Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 66’ncı Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 1985 tarihli, darbe zihniyetiyle hazırlanmış YÖK Disiplin Yönetmeliği çerçevesinde her yıl binlerce öğrenciye soruşturma açılmakta ve disiplin cezaları verilmektedir. Bu durum hem öğrencileri hem de ailelerini mağdur etmektedir. Haklarında soruşturma açılan öğrencilerin çoğunun demokratik ve sosyal hak taleplerinde bulunanlar olması, söz konusu uygulamaların antidemokratik ve haksız olduğunu göstermektedir. Çağdaş demokrasilerde örgütlenme ve gösteri hakkı korunurken geleceğimiz olan gençlerin bu hakları kullanımından dolayı cezalandırılması, demokrasi ve hak mücadelesi adına hoş olmayan bir tablonun ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Bazı üniversite yönetimleri kinci ve keyfî tutumlar sergileyerek öğrencilerin cezalandırılması için özel çaba harcamaktadır. Bülent Arınç'ın Celal Bayar Üniversitesini 2010 yılı Aralık ayında ziyaretini protesto eden ve Rektör Profesör Doktor Mehmet Pakdemirli tarafından okuldan atılmakla tehdit edilen Erdem Özdemir'in daha sonra üniversiteden atılması ve mahkeme kararıyla tekrar okula dönmesi bu durumu en iyi şekilde özetlemektedir. Son iki yılda soruşturma açılan 7.043 üniversiteliden 4.602'sinin okuldan uzaklaştırıldığını, 55'inin atıldığı açıklaması öğrencilerin yaşadığı sorunun ciddiyetini ortaya koymaktadır. Bir hafta veya bir aylık uzaklaştırma alan öğrencilerin cezalarının infazının kayıt veya sınav tarihine denk getirildiği pek çok örnek bulunmaktadır. Böylelikle, kaydını yaptıramayan veya sınavına giremeyen öğrencilerin eğitimi dönem ve hatta bir yıla kadar uzamaktadır. Bu durum hem öğrencileri hem de ailelerini mağdur etmektedir. Disiplin cezaları, düşünce özgürlüğüne müdahale boyutuna gelmiştir. Marmara Üniversitesi öğrencisi Mikail Boz'un bir web sitesi için yazdığı yorumda üniversite yöneticilerini eleştirmesinden dolayı bir ay uzaklaştırma cezası alması, hem zorlama bir uygulama olduğunun hem de darbe yönetmeliklerinin darbe zihniyetleriyle birleşip demokrasi, hukuk ve insan haklarını nasıl ayaklar altına aldığının çarpıcı bir göstergesidir. Açılan disiplin soruşturmalarının ve verilen cezaların araştırılması, oluşan mağduriyetlerin tespit edilmesi ve bu mağduriyetlerin giderilmesi için gerekli önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasa’mızın 98'inci, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104’üncü ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılması için gereğini saygılarımızla arz ederiz. [[Malatya]] [[Bolu]] [[Gaziantep]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[İstanbul]] [[Çorum]] [[Balıkesir]] [[İstanbul]] [[Trabzon]] [[Kayseri]] [[Kocaeli]] [[Çanakkale]] [[Tekirdağ]] [[İzmir]] [[Adana]] [[İstanbul]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Hatay]] [[Burdur]] [[Kırklareli]] [[Aydın]] [[Eskişehir]] Millî Savunma Bakanlığının verilerine göre, 2002-2012 yılları arasında, askerlik görevi sırasında, 934 genç intihar ederek yaşamını yitirmiştir. İntiharlara ek olarak çok sayıda şüpheli ölümün yaşandığı da kamuoyuna yansımış durumdadır. Yaşam hakkının, TSK'da sıklıkla ihlal edildiği ortaya çıkmıştır. İnsan yaşamının korunması, Meclisimizin en temel görevleri arasında yer almalıdır. İntihar veya kaza sonucu yaşanan bazı ölümler, kamuoyu tarafından kuşkuyla karşılanmaktadır ve olayların üzerinin örtüldüğü, sorumluların korunduğu yönünde ciddi kuşkular vardır. Ölümler sonrası yapılan açıklamaların tatmin edici olmayışı ve çoğu zaman gerekli adli ve tıbbi incelemeler yapılmadan dosyaların kapatıldığı kuşkuları artırmakta ve güven duygusunu zedelemektedir. Bunlara ek olarak, aidiyet duygusunda da ciddi sorunlara yol açmaktadır. Artan kuşkular ve aidiyet duygusunda oluşan zedelenmeler, söz konusu ölümlerin ciddiyetle araştırılması gerektiğinin önemli göstergelerindedir. Maraş 5’inci Zırhlı Tugay 1’inci Mekanize Taburunda 8 Eylül 2011 tarihinde askerlik görevi sırasında Eren Özel'in öldürülmesi dikkat çeken olaylardan biridir. Özel'in katil zanlısı olarak yargılanan Ahmet Aktaş'ın lehine şahitlik yapan Uzman Çavuş Eyüp Işık'ın yalan beyanda bulunduğu gerekçesiyle hakkında görevi kötüye kullanmaktan ve yalan beyanda bulunmaktan dava açılmasına karar verilmesi başka davalarda duyulan şüpheleri haklı çıkaran bir örnek olarak karşımıza çıkmaktadır. 24 Nisan 2011 tarihinde Batman'da bir karakolda öldürülen ve katil zanlısı tutuksuz yargılanan Şahin Sevag Balıkçı'nın öldürülmesi gibi daha pek çok öldürülme olayının yaşanması, cinayetlerin nefret temelli olabileceğini göstermektedir. Öldürülen Balıkçı'nın Ermeni olması, 24 Nisan günü öldürülmesi dikkat çekicidir. Balıkçı'nın ölümü ilk olarak şaka amaçlı silah patlaması olarak kamuoyuna açıklanmıştır. Görevlilerin görmezden gelme tutumuna örnek bu olay, başka benzer olayların da incelenmesi gerektiğini göstermektedir. Söz konusu ölümlerin tamamı intihar olsa bile, son on yılda ayda ortalama olarak 8 askerin hayatını kaybetmesinin ciddiyetle incelenmesi gerekmektedir. Askerlik görevi süresi içinde yaşanan intiharların ve şüpheli ölümlerin araştırılması, ölümlerde sorumluluğu olan yetkililerin ve/veya faillerinin yargı karşısına çıkarılmayışının nedenlerinin tespiti ve bu tarz ölümlerin önüne geçilebilmesi için gerekli önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasa’mızın 98'inci, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104'üncü ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılması için gereğini saygılarımızla arz ederiz. 10/5/2012 [[Malatya]] [[Gaziantep]] [[Kocaeli]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Çorum]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[İstanbul]] [[Trabzon]] [[Kayseri]] [[Kocaeli]] [[Çanakkale]] [[Bolu]] [[Tekirdağ]] [[İzmir]] [[Adana]] [[İstanbul]] [[Hatay]] [[Hatay]] [[Burdur]] [[Kırklareli]] [[Aydın]] Artan benzin fiyatlarının etkisiyle araçlarda LPG (Likit Petrol Gazları) kullanım taleplerinin her geçen gün arttığını görüyoruz. Özel araçların büyük çoğunluğu ve ticari taksilerin hemen hepsi yakıt olarak LPG kullanmaktadır. LPG, benzin ve mazota göre daha ekonomik olduğu için tercih edilmekle birlikte, diğer yakıtlara göre daha ciddi risk taşıdığı bir gerçektir. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verileri, 2012 yılı Şubat ayı sonu itibariyle trafiğe kayıtlı 8 milyon 211 bin 44 adet otomobilin yüzde 40,3'ünün yakıt olarak LPG kullandığını belirtmektedir. LPG 'de en önemli unsur güvenlik ve kalitedir. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğünün 19/12/2011 tarihli ve 20195 sayılı Genelge’si, 22/3/2010 tarihli ve 3763 sayılı önceki Genelge’de belirtilen uygulamaya aykırı olarak, araç muayene istasyonlarında LPG ve CNG takılı araçlar için en geç bir önceki tarihe ait gaz sızdırmazlık raporu aranması zorunluluğunu kaldırmış, gaz sızdırmazlık raporu bulunmamasını ağır kusurdan hafif kusura dönüştürmüştür. Basında çıkan haberlerde LPG'li araçlarla ilgili yaralanmalı veya ölümle sonuçlanan kaza haberleri çok sık görülmeye başlanmıştır. Örneğin, LPG'li otomobil içinde kalan 3 ve 2 yaşındaki 2 çocuk, çakmakla oynarken araç alev alarak yanmış ve çocuklardan biri ölmüştü. Yine, on katlı apartmanın önünde park hâlinde bulunan LPG'li araç bir anda alevler içerisinde kalarak çevrede paniğe neden olmuş, zaman zaman yaşanan patlamalar ise bina sakinlerinin korkulu anlar yaşamasına sebep olmuştur. Ayrıca, basında çıkan bir habere göre, 1995-2001 yılları arasında LPG'ye dönüşüm yaptırmasına rağmen hâlâ LPG tanklarını yenilemeyen araç sayısının 350-400 bin arasında olduğunun tahmin edildiği belirtilmiştir. Patlama ve yangınla sonuçlanan, vatandaşlarımızın can ve mal güvenliğini tehlikeye sokan LPG'li araçların yol açtığı durumlarla ilgili olarak, uzmanlar aracılığıyla, nedenlerinin ve teknik boyutunun araştırılması, alınması gereken önlemlerin de detaylı olarak incelenmesi gerekmektedir. Bu nedenle Anayasa’mızın 98’inci maddesi ve TBMM İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince bir araştırma komisyonu kurulmasını saygılarımızla arz ederiz. [[İzmir]] [[Bolu]] [[Adana]] [[Gaziantep]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Çorum]] [[Trabzon]] [[İstanbul]] [[Eskişehir]] [[Balıkesir]] [[İstanbul]] [[Kayseri]] [[Kocaeli]] [[Çanakkale]] [[Tekirdağ]] [[İstanbul]] [[Hatay]] [[Hatay]] [[Burdur]] [[Kırklareli]] [[Aydın]] [[Kocaeli]] Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Sayın milletvekilleri, birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 66’ncı Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 21/2/2014 Cuma günü (Bugün) yaptığı toplantısında siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. 21/2/2013 tarihinde Bingöl Milletvekili İdris Baluken ve arkadaşları tarafından verilen (2668 sıra no. lu), “Yok olma tehlikesiyle karşı karşıya bulunan dillerin tespiti ve kayıt altına alınarak korunmasının” araştırılması amacıyla Türkiye Büyük Millet Meclisine verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin, Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 21/2/2014 Cuma günlü birleşiminde sunuşlarda okunması ve görüşmelerin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Adil Zozani, Hakkâri Milletvekili. Buyurun Sayın Zozani.
Değerli milletvekilleri, grubumuz adına vermiş olduğumuz Meclis araştırma önergesi üzerine söz almış bulunuyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Bildiğiniz üzere, Türkiye’de çok sayıda dil ve farklı lehçeler konuşulmakta ve bu diller ve lehçeler, maalesef, cumhuriyetin kuruluşundan itibaren konulan yasakçı uygulamalardan kaynaklı olarak, yok olma tehlikesiyle yüz yüze kalmışlardır. Örneğin, Anadolu coğrafyasında konuşulmakta olan Abazaca, Adigece, Kabartayca, Çerkezce ve Kürtçenin Zazaca lehçesi, maalesef günümüzde artık yok olma tehlikesi sınırına gelmiştir. Aynı şekilde Abhazca, Hemşince, Lazca, Pontus Yunancası, Romanca, Süryanice, Gürcüce ve Batı Ermenicesi de açıkça yok olma tehlikesiyle yüz yüze gelmişlerdir. Tüm bunların sebebi, cumhuriyet tarihi boyunca konulmuş yasakçı uygulamalardan kaynaklanıyor. 1915’ten itibaren başlayan bir yasaklama serüveninden söz ediyoruz. Türkiye’de “Türkçe” ve “Türk kültürü” olarak tarif edilen kültür dışındaki diğer kültürlerin, dillerin varlığı, cumhuriyetin varlığı açısından tehlike olarak görülmüştür. Bu anlayış Türkiye’yi, günümüz itibarıyla bölünme noktasına getirmiştir. Son dönemlerdeki yaygın bir söylemdir, “Farklı diller böler.” diye bir şey vardır, “Dil böler.” diye bir söylem vardır. Esasında bir yönüyle bir bölme faaliyeti var ama yasaklamaların Türkiye’yi böldüğünü ifade etmek gerekiyor, doğrusunun bu olduğunu ifade etmek gerekiyor. Türkiye’de Kürtlerin varlığı ya da başka kültürlerin varlığı Türkiye'nin bütünlüğü açısından neden tehlike olarak addedilmiş, bunu anlamak mümkün değildir. Esasında bir noktada anlıyoruz yani cumhuriyetin kuruluş felsefesi itibarıyla esin kaynağı olan Mussolini ve Hitler’den etkilenme, bir yasal doku ve yeni inşa süreci Türkiye’yi bu bu duruma getirdi. Dolayısıyla, Türkiye’nin bugün içinde bulunduğu sıkıntıların, yaşadığı sorunların, bu cumhuriyetin kuruluşunda etkili olmuş, özellikle 1924 sonrası etkili olmuş zihniyetin tezahürü olduğunu ifade etmek gerekir. Anadolu coğrafyasında, Mezopotamya coğrafyasında konuşulan farklı dillerin Türkiye’nin bütünlüğü açısından tehlike olarak görülmesi, böyle ifade edilmesi, bunun Türkiye’yi bölmeye dönük bir teşebbüs olduğunun, bu algının Türkiye’de yaşayan halklar içerisinde yaygınlaştırılmasının bir tek tarifi vardır; o tarif de faşizmdir. Evet, doksan yıl boyunca, maalesef, faşizan bir zihniyetin tezahürü olan uygulamalarla karşı karşıya kaldık. Sonucunda nereye geldik? Bu uygulamaların devamı durumunda, evet, Türkiye’nin bölünmesi kaçınılmaz olacaktır. İstediğimiz için değil, tersine, böyle bir şeyi arzu etmediğimiz için bunun altını özellikle çiziyoruz. Ama siz insanları özellikle dışlarsanız, Türk olmayana sürekli “Türk” derseniz, “Sen aslında bilmiyorsun, biz seni daha iyi biliyoruz, siz özbeöz Türk’sünüz.” derseniz bu insanlar da günün birinde gelir “Hayır, ben Türk değilim.” der, “Ben buyum.” der, “Kürt’üm” der, “Arap’ım” der, “Çerkez’im” der, “Laz’ım” der. Nihayetinde bugün size bu söyleniyor, Türkiye’de bu söyleniyor, itiraz bu noktayadır. Ama bu itirazlar her şekillendiğinde, her dile getirildiğinde, maalesef, maalesef, Türkiye’de yaşayan halklar içerisinde bir bölünme fobisi, bir bölünme sendromu yaygınlaştırılıyor. Tekrar ifade ediyorum, cumhuriyetin kuruluşundan bugüne kadar tezahür etmiş faşizan bir zihniyetin dışa vurumudur bu; bu söylem budur, bunun başka bir tarifi yoktur. Kürtler, kendi mücadeleleriyle Türkiye’de kendilerini kabul ettirdiler. Geldiğimiz nokta itibarıyla da Kürtler, esasında kimlik haklarını, dil haklarını istediklerini çok açık ve net ifade ediyorlar, bizler buralarda ifade ediyoruz. Bu mücadelenin sonunda, Türkiye’de yaşayan siyasetçilerin büyük çoğunluğunun ki egemen partilerin siyasetçilerinin, düzen partisi siyasetçilerinin çoğunun ulaştığı demokratik nokta şurası: “Türkiye’nin Kürt kökenli vatandaşları”, insanları kökenleriyle ifade etme. Bunu da söylerken, bu ifadeyi kullanırken de bu ülkede yaşayan Kürtlerin, Lazların, Çerkezlerin, Abazaların kimliğine bir lütufta bulunuyorlarmış gibi bir algı yaşıyoruz ama bilmeliler ki, herkes bunu bilmeli ki bizce de bir insanı kökeniyle ifade etmek, “şu kökenli, bu kökenli” demek, bir insana hakaretle eş değerdir çünkü Türkçede de yaygın deyimdir, halk deyimidir; “Aslını yitiren haramzadedir.” derler burada. Farkında olmadan bu hakarette de bulunuldu. Türkiye’de, Hükûmetin en son eriştiği nokta: “Kürtler kendi ana dillerinde özel okullar açabilirler.” Muhtemelen, Hükûmet sözcüleri buraya çıktığında, konuştuklarında bunun bir lütuf olduğunu ifade edecekler. Ya, siz doksan yıl boyunca bunu tahrip ettiniz, şimdi Kürtlere diyorsunuz ki: “Gidin, kendi paranızı verin, dilinizi öğrenmek istiyorsanız öğretin.” Yok öyle yağma! Nasıl tahrip ettiyse bu devlet bu dilin kökenlerini, bu dilin zenginliğini nasıl tahrip etmeye çalıştıysa, aynı şekilde, pozitif bir uygulamayla, bu dilin yeniden yeşermesi, yeniden canlanması için, devlet kamusal görevini yerine getirerek bunu karşılayacaktır, bunu yapacaktır. Özel okullarda, insanların paralarını ödeyerek öğrendiği bir dil değil, kamusal alanda, resmiyette varlığı kabul edilen bir dil olması gerekir Kürtçe’nin, bunu ifade ediyoruz. 21 Şubat vesilesiyle bunu tekrar size anımsatıyoruz. Bu konuda bizim böyle gizli saklımız yok, ajandaya koyduğumuz başka bir görüşümüz yok, çok açık ve net söylüyoruz. Türkiye’de Kürtlerin yaygın olarak yaşadıkları bölgede ana dilde, Kürtçe eğitim olacak; devletin bu bölgelerdeki hizmet dili Kürtçe olmak durumundadır. Bu kadar açık ve net söylüyoruz. Bunun dışında, ajandamızda başka bir şey yok, net konuşuyoruz. Siz de çıkarsınız, ya dersiniz ki “Bu bir haktır.” ya da -şimdiye kadar ifade ettiğiniz gibi- dersiniz ki “Bu bir bölme faaliyetidir.” Hangisini söyleyeceğinize şuradan bakacağız. Çok şey mi istiyoruz? Azerbaycan Anayasası’nın 45’inci maddesini size anımsatıyoruz. Azerbaycan Anayasası’nın 45’inci maddesi “Herkesin ana dilini kullanma hakkı vardır. Herkes istediği dilde eğitim ve öğrenim görme, sanatsal faaliyetlerle uğraşma hakkına sahiptir.” diyor. Azerbaycan Anayasası’nın 45’inci maddesini diyoruz, daha başka maddeler de vardır. Bu da daha dün kurulmuş ve sizlerin hâlâ burada tehlike olarak ifade ettiğiniz Suriye’deki 3 kantonun anayasası, tamamıyla Kürtçe metin ve orijinal; bunun da 9’uncu maddesini size anımsatıyorum. Bunun dışında, bizim istediğimiz, bizim üzerine vurgu yaptığımız başka bir konu yok. Kürtler bu coğrafyanın asli unsurları olarak kendi kültürlerini, dillerini özgürce kullanma hakkına sahip olabilmeliler. Bu, Türkiye’yi bölmeye götürecek bir argüman değildir; tersine, Anadolu ve Mezopotamya coğrafyasını bir bütün olarak güçlendirecek bir argümandır. Biz, bunu söylüyoruz. Bu Meclis araştırmasına da destek vereceğinizi umut ediyor, hepinize teşekkür ediyorum.
Biraz Kürtçe konuş ya, ana dil!
Teşekkür ediyorum. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Recep Özel, Isparta Milletvekili.
Tabii ki bir dilin, ana dilin serbestçe, özgürce konuşulabilmesi, yaşatılabilmesi, gelecek nesillere aktarılabilmesi ve bunun haklı mücadelesini yapmanın yanındayız ama ülkemizde hiç kimse şunu da inkâr etmesin: Daha on yıla kadar, AK PARTİ hükûmete gelene kadar nelerin yasak olduğunu şöyle zihnimizde bir canlandırırsak…
Vallaha kavga ede ede kazanmışız! Bugün de kimsenin lütfu değil Kürtlere. Sokakta, demokrasi mücadelesi!
…nelerin bu ülkede yasak olduğuna, nereden nereye geldiğimize bir bakarsak hakkı da teslim etmemiz gerektiğini sizlerle paylaşmak isterim.
Gelin, Anayasa’yı değiştirin! Kürtlere özgürlük!
Bir insanlık ayıbı olan, cezaevlerinde bir annenin çocuğuyla ana dilinde konuşması önündeki engeller bizim dönemimizde kaldırıldı. Ana dilde savunma bizim dönemimizde getirildi. Farklı dil ve lehçelerin öğrenilmesi önündeki engeller bizim dönemimizde kaldırıldı. Üniversitelerde bunlarla ilgili olarak çeşitli dil ve lehçelerdeki enstitüler kuruldu, seçimlik dersler getirildi. Farklı dil ve lehçelerde, başta TRT olmak üzere, yasak olan televizyon yayınları gerilerde kaldı, bir kanal sadece buna tahsis edilerek Kürtçe yayın yapar hâle getirildi. Şu anda Genel Kurul gündemimizde bulunan demokratikleşme paketinde de “x”, “q” ve “w” harfleri alfabemize dâhil ediliyor.
Allah razı olsun! Allah razı olsun!
Netice itibarıyla, AK PARTİ’nin bu alanda atmış olduğu ve atacağı adımlar reform niteliğindedir. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Hepinize saygılar, sevgiler sunuyorum efendim.
Teşekkür ediyoruz ama yasal olarak teslim edilmedi.
Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan…
Buyurun.
Sayın Başkan, müsaade ederseniz… Sayın hatip benim konuşmamı farklı bir mecraya çekti…
Fikirlerini söyledi efendim.
Ben 1915’ten süregelen uygulamalardan söz ettim. AK PARTİ’yi eleştirmişim gibi bir algı yarattı. Müsaade ederseniz, düzelteyim.
Hayır canım!
Hayır, olur mu canım! Düzeltme hakkı filan yok. Bak, şöyle…
Basbayağı bir şey vardır. Bu bir sataşmadır Sayın Başkan bu.
Sayın Zozani, siz çıktınız, on dakika fikirlerinizi…
Sayın Başkan, böyle güzel güzel başlayalım.
Anladım da…
Böyle bir uygulama o…
Ama İç Tüzük’te şöyle bir şey söz konusu değil Sayın Zozani, bir dinler misiniz önce?
Sayın Başkan, ben de diyorum ki İç Tüzük’te bu hak vardır. Ben de diyorum ki İç Tüzük’te hak vardır.
Hayır, öyle bir hak yok efendim. Hak nedir?
Benim konuşmamı yanlış aksettirdi, düzeltmek istiyorum diyorum.
Böyle bir düzeltme hakkınız yok.
Evet, Tüzük’te var.
Fikrini söylüyor…
Siz de bakın, ben de bakayım.
O zaman her konuşmacının hakkında diğer konuşmacı “Ben düzeltmek istiyorum…”
Olur mu öyle şey Sayın Başkan! Bakın, benim konuşmamı yanlış aksettirdi, düzeltme hakkımı kullanmak…
Sizin konuşmanızı yanlış aksettirmedi efendim. Çıktı, Sayın Recep Özel…
Ne dedi Sayın Başkan?
…ifade edebildiği kadarıyla…
Bir saniye… Hatırlıyor musunuz, ne dedi?
Efendim?
Ne dedi?
Neyi, ne dedi?
“Yanlış aksettirmedi.” diyorsunuz, ne dedi sayın hatip?
Kendi fikirlerini söyledi. Neyi yanlış aksettirdi, siz izah edin. Size nerede sataştı, sizin konuşmanıza?
Benim ağzımdan bir tek kelime “AK PARTİ” çıkmadı, herhangi bir partinin adını telaffuz etmedim.
Ee, tamam, kendi fikrini söyledi zaten, ben de onu söylüyorum.
Bakın, dedi ki: “Burada konuşan hatip bize haksızlık etti, biz devrim yaptık.” Ben de diyorum ki, ben öyle bir şey demedim, düzeltme hakkımı kullanıyorum. Niye uğraşıyoruz ki?
Sizin öyle söylediğinizi söylemedi ki zaten.
Öyle dedi Sayın Başkan.
Hayır, lütfen, tutanakları getirteyim ben.
O zaman dinlememişsiniz siz!
Dinlememiş olabilirim, tutanakları getirteceğim o zaman.
Hayır, Sayın Başkan dinlememişsiniz siz bu konuyu.
Dinlemediysem tutanakları getirteceğim.
Tutanakları getirtsin…
İki dakikayı kullanırım, erken geçer bu iş ama derseniz, on dakika burada ayakta beklerim, başlatamazsınız.
Bekleyin isterseniz, siz bilirsiniz yani. Tutanakları getirteceğim…
Ama, bu benim bilip bilmemem değil, tüzüksel hakkımı kullandıracaksınız. Böyle şey mi olur?
Sayın Zozani, Tüzük’te böyle bir hak yok.
Var, evet, düzeltme hakkı diye var İç Tüzük’te
Size sataşma varsa… İç Tüzük’ü açıp okurum efendim. Ben konuşmayı dinledim sonuna kadar, ifade edebildiği kadarıyla, partisinin iktidara geldiği günden bu tarafa yaptıklarını anlattı, anlatmaya çalıştı.
Giriş cümlesi de şu şekildedir Sayın Başkan…
Lütfen, Sayın Zozani…
Giriş cümlesinde diyor ki: “Sayın hatip bizim görüşlerimizi yanlış aksettirdi…”
Hiç onu demedim ki! Hiç öyle bir şey demedim ben ya!
“…bizim yaptığımız uygulamaları görmezden geldi.” Ben de diyorum ki: Böyle bir şey yok.
Sayın Zozani, tutanakları getirtip okuyacağım, ona göre…
Bekliyoruz Sayın Başkan.
Başkanım, Zozani “Kurt” iken çok mülayimdi, “Zozani” oldu; yaylı oldu, sert oldu!
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Engin Altay, Sinop Milletvekili.
“Olağanlaşmayı, normal süreci, tarihsel gelişimi, akışı biz yaptık.” demek huyu geçmiş siyasetçilerde de çok vardı. Türkiye 12 Eylül faşist diktatörlüğünün ve onun sonrasında gelen cunta Anayasası’nın tahribatını yıllar içinde kademe kademe aşıyor, aşmaya da devam edecek. Yani bir darbe olmuş, Türkiye’de anayasa rafa kaldırılmış, Kürtlerle ilgili de, Türkiye’nin bütün toplum kesimleriyle ilgili de, ezilen kesimlerle ilgili de kimi insanlık dışı, hukuk dışı kararlar, kanunlar yürürlüğe konulmuş; sonrasında da demokratikleşmeye geçiş süreci içinde, birçok konu belli bir noktaya gelmiş ama o zaman işi başa almak lazım. Yani, mağara devrine kadar gidip bu topraklarda hüküm süren herkesin döneminde yapılan değişiklikleri onlara mal etmek lazım. Yani şunu demek istiyorum: Tarihsel süreç ve akış içerisinde toplumlar değişirler, dönüşürler ve yenileşir. Bu süreç içerisinde Türkiye’de demokrasinin gelişmesi hepimizin, herkesin dileğidir. Sayın milletvekilleri, boş koltuklara konuşmak hiç sevmediğim bir iştir, onun için de kısa keseceğim. Barış ve Demokrasi Partisinin Türkiye’de kaybolan dillerin araştırılması, tespit edilmesi, kayıt altına alınması ve korunmasını sağlamak amacıyla verdiği Meclis araştırması önergesi bizce de makuldür, doğrudur, olması gerekendir. Zira dil, insanlık ailesinin en büyük zenginlik kaynağıdır. Bugün, gerçekten, dünyada, önergenin başlığında da olduğu gibi, ben tam rakamı bilmiyorum ama iddia, 2.500 dil kaybolma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bu, normal olan, normal düşünen, sağlıklı düşünen hiçbir insanın “Olsun canım.” diyebileceği bir mesele de değildir. Hiç şüphesiz bütün diller, dünyadaki bütün diller korunmalı, yaşatılmalı, gelecek kuşaklara da kullanılabilecek nitelikte aktarılmalıdır. Bunda Cumhuriyet Halk Partisi olarak hiçbir tereddüt duymuyoruz ama bu coğrafyada, bu topraklarda yaşanan sorunları cumhuriyete mal etmek -sayın milletvekilimizin biraz önce yaptığı gibi- çok insaflı bir yaklaşım olmaz. Türkiye’de tebaadan millete geçişin çok kolay olmadığı bir gerçektir ve hepimiz, tarihe baktığımız zaman keşke yaşanmasaydı dediğimiz yüzlerce olay biliriz. Biz de biliriz, bizden önceki kuşaklar da bilir, ondan önceki kuşaklar da bilir. Bizden sonraki kuşaklar da yani yirmi yıl, otuz yıl sonraki kuşaklar da örneğin, şu Gezi olaylarıyla ilgili, Hükümetin tutumuyla ilgili olarak, kaybedilen canlarla ilgili olarak “Keşke olmasaydı.” diyecekler, sizin çocuklarınız da diyecek. Toplum böyle bir şeydir, insanlık böyle bir şeydir. Bu bakımdan, olaylara bu çerçevede de bakmak lazım. Gerekçede kırılgan dilleri, tehlikede bulunan dilleri, ciddi tehlikede bulunan dilleri, son derece tehlike altında bulunan dilleri, kaybolmuş dillerin hepsini yazmışlar -bizim Gürcüceyi oraya koymamışlar ama- sonra da Türkiye’de Kürtçe, Arapça, Gürcüce, Lazca, Adigece, Boşnakça gibi dillerde de eğitim öğretimin yapılmadığını söylemişler. Gene, Barış ve Demokrasi Partisinin bu Parlamentoda sanıyorum bir altı yedi ay ya da bir yıl önce benzer mahiyette bir grup önerisi olduğunda orada “Newroz” kelimesinin bir dilekçede “çift v” ile yazıldığı için valilik tarafından kabul edilmediğini sayın milletvekilimiz söylemişti. Ben de keşke gitseydin, hükûmet konağındaki tuvaletin önünden “WC” tabelasını götürüp valinin kafasına atsaydın demiştim. Şimdi, arkadaşımız da “w”, “q…” Neydi diğeri Recep?
“X…”
“X” harflerinin önümüzdeki hafta gelecek teklifle şeye alınacağını söyledi. Türkiye’de, Başbakanlık dâhil “www. basbakanlik. gov. tr” diye kullanılan bir şeyi şimdi “Biz bunu yapıyoruz.” diye getirmenizin hiçbir anlamı yoktur. Elbette, bu topraklarda şu veya bu noktada kullanılan, var olan, geçmişte var olmuş, hatta önergedeki kaybolmuş Kapadokya Yunancası dâhil -yani tümüyle kaybolmuş Kapadokya Yunancası dâhil- bütün dillerin canlandırılması, kullanılması, geliştirilmesi insan olmanın temel gereğidir. Olaya bakış açımız da budur, bunu böyle düşünüyoruz. Bu Parlamentoda çok değişik konularda kurulmuş, çalışmış araştırma komisyonları var. Bu komisyonlar genel olarak çok verimli sonuçlar elde edemediler ama hiç değilse yaşanan sorunun kamuoyu gündeminde sıcak tutulması, canlı tutulması sağlandı, buna bir katkısı olur diye de düşünüyorum. Bu çerçevede, Türkiye’de kırılgan, tehlikede olan, ciddi tehlikede olan, son derece tehlikede olan ve kaybolan dillerle ilgili bu Parlamentonun bir araştırma komisyonu kurması hakikaten gereklidir; bu coğrafyada bizden sonra yaşayacak kuşaklara bırakacağımız çok güzel bir miras olur. Bu anlamda, Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun önerisinin lehinde oy kullanacağımızı belirtiyor, Genel Kurula saygılar sunuyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Tülay Selamoğlu, Ankara Milletvekili.
Biliyorsunuz, Türkiye Cumhuriyetinin resmî dili Türkçe’dir ama bu dilin dışında, Türkiye’de yaşayan dillerin hayatına devam etmesi, gelecek nesillere aktarılması, kuşaklara aktarılması adına bu dillerin korunması gerekiyor ve biz bu çalışmaları yaptık. Neler yaptık? Türkiye’de yaşayan diller enstitüsü kuruldu. Mardin Artuklu, Bingöl, Van Yüzüncü Yıl, Siirt ve Dicle üniversitelerinde Türkiye’de yaşayan diller enstitüsü kuruldu. Mardin Artuklu Üniversitesi, 2009’da ilk kurulan üniversite; Bakanlar Kurulu kararıyla Kürt dili ve kültürü, Süryani dili ve kültürü, Arap dili ve kültürü yüksek lisans programları açtı. Bingöl Üniversitesi, 2011’de Resmî Gazete’de yayımlandıktan sonra öğrencilerini 2012 yılında aldı; Kürt Dili ve Kültürü Ana Bilim Dalı ve Zaza Dili Ana Bilim Dalını açtı. Aynı şekilde, Van Yüzüncü Yıl, Siirt Üniversitesi ve Dicle Üniversitesi... Ayrıca, Muş Alparslan Üniversitesinde bir lisans ve bir yüksek lisans programı açıldı; Fen Edebiyat Fakültesi altında açılan Kürt dili ve edebiyatı lisans bölümü ve yüksek lisans olarak da Kürt dili ve kültürü yüksek lisans bölümleri açıldı. Bu arada, seçmeli ders olarak okullarımıza diller girdi, istediğiniz dil. Bu dillerin yaşatılmasında özellikle okutman sorunu vardı. Mardin Artuklu Üniversitesi Sertifikalı Kürtçe Okutman Adayı Yetiştirme Kursu açtı. Özellikle, nüfusa oranına baktığımızda dillerin, nüfusla beraber bu dillerin gelişmesi için her türlü desteği verdik. UNESCO’nun Türkiye için planladığı herhangi bir dil planlama, bir dil koruma programı yok ama kaybolmakta olan diller var. En yakın zamanda kaybolan bir dil var; Ubıhça. En son, Hacıosman Köyü’nde, Marmara Denizi kıyısında konuşulan bir dildi. 1992 yılında son konuşan kişi vefat ettiğinde, Ubıhça’yı kaybettik. Ama, bunun dışında, az konuşulan, yeni nesillerin bilmediği diller var; bunları geliştirmek adına kursların açılmasına izin verildi. Bir dilimiz daha var, çok eski bir dile sahibiz biz: Türk İşaret Dili. Türk İşaret Dili… İbni Battuta da seyahatnamesinde diyor ki: “14’üncü yüzyılda medreselerde işaret diliyle eğitim yapılabiliyordu.” Yani bir bilim diliydi. Osmanlıya bakıyorsunuz, Osmanlıda, saray da dâhil, işaret dili okulları var. Ama, 1950 yılında bu dil de yasaklanıyor ülkemizde ve biz, yine AK PARTİ olarak 2005 yılında kaybolmaya yüz tutan bu dili de kurtarmak adına sahip çıktık, Türk İşaret Dilinin serbest olmasını sağladık. İlk sözlüğümüzü 2011 yılında çıkardık, birçok dil gibi işaret dilinin de korunmasını ve gelecek nesillerde kullanılmasını sağladık. Ama, özellikle bir şeyi kaybediyoruz bu dönemde; gönül dilini kaybediyoruz, gönül dilini kaybettirmeye çalışıyoruz. Bu millet, binlerce yıl birlikte yaşamış, değerleri ortak olmuş bir millet. Bu milletin gönül dilini kaybetmemesi adına hep beraber, el birliğiyle çalışacağız. Çünkü, diyor ki Hazreti Ali: “Aynı dili konuşan değil, aynı duyguları paylaşanlar anlaşabilirler.” Bizim millet olarak aynı millî duyguları paylaştığımıza inanıyorum. Hepinizi sevgiyle, saygıyla selamlıyorum.
Karar yeter sayısı istiyoruz.
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisini oylarınıza sunacağım, karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur, birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 66’ncı Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi öneriyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Öneriyi kabul edenler... Kabul etmeyenler... Sayın milletvekilleri, karar yeter sayısı yoktur. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 66’ncı Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. Barış ve Demokrasi Partisi Grubu önerisinin ikinci oylamasında da karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi öneriyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Öneriyi kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, öneri kabul edilmemiştir. Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 21 Şubat 2014 Cuma günü (bugün) yaptığı toplantısında siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük'ün 19'uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. Saygılarımla. Türkiye Büyük Millet Meclisi gündeminin “Genel Görüşme ve Meclis Araştırması Yapılmasına Dair Öngörüşmeler” kısmında yer alan Adana Milletvekili Ali Halaman ve arkadaşlarının (10/91) esas numaralı, narenciye üreticilerinin sorunlarının araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla verdiği Meclis araştırması önergesinin 21 Şubat 2014 Cuma günü (bugün) Genel Kurulda okunarak görüşmelerinin bugünkü birleşiminde yapılması önerilmiştir. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Ali Halaman, Adana Milletvekili.
Tarım, narenciye, çiftçilik, hayvancılıktan dolayı vermiş olduğumuz Meclis araştırma önergesi hakkında söz almış bulunmaktayım. Yüce heyetinizi saygı sevgiyle selamlarım.
Sayın milletvekilleri, lütfen… Salonda uğultu var.
Bugün, burada tarımı konuşmak cidden zor çünkü müthiş bir kuraklığın yaşandığı bir dönem. Dolayısıyla, tarım ne kadar bilimsel, teknolojik olarak yapılsa da tarımın direkt iklim şartlarıyla ilgisi var, bundan dolayı tarım uzun dönemdir iyi gitmiyor. Tarım, ülke için önemli olduğu kadar, insanlık için de önemli bir sektördür. Ülkemizin önemli bir kısmı tarımla uğraşmakta, büyük bir kısmı da tarımda çalışmaktadır. Bu nedenle, tarım sektörüne sadece ekonomik anlamda kâr ve zarar noktasından bakmaktan ziyade, tarıma sosyal ve ekonomik açıdan ayrı bir gözle bakmak daha doğru olur. Son zamanlarda, özellikle bugünkü iktidar döneminde yani on iki on üç yıllık dönemde, tarımın gayrisafi millî hasılaya katkısı düşük tutulmuş, tarımsal ihracatımız tarımsal ithalatımızı karşılayamaz duruma gelmiş, ekilen ve biçilen tarımsal araziler azalmış, tarım toprakları terk edilmiş, tarımdan kaçış hızlanmış, tarımda çalışanların sayısı düşmüş, köylerimiz boşalmış, çiftçimizin, köylümüzün geliri her geçen gün azalmış, dolayısıyla borç batağına sürüklenmiş; Hükûmet, tarımı yokluğa, çaresizliğe mahkûm etmiştir. Tarım sektöründe binlerle ifade edilen kişi işini kaybetmiş, tarımdan kopmuş ve kırsaldan şehre doğru bir kaçış başlamış. Ek olarak bunlar devlete yük getirmiş, bütçesini yükseltmiş. Tarımsal girdi fiyatları aşırı şekilde artmış olup çiftçilerimiz gübre alamaz, arazisini yeterince ekemez, işleyemez duruma gelmiştir. Dolayısıyla, ilaç ve akaryakıt fiyatlarının artışı önlenememiştir Hükûmet tarafından. İcraların sürekli arttığı, iflasların tarım kesiminde sürekli yoğunlaştığı, problemlerin çığ gibi büyüdüğü bir dönemi yaşarken mevcut Hükûmet tarım kesimine duyarsız kalmakta. Nüfusun yaklaşık üçte 1’ini oluşturan tarım kesimindeki insanlar, tarım kredi kooperatifleri, Ziraat Bankası ve arada merdiven diplerinde tefecilik yapan insanlara teslim edilmiştir. Son günlerde yine tarımda, özellikle narenciye bahçelerinin durumu… Hem kuraklıktan kaynaklanan hem fiyatlardan kaynaklanan nedenlerle narenciye piyasası oluşmamıştır. Narenciye sürekli olarak bundan on-on iki sene önce alanını geliştirirken piyasa fiyatları oluşmadığı için, bundan dolayı narenciye alanları eskiye göre hem dönüm olarak düşmüş hem kalitesi düşmüş hem de üreticiler mallarını satamaz hâle gelmişlerdir. Aynı narenciye de olduğu gibi Giresun’daki fındıkçılar taban fiyatını düşük bulmuşlar, Nevşehir’de yine patates üreticileri, dondan dolayı suni bir fiyat artışı olmasına rağmen, elektrik, su paralarını ödeyemez hâle gelmişlerdir. Mersin’deki, Bolu’daki, Antalya’daki emek verdikleri ürünlerini satamayan çiftçiler, zaman zaman sebze noktasında da Bakanlığa, Tarım Bakanlığına, dolayısıyla Türkiye Büyük Millet Meclisine sürekli sitem etmişlerdir. Tarım sektörü ülkemiz için hayati önemi olan bir sektör. Neden önemlidir? Çünkü, halkımızın yaklaşık yarısı kırsal alanlarda yaşamakta; yarıdan çoğu, doğrudan ve dolaylı olarak tarımla geçinmektedir. İmalat sanayisinin, enerjinin, ulaştırma ve hizmet sektörünün tarım için çok büyük önemi vardır. Sanayimizin yarıya yakın bir bölümü tarımdan girdi sağlamaktadır. İç ticaretin en önemli unsuru tarımsal alışveriştir. İhracatımızın yüzde 10’u tarımdan kaynaklanır. Tarım sektöründe yaşanan sorunlara rağmen, sektör, halkımızın gıda, giyim ihtiyaçlarına yönelik elinden geldiği kadar gayret gösterip imkânsızlıklara rağmen o sektörlere ham madde yetiştirmek için uğraşmaktadır. Bu başlıklar, bir ülkede sosyal dengelerin korunmasında ve kalkınmanın sağlanmasında en önemli temel konulardır. Son on iki yıllık dönemde, AKP iktidarı, seçimlerden önce çiftçiye vaatte bulunarak “IMF dayatmasına son vereceğiz. Kotayı kaldıracağız. Herkes toprağına dilediği ürünü ekecek.” dedi ama şekerde, tütünde, pancarda kotayı kaldırmayı bırak, bunların kotasını yükseltti. Şimdi, haşhaş ekimi vardı eskiden onu da bu dönemde yasak ettiler. Köylünün ve çiftçinin tüzel kişiliklerini bu Büyükşehir Yasası’ndan dolayı yok ettiler. Bu memleketin her tarafında sulama birliklerini ticari birlikler hâline dönüştürüp sırf çiftçiden -ürününden- yüksek fiyatla sulama parası toplayarak çiftçinin, kuraklığa rağmen,, susuz kalmasına vesile oldular. Tarım il ve ilçe müdürlüklerini dosya toplayan, dosya takip eden bürokratik kurumlar hâline getirdiler. Ziraat Bankası, tarım kredi kooperatifleri ticari bankalara dönüştü. Dolayısıyla, bu ticari bankalardan faydalanamayan, yüksek faiz ödeyen çiftçi dara düştü, kendi hâlini ileriye taşıma noktasında sıkıntılı oldu. Devasa tarımsal kuruluşlar vardı. Son zamanlarda, özellikle on yıllık dönemde tarım işletmelerini; TİGEM, Çukurova Tarım İşletmesi, FİSKOBİRLİK, TARİŞ, ÇUKOBİRLİK, ANTBİRLİK, bunları bu Hükûmet döneminde özelleştirip sattılar. Çiftçinin, tarımın kırk elli yıllık birikimleri heba edildi. Dolayısıyla, gübre fabrikaları Türkiye’de en çok tarıma dayalı hizmet verirken bu “özelleştirme” dedikleri kavramla bütün gübre fabrikalarını satarak çiftçiyi ithalata mahkûm ettiler. Dolayısıyla, gübre fiyatlarının yükselmesi, ilaç fiyatlarının yükselmesi önlenemiyor. Bu önlenemeyen fiyatlar karşısında, yaşanan kuraklıktan dolayı çiftçimizin içine düştüğü durumu Bakanlık olarak, Hükûmet olarak ciddiye alıp ilgilenmenizi bekler, hepinize saygı sevgiler sunarım.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Hüseyin Samani, Antalya Milletvekili.
Benden önceki hatip konuşmasının giriş kısmında ve devamında narenciye üreticilerinin sorunlarından daha çok, genel bakış açısıyla, ülkenin tarımıyla ilgili meselelere değindi. Ben de dolayısıyla, o genel kısmı farklı açıdan giriş kısmında ele almak istiyorum. Öncelikle, üretim olarak ülkemizin önemli bir kesimini ilgilendiren, tüketim anlamında da ülkemizin tamamını ilgilendiren son derece önemli bir sektör olan tarım sektörüyle ilgili konuşuyoruz. Narenciye üreticilerinin sorunlarına girmeden tarımla ilgili genel bakış açısına baktığımız zaman, tarımsal gayrisafi millî hasıla 2002 yılında 36 milyar TL iken bugün 112 milyar TL’ye ulaşmıştır. Kişi başı tarım sektöründeki gelir 1.064 dolardan bugün 3.600 dolara çıkmıştır. Sanırım, 3.600 dolar 1.064 dolardan daha fazlar bir gelirdir. Tarımsal ihracat 4 milyar dolardan 16 milyar dolara çıkmıştır. “Tarım çok kötü gidiyor.” dediğimiz zaman 16 milyar doların 4 milyar dolardan daha küçük olduğunu söyleyebilmeliyiz. Yine, 2002 yılında dünyada 11’inci büyük tarım ülkesiyken bugün dünyada 7’nci büyük tarım ülkesi hâline geldik. Eğer tarımda her şey kötü gidiyorsa 7, 11’den daha sonraki bir rakam olmalı. Yine, Avrupa’da 4’üncü sıradaki tarım ülkesiyken bugün Avrupa’da 1’inci sırada tarım ülkesi hâline geldik. Bu rakamlara baktığımız zaman, tarım hakkındaki konuşmaların verilere dayalı olması gerektiğini bir kez daha hatırlamamız gerekiyor. Çünkü biraz önceki hatip de ifade etti, tarım sektörü her türlü iklim olayından etkilenen, soğuktan, sıcaktan, kuraklıktan, dondan etkilenen, rüzgârdan etkilenen bir sektör ve üreticiler, aynı zamanda, bu meteorolojik olaylarla da bir anlamda mücadele ediyor. Bu zor şartlarda mücadele eden insanların ilgilendiği bu sektörle ilgili konuşurken duyarlı konuşmamız gerektiğini düşünüyorum. Yine, biraz önceki hatip ifade ettiler, dediler ki: “Üreticiler yüksek faiz altında eziliyor.” Bunu söylemek için 2002’den önceki tarımsal kredi faizlerine bakmamız gerekmekte. 2002 yılında yüzde 59 faizle kredi kullanırken üreticiler, bugün yüzde sıfır ile yüzde 7 faiz arasında kredi kullanabilmekte. Eğer “Yüksek faiz altında eziliyor.” diyorsak yüzde sıfır ila yüzde 7 faizin yüzde 59 faizden daha yüksek olduğunu söylüyor olmamız lazım. Yine, 2002’den önce baktığımız zaman, Ziraat Bankasında, tarım kredi kooperatiflerinde, genel olarak baktığımız zaman, kredilerin geri dönüş miktarının bazen yüzde 38’lere kadar düşmüş olduğunu görüyoruz. Oysa bugün geriye dönüşleri yüzde 98 oranındadır. Eğer bugün yüzde 98’i ödeyebiliyorsa demek ki 2002’ye göre, çok daha, üreticinin bu anlamdaki ödeme gücünün arttığını ifade edebiliriz genel manada. Bunları ifade ettikten sonra tarım sektörüyle ilgili, yine, tarım sektörü, 1960 yılından sonra, elli üç yıldan bu tarafa, 1955 ve 1960 yıllarında üst üste büyümüş ve bu süreç içerisinde üst üste altı yıl sürekli büyüyen sektör hâline gelmiştir. Konuyla ilgili meseleye gelince: Ülkemizde turunçgiller dünyada olduğu gibi üretim miktarı ve ihracat hacmi bakımından büyük bir potansiyele sahiptir. Ülkemizde üretilen turunçgillerin çoğunluğu yurt içinde tüketilirken yaklaşık yüzde 33’lük bir kısmı ihraç edilmektedir. Ülkemiz 2001 yılı turunçgiller üretimi 2 milyon 478 bin ton olarak gerçekleşmiş olup bunun 2013 yılı için 3 milyon 681 bin ton olarak gerçekleştiğini ifade edebiliriz. Turunçgiller üretiminin yaklaşık yüzde 48’ini portakal oluşturmaktadır. En az üretilen ürün greyfurt olmasına karşın, son yıllarda oluşturulan plantasyonların üretime geçmesiyle bu üründe de üretim artışı görülmektedir. Ülkemiz 2002 yılında 812 bin ton turunçgiller ihraç ederek 344 milyon dolar döviz girdisi sağlarken 2012 yılında 1 milyon 267 bin ton karşılında 998 milyon dolarlık döviz elde etmiştir. Ülkemizin turunçgiller ihracatında başta gelen ülke Rusya Federasyonu’dur, bunu Irak, Romanya, Ukrayna ve Suudi Arabistan gibi ülkeler takip etmektedir. 2002 yılı portakal ihracatımız yaklaşık 190 bin ton olup değer olarak ise 56 milyon dolara tekabül ederken 2012 yılı verilerine baktığımızda 327 bin tona karşılık 230 milyon dolarlık döviz sağlanmıştır. 2002 yılı mandarin ihracatımız miktar olarak 269 bin ton olup buna karşılık değer olarak ülkemize 86 milyon dolarlık döviz girdisi sağlarken 2012 yılı verileri ışığında 406 bin tona karşılık 393 milyon dolarlık döviz sağlanmıştır. 2002 yılı limon ihracatımız miktar olarak 239 bin ton olup değer olarak 85 milyon dolara tekabül ederken 2012 yılı verilerine bakıldığında 367 bin tona karşılık 266 milyon dolarlık döviz girdisi sağlanmıştır. Narenciye üretiminin artırılmasına yönelik olarak Tarım Bakanlığımız birçok faaliyet yürütmektedir. Bunların başında sertifikalı fidan desteği, danışman desteği, diğer hibe destekleri gelmektedir. Gerek meyvecilik alanında gerek sera alanında aslında üreticiye en önemli desteklerinden bir tanesi de TARSİM sigorta desteğidir. Sigorta yaptıran üreticinin priminin yüzde 50’sini devlet ödemektedir; bu, önemli bir destektir. Yine, ülkemizde ürün konseyleri hazırlık çalışmaları 2003 yılında etkin olarak başlamış, 2005 yılından sonra da daha da hızlanmıştır. 2006 yılında çıkarılan 5488 sayılı Tarım Kanunu’nun 11’inci maddesiyle ürün konseyleri kurulmasına yasal zemin hazırlanmış, yasanın çıkarılmasından sonra hazırlanan Ulusal Turunçgil Konseyi Kuruluş ve Çalışma Esasları Hakkında Yönetmelik 5 Nisan 2007 tarih ve 26484 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Kısacası, narenciye üretimiyle ve diğer tarım üretimiyle ve üreticilerin sorunlarıyla ilgili, Tarım Bakanlığı, bu süreç içerisinde önemli çalışmalar kaydetmiştir ve bu süreç içerisinde önemli mesafeler alınmıştır diyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan, hatip, kendisinden önce konuşma yapan milletvekilimizin sözlerini anlamından saptırarak ifade etmiştir. Dolayısıyla, faiz oranının soyut bir şekilde 2002 yılıyla mukayesesini yapmak, bu değerlendirmeyi sağlıklı yapmak anlamını taşımıyor. Dolayısıyla, anlamından saptırdığı için, milletvekilimize, bu bakımdan, sataşmadan dolayı söz vermenizi istirham ediyorum.
Tarım Bakanlığı ancak bandrol ihalesiyle uğraşır, bandrol.
Sayın Halaman, sataşma nedeniyle iki dakika söz veriyorum. Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Şimdi, ben tabii, bu narenciyeyi çok daha teferruatla anlatabilirim. Narenciyede Türkiye’nin payı şu an dünyada yüzde 3. Türkiye’deki rekolte bugünün şartlarında çok aşırı da değil, son zamanlarda kuraklık da yaşandığı için yani portakal dalında 20 kuruşa, limon dalında en fazla 30-35 kuruşa satıldı. Benim narenciye bahçem de var -100 dönüm- 20 kuruş verdikleri için vermedim. Şimdi, “Ziraat Bankasındaki faizler” diyerek arkadaşımız bir anlatmada bulundu. Ziraat Bankasındaki faizler: Çiftçi girdiğinde, Ziraat Bankası, tozundan bile, para saymasından bile faiz alıyor ya! Rakam olarak gösterdiğiniz yani “yıllık yüzde 5-6” dediğiniz faiz, masraflarını, sigortasını koyduğunuzda aylık yüzde 5 yapıyor. Ya, bu memlekette narenciye 3 yere satılır: Bir, Ukrayna’ya satılır. Ukrayna’ya kavgadan, gürültüden kimse mal götürmüyor. Biraz Irak’a satılıyordu, Suriye’ye satılıyordu, uyguladığınız dış politikadan dolayı kimse oraya narenciye de satamıyor, yolda tırlar bekliyor. Rusya’ya bir miktar limon satılıyordu. Limonda, zaten, Tarım Bakanlığı Rusya’nın yazışmalarına cevap vermediği için, tırlar kapıda bekledi, hep geri döndü. Neresi iyi ya! Yani narenciye ile ilgili son on iki senedir… Ben 2002 yılında 500 liraya sattığım portakalı bugün 20 kuruşa satamıyorum. Yani el insaf! Dolayısıyla, iktidar milletvekilleri; bakanlarınıza, genel müdürlerinize, neyse, tarım il, ilçe müdürlüklerinize söyleyin de faizi biraz daha düşürün, çiftçiyi biraz daha iyileştirme noktasına getirin.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Vahap Seçer, Mersin Milletvekili.
Bugün günlerden Cuma. Normalde, Parlamento cuma günleri mesai yapmıyor ancak seçim öncesi ivedilikle çıkması gereken yasalardan dolayı mesai yapıyoruz, buna rağmen, milletvekilleri bu işe pek ilgi göstermiyor. Özellikle iktidar milletvekillerinin karar yeter sayısı bulmakta zorlandığını düşünürsek, bugün Parlamento çalışmalarının çok faydalı olduğunu söylemek herhâlde doğru olmaz. Grup önerilerinden sonra torba yasa gelecek. Torba yasada da birçok değişik konuyu ilgilendiren önemli düzenlemeler var ama yine herhâlde o düzenlemeler konuşulurken boş koltuklara hitap etmek zorunda kalacak hatipler, karar yeter sayısı bulmakta zorlanacağız. Değerli arkadaşlarım, narenciye üretimi, Türkiye’nin içinde bulunduğu iklim kuşağı, coğrafyası düşünüldüğünde üretim potansiyeli açısından, hem miktarı hem de parasal değeri açısından ve sosyolojik faydaları açısından önemli bir üretim kalemi. Benden önce söz alan milletvekili arkadaşlarım -Sayın Ali Halaman, Sayın Hüseyin Samani- narenciye üretiminin yoğun yaşandığı bölgelerin milletvekilleri; biri Antalya, biri Adana, ben de Mersin Milletvekiliyim. İşte bu hinterlantta gerçekten büyük sorunların yaşandığı hem AKP milletvekili hem MHP milletvekili hem de CHP milletvekili olarak çok net gördüğümüz konular ve bu Meclis kürsüsünden de bunları anlatmaya çalışacağız. Türkiye’de yaklaşık 30 binin üzerinde çiftçi narenciye üretimiyle uğraşıyor. Türkiye’nin diğer üretim kalemlerini de düşündüğünüz zaman yaklaşık 1,3 milyon dekar alanda bu üretim yapılıyor, fena bir rakam değil dünya üretimine de baktığınız zaman. Bunun tabii parasal karşılığı da önemli. Türkiye yılda yaklaşık olarak 4 milyon ton narenciye üretiyor ancak bunun 1,5 milyon tonunu ihraç edebiliyor -yıllara göre değişmek kaydıyla- ve toplamda yaş sebze meyve ihracatımızı 3,5 milyar dolar olarak düşünürsek 1 milyar doları da narenciye üretimine tekabül ediyor. İşte, baktığınız zaman, bu işin ekonomik boyutu da var sosyal boyutu da var. Dolayısıyla, özellikle bu işi sevk ve idare eden Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının narenciye üretimi konusunda önemli projeler ortaya koyması gerekiyor. Sadece onunla da kalmamak lazım, özellikle Ekonomi Bakanlığının, Dış Ticaret Müsteşarlığının ihracata yönelik bazı tedbirler alması gerekiyor. Niye bunu yapması gerekiyor? 4 kilo üretim yapıyorsunuz, bunun 1-1,5 kilosunu ihraç ediyorsunuz, 1-1,5 kilosunu da iç tüketimde kendi yurttaşlarınız tüketiyor ama 1 kilogramını sokağa dökmek zorunda kalıyorsunuz. Sayın Bakan da burada, hallerden sorumlu kendisi, Gümrük ve Ticaret Bakanlığına bağlı sebze hallerindeki bu sorunları da biliyor. Yani Türkiye’nin yaş sebze meyve üretiminin yüzde 30’unun heba olduğunu, çöpe gittiğini en az benim kadar biliyor. Dolayısıyla, bir bütün olarak bu konuları değerlendirmek lazım. Şimdi, sorunlara bir yapısal olarak bakmak lazım, bir de konjonktürel olarak bakmak lazım. Ben ikinci söylediğimden bahsetmek istiyorum. En azından dönemsel bu sektör neler yaşıyor, bu sorunlar nelerdir, nerelere parmak basmamız gerekiyor ve Hükûmetin ivedi olarak hangi konularda tedbir alması gerekiyor? Bakın, özellikle 2013-2014 yılı içerisinde o yapısal sorunların ortaya çıkardığı olumsuzlukların yanı sıra bir de iklimsel faktörler var. İşte, aşırı soğuklar önemli zararlar verdi. Şimdi, yine, iklimde kuraklık var. Sadece narenciye üreticileri değil, aslında, her anlamda tarımsal üretim yapan üreticiler bundan sıkıntı duyuyor. Ben Orman ve Su İşleri Bakanını anlamakta da zorluk çekiyorum. Diyor ki: “Eğer bu böyle devam edecek olursa yani yağış ortalamalarımız geçtiğimiz yılların altında kalmaya devam ederse, yağış almazsak hiç kimse merak etmesin, B planı var, C planı var, D planı var.” Ancak bu planlar nedir, duymuş değiliz. Duyan varsa çıksın burada anlatsın. Üreticilerin, bu doğal afetlerin ya da olumsuz hava koşullarının getirdiği zararlarını karşılayacak sigorta mekanizmasında da sorunlar var. Örneğin; bir narenciye üreticisi ürününe sigorta yaptırmak istiyor. Neye karşı sigorta yapmak istiyor? Aşırı yağışlara karşı, dona karşı, dolu hasarına karşı ya da diğer afet zararlarına karşı sigorta yaptırmak istiyor. Yapısal sorunu var, miras hukukunda problem var, onları çözememişiz. Bir tapuda on tane hak sahibi var, dolayısıyla sigorta yapamıyor, dolayısıyla meydana çıkan zararları da sigorta karşılamıyor. Yine, işte, son dönemlerde kuraklık olayından dolayı insanlar sigorta yapmakta sorun yaşadı. Bunların, bir an önce yapılacak yeni düzenlemelerle, miras hukukunda yapılacak düzenlemelerle ya da TARSİM tarım sigortalarında yapılacak düzenlemelerle bir şekle sokulması gerekiyor. Girdi maliyetleri her dönem olduğu gibi bu dönemde de üreticilerin temel kaygıları, temel şikâyetleri: Akaryakıt fiyatları, gübre fiyatları, ilaç fiyatları, bunların üzerindeki vergiler… Tarımla ilgili her konuşmamızda bunları dile getiriyoruz, bıkmadan usanmadan bunları sizlerin önüne getirmek durumundayız. Akaryakıttan çok önemli vergiler alınıyor, ÖTV alınıyor, KDV alınıyor. Akaryakıtın rafineri çıkış fiyatı ile üreticinin pompasına girdiği andaki fiyatı 4 kat farklı. Bunları ortadan kaldırmak gerekiyor. Ne yapmak gerekiyor? ÖTV’de, KDV’de düzenleme yapmak gerekiyor. Bunu sürekli söylüyoruz. Şimdi, az önce, Sayın Samani tarıma ilişkin genel değerlendirmeler yaparken faiz oranlarından bahsetti, dedi ki: “2002 yılından önce yani AKP hükûmetleri döneminden önce tarımsal faiz oranları yüzde 59, yüzde 60 seviyelerindeydi; bugün yüzde 7 seviyelerinde.” Hatta sıfır ile yüzde 7 seviyelerinde olduğunu söyledi. O günkü ekonomik dengeler ile bugünkü ekonomik dengeler bir kere farklı. Bakın, üretici, narenciye üreticisi, o dönemde –az önce Sayın Halaman da söyledi- 1 kilo portakal üretiyordu, 1 kilo limon ya da mandalina üretiyordu; 40 kuruşa satıyordu, 50 kuruşa satıyordu bundan 11 yıl önce. Bugün aynı fiyatlara satıyor. Yüzde 7 tarımsal faiz oranı ama üretici para kazanamıyor. Ama on bir yıl önce, bırakın yüzde 50’yi, yüzde 60’ı; yüzde 70-80 kredi faiz oranı olmasına rağmen üretici, sadece narenciye üreticisi değil, hayvancılıkla iştigal eden, buğday üreten, mısır üreten, tarımın her sektörü para kazanabiliyordu. Bugün öyle bir denge oluşturdunuz ki, tarımsal üretimde dengeleri o kadar altüst hâle getirdiniz ki bakın, hayvancılık kredisi verdiniz, sıfır faizli kredi verdiniz ama hayvancılık üretimi yapan, süt üretimi yapan, et üretimi yapan insanlar hayvancılık yapmaktan vazgeçiyor, yüzde sıfır faiz oranında kredi verdiğiniz hâlde üretimini sürdürme şansına sahip değil. Demek ki sadece düşük faiz oranlarıyla kredi sağlamak hayvansal üretime ya da tarım üretimine devam anlamına gelmiyor ya da üreticilerin para kazanması anlamına gelmiyor. Rakamları bizler ortaya koyarız, sizler ortaya koyarsınız. Avrupa’da Türkiye tarımının 1’inci sırada olduğunu söylüyor sayın hatip, işte, dünyada 5’inci sırada olduğunu söylüyor. Ama bakıyorsunuz, uygulamada, hayvancılık yapan da feryat ediyor, narenciye üretimi yapan da feryat ediyor, tarımın her alanında üretim yapan çiftçi feryat ediyor, “Para kazanamıyoruz kardeşim. İşte süt üretiyoruz, sütü pazarlıyoruz, yem borcumuzu ödeyemiyoruz, kredi borcumuzu ödeyemiyoruz, çoluğumuza çocuğumuza nafakasını götüremiyoruz.” diyor. Verilen önerge yerinde bir önergedir. Türkiye’nin önemli bir üretim kalemi, 30 binden fazla üreticiyi ilgilendiren, Türkiye’nin yıllık 1 milyar dolar ihracatının olduğu bir sektörde sorunların araştırılması gerekiyor. Bunun için de bu önergeye olumlu oy vereceğimizi bildiriyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grup önerisi aleyhinde söz isteyen Ali Ercoşkun, Bolu Milletvekili.
Patates var, patates.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Milliyetçi Hareket Partisinin grup önerisi aleyhine söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Evet, bugün normal çalışma günümüz dışında, cuma günü Meclis çalışmalarına devam ediyoruz. Yaklaşan yerel seçimler öncesinde ivedilikle çıkması gereken kanun tasarı ve tekliflerini, Genel Kurul olarak, ciddi bir mesaiyle geçirmeye çalışıyoruz. En son, dün sabah saat dört buçukta bir önceki kanun teklifini hep birlikte neticelendirdik. Burada, AK PARTİ Grubunun oldukça yoğun bir katılımla bu çalışmaları gerçekleştirdiğini memnuniyetle görüyoruz. Tabii, belli olan gündemimiz çerçevesinde, her ne kadar Milliyetçi Hareket Partisinin grup önerisine saygı duysak da Değerli Antalya Milletvekilimiz Hüseyin Samani Bey konuyla alakalı oldukça detaylı açıklamalar yaptılar. Dolayısıyla bizler AK PARTİ Grubu olarak, önerinin aleyhinde olduğumuzu belirtir, bu vesileyle Genel Kurulu bir kez daha saygıyla selamlarım.
Karar yeter sayısı…
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Aslanoğlu.
Sayın Başkan, karar yeter sayısı istiyoruz. Yalnız, tutanaklara geçmesi açısından -bir önceki- iktidar partisinin konuşmacısı şunu söyledi: “Tarım Bakanlığı çok yoğun ilgileniyor.” Ben de diyorum ki: Tarım Bakanlığı şu anda bir tek şeyle ilgileniyor, bandrol ihalesiyle.
Teşekkür ediyorum. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzüğün 19’uncu maddesine göre verilmiş…
“Karar yeter sayısı vardır.” deyin tutanaklar için.
Hayır, karar yeter sayısı istemediniz.
İstedim, konuşmama başlamadan önce istedim.
Sen mi istedin?
Evet ben istedim, konuşmama başlamadan önce.
Yeniden oyluyorum çünkü karar yeter sayısı istendiğini duymadım ben. Oylarınıza sunuyorum; karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler…
Efendim, oylandı bir kere.
Lütfen… Karar yeter sayısı arayacağım. Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 66’ncı Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. Milliyetçi Hareket Partisi Grubu önerisinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi öneriyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri kabul edilmemiştir, karar yeter sayısı vardır. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 21/02/2014 Cuma günü (bugün) yaptığı toplantısında, siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. İstanbul Milletvekili Süleyman Çelebi ve 21 milletvekili tarafından Karayolları Genel Müdürlüğü bünyesindeki taşeron işçilerin sorunlarının araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla 02/04/2013 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin (810 sıra No. lu) Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak 21/02/2014 Cuma günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisi lehinde söz isteyen Süleyman Çelebi, İstanbul Milletvekili.
Süleyman yoldaş, bu ne ya!
Sayın Başkan, böyle bir şey olur mu ya!
Şov, şov… Niye şovmenlik yapıyorsunuz!
Göreceksiniz şimdi.
Sayın Başkan, yarın şu kürsüye neyi getirecekleri belli değil.
Bulamadın mı, bulamadın mı? Çok yakışıyor!
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Sayın Başkanım, böyle bir usul olur mu ya?
Var, var, var…
Sabredin lütfen, iki dakika sabredin, ne yapalım…
Çuvalın içinde ne var?
Sayın Çelebi, yardım edeyim mi?
Buyurun Sayın Çelebi.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum. Ya, niye kızıyorsunuz siz?
Çuvala düşeceksin diye korkuyoruz!
Torbada her gün bir şey çıkarttınız. Biz de bir emek torbası getirdik buraya, emek torbası. Niye kızıyorsunuz? Ne oldu yani? Emek torbası…
Çuvalın içine düşeceksin zannettik!
Şimdi, değerli arkadaşlar, bugüne kadar getirdiğiniz bütün torba yasalarda bu ülkenin emekçilerinin aleyhine yasalar çıktı bu Meclisten.
Hayır, lehine çıktı.
Bu ülkenin halkı aleyhine yasalar çıktı, bu ülkenin… İçinden para filan da çıkarmadık, belgeler çıkardık. O belgeleri şimdi size vereceğim, tek tek okursanız iyi olur. Emekle ilgili ne önerdiğimizi en azından görmüş olursunuz. Dolayısıyla değerli arkadaşlarım, bugünkü araştırma konumuz şu: Yani MİT’in yasasının bilmem ne olacağı değil, işte, millî eğitimde yapacağınız tahribatın ne olacağı değil, dün akşam sabahladığımız yasal düzenlemeye karşı yaptığınız tahribat değil; biz, bu ülkenin emekçileri olarak bakanın verdiği sözün yerine getirilmesini istiyoruz.
Neyin tahribatı? Dün akşam hangi kanun kabul edildi?
Özel yetkili mahkemeleri kaldırdık.
Ne söz verdi? Ne söz verdi? Bakan “Taşeron işçisinin kadro sorununu çözeceğiz.” dedi. Böyle umut yaratarak…
CHP’li belediyelerde yok mu taşeron?
CHP’li belediyelerle ilgili ben sana çok örnek veririm.
Orada taşeron yok mu?
Ya, sen kimsin? Ona niye karışıyorsun?
Taşeronların kaldırıldığı birçok örneğimiz var. İzmir’de şirkette çalışıyorlar, orada sendika var. Şişli’de şirkette çalışıyorlar ve sendika var. Biraz öğren bunları, ondan sonra bana laf at.
Kadroya al o zaman, kadroya. Kadroya niye almıyorsunuz?
Dolayısıyla, taşeron işçilerin kadroya alınması niye sizin canınızı sıkıyor? Şundan sıkıyor: Siz çünkü bugüne kadar bu ülkede tamamen müteahhitleri zengin etmek istiyorsunuz, biz ise o müteahhitlerin cebine giren parayı onlardan alıp gerçekten alın teri döken, bu ülkede çalışan, bu ülkenin gerçek değerlerine sahip çıkan o işçilere bu paranın dağıtılmasını istiyoruz. Problem bu kadar basit.
2002’de asgari ücret kaç paraydı?
Ne diyorsun sen Yılmaz! Ya, bırak da konuşsun ya! Bu ne ya!
Kara yollarında taşeron uygulaması nedeniyle ortaya çıkan mahkeme kararını uygulamıyorsunuz, Yargıtay kararını uygulamıyorsunuz, sonra da geliyorsunuz şurada büyük büyük laflar ediyorsunuz. “Hukuk, adalet.” diyorsunuz. Batsın sizin hukukunuz, batsın sizin adaletiniz. (CHP sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar) Bu kadar olmaz. Mahkeme kararı dinlemezsiniz, yargı kararı dinlemezsiniz, hukuk dinlemezsiniz, adalet dinlemezsiniz, ondan sonra “Hukuk var, kanun var, yasa var.” Boş verin bunları. Bu laflardan artık bıktı bu millet. Bakın, 4/C’lilerle ilgili kaç defa bu Meclisin gündemine bunları taşıdık? Adım atılsın dedik.
AK PARTİ’den önce 4/C’lileri kapının önüne koymuştunuz.
Bunların çoğunda… 4/C’li bu Mecliste çalışanlar var dedik. 4/C’yle ilgili birçok kadro talebimizi bu Mecliste dile getirdik. Bunu sonlandıralım.
4/C’liler kapının önündeydi AK PARTİ’den önce.
Hâlen uyuyorsunuz. 4/C’li birçok personel bu Mecliste de bu Meclis dışında da çalışıyor. Sömürüye devam ediyorsunuz.
Siz dışarıda bıraktınız, biz onları içeri aldık.
Bakın, 4/C’den sonra emeklilikte yaşa takılanlar…
Sayın milletvekilleri, lütfen sayın hatibi dinleyelim.
Susturacak mısınız Sayın Başkan?
Uyarıyorum.
Hakaret mi ediyorum ben burada?
Hayır, hakaret etmiyorsunuz. Uyarıyorum ben.
Bir hakaretim mi var? Konuşmama niye tahammül edemiyorsunuz?
Niye bağırarak konuşuyorsun?
Lütfen sayın milletvekilleri… Sayın Baştopçu…
Benim üslubum bu. Siz bağırmayın. Bakın, emeklilikte yaşa takılanlarla ilgili… (AK PARTİ sıralarından gürültüler) İşinize gelmiyor.
O Kılıçdaroğlu’nun döneminde başladı.
Sayın Çelebi’nin stili öyle, niye müdahale ediyorsunuz?
Emeklilikte yaşa takılanlarla ilgili, Bakan burada birçok defa söz verildiği hâlde…
Sayın Çelebi, o, Kılıçdaroğlu döneminde başladı, SSK Genel Müdürüydü.
…bu ülkede maç devam ederken kural değiştirenler…
Emeklilikteki yaş sorunu Kılıçdaroğlu döneminde, 99. SSK Genel müdürü…
…bu süreçte, bunların hakkını gasbedenler, sizden 30 Martta bunun hesabını soracaklar değerli arkadaşlar. O emeklilere yazık günah değil mi? Onların umudunu tüketmeye ne hakkınız var. O insanlar, yıllarca 7 bin, 8 bin, 9 bin gün prim ödemişler ve prim ödedikleri hâlde…
SSK Genel Müdürüydü Kılıçdaroğlu 99’da, 99’da yaş konusu o zamanın konusu.
Sayın Tunç, lütfen…
…emekli olamıyorlar, sağlık hizmetinden yararlanamıyorlar, sürünüyorlar; hâlen burada bana laf atıyorsunuz.
Mikrofon açık, mikrofon açık, bağırmana gerek yok.
Bana laf atmak yerine, gidin de pazar günü Adana’da emeklilikte yaşa takılanlar eylem yapıyorlar, orada gidin bizi şikâyet edin bana laf atmak yerine.
99, SSK Genel Müdürü Kılıçdaroğlu, emeklilikteki yaşa takılanların konusu o zaman, o zaman başladı.
Dolayısıyla…
Sakin ol, sakin, Başkanım sakin olsun.
Sakin olmam için sizin bir kere sakin olmanız lazım. Bak şuraya gelmeden hâlinize bakıyorum. Dolayısıyla, çocuk işçiliği bu ülkede en önemli sömürü aracı hâline getirilmiş. Küçük çocuklar bu ülkede çalışmaması gereken, okulda olması gereken çocuklar, çocuk işçiler şu anda üretim alanında. Bu ülkede iş kazaları, değerli arkadaşlar, Türkiye’nin en önemli kaderi noktasına gelmiş. Şimdi, daha yeni açıklandı işsizlik rakamları. Bu ülkede işsizlik rakamları arkadaşlar her geçen gün büyüyor. Adana’da bugün Fox TV bir değerlendirmede bulundu, bütün vatandaşlar oraya geldi, yayına katıldılar ve dediler ki: “Birinci sorunumuz bizim işsizlik sorunu, yoksulluk sorunu.”
Su iç, su.
Merak etmeyin ben alışkınım bu tip eylemlere, bu tip konuşmalara. Meydanda saatlerce konuşabilecek noktadayım, siz rahat olun. Dolayısıyla, değerli arkadaşlar, en önemli sorun nedir diyor Adana’daki vatandaşa, diyor ki işsizlik sorunu. Nedir en önemli sorununuz diyor, taşeronlaşma sorunu diyor. Nedir en önemli sorununuz diyor, 4/C sorunu… Emeklilerle ilgili bu Mecliste yasal düzenleme yaptınız, İntibak Yasası çıkarttınız.
Keşke siz çıkartsaydınız 1999’da.
Değerli arkadaşlar, sizin seçtiğiniz ombudsman “Bu intibak değil.” dedi, rapor gönderdi Başbakana. Gereğini yapıyor musunuz? Hayır. Peki, bu ülkede emeklilerin durumu nedir? Bu ülkede emeklilerin durumu perişan. Bu ülkede sendikal örgütlenme ne durumda?
2002’de emekli kaç para alıyordu? 250 lira.
Bu ülkede, hani büyük büyük vaatlerle geldiniz ya, Anayasa referandumunda -12 Eylülde- işte dediniz ya “Grev önündeki engelleri kaldırıyoruz.” diye; evet, kaldırdınız gerçekten. Grev yasakları koyarak, Hava-İş kolunda grev yasaklarını yeniden üreterek grevin önündeki engelleri kaldırdınız. Siz “demokrasi” dedikçe korkuyorum, siz “özgürlük” dedikçe ben korkuyorum, siz “insan hakları” dedikçe korkuyorum.
Genelleme yapma.
Çünkü, bugüne kadar, onu en iyi katletmesini AKP iktidarı başardı. Bundan sonra getireceğiniz her yasal düzenlemede bu toplum korkmakta, ürkmekte. Yoruldu bu toplum artık. Sizin, söylemlerinizde gerçek gündeme dönmenizi istiyorum.
Dün gece, uzun tutukluluk süresine bile “hayır” dediniz, özel yetkili mahkemelerin kaldırılmasına “hayır” dediniz, her şeye “hayır” dediniz.
Bakın, kıdem tazminatı sorunu; çıktı, Çalışma Bakanı “Kıdem tazminatı sorununu çözeceğim.” dedi. Çözdü mü değerli arkadaşlarım? Hayır.
Bıraksanız çözeceğiz.
Neyi?
Bırakmıyorsunuz ki çözelim.
Diğerine muktedir oluyorsunuz, her yasayı gece sabaha kadar buradan çıkarıyorsunuz, ona mı gücünüz yetmiyor? Evelallah sizin parmaklarınız yeter.
Halk bize veriyor, bu iradeyi halk size vermiyor.
Yeter ki iradeniz olsun, yeter ki sizin gerçekten emekçiler diye bir düşünceniz olsun; öyle bir düşünceniz yok. Siz sermayeyi kollamak, siz kendi yandaşlarınızı kollamak, siz kendi yandaşlarınıza daha geniş imkân bulmak için yarattığınız değerlerle boğuşuyorsunuz. Değerli arkadaşlarım…
Siz sendika başkanlığı yaptınız, ne becerdiniz? DİSK Başkanlığı yaptınız ne becerdiniz?
Biz ne yaptığımızda… Ben DİSK Genel Başkanlığı yaptığımda tarih yazdım, ben DİSK Başkanlığı yaptığımda 1 Mayısları Taksim’de kutladık size rağmen. (CHP sıralarından alkışlar) Sizin dayatmalarınıza rağmen birçok mücadele verdim. Benim geçmişim onur dolu, onur.
Çok!
Tarih yazdı beni. Uluslararası alan da yazdı ulusal alan da yazdı. Sen benim tarihimi, mazimi ilk önce oku, okuduktan sonra bana laf at. Benim mazimi oku, ondan sonra.
Tuzağa düşme yoldaş, çabuk oyuna geliyorsun.
Aynı bölgenin milletvekilisin, laf atılır mı ya? Aynı bölgenin milletvekilisin.
Dolayısıyla, değerli arkadaşlar…
Aynı bölgenin milletvekili nasıl konuşuyor? İşte ben de konuşurum.
Sayın Dalyan, lütfen…
…çileden çıkıyorsunuz, biliyorum. Biliyorum, rahatsızsınız çünkü, sizin 30 Marttaki hesaplaşmanızda size bu hesabı bu ülkenin emekçileri soracak.
Çuvaldan başka çıkar, başka.
1 Nisanda o torbayı getir.
Onun için rahatsızsınız, onun için korkuyorsunuz. Onun için de ben buradaki kavas arkadaşlardan rica ediyorum…
İşçiden aidat kestiniz, gezdiniz, keyfinize baktınız, yazlıklarda yediniz, Allah bereket versin, işçi de aç kalsın.
…siz gerçek emek torbasını bir okuyun, içinde her şey var; emekliler de var, yaşa takılanlar da var…
Torba, torba… Torba kaldı.
Çuvalın kaldı, çuvalın.
Çuvalın kaldı, çuvalı al Süleyman Bey, çuvalını al da git.
Süleyman Bey, çuvalı bile unutuyorsun, çuvalına sahip çıkamıyorsun Süleyman Bey.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Hasip Kaplan, Şırnak Milletvekili.
Çuvalım burada, burada. O çuval orada, size de dağıtacak…
Bir çuvala sahip çıkamıyorsun ki işçi haklarına sahip çıkacaksın.
Ya, onlar dolar dolu olmayan çuvalı almazlar.
Ha, o ayrı, o ayrı.
Buyurun Sayın Kaplan.
Dolar doldur, öyle gönder, onlar ondan anlar.
Sayın Başkan, sükûnet sağlandıktan sonra, benim çalınan saniyelerimi geri verdikten sonra sözüme başlayacağım.
Buyurun Sayın Kaplan.
On üç saniye Hasip Bey, size on beş versin.
Sayın Başkan…
Süreyi yeniden başlatıyorum, buyurun, yoksa on saat beklemek zorundasınız, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, usulen, burada araştırma önergeleri üzerinde iki lehte, iki aleyhte olduğu için ben üzerinde konuşacağım. Emek söz konusu olunca, hele hele taşeronlaştırılmış emek söz konusu olunca, gerçekten, bu can alıcı noktada Meclisin dikkatini birkaç noktaya çekmek istiyorum ve böyle bir çalışmanın yapılması gerektiğini, bir araştırma önergesinde öncelikle AK PARTİ’nin bunu istemesi gerektiğini düşünüyorum çünkü 30 tane büyükşehir belediyesi kurdunuz, 30 tane büyükşehir belediyesi kurarken il özel idarelerini kapattınız. İl özel idarelerini kapatırken ortada kalan işçiler, sözleşmeliler, il özel idarelerinin verdiği ihalelerde çalışan taşeron işçiler, bütün bunlar ortada kaldı. Şimdi, buradan, şöyle birkaç rakama değinmek istiyorum: Türkiye’de 1,5 milyon taşeron işçi çalışıyor. Taşeron işçiliği 1,5 milyonsa aileleriyle beraber 10 milyonun üstünde, 15 milyon nüfusu etkileyen bir rakam oluyor. İstihdam rejimi olarak baktığınız zaman, milletin anasına küfreden büyük patronlar ve “En iyi Kürt ölü Kürt’tür.” diyen büyük patronlar büyük işleri alıyorlar, çok büyük işleri. O büyük işleri sonra parça parça bölüyorlar, taşeron olarak bazılarına, daha fazla kâr etmek için daha ucuza veriyorlar. Onlar da gidiyor, işçileri getiriyor, hiçbir sosyal güvenceleri olmadan, çoğu da sokaklarda bırakılarak, ücretleri ödenmeden mağdur ediliyor. Bu mağduriyetin bir ayağı da yurt dışıdır arkadaşlar. Buradan, işveren, patron yurt dışından ihale alıyor. Bir bakıyorsunuz burada yüzlerce işçi almış, ya Rusya’ya götürüyor ya Soçi’ye götürüyor ya da Irak’ta, Orta Doğu’da, Afrika’da bir ülkeye. Bir bakıyorsunuz oradaki işçiler feryat ediyor çünkü oradaki patron, müteahhit o işi başka taşeronlara veriyor, o taşeronlar inşaatta çalışıyor, sonra bir sene paralarını alamayınca isyan başlıyor ve maalesef bunların hiçbir güvencesi yok. Tabii, bu baktığımız özel sektör yanı. Özel sektör yanında acımasız bir emek sömürüsü var arkadaşlar. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 12 Nisan 2013 tarihinde yaptığı bir çalışma oldu; Üçlü Danışma Kurulunda işçi ve işveren konfederasyonları bir araya geldi, “Bu konuda bir çalışma yapalım.” dediler. Hatta, arkadaşlarımız Plan Bütçe Komisyonundaki torba kanun görüşmelerinde defalarca dile getirdiler. Yani bu sorunu bir hukuka bağlamak yani taşeron çalıştırmada müteahhidi de sorumlu tutan bir sorumluluk zincirinin -buna müteselsil sorumluluk denir- onun hukukunu yaratmak, en azından iş kazası geçiren ve hayatını çalıştığı emeğiyle, alın teriyle sağlayan insanlarımıza bir güvence vermek, yıllık izinlerinden, fazla mesailerinden, bayram tatillerinden, hiçbirinden yararlanamayan bu büyük kesimin kutsal olan alın terine saygılı olmak bütün milletvekillerinin vicdani bir görevi olması lazım. Değerli arkadaşlar, bu konuda sizler ne kadar mektup ne kadar telefon alıyorsunuz bilmiyorum ama bana en çok telefon gelen konulardan birisi bu taşeron işçiler olayıdır ve bunun dile getirilmesi için biz daha önce de Meclise araştırma önergeleri verdik. Bizim de bu konuda bir araştırma önergemiz var; varsa diğer partilerin, onları da bir araya getirelim, birleştirelim, ya, Türkiye’de sosyal güvenlik, kara para, kara delik, kaçak çalıştırma… Yani, şu son zamanlarda bu taşeron işçiler Suriye’den gelen 1 milyona yakın sığınmacıyla tehdit edilirken, “Sizin yerinize günde 5 liraya, 10 liraya, Gaziantep işçi pazarında, Adana’da insanı alırım, çalıştırırım.” tehdidiyle çok daha acımasızca uygulandığı bir noktaya gelinirken, ülkemize, ülkelerindeki iç savaş nedeniyle sığınmış Suriyeli mültecilerin acımasızca sömürüldüğü bir alan olarak bu sektörlerin -inşaat, tarım- hepsinde maalesef karşımıza çıkıyor. Gerçekten sadece onlar değil; bakın, Balkan ülkelerinden, Moldova’dan, Romanya’dan bir dönem çok fazla kaçak işçi çalıştırması oluyordu, Kafkaslardan da, hatta birçok ülkeden, sayıları 100 bini aşkın kaçak olarak çalıştırılan işçilerden bahsediliyor. Şimdi, bunların hepsi nerede çalıştırılıyor? İşte, hukuku olmayan bu taşeron iş alımlarında. Patron taşerondan kazanıyor, taşeron işçinin emeğinden çalıyor, herkes çalışanın emeğinden kazanıyor, çalıyor. Bundan daha zalim bir sömürü çarkı, düzeni olamaz arkadaşlar. Muvazaalı taşeron uygulaması apayrı bir durum. Bunu işçi konfederasyonları, sendikaları zaman zaman dile getiriyorlar. Peki, 4857 sayılı İş Kanunu’nda taşeron işçilerine bütün işçiler gibi, hele hele öncelikle kamuda, devlet nezdinde çalışanlara, yerel yönetimlerde, belediyelerde çalışanlara niye öncelikle bu hakkı, bu hukuku tanımıyoruz? Size şunu söyleyeyim ki Allah var, bizim partimizin, Barış ve Demokrasi Partisinin diğer bütün partilerden bir farkı belediyelerimizin işçileriyle yapmış olduğu sözleşmelerdir. Orada kul hakkı yemiyoruz, yüceltiyoruz; emeğini sömürmüyoruz, emeğini yüceltiyoruz. İşçi ücretleri bizim belediyelerimizde -Diyarbakır başta olmak üzere- bütün iktidar ve diğer muhalefet partilerinin belediyelerinin üstündedir ve güvencelenmiştir. Hatta ve hatta eşine şiddet uygulayanların kesintileri eşlerine verilecek kadar toplu sözleşme hükümlerinde adaleti, güveni, onların sosyal güvenliğini sağlayan bir çalışmanın mensubu bir parti olarak burada gururla, bu Meclisin kürsüsünde iftiharla bundan bahsetmek istiyoruz. Bu çalışmamızın emsal olmasını istiyoruz. Kim ki evinde eşini dövüyorsa, onun ücretini alırken, çalışırken düşünmesini gerektirecek bir anlayışı kamu hizmetinin içinde gören bir partiyiz biz. Bizim için son derece önemlidir. Emeğe saygılı olacağız arkadaşlar, insana saygılı olacağız, alın terine saygılı olacağız. Birileri hiçbir şey yapmadan, çok kısa bir sürede milyarlara kavuşuyor. Neyzen Tevfik’in bir sözü var. Bir paşa ısrarla Neyzen’i davet etmiş boğazdaki villasına. O sırada villanın kapısı açılmış, 18 yaşında birisi gelmiş. Paşa “Maşallah, vali yeğenim geldi, vali yeğenim.” demiş. Neyzen bakmış, 18 yaşında vali yeğen. “Maşallah paşam, yeğenin de fasulyeye benziyor.” demiş. Paşa bozulmuş, niye… “Bir fasulye ancak sırığa sarılarak bu kadar yükselebilir.” 18 yaşında bu ülkede valiler olsun istemiyoruz, 18 yaşında haramdan milyarder istemiyoruz, 18 yaşında çalışmadan, milletin değil, bir sendikanın toplam üyelerinden daha çok kazanan kişiler istemiyoruz. Bu ülkede gelir adaleti, vergi hukuku, çalışma düzeni, sendikal örgütlü bir yaşam tarzının hukukunu kurduğumuz zaman, toplumun barış sigortalarını güçlendiririz. Toplum barışık olur, toplum içinde birçok sorun da kendiliğinden çözülmüş olur. Buradan bütün taşeron işçilere seslenmek istiyoruz: Biz biliyoruz sizler mağdursunuz ama inanın sesiniz olacağız ve bu mağduriyetinizi gidereceğiz. Bu önergeye düşünerek hepinizin oy vermesini diliyorum. Saygılar sunuyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen, Mustafa Kalaycı, Konya Milletvekili.
AKP döneminde güvenceli istihdam biçimleri yok edilmiştir. Türkiye’de 1 milyondan fazla işçi, alt işveren yani taşeron işçi statüsünde çalıştırılmaktadır. AKP Hükûmeti, Orta Çağ zihniyetini hortlatmış, taşeronlaşmayı politikasının esası olarak uygulamıştır. Çalışma şartlarında hukukun delindiği, işçilerin haklarından mahrum bırakıldığı, düşük ücretli ve sendikasız bir yapı oluşturulmuştur. Ülkemizde yüz binlerce işçi insanca çalışma koşullarından uzak, ağır çalışma koşullarında iş güvencesinden yoksun biçimde izin hakkı ve fazla mesai verilmeden günde on iki saati bile aşan sürelerde, hakları ihlal edilerek taşeron şirketleri vasıtasıyla çalıştırılmaktadır. İnsan onuruna yaraşır düzgün işlerin sunulması esas olması gerekirken kâr mantığıyla fazla çalıştırılan ancak karşılığı ödenmeyen bir nevi kölelik sistemini andıran taşeronlaşma kabul edilemez bir durumdur. Örgütsüzlüğü, güvencesiz çalışmayı, kayıt dışını, kuralsızlığı tetikleyen, insan onuruna yaraşır düzgün iş tanımını yok sayan taşeron işçilik uygulaması, çalışma hayatının dengelerini bozmakta, ekonomik ve sosyal olarak büyük bir tahribat yaratmaktadır. Kölelik sistemiyle eş değer bir hâle gelen ve kabul edilemez olan taşeron uygulamasına yönelik politikalar bir an önce terk edilmelidir. AKP Hükûmetinin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı da taşeron işçiliğin kölelik olduğunu kabul ediyor, çalışmalar yapıldığından bahsediyor ama bugüne kadar ortada hiçbir şey yok. Arada bir umut vermekten başka bugüne kadar hiçbir şey yapılmamıştır. Son günlerde bile çıkarılan torba kanunlarda yüzlerce düzenleme varken çalışma hayatının en temel sorunu hâline gelen taşeron işçilikle ilgili hiçbir düzenleme yapılmamaktadır. AKP Hükûmeti, taşeron işçileri hem oyalamakta hem de sürekli aldatmaktadır; ortada bir taslağı dahi bulunmayan çalışmadan bahsetmektedir. Soruyorum: Sürekli torba kanunlar getiriyorsunuz da taşeron işçilerle ilgili bir düzenlemeyi neden yapmıyorsunuz? Anlaşılan o ki, AKP Hükûmeti taşeron işçiliği köle olarak görüp bu uygulamayı aynen sürdürdüğüne göre, kendilerinin de köle ağası olduklarını kabul ettikleri ve bu ağalıktan son derece memnun oldukları görülmektedir. AKP Hükûmeti işçilere zulüm yapmaktadır. Bir tarafta ayakkabı kutularında milyon dolarlar saklanırken diğer tarafta işçiler kölelik düzenine mahkûm edilmiştir. Bir tarafta evlerinde para kasalarına milyon dolarlar istiflenirken diğer tarafta işçiler çocuklarının cebine bir simit parası bile koyamamaktadır. Sayın Başbakana ve AKP Hükûmetine soruyorum: İşçiler evine ekmek götüremeyecek durumda ve borç batağında iken bakan çocuklarının 1 trilyon liraya “üç-beş kuruş” demesini nasıl izah ediyorsunuz? Taşeron işçiler yıllarca çalışmalarına rağmen, maaşları genelde asgari ücret düzeyinde kalmaktadır. Asgari ücret, bugün, milyonlarca kişinin tek gelir kaynağıdır ancak asgari ücretli aldığı parayla geçinememektedir. Bugünkü asgari ücret sefalet ücretidir. Taşeron işçilerin ücretleri de düzenli verilmemekte, hakları gasbedilmektedir. Nitekim, Sayıştayın kamu hastaneleriyle ilgili 2012 Yılı Denetim Raporu’nda taşeron işçilerin ücretlerinin gecikmeli ödendiği, sözleşme gereği ödenmesi gereken yemek, yol ve benzeri nitelikteki ödemelerin ya hiç ödenmediği ya da eksik ödendiği tespit edilmiştir. AKP Hükûmeti yaptığı hizmet alım sözleşmelerini de takip etmiyor, uymayanlara gerekli cezaları vermiyor yani bu sömürüye, bu soyguna göz yumuyor. Taşeron işçiler tazminata hak kazanmasın diye, işten çıkmış gibi gösterilip bir iki gün sonra tekrar işe alınmış gibi gösterilmektedir. Bu muvazaalı yöntemle, yıllarca çalışan işçinin tek kuruş kıdem tazminatı birikmemektedir. AKP Hükûmeti bunu bilmiyor mu? Tabii ki biliyor çünkü bu uygulamayı, bu muvazaayı yapan kendileridir. AKP Hükûmetine sesleniyorum: Taşeron işçileri örgüt mü, çete mi yoksa paralel yapı mı olarak görüyorsunuz? İşçilerin sorunlarına niçin duyarsız kalıyorsunuz? Tabii ki verebilecek bir cevabınız yok. Ama ortada bir gerçek var ki, yandaşlarınızla birlikte taşeron işçilerin sırtından geçiniyorsunuz ve rant sağlıyorsunuz. Taşeron işçilerin her geçen gün artan sorunları artık çözüme kavuşturulmalı, çalışma şartları ve ücretleri acilen iyileştirilmelidir. Bu kölelik sistemine, bu sömürü düzenine artık son verilmelidir. Değerli milletvekilleri, kamuda, temizlikten güvenliğe, iş makinası operatörlüğünden mühendise, büro işlerinden ameliyathanelere varıncaya kadar her işte hizmet alımı yoluyla taşeron işçisi çalıştırılır hâle gelinmiştir. Kamu hizmetlerinin sorumluluk ilkesi gereği, süreklilik arz eden görevlerin daimi kadrolarda çalışan personel eliyle yürütülmesi gerekmektedir. Nitekim, Karayollarında “taşeron işçisi” adıyla çalıştırılan işçilerin açtıkları davalar sonucu, mahkemeler bu işçilerin işe başladıkları tarihten itibaren Karayolları Genel Müdürlüğü işçisi olduğuna karar vermiş, Yargıtay da bu kararı onaylamıştır. Ayrıca, diğer pek çok kamu kurumundaki taşeron işçiler için de benzer kararlar verilmiştir. Hâlen, 9 bin civarında taşeron işçisi açtığı davayı kazanmıştır. Karayollarında çalışan taşeron işçileri davayı kazanmalarına, Ulaştırma Bakanlığı, Karayolları Genel Müdürlüğü, Maliye Bakanlığı ve Çalışma Bankalığına müracaat etmelerine rağmen kadroya alınmamışlardır. AKP Hükûmeti yargı kararlarını takmamakta, iki buçuk yıldır bu kararları uygulamamaktadır. AKP Hükûmeti hak, hukuk tanımamaktadır. Yargı kararlarına uymayanların, haktan ve hukuktan söz etmeye, adaletten bahsetmeye, hukukun üstünlüğünü savunmaya, demokrasiyi ağzına almaya hakkı yoktur. Yargı kararlarının uygulanmaması ve bu işçilerin hâlen taşeron işçisi olarak çalıştırılmaları suçtur. AKP Hükûmeti iki buçuk yıldır yargı kararlarını çiğnemekte, açıkça suç işlemektedir. İşçiler ekmeğinin peşindedir, haklarının peşindedir, haklarını alabilmek için eylemler yapmaktadır. Milliyetçi Hareket Partisi olarak, işçilerimizin haklı ve onurlu mücadelelerini desteklediğimizi ve her zaman olduğu gibi yanlarında olduğumuzu buradan da bildirmek istiyorum. AKP Hükûmeti, yargı kararlarına saygı göstermeli ve gereğini yerine getirmelidir. İşçilerin yasal, haklı ve meşru haklarına saygı duymalıdır, bu hakların aynı zamanda kul hakkı olduğunu unutmamalıdır. Taşeron işçileri, kıdem tazminatı haklarına halel getirmeden behemehâl ve derhâl kadroya atamalıdır. Milliyetçi Hareket Partisi olarak, Türkiye Büyük Millet Meclisine verdiğimiz, kamuda taşeron işçisi olarak çalışanların sürekli işçi kadrolarına atanabilmelerini öngören kanun teklifimiz komisyonlarda bekletilmektedir. Mevcut yargı kararları emsal alınarak süreklilik arz eden kamu görevlerinde taşeron işçisi olarak çalıştırılan tüm işçiler kadroya alınmalıdır. AKP Hükûmeti, işçilerin davayla kazandığı ve 10 milyar lirayı aşan tazminatları da ödemiyor. Bu ödemeyi yapmayıp ocak ayında bütçenin fazla vermesinden övünüyor. Hükûmet, işçinin sırtına binerek, işçinin hakkını vermeyerek kamuoyunu da yanıltıyor. Kamuda sağlıklı ve tutarlı bir personel politikası uygulanmamaktadır. Personel rejimi iyice nesnellikten uzaklaştırılmış, istihdam rejimi bozulmuştur. Bir an önce personel rejimi ve ücret rejimine yönelik reformların gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bu dileklerimle hepinizi tekrar saygılarımla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Mustafa Öztürk, Bursa Milletvekili.
Çözeriz.
Karacabey Sulama Birlik borçları varmış.
Çözeriz.
Prensipte evet ama oylamaya gelince hayır…
Çözeriz, çözeriz.
Neyi çözdün?
Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; CHP grup önerisinin aleyhinde konuşmak üzere grubum adına söz aldım. Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Öncelikle, kısa bilgi aktarmak istiyorum. Bizim önceliğimiz insandır, insanın daha mutlu olmasıdır. Mutlu olması için de ekonomik şartların iyileştirilmesi, sosyal hakların geliştirilmesi ile yaşanabilir bir çevre oluşturulmasıdır. Üretim de, ticaret de, tüm sosyal faaliyetler de insanın mutluluğu ve huzuru içindir. Alın terini, emeği önemsiyoruz, saygı duyuyoruz. Bunun için amacımız alt işverenlik veya taşeronluk olarak da ifade edilen bu kapsamdaki çalışan işçilerimizin beklentilerini, sorunlarını insan hakları, ILO sözleşmeleri, yargı kararları çerçevesinde çözmektir. Bu işçilerimizin sorunları bizim de önceliğimiz olmuştur. Çözüm için de biraz sonra bahsedeceğim birçok çalışma yapılmış ve son aşamaya gelinmiştir. Aslında bu sorun sadece bizim dönemimizin sorunu değildir. 1936 yılında 3008 sayılı İş Kanunu tarafından belirlenen ve orada belirlenen talimatlar çerçevesinde oluşmuş, değişik dönemlerde farklı sektörlerde farklı yorumlarla kullanılmıştır. Bunun için de… Bunu bir şey olarak söylemiyorum ama işte elimde belgeler var, CHP’li belediyelerde de taşeron işçiler var. Bakın, burada dünya kadar şey var, hepsinin tek tek dökümünü saymayacağım. Yani, burada kaç kişi, hangi sektörlerde, hangi belediyelerde hepsi var. Dolayısıyla, sadece bizim sorunumuz yok. Bakın, yine, Aziz Kocaoğlu’nun yedi yıllık dönemini değerlendirdiği toplantıda, İZENERJİ ile ilgili sayın vekilin de söylediği gibi sıfır zamla çözülen bir şey var ama bizim belediyelerimizde de yasal bir engel olmamasına rağmen işverenlerin toplu sözleşme kapsamında çözdükleri örnekler var. İşte onlardan bir tanesi de İstanbul Halk Ekmek, Hamidiye, yine Bursa Halk Ekmekte toplu sözleşmeyle aslında bu alt işverenlerin ve taşeronların sorunları çözülmüştür. Yine, bakın, örnek vereceğim “İşçiler Eylemde” Konak Belediyesinin şeyleri, otuz dokuz gündür eylemde. Yine, başka şey “Sosyal demokrat zulme devam ediyor.” diye.
Belediyelere para vermiyorsunuz para.
Yani, şunu anlatmaya çalışıyorum: Bu bir sosyal problemdir gerçekten. Yani, kayıt dışılığın da olduğu bir dönemde bu işçilerimizin sorunları da bizim sorunlarımız ve önceliğimizdir. Bunları çözmek için çalışmalar yapıyoruz, yapmaya da devam edeceğiz. Kaldı ki ben de sendikacılık yaptım, sendika kurdum, yani büyük mücadeleler verdik.
Yandaş sendika…
Şunu söyleyebilirim: Yani, hem memur sendikacılığının önündeki yasal engellerin kaldırılması hem de toplu sözleşme haklarının getirilmesi bizim iktidarımızın dönemindedir, bizim partimizin önceliğidir, Hükûmetimizin önceliğidir.
1 Mayıs.
Tabii, tabii, 1 Mayısın bayram olarak kutlanması, iş güvenliği yasalarının çıkarılması bizim iktidarımızın… Yani, işle ilgili bütün konularda biz hassas olduk ve hassas olmaya devam edeceğiz çünkü onlar bizim her şeyimiz gerçekten yani önemli hususlar. Bunları da ifade etmek isterim. Aslında ben şunu gördüm, bunu çok samimi söylüyorum: Sendikacılıkta rekabet ancak muhafazakar ve demokrat insanların sendika kurmaları ve geliştirmeleri sonucunda ortaya çıkmıştır. Daha önce bu rekabeti göremezsiniz. Yani, hizmet edenleri bir kenara bırakıyorum, bütün hizmet edenlere, çalışanlara teşekkür ederim. Bu bir örgütlenmedir, çok da doğrudur, öyle de olmalıdır ama işçileri sömüren, duygu sömürüsü yapan, ağlığa dönüştürenleri de burada ben sizin dikkatinize sunmak istiyorum. Nitekim, bazı ağların Kıbrıs’ın yarısını aldığına dair de birtakım rivayetleri ve oralara kaçtığını da hepiniz, sizler biliyorsunuz. Aslında, burada baktığımız zaman, yine işsizlik oranı bizim iktidarımız döneminde azaltılmıştır, Avrupa Birliğindeki ekonomik krize rağmen. Bakın, Avrupa Birliğinin ortalaması 12,1’dir, bizde yüzde 9-9,5’lar civarındadır, genç nüfustaki işsizlik oranı da daha yüksektir. Bu sorunun çözümü için bazı konuların aydınlatılmasında fayda var. İşte, alt işverenlik veya taşeronluk nedir? Ne zaman başlanmıştır? Biraz önce söyledim, 1936 yılından beri devam ediyor. Niçin çıkmıştır? Nerelerde uygulanmaktadır? Üst yüklenici sorumlulukları nelerdir? Taşeronların yani alt işveren çalışanlarının beklentisi nedir? Yapılan çalışmalar nereye gelmiştir? Biraz size bunlardan bahsetmek istiyorum. Alt işverenlik, biliyorsunuz, bir iş yerinde dışarıdan hizmet alımıdır. Kısaca özetlemeye çalışırsak, bazı konularda ihtisaslaşma olmuştur, daha hızlı hizmet alma noktasında da kuruluşların böyle bir tercihi ortaya çıkmıştır. Sendika üyesi olmaları önünde yasal bir engel olmamakla birlikte, işçilerimizle kısa süreli yapılan sözleşmeler nedeniyle toplu iş sözleşmesi yapmada sorunlar yaşamaktadır. İşte biraz önce bahsettiğim bizim belediyelerimizin olduğu iş yerlerinde de bunun çözümü, gerçekleşen örnekleri var. Bunun yanında, işçilerimiz, özellikle kıdem tazminatında, yıllık ücretli izinde ücretlerin tam ve zamanında ödenmesinde çeşitli hak kayıpları yaşamaktadır ve dava açarak haklarını aramaktadır, almaya çalışmaktadır. Özellikle, İş Kanunu’yla Kamu İhale Kanunu arasındaki uyuşmazlık nedeniyle kamu kesiminde kıdem tazminatlarının değişen alt işverenler tarafından ödenmemesi sonucunda, işçiler kıdem tazminatını ya hiç alamamakta ya da davalarla uzun süreçlere yayılarak almaktadır. Bunun da önüne geçmemiz lazım. Yargı makamlarınca kamu iş yerlerinde çalışan alt işveren işçilerinin asıl işveren işçisi sayılmasına yönelik de birçok yargı kararı verilmiştir. Bir vekilimiz biraz önce 4/C’lilerden bahsetti ama, siz de biliyorsunuz, Hükûmetimiz yakın zamanda 100 binin üzerinde sözleşmeli personeli kadroya alarak onlara bir müjde vermiş oldu; hepsi de memnun. Alt işverenlikte yaşanan sorunların tespiti ve çözümü için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanımızın Başkanlığında taraflarla, sendikalarla, işverenlerle, işçilerle birçok toplantı yapılmıştır. Bu toplantılar sonucunda da birçok data ve veri elde edilmiştir. Bu elde edilen veriler ve datalar Bakanlığımız tarafından değerlendirilmiş ve son noktaya gelmiştir. İnşallah, hukuksal bir zemine ulaştırarak da “alt işverenlik” veya “taşeronluk” dediğimiz sistemdeki işçilerimizin sorunlarını bu manada çözeceğiz. Yine, Sayın Başbakanımızın katılımlarıyla, dokuz yıl aradan sonra, 26-27 Eylül 2013’te 10’uncu Çalışma Meclisi toplanmış, burada da üç temel konuda -burada da taraflar var, bütün taraflar var- konuşma yapılmış, bunlardan en önemlisi de taşeronluk meselesi ele alınmıştır. Bakın, bu Meclisten sonra birtakım bilgiler ve önergeler kabul edilmiştir. Bunları size aktarayım: “Taraflar ilke olarak alt işverenliğin çalışma hayatının bir gerçeği olduğunu kabul etmektedir. Kamu kesiminde alt işverenlik uygulamaları, 94 sayılı Uluslararası Çalışma Örgütü Sözleşmesi esas alınarak ıslah edilmelidir. Alt işverenlik ilişkisinde işçiler lehine kesinleşen yargı kararları dikkate alınarak çözüm yoluna gidilmelidir. Alt işverenlerin değişmesine rağmen iş yerlerinde çalışmasını sürdüren işçilerin kıdeme bağlı alacakları, tüm çalışma süreleri göz önünde bulundurularak hesaplanmalıdır. İş Kanunu’nun 2’nci maddesine 2006 yılında eklenen sekizinci ve dokuzuncu fıkralar kaldırılarak kamu kesimine yönelik çözüm üretilmelidir.” İşte, sizin verdiğiniz önergeye uygun. “Alt işverenlikle ilgili dolaylı yasalar, sosyal güvenlik, Kamu İhale ve Belediye Kanunu vesaire düzenlemeler İş Kanunu’yla uyumlu hâle getirilmelidir. Alt işveren işçilerinin korunmasıyla ilgili olarak İcra ve İflas Kanunu’nda gerekli değişiklikler yapılmalıdır. Yine, Bakanlığımızın yaptığı çalışmalar sonucunda ne aşamaya geldik, onları da söyleyeyim: Alt işveren işçilerinin yıllık ücretli izinleri: Biliyorsunuz, gerçekten bu konuda sıkıntı var. Neden? Girdi-çıktı yapılıyordu. Bakın, aslında uygulamada üç yıllık ihalelerle bunu bir miktar aştık ama çözüme ulaştıramadık. Ben de yaşadım yönetici olduğum zamanlarda. Biz mümkün mertebe maaşlarının yatırılması, sigorta primlerinin yatırılmasından sonra ödüyorduk ki haklarını, işçiler mağdur olmasın diye. “Ücretlerin tam ve zamanında ödenmemesi durumunda alt işveren işçisinin ücreti asıl işveren tarafından ödenecektir.” Bu zaten ödeniyor yani hukuksal bir karşılığıdır bunun. “Kamu tarafından kıdem tazminatına hak kazanan işçilere ödeme yapılarak bu hak kaybının önlenmesi sağlanacaktır. İhaleler üç yıllık yapılmak suretiyle, alt işveren işçilerinin -en az üç yıllık- örgütlenme haklarıyla toplu iş sözleşmesinden faydalanmaları sağlanacaktır. Toplu iş sözleşmesi yapılması hâlinde alt işverene bu farkın ödenmesine ilişkin düzenleme yapılması planlanmaktadır.” Son aşamadadır. İnanıyorum ki kısa sürede gerek komisyonlara gerek Meclise gelerek bu taşeron kardeşlerimizin, işçilerimizin beklentilerine hep beraber cevap vereceğiz, onları da mutlu edeceğiz. Yukarıda bahsettiğim problemlerin çözümü için… Gerçekten de büyük sorunlar yaşıyoruz. Ben, yani, burada daha fazla teferruata girmeyeyim ama şunu söyleyeyim: Yani, biraz önce bahsettiğim gibi, biz işçi kardeşlerimizin yanındayız, onların ekonomik refahının artırılmasının yanındayız, onların mutlu olmasının yanındayız, bunun için çalışıyoruz. AK PARTİ iktidarları insan odaklı bir siyaset yapıyorlar, bunun örnekleri de çok fazladır. Bütün bu sorunlar tartışıldığından, problemler bilindiğinden dolayı böyle bir Meclis araştırması önergesine ihtiyaç olmadığını düşünüyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Çelebi.
Sayın Başkan, konuşmacı konuşmasında CHP’li belediyelerin taşeron uygulamalarıyla ilgili hiçbir uygulama yapmadığını ifade etti ve partimize yönelik ve CHP’li belediyelere yönelik eleştiriler getirdi. Onunla ilgili açıklama yapmak istiyorum.
Yok, sizin çözüm diye yaptığınız uygulama...
Buyurun, iki dakika süre veriyorum sataşma nedeniyle.
İzmir Belediyesinde sizin çözümünüz var ya sıfır zamlı, onu söylüyorum.
Değerli arkadaşlar, biraz da siz sakin olun şimdi. “Cumhuriyet Halk Partili belediyelerde taşeron çalıştırılıyor.” diye bir değerlendirme var. Şimdi, bu, zorunlu; bu, çıkardığınız yasadan kaynaklanıyor. Orada, o belediyenin o taşeron işçisini kadroya almaya hakkı var mı? Yok. “Norm kadro” diye bir kadro var. Eğer onun üzerinden bir tek işçiye belediye imkân verse o zaman onun hakkında soruşturma açılır ve büyük davalar açılır. Şimdi, bir örnek: İzmir Büyükşehir -sürekli burada ifade edildiği için söylüyorum- yaklaşık 10 bin kişi, daha önce taşerondaydı, şirket ihaleyi aldı, başına da… Biliyorsunuz, o davalar öyle geldi. İhaleye fesat karıştırma noktasındaki İzmir Büyükşehir Belediyesinin yaşadığı sorunun özü bu zaten. Hani taşerondan aldığı, müteahhitten aldığı o paraları işçilerin cebine attığı için, ondan dolayı sorgulandı, ondan dolayı yargılandı, ondan dolayı hakkında dava açıldı. Bu, Konak Belediyesi için de geçerli. Bakın, şirketleri olan -siz de söylediniz, çok güzel- büyükşehir belediyesi, İstanbul dâhil, ne yapabiliyor? Şirket olunca orada sözleşme yapabiliyor. Şirket ihaleye çıkıyor, Halk Ekmek ihaleye çıkıyor ve diyor ki: “Ben böyle bir şirketim.” İhaleye çıkma hakkı olan veyahut da ihaleyi kazanan bir şirket olursa elbette orada toplu sözleşme düzeni var. Ama ihaleye giren şirketlerin dışında eğer orada taşeron çalışıyorsa ve ihaleyi de o şirket, belediye şirketi kazanamıyorsa asla oradaki işçiler kadrolu çalıştırılamaz. Bunu bir kez daha buradan söylüyorum. Artık, bu tip ezbercilik yapmak yerine gerçekten işçilere kadro verilmesini istiyorum, gerçekten taşeron uygulamasının kaldırılmasını istiyorum. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum.
Karar yeter sayısı…
Önergeyi oylarınıza sunacağım, karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Sayın milletvekilleri, karar yeter sayısı yok. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 66’ncı Birleşiminin Altıncı Oturumunu açıyorum. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin oylamasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi öneriyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, öneri kabul edilmemiştir. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 21/2/2014 Cuma günü (bugün) yaptığı toplantıda siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Bastırılarak dağıtılan 561 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin 48 saat geçmeden gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmının 3’üncü sırasına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi, 25 Şubat 2014 Salı günkü birleşiminde 133 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, Yukarıda belirtilen birleşimde gece 24. 00'te günlük programın tamamlanamaması hâlinde günlük programın tamamlanmasına kadar, 561 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin İç Tüzük’ün 91’inci maddesine göre temel kanun olarak görüşülmesi ve bölümlerinin ekteki cetveldeki şekliyle olması, Önerilmiştir. 561 sıra sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi [[2/2006]] 1. BÖLÜM 1 ila 13’üncü maddeler 13 2. BÖLÜM 14 ila 26’ncı maddeler 13 Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Mehmet Doğan Kubat, İstanbul Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, grup önerimizde, AK PARTİ, Cumhuriyet Halk Partisi ve Barış ve Demokrasi Partisi milletvekillerinin vermiş olduğu bir kısım kanun teklifleri 561 sıra sayısıyla bugün –önümüzde- basılmıştır. Bu kanun teklifinin gündemin 3’üncü sırasına alınmak suretiyle görüşmelerine bugün başlanması ve bitimine kadar Genel Kurulun çalışmalarına devam etmesi önerilmektedir. İnşallah, biliyorsunuz, geçen hafta yaptığımız grup önerisinde yarın da Meclisimizin çalışması öngörülmüştü. Aslında, bu gündem değişikliğiyle normal çalışma periyodumuzun içerisinde Komisyondan çıkan bu kanun görüşmelerinin bugün yapılmasını önermekteyiz. 26 maddelik bir kanun. Burada, çeşitli ihtiyaçları karşılayacak, en son kamuoyunda da bilinen 5651 sayılı İnternet Yasası’nın 9/A maddesiyle ilgili de düzenlemeler, önemli iyileştirmeler ve buna benzer çeşitli konularda düzenlemeler, iyileştirici düzenlemeler getirilmektedir. 26 maddelik bu kanun teklifi 2 bölüm hâlinde görüşülecektir. Haftaya salı günü de gündemin 15’inci sırasına kadar olan işlerin tamamlanmasına kadar Genel Kurulumuzun çalışmasını önermekteyiz. Önerimize desteklerinizi bekliyor, yüce heyetinizi saygılarımla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Süleyman Nevzat Korkmaz, Isparta Milletvekili.
Sözlerimin başında, bugün Isparta’nın Yalvaç ilçesinin Ayvalı köyünde defnedilen şehit uzman Gökhan Arslan kardeşime bir kez daha Allah’tan rahmet diyorum. Kederli ailesine, hemşehrilerime ve aziz milletimize de sabır ve başsağlığı temenni ediyorum. Yine, ikinci husus, değerli arkadaşlar, sanıyorum bütün milletvekillerine gelmiştir, Türkiye Emekli Astsubaylar Derneğinin (TEMAD) bir yazısı. Ben, iki gün önceki konuşmamda, Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarının bir kısmının, eğer bu sorunlara bigâne kalınmaya devam edilirse ölüm orucuna başlayacaklarını söylemiştim. Bu yazı sanıyorum hepinize gelmiştir. Bu, gerçekten çok vahim bir durumdur; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görülmeyen, bugüne kadar yaşanmayan bir durumdur. Bunun siyasi sorumluluğu, ordunun siyasi sorumluluğunu taşıyan, başta Millî Savunma Bakanı olmak üzere, Hükûmete aittir. Bu sorunun bir an önce çözülmesini, büyütülmeden çözülmesini Milliyetçi Hareket Partisi olarak talep ettiğimizi ifade etmek istiyorum. Değerli arkadaşlar, çoğulcu demokrasilerin kalbidir parlamento ve buralarda konuşulur, toplum burada ortak dertlerine yine ortaklaşa çözüm arar. Elbette, meclis -iktidarı içerisinden çıkaran- bir veya birden fazla partinin oluşturduğu iktidar partileri, bir de bunları denetleyen muhalefet partilerinden teşekkül eder. Her dönemde yasama organının çalıştırılması meclis çoğunluğunun sorumluluğundadır. Bu dönem bu sorumluluk AKP'ye aittir. Kendisine oy vermiş ya da vermemiş tüm kesimlerin görüşlerini Meclise taşıyabilme ve bu ortak iradelerin yine millî irade, ortak bir irade şeklinde yasama ve denetim sürecine yansımasının sorumluluğu, biraz önce de söylediğim gibi, Adalet ve Kalkınma Partisinindir. Her demokraside olduğu gibi çoğunluk partisinin ilk başvurması gereken araç uzlaşmadır. Parlamenter sistemler, çoğulcu sistemler neredeyse uzlaşma üzerine bina edilmiştir. AKP, elbette, Meclis gündemini belirlemede ana aktör olmalıdır yani Mecliste bu yetki millet tarafından Adalet ve Kalkınma Partisine verilmiştir ama muhalefetin de tıpkı kendisi gibi halka birtakım vaat ve taahhütlerle sorumluluk alarak geldiğini unutmamalıdır ve onların iradesinin de Meclise taşınmasıyla ilgili olumlu bir tavır takınmalıdır. Farklı görüşleri temsil eden muhalefetin, Meclis kürsüsünden halkın gündemini ifade etmesine izin verilmesi yani “Benim yeterli çoğunluğum var, dolayısıyla hiçbir partiye ihtiyacım yok.” gibi bir tavırdan uzaklaşılması gerekmektedir. Bugüne kadar bunun başarıldığını söylemek maalesef mümkün değildir. İşte, zaten Mecliste yaşanan gerginliklerin ve Mecliste yaşanan kutuplaşmaların en önemli sebebi de bu anlayıştır. Değerli arkadaşlar, 2’nci dönemimi bitirmek üzereyim. Muhtemelen muhalefet partisi içerisinde daha fazla, daha çok dönem görev yapmış arkadaşlarımız da benimle aynı düşüncede olacaklardır. Bugüne kadar birçok kez kanun teklifi, Meclis araştırma önergesi, teklif ve tasarılara yönelik değişiklik önergeleri vermiş olduğumuz hâlde bunların hiçbirisi dikkate alınmamıştır. Değerli arkadaşlar, lütfen, kendinize bir sorun: Bu tekliflerin, bu kürsüde ifade edilen sözlerin hepsi mi yanlıştır, bunların içerisinde hiç mi sahip çıkabileceğiniz bir doğru yoktur? Bugün, Türkiye Büyük Millet Meclisi, AKP’nin mutlak çoğunluğunun takındığı tavır nedeniyle kendisi çalar, kendisi oynar durumdadır. Bundan dolayı, Genel Kurul, eminim, burada bulunan kimseyi memnun etmeyen bir şekilde, bırakın politik nezakete uymayı, genel adap ve muaşerete de uymayacak bir müzakere ortamına sürüklenmiştir. Milletvekilleri birbirini dinlememektedir. Milletvekilleri boş koltuklara hitap etmektedir. Yani, değerli arkadaşlar, farklı cenahtan birisi dese ki: “Dünya yuvarlaktır ve kendi etrafında dönmektedir.” Diğer taraf: “Hadi canım, bunu da nereden çıkardın?” diyecek noktaya gelmiştir. Değerli arkadaşlar, açık İç Tüzük ihlalleri vardır. Her başkan vekili, Meclisi âdeta kendi doğrularıyla yönetme gibi bir durum sergilemektedir. Bunda Meclis başkan vekillerinin de çok fazla kabahati yoktur çünkü bunun en büyük sebebi, İç Tüzük’te yaşanan ve günlük ihtiyaçları giderme konusunda bir çözüm üretemeyen boşluklardır. 41’inci yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ve iki kanatlı Parlamento zamanında oluşturulmuş ve hâlâ daha bu İç Tüzük’le bu müzakereleri, komisyon çalışmalarını yürütme zorunluluğundadır. İç Tüzük yetersizdir değerli arkadaşlar. Birçok maddesi uygulanamaz hâldedir. İç Tüzük’te yer almayan birçok uygulama da maalesef kural hâline gelmiştir. İki dönemde de kurulan İç Tüzük uzlaşma komisyonları maalesef bir neticeye varamamıştır. Bunun üzerinde durmak lazım. Her parti kendi zaviyesinden farklı açıklamalar getirebilir ancak AKP’nin bu İç Tüzük çalışmalarında yeterli anlayış ve katkıyı vermemiş olduğunu söylemek durumundayım. Muhalefet tarafından yapılan tüm öneriler değerli arkadaşlar, “İç Tüzük’teki bu madde aynen muhafaza edilsin.” şeklinde âdeta püskürtülmüştür, yeni bir, karşı bir öneri sunulmamıştır. Bugün, komisyonlarda ve Genel Kurulda yaşanan kaos ve karmaşa eminim ne milletvekillerinin ne de milletin hoşuna gitmektedir. Meclisin itibarı maalesef tasvip edilemeyecek bir durumdadır. Milletin üzülerek seyrettiği görüntüler, belki de bir elin parmaklarını geçmeyecek sayıda milletvekilinin ısrarla hakaret, hatta küfür ve zor kullanmaya devam etmesi ve bu şahısların açıkça partilerince uyarılmamış olmasından kaynaklanmaktadır. Disiplin cezaları dahi iktidar partisine ayrı muhalefet partilerine ayrı uygulanmaktadır. İktidar partisi gündemle o kadar sık ve lüzumsuz oynamaktadır ki şu anda Meclis dışında bu müzakereleri izleme imkânı bulanlar ne yaptığını bilmez bir topluluk şeklinde görmektedirler. Bunun anlamı şudur değerli arkadaşlar: AKP yani iktidar yasama ev ödevine iyi hazırlanmamıştır. Bu ödevlerini aynen, tembel öğrencilerin ödevlerini babalarının yapması gibi Hükûmet yapmaktadır. Hükûmet 300 kişilik AKP çoğunluğunu da dikkate almamaktadır. Bir gecede geçirilen yasalar -ki artık normal bir yasayı bilmiyorum kaç aydır görüşemiyoruz- torba ve temel yasalar şeklinde Genel Kurula indirilmektedir, iyi müzakere edilmediğinden dolayı da biliyorsunuz, Cumhurbaşkanı onaylamış olduğu hâlde yirmi dört saatte yeniden Meclis Genel Kurulunun gündemine getirilmektedir. Değerli arkadaşlar, yasaların nasıl yapılacağı İç Tüzük’te, Anayasa’mızda mevcut. Eğer bu yasama sürecini bu şekilde ihlal ederseniz, istismar ederseniz çok tehlikeli bir yolun da önünü açmış oluyorsunuz. Yasama kalitesizliğine rıza göstermek hiçbir milletvekilinin kabulleneceği bir şey olmamalıdır. Değerli arkadaşlar, öyle yasalar gelmektedir ki devletin temel yapısını ilgilendirmektedir, hatta insan hak ve hürriyetlerini yakından ilgilendirmektedir. 2 milletvekilinin imzasıyla, kesinlikle bu iradeleri küçümsediğimden söylemiyorum ama… Belki asırlık deneyimleri, tecrübeleri olan kamu kurumlarının da bu taslaklara katkı vermesi gerekirken 2 milletvekilinin teklifiyle getirilmekte ve Meclis, bu yasaları altyapısı tam doldurulmadan görüşmek durumunda kalmaktadır. Maalesef, yasama işlevini, hele hele bu son dönemde, Başbakan tek başına üstlenmiştir, Meclisin, özellikle Adalet ve Kalkınma Partisi milletvekillerinin –kimse alınmasın bana- iradeleri ipotek altındadır. Millet de bunu özellikle sizleri izlerken “Ben sana yetki verdim, bu yetkiyi götür başka birine teslim et demedim.” diye izlemektedir. Değerli arkadaşlar, Meclis maalesef halkın gerçek gündemlerini görüşmekten uzaktır. Gerçek kitlelerin sorunları vardır, ocak yıkan problemler vardır. Bu problemler yerine maalesef, bakanların çocuklarının, birtakım kirli işlerin içerisinde olan iş adamlarının sorunlarını nasıl çözeriz diye âdeta bir tiyatro oynanır gibi Meclis çalışmaya mahkûm edilmektedir. Bütün bunlardan dolayı AKP grup önerisine ret oyu vereceğimizi ifade eder, yüce Meclisi saygıyla selamlarım.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Ramazan Can, Kırıkkale Milletvekili.
Ben de Isparta’da bugün defnedilen şehidimize Allah’tan rahmet diliyorum, yakınlarına başsağlığı temennisinde bulunuyorum. Grup önerimizle, 561 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin gündemin 3’üncü sırasına alınarak, temel yasa şeklinde görüşülerek, 26 maddelik bu teklifin görüşmelerinin bugün tamamlanmasını planlıyoruz. Biliyorsunuz sayın milletvekilleri, on beş gündür Meclis yoğun bir şekilde çalışıyor. İnşallah, gündemimizde planlanan programı önümüzdeki hafta tamamlayarak seçimler için ara vermeyi planlıyoruz. Grup önerimizin kabulünü Genel Kurulun takdirine arz ediyor, tekrar hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Ferit Mevlüt Aslanoğlu, İstanbul Milletvekili.
Ne alaka?
Evet “Ne alaka?”sını anlatacağım. Dün gece kaçta gittik? Dört buçuk. Evvelsi gün gece, geçen hafta, evvelsi hafta? Bir de siz bilmiyorsunuz; burada, örneğin Plan ve Bütçe Komisyonunun bir kanunu geçerken yukarıda Komisyon topluyorlar. Bu kadar insan odaklı bir parti insanları bu kadar ezer mi? Milletvekilinin onuru, şerefi, haysiyeti yok mu?
Vatan için Meclis çalış…
Efendim?
Millet için çalışıyoruz.
Allah Allah, Allah Allah! Vatanıma milletime kurban olayım ama biz de bir insanız, biz de bir insanız. Onun için…
Sizin de çabalarınız oluyor.
Bir dakika, laf atmayın, dinleyin! Laf atmayın, dinleyin!
Kutu konuşmuyor, kasa konuşmuyor, insan konuşuyor, dinleyin!
İnsan konuşuyor. Ben de insanım.
Sayın milletvekilleri, hatibe niye müdahale ediyorsunuz? Lütfen!
Ben de insanım.
Müdahale etmiyorum “Sizin de çabalarınız oluyor.” diyorum. Bana bakarak konuşmasın o zaman, Genel Kurula baksın.
Ben evvelsi gün Komisyondan saat üçte çıktım, dün dört buçukta çıktım, bu sabah geldim. Dün bana karşı oy yazısını yazdırıp bu kadar insanın iki ayağını bir pabuca koymaya gerek yok. Karşı oy yazısı ve arkadaşlarımla beraber bu sabah da önerge hazırlamaya geldim. Şimdi, biz insan değil miyiz? Bir: Önce insan olmayı, insan olduğumuzu bir kere hatırlamanızı rica ediyorum. Biz de insanız. İnsan olarak haykırıyorum.
İnsan olmayanlar insanın hâlinden anlamaz ağabey.
İki: Sayın Bakanım, devlet devamlılık ister. Birisi söz verdiği zaman devlet sözüne inanırım ben. İller Bankası daha önce “Gel şu kadar verelim, parça parça verelim on beş yirmi günde bir.” bir sürü belediyeye… Biz inanmak zorundayız o söz veren insanlara. Doğru mu Sayın Bakanım? “Parça parça verelim, al, 3 milyon şimdi verelim, 5 milyon bir ay sonra verelim.” Öldü! 17 Aralık oldu, çam devrildi, İller Bankasında herkes altüst oldu. Beyefendi, ben belediyeyim, başlamış işlerimi bitirmek zorundayım. Bana söz verdiniz, devlet sözüne inanmayacağım da kime inanacağım? Söz verdiklerinizi niçin yapmıyorsunuz Sayın Bakanım? Size eğer söz verilmedi… Beyefendi, devlet devamlılık ister, “Ben değilim” demeyin. Sizden önce, Banka yönetimi orada, sizden önceki Sayın Bakan orada. Sorun, “Biz söz verdik mi, vermedik mi?” Yani bu belediyeleri zor duruma düşürmek, hakikaten, size zevk veriyor mu Sayın Bakanım, zevk alıyor musunuz? Eğer “Söz verdik, vermiyoruz.” diyorsanız, o başka bir şey. 17 Aralık, 17 Ocak, 17 Şubat, daha hiçbir şey yok. Arkadaşlar, devlet devamlılık ister. Sözünüzü yerine getirin. Eğer getirmiyoruz diyorsanız bunu da mertçe, dürüstçe söyleyin. Siz söz verdiniz. Zatıalinize söylemiyorum, Banka yönetimi orada, Bakanlık orada. İki, İller Bankası Bakanlığınıza bağlı değildir, özerk bir kurumdur. Özerk bir kurumu da bu kadar siyasi baskı altına almak da hiçbir şeye yakışmaz. Orası bir banka. Ama siz engel oluyorsunuz, zatıalinizi kastetmiyorum. Ha, iki aylık sürede de zatıaliniz bunları verdirmiyorsunuz. Bir başka konu: Bir yasa geliyor, biraz sonra başlayacağız. Dikkatinizi çekmek istiyorum. O yasanın 23 ve 24’üncü maddesine bir bakın: Şehir hastaneleri. Değerli arkadaşlar, bu ülkede kim bir çivi çakıyorsa önünde saygıyla eğiliyorum, şükran duyuyorum, hele bir hastaneyse. Ancak birkaç rakam söyleyeceğim. Vicdanlarınıza sesleniyorum, vicdanlarınıza: 17 hastane devlete 17 milyara mal oluyor yani aşağı yukarı her bir hastane 500 bin dolar, 500 bin dolar her bir hastane. 17 hastane 17 milyar Türk lirası. 500 bin dolar, dikkatinizi çekiyorum.
Milyon dolar.
500 milyon dolar her bir hastane. On yılda bu hastanelere devlet 17 milyar para ödeyecek. İki: Bunlar ihale edilirken –vicdanlarınıza sesleniyorum- Kayseri’deki hastanenin metrekaresi kaç paraya ihale edildi? Zannediyorum ki 1.400 TL. Ama bir başka şehirdeki bir hastanenin metrekaresinin 3 bin TL’ye ihale edilmesine ne dersiniz? 17 hastanede 1.500 TL’yle 3 bin TL arasında bir fiyat farkı olur mu?
Olabilir.
Nasıl olur efendim? Arsa… Metrekare fiyatı belli, betonu belli, demiri belli, her şeyi. Nasıl olabilir efendim, nasıl olabilir? Aynı standart, her şey aynı. Nasıl olabilir ya? Biri 1.400 lira, biri 3 bin lira ya! Olur mu böyle bir şey arkadaşlar! İki: Şimdi, bu kanunda burada iki maddeyle bir şey yapmaya çalışıyorlar. Dikkatinizi çekiyorum, vicdanlarınıza sesleniyorum: Sözleşmesi imzalanmış bu hastanelerle ilgili bakanın sözleşmeyi değiştirmesi, tüm şartları yeniden değiştirmeye bakana yetki veriyor. Arkadaşlar, maç başlamış, başlayan bir maçta… Eğer böyle olacağını bilsem, sayın bakanın sonradan alacağı bir yetkiyle birtakım şeyleri değiştireceğini bilsem ben de bu ihaleye girerdim.
Sen ihaleyi alamazdın.
Anayasa Mahkemesi sizi reddetmiş, bilgin olsun. Bu arada bu son dakika haberi.
Neyse, neyi reddederse etsin. Yani biz neye reddedildiğimizi Mehmet Bey, biliriz.
Ağabey, sana sadece katkı olsun diye söyledim. Son dakika…
Neyi?
HSYK’yla ilgili.
Ha, onu bilemiyorum, neyi reddettiğini bilemiyorum, ben HSYK’yla ilgili konuşmuyorum. Ben burada şunu konuşuyorum Mehmet Bey: Biraz sonra gelecek, Sağlık Bakanlığı metrekaresini 1.400 liraya da ihale etmiş… Mehmet Bey, dikkatinizi çekerim, 1.400 lira, 3 bin lira, demiri belli, çimentosu belli, her şeyi belli.
Bizde yolsuzluk olmaz, rahat ol.
Allah Allah!
Mevlüt ağabey, rahat ol.
Sayın Aslanoğlu, lütfen Genel Kurula hitap edin.
Bu ne ya! Ya, günahtan kork Mehmet ağabey, “Yolsuzluk olmaz.” deme ya.
Sayın Metiner, lütfen…
Ne var konuşuyoruz, sohbet ediyoruz.
Usul bu değil ki ama.
O memnun, ben memnun.
Bu, usul değil, hayır. Genel Kurul memnun değil.
Ben bu 2 maddeyle ilgili dikkatinizi çekeceğim. Yine, anlaşma imzalanmış, her şey bitmiş. Beylerin bir de cebine üst hakkı koyuyorsunuz, etraftaki hazine arazileri için diyorsunuz ki: “Al, buraya tesis yaptır, sana üst hakkını da veriyoruz.”
Hastanenin olduğunu yerle ilgili?
Evet, hastanenin olduğu yerle ilgili söylüyorum.
Üst kullanım hakkı?
Evet, üst kullanım hakkı. O da yandan çarklı, yandan. Süreyya Bey, bilir misin yandan çarkı? Yandan çarkı bilir misiniz? Yandan çarklı o da.
Biz bilmiyoruz efendim.
Bilenlere sor ağabey.
Peki, Ben dikkatlerinize sunuyorum, vicdanlarınıza sesleniyorum. 1.400 lira, 3 bin lira; kimi hastaneleri 1.400 liraya ihale etmiş… Sadece vicdanlarına sesleniyorum.
Hastanenin içinde ne var, ne yok, nasıl bir durumda?
Her şey aynı standarttır.
Proje nedir?
Tabii, tabii, tabii, siz çok iyi biliyorsunuz Süreyya Sadi Bilgiç Bey, onun için sizin bilginize inanırım.
Allah razı olsun.
Sağ olun, sağ olun. Siz Bilgiç’siniz ya!
Sağ olun, sağ olun.
Eğer çok iyi bildiğinizi bildiğim hâlde masaya vurmamanızı da…
Sayın Aslanoğlu, lütfen Genel Kurula hitap edin.
Masaya vurmamanızı da garipsiyorum.
Sayın Aslanoğlu, karşılıklı konuşmayalım lütfen.
Garipsiyorum… Garipsiyorum… Masaya vuracaksın. Sizin kişiliğiniz masaya vurur! Siz, haksızlığı ve hukuksuzluğu sevmezsiniz ama ne hikmetse masaya vurmuyorsunuz. Sizi engelleyen nedir acaba?
Vurdum, vurdum, ses geldi Sayın Aslanoğlu, sıkıntı yok!
Değerli arkadaşlar, ben dikkatlerinize sundum, vicdanlarınıza sundum. Herhâlde yarın sabah yedide, sekizde çıkacağız. Bunu da şimdiden söylüyorum.
Ne güzel!
Ne güzel, çalışalım, değil mi efendim? Tabii tabii…
Kendinizi ona göre ayarlayın!
Hanımefendi, tabii, biz de mutlu oluruz. Onun için, sabah çorbamızı içer, gider yatarız. Bunun için, sabahın çok seherinde gelecek bu maddeler. Bugünden dikkatinizi çekmek istedim. Hepinize saygılar sunuyorum.
Karar yeter sayısı…
Başkanım…
Buyurun Sayın Bakan.
Cevap vermek istiyorum.
Ne diye cevap vereceksiniz Sayın Bakan?
Evet, sataştım efendim, sataştım, İller Bankası konusunda sataştım.
Efendim? Lütfen kalkar mısınız, bir izah edin, ne için söz istiyorsunuz?
İller Bankasıyla ilgili sorular sordu. İki dakika içerisinde…
Hayır, soru sormaya cevap verilmez efendim. Eğer sataşma varsa şey yaparsınız.
Sataştım, sataştım Sayın Başkan.
AK PARTİ grup önerisini oylarınıza sunuyorum. Karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kâtip üyeler arasında anlaşmazlık var. Elektronik cihazla…
Yapma ya!
Kabul edilmedi… El kaldırdılar Sayın Başkan.
Başkan, sen bu işleri bilirsin ya!
“Karar yeter sayısı” dediniz beyefendi.
Onlar kabul etmedi.
Karar yeter sayısı yok efendim, görüyorsunuz.
E, anladım da “Karar yeter sayısı.” dediniz. İki dakika süre veriyorum.
Sayın Başkan, “Sayın Bakana sataştım” diyorum, daha ne diyeceğim.
Gündemin “Seçim” kısmına geçiyoruz. İçişleri Komisyonunda boş bulunan ve Adalet ve Kalkınma Partisi grubuna düşen 1 üyelik için Çankırı Milletvekili İdris Şahin aday gösterilmiştir. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Alınan karar gereğince, gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünde Değişiklik Yapılmasına Dair İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Devlet Sırrı Kanunu Tasarısı ve Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ile Adalet Komisyonu raporlarının görüşmesine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 3’üncü sıraya alınan, Isparta Milletvekili Süreyya Sadi Bilgiç ve Bayburt Milletvekili Bünyamin Özbek ile 80 Milletvekilinin; Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi ile Cumhuriyet Halk Partisi Grup Başkanvekili İstanbul Milletvekili Mehmet Akif Hamzaçebi’nin; Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun Teklifi, İstanbul Milletvekili İbrahim Yiğit ve Kırşehir Milletvekili Abdullah Çalışkan ile 3 Milletvekilinin; Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi, Malatya Milletvekili Mahmut Mücahit Fındıklı ve Muş Milletvekili Faruk Işık ile 34 Milletvekilinin; Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi, Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan’ın; Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun Teklifi ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlıyoruz. (x) 561 S. Sayılı Basmayazı tutanağa eklidir. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Komisyon raporu 561 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Sayın milletvekilleri, alınan karar gereğince bu teklif İç Tüzük’ün 91’inci maddesi kapsamında temel kanun olarak görüşülecektir. Bu nedenle teklif tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanıp maddelerine geçilmesi kabul edildikten sonra bölümler hâlinde görüşülecek ve bölümlerde yer alan maddeler ayrı ayrı oylanacaktır. Teklifin tümü üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi…
Sayın Başkanım…
Bir saniye…
Sayın Başkanım, usulen bunun görüşülmesi doğru değildir çünkü İç Tüzük’e aykırı bir şekilde -Komisyonda da belirttik- kırk sekiz saat geçmeden, teklif akşam sekiz buçukta gelmiş, sabahleyin mevcut olan bir torba kanun tasarısına eklenmiştir. Usulen kırk sekiz saat geçmeden bu kanun teklifinin alınarak diğerleriyle birleştirilmesi İç Tüzük’e aykırıdır. Dolayısıyla şu anda görüşülmesi doğru değildir.
Genel Kurul kararı var.
Evet, teşekkür ediyorum.
Eğer bunu şu anda görüştürecekseniz bu tutumunuz hakkında usul tartışması açıyorum çünkü…
Usul tartışması açacağım.
Aleyhte…
Aleyhte…
Lehte… Lehte…
Lehte…
Aleyhte…
Lehte…
İki tane “lehte”, birer “aleyhte”, yazıyoruz.
Benimki lehte Sayın Başkan. Tutanaklara bakarsınız. Arkadan bağırıyorum.
Aranızda anlaşın gelin lütfen ya, ben bilemem.
Bakın tutanaklara, bakın.
O zaman ara vereceğim, zabıtlara bakacağım.
Verin, bakın efendim.
Beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 66’ncı Birleşiminin Dokuzuncu Oturumunu açıyorum. 561 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Şimdi teklifin tümü üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Mustafa Kalaycı, Konya Milletvekili.
Türkiye Büyük Millet Meclisi seri imalat yapmaktadır. Görüştüğümüz teklife esas olan kanun teklifi Meclise ne zaman verilmiş biliyor musunuz? 13 Şubat 2014 tarihinde. Bugün 21 Şubat 2014. Yani istendiği zaman sekiz günde, bir teklifi verip kanunlaştırabiliyorsunuz. Bilindiği üzere, Sayın Başbakan ve bazı AKP yetkilileri tarafından, “muhalefet partilerinin Meclis çalışmalarını engellediği, Hükûmete adım attırmamak istendiği” çeşitli defalar yüksek sesle dile getirilmiştir. Aslında bu sözler, oynayamayan gelinin “Yerim dar.” demesine de benzemektedir. Zira, milletin yararına olan konuların çıkmamasında “muhalefetin engellediği” bahanesine sığınan AKP yönetimi, kendilerini kurtarmak, rüşvet ve yolsuzluk iddialarının üstünü örtebilmek için, son bir ayda, yüzlerce maddeyi bulan torba düzenlemeleri peş peşe ve hızla Meclisten geçirdiğini hiç dile getirmemektedir. Değerli AKP yönetimi, neden milletimizin beklentisi olan düzenlemeleri değil de kendinizi kurtarmaya yönelik kanunlar çıkardığınızı lütfen millete izah edin. Yüzlerce maddeyi içeren torba kanunları çıkarırken, vatandaşımızın, çiftçinin ve esnafın ödeyemediği vergi ve prim gibi borçlarına kolaylık getirecek bir maddeyi torbaların birine niye koymadığınızı milletimize anlatın. Görünen o ki hep kendi torbanızı dolduruyorsunuz. Taşeron işçilere, 4/C mağdurlarına, vekil imam ve vekil müezzinlere, vekil ebe, hemşirelere niye kadro vermediğinizi, usta öğreticileri, aile sağlığı çalışanlarını, üniversite mezunu işçileri, geçici ve mevsimlik işçileri niye görmezden geldiğinize dair sorulara cevap verin. Verebilecek bir cevabınız yok çünkü gözünüz, milletimizin yaşadığı sorunları görmüyor. Öyle bir batağa saplanmış ve bunların ortaya çıkmasından öyle korkmuşsunuz ki 17 Aralıktan beri ortaya çıkan rüşvet ve yolsuzluk iddialarının üstünü örtebilmek için var gücünüzle çalışıyorsunuz. İşçimiz, memurumuz, emeklimiz, çiftçimiz ve esnafımız sorunlarıyla baş başa bırakılmış, kaderine terk edilmiştir. Son dönemde yasama kalitesi de iyice düşmüş olup yasama faaliyetleri baştan sona düzensiz, eksik ve özensiz bir şekilde yürütülmektedir. Kanunlar artık yürürlüğe girdiği gün bile değiştirilebilmektedir. Nitekim İnternet kullanımında bireysel hak ve özgürlüklere ciddi kısıtlamalar getiren 6518 sayılı Kanun 19 Şubat 2014 günü Resmî Gazete’de yayımlanmış, ancak bu Kanun’la yapılan düzenlemede değişiklikler içeren 4 madde aynı gün bu teklife dâhil edilmiştir. 18 Şubat günü akşamı Ulaştırma Bakanı tarafından İnternet düzenlemesine ilişkin değişikliğe gidileceği açıklanmış, Sayın Cumhurbaşkanının 6518 sayılı Kanun’u onayladığı haberinin duyulmasıyla birlikte AKP milletvekillerince (2/2009) esas numaralı Kanun Teklifi verilmiş ve bu teklifte Komisyon gündeminde yer alan teklifteki maddelere ilave olarak İnternet yayınlarıyla ilgili maddeler yer almıştır. Komisyonda da İç Tüzük hükümleri ihlal edilerek (2/2009) esas numaralı Teklif kırk sekiz saat geçmeden gündeme alınmış, gündemdeki teklifle birleştirilmesi kararı alınmıştır. Dolayısıyla, onaya sunulan kanunda itiraz edilen konularla ilgili olarak Anayasa hükümlerine göre veto müessesesi kullanılmak yerine bu şekilde düzenlenmesi yolunun seçildiği, danışıklı işlerle Anayasa’da olmayan bir usulün uygulamaya konulduğu, böylelikle yasamaya dayatma yapıldığı anlaşılmaktadır. Değerli milletvekilleri, “torba” diye adlandırılan kanunların yapım sürecinde pek çok konu dikkatlerden kaçmakta ya da kaçırılmaktadır. Özel nitelikte, adrese teslim, birilerine çıkar sağlamaya yönelik bazı maddeler torba kanunlara sıkıştırılmaktadır. Bu teklifte, üçüncü havaalanı projesiyle ilgili bir konuda yargının yürütmeyi durdurma kararını aşmaya ve proje kapsamında yapılması planlanan faaliyetlerde ortaya çıkacak doğal kaynakların yok sayılmasına yol açılabileceği iddia edilen düzenlemeler yapılmaktadır. Yine, kamu-özel iş birliğiyle yapılması öngörülen hastanelerle ilgili sözleşmelerde Bakan onayıyla değişiklik yapılabilmesini öngören, açıkça ihaleye fesat karıştırmaya neden olacak maddeler yer almaktadır. Aramızda hukukçu olan, denetimden gelen, bürokrasiden gelen arkadaşlarımız var; böyle bir yetkiyi hiç görmüşler mi? Böyle bir şey olabilir mi? Sağlık Bakanına sözleşmeleri değiştirme ve bedel artışına gidebilme yetkisi verilmektedir. Aslında, Sağlık Bakanı ateşe atılmaktadır. Bu yetkinin kullanımı, ihaleye daha önce katılmamış veya daha yüksek teklif vermiş olan girişimciler açısından da rekabet hukukuna aykırı bir durum teşkil edebilecektir. Sözleşmenin sona erdirilmesi durumunda kesin teminat mektubunun iade edilmesinin öngörülmesi de özel düzenleme yapıldığı şüphesini güçlendirmektedir. Bu teklifte yer alan bir başka düzenleme ise, Devlet İhale Kanunu kapsamında ihale ve sözleşmelere aykırı işlemlerden dolayı haklarında ihalelere katılmaktan yasaklama kararı verilmesi gerekenleri kurtarmaya dönüktür. Bankalar, telekomünikasyon şirketleri, GSM operatörleri ve medya kuruluşlarına yapılan kamuya ait taşınmazların kiralama işlemlerinde, çeşitli nedenlerle ihale şartname ve sözleşme hükümlerine uyulmaması nedeniyle verilmesi gereken ihalelere katılmaktan yasaklama kararının kaldırılması öngörülmektedir. Diğer konularda alım ve yapım işlerinde ihaleden yasaklananlar da bu hakkı isterse ne diyeceksiniz? Böyle bir yol açılmamalıdır. Garibana gelince ocağını söndürüyorsunuz. Sıradan vatandaşımız yükümlülüğünü zamanında yerine getiremediğinde, vergisini, primini geç ödediğinde, beyannamesini geç verdiğinde başına çullanıyor, “Faizini, gecikme cezasını, idari para cezasını öde.” diye boğazına sarılıyorsunuz. Onlara yükümlülüklerini niye yerine getiremediklerinin nedenini bile sormuyorsunuz. Zaten vatandaşa ceza kesmekten zevk alan, kestiği cezaları yüksek oranda artırmakla övünen bir iktidarla karşı karşıya bulunuyoruz. 2013 yılı bütçe gerçekleşmelerine göre, vergi, resim ve harç gecikme faizi gelirleri bir önceki yıla göre yüzde 52, idari para cezaları da yüzde 67 oranında artmıştır. Hükûmet, bütçe açıklarını vatandaşa ceza keserek kapatma yolunu seçmiştir ama yandaş müteahhitler, bankalar, TELEKOM ve GSM şirketleri ile medya taahhütlerini yerine getirmediği zaman, onlar için bin bir gerekçe üreterek onları kurtarmaya dönük kanun bile çıkarıyorsunuz. Değerli milletvekilleri, AKP Hükûmeti esnafın sorunlarına çözüm getirmek bir yana, esnafa zulüm niteliğinde bir uygulamaya imza atmış ve gelen tepkiler üzerine bu teklifle bir düzenlemeye gidilmektedir. Belediyelerce alınan bazı vergi ve harçların belirlenmesi konusunda belediye meclislerine verilen yetki Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden 11/6/2013 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 6487 sayılı Kanun’la bu yetki Bakanlar Kuruluna verilmiştir. Bakanlar Kurulunun söz konusu vergi ve harçlarla ilgili belirlediği tarife altı ay gecikmeyle 18 Aralık 2013 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanmıştır. Bakanlar Kurulunca belirlenen ilan ve reklam vergisi, eğlence vergisi, işgal harcı, tatil günlerinde çalışma ruhsatı harcı ve iş yeri açma izin harcı gibi vergi ve harçlarda 5 kat, 6 kat artış yapılmıştır. AKP Hükûmetinin bu kararı esnafımızı çileden çıkarmıştır. Enflasyonun yüzde 7’lerde olduğu bir dönemde esnafın ödediği vergi harçlarının yüzde 500, yüzde 600 artırılması gaddarlıktır, vicdansızlıktır, insafsızlıktır. Belediye gelirlerinde kaş yaparken göz çıkarılmıştır. Hafta tatili ruhsat ücretleri esnafın belini bükmüştür. İşgaliye parası, iş yeri kirasını bile geçmiştir. Pazarcı esnafı bu harcın altından nasıl kalkacak, esnaf ve sanatkârımız bu vergi ve harçları nasıl ödeyecek, AKP Hükûmeti hiç umursamamış, vergi ve harçları en üst tarife üzerinden belirlemiştir. AKP Hükûmetinin zamanında aksiyon alamaması, yoktan yere belediyeleri muazzam bir iş yükü, tebliğ masrafları nedeniyle büyük bir maddi maliyet ve mükellefle karşı karşıya gelmek şeklindeki psikolojik ve moral maliyetle karşı karşıya bırakmıştır. Bir hükûmet ancak bu kadar beceriksiz olabilir ve vatandaşlarına ancak bu şekilde zulüm yapabilir. Esasen ve zamanında alınacak Bakanlar Kurulu kararıyla bir yasal düzenleme yapmaya gerek kalmadan sorun önlenebilecekken, esnafımızı mağdur eden, esnaf ile belediyeleri karşı karşıya getiren bir sorunun ortaya çıkmasına neden olunmuş ve getirilen düzenlemeyle de Anayasa’ya aykırılık yine giderilememiştir. AKP Hükûmetinin bu uygulaması esnaf ve sanatkârımızın durumundan bihaber olduğunu, esnaf ve sanatkârın yaşadığı sorunları bilmediğini ya da görmezden geldiğini ortaya koymaktadır. Ürettiğini satamayan, sattığının yerine ise yenisini koyamayan esnafımız kısır bir döngü içerisine hapsolmuş ve çırpınarak dertlerine çözüm bulacak bir muhatap aramaktadır. İş yeri kirasını dahi ödemekte zorluk çeken, hayatın güçlüklerine direnen esnafımızın gerçek durumu tam anlamıyla içler acısıdır. Esnafımız kredi borçlarını, vadesi gelen senetlerini, vergi ve prim borçlarını, kazanamadıkları için ödeyemez duruma gelmiştir. AKP iktidarı, emeğiyle çalışan meslek ve sanat erbabı vatandaşlarımız için hayal kırıklığı olmuş, işlerinde bereket, dükkânlarında müşteri kalmamıştır. AKP iktidarının yanlış ekonomi politikalarıyla ülkemizin, ucuz ithal mallarının cenneti hâline geldiği, üreticimizin rekabet gücünü kaybetmiş olduğu yaşanan gerçeklerdir. Artan rekabet şartlarında ayakta kalmak için mücadele veren esnafımız, ulaşılabilir ve ucuz finansman imkânları olmadığından, gerek ürün ve hizmetlerini yenilemek gerekse büyümek için yeni yatırımlar yapmaktan tamamen uzaktır. Esnafımızın AKP döneminde yüzü bir türlü gülmemiştir. Büyük alışveriş merkezlerinin baskısı ve tacizi altında kalmışlar, hatta Sayın Başbakan tarafından yem dahi edilmek istenmişlerdir. Ülkemizde AKP döneminde ivme kazanan AVM’ler süreci esnaf ve sanatkârları iş yapamaz duruma getirmiştir. Faaliyete geçen her alışveriş merkezi, etrafında yer alan 75 meslekteki esnaf ve sanatkârı yok olma noktasına doğru sürüklemektedir. Ülkemizin temel direği olan ve etki alanı itibarıyla her tarafa hitap eden, aile kurumundan sonra toplumsallaşmanın, iletişim kurmanın ve birlik ve beraberliği pekiştirmenin en güçlü yapısı olan esnaf ve sanatkârlık müessesemiz çökmek üzeredir. Türkiye, sosyal yaşamda ve ekonomik yapıda kritik bir dönem geçirmektedir. Böylesine önemli bir noktada, esnaf ve sanatkârların sorunlarının giderilmesi ve gerekli tedbirlerin alınması çok önemlidir. Aksi hâlde, bu kesimin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalması söz konusu olacaktır. Esnaf ve sanatkârlarımızın modern çağın şartlarına uyum sağlaması, evrensel ölçekte mal ve hizmet üretebilmesi amacıyla yeni esnaf ve sanatkâr modelini oluşturacak millî politikaların belirlenerek plan, program ve projelerin yürürlüğe konulması gerekmektedir. Ülkemizde yaşanan ekonomik sıkıntılardan dolayı ticaret ve meslek erbabı esnaf ve sanatkârlar ciddi sorunlarla karşı karşıyadır. Vergilerini ve primlerini zamanında ödeyemez duruma düşmüşler, yükümlülüklerini yerine getirememekten dolayı yüksek gecikme faizi ve gecikme zammına maruz kalmışlardır. Böylece, milyonlarla ifade edilebilecek vatandaşımız ağır bir vergi ve sigorta pirimi ve cezasından kaynaklanan borç yükü altına girmişler ve haciz uygulamaları sonucu ticari faaliyetlerini idame ettiremez hâle gelmişlerdir. İşte, bu çarpık durumun giderilerek vatandaşın devlete karşı ihtilaflı olmaktan çıkarılması, sosyal barışın temini ve bunlara tekrar ödeme kabiliyeti kazandırılarak yükümlülüklerini yerine getirebilmeleri ve böylece ekonomik ve ticari faaliyetlerini devam ettirebilmeleri imkânı sağlanmalıdır. Esnaf ve sanatkâr, sosyal sigorta uygulamalarında da birçok mağduriyet yaşamaktadır. Anayasa’nın eşitlik ilkesi uyarınca ve sigortalılar arasında norm ve standart birliği sağlanması amacıyla tüm sigortalılara eşit haklar verilmelidir. Bu kapsamda, sigortalı esnaf ve sanatkâr kadınlar da doğum borçlanması yapabilme imkânına kavuşturulmalıdır. Yine, esnaf ve sanatkârlarımızın hastalık ve ayakta tedavi süresinde geçici iş göremezlik ödeneği alabilmeleri konusunda düzenleme yapılmalıdır. Birçok esnaf ve sanatkârımız, vergi mükellefiyeti ve oda kaydı bulunmasına rağmen, zamanında sigortalılık kayıt ve tescili yapılmadığından, geçmişteki bazı çalışma sürelerini hizmetine saydıramamakta ve bu nedenle emekli olamamaktadır. BAĞ-KUR sigortalılarının bu dönemlerinin borçlanılması ve bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi konusunda geçmişte birden çok kanun çıkarılmasına rağmen, verilen süre içinde ekonomik imkânsızlıklar ve diğer bazı nedenlerle bu düzenlemelerden yararlanamayan pek çok esnaf ve sanatkâr ile çiftçi bulunmaktadır. Esasen, mevzuata göre zorunlu sigortalılık sayılan çalışma sürelerinin zamanında kayıt ve tescilinin yapılmamış olmasında, Sosyal Güvenlik Kuruluşunun yasalarla kendisine verilen görevleri yapmadığı da ortadadır. Zira, Sosyal Güvenlik Kuruluşunun zorunlu sigortalılarla ilgili resen tescil yapma görevi bulunmaktadır. Bu itibarla, geçmişte vergi mükellefiyeti ve oda kaydı bulunan çalışma sürelerinin kanunen zorunlu sigortalılık olduğu hususu da dikkate alınarak, daha önce kayıt ve tescil edilmiş olma şartı aranmadan sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi ve bu sürelerin borçlanılmasına imkân verilmesi gerekmektedir. Esnaf ve sanatkârlar, ülkemizde en düşük emekli aylığı bağlanan kesimlerden biridir. Sayın Bakanım da burada, kendileri de çok iyi bilir. Adalet ve Kalkınma Partisi, emekliler arasındaki maaş adaletsizliğini gidereceğini vadetmesine karşın yerine getirmemiştir. "İntibak düzenlemesi" olarak takdim edilen kanunla, sadece 2000 öncesi SSK emeklileri için kısmi iyileştirme yapılmıştır. 2000 ve sonrası emekli olanların aylıklarındaki eşitsizlik görmezden gelinmiştir. BAĞ-KUR emeklilerinin, emekli esnaf ve sanatkârların mağduriyeti hiç dikkate alınmamıştır. Emekli aylıkları arasındaki eşitsizlik ve adaletsizlikler mutlaka giderilmelidir. Ekonomik olarak zor günler geçiren esnaf ve sanatkârımızın çözülmesi acil olan sorunlarından birisi de, emekli olup çalışanların emekli aylığından yüzde 15 sosyal güvenlik destek primi kesilmesidir. Emekli esnafa hem düşük emekli aylığı bağlanmakta hem de çalışıyor diye emekli aylığından kesinti yapılmaktadır. Üstüne üstlük, yıllarca bekleyen Sosyal Güvenlik Kurumu, esnaf ve sanatkârın altından kalkamayacağı yüklüce borç çıkarmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu, emekli iken çalışması nedeniyle esnaf ve sanatkârımıza, geçmiş yıllara ait sosyal güvenlik destek primi borçları çıkarmıştır. Birçok esnafa üstesinden gelemeyeceği boyutta yüksek borçlar gelmiştir. Emekli çalışanlardan bu primin kesilmesinde sunulan gerekçe, iş gücüne katılması beklenen gençlerin önünün açılmasıdır. Oysa, esnaf ve sanatkârlar birer işçi değil, tersine, işverendir. Bir başka ifadeyle, emekli olduğu hâlde çalışan esnaf ve sanatkâr, genç iş gücünün önünü tıkayan değil, tersine, onlara iş imkânı sunan konumundadır. Bu nedenle, emekli esnaf ve sanatkârlardan sosyal güvenlik destek primi almak, gençlere iş imkânı sağlayan bir kesimin ödüllendirilmesi gereken yerde cezalandırması anlamına gelmektedir. Esnafın mevcut sorunlarının üstesinden gelmekte zorlandığı bir dönemde bu uygulama sıkıntılarını daha da büyütmektedir. Bu nedenlerle, esnaf ve sanatkârların emekli aylıklarından sosyal güvenlik destek primi kesilmemeli, geçmiş yıllara ilişkin çıkarılan borçlar da silinmelidir. Teşekkür ediyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Teklifin tümü üzerinde şahsı adına söz isteyen Mehmet Ali Susam, İzmir Milletvekili.
Torba yasaların ve yasa bombardımanına tutulmuş bir Meclisin bu ilerleyen saatlerinde bu torbayla ilgili düşüncelerimi sizlerle, sürem yettiği ölçüde paylaşmak istiyorum. Burada değineceğimiz önemli konular var. Bu kanunda, az önce konuşmayı yapan Sayın Kalaycı’nın esnaf ve sanatkârla ilgili söylediği tüm sözlerin altına, bir kere, imza atıyorum. Objektif olarak esnafın içinde yaşadığı koşulları dillendirdiği için, tekrar etmeyeceğim ama tümüne katıldığımı, bu taleplerin haklı talepler olduğunu, esnaf ve sanatkârın hem Sosyal Güvenlik Bakanlığından hem de bu Meclisten beklentileri olduğunu, bu beklentileri dile getirmek ve bu beklentilere çözüm bulmanın bu Parlamentonun en acil görevlerinden biri olduğunu, esnaf ve sanatkârın toplumun dinamizmi, belkemiği olduğunu, ama aynı zamanda bu toplumun varlığına ve devamına çok önemli bir destek olan topluluk olduğunu söylemek istiyorum. Kısaca da Ahi Evran’dan bir değinmeyle bugünkü durumu özetleyen bir konuşma yapmak istiyorum. Ahi Evran, biliyorsunuz, Osman Bey’in kayınpederi, Ahi teşkilatının kurucusu. Ahi Evran Osmanlının Anadolu’da oluşması sürecinde, damadının beyliklerle kurmuş olduğu imparatorluğun başlangıcı olan devlete Ahi teşkilatının geleneklerini, göreneklerini, hayat felsefesini ve dünya görüşünü bir rehber olarak sunmuş ve ona tahta çıktığında bir öğüt vermiştir. Ahi Evran Osman Bey’e “Ey oğul! Sen artık beysin…”
Şeyh Edebali o, yanlış, yanlış!
Şeyh Edebali’dir, evet. “Öfke bize, uysallık sana/Kızmak, hiddetlenmek, şiddet bize/ Dinlemek, anlamak, kucaklamak sana. /Ve sen en muhtaç olduğun zamanda bile herkesin ihtiyacını karşılamak için fedakârlık yapabilecek kadar cömert olması gereken bir bey olacaksın.” demiştir. Şimdi, bu öğüdün bugün, günümüzde de devleti yönetenlere, Hükûmeti yönetenlere, dünyayı yönetenlere yol gösteren bir öğüt olduğunu biliyorum. Birleşmiş Milletler bu öğüdü Dünya Miras Listesi’ne almış ve bu öğüdü “çok anlamlı sözler” olarak tarihe geçmiştir. Şimdiki iktidarımız ise bunlardan öğüt almak yerine, bu öğüdün tam tersine, herkese tepeden bakan, azarlayan, şiddetle herkesi susturmaya çalışan bir anlayış içerisinde. Esnaf, sanatkâr sadece bir ekonomik olay değil, bir felsefe, bir dünya görüşü, bir yaşam tarzı ve devletin birliği bütünlüğünü, toplumun dirliğini düzenini sağlayan en önemli kuruluştur. Bu kuruluşu yok etmeye çalışan, bu kuruluşu görmezden gelip, onu kendi kaderiyle baş başa bırakan anlayışlar hiçbir zaman bu ülkeye yarar getirmeyecektir. Şimdi, geçen konuşmamda Hükûmetin harçlarla ilgili konudaki yüzde 500 artışına değinmiş ve bunun düzeltilmesi gerektiğinin altını çizmiştim. Bu torba kanunda düzeltme yapılıyor, bu adımdan dolayı teşekkür ediyorum ama bir eksikle beraber devam ediyor. Nasıl düzeltiyorsunuz? Belediye meclislerinin aldığı kararı İçişleri Bakanı, Maliye Bakanı, en son da Bakanlar Kurulu düzenleyecek. Ya, bu kadar bakanlık bürokrasisinde, belediye meclis kararının bu kadar onay mekanizmasından geçtiğinde esnafın yararına olabileceğini düşünebiliyor musunuz? Mümkün değildir. Maliye Bakanlığı bürokratları belediyeye veremedikleri paraları esnafın harç ve rüsumlarından çıkartmak üzere harekete geçip gene burada amacın dışına çıkan, esnafa yük yükleyen bir anlayış içerisinde olacaklardır. Onun için bu bürokrasi kaldırılmalı, belediye meclislerinin aldıkları karar sadece Bakanlar Kurulundan onaylanmalıdır. O kadar kısa bir bürokrasiyle çözülmelidir. İkincisi, jeotermalle ilgili bir kurul oluşturuyorsunuz. Bu kurulu niye oluşturuyorsunuz? Maden Kanunu’nda bir kurul oluşturduk. Madende mantık şuydu: Yerin altındakiyle yerin üstü arasında değerlendirme yaparız, hangisi daha değerliyse ona göre 3 bakandan oluşan kurul bu işe karar verir. Değerli arkadaşlar, şimdi de jeotermalde aynısını kuruyorsunuz. Bunun gerekçelerinde şu yatıyor: Yeni yapılan bazı yatırımlar da jeotermal kaynakların olduğu yere denk geliyor. Örneğin yeni havaalanı, örneğin yapılacak bir rafinerinin bölgesi. Burada tercih yapma noktasında, bir zorunluluk noktasında Bakanlar Kuruluna yetki alıyorsunuz. Bakın, enerji politikalarında duvara tosladınız, yüzde 70 dışa bağımlısınız. Doğal gazda BOTAŞ yetişemiyor, bu kanun içerisine LPG’yi koydunuz. Çünkü birçok sanayici BOTAŞ’tan doğal gaz alamadığı için LPG’yle doğal gaz çevrim santrallerini çalıştırma noktasına geldi. Şimdi yeni kaynaklar yaratmaya çalışıyorsunuz. Size yıllardır söylüyoruz, yeni yenilenebilir yerli kaynakları artırarak dışa bağımlılığı en aza indirmelisiniz diyoruz. Bunu dinlemiyorsunuz, kolay ve ucuz diye doğal gaza dayalı çevrim santralleriyle Türkiye'nin elektriğini yapmaya çalışıyorsunuz. 45 milyar kilovatsaat doğal gaz aldınız, yarısını elektrikte kullanıyorsunuz, yarısını sanayide kullanıyorsunuz ve işte, kuraklık geldi çattı, elektrikte devam edebilmek için doğal gazdan sonra LPG’yi devreye sokacaksınız, bağımlılığınız yüzde 70’den daha yüksek oranlara çıkacak. Demek ki Türkiye’de uzun erimli bir politika değil, kısa erimli, günü kurtarmaya yönelik politikalarla yaptığınız işlerde duvara toslamaya devam ediyorsunuz. Aynı şeyi sağlıkta yapıyorsunuz bugün. İhalesini yaptığınız hastanelerin kanunlarını, bugün hayatta karşı karşı kaldığınız sorunları çözmek için, ihalesi yapılmış işlere yeni kanunlarla, ihaleleri aşan, size büyük zararlar verecek, devlet bütçesine ve hazineye yük getirebilecek yeni dönüşümler yapmaya çalışıyorsunuz. Arkadaşlar, size bir tavsiyem var: Çok kanun çıkarmak değil, çok iyi bir şekilde bu Parlamentoyu çalıştırmaya ihtiyacınız var. Kanun çıkarırken bu Parlamento toplumun, ülkenin ve ulusun ihtiyaçlarını dikkate alarak ve bu ülkeyi, cumhuriyetin doksan yıllık birikimlerini laik, demokratik, sosyal, hukuk devleti ilkesini daha ileriye taşıyabilip, günü kurtarmayı değil, çağı yakalamayı isteyen bir yönetim anlayışını egemen kılacak dönüşümleri yapmalıdır. Siz ise bugünü kurtarmaya yönelik, “Bugünü nasıl içinde bulunduğumuz durumdan kurtarırız?”ın telaşı içerisinde hukuku, demokratik işleyişi ve ülke bütçesini duvara sokacak uygulamaları hayata geçirmeye çalışıyorsunuz. Sizi uyarıyorum, bir kez daha bu kürsüden söylüyorum: İktidarlar gelip geçicidir, kalıcı olan ülke ve devlettir. Ülkeyi, devleti, ulusu düşünün. Hepinize saygılar sunuyorum, huzurlarınızı saygıyla selamlıyorum.
Teklifin tümü üzerinde şahsı adına söz isteyen Hüseyin Şahin, Bursa Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüşmelerine başladığımız kanun teklifiyle uygulamada karşılaşılan bazı problemlerin ortadan kaldırılması amaçlanmış ve bir dizi düzenlemeler yapılması esas alınmıştır. Süremin el verdiği ölçüde yapılması amaçlanan bu düzenlemelerden kısaca bahsetmek istiyorum. 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 11 maddesinde yapacağımız değişiklikle orman kadastro komisyonlarınca alınan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritaların askı suretiyle ilan süreleri, kararlara itiraz yolu, kararların kesinleşmesi ve tapu kütüklerine kaydına ilişkin hükümler getirilmektedir. Bilindiği üzere, bu tutanakların köy kahvelerinde otuz gün süreyle askıda bırakılarak açık ilan edilmesinin tebligat için yeterli olmayacağı hepimizin malumudur. Ayrıca, Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi uygulamasıyla nüfus nakilleri kaldırıldığı için, devlet ormanı bulunan bir köy nüfusuna kayıtlı olan vatandaşın, köy birleşmesi, köy ayrılması, göç ve benzeri sebeplerle yine hudutları içinde devlet ormanı bulunan bir başka köyde oturmaları veya köy nüfusuna kayıtlı olmamakla birlikte yerleşme niyetiyle uzun süre orman köyünde otursa bile mevcut haklardan yararlanamamakta ve mağdur olmaktaydı. 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 31 ve 32’nci maddelerinde yapılacak olan düzenlemeyle bu vatandaşlarımızın da mülki hudutları içinde verimli veya verimsiz devlet ormanı bulunan köylerde yaşayanların haklarından faydalanmaları sağlanacaktır. Tarım Ürünleri Lisanslı Depoculuk Kanunu gereği düzenlenen ürün senetlerinin elden çıkarılmasından doğan kazançlara ilişkin gelir ve kurumlar vergisi istisnasının 2018 yılı sonuna kadar uzatılması sağlanmaktadır. 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu’nun 4’üncü maddesinde yapacağımız değişiklikle yaban hayatı koruma ve geliştirmeyle ilgili olarak tüzel kişiliği kaldırılan köylerde iş birliğinin yapılıp yapılmayacağı hususunda tereddütlerin giderilmesi amacıyla büyükşehirlere bağlı ilçe belediyelerinin de eklenmesiyle iş birliği yapılabilmesine yönelik düzenleme yapılmaktadır. Hâlen ülkemizde yaban hayatı geliştirme sahalarında Orman ve Su İşleri Bakanlığınca mülki hudutları bulunan köy tüzel kişilikleri ile bedeli karşılığında koruma, üretim, bakım ve avcılığın düzenlenmesi konusunda iş birliği yapılmakta ve elde edilen gelirlerden pay aktarılmaktadır. 6360 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile büyükşehirlerde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişilikleri kaldırılarak mahalleye dönüştürüleceğinden, yapılan bu düzenleme ile birtakım aksaklıkların giderilmesi hedeflenmiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; enerji sektöründe LPG’nin akaryakıt olarak kullanımında gerek sektör gerekse kullanıcılar tarafından karşılaşılan sorunlara çözüm üretmek amacıyla, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu kapsamındaki işleme lisansı ile sahiplerinin de piyasa faaliyetine konu etmemek üzere, LPG’yi üretimde girdi olarak kullanan petrokimya tesislerinin üretim maliyetlerinin düşürülmesi amacıyla yurt dışından LPG ithal edilebilmesi öngörülmektedir. Jeotermal kaynak ve doğal mineralli su arama ve işletme faaliyetleri ile diğer yatırımların kamu yararı açısından önceliğine ve önemine karar vermek üzere Kalkınma Bakanının başkanlığında bir kurul oluşturulması ve kurulun görev ve işleyişine yönelik hükümler düzenlenmektedir. Özellikle son yıllarda artan temiz enerji ihtiyacı ile yapılan araştırmalar neticesinde, çevre kirliliği yaratmayacak enerji kaynaklarına yönelim jeotermal enerji kaynaklarının önemini artırmıştır. Aynı şekilde, son yıllarda mineralli sulardan sağlık ve ekonomik açıdan faydalanmak amacıyla çok ciddi talep artışı olmuştur. Her iki kaynağın kullanılmasında zaman zaman faaliyetler çakışmakta ve bu durumda kamu yararında önceliğin belirlenmesinin sağlanması gerekmektedir. Yapılması düşünülen düzenleme, bu alandaki belirsizliği ortadan kaldırmayı amaçlamıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2/B alanlarında bulunan taşınmazların bedellerinin yüksek olduğu, vatandaşların bu bedelleri karşılayamadığı gibi hususlarda sürekli gündemde tartışmalar olmuştur. Önümüzdeki kanun teklifi ile bu ve benzeri sorunların çözümü amaçlanmış ve 2/B arazilerinde hak sahibi olduğu hâlde süresinde başvuru yapmamış olanlar ile başvuru yaptığı hâlde ödeme yapmamış olanlara bu haklardan mahrum olmamaları için altı aylık ek süre verilmesi öngörülmüştür. 2/B arazilerine ilişkin 6292 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra, kadastro tutanakları kesinleşecek ve güncelleme listeleri tescil edilecek alanlardaki özel proje uygulamasının kapsamı için öngörülen sürenin üç yıla kadar uzatılmasına yönelik düzenleme yapılmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bu düzenlemede köy korucularıyla ilgili birtakım düzenlemelerimiz de var. 5673 sayılı Kanun’un geçici 1’inci maddesi ve 442 sayılı Köy Kanunu’nun ek 16’ncı maddesi kapsamında bulunan geçici köy korucuları 5.000 ek gösterge rakamı üzerinden aylık almaktayken geçtiğimiz yıl yapılan kanuni düzenlemeyle 442 sayılı Köy Kanunu’nun ek 16’ncı maddesi kapsamında olan geçici köy korucularının maaşları 1 Ekim 2013 tarihinden geçerli olmak üzere 8.500 gösterge rakamına yükseltilmiş, sonrasında 2014 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu’nda ise bu rakam 9.189 gösterge rakamına çıkarılmıştır. Yapılacak olan kanuni düzenlemeyle inşallah bu ayrım da ortadan kaldırılmış olacaktır. Geçtiğimiz haftalarda kanunlaştırdığımız ve kamuoyunda “İnternet yasası” olarak bilinen 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun’la ilgili olarak, kanunda kullanılmakta olan İnternet’le ilgili “trafik bilgisi” tanımı değiştirilmektedir. Trafik bilgisinin ancak bir suç soruşturması veya kovuşturması kapsamında mahkemelerce talep edilmesi hâlinde Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı tarafından içerik sağlayıcı, yer sağlayıcı veya erişim sağlayıcı tarafından alınarak verilmesi düzenlenmektedir. Bir düzenleme de üniversite öğrenimi yıllarında kredi kullanan, şu anda iş hayatında bulunan, kredi ödemesinin geri dönüşüyle ilgili yapmış olduğumuz düzenlemedir. Üniversite öğrenimi süresince öğrencilerimizin “burs” adı altında aldıkları krediler, eğitim hayatının bitmesinin ardından sorun olmaktaydı. Bu durumun sorun olmaktan çıkarılması amacıyla, öğrenim kredisi almış bulunan kişilerin borçlarının yeniden yapılandırılmasına yönelik hükümler de düzenlenmiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; AK PARTİ hükûmetlerince 2003 yılından itibaren başarıyla uygulamakta olduğumuz Sağlıkta Dönüşüm Programı’yla artık sağlık hizmetleri kaliteli ve etkili olarak bütün vatandaşlarımıza sunulmaktadır. Sağlık hizmetlerinde sağlanmış olan bu başarı, elbette ki sağlık alanında aktarılan kaynakların doğru ve akılcı yatırımlara dönüştürülmesi becerisinden kaynaklanmıştır. Bu alanda tüm ülke çapında gerçekleştirilen yatırımları halkımız takdirle karşılamaktadır. Sağlık Bakanlığımız bu amaçla çıtayı yükseltmiş, ilk etapta 14 ilde 15 şehir hastanesi yapımı planlanmıştır ve protokolleri imzalanarak bir kısmının da temel atma törenleri yapılmıştır. Ülkemizin sağlık alanında gerçekleştirmeyi hedeflediği şehir hastaneleri projeleri tüm dünyanın imrenerek bakacağı projeler olarak inşallah tamamlanacaktır. Bu projelerin gerçekleştirilmesi amacıyla geliştirilen kamu-özel iş birliği finansman modeliyle devlet ve özel sektörün mal ve hizmet alımına birlikte katılımı esas alınmıştır. Kamu-özel iş birliği modelinin hayata geçirilmesi, yapısı gereği uzun vadeye ve büyük finansman ihtiyacına gerek duymaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yine, yabancı döviz, para birimiyle kredi kullanan, Japon yeni ve İsviçre frangına endeksli olarak sözleşme imzalayarak konut kredisi kullanan ve döviz kurlarında meydana gelen yükselme sonucunda kredi taksitlerinde ödeme güçlüğü çekmekte olan vatandaşlarımızın mağduriyetlerini önlemek amacıyla yeni bir kanuni düzenlemeyi de amaçlamaktadır. Söz konusu kanun teklifinin kabulü ile kanunlaşmasının memleketimiz adına hayırlı olmasını diliyor, yüce heyetinizi saygı ve sevgiyle selamlıyorum.
Şimdi, soru-cevap işlemi yapılacaktır. Sayın Genç, buyurun.
Evet, teşekkür ederim. Şimdi, kanun çıkarıyoruz. Niçin kanun çıkarıyoruz? Tamamen iktidarın yaptığı yolsuzlukları örtbas etmek için. Şimdi, Hükûmet sırasında oturan Faruk Bey’in, bir defa, 2006’da bir yaralanma meselesi oldu. Sonucu ne oldu, belli değil -vurmuşlardı kendisini- bilmiyoruz. Kızını getirdi, Hacettepe Tıbba kaydetme hakkı olmadığı hâlde kaydettirdi. Her yerde tıp fakültesine karşı çıkıyorlar. Böyle haksız nasıl getirip kaydediyor? Kardeşini Bursa’da tutukladılar, iki gün sonra serbest bıraktılar. Yani, AKP’liler…
Sayın Genç, lütfen konuyla ilgili soru sorun, lütfen…
Hayır, hayır, soru soruyorum canım. Hükûmet sırasında oturan kişinin hukuka saygılı olması lazım. Yani, niye kanunları çıkarıyoruz? Kanunları, tamamen, işte AKP’lileri korumak için, yolsuzluklarını örtmek için, hırsızlıklarını örtmek için, bunun için çıkarıyoruz. Bu kanunları bu Mecliste bu saatlerde yapmanın da bir anlamı yok. Açıklamadı. Bir kardeşi vardı Bursa’da, demirci Osman’dı, şimdi holdingci Osman olmuş. Bursa’nın en büyük holdingleri…
Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, bu, Karayollarında iki buçuk sene önce taşeron işçilerle ilgili dava açtılar biliyorsunuz ve davayı kazandılar. İki buçuk senedir bunların uygulanmamasını neye bağlıyorsunuz yani suç işlediğinizi düşünüyor musunuz? Bir ikinci sorum da: Bu TİB var, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı. Geçende bu işçiler Mecliste yanıma geldiler -74 kişi bunlar- bunların da işine son verilmiş. Şimdi, orada başkanlar değişiyor. Bir paralel devlet, paralel yapı çıkardınız da bunlar gariban adamlar yani aşında, ekmeğinde. Geldiler, gerçekten hâlleri perişan. Bu şeyde taksitleri var, şunları var, bunları var. Asgari ücretle çalışan taşeron işçiler. Yani, oradaki başkanları, başkan yardımcılarını alıyorsunuz da bu taşeron işçilerin, asgari ücretle çalışan taşeron işçilerin işine son vermeyi nasıl karşılıyorsunuz? Bu mücadelenin de bir ölçüsünün olması lazım. Yani, gölgenizden korkar hâle geldiniz. Artık bırakın bu garibanın ekmeğiyle oynamayı. 74 kişiyi niye işten çıkarıyorsunuz?
Sayın Demiröz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, büyükşehir yasası dolayısıyla, örneğin Bursa İl Özel İdaresinde taşeron firma marifetiyle çalışan 72 personelimiz -sekreter, şoför, büro görevlisi- 31 Mart 2014 tarihinde üç aylık bir sözleşme yapmışlar ve sözleşmeleri sona eriyor. Arkadaşlar bizi devamlı arıyorlar: “Biz ne olacağız?” Ki, ayrıca 330 kişi de millî eğitime verilmiş, yine bunlar da taşeronla ilgili. “Biz ne olacağız? Kiramızı, faturalarımızı nasıl ödeyeceğiz? Çocuklarımızı nasıl okula göndereceğiz?” Bize bu konuda kendi amirlerinin de, yetkililerinin de bilgi veremediğini, yardımcı olmaları konusunda bizi uyarıyorlar. Bu konuda açıklama bekliyoruz. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Türeli…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, bu, emekte yaşa takılanlar konusu çok önemli bir konu, devamlı kamuoyunun da gündeminde. Buna ilişkin olarak da birçok protestolar, eylemler yapılıyor bildiğiniz üzere. Bu şu demek tabii: Hizmet yılını ve prim ödeme gün sayısını tamamladığı hâlde emeklilikte yaşa takılan kişi sayısı şu an itibarıyla kaçtır? Buna ilişkin herhangi bir düzenleme yapmayı düşünüyor musunuz, bir çalışmanız var mı Bakanlıkça? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Ekşi…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Çalışma ve Sosyal Güvenliği Bakanına sormak istiyorum. Daha önce aslında Sayın Bakana yazılı soru olarak takdim ettim fakat yanıtını almadım. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının vatandaşlarımızın her birinin sağlık durumu hakkında çeşitli sağlık kurumlarından, muayenehanelerden ve diğer kaynaklardan elde ettiği bilgileri Data Med isimli bir firmaya sattığı doğru mudur? Satış yapıldıysa bunun yasal dayanağı nedir? Anayasa’mızın 20’inci maddesinin “Herkes, kendisiyle ilgili kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sahiptir.” şeklindeki hükmü karşısında bu bilgilerin satış konusu olması Anayasa’nın ve Türk Ceza Kanunu’nun aynı amaçla konulmuş hükümlerinin ağır bir şekilde ihlali anlamına gelmemekte midir? Teşekkür ederim Sayın Başkan.
Teşekkür ediyorum. Sayın Yılmaz…
Sayın Bakan, bu geçici işçileri soracaktım. Şimdi, beş ay yirmi dokuz gün çalışıyorlar, altı ay bir gün ciddi manada sıkıntıya düşüyorlar yani bunlar altı ay ne yiyip ne içecekler? Bununla ilgili bir düzenleme yapmayı düşünüyor musunuz? Geçici işçilerin kadroya alınması noktasında bir çalışmanız var mı? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Güler…
Sayın Bakan, çok çeşitli araçlarla memura 1 derece verilmesi için talepler yöneltiliyor. Sonuncusu 2005 yılında gerçekleşmiş. Gelen başvurularda, 2005 yılından sonra ocaktan itibaren işe başlayanlarla Aralık 2004’te işe başlamışlar arasında bir eşitsizlik olduğu dile getiriliyor. Bu yönde bir çalışma var mıdır?
Teşekkür ediyorum. Sayın Türeli…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, 4/C konusu, 4/C’lilerin kadroya alınması konusu da acil önem arz ediyor. Şimdi, tabii geçici işçi, Devlet Memurları Kanunu’nun 4’üncü maddesinin ( C ) bendinde tanımlanıyor geçici işçilik ama bugün biz görüyoruz ki devletin asli ve sürekli işleri de bu 4/C’liler eliyle yürütülmekte. Buna ilişkin olarak Bakanlıkça yürüttüğünüz bir çalışma var mıdır, bunları kadroya almayı düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Şimdi, Karayolları işçileriyle ilgili bir yargı süreci yaşandı, hâlen de devam ediyor yargı süreci ve burada asıl işçi olarak iadesiyle ilgili yargı kararları var, tazminatların ödenmesiyle ilgili kararlar var. Bunlar diğer taşeron işçileri konusu gibi gündemimizde tartıştığımız, olgunlaştırdığımız konular diye ifade edebilirim. Geçtiğimiz hafta Bakanlar Kuruluna gerek taşeron uygulamasıyla ilgili gerekse yargıda konu olan asıl işçi olduğuyla ilgili, yargı kararlarını içeren konularla ilgili çalışmalarımız Başbakanlığa taslak olarak sevk edilmiş bulunmaktadır. Taşeron uygulaması, bizlerin de sizlerin de birçok defa Türkiye Büyük Millet Meclisinin gündemine ve çeşitli vesilelerle gündeme taşıdığımız önemli bir sorun. Buradan, taşeron çalışanların yıllık izinleriyle ilgili yaşadıkları sorunlar, ücretlerinin ödenmemesi konusunda, ücretlerin güvence altına alınması ve sözleşmenin kısa değil, yıllık değil asgari üç yıl zorunluluğu getirmek ve kıdem tazminatını yine güvence altına almak ve en önemlisi de, asıl iş ile alt işverenin kesin bir hatla ayrılması -hangi işler asıl işlerdir, hangi işler yardımcı veya alt işverenin yapması gereken işlerdir- bunları tanzim eden ve muvazaayı ortadan kaldıracak önemli bir düzenleme, taraflarla uzun müzakere neticesinde Başbakanlığa sevk edilmiş. İnşallah, kısa süre içerisinde Parlamentoya gönderebilirsek, ben gruplar arasında bir uzlaşma olacağı inancı içerisindeyim. Bunun yanında, aynı şekilde, büyükşehirdeki taşeron işçilere de -bunlar kısmi süreli, belli süreli çalışan işçiler; dolayısıyla, o iş yeri aslında kapanmıyor, belediyeye devrediliyor- ihtiyaç devam ediyor ise onların büyükşehir belediyeleri bünyesinde çalışmalarında ihtiyaç olduğu için -çalıştıkları için- bir mahzur yok; onların işvereni de artık büyükşehir belediyesi olacaktır. Bunların çalışma sürelerini bilemiyorum, tabii ona bakmak gerekiyor. Belki yargıya da gitmiş olabilirler, yargıda elde etmiş oldukları hakları da vardır ama yıllık ise…
Üç aylık sözleşme yapılmış Sayın Bakan.
İşte yani kısmi süreliyse, iş bitmişse yani orada yapılacak bir durum söz konusu değil. Emeklilikte yaşa takılanlarla ilgili -çok kez gündeme geldi- orada, 2000 öncesi çalışanlarla ilgili, 2000 öncesi işe başlayanlarla ilgili bir sorun yaşanıyor. 1999 yılında çıkarılan, gerçekten reform düzeyindeki bir yasa neticesinde, 1/1/2002’den sonra işe başlayanlar 60 yaşında emekli olacaklardır. 2000 öncesinde işe başlayanlarla ilgili ise durum farklılık arz etmektedir. Bundan dolayı, bu 4747 sayılı -yanılmıyorsam- Yasa’daki düzenleme kademeli bir emekliliği Türkiye'nin önüne koymuş. Bu konu Anayasa Mahkemesine gitmiş, Anayasa Mahkemesi bu kademeli emekliliği onaylamış. Dolayısıyla, 1999 yılındaki bu yasadan dolayı birçok vatandaşımız -ki yaklaşık rakamlar da 5 milyon civarında 2000 öncesinde işe başlayanlar- diyor ki: Bu değişiklikten dolayı bizim, kademeli bir şekilde emeklilik dolayısıyla belli bir süreyi doldurma zorunluluğu geldi diye ifade ediyorlar. Onlara isabet ettiği için bir haklılığı var ama netice itibarıyla, Parlamentodan bir yasa geçiyor, bu hepimizi bağlıyor, bütün milletimizi de bağlıyor. Burada yaşanan sorunlar, önemli olan, biz de şu anda onların sağlıktan yararlanmaları konusundaki sıkıntıyı gidermek için bu önümüzdeki Bakanlar Kuruluna sevk ettiğimiz düzenlemede bir çalışmamızı huzurlarınıza getirmiş olacağız. Kişisel verilerin korunmasıyla ilgili düzenlemeyi de aslında birkaç kez ifade ettik. Burada kişilerin kişilik haklarını bir başkasına verme, şirketlere verme gibi bir durum kesinlikle söz konusu değildir, sağlıkla ilgili bilgiler, bölgeyle ilgili bilgiler söz konusudur. Bir firmaya değil müracaat eden gerek kamu gerekse diğer kesimlere, talep eden bütün firmalara verilmektedir. Burada bir şartımız vardır, herhangi bir firmanın bilgileri bir yere verilecekse o firmanın muvafakati şartı getirilmiştir. Dolayısıyla, kesinlikle bir adaletsizlik ve kesinlikle kişisel verilerin bir başkasına verilmesi gibi bir durum söz konusu değildir. Çok daha geniş bir bilgiyi, yazılı olarak da bizzat ayrıntılı bir şekilde bilgilendirme imkânımız olabilir. Bu uygulama önemli bir uygulama. Beş ay yirmi sekiz gün çalışanlar… Bildiğiniz gibi, daha önce altı ay çalışanlarla ilgili bir düzenleme yapılmış idi ve altı ay çalışanlar kadroya alınmışlar idi, 230 bin civarında işçimiz; onun altında kalanlarla ilgili, mevsimlik çalışanlar, dört ay, üç ay ve beş ay yirmi sekiz gün gibi çalışanlar bu haktan yararlanamamışlar idi. Şu anda da bunlar yine aynı süreler içerisinde çalışmalarını sürdürmektedirler. Memura 1 derece verilmesi konusu da toplu sözleşmede, yine 4/C konusu da toplu sözleşmede gündemimizde olan ve danışma kurullarında şu anda görüştüğümüz konular. Tabii ki Çalışma Bakanlığı olarak, toplu sözleşmede tarafların bir bölümünü temsil eden kesim olarak, Bakanlık olarak bizim bu konulara yaklaşımımızın yanında Hükûmetin ve ilgili bakanlıkların uyumu da önem arz ediyor; netice itibarıyla bir maliyet söz konusu. Dolayısıyla, bu konuda uzlaşı sağlama gayreti içerisindeyiz, şundan dolayı: 2005 yılına kadar birkaç defa memurlarımıza 1 derece verilmiş. 2005’ten sonrakiler diyorlar ki: “Neden bize verilmiyor?” Bu serzenişler, bu ifadeler ister istemez biraz da cevapsız kalıyor. Bundan dolayı toplu sözleşme gündeminde olan bir konu, ilgili tüm kamu görevlileri sendikaları sürekli bunu önümüze getiriyorlar, tartıştığımız bir konu. Umarım bir konsensüs sağlanır diyorum. 4/C statüsünde, bu toplu sözleşme ücretlerinde yüzde 40’a varan bir artış sağladık ama statüyle ilgili, 4/B’li olma talepleriyle ilgili henüz karar aşamasında değiliz. Onu da açıkça ifade edeyim. Bu da tartıştığımız konulardan bir tanesi.
Yani konuşulanlar boş mu Sayın Bakanım?
Efendim?
Konuşulanlar boş mu? Millet boyuna soruyor.
Hayır şimdi, arkadaşlar, bunun tarafları, biliyorsunuz, önemli; bir tarafı Hükûmet olarak tabii...
Bize soruyorlar, biz de size soruyoruz.
Hayır, boş değil; 4/C’lilere yüzde 40’lik bir ücret artışı sağlanmış bulunuyor. Bunu görmezlikten gelmeyelim ama buradaki statü değişikliğiyle ilgili taleplere yani biz saygı duyuyoruz ama bu konuda da bir konsensüse ihtiyaç var, bir uzlaşmaya ihtiyaç var. O noktaya gelmediğimizi ifade ediyorum. Sayın Genç’in özelde sorduğu sorular… Arkadaşlar, burada oturan bir bakanın veremeyeceği cevap olmamalı; veremeyeceği cevap varsa buradan kalkıp gitmeli. Bu kadar, konuları, şahsileştirmeyi, doğrusu, ben yakıştıramıyorum.
Hükûmet edenin her şeyini açığa çıkaracağız.
Şimdi bakınız, ben de size açık söyleyeyim, dinleyeceksiniz ama bir müsaade edin.
Ben de dinleyeceğim, sen de dinleyeceksin.
Şimdi ben, bu Bakanın ağabeyiyle ilgili konuda dâhil olanlardan birisiyim.
Sayın Türkkan, lütfen... Sayın Bakan, siz sorulara cevap verin lütfen.
Burada önemli bir şey var. Bursaspor davasından tutuklandı Bakanın kardeşi. Ben de orada tanığım.
Sayın Türkkan… Sayın Türkkan, lütfen…
Hepsi beraat etti. Bilginiz olsun diye söylüyorum. Ağabeyi de beraat etti.
Ama iki günde çıktı.
Sayın Bakan…
Şimdi bakınız, böyle, oturup, arkadaşlar, birbirimize laf atıp, çamur atıp bir şeyi elde etmek, bakınız, bunlar doğru bir davranış değil.
Ne çamuru ya?
Siz belki kısa metrajlı bir şeyin peşinde koşuyorsunuz, koşabilirsiniz. Ben size şunu söylüyorum: Siz, bu sorduğunuz üç soru… Bir öğrencinin -sizin evladınız da olabilir- bir üniversiten bir üniversiteye yatay geçiş yapmasını kamuoyunun huzuruna getirmek, buraya getirmek ayıp değil mi ya?
Niye ayıp olsun? Hakkınıza razı olacaksınız.
Bakınız, bir öğrencinin…
Senin kızın Acıbadem Tıp Fakültesini kazandı, geldi Hacettepeye.
Ya, geçebilir misiniz, yatay geçiş yapabilir misiniz hukuksuz bir şekilde?
Hukuksuz yapıyorsunuz.
Çıkarın o zaman ispat edin, çıkarın ispat edin.
Rektör, kendi adamınızı getirdiniz.
Nasıl böyle çocukların kişilik haklarıyla veya psikolojileriyle oynarsınız ya? Siz de hiç zerre kadar merhamet yok mu, insanlık yok mu?
Sayın Başkanım, böyle bir usul var mı?
Ben size söylüyorum: Çık, ispat et bunu. İspat etmezsen namertsin. Nasıl hukuksuz geçiş olmuş? İnternet’te yayınlanmış, kim geçecek, nasıl geçecek, kuralları belli.
Hayır, yani Acıbademi kazanmadı mı, oradan nasıl Hacettepeye geldi?
Ya, geçiş şartlarıyla ilgili, bakınız…
Hayır efendim, usulüne göre gelmedi.
İncele, getir.
Ya, sen inceledin mi? Hukuk dışı bir şey olur mu bu konuda ya?
Anlamaz, anlamaz, anlamaz bu, anlamaz!
Ayıp şey ya!
Sayın Bakan, lütfen…
Ya, şimdi, Hükûmet eden insanların en ufak bir lekesinin olmaması lazım.
Sayın Bakan, başka cevap yoksa Sayın Aslanoğlu soru soracak.
Şuna bakın ya! 2006 yılında bize birisi bir kurşun sıkıyor, diyor ki: “Ne oldu?”
Ne olduğunu öğrenmek istiyoruz.
Ben de öğrenmek istiyorum, buyurun.
Ayıp Kamer, ayıp ya!
Çok yanlış şey ya, böyle bir şey olabilir mi arkadaşlar?
Ya, niye yanlış olsun?
Hepimiz burada parlamenteriz. Varsa belgeniz gelirsiniz, dersiniz ki: “Buyurun, şu yanlışlık, nüfuzunu kullanarak yapmışsınız.” İki de bir bunu gündeme getiriyorsunuz.
Ben biliyorum bazı şeyleri ya.
Neyi biliyorsunuz? Buyurun. Bursaspor’la ilgili olan bir hadisedir, hiç alakası olmayan bir hadisedir ve ciddi iftiralarla, ithamlarla olan bir hadisedir, mahkeme kaydı ortadadır.
Sayın Türkkan da şahidi, Sayın Türkkan da o dönemde yöneticiydi.
Buyurun, ilgili arkadaşlar da buradalar, bakın, çok iyi biliyor arkadaşlar.
Hüseyin Bey de hakkında ferman verilmemesine rağmen yöneticiydi benimle beraber.
Ben de yöneticiydim, doğru beraberdik.
Evet, Sayın Bakan, başka cevap yoksa Sayın Aslanoğlu soru soracak.
Sayın Başkanım yani bu konuların burada gelmesi gerçekten son derece yanlış ama belge olur, bilgi olur, çıkarsınız söylersiniz. tabii ki buna saygı duyarız ama ikide bir… Hepimizin çoluk çocuğu var, böyle bir şey olabilir mi?
Sayın Bakan, diğer soruların cevaplarını verin.
Ya, haksız bir yerlere getirirseniz söyleyeceğiz yani ya.
Sayın Başkan, teşekkür ederim.
Sayın Aslanoğlu…
Sayın Bakan, vazgeçtim sorumdan. Emeklilikte yaşa takılanlarla biraz da ben kızdıracaktım sizi ama yeterince kızdınız, bir başka gelişinizde…
Allah razı olsun.
Teşekkür ediyorum. Teklifin tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum.
Karar yeter sayısı…
Karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 66’ncı Birleşiminin Onuncu Oturumunu açıyorum. Teklifin maddelerine geçilmesi oylamasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi teklifin maddelerine geçilmesini tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, maddelerine geçilmesi kabul edilmiştir. Şimdi, birinci bölümün görüşmelerine başlıyoruz. Birinci bölüm, 1 ila 13’üncü maddeleri kapsamaktadır. Birinci bölüm üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz isteyen Müslim Sarı, İstanbul Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 561 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin birinci bölümü hakkında söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; önümüzde yeni bir torba yasa var. Tabii, torba yasa açısından en zor olan şey, torba yasanın geneli üzerinde konuşmaktır. Hem yasanın geneli üzerindeki yirmi dakikalık konuşmalar hem de her bir bölüm için on dakikalık konuşmalar gerçekten son derece zor oluyor. Çünkü, bu bir torba yasa olduğu için ve birbiriyle hiç alakası olmayan, sistematik bir bütünlükten yoksun kanunlar yan yana getirildiği için, bir sistematiği olmadığı için bunun üzerinden sistematik bir konuşma yapmak da pek mümkün olmuyor. Ama burada en doğru çözüm, belki de, belirli yasalar üzerinde ve yasanın belirli maddeleri üzerinde ve en fazla önemsenen kısımlar üzerinde genel bir değerlendirme yapmaktan öteye geçmiyor buradaki konuşmalar. Ben de bunu yapmaya çalışacağım. En fazla üzerinde durmak istediğim madde 3’üncü madde çünkü 3’üncü maddede çok gizli bir tehlike olduğunu düşünüyoruz biz grup olarak. Ormanların, devlet ormanlarının betonlaşması, betonlaştırılması ve daha tahrip edilmesi gibi bir durumla karşı karşıya kalabiliriz bu maddeyle. Bu maddede iki tane şey getiriliyor -çok önemsediğim için belirtmek isterim- ilk olarak şöyle diyor madde: “Devlet ormanlarında, erişme kontrolü uygulanan kara yollarındaki ulaştırma yapıları ve müştemilatı olan hizmet tesisleri ile bakım, işletme tesislerine, kara yolları sınır çizgisi içinde, bedelsiz olarak izin verilir.” Şimdi, bu, son derecede tehlikeli bir yaklaşım, son derece tehlikeli bir düzenleme. Kara yollarının içinden geçtiği ormanların genel olarak betonlaştırılmasıyla ilgili önemli bir tehlikeye de kapı aralıyor. Önce şunu sormak gerekir: Daha önce böyle bir düzenlemeye niye gerek duyulmamıştı? Yani, şu anda, yeniden otoyollar yapılmıyor, ilk kez, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde otoyollar da yapılmıyor; başka vesilelerle, başka yerlerde de otoyollar yapılıyordu. Bu otoyolların yapılması için gerek duyulan tesisler yine buralarda kuruluyordu ama nedense, önümüze böyle bir yasal düzenleme getiriliyor. Daha önce nasıl yapılıyordu da bunlar için yasal bir düzenlemeye ihtiyaç duyulmadan yapılıyordu, merak ediyoruz doğrusu. Şimdi “kara yolları sınır çizgisi” diye bir çizgi çiziliyor ve bu kara yolları sınır çizgisi içerisinde bu tür tesislerin bedelsiz olarak yapılmasına olanak veriliyor ama kara yolları sınır çizgisi sadece asfaltın bittiği yerden ibaret değil. Asfaltın bittiği yerden daha ötesine de kara yolları sınır çizgisinin uzanması teknik olarak mümkün olabilir. Dolayısıyla, buralarda yapılaşmaya ve orman alanlarında ciddi bir betonlaşmaya yol açabilir. Mesela size basit bir örnek vereyim değerli milletvekilleri: Kuzey Marmara otoyolu için, içinde üçüncü köprünün de olduğu Kuzey Marmara otoyolu için yapılması düşünülen tesisler ya da yapılan tesisler yani bu kanun kapsamı içine giren tesisler şunlar: 2 adet otoyol inşaat kampı, 2 adet köprü inşaat sahası, 10 adet beton tesisi, 4 adet asfalt tesisi, 8 adet mekanik tesis. Bunların hepsi kara yolu sınır hattı içerisine yapılacak. Dolayısıyla, bütün bunların hepsinin burada izinsiz bir biçimde yapılmasına olanak verilecek. Asfaltın üzerine yapamadığınıza göre, yolun üzerine yapamadığınıza göre, ormanlık arazinin içine yapacaksınız ve ormanlık arazisinin ciddi bir şekilde betonlaşmasına müsaade edeceksiniz. Ve gelecekte buraların konaklama tesisine dönüştürülmesi ihtimali de önemli bir ihtimal olarak belirmektedir. Üstelik, bunların bedelsiz bir biçimde devredilmesi söz konusu olduğundan, bedelli bir biçimde devredilmesiyle bedelsiz bir biçimde devredilmesi arasında ihaleyi alan firmaya sağlanan iltimasın boyutlarının ne olduğunu da merak ediyorum. Bu 3’üncü maddeyle getirilen ikinci önemli nokta, katı fazlası malzemenin, yani hafriyatın ağaçlandırma bedeli karşısında orman arazisinin içine dökülmesidir. Bunun da, çok ciddi moloz yığınlarının orman arazilerinin içinde olmasına yol açacağını düşünüyoruz. Mesela, bir örnek vereyim yine Karayolları Kuzey Marmara otoyoluyla ilgili: Kuzey Marmara otoyolu tamamlandığında, yapılan hesaplamalara göre, yaklaşık 48 milyon 776 bin 929 metreküp hafriyat oluşacak, tekrar ediyorum 48 milyon 776 bin 929. Ve eğer biz bu hafriyatı bir futbol sahası büyüklüğündeki alanın üzerine koymuş olsaydık, 6.500 metre yüksekliğinde bir tepe kadar hafriyat çıkartılmış olacaktı. Dolayısıyla, bu madde çok sakıncalıdır, doğru değildir, orman arazilerinin ciddi şekilde betonlaştırılmasına hizmet ettiği açıktır. Esasen, bu kanun teklifinin en sakıncalı maddelerinden biri -daha önce arkadaşlarım da eleştirdiler ama ben bir kez daha kayıtlara düşsün diye söylüyorum- yap-kirala-devret modeliyle yapılması düşünülen şehir hastanelerine ilişkin düzenlemelerdir. Biz, Cumhuriyet Halk Partisi olarak, bu modelin kendisine karşıyız. Bu modelin kendisine karşı olmamızın en önemli nedenlerinden birisi, devlet hastanelerinde herhangi bir kapasite artışı getirmiyor olmakla beraber, bu modellerin… Normal yollarla hastaneler yapıldığında kamunun karşılaşacağı yükün çok daha üzerinde bir yükle karşı karşıya kalacağını biz düşünüyoruz. Plan Bütçe Komisyonunda bu yasa tartışılırken, bu modelin kurulduğu yasa tartışılırken, geçen sene, biz tek tek sorduk, “Bunun bedeli nedir? Kamunun üzerinde bu ne kadar yük getirmektedir? Kamu bundan dolayı orta ve uzun vadede ne kadar kira ödemek zorunda kalacaktır?” Bunun cevaplarını alamadık. Bunun cevaplarını hâlâ alabilmiş değiliz. Bugün ne biz ne iktidar partisine mensup milletvekillerimiz şehir hastaneleriyle beraber, bu hastanelerin yapılmasıyla ilgili kurulan modelde orta ve uzun vadede kamunun ne kadar kaynaktan vazgeçeceği ya da ne kadar harcama yapacağı ya da ne kadar kira geliri, kira gideri harcayacağını şu an için hiç kimse bilmiyor. Sayın Bakana her fırsatta söyledik, Sayın Bakan Plan ve Bütçe Komisyonu çalışmaları sırasında, Plan ve Bütçe Komisyonunun bütün üyelerinin huzurunda, bu senenin yılbaşını geçmeyecek şekilde bununla ilgili bir çalışma yaptığını, bir etki analizi yaptığını ve bu etki analizi bizimle paylaşacağını söyledi, bekliyoruz, henüz böyle bir paylaşım yapılmış değil. Üstelik, bu hastanelerin yapılabilmesi için kullandırılan kredilerin ya da kullanılan kredilere de hazine garantileri veriliyor. Bu, son derece tehlikelidir. 2001 krizinden sonra mali disiplinde ortaya çıkan kötü uygulamalar, mali disiplininin bizi getirmiş olduğu yer, krizin etkisini derinleştirmesi bu konuda önlem alınmasını zorunlu kılmıştı ve hazine garantilerine sınırlar getirilmişti ancak peşi sıra çıkartılan birtakım yasalar, özel sektörün kullandırdığı bazı kredilere, belediyelerin kullandırıldığı bazı kredilere hazine garantisi getirilmesiyle ilgili bazı düzenlemeleri önümüze getirdi ve bu konuyla ilgili 2001’den beri yapılan uygulama son derece yanlıştır, sakattır. Bugün, benzer uygulamalar şehir hastaneleri için de söz konusudur. Düşünün değerli milletvekilleri, devlet bir hazine arazisi tahsis edecek, bu hazine arazisine yirmi beş yıl süreyle, ilgili firma gelecek, hastane yapacak, devlet yirmi beş yıl süreyle bu hastanenin kira bedellerini ödeyecek ve bunun için kredi kullanmışsa, eğer bu kredinin geri ödemesinden doğan bir sorun varsa, bir problem varsa, bu da hazine garantileriyle garanti altına alınacak. Yani böyle bir uygulama dünyanın hiçbir bölgesinde yoktur, olamaz. Şimdi, bu maddeyle, buradaki düzenlemeyle getirilen bir başka şey de mücbir sebep ve olağanüstü hâl dışında sözleşme ve eklerinin uygulanmasını engelleyen bir durumun ortaya çıkması hâlinde yapılmış olan sözleşmeler, ihalelere esas teşkil eden sözleşmeler konusunda sayın bakana değişiklik yetkisi verilmesidir ki bu ne hukuk ilkesine uygundur ne rekabet ilkesine uygundur ne ihale ilkesine uygundur. Bu, açık bir biçimde ihaleye fesat karıştırmaktır. Düşünün ki bir firma geliyor, hastaneyi kuruyor, karşılığında kredi alıyor, kredisine de garanti oluyor devlet, hastaneyi yapmaya başlıyor ama herhangi bir biçimde ortaya çıkan bir nedenden dolayı -ki bu nedenin ne olduğu burada açık biçimde tanımlanmamıştır- bu işlem yarım kalırsa, yapılamazsa o zaman bakana başvurma yetkisi elde etmiştir ve bakan bu sözleşmede değiştirme yapma yetkisi elde etmiştir. Aslında belki de ayrı bir ihale yapılması gerekir bunun için, belki de yeni bir ihaleyle bu sürecin yeniden ele alınması gerekirken sürekli yenilemeyle, sürekli temditle ve bakanın yetkisini kullanarak sürekli bir biçimde hükûmete yakın firmaların kendi durumlarını bahane ederek açık bir biçimde kendilerine uygun avantajlı pozisyonlar elde etme yetkisi ortaya çıkmaktadır bu yasada. Bu yasayla verilen yetki her şeyden önce Sağlık Bakanlığına yapılmış olan bir haksızlıktır çünkü Sağlık Bakanına bu yetki dolayısıyla bir sürü kişi gelecek başvuru yapacak ve Sağlık Bakanı çok durumda kalacak ve bununla ilgili yanlış uygulamalar Yüce Divan yolunun gözükmesi açısından… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Bölüm üzerinde Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına söz isteyen Hasip Kaplan, Şırnak Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına söz aldım. Torba kanunun birinci bölümü… Şunu açık ifade edeyim: Bu torba kanun ve öncesi torba kanunlar yan yana konulduğu zaman, topluma karşı, yurttaşa karşı birden fazla suçu işleyen bir iktidarla karşı karşıya olduğumuzu ifade etmek istiyorum. Şimdi, 1’inci maddede ormanla ilgili, hemen 3’üncü maddede yine kara yollarıyla ilgili noktadan baktığımız zaman bir çevre suçu işleniyor. Ormanlardan, kara yolları geçince oralardan, erişme kontrollü yerlerden yapılar, inşaatlar, molozlar, bunların dizaynı, yap-işlet-devret modelinde veya kiralama süreçlerinde zaten bir ton olanak tanınarak verilen bu ihale, işletme ve kiralamalarda yeni imkânlar getiriyor. Sadece bu değil, baktığımız zaman bu yasanın içine, İnternet yasaklarıyla haberleşme özgürlüğünü ihlal eden bir suç durumu yaratılıyor. Düşünce ve örgütlenme özgürlüğü ihlal edilen bir durum, engel çıkarılarak suç yaratılıyor. Enerji alanına baktığımız zaman, enerjiyle ilgili yenilenebilir enerjiye ağırlık vermesi gereken Türkiye, burada bir düzenleme sistemi getiriyor, LPG’de birilerine ithalat yolunu açıyor. Termale geldiği zaman onun kararını vermek için, enerjiyle ilgili, MİGEM’in, Bakanlığın… Her ne kadar bu yasal torbada, düzenlemede böyle geçiyorsa, arkadaşlar, hepiniz biliyorsunuz, 2012’de yasa çıktı, bütün maden, enerji dâhil, ruhsatların onayı bir tek elden geçiyor, Başbakandan geçiyor. Yani, siz bu düzenlemeyle Başbakana karşı mı çıkıyorsunuz arkadaşlar? Siz Başbakana karşı kanun çıkarıyorsunuz burada, farkında mısınız? Enerji Bakanı burada değil, gitti. Sayın Bakan, Sayın Bakan…
Dinliyorum sizi.
Siz 2012’de yasa çıkardınız, bütün maden ve enerji alanında ruhsatların onayını Başbakana verdiniz. Şimdi, Başbakana verdiğiniz bu yetkiyi bu torbayla delmeye çalışıyorsunuz. Allah aşkına, bu nedir? Şimdi, yani, hadi, LPG ithalatını ayarlayabilirsiniz, dop yağı mıdır, pvc granül sanayisine mi dalarsınız, sert plastik midir, yumuşak plastik mi, şeffaf plastik mi, bilmem, ham maddesi midir? Elbette ki TÜPRAŞ’ın dışında, bilmem başka yerlerden, belki de son petrol anlaşmazlıklarının getirdiği sözleşme imzalamalarından kaynaklı yeni kapılar çıkabilir. Ama burada düzenlemeyi yaparken aklımıza o ruhsat geldi. Şimdi, siber güvenlikle ilgili ve trafik bilgileri konusunda… Her zaman söyleyeceğiz bunu. İnanın, yarın Komisyonda görüşülecek MİT yasa teklifi... Ki Hükûmetlerin kendi teklif, tasarılarını getirmesi gereken çok önemli alanlar bunlar. Cumhurbaşkanı “Alo”yla Meclise diyor ki: “Şöyle şöyle, ben onaylayacağım. Şöyle iki üç tane teklif hazırlayın verin.” Yarın MİT Müsteşarı ararsa burayı -tabii ki bizi, muhalefeti aramayacak, iktidar partisini arayacak- “Şöyle bir teklif hazırlasanız da…” diyecek. Ne diyeceksiniz o zaman, merak ediyorum. Yani yürütme yasamayı yönlendirmeye kalkacak. Siz, tamam… Vallahi, 90’lı yıllarda bunun çok kötü örneklerini gördük, kimse bundan istifade etmedi. Şimdi, enerji konusunda yapılanı bu torbaya getiriyorsunuz. Aciliyeti nedir? LPG ithalatı için birilerine, evet, fakat bu jeotermal konusu hakikaten Türkiye’de çok fazla yerde yok; bir Afyon’da, birkaç yerde var. Enerji olarak veya farklı alanlarda yararlanabileceğiniz, turistik olarak yararlanabileceğiniz belli şeyler var: Rüzgâr enerjisi, güneş enerjisi. Yani, şuna, enerjide -100 milyar dolar ithalat ve Türkiye cari açığının temeli olan enerjide- şöyle bir kural koyamaz mısınız: Türkiye’de yenilenebilir enerji 1’inci derecede tercihlidir; bunu yapanı teşvik de ederim, vergi indirimi de yaparım, kilovatsaatine de iyi para veririm, alırım?
Var, var.
Yok kardeşim, yok. Öyle olsaydı gidip ithalat için kapı kapı dolaşmazdınız. Bir gün Azerbaycan’dasınız, bir gün Moskova’dasınız, Rusya’dasınız. Rusya’dan çıkıyorsunuz Erbil’e gidiyorsunuz. Erbil’den çıkıyorsunuz Bağdat’a gidiyorsunuz. İthalat, ithalat ya da nükleer… Şimdi, Şırnak’a termik santraller dağılmaya başladı. Ya, vanadyum bayağı kıymetli biliyor musunuz arkadaşlar? “Vanadyum” diye bir madde var, uzay sanayisinde kullanılıyor, uçak sanayisinde kullanılıyor; çok kıymetli bir madde. Bu çok kıymetli madde de Şırnak’ta bizim asfaltit kömürlerde var, yataklarda ama kömürün özünde binde 3-5 aralığında oranda var fakat termik santralde yaktığın zaman külünde yüzde 1 oranına kadar yükseliyor. Hem havamızı kirletiyorlar hem kömürümüzü ucuza kapatılıyorlar, arkasından da külünü bile satıyorlar. Ne vanadyum uyanıkları var, bak. “Vanadyum” diye bir madde duymuş muydunuz? Yani, şimdi, hakikaten insan şaşıyor. Yani, külünden bile para kazanırken vatandaşın boğazına yapışıyorsunuz. Özel, halktan birisi aldı mı kömür ihalesini yüzde 23,5 redevans ödüyor. Vallahi bravo, Ciner, arkasından 2 şirket daha da ruhsat almış. Şırnak’ta sadece 6 tane daha ruhsat verme niyeti var. Her tarafı yakacaklar, niyet bu. Yakın bakalım, ne olacak? Yani, “Termik santrale orayı doyuracağım.” diyorsanız, doyuracağınız bir yerde yüzde 15 yatırım düşmez mi o topraklara? Suyunu alıyorsunuz, 12 tane HES barajı yapıyorsunuz. 12 tane HES barajı elden ele el değişimi gösteriyor. 3 tane müteahhit değiştiren HES barajları var. Yok güvenlik gerekçesiyle yapıyoruz, yok bilmem ne gerekçesiyle yapıyoruz! Herkes para gerekçesiyle yapıyor. Vatandaşın güzel ırmağını, deresini alıyor, hepsi kendinin, hepsi babasının malı mülkü oluyor. Ondan sonra da bir istimlak kararı çıkarıyorsunuz, o hepsi de birilerine veriliyor, bütün memleketi birilerine… Bu kara yollarındaki orman tesisleri öyle, diğerleri öyle. Bu yetmiyor, arkasından kamu-özel ortaklığında sözleşmeleri daha dizayn etmeye başladınız. Durun bakalım, hani bu büyükşehir hastanelerinizi bir kurun. Sağlıkta da suç işliyorsunuz, ticarileştiriyorsunuz. Yani insan sağlığı parayla ölçülmez ki arkadaşlar. Yani hakikaten yirmi beş yıllığına kamu-özel ortaklığı yapıyorsunuz, özel bir sektöre verip diyorsunuz ki: “Arada mücbir bir sebep doğarsa bakanla beraber sözleşmeyi gözden geçirelim.” Bir hukukçu olarak söyleyeyim, böyle dava benim önüme gelirse ben o hükûmeti hoplatırım vallahi, hoplatırım. Türk Ticaret Kanunu’nu deleceksiniz, sözleşme hukukunu deleceksiniz, yapılan edimleri yok sayacaksınız, cezai şartı gözden çıkaracaksınız, bütün bunları bakanla bir taraf oturacak düzenleyecek. Arkadaşlar, buna niye ihtiyaç duydunuz? Daha yeni başladınız bu büyükşehir hastanelerinin temellerini atmaya. Daha işin başında arızalar mı çıktı? Çıktıysa bizi bilgilendirin. Onu istedik, o da yok. Arkadaşlar, bu büyükşehir hastaneleri büyük fabrikalara, AVM hastanelere benzeyen bir şey. Çok ciddi sonuçları vardır. Siz buralardan sağlık çıkacağına inanıyorsanız yanılıyorsunuz. Özel sektör, kamuyu nasıl sömürürüm, kamunun bütün olanaklarını, arazilerini, güvencelerini, kredi güvencelerini, yurt dışı güvencelerini nasıl bağlarım, ona bakıyor. E, biz de bunu yutacağız! Vallahi yutmayız arkadaşlar. Onun için, biz muhalif olduğumuz söyledik.
Açıver Sayın Başkan.
Kendi sesim yeter arkadaşlar.
Buyurun Sayın Kaplan.
Bu önemlidir. Melaye Ciziri diyor ki: “Feryadımızı duyup cevap veren yoksa salt şikâyet ne yapsın? / Feryadının yetişeceği biri yoksa beyhude feryat ne yapsın?” 1600’lerde söylemiş arkadaşlar, o zaman Meclis yoktu.
Evet, teşekkür ediyorum. Bölüm üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına, aynı zamanda şahsı adına söz isteyen Lütfü Türkkan. Sayın Türkkan, hem grup hem şahsınız adına söz istediğiniz için süreniz on beş dakika.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bazı kanunlarda değişiklik yapılması hakkında kanun teklifinin birinci bölümü üzerinde söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Bakın, arkadaşlar, bu kanun teklifinin maddeleri ağırlıklı olarak başka ihtisas komisyonlarının uzmanlık alanına giren konuları içermesine rağmen Plan ve Bütçe Komisyonuna sevk ettiniz bu kanunu. Önce 12 maddeden oluşan teklif, komisyonda verilen önergelerle 26 maddeye çıktı. Hani, kanunu hazırlarsınız, eksik veya unutulmuş bir madde olur, bir önerge daha verirsiniz 13 oldu, ya birisi daha bir şey söyledi 14 oldu! Hayır, 12 maddelik kanuna Komisyonda 14 madde ilave ettiniz önergelerle beraber. Yani, bir hokus pokusla beraber 26 madde oldu kanun. Şunu baştan söyleyeyim: Sizin bu alavere dalavere işlerinizi 5 yaşını geçmiş çocuklar bile fark eder. Sizin karşınızda çocuk yok. Muhalefet sıralarında oturan hiç kimse de öyle saf falan değil. Siz ne bize ne de bu aziz milleti kandıramazsınız. Sadece ve sadece kendinizi kandırırsınız. Bunu asla ve kata aklınızdan çıkarmayın. Bir dost tavsiyesi olarak umarım kulaklarınıza küpe olur bu tavsiyem. Bu fazladan eklenen 14 maddenin konu itibarıyla da aralarında hiçbir bağlantı yok, amaç bütünlüğü de yok, hepsi ayrı telden çalıyor. Dolayısıyla, teklif, Mevzuat Hazırlama Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik’in 17’nci maddesine uygun olarak da hazırlanmamıştır. Yine, aynı yönetmeliğin 10’uncu maddesine göre, düzenleyici etki analizi hazırlanması zorunlu olmasına karşın teklifin düzenleyici etki analizi de bulunmamaktadır. Bu ülke, Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde yeni bir kanun adıyla tanıştı, yani torba kanunla. Arkadaşlar, torba yasalar adaletsizdir, hukuksuzdur ve gayrimeşrudur. Ben hukukçu değilim ama torba yasalarla bir ülkenin yönetilemeyeceğini çok iyi biliyorum. Torba yasada yer alan tüm maddeler uluslararası tüm yasalara, anlaşmalara ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’na aykırıdır. Torba yasalar aslında bu millete hakaret etmek demektir. Tasarlanan durumlar torbaya sığdırılmaya çalışılıyor, bu yasanın ismine de “torba yasa” deniliyor. “Torba” kısmını anlıyorum ve “torba” gibi bir sözcüğün “yasa” sözcüğünün önünde yer almasından da esef duyuyorum. Torba kanun uygulaması hukuki güvenlik ilkesini ortadan kaldırmaktadır aslında. Kanunlar için aranan öngörülebilir, anlaşılabilir ve ulaşılabilir olma özellikleri de yok edilmektedir böylece. Hukuki güvenlik ilkesinin ihlal edildiği bir ülkede hukuk devletinden de bahsedemezsiniz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; doksan yıllık Türkiye Cumhuriyeti’nde -ki bu sene doksan birinci yılı kutlayacağız- yasama işleri bu kadar düzensiz, özensiz, eksik ve ciddiyetsiz bir şeklide yürütülmemiştir. Iğdır Milletvekilimiz Sayın Sinan Oğan’ın çok sevdiğim bir tabiri var, Adalet ve Kalkınma Partisi milletvekillerine “kulis milletvekilleri” diyor. Çünkü, Meclis kulisinde oturuyorsunuz, “Yoklama” deyince Genel Kurul salonuna koşuyorsunuz, talimat geliyor “Evet” oyu veriyorsunuz, talimat geliyor “Hayır” oyu veriyorsunuz, bunun ismi de milletvekilliği oluyor!
Bazen de karıştırıyorlar onu Sayın Türkkan!
Siz neredesiniz?
Ben isterdim ki imzalarınızın altında olduğu bu kanun teklifleriyle azıcık ilginiz olsaydı.
5 kişiyle buradasınız, 5!
Eminim ki çoğunuz imza atarken okumuyorsunuz bile! Çünkü, sadece imza atmaya programlanmışlar sizi! Geçelim Plan ve Bütçe Komisyonuna. Komisyon değil, âdeta kanun ve kararlar genel müdürlüğü bu Komisyon. Komisyon görüşmelerinde maddeler hakkında bilgi verecek yetkili çoğu zaman bulamıyor milletvekilleri. Bakın, arkadaşlar, kanunlar artık yürürlüğe girdiği gün bile değiştirilebiliyor. Uzağa gitmeye gerek yok, daha birkaç gün önce İnternet’e kelepçe vuran yasa 19 Şubatta Resmî Gazete’de yayımlandı ve yasalaştı. Yasadan sonra düzenleme yapılan 4 madde de bu teklife dâhil edildi. Atılan bu adımla İç Tüzük hükümleri ihlal edilmiştir demiyorum, resmen katledilmiştir diyorum. Cumhurbaşkanının İnternet Yasası’nı onay şekli de Meclisi itibarsızlaştırmıştır. Daha dün burada tanık olduğumuz bir hadise var. Bir kanun teklifi hazırlıyorsunuz, eski kanunla ilgili teklifi değiştiriyorsunuz, Komisyondan Meclise geliyor. Meclise geldiği gün yeni bir önerge daha veriyorsunuz: “Biz bu işten vazgeçtik, kanun eski şekliyle devam etsin. Biz önergemizi geri çekiyoruz.” Yani, bizde -ben Üsküp’lüyüm- “mart akıllı” derler, mart akıllısınız. Ne zaman ne yapacağınız belli değil. Anayasa hükümlerine göre kanunun veto edilmesi yerine, Cumhurbaşkanı onayladıktan sonra da o İnternet Yasası düzeltilmiştir. Cumhurbaşkanı İnternet özgürlüğünü kısıtlayan yasayı onayladığını da ne hikmettir ki özgürlüklerini kısıtladığı İnternet’ten duyurmuştur. Ne kadar yaman bir çelişki değil mi? Üzülerek söylüyorum ki Sayın Cumhurbaşkanı önündeki Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Yasası’nı da, önüne gidecek olan özel yetkili mahkemelerin kaldırılmasına ilişkin yasayı da, arkadan gelecek olan MİT düzenlemesini de hiç düşünmeden kabul edecektir. Torba kanunların yapım sürecinde pek çok konu dikkatten kaçmakta ve kaçırılmaktadır. Özel nitelikte, adrese teslim, çıkar sağlamaya yönelik bazı maddeler torba kanunlarda araya sıkıştırılıyor. O kadar çok madde sıkıştırıyorsunuz ki sanırım artık size “torba” kelimesi de yetmeyecektir. Önümüzdeki süreçte file, çuval, küfe yasalar yapmaya kalkacaksınız, hiç şaşırmayacağım. Ama, buna siyasi ömrünüz yeter mi onu bilmiyorum. Yapılan düzenlemeler toplumun beklentilerini karşılayamıyor. Esnafından memuruna, çiftçisinden sanayicisine kadar hiçbir kesimi mutlu etmemekte, sorunlarına çözüm getirmemektedir bu kanunlar. Kamu arazileri nasıl talan edilebilir, kadrolaşma nasıl sağlanabilir hesaplanmaktadır. Hoş, kendinize ait bir kadronuz olmadığı için şimdi “paralel” dediğiniz camianın kadrolarıyla senelerce yürüdünüz, şimdi onların hepsini “paralel” ilan ettiniz. Yeni kadro arayışlarınız var. Böyle bir kadronuz da yok, derme çatma kadrolarla yola devam ediyorsunuz. Hırsızlıkların ve yolsuzlukların nasıl örtülebileceğini, denetimden ve yargıdan nasıl kaçırılabileceğini programlıyorsunuz bu kanunlarla. Muhalefet şerhi koyduğumuz bu teklifte üçüncü havalimanı projesiyle ilgili düzenleme de var. Biz çok iyi hatırlıyoruz da Adalet ve Kalkınma Partisi sıralarında oturan arkadaşlar arasında hatırlamayanlar olabilir, hemen hatırlatayım. İstanbul’a yapılacak üçüncü havalimanı ihalesini yandaş iş adamlarından oluşan konsorsiyuma verdiniz. Hani 630 milyon dolar topladınız ya ATV’yi, Sabah’ı almak için, o gruba verdiniz. Onun da bedelini hemen ATV’yi, Sabah’ı almak için para alarak hemen hallettiniz, raconu orada kestiniz. İstanbul 4. İdare Mahkemesi de bu havalimanıyla ilgili yürütmeyi durdurma kararı almıştı. Mahkeme, o alanda oluşacak çevre katliamına izin vermedi. Ama, Adalet ve Kalkınma Partili arkadaşlarım çevre katliamı yapılmasının önünü açacak yeni düzenlemeler yapmaya devam ediyorlar. Teklifte hiç yok yok. Almışsınız elinize kalemi kâğıdı, yazmışsınız da yazmışsınız işinize gelenleri; öyle bir kanun bu. Kamu-özel sektör iş birliğiyle yapılması öngörülen hastanelerle ilgili sözleşmelere bakan onayıyla değişiklik önermişsiniz. Bu nedir biliyormuşuz? Açıkça ihaleye fesat karıştırmaktır. Sağlık Bakanına keyfîne göre sözleşmelere müdahale etme yetkisi vermektedir bu. Bu yetkinin kullanımı ihaleye daha önce katılmamış veya daha yüksek teklif vermiş olan girişimcilere ayıp etmektir, amiyane tabirle küfür etmektir. Bu teklifte yandaş iş adamlarına yeni ihale kapıları da açıyorsunuz. O kapıları hem de kamu ihalelerine giremeyen yandaş iş adamlarına açıyorsunuz. Böyle bir şey olamaz. Akla, mantığa, hakka, hukuka, her şeye ters. Adam ihaleye fesat karıştırmış. İhalelere katılması yasaklanmış o zat, ihale bedelinin 3 katı tutarında tazminatı peşin ödeyecek, eski günahlarını unutacaksınız. Ya, siz kendinizi çok akıllı zannediyorsunuz da bizi veya bu milleti çok saf mı zannediyorsunuz? Az önce de söyledim, inanın öyle değil. Öyle olmadığını da 30 Martta göreceksiniz zaten. İhalelere katılmayı yasaklama kararı, ihale şartnameleri ve sözleşmeleri hükümlerine uyulmasını sağlamaya yönelik caydırıcılık niteliği taşıyan bir hükümdür. Bu hüküm aslında muhafaza edilmelidir. Diğer taraftan, AKP Hükûmeti, esnafa zulüm niteliğinde bir uygulamaya daha imza atmıştır, Bakanlar Kurulunca belediye gruplarına göre belirlenen ilan ve reklam vergisi, eğlence vergisi, işgal harcı, tatil günlerinde çalışma ruhsatı harcı ve iş yeri açma izin harcı gibi vergi ve harçlarda yüzde 500’e varan artışlar yapmıştır. AKP Hükûmetinin bu kararı esnafı çileden çıkarıyor. 30 Marta kadar olan zaman diliminde sokağa çıktığınızda esnafın size olan tepkisinden göreceksiniz bunu. Enflasyonun yüzde 7’lerde olduğu bir dönemde esnafın ödediği vergi ve harçları yüzde 500’ü aşkın bir şekilde artırmak insafsızlıktır. Düşün bu insanların yakasından ya. Bunlar akşam evine ekmek götürmekte zorlanan adamlar. Bunlar sabah siftah yapmadan dükkânı açıp akşam kapatıyorlar. Borç batağında bu insanlar. İflaslar başlamış, icra memurları etraflarında cirit atıyor bu insanların. Onlar borç içinde yüzerken birilerinin ayakkabı kutularından milyon dolarlar çıkması onları kahrediyor. Burada ben bir konuya değinmek istiyorum: Başından beri söylüyorum, burada tamamını ilzam etmek mümkün değil bu grubun. Ben bu grubun içerisinde, kamuda bir genel müdürden, kendi yeğenine iş bulmak için randevu alıp, yurt dışından getirip üç gün o genel müdürle görüştüremeyen milletvekili tanıyorum, sizin aranızda. O, sadece, vasıfları uygun, kamu kuruluşunda çalışması için bir yeğenine iş bulmaya çalışıyor ama diğer taraftan birileri 700 bin liralık saat takıyor. Bu kendi aranızda bile vicdansızlığın olduğunun eseridir. Böyle bir günah var mı? Birisi yeğenine dahi iş bulamazken, kamu kurumundaki bir genel müdürden randevu dahi alamazken birileri Rıza’ya yaşam koçluğu yaptırıyor kendine. Günahtır ya! Bu hükûmet gerçekten millete adaletsizlik yaptığı kadar kendi grubundaki milletvekillerine de adaletsizlik yapmaktadır. Ben bu grup içerisinde bankada kredi kartı borçları olan milletvekilleri biliyorum, bankadan tüketici kredisi alıp ödeyemeyen milletvekilleri biliyorum. Diğer taraftan, milyon doları, trilyonu birkaç kuruş diye nitelendiren bakan çocukları görüyorum. Bu bir vicdansızlık değil mi? Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hazırladığınız kanun teklifine açıkladığım gerekçelerle biz karşıyız. Ancak, destek verdiğimiz bir madde var, o da organize sanayi bölgeleriyle ilgili olan madde. 12 Nisan 2000 tarihli 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu’na “Katılım, kalkınma ve yatırım bankalarınca finansal kiralama işlemleri yapılabilir.” maddesi eklenmiştir. Bu geç de olsa doğru atılmış bir adımdır. Hiç anlamadığımız bir şekilde organize sanayi bölgesinde olan iş yerlerine, fabrikalara leasing yaptırma yetkisini elinden almıştınız. Niye? “Siz organize sanayi bölgesindesiniz.” Sebebi ne? Hiç sebebi de anlaşılabilir değildi. Bugün Türkiye’de sanayicinin sendikasyonlarını yenilemekte zorluk çektiği bir dönemde en kolay finans yolu kendi iş yerini “back-to-back” dediğimiz, “leaseback” yapmasıdır. Yani kendi iş yerini leasing kurumundan geri almasıdır. Bu bugüne kadar, bu yasa çıkana kadar yasaklanmıştı, engellenmişti. Bu şekilde, bu yasayla sanayicinin bu sıkıntısına çözüm bulunmuştur. Bu maddeyle ilgili, bu kanunu hazırlayanlara teşekkür ediyorum. Hepinize saygılar sunuyorum. Sağ olun, var olun.
Sayın milletvekilleri, birinci bölüm üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Şimdi, birinci bölümde yer alan maddeleri, varsa o madde üzerindeki önerge işlemlerini yaptıktan sonra ayrı ayrı oylarınıza sunacağım. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 66’ncı Birleşiminin On Birinci Oturumunu açıyorum. Danışma Kurulunun bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Danışma Kurulunun 21/02/2014 Cuma günü yaptığı toplantıda aşağıdaki önerinin Genel Kurulun onayına sunulması uygun görülmüştür. Mahir Ünal Engin Altay Oktay Vural Adalet ve Kalkınma Partisi Cumhuriyet Halk Partisi Milliyetçi Hareket Partisi Grubu Başkan Vekili Grubu Başkan Vekili Grubu Başkan Vekili Daha önce 22/02/2014 tarihinde çalışmasına karar verilen Genel Kurulun bu tarihte çalışmaması önerilmiştir. Evet, öneri üzerinde söz talebi? Yok. Öneriyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 561 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin görüşmelerine devam edeceğiz. [[Devam]] Şimdi, 1’inci madde üzerinde üç önerge vardır, okutup işleme alacağım. Ancak, Cumhuriyet Halk Partisinin önergesi yeni geldi, henüz dağıtılmadı, dağıtılıp okutulacaktır. Evet, okutuyorum diğer önergeleri: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı yasa tasarısının 1 inci maddesindeki “tescil” ibaresinin “onay” ibaresiyle değiştirilmesini arz ve talep ederiz. Sırrı Sakık Hasip Kaplan Adil Zozani Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı kanun teklifinin çerçeve 1 inci maddesinde yer alan “otuzgün” ibarelerinin “kırkbeş” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Mehmet Günal Seyfettin Yılmaz Lütfü Türkkan Adnan Şefik Çirkin Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan kanun teklifinin 1. maddesinin sonuna aşağıdaki ifadenin eklenmesini arz ederiz. “Ayrıca, orman vasfını kaybetmiş veya orman sınırları dışına çıkartılan yerlerdeki vatandaşlara ait olan orman adına kayıtlı taşınmazlar, bedel alınmaksızın vatandaş adına tapu kütüklerine kaydedilir.” Ferit Mevlüt Aslanoğlu İzzet Çetin Vahap Seçer Mehmet Ali Susam Tufan Köse Celal Dinçer Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen İlhan Demiröz, Bursa Milletvekili.
Plan ve Bütçe Komisyonunda bu torba yasa görüşülürken o gün tüm saatlerinde ben de bulundum. Hakikaten birbirinden farklı konuların görüşüldüğü, hatta bizim de bazı ilave etmek istediğimiz konuların, önergelerin kabul edilmediği bir Plan ve Bütçe Komisyonunu izlediğimi de sizlerle paylaşmak istiyorum. Orman kadastrosuyla ilgili şunu da hemen ifade etmek isterim ki bu konuda da vatandaşlarımızın çok ızdırap çektiği, daha önce belki de içeride üç ay hapis yattıktan sonra tekrar arazilerinin ellerinden alındığı durumların söz konusu olduğunu biliyoruz. Ancak, burada benim ifade etmek istediğim bir başka konu da orman konusuyla ilgili. Bu konuyu açmışken 2/B’yle ilgili -daha sonraki maddelerde konuşulacak ama- bir sıkıntı var arkadaşlar, değerli milletvekilleri. Bu sıkıntı da… Bir örnekleme yaparsak Bursa’nın Uludağ eteklerinde örneğin Yiğitali gibi çok değerli köylerimiz var. Bu köylerin bir özelliği hem Uludağ’ın eteklerinde hem de Bursa’yı kuş bakışı gören bir yerde olan arazileri var. Şimdi, burada 2/B arazileri var köylülerin ama bu arkadaşlar belediyeye yazılan yazılar sonucu 1.000 dönüm yerin, altını çizerek söylüyorum, 1.000 dönüm yerin sit alanı ilan edildiğini, Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğünce sit alanı ilan edilince buranın 2/B satışından çıkarıldığını ifade ediyorlar. Şimdi, bu defa köylülerde büyük bir sıkıntı var. Başka yerlerden kendilerine aynı derecede arazi verilme şanslarının olmadığını ifade ediyorlar ve diyorlar ki: “Evet, 1’inci derecede sit alanıysa, biz bunları biliyoruz, burada herhangi bir işlemin yapılmayacağını. O zaman gelin, bunları 2/B arazisi içerisinde bize verin.” Ama buradaki -sadece Yiğitali değil-Uludağ eteklerindeki bu köylerle ilgili maalesef satış yapılmıyor. O zaman ve bu son dönemdeki Urla’daki villalardan sonra çiftçiler ve Yiğitali köyündeki, Fidyekızık’taki ve diğer köylerdeki vatandaşlar bizi şöyle arıyor, diyor ki: “Eğer Urla’da sit alanları bir anda değişiyorsa yarın Uludağ eteklerindeki bin dönüm 2/B arazileri bize satılmadığı için bunlar da sit alanından çıkarılabilir, başka bir inşaat alanına gelme şansları olabilir. O zaman ne yapılması gerekir? Bu kısımların bize verilmesi gerekir.” Ama, gelin görün ki, maalesef, biz komisyonda bunu öneri hâline getirdik ve orada da dile getirdiğim zaman Komisyon Başkanımız -burada yok, ikinci Başkan burada- kendisinin bunun Türkiye’de çeşitli bölgelerde sorun hâlinde olduğunu ve bu konuyu dikkate alarak, Genel Kurula geldiği zaman önergeyle değiştireceğini ifade ettiler. Dilerim ki bundan sonraki maddelerde bunu…
Hangi konuda İlhan Bey? İlhan Bey, Süreyya Bey de orada. Hangi konuda, sulama birlikleri konusunda mı?
İlhan Ağabey, Sayın Bakan kömürü soruyor, kömürü.
Kömür işini daha sonra anlatacağım. Zamanımı bu Yiğitali köyüyle ilgili verdim, Bursa milletvekilleri de dinliyor. Burada sıkıntıların olduğundan bahsettim. Kömürle ilgili zaten Sayın Bakanı ikna etmenin mümkünatı yok çünkü oraya giden bazı arkadaşlar Sayın Bakana yanlış bilgi veriyor. Biz, Sayın Bakanı buraya bu kadar davet etmemize rağmen, Kozağacı Vadisi’ni görmediğini de ifade etmek istiyorum ve sözlerimi…
Sayın Bakanım söz verdi, gelecek.
Hakikaten Yiğitali de çok şanssız durumda olan çiftçilerimiz olduğunu ifade ediyor ve hepinize saygı ve sevgiler sunuyorum. Sağ olun, var olun.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı kanun teklifinin çerçeve 1 inci maddesinde yer alan “otuzgün” ibarelerinin “kırkbeş” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mehmet Günal (Antalya) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Yılmaz konuşacak.
Evet, önerge üzerinde söz isteyen Seyfettin Yılmaz, Adana Milletvekili.
Orman Bakanı yok, bakan yardımcısı burada.
Bürokratlarla işimiz yok, Bakan olmadığı için çok detaya girmeyeceğim. Evet, bu gelen 1’inci maddede çok karşı çıktığımız bir şey yok. Birtakım düzenlemeler getiriyor orman kadastrosuyla ilgili. Tabii, burada, “On yılı geçtikten sonra hukuki sebeplere dayanarak hazine hariç itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” diyor. Keşke burada “tapulu yerler için de” ibaresi getirilseydi çünkü bu noktada yapılan kadastro çalışmalarında birçok mağduriyetle karşılaşan vatandaşlarımız var. Özellikle Anadolu coğrafyasında hayat şartları gereğince yurt dışına gidenler, orada işe girenler, iş bulanlar, yani oraya yerleşenler bu süreci takip edemiyorlar. Kadastro yapıldıktan sonra kendi tapulu yerleri olsa bile kadastro geçiyor, kadastro geçtikten sonra bu itirazlar yapılmadığı zaman tapulu yeriniz olsa bile vatandaşın yeri gidiyor. On yılı da geçirdikten sonra itiraz edemiyor. Otuz günlük askı süresini zaten yakalaması mümkün değil. Yani buraya o da gelebilirdi. Değerli arkadaşlar, tabii, ormancılıkta mülkiyet sorununun mutlaka çözülmesi lazım. Son yıllarda kadastro çalışmalarıyla ilgili ciddi birtakım gayretlerin içerisine girildi ama yeterli değil. 2014 yılına girdiğimiz ülkemizde hâlâ kadastro çalışmalarının tamamlanmamış olması ciddi bir eksikliktir. Sizin, kadastro çalışmalarını tamamlamadan sürdürülebilir orman yönetimini gerçekleştirmeniz mümkün değildir. Kadastro çalışmalarında, tabii, hızlı çalışmanın getirdiği ve teknik noktadaki eksikliklerden dolayı çok ciddi hatalar da var. Bugün vatandaşıyla binlerce davası olan bir Orman Genel Müdürlüğüyle karşı karşıyayız. Bunların çözümü noktasında bir gayretin içerisine girilmesinde fayda olduğunu düşünüyorum. Türkiye'nin, biliyorsunuz, yüzde 27’si ormanlarla kaplı. Yaklaşık 21 milyon hektarlık bir orman alanımız var. Bunun da yüzde 50’si bozuk vasıflı ormanlar, yüzde 50’si ise verimli ormanlar. Bu ormanlarımızın çok süratli bir şekilde, bozuk ormanlarımızın verimli hâle gelmesi lazım ve geleceğimizin teminatı olan, işte, çevre kirliliğinin, küresel ısınmanın dünyayı tehdit ettiği bir ortamda ormancılık politikalarının çok sağlıklı olması lazım. Eğer ormancılık politikasını sağlıklı yapmazsanız neticeye gidemezsiniz. Fakat şunu açık yüreklilikle ifade ediyorum: Böyle bir Orman Bakanıyla da ormancılık politikalarını sağlıklı yürütmek mümkün değil. Yani bugüne kadar ne söylediysek cevap vermekte zorlanan bir bakanla karşı karşıyayız. Burada iki senedir eleştirilerimizi dile getiriyoruz. Kendisini suya adamış bir bakan. Bakın, kendisini hoca görüyor, çalışanlarını talebe gören bir bakanla karşı karşıyayız. Bu bakanlıkta verim alamazsınız. Bugün Orman Bakanlığında personelin motivasyonu yok.
Ya, Veysel Eroğlu’ndan başka konun yok mu senin kurban olduğum?
Ya, ne yapayım? Adam eksikse ben ne yapayım?
Ya, biz yorulduk artık bunu dinlemekten.
Ama değiştireceksiniz yani bir insan Orman Bakanlığını yapamıyorsa, değiştireceksiniz. Mahir Bey, bakın, o zaman şuna cevap verin, şuna: Şunun için değiştireceksiniz. Bakın, Başbakan…
Hangi birini?
Hepsini değiştireceksiniz. Bu bakanların birçoğu şeye bulaşmış, sıkıntılı işlere girmiş. İşte, Orman Bakanıyla ilgili, bakın, hep söylüyorum… Enerji Bakanı da burada, bir maden sahası, 2010 yılı ya…
Eskiden Veysel Bey buradayken konuşuyordun, artık yokken de konuşuyorsun.
Ama ne konuşayım? Konuşmamın bir faydası yok ki, anlamıyor ki. O zaman ormancılıkla ilgili nutuk atmam lazım, onu da burada atsak kimse dinlemiyor yani. Bakan anlatınca… Gerçekten söylüyorum, ormancının şu andaki en önemli problemi Orman Bakanı. (MHP ve CHP sıralarından alkışlar) Bunu çözmemiz lazım. Bundan birileri rahatsız olabilir ama herkes görevini en iyi şekilde yapacak. Yani kimseye nasip olmaz, yedi yıldır bakanlık yapıyorsanız o zaman düzgün yapacaksınız çünkü orman önemli. Bakın, bunu bir tarafa yazın, ormanda şu an moral, motivasyon kalmadı. Yani AK PARTİ gönüllüsü ormancıları bile bir arayın Allah’ınızı severseniz, bir sorun, objektif olarak sorun. Deyin ki: “Orman teşkilatında moral, motivasyon kaldı mı? Geleceğe umutla bakıyor musunuz?” dediğinizde yüzde 95 bunu göreceksiniz. Teşekkür ediyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı yasa tasarısının 1 inci maddesindeki “tescil” ibaresinin “onay” ibaresiyle değiştirilmesini arz ve talep ederiz. Hasip Kaplan (Şırnak) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçeyi okutuyorum: Yapılan bu değişiklikle metnin daha anlaşılır olması amaçlanmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 2’nci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı yasa tasarısının 2 nci maddesindeki "muhtaç"' ibaresinin "ihtiyaç sahibi" ibaresiyle değiştirilmesini arz ve talep ederiz. Sırrı Sakık Hasip Kaplan Adil Zozani Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı kanun teklifinin çerçeve 2 nci maddesinde yer alan "kesintisiz en az beş yıl" ibaresinden sonra gelmek üzere "ya da on yıl içerisinde en az beş yıl" ibarelerinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Mehmet Günal Seyfettin Yılmaz Adnan Şefik Çirkin Lütfü Türkkan Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Çocuklarının tahsili veya başkaca nedenlerle ikamet yerini kısa süreli olarak değiştirmek zorunda kalanların mağdur edilmemesi amaçlanmaktadır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı yasa tasarısının 2 nci maddesindeki “muhtaç” ibaresinin “ihtiyaç sahibi” ibaresiyle değiştirilmesini arz ve talep ederiz. Hasip Kaplan (Şırnak) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçeyi okutuyorum: Yapılan bu değişiklikle metnin daha anlaşılır olması amaçlanmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 3’üncü madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı kanun teklifinin çerçeve 3 üncü maddesinin son fıkrasının madde metninden çıkartılmasını arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Mehmet Günal Seyfettin Yılmaz Lütfü Türkkan Adnan Şefik Çirkin Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan kanun teklifinin 3. Maddesinin metinden çıkartılmasını arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu İzzet Çetin Vahap Seçer Mehmet Ali Susam Tufan Köse Celal Dinçer Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Ferit Mevlüt Aslanoğlu, İstanbul Milletvekili.
Bu madde geldiğinde… Bu madde nedir biliyor musunuz, özeti bu maddenin? Yargı kararlarını yok etmek, özeti bu. Bu maddenin temeli, alınmış ve alınacak yargı kararlarını yok etmek, bunun ismi bu. Hani biz yargıya saygı duyuyorduk, yargının verdiği kararlar hepimiz için son derece geçerliydi; böyle bir şey yok. Komisyona geldiğinde aynen manzarayı anlatacağım ve vicdanlarınıza sunacağım. Bu maddenin önergesi geldi. İlgili Bakan, Orman ve Su Bakanı oturuyordu orada, Komisyonda. İlgili kurumun yetkilisi, Komisyon Başkanı, Sayın Bakana sorduğunda Sayın Bakan “Bu nedir?” dedi, bu önerge. Sayın Bakan bilmiyordu. Hiç çalışılmamış, esas ormanları ilgilendirmesine rağmen, Orman Bakanının birinci derece ilgi alanı olmasına rağmen. Bilmesi gereken kişi o çünkü belli bölgelerde ormanlar yok ediliyor bu maddeyle.
Sayın Aslanoğlu, tasarıdan alındı bu madde, biliyorsunuz.
Evet ama Beyefendi, böyle değil mi, ben yalan mı söylüyorum?
Yok, estağfurullah.
Yalan mı söylüyorum?
Yok efendim.
Yalan mı söylüyorum?
Yok efendim, ben sadece ne olduğunu size söylüyorum.
Aynı böyle olmadı mı? Komisyonu siz yönetiyordunuz, aynısı olmadı mı? Sayın Bakan “Bu nedir?” demedi mi, “Benim bilgim yok.” demedi mi?
Bir anda algılayamadı önergenin ne olduğunu.
Ve arkadaşlar, direkt Orman Bakanlığını ilgilendirmesine rağmen, maalesef, Bakan “Ben bilmiyorum.” dedi ve Komisyona ara verildi.
Sayın Aslanoğlu, Komisyonun mahremiyetine gölge düşürüyorsunuz.
Hayır efendim, Komisyon açıktır, her şey orada konuşulur. Özetle, çalışılmadan, ne olduğu bilinmeden, neyi getirip neyi götüreceği hesaplanmadan, ilgili Bakanlığın görüşü alınmadan, belli ormanların katledileceğini bile bile ve alınan yargı kararlarını yok etmek için getirilen bir maddedir. Ben vicdanlarınıza sunuyorum. Yargı, bu ülkede hepimize lazım. Yargı, bu ülkede hepimizin kalkanıdır. Onurumuzun, şerefimizin, haysiyetimizin korunması için yargıya ihtiyaç vardır. Bugün size, yarın bize lazım olacak; bugün de size, bugün de bize lazım olacak ama ben eğer yargı kararını bu yüce Mecliste bir kanun düzenleyerek yok ediyorsam bize yazıklar olsun. Hepinize saygılar sunarım.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı kanun teklifinin çerçeve 3 üncü maddesinin son fıkrasının madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Mehmet Günal (Antalya) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Seyfettin Yılmaz, Adana Milletvekili.
Tabii, biraz önce Mevlüt Bey de söyledi, bu 3’üncü madde gerçekten çok enteresan. Yani, bakanın da haberi yoksa… Bu hafriyat lobisi var, İstanbul’da hafriyattan köşeyi dönenler var, dile getirdim. O milyar dolarları, milyon dolarları götürenler var ya, onların zorlamasıyla getirilmiş olabilir. Şimdi, bakın, bu 3’üncü maddede, birinci fırkada, bu verilen izinlerin arazi ve ağaçlandırma bedelleri dışındaki izinlerin alınmamasını getiriyor yani yüzde 3 ORKÖY Fonu ile yüzde 2 Millî Ağaçlandırma ve Seferberlik Fonu’nu kaldırıyor. İkinci fıkrasında, bu kara yollarında, buradan Ankara’dan İstanbul’a giderken sağlı sollu turistik tesisler görürsünüz. Şimdi, bu turistik tesislerden herhangi bir bedel alınmazı getiriyor burada. Şimdi ben gerçekten merak ediyorum. Siz devlet üniversitelerinden bedel alacaksınız ama özel sektörün kara yollarının etrafında… Hepiniz giderken giriyorsunuz o tesislere, binlerce -ne kadar para veriyorsanız- belki milyonlarca para kazanıyor ama onlardan para almamayı getiriyor. Yani, bu mantığı anlamakta ben zorlanıyorum. Siz, özel şahıstan para almayacaksınız, devlet üniversitesinden para alacaksınız. Niye bunlar para kazanırken vermiyorlar bu parayı anlamakta zorluk çekiyorum. Şimdi, esas sıkıntının son paragrafında gizli olduğunu düşünüyorum. Bakın, burada diyor ki: “…demiryolu, otoyol, Devlet ve il yolları ile su isale hatlarının yapımında zorunlu olarak ortaya çıkan kazı fazlası malzemenin depolanacağı alanlara, Orman Genel Müdürlüğünce belirlenen yerlerden ağaçlandırma bedeli alınarak izin verilebilir.” Şimdi, burada çok ciddi rant var değerli arkadaşlar. İstanbul’da yapılan üçüncü köprünün veya o bölgede yapılan çalışmalardaki hafriyat… Şimdi, bu, bizim Anadolu’da herhangi bir ilde çok önemli olmayabilir ama İstanbul’da hafriyatı dökmek çok ciddi manada bir sıkıntıdır ve burada, bakın, milyon dolarlar değil, milyar dolarlar dönüyor. Bunu ben defalar kere dile getirdim. Bunu göreceksiniz, inşallah, en kısa sürede iktidardan düşersiniz ve o Orman Bakanının Yüce Divanda yargılanacağı en önemli konulardan bir tanesi bu hafriyat olacak. Çünkü, bu hafriyatta, bu hafriyat mafyası dediğimiz mafya çok ciddi manada milyar dolarlar… Bakın, rakamları arkadaşlarımız hesapladı, bir çalışma yaptılar, kırk…
Eski İstanbul valisi de vardı bu işin içerisinde.
Var, işte o şeyin oğlu da vardı, ben onu o zaman dile getirdim, söyledim.
Bakanın oğlu.
“Şey mey” deme!
Bakanın oğlu. Muammer Güler’in oğlu da, İstanbul Valisiyken. Orman bölge müdürlükleri tarafından bu sahalar kendi ihale kanunları gereğince doldurtuluyor ve üzerleri ağaçla kapatılarak rehabilite ediliyordu. Orman Bakanı geldi, 2007 yılında Orman Bakanlığını aldığı andan itibaren dedi ki: “Bu yerleri ben belediyeye devredeceğim.” Orman Genel Müdürlüğünden aldı. Belediyeye devrettiği yerdeki bu işin başına, Daire Başkanlığına üniversiteden öğrencisini -biraz önce dedim ya hoca diye- Daire Başkanı olarak atadı. Kendi öz yeğenini, ağabeyinin oğlunu da Özel Kalemden önce devlet memurluğuna aldı, sonra da bu işin başındaki Şube Müdürlüğüne getirdi. Burada şimdi bunun ciddi manada bir araştırılması lazım. Burada bunların kimlere ihaleyle verildiğinin, hangi şirketlere ihaleyle verildiğinin, kimlerin aldığının, buralara ne kadar kamyon toprak, ne kadar metreküp toprak döküldüğünün tespit edilmesi gerekiyor. Burada kimler milyarlarca dolar para kazandı? Bakın, bu dediklerimizden bir kısmı… Nitekim, yapılan birtakım operasyonlarda bu getirdiği daire başkanı görevden alınıyor bu işlerdeki usulsüzlükten dolayı. İstanbul’da bununla ilgili operasyonlar yapılıyor. Geçenlerde Boğaziçi Köprüsü’nün üzerinde bu kamyoncular eylem düzenlediler. Şimdi, inşallah iyi niyetledir ama ormancının bu kadar problemleri varken, bu kadar önemli problemler varken bu maddenin buraya sıkıştırılmasının arkasında, yine, acaba bu rant lobisinin mi bir fonksiyonu olarak, bir etkinliği olarak bu madde buraya getirildi? Ve özellikle, burada ne oluyor? İhaleyi şirket alıyor netice itibarıyla, yol da yaptırsanız, köprü de yaptırsanız bunların hafriyatının dökümü ciddi manada sıkıntı. Burada da yine milyon dolar, milyar dolarlık bir hafriyat rantı var. “Bu da acaba birilerine peşkeş çekilecek mi?” diye insanın aklına… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize teşekkür ediyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 4’üncü madde üzerinde bir adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı kanun teklifinin çerçeve 4 üncü maddesinde yer alan “31/12/2018” ibaresinin “31/12/2023” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Mehmet Günal Seyfettin Yılmaz Lütfü Türkkan Adnan Şefik Çirkin Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Şefik Çirkin, Hatay Milletvekili.
Bu görüşülmekte olan kanun teklifinin 4’üncü maddesinde yer alan “2018” ibaresinin “2023” şeklinde değiştirilmesini talep ediyoruz. Aynı zamanda, 2023 yılı sonuna kadar gelir ve kurumlar vergisinden müstesna tutulması amaçlanmaktadır diyoruz. Şimdi, yani bu, çiftçi için yapılan bir şey. Fakat çiftçinin bir derdi bu değil. Yani, bu çiftçinin yarasını emlemez ve hiçbir derdine çare olmaz. Çiftçi yanmış, bitmiş, narenciyeci rezil olmuş, efendime söyleyeyim, diğer kesimler, buğdaycı, pamukçu, bunlar masraf ve girdilerin altında eziliyor. Arkasından, Ziraat Bankası çiftçiden kulüpçü faizi alıyor. Yani, kulüpçü faizini bilir misiniz, bilmem; peşin. Akşam parayı kaybedince kulüpçüden para alıp ister, senedini imzalar, faizini peşin alırlar. Ziraat Bankasının kulüpçülerden bir farkı kalmamış. Şimdi, hâl böyleyken çiftçiden ipotek olarak artık ev istiyor, arsa istiyor. Yani, çiftçide ev, arsa kalmış mı ki verecek bunu? Vermeyene vermiyor. Böyle bir ortamda biz oturmuş bunları konuşuyoruz. Sayın milletvekilleri, tabii, biz bu gece, gecenin bu saatinde bunları konuşurken, bu çok önemli meseleleri torbaya, çorbaya çevirip bu Meclise getirirken, bunun üzerinde konuşmalar yaparken, şu anda, gece bu saat itibarıyla, an itibarıyla Türkmenler perişan. Bizim esas bunları konuşmamız lazım ama Hükûmette kaba tabiriyle “tık” var mı? Yok. İşte, Sayın Beşir Atalay burada, kriz masasından sorumlu. 100 binlerce Türkmen perişan. IŞİD’in, yani Türkiye'nin desteklediği, bir zamanlar kucak açtığı El Kaide ve El Nusra’nın bir türevi olan IŞİD’in zulmü altında inliyor. Türkmen kadınları perişan, Türkmen çocukları perişan ama Hükûmetten ne var? Ses yok. Tam tabiriyle “tık” yok. Hadi, varsa Sayın Bakan gelsin, burada anlatsın Sayın Beşir Atalay. “Yardım gidiyor mu?” söylendiği zaman: “Efendim, gidiyor. Gizli.” O kadar gizli gönderiyorsunuz ki bu yardımı, Türkmenin bile haberi olmuyor. Yani, insaf, insaf edin. Mısır’da Esma’ya dökülen gözyaşları Türkmen’in Esma’sına gelince niye kuruyor?
Kurumaz, kurumaz.
Kurumuş, gitmiş. Sayın Başbakanın ağzından böyle bir cümle duyabiliyor muyuz? Türkmenlerin kendisi öldürülüyor, kadınlarının ırzına geçiliyor ve kelleleri duvarlara asılıyor, Türk medyasında bir tek kare yok. Ben bunları burada söylemek zorunda kalıyorum. Konuyla ilgisi yok ama biz konuşmazsak, burada konuşmazsak nerede konuşacağız? 40 defa dedik, burada geldik konuştuk, “Bakın, bu yaptıklarınızın sonunda Türkmenler perişan olacak.” dedik, oldu, yüzbinlerce Türkmen perişan orada. Ne yapıyor Hükûmet, nerede? Nerede Sayın Davutoğlu? Hiçbir şekilde hiçbir yerle sorunu olmayan ve Suriye’de huzur içinde yaşayan Türkmenleri savaşın ortasına atan Sayın Davutoğlu nerede, teşvik eden Sayın Davutoğlu nerede? Türkmen’e “Yürüyün, arkanızdayız.” diyen Sayın Davutoğlu nerede, ne yapıyor, ne iş yapıyor? Bu meseleyi anlatmak için randevu istedik. Dokuz günde randevu vermedi. Kendimiz yazılı olarak bu randevuyu iptal edince hemen arandık “Efendim, randevudan haberimiz yoktu…” Peki, iptalden beş dakikada haberiniz oldu. İşte, bu kadar ilgili, bu kadar bilgili Sayın Davutoğlu Türkmen meselesinde. Değerli arkadaşlar, bu mesele Hükûmetin utancıdır. Ben içinizde birçok milletvekilinin de en az bizim kadar hassas olduğunu biliyorum, üzüldüğünü biliyorum ama haberiniz olsun, Türkmen katlediliyor ve bundan Türkiye sorumlu, Sayın Davutoğlu sorumlu. Ve son olarak şunu ifade etmek istiyorum, belki bundan utanırız, belki bu, gücümüze gider: Türkmen, orada PKK’nın türevi, uzantısı olan PYD’ye muhtaç duruma gelmiş. Türkiye Cumhuriyeti devleti ve Hükûmeti bundan utanmalıdır. Teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 5’inci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı yasa tasarısının 5 inci maddesindeki “göz önünde tutularak” ibaresinin “göz önüne alınarak” ibaresiyle değiştirilmesini arz ve talep ederiz. Sırrı Sakık Hasip Kaplan Adil Zozani Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı kanun teklifinin çerçeve 5 inci maddesinde yer alan “İçişleri Bakanlığının” ibaresinin “Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonunun” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Mehmet Günal Seyfettin Yılmaz Adnan Şefik Çirkin Lütfü Türkkan Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçeyi okutuyorum: Belediyelerce tahsil edilen ve tümüyle esnaf ve sanatkarı ilgilendiren vergi ve harçlar konusunda TESK’in görüşünün alınması amaçlanmaktadır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 561 sıra sayılı yasa tasarısının 5 inci maddesindeki “göz önünde tutularak” ibaresinin “göz önüne alınarak” ibaresiyle değiştirilmesini arz ve talep ederiz. Hasip Kaplan (Şırnak) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçeyi okutuyorum: Yapılan bu değişiklikle metnin daha anlaşılır olması amaçlanmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Madde kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, birleşime beş dakika ara veriyorum.