Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Καλημέρα σας. Καλά πήγε το πρόγραμμα μέχρι εχθές. Εάν το πάμε με τον ίδιο ρυθμό, συν οι όποιοι και όσοι πολιτικοί Αρχηγοί έρθουν να μιλήσουν, νομίζω ότι θα είμαστε εντός των ορίων που είπαμε εχθές, δηλαδή το αργότερο 21.00΄ το βράδυ θα μπορέσουμε να ξεκινήσουμε την ψηφοφορία. Εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση για τη Νέα Γενιά: Εισαγωγή κεφαλαιοποιητικού συστήματος προκαθορισμένων εισφορών στην επικουρική ασφάλιση, ίδρυση, οργάνωση και λειτουργία Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης και συναφείς διατάξεις». Ξεκινάμε από εκεί που είχαμε σταματήσει εχθές, με την κ. Αδαμοπούλου από το ΜέΡΑ25. Ελάτε, κυρία Αδαμοπούλου. Εκρηκτική εμφάνιση σήμερα, κυρία Αδαμοπούλου.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε και για τα καλά σας λόγια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα βαρυσήμαντο νομοσχέδιο στον απόηχο του απόλυτου πολιτικού φιάσκου που επιφύλαξε η Κυβέρνηση τόσο για την πατρίδα όσο και για την ίδια την κυβερνητική παράταξη με τον προχθεσινό ανασχηματισμό. Προφανώς, αυτός ο ανασχηματισμός οργανώθηκε και μεθοδεύθηκε πάνω στη λογική του αποτυχημένου επιτελικού κράτους, διότι δεν θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί ποιος άλλος θα μπορούσε να έχει τόση συσσωρευμένη τεχνογνωσία στην παταγώδη αποτυχία εκτός από το επιτελικό κράτος, μια παταγώδη αποτυχία την οποία θα επαναλάβετε σήμερα οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας - και θα την επαναλάβετε με μαθηματική ακρίβεια - , καθώς θα ψηφίσετε μετά βαΐων και κλάδων την ταφόπλακα που ετοιμάζει το Υπουργείο Εργασίας για το ασφαλιστικό, μια ταφόπλακα η οποία θα επηρεάσει τόσο τις σημερινές όσο και τις επόμενες γενιές. Μας λέτε ότι το υπάρχον ασφαλιστικό σύστημα απειλείται από τη δημογραφική γήρανση. Κατ' αρχάς δεν είναι μόνο το ασφαλιστικό σύστημα που απειλείται από τη δημογραφική γήρανση. Είναι ολόκληρη η ιστορική συνέχεια της χώρας, παρά τις βαρύγδουπες δηλώσεις που έχετε κάνει ότι πρόκειται να στηρίξετε τους νέους τόσο στην τεκνοποίηση όσο και γενικότερα στη δημιουργία οικογένειας. Είναι ειρωνικό να το ακούμε αυτό, όταν βλέπουμε τα ποσά τα οποία δίνετε, που είναι πραγματικά αστεία. Δίνετε 2.000 ευρώ εφάπαξ κεφάλαιο. Με αυτό το ποσό δεν καλύπτονται ούτε τα έξοδα της κύησης. Αυτό είναι πραγματική κοροϊδία και υπονόμευση. Γιατί με την κατάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, με τη ναρκοθέτηση γενικότερα του εργατικού δικαίου, με την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, με την ενίσχυση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, αλλά και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων αυτό το οποίο δεν κάνετε είναι να στηρίζετε τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, προκειμένου να γεννήσουν παιδιά, να μεγαλώσουν παιδιά σε ένα ασφαλές, σταθερό και υγιές περιβάλλον. Δεν μπορεί κανείς να ξεχάσει ότι πριν από ενάμιση χρόνο ο τότε Υπουργός Εργασίας, ο κ. Βρούτσης, σ' αυτήν εδώ την Αίθουσα διαρρήγνυε τα ιμάτιά του, διότι του ασκούσαμε σκληρή κριτική στο νομοσχέδιο το οποίο είχε φέρει τότε προς ψήφιση, το οποίο τελικά ψηφίστηκε και είναι ο διαβόητος ν.4670/2020. Τότε, λοιπόν, στην Αίθουσα αυτή τι έκανε; Κράδαινε μια συγκεκριμένη αναλογιστική μελέτη σχετικά με τη βιωσιμότητα του e - ΕΦΚΑ, ο οποίος περιλαμβάνει και την επικουρική ασφάλιση, και πανηγύριζε ότι γενικά έχει λύσει όλο το θέμα του ασφαλιστικού για τα επόμενα εβδομήντα χρόνια με τη βιωσιμότητα και την επάρκεια των παροχών. Έρχεται σήμερα ο σημερινός Υπουργός Εργασίας να αναιρέσει τον κ. Βρούτση με μια άλλη μελέτη, κινδυνολογώντας ουσιαστικά. Άρα, ποιος από τους δύο Υπουργούς λέει την αλήθεια; Δεν μπορεί να ισχύουν και τα δύο σενάρια. Η απάντηση είναι ότι αλληλοαναιρείστε γιατί είστε η Κυβέρνηση των ψευδολόγων. Ισχυρίζεστε ακόμη ότι με αυτό το σύστημα που φέρνετε εφαρμόζεται το σουηδικό μοντέλο και πιπιλάτε την καραμέλα της εφαρμογής των βέλτιστων πρακτικών από τις προηγμένες χώρες. Το ερώτημα είναι κατ' αρχάς: Ήταν η Σουηδία και γενικότερα αυτές οι προηγμένες χώρες οι οποίες έκαναν μετάβαση από το ένα σύστημα, το αναδιανεμητικό, στο κεφαλαιοποιητικό ή από την αρχή εφάρμοσαν ένα κεφαλαιοποιητικό σύστημα το οποίο βασίστηκε σε συλλογικές διαπραγματεύσεις που διασφάλισαν και υψηλούς μισθούς, αξιοπρεπείς εργασιακούς όρους, συστήματα ελέγχου και αυτοδιαχείρισης των ασφαλιστικών ταμείων από τους ίδιους τους εργαζόμενους; Άλλο ερώτημα: Θα καταβάλλουν αυτές οι χώρες ένα κόστος μετάβασης το οποίο θα υπερβεί τα 78 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως γίνεται τώρα στην Ελλάδα; Οι χώρες αυτές έχουν τόσο υψηλή ανεργία 17% και 35% για τους νέους; Έχουν προσδοκία για διατήρηση των ποσοστών ανεργίας μέχρι το 2030 και τουλάχιστον τριπλάσια υποαπασχόληση; Έχουν τους υποκατώτατους μισθούς που έχει η χώρα μας και είναι οι μισθοί που εσείς ετοιμάσατε ως Κυβέρνηση; Για ποια, λοιπόν, Σουηδία του νότου μας μιλάτε, όταν έχουμε καταντήσει η Ρουάντα του βορρά; Αυτό που θέλετε να κάνετε είναι να ρίξετε στον τζόγο των διεθνών χρηματαγορών τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων και μάλιστα με τα golden boys να κρύβονται πίσω από ασυλίες και να ακαταδίωκτο. Διότι το ερώτημα είναι: Πώς είναι δυνατόν να προστατεύετε και μάλιστα σκανδαλωδώς τους διαχειριστές των ασφαλιστικών ταμείων λέγοντας ότι δεν υφίσταται ρίσκο από τις επενδύσεις; Ξέρουμε πολύ καλά ότι στις επενδύσεις είναι δύσκολο να αποδειχθεί η βαριά αμέλεια και ο δόλος. Και σας ρωτώ: Αν ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου κάποιου ασφαλιστικού ταμείου εγκρίνει τη μεταφορά χρημάτων σε μία αφερέγγυα χρηματιστηριακή εταιρεία και ξαφνικά τα χρήματα του ασφαλισμένου κάνουν φτερά, αυτό το μέλος του διοικητικού συμβουλίου υπέχει αστική ευθύνη και θα καταβάλει αποζημίωση για τις πράξεις ή τις παραλείψεις του; Λέτε και άλλα ωμά και απροκάλυπτα ψέματα. Θα μας κάνετε να ξεχάσουμε το 2008 τις μαζικές πραγματικά πτωχεύσεις των ασφαλιστικών γιγάντων με τα γυάλινα πόδια; Δεν ξέρουμε ότι οι χρηματαγορές είναι ασταθείς ότι οι πατριάρχες της κερδοσκοπίας χειραγωγούν τις καταστάσεις σε βάρος των αδύναμων; Ποιος ασφαλισμένος, λοιπόν, θα μπορεί να αξιώσει αποζημίωση για τις ζημιές που θα υποστεί ο ασφαλιστικός του κουμπαράς; Κλείνω την τοποθέτησή μου με μια απάντηση σε ένα φαιδρό επιχείρημα που ακούμε. Ακούμε ότι το νέο σύστημα θα διευρύνει τις αποταμιεύσεις των ασφαλισμένων. Με τόσο χαμηλούς μισθούς, με κρατήσεις ίδιες για μισθωτούς και ελεύθερους επαγγελματίες, με το 30% του δηλωτέου εισοδήματος να πρέπει αναγκαστικά να καταναλωθεί με ηλεκτρονικά μέσα υπό την απειλή φοροποινής, με μισθούς πείνας ή στην καλύτερη περίπτωση επιβίωσης, για ποια αποταμίευση μιλάμε; Η αποταμίευση προϋποθέτει υψηλούς μισθούς και η Ελλάδα έχει από τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη. Η μόνη διαφορά είναι ότι με το νέο σύστημα οι αποταμιεύσεις θα βρίσκονται στα χέρια των funds που έβαλαν χέρι ήδη στα κόκκινα δάνεια των μικρομεσαίων και τώρα θα βάλουν χέρι και στις αποταμιεύσεις τις εισφορές των εργαζομένων. Τελειώνω, λοιπόν, λέγοντας ότι αυτό που κάνετε είναι ανάπτυξη του τζόγου, ασφάλιση του τζόγου από μία επικίνδυνη Κυβέρνηση η οποία θέλει να τζογάρει τα λεφτά των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Έχετε κηρύξει έναν ανένδοτο πόλεμο στο 98% του ελληνικού λαού και αυτό θα σημάνει την καταστροφή. Απαγκιστρωθείτε, λοιπόν, από τις κυβερνητικές σας καρέκλες πριν προλάβετε να εξοντώσετε εντελώς την πατρίδα. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο θα πάρει η Βουλευτής Καρδίτσης της Νέας Δημοκρατίας, η συνάδελφος κ. Ασημίνα Σκόνδρα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για ακόμη μια φορά ο τρόπος που η Αριστερά τοποθετείται απέναντι στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά, που εισάγει σήμερα η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και ο Υπουργός μας Κωστής Χατζηδάκης αποτελούν περίτρανη απόδειξη του ιδεολογικού αδιεξόδου της. Ακούμε πάλι φωνές άρνησης και απαιτήσεις απόσυρσης του νομοσχεδίου χωρίς να τολμούν, όμως, να μπουν σε καμμία διαδικασία ουσιαστικού διαλόγου. Και αυτό παρά την κοινή παραδοχή ότι το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα είναι πολύπαθο, ότι πέρασε από αναρίθμητες τροποποιήσεις, βίωσε οικονομικά αδιέξοδα και συνεχίζει να ταλαντεύεται από σημαντικές παραλείψεις περασμένων ετών. Πολλές δεκαετίες τα διαθέσιμα του ασφαλιστικού συστήματος παρέμεναν άτοκα. Είχαμε υπερκορεσμό ασφαλιστικών ταμείων, περισσότερα από τριακόσια με τεράστιο διαχειριστικό κόστος, δεκαπλάσιο σε σχέση με το ασφαλιστικό σύστημα άλλων κρατών. Τέλος, ας μην ξεχνάμε την εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή, ένα αγιάτρευτο καρκίνωμα. Ουσιαστικές παρεμβάσεις εξορθολογισμού και βελτίωσης της λειτουργίας του ασφαλιστικού συστήματος σε περιόδους που η σχέση συνταξιούχων προς εργαζόμενους ήταν ακόμη ένα προς τρία ουδέποτε ολοκληρώθηκαν. Όταν χτύπησε η οικονομική κρίση, οδηγηθήκαμε σε κούρεμα των αποθεματικών με απώλειες της τάξης του 60% στην περιουσία των ταμείων. Η βαριά πληγωμένη οικονομική δραστηριότητα είχε ως αποτέλεσμα τη δραματική μείωση των εισφορών λόγω του μικρότερου αριθμού απασχολουμένων. Την περασμένη δεκαετία χρειάστηκε να θεσμοθετηθούν παρεμβάσεις για τη διαχειριστική εξισορρόπηση του ασφαλιστικού συστήματος και την περιστολή δαπανών, ώστε να πάψουν τα φαινόμενα σπατάλης. Παρ' όλα αυτά το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα παραμένει σήμερα μη βιώσιμο. Τα πολύ ανησυχητικά δημογραφικά δεδομένα, η οικονομική κρίση και η μετανάστευση πολλών νέων διαμόρφωσαν την σχέση συνταξιούχων - εργαζομένων στο ένα προς ενάμισι. Αυτά είναι δεδομένα που οδηγούν σε αδυναμία λειτουργίας του μηχανισμού αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα το στοίχημα είναι να διασφαλιστεί μακροπρόθεσμη ασφαλιστική βιωσιμότητα. Με την εφαρμογή ενός ταμείου επικουρικής κεφαλαιοποιητικής ασφάλισης δημιουργείται ένα σύστημα όπου οι εργαζόμενοι θα έχουν έναν προσωπικό κουμπαρά όπου θα κατευθύνονται οι εισφορές τους, θα τους δίνει ασφάλεια και νέες επενδυτικές δυνατότητες. Οι επενδύσεις θα διενεργηθούν με ορθολογισμό και επαγγελματική επάρκεια για να επιτευχθούν υπεραξίες και να αποδοθούν μεγαλύτερες συντάξεις. Η εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος αποτελεί το πρώτο βήμα μιας απαραίτητης μεταρρύθμισης, διαφορετικά το υψηλό δημοσιονομικό κόστος λειτουργίας του, αφού οι συνθήκες πανδημίας εκτόξευσαν τη δαπάνη περίθαλψης στα ύψη, θα οδηγήσει στην ολοκληρωτική κατάρρευση του συστήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με δυο λόγια η ουσία του πράγματος είναι μία και είναι απλή. Το ασφαλιστικό σύστημα αναδιανεμητικού χαρακτήρα έχει φτάσει προ πολλού τα όρια αντοχής του. Λύση δίνει, λοιπόν, η δημιουργία ενός νέου δημοσίου κεφαλαιοποιητικού συστήματος στις επικουρικές συντάξεις για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας και εθελοντικά για εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους έως τριάντα πέντε ετών. Θα αφορά μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους που εισέρχονται για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας από την 1η Ιανουαρίου του 2022 και είναι υπόχρεοι επικουρικής ασφάλισης. Θα είναι ένα σύστημα με τέσσερις δικλίδες ασφαλείας στο πρότυπο του σουηδικού μοντέλου. Πρώτον, το κράτος εγγυάται την καταβολή όλων των συντάξεων του υφιστάμενου συστήματος. Δεύτερον, οι ασφαλισμένοι του νέου συστήματος θα είναι προστατευμένοι από τυχόν ακραίες διακυμάνσεις των αγορών. Το κράτος εγγυάται η επικουρική σύνταξη να αντιστοιχεί στις εισφορές που κατέβαλε ο ασφαλισμένος στην εξαιρετικά απίθανη περίπτωση που οι σωρευτικές αποδόσεις στον ατομικό λογαριασμό του θα είναι αρνητικές. Τρίτον, το σύστημα προβλέπει ελάχιστο ποσό κατώτατης επικουρικής σύνταξης σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος ή θανάτου του ασφαλισμένου πριν χτιστεί ατομικός κουμπαράς. Δηλαδή, το κράτος θα συμπληρώνει μέχρι του ποσού των ελάχιστων ορίων. Τέταρτον, προβλέπεται επιστροφή φόρων ακόμη και αν ο ασφαλισμένος έχει λιγότερα από δεκαπέντε έτη ασφάλισης και δεν θεμελιώνει δικαίωμα συνταξιοδότησης, κάτι πολύ σημαντικό που σήμερα δεν ισχύει φυσικά. Ακούμε, τέλος, τις ενστάσεις της Αντιπολίτευσης για υψηλό κόστος μετάβασης στο νέο σύστημα. Το Υπουργείο έδωσε απάντηση. Το κόστος δεν ξεπερνά τα 120 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Αυτό το κόστος μάλιστα μειώνεται, εφόσον συνυπολογιστεί και το λεγόμενο μέρισμα ανάπτυξης, δηλαδή οι επενδύσεις που θα προκύψουν από τις αποταμιεύσεις και τα έσοδα που θα δημιουργηθούν. Η Ελλάδα προχωρά με καθυστέρηση στην εισαγωγή κεφαλαιοποιητικών στοιχείων στο ασφαλιστικό σύστημα, δρόμο που έχουν ακολουθήσει ήδη πολλές ανεπτυγμένες χώρες όπου πάνω από το 50% του εργατικού δυναμικού καλύπτεται συμπληρωματικά από κάποιο κεφαλαιοποιητικό πρόγραμμα ασφάλισης, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις παρενέργειες της γήρανσης του πληθυσμού τους. Σε χώρες, μάλιστα, όπως η Σουηδία, η Φινλανδία, η Ολλανδία, η Δανία, το ποσοστό των εργαζομένων που καλύπτονται από κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά προγράμματα υπερβαίνει το 80%. Στην Ελλάδα εισάγουμε ένα μοντέλο με στοιχεία όμοια της Σουηδίας, που εδώ και είκοσι πέντε χρόνια λειτουργούν δύο παράλληλα συστήματα δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης. Από τις μελέτες και τις προβολές που έχουν γίνει προκύπτει ότι το νέο σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά υψηλότερες επικουρικές συντάξεις. Σήμερα το ύψος της μηνιαίας επικουρικής σύνταξης για μέσο μισθό 1.400 ευρώ και σαράντα έτη ασφάλισης ανέρχεται σε 235 ευρώ. Με το νέο σύστημα η επικουρική σύνταξη μπορεί να φτάσει τα 479 ευρώ. Αντίστοιχα, η μηνιαία επικουρική σύνταξη εργαζομένου με κατώτατο μισθό 650 ευρώ και σαράντα χρόνια ασφάλισης σήμερα είναι 153 ευρώ. Με το νέο σύστημα μπορεί να ανέλθει στα 257. Εκεί, λοιπόν, που οι αριθμοί προσδίδουν ξεκάθαρη εικόνα βιωσιμότητας και οφέλη για τους ασφαλισμένους, ιδεολογικές αγκυλώσεις δεν χωρούν. Με τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία ενισχύεται η βιωσιμότητα του ευρύτερου ασφαλιστικού συστήματος και δίνουμε οριστικό τέλος στην αγωνία των νέων, που σήμερα στην πλειονότητά τους πιστεύουν ότι δεν θα πάρουν ποτέ σύνταξη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 1992 πάλι ξεσηκώσατε τον κόσμο, όταν ο αείμνηστος συντοπίτης μου Καρδιτσιώτης Υπουργός Δημήτρης Σιούφας προέβη στη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος. Όμως, ο νόμος Σιούφα, ο ν.2084/1992, ήταν που αναμόρφωσε την κοινωνική ασφάλιση και κράτησε όρθιο το ασφαλιστικό σύστημα μέχρι σήμερα. Και αυτό είναι κοινή παραδοχή, πια. Ο νόμος Χατζηδάκη τώρα εξασφαλίζει τις επικουρικές συντάξεις των επόμενων δεκαετιών. Σημειωτέον δε, ότι τότε κυβερνούσε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και σήμερα κυβερνά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η κατ' εσάς ανάλγητη, δηλαδή, Νέα Δημοκρατία που όμως προνοεί, φροντίζει και διαχρονικά ασκεί πολιτική κοινωνικής προστασίας για τις Ελληνίδες, τους Έλληνες και κυρίως τους νέους. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο τώρα θα πάρει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, συνάδελφος κ. Γεώργιος Παπαηλιού. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και με αυτό το νομοσχέδιο η Κυβέρνηση, ακολουθώντας το ίδιο τροπάριο το γνωστό, παραπλανά αντιστρέφοντας τις έννοιες. Αυτό ξεκινά από τον τίτλο του νομοσχεδίου. Σχεδόν όλων των νομοσχεδίων, πλέον νόμων που ψηφίστηκαν επί διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, οι τίτλοι είναι ψευδεπίγραφοι, όπως, επί παραδείγματι, του εκπαιδευτικού, που έχει τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Αναβάθμιση του σχολείου», του εργατικού, στην πραγματικότητα αντεργατικού νόμου, που έχει τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Για την προστασία της εργασίας». Εν προκειμένω και το υπό κρίση νομοσχέδιο για την επικουρική ασφάλιση έχει, επίσης, ψευδεπίγραφο τίτλο «Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά». Η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί την παραπληροφόρηση, την αντιστροφή και τη διαστρέβλωση των εννοιών, την προπαγάνδα και τον κοινωνικό αυτοματισμό ως προς τις συνέπειες του εισαγόμενου κεφαλαιοποιητικού συστήματος. Όμως, καμμία προπαγάνδα δεν μπορεί να αποκρύψει την πραγματικότητα. Το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, που προβλέπεται στο υπό κρίση νομοσχέδιο, δεν συνάδει ούτε με το Σύνταγμα, το άρθρο 22 παράγραφος 5, ούτε με το σκοπό της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, όπως αναφέρεται, περιγράφεται και αναπτύσσεται στη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας που έχει αποφανθεί ότι: «είτε ως κύρια είτε ως επικουρική, η υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση έχει εξαιρεθεί από τον χώρο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Τούτο δε, έγινε για λόγους δημοσίου συμφέροντος και ειδικότερα για να προστατευθούν όσοι υποχρεωτικώς ασφαλίζονται ή καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές από τους επιχειρηματικούς κινδύνους που συνδέονται με την άσκηση της ασφαλιστικής λειτουργίας από ιδιωτικούς φορείς». Στην πραγματικότητα, αυτό που προτείνεται σήμερα είναι μία αντιμεταρρύθμιση, που επιβάλλει τη λογική της εξατομίκευσης εις βάρος των συλλογικών κοινωνικών θεσμών, προς όφελος ολίγων και ισχυρών ιδιωτικών συμφερόντων. Με αυτόν τον τρόπο υπονομεύεται το δημόσιο κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα, εξανεμίζεται ο αναδιανεμητικός χαρακτήρας του, περιορίζεται η κοινωνική αλληλεγγύη και καταλύεται η αρχή της αλληλεγγύης των γενεών. Πλήττονται όχι μόνον οι μελλοντικοί συνταξιούχοι, αλλά και οι σημερινοί, αφού με το εισαγόμενο σύστημα η χρηματοδότηση των επικουρικών συντάξεων καθίσταται αβέβαιη και επισφαλής. Πλήττονται και οι κάτω των τριάντα πέντε ετών νέοι, των οποίων οι εισφορές θα γίνουν αντικείμενο επενδυτικού, όπως λέγεται, ρίσκου ή μάλλον χρηματιστηριακού τζόγου. Στο πλαίσιο των ασκούμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών, οι ελαστικές μορφές εργασίας, η μερική απασχόληση, η ανεργία και οι αντίστοιχες περίοδοι εντός των οποίων αυτές υφίστανται, ενισχύονται. Έτσι, οι νέοι θα πληρούν όλο και λιγότερο τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης. Το δημόσιο συμφέρον πλήττεται αφού με την επιβολή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος οι εισφορές των νέων ασφαλισμένων δεν θα καλύπτουν πλέον τις σημερινές συντάξεις, προκαλώντας ένα τεράστιο κενό στη χρηματοδοτική κάλυψή τους. Το κενό αυτό υπολογίζεται στο ποσό των 56 δισεκατομμυρίων ευρώ που ενδεχομένως να εκτοξευθεί και σε αυτό των 80 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτό το υπέρογκο κόστος θα κληθεί να καλύψει, όπως διατείνονται οι Υπουργοί και η κυβερνητική πλειοψηφία, ο κρατικός προϋπολογισμός, δηλαδή οι φορολογούμενοι, με άλλα λόγια και πάλι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Έτσι προκαλείται και μεγάλη επιβάρυνση του δημοσίου χρέους. Πρόκειται για βίαιη αναδιανομή εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας και προς όφελος ολίγων ιδιωτικών συμφερόντων. Με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα οι εισφορές των νέων εργαζομένων αντί να χρηματοδοτούν τις επικουρικές συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων, θα αποταμιεύονται σε έναν ατομικό κουμπαρά - αποθεματικό κεφάλαιο - , παραπέμποντας έτσι στο θατσερικό «δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν άτομα και επομένως ο καθένας είναι μόνος του και για την πάρτη του». Η ένταξη σ' αυτό το σύστημα θα είναι υποχρεωτική για τους νέους μισθωτούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και τους νέους αυτοαπασχολούμενους, προαιρετική για τους ήδη εργαζόμενους ηλικίας έως τριάντα πέντε χρόνων. Όταν ο ασφαλισμένος συνταξιοδοτηθεί, θα λαμβάνει επικουρική σύνταξη βασισμένη στο ποσό των εισφορών του και στην απόδοση του χαρτοφυλακίου των εισφορών του, αν βέβαια υφίσταται. Τα κεφαλαιοποιητικά συστήματα λειτουργούν στο πλαίσιο του επενδυτικού κινδύνου και εξαρτώνται από τις μεταβολές και τις διακυμάνσεις των αγορών σε παγκόσμιο επίπεδο. Έχουμε δει πολλά παραδείγματα, ιδίως τα τελευταία χρόνια, κατάρρευσης τέτοιων κερδοσκοπικών, επενδυτικών - τις ονομάζετε εσείς - πρωτοβουλιών. Τι θα συμβεί σε περίπτωση που οι επενδύσεις, εκτεθειμένες στον κίνδυνο των αγορών, δεν ευδοκιμήσουν; Στους συνταξιούχους θα αποδίδονται οι εισφορές που έχουν καταβάλλει με εξασφάλιση αρνητικής απόδοσης, δηλαδή θα τους αποδίδονται οι εισφορές, που σημαίνει ότι θα τους καταβάλλεται μειωμένη σύνταξη. Για τη διοίκηση του νέου συστήματος συστήνεται ένα νέο κατ' ευφημισμόν δημόσιο ταμείο, το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ), το οποίο θα έχει και την ευθύνη για τη διαχείριση των εισφορών των ασφαλισμένων θα λειτουργεί με τους όρους της ιδιωτικής ασφαλιστικής αγοράς θα είναι το μόνο μεγάλης κλίμακας ταμείο εκτός ΕΦΚΑ και θα συνεργάζεται με διαχειριστές κεφαλαίων, δηλαδή με χρηματιστές, ώστε να επενδύεται το συσσωρευμένο κεφάλαιο των εισφορών των εργαζομένων σε ομόλογα, μετοχές και άλλα επενδυτικά προϊόντα. Το ΤΕΚΑ, αυτό το καινούργιο ταμείο, δεν θα έχει τριμερή σύνθεση, αλλά το διοικητικό του συμβούλιο θα ορίζεται από τον Υπουργό Εργασίας. Δεν προβλέπεται συμμετοχή εργοδοτών, εργαζομένων, ασφαλισμένων ή συνταξιούχων. Με άλλα λόγια, οι ασφαλισμένοι θα πληρώνουν καταβάλλοντας εισφορές στο ΤΕΚΑ, αλλά δεν θα έχουν λόγο στη διοίκηση του. Από το νομοσχέδιο δεν θα μπορούσαν να λείπουν, όπως κι από πολλά άλλα, προβλέψεις για την παροχή ασυλίας στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΤΕΚΑ στα golden boys, αλλά και προβλέψεις για τη σύναψη συμβάσεων του ΤΕΚΑ κατά παρέκκλιση κάθε αντίθεσης γενικής ή ειδικής διάταξης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δίδεται λευκή επιταγή στο ΤΕΚΑ για συμβάσεις δεκάδων χιλιάδων ευρώ σε ημέτερους, χωρίς να τηρείται η νομοθεσία για τις προμήθειες για τις δημόσιες συμβάσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμπερασματικά με το νομοσχέδιο που εισάγεται σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής για συζήτηση και ψήφιση, γίνεται ακόμη ένα βήμα για τη βίαιη αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος της χώρας, εμβολιζομένου του κοινωνικού κράτους. Καταργούνται βασικές αρχές της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, η αρχή της καθολικότητας, η αρχή του δημόσιου χαρακτήρα, της υποχρεωτικής ασφάλισης, η αρχή της αναδιανομής, η αρχή της προστασίας του ασφαλιστικού κεφαλαίου και οι αρχές της κοινωνικής και της διαγενεακής αλληλεγγύης. Εμείς αντιτιθέμεθα σφόδρα σε αυτό το νομοσχέδιο, ζητούμε να αποσυρθεί. Το καταψηφίζουμε, διότι καταδικάζει σε επισφάλεια τους συνταξιούχους και τους ασφαλισμένους και τελικά υποθηκεύει το μέλλον της νέας γενιάς και της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Καλείται στο Βήμα ο συνάδελφος από το Κίνημα Αλλαγής, κ. Μιχαήλ Κατρίνης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς δεν ξέρω αν ο συνειρμός των κυβερνήσεων Μητσοτάκη, τότε και τώρα, με τις αλλαγές ή «μεταρρυθμίσεις» στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης είναι στα assets της Κυβέρνησης και τότε και τώρα. Καλό θα είναι να είναι λίγο πιο προσεκτικοί οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας όταν απευθύνουν τόσο διθυραμβικά τους λόγους και χαρακτηρισμούς. Όμως, σήμερα συζητούμε ένα σχέδιο νόμου της Κυβέρνησης το οποίο για μία ακόμα φορά έχει ένα τίτλο που παραπλανά και δεν έχει καμμία σχέση με την πραγματικότητα. Ονομάζεται «Ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά», επιδεικνύοντας βεβαίως η Κυβέρνηση όψιμο ενδιαφέρον για τη γενιά αυτή, γιατί δύο χρόνια τώρα δεν έχει ασχοληθεί σχεδόν καθόλου μαζί της. Είναι οι ίδιοι νέοι που αφήνονται αβοήθητοι και αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο και το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι οι ίδιοι νέοι που ακόμα και αριστούχοι να είναι, εξαιρούνται από την εισαγωγή τους στα πανεπιστήμια οδηγούμενοι αναγκαστικά είτε σε κολέγια είτε στο εξωτερικό. Και έρχεται σήμερα η Κυβέρνηση να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα επικουρικής ασφάλισης που υπονομεύει το δημόσιο σύστημα, δημιουργώντας ασφαλισμένους δύο ταχυτήτων. Με λίγα λόγια, διατηρεί το σημερινό αναδιανεμητικό σύστημα για συνταξιούχους και εργαζόμενους άνω των τριάντα πέντε ετών και εισάγει ένα υποχρεωτικό, αμιγώς κεφαλαιοποιητικό σύστημα για τους νεοεισερχόμενους στην εργασία και προαιρετικά για τους νέους έως τριάντα πέντε ετών. Οι δε εισφορές τους θα επενδύονται στο εξωτερικό με πρόσχημα τη δήθεν επίτευξη υψηλότερων αποδόσεων. Και είναι λογικό η Νέα Δημοκρατία να πανηγυρίζει, γιατί επιτέλους κάνει πράξη αυτό που διακαώς επιθυμούσε εδώ και πάρα πολλά χρόνια: την απόσυρση του κράτους από την κοινωνική ασφάλιση με τη μετακύλιση του κόστους αποκλειστικά στον κάθε εργαζόμενο ξεχωριστά. Στον Καιάδα, λοιπόν, το κοινωνικό κράτος και η αλληλεγγύη γενεών, αφού η Κυβέρνηση εισάγει νέα ήθη, υποσχόμενη στους νέους ότι πλέον δεν θα πληρώνουν τις συντάξεις των γονιών τους. Αυτό είναι το σύνθημα, αυτό είναι το μήνυμα, αυτό είναι το πρόβλημα και το βρήκε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Φυσικά, δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι η χώρα μας συνδυάζει υπογεννητικότητα, υψηλό προσδόκιμο ζωής και χαμηλή απασχόληση και η αναλογία ενεργοί ασφαλισμένοι προς συνταξιούχους από 2,67 προς 1 που είναι σήμερα, θα επιδεινωθεί στο 1,6 προς 1 το 2045, σύμφωνα με προβλέψεις. Όμως, αντί η Κυβέρνηση να ψάξει και να βρει γενναία μέτρα και να τα υιοθετήσει προς αντιμετώπιση των δημογραφικών προβλημάτων, όπως ουσιαστική παροχή κινήτρων για δημιουργία οικογένειας, παροχή φορολογικών απαλλαγών, μετάβαση οικονομίας σε πλήρη απασχόληση με αξιοπρεπείς μισθούς και εξάλειψη ή μείωση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, επιλέγει την εύκολη και ισοπεδωτική λύση. Ούτε, όμως, το επιχείρημα ότι με το νέο σύστημα θα αυξηθούν οι επικουρικές συντάξεις μπορεί να σταθεί, διότι πέρα από τους πιστωτικούς κινδύνους της αγοράς, θα πρέπει να συνταξιοδοτηθούν στο 74ο έτος της ηλικίας τους για να λάβουν σίγουρα το ίδιο επίπεδο με τη σημερινή επικουρική σύνταξη. Επιπρόσθετα, σε αναπόφευκτο αδιέξοδο θα οδηγηθεί το σημερινό ενιαίο επικουρικό ταμείο, δεδομένου ότι δεν θα υπάρχει πλέον η συνεχής ροή νεοεισερχόμενων ασφαλισμένων, που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορεί να λειτουργεί ως αυτορρυθμιζόμενο, με αποτέλεσμα τελικά να μείνει χωρίς ασφαλισμένους και πόρους, παρά μόνο με συνταξιούχους και λειτουργικά έξοδα. Έτσι το σύνολο των εισφορών που θα καταβάλλονται, θα βαίνει διαρκώς μειούμενο και σταδιακά οι συντάξεις θα εκφυλίζονται. Θα μου πείτε: Δεν υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί όλο αυτό; Υπάρχει, αλλά θα πρέπει να βρεθούν πόροι τουλάχιστον 74 δισεκατομμυρίων ευρώ από την Κυβέρνηση, προκειμένου να καλυφθεί το κόστος μετάβασης για την περίοδο 2022-2070 σύμφωνα με τις σχετικές αναλογιστικές μελέτες. Και εδώ προκύπτει το μείζον ερώτημα: Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το επιπλέον χρέος των 74 δισεκατομμυρίων ευρώ; Οι δε κυβερνητικές εξαγγελίες για κρατική εγγύηση και κάλυψη από το κράτος αυτού του κόστους, δεν μπορούν να ληφθούν σοβαρά υπ' όψιν δεδομένου, πρώτον, του αστρονομικού ύψους του ποσού και βεβαίως γιατί όλες οι προβλέψεις για υψηλή ανάπτυξη επί δεκαετίες μακάρι να επιβεβαιωθούν, αλλά καταλαβαίνετε σήμερα που μιλάμε αποτελούν ευχολόγια και μόνο. Αντίθετα, πάρα πολλά πρόκειται να κερδίσουν οι ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις, οι τράπεζες, οι εταιρείες διαχείρισης κεφαλαίων που άκριτα θα ρισκάρουν δισεκατομμύρια ευρώ εισφορών ασφαλισμένων, αλλά βεβαίως και αρκετά στελέχη της κυβερνητικής παράταξης, τα οποία θα κληθούν να τρέξουν τον νέο φορέα. Εύκολα, επίσης, καταρρίπτεται το επιχείρημα ότι παρόμοιες ρυθμίσεις ισχύουν σε πολλές άλλες χώρες του εξωτερικού. Η αλήθεια είναι ότι το πείραμα της επιλογής κεφαλαιοποιητικού συστήματος που εφαρμόστηκε σε τριάντα χώρες από το 1981 ως το 2014, οδήγησε τελικά δεκαοκτώ από αυτές και σχεδόν το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών στην εγκατάλειψη και στην επάνοδο στο δημόσιο διανεμητικό σύστημα αλληλεγγύης των γενεών, σε συνδυασμό, βεβαίως, με τα επαγγελματικά ταμεία. Οι λόγοι αποτυχίας που αναφέρθηκαν ήταν το υψηλό κόστος διαχείρισης και μετάβασης, η σημαντική μείωση των συντάξεων και η μη δυνατότητα πρόβλεψης επιπέδου σύνταξης, λόγω της αβεβαιότητας των χρηματιστηριακών αγορών. Η Κυβέρνηση αγνοώντας όλα τα ανωτέρω, όπως επίσης αγνόησε επιδεικτικά και παράτησε στη μοίρα τους τα επαγγελματικά ταμεία, θεσμό που λειτουργεί από το 2002 και στηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ διαχρονικά, προχωράει στο σημερινό σχέδιο νόμου. Και μια και μιλήσαμε για επαγγελματικά ταμεία, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι σήμερα δραστηριοποιούνται είκοσι ένα ταμεία επαγγελματικής προαιρετικής ασφάλισης, καλύπτοντας πάνω από εκατό πενήντα χιλιάδες ασφαλισμένους, τα οποία λειτουργούν συμπληρωματικά και ενισχυτικά της κοινωνικής ασφάλισης. Μερικά δε από αυτά έχουν πετύχει πολύ αξιόλογες μεσοσταθμικές ετήσιες αποδόσεις, 5%, ακόμα μέχρι και το 8%, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι οι πολίτες μπορούν να λάβουν με επιτυχία τη διαχείριση των ασφαλιστικών εισφορών τους. Το μοντέλο αυτό, με τις κατάλληλες προσαρμογές και βελτιώσεις, θα μπορούσε να βοηθηθεί και πραγματικά να στηριχθεί ώστε να διευρυνθεί περαιτέρω και σε άλλες επαγγελματικές ομάδες και να καταστεί ένας ισχυρός πυλώνας κοινωνικής ασφάλισης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς στο Κίνημα Αλλαγής δεν συμφωνούμε με τη ριψοκίνδυνη επιλογή της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να προωθήσει τη συγκεκριμένη αλλαγή. Δεν συμφωνούμε, γιατί δεν αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη στο ασφαλιστικό σύστημα, εμπιστοσύνη που έχει τρωθεί σε μεγάλο βαθμό εδώ και αρκετά χρόνια. Γιατί το σύστημα θα εξακολουθεί να είναι ευάλωτο, γιατί φορτώνει τις ευθύνες για ασφάλιση σύνταξης αποκλειστικά στις πλάτες των νέων ασφαλισμένων, χωρίς να εκπληρώνονται οι εύλογες προσδοκίες των παλιών και γιατί αναβάλλει μεθοδικά για το απώτερο μέλλον την επίλυση σοβαρότατων δημογραφικών προβλημάτων. Προφανώς, γιατί δεν προσφέρει το παραμικρό όφελος στους νέους, τους οποίους προσπαθεί ως συνήθως μόνο επικοινωνιακά να προσεγγίσει. Και γιατί εμείς στο Κίνημα Αλλαγής πιστεύουμε στην αξία του κοινωνικού κράτους, η τεράστια ανάγκη του οποίου νομίζω ότι φάνηκε, πιστοποιήθηκε και συνομολογήθηκε κατά την περίοδο της πανδημίας. Σας ευχαριστώ.
Δυστυχώς μια είδηση που μου έφερε η αγαπητή μου συνάδελφος, η κ. Αυγέρη, επιβεβαιώθηκε. Πριν λίγο ο Μίκης Θεοδωράκης ξεκίνησε το ταξίδι του για τη γειτονιά των αγγέλων για να συναντήσει άλλους μεγάλους εκεί, με πρώτο και καλύτερο τον φίλο του, τον Μάνο Χατζηδάκι. Η Βουλή, την ώρα που πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει, θα τιμήσει τη μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη. Εμείς, όμως, σήμερα θα κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για τη μεγάλη απώλεια. [[Στο σημείο αυτό τηρείται στην Αίθουσα ενός λεπτού σιγή]] [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίζουμε με τον συνάδελφο από τη Νέα Δημοκρατία, Βουλευτή Θεσσαλονίκης, τον κ. Δημήτριο Κούβελα.
Κύριε Πρόεδρε, η είδηση του θανάτου του Μίκη Θεοδωράκη, του μεγαλύτερου ίσως Έλληνα συνθέτη όλων των εποχών, μας γεμίζει θλίψη. Αιωνία η μνήμη του! Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν αναφερθώ στον πυρήνα του νομοσχεδίου που συζητάμε, δίνω τη δική μου απάντηση στο θεμελιώδες ερώτημα που απασχολεί όλους μας: Τι είδους ασφαλιστικό σύστημα θέλουμε; Η απάντηση μπορεί να βρίσκεται σε μία μόνο λέξη: Δίκαιο. Θέλουμε ένα δίκαιο ασφαλιστικό σύστημα, ειδικά για τις νεότερες γενιές της πατρίδας μας, που με τη σειρά τους απευθύνουν συνεχώς ένα άλλο ερώτημα: Εμείς θα πάρουμε άραγε σύνταξη; Σε αυτά τα δύο ερωτήματα απαντάμε με τη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία. Από τη μια θεσπίζουμε ένα δίκαιο ασφαλιστικό σύστημα για τις νεότερες γενιές, από την άλλη διαβεβαιώνουμε τους νέους μας ότι θα λάβουν τις συντάξεις που τους αξίζουν όταν έρθει εκείνη η ώρα. Παρακολουθώντας τις τοποθετήσεις των περισσότερων συναδέλφων της Αντιπολίτευσης μέχρι τώρα μπορώ να πω ότι είστε συνεπείς στο ίδιο ξεπερασμένο μοτίβο: Η ίδια κομματική γκρίνια, η ίδια μικροπολιτική μιζέρια του «όχι σε όλα». Μιλάτε για τζόγο με τα χρήματα των ασφαλισμένων. Λίγη ντροπή. Ειδικά εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, μιλάτε για τζόγο, ξεχνώντας ότι το 2015 τζογάρατε με τις ζωές μας παριστάνοντας τους επαναστάτες της Ευρώπης; Μιλάτε για το κόστος του νέου ασφαλιστικού συστήματος, το οποίο υπολογίζεται στα 150 ευρώ τον χρόνο για τα επόμενα πενήντα χρόνια, αλλά δεν μας λέτε πόσο κοστίζει σήμερα το ασφαλιστικό σύστημα στη χώρα, το οποίο συνολικά βέβαια φτάνει τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Μιλάτε ανεύθυνα για αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών. Μα, μέσα στο επόμενο έτος οι ασφαλιστικές εισφορές της επικουρικής θα είναι στο 6% από 6,5% που είναι σήμερα, άρα προβλέπεται μείωση των εισφορών με το νέο σύστημα και όχι αύξηση. Το νέο ασφαλιστικό σύστημα που νομοθετούμε σήμερα έπρεπε να έχει έρθει από καιρό. Είναι και πάλι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που κάνει πράξη το αυτονόητο, τηρώντας στο ακέραιο το προεκλογικό της πρόγραμμα, για το οποίο οι πολίτες έδωσαν καθαρή εντολή στον Κυριάκο Μητσοτάκη να αλλάξει τη χώρα. Τι νομοθετούμε σήμερα, λοιπόν; Νομίζω ο τίτλος του νομοσχεδίου τα λέει όλα: «Ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά». Ένα ασφαλιστικό σύστημα που θα αποτελεί το νέο και ολοκληρωμένο πλαίσιο με το οποίο ρυθμίζεται ουσιαστικά πλέον το σύστημα επικουρικής ασφάλισης στη χώρα μας. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: Αναβάθμιση και ενίσχυση των επικουρικών συντάξεων προς όφελος των νέων ανθρώπων που μπαίνουν στην αγορά εργασίας. Γι' αυτό και το νέο ασφαλιστικό εστιάζει αποκλειστικά και με υποχρεωτικότητα σε όσους πιάνουν δουλειά από την 1η Ιανουαρίου του 2022, αλλά και προαιρετικά για όσους είναι σήμερα μέχρι τριάντα πέντε ετών και το επιλέξουν. Έχουμε για πρώτη φορά, λοιπόν, ένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο που εστιάζει αποκλειστικά στη νέα γενιά, έχει στο επίκεντρο τους νέους οι οποίοι μπαίνουν με όνειρα σε μια δύσκολη άκρως απαιτητική αγορά εργασίας και κτίζουν το μέλλον τους. Θέλουν, λοιπόν, να μπορούν να δουν καθαρά ακόμη πιο μακριά, μέχρι το τέλος του εργασιακού βίου τους. Η αξιοπρεπής σύνταξη για τους νέους μας με το υπάρχον ασφαλιστικό σύστημα ήταν όνειρο απατηλό. Το νέο σύστημα δίνει λύση στο μεγαλύτερο αυτό πρόβλημα που απασχολεί. Δηλαδή, ένας νέος άνθρωπος να εργάζεται σκληρά, να πληρώνει τις εισφορές του, αλλά να τις βλέπει ως μια δαπάνη που, ναι μεν επιβαρύνει τον ίδιο, αλλά τα οφέλη του καρπώνονται οι σημερινοί συνταξιούχοι. Νομίζω δεν διαφωνεί κάποιος ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Ας είμαστε ειλικρινείς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα, το γεγονός ότι έχουμε ένα άδικο και αβέβαιο ασφαλιστικό σύστημα - αυτό αναδείχθηκε από τις τοποθετήσεις όλων μας - το οποίο συνδέεται άρρηκτα με τη μεγάλη εθνική πληγή, το δημογραφικό. Ένα σύστημα που πράγματι ήταν αποδοτικότερο τις προηγούμενες δεκαετίες, με την αναλογία, όμως, των εργαζομένων προς τους συνταξιούχους να είναι πολύ καλύτερη. Είχαμε τέσσερις εργαζόμενους προς έναν συνταξιούχο. Επομένως, οφείλουμε να ακολουθήσουμε τη σύγχρονη πραγματικότητα και να προσαρμοστούμε σ' αυτήν, χωρίς να εθελοτυφλούμε μπροστά στις εξελίξεις. Η δημογραφική γήρανση στην πατρίδα μας «δείχνει τα δόντια της», με αποτέλεσμα να γίνεται επιτακτική ανάγκη να αλλάξουμε ρότα και να δούμε και να δομήσουμε το μέλλον των νέων γενεών με γνώμονα αυτές τις ίδιες, το καλό τους, καινοτομίες που εισάγουμε με το νέο ασφαλιστικό σύστημα. Ακούστηκε ότι ακολουθεί τα διεθνή πετυχημένα μοντέλα και πρότυπα που εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Σύμφωνα με την αναλογιστική μελέτη που εκπονήθηκε, θα οδηγήσει τελικά σε σημαντικά υψηλότερες επικουρικές συντάξεις για τους νέους ασφαλισμένους και το σημαντικότερο είναι ότι δεν θίγονται οι παλιοί ασφαλισμένοι και οι σημερινοί συνταξιούχοι. Δημιουργούμε τον ατομικό λογαριασμό, τον ατομικό κουμπαρά, ώστε κάθε εργαζόμενος, νέος ασφαλισμένος, να καρπωθεί πλήρως το όφελος από τις δικές του εισφορές. Αντί, δηλαδή, οι εισφορές του να χρησιμοποιούνται για την πληρωμή της επικουρικής σύνταξης των σημερινών συνταξιούχων, θα αποταμιεύονται και θα επενδύονται, δημιουργώντας ένα αποθεματικό από το οποίο θα πληρωθούν οι δικές τους συντάξεις στο μέλλον. Το νέο ταμείο, το ΤΕΚΑ, θα προσφέρει εγγύηση υψηλής εξειδίκευσης και κατάρτισης των στελεχών του, άρα και απόδοσης σε ψηλούς ρυθμούς. Ελπίζω ότι δεν έχετε και με αυτό πρόβλημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Η αστήρικτη κριτική περί αντισυνταγματικότητας, περί ιδιωτικοποίησης της επικουρικής ασφάλισης νομίζω ότι έχει καταρρεύσει. Η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, την οποία αναρωτιέται κάποιος αν διαβάσατε, απαντά ξεκάθαρα στο ερώτημα, σχεδόν ομόφωνα, ότι το νομοσχέδιο είναι συνταγματικό. Η μεγάλη καινοτομία της μεταρρύθμισης αυτής είναι η δυνατότητα του ίδιου του ασφαλισμένου να επιλέξει ανάμεσα στο συντηρητικό, στο ισορροπημένο και στο επιθετικό προφίλ, το οποίο θα έχει και τις ανάλογες αποδόσεις στο τέλος όταν έρθει η ώρα. Προβλέπεται μεγαλύτερη επικουρική σύνταξη από 40% έως 70%. Έτσι, λοιπόν, συνεχίζουμε με όρους του 21ου αιώνα και όχι όπως κάποιοι συνάδελφοι στην Αντιπολίτευση περιγράφετε την επικουρική ασφάλιση, με όρους δηλαδή του προηγούμενου, 20ού αιώνα, απευθύνοντας μάλιστα αυτήν τη ρητορική σε νέους ανθρώπους. Εμείς, αντίθετα, συντονιζόμαστε με το παρόν, με τις έντονες κοινωνικές ανάγκες και κυρίως με το μέλλον. Κλείνω, παραφράζοντας λόγια φιλοσόφων του Διαφωτισμού. Αν θέλεις να φτιάξεις ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα, άνοιξε την πόρτα του δωματίου την ώρα που κοιμούνται τα παιδιά σου. Κοίταξέ τα, σκέψου το μέλλον τους και τότε πάρε μια πένα και άρχισε να γράφεις. Έτσι μόνο θα πετύχεις την αλληλεγγύη των γενεών. Εμείς θέλουμε τους νέους σε μια αναβαθμισμένη αγορά εργασίας ισχυρών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων σήμερα, που θα εξασφαλίζει όμως την ενισχυμένη σύνταξή τους αύριο. Σας καλώ να υπερψηφίσουμε το παρόν σχέδιο νόμου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Μέχρι να καθαριστεί το Βήμα στο οποίο θα κληθεί να πάρει το λόγο ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25, ο κ. Βαρουφάκης, κι επειδή έχω αίτημα από δύο Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, για ένα λεπτό μόνο - για να μη φύγουμε, γιατί θα γίνει την ώρα που πρέπει όπως είπα η τιμή στον Μίκη Θεοδωράκη - κάθε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος εάν θέλει να πει δυο κουβέντες. Κύριε Μπουκώρο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, τούτη την ώρα η Ελλάς κλίνει ευλαβικά το γόνυ και ξεπροβοδίζει ένα από τα πιο άξια τέκνα της στον δρόμο προς την αθανασία, στη λεωφόρο της αθανασίας πλέον, τον Μίκη Θεοδωράκη, τον κορυφαίο συνθέτη, ο οποίος αγκάλιασε τη σύγχρονη ελληνική ποίηση και τη μελοποίησε κάνοντας τη γνωστή στα πέρατα του κόσμου. Αυτό ήταν και το στοιχείο που κατέστησε τον Μίκη Θεοδωράκη έναν από τους κορυφαίους του οικουμενικού Ελληνισμού. Ο Μίκης Θεοδωράκης δεν άνηκε σε κόμματα, όσα κι αν υπηρέτησε. Άνηκε πάντα στην πατρίδα, στον οικουμενικό Ελληνισμό και οπωσδήποτε ο Μίκης Θεοδωράκης δεν πεθαίνει γιατί το έργο του υπήρξε αιώνιο. Καλό ταξίδι.
Κύριε Σκουρλέτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, αποχαιρετούμε σήμερα έναν πραγματικό ογκόλιθο της δημιουργίας, έναν άνθρωπο με αστείρευτη προσφορά στον τόπο, στον πολιτισμό, απρόβλεπτο, δημιουργικό, ο οποίος πάντοτε μας εξέπληξε, είχε ανοιχτούς ορίζοντες, αναζητούσε. Είναι ένα κομμάτι της ζωντανής ιστορίας του τόπου των τελευταίων δεκαετιών. Νομίζω ότι δικαίως θα τον θυμόμαστε και εμείς και οι επόμενες γενιές. Ήταν ένας άνθρωπος που τιμήθηκε εν ζωή - και καλώς - και που θα πρέπει βεβαίως να μπει στα πιο υψηλά σημεία, στα πιο λαμπρά σημεία της ιστορίας του τόπου μας. Αιωνία του η μνήμη.
Ευχαριστώ. Από το Κίνημα Αλλαγής δεν είναι εδώ ο κ. Σκανδαλίδης και θα μιλήσει ο κ. Μουλκιώτης.
Θα έρθει ο κ. Σκανδαλίδης κάποια στιγμή.
Εντάξει, προχωρούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κατσώτης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Κι εμείς αποχαιρετούμε τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη, που μπορεί να έφυγε αλλά παραμένει ολοζώντανο και επίκαιρο το πλούσιο έργο του, εμπνευσμένο από τους αγώνες και τους καημούς του λαού μας. Γι' αυτό θα είναι στην καρδιά πολλών γενεών, σημερινών και αυριανών. Καλό ταξίδι.
Από την Ελληνική Λύση τον λόγο έχει η κ. Αθανασίου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μοναδική μορφή ανθρώπου και μουσικού, αναγνωρισμένου σε όλο τον κόσμο, ο Μίκης Θεοδωράκης δεν θα λείψει ποτέ από τη σκέψη μας. Θα τον θυμόμαστε και του ευχόμαστε καλό παράδεισο.
Ο κ. Κλέων Γρηγοριάδης από το ΜέΡΑ25.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αποχαιρετούμε κι εμείς μαζί με τον υπόλοιπο ελληνικό λαό τώρα τον Μίκη Θεοδωράκη, τον σπουδαίο Μίκη, ο οποίος εκτός από αναμφισβήτητα ένας από τους δέκα μεγαλύτερους του 20ού αιώνα, υπήρξε και ένας μόνιμα αντιστασιακός άνθρωπος για ό,τι πίστευε ότι αξίζει να αγωνίζεται κάποιος. Ήταν ένας άνθρωπος που κατέληξε τελικά να είναι ταυτόσημος με την ελληνικότητα. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Τσακλόγλου, εκ μέρους της Κυβέρνησης, για ένα λεπτό.
Θα ήθελα κι εγώ να πω ότι σήμερα έφυγε από κοντά μας ένας πραγματικά μεγάλος Έλληνας. Η τέχνη του Μίκη έφερε την Ελλάδα στα πέρατα της οικουμένης. Λίγοι άνθρωποι το έχουν πετύχει αυτό. Ο Μίκης με τη στάση του τίμησε την πολιτική, τίμησε το ελληνικό Κοινοβούλιο, τίμησε το κυβερνητικά έδρανα. Πραγματικά, αιωνία του η μνήμη. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Η ρωμιοσύνη φτώχυνε σήμερα, αλλά τη ρωμιοσύνη ο Μίκης Θεοδωράκης την προίκισε με μία μεγάλη περιουσία που την κατέστησε περισσότερο πλούσια στο διηνεκές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νιώθω λίγο περίεργα σήμερα γιατί έχω τον Πάνο Τσακλόγλου απέναντί μου. Με τον Πάνο είμαστε συνάδελφοι. Φτάσαμε και στο σημείο να έχουμε και μια τέτοια μη ακαδημαϊκή αντιπαράθεση. Αγαπητέ Πάνο, θα μου επιτρέψεις - και ελπίζω να δικαιολογείται ο ενικός - να χωρίσω αυτά που θα πω σε δύο μέρη. Το πρώτο θα προσπαθήσω να το κρατήσω σε ακαδημαϊκό πλαίσιο. Είναι επτά σημεία κριτικής, αν θέλεις, πιο τεχνικής - ανακρίβειες κατ' εμέ - που λέγονται υποστηρικτικά προς το νομοσχέδιό σας. Το δεύτερο κομμάτι θα είναι καθαρά πολιτικό. Μην το πάρεις προσωπικά. Οι επτά ανακρίβειες - χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη αντί να μιλήσω για ψεύδος, αντί να μιλήσω για έγκλημα εναντίον της λογικής, γιατί θέλω να το κρατήσω σε ακαδημαϊκό πλαίσιο αυτό το πρώτο κομμάτι της συζήτησης - είναι οι βασικοί πυλώνες της στήριξης αυτού του νομοσχεδίου. Ξεκινάμε με την πρώτη ανακρίβεια. Αυτό που έκανα είναι να πάρω δικές σου ομιλίες, δικές σου συνεντεύξεις στη «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ» και αλλού, γιατί θέλω να είμαι πιστός στα δικά σου λόγια και μετά με μεγάλη χαρά θα ακούσω την απάντησή σου. Κάποια στιγμή λες - και είναι τα δικά του λόγια - ότι για κάθε ασφαλισμένο δημιουργείται ατομικός λογαριασμός, κουμπαράς, στον οποίο τοποθετούνται και επενδύονται οι καταβληθείσες εισφορές. Αντί, δηλαδή, οι εισφορές των εργαζομένων να χρηματοδοτούν τις συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων, αποταμιεύονται με στόχο να χρηματοδοτήσουν τις συντάξεις των ιδίων. Θεωρώ ότι εδώ υπάρχει μία εξοικονόμηση αλήθειας. Δεν είναι ένας ατομικός κουμπαράς. Στον κουμπαρά βάζεις τα δικά σου τα λεφτά και μετά από κάποια χρόνια, κάποιους μήνες, τον ανοίγεις και τα βρίσκεις. Και εδώ, όπως και στο προηγούμενο σύστημα, πρόκειται για συγκοινωνούντα δοχεία οι κουμπαράδες. Το γνωρίζεις αυτό. Είναι ένας συλλογικός κουμπαράς, ακριβώς όπως ισχύει και με μία ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Η ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία χρησιμοποιεί τις εισφορές τις ασφαλιστικές αυτών που συνεισφέρουν εκείνο το μήνα, για να πληρώνει τα ασφάλιστρα κάποιου που έπαθε ατύχημα για παράδειγμα. Το μόνο που αλλάζει δεν είναι η συλλογικότητα του κουμπαρά, αλλά η κατάργηση της αλληλεγγύης μεταξύ των εργαζομένων και η αποσύνδεση του τελικού μισθού από τη σύνταξη. Αυτή είναι η πρώτη ανακρίβεια. Δεύτερη ανακρίβεια: Μιλάτε για εγγύηση μη απώλειας, συγκεκριμένα - τα δικά σου λόγια, Πάνο - «εγγύηση του δημοσίου περί μη αρνητικών αποδόσεων», κάτι που σημαίνει ότι ο ασφαλισμένος θα λάβει κατ' ελάχιστον επικουρική σύνταξη υπολογισμένη στη βάση της αξίας των καταβληθεισών εισφορών του σε πραγματικούς όρους. Εδώ υπάρχουν δύο διευκρινιστικές ερωτήσεις, που, βέβαια, είναι κάτι παραπάνω από διευκρινιστικές ερωτήσεις. Το πρώτο ερώτημα είναι το εξής: Τα ποσά που θα καταβάλλουν οι εργοδότες, αυτά συνυπολογίζονται; Δεν υπάρχει μέσα στο νομοσχέδιο ή, τουλάχιστον, εγώ δεν το είδα.
Προφανώς.
Προφανώς, αλλά δεν το έχετε πει μέσα. Δεν υπάρχει μέσα. Και εσύ μπορεί να το εννοούσες Πάνο, οι επόμενοι κυβερνώντες Υπουργοί δεν ξέρω πως θα το δουν. Πάμε τώρα στο δεύτερο: Τι εννοείτε «σε πραγματικούς όρους»; Μία ερμηνεία είναι ότι τα χρήματα αυτά, η ελάχιστη σύνταξη που θα πάρει ο ασφαλισμένος, θα είναι τα χρήματα των εισφορών τοκιζόμενα. Το άλλο είναι να λάβετε υπ' όψιν τον επίσημο πληθωρισμό. Είτε το ένα, όμως, είτε το άλλο, αυτή η εγγύηση της ελάχιστης επικουρικής σύνταξης θα είναι πολύ μικρότερη της διαχρονικής αξίας των εισφορών, γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα επιτόκια είναι σχεδόν μηδενικά και θα παραμείνουν ιδιαίτερα καθηλωμένα ή, τουλάχιστον, έτσι φαίνεται. Εάν χρησιμοποιήσετε, τώρα, τον επίσημο πληθωρισμό, ο Πάνος Τσακλόγλου ξέρει καλύτερα, ίσως, από οποιονδήποτε άλλο οικονομολόγο στην Ελλάδα ότι υπάρχει ταξικός πληθωρισμός - ο πληθωρισμός των φτωχότερων είναι μεγαλύτερος από τον πληθωρισμό των πλουσιότερων - από το 1998 μέχρι σήμερα. Ο υπολογισμός των πραγματικών εισφορών των φτωχών θα γίνει με έναν πληθωρισμό που δεν ανταποκρίνεται στον πραγματικό πληθωρισμό της εργατικής τάξης. Άρα, όχι μόνο βάζετε τέλος στην αλληλεγγύη ώστε να διασφαλίζεται ένα ποσοστό επί του τελικού μισθού, αλλά και δεν προσφέρετε καμμία εγγύηση - παρά τα λεγόμενα σας - για μη διαχρονικές απώλειες των κεφαλαίων που έχουν συνεισφέρει οι εργαζόμενοι και όπως λες και εσύ, αγαπητέ κύριε Υπουργέ, οι εργοδότες. Πάμε στην τρίτη ανακρίβεια. Ατομική ευθύνη, διαφάνεια. Διαβάζω και πάλι δηλώσεις του Υπουργού. «Οι κανόνες διαφάνειας εκτείνονται από τον τρόπο επιλογής των μελών του διοικητικού συμβουλίου και του διευθύνοντος συμβούλου». Ποιοι είναι οι κανόνες επιλογής; Διαβάζοντας το νομοσχέδιο λέει ότι θα επιλέγει ο Υπουργός από κατάλογο που συντάσσουν οι διορισμένοι από τον Υπουργό. Συνεχίζω την ανάγνωση. «…μέχρι την παροχή δυνατότητας…» - αυτό είναι το ατού της διαφάνειας, σύμφωνα με τον Πάνο - «…σε όλους τους ασφαλισμένους να μπορούν να παρακολουθούν και να ελέγχουν ανά πάσα στιγμή τις συσσωρευμένες εισφορές και τις αποδόσεις των επενδύσεών τους από τον υπολογιστή ή το κινητό τους τηλέφωνο μέσω της αντίστοιχης εφαρμογής». Ναι, είναι αλήθεια ότι θα έχεις μέσα ακόμα και από ένα app τη δυνατότητα να βλέπεις σήμερα τι ποσό προβλέπεται ότι θα πάρεις όταν θα βγεις στη σύνταξη. Αυτό δεν είναι διαφάνεια, όμως. Πού έχουν βάλει τα λεφτά τους; Θα μπορείς να ξέρεις πού τοποθετούνται τα χρήματά σου, από ποιον τοποθετούνται, ποιοι κερδίζουν από τον κίνδυνο στον οποίο εκτίθεται ο δικός σου κουμπαράς, όπως τον είπες; Μιλάτε ακόμα για υποστήριξη και καθοδήγηση των ασφαλισμένων για την επιλογή του κατάλληλου, του πιο ταιριαστού σε αυτούς επενδυτικού προφίλ λες και είναι επενδυτές οι βιοπαλαιστές. Δεν είναι επενδυτές οι βιοπαλαιστές. Βιοπαλαιστές είναι, στους οποίους εσείς επιβάλλετε να δίνουν τις εισφορές τους σε σκοτεινούς τύπους για να τις τζογάρουν. Τέταρτη ανακρίβεια: Διαβάζω το άρθρο 47 παράγραφος 3: «Τα περιουσιακά στοιχεία επενδύονται πρωτίστως σε ρυθμιζόμενες αγορές και το τμήμα που επενδύεται σε στοιχεία μη εισηγμένα προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενες αγορές, παραμένει σε κάθε περίπτωση σε συνετά επίπεδα». Δηλαδή, δεν θα αγοράζουν μόνο μετοχές στο έστω και με κάποιο τρόπο ρυθμιζόμενο Χρηματιστήριο Αθηνών, αλλά θα μπορούν να αγοράζουν, για παράδειγμα, τοξικά παράγωγα. Αυτό σημαίνει «μη ρυθμιζόμενες αγορές». Χαρτιά κάτω από το τραπέζι, πάνω από το τραπέζι. Private equity θα μπορούν να αγοράζουν; Θα μπορούν να συνεισφέρουν σε αυτήν τη διαδικασία απογύμνωσης των επιχειρήσεων; Το νομοσχέδιο σας λέει ναι, λέει «σε συνετά επίπεδα». Και ποιος ορίζει τα συνετά επίπεδα; Η «LEHMAN BROTHERS» ξεκάθαρα στο καταστατικό της, στις μηνιαίες αναφορές που έκανε, μιλούσε και εκείνη για αγορές CDOs, τοξικών παραγώγων, σε συνετά επίπεδα. Πέμπτον, μιλάτε για διαφοροποίηση κινδύνου. Σε μία ερώτηση που σας έγινε, «εάν είναι τόσο καλό το σύστημα της επικουρικής σύνταξης γιατί δεν το επεκτείνετε και στις κύριες συντάξεις;» η απάντησή σου, Πάνο - την οποία θα διαβάσω - ήταν η εξής: «Η εθνική σύνταξη υπόκειται στο δημοσιονομικό κίνδυνο, η ανταποδοτική στο δημογραφικό ενώ η νέα επικουρική στον κίνδυνο των αγορών. Με την εισαγωγή κεφαλαιοποιητικών στοιχείων στην επικουρική ασφάλιση επιτυγχάνουμε τη διαφοροποίηση του κινδύνου, καθώς…» - και το τονίζω - «…κάθε μέρος του συστήματος εκτίθεται σε διαφορετικούς κινδύνους οι οποίοι δεν έχουν υψηλή συσχέτιση μεταξύ τους». Σε αυτό που αναφέρεται ο Υπουργός είναι ότι για παράδειγμα μια ασφαλιστική εταιρεία, μέσα από τις αναλογιστικές μελέτες που κάνει στη βάση προηγούμενων στατιστικών στοιχείων, λέει: Έρχεται η Κατερίνα και ασφαλίζει το πόδι της ότι αν το σπάσει θα της δώσουμε κάποια χρήματα και έρχεται και ο Κώστας ότι θα σπάσει το δικό του πόδι. Τι στατιστικός συσχετισμός, συσχετισμός πιθανοτήτων υπάρχει μεταξύ του να σπάσει και η Κατερίνα το πόδι της και ο Κώστας το πόδι του; Ε, δεν υπάρχει αν η Κατερίνα μένει στην Ξάνθη και ο Κώστας μένει στον Πειραιά. Ναι, αλλά αν είναι στο ίδιο αυτοκίνητο ο στατιστικός συσχετισμός είναι πολύ σημαντικός. Αγαπητέ Πάνο, σοβαρολογείς; Δεν έχουν υψηλή συσχέτιση μεταξύ τους η πιθανότητα να βουλιάξει το κράτος, η πιθανότητα να φύγουν νέα παιδιά στο εξωτερικό - brain drain - και η πιθανότητα να βουλιάξει το Χρηματιστήριο; Την περίοδο 2010-2021 που ήμασταν; Δεν ζούσαμε σε αυτή τη χώρα που βούλιαξαν και τα τρία μαζί, το αντίστοιχο της Κατερίνας και του Κώστα να είναι στο ίδιο αυτοκίνητο που πέφτει στον τοίχο, στη χαράδρα; Μιλάμε για δεύτερη περίπτωση όπου χρησιμοποιείτε τις ίδιες εγκληματικές ανακρίβειες με τη «LEHMAN BROTHERS». Γιατί το ίδιο έλεγε και η «LEHMAN BROTHERS», ότι δεν υπάρχει κίνδυνος με την αγορά των CDOs, γιατί ο στατιστικός συσχετισμός μεταξύ της πιθανότητας να πτωχεύσει ο άλφα, ο βήτα και ο γάμα είναι μηδέν σχεδόν. Οπότε, δεν μπορεί να είναι αυτός ο λόγος για τον οποίον δεν επεκτείνεται το σύστημα αυτό στην κύρια σύνταξη. Δεν μπορεί να είναι αυτός. Ο λόγος είναι πολιτικός. Ξεκινάτε με την επικουρική και λίγο, λίγο θα μειώνεται η εθνική σύνταξη, η κύρια σύνταξη, θα αυξάνεται η επικουρική, κάποια στιγμή η κύρια θα έχει πάει στα 20 ευρώ το μήνα και όλο το πακέτο θα έχει περάσει στα χρηματιστήρια. Οι επικουρικές σας σήμερα είναι η λεπτή πλευρά της σφήνας. Τη βάζετε εκεί και αρχίζετε να καρφώνετε μέχρι το σύστημα αυτό το οποίο εισάγετε σήμερα, να γίνει το κυρίαρχο όσον αφορά στις συντάξεις. Πάω στην έκτη ανακρίβεια. Σε ερώτημα που σου τέθηκε Πάνο για το γνωστό θέμα του δημοσιονομικού κόστους απάντησες: «Το ακαθάριστο κόστος είναι οπισθοβαρές, πολύ μικρό στην αρχή και αυξάνεται σταδιακά. Όμως, το καθαρό κόστος, αν και πολύ μικρότερο σε απόλυτα μεγέθη, είναι εμπροσθοβαρές διότι καθώς η μεταρρύθμιση ωριμάζει και σωρεύονται σημαντικά κεφάλαια στο νέο ταμείο, τελικά το κόστος μηδενίζεται και αντιστρέφεται». Αυτό είναι μια αρχή. Αυτό που ξέρουμε σίγουρα είναι οι σίγουρες - όπως τις ονόμασες σωστά - οπισθοβαρείς απώλειες για το δημόσιο ταμείο. Αυτό είναι σίγουρο. Το ξέρουμε. Όσον αφορά στη μείωση αυτού του κόστους για το δημόσιο - τη μείωση του καθαρού κόστους - αυτό βασίζεται σε απολύτως αβέβαια οφέλη. Πρόκειται για τα οφέλη τα οποία θα έρθουν από το Χρηματιστήριο. Είναι ο ορισμός του «άγνωστου Χ», που κανένα μοντέλο δεν μπορεί να υπολογίσει. Δεν υπάρχει μοντέλο - και το ξέρει καλά ο κ. Τσακλόγλου - το οποίο να μπορεί να υπολογίσει ποια θα είναι η πορεία των χρηματιστηρίων τα επόμενα χρόνια. Είναι ο ορισμός αυτού που έλεγε ο Ντικ Τσέινι των «known unknowns», δηλαδή της ριζοσπαστικής άγνοιας πραγμάτων που όχι μόνο δεν ξέρουμε, αλλά δεν μπορούμε να ξέρουμε. Ακούω κάποιους συναδέλφους από την Αξιωματική Αντιπολίτευση να μιλάνε για αναλογιστικές μελέτες που θα έπρεπε να υπάρχουν, που δεν υπήρξαν, ακούω την Κυβέρνηση να μιλάει για αναλογιστικές μελέτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναλογιστική μελέτη δεν μπορεί να υπάρξει όσον αφορά στο Χρηματιστήριο. Αναλογιστική μελέτη για την πιθανότητα η Κατερίνα να σπάσει το πόδι της - χτύπα ξύλο - μπορεί να υπάρξει. Αναλογιστική μελέτη η οποία να υπολογίζει την πορεία των χρηματιστηρίων για τα επόμενα τριάντα χρόνια απλώς είναι αδύνατη. Αν έχω άδικο, τότε γιατί καυχιέστε για τη δημόσια εγγύηση της μη απώλειας των εισφορών, η οποία ουσιαστικά έχει ουσία μόνο στην περίπτωση που τα χρηματιστήρια πάνε στο μηδέν και κάτω από το μηδέν; Έρχομαι τώρα στην έβδομη ανακρίβεια. Δεν είναι ανακρίβεια, είναι μέγα ψέμα. Τα λόγια πάλι του Υπουργού: «Σημαντικό τμήμα των πόρων του νέου ταμείου πρόκειται να επενδυθεί στην ελληνική οικονομία». Κατ' αρχάς δεν μιλάμε για την ελληνική οικονομία, μιλάμε για το ελληνικό χρηματιστήριο. Έτσι δεν είναι; Ή μιλάμε και για ξένα χρηματιστήρια; Είναι κάτι το οποίο δεν το έχετε ξεκαθαρίσει. Αν μιλάτε για επενδύσεις μόνο σε ελληνικά χαρτιά, μόνο στο ελληνικό χρηματιστήριο, σε ελληνικές εταιρείες και μετοχές, καταδικάζετε το νέο ταμείο σε υψηλούς κινδύνους και χαμηλότερες αποδόσεις. Αν μιλάτε για αγορά και ξένων χαρτιών, τότε αυτοαναιρείστε, καθώς δεν θα είναι επενδύσεις στην ελληνική οικονομία. Αποφασίστε. Μόνο στο ελληνικό χρηματιστήριο με μεγαλύτερο κίνδυνο και χαμηλότερες αποδόσεις ή και σε ξένα; Δεν μας το είπατε αυτό. Λέτε και κάτι άλλο: Οι υψηλότερες επενδύσεις - λέει - συνεπάγονται αύξηση της παραγωγικότητας του ΑΕΠ, των μισθών, της απασχόλησης και εν τέλει των φορολογικών εσόδων και των ασφαλιστικών εισφορών. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να είπες κάτι τέτοιο. Σε ποιον κόσμο ζούμε; Η περίοδος 2008 με 2021 παγκοσμίως, όχι μόνο εδώ, ιδίως η περίοδος της πανδημίας, μάς έχει μάθει ένα πράγμα: Ζούμε στον καιρό της πλήρους αποσύνδεσης της πραγματικής οικονομίας από τις χρηματαγορές. Δεν υπάρχει πλέον καμμία τέτοια διασύνδεση. Βλέπουμε τα χρηματιστήρια να ξεπετάγονται στον αέρα. Στις 12 Αυγούστου του 2020 είχαμε το πιο ενδιαφέρον φαινόμενο στην ιστορία του καπιταλισμού των τελευταίων διακοσίων ετών. Στις 12 Αυγούστου του 2020 στις 9.05΄ στο Λονδίνο ανακοινώνεται ότι το βρετανικό ΑΕΠ έπεσε κατά 21 μονάδες, η μεγαλύτερη πτώση του βρετανικού ΑΕΠ στην ιστορία του καπιταλισμού και 15 λεπτά της ώρας αργότερα ανέβηκε το χρηματιστήριο. Γιατί; Διότι η παραγωγή χρήματος από τις κεντρικές τράπεζες έχει οδηγήσει σ' αυτήν την πλήρη αποσύνδεση. Εσείς θεωρείτε ότι είναι υποστηρικτικό για το νομοσχέδιό σας ποιο; Ότι η αύξηση των χρηματιστηρίων συνεπάγεται βελτίωση του ΑΕΠ και της απασχόλησης. Σε καμμία περίπτωση. Τώρα έρχομαι στο πολιτικό κομμάτι μετά απ' αυτές τις επτά ανακρίβειες. Εδώ δεν απευθύνομαι στον Πάνο Τσακλόγλου. Απευθύνομαι στη Νέα Δημοκρατία και στην Κυβέρνηση. Καλώ τους Βουλευτές όλων των κομμάτων, αλλά και τους πολίτες, να κρατήσουμε απ' όλα αυτά δύο σημαντικά που αφορούν στις ζωές μας, στις ζωές των παιδιών μας και των οικογενειών μας. Πρώτον, τα ασφαλιστικά ταμεία όχι μόνο παύουν να είναι μηχανισμοί αναδιανομής και αλληλεγγύης, αλλά μετατρέπονται από χρηματοδότες του κράτους - μην ξεχνάτε ότι τα ασφαλιστικά ταμεία ήταν υποχρεωμένα να αγοράζουν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου - σε χρηματοδότες των χρηματαγορών τόσο του χρηματιστηρίου όσο και πιο σκοτεινών παράσιτων που κινούνται σε χώρους εκτός των έστω και υποτυπωδώς ρυθμιζόμενων χρηματιστηρίων. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, ετοιμάζετε το νέο σκάνδαλο του χρηματιστηρίου. Θυμάστε ποιο ήταν το έγκλημα του Γιάννου Παπαντωνίου όταν ήταν Υπουργός Οικονομικών; Τότε που σε ξέφρενους ρυθμούς ανέβαινε το χρηματιστήριο, μια κανονική φούσκα η οποία βασιζόταν στο χρέος και σε μια αυτοτροφοδοτούμενη υπεραισιοδοξία, σηκώνεται ο Υπουργός Οικονομικών και λέει «τέλεια, η δραματική αύξηση του χρηματιστηρίου αντανακλά» - αν θυμάμαι καλά τα λόγια του Γιάννου Παπαντωνίου τότε - «την ευρωστία της ελληνικής οικονομίας». Έτσι φτάσαμε στο σημείο αγρότες και ταξιτζήδες να πουλάνε τα χωράφια τους και τα ταξί τους για να παίξουν στο χρηματιστήριο. Εσείς είστε ακόμα χειρότεροι. Κάνετε τον τζόγο υποχρεωτικό. Στον ταξιτζή που δεν θέλει να κάνει αυτό, του επιβάλλετε οι εισφορές του να πηγαίνουν στο Χρηματιστήριο. Ταυτίζετε την πορεία του Χρηματιστηρίου και των χρηματαγορών με την πορεία της πραγματικής οικονομίας, σε μια οικονομία η οποία είναι σε κατάσταση χρεοδουλοπαροικίας. Το έγκλημα του Γιάννου Παπαντωνίου τότε το 1999-2000 είναι πταίσμα μπροστά σ' αυτό που κάνετε. Αυτό που κάνετε - το έχουν πει συνάδελφοι και από το ΚΚΕ και από τον ΣΥΡΙΖΑ - είναι κλασική θατσερική κίνηση, η εξατομίκευση των λαϊκών μαζών, η μεταφορά του ρίσκου από το κεφάλαιο στους εργαζόμενους. Κάποτε σε εμάς ιδίως που διαβάσαμε πολιτική οικονομία, Άνταμ Σμιθ, Μαρξ - δεν έχει σημασία - παρουσιαζόταν ο καπιταλισμός ως ένα σύστημα όπου η ανταμοιβή του εργαζόμενου ήταν ο μισθός του και αν ρώταγες κάποιον «καλά, ο άλλος που έχει μετοχές και δεν κάνει τίποτα, δεν ξέρει καν πού είναι η εταιρεία, το εργοστάσιο στο οποίο έχει μετοχές, πώς εξηγείται το ότι αυτός ο άνθρωπος παίρνει λεφτά, μερίσματα, κάθε μήνα, κάθε εξάμηνο», η απάντηση των υπέρμαχων του καπιταλισμού ήταν ότι είναι η ανταμοιβή του για το ρίσκο. Αυτό που γίνεται από Θάτσερ και Ρίγκαν μέχρι σήμερα είναι η μεταφορά του ρίσκου από τον κεφαλαιοκράτη στην εργατική τάξη. Είναι παλιά συνταγή αυτή. Εσείς απλά τη φέρνετε κι εδώ σ' αυτήν τη φάση. Από τότε ήταν ξεκάθαρος ο στόχος της Μάργκαρετ Θάτσερ, να αγωνιά ο φτωχός να μην πέσουν οι μετοχές του πλούσιου, μπας και φάει κι αυτός μερικά ψίχουλα από το τραπέζι του αρπακτικού, να φοβάται να κατέβει σε απεργία ο εργαζόμενος, μπας και πέσει το χρηματιστήριο και χάσει σύνταξη η ίδια η μητέρα του που πλησιάζει τη σύνταξη. Όμως, σήμερα αυτό το θατσερικό εγχείρημα έχει άλλη σημασία σε μια χώρα βαθιά πτωχευμένη, μ' ένα κράτος πτωχευμένο, με οικογένειες πτωχευμένες, με τον πτωχευτικό και τον «ΗΡΑΚΛΗ» να ετοιμάζονται να πάρουν τα σπίτια και τα μικρομάγαζα από εξακόσιες χιλιάδες οικογένειες. Και αυτό γιατί σήμερα μεταφέρεται το χρηματοοικονομικό ρίσκο στο προλεταριάτο, στο πρεκαριάτο, στους μικρομεσαίους, σε μια περίοδο όπου τα επιτόκια είναι μηδενικά, το Χρηματιστήριο εξαρτάται μόνο από τις κεντρικές τράπεζες που παράγουν χρήμα με τη σέσουλα και μέσα από τις ιδιωτικές τράπεζες τα περνάνε στους χρηματιστές, ίσως και μέσω επιχειρήσεων που παίρνουν τα δάνεια από τις εμπορικές τράπεζες και μετά αγοράζουν τις μετοχές τους, η «SIEMENS» αγοράζει μετοχές της «SIEMENS», η «VOLKSWAGEN» της «VOLKSWAGEN» στα χρηματιστήρια και έχεις αυτή την αποσύνδεση χρηματιστηρίων από επενδύσεις. Για την ελληνική πραγματικότητα, για ένα κράτος πτωχευμένο αυτό σημαίνει ότι οι συντάξεις θα πηγαίνουν ψηλότερα όσο αυξάνεται η εξάρτηση του ελληνικού δημοσίου από τη διάθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να μετακυλήσει τη χρεοκοπία του ελληνικού δημοσίου. Πρόκειται από τη μια μεριά για έναν αδίστακτο εκβιασμό των μικρομεσαίων να θέλουν να βαθαίνει η εξάρτηση του κράτους μας από την τρόικα, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μπας και πάρουν και αυτοί μερικά ψίχουλα παραπάνω επικουρικής και ταυτόχρονα είναι ένας αδίστακτος εκβιασμός της ελληνικής πολιτείας, καθώς ακόμα και ο Υπουργός Οικονομικών, όποια ή όποιος και αν είναι, δεν θα αγωνιά μόνο πλέον ότι θα τον απειλήσει η τρόικα με κλείσιμο των τραπεζών, αλλά θα τον απειλεί ότι με μια απλή δήλωση θα ρίχνει το χρηματιστήριο και θα μειώνονται οι συντάξεις του κοσμάκη. Καταλαβαίνετε, φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, τι κάνατε τον Ιούλιο του '15, τι κατάφεραν αυτοί εδώ με τη δική σας βοήθεια; Κάνοντας το «όχι» «ναι», βάλατε το νερό στο αυλάκι για να καταλήξουμε σε τέτοιου είδους νομοσχέδια. Αυτό συνέβη το βράδυ εκείνο του δημοψηφίσματος. Ήλθε η ώρα εσείς του ΣΥΡΙΖΑ να επιλέξετε. Συγκυβερνήστε μαζί τους ή πάψτε πλέον να λέτε ότι η συνεργασία μαζί τους για να κάνετε το «όχι» «ναι» ήταν μια πράξη ευθύνης και ότι αυτά που λέγαμε για σύγκρουση με το κατεστημένο, με την ολιγαρχία ήταν αυταπάτες. Δεν ήταν αυταπάτες. Αυτά είναι αυταπάτες, αλλά είναι πολύ επικερδείς αυταπάτες για μια συγκεκριμένη τάξη πολύ ολίγων. Κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε. Σε πείσμα των καιρών, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε πείσμα μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από την πλήρη αποσύνδεση των χρηματαγορών από την πραγματική οικονομία στήνεται τώρα εδώ, αρχής γενομένης με αυτό το νομοσχέδιο, ένα νέο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου επιβάλλοντας διά νόμου τον τζόγο. Μετατρέπονται τα ασφαλιστικά ταμεία σε χρηματοδότες των αρπακτικών και δυσκολεύουν ένα όχι στη διεθνή και εγχώρια ολιγαρχία, μια απεργία, υποσχόμενοι σε μισθωτούς και μικρομεσαίους κάποια ψίχουλα από το τραπέζι των ολιγαρχών όταν στα εξήντα πέντε ή στα εβδομήντα πάρουν μία σύνταξη. Εμείς, ως ΜέΡΑ25, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα φέρουμε νόμο αποσύνδεσης των συντάξεων από τον τζόγο των χρηματαγορών. Θα συνδέσουμε τα συνταξιοδοτικά ταμεία με τη νέα αναπτυξιακή τράπεζα που προτείνουμε, της οποίας οι μετοχές θα αποτελέσουν κεφάλαιο των δημόσιων συνταξιοδοτικών ταμείων, την ώρα που η ρευστότητα των ταμείων θα διατίθεται στη νέα αναπτυξιακή τράπεζα. Από τον θανατερό εναγκαλισμό συνταξιοδοτικών ταμείων και χρηματιστηριακού τζόγου, που φέρνει αυτό το νομοσχέδιο, θα περάσουμε στην αλληλοστήριξη συνταξιοδοτικών ταμείων και της νέας αναπτυξιακής τράπεζας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Βαρουφάκη. Τον λόγο θα πάρει τώρα, γιατί δεν έχει κάνει καν την ομιλία του ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Κίνημα Αλλαγής, ο κ. Σκανδαλίδης και θα πει και δυο κουβέντες για την απώλεια του Μίκη Θεοδωράκη. Έτσι θα ολοκληρώσουμε τις πρωτολογίες των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Πριν ξεκινήσει την ομιλία του ο κ. Σκανδαλίδης, θέλω να ανακοινώσω στο Σώμα ότι κατατέθηκε αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας από τον ΣΥΡΙΖΑ επί της αρχής, των άρθρων 1 έως 73, του άρθρου 81 και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου, η οποία θα διεξαχθεί αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης του νομοσχεδίου.
Κύριε Σκανδαλίδη, έχετε τον λόγο.
«Χαράζω τις φλέβες μου και κοκκινίζουν τα όνειρα και τσέρκουλα γίνονται στις γειτονιές των παιδιών και σεντόνια στις κοπέλες που αγρυπνούνε τις νύχτες που κλαίνε των ερώτων τα θαύματα». Ένας πάρα πολύ μεγάλος άνθρωπος, που δεν σημάδεψε μία εποχή, αλλά έναν ολόκληρο αιώνα. Ένας αγωνιστής δημοκράτης, άνθρωπος με πολύ προοδευτικές ιδέες, αλλά πάνω απ' όλα ένας μεγάλος πατριώτης, ένας Έλληνας. Ένας άνθρωπος που συνδύασε την αγωνιστική του δράση, που ήταν σχεδόν στρατευμένη σε έναν χώρο που τον τίμησε, παράλληλα με τη μεγάλη καλλιτεχνική του αξία, την παγκόσμια αναγνώριση. Ένας άνθρωπος που η απουσία του λέμε συνέχεια ότι θα αφήσει κενό. Δεν αφήνει κενό, δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει κενό για κάποιους από εμάς που ζήσαμε στα νεανικά μας χρόνια τη σύνδεση του ελληνικού πολιτισμού και της αντίστασης, της αγάπης για τη δημοκρατία και την ελευθερία με το λυρισμό και το μουσικό αίσθημα, που ακούγαμε το «Άξιον Εστί» τις βραδιές της χούντας και κλαίγαμε, με το πιάνο του Διδίλη στο «Περιβόλι του Ουρανού», πάνω σε ένα, εάν θέλετε, υπερώο, ψιλοπαράνομο, ψιλονόμιμο. Αυτός ο άνθρωπος έφυγε σήμερα και τον συνοδεύει ένα έθνος. Προσέξτε, όχι μια παράταξη, αλλά ένα έθνος. Πιστεύω ότι αξίζει στη μνήμη του να αφιερώσουμε λίγες από τις ελπίδες που έχουμε μέσα μας να γίνουμε καλύτεροι τα επόμενα χρόνια και να οδηγήσουμε τα πράγματα μπροστά σε έναν δρόμο που με συνέπεια και ο ίδιος χάραξε. Θα τον αποχαιρετίσουν όλοι οι Έλληνες, φαντάζομαι, εκτός από μερικές εξαιρέσεις, τις γνωστές εξαιρέσεις. Όλοι οι Έλληνες θα τον αποχαιρετίσουν, και αυτοί που ήταν μαζί του αγωνιστές και αυτοί στους οποίους μετά πήγε και έπαιξε διάφορους πολιτικούς ρόλους στη ζωή του. Το έργο του όμως είναι αθάνατο, είναι στις καρδιές μας, στις ψυχές μας και θα μας συνοδεύει συνεχώς. Αιωνία του η μνήμη! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας έρθουμε στα πιο πεζά. Δυστυχώς, δεν μπορώ να μη σχολιάσω τις ευρύτερες εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις. Προχθές ζήσαμε ένα πρωτοφανές γεγονός. Είναι η πρώτη φορά στα χρονικά από τη Μεταπολίτευση που ένας Πρωθυπουργός, δυστυχώς, αποδοκιμάζει την Κυβέρνησή του. Σε αυτή την Αίθουσα ακούγαμε ότι τις φωτιές τις αντιμετώπισε με μεγάλη επιτυχία και έδιωξε την ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Ακούγαμε ότι αντιμετώπισε την πανδημία με θαυμάσιο τρόπο και έδιωξε την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας. Ακούγαμε για τον τουρισμό που αναπτύσσεται και φέτος είναι καλύτερος από ποτέ και έδιωξε τον Υπουργό Τουρισμού. Εάν αυτό δεν είναι ομολογία αποτυχίας, που να αναφέρεται απευθείας στον ίδιο, τότε τι είναι; Η επικύρωση της πλήρους ανικανότητας του περιβόητου επιτελικού κράτους να διαχειριστεί τις κρίσιμες συγκυρίες που βιώνει η χώρα. Παράλληλα, απέβαλε έμπρακτα τον κεντρώο και εκσυγχρονιστικό του χαρακτήρα με μια Κυβέρνηση που κλείνει επί δεξιά σαφώς και ένα χωρίς συνοχή σχήμα που βολεύει τοπικές αντιπροσωπεύσεις και ικανοποιεί πελατειακά και εκλογικά ακροατήρια. Προανήγγειλε δομική αλλαγή και την επικέντρωσε στο νέο Υπουργείο Φυσικών Καταστροφών. Ήταν αρκετή η τραγελαφική εικόνα που δημιούργησε ο Ναύαρχος Αποστολάκης, εικόνα που έδειξε τον εντελώς πρόχειρο και ασχεδίαστο χαρακτήρα του ανασχηματισμού, εικόνα που κατάφερε να προκαλέσει ακόμη μια σκιαμαχία κενή περιεχομένου ανάμεσα σε Κυβέρνηση και Αξιωματική Αντιπολίτευση. Εν κατακλείδι, ένας ανασχηματισμός που κάηκε πριν ακόμα να ορκιστούν οι νέοι Υπουργοί είναι μνημείο κραυγαλέας αποτυχίας που θα σημαδέψει στο εξής την πορεία της Κυβέρνησης. Ένας ανασχηματισμός που δεν τιμά τη χώρα και τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και πολύ καιρό έχω μιλήσει για τις πρώτες ρωγμές στην κυβερνητική παντοδυναμία, ηγεμονία και αυτάρκεια. Οι ρωγμές οξύνονται και πολλαπλασιάζονται. Στην τελευταία ομιλία μου στη Βουλή, πριν τις διακοπές, μίλησα για την τριπλή αντιμεταρρύθμιση που σχεδιάζει και υλοποιεί η Κυβέρνηση με την ευκαιρία της πολιτικής άπνοιας του καλοκαιριού για την εργασία και τις εργασιακές σχέσεις, για το χώρο της εκπαίδευσης και τώρα για το ασφαλιστικό. Με το σημερινό νομοσχέδιο ολοκληρώνεται ένας κύκλος με επιλογές, που ενώ έχουν σαφή ιδεολογική ταυτότητα δεν είναι πολιτικά επαρκείς και θα αποδειχθούν ανεφάρμοστες. Η προσπάθεια να οδηγήσετε την κοινωνία των συμμέτοχων πολιτών σε μια κοινωνία παθητικών ιδιωτών που δέχονται μοιρολατρικά τις αποφάσεις δεν έχει μόνο ένα καθαρά συντηρητικό και νεοδεξιό πρόσωπο, αλλά κυρίως είναι ατελέσφορες. Κονταροχτυπιούνται με τη συγκυρία και τις ανάγκες της. Επικαλείστε τη διεθνή πρακτική. Πρώτον, την επικαλείστε επιλεκτικά και δεύτερον, την επικαλείστε αναντίστοιχα. Επιλεκτικά, γιατί το κεφαλαιοποιητικό σύστημα δεν εφαρμόζεται παντού και όπου εφαρμόζεται αφορά την εξαρχής κατασκευή του από μηδενική βάση σε κοινωνίες με στοιχειώδη δυνατότητα, προγραμματική επεξεργασία και ορθολογική οργάνωση του κράτους. Είναι και ανιστόρητες, γιατί η πρότασή σας δεν αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη ενός ασφαλιστικού συστήματος αλλά επιχειρεί βίαιη τομή αμφίβολης αποτελεσματικότητας και προοπτικής. Επειδή η μνήμη γενικότερα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου είναι κατά κανόνα ασθενική είτε από σκοπιμότητα είτε από αφέλεια και άγνοια, θέλω να θυμίσω ότι το 1981 τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων ήταν «παρκαρισμένα» άτοκα στην Τράπεζα της Ελλάδος και για πρώτη φορά ασκήθηκε πολιτική αξιοποίησής τους. Όταν αναλάβαμε, η μισή Ελλάδα ήταν ανασφάλιστη. Μόνο στις πόλεις με ικανό αριθμό κατοίκων υπήρχε στοιχειώδης πρόνοια. Η κυβέρνηση τότε του ΠΑΣΟΚ ανέπτυξε το ΙΚΑ σε ολόκληρη την επικράτεια. Το 1997, γίνεται η πρώτη ενοποίηση των επικουρικών ταμείων. Το 2002, κατοχυρώσαμε τη μέχρι τότε ευκαιριακή κρατική συμμετοχή στο ασφαλιστικό σύστημα, με υποχρεωτική απόδοση πόρων στο 1% του κρατικού προϋπολογισμού. Το 2010, οριοθετήσαμε τα όρια της κύριας ασφάλισης, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, που κατάργησε μετά ο ΣΥΡΙΖΑ και οδηγηθήκαμε στο σημερινό μπάχαλο του ΕΦΚΑ. Και εν πάση περιπτώσει ας συγκρίνουμε τις συντάξεις που εν μέσω κρίσης διασφάλιζε ο νόμος Λοβέρδου - Κουτρουμάνη με αυτές του νόμου Κατρούγκαλου και Βρούτση. Δεν τα λέω για να ευλογήσω τα γένια μας ούτε πολύ περισσότερο για να σας πείσω. Τα λέω για να αποδείξω μια δύσκολη εξελικτική διαδικασία σημαντικών εκσυγχρονιστικών βημάτων, που γίνονται στο έδαφος της πραγματικής οικονομίας και όχι των αβέβαιων και επισφαλών προβλέψεων με ορίζοντα μιας πεντηκονταετίας. Η μόνη, θέλω να θυμίσω, πραγματική αντιπαράθεση έγινε στους κόλπους μας, που απέκτησε νομιμοποιητικές διαδικασίες που δεν είχε και ήταν αυτές του 2002. Είναι η γνωστή υπόθεση με την πρόταση του κ. Γιαννίτση. Το ερώτημα ήταν πάντα και τότε το ίδιο: Θα πάρουν συντάξεις κυρίως οι νέοι και σε μεγάλο κομμάτι από τις παλιότερες με βάση τις αναλογιστικές μελέτες και το πώς θα πήγαινε η οικονομία τα επόμενα πενήντα χρόνια; Και συγκρούστηκαν δύο λογικές. Η μία ενός επόμενου βήματος και η άλλη μιας παραδοχής η οποία θα κατέληγε στη βάση αυτών των προβλέψεων σε ένα τελικό αποτέλεσμα. Δεν θέλω εγώ να αρνηθώ τις αναλογιστικές μελέτες, μη θεωρηθεί αυτή η θέση μου ότι αυτή είναι η δική μου στάση. Αναλογιστικές μελέτες προφανώς πρέπει να γίνονται, να υπάρχουν, να δείχνουν έναν δρόμο. Δεν μπορούμε όμως σε μια οικονομία ρευστή, σε ένα περιβάλλον κρίσεων, εσύ να λες ότι έχεις σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης και με βάση αυτούς φτάνεις σε ένα σημείο και κανονίζεις τις συντάξεις μετά από μερικές δεκαετίες στο αν θα παίρνουν ή δεν θα παίρνουν οι νέοι και αν συγκρίνονται ή δεν συγκρίνονται με τις παλιές. Κάποιον λάκκο έχει η φάβα, εάν προσπαθείς να εφαρμόσεις σε μια χώρα ανολοκλήρωτου κοινωνικού κράτους μια πολιτική προγραμματισμού για δεκαετίες ολόκληρες. Πρέπει να γίνει ένας συνδυασμός και να βρούμε το επόμενο βήμα. Είναι το επόμενο βήμα το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, που εσείς προτείνετε για τις επικουρικές συντάξεις; Νομίζω ότι πρέπει να ξαναέρθω στις αναλογιστικές μελέτες και να πω να ρωτήσουμε τον κ. Βρούτση, που τις κράδαινε τον Φεβρουάριο του 2020, για να αποδείξει ότι μέχρι το 2050 ή το 2070 είναι πλήρως διασφαλισμένες οι συντάξεις και για τις νέες γενιές. Και δικαιολογημένα, κύριοι της Κυβέρνησης, σας ρωτά σύσσωμη η Αντιπολίτευση τι άλλαξε ριζικά, ώστε για την επόμενη πεντηκονταετία να μην είναι βέβαιες και να χρειάζονται οι επικουρικές κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Νομίζω ότι έχετε πολύ κοντή μνήμη ανάμεσα στον Φεβρουάριο του 2020 και στον Σεπτέμβριο του 2021. Τα επιχειρήματά σας είναι έωλα. Συγκρίνετε εντελώς ανόμοια συστήματα με χώρες που έχουν τελείως διαφορετική δομή σε κράτος και οικονομία, παραδείγματος χάριν τη Σουηδία, που έχει το πιο ολοκληρωμένο κοινωνικό κράτος, με διασφαλισμένους πόρους, ελέγχους, επενδύσεις και προγραμματισμό για όλα τα επόμενα χρόνια και άρα μια αναλογιστική μελέτη μπορεί να καθορίσει και το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, ενώ εδώ αποσυντίθεται ραγδαία το κοινωνικό κράτος από τις συντηρητικές σας πολιτικές. Κι ας το χτίσαμε εμείς αυτό το κοινωνικό κράτος βήμα - βήμα. Τάζετε στους νέους εργαζόμενους από το 2022 καλύτερες συντάξεις, τις οποίες προφανώς δεν μπορείτε να εγγυηθείτε, χαϊδεύοντας τη νέα γενιά, λέγοντάς της ότι θα πάψει να πληρώνει τις συντάξεις των γονιών της. Υπονομεύετε τις συντάξεις των παλαιών γιατί δεν μπορείτε να εγγυηθείτε ότι το κόστος -56 έως 70 δισεκατομμυρίων ανάλογα με τις μελέτες - που προβλέπεται θα μπορεί να το πληρώσει ο κρατικός προϋπολογισμός με ό,τι αυτό σημαίνει για τη ραγδαία αύξηση της φορολογίας που χτυπά τα ασθενέστερα στρώματα. Προσφέρετε, έξω από τη φάκα που χτίζετε, το τυράκι της αξιοποίησης των πόρων του νέου ταμείου μέσω των επενδύσεων σε funds, τίτλους του εξωτερικού και του εσωτερικού. Βάζετε δηλαδή στο Χρηματιστήριο και στο τεράστιο ρίσκο την ίδια τη σύνταξη, σε ποια οικονομία, με ποιους σταθερούς μεγάλους αέναους ρυθμούς ανάπτυξης, με τι εγγύηση; Τελειώνοντας, κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν χώρες όπου η κοινωνική οργάνωση και οι παροχές του κοινωνικού κράτους είναι τόσο σταθερές και μόνιμες, ώστε ο συνδυασμός των επιλογών της κοινωνικής πολιτικής να οδηγεί σε ένα πλήρως ανταποδοτικό ασφαλιστικό σύστημα. Στον Καναδά, για παράδειγμα, και ενός μήνα εργασία σου δίνει το δικαίωμα σύνταξης όταν φτάσεις στο ηλικιακό όριο. Είναι ένας πραγματικά μεγαλεπήβολος στόχος, θα έλεγα μια προοδευτική πολιτική ατζέντα, αν μπορεί να υλοποιηθεί. Μακάρι κάποτε να φτάσουμε σε αυτό. Είναι όμως τόσο μακρινός για εμάς. Όσο δεν υπάρχει εισόδημα αξιοπρεπούς διαβίωσης, όσο δεν υπάρχουν θέσεις πλήρους και καλά αμειβόμενης απασχόλησης, όσο δεν υπάρχουν παροχές υγείας και εκπαίδευσης που δεν είναι κατ' όνομα δωρεάν, αλλά στην ουσία πανάκριβες, όσο δεν υπάρχουν ίσες ευκαιρίες και αξιοκρατικές επιλογές που δεν αποκλείουν κανέναν, το ασφαλιστικό σύστημα ούτε μπορεί να εγκαταλείψει ούτε και να νοθεύσει τον αναδιανεμητικό του χαρακτήρα, τελεία και παύλα. Οφείλουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να συνεχίσουμε τα εξελικτικά βήματα από εκεί που τα αφήσαμε και να σχεδιάσουμε τις νέες αλλαγές, ανασυγκροτώντας ταυτόχρονα εκ θεμελίων το σύγχρονο κοινωνικό κράτος. Αλλά αυτά είναι ξένα προς μια βαθιά συντηρητική και μονομερώς προσανατολισμένη ταξικά Κυβέρνηση, που βλέπει μόνο τον στενό ορίζοντα του δικού της συμφέροντος, που δεν διστάζει να ευνοεί τον κοινωνικό αυτοματισμό και να βάζει σε αντιπαράθεση, και μάλιστα στο όνομα της διαγενεακής αλληλεγγύης, τις παλαιές με τη νεότερη γενιά, που δεν έχει έναν σαφή ταξικό προσανατολισμό, αλλά ενδιαφέρεται για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό όμως είναι υπόθεση μιας προοδευτικής παράταξης και εσείς, δυστυχώς για τον τόπο, δεν είστε προοδευτική παράταξη.
Θα προχωρήσουμε με την κ. Αυγέρη που την έχω εκφωνήσει. Μετά θα πάρει τον λόγο ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Βελόπουλος και ακολουθούν οι συνάδελφοι κ. Μανωλάκου, κ. Μαρκόπουλος και κ. Θραψανιώτης. Δεν λέω για παρακάτω γιατί μπορεί να μεσολαβήσει πάλι η ομιλία κάποιου Αρχηγού κόμματος. Τον λόγο έχει η κ. Αυγέρη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πατρίδα μας αποχαιρετά έναν μεγάλο Έλληνα, ο κόσμος όλος έναν οικουμενικό άνθρωπο. Ο Μίκης Θεοδωράκης περνάει στην αιωνιότητα. Αλλά το έργο του είναι τόσο μεγάλο, τόσο πλούσιο, που είναι ικανό και αρκετό για να θρέψει και τις δικές μας, και τις επόμενες, και τις μεθεπόμενες, και τις αμέσως επόμενες γενιές, μιας και σήμερα μιλούμε για αυτό το νομοσχέδιο, για τη νέα γενιά. Υπό αυτό το βάρος και με αυτή τη συγκίνηση καλούμαστε σήμερα να μιλήσουμε, να τοποθετηθούμε και να ψηφίσουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ειδικά από αυτό εδώ το Βήμα έχω μιλήσει αρκετές φορές για την αντιστροφή των όρων, με την οποία η Κυβέρνηση Μητσοτάκη ορίζει το πλαίσιο και το περιεχόμενο του δημόσιου λόγου, προκειμένου να εφαρμόσει με φανατισμό τις παρωχημένες νεοφιλελεύθερες πολιτικές της. Μια τέτοια πρακτική είδαμε στην πρώτη, για παράδειγμα, περίοδο της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, όταν στην εξεταστική επιτροπή για τη «NOVARTIS» οι κατηγορούμενοι εμφανίστηκαν ως κατήγοροι. Οι όροι αντιστράφηκαν και στους τίτλους κρίσιμων νομοσχεδίων που πέρασαν από αυτήν την Ολομέλεια, όπως για παράδειγμα της δήθεν αναβάθμισης του σχολείου, της δήθεν προστασίας του περιβάλλοντος ή της δήθεν προστασίας της εργασίας. Αντιστρέφονται και οι όροι και στην πανδημία με τις απολύσεις, σήμερα, και τις αναστολές εργασίας γιατρών και νοσηλευτών, αυτούς που το πρωθυπουργικό ζεύγος, μερικούς μήνες πριν, τους χειροκροτούσε και τους αποκαλούσε ήρωες. Αντιστρέφονται οι όροι και στο φυσικό περιβάλλον, με τον Πρωθυπουργό να μιλά για τα δέντρα που ίδιος θεωρεί σωστά, αφήνοντας τα λάθος δέντρα να καούν. Τι κι αν έχει μεσολαβήσει η μεγαλύτερη φυσική καταστροφή των τελευταίων ετών στη χώρα; Τι κι αν η πανδημία δεν υποχωρεί; Τι κι αν έχουμε περισσότερους από δεκατρείς χιλιάδες νεκρούς εξαιτίας του ιού του COVID -19; Τι κι αν έχει διαλυθεί το δημόσιο σύστημα υγείας και η πρωτοβάθμια φροντίδα; Η «επιτελική» Νέα Δημοκρατία, αυτό «το άλλο κόμμα», που ευαγγελίζεται ο κ. Μητσοτάκης ότι έχει φτιάξει, έρχεται σήμερα εδώ να υποστηρίξει μια υποτιθέμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά. Μιλάει, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη για νέα γενιά και υπόσχεται στους νέους ότι θα πάρουν κάποτε σύνταξη. Τολμά να υπόσχεται καλύτερες συντάξεις στους ίδιους νέους που τους ξυλοφόρτωνε και τους φόρτωσε τις ευθύνες για τη διασπορά της πανδημίας. Τολμά να υπόσχεται καλύτερες συντάξεις στους ίδιους νέους που τους πέταξε τεχνηέντως εκτός πανεπιστημίων, λέγοντας ότι τους «απεγκλώβισε» από τα πανεπιστήμια, προγράφοντας το μέλλον τους ως φτηνού εργατικού δυναμικού. Επομένως, για τι καλύτερες συντάξεις μιλάτε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Μητσοτάκη; Χάνουν πια, όπως είναι κατανοητό, οι λέξεις και τα τελευταία νοήματα που τους έχουν απομείνει. Βέβαια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει μια αλήθεια σε όλο αυτό και πολλοί τρόποι με τους οποίους η Κυβέρνηση κρύβει την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνησή σας εφαρμόζει ένα οργανωμένο σχέδιο μεταφοράς πλούτου από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, από τις μικρές επιχειρήσεις στους μεγάλους ομίλους, από το κοινωνικό κράτος στην αγορά, από τη μισθωτή εργασία στο μεγάλο κεφάλαιο και τελικά από τους πολλούς στους λίγους. Συσσώρευση κεφαλαίου σε λίγους και συνεννοημένους. Η νέα γενιά μπορεί, επομένως, μονάχα να ελπίζει ότι κάποια στιγμή, σε ένα άγνωστο μέλλον, ο συσσωρευμένος αυτός πλούτος θα διοχετευθεί από πάνω προς τα κάτω. Αυτό που δεν λένε στη νέα γενιά είναι ότι η όποια μικρή ελπίδα να πάρει κάτι θα γίνει λίγο - πολύ με όρους «Πάμε στοίχημα». Κι εδώ αρχίζουν τα νεοδημοκρατικά τους μυστικά και νεοδημοκρατικά ψέματα. Έρχεται η Κυβέρνηση και τα φερέφωνά της και διαλαλούν ότι το διανεμητικό σύστημα δεν είναι αλληλέγγυο, γιατί οδηγεί σε χαμηλές συντάξεις. Πώς οδηγεί σε χαμηλές συντάξεις; Οδηγεί σε χαμηλές συντάξεις, γιατί στηρίζεται μόνο στις εισφορές, οι συνολικές εισφορές μειώνονται κάθε χρόνο, άρα οι συντάξεις θα βγαίνουν μικρότερες και δεν μπορούν να καλύπτονται τα διψήφια ετήσια ελλείμματα από τη φορολογία. Άρα, επειδή το ασφαλιστικό δεν βγαίνει και δεν βγαίνει και καλά από τους μισθούς, επείγει η εισαγωγή ενός κεφαλαιοποιητικού συστήματος, κατ' αρχάς σε επικουρικές, αλλά έπεται και στις κύριες. Τι μας λένε δηλαδή οι λομπίστες του κεφαλαιοποιητικού συστήματος, οι οποίοι μιλάνε μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα; Μας λένε κατ' αρχάς ότι το ασφαλιστικό δεν είναι βιώσιμο, παρ' όλο που η Κυβέρνηση επί μήνες διατεινόταν ότι έχει διασφαλίσει τη βιωσιμότητά του για δεκαετίες, ενώ την ίδια ώρα, με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις, τα θετικά σενάρια, το λεγόμενο «κόστος μετάβασης» θα ξεπεράσει τα 56 δισεκατομμύρια ευρώ σε βάθος χρόνου. Κόστος μετάβασης είναι ένας εύσχημος τρόπος για να πεις τη λέξη μνημόνιο στις μέρες μας. Και να σου, με αυτόν τον τρόπο, θα έρθει και η ανάπτυξη. Διότι με το νέο σύστημα των ατομικών λογαριασμών θα γίνουν αποταμιεύσεις και από αυτές θα γίνουν οι επενδύσεις. Δηλαδή η ισχυρή ανάπτυξη που υποσχόταν ο κ. Μητσοτάκης δεν θα έρθει από τις επενδύσεις των μεγάλων, αλλά από τους ατομικούς κουμπαράδες των μικρών, των οποίων η ζωή γίνεται ένα αδιαπέραστο και δυσβάσταχτο «Σκάσε και δούλευε». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μας πει η Δεξιά του κ. Μητσοτάκη ότι εμείς στην Αριστερά δεν γνωρίζουμε πώς λειτουργούν οι αγορές. Στη Δεξιά προφανώς δεν έχουν ιδέα από κοινωνία. Εξ ου και η προσπάθεια να εκλογικευτεί αυτή η αντικοινωνική και ανιστόρητη υφαρπαγή δημόσιου πλούτου και συρρίκνωση δημοκρατικών δικαιωμάτων. Πώς; Με το να επιστρατεύονται διάφορες εκδοχές του ίδιου ατομικιστικού αφηγήματος. Κάπως έτσι δημιουργείται μια δυστοπία, όπου το φιλελεύθερο κράτος σου λέει «Υγεία; Παιδεία; Μέχρι εδώ μπορώ. Για περισσότερο στους ιδιώτες. Περιβάλλον; Μέχρι εδώ μπορώ. Τα δέντρα δεν είναι τα σωστά. Θα φροντίσουν οι ιδιώτες. Δημόσιος χώρος; Μέχρι έναν Μεγάλο Περίπατο και πολύ σας είναι. Τα υπόλοιπα θα τα διευθετήσουν οι ιδιώτες. Ασφάλιση; Μέχρι εδώ μπορώ. Παίξτε στοίχημα αν θέλετε περισσότερα.». Και βέβαια το «μέχρι εδώ μπορώ» του επιτελικού κράτους είναι ουσιαστικά το «μέχρι εδώ θέλω». Η μεγάλη έγνοια είναι να ξαναγεμίσουν οι ισολογισμοί λίγων και μιλημένων παικτών της αγοράς. Αυτήν τη φορά είναι η φιλελεύθερη προπαγάνδα προσπαθεί κάπως να καλοπιάσει τα μελλοντικά θύματα του κεφαλαιοποιητικού. Αλληλεγγύη και φτωχοί ή ατομικός τζόγος και πλούσιοι; Έτσι θέτει το ερώτημα, χωρίς να πει ότι μπορεί μεν να υπόσχεται κέρδη για όλους, αλλά ως γνωστόν η μπάνκα δεν χάνει ποτέ. Αυτή είναι η ηθική συγκρότηση της Κυβέρνησης άλλου ενός Μητσοτάκη. Ας αναλογιστεί ο κόσμος τι του είπαν στις φωτιές. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Αυτοί που σκέφτονται και λένε έτσι έρχονται να εγγυηθούν υψηλές συντάξεις με τις αποδόσεις των αγορών και την εγγύηση ενός κράτους που οι αγορές ελέγχουν. Σε αυτούς τους δύο, δυστυχώς, ο λαός ως τρίτος δεν μοιάζει να χωρεί. Έχει μεσολαβήσει η εμπειρία των μνημονίων και είδαμε ποιος τελικά πλήρωσε τα σπασμένα του τζόγου των συστημικών τραπεζών. Ας μη φορτώνετε, επομένως, στη νέα γενιά και τις επιτελικές ασφαλιστικές. Κάπου να μπει ένα τέλος στην καμένη γη που αφήνει πίσω το σύστημα που υπηρετεί ο κ. Μητσοτάκης. Πολύ σύντομα αυτό το τέλος θα το γράψουν οι ίδιοι οι νέοι για να πάρουν τις ζωές τους και τα όνειρά τους πίσω, τραγουδώντας «Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ και μυρσίνη εσύ δοξαστική».
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Αυγέρη. Καλημέρα σας και από μένα. Να πω κι εγώ ότι μόνο θλίψη έχει προκαλέσει ο θάνατος του εμβληματικού Έλληνα μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη. Αιωνία η μνήμη του. Άλλωστε τα τραγούδια του θα μας συντροφεύουν για πάντα. Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να επεκτείνω τα όσα είπε η καλή συνάδελφος για τον Μίκη Θεοδωράκη, «Μη παρακαλώ σας, μη λησμονάτε τη χώρα μου». Αυτό έλεγε ο Μίκης Θεοδωράκης και αυτό πρέπει να ισχύει για όλους μας, να μην ξεχνάμε τη χώρα μας, την πατρίδα μας, το έθνος μας, την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας. Είμαστε υποχρεωμένοι άτομα σαν τον Μίκη Θεοδωράκη να τα τιμούμε, γιατί για μας τα στερνά τιμούν τα πρώτα. Ήταν φωτοδότης. Είχε μιλήσει για τη Συμφωνία των Πρεσπών, την προδοτική, την επαίσχυντη, την κακή, τη λαθεμένη. Είχε μιλήσει για τα εθνικά θέματα. Ήταν ένας Έλληνας ο οποίος μίλησε στην ψυχή των Ελλήνων. Θα ήθελα να ξεκινήσω λίγο με το νομοσχέδιο. Αυτή η Κυβέρνηση είναι η κυβέρνηση του Τζακ του Κουλοχέρη. Ξέρετε, καζίνο. Ξεκίνησε από τα καζίνο, τα κατέβασε από την Πάρνηθα, τα έφερε κάπου εδώ στα βόρεια προάστια. Ανοίγει στο Ελληνικό καζίνο. Τώρα ο Τζακ ο Κουλοχέρης, η Νέα Δημοκρατία, κάνει και τζόγο με τα χρήματα των Ελλήνων. Κύριε Υφυπουργέ, δεν σας γνωρίζω προσωπικά, δεν σας ξέρω. Περίμενα να είναι ο κύριος Υπουργός εδώ, αλλά εν πάση περιπτώσει, πάντα το ΠΑΣΟΚ έχει καλά στελέχη και ο κύριος Πρωθυπουργός τα δέχεται με πολλή αγάπη, τα φροντίζει περιποιεί τιμή στο ΠΑΣΟΚ ο Πρωθυπουργός της χώρας, γιατί μάλλον σε λάθος κόμμα είναι Πρόεδρος, ενώ έπρεπε να είναι του ΠΑΣΟΚ, είναι της Νέας Δημοκρατίας. Δεν έχω τίποτα με το ύφος και το ήθος. Γνωρίζω βέβαια ότι είστε ή μάλλον ήσασταν ΠΑΣΟΚ, γιατί δεν ξέρω τώρα τι είστε. Είναι τόσο ρευστή η πολιτική και ιδεολογική συνείδηση των Ελλήνων πολιτικών, που απαξιώνουν την ίδια την πολιτική με τις επιλογές τους πολλές φορές. Και το λέω για όλους μας αυτό, δεν είναι προσωπική μομφή στον κύριο Υπουργό. Θα ήθελα όμως να σας πω το εξής. Με ποιο δικαίωμα, ποιος σας δίνει το δικαίωμα να παίζετε τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων εσείς ως Κυβέρνηση στο Χρηματιστήριο, σε όποια κεφαλαιοποιητικά προγράμματα; Πείτε μου, ποιος σας δίνει το δικαίωμα. Και το ερώτημα που γεννάται, αν θέλετε - να πω το κάνατε, όπως το κάνουν πολλές χώρες; - γιατί δεν κάνετε αυτό που κάνουν οι Καναδοί που τα ασφαλιστικά τους ταμεία τα επένδυσαν στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»; Γιατί δεν κάνετε αυτό που κάνουν οι Νορβηγοί, όπου τα ασφαλιστικά ταμεία επένδυσαν τα επενδυτικά τους κεφάλαια στις εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου; Γιατί πρέπει να τζογάρετε ως Τζακ ο Κουλουχέρης; Για πείτε μου. Κι αν χαθούν τα λεφτά; Κι εκεί ακαταδίωκτο θα έχετε, όπως νομοθετείτε πάντα το ακαταδίωκτο των υπευθύνων που θα χάσουν τα χρήματα των συνταξιούχων; Αυτά πρέπει να απαντήσετε εδώ. Ποια είναι η ασφαλιστική δικλίδα δηλαδή, ότι δεν θα χαθούν τα χρήματα των Ελλήνων ασφαλισμένων, όπως έκανε - όχι εσείς, ΠΑΣΟΚ ήσασταν τότε - όπως έκανε η Νέα Δημοκρατία με τη ΔΕΚΑ, αν θυμάστε καλά, πριν πολλά έτη. Τα λέω αυτά, γιατί εμείς εδώ ήρθαμε για έναν και μόνο λόγο, για να υποδείξουμε, να αναδείξουμε, να καταδείξουμε τα λάθη σας και να σας βοηθήσουμε, όποια κυβέρνηση και να είναι, να μην τα επαναλαμβάνετε. Γιατί θα έρθει και η στιγμή που θα κληθείτε από την Ελληνική Λύση να απολογηθείτε για τα συνεχή εγκλήματα που κάνετε, όταν η Ελληνική λύση αναλάβει τις τύχες της χώρας σε λίγα χρόνια το πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κύριοι συνάδελφοι, το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας μας είναι ότι κυβερνάται από κόμματα που νομίζουν ότι μπορούν να καλύψουν τις καταστροφές, που κάνουν εκούσια ή ακούσια με την ανικανότητά τους. Αυτό είναι μια παθογένεια του ελληνικού πολιτικού προσωπικού, των ελληνικών κομμάτων που κάνουν συνεχώς καταστροφές, λένε ένα συγγνώμη και αν το πουν, και πάνε παρακάτω. Συνεχώς, όμως, με νέα δανεικά αυτή η Κυβέρνηση, υπερχρεώνει τη χώρα μας σε ξένους. Αυτή η Κυβέρνηση δίνει βαρύτατα ανταλλάγματα έναντι των ξένων σε πολλά επίπεδα, κυρίως εθνικά - βλέπε Σκόπια, Αλβανία με τη Βόρειο Ήπειρο, Τουρκία. Ανταλλάσσουμε τα δανεικά με απώλεια εθνικής κυριαρχίας. Για εμάς είναι αδιανόητο για οποιοδήποτε δανεικό, για οποιαδήποτε αργύρια να ανταλλάσσεις τα εθνικά θέματα. Τελεία και παύλα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Και πόσο περήφανη είναι αυτή η Κυβέρνηση όταν αύξησε το δημόσιο χρέος κατά 26 δισεκατομμύρια ευρώ από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του 2021. Από 361 δισεκατομμύρια ευρώ πήγε 387 δισεκατομμύρια ευρώ. Άκουγα χθες κάτι δημοσιογράφους του «ΣΚΑΪ». Παρίσταναν τους δημοσιογράφους, όχι τίποτα άλλο, δεν με ενδιαφέρει καν αυτή η ύπαρξη του καναλιού, το θεωρώ ό,τι χειρότερο για τη δημοσιογραφία το κανάλι αυτό και για πολλούς άλλους λόγους, αλλά μιλάω μόνο για τη δημοσιογραφία. Έκανε, λοιπόν, ο δημοσιογράφος «tweet» και χαιρόταν ότι η Ελλάδα δανείζεται - λέει - χαμηλότοκα. Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Να χαιρόμαστε που δανειζόμαστε χαμηλότοκα, αντί να χαιρόμαστε που παράγουμε πλούτο και μπορούμε από αυτό να μοιράσουμε στον ελληνικό λαό. Γιατί όταν χαίρεσαι ότι δανείζεσαι χαμηλότοκα, ή με χαμηλό επιτόκιο, κάποια στιγμή η επόμενη γενιά θα κληθεί να πληρώσει τα λεφτά αυτά. Από πού θα τα πληρώσει; Έχει σκεφτεί ποτέ αυτό το κόμμα που λέγεται Νέα Δημοκρατία ότι δεν έχει κάνει σχέδιο παραγωγής πλούτου πραγματικό, ώστε να παράγει πλούτο η Ελλάδα; Μόλις σε δύο χρόνια δανείστηκε 41 δισεκατομμύρια ευρώ αυτή η Κυβέρνηση. Ζημιές 71 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν έχει δημιουργήσει καμμία κυβέρνηση από το '74 μέχρι τώρα 71 δισεκατομμύρια ευρώ σε δύο χρόνια ζημιά στο ελληνικό κράτος, στον Έλληνα πολίτη. Επαίρονται της Νέας Δημοκρατίας, χαίρονται. «Δανειστήκαμε χαμηλότοκα», λες και αυτοί θα τα πληρώσουν. Ο ελληνικός λαός, από το υστέρημά του, από τη δουλειά του, από την εργασία του θα κληθεί και πάλι να πληρώσει τα σπασμένα. Γιατί; Γιατί η ανικανότητά σας για ακόμη μια φορά να παράγετε πλούτο έρχεται καταστροφικά ως λαίλαπα να ισοπεδώσει τα πάντα. Η οικονομία. Έρχεται μαύρος χειμώνας. Ποιος το λέει; Ο κ. Καββαθάς, Πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος. Μια στις τρεις επιχειρήσεις εστίασης με τα νέα μέτρα θα βάλουν λουκέτο. Θα μειωθεί 50% η πελατεία, λέει ο ίδιος. Κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι διακόσιες χιλιάδες άνθρωποι. Πού πηγαίνει ο τόπος; Πού πηγαίνει η χώρα; Πού την πηγαίνει η Νέα Δημοκρατία; Το μόνο που ενδιαφέρει τον Έλληνα Πρωθυπουργό είναι το προφίλ του μη ραγίσει, μη ραγίσει η επικοινωνιακή του εικόνα, μη ραγίσει - αν θέλετε - η εικόνα του - δεν θα πω του Μωυσή, θα είναι και άκομψο - μεγάλου ηγέτη. Αυξήθηκε 37,6% η ανεργία των νέων στην Ελλάδα τον Ιούλιο, EUROSTAT. Πού θα πάμε, ρε παιδιά, έτσι; Πώς μπορούμε να κοροϊδεύουμε συνεχώς έναν λαό; Η Κυβέρνηση σήμερα, τώρα που μιλάμε, πετάει 230 δισεκατομμύρια ευρώ λιγνίτη - τα πετάει από το παράθυρο - και 300 δισεκατομμύρια ευρώ πράσινο φυσικό αέριο, όπως είπε ο κ. Δένδιας. Δεν θα κάνουμε εξορύξεις φυσικού αερίου, πετάμε τον λιγνίτη για να δουλεύουν οι Γερμανοί. Και ρωτώ εσάς: Ποιος σας δίνει το δικαίωμα, ποιος δίνει το δικαίωμα στον Έλληνα Πρωθυπουργό να πετάει 230 δισεκατομμύρια ευρώ λιγνίτη και 300 δισεκατομμύρια ευρώ φυσικό αέριο; Ποιος σας νομιμοποιεί εσάς τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας; Το ότι πήρατε 40% πριν δύο χρόνια; Το πήρατε συγκυριακά. Δεν το έχετε καταλάβει; Δεν το πήρατε γιατί έχετε πρόγραμμα. Το πήρατε γιατί είπατε ψέματα, όπως πάντα λένε ψέματα τα κόμματα που θέλουν να κυβερνήσουν. Θα σας το πω ωμά. Κάνετε ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που λέει η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, αυτή που εσείς λέτε λαϊκή Δεξιά, των πατριωτών, γιατί πολλοί Βουλευτές είναι πατριώτες στη Νέα Δημοκρατία, αλλά με τις πράξεις και την ψηφοφορία και την ψήφο τους στηρίζουν μια Κυβέρνηση δεν είναι Νέα Δημοκρατία, αλλά είναι ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία και αυτή είναι η αλήθεια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Εδώ ήταν ο Υπουργός, αλλά εξαφανίστηκε. Πριν λίγους μήνες έλεγε εδώ ότι θα κάνουμε τη ΔΕΗ αυτό και θα μειωθεί το τιμολόγιο. Έχουμε το πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη και έχουμε και αύξηση 50%. Ρωτά εσάς, γιατί είστε καθηγητής. Ξέρετε τι σημαίνει αύξηση της ΔΕΗ στα τιμολόγια; Να σας πω εγώ. Δεν έχει μόνο κοινωνικές επιπτώσεις. Κάνετε λάθος. Δεν είναι μόνο ο φτωχός που θα του κόψετε το ρεύμα. Είναι και οι επιχειρήσεις που δεν μπορούν να παράγουν ανταγωνιστικά προϊόντα, γιατί το ρεύμα είναι πιο ακριβό. Πώς θα παράγω προϊόντα; Εγώ είμαι επιχειρηματίας. Εσείς δεν είστε οι υπόλοιποι. Όταν ξέρω ότι το τιμολόγιο της ΔΕΗ αυξάνεται, μου αυξάνει το κόστος προϊόντος που σημαίνει ότι πρέπει να το προσθέσω πάνω στο προϊόν μου και δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστικό έναντι των γερμανικών, γαλλικών, ιταλικών. Πώς θα γίνει έτσι; Αυτό είναι οικονομική πολιτική; Δεν μπορώ να καταλάβω ειλικρινά πώς λειτουργείτε. Η τιμή της KWh είναι η ακριβότερη στην Ευρώπη. Βγαίνει ο κύριος Υπουργός, ο κ. Χατζηδάκης και λέει στον «ΣΚΑΪ» ότι σε όλες τις χώρες ανέβηκε το ρεύμα. Μα σε εμάς δεν ανέβηκε το ρεύμα, σε εμάς εκτοξεύθηκε το ρεύμα. Δεν το καταλαβαίνουμε αυτό; Έκθεση της Κομισιόν. Η Ελλάδα έχει την έβδομη μεγαλύτερη ενεργειακή εξάρτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 93%. Ξέρετε ότι η Ελλάδα δεν έχει δική της ενέργεια, ενώ είναι μια χώρα που έχει φυσικό αέριο; 93% κάνουμε εισαγωγές σε φυσικό αέριο και σε πετρέλαιο! Για να βολευτούν αυτοί που έχουν τα διυλιστήρια παίρνουμε πετρέλαιο με ακριβή τιμή και για να βολευτούν αυτοί που παίρνουν το φυσικό αέριο έκαναν παλαιότερη συμφωνία, πάλι η Νέα Δημοκρατία, να το παίρνουμε 30% ακριβότερα από άλλες χώρες. Τι κυβερνήσεις έχουμε, Θεέ μου; Όλοι φωστήρες, όλοι πανέξυπνοι σε αυτές τις κυβερνήσεις στην Ελλάδα έρχονται; Η Γερμανία τώρα που μιλάμε χρησιμοποιεί λιγνίτη και φυσικό αέριο. Ξέρετε πόσο είναι το συνάλλαγμα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, που βγάλαμε εκτός Ελλάδος για να αγοράσουμε ανεμογεννήτριες; Από 30 έως 80 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου χάνει η Ελλάδα - και τα λέω όχι εγώ, ο Φώσκολος τα λέει, ο γνωστός καθηγητής που ξέρει πολύ καλά τα ενεργειακά - σε τρία, τέσσερα, πέντε, έξι χρόνια από τις ανεμογεννήτριες. Γιατί; Ακούστε τώρα. Πληρώνω την ανεμογεννήτρια στους Γερμανούς, στέλνω τα λεφτά μου στο εξωτερικό και έχω εξαγωγή συναλλάγματος. Δεν μένει εδώ το χρήμα. Ποια χρήματα είναι αυτά; Τα 12 δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης. Δηλαδή τι κάνετε πάλι; Παίρνετε 12 δισεκατομμύρια ευρώ και βάζετε ανεμογεννήτριες. Όμως, τώρα θα σας κάνω μαθήματα οικολογικής αναισθησίας, γιατί δεν καταλαβαίνουν κάποιοι τι σημαίνει ανεμογεννήτρια. Για να κατασκευαστεί μια ανεμογεννήτρια των 3MW, χρειάζεται χίλιους διακόσιους τόνους τσιμέντου για να μπει η ανεμογεννήτρια, η οικολογική ανεμογεννήτρια όμως. Το τσιμέντο αυτό δεν θα βγει σε χίλια χρόνια. Θα μείνει εκεί για πάντα. τριάντα πέντε τόνους χάλυβα, μέταλλα και ψευδάργυρο, τέσσερις τόνους και επτακόσια κιλά χαλκού, τρεις τόνους αλουμινίου, εξακόσια τριάντα έξι κιλά σπάνιων γαιών, κοβάλτιο, πλαστικά με ρητίνες, επεξεργασία σπάνιων γαιών για να πάρω τα στοιχεία που θέλω με θειικό και υδροχλωρικό οξύ - αυτά χρησιμοποιούνται - με αποτέλεσμα τετρακόσιες είκοσι χιλιάδες κυβικά πόδια τοξικών αερίων, δύο χιλιάδες κυβικά πόδια όξινα λύματα και ένας τόνος ραδιενεργών αποβλήτων τα οποία τα στέλνουν όλα σε λίμνες. Χρησιμοποιείται και ένα ψυκτικό, πολύ ισχυρό, το εξαφθοριούχο θείο. Αυτά είναι από το Πανεπιστήμιο του Καναδά. Δεν τα βγάζω από το μυαλό του ο Βελόπουλος. Είναι είκοσι τρεις χιλιάδες φορές πιο επικίνδυνο από το διοξείδιο του άνθρακα. Μια ανεμογεννήτρια των 3MW κοστίζει 7 εκατομμύρια και ένας λιγνιτικός σταθμός των 300MW αν χρησιμοποιήσω εκατόν δέκα ανεμογεννήτριες κοστίζει 720 εκατομμύρια και τις αντικαθιστώ κάθε είκοσι χρόνια. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, κάνετε ένα έγκλημα που τα επόμενα είκοσι χρόνια θα είναι τοποθετημένο σε όλες τις κορυφογραμμές της Ελλάδας. Σταματήστε το έγκλημα με τις ανεμογεννήτριες. Είναι ρυπογόνες. Δεν είναι οικολογικές. Αφήστε την κλιματική αλλαγή κατά μέρος και χρησιμοποιήστε το φυσικό αέριο που έχει η Ελλάδα τουλάχιστον. Κάντε κάτι για αυτό, 300 δισεκατομμύρια ευρώ πεταμένα χρήματα είναι, τα οποία τα έχει ο τόπος και τα πετάτε εσείς. Οι πολίτες είναι απροστάτευτοι. Μέσα στη συγκυρία του κορωνοϊού φέρατε διατάξεις με τις οποίες επισπεύδονται μόνο οι δίκες τραπεζών funds οικονομικών ισχυρών. Μόνο για αυτούς νοιάζεστε, όχι για τον πολίτη, όχι για τα πλατιά λαϊκά στρώματα, όχι για τον μισθωτό, όχι για τον δημόσιο υπάλληλο, όχι για τον συνταξιούχο, όχι για τον αγρότη, όχι για τον κτηνοτρόφο, όχι για τον αλιέα, μόνο για τους ολιγάρχες φίλους σας που εξυπηρετείτε και υπηρετείτε. Γι' αυτούς ασχολείστε και με αυτούς ασχολείστε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Καταστρέψατε εξήντα χρόνια τη χώρα, όλες οι κυβερνήσεις, γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, βιομηχανία, βιοτεχνία. Στην Καβάλα υπήρχαν δύο μεγάλες βιομηχανίες που απασχολούσαν χιλιάδες εργαζόμενους. Και τις δύο βιομηχανίες ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία, ΚΙΝΑΛ, έκαναν τα πάντα για να τις κλείσουν. Παράγουν μόνο προσλήψεις τα κόμματα αυτά με επιδοτήσεις, 500 ευρώ με δανεικά. «ΛΑΡΚΟ», πολίτες σε κατάσταση πτώχευσης. Τι εξορύγνυε η «ΛΑΡΚΟ»; Σιδηρονικέλιο. Τι παράγεται από την υδρομεταλλουργία του σιδηρονικελίου; Κοβάλτιο. Πόσα ορυχεία υπάρχουν στον κόσμο όπως της «ΛΑΡΚΟ»; Δύο, ένα στη Φινλανδία κι ένα στην Ελλάδα. Τα κλείσατε και αυτά εσείς, εσείς κι εσείς! Ξεκάθαρα πράγματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πού χρειάζεται το κοβάλτιο; Στην παραγωγή μπαταριών για τα αυτοκίνητα. Τόσο ανόητοι είμαστε! Δύο εργοστάσια υπάρχουν στην Ευρώπη. Το ένα ήταν εδώ και το κλείσατε! Τι λέμε εμείς; Ποια είναι η διαφορά μας; Εμείς έχουμε ως πρότυπο την Κρήτη. Η Κρήτη συμβάλλει στο 25% του ΑΕΠ της χώρας ως Κρήτη. Δεν υπάρχει, όμως, μόνο η «καλλιέργεια» του τουρισμού. Υπάρχουν και άλλες καλλιέργειες. Ο τουρισμός συμβάλλει στο 45% του ΑΕΠ της Κρήτης, το υπόλοιπο έρχεται από τον πρωτογενή τομέα, αγροτική οικονομία από το Λασίθι, το Ηράκλειο, τα Χανιά, από όλες περιοχές και από τον δευτερογενή τομέα. Αυτό σημαίνει οικονομία, όχι μονόπατα στον τουρισμό. Κάνετε εγκλήματα και λάθη. Απόδειξη είναι η απάντηση του Γάλλου Ευρωπαϊκού Επιτρόπου Εξωτερικής Αγοράς του κ. Μπρέιτον προς την Ελληνική Λύση. Ακούστε, όταν μιλάει ο Βελόπουλος και Ελληνική Λύση, ξέρει πολύ καλά τι λέει. Παραδέχεται το ίδιο ο Επίτροπος τις μεγάλες ευκαιρίες που εντοπίζονται στον κλάδο των καλλυντικών και των βοτάνων και των φαρμάκων. Το λέει ο ίδιος στην επιστολή του. Και επιρρίπτει ευθύνες σε Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ που από το 2004 δεν έκαναν ούτε ένα σχέδιο για να απορροφήσουμε τα χρήματα και να παράγει ο αγρότης προϊόντα και από φαρμακευτικά βότανα και να τα κάνουμε βιομηχανικά προϊόντα. Τα λέει ο Επίτροπος. Η αποτυχία αυτή χρεώνεται στους τρεις. Εμείς το φωνάζουμε, θα το αλλάξουμε, θα το φτιάξουμε, επιτέλους για να αλλάξουμε την οικονομία της χώρας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Ξεπουλάνε τα πάντα. παραχωρήσατε την Εγνατία Οδό. Ποιος σας δίνει το δικαίωμα στη μεγαλύτερη οδό των Βαλκανίων, που είναι εξακόσια κι εφτακόσια χιλιόμετρα, παράλληλη της Ελλάδος να την ξεπουλάτε; Γιατί; Κόστισε 7 δισεκατομμύρια ευρώ. Την πλήρωσαν οι Έλληνες. Τη δίνετε με 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ για τριάντα πέντε χρόνια και δεν ντρέπεστε! Δεν ντρέπεστε όταν έχει κύκλο εργασιών 200 εκατομμύρια με τέσσερα ή πέντε διόδια, εσείς θα βάλετε είκοσι ένα διόδια, που σημαίνει πέντε φορές επάνω τα κέρδη, δηλαδή πέντε επί δύο, 1 δισεκατομμύριο το χρόνο θα βγάζει η Εγνατία Οδός. Περίπου 35 δισεκατομμύρια θα βγάλουν οι κύριοι φίλοι σας, οι συγγενείς και φίλοι σας, ολιγάρχες, συγγενείς Υπουργών, συνταγματικά κουμπάροι του Πρωθυπουργού. Αυτοί τα βγάζουν τα λεφτά. Και λυπάμαι και θλίβομαι που αυτό το κόμμα, η Νέα Δημοκρατία, με έναν Αρχηγό οποίος δεν νιώθει Νέα Δημοκρατία, οδηγείται και οδεύει προς το κέντρο χάνοντας την πυξίδα της πραγματικής ιδεολογικής της βάσης. Ο ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας δεν ενδιαφέρεται αν είστε κέντρο, ή παρακέντρο, γιατί καταντήσατε τη Νέα Δημοκρατία παρακέντρο των ολιγαρχών σε μια λαθεμένη πολιτική επιλογή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Τι κάνετε τώρα; Δίνετε άλλα 20 εκατομμύρια στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα ξαναδίνετε. Μπράβο σας. Τι να κάνουμε; Έτσι κι αλλιώς εξυπηρετείστε από αυτούς και εξυπηρετείτε και αυτούς. Είναι συναλλαγή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Κάθε πρωί σε όλα τα κανάλια βλέπω Υπουργούς και Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να περνάνε δίκην πασαρέλας και να λένε όλοι τα ίδια ακριβώς, να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα. Με ψέματα δεν θα κυβερνήσετε για πολύ. Ήρθε ο Πρωθυπουργός της χώρας στο ελληνικό Κοινοβούλιο και είπε ψέματα και κανείς δεν μίλησε. Δεν είπα ποτέ ψεύτη τον Πρωθυπουργό, αλλά με αναγκάζει να του πω ότι λέει ψέματα. Ήρθε και είπε ότι το σχολείο στη Λάρισα το έκανε η Κυβέρνηση και δεν ντραπήκατε εσείς όλοι στη Νέα Δημοκρατία, που ο Πρωθυπουργός της χώρας ψευδώς ισχυρίστηκε ότι το σχολείο το έκανε η Κυβέρνηση στις σεισμόπληκτες περιοχές; Ντροπή σας! Το έκανε η ΓΕΚ - ΤΕΡΝΑ δωρεάν, όχι η Κυβέρνηση. Για να μη λέτε ψέματα επιτέλους! Φτάνουν τα ψέματα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με ικανούς πολίτες, αλλά διεφθαρμένους πολιτικούς και όχι στα σκάνδαλα και στο χρήμα μόνο, αλλά στη λογική διεφθαρμένοι, αφού πιστεύουν τα ψέματα που λένε, αφού λένε συνειδητά ψέματα οι Υπουργοί και οι Πρωθυπουργοί και τα πιστεύουν και οι ίδιοι. Γνωρίζουμε καλά ότι οι Έλληνες είναι ικανότατοι αγωνιστές σε όλα τα επίπεδα, παραγωγής, εμπορίου, εκπαίδευσης, τέχνης, πολιτισμού, έρευνας, στρατιωτικών επιχειρήσεων. Με ό,τι καταπιάνεται ο Έλληνας, πετυχαίνει. Η ζημιά γίνεται από τη σάπια, διεφθαρμένη οικονομικοπολιτική ελίτ του τόπου, η οποία σαμποτάρει κάθε πράξη και ενέργεια του Έλληνα επιχειρηματία και βοηθάει τους δικούς της κρατικοδίαιτους. Έχει σιχαθεί ο κόσμος την παλαιοκομματική αντίληψη και αυτή τη σάπια νοοτροπία. Πρέπει να την αλλάξουμε. Πρέπει το 55% των Ελλήνων που δεν ψηφίζουν και πρέπει να ψηφίσουν να πάνε στις επόμενες εκλογές να ψηφίσουν και να χαστουκίσουν το βρώμικο και σάπιο σύστημα, το ανίκανο αν θέλετε. Αυτή είναι η άποψή μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λέει ο Πρωθυπουργός ότι η Ελλάδα χρειάζεται επανεκκίνηση. Όχι, κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα δεν χρειάζεται καμμία επανεκκίνηση στο δόγμα της νέας άποψης και αντιλήψεως αυτών που θέλουν να επιβάλουν αντιλαϊκά και απάνθρωπα μέτρα εις βάρος των λαών. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται επανεκκίνηση. Η Ελλάδα χρειάζεται «επανελλήνιση». Να γυρίσουμε πίσω στην παραγωγή, στο βιός, στην εργασία, στο φιλότιμο του Έλληνα. Εκεί χρειάζεται η Ελλάδα να κάνει τη δική της «επανελλήνιση». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Θα ήθελα τώρα, επειδή είναι και λίγος ο χρόνος, να πω κάτι στον Υπουργό. Πραγματικά ντρέπομαι όταν διαβάζω τη δήλωση και αντιλαμβάνομαι γιατί συμβαίνουν όλα αυτά στην Ελληνική Λύση. Είμαστε το μοναδικό κόμμα το οποίο δεν πηγαίνει ποτέ σε κανένα κανάλι. Ποτέ! Δεν παρουσιαστήκαμε ποτέ!
Εσείς έχετε και εκπομπή!
Εκεί αγοράζω. Αν έχετε λεφτά, αγοράστε κι εσείς. Πληρώστε να αγοράσετε κι εσείς. Καλό είναι αυτό. Αλλά εσείς δεν πληρώνετε ποτέ. Τζάμπα τα θέλετε όλα. Τζάμπα στα κανάλια, τζάμπα στο Facebook, τζάμπα παντού. Εγώ ως επιχειρηματίας ξέρω ότι αν δεν σπείρω, δεν θερίζω. Αν δεν πληρώσω, αγαπητέ συνάδελφε, δεν πρόκειται να εμφανιστώ πουθενά. Και εκεί είναι δουλειά γιατί εκεί υπάρχουν πεντακόσιοι εργαζόμενοι. Αυτό δεν καταλαβαίνετε. Γύρω από τους ομόκεντρους κύκλους της εταιρείας μου υπάρχουν πεντακόσιες οικογένειες τις οποίες θα τις τιμήσω μέχρι τέλους, γιατί έτσι έμαθα από μικρό παιδί, γιατί είμαι από φτωχή οικογένεια. Ανθρακωρύχος ήταν ο πατέρας μου στη Γερμανία και καθαρίστρια σε ξενοδοχεία η μάνα μου κι έμαθα ότι τα αγαθά κόποις κτώνται και πρέπει να δουλεύω για να μπορώ να παράγω πλούτο. Αυτό έμαθα στη ζωή μου και αυτό θα συνεχίσω. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Στις 13-6-2019: «Σκοπός μου είναι να συρρικνωθούν τα δύο κόμματα που είναι δεξιά της Νέας Δημοκρατίας», αυτό είπε Πρωθυπουργός. «Πρέπει ο Βελόπουλος να μην μπει στο ελληνικό Κοινοβούλιο». Αυτό είπε ο Έλληνας Πρωθυπουργός στο OPEN στις 13-6-2019. Τότε τον προσπέρασα, στην πορεία όμως κατάλαβα ότι το μόνο πρόβλημα που έχει ο Έλληνας Πρωθυπουργός είναι η Ελληνική Λύση. Όλα ξεκίνησαν από τότε που μπήκα στη Βουλή. Ένα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες ευρώ πρόστιμο του ΕΣΡ, που το βλέπουν άνθρωποι και γελάνε, δεν επιβλήθηκε σε κανένα κανάλι. Επεβλήθη σε μένα. Το ΣΔΟΕ έρχεται στις επιχειρήσεις κάθε τρεις μήνες. Αυτό είναι το έλλειμμα δημοκρατίας. Αποκλειστήκαμε από τα κανάλια, μου έριξαν όλους τους λογαριασμούς, όχι δικούς μου, εγώ δεν ασχολούμαι με τα social media, αλλά των χρηστών και διαχειριστών μου στο Twitter, στα μέσα μαζικής δικτύωσης, μου μπλόκαραν το Facebook, όχι το δικό μου, αλλά του Προέδρου της Ελληνικής Λύσης. Έτσι, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, που ελέγχετε με τα ανθελληνικά hoaxes το Facebook μέσω άλλων εταιρειών, γιατί ξέρω πολύ καλά τι γίνεται εκεί, οδηγείτε τη χώρα σε θεσμική κρίση και σε έλλειμμα δημοκρατίας. Επιλέγετε αντισυνταγματικές πρακτικές που τραυματίζουν τη δημοκρατία μας. Σε κάθε συμπεριφορά σας υπάρχει μια παράνομη αντιδημοκρατική πράξη. Θέλετε τη δικαιοσύνη να περιορίζει την ελευθερία της έκφρασης. Απαιτείται - ειλικρινά το λέω αυτό - πολλή δύναμη ψυχής για να πεις όχι σε αυτές τις επιλογές του ίδιου του περιβάλλοντος του Πρωθυπουργού. Ντρέπομαι που το λέω, γιατί δεν είδα έναν Πρωθυπουργό να σηκώνει το ανάστημα και να λέει: «Μέχρι εδώ! Δεν μπορεί να βγαίνουν όλοι οι δικοί μου Βουλευτές στον» ΣΚΑΙ», στον «ΑΝΤ1» και να μη βγαίνουν του ΣΥΡΙΖΑ και να μη βγαίνουν του ΚΚΕ, να μη βγαίνουν του ΚΙΝΑΛ. Εμείς εξαφανισμένοι είμαστε, το έχω πει χίλιες φορές. Δεν σας ενδιαφέρει, κύριοι συνάδελφοι, των άλλων κομμάτων. Δεν πειράζει. Εμένα προσωπικά και την Ελληνική Λύση μας ενδιαφέρει η ισονομία, η ισηγορία και η δημοκρατία. Όλοι πρέπει να εμφανιζόμαστε! Τελεία και παύλα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Και τα λέω όλα αυτά γιατί η δουλειά της Κυβέρνησης δεν είναι να αποφασίζει ποιος θα βγει στα κανάλια και ποιος όχι. Δουλειά της Κυβέρνησης να υπακούει στις εντολές, όχι να δίνει εντολές! Να υπακούει στις εντολές του ελληνικού λαού, στις εντολές του Έλληνα εργαζόμενου, του Έλληνα που μοχθεί, που παλεύει, που αγωνίζεται. Δουλειά της δεν είναι να φιμώνει τους άλλους. Η Κυβέρνηση είναι απλώς υπηρέτης του ελληνικού λαού. Είναι ένας προσωρινός υπηρέτης. Δεν είναι στα καθήκοντα της να ορίζει τι είναι σωστό και τι λάθος. Το μόνο που κάνει η Κυβέρνηση είναι να μεταβιβάσει τον πλούτο του ελληνικού λαού σε φίλους ολιγάρχες. Αναδεικνύει πετυχημένους κρατικοδίαιτους ολιγάρχες. Δείτε όσους έχουν κανάλια, οι περισσότεροι είναι κρατικοδίαιτοι. Δείτε τους ολιγάρχες έναν - έναν στην Ελλάδα. Όλοι βυζαίνουν από το μαστό της Ελλάδος, την οποία θεωρούν αγελάδα δυστυχώς την Ελλάδα. Βυζαίνουν και δεν αφήνουν τίποτα για τον Έλληνα πολίτη. Τον τυχοδιωκτισμό τους τον επιβραβεύει η Νέα Δημοκρατία με νέα δώρα, με νέους δρόμους, με νέες ανεμογεννήτριες, με αιολική ανάπτυξη, με πράσινη ανάπτυξη. Τους δίνει χρήματα. Και την επένδυση την κάνει καταργώντας - ευθέως θα το πω - τον υγιή ανταγωνισμό. Όταν επιδοτείς και πριμοδοτείς, όταν νομοθετείς υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων, καταργείς τον ανταγωνισμό των επιχειρήσεων. Κλείνεις άλλους - βλέπε Φιετζόγλου - , για να υπάρχουν άλλοι κολλητοί και φίλοι δικοί σας. Αυτό θα σταματήσει με την Ελληνική Λύση. Θα υπάρχει αξιοκρατία και ο ευγενής ανταγωνισμός των επιχειρηματιών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κάνατε μια Ελλάδα αθηνοκεντρική, μια Ελλάδα της απόλυτης συγκέντρωσης στην Αθήνα και στο Κολωνάκι, μια Ελλάδα που οι Βουλευτές της επαρχίας δεν έχουν λόγο και άποψη, μια Ελλάδα στην οποία μόνο το κέντρο, που λέγεται Κολωνάκι, κυβερνάει τον τόπο. Μεγάλωσε αυτή η Αθήνα. Δημιουργήθηκαν εξαρτημένα συμφέροντα. Αυτά θα τα τσακίσουμε στη νομιμότητα. Τα συμφέροντα αυτά πρέπει να τσακιστούν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Δεν πρέπει να επικεντρωθούμε στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ολιγαρχών αλλά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των Ελλήνων πολιτών. Μόνο έτσι θα αλλάξουμε την Ελλάδα. Και τι κάνατε ως Νέα Δημοκρατία; Είχαμε έξαρση του κορωνοϊού και έλεγαν «κλειστείτε στα σπίτια σας, το κράτος δεν έχει νοσοκομεία, lockdown». Παίρνει φωτιά η Ελλάδα «εκκενώστε τα σπίτια σας, τρέξτε στους δρόμους να σωθείτε». Αυτό είναι Κυβέρνηση; Σοβαρά μιλάμε; Αυτό είναι Κυβέρνηση και διακυβέρνηση; Ακούστε, κύριοι τη Νέας Δημοκρατίας. Μια Κυβέρνηση που έχει πολιτική να ληστέψει τον λαό για να πληρώνει τους ολιγάρχες μπορεί να βασίζεται μόνο στους ολιγάρχες. Η Ελληνική Λύση βασίζεται στον λαό και όχι στους ολιγάρχες. Αυτή είναι η διαφορά μας και είναι ιδεολογική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Και εμείς αυτή την πολιτική εξαπάτηση του ελληνικού λαού, την πολιτική απάτη, δεν την αφήνουμε να επιζήσει, την τσαλαπατάμε με επιχειρήματα, την τσακίζουμε με τη νομιμότητα. Και θα σας το πω για ακόμη μια φορά: Θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα! Φτάνει η παρανομία και η κατάλυση του ελληνικού λαού και η διαστροφή του Συντάγματος. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Και θα σας πω και κάτι ακόμα. Βγάζετε κάποιους καθηγητές Συνταγματικού Δικαίου να δικαιολογούν τα αντισυνταγματικά που κάνετε με επιβολή. Επιβάλλετε στον ελληνικό λαό πράγματα αντισυνταγματικά και βγαίνει ο κάθε καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και υπεραμύνεται των απόψεών σας. Γιατί δεν κάνατε συνταγματικό δικαστήριο; Κάντε ένα συνταγματικό δικαστήριο. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν είναι συνταγματικό δικαστήριο. Το Συμβούλιο της Επικρατείας επιλέγεται και εκλέγεται από την Κυβέρνηση μέσω των επιτροπών. Δεν το ξέρατε αυτό; Και οι αποφάσεις είναι πολιτικές, δυστυχώς, πολλές φορές. Και οι καλοί και έντιμοι δικαστές και εισαγγελείς μένουν στο περιθώριο. Γιατί; Γιατί η κάθε Κυβέρνηση πρέπει να βάζει το δικό της εισαγγελέα, το δικό της δικαστή. Λυπάμαι που το λέω. Λυπάμαι που το λέω και το ξαναλέω. Η δικαιοσύνη πρέπει να είναι ανεξάρτητη, πρέπει να είναι τυφλή, πρέπει να είναι κουφή για να είναι και δίκαιη. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, καταγγέλλετε τον κ. Τσίπρα ότι ξεπούλησε τη Μακεδονία, αλλά στηρίζετε τον άνθρωπο που υπέγραψε με εντολή του Πρωθυπουργού, που υπέγραψε πρώτος πρώτος αυτή την - προδοτική κατ' εμάς, λαθεμένη κατ' άλλους - Συμφωνία των Πρεσπών. Θέλατε να κάνετε Υπουργό τον κ. Αποστολάκη και δεν ντρέπεστε; Δεν ντρέπεστε, εσείς οι κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, οι Βουλευτές της; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Δεν λέω, ξέρω τι γίνεται στη Νέα Δημοκρατία, βράζει η Νέα Δημοκρατία, αλλά ξέρετε ότι από το πολύ βράσιμο θα εξατμιστείτε στο τέλος. Θα εξατμιστείτε, όχι δημοσκοπικά - αυτά είναι πληρωμένα, αφήστε τα - θα εξατμιστείτε στην κάλπη. Και θα σας το πω για να το καταλάβετε: Ξεπουλήσατε τη Μακεδονία. Βραβεύτηκε ο κ. Τσίπρας. Εγώ δεν κατάλαβα γιατί βραβεύτηκε. Βέβαια τον ξεγέλασαν, αντί για βραβείο Νόμπελ του έδωσαν βραβείο τέταρτης κατηγορίας της Γερμανίας. Για να καταλάβετε ότι σε χρησιμοποιούν οι Γερμανοί και σε πετούν και στο καλάθι μετά. Αυτά είναι ειλικρινά πολύ μίζερα για μια χώρα όπως η Ελλάδα. Είναι πολύ μίζερα. Και θα ήθελα να πω το εξής: Τώρα, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, οι φίλοι σας οι Σκοπιανοί υπέγραψαν συμφωνία με την Τουρκία. Εσείς δεν λέγατε ότι είναι ανάχωμα η συμφωνία; Τι έγινε ξαφνικά; Πήγε εκεί η Τουρκάλα Υπουργός Εσωτερικών, πήγε ο Ζάεφ στην Τουρκία και υπέγραψαν αμυντική συμφωνία. Πώς έγινε αυτό; Φταίει η Κυβέρνηση, φαντάζομαι, ναι. Αυτή η Κυβέρνηση δεν φταίει σε τίποτα. Να σας πω γιατί: ΣΥΡΙΖΑ εσείς, ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ αυτοί. Διότι «συνέχεια έχει το κράτος» το είπανε. Το είπε η Νέα Δημοκρατία και ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί. Έχει συνέχεια το κράτος και αφού έχει συνέχεια το κράτος, θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατό και ό,τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Μετά τη ΔΕΘ θα σας έρθουν τα πρωτόκολλα της Συμφωνίας των Πρεσπών. Εκεί να σας δω τι θα κάνετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Να δω τους μακεδονομάχους, με χλαμύδες, φορεσιές, και σάρισα να έρχονται στη Βουλή και να λένε «ναι» σε όλα. Αυτό θα δούμε. Να δω πόσοι θα τηρήσουν τον πολιτικό λόγο, τον εθνικό λόγο αυτής της παράταξης που γέννησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Α΄, που έλεγε έθνος - ιστορία - πολιτισμός - Μακεδονία είναι το ίδιο και έλεγε δακρύζοντας «Η Μακεδονία είναι Ελλάδα και ελληνική». Να δω τι θα κάνετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κι επειδή πιέζει ο χρόνος, θα ήθελα απλά να σας υποδείξω κάτι απλό. Όλοι μιλάτε για δικαιώματα των παράνομων μεταναστών. Ξεκληρίζονται οι Βορειοηπειρώτες. Κανένας δεν μιλάει. Ο Ράμα έχει δημεύσει περιουσίες Ελλήνων Βορειοηπειρωτών. Κανείς δεν μιλάει στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Κανένας δεν λέει το παραμικρό. Φέρνουν Αφγανούς στη Βόρειο Ήπειρο. Κανένας δεν μιλάει. Δεν πειράζει, πάμε παρακάτω. Η ρουμανική κυβέρνηση, κύριοι συνάδελφοι, ανοίγει σχολεία στη Βόρειο Ήπειρο για τη δήθεν βλάχικη μειονότητα, αναγκάζοντας τους Ελληναράδες Βλάχους να βγάλουν ανακοίνωση ότι είναι Ελληναράδες. Κανείς δεν μιλάει. Τους παρατήσαμε εκεί τους Βορειοηπειρώτες αδελφούς μας. Αλλά, τι λέω εγώ, εδώ ο Πρωθυπουργός είπε ψέματα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Είχε πει σε μένα ότι οι συντάξεις των Βορειοηπειρωτών και των Ελληνοποντίων που ήρθαν, θα δοθούν. Πέρασαν δύο χρόνια από τότε και οι συντάξεις έρχονται ακόμα με τα πόδια από τον Βόρειο Πόλο. Είστε ανεκτικοί σε όλα. Έβλεπα αυτό το κουκλάκι τρία μέτρα, την Αμάλ πώς λέγεται, να περιφέρεται σε όλη την Ελλάδα. Και αυτή η Κυβέρνηση, ενώ εσείς υπερασπίζεστε το δικαίωμα να κάνουμε συλλαλητήρια και πορείες όταν θέλουμε, απαγόρευσε λιτανείες τον δεκαπενταύγουστο, απαγόρευσε επιτάφιο και επιτρέπει την Αμάλ να κάνει πορεία σε όλη την Ελλάδα. Αν αυτό το λέτε δημοκρατία, έχω άλλη άποψη. Η μπούργκα και το σαρίκι στην Ελλάδα είναι αποδεκτά. Έτσι και βγεις με φουστανέλα και περικεφαλαία, σου πετάνε ληγμένα χημικά, μπορεί και λεμονόκουπες. Αυτό δεν είναι Ελλάδα. Αυτό δεν υπηρετεί η Νέα Δημοκρατία. Δεν υπηρέτησε ποτέ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Α΄ αυτό το πράγμα. Επίσης, θα ήθελα να πω το εξής, γιατί η συνύπαρξη είναι η επιτυχία μιας κοινωνίας. Πρέπει να συνυπάρξουμε αρμονικά με όποιον φιλοξενούμε στη χώρα. Αυτό είναι δεδομένο. Αρμονικά. Το θέμα είναι αν θέλει και το θέμα είναι κατά πόσο μπορώ να δεχτώ εγώ κλειτοριδεκτομές κάτω από την Ομόνοια. Εγώ δεν μπορώ να τις δεχτώ. Πόσο μπορώ να δεχτώ να παντρεύονται οκτάχρονα κοριτσάκια. Εγώ δεν μπορώ να το δεχτώ. Αν εσείς μπορείτε, φτιάξτε αυτή την κοινωνία για την οποία επαίρεται ο Έλληνας Πρωθυπουργός ότι θέλει να είμαστε πολυπολιτισμικοί. Εμείς θέλουμε μια Ελλάδα ανεκτική, αλλά ελληνική και χριστιανική. Να είναι ανεκτική, αλλά ελληνική και χριστιανική. Θα ήθελα τώρα να κλείσω εδώ. Κύριοι συνάδελφοι, δεν μπόρεσα να καταλάβω στον ανασχηματισμό τι έγινε. Έβλεπα τον καλό συνάδελφο, που μιλάει τώρα, στον «ΣΚΑΪ» ένα πρωί και έλεγε ότι «η Ελλάς πέτυχε να αμυνθεί με τη Νέα Δημοκρατία». Αυτό δεν είναι πολιτικό κατόρθωμα. Αυτό είναι ύψιστο καθήκον. Τους επιτυχημένους Υπουργούς, λοιπόν, του Έβρου κυρίους Στεφανή και Χρυσοχοΐδη - έτσι λέγατε, πετυχημένοι ήτανε - τους πετάξατε στα σκουπίδια. Τους πετυχημένους Υπουργούς, όπως λέγατε, της πανδημίας κυρίους Κικίλια και Κοντοζαμάνη τους πετάξατε στα σκουπίδια. Ή, λοιπόν, δεν ήταν πετυχημένοι και λέγατε ψέματα ή είναι πετυχημένοι και τους πετάξατε στα σκουπίδια που κάνετε λάθος. Είτε το ένα είναι είτε το άλλο, σας εκθέτει. Ή ήταν αποτυχημένοι ή πετυχημένοι. Επιλέξτε. Τους πετυχημένους δεν τους πετάς. Αφού πέτυχαν, γιατί τους πετάξετε; Ξέχασα, η αδυναμία του κυρίου Πρωθυπουργού είναι στο να περιβάλλει και να περιλάβει όσους είναι εδώ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, να τους κάνει Υπουργούς. Δεν αισθάνεστε άσχημα οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας; Δεν είναι άδικο για σας να παίρνετε όλη την πλέμπα, όλον τον αγώνα να πείσετε τους ψηφοφόρους - κι έχετε δίκιο, να αγωνίζεστε για να τους πείσετε - ότι τα λάθη τους δεν είναι λάθη, είναι ακούσια και να τα διορθώσουμε κ.λπ., και να σας έρχεται ένα αλεξιπτωτιστής - δεν λέω για τον Υπουργό, ο Υπουργός είναι άλλη ιστορία, είναι ΠΑΣΟΚ - να έρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ ή από άλλο κόμμα και να σας παίρνει την καρέκλα; Εγώ δεν το καταλαβαίνω. Τότε δεν είστε ικανοί, κύριοι συνάδελφοι. Εσείς στη Νέα Δημοκρατία, οι Βουλευτές της, δεν είστε ικανοί για να κυβερνήσετε υπουργείο. Δεν σας έχει για ικανούς ο Πρωθυπουργός. Άρα, λοιπόν, ή ο Πρωθυπουργός πρέπει να γίνει Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ή εσείς πρέπει να αλλάξετε Πρόεδρο. Άλλη δικαιολογία δεν μπορώ να πω, με όλη την ταπεινότητα που με διακρίνει και όλη - αν θέλετε - τη σωφροσύνη. Ζούμε σε αυτή τη χώρα που η Κυβέρνηση αναμετριέται με την κυβέρνηση του χθες. Ακούω τους νεοδημοκράτες «μα εσείς τα κάνατε στον ΣΥΡΙΖΑ στραβά», μετά βγαίνουν από τον ΣΥΡΙΖΑ και λένε άλλα. Δηλαδή, θα μιλάμε μόνο για τα κακώς κείμενα, τι έκανε ο προηγούμενος και τι κάνουμε εμείς; Με αυτές τις λογικές ζούμε σε αποτυχημένο πολιτικό κλίμα. Ο Πρωθυπουργός με τις επιλογές του δείχνει ότι είναι ξένο σώμα στη Νέα Δημοκρατία και η Νέα Δημοκρατία είναι ξένο κόμμα από τη Νέα Δημοκρατία. Εν ολίγοις, έχετε ολίγη από ΚΚΕ, ολίγη από ΣΥΡΙΖΑ, ολίγη από Κίνημα Αλλαγής, ολίγη από πρώην ΛΑΟΣ. Έτσι; Με λίγο άρωμα από πάνω, αλάτι και πιπέρι, Νέας Δημοκρατίας. Όσο παρατηρώ τελευταία την κεντροδεξιά Κυβέρνηση του Μητσοτάκη, τόσο πιο πολύ θυμίζετε τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Σαμαρά. Είστε ίδιοι, Βενιζέλος - Σαμαράς. Τώρα κάνετε τα ίδια πράγματα, τα ίδια πράγματα ακριβώς. Σταματήστε τους εκβιασμούς στους γιατρούς, σταματήστε να εκβιάζετε τους γιατρούς. Θα φύγουν οι γιατροί και θα πεθαίνει κόσμος. Οι γιατροί ήταν αυτοί που ο Πρωθυπουργός και η σύζυγος του - και καλά έκαναν - μας έλεγαν να βγούμε στις 21.00΄ να τους χειροκροτήσουμε. Και σήμερα τους εκβιάζετε! Η αναστολή, μη πληρωμή, περιθωριοποίηση των χθεσινών ηρώων είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να κάνει η Νέα Δημοκρατία. Θα κλείσουν νοσοκομεία, για να μην σκεφτώ αυτό που λέει η Αριστερά και έχει βάση, ότι θα κλείσουν τα νοσοκομεία για να δουλεύουν τα πελατάκια σας, οι ολιγάρχες που έχουν δικά τους νοσοκομεία για να ανθίσει η οικονομία τους. Σταματήστε το έγκλημα που πάτε να κάνετε. Νοσηλευτές, γιατροί, άνθρωποι των νοσοκομείων είναι οι φάροι της ανθρωπιάς, είναι οι φάροι της Ελλάδος και πρέπει να τους στηρίξουμε, όχι να τους εκβιάζουμε. Να τους στηρίξουμε, να τους δώσουμε χρήματα, να τους δώσουμε τη δυνατότητα να δουλέψουν και να σώσουν ζωές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Εγκληματείτε! Και το χειρότερο είναι πως παίζετε κορώνα - γράμματα με τις ζωές ανθρώπων. Δεν έχετε το δικαίωμα ούτε έναν Έλληνα να χάσουμε από τα εγκληματικά λάθη στην υγεία. Αυτά ως προειδοποίηση. Να είστε καλά.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Βελόπουλε. Τον λόγο έχει η κ. Διαμάντω Μανωλάκου από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Και αυτό το νομοσχέδιό σας είναι για το κεφάλαιο, αφού αποτελεί ένα χρηματοδοτικό εργαλείο για τα επόμενα σαράντα χρόνια, για την ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και με το βλέμμα στραμμένο στο λεγόμενο ανταποδοτικό κομμάτι της κύριας σύνταξης. Μας το παρουσιάζετε σαν σύγχρονο αν και αντιγράφει τη δεκαετία του '50 και προβάλλετε ως καινούργια όλα τα χρεοκοπημένα επιχειρήματα για το κεφαλαιοποιητικό σύστημα ασφάλισης. Φυσικά είναι συνέχεια όλων των ανατροπών στην κοινωνική ασφάλιση από τους νόμους των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, Νέας Δημοκρατίας, ΣΥΡΙΖΑ με βάση τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ολοκληρώνει τη ληστεία τον κόπων εκατομμυρίων εργαζομένων και μετατρέπει σε ατομική υπόθεση την ασφάλιση για νέους εργαζόμενους. Είναι πρόκληση να προβάλετε ως θετικό και καινοτόμο το τζογάρισμα των εισφορών των εργαζομένων. Εξάλλου, οι εργαζόμενοι δεν ξεχνάνε πως μεγαθήρια της ιδιωτικής ασφάλισης στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο κατέρρευσαν οδηγώντας σε απόγνωση χιλιάδες εργαζόμενους. Και είναι πολύ χοντροκομμένα τα ψέματά σας και τα μεγάλα λόγια. Προσπαθείτε να παραπλανήσετε, ειδικά για το μέλλον της νεολαίας, όταν τους έχετε καταδικάσει με άλλο νόμο έκτρωμα για τα εργασιακά που η προστασία της εργασίας σημαίνει δεκάωρα, εντατικοποίηση και απλήρωτες ώρες δουλειάς. Καλούνται να μάθουν τώρα για την ασφάλισή τους ότι θα είναι επένδυση και ατομικό ρίσκο, αλλά και ότι οι ίδιοι θα χαρακτηρίζονται επενδυτές που θα τζογάρουν σε χρηματιστηριακές λοταρίες τους κόπους μιας ζωής. Όταν η πλειοψηφία των νέων δουλεύουν με ελαστικές σχέσεις εργασίας, με χαμηλούς μισθούς και βρίσκονται κατά χιλιάδες στην ανεργία, η αναλογική σύνταξη ισοδυναμεί κυριολεκτικά με ψίχουλα. Ωστόσο πρόκειται για ενιαία επίθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αστικών κυβερνήσεων στον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης, με την μετατροπή της σε ατομική υπόθεση, σε επένδυση και χρηματοοικονομικό προϊόν, με στόχο την εξασφάλιση εγγυημένων κερδών στους ιδιωτικούς ομίλους που λυμαίνονται την ασφάλιση. Είναι η εφαρμογή του αντιλαϊκού ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της αρχής 15, όπου καταργείται η κρατική υποχρέωση και ευθύνη για κατοχύρωση των συνταξιοδοτικών παροχών που πλέον εξατομικεύονται και εμπορευματοποιούνται. Στην Ελλάδα καθυστέρησε πολλά χρόνια, λόγω μεγάλων εργατικών αγώνων. Όμως, στην ουσία, με την εφαρμογή της οδηγίας για το ευρωπαϊκό ατομικό συνταξιοδοτικό προϊόν, το δικαίωμα στη σύνταξη μετατρέπεται από συλλογικό κοινωνικό δικαίωμα σε ατομικό. Μάλιστα, η επικουρική ασφάλιση γίνεται υποχρεωτική, φορτώνοντας ένα επιπλέον βάρος στην πλάτη αυτοαπασχολούμενων της πόλης και του χωριού, δηλαδή την αγροτιά. Και μια αύξηση της τάξης του 20% στις εισφορές τους θα οδηγήσει σε νέα διόγκωση των χρεών στα ταμεία τους, όταν ήδη το 91% των εμπόρων βιοτεχνών επαγγελματιών δηλώνουν την κατώτερη εισφορά, σημάδι οικονομικής αδυναμίας και αδιεξόδων. Τώρα αυτούς ακριβώς τους απομυζάτε ακόμα πιο πολύ. Η επίκληση από την Κυβέρνηση παραδειγμάτων από σκανδιναβικές χώρες όπου ήδη εφαρμόζονται αυτές οι κατευθύνσεις, επιχειρώντας να πείσει εργαζόμενους ότι θα παίρνουν μεγαλύτερες συντάξεις, διαψεύδεται από τα ίδια τα στοιχεία που δίνουν οι επίσημες υπηρεσίες αυτών των χωρών, που το τζογάρισμα των επικουρικών συντάξεων σε ιδιωτικούς ομίλους οδήγησε σε απώλειες στο εισόδημά τους, γενίκευσε τις συντάξεις πείνας, συνέβαλε να ζητούν εργασία οι συνταξιούχοι για συμπλήρωμα του εισοδήματός τους. Χαρακτηριστικά στη Δανία εδώ και δεκαετίες έχει διαχωριστεί η σύνταξη σε εθνική και ανταποδοτική. Το αποτέλεσμα είναι και εδώ ότι η μόνη εγγύηση είναι η παροχή μιας βασικής σύνταξης φτώχειας και ελεημοσύνης από το κράτος, χρηματοδοτούμενης από τη γενική φορολογία στη βάση των τριών πυλώνων. Οι ασφαλισμένοι επενδυτές στη Δανία έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν όποιον επενδυτικό φορέα επιθυμούν και ταυτόχρονα σε ποια κατηγορία χρηματιστηριακών προϊόντων θα τζογάρουν τις εισφορές τους σε προϊόντα χαμηλού, μεσαίου ή υψηλού ρίσκου, χωρίς να γνωρίζουν στο τέλος τι θα πάρουν και αν θα τα πάρουν. Χαρακτηριστικά λένε πως ο σημερινός εικοσιτετράχρονος θα συνταξιοδοτηθεί στα εβδομήντα τέσσερα, ενώ όλο και περισσότεροι συνταξιούχοι δεν τα βγάζουν πέρα. Εξαθλιώνονται και αναζητούν διάφορα επιδόματα. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, δεκαεπτά χιλιάδες Δανοί συνταξιούχοι ζουν κάτω από το όριο φτώχειας, αλλά και πρόσφατα υπολογίζεται ότι οι χρηματιστηριακές αναταραχές του 2020 κόστισαν στους Δανούς συνταξιούχους πάνω από 300 δισεκατομμύρια κορώνες, περίπου 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Συνεπώς, είναι καθαρό ότι η Κυβέρνηση μεθοδεύει τη ληστεία 80 δισεκατομμυρίων σε βάθος χρόνου που τα παραδίδει στα κοράκια της ιδιωτικής ασφάλισης και της ιδιωτικής υγείας. Από τις ίδιες, λοιπόν, τις εξελίξεις αναδεικνύεται η ανάγκη του αιτήματος για δημόσια καθολική υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση, για οικοδόμηση ενιαίου συστήματος που θα περιλαμβάνει συνταξιοδοτικά δικαιώματα, ολοκληρωμένες υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης, για πλήρη κρατική εγγύηση και αύξηση συντάξεων που να εξασφαλίζουν το εισόδημα στο ύψος των σύγχρονων αναγκών. Η ασφάλιση είναι δικαίωμα και όχι τζόγος. Είναι ταξικό ζήτημα, γι' αυτό δεν χαρίζεται. Και οι αγώνες θα πρέπει όχι μόνο να καθυστερούν αντιλαϊκές πολιτικές, αλλά να τις ανατρέπουν οριστικά. Γι' αυτό θα κλείσω με το σάλπισμα πάλης από το μεγαλειώδες και αθάνατο έργο του Μίκη σε στίχους του Γιάννη Ρίτσου: «Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις. Να τη πετιέται από 'ξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει και καμακώνει το θεριό», την καπιταλιστική σαπίλα σας, με το καμάκι του ήλιου. Και έτσι πρέπει να γίνει.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Μανωλάκου. Καλείται στο Βήμα τώρα ο κ. Δημήτριος Μαρκόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, σαφώς η είδηση του θανάτου του Μίκη Θεοδωράκη, του μεγάλου αυτού Έλληνα, είναι η είδηση των ημερών. Ο Μίκης Θεοδωράκης, όχι απλώς μελοποίησε, έκανε κάτι πολύ - πολύ περισσότερο. Ενοποίησε. Ενοποίησε όλους εμάς, όλους όσους σήμερα δημιουργικά, δημοκρατικά διαφωνούμε, συμφωνούμε. Κατάφερε να ενώσει με την παρουσία του διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, την Αριστερά, η οποία υπήρξε η πολιτική του μήτρα, εμάς, τη μεγάλη Κεντροδεξιά παράταξη, με την οποία συνέπραξε με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Και με τον βίο του, αυτόν τον μακρύ κοινωνικό, πολιτικό, δημιουργικό βίο, κατάφερε να δώσει στους Έλληνες, τους Έλληνες που εύκολα διχάζονται, κακά τα ψέματα, το μοναδικό μήνυμα ενότητας το οποίο χρειαζόμαστε για να προχωρήσουμε ως έθνος. Ο Μίκης, λοιπόν, ήταν ο Μίκης όλων. Ήταν ο Μίκης όλων των Ελλήνων και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Θα περάσω τώρα στο παρόν νομοσχέδιο. Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, όλοι γνωρίζουμε πού έφτασε η χώρα πριν από λίγα χρόνια. Τα οικονομικά προβλήματα και προβλήματα τα οποία θεωρώ ότι έχουν να κάνουν με πολλούς παράγοντες για τους οποίους και το αστικό πολιτικό σύστημα φέρει την ευθύνη - το δικό μας mea culpa, η αδράνειά μας, η ατολμία μας - υπήρξαν παράγοντες που οδήγησαν στα συγκεκριμένα προβλήματα του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας. Προφανώς, έφταιξαν και οι αστικές κυβερνήσεις. Δειλιάσαμε, δεν κάναμε τις τομές που έπρεπε. Μεταθέσαμε χρήσιμες πολιτικές. Όμως, αυτό δεν θα εξαιρέσει από την κριτική μας και την εγχώρια Αριστερά μια αντιδραστική Αριστερά που ακύρωνε και ανέβαλε όλα όσα έπρεπε να γίνουν. Άκουσα εχθές τον Υπουργό Εργασίας, τον κ. Χατζηδάκη, που είπε στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή είναι ο χορηγός μας εξαιτίας του τρόπου που ασκεί την αντιπολίτευσή του. Εγώ θα το διευρύνω λίγο. Θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο χορηγός συνολικά της αδράνειας και η Αριστερά συνολικά έχει οδηγήσει τις όποιες προσπάθειες μεταρρύθμισης στο ασφαλιστικό σύστημα εδώ και πολλά χρόνια στο να μην υλοποιηθούν τελικά. Και πώς έγινε αυτό; Με την ακαμψία η οποία ακυρώνει κάθε λύση στο ασφαλιστικό, με τη δαιμονοποίηση, με τις υπερβολές, με το να πετροβολούνται μια σειρά από προσπάθειες, που δεν έχουν γίνει τώρα μόνο, για να είμαστε ειλικρινείς. Προσπάθειες έχουν γίνει και στο παρελθόν. Με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι αυτές τις ημέρες ακούσαμε πολλές καταγγελίες από το σύνολο της Αντιπολίτευσης. Όμως, υπάρχει ένα έλλειμμα σε όλο αυτό. Δεν ακούσαμε προτάσεις, μία πρόταση, κάτι δημιουργικό, κάτι το οποίο θα μας πάει μπροστά, να συνθέσουμε ενδεχομένως, να συμφωνήσουμε, να συνεννοηθούμε. Άρνηση, αντίδραση, πετροβόλημα. Ακούω συχνά τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Τσίπρα, να μιλάει σαν ένας μονοπωλιακός ενδεχομένως εκπρόσωπος της νέας γενιάς, σαν κάποιος τύπου εργολάβος της νέας γενιάς. Ίσως στο μυαλό του έχει πάρει την εργολαβία έκφρασης αυτού του χώρου. Αυτό ακριβώς το ασφαλιστικό, όμως, το οποίο έρχεται εδώ ως μεταρρύθμιση για αυτή τη νεολαία μιλάει. Καμμία πρόταση, λοιπόν, για το τι πρέπει να γίνει για να εξασφαλιστούν οι νέοι μας, τη στιγμή που υπάρχει μία βιώσιμη κατάθεση πρότασης από το επιτελείο του Υπουργείου Εργασίας. Δεν ακούσαμε κάποια λύση. Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ για τις δημογραφικές ανατροπές; Ποια είναι η πρόταση; Το «όχι», «όχι», «όχι», «όχι»; Η Ελλάδα, κύριοι συνάδελφοι, γερνάει. Οι νέοι σηκώνουν μεγάλο βάρος και η Αντιπολίτευση σε όλα αυτά «σφυρίζει αδιάφορα», γκρινιάρικα, χωρίς να θέλει να δώσει λύση. Βασικός στόχος αυτής της μεταρρύθμισης, λοιπόν, είναι οι νέοι μας και θα πρέπει αυτό να το πούμε, είναι ένα νομοσχέδιο για τους νέους ανθρώπους, για να τους εξασφαλίσουμε υψηλότερες συντάξεις. Με την αντίδραση πετροβολούμε ουσιαστικά και να ναρκοθετούμε το μέλλον των ανθρώπων που μπαίνουν στην αγορά εργασίας και θέλουν κάποτε να πάρουν σύνταξη. Η κεφαλοποιητική διάσταση που αποδίδεται στο παρόν νομοσχέδιο αφορά, λοιπόν, αυτούς, τους νέους. Ως γνωστόν, στις ημέρες μας η κοινωνική ασφάλιση είναι διανεμητική. Οι εισφορές των νέων εργαζομένων πληρώνουν τις συντάξεις του τώρα. Το δημογραφικό ζήτημα, όμως, οφείλει να μας ενεργοποιήσει. Θα πρέπει να προχωρήσουμε σε δράσεις, να μην ξανακρύψουμε όπως έχει γίνει στο παρελθόν - και έρχομαι εδώ ξανά - λόγω της στείρας αντίδρασης το πρόβλημα «κάτω από το χαλάκι». Αν δεν λύσουμε το πρόβλημα της επικουρικής ασφάλισης σήμερα, θα υπάρξουν και άλλες μειώσεις σε ό,τι αφορά τις συντάξεις του αύριο. Η Σουηδία, η Ολλανδία, η Δανία, η Φιλανδία, χώρες οι οποίες έχουν ακολουθήσει πράγματα τα οποία αυτή τη στιγμή εισηγείται το επιτελείο του Υπουργείου Εργασίας, είναι λάθος; Η εγχώρια Αριστερά, δηλαδή, έχει να προτείνει κάτι διαφορετικό απ' αυτό που πρότεινε η φιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία ή, αν θέλετε, και η σοσιαλδημοκρατία της βορείου Ευρώπης τα τελευταία χρόνια; Γιατί δεν θέλουμε αυξήσεις που μπορεί να φτάσουν ακόμα και στο 48% ή το 63% στις συντάξεις όσων θα μπουν στην αγορά εργασίας; Το αρνούμαστε; Έχουμε τέτοια πολυτέλεια; Θα πρέπει να το πείτε στους νέους, ότι καταψηφίζοντας αυτό το νομοσχέδιο δεν θέλουμε να υπάρξουν αυξήσεις στις συντάξεις. Γι' αυτό μιλάμε για τον ατομικό «κουμπαρά». Γι' αυτό μιλάμε για έναν νέο δημόσιο φορέα - το επαναλαμβάνω - , ένα δημόσιο ταμείο που θα εγγυάται τις εισφορές. Δεν θέλουμε στο μέλλον να χαθούν χρήματα. Γι' αυτό θέλουμε ο ασφαλισμένος να έχει πλήρη έλεγχο στις εισφορές. Τολμώ να πω ότι συγκεκριμένη ασφαλιστική μεταρρύθμιση μεταγγίζει στοιχεία ενδεχομένως και άλλων πολιτικών. Όμως, αυτή είναι η μεγάλη αξία της Νέας Δημοκρατίας. Ερχόμαστε να συνθέσουμε. Ψέμα ότι ιδιωτικοποιούμε. Ψέμα ο «τζόγος». Θα υπάρχει έλεγχος. Ολοκληρώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέγοντας ότι η χώρα οφείλει να κοιτάξει μπροστά. Η υπογεννητικότητα, η γήρανση του πληθυσμού αποτελούν «βόμβα» στα θεμέλια μας. Δεν μπορεί να ξανακρύψουμε αυτά τα προβλήματα. Το παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, είναι ένα νομοσχέδιο σταθερότητας και προοπτικής. Όσοι κόπτονται πραγματικά για τους νέους και όσοι θέλουν να μιλούν εξ ονόματος των νέων θα πρέπει να κάνουν το χρέος τους, να κάνουν και κάτι για τους νέους, όχι στα λόγια, αλλά στις πράξεις. Και εμείς υπερψηφίζοντας αυτό το νομοσχέδιο κοιτάζουμε στα μάτια κυρίως τους νέους. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Μαρκόπουλε. Καλείται στο Βήμα ο κ. Εμμανουήλ Θραψανιώτης από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και να ετοιμάζεται ο κ. Μπάρκας από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Σας ενημερώσω, επίσης, ότι είμαστε εν αναμονή της Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής, της κ. Γεννηματά, η οποία ενημέρωσε ότι θα έρθει στις 12.00΄. Κύριε Θραψανιώτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου πριν αναφερθώ στο νομοσχέδιο να πω ότι η είδηση του θανάτου του Μίκη Θεοδωράκη δεν μπορεί παρά να μας γεμίζει θλίψη για τη φυσική του απώλεια. Η παρουσία του, όμως, θα παραμείνει εσαεί ζωντανή, ιδιαίτερα για όσους γαλουχήθηκαν και εμπνεύστηκαν από τη μουσική του και τους αγώνες του σε δύσκολες εποχές. Κατόρθωσε να κάνει γνωστή την ελληνική ποίηση με τρόπο που να γίνει κτήμα στο ευρύ ελληνικό κοινό μέσα από τη μουσική του, μια σπουδαία παρακαταθήκη. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητούμε σήμερα το σχέδιο νόμου για την επικουρική ασφάλιση, με ψευδεπίγραφο τίτλο: «Ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη Νέα Γενιά: Εισαγωγή κεφαλαιοποιητικού συστήματος προκαθορισμένων εισφορών στην επικουρική ασφάλιση, ίδρυση οργάνωση και λειτουργία Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης», με έναν βαρύγδουπο και παραπλανητικό τίτλο και με ενδιαφέρον δήθεν για τη νέα γενιά, υπενθυμίζοντάς μας με ξεκάθαρο τρόπο πως ένα από τα πράγματα που ενδιαφέρει μια αυταρχική κυβέρνηση όπως η δική σας είναι να ευπρεπίζει ή να διαστρεβλώνει το νόημα των πεπραγμένων της, προκειμένου να χειραγωγεί πιο εύκολα τους πολίτες της. Η εισηγήτρια μας, η κ. Ξενογιαννακοπούλου, αποδόμησε πλήρως και τεκμηριωμένα το αφήγημά σας. Ανέδειξε και την ανακολουθία σας και την αφερεγγυότητα σας γιατί πριν από ενάμιση ακριβώς χρόνο, το Φεβρουάριο του 2020, ψηφίζατε μαζί το ν.4670/2020 με τα συστημικά μέσα, εκείνα τα «Πετσωμένα» και λεγόμενα, να αποθεώνουν τον νόμο του κ. Βρούτση. «Η Ελλάδα διαθέτει πλέον ένα Ασφαλιστικό Δίκαιο, ανταποδοτικό, ευέλικτο, απλό και πάνω απ' όλα εναρμονισμένο με τις αποφάσεις της δικαιοσύνης», τόνιζε ο τέως Υπουργός. Σήμερα το ακυρώνετε. Αλήθεια, γιατί; Τι άλλαξε; Τι θα πείτε στον κόσμο; Ποιο είναι το πιο δίκαιο, αυτό που ψηφίσατε όλοι μαζί - και οι εκατόν πενήντα οκτώ, μην το ξεχνάτε - ή αυτά που προτείνει ο κ. Χατζηδάκης και θα ψηφίσετε; Εδώ παπάς, εκεί παπάς, πού είναι άραγε αλήθεια; Μήπως γιατί «είναι πολλά τα λεφτά, Άρη», όπως έλεγε ο μακαρίτης Παντελής Ζερβός στην ταινία «Λόλα»; Είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον να βρεθεί κάποιος από εσάς να αναρωτηθεί σεβόμενος τον εαυτό του ποιο είναι το πιο δίκαιο. Αυτό που ψηφίσατε πέρυσι ή αυτό που θα ψηφίσετε σήμερα; Και τα δύο μαζί δεν γίνεται. Το μόνο που καταφέρνουν να αποδείξετε ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός! Υπόσχεστε υψηλότερες επικουρικές συντάξεις για τους νέους ασφαλισμένους, ενισχύοντας τάχα τη βιωσιμότητα και την ευστάθεια του ασφαλιστικού συστήματος. Αλήθεια, με ποιες προϋποθέσεις; Με τους μισθούς και τα ελαστικά ωράρια; Με την άρνησή σας να ενσωματώσετε και να κατοχυρώσετε συνταγματικά την ίση αμοιβή για ίση εργασία; Πρόκειται, όμως, ξεκάθαρα για μια απόπειρα αντιστάθμισης που όχι μόνο υπονομεύει το δημόσιο κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα και τον αναδιανεμητικό του χαρακτήρα, αλλά περιορίζει την κοινωνική αλληλεγγύη και καταργεί την αρχή της αλληλεγγύης των γενεών. Αλήθεια, γνωρίζετε, κύριοι της Κυβέρνησης, τι σημαίνει η λέξη αλληλεγγύη; «Βάστα με να σε βαστώ, ν' ανεβούμε το βουνό», λέει ο θυμόσοφος λαός, σε αντίθεση με αυτά που δηλώνει ο κ. Μητσοτάκης πως δεν μπορεί να είμαστε όλοι ίσοι. Ο κάθε ένας και πάνω του δηλαδή. Ο σύμβουλός του, ο κ. Πατέλης, ο ίδιος που έλεγε ότι οι επιστήμονες με διδακτορικό δεν έχουν όρεξη για δουλειά, άρα είναι τεμπέληδες, δηλώνει: «Σταματάμε να παίρνουμε τα λεφτά των νέων και να τα δίνουν στους ηλικιωμένους. Το σχέδιο αυτό θα πρέπει να υπηρετεί…» - προσέξτε - «…όχι τα συμφέροντα των πολιτών, αλλά τους μεταρρυθμιστικούς στόχους της Κυβέρνησης και του Ταμείου Ανάκαμψης». Λίγο πιο εκεί ακόμα μπορεί να επικαλεστεί και τον Καιάδα για τους ηλικιωμένους. Ισχυρίζεται ότι το σύστημα αυτό εφαρμόζεται σε πάρα πολλές χώρες. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές, περίπου τριάντα, εφάρμοσαν το κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Δεν λέτε, όμως, ότι οι περισσότερες, κοντά είκοσι, με τελευταία τη Ρωσία το ακύρωσαν λόγω υψηλού κόστους μετάβασης και διαχείρισης και επανήλθαν στο δημόσιο αναδιανεμητικό σύστημα, ενώ στη Σουηδία, την οποία επικαλείστε, η συμμετοχή του εργαζόμενου είναι 2,5% των απολαβών του έναντι 6,5% που προτείνετε. Στη χώρα μας δημιουργείται κενό στην υποστήριξη των παλιών συνταξιούχων κι έτσι το κόστος μετάβασης ενδέχεται να αγγίξει και τα 70 δισεκατομμύρια, σύμφωνα με την Εθνική Αναλογιστική Αρχή, με ζοφερές δημοσιονομικές επιπτώσεις ως προς το δημόσιο χρέος. Αλήθεια, κύριοι Βουλευτές της Κυβέρνησης, τι θα γίνει αν η γενικότερη οικονομική συγκυρία δεν είναι ευνοϊκή και κάτι πάει στραβά, όπως παραδείγματος χάριν τα χρόνια της κρίσης; Τι συνεπάγεται αυτό για την απόδοση των κεφαλαίων και τις συντάξεις των ασφαλισμένων; Ισχυρίζεται ο κύριος Υπουργός ότι οι συνταξιούχοι δεν θα χάσουν τα χρήματά τους, αλλά θα πάρουν πίσω τις εισφορές. Αυτό σημαίνει μειωμένη επικουρική σύνταξη. Το επισήμαναν, εξάλλου, και άλλοι συνάδελφοι. Τελικά, ο κίνδυνος των κεφαλαιαγορών μεταφέρεται στους εργαζόμενους, στους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους - ατομική ευθύνη και εδώ - , καθώς το ποσό της επιστροφής θα εξαρτάται από το προσδοκώμενο όριο ζωής και μια σειρά από άλλους δημοκρατικούς παράγοντες και θα είναι σημαντικά μικρότερο από την επικουρική σύνταξη διανεμητικού συστήματος. Οι εισφορές, τελικά, επενδύονται - αφού η λέξη «τζόγος» τόσο σας ενοχλεί - στις αγορές, διαβαθμισμένα με τον επενδυτικό κίνδυνο που επιφυλάσσουν οι μεταβολές και διακυμάνσεις των αγορών σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην πραγματικότητα, είναι ένα ακόμα ριφιφί που οργανώνει η παράταξή σας στους πόρους του ασφαλιστικού συστήματος, με την άτοκη κατάθεση στην Τράπεζα της Ελλάδος, τη ληστεία του Χρηματιστηρίου, τα δομημένα ομόλογα, τη λεηλασία του PSI και τη συνεχή κακοδιαχείριση. Να θυμηθούμε ακόμα και την χρεοκοπία της «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ» όπου έχασαν τα χρήματά τους χιλιάδες ασφαλισμένοι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτοί που θα βγουν κερδισμένοι δεν είναι άλλοι από εκείνους που θα διαχειριστούν το ΤΕΚΑ. Αυτός είναι και ο λόγος που φροντίσατε να απαλλάξετε με νόμο από κάθε ευθύνη. Στα ερείπια του ασφαλιστικού συστήματος που παραδώσατε το 2015 με 1,18 δισεκατομμύριο ευρώ έλλειμμα, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους ασφαλισμένους και στους συνταξιούχους παραδώσαμε μέσα σε τρία χρόνια έναν ενιαίο οργανισμό συντάξεων πλεονασματικό. Προφανώς και δεν αποτελεί η επικουρική ασφάλιση το μοναδικό φαινόμενο στην άσκηση της πολιτικής σας που υποσκάπτει το μέλλον της πλειοψηφίας των πολιτών. Προηγήθηκαν το εργασιακό νομοσχέδιο με την κατάργηση του οκτάωρου, τις ελαστικές μορφές εργασίας, τις απλήρωτες υπερωρίες, ενέργειες που αυξάνουν την ανεργία, ενώ ταυτόχρονα θέτουν σε κίνδυνο το δημογραφικό. Με τέτοιες εργασιακές συνθήκες, με ογδόντα τρεις χιλιάδες παιδιά εκτός βρεφονηπιακών σταθμών, το ενδιαφέρον σας για το δημογραφικό είναι καθαρά υποκριτικό. Όπως υποκριτική είναι και η νομοθετική ρύθμιση για την αναβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης με τη θέσπιση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Σκοπός - λέει - είναι να μην μπαίνουν στα πανεπιστήμια με λευκή κόλλα και χαμηλούς βαθμούς. Πετύχατε το ακατόρθωτο, το αδιανόητο, να αποκλείονται από τα πανεπιστήμια οι υποψήφιοι με βαθμολογία 19 και 20 και να εγγράφονται στα κολλέγια με λευκή κόλλα. Τέτοια αριστεία! «Δεν θα βάλω την υπογραφή μου» διατυμπάνιζε ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Συρίγος «για να κλείσω τη Σχολή Φυσικής Αγωγής στην Κομοτηνή», σε επίκαιρη ερώτηση αν θα λειτουργήσει η Σχολή Φυσικής Αγωγής στον Άγιο Νικόλαο. Την έβαλε, όμως, φαρδιά πλατιά για να κλείσει η Σχολή Αρχιτεκτονικής στην Ξάνθη με σχεδόν μηδέν εισακτέους. Στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου και τις σχολές έμειναν ελάχιστοι φοιτητές. Στη Σχολή Ευελπίδων δεν συμπληρώθηκε ο αριθμός των εισακτέων. Δεν πιστεύω να θέλετε να κλείσετε τις μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων ελλείψει αξιωματικών. «Φταίνε οι πρυτάνεις» λέτε. Πάντα κάποιος άλλος φταίει. Ο κ. Χρυσοχοΐδης φταίει για το 1,3 εκατομμύριο καμένα στρέμματα. Ο κ. Κικίλιας και ο κ. Κοντοζαμάνης για τα δεκατρείς χιλιάδες φέρετρα του κορωνοϊού και την αποτυχία του εμβολιασμού, αφού τόσο πολύ σας αρέσει να συγκρίνετε στρέμματα με φέρετρα και αριθμούς. Πίσω, όμως, από τα μαύρα σύννεφα ξεπροβάλλει το πρόσωπο του κυρίου υπεύθυνου, εκείνου που αποφασίζει τους Υπουργούς και τους κατευθύνει με βάση τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες του, που απέδειξε τη μαεστρία του και στον πρόσφατο ανασχηματισμό. Καταψηφίζουμε, λοιπόν, και ζητούμε να αποσυρθεί το παρόν σχέδιο νόμου που αποδομεί όσο ποτέ άλλοτε την κοινωνική ασφάλιση, καταλύει την αλληλεγγύη των γενεών και καταδικάζει σε επισφάλεια τους συνταξιούχους, τους ασφαλισμένους και υποθηκεύει το μέλλον της νέας γενιάς και της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Σας παρακαλώ πολύ να προσέξετε τους χρόνους γιατί θα μιλήσουν και οι πολιτικοί Αρχηγοί. Καλείται στο Βήμα ο κ. Κωνσταντίνος Μπάρκας από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Η Ελλάδα ολόκληρη και ο Ελληνισμός όπου γης υποκλίνεται σήμερα, για ύστατη φορά, στον Μίκη Θεοδωράκη. Ο παγκόσμιος συνθέτης αποχαιρετά σήμερα τη χώρα που τίμησε με το έργο του και τους αγώνες του. Ο Ελύτης και ο Ρίτσος, ο Χατζιδάκις και ο Γκάτσος, ο Νερούδα και η Εντίθ Πιάφ τον περιμένουν μαζί με τον Γρηγόρη Λαμπράκη και τον Σωτήρη Πέτρουλα. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μετά το τεράστιο πολιτικό φιάσκο του ανασχηματισμού, για το οποίο ευθύνεται αποκλειστικά ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ο κ. Μητσοτάκης, η Κυβέρνηση βρίσκεται σε ακόμα χειρότερη θέση. Αυτή η παταγώδης αποτυχία αφορά ολόκληρη την κοινωνία, όλη την Ελλάδα και, δυστυχώς, την φέρνει σε πιο δυσάρεστη θέση. Σήμερα, λοιπόν, με το παρόν νομοσχέδιο, κρίνεται, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η αξιοπιστία της Κυβέρνησης, κρίνεται, κύριοι Υπουργοί, η αξιοπιστία η δική σας, διότι άλλα λέγατε και άλλα κάνετε. Το νομοσχέδιο το οποίο φέρνει σήμερα το Υπουργείο Εργασίας με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση για τη Νέα Γενιά: Εισαγωγή κεφαλαιοποιητικού συστήματος προκαθορισμένων εισφορών στην επικουρική ασφάλιση, ίδρυση, οργάνωση και λειτουργία Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης και συναφείς διατάξεις» είναι μία ακόμα επίθεση της Κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη στην κοινωνική πλειοψηφία, είναι μία ακόμα επίθεση της Κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη στις νέες γενιές. Και αυτό γιατί λίγο πριν κλείσει η Βουλή, στα τέλη Ιουλίου, κατέθεσε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο που παραδίδει την επικουρική ασφάλιση στα ιδιωτικά συμφέροντα. Πλήττει τους σημερινούς και μελλοντικούς συνταξιούχους και η χρηματοδότηση των επικουρικών συντάξεων καθίσταται αβέβαιη και επισφαλής. Πλήττει τους νέους ασφαλισμένους κάτω των τριάντα πέντε ετών, διότι οι ασφαλιστικές τους εισφορές θα έχουν αντικείμενο χρηματιστηριακού τζόγου και επενδυτικού ρίσκου χωρίς ουσιαστική εγγύηση για το ύψος των μελλοντικών επικουρικών συντάξεων που θα λάβουν. Πλήττει το δημόσιο συμφέρον. Με την επιβολή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος οι εισφορές των νέων ασφαλισμένων δεν θα καλύπτουν πλέον τις σημερινές συντάξεις προκαλώντας ένα τεράστιο κενό στην χρηματοδοτική κάλυψή τους. Ο κ. Τσακλόγλου έχει πει ότι ενδέχεται αυτό να φτάσει στο ύψος των 75 έως 78 δισεκατομμυρίων ευρώ. Όσα ο κ. Χατζηδάκης αναφέρει, αμφισβητούνται. Είναι ο ίδιος Υπουργός - όχι Εργασίας - Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο οποίος διαρρήγνυε τα ιμάτιά του λέγοντας πως δεν θα υπάρξουν αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ. Έφυγε από τη θέση του Υπουργού και σήμερα βρισκόμαστε μπροστά…
Υπήρξα τότε που το είπα; Υπήρξα;
Έφυγε από τη θέση αυτή…
Είστε εκτός τόπου και χρόνου!
…και σήμερα, λίγους μήνες μετά, βρισκόμαστε μπροστά στην αύξηση κατά 50% στα τιμολόγια της ΔΕΗ.
Δύο χρόνια πριν το είχα πει.
Η αμφισβήτηση όσων λέει ο κύριος Υπουργός αλλά και ο νυν Υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης είναι ακόμα μεγαλύτερη. Πριν από ένα ενάμιση χρόνο η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έφερε τον ν.4670 όπου ακολουθούνταν από μια αναλογιστική μελέτη που αποδείκνυε τη βιωσιμότητα του ΕΦΚΑ. Ο τότε αρμόδιος Υπουργός Εργασίας, ο κ. Βρούτσης, ο οποίος δεν βρίσκεται καν στην Ολομέλεια της Βουλής για να μιλήσει, δήλωσε τότε ότι έλυσε το θέμα του ασφαλιστικού διά παντός, εξασφαλίζοντας βιωσιμότητα - όπως έλεγε στα Πρακτικά - και επάρκεια παροχών. Τόνισε, μάλιστα, ότι έλαβε σχετική έκθεση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου επιβεβαίωσε τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος έως το 2070. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, εσείς τώρα, κύριοι Υπουργοί, οφείλετε να απαντήσετε: Ή τότε έλεγε ψέματα ο κ. Βρούτσης ή τώρα λέτε ψέματα εσείς, για ακόμα μια φορά, κύριε Χατζηδάκη. Είναι ορθές οι μελέτες που έφερε στη Βουλή τον Φεβρουάριο του 2020 ο κ. Βρούτσης ή οι μελέτες τις οποίες φέρνετε τώρα εσείς στη Βουλή; Το σοβαρότερο, όμως, θέμα το οποίο τίθεται, είναι το ότι η βιωσιμότητα και η επάρκεια του ασφαλιστικού συστήματος που τότε ανέφερε ο κ. Βρούτσης, συνοδευόταν από μία μελέτη η οποία είχε τον τίτλο «Μελέτη επάρκειας συντάξεων», την οποία ποιος είχε συντάξει; Ο κ. Τσακλόγλου με την ιδιότητα τότε του καθηγητή. Τώρα ο κ. Τσακλόγλου, λίγους μήνες μετά, λέει τα ακριβώς αντίθετα. Η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δυστυχώς τζογάρει με τις εισφορές των νέων ασφαλισμένων. Το επιχείρημα της Νέας Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης που λέει ότι αυτή είναι μια διεθνής και ευρωπαϊκή εμπειρία, ότι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιχείρησαν να κεφαλαιοποιήσουν και να ιδιωτικοποιήσουν τη δημόσια υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση είναι εν μέρει σωστό, διότι ναι μεν τριάντα χώρες προσπάθησαν να το κάνουν αυτό, αλλά οι δεκαοκτώ από αυτές τις χώρες έχουν επιστρέψει στο προηγούμενο σύστημα, του αναδιανεμητικού. Γι' αυτό, λοιπόν, όλα τα επιχειρήματα τα οποία η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί, είναι σαθρά. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με το σχέδιο νόμου που προωθεί η Κυβέρνηση, τους κινδύνους από τη διαχείριση των εισφορών των ασφαλισμένων και των αποθεματικών, καθώς και της ενδεχόμενης απώλειας πόρων, είμαστε μπροστά στην επισφάλεια των συνταξιούχων, των ασφαλισμένων και των φορολογουμένων. Ως ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία είμαστε αντίθετοι. Ζητάμε να αποσυρθεί και καταψηφίζουμε το εν λόγω σχέδιο νόμου, το οποίο υπονομεύει το δημόσιο διανεμητικό, κοινωνικό σύστημα ασφάλισης, καταλύει την αλληλεγγύη των γενεών και καταδικάζει σε επισφάλεια τους συνταξιούχους και τους ασφαλισμένους. Αυτά τα δέντρα δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό. Αυτές οι πέτρες δεν βολεύονται κάτω από τα ξένα βήματα. Αυτά τα πρόσωπα δεν βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο. Αυτές οι καρδιές δεν βολεύονται παρά μόνο στο δίκαιο. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Μπάρκα, και για την τήρηση του χρόνου. Καλείται στο Βήμα ο κ. Ευστάθιος Κωνσταντινίδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκφράζοντας τη θλίψη μου για την εκδημία του μεγάλου συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, επιτρέψτε μου να προσθέσω στη σκιαγράφηση της προσωπικότητας τον συναινετικό πολιτικό που σε κρίσιμες περιόδους ξεπέρασε τις διαχωριστικές γραμμές, αλλά και τον άκαμπτο δημοκράτη, τον φλογερό πατριώτη και διαπρύσιο υπερασπιστή της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Αιωνία του η μνήμη! Εισερχόμενος τώρα στη συζητούμενη νομοθετική πρωτοβουλία αναρωτιέμαι: Μπορεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα ασφαλιστικό συνταξιοδοτικό νομοσχέδιο να αφορά άμεσα τους νέους ανθρώπους; Και αναρωτιέμαι, γιατί σε τούτη τη χώρα είχαμε συνηθίσει αυτού του είδους οι νομοθετικές αλλαγές να ενδιαφέρουν σχεδόν αποκλειστικά τους συνταξιούχους άντε και εκείνους που είχαν ώριμα ή πλησίαζαν να κατοχυρώσουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Και ποια ήταν συνήθως τα επίμαχα; Αύξηση στα κριτήρια συνταξιοδότησης, αύξηση στις ασφαλιστικές εισφορές και μείωση στις συντάξεις αφού κάθε τόσο το σύστημα πιεζόταν από τη διαρκώς επιδεινούμενη σχέση ανάμεσα σε εργαζόμενους που γέμιζαν το γενικό κουμπαρά και σε συνταξιούχους που τον άδειαζαν, οι οποίοι, φυσικά, τον είχαν γεμίσει προηγουμένως με τις δικές τους ασφαλιστικές εισφορές. Όμως, η αναλογία ανάμεσα σε εργαζόμενους και συνταξιούχους συνέχεια χειροτέρευε ως αποτέλεσμα του έντονου δημογραφικού προβλήματος της πατρίδας μας με αποτέλεσμα οι εισφορές να μην επαρκούν για τις συντάξεις. Εξάλλου, η αδήλωτη εργασία και η εισφοροδιαφυγή επέτειναν το πρόβλημα. Οπότε η συνταγή ήταν γνωστή: η προαναφερθείσα μείωση συντάξεων, αύξηση εισφορών και ορίων ηλικίας για τη συνταξιοδότηση. Γνωστή η συνταγή, γνωστές και οι εικόνες που τη συνόδευαν: απόμαχοι της εργασίας να αγωνιούν και να διαμαρτύρονται για τις απώλειες που θα υποστούν. Όμως, η σημερινή Κυβέρνηση αλλάζει αυτή την εικόνα. Σέβεται και εγγυάται τον μόχθο των σημερινών συνταξιούχων, συνομιλεί, όμως, πλέον απευθείας και με τους νέους ανθρώπους, αυτούς που σήμερα μπαίνουν στην αγορά εργασίας ή διανύουν τα πρώτα στάδια, τα πρώτα χρόνια του εργασιακού τους βίου και οι οποίοι δεν γίνεται να είναι συνέχεια, διαρκώς τα υποζύγια μιας αδιέξοδης λογικής που θέλει τους λίγους, που γίνονται διαρκώς λιγότεροι, να πληρώνουν τους πολλούς που γίνονται διαρκώς περισσότεροι. Μιλάει, λοιπόν, η Κυβέρνηση με τους νέους και υπογράφει μια έντιμη συμφωνία, η οποία λέει: Χωρίς να πληρώνεις παραπάνω, θα γεμίζεις τον δικό σου κουμπαρά με τις δικές σου ασφαλιστικές εισφορές και αυτόν τον κουμπαρά δεν θα μπορεί να τον σπάει το κράτος κάθε φορά που θα δυσκολεύεται να πληρώσει τις συντάξεις. Όχι, θα είναι δικός σου και θα ξέρεις πόσα χρήματα έχει μέσα και θα μπορείς να τον ανοίξεις όταν εσύ το αποφασίσεις. Όμως, τα χρήματα που συγκεντρώνεις δεν θα κάθονται. Θα αυγατίζουν και για εσένα και για την ελληνική οικονομία, γιατί θα επενδύονται και από τη μια θα σου αποφέρουν αποδόσεις και από την άλλη θα τροφοδοτούν την ανάπτυξη στη χώρα και θα δημιουργούν καινούργιες θέσεις εργασίας. «Και άμα χάσω;», ίσως σκεφτεί κάποιος εργαζόμενος παρασυρμένος από τα ωμά, κυνικά ψέματα της Αντιπολίτευσης. Δεν γίνεται να χάσεις. Το κράτος σού εγγυάται αυτά που έβαλες στον κουμπαρά συν τον πληθωρισμό με ρητή νομοθετική πρόβλεψη. Συνεπώς, δεν μπορείς να χάσεις, όμως μπορείς να κερδίσεις. Θα έπαιρνες για επικουρική σύνταξη 150 ευρώ, σύμφωνα με τις εισφορές που πλήρωσες; Μπορείς να πάρεις 220. Θα έπαιρνες 300; Μπορείς να πάρεις 450 ευρώ. Υπάρχει, αλήθεια, πιο ξεκάθαρη, πιο έντιμη και πιο επωφελής συμφωνία για τον νέο εργαζόμενο, χωρίς παράλληλα - και να το ξαναπούμε αυτό - να θίγεται σε τίποτε ο σημερινός συνταξιούχος; «Μα, θα δημιουργηθεί άνοιγμα από τη μη ανατροφοδότηση του υφιστάμενου αποθεματικού», ωρύεται η Αντιπολίτευση, η οποία μιλάει για περίπου 120 εκατομμύρια ετησίως, την ώρα που το κράτος πληρώνει περίπου 15 δισεκατομμύρια τον χρόνο για το συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας. Είναι οι ίδιοι αυτοί που δήθεν κόπτονται για τη νεολαία και για το μέλλον της, αλλά όταν είναι να δοθούν 120 εκατομμύρια για να χτιστεί ένα βιώσιμο και αποδοτικό συνταξιοδοτικό εργαλείο γι' αυτήν, ανακαλύπτουν αξεπέραστα εμπόδια. Είναι οι γνωστοί δήθεν προοδευτικοί, που όμως θέλουν μόνο τη στασιμότητα. Είναι οι γνωστοί ντόπιοι κοινωνιστές που αρνούνται μοντέλα όπως το συζητούμενο, από χρόνια δοκιμασμένο στα προηγμένα κράτη, τα οποία τροφοδοτούν με πόρους τα πιο ισχυρά κοινωνικά συστήματα στον κόσμο, όπως συμβαίνει, παραδείγματος χάριν, στις σκανδιναβικές χώρες. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, Μείζονος και Ελάσσονος, για μια ακόμη φορά υπερασπίζεστε το παλιό. Από την άλλη, η Κυβέρνηση κομίζει το καινούργιο. Δεν αιφνιδιάζει. Πράττει αυτό που υποσχέθηκε προεκλογικά. Ξέρετε τι άλλο κάνει; Επωμίζεται ευθύνες που δεν της ανήκουν. Είχαμε μάθει από τις κυβερνήσεις να μεταχρονολογούν τις υποχρεώσεις τους και όμως η σημερινή τις προχρονολογεί. Δέχεται ένα κόστος των επόμενων ετών για να το αντιμετωπίσει σήμερα, έγκαιρα και αποτελεσματικά, επ' ωφελεία της νέας γενιάς, η οποία έχει χορτάσει από μεγάλα λόγια και από μικρές πράξεις, όπως είναι η άρνησή σας στη μεταρρύθμιση της επικουρικής ασφάλισης, μια μεταρρύθμιση που υπόσχεται ένα καλύτερο μέλλον σε χιλιάδες νέους ανθρώπους, γι' αυτό την υποστηρίζουμε και γι' αυτό την υπερψηφίζουμε. Παράλληλα, όμως, με την ασφαλιστική μεταρρύθμιση εξελίσσεται και μια άλλη επανάσταση και αφορά στην εκκαθάριση των χιλιάδων συντάξεων που εκκρεμούν στη διοίκηση, στα ταμεία μας, μια επανάσταση, κύριε Υπουργέ, που αποδίδει καρπούς, αφού τα συγκριτικά στοιχεία είναι κάθε μήνα και καλύτερα, γεγονός που σε συνδυασμό με την καινοτόμο ρύθμιση για την προκαταβολή της σύνταξης κάνει καλύτερη τη ζωή χιλιάδων συμπολιτών μας και ενισχύει την αξιοπιστία του κράτους απέναντι στους Έλληνες πολίτες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε Κωνσταντινίδη. Ήσασταν ακριβής στον χρόνο σας. Καλείται στο Βήμα η κ. Καλλιόπη Βέττα από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Πριν ξεκινήσω την ομιλία μου, θα ήθελα να αποχαιρετήσω με δυο λόγια τον σπουδαίο Μίκη Θεοδωράκη. Ο Μίκης μας, ο οικουμενικός Μίκης ήταν, είναι και θα είναι ένα πρότυπο, μια τεράστια καλλιτεχνική προσωπικότητα, μια φυσιογνωμία που αγκάλιαζε όλους τους ανθρώπους και δεχόταν την αγάπη, τον θαυμασμό και την εκτίμηση απ' όλα τα πέρατα της γης. Η Ελλάδα σήμερα θρηνεί την απώλειά του, αλλά η ακτινοβολία του και το έργο που συμπυκνώνει την ιστορία της θα συντροφεύουν πάντα τη γενιά μας, όπως και τις επόμενες γενιές. Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένη και συγχωρήστε μου τον προσωπικό τόνο. Συνεργαζόμουν μαζί του πολλά χρόνια. Σχεδόν από τα πρώτα μου καλλιτεχνικά βήματα γνώρισα, διδάχτηκα και αγάπησα τον άνθρωπο, τον αγωνιστή και τον καλλιτέχνη Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος με τίμησε απλόχερα με την εμπιστοσύνη του να ερμηνεύσω το έργο του και δισκογραφικά, αλλά και σε συναυλίες στο εξωτερικό και στην Ελλάδα. Τον ευχαριστούμε. Δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης γίνεται σε μια περίοδο συνεχόμενων αποτυχιών για την Κυβέρνηση, η οποία παράλληλα προσπαθεί να βρει διεξόδους για την υλοποίηση της στυγνής νεοφιλελεύθερης πολιτικής της. Η αμνηστία και η ανοχή της ελληνικής κοινωνίας τελειώνει. Η στήριξη των φιλικών μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν αρκεί. Οι παλινωδίες είναι καθεστώς, ενώ η διαχείριση των έκτακτων καταστάσεων είναι κάκιστη, όπως διαπιστώνουν πολλές φορές με τον πιο τραγικό τρόπο οι κάτοικοι της χώρας. Ο ανασχηματισμός με το ιστορικών διαστάσεων φιάσκο του κ. Μητσοτάκη ήταν ένα ακόμη απονενοημένο διάβημα για να αλλάξει το πολιτικό κλίμα. Ωστόσο, με την πλήρη ενσωμάτωση της Ακροδεξιάς και τις ελάχιστες αναγκαστικές μετακινήσεις Υπουργών επιβεβαιώθηκαν οι περιορισμένες δυνατότητες κινήσεων που έχει η Κυβέρνηση για την επόμενη μέρα. Οι αποτυχίες του επιτελικού κράτους, αλλά και οι νεοφιλελεύθερες εμμονές είναι εμφανείς το τελευταίο διάστημα σ' όλη την πολιτική καθημερινότητα. Αρχικά η μεγάλη καταστροφή στο μέτωπο των πυρκαγιών αποτέλεσε τη θρυαλλίδα για την πλειοψηφία των συμπολιτών μας που διαπίστωσαν ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Ανικανότητα, καθυστερήσεις, ελλιπέστατα μέσα προστασίας και αναπάντητα ερωτηματικά για την ιεράρχηση και την επιλογή των περιοχών κατάσβεσης. Το αποτέλεσμα είναι ένα: Η Ελλάδα φέτος απώλεσε μεγάλο μέρος των δασικών εκτάσεων και του περιβαλλοντικού της πλούτου με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης. Την ίδια ώρα η χώρα είναι παραδομένη στην ανικανότητα του επιτελικού κράτους να προωθήσει το εμβολιαστικό πρόγραμμα και να υλοποιήσει την αναγκαία ανοσία, καθώς βρισκόμαστε πολύ χαμηλά διεθνώς στον δείκτη πλήρως εμβολιασμένων πολιτών. Φαίνεται ότι ο αυτοθαυμασμός και τα συγχαρητήρια που δίνει η Κυβέρνηση στον εαυτό της δεν λειτουργούν. Αντί να υιοθετήσει πειστικά επιχειρήματα προς τους πολίτες και να εξηγήσει με επιστημονικά και πρακτικά παραδείγματα την αποτελεσματικότητα των εμβολίων, η Κυβέρνηση ολιγώρησε, καθυστέρησε, δίχασε και εν τέλει απέτυχε. Τέλος, την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε τις ανακοινώσεις των αποτελεσμάτων εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Η ελληνική κοινωνία συνειδητοποίησε με τον πιο επίπονο τρόπο ότι η Κυβέρνηση πριμοδότησε ανερυθρίαστα και στοχευμένα τις ιδιωτικές δομές. Σε μια περίοδο όπου τα σχολεία είναι κλειστά, τα ειδικά μαθήματα δεν διδάσκονταν και η τηλεκπαίδευση παρουσίασε μεγάλα προβλήματα, η Κυβέρνηση με την ελάχιστη βάση εισαγωγής επέλεξε να φράξει τον δρόμο της κοινωνικής ανόδου ειδικά για τα παιδιά των χαμηλότερων οικονομικών τάξεων. Ειδικότερα στην περιοχή μου, τη δυτική Μακεδονία, οι θέσεις των εισακτέων μειώθηκαν περίπου στο 50%, ενώ οι υποσχέσεις για ειδική μεταχείριση λόγω και της βίαιης απολιγνιτοποίησης παρέμειναν στο κενό. Μια ακόμη χαρακτηριστική περίπτωση αδιαφορίας και απάθειας για την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης. Με το σημερινό νομοσχέδιο βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το ίδιο πλαίσιο: Εξυπηρετήσεις ιδιωτικών συμφερόντων, διακινδύνευση αποθεματικών, αφαίμαξη ταμείων, πλήρης αποστροφή για την αλληλεγγύη, την αναδιανομή και την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος. Το νομοσχέδιο αποτελεί συμπλήρωμα της αλήστου μνήμης πρόσφατης νομοθετικής πρωτοβουλίας του Υπουργείου Εργασίας που καταργούσε το οκτάωρο και έδινε το δικαίωμα στους εργοδότες να αποφασίζουν για τη ζωή και την εργασία των πολιτών. Ειδικότερα, το νομοσχέδιο πλήττει τους σημερινούς και μελλοντικούς συνταξιούχους, καθώς η χρηματοδότηση των επικουρικών είναι επισφαλής. Ομοίως, πλήττει τους νέους ασφαλισμένους κάτω των τριάντα πέντε ετών, μιας και οι εισφορές τους θα γίνουν αντικείμενο χρηματιστηριακού τζόγου, ενώ τέλος πλήττει και το δημόσιο συμφέρον, καθώς θα δημιουργήσει ένα τεράστιο κενό στη χρηματοδοτική κάλυψη των εισφορών που ενδέχεται να φθάσει ή και να ξεπεράσει τα 75 δισεκατομμύρια ευρώ, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο το δημόσιο χρέος. Και όλα αυτά, για να δοθεί ένα μεγάλο πεδίο κερδοφορίας στα ιδιωτικά κερδοσκοπικά funds. Ας δούμε, όμως, πιο συγκεκριμένα μερικά στοιχεία του νομοσχεδίου. Με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα που θα ισχύσει από την 1-1-2022 και τη σύσταση του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης θα υπάρχει η αξιοποίηση των διαθέσιμων χρημάτων από τις εισφορές των εργαζομένων και των εργοδοτών από τους ιδιώτες διαχειριστές κεφαλαίων. Τα οφθαλμοφανή μεμπτά στοιχεία είναι τα εξής: Διακινδύνευση επικουρικών συντάξεων και ιδιαίτερα των αναπηρικών και της χηρείας. Ανασφάλεια για τη βιωσιμότητα και την επάρκεια του ασφαλιστικού συστήματος, ρίσκο με τις εισφορές των νέων ασφαλισμένων καθώς υπάρχει, όπως έχει αποδειχθεί ιστορικά, κίνδυνος κατάρρευσης των εταιρειών που διαχειρίζονται τα κεφάλαια και τις ατομικές μερίδες των εργαζομένων. Επίσης, θα υπάρχει σημαντικό κόστος μετάβασης στο νέο καθεστώς, καθώς ο προϋπολογισμός θα επιβαρύνεται μετά το 2030 με μια ετήσια δαπάνη 1 δισεκατομμυρίου ευρώ το χρόνο, ενώ μετά το 2040 το κόστος θα ανέρχεται στα 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Γκρίζα σημεία για τη λειτουργία του νέου διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης είναι η απουσία εκπροσώπων των εργαζομένων και εργοδοτών, ουσιαστική ασυλία στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, πλήρης ασυδοσία του διευθύνοντος συμβούλου. Τέλος, προκύπτει ευθεία παραβίαση του Συντάγματος, αφού σύμφωνα με τις αποφάσεις του Σ.τ.Ε. 2287/2015 και 1889/2019 η επικουρική ασφάλιση είναι δημόσια και υποχρεωτική, προέρχεται μόνο από το κράτος και δεν πρέπει να έχει σχέση με επιχειρηματική μεσολάβηση και τζογάρισμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, η κοινωνία σταδιακά διαπιστώνει την ανεπάρκεια της Κυβέρνησης, γεγονός που φαίνεται σε όλα τα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων. Με το σημερινό νομοσχέδιο θα ενταθούν ακόμα περισσότερο τα αισθήματα της οργής, της αποδοκιμασίας και της απόρριψης. Η ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης ναρκοθετεί την κοινωνική αλληλεγγύη, τα δημόσια οικονομικά και το μέλλον των εργαζομένων, των ανέργων και των συνταξιούχων. Καλούμε κάθε πολίτη να προστατεύσει τις κατακτήσεις του και το κράτος πρόνοιας και να σταθεί αντιμέτωπος στις μεθοδεύσεις της Κυβέρνησης. Ήρθε η ώρα να δοθεί ένα τέλος στις νεοφιλελεύθερες εμμονές που υποθηκεύουν το μέλλον της νέας γενιάς και της χώρας μας. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Καλείται στο Βήμα η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής, η κυρία Φώφη Γεννηματά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ημέρα πένθους σήμερα και θα ήθελα και από το Βήμα της Βουλής να εκφράσω τη θλίψη μου, την τιμή αλλά και τον σεβασμό στο Μίκη Θεοδωράκη που έφυγε σήμερα από κοντά μας, τον αστείρευτο συνθέτη, τον Μίκη του πολιτισμού και των αγώνων. Ο Μίκης Θεοδωράκης δημιούργησε ένα τεράστιο πολιτιστικό κεφάλαιο για τον τόπο, ενώ οι ιδέες του και οι πολιτικοί του αγώνες που ενέπνευσαν περισσότερες από μια γενιές αποτελούν παρακαταθήκες για τη δημοκρατία, την ελευθερία, την εθνική αξιοπρέπεια. Με το έργο του ενέπνευσε και εξέφρασε όλη τη Ρωμιοσύνη που θρηνεί σήμερα. Πρόβαλλε το όνομα της Ελλάδας μέσα από τη μουσική του και μέσα από το κύρος του ονόματός του σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Συνέβαλλε στην προβολή της ελληνικής ποίησης μελοποιώντας Έλληνες ποιητές που ο λόγος τους έφτασε στα πέρατα του κόσμου. Στις δύσκολες στιγμές για τη δημοκρατία τα τραγούδια του ήταν φάρος ελπίδας, που δεν έσβησε ποτέ για εκατομμύρια Έλληνες. Όλοι μεγαλώσαμε, ερωτευτήκαμε, γίναμε ενεργοί πολίτες, πιαστήκαμε χέρι - χέρι σε συγκεντρώσεις και συναυλίες, τραγουδήσαμε, κλάψαμε από συγκίνηση κάτω από τους ήχους της μουσικής του. Ο ίδιος θα μας λείψει πολύ, το έργο του όμως θα είναι εδώ να μας εμπνέει και κυρίως να μας ενώνει όλους να αγωνιστούμε για την Ελλάδα που ονειρευόμαστε, για την Ελλάδα που μπορεί. Γιατί αυτό θα ήθελε και ο ίδιος ο Μίκης. Ο Μίκης της νιότης μας, των αγώνων μας και της καρδιάς μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αλλάζω κλίμα δυστυχώς και πάω στα ακόμα πιο δυσάρεστα της πολιτικής μας ζωής. Ο κ. Μητσοτάκης με τον ανασχηματισμό ομολόγησε αυτό που δεν παραδεχόταν όλο το προηγούμενο διάστημα: την πλήρη αποτυχία της Κυβέρνησής του στα δύο μεγάλα μέτωπα της πανδημίας και των πυρκαγιών. Έβαλε δε επιπλέον και τη σφραγίδα της σκληρής Δεξιάς. Η παρουσία των κυρίων Βορίδη, Γεωργιάδη και Πλεύρη σε σημαντικές θέσεις Υπουργείων τη σηματοδοτεί. Έπεσε πλέον το δήθεν κεντρώο προσωπείο του. Αντί για μεταρρυθμίσεις, κυβέρνηση Καρατζαφέρη. Σε φιάσκο εξελίχθηκε η δήθεν επανεκκίνηση. Φιάσκο, αλλά και παρασκήνιο που εκθέτει τον ίδιο και κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς. Αντί για επανεκκίνηση, έχουμε όπισθεν ολοταχώς. Απέδειξε ότι είναι όχι μόνο δεξιός, αλλά ένας αδέξιος και αδύναμος Πρωθυπουργός. Στους εμβολιασμούς είμαστε ουραγοί στην Ευρώπη με δική σας ευθύνη, κύριοι της Κυβέρνησης. Αυτό, βεβαίως, είναι το αποτέλεσμα των παλινωδιών, των καθυστερήσεων και της ανυπαρξίας σοβαρής και στοχευμένης ενημερωτικής εκστρατείας και πειθούς από την Κυβέρνηση. Μόνο απειλές και εκφοβισμοί! Τίποτα και σε επίπεδο προετοιμασίας για την κάλυψη των προβλημάτων που θα υπάρξουν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας από τις αναστολές εργασίας. Αναρωτιέμαι τι θα γίνει με το ΕΚΑΒ, τι θα γίνει με τα περιφερειακά νοσοκομεία που ήδη έχουμε συγχωνεύσεις κλινικών. Πώς θα αντιμετωπίσετε την αυξημένη πίεση τώρα που η πανδημία εμφανίζει και πάλι έξαρση; Τρέχουν τώρα Υπουργοί δύο ημερών την τελευταία στιγμή. Απίστευτη ανικανότητα! Ένα πράγμα όμως θέλω να είναι ξεκάθαρο. Μη διανοηθείτε να χρησιμοποιήσετε το πρόβλημα ως πρόσχημα για την παράδοση σε ιδιωτικά συμφέροντα δραστηριοτήτων του Εθνικού Συστήματος Υγείας, γιατί είναι τεχνητό το πρόβλημα, εσείς το έχετε δημιουργήσει, μπορούσατε να έχετε λάβει μέτρα όλο το προηγούμενο διάστημα, μπορούσατε να έχετε κάνει όλες τις αναγκαίες προσλήψεις, για να ενισχύσετε το Εθνικό Σύστημα Υγείας και να έχετε πείσει τους ανθρώπους του για τον εμβολιασμό. Έρχομαι τώρα και στο άνοιγμα των σχολείων. Πάλι θα ανοίξουν με τμήματα των είκοσι πέντε και των τριάντα μαθητών, δηλαδή με συνωστισμό. Απαράδεκτο! Η αδυναμία του Υπουργείου Παιδείας να βρει λύσεις παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις. Τώρα διαβάζω ότι το Υπουργείο προσανατολίζεται, λέει, να μην αναστέλλει τη λειτουργία των τάξεων, παρά μόνο εάν τα κρούσματα φθάνουν το 50%, δηλαδή όταν θα έχουν κολλήσει σχεδόν όλοι και θα έχουν μεταφέρει τον ιό και στις οικογένειές τους! Αυτά είναι πειράματα επικίνδυνα σε βάρος της υγείας των παιδιών και θα πρέπει να τα σταματήσετε αμέσως. Θα πρέπει επιτέλους να πάρετε μέτρα, για να μην επαναληφθούν τα φαινόμενα της προηγούμενης χρονιάς, που οδήγησαν και σε τεράστια μαθησιακά κενά. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο κ. Μητσοτάκης κυβερνά με πολιτικές που υπηρετούν μια κομματική και επιχειρηματική ελίτ. Περιθωριοποιεί τους μικρομεσαίους, αφαιρεί δικαιώματα από τους εργαζόμενους, εγκαταλείπει τους αγρότες, καταφεύγει σε όλο και πιο αυταρχικές παρεμβάσεις στα δημοκρατικά δικαιώματα, όπως αυτό της απεργίας, και βεβαίως συνεχίζει την προσπάθεια ελέγχου των μέσων ενημέρωσης. Φτιάχνει μια Ελλάδα για λίγους. Τί να πρωτοπούμε; Τις σκανδαλώδεις διευθετήσεις στην Τράπεζα Πειραιώς και στα Ελληνικά Πετρέλαια; Τις αυξήσεις φωτιά στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 30%; Και αυτό είναι αποτέλεσμα των μεθοδεύσεων της Κυβέρνησης που οδήγησαν στην άνευ όρων παράδοση της ενέργειας στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Τον εργασιακό νόμο, δώρο στους ασύδοτους εργοδότες, που υπονομεύει τις συλλογικές συμβάσεις; Την υποβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου υπέρ των ιδιωτικών κολλεγίων; Δεν είναι καθόλου τυχαία η επιλογή που έγινε να μείνουν δεκάδες χιλιάδες παιδιά εκτός της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης, χωρίς να έχουν γίνει ουσιαστικές παρεμβάσεις αναβάθμισης του Λυκείου και της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Τα φορολογικά μέτρα υπέρ των κερδών των επιχειρήσεων, αντί να δοθούν για επενδύσεις και δημιουργία θέσεων εργασίας; Την αυθαίρετη κατανομή των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, που αφήνει εκτός τους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες στην υγεία, τις κοινωνικές υποδομές, κατανομή από την οποία απουσιάζει ο στόχος της στήριξη της εγχώριας παραγωγής και των εξαγωγών; Η Νέα Δημοκρατία παραμένει ένα κόμμα βαθιά συντηρητικό, αμετανόητα πελατειακό, καθοδηγούμενο από μια συγκεντρωτική δομή, που ενδιαφέρεται μόνο για τη νομή της εξουσίας και τη στήριξη των εκλεκτών του. Εργαλείο της η «Μάξιμου Α.Ε.». Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε στη Βουλή μια ακόμα κυβερνητική παρέμβαση με άκρως συντηρητικό και ιδεοληπτικό περιεχόμενο, που επιχειρεί την κατάργηση του αναδιανεμητικού συστήματος στην κοινωνική ασφάλιση, ξεκινώντας από τις επικουρικές συντάξεις, να περάσει δηλαδή από ένα σύστημα που στηρίζεται στην αλληλεγγύη των γενεών, στη συλλογική προσπάθεια και στο κοινό καλό, σε ένα σύστημα που κυριαρχεί απόλυτα το ατομικό συμφέρον. Με το κυβερνητικό σχέδιο δημιουργείται ένα σύστημα δύο ταχυτήτων. Διατηρείται το σημερινό σύστημα για τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους άνω των τριάντα πέντε ετών και εισάγεται ένα σύστημα κεφαλαιοποιητικό, ο λεγόμενος «κουμπαράς» για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας και προαιρετικά για τους νέους έως τριάντα πέντε ετών. Προσέξτε όμως. Δεν υπάρχει πειστική απάντηση στο ερώτημα του πώς θα καλυφθούν τα όλο και μεγαλύτερα ελλείμματα του σημερινού ενιαίου επικουρικού ταμείου, μιας και θα μειώνονται χρόνο με τον χρόνο τα έσοδα και οι εισφορές των νέων θα εντάσσονται στον νέο φορέα, σε άλλο κουμπαρά. Οι ίδιες οι αναλογιστικές μελέτες αποδεικνύουν ότι το ετήσιο έλλειμμα θα είναι 1 δισ. ευρώ μετά το 2030, 3 δισ. ευρώ μετά το 2040 και το συνολικό κόστος της μετάβασης γι' αυτό το επικίνδυνο εγχείρημα θα φτάσει τα 75 με 78 δισ. ευρώ. Νομίζει η Κυβέρνηση ότι μιλά σε αφελείς, όταν δήθεν μας διαβεβαιώνει ότι το κράτος θα καλύπτει τέτοια ελλείμματα, δεκαπλάσια από αυτά που έχουμε σήμερα. Στην πράξη μεταφέρει την ευθύνη σε μια μελλοντική κυβέρνηση, η οποία θα οδηγηθεί σε νέα πολύ μεγάλη μείωση των επικουρικών συντάξεων μετά από αυτήν που επέβαλε ο νόμος Κατρούγκαλου. Εκεί οδηγεί το νομοσχέδιο. Αυτή είναι η μεθόδευση που επιφυλάσσει, όταν ολοκληρωθεί το μοντέλο της, στους ένα εκατομμύριο εξακόσιες πενήντα χιλιάδες συνταξιούχους του παλιού συστήματος που δεν θα μπορούν να πάρουν την επικουρική σύνταξη που περιμένουν, μιας και το ΕΤΕΑΕΠ δεν θα έχει καθόλου πια εισφορές. Και μιλώ για ανθρώπους που σήμερα είναι τριάντα πέντε, σαράντα, σαράντα πέντε, πενήντα ετών και πληρώνουν και θα πληρώνουν εισφορές. Ας μην μας πει δε κανείς για κάλυψη από αποθέματα του ταμείου. Αυτά δεν αρκούν παρά μόνο για τα ελλείμματα των πρώτων ετών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κόπτεται δήθεν η Κυβέρνηση για τις νέες γενιές και διατυμπανίζει ότι αυτή η παρέμβαση θα ευνοήσει τους νέους ανθρώπους. Αλλά ακόμα και αυτοί οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί είναι αληθείς; Απαντώ ευθέως όχι. Πρόκειται για μια ακόμα εξαπάτηση αυτή τη φορά της νέας γενιάς, γιατί οι ισχυρισμοί της Κυβέρνησης στηρίζονται στην πρόβλεψη ότι για πολλές δεκαετίες όλα θα πηγαίνουν ιδανικά στην οικονομία, ότι θα καλπάζει ανοδικά όπως και οι επενδύσεις και βεβαίως θα έχουμε, λέει, εισφορές που θα αποδίδουν. Ποιος το εγγυάται αυτό; Ποιος εγγυάται τα αποτελέσματα του Χρηματιστηρίου; Και κρίσεις θα υπάρξουν και οικονομικά προβλήματα. Και μην ξεχνάμε ότι σήμερα που μιλάμε το δημόσιο χρέος στην Ελλάδα έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις και τα ελλείμματα φθάνουν σε απαγορευτικά νούμερα. Κρύβετε τα προβλήματα κάτω από το χαλί, λόγω της προσωρινής άρσης του Ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας και τη στήριξη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η μόνη ασφάλεια που υπάρχει στο νομοσχέδιο για τους νέους είναι μια εγγυημένη επικούρηση, που θα είναι 25% χαμηλότερη από τη σημερινή. Αλλά τότε βέβαια οι Υπουργοί που τα εισηγούνται αυτά δεν θα είναι εδώ για να απολογηθούν. Είναι όμως φανερό ότι σήμερα παίζετε ένα επικοινωνιακό παιχνίδι σε βάρος των νέων ανθρώπων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα μας ρωτήσετε εύλογα, καλά οι παλιοί και οι νυν ασφαλισμένοι χάνουν, οι νέοι άγνωστο αν και τι θα κερδίσουν' τότε ποιος ωφελείται από τις κυβερνητικές ρυθμίσεις; Απαντώ λοιπόν: Πρώτον οι εταιρείες διαχείρισης κεφαλαίων και όσοι προσδοκούν κέρδη από τους νέους πόρους που θα διατίθενται για επενδύσεις στην κεφαλαιαγορά και δεύτερον οι ιδιωτικές ασφαλιστικές, όπου θα αναγκαστούν οι νυν εργαζόμενοι να προσφύγουν για να έχουν μια επικουρική σύνταξη. Μάλιστα είναι πραγματικά προκλητικό ότι για να προστατεύσει η Κυβέρνηση τους εκλεκτούς της από τις ευθύνες τυχόν αρνητικών αποτελεσμάτων από το τζογάρισμα των χρημάτων της νέας γενιάς φροντίζει να νομοθετήσει το ακαταδίωκτό τους. Ελπίζω επίσης να μην ακούσουμε πάλι το ψευδές ότι αυτό το μοντέλο δήθεν εφαρμόζεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Καμμία χώρα δεν έχει μόνο σύστημα ατομικών λογαριασμών και μάλιστα υποχρεωτικό. Ακόμα και στη Σουηδία που επικαλείται η Νέα Δημοκρατία το σύστημα έχει ισχυρά διανεμητικά στοιχεία και αλληλεγγύη των γενεών. Είναι όμως το θέμα που συζητάμε σήμερα το μόνο ή το κύριο πρόβλημα του ασφαλιστικού μας συστήματος; Να δούμε λίγο την πραγματικότητα. Σήμερα πάνω από διακόσιες ογδόντα χιλιάδες συνταξιούχοι περιμένουν για πολλούς μήνες να πάρουν τη σύνταξή τους και δεκάδες χιλιάδες ακόμη το εφάπαξ τους, αυτά που δικαιούνται μετά από δεκαετίες εργασιακού βίου και καταβολής εισφορών. Είναι ένα εφιαλτικό νούμερο, που η ανικανότητα της Κυβέρνησης οδηγεί στη συνεχή αύξησή του. Κατά 35% αυξήθηκαν συνολικά οι εκκρεμότητες επί διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας. Είναι ένα κράτος αναξιόπιστο απέναντι στους πολίτες του. Σήμερα και μετά την ψήφιση Κατρούγκαλου - Βρούτση, οι νέοι συνταξιούχοι παίρνουν μειωμένες συντάξεις. Μάλιστα μειώθηκε ιδιαίτερα το ανταποδοτικό μέρος των κύριων συντάξεων, δημιουργώντας ένα αντικίνητρο ασφάλισης των εργαζομένων. Παρά τις ιδιαίτερα δυσμενείς προβλέψεις η Κυβέρνηση δεν παίρνει κανένα ουσιαστικό μέτρο για την αντιμετώπιση του δημογραφικού, που απειλεί και το μέλλον της κοινωνικής ασφάλισης. Μάλιστα δεν προβλέπονται και ουσιαστικές παρεμβάσεις στον τομέα αυτό ούτε και από τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης. Μετά δε την κατάργηση του ΕΚΑΣ από τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν πάρα πολλοί συνταξιούχοι που λαμβάνουν κύρια σύνταξη φτώχειας ακόμα και 200 ευρώ. Είναι απαράδεκτο φαινόμενο για μια ευρωπαϊκή κοινωνία. Για όλα αυτά ούτε φωνή ούτε ακρόαση, πλήρης αδιαφορία από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το κυβερνητικό σχέδιο είναι επικίνδυνο για τους νυν εργαζόμενους, χωρίς να προσφέρει ουσιαστικά στους νέους ανθρώπους. Και γι' αυτό το καταψηφίζουμε. Όμως εμείς δεν επιλέγουμε ποτέ την ακινησία. Είναι ώρα για άμεσες και τολμηρές αλλαγές, που θα στηρίξουν το δημόσιο κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα. Τι προτείνουμε; Πρώτον και κύριον στήριξη του πρώτου πυλώνα της ασφάλισης για τη μετάβαση σε έναν φορέα ΕΦΚΑ, που λειτουργεί με διαφάνεια, αποτελεσματικότητα και δίνει κίνητρο ασφάλισης μέσα από την ενίσχυση του ανταποδοτικού μέρους της σύνταξης. Η σημερινή κατάσταση του ΕΦΚΑ αποτελεί παράγοντα απαξίωσης της κοινωνικής ασφάλισης, πολύ περισσότερο για τους νέους. Δεύτερον, ανάπτυξη του δεύτερου πυλώνα της ασφάλισης, με σύσταση και ανάπτυξη των επαγγελματικών ταμείων, χωρίς κανέναν ηλικιακό διαχωρισμό. Αυτή ήταν η πραγματική μεταρρύθμιση, που ξεκίνησε το 2010 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν είχε συνέχεια. Η εμπειρία από τα τέσσερα πρώτα επαγγελματικά ταμεία που ιδρύθηκαν και λειτουργούν με συμφωνίες εργοδοτών - εργαζομένων αποτελεί μια θετική παρακαταθήκη για τη συνέχεια. Τα επαγγελματικά ταμεία έχουν τη δυνατότητα να αξιοποιούν με δική τους επιλογή τα αποθεματικά τους, χωρίς κρατικές παρεμβάσεις, και να εξασφαλίζουν τις μεγαλύτερες αποδόσεις για ασφαλισμένους και συνταξιούχους. Τρίτον, θεσμοθέτηση ελάχιστου και εγγυημένου εισοδήματος για τους συνταξιούχους με επαναφορά μιας νέας μορφής ΕΚΑΣ, αυτό που καθιέρωσε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ το 1996 και κατήργησε τελικά το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ. Τέταρτον, γενναία μέτρα για το δημογραφικό τώρα, με οικονομική στήριξη των νέων ζευγαριών που αποκτούν παιδιά, αλλά και ουσιαστική επιδότηση της απόκτησης στέγης ή του ενοικίου τους. Πέμπτον, κίνητρα για την είσοδο των νέων στην αγορά εργασίας. Για κάθε 1.000 ευρώ που πληρώνει μια επιχείρηση για πρόσληψη επιπλέον εργαζομένων με πλήρη απασχόληση να φοροαπαλλάσσεται για 1.500 ευρώ. Αυτές είναι οι προτάσεις μας και βεβαίως μπορούν να υλοποιηθούν μόνο από την προοδευτική δημοκρατική παράταξη, με ένα ισχυρό Κίνημα Αλλαγής που θα κάνει πράξη μετά από εξαντλητικό δημόσιο διάλογο την πραγματική μεταρρύθμιση, τη νέα αλλαγή που χρειάζεται και στο ασφαλιστικό μας σύστημα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Γεννηματά. Και καλείται στο Βήμα η κ. Μαρία Κομνηνάκα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Περίσσεψαν και σ' αυτό το νομοσχέδιο τα δάκρυα και οι ευαισθησίες για τους νέους εργαζόμενους. Από λογής - λογής αθώους και φταίχτες ακούμε για το έγκλημα που γίνεται σε βάρος της νέας γενιάς, για τους μεγάλους χαμένους του ασφαλιστικού συστήματος, για το βαρέλι δίχως πάτο στο οποίο ρίχνουν τις εισφορές τους. Και αν υποθέσουμε ότι έτσι έχουν τα πράγματα, ποιος αλήθεια έκοψε τον πάτο από αυτό το βαρέλι; Γιατί ένοχοι γι' αυτές τις αγωνίες των νέων εργαζομένων δεν είναι οι γονείς τους και οι παππούδες τους που έχτισαν τα ταμεία από τους κόπους των τόσων χρόνων δουλειάς τους, όπως λίγο πολύ ισχυρίζεστε χωρίς ντροπή ως συμπέρασμα στο σκεπτικό σας. Ένοχοι είναι αυτοί που με ανάλογα προσχήματα έβαλαν χέρι στα αποθεματικά των ταμείων για να χρηματοδοτήσουν και τότε την καπιταλιστική ανάπτυξη, ήδη από τη δεκαετία ακόμα του '50, το μεγάλο βέβαια τζογάρισμα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που πέταξε τους κόπους των ασφαλισμένων στη φούσκα του Χρηματιστηρίου, το επόμενο τζογάρισμα των αποθεματικών της επικουρικής ασφάλισης από τη Νέα Δημοκρατία στα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ξανά που έβαλαν για ακόμη μια φορά χέρι με το μεγάλο κούρεμα του PSI και έγραψαν τα χρωστούμενα στην άμμο για να τα δώσουν πάλι στο κεφάλαιο και τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών. Και μιλάτε σήμερα με περίσσιο θράσος για τη βιωσιμότητα των ταμείων! Kαι τελικά τι προτείνετε ως φάρμακο; Μάλλον σε μια λογική ομοιοπαθητικής θεραπείας, ένα καινούργιο τζογάρισμα των αποθεματικών των ταμείων και πάλι χάρισμα στον βωμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Μετατρέπετε τους νέους ασφαλισμένους σε επενδυτές που αντί για δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση, θα αγοράζουν επενδυτικά προϊόντα για να αποκτήσουν - λέτε - εμπιστοσύνη στο ασφαλιστικό σύστημα, αφού οι ίδιοι θα είναι υπεύθυνοι για τον ατομικό κουμπαρά τους, λες και οι ίδιοι θα κάνουν κουμάντο στις αποταμιεύσεις τους. Τα κλειδιά και το περιεχόμενο του κουμπαρά θα βρίσκονται στα χέρια των ασφαλιστικών εταιρειών, των τζογαδόρων του Χρηματιστηρίου και των διαφόρων ειδικών της αγοράς, οι οποίοι μάλιστα θα απολαμβάνουν εν λευκώ ασυλία για τη διαχείρισή τους. Οι νέοι εργαζόμενοι θα αγοράζουν ρίσκο για τα γηρατειά τους, μικρού, μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους και αν οι επενδύσεις τους ακολουθήσουν τον δρόμο τόσων και τόσων διάσημων και μη κανονιών που άφησαν στον άσσο εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο, θα τους επιστρέψετε - λέτε - έστω το ύψος των όποιων εισφορών τους, αλλά και αυτά θα τα βγάλετε από την άλλη τσέπη τους, από εκεί που γεμίζουν τον φορολογικό κουμπαρά τους, αφού αυτό σημαίνει σε απλή μετάφραση η εγγύηση της κάλυψης από τον κρατικό προϋπολογισμό, αν δεν σκοντάψουν και τότε βέβαια σε γνώριμους δημοσιονομικούς κόφτες. Και πώς προκύπτει αλήθεια αυτή η σιγουριά με την οποία όλοι σας μιλάτε για τις μεγαλύτερες συντάξεις, που θα παίρνουν οι εργαζόμενοι σαράντα, μάλιστα, χρόνια μετά; Σε ποια πυθία της οικονομίας προβλέψατε με σιγουριά τις επενδυτικές αυτές αποδόσεις, αγνοώντας όχι μόνο τα ενδεχόμενα των καπιταλιστικών κρίσεων που γκρέμισαν εν μία νυκτί κι άλλες τέτοιες φιλόδοξες προβλέψεις, αλλά και τον ίδιο τον τεράστιο ανταγωνισμό μεταξύ των εταιρειών, που κάνουν αβέβαιες αν όχι φαιδρές τέτοιες εκτιμήσεις; Κι αν για τη συμπλήρωση του εργασιακού έτους απαιτούνται τριακόσια ένσημα, πόσα αλήθεια ημερολογιακά έτη θα χρειαστεί να δουλέψει ο σημερινός εργαζόμενος με τις δίμηνες και τις τρίμηνες συμβάσεις, τη μερική απασχόληση, τα μεγάλα κενά της ανεργίας για να συμπληρώσει αυτά τα σαράντα χρόνια της καλής σύνταξης, με την πλειοψηφία των εργαζομένων να αρχίζουν μάλιστα τη δουλειά γύρω στο τριάντα; Και από πού αλήθεια θα αποταμιεύουν οι νέοι εργαζόμενοι που τους καταδικάζεται σήμερα σε μισθούς 200, 300, στην καλύτερη περίπτωση 400 ευρώ; Πάνω σε αυτούς τους υπολογισμούς οικοδομούνται οι θεωρίες για την ενεργό γήρανση του πληθυσμού, που περιγράφουν ως ανάγκη διάφορες ευρωπαϊκές εκθέσεις. Μήπως την ίδια λογική δεν παρουσιάσατε ως σύγχρονο και προοδευτικό, ως ευκαιρία τάχα για τον εργαζόμενο την επιστροφή στη δεκάωρη δουλειά, τα ωράρια λάστιχα, τις απλήρωτες υπερωρίες, που έχουν και αυτές τον ρόλο στην κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων; Όμως πού βρίσκεται αλήθεια η λογική στο να θεωρείται σύγχρονο και προοδευτικό η παράταση του εργασιακού βίου, η αύξηση του εργάσιμου χρόνου, την εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, της ρομποτικής, την εποχή, δηλαδή, που οι τεράστιες επιστημονικές κατακτήσεις, τα επιτεύγματα δηλαδή της ίδιας της ανθρώπινης εργασίας επιτρέπουν και επιβάλλουν τη μείωση του ωραρίου με αύξηση ταυτόχρονα των αποδοχών; Και θα έπρεπε αλήθεια να συζητάμε ως πρόβλημα τον 21ο αιώνα, με αυτό το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, αν μπορεί μια κοινωνία να προσφέρει αξιοπρεπή διαβίωση σε γενιές ανθρώπων, που έχουν διανύσει πάνω από τρεις πολλές φορές και τέσσερις δεκαετίες εργάσιμου βίου, έστω κι αν αυτοί αποτελούν και το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού, όπως με την όποια επισφάλεια δείχνουν διάφορες εκτιμήσεις; Πολύ περισσότερο που η επίκληση του δημογραφικού, που επιστρατεύετε ως πρόσχημα για την άλωση του κοινωνικού συστήματος ασφάλισης, για να απαλλαγεί δηλαδή το κράτος από τον βραχνά, από την ευθύνη του απέναντι στους σημερινούς εργαζόμενους και τους αυριανούς συνταξιούχους, το πρόβλημα του δημογραφικού δεν έπεσε από τον ουρανό. Τσιμουδιά δεν βγάζετε, όμως, για τους πραγματικούς υπεύθυνους, για τις πραγματικές αιτίες, που γεννούν ανασφάλεια στα νέα ζευγάρια, για τη δημιουργία της οικογένειας τους. Αντίθετα μέχρι και για διαφορετική κουλτούρα της νέας γενιάς ακούσαμε από κάποιους να ισχυρίζονται στις συζητήσεις στις επιτροπές. Είναι ή δεν είναι πραγματική υπεύθυνη η διαρκής εργασιακή περιπλάνηση, η μεγάλη ανεργία, οι τσακισμένοι μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματα; Πώς και πρακτικά ακόμα θα συναντηθούν τα νέα ζευγάρια στα εξαντλητικά ωράρια, στη ζωή λάστιχο, ώστε να κάνουν παιδιά και οικογένεια, όταν μετατρέπεται σε ατομική υπόθεση η μητρότητα, η οικογενειακή και η φροντίδα της, όταν απαιτείται αγώνας δρόμου και μάλιστα μετ' εμποδίων για μια θέση σε βρεφονηπιακό σταθμό ή μάλλον για υπηρεσίες φύλαξης στις οποίες αναγκάζονται οι εργαζόμενοι να αφήνουν τα παιδιά τους; Να, λοιπόν, γιατί και τα αίτια της υπογεννητικότητας δεν μπορούν να αναζητηθούν έξω από το ίδιο το σύστημα και τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής που καταδικάζει τα νέα ζευγάρια σε ανασφάλεια και λάστιχο ζωή, μετράει ως κόστος τη στήριξη της οικογένειας, τις παροχές υγείας και πρόνοιας, μετατρέπει συνολικά σε ατομική υπόθεση την κάλυψη των αναγκών τους. Ως τέτοιο κόστος αντιμετωπίζει και την κοινωνική ασφάλιση. Γι' αυτό και αποτελεί διαχρονική κοινή σας στρατηγική όλων των αστικών κυβερνήσεων να απαλλάξουν το κράτος και το κεφάλαιο από την ευθύνη κάλυψης τους. Γι' αυτό επιστρατεύετε τα τεχνάσματα, όπως αυτό του ατομικού κουμπαρά, είτε στη νοητή είτε στην πιο χειροπιαστή σήμερα μορφή του, που είναι για να απορεί κανείς αν θα τον γεμίσουν οι εργαζόμενοι των 200 και 300 ευρώ της διαρκούς εργασιακής περιπλάνησης σε όλα τα χρόνια της εργασιακής τους ζωής. Οι εργαζόμενοι τόσο οι νέοι όσο και οι παλαιότεροι δεν έχουν τίποτα να προσδοκούν από τον τζογάρισμα των κόπων ολόκληρης ζωής, που γίνονται χάρισμα για επενδυτικά σχέδια επιχειρηματικών ομίλων. Έχουν ανάγκη από μισθούς και συντάξεις αξιοπρεπείς, από υψηλού επιπέδου παροχές υγείας και πρόνοιας, αυτές που επιτρέπουν οι σύγχρονες επιστημονικές δυνατότητες και επιβάλλουν οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Αυτό τον αγώνα για τη ζωή τους πρέπει να δώσουν οι εργαζόμενοι και εκεί είναι σίγουρο ότι δεν έχουν να ρισκάρουν τίποτα να χάσουν. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Την αυλαία από τον όγδοο κύκλο θα ανοίξει ο Θεμιστοκλής Χειμάρας από τη Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια θα δώσω τον λόγο στον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Δημήτρη Κουτσούμπα. Κύριε Χειμάρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να εκφράσω κι εγώ τη θλίψη μου για την απώλεια του εμπνευστή της υπέρβασης των διαχωριστικών γραμμών, του παγκόσμιου Έλληνα, του Μίκη Θεοδωράκη. Αιωνία του η μνήμη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, οι περισσότεροι συμπολίτες μας μετά την εισαγωγή της οικονομίας στην στενωπό των μνημονίων, όταν αναφέρονται στο ασφαλιστικό κάνουν δύο απογοητευτικές σκέψεις: Πρώτον, απαράδεκτες καθυστερήσεις στη διαδικασία της απονομής των συντάξεων, η οποία αγγίζει τον εμπαιγμό και θίγει πλέον βάναυσα την αξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος και δεύτερον, έλλειμμα εμπιστοσύνης κυρίως της νέας γενιάς σε σχέση με το αν, το πότε και το πόσο. Αν θα πάρουν σύνταξη, πότε θα γίνει αυτό και ποιο θα είναι το τελικό ύψος. Σε κάθε περίπτωση, ιδίως μετά τις οριζόντιες μειώσεις των συντάξεων που επέφερε η πτώχευση επί της ουσίας της οικονομίας και η σύναψη των μνημονίων, θεωρώ πως ίσως κανένας νέος σήμερα δεν πιστεύει πως θα λάβει τη σύνταξη που δικαιούται. Στο πρώτο ζήτημα αυτό των καθυστερήσεων στις απονομές των συντάξεων, η Κυβέρνηση, παρά τις όποιες καθυστερήσεις, υιοθέτησε, νομοθέτησε και εφαρμόζει διαδικασίες εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα προκειμένου να ενισχύσει τον κρατικό μηχανισμό. Αξίζει να αναφέρω - και ειδικά σε σας, κύριε Υπουργέ - πως είναι μία πρόταση, που την έχω θέσει από τον πρώτο μήνα που έχω εκλεγεί Βουλευτής, διότι έχω εργαστεί ο ίδιος μετέχοντας ως σύμβουλος υποστήριξης στην τεχνική βοήθεια στη διαδικασία απορρόφησης των πόρων του ΕΣΠΑ και έχω δει από κοντά πως αν αυτό δεν συνέβαινε, δηλαδή, αν δεν αξιοποιούσαν τους ανθρώπους της αγοράς δεν θα μπορούσαμε να απορροφήσουμε ευρωπαϊκούς πόρους. Γι' αυτό και βεβαίως χαιρετίζω αυτή την προσπάθεια και είμαι σίγουρος πως θα επιτύχει. Η δεύτερη απογοητευτική σκέψη, αυτή του ελλείμματος της αξιοπιστίας των νέων, κυρίως, ανθρώπων σχετικά με το αν το πότε και το πόσο, απαντάται με το σημερινό μας νομοθέτημα. Και αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, κρίνοντας από το αποτέλεσμα και την παρούσα κατάσταση, στις νομοθετικές τροποποιήσεις των παρελθόντων ετών δεν λήφθηκε υπ' όψιν αποτελεσματικά μια συνιστώσα στη δύσκολη εξίσωση: το δημογραφικό. Έχουμε δύο δεδομένα: Ζούμε περισσότερο και γεννάμε λιγότερο. Επομένως αριθμός των συνταξιούχων διαρκώς μεγαλώνει. Την ίδια στιγμή και - δεύτερο ως δεδομένο - το ποσοστό της επικουρικής ως προς τον μέσο μισθό αναμένεται να μειωθεί από το 16% που είναι σήμερα στο 12% το 2040 και στο 9,5% το 2060. Είναι, λοιπόν, προφανής η ανάγκη γενναίων αλλαγών που θα προλάβουν μελλοντικές μειώσεις συντάξεων καθιστώντας βιώσιμη την επικουρική ασφάλιση. Και για να προλάβω αντιδράσεις και παρανοήσεις, η μείωση στην οποία αναφέρομαι δεν θα είναι αποτέλεσμα περικοπών. Τα όσα σημαντικά καινοτόμα για την Ελλάδα προβλέπει νέα μεταρρύθμιση στα έξι κεφάλαια του παρόντος νομοσχεδίου τα παρουσίασε εκτενώς στις εισηγήσεις του καλός συνάδελφος και φίλος Βουλευτής Μεσσηνίας ο κ. Μαντάς. Δημιουργείται ατομικός λογαριασμός, ατομικός κουμπαράς, από όπου θα καταβάλλεται η μελλοντική σύνταξη του εργαζόμενου. Εκεί θα καταγράφονται και οι ασφαλιστικές εισφορές, που έχουν καταβληθεί, καθώς και οι αποδόσεις των επενδύσεων που αντιστοιχούν στις εισφορές του. Κάθε πολίτης θα έχει πρόσβαση στις εισφορές και τις αποδόσεις μέσω ηλεκτρονικής εφαρμογής, όπως απλά γίνεται με τον τραπεζικό μας λογαριασμό. Θεσμοθετείται νέο δημόσιο ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Κεφαλαιοποιητικού Χαρακτήρα. Δημιουργούνται επενδυτικά χαρτοφυλάκια που κατ' επιλογήν των ασφαλισμένων θα κατευθύνονται και θα επενδύονται τα κεφάλαια του ασφαλιστικού τους κουμπαρά. Το νέο σύστημα επικουρικής ασφάλισης δεν επηρεάζει τους σημερινούς συνταξιούχους, τους σημερινούς ασφαλισμένους άνω των τριάντα πέντε ετών και τους σημερινούς ασφαλισμένους κάτω των τριάντα πέντε ετών οι οποίοι θα επιλέξουν να παραμείνουν στο υφιστάμενο σύστημα επικουρικής ασφάλισης. Έρχομαι στα οφέλη της μεταρρύθμισης. Πρώτον, διασφαλίζεται η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού μας συστήματος. Παραμένει δημόσια και υποχρεωτική η επικουρική ασφάλιση ως τμήμα της κοινωνικής ασφάλισης, όπως ορίζει το Σύνταγμα. Δεύτερον, αντιμετωπίζονται οι συνέπειες της δημογραφικής συρρίκνωσης και διασφαλίζεται η επάρκεια των επικουρικών συντάξεων. Διασφαλίζεται η αξιοπρεπής διαβίωση των συνταξιούχων και η διαγενεακή αλληλεγγύη. Αυξάνεται η εμπιστοσύνη των νέων στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης αντιμετωπίζοντας εν μέρει και τη μαύρη εργασία. Τέταρτον, είναι διαυγές δεδομένου ότι ανά πάσα στιγμή ο εργαζόμενος ελέγχει το λογαριασμό του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αντίθεση με τις προσπάθειες διαστρέβλωσης της αντιπολίτευσης το τελευταίο διάστημα, το προτεινόμενο προς ψήφιση νομοσχέδιο δεν θίγει την καταβολή και το ύψος των υφιστάμενων επικουρικών συντάξεων. Διασφαλίζει τις εισφορές των ασφαλισμένων αφού ανεξάρτητα από τις όποιες αποδόσεις ο ασφαλισμένος θα λάβει, τουλάχιστον, την επικουρική που αντιστοιχεί στις εισφορές που κατέβαλε. Διατηρεί τον δημόσιο χαρακτήρα της επικουρικής ασφάλισης με την ειδοποιό διαφορά ότι δίνει στον κάθε ασφαλισμένο τη δυνατότητα βέλτιστης αξιοποίησης των χρημάτων του στα πρότυπα όλων των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών, ενώ διατηρεί το ύψος των εισφορών για τον επικουρικό σύστημα για τους μισθωτούς στο 6% που επιμερίζεται σε 3% για τον εργαζόμενο και 3% για τον εργοδότη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μόνο ένας δρόμος υπάρχει για τη χώρα μας αυτός της προόδου, της ανάπτυξης, της εξέλιξης. Αυτόν τον δρόμο δείχνουν εδώ και πολλά χρόνια οι χώρες του ευρωπαϊκού βορρά. Από τον Ιούλιο του 2019 μέχρι σήμερα η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει δείξει με πράξεις ότι μόνη επιλογή μας είναι η ανάπτυξη, οι νέες επενδύσεις, η αύξηση της παραγωγικότητας και βεβαίως οι νέες θέσεις εργασίας. Θέλουμε μία χώρα σύγχρονη και δίκαιη, που να ανοίγει προοπτικές για τους πολίτες της, αντί να κλείνει πόρτες και να μοιράζει επιδόματα φτώχειας. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε πολύ. Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Δημήτρης Κουτσούμπας.
Με βαθιά συγκίνηση και με ένα ακατάπαυστο χειροκρότημα αποχαιρετούμε τον Μίκη Θεοδωράκη, αγωνιστή, δημιουργό, πρωτεργάτη μιας νέας μαχόμενη τέχνης στη μουσική. Φλεγόμενος από το πάθος της προσφοράς στον λαό, ο Μίκης κατόρθωσε να χωρέσει στο μεγαλειώδης έργο του όλο το έπος της λαϊκής πάλης του 20ου αιώνα στη χώρα μας. Άλλωστε μέρος αυτού του έπους υπήρξε και ο ίδιος. Στον Μίκη άρεσε να περπατά στους μεγάλους δρόμους κάτω από τις αφίσες και εκεί η μουσική του θα συνεχίζει να ακούγεται, να εμπνέει, να διαπαιδαγωγεί. Με τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη πορευόμαστε, ώσπου να σημάνουν οι καμπάνες της κοινωνικής απελευθέρωσης, θα είναι μαζί μας και όταν κοκκινίζουν τα όνειρα. Και όπως μου θύμισε ένας πολύ αγαπημένος φίλος και φίλος του Μίκη, να σας πω ότι όταν πέθανε το 1857 στην αγγλοκρατούμενη τότε Κέρκυρα ο Διονύσιος Σολωμός, η Ιόνιος Βουλή διέκοψε τις εργασίες της. Κάτι τέτοιο βέβαια ούτε να το σκεφτείτε καν εσείς, που θα έπρεπε έτσι κι αλλιώς να αποσύρετε αυτό το νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι, φέρνετε για ψήφιση ένα σχέδιο νόμου, που ιδιωτικοποιεί την επικουρική ασφάλιση και καταργεί κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα, που κατακτήθηκαν με σκληρούς ταξικούς αγώνες. Ο συμβολισμός της ψήφισης αυτού του νομοσχεδίου σε συνθήκες όπου ο λαός δοκιμάζεται με τις τραγικές συνέπειες του τέταρτου κύματος πανδημίας και ενώ μετρά ακόμα τις πληγές από τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού, έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία, γιατί επιβεβαιώνει τη θέληση της Κυβέρνησής σας να προχωρήσει την αντιλαϊκή πολιτική της, να υλοποιήσει τη στρατηγική του κεφαλαίου σε συνθήκες όπου ο λαός μας υποφέρει. Αυτό ακριβώς αποτυπώνεται και με τον ανασχηματισμό που ανακοινώσατε, ο οποίος δεν συνιστά, βέβαια, και καμμιά επανεκκίνηση, όπως είπαμε, αλλά μόνο επιτάχυνση του αντιλαϊκού έργου σας. Μόνο να δει κάποιος ποιοι παραμένουν αλλά και ποιοι επιστρατεύονται για να ολοκληρώσουν τις επικίνδυνες σε βάρος του λαού αποστολές, καταλαβαίνει. Και τέτοιες υπάρχουν για όλα τα Υπουργεία και για το Εργασίας και για το Παιδείας και για το Υγείας, όπου με πρόσχημα τους εμβολιασμούς ετοιμάζετε το νέο ιδιωτικοποιημένο ΕΣΥ. Όσο γι' αυτούς που αποβιβάσατε από το κυβερνητικό όχημα, δήθεν γιατί έτσι αποδίδετε ευθύνες για τις καταστροφικές πυρκαγιές και για άλλες παραλείψεις, σάς το ξαναλέμε: Οι ευθύνες σας είναι εγκληματικές και δεν αφορούν επιμέρους λάθη και ελλείψεις, αλλά την παντελή απουσία ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αντιπυρικής προστασίας. Για τον τραγέλαφο της παρ' ολίγον υπουργοποίησης του Αποστολάκη, τι να πούμε; Αυτό που καταλαβαίνει και ο πλέον ανίδεος είναι ότι, ανεξάρτητα αν ο Αποστολάκης έγινε ή όχι Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, εδώ αποδεικνύεται η δυνατότητα που υπάρχει στελέχη, στη συγκεκριμένη περίπτωση υπουργοί, να βγάζουν το ένα κουστούμι και να βάζουν το άλλο, δηλαδή να μετακινούνται από το ένα αστικό κόμμα στο άλλο, διότι στα μεγάλα, στα στρατηγικά και κρίσιμα ζητήματα, υπάρχει μεταξύ σας πλήρη σύγκλιση και συμφωνία, παρά τις επιμέρους διαφορές. Όπως χαρακτηριστικά είπε χθες η Αλέκα Παπαρήγα «ένα τσιγάρο δρόμος είναι αυτός». Αλλά ο ελληνικός λαός σάς παίρνει πλέον χαμπάρι και από εδώ και πέρα δεν θα σας τη χαρίσει, γιατί μία του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και την κακή του μέρα. Φέρατε άλλο ένα αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο με το οποίο αυτήν τη φορά δίνετε άμεσα 8 δισεκατομμύρια ευρώ στα κοράκια των ασφαλιστικών εταιρειών. Και το κάνετε αυτό την ίδια στιγμή, που δεν παίρνετε κανένα μέτρο προστασίας της υγείας του λαού, κανένα μέτρο για τη στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας, για το ασφαλές άνοιγμα σχολείων, των πανεπιστημίων, για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας στα μέσα μαζικής μεταφοράς, σε όλους τους χώρους δουλειάς. Γιατί, όπως κυνικά ομολογείτε, αυτά αποτελούν κόστος. Αντίθετα, δουλεύετε δραστήρια να αυξήσετε την πελατεία και τα κέρδη των μεγάλων ομίλων της ιδιωτικής υγείας, όπως άλλωστε είναι η πρόθεσή σας να κάνετε για τις μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες με το παρόν νομοσχέδιο. Ενώ ο λαός μας δεν έχει ακόμα συνέλθει από τις μεγάλες, τις καταστροφικές, πυρκαγιές αρνείστε να προχωρήσετε σε άμεση αποκατάσταση των πληγέντων από τις πυρκαγιές με αποζημιώσεις στο 100% των ζημιών. Αρνείστε να προχωρήσετε στα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα για να μη θρηνήσουμε ζωές, μιας και μπήκαμε ήδη στο φθινόπωρο. Αρνείστε τη γενναία κρατική χρηματοδότηση για τη στήριξη του κρατικού μηχανισμού με μέσα και προσωπικό επειδή κυριαρχεί η λογική του κόστους - οφέλους. Ανάγετε σε ατομική ευθύνη την προστασία της ζωής, της υγείας του λαού, όχι μόνο για να κρύψετε τις δικές σας εγκληματικές ευθύνες, αλλά γιατί αυτή η κατεύθυνση γίνεται όχημα για να δικαιολογηθούν και να περάσουν μεγάλες ανατροπές, όπως κάνατε με τον νόμο - έκτρωμα που ψηφίσατε τον Ιούνιο, μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και το Κίνημα Αλλαγής, αναγορεύοντας σε δήθεν ατομική επιλογή την κατάργηση του οκταώρου. Έτσι και με το νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, υλοποιώντας τον αντιδραστικό νόμο Κατρούγκαλου, καθιερώνετε τον ατομικό κουμπαρά, δηλαδή η σύνταξη και οι κοινωνικές παροχές θα εξαρτώνται αποκλειστικά από το ρίσκο, τις επενδυτικές επιλογές, του κάθε ασφαλισμένου ξεχωριστά. Το κράτος δεν θα εγγυάται τίποτα. Μάλιστα, για τα δεινά του συστήματος της κοινωνικής ασφάλισης, όπως και οι προκάτοχοί σας, ρίχνετε το ανάθεμα στον εργαζόμενο λαό, καθιστώντας τον αποκλειστικά υπεύθυνο για τις ανατροπές που επικαλείστε, καταργώντας την κύρια και επικουρική ασφάλιση, ό, τι είχε απομείνει, από τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα, τη στήριξη και την αλληλεγγύη των γενεών. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα, που έχει δώσει ο Σύλλογος Υπαλλήλων Ασφαλιστικών Ταμείων ότι ένας νέος εργαζόμενος που θα ασφαλιστεί με το νέο σύστημα εάν στα τριάντα πέντε ή τα σαράντα χρόνια του πάθει ένα εργατικό ατύχημα, με τους μισθούς πείνας, που κυριαρχούν στη μεγάλη πλειοψηφία αυτών των ηλικιών, θα πάρει επικουρική σύνταξη, μόλις, 7 ευρώ. Μάλιστα, 7 ευρώ σύνταξη! Αυτό είναι το μέλλον, που επικαλείστε. Μόνο ως προσχηματικός μπορεί να χαρακτηριστεί ο τίτλος, που δίνετε στο σημερινό νομοσχέδιο: «Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση για τη Νέα Γενιά» επιδιώκοντας, τάχα, να πείσετε ότι ενδιαφέρεστε για τη νεολαία, ότι αυτές οι ρυθμίσεις αφήνουν άθικτο το σύστημα ασφάλισης για τους ήδη ασφαλισμένους. Τους νέους και τις νέες, όμως, με την πολιτική σας τους καταδικάζετε στην αμάθεια, στην αβεβαιότητα, στο συνεχές κυνήγι δεξιοτήτων, καθιερώνοντας την τράπεζα θεμάτων, για παράδειγμα, στα σχολεία, ενισχύοντας τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση, αφήνοντας έξω από πανεπιστημιακές σχολές σαράντα χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες με το τραγικό, αλλά ταυτόχρονα γελοιοδέστατο, επιχείρημα της Υπουργού σας «να μην εγκλωβιστούν οι νέοι στα πανεπιστήμια». Και όλα αυτά χωρίς να παίρνετε κανένα μέτρο προστασίας για το πώς θα ανοίξουν τα σχολεία και οι σχολές τη φετινή χρονιά. Μάλιστα, είναι κοινή ομολογία ότι η νέα σχολική χρονιά ξεκινά με χειρότερους όρους απ' ότι τα δύο προηγούμενα χρόνια. Όμως, οι αντιδραστικές ρυθμίσεις, που προχωράτε στον χώρο της παιδείας, παίρνοντας τη σκυτάλη από προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν γίνονται στον αέρα. Επιδιώκουν, ταυτόχρονα, να διαμορφώσουν το μοντέλο του νέου εργαζόμενου, του εργαζόμενου χωρίς συλλογικά, εργασιακά, συνδικαλιστικά, ασφαλιστικά, δικαιώματα, ενός εργαζόμενου, που θα δουλεύει όποτε θέλει ο εργοδότης και όσο θέλει ο εργοδότης, χωρίς σταθερό ωράριο. Θα είναι καταδικασμένος να ζει την οικογένειά του με μισθούς πείνας, στην καλύτερη περίπτωση λίγο πάνω από το ύψος του κατώτερου μισθούς που έχετε θεσμοθετήσει κατ' εφαρμογή του άθλιου νόμου Βρούτση - Αχτσιόγλου. Όσο για το γεγονός ότι δεν θα αλλάξει κάτι στους σημερινούς συνταξιούχους, πάλι ψέματα λέτε. Διότι το κόστος μετάβασης στο νέο σύστημα, το οποίο δεν μπορείτε να προσεγγίσετε ούτε εσείς οι ίδιοι, δηλαδή η τρύπα που θα δημιουργηθεί στα αποθεματικά του σημερινού συστήματος αφού σταδιακά θα μειώνεται και τελικά θα σταματήσει η καταβολή εισφορών, θα οδηγήσει αντικειμενικά σε νέες μειώσεις συντάξεων αφού οι δημοσιονομικοί κόφτες, τα ματωμένα πλεονάσματα του κρατικού προϋπολογισμού, θα κάνουν τελικά υποχρεωτική μια τέτοια επιλογή. Η επίθεση, που εξαπολύετε αυτήν την περίοδο στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα βρίσκεται σε πλήρη αντιστοιχία με την επίθεση στους μισθούς, στις συλλογικές συμβάσεις, στην αλλαγή προς το χειρότερο στις εργασιακές σχέσεις. Οι παραπάνω ώρες στην εργασία, τα δεκάωρα, τα δωδεκάωρα που φέρατε, η νόμιμη δηλαδή απλήρωτη δουλειά, πέρα από τον προφανή επαγγελματικό κίνδυνο επιδρά και στις ασφαλιστικές εισφορές. Με ένα νήμα δένονται οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και τον εργάσιμο χρόνο με το ασφαλιστικό σύστημα. Σας λέμε πως η βρώμικη προπαγάνδα σας, η οποία βαφτίζει τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και τη νέα διαρροή στα ασφαλιστικά ταμεία ως καθαρή αύξηση στους ονομαστικούς μισθούς, δεν θα περάσει. Μειώνετε συνολικά τον εργατικό μισθό και αυτή είναι η μοναδική αλήθεια. Η ανταποδοτικότητα, που εισάγετε πλέον σε όλο το φάσμα του ασφαλιστικού συστήματος έχει πολιτικό περιεχόμενο. Αυτή αναφέρεται τάχα ως η βασική ασπίδα στη δικαιοσύνη και την ισότητα μεταξύ των ασφαλισμένων, ενώ αποτελεί το πιο εξόφθαλμο στοιχείο διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης. Αυτό γίνεται διότι μπαίνει η ανταποδοτικότητα στις παροχές και στο όνομα της ισότητας δημιουργούνται οι πιο μεγάλες ανισοτιμίες. Έτσι χτυπιούνται όλοι στη λογική δήθεν της ενίσχυσης των πιο αδύνατων. Ο στόχος σας και η συρροή όλων των αντιασφαλιστικών νόμων σε αυτό οδηγεί στο να φτάσουμε στην εξατομίκευση της κοινωνικής ασφάλισης. Ένας εργαζόμενος να δίνει όσα και να έχει και με βάση αυτό θα λαμβάνει. Αν δεν έχει, θα του εξασφαλίζεται ένα υποτυπώδες πλέγμα παροχών, στα όρια της ανέχειας, μία σύνταξη στα 380 ευρώ και αυτή πάλι αν έχει είκοσι χρόνια εργασίας. Θα πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές αλλά δεν θα ξέρει αν θα πάρει τελικά σύνταξη, ποιο θα είναι το ύψος της, αφού αυτή θα είναι αποτέλεσμα του χρηματιστηριακού τζόγου. Αλλά και ούτε θα ξέρει πότε θα βγει στη σύνταξη, αφού η στρατηγική του κεφαλαίου είναι η καθιέρωση κινήτρων για παραμονή στην εργασία και μετά τη συμπλήρωση του ορίου συνταξιοδότησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα κάνουν αναφορά διάφορα επιτελεία στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση για δουλειά έως τα εβδομήντα τέσσερα χρόνια. Παρουσιάζεται το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού της Ευρώπης, ποινικοποιώντας την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και κουνώντας παράλληλα και το δάχτυλο στους εργαζόμενους για τη βιωσιμότητα των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Όμως όσο μελάνι και αν χύσετε, όση σκόνη και αν προσπαθήσετε να ρίξετε, η πολιτική και η ταξική γραμμή που έχετε χαράξει, δεν μπορεί να κρυφτεί. Δεν έχει περάσει άλλωστε πολύς καιρός από την έκθεση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση τη γήρανση του πληθυσμού της Γηραιάς Ηπείρου. Έκθεση που Νέα Δημοκρατία και Κίνημα Αλλαγής στηρίξατε υπερψηφίζοντας την. Ο ΣΥΡΙΖΑ τη στήριξε με λευκό, προκειμένου να μην εκτεθεί. Έκθεση δηλαδή, που προβλέπει την παράταση του εργάσιμου βίου, την απόσυρση του κράτους από την όποια ευθύνη φροντίδας των ηλικιωμένων, την ανάπτυξη κερδοφόρων δραστηριοτήτων για την πώληση αγαθών και υπηρεσιών, που έχουν ανάγκη οι ηλικιωμένοι. Όλα αυτά βέβαια, στο πλαίσιο των δήθεν νέων ευκαιριών για κέρδη στους τομείς της λεγόμενης ασημένιας οικονομίας και της οικονομίας φροντίδας. Εκεί μαζί με τους συμμάχους σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση χαρακτηρίζετε χωρίς ντροπή οικειοθελή ατομική επιλογή την παράταση του εργάσιμου βίου. Μάλιστα, πέρα από τη μερική απασχόληση και τα επενδυτικά προϊόντα χαμηλού ρίσκου, που έχετε φέρει στις εργασιακές σχέσεις και στην κοινωνική ασφάλιση, κάνετε ένα βήμα ακόμα πιο αντιδραστικό, ακόμα πιο προκλητικό. Εισάγετε πλέον και τη μερική απασχόληση χαμηλού κινδύνου για τους ηλικιωμένους, δηλαδή δουλειά με τη μαγκούρα στο χέρι. Δεν μπορεί να κρυφτεί ο ενιαίος σχεδιασμός σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για νέα αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα εβδομήντα και εβδομήντα δύο έτη, προσαρμοσμένο σε αυτό που ονομάζεται προσδόκιμο όριο ζωής. Το τωρινό ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που φέρνετε δεν είναι προφανώς μια νέα πρόταση. Παίρνει τη σκυτάλη από αντιδραστικές αλλαγές που είχαν επιβάλει οι προηγούμενες κυβερνήσεις και οι δικές σας της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ. Ακολουθεί κατά γράμμα τις ανατροπές οι οποίες βασίζονται στη νέα αρχιτεκτονική του νόμου Κατρούγκαλου και η οποία συμπυκνώνεται στο εξής: οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται εφ' όρου ζωής να πληρώνουν ατελείωτες εισφορές είτε από τον μισθό τους είτε με φόρους. Όμως στο τέλος δεν θα γνωρίζουν τις παροχές που θα έχουν και αν θα έχουν. Και επειδή βγαίνουν πολλοί στα κεραμίδια αυτές τις μέρες, θεωρώντας ότι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, να μιλήσουμε καθαρά. Η εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου ήταν αυτή, που γονιμοποίησε το έδαφος για να προχωρήσει και στη χώρα μας η αντιλαϊκή στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους τρεις πυλώνες, πάγιες θέσεις δηλαδή της σημερινής Κυβέρνησης. Ήταν ο νόμος που βάθυνε την κλιμάκωση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων των προηγούμενων ετών. Με αυτόν τον νόμο και με τα ίδια εργαλεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μονιμοποιήθηκαν οι περικοπές στις συντάξεις. Αυτός ήταν ο νόμος, που στην ουσία αποτέλεσε το πλυντήριο για τις αντιασφαλιστικές ανατροπές μέσα στα χρόνια της κρίσης. Ας σταματήσει επιτέλους κάπου η υποκρισία. Τα επιχειρήματα του ΣΥΡΙΖΑ ότι το ασφαλιστικό σύστημα κατέστη βιώσιμο, άρα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το μόνο, που κάνει είναι να κάνει δωράκια στα κοράκια των ασφαλιστικών εταιρειών δεν λέει όλη την αλήθεια, γιατί αυτό το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης προήλθε από το πετσόκομμα των συντάξεων κατά 30%, από την κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης, από τη δραστική μείωση των κοινωνικών παροχών, δημιουργώντας πρόβλημα έτσι για τη βιωσιμότητα των ίδιων των συνταξιούχων και των οικογενειών τους. Όσον αφορά το Κίνημα Αλλαγής είναι έμπειρη και δοκιμασμένη δύναμη στην υλοποίηση αντιλαϊκών μέτρων και ιδιαίτερα στο ασφαλιστικό. Οι πιο εμβληματικοί και άγρια αντιασφαλιστικοί νόμοι του παρελθόντος έχουν τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ. Ξεπήδησαν μέσα από τη μήτρα του νομοσχεδίου Γιαννίτση, που η πάλη, βέβαια, των συνδικάτων τότε συνολικά των εργαζομένων το απέρριψε. Έχουν την πατρότητα σε πλήθος νόμων όπως των Ρέππα, Λοβέρδου, Κουτρουμάνη που αποτελούν βάση για τις σημερινές ανατροπές. Κανένα λοιπόν από τα κόμματα που κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια δεν είναι αθώο του αίματος. Έχουν βάλει σφραγίδα σε θεμελιακές ανατροπές και αυτό ο λαός μας δεν μπορεί να το ξεχνά. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά γιατί όσοι πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει μία εντελώς διαφορετική χρηστή, καλή, καλύτερη, φιλολαϊκότερη διαχείριση του καπιταλιστικού συστήματος στο οποίο βασιλεύει εδώ που τα λέμε «ο θάνατός σου, η ζωή μου» είναι μακριά γελασμένοι ή απλά κοροϊδεύουν τον εαυτό τους, ζώντας στις αυταπάτες τους παρασέρνοντας και άλλους όμως καλοπροαίρετους ανθρώπους, που ζητάνε οι ίδιοι να προχωρήσουν σε αλλαγές εκ βάθρων σε αυτό το σύστημα και να φτάσει βαθιά το μαχαίρι ως το κόκαλο. Κυρίες και κύριοι στο νέο σχέδιο νόμου που έχετε δώσει, ξεδιπλώνεται το σχέδιο συνολικής ιδιωτικοποίησης του ασφαλιστικού, έτσι ώστε από κοινωνικό δικαίωμα να μετατραπεί σε επένδυση και ατομικό ρίσκο. Προφανώς, κοροϊδεύει χοντρά ο Υπουργός όταν λέει πως ένας ασφαλισμένος θα μπορεί να έχει τον έλεγχο τάχα του κουμπαρά του, όταν οι αποδόσεις σχετίζονται με μία σειρά ρευστούς δείκτες, όπως με την πορεία της οικονομίας, με την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, με τη δημοσιονομική σταθερότητα και φυσικά από τα ίδια τα χρηματιστηριακά παιγνίδια. Οι αναφορές στο νομοσχέδιο γύρω από το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, με όρους, μάλιστα, που θα ζήλευαν και οι γιάπηδες, τα golden boys των χρηματιστηρίων, όπως λένε αυτοί επενδυτικά προϊόντα, επενδυτικός κίνδυνος, αποθεματικά συσσώρευσης - εσείς τα είπατε - οι περιγραφές γύρω από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και τα ατομικά επενδυτικά χαρακτηριστικά του υπό ίδρυση ταμείου επικουρικής κεφαλαιοποιητικής ασφάλισης, αποδεικνύουν πως στο μυαλό σας δεν έχετε οποιοδήποτε φορέα κοινωνικής ασφάλισης, αλλά ένα εργαλείο χρηματοοικονομικών επενδύσεων στο πλαίσιο αυτού του συστήματος της εκμετάλλευσης. Άλλωστε αυτό αντανακλάται και από τα όργανα διοίκησης του νέου ταμείου, με σύνθεση που παραπέμπει σε αμιγώς τραπεζικό οργανισμό και οικονομικό θεσμό. Δημιουργείται ένα νέο χρηματοδοτικό εργαλείο για τις επόμενες δεκαετίες, με άξονα την ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Το μόνο, που σας απασχολεί πλέον είναι στο πώς ο μηχανισμός υπολογισμού των επικουρικών συντάξεων, οι ατομικοί κουμπαράδες, οι αντίστοιχες ράντες των πινάκων θνησιμότητας, τα επενδυτικά προφίλ των ασφαλισμένων και τα προεξοφλητικά επιτόκια θα επεκταθούν και στο ανταποδοτικό κομμάτι της κύριας σύνταξης. Με λίγα λόγια με αυτό το νομοσχέδιο η επικουρική ασφάλιση μετατρέπεται σε ατομική υπόθεση του κάθε ασφαλισμένου, ο οποίος θα έχει τον ατομικό του λογαριασμού και πέρα από διαχειριστής λογαριασμών θα είναι ταυτόχρονα και επενδυτής. Ω ρε, μεγαλεία! Δηλαδή, το ταμείο θα λειτουργεί με πλήρες κεφαλαιοποιητικό σύστημα, τοποθετώντας τις εισφορές των ασφαλισμένων σε αμοιβαία κεφάλαια και μετοχές. Οι ασφαλισμένοι θα μπορούν να επιλέξουν όποιον επενδυτικό φορέα επιθυμούν και ταυτόχρονα με ποια κατηγορία χρηματιστηριακών προϊόντων θα θέλουν να τζογάρουν τις εισφορές τους. Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μελετούν την αγορά, όπως ο τζογαδόρος το στοιχηματικό κουπόνι, και θα στοιχηματίζουν τον κόπο τους πάνω σε χρηματιστηριακές επιλογές. Όμως, αλήθεια, αυτά που τα πουλάτε πλέον; Νομίζετε ξεχάσαμε πώς κατέρρευσαν ως χάρτινος πύργος οι καταθέσεις χιλιάδων ανθρώπων με τις φούσκες του χρηματιστηρίου; Πώς διαλύθηκαν δικαιώματα και περιουσίες ασφαλισμένων από την «ΑΣΠΙΣ»; Πώς ένας κολοσσός όπως η «THOMAS COOK» χρεοκόπησε και έφερε σοκ σε χιλιάδες εγκλωβισμένους σε όλον τον κόσμο; Και μην λέτε σε εμάς ότι κινδυνολογούμε. Εμείς λέμε την αλήθεια. Μόνο κινδυνολογία δεν είναι τα σενάρια, που μετατρέπουν την κοινωνική ασφάλιση σε τζόγο και ρίσκο. Μας λέτε ότι είναι διασφαλισμένες οι συντάξεις και πως δεν υπάρχει τζόγος. Αλήθεια, φωστήρες μου, πώς μπορούν να είναι συνώνυμες οι λέξεις «διασφάλιση» και «ρίσκο»; Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα απ' αυτό; Εσείς οι ίδιοι μιλάτε για επενδύσεις και επιλογές χαμηλού, μεσαίου, υψηλού ρίσκου, για συντηρητικό, ισορροπημένο και επιθετικό επενδυτικό προφίλ. Ποιο είναι το ρίσκο, λοιπόν; Τι ρισκάρει ο ασφαλισμένος; Και αν είναι όλα καλώς καμωμένα, γιατί τρέξατε αμέσως να ρυθμίσετε το ακαταδίωκτο όλων όσων διαχειρίζονται τον ιδρώτα και τον κόπο του εργαζόμενου λαού; Έτσι ώστε αν κάτι πάει στραβά, να μην πειράξει τα «κοράκια» κανένας. Αλήθεια, πόσο ρεαλιστική είναι η μέθοδος με τις χρονολογικές προβολές, που κάνετε για το ασφαλιστικό με ορίζοντα ογδόντα χρόνια μετά; Ποιος ζει ως τότε; Ποιος πεθαίνει δηλαδή. Αλλά, τι σας νοιάζει; Τα λεφτά του κοσμάκη θέλετε εσείς να τζογάρετε. Σε ποιον πραγματικό κόσμο μιλάτε για διασφάλιση χρημάτων, όταν μέσα σε τριάντα χρόνια έχουν νομοθετηθεί περίπου δέκα αντιασφαλιστικοί νόμοι, που αλλάζουν κάθε φορά προς το χειρότερο τους όρους συνταξιοδότησης; Πόση αξία έχει η εγγύηση, που δίνει σήμερα μια κυβέρνηση για μια σύνταξη, που υποτίθεται θα δοθεί μετά από σαράντα χρόνια; Για να σας απαντήσουμε εμείς, δεν έχει απολύτως καμμία. Εγγυημένη, με όσα λέγατε πάλι εσείς, δεν ήταν η δέκατη τρίτη και η δέκατη τέταρτη σύνταξη; Εγγυημένες δεν τις λέγατε τις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές, που έχασαν οι συνταξιούχοι και, μάλιστα, κατοχυρωμένες υποτίθεται από το ίδιο το Σύνταγμα; Ποιον νομίζετε και πάλι ότι κοροϊδεύετε; Και την ίδια στιγμή ανυπομονούν τα αρπακτικά στον χώρο της ιδιωτικής ασφάλισης για τα νέα κέρδη τους. Και είστε μαζί τους αγκαζέ. Μιλάτε φιλολογικά για αυξήσεις στις συντάξεις παρουσιάζοντας αυθαίρετα νούμερα, όπως κάνουν οι τραπεζικοί και ασφαλιστικοί όμιλοι, που αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους ως πελάτες. Δεν λέτε, όμως, πως οι δήθεν υψηλές αποδόσεις των κεφαλαιοποιητικών συστημάτων ή των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών προϋποθέτουν υψηλές εισφορές των ασφαλισμένων, αλλά και τζογάρισμα σε προϊόντα μεγάλου ρίσκου, σε χρηματιστηριακές φούσκες, που όταν σκάνε οδηγούν σε κοινωνική εξαθλίωση ασφαλισμένους και συνταξιούχους. Αυτά τα κάνετε γαργάρα. Τα παραδείγματα είναι άλλωστε πάρα πολλά και καταγεγραμμένα, είτε μιλάμε για την «ΑΣΠΙΣ» στην Ελλάδα είτε για την «ENRON» στο εξωτερικό. Η ασφάλιση κάτω από οποιονδήποτε φορέα, που λειτουργεί με τους νόμους της αγοράς είναι καθαρά κερδοσκοπική επιχείρηση, με μοναδικό κριτήριο τη μεγιστοποίηση του κέρδους των λίγων. Με βάση αυτό, φυσικά και πάσχει από αναξιοπιστία. Είναι απλά «φτερό στον άνεμο» μπροστά στον κίνδυνο της πτώχευσης και της κατάρρευσης. Εδώ έχει μια αξία να αναφέρουμε και πιο πρόσφατα δικά σας δημοσιευμένα στοιχεία. Περίπου ένα δισεκατομμύριο ευρώ είναι ο λογαριασμός από οφειλές, που έχουν κληροδοτήσει στο δημόσιο δεκάδες ασφαλιστικές εταιρείες, που έκλεισαν ή ανακλήθηκε η άδεια λειτουργία τους τα τελευταία χρόνια. Το μεγαλύτερο χρέος, κοντά στα 300 εκατομμύρια, ανήκει στην «ΕΓΝΑΤΙΑ», εταιρεία που έκλεισε το 2007, ενώ ακολουθεί η «ΑΣΠΙΣ» με περίπου 170 εκατομμύρια, η «ΔΙΕΘΝΗΣ ΈΝΩΣΙΣ», η «ASTRA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ», η «ΓΕΝΙΚΗ ΈΝΩΣΗ» κ.ο.κ.. Για να μην τα πολυλογούμε, σαράντα δύο ασφαλιστικές εταιρείες βάρεσαν «κανόνι» και έστειλαν αδιάβαστο τον κόσμο. Μόλις πριν δύο μήνες διαβάσαμε, ύστερα και από ανακοίνωση της Τράπεζας της Ελλάδος, πως η «CITY INSURANCE» από τη Ρουμανία, με παράρτημα στη χώρα μας, βρέθηκε μπλεγμένη σε πλήθος φορολογικών και λογιστικών αδικημάτων και σε απάτες με εικονικούς λογαριασμούς, καταθέσεις, που δεν υπάρχουν και δάνεια, που γράφτηκαν στο χιόνι. Αυτό έφερε ντόμινο, όπως είναι λογικό, και στο παράρτημα της εταιρείας, που λειτουργεί στην Ελλάδα και η οποία λειτουργεί με άλλο νομικό καθεστώς, που μικρή σημασία έχει, όμως, για τους εκατό ογδόντα χιλιάδες κατόχους αυτοκινήτων που μένουν ασφαλιστικά στον αέρα. Καταλαβαίνουμε όλοι φυσικά πως όταν η ασφάλιση φεύγει από τις ρόδες και τα σασμάν και έρχεται στον κόπο και τον ιδρώτα των εργαζομένων έχει άλλο ειδικό βάρος. Στόχος σας, λοιπόν, είναι η πλήρης απαλλαγή της εργοδοσίας από την υποχρέωση, που με νόμο είχε καθοριστεί να επιστρέφει μέσω των εισφορών στο κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα ένα μέρος της κλεμμένης υπεραξίας, της απλήρωτης εργασίας, δηλαδή, του εργαζόμενου που της φέρνει κέρδη. Οι εισφορές αυτές, είτε τις ονομάζετε εργατικές είτε εργοδοτικές, ήταν και συνεχίζουν να είναι ο ενιαίος εργατικός μισθός. Το αναφέρουμε αυτό, γιατί για το ίδιο χρονικό διάστημα που φέρνετε συνεχόμενους αντιασφαλιστικούς νόμους επικαλούμενοι και τη βιωσιμότητα των ταμείων μειώνετε συνεχώς τις ασφαλιστικές εισφορές και, κυρίως, τις εργοδοτικές. Έχοντας ως δεδομένο ότι αποσύρεται σταδιακά το κράτος από τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης θα τεθεί τελικά άμεσα σοβαρό ζήτημα και για τις σημερινές συντάξεις. Το χρηματοδοτικό κενό ή το κόστος μετάβασης, όπως το λέτε, εκτιμάται να είναι από 48 έως 78 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν και δεν μπαίνουμε εμείς σε κοστολογήσεις των μέτρων, γιατί αντιμετωπίζουμε την κοινωνική ασφάλιση με εντελώς άλλους όρους. Θεωρούμε πως αργά η γρήγορα θα μετατοπιστεί ξανά το βάρος των μέτρων στις πλάτες των εργαζομένων, είτε με νέες περικοπές είτε με νέους φόρους. Το ΚΚΕ απευθύνεται στους εργαζόμενους και ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικίες, που ανήκουν στα εργατικά και λαϊκά στρώματα. Η δύναμη του οργανωμένου δυναμικού μαζικού αγώνα μακριά από μεσσίες και σωτήρες των ίδιων κυβερνητικών εναλλαγών μπορεί να μπλοκάρει σχεδιασμούς, να αποσπάσει νίκες, ακόμα και σε ένα γήπεδο, που ο συσχετισμός παραμένει αρνητικός, αλλάζοντας φυσικά ταυτόχρονα και παλεύοντας να αλλάξει αυτός ο αρνητικός συσχετισμός. Το δημογραφικό πρόβλημα δεν λύνεται ούτε με ευχές ούτε με τα κροκοδείλια δάκρυά σας. Αγωνιζόμαστε στο παρόν για να έχουμε το δικαίωμα οι νέοι άνθρωποι να δημιουργήσουν ελεύθερα και χωρίς εμπόδια την οικογένειά τους, να κάνουν παιδιά, να μην σκέφτονται ως τα τριάντα και πλέον χρόνια τους την απεμπλοκή από το πατρικό σπίτι λόγω των οικονομικών δυσκολιών, να έχουν πρόσβαση στη γνώση, χωρίς να είναι εμπόδιο οι ταξικοί φραγμοί που συνεχώς υψώνετε, να μην είναι εκτεθειμένοι ούτε σε πανδημίες ούτε φυσικά στον επαγγελματικό κίνδυνο έχοντας ένα ευρύ πλέγμα στην προστασία της υγείας τους, στο δικαίωμα επίσης στην ξεκούρασή τους, την άθληση, τις διακοπές. Τέτοιες πλευρές καλύπτει συνολικά το ασφαλιστικό σύστημα, που γκρεμίζετε κομμάτι - κομμάτι. Το ΚΚΕ αγωνίζεται για δημόσια καθολική υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση, για την οικοδόμηση ενιαίου συστήματος, που περιλαμβάνει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης της υγείας, τις παροχές και υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας. Για το ΚΚΕ το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης είναι φυσικά πολιτικό, κατ' εξοχήν ταξικό, καθώς αποτελεί το πεδίο, που φαίνονται πιο ευδιάκριτα τα όρια του εκμεταλλευτικού συστήματος, που βρίσκεται σε σήψη και σε πλήρη αντίθεση με την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Η κοινωνική ασφάλιση θεωρούμε ότι πρέπει να εξασφαλίζει στους εργαζόμενους αξιοπρεπείς συντάξεις, ανθρώπινη περίθαλψη και παροχές, να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες του συνταξιούχου και του εργαζόμενου, να μην υπάρχουν αποκλεισμοί και όροι στην ένταξη εργαζομένων και ανέργων στο ασφαλιστικό σύστημα. Κανένας άνθρωπος να μην βρίσκεται για οποιοδήποτε λόγο εκτός του πλέγματος προστασίας. Η ενίσχυση της χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης πρέπει να βαρύνει το κράτος και την εργοδοσία, ιδιαίτερα το μεγάλο κεφάλαιο, τους μεγάλους, σε συνδυασμό με την αύξηση της φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων και την κατάργηση των φοροαπαλλαγών και άλλων προνομίων τους. Παράλληλα, να επιστραφούν ό,τι άρπαξαν με οποιονδήποτε τρόπο, καθώς για εμάς δεν υπάρχουν περασμένα ξεχασμένα. Δεν τρέφουμε αυταπάτες. Το ζήτημα της ασφάλισης, όπως και των μισθών, του χρόνου εργασίας, των εργασιακών σχέσεων, δεν μπορούν να λυθούν μέσα σε αυτό το σύστημα της εκμετάλλευσης. Η λύση τους δεν εξαρτάται, δηλαδή, από ένα σοσιαλδημοκρατικής ή νεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης σχέδιο ή έναν συνδυασμό αυτών των δύο, αλλά απαιτεί εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό. Απαιτεί άλλον κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό. Απαιτεί, δηλαδή, μια οικονομία που απέναντι από τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων θα βάζει τις σύγχρονες, συνεχώς διευρυνόμενες λαϊκές ανάγκες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει καθόλου ότι καθόμαστε και αναμένουμε ως παρατηρητές ή πως παραπέμπουμε τις λύσεις σε ένα αόριστο γενικά μέλλον. Επειδή ακριβώς δεν υποτιμάμε τις σημερινές ανάγκες, δρούμε με αποφασιστικότητα στο σήμερα, παλεύουμε μέσα στο οργανωμένο λαϊκό κίνημα, συνδέοντας τη συνολική μας πρόταση με την ανακούφιση του εργαζόμενου λαού από τις συνέπειες αυτών των αντεργατικών πολιτικών. Αυτή η σημερινή πάλη, αυτοί οι καθημερινοί σημερινοί αγώνες εντάσσονται, όμως, στη συνολική πρόταση του ΚΚΕ για ένα διαφορετικό σχέδιο - δρόμο εξέλιξης και ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας, που στηρίζεται στην αντίληψη ότι πρωταγωνιστής και παραγωγός του πλούτου είναι ο εργαζόμενος λαός. Με βάση αυτή τη συνεπή και μοναδικά, κατά την άποψή μας, ρεαλιστική θέση από τη σκοπιά των συμφερόντων του λαού, εναντιωνόμαστε στο νομοσχέδιο για την επικουρική ασφάλιση το οποίο αποτελεί τμήμα των ευρύτερων ανατροπών συνολικά στην κοινωνική ασφάλιση. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Θα μου επιτρέψετε να σας αναγνώσω τη δήλωση, που έκανα με αφορμή την εκδημία του Μίκη Θεοδωράκη: «Με βαθιά θλίψη και συγκίνηση πληροφορηθήκαμε σήμερα το πρωί την εκδημία του Μίκη Θεοδωράκη, μετά μια μεστή ημερών, προσφοράς, αλλά και αναγνώρισης ζωή. Κορυφαίος μελωδός της ελληνικότητας με μοναδικό τρόπο, μάς έφερε σε επαφή με όλες τις εκφάνσεις της «με μουσικές εξαίσιες, με φωνές», γι' αυτό και σήμερα το σύμπαν του κόσμου του ελληνικού με ευλάβεια υποκλίνεται στη συναρπαστική διαδρομή του και στην ανεπανάληπτη και οικουμενική πολιτιστική και όχι μόνο συμβολή του, ενώ την ίδια στιγμή ξεκινάει η πολύτιμη συμπόρευσή μας με την ανεκτίμητη πια μνήμη του. Ο Μίκης Θεοδωράκης είναι, και δικαίως, ο διασημότερος Έλληνας των καιρών μας. Συνθέτης, συγγραφέας, πολιτικός ταυτίστηκε με τη χώρα και τον λαό μας όσο κανείς, πρόβαλε την Ελλάδα όσο κανείς και μάγεψε την Ελλάδα όσο κανείς. Η ελληνικότητα έχασε τον μελωδό της, όχι όμως τις μελωδίες του, που θα συνεχίσουν να γοητεύουν και να εμπνέουν. Όσο για τη δημόσια και πολιτική του προσφορά, το πάθος του για την πατρίδα, τη δημοκρατία και την ελευθερία, και αυτά θα συνεχίσουν να εμπνέουν, έχοντας σχηματίσει ένα εξαιρετικά γόνιμο αποτύπωμα που το σφυρηλάτησε παραδειγματικότατα για περισσότερο από μισό αιώνα! Θερμότατα συλλυπητήρια προσωπικώς και εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων στην οικογένειά του.» Καλείται στο Βήμα τώρα για το νομοσχέδιο ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Αλέξης Τσίπρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αποχαιρετούμε σήμερα με βαθιά συγκίνηση έναν σπουδαίο Έλληνα, μια παγκόσμιας ακτινοβολίας προσωπικότητα, τον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη, που με το έργο του έδωσε άλλο νόημα στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων στη χώρα μας και έξω από αυτή, στον αγώνα τους για κοινωνική δικαιοσύνη, ελευθερία, δημοκρατία. Το μόνο βέβαιο τούτες τις ώρες είναι ότι τον αποχαιρετούμε με τη βεβαιότητα ότι αφήνει πίσω του στίγμα ανεξίτηλο στην ψυχή του λαού μας, στην ταυτότητα της πατρίδας μας, αλλά και στην πολιτισμική κληρονομιά της οικουμένης ολάκερης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα η Βουλή καλείται να ψηφίσει ένα νομοσχέδιο, που συνιστά ύβρη στις σημερινές και στις επόμενες γενιές των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Καλείται να επικυρώσει άλλη μια βαθιά αντικοινωνική πράξη μιας Κυβέρνησης και ενός Πρωθυπουργού, που σε αυτές τις δύσκολες στιγμές για τον τόπο δίνουν την εντύπωση πως δεν ξέρουν πού πατούν και πού βρίσκονται. Το μόνο, που ξέρουν να κάνουν με εξαιρετική προσήλωση είναι να υλοποιούν ένα πολιτικό σχέδιο εξυπηρετήσεως μεγάλων συμφερόντων, σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, σε βάρος των συμφερόντων της κοινωνικής πλειοψηφίας. Μέσα σε όλα αυτά, θα μου επιτρέψετε να εκκινήσω την παρέμβασή μου σήμερα διερωτώμενος. Είναι δυνατόν ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος για άλλη μία φορά απουσιάζει και δεν θα υπερασπιστεί ένα νομοσχέδιο, που έρχεται σε καταφανή αντίθεση με το δημόσιο συμφέρον, να είναι τελικά τόσο αμετροεπής, τόσο αλαζόνας, τόσο ανίκανος να συνειδητοποιήσει την ανάγκη τούτες τις ώρες να σταματήσει να συμπεριφέρεται σαν να απευθύνεται σε ανόητους, σε αδαείς πολίτες που δεν καταλαβαίνουν; Πριν από μια βδομάδα, την προηγούμενη Τετάρτη, από αυτό εδώ το Βήμα, μετά από ένα καταστροφικό δεκαήμερο, μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που ερήμωσαν την Εύβοια και άλλες περιοχές της χώρας μας, την Ηλεία, την Αττική, που έκαψαν συνολικά πάνω από ένα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες στρέμματα δάσους, ήταν εδώ ο Πρωθυπουργός και μας έλεγε ότι όλα τα έκανε καλά, ούτε λίγο ούτε πολύ ότι όλα πήγαν τέλεια. Και όχι μονάχα αυτό, αλλά μας επιτέθηκε κι από πάνω. Μας ρωτούσε να του υποδείξουμε πού έκανε το λάθος, ενώ την ίδια στιγμή είχε δίπλα του, στη θέση που σήμερα κάθεται ο κ. Χατζηδάκης, και παραπίσω του όλους εκείνους, που υποκριτικά υποστήριζε την προηγούμενη Τετάρτη ενώ τους είχε ήδη προγραμμένους, ενώ ήδη είχε αποφασίσει την αντικατάστασή τους και παζάρευε με ποιους θα τους αντικαταστήσει. Τους είχε δίπλα του και υποκριτικά τους υποστήριζε και εξυμνούσε το έργο τους και δεν παραδέχτηκε ούτε ένα λάθος δικό τους και δικό του. Και τρεις μέρες μετά, προχώρησε σε αυτό, που θα καταγραφεί στη σύγχρονη πολιτική ιστορία ως το μεγαλύτερο φιάσκο, που έχει υποπέσει ποτέ πρωθυπουργός της χώρας, σε έναν ανασχηματισμό παρωδία, αποδεικνύοντας ότι είναι ένας αδύναμος και ακατάλληλος για τις δύσκολες ώρες που περνάμε Πρωθυπουργός. Οι πρώτοι που αντικαταστάθηκαν στον ανασχηματισμό αυτό ήταν οι επικεφαλής Υπουργοί των δήθεν μεγάλων επιτυχιών της Κυβέρνησης δύο χρόνια τώρα: της μεγάλης επιτυχίας στη διαχείριση της πανδημίας, του δόγματος της «τάξης και της ασφάλειας», της Πολιτικής Προστασίας και του Τουρισμού. Και τι έκανε; Επιχείρησε με φτηνά επικοινωνιακά κόλπα και τεχνάσματα, όχι να δημιουργήσει ένα πλαίσιο συνεννόησης για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, αλλά να δημιουργήσει εντυπώσεις διεμβολισμού των πολιτικών του αντιπάλων και υφαρπαγής στελεχών με άθλιους όρους ποδοσφαιροποίησης της πολιτικής ζωής. Και αναρωτιέμαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Ποιος νομίζει ότι είναι ο κ. Μητσοτάκης; Ποιο σύνδρομο μεγαλομανίας και αμετροέπειας τον διακατέχει που είχε την εντύπωση ότι μπορούσε να συμπεριφερθεί με αυτόν τον τρόπο; Δεν ήξερε σε ποιους απευθύνεται; Δεν ήξερε σε ποιον απευθύνεται; Δεν ήξερε ότι απευθύνεται όχι απλά σε ένα παλαιό στέλεχος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και σε έναν σημερινό συνεργάτη και σύμβουλό μου; Και τι εντύπωση είχε; Ότι δεν θα με ενημέρωνε ο συνεργάτης μου, ο σύμβουλός μου σήμερα για την πρόταση, που του έγινε ή ότι μόλις ο κ. Μητσοτάκης θα τον ακουμπήσει, θα μεταμορφωθεί, θα μαγευτεί και θα τρέξει πίσω του να τον ακολουθήσει; Μήπως αυτή είναι η δήθεν κατανόηση του κ. Μητσοτάκη για το τι σημαίνει «πολιτική συνεννόηση»; Από την προηγούμενη Δευτέρα, πριν ανέβω σε αυτό εδώ το Βήμα για τη συνεδρίαση, που αφορούσε την κλιματική κρίση και τις πυρκαγιές, γνώριζα, ήμουν ενήμερος για τις προθέσεις του. Δεν πίστευα ότι θα φτάσει στο απώτατο όριο της κατρακύλας και του αυτοεξευτελισμού. Επί μία εβδομάδα δεν σήκωσε ούτε το τηλέφωνο, παρά έβαλε πέντε λεπτά πριν ανακοινώσει τον ανασχηματισμό τον στενό του συνεργάτη να μας ενημερώσει - όχι εμένα, το δικό μου συνεργάτη - επιχειρώντας με αυτό τον τρόπο να παγιδεύσει έναν Υπουργό στην Κυβέρνησή του. Όμως, ο κ. Μητσοτάκης ποτέ δεν πίστεψε στην ανάγκη της πολιτικής συνεννόησης. Ο κ. Μητσοτάκης αν ήθελε πολιτική συνεννόηση, θα το είχε επιδείξει δύο χρόνια τώρα που κυβερνά, από όταν πριν οδηγηθούμε σε αυτή την καταστροφική πορεία της πανδημίας του είχαμε πει, «έλα να βρούμε ένα σχεδιασμό και να βρούμε τους ανθρώπους εκείνους, που μπορούν να τον υπηρετήσουν». Και μας είπε τότε «όχι». Αν ήθελε πολιτική συνεννόηση δεν θα ερχόταν σε αυτό εδώ το Βήμα να μην αναγνωρίσει κανένα λάθος, να μην αποδεχθεί την εγκληματική του ευθύνη, γιατί επί δύο ολόκληρα χρόνια έχει στο συρτάρι το πόρισμα της πρότασης Γκόλνταμερ για την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών. Αν ήθελε πολιτική συνεννόηση δεν θα πέταγε στο καλάθι των αχρήστων την πρόταση νόμου, που καταθέσαμε για τη δημιουργία μιας ενιαίας αρχής - όχι ανεξάρτητης αρχής όπως λέει - Πολιτικής Προστασίας με σύγχρονους όρους και, βεβαίως, δεν θα έβγαζε από αυτό εδώ το Βήμα τον χειρότερο, αλλά δυστυχώς αληθινό, εαυτό του με την επανάληψη για άλλη μία φορά της τυμβωρυχίας σε ό,τι αφορά μία τραγωδία, που συνέβη πριν από τρία χρόνια στο Μάτι, όταν για άλλη μία φορά μας είπε - προσέξτε, την ώρα που επιχειρούσε και πρότεινε την υπουργοποίηση Αποστολάκη - ότι η κυβέρνηση στην οποία εθήτευε τότε και εθήτευσε ο Αποστολάκης έκαψε εκατό ανθρώπους στο Μάτι. Αυτό μας είπε από αυτό εδώ το Βήμα. Εδώ δεν μιλάμε απλά για πολιτικό απατεώνα. Εδώ μιλάμε για μία κραυγαλέα περίπτωση πολιτικού αμοραλισμού, για μία συμπεριφορά βαθιάς προσβολής στους Έλληνες πολίτες, όχι σε μας, για μία πράξη πολιτικής αγυρτείας. Αντί για πρόσκληση σε συνεννόηση σχεδίαζε προσκλήσεις αποστασίας, μία στάση με την οποία το όνομα «Μητσοτάκης», άλλωστε, έχει γίνει ιστορικά συνώνυμο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σας το κάνουμε φανερό, λοιπόν, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης της Δεξιάς, που πλέον γίνεστε και Κυβέρνηση της ακραίας Δεξιάς μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό, σας το κάνουμε σαφές: Αυτά που ξέρατε, να τα ξεχάσετε. Η απόπειρα διεμβολισμού της δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης εξέπνευσε οριστικά με τον πολιτικό εξευτελισμό και την αποπομπή του κ. Χρυσοχοΐδη και την ηχηρή άρνηση του Βαγγέλη Αποστολάκη! [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Από εδώ και στο εξής, δυστυχώς ή ευτυχώς, θα δείχνετε προς τα έξω αυτό που πραγματικά είστε: η Κυβέρνηση των πρωτοκλασάτων Υπουργών του κ. Καρατζαφέρη, του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, η κυβέρνηση του κ. Βορίδη, του κ. Γεωργιάδη, του κ. Πλεύρη. Και θα τον λουστείτε τον κ. Πλεύρη μέχρι τέλους! Επιλέξατε, στην πιο κρίσιμη θέση για τη συγκυρία, στη θέση του Υπουργού Υγείας, που αντιμετωπίζει την πανδημική κρίση όχι απλά έναν ακροδεξιό, ακραίο δεξιό που δεν έχει και την παραμικρή σχέση με το αντικείμενο, αλλά και έναν άνθρωπο που όχι παλιά - δεν θα αναφερθώ στο τι έλεγε παλιά - τώρα, το καλοκαίρι που μας πέρασε, με δηλώσεις του θεωρεί ότι δεν είναι δουλειά της Κυβέρνησης να πείσει τον κόσμο να εμβολιαστεί, έναν άνθρωπο, που με το ρατσιστικό του μίσος έβγαινε και καλούσε σε απελάσεις οροθετικών γυναικών από την Αφρική. Και είναι Υπουργός Υγείας τώρα! Να τον χαίρεστε! Αυτόν τον άνθρωπο όρισε επικεφαλής ο κ. Μητσοτάκης σε μια στιγμή που η πανδημία φουντώνει ξανά, που σε μια εβδομάδα ανοίγουν τα σχολεία μας ξανά με είκοσι πέντε και τριάντα μαθητές ανά τμήμα, όπως ακριβώς έκλεισαν, χωρίς καμμία αλλαγή για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, με γιατρούς και νοσηλευτές στα όριά τους. Παραιτούνται μαζικά από τις μονάδες εντατικής θεραπείας, όπως συνέβη στο νοσοκομείο του Ρεθύμνου, διότι δεν αντέχουν άλλο τα εξαντλητικά ωράρια, αυτή την αδιάκοπη συνεισφορά τους μεν, αλλά χωρίς όρια, διότι εσείς δεν φροντίσατε να ενισχύσετε ούτε με έναν μόνιμο το Εθνικό Σύστημα Υγείας και την ίδια στιγμή οδηγείτε και σε αναστολές εργασίας - αντί να πείσετε υγειονομικούς να εμβολιαστούν - δημιουργώντας μία νέα «μαύρη τρύπα» στο ήδη ασταθές Εθνικό Σύστημα Υγείας. Και απέναντι σε όλα αυτά ένας Πρωθυπουργός ο οποίος λες και είναι βγαλμένος από κόμικς, από άλλο πλανήτη, βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και λέει, «όλα υπό έλεγχο, μην ανησυχείτε, στην υγεία είναι όλα υπό έλεγχο». Είστε μία Κυβέρνηση σε αποδρομή και ο κ. Μητσοτάκης είναι ένας Πρωθυπουργός σε vertigo, εκτός πραγματικότητας για ακόμα μία φορά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είναι ένας Πρωθυπουργός σε vertigo, που με κάθε του δήλωση και κάθε του κίνηση δείχνει πόσο μακριά είναι από τις αγωνίες και τη ζωή κάθε απλού πολίτη αυτής της χώρας, πόσο μακριά είναι από αυτόν, που έχασε το σπίτι του μέχρι αυτήν που έχασε τη δουλειά της, πόσο μακριά είναι από αυτόν που έχασε την περιουσία του, διότι κάηκε, μέχρι αυτήν την οικογένεια που δεν έχει να πληρώσει το ρεύμα που ακριβαίνει μέχρι και 50% με τα καμώματα σας, κύριε Χατζηδάκη, πόσο μακριά είναι από αυτόν, που έχασε την επιχείρησή του στην Αττική μέχρι αυτόν, που φοβάται να στείλει το παιδί του στο σχολείο, από αυτόν που πετάξατε έξω από το πανεπιστήμιο μέχρι αυτή που δουλεύει δεκάωρα για τον κατώτατο μισθό που αυξήσατε όσο κοστίζει μισό κουλούρι. Δεν σας ενδιαφέρουν όλοι αυτοί, οι ανάγκες και οι αγωνίες τους, κύριε Χατζηδάκη, κυρίες και κύριοι της κυβερνητικής Πλειοψηφίας. Κυρίως πρώτος απ' όλους ο κ. Μητσοτάκης δεν δίνει δεκάρα για όλους αυτούς. Δεν κυβερνά γι' αυτούς. Δεν κυβερνά γι' αυτούς που κάηκε ο τόπος τους. Κυβερνά γι' αυτούς που θέλουν να κάνουν μπίζνες στα καμένα. Δεν κυβερνά για τους σαράντα χιλιάδες μαθητές και τις οικογένειές τους, που έμειναν εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Κυβερνά γι' αυτούς, που θέλουν να πουλάνε πτυχία της δεκάρας και ψάχνουν πελατεία πάνω στις διαψεύσεις των ονείρων αυτών των χιλιάδων νέων ανθρώπων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν κυβερνά για τους πολίτες και τους επιχειρηματίες, που τρέμουν κάθε φορά που χτυπάει το τηλέφωνό τους μην είναι κλήση από την τράπεζα για τα χρέη τους. Κυβερνά γι' αυτούς, που θέλουν να πάρουν τα σπίτια και τις περιουσίες των Ελλήνων με όχημα τον κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους πτωχευτικό νόμο, που εσείς ψηφίσατε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τέλος, δεν κυβερνά για τις νέες και τους νέους αυτής της χώρας, αλλά για μια ελίτ, που θέλει να κερδοσκοπήσει ακόμα και πάνω στον μόχθο και τους κόπους μιας ζωής των πιο μορφωμένων και σκληρά εργαζόμενων γενεών αυτού του τόπου. Αυτές τις γενιές έχετε βάλει στο σημάδι δύο χρόνια τώρα. Το σημερινό νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό είναι ακόμα μία απόδειξη για όσα είπα πιο πριν. Η αλλαγή στο ασφαλιστικό, που επιχειρείτε ενέχει, μάλιστα, και το στοιχείο της ύβρεως, όπως προείπα, της προσβολής απέναντι σ' αυτές τις γενιές, διότι ονομάσατε - άκουσον άκουσον - το σχέδιό σας «ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά» και, μάλιστα, ανάμεσα στην επιχειρηματολογία σας επιλέξατε να αναφέρεστε και στο δημογραφικό πρόβλημα. Εφόσον η δημογραφική γήρανση απειλεί τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού, ποια είναι η πρότασή σας; Να παίξουμε κορώνα - γράμματα το μέλλον των νέων, την ασφαλιστική τους προοπτική. Έχετε καταργήσει το οκτάωρο, έχετε διαλύσει την Επιθεώρηση Εργασίας, έχετε ακυρώσει την ισχύ των συλλογικών διαπραγματεύσεων, έχετε καταδικάσει εικοσάρηδες και τριαντάρηδες να δουλεύουν απλήρωτες υπερωρίες για μισθούς πείνας και τώρα έρχεστε να ισχυριστείτε ότι το να παίξετε τους κόπους ολόκληρου του εργασιακού τους βίου στον τζόγο του επενδυτικού κινδύνου αποτελεί πράξη ανάσχεσης της δημογραφικής γήρανσης. Πολύ ευφυώς σας είπε πριν, καθώς άκουγα, ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος ότι κοροϊδεύετε τους μεροκαματιάρηδες, τους ανθρώπους του μόχθου και τους λέτε ότι γίνονται επενδυτές. Ποιο πρόβλημα, όμως, ακριβώς έρχεστε να λύσετε; Ζούμε σε μία χώρα, που παρά τη σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή και το βαρύ τίμημα, που πλήρωσαν οι πολίτες κατάφερε το '16 να αποκτήσει επιτέλους ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα, με όλες του τις αδυναμίες, αλλά βιώσιμο για πρώτη φορά τα τελευταία είκοσι χρόνια. Το '18 επιβεβαιώθηκε και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι η Ελλάδα είχε διαμορφώσει ένα οικονομικά βιώσιμο και κοινωνικά αποτελεσματικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, που αντιμετωπίζει πλήρως μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα τις επιπτώσεις του μεγάλου κινδύνου της δημογραφικής γήρανσης. Αλλά όχι μόνο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ακόμα κι εσείς, ο προκάτοχός σας, ο κ. Βρούτσης και ο διπλανός σας, ο Υπουργός, άλλα έλεγε ως καθηγητής, άλλα έλεγε ως Υφυπουργός μόλις πριν από ενάμιση χρόνο, όταν η Κυβέρνησή σας έφερε στη Βουλή αναλογιστική μελέτη, που αποδείκνυε τη βιωσιμότητα και τότε ο αρμόδιος Υπουργός Βρούτσης τόνισε ότι έλαβε και σχετική έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία επιβεβαιώνει τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού ως το 2070. Ποιος, λοιπόν, λέει ψέματα; Λέγαμε ψέματα εμείς το '16, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το '18, ο Βρούτσης όταν έφερε πριν από ενάμιση χρόνο την αναλογιστική μελέτη ή μήπως τώρα λέτε ψέματα εσείς, κύριε Χατζηδάκη; Μία απάντηση χρειαζόμαστε σ' αυτό. Είναι ορθές οι μελέτες, που έφερε στη Βουλή τον Φλεβάρη του '20 ο κ. Βρούτσης ή είναι ορθές οι μελέτες, που φέρνετε σήμερα εσείς; Εν τέλει ποιος έχει τελικά δίκιο, κύριε Τσακλόγλου; Ο καθηγητής Τσακλόγου, που άλλα έλεγε πριν από ενάμιση χρόνο ή ο Υφυπουργός Τσακλόγλου ,που άλλα λέει σήμερα, που διαψεύδει τον ίδιο του τον εαυτό; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Νομίζω ότι την απάντηση τη γνωρίζετε. Δεν είναι η βιωσιμότητα το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ο ιδεολογικός σας φανατισμός, αλλά και τα συμφέροντα, που θέλετε να εξυπηρετήσετε. Σε ένα ακόμα ζήτημα ζωτικής σημασίας δείχνετε πόσο εκτός πραγματικότητας είστε, πόσο εμμονικοί είστε στις ιδεοληψίες σας, αλλά και πόσο σταθερά προσηλωμένοι στην εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Δεν κυβερνάτε για τον λαό. Γι' αυτά τα συμφέροντα κυβερνάτε, την ώρα μάλιστα που ο κόσμος όλος προσπαθεί να συνέλθει από δύο βαθιές κρίσεις, την οικονομική και την υγειονομική που τον συγκλόνισαν, ενώ μια τρίτη κρίση, η κλιματική, απειλεί την ίδια τη ζωή στον πλανήτη, όπως, τουλάχιστον, την έχουμε γνωρίσει ως σήμερα. Την ώρα που οι κοινωνίες και τα κράτη αναζητούν απαντήσεις για να περιορίσουν τις συνέπειες αυτής της καταστροφής, που έφερε η ακραία νεοφιλελεύθερη επέλαση, που από τη δεκαετία του '90 έγινε μονόδρομος και κανονικότητα στον δυτικό κόσμο, την ώρα που στο έδαφος της πανδημίας το κοινωνικό κράτος και οι δομές του ενισχύονται παντού στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, την ώρα που γίνονται προσπάθειες να βελτιωθούν οι εργασιακές συνθήκες σε μία σειρά από χώρες για να διαφυλαχθεί η κοινωνική συνοχή, που απειλείται με σχέδια για μειωμένα ωράρια χωρίς μείωση μισθών, όπως στην Ισπανία, αλλά και ακόμα στο πεδίο του ασφαλιστικού, την ώρα που από τις τριάντα χώρες, που παλαιότερα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μπήκαν στα κεφαλαιοποιητικά συστήματα, οι δεκαοκτώ ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, δηλαδή πριν τους χτυπήσει η κρίση, επέστρεψαν στο διανεμητικό σύστημα, είτε ολικώς είτε μ' ένα σύστημα μεικτό, νοητής κεφαλαιοποίησης, όπως ισχύει και στη Σουηδία, αυτή την ώρα που οι συνταγές σας οι νεοφιλελεύθερες, οι σκληρές διαψεύδονται παταγωδώς στον πλανήτη, που όλοι συνομολογούν ότι όχι απλά δημιουργούν μεγάλους κινδύνους και αβεβαιότητες, αλλά αποτελούν και την αιτία των διαρκών και επαναλαμβανόμενων κρίσεων, αυτήν την ώρα εσείς επιλέγετε να κινηθείτε αντίστροφα. Ο κόσμος βαδίζει, απ' ό,τι φαίνεται, σ' ένα πιο ασφαλές μονοπάτι κι εσείς επιλέγετε να μας στείλετε ξανά «καρφί» στον γκρεμό, όπως κάνατε και με τη χρεοκοπία της χώρας, την οποία αφήσατε ουσιαστικά χρεοκοπημένη το 2009. Επιλέγετε ξανά να βάλετε σε κίνδυνο όχι μόνο την ασφάλιση των πολιτών, αλλά και τη βιωσιμότητα των ταμείων του κράτους. Η επιχειρούμενη αλλαγή του ασφαλιστικού δεν εγκυμονεί μόνο δυνητικούς κινδύνους, αλλά και βεβαιωμένες ζημιές και, μάλιστα, σύμφωνα με τους δικούς σας υπολογισμούς - φαντάζομαι μετριοπαθείς - οι ζημιές αυτές κυμαίνονται από 56 ως πάνω από 70 δισεκατομμύρια. Τι σημαίνει αυτό; Μιία «μαύρη τρύπα», που θα διευρύνει το ήδη επιβαρυμένο δημόσιο χρέος της χώρας, που αν και εμείς φροντίσαμε μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και καταφέραμε μία συμφωνία για τη διευθέτησή του, η οποία αφορά μία συμφωνία με τους θεσμούς, που αφορά στην πραγματικότητα τη δημιουργία ενός ανοικτού διαδρόμου χαμηλών αποπληρωμών για μία δεκαετία σ' ό,τι αφορά το δημόσιο χρέος, εν τούτοις όμως είναι εξαιρετικά υψηλό σήμερα. Ιδίως μετά την πανδημία προσεγγίζει το 200% του ΑΕΠ. Εσείς, λοιπόν, γράφετε στα παλαιότερα των υποδημάτων σας ένα από τα σημαντικότερα δομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας σήμερα και δημιουργείτε μία νέα μαύρη τρύπα. Εμείς μέσα σε αντίξοες συνθήκες τιμήσαμε τις θυσίες των πολιτών και καταφέραμε να καταστήσουμε βιώσιμο και το ασφαλιστικό και το χρέος, για να έρθετε εσείς και μέσα σε μόλις δύο χρόνια να βάλετε ξανά μία νέα νάρκη στα δημόσια οικονομικά της χώρας μας. Μας λέτε, όμως, κύριε Χατζηδάκη, κύριε Τσακλόγλου, κυρίες και κύριοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας, να μην στεναχωριόμαστε, διότι έχετε τρόπο να καλύψετε αυτή τη μαύρη τρύπα. Πώς ακριβώς; Με την ετήσια καταβολή του 0,5% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 1 δισεκατομμυρίου, που υποσχεθήκατε στους θεσμούς, όταν στην αρχή τους είχατε καταθέσει το σχέδιό σας και σας το γύρισαν πίσω. Τί είναι αυτό το 0,5%, για να καταλαβαινόμαστε όλοι; Είναι το ποσό, που η δική μας κυβέρνηση είχε δεσμεύσει νομοθετικά και είχε θεσμοθετήσει, για να ενισχύσει σε ετήσια βάση τους συνταξιούχους με τη χορήγηση ως μόνιμης της δέκατης τρίτης σύνταξης. Αυτό το ποσό είναι! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είναι ακριβώς αυτό το ποσό, που όταν εκλεγήκατε και παρά τις προεκλογικές σας δεσμεύσεις ότι δεν θα καταργήσετε τη μόνιμη δέκατη τρίτη σύνταξη, για να κρατήσει τα προσχήματα ο κ. Βρούτσης, όταν την κατήργησε τελικά λίγους μήνες μετά την εκλογή σας, είχε έρθει και είχε πει: «Μην στεναχωριέστε, αυτό το ποσό, το 1 περίπου δισεκατομμύριο, το 0,5% του ΑΕΠ, θα κατευθύνεται ως κοινωνικό μέρισμα στους χαμηλοσυνταξιούχους». Ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο, λοιπόν, που θα πήγαινε στους συνταξιούχους, τώρα θα πηγαίνει για να καλύψει μία τρύπα μιας παντελώς αχρείαστης και πολλαπλώς επικίνδυνης μεταρρύθμισης. Και το χειρότερο όλων; Το ποσό αυτό δεν θα αρκεί, θα υπολείπεται κατά πολύ για να καλύψει το κόστος και άρα, αργά ή γρήγορα, το κόστος αυτό θα κληθεί για άλλη μία φορά να το πληρώσει ο ασφαλισμένος με τις εισφορές του ή ο φορολογούμενος με τους φόρους του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αλλαγή στο ασφαλιστικό, μαζί με την αντι - μεταρρύθμιση, που εσείς πάλι βάλατε πάλι την υπογραφή σας - είναι, φαίνεται, γραφτό να κάνετε πάντοτε τη «βρώμικη» δουλειά, κύριε Χατζηδάκη - στο νομοσχέδιο για την εργασία, για την κατάργηση του οκταώρου, την ουσιαστική κατάργηση, για τη θέσπιση απλήρωτων υπερωριών, αλλά και οι αλλαγές στην παιδεία με τους σαράντα χιλιάδες και πλέον νέους μας έξω από τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, αυτές οι τρεις κορυφαίες, εμβληματικές αλλαγές που επιφέρατε, τί αποδεικνύουν; Αποδεικνύουν για ποιους κυβερνά ο κ. Μητσοτάκης. Αυτό αποδεικνύουν. Η απόρριψη χιλιάδων μαθητών, με στόχο, υποτίθεται, να ανέβει το επίπεδο στα πανεπιστήμια είχε μόνο ένα στόχο: την ενίσχυση των ιδιωτικών κολλεγίων. Η διακινδύνευση της ευστάθειας του ασφαλιστικού συστήματος, υποτίθεται, με στόχο την αποτροπή κινδύνων δημογραφικής γήρανσης έχει έναν μόνο στόχο: την ενίσχυση μεγάλων ιδιωτικών επενδυτικών ταμείων. Η κατάργηση θεμελιωδών δικαιωμάτων της εργασίας, δήθεν με στόχο τον εκσυγχρονισμό του εργασιακού πλαισίου, έχει έναν μόνο στόχο: την αύξηση της κερδοφορίας μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Γι' αυτούς κυβερνάτε και νομίζω ότι δεν υπάρχει πια αμφιβολία ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει κανένα ενδιαφέρον, όχι για την κοινωνική πλειοψηφία, αλλά ούτε καν γι' αυτούς που τον εξέλεξαν. Δεν κυβερνά για τον λαό, δεν τον αφορά καν η ευρεία έννοια του δημόσιου συμφέροντος, τον αφορούν και υπηρετεί, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, τα συμφέροντα κάποιων λίγων, αλλά εκλεκτών. Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και θα κλείσω με αυτό - , όσο και αν προσπαθήσει το επόμενο διάστημα ο κ. Μητσοτάκης αυτήν την ολοφάνερη αλήθεια να την κρύψει, αυτήν την ολοφάνερη αλήθεια, που αποδεικνύεται περίτρανα από αυτές τις τρεις εμβληματικές αλλαγές που επιχειρείτε, όσο και αν επιχειρήσει να τη μασκαρέψει, να τη «φτιασιδώσει» με τη βοήθεια της καλοταϊσμένης μηχανής της προπαγάνδας του, δεν θα έχει καμμία πιθανότητα να αποφύγει το μοιραίο. Η πτώση του θα είναι ραγδαία, θα είναι απότομη και η πρόσκρουση θα είναι με πάταγο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σε ό,τι μας αφορά, γι' αυτό το έκτρωμα, που φέρατε σήμερα μία δέσμευση. Θα ξηλωθεί. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα ξηλωθεί την πρώτη μέρα της ανάληψης της ευθύνης της διακυβέρνησης του τόπου από μια νέα προοδευτική κυβέρνηση, με στόχο να επαναφέρει τον τόπο σε ασφαλές μονοπάτι, να επαναφέρει στον τόπο την προσδοκία και την ασφάλεια για το μέλλον. Και το ασφαλιστικό και ο πτωχευτικός νόμος και η σφαγή των εισακτέων και τα απλήρωτα δεκάωρα, όλα αυτά θα ξηλωθούν από τις πρώτες μέρες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα ξηλωθούν, αλλά προσέξτε, δεν θα ξεχαστούν. Θα είναι πάντοτε η υπενθύμιση πως κάποτε μία κυβέρνηση αλαζόνων σε δύσκολες και επίπονες στιγμές για την κοινωνία έκανε το φόβο και τον πόνο του ελληνικού λαού ευκαιρία για να πλουτίσουν κάποιοι λίγοι, οι φίλοι, εκλεκτοί και χορηγοί της. Αυτή τελικά θα είναι η μόνη σας υστεροφημία.
Έχει ζητήσει τον λόγο ο Υπουργός κ. Κωστής Χατζηδάκης, για να απαντήσει εκ μέρους της Κυβερνήσεως. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χάσαμε σήμερα ένα μεγάλο Έλληνα. Χάσαμε έναν διεθνούς φήμης μουσικοσυνθέτη, έναν άνθρωπο που ξεχώριζε στη διαδρομή του τόσο στην πολιτική όσο και στη μουσική. Χάσαμε τον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη, έναν Έλληνα που μας έκανε, μαζί με τον άλλο μεγάλο μουσικοσυνθέτη της γενιάς του, τον Μάνο Χατζηδάκη, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα. Κλίνουμε, λοιπόν, όλοι μαζί το γόνυ ευλαβικά στη μνήμη του και θέλω να υπενθυμίσω στο Σώμα μια από τις τελευταίες, ίσως την τελευταία δημόσια τοποθέτησή του, αυτήν που είχε κάνει στο Καλλιμάρμαρο το καλοκαίρι του 2019, όταν δινόταν μια συναυλία προς τιμήν του, η υγεία του δημιουργούσε αμφιβολίες ως προς το εάν θα μπορούσε να παραστεί, αλλά παρέστη και έκανε έναν πολύ σύντομο χαιρετισμό. Τι είπε σ' αυτόν τον χαιρετισμό ο Μίκης Θεοδωράκης; Είπε: «Ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θεωρώ τη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο σαν ένα ακόμη αφιέρωμα προς εμένα, αλλά σαν ένα προσκλητήριο σε ό,τι πίστεψα περισσότερο στη ζωή μου, στην ενότητα των Ελλήνων. Απορώ ειλικρινά» - λέει ο Μίκης Θεοδωράκης - «πώς υπάρχουν ακόμα Έλληνες που δεν έχουν κατανοήσει ότι στις κορυφαίες στιγμές της ιστορίας μας, οι Έλληνες ήταν ενωμένοι, όπως και το ότι ο εθνικός διχασμός ήταν υπαίτιος για όλα τα δεινά που έζησε ο λαός μας. Και αυτό δεν είναι άποψη ενός ρομαντικού καλλιτέχνη, αλλά η καθαρή ιστορική αλήθεια». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα Νέα Δημοκρατία]] Αυτά είπε ο Μίκης Θεοδωράκης. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να ήταν εδώ ο κ. Τσίπρας και να τον ακούσει και να συγκρίνει και την ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη με τη δική του τοποθέτηση προηγουμένως, η οποία ήταν επιτομή του διχασμού και της αλαζονείας. Μάθημα διχασμού και αλαζονείας ήταν η τοποθέτηση του κ. Τσίπρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ο κ. Τσίπρας, αυτήν εδώ τη μέρα, που οι Έλληνες ενωμένοι τιμούμε τη μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη, ήρθε να μιλήσει με το στυλ που είδαν όλοι οι Έλληνες και όλες οι Ελληνίδες και να επιτεθεί με τον τρόπο που επιτέθηκε στον Πρωθυπουργό. Και μάλιστα πότε; Όταν γνωρίζει ότι ο Πρωθυπουργός αυτή την ώρα είναι στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου! Συνεδριάζει ακόμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Υπουργικό Συμβούλιο και ο κ. Τσίπρας ήρθε να κάνει τον ήρωα εκ του ασφαλούς. Θα απαντήσω εγώ και θα απαντήσω σε όλα τα σημεία. Είπε ο κ. Τσίπρας, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, στο ξεκίνημα της τοποθέτησής του: «Ο κ. Μητσοτάκης πριν από λίγες μέρες ήρθε σε αυτό εδώ το Βήμα και ισχυρίστηκε ότι δεν έκανε κανένα λάθος στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών.» Θα μπορούσε να το πει, αν ήταν Τσίπρας. Διότι ο κ. Τσίπρας, όσο καιρό ήταν στην εξουσία, δεν παραδέχτηκε κανένα λάθος, με την ίδια αλαζονεία, πράγματι. Κυβερνούσε με τα γνωστά αποτελέσματα, και επί της ουσίας αλλά και στις εκλογές του Ιουλίου του 2019. Ο κ. Μητσοτάκης προφανώς δεν προσχώρησε στο δικό σας δόγμα, ότι όλα έγιναν λάθος. Διότι αυτό λέγατε και αυτό εξακολουθείτε να λέτε. Αλλά για τα όποια λάθη έγιναν ζήτησε ευθαρσώς και από την πρώτη στιγμή συγγνώμη από τον ελληνικό λαό, πράγμα όχι συνηθισμένο γενικά σε Πρωθυπουργούς στην Ελλάδα. Και δεύτερον έκανε, κάνει και θα κάνει όλες τις αναγκαίες κινήσεις για να διορθωθούν τα όποια προβλήματα. Εσείς του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο κ. Τσίπρας, από δω, είχε ζητήσει πριν από λίγες μέρες να υπάρξει μια άλλη προσέγγιση στο θέμα της πολιτικής προστασίας και να υπάρξουν δομές οι οποίες να απεικονίζουν τη συναίνεση. Ο Πρωθυπουργός αμέσως κινήθηκε προς αυτήν την κατεύθυνση. Και εσείς τι κάνατε; Εσείς αντιδράσατε σαν αυτόν που ρίχνει μια τουφεκιά στον αέρα και μετά αιφνιδιάζεται ο ίδιος από την τουφεκιά του, τρομάζει ο ίδιος από την τουφεκιά του. Μόλις ο Πρωθυπουργός κινήθηκε προς αυτήν την κατεύθυνση και πρότεινε να τοποθετηθεί σε αυτή τη θέση ένας Υπουργός σας, εσείς αντί να ικανοποιηθείτε γιατί κινήθηκε στο δικό σας πνεύμα, αντιδράσατε χολερικά. Και κατόπιν ζητάτε και εξηγήσεις. Μα είναι προφανές τι είναι αυτή η συζήτηση που κάνουμε. Δεν έχετε καμμία σχέση με την έννοια της συναίνεσης. Εσείς τρέφεστε από τις χολερικές επιθέσεις και από το δόγμα του κ. Τσίπρα «Ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν». Αυτό πιστεύατε το 2015, αυτό πιστεύετε και τώρα. Αυτό βλέπει ο ελληνικός λαός και γι' αυτό σας έχει εκεί που σας έχει κατατάξει, όχι μόνο στις εκλογές αλλά και μετά τις εκλογές, σε όλες ανεξαιρέτως τις δημοσκοπήσεις, παρά το εισαγγελικό ύφος και παρά όλη αυτή την προσέγγιση που δείχνει, αν κάποιος δεν παρακολουθεί, ότι είστε και καμμιά δεκαπενταριά μονάδες μπροστά εσείς στις δημοσκοπήσεις. Δεν εννοείτε λοιπόν τη συναίνεση, είστε κατώτεροι της λέξεως «συναίνεση». Αλλά η Νέα Δημοκρατία, επειδή έχει μια συμμαχία με τους πολίτες και επειδή έχει κάνει μια Κυβέρνηση που ήδη από την αρχή ξεπερνάει τα στενά κομματικά όρια της Νέας Δημοκρατίας, θα συνεχίσει προς αυτή την κατεύθυνση, ενισχύοντας ακριβώς αυτήν τη συμμαχία με τους πολίτες και μιλώντας σε στρώματα τα οποία ξεπερνούν τα στενά κομματικά όρια της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης. Εσείς, για μια ακόμη φορά, χρησιμοποιείτε λέξεις παίζοντας. Παίζετε με τις λέξεις. Τώρα παίξατε με τη λέξη «συναίνεση» και μετά την εγκαταλείψατε στο πλαίσιο μιας ακόμα πολιτικής θεατρικής παράστασης. Έχετε μετατρέψει το κόμμα σας από ένα οποιοδήποτε κλασικό κόμμα σε μια πολιτική θεατρική παράσταση και μάλιστα κακόγουστη. Ο κ. Τσίπρας επιτέθηκε στον κ. Πλεύρη, ο οποίος έχει αναλάβει δύο μέρες Υπουργός και ο οποίος, με όλη την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, θα κριθεί στην πράξη γι' αυτά τα οποία κάνει, όπως κρινόμαστε όλοι μας, κάθε μέρα, από τους Έλληνες πολίτες. Πότε έκανε την επίθεση όμως στον κ. Πλεύρη; Όταν ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας κ. Πολάκης πριν από δύο ώρες είχε παραστεί σε συγκέντρωση της ΠΟΕΔΗΝ, η οποία ΠΟΕΔΗΝ αντιδρά στην προσπάθεια να εμβολιαστούν οι γιατροί και οι νοσηλευτές μέσα στα νοσοκομεία. Όταν, λοιπόν, ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ κλείνει εμμέσως πλην σαφώς το μάτι στους αντιεμβολιαστές, να μην ζητάτε και τα ρέστα! Να μην ζητάτε και τα ρέστα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και κλιμάκωσε ο κ. Τσίπρας την επίθεσή του προς την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό με την επανάληψη της φράσης «Είσαστε μακριά από τον κόσμο». Μάλιστα. Είμαστε μακριά από τον κόσμο εμείς, που μας ψήφισε πρώτα απ' όλα ο κόσμος το 2019, ενώ καταδίκασε τον κ. Τσίπρα. Είμαστε μακριά από τον κόσμο εμείς, που μειώσαμε τους φόρους του κόσμου κατ' επανάληψη από το 2019 και μετά. Είμαστε μακριά από τον κόσμο εμείς, που στηρίξαμε την κοινωνία με 40 δισεκατομμύρια ευρώ τον τελευταίο ενάμιση χρόνο με τα μέτρα για τον κορωνοϊό. Είμαστε μακριά από τον κόσμο τάχα εμείς, που μειώσαμε την ανεργία μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες και τα επίσημα στοιχεία βγήκαν χτες. Είμαστε μακριά από τον κόσμο εμείς, που μέσα σε αυτές τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες δώσαμε, όπως είπε κι ο Πρωθυπουργός, μια έστω συμβολική αύξηση στον κατώτατο μισθό. Είμαστε μακριά από τον κόσμο εμείς, που ενισχύσαμε ουσιαστικά τη μεταναστευτική πολιτική της χώρας, και το ξέρουν όλοι οι κάτοικοι και των αστικών κέντρων και των νησιών μας. Είμαστε μακριά από τον κόσμο και τον μέσο Έλληνα εμείς, που έχουμε δώσει κατ' επανάληψη περήφανες απαντήσεις στην Τουρκία την τελευταία διετία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είμαστε μακριά από τον κόσμο εμείς στο Υπουργείο Εργασίας, που αυξήσαμε με τον τελευταίο νόμο για την προστασία της εργασίας τις γονικές άδειες. Είμαστε μακριά δήθεν από τον κόσμο εμείς, που πήραμε μέτρα για τη συμφιλίωση της προσωπικής με την επαγγελματική ζωή. Είμαστε μακριά από τον κόσμο εμείς στο Υπουργείο Εργασίας, που μειώσαμε τις ασφαλιστικές εισφορές, τις οποίες εσείς είχατε αυξήσει. Είμαστε μακριά από τον κόσμο εμείς, που αυξήσαμε την κάλυψη των εργατοτεχνιτών και τους εξισώσαμε με τους υπόλοιπους υπαλλήλους. Είμαστε μακριά από τον κόσμο και τους υπαλλήλους εμείς, που εισάγουμε την ψηφιακή κάρτα εργασίας, που είναι η καλύτερη θωράκισή τους απέναντι στην αυθαιρεσία του εργοδότη. Και είσαστε κοντά στον κόσμο εσείς, οι οποίοι πρώτα απ' όλα - και ξεκινάω από αυτό, γιατί για μένα είναι βαθιά ηθικής τάξεως ζήτημα - κοροϊδέψατε και κοροϊδεύετε τον κόσμο κατάμουτρα κάθε μέρα, γιατί είστε πρωταθλητές στο ψέμα και στην εξαπάτηση των πολιτών. Εσείς, που άλλα είπατε και κάνατε τα εντελώς αντίθετα. Είσαστε κοντά στον κόσμο εσείς, που είχατε αφήσει τους μετανάστες να λιάζονται και δεν ξέρατε πού ήτανε. Ήσασταν κοντά στον κόσμο εσείς, που αυξήσατε τριάντα φορές τους φόρους και μια μείωση κάνατε τα πρώτα χρόνια και ήταν η μείωση στα καζίνο. Αν δεν το θυμάστε, να σας το θυμίσω και παρακαλώ ειδικά γι' αυτό, αν μπορείτε κάποιος από εσάς να σας διαψεύσει. Ήσασταν κοντά στον κόσμο εσείς που μας αφήσατε ένα εκατομμύριο εξήντα χιλιάδες εκκρεμείς ασφαλιστικές υποθέσεις στο Υπουργείο Εργασίας. [[Θόρυβος - Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ναι, ναι, είναι κατατεθειμένα στα Πρακτικά της Βουλής. Να έρθετε με στοιχεία και όχι με τη λογική ΣΥΡΙΖΑ να μιλάτε. Ήσαστε κοντά στον κόσμο εσείς που μας παραδώσαμε τη ΔΕΗ σε κατάρρευση και ήρθαμε και μέσα σε χρόνο ρεκόρ διασώσαμε την εταιρεία χωρίς να αυξηθεί το ρεύμα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τώρα ερχόσαστε δύο χρόνια μετά τη διάσωση της ΔΕΗ και ενώ έχει πολλαπλασιαστεί η τιμή της μετοχής της και όλοι αναγνωρίζουν ότι η ΔΕΗ είναι ένα success story, επικαλείστε τη διεθνή αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου και τη διεθνή αύξηση των τιμών για το διοξείδιο του άνθρακα, που πληρώνεται στα διεθνή χρηματιστήρια από όλες τις ηλεκτρικές εταιρείες της Ευρώπης για να συνδέσετε τον Μητσοτάκη και τον Χατζηδάκη με τις διεθνείς αυξήσεις στις τιμές του ρεύματος. Σοβαρή Αντιπολίτευση! Το επόμενο στάδιο είναι να πάτε πιο κοντά στο κόμμα «χαρίζω οικόπεδα», «χαρίζω χρέη» κ.λπ., διότι με αυτήν τη λογική ερχόσαστε και μιλάτε, κόμμα Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στην Ελλάδα. Υποτιμάτε τους εαυτούς σας. Δεν αντέχω, πριν απαντήσω και για τα θέματα που αφορούν στενά το νομοσχέδιο, να μην πω και κάτι το οποίο ανθρώπινα με πείραξε. Νομίζω θα έπρεπε να μας πειράζει ακόμα και αν έρχεται ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και κάνει μια θεατρική πολιτική παράσταση, όπως είπα προηγουμένως, γιατί υπάρχουν και ορισμένοι που ενδεχομένως παίρνουν πιο σοβαρά αυτά που λέει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης απ' ό,τι τα παίρνουμε εμείς στη Νέα Δημοκρατία. Είπε ο κ. Τσίπρας ότι ο Χατζηδάκης είναι δήθεν για τις βρώμικες δουλειές. Ακούστε, είμαι περήφανος για τη διαδρομή μου και για αυτά που έχω στην Ευρωβουλή και για αυτά που έχω κάνει ως στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και για αυτά που έχω κάνει ως Βουλευτής και για αυτά που έχω κάνει ως Υπουργός. Ναι, έχω ταυτιστεί πράγματι με δύσκολες μεταρρυθμίσεις, για την Ολυμπιακή, για τον ΟΣΕ, για τα περιφερειακά αεροδρόμια, για την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ που την κατηγορούσατε και στη συνέχεια την επεκτείνατε και τελευταία με τη διάσωση της ΔΕΗ. Είμαι περήφανος για αυτή μου τη διαδρομή και σήμερα να τα ξανάκανα, τα ίδια θα έκανα, διότι ήταν μεταρρυθμίσεις χρήσιμες για τον ελληνικό λαό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τώρα αν εσείς είστε όμηροι των δογμάτων σας και δεν βλέπετε πού πάει όλη η Ευρώπη, δεν σας φταίω εγώ. Εκείνο πάντως το οποίο είδα ακόμα μια φορά και με αυτήν την τοποθέτηση είναι αυτό που σημείωσα από την αρχή, έναν Τσίπρα ο οποίος ήταν δάσκαλος του διχασμού και της αλαζονείας. Διαβάστε, όμως, μέσα σε αυτό το κρεσέντο του διχασμού καμμιά δυο δημοσκοπήσεις να δείτε - εργαλεία δουλειάς είναι - , μήπως αποφασίσετε να συνδεθείτε με τους Έλληνες πολίτες. Τώρα θέλω να πω και μερικά πράγματα για το ίδιο το νομοσχέδιο, παρ' ότι χθες τοποθετήθηκα αναλυτικά και παρ' ότι ο κ. Τσίπρας επανέλαβε ουσιαστικά την τοποθέτηση της κ. Ξενογιαννακοπούλου. Δεν ξέρω αν αυτό που λέω είναι προς τιμήν της κ. Ξενογιαννακοπούλου ή όχι, αλλά, εν πάση περιπτώσει, αυτό έκανε. Ο κ. Τσίπρας, λοιπόν, υιοθέτησε πρώτα από όλα αυτά τα οποία είπε ο κ. Κουτσούμπας προηγουμένως. «Θέλετε να κάνετε τους νέους ανθρώπους επενδυτές». Ακούστε τι θέλουμε να κάνουμε. Θέλουμε να τους κάνουμε Ευρωπαίους και θέλουμε από αριθμοί που είναι σήμερα, που βάζουν απλώς τα λεφτά τους σε έναν κουβά για να παίρνουν συντάξεις οι σημερινοί συνταξιούχοι, να τους δείξουμε την εμπιστοσύνη που πρέπει να τους δείξουμε και να μπορέσουν να κάνουν ατομικούς λογαριασμούς για να ξέρουν πού πάνε τα λεφτά τους, για να έχουν έλεγχο πάνω στη σύνταξή τους. Αν εσείς θέλετε τους νέους ανθρώπους απλώς αριθμούς, είναι θέμα δικό σας. Αν εσείς επίσης και το ΚΚΕ εμπνέεστε από το μέχρι σήμερα ισχύον σύστημα είναι δικός σας λογαριασμός. Με γεια σας με χαρά σας. Δεν εμπνέονται οι νέοι άνθρωποι για τον πολύ απλό λόγο ότι έχουν δει όλες τις περικοπές που έχουν γίνει όλα τα τελευταία χρόνια από το σύστημα που εσείς εξυμνείτε, έχουν δει ειδικά στις επικουρικές συντάξεις τι έχει γίνει, παραδείγματος χάριν στο ταμείο της Ιονικής Λαϊκής που οκτακόσιοι εργαζόμενοι προσπαθούν να συντηρήσουν δεκαεπτά, δεκαοκτώ χιλιάδες συνταξιούχους. Δεν γίνεται φυσικά. Έχουν δει τι έχει γίνει με το ΛΕΠΕΤΕ στην Εθνική Τράπεζα. Έχουν δει όλα αυτά τα προβλήματα. Αν αυτό είναι το όραμά σας, να το χαίρεστε το όραμά σας, αλλά δεν είναι Ευρώπη και δεν είναι κοινή λογική αυτή η προσέγγιση. Εμείς αντίθετα έχουμε κάνει τις επιλογές μας και πάμε με αυτό που ακολουθούν οι προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Πάμε με τους νέους ανθρώπους. Κάνουμε ένα άνοιγμα στη νέα γενιά. Δίνουμε τη δυνατότητα να υπάρχει ένας ατομικός κουμπαράς, όπου ο καθένας θα έχει τον δικό του ατομικό λογαριασμό, θα βλέπει την εξέλιξη των επενδύσεών του και ταυτοχρόνως, δίνουμε μια εγγύηση από την πλευρά του κράτους ότι και στραβά να πάνε τα πράγματα στις αγορές, πάλι θα πάρεις τη σύνταξή σου συν τον πληθωρισμό. Ο κ. Τσίπρας συνέχισε, βεβαίως, όπως έχουν κάνει και οι ομιλητές του κόμματός του και είπε ότι εγκαταλείπεται το μοντέλο που ο κ. Τσακλόγλου και εγώ φέρνουμε σήμερα στη Βουλή. Το είπα και χθες, αλλά φαίνεται «στου κουφού την πόρτα». Να δούμε, λοιπόν. πώς εγκαταλείπεται. Ιδού, λοιπόν, αυτός ο πίνακας. Παρακαλώ διαψεύστε τον. Τι δείχνει η διεθνής εμπειρία για το ποσοστό εργαζομένων που καλύπτονται από κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά συστήματα σαν και αυτό που φέρνουμε εμείς - που εγκαταλείπεται αυτό το σύστημα κατά τον κ. Τσίπρα, τον γνωστό φιλαλήθη Έλληνα πολιτικό. Στη Σουηδία 100% των εργαζομένων είναι ενταγμένοι σε τέτοια συστήματα και μάλιστα υποχρεωτικώς. Στη Φινλανδία 90% και κάτι και οι υπόλοιποι προαιρετικά. Στην Ολλανδία είναι ένα ποσοστό κοντά στο 90%. Στη Δανία είναι ένα ποσοστό που ξεπερνάει το 80%. Στο Ισραήλ, στην Αυστραλία, στη Μεγάλη Βρετανία κ.λπ.. Ιδού ο πίνακας. Ελάτε να τον αμφισβητήσετε. Είναι το σύστημα που εισάγουμε και δήθεν εγκαταλείπεται. Εδώ εφαρμόζεται σε όλες τις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Πάλι ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε σε κάποιες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Αφρικής, οι οποίες πήγαν όντως και ιδιωτικοποίησαν το ασφαλιστικό τους σύστημα, αλλά δεν μας νοιάζει, διότι εμείς δεν κάνουμε αυτό το πράγμα. Είναι κάτι άλλο. Εμείς μιλάμε για το μοντέλο της Σουηδίας, της Ολλανδίας, της Δανίας. Αν έχετε στοιχεία σας παρακαλώ μέχρι και τον τελευταίο ομιλητή που θα μιλήσει να έρθει να αμφισβητήσει αυτά που λέω και αυτά που λέει ο κ. Τσακλόγλου. Εδώ έχω έναν άλλο πίνακα - τον έδειξα και χθες - που φαίνονται τα περιουσιακά στοιχεία των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών ταμείων ως ποσοστό του ΑΕΠ. Πάλι στις χώρες αυτές έχουμε πολύ υψηλή συμμετοχή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος. Βλέπετε στο τέλος του πίνακα, μετά την Τουρκία, η Ελλάδα τελευταία τρύπα του ζουρνά που δεν συμμετέχει σε όλη αυτήν τη διεθνή τάση. Το ερώτημα είναι τι θέλουμε. Να μείνουμε εδώ; Το όραμά σας είναι να μείνουμε τελευταίοι των τελευταίων; Ε, το δικό μας δεν είναι, γιατί αντίθετα με τα δικά σας λεγόμενα, εμείς είμαστε πραγματικά η προοδευτική παράταξη, μια προοδευτική Κυβέρνηση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Την ίδια στιγμή οφείλετε να δώσετε μια ακόμα απάντηση, όλα τα κόμματα που είστε απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο. Γιατί κατακεραυνώνετε τούτο εδώ το νομοσχέδιο που εισάγει το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, όταν στην Ελλάδα από το νόμο Ρέππα και μετά υπάρχουν τα επαγγελματικά ταμεία τα οποία εξακολουθούν να λειτουργούν, εξακολουθούν να αυξάνονται και τα οποία στηρίζονται στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Δηλαδή, όταν τα κάνει το ΠΑΣΟΚ και όταν στη συνέχεια τα συνεχίζει και τα αφήνει να λειτουργούν ο κ. Τσίπρας ως Πρωθυπουργός είναι καλά, αλλά όταν τέτοιο σύστημα θέλει να το επεκτείνει ο Μητσοτάκης, ο Χατζηδάκης, ο Τσακλόγλου, ε, είναι αμάρτημα μεγάλο και πρέπει να τιμωρηθούμε. Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός της πολιτικής υποκρισίας από τη δική σας πλευρά, τι είναι; Είπα για τις εγγυήσεις που υπάρχουν για τους νέους ανθρώπους, ότι θα πάρουν τη σύνταξή τους, άρα ο τζόγος είναι μόνο στο μυαλό του ΣΥΡΙΖΑ. Είπα και χτες ότι υπάρχει αντίστοιχη εγγύηση για τους σημερινούς ασφαλισμένους, ότι δεν θα επηρεαστεί η σύνταξή τους. Κι έρχομαι στο περιβόητο ζήτημα του δημοσιονομικού κενού. Το νομοσχέδιο αυτό το συνοδεύουν τρεις μελέτες μία του ΟΔΔΗΧ, μία του ΙΟΒΕ και μία της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής. Εξήγησα και χτες και δεν το επαναλαμβάνω αναλυτικά: Το έλλειμα - που έλεγε ο Τσίπρας, το 0,5%, μπερδεμένος προφανώς από τους συμβούλους του - θα είναι 120 εκατομμύρια τον χρόνο. Σε ποιον προϋπολογισμό; Σε έναν προϋπολογισμό που δίνει 15 δισεκατομμύρια ετησίως, κάθε χρόνο, για να στηρίξει ο προϋπολογισμός το ασφαλιστικό σύστημα. Ερχόμαστε, λοιπόν, εμείς για να μπορέσουν οι νέοι μας να πάρουν παραπάνω συντάξεις και μάλιστα από 43% μέχρι 68% και δίνουμε 120 εκατομμύρια ευρώ επιπλέον τον χρόνο. Στα 15 δισεκατομμύρια δίνει 120 εκατομμύρια. Το βράδυ, λοιπόν, θα έχουμε όλοι οι Έλληνες τη χαρά να δούμε τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να καταψηφίζουν την αύξηση των συντάξεων των νέων. Γιατί αυτό θα κάνετε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας τυφλώνει τον δογματισμό σας και δεν βλέπετε ότι με αυτόν τον τρόπο, αν μη τι άλλο, χάνετε και ψηφοφόρους. Αλλά, όπως είπα και χτες, είστε χορηγοί μας. ο δογματισμός σας και η τύφλωσή σας ουσιαστικά σας οδηγούν να κάνετε πολιτικά δώρα στη δική μας Κυβέρνηση. Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Είμαστε ευγνώμονες. Και απαντώ και σε κάτι άλλο. Για ποιον λόγο έβγαινε βιώσιμο το ασφαλιστικό σύστημα με την έκθεση Βρούτση και γιατί τώρα υποτίθεται ότι λέμε; Δεν λέμε άλλα. Ισχύει ο νόμος Βρούτση, τον ψηφίσαμε και τον στηρίζουμε. Απλώς εκείνο το οποίο λέμε είναι ότι σύμφωνα με όσα είχαμε πει προεκλογικά, πριν ψηφιστεί ο νόμος Βρούτση και ήταν η βασική προεκλογική μας δέσμευση, πρέπει να παρέμβουμε στο σύστημα των επικουρικών συντάξεων για να μην βάζουμε όλα τα αυγά μας στο ίδιο καλάθι. Έχεις την εθνική σύνταξη που στηρίζεται από τον προϋπολογισμό. Έχεις την κύρια σύνταξη η οποία σχετίζεται με το πώς πάει η ανάπτυξη, ποιες είναι οι εξελίξεις στο δημογραφικό επίσης. Και τέλος, έχεις την επικουρική σύνταξη που λέμε να μην σχετίζεται με το με τον ίδιο κίνδυνο με τον οποίον σχετίζεται η κύρια σύνταξη και να πάμε σε ένα σύστημα που έχει υιοθετηθεί και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Αν νόμιζε, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας ότι μας έβαλε δύσκολα πλανάται πλάνην οικτρά. Η απάντηση ήταν πάρα πολύ απλή. Επομένως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω εδώ την τοποθέτησή μου διερωτώμενος πραγματικά ποιο είναι το πρότυπά σας. Του ΚΚΕ το καταλαβαίνω. Ήταν η Σοβιετική Ένωση, κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση - λυπάμαι πολύ, το ΚΚΕ ενδεχομένως περισσότερο - , έχει απομείνει η Κούβα στον βαθμό που έχει απομείνει, η Βόρεια Κορέα κ.λπ.. Των υπολοίπων ποιο είναι το πρότυπο; Το πρότυπό σας είναι ο ΛΕΠΕΤΕ, το πρότυπό σας είναι η Ιονική Λαϊκή, το πρότυπό σας είναι οι περικοπές που έχουν γίνει όλα τα τελευταία χρόνια στα ασφαλιστικά ταμεία; Αυτή είναι η προοδευτική αντίληψη στην Ελλάδα; Και ερχόσαστε μάλιστα αγανακτισμένοι και μας κάνετε μαθήματα. Ευχαριστούμε πολύ και για τα μαθήματα. Ευχαριστούμε, όμως, περισσότερο για τη στάση σας, διότι, όπως είπα προηγουμένως, χάνετε ψήφους με αυτά που κάνετε και λέτε και εμείς κερδίζουμε ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους. Αλλά οι ψήφοι είναι το λιγότερο. Το περισσότερο είναι να κάνουμε το πατριωτικό μας καθήκον. Εμείς, λοιπόν, επειδή έχουν γίνει διάφορα λάθη διαχρονικά στο ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα, δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε άλλα λάθη. Δεν θέλουμε, λοιπόν, να ακολουθούμε ούτε λαϊκίστικα μονοπάτια ούτε να υιοθετούμε δικές μας πολιτικάντηδες πατέντες. Εμείς βλέπουμε τι γίνεται στις προηγμένες χώρες της Ευρώπης και το ακολουθούμε. Εσείς έχετε τα δόγματά σας. Συνεχίστε με τα δόγματά σας! Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να κάνω μια δήλωση για ένα λεπτό.
Ωραία, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό και μετά έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Σκουρλέτης. Ορίστε, κύριε Παφίλη.
Αντιπαρέρχομαι αυτό που είπε ο κ. Χατζηδάκης για τη Βόρεια Κορέα. Σας την χαρίζουμε. Δεν την έχουμε πρότυπο. Αυτά που έκανε η Σοβιετική Ένωση, δεν μπορεί να τα κάνει ο καπιταλισμός ποτέ στον κοινωνικό τομέα. Ωστόσο, όμως, θα έπρεπε να ασχοληθούμε με κάτι πιο σοβαρό. Όπως αναφέρθηκε και ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος ο Δημήτρης Κουτσούμπας αναφερόμενος στο θάνατο του Σολωμού, ότι όλη η Ιόνιος Βουλή τότε έκλεισε αμέσως, εμείς θεωρούμε ότι θα έπρεπε να γίνει αυτό και σε αυτή τη Βουλή. Σε τελευταία ανάλυση, αν αυτό δεν το δέχεστε, τα μεγάλα λόγια καλά είναι, εμείς προτείνουμε αύριο να μην γίνει συνεδρίαση. Όταν έχεις εθνικό πένθος τρεις μέρες και μάλιστα κηρυγμένο από την ίδια την Κυβέρνηση, δεν είναι δυνατόν αύριο και όσες μέρες διαρκεί να συνεδριάσει η Βουλή. Κάνουμε αυτήν την πρόταση και ας τοποθετηθούν και τα υπόλοιπα κόμματα.
Υπάρχει και μια αντίληψη, όμως, ότι σεβασμός στη μνήμη γιατί είναι άραγε το να μην δουλεύεις και να μην είναι το να δουλεύεις. Θέλω να πω, δηλαδή, μπορεί να μπορεί να τιμήσει κανείς τη μνήμη…
Μην το χαλάτε, κύριε Πρόεδρε.
Απλώς λέω και την άλλη άποψη. Έχω δικαίωμα στην άλλη άποψη.
Κύριε Πρόεδρε, η άλλη άποψη είναι ότι κακώς έκλεισε η Ιόνιος Βουλή όταν πέθανε ο Διονύσιος Σολωμός! Αυτό λέτε!
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Σκουρλέτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η πρόταση εκ μέρους του ΚΚΕ νομίζω ότι είναι μία πρόταση την οποία θα πρέπει να σκεφτεί το Προεδρείο της Βουλής και προφανώς η Κυβέρνηση και η Διάσκεψη των Προέδρων. Αυτό το οποίο, όμως, πραγματικά, κύριε Υπουργέ, κύριε Χατζηδάκη, θεωρώ ότι δεν ήταν πάρα πολύ έξυπνο από μέρους σας είναι να επιλέξετε να σχολιάσουμε την τοποθέτηση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης με μία αναφορά σε κάποια πράγματα που είχε πει ο κ. Θεοδωράκης. Ήταν τελείως άστοχο. Ίσως να δείχνει μια αδυναμία, διότι απέναντι στα καταλυτικά επιχειρήματα, στα συγκεκριμένα επιχειρήματα, στην αποδόμηση της πολιτικής σας σε όλα τα επίπεδα, δεν είχατε τίποτα άλλο να πείτε, παρά σε επιθέσεις κενές περιεχομένου και γνωστά κλισέ. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Κύριε Χατζηδάκη και κύριοι της Κυβέρνησης, είστε οι τελευταίοι που μπορείτε να εγκαλείτε τον ΣΥΡΙΖΑ για διχασμό. Ξέρετε γιατί; Γιατί είναι νωπή ακόμη στη μνήμη των Ελλήνων πολιτών η εικόνα όταν αγκαλιάσατε όλους τους ακροδεξιούς οι οποίοι κατέβαιναν στις πλατείες ενάντια στην υπεύθυνη εθνική πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για το ζήτημα της Βόρειας Μακεδονίας, όταν δεν λέγατε κουβέντα γι' αυτούς που επιτιθόντουσαν με μολότοφ και πέτρες στους εκλεγμένους Βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου, αυτούς που τους κλείνατε το μάτι, μόνο που τώρα έχετε βρεθεί σε δύσκολη θέση διότι αφού είπατε μία, δύο, δέκα φορές πόσο επωφελής είναι αυτή η συμφωνία για την χώρα μας, τώρα προσπαθείτε να ξεφύγετε και παίζετε την τρίλιζα, μαδάτε την μαργαρίτα για το πότε θα φέρετε αυτές τις συμφωνίες που αφορούν τη Βόρεια Μακεδονία για να επικυρωθούν από την Βουλή. Αφήστε, λοιπόν, αυτά περί του διχασμού. Να συνεννοηθούμε, λοιπόν, για τα θέματα της συναίνεσης. Πού μπορεί να υπάρξει, τι είναι η συναίνεση, τι είναι η συνεννόηση; Σας προτείναμε από την αρχή της πανδημίας μια συναίνεση στο αυτονόητο: κοινά πρόσωπα για τα θέματα της υγειονομικής κρίσης. Δεν το δεχτήκατε. Και όχι μόνο δεν το δεχθήκατε, αλλά κάνατε ουσιαστικά και τίποτα. Σας υπενθυμίζω, λοιπόν, ότι το προσωπικό το οποίο απασχολείται στα δημόσια νοσοκομεία ενάμιση χρόνο μετά την πανδημία δεν αμείβεται καλύτερα, δεν έχει αυξηθεί, πολλοί ακόμα είναι με συμβάσεις οι οποίες λήγουν. Και τώρα, λοιπόν, που απέναντι στην αναγκαία στήριξη του εμβολιασμού ανακοινώνεται ένα μέτρο χωρίς να έχετε δει τι επιπτώσεις θα έχει αυτό στην λειτουργία, κινδυνεύουμε να μπλοκάρει το σύστημα όχι από την πίεση της ασθένειας, αλλά εσωτερικά, από τις παραιτήσεις των ίδιων των υγειονομικών. Και σας λέω εγώ, βεβαίως πρέπει να εμβολιαστούν όλοι, το είπαμε και χθες το έχουμε πει από την πρώτη μέρα, αλλά έλα ντε που αποτύχατε σ' αυτόν τον σχεδιασμό. Έλα ντε που δεν τα καταφέρατε. Θυμόσαστε αυτά τα ποσά του 70% -75% που ήταν ο στόχος που είχατε εσείς βάλει αμέσως μετά το Πάσχα; Γιατί αποτύχατε; Ήρθατε εδώ πέρα να ζητήσετε μια γνώμη; Υιοθετήσατε μια σοβαρή τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία πάνω στο πεδίο στις συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες οι οποίες ήταν διστακτικές; Δεν μιλάω για τους αρνητές, για τους δικούς τους λόγους, αυτούς όλους ούτως ή άλλως τους έχουμε απέναντι και το γνωρίζετε καλά. Μιλάω γι' αυτούς οι οποίοι θέτουν ερωτήματα, γι' αυτούς οι οποίοι τους γεννήθηκαν ερωτήματα στη βάση των αντιφατικών δηλώσεων μελών της Κυβέρνησής σας. Εσείς δεν ήσασταν που λέγατε του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη ότι «δεν κολλάει»; Και έγινε φούντωμα ολόκληρο και έγινε ένα μικρό Μπέργκαμο η Θεσσαλονίκη πέρυσι τον Νοέμβριο. Εσείς και ο Πρωθυπουργός δεν λέγατε στις αρχές του καλοκαιριού ότι φέτος θα είναι όλα καλά και τώρα βλέπετε ότι είμαστε περικυκλωμένοι από το νέο κύμα της πανδημίας; Αυτά όλα, λοιπόν, τι να κάνουν; Να στηρίξουν και να θεμελιώσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου απέναντι σε μία Κυβέρνηση η οποία εξακολουθεί και έχει καθηλωμένες τις δαπάνες για τη δημόσια υγεία, παρ' όλο ότι η ίδια η Ευρώπη έχει αναγνωρίσει την ανάγκη αυτές να μην καταμετρώνται στα δημοσιονομικά ελλείμματα και στα δημοσιονομικά μεγέθη; Όταν όλες οι υπόλοιπες χώρες επενδύουν στην υγεία κι εσείς μιλάτε για ΣΔΙΤ; Σ' αυτό, λοιπόν, το τελευταίο δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση, δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση σε ένα σχέδιο δογματικό, νεοφιλελεύθερο, το οποίο θέλει να ξεπουλήσει τα δίκτυα φυσικής ενέργειας, τα δίκτυα του ΔΕΔΔΗΕ. Κύριε Τσακλόγλου, θέλετε έσοδα για τα επικουρικά ταμεία; Το 49% λοιπόν, που σκοπεύει η Κυβέρνηση, ο κ. Χατζηδάκης πριν και τώρα ο κ. Σκρέκας, να ιδιωτικοποιήσει δίνοντάς το σε ξένα funds, ενδεχομένως δηλαδή και σε funds τα οποία διαχειρίζονται τις εισφορές ξένων ασφαλισμένων, δώστε το στο ταμείο να έχει περίπου 7% συγκεκριμένη απόδοση επί τριάντα, επί σαράντα, επί πενήντα χρόνια. Γιατί δεν το κάνετε αυτό; Φυσικό μονοπώλιο έχετε. Δεν το θέλετε. Γιατί πράγματι εξυπηρετείτε συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα. Είστε νεροκουβαλητές, έχετε ταξικό πρόσημο. Ε, δεν μπορεί να υπάρξει, προφανώς, συναίνεση με αυτήν την πολιτική. Δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση με αυτές τις αλχημείες που κάνατε στην αγορά ενέργειας και σας ξέφυγε και χειραγωγείτε αυτήν τη στιγμή και έχουμε ολιγοπωλιακές καταστάσεις. Και σας είπα και χθες ότι τα τιμολόγια στοιχειώνουν κάθε μέρα στη σκέψη σας. Εσείς το κάνατε, κύριε Χατζηδάκη, γιατί είχατε συγκεκριμένες μελέτες πώς θα γίνει το target model. Δεν τις ακολουθήσατε. Απελευθερώσατε τα καλώς εννοούμενα όρια που θα έπρεπε να υπάρχουν. Δεν είναι το δημόσιο αγαθό του ρεύματος ένα οποιοδήποτε χρηματιστηριακό προϊόν, γιατί στο ρεύμα πάνω στηρίζονται τα νοικοκυριά, η ανάπτυξη, οι επιχειρήσεις. Αυτά όλα τα αγνοείτε. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να συναινέσουμε σε αυτά τα ζητήματα. Δεν μπορούμε να συναινέσουμε σε αυτό που κάνετε στον χώρο της εργασίας και απορώ πως ο κ. Κουτσούμπας - φαντάζομαι εκ παραδρομής, πριν - είπε ότι ψηφίσαμε από κοινού το νομοσχέδιο το εργασιακό. Φαντάζομαι ότι εσείς, τουλάχιστον, γνωρίζετε πως όχι μόνο δεν το ψηφίσαμε από κοινού, αλλά θεωρούμε ότι όλα αυτά τα οποία απεργάζεστε, ιδιαίτερα για τους νέους εργαζόμενους, είναι τραγικά. Κατορθώσατε λοιπόν και συνδυάσατε το όνομά σας με την κατάργηση του οκτάωρου, με τις απλήρωτες υπερωρίες, με τη συρρίκνωση χωρίς προηγούμενο των συλλογικών συμβάσεων. Σας ενοχλεί οτιδήποτε έχει αναφορά στην έννοια «συλλογικότητα», στο συλλογικό συμφέρον, στο δημόσιο συμφέρον, στα δημόσια αγαθά. Όλα θέλετε να τα βλέπετε μέσα από τους νόμους της ασύδοτης αγοράς. Αυτό είναι δογματισμός. Εσείς δεν διαλύσατε το ΣΕΠΕ; Εσείς, κύριε Χατζηδάκη, και ο Πρωθυπουργός που μίλησε στο όνομα της συνεννόησης απέναντι στην κλιματική κρίση, δεν ήσασταν οι οποίοι ουσιαστικά αφαιρέσατε το ελεγκτικό περιεχόμενο από την ίδια επιθεώρηση περιβάλλοντος του Υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος; Εσείς δεν εισαγάγατε για τις νέες επενδύσεις, τους ιδιώτες - τους ιδιώτες που θα επιλέγει ο ίδιος ο επιχειρηματίας και ο επενδυτής - , οι οποίοι θα αξιολογούν τους όρους αδειοδότησης και της περιβαλλοντικής άδειας; Και μιλάτε για περιβάλλον, με έναν νόμο που φέρατε ο οποίος επιτρέπει πραγματικά να μείνει κενό γράμμα η έννοια της προστασίας στους χώρους «NATURA»; Εσείς οι οποίοι στον κρίσιμο τομέα των ΑΠΕ που είναι μονόδρομος, λοιπόν, για να απαντήσουμε οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στα θέματα της κλιματικής κρίσης, δεν τα έχετε κάνει κυριολεκτικά μπάχαλο; Δεν υπάρχουν αυτήν τη στιγμή αιτήσεις οι οποίες υπερκαλύπτουν κατά δώδεκα φορές τη φέρουσα δυνατότητα του ελληνικού δικτύου ενέργειας και τις ανάγκες της χώρας; Τι κάνετε; Χρηματιστήριο αδειών; Ντιλάρετε με τις άδειες; Αυτά ξέρετε και τα κάνετε. Γι' αυτό, λοιπόν, είστε Υπουργός ειδικού σκοπού. Σ' αυτά, λοιπόν, δεν μπορεί να υπάρξει καμμία συναίνεση. Καμμία συναίνεση στο σκάνδαλο με την Πειραιώς, όπου αρπάξατε κυριολεκτικά τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων που μπήκαν για την ανακεφαλαιοποίηση της τράπεζας και αρνηθήκατε στο δημόσιο να ασκήσει τα δικαιώματά του, να έχει τις μετοχές που του αναλογούν και να συμμετάσχει σε μια ενδεχόμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Αυτό, λοιπόν, είναι προς το συμφέρον; Αυτή είναι η έννοια του δημόσιου συμφέροντος, όπως την αντιλαμβάνεστε; Όχι, δεν είναι. Είναι το συμφέρον των λίγων, αυτών που εξυπηρετείτε. Σ' αυτό, λοιπόν, το πεδίο δεν έχουμε κοινό όραμα. Όπως ειλικρινά δεν κατάλαβα και τον κ. Τσακλόγλου χθες ο οποίος μίλησε πια για τις αόρατες θετικές επιδράσεις της ανάπτυξης που θα έρθουν μέσα από τη μόχλευση των κεφαλαίων του νέου ταμείου. Αλλά, δεν θα είναι ορατές, δεν θα τα δούμε αυτά, δεν θα μπορούμε να τα αξιολογήσουμε. Κάποια στιγμή όμως θα φέρουν μεγαλύτερες συντάξεις. Και πώς να είναι όταν θα επενδύονται σε χρηματιστηριακά προϊόντα άλλων χωρών, όταν αυτά τα funds φορολογούνται με βάση την εμπειρία, με έναν τελείως ιδιόμορφο τρόπο, ούτε τα αναμενόμενα έσοδα από την φορολογία δεν θα έχετε. Γι' αυτό, λοιπόν, ετοιμάζετε με αυτήν την πολιτική τους όρους ενός νέου δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι οι συντάξεις, οι πενιχρές συντάξεις, οι μικρές συντάξεις στην Ελλάδα διαχρονικά που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Στη χρεοκοπία μας οδήγησε ο φαύλος δικομματισμός, μας οδήγησε η απόφαση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μας οδήγησε το γεγονός ότι τα δημόσια έργα γινόντουσαν πέντε φορές παραπάνω σε κόστος απ' ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη, μας οδήγησε ότι πάντοτε βρίσκατε έναν τρόπο ώστε το μεγάλο κεφάλαιο να μην φορολογείται και ως μέσο όρο φορολογικών εσόδων να έχουμε τα μικρότερα σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Και έρχεστε και μας λέτε να μιμηθούμε τις καλές πρακτικές των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, κάνοντας και το τρικ να ταυτίζονται τα επαγγελματικά ταμεία - σας το είπαμε - με το θέμα της επικουρικής ασφάλισης. Γνωρίζετε, λοιπόν, πως πήγαιναν τα πρώτα πακέτα του ΕΣΠΑ, αν πήγαιναν σε πραγματικές επενδύσεις, αν βοήθησαν στη σύγκλιση της ελληνικής οικονομίας ή τα τρώγανε οι ημέτεροι. Αυτά, λοιπόν, από κάτω ποιανού την υπογραφή έχουν; Του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν στο 3% και στο 5%; Η ιστορική μνήμη είναι μεγάλο πράγμα και μας διδάσκει. Στέλνει μηνύματα. Ε, λοιπόν, δεν μπορούμε να τα ξεχάσουμε αυτά. Αυτά, λοιπόν, για να συνεννοούμαστε. Φαίνεται ότι από τον κ. Βρούτση του ξέφυγε η προεκλογική σας πολιτική - γι' αυτό ίσως τον βγάλατε από αυτήν τη θέση. Εφάρμοσε μια άλλη πολιτική, που ο κ. Τσακλόγλου διά της υπογραφής του έλεγε ότι το ασφαλιστικό σύστημα καθιστά βιώσιμες μέχρι το 2070 την κύρια και την επικουρική ασφάλιση. Τώρα, προφανώς, επανήλθατε στη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και τελειώνω κύριε Πρόεδρε - μιλήσατε για όραμα, για το τι θέλουμε. Ε, λοιπόν, θα σας πω με πολύ απλά λόγια: Θέλουμε λιγότερες ανισότητες, θέλουμε λιγότερη εκμετάλλευση, θέλουμε περισσότερη δημοκρατία, θέλουμε περισσότερα δικαιώματα, θέλουμε πιο αξιοπρεπείς δουλειές, θέλουμε να απελευθερώσουμε τη δημιουργικότητα των νέων ανθρώπων. Δεν πιστεύουμε σε μια κοινωνία, όπως την φαντάζεστε εσείς, «για τους λίγους». Σας ευχαριστώ.
Έχει ζητήσει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Μόνο για δύο λεπτά θέλω τον λόγο.
Κοιτάξτε, να σας εξηγήσω κι εσάς. Το ξέρετε, μάλλον. Χρόνο έχετε ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Εσείς μιλήσατε στην πρωτολογία σας χθες δώδεκα λεπτά και κάποια δευτερόλεπτα. Δικαιούστε λοιπόν τουλάχιστον ένα δεκάλεπτο ακόμα.
Δύο λεπτά θα χρειαστώ μόνο, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ.
Συγγνώμη, κύριε Μπουκώρο, για να τα βάλουμε σε μια σειρά. Μετά τον κ. Μπουκώρο θα πάρει τον λόγο ο κ. Τσακλόγλου, που προφανώς θέλει να παρέμβει για όσα έχουν ειπωθεί. Θερμή παράκληση από το Προεδρείο, μετά τον κ. Τσακλόγλου να συνεχίσουμε με τον κατάλογο των ομιλητών. Πέρασαν πάνω από δύο ώρες με τους Αρχηγούς των κομμάτων, τον Υπουργό και τους Κοινοβουλευτικούς. Απομένουν άλλοι τριάντα δύο Βουλευτές, οι οποίοι περιμένουν τόση ώρα. Θερμή παράκληση, μετά τον κ. Τσακλόγλου να συνεχίσουμε με τον κατάλογο των ομιλητών. Απευθύνομαι σε όλες τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Κύριε Μπουκώρο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακολουθήσαμε σήμερα τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, με ένα διχαστικό λόγο - είναι η αλήθεια - να έρχεται στο ελληνικό Κοινοβούλιο και να δεσμεύεται ότι θα καταργήσει όλα τα νομοσχέδια της Νέας Δημοκρατίας, το ασφαλιστικό, το εργασιακό, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, τα νομοσχέδια του Υπουργείου Παιδείας και ό,τι έχει ψηφίσει μια δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση. Προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι προσανατολισμένος προς τη συνεννόηση και μάλιστα, σε θεσμικό επίπεδο. Ενώ ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μας είπε ότι θα τα καταργήσει σε μία ή δύο μέρες, δεν μας διευκρίνισε αν θα τα καταργήσει με έναν νόμο και ένα άρθρο. Μόνο αυτό δεν μας διευκρίνισε. Επίσης, θα ήθελα να θυμίσω στους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης ότι πράγματι στο εργασιακό ψήφισαν περίπου εβδομήντα άρθρα από το σύνολο των εκατόν σαράντα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Επιχείρησαν, λοιπόν, σήμερα τόσο ο Αρχηγός όσο και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος να μας πουν ότι ταυτίζονται με πλατιά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και πως ο Μητσοτάκης κυβερνά για τις ελίτ. Είναι εκείνοι που ταυτίζονται με τα πλατιά στρώματα της κοινωνίας που μείωσαν δύο φορές το ελάχιστο φορολογητέο εισόδημα για να φορολογήσουν τα οικογενειακά εισοδήματα των 8 χιλιάδων ευρώ ετησίως. Με αυτά τα πλατιά στρώματα ταυτίζεται η πρώην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ. Με την φορολόγηση των χαμηλότερων στρωμάτων της χώρας.
Μη διακόπτετε.
Αυτά έχουν καταγραφεί. Παραλάβατε το ελάχιστο αφορολόγητο στις 11 χιλιάδες και το παραδώσατε στις 8 χιλιάδες. Θα θυμάστε τις δεσμεύσεις Τσακαλώτου, οι οποίες ποδοπατήθηκαν και καταπατήθηκαν. Κατά συνέπεια, λίγη σημασία έχει τι λέει κανείς δημοσίως, όταν η αξιοπιστία έχει ζυγιστεί και μετρηθεί. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Τσακλόγλου για πέντε λεπτά.
Γιατί πέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε;
Δεν είναι η πρωτολογία του. Μίλησε και χθες ο κ. Τσακλόγλου.
Τόσες φορές τον επικαλέστηκαν.
Δεν θα διαπραγματευθείτε εσείς κύριε συνάδελφε, τον χρόνο του κ. Τσακλόγλου. Το Προεδρείο συνεννοείται. Θα έχετε πέντε λεπτά με ανοχή. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, άκουσα με προσοχή τις ιερεμιάδες της Αντιπολίτευσης τόσο τις γενικότερες όσο και στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, που κρεσέντο είχαν την ομιλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Θέλω να απαντήσω σε μια σειρά από αιτιάσεις που ακούστηκαν. Εκ των πραγμάτων και κυρίως επειδή ο κύριος Πρόεδρος μου ζητά να είμαι σύντομος θα είναι τηλεγραφικές οι απαντήσεις. Δεν θα αναφερθώ διά μακρόν σε επιχειρήματα που κατά την άποψή μου στερούνται πάσης σοβαρότητας. Το πρώτο και κυριότερο από αυτά είναι αυτό το περί ιδιωτικοποίησης. Αυτό το καινούριο ταμείο, το ΤΕΚΑ, το οποίο φτιάχνουμε είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Το μεγάλο κομμάτι της διαχείρισης προφανώς θα γίνεται μέσα στο ίδιο το ταμείο, γιατί πρέπει να επενδύει και σε αγορές πέρα από την ελληνική. Για διαφοροποίηση ρίσκου μπορεί να τα δίνει και σε άλλους, αλλά σε αυτούς τους άλλους τα δίνει με συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, με συγκεκριμένους όρους και ανταγωνιστικές διαδικασίες. Το να μου λέτε ότι αυτή η διαδικασία είναι μια διαδικασία ιδιωτικοποίησης είναι σαν να μου λέτε ότι το νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ στην πατρίδα μου, τη Θεσσαλονίκη, είναι ιδιωτικό νοσοκομείο, επειδή χρησιμοποιεί σκευάσματα ιδιωτικών εταιρειών. Το δεύτερο: Τζόγος. Δεν ντρεπόμαστε λίγο; Είμαστε η χώρα που έχει το χαμηλότερο ποσοστό επενδύσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέχρι πριν από λίγο καιρό οι επενδύσεις μας ήταν χαμηλότερες απ' ότι ήταν οι αποσβέσεις μας. Τρώγαμε κεφάλαιο, δεν δημιουργούσαμε καινούργιο. Βγάζουμε έναν μηχανισμό που θα ενισχύσει αυτό το πράγμα, το καύσιμο της ανάπτυξης και μου λέτε για τζόγο; Αυτό είναι η Οουργελική ομιλία. Μελέτες νόμου Βρούτση, επειδή σ' αυτό αναφερθήκατε και προσωπικά. Να είμαστε τελείως ξεκάθαροι σε δύο πράγματα. Από τον νόμο Κατρούγκαλου και μετά μακροχρόνια το σύστημά μας είναι βιώσιμο. Γιατί λέω μακροχρόνια; Μία χώρα, η οποία δίνει το 10% του ΑΕΠ της για να στηρίξει το ασφαλιστικό της σύστημα, θεωρείται αυτό βιώσιμο; Προφανώς δεν είναι. Ούτε οι Ευρωπαίοι δεν το λένε αυτό. Λένε ότι είναι μακροχρόνια. Γιατί είναι βιώσιμο μακροχρόνια; Γιατί έχουμε πολύ μεγάλες περικοπές των συντάξεων που έγιναν με τον νόμο Κατρούγκαλου. Αυτό ήταν που έκανε τη βιωσιμότητα του συστήματος και αυτό μένει ακριβώς έτσι. Το δεύτερο που έχουμε ήταν για την επάρκεια των συντάξεων. Εκείνη ήταν η δική μου μελέτη. Υπογράφω κάθε συγκεκριμένη λέξη, την οποία είχα στη συγκεκριμένη μελέτη. Όμως δεν αναφερόταν η μελέτη στις επικουρικές συντάξεις. Ήταν στο σύνολο του συνταξιοδοτικού συστήματος. Και από το σύνολο του συνταξιοδοτικού συστήματος είναι ένα μικρό κομμάτι που είναι οι επικουρικές συντάξεις. Για τις επικουρικές συντάξεις αυτό το πράγμα το οποίο συμβαίνει είναι αυτό που σας είπα χθες. Συμβαίνει ακριβώς έτσι και το γράφει η μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής την οποία επικαλείστε και εσείς. Ακριβώς επειδή το σύστημα είναι νοητής κεφαλαιοποίησης και μηδενικού ελλείμματος τραβάνε προς τα κάτω τα δημογραφικά μας, τα ποσοστά αναπλήρωσης. Και τότε στη μελέτη Βρούτση και στην συγκεκριμένη επικουρική σύνταξη βαίνει μειούμενη σαν ποσοστό του μέσου μισθού. Αυτό είναι που θέλουμε να αλλάξουμε και αυτό είναι που θα δώσει υψηλότερες συντάξεις στους μελλοντικούς συνταξιούχους. Αυτό είπαμε. Το τρίτο σημείο: Χώρες που επέστρεψαν από το κεφαλαιοποιητικό στο διανεμητικό σύστημα. Οι δεκαοκτώ χώρες στις οποίες αναφέρεστε, το είπατε και εσείς άλλωστε, είναι Λατινική Αμερική, Αφρική και πρώην Ανατολικές χώρες. Υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες χωρών οι οποίες έχουν επιστρέψει. Και ήθελα να πω ότι στο σχεδιασμό αυτού του συστήματος δεν είδαμε μόνο τα θετικά παραδείγματα, αλλά είδαμε και λάθη άλλων και προσπαθούμε να τα αποφύγουμε. Πρώτα ήταν οι περίφημες Ανατολικές χώρες. Τι έγινε εκεί; Όταν κατέρρευσε το σύστημα δεν είχαν να πληρώσουν συντάξεις. Τι είπαν; Ότι θα κάνουμε ένα κεφαλαιοποιητικό σύστημα συνολικά, το οποίο θα το χρηματοδοτήσουμε από τα έσοδα των ιδιωτικοποιήσεων. Οι ιδιωτικοποιήσεις δεν έβγαλαν λεφτά. Εκ των πραγμάτων γύρισαν στο προηγούμενο σύστημα. Αλλά εκεί έκαναν ένα μεγάλο λάθος, το οποίο έκαναν και μερικές Λατινοαμερικάνικες χώρες και δεν το κάνουμε εμείς. Πήραν όλο τους το σύστημα και το έκαναν κεφαλαιοποιητικό. Τι σας είπα προηγουμένως; Ότι το σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων είναι σύστημα ασφαλίσεων. Δεν κάνουμε κάτι τέτοιο. Ένα μικρό κομμάτι του συστήματος, μόνο τις επικουρικές συντάξεις κάνουμε κεφαλαιοποιητικές. Η δεύτερη κατηγορία ήταν αυτό για το οποίο μας κατηγορείτε ότι κάνουμε. Ιδιωτικοποίηση. Δηλαδή, εκεί τι έγινε; Είπαν στους διάφορους ασφαλισμένους ότι είναι υποχρεωμένοι να βάλουν κάποιο συγκεκριμένο ποσοστό του μισθού τους σε μια ιδιωτική εταιρεία. Τι έγινε σε αυτές τις περιπτώσεις; Αυτό που έγινε ήταν ότι άρχισαν πολύ μεγάλη διαφήμιση οι ασφαλιστικές εταιρείες, υποσχόμενοι λαγούς με πετραχήλια. Και είχαμε δύο θέματα εκεί: αύξησαν πάρα πολύ το διοικητικό τους κόστος. Το δεύτερο ήταν ότι για να το καλύψουν αυτό το κόστος, έκαναν όλο και περισσότερο ριψοκίνδυνες επενδύσεις, ό,τι δεν πρέπει να κάνει ένα ασφαλιστικό ταμείο. Στην πρώτη στροφή έπεσαν. Εμείς δεν κάνουμε αυτό το πράγμα. Δεν κάνουμε ατομικούς λογαριασμούς που θα τους διαχειρίζονται οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι. Το ταμείο το κάνει αυτό το πράγμα. Άρα φύγαμε και από αυτό. Το τέταρτο σημείο: Υπάρχει μια κατηγορία μικρών χωρών που απλά άλλαξε η κυβέρνηση και έβαλε χέρι στο ταμείο. Ό,τι μας υποσχέθηκε ότι θα κάνει ο κ. Τσίπρας και ό,τι έκανε ο φίλος του ο κ. Τσάβες στη Βενεζουέλα. Ελπίζουμε ότι αυτό το πράγμα δεν θα γίνει. Επόμενο σημείο: οι επενδύσεις σε παράγωγα και αρρύθμιστες αγορές. Πρέπει να καταλαβαίνουμε γιατί μιλάμε, γιατί οι όροι είναι αρκετά τεχνικοί. Κύριε Σκουρλέτη, η αγορά στην οποία προτρέψατε να συμμετέχει αυτό το ταμείο είναι αρρύθμιστη αγορά.
ΔΕΔΔΗΕ;
Αυτό που είπατε για τους υδρογονάνθρακες.
Για ΔΕΔΔΗΕ είπα.
Αρρύθμιστη αγορά είναι το αεροδρόμιο «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» στο οποίο έρχεται ένα καναδικό ταμείο και έχει αυτά τα οφέλη. Ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα που θα είχαμε σε μια τέτοια περίπτωση να συμμετέχει και το ΤΕΚΑ; Τι είναι το πρόβλημα το οποίο θα είχαμε σε μια αρρύθμιστη αγορά, όπως είναι οι αγορές ΣΔΙΤ, που είχαμε πολύ καλές αποδόσεις και είναι εγγυημένες από το δημόσιο ή σε περιπτώσεις που έχουμε πολύ αυστηρούς κανόνες, όπως είναι οι επενδύσεις τις οποίες χρηματοδοτεί η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων; Για τέτοια πράγματα μιλάμε. Το δεύτερο. Μιλήσατε επανειλημμένως περί τζόγου, ριψοκίνδυνου και κ.ο.κ.. Τα παράγωγα και ειδικά όταν επενδύεις σε αγορές που έχουν άλλο συνάλλαγμα από το δικό σου είναι αυτό το πράγμα το οποίο σου δίνει την ασφάλεια, μειώνει το ρίσκο. Μην τα δαιμονοποιούμε όλα. Χρειάζονται. Όλα ανεξαιρέτως τα ταμεία στον κόσμο χρησιμοποιούν παράγωγα. Προτελευταίο. Απευθύνομαι κυρίως στο ΚΙΝΑΛ. Βρήκα τη στάση του ΚΙΝΑΛ - θα μου επιτρέψετε να πω - υποκριτική. Αφού δαιμονοποιήσατε όλη την κεφαλαιοποίηση, αμέσως μετά σηκωθήκατε και είπατε ότι πρέπει να ενισχύσουμε τα επαγγελματικά ταμεία. Μα, κεφαλαιοποιητικά δεν είναι τα επαγγελματικά ταμεία; Όλα αυτά τα ρίσκα τα οποία λέγαμε προηγουμένως δεν τα έχουν και τα επαγγελματικά ταμεία; Για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, αν ήμασταν σαράντα - πενήντα χρόνια νωρίτερα, πραγματικά κι εγώ αυτή τη λύση θα επέλεγα, δηλαδή την ενίσχυση των επαγγελματικών ταμείων. Γιατί δεν μπορεί να γίνει σήμερα. Επίσης, θέλω να τονίσω ότι δεν είμαστε κατά των επαγγελματικών ταμείων. Την επόμενη χρονιά θα φέρουμε και νομοθεσία για εκσυγχρονισμό των επαγγελματικών ταμείων και θα δούμε πώς μπορούμε να ενισχύσουμε τη λειτουργία τους. Αλλά, υπάρχουν δύο περιορισμοί. Ο πρώτος είναι ότι στην Ελλάδα οι εισφορές της υποχρεωτικής ασφάλισης είναι ήδη 26%. Στις άλλες χώρες που αναφερόταν ο εισηγητής σας, ο κ. Μουλκιώτης, οι εισφορές είναι από 12% έως 18%. Οπότε, υπάρχει μεγάλο περιθώριο για ανάπτυξη της επαγγελματικής ασφάλισης. Στην Ελλάδα αυτό εκ των πραγμάτων περιορισμένο. Παρ' ότι οι όροι με τον νόμο Ρέππα, που αναφέρθηκε προηγουμένως, είναι ιδιαίτερα ευνοϊκοί, δεν έχουμε ανάπτυξη σε αυτόν τον τομέα ακόμα. Γιατί γίνεται αυτό εδώ; Γι' αυτό που σας είπα προηγουμένως. Όχι μόνο αυτό, αλλά εκείνο που πιστεύουμε ακράδαντα είναι ότι η λειτουργία του ΤΕΚΑ θα δείξει στον κόσμο γιατί χρειάζεται να έχει αποταμιευτική ασφάλιση και αυτό θα ευνοήσει και τη λειτουργία των επαγγελματικών ταμείων αργότερα. Ο κ. Σκουρλέτης με ρώτησε επίσης στην προηγούμενη τοποθέτησή μου αν γνωρίζω για τις αποδόσεις των κεφαλαιοποιητικών συστημάτων. Το γνωρίζω πολύ καλά, κύριε Σκουρλέτη. Κάθε χρόνο ο ΟΟΣΑ βγάζει μία έκθεση. Λέγεται «Pensions at a Glance», δηλαδή «Συντάξεις με μία Ματιά». Είναι μια μεγάλη έκδοση και έχει ένα πολύ πλούσιο στατιστικό παράρτημα. Ανάμεσα στα πράγματα, υπάρχει ένα κεφάλαιο το οποίο αναφέρεται στην κεφαλαιοποιητική ασφάλιση. Το μεγαλύτερο κομμάτι είναι για τη διανεμητική ασφάλιση. Αυτό το πράγμα το οποίο λέει ανάμεσα στα άλλα είναι και ποιες είναι οι πραγματικές, αν δηλαδή, αφήσουμε απ' έξω τον πληθωρισμό, αποδόσεις των συστημάτων αυτών των κεφαλαιοποιητικών. Τις έδειξε, νομίζω και ο κ. Χατζηδάκης στην τοποθέτηση τη δική του. Ικανοποιητικότατες είναι οι αποδόσεις αυτές. Αλλά, θα ήθελα να μην πάμε τόσο μακριά. Θα ήθελα να μείνουμε στη χώρα μας. Η χώρα μας δεν είναι μόνο η «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ» και όλα αυτά τα πράγματα τα οποία μου λέτε. Το κυριότερο ίσως είναι ότι φτιάξαμε δύο εταιρείες - και πάλι επί Ρέππα έγινε αυτό, αν και είχε προετοιμαστεί επί Γιαννίτση - για να διαχειριστούν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Η μία έγινε αρχικά για το ΙΚΑ και η άλλη έγινε αρχικά για το ΤΑΠ - ΟΤΕ. Η μία λέγεται ΕΔΕΚΤ και άλλη λέγεται ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Οργανισμών. Αυτές οι εταιρείες επενδύουν κυρίως στην Ελλάδα από το καταστατικό τους. Έχουμε δεκαεπτά χρόνια και σε αυτά τα δεκαεπτά χρόνια μέσα γνωρίσαμε το PSI, γνωρίσαμε δύο τουλάχιστον κατακρημνίσεις μεγάλες του ελληνικού χρηματιστηρίου, στο οποίο επενδύουν οι εταιρείες αυτές. Τι αποδόσεις είχαν οι εταιρείες αυτές; Οι αποδόσεις της μεν ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Οργανισμών ήταν 3,7% πραγματικά τον χρόνο, πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, της δεύτερης, της ΕΔΕΚΤ, ήταν 2,9%, λίγο πιο κάτω από 3% που είναι ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ. Τι θέλω να πω με αυτό; Δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στην εσπερία, συμβαίνει και στη χώρα μας. Ποια ήταν η διαφορά με αυτές τις εταιρείες σε σχέση με τις άλλες, που ο συνάδελφός μου, ο Γιώργος Αλογοσκούφης, έλεγε περί των ανίδεων διοικήσεων; Αυτές διοικήθηκαν από την αρχή από επαγγελματίες και ήταν μακριά. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και με το ΤΕΚΑ. Καταλαβαίνω πολύ καλά βέβαια αυτό το επιχείρημα που ακούστηκε από ορισμένους, ότι οι παλαιότερες αποδόσεις δεν είναι εγγύηση για τις μελλοντικές. Αυτό ισχύει, αλλά αυτό δεν ισχύει μόνο για το κάτω. Εκεί αναφερθήκατε. Ισχύει και για το πάνω. Ο μέσος όρος είναι αυτός που είναι εκεί. Ειδικά για το τελευταίο θέλω να πω ότι μέσα στο νομοσχέδιο αυτό το πράγμα το οποίο λέει με την πρώτη πενταετία τα χρήματα αυτά αυτού του ταμείου μέχρι να ορθοποδήσει, να στελεχωθεί και ούτω καθ' εξής, θα τα διαχειρίζεται η ΕΔΕΚΤ. Ο προκάτοχός μου και Υφυπουργός στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Πετρόπουλος, επαίρεται σε άρθρο του στην «ΑΥΓΗ» για την καλή διαχείριση που είχε η ΕΔΕΚΤ τα προηγούμενα χρόνια και ότι έκανε κέρδη 600 εκατομμυρίων και ούτω καθ' εξής. Πράγματι, έτσι είναι. Αλλά, δεν καταλαβαίνω. Η ΕΔΕΚΤ είναι καλή όταν κάνει τέτοια επί ΣΥΡΙΖΑ και κακή όταν κάνει τη διαχείριση του ΤΕΚΑ; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Επόμενο θέμα. Περί ανισοτήτων, επειδή εθίγη πολλές φορές. Πρέπει να καταλάβουμε ένα πράγμα. Υπάρχουν δύο είδη ανισοτήτων στα οποία θέλω να αναφερθώ. Η πρώτη ανισότητα έχει να κάνει με τις διαγενεακές ανισότητες, η δεύτερη έχει να κάνει με τις ενδογενεακές. Για τις διαγενεακές τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνετε; Σε ένα διανεμητικό σύστημα είναι η τρέχουσα γενιά εργαζομένων η οποία πληρώνει τις συντάξεις των παλαιών. Αν το συμβόλαιο που έχει γραφτεί το διαγενεακό είναι κάτι ιδιαίτερα βαρύ για τη νέα γενιά, αυτό είναι μια πολύ μεγάλη αδικία για τη νέα γενιά και πολύ φοβάμαι ότι θα γίνει αυτό που ήδη το παρατηρούμε. Η νέα γενιά να ψηφίζει με τα πόδια της, να φεύγει. Δεν το θέλουμε αυτό εδώ το πράγμα. Αυτή η πράξη της δημιουργίας της κεφαλαιοποιητικής επικουρικής ασφάλισης είναι ένα πολύ μεγάλο όφελος ακριβώς για τη νέα γενιά και μειώνει τις διαγενεακές ανισότητες, αλλά και τις ενδογενεακές. Αρκετοί από εσάς - παρακολουθώ τα άρθρα σας - γράφουν θαυμαστικά για τις θεωρίες του Τομά Πικετί, καθηγητή στο «Paris School of Economics» κ.λπ.. Τι λέει βασικά ο Πικετί; Ο Πικετί λέει ότι αυξάνει η παγκόσμια ανισότητα γιατί αυτό που γίνεται είναι ότι ο ρυθμός μεγέθυνσης του κεφαλαίου είναι μεγαλύτερος από το ρυθμό μεγέθυνσης του ΑΕΠ. Μα, αυτό το πράγμα προσπαθούμε να κάνουμε είναι να πάρουμε ένα κομμάτι από αυτά εδώ τα κέρδη του κεφαλαίου και να τα γυρίσουμε πάλι στον κόσμο της εργασίας. Δηλαδή, μειώνει και μέσα στην ίδια τη γενιά τις ανισότητες. Επίσης και κάτι ακόμα. Δεν ξέρω αν έγινε κατά λάθος ή υπήρξε συνειδητή διαστρέβλωση. Στο σύστημά μας το τωρινό όλη η αναδιανομή η οποία γίνεται, γίνεται από την εθνική σύνταξη. Ούτε η ανταποδοτική σύνταξη ούτε η επικουρική σύνταξη του παρόντος συστήματος έχουν αναδιανεμητικά χαρακτηριστικά. Η εθνική σύνταξη δεν θίγεται καθόλου με τη μεταρρύθμισή μας. Οπότε πού βρίσκεται ακριβώς η αιτίασή σας εκεί; Επόμενο θέμα η ασυλία μελών του διοικητικού συμβουλίου και στελεχών του ΤΕΚΑ. Εδώ νομίζω ότι πρόκειται για συνειδητή παραπληροφόρηση. Για να γράψουμε τον συγκεκριμένο νόμο βασιστήκαμε στις καλές πρακτικές και τις αρχές χρηστής διακυβέρνησης των ασφαλιστικών ταμείων από χώρες που είχαν μακρά παράδοση και επιπλέον πήραμε mot a mot τις αντίστοιχες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα συγκεκριμένα κομμάτια. Η φύση και το αντικείμενο του ταμείου επιβάλλουν προφανώς διαφάνεια και λογοδοσία και ισχυρή εποπτεία, αλλά αυτό είναι άλλο από την ποινικοποίηση της καθημερινής λειτουργίας του ταμείου. Φυσικά και διώκονται τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, αν ενήργησαν με δόλο ή με βαριά αμέλεια ή με σκοπό να προσπορίσουν για τον εαυτό τους ή σε τρίτο πρόσωπο περιουσιακό όφελος ή να βλάψουν το δημόσιο ή άλλον, καθώς και αν παραβίασαν το απόρρητο των πληροφοριών και των στοιχείων που περιήλθαν σε γνώση τους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Η πρόβλεψη αυτή είναι μάλιστα πολύ αυστηρότερη από παρεμφερή ρύθμιση που ψηφίσατε εσείς στον ΣΥΡΙΖΑ για το διοικητικό συμβούλιο της ΑΑΔΕ. Εκεί είναι μόνο ο δόλος ο όποιος διώκεται. Η βαριά αμέλεια; Μια χαρά είμαστε. Εκείνο το οποίο θέλω να επαναλάβω είναι ότι δεν μπορούμε να ποινικοποιούμε την καθημερινή λειτουργία του ταμείου. Είπα τη γνώμη άλφα, τρέχαμε. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά στον κόσμο. Η τελευταία ερώτηση που μου κάνατε και το τελευταίο ουσιαστικό σημείο έχει να κάνει με το εξής. Μου είπαν διάφοροι ότι «πω, πω, οι μελέτες σας λένε για εξωπραγματικούς ρυθμούς μεγέθυνσης κ.ο.κ.». Δεν πειράξαμε καθόλου τους ρυθμούς μεγέθυνσης τους οποίους υποθέτει στις μακροχρόνιες προβλέψεις η Ευρωπαϊκή Ένωση. Το μόνο πράγμα το οποίο κάναμε είναι ότι είπαμε ότι βάζοντας τόσο επιπλέον κεφάλαιο στην ελληνική οικονομία, που μπαίνει από το καινούργιο κεφαλαιοποιητικό σύστημα κάτω από διάφορες υποθέσεις - κάναμε διάφορα σενάρια εκεί όντως - τι είναι αυτό το πράγμα που μεγαλώνει το ΑΕΠ; Δεν είχε κανένα τρομακτική αύξηση. Στο τέλος δηλαδή της περιόδου αναφοράς, που ήταν μετά από πενήντα χρόνια στο 2070, δίνει ένα ΑΕΠ που είναι 7% υψηλότερο, που θα ήταν χωρίς αυτήν την αλλαγή. Αλλά, αυτό το 7% δεν έρχεται απότομα. Χτίζεται λίγο - λίγο. Από την κάθε χρονιά αύξησης που έχουμε - το ξέρετε πολύ καλά, γιατί μερικοί από εσάς ήσασταν και σε οικονομικά υπουργεία - απ' το ΑΕΠ που βγαίνει κάθε χρόνο το μισό επιστρέφει στον κρατικό προϋπολογισμό μέσω άμεσων φόρων, έμμεσων φόρων και εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Αυτό είναι που δίνει τα 50 δισεκατομμύρια, που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Με όλο τον σεβασμό, γιατί έκανε όντως πάρα πολύ καλή δουλειά το ΙΟΒΕ - το γράφει άλλωστε αυτό που θα πω και μέσα στη μελέτη του - νομίζω ότι το δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα είναι ακόμα μεγαλύτερο. Γιατί θα είναι ακόμα μεγαλύτερο; Γιατί αυτό το καινούργιο σύστημα δίνει πάρα πολύ μεγάλα αντικίνητρα για ανασφάλιστη εργασία. Αυτό δεν το έλαβε καθόλου υπ' όψιν του το ΙΟΒΕ. Αν τυχόν έχουμε και κάποιο αποτέλεσμα από αυτή τη μεριά, δηλαδή να περιοριστεί λίγο η ανασφάλιστη εργασία σαν αποτέλεσμα αυτών των κινήτρων, τα δημοσιονομικά αποτελέσματα θα είναι ακόμα μεγαλύτερα κι από αυτά που είπα εδώ πέρα προηγουμένως. Ο κ. Βαρουφάκης - δεν είναι εδώ τώρα - μου απηύθυνε μερικές ερωτήσεις. Θα μιλήσω επιγραμματικά, τα περισσότερα τα έχω απαντήσει προηγουμένως Το πρώτο που είπε είναι ότι οι λογαριασμοί δεν είναι ατομικοί. Οι λογαριασμοί είναι ατομικοί, ατομικότατοι. Οι επενδύσεις όντως γίνονται συλλογικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι λογαριασμοί έχουν την ίδια απόδοση, γιατί οι λογαριασμοί έχουν διαφορετική σύνθεση. Δεύτερο. Ήμουν πάρα πολύ προσεκτικός στις διατυπώσεις μου. Είπε ο κ. Βαρουφάκης: «Μα, συνήθως όταν έχουμε αυτούς τους τρεις κινδύνους είναι και οι τρεις μαζί». Λάθος είναι αυτό το πράγμα. Δηλαδή, αυτό το παράδειγμα που πήρε από την Ελλάδα της προηγούμενης δεκαετίας είναι η εξαίρεση, δεν είναι ο κανόνας. Δημογραφικό πρόβλημα έχουν πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά δεν έχουν πρόβλημα ούτε απ' τα δημοσιονομικά τους ούτε πολύ περισσότερο από τις αγορές τους. Οπότε οι τρεις κίνδυνοι για τους οποίους είπα έχουν χαμηλό επίπεδο συσχέτισης κι αυτό είναι που μας κάνει να πιστεύουμε ότι θωρακίζουμε πολύ το σύστημά μας αυτό. Υπήρχε κι άλλο ένα πράγμα περί πληθωρισμού. Αυτό είναι αρκετά τεχνικό. Ας το αφήσουμε. Θα ήθελα, κλείνοντας, να τονίσω και πάλι και παρά το ότι το προηγούμενο κλίμα δεν ήταν ίσως το κατάλληλο, το ασφαλιστικό - επιμένω - είναι εθνικό θέμα και έχει ιδιαίτερα μακροχρόνιο ορίζοντα. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη για εθνική συναίνεση και διακομματική συνεννόηση στον τομέα αυτό. Νομίζω ότι σε αυτό το νομοσχέδιο η συναίνεση έλειψε. Ελπίζω στις επόμενες νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης στο πεδίο του ασφαλιστικού το κλίμα να είναι διαφορετικό. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την προσοχή σας κι εσάς, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Συνεχίζουμε με τη λίστα ομιλητών. Καλούμε στο Βήμα τον κ. Σωκράτη Βαρδάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ακολουθήσει ο κ. Μπιάγκης από το Κίνημα Αλλαγής, η κ. Αλεξοπούλου, η κ. Κανέλλη και η κ. Ευθυμίου. Κύριε Βαρδάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλό ταξίδι στον Μίκη Θεοδωράκη που σίγουρα η φωνή του θα συνεχίσει όχι μόνο να μας συντροφεύει, αλλά και να εμπνέει αν θέλετε και να ξεσηκώνει τον ελληνικό λαό. Η συναίνεση, κύριε Χατζηδάκη, προκύπτει από τη σύνθεση ιδεών, αξιών και προτάσεων, όχι σε επίπεδο προσώπων. Έφυγε ο κ. Μπουκώρος, αλλά όταν τον ακούς όπως και τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας να μιλάνε για διχασμό, σίγουρα θα είναι ανάξιο σχολιασμού. Κυριάκος Μητσοτάκης: Δυστυχώς αποτύχαμε. Αυτό ακριβώς είπε ο Πρωθυπουργός της χώρας ανακοινώνοντας προχθές τον πολυσυζητημένο ανασχηματισμό. Πρώτη φορά βλέπουμε μια Κυβέρνηση που ταυτόχρονα είναι για γέλια και για κλάματα. Παγκόσμια πρωτοτυπία! Εσείς ανασχηματίζεστε, ο Τσίπρας φταίει, ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει! Κύριε Πρωθυπουργέ, για την ανικανότητα και την εγκληματική σας αδράνεια να αποτρέψετε μια ολοκληρωτική καταστροφή δεν χρειάζεται να πω τίποτε. Τα είπαν όλα δικά σας στελέχη, ο Γιώργος Τσαμπουρνιώτης Δήμαρχος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας, ο Ιωάννης Κοτζιάς Δήμαρχος Ιστιαίας - Αιδηψού, ο Φάνης Σπανός Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας, έστω κι ανασκευασμένα. Και βέβαια, άνθρωποι απελπισμένοι που φώναζαν «είμαστε ζωντανοί νεκροί μετά τις πυρκαγιές». Η σκληρή πραγματικότητα όχι μόνο σας διαψεύδει, κύριε Μητσοτάκη, αλλά αναδεικνύει επικίνδυνη εγκληματική ανικανότητα. Είστε πλέον κατηγορούμενος κι όχι κατήγορος, όπως παρουσιαστήκατε στην τελευταία τοποθέτησή σας στη Βουλή. Η θνητότητα λόγω πανδημίας στη χώρα μας εκτοξεύτηκε στην κορυφή της Ευρώπης, όντας ανίκανοι να αντιμετωπίσετε το τρίτο και τέταρτο κύμα πανδημίας. Τα 18,5 εκατομμύρια καμπάνιες για τον εμβολιασμό στον βρόντο. Καταρρέουν τα νοσοκομεία της χώρας κι εσείς στοχοποιείτε τον ελληνικό λαό για να συγκαλύψετε τις εγκληματικές σας ευθύνες. Τα χειροκροτήματα μετατρέπονται σε απολύσεις. Όταν ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σας έλεγε από αυτό εδώ το Βήμα «πάρτε πίσω την ελάχιστη βάση εισαγωγής, έστω για φέτος», με στεντόρεια φωνή η κυρία Υπουργός, η κ. Κεραμέως, μας εγκαλούσε για παραπληροφόρηση και για λαϊκισμό. Ιδού τα έργα σας, κυρία Κεραμέως! Εκτελέσατε τη νέα γενιά. Στερήσατε το όνειρο στα παιδιά μας. Στείλατε στον Καιάδα τους αγωνιστές της ζωής και της μάθησης. Κι εννοώ τους αποφοίτους των εσπερινών λυκείων. Καμμία βαθμίδα εκπαίδευσης δεν γλίτωσε από τον ανεμοστρόβιλο που δημιουργήσατε. Χιλιάδες υποψήφιοι έμειναν εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Σε δεκάδες τμήματα με εκατόν πενήντα θέσεις καλύφθηκαν εννιά και δέκα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο Τμήμα Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης από τις εκατόν δέκα οκτώ θέσεις καλύφθηκαν οι δύο. Τι θα πείτε σε αυτούς που συμπλήρωσαν τα μόρια για την Ιατρική σχολή και δεν εισάγονται; Ούτε ένας εισακτέος δεν υπήρξε στην Ιερατική Σχολή Κρήτης. Συγχαρητήρια, κυρία Κεραμέως! Αυτά τα είπα για τον κ. Μπουκώρο που ρώτησε ποια νομοσχέδια θα καταργήσουμε. Θα καταργήσουμε αυτά τα τρία νομοσχέδια και το εργασιακό και το παιδείας και το σημερινό για το ασφαλιστικό. Βέβαια, για σοβαρά θέματα της καθημερινότητας που προκύπτουν «γαία πυρί μιχθήτω». Η ανεργία είναι στα ύψη, η οικονομία είναι στα τάρταρα, η φτωχοποίηση της κοινωνίας είναι προ των πυλών. Με καύσιμα, ΔΕΗ και είδη πρώτης ανάγκης στα ύψη προμηνύεται ένας μαύρος χειμώνας. Είστε μια Κυβέρνηση τσίρκο, ένας κακοστημένος θίασος! Ρίξτε μια ματιά, κύριε Υπουργέ, εκτός της απουσίας του κ. Μητσοτάκη - που δεν είναι δικαιολογία, όπως εσείς λέτε σε ένα εμβληματικό νομοσχέδιο, να είναι στο Υπουργικό Συμβούλιο, αλλά ας το δεχτούμε - δείτε τα έδρανα των Βουλευτών σας και πώς στηρίζουν αυτό το εμβληματικό νομοσχέδιο. Συνεχίζετε το καταστροφικό έργο, ανίκανοι να ανταποκριθείτε στις ανάγκες των καιρών. Όσο δεν παραδειγματίζεστε από τα εγκληματικά σας λάθη, οδηγείτε άλλη μια φορά τη χώρα σε τεράστια αδιέξοδα. Η Νέα Δημοκρατία του κ. Σαμαρά παρέδωσε στον ΣΥΡΙΖΑ ένα ασφαλιστικό σύστημα στα όρια της χρεοκοπίας, με το PSI, τα χρηματιστήρια, με άτοκα αποθεματικά δεκαετίας, με στρεβλώσεις και κακοδιαχείριση που είχαν ως αποτέλεσμα το 2015 το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης να εμφανίζει 1,8 δισεκατομμύριο έλλειμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε μια μεγάλη τομή και συμμάζεμα στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με το ν.4387/2016. Ακούστε, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Το 2015 μας έλειπαν 350 εκατομμύρια για να πληρώσουμε τις συντάξεις. Και μας κουνάτε το δάχτυλο; Δεν ντρέπεστε λίγο; Αν είναι δυνατόν! Μας έλειπαν 350 εκατομμύρια! Σήμερα η Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη εφαρμόζει τη γνωστή της πολιτική, ιδιωτικοποιώντας την επικουρική ασφάλιση, ανοίγοντας την πόρτα στα ιδιωτικά συμφέροντα, τζογάροντας τον μόχθο του ελληνικού λαού. Βλέπετε τα γραμμάτια που εξοφλείτε είναι πολλά και μεγάλα, προφανώς. Οι ρυθμίσεις θίγουν το κοινωνικό σύστημα και τον δημόσιο χαρακτήρα της ασφάλισης εις βάρος όλων των ασφαλισμένων και των φορολογουμένων. Είχατε την ευκαιρία να ακούσετε τις δικές μας προτάσεις στην ακρόαση φορέων, τις προτάσεις των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των εργαζομένων. Φωνή βοώντος! Δεν σας ενδιαφέρει καθόλου το τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος που θα έχει η μεταρρύθμισή σας σε σημερινούς και μελλοντικούς όχι μόνο συνταξιούχους, αλλά και εργαζόμενους και φορολογούμενους. Κύριε Χατζηδάκη, δύο μήνες σας ρωτάμε τώρα να μας απαντήσετε ποιος τελικά είναι ο ψεύτης, εσείς ή ο κ. Βρούτσης; Το 2020 ο κ. Βρούτσης μας παρουσίασε από αυτό εδώ το Βήμα αναλογιστική μελέτη και μάλιστα εγκεκριμένη όπως έλεγε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που μας έλεγε ότι το ασφαλιστικό σύστημα είναι βιώσιμο μέχρι το 2070. Σήμερα εσείς χαρακτηρίζετε το παρόν σύστημα ασφάλισης παρωχημένο και αποτυχημένο. Πείτε μας, λοιπόν, ποιος ήταν ο αληθινός και ποιος είναι ο ψεύτης. Δεν μας καλύψατε, κύριε Τσακλόγλου, στην τοποθέτησή σας όσον αφορά τις χρυσές δουλειές των εκατό και πλέον. Και, βέβαια, δεν θα ξέρουμε. Θα είναι το ελληνικό Χρηματιστήριο; Θα είναι ξένα funds; Θα είναι τα ξένα χρηματιστήρια; Οπότε, αυτά θα είναι σε αντιδιαστολή. Αυτοί που θα διαχειρίζονται τον λεγόμενο «ατομικό κουμπαρά», θα απαλλάσσονται από αστική και ποινική ευθύνη εκ των προτέρων. Δεν παραδειγματιστήκατε, δηλαδή, καθόλου από το κραχ του χρηματιστηρίου, των δομημένων ομολόγων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Είναι περιορισμένος ο χρόνος για να τα πεις όλα. Και βέβαια, είναι επικίνδυνο το ότι γράφετε στα παλαιότερα των υποδημάτων αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Είναι επικίνδυνο, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, ότι η σημερινή σας πρόταση είναι θέμα πολιτικής επιλογής, επιλογής νεοφιλελεύθερης, πολιτικής που περιλαμβάνει ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, απελευθέρωση πεδίου στα ιδιωτικά συμφέροντα, τζογάρισμα - κανονική, δηλαδή, ρουλέτα - αλλά με έναν παίχτη. Μας είπατε, κύριε Τσακλόγλου και κύριε Χατζηδάκη, ότι το κόστος θα καλυφθεί από τον προϋπολογισμό μετάβασης από το ένα σύστημα στο άλλο. Από ποιον προϋπολογισμό ακριβώς; Τα χρήματα είναι πολλά. Αν δεν καταλάβατε, φέρνετε άλλο ένα μνημόνιο στις πλάτες του ελληνικού λαού. Εισηγείστε ένα σύστημα που πλήττει το δημόσιο χαρακτήρα, πλήττει την αλληλεγγύη των γενεών. Η πρότασή σας, κύριε Υπουργέ και κύριε Υφυπουργέ, ισοδυναμεί με το τέλος της κοινωνικής ασφάλισης. Υπάρχουν μελέτες που αποδεικνύουν ότι η επικουρική σύνταξη θα είναι μειωμένη κατά 35% εκτός κι αν ο υπό συνταξιοδότηση συνταξιούχος θα φύγει μετά το εβδομηκοστό τέταρτο έτος της ηλικίας του. Γι' αυτό, κύριε Πρόεδρε, όχι μόνο καταψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο, αλλά θα είναι και από τα πρώτα νομοσχέδια που θα καταργήσουμε και θα είναι πολύ σύντομα. Ευχαριστώ.
Καλώς. Θα δώσουμε τώρα τον λόγο στον κ. Δημήτριο Μπιάγκη από το Κίνημα Αλλαγής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανακοίνωσα προηγουμένως τα ονόματα των επομένων, μετά τον κ. Μπιάγκη, ομιλητών, δηλαδή της κ. Αλεξοπούλου, της κ. Κανέλλη και της κ. Ευθυμίου. Αυτή ήταν η πρώτη πεντάδα. Δεν ανακοίνωσα το όνομα της κ. Αχτσιόγλου, διότι υπήρχε συνεννόηση με τους προηγούμενους προεδρεύοντες να μην ανακοινωθεί, ώστε όταν έρθει στην Ολομέλεια να έχει τη δυνατότητα να μιλήσει. Εξηγούμαι για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις. Ούτως ή άλλως η κ. Αχτσιόγλου ήταν μετά την κ. Αλεξοπούλου εγγεγραμμένη. Θερμή παράκληση από το Προεδρείο να της παραχωρήσουμε μία θέση, διότι έχει να ασκήσει άλλα καθήκοντα, τα οποία την καλούν επειγόντως. Με την ευκαιρία να της ευχηθούμε να της ζήσει και το μωράκι. Ορίστε, κύριε Μπιάγκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Άξιος εστί. Αιωνία του η μνήμη! Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από την πύρινη λαίλαπα του Αυγούστου και το πολύ καυτό καλοκαίρι που ζήσαμε, ερχόμαστε σήμερα και συζητάμε στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου ένα ιδιαίτερα απαιτητικό νομοσχέδιο που αφορά την ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά, την εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος προκαθορισμένων εισφορών στην επικουρική ασφάλιση κ.ο.κ.. Η αλήθεια είναι ότι από τον τίτλο και μόνο μπορεί πολύ εύκολα να παγιδευτεί κανείς και να εγκλωβιστεί, θα έλεγα εγώ, στα εντέχνως μεθοδευμένα και αρτίως κατασκευασμένα πολιτικά σας παιγνίδια, κύριε Υπουργέ. Αγαπητοί συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου, παρά τις φιλόδοξες διατάξεις του και τους μεγάλους ισχυρισμούς του, μόνο μεταρρυθμιστικό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Το δε πολιτικό πρόταγμα που κρύβεται πίσω από τις κάμερες και την κουρτίνα, είναι άκρως καταστροφικό για τη νέα γενιά και την κοινωνία ολόκληρη. Παρά τους φιλόδοξους ισχυρισμούς σας για το πρότυπο σουηδικό μοντέλο - η θεμελίωση των λεγόμενων «ατομικών κουμπαράδων» - πολύ φοβάμαι ότι το νέο αυτό μοντέλο κοινωνικής ασφάλισης αγγίζει για μία ακόμη φορά τα όρια του άκρατου νεοφιλελευθερισμού. Τελικά εξυπηρετούνται πολύ συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα, με κύριο μέλημα τη διευθέτηση πολύ συγκεκριμένων οικονομικών δεικτών και αριθμών. Υπονομεύονται και υποθάλπονται ταυτόχρονα οι άνθρωποι οι νέοι, η πολύπαθη αυτή νέα γενιά. Παίζετε πραγματικά με τον πόνο τους και μιλάτε για κοινωνική ασφάλιση. Πότε; Όταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ανασφάλιστοι και δουλεύουν κάτω από άθλιες και εξαντλητικές συνθήκες για την επιβίωσή τους; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου θα μπορούσε να είναι ιδιαιτέρως λειτουργικό, αποδοτικό και αποτελεσματικό, θα έλεγα εγώ, εάν ζούσαμε σε μια άλλη χώρα, σε μια άλλη κοινωνία και σαφώς, σε μια άλλη οικονομία. Το λεγόμενο σουηδικό μοντέλο που συνεχώς ευαγγελίζεστε, είναι ένα σύνθετο οικοδόμημα με δική του λογική, δικές του ιστορικές ισορροπίες και κυρίως, το πιο βασικό εξ όλων είναι ότι στη Σουηδία είναι πάρα πολύ καλά θεμελιωμένο το λεγόμενο «κοινωνικό κράτος», κύριε Υπουργέ, με πραγματικές παροχές, στέρεες βάσεις και πολύ γερές δομές. Στη Σουηδία, λοιπόν, οι λεγόμενοι «ατομικοί κουμπαράδες» που κεφαλαιοποιούν τις εισφορές των εργαζομένων, καταλαμβάνουν ένα πολύ μικρό χώρο του δημόσιου συνταξιοδοτικού πυλώνα δεδομένου ότι οι εισφορές που καταβάλλονται, ανέρχονται μόλις στο 2,5%. Επίσης, στη Σουηδία η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων είναι καθοριστική και αποφασιστική στη λειτουργία του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, με ευρεία, μάλιστα, πλειοψηφία που αγγίζει το 80% σε κάθε νομοθέτημα. Όμως, το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι στη Σουηδία τα ασφαλιστικά ταμεία, οι δομές και γενικά ο κρατικός μηχανισμός λειτουργούν φιλικά προς τον πολίτη και με γνώμονα κυρίως τον πολίτη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην Ελλάδα του σήμερα και ρίχνοντας βάρος στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης και όχι στην εικόνα της χώρας στη δημόσια υγεία με τις καταστάσεις που βιώνουμε, τις δυσκολίες της πανδημίας, με την έλλειψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, με το σύνολο σχεδόν των υγειονομικών δομών να στηρίζονται στο φιλότιμο των γιατρών και νοσηλευτών, αξίζει μόνο να αναφέρουμε ότι τα ασφαλιστικά ταμεία βρίσκονται πια στο έλεός τους. Ελάχιστοι υπάλληλοι σε ένα τμήμα για να βγάλουν τις συντάξεις πολλών χιλιάδων συμπολιτών μας, με παρωχημένες δομές και ανύπαρκτες βοηθητικές επικουρικές υποδομές, με αποτέλεσμα τις τεράστιες καθυστερήσεις για τους δικαιούχους των συντάξεων. Αντί, λοιπόν, να κοιτάξετε σε πρώτο πλάνο πώς θα σώσετε και θα απεγκλωβίσετε το ασφαλιστικό σύστημα από αυτό το πρόβλημα που έχει πολλαπλασιαστεί με τη δημιουργία του e - ΕΦΚΑ, επιθυμείτε να αυτοπαρουσιαστείτε σήμερα ως οι σωτήρες για τη νέα γενιά και το έθνος, επικαλούμενοι ένα νέο σύστημα ασφάλισης το οποίο επί της ουσίας πυροδοτεί και ενισχύει τον κοινωνικό αυτοματισμό, αλλά και τον ηλικιακό ρατσισμό, υποσχόμενοι, μάλιστα, στους νέους ότι θα πάψουν να πληρώνουν τους γονείς τους. Επιπροσθέτως, σπέρνετε φρούδες ελπίδες στη νέα γενιά, ότι με το παρόν κεφαλαιοποιητικό σύστημα θα εξασφαλιστούν υψηλότερες, τάχα, επικουρικές συντάξεις. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας τονίσω για ακόμα μια φορά, ότι απευθύνεστε σε μία χώρα με την υψηλότερη ανεργία στην Ευρώπη στη νεολαία και στην οποία η λέξη «απασχόληση» για τους νέους έχει τα εξής χαρακτηριστικά: «μαύρη» και αδήλωτη εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, ατομικές συμβάσεις, το ξεπερασμένο οχτάωρο που καταλήγει τελικά στο δωδεκάωρο και εν κατακλείδι σε μια επιδοματικού τύπου απασχόληση. Και δεν είναι ούτε αντιπροσωπευτική ούτε ανάλογη των τυπικών προσόντων των νέων, ούτε ανάλογη της πραγματικής εργασίας τους, ούτε του κόπου και του μόχθου τους. Όλα αυτά, λοιπόν, συνηγορούν και αποκαλύπτουν ταυτόχρονα, ότι ουδείς μέχρι σήμερα μπορεί να μιλήσει και να εγγυηθεί για το ύψος των συντάξεων. Είναι ανεπίτρεπτο, λοιπόν, να δημιουργούμε μια άκρως διαστρεβλωμένη, εικονική πραγματικότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν σχέδιο νόμου η νέα γενιά εν τέλει χάνει. Όταν με το καλό φτάσει σε ηλικία συνταξιοδότησης, θα δει την επικουρική σύνταξη - με τα σημερινά δεδομένα βέβαια - μειωμένη κατά 25% με 35%. Αυτά λένε οι μελέτες τουλάχιστον. Οι νέοι ασφαλισμένοι θα πληρώνουν διπλά τις εισφορές τους στον ατομικό κουμπαρά και μέσω της φορολογίας προκειμένου να καλυφθεί το υπέρογκο κόστος της μετάβασης. Χάνει, επίσης, και η παλιά γενιά και οι νέοι συνταξιούχοι. Οι κυβερνητικοί πειραματισμοί θα οδηγήσουν σε μεγάλο αδιέξοδο το Ενιαίο Επικουρικό Ταμείο, καθώς, θα μειώνονται σταδιακά οι ασφαλισμένοι και τα έσοδά τους, αφού οι εισφορές των νέων θα τροφοδοτούν μόνο το νέο επικουρικής κεφαλαιοποιητικής ασφάλισης ταμείο. Έτσι το Ενιαίο Επικουρικό Ταμείο σταδιακά και στο πέρασμα του χρόνου θα μείνει χωρίς ασφαλισμένους και πόρους, μόνο με συνταξιούχους και έξοδα. Προτού κλείσω την τοποθέτησή μου, θα ήθελα λιγάκι να σχολιάσω και το επιχείρημα της Κυβέρνησης ως προς τη θεραπεία του δημογραφικού προβλήματος της χώρας. Το δημογραφικό ζήτημα, κύριε Πρόεδρε, που ενδεχομένως να είναι και το πρώτο μεγάλο πρόβλημα της χώρας, δεν επιλύεται με μεσοβέζικες λύσεις και επικουρικά τερτίπια. Εάν θέλουμε πραγματικά να δώσουμε λύση σε αυτό το καυτό πρόβλημα, τότε πρέπει να υιοθετήσετε, κύριοι, το μοντέλο της πλήρους απασχόλησης και των αξιοπρεπών μισθών διαβίωσης και όχι την επέκταση της μερικής και προσωρινής απασχόλησης και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων που μέχρι σήμερα προωθείτε. Κύριε Υπουργέ, κλείνοντας θα πω ότι τα προβλήματα είναι πολλά και μεγάλα και χρειάζονται μελέτη, ενδιαφέρον και κόπο και μέχρι να το πετύχουμε αυτό, ας υπάρξει από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου σας και λίγη παραπάνω προσπάθεια, προκειμένου να λυθούν κάποια προβλήματα των συμπολιτών μας. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, κύριε Υπουργέ, αναφέρομαι στους επαγγελματίες οδηγούς των τουριστικών λεωφορείων. Είκοσι περίπου τουριστικοί οδηγοί λεωφορείων στον Νομό της Κέρκυρας, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ελλάδα, δεν έλαβαν ούτε ένα ευρώ ως επίδομα ανεργίας όλη την προηγούμενη περίοδο, καθώς δεν ξεπεράστηκε ποτέ ο σκόπελος της εποχικότητας γι' αυτούς και ενώ στους υπόλοιπους συναδέλφους τους με διάφορους τρόπους από τα κατά τόπους γραφεία του ΟΑΕΔ δόθηκε κάποια λύση, αυτοί δεν εντάχθηκαν πουθενά στον σχεδιασμό του Υπουργείου σας. Χωρίς να έχουν πειστεί για το απαράδεκτο του αιτήματός τους, απευθύνθηκαν στην ηγεσία του Υπουργείου σας, παραπέμφθηκαν στον κ. Πρωτοψάλτη, στην κ. Στρατινάκη, τώρα στην κ. Κολοβού, αύριο σε κάποιον άλλο. Είναι άνθρωποι, κύριε Υπουργέ, έχουν ανάγκη, είναι εργαζόμενοι, έχουν σχεδιάσει τη ζωή τους. Δείτε λίγο, σκύψτε λίγο πάνω απ' αυτό το πρόβλημα. Έχετε αποδείξει ότι όταν θέλετε κάτι, μπορείτε να το αντιμετωπίσετε. Έχει ανθρώπινη διάσταση το συγκεκριμένο θέμα που σας αναφέρω. Κλείνοντας, θα ήθελα να σας πω το εξής: Αν θέλετε πραγματικά να βοηθήσετε την απασχόληση των νέων, δεν έχετε παρά να προχωρήσετε σε ουσιαστική αλλαγή του συνολικού κοινωνικού συστήματος ασφάλισης που θα εδράζεται στην καταπολέμηση των ανισοτήτων και στην προώθηση των ίσων ευκαιριών για όλους. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπιάγκη. Τον λόγο έχει η κ. Έφη Αχτσιόγλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, αλλά και τους συναδέλφους γι' αυτή την προτεραιοποίηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εν μέσω μιας δύσκολης κατάστασης για τη χώρα, μιας δύσκολης συγκυρίας, με το τέταρτο κύμα της πανδημίας μπροστά μας και τη χώρα να μην είναι προετοιμασμένη και πάλι και να μην έχει κτιστεί το πολυπόθητο τείχος ανοσίας, με τη χώρα να μετρά επίσης τις πληγές της από τις καταστροφικές πυρκαγιές, η Κυβέρνηση φέρνει αυτό το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, το οποίο ισχυρίζεται ότι εν πολλοίς έρχεται για το καλό των πολιτών, για την αύξηση του εισοδήματος των πολιτών, των συνταξιούχων και των ασφαλισμένων. Άκουσα μια επανάληψη των βασικών επιχειρημάτων από τον κ. Τσακλόγλου πριν και θα ήθελα να τα ξαναδούμε, γιατί η πραγματικότητα, η αλήθεια απέχει πολύ απ' αυτά που ισχυρίζεται ο κύριος Υπουργός. Το πρώτο: Η Κυβέρνηση και ο κύριος Υπουργός ισχυρίζονται για ακόμα μια φορά ότι αυτή η αλλαγή στο ασφαλιστικό σύστημα, η εν μέρει ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης δηλαδή, είναι αναγκαία, γιατί το ασφαλιστικό σύστημα καταρρέει, δεν είναι οικονομικά βιώσιμο. Αυτό είναι ψευδές. Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας ως έχει, δηλαδή με τη μεταρρύθμιση που έγινε το 2016 και έχει εν πολλοίς διατηρηθεί, είναι οικονομικά βιώσιμο και μάλιστα σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή του κράτους στα οικονομικά του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας συνολικά, αυτή θα βαίνει μειούμενη και το 2040 φτάνει στον ευρωπαϊκό μέσο όρο και στη συνέχεια πέφτει και κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Γι' αυτό ακριβώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ageing Working Group, δηλαδή το αρμόδιο όργανο της Κομισιόν, έχει εγκρίνει αυτό το σύστημα ως οικονομικά βιώσιμο, γιατί οι προβολές δείχνουν ότι από το 2040 και εντεύθεν θα έχουμε μια οικονομική συμμετοχή του κράτους χαμηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Προσοχή τώρα εδώ. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η επικουρική ασφάλιση δεν επιβαρύνει αυτή τη στιγμή τα δημόσια οικονομικά. Είναι σημαντικό αυτό. Άρα όλο αυτό το επιχείρημα περί τάχα αναγκαιότητας αλλαγής, δηλαδή αναγκαιότητας ιδιωτικοποίησης επικουρικής ασφάλισης απλά δεν ισχύει, είναι ψευδές. Δεύτερον, λέει η Κυβέρνηση ότι το αφήνουμε στην άκρη ότι δεν είναι αναγκαία, αλλά είναι για το καλό του εισοδήματος των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων. Νομίζω ότι με την απλή λογική όλοι καταλαβαίνουμε το εξής: Στο σημερινό σύστημα οι εισφορές των ασφαλισμένων, των εργαζόμενων πληρώνουν τις σημερινές συντάξεις. Όταν κλείνει η στρόφιγγα, δηλαδή παίρνεις τις εισφορές των ασφαλισμένων και τις τοποθετείς σε ατομικούς κουμπαράδες, έχεις πρόβλημα να πληρώσεις τις σημερινές συντάξεις, άρα θέτεις τις σημερινές συντάξεις εκ των πραγμάτων σε μία αβεβαιότητα. Λέτε ότι αυτό δεν θα οδηγήσει σε μείωση των συντάξεων, αλλά θα υπάρχει ένα κενό, μια τρύπα εκ των πραγμάτων, η οποία θα πρέπει κάπως να καλυφθεί. Πώς θα καλυφθεί, λέτε, αυτή η τρύπα; Από τον κρατικό προϋπολογισμό, απαντάτε. Μα, τι είναι ο κρατικός προϋπολογισμός; Δεν είναι ο κρατικός προϋπολογισμός κάτι το οποίο επηρεάζει τα εισοδήματα των πολιτών; Δεν θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί αυτό το κενό μέσα από τη γενική φορολογία των πολιτών; Άρα το σύνολο των πολιτών με κάποιον τρόπο θα επιβαρυνθεί απ' αυτή την αλλαγή. Πόση θα είναι αυτή η επιβάρυνση; Οι δικές σας μελέτες που καταθέτετε λένε ότι θα φτάνει και τα 74 δισεκατομμύρια σωρευτικά. Αυτό είναι ένα συγκλονιστικό κόστος, το οποίο θα πρέπει να το επιβαρυνθούν οι πολίτες μέσω της γενικής φορολογίας. Άρα καταρρίπτεται και το επιχείρημα ότι τάχα βελτιώνεται γενικά το εισόδημα των πολιτών ή των συνταξιούχων μέσα απ' αυτή την αλλαγή. Προσοχή: Όλα αυτά είναι χωρίς να λαμβάνουμε υπ' όψιν ότι τώρα είμαστε σε οικονομική κρίση. Αυτό το κόστος, δηλαδή, θα ήταν δυσβάσταχτο οποιαδήποτε χρονική στιγμή. Ιδίως σήμερα που είμαστε σε περίοδο οικονομικής κρίσης και εκτίναξης του δημοσίου χρέους, η εμμονή της Κυβέρνησης σε αυτή την ιδιωτικοποίηση καταντά ακραίος παραλογισμός. Τέταρτο επιχείρημα: Εντάξει, μπορεί να υπάρχουν αυτά τα προβλήματα, αυτά τα ρίσκα, αλλά λέτε ότι αυτό γίνεται για το καλό της νέας γενιάς. Οι νέοι ασφαλισμένοι θα έχουν να δουν πολύ καλύτερο μέλλον μέσα απ' αυτό. Τι δεν λέτε; Δεν λέτε ότι οι εισφορές των ασφαλισμένων, των νέων, της νέας γενιάς θα εκτίθενται στους κινδύνους των κεφαλαιαγορών. Αυτό πρέπει να το πείτε. Μπορεί να ισχυρίζεστε ότι υπάρχουν φοβερές αποδόσεις και ότι αυτό θα οδηγήσει σε μια πολύ μεγάλη αύξηση των εσόδων τους. Πρέπει να πείτε, όμως, ότι εκτίθενται στους κινδύνους των κεφαλαιαγορών, τζογάρονται με άλλα λόγια. Αυτό πρέπει να το ξέρει ο νέος ασφαλισμένος. Ποιες είναι οι αποδόσεις; Άκουσα και πριν τον Υπουργό να λέει ότι κινδυνολογούμε. Δεν πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν πολύ σοβαρά παραδείγματα - και δυστυχώς πάρα πολλά - όπου υπήρξαν πολύ μεγάλες απώλειες στα κεφάλαια των κεφαλαιοποιητικών ιδιωτικών συντάξεων; Πολλά παραδείγματα. Ιρλανδία, απώλειες 38%. Αυστραλία, απώλειες 27%. Ηνωμένες Πολιτείες, απώλειες 26% απ' αυτά τα συστήματα. Είναι απώλειες που υπέστησαν οι ασφαλισμένοι μέσα απ' αυτό το τζογάρισμα, την επένδυση δηλαδή που έκαναν και τις χαμηλές αποδόσεις που υπήρξαν λόγω οικονομικών κρίσεων. Αυτά πρέπει να τα ξέρουν οι νέοι ασφαλισμένοι. Λέει ο κ. Τσακλόγλου: «Επιλέγετε παραδείγματα για να δώσετε μια καταστροφική εικόνα». Να σας δώσω συνολική εικόνα για να είμαστε συνεννοημένοι; Οι συνολικές απώλειες των ιδιωτικών κεφαλαιοποιητικών συντάξεων το 2008 άγγιξαν τα 3,5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Αυτή είναι η συνολική εικόνα, δεν είναι επιλεγμένη εικόνα για να κινδυνολογήσω. Και μη μου πείτε ότι τότε υπήρχε οικονομική κρίση, γιατί και τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια πολύ σοβαρή κρισιακή κατάσταση. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο κίνδυνος των κεφαλαιαγορών μεταφέρεται στους εργαζόμενους, τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους. Αυτό γίνεται με αυτή την επιλογή που κάνετε. Αυτό είναι μια πολύ σοβαρή αβεβαιότητα. Πέμπτο επιχείρημα: Λέει ο κ. Τσακλόγλου ότι με αυτή την αλλαγή αποκαθίσταται τάχα η διαγενεακή ανισότητα η οποία υπάρχει αυτή τη στιγμή λόγω του υφιστάμενου διανεμητικού συστήματος. Το αντίθετο ισχύει, το ακριβώς αντίθετο, η πλήρης ατομικότητα στη διαχείριση, αυτή δηλαδή που πάτε να θεσπίσετε είναι που εκτινάσσει τις διαγενεακές ανισότητες, γιατί το οικονομικό κενό που είπα ότι θα δημιουργηθεί ποιος θα το χρηματοδοτήσει, ποιος θα το πληρώσει; Οι νέες γενιές δεν θα το πληρώσουν διά της φορολογίας; Δεν εκτινάσσεται, δηλαδή, η διαγενεακή ανισότητα μέσα απ' αυτή την επιλογή που κάνετε, αντιθέτως με το ισχύον σύστημα όπου οι εισφορές πληρώνουν τις συντάξεις, οι συντάξεις γίνονται κατανάλωση και αυτό συμβάλλει στην αύξηση του ΑΕΠ; Είναι ακριβώς το αντίθετο απ' αυτό που είπε ο κύριος Υπουργός. Το σημερινό σύστημα βοηθά στη ρευστότητα της οικονομίας, το δημόσιο και διανεμητικό σύστημα, όχι αυτό της πλήρους ατομικής διαχείρισης των κουμπαράδων που φτιάχνετε. Κλείνω με το τελευταίο επιχείρημα περί εκτίναξης της ανάπτυξης. Λέει στο τέλος η Νέα Δημοκρατία ότι όλα αυτά τα προβλήματα και τα κόστη κ.λπ., θα λυθούν γιατί θα επενδυθούν - λέει - αυτά τα ποσά στις ελληνικές αγορές, αυτό θα τονώσει την ανάπτυξη, θα αυξηθεί το ΑΕΠ και θα λυθούν τα προβλήματα. Αυτή είναι η γενική αφήγηση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά πάντα καταρρέει αυτή η αφήγηση του νεοφιλελευθερισμού ότι θα λυθούν τα προβλήματα με αυτόν τον τρόπο. Τι δεν μας λέει, όμως; Ή μάλλον κάποιοι Βουλευτές το λένε και εδώ φαίνεται και η αντίφαση. Δεν μας λέει ότι κανείς δεν περιορίζει τα κεφάλαια στο πού θα επενδυθούν. Τα κεφάλαια θα επενδυθούν εκεί που υπάρχουν οι καλύτερες αποδόσεις. Υπάρχει ελεύθερη μετακίνηση των κεφαλαίων. Κανείς δεν θα πει ότι τα κεφάλαια θα πρέπει να επενδυθούν στην ελληνική αγορά. Το αντίθετο ισχύει. Τα κεφάλαια θα τρέξουν να επενδυθούν εκεί που υπάρχουν οι μεγαλύτερες αποδόσεις, και σε ομόλογα του εξωτερικού. Πολλοί μάλιστα από τη Νέα Δημοκρατία το παρουσιάζουν αυτό ως θετικό. Μα, αυτό αντιστρέφει τελείως το επιχείρημα ότι τάχα θα οδηγηθούμε σε εγχώρια ανάπτυξη. Και να δώσω και ένα παράδειγμα. Η «ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ» αυτή τη στιγμή έχει το 70% των κεφαλαίων της επενδεδυμένα στο εξωτερικό, όχι στην Ελλάδα. Είναι λογικό, ψάχνει τις καλύτερες αποδόσεις στο ισχύον οικονομικό σύστημα. Επομένως η μοναδική βάση στην οποία στηρίζετε όλη σας την επιχειρηματολογία για την αντιμετώπιση του τεράστιου κόστους, των προβλημάτων, της αβεβαιότητας αυτής της αλλαγής που φέρνετε, όσο και το επιχείρημα περί τάχα καλού της χώρας, είναι τελικά παντελώς έωλη. Οι χαμένοι αυτής της αλλαγής, λοιπόν, είναι στην πραγματικότητα το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, ασφαλισμένοι νυν, μελλοντικοί ασφαλισμένοι, σημερινοί συνταξιούχοι, μελλοντικοί συνταξιούχοι, φορολογούμενοι, κράτος. Και κερδισμένοι τελικά ποιοι είναι; Κάποια ολιγοπώλια πολυεθνικών ασφαλιστικών εταιρειών, γιατί ούτε οι μικρές ασφαλιστικές εταιρείες μπορούν στην πραγματικότητα να δουλέψουν σε ένα τόσο μεγάλο παιχνίδι. Άρα εδώ γίνεται μια πολιτική προς όφελος πολύ συγκεκριμένων ολιγοπωλίων, ασφαλιστικών εταιρειών, πολυεθνικών, ολιγοπωλίων. Και δεν είναι η μόνη περίπτωση που η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κάνει τέτοια επιλογή. Την έχει κάνει και στην παιδεία με τα ιδιωτικά κολέγια, την έχει κάνει και στην υγεία με τις ιδιωτικοποιήσεις και τις χάρες στους κλινικάρχες, την κάνει και στο ασφαλιστικό. Αυτή είναι η διαρκής επιλογή της Κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη. Έχω την αίσθηση, όμως, ότι η κοινωνία αρχίζει και αντιλαμβάνεται αυτή την επιλογή και έχει αρχίσει να μειώνεται σοβαρά η ανοχή της στο για ποιους κάνει πολιτική η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Αχτσιόγλου. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Υπουργός, για να τοποθετηθεί αναφορικά με τις τροπολογίες, ποιες κάνει δεκτές και ποιες όχι.
Κύριε Πρόεδρε, πότε θα μιλήσουμε οι ομιλητές;
Θα πει μόνο ποιες κάνει δεκτές και ποιες όχι. Λίγα δευτερόλεπτα είναι αυτό. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κοιτάξτε, εγώ θα μιλήσω, εάν συμφωνεί το Σώμα. Εάν δεν συμφωνεί, δεν πειράζει.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Αφού ευχηθώ στην κ. Αχτσιόγλου για το νεογέννητο, καθώς δεν την έχω δει έκτοτε, θα ήθελα να σας παρακαλέσω, εάν συμφωνείτε, κύριοι συνάδελφοι, να πω δυο λόγια για την τροπολογία. Εάν δεν θέλετε, δεν θα πω. Δεν έχει γίνει κάποια συζήτηση και νομίζω ότι για λόγους τάξεως η Κυβέρνηση οφείλει να αναφερθεί στην τροπολογία. Μιας και έχει παρουσιαστεί η τροπολογία του Υπουργείου Οικονομικών, αλλά δεν έχουμε παρουσιάσει καθόλου τη δική μας τροπολογία, θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτήν. Εάν δεν θέλετε πάντως, εγώ θα πω ποιες τροπολογίες κάνουμε δεκτές και ποιες δεν κάνουμε και κλείνω.
Κύριε Υπουργέ, υπάρχει μια πάγια τακτική, οι υπουργικές τροπολογίες που κατατίθενται να αναπτύσσονται από τον Υπουργό. Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι επιβάλλεται αυτό το πράγμα, έστω με δυο λόγια ο Υπουργός να τοποθετηθεί για την τροπολογία. Δεν θέλετε; Δεν θέλει το Σώμα; Κυρίαρχο είναι. Εάν δεν επιθυμείτε να ακούσετε αυτά τα δυο λόγια που θέλει να πει ο κύριος Υπουργός και επαρκούν τα γραπτά, τότε να προχωρήσει ο Υπουργός στο δεύτερο βήμα.
Μετά, κύριε Πρόεδρε. Να μιλήσουν οι ομιλητές πρώτα.
Κύριε Υπουργέ, πείτε δυο λόγια για την τροπολογία. Πείτε μας και ποιες τροπολογίες κάνετε δεκτές, για να κλείσουμε το θέμα εδώ.
Κύριε Πρόεδρε, στις λοιπές διατάξεις και στην τροπολογία έχουμε διάφορα σημαντικά θέματα. Θα τα πω σε τίτλους. Πρώτον, έχουμε το ότι παρατείνεται η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά τρεις μονάδες το 2022.
Θα σας παρακαλούσα για τις τροπολογίες να αναφέρεστε με τα νούμερα των τροπολογιών, τον γενικό και τον ειδικό αριθμό.
Αναφέρομαι στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1052 και ειδικό 77: Ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Έχει διάφορες ρυθμίσεις, μεταξύ των οποίων είναι και οι ασφαλιστικές εισφορές, η μείωση των οποίων διατηρείται έως και το 2022 για τρεις ποσοστιαίες μονάδες. Αθροιστικά είναι σχεδόν τέσσερις μαζί με την προηγούμενη μείωση που είχε γίνει, πράγμα που είναι καλό νέο για την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Έχουμε, επίσης, τρεις άλλες ρυθμίσεις στις λοιπές διατάξεις στην τροπολογία, που θα τις αναφέρω με τίτλους γιατί είναι σημαντικές. Δεν θα τις αναφέρω όλες. Η πρώτη είναι ο νέος ΑΜΚΑ. Αυτό πρέπει να είναι καταγεγραμμένο στα Πρακτικά. Αναμορφώνουμε τον ΑΜΚΑ που αφορά κάθε επαφή του πολίτη με το ελληνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και την πρόσβαση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, προκειμένου να τεθεί η βάση για τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό του και να περιοριστεί η καταστρατήγηση, ιδίως δε φαινόμενα έκδοσης ΑΜΚΑ από μη δικαιούχους - για απάτες το κάνουν - όπως και συνέχισης χρήσης του ΑΜΚΑ από μη δικαιούχους, όπως παραδείγματος χάριν σε περίπτωση θανάτου του πραγματικού δικαιούχου για δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ή και λήψη προνοιακών επιδομάτων. Με τη ρύθμιση που περνάμε, κωδικοποιούνται οι δικαιούχοι, οι προϋποθέσεις και τα στάδια έκδοσης, απενεργοποίησης και αδρανοποίησης του ΑΜΚΑ κατά τρόπο ώστε να διευκολύνεται η διασύνδεση των πληροφοριακών συστημάτων και η αυτοματοποίηση της όλης διαδικασίας. Είναι διαχειριστικού τύπου παρέμβαση, χωρίς ιδεολογικό ή πολιτικό πρόσημο. Έχουμε ενιαία διαδικασία πιστοποίησης της ανικανότητας για εργασία. Προβλέπουμε για αυτό το θέμα, για τη χορήγηση παροχών σε χρήμα, επιδόματος ασθενείας, μητρότητας κ.λπ., ορίζουμε τα αρμόδια υγειονομικά όργανα και θεσπίζουμε ενιαίους κανόνες παραπομπής των ιατρικών γνωματεύσεων στις υγειονομικές επιτροπές, ενώ μέχρι σήμερα εξακολουθούσαν να ισχύουν οι επιμέρους διατάξεις της νομοθεσίας του κάθε φορέα που εντάχθηκε στον ΕΦΚΑ. Οι ενιαίοι κανόνες λειτουργούν προς την κατεύθυνση της απλούστευσης των διαδικασιών, διευκολύνοντας την ψηφιοποίηση και ανοίγουν τον δρόμο για την αντίστοιχη διαμόρφωση του πληροφορικού συστήματος του ΕΦΚΑ. Μια τρίτη ρύθμιση είναι για τις χήρες του ΝΑΤ. Αίρουμε την εκκρεμότητα για μια κατηγορία συνταξιούχων του ΝΑΤ, για τους οποίους είχε μπλοκάρει η μεταβίβαση συντάξεων στις χήρες και στα παιδιά των ναυτικών για χρόνια, καθώς δεν μπορούσε να γίνει επανυπολογισμός δυνάμει των διατάξεων του νόμου Κατρούγκαλου. Θα μπορούσα να αναφερθώ και σε άλλες ευνοϊκές διατάξεις, που αφορούν παραδείγματος χάριν την περίπτωση για το εφάπαξ, όταν το εφάπαξ υπολείπεται των εισφορών που ο ασφαλισμένος έχει πληρώσει τον ασφαλιστικό του βίο, όπου δίνουμε το δικαίωμα να ζητήσει συμπλήρωση του εφάπαξ ή τις ευνοϊκές δόσεις για την επιστροφή στον ΕΦΚΑ αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών από συντάξεις λόγω θανάτου μέσω παρακράτησης μικρότερου ποσού σύνταξης με περισσότερες δόσεις. Είναι γενικώς ρυθμίσεις ευνοϊκές. Έχω την εντύπωση ότι και εσείς θα τις ψηφίσετε. Δεν βλέπω τον λόγο γιατί να είστε απέναντι. Επαναλαμβάνω, όμως, ότι αναφέρθηκα σε αυτές τις ρυθμίσεις για λόγους τάξεως. Εννοείται ότι η Κυβέρνηση είναι υπέρ αυτής της τροπολογίας. Είναι, επίσης, υπέρ της τροπολογίας με γενικό αριθμό 1045 και ειδικό 71 του Υπουργείου Οικονομικών. Σε σχέση με τις βουλευτικές τροπολογίες, χωρίς να σημαίνει ότι είμαστε κατ' ανάγκη με όλες επί της αρχής αντίθετοι, δεν τις κάνουμε δεκτές για διαφόρους λόγους. Θέλω απλώς να κάνω μια αναφορά στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1050 και ειδικό 75 για την κατάργηση μείωσης της εθνικής σύνταξης των μελών της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας και των ομογενών από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, για την οποία υπάρχει και προεκλογική δέσμευση της Κυβέρνησης. Είναι κάτι που το συζητάμε με το Υπουργείο Οικονομικών και θα τοποθετηθούμε, όταν θα έχει ωριμάσει η σχετική επεξεργασία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει η κ. Αλεξοπούλου Χριστίνα από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Τριήμερο εθνικό πένθος. Αντίο, Μίκη Θεοδωράκη! Θρηνούμε όλοι οι Έλληνες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα στο εθνικό Κοινοβούλιο ένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο που για πρώτη φορά εμπεριέχει τη νέα γενιά τόσο στον τίτλο όσο και στη φιλοσοφία του. Με έννοιες και πρακτικές πρωτοεφαρμοζόμενες στην Ελλάδα αντιμετωπίζει με επάρκεια τις νέες συνθήκες στην αγορά εργασίας. Μιλάει για κεφαλαιοποίηση, επένδυση στην ανάπτυξη και επιλογή. Συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, βιώσαμε όλοι την εμμονή σας σε παρωχημένες και αναποτελεσματικές αριστερές λύσεις. Είναι παραπάνω από βέβαιο ότι όλα αυτά που συζητάμε σήμερα σας προκαλούν αλλεργία. Για εσάς η κεφαλαιοποίηση είναι ένα κοινό εισαγόμενο δαιμόνιο και όχι μια βέλτιστη πρακτική που εφαρμόζεται στις περισσότερες προηγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επένδυση των αποθεματικών στην ανάπτυξη είναι τζόγος και η ασφαλιστική επιλογή όταν υπάρχει είναι η απόλυτη συντριβή του κρατισμού. Δεν είχατε, όμως, κανένα πρόβλημα να τζογάρετε για τεσσεράμισι χρόνια με τις ζωές και το μέλλον εκατοντάδων χιλιάδων ασφαλισμένων, γιατρών, δικηγόρων, μηχανικών, όλων των ελεύθερων επαγγελματιών. Τους κατατάξατε, μας κατατάξατε αυθαίρετα και καθολικά στους πλούσιους αυτής της χώρας και στην κυριολεξία μάς ρουφήξατε το αίμα, αποστραγγίζοντας τα εισοδήματα μέσα από τη φορολογία και τις ασφαλιστικές εισφορές σε ποσοστό πάνω από 80%. Δεν είχατε κανένα πρόβλημα να φτιάξετε καινούργιους συνταξιούχους μέσα από τον νόμο Κατρούγκαλου, θεσπίζοντας αντικίνητρα για την παραμονή στην εργασία, επενδύοντας στην αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους. Τι σημασία έχει για εσάς η αντίληψη όλων των νέων εργαζομένων ότι δεν θα πάρουν ποτέ σύνταξη; Για να το τελειώνουμε με τον ίδιο τρόπο που τελείωσε ο κυρίαρχος λαός υμάς, η μάσκα του προοδευτισμού - που επιτήδεια οφείλω να ομολογήσω φοράτε - πέφτει πανηγυρικά σ' αυτή την Αίθουσα και απαξιώνεται μαζί με τις θέσεις σας. Σε όλους τους πιθανούς τόνους δηλώνετε ότι προασπίζεστε τη νεολαία και τις ανάγκες της, ενώ ουσιαστικά τις αρνείστε την ευκαιρία για αυξημένες συντάξεις και καλύτερες προοπτικές. Φτάνει, λοιπόν. Το καταστροφικό σας πέρασμα από τη διακυβέρνηση της χώρας τερματίστηκε δύο χρόνια πριν. Η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα αποδώσει στην Ελλάδα και τους Έλληνες και ιδιαίτερα στις νέες και τους νέους το ασφαλιστικό που τους αξίζει, ένα επικουρικό ασφαλιστικό σύστημα που προσφέρει μεγαλύτερες επικουρικές συντάξεις, περισσότερες επενδυτικές επιλογές για τον ασφαλισμένο και σύνδεση του ασφαλιστικού προϊόντος με την ανάπτυξη και την αγορά εργασίας. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο συνοδεύεται για πρώτη φορά από τρεις στιβαρές μελέτες που αποδεικνύουν τόσο την αναγκαιότητα όσο και την αποτελεσματικότητά του. Γι' αυτόν τον λόγο δεν θα μιλήσω για νούμερα, αλλά για τους ανθρώπους και ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους, πίσω από αυτά και τις προοπτικές που το νομοσχέδιο δημιουργεί. Θα ασχοληθώ με τη φιλοσοφία που εμπεριέχει και την ανατροπή που φέρνει στις εμπεδωμένες νοοτροπίες χρόνων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η γενικευμένη έλλειψη εμπιστοσύνης στο σύστημα είχε σαν αποτέλεσμα τις τεράστιες εισφοροδιαφυγές και τις εισφοροαποφυγές, με τα ταμεία επικουρικής ασφάλισης να πρωταγωνιστούν. Για να καλυφθούν συνολικά οι συνταξιοδοτικές δαπάνες για την περίοδο 2000-2014 η χώρα επιχορήγησε τα ασφαλιστικά της ταμεία με ένα ποσό αντίστοιχο του ΑΕΠ του 2014, δηλαδή περίπου 199 δισεκατομμύρια ευρώ. Η «πρώτη φορά Αριστερά» ήρθε μόνο για να καταστρέψει τις διορθωτικές κινήσεις που είχαν δρομολογηθεί για την πορεία του ασφαλιστικού στο διάστημα 2012-2015 και να ισοπεδώσει με απόλυτο τρόπο την όποια ασφαλιστική πίστη είχε οικοδομηθεί στο ίδιο διάστημα. Η απαξία που έχει προκύψει για το ασφαλιστικό σύστημα κυρίως σε ό,τι αφορά τους νέους ανθρώπους είναι μια ενεργή βόμβα στα θεμέλια του. Ενισχύει τη μαύρη εργασία, δυναμιτίζει τη διαγενεακή αλληλεγγύη ως ακρογωνιαίο λίθο, υπονομεύει τη συλλογικότητα και εξαντλεί τόσο τις αντοχές του αλλά και τις αντοχές των ανθρώπων που το απαρτίζουν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Καίρια ζητήματα, όπως το δημογραφικό, σε συνδυασμό με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής απλά επιδεινώνουν μια ήδη δύσκολη εξίσωση. Έτσι στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, εκεί που οι γονείς και οι παππούδες δούλευαν για τα παιδιά και τα εγγόνια τους, φτάσαμε σήμερα στον αντίποδα να δουλεύουν τα παιδιά για να εξασφαλίσουν τις συντάξεις των οικείων τους και αυτή είναι μια κατάσταση που φέρνει όλους τους εμπλεκομένους σε αμηχανία και σε απώλεια εμπιστοσύνης στο κράτος ως εγγυητή της ευνομίας και της κανονικότητας. Από το ίδιο Βήμα το 2016, στην πρώτη του ομιλία ως τότε Αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο σημερινός Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έβαλε το ασφαλιστικό στον πρώτο πυλώνα αναστήλωσης της πίστης του πολίτη στη λειτουργία του κράτους. Με την παρέμβαση στο σκέλος της κύριας σύνταξης η Κυβέρνησή μας διόρθωσε αρκετές από τις ατέλειες του νόμου Κατρούγκαλου και έκανε το πρώτο βήμα για την αλλαγή της αρχιτεκτονικής του συστήματος. Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά στο ελληνικό Κοινοβούλιο και ζητάμε την ψήφο του για ένα νομοσχέδιο που θεσπίζει το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης. Είναι μια θαρραλέα μεταρρύθμιση που δεν φοβάται να εισαγάγει την έννοια της κεφαλαιοποίησης του επονομαζόμενου κουμπαρά και την έννοια της αποταμίευσης στην επικουρική ασφάλιση, να εγγυηθεί για τους παλαιούς ασφαλισμένους το ύψος της επικουρικής τους σύνταξης, αλλά και για τους νέους ασφαλισμένους μεγαλύτερη επικουρική σύνταξη και περισσότερες επιλογές στα ασφαλιστικά προϊόντα, να επιστρέψει στους νέους ασφαλισμένους για πρώτη φορά κατά τη συμπλήρωση του γενικού ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης το ποσό του κουμπαρά εφόσον δεν έχουν συμπληρώσει τη δεκαπενταετία, να προβλέψει κατώτατη επικουρική σύνταξη αναπηρίας και κατώτατη επικουρική σύνταξη θανάτου ασφαλισμένου κάτι που δεν ισχύει στο υφιστάμενο σύστημα επικουρικής ασφάλισης νοητής κεφαλαιοποίησης, να καλύψει ασφαλιστικούς κινδύνους γήρατος, αναπηρίας και θανάτου, να επενδύσει με σοβαρές δικλίδες ασφαλείας και διαφάνειας τα αποθεματικά του νέου ταμείου, εξασφαλίζοντας τις μεγαλύτερες δυνατές αποδόσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αυτή την Κυβέρνηση δεν φοβόμαστε τις λέξεις ούτε και τη σημασία τους. Αντίθετα δεσμευόμαστε για τους κανόνες και την πιστή εφαρμογή τους. Όσες αντιρρήσεις και αν προταθούν από την Αξιωματική Αντιπολίτευση η ουσία αυτής της νομοθετικής παρέμβασης παραμένει μια και αμετάβλητη. Χτίζουμε μια σχέση εμπιστοσύνης με το νέο εργατικό δυναμικό της Ελλάδας. Υπογράφουμε σήμερα μεταξύ μας ένα καινούργιο συμβόλαιο με αντασφάλιση το αύριο. Αγαπητοί συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο δεν αποτελεί απλά μια εφαρμογή των βέλτιστων πρακτικών που εφαρμόζονται ανά τον κόσμο. Είναι η υλοποίηση της δέσμευσης του Πρωθυπουργού μας για ένα ασφαλιστικό σύστημα ανθρωποκεντρικό και φιλικό για τον πολίτη. Είναι μια επιταγή εμπιστοσύνης για τους νέους εργαζόμενους αυτής της χώρας για το μέλλον. Η Αριστερά πάντα ρωτάει «αν όχι εμείς, ποιοι, αν όχι τώρα, πότε», συνήθως χωρίς να επιδιώκει να πιστώνεται ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις. Η απάντηση είναι απλή. «Εμείς» και «τώρα». Θα αλλάξουμε το πρόσωπο της επικουρικής ασφάλισης στην Ελλάδα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε τώρα με την κ. Λιάνα Κανέλλη από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μίλησαν πολλοί και είπαν πολλά και θα μιλήσουν ακόμα περισσότεροι και θα πουν ακόμα περισσότερα, τιμώντας τη μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη. Ο καθένας έχει αποκτήσει τις εμπειρίες και τα βιώματα από τον Μίκη που ανήκει στην Ελλάδα, στην τέχνη και στον κόσμο. Νομίζω, όμως, ότι αξίζει τον κόπο από αυτό εδώ το Βήμα να τον αποχαιρετήσουμε και να τον τιμήσουμε όπως θα ήθελε ο ίδιος. Μου κάνει εντύπωση πως δεν έγινε αυτόματα δεκτή η πρόταση του κόμματός μας για τριήμερο πένθος και κλείσιμο της Βουλής. Ο ίδιος έγραψε: «Τώρα στο τέλος της ζωής μου, την ώρα των απολογισμών σβήνουν από το μυαλό μου οι λεπτομέρειες και μένουν τα μεγάλα μεγέθη. Έτσι βλέπω ότι τα πιο κρίσιμα, δυνατά και ώριμα χρόνια μου τα πέρασα κάτω από τη σημαία του ΚΚΕ. Για τον λόγο αυτό θέλω να αφήσω αυτόν τον κόσμο σαν κομμουνιστής». Επομένως θεωρώ ότι έχουμε όλοι μας υποχρέωση να το επιτρέψουμε εδώ στη Βουλή να αφήσει τον κόσμο ως κομμουνιστής, όπως ο ίδιος επιθυμούσε. Και αυτό το λέω για να υπενθυμίσω σε μερικούς που διατείνονται ότι η ενότητα του ελληνικού λαού, για την οποία πάλεψε και θυσίασε τα ωριμότερα, δυσκολότερα και καλύτερα χρόνια ζωής του και τα πιο δημιουργικά ο Μίκης Θεοδωράκης, όπως και πολλοί άλλοι αγωνιστές, είναι κάτι που μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. Δεν είναι δεδομένο. Φέρατε ένα νομοσχέδιο και λυπάμαι που δεν είναι εδώ ο κύριος Υπουργός, που τον άκουσα να παρεμβαίνει και λίγο πριν μιλήσουμε και ειλικρινά σας το λέω λυπάμαι γιατί κάνετε τον ευφημισμό στο τίτλο του νομοσχέδιου. Λέτε ότι μιλάτε για τα νέα. Μα, δεν ντρέπεστε να λέτε ότι μιλάτε για τους νέους ανθρώπους και ότι φέρνετε νομοσχέδιο για τους νέους; Ίχνος ντροπής δεν υπάρχει; Η προλαλήσασα της Νέας Δημοκρατίας με έκανε εμένα και όλους τους υπόλοιπους που δουλεύουμε σαράντα και σαράντα πέντε χρόνια να αισθανόμαστε ένοχοι γιατί βάζουμε τα παιδιά μας. Εμείς φταίμε που δουλεύαμε τόσα χρόνια, που πληρώναμε τον άμπακο από κρατήσεις, που οι συνταξιούχοι της ηλικίας μου και μεγαλύτεροι από εμένα και λίγο μικρότεροι από μένα έχουν φάει έντεκα περικοπές από όλα τα κόμματα μόνο την τελευταία δεκαετία, σε ένα κράτος που χρεοκόπησε και σήμερα θέλει να κάνει τον εγγυητή; Και έρχεστε και μου λέτε ότι εγώ φταίω για τα νέα παιδιά που τα έχω υποχρεώσει να πληρώνουν αυτά τη σύνταξή μου. Δεν έχω πληρώσει τη σύνταξή μου και όλοι οι εργαζόμενοι τριάντα και σαράντα χρόνια; Δεν ντρέπεστε; Δεν καταισχύνεστε; Σε μάγισσες και χαρτορίχτρες μιλάτε για την «ψυχολογία του Χρηματιστηρίου»; Την ψυχολογία των νέων τη σκεφτήκατε ποτέ; Θα πρέπει να ξεκινήσουν τη ζωή τους με μερική απασχόληση, με άθλιες σχέσεις, με μαύρες σχέσεις εργασίας, με τρόπο με τον οποίον σήμερα έχουν δουλειά και αύριο δεν έχουν δουλειά, πληττόμενοι από την ανεργία, μέσα στην ανασφάλεια και αντί να σκέφτονται την πούδρα του μωρού που πρέπει να κόψουμε από τον ανύπαρκτο μισθό τους, να πρέπει να σκέφτονται την πούδρα που θα χρειαστούν αν βρεθούν σε κατάκλιση στα γεράματα και να διαλέξουν ανάμεσα από τις δύο πούδρες. Γιατί αυτό είναι το επικουρικό. Το επικουρικό το βάζαμε από την τσέπη μας οι εργαζόμενοι. Δεν το έβαζε το κράτος και έρχεστε τώρα και το παίρνετε να το δώσετε όλο μαζί σε μία εταιρεία, γιατί περί εταιρείας πρόκειται. Το κράτος είναι ιδιωτικοποιημένο στην Ελλάδα την ώρα που είναι καπιταλιστικό και μάλιστα ούτε καν εγχώρια ανεξάρτητο, διότι ανήκε και σε ευρύτερο σχηματισμό ευρύτερων λυκοσυμμαχιών και συμφερόντων όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, με δανεικά και στον χρεωμένο, με μηδενικά επιτόκια που δίνει στο μεγάλο κεφάλαιο και στις τράπεζες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Πού θα δώσει με μηδενικά επιτόκια τόκο; Στον εργαζόμενο που για να κτίσει ένα σπίτι ή για να πάρει ένα δάνειο να παντρευτεί ή για να πάρει ένα δάνειο να γεννήσουν παλαιότερα οι γυναίκες, χρεωνόταν με επιτόκιο 17%, 20% και 30%. Τώρα θα στείλετε αυτόν στον ιδιωτικό τομέα να του εξασφαλίζει αυτό που κέρδισαν οι Αμερικανοί πριν την πανδημία; Δεν ντρέπεστε; Μιλάτε για τους νέους και τους εγγυάσθε ότι θα έχουν υψηλή και ωραία σύνταξη το 2070, δηλαδή όταν ο γιος μου θα είναι εβδομήντα πέντε χρονών. Δεν ξέρετε τι σας ξημερώνει αύριο το πρωί. Τίποτα δεν ξέρετε. Το 2000 ξέρατε; Όταν βγαίναμε στον δρόμο πριν το νομοσχέδιο Γιαννίτση πριν από το 2000 ξέρατε; Ξέρατε ότι θα έρθει το μνημόνιο 1 και το μνημόνιο 2 και το μνημόνιο 3 και το PSI που πήρε από τα επαγγελματικά ταμεία, όπως το δικό μου, το 90% των χρημάτων που είχανε βγάλει από την τσέπη τους οι εργαζόμενοι και από τη δουλειά τους; Και έρχεστε και λέτε ότι εγγυάσθε; Ποιο κράτος εγγυάται; Το πτωχεύσατε ή δεν το πτωχεύσατε δύο φορές; Ο κ. Παπανδρέου είπε «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και σύμβουλός του ήταν ο κ. Τσακλόγλου. Δικός μου σύμβουλος ήταν; Πήγε στο Καστελόριζο και έλεγε ότι «τα έφτυσε» η χώρα. Έχετε κάνει τις χώρες εταιρείες, τις έχετε παραχωρήσει στο μεγάλο κεφάλαιο. Το κράτος ανήκει στην αστική του τάξη και για την ακρίβεια στην αφρόκρεμα της αστικής του τάξης και έρχεστε να κάνετε ρύθμιση και μας μιλάτε για παππούδες και γιαγιάδες, χωρίς αισχύνη, χωρίς ντροπή. Στα χρόνια τα δικά μου οι παππούδες και οι γιαγιάδες και οι πατεράδες και οι μανάδες όταν περνάνε αποφάσεις από τις οποίες κρεμόταν το μέλλον των παιδιών τους, λέγανε: «Ένα πράγμα έχω ευχή και κατάρα, να μην λένε σκατά στον λάκκο μου». Έρχεστε εσείς και εγγυάσθε σήμερα για τη ζωή των παιδιών σας με νομοθετήματα που τα φέρνετε εδώ πέρα ελαφρά τη καρδία με βάση την αγορά, με βάση το κέρδος, με βάση την ανάπτυξη, με βάση αλγόριθμους, ποσοστώσεις, ψυχολογίες και ρίσκα; Το κόστος και το ρίσκο! Και γιατί να εμπιστευτεί ένα κράτος το οποίο μόνοι σας, εσείς το απαξιώσατε εσείς που κυβερνήσετε, ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΑΝΕΛ με ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ με ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ με Νέα Δημοκρατία. Όλοι μαζί, όλους τους συνδυασμούς κάνατε. «Ένα, δύο, Χ». ΠΡΟΠΟ παίξατε στην πλάτη της χώρας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα στο ΝΑΤΟ, μέσα στα έξοδα, μέσα στα λεφτά. Κάνατε άπειρες επενδύσεις. Στείλατε κόσμο έξω για πολέμους. Είναι τόσο χαρακτηριστικό αυτό το κράτος που με βάση τη συμφωνία που είχατε για τα στρατεύματα που βρίσκονται στο Αφγανιστάν. Αν χτυπούσε και πέθαινε ένας στρατιώτης από αυτές τις πρόθυμες δυνάμεις της συμμαχίας, έπρεπε η οικογένειά του να πληρώσει τα έξοδα μεταφοράς και ταφής. Σε αυτό το κράτος λέτε εσείς ότι θα φτιάξετε μια εταιρεία, την ΤΕΚΑ, στην οποία θα καταθέτει ο άλλος τα ωραία του λεφτά και θα κάνει και υπολογισμό. Μα δεν ντρέπεστε; Θα κάνει κάποιος υπολογισμό και στο κενό; Αν μείνει άνεργος έναν χρόνο; Σε ποια κλίμακα θα πάει το επικουρικό του; Και αν χτυπήσει με το μηχανάκι και μείνει έξι μήνες χωρίς δουλειά; Μηχανάκι που το βάζει από την τσέπη του εννιά στις δέκα. Για να πάρει 4,5 χιλιάδες ένσημα παλιά ήθελε δεκαπέντε χρόνια με μια σταθερή δουλειά, με ένα οκτάωρο. Τώρα με τριώρα, δίωρα, πεντάωρα, εξάωρα, μισά, λειψά, θέλει τριάντα χρόνια για να πάρει την κατώτατη και θέλει πάνω από ογδόντα χρόνια δουλειάς για να πάρει την ανώτατη. Και του λέτε για την επικουρική ότι θα την υπολογίσετε από το υπόλοιπο που θα μείνει στο ταμείο από αυτούς που δεν θα έχουν την ευθύνη όταν διοικούν το ταμείο. Αν το ταμείο πέσει έξω, έπεσε. Λίγη σεμνότητα, λίγη τσίπα; Μέχρι σήμερα όλοι σας όσοι κυβερνήσετε τουλάχιστον από τη Μεταπολίτευση και μετά, φτιάξατε μια νέα γενιά που αν τη ρωτήσετε σήμερα ψυχολογικά - οποιονδήποτε από δεκαοκτώ και πάνω, μέχρι τριάντα πέντε - τι σύνταξη υπολογίζει να πάρει, θα σου απαντήσει: «Με κοροϊδεύεις; Εγώ δεν θα πάρω σύνταξη, ούτε κύρια ούτε επικουρική». Και έρχεστε και λέτε σε αυτόν ότι του εγγυάσθε ότι θα έχει αποδόσεις τόσες ώστε όταν θα είναι εβδομήντα και εβδομήντα τεσσάρων χρονών και θα δουλεύει, τότε θα έχει πετύχει τα μάξιμουμ των αποδόσεων, γιατί εσείς επενδύσατε τα σημερινά σας πολιτικά και πραγματικά κέρδη στο μεγάλο κεφάλαιο και στο ρίσκο που φέρνετε σήμερα τζογάροντας και παίζοντας στο χρηματιστήριο της ζωής που θα σας εκδικηθεί, τη ζωή των νέων. Ένα πράγμα μην τολμήσετε: Να στρέψετε εναντίον γέρων και την ίδια ώρα ανερυθρίαστα να μιλάτε για διαγενεακή αλληλεγγύη. Τραβήξατε μια μαχαιριά και κόψατε τους νέους με τους γέρους και τους κάνατε υπεύθυνους τους μεν και τους δε. Δυστυχώς, είσαστε υπεύθυνοι για τον διχασμό τον οποίο φτιάχνετε τώρα εμπράκτως.
Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Γιώργο Καρασμάνη από τη Νέα Δημοκρατία και ακολουθεί ο κ. Βαρεμένος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εκφράζω τη βαθιά μου συγκίνηση για την απώλεια του Μίκη Θεοδωράκη, αυτού του μεγάλου Έλληνα που με το έργο του, αλλά και την παρουσία του στο μακρύ του βίο και σε καιρούς δύσκολους, σήκωσε και κράτησε ψηλά την ελληνική ψυχή, τα ιδανικά της δημοκρατίας και της ελευθερίας σε όλον τον κόσμο. Με το έργο που μας αφήνει ως πολύτιμη παρακαταθήκη, θα είναι πάντα ζωντανός ανάμεσά μας. Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε ένα θέμα επί προσωπικού. Και εξηγούμαι. Οφείλω μια απάντηση στον συνάδελφο και πρώην Υπουργό, τον κ. Αραχωβίτη, ο οποίος μετά από την προχθεσινή του ομιλία και αφού είχα αποχωρήσει από την Αίθουσα, ανεύθυνα και ατεκμηρίωτα ισχυρίστηκε ότι το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020 που παρέλαβαν το 2015 με τα 6 δισεκατομμύρια επεστράφη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή διότι δήθεν έγινε βεβιασμένα μόνο και μόνο για να φανεί ότι κάτι κάναμε στις εκλογές. Εν πρώτοις, ο κύριος συνάδελφος επέδειξε ανεπίτρεπτη άγνοια, με δεδομένο ότι ήταν υπεύθυνος του τομέα αγροτικού του κόμματός του. Πού τις είδε τις εκλογές; Καταθέσαμε το πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης στις 17 Ιουλίου του 2014. Είχαμε εκλογές τότε; Και πώς μπορεί να ισχυρίζεται σήμερα ότι το ξανάφτιαξαν, ενώ παρέμεινε το ίδιο, απαράλλαχτο, με τον ίδιο ακριβώς προϋπολογισμό, με τα ίδια μέτρα, με τις ίδιες δράσεις; Η αλήθεια είναι ότι κάτι έκαναν. Κατάφεραν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα 2014-2020 να φορτώσουν 1,5 δισεκατομμύριο ανειλημμένες υποχρεώσεις του προηγούμενου Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 που δεν μπόρεσαν να απορροφήσουν μέσα στο 2015, γιατί είχαν άλλα προβλήματα και προτεραιότητες, τις γνωστές διαβουλεύσεις, το δημοψήφισμα, το τρίτο μνημόνιο, την προεκλογική περίοδο και ασχολήθηκαν μετά την επανεκλογή τους, τον Οκτώβριο, αφού έχασαν δέκα μήνες. Και μάλιστα κρατούσαν τις απαντήσεις της διαχειριστικής επιτροπής κλειδωμένες στα συρτάρια του Υπουργείου, παρά το γεγονός ότι κατά την ημέρα παράδοση του υπουργείου, αλλά και τη μεθεπόμενη που ξαναπήγα - δεν έχει ξαναγίνει αυτό ποτέ - τους είχα προειδοποιήσει ότι το πρώτο τρίμηνο είναι εξαιρετικά κρίσιμο και τους είχα συστήσει να κρατήσουν τους συνεργάτες μου, να τρέξουν και να ολοκληρώσουν όλες τις διαδικασίες. Αλλά ως συνήθως κώφευσαν. Ο κ. Αραχωβίτης, προφανώς, κρίνει εξ' ιδίων τα αλλότρια, διότι προεκλογικά το 2019 έταζε προκαταβολές στους δενδροκαλλιεργητές, ενώ η Βουλή ήταν κλειστή και μάλιστα έλεγε ότι κατέθεσε και πρόγραμμα αναδιάρθρωσης καλλιεργειών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ απεδείχθη εδώ στη Βουλή - και είναι καταγεγραμμένο στα Πρακτικά - ότι δεν κατέθεσε ούτε ένα χαρτί στην Ευρώπη. Σταματώ σε αυτό. Ας είναι, λοιπόν, στο εξής προσεκτικότερος ο κ. Αραχωβίτης, ειδικότερα όταν απευθύνεται σε μένα, διότι στα είκοσι πέντε χρόνια που βρίσκομαι σ' αυτήν την Αίθουσα, τα Πρακτικά αποδεικνύουν ότι πάντα μιλάω με αλήθειες τεκμηριωμένες και αποδείξεις. Κι έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο που αφορά στο νέο σύστημα επικουρικής ασφάλισης, μια πραγματικά σημαντική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά ασφαλισμένων. Μέσα από αυτό το σύστημα, όπως έχει καταδείξει και έχει αναλύσει ο Υπουργός, διασφαλίζονται μεγαλύτερες αποδόσεις και μεγαλύτερες συντάξεις κατά 43% έως 68% για τους νέους, σε σχέση με το ισχύον σύστημα. Δεύτερον, ο νέος ασφαλισμένος αποκτά έλεγχο πάνω στην επικουρική του σύνταξη. Τρίτον, θα συμβάλλει στην καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής, καθώς ο νέος θα μπορεί να παρακολουθεί τις εισφορές του. Και επιπλέον εισάγονται πολλές καινοτομίες στα πρότυπα τα ευρωπαϊκά. Έχει γίνει λεπτομερή αναφορά σε αυτά, γι' αυτό έρχομαι τώρα σε τρεις τροπολογίες που έχω καταθέσει στον κύριο Υπουργό. Αφορούν κάποιες βελτιωτικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν ως προς τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης συγκεκριμένων ευπαθών ομάδων συνταξιούχων. Πρώτη κατηγορία είναι αυτοί οι οποίοι εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και έχουν υπό τη φροντίδα τους άτομα με βαριές αναπηρίες. Προτείνω να αποκατασταθούν οι αδικίες που δημιούργησε ο νόμος 4336 του 2015 και για τους εργαζόμενους αυτούς να ισχύσουν οι όροι που ισχύουν για τους εργαζόμενους της ίδιας κατηγορίας στον δημόσιο τομέα. Θα είναι μια στοιχειώδης πράξη κοινωνικής ευαισθησίας, ισονομίας και δικαιοσύνης σε μια ευνομούμενη χώρα. Η δεύτερη κατηγορία αφορά στους εποχικά εργαζόμενους δασεργάτες, υλοτόμους, εποχικούς σε εργοστάσια, στην εστίαση, στις οικοδομές. Οι άνθρωποι αυτοί από τη φύση της εργασίας τους είναι εκ των προτέρων ανέφικτο να συμπληρώνουν εκατό, τουλάχιστον, ημέρες εργασίας κάθε χρόνο τα τελευταία πέντε χρόνια, όπως ορίζει ο νόμος. Συνεπώς, για να μπορέσουν να θεμελιώσουν αυτοί που έχουν συμπληρώσει το εξηκοστό δεύτερο έτος της ηλικίας και τεσσεράμισι χιλιάδες ένσημα για να πάρουν τη μειωμένη σύνταξη, θα πρέπει να έχουν συμπληρώσει, σύμφωνα με την τροπολογία, πεντακόσιες ημέρες απασχόλησης σωρευτικά, δηλαδή μπορεί τη μια χρονιά να έχουν εκατόν τριάντα και την επόμενη να έχουν ογδόντα. Τρίτη κατηγορία είναι οι ασφαλισμένοι στον ΕΦΚΑ και στον ΟΓΑ που δεν πρέπει να χρωστάνε από ασφαλιστικές εισφορές πάνω από 20.000 ευρώ για τον ΕΦΚΑ και πάνω από 6.000 ευρώ για τον ΟΓΑ, για να συνταξιοδοτηθούν. Είναι δεδομένη η αδυναμία μεγάλης πλειοψηφίας αυτών των ανθρώπων να ανταποκριθούν σε αυτήν την υποχρέωση. Οι μεν αγρότες, τα τελευταία χρόνια δοκιμάζονται σκληρά με τις μεγάλες καταστροφές στην παραγωγή τους από ακραία καιρικά φαινόμενα, λόγω της κλιματικής αλλαγής, αντιμετωπίζοντας ακόμα και το πρόβλημα της επιβίωσης. Αλλά και για τους ελεύθερους επαγγελματίες το χρέος στα ασφαλιστικά ταμεία σωρεύτηκε, όχι γιατί είναι κακοπληρωτές, αλλά γιατί βρέθηκαν αντιμέτωποι με δραματικές συνέπειες της οικονομικής και υγειονομικής κρίσης, όπως επίσης και με τις υπέρμετρα αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές των τελευταίων ετών. Γι' αυτό είναι αντικειμενική ανάγκη και προτείνω να υπάρξει περαιτέρω αύξηση της οφειλής των απασχολούμενων στον ΟΓΑ στις 10.000 ευρώ και τον υπολοίπων στις 30.000 ευρώ. Για περισσότερες λεπτομέρειες θα καταθέσω στα Πρακτικά τις τροπολογίες. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Καρασμάνης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τέλος, είναι ανάγκη να αντιμετωπίσουμε τις παράπλευρες συνέπειες από τους ανοιξιάτικους παγετούς του 2021. Για τους εργαζόμενους στη μεταποίηση, στα διαλογητήρια, στις μεταφορές, στις εξαγωγές, στους συνεταιρισμούς, στις ομάδες παραγωγών κ.λπ.. Για να μπορούν οι εποχιακοί αυτοί να πάρουν το επίδομα ανεργίας θα πρέπει να μειωθούν τα ένσημα από εκατό στα πενήντα, όπως έγινε πέρυσι. Πιστεύω ότι με την καλή προαίρεση που έχει και ο Υπουργός και ο Υφυπουργός θα κάνουν το καλύτερο στο μέτρο του δυνατού και του εφικτού και του δημοσιονομικού χώρου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Γεώργιο Βαρεμένο από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Όπως έδειξε η διαδρομή του Μίκη Θεοδωράκη, ενός μεγάλου Έλληνα που έφυγε από τη ζωή, αυτά που μένουν τελικά είναι τα μεγάλα, είναι τα υψιπετή, είναι η δημιουργία που συνομιλεί με την ιστορία. Και επιτρέψτε μου, αναφερόμενος στα τρέχοντα, να πω ότι τελικά αυτό που μένει από την πολιτική είναι η ουσία της. Τα υπόλοιπα, με τη ματιά της ιστορίας, είναι απλώς κουρνιαχτός. Αυτά που παρατηρήσαμε τελευταία, μετά την τραγωδία των πυρκαγιών, με τον λεγόμενο ανασχηματισμό, είναι η εκδίκηση της πολιτικής απέναντι στην επικοινωνία, απέναντι στην προπαγάνδα. Όταν ο κ. Μητσοτάκης απομάκρυνε τον κ. Χρυσοχοΐδη, τους δύο Υπουργούς από το Υπουργείο Υγείας και τον κ. Θεοχάρη από τον Τουρισμό θα έλεγε κάποιος ότι κατελήφθη από μια επιθυμία αυτοκριτικής για τα λάθη που έγιναν σε αυτούς τους καίριους τομείς. Όμως, επρόκειτο για κάτι άλλο. Την ώρα που προσέγγιζε το μεγάλο θέμα, το εθνικό θέμα των πυρκαγιών, κατρακύλησε στον τακτικισμό, θέλησε να «τη φέρει» στον ΣΥΡΙΖΑ επιστρατεύοντας τον κ. Αποστολάκη, όπως νόμιζε. Αλλά όταν το χαρτί του τακτικισμού γύρισε ανάποδα, ο κ. Μητσοτάκης - ο οποίος προσπάθησε να κρύψει τις ευθύνες του πίσω από τον κ. Αποστολάκη - τότε, δήλωσε πως ο κ. Αποστολάκης είναι δειλός και όχι ο ίδιος, ο όποιος επιχείρησε να κρυφτεί πίσω από τον κ. Αποστολάκη. Να λοιπόν, που αναφερόμενος στην αυτοκριτική θα έλεγε κανείς αλλού το όνειρο και αλλού το θαύμα. Και μετά απ' αυτή τη δήλωση του κ. Μητσοτάκη άρχισε ο χορός των δαιμόνων, ο χορός των ακραίων. Απελευθερώθηκαν τα λύματα. Βγήκε ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας για να πει ότι ο κ. Αποστολάκης, τον οποίον επιχείρησε ο κ. Μητσοτάκης να επιστρατεύσει για ένα τόσο σημαντικό θέμα, δεν είναι ικανός - λέει - να ψήσει ούτε έναν καφέ. Ακόμη κι αν το είπε ο κ. Γεωργιάδης για να το ακούσει ο κ. Μητσοτάκης ότι δηλαδή αυτόν που δεν είναι ικανός ούτε για καφετζής - τον πρώην αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, παρακαλώ - τον ήθελες για να αντιμετωπίσει, να χειριστεί την Πολιτική Προστασία, θα αναρωτηθεί κανείς αν έχει και παρακάτω αυτή η ντροπή. Δυστυχώς έχει. Και θα σας πω γιατί. Πείτε μου εσείς σε ποια ευρωπαϊκή χώρα δεν θα ήταν ντροπιαστικό ο τρίτος στη σειρά Υπουργός - μετά τον πρώτο, τον δεύτερο - που βγαίνει διεθνώς για να ζητήσει συγγνώμη για ρατσιστικές τοποθετήσεις, για αντιεβραϊκές τοποθετήσεις και σέρνεται μπροστά στη δύναμη χαμερπώς για να ζητήσει συγγνώμη, μέσα σ' αυτή τη Βουλή, μέσα στο δημόσιο διάλογο εξακολουθεί τις ασχημοσύνες, τις ύβρεις και να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο. Επαναλαμβάνω λοιπόν, σε ποια χώρα δεν θα ήταν αυτό ντροπιαστικό; Τελικά, κύριοι της Κυβέρνησης, δεν είναι όλα τα επικοινωνία. Δεν είναι όλα τακτικισμός. Εμπλέξατε την εξωτερική πολιτική σε ένα εσωκομματικό παίγνιο, αφήνετε ελεύθερο το πεδίο στην Τουρκία, στη Βόρεια Μακεδονία. Κι αν νομίζουν οι υπεύθυνοι ότι θα κρυφτούν για τις ιστορικές τους ευθύνες πίσω από το φερετζέ της επικοινωνίας, πλανώνται πλάνην οικτράν. Επικοινωνία, λοιπόν. Η κ. Κεραμέως δηλώνει ότι απεγκλώβισε τους φοιτητές από τα πανεπιστήμια. Και το ερώτημα είναι αν κοιμάται ήσυχη τα βράδια. Δεν έχει υποψιαστεί σε ποιο χαντάκι έχει εγκλωβίσει τις αναπτυξιακές δυνατότητες, τις πολιτιστικές ανάγκες της περιφέρειας; Τι άραγε βλέπει στον ύπνο της γι' αυτή την ανάγκη; Τον υδροκεφαλισμό; Τα πάντα να ξεκινούν και να τελειώνουν από την Αθήνα; Τον ολιγαρχικό σχεδιασμό; Έρχεται και ο κ. Χατζηδάκης, ο οποίος αυτή τη στιγμή δεν είναι εδώ να ισχυρισθεί ότι απεγκλωβίζει τους νέους από το αναδιανεμητικό σύστημα. Και κάνει παρακαλώ, ο κ. Χατζηδάκης τη δήλωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταληφθεί από αλαζονεία. Και ερωτώ τον κ. Χατζηδάκη: Υπάρχει κάποιος από αυτή την πλευρά που θεώρησε ότι είναι σούπερμαν; Υπάρχει κάποιος από αυτή την πλευρά που θεώρησε ότι είναι Μωυσής; Και τελικά η Ελλάδα που διαπιστώνει ότι διαθέτει και σούπερμαν και Μωυσή αναρωτιέται «με ήλιο τα βάζω, με ήλιο τα βγάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;». Έχω νέα για τον κ. Χατζηδάκη για την ικανότητά του να προβλέπει. Του λένε για τις μεταβατικές ανάγκες και τα δισεκατομμύρια και ο ίδιος έχει τις δικές του προβλέψεις. Λοιπόν τα νέα που έχω για τον κ. Χατζηδάκη είναι ότι ο ίδιος προέβλεπε ότι δεν πρόκειται να γίνει καμμία ανατίμηση στο ρεύμα. Το ρεύμα αυξήθηκε 50%. Ποια είναι η ερμηνεία του κ. Χατζηδάκη επ' αυτού; Ότι έχει ρεύμα η νεολαία, όπως ισχυρίστηκε από το Βήμα αυτό; Θα ήθελα να πω καταλήγοντας, κύριε Πρόεδρε, ότι η υποτίμηση της νοημοσύνης του ελληνικού λαού αποτελεί ύβρη. Ξέρετε πολύ καλά τι ακολουθούσε την ύβρη.
Παρακαλώ.
Θέλω να πω το εξής και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Προφανώς η αλαζονεία δεν αφήνει τους κυβερνώντες να δουν τι υπάρχει κάτω από τα υπόγεια κοινωνικά ρεύματα. Και επειδή ξεκίνησα με τον Μίκη Θεοδωράκη, καταλήγω ότι «την Ρωμιοσύνη μην την κλαις. Εκεί που φαίνεται ότι γονατίζει, εκεί πάει να σηκωθεί». Ευχαριστώ.
Τον λόγο τώρα έχει η κ. Αικατερίνη (Κατερίνα) Παπακώστα - Παλιούρα από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι δεν υπάρχει σωτηρία. Πραγματικά, νομίζω ότι δεν υπάρχει σωτηρία γι' αυτή τη χώρα. Άκουσα για ακόμα μια φορά με πολλή προσοχή όλες τις επιχειρηματολογίες, όλων των εκπροσώπων, όλων των παρατάξεων και για ακόμα μια φορά ένιωσα μια απίστευτη απαισιοδοξία για το πού μπορεί πραγματικά να οδηγηθεί αυτή η χώρα. Από τους τελευταίους ομιλητές της Αριστεράς υπήρξαν συνάδελφοι οι οποίοι μας κατηγόρησαν ότι εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τον διχασμό σ' αυτή τη χώρα. Όχι, κυρίες και κύριοι. Υπεύθυνοι για τον διχασμό είστε εσείς, οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και της ευρύτερης Αριστεράς. Όση ώρα η κ. Κανέλλη μας καταλόγιζε ακριβώς αυτό, ήλθε στο μυαλό μου το 2019 ένα περιστατικό, όταν βρισκόμενη σε προεκλογική περίοδο κατευθυνόμουν προς το βήμα μιας πλατείας, ενός χωριού στο νομό μου, προκειμένου να εκφωνήσω την προεκλογική του ομιλία. Χαιρετώντας λοιπόν, τον κόσμο που έβρισκα καθ' οδόν συνάντησα και μια παρέα νέων παιδιών, στους οποίους έτεινα το χέρι και οι οποίοι προς μεγάλη μου έκπληξη αρνήθηκαν να μου το δώσουν. Όταν ευγενικά τους ρώτησα για ποιον λόγο το κάνουν αυτό, η απάντησή τους ήταν ότι δεν ανήκω στο κόμμα τους, στο κόμμα σας. Και προχωρώντας προς το βήμα, ένα στέλεχος της Αριστεράς κινήθηκε απειλητικά εναντίον μου, λέγοντας ότι δεν μου επιτρέπεται να χαιρετώ τους οπαδούς τους. Αυτοί είστε, κυρίες και κύριοι της Αριστεράς, ευρύτερης και μη. Βαθιά διχαστικοί, βαθιά πολωτικοί, μισείτε οτιδήποτε έχει να κάνει με συναίνεση, μισείτε οτιδήποτε έχει να κάνει με την πρόοδο αυτής της χώρας. Νομίζετε ότι εσείς εκπροσωπείτε τις προοδευτικές δυνάμεις αυτού του τόπου όταν είστε πραγματικά ό,τι πιο συντηρητικό υπήρξε ανέκαθεν σ' αυτόν τον τόπο. Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση, η οποία έρχεται σήμερα προς ψήφιση ήταν προεκλογική μας δέσμευση. Την είχε ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός μας ήδη από το 2018. Εμείς, τα στελέχη και οι υποστηρικτές της Νέας Δημοκρατίας, ανέκαθεν υπήρξαμε απολύτως τίμιοι απέναντι στον ελληνικό λαό και μέχρι σήμερα, δύο χρόνια που έχουμε την διακυβέρνηση αυτής της χώρας, ούτε μία στιγμή δεν αθετήσαμε αυτά τα οποία υποσχεθήκαμε και ούτε για μια στιγμή δεν παρεκκλίναμε από τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις. Σε αντίθεση με εσάς, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που - το λέω για ακόμα μία φορά - το μόνο που κάνατε στο παρελθόν ήταν να εξαπατήσετε τον ελληνικό λαό, να υφαρπάξατε την ψήφο του προκειμένου να πάρετε την εξουσία της χώρας, υποσχόμενοι ό,τι μπορούσατε να φανταστείτε, γεγονός το οποίο το κάνετε και τώρα, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά ότι είστε βαθιά ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Κάθε φορά που έρχεται ένα νομοσχέδιο σ' αυτή την Αίθουσα το μόνο το οποίο λέτε είναι ότι όταν θα έρθετε στην εξουσία θα το καταργήσετε. Το έχετε πει αυτό σχεδόν για το σύνολο των μεταρρυθμίσεων που έχουμε φέρει. Σας ενημερώνουμε, λοιπόν, ότι αυτό να το βγάλετε από το μυαλό σας. Πρώτον, διότι ο ελληνικός λαός δεν ξεχνά. Κι αν ποντάρετε στη μνήμη χρυσόψαρου που ενδεχομένως έχει επιδείξει στο παρελθόν, να είστε βέβαιοι ότι όσο περνάει από το χέρι μας θα του το υπενθυμίζουμε κάθε στιγμή ποιοι είστε. Δεν χρειάζεται βέβαια και πολλή προσπάθεια γι' αυτό, διότι το κάνετε από μόνοι σας. Και εξηγούμαι. Όταν πριν μια βδομάδα ήρθε ο Πρόεδρος μας εδώ, ο Πρωθυπουργός μας, και έγινε η συζήτηση των αρχηγών των παρατάξεων βαθιά υποκριτικοί όπως πάντα εκλιπαρούσατε για συναίνεση. Και όταν αυτή η υπερκομματική συναίνεση σας δόθηκε μέσω του ανασχηματισμού, τότε οι «μάσκες» έπεσαν και παρουσιάσατε για ακόμη μία φορά τις ιδεοληψίες σας. Χάρισμά σας, λοιπόν, ο κ. Αποστολάκης, ο οποίος έτσι κι αλλιώς αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων. Ως προς τα του νομοσχεδίου, θα αναφερθώ περιληπτικά, μια και οι κατευθύνσεις του έχουν πραγματικά απ' όλους τους συναδέλφους της παράταξής μας και της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, αλλά και του ίδιου του Υπουργού και του Υφυπουργού αναδειχθεί στην πλήρη ακεραιότητά τους. Οι γονείς μου έχουν ζήσει στη Σουηδία για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Λαμβάνουν σήμερα σύνταξη απ' αυτή τη χώρα. Και το έχω ξαναπεί άλλη μια φορά, ότι μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου αυτό το πρότυπο μοντέλο διακυβέρνησης το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά. Ένα πρότυπο που για ολόκληρα χρόνια, για δεκαετίες, αναρωτιόμαστε όλοι όσοι μετανάστες έχουμε ζήσει σε ευρωπαϊκά κράτη για ποιον λόγο δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην χώρα μας. Και έρχεται μια Κυβέρνηση - όχι οποιαδήποτε Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας - να κάνει τι; Να νομοθετήσει το αυτονόητο, να πάρει την καλή νομοθέτηση, τις καλές πρακτικές και επιτέλους να βάλει μια τάξη στον δημόσιο βίο της χώρας μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε ένα λεπτό σας παρακαλώ. Και δεν το θέλετε αυτό, γιατί επενδύετε, όπως κάνετε πάντοτε, στο χάος, τη δυσαρέσκεια, την απογοήτευση. Λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο είναι βαθιά μεταρρυθμιστικό και πραγματικά εγγυάται ότι οι νέοι μας, τα παιδιά μας, θα μπορέσουν πραγματικά να πάρουν κάποια στιγμή σύνταξη επικουρική, που η πλειοψηφία των νέων, ακόμα και εμείς οι ίδιοι, δεν γνωρίζουμε σήμερα αν και πότε - ίσως και ποτέ - θα πάρουμε σύνταξη. Σε αυτό το γεγονός θέλουμε να βάλουμε ένα τέλος. Κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται προφανώς τη σοβαρότητα του δημογραφικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας, όταν οι μελέτες και οι έρευνες της EUROSTAT ήδη μας λένε ότι το 2030 η χώρα μας θα είναι η πιο γερασμένη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης, ενώ όταν θεσπιζόταν και στηνόταν το ασφαλιστικό μας σύστημα τη δεκαετία του ̓50 και του ̓60 η αναλογία ασφαλισμένων προς συνταξιούχους ήταν 4 προς 1, εμείς σήμερα είμαστε 1,7 προς 1. Και εσείς επιμένετε ιδεοληπτικά για ακόμα μια φορά να μην θέλετε να αλλάξει τίποτε σε αυτόν τον τόπο. Θα τα αλλάξουμε όλα και θα τα αλλάξουμε με τέτοιον τρόπο που πραγματικά θα λειτουργήσει προς όφελος για την ευημερία της ελληνικής κοινωνίας, την οποία ευημερία της ελληνικής κοινωνίας εσείς την απεχθάνεστε βαθιά.
Κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κλείνω με το εξής. Επειδή ο Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ χθες μίλησε για δήθεν αλαζονεία της Κυβέρνησης η οποία ασκείται στην βάση των δημοσκοπήσεων, θα ήθελα να απαντήσω και να πω ότι αλαζονεία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι να ακυρώνεις τα όνειρα των νέων, αλαζονεία είναι να συνθλιβείς το μέλλον τους χάριν μιας μικροπολιτικής βαθιά αντιπολιτευτικής παρουσίας.
Είκοσι χιλιάδες…
(…δεν ακούστηκε).
Σας παρακαλώ, θα μιλήσετε μετά εσείς. Δεν θα μιλήσετε μετά; Θα τα πείτε μετά. Κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς δεν τζογάρουμε το μέλλον των νέων μας. Εμείς είμαστε εδώ να αποτελέσουμε πραγματικά τη θεμέλιο λίθο προκειμένου να τους οδηγήσουμε σε ένα καλύτερο αύριο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Ζαχαριάδης Κώστας. Υπάρχει μια μικρή ανοχή, αλλά σας παρακαλώ να κατανοείτε τι σημαίνει όταν λέμε «σας παρακαλώ». Δεν χρειάζεται από κάτω να σταματάμε τη διαδικασία και να δημιουργούμε προβλήματα. Θα πάρετε τον λόγο μετά να τα πείτε αυτά που θέλετε να πείτε. Κύριε Ζαχαριάδη, έχετε τον λόγο.
Θέλω και εγώ από αυτό το Βήμα να ευχαριστήσω τον τεράστιο Μίκη Θεοδωράκη, τον σπουδαίο Μίκη Θεοδωράκη, τον συνθέτη, τον πολιτικό, τον συγγραφέα, τον Μίκη της Ελλάδας, τον Μίκη τον οικουμενικό για την προσφορά του. Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο του, την αντοχή του και τη δημιουργικότητά του. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του, τον στενό του περίγυρο και τους συνοδοιπόρους του όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι δυστυχώς μέσα ο κ. Χατζηδάκης. Θυμάμαι εκείνη την τούρτα που του είχαν κάνει δώρο στα γενέθλιά του οι συνεργάτες του, εκείνη στην οποία ήταν σούπερμαν ο κ. Χατζηδάκης. Δεν το έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό, μόνοι τους το έκαναν. Πού είναι τώρα ο κ. Χατζηδάκης, ο «σούπερμαν», να μας πει για τις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος; Πόσο ανεβαίνει το ρεύμα στην Ελλάδα, πόσο ανεβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και γιατί συμβαίνει αυτό. Γιατί στην Ελλάδα ανεβαίνει περισσότερο από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στο συνέδριο του «ECONOMIST» το 2020 έλεγε ότι θα πέσουν οι τιμές. Ο κ. Χατζηδάκης τα έλεγε. Είναι η ομιλία του στο συνέδριο του «ECONOMIST» τον Σεπτέμβρη του 2020. Δεν είχε εικόνα; Δεν είχε ιδέα; Έλεγε ψέματα; Δεν ξέρω. Αλλά, ό,τι και να ισχύει ο λαός και η μεσαία τάξη πληρώνουν αυτή την αποτυχημένη πολιτική και αυτή την ιδεοληψία του κ. Χατζηδάκη. Ακρίβεια ως διεθνές φαινόμενο, ακρίβεια ως αποτέλεσμα της ιδεοληψίας αυτής της Κυβέρνησης. Θα μου πείτε τώρα τι σχέση έχουν όλα αυτά με το νομοσχέδιο που συζητάμε; Έχουν σχέση με τον Υπουργό που ηγείται του χαρτοφυλακίου που εισηγείται το νομοσχέδιο. Επόμενη πράξη στο δράμα με αυτή την ακρίβεια στο ρεύμα και το φυσικό αέριο και τα καύσιμα και σε όλα. Αύξηση κατώτατου μισθού το 2021 0%, 2% το 2022, παρόλο που εσείς, ναύαρχε, που έχετε φτιάξει το μισό από το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, λέγατε ότι θα είναι το διπλάσιο της ανάπτυξης κατ' έτος. Δηλαδή, θα έπρεπε να ανέβει για φέτος 7%, αν πάμε στο 3,5%, και του χρόνου στο 12%, αν πάμε στο 6%.
Δεν ξέραμε για την πανδημία.
Δεν την ξέρατε την πανδημία, αλλά τώρα την ακρίβεια την ξέρετε. Ποια είναι η απάντηση στην ακρίβεια; Η απάντηση είναι ότι θα την πληρώσουν οι φτωχοί και αδύναμοι πολίτες, ότι θα συρρικνωθεί το εισόδημά τους. Τόσο αγαπάτε τη μεσαία τάξη! Αυτά είναι τα ευοίωνα στοιχεία για την οικονομία! Τώρα λοιπόν μπαίνει ένα ερώτημα. Τι θα γίνει αν και στο ασφαλιστικό έχουν τόση ευστοχία οι προβλέψεις του κ. Χατζηδάκη, όπως το ενεργειακό; Τι θα γίνει άμα πέσει τόσο έξω; Κατ' αρχάς, ποιος ο λόγος αυτής της αλλαγής; Θυμάμαι τον κ. Βρούτση τον χειμώνα του 2020 ο οποίος ερχόταν εδώ και από αυτό το Βήμα με έντονο ύφος μας κούναγε μία έκθεση βιωσιμότητας του ασφαλιστικού και το έστελνε δέκα δελτία τύπου κάθε μέρα σε όλα τα μίντια. Ισχύει η έκθεση βιωσιμότητας που μας κράδαινε με καμάρι ο κ. Βρούτσης; Αυτή η έκθεση, σας θυμίζω, επειδή εμείς διαβάζουμε τις εκθέσεις, είχε και την υπογραφή του Υπουργού του κ. Τσακλόγλου από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Δηλαδή, δεν γίνονται και τα δύο, να έχει και δίκιο ο Βρούτσης με τον κ. Τσακλόγλου στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και δίκιο ο κ. Χατζηδάκης με Υφυπουργό τον κ. Τσακλόγλου. Άλλαξε το δημογραφικό της χώρας μέσα σε δεκαπέντε μήνες; Υπάρχει, κυρία Μιχαηλίδου, κάποια έκθεση γι' αυτό ότι μέσα σε δεκαπέντε μήνες έχει καταρρεύσει το δημογραφικό της χώρας, άρα χρειαζόμαστε νέο ασφαλιστικό; Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο ερώτημα. Πόσο κοστίζει αυτή η αλλαγή; Η Ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έχει καταθέσει ερώτημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να κοστολογηθεί. Οι άνθρωποι της γενιάς μου έως τριάντα πέντε ετών θα πληρώσουν με το δικό σας σύστημα δύο ασφαλιστικά, ένα τον ατομικό κουμπαρά και δύο τις υπάρχουσες συντάξεις μέσω της φορολογίας. Το νομοσχέδιο περιγράφει και μια τρίτη δυνητική περίπτωση. Αν το σύστημα λόγω χρηματοπιστωτικής αστάθειας καταρρεύσει το κράτος - ποιοι είναι το κράτος, εμείς - εγγυάται το ύψος των συντάξεων. Πώς; Μέσω των φόρων. Δύο, λοιπόν, έως τρία ασφαλιστικά θα πληρώσει η δική μου γενιά έναντι ενός. Έχουμε καλό ασφαλιστικό σύστημα σήμερα; Η γνώμη μου είναι ότι έχουμε από τα καλύτερα στην Ευρώπη. Το σύστημα της νοητής κεφαλαιοποίησης κάνει και αναδιανομή και επιβραβεύει την ατομική προσπάθεια. Τι φταίει λοιπόν; Γιατί ενώ έχουμε καλό σύστημα, τα πράγματα δεν πάνε καλά; Διότι εξακολουθούμε να έχουμε εισφοροδιαφυγή, διότι εξακολουθούμε να έχουμε μαύρη εργασία, διότι εξακολουθούμε να έχουμε - και είναι τα απότοκα της χρεοκοπίας του 2008- υψηλή ανεργία, διότι έχουμε χαμηλούς μισθούς και χαμηλές εισφορές, διότι έχουμε απλήρωτες και υποπληρωμένες υπερωρίες και άρα χαμηλές εισφορές. Αυτό είναι το πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες. Αυτή ήταν η μεγάλη μεταρρύθμιση που έπρεπε να κάνει η χώρα τη δεκαετία του 1990, να μην κλέβουν. Να μην κλέβουν! Κατά τα άλλα, το σύστημα δεν είχε λάθος αρχιτεκτονική. Σωστή αρχιτεκτονική είχε. Ποιος θα πληρώσει, λοιπόν, αυτά τα δεκάδες δισεκατομμύρια μέχρι το 2070; Άλλοι λένε ότι είναι από 55 δισεκατομμύρια άλλοι λένε ως και 75 δισεκατομμύρια. Θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός. Φορτώνετε το δημόσιο χρέος. Υπονομεύετε τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους. Μετά το 2008 όλοι πρέπει να έχουμε βγάλει κάποια συμπεράσματα σε αυτή τη χώρα. Κανένας δεν μπορεί να παίζει με το δημόσιο χρέος. Δεν είναι μόνο τα 120 εκατομμύρια που γράφετε κατ' έτος. Αν αυτά τα αθροίσετε και με την προοπτική βγαίνουν πολλά πολλά περισσότερα. Λέτε: Μα, αυτό είναι το σουηδικό σύστημα. Τι ανεργία, αλήθεια, έχει η Σουηδία; Τι εισφοροδιαφυγή έχει η Σουηδία; Τι δημόσιο χρέος έχει η Σουηδία; Τι νόμισμα έχει η Σουηδία; Ποιοι άλλοι πόροι χρηματοδοτούν το ασφαλιστικό σύστημα της Σουηδίας; Η Ελλάδα, δυστυχώς, δεν είναι Σουηδία και δεν γίνεται έτσι Σουηδία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα οι εργαζόμενοι πληρώνουμε τις συντάξεις των γονιών και των παππούδων μας. Από αύριο χρήματα δουλευμένα και πληρωμένα στην Ελλάδα, με το δικό σας σχέδιο, θα τα βγάζετε στο εξωτερικό. Δουλειά στην Ελλάδα, χρήματα στην Ελλάδα, επενδύσεις στο εξωτερικό. Πατριωτισμός της δεκάρας! Στο θέμα των ανισοτήτων. Με αυτή την ανεργία όλοι θα έχουν τη δυνατότητα της αποταμίευσης; Όλοι θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν σύνταξη; Αυτοί που ισχυροί θα γίνουν ακόμα πιο ισχυροί και αυτοί που δυσκολεύονται θα πάνε ακόμα πιο χαμηλά. Όταν λέμε ότι είμαστε σε μία κοινωνία δεν εννοούμε ότι είμαστε μονάδες σε μια κοινωνία. Ο καθένας πορεύεται μόνος του στη ζωή, αλλά σε ένα πλαίσιο συνολικά. Γι' αυτό λέγεται και ασφαλιστικό σύστημα, για να δημιουργεί το αίσθημα της ασφάλειας. Αλλιώς, δεν θα λεγόταν ασφαλιστικό. Θα λεγόταν αποταμιευτικό. Θα λεγόταν ατομικό. Επειδή, λοιπόν, ο άνθρωπος έχει την ανάγκη της ασφάλειας μέσα από τη συλλογικότητα και μέσα απ' την αλληλεγγύη, γι' αυτό οι άνθρωποι σκέφτηκαν και έφτιαξαν ασφαλιστικά συστήματα. Αλλιώς, θα έφτιαχναν «κουμπαράδικα» συστήματα. Κύριε Ναύαρχε - κοιτάω εσάς που είστε μπροστά μου - έχει ξεκινήσει ένας ανασχηματισμός εδώ και καμμιά δεκαριά μέρες. Δεν έχει κλείσει.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Κλείνω σε δέκα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα κάνω κατάχρηση της ανοχής σας. Έχουν ακουστεί τις τελευταίες μέρες τρομερές απρέπειες για ανθρώπους οι οποίοι έχουν υπηρετήσει το στράτευμα από θέσεις ευθύνης. Δεν είναι καλό για την πατρίδα, τους ανθρώπους οι οποίοι υπηρετούν, ό,τι γνώμη και να έχουμε, να τους χρησιμοποιούμε, να τους εκμεταλλευόμαστε, να τους προβάλουμε ή να τους πετάμε. Αυτό είναι ευθύνη για όλες οι πτέρυγες της Βουλής. Και το λέω σε εσάς προσωπικά διότι γνωρίζω ότι έχετε μεγαλύτερη ευαισθησία και ότι θα το μεταφέρετε εκεί που πρέπει. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι μόλις κατατέθηκε από το Κίνημα Αλλαγής αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής, επί του συνόλου των άρθρων και των τροπολογιών 1045 και 1052, η οποία θα διεξαχθεί αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης του νομοσχεδίου. Συνεχίζουμε τώρα με την κ. Παναγιού Πούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω κι εγώ από αυτό το Βήμα να αποχαιρετήσω τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη μας Μίκη Θεοδωράκη που με το έργο του και την προσωπική του στάση εξέφρασε τους αγώνες, τις αγωνίες, τα πάθη, τις ευαισθησίες και τις ελπίδες του λαού μας για πάνω από μισό αιώνα. Το έργο του, τα τραγούδια του θα μας συντροφεύουν πάντα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποιος θα το περίμενε ότι ο φετινός Αύγουστος που ξεκίνησε με πυρκαγιές θα έκλεινε με ναυάγιο, με το πρωτοφανές ναυάγιο του προχθεσινού ημιτελούς ανασχηματισμού για το οποίο αποκλειστικά υπεύθυνος είναι ίδιος ο Πρωθυπουργός. Γιατί αυτή ακριβώς είναι η συγκυρία μέσα στην οποία φέρνουν στην Ολομέλεια το παρόν νομοσχέδιο, με την Κυβέρνηση σε πανικό, αφού δεν καταφέρνει ούτε καν να ανασχηματισθεί αποτελεσματικά, πόσω μάλλον να κυβερνήσει αποδοτικά και να ανταποκριθεί στις μεγάλες ανάγκες της κοινωνίας. Ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε να περιορίσει τη ζημιά από την καταστροφική διαχείριση των πυρκαγιών και της πανδημίας, αλλά το μόνο που κατάφερε είναι να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη ζημιά. Γιατί αποτέλεσμα αυτής της τραγελαφικής απόπειρας ανασχηματισμού δεν ήταν τελικά ούτε η ενίσχυση της Κυβέρνησης, αλλά ούτε και η υπονόμευση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όπως επεδίωξε το Μαξίμου με τις απίστευτες μεθοδεύσεις και παλινωδίες του γύρω από το πρόσωπο του νέου Υπουργού Πολιτικής Προστασίας. Αυτά παθαίνει, όμως, ένας Πρωθυπουργός όταν κάνει ανασχηματισμό με γνώμονα όχι την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος, αλλά τη φθηνή επικοινωνία, τη διατήρηση των εσωκομματικών ισορροπιών, καθώς και την υπουργοποίηση των εκλεκτών των μεγάλων ολιγαρχών, των επισήμων δηλαδή χορηγών της Κυβέρνησης. Τελικά, το σημαντικότερο αποτέλεσμα του δήθεν ανασχηματισμού ήταν να προχωρήσει ακόμα περισσότερο η ακροδεξιά μετάλλαξη της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, εξαιτίας του «ιού» ΛΑΟΣ, με ανάθεση του Υπουργείου Υγείας σε έναν αντιεμβολιαστή. Εν μέσω τέταρτου κύματος και σοβαρών μεταλλάξεων που απασχολούν την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, στη χώρα μας καταγράφεται μια ζοφερή πραγματικότητα αποσύνθεσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Έξι χιλιάδες υγειονομικοί σε αναστολή εργασίας, τέσσερις χιλιάδες συμβασιούχοι του τομέα υγείας σε ομηρία, αναστολή αδειών για τους εξουθενωμένους υγειονομικούς από την αρχή της πανδημίας, με παραιτήσεις εντατικολόγων στο Ρέθυμνο, την ΠΟΕΔΗΝ σε πανελλαδικές κινητοποιήσεις με τους εργαζόμενους αυτή τη στιγμή σήμερα έξω από το Υπουργείο Υγείας και φυσικά, έξω από τη Βουλή και οι υπόλοιποι στις πύλες των νοσοκομείων μας. Επίσης, οι εργαζόμενοι σε ιδρύματα, αλλά και στις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων στο «Βοήθεια στο Σπίτι» και σε άλλες υπηρεσίες, βρίσκονται σε εργασιακή επισφάλεια λόγω της υποχρεωτικότητας που επιβάλλει η τιμωρητική ανάλγητη πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο σηματοδοτεί την τρίτη μεγάλη αντιμεταρρύθμιση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη στο τρίπτυχο κατοικία - εργασία - ασφάλιση. Στόχος της Κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι η κατεδάφιση των τριών αυτών πυλώνων που στήριξαν την μεταπολεμική οικονομική και κοινωνική πρόοδο της Ελλάδας και το ξεπούλημά της στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Μετά τη θέσπιση του νέου Πτωχευτικού Κώδικα με την ουσιαστική κατάργηση της προστασίας της πρώτης κατοικίας και μετά την αποδιάρθρωση της εργασίας με την κατάργηση του οκτάωρου σειρά έχει τώρα η απορρύθμιση της κοινωνικής ασφάλισης με την εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος στην επικουρική ασφάλιση. Όλα όσα ήταν δεδομένα για τις προηγούμενες γενιές παίζονται τώρα στα ζάρια των αγορών, με χαμένους και πάλι τους νέους και τις νέες της χώρας μας που θα πληρώσουν τα σπασμένα της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, εκείνους και εκείνες που δεν θα μπορέσουν να σπουδάσουν στα πανεπιστήμια γιατί ο «κόφτης» Κεραμέως, η ελάχιστη βάση εισαγωγής, τους πέταξε έξω ή τους στέλνει στα ιδιωτικά κολέγια, εκείνες και εκείνους που θα δουλεύουν περισσότερες από οκτώ ώρες την ημέρα και θα πληρώνονται με ρεπό, εκείνους και εκείνες που δεν θα έχουν εξασφαλισμένη σύνταξη αφού οι ασφαλιστικές εισφορές τους θα τζογάρονται στις διεθνείς αγορές. Γιατί αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο διανεμητικό και το κεφαλαιοποιητικό σύστημα: Το πρώτο βασίζεται στην κοινωνική αλληλεγγύη και είναι εξασφαλισμένο από τις εισφορές των εκάστοτε εργαζομένων και ως τέτοιο προστατεύεται από το Σύνταγμα, ενώ το δεύτερο εξαρτάται από τις αμφίβολες αποδόσεις των επενδύσεων που θα γίνουν με τις εισφορές αυτές. Και θυμόμαστε όλοι από την πικρή εμπειρία των δομημένων ομολόγων πόσο λαμπρές είναι οι επιδόσεις των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας στο τζογάρισμα των ασφαλιστικών εισφορών. Για να πετύχετε τους σκοπούς σας όμως, κύριοι της Κυβέρνησης, δεν διστάζετε να μεταχειριστείτε και το ψεύδος, αφού μας λέτε με περισσή υποκρισία ότι η στροφή στο κεφαλαιοποιητικό είναι αναγκαία διότι υπάρχει ζήτημα βιωσιμότητας του διανεμητικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, ενώ γνωρίζετε ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ από το 2016 έχει εξασφαλίσει τη βιωσιμότητά του μέχρι το 2070, κάτι που αναγνώρισαν όχι μόνο οι ευρωπαϊκοί φορείς αλλά και οι αναλογιστικές μελέτες του κ. Τσακλόγλου, που κατέθεσε στη Βουλή η δική σας προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, ο συνάδελφός σας κ. Βρούτσης, για να επιβεβαιώσει τη βιωσιμότητα του συστήματος. Αποφασίστε ποιος μας λέει αλήθεια τελικά: Ο πρώην Υπουργός ή ο νυν; Γιατί και οι δύο αποκλείεται. Επίσης μας λέτε ότι το οικονομικό κόστος μετάβασης στο νέο σύστημα θα είναι μικρό, αλλά από τη μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής προκύπτει ότι αυτό θα είναι περισσότερο από 70 δισεκατομμύρια ευρώ. Πώς θα το καλύψετε; Μα φυσικά βάζοντας χέρι στο λεγόμενο κοινωνικό μέρισμα, στο 0,5% του ΑΕΠ που είχε δεσμευθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ να καλύπτει τις ανάγκες των χαμηλοσυνταξιούχων, ενώ πλέον θα διατίθεται για τη χρηματοδότηση των απαράδεκτων πειραματισμών σας μέσω του νέου φορέα, του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης, το ΤΕΚΑ. Ανάλογα καταστροφικές θα είναι οι συνέπειες και στο δημόσιο χρέος που υπολογίζετε ότι θα το αυξήσετε κατά 49% μετά το 2040. Απειλούνται δηλαδή με τον τρόπο αυτό όλες οι θυσίες που έγιναν από τον ελληνικό λαό μέσα στα σκληρά χρόνια των μνημονίων για τη συγκράτηση του δημόσιου χρέους. Επιπλέον μας λέτε ότι άδικα ανησυχούμε, διότι οι επικουρικές συντάξεις των νέων θα είναι εξασφαλισμένες μέχρι της επιστροφής των εισφορών τους συν τον πληθωρισμό. Βάζετε δηλαδή εξαρχής πολύ χαμηλά τον πήχη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Αποσιωπάτε το γεγονός ότι αυτές οι συντάξεις - τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό - θα είναι πολύ μικρότερες από τις σημερινές που προκύπτουν από το διανεμητικό σύστημα. Θα έχει μάλιστα ήδη πληρωθεί ένα τεράστιο δημοσιονομικό κόστος μετάβασης, μόνο και μόνο για να λάβουν τελικά οι αυριανοί συνταξιούχοι μικρότερες συντάξεις. Το σύστημα που εισάγετε, κύριοι Υπουργοί, είναι ένα παλάτι χτισμένο στην άμμο αφού η απόδοσή του εξαρτάται από τόσους πολλούς αστάθμητους παράγοντες ή είναι εκτεθειμένο σε τόσους πολλούς κινδύνους αστάθειας της παγκόσμιας οικονομίας. Είναι βέβαιο ότι τελικά θα κληθεί και πάλι ο κρατικός προϋπολογισμός να καλύψει τις φτωχές αποδόσεις των επενδύσεών σας. Και πάλι δηλαδή θα κληθούν οι Έλληνες φορολογούμενοι να καλύψουν και πάλι τη χασούρα του ασφαλιστικού σας τζόγου. Γι' αυτό εξάλλου το κεφαλαιοποιητικό σύστημα δεν είναι παρά η εξαίρεση στον κανόνα των ασφαλιστικών συστημάτων στην Ευρώπη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη χτυπά την κοινωνική αλληλεγγύη σε κάθε μορφή και εκδήλωσή της, την κοινωνική αλληλεγγύη που αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της βιώσιμης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Γι' αυτό στο στόχαστρό της μπαίνει και το διανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που βασίζεται ακριβώς στην αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών, μεταξύ των εργαζομένων.
Παρακαλώ, κλείστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η κοινωνία θα σταθεί απέναντι στα σχέδια των μαθητευόμενων μάγων ενός παρωχημένου νεοφιλελευθερισμού και θα αναδείξει την επόμενη προοδευτική κυβέρνηση της χώρας που θα διασφαλίσει ένα δίκαιο και βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Κυρίες και κύριοι, η Κυβέρνηση συνεχίζει αδίστακτα το κρεσέντο επίθεσης σε βάρος των εργαζομένων. Στο στόχαστρό της τώρα είναι η επικουρική ασφάλιση. Και είναι σε πλήρη αντιστοιχία με την επίθεση στη δημόσια υγεία, στη δημόσια παιδεία, στους μισθούς, στον σταθερό χρόνο εργασίας, στις συλλογικές συμβάσεις, την αλλαγή προς το χειρότερο στις εργασιακές σχέσεις. Επικαλείστε το δημογραφικό πρόβλημα για να δικαιολογήσετε αυτό το αντιασφαλιστικό έγκλημα. Ποιος άραγε δημιούργησε το δημογραφικό πρόβλημα; Είναι μία θεϊκή τιμωρία; Είναι το ριζικό μας το κακό; Τι ακριβώς; Ποιος το δημιούργησε αυτό το πρόβλημα; Εσείς το δημιουργήσατε, όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά και το σάπιο σύστημα που υπηρετείτε. Προφανώς και δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Ισχύει και σε άλλες καπιταλιστικές χώρες ισχυρές. Αυτό το πρόβλημα έρχεται από μόνο του; Προφανώς και όχι. Είναι άμεσα συνδεδεμένο με τους όρους εργασίας και ζωής, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων. Η επιλογή ενός νέου ζευγαριού να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια εξαρτάται από μια σειρά οικονομικούς, κοινωνικούς παράγοντες που θέτουν αντικειμενικά εμπόδια στην απόφασή τους. Το δημογραφικό προκύπτει από τη δυσκολία να ικανοποιήσουν βασικές κοινωνικές ανάγκες, ανάγκες επιβίωσης, στέγασης, σίτισης, ένδυσης, ύδρευσης, υγείας, πρόνοιας, να μεγαλώσουν τα παιδιά, να τα μορφώσουν. Γιατί υπάρχουν αυτές οι δυσκολίες και τα ανεκπλήρωτα όνειρα των νέων ζευγαριών; Είναι ένα ερώτημα. Σε μεγάλο βαθμό εμπόδιο στέκεται η γενικευμένη ανασφάλεια για την πλειοψηφία των νέων σε συνθήκες γενίκευσης των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, τα σπαστά ωράρια, τα τετράωρα, η περιπλάνηση ανάμεσα στην ανεργία και τα προγράμματα ολιγόμηνης καλοπληρωμένης εργασίας, της ανασφάλιστης εργασίας. Εσείς λοιπόν που δημιουργήσατε το δημογραφικό και δεν το λύσατε ποτέ, παρά τα όποια πορίσματα της Βουλής - τα θυμάστε - και τα ευχολόγια, σήμερα το επικαλείστε για να δικαιολογήσετε το έγκλημα. Πιο τίμιο και ντόμπρο είναι να πεις την αλήθεια. Ποια είναι η αλήθεια; Ότι ο στόχος σας είναι να απαλλάξετε τους καπιταλιστές πλήρως από το μη μισθολογικό κόστος, δηλαδή από την υποχρέωση να επιστρέφουν ένα μέρος της απλήρωτης εργασίας, της κλεμμένης υπεραξίας μέσω των εισφορών σε εργαζόμενους και ένας δεύτερος στόχος να κατευθύνετε αυτά τα τεράστια αποθεματικά, δηλαδή το αίμα και τον ιδρώτα των εργαζομένων, για να χρηματοδοτηθούν οι επενδύσεις των καπιταλιστών για την πράσινη ανάπτυξη, την ψηφιακή οικονομία και πάει λέγοντας. Η διάλυση της επικουρικής ασφάλισης δεν είναι κάποια καινοτομία της Κυβέρνησης, ούτε καν πατέντα ελληνική. Έρχεται από πολύ πολύ μακριά, και αυτός είναι ο διακαής πόθος του κεφαλαίου σε κάθε μεριά του πλανήτη. Ούτε είναι γέννημα κάποιας νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης, της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ούτε αποτελεί κι εξαίρεση μιας ευρωπαϊκής κανονικότητας, όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Την φωλιά σας την έχετε όλοι λερωμένη γι' αυτό το αντιασφαλιστικό έγκλημα. Θα πρέπει λοιπόν να θυμίσουμε στους εργαζόμενους ότι από το 1992 με τον νόμο Σιούφα ήταν που μπήκαν οι σπόροι για το ανταποδοτικό τριφασικό ασφαλιστικό σύστημα. Να σας θυμίσουμε το 1996, επίσης το ΙΟΒΕ που είχε προτείνει το τριφασικό σύστημα συντάξεων που προσομοίαζε ακριβώς με αυτό της Χιλής, που χαρακτηρίστηκε μάλιστα ως η «Μερσέντες» των ασφαλιστικών συστημάτων, της χιλιανής χούντας. Να σας θυμίσουμε το 1997, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ κάνει την ίδια πρόταση των τριών στυλοβατών, των τριών επιπέδων σύνταξης. Είναι η χρονιά της έκθεσης Σπράου το 1997, της επιτροπής των σοφών που το ΠΑΣΟΚ είχε φτιάξει. Σε αυτή την έκθεση είναι που στηρίχθηκε το νομοσχέδιο Γιαννίτση και τελικά τραβήχτηκε πίσω κάτω από τους μεγαλειώδεις αγώνες των εργαζομένων τότε. Αυτή αποτέλεσε και τη βάση όλων των μέχρι σήμερα μεταρρυθμίσεων από νεοφιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, ο νόμος Ρέππα, Πετραλιά, Κουτρουμάνη, Βρούτση, για να καταλήξει στο νόμο του «ψαλιδοχέρη» Κατρούγκαλου που έβαλε τα θεμέλια για την ολοκλήρωση του «εγκλήματος» στην κοινωνική ασφάλιση. Είναι πρόκληση να ακούς από τα χείλη ενός Υπουργού ότι με το τζογάρισμα - αλήθεια βέβαια είναι, προκλητικό μεν, αλήθεια όμως λέει - των εισφορών των εργαζομένων δημιουργείται, λέει, κεφάλαιο για να επενδυθεί στην ελληνική οικονομία για την ανάπτυξή της. Αλήθεια είναι, αυτό είναι. Είναι όμως η μισή αλήθεια. Πιο καθαρά το είχε διατυπώσει ο Γκάμπριελ Μπερναρντίνο, Πρόεδρος του συμβουλευτικού οργάνου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πως οι βασικές μελλοντικές προκλήσεις περιλαμβάνουν τη μετάβαση στην αειφορία, την κλιματική αλλαγή και τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Ο τομέας των ασφαλίσεων και των συντάξεων πρέπει να είναι μέρος της λύσης. Η ουσία λοιπόν είναι μία. Νομοθετείτε την κλοπή του ιδρώτα δεκαετιών των εργαζομένων που είναι δισεκατομμύρια ευρώ και τα δίνετε δώρο στο κεφάλαιο. Όταν οι βιομήχανοι υπενθύμιζαν ότι τα αποθεματικά των συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών εταιρειών που είναι επενδυμένα στην κεφαλαιαγορά αντιστοιχούν σε μόλις 8% του ΑΕΠ, έναντι 82% κατά μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τι εννοούσαν άραγε; Εννοούσαν να παίξετε τις αποταμιεύσεις του κοσμάκη στο χρηματιστήριο, όπως παίξατε τα 3,5 δισεκατομμύρια το 1999-2002 που έκαναν φτερά μέσα σε ένα βράδυ και κατέληξαν στις τσέπες των καπιταλιστών. Τα λεφτά του κοσμάκη, κύριε Τσακλόγλου. Αυτό είναι. Ποιος τα ακούει αυτά και δεν εξεγείρεται πραγματικά; Εδώ και αν είναι το σκάνδαλο των σκανδάλων και μάλιστα νόμιμο. Και για να ξεγελάσετε τους ασφαλισμένους, κυρίως τους νέους, για τις πραγματικές στοχεύσεις του νομοσχεδίου, πουλάτε το παραμύθι ότι το κεφαλαιοποιητικό σύστημα είναι η απάντηση στους κινδύνους που προκαλεί η γήρανση του πληθυσμού. Μα, η ίδια η έννοια της κεφαλαιοποίησης σάς διαψεύδει. Ο κάθε εργαζόμενος θα έχει ένα ατομικό κουμπαρά, στον οποίο θα μπαίνουν οι εισφορές του και που δεν θα μπορεί καν να τον ακουμπήσει, να τον σπάσει δηλαδή και να δει τι έχει μέσα. Η κατάληξη; Ο ασφαλισμένος θα ξέρει τι εισφορές θα δίνει, αλλά δεν θα ξέρει ούτε και θα μπορεί και να του εγγυηθεί κάποιος αν και πόση σύνταξη θα πάρει. Πού θα πάνε αυτοί οι ατομικοί κουμπαράδες; Σε έναν πολύ μεγάλο κουμπαρά που λέγεται «τσέπη των κεφαλαιοκρατών», με το απόλυτο δικαίωμα να τζογάρουν χωρίς να υποχρεούνται να τα επιστρέψουν στους ασφαλισμένους και με το ρίσκο να χαθούν, να γίνουν δηλαδή οι εισφορές και τελικά οι συντάξεις αέρας κοπανιστός. Δεν θα ξεχάσουμε τα γνωστά κραχ της «ENRON», της «ΜΑΞΓΟΥΕΛ» στο εξωτερικό ούτε το λουκέτο της «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ» ούτε φυσικά και το πρόσφατο λουκέτο της «CITY INSURANCE», μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία που άφησε ακάλυπτους εκατόν ογδόντα χιλιάδες ιδιοκτήτες αυτοκινήτων. Αυτά λοιπόν είναι τα αποτελέσματα του ρίσκου και του τζόγου που μας καλείτε να επενδύσουμε. Αυτό λοιπόν είναι το κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει καταθέσει αρκετές φορές την πρότασή του και αγωνίζεται για δημόσια, ενιαία, καθολική, υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Κανένας μα κανένας δεν έχει τέτοιου είδους πρόταση. Κανένας. Κι αντιμετωπίζουμε την κοινωνική ασφάλιση ως τη μεγαλύτερη από τις κατακτήσεις των εργαζομένων, για να εξασφαλιστεί η αξιοπρεπής σύνταξη και η ανθρώπινη περίθαλψη και παροχές που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες. Γιατί; Γιατί οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να ζήσουν περισσότερα χρόνια, τα έχουν δουλέψει, το αξίζουν να ξεκουραστούν και να διαθέσουν τον χρόνο όπως αυτοί επιθυμούν. Σε κάθε περίπτωση, το ΚΚΕ όχι απλώς καταψηφίζει, αλλά θα δώσουμε τη μάχη μαζί με το λαό, μαζί με την εργατική τάξη αφενός να καταπέσει αυτό το νομοσχέδιο και φυσικά να δώσουμε τη μάχη για ένα άλλο διαφορετικό κοινωνικοοικονομικό σύστημα, ώστε πραγματικά να βρει την εξιλέωσή του ο λαός. Ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Ευάγγελο Λιάκο από τη Νέα Δημοκρατία.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν ξεκινήσω την τοποθέτησή μου, θα ήθελα να σταθώ για λίγο στο φετινό δύσκολο καλοκαίρι. Οι πρόσφατες πυρκαγιές υπήρξαν πρωτοφανούς έντασης, γεγονός που αποδεικνύει ότι η κλιματική κρίση είναι παρούσα και στην πατρίδα μας. Και ενώ στην πλειονότητά τους στην ελληνική επικράτεια αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία, σε κάποιες δεν τα καταφέραμε. Η περιφέρειά μου, η δυτική Αττική, μαζί με την Εύβοια ήταν οι δύο περιοχές που υπέστησαν τις μεγαλύτερες καταστροφικές συνέπειες. Κι ενώ όλοι μας στη δυτική Αττική είμαστε ευγνώμονες που δεν θρηνήσαμε συνανθρώπους μας, είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν έτσι ώστε να βοηθήσουμε ολόκληρη την περιοχή στην επανεκκίνησή της, αλλά και να θωρακίσουμε ενάντια μελλοντικών φυσικών καταστροφών. Η δυτική Αττική έχει υποφέρει αρκετά, θρηνώντας μάλιστα συντοπίτες μας στις πλημμύρες της Μάνδρας το 2017. Ο ίδιος δήμος μάλιστα ήταν αυτός που αμέσως και σε ένδειξη αλληλεγγύης προσέφερε…
Να συνεχίσουμε με τον κ. Νίκο Παππά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αποχαιρετούμε με οδύνη τον Μίκη της ξενιτιάς, της ρωμιοσύνης, τον Λαμπράκηδων, τον Μίκη που μελοποίησε όλους τους μεγάλους ποιητές και έφερε γενιές και γενιές Ελλήνων σε επαφή με τους γίγαντες της ελληνικής ποίησης. Χρέος δικό μας είναι και οι επόμενες γενιές να έχουν αυτή τη δυνατότητα και αυτή τη συναρπαστική ευκαιρία με αυτά τα θαύματα της τέχνης να έρθουν σε επαφή. Το ασφαλιστικό σύστημα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν είναι δευτερεύον ζήτημα πολιτικής, είναι κεντρικό, γιατί καθορίζει την αναδιανομή του εισοδήματος και τώρα και στο μέλλον. Τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης έχουν δύο βασικά χαρακτηριστικά: την ενδογενεακή αλληλεγγύη και τη διαγενεακή αλληλεγγύη. Ενδογενεακή αλληλεγγύη σημαίνει ότι τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης παίρνουν από αυτούς που έχουν τη δυνατότητα περισσότερα και τα αποδίδουν με τρόπο καθολικό. Κι έχουν βέβαια και διαγενεακή αλληλεγγύη. Διαγενεακή αλληλεγγύη σημαίνει ότι οι τωρινές γενιές δεσμεύονται να πληρώνουν τις συντάξεις όσων έχουν αποσυρθεί από την αγορά εργασίας, κύριε καθηγητά, κύριε Υφυπουργέ, και δεσμεύονται με την υπόσχεση ότι και οι επόμενες γενιές θα πληρώνουν τις συντάξεις τους, όταν έρθει η ώρα να συνταξιοδοτηθούν αυτοί. Το σύστημα που εισάγετε εσείς δεν έχει κανένα από τα δύο χαρακτηριστικά και δεν είναι ούτε κοινωνική ούτε ασφάλιση. Κοινωνική δεν είναι διότι έχει ως θεμέλιο τον ατομικό λογαριασμό. Με έκπληξη σας άκουσα, δεν το περίμενα πραγματικά, να λέτε ότι δεν είναι ιδιωτικοποίηση. Αυτή είναι ιδιωτικοποίηση, ατομικοί λογαριασμοί. Είπε κανένας από εμάς ότι δεν πρέπει τα αποθεματικά των ταμείων να επενδύονται; Μάλιστα, φέρατε και παραδείγματα επενδύσεων οι οποίες έχουν γίνει από ασφαλιστικά ταμεία και είναι θετικές σε μεγάλες υποδομές, σε εκσυγχρονισμό υποδομών, σε επενδύσεις οι οποίες φέρουν μόνιμα και σταθερά εισοδήματα. Δεν είναι κανένας ενάντιος σε αυτό. Η φιλοσοφία, η θεμελιακή αλλαγή που κάνετε εδώ πέρα είναι ότι πάτε στο «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Το σύστημα του ΕΦΚΑ, όταν το θεσμοθετήσαμε εμείς όσο και να το συκοφαντείτε - δεν έχει καμμία σημασία και λυπάμαι που ακούω και από άλλες πτέρυγες κριτική η οποία είναι ισοπεδωτική - είχε το σύνθημα «όλοι μαζί πιο δυνατοί» και εσείς πάτε στο «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Αυτή είναι η μετάλλαξη για την οποία σας επικρίνουμε και σας κατακρίνουμε. Είναι και οι μέρες τέτοιες που δεν μας αφήνουν να αγιάσουμε. Ξέρετε τι γίνεται αυτές τις μέρες στη Χιλή, κύριε Τσακλόγλου; Τέλη Ιουλίου, ουρές ατελείωτες για τρίτη φορά για να πάνε οι άνθρωποι να σηκώσουν λεφτά από τους ασφαλιστικούς τους λογαριασμούς. Το ιδιωτικό σύστημα της Χιλής του Πινοσέτ, που συνάδελφός σας Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας το ονομάτισε κιόλας με το όνομα του δικτάτορα κάποτε, για να ξεκινήσει η συζήτηση στην Ελλάδα για το ασφαλιστικό. Ουρές ατελείωτες, γράφει άρθρο στο «BLOOMBERG» και έχει και φωτογραφίες με τις ουρές. Λέει και ότι οι άνθρωποι έχουν βγάλει 30 δισεκατομμύρια μέσα στον κορωνοϊό από τα ασφαλιστικά τους προγράμματα και με το καινούργιο σπάσιμο του κουμπαρά, θα πάνε για τα 50 δισεκατομμύρια. Αυτή είναι πραγματικότητα. Δηλαδή, τι είναι αυτό; Είναι ένα σύστημα το οποίο είναι απολύτως ακατάλληλο να προστατέψει τα εισοδήματα του κόσμου, όταν έχουμε μεγάλες διαταραχές. Αυτή είναι η ουσία. Και το εισάγετε εδώ, επικαλούμενοι μονίμως και αυτό μου κάνει εντύπωση από τη δική σας πλευρά τουλάχιστον - δηλαδή, από ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν την εμβρίθεια στην οικονομική, εντάξει, να καταλάβω ότι εδώ αναπαράγουν το επιχείρημα - πώς εδώ εσείς κομίζετε το επιχείρημα της πληθυσμιακής γήρανσης; Δεν το καταλαβαίνω. Μειώνεται ο αριθμός των εργαζομένων σε σχέση με τους συνταξιούχους, έτσι δεν είναι; Αυτό δεν είναι το πρόβλημα; Μάλιστα. Αν είναι αυτό το πρόβλημα, τι σημασία έχει αν έχουμε ιδιωτικό ή δημόσιο σύστημα, αν έχουμε ατομικούς λογαριασμούς; Καμμία σημασία δεν έχει. Οι συνταξιούχοι και στα δύο συστήματα, κύριε Τσακλόγλου - και επικαλούμαι και την επιστημονική σας επάρκεια και παρακαλώ να το επιβεβαιώσετε - έχουν υποσχέσεις για κατανάλωση μελλοντικού προϊόντος. Αν μειώνετε τη δυνατότητα μιας οικονομίας να παράγει, θα έχουν λιγότερα να λαμβάνουν, πόσω μάλλον εάν διαλύεται το κοινωνικό συμβόλαιο το οποίο δένει τις γενιές μεταξύ τους. Και έρχεστε, επειδή γνωρίζετε, ως επιστήμονας, ότι είναι έωλο αυτό το επιχείρημα, το οποίο δυστυχώς με ευκολία αναπαράγουν οι δικοί σας οι Βουλευτές, να μας πείτε ότι εδώ θα έχουμε για τριάντα χρόνια 6% αποδόσεις. Δεν έχει γίνει πουθενά αυτό. Πουθενά δεν έχει γίνει. Τα παραδείγματα τα οποία βλέπουμε στην τηλεόραση για να πουν ότι θα έχει μεγαλύτερη επικουρική με την ιδιωτικοποίηση ο ασφαλισμένος, βασίζονται σε αυτή την υπόθεση. Πρέπει να καταλάβετε, λοιπόν, ότι δεν είμαστε στο 1994, η Αθήνα δεν είναι το Σαντιάγο της Χιλής. Οι Έλληνες δεν μπορούν και δεν πρέπει να παίξουν το μέλλον τους στα ζάρια. Πρέπει να καταλάβετε ότι η χώρα δεν μπορεί να γίνει ένα απέραντο γραφείο στοιχημάτων, να καταλάβετε ότι το ρίσκο δεν μπορεί να είναι τρόπος ζωής. Εισάγετε αυτή τη στιγμή μια ρύθμιση η οποία πολιτικά σας κάναμε καθαρό ότι δεν θα επιβιώσει, αλλά θα έπρεπε στοιχειωδώς και ως άνθρωποι με πολιτική ευθύνη και ως επιστήμονες, να κοιτάτε έξω από το παράθυρο για το τι συμβαίνει στον κόσμο. Και αυτή τη στιγμή που μιλάμε εκεί που εφαρμόστηκαν όλα αυτά τα συστήματα οι άνθρωποι βιώνουν καταστροφές κανονικότατες. Και έρχεστε εδώ να εισάγετε αυτή τη ρύθμιση, καταργώντας τη δέκατη τρίτη σύνταξη και εισάγοντας έναν παράγοντα θεμελιακής αβεβαιότητας σε ένα σύστημα για το οποίο και εσείς λέγατε ότι είναι βιώσιμο. Ποιοι είναι οι ωφελημένοι, λοιπόν, από αυτό; Ποιοι είναι οι ωφελημένοι; Μήπως είναι ωφελημένοι τελικά αυτοί που θα πληρώνονται προμήθεια για τη διαχείριση αυτών των κεφαλαίων, κύριε Τσακλόγλου; Μήπως μόνο αυτοί έχουν κάθε λόγο να μας πείσουν ότι τα 3 δισεκατομμύρια των επικουρικών συντάξεων κατ' έτος θα πρέπει να μπουν στα δικά τους χαρτοφυλάκια για να τα διακινούν κατά το δοκούν και στο εξωτερικό, βεβαίως; Αυτή η προοπτική, λοιπόν, πρέπει να ανατραπεί και θα ανατραπεί, θα σας έλεγα με ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, το οποίο εγγυάται η δημοκρατική παράταξη και έχει θεμέλιο την προστασία, την περίθαλψη και την αξιοπρέπεια στα γεράματα για όλους και όχι μόνο για όσους μπορούν να αγοράσουν. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για να δώσω ένα διευκρινιστικό στοιχείο;
Βεβαίως, κύριε Υπουργέ.
Δεν θα αναφερθώ σε όλα τα υπόλοιπα πράγματα τα οποία είπε ο κ. Παππάς, αλλά θα ήθελα να αναφερθώ σε κάτι το οποίο είπαν πολλοί Βουλευτές εδώ μέσα: «Πλήρωσα τις εισφορές μου». Το «πλήρωσα τις εισφορές μου» σε ένα διανεμητικό σύστημα - να καταλάβουμε ένα πράγμα - πηγαίνει για την πληρωμή των τωρινών συνταξιούχων. Πείτε ότι η χώρα μας είναι μια χώρα πάμπλουτη, δεν κάνει κανένας εισφοροδιαφυγή, όλα είναι ρόδινα, αλλά αποφασίζουμε να μην κάνουμε καθόλου παιδιά. Για την τελευταία γενιά δεν υπάρχει τίποτα απολύτως για σύνταξη. Αυτός είναι ο δημογραφικός κίνδυνος, κύριε Παππά. Δεν είπα ότι σταματήσαμε να κάνουμε παιδιά.
Μα, με την ιδιωτικοποίηση θα κάνουμε πιο πολλά παιδιά;
Δεν είπα ότι σταματήσαμε να κάνουμε παιδιά. Αυτό το πράγμα που σας λέω είναι προς αυτή ακριβώς την κατεύθυνση…
Κάνετε υποθέσεις…
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ!
Είναι προς αυτή ακριβώς την κατεύθυνση και αν κάνει κάτι αυτό εδώ το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, είναι ότι λέει ότι αυτές εδώ τις εισφορές τις βάζει κάπου αλλού που να πάρει σύνταξη. Αυτό είναι το πολύ απλό. Καταλαβαίνετε πολύ καλά. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ο συνάδελφος κ. Λιάκος δεν είναι εδώ. Θα συνεχίσουμε με τον κ. Κόλλια Κωνσταντίνο από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το Βραχάτι υπήρξε για πολλά χρόνια ο αγαπημένος προορισμός, το καταφύγιο του μεγάλου και αξεπέραστου Μίκη Θεοδωράκη. Η Κορινθία τον αποχαιρετά με βαθιά θλίψη, τιμή και σεβασμό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την εισαγωγή και εφαρμογή του παρόντος νομοσχεδίου επικροτούμε και ενισχύουμε ένα πλήρες, ολοκληρωμένο και κυρίως προοδευτικό μοντέλο κοινωνικής ασφάλισης. Γνωρίζουμε άπαντες ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει την υψηλότερη συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, καθώς και το υψηλότερο ποσοστό κρατικής επιχορήγησης για την κάλυψη των συντάξεων. Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας αυτή τη στιγμή αιμορραγεί και χρειάζεται όσο ποτέ μια τολμηρή και εκ βαθέων μεταρρύθμιση. Παρά τις επικοινωνιακές φανφάρες και τις ιδεολογικές εμμονές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η δημιουργία ενός κεφαλαιοποιητικού πυλώνα για τις επικουρικές συντάξεις των νέων εργαζομένων, όπως προωθείται από την Κυβέρνηση, αφήνει απτό θετικό πρόσημο. Θα αναφερθώ εν τάχει στα σημαντικότερα σημεία του παρόντος νομοσχεδίου. Το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης θα διοικείται από πιστοποιημένους επαγγελματίες. Θα λειτουργεί, εφαρμόζοντας πρακτικές και μια επενδυτική φιλοσοφία ιδιωτικής οικονομίας, οδηγώντας σε σημαντικά υψηλότερες επικουρικές συντάξεις για όλους τους νέους ασφαλισμένους και παρέχοντας έναν καλύτερο έλεγχο όσον αφορά στην τελική σύνταξη. Βασικό χαρακτηριστικό του νέου συστήματος είναι ότι δημιουργούνται οι ατομικοί λογαριασμοί - κουμπαράδες από τους οποίους θα καταβληθούν οι μελλοντικές συντάξεις των νέων εργαζομένων. Σύμφωνα με το άρθρο 6, η ρύθμιση θα περιλαμβάνει υποχρεωτικά τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, δηλαδή τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν εργασία από 1η Ιανουαρίου 2022 και προαιρετικά όσους δεν έχουν συμπληρώσει το τριακοστό πέμπτο έτος της ηλικίας τους και αποφασίζουν να ενταχθούν στο νέο σύστημα. Αντί, δηλαδή, οι εισφορές των νέων να χρησιμοποιούνται για την πληρωμή της επικουρικής σύνταξης των σημερινών συνταξιούχων, θα αποταμιεύονται και θα επενδύονται, δημιουργώντας ένα αποθεματικό από το οποίο θα πληρωθούν οι μελλοντικές τους συντάξεις. Καθίσταται σαφές λοιπόν ότι ο κάθε ασφαλισμένος αυτής της χώρας θα έχει εφεξής το προνόμιο να καρπωθεί πλήρως το όφελος από τις δικές του εισφορές. Σημειωτέον ότι όσο και αν η Αντιπολίτευση μεθοδευμένα χρησιμοποιεί το περιβόητο αφήγημα της δήθεν ιδιωτικοποίησης στην πραγματικότητα με τη μεταρρύθμιση αυτή διατηρείται αναλλοίωτος ο θεσμικός και δημόσιος χαρακτήρας της επικουρικής ασφάλισης. Μα, καλά εσείς, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι δυνατόν να δημιουργείτε πάλι μια τεχνητή ένταση, εσείς που ρίξετε τη χώρα στα βράχια με τις ιδεοληψίες, τα πειράματα και τον άκρατο λαϊκισμό σας; Τώρα όλοι υπερθεματίζετε υπέρ των συνταξιούχων και των συμφερόντων τους, αλλά ξεχάσατε τι έπαθαν οι συνταξιούχοι επί των ημερών σας. Είκοσι δύο συνολικά περικοπές από το 2016 με τον νόμο Κατρούγκαλου. Ξεχάσατε ότι διακόσιες πενήντα χιλιάδες συνταξιούχοι έχασαν το 50% των επικουρικών τους συντάξεων; Ξεχάσατε ότι κόψατε το ΕΚΑΣ από τριακόσιες εβδομήντα χιλιάδες μικροσυνταξιούχους και τους οδηγήσατε στην φτώχεια και την εξαθλίωση; Ή δεν θυμάστε ότι με το όριο των πενήντα πέντε ετών στις συντάξεις χηρείας πετάξατε κυριολεκτικά στον δρόμο χήρες γυναίκες με δύο και τρία παιδιά; Εσείς με βεβαίως μπορεί να έχετε πάθει πολιτική αμνησία, αλλά οι συνταξιούχοι δεν πρόκειται να το ξεχάσουν ποτέ. Αναρωτιέμαι τι θέλει ΣΥΡΙΖΑ για τους νέους ανθρώπους. Να είναι απλώς αριθμοί και να αποφασίζουν οι κυβερνήσεις για αυτούς χωρίς αυτούς; Να επαναληφθούν δηλαδή τα λάθη που έχουν γίνει εδώ και χρόνια στο ασφαλιστικό σύστημα; Αυτή είναι η συνταγή του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στην πρόοδο και την κοινή λογική; Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα ακόμα να επισημάνω δύο σπουδαίες κρατικές εγγυήσεις που περιλαμβάνει το σημερινό νομοσχέδιο. Πρώτον, το κράτος εγγυάται ότι δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα για τους σημερινούς ασφαλισμένους. Το όποιο δημοσιονομικό κόστος δημιουργηθεί στο σημερινό σύστημα θα καλυφθεί από τον προϋπολογισμό έτσι ώστε να μην επηρεαστεί καθόλου το ύψος των επικουρικών συντάξεων των σημερινών ασφαλισμένων. Δεύτερον, σε ό,τι αφορά τους νέους ασφαλισμένους εφαρμόζεται η ασφαλιστική δικλείδα που προβλέπεται ρητά στο άρθρο 60 «Εγγύηση του δημοσίου περί μη αρνητικής απόδοσης», που σημαίνει ότι και όλα στραβά να πάνε οι ασφαλισμένοι του νέου συστήματος θα είναι προστατευμένοι από τυχόν ακραίες διακυμάνσεις των αγορών και θα λάβουν σύνταξη που αναλογεί στις εισφορές τους συν τον πληθωρισμό. Τι είδους λόγος λοιπόν είναι αυτός για τον οποίον κάνουν λόγο οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ όταν υπάρχει κρατική εγγύηση και οι εισφορές είναι εξασφαλισμένες σε πραγματικούς όρους; Καταλυτικό ρόλο διαδραματίζει επίσης η στρατηγική που θα ακολουθηθεί στις επενδύσεις του ταμείου. Αυτή ρυθμίζεται στο άρθρο 47 με τα περιουσιακά στοιχεία του ταμείου να επενδύονται με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον τόσο των ασφαλισμένων όσο και των δικαιούχων και πάντα στη βάση της συνετής διαχείρισης και της ανάπτυξης οικονομίας. Θα δημιουργηθεί περιορισμένος αριθμός προσεκτικά σχεδιασμένων επενδυτικών χαρτοφυλακίων όπου με επιλογή του ασφαλισμένου και ανάλογα με το προφίλ του θα επενδύονται τα κεφάλαια του ασφαλιστικού κουμπαρά του. Επιτρέψτε μου να σταθώ και σε μία ακόμη παράμετρο. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει ψευδέστατα ότι η διοίκηση του ταμείου που θα διαχειρίζεται τις εισφορές των νέων ασφαλισμένων έχει ακαταδίωκτο πλην όμως η αιτίαση αυτή αποδομείται από το ίδιο το άρθρο 19 του νομοσχεδίου σύμφωνα με το οποίο τα μέλη του ΔΣ του νέου ταμείου θα διώκονται τόσο για δόλο όσο και για βαριά αμέλεια. Πού είδε λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ το ακαταδίωκτο; Και κάτι ακόμα, στο άρθρο αυτό εμείς προβλέπουμε μεγαλύτερη ευθύνη για τα μέλη του ΔΣ αφού προβλέπεται δίωξη και για δόλο και για βαριά αμέλεια ενώ με το αντίστοιχο άρθρο 33 του ν.4289 επί ΣΥΡΙΖΑ για τις ευθύνες των μελών του ΔΣ της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων σαφέστατα προβλέπεται δίωξη μόνο για δόλο. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι απλώς λυπηρό, είναι εθνικά επιζήμιο στις μεγάλες ανατροπές που οδηγούν σε οφέλη για τη χώρα να υπάρχει μία μερίδα φωνασκούντων πολιτικών που διαστρεβλώνουν και παραπληροφορούν μόνο και μόνο για να επικρίνουν τον πολιτικό αντίπαλο. Για να γίνουμε Ευρώπη πρέπει να ακολουθήσουμε τις πολιτικές της Ευρώπης χωρίς κομματικές παρωπίδες με όραμα και με το βλέμμα στραμμένο στην πρόοδο και αυτό επιχειρούμε σήμερα. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Μουζάλας από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και εγώ να καταθέσω τη θλίψη μου για την απίστευτη ζημιά που πάθαμε με την απώλεια του Θεοδωράκη, για εμάς του συντρόφου μας Θεοδωράκη. Το έργο του μένει, το έργο του μας διαπαιδαγώγησε, μεγαλώσαμε με αυτό. Θα προσπαθήσουμε καινούργιες γενιές να μεγαλώσουν, να γαλουχηθούν, να ανδρωθούν μέσα από αυτό το έργο. Σαν Βουλευτής για πρώτη φορά συνήθιζα να ξεκινάω ή να τελειώνω τις ομιλίες μου, κύριοι της Αντιπολίτευσης, λέγοντας «δεν ντρέπεστε;». Γρήγορα κατέληξα ότι δεν ντρέπεστε. Κυβερνάτε με ψέματα στηριζόμενοι στο ψέμα. Όταν έχεις όλον τον προπαγανδιστικό μηχανισμό μαζί σου αργεί να φανεί στην κοινωνία, φαίνεται σε διαφορετικές φάσεις, σε διαφορετικούς πληθυσμούς και προχωράτε έτσι συνέχεια. Βγήκατε και μας είπατε ότι φέτος έχετε πάρει πρότυπα μέτρα για τις πυρκαγιές. Μετά από δύο μήνες κάηκε όλη η Ελλάδα. Μας είπατε ότι έχουμε εβδομήντα πτητικά μέσα. Μετά - ευτυχώς τσακώνεστε και μεταξύ σας - έχουμε είκοσι που πετάνε. Στην υγεία για δεύτερη φορά θα είχαμε κανονικό καλοκαίρι επιτέλους, αλλά η επιδημία δεν είναι καν ακόμα στο πικ της. Οι συνθήκες είναι τραγικές, δεν έχετε πάρει κανένα μέτρο από αυτά που έπρεπε να πάρετε, έχετε δημιουργήσει διχασμό με τα εμβόλια, χρησιμοποιείτε τη πανδημία για να οδηγήσετε στην ιδιωτικοποίηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και θα φανεί αυτό στην πορεία, και εξωθείτε σε απεργιακές κινητοποιήσεις για τα εμβόλια έναν κλάδο που έχει εμβολιαστεί κατά 90%. Δεν συμβαίνει στον Στρατό, δεν συμβαίνει στους παπάδες, δεν συμβαίνει στην Αστυνομία. Να σας πω εδώ ένα κωμικό για την Αστυνομία. Στα νότια προάστια η Αστυνομία έστειλε στον Αρχηγό της Αστυνομίας και ζητάει διευκρινίσεις γιατί όταν πάνε να μπούνε στα μαγαζιά για να κάνουν έλεγχο οι υπάλληλοι τους ζητάνε πιστοποιητικό εμβολίου και ζητάνε ταυτοποίηση και μπαίνουν μέσα στο σύστημα να δουν αν ο αστυνομικός που θέλει να μπει στο μαγαζί έχει εμβολιαστεί ή όχι. Και γράφουν οι αστυνομικοί πώς πρέπει να αντιδρούν σε αυτές τις περιπτώσεις. Άμα μας πείτε και εσείς θα μάθουμε. Στην παιδεία ήταν λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είκοσι χιλιάδες νέα παιδιά με πολλά όνειρα τους τα κόψατε τα όνειρα. Το λέγαμε εδώ πέρα και μας λέγατε λαϊκιστές. Ένα στα τρία παιδιά μένει εκτός παιδικών σταθμών. Τα σχολεία θα ανοίξουν με τον ίδιο τρόπο που άνοιξαν πέρυσι και πρόπερσι. Δεν ξέρουμε αν θα ξαναδώσετε παγούρια. Η δέκατη τρίτη σύνταξη δεν θα κοβόταν, αλλά κόπηκε. Στην εργασία καταργήθηκε το οκτάωρο για να μαζεύουμε ελιές. Αύξηση 2% από το 2022 αλλά τα golden boys αύξηση 100% και 150%. Ο Πτωχευτικός Κώδικας πετάει τους μεσαίους στον δρόμο και φτάσατε σε ένα σημείο που δεν μπορείτε πια να τον αναστείλετε. έχετε και εσείς τις δικές σας πιέσεις. Στη ΔΕΗ δεν θα αυξανόταν το ρεύμα, αλλά 50% αύξηση στο πιο ακριβό ρεύμα στην Ευρώπη. Η Ολυμπιακή θα έπαυε να είναι το κρατικό μονοπώλιο, θα χτιζόντουσαν τρία νοσοκομεία με τα λεφτά αυτά και θα αναπτυσσόταν ανταγωνισμός. Κλείσατε επτά νοσοκομεία, συγχωνεύσατε δέκα, φτιάξατε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο. Για το μεταναστευτικό θα τα πούμε στην αυριανή συζήτηση τα ψέματα. Στη Βόρεια Μακεδονία τα ψέματα που έχετε πει και που είσαστε δέσμιοι τώρα δεν χρειάζεται να σας τα πούμε εμείς. Ο κ. Δένδιας μπορεί να σας τα πει μια χαρά. Η απρέπειά σας και η θρασύτητά σας απέναντι στον κ. Αποστολάκη είναι ενδεικτική. Και σήμερα με αυτό το παρελθόν έρχεστε να φέρετε το ασφαλιστικό, το οποίο θα σώσει ένα ασφαλιστικό σύστημα που μέχρι πριν από λίγους μήνες λέγατε ότι για τα επόμενα εβδομήντα χρόνια δεν κινδυνεύει και αυτό έλεγε και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και τι κάνετε; Ιδιωτικοποιείτε πρακτικά το ασφαλιστικό σύστημα λέγοντας ψέματα. Η Εθνική Αναλογιστική Αρχή λέει ότι η μέση επικουρική θα αυξηθεί κατά 15% σε βάθος χρόνου και εσείς λέτε το αντίστροφο. Λέει ότι με το δικό σας σύστημα θα μειωθεί κατά 35% και εσείς λέτε το αντίθετο. Το κόστος μεταφοράς που φτάνει τα 56 έως 72 εκατομμύρια θα καλυφθεί, λέτε, από τα έσοδα που θα επιφέρει αυτή η αλλαγή, κάτι που ούτε το ΙΟΒΕ το δέχεται. Αντίθετα, βγαίνει ότι οι φορολογούμενοι θα πληρώσουν διπλά: και απώλεια για τη σύνταξή τους και την επιβάρυνση 2,7 δισεκατομμύρια κατά έτος από το 2030, 1,5 μέχρι το 2030 και με επιβάρυνση του χρέους κατά 49%. Κόβετε το κοινωνικό μέρισμα, την δέκατη τρίτη μερική σύνταξη που είχαμε δώσει εμείς και που έριχνε 1 δισεκατομμύριο μέσα στην αγορά σε συνθήκες κρίσης για να υποστηρίξετε ένα ασφαλιστικό το οποίο μας λέτε θα πάει σφαίρα, δεν έχει ανάγκη από τίποτα, αλλά καλού κακού το κόβετε. Δεν τζογάρει η Κυβέρνηση αυτή, λες και ο ελληνικός λαός δεν θυμάται τα δομημένα ομόλογα, δεν θυμάται τα ενυπόθηκα ομόλογα, δεν θυμάται την «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ», δεν θυμάται την «ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ». Είμαστε χαχόλοι. Δεν θυμόμαστε τίποτα οι Έλληνες. Μπορείτε να λέτε ό,τι θέλετε όπως θέλετε. Εγγυάται το δημόσιο και αυτό πρέπει να μας ησυχάζει. Εάν δεν πάει καλά σε βάθος εβδομήντα χρόνων - εγγυάστε ότι θα πάει καλά - εάν δεν πάει καλά, τότε θα πληρώσουμε φόρους για να μπορέσουμε να πάρουν οι ασφαλισμένοι αυτά τα οποία δώσανε με έναν τρόπο θολό. Διαφάνεια μηδέν. Ο Υπουργός διορίζει αυτούς που διαχειρίζονται τα χρήματα. Ακαταδίωκτο και ασυλία όσο και να επιμένετε υπάρχει εκ των προτέρων, για να προφυλαχθεί τι και πώς. Το έχετε ξανακάνει αυτό. Το δημογραφικό δεν έχει καμμία σχέση. Επιτρέψτε μου. Εγώ δεν είμαι νομικός, δεν είμαι οικονομολόγος, είμαι γυναικολόγος. Η σύνταξη καθορίζεται από το πόσοι εργάζονται και πόσοι είναι συνταξιούχοι. Το αν θα είναι εκατό χιλιάδες ή πενήντα χιλιάδες δεν έχει καμμία σχέση. Χρησιμοποιείτε όμως το δημογραφικό, που εσείς το οδηγήσατε σε αυτή την κατάσταση μέσα από τις πολιτικές σας, για να τρομάξετε τους Έλληνες και να νομίσουν ότι με τον ατομικό κουμπαρά θα μπορέσουν να αποφύγουν κάτι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Χήρες, ανάπηροι, θάνατοι πριν την ώρα τους, τίποτα. Αυτή τη στιγμή επίσης νομίζω ότι η σημιτική πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας προσπαθεί να επαναλάβει το «θαύμα» - σε εισαγωγικά - του χρηματιστηρίου, γιατί θα γίνει μια τεράστια μεταφορά πόρων προς εταιρείες διαχείρισης κεφαλαίων και χρηματιστήριο και τα οποία αυτή τη φορά θα είναι και στο εξωτερικό. Το ανέλυσαν άλλοι συνάδελφοι. Θα δουλεύουμε εδώ, θα πηγαίνουν στο εξωτερικό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό. Έχω μία ιδιαιτερότητα με τις γυναίκες σαν γυναικολόγος. Να πω και αυτό και θα σταματήσω. Κοιτάξτε, υπάρχει στα ασφαλιστικά συστήματα σε όλη την Ευρώπη μια ιδιαιτερότητα σε σχέση με τις ασφάλειες των γυναικών που οι περισσότεροι και οι γυναίκες δεν το γνωρίζουν. Στην Ελλάδα η σύνταξη γυναικών για τα ίδια χρόνια δουλειάς είναι 24% λιγότερη και είναι από τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη. Στο Λουξεμβούργο φτάνει το 32%. Στην Γερμανία νομίζω το 28%. Αυτό συμβαίνει λόγω της διαφοράς στις αμοιβές ανάμεσα στα φύλα και στα χρόνια δουλειάς. Στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα, αυτό θα αυξηθεί και κινδυνεύουμε να πάμε στο 38% διαφορά ανάμεσα σε σύνταξη άνδρα και σύνταξη γυναίκας, γιατί το κεφαλαιοποιητικό σύστημα παίρνει υπ' όψιν το προσδόκιμο επιβίωσης και με μεγαλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης οι γυναίκες θα έχουν πολύ μικρότερη σύνταξη ακόμα και για τα ίδια χρόνια δουλειάς και με τον ίδιο μισθό. Θέλω να πω για την αλαζονεία «σας ψήφισε ο λαός». Μόνοι σας τα ψηφίζετε. Όλα τα ψηφίζετε μόνοι σας. Κάποια ψηφίζει η Ελληνική Λύση και μερικά κομμάτια από τα νομοσχέδιά σας τα ψηφίζουν κάποιοι του Κινήματος Αλλαγής. Είστε μια κοινοβουλευτική Πλειοψηφία που κοινωνικά μειοψηφεί απέναντι σε όλους τους άλλους.
Κύριε συνάδελφε, φτάσατε τα εννιά λεπτά.
Ναι, έχετε δίκιο, κύριε συνάδελφε, τελειώνω.
Το ξέρω ότι έχω δίκιο.
Λοιπόν, ένα τελευταίο. Να θυμηθούν οι Έλληνες εάν έχουν φίλους οι οποίοι σε περιόδους ευημερίας επενδύσανε σε αμοιβαία κεφάλαια και να μας πούνε τι έχουνε τώρα. Αυτό πάτε να κάνετε. Καιρός να φύγετε. Καιρός να σας διώξουμε.
Ευχαριστούμε.
Ζητάμε από τα άλλα κόμματα της δημοκρατικής Αντιπολίτευσης να προσπαθήσουμε να σταματήσουμε αυτόν τον κατήφορο. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ. Πάντως, πάρα πολύ σωστά οι υπάλληλοι κάνουν έλεγχο στους αστυνομικούς να δουν αν έχουν εμβολιαστεί. Γιατί αν δεν έχουν εμβολιαστεί, δεν πρέπει να μπουν στο κατάστημα.
Εγώ συμφωνώ μαζί σας.
Απόλυτα. Και εκεί θα δείξει αν πραγματικά αυτοί που κάνουν τον έλεγχο έχουν όλες τις προϋποθέσεις. Τον λόγο έχει ο κ. Σενετάκης Μάξιμος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, ένας τρόπος υπάρχει να φύγουμε και αυτός είναι οι εκλογές. Δεν έχω καταλάβει πώς εννοείτε «να σας διώξουμε» και δεν καταλαβαίνω και πώς περνούσατε τους νόμους εσείς. Υπάρχει μια δεδηλωμένη, υπάρχει μια Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, η οποία έχει μια διαδικασία. Αν θέλετε να την ανατρέψετε, αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Ελλάδα ήταν μια κατεστραμμένη χώρα. Ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε αποτελείωσε ό,τι η ναζιστική κατοχή είχε αφήσει όρθιο. Τεράστιες οι απώλειες σε ζωές και υποδομές και άλλη μια χαμένη ευκαιρία ανασυγκρότησης μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη. Μικρά παιδιά βγήκαν στον δρόμο για δουλειά, οι ενήλικες φύγαν στην ξενιτιά. Η κοινωνική ασφάλιση με αναδιανεμητικό χαρακτήρα προέκυψε ως κοινωνική ανάγκη. Απαντούσε σε μια σκληρή πραγματικότητα. Όσοι είχαν τη δυνατότητα να εργαστούν θα έπρεπε να συμβάλλουν ταυτόχρονα στην ανοικοδόμηση της χώρας και την αποκατάσταση βασικών υποδομών αλλά και στη φροντίδα εκείνων που με θυσίες ανέλαβαν σε μια ελεύθερη πατρίδα. Εκεί πήγαιναν τα χρήματα των εισφορών των εργαζομένων, δεν πήγαιναν σε κάποιον ατομικό κουμπαρά που θα αξιοποιούσαν όταν ο εργασιακός τους βίος ολοκληρωνόταν. Για τις δικές τους συντάξεις θα πλήρωναν μέσω των εισφορών τους οι νέοι εργαζόμενοι, τα παιδιά τους δηλαδή, όπως και εκείνοι πλήρωναν για τους γονείς τους. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τότε το διανεμητικό ασφαλιστικό σύστημα έσωσε κυριολεκτικά τη χώρα. Της έδωσε τη δυνατότητα να αναγεννηθεί. Εδώ και δεκαετίες όμως έπρεπε να αναπροσαρμοστεί. Έπρεπε να αναπροσαρμοστεί στη δημογραφική γήρανση και τη βελτίωση του προσδόκιμου ζωής. Έπρεπε να αναπροσαρμοστεί στην αναβάθμιση του κοινωνικού κράτους. Κάναμε την αναγκαία προσαρμογή στην κατάλληλη στιγμή; Δυστυχώς όχι. Μία σειρά από παράγοντες την ακύρωσαν. Προφανώς σήμερα δεν συζητάμε τον καταλογισμό ευθυνών. Αυτές έχουν ήδη καταλογιστεί. Αυτό που συζητάμε σήμερα είναι η δράση και η αναγκαία αναπροσαρμογή, η οποία όμως για να γίνει πρέπει όλοι μας να αντιληφθούμε κάτι πολύ απλό που επί χρόνια αρνούμαστε να αντιληφθούμε, πως δηλαδή το διανεμητικό σύστημα που έχουμε μέχρι σήμερα είναι βιώσιμο και αποτελεί επιλογή ενός κράτους μόνο όταν πολλοί εργαζόμενοι χρηματοδοτούν τις συντάξεις λίγων συνταξιούχων. Αυτό όμως έχει πάψει να συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια. Και στην αρχή του συστήματος η αναλογία εργαζομένων - συνταξιούχων ήταν 6 προς 1 ή ακόμα 7 προς 1. Σήμερα πλησιάζει να γίνει 1 προς 1. Είναι προφανές ότι αυτός ο λογαριασμός δεν βγαίνει. Το παιδί που εργάζεται δεν μπορεί να πληρώνει τη σύνταξη του γονιού. Θα πρέπει να ζήσει και να μεριμνήσει και για τη δική του σύνταξη, για να μην επιβαρύνει και αυτό με τη σειρά του το δικό του παιδί. Όσο δεν βρίσκουμε λύση σε αυτή την εξίσωση, τόσο οι αποδοχές των νέων εργαζομένων θα πιέζονται, τόσο οι συντάξεις θα μειώνονται, τόσο το δημόσιο χρέος θα αυξάνει, καθώς επί σειρά ετών το κόστος των συντάξεων και οι ασφαλιστικές εισφορές δεν κάλυπταν, αλλά καλύπτονταν με δανεικά υποθηκεύοντας το μέλλον των επόμενων γενεών. Πρέπει λοιπόν να επιτρέψουμε στους ειδικούς να δώσουν τη λύση, να τους εμπιστευτούμε και να την εφαρμόσουμε. Η παρούσα κυβέρνηση έχει την πολιτική βούληση και το σθένος να το πράξει. Ανέθεσε την εξεύρεση της λύσης σε τρεις φορείς εγνωσμένου κύρους: στην Εθνική Αναλογιστική Αρχή, στον ΙΟΒΕ και στον ΟΔΔΗΧ. Το νομοσχέδιο που συζητάμε συντάχθηκε στη βάση των δικών τους συμπερασμάτων. Κι αν υπάρχει κάποια κριτική από την Αντιπολίτευση αυτό που δεν είδαμε να υπάρχει είναι μια εναλλακτική πρόταση. Μάλλον, για να είμαστε ακριβείς, την πρόταση τη ζήσαμε επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τον περιβόητο νόμο Κατρούγκαλου και τα γνωστά αποτελέσματα. Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν άλλη μια κακή συγκυρία στην πορεία του ασφαλιστικού συστήματος και δεν είναι δυνατόν να εξακολουθούν κάποιοι να αναμασούν τα γνωστά τσιτάτα, να βλέπουν την πώληση ως ξεπούλημα και την επένδυση ως τζόγο. Θα πρέπει κάποια στιγμή να σοβαρευτούν. Και φυσικά δεν νοείται να κινδυνολογούν για περικοπές συντάξεων. Σε βάθος πεντηκονταετίας το κόστος μετάβασης, όπως το λέει και η φράση, υφίσταται ακριβώς διότι δεν πρόκειται να γίνουν περικοπές στις συντάξεις του υφιστάμενου συστήματος. Είναι η πρώτη εγγύηση που προβλέπεται στο άρθρο 60 του παρόντος νομοσχεδίου. Η δεύτερη εγγύηση είναι προς τους ασφαλισμένους του νέου συστήματος. Αυτοί θα λάβουν σύνταξη που θα αντιστοιχεί κατ' ελάχιστον στο ποσό των εισφορών που έχουν καταβάλει σε πραγματικούς όρους, δηλαδή λαμβάνοντας υπ' όψιν και την επίδραση του πληθωρισμού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι σαφής η πρόθεση του ελληνικού πολιτικού συστήματος και φυσικά της παρούσας Κυβέρνησης, η αναγκαία αλλαγή να γίνει σταδιακά με τις ελάχιστα δυνατές απώλειες. Γι' αυτό μιλάμε για αναπροσαρμογή. Γι' αυτό μιλάμε για σταδιακή μετάβαση από το διανεμητικό στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Γι' αυτό μιλάμε για κόστος μετάβασης. Ξεκινάμε, λοιπόν, τη μεταρρύθμιση με τη σταδιακή μετατροπή της επικουρικής ασφάλισης από διανεμητική σε κεφαλαιοποιητική. Το λέμε ξεκάθαρα. Η μεταρρύθμιση αφορά μόνο την επικουρική ασφάλιση και τους νέους εργαζόμενους. Η κύρια σύνταξη παραμένει ως έχει. Λέμε επίσης ξεκάθαρα ότι η επικουρική ασφάλιση δεν είναι υποχρεωτική για τους εν ενεργεία εργαζόμενους. Είναι στο χέρι της πολιτείας να πείσει τους νέους εργαζόμενους να εμπιστευτούν το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης που θα δημιουργηθεί, να προστατεύει τα χρήματά τους και να τους εξασφαλίζει αξιοπρεπή σύνταξη. Γιατί όσο οι νέοι κυρίως εργαζόμενοι δεν εμπιστεύονται την κοινωνική ασφάλιση δυσφορούν στην καταβολή των εισφορών και το σύστημα ρέπει προς την εισφοροδιαφυγή κοινή συναινέσει εργοδότη εργαζόμενου. Γενικά, θα έλεγα είναι στο χέρι του κράτους να πείσει τους πολίτες να εμπιστευτούν και πάλι το ασφαλιστικό σύστημα. Και αυτή είναι μια πρόκληση στην οποία καλούμαστε όλοι να ανταποκριθούμε υπεύθυνα. Είναι το δικό μας χρέος προς τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Είναι χρέος μας απέναντι στη γενιά των Ελλήνων που εκπροσώπησε ο μεγάλος Έλληνας Μίκης Θεοδωράκης που έφυγε σήμερα από κοντά μας. Μια γενιά που αγωνίστηκε για της δικαιοσύνης τον ήλιο τον νοητό για την ενότητα των Ελλήνων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Εμείς ευχαριστούμε για τον χρόνο. Συνεχίζουμε τώρα με την κ. Μερόπη Τζούφη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, αγαπητοί συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου που συζητούμε σήμερα φέρνει τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά», διαστρεβλώνοντας τις λέξεις και τα νοήματα, παραπέμποντας σε ονοματοδοτήσεις που δηλώνουν πρόληψη, φροντίδα και έγνοια. Είναι τόσο παραπλανητικό όσο και το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη το οποίο δήθεν προστατεύει την εργασία. Για μια ακόμη φορά, λοιπόν, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας διαστρεβλώνει συνειδητά τις έννοιες και παραπληροφορεί ώστε να αποκρύψει τη διάθεσή της να υπονομεύσει το ασφαλιστικό σύστημα και τον αναδιανεμητικό του χαρακτήρα. Ένα ασφαλιστικό σύστημα - γιατί ακούσαμε πολλά σήμερα - το οποίο ποδοπατήθηκε διαχρονικά από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που δοκιμάστηκε ανηλεώς κατά την περίοδο των μνημονίων και στάθηκε όρθιο χάρη στις θυσίες των ασφαλισμένων αλλά και των στοχευμένων παρεμβάσεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που το έκανε βιώσιμο παρά τις αδυναμίες του, σύμφωνα με την έγκριση και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά και την επιστημονική άποψη του κ. Τσακλόγλου που την επανέλαβε σήμερα εδώ από το Βήμα της Βουλής. Σήμερα όμως, παρ' ότι είναι βιώσιμη, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έρχεται να κάνει αυτό που ξέρει καλά. Να ισοπεδώσει τον δημόσιο και κοινωνικό του χαρακτήρα ξεδοντιάζοντας την κοινωνική αλληλεγγύη και ακυρώνοντας την αρχή της αλληλεγγύης των γενεών. Ο Πρωθυπουργός μας έχει ξεκαθαρίσει πως δεν είμαστε όλοι ίδιοι και δεν είμαστε όλοι ίσοι. Αυτή είναι η κοσμοθεωρία του και η αντίληψή του για την κοινωνία. Και δεν χάνει ευκαιρία να μας το υπενθυμίζει ή ακόμη και να μας το επιδεικνύει, όπως στην περίπτωση του ταξιδιού του στις ΗΠΑ για να εγγράψει την κόρη του σε ένα ακριβό πανεπιστήμιο τη στιγμή που χιλιάδες μαθητές έμειναν εκτός των ελληνικών δημόσιων ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων λόγω του συστήματος που ετοίμασε από κοινού με την κ. Κεραμέως. Έτσι και με το ασφαλιστικό σύστημα που αφορά εκατομμύρια εργαζόμενους εφαρμόζει νεοφιλελεύθερα μοντέλα που παίζουν στα ζάρια και στα χρηματιστήρια το μέλλον των επόμενων γενεών. Μόνος στόχος η μεγιστοποίηση του κέρδους με όποιο ρίσκο αυτό συνεπάγεται. Μας ομολόγησε σήμερα πάλι ο Τσακλόγλου ότι οι εφαρμογές του στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής οδήγησαν σε κοινωνικά ερείπια και το διεθνές κόστος αποτυχίας των κεφαλαιοποιητικών συστημάτων ανέρχεται σε 3,5 τρισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Παρ' όλα αυτά επιμένουν και έχουν ως αίτημα: «μα τι θα κάνουμε με το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας;». Ακούσαμε πολλές τοποθετήσεις. Η απόλυτη υποκρισία. Τόσο η εισηγήτριά μας η κ. Ξενογιαννακοπούλου όσο και η συνάδελφος κ. Θεανώ Φωτίου μας επεσήμαναν πως η όποια θετική αντιμετώπιση του ζητήματος προϋποθέτει νέες, αξιοπρεπείς, καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, ώστε η νέα γενιά να μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της σε συνθήκες κοινωνικής ασφάλειας και ευημερίας για να προχωρήσει και να κάνει οικογένεια. Χρειάζονται ισχυρά δίκτυα κοινωνικής υποστήριξης, ιδιαίτερα για τις νέες γυναίκες, βρεφονηπιακοί σταθμοί που λείπουν, σχολικά γεύματα που λοιδορήθηκαν, υπηρεσίες φροντίδας με γενναιόδωρες παροχές για το παιδί και τη μάνα. Χρειάζονται σοβαρές πολιτικές ένταξης και ενσωμάτωσης των προσφύγων και των μεταναστών, όπως έκαναν άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δέσμες μέτρων, δηλαδή, που η Κυβέρνησή σας εχθρεύεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρ' ότι τα έχετε συνυπογράψει κίβδηλα σε σχετικό πόρισμα της διακοινοβουλευτικής επιτροπής της Βουλής για το δημογραφικό. Αντίθετα, με τον νόμο Χατζηδάκη και το κλείσιμο του ματιού στις δυνάμεις της αγοράς για ασυδοσία εγκλωβίζετε τις νέες και τους νέους σε διαρκή οικονομική και εργασιακή επισφάλεια. Και τώρα επισφραγίζετε και την ασφαλιστική αβεβαιότητα παραδίδοντας την κοινωνική ασφάλιση στις χρηματαγορές και τις επενδυτικές αποδόσεις. Προφανώς δεν έχετε ξεχάσει το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων, την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων. Εξάλλου σας τα επανέλαβαν σήμερα πολλές φορές. Πώς μπορείτε να εγγυηθείτε ότι κάτι τέτοιο δεν θα ξανασυμβεί; Είστε κυνικοί. Δεν σας ενδιαφέρει ότι αυτές οι, όπως τις ονομάζετε, επενδύσεις είναι εκτεθειμένες στον κίνδυνο αγορών και δεν θα ευδοκιμήσουν. Τι σημαίνει αυτό; Ότι κι αν οι συνταξιούχοι αποφασίσουν να πάρουν πλήρως τις εισφορές τους η σύνταξή τους θα είναι χαμηλότερη από την αναδιανεμητική σύνταξη. Κι αυτό γιατί το ποσό της επιστροφής θα εξαρτάται από το προσδόκιμο της ζωής και τα ψιλά γράμματα στις συμβάσεις των επενδυτικών προϊόντων που σκόπιμα αποκρύπτονται από την κυβερνητική προπαγάνδα. Βεβαίως έγινε πολλή συζήτηση για το κόστος μετάβασης. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι είναι πολύ υψηλό: 56 δισεκατομμύρια ευρώ. Μπορεί να φτάσει και τα 74 δισεκατομμύρια ευρώ. Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτό εξαρτάται άμεσα από τις επιδόσεις των κεφαλαίων αλλά και τη χρηματοπιστωτική συγκυρία. Τι θα γίνει για παράδειγμα αν υπάρξει μια νέα μακροχρόνια κρίση; Θα κληθεί το κράτος να πληρώσει διπλά; Ποιος θα το εγγυηθεί αυτό; Και ποιος θα εγγυηθεί τι θα γίνει με την κάλυψη του κόστους των πιο ευάλωτων, τις συντάξεις αναπηρίας και θανάτου; Επίσης, δεν έχουμε λάβει και απάντηση για τη χρηματοδότηση του συγκεκριμένου κόστους μετάβασης. Η ευρωπαϊκή και διεθνής βιβλιογραφία, η εμπειρία και η πρακτική δείχνει πως πρόκειται για μια διαδικασία αβέβαιη και επισφαλή, ειδικά για μια χώρα σαν τη δική μας που στοχεύει στη μείωση του ελλείμματος ενώ οι δείκτες ανάπτυξης είναι χαμηλοί. Το συνολικό εγχείρημα μπορεί να αποβεί απολύτως καταστροφικό για το μέλλον των ασφαλισμένων. Σας λέμε για μια ακόμη φορά ότι η δημόσια κοινωνική ασφάλιση αποτελεί αγαθό ανταποδοτικό, καθολικό, υποχρεωτικό, δημόσιο, θεσμικά εγγυημένο και διαγενεακό. Οι μηχανισμοί της αγοράς και των ιδιωτικών συμφερόντων δεν έχουν θέση στην κοινωνική ασφάλιση. Στην αγοραία αντίληψη της κοινωνίας, την οποία ασπάζεται με ζήλο η Νέα Δημοκρατία - λυπούμαι που το λέω - ο άνεργος, αυτός που αντιμετωπίζει δυσκολίες, ο συνταξιούχος είναι περιττός ως μη παραγωγικός και άρα, είναι περιττή κάθε δαπάνη για την υγεία, την εκπαίδευση, την κοινωνική ασφάλιση. Όσο, λοιπόν, ο κ. Χατζηδάκης νοιάζεται για τη νέα γενιά άλλο τόσο νοιάζεται και η κ. Κεραμέως, η οποία απεγκλώβισε σαράντα χιλιάδες παιδιά από τα πανεπιστήμια για να τα παραδώσει στα πελατολόγια των ιδιωτικών κολεγίων. Εκεί δεν χρειάζεται ούτε ελάχιστη βάση εισαγωγής ούτε κριτήρια αριστείας. Αρκούν μόνο τα φουσκωμένα πορτοφόλια για όσους αντέχουν και μπορούν. Οι υπόλοιποι ας φάνε παντεσπάνι, ας γίνουν υδραυλικοί στο Περιστέρι! Αυτό είναι το ενδιαφέρον σας για τη νέα γενιά, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, φθηνό σχολείο για το κράτος και ακριβό για τις οικογένειες, σπουδές στα πανεπιστήμια με ελλιπή φοιτητική μέριμνα, διαγραφές, υποχρηματοδότηση και έλλειψη καθηγητών, δίδακτρα στα κολέγια για όσους κόπηκαν από το σύστημα Μητσοτάκη - Κεραμέως, δουλειά χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς απολαβές, χωρίς εξέλιξη και προοπτική. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δώστε μου ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Τώρα ήρθε η ώρα να γκρεμίσετε και το ασφαλιστικό σύστημα, στέλνοντας το μήνυμα στους νέους και στις νέες πως για να πάρουν μια στοιχειώδη σύνταξη θα πρέπει να τζογάρουν. Δεν είναι τυχαίο που το κόμμα σας κατατροπώνεται στις νέες ηλικίες. Τους κατηγορήσατε για τη μετάδοση της πανδημίας, τους δείρατε, τους καταβρέξατε στους δρόμους με τις αύρες του κ. Χρυσοχοΐδη. Είστε αντιδημοφιλείς. Δημιουργείτε ανασφάλεια, στοιχηματίζετε στην ένταση και δεν εμπνέετε καμμιά προοπτική. Γι' αυτό, οι νέοι και οι νέες μας συνεχίζουν να σιγοτραγουδούν τους στίχους του Ελευθερίου και τις μελωδίες του Μίκη, που η σημερινή του απώλεια αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό και ανεκτίμητη παρακαταθήκη, αφού συνόδευσε με τις μουσικές και τους αγώνες του τους αγώνες πολλών γενιών, της Εθνικής Αντίστασης, της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη και του «114», της γενιάς του Πολυτεχνείου και της δικής μου γενιάς, της Μεταπολίτευσης και θα συνοδεύει και όλους τις νέες και τους νέους που θα παλεύουν για ελευθερία, δημοκρατία και δικαιοσύνη.
Ευχαριστούμε.
Λένε, λοιπόν, οι νέοι μας: Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά να την ξεμοναχιάσει μες τη νύχτα; Ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά, σαν ψάρι με έχουν πιάσει μες στα δίχτυα. Όμως, η αντίστροφη μέτρηση για την Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ξεκινήσει, γιατί καμμιά πολιτική δύναμη δεν αντέχει για πολύ καιρό, χωρίς να έχει στο πλευρό της τη νέα γενιά. Και εσείς την έχετε θέσει απέναντί σας!
Παρακαλώ, κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Τελειώνω. Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, να τη, πετιέται από 'ξαρχής, αντρειεύει και θεριεύει! Καλό ταξίδι, Μίκη, πυρπολητή των ψυχών μας, αλλά και των αγώνων της νέας γενιάς! Ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Αθανάσιο Λιούτα από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά, το νομοσχέδιο δηλαδή που έχουμε σήμερα μπροστά μας, αποτελεί μία σημαντική - θα έλεγα - ιστορική, διαρθρωτική μεταρρύθμιση για την πατρίδα μας, μία μεταρρύθμιση που κοιτάζει τους νέους στα μάτια και δίνει εγγυήσεις για το μέλλον τους. Συγκεκριμένα, με το παρόν νομοσχέδιο μετατρέπουμε σταδιακά την επικουρική ασφάλιση από διανεμητική σε κεφαλαιοποιητική. Για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, οι οποίοι θα είναι υπόχρεοι της επικουρικής ασφάλισης, αλλά και προαιρετικά για όσους είναι κάτω από τριάντα πέντε έτη με ή χωρίς υποχρέωση επικουρικής ασφάλισης από την 1η Ιανουαρίου 2022 θα δημιουργούνται ατομικοί λογαριασμοί. Εκεί θα μπαίνουν οι εισφορές των εργαζομένων αυτών, θα επενδύονται με βάση τις προτιμήσεις τους από το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης. Η σύνταξή τους τελικά θα παρέχεται με βάση το σύνολο των εισφορών και των αποδόσεων των επενδύσεων. Πρόκειται για μία γενναία μεταρρύθμιση η οποία ήταν αναγκαίο να γίνει και την ανάγκη αυτή έρχεται και ικανοποιεί η δική μας Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης η διαρθρωτική αυτή μεταρρύθμιση έχει αναγκαίο και ιστορικό χαρακτήρα. Η ανάγκη της μεταρρύθμισης γεννάται από το δημογραφικό ζήτημα. Η χώρα μας, όπως όλοι γνωρίζουμε, γερνάει. Αυτό συμβαίνει, καθώς οι γεννήσεις έχουν μειωθεί τραγικά τα τελευταία χρόνια. Το δημογραφικό πρόβλημα δημιουργεί νέες ανάγκες και η Κυβέρνησή μας είναι εδώ για να προστατεύσει τον κόσμο της εργασίας, τους συνταξιούχους, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία μας, αντιμετωπίζοντας ουσιαστικά τις νέες ανάγκες που δημιουργούνται. Τα διανεμητικά συστήματα λειτουργούν καλά, όταν έχουμε πολλούς εργαζομένους και λίγους συνταξιούχους. Αυτή ήταν και η πραγματικότητα του παρελθόντος. Το δημογραφικό, όμως, πρόβλημα δεν είναι ένα πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει μόνο η χώρα μας. Είναι ένα πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουν και όλες οι αναπτυγμένες δυτικές κοινωνίες. Απέναντι, λοιπόν, σε αυτό το ζήτημα το ορθόν είναι να υπάρχει και διαφοροποίηση του κινδύνου. Και όπως πολύ ορθά και εύστοχα είπαν οι Υπουργοί, το σωστό είναι να μην μπαίνουν όλα τα αυγά στο ίδιο καλάθι. Με βάση, λοιπόν, αυτό το αξίωμα κινήθηκαν και οι άλλες ανεπτυγμένες χώρες του δυτικού κόσμου και πέτυχαν πάρα πολύ σημαντικά αποτελέσματα. Αυτό κάνουμε και εμείς σήμερα και αυτό αποτελεί μία ιστορική στιγμή για το ασφαλιστικό μας σύστημα. Πάμε, όμως, να δούμε τα σημαντικά οφέλη τα οποία γεννιούνται από αυτή τη μεταρρύθμιση. Πρώτον, η διαφοροποίηση του κινδύνου έρχεται και ενισχύει τη σταθερότητα του συστήματος. Δεύτερον, η μεταρρύθμιση θα οδηγήσει σε αύξηση των αποταμιεύσεων που η χώρα μας έχει απόλυτη ανάγκη, καθώς αυτό οδηγεί σε επενδύσεις για την ελληνική οικονομία. Οι επενδύσεις είναι ένας ρεαλιστικός και αποφασιστικός καταλύτης ανάπτυξης. Στην οικονομία, όπως όλοι γνωρίζουμε, όλα συνδέονται μεταξύ τους. Οι χρηστές πολιτικές γεννούν οφέλη που διαχέονται σε όλο το μήκος και το πλάτος της κοινωνίας και κατ' επέκταση και κατά συνέπεια και της οικονομίας μας. Επιπρόσθετα με την παρούσα πολιτική που εισάγουμε, οι συνταξιούχοι του συστήματος θα παίρνουν πολύ υψηλότερες συντάξεις από αυτές που δίνει το υφιστάμενο σύστημα. Παράλληλα, τίθενται εγγυήσεις για τους παλαιούς συνταξιούχους, αλλά τίποτα δεν αλλάζει για τους υφιστάμενους ασφαλισμένους. Όσοι είναι ήδη ενταγμένοι στο σύστημα της επικουρικής ασφάλισης παραμένουν ως έχουν, χωρίς καμμία αλλαγή και μόνο όσοι είναι μέχρι τριάντα πέντε ετών - και εφ' όσον το επιθυμούν - μπορούν να αλλάξουν και να ενταχθούν στο νέο σύστημα. Επιπλέον, οι συνταξιούχοι δεν θίγονται με κανέναν τρόπο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα, επίσης, να αναφερθώ και στο νέο ταμείο το οποίο ιδρύεται, στο Ταμείο της Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης. Αυτό το ταμείο θα είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Για την επιλογή του διοικητικού συμβουλίου και του διευθύνοντος συμβούλου τίθενται πολύ αυστηρές και πολύ αξιοκρατικές διαδικασίες με τη διαδικασία του ΑΣΕΠ. Θα έχει διαφάνεια αναφορικά με τις λειτουργίες του και αναφορικά με την πληροφορία που θα παρέχεται στους συνταξιούχους και στους εργαζομένους. Το ασφαλιστικό σύστημα για χρόνια, ειδικότερα μέσα στα χρόνια της μεγάλης κρίσης της τελευταίας δεκαετίας, αποτελούσε ένα πραγματικό και μεγάλο πρόβλημα το οποίο έπρεπε άμεσα και δίκαια να λυθεί. Με τη λύση που δίνουμε σήμερα εμείς θα δοθεί αέρας ανάπτυξης και διασφάλισης του κοινωνικού οφέλους συνολικά και δίκαια. Ένας από τους βασικούς μας στόχους είναι να αποκατασταθεί και η εμπιστοσύνη των νέων ανθρώπων προς το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης . Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει από τα νέα παιδιά ότι δεν πιστεύουν ότι θα λάβουν σύνταξη; Αυτό εμείς τώρα το αλλάζουμε. Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς το ασφαλιστικό σύστημα θα σηματοδοτήσει με βεβαιότητα την αύξηση της απασχόλησης και την αντιμετώπιση της ανασφάλιστης εργασίας. Είναι μονόδρομος πλέον η πολιτική που εισάγουμε με το παρόν νομοσχέδιο. Είναι απόλυτη ανάγκη να πιστέψουμε σε βάθος στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Είναι η ώρα για μεγάλες και ουσιαστικές λύσεις, τις λύσεις αυτές που από την πρώτη στιγμή της εκλογής μας σχεδιάζουμε και εφαρμόζουμε. Έτσι συνεχίζουμε και έτσι θα συνεχίσουμε και στο μέλλον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή εδώ η Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη, εκλέχθηκε για να δίνει λύσεις, πραγματικές λύσεις. Εκλέχθηκε για να ξεπεραστούν τα εμπόδια και να οικοδομηθούν γέφυρες με το μέλλον. Η νέα γενιά δεν χρειάζεται την πολιτική που θα εγκλωβίζει, αλλά την πολιτική που θα απελευθερώνει. Η ελληνική οικογένεια έχει ανάγκη την εγγύηση της προόδου για τα παιδιά της. Η κοινωνία μας έχει ανάγκη το όραμα και την πολιτική του σήμερα και του αύριο. Η ελληνική κοινωνία δεν περιμένει τίποτα λιγότερο από εμάς και εμείς κάνουμε τον αγώνα μας, ανταποκρινόμαστε και βρισκόμαστε από την πρώτη στιγμή δίπλα σε όλους, αναγνωρίζοντας τις σύγχρονες προκλήσεις, σχεδιάζοντας και εφαρμόζοντας τις κατάλληλες λύσεις. Με την πολιτική μας πράξαμε, πράττουμε και θα συνεχίσουμε να πράττουμε το καλύτερο για όλους τους Έλληνες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Κύριε Κεγκέρογλου, έχετε ζητήσει τον λόγο για ένα λεπτό ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Επ' ολίγον, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Παίρνω τον λόγο διότι διαπιστώνω ότι στην προσπάθεια να υποστηρίξει κανείς είτε τις κυβερνητικές είτε τις κομματικές του θέσεις κατηγορεί τους άλλους χωρίς στοιχεία και τεκμηρίωση, πολλές φορές δε ξεφεύγει και από τα όρια. Παίρνω αφορμή, κατ' αρχάς, από την τοποθέτηση συναδέλφου του ΣΥΡΙΖΑ προηγουμένως, ο οποίος μας κατηγόρησε ότι ψηφίζουμε - λέει - μαζί με τη Νέα Δημοκρατία. Κοιτάξτε, το Κίνημα Αλλαγής ασκεί μια υπεύθυνη, αξιόπιστη αντιπολίτευση, ελέγχει την Κυβέρνηση και καταθέτει και προτάσεις. Ό,τι έρχεται σωστό σε αυτήν την Αίθουσα και ωφελεί την κοινωνία, ωφελεί τη χώρα, έστω και αν δεν είναι ολοκληρωμένο, το στηρίζουμε. Το έχουμε αποδείξει τα πολλά τελευταία χρόνια μέσα σε αυτήν την Αίθουσα. Έτσι και χθες ψηφίσαμε τα μέτρα για την αποκατάσταση των πληγέντων από τις πυρκαγιές παρ' ότι δεν ήταν ολοκληρωμένα και δεν ήταν σύμφωνα με τις εξαγγελίες, ασχέτως εάν το μιντιακό σύστημα το εξαγορασμένο είπε ότι δεν ψηφίσαμε. Ψηφίσαμε την ΠΝΠ τη συγκεκριμένη. Δεν ψηφίσαμε αυτή η οποία ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα και την προοπτική ανάπτυξης μετά από αυτήν την καταστροφή. Υπεύθυνα, λοιπόν, τοποθετούμαστε πάντα. Το αν συμπίπτει η ψήφος με ένα άλλο κόμμα αυτό θα έπρεπε να το έχετε δει πιο μπροστά, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, όταν η ψήφος σας συνέπιπτε συστηματικά με τη Χρυσή Αυγή, ιδιαίτερα την περίοδο 2012-2015. Αυτό, λοιπόν, θα έπρεπε ο κύριος καθηγητής που ήρθε προηγουμένως να μας μαλώσει, να μας κάνει «ντα», να το σκεφτεί πρώτα, να κάνει την αυτοκριτική του και μετά να έρθει εδώ. Ερχόμαστε τώρα στην Κυβέρνηση. Κύριε Σκουρλέτη, έχετε κάτι να ρωτήσετε;
Δεν σας ρώτησα.
Τότε γιατί ενοχλείτε; Ενοχλείτε, κύριε.
Γιατί μιλάει; Ως τι μιλάει;
Κύριε Σκουρλέτη, σας παρακαλώ.
Ενοχλείτε, κύριε Σκουρλέτη.
Ερωτώ ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Ενοχλείτε, κύριε Σκουρλέτη.
Σε παρακαλώ. Άσε το σόου το μνημονιακό.
Παρακαλώ.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, ως τι ομιλεί ο κύριος;
Σαν τι μιλάει;
Κύριε Σκουρλέτη, σας παρακαλώ. Θα σας πω αμέσως. Έχει σταλεί από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ότι τώρα τον ρόλο του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου τον αναλαμβάνει ο κ. Κεγκέρογλου.
Ωραία. Ρώτησε ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Γιατί, λοιπόν, κάνει μνημονιακό σόου;
Μισό λεπτό, κύριε Σκουρλέτη. Δεν θα σας ρωτήσουμε και νομίζω δεν επιτρέπεται σε κανέναν να είναι κριτής πώς θα μιλήσει, όπως και κανένας άλλος Βουλευτής σε κανέναν άλλον.
Τι θέλει τώρα; Δεν κατάλαβα. Εκείνος άρχισε. Να τον εγκαλέσετε στην τάξη.
Σας παρακαλώ.
Μπορεί να είναι επιλοχίας των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, όχι των άλλων κομμάτων.
Δεν ασχολήθηκα μαζί σου.
Κύριε Σκουρλέτη, ένα λεπτό.
Δεν ασχολήθηκες να μιλήσεις την ώρα που μιλάω;
Κύριε Κεγκέρογλου, αφήστε τον κ. Σκουρλέτη.
Σε παρακαλώ. Σε ξέρουμε.
Στο αυτί του το είπες;
Κύριε Κεγκέρογλου, σας παρακαλώ.
Ήρθες ουρανοκατέβατος.
Θα σας δώσω τον χρόνο, αλλά παρακαλώ και τους δύο να ολοκληρώσουμε. Κύριε Σκουρλέτη, ηρεμήστε. Τελείωσε το θέμα.
Να μαζέψετε εσείς, κύριε Σκουρλέτη, αυτούς οι οποίοι ασυστόλως κατηγορούν χωρίς τεκμηρίωση. Αν δεν ήσασταν μέσα στην Αίθουσα να τους ακούσετε, είστε δικαιολογημένος. Εάν, όμως, ήσασταν μέσα στην Αίθουσα, τότε είσαι διπλά αδικαιολόγητος.
Τι να πει κανείς;.
Κύριε Σκουρλέτη, εσείς είστε έμπειρος. Αφήστε τον να μιλήσει.
Το «καραγκιόζης» σας το επιστρέφω.
Αν έχετε κάτι να πείτε, να το πείτε μετά.
Σας το επιστρέφω το «καραγκιόζης», κύριε Σκουρλέτη. Κύριε Πρόεδρε, καταγράφεται η συμπεριφορά του ανθρώπου.
Τι να σας πω εγώ τώρα;
Του ανθρώπου πια, όχι του Βουλευτή.
Να προστατεύσετε τη διαδικασία, κύριε Πρόεδρε.
Ντροπή.
Κύριε Σκουρλέτη, μου ζητάτε να προστατεύσω αν ο ένας στον άλλο είπατε κάτι που δεν το άκουσα; Τι να σας προστατέψω; Τι να κάνω; Τι μου ζητάτε;
Συστηματικά προκαλεί.
Μα, σας παρακαλώ, κύριε Σκουρλέτη.
Προβοκάρει συστηματικά.
Μα, κύριε Σκουρλέτη.
Συνέχεια αυτά κάνει.
Κύριε Σκουρλέτη, μου ζήτησε τον λόγο ο κ. Κεγκέρογλου και του έδωσα τον λόγο. Σας παρακαλώ, καθίστε.
Να ανακαλέσει τον χαρακτηρισμό που είπε και μπορεί να μην τον ακούσατε, κύριε Πρόεδρε. Αντί να ανακαλέσει τον χαρακτηρισμό…
Δυστυχώς, λυπάμαι για τους χαρακτηρισμούς, αλλά εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι. Αν ο κ. Σκουρλέτης χαρακτήρισε…
Δεν είπα τίποτα τέτοιο.
Αν δεν μπορείτε να κάνετε…
Είναι και ψεύτης, δηλαδή.
Σας παρακαλώ, εγώ πιστεύω ότι δεν χρειάζονται όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί. Σας δίνω, όμως, τον λόγο κ. Κεγκέρογλου να ολοκληρώσετε και αν έχετε κάτι να πείτε, έχετε το δικαίωμα να μιλήσετε.
Έρχομαι τώρα στο θέμα που έχει να κάνει με την τοποθέτηση του κ. Τσακλόγλου. Από χθες συστηματικά, κύριε Τσακλόγλου, παραποιείτε τις θέσεις μας συστηματικά. Και αναφέρομαι στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τα επαγγελματικά ταμεία και την επικουρική ασφάλιση. Κατ' αρχάς, σας ζητήσαμε από χθες να μας πείτε για τον πρώτο πυλώνα, την κύρια ασφάλιση. Όταν οι νέοι ασφαλισμένοι έχουν μείωση 200 με 250 ευρώ τον μήνα από τον ν.4387/2016, γιατί δεν αποκαθιστάτε αυτήν την αδικία, αλλά κοροϊδεύετε τους νέους, υποσχόμενοι νέα αύξηση 20 με 25 ευρώ μέσω του νέου συστήματος επικουρικής που προωθείτε; Πού είναι τα 200 και τι είναι τα 20-25 μπροστά στα 200; 11% με 13% λέει η έκθεση ότι θα υπάρξει αύξηση στα 198 που σήμερα λαμβάνουν στην επικουρική σύνταξη. Γιατί δεν λέτε την αλήθεια ότι οι νέοι θα πληρώνουν δύο φορές αφ' ενός τις εισφορές για το ασφαλιστικό τους ταμείο το επικουρικό και αφ' ετέρου μέσω της πρόσθετης φορολογίας που θα χρειαστεί για να πληρώνουν το κόστος μετάβασης; Τρίτον, μιλάμε εμείς για τα επαγγελματικά ταμεία και, ναι, ισχυριζόμαστε ότι είναι το νέο το οποίο αντικαθιστά και αυτό που έχει αποτύχει μέχρι τώρα όπου έχει εφαρμοστεί, που είναι η επικουρική ασφάλιση με την κρατική παρέμβαση, διότι περί αυτού πρόκειται. Κεφαλαιοποιητικό σύστημα έχει σήμερα και η ισχύουσα επικουρική νοητής κεφαλαιοποίησης. Δεν διασπά, όμως, την αλληλεγγύη των γενεών. Είναι και διανεμητικό. Αυτή είναι η διαφορά. Όμως, είναι κεφαλαιοποιητικό. Τα επαγγελματικά ταμεία είναι κεφαλαιοποιητικό σύστημα ναι, αλλά δεν απαιτούν τη χρηματοδότηση από το κράτος, πράγμα το οποίο εσείς έρχεστε και λέτε ότι το κάνουμε με την επικουρική ασφάλιση. Γιατί, όμως, χρειάζεται πρόσθετη χρηματοδότηση για το σύστημα το δικό σας; Διότι οι εισφορές των νέων θα παίζονται στο χρηματιστήριο. Γιατί δεν το λέτε καθαρά; Θα είναι για επενδύσεις σε μετοχές ή σε άλλα προϊόντα χρηματιστηριακού τύπου αμφίβολης αποδοτικότητας και την ίδια ώρα τι λέτε; Το κρατικό μοντέλο έρχεται να χρηματοδοτήσει τη διαχείριση που θα κάνουν όταν αποτυγχάνουν οι διαχειριστές των χρημάτων του επικουρικού ταμείου. Αυτή είναι η αλήθεια. Τα υπόλοιπα που λέτε για την υποστήριξη του συστήματος κατηγορώντας τους άλλους χωρίς τεκμηρίωση δεν έχουν καμμία θέση νομίζω σε μια ειλικρινή συζήτηση εδώ μέσα. Είναι η ασάφεια που καταντά να είναι η χειρότερη μορφή λαϊκισμού. Ευχαριστώ.
Πριν πάρει ο κ. Χήτας τον λόγο, θέλει να απαντήσει ο Υπουργός. Παρακαλώ, κύριε Τσακλόγλου, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, να σεβαστούμε και λίγο τους ομιλητές.
Τι να κάνουμε; Βλέπετε, ο Κανονισμός...
Εμείς πότε θα μιλήσουμε;
Να τα πείτε σε όλους.
Συγγνώμη, δεν γνωρίζω τη διαδικασία. Έχω ή δεν έχω δικαίωμα να παρέμβω;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Εντάξει. Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Κεγκέρογλου, γνωρίζετε την εκτίμηση που έχω στο πρόσωπό σας, αλλά νομίζω ότι και στα τρία πράγματα που είπατε δεν έχετε δίκιο. Αν ήταν μόνο για 11% -13%, δεν θα την κάναμε αυτή τη μεταρρύθμιση. Το 11% -13% που το είδατε στην εκτίμηση της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής έλεγε «Υπό την προϋπόθεση ότι όλα τα χρήματα θα τοποθετηθούν σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου». Μα, αυτό ακριβώς είναι που προσπαθούμε να αποφύγουμε. Δεύτερον, δεν είναι σωστό αυτό που είπατε περί του τωρινού συστήματος ότι είναι κεφαλαιοποιητικό. Είναι σύστημα νοητής κεφαλαιοποίησης. Δεν υπάρχουν κεφάλαια. Ό,τι μπαίνει φεύγει. Με τα άλλα πράγματα που μου είπατε απλώς επιβεβαιώνετε αυτό που είπα προηγουμένως από το Βήμα της Βουλής. Μου λέτε ότι τα επαγγελματικά ταμεία τα οποία είναι κεφαλαιοποιητικά ταμεία είναι μία χαρά, αλλά η επικουρική ασφάλιση, όταν γίνει κεφαλαιοποιητική, δεν θα είναι μία χαρά. Γιατί;
Κρατικοί διαχειριστές.
Καλά. Λείπατε προηγουμένως όταν έδωσα το παράδειγμα των δύο ταμείων που είναι κρατικά και διαχειρίζονται - και μάλιστα η δική σας Κυβέρνηση τα θεμελίωσε - κι έχουν τις καλύτερες αποδόσεις της αγοράς στο αντίστοιχο κομμάτι. Γιατί να είναι διαφορετικά; Τα πρώτα χρόνια η ΕΔΕΚΤ θα τα διαχειριστεί κιόλας αυτά τα κεφάλαια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε. Έχουμε αλλαγή Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου και στην Ελληνική Λύση. Ορίστε, κύριε Χήτα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή είμαστε σε αριθμό μικρή Κοινοβουλευτική Ομάδα και έχουμε υποχρεώσεις, πολλές φορές μπορεί να μην είναι εδώ ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Μας διευκολύνετε και ευχαριστούμε πάρα πολύ. Επειδή ακούστηκαν κάποιες αναλήθειες, δεν ξέρω αν είναι ίδιον του Αρχηγού και έχει ποτίσει και την υπόλοιπη Κοινοβουλευτική Ομάδα ο εθισμός στο ψέμα, αλλά επειδή οι αριθμοί δεν λένε ψέματα και ο κ. Μουζάλας πριν από λίγο είπε ότι η Ελληνική Λύση ψηφίζει τα νομοσχέδια της Νέας Δημοκρατίας και έκανε μία ανήθικη σπέκουλα έτσι με λόγια του αέρα, θα ήθελα να πω τα παρακάτω. Κύριε Πρόεδρε, από τον Ιούλιο του 2019 έως 31-8-2021 η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έφερε εκατόν ενενήντα οκτώ νομοσχέδια στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Η Ελληνική Λύση έχει ψηφίσει το 28,2%, ήτοι στα πενήντα έξι είπε «ναι», ο ΣΥΡΙΖΑ που κατηγορεί εμάς και τολμά να πει ότι εμείς υπερψηφίζουμε, έχει ψηφίσει το 46.6%, δηλαδή ένα στα δύο. Στα ενενήντα νομοσχέδια έχει πει «ναι». Αυτή είναι η συγκυβέρνηση που κατηγορούμε και λέμε εδώ μέσα ότι πάτε χέρι - χέρι και ότι κάνατε πρόβα νυφικού με τον κ. Αποστολάκη προχθές και δεν σας έκατσε! Δεν θα βάζετε ψέματα στο στόμα της Ελληνικής Λύσης. Εδώ έχω τα χαρτιά. Πενήντα έξι «ναι» η Ελληνική Λύση, ενενήντα δύο «ναι» ο ΣΥΡΙΖΑ, εκατόν τριάντα τρία «ναι» το ΚΙΝΑΛ, σε σύνολο εκατόν ενενήντα οκτώ νομοσχεδίων που έχει φέρει η Νέα Δημοκρατία! Τέρμα τα ψέματα! Τέρμα η σπέκουλα! Έχετε εθιστεί στο ψέμα. Θα είστε σοβαροί όπως είμαστε και εμείς. Καταθέτω στα Πρακτικά αυτό το χαρτί, για να το πάρετε και να μην τολμήσετε να πείτε ξανά ψέματα για την Ελληνική Λύση. Τελεία και παύλα!
Προσωπική μου άποψη είναι, πάντως, ότι το ζητούμενο είναι αν ψηφίζονται τα σωστά.
Άλλο είπε!
Εγώ το λέω γενικώς.
Όχι ψέματα όμως!
Νομίζω ότι η χώρα βρίσκεται σε μία διαδικασία να μη γίνεται η αντιπαράθεση υπό αυτό το ζητούμενο, αλλά η αντιπαράθεση να γίνεται για το πώς να βελτιώνονται. Τέλος πάντων, αυτό μία μεγάλη κουβέντα. Ο κ. Αμανατίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ που περιμένει με υπομονή, έχει τώρα τον λόγο.
Είναι αλήθεια ότι την έχασα την υπομονή μου, κύριε Πρόεδρε και ζητώ συγγνώμη γι' αυτό.
Δεν πειράζει.
Νομίζω πάντως ότι ήταν στα όρια της ευπρέπειας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, κατ' αρχάς ήθελα να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Μίκη Θεοδωράκη που μας ενέπνευσε, μας συγκίνησε και μας συνόδευσε σε όλη μας τη ζωή. Δεν είναι μόνο η θλίψη, αλλά και η ανάγκη έκφρασης ενός μεγάλου ευχαριστώ σε έναν μεγάλο άνθρωπο πρώτα απ' όλα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ - λείπει ο κ. Χατζηδάκης, αλλά πιστεύω ότι θα τα ακούσει, θα του τα πείτε - εγώ θα ανησυχούσα αν ήμουν στη θέση του κ. Χατζηδάκη από την απουσία πρώτα απ' όλα του κ. Μητσοτάκη σε ένα τέτοιο εμβληματικό, κατά την άποψή μου, νομοσχέδιο, ο οποίος βεβαίως έχει κι άλλους λόγους να μην έρθει αφού, όπως είναι γνωστό, όποιος σκάβει το λάκκο του αλλουνού πέφτει ενίοτε ο ίδιος μέσα ή όταν πηγαίνεις για μαλλί, φεύγεις και κουρεμένος. Ωστόσο, θα πρέπει να σας ανησυχεί και η αναλογιστική έκθεση της Εθνικής Αρχής με τα στοιχεία τα οποία έχει. Φαίνεται ότι είστε μόνοι όχι πολιτικά, αλλά και από μαζικούς χώρους. Πείτε μου έναν μαζικό φορέα που στήριξε το νομοσχέδιό σας. Σε άλλα νομοσχέδια έρχεστε και λέτε «Μα, μας στηρίζει εκείνος, εκείνος κι εκείνος». Ποιος σας στηρίζει εδώ; Πείτε μου έναν μαζικό φορέα! Οι δικοί σας που σας ψήφισαν είναι απέναντι σε αυτά και είναι απέναντι μαζί στα συλλαλητήρια όλος ο κόσμος, γιατί ενώσατε όλον τον κόσμο απέναντι σ' αυτήν την πολιτική. Η ένδεια δε των επιχειρημάτων απέναντι σε όλα αυτά που έθεσε σύσσωμη η Αντιπολίτευση φαίνεται ότι κατέληξε με τα εξής δύο επιχειρήματα του κ. Χατζηδάκη. Είπε «Εμείς θα κάνουμε το πατριωτικό μας καθήκον», κατέφυγε δηλαδή στον πατριωτισμό και είπε ότι είναι στο πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας. Παρεμπιπτόντως, συγγνώμη, εγώ μπήκα στην ιστοσελίδα της Νέας Δημοκρατίας και δεν το βρήκα αυτό στο πρόγραμμά σας. Αν το έχετε, να μου το δώσετε. Έτσι, λοιπόν, το νομοσχέδιό σας το χαρακτηρίζω «θηλιά» στη χώρα, «λαιμητόμο» στις επικουρικές συντάξεις παλαιών και νέων ασφαλισμένων και δούρειο ίππο για την κεφαλαιοποίηση - ιδιωτικοποίηση συνολικά της κοινωνικής ασφάλισης. Είναι θηλιά στη χώρα και αυτό επειδή το κόστος μετάβασης συμβάλλει στην αύξηση του δημόσιου χρέους και υπονομεύει τη μακροχρόνια βιωσιμότητά του, με ορατό τον κίνδυνο επιβολής νέων περικοπών μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών. Ως εκ τούτου, από το 2040 και μετά, αντί η χώρα μας να έχει μία μικρότερη επιβάρυνση για το χρέος, αφού σχεδόν το 50% θα το έχει εξοφλήσει μέχρι το 2040, η κεφαλαιοποίηση των ατομικών λογαριασμών - κατ' εσάς «κουμπαράς» - της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης θα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, με ετήσιο κατά μέσο όρο κόστος ύψους 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ, με αποτέλεσμα το κόστος μετάβασης να επιβαρύνει την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους έως 49%. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ρύθμισε το χρέος και έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια. Η Κυβέρνησή σας επιβαρύνει το δημόσιο χρέος και στην περίπτωση μιας νέας μακροχρόνιας ύφεσης - γιατί μη μου πείτε ότι την αποκλείετε - το κράτος θα κληθεί με περιορισμένα δημοσιονομικά έσοδα να καλύψει διπλή ζημιά, δηλαδή και το κενό στη χρηματοδότηση του παλιού συστήματος και τη διαφορά μεταξύ των εγγυημένων επικουρικών συντάξεων του νέου συστήματος και αυτών που θα προκύπτουν από το χαμηλό επίπεδο των αποδόσεων. Εφαρμόζετε αλχημιστική δημιουργική λογιστική. Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι σύμφωνα με τις εκθέσεις, το καθαρό κόστος που προκύπτει, αν συνυπολογίσει κανείς το κόστος της μεταρρύθμισης, δηλαδή 56 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2022-2070 και το όφελος της μεταρρύθμισης 50 δισεκατομμύρια ευρώ για την ίδια περίοδο, είναι 6 δισεκατομμύρια ευρώ για μία περίοδο σχεδόν πενήντα ετών. Έτσι βγαίνουν τα 120 δισεκατομμύρια που λέει ο κ. Χατζηδάκης. Πρακτικά, δηλαδή, λέτε ότι με την αύξηση του ΑΕΠ από την αύξηση των επενδύσεων η μεταρρύθμιση από μόνη της θα αποδίδει κατά μέσο όρο ένα δισεκατομμύριο επιπλέον φορολογικά έσοδα το έτος, για να καλύπτει το αντίστοιχο κόστος της μετάβασης. Όμως, ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι τίποτα άλλο παρά προσδοκία αποτελεσμάτων αλχημείας και ως γνωστόν από την ιστορία οι αλχημιστές δεν βρήκαν τη λυδία λίθο, η οποία μετατρέπει το χώμα σε χρυσάφι. Έτσι κι εσείς. Γιατί αυτό; Επιστημονικές έρευνες που έχουν διεξαχθεί διεθνώς δεν έχουν αποδείξει ότι με το εγχείρημα της μετάβασης από ένα διανεμητικό σύστημα σε ένα κεφαλαιοποιητικό, έναν ατομικό «κουμπαρά», αυξάνεται η γενική αποταμίευση ούτε έχει αποδειχθεί η ύπαρξη σύνδεσης με το ΑΕΠ. Και αυτά τα λένε έγκριτοι καθηγητές, όπως κι εσείς είστε καθηγητής, κύριε Τσακλόγου. Αυτούς θα έπρεπε να τους έχετε καλέσει. Ένας απ' αυτούς είναι και ο κ. Ρομπόλης, όπως και άλλοι από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τους καλέσατε να συζητήσετε;
Ναι!
Μπορείτε να τα πείτε. Είναι, λοιπόν, λαιμητόμος στις επικουρικές συντάξεις παλαιών και νέων ασφαλισμένων, γιατί κατ' αρχάς βάζετε χρέος επιπλέον και, κατά δεύτερον, καταργώντας τη δέκατη τρίτη σύνταξη που είπατε ότι θα δώσετε μετά το ½ % του ΑΕΠ στους χαμηλοσυνταξιούχους, τώρα το βάζετε στον κουμπαρά αυτών των οποίων θα καλύψετε τα κενά. Έτσι, λοιπόν, χαμηλοσυνταξιούχοι και αδύναμοι συμπολίτες που περίμεναν ότι θα λάβουν και τα επόμενα χρόνια κοινωνικό μέρισμα, ας το ξεχάσουν. Η Κυβέρνηση κόβει 900 εκατομμύρια κατά έτος δαπάνη προϋπολογισμού από τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους φτωχούς και τα δίνει στα «κοράκια» των χρηματαγορών. Η έκφραση είναι οξεία, αλλά είναι πραγματική. Είναι η πιο ταξική αναδιανομή που κάνετε και είναι η μόνη που γίνεται. Για τους μελλοντικούς συνταξιούχους λέτε ότι είναι εξασφαλισμένες οι υψηλότερες συντάξεις. Σύμφωνα όμως με έρευνες οι οποίες έχουν γίνει αυτά εδώ κινούνται στο επίπεδο των ευσεβών πόθων και επιεικώς μπορούν να χαρακτηριστούν αβέβαιες και επισφαλείς. Κι αυτό γιατί η αύξηση του προσδόκιμου ζωής κατά οκτώ και περισσότερα χρόνια κατά μέσο όρο σε σχέση με τη σημερινή γενιά σημαίνει ότι οι μελλοντικοί συνταξιούχοι εξ αυτού του λόγου θα λάβουν σύνταξη μειωμένη κατά 35% σε σχέση με το σημερινό επίπεδο των επικουρικών συντάξεων. Διαφορετικά, για να λάβουν το ίδιο επίπεδο με τη σημερινή επικουρική σύνταξη θα πρέπει να συνταξιοδοτηθούν στο 74ο έτος της ηλικίας τους και φυσικά και εξαιτίας των κινδύνων των χαμηλών αποδόσεων, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Άρα λοιπόν λέτε ότι θα πάρουν τις εισφορές τους, αυτά που θα μπουν στον «ατομικό κουμπαρά», ο οποίος δεν είναι και τόσο ατομικός αφού από μόνα τους του ενός κουμπαρά δεν φτάνουν, θα πρέπει να είναι και οι άλλοι κουμπαράδες μαζί. Άρα πάλι όλα τα αυγά σε ένα καλάθι. Αλλά όλα τα αυγά αυτά τώρα από το καλάθι αυτό θα πάνε κάπου αλλού. Γιατί είναι δούρειος ίππος για την κεφαλαιοποίηση συνολικά της κοινωνικής ασφάλισης; Γιατί δεν ικανοποιείτε τον έναν από τους τέσσερις όρους που λέει το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Ανώτατο Δικαστήριο, σε σχέση με την επικουρική ασφάλιση; Και ποιος είναι αυτός; Είναι ο τρίτος όρος: Η επικουρική ασφάλιση πρέπει να είναι ξένη προς επιχειρηματικούς κινδύνους που συνδέονται με την άσκηση της ασφαλιστικής λειτουργίας από ιδιωτικούς φορείς. Και αυτό δεν το έχετε, γι' αυτό και έχετε υψηλού ρίσκου, μεσαίου ρίσκου κ.λπ.. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο δημόσιος χαρακτήρας του ασφαλιστικού συστήματος αποτελεί σαφή διαχωριστική γραμμή δική μας σε σχέση με τις συντηρητικές νεοφιλελεύθερες δυνάμεις και τη Νέα Δημοκρατία, με την ιδιωτικοποίηση του δεύτερου πυλώνα του, της επικουρικής ασφάλισης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Για τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία αποτελεί προτεραιότητα και δέσμευση η διασφάλιση της επάρκειας και βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και με δημόσιο, υποχρεωτικό, αναδιανεμητικό, καθολικό χαρακτήρα. Η Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη οδηγεί τη χώρα σε μια βίαιη αλλαγή του παραγωγικού, αναπτυξιακού και εργασιακού - κοινωνικού μοντέλου με τον επανακαθορισμό των σχέσεων κεφαλαίου - εργασίας, της διάρθρωσης της παραγωγής και της οργάνωσης της εργασίας. Δεν σας φτάνει δε που έχετε απορρυθμίσει τις εργασιακές σχέσεις, τώρα που το κεφάλαιο βρήκε πρόθυμους εκτελεστές τα θέλει όλα. Θέλει αύξηση της κερδοφορίας όχι μόνο από την υπεραξία την οποία παίρνει, αλλά και από τη μείωση δικαιωμάτων και τη διεύρυνση των ανισοτήτων σε βάρος των εργαζομένων. Κύριε Πρόεδρε, θέλω ένα λεπτό για να αναφερθώ σε δύο επιχειρήματα τα οποία έχουν ακουστεί. Εδώ στην Αίθουσα έχει παρουσιαστεί σαν να είναι το πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας μας δύο πράγματα: το δημογραφικό και το προσδόκιμο ζωής. Για να τα σκεφτούμε, γιατί μπορεί οι όποιοι καθηγητές, με όλο το σεβασμό που τους έχω, να έχουν τη δική τους ιστορία, τη φιλοσοφία, την επιστημονική άποψη κ.λπ., αλλά εδώ οι Βουλευτές έχουμε ευθύνη απέναντι στον κόσμο. Και απέναντι στον κόσμο πρέπει να πούμε τις εξής αλήθειες: η μη εισροή πόρων στο ασφαλιστικό σύστημα από την κερδοφορία όταν το ασφαλιστικό σύστημα χρηματοδότησε την ανάπτυξη της χώρας για πενήντα χρόνια με 0% επιτόκιο είναι ένας από τους λόγους, όπως και η επιδοματική πολιτική. Όλες οι αυξήσεις όλα τα χρόνια δεν δίνονταν στους βασικούς μισθούς είτε στους δημοσίους υπαλλήλους είτε στους ιδιωτικούς. Δίνονταν με επιδόματα, με αποτέλεσμα να μην μπαίνουν στο ασφαλιστικό σύστημα. Επίσης, οι πελατειακές εξυπηρετήσεις και οι παθογένειες των συστημάτων, οι ίδιες οι περικοπές των μισθών και των συντάξεων και με τον υποκατώτατο μισθό, η ανεργία και η μη εισαγωγή νέων στο σύστημα, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία, η κρίση που δημιούργησε χρέη και βέβαια το PSI, τα δομημένα ομόλογα και οι χρηματιστηριακές «φούσκες», όλα αυτά - κι ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, που μου δώσατε χρόνο - είναι οι αιτίες που έφεραν το σύστημα σε αυτή την κατάσταση. Η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη επί δύο χρόνια απέτυχε να αντιμετωπίσει το μεγάλο πρόβλημα της κοινωνίας και βάζει σε περιπέτειες και επισφάλεια όχι μόνο την κοινωνική ασφάλιση, αλλά τη συνολική πορεία της χώρας. Οι πολιτικές της είναι επικίνδυνες, ιδιαίτερα για τη νεολαία και το μέλλον της. Γι' αυτό και είναι απομονωμένη ακόμα και από αυτούς που την ψήφισαν. Η Ελλάδα και οι Έλληνες αξίζουμε ένα καλύτερο μέλλον. Η προοδευτική αλλαγή είναι και αναγκαία και αναπόφευκτη και θα τη φέρει η συντριπτική προοδευτική πλειοψηφία του λαού μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Η κ. Κασιμάτη είναι καθ' οδόν, έρχεται, θα μιλήσει αμέσως μετά. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Χατζηβασιλείου από τη Νέα Δημοκρατία και μετά θα μιλήσει ο κ. Αλέξανδρος Αυλωνίτης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Χατζηβασιλείου, έχετε τον λόγο.
Αποχαιρετούμε σήμερα τον «πολύ» Μίκη Θεοδωράκη, έναν μύθο της τέχνης, έναν βαθιά δημοκρατικό άνθρωπο. Αιωνία του η μνήμη! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, ακούστηκαν πολλά πράγματα αυτές τις δύο ημέρες. Θα ήθελα λοιπόν να εστιάσω κυρίως στη νέα γενιά, στα βάρη που έχει αναλάβει και κυρίως στο άγχος για την επόμενη μέρα. Πρώτα απ' όλα δεν είμαστε στο 1950. Τότε υπήρχε ένας μεγάλος νεανικός πληθυσμός που μπορούσε να συντηρήσει ένα αποκλειστικά διανεμητικό μοντέλο με αναλογία τεσσάρων εργαζομένων προς έναν συνταξιούχο. Σήμερα δυστυχώς είμαστε στο 1,7 εργαζόμενοι για κάθε συνταξιούχο και η εκτίμηση της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής είναι ότι με τα δεδομένα ως τώρα η μελλοντική μέση επικουρική σύνταξη θα πέσει στο 10% του μέσου μισθού ως το 2050. Είναι σαφές λοιπόν ότι αυτό προκαλεί αγωνία σε εκατομμύρια νέους Έλληνες που έχουν ήδη πληρώσει ακριβό τίμημα λόγω της οικονομικής κρίσης και τώρα φυσικά πιέζονται εκ νέου λόγω της πανδημίας. Η προηγούμενη κυβέρνηση δεν έφερε απολύτως καμμία μεταρρύθμιση. Αντίθετα, προσέθεσε νέα προβλήματα στα ήδη υπάρχοντα. Έφερε έναν ασφαλιστικό νόμο που γονάτισε τους εργαζόμενους και κρίθηκε σε πολλά σημεία αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αντίθετα, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη προχωρά σε μία μεγάλη μεταρρύθμιση και διαμορφώνει ένα νέο τοπίο στην επικουρική ασφάλιση αλλάζοντας τα δεδομένα δεκαετιών. Οι νέοι εργαζόμενοι πλήρωσαν ακριβά την περίοδο της κρίσης, με υψηλές εισφορές και φυσικά με μεγάλη αβεβαιότητα για το αύριο. Και αυτό είναι μια κατάφωρη κοινωνική και διαγενεακή αδικία, την οποία οφείλουμε εμείς εδώ σήμερα να διορθώσουμε. Με το νέο κεφαλαιοποιητικό σύστημα γίνεται ένα αποφασιστικό βήμα για τη διάσωση των μελλοντικών συντάξεων. Θα πρέπει ο σημερινός εργαζόμενος να νιώθει ασφάλεια ότι τα λεφτά που δίνει από το υστέρημά του θα πιάσουν αύριο τόπο. Το νομοσχέδιο λοιπόν φέρνει επανάσταση υιοθετώντας τις καλύτερες ευρωπαϊκές πρακτικές. Σήμερα αλλάζουμε ασφαλιστική φιλοσοφία. Ως τώρα τι συνέβαινε; Οι νέοι εργάζονταν για να εξασφαλιστεί η θέση των μεγαλυτέρων κυρίως. Τώρα όμως θα εξασφαλίζεται και η σύνταξη του σημερινού τριαντάρη. Και αυτό θα γίνεται με διπλή ασφάλεια. Από τη μία, για τους σημερινούς συνταξιούχους δεν αλλάζει απολύτως τίποτα. Οι συντάξεις διασφαλίζονται και υπολογίζονται με τις τρέχουσες διατάξεις. Από την άλλη, οι νέοι που θα συνταξιοδοτηθούν στο μέλλον θα λάβουν εγγυημένη σύνταξη τουλάχιστον ίση με τις εισφορές που πλήρωσαν συν βεβαίως τον πληθωρισμό. Σε αυτό λοιπόν λέτε όχι, κύριοι της Αντιπολίτευσης; Με τη στάση σας εμμένετε στο τρέχον σύστημα, το οποίο έχει καταδικαστεί προ πολλού στη συνείδηση των εργαζομένων και κυρίως των ανθρώπων της γενιάς μου. Προτάσσετε λοιπόν τις ιδεοληψίες σας και αδιαφορείτε για τα συμφέροντα των νέων εργαζόμενων, εκείνων που καλούνται να σταθούν όρθιοι σε αυτές τις δύσκολες εποχές και φυσικά να πρωταγωνιστήσουν στην ανόρθωση της χώρας την επόμενη μέρα μετά την τρέχουσα πανδημία. Και το κόστος μετάβασης βέβαια θα καλυφθεί πλήρως τα επόμενα χρόνια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα προχωρούμε σε μια επαναστατική μεταρρύθμιση με σαφή πλεονεκτήματα και βαθιές, ριζικές τομές. Η πρώτη τομή αφορά το οικονομικό σκέλος. Πλέον ο κάθε εργαζόμενος θα έχει έναν «ατομικό κουμπαρά» που θα διαχειρίζεται το δημόσιο - και το τονίζω - ΤΕΚΑ. Τα χρήματα που θα καταβάλει θα τα πάρει πίσω όταν συνταξιοδοτηθεί, με μεγάλη πιθανότητα υπεραπόδοσης. Το παράδειγμα αυτό λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και είναι λοιπόν τώρα η στιγμή να μεταφέρουμε και στην Ελλάδα ακόμα μία καλή ευρωπαϊκή πρακτική με την οποία ο εργαζόμενος αποκτά έλεγχο στην επικουρική του σύνταξη. Και είναι ξεκάθαρο ότι ο εργαζόμενος θα παίρνει τουλάχιστον όσα έχει βάλει και πολύ πιθανόν να λάβει και μεγαλύτερο ποσό, από 43% ως 68% κατά μέσο όρο, όπως έχει δείξει μέχρι σήμερα η διεθνής εμπειρία κυρίως στη Βόρεια Ευρώπη. Η δεύτερη τομή αφορά την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί; Διότι ο νέος που θα διαθέτει ατομικό λογαριασμό θα νοιάζεται περισσότερο για τις εισφορές του, θα νοιάζεται περισσότερο για το μέλλον του, για το αύριο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μου προξενεί πραγματικά απορία η αναφορά της Αντιπολίτευσης ότι η Κυβέρνηση τζογάρει με τις επικουρικές συντάξεις. Αναρωτιέμαι: Είναι τζόγος όταν υπάρχει εγγυημένη απόδοση των εισφορών που έχεις καταβάλει; Μας βλέπουν και οι νέοι άνθρωποι και προσπαθούν να καταλάβουν αυτές τις ακατάληπτες θεωρίες της Αντιπολίτευσης. Γιατί αρνείστε την ελπίδα μιας καλύτερης σύνταξης στους νέους ασφαλισμένους; Γιατί αυτή η εμμονή στο παρελθόν; Γιατί επιμένετε σε ένα σύστημα το οποίο δεν είναι βιώσιμο; Σήμερα, λοιπόν, ψηφίζουμε μια σημαντική μεταρρύθμιση, με το βλέμμα μας στραμμένο στους νέους. Τους κοιτάζουμε στα μάτια και τους λέμε ξεκάθαρα ότι δεν χρειάζεται να ανησυχούν για τη σύνταξή τους, ότι μπορούν να εργάζονται με αίσθημα ασφάλειας. Μειώσαμε τις εισφορές και τώρα ανοίγουμε σίγουρη και ασφαλή πορεία προς το μέλλον και οι σημερινοί συνταξιούχοι μένουν ήσυχοι για τις δικές τους συντάξεις. Στηρίζουμε ένα ασφαλιστικό σύστημα σταθερό, βιώσιμο και κυρίως αποδοτικότερο. Στηρίζουμε την εργασία και τον κόπο των Ελλήνων και κυρίως των νέων ανθρώπων. Στην ουσία στηρίζουμε το μέλλον της πατρίδας μας. Δυστυχώς εσείς στην Αντιπολίτευση έχετε αποφασίσει να είστε κατά της συναίνεσης, να είστε απέναντι σε όλα όπως έχει φανεί και τις τελευταίες ημέρες. Δεν πειράζει. Εμείς συνεχίζουμε. Προχωρούμε κανονικά με τη συναίνεση της κοινωνίας για το αύριο των νέων. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε, και ειδικά για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Αυλωνίτης και αμέσως μετά ο κ. Παναγής Καππάτος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είμαι σίγουρος ότι όλη η Ελλάδα δάκρυσε σήμερα στο άκουσμα του θανάτου του μεγάλου Μίκη Θεοδωράκη. Απλά λέω να μην τον κοντύνουμε τον Μίκη Θεοδωράκη ούτε και να τον ψηλώσουμε. Ήταν από μόνος του ψηλός. Ας τον αφήσουμε να είναι παγκόσμιος. Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορώ να μην πω και εγώ λίγα λόγια γι' αυτά που συμβαίνουν καθημερινά. Αναρωτιέμαι ειλικρινά αν είστε κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και θα εξηγηθώ. Δεν βλέπετε ότι χωρίζεται ο λαός σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους; Δεν βλέπετε ότι σπέρνετε ένα είδος διχασμού, το μίσος, θα έλεγα, στον ελληνικό λαό, ενώ οφείλατε να επιτύχετε την ενότητα και την εθνική σύμπνοια απέναντι στην εθνική αυτή τραγωδία, την πανδημία; Βρίζετε - και μάλιστα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός - το 50% του ελληνικού λαού λέγοντας τους «ψεκασμένους». Λέω ψέματα; Ας μου πει κάποιος αν λέω ψέματα; Έχω την εντύπωση ότι ψηφίστηκε η Κυβέρνησή σας και από «ψεκασμένους» και από εμβολιασμένους. Διώχνετε από τη δουλειά τους τους γιατρούς και τους υγειονομικούς που δεν έχουν εμβολιαστεί όταν ο κορωνοϊός μεταδίδεται στον μέγιστο βαθμό εκτός νοσοκομείων. Έχετε κάνει κάποια μελέτη από την οποία προκύπτει ότι ο κορωνοϊός έχει διαδοθεί στην κοινωνία από τους υγειονομικούς και τους γιατρούς; Έχει γίνει κάποια μελέτη συγκεκριμένη; Εσείς δεν τους λέγατε ήρωες; Ο ηρωισμός απονέμεται ως τίτλος μόνο στους εμβολιασμένους; Άλλαξε κάτι; Αφήνετε τόσο καιρό - να σας τα πω και αυτά - ολόκληρη την Ελλάδα και μάλιστα εν μέσω τουριστικής περιόδου σε κατάσταση απίστευτης υγειονομικής χαλαρότητας, ισχυριζόμενοι και κραυγάζοντες ότι νικήσατε τον κορωνοϊό. Για πολλοστή φορά το λέτε. Για δείτε λίγο όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Χτες είδα σε ένα τηλεοπτικό κανάλι τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στα μέσα μαζικής μεταφοράς εδώ στην Αθήνα. Δεν παρέχετε δωρεάν τεστ - τα λέω για να τα ακούει ο κόσμος - στους ασφαλισμένους ανεμβολίαστους εργαζόμενους Έλληνες και στους εκπαιδευτικούς για να τους τιμωρήσετε. Ακούστε: Να τους τιμωρήσετε. Ειλικρινά, ποιος σας έδωσε αυτό το δικαίωμα; Τα είπαμε και όταν συζητήθηκε εδώ αυτή η διάταξη για την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών. Γενικεύετε εμμέσως και αμέσως τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, ενώ ξέρετε ότι απαγορεύεται και από την εσωτερική έννομη τάξη, αλλά και τη διεθνή. Και αυτά τα κουβεντιάσαμε εδώ. Μεταφέρετε την ευθύνη της κυβερνητικής σας ανευθυνότητας σε όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό σας και ειδικά κοιτάτε όλο προς μία πλευρά, σε όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. Πότε αναλάβατε ένα ποσοστό, ένα ελάχιστο ποσοστό ευθύνης; Σας τα είπε αυτά και ο Πρόεδρός μας, ο κ. Τσίπρας το πρωί. Και ενώ πανηγυρίζετε νίκες σε όλα τα επίπεδα, παντού νίκες, κάνετε έναν ανασχηματισμό και αλλάζετε τους αρχηγούς των περιφανών νικών σας. Όλους τους αλλάξατε. Γιατί τους αλλάξατε; Σας τα λένε όλοι οι δικοί μας εδώ, ο κ. Τσίπρας, η κ. Ξενογιαννακοπούλου, οι πάντες. Κερασάκι στην τούρτα: Προσθέσατε στο κυβερνητικό σχήμα έναν ακροδεξιό, τον κ. Πλεύρη. Και εσείς λέτε - προσέξτε - σε μας ότι προσποιούμαστε τη σύμπνοια και τη συνεργασία, ενώ εσείς βάζετε τον κ. Πλεύρη Υπουργό όταν είναι για μας κόκκινο πανί. Από πού κι ως πού; Ποιες είναι οι συμβολικές κινήσεις σας; Καθίσατε και κουβεντιάσατε με τον Αρχηγό μας; Πήρε έστω και ένα τηλέφωνο τον κ. Τσίπρα ο κ. Μητσοτάκης; Μην κοροϊδευόμαστε τώρα. Όσον αφορά το νομοσχέδιο και γι' αυτό θριαμβολογείτε. Μπράβο σας! Σε όλα θριαμβολογείτε. Εγώ θα σας πω κάτι όμως και να με συγχωρέσετε γι' αυτό, με το συμπάθιο που λένε και στο χωριό μου. Πετύχατε την πολιτική και κοινωνική σας απομόνωση. Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου το είπε σε κάποια αποστροφή της τοποθέτησής της. Όλη η κοινωνία, οι φορείς της, τα κόμματα εδώ μέσα είναι αντίθετα με το νομοσχέδιο. Αυτό το κομμάτι, δηλαδή, της Βουλής και έξω η κοινωνία είναι αντίθετοι με αυτό το νομοσχέδιο. Δεν το υπολογίζετε. Αυτό το σχέδιο κατά τη γνώμη μου αποτελεί την ταυτότητα και τη συνέχεια του νεοφιλελεύθερου προγράμματος που εφαρμόζετε, με θύμα τον λαό και ειδικότερα τους νέους. Το έχετε βάλει στόχο να θέσετε την Ελλάδα υπό ειδικό καθεστώς εργασίας. Αυτός είναι ο κανόνας σας. Φαίνεται παντού. Φθηνή ελαστική εργασία με ελάχιστα δικαιώματα. Το γνωρίζουν αυτό οι πολίτες και όσοι δεν το γνωρίζουν, όσοι ακόμα υποστηρίζουν την ψήφο τους του 2019, θα το καταλάβουν στην τσέπη τους και στο πετσί τους. Είστε οι μόνοι που κοιτάτε αντί των λαϊκών τα ιδιωτικά συμφέροντα. Επιχειρείτε μια σκληρή αναδιανομή υπέρ των λίγων που εντείνει την εργασιακή ανασφάλεια και πολλαπλασιάζει τις ανισότητες. Με την κεφαλαιοποίηση του επικουρικού συστήματος ασφάλισης ο διανεμητικός χαρακτήρας του ασφαλιστικού συστήματος υποβαθμίζεται. Αύριο μήπως θα ακολουθήσει και η κύρια ασφάλιση; Θυμηθείτε ότι θα φέρετε νομοσχέδιο και για την κύρια ασφάλιση. Μετά τους συνταξιούχους το νομοσχέδιο κατακεραυνώνει τους νέους, καθώς οι εισφορές τους γίνονται αντικείμενο τζογαρίσματος με μηδενική διασφάλιση. Με τα δομημένα ομόλογα - το είπαν πολλοί συνάδελφοί μου από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ - να μην έχουν ξεχαστεί, πώς μπορείτε να μιλάτε για ασφαλή επένδυση των εισφορών; Να σας θυμίσω και εγώ για πολλοστή φορά το εξής: Ο κ. Βρούτσης δεν ήταν αυτός - εγώ καθόμουν στα πίσω έδρανα, το θυμάμαι σαν τώρα - που εδώ μέσα διαλαλούσε πως διευθετήσατε διαπαντός τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού μέχρι το 2070; Είναι ψέματα αυτά που λέω; Είναι ψέματα αυτά που σας λένε οι συνάδελφοί μου στον ΣΥΡΙΖΑ; Είναι καθαρά δική σας έμπνευση το σημερινό νομοσχέδιο. Θέλετε και το κάνετε, δεν σας το έχει επιβάλει κανένας εταίρος μας ούτε αντίστοιχα καμμιά συνθήκη, που όντως θα είχε να κάνει με την επάρκεια ζωής του ασφαλιστικού συστήματος. Επιπλέον, το δημογραφικό το έχετε κάνει λάστιχο. Δεν ντρέπεστε να το αναφέρετε όταν γκρεμίζετε την απασχόληση, τη μισθωτή εργασία και σχεδιάζετε τη δημιουργία θέσεων εργασίας μέσα σε περιβάλλον πλήρους Μεσαίωνα. Την επέλεξα τη λέξη αυτή. Πλήρους Μεσαίωνα. Εσείς που είστε τιμητές των πάντων, είστε συνεχώς στη λάθος πλευρά της ιστορίας, δεν σας καίγεται καρφί αν ο κίνδυνος περιτριγυρίζει τα ταμεία και τους ασφαλισμένους, αν θα επιβαρυνθούν οι φορολογούμενοι. Μόνο τους διαχειριστές και τα ιδιωτικά συμφέροντα να μην βαρύνει κι ούτε βέβαια και τη διοίκηση του ταμείου που εσείς θα ορίσετε. Είναι σίγουρο - πολύ σωστά είπε, νομίζω, ο κ. Κόλλιας και κάποιοι άλλοι - ότι μέσα δεν προβλέπεται απαλλαγή, ατιμωρησία. Φυσικά για πρόθεση και για βαριά αμέλεια, παντού έτσι είναι. Αλλά θυμηθείτε, θα φέρετε αντίστοιχη διάταξη με τους τραπεζικούς. Το ίδιο. Θα το δείτε. Θυμηθείτε. Κοινωνική λοιπόν συμμετοχή, λογοδοσία και έλεγχος είναι άγνωστες λέξεις για εσάς. Αυτή είναι η αλήθεια. Παραλείπω ένα κομμάτι της ομιλίας μου. Καταλήγοντας, η χώρα μας έχει ανάγκη από ένα ενιαίο, δημόσιο, διανεμητικό, κοινωνικό σύστημα ασφάλισης. Εσείς σήμερα βάζετε μια «βόμβα» στο ασφαλιστικό μας σύστημα, που πρέπει να βασίζεται κυρίως στην αλληλεγγύη των γενεών, αλλά και στην ίδια την οικονομία της χώρας. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθεί η κοινωνία τόσο πιο γρήγορα θα κυβερνήσει τον τόπο μας μια κυβέρνηση σαν την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Θα σας τιμωρήσει η κοινωνία και θα το δείτε γρήγορα και θυμηθείτε με. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Παναγής Καππάτος και μετά ο κ. Γεώργιος Τσίπρας από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποχαιρετούμε σήμερα έναν σπουδαίο Έλληνα, έναν οικουμενικό Έλληνα, βαθιά πολιτικό με πνεύμα επαναστατικό, που ενέπνευσε, εξέφρασε και διαμόρφωσε την ταυτότητα του ελληνισμού και σήμερα περνά στην αιωνιότητα. Γι' αυτή του την παρακαταθήκη, για όλα όσα απλόχερα μας πρόσφερε, οι Έλληνες και η πατρίδα τιμούμε και ευγνωμονούμε τον Μίκη Θεοδωράκη. Ως Κεφαλλονίτες και Ιθακήσιοι, είμαστε υπερήφανοι που ο τόπος μας στάθηκε το πρώτο καλλιτεχνικό έναυσμα του μεγάλου μουσικοσυνθέτη στα παιδικά του χρόνια στην Κεφαλονιά. Αποχαιρετούμε τον Μίκη Θεοδωράκη με συγκίνηση, τιμή, σεβασμό και πολλή αγάπη για όλα όσα δημιούργησε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε ό,τι αφορά στο σημερινό νομοσχέδιο, η υιοθέτηση ενός κεφαλαιοποιητικού συστήματος ασφάλισης δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Δεν υπάρχει κανένα μαγικό ραβδί που μπορεί εύκολα, απαίδευτα, από τη μια μέρα στην άλλη, να λύσει προβλήματα ενός ευαίσθητου ζητήματος, όπως είναι εκείνο της κοινωνικής ασφάλισης. Ως αντίβαρο επομένως αυτής της απουσίας είναι η πολιτική βούληση, εκείνη που ωθεί τη λήψη των αποφάσεων προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας που αφορά στην εισαγωγή και εφαρμογή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος οικονομικής λειτουργίας στην επικουρική ασφάλιση και την ίδρυση του οικείου ταμείου είναι η απόδειξη ότι η βούληση αυτή υπάρχει. Επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό μια ιστορική αναφορά που για εμάς έχει τη σημασία της. Τον Δεκέμβριο του 2017, στο πλαίσιο του 11ου συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας, θέσαμε σε ψηφοφορία μια σειρά σημαντικών πολιτικών ζητημάτων. Ένα κομβικό ερώτημα ήταν το κατά πόσο συμφωνούμε στη μετάβαση του ασφαλιστικού προς την κατεύθυνση μιας λογικής κεφαλαιοποιητικού συστήματος. Η απάντηση τότε της μυστικής ψηφοφορίας των συνέδρων έκλινε συντριπτικά υπέρ της υιοθέτησης του μοντέλου αυτού. Ήταν μάλιστα ο σημερινός Υπουργός Εργασίας ο άνθρωπος εκείνος που προήδρευε της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου μας από το οποίο προέκυψαν σοβαρές, τεκμηριωμένες και βαθιά μεταρρυθμιστικές προτάσεις πολιτικής για την επόμενη μέρα. Σε αυτή τη μέρα βρισκόμαστε σήμερα, ψηφίζοντας ένα σχέδιο νόμου που ως πολιτική δύναμη πιστεύουμε, ως κοινοβουλευτική πλειοψηφία εισηγούμαστε και ως παράταξη κάνουμε πράξη εκείνα για τα οποία προεκλογικά, αλλά κυρίως προγραμματικά έχουμε δεσμευτεί. Επειδή όμως καθ' όλη τη διαδικασία του κοινοβουλευτικού και δημόσιου διαλόγου ακούστηκαν επιχειρήματα αναληθή και προσβλητικά για τη νοημοσύνη μας, έχει ιδιαίτερη σημασία να δούμε πρακτικά τι επιχειρούμε στο παρόν σχέδιο νόμου. Πρώτη διαπίστωση είναι πως αφορά αποκλειστικά όσους αναλαμβάνουν εργασία από την 1η Ιανουαρίου 2022 κατά την οποία υφίσταται υποχρέωση επικουρικής ασφάλισης, καθώς και προαιρετικά σε όσους εργαζόμενους είναι μέχρι τριάντα πέντε ετών. Δεύτερη επισήμανση είναι πως από το σημερινό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης ένα μόνο τμήμα μετασχηματίζεται από διανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό με την εισαγωγή του θεσμού του ατομικού κουμπαρά. Θεσπίζεται, τέλος, ένα νέο ταμείο, το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης, που λειτουργεί με θεσμική φιλοσοφία, εκείνη της ιδιωτικής οικονομίας. Οι παρεμβάσεις μας αυτές φιλοδοξούμε να οδηγήσουν σε σημαντικά υψηλότερες επικουρικές συντάξεις για όλους τους νέους ασφαλισμένους, να παρέχουν περισσότερες επιλογές, αλλά και καλύτερο έλεγχο σχετικά με την τελική σύνταξη, να εγγυηθούν ότι το ποσό της σύνταξης δεν μπορεί να είναι χαμηλότερο από εκείνο που αντιστοιχεί στις καταβληθείσες εισφορές μέσω της εγγύησης του δημοσίου περί μη αρνητικής απόδοσης, να αποσυνδέσει τις επικουρικές συντάξεις από τις δημογραφικές εξελίξεις και τη σταδιακή γήρανση του ελληνικού πληθυσμού, να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των νέων απέναντι στο δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα και να αναβαθμίσει τη βιωσιμότητα συνολικά του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης της χώρας με τη δημιουργία ενός νέου ανεξάρτητου και σταθερού ασφαλιστικού πυλώνα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αφού επιστρέψουμε τα περί βρώμικης δουλειάς που ακούστηκαν από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης προς τον Υπουργό Κωστή Χατζηδάκη, καλούμε τον ΣΥΡΙΖΑ να έρθει στην Κεφαλλονιά και να δει το περιφερειακό αεροδρόμιό μας και να συγκρίνει την προηγούμενη εικόνα με τη σημερινή, να δει στην πράξη τι σημαίνει μεταρρύθμιση και πώς εκείνη μετατρέπεται σε απτή, ορατή άσκηση δημόσιας πολιτικής, να δει τελικά τη βρώμικη δουλειά της λάσπης για ένα έργο που έδωσε πνοή στην κοινωνία, την οικονομία και τον τουρισμό της Κεφαλλονιάς και της Ιθάκης. Ολοκληρώνω την εισήγησή μου με μια σκέψη που συνοψίζει την ουσία εκείνου που συζητούμε και ψηφίζουμε σήμερα. Είναι δεδομένο πως το ασφαλιστικό σύστημά μας μάς έχει απασχολήσει ως ζήτημα οικονομικό, πολιτικό βαθιά κοινωνικό και εξακολουθεί να μας απασχολεί σε πολλαπλούς μάλιστα χρόνους: στον ενεστώτα χρόνο ως ανάγκη εκκίνησης της βιωσιμότητας του συστήματος, σε παρατατικό χρόνο ως η συνεχής αναβολή όλων εκείνων των μεταρρυθμίσεων που έπρεπε να υλοποιηθούν και το πολιτικό σύστημα δίστασε και σε μέλλοντα χρόνο για τη διασφάλιση του εγγυητικού εκείνου πλέγματος που προστατεύει το δικαίωμα στην κοινωνική προστασία. Σε αυτό το διακύβευμα απαντά το παρόν σχέδιο νόμου, ένα σχέδιο που υλοποιεί μια βασική προεκλογική αναφορά της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη προσωπικά, αλλά και υλοποιείται από μια πολιτική ομάδα διατεθειμένη να προωθήσει όλες εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που ο τόπος έχει ανάγκη. Στο πλαίσιο αυτής της ανάγκης, δηλαδή της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης για τη νέα γενιά, στοιχίζει κι εγώ τη φωνή μου σήμερα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Γεώργιος Τσίπρας από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο και μετά να ετοιμάζεται ο κ. Κωνσταντίνος Μπλούχος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δύο ζητήματα της επικαιρότητας πριν φτάσω στο ασφαλιστικό. Από τις φυσικές καταστροφές που προηγήθηκαν των μεγάλων πυρκαγιών του 2021, έχουν γίνει ελάχιστα πράγματα σε αποζημιώσεις και αποκαταστάσεις υποδομών, με εξαίρεση ένα επίδομα που δόθηκε για την περίπτωση του «Ιανού». Στη δυτική Αττική από τις πλημμύρες του 2019 δεν έχουν υπάρξει ούτε οι απαιτούμενες αποζημιώσεις στο μεγαλύτερο μέρος, η εθνική οδός παραμένει ακόμα κομμένη, δεν έχει ξεμπαζωθεί το ρέμα της Πίκας κ.λπ.. Αυτά για το τι μέλλει γενέσθαι για τις φετινές πυρκαγιές. Δεύτερον, ο κ. Δένδιας προχθές στη Βόρεια Μακεδονία σε επίσημη επίσκεψη δήλωσε: «Η πλήρης, συνεπής και με καλή πίστη εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι το απαραίτητο θεμέλιο για να ενισχυθούν περισσότερο οι σχέσεις μας και να υλοποιηθεί το κοινό μας όραμα για την ένταξη της χώρας της Βόρειας Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Ο σημερινός Πρωθυπουργός στις 25-1-2019, έξι μήνες πριν τις εκλογές, είχε δηλώσει αντίθετα: «Θέλω να στείλω από εδώ ένα ξεκάθαρο μήνυμα, εφόσον οι Έλληνες πολίτες με εμπιστευτούν ως Πρωθυπουργό. Η διαδικασία ένταξης των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν σχετίζεται με τη Συμφωνία των Πρεσπών». Κύριοι συνάδελφοι, ψάξτε το και εξηγήστε σε μας τι από τα δύο ισχύει: Δεν σχετίζεται με τη διαδικασία ένταξης των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Συμφωνία των Πρεσπών ή αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση, όπως είπε ο κ. Δένδιας προχθές; Ενέργεια: Αυξήσεις μέχρι 50% σε τιμολόγια. Άκουσα τον κ. Χατζηδάκη να δικαιολογεί τις αυξήσεις, μιλώντας μάλλον σε ιθαγενείς και όχι σε Έλληνες πολίτες. Απέδωσε τις αυξήσεις στην αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου. Σοβαρά μιλάτε; Στήσατε μια πολιτική στον χώρο της ηλεκτρικής ενέργειας, θεωρώντας ότι δεν θα υπάρξουν αυξομειώσεις της τιμής του φυσικού αερίου; Εφαρμόζετε μια πολιτική πρόωρης απολιγνιτοποίησης, χωρίς να υπολογίσετε ότι θα υπάρξουν αυξήσεις του φυσικού αερίου; Αυτή είναι η σοβαρότητα του αρχικού σχεδιασμού; Προφανώς δεν πίστευε ούτε ο κ. Χατζηδάκης τότε αυτά που έλεγε. Διότι ή είναι χαζός και δεν καταλάβαινε ότι με την ενεργειακή δομή που σχεδιαζόταν τότε θα έχουμε δυσανάλογες αυξήσεις, όταν θα ανέβαινε η τιμή του αερίου ή - γιατί δεν πιστεύω ότι είναι χαζός, είναι έξυπνος άνθρωπος - δεν πίστευε ούτε ο ίδιος αυτά που έλεγε. Εκτελούσε συμβόλαια. Λέγατε, λοιπόν, ότι με την πολιτική σας θα μειωθούν οι τιμές ηλεκτρικού ρεύματος και μόλις σε δύο χρόνια έχουμε τερατώδεις αυξήσεις που δεν υπάρχουν σε καμμία χώρα της Ευρώπης και θέλετε να πιστέψουμε ότι η μελέτη για το ασφαλιστικό που φέρατε εδώ έχει υπολογίσει ότι ύστερα από δεκαετίες θα έχουν καλύτερες συντάξεις οι σημερινοί νέοι, θα έχει μικρότερη επιβάρυνση ο προϋπολογισμός, οι εργαζόμενοι με τις εισφορές τους και οι φορολογούμενοι. Ούτε εσείς δεν το πιστεύετε, αλλά και από τη διεθνή εμπειρία που υπάρχει ότι το ασφαλιστικό που φέρετε εδώ θα είναι σίγουρα βιώσιμο και ότι δεν θα καταρρεύσει σε βάρος των ίδιων αυτών ανθρώπων που και σήμερα πληρώνουν τις αστοχίες μιας ενεργειακής πολιτικής μέσα σε δύο μόλις χρόνια. Κατ' αρχάς, το ασφαλιστικό που φέρατε δεν υπήρχε στο προεκλογικό σας πρόγραμμα. Γνωρίζαμε τότε ότι με βάση δημοσιεύματα, ήταν υπό σκέψη και δεν μπήκε στο προεκλογικό πρόγραμμα. Γιατί, αφού είναι τόσο ωφέλιμο για τη νέα γενιά, για την οποία κόπτεσθε; Ακούμε σχεδόν όλους τους Βουλευτές. Προφανώς είναι κάποιο χαρτάκι αυτό, να κόπτονται για τη νέα γενιά. Αφού, λοιπόν, είναι τόσο ωφέλιμο για τη νέα γενιά, τους συνταξιούχους, σημερινούς και μελλοντικούς, γιατί δεν υπήρχε στο προεκλογικό πρόγραμμα; Είστε μια Κυβέρνηση κρυφής ατζέντας. Υπάρχει κρυφή ατζέντα στα περισσότερα που νομοθετείτε στην παιδεία και αφήνουν σήμερα απ' έξω είκοσι χιλιάδες επιπλέον σπουδαστές, κρυφή ατζέντα για τις περισσότερες ρυθμίσεις για το περιβάλλον, ζημιογόνες για το περιβάλλον, πέρα από τα πυροτεχνήματα για απολιγνιτοποίηση και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, κρυφή ατζέντα για τον Πτωχευτικό Κώδικα, έναν ακραίο κώδικα που δεν υπάρχει σε καμμία άλλη χώρα της Ευρώπης, κρυφή ατζέντα και κρυφές συμφωνίες για τα εθνικά θέματα, κρυφή ατζέντα για την κατάργηση του οκταώρου και τώρα κρυφή ατζέντα για το ασφαλιστικό. Είστε η Κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης που σχεδόν το σύνολο της πολιτικής της, οι αιχμές της πολιτικής της είναι μια κρυφή ατζέντα. Γιατί; Αφού είναι τόσο αυτονόητα και πρωτοποριακά τα περισσότερα από όσα κάνετε, γιατί δεν υπήρχαν στο προεκλογικό σας πρόγραμμα; Άκουσα τον κ. Τσακλόγλου να λέει σήμερα εδώ αν είναι βιώσιμο ένα σύστημα με 10% στήριξης του ασφαλιστικού από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δεν θα μπω στην ουσία του επιχειρήματος, που σε περίπτωση υφέσεων, κατάρρευσης οργανισμών, όπως η AIG σε μια ισχυρή χώρα, όπως οι ΗΠΑ, η επιβάρυνση του προϋπολογισμού θα αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερη. Το πρόβλημα είναι ότι τα ίδια τα στοιχεία τα οποία επικαλείστε είναι παραπλανητικά και θα σας πω γιατί. Ακούω και όλους τους υπόλοιπους Βουλευτές να αναφέρονται ακριβώς στη μεγάλη συνταξιοδοτική δαπάνη του κράτους, δηλαδή τη δαπάνη για τις συντάξεις. Λοιπόν, η Ελλάδα πράγματι έχει ακόμα σήμερα ένα μεγάλο ποσοστό του ΑΕΠ από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά αυτό που πρέπει να μετράμε όλοι μας για να συγκρίνουμε είναι οι συνολικές κρατικές δαπάνες για την τρίτη ηλικία, τους άνω των εξήντα πέντε. Είναι δαπάνες που, σύμφωνα με την Κομισιόν, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, εκτός από τις συντάξεις, περιλαμβάνουν κρατικές δαπάνες για την περίθαλψη, για τη φαρμακευτική κάλυψη, δαπάνες για την εκπαίδευση, τη μακροχρόνια φροντίδα και την ανεργία, που είναι πρόβλημα και για τους πάνω από εξήντα πέντε. Πρόκειται για επιδόματα και κοινωνικές παροχές άλλου είδους. Αν αθροίσουμε όλες αυτές τις δαπάνες, σύμφωνα με την Ageing Report της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας το 2018, έκθεση δηλαδή επί δικής μας εποχής, δικού μας ασφαλιστικού, πρώτον, η Ελλάδα δεν δαπανά περισσότερο σε σχέση με τον ευρωζωνικό μέσο όρο. Είναι ψέμα αυτό, είναι μεγάλη ανακρίβεια και αν ακολουθήσουμε πολύ περισσότερο τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις δαπάνες γήρατος για το 2040 και το 2070, θα έχουμε την Ελλάδα με 22% του ΑΕΠ έναντι 28% της Ευρωζώνης και το 2070 19% στην Ελλάδα, 27% στην Ευρωζώνη. Για να το πω, λοιπόν, με απλά λόγια, οι κρατικές δαπάνες για τις συντάξεις είναι μεγάλες στην Ελλάδα, αλλά ανύπαρκτες ή αμελητέες όλες οι υπόλοιπες κοινωνικές παροχές για την τρίτη ηλικία. Δηλαδή, έχουμε ένα κράτος που σε σύγκριση με τη Δυτική Ευρώπη, αφήνει την τρίτη ηλικία να τα βγάλει πέρα με μια λιγότερο ή περισσότερο πενιχρή σύνταξη συν τη βοήθεια συγγενών, χωρίς άλλες κοινωνικές παροχές και τώρα τους λέει «και αυτά που σας δίνουμε από τον προϋπολογισμό και τις συντάξεις πολλά είναι, θα περικοπούν και κόψτε το κεφάλι σας». Με βάση τις προβολές για το 2040 και 2070, θα πρέπει να αυξηθούν οι συνολικές κρατικές δαπάνες για την τρίτη ηλικία και όχι να μειωθούν, αν θέλουμε, κύριε Τσακλόγλου, να μιλάμε για σύγκριση με το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Ο κ. Χατζηδάκης ήταν καλός συνδικαλιστής στα νιάτα του και αυτό είναι ίσως το μόνο πράγμα που έχει μάθει στην πολιτική του καριέρα. Διότι μόνο πολιτική καριέρα έχει και οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε: Έχει μεγάλη ικανότητα να κάνει το μαύρο άσπρο σε ό,τι έχει φέρει μέχρι σήμερα στη Βουλή. Στο ασφαλιστικό, όμως, ήταν ένας κακός Χατζηδάκης. Είναι τόσο αχρείαστη, τόσο αδικαιολόγητη αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία που φέρνετε που ούτε ο κ. Χατζηδάκης μπόρεσε να το δικαιολογήσει πέρα από πυροτεχνήματα για τη νέα γενιά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Νοιάζεται για τις συντάξεις που θα απολαύσει η νέα γενιά και έκοψε τη δέκατη τρίτη σύνταξη, την τωρινή. Πείτε την όπως θέλετε, επίδομα μόνιμο, βοήθημα. Την κόψατε και θέλετε να πιστέψουμε ότι νοιάζεστε για το τι θα πάρει η νέα γενιά μετά από είκοσι ή τριάντα χρόνια. Νοιάζεστε για τη νέα γενιά και σταματήσατε την αύξηση του κατώτατου μισθού που αφορά σήμερα τη νέα γενιά και θέλετε να πιστέψουμε ότι νοιάζεστε για το τι σύνταξη θα πάρουν αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι. Και, τέλος, κάθε φορά που φέρνετε ένα νομοσχέδιο, ένα βασικό πάγιο επιχείρημα της δικής σας παράταξης ήταν η επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, των φορολογουμένων κ.λπ.. Τώρα φέρνετε για το οποίο δεν υπάρχει καμμία αναγκαιότητα να φέρετε από άποψη βιωσιμότητας, το οποίο με τα δικά σας λόγια και στοιχεία θα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό. Τελειώνοντας έχω να πω, λοιπόν, το εξής: Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόζει η Νέα Δημοκρατία έχουν το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι δεν είναι σαν τις πολιτικές άλλων δεξιών κυβερνήσεων στη Δυτική Ευρώπη. Είναι ένα ιδιότυπο μείγμα νεοφιλελευθερισμού του τρίτου κόσμου και ακροδεξιάς. Δεν θα αναφερθώ σε πολλές ανακρίβειες που ακούστηκαν εδώ μέσα. Έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί πολλά ακόμη και αυτό που λέτε για τη Σουηδία δεν στέκει. Πέρα που είναι η μόνη χώρα του ΟΑΣΑ που έχει υποχρεωτικό ανακεφαλαιωτικό σύστημα - δεν υπάρχει άλλο παράδειγμα - πέρα από το ότι η Σουηδία είναι μια πολύ ιδιαίτερη χώρα, με θαυμαστό κοινωνικό κράτος και τελείως άλλες δυνατότητες, ακόμη λοιπόν και εκεί αυτό το κεφαλαιοποιητικό έχει διανεμητικά στοιχεία και δεν είναι ατομικός λογαριασμός. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έτσι έχουμε το εξής. Αντί να ακολουθείτε την εμπειρία παλαιότερων νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων του ανεπτυγμένου κόσμου που, για παράδειγμα, στα ενεργειακά δίκτυα και σε άλλα δίκτυα ιδιωτικοποίησαν τις υποδομές και μετά ξαναγύρισαν πίσω, πισωγύρισαν, γιατί ούτε ανάπτυξη υποδομών είχαμε ούτε χαμηλότερες τιμές είχαμε, αντί να ακολουθήσετε την εμπειρία χωρών που εφάρμοσαν ασφαλιστικά σαν αυτό που φέρνετε και πισωγύρισαν, γιατί απέτυχαν πλήρως τα ασφαλιστικά αυτά, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα στον πλανήτη τα τελευταία είκοσι - τριάντα χρόνια, προχωράτε σε ένα ασφαλιστικό απολύτως οπισθοδρομικό. Και το χειρότερο από όλα; Πέρα από όλα τα άλλα, ούτε εσείς οι ίδιοι μπορείτε να εγγυηθείτε ότι αυτό είναι βιώσιμο και δεν θα καταρρεύσει είτε από κακοδιαχείριση - τα δομημένα ομόλογα είναι πολύ πρόσφατη εμπειρία και με βάση και την ασυλία, δεν υπάρχει τίποτα να το αποτρέψει στο μέλλον - και πολύ περισσότερο από διακυμάνσεις της παγκόσμιας οικονομίας.
Εντάξει, κύριε συνάδελφε. Τελειώστε.
Τελειώνοντας, λοιπόν, δεν είστε η μόνη δεξιά Κυβέρνηση στη Δυτική Ευρώπη. Είστε η μόνο δεξιά Κυβέρνηση στη Δυτική Ευρώπη που εφαρμόζει πολιτικές της Ανατολικής Ευρώπης κατά την αποτυχημένη, κατά γενική ομολογία, μετάβαση στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ή πολιτικές της Λατινικής Αμερικής την περίοδο των στρατιωτικών πραξικοπημάτων και της χούντας. Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Κωνσταντίνος Μπλούχος έχει τον λόγο από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά η κ. Ευαγγελία Λιακούλη από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη διακοσιοστή επέτειο της ανεξαρτησίας μας αναχώρησε ένας τεράστιος πνευματικός άνθρωπος της Ελλάδος, όπως σημείωσε ο Σαββόπουλος. Είναι σαν να μας λέει: Κοιτάξτε τι έχει πραγματική αξία σε όλη αυτή την πορεία και αφήστε τα μικρά και τα ασήμαντα. Ο Θεοδωράκης θα ζει πάντα στο αιώνιο τραγούδι της ελληνικής λαλιάς με τη συναρπαστική μουσική του. Και επειδή οι προηγούμενοι ομιλητές αναφέρθηκαν πάλι στην πανδημία, ένα μικρό σχόλιο. Μπροστά, λοιπόν, σε αυτή την οδυνηρή πανδημική πραγματικότητα με τις τόσες συνέπειές της εμείς βαλθήκαμε να αποδεικνυόμαστε κούφιοι και κουφοί άνθρωποι, που με την πολιτικάντικη ξιπασιά μας και δηλητηριασμένοι από την τοξική γοητεία της αντιπαλότητας ξεπερνούμε και τις αναγκαστικές δεσμευτικότητες και τους προϋποθετικούς όρους αντιμετώπισης μιας κορυφαίας κρίσης. Πρέπει κάποια στιγμή να σοβαρευτούμε. Κατά τη μελέτη του παρόντος αναρωτήθηκα πολλές φορές σχετικά με το πολιτικό μέλλον που θα μπορούσε να έχει ένας Βουλευτής σε μια επαρχία, αν αδιαφορούσε μπροστά σε μερικά δεδομένα που προκύπτουν από τις αναλογιστικές μελέτες σχετικά με το εργασιακό, το ασφαλιστικό και το δημογραφικό θέμα. Από την άλλη τι μέλλον έχει μια ακριτική ελλαδική περιφέρεια, αν οι εκπρόσωποί της αγνοούν ή αδιαφορούν για δεδομένα δημογραφικής και εργασιακής γήρανσης και εν τέλει ασφαλιστικής ανασφάλειας. Και τελικά το περίφημο σύνθημα «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», που ενδεχομένως αποδεχόμαστε ασμένως ποιους Έλληνες αφορά; Πόσο πραγματικό είναι αυτό το σύνθημα και πόσο κούφια ρητορεία όταν αφορά τους εαυτούληδες του παρόντος και αγνοεί επιδεικτικά τους Έλληνες του μέλλοντος; Εσχάτως διά του παρόντος αλλά και διά των νομοσχεδίων που αφορούσαν τα Υπουργεία Υγείας, Παιδείας και Εργασίας ακούστηκε αρκετές φορές μια παράξενη φράση «διαγενεακή αλληλεγγύη» ή ο «διαγενεακός σεβασμός», που έχω πει και εγώ σε αρκετές ομιλίες, που δεν ξέρω στην κοινωνία μας πόσο υφίσταται και για την πολιτεία μας πόσο επιβάλλεται. Μερικά δεδομένα: Επέρχεται καλπάζουσα γήρανση του πληθυσμού, η οποία μειώνει το εργατικό δυναμικό το οποίο θα κληθεί στο μέλλον να δουλέψει περισσότερο από το συνηθισμένο και το κανονικό για να αντισταθμίσει αυτή την εξέλιξη. Υποθετικά - αναφέρθηκε στις συζητήσεις της επιτροπής - αν ως κοινωνία καταφέρουμε να εξαλείψουμε κάθε στοιχείο εισφοροδιαφυγής, αν συμφωνήσουμε σε ένα σύστημα απόδοσης ικανοποιητικά υψηλών μισθών, αν έχουμε τα πάντα, αν ξαφνικά μπούμε σε έναν δροσερό κοινωνικό παράδεισο, θα έχουμε ασφαλώς ένα εξαιρετικό αναδιανεμητικό συνταξιοδοτικό σύστημα. Αλλά, αν όλοι μας αποφασίσουμε ότι δεν θέλουμε να κάνουμε περισσότερα παιδιά, τότε θα πρέπει να υπολογίσουμε ότι θα υπάρξει στο ορατό μέλλον κάποιων δεκαετιών μια τελευταία γενιά η οποία σαφώς και δεν θα πάρει τίποτα για σύνταξη, τίποτα! Έγινε σαφές κάτι για το οποίο δεκαετίες τώρα εθελοτυφλούμε. Ονομάσαμε ως μείζονα προβλήματα τα οικονομικά, το Κυπριακό, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Μακεδονικό. Πολύ λίγες φορές ασχοληθήκαμε σοβαρά με το κατ' εξοχήν πρόβλημα των προβλημάτων, δηλαδή το δημογραφικό, που θα αποτελέσει ενδεχόμενα μήτρα δεινών. Γερνάμε σαν κοινωνία πολύ γρήγορα και αυτό που τις τελευταίες δεκαετίες κάνουμε είναι ότι βάζουμε όλο και περισσότερα βάρη στις επόμενες γενιές. Η νέα γενιά ασυνείδητα όμως το αντιλαμβάνεται, βλέπει ότι το μέλλον της είναι ζοφερό στον τόπο μας και έχει αρχίσει ήδη να ψηφίζει κάνοντας αγώνα ταχύτητας προς την έξοδο. Φεύγει για άλλη γη, για άλλα μέρη. Και τι να την κάνεις μια χώρα που φυλάει σύνορα από επίβουλους ή παράτυπους εισβολείς, που διεκδικεί εθνικά δίκαια από άρπαγες γείτονες, αν σε μερικές δεκαετίες δεν υπάρχει πληθυσμός κυρίαρχος σε τούτα εδώ τα χώματα; Το παρόν νομοσχέδιο αποδεχόμενο την πραγματικότητα που δημιουργείται οικοδομεί δίπλα στον αναδιανεμητικό πυλώνα του ασφαλιστικού συστήματος τον κεφαλαιοποιητικό. Κατά την τελευταία τριακονταετία οι διορθωτικές παρεμβάσεις στο σύστημα προφανώς δεν άγγιξαν τον πυρήνα του προβλήματος. Τα μερεμέτια δεν αρκούσαν για να αντιμετωπίσουν τις δύο κύριες συνιστώσες του προβλήματος, δηλαδή τον εξορθολογισμό του συστήματος και την ανταπόκρισή του στις δημογραφικές πιέσεις που αναμένεται να οξυνθούν πριν από τα μέσα του 21ου αιώνα. Σε όλα αυτά φυσικά ήρθε να προστεθεί το 2010 το ξέσπασμα της δημοσιονομικής κρίσης στην οποία είχαν συμβάλει τα χρέη των ασφαλιστικών ταμείων που επί τόσα χρόνια καλύπτονταν από το κράτος και διόγκωναν έτσι τον δημόσιο δανεισμό. Η διαρκής αναβλητικότητα που μας χαρακτηρίζει και στην αντιμετώπιση του ασφαλιστικού με διαδοχικές αναγνώσεις του προβλήματος είναι η κυρίαρχη. Μόνιμη τάση όσων καλούνταν να λάβουν αποφάσεις ήταν να κρίνουν ότι τυχόν δομικές αλλαγές θα δημιουργούσαν περισσότερα βραχυχρόνια προβλήματα απ' όσα θα έλυναν σε πολύ μεταγενέστερο χρόνο. Γι' αυτό δεν αξιολογούσαν τα βαθύτερα δομικά προβλήματα ως σημαντικά και φυσικά τα άφηναν να χρονίζουν. Μελέτες ομάδων ακαδημαϊκών, στις οποίες κατά ευτυχή συγκυρία μετείχε και ο Υφυπουργός κ. Τσακλόγλου ως δάσκαλος, διαλαλούσαν όλες τις αιτίες αποτυχίας των μεταρρυθμίσεων με κύρια το πολιτικό κόστος. Είναι μια επίκληση που εκπαίδευσε έναν ολόκληρο λαό σα να μη βλέπει την πραγματικότητα και να γίνεται έρμαιο του ψεύτη και του δημαγωγού. Πέραν του πολιτικού κόστους, όμως, η γήρανση του πληθυσμού, η χαμηλή παραγωγικότητα τομέων της οικονομίας με συνακόλουθη χαμηλή ή αρνητική ανάπτυξη, η μη δίκαιη κατανομή βαρών και οφειλών, ο κατακερματισμός, η χαμηλή ωρίμανση του συστήματος, οι διοικητικές αδυναμίες, ο μακροχρόνιος ανώφελος κρατικός παρεμβατισμός, να τα προβλήματα. Το δε κράτος εν είδει Σοβιετίας έχει ουσιαστικά υποκαταστήσει πολλούς ασφαλιστικούς οργανισμούς οι οποίοι έχουν πάθει ένα είδος εθισμού στην κρατική αρωγή. Το βαθύ χέρι της ασφαλιστικής ανάγκης χώνεται στη βαθιά τσέπη του κρατικού κορβανά και «ζήσαμε εμείς καλά και τα παιδιά μας χειρότερα» προφανώς. Κράτος και ασφαλιστικοί οργανισμοί μεταθέτουν τα βάρη του ασφαλιστικού στις μελλοντικές γενιές. Ποιοι αντιδρούν στην πρόταση του κ. Τσακλόγλου; Μα, προφανώς, οι αυτοαποκαλούμενοι Αριστεροί, οι οποίοι επαναλαμβάνουν την ίδια θέση τα τελευταία τριάντα χρόνια «να μην αλλάξει τίποτα». Δεν έβλεπαν την ανάγκη αλλαγών ούτε όταν η Ελλάδα είχε το πιο γενναιόδωρο σύστημα συντάξεων στον αναπτυγμένο κόσμο, ούτε όταν τα τρία μνημόνια μείωσαν τις συντάξεις από 20% μέχρι 60%. Και είστε εσείς αυτοί οι ίδιοι που δεν βλέπατε ουδέποτε κανένα πρόβλημα με την απονομή συντάξεων ετησίως σε άτομα πενήντα πέντε και εξήντα πέντε ετών με μεγάλο ετήσιο κόστος. Και τώρα τι κάνετε; Προφανώς φωνασκείτε κακόφωνα πάλι «Πινοσέτ» από τη μια, «τζόγος» από την άλλη. Αναρωτιέμαι, ο Πινοσέτ είναι Σουηδός οικονομολόγος; Το τραπεζικό σύστημα μιας χώρας είναι παίγνιο; Η κατάθεση μιας αποταμίευσης είναι τζογάρισμα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζουμε ως πολιτεία είκοσι χρόνια μετά την απόρριψη της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας Γιαννίτση να ανακυκλώνουμε ιδεολογικά αδιέξοδα, χαϊδολογώντας λαϊκίστικα τα αυτιά των ψηφοφόρων, λέγοντας είτε μισές αλήθειες είτε μεγάλα ψέματα. Εσείς, μάλιστα, της Αριστεράς εγκλωβισμένοι μέσα στην ιδεολογική σας τύφλωση και την απύθμενη δίψα σας για διαίρεση και διχασμό - η στάση σας στην υπουργοποίηση δικού σας πρώην Υπουργού το φανερώνει αυτό φυσικά - φροντίζετε με πάθος για την ολοκληρωτική συσκότιση των οικονομικών δεδομένων μην τυχόν και αντιληφθεί κάποιος πολίτης τι σημαίνει όφελος και τι ζημία. Επιδιώκετε μια μόνιμη εξαθλίωση και συνάμα συμπεριφέρεστε ως οι κήνσορες των ηθικών αξιών. Πρέπει μάλλον να φροντίζουμε εμείς για το στέριωμα της εμπιστοσύνης και του λόγου της τιμής. Η Κυβέρνηση τούτη έχει συνείδηση του ότι εξελέγη όχι για να ωραιοποιεί μια κατάσταση ούτε για να κρύβει προβλήματα κάτω από το χαλί. Είναι επιβεβλημένη πλέον η ενεργοποίησή μας προς τη λύση του ακανθώδους αυτού ζητήματος και να μην ξανακλείσουμε ως κοινωνία τα μάτια. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Μπλούχο. Τον λόγο έχει η κ. Ευαγγελία Λιακούλη από το Κίνημα Αλλαγής και στη συνέχεια εισερχόμαστε στον κύκλο των ομιλητών με Webex.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, σήμερα η Ελλάδα πενθεί και ο κόσμος πενθεί. Το πένθος είναι εθνικό και είναι και παγκόσμιο για την απώλεια ενός παγκόσμιου Έλληνα, του Μίκη Θεοδωράκη, του αιώνιου Ζορμπά της ψυχής μας με την αιώνια μουσική του σύμβολο της αδάμαστης ελπίδας για τη ζωή. Ο Μίκης πέρασε στην αθανασία μένοντας πάντα κοντά μας μέσα από το τεράστιο έργο, τους μεγάλους αγώνες, αλλά κυρίως τις υπερβάσεις του για χάρη της πατρίδας. Και όπως και εκείνος είπε ήθελε να μείνει στην ιστορία γιατί ανήκε στους όρθιους. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο όρος των ημερών που απασχολεί όλες τις εκφάνσεις στην πολιτική είναι η περιβόητη και πολύπαθη, θα συμπληρώσω εγώ, συναίνεση στο παιχνίδι της εξουσίας που παίζετε εσείς της Κυβέρνησης σήμερα μέσα σε ένα απόλυτα θολό τοπίο, σήμερα μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες της πανδημίας με την αναστολή των υγειονομικών που δεν εμβολιάστηκαν αλλά και δεν αντικαταστάθηκαν, σήμερα που αναβάλλονται σχεδόν όλα τα χειρουργεία σωρηδόν σε ολόκληρη τη χώρα, ακόμη και τα επείγοντα, σήμερα με την οσμή θανάτου να έρχεται από τις ΜΕΘ και να σκεπάζει και πάλι τη χώρα, διότι η Κυβέρνησή σας απέτυχε να πείσει τον κόσμο να εμβολιαστεί, αφού η λογική σας ήταν λογική ακορντεόν, ανοιγοκλείνω κοινωνία, εστίαση, ψυχαγωγία και η συμπεριφορά σας βεβαίως λογική εκκρεμούς, αφού φτάσατε τους νέους από τη μία να τους επιπλήττετε και να τους μαλώνετε και από την άλλη να τους χαρτζιλικώνετε, με αποτέλεσμα να στήνουν στενό και τρελό κλοιό γύρω σας, πανηγύρι ατέλειωτο στο διαδίκτυο οι πιτσιρικάδες, να σας μετατρέπουν ουσιαστικά σε κυβέρνηση ανέκδοτο και έτσι το θέμα του εμβολιασμού από θέμα ύψιστης ιατρικής σημασίας να έχει καταντήσει το κλωτσοσκούφι της κοινωνίας. Κλωτσοσκούφι σε έναν δραματικό αγώνα στο πολιτικό γήπεδο με πάσα από τους αιρετικούς θρησκόληπτους στους συνωμοσιολόγους, πάσα στους αυτοαποκαλούμενους αντιρρησίες του συστήματος, πάσα στους «δεν βαριέσαι, αδερφέ», πάσα στους σοβαρούς όμως ανθρώπους δυστυχώς που δεν πείστηκαν και ο φόβος τους για τη ζωή τους τούς καθηλώνει και τους κρατά ομήρους του δισταγμού, της αβεβαιότητας εξαιτίας του ελλείμματος εμπιστοσύνης σε εσάς που τώρα λείπετε πάλι, αλλά έτσι και αλλιώς δεν την έχετε περί πολλού τη συζήτηση στο Κοινοβούλιο. Ξέρετε μόνο τα τσιτάτα συνθήματα, αφού έχετε μέρες ολόκληρες Υπουργοί, Υφυπουργοί, ασχολείστε με τον ανασχηματισμό, αυτόν που σας πήγε στα τάρταρα και στο κουλουάρ δεν καταφέρατε ποτέ να ξεκινήσετε ξανά. Βλέπω τον διάλογο που γίνεται από το πρωί μέσα στο Κοινοβούλιο και δυστυχώς δεν βλέπω να δέχεστε πολύ σημαντικά πράγματα τα οποία έχουν ειπωθεί από όλες τις παρατάξεις και θα μπορούσαν να κάνουν πραγματικά πολύ καλύτερο το νομοσχέδιο σας. Η κοινωνία όμως αυτή τη στιγμή είναι με την πλάτη στον τοίχο και τα μάτια στον θεό. Δυστυχώς η Κυβέρνησή σας όμως βάζει διαρκώς αυτογκόλ με το πιο θεαματικό πολιτικό αυτογκόλ της ιστορίας, αυτό με τα τελευταία παρατράγουδα μετά τον πολυτραγουδισμένο ανασχηματισμό, που από ανατρεπτικό ροκ μετατράπηκε σε τροπάριο της Μεγάλης Εβδομάδας. Εκεί που προβάλλατε με σασπένς και μπρίο την περιβόητη, λοιπόν, αλλαγή και επανεκκίνηση, μετά την απώλεια ενός εκατομμυρίου τριακοσίων χιλιάδων στρεμμάτων δασών και περιουσιών και την αποτυχία των εμβολιασμών, όταν ακούστηκε το σύνθημα της έναρξης, βάλατε τρικλοποδιά στον ίδιο σας τον εαυτό. Χάσατε το λούστρο σας, αυτό πάθατε. Θαμπώσατε πάρα πολύ μετά από τα τελευταία. Και θαμπώσατε όχι γιατί ο κύριος πρώην Υπουργός δεν δέχτηκε τελικά να γίνει και νυν Υπουργός - τελικά κι αυτός κρίνεται σε πολλά επίπεδα και εσείς που τον είχατε και εσείς που θέλατε να τον πάρετε, δεν κρίνονται μόνο οι παρατάξεις, κρίνονται και τα πρόσωπα στην πολιτική ιστορία, για να μην το ξεχνάμε και αυτό. Θαμπώσατε, όμως, κυρίως επειδή μπήκατε στη διαδικασία να δημιουργήσετε τεχνητή συναίνεση χωρίς να ξέρετε όμως στην αλήθεια η συναίνεση τι σημαίνει. Η συναίνεση, κυρίες και κύριοι της Συμπολιτεύσεως, κυρίως αλλά και της Αντιπολιτεύσεως της Αξιωματικής, απαιτεί δουλειά σε βάθος, απαιτεί κόπους, υπαναχωρήσεις αμοιβαίες, δημοκρατική ενσυναίσθηση και κυρίως οραματική θέαση, δηλαδή DNA, το οποίο δεν έχετε, ούτε οι μεν ούτε και οι δε, ή καλύτερα οι «δεν». Και προσπαθήσατε να δείξετε ότι όλα αυτά τα έχετε. Η ζωή όμως, ξέρετε, πάντοτε είναι ανατρεπτική και πολλές φορές δυσάρεστα αποκαλυπτική. Στο παιχνίδι της εξουσίας μπήκε, λοιπόν, και η Αξιωματική Αντιπολίτευση μέσα στο δύσκολο περιβάλλον της χώρας. Μιλήσατε για αποστασίες, αποστάτες, ξεθάψατε πριν από πενήντα, εξήντα και εβδομήντα χρόνια, και πάει λέγοντας, πλέκοντας και οι δύο το γαϊτανάκι του διχασμού, της διχόνοιας και του μίσους. Και κουνάτε το δάχτυλο σε εμάς. Δεν αντέχει ο πολύπαθος τόπος, όμως, τέτοιου είδους συμπεριφορές. Το Κίνημα Αλλαγής, η Πρόεδρός του Φώφη Γεννηματά, τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, οι Βουλευτές, τα στελέχη, οι φίλοι απ' άκρη σε άκρη, σε ολόκληρη τη χώρα, σας καλούμε καθημερινά και κυρίως τώρα καλούμε τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου επιτέλους να βάλουν όλοι πλάτη για τα μεγάλα θέματα για τα οποία εμείς δουλέψαμε συστηματικά, υποβάλαμε προτάσεις, προτείναμε λύσεις κοστολογημένες, καταρτίσαμε ολοκληρωμένο σχέδιο για την οικονομία, για την πρόληψη των φυσικών καταστροφών, την υγεία, την παιδεία, την ανάπτυξη, τον πρωτογενή τομέα και το ασφαλιστικό, κύριε Υπουργέ. Δεν είναι δυνατόν να κωφεύετε, λοιπόν, και οι μεν και οι δε. Επιτέλους, ασχολείστε με την παραπολιτική, όπως είπα και πριν, περισσότερο δυστυχώς από τη βαριά πολιτική. Έχουμε όμως συλλογική ευθύνη ως πολιτικοί και ένα τέτοιο θέμα το οποίο συζητάμε σήμερα, την επικουρική ασφάλιση, θα έπρεπε να το συζητάτε με όρους συναίνεσης, όπως το δικό μας DNA αντιλαμβάνεται, δηλαδή να δώσετε τον απαραίτητο χρόνο, να δώσετε την τεχνητή προετοιμασία και στις υπόλοιπες παρατάξεις, αλλιώς είναι μοιραίο να βρεθεί και αυτό στις καλένδες, όπως θα βρεθούν και άλλα πολλά από αυτά τα οποία κάνετε, όταν έχετε ιδεοληπτική αντιμετώπιση του θέματος που αγνοεί την ελληνική πραγματικότητα, την παγκόσμια πραγματικότητα, αλλά και το πολιτικό γίγνεσθαι. Θέλετε να προβάλετε το ζήτημα αυτό ως μεταρρύθμιση, στην πραγματικότητα όμως είναι μια αντιφατική πολιτική σύλληψη. Εξηγούμαι, κύριε Υπουργέ, γιατί είναι αντιφατικό. Είναι αντιφατικό γιατί στους καιρούς τους δύσκολους, αντί να ενισχύσετε το κοινωνικό κράτος σε όλα του τα επίπεδα, εσείς έρχεστε με ένα αποσπασματικό, άκαιρο νομοσχέδιο και μιλάτε για το μέλλον της πολιτικής της επικουρικής ασφάλισης, τοποθετώντας στο πολιτικό άπειρο και όχι μέσα σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο του ασφαλιστικού συστήματος τη νέα εποχή. Η πολιτική σας είναι αντιφατική διότι προϋποθέτει τόσο τη συνεχή παρουσία στην αγορά εργασίας ενός εργαζόμενου του μέλλοντος όσο και τη θετική απόδοση των επενδεδυμένων στις χρηματαγορές εισφορών. Έχετε εσείς τέτοιο πλαίσιο σήμερα; Έχετε, δηλαδή, σταθερή εργασία; Ή έχετε σταθερές χρηματαγορές στις οποίες μπορεί κανείς να επενδύσει και να προσδοκά ότι σίγουρα θα κερδίσει; Ε, τότε γιατί δεν μας το λέτε και εμάς να το ξέρουμε και εμείς αυτό να το κάνουμε, λοιπόν, και να το εφαρμόσουμε και σε άλλες πολιτικές; Είναι αντιφατική η πολιτική σας, λοιπόν, διότι μας προβάλλετε δήθεν μοντέλα που σε άλλες χώρες υπάρχουν, ενώ τα επαγγελματικά ταμεία και όχι οι ατομικοί κουμπαράδες της ultra κεφαλαιοποίησης είναι αυτά τα οποία προάγονται. Είναι αντιφατική η πολιτική σας διότι τάχα πάτε να νοικοκυρέψετε εσείς τα πράγματα και τάχα βλέπετε στο μέλλον μακριά, ενώ πραγματικά αποποιείστε τις πολιτικές ευθύνες και αδιαφορείτε για το κόστος μετάβασης που υπολογίζεται από 56 μέχρι 78 δισεκατομμύρια. Αυτά πού πάνε; Ποιος θα τα πληρώσει; Αλλά ξέρετε πίσω από τι κρύβεστε; Κρύβεστε πίσω από το εξής πολύ απλό, ότι εσείς δεν θα είστε εδώ για να απολογηθείτε για όλα αυτά στο μέλλον. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με την ανοχή σας παρακαλώ, την τελευταία μου σκέψη. Δυστυχώς, κύριε Υπουργέ, φτιάχνετε χάρτινους πύργους και πετάτε τη μπάλα στον ουρανό, διότι μετά από τριάντα χρόνια, όπως εσείς προσδοκάτε να φτιάξετε ένα σύστημα που δήθεν βλέπει στο μέλλον, δυστυχώς όλα αυτά τα οποία σήμερα απασχολούν τον κόσμο της εργασίας δεν θα υπάρχουν ως συνθήκες καν. Κι αυτό είναι απαραίτητος όρος, αρχή της λογικής της συζήτησης. Και, επιτέλους, να σας πω και κάτι τελευταίο, το ερώτημα το οποίο τέθηκε και από τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας και το βρήκα εύστοχο και έξυπνο ειλικρινά. Σήμερα μπορείτε να σηκωθείτε να πάρετε το μικρόφωνο αντί να συγχίζεστε τόσο πολύ - γιατί σας είδα και λίγο ευερέθιστο - και να πείτε σε έναν άνθρωπο ότι η επικουρική σύνταξή του θα είναι εκατό, διακόσια, τριακόσια, τετρακόσια, χίλια; Πόσα δίνει το αφεντικό; Πείτε, λοιπόν. Έχετε να πείτε ένα τέτοιο νούμερο; Μπορείτε, λοιπόν, να το δώσετε αυτό; Δεν μπορείτε να το πείτε. Άρα τι κάνετε; Λαϊκίζετε ασύστολα. Και πού χτυπάτε; Χτυπάτε την Αξιωματική Αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ ως λαϊκιστές, γιατί έλεγαν «προστατεύουμε τον εργαζόμενο» και ψήφισαν τον νόμο Κατρούγκαλου. Και εσείς τι κάνετε; Θέλετε ένα δείγμα γραφής, κύριε Υπουργέ, και το έχετε και στα χέρια σας και το κρατάτε, απ' ό,τι βλέπω. Γιατί δεν δέχεστε, λοιπόν, την τροπολογία του Κινήματος Αλλαγής για τις γυναίκες, τις μητέρες των ανήλικων παιδιών; Αυτές διώχθηκαν σε εθελούσια έξοδο, υποχρεώθηκαν, κύριε Υπουργέ, και το ξέρετε αυτό είναι εκατό, εκατόν πενήντα άτομα και χτυπήθηκε μαζί και η ανηλικότητα. Προσέξτε τι κοινωνικό πρόσημο έχει το θέμα. Χτυπήθηκε η ανηλικότητα και χτυπήθηκε μαζί και η νέα γυναίκα, χτυπήθηκε η εργαζόμενη μητέρα, χτυπήθηκε όλο το κοινωνικό σύστημα. Αυτό το έκανε ο νόμος Κατρούγκαλου. Εσείς, λοιπόν, που σας πέταξε το γάντι, γιατί δεν το σηκώνετε το γάντι, κύριε Υπουργέ, να δεχτείτε την τροπολογία αυτή; Ο λαϊκισμός, λοιπόν, κρίνεται εν τοις πράγμασι, κρίνεται από τα έργα. Και τίμια κοιτάζουμε στα μάτια εμείς με ίσιο βλέμμα τη νεολαία, όταν πραγματικά δεν την οδηγούμε σε τραγωδίες ζωής. Αλλά ξέρετε, δεν υπάρχει μόνο η τραγωδία ζωής, υπάρχει η πολιτική τραγωδία και τότε δυστυχώς οι πρωταγωνιστές και αυτοί πληρώνουν το τίμημα. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κυρία Λιακούλη. Προχωρούμε τώρα στον κύκλο των ομιλητών με Webex και πρώτος ομιλητής είναι ο κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όλη η Οικουμένη σκύβει μπροστά στο σκήνωμα του μεγάλου Μίκη Θεοδωράκη, του γίγαντα του πολιτισμού. Ο άνθρωπος που έμαθε σε όλους τους κατατρεγμένους, γενιές και γενιές, να διεκδικούν. Μας έμαθε να διεκδικούμε. Και μας έμαθε ότι τα σημαντικά πράγματα, κύριε Πρόεδρε, στη ζωή δεν κατακτώνται από εκείνους που επαιτούν αλλά από εκείνους που απαιτούν και διεκδικούν. Κύριε Πρόεδρε, η Κυβέρνηση βρίσκεται σε πανικό γιατί πλέον διαθέτει παρελθόν, διαθέτει έργα και ημέρες που σημαδεύονται από μαύρες σελίδες. Έφερε πρόσφατα τον εργασιακό νόμο και καθιέρωσε συνθήκες εργασιακού ασιατικού περιβάλλοντος αποσυναρμολογώντας κάθε έννοια δικαίου στον εργασιακό χώρο. Μας έφερε τον πτωχευτικό νόμο και ουσιαστικά έβαλε σε πλειστηριασμό τα ιερά και τα όσια των Ελλήνων. Οι Έλληνες δι' αιώνων, κύριε Πρόεδρε, υπερασπίστηκαν βωμούς και εστίες. Σήμερα απειλούνται χιλιάδες Έλληνες να βρεθούν εκτός της εστίας τους. Και δεν έχει το θάρρος να φέρει προς ψήφιση την ηλεκτρονική πλατφόρμα με την οποία υποσχέθηκε ότι θα υπάρξει κάποια προστασία της πρώτης κατοικίας. Ψήφισε νόμους με τους οποίους κατεδάφισε τη δωρεάν παιδεία στην ουσία και το καθιερωμένο κοινωνικό ασανσέρ που επέτρεπε σε όλα τα παιδιά να διεκδικήσουν μια καλύτερη μέρα στον ήλιο της δικαιοσύνης. Έχει βαρύτατες ευθύνες για τους δεκατρείς χιλιάδες ανθρώπους που έχουν χαθεί από τον κορωνοϊό. Τόλμησε αντί να πείσει, να απολύσει ανθρώπους που είναι χρήσιμοι στο σύστημα και πολύ περισσότερο να μην τους αντικαταστήσει. Οι ευθύνες της για ό,τι προκύψει θα είναι βαρύτατες. Κύριε Πρόεδρε, πρόσφατα είχαμε και τη μεγάλη συμφορά των πυρκαγιών. Κι εκεί κατεδείχθη ότι το επιτελικό κράτος είναι ανίκανο όχι να διαχειριστεί αλλά να μάθει από τα λάθη που έχουν γίνει στο παρελθόν. Τους ξέφυγαν και οι φωτιές, τους ξέφυγαν και οι αναζωπυρώσεις κι έτσι κατέστρεψαν την αξιοπρέπεια χιλιάδων ανθρώπων. Αλλά μαζί με αυτή την αξιοπρέπεια που κάηκε, κάηκε και η όποια αξία του λεγόμενου επιτελικού κράτους. Σήμερα μας φέρνει ένα νομοσχέδιο για να λάβει μέριμνα όπως ισχυρίζεται για το μέλλον των νέων. Μάλιστα. Κύριε Πρόεδρε, για να έχουν μέλλον οι νέοι σε μια χώρα πρέπει να έχουν πρωτίστως παρόν. Και πολύ καλά ξέρουμε από τα δέκα χρόνια της μεγάλης οικονομικής κρίσης ότι κάποιοι έχουν βαρύτατες ευθύνες για τη χρεοκοπία της χώρας. Και σήμερα δεν έβαλαν πάλι μυαλό και σε αυτόν τον τομέα. Σαράντα ένα δισεκατομμύρια, κύριε Χατζηδάκη, δανειστήκατε μέσα σε δύο χρόνια και αυξήσατε το δημόσιο χρέος. Αυτό έκανε και ο κ. Κώστας Καραμανλής εκείνα τα χρόνια των παχιών αγελάδων με τα δάνεια. Γιατί ισχυριζόταν ότι έχουν λάβει δάνεια με χαμηλότοκα επιτόκια. Αλλά η καταστροφή ήρθε και το μάρμαρο το πλήρωσε ο λαός. Μας φέρνει ένα σχέδιο νόμου για το μέλλον των νέων. Οι νέοι, τονίζω και λέω, πρέπει να έχουν παρόν. Τι έχουν σήμερα οι νέοι; Οι νέοι ζουν, κύριε Πρόεδρε, σε ένα καθεστώς παρατεταμένης εφηβείας χωρίς να τους δίνουμε τη δυνατότητα να πετάξουν με τα δικά τους φτερά. Αυτοί οι νέοι δεν ξέρουν ποιο θα είναι το εργασιακό περιβάλλον. Και μάλιστα στα πλαίσια της κρίσης, των νέων τεχνολογιών και της τεχνητής νοημοσύνης. Διότι τα πράγματα αλλάζουν. Αυτοί οι νέοι, κύριε Πρόεδρε, πώς θα πειστούν; Προεκλογικά η Νέα Δημοκρατία υποστήριξε - και ήταν ένα από τα επιχειρήματα με τα οποία πραγματικά άρπαξε την ψήφο του ελληνικού λαού - ότι θα δημιουργήσει πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Εγώ θα ήθελα να μου πει ο κ. Χατζηδάκης και ο κ. Τσακλόγλου μια απ' αυτές τις θέσεις κι εγώ θα ζητήσω δημόσια συγγνώμη γι' αυτό που τους εγκαλώ. Γιατί πρέπει να είμαστε κοντά στην πραγματικότητα. Κύριε Πρόεδρε, υπάρχει ένα επόμενο ζήτημα που έχει να κάνει με τη δυσπιστία που εκδηλώνεται απ' όλες τις πλευρές της Αντιπολίτευσης. Θα πει κάποιος γιατί εκδηλώνεται αυτή η δυσπιστία; Κύριε Τσακλόγλου, σε άλλες χώρες τα ζητήματα της κοινωνικής ασφάλισης όταν επρόκειτο να γίνουν μεταρρυθμίσεις - ξέρετε τι σας λέω - έτυχαν μεγάλης βασάνου, διαλόγου των κοινωνικών φορέων, των κομμάτων. Πέρασε χρόνος, τρίφτηκαν τα ζητήματα για να μπορούν πραγματικά να διασφαλιστούν όλοι εκείνοι οι απαραίτητοι όροι που θα χτίσουν ένα ασφαλιστικό σύστημα που θα υπηρετεί την κοινωνία. Τι κάνετε τώρα; ξαφνικά μέσα σε όλα, σ' αυτή την καταστροφή που ζούμε, μας φέρνετε ένα νομοσχέδιο χωρίς διάλογο και κυρίως χωρίς συναίνεση. Αυτά τα ζητήματα, κύριε Χατζηδάκη, προϋποθέτουν συναίνεση. Επειδή είστε ένας άνθρωπος με μετριοπαθή λόγο - δεν το αρνούμαι - έπρεπε να πρωταγωνιστήσετε σε μια τέτοια διεργασία και διαδικασία. Υπάρχει, λοιπόν, το ζήτημα της εμπιστοσύνης. Πώς να εμπιστευτεί κανείς μια κυβέρνηση της οποίας στελέχη έπαιξαν ρόλο και στην υπόθεση του χρηματιστηρίου με τις μετοχές «σαπάκια» και τα κουφάρια, με τα δομημένα ομόλογα - ξέρετε πάρα πολύ καλά τι έγινε εκείνη την περίοδο επί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή - και βεβαίως με το μεγάλο έγκλημα που συνετελέσθη το 2012 όπου το ιερό χρήμα των ασφαλιστικών ταμείων παρανόμως μετατράπηκε σε ομόλογα. Είναι αμφιλεγόμενο το δικαίωμα που είχε η τότε κυβέρνηση εκείνη τη στιγμή να τα μετατρέψει σε ομόλογα. Κυρίως έπρεπε να είναι φυλακή εκείνοι που αγόρασαν όχι από τον πρωτογενή τομέα τα ομόλογα με το ιερό χρήμα των ταμείων αλλά από τη δευτερογενή αγορά ξεφορτώνοντας τις τράπεζες της Γερμανίας και της Γαλλίας. Τι κάνατε γι' αυτό όταν ο ομιλών κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στον Άρειο Πάγο η οποία ξεκίνησε και βρισκόταν σε εξέλιξη αναζητώντας τους υπευθύνους; Με τη γνωστή διάταξη του Δεκεμβρίου 2019 στα πλαίσια ψήφισης τροποποίησης του ποινικού κώδικα τους απαλλάξατε από κάθε ευθύνη, κύριε Χατζηδάκη. Γιατί; Ας αφήνατε τη δικαιοσύνη να κρίνει. Δεν την εμπιστευόμαστε; Αν δεν την εμπιστευόμαστε να το πούμε. Κι έρχεστε τώρα και παρέχετε ασυλία στη διοίκηση αυτού του φορέα που υποτίθεται ότι θα κάνει τόσο μεγάλο καλό στους νέους ανθρώπους τις επόμενες δεκαετίες. Γιατί; Δεν τους φτάνει ότι θα παίρνουν παχυλότατους μισθούς και ενδεχομένως και πάρα πολλά μπόνους; Δεν τους φτάνει το ότι θα τους διορίσετε σε τέτοιες θέσεις; Δεν πρέπει να έχουν τον φόβο στα πλαίσια του τζόγου, γιατί θα υπάρξει τζόγος; Δεν μπορεί να το αμφισβητήσετε. Από εκεί προσδοκάται ότι θα υπάρχουν ενδεχομένως κέρδη. Τι υποκρύπτεται και τους παρέχετε αυτή την ασυλία; Είναι ένα μεγάλο ερώτημα που γεννά και αυτό έλλειμμα εμπιστοσύνης και δυσπιστίας. Κύριε Υπουργέ, μας λέτε ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία θα βελτιωθούν οι συντάξεις. Και γιατί να σας πιστέψουμε; Δεν μας είπατε πριν από μερικούς μήνες ότι με αυτά που κάνατε στη ΔΕΗ το ρεύμα θα μειωθεί ή θα σταθεροποιηθεί;
Συντομεύετε, κύριε Κουρουμπλή. Έχετε πάει στα έντεκα λεπτά.
Και τώρα τι ζούμε αυτές τις μέρες; Το ρεύμα θα πάει στα ύψη και έπεται συνέχεια. Η ακρίβεια καλπάζει. Όμως, δεν θα πληρώσετε εσείς, θα πληρώσει ο απλός κόσμος, οι μεροκαματιάρηδες, οι άνεργοι, οι απόκληροι, οι αποκλεισμένοι. Κύριε Πρόεδρε, κλείνοντας θέλω να πω ότι με αυτό το σχέδιο νόμου, που δεν είναι προϊόν συνεννόησης και διαλόγου, που έχει την έλλειψη εμπιστοσύνης της συντριπτικής πλειοψηφίας του Κοινοβουλίου - σε επίπεδο ψήφων για να μην παρεξηγηθώ - είναι βέβαιο ότι, όπως και άλλα νομοθετήματα που έχετε προωθήσει, θα μείνουν στο κενό, γιατί από εδώ και πέρα μετράει η αντίστροφη μέτρηση.
Ολοκληρώνετε, κύριε Κουρουμπλή. Έχετε πάει στα έντεκα λεπτά.
Άρχισε η κάθοδος και θα βρεθείτε εν κενώ. Ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Να σας διευκρινίσω γιατί υπάρχει μια άνεση χρόνου. Οι συνάδελφοι έχουν ειδοποιηθεί για τις εννιά η ώρα. Τελειώνουμε. Οι δευτερολογίες λέει ο κ. Κατσώτης να μην είναι τρίλεπτες, να είναι επτάλεπτες. Εντάξει. Ο κ. Μπουρχάν Μπαράν έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς η Κυβέρνηση για πολλοστή φορά έφερε προς συζήτηση ένα ακόμη νομοσχέδιο με τρόπο πρόχειρο και προσχηματικό παρά τη σπουδαιότητά του, επιδιώκοντας να κυλήσει άμεσα και ανώδυνα γι' αυτή ο χρόνος. Ας θεωρήσω τυχαίο, λοιπόν, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ψηφίζεται σήμερα, ενώ προχθές πραγματοποιήθηκε ο ανασχηματισμός της Κυβέρνησης που θα αποσπάσει την προσοχή των πολιτών για μέρες. Ο νοών νοείτω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Αδύναμη, λοιπόν, να αντιμετωπίσει τις αυξημένες ανάγκες των πολιτών, πόσω μάλλον της νέας γενιάς και τις σύγχρονες προκλήσεις, προβαίνει με τον πλέον χείριστο τρόπο στη διευθέτηση των ασφαλιστικών ζητημάτων υπονομεύοντας το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Υπονομεύεται ευθέως η αλληλεγγύη, η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα και οι βασικές αρχές του κοινωνικού κράτους. Με ποιον τρόπο, όμως; Με τη σταδιακή απόσυρση του κράτους από τον τομέα της κοινωνικής προστασίας, κάτι που το ΠΑΣΟΚ σαφέστατα θεμελίωσε στη χώρα και με τη μετακύλιση του βάρους και της ευθύνης σε κάθε άτομο ξεχωριστά για την αντιμετώπιση των κοινωνικών κινδύνων. Απευθύνεται στους νέους και υπόσχεται ότι θα πάψουν να πληρώνουν τους ηλικιωμένους, δηλαδή τους γονείς τους, πυροδοτώντας έτσι τον ηλικιακό ρατσισμό με τον πιο κυνικό τρόπο. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη με την υψηλότερη νεανική ανεργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποκρύπτει την ωμή αλήθεια για το κεφαλοποιητικό σύστημα, καθώς ισχυρίζεται ότι με την εφαρμογή του θα εξασφαλιστούν οι υψηλότερες επικουρικές συντάξεις για τη νέα γενιά. Στον αντίποδα, όμως, δεν παρέχει καμμία μα καμμία εγγύηση για το ύψος των συντάξεων. Ο ασφαλισμένος ξέρει ότι θα πληρώσει, αλλά δεν ξέρει τι θα λάβει και αν το λάβει. Δεν μας λέει, όμως, η Κυβέρνηση ότι για να ισχύσει όλα όσα υπόσχεται θα πρέπει οι νέοι να έχουν σταθερή εργασία και καλές αποδοχές για τα επόμενα σαράντα χρόνια. Δεν μας λέει, επίσης, η Κυβέρνηση ότι θα πρέπει η οικονομία να έχει σταθερά ανοδική πορεία για τις δεκαετίες που θα επακολουθήσουν και ότι θα πρέπει οι επενδύσεις των εισφορών της να αποδίδουν. Ερωτάμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Ποιος από όλους εμάς εδώ μέσα στην πορεία θα αποκτήσει μια νέα οικονομική κρίση στα επόμενα χρόνια; Προβλέπεται δε ότι λόγω της αύξησης του προσδόκιμου ζωής κατά οκτώ έτη η επικουρική σύνταξη θα μειωθεί δραματικά σε σχέση με τα ποσά που λαμβάνει η σημερινή γενιά. Αυτό σημαίνει ότι οι μελλοντικοί συνταξιούχοι θα λάβουν σύνταξη μειωμένη περίπου κατά 35% σε σχέση με το σημερινό επίπεδο των επικουρικών συντάξεων. Το κεφαλοποιητικό σύστημα επιφέρει ισχυρότατο κοινωνικό ρήγμα τόσο μεταξύ των συνταξιούχων και των εργαζομένων εφόσον οι συνταξιούχοι οδηγούνται να υποστηρίζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και όχι της εργασίας όσο και στους κόλπους των ίδιων των εργαζομένων, αφού οδηγούνται σε μια κεντροοπτική προσέγγιση του συστήματος όπου ο καθένας ενδιαφέρεται για τον εαυτό του και μόνο. Αυτή η Κυβέρνηση που περιόρισε δραματικά τους εισακτέους στα ΑΕΙ - τρανό παράδειγμα είναι η Αρχιτεκτονική της Ξάνθης - απορρυθμίζει τις εργασιακές σχέσεις, διανύει τώρα μέσω της επικουρικής ασφάλισης, την κοινωνική αλληλεγγύη και την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Νέα Δημοκρατία μετά την αποτυχία της να διαχειριστεί την πανδημία, προσπαθώντας να πείσει τον λαό για τη σοβαρότητα της κατάστασης ρίχνοντας όλο το βάρος στην ατομική ευθύνη, συνεχίζει να αποποιείται των ευθυνών της για τις χιλιάδες εκκρεμείς συντάξεις, την ανεργία, την ανασφάλιστη και την υποπληρωμένη εργασία των νέων, μετατοπίζοντας όλο το βάρος στους γηραιότερους στις συντάξεις σε βάρος των παιδιών τους. Ευελπιστούμε, όμως, να μην επιβεβαιωθούν οι φόβοι μας ότι οι πολιτικές αρχές θα οδηγήσουν τη χώρα μεσοπρόθεσμα για άλλη μια φορά σε νέο κύκλο λιτότητας και περικοπών των μισθών, των συντάξεων και γενικότερα των κοινωνικών δαπανών. Δυστυχώς οι υποσχέσεις περί ασφάλειας των αποταμιεύσεων έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το εμπορικό δεδομένο της ασάφειας και των μεγάλων διακυμάνσεων που θα υπάρχουν στις αγορές χρήματος του κεφαλαίου και συνεπώς των μεγάλων κινδύνων που οδηγεί η κεφαλαιοποίηση της δημόσιας επικουρικής ασφάλισης. Συμπέρασμα, λοιπόν, όλων αυτών των ανωτέρω είναι ότι οδηγείτε την επικουρική ασφάλιση στον γκρεμό και τους νέους στην αβεβαιότητα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ Η κ. Κασιμάτη είναι η τελευταία ομιλήτρια. Μισό λεπτό, όμως, κυρία Κασιμάτη, να δώσω τον λόγο στον Υπουργό για ένα λεπτό για τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε κλείσει με τις τροπολογίες. Τώρα καταθέτω και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Αυτές είναι. Θα τις δείτε. Δεν υπάρχει κάποια από αυτές με ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, το αντίθετο θα έλεγα. Όμως, εν πάση περιπτώσει, τις καταθέτω για να μπορέσουν και οι υπηρεσίες να κάνουν τη δουλειά τους σε σχέση με το σώμα του νομοσχεδίου. Ευχαριστώ πολύ
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Κυρία Κασιμάτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί: Μίκης Θεοδωράκης 1925-2021. Σαν να κλείνει η Ελλάδα με κρότο σήμερα και να ξαναγεννηθεί μόνο στα χνάρια όλων όσων ελληνικών και οικουμενικών στοιχείων ο Μίκης Θεοδωράκης με τον ηρωισμό, τη μουσική, τη λαϊκότητα, την αρμονία και τη διάνοιά του ενσάρκωσε και συμπύκνωσε στο πέρασμά του από τον Ελληνισμό και την ανθρωπότητα στον 20ο και τον 21ο αιώνα. Ήταν ένας ωραίος Έλληνας με την πρωταρχική έννοια του όρου «ωραίος», που σημαίνει στην ώρα του, έγκαιρος. Ναι, ο Μίκης είχε μέσα του τον τόπο, την πατρίδα και τους καιρούς της που έζησε και όλους όσους προηγούμενους ανέτρεψαν αυτούς τους καιρούς. Γι' αυτό μπορεί και ο ίδιος να ανατρέπει από την αθανασία το μέλλον. Κρης, γεννημένος από Μικρασιάτισσα μάνα τρία χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στη Χίο, στα εκατόν τρία χρόνια από τη Σφαγή του 1822 κατά την Ελληνική Επανάσταση και πεθαίνοντας στο επετειακό έτος διακοσίων χρόνων από την έναρξη του Αγώνα για την Εθνική Παλιγγενεσία ακριβώς. Θέλησε να ταφεί στην πατρώα του γη, τη μαρτυρική και λεβεντογέννα Κρήτη με κηδεία θρησκευτική. Σας υπόσχομαι ότι η Βουλή θα συζητήσει σύντομα αυτή τη σύμπτωση τόπων και χρόνων που είναι καταλυτική για τη Γενοκτονία των Ελλήνων και των χριστιανικών λαών της Ανατολής, αλλά δεν είναι της ώρας. Ο Μίκης ήταν η συνάντηση Ιωνικού και Μινωικού Πολιτισμού, σύγχρονου και αρχαίου κόσμου και με τη δημιουργία του ξέθαψε την προαιώνια κοιτίδα. Γι' αυτό και το ηχόχρωμά του ήταν γνήσια ελληνικό, εθνικό και διεθνικό. Ήταν η προσωποποιημένη εντελέχεια της πάλης του λαού μας κατά της βαρβαρότητας. Τον μοίρανε η ιστορία από κούνια μαζί με τους συντρόφους του και προγόνους μας, για να πάρει τη σκυτάλη και να μετάσχει στην Εθνική Αντίσταση, στους «Λαμπράκηδες» ως ηγέτης, την αντιδικτατορική πάλη, τη Μεταπολίτευση, την αντιμνημονιακή πάλη και, βεβαίως, ήταν και διαχρονικός θεματοφύλακας του μακεδονικού ζητήματος. Παιδί αυτού του λαού και πνευματικός ηγήτωρ του, αλλά και για κάθε καταπιεσμένο λαό, τον Ελληνισμό της Ελλάδας και της Κύπρου, τους λαούς της Αρμενίας, της Παλαιστίνης, της Κούβας, της Χιλής στη Λατινική Αμερική και παντού. Πρώτος στα γράμματα, πρώτος στον αγώνα και πρώτος Βουλευτής Β΄ Πειραιά με την ΕΔΑ και το ΚΚΕ, παρών πολιτικά και δημιουργικά στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης - σε όσες περιόδους ο ίδιος αποκήρυξε δεν αναφέρομαι - στο οποίο και στην οποία ΚΚΕ και Ελλάδα αυτοκατατίθεται με την πολιτική διαθήκη του τελεσίδικα. Ο Μίκης της Ρωμιοσύνης, της Δραπετσώνας, του «Άξιον Εστί», του «Canto General», του συμφωνικού του έργου και του «Ονείρου» με τους στίχους του για τη μάνα - Ελλάδα της Δύσης και της Ανατολής και τους δύο γιους της. Εμφορούμενος την ιστορία ως ωκεανός την έγραψε, εμφορούμενος τον πανανθρώπινο πολιτισμό τον αναγέννησε πανεθνικά και παγκόσμια και μας τα έδωσε όλα ως ιδέα και πράξη, δημοκρατία και ελευθερία, κοινωνική απελευθέρωση και εθνική ανεξαρτησία, της Δικαιοσύνης Ήλιος Νοητός ως Χριστός. Τα τετραθέμελα του κόσμου δονούνται από την πτώση της μεγάλης δρυός σήμερα. Το πνεύμα του, όμως, για πάντα θα φυσάει στα πορτόφυλλα της εθνικής και λαϊκής συνείδησης για να την αφυπνίζει. Αν είμαστε αντάξιοι, θα ξαναγεννηθεί από τα παιδιά μας αυτή η Ελλάδα. Η γραπτή πολιτική διαθήκη του δεν επιτρέπει καμμία δυσερμηνεία κατά το δοκούν από τους επιτήδειους στυλοβάτες του καπιταλιστικού και ιμπεριαλιστικού συστήματος. Υπήρξε Έλληνας και κομμουνιστής και με το πρόταγμα του περιεχομένου της προσκαλεί άπαντες σε αδιαίρετα εθνική λαϊκή ενότητα. Επιτεθήκατε, κύριε Χατζηδάκη, στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τον Αλέξη Τσίπρα, για διχαστικό λόγο, επικαλούμενος την ενότητα των Ελλήνων που ο Μίκης, πράγματι, μας παραγγέλνει. Προφανώς θέλετε να αγνοείτε ότι η ενότητα ενός λαού δεν έχει μόνο υποκείμενα ενότητας, έχει και αντικείμενο την ευημερία και τη συνέχεια αυτού του λαού ενωμένου, που εσείς με το σημερινό νομοσχέδιο αντί να αναστείλετε τη συζήτησή του λόγω εθνικού λαϊκού οικουμενικού πένθους, όπως έχει κηρυχθεί στην Ελλάδα για τον Μίκη Θεοδωράκη - μα, αν είχαν για εσάς αξία οι λέξεις, ασφαλώς και δεν θα το τιτλοφορούσατε «ασφαλιστική μεταρρύθμιση για τη νέα γενιά» - που εσείς, λοιπόν, σε συνέχεια όλων αυτών και κάθε προηγούμενου νόμου σας ενάντια στην παιδεία, την εργασία και την εγχώρια πραγματική παραγωγή, αντιστρατεύεστε αυτή τη συνέχεια, όπως και σαμποτάρετε την αλληλεγγύη των γενεών, που σημαίνει ουσία, ενότητα. Συντρίβετε τους όρους αναπαραγωγής της νέας γενιάς στην Ελλάδα και μετά επικαλείστε αιτιωδώς το δημογραφικό πρόβλημα για να παίξετε στο χρηματιστήριο τους κόπους όλων μας, των νυν και των μελλοντικών εργαζομένων και συνταξιούχων. Πότε το κάνετε αυτό; Στη σχετική έκθεση της «DELOITTE» για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον Δεκέμβρη του 2019, λίγο πριν από τον κορωνοϊό - και θα το καταθέσω στα Πρακτικά - και στην παράγραφο 6.2 για τον τομέα των ασφαλιστικών ταμείων αναφέρεται ρητά πως στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι επενδύσεις στα χρηματιστήρια μειώνονται, «away from equities», γράφουν ακριβώς, «μακριά από τις μετοχές» από το 50% στο 30%, γιατί μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση η τάση είναι γενική αποδιακινδύνευση, «general derisking», για να τα καταλαβαίνετε και στα αγγλικά. Και έρχεστε τώρα, μετά και την κρίση του κορωνοϊού, που ακόμα δεν έχει τελειώσει, που αυξάνεται το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος και απαιτούνται πληθωριστικές πολιτικές για την υπέρβαση της κρίσης να ρίξετε την επικουρική ασφάλιση στη δίνη του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όπου, για να επιπλέουν τα ταμεία λόγω των πληθωριστικών πολιτικών που τώρα ακολουθούνται για την υπέρβαση της τρέχουσας κρίσης, τα ασφαλιστικά ταμεία θα υποχρεώνονται ως σε φαύλο κύκλο να επενδύουν σε μετοχές όλο και περισσότερο και έτσι να αυξάνουν το ρίσκο και τη διακινδύνευση. Η διακινδύνευση ή οι αποδόσεις δεν είναι κατά μέσο όρο, κύριε Τσακλόγλου, όπως είπατε, γιατί στον καθένα συνταξιούχο θα αποδίδεται το αποτέλεσμα της εκάστοτε τρέχουσας οικονομικής συγκυρίας, όχι το αποτέλεσμα του μακρού χρόνου κατά μέσο όρο. Και, βεβαίως, αν οι αποδόσεις είναι αρνητικές, το κράτος, δηλαδή οι φορολογούμενοι, θα καλούνται να πληρώνουν τα σπασμένα, όπως η πολύ πρόσφατη μεγάλη χρηματοπιστωτική περιπέτεια διδάσκει. Και σχετικά με αυτόν τον ισχυρισμό - γιατί δεν θελήσατε για τεχνικούς λόγους, όπως είπατε, να αναφερθείτε στον πληθωρισμό και στις συνέπειες που θα έχει αυτός στη διαχείριση των ασφαλιστικών ταμείων - ακριβώς εδώ υπάρχει ένα άρθρο από τον οίκο «BERNSTEIN» στους «FINANCIAL TIMES» που αναφέρει γιατί όσα ταμεία είναι ήδη μέσα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, προκειμένου να επιπλέουν, θα χρειάζεται να επενδύουν όλο και περισσότερο σε μετοχές και να αυξάνουν το ρίσκο για τους δικαιούχους. Βεβαίως, επειδή σας αρέσει ο καπιταλισμός - καζίνο, γι' αυτό φέρνετε και μια τροπολογία σήμερα η οποία βοηθάει κάποιους καζινάρχες να υπερβούν δικαστικές αποφάσεις, αλλά σε αυτό θα αναφερθούμε, όταν έχουμε τον χρόνο, γιατί πλέον όταν φέρατε την τελευταία στιγμή αυτή την τροπολογία, δεν μπορούμε να πούμε λεπτομέρειες. Οι ξένοι φαίνεται να διδάσκονται πλην υμών, πλην της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, που καίει το μέλλον ως καύσιμη ύλη, καίγοντας δάση, μετρώντας στρέμματα, όπως καίει τη δημόσια υγεία, μετρώντας φέρετρα. Οι λέξεις σας, όχι οι δικές μας, αυτό είναι το πνεύμα το δικό σας, αυτό μεταφέρω αντεστραμμένο. Αντί να κάνετε το προφανές, να μη στερήσετε από τον εθνικό προϋπολογισμό το κόστος μετάβασης και να επενδύσετε στην έρευνα, στην παιδεία και στην εγχώρια αγορά, αλλά έχετε μια πολύ μεγάλη μανία εναντίον όλων όσων συγκροτούν αυτή την κοινωνία. Σήμερα εστέφθη Χρυσός Παραολυμπιονίκης ο Θανάσης Γκαβέλας στα εκατό μέτρα, στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Τα προγράμματα μαζικού αθλητισμού, λαϊκού αθλητισμού που έδωσαν την ευκαιρία σε χιλιάδες νέους και νέους με ειδικές ανάγκες να αθληθούν τη δεκαετία του 1980, το 1981, 1982 και μετά, αυτά τα καταργείτε. Απορώ πώς τους δίνετε συγχαρητήρια. Επίσης, αν οι νέοι άνθρωποι, κύριε Χατζηδάκη, δεν εμπνέονται από το παρόν αναδιανεμητικό σύστημα συντάξεων, όπως είπατε, γιατί καθιστάτε υποχρεωτική την υπαγωγή τους στο κεφαλαιοποιητικό, αυτό που φτιάχνετε; Αφήστε το περιθώριο επιλογής! Το τολμάτε να μετρήσετε πόσοι θα υπαχθούν; Σας προσκαλούμε και σας προκαλούμε εσάς που τολμάτε να απαντάτε σε αιτιάσεις μας για την κατά 50% αύξηση του ηλεκτρικού ρεύματος ότι συμβαίνει λόγω της κατάστασης στα διεθνή χρηματιστήρια και την ίδια στιγμή, κύριε Τσακλόγλου, κύριε Χατζηδάκη, χωρίς απολύτως κανέναν λόγο ρίχνετε όλους αυτούς τους κόπους τους νυν και τους μελλοντικούς στην επικουρική ασφάλιση, σε αυτή την ζούγκλα τη χρηματοπιστωτική.
Ολοκληρώστε, κυρία Κασιμάτη.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, αν και έχουμε τόσα πολλά να πούμε και η μέρα καλούσε να πούμε για άλλα.
Έχουμε και τις δευτερολογίες τώρα. Είπαμε ότι θα υπάρξει μία άνεση αλλά, εν πάση περιπτώσει, τελειώστε, κυρία συνάδελφε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Η νέμεσις θα πέσει στο δικό σας το κεφάλι. Κουβαλάτε τη νύχτα και το έρεβος ως Κυβέρνηση. Όμως, υπάρχει μία νομοτέλεια κοινωνική και αυτή θα την υποστείτε εσείς. Θα την υποστεί και ο Ελληνισμός, που κακώς είπε ο Πρωθυπουργός ότι κλαίει. Η Ρωμιοσύνη δεν κλαίει, η Ρωμιοσύνη σηκώνεται και συνεχίζει! Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Ωραία, μπαίνουμε στις δευτερολογίες. Η κ. Μαρία Απατζίδη έχει τον λόγο από το ΜέΡΑ25.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, «ένα το χελιδόνι και η άνοιξη ακριβή, για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή!». Ο Μίκης Θεοδωράκης θα μας δείχνει για πάντα το χελιδόνι της αντίστασης, η οποία πρέπει να συνοδεύεται από σκληρή δουλειά, για να ανατείλει ο ήλιος της απελευθέρωσης και η άνοιξη στις ζωές. Και αυτό το χελιδόνι της αντίστασης δεν ήταν ποτέ πιο επίκαιρο από σήμερα απέναντι στο διπλό έγκλημα της καταστροφής της φύσης και του ασφαλιστικού συστήματος. Ειπώθηκαν πολλά και τονίσαμε και εμείς στην πρωτολογία μας για το έγκλημα που συνιστά η παράδοση των συντάξεων στον τζόγο των επενδύσεων. Είναι, πράγματι, ένα έγκλημα στο οποίο πρέπει να αντισταθούμε. Χρειάζεται, όμως, να μιλήσουμε παράλληλα και για το βάθος του θέματος, το οποίο είναι ότι το ζήτημα της ασφάλισης εξαρτάται απολύτως από το τι συμβαίνει στις εργασιακές σχέσεις. Το διανεμητικό σύστημα ασφάλισης μπορεί να σωθεί μόνο αν λειτουργεί σωστά η αγορά εργασίας που αποτελεί το βάθρο της χρηματοδότησής του. Μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει και η διαγενεακή αλληλεγγύη. Και, ναι, η Νέα Δημοκρατία όλα αυτά τα μάχεται και επιχειρεί να τα διαλύσει προς όφελος των λίγων ολιγαρχών και επιπλέον με το να εξαρτά τους εργαζόμενους από την πορεία του χρηματιστηρίου. Μετακυλίει στους πιο αδύναμους το ρίσκο. Μεταφέρει το ρίσκο της οικονομίας από τους πλούσιους επενδυτές, στους φτωχούς βιοπαλαιστές και τους φοβίζει για να μην μπορούν να απεργούν, να μην μπορούν να αντιστέκονται, επειδή θα έχουν ενταχθεί με το ζόρι στα παιχνίδια του χρηματιστηρίου. Όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει υποκριτικά μία ένσταση αντισυνταγματικότητας, παρ' όλο που, όπως όλοι ξέρουμε, έχει προσχωρήσει πλήρως στο μνημονιακό τόξο. Συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, τι νόημα έχει να επικαλεστείτε τώρα το Σύνταγμα, το οποίο ως μνημονιακό κόμμα είχατε καταστρατηγήσει και κουρελιάσει; Είναι αλήθεια, όμως, ότι το Σύνταγμα με το άρθρο 22, παράγραφος 5, θεωρεί ως υποχρέωση του κράτους τη μέριμνα για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων. Αυτή η επιταγή του Συντάγματος πρέπει, όντως, να γίνεται σεβαστή και να μην παραθεωρείται. Όμως, δεν μπορεί να αποκοπεί από το γεγονός ότι η πραγματική αγορά εργασίας έχει απορρυθμιστεί και διαλυθεί από όλα τα κόμματα του μνημονιακού τόξου, δηλαδή το ΚΙΝΑΛ, τη Νέα Δημοκρατία και κατ' εξοχήν και από τον ΣΥΡΙΖΑ που τώρα ρίχνει κροκοδείλια δάκρυα για την αντισυνταγματικότητα, ενώ ήταν μία χαρά και αυτός εντολοδόχος των τροϊκανών. Όταν, όμως, καταβαραθρώνονται οι μισθοί, όταν εκτινάσσεται η ανεργία λόγω των μνημονιακών πολιτικών σας, τότε πώς θα έχουμε τις εισφορές που είναι αναγκαίες για το διανεμητικό σύστημα και τη διαγενεακή αλληλεγγύη που υποστηρίζει η Αριστερά; Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έπαψε να είναι στην πράξη αριστερός από όταν έγινε μνημονιακός, γιατί δεν μπορεί να είναι κανείς και τα δύο. Τα μνημόνια που συνεχίζονται με άλλα ονόματα, γιατί και τώρα έχουμε απαιτήσεις και δυσβάσταχτα πρωτογενή πλεονάσματα, σημαίνουν κάποια βασικά πράγματα, όπως διαρκώς υψηλή ανεργία, πρωτογενή πλεονάσματα του δημοσίου που αντιστοιχούν σε ελλείμματα του ιδιωτικού τομέα και σε περικοπές μισθών και, άρα, αδυναμία να χρηματοδοτηθεί το ασφαλιστικό σύστημα. Αυτή είναι στην ουσία η ρίζα του προβλήματος. Η Νέα Δημοκρατία πάλι χρησιμοποιεί τη λέξη «βιωσιμότητα» που είναι μία ωραία λέξη, της μόδας, για να πει ότι στην πραγματικότητα είναι αδύνατο να έχουμε ένα ασφαλιστικό σύστημα δικαιοσύνης και αλληλεγγύης, επειδή η αγορά εργασίας είναι διαλυμένη από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές σας. Η χρήση της λέξης «βιωσιμότητα» θυμίζει την αντίστοιχη χρήση του όρου «κλιματική αλλαγή», όταν καίγονται τα δάση μας. Η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί ως δικαιολογία την ανάγκη βιωσιμότητας του ασφαλιστικού και την κλιματική αλλαγή και αποφεύγει να μας πει ότι είναι ακριβώς οι δικές της πολιτικές που δημιουργούν εξαρχής και το πρόβλημα βιωσιμότητας του ασφαλιστικού και την κλιματική αλλαγή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Όταν χρησιμοποιείτε, λοιπόν, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, αυτούς τους όρους, πρέπει να το κάνετε με δέος γιατί στο αδιέξοδο μας έχουν φέρει οι πολιτικές σας και όχι με αυταρέσκεια επειδή έχετε ανακαλύψει δήθεν την ιδανική δικαιολογία. Ως προς το σημαντικότερο, όμως, θέμα που είναι το οικολογικό ζήτημα, το ΜέΡΑ25 θα καταθέσει αύριο τροπολογία η οποία αποδίδει τη δυνατότητα και στους δήμους να κατεδαφίζουν αυθαίρετα κτίσματα στους αιγιαλούς. Θεωρούμε ότι εφόσον αδυνατεί η αποκεντρωμένη διοίκηση να πράξει αυτό το καθήκον, χρειάζεται να υπάρχει η δυνατότητα και στους δήμους. Άλλωστε και Βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης έχουν τονίσει την ανάγκη να επιταχυνθούν οι κατεδαφίσεις, όπως ο κ. Βρούτσης, Βουλευτής Κυκλάδων. Αυτόν τον σκοπό υπηρετεί και η τροπολογία μας, αφού η αποκεντρωμένη διοίκηση σκόπιμα δεν χρηματοδοτείται και έχει αφεθεί να παραπαίει, χρειάζεται οπωσδήποτε ένα παραπάνω βήμα, για να σεβόμαστε το περιβάλλον, να τιμωρούμε την αυθαιρεσία και να αποδίδουμε τον αιγιαλό, τις παραλίες, τις αμμουδιές, εκεί που ανήκουν, στον ελληνικό λαό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Η άρνηση και αυτής της τροπολογίας θα είναι άλλη μία ομολογία ενοχής της Κυβέρνησης, μία ομολογία ότι στην πραγματικότητα επιζητεί την καταστροφή του περιβάλλοντος για να βολευτούν οι φίλοι της ιδιώτες. Επανέρχομαι, όμως, στο ζήτημα του ασφαλιστικού. Ως ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι αντί να κρυβόμαστε πίσω από εύηχους όρους, όπως είναι η επίκληση στη βιωσιμότητα και στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής ή από υποκριτικά επικοινωνιακά τερτίπια όπως η επίκληση στο Σύνταγμα, πρέπει να δούμε κατάματα το βαθύτερο πρόβλημα. Αυτό το πρόβλημα είναι η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αναζητήσουμε και τους πόρους που θα σώσουν το ασφαλιστικό σύστημα, όπως το έχουμε καταθέσει και εμείς σαν πρόταση νόμου για τη μεταβίβαση της δημόσιας περιουσίας στα ασφαλιστικά ταμεία και την επιβολή ειδικού φόρου στις τράπεζες που θα κατευθύνεται επίσης στα ασφαλιστικά ταμεία. Με αυτούς τους τρόπους προτείνουμε την εξεύρεση πόρων που θα κατευθυνθούν σε ένα πραγματικά δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα. Όμως και στο θέμα των πυρκαγιών αγνοούνται με ένοχο τρόπο οι τροπολογίες που προτείνουμε ως ΜέΡΑ25, για να αφοπλιστούν μία για πάντα και οι όποιοι επίδοξοι εμπρηστές, αλλά και οι όποιοι εκ των υστέρων εκμεταλλευτές, όπως η «ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ» ας πούμε. Με τον ίδιο τρόπο και στο θέμα του ασφαλιστικού αγνοούνται οι προτάσεις μας, γιατί βρίσκονται στους αντίποδες της λογικής του ΤΑΙΠΕΔ και του Υπερταμείου που ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία και τα οποία έχουν την υποστήριξη όλων των κομμάτων και του μνημονιακού τόξου και του ΣΥΡΙΖΑ φυσικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχα πάει στη βόρεια Εύβοια ως αλληλέγγυα πάνω στον αγώνα που είχαν κάνει οι κάτοικοι. Είδα ένα πάρα πολύ χαρακτηριστικό γκράφιτι που εκφράζει τα συναισθήματα των κατοίκων. Έγραφε «Αν τα δάση ήταν τράπεζες, θα τα είχατε σώσει». Το ίδιο ισχύει και για το ασφαλιστικό σύστημα και μπορούμε να το πούμε και για όλα τα κόμματα του μνημονιακού τόξου, δηλαδή «Αν το ασφαλιστικό σύστημα ήταν τράπεζες, θα το είχατε σώσει». Αντί να το σώσετε, το παραδίδετε στην παρακμή και στην εξάρτηση, για να κάνετε τους οικονομικά αδύναμους ακόμη πιο αδύναμους, να τους εκφοβίσετε, να τους κάνετε πειθήνιους και με το ζόρι εξαρτώμενους στη διαπλοκή σας. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Η κ. Μαρία Αθανασίου από την Ελληνική Λύση έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι ταφόπλακα της επικουρικής σύνταξης. Σε λίγα χρόνια, οι σημερινοί συνταξιούχοι θα υποστούν τρομερές περικοπές και τελικά οι επικουρικές συντάξεις θα απορροφηθούν από την κύρια σύνταξη. Η επόμενη γενιά όχι μόνο δεν θα βρει επικουρική σύνταξη, αλλά θα αναγκαστεί να πληρώνει επιπλέον χρήματα και στην καλύτερη περίπτωση θα πάρει πίσω το κεφάλαιό της. Τούτο συνιστά κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος. Είναι μία μεγάλη αποτυχία. Αυτή η κατάρρευση θα χρεωθεί σε σας, όπως είναι φυσικό και θα είστε οι πολιτικά υπόλογοι. Ο λεγόμενος «ατομικός κουμπαράς» που εισάγει το νομοσχέδιο στο πλαίσιο της κεφαλαιοποίησης συνεπάγεται ότι πλέον η επικουρική σύνταξη, η προστασία των γηρατειών, θα γίνει απολύτως ατομική υπόθεση για τον ασφαλισμένο και τον επενδυτή. Ο κάθε ασφαλισμένος θα γνωρίζει τι θα πληρώνει, αλλά δεν θα γνωρίζει τι θα πάρει στο τέλος, αν θα πάρει δηλαδή, καθότι τόσο διεθνώς, όσο και στη χώρα μας, τέτοιου είδους επενδυτικά προγράμματα κατέληξαν στον κάδο των αχρήστων, με τραγικά θύματα τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους. Το παρόν νομοσχέδιο εκφράζει και έχει την αντίθεση των εργαζομένων, της νέας γενιάς, των συνταξιούχων, των μικρομεσαίων επαγγελματιών, των αγροτών. Οι μόνοι που συμφωνούν μαζί σας είναι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι τραπεζίτες. Το υπό ίδρυση ΤΕΚΑ θα είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Θα πρέπει, λοιπόν, να λειτουργήσει η Επιτροπή Κοινωνικού Ελέγχου στο πλαίσιό του, με τη συμμετοχή κοινωνικών εταίρων ή έστω κάποιων αντιπροσωπευτικών οργάνων, έτσι ώστε, αφ' ενός να μπορούν τα όργανα του ΤΕΚΑ να αφουγκράζονται τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες και αφ' ετέρου τούτο να ελέγχεται και να εξασφαλίζεται ένα συνεχές καθεστώς λογοδοσίας προς τους ασφαλισμένους. Σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να λαμβάνονται αποφάσεις εν κρυπτώ ούτε να λαμβάνονται αποφάσεις που αφορούν σε καίρια ζητήματα με απλές κοινές υπουργικές αποφάσεις ούτε βεβαίως με γνώμονα τις επιταγές των εκάστοτε ιδιωτικών συμφερόντων. Τούτο είναι βέβαιο πως θα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται και κίνδυνοι σε ό,τι αφορά στην ασφάλεια των καταθέσεων και των επενδύσεων. Οι δημογραφικές συνέπειες αντιμετωπίζονται με τη μετάβαση της οικονομίας σε έναν υψηλότερο όγκο απασχόλησης, σε πλήρη απασχόληση και σε μισθούς αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η Κυβέρνηση κάνει, δυστυχώς, τα αντίθετα. Επεκτείνει τη μερική και προσωρινή απασχόληση, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, θεσμοθετεί τις ατομικές συμβάσεις εργασίας και το δεκάωρο. Για να ισχύσουν όσα υπόσχεται η Κυβέρνηση, οι νέοι πρέπει να έχουν σταθερή εργασία και καλές αποδοχές για τα επόμενα τουλάχιστον τριάντα έτη, η οικονομία να καλπάζει ανοδικά για δεκαετίες και οι επενδύσεις των εισφορών της να αποδίδουν. Αυτό είναι κάτι που το εγγυάται η Κυβέρνηση; Μήπως, κύριοι, αυταπατάσθε; Κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, η διαρκής μείωση των ετήσιων εισφορών που αναλογούν στο σύστημα NDC οδηγεί στη δημιουργία ταμειακού ελλείμματος και έλλειψης χρηματοδότησης των συμμετοχών των ασφαλισμένων προκειμένου να προστατευτούν οι παροχές του. Με τη μη είσοδο νεοεισερχόμενων ασφαλισμένων από τη 1-1-2022 η βάση εισφορών θα μειώνεται από έτος σε έτος και σταδιακά η απόδοσή τους θα καταλήξει αρνητική. Κατά συνέπεια το συσσωρευμένο ποσό στη συνταξιοδότηση θα καταλήγει μικρότερο από το σύνολο των εισφορών που καταβλήθηκαν κατά τον εργασιακό βίο του ασφαλισμένου, με αποτέλεσμα οι νέες συντάξεις που θα προκύπτουν κάθε έτος να βαίνουν ολοένα και μειούμενες μέχρι να εκφυλιστούν σε ελάχιστα ποσά. Κατά συνέπεια, για να διατηρηθούν οι συντάξεις των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων που θα παραμείνουν στο παλιό σύστημα στα επίπεδα των συντάξεων του ισχύοντος συστήματος, είναι απαραίτητο να ληφθεί μέριμνα, ώστε οι παράμετροι της νοητής απόδοσης, καθώς και της αναπροσαρμογής των συντάξεων να λαμβάνουν ως τιμές αυτές του ανοιχτού NDC. Στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικές αποδόσεις, με την προϋπόθεση όμως πάντα της συνετής διενέργειας των επενδύσεων, καθώς πρόκειται περί συνταξιοδοτικών παροχών και οι ασφαλισμένοι όπως έχουμε επισημάνει είναι εκτεθειμένοι σε ένα είδος τζόγου, στον πιστωτικό κίνδυνο και στον κίνδυνο της αγοράς. Οι πειραματισμοί σας, κύριοι, οδηγούν στη σκέψη μας στο να αποκαλείται αυτό το εγχείρημα ιδιωτικοποίηση των συντάξεων. Παρ' όλο που ο κ. Τσακλόγλου μίλησε για αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης που θα φέρει ο ατομικός κουμπαράς, την ίδια στιγμή για να συσταθεί το νέο ταμείο και να καλύψει τα πρώτα του έξοδα η Κυβέρνηση θα χρησιμοποιήσει το ποσοστό 0,5%, το κοινωνικό μέρισμα που θέσπισε ο κ. Βρούτσης το 2020, τα 900, περίπου, εκατομμύρια ως συμπληρωματικό κοινωνικό πόρο για τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους οικονομικά αδύναμους. Έτσι, όμως, αποσυνδέεται ο κοινωνικοασφαλιστικός χαρακτήρας του συνταξιοδοτικού συστήματος από την έννοια του κοινού, του κοινωνικού και αντιθέτως αντί της ομαδικότητας προτάσσεται η ατομικότητα. Σας ακούσαμε, επίσης, να λέτε ότι τα λεφτά των επικουρικών συντάξεων θα επενδύονται στην Ελλάδα, αλλά δεν αναφέρεται πουθενά στο νομοσχέδιο, κύριε Υπουργέ. Μπορείτε να κάνετε μια τροπολογία ώστε να μην υπάρχουν παραλείψεις; Κύριοι, στον επίλογο αυτής της μακράς συζήτησης δεν μπορούμε να παραλείψουμε τους συμπατριώτες μας που αναγκάστηκαν κατά τα προηγούμενα έτη να ξενιτευτούν εξαιτίας των κακών πολιτικών που ακολούθησαν μέχρι τώρα οι κυβερνήσεις. Εκατομμύρια πολύτιμα για την πατρίδα μας μυαλά, πολύτιμα χέρια, πολύτιμες ψυχές προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε ξένες χώρες. Μήπως δεν νοσταλγούν την επιστροφή τους; Τη νοσταλγούν. Είναι βέβαιο. Τότε γιατί με τις επιλογές σας του υπό ψήφιση νομοσχεδίου ματαιώνετε τα σχέδιά τους και τα όνειρά τους περί επαναπατρισμού τους; Ποια ασφάλεια τούς προσφέρετε; Ποια φιλοξενία; Η ανασφάλεια και αβεβαιότητα για το μέλλον τούς οδήγησε στους αφιλόξενους δρόμους της μετανάστευσης. Γιατί διαιωνίζετε τους λόγους που τους οδήγησαν μακριά από την πατρίδα μας; Γιατί εμποδίζετε την επιστροφή τους; Κύριοι, για να προοδεύσει η πατρίδα μας χρειάζεται πατριωτική πολιτική, όχι ομάδα τζογαδόρων που θα αποφασίζουν για τις αποδόσεις των ασφαλιστικών εισφορών. Χρειάζεται μακρόπνοα σχέδια με όραμα που θα χαρίζουν ελπίδες στις καρδιές των συμπατριωτών μας για μια νέα Ελλάδα, φιλόξενη μάνα που θα μαζέψει ξανά τα παιδιά της στην αγκαλιά της. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Κατσώτης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Φτάσαμε στο τέλος μιας συζήτησης θεωρώ αποκαλυπτικής, ιδιαίτερα για τους νέους και τις νέες που είναι ο στόχος αυτού του νομοσχεδίου, όχι για να λύσει προβλήματα, αλλά για να είναι τα θύματα αυτού του νέου χρηματοδοτικού εργαλείου για τους επενδυτές. Από τη μία, λοιπόν, οι επενδυτές από την άλλη οι εργαζόμενοι. Κερδισμένοι οι επενδυτές. Σωστό είναι αυτό, γιατί η Κυβέρνηση - το λέει καθαρά και στο πρόγραμμά της - υπηρετεί την καπιταλιστική ανάπτυξη, βρίσκει νέα πεδία κερδοφορίας, όπως την ενέργεια, για παράδειγμα, με την απελευθέρωση της ενέργειας, με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, όπου δήθεν εδώ ο ανταγωνισμός θα έφερνε μειωμένα τιμολόγια, αλλά έχουν πάει στον Θεό, όπως το περιβάλλον με τον δασοκτόνο νόμο που έγινε εύφλεκτη ύλη για τις πυρκαγιές, για να γίνουν τουριστικές εγκαταστάσεις, να γίνουν αιολικά πάρκα - αυτά έλεγε ο δασικός νόμος - όπως και σήμερα ένα νέο πεδίο κερδοφορίας, το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, το οποίο θα είναι ατομικοί κουμπαράδες που όλοι όμως θα είναι σε έναν κουμπαρά, τον κουμπαρά των επενδυτών των ασφαλιστικών εταιρειών. Χρήμα ζεστό, μπόλικο, διάρκεια μεγάλη, τουλάχιστον σαράντα χρόνια. Δεν θα υπάρχει συνταξιούχος από αυτό το ταμείο. Δεν θα υπάρχουν δαπάνες. Άρα λοιπόν εδώ μιλάμε για χρήμα. Και βέβαια είναι καθαρό το εξής: Ο κ. Χατζηδάκης έχει πει πάρα πολλά ψέματα. Τον χαρακτηρίζει βέβαια αυτό. Ποτέ δεν δικαιώθηκε. Είναι αντίθετα αυτά που λέει. Είπε ότι θα μειωθούν τα τιμολόγια της ΔΕΗ, για παράδειγμα, και αυτά έχουν φτάσει στον Θεό. Το ίδιο λέει και τώρα. Θα αυξηθεί, λέει, η σύνταξη η επικουρική του νέου, ενώ είναι γνωστό ότι ο κουμπαράς θα είναι άδειος όταν θα φτάσει αυτή η στιγμή. Βέβαια ο κ. Τσακλόγλου έρχεται να πάρει εκδίκηση. Ήταν παρέα με τον Γιαννίτση, τον Σπράο, τον Τήνιο, τον Νεκτάριο, ήταν σε αυτή την ομάδα που επιχείρησε τότε με τον Γιαννίτση να περάσει αυτό το νομοσχέδιο. Και βέβαια το εργατικό λαϊκό κίνημα στάθηκε απέναντι. Σήμερα έχει προβλήματα. Είναι πίσω. Μη νομίζετε, όμως, ότι αυτό το νομοσχέδιο θα διαρκέσει. Το ίδιο το κίνημα θα το καταργήσει. Το ίδιο το κίνημα θα σας στείλει και εσάς εκεί που πρέπει. Και τους άλλους που επιχείρησαν, τους έστειλε. Ο νόμος Κατρούγκαλου ήταν η αιτία, αν θέλετε, και των κινητοποιήσεων, των αγώνων, αλλά και της αλλαγής που έγινε συνολικά. Αυτό θα γίνει και με εσάς. Τι λέτε; Περάσατε τον εργασιακό νόμο. Απελευθερώσατε, λέει, το οκτάωρο και το κάνατε δεκάωρο. Μα το έχουμε κατοχυρωμένο, λέει! Όπως λέτε και τώρα ότι διασφαλίζετε τη σύνταξη. Δεν διασφαλίζετε τη σύνταξη, τις εισφορές διασφαλίζετε. Θα μας πείτε ποια θα είναι η σύνταξη; Δεν μας το είπατε βέβαια. Δεν μπορείτε να μας το πείτε βέβαια, γιατί ουσιαστικά δεν θα υπάρχει σύνταξη. Και λέτε το αυθαίρετο «αύξηση από 43% μέχρι και 63%». Πού το στηρίζετε αυτό; Πείτε ποια θα είναι η σύνταξη του ασφαλισμένου που θα μπει στο ΤΕΚΑ από 1-1-2022 και θα πάρει σύνταξη μετά από σαράντα χρόνια; Ποια θα είναι η σύνταξή του; Εκατό; Εκατόν πενήντα; Διακόσια; Πενήντα; Σαράντα; Εννιά ευρώ; Επτά ευρώ; Δεν μπορείτε να το πείτε και ούτε θα το πείτε γιατί αυτό εξαρτάται από την απόδοση των επενδύσεων, από τα χρηματιστηριακά προϊόντα, από τον τζόγο. Είναι βέβαια γνωστές οι χρεοκοπίες, οι κρίσεις, οι πτωχεύσεις, δόλιες και πραγματικές, και ούτω καθεξής. Τότε με το χρηματιστήριο, με τον Σημίτη, στη δουλειά μου είχα έναν φίλο που ήταν «πολύ» ΠΑΣΟΚ. Πήρε ένα δάνειο για να κάνει σπίτι και πήγε και το έπαιξε στο χρηματιστήριο. Του έλεγα: «Σε παρακαλώ, τι κάνεις; Είσαι φτωχός άνθρωπος, εργαζόμενος. Σε παρακαλώ μην παίζεις. Θα καταστραφείς». Πήγε και έπαιξε το δάνειο που πήρε για να πάρει σπίτι για τα παιδιά του στο χρηματιστήριο, τα έχασε όλα, δεν έχει ούτε σπίτι και πληρώνει το δάνειο γιατί το χρηματιστήριο τότε είχε ανέβει στις επτά χιλιάδες μονάδες. Αυτό το παραμύθι πουλάτε τώρα στους νέους, ότι μέσα από το χρηματιστήριο θα έχουν μεγαλύτερη σύνταξη. Μα, δεν ντρέπεστε λιγάκι; Νομίζετε ότι οι νέοι και οι νέες δεν γνωρίζουν ποια είναι η κατάσταση; Μοιράζει λεφτά ο καπιταλισμός; Αυτό τους λέτε; Και επειδή τελείωσε ο χρόνος - ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας - να πω το εξής. Γνωρίζουμε ότι είστε φανατικός υποστηρικτής των επιλογών του κεφαλαίου, φανατικός εχθρός των δικαιωμάτων των εργαζομένων, των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Μισείτε το εργατικό κίνημα. Πήγατε και η πρώτη εγκύκλιος που βγάλατε αμέσως, για να μπορέσετε να πείτε «εδώ τα κεφάλια μέσα» - γιατί ξέρετε ότι θα υπάρχουν αγώνες - ήταν αυτό για το εργατικό κίνημα, για τις απεργίες, για το «φακέλωμα», για να έχετε μπροστά τη βάση δεδομένων να τη δώσετε τους εργοδότες για να μπορούν να βάζουν στο στόχαστρο όποιον σηκώνει κεφάλι. Είναι η πρώτη εγκύκλιος που βγάλατε τώρα, γιατί φοβάστε το κίνημα. Το φοβάστε και καλά κάνετε. Το κίνημα και θα ανασυνταχθεί και θα βάλει μπροστά τη διεκδίκηση των δικών τους αναγκών, αλλά και μια άλλη προοπτική όπου η ίδια η εργατική τάξη θα πάρει την εξουσία και τότε θα λύσει οριστικά τα προβλήματα και της ασφάλισης και των εργασιακών σχέσεων και της υγείας και της παιδείας και των διακοπών και του περιβάλλοντος και όλα αυτά που ταλανίζουν σήμερα την εργατική λαϊκή οικογένεια, τον λαό μας. Έχετε ακόμη χρόνο να αποσύρετε το νομοσχέδιο και τώρα, πριν το ψηφίσουμε να πείτε «το αποσύρουμε». Γιατί αυτό το νομοσχέδιο είναι έγκλημα σε βάρος των νέων αλλά και των ήδη συνταξιούχων που θα βλέπουν τις συντάξεις τους χρόνο με τον χρόνο να μειώνονται. Γιατί αυτά που λέτε ότι ο προϋπολογισμός θα καλύψει την απώλεια που θα έχουν οι συνταξιούχοι επειδή δεν θα εισρέουν εισφορές στο σύστημα, αυτά είναι παραμύθια. Ήδη υπάρχει ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, ήδη ο προϋπολογισμός δεν μπορεί να συμμετέχει στις επικουρικές. Μέχρι τώρα δεν συμμετείχε. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι είχαν την εισφορά τους, δεν υπήρχε εισφορά του κράτους για τις επικουρικές. Και έρχεστε σήμερα και πουλάτε παραμύθια για να διασπάσετε τους εργαζόμενους σε συνταξιούχους και σε νέους, σε γονείς και παιδιά και λέτε στα παιδιά ότι οι γονείς τους φταίνε που αυτοί πληρώνουν αυτές τις εισφορές, δηλαδή λέτε στα παιδιά ότι πρέπει να μειωθεί ο μισθός τους. Γιατί είναι μισθός τους οι εισφορές, κύριε Υπουργέ, που έχετε την τροπολογία τώρα και μειώνετε ξανά τρεις μονάδες και το 2022, ένα ακόμα δωράκι στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Μειώνετε τον μισθό των εργαζομένων. Είναι μισθός. Εσείς λοιπόν κατηγορείτε τους νέους ότι οι γονείς τους είχαν μεγάλους μισθούς και τους λέτε να αποδεχτούν να μειώσουν τους μισθούς τους, να μην έχουν τις συντάξεις που είχαν οι παλιοί και να έχουν επιδόματα ή να έχουν συντάξεις τέτοιες πείνας. Πάρτε πίσω λοιπόν το νομοσχέδιο, έχετε χρόνο, έχουμε λίγο καιρό ακόμη μέχρι να ψηφίσουμε.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Μουλκιώτης από το Κίνημα Αλλαγής έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας οι δύο ημέρες συζήτησης στην Ολομέλεια είναι διάχυτο ότι υπήρξε μια έκδηλη νευρικότητα από την ηγεσία του Υπουργείου, μια νευρικότητα η οποία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Όμως υπήρξε νευρικότητα και αυτό διαπιστώθηκε και από συναδέλφους της Πλειοψηφίας. Κάποιος από τη βόρεια Ελλάδα που δεν υποστηρίζει το Κίνημα Αλλαγής, το ΠΑΣΟΚ, συνεργάτης μου επαγγελματικά παλιά, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε «κατάλαβα ότι το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων θεωρεί μάλλον ευφυές να απευθύνεται στις νέες και τους νέους με ύφος έμπειρου και πετυχημένου πωλητή ασφαλιστικού πακέτου». Μετά από αυτό κάνω κι εγώ μια κουβέντα, γιατί κάτι είπαμε και λέω: ο κύριος Υπουργός ίσως θεώρησε ευφυές να λέει με αυτό το νομοσχέδιο και σήμερα και χθες ότι ενεργεί υπέρ των εργαζομένων στο εργασιακό νομοσχέδιο πριν λίγο καιρό, χωρίς ούτε μισό σωματείο ή και μισό συνδικάτο να συμφωνεί μαζί του; Έτσι και τώρα λοιπόν αδιαφορεί πλήρως το Υπουργείο Εργασίας για τη συναίνεση και προβάλλει μισές αλήθειες για να καλύψει τα μεγάλα ψέματα. Κάνει επιλεκτική επίδειξη στοιχείων από μοντέλα άλλων χωρών κατά το δοκούν προσπαθώντας να πείσει το ακροατήριό του ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια και τη μαγική λύση στα προβλήματα, ενώ στην πραγματικότητα υποθηκεύει το μέλλον των νέων. Πώς το κάνει αυτό; Πρώτον, διατηρώντας τον απαράδεκτο νόμο Κατρούγκαλου τον οποίο η Νέα Δημοκρατία παραπλανώντας τον ελληνικό λαό είχε δεσμευτεί προεκλογικά ότι θα τον καταργήσει, μειώνει τις κύριες συντάξεις των νέων συνταξιούχων 20% ως 35%, δηλαδή κατά μέσο όρο 200 έως 250 ευρώ τον μήνα. Δεύτερον, αντί της αναπλήρωσης αυτών των 200, 250 ευρώ που χάνουν οι νέοι μας, τους υπόσχεται τώρα μια επισφαλή αύξηση 11% έως 13% στις επικουρικές, δηλαδή ποσό 20 έως 25 ευρώ τον μήνα. Τρίτον, η αλήθεια είναι ότι το νομοσχέδιο αυτό οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια επικουρική εμείς λέμε 25% με 35% χαμηλότερη από τη σημερινή. Δηλαδή αντί για 198 ευρώ σημερινή μέση επικουρική θα δίνεται σύνταξη περίπου 140 ευρώ. Τέταρτον, το τεράστιο κόστος μετάβασης - εμμένουμε σε αυτό, όλες οι πλευρές της Αντιπολίτευσης εμμένουν - από το ένα σύστημα στο άλλο, περίπου 75 με 78 δισεκατομμύρια θα το πληρώσουν οι ίδιοι οι νέοι με τις εισφορές τους αλλά και το σύνολο των φορολογουμένων, ανεξάρτητα αν παίρνουν ή δεν παίρνουν επικουρική σύνταξη. Η αλήθεια λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι οι όποιες εισφορές των νέων δεν θα μπουν σε κανέναν «κουμπαρά», αλλά θα χρηματοδοτήσουν εταιρείες και επενδύσεις που κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα έχουν θετικές αποδόσεις. Κανείς δεν μπορεί να το εγγυηθεί. Με άλλα λόγια, επομένως μιλάμε για χαμηλότερες και αβέβαιες επικουρικές συντάξεις. Υπάρχει άλλη ερμηνεία; Όχι. Νομίζω, κύριε Υπουργέ και κύριε Υφυπουργέ, ότι δεν θέλετε όχι να αντιληφθείτε - το αντιλαμβάνεστε - αλλά να αποδεχθείτε την πρότασή μας για την ενίσχυση της επαγγελματικής ασφάλισης που αναπτύσσεται σε όλη την Ευρώπη, μετά την αποτυχία των συστημάτων σαν αυτό που εσείς εισάγετε σήμερα, αποτυχία που είναι δήθεν καινοτομία και δήθεν μεταρρύθμιση. Σας το πρότειναν και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων και η ΓΣΕΕ και άλλοι κοινωνικοί εταίροι. Από το 2002 το έχει πει και το ΠΑΣΟΚ. Εσείς αυτά τα εξαφανίζετε ουσιαστικά σήμερα. Και το κυριότερο όλων είναι ότι στην εποχή της πλήρους αποσύνδεσης της πραγματικής οικονομίας από τις χρηματαγορές η Κυβέρνηση, πρώτον, εμμένει σε μια νομοθετική πρόταση που ακόμα και η ίδια γνωρίζει ότι θα γεννήσει σκάνδαλα. Δεύτερον, εμμένει σε μια πρόταση που είναι κενό γράμμα ως προς την εγγύηση της ενίσχυσης της σύνταξης των μελλοντικών γενεών, εάν δεν συρρικνωθεί η ανεργία, αν δεν εξασφαλιστούν θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης, αν δεν αυξηθούν τόσο η παραγωγικότητα όσο κι ο μισθός των εργαζομένων. Τρίτον, εμμένει σε μία πρόταση η οποία υπονομεύει τις βασικές αξίες του θεσμού της κοινωνικής ασφάλισης. Και λέω για την αλληλεγγύη, λέω για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα, αξίες του κοινωνικού κράτους. Τέταρτον, εμμένει να μην αναγνωρίζει η Κυβέρνηση ότι τα επαγγελματικά ταμεία κι ο «ατομικός κουμπαράς» έχουν μια μεγάλη διαφορά στο ότι στα επαγγελματικά ταμεία διατηρείται η αλληλεγγύη, ενώ για το μοντέλο το άλλο κάτι τέτοιο δεν υφίσταται. Θα σας πω τι είπε ένας από τους εμπνευστές του συστήματος που προτείνει η Κυβέρνηση. Στη Σουηδία το 2004 ο Καρλ Σέρμαν, ένας από τους εμπνευστές αυτού του σουηδικού μοντέλου, περίπου δέκα χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας του μοντέλου, σε ένα βιβλίο που τιτλοφορείται «Το AP Fund φρενάρει και τη σύνταξή σας» γράφει λοιπόν, πιστεύοντας ότι κάνει και αυτοκριτική: «Η προσήλωσή μας αποκλειστικά στη διατήρηση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας του συστήματος στέρησε την επικουρική ασφάλιση από την αλληλεγγύη, η οποία αποτελεί τη βασική αρχή της κοινωνικής ασφάλισης, με αποτέλεσμα τη μείωση του βιοτικού επιπέδου των συνταξιούχων». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα είπα αυτά προκειμένου να δώσω το στίγμα. Το Κίνημα Αλλαγής τοποθετείται ξεκάθαρα σε αυτό το νομοσχέδιο. Θα μου επιτρέψετε για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, και τελειώνω, να αναφερθώ στις τροπολογίες που καταθέσαμε ως Κίνημα Αλλαγής. Κύριε Υπουργέ, πράγματι είπατε για την τροπολογία που αφορά την κατάργηση της μείωσης της εθνικής σύνταξης των μελών της ελληνικής μειονότητας Αλβανίας και των ομογενών από την πρώην Σοβιετική Ένωση, δηλαδή κατάργηση της διάταξης του ν.4037 του 2016 ότι θα το δείτε αργότερα. Ήδη προεκλογικά είχε δεσμευτεί η Νέα Δημοκρατία ότι θα ικανοποιήσει αυτό το αίτημα. Έχουν περάσει είκοσι έξι μήνες. Με δύο επίκαιρες ερωτήσεις το έχουμε συζητήσει και με τον κύριο Υφυπουργό και δόθηκε πάλι η υπόσχεση ότι θα ικανοποιηθεί. Είκοσι έξι μήνες δεν είχε ούτε μελετηθεί το σύστημα. Μέχρι τώρα δεν έχετε αποφασίσει τι θα κάνετε; Δεύτερον, απορρίψατε τέσσερις τροπολογίες σιωπηρά, ατυχώς κατά την άποψή μου. Πρέπει να γνωρίζουμε γιατί απορρίπτετε τις τροπολογίες. Μια τροπολογία αφορά τον κλάδο επικουρικής ασφάλισης του προσωπικού του ΟΤΕ, η δεύτερη τροπολογία αφορά τη συνταξιοδότηση λόγω γήρατος χωρίς όριο ηλικίας μετά από σαράντα χρόνια υποχρεωτικής πραγματικής ασφάλισης. Πόσο θα δουλεύουν αυτοί οι άνθρωποι; Σαράντα χρόνια συνέχεια δουλειά. Η τρίτη τροπολογία αφορά την κατάργηση του αυτόματου μηχανισμού αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με βάση το προσδόκιμο ζωής και η τέταρτη τη θεμελίωση δικαιώματος πλήρους και μειωμένης σύνταξης γήρατος ασφαλισμένων γυναικών του πρώην ΙΚΑ - ΕΤΑΜ. Οι τέσσερις αυτές τροπολογίες απορρίφθηκαν σιωπηρά και είναι, κατά τη γνώμη μας, πολιτικά απαράδεκτο. Καταλήγω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι η συνολική πολιτική της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για το Κίνημα Αλλαγής και για το ΠΑΣΟΚ συνιστά ύβρη με την αρχαία έννοια του όρου για την κοινωνία και ειδικά για τους νέους. Και μετά την ύβρη, όπως γνωρίζετε, ακολουθεί η νέμεσις και θα είναι βέβαια, κατά την άποψή μας, και ιστορικά δίκαιο για το κόμμα σας η νέμεσις που μας οδήγησε και στα μνημόνια και νομοτελειακά μας οδηγεί σε νέες σκληρές περιπέτειες. Σας ευχαριστώ.
Εγώ σας ευχαριστώ. Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν από μερικούς μήνες, όταν είχε αρχίσει η Κυβέρνηση να καλλιεργεί επικοινωνιακά το έδαφος για να φέρει αυτή την αντιμεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, είχα ακούσει τότε τον οικονομικό σύμβουλο του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος είχε πει σε μία τηλεοπτική εκπομπή - και νομίζω και στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» - ότι «ως πότε επιτέλους οι νέοι άνθρωποι της χώρας μας θα χρηματοδοτούν τους γέρους, τους ηλικιωμένους, τους συνταξιούχους;». Κι εκείνη την ώρα είχα σκεφτεί πόσο αποκομμένη είναι αυτή η Κυβέρνηση και αποκομμένα τα στελέχη της και οι σύμβουλοι και όλοι αυτοί από την πραγματικότητα των τελευταίων δέκα χρόνων στην Ελλάδα. Σκέφτηκα τα νέα παιδιά που πραγματικά δεν βρίσκανε δουλειά μέσα στην κρίση ή που αναγκάστηκαν να φύγουν και ο παππούς και η γιαγιά, ο συνταξιούχος πατέρας τούς έδινε ένα εικοσάρικο, τους έδινε 30 ευρώ, για να μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα, τσόνταρε επειδή ήταν με τον μισθό των 200 ευρώ, για να μπορέσουν να έχουν ένα επίπεδο ζωής. Σε ποια κοινωνία απευθύνεστε, κύριοι Υπουργοί, όταν προσπαθείτε να πείσετε τη νέα γενιά και σε ποια νέα γενιά νομίζετε ότι απευθύνεστε; Δεν είναι αυτή τουλάχιστον η πλειονότητα της νέας γενιάς της χώρας. Είναι νέοι άνθρωποι, γυναίκες και αγόρια, που ψάχνουν μια καλύτερη ζωή, που θέλουν δουλειά, που αυτή τη στιγμή τους έχετε απορρυθμίσει την αγορά εργασίας, είναι άνεργοι, δουλεύουν κάτω από τον κατώτατο μισθό που εσείς τον αυξήσατε ίσα ίσα, όπως είπαμε, για μισό κουλούρι, είναι άνθρωποι οι οποίοι αγωνιούν και δεν έχουν πώς να εκφράσουν τα δικαιώματά τους, καθώς ποινικοποιήσατε την ίδια την απεργία και κάθε συνδικαλιστική δράση και η λογική που τους λέτε συνεχώς είναι το ατομικό. Δεν υπάρχει συλλογικότητα, δεν υπάρχει συλλογική διεκδίκηση, δεν υπάρχει αλληλεγγύη. Κι άκουσα και τον κ. Τσακλόγλου που είπε ότι για να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της συνοχής - μάλιστα μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που το είπε - , των ανισοτήτων δηλαδή, έρχεστε, λέτε εσείς, να πάρετε ένα κομμάτι από τη λειτουργία του κεφαλαίου και του καπιταλισμού, προκειμένου να έρθετε να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα των ανισοτήτων. Μα, είναι αυτός ο τρόπος για να αντιμετωπίσετε τις ανισότητες; Είναι αυτός ο τρόπος που πιστεύετε ότι θα δημιουργήσετε ασφάλεια; Όλες οι πολιτικές σας τείνουν στην ανασφάλεια της ελληνικής κοινωνίας και τείνουν σε διεύρυνση των ανισοτήτων, από την παιδεία και φυσικά την αποδόμηση της δημόσιας εκπαίδευσης και την εξώθηση χιλιάδων νέων παιδιών σε ιδιωτικά κολλέγια, από το εθνικό σύστημα υγείας που ακούμε κιόλας ότι θα έρθει και τροπολογία αύριο για την εισβολή ιδιωτικών συμφερόντων στο εθνικό σύστημα υγείας, φυσικά το εργασιακό που ήταν το απόγειο αυτής της πολιτικής και βέβαια τώρα έρχεστε με αυτή την πρόταση για ένα επικουρικό κεφαλαιοποιητικό σύστημα, το οποίο στην πραγματικότητα έρχεται να πλήξει την αλληλεγγύη των γενεών, έρχεται να πλήξει τους ίδιους τους νέους. Κι αυτό φάνηκε από τη συζήτηση εδώ αυτές τις δύο μέρες, που ήταν μια συζήτηση με πολλά επιχειρήματα για όλα αυτά που ειπώθηκαν και από την πλευρά σας και από τους συναδέλφους της Συμπολίτευσης, όλα ενέτειναν την αγωνία και την ανησυχία γι' αυτό που φέρνετε. Γιατί δεν υπάρχει καμμία εγγύηση. Γιατί πραγματικά οι συντάξεις των νέων παιδιών μπαίνουν πραγματικά σε πλήρη αβεβαιότητα. Το μόνο που τους εξασφαλίζετε, λέτε, είναι οι εισφορές τους και ο πληθωρισμός, άρα στην πραγματικότητα το μόνο σίγουρο που ομολογείτε είναι ότι θα είναι λιγότερο από αυτό που είναι η επικουρική σύνταξη σήμερα. Και ταυτόχρονα, όλο αυτό με ένα τεράστιο πλήγμα στο ίδιο το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης, σε μια αβεβαιότητα και επισφάλεια για τις ίδιες τις συντάξεις και των σημερινών συνταξιούχων και των μελλοντικών, ένα πρώτο πλήγμα μεγάλο άμεσο που θα φανεί άμεσα και ήδη φαίνεται στους χαμηλοσυνταξιούχους, που αφού τους καταργήσατε τη δέκατη τρίτη σύνταξη, τώρα έρχεστε και παίρνετε τον κοινωνικό πόρο που υποτίθεται εσείς είχατε θεσπίσει πριν από έναν χρόνο προκειμένου να καλύψετε τις πρώτες ανάγκες λειτουργίας και τα πρώτα κενά αυτού του συστήματος. Και έπεται βέβαια στο μέλλον και επιπλέον φορολογία γιατί είναι τεράστιο το κόστος που φέρνει αυτή η αντιμεταρρύθμιση και άρα λοιπόν είναι μία επιλογή που είναι καθαρά δική σας. Αποδείχτηκε πλήρως από τη συζήτηση, το ομολογήσατε και με τις δικές σας τοποθετήσεις ότι δεν υπήρχε η πίεση, είναι βιώσιμο το σύστημα, οι ίδιοι το ομολογήσατε ότι είναι βιώσιμο το σύστημα. Εξάλλου υπήρχαν και οι σχετικές μελέτες του κ. Βρούτση, τις οποίες δεν αποποιηθήκατε, τις επιβεβαιώσατε. Και είπατε απλώς ότι είναι επιλογή σας, προκειμένου αφ' ενός, λέτε, να υπάρξει δυνατότητα για καλύτερες συντάξεις στους νέους, που βέβαια δεν αποδείχθηκε με τίποτα από τα επιχειρήματα σας - το αντίθετο - και αφ' ετέρου βέβαια η πραγματικότητα ότι θέλετε αυτά τα χρήματα να τα δώσετε σε συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα για επενδύσεις. Είναι μια βίαιη αναδιανομή αυτό το οποίο πραγματοποιείτε με αυτό το σχέδιο νόμου, η οποία είναι εις βάρος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας των συνταξιούχων, σημερινών και μελλοντικών, των ίδιων των νέων ανθρώπων, αλλά φυσικά είναι και μια βίαιη αναδιανομή και μια αδιέξοδη συνολικά πολιτική, την οποία εσείς υπηρετείτε. Εγώ θα ήθελα να κλείσω, λέγοντας ότι απέναντι σε αυτή τη συνολική πολιτική σήμερα περισσότερο από ποτέ προβάλλει η ανάγκη μιας άλλης συγκροτημένης εναλλακτικής πολιτικής. Αυτό εμείς θεωρούμε ότι είναι αναγκαίο, αυτό προτείνουμε και αυτό αποζητά σήμερα και η πλατιά κοινωνική συμμαχία των εργαζομένων, των ανθρώπων του μόχθου, των μικρομεσαίων, των αγροτών και πάνω απ' όλα, των νέων ανθρώπων. Μία επιλογή που πραγματικά να δημιουργήσει την έννοια της ασφάλειας μέσα στην οικονομία, μέσα στις δουλειές, στα δικαιώματα, τις συντάξεις, το κοινωνικό κράτος. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι χρειάζεται μια άλλη αντίληψη για το ασφαλιστικό σύστημα. Γι' αυτό και ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία Αλέξης Τσίπρας είπε σήμερα ότι εμείς φυσικά θα αναιρέσουμε και θα ξηλώσουμε αυτή την αντιμεταρρύθμιση, όπως και το εργασιακό, όπως και το πτωχευτικό, όπως και τα θέματα που έχετε φέρει για την παιδεία, όλες αυτές τις αντιδραστικές ρυθμίσεις, αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο μιας διαφορετικής πολιτικής που πιστεύει ότι η λύση είναι ένα άλλο αναπτυξιακό πρότυπο, βιώσιμο και δίκαιο, το οποίο να αντιμετωπίζει τις πολλαπλές κρίσεις. Και εκεί η εργασία, το κοινωνικό κράτος, η δημόσια παιδεία, η δημόσια υγεία, ένα ισχυρό διανεμητικό ασφαλιστικό κοινωνικό σύστημα δεν είναι πρόβλημα, κύριοι Υπουργοί και κύριοι και κυρίες της Συμπολίτευσης. Είναι παράγοντας για αυτή τη νέα αναπτυξιακή προσπάθεια και για μια δίκαιη και βιώσιμη κοινωνία. Εκεί δεσμευόμαστε και είστε απομονωμένοι στη Βουλή. Όλα τα κόμματα είναι εναντίον, οι περισσότεροι φορείς, πάνω από όλα, όμως, ο ελληνικός λαός, ο οποίος αναζητά προοπτική. Καταψηφίζουμε και δεσμευόμαστε για αυτή τη διαφορετική προοπτική. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Περικλής Μαντάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανακεφαλαιώνοντας πολλά από όσα ειπώθηκαν τις δύο τελευταίες ημέρες, θα ήθελα να σταθώ στα εξής. Το νομοθέτημα για την επικουρική ασφάλιση που εισήγαγε η Κυβέρνηση αποτελεί ένα πλήρες πλαίσιο, αποτελεί ένα μελετημένο και εγγυημένο, ένα μακρόπνοο και αποτελεσματικό, ένα ωφέλιμο και λειτουργικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο λαμβάνει σάρκα και οστά μια ιστορική μεταρρύθμιση για την κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα. Και είναι ιστορική η μεταρρύθμιση αυτή, γιατί για πρώτη φορά εδώ και πάρα πολλά χρόνια οι συντάξεις αποκόπτονται επιτέλους από τις δημογραφικές εξελίξεις και οι όροι συνταξιοδότησης βελτιώνονται σημαντικά υπέρ των νέων εργαζομένων και της νέας γενιάς. Η συζήτηση στις Επιτροπές, αλλά και στην Ολομέλεια της Βουλής ήταν εξόχως δημοκρατική, αλλά και ιδιαίτερα αποκαλυπτική, διότι, αφ' ενός, επέτρεψε σε όλες τις απόψεις να ακουστούν, δίνοντας δημοκρατικό βήμα σε κάθε επιχείρημα και σε κάθε γνώμη, αλλά και αφ' ετέρου, διότι μπόρεσαν να αναδειχθούν τόσο τα τεράστια οφέλη από την προτεινόμενη μεταρρύθμιση όσο και η ρηχότητα και η κενότητα της άλλης πλευράς. Από την πρώτη στιγμή είπαμε την αλήθεια. Από την αρχή είπαμε ότι το σχέδιο αυτό δεν είναι δωρεάν και σαφέστατα, υπάρχει κόστος, αλλά το κόστος είναι πολύ μικρό και απολύτως διαχειρίσιμο. Δηλαδή, με άλλα λόγια, αξίζει να το καλύψουμε για να δώσουμε μια νέα προοπτική στα ίδια μας τα παιδιά. Από την άλλη μεριά, η Αντιπολίτευση και ιδιαίτερα η Αξιωματική τι μας έδειξε για άλλη μια φορά; Φοβικότητα, αντιδραστικότητα, παλαιοκομματική ρητορική και υστερία, μια οπτική βγαλμένη εξ ολοκλήρου από το παρελθόν, που δεν δίνει καμμία προοπτική για το μέλλον. Διότι καμμία εντύπωση πια δεν προκαλούν όλες αυτές οι κραυγές για λαϊκές αντιδράσεις, για τζόγους και ομόλογα, για golden boys και για μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα που δήθεν θέλουν το κακό μας. Μέχρι και ζήτημα αντισυνταγματικότητας ανακάλυψαν, μπας και κερδίσουν τις εντυπώσεις. Επιστράτευσαν κάθε πολεμική ρητορική, βγαλμένη από το χρονοντούλαπο της ιστορίας. Εξαπέλυσαν λάσπη και ψέματα, ατελείωτα ψέματα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, επιτέθηκαν για άλλη μια φορά στον Πρωθυπουργό με αήθεις χαρακτηρισμούς, υπηρετώντας τη γνωστή τακτική πλέον της δολοφονίας χαρακτήρων, στην οποία επιδίδονται εδώ και χρόνια. Παράλληλα, όλοι μας αντιληφθήκαμε - το καταλάβαμε όλοι μας - την αγωνία και την ανάγκη τους να αποκαταστήσουν την υστεροφημία του ναυάρχου Αποστολάκη, που οι ίδιοι έπληξαν ανεπανόρθωτα. Ό,τι και να είπαν, όμως, όσο και να προσπάθησαν να καλύψουν τη δική τους απαξιωτική ανακοίνωση εναντίον του, δεν κατάφεραν να αλλάξουν τα δεδομένα και τη βαθιά πολιτική αξία που τελικά πρεσβεύουν: Το κόμμα πάνω από όλα, πάνω ακόμα και από τη χώρα. Είπαν για τη ΔΕΗ και εδώ πραγματικά γελάνε και οι πέτρες, αγαπητοί συνάδελφοι. Αυτοί που οδήγησαν τη ΔΕΗ ένα σκαλοπάτι πριν τη χρεοκοπία έχουν το θράσος να μιλάνε για τη ΔΕΗ, που μέσα σε δύο χρόνια διασώθηκε, αύξησε τη χρηματιστηριακή της αξία επτά φορές και μπορεί όρθια να αντιμετωπίσει την ενεργειακή κρίση που βιώνει ολόκληρος ο πλανήτης αυτή την περίοδο. Και βέβαια, δεν έλειψε η κριτική για τον ανασχηματισμό. Επιδόθηκαν σε έναν αγώνα πολιτικής σπίλωσης της προσωπικότητας του νέου Υπουργού Υγείας, του Θάνου Πλεύρη, μιλώντας για ακροδεξιά, αυτοί οι οποίοι τεσσεράμισι ολόκληρα χρόνια κυβερνούσαν μαζί με την ακροδεξιά. Πόση υποκρισία πλέον! Άκουσα, επίσης, για δήθεν ανακολουθία της Κυβέρνησης, ότι τάχα δεν γίνεται και το ασφαλιστικό σύστημα να είναι βιώσιμο, όπως έλεγε το 2020 ο τότε Υπουργός κ. Βρούτσης, αλλά και να χρειάζεται μεταρρύθμιση, όπως γίνεται με το σημερινό νομοσχέδιο. Δηλαδή, είναι σαν να λέμε ότι, επειδή ο κ. Βρούτσης διόρθωσε το έκτρωμα του κ. Κατρούγκαλου με τις εξωφρενικές ασφαλιστικές εισφορές, με τη μετατροπή του σε έμμεση φορολόγηση, με την ποινικοποίηση της επιχειρηματικότητας και με την πριμοδότηση της μαύρης εργασίας, επειδή λοιπόν ο κ. Βρούτσης μεταρρύθμισε το ασφαλιστικό, ξαφνικά δεν μας επιτρέπεται σήμερα να θέλουμε η κοινωνική ασφάλιση να γίνει δικαιότερη, αποδοτικότερη και καλύτερη, ειδικά στον τομέα της επικουρικής. Ξαφνικά γινόμαστε ανακόλουθοι, επειδή θέλουμε οι ασφαλισμένοι να καρπώνονται τα οφέλη από τις εισφορές τους, επειδή θέλουμε να βελτιώσουμε το μείγμα της τελικής σύνταξης που παίρνει ο εργαζόμενος και όχι στο κράτος που οφείλει να τον υπηρετεί, γιατί εκεί πρέπει να δώσουμε περισσότερο έλεγχο στον ίδιο ασφαλισμένο. Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, είμαστε όλοι συνηθισμένοι σε όλα αυτά που ακούστηκαν αυτές τις μέρες εδώ, στην Ολομέλεια. Είναι γεγονός ότι τελικά, κανείς δεν πείστηκε και η κριτική της Αντιπολίτευσης πέφτει εύκολα στο κενό, γιατί απέτυχαν πλήρως να τεκμηριώσουν τις αντιρρήσεις τους και να γίνουν αξιόπιστοι και πειστικοί, αποδεικνύοντας τελικά ότι τα κίνητρά τους είναι πολύ ταπεινά και εξαντλούνται αποκλειστικά στο να υπηρετήσουν τον αντιπολιτευτικό τους ρόλο. Πώς θα μπορούσαν να έχουν δόκιμες αντιρρήσεις, άλλωστε, όταν η μεγάλη αυτή μεταρρύθμιση για την επικουρική μας ασφάλιση είναι παρέμβαση με απολύτως θετικά χαρακτηριστικά, γιατί είναι αξιόπιστη, γιατί είναι δίκαιη, γιατί είναι μελετημένη και γιατί είναι ασφαλής, αλλά κυρίως, γιατί δίνει μέλλον και προοπτική στο πιο ενεργό, στο πιο δυναμικό, στο πιο παραγωγικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, αυτό της νέας γενιάς. Και επειδή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα είναι μια δύσκολη μέρα για τη χώρα μας, που ο μεγάλος Μίκης Θεοδωράκης πέθανε, ας φροντίσουμε όλοι να μην τον απογοητεύσουμε. Ο Μίκης Θεοδωράκης μάς βλέπει από ψηλά. Ας φροντίσουμε να κινηθούμε όλοι στον δρόμο που ο ίδιος χάραξε με τις μέρες και τις πράξεις μας, έτσι ώστε με εθνική ομοψυχία να πάμε την Ελλάδα ψηλότερα. Εμείς θα την πάμε την Ελλάδα ψηλότερα. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης γνωστοποιεί στην Εθνική Αντιπροσωπεία την από 2 Σεπτεμβρίου 2021 απόφασή του: «Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, σας γνωρίζω ότι ως Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας στις θέσεις του κ. Αθανασίου Πλεύρη και της κ. Μαριλένας Σούκουλη - ιλιάλη ορίζονται οι Βουλευτές του κόμματος κ. Θεοχάρης Θεοχάρης και η κ. Φωτεινή Αραμπατζή». [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι! Δεν χρειάζονται σχόλια. Είναι θεσμοί.
Ο κ. Τσακλόγλου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι ιδιαίτερα σύντομος. Το νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση της επικουρικής ασφάλισης, το οποίο μπαίνει σε ψήφιση σε λίγα λεπτά στην Εθνική Αντιπροσωπεία, είναι μια πραγματική τομή για την κοινωνική ασφάλιση στη χώρα μας. Αυτό που προβλέπει είναι η σταδιακή μετατροπή της επικουρικής ασφάλισης από διανεμητική σε κεφαλαιοποιητική. Δεν εφευρίσκουμε τον τροχό. Είναι μία μεταρρύθμιση η οποία έχει υλοποιηθεί σε πολλές αναπτυγμένες χώρες εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Αν μη τι άλλο μάλλον καθυστερήσαμε και όχι βιαζόμαστε για τη μεταρρύθμιση αυτή. Είναι τέσσερις στόχους που επιδιώκουμε να επιτύχουμε με τη μεταρρύθμιση αυτή. Ο πρώτος και σημαντικότερος ίσως είναι η μείωση της έκθεσης της κοινωνικής ασφάλισης στον δημογραφικό κίνδυνο. Η χώρα μας γερνάει και γερνάει γρήγορα και όλο το σύστημά μας είναι υπερβολικά εκτεθειμένο στον δημογραφικό κίνδυνο. Με τη μεταρρύθμιση αυτή περιορίζουμε την έκθεση αυτή. Το δεύτερο είναι ότι με βάση την εμπειρία χωρών που λειτουργούν εδώ και πολλά χρόνια συστήματα κεφαλαιοποιητικής συνταξιοδοτικής ασφάλισης εκείνο το οποίο περιμένουμε είναι συντάξεις για τους νέους συνταξιούχους σημαντικά υψηλότερες από αυτές του υφιστάμενου συστήματος. Αυτές του υφιστάμενου συστήματος, που είναι σε αυτό εδώ το σύστημα που λέμε νοητής κεφαλαιοποίησης και μηδενικού ελλείμματος, ουσιαστικά μειώνονται ως προς το μέσο μισθό μέσα στον χρόνο ακριβώς εξαιτίας αυτής της δημογραφικής γήρανσης. Το τρίτο είναι το ότι αυτό το σύστημα το οποίο δημιουργούμε τώρα δημιουργεί κεφάλαιο σημαντικό μέρος του οποίου θα επενδυθεί μέσα στην ελληνική οικονομία. Οι επενδύσεις είναι ο τροφοδότης της ανάπτυξης και δυστυχώς το ποσοστό των επενδύσεων στη χώρα μας είναι πολύ χαμηλότερο του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η τέταρτη επιδίωξή μας είναι να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη της νέας γενιάς στην κοινωνική ασφάλιση και η παροχή ισχυρών αντικινήτρων για τον περιορισμό της ανασφάλιστης εργασίας στη χώρα μας. Πρόκειται για μια μακρόπνοη μεταρρύθμιση που βελτιώνει τις προοπτικές της νέας γενιάς χωρίς να θιγεί το βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων του υφιστάμενου συστήματος. Είναι μία μεταρρύθμιση που πραγματικά τη χρωστάμε στα παιδιά, αλλά και στα εγγόνια μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Και κλείνουμε με τη δευτερολογία του Υπουργού κ. Χατζηδάκη. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ξεκινήσω από τα σημαντικά. Λοιπόν έχει γίνει ένα μικρό τεχνικό λάθος στις νομοτεχνικές και για τα Πρακτικά πρέπει να το καταγράψω. Στο άρθρο 11 παράγραφος 2 στο προτελευταίο εδάφιο διαγράφεται ολόκληρο το εδάφιο δηλαδή «Εάν μέλος του Δ.Σ. αντικατασταθεί κατά τη διάρκεια της θητείας του και πριν τη συμπλήρωση τριών ετών από τον διορισμό του το νέο μέλος διορίζεται για το υπόλοιπο της θητείας του προκατόχου του. Σε διαφορετική περίπτωση το νέο μέλος ορίζεται για πλήρη θητεία». Έχει προβλεφθεί μια σχετική διάταξη. Παραλήφθηκε να διαγραφεί αυτή η διάταξη και έπρεπε να το αναφέρω για να μην υπάρχουν δύο διατάξεις συναφείς, παρόμοιες μεταξύ τους. Κλείνει αυτή η συζήτηση. Η Αντιπολίτευση εδώ και τρεις μήνες μάς είχε προϊδεάσει για τους νεοφιλελεύθερους δράκους και τις μεγάλες καταστροφές με τα πονηρά σχέδια της Κυβέρνησης. Έχω την εντύπωση, παρατηρώντας τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης, παρά τις προσπάθειες να γίνουν διάφορες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας η Αντιπολίτευση τα είπε και η Αντιπολίτευση τα άκουσε. Δεν νομίζω ότι πείσατε και κανέναν και, όπως σας είπα και στις προηγούμενες τοποθετήσεις μου, με τον φανατισμό και το χολερικό πνεύμα με το οποίο τοποθετηθήκατε αποδειχθήκατε οι καλύτεροι χορηγοί της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Εμείς δεν κάναμε τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο από το να μείνουμε πιστοί στην προεκλογική μας δέσμευση. Το είχαμε πει από τον Σεπτέμβριο του 2018 ότι θα φέρουμε αυτή τη ρύθμιση. Την πολεμήσατε προεκλογικά. Ο κόσμος εμάς ψήφισε. Τιμούμε την προεκλογική μας δέσμευση και φέρνουμε αυτή τη ρύθμιση σύμφωνα με το πρόγραμμά μας. Επίσης φέρνουμε μία ρύθμιση η οποία ακολουθεί αυτό που γίνεται σε όλα τα προηγμένα ευρωπαϊκά κράτη. Φέρνουμε μια ρύθμιση με βάση την οποία λόγω του ατομικού κουμπαρά που εισάγουμε ο νέος θα έχει έλεγχο πάνω στη σύνταξή του. Φέρνουμε μια ρύθμιση η οποία ακριβώς λόγω αυτής της σύνδεσης μεταξύ του ασφαλισμένου και της σύνταξης καταπολεμά την εισφοροδιαφυγή. Και τελικά με βάση την ευρωπαϊκή εμπειρία, με βάση την εμπειρία των χωρών που έχει ξεκινήσει να εφαρμόζεται αυτό το σύστημα οδηγούμαστε για τους νέους σε συντάξεις αρκετά μεγαλύτερες από τις σημερινές. Σε λίγη ώρα, δεν έχω καμμία αμφιβολία, σύσσωμη η Αντιπολίτευση θα καταψηφίσει αυτήν εδώ τη μεταρρύθμιση. Πιο πάνω από το συμφέρον των νέων βάζετε τον κομματικό σας φανατισμό, μια μικροκομματική αντίληψη, τις ιδεοληψίες και τα δόγματά σας. Όραμά σας προφανώς είναι τα προβλήματα και τα ελλείμματα του ταμείου της Ιονικής Λαϊκής και του ΛΕΠΕΤΕ, διότι αυτή είναι η σημερινή κατάσταση. Όραμα δικό μας αντίθετα είναι η Ευρώπη και αυτή είναι η διαφορά μας. Μη διερωτάστε λοιπόν για τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Γιατί ο κόσμος έχει απελευθερωθεί από τα δεσμά του και βλέπει πέρα από δόγματα και κόμματα τι πραγματικά τον εξυπηρετεί. Από 1-1-2022 οι νέοι που πρώτη φορά θα μπουν στην αγορά εργασίας θα ενταχθούν σε αυτό το σύστημα, αλλά θα μπορούν να ενταχθούν σε αυτό το σύστημα και οι νέοι κάτω των τριάντα πέντε ετών. Είμαι βέβαιος ότι οι νέοι κάτω των τριάντα πέντε ετών θα επιλέξουν να ενταχθούν για τον πολύ απλό λόγο ότι θα θέλουν αντί να είναι απλοί αριθμοί που ρίχνουν τα χρήματά τους σε έναν κουβά να μπορούν αντίθετα να έχουν έλεγχο στη σύνταξή τους και να πάρουν μεγαλύτερη σύνταξη από 43% έως 68% σε σχέση με τις σημερινές συντάξεις. Θα κλείσουν λοιπόν, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, τα αυτιά τους στις κραυγές σας και στα δόγματά σας διότι οι νέοι θέλουν νέα πράγματα. Θα επιλέξουν το συμφέρον τους, θα επιλέξουν τη σύγχρονη ευρωπαϊκή μεταρρύθμιση που σήμερα υιοθετούμε. Είμαι λοιπόν περήφανος για το γεγονός ότι εδώ και οκτώ μήνες συμμετέχω σε ένα εγχείρημα που είχε ξεκινήσει ήδη πριν πάω στο Υπουργείο και για το οποίο είχε την ευθύνη ο Υφυπουργός, ο καθηγητής κ. Τσακλόγλου μαζί με την ομάδα του. Φέρνουμε λοιπόν μαζί παρά αυτές τις δογματικές και οπισθοδρομικές αντιδράσεις μια σύγχρονη μεταρρύθμιση η οποία θα έπρεπε να είχε προχωρήσει εδώ και χρόνια. Εμείς για μια ακόμα φορά είμαστε με την Ευρώπη, για μια ακόμα φορά είμαστε με την κοινή λογική, για μια ακόμη φορά είμαστε με τις σύγχρονες μεταρρυθμίσεις. Εσείς είστε με τις ιδεοληψίες σας, με τον λαϊκισμό σας, με τα δόγματά σας. Ο κόσμος κρίνει και συγκρίνει. Διαβάστε τις δημοσκοπήσεις, να βγάλετε και εσείς κάποια στιγμή τα συμπεράσματά σας. Θα είναι χρήσιμο για την πολιτική ζωή του τόπου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση για τη Νέα Γενιά: εισαγωγή κεφαλαιοποιητικού συστήματος προκαθορισμένων εισφορών στην επικουρική ασφάλιση, ίδρυση, οργάνωση και λειτουργία Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης και συναφείς διατάξεις». Προχωρούμε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Επί της αρχής, επί των άρθρων 1 έως 73 και 81- ακροτελεύτιο άρθρο - και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας, από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Επίσης, έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής, των άρθρων, των υπουργικών τροπολογιών με αριθμό 1045/71 και 1052/77 και επί του συνόλου του νομοσχεδίου από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Τέλος, έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής του νομοσχεδίου από τους Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, τη οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Δεν θα αναγνώσω τον κατάλογο των υπογραφών των Βουλευτών διότι, λόγω των ειδικών συνθηκών, θεωρούμε ότι υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε να συμπτύξουμε τις τρεις ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα παρεδέχθη ομοφώνως. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Στο σημείο αυτό θα διεξαχθεί ονομαστική ηλεκτρονική ψηφοφορία επί της αρχής, επί των άρθρων 1 έως και 81, επί των τροπολογιών με αριθμό 1045/71 και 1052/77 και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Επειδή είναι πάρα πολλοί συνάδελφοι στην Αίθουσα, όσοι ολοκληρώνουν την ψηφοφορία παρακαλώ για λόγους υγειονομικούς να εξέρχονται από την Αίθουσα της Ολομέλειας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ή τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. [[Οι προαναφερθείσες επιστολές κατατίθενται για τα Πρακτικά και βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εφόσον έχετε ολοκληρώσει, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Επί της αρχής, επί των άρθρων και επί των τροπολογιών ψήφισαν 299 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ουδείς εψήφισε. Το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας θα καταχωριστεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και θα εμφανιστεί στις οθόνες της Αίθουσας.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση για τη Νέα Γενιά: εισαγωγή κεφαλαιοποιητικού συστήματος προκαθορισμένων εισφορών στην επικουρική ασφάλιση, ίδρυση, οργάνωση και λειτουργία Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης και συναφείς διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Η εξουσιοδότηση παρεσχέθη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 22.03΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2021 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία, μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου: «Αναμόρφωση διαδικασιών απελάσεων και επιστροφών πολιτών τρίτων χωρών, προσέλκυση επενδυτών και ψηφιακών νομάδων, ζητήματα αδειών διαμονής και διαδικασιών χορήγησης διεθνούς προστασίας και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου και Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη».