Χρυσοχοΐδης μάς κατηγορεί εδώ για το γεγονός ότι δήθεν δεν συμμετέχουμε στον κοινοβουλευτικό διάλογο, τη στιγμή που ο ίδιος από ό,τι φαίνεται δεν έχει διαβάσει ούτε καν το νομοσχέδιό του. Δεν έχει διαβάσει το νομοσχέδιό του. Με αυτά που βγήκε και είπε τώρα φαίνεται ότι ξανακάνει το ίδιο λάθος και το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. «Η διάλυση, λοιπόν, δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης που βρίσκεται σε εξέλιξη δύναται να διαταχθεί, εάν πραγματοποιείται χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί, σύμφωνα με τα οριζόμενα και τα λοιπά». Τι μας λέτε, κύριε Χρυσοχοΐδη, ότι εδώ το νομοσχέδιο δεν ορίζει και δεν προβλέπει διάλυση διαδήλωσης; Ποιόν κοροϊδεύετε; Νομίζετε ότι κι εμείς δεν διαβάζουμε όπως δεν διαβάζετε εσείς; Δεύτερον, τι ήρθε εδώ και μας είπε ο κ. Χρυσοχοΐδης; Στην πραγματικότητα επιβεβαίωσε μέχρι την τελευταία λέξη της την ομιλία μου. Ήρθε και υπερασπίστηκε τις πρακτικές της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι το 2002 στην Ιταλία, στο πλαίσιο της μεγάλης αντιπαγκοσμιοποιητικής διαδήλωσης της Γένοβα. Χαίρομαι, κύριε Χρυσοχοΐδη, που γίνατε όψιμα, εκτός από οπαδός της νεοδεξιάς, και οπαδός του κ. Μπερλουσκόνι και των πρακτικών τις οποίες ο ίδιος επέλεξε και ο ίδιος επέβαλε κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στη Γένοβα. Όμως, κύριε Χρυσοχοΐδη, κάτι ξεχάσατε να πείτε. Όσες προσπάθειες και να έκανε ο Μπερλουσκόνι, ο τότε Ιταλός Πρωθυπουργός, να διαλύσει τη διαδήλωση στη Γένοβα, η διαδήλωση στη Γένοβα έγινε, κύριε Χρυσοχοΐδη. Καταλάβατε ποιο είναι το πρόβλημα; Οι διαδηλώσεις, όσο και αν προσπαθήσετε να τις διαλύσετε, θα γίνονται, διότι η δημοκρατία ζει στις διαδηλώσεις και στις συγκεντρώσεις. Δεν αναστενάζει, όπως με ανατριχιαστικό τρόπο τολμήσατε να πείτε στην πρώτη σας ομιλία.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Τζανακόπουλε.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Δεν θα μου ξεφύγετε. Δεν θα λέτε ψέματα εδώ πέρα. Το κείμενο του νομοσχεδίου υπάρχει μπροστά σε όλους. Το άρθρο που διαβάσατε έχει κι άλλα πράγματα μέσα και λέει ότι απαγορεύεται υπό την επιφύλαξη του άρθρου που αναφέρεται στις αυθόρμητες και στις έκτακτες, δηλαδή ότι νομιμοποιούνται όλες αυτές οι συγκεντρώσεις. Άρα λέτε ψέματα. Το δεύτερο ψέμα που λέτε είναι η αναφορά σας στον Μπερλουσκόνι. Εγώ δεν αναφέρομαι στον Μπερλουσκόνι. Εγώ αναφέρομαι στο δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου…
Μια χαρά σας πάει ο Μπερλουσκόνι! Γιατί χάνετε την ψυχραιμία σας;
Κύριε Τζανακόπουλε, σας παρακαλώ.
…που είναι ο πιο έγκυρος θεσμός για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Όχι, κύριε Ραγκούση, σας παρακαλώ. Μίλησε ο κ. Τζανακόπουλος.
Φεύγει ο κύριος Υπουργός που λέει ψέματα για το νομοσχέδιο!
Κύριε Ραγκούση, σας παρακαλώ. Δεν σας έδωσα τον λόγο. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυρίδων Λιβανός.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεσμευτήκαμε για ένα συγκεκριμένο δημοκρατικό και φιλελεύθερο πλαίσιο για τις διαδηλώσεις. Σήμερα, έναν χρόνο μετά, κλείνουμε μία ιστορική εκκρεμότητα ψηφίζοντας τον νόμο που προβλέπει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του Συντάγματος, γιατί όπως αναγνώρισαν και οι έγκριτοι συνταγματολόγοι Μανιτάκης και Αλιβιζάτος, σήμερα υπάρχει μία κυβέρνηση με θάρρος και πολιτική ανδρεία που ενταφιάζει τα χουντικά νομοθετήματα. Συγχαίρω και προσωπικά τον κ. Καμίνη που τις δύσκολες εποχές του 2011 και του 2012 πρώτος τόλμησε και μίλησε για την ανάγκη ρύθμισης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, αλλά και γενικά τους Βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής που κάνουν μία συγκροτημένη και δημιουργική αντιπολίτευση, που σέβονται τον ρόλο τους. Σ' αυτή τη διάθεση διαλόγου και την τεκμηριωμένη πολιτική αντιπαράθεση ανταποκρίθηκε ο κ. Χρυσοχοΐδης, αποδεχόμενος τις κομβικές αλλαγές του Κινήματος Αλλαγής. Έτσι, στο πρόσωπο του Υπουργού, η Κυβέρνηση τίμησε τον κοινοβουλευτισμό σε θεμέλιο κράτος δικαίου. Ο κ. Τζανακόπουλος, ο οποίος ως συνήθως δεν θέλει να ακούει τον αντίλογο διότι δεν του αρέσει, αναδεικνύοντας για μία ακόμα φορά την ένδεια πολιτικών επιχειρημάτων, επετέθη σχεδόν σε όλη του την ομιλία στον κ. Χρυσοχοΐδη. Απέδειξε ότι η πολιτική εμπάθεια είναι το πεδίο που επιλέγει πάντοτε να αναμετριέται. Επέλεξε να ακολουθήσει τον διχαστικό λόγο του Αρχηγού του, χωρίς πολιτικές θέσεις. Η δημοκρατικότητα, η σοβαρότητα, αλλά και η αποτελεσματικότητα του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη είναι γνωστή και δεδομένη στο πανελλήνιο. Προφανώς δεν χρειάζεται ο Υπουργός τη δική μου συμπαράσταση. Όμως, παρακολουθώ την πορεία του χρόνια και δεν μπορώ να μείνω αδιάφορος σε αυτό το δεκαπεντάλεπτο παραλήρημα του κ. Τζανακόπουλου, όπως επίσης και στο δίλεπτο της δευτερολογίας του. Λυπάμαι, ειλικρινά, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, για τον κ. Τζανακόπουλο. Να ξέρετε πάντως όλοι σας ότι το ηθικό πλεονέκτημα στην πολιτική κατακτάται από τη συμπεριφορά εκάστου εξ ημών απέναντι ακριβώς στους πολιτικούς μας αντιπάλους. Σήμερα, ο κ. Τζανακόπουλος έμεινε μετεξεταστέος. Απέδειξε ότι δεν έχει καμμία σχέση με την Αριστερά των αρχών και των αξιών. Απέδειξε, επίσης, για μία ακόμα φορά - και καταλαβαίνω γιατί σκύβετε όλοι τα κεφάλια - πώς συγκυβέρνησε με τόση χαρά και τόση επιτυχία με τον Πάνο Καμμένο, τον φίλο σας. Οφείλω, αγαπητοί συνάδελφοι, να δώσω και μερικές ακόμα απαντήσεις κυρίως σε εκείνους που μετά από όλες αυτές τις ομιλίες εδώ μέσα σήμερα μιλούν ακόμα για χουντικό νομοσχέδιο και παρομοιάζουν την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τη χούντα των Συνταγματαρχών. Λέω ξανά, λοιπόν, ότι είναι ανιστόρητοι και αδαείς, γιατί μόνο κάποιος που δεν γνωρίζει τι ήταν η χούντα των Συνταγματαρχών μπορεί σήμερα να μιλάει για δικτατορία, χαρακτηρίζοντας ως δικτατορία ακριβώς αυτή τη δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση. Όμως, δεν είναι μόνο ανιστόρητοι όσοι προβαίνουν σ' αυτές τις συγκρίσεις. Λειτουργούν - και λειτουργείτε - δυστυχώς ως παραχαράκτες της ιστορίας, αλλοιώνοντας την ιστορική μνήμη των επόμενων γενεών. Ο ευτελισμός των εννοιών, η άλογη χρήση λέξεων και συμβόλων απαξιώνει τα ίδια ακριβώς τα σύμβολα και, εν τέλει, βλάπτει την ιστορική μνήμη και συνείδηση. Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, που ακολούθησε εκτός της Αιθούσης τον συνάδελφό σας, κατάφερε τώρα να συνδέσει τα ασύνδετα στην ομιλία του, τη διατάραξη της κοινωνικής ζωής με το χρέος και τα επιτόκια δανεισμού. Πολύ καλός! Αντί να έρθει εδώ σε αυτήν την Αίθουσα και να έχει το πολιτικό θάρρος να αποδώσει τα εύσημα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης της διεθνούς επενδυτικής κοινότητας και τα χαμηλότατα επιτόκια δανεισμού, προσπάθησε ουσιαστικά να τα οικειοποιηθεί λαθραία. Ακόμα και μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, σας θυμίζω, βγήκαμε για δεύτερη φορά - και μιλώ για την Ελλάδα γιατί ο κ. Τζανακόπουλος προσπάθησε να διακρίνει την Κυβέρνηση από την Ελλάδα, αυτό είναι φοβερό - στις αγορές τον Ιούνιο εκδίδοντας δεκαετές ομόλογο με επιτόκιο 1,57%, περίπου ίσο δηλαδή με την τελευταία έκδοση πριν τον κορωνοϊό τον Οκτώβριο. Αγαπητοί συνάδελφοι, αυτά τα επιτόκια ισοδυναμούν στο 1/3 του επιτοκίου του δανεισμού που κατάφερε η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, όταν βγήκε για πρώτη φορά το 2017 στις αγορές με τα γνωστά νταούλια και τους ζουρνάδες. Θυμίζω δε ότι το επιτόκιο με το οποίο τελικά δανείστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2017, ήταν μόλις 0,3% χαμηλότερο από το επιτόκιο του ομολόγου του Σαμαρά, το πρώτο μετά τον αποκλεισμό από τις αγορές το 2010. Να πείτε στον σύντροφό σας κ. Ραγκούση ότι ήταν το 2010 και όχι το 2009. Στο κόμμα του και στον ίδιο να τα πείτε αυτά. Αυτά τα λέω γιατί ούτε εμείς εδώ μέσα ξεχνάμε ούτε πολύ περισσότερο από μας οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, όπως δεν ξεχνούν ότι η παράταξη που εκπροσωπεί σήμερα ο κ. Ραγκούσης κατασπάραξε τη μεσαία τάξη και επιχείρησε να αλώσει τους θεσμούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ - και το είδαμε και σήμερα πολύ έντονα από την ομιλία του κ. Τζανακόπουλου - επιστρέφει στα παλιά μοτίβα, από τον Αρχηγό σας που προανήγγειλε κοινωνική καταστροφή, μέχρι τους Βουλευτές σας που μιλάτε για όργιο καταστολής. Όμως, έχουμε 2020 και όχι 2012. Η αντιπολίτευση με τα μαγκάλια και τα συσσίτια και την τυμβωρυχία, η ελπίδα σας για την καταστροφή της χώρας ώστε να επανακτήσετε την εξουσία, η αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, ανήκουν στο παρελθόν. Σας είπε ο Υπουργός πολλές φορές ότι το σχέδιο νόμου ήταν έτοιμο από τον Φεβρουάριο. Έρχεται σήμερα μόνο και μόνο για να μη συζητηθεί με περιορισμένη συμμετοχή Βουλευτών και δική σας και για να μη φωνάζετε γι' αυτό στη διάρκεια του lockdown. Γιατί επαναλαμβάνετε τις ίδιες άσφαιρες και λαϊκιστικές υπερβολές; Βεβαίως σας καταλαβαίνω. Η συζήτηση για τα μαγαζιά και τα μαγαζάκια, για τις κασέτες και τα βοσκοτόπια, για το παρακράτος που πήγατε να στήσετε είναι δύσκολη για όλους. Επιδιώκετε να βρείτε μια διέξοδο από το βούρκο που εσείς δημιουργήσατε. Ξεχνάτε όμως τον θεσμικό σας ρόλο. Είστε, δυστυχώς για τον τόπο, Αξιωματική Αντιπολίτευση. Ο τόπος έχει ανάγκη από μια σοβαρή Αξιωματική Αντιπολίτευση. Όχι νεόπλουτους εξουσιαστές που ζουν για να επαναλάβουν το ρεσάλτο στους αρμούς της εξουσίας. Με τη ριζοσπαστικοποίηση είτε δεν καταλαβαίνετε τη διάταξη, είτε μας κοροϊδεύετε. Η Κυβέρνηση δεν στρέφεται, αγαπητοί συνάδελφοι, κατά των ιδεών. Γνωρίζουμε πολύ καλά την ιστορία των ιδεολογιών. Και προφανώς είμαστε η ριζοσπαστική δύναμη του φιλελευθερισμού. Και αυτό το γνωρίζουμε και τώρα και όταν o ιδρυτής μας επέλεξε την ΕΡΕ. Δεν πολεμάμε την πολιτική δράση που κινείται εντός των ορίων του Συντάγματος. Πολεμάμε όμως την καταπολέμηση της τρομοκρατίας δεξιάς και αριστερής. Την προσφυγή στην ένοπλη και στην τυφλή βία. Την επιβολή ακραίων ιδεολογιών και φανατισμό. Και σε αυτόν τον πόλεμο θα είμαστε αμείλικτοι. Έρχομαι τώρα στον αρχηγό του ΜέΡΑ25. Ο κ. Βαρουφάκης προσέθεσε σήμερα μία ακόμα προκλητική πολιτική εμφάνιση. Του το εξηγώ για μία ακόμα φορά. Το έχουν πει πολλοί ομιλητές σήμερα εδώ, αλλά δεν το έχει καταλάβει. Οι αυθόρμητες δημόσιες συναθροίσεις είναι νόμιμες, εκτός κι αν αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια. Γιατί δεν θέλετε επιτέλους να το καταλάβετε; Απλά για να μοιάσετε στους πρώην συντρόφους σας του ΣΥΡΙΖΑ. Ίσως. Δεν μας λέτε όμως και δεν μας λέει και ο κ. Βαρουφάκης: να μην προστατεύουμε την ιδιωτική και τη δημόσια περιουσία; Εκείνος, ως τάχα αντίπαλος της αστικής δημοκρατίας, τι υποστηρίζει; Εσείς τι υποστηρίζετε; Την ανυπακοή και το χάος, όπως οι σύντροφοί σας του ΣΥΡΙΖΑ; Πώς είναι δυνατόν να μπερδεύει ο κ. Βαρουφάκης τις ιστορικές στιγμές με τέτοια αφέλεια; Τι θεωρεί, δηλαδή, ότι όλοι εμείς, οι χιλιάδες πολίτες που μας έσυρε στα ATM τέτοιον καιρό πριν από πέντε χρόνια μαζί με τον κ. Τσίπρα με τα capital controls και καταστροφική διαπραγμάτευσή του είμαστε αδαείς και ανιστόρητοι; Πού τα έμαθε όλα αυτά τα σπουδαία αλήθεια; Στη σχολή Μωραΐτη; Κατά άρχουσας τάξης; Ή στα καπιταλιστικά κέντρα σπουδών στην Αγγλία και στις ΗΠΑ όπου πέρασε τον περισσότερο χρόνο της ζωής του; Πώς έχει το θράσος να εμφανίζεται ενώπιον των εκλεγμένων εκπροσώπων του λαού και να μας κάνει μια ειρωνική ιδεολογική κατήχηση; Ντροπή. Ντροπή αλήθεια. Οι πολιτικοί κρινόντουσαν, κρίνονται σήμερα και θα κρίνονται και αύριο από τον λαό και την ιστορία για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους. Ο κ. Βαρουφάκης σε όποιο name dropping κι αν προσπαθεί να καταφύγει, όποιο σόου κι αν ανεβάσει, όποιες ενδυματολογικές εκκεντρικότητες κι αν σκεφτεί, θα είναι πάντοτε ταυτισμένος με μια από τις πιο μελανές σελίδες της νεότερης ιστορίας μας, μαζί με τον κ. Τσίπρα. Λυπάμαι γι' αυτό. Επανερχόμενος όμως στο νομοσχέδιο, σας ξαναλέω ότι νομοθετούμε ό,τι ισχύει εδώ και δεκαετίες στην Ευρώπη, όπως σας εξήγησε με πολύ ωραίο τρόπο και πολλά στοιχεία η κ. Βούλτεψη, αλλά κανένας και καμμία από τους ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ δεν τόλμησε να απαντήσει. Να δούμε τι θα έρθετε να πείτε οι επόμενοι και οι επόμενες και αύριο ο αρχηγός σας, αν έρθει σε αυτή την Αίθουσα. Να μιλήσετε συγκεκριμένα όμως και να μας πείτε ποια χώρα της Ευρώπης ή του κόσμου ολόκληρου δεν έχει ένα πλαίσιο για τις συγκεντρώσεις. Και ευθαρσώς να μας πείτε, ποια από αυτές τις χώρες είναι χούντα ή όχι. Εκτός και αν βλέπετε τη χούντα μόνο στην Ελλάδα. Διορθώνουμε, λοιπόν, την εικόνα του κέντρου της πρωτεύουσας που παραλύει σχεδόν κάθε μέρα αν δεν το έχετε καταλάβει. Μια εικόνα που δεν τιμά κανέναν, ούτε τους διαδηλωτές, ούτε την Αστυνομία. Προστατεύουμε το δικαίωμα του εμπόρου στην οικονομική δραστηριότητα, το δικαίωμα του πολίτη στην ακώλυτη μετακίνησή του με σεβασμό πάντοτε στην αρχή της αναλογικότητας. Αν καταλαβαίνετε. Διότι δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η άσκηση ενός δικαιώματος της μειοψηφίας δεν συνεπάγεται δυσανάλογη επιβάρυνση στην πλειοψηφία. Και αυτό διότι η κατάχρηση ενός δικαιώματος ισοδυναμεί με παραβίαση άλλων συνταγματικών δικαιωμάτων. Διότι το δικαίωμα στον δημόσιο χώρο - αν καταλαβαίνετε και αυτήν την έννοια - που συνδέεται ευθέως με τη δημοκρατική αρχή, δεν το έχουν μόνο οι διαδηλωτές, αλλά όλοι οι πολίτες αυτού του τόπου. Και όπως είπε πολύ εύστοχα η σημερινή Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας, στις πλατείες απαιτούν Σύνταγμα οι λαοί και στις πλατείες το καταλύουν. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη τολμά και προχωρά προς τα μπρος. Τόλμησε με τα Εξάρχεια. Τόλμησε με τα πανεπιστήμια. Διεκδικεί συναινέσεις που θα αλλάξουν τον πολιτικό μας πολιτισμό και τα πολιτικά μας πρότυπα, που θα γυρίσουν σελίδα στη χώρα. Καθιστά αληθινό το ελληνικό όνειρο καταπολεμώντας τις κοινωνικές ανισότητες, ενισχύοντας τους θεσμούς της κοινωνίας μας, όπως η υγεία, η παιδεία και η δικαιοσύνη. Δίνοντας σε κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα το δικαίωμα, την ίση ευκαιρία να προοδεύσουν. Να πάνε ένα βήμα πιο μπροστά από τους γονείς και τις οικογένειές τους. Όσοι, λοιπόν, ομνύουν στη δημοκρατία και δεν υπηρετούν συντεχνιακά μικροκομματικά οφέλη, όσοι δεν έχουν φροϋδικές σχέσεις με την εξουσία, καλούνται σήμερα να πάρουν μια συγκεκριμένη θέση για το συμφέρον της δημοκρατίας, της πατρίδας και των ερχόμενων γενεών Ελλήνων και ευρωπαίων πολιτών. Αν αντιλαμβάνεται η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ τι θα πει αυτό. Για την ψήφιση ενός νόμου που αποτελεί συνταγματική επιταγή. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Λιβανό. Ξαναπάμε στον κατάλογο. Τον λόγο έχει ο Βολιώτης κ. Χρήστος Μπουκώρος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η φράση κλειδί ακούστηκε πριν από λίγο στην Αίθουσα από τον Υπουργό, κ. Χρυσοχοΐδη. Η δημοκρατία δεν φυγομαχεί. Είναι συνολική ευθύνη όλων μας που η δημοκρατία στο ζήτημα αυτό φυγομάχησε τις τελευταίες δεκαετίες. Είναι συνολική ευθύνη του πολιτικού κόσμου. Άλλοι από σκοπιμότητα και πολιτικό συμφέρον, άλλοι από απάθεια και αδιαφορία, άλλοι από τον φόβο της ιδεολογικής τρομοκρατίας, σταμάτησαν και επέτρεψαν αυτά τα φαινόμενα τα οποία προβληματίζουν βαθύτατα τον ελληνικό λαό. Αυτό δεν το λέμε εμείς από το Βήμα της Βουλής. Το λένε όλες οι μετρήσεις της κοινής γνώμης διαχρονικά. Απορώ με την εμμονή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να ταυτίζεται με απόψεις καθαρά μειοψηφικές. Επίσης, δεν αντιλαμβάνομαι την οργισμένη αντίδραση του Κομμουνιστικού Κόμματος, διότι έχει αποδείξει τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια ότι είναι ο μόνος πολιτικός φορέας από την ευρύτερη Αριστερά που μπορεί να οργανώσει διαδηλώσεις χωρίς προβλήματα. Δεν καταργείται, λοιπόν, κανένα δικαίωμα διαδηλώσεων, ούτε καν των αυθορμήτων. Προστατεύεται η συνταγματική πρόβλεψη ότι το συνέρχεσθαι αόπλως και ησύχως προστατεύεται. Σας το ξεκαθάρισε ο Υπουργός. Αυτή η φαντασίωση ότι θα απαγορευθούν οι διαδηλώσεις είναι μια προσχηματική θέση του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος ακριβώς την προηγούμενη περίοδο 2012-2015 χρησιμοποίησε τα τμήματα εκείνα των διαδηλώσεων, το κάτω μέρος της πλατείας, ως πολιορκητικό κριό για το κάστρο της εξουσίας. Μετά βεβαίως τους παραμέρισε, έριξε και μερικές ψιλές σε ορισμένες περιπτώσεις, για να μην παραγνωριζόμαστε. Αυτό ακριβώς γίνεται, έτσι ακριβώς δικαιολογείται η εμμονή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σήμερα. Γιατί πράγματι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ συμφωνώ απολύτως ότι μια ώριμη δημοκρατία πρέπει να προτάσσει και να σέβεται τα δικαιώματα των λίγων. Και θα σας έλεγα ακόμα ότι μια ολοκληρωμένη δημοκρατία οφείλει να σέβεται και τα δικαιώματα του ενός. Τι συμβαίνει, όμως, όταν αυτοί οι λίγοι συνασπίζονται σε οργανωμένες μειοψηφίες και φαλκιδεύουν, καταπατούν, καταστρατηγούν, προσβάλλουν και πλήττουν τα δικαιώματα των πολλών; Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια στη χώρα; Και επαναλαμβάνω, χωρίς κανέναν δισταγμό: είναι ευθύνη συνολικά του πολιτικού συστήματος και αναλογικά, αν το θέλετε. Είναι κοινωνικοί αγωνιστές αυτές οι «ουρές» των διάφορων πορειών; Οι κοινωνικοί αγωνιστές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ρίπτουν νέες ιδέες στο κοινωνικό σώμα, με στόχο την πρόοδο των πολλών και με απώτερο στόχο την κοινωνική πρόοδο του συνόλου. Δεν ρίπτουν μολότοφ και πέτρες οι κοινωνικοί αγωνιστές. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι «μπάχαλοι» που παρεισφρέουν σε ανοργάνωτες διαδηλώσεις, γίνονται ανεκτοί από τους οργανωτές των συγκεκριμένων διαδηλώσεων και στρέφονται εναντίον του εμπόρου ο οποίος περιμένει να πληρώσει την επιταγή, έχει να αντιμετωπίσει την αναδουλειά του και πρέπει να πληρώσει και τη σπασμένη βιτρίνα από τους «μπαχαλάκηδες». Είναι δημοκρατία αυτό; Είναι δημοκρατία να απαγορεύεται η κυκλοφορία ή η πρόσβαση στην εργασία; Ποιοι είναι αυτοί τους οποίους άθελα ή ηθελημένα, με πολιτική σκοπιμότητα ή αν θέλετε στο πλαίσιο μιας γενικότερης ιδεολογικής προσέγγισης προστατεύουμε; Είναι αυτοί που τα έβαλαν με τις ζαρντινιέρες του Μπακογιάννη προχθές, που από τη μία έλεγαν ότι είναι ακριβές και από την άλλη προσπαθούσαν να τις καταστρέψουν; Είναι αυτοί που βανδάλισαν το μνημείο των νεκρών της Marfin; Δεν άκουσα και πολλές καταδίκες σ' αυτή την Αίθουσα. Αυτοί οι βάνδαλοι που στράφηκαν εναντίον ενός μνημείου δεν δικαιολόγησαν με την πράξη τους αυτή τους ασύλληπτους δολοφόνους των τριών αδικοχαμένων συνανθρώπων μας; Αυτούς θέλουμε να προστατεύσουμε; Ε όχι λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι! Η δημοκρατία επιτέλους οφείλει να αρχίσει να μην φυγομαχεί. Η δημοκρατία δεν φυγομαχεί. Υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που κινούνται στη θολούρα. Η Νέα Δημοκρατία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και όλοι εμείς έχουμε επιλέξει να κινούμαστε στο φως. Βεβαίως και σήμερα γνωστοποιούνται οι διαδηλώσεις, όλοι το ξέρουμε. Για να μιλήσει ένας Βουλευτής σε μια πλατεία, σε έναν δρόμο πρέπει να το γνωστοποιήσει στις αρχές. Το ξέρουμε ότι ισχύουν αυτά τα πράγματα. Κανένα δικαίωμα δεν απαγορεύεται, κανένα δικαίωμα δεν περιορίζεται και δεν φαλκιδεύεται. Έρχεται ο νόμος να μας υποχρεώσει να είμαστε όλοι πιο υπεύθυνοι. Εγώ νομίζω ότι και τα δικαιώματα των διαδηλωτών προστατεύονται, με την έννοια ότι θα είναι ήσυχοι ότι δεν θα πάνε σε μια πορεία όπου θα κινδυνεύουν να τους ανοίξουν τα κεφάλια τριάντα - σαράντα «μπάχαλοι» - σε όσες πορείες συμβαίνει, δεν αναφέρομαι γενικά στις πορείες και στις διαδηλώσεις. Αυτό, λοιπόν, πρέπει να σταματήσει. Σε εμάς - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - στη Νέα Δημοκρατία ο σεβασμός στον νόμο και στην τάξη είναι προϋπόθεση ελευθερίας. Η ελευθερία του ατόμου σταματάει εκεί που θίγεται η ελευθερία ενός άλλου ατόμου στις σύγχρονες κοινωνίες και στις σύγχρονες δημοκρατίες. Ας πάψει η θολούρα και ας πάψει κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ να ψαρεύει στα θολά νερά όλων αυτών των στοιχείων που άλλοτε κάνουν έντονη την παρουσία τους, όλως παραδόξως όταν κυβερνούν κυβερνήσεις φιλελεύθερης κεντροδεξιάς, άλλοτε λουφάζουν και εξαφανίζονται και επανέρχονται για να χρησιμοποιηθούν ως πολιορκητικός κριός. Αυτό θα σταματήσει. Η αντικοινωνική δραστηριότητα των λίγων, που βλάπτει τα συμφέροντα των πολλών, θα λάβει τέλος όχι γιατί το θέλει ο Μητσοτάκης ή η Νέα Δημοκρατία, αλλά γιατί το θέλει, το επιθυμεί, το δηλώνει και το διαδηλώνει η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Μπουκώρο. Πάμε τώρα στη Θεσσαλονίκη και στον κ. Ιωάννη Δελή από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ο οποίος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και λοιπές διατάξεις», αυτός είναι ο τίτλος του νομοσχεδίου και δεν αφήνει βέβαια την παραμικρή αμφιβολία για το πού στοχεύει. Στο στόχαστρό του μπαίνει κάθε εργατική λαϊκή κινητοποίηση, κάθε λαϊκή διαμαρτυρία, χωρίς εξαίρεση. Πρόκειται για ένα ακόμα νομοθέτημα προληπτικής καταστολής των αγώνων του λαού και εξ αυτού του λόγου και μια ιδιότυπη προαγγελία κλιμάκωσης της αντιλαϊκής πολιτικής το επόμενο διάστημα, ένα νομοθέτημα ανάμεσα στα τόσα και τόσα που ψήφισαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Την άθλια διάταξη για την απαγόρευση των κινητοποιήσεων κατά των πλειστηριασμών που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ, μια διάταξη που φυσικά εξακολουθεί να ισχύει και επί Νέας Δημοκρατίας κανονικότατα και με την οποία διάταξη οι κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς των λαϊκών κατοικιών διώκονται ως ιδιώνυμο αδίκημα; Εδώ, κύριε Τζανακόπουλε, ποιος είναι άραγε ο εσωτερικός εχθρός; Ή μήπως να θυμηθούμε τον νόμο του ΣΥΡΙΖΑ με τον οποίο περιορίζεται ακόμα περισσότερο, ακυρώνεται επί της ουσίας το δικαίωμα στην απεργία, νόμος που αξιοποιείται κατάλληλα από τη μεγαλοεργοδοσία και τα τσιράκια της και λειτουργεί φυσικά και με τη σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας; Γενάρης του 2018 ήταν, δεν πάει και πολύς καιρός, και ακόμα ηχούν στα αυτιά μας τα τότε επιχειρήματα του ΣΥΡΙΖΑ που αναμασούσαν τη γνωστή αντιδραστική θεωρία των μειοψηφιών που ταλαιπωρούν τον κόσμο και στα οποία επιχειρήματα υπερακόντιζαν τότε οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και ψήφιζαν βεβαίως με χαρά, αν θυμάστε, τη συγκεκριμένη διάταξη. Ποιος ήταν τότε ο εσωτερικός εχθρός, κύριε Τζανακόπουλε; Τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα περί μειοψηφιών επαναλαμβάνουν και σήμερα οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Μπορούμε βεβαίως να θυμηθούμε και τον τρομονόμο λίγο παλιότερα, που ψήφισε το 2004 η Νέα Δημοκρατία και τον οποίο τρομονόμο και το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο εφάρμοσαν κανονικά, αλλά και εμπλούτισαν περαιτέρω και με άλλα ανάλογα νομοθετήματα. Τρονομόμοι οι οποίοι αποτελούν τη ρίζα, την αφετηρία, τη μήτρα των ρυθμίσεων περί της λεγόμενης ριζοσπαστικής βίας και τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί αθώους ανθρώπους, χωρίς κανένα απολύτως αποδεικτικό στοιχείο. Εδώ όμως, στη ριζοσπαστικοποίηση, να σταθούμε λίγο γιατί η αντιμετώπισή της αποτελεί την καρδιά του νομοσχεδίου, καρδιά που βρίσκεται στο άρθρο 19. Συστήνεται, λοιπόν, με το νομοσχέδιο κοτζάμ διεύθυνση πρόληψης της βίας, αρμοδιότητα της οποίας είναι η επιστημονική μελέτη και ανάπτυξη δράσεων που αφορούν ιδίως την πρόληψη διαφόρων μορφών και εκφάνσεων της βίας, όπως ιδίως η ριζοσπαστικοποίηση και ο βίαιος εξτρεμισμός, η ενδοοικογενειακή και η έμφυλη βία, η ενδοσχολική βία και ο σχολικός εκφοβισμός, καθώς και η ρατσιστική βία. Όλα στο μίξερ, λοιπόν, όλα στο ίδιο τσουβάλι! Και κάπως έτσι η ριζοσπαστική σκέψη, οι ριζοσπαστικές ιδέες οι πραγματικές και όλα όσα εναντιώνονται στη δικτατορία του κεφαλαίου όπου ζούμε όχι μόνο ποινικοποιούνται, αλλά και φτάνουν να ταυτίζονται ακόμα και με την ενδοοικογενειακή ή την έμφυλη βία. Και μας μιλάτε από πάνω στο ίδιο άρθρο, το 19, και για επιστημονικές αναλύσεις. Έλεος! Λοιπόν, κοιτάξτε, αφήστε ήσυχη την επιστήμη και πείτε ότι όλα αυτά τα νομοσχέδια δεν είναι εφευρέσεις ούτε του Χρυσοχοΐδη ούτε του Μητσοτάκη, όπως δεν ήταν ούτε του Τσίπρα ούτε του Καραμανλή παλαιότερα, παρά υλοποιούν τις σχετικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μιλά ανοικτά στις εκθέσεις της για τον κίνδυνο της δημόσιας ασφάλειας, ξέρετε από τι; Από τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας του λαού. Η κατά τα άλλα Ευρωπαϊκή Ένωση της δημοκρατίας, όπως αυτοπροβάλλεται! Και ακόμη πιο ανοικτά και πιο συχνά η Ευρωπαϊκή Ένωση τσουβαλιάζει τη δράση του εργατικού λαϊκού κινήματος με την τρομοκρατία και την ιδεολογία της βίας, διαμορφώνοντας έναν πολυπλόκαμο μηχανισμό καταστολής ιδεολογικής πίεσης, χαφιεδισμού, κρατικού αυταρχισμού με στόχο τη λεγόμενη αποριζοσπαστικοποίηση, δηλαδή την υποταγή και την ενσωμάτωση στο βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα. Και βεβαίως, αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση με τον πιο επίσημο τρόπο εξισώνει τον ναζισμό - φασισμό με τον κομμουνισμό, αποδεικνύοντας ότι αυτό που την καίει πραγματικά είναι η απελευθερωτική κομμουνιστική ιδεολογία και βέβαια, εκείνη η δράσ, ακριβώς η οποία κατευθύνεται στην ανατροπή του σάπιου και βάρβαρου συστήματος που ζούμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ μόνο ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Όσο θέλετε, κύριε Δελή.
Να, λοιπόν γιατί για το άρθρο 19 του νομοσχεδίου της Νέας Δημοκρατίας που μιλάει για την αντιμετώπιση αυτής της ριζοσπαστικοποίησης τα υπόλοιπα αστικά κόμματα είτε κάνουν εποικοδομητικές παρατηρήσεις, όπως το Κίνημα Αλλαγής, είτε έχουν καταπιεί κυριολεκτικά τη γλώσσα τους, όπως ο κατά τα άλλα λαλίστατος ΣΥΡΙΖΑ. Όλα κι όλα. Την Ευρωπαϊκή Ένωση κορώνα στο κεφάλι σας την έχετε όλοι σας και αυτή σας καθοδηγεί. Πώς να την κακοκαρδίσετε; Ένα νομοσχέδιο, ακούστε, το οποίο επιδιώκει να συκοφαντήσει τους λαϊκούς αγώνες και να θέσει υπό απαγόρευση κάθε κινητοποίηση μέσα από διατάξεις «λάστιχο», τις οποίες θα ερμηνεύει η Αστυνομία, καθώς και άλλοι μηχανισμοί καταστολής, ένα νομοσχέδιο το οποίο ανοίγει τον δρόμο για κάθε είδους προβοκάτσιες μέσα από την κατάπτυστη διάταξη περί αντικειμενικής αστικής ευθύνης των διοργανωτών μιας συγκέντρωσης οι οποίοι πρέπει να αποδείξουν κυριολεκτικά ότι δεν είναι ελέφαντες, δεν παίρνει καμμία βελτίωση. Η θέση του είναι στο καλάθι των αχρήστων και κανείς να μην ξεγελαστεί. Και πάντως, εμείς ξέρετε δεν μασάμε από την ύπουλη κυβερνητική προπαγάνδα ότι τάχατες αυτό το αντιδραστικό νομοσχέδιο δεν αφορά τους οργανωμένους και περιφρουρημένους αγώνες του ταξικού κινήματος. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Το μαρτυρά αυτό και η πολύχρονη πείρα του ταξικού κινήματος που λέει ότι γι' αυτούς τους αγώνες είναι τελικά που προορίζονται αυτά τα κατασταλτικά μέτρα ακόμη και όταν επιλέγεται η κλιμακούμενη εφαρμογή τους. Και γι' αυτό ακριβώς είναι που και αυτό το νομοθέτημα ο λαός με την πάλη του θα το ακυρώσει στην πράξη, όπως έκανε και με τόσους και τόσους παρόμοιους νόμους στο παρελθόν. Κανείς άλλωστε δεν μπορεί να σταματήσει την ατμομηχανή της ιστορίας, την ταξική πάλη. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Δελή. Πάμε τώρα νότια στον Νομό Ηλείας, στον κ. Διονύσιο Καλαματιανό από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο που βάζει στη μέγγενη ένα ιστορικό, ατομικό, συνταγματικό δικαίωμα που ασκείται συλλογικά, το δικαίωμα της συνάθροισης, ένα συνταγματικό δικαίωμα που θέλετε να περιορίσετε υπέρμετρα. Προβαίνετε στην ψήφιση ενός εκτελεστικού του Συντάγματος νόμου ο οποίος περιορίζει ασφυκτικά τη συνταγματική διάταξη. Λέτε ότι δήθεν θέλετε να προστατέψετε τους πολίτες από μικρές ομάδες διαδηλωτών. Επαναλαμβάνετε το επιχείρημα αυτό, ενώ γνωρίζετε ότι ήδη ρυθμίζεται με το προεδρικό διάταγμα 120/2013. Εσείς το είχατε εισαγάγει. Προβλέπεται ότι όταν μια συγκέντρωση είναι μικρή, η Αστυνομία μπορεί να μεταφέρει τους διαδηλωτές στο πεζοδρόμιο και δεν παρακωλύεται η συγκοινωνία. Το γνωρίζετε αυτό, εφαρμόζεται ήδη. Προσπαθείτε όμως να δικαιολογήσετε τον περιορισμό συνταγματικού δικαιώματος, προκαλώντας κοινωνικό αυτοματισμό. Λέτε ότι πρέπει να προστατευθούν οι επαγγελματίες του κέντρου της Αθήνας. Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι τα μαγαζιά σε όλη την Ελλάδα δεν κλείνουν από τις πορείες, κλείνουν από τη δική σας οικονομική πολιτική που φέρνει ύφεση, φτώχεια και λουκέτα. Το νομοσχέδιο, παρά τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που κάνατε, εξακολουθεί να είναι ένα απολίθωμα του σκοτεινού παρελθόντος της πρόσφατης ιστορίας του τόπου μας. Προβήκατε σε ελάχιστες αλλαγές προκειμένου να εξασφαλίσετε την ψήφο του Κινήματος Αλλαγής, ώστε να αποκτήσετε μια δήθεν προοδευτική νομιμοποίηση για το «έκτρωμα» που νομοθετείτε. Το έχετε ανάγκη αυτό για να δικαιολογήσετε την υποταγή σας στα νεοφιλελεύθερα προτάγματα που είναι αντίθετα ακόμα και με τον φιλελευθερισμό. Ξεχνάτε όμως ότι η νομιμοποίηση εδράζεται στην ίδια την κοινωνία. Κανένας νόμος, καμμία αστυνομική διάταξη δεν μπορεί να εμποδίσει τις μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις. Η αντισυνταγματικότητα των διατάξεων είναι προφανής και επισημαίνεται από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής από την ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων, από φορείς και επιστήμονες. Μία από τις πιο σοβαρές υποχρεώσεις που προβλέπει το νομοσχέδιό σας είναι ο ορισμός ενός προσώπου ως οργανωτή κάθε συγκέντρωσης ή διαδήλωσης. Με το άρθρο 13, ο οργανωτής βαρύνεται με την ευθύνη να αποζημιώσει κάθε ζημία που τυχόν θα προκύψει από τη συνάθροιση. Τον επιφορτίζετε δηλαδή με το βάρος της απόδειξης. Του αποδίδετε αντικειμενική ευθύνη για τις πράξεις άλλων. Μια νομική προσέγγιση που ήδη έχει εγκαταλειφθεί στην Ευρώπη από τη δεκαετία του '50. Επιπλέον, το άρθρο 3 επιβάλλει την υποχρέωση προηγούμενης γνωστοποίησης της συνάθροισης. Η θέση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής είναι συντριπτική για εσάς. Τι προτείνει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής; Προτείνει ότι μόνη η παράλειψη γνωστοποίησης δεν επηρεάζει τη νομιμότητα της συνάθροισης ούτε διαφοροποιεί τη συνταγματική προστασία της μη γνωστοποιηθείσας συνάθροισης. Διαβάζω ακριβώς το κείμενο της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής: «Οι αυθόρμητες, δηλαδή οι χωρίς γνωστοποίηση, συναθροίσεις απολαύουν συνταγματικής προστασίας, δεδομένου ότι το Σύνταγμα δεν διακρίνει μεταξύ γνωστοποιηθείσας και μη γνωστοποιηθείσας συνάθροισης». Και συνεχίζει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής: «Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποσαφηνίζει ότι οι αυθόρμητες συναθροίσεις προστατεύονται και ότι σε ειδικές περιστάσεις μια αυθόρμητη συνάθροιση, σε απάντηση για παράδειγμα ενός πολιτικού γεγονότος, δεν μπορεί να διαλυθεί μόνο εκ του λόγου ότι λείπει η προηγούμενη γνωστοποίηση». Και καταλήγει η Επιστημονική Υπηρεσία: «Επομένως, μόνη η μη γνωστοποίηση της συνάθροισης δεν μπορεί να αποτελεί νομικό έρεισμα για τη διάλυσή της». Περαιτέρω τα άρθρα 7, 8 και 9 προβλέπουν περιορισμούς, δηλαδή αστυνομικές διατάξεις, με τις οποίες επιβάλλονται υποχρεώσεις στον τρόπο διεξαγωγής της συνάθροισης. Προβλέπονται κριτήρια τα οποία όμως συνάπτονται με απλή πιθανολόγηση εκ μέρους των αρχών. Οι διατάξεις αυτές είναι σαφές ότι έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 11 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορευθεί μόνο για δύο λόγους: Πρώτον, όταν επίκειται σοβαρός λόγος για τη δημόσια ασφάλεια ή όταν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής. Με το νομοσχέδιό σας προβλέπονται και θεσπίζονται δύο νέοι λόγοι διάλυσης μιας συνάθροισης σε εξέλιξη: Πρώτον, η παράλειψη γνωστοποίησης και δεύτερον, η μη συμμόρφωση σε αστυνομικούς περιορισμούς, παρ' ότι το Σύνταγμα απαριθμεί περιοριστικά και εξαντλητικά τους λόγους απαγόρευσης. Ο συντακτικός νομοθέτης επιβάλλει στον κοινό νομοθέτη να εισάγει εγγυήσεις, ώστε η αστυνομική αρχή να μην απαγορεύει αυθαιρέτως. Δεν επιβάλλει περιορισμούς στο δικαίωμα, στη φύση του δικαιώματος της ελευθερίας της συνάθροισης, δεν τίθεται σκοπός. Δεν ελέγχεται αυτός από τον νομοθέτη ή από τη διοίκηση. Με το νομοσχέδιό σας μία συνταγματικά προστατευόμενη ενέργεια καθίσταται παράνομη. Είναι κατανοητό και ξεκάθαρο ότι προσπαθείτε να ποδηγετήσετε το συνδικαλιστικό κίνημα, να φιμώσετε τις φωνές διαμαρτυρόμενων κοινωνικών ομάδων. Θέλετε να επιβάλλετε το δόγμα «νόμος και τάξη», προκειμένου να εγκαθιδρύσετε μια νέα καθεστηκυία τάξη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι γενεσιουργές αιτίες της βίας είναι οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες και η εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι η απραξία της Κυβέρνησής σας, η επιλεκτική χρηματοδότηση των λίγων και εκλεκτών θα εκτοξεύσει την ύφεση, την ανεργία και τη φτώχεια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω σε ένα λεπτό. Η όξυνση των προβλημάτων στην οικονομία και την αγορά, η υποβάθμιση των εργασιακών δικαιωμάτων, η αύξηση της ανεργίας, η δραματική συρρίκνωση του εισοδήματος των πολιτών θα προκαλέσουν κοινωνικές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις. Αυτές θέλετε να προλάβετε, να αποτρέψετε και να καταστείλετε. Ξέρετε ότι έρχεται ένα πολύ δύσκολο φθινόπωρο για την κοινωνική πλειοψηφία. Σπεύδετε, λοιπόν, να λάβετε μέτρα περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών. Άλλωστε, θυμόμαστε όλοι ότι εν μέσω πανδημίας, εν μέσω κορωνοϊού, επαναφέρατε την πολιτική επιστράτευση των απεργών. Είναι φανερό ότι το σχέδιό σας το επεξεργάζεστε εδώ και μήνες. Οι συνθήκες που δημιουργείτε θα πυροδοτήσουν ένα κύμα λαϊκής δυσαρέσκειας και διαμαρτυρίας και τότε, τι θα γίνει; Πιστεύετε πραγματικά ότι με τέτοιους αντισυνταγματικούς νόμους θα καταστείλετε τη λαϊκή αντίδραση; Καταφανέστατα δεν μπορείτε. Στο τέλος, η ελευθερία βρίσκει τρόπο να αναπνεύσει. Έτσι γίνεται πάντα, όσο κι αν επιμένετε. Με το νομοσχέδιο δημιουργείται ένα ασφυκτικό, περιοριστικό, αποτρεπτικό και κατασταλτικό πλαίσιο για τις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις. Αυτό το αναχρονιστικό νομοθέτημα παραπέμπει σε απαγορεύσεις και καταστολή. Είχατε ευκαιρία να εκκινήσετε έναν σοβαρό και ειλικρινή διάλογο με όλες τις πολιτικές δυνάμεις για το θέμα αυτό. Δεν το κάνατε όμως, κάτι που είπε και ο Πρωθυπουργός. Δεν το κάνατε γιατί φλερτάρετε με το ακροδεξιό ακροατήριο. Αυτό θα πρέπει να γίνει αντιληπτό και σε όσους κινούνται στη λογική «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος». Οι στιγμές απαιτούν συσπείρωση όλων των προοδευτικών δυνάμεων για να απαντήσουμε στον αναχρονισμό, στον συντηρητισμό και την καταστολή. Για να υπερασπιστούμε τα δημοκρατικά, τα εργασιακά και τα κοινωνικά δικαιώματα. Για να διεκδικήσουμε αξιοπρεπείς μισθούς και συνολική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Καλαματιανέ. Θα προχωρήσουμε τώρα στον Δυτικό Τομέα Αθηνών και στην κ. Νάντια Γιαννακοπούλου από το Κίνημα Αλλαγής. Εγώ θα δώσω τώρα τη θέση μου στον κ. Κωνσταντινόπουλο. Σας ευχαριστώ πολύ, καλό σας βράδυ! Ορίστε, κυρία Γιαννακοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα σχέδιο νόμου που έπρεπε να είχε έρθει εδώ και καιρό. Μεμονωμένες φωνές, όπως του πρώην δημάρχου Αθηναίων κ. Καμίνη στο παρελθόν, δυστυχώς, δεν ακούστηκαν. Ακόμη και έτοιμα σχέδια νόμου με τη βοήθεια επιφανών συνταγματολόγων, όπως είναι ο κ. Αλιβιζάτος ή ο κ. Μανιτάκης, δυστυχώς δεν προχώρησαν. Στην Ελλάδα το ζήτημα, το θέμα της ρύθμισης του πλαισίου των πορειών και των διαδηλώσεων εθεωρείτο θέμα ταμπού. Όμως, είναι καλό να κοιτάμε τι γίνεται και στις άλλες χώρες της Ευρώπης. Είναι καλό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να κοιτάμε τι γίνεται και στον υπόλοιπο κόσμο και στις υπόλοιπες ώριμες δημοκρατίες, γιατί δυστυχώς πολλές φορές σήμερα κατά τη διάρκεια της συζήτησης σε αυτήν την Αίθουσα ένιωσα σαν να μην ζούμε σε μια ώριμη δημοκρατία, σαν να μην ζούμε το 2020, αλλά σαν να γυρίσαμε πίσω στο 1971, στο 1973, σαν να μην έχουμε θεσμούς, σαν να μην έχουμε την πιο ώριμη δημοκρατία από ποτέ, σαν να μην υπάρχουν όλα αυτά στην Ελλάδα τού σήμερα. Σε όλες, λοιπόν, τις άλλες χώρες υπάρχουν αντίστοιχοι νόμοι. Δυστυχώς στη χώρα μας ο νόμος ο οποίος υπήρχε είναι ο νόμος του 1971, ο νόμος της χούντας! Και σίγουρα δεν περιποιεί τιμή στο πολιτικό σύστημα, αλλά και διαχρονικά σε όλες τις κυβερνήσεις, θα σας πω εγώ, που δεν βρέθηκε το πολιτικό σθένος μέχρι στιγμής, προκειμένου να μπορέσει να εξασφαλιστεί μέσα από έναν νόμο μιας κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης αυτήν η στάθμιση των δύο τόσο σοβαρών συνταγματικών εννόμων αγαθών, της αρχής και του δικαιώματος του «συνέρχεσθαι» και βεβαίως της αρχής και του δικαιώματος της φυσιολογικής ζωής, του να πηγαίνει κάποιος στη ζωή του, στη δουλειά του, στην εργασία του στο κέντρο. Ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και απευθύνομαι κατά κύριο λόγο προς τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ - οι άναρθρες κραυγές και οι ιαχές περί χούντας δεν βοήθησαν ποτέ. Δεν βοήθησαν στην ουσία τού τι οφείλουμε να κάνουμε ως Αντιπολίτευση. Και η δουλειά μας ως Αντιπολίτευση - και δεν θέλω να κάνω μάθημα σε κανέναν - είναι το πώς θα μπορέσουμε τα προβληματικά, τα σοβαρά προβληματικά στοιχεία τα οποία έχουν τα νομοθετήματα της Κυβέρνησης - και είχε και ακόμα έχει κάποια, κύριε Υπουργέ, αυτό το νομοθέτημα - να τα διορθώσουμε, να τα λύσουμε, για να έχουμε ένα καλύτερο νομοθέτημα για τον ελληνικό λαό. Ξέρετε, όλα αυτά τα περί χούντας μού θύμισαν το 2012. Ήμουν τότε Βουλευτής της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και του Γιώργου Παπανδρέου και θυμάμαι ακόμα το πανό στο Σύνταγμα, το πανό που εσείς είχατε κάνει, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, το πανό που έλεγε «Η χούντα δεν τελείωσε το ΄73». Βέβαια, ο κ. Ραγκούσης τότε, ο εισηγητής σας γι' αυτό το σχέδιο νόμου, ήταν πρωτοκλασάτος Υπουργός της Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ τότε και του κ. Παπανδρέου. Θα περίμενα, λοιπόν, από έναν άνθρωπο που έχει υποστεί, όπως όλοι μας, όλο αυτό το δηλητήριο, τον διχασμό, το πολιτικό μίσος να ήταν πολύ πιο προσεκτικός, όταν θα επέλεγε αυτή την αντιπολιτευτική κριτική. Και βεβαίως δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστο και κάτι άλλο. Τοποθετήθηκα, βέβαια, αλλά δεν μπορούμε να δεχόμαστε μαθήματα ούτε πολιτικής ιστορίας ούτε ηθικής ούτε τίποτα από όλα αυτά τα οποία ακούστηκαν σε αυτήν την Αίθουσα τόσο από τον κ. Τζανακόπουλο όσο και από την κ. Φωτίου. Ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Εμείς καταστήσαμε σαφές από την πρώτη στιγμή ότι το αρχικό σχέδιο νόμου που κατέθεσε αυτή η Κυβέρνηση στη Βουλή δεν είχε τις απαραίτητες εκείνες θεσμικές εγγυήσεις, χωρίς τις οποίες δεν υπήρχε καμμία απολύτως περίπτωση να ψηφιστεί από την πλευρά μας. Εμείς πρώτοι ασκήσαμε εποικοδομητική κριτική και καταφέραμε να περάσουμε τις δικές μας κόκκινες γραμμές. Εμείς πρώτοι μιλήσαμε για την ανάγκη να υπάρχουν δικαστής και εισαγγελέας, είτε στην απαγόρευση είτε στη διάλυση των συναθροίσεων. Και αυτό το επιτύχαμε. Εμείς ζητήσαμε να αποσυρθεί εδώ και τώρα το ιδιώνυμο αδίκημα για όσους συμμετέχουν σε απαγορευμένη διαδήλωση. Και αυτό το επιτύχαμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Εμείς στο θέμα της αυθόρμητης συνάθροισης, στην οποία εξ ορισμού δεν μπορεί να υπάρχει ζήτημα πρότερης γνωστοποίησης - είναι, νομίζω, απολύτως λογικό - επιμείναμε ότι πρέπει να αλλάξει και αυτό το πετύχαμε. Το πετύχαμε εμείς, με την πίεση που ασκήσαμε στην Κυβέρνηση. Και βεβαίως, είναι προς τιμήν σας, κύριε Υπουργέ, το ότι αυτά τα ακούσατε. Ξέρετε - και κλείνω με αυτό - ότι η εύκολη λύση, η πολύ εύκολη επιλογή είναι να πεις ένα τυφλό «όχι σε όλα». Τι κοστίζει, άλλωστε; Ειδικά στο θέμα της τζάμπα μαγκιάς, αν μη τι άλλο, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, μας έχετε δώσει δείγματα γραφής. Το δύσκολο - και αυτό είναι, αν θέλετε, η δική μας διακριτή πολιτική αντίληψη και τοποθέτηση - είναι να τοποθετείσαι με ευθύνη και να μπορείς να ακολουθείς τον δύσκολο δρόμο.
Κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Μπορεί να έχει δυσκολίες όσον αφορά στην κατανόησή της από κάποιους, εμείς όμως θα επιμείνουμε ακριβώς σε αυτό, στη δύναμη της υπευθυνότητας, της χρησιμότητας, που εν τέλει, αντί να κοιτάει τον μικροκομματισμό και τον λαϊκισμό, αντί να κοιτάει τον διχασμό, που δυστυχώς χορτάσαμε τα τελευταία χρόνια, είναι μια δύναμη χρήσιμη για τη χώρα και για τους πολίτες της.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Σωκράτης Βαρδάκης για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν ξέρω τι εννοούν κάποιοι συνάδελφοι με το «απαγορευμένες διαδηλώσεις». Δεν το κατάλαβα ακόμα: «Απαγορευμένες διαδηλώσεις». Κυρία Γιαννακοπούλου, από εκεί είναι η Κυβέρνηση. Δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση. Δεν έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ το νομοσχέδιο. Η Νέα Δημοκρατία το έφερε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριε Υπουργέ, αλήθεια, πιστεύετε ότι θα ζητήσουν την άδειά σας να διαδηλώνουν όλοι εκείνοι που αύριο - μεθαύριο θα διεκδικήσουν ένα μεροκάματο, ένα κομμάτι ψωμί που τους το έχετε στερήσει ήδη με τις ανισόρροπες πολιτικές σας; Δεν θα σας ζητήσουν καμμία άδεια. Να είστε σίγουροι. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, η επιλογή σας να εξαφανίσετε κάθε αντίθετη προς εσάς άποψη οδηγεί σε κατάφωρη παραβίαση του θεμελιώδους συνταγματικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Η καταπάτηση αυτή επιφέρει και μια σειρά παραβιάσεων της ελευθερίας του λόγου, της έκφρασης γνώμης, της άσκησης κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων και διεκδικήσεων. Εσείς, λοιπόν, θα μείνετε στην ιστορία - θα το πούμε, θα το λέμε και θα το ξαναλέμε - γιατί είναι ταυτόσημο του διατάγματος του 1971, άρα εσείς θα παραμείνετε η Κυβέρνηση που μετά τη χούντα, νομοθέτησε την καταστολή των αγώνων των πολιτών της νέας γενιάς, ξεχνώντας ότι με αγώνες θεμελιώθηκε η δημοκρατία, κατοχυρώθηκαν οι ατομικές ελευθερίες, ενισχύθηκαν τα κοινωνικά δικαιώματα. Για να μην το παραλείψω, επειδή θέλω να το πω, φαίνεται το πόσο υποστηρίζουν οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας το νομοσχέδιο. Δείτε, δυο - τρεις είναι στην Αίθουσα απόψε για να υποστηρίξουν, όπως είπαν, ένα εμβληματικό νομοσχέδιο. Αυτό και μόνο δείχνει τη γύμνια σας και ότι δεν μπορείτε να υποστηρίξετε αυτό το νομοσχέδιο. Φρόνιμο, βέβαια, θα ήταν να μην κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό με επιχειρήματα, εισηγήσεις και προσχήματα της κυκλοφοριακής όχλησης, της διαφύλαξης των πολιτών, της προστασίας της κοινωνίας και των περιουσιών. Είναι ξεκάθαρο ότι επιδιώκετε να παγιώσετε το απολυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησής σας. Είναι η φυσική συνέχεια της πολιτικής του επιτελικού σας κράτους, που με κάθε τρόπο και με κάθε γρανάζι του συστήματος φιμώνει οποιαδήποτε αντίθετη άποψη, οποιαδήποτε αντίδραση. Με το πρόσχημα της κυκλοφοριακής όχλησης απαγορεύετε - ολοκληρωτικά, θα έλεγα εγώ - δημόσιες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Σπεύδετε να τακτοποιήσετε και να καταστείλετε εκ των προτέρων - και μας παραμυθιάζετε κιόλας - τις κοινωνικές αντιδράσεις, που θα ενταθούν. Διότι είχε και μια απορία ο κ. Χρυσοχοΐδης. Είπε: «Πού είδατε ότι εμείς απαγορεύουμε τις συγκεντρώσεις;». Εκ των προτέρων τις απαγορεύετε. Αν το διαβάσετε, θα το δείτε, αλλά νομίζω - το είπε και άλλος συνάδελφος - ότι δεν έχετε διαβάσει το νομοσχέδιο. Όλες αυτές, λοιπόν, οι αντιδράσεις θα ενταθούν τους επόμενους μήνες εξαιτίας της ασφυξίας που προκαλείτε με την πολιτική σας στην οικονομία και όχι μόνο. Γιατί, άραγε, φοβάστε τις κινητοποιήσεις; Γιατί θέλετε να βάλετε φρένο στις απεργίες και την ελεύθερη έκφραση των πολιτών, αφού, όπως λέτε, επανήλθε η κανονικότητα, ο ελληνικός λαός, μετά την καταστροφική διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε να ευημερεί, η ανάπτυξη καθημερινά χτυπάει την πόρτα μας; Ακούστε τώρα. Όσο και αν κρύβεστε, όσο και αν ο επικοινωνιακός ορυμαγδός από τα δημοκρατικά - αμερόληπτα, θα έλεγα, εγώ ΜΜΕ - σας σώζει προσωρινά. Όσα νομοσχέδια και αν ψηφίσετε, η δημοκρατία στη χώρα έχει βαθιές ρίζες και δεν καταλύεται. Την απάντηση θα την πάρετε από τους πολίτες, που καθημερινά στέλνετε στην ανεργία, από τους φτωχούς που κάνετε φτωχότερους, από τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, που χωρίς κανένα μέτρο στήριξης, λόγω και του κορωνοϊού, δεν μπορούν να επιβιώσουν, από τους αφανείς ήρωες, όπως και εσείς είπατε, αλλά τους αφήσατε έξω από τα επιδόματα για τα βαρέα και ανθυγιεινά, από το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, που τους πάτε πολλά χρόνια πίσω, από αυτούς που μάθατε να καταβροχθίζουν. Όμως, όταν σταματήσει η μάσα - και θα σταματήσει, γιατί τα περιθώρια στενεύουν και στενεύουν, γιατί τελειώνουν τα έτοιμα που βρήκατε - και αυτοί απέναντί σας θα είναι. Και βέβαια, απάντηση θα πάρετε και από τη νέα γενιά, που, αφού καθημερινά καταργείτε κάθε έννοια δικαίου, προσπαθείτε να τους φιμώσετε και να τους βάλετε στο περιθώριο, από τους εργαζόμενους στον επισιτισμό - τουρισμό, που τους απαξιώνετε καθημερινά, από τους χιλιάδες ανέργους, που δημιουργήσατε σε έναν χρόνο και αρχίσατε και τους στέλνετε ξανά στα συσσίτια. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, μέσα από αυτό το νομοσχέδιο δεν στρέφεστε μόνο κατά των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών. Περνάτε ένα ζοφερό και απαισιόδοξο μήνυμα στους νέους ανθρώπους: Απαγορεύεται να διεκδικείς, να υπερασπίζεσαι, να διαφωνείς. Πρέπει μόνο να συμμορφώνεσαι με τις αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσο και αν προσπαθείτε να φιμώσετε τον ελληνικό λαό, να καταπατήσετε δικαιώματα και ελευθερίες που κατακτήθηκαν με θυσίες και αγώνες του λαού μας, δεν πρόκειται να τα καταφέρετε. Θα μας βρείτε απέναντι, θα βρείτε απέναντι όλους τους εργαζόμενους, των οποίων τα εργασιακά δικαιώματα ήδη αρχίσατε προ πολλού να καταπατείτε. Θα βρείτε απέναντί σας τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους, τους πολίτες που βλέπουν τη δραματική συρρίκνωση των εισοδημάτων τους, τους ανέργους και όλες τις ευπαθείς ομάδες, που αντιμετωπίζονται από την Κυβέρνησή σας ως βάρη της κοινωνίας και όχι ως αναπόσπαστο κομμάτι. Θα βρείτε απέναντί σας τους νέους, που βγαίνουν στους δρόμους και διεκδικούν ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα. Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, τι θα πείτε την Παρασκευή - εννοείται μετά την ψήφιση - που θα ψηφίσετε το νομοσχέδιο, δεν ξέρω με ποιους άλλους συναδέλφους, στους οδηγούς τουριστικών λεωφορείων, στους εργαζόμενους στον επισιτισμό - τουρισμό, που ήδη έχουν δέκα μέρες απεργία, δέκα μέρες απεργιακή κινητοποίηση; Για ποιον λόγο; Διότι είστε ανίκανοι να δώσετε επεκτασιμότητα στις συμβάσεις τους, την οποία βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ, ο «κακός ΣΥΡΙΖΑ», είχε δώσει. Μιλάμε για δέκα μέρες απεργία. Τι θα τους πείτε; Να μη διαμαρτύρονται; Τι άλλο μπορείτε να τους πείτε μετά από δέκα μέρες; Αυτούς τους ανθρώπους τους είχατε με 800 ευρώ δυόμισι μήνες. Δεν ξέρετε ούτε από φτώχεια ούτε από πείνα, όπως δεν ξέρετε πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος που του έχετε στερήσει τη δυνατότητα να ζήσει με στοιχειώδη αξιοπρέπεια. Όσους νόμους και να ψηφίσετε, τους ανθρώπους αυτούς που τους οδηγείτε καθημερινά στην εξαθλίωση δεν μπορείτε να τους φιμώσετε. Εμείς θα είμαστε κοντά τους, θα είμαστε δίπλα τους, θα είμαστε δίπλα στην κοινωνία, στις πλατείες, στους δρόμους, στις συγκεντρώσεις όλων εκείνων που παλεύουν για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Βαρδάκη, και για τον χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Μαρία Κομνηνάκα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Έχετε τον λόγο, κυρία συνάδελφε, για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί την προετοιμασία της Κυβέρνησης απέναντι στο νέο κύμα λαϊκών κινητοποιήσεων που ξέρετε πολύ καλά και φοβάστε ότι θα ξεσπάσει, όσο εκδηλώνονται οι συνέπειες του νέου γύρου της κρίσης και των βαθιά αντιλαϊκών μέτρων που έχετε νομοθετήσει σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Όμως, το νομοσχέδιο αυτό είναι κάτι πολύ παραπάνω. Έχει το βλέμμα στραμμένο τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον. Στοχεύει να χτυπήσει κάθε ριζοσπαστική σκέψη με προληπτικά περιοριστικά μέτρα. Στοχεύει κυρίως στο κίνημα που δεν αντιδρά απλά σε μια δέσμη αντιλαϊκών μέτρων. Στοχεύει στο ταξικό κίνημα που σημαδεύει την καρδιά αυτού του συστήματος και επιδιώκει την ανατροπή του. Δεν το κρύβετε άλλωστε. Διατρέχει όλη τη λογική του νομοσχεδίου, αλλά αποτυπώνεται και απροκάλυπτα στο απαράδεκτο άρθρο 19. Δημιουργείτε διεύθυνση πρόληψης βίας για να αντιμετωπίσετε τη ριζοσπαστικοποίηση - λέτε - την οποία τσουβαλιάζετε με υπαρκτές μορφές βίας, ενδοοικογενειακή, έμφυλη, ενδοσχολική βία. Πρόκειται για διεύθυνση στην οποία θα μετέχουν κρατικές, και μη, αρχές, από μυστικές υπηρεσίες μέχρι μη κυβερνητικές οργανώσεις, ιδιωτικοί φορείς, λόμπι, φόρουμ, για να παρεμβαίνουν με προληπτικά, μάλιστα, μέσα, σε σχολεία, σε πανεπιστήμια και όπου αλλού για να συκοφαντήσουν, να ποινικοποιήσουν, να βάζουν ταφόπλακα σε κάθε προοδευτική σκέψη που αμφισβητεί και αντιστέκεται στη βαρβαρότητα του συστήματός σας. Αυτό δεν στοχεύετε; Αυτό δεν είναι η αποριζοσπαστικοποίηση; Αυτά βέβαια δεν είναι υπερβολικά σενάρια, όπως λίγο - πολύ μας απαντούν οι Υπουργοί όταν επισημαίνουμε αυτούς τους κινδύνους, τις απανωτές τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα, με τους οποίους ήδη έχει ενισχυθεί με τέτοιο περιεχόμενο ο λεγόμενος «τρομονόμος», σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές οδηγίες που ταυτίζουν τα ριζοσπαστικά κινήματα με την τρομοκρατία. Τον «τρομονόμο» βέβαια δεν τον στηρίζουν μόνο η Νέα Δημοκρατία και το Κίνημα Αλλαγής. Αλώβητο τον άφησε και τον ενίσχυσε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Στηρίζετε από κοινού το αντιδραστικό αυτό ιδεολογικό υπόβαθρο που συστηματικά οικοδομεί η Ευρωπαϊκή Ένωση περιλαμβάνοντας στα δημόσια κείμενα και αποφάσεις της ως κίνδυνο για την ασφάλεια της Ένωσης στις δημόσιες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας - κίνδυνος ο ριζοσπαστισμός! - , με βάση τα οποία βγαίνουν εκτός νόμου κομμουνιστικά κόμματα και νεολαίες, θεσπίζονται απαγορεύσεις για τους φορείς του κινήματος. Είστε καλά προσκολλημένοι σε αυτή τη σκυταλοδρομία και πήρατε όλοι τα μετάλλια σας. Ποιος έκανε, αλήθεια, ιδιώνυμο αδίκημα τις κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών ανοίγοντας τον δρόμο σε τέτοιου είδους απαγορεύσεις και ποινικοποιήσεις με βάση τον σκοπό της κινητοποίησης; Εξαιρούνται αυτές από τις δημοκρατικές σας ανησυχίες, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Έρχεται σήμερα η Νέα Δημοκρατία να γενικεύσει τη δυνατότητα και άλλοι σκοποί να μην κρίνονται ανεκτοί για τις διαδηλώσεις. Όταν κάνετε ιδιώνυμο τις κινητοποιήσεις στα δικαστήρια, τι εμποδίζει τη Νέα Δημοκρατία να πει απαγορεύεται κάθε κινητοποίηση σε δημόσιες υπηρεσίες; Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, ένα σωματείο, οι εργαζόμενοι που θέλουν να διαμαρτυρηθούν στον Υπουργό Εργασίας για μέτρα που τσακίζουν τη ζωή τους, πού θα πρέπει να τον βρουν αν όχι στο Υπουργείο; Στα λόμπι που συγχρωτίζεται και συναντιέται με τον ΣΕΒ και τις επιχειρήσεις; Υπάρχει, όμως, και αλλού συνέχεια που βρήκε να βαδίσει η Νέα Δημοκρατία. Ποιος έφερε, αλήθεια, τους περιορισμούς στο δικαίωμα της απεργίας αναμασώντας τα περί μειοψηφιών που ταλαιπωρούν τις πλειοψηφίες, όλα αυτά που εν χορώ επαναλαμβάνουν σήμερα τα κυβερνητικά στελέχη και διάφοροι πρόθυμοι των μέσων μαζικής ενημέρωσης εδώ και ημέρες; Δεν λένε βέβαια τσιμουδιά για την πραγματική ταλαιπωρία και ανασφάλεια που προκαλεί στην πλειοψηφία του λαού το τσάκισμα των μισθών, το τσάκισμα των συντάξεων, των δικαιωμάτων, το χαράτσωμα, η αντιλαϊκή πολιτική με την οποία ρημάζετε την πλειοψηφία του λαού για να θησαυρίζει μια οικτρή μειοψηφία, μια χούφτα παράσιτα που όλοι σας υπηρετείτε, που ζει από τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι. Αυτά είναι που κλείνουν τα μικρομάγαζα και στο κέντρο της Αθήνας και στις συνοικίες και στην επαρχία που δεν κατακλύζονται από διαδηλώσεις. Το ξεσάλωμα των απολύσεων εμποδίζει τους εργαζόμενους να πάνε στη δουλειά τους και όχι οι κινητοποιήσεις. Το ίδιο φαιδρά ακούγονται και τα άλλα επιχειρήματα με τα οποία συνοδεύετε το νομοσχέδιο ότι, τάχα, αυτό αφορά τις μικρές διαδηλώσεις των πενήντα και εκατό ατόμων και δεν στοχεύετε να περιορίσετε - λέτε - τις μαζικές κινητοποιήσεις. Αλήθεια αυτό από πού προκύπτει στο νομοσχέδιο; Και μάλιστα όταν ο ίδιος εμπνευστής του, ο κ. Καμίνης, ως δήμαρχος τότε Αθηνών ζήτησε αυτόν τον περιορισμό των διαδηλώσεων το 2010, την περίοδο πριν από τα μνημόνια όταν χιλιάδες εργαζόμενοι, χιλιάδες κόσμου έβγαιναν στους δρόμους ενάντια στον ορυμαγδό των αντιλαϊκών μέτρων. Ήταν τότε οι μειοψηφίες των πενήντα και εκατό ατόμων που σας ενοχλούσαν; Βέβαια δεν αλλάζει ο βασικός πυρήνας του νομοσχεδίου κυρίως ως μηχανισμού τρομοκράτησης και χειραγώγησης των λαϊκών συνειδήσεων με τα στρογγυλέματα και τις θεσμικές φιοριτούρες που επικαλείται και ζήτησε το ΚΙΝΑΛ για να δικαιολογήσει την επιστροφή του στον τόπο του εγκλήματος. Γιατί απέναντι σε αυτόν τον κοινό σας εχθρό κάνετε λάστιχο ακόμα και τις βασικές αρχές του αστικού δικαίου που έχετε όλοι «Ευαγγέλιο». Σε ποιο δίκαιο βασίζεται - για να μην πω σε ποια λογική - να έχει ο εναγόμενος οργανωτής της διαδήλωσης το βάρος της απόδειξης ότι «δεν είναι ελέφαντας» για να απαλλαγεί από την αντικειμενική αστική ευθύνη να αποζημιώσει τον οποιονδήποτε επικαλεστεί μια ζημιά που έγινε ανά την επικράτεια την ημέρα της κινητοποίησης. Βάζετε με αυτόν τον τρόπο τους πρωτοπόρους αγωνιστές στο στόχαστρο όσων επιδιώκουν την ηθική, πολιτική και οικονομική τους εξόντωση με μακροχρόνιους δικαστικούς αγώνες. Σε ποιο δίκαιο αυτό βασίζεται; Δεν έφτασε η συκοφάντηση που με όλα τα μέσα κάνατε τόσα χρόνια, ταυτίζοντας τις λαϊκές κινητοποιήσεις με δράσεις που όχι μόνο δεν προέρχονται από το κίνημα αλλά στρέφονται ευθέως εναντίον του, που διαχρονικά αξιοποιούνται για την καταστολή του, έρχεστε τώρα να νομιμοποιήσετε αυτό το προβοκατόρικο παιχνίδι, για το οποίο καμμία κυβέρνηση δεν είδε και δεν άκουσε τίποτα για τους γνωστούς - αγνώστους και τα άλλα που μέχρι και μικρά παιδιά πλέον αναγνωρίζουν, ανοίγοντας μάλιστα την όρεξη να πολλαπλασιάζονται τα κίνητρα για τέτοιου είδους κινήσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Αλήθεια, επιτρέψτε μου ένα ερώτημα που βασανίζει μεγάλη μερίδα των νησιωτών, επειδή δείχνατε μεγάλη ευαισθησία για την αποζημίωση των πολιτών από τις καταστροφές, κύριε Υπουργέ. Όταν στείλατε τα ΜΑΤ σαν στρατό κατοχής να καταστείλουν τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις στα νησιά τον Φλεβάρη, όταν με κρότου λάμψης έκαιγαν το δάσος, έσπαγαν ό,τι αυτοκίνητα έβρισκαν μπροστά τους για να τρομοκρατήσουν τις χιλιάδες κόσμου που βγήκαν να εναντιωθούν στις απαράδεκτες πολιτικές σας, ποιος ανέλαβε την αστική ευθύνη για αυτά;
Κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Βλέπετε, σε αυτήν την περίπτωση ο μηχανισμός ήταν ορατός. Μπορεί να μην βρέθηκε ένοχος για την αστική ευθύνη, όμως, μείνατε χρεωμένοι, αν μη τι άλλο, με την πολιτική ευθύνη. Ποια αστυνομική αρχή θα έπρεπε τότε να δώσει την άδεια για αυτές τις κινητοποιήσεις; Κανένας νόμος, καμμία απαγόρευση δεν μπορεί να βάλει σε καλούπια τη λαϊκή αγανάκτηση που φουσκώνει, δεν μπορεί να σταματήσει το οργανωμένο λαϊκό κίνημα που θα στείλει και τους νόμους σας και το σύστημα που υπερασπίζεστε στα αζήτητα της ιστορίας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Χάρης Καστανίδης από το Κίνημα Αλλαγής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πρωταρχικό ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε είναι, εάν πρέπει να υπάρξει εκτελεστικός νόμος του άρθρου 11 του Συντάγματος. Η απάντηση είναι, ασφαλώς ναι. Χρειάζεται εκτελεστικός νόμος, για να ορίζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η ρύθμιση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος. Ο εκτελεστικός νόμος θα πρέπει να κρατά μια ισορροπία ανάμεσα στο θεμελιώδες δικαίωμα της ανθρώπινης συνάθροισης δημόσια και στην ελευθερία κίνησης, όπως και στην ομαλότητα της κοινωνικοοικονομικής ζωής. Αυτή η εξισορρόπηση πρέπει να γίνεται με χρήση μέσων που σέβονται την αρχή της αναλογικότητας. Δηλαδή, η χρήση των μέσων δεν πρέπει να στενεύει, να περιθωριοποιεί και να ελαττώνει το συνταγματικό δικαίωμα της δημόσιας συνάθροισης, όσο, ταυτόχρονα, παίρνουμε πρόνοιες για την προστασία της δημόσιας τάξης και της κοινωνικοοικονομικής ζωής. Τηρείται η αρχή της αναλογικότητας στο νομοσχέδιο που προτείνει η Κυβέρνηση; Απάντηση: Όχι. Δεν τηρείται η αρχή της αναλογικότητας, παρά τα βήματα που έκανε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη με βελτιωτικές νομοτεχνικές προτάσεις. Αυτό θα το εξηγήσω. Αρχικώς, η Αστυνομία είχε μόνη της αποκλειστικό δικαίωμα απαγόρευσης μιας συνάθροισης. Γίνεται το βήμα και προστίθεται, προκειμένου να απαγορευθεί μια δημόσια συνάθροιση, η σύμφωνη γνώμη του προέδρου πρωτοδικών. Προσθέτει, όμως, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη: Εάν δεν διατυπώσει γνώμη ο πρόεδρος πρωτοδικών είκοσι τέσσερις ώρες πριν από τη συνάθροιση τότε αυτό θεωρείται τεκμήριο υπέρ της απαγόρευσης της συνάθροισης. Κύριε Υπουργέ, υπάρχει ανάγκη να σεβαστούμε τον νομικό μας πολιτισμό και τις στοιχειώδεις αρχές του δικαιικού μας συστήματος. Όταν ρυθμίζεις, όπως ο ίδιος ο Υπουργός δηλώνει, την προστασία του δικαιώματος του «συνέρχεσθαι», το τεκμήριο λειτουργεί πάντοτε υπέρ του δικαιώματος και ποτέ κατά. Κατά τον ίδιο τρόπο, στη Δικονομία, πάρτε την Ποινική Δικονομία, το ποινικό μας σύστημα, δεν υπάρχει τεκμήριο ενοχής, υπάρχει τεκμήριο αθωότητας. Στην προκειμένη περίπτωση, λοιπόν έχουμε μια πρώτη εκπληκτική αντιστροφή της κοινής και της νομικής λογικής. Εάν σιωπήσει ή δεν προλάβει να απαντήσει ο πρόεδρος πρωτοδικών, τεκμαίρεται η συναίνεσή του στην απαγόρευση. Δεύτερον, παραμένει το αποφασιστικό δικαίωμα της Αστυνομίας μόνη της να αποφασίζει, για τις δημόσιες συναθροίσεις που θα υπαχθούν σε περιορισμούς. Δεν απαιτείται σύμφωνη γνώμη κανενός. Οι περιορισμοί δεν πρέπει να αλλάξουν την ταυτότητα των συγκεντρώσεων - προσέξτε, η διατύπωση δεν είναι δική μου - ούτε τον χαρακτήρα τους. Είστε σε πολύ μεγάλη απόσταση από την Επιτροπή της Βενετίας. Δεν υπάρχει επιλογή σας που να συνάδει με τις αρχές της Βενετίας. Καμμία. Η Επιτροπή της Βενετίας - είναι η European Commission For Democracy Through Law, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη Δημοκρατική Νομιμότητα, που είναι Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης - το 2010, ήδη έχει διακηρύξει ότι δεν είναι δυνατόν να παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας με περιορισμούς, οι οποίοι αλλοιώνουν τον χαρακτήρα και το νόημα μιας δημόσιας συνάθροισης. Και προσθέτει η επιτροπή της Βενετίας ως παράδειγμα: Τέτοια αλλοίωση του χαρακτήρα συμβαίνει, όταν αλλάζει ακόμη και ο τόπος της συνάντησης, της εκδήλωσης. Είπατε επιχαίροντες, «απαιτούμε την παρουσία εισαγγελέως στη διάλυση της συγκέντρωσης και τη σύμφωνη γνώμη του». Είμαι σίγουρος ότι έχετε προσεγγίσει τα νομικά. Όταν η Αστυνομία θα αποφασίσει τη διάλυση εν εξελίξει δημόσιας συνάθροισης, σημαίνει ότι ήδη εκδηλώνονται φαινόμενα ανομίας και βίας. Δεν χρειάζεστε τη συναίνεση του εισαγγελέως. Είναι υπεύθυνη η Αστυνομία κατά τον Ποινικό Κώδικα και την Ποινική Δικονομία να επέμβει, για να αποτρέψει, παραδείγματος χάριν, απειλές κατά της ζωής. Το επόμενο. Τί συνιστά τον αποφασιστικό περιορισμό του δικαιώματος της συνάθροισης; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Να κατέβω, κύριε Πρόεδρε;
Όχι, συνεχίστε και κλείστε.
Τί συνιστά αποφασιστικό περιορισμό; Η αστική ευθύνη. Ορίζεται αστικά υπεύθυνος ο οργανωτής, οφείλων αποζημιώσεις, όταν έχουμε, παραδείγματος χάριν, ζημίες σε κάποιο κατάστημα. Διαλέγεται με τον διαμεσολαβητή εκ μέρους της Αστυνομίας ή του Λιμενικού Σώματος, παίρνει όλα τα μέτρα, αλλά πρέπει να αποδείξει ο ίδιος ότι πήρε πράγματι όλα τα μέτρα, όπως περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 4. Εάν, δηλαδή, ζητήσει αστική αποζημίωση για φθορά της περιουσίας του ένας ιδιοκτήτης, θα πρέπει, όχι ο ιδιοκτήτης να φέρει το βάρος της αποδείξεως, αλλά ο ίδιος ο οργανωτής να αποδείξει ότι πήρε τα κατάλληλα και αναγκαία μέτρα. Έχουμε και πάλι αντιστροφή της νομικής λογικής. Και στο Αστικό Δικονομικό Δίκαιο και στο Ποινικό Δικονομικό Δίκαιο ο έχων την ευθύνη αποδείξεως είναι αυτός που κινεί τη διαδικασία σε βάρος του καθ' ου ή της καθ' ης, εάν πρόκειται για ένωση προσώπων. Ποιος αφελής Έλλην θα αποφασίσει να υποθηκεύσει τα εισοδήματά του, γνωρίζοντας ότι μπορεί να κληθεί να πληρώσει, εάν δεν μπορεί να αποδείξει ότι πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα;
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Αφήστε τον να μιλήσει. Ενοχλείστε;
Εάν, συνεπώς, κύριε Υπουργέ, δεν μπορεί να εξασφαλιστεί οργανωτής, σημαίνει ότι η συγκέντρωση δεν έχει χαρακτηριστικά νομιμότητας. Επανέρχομαι στη Βενετία. Λέει η Επιτροπή της Βενετίας: Εάν δεν υπάρξει έγκαιρη γνωστοποίηση εκ μέρους των οργανωτών, δεν μπορεί να απαγορευτεί δημόσια συνάθροιση. Σας το λέει και το Επιστημονικό Συμβούλιο. Επιμένετε. Εσείς θα την απαγορεύσετε, διότι το προβλέπετε ρητά.
Κύριε συνάδελφε, έχουμε φθάσει στα εννιά λεπτά.
Καλά, θα κάνω μία τελική πρόταση, κύριε Πρόεδρε. Έχω πάντοτε τη συναίσθηση ότι οι περιττολογίες αυξάνονται και η ουσία αποτρέπεται. Να, γιατί δεν τηρείτε την αρχή της αναλογικότητας. Και θα προσθέσω κάτι, που υποστήριζα και στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή. Το σημείο 201 της Επιτροπής της Βενετίας ορίζει ρητά: Η εποπτεία και ο έλεγχος όσων συμβαίνουν στις δημόσιες συναθροίσεις - είναι το independent monitoring - πρέπει να γίνονται από ανεξάρτητες αρχές, όπως από τους εγχώριους οmbudsman, αυτό που πρότεινα για τον Συνήγορο του Πολίτη. Σημείο 201 της Επιτροπής της Βενετίας. Δυστυχώς, επιμένετε στη θέση σας. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει, ένα μείζον πολιτικό θέμα που αφορά την Κυβέρνηση. Για πρώτη φορά θεσμοποιήθηκε με το Σύνταγμα του 1975 ως αποφασιστικός λειτουργικός παράγοντας της δημοκρατίας το πολιτικό κόμμα. Η θεσμοποίηση του πολιτικού κόμματος ως αποφασιστικού παράγοντα για τη λειτουργία και προστασία του δημοκρατικού πολιτεύματος ουδέποτε στον κύκλο της Μεταπολίτευσης αμφισβητήθηκε. Το κάνετε εσείς. Διότι προβλέπεται ότι κι οι συγκεντρώσεις των πολιτικών κομμάτων υπάγονται στις απαγορεύσεις σας, στους περιορισμούς και στις δεσμεύσεις ορισμού αστικώς υπευθύνου. Ο συντηρητικός αλλά ευπατρίδης Δένδιας όταν υπέγραφε το π.δ.120/2013 πρόσεξε θεσμικά.
Κύριε συνάδελφε, έχουμε φτάσει τα εννέα λεπτά. Σας παρακαλώ πάρα πολύ, γιατί θα σας επικαλούνται όλοι μετά για τον χρόνο.
Ελπίζω να με επικαλούνται για άλλους λόγους. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Είπε λοιπόν ο ευπατρίδης κ. Δένδιας: «Επιβάλλω περιορισμούς στις συγκεντρώσεις, αλλά εξαιρώ των ρυθμίσεων τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή, τις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις και τις επετειακές εκδηλώσεις». Εσείς επιμένετε στο αντίθετο, αμφισβητώντας τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος και των πολιτικών θεσμών. Αμφισβητείτε τον σκληρό πυρήνα του Συντάγματος.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Πρέπει να σας πω ότι είσαστε πάρα πολύ μακριά από τη δημοκρατική αντίληψη.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Κύριοι συνάδελφοι, όπως καταλαβαίνετε, να μην επικαλούμαστε μετά τον κ. Καστανίδη για τον χρόνο, αλλά για αυτά που είπε. Άρα ο χρόνος θα επανέλθει στα έξι λεπτά. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Χαρίτου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Χαίρομαι ειλικρινά που διαδέχομαι τον προλαλήσαντα Βουλευτή για την εξαιρετική πολιτική τεκμηρίωση κατά του νομοσχεδίου που καταθέσατε κύριοι της Κυβέρνησης. Ένα σχόλιο θα ήθελα όμως πριν μιλήσω για το νομοσχέδιο. Έχω υποχρέωση άλλωστε και δέσμευση απέναντι στους φορείς και την κοινωνία της περιοχής να καταθέσω την κατηγορηματική αντίθεσή τους στο κλείσιμο του μεθοριακού σταθμού της Νυμφαίας με απόφαση ουσιαστικά του Υπουργείου σας του κ. Χαρδαλιά. Αποκόπτεται ουσιαστικά η πρόσβαση των πιο τουριστικών προορισμών της περιοχής από εκατομμύρια βόρειους επισκέπτες. Διαπράττεται έγκλημα σε βάρος της τουριστικής ανάπτυξης και της τοπικής οικονομίας. Μιας χειμάζουσας οικονομίας που ανέμενε να επανεκκινήσει από τον τουρισμό, σήμερα οδηγείται σε καταστροφή κυρίως λόγω της δικής σας αναξιοπιστίας, της έλλειψης σχεδιασμού και των αποφάσεων που παράγουν αδικίες, που αντί να στηρίζουν μια ιδιαίτερη περιοχή, όπως η Θράκη, την οδηγούν σε υποβάθμιση. Ποιον θα πείσετε, κύριοι, ότι η επιλογή να μείνει ανοιχτός μόνο ο Προμαχώνας έγινε με αμιγώς επιδημιολογικά κριτήρια; Την απόφαση κύριοι να κρατήσετε μία μόνο πύλη εισόδου στα βόρεια σύνορά μας σας την υπαγόρευσαν ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που θέλουν σε άλλους προορισμούς να κατευθύνουν τους βόρειους επισκέπτες. Επιβεβαιώνεται ότι είστε όμηροι των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, όπως κύριοι είστε όμηροι του κακού παρελθόντος της Δεξιάς, για να επανέλθω στο νομοσχέδιο που σήμερα συζητούμε. Αναρωτιέμαι, ποιος ο λόγος να νεκρανασταίνετε νομοθετικά διατάγματα της χούντας; Τα προβλήματα που υποτίθεται ότι θέλετε να διευθετήσετε έχουν ήδη ρυθμιστεί από το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο. Δεν σας είναι άγνωστα τα προεδρικά διατάγματα, ούτε το 141/1991 που αντιμετωπίζει - αν χρειαστεί - απαγορεύσεις συγκεντρώσεων για λόγους δημόσιας ασφάλειας, ούτε βέβαια το 120/2013 με το οποίο ρυθμίζεται ο τρόπος που κινούνται οι διαδηλωτές για να μην διαταράσσεται η οικονομική και κοινωνική ζωή. Αυτή είναι η πραγματικότητα που σας θέτουμε. Για ποιες κατάρες και ποια αναθέματα μίλαγε πριν λίγη ώρα ο Υπουργός; Θα μας εξηγήσετε επιτέλους για ποιο λόγο προχωράτε στο αντιδραστικό αυτό κατασκεύασμα που ποινικοποιεί ουσιαστικά την πολιτική και κοινωνική ζωή, που θέλει να βάλει σε γύψο τους αγώνες των εργαζομένων και να πολώσει τελικά την κοινωνία; Αν νομίζετε, κύριοι, ότι βρήκατε την ευκαιρία που ψάχνατε, μετά από μια περίοδο φόβου και ανασφάλειας που πέρασε λόγω πανδημίας η κοινωνία, κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Είστε πολύ γελασμένοι αν πιστεύετε ότι θα προκαλέσετε φοβικά και συντηρητικά αντανακλαστικά. Το αντίθετο ακριβώς θα συμβεί. Θα απελευθερωθούν οι δημοκρατικές δυνάμεις της κοινωνίας μας. Αν, κύριοι, με τις αντιδραστικές ρυθμίσεις θέλετε να συμβολίσετε την πυγμή, το δόγμα «νόμος και τάξη» που ακούω από πολλούς ομιλητές σας, αντιγράψτε με πιο αυθεντικό τρόπο τη χούντα. Ακίδες, σπαθιά, οβελίσκους ως σύμβολα δύναμης σκόρπιζε στην επικράτεια της χώρας. Φτιάξτε κι εσείς ένα εδώ στο Σύνταγμα για να μην σας ξεχνάμε ποτέ. Ο Πρωθυπουργός της χώρας όπου βρεθεί κι όπου σταθεί επαίρεται ότι απολαμβάνει, ότι χαίρει της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού. Αν είναι έτσι, αν είστε τόσο βέβαιοι, από ποιον φοβάστε, από ποιον αισθάνεστε ότι απειλείστε, ότι θέλετε αυστηρές ποινικές διατάξεις, ρυθμίσεις ακόμα και για φυλάκιση για όσους δεν συμμορφώνονται με τις υποδείξεις; Τι σας τρομάζει και θέλετε δέσμιο τον λαό; Όσο κι αν προσπαθείτε να το κρύψετε, τρέμετε μόνο με την ιδέα της οργής που θα προκαλέσουν οι πολιτικές σας στο Σώμα της ελληνικής κοινωνίας. Θέλετε να προλάβετε την οργή του λαού, να περιορίσετε τις αντιδράσεις του. Γι' αυτό δεν διστάζετε να μας γυρίσετε πίσω στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια της σκληρής Δεξιάς. Να σας θυμίσω όμως κύριοι κάτι που ξεχνάτε, ότι ακολούθησε η μεγάλη δημοκρατική έξαρση του λαού μας. Θέλετε, κύριοι, να στείλετε μήνυμα στα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που σας στηρίζουν ότι με τις πολιτικές σας όχι μόνο υπονομεύετε την εργασία, αλλά και κάνετε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να αισθάνονται ασφαλείς αφού φροντίζετε να δένετε χειροπόδαρα τους εργαζόμενους. Κλείνετε πονηρά το μάτι στον εμπορικό κόσμο, στη μεσαία τάξη ότι δεν ευθύνονται οι πολιτικές σας που τη διαλύουν αλλά οι εργαζόμενοι, οι πελάτες τους δηλαδή που διεκδικούν εισόδημα για κατανάλωση. Και τέλος, κύριοι, θέλετε ως παράταξη να αποκαταστήσετε τις εμμονές και τις ενοχές που σας βαραίνουν και σας στοιχειώνουν από το παρελθόν της σκληρής Δεξιάς, την αλλεργία και την απέχθεια που εκδηλώνατε για κάθε μεγάλη κινητοποίηση του λαού μας, την δυσφήμιση και την ενοχοποίηση των μεγάλων δημοκρατικών αγώνων του λαού μας. Και λυπάμαι ειλικρινά κύριοι της ηγεσίας του Κινήματος Αλλαγής που για άλλη μια φορά γίνεστε το πλυντήριο για να ξεπλένει τις αμαρτίες της μια αμετανόητη Δεξιά. Καταψηφίζω το νομοσχέδιο με πλήρη συνείδηση ότι ανοίγετε έναν ολισθηρό και επικίνδυνο στο τέλος δρόμο για τη δημοκρατία. Όπως το πάτε, συναγωνίζεστε τον Πρόεδρο της γείτονος που απειλεί να κλείσει τα social media. Προσέξτε, κύριοι, μήπως στο τέλος τον μιμηθείτε και σε αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Είμαστε εδώ πολλή ώρα μάρτυρες μιας απρεπούς συμπεριφοράς συναδέλφων οι οποίοι δεν κάνουν καμμία αυτοκριτική για όσα έχουν πράξει κι οι οποίοι αξιοποιώντας νομοθετήματα και της χούντας και των προηγούμενων κυβερνήσεων - τις οποίες κατηγορούν - έφτασαν στην απαγόρευση των εκδηλώσεων και των διαδηλώσεων και τον Σεπτέμβρη του 2017 αλλά και τον Γενάρη του 2019 με αποφάσεις της Αστυνομίας. Και αντί να πουν μια κουβέντα και να κάνουν μια αυτοκριτική, αμολούν κάτι ρούτες - έτσι τις λένε στο χωριό μου - απερισκεψίες, λέγοντας ότι η ηγεσία, το ένα, το άλλο. Κοιτάξτε, κύριοι. Έχουμε μια απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Η απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας λέει την κατάθεση μιας τροπολογίας, η οποία έχει όλα τα σημεία που χειροκροτήσατε προηγουμένως τον κ. Καστανίδη. Και σας λέω, λοιπόν: Θα ψηφίσετε την τροπολογία που θα καταθέσουμε αύριο ή κοροϊδεύετε τα μούτρα σας; Όλα τα σημεία που είπε ο κ. Καστανίδης προηγουμένως περιλαμβάνονται στην τροπολογία. Πείτε, λοιπόν, αυτό και αφήστε τα κομπογιαννίτικα και τις προσβολές. Δεν δεχόμαστε προσβολές από τους ανθρώπους που ψήφισαν το πενήντα συν ένα στην απεργία, που ψήφισαν την ανταπεργία, που έφεραν από την εποχή της αλήστου μνήμης του Υπουργού Εργασίας της Νέας Δημοκρατίας ξανά την ανταπεργία στο νομοθετικό πλαίσιο, που από το 1982 είχε καταργηθεί από τον νόμο του ΠΑΣΟΚ. Αύριο, λοιπόν, θα σας δω αν στηρίξετε την τροπολογία που έχουμε καταθέσει. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η φωνή του αείμνηστου πρυτάνεως του Ποινικού Δικαίου, του κ. Γιάννη Μανωλεδάκη, να παλέψουμε για να αντιμετωπίσουμε το αδύνατο για να μη βιώσουμε το αδιανόητο, νομίζω ότι μας συνέχει και επιβεβαιώνεται σε απόλυτο βαθμό, καθώς αυτό το αδιανόητο είναι που περιγράφεται στην εν λόγω συζήτηση και στην επιτροπή και σήμερα στην Ολομέλεια. Τοξικότητα παντού, όπως ακριβώς περιγράφει και ο καθηγητής Εργατικού Δικαίου, ο Άρης ο Καζάκος. Τοξικότητα στις εργασιακές σχέσεις. Προ κορωνοϊού με την κατάργηση της αιτιολογημένης απόλυσης απόλυτη βορά γίνονται οι εργαζόμενοι στα χέρια των άπληστων εργοδοτών. Τοξικότητα στη λειτουργία των θεσμών, οι οποίοι υποτιμούνται, απαξιώνονται, αποψιλώνονται. Τοξικότητα στις σχέσεις πολιτείας, κοινωνίας, μέσων ενημέρωσης. Άρχισαν, μάλιστα, τα μέσα ενημέρωσης να επιστρέφουν τα χρήματα και τα κονδύλια που η γνωστή λίστα Πέτσα τους απέδωσε για να διασώσουν προφανώς την ικμάδα της αξιοπιστίας τους. Τοξικότητα εδώ στον σκληρό πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τι χρείαν έχομεν άλλων μαρτύρων; Αρχίζουμε. Η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής λέει: Περιορισμός του δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Μετά την Επιστημονική Επιτροπή, η ολομέλεια των δικηγόρων όλης της χώρας: Αντισυνταγματική η προληπτική απαγόρευση των διαδηλώσεων. Η Ένωση των Εισαγγελέων: Αντισυνταγματική η διάταξη για παρουσία εισαγγελέα στις διαδηλώσεις. Και πριν από λίγο ο Χάρης ο Καστανίδης σας απέδειξε ότι είναι μούφα η ιστορία της στάθμισης. Σταθμίζετε το ένα με το άλλο. Ό,τι δίνετε με το ένα χέρι το παίρνετε πίσω. Και σας το περιέγραψε με απόλυτη σαφήνεια η εκδίκηση του συγκεκριμένου για να μη λέτε φούμαρα και ταΐζετε - τουλάχιστον από αυτήν εδώ την Αίθουσα, από άλλες οθόνες μπορείτε να το κάνετε - με παραμύθια τον ελληνικό λαό που αρχίζει και αντιλαμβάνεται. Να ήταν μόνο αυτά! Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου καταλήγει. Σας διαβάζω μόνο τέσσερις σειρούλες: «Είναι έτσι προφανές ότι η μετάθεση της ευθύνης για την ομαλή διεξαγωγή της συνάθροισης στον πολίτη οργανωτή είναι συνταγματικώς μη συμβατή, ενώ στην πράξη μπορεί να καταστεί ισχυρός ανασταλτικός παράγοντας για την ανάληψη αυτού του ρόλου και έμμεσο περιορισμό στην άσκηση του δικαιώματος». Αυτά τα λέει η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Τα κόμματα είναι απέναντι. Φορείς, δικαστές, εισαγγελείς, δικηγόροι, Επιστημονική Επιτροπή, όλοι είναι απέναντι. Έχουν πάθει παράκρουση όλοι και σας χαρακτηρίζουν με αυτούς τους συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς; Πότε; Τις ημέρες που η Ελλάδα έχει την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου έχω την τιμή εις εκ των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να συναποτελούμε και να συγκροτούμε την ελληνική Εθνική Αντιπροσωπεία από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο στην Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης, που αποτέλεσε τον καιρό της χούντας το ανάχωμα της δημοκρατίας, εκεί όπου κρυφά οι φυλακισμένοι στο ΕΑΤ - ΕΣΑ και στα Μακρονήσια έστελναν τα μηνύματα και ουσιαστικά ζητούσαν να ακουστεί η φωνή της ελεύθερης Ελλάδας από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Και βρέθηκε τώρα η ώρα που η Ελλάδα έχει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης για να περάσει αυτό το έκτρωμα. Και σας είπαμε στην επιτροπή ότι δεν βελτιώνεται, δεν τροποποιείται. Να το αποσύρετε. Η στάθμιση - εξισορρόπηση που υποτίθεται ότι γίνεται είναι άνευ περιεχομένου. Τι ζητάτε; Τι διεκδικείτε; Σιωπή των αμνών. Σιγή νεκροταφείου. Σιγά, η πατρίδα κοιμάται γιατί; Γιατί έρχεται, όπως σας είπα και στην επιτροπή. Στην άκρη του τούνελ φαίνεται ένα φως, αλλά δεν είναι η χαραυγή της νέας ημέρας, είναι οι προβολείς του τρένου της υπερταχείας της ύφεσης και της ανεργίας που έρχεται καταπάνω σας, καταπάνω μας και το αντιλαμβάνεται αυτό ο ελληνικός λαός, ο οποίος ουσιαστικά τι τον καλείτε να ζήσει; Μείνε στο σπίτι. Μένουμε στο σπίτι για να βιώσουμε την προπαγάνδα που θα σου λέει: Έχεις λεφτά. Θα σου λέει κάθε Σάββατο και Κυριακή ο Αυτιάς μαζί με τον Βρούτση: Έχεις λεφτά. Και ο δύσμοιρος συνταξιούχος θα ψάχνει στην τσέπη και δεν θα βρίσκει λεφτά. Έχεις λεφτά, ψάξε καλά στην τσέπη, θα τα βρεις τα λεφτά. Και όταν τολμήσει να πει: «Δεν βγαίνω έξω να διαμαρτυρηθώ, να πω τον πόνο μου, να φωνάξω το αίτημά μου, το ζήτημά μου;», εκεί θα υπάρχει η λόγχη, τα γκλομπς, οι ασπίδες, τα δακρυγόνα, τα ΜΑΤ για να αποτρέψουν. Επομένως, τι σου λέει; Σου λέει αυτό, για να θυμηθώ τα νιάτα μου, που έλεγαν οι αδελφοί Κατσιμιχαίοι σε ένα τραγούδι: «Για ένα κομμάτι ψωμί δεν φτάνει μόνο το κορμί σου, δεν φτάνει μόνο η δουλειά σου. Το πιο σπουδαίο είναι η ψυχή σου, δικέ μου. Θα σε κλωτσάνε και θα σου αρέσει, δικέ μου». Αυτό επιδιώκετε να κάνετε, να ταπεινώσετε, να ισοπεδώσετε τον άνθρωπο που θέλει να διατυπώσει τη διαφορετικότητά του, την άποψή του, την αντίληψή του. Και σας είπαμε και σας είπαν και όλοι οι συνάδελφοι ότι θα έπρεπε εσείς να το χρησιμοποιήσετε και να πείτε «Βρε, Συριζαίοι, επικαλείστε προεδρικό διάταγμα του 1991; Μα, τότε ήταν ο Μητσοτάκης. Επικαλείστε του 2013; Μα, τότε ήταν ο Δένδιας, δεξιά κυβέρνηση. Τα δικά μας έργα επικαλείστε;» Και αντί να το πείτε αυτό, τα παραμερίζετε και λέτε ότι αυτά είναι ανεπαρκή, γιατί με αυτά τα δύο προεδρικά διατάγματα εδώ έξω στη Βασιλίσσης Σοφίας έχουμε δει σωματεία, συνδικάτα, ομοσπονδίες να διατυπώνουν πάνω στο πεζοδρόμιο. Όμως, εκεί, επιμένετε στην προπαγάνδα, στους τριάντα - σαράντα που κλείνουν τους δρόμους. Και δεν ήταν αυτοί οι φορείς που σας είπα. Ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ και ο Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ μας είπε ο κ. Χρυσοχοΐδης. Δεν έχει δικαίωμα να τους επικαλείται. Μα απροσωπόληπτα επικαλούμαστε απόψεις, συζητούμε απόψεις. Αυτό είναι η χαρά του διαλόγου, της συζήτησης, της από κοινού αναζήτησης στην Εθνική Αντιπροσωπεία να συζητάμε αντιλήψεις και θέσεις. Μα, και οι έξι φορείς είναι απέναντί σας; Και αυτοί έπαθαν παράκρουση; Και αυτοί είναι ΣΥΡΙΖΑ;
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ο κ. Πάιδας και ο κ. Παναγόπουλος τι σας είπαν; Ότι δεν κάνατε διάλογο.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
Τελειώνω και ευχαριστώ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Δεν καλέσατε την ΚΕΔΕ. Βάζετε συμμέτοχο, θα ερωτηθεί ο δήμαρχος και οι εκπρόσωποι των δημάρχων δεν ήρθαν για να εκφράσουν την άποψή τους. Σας είπαν ότι αν ίσχυε ο νόμος - και ο ένας πρόεδρος των δημοσίων υπαλλήλων και ο άλλος των ιδιωτικών υπαλλήλων - θα είχαμε χιλιάδες χρόνια στη φυλακή ως οργανωτές.
Κύριε συνάδελφε, μη με ευχαριστήσετε πάλι. Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτό θα μου επιτρέψετε να το πω. Σας παρακαλώ θερμά.
Ναι, αλλά κλείστε. Φτάσαμε στα οχτώ λεπτά.
Το χρωστάω, το χρωστάτε εσείς και το χρωστάμε όλοι μας.
Δεν χρωστάω τίποτα σε κανέναν.
Περπάτησα η ταπεινότητά μου ως εις εκ των τριακοσίων συναδέλφων από την πλατεία Μαβίλη μαζί με τους τέσσερις χιλιάδες επαγγελματίες υγείας, νοσηλευτές από τα προγράμματα του ΟΑΕΔ, που ανανεώνονται οι συμβάσεις τους από το 2016, τους επικουρικούς γιατρούς, τους γιατρούς που δεν τους εντάσσετε στα βαρέα ανθυγιεινά. Βγαίνατε στα μπαλκόνια υποκριτικά και τους χειροκροτούσατε. Οποία υποκρισία! Πήγαμε μαζί και περπατήσαμε όλη τη Βασιλίσσης Σοφίας…
Κύριε συνάδελφε, έχετε φθάσει τα εννιά λεπτά!
Ολοκληρώνω. Μία φράση θα έλεγα ακόμα!
Πείτε τη! Πείτε τη! Παρακαλώ!
Τους χειροκροτούσατε από τα μπαλκόνια, τους υποσχεθήκατε μονιμοποίηση, ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά και αυτό δεν γίνεται. Η απόφαση, λοιπόν, είναι σαφής: Εσείς με το κράτος, εμείς με την κοινωνία, εσείς με τα γκλοπς, τις αρματωσιές και τις αύρες, εμείς με τις ιδέες, τις απόψεις, τις αντιλήψεις, τις προτάσεις, με το ογκούμενο λαϊκό κίνημα. Τι θα κάνετε;
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.
Θα μας συλλάβετε; Θα ακουστεί και θα γραφτεί στα Πρακτικά. Τι θα κάνετε;
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ πολύ, φτάσατε στα εννιά λεπτά! Σας παρακαλώ, φτάσατε στα εννιά λεπτά!
Τι θα κάνετε; Θα μας συλλάβετε; Σας ευχαριστώ.
Ορίστε, κυρία Αυγέρη, είστε η επόμενη. Σας παρακαλώ και εσάς να μείνετε λίγο εντός του χρόνου. Προς Θεού, δεν σας έχω ακούσει, αλλά μία φράση ο κ. Τριανταφυλλίδης έκανε τρία λεπτά να την ολοκληρώσει. Κύριοι συνάδελφοι, να σας ενημερώσω ότι σήμερα θα πάμε μέχρι τον κ. Νικόλαο Μανωλάκο της Νέας Δημοκρατίας, για να έχετε μια εικόνα. Ορίστε, κυρία Αυγέρη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ θερμά, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές συναδέλφισσες, συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, θα ξεκινήσω την ομιλία μου από αυτό με το οποίο τελείωσε ο κ. Καστανίδης, απέχετε μακράν της δημοκρατικής αντίληψης. Και θα παραφράσω αυτή τη φράση της ομιλίας του Βουλευτή Θεσσαλονίκης του Κινήματος Αλλαγής, η οποία θεωρώ ότι ήταν ένα μάθημα δημοκρατίας προς όλους, λέγοντας ότι η Νέα Δημοκρατία γιορτάζει έναν χρόνο διακυβέρνησης, η δημοκρατία, όμως, δεν γιορτάζει. Γιατί πώς είναι δυνατόν να συζητάμε εδώ σε δημοκρατικούς - υποτίθεται - καιρούς ένα κατάφωρα αντισυνταγματικό νομοσχέδιο, με το οποίο η Νέα Δημοκρατία επιτίθεται στο κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμα του συνέρχεσθαι; Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, σας το είπε το ίδιο το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής. Η γνωμοδότησή του ήταν για μια ακόμη φορά καταπέλτης, όπως εξάλλου ήταν και όταν προσπαθήσατε να καλέσετε πολίτες όχι ως μάρτυρες, αλλά ως υπόπτους στην προανακριτική επιτροπή. Όμως και πάλι το αυτί σας δεν ίδρωσε ούτε από τη γνωμοδότηση ούτε από την ένσταση αντισυνταγματικότητας. Και οι νομοτεχνικές βελτιώσεις που κάνατε σε κάποια άρθρα δεν αποτελούν παρά φύλλο συκής, για να καλύψετε τη συνταγματική γύμνια αυτού του νομοθετήματος. Και είναι να απορεί κανείς πώς το κάνατε αυτό, ενώ έχετε εξέχοντες συνταγματολόγους στο κόμμα σας και την Κυβέρνησή σας, όπως για παράδειγμα τον κ. Γεραπετρίτη. Μάλιστα, η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής παραπέμπει σε συλλογικό τόμο, του οποίου μάλιστα την επιστημονική επίβλεψη είχε ο κ. Γεραπετρίτης. Εδώ είναι που ισχύει το ρητό «δάσκαλε που δίδασκες, αλλά νόμο δεν εκράτης». Δηλαδή, τι θα γίνει όταν επιστρέψει ο στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού, ο κ. Γεραπετρίτης, στα πανεπιστημιακά έδρανα; Θα διδάσκει ως αντισυνταγματικό τον νόμο που ψήφισε ο ίδιος ως Υπουργός; Και θα σας διαβάσω το σχετικό απόσπασμα: «Το δικαίωμα στη συνάθροιση δεν υπόκειται σε καθεστώς άδειας, αναγγελίας, ή προληπτικού ελέγχου από τις αστυνομικές αρχές, όπως γινόταν σε ανώμαλες περιόδους παλαιότερα. Περαιτέρω, η παράλειψη γνωστοποίησης της συνάθροισης στις αρχές δεν καθιστά τη συνάθροιση παράνομη. Κατά την κρατούσα στη θεωρία άποψη, η γνωστοποίηση της συνάθροισης στις αρχές εναπόκειται στην ευχέρεια του διοργανωτή και φορέα του δικαιώματος. Το Σύνταγμα, εξάλλου, προστατεύει και τις αυθόρμητες συναθροίσεις, εφόσον το άρθρο 11 του Συντάγματος δεν διακρίνει». Αυτό αποτελεί απόσπασμα από την έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου με σχετική παραπομπή στον συλλογικό τόμο του οποίου την επίβλεψη έχει ο κ. Γεραπετρίτης. Όμως, από ό,τι φαίνεται, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, κατά τον κ. Χρυσοχοΐδη, η Ελληνική Αστυνομία είναι συνταγματικότερη από τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, τον κ. Γεραπετρίτη, ο οποίος άλλα επιβλέπει ως καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και άλλα νομοθετεί και ψηφίζει ως Υπουργός της κυβερνητικής Πλειοψηφίας. Οπότε ερχόμαστε να συζητήσουμε εδώ σήμερα τι; Άλλη μια θεσμική παρεκτροπή της Κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, όπου για να διαδηλώσεις κατά της Κυβέρνησης πρέπει να πάρεις άδεια από την ίδια την Κυβέρνηση; Έτσι λειτουργεί το δήθεν επιτελικό κράτος; Με νόμους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα του ή νόμους που το ίδιο τελικά δεν τηρεί, όπως στις περιπτώσεις των αξιωματούχων που δεν έχουν καν τα τυπικά προσόντα, όπως ο νόμος προβλέπει για τη θέση που διορίστηκαν ειδικώς και επιτελικώς; Από αυτήν εδώ την Αίθουσα έχουμε καταγγείλει πάμπολλες φορές ως Αξιωματική Αντιπολίτευση τις θεσμικές αυτές παρεκτροπές της Νέας Δημοκρατίας, με αποκορύφωμα τα όσα αδιανόητα πράττει η Πλειοψηφία στην προανακριτική επιτροπή για το σκάνδαλο «NOVARTIS». Παίρνω ως αφορμή την προανακριτική για να ξανατονίσω ότι η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί μια άνευ προηγουμένου αντιστροφή των ρόλων στη δημόσια ζωή. Μετατρέπει τους κατηγορούμενους σε τιμητές, τους ελεγχόμενους σε διώκτες, κάνει το μαύρο άσπρο και τώρα μετατρέπει τους διαδηλωτές σε εγκληματίες. Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια και προκλητική του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, σε όποιο μέσο και αν βγει να βγει και από πάνω, αυτό που γίνεται αυτές τις μέρες θα γραφτεί με μαύρα γράμματα στις σελίδες της ελληνικής πολιτικής ιστορίας. Δεν μας κάνει, όμως, έκπληξη αυτό το γεγονός, ότι δηλαδή η Νέα Δημοκρατία επιλέγει να επιτεθεί στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Δεν είναι μόνο ότι αναμένει σφοδρές αντιδράσεις - το είπαν και συνάδελφοί μου από τον ΣΥΡΙΖΑ, το είπαν και συνάδελφοι άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης - από το φθινόπωρο, τα επίχειρα της αντεργατικής και αντιαναπτυξιακής σας πολιτικής που αφήνουν χιλιάδες στην ανεργία και την επισφάλεια και την οικονομία σε ελεύθερη πτώση είναι ότι τελικά η γενεαλογία της Δεξιάς σε αυτόν τον τόπο είναι αδιάσπαστη και συνεχής. Η νεοσυντηρητική παράταξη της χώρας είναι συνώνυμο του αυταρχισμού, μια διαρκής και επίμονη προσπάθεια αντίταξης ολιγαρχικών συμφερόντων απέναντι στο δημόσιο συμφέρον και τα κοινωνικά δικαιώματα. Και μην μας ξαναπείτε οι κύριοι και οι κυρίες της Νέας Δημοκρατίας για το ποιος έφερε τη δημοκρατία στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, γιατί τη δημοκρατία στον τόπο την έφεραν οι αγώνες των πολιτών, των ανυπόταχτων θεσμών, τα κινήματα και οι συλλογικότητες. Δεν ήταν ποτέ ενός ανδρός αρχή η δημοκρατία, πόσω μάλλον των μετεγγραφών της Νέας Δημοκρατίας από την ακροδεξιά δίνει σήμερα το στίγμα των πολιτικών της παρεμβάσεων. Ακούω με προσοχή τα σοβαρά επιχειρήματα κάθε πλευράς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα σας προλάβω, κύριε Πρόεδρε, θα προσπαθήσω να συντομεύσω. Το επιχείρημα εκείνο με το οποίο η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί ξανά να κερδίσει τις εντυπώσεις είναι τα περί δήθεν λίγων που αναστατώνουν τη ζωή των πολλών, της σιωπηλής πλειοψηφίας, όπως ισχυρίζεται. Επιδεικνύετε για άλλη μια φορά την εμμονή σας με τον κοινωνικό αυτοματισμό, αυτό το πράγμα να στρέφετε τη μία κοινωνική ομάδα σε βάρος της άλλης, εναντίον της άλλης. Κανένας πολίτης που θέλει να κατέβει αυθόρμητα σε μια διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας δεν επιθυμεί ούτε να ταλαιπωρήσει ούτε να καταστρέψει περιουσίες. Είστε υπεύθυνοι και εσείς και οι προνομιακοί σας συνομιλητές στη λίστα Πέτσα για αυτό το απαράδεκτο στερεότυπο με το οποίο καμώνετε το πολιτικό επιχείρημα. Όμως, αυτό το στερεότυπο το καλλιεργείτε μόνον όταν πρόκειται για διαδηλώσεις που αφορούν κοινωνικές κατακτήσεις και δικαιώματα. Όταν, όμως, ο Δήμαρχος της Αθήνας, οικογενειακώ δικαίω, αποφασίζει να κάνει άνω - κάτω την πρωτεύουσα, τότε ο κόσμος δεν ταλαιπωρείται. Όταν πρόκειται για αυτοκινητοπομπές επισήμων, τότε ο κόσμος δεν ταλαιπωρείται. Μπορεί να βρεθεί και δαρμένος και χτυπημένος, όπως στο περιστατικό της Μιχαλακοπούλου το οποίο θάψατε.
Κυρία συνάδελφε, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Θα ολοκληρώσω πολύ σύντομα.
Ελπίζω.
Ναι, δώστε μου δέκα δευτερόλεπτα για να ολοκληρώσω. Θα ήθελα λίγο να τονίσω το εξής: Αν είναι να περάσουν - και κλείνω με αυτό - αυτές οι διατάξεις σε σχέση με τους οργανωτές, τους υπεύθυνους από την πλευρά των διαδηλωτών, τότε γιατί αντίστοιχα να μην υπάρχει και υπεύθυνος από την πλευρά της Αστυνομίας, που να είναι αστικός υπεύθυνος, όπως είναι ο οργανωτής; Να ξέρουμε ποιος είναι ο υπεύθυνος για την υπέρμετρη βία και αυθαιρεσία αστυνομικών οργάνων, τα οποία κρύβονται πίσω από εντολές και συνήθως ανύπαρκτα διακριτικά. Ποιος θα είναι ο υπεύθυνος για τον νόμο; Ποιος θα έχει την αστική ευθύνη για την υπέρμετρη χρήση ξύλου, χημικών, τη διαπόμπευση και τον εξευτελισμό διαδηλωτών; Θα είναι μήπως ο ίδιος ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη; Η ουσία της υπόθεσης - και κλείνω με αυτό οριστικά, κύριε Πρόεδρε - είναι ότι η Νέα Δημοκρατία ξαναχτίζει το αυταρχικό κράτος των μνημονίων, βλέπει, όμως, αναχώματα και αντιστάσεις που δεν περίμενε. Νόμιζε ότι πήρε λευκή εντολή, νόμιζε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα την αφήσει να αλωνίζει στους θεσμούς και την κοινωνία. Νόμιζε ότι ο κόσμος είναι δεδομένος, αλλά δεν είναι έτσι. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Ο κ. Ιωάννης Πασχαλίδης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο αποτελεί μία ακόμη υλοποίηση της βασικής δέσμευσης της Κυβέρνησης για πρόληψη της βίας και περιφρούρηση των βασικών ατομικών και κοινωνικών συνταγματικών δικαιωμάτων των πολιτών που πολλές φορές θίγονται βάναυσα και ανεπανόρθωτα με αφορμή τις δημόσιες συναθροίσεις. Η σημερινή πολιτική ηγεσία βρήκε το σθένος να νομοθετήσει το αυτονόητο, ρυθμίζοντας επιτέλους ένα ζήτημα που όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις απέφευγαν, για να μην κατηγορηθούν ως αυταρχικές, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε σε σχετικό του άρθρο και ο έγκριτος συνταγματολόγος κ. Αλιβιζάτος. Τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας αποδεικνύουν το πλήθος των διαδηλώσεων που γίνονται κάθε χρόνο και προκαλούν πολλάκις την αγανάκτηση των πολιτών, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που διαδηλώσεις αποτέλεσαν αφορμή για έκτροπα και έννομες πράξεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια του 2019 πραγματοποιήθηκαν πάνω από τρεις χιλιάδες πορείες και συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, στις οποίες διατέθηκαν συνολικά σχεδόν εκατό χιλιάδες αστυνομικοί. Καθημερινά δε, απασχολούνται περίπου εκατόν πενήντα με διακόσιοι αστυνομικοί κατά μέσον όρο για την επιτήρηση και περιφρούρηση των πορειών, ενώ το κέντρο της Αθήνας παραμένει κλειστό κατά μέσο όρο περίπου τρεις φορές ανά εργάσιμη ημέρα, με στοιχεία του Εμπορικού Συλλόγου της Αθήνας. Την ώρα, λοιπόν, που το δικαίωμα στη δημόσια συνάθροιση και τη διαμαρτυρία ασκείται απρόσκοπτα, η ταλαιπωρία των πολιτών και η πτώση του τζίρου των εμπορικών καταστημάτων είναι τεράστια, δημιουργώντας σοβαρή διατάραξη στην κοινωνικοοικονομική ζωή του τόπου. Έτσι, το παρόν νομοθετικό πλαίσιο, με γνώμονα αφ' ενός την προστασία της δημόσιας ασφάλειας και αφ' ετέρου τη διασφάλιση της ακώλυτης άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι των πολιτών, καθιερώνει την υποχρέωση έγκαιρης γνωστοποίησης της δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης στην κατά τόπο αρμόδια αστυνομική ή λιμενική αρχή από τον οργανωτή της. Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ότι αν μία συνάθροιση δεν γνωστοποιηθεί, δεν καθίσταται παράνομη εξ αυτού και μόνο του λόγου. Οι κομβικοί ρόλοι του οργανωτή της εκάστοτε συγκέντρωσης, καθώς και του διαμεσολαβητή από την πλευρά της Αστυνομίας, συγκαταλέγονται στους βασικούς άξονες του παρόντος νομοσχεδίου. Ο οργανωτής αποτελεί σύνδεσμο συναθροιζομένων και πολιτείας, αποτελεί δηλαδή το πρόσωπο που εκφράζει τις απόψεις των πρώτων, αλλά είναι ταυτόχρονα και αυτός που δέχεται να αναλάβει τυχόν ευθύνες που αναλογούν σε αυτούς έναντι της πολιτείας, αλλά και των τρίτων που υπέστησαν βλάβη της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, της ιδιοκτησίας τους από τους συμμετέχοντες στη δημόσια συνάθροιση, ευθυνόμενος σε αποζημίωση. Από τη συνευθύνη αυτή θα απαλλάσσεται, εάν έχει γνωστοποιήσει εγκαίρως τη διεξαγωγή της συνάθροισης και αποδεικνύει ότι είχε λάβει όλα τα αναγκαία και πρόσφορα μέτρα για την πρόληψη και αποτροπή της ζημιάς. Στο άρθρο 8 καθορίζονται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι επιτρεπτή η επιβολή περιορισμών σε επικείμενη ή εν εξελίξει δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Μεταξύ αυτών είναι η κατάληψη μέρους του οδοστρώματος ή η μερική διαφοροποίηση της διαδρομής, η αποβολή ατόμων από τη συνάθροιση, καθώς και μέτρα κατά της παρακώλυσης της πρόσβασης σε δημόσια υπηρεσία, οργανισμούς κοινής ωφέλειας και νοσηλευτικά ιδρύματα. Η περίπτωση διάλυσης μιας συνάθροισης αναφέρεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 9, προσδιορίζοντας ρητά και με σαφήνεια τις περιπτώσεις υπό τις οποίες είναι δυνατή και ειδικότερα όταν οι συμμετέχοντες δεν συμμορφώνονται προς τις περιορισμούς που επιβλήθηκαν στη διεξαγωγή της ή όταν τελούνται αξιόποινες πράξεις. Στο ίδιο άρθρο γίνεται αναφορά στα μέσα που μπορεί να χρησιμοποιήσει η αστυνομική αρχή για την εφαρμογή των αποφάσεών της, τηρώντας απαρέγκλιτα την αρχή της αναλογικότητας και εφόσον, βεβαίως, έχει προηγουμένως εξαντληθεί κάθε δυνατότητα για οικειοθελή συμμόρφωση των συμμετεχόντων. Με απόφαση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη καθιερώνεται ειδική ιστοσελίδα, στην οποία θα προσφέρεται εκ των προτέρων, αλλά και σε πραγματικό χρόνο, ενημέρωση προς τους πολίτες για τις προγραμματισμένες μέλλουσες ή τρέχουσες εκδηλώσεις, πορείες και σχετικές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Οι πληροφορίες θα ανατροφοδοτούνται συνεχώς μέσω διάδρασης με τη συμμετοχή των αρμοδίων αρχών, αλλά και των πολιτών, προκειμένου να διευκολύνεται η απόλυτη μετακίνησή τους. Επίσης, το νομοσχέδιο προβλέπει τη σύσταση στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη αυτοτελούς υπηρεσίας με τίτλο Διεύθυνση Πρόληψης της βίας υπαγόμενης στη Διεύθυνση Στρατηγικής Πρόληψης κατά της βίας. Τελειώνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι το νέο νομοθετικό πλαίσιο σε καμμία περίπτωση δεν θίγει την ελευθερία του ατόμου και το δικαίωμα συνέρχεσθαι των πολιτών και δεν επιβάλλεται κανένα όριο όσον αφορά τον σκοπό του, πέρα από το να είναι ειρηνική η συνάθροιση. Οριοθετείται, ωστόσο, το εν λόγω δικαίωμα κατά τέτοιον τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται συγχρόνως η άσκηση βασικών συνταγματικών δικαιωμάτων όλων των πολιτών που έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με χαοτικές καταστάσεις και έκνομες ενέργειες. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Αυλωνίτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μείναμε εμείς και εμείς στην Ολομέλεια. Κύριε Υφυπουργέ, θα σας παρακαλέσω να πείτε στον Υπουργό που απουσιάζει ότι υπήρξε Υπουργός του ΠΑΣΟΚ, όταν είχε Αρχηγό τον Αντρέα Παπανδρέου, που ήταν κορμός τότε της δημοκρατικής παράταξης. Να πείτε στον κ. Χρυσοχοΐδη ότι στη δημοκρατική παράταξη ανδρώθηκε πολιτικά. Τώρα επελέγη από το κόμμα σας, δηλαδή από την Κυβέρνηση που μέλη της είναι οι μιμητές της χούντας, να υλοποιήσει τούτο δω το νομοσχέδιο. Έτσι αρχίζω την τοποθέτησή μου, για να καταδείξω το τι ακριβώς ρόλο έχει τάξει και παίζει ο κ. Χρυσοχοΐδης. Θέλω να θυμίσω στον κ. Χρυσοχοΐδη, αλλά και στη Βουλή - του το έχω ξαναπεί από αυτό εδώ το Βήμα - ότι εδώ απ' έξω με συγκεντρώσεις και συναθροίσεις διαμορφώθηκε το πολίτευμα, στην πλατεία Συντάγματος. Εδώ λίγο πιο κάτω έγιναν τα Δεκεμβριανά και σκοτώθηκαν τόσοι και οδηγηθήκαμε στον εμφύλιο. Εδώ πιο κάτω φώναζαν οι διαδηλωτές το «1-1-4». Πιο πέρα, σε διαδηλώσεις του δημοκρατικού κόσμου έπεσαν άνθρωποι, μάτωσαν, σκοτώθηκαν στις πορείες του Πολυτεχνείου. Τις έχουμε ζήσει αυτές τις καταστάσεις. Έχετε φανταστεί - έτσι μου έρχεται στο μυαλό τώρα - αν στις συγκεντρώσεις αυτές ίσχυε το νομοσχέδιό σας, ότι θα κυνηγούσαν για αστικές και ποινικές αξιώσεις τον Αρχηγό, τον Πρόεδρο της ΕΦΕΕ, τον Γραμματέα του οποιουδήποτε κόμματος διαδήλωνε έξω από τη Βουλή; Πώς διαμορφώθηκε το πολιτικό μας σύστημα; Πείτε μου, σας παρακαλώ, πώς διαμορφώθηκε. Διαμορφώθηκε μέσα από συνεχείς εντάσεις, πορείες, διαδηλώσεις. Και έρχεστε εσείς αυτό το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα να το περιορίσετε; Εδώ ακριβώς στο μέσον είναι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος Αλλαγής. Παρακολούθησα την κ. Γιαννακοπούλου και τον κ. Κεγκέρογλου. Όλη τους την ομιλία προς τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ την αφιέρωσαν. Όμως στην ίδια ομάδα θέσεων ήταν και ο κ. Καστανίδης. Εξαίρετη αποτύπωση νομική και πολιτική της κριτικής για το νομοσχέδιό σας. Εξαίρετη. Και σας το λέει κάποιος που έχει περάσει τη ζωή του στα έδρανα των δικαστηρίων. Με συγχωρείτε. Όταν κατοχυρώνεται συνταγματικά ένα δικαίωμα, όπως είναι το δικαίωμα της συναθροίσεως στο άρθρο 11 του Συντάγματος, ο κοινός νομοθέτης έρχεται να το περιορίσει ή να το προστατεύσει. Αυτός είναι βασικός κανόνας προάσπισης των ατομικών δικαιωμάτων και είναι ο πυρήνας του δημοκρατικού Συντάγματος. Προστατεύουμε τον έναν. Σας ρώτησαν αν διαβάσατε τι λένε οι δικηγόροι. Ο κ. Χρυσοχοΐδης δικηγόρος είναι. Διαβάσατε τι λένε οι εισαγγελείς; Σας το είπαν προηγουμένως. Αυτούς τους ανθρώπους που όλη τους τη ζωή ερμηνεύουν το Σύνταγμα, που παλεύουν για την εφαρμογή του Συντάγματος και την προστασία των ατομικών ελευθεριών πού τους βάζετε; Τους πετάτε στην άκρη; Αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος της Κυβέρνησης; Θυμηθείτε ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης κατάργησε το πανεπιστημιακό άσυλο. Περιορίζει τις συγκεντρώσεις. Μπουκώσατε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Να μην ακούγεται η αντίθετη άποψη. Θυμηθείτε τώρα που σας το λέω. Θα υπάρξει νομοθετική ρύθμιση για τα social media. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Για να μην μείνετε στην Κυβέρνηση; Στην Κυβέρνηση μένετε όταν κάνετε κοινωνική πολιτική. Τι φοβάστε και θεσμοθετείτε τέτοια νομοθετήματα; Αναρωτιέμαι ειλικρινά, απόψε το βράδυ που είμαστε τόσο λίγοι μέσα στην Αίθουσα της Βουλής, ο πνευματικός κόσμος της χώρας που είναι, όταν σήμερα διασαλεύεται, χτυπιέται ο πυρήνας του Συντάγματος που είναι το δικαίωμα της συνάθροισης; Το επαναλαμβάνω. Το δικαίωμα της συνάθροισης είναι αυτό το οποίο ασκούμενο διαμόρφωσε το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας. Έτσι διαμορφώθηκε η δημοκρατία στην Ελλάδα. Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς γι' αυτό. Ως μόνο επιχείρημα έχετε τους μπαχαλάκηδες οι οποίοι διασαλεύουν τη δημόσια τάξη και δημιουργούν ζημιές στα καταστήματα. Ολόκληρο κράτος δεν έχει τη δύναμη να προστατεύσει το συνταγματικό δικαίωμα της συναθροίσεως της διαδηλώσεως επειδή υπάρχουν κάποιοι μπαχαλάκηδες. Διαμορφώνετε αυτό το θεσμικό πλαίσιο για ποιο λόγο; Τι φοβάστε; Φοβάστε τους μπαχαλάκηδες; Σωρεία διατάξεων στον Ποινικό Κώδικα σας δίνουν το δικαίωμα κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης να προστατεύσετε την ιδιοκτησία, την ανθρώπινη ζωή. Γιατί δεν ασκείτε αυτά τα δικαιώματα που έχει η ελληνική πολιτεία αλλά πάτε στο ακριβώς ανάποδο; Να περιορίσετε το δικαίωμα των Ελλήνων πολιτών να συναθροίζονται. Προσέξτε κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Ο κ. Καστανίδης τι είπε; Είναι νομικός. Είπε το βασικότερο όλων. Ότι το ίδιο το πολιτικό κόμμα που σήμερα διαμορφώνει το δημοκρατικό σύστημα το εξομοιώνεις με την οποιαδήποτε συγκέντρωση πενήντα, σαράντα, διακοσίων, πεντακοσίων, δέκα χιλιάδων ατόμων. Και ο Αρχηγός του κόμματος θα είναι κι αυτός αστικά υπεύθυνος αν κάποιοι μπαχαλάκηδες δημιουργήσουν οποιοδήποτε πρόβλημα είτε σε περιουσίες, είτε στην ανθρώπινη αρτιμέλεια. Αυτή, λοιπόν, την κατάσταση προσπαθεί να θεσμοθετήσει η Κυβέρνηση των αρίστων. Αυτή η κατάσταση έπρεπε να κινητοποιήσει τον ελληνικό λαό αύριο, έξω από εδώ, σ' αυτά που είπα προηγουμένως, έξω από την Ολομέλεια της Βουλής, έξω απ' αυτό το κτήριο. Να διαδηλώσει, όπως παλιότερα διαδήλωσαν και διαμόρφωσαν το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα ο λαός και τα κινήματα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς τον συνάδελφο και για τον χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ασημίνα Σκόνδρα για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χρειάστηκαν σαράντα έξι χρόνια για να έρθει σε αυτήν την Αίθουσα το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα. Και φυσικά αυτή την εκκρεμότητα μόνο μια Κυβέρνηση που δεν φοβάται, κύριε συνάδελφε, μια τολμηρή Κυβέρνηση, όπως είναι του Κυριάκου Μητσοτάκη θα μπορούσε να διευθετήσει. Φέρνει, λοιπόν, ο κ. Χρυσοχοΐδης στο μεταρρυθμιστικό και ρυθμιστικό νομοσχέδιο που εισάγει στην έννομη τάξη της χώρας διατάξεις, όπως ισχύουν σε όλες τις χώρες του πολιτισμένου κόσμου. Κατά το σύνηθες τα κόμματα της Αριστεράς αντιδρούν. Λένε, βέβαια, τα γνωστά για προσχηματικό διάλογο, για εκτέλεση επιταγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για κατασταλτικό μηχανισμό για ποινικοποίηση της δράσης της πάλης και της σύγκρουσης. Αυτή τη φορά όμως ξεπέρασαν τα εσκαμμένα, κύριοι συνάδελφοι. Ακούσαμε για χουντικές διατάξεις, για φασίζουσες εμπνεύσεις και άλλα τέτοια ωραία πράγματα. Η ειρωνεία είναι ότι τα ακούσαμε από χείλη που η ιδεολογική τους καταβολή παραπέμπει σε καθεστώτα απολυταρχικά και κόκκινες χούντες, βλέπε Λένιν, Στάλιν, Μάο. Πού τα λέτε; Στη Νέα Δημοκρατία; Που ο εθνάρχης και ιδρυτής της Κωνσταντίνος Καραμανλής αποκατέστησε τη δημοκρατία στην πατρίδα μας και νομιμοποίησε το ΚΚΕ; Στον Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που πέρασε τα παιδικά του χρόνια κοντά στον εξόριστο από τη χούντα πατέρα του, τον αείμνηστο πρόεδρο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη; Στον Υπουργό Χρυσοχοΐδη που πορεύτηκε όλα του τα χρόνια - εσείς το είπατε - με τις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας; Ή μήπως απευθύνεστε στους πολίτες, που δεν είναι κατ' επάγγελμα αναρχικοί αφισοκολλητές ή ριζοσπάστες διαμαρτυρόμενοι, αλλά θέλουν να πηγαίνουν στην εργασία ή στο κατάστημά τους για να φέρουν στο σπίτι τους ένα μεροκάματο; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, το λογικό και το έντιμο θα ήταν να καλοδεχτείτε και να επαινέσετε το σημερινό νομοσχέδιο, διότι είναι αυτό που τελειώνει τον χουντικό νόμο του 1971. Αυτόν τον νόμο που εσείς οι ριζοσπάστες αριστεροί επί πεντέμισι χρόνια τον αφήσατε να υπάρχει. Κι όχι μόνο αυτό αλλά με όλη την αριστερή ευαισθησία που σας διακρίνει, πέρυσι τον Ιανουάριο για πρώτη φορά στην ιστορία οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προέβησαν σε διώξεις αγροτών στη Θεσσαλία, για παρακώλυση συγκοινωνίας παρακαλώ, με σύντομες διαδικασίες και χωρίς να έχει προηγηθεί η απολογία τους. Αγρότες και εργάτες ήταν κι αυτοί που βγήκαν να διαμαρτυρηθούν και να κοινοποιήσουν τα προβλήματά τους. Μέχρι πρόσφατα ακόμα ταλαιπωρούνταν στα δικαστήρια. Όπως σας συμφέρει, δηλαδή. Αλήθεια, γιατί το 2017 απαγορεύσατε στην ΠΟΑΣΥ να διαδηλώσει; Υπήρχε κίνδυνος οι αστυνομικοί, οι θεματοφύλακες της έννομης τάξης να διαπράξουν αδικήματα ή εγκλήματα κατά την πορεία τους; Είχαν δίκιο τελικά οι αγρότες όταν κάποιοι ήθελαν να προτείνουν τότε τον κ. Τσίπρα για το βραβείο Νόμπελ ειρήνης, οι αγρότες ήθελαν να το προτείνουν για το Νόμπελ αυταρχισμού και υποκρισίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποιος είναι βασικός πυρήνας του σημερινού νομοσχεδίου; Ότι η δημοκρατία εγγυάται το ευρύτερο δυνατό πεδίο ελευθερίας όλων, όχι μόνο αυτών που θέλουν να διαδηλώσουν. Η ελευθερία του ενός δηλαδή περιορίζεται εκεί που οι πράξεις του συγκρούονται με τις ελευθερίες του άλλου. Σέβεται απολύτως το δικαίωμα τις δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης, όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Είναι αυτονόητο ότι η ελευθερία αυτή οφείλει να ασκείται με υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι σε όλους τους πολίτες. Συνεπώς, η άσκηση του δικαιώματος της συνάθροισης δεν μπορεί να περιορίζει τις ελευθερίες, τις καθημερινές ασχολίες άλλων πολιτών, ούτε βέβαια την άσκηση άλλων συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, όπως την ελεύθερη πρόσβαση στην εργασία. Άρα, η συζήτησή μας οφείλει να εξετάσει αυτό που είναι κοινός τόπος στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και τα όρια που οφείλουν να υπάρχουν για να εξασφαλιστεί η ισονομία αλλά και η αναλογικότητα. Προβλέπεται στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου η δυνατότητα διάλυσης συγκεντρώσεων υπό όρους και προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, όταν συντρέχουν λόγοι δημόσιας ασφάλειας και απειλή βίας που μπορεί να διαταράξει την κοινωνικοοικονομική ζωή. Και ρωτώ: Δεν οφείλει μια ευνομούμενη πολιτεία να σταθμίσει τα δεδομένα και να εξασφαλίσει τη δημόσια ασφάλεια και την ομαλή ροή της εργασίας και της καθημερινότητας όλων των πολιτών; Αντιδρά το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δηλώνοντας κάθετα αντίθετο στο να υπάρξει μια οποιαδήποτε ρύθμιση. Αρνείται κάθε συζήτηση και την όποια προσπάθεια για νομοθέτηση. Ένα ζήτημα που το έχουν ρυθμίσει, όπως προείπα, όλες οι πολιτισμένες χώρες εδώ πρέπει να μείνει άθικτο, να μην διασφαλίσει η Κυβέρνηση μια στοιχειώδη ευρυθμία στη λειτουργία της κοινωνίας, να κλείνουν συστηματικά οι κεντρικοί δρόμοι των πόλεων από πορείες - κάθε τρεις ημέρες κατά μέσο όρο είναι κλειστό το κέντρο - , να βανδαλίζονται πλατείες και καταστήματα και τις ζημιές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ να τις πληρώνουν οι φορολογούμενοι και οι καταστηματάρχες, να κλείνουν οι δημόσιες υπηρεσίες και να εμποδίζεται η πρόσβαση στους εργαζομένους. Γενικά, να μπουκάρουν όποιοι θέλουν όπου θέλουν, όποτε θέλουν, να τα κάνουν γυαλιά καρφιά γιατί έτσι το θέλουν. Και όλα αυτά γιατί, κύριοι της Αντιπολίτευσης; Για να εκτονωθούν τα παιδιά; Ή γιατί σας εξυπηρετεί να χαϊδεύετε στοργικά όλους όσους καλύπτει αυτό το πέπλο της ανομίας; Όλοι γνωρίζουμε τους υπερασπιστές όσων προσάγονται στη ΓΑΔΑ ή στο αυτόφωρο. Αυτός είναι ο ορισμός της αριστερής προόδου; Σε ποιο λεξικό; Στης Βόρειας Κορέας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας αφήσουμε στην άκρη τους παραλογισμούς και ας συνεννοηθούμε υπεύθυνα, για το καλό του συνόλου της κοινωνίας. Τα περιθώρια ανοχής των εμπόρων, επαγγελματιών, μεροκαματιάρηδων, καταστηματαρχών εξαντλήθηκαν, αφού δεν αντέχουν πια την ασυδοσία, την αναρχία και τις καταστροφές. Έπρεπε να ρυθμιστεί το δικαίωμα του συνέρχεσθαι όπως προβλέπει το Σύνταγμα, αλλά με περιορισμούς. Η Νέα Δημοκρατία βάζει ένα τέλος στο μπάχαλο που ταλανίζει εδώ και πολλές δεκαετίες τη χώρα και έχει κοστίσει πολλά σε ζημιές και ανθρώπινες ζωές, όπως τα θύματα της Marfin. Σε καμμία περίπτωση ο νόμος που εισάγουμε δεν περιορίζει ούτε απαγορεύει τις ειρηνικές συναθροίσεις - υπάρχουν δικαστικές εγγυήσεις για αυτό - παρά μόνο όταν υπάρχουν περιπτώσεις διασάλευσης της δημόσιας ασφάλειας και γίνονται έκτροπα. Τελειώνοντας λοιπόν θα πω ότι δεν πρέπει να κρύβονται κάποιοι πίσω από την αντιπολιτευτική ρητορεία προσπαθώντας να καλύψουν τους «γνωστούς αγνώστους». Προχωράμε σε συγκεκριμένη, σύγχρονη νομοθεσία, που σέβεται το Σύνταγμα. Κύριε Υπουργέ, η Αντιπολίτευση σας επιτίθεται, αλλά η ελληνική κοινωνία αυτό το νομοσχέδιο το περίμενε και είναι μαζί σας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Γεροβασίλη για έξι λεπτά.
Ξανακούσαμε βέβαια πριν από λίγο την ανιστόρητη θεωρία εξίσωσης του κομμουνισμού με τον φασισμό από την κ. Σκόνδρα και όλα όσα χρειάζονται για να επιχειρηματολογήσει κάποιος υπέρ της επίσης ανιστόρητης θεωρίας των δύο άκρων. Εν πάση περιπτώσει, κύριοι της Κυβέρνησης, έναν χρόνο μετά τη διακυβέρνησή σας φέρνετε ένα νομοσχέδιο που δείχνει ότι αποφασίσατε προφανώς με περίεργο τρόπο να γιορτάσετε τον έναν χρόνο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Λιβανός στην τοποθέτησή του στην ένσταση αντισυνταγματικότητας μας είπε για τον κακό Τσίπρα και τον μειλίχιο Μητσοτάκη, στην επέτειο του ενός χρόνου. Βεβαίως πρέπει να φροντίζετε το προφίλ του Πρωθυπουργού, στοιχίζει αρκετά αυτό - το καταλαβαίνω. Μιλάει μειλίχια ο κ. Μητσοτάκης και από κάτω γίνονται όλα: καταστρατήγηση ακαδημαϊκού ασύλου, επαναφέρετε τη λειτουργική και κατήχηση στη σχολική ζωή, φτάσατε να καταργείτε την Κοινωνιολογία και τα Καλλιτεχνικά και να βάζετε και τη διαγωγή! Όλα αυτά μειλίχια και τρυφερά! Καθαγιάζεται το παρακράτος, το πρακτοριλίκι ακόμα και σε αυτή την Αίθουσα, συντριβάνια λάσπης, για να κάνετε την πολιτική ζωή - νομίζω - ένα με τα μέτρα σας. Ο εισηγητής κ. Καραγκούνης μάς είπε ότι επί σαράντα πέντε χρόνια επικρατούσε ανομία και ήρθατε τώρα εσείς να τα διορθώσετε. Καταλαβαίνετε τι λέει τώρα: η Μεταπολίτευση έφερε την ανομία και πρέπει να γυρίσουμε πίσω από τη Μεταπολίτευση, που πίσω από τη Μεταπολίτευση προφανώς θυμόμαστε όλοι τι ήταν. Στις μαύρες περιόδους λοιπόν! Κάποιοι νοσταλγούν ακόμη ή δεν το καταλαβαίνουν ότι νοσταλγούν. Δεν ξέρω τι από τα δύο. Έναν χρόνο τώρα, λοιπόν, έχετε επιδοθεί στην επιβολή νέας Δεξιάς, αυτής μιας ακροδεξιάς που σας έφερε στην κυβέρνηση, σας πιέζει και αρκετά και νομίζω ότι αρχίζετε και παίρνετε τις φωνές αρκετά σοβαρά. Κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ό,τι δεν καταφέρατε στην Αναθεώρηση του Συντάγματος το επιχειρείτε διαρκώς μέσω νομοθέτησης και μέσω πλαγίων οδών. Μετά το άρθρο 16 σήμερα έρχεστε και για το άρθρο 11, δηλαδή τον σκληρό πυρήνα των κοινωνικών δικαιωμάτων και προσπαθείτε να πετύχετε την περιστολή των διαδηλώσεων. Νομίζω ότι είναι μεγάλο το άγχος και η αγωνία να το πετύχετε, τόσο πολύ που αναιρείτε ακόμα και την υποτιθέμενη επιτυχία του δόγματος «νόμος και τάξη». Αυτοαναιρείστε διαρκώς. Κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, τι έγιναν οι κινηματογραφικές υπερπαραγωγές επίδειξης καταστολής, οι ξυλοδαρμοί παιδιών, περιοίκων, διαδηλωτών - όποιος βρίσκεται βολικός! - , δεν απέδωσαν αυτά; Δεν εκφοβίσατε αρκετά την κοινωνία; Ο Υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης αναρωτιόταν κάποτε αν τα κοινωνικά ζητήματα θα τα καταπολεμήσουμε με την Αστυνομία. Αυτό αναρωτιόταν κάποτε ο κ. Χρυσοχοΐδης. Σήμερα πώς το δέχεται η υπερασπιστική γραμμή να είναι τα σαράντα πέντε χρόνια ανομίας, στα οποία αναφέρεται κι ο κ. Καραγκούνης; Αναφέρθηκε και από άλλους ομιλητές. Βάλτε στο μυαλό σας μεγάλες και ιστορικές διαδηλώσεις, από το 1-1-4, τις συγκεντρώσεις για την Κύπρο, τις συγκεντρώσεις των μαθητών για τον Γρηγορόπουλο, τις πρόσφατες στην Αμερική. Μια προβοκάτσια σε αυτές τις διαδηλώσεις τι θα σημαίνει; Δηλαδή αυτοί οι μαθητές και οι οικογένειές τους θα τραβιούνται σε όλη τους τη ζωή; Νομίζω ότι δημιουργείται μία πραγματική απειλή με αυτό το νομοσχέδιο και βεβαίως και αστικές ευθύνες για όσους θέλουν να εκφραστούν, όσους θέλουν να αντιδράσουν. Φορτώνετε ευθύνες για πράγματα που μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή και εξ ορισμού δεν μπορεί να ελεγχθούν και βεβαίως αντί να προβάλετε την πολιτεία ως εγγυητή δικαιωμάτων, καταργείτε την εγγυητική ευθύνη του κράτους απέναντι στους πολίτες. Βασικό επιχείρημα είναι πως παρά την άγρια καταστολή, επικρατεί ακόμα χάος στην Αθήνα και μάλιστα από λίγους διαδηλωτές. Δηλαδή ομολογείτε την πλήρη αποτυχία της πολιτικής σας επί έναν χρόνο, δεν κάνετε κάτι άλλο. Αφήνω το αθηνοκεντρικό, αφήνω το προσχηματικό του επιχειρήματος και ρωτάω: γιατί τέτοια πρεμούρα; Στις επιτροπές και σήμερα ειπώθηκε από πολλούς ομιλητές. Γιατί φοβάστε, κύριοι συνάδελφοι. Φοβάστε γιατί βλέπετε να φθάνει η κοινωνική αντίδραση κοντά εξαιτίας της οικονομικής καταστροφής στην οποία οδηγείτε τη χώρα, με τη γνωστή πλέον επιτελική σας ανικανότητα. Γιατί βλέπετε πως οι πρακτόρικες, παρακρατικές μέθοδοι που φέρνετε από τα τρίσβαθα της Ιστορίας και το ψέμα έχουν πολύ κοντά πόδια. Στον κ. Χρυσοχοΐδη θέλω να πω για όλα αυτά να κοιτάξει πολύ κοντά του, γύρω του. Εδώ, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν μπορείτε να κουνάτε το δάχτυλο. Δεν θα βρείτε σε εμάς μπράβους, προστάτες, «άνθη» που κοσμούν τα διάφορα των νομίμων παρακολουθήσεων, τελευταίως την εξιχνίαση υποθέσεων. Δεν θα τα βρείτε σε εμάς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με αυτό το νομοσχέδιο νομίζω ότι ομολογείτε και την αποτυχία και τον φόβο και φυσικά δεν μπορείτε να λοβοτομήσετε έναν ολόκληρο λαό με την επικοινωνιακή στρατηγική, που, όπως είδαμε, και σε αυτήν μούσκεμα τα κάνατε. Σήμερα σας γυρνά λεφτά τηλεοπτικό κανάλι, μεγάλος όμιλος μέσων μαζικής επικοινωνίας, καταγγέλλοντάς σας για αδιαφάνεια. Όσο πιο βαθιά στην καταστροφή οδηγείτε τη χώρα τόσο πιο πολύ θα φοβάστε τους πολίτες και όσο περισσότερο φοβάστε τόσο πιο πολιτικά αδίστακτοι θα γίνεστε. Και συνάδελφοι, για να απαντήσω σε μια ερώτηση που έκανε ο κ. Κεγκέρογλου - από τους συναδέλφους του Κινήματος Αλλαγής δεν είναι εδώ κανείς - αφήστε αυτά με τις τροπολογίες.
Θα τους τα πω εγώ.
Είστε εσείς, Πρόεδρε, σωστά. Αφήστε τα παιχνίδια με τις τροπολογίες. Αυτό το νομοσχέδιο δεν διορθώνεται και δεν έρχεται στα ζύγια με καμμία τροπολογία. Το θέμα είναι πολύ βαθύτερο. Ευχαριστώ.
Κυρία Γεροβασίλη, σας ευχαριστούμε για τον χρόνο. Είστε μοναδική σε αυτό που κάνατε. Τον λόγο έχει η κ. Χριστίνα Αλεξοπούλου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας κάποιος ορισμένους ομιλητές της Αντιπολίτευσης, θα νόμιζε ότι ζούμε σε προηγούμενο αιώνα, σαράντα, πενήντα, εξήντα χρόνια πριν, σε εποχές που τα δημοκρατικά δικαιώματα ήταν υπό αμφισβήτηση ή ακόμα και υπό δίωξη. Νομίζω ότι αυτό είναι πραγματικά το πρόβλημα, ότι κάποιοι έχουν μείνει στον προηγούμενο αιώνα, ότι τρέφονται ιδεολογικά και πολιτικά από τη ρητορική του μίσους και της κινδυνολογίας του εμφυλίου και της δικτατορίας. Αλλά ας επιστρέψουμε στο εν λόγω νομοσχέδιο. Αμφισβήτησε κανείς, κύριε του ΣΥΡΙΖΑ, διότι είστε μόνος σας στην Αίθουσα, από τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που μίλησαν σήμερα, το δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώνουν; Χαρακτήρισε μήπως κανείς τους διαμαρτυρόμενους πολίτες ως μπαχαλάκηδες; Φυσικά και όχι. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, καθώς η διαμαρτυρία είναι το στοιχείο της φιλελεύθερης ιδεολογίας. Οι φιλελεύθεροι άνθρωποι είναι αυτοί που διεκδικούν και που αγωνίζονται. Με αφορμή πολλά που ακούστηκαν απ' αυτή την πτέρυγα, ήθελα να κάνω μια μικρή ιστορική επισήμανση. Η επανάσταση του 1821 δεν ήταν μια ταξική επανάσταση, ήταν μια απελευθερωτική επανάσταση, μια εθνική, φιλελεύθερη επανάσταση αγωνιζόμενων και διαμαρτυρόμενων Ελλήνων. Επιστρέφω και πάλι στο νομοσχέδιο, αφού λύσαμε κι αυτή την ιστορική διένεξη που ακούστηκε το πρωί. Όπως έλεγα λοιπόν, η διαμαρτυρία είναι στο κέντρο της δικής μας φιλελεύθερης ιδεολογίας. Οι διαδηλωτές και οι διαμαρτυρόμενοι είναι δικοί μας σύντροφοι και συναγωνιστές, γιατί αγωνίζονται για τη βελτίωση της ζωής τόσο της δικής τους όσο και των υπόλοιπων πολιτών. Δεν είναι δικοί μας σύντροφοι αυτοί που καπελώνουν τους κοινωνικούς αγώνες, προκαλούν απώλειες ανθρώπινων ζωών και καταστρέφουν δημόσια και ιδιωτική περιουσία. Συνεπώς σήμερα με το νομοσχέδιο που έφερε η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προστατεύουμε αυτούς που θέλουν να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά από εκείνους που θέλουν απλώς να κάνουν σαματά. Σας το είπα λίγο νωρίτερα, αλλά δεν ξέρω αν το καταλάβατε. Προστατεύουμε τους συντρόφους μας από τους συντρόφους σας. Συνάδελφοι, σήμερα αυτό που κάνουμε είναι μια ταξική επιλογή. Ας κάνουμε λοιπόν μια υπόθεση εργασίας. Δέκα σύλλογοι εργαζομένων αποφασίζουν να πραγματοποιήσουν μια συγκέντρωση, υπολογίζουν τους συμμετέχοντες, καθορίζουν τις ομάδες περιφρούρησης, αν χρειαστούν, ρωτούν και το ΚΚΕ που έχει μακρά επιτυχημένη πορεία σε αυτό το θέμα, ορίζουν τον υπεύθυνο και καταθέτουν το αίτημά τους. Το αίτημα εγκρίνεται, ορίζεται ο χώρος της διαδήλωσης, στήνονται τα διάφορα που χρειάζονται. Δημιουργήστε λίγο την εικόνα μπροστά σας: πολίτες πεζοί ή με το αυτοκίνητο τους περνούν και βλέπουν μια οργανωμένη, περιφρουρημένη, ειρηνική διαδήλωση με παλμό και ένταση. Είναι πολύ πιο πιθανό να αισθανθούν αλληλεγγύη για τους διαμαρτυρόμενους και σίγουρα θα έχουν μεγαλύτερο σεβασμό στα αιτήματά τους από το αν έπρεπε να διαφυλάξουν το κεφάλι τους από ιπτάμενα αντικείμενα. Μάρκετινγκ λέγεται αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αριστεράς. Το νομοσχέδιο συνεπώς που συζητάμε σήμερα και θα ψηφίσουμε αύριο διαφυλάσσει και αναδεικνύει τους κοινωνικούς αγώνες. Τα τεχνικά και νομικά θέματα του νομοσχεδίου αναλύθηκαν εξαντλητικά και με απόλυτη επάρκεια και από τον Υπουργό και τους προλαλήσαντες Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας: η αστική ευθύνη του διοργανωτή, οι ποινικές ευθύνες, ο αστυνομικός διαμεσολαβητής, η εισαγγελική απόφαση για διάλυση συγκέντρωσης. Δεν υπάρχει λόγος να σας κουράσω παραπάνω. Θέλω όμως να επισημάνω δύο σημαντικότατες προβλέψεις του νομοσχεδίου που θεωρώ ότι δεν ακούστηκαν αρκετά σε αυτήν την Αίθουσα, έτσι ώστε ο ελληνικός λαός να μπορέσει και να τις εμπεδώσει: την online ενημέρωση των πολιτών για τον χρόνο και τον τόπο πραγματοποίησης των συγκεντρώσεων και την αντιμετώπιση των αντισυγκεντρώσεων. Από τη μία η online ενημέρωση συνεισφέρει στο να μην βρίσκονται εγκλωβισμένοι πολίτες στα σημεία όπου άλλοι πολίτες ειρηνικά διαδηλώνουν για τα αιτήματα τους. Από την άλλη, οι αντισυγκεντρώσεις είναι ιστορικά εκ των βασικών αφορμών για βίαια επεισόδια. Η Αριστερά ειδικά διαμαρτύρεται εδώ και δεκαετίες γι' αυτές. Δεν θα ψηφίσετε ούτε αυτή τη διάταξη; Απορώ γιατί. Το παρόν νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που έφερε η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη το υποστηρίζουν όλοι, εκτός από αυτούς που θεωρούν την ασυδοσία δικαίωμα. Δεν το υποστηρίζουν αυτοί που πιστεύουν ότι η διεκδίκηση πραγματώνεται με φασαρίες. Δεν το θέλουν όσοι πλειοδοτούν στην κοινωνική ανωμαλία, θεωρώντας πως με αυτόν τον τρόπο πλήττουν την εκάστοτε κυβέρνηση. Δεν το θέλουν αυτοί που δεν καταλαβαίνουν τι κακό έχουν οι μολότοφ. Κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνηση σήμερα απελευθερώνει τη δημοκρατική διαμαρτυρία από τη μικροπολιτική εκμετάλλευση με τον μόνο τρόπο που υπάρχει, βάζοντας κανόνες που θα ισχύουν για όλους. Αύριο θα ψηφίσουμε το συγκεκριμένο νόμο και ζητάμε τη μέχρι τελείας εφαρμογή του χωρίς αστερίσκους και στρογγυλέματα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε για τον χρόνο την κ. Αλεξοπούλου. Τον λόγο έχει τώρα από τη Νέα Δημοκρατία ο κ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ελληνική κοινωνία στις αρχές του 21ου αιώνα δεν αντέχει άλλο λαϊκισμό, δεν αντέχει να συζητά διαρκώς για τα αυτονόητα με τους συνειδητούς αρνητές της κοινής λογικής, δεν αντέχει στείρες αντιπαραθέσεις με τους συνειδητά ασυνείδητους, δεν αντέχει να κανακεύει παρωχημένες λογικές, παλιές αντιλήψεις, αρτηριοσκληρωτικές δράσεις, τοξικές συμπεριφορές, στρεβλές ιδεοληψίες. Η ελληνική κοινωνία απορρίπτει όσους βιώνοντας μέσα στους κόλπους της, ενώ καρπώνονται τα δικαιώματα που τους διασφαλίζει, την ίδια στιγμή ναρκοθετούν τις υποχρεώσεις που τις οφείλουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, καταλάβετέ το. Η ελληνική κοινωνία βαθιά δημοκρατική αναμένει από μια Κυβέρνηση εκλεγμένη με διαυγείς διαδικασίες να εφαρμόσει το πρόγραμμά της και την ίδια στιγμή περιμένει από την Αντιπολίτευση να πάψει να κραυγάζει για δήθεν κυβερνητική «χούντα» που έρχεται να σαρώσει τα πάντα. Επιτέλους, τέρμα με το παραμύθι του δήθεν αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος, αλλά και γενικότερα του αριστερού τόξου, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που καθετί που δεν σας αρέσει συνηθίζετε να το βαφτίζεται χουντικό και φασιστικό. Δεν έχετε το δικαίωμα αυτό. Και δεν το έχετε, γιατί με τον τρόπο αυτό προσβάλετε τις δημοκρατικές κατακτήσεις όλων των Ελλήνων, εμπαίζετε τη λαϊκή βούληση, συκοφαντείτε τον ίδιο τον Έλληνα πολίτη. Έτσι, με το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα βρήκατε την ευκαιρία ή μάλλον την πήρατε από μόνοι σας, εφηύρατε την ευκαιρία, να μιλήσατε για διάλυση του δημοκρατικού δικαιώματος του «συναθροίζεσθαι», για χουντικούς νόμους που περιορίζουν το συνέρχεσθαι και για κατάργηση θεσμικών εγγυήσεων, για μία Κυβέρνηση που δήθεν βάζει την Αστυνομία μπροστά για να απαλλάξει το δημόσιο από τις ευθύνες του και να συγκρούεται με τον κόσμο και άλλα τραγελαφικά. Και σαν να μην έφταναν αυτά, επιδοθήκατε για μια ακόμη φορά στο αγαπημένο σας σπορ, αυτό της πλήρους διαστρέβλωσης κάθε φυσικής πραγματικότητας και της αντικατάστασής της με μια εικονική, με μια ψευδαίσθηση που μόνο στο δικό σας μυαλό αποκτά λογική και υπόσταση. Μας είπατε, δηλαδή, ότι οι μπαχαλάκηδες δεν έχουν στην ουσία καμμιά ευθύνη για τα επεισόδια στις διαδηλώσεις που ρημάζουν τα μαγαζιά στο κέντρο της Αθήνας. Μας είπατε, επίσης, ότι το κέντρο της Αθήνας δεν το κλείνουν οι σαράντα, πενήντα διαδηλωτές, αλλά τα επιχειρησιακά σχέδια της ΕΛ.ΑΣ.. Επίσης, μας είπατε ότι η Κυβέρνηση έφερε το παρόν νομοθέτημα για επικοινωνιακούς λόγους, για να στρέψει δήθεν αλλού τα φώτα της δημοσιότητας, αντί για τα φανταστικά σκληρά μέτρα λιτότητας που τάχα έρχονται. Ακούστε, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης: Σε κάθε δημοκρατική πολιτεία υπάρχει ένας απαράβατος κανόνας που έγκειται στο ότι τα δικαιώματά μου δεν πρέπει να καταπατούν τα δικαιώματα των άλλων. Και μια πόλη τεσσεράμισι εκατομμυρίων κατοίκων, όπως και μια ολόκληρη χώρα, δεν μπορεί να αφήνεται στο έλεος των ελάχιστων που θέλουν να εκφράσουν την όποια διαμαρτυρία τους στον δρόμο χωρίς κανέναν κανόνα και χωρίς καμμιά μέριμνα για τον σεβασμό της τεράστιας πλειοψηφίας, πολλώ δε μάλλον όταν αυτοί οι ελάχιστοι δεν υποκινούνται πάντα από τα αγνότερα των κινήτρων για να εκφράσουν την όποια ένστασή τους, αλλά επιδιώκουν να ασκήσουν την επαναστατική τους γυμναστική στις πλάτες όλης της κοινωνίας, την οποία και ταλαιπωρούν με την αδιαφορία τους. Κυκλοφοριακό χάος για το τίποτα, ανυπολόγιστες χαμένες εργατοώρες για το τίποτα, τεράστια ψυχική φθορά για το τίποτα! Αδικαιολόγητη οικονομική επιβάρυνση των επαγγελματιών ειδικά στο κέντρο της Αθήνας, επίσης για το τίποτα. Αφήστε τους μύθους και τους λαϊκισμούς. Το νομοσχέδιο δεν απαγορεύει τις διαδηλώσεις, απλά τις ρυθμίζει, ώστε να γίνουν λειτουργικές, χωρίς να προσβάλλουν την κοινή λογική και χωρίς να παίζουν με τα νεύρα εκατομμυρίων πολιτών. Κάντε όσες διαδηλώσεις θέλετε, αλλά με τάξη και με χώρο που να βασίζεται στην αναλογικότητα. Δεν χρωστάει κανένας να υφίσταται τον παραλογισμό. Αφήστε τα κροκοδείλια δάκρυα. Το νομοσχέδιο δεν διαλύει όλες τις συγκεντρώσεις. Προβλέπει μόνο τη διάλυση για τις περιπτώσεις που γίνονται έκτροπα και απειλούνται ζωές και προκειμένου να προστατευθεί η δημόσια ασφάλεια. Δεν τη θέλετε τη δημόσια ασφάλεια; Θέλετε χάος; Θέλετε ερείπια; Θέλετε να αφεθούν οι ζωές και οι εργασίες των πολλών έρμαια στις διαθέσεις όσων στοιχείων παρεισφρέουν σε κάθε διαδήλωση με αποκλειστικό σκοπό να σπάσουν, να κάψουν και να γκρεμίσουν; Δεν θέλετε συλλήψεις όσων κάνουν το σύμπαν γυαλιά καρφιά; Γιατί μόνο αυτοί θα συλλαμβάνονται, ως οφείλει να κάνει κάθε πολιτεία που σέβεται τον εαυτό της. Δεν θέλετε στιβαρή αντίδραση της πολιτείας απέναντι σε κάθε οργανωμένο βάνδαλο που θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί μια πορεία για να βγάλει τα απωθημένα του με τη βία; Εσείς υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είστε οι πρώτοι που θα το θέλατε αυτό, περιφρουρώντας έτσι το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Όμως, όπως φαίνεται, ακόμη και εδώ η υποκρισία περισσεύει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω σε μισό λεπτό. Δεν θέλετε να υπάρχει υπεύθυνος οργανωτής που να συνομιλεί με την Αστυνομία για τη σωστή περιφρούρηση της διαδήλωσης; Δεν σας νοιάζει η ενδεχόμενη καπηλεία της διαδήλωσης από τον οποιονδήποτε; Αφήστε τις υποκριτικές αγωνίες. Δεν ήρθατε στο σχέδιο νόμου για να πείτε προτάσεις. Ήρθατε για να πείτε απλά «όχι», όπως πάντα κάνετε, ξερά «όχι», αντίδραση για την αντίδραση. λογική των δύο πόλων, μανιχαϊστικές πρακτικές. Είστε απέναντι σε όλα, γιατί έτσι γουστάρετε! Και είστε απέναντι σε όλα, ακόμη και όταν η Κυβέρνηση έρχεται να συγκλίνει και όχι να αποκλίνει με κάποιες από τις θέσεις των κομμάτων. Όλα υπέρ της δημοκρατίας, όλα υπέρ της νομιμότητας, όλα υπέρ των πολιτών. Αυτή είναι η φιλοσοφία και η δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή ήταν και θα συνεχίσει να είναι η κυβερνητική πρακτική προς τους πολίτες μιας χώρας και μιας κοινωνίας που σέβεται τον εαυτό της στον 21ο αιώνα. Ελευθερία, ασφάλεια, κοινωνικά δικαιώματα, όλα σε απόλυτη αρμονία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Τσαβδαρίδη. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Ξενοφών Μπαραλιάκος από τη Νέα Δημοκρατία και θα ακολουθήσουν οι κ.κ. Βασιλειάδης και Μανωλάκος για να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία. Ορίστε, κύριε Μπαραλιάκο, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις 9 Μαΐου σε μια λιτή και ιδιαίτερα φορτισμένη τελετή, παρουσία της πλειοψηφίας του πολιτικού κόσμου πλην της Αριστεράς, πραγματοποιήθηκαν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου προς τη μνήμη των θυμάτων της δολοφονικής επίθεσης στη Marfin επί της οδού Σταδίου. Συμπληρώθηκαν δέκα χρόνια από τη δολοφονία τριών ανθρώπων και ενός αγέννητου παιδιού, η οποία πυροδοτήθηκε από ωμά κίνητρα μίσους, απανθρωπιάς και ιδεοληψίας. Ο εμπρησμός της Marfin ήταν απότοκος μιας ανεξέλεγκτης ομάδας αντιεξουσιαστών οι οποίοι προέβησαν σ' αυτό το ειδεχθές έγκλημα. Δέκα χρόνια μετά, οι διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου έρχονται να αποτρέψουν δια παντός την πιθανότητα επανάληψης τέτοιων στυγερών εγκλημάτων. Θέτουν τέλος στην τυραννία των μειοψηφιών οι οποίες επί δεκαετίες κρατούν όμηρο και δέσμια των ιδεοληψιών τους την πλειονότητα των πολιτών, λυμαίνονται τον δημόσιο χώρο, καταστρατηγούν θεμελιώδη δικαιώματα, παρακωλύουν την πρόσβαση στις συγκοινωνίες και σε πλείστες όσες περιπτώσεις επιδίδονται σε καταστροφές περιουσιών, βανδαλισμούς μνημείων και σε κάθε είδους έκνομες ενέργειες. Το παρόν νομοσχέδιο τοποθετεί τη χώρα μας στο νομικό καθεστώς προηγμένων χωρών και θωρακίζει ουσιαστικά το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Εισάγει καινοτομίες και παρέχει δικλίδες ασφαλείας, οι οποίες διασφαλίζουν ότι ο βιοτικός ρυθμός θα συνεχίζεται απρόσκοπτα και ακίνδυνα. Η Κυβέρνησή μας συνεπής στην τήρηση των προεκλογικών της δεσμεύσεων και πιστή στο πλέγμα των αξιών και των ιδεών μας, τάσσεται με τη νομιμότητα, την ασφάλεια, την τήρηση της τάξης και την κοινωνική ειρήνη. Επιλέγει, δηλαδή, να συμπορευθεί με την πλατιά πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, από την άλλη, παραμένει εγκλωβισμένη στις ιδεοληψίες και τους μύθους της. Ο πολιτικός χρόνος για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι κολλημένος μια δεκαετία πίσω, στις «πάνω» και «κάτω» πλατείες, στη μυθοποίηση των ατέρμονων διαδηλώσεων και πορειών που παρέλυαν την κοινωνική, αλλά και την οικονομική ζωή της χώρας. Δυσκολεύεται ακόμα και σήμερα, έχοντας κυβερνήσει ήδη μια φορά με καταστροφικά αποτελέσματα για την πατρίδα μας, να απεμπλακεί από τον σφιχτό εναγκαλισμό με τους μπαχαλάκηδες. Αδυνατεί να καταδικάσει τις κουκούλες. Επιμένει σε μια ανέξοδη και λαϊκίστικη ρητορική που είναι ιστορικά και πολιτικά παρωχημένη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά οι πολίτες τα αντιλαμβάνονται. Γι' αυτό και σε όλες τις δημοσκοπήσεις και παντού στην πραγματική κοινωνία οι πολίτες επιβραβεύουν τους κυβερνητικούς χειρισμούς. Αυτές τις μέρες, διάβασα ένα άρθρο του κ. Αλιβιζάτου, κορυφαίου συνταγματολόγου, ο οποίος ιδεολογικά και πολιτικά, όπως γνωρίζετε, δεν ανήκει στην παράταξή μας. Λέξη προς λέξη κονιορτοποιεί το σύνολο της επιχειρηματολογίας σας σε νομικό επίπεδο. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι χωρίς περιορισμούς δεν αναγνωρίζεται πουθενά στον κόσμο. Παντού επιτρέπεται η διάλυση συγκεντρώσεων, όταν αυτές εξελιχθούν σε βίαιες. Το άρθρο 11 του Συντάγματος αναθέτει την ευθύνη αυτή στην Αστυνομία. Τίποτα δεν εμποδίζει, εν τούτοις, για μεν την προληπτική απαγόρευση δημόσιας συνάθροισης, να προβλεφθεί ως επιπλέον εγγύηση η σύμπραξη δικαστικού λειτουργού, για δε τη διάλυση εν εξελίξει συγκέντρωσης όχι απλώς η ενημέρωση, αλλά η σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα, εφόσον παρίσταται». Για εμάς, η νομιμότητα και η προστασία της έννομης τάξης δεν χωρά σε ιδεολογικά στεγανά, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Σε αντίθεση με τη δική σας ανάγνωση, ακόμα και ειρηνικές συγκεντρώσεις με οικογένειες και μικρά παιδιά θεωρούνται από την παράταξή σας εχθρικές, διαλύονται με αλόγιστη βία και συνοπτικές διαδικασίες. Όταν οι διαδηλωτές είναι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι και διατρανώσουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας, το δικαίωμα στο συνέρχεσθαι πάει περίπατο. Όταν μπαχαλάκηδες σπάνε περιουσίες πολιτών και καίνε δημόσια περιουσία, τότε επιδεικνύετε τη δέουσα ευαισθησία. Η πολιτική υποκρισία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τελείωσε. Ήρθε η ώρα να επιλέξετε με ποιους είστε. Και με τους μπαχαλάκηδες και με τους καθημερινούς πολίτες δεν γίνεται. Είναι δύο κόσμοι εντελώς διαφορετικοί, ασύμβατοι και ασύνδετοι μεταξύ τους. Εμείς ξέρουμε με ποιους είμαστε, χωρίς μισόλογα και χωρίς αστερίσκους. Θα ήθελα να συγχαρώ την ηγεσία του Υπουργείου για την πολιτική συνέπεια και την τόλμη και να μην υποχωρήσει στις άναρθρες κραυγές της Αντιπολίτευσης, η οποία παραμένει εγκλωβισμένη στους μύθους της. Βάζουμε σε προτεραιότητα τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, οι οποίοι ελεύθερα και ακώλυτα συνεχίζουν τις ζωές τους και την καθημερινότητά τους. Το αίσθημα ασφάλειας έχει επιστρέψει και οι εστίες ανομίας εξουδετερώνονται. Ελευθερία χωρίς ασφάλεια δεν υπάρχει και αντιστοίχως, ασφάλεια χωρίς σαφείς κανόνες νομιμότητας δεν νοείται. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Βασίλης Βασιλειάδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου που συζητούμε σήμερα τιτλοφορείται: «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις», αλλά θα μπορούσε πολύ εύκολα, κατά τη γνώμη μου, να ονομαστεί «Προστασία των δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων». Νομίζω ότι πολλές φορές χανόμαστε στη διατύπωση των άρθρων και των διατάξεων και αποτυγχάνουμε να εντοπίσουμε την ουσία των νομοθετημάτων. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω το γράμμα του νόμου, καλό είναι να εξετάζουμε και τη λειτουργικότητα πίσω από τη νομοθέτηση. Θα εξηγήσω τι εννοώ, κύριε Πρόεδρε. Η βασική κριτική που έχει ασκηθεί από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και όχι μόνο είναι ότι με το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου περιορίζεται το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, το συνταγματικά δηλαδή κατοχυρωμένο δικαίωμα των πολιτών να πραγματοποιούν ειρηνικές συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες, εκδηλώσεις κ.λπ., δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνει και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τονίζοντας και πάλι το «ειρηνικές». Ποια είναι, όμως, η ουσία του δικαιώματος αυτού; Μα, φυσικά, η επικοινωνία του ζητήματος που αποτέλεσε την αφορμή για τη συνάθροιση. Να καταστεί, δηλαδή, η κοινωνία γνώστης του θέματος, να πάρει δημοσιότητα και ενδεχομένως, να οδηγήσει σε πολιτικές αποφάσεις. Δεν μπορεί να είναι σκοπός μιας συνάθροισης η ταλαιπωρία μέρους της κοινωνίας. Δεν μπορεί να είναι σκοπός μιας συνάθροισης η ομηρία ακινητοποιημένων οδηγών ή η πρόκληση οικονομικού κόστους σε επιχειρηματίες και καταστηματάρχες μιας περιοχής, για να δημιουργηθεί πολιτικό κόστος στην εκάστοτε κυβέρνηση. Δεν μπορεί μια ειρηνική συνάθροιση να παράγει, έστω έμμεσα, έστω περιορισμένα, βίαια αποτελέσματα, όπως είναι οι μολότοφ, οι υλικές ζημιές ή η στέρηση πρόσβασης στον χώρο εργασίας. Αυτό είναι που συμβαίνει σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Στα μάτια της κοινωνίας το δικαίωμα του συνέρχεσθαι απειλείται όχι από τη σημερινή Κυβέρνηση, φυσικά, αλλά από τη χρόνια εργαλειοποίηση έως και κατάχρηση, δικαιολογημένη συνήθως μέσα από ένα ιδεολογικό πλαίσιο επαναστατικό και αντιεξουσιαστικό κατά της κυβέρνησης, όποια και να είναι αυτή, αν και για κάποια χρόνια παρατηρήσαμε ότι είχαν περιοριστεί τα αντιεξουσιαστικά αντανακλαστικά του γνωστού χώρου. Γι' αυτόν τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, μιλώ για προστασία του συνέρχεσθαι. Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου έρχεται να ρυθμίσει τη διεξαγωγή των υπαίθριων συναθροίσεων και στον πυρήνα του ρητά θεσπίζεται ότι οι αρχές οφείλουν να διασφαλίζουν την απόλυτη άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Προτεραιότητα για την Αστυνομία είναι η ομαλή διεξαγωγή της συνάθροισης, ενώ η πρόβλεψη για διάλυση αφορά πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις σχετικά με την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Όπως είπα, στόχος των συναθροίσεων είναι η επικοινωνία ενός ζητήματος και όχι η βίαιη αντιπαράθεση με τις αρχές ή με διαφωνούντες. Σε αυτό το πλαίσιο, ορθώς προβλέπεται περιορισμός των αντισυγκεντρώσεων, καθιερώνεται ο οργανωτής της συνάθροισης. Το άτομο αυτό θα λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των συμμετεχόντων και της Ελληνικής Αστυνομίας, με σκοπό πάντα τη διευκόλυνση της διεξαγωγής της. Σε αυτό το σημείο ακούστηκαν πολλά πράγματα και κατά τη δημόσια διαβούλευση και στις εργασίες της επιτροπής και δυστυχώς και σήμερα εδώ. Έγιναν αναφορές στη χούντα, που δεν τιμούν τη λειτουργία της σημερινής Βουλής, τη στιγμή μάλιστα που το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου έρχεται να αντικαταστήσει διατάξεις που ισχύουν από το 1971, τις οποίες δεν τολμήσατε να καταργήσετε, ως κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ ούτε προτείνατε την αναθεώρηση του άρθρου 11 του Συντάγματος - υποθέτω επειδή κρίνατε ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν απαραίτητο - αλλά κάνατε χρήση του ισχύοντος πλαισίου για να διαλύσετε τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία. Επανέρχομαι στην ουσία. Η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει πλαίσιο ρύθμισης των συναθροίσεων. Για χρόνια είχε, επίσης, καλλιεργηθεί η κουλτούρα ότι η διαδήλωση γίνεται ενάντια ή απέναντι στις αστυνομικές αρχές. Όμως, η παρουσία της Αστυνομίας σε μια συνάθροιση είναι πρωτίστως για να προστατέψει τους συμμετέχοντες σε αυτή και το δικαίωμά τους να συναθροίζονται. Η ύπαρξη του ατόμου - οργανωτή, αλλά και άλλες διατάξεις του σχεδίου νόμου θα βοηθήσουν να ξεπεράσουμε τις οπισθοδρομικές αντιλήψεις και παράλληλα, να προστατευτούν ειδικότερα οι μειονότητες και οι ευπαθείς ομάδες. Όπως έχουν πει πολλές φορές και ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός, στόχος του σχεδίου νόμου είναι να προστατευτούν δικαιώματα από την αυθαιρεσία λίγων. Αναφορικά με το Μέρος Β΄ ρυθμίζονται μια σειρά από θέματα τα οποία χρήζουν νομοθετικής παρέμβασης. Ξεχωρίζω το άρθρο 20, που επεκτείνει τις ευεργετικές διατάξεις που αφορούν συζύγους, στρατιωτικούς και εκπαιδευτικούς, καλύπτοντας και την Ελληνική Αστυνομία και το Πυροσβεστικό Σώμα. Οφείλουμε να στηρίξουμε τον θεσμό της οικογένειας, ειδικότερα αυτή τη δύσκολη περίοδο, όπου πολλά νοικοκυριά δοκιμάζονται λόγω της πανδημίας και των επιπτώσεών της. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω, αφ' ενός, την εποικοδομητική αντιπολίτευση από την πλευρά του Κινήματος Αλλαγής, αφ' ετέρου, τις βελτιώσεις τις οποίες κατέθεσε ο Υπουργός και καλώ το Σώμα να υπερψηφίσει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Ο κ. Νικόλαος Μανωλάκος από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο και ολοκληρώνουμε τη διαδικασία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τις προηγούμενες ημέρες, αλλά και κατά τη διάρκεια της συζήτησης, με λύπη άκουσα κάποιους συναδέλφους να μιλούν για «χούντες» και κρυπτοφασιστικές λογικές. Και ξέρετε τι μου έκανε εντύπωση; Η ευκολία με την οποία βάζουν κάποιοι διαχωριστικές γραμμές: «εμείς είμαστε οι ηθικοί, οι καλοί, οι δημοκρατικοί και εσείς είστε οι ανήθικοι, οι κακοί και οι φασίστες». Εμείς και οι άλλοι και οι απέναντι! Το έχετε καταλάβει ότι σπέρνετε το διχασμό ή μήπως δεν σας ενδιαφέρει; Ξαναγυρίσατε στις αλήστου μνήμης σοσιαλιστικές ατάκες «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Μάλιστα, κάποιοι έφτασαν και μέχρι την κατοχή. Ξέρετε, αν υπάρχει κάτι θετικό στη διακυβέρνηση του τόπου από την Αριστερά, είναι ακριβώς αυτό, ότι πέρασε από την εξουσία. Και πλέον ο λαός έχει άποψη και μνήμη για όλους. Συνεπώς δεν ξεχνά και ξέρει να επιλέγει. Γι' αυτό βρίσκεστε εκεί που είστε. Επιτέλους ας σοβαρευτούν κάποιοι και ας αντιληφθούν ότι έχουμε ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό. Γιατί αυτή η επίθεση; Επειδή αποφασίσαμε να κάνουμε πράξη το αυτονόητο; Να μετατρέψουμε την Αθήνα σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που δεν θα παραλύει και δεν θα μοιάζει με εμπόλεμη ζώνη κάθε φορά που θα έχουμε πορεία; Αναρωτιέμαι αν κάποιοι αρέσκονται σε αυτές τις πρακτικές αναρχίας και κατάλυσης του έννομου κράτους. Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσω αυτό το μένος κατά του νομοσχεδίου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ποιος είναι ο σκοπός αυτής της νομοθετικής παρέμβασης; Είναι η αποτροπή της ομηρίας του κέντρου της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων από πορείες και έκτροπα που προκαλούν ομάδες οι οποίες εισχωρούν στις διαδηλώσεις. Τελεία και παύλα! Το Σύνταγμά μας, όμως, δεν είναι επιλεκτικό. Δεν αναγνωρίζει συγκεκριμένα δικαιώματα σε συγκεκριμένες ομάδες. Όλα τα δικαιώματα χρίζουν ισάξιας προστασίας γιατί απέναντι στον νόμο είμαστε όλοι ίσοι. Σαφώς και είναι αναφαίρετο δικαίωμα όποιου θέλει να μπορεί να διαδηλώσει και να εκφράσει τη δυσαρέσκεια και την αντίθεσή του. Δεν καταλαβαίνω, όμως, γιατί το δικαίωμά του να διαμαρτυρηθεί κάποιος πρέπει να θεωρείται πιο σημαντικό από το δικαίωμα του ιδιοκτήτη ενός καταστήματος να προστατεύσει την περιουσία του ή από το δικαίωμα στην ελεύθερη διακίνηση του γονιού, που θέλει να πάει γρήγορα το παιδί του στον γιατρό και δεν μπορεί γιατί το κέντρο είναι απροσπέλαστο; Πρέπει σε όλους να γίνει κατανοητό ότι το νομοσχέδιο αυτό και οι περιορισμοί του δεν αφορούν εκείνους που συνέρχονται για να διαδηλώσουν ειρηνικά. Αφορούν εκείνους που κάθε φορά περιμένουν μια πορεία για να «τα σπάσουν» γιατί έτσι νομίζουν ότι θα διαμαρτυρηθούν. Αφορούν εκείνους τους λίγους που παρεμποδίζουν χιλιάδες να πάνε στις δουλειές τους, στο σπίτι τους ή να κάνουν τη βόλτα τους. Παραπέρα, θεωρώ ότι ο Υπουργός έκανε σημαντικά βήματα καλής θέλησης για να συμπεριλάβει τις ενστάσεις και τους προβληματισμούς της Αντιπολίτευσης, διότι αυτό άλλωστε απαιτούν και τα σοβαρά προβλήματα της κοινωνίας μας, διάλογο και συναίνεση. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τι κάνει αυτό το νομοσχέδιο; Πολύ απλά βάζει κανόνες. Γιατί δεν γίνεται να διαδηλώνουν τριάντα άνθρωποι και να κλείνει η οδός Σταδίου ή η πλατεία Συντάγματος. Γιατί δεν γίνεται να σπάνε και να καίγονται τα καταστήματα κάθε φορά. Σε τελική ανάλυση ποιος είναι ο θεσμικός ρόλος του Υπουργείου, κύριε Υπουργέ; Δεν είναι να προστατεύει τον πολίτη; Αυτό ακριβώς κάνει μέσω αυτού του νομοσχεδίου. Με ποιο τρόπο; Με το να ορίζει ένα διοργανωτή της συνάθροισης ο οποίος οφείλει να γνωστοποιεί τη συγκέντρωση στην Αστυνομία και παράλληλα να ορίζει διαμεσολαβητή ο οποίος να αποτελεί τον σύνδεσμο των αρχών με τον διοργανωτή. Καθιερώνει δηλαδή υποχρέωση επικοινωνίας μεταξύ διαδηλωτών και Αστυνομίας μέσω των δύο αυτών εκπροσώπων. Πού είναι το κακό; Το κακό είναι ότι βάζει τάξη. Και κάποιοι που έχουν περάσει τη ζωή τους στην απαξία και γενικά στις χύμα καταστάσεις δεν το θέλουν. Ας χαλαρώσουν, όμως. Διότι η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αποφασισμένη να επαναφέρει τη χώρα στην πρόοδο και στην ευημερία. Κύριε Πρόεδρε, κλείνοντας, θέλω να τονίσω ότι όσο προστατεύει η δημοκρατία το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, άλλο τόσο οφείλει να προστατεύει και το δικαίωμα του πολίτη να κινείται απρόσκοπτα στο κέντρο της πρωτεύουσας, του επαγγελματία να εργάζεται ανεμπόδιστα και του καταστηματάρχη να μη ζει με τον εφιάλτη μιας ακόμη διαδήλωσης που θα του κλείσει το μαγαζί. Τότε και μόνο τότε θα μιλάμε για πραγματική δημοκρατία. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 0.16΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα, Πέμπτη 9 Ιουλίου 2020 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, νομοθετική εργασία: συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις».