Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελίδα 2α]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Ψήφιση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής: «Κύρωση συμφωνίας τροποποίησης της από 24.6.2016 Σύμβασης Παραχώρησης που τιτλοφορείται «Σύμβαση Παραχώρησης σχετικά με τη χρήση και την εκμετάλλευση ορισμένων χώρων και περιουσιακών στοιχείων εντός του Λιμένος Πειραιώς» μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της "Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς Α.Ε."». Έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής, επί των άρθρων και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Επίσης έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής του σχεδίου νόμου από τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και τους Βουλευτές του κόμματός του, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Δεν θα αναγνώσω τον κατάλογο των υπογραφόντων Βουλευτών των δύο παραπάνω αιτήσεων για διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας, διότι λόγω των ειδικών συνθηκών θεωρούμε ότι υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε να συμπτύξουμε τις δύο ψηφοφορίες σε μία;
Συνεπώς μετά την αποδοχή διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Στο σημείο αυτό θα διεξαχθεί ονομαστική ηλεκτρονική ψηφοφορία επί της αρχής, επί των άρθρων και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές και τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. [[Οι προαναφερθείσες επιστολές κατατίθενται για τα Πρακτικά και βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέχρι να ολοκληρωθεί η καταμέτρηση, προχωρούμε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη νομοθετικής εργασίας. Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων, Πρόγραμμα «Κυψέλη» για την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, διατάξεις για την προώθηση της αναδοχής και της υιοθεσίας, «Προσωπικός Βοηθός για τα Άτομα με Αναπηρία» και άλλες διατάξεις». Ειδικότερα, ως προς την οργάνωση της συζήτησης προτείνεται - εκτός από τους εισηγητές, τους ειδικούς αγορητές, τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, καθώς και τους Υπουργούς - ένας κύκλος κατά προτεραιότητα, που θα περιλαμβάνει έναν ομιλητή από κάθε Κοινοβουλευτική Ομάδα, καθώς και ένας δωδεκαμελής κύκλος ομιλητών με αναλογία έκαστος πέντε από τη Νέα Δημοκρατία, τρεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, ένας από το Κίνημα Αλλαγής, ένας από το Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, ένας από την Ελληνική Λύση και ένας από το ΜέΡΑ25, που θα συμμετέχουν στη συζήτηση με φυσική παρουσία. Ομοίως κατανεμημένοι σε έναν δωδεκαμελή κύκλο θα είναι και οι Βουλευτές που θα συμμετέχουν με τηλεδιάσκεψη μέσω της πλατφόρμας Webex ή και με φυσική παρουσία. Το νομοσχέδιο θα συζητηθεί σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Τα ονόματα των ομιλητών έχουν ήδη οριστεί από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες με σχετικές επιστολές. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανάσιος Λιούπης για δεκαπέντε λεπτά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την επικαιρότητα μονοπωλεί η στρατηγική συμφωνία της Ελλάδας με τη Γαλλία, ένα εμβληματικό γεγονός, μία μεγάλη επιτυχία του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης. Ενισχύει σημαντικά την άμυνα, την αποτρεπτική δυνατότητα της χώρας, τη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και την αλληλεγγύη και την αμυντική συνεργασία με τη φίλη Γαλλία. Είναι η αρχή, ίσως, για την αμυντική συνεργασία της Ευρώπης. Συζητάμε σήμερα ένα σημαντικό νομοσχέδιο, ένα νέο, αποφασιστικό βήμα ενίσχυσης του πλέγματος κοινωνικής προστασίας με διατάξεις που στοχεύουν πρώτον, στην πρόληψη και καταπολέμηση του φαινομένου της παιδικής κακοποίησης, δεύτερον, στην ενίσχυση της προσχολικής αγωγής και στην πρώιμη παρέμβαση για βρέφη και νήπια, τρίτον, στη στήριξη των οικογενειών με παιδιά έως δυόμισι ετών, τέταρτον, στην αποϊδρυματοποίηση των παιδιών μέσα από την ενδυνάμωση του συστήματος αναδοχής και υιοθεσίας, πέμπτον, στην ανεξάρτητη διαβίωση των ατόμων με αναπηρία, ώστε να έχουν τη δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής σε όλες τις πτυχές κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής, ένα κατ' εξοχήν κοινωνικό νομοσχέδιο που φέρνει καινοτόμες για τα ελληνικά δεδομένα δράσεις. Βελτιώνει το ήδη ισχύον πλαίσιο, προσφέρει λύσεις σε χρόνια προβλήματα, επιταχύνει τις διαδικασίες, κάνει χρήση της τεχνολογίας και των ψηφιακών μέσων, ενσωματώνει ευρωπαϊκές συστάσεις και θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο. Αποτελείται από έξι μέρη και σαράντα οκτώ άρθρα. Το πρώτο μέρος θέτει για πρώτη φορά ένα συγκεκριμένο πλαίσιο για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων. Η παιδική κακοποίηση είναι ένα υπαρκτό, τρομακτικό φαινόμενο έναντι του οποίου οφείλουμε όλοι να συστρατευτούμε. Μόνο στο «Χαμόγελο του παιδιού» την περσινή χρονιά καταγράφηκαν χίλια εκατόν είκοσι τρία περιστατικά κακοποίησης που αφορούσαν περισσότερα από δύο χιλιάδες παιδιά. Στο σημερινό νομοσχέδιο προσδιορίζεται η έννοια της παιδικής κακοποίησης, η οποία περιλαμβάνει κάθε μορφή σωματικής, συναισθηματικής βίας, τη σεξουαλική κακοποίηση αλλά και τη γενικότερη παραμέληση ή εκμετάλλευση για εμπορικούς σκοπούς. Για πρώτη φορά όλοι οι φορείς παιδικής προστασίας έχουν ξεκάθαρα την υποχρέωση να επιλαμβάνονται, με οποιονδήποτε τρόπο, για περιστατικό κακοποίησης ή παραμέλησης ανηλίκου. Ο υπεύθυνος προστασίας ανηλίκων οφείλει, χωρίς καμμία καθυστέρηση, να ενημερώνει τις αρμόδιες εισαγγελικές ή αστυνομικές αρχές για κάθε σχετική καταγγελία. Ο τρόπος που γίνεται η καταγγελία, δεν έχει σημασία. Μπορεί να είναι επώνυμη, ανώνυμη, μπορεί να είναι έγγραφη ή προφορική. Όλες οι καταγγελίες είναι, κατ' αρχάς, σοβαρές και δεκτικές διερεύνησης. Ο υπεύθυνος προστασίας ανηλίκων είναι κατά προτίμηση κοινωνικός λειτουργός ή ψυχολόγος. Υποβάλλει τις καταγγελίες που δέχεται στο νέο Εθνικό Σύστημα Καταγραφής και Παρακολούθησης Αναφορών Περιστατικών Κακοποίησης Ανηλίκων, τον πρώτο πανελλαδικό ψηφιακό μηχανισμό τέτοιου είδους που λειτουργεί στο ΕΚΚΑ, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Η ηλεκτρονική καταγραφή όλων των περιστατικών διασφαλίζει την άμεση δικαστική διερεύνηση κάθε υπόθεσης. Παράλληλα, σε βάθος χρόνου θα αποκτήσουμε αξιόλογα στατιστικά δεδομένα για τις πολιτικές που θα εφαρμόσουμε σε σχέση με την προστασία των παιδιών. Προβλέπεται η επιμόρφωση των εργαζομένων και των εθελοντών στους φορείς παιδικής προστασίας, ώστε να μπορούν να αναγνωρίζουν καλύτερα τα περιστατικά παιδικής κακοποίησης. Οι αντιρρήσεις που έχει εκφράσει σε αυτό το κομμάτι η Αξιωματική Αντιπολίτευση, είναι, κατά τη γνώμη μου, ανεδαφικές. Ο ισχυρισμός ότι ο υπεύθυνος προστασίας ανηλίκων πιθανόν να μην προωθήσει κατάλληλα τις καταγγελίες για κακοποίηση επειδή θα δέχεται πιέσεις από την εργοδοσία του, είναι παράλογες. Μάλιστα, τα παιδιά αναπτύσσουν σχέση εμπιστοσύνης μαζί τους και είναι πιο εύκολο να επικοινωνήσουν σε εκείνους τα προβλήματά τους. Δεύτερον, η αντιπρόταση να δημιουργήσουμε μια εξωτερική τριμελή επιτροπή ειδικών που θα αναλαμβάνει να διεκπεραιώνει κατάλληλα τις καταγγελίες, είναι πέρα για πέρα δυσλειτουργική και άνευ ουσίας. Εκτός των δομών ανηλίκων υπάρχουν οι πλέον κατάλληλες υπηρεσίες, οι αστυνομικές αρχές και η εισαγγελία ανηλίκων, που γνωρίζουν πολύ καλά πώς να διαχειριστούν οποιοδήποτε περιστατικό με θύμα παιδί. Μία από τις πιο σημαντικές πρωτοβουλίες του νομοσχεδίου είναι αυτή που εξασφαλίζει ότι όλοι οι εργαζόμενοι στους φορείς παιδικής προστασίας έχουν ελεγχθεί πλήρως σε σχέση με το ποινικό τους μητρώο. Όλοι όσοι εργάζονται είτε ως μισθωτοί είτε με συμβάσεις έργου είτε ακόμα και με εθελοντική εργασία, δεν επιτρέπεται να έχουν καταδικαστεί ή ακόμα και να έχει ασκηθεί εις βάρος τους ποινική δίωξη για αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, ενδοοικογενειακής βίας, εμπορίας ανθρώπων, εμπορίας ναρκωτικών. Γι' αυτό προσκομίζεται ποινικό μητρώο και υπεύθυνη δήλωση. Για όσους παρέχουν ήδη εργασία τάσσεται προθεσμία έξι μηνών, διαφορετικά δεν μπορούν πλέον να εργάζονται σε τέτοιες δομές. Ο έλεγχος αυτός, μάλιστα, επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Τις ίδιες προϋποθέσεις οφείλουν να πληρούν και όσοι εκδίδουν για πρώτη φορά ή τροποποιούν άδεια ίδρυσης και λειτουργίας μονάδων, φορέων παιδικής προστασίας. Με αυτόν τον τρόπο καλύπτεται ένα σοβαρό κενό στην ισχύουσα νομοθεσία. Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι υπήρξαν περιστατικά κακοποίησης παιδιών εντός δομών ανηλίκων. Και είναι, πραγματικά, άξιο απορίας πώς μπορεί η Αντιπολίτευση να υποβαθμίζει το νέο αυτό αυστηρό κανόνα, που είναι βέβαιο ότι όλοι οι γονείς στηρίζουν και υπερθεματίζουν. Το ίδιο προστατευτικό πλαίσιο για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης επεκτείνεται και σε όλους τους φορείς κοινωνικής πρόνοιας για άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένους και χρονίως πάσχοντες. Όλες οι νέες διατάξεις και υποχρεώσεις πρέπει να τηρηθούν στο ακέραιο, διαφορετικά το νομοσχέδιο επιβάλλει σοβαρές κυρώσεις. Το μήνυμα του πρώτου μέρους του νομοσχεδίου είναι ξεκάθαρο. Καμμία κακοποιητική συμπεριφορά οποιασδήποτε μορφής με θύμα παιδί δεν γίνεται αποδεκτή και δεν παραμένει ατιμώρητη. Το δεύτερο μέρος είναι μια πραγματική τομή στην προσχολική αγωγή. Μέχρι σήμερα οι βρεφικοί, βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί δεν διαθέτουν ένα ενιαίο συγκεκριμένο αναλυτικό πλαίσιο λειτουργίας. Με την απόλυτη ελευθερία που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον τρόπο που αξιοποιείται ο χρόνος των παιδιών στους σταθμούς, παρατηρείται μεγάλη ανομοιογένεια ιδίως μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων σταθμών. Με τις νέες ρυθμίσεις οι βρεφικοί και παιδικοί σταθμοί παύουν να είναι απλώς χώροι φύλαξης των παιδιών και γίνονται παιδαγωγικοί χώροι ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους. Το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» περιέχει αναλυτικό ωρολόγιο πρόγραμμα ανά ηλικιακή ομάδα με παιχνίδι κάθε μορφής, πολιτιστικά και άλλα εργαστήρια, παραμύθι, σίτιση και ανάπαυση. Προκρίνεται, λοιπόν, για πρώτη φορά η ανάπτυξη των δεξιοτήτων κάθε παιδιού χωριστά, η δημιουργία σχέσης επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ του σταθμού και των γονιών. Για πρώτη φορά έχουμε υποχρεωτική, τακτική παρακολούθηση βρεφών και νηπίων σε ετήσια βάση για έγκαιρη διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών, αναπηριών ή αναπτυξιακών διαταραχών και την εκκίνηση πρώιμης παρέμβασης όπου κρίνεται απαραίτητη. Η εξέταση των παιδιών γίνεται από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό, ενώ ενημερώνονται οι γονείς για τα αποτελέσματα. Τα στοιχεία των παιδιών είναι απολύτως διασφαλισμένα, αφού τηρούνται όλοι οι αυστηροί όροι περί δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Αρχικώς το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» εφαρμόζεται πιλοτικά και χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας με 14,5 περίπου εκατομμύρια ευρώ. Συστήνεται συλλογικό, συμβουλευτικό όργανο για την προσχολική εκπαίδευση και το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», το Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης. Εισάγεται ο θεσμός των μεντόρων που είναι επιστήμονες πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με μεταπτυχιακό τίτλο και τουλάχιστον πενταετή εμπειρία στον τομέα της προσχολικής εκπαίδευσης. Ο ρόλος τους είναι να συνεργαστούν με το προσωπικό των σταθμών και να συμβάλλουν στην επιμόρφωση του κατά την πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ». Οι λεπτομέρειες για την υλοποίηση του νέου σχεδιασμού της προσχολικής εκπαίδευσης παραπέμπονται όπως είναι εύλογο, σε κοινές υπουργικές αποφάσεις που θα καθορίσουν με ακρίβεια όλα τα ζητήματα που ανακύπτουν. Και εδώ ασκήθηκε κριτική, παρ' όλο που θα ήταν άτοπο να περιληφθεί σε ένα νομοσχέδιο ολόκληρο το εκπαιδευτικό πρόγραμμα το οποίο εξάλλου μετά την πιλοτική φάση πιθανόν να υποστεί βελτιώσεις και τροποποιήσεις. Το τρίτο μέρος του νομοσχεδίου περιέχει νέες παρεμβάσεις για να γίνει περισσότερο λειτουργικό, αποτελεσματικό και γρήγορο το σύστημα αναδοχής και υιοθεσίας στην Ελλάδα. Με πρωτοβουλία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων εφαρμόζεται ήδη το πολύ επιτυχημένο ηλεκτρονικό συνταίριασμα παιδιών που διαβιούν σε δομές με υποψήφιους γονείς τους. Πρόκειται για ένα σύγχρονο, αξιόπιστο και διαφανές σύστημα που μας φέρνει πιο κοντά στη δέσμευση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να βρούμε μια οικογένεια για κάθε παιδί. Τα συμπεράσματα από την πρώτη λειτουργία του νέου ψηφιακού συνταιριάσματος είναι πολύ ενθαρρυντικά. Το «Χαμόγελο του Παιδιού» στο στάδιο των φορέων στις επιτροπές αναγνώρισε ότι η νέα διαδικασία εξελίσσεται θετικά και τα παιδιά αποκαθίστανται σε οικογένειες. Είναι η επιβεβαίωση της επιτυχημένης πρωτοβουλίας της Υπουργού Εργασίας στην επιτάχυνση αναδοχών και υιοθεσιών. Με το σημερινό νομοσχέδιο γίνονται επιπλέον παρεμβάσεις, ώστε περισσότεροι άνθρωποι που επιθυμούν να μπορούν να γίνουν ανάδοχοι γονείς. Επιταχύνονται οι διαδικασίες με το να εισάγονται ειδικά μητρώα εγκεκριμένων αναδοχών ανηλίκων τα παιδιά που δεν φιλοξενήθηκαν ποτέ σε ιδρύματα αλλά μπαίνουν στο σύστημα αναδοχής απευθείας από το νοσοκομείο. Διευρύνονται τα ηλικιακά όρια των υποψήφιων αναδόχων οι οποίοι μπορούν πλέον να είναι από είκοσι πέντε έως εβδομήντα πέντε ετών και να έχουν διαφορά ηλικίας από τον αναδεχόμενο δεκαοκτώ έως εξήντα έτη. Με αυτόν τον τρόπο προσελκύουμε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν μεγαλώσει τα παιδιά τους, αλλά αισθάνονται την ανάγκη να προσφέρουν αγάπη και σε άλλα παιδιά. Ήδη σε πολλές χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία δεν υπάρχουν καθόλου όρια ηλικίας, θεωρώντας ότι η αρμόδια κοινωνική υπηρεσία θα κρίνει τελικά τη φυσική και γενικότερη ικανότητα του υποψηφίου αναδόχου να ανταποκριθεί στον ρόλο του. Ακριβώς υπέρ της κατάργησης, όχι απλώς διεύρυνσης των ηλικιακών ορίων για την αναδοχή, έχει τεθεί και ο Συνήγορος του Πολίτη. Επομένως οι όποιες αντιδράσεις από πλευράς Αντιπολίτευσης σε αυτό το σημείο είναι κατά τη γνώμη μου έωλες και αδικαιολόγητες. Εξορθολογίζεται η διαδικασία της εποπτείας αναδοχής ώστε οι αρμόδιες υπηρεσίες που επιλαμβάνονται της εποπτείας, να εδρεύουν στην περιφερειακή ενότητα με τους αναδόχους. Ενισχύεται και εξειδικεύεται η αξιοπιστία και το εύρος του κοινωνικού συμβούλου που ασκεί εποπτεία στις προνοιακές δομές. Στο τέταρτο μέρος του σχεδίου νόμου, υλοποιείται μια καινοτόμος δράση για τα ελληνικά δεδομένα που συνιστά καθολικό αίτημα του αναπηρικού κινήματος τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα δημιουργείται η υπηρεσία του «Προσωπικού Βοηθού για Άτομα με Αναπηρία». Στόχος του νέου θεσμού είναι η υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία, έτσι ώστε να διαβιούν όσο το δυνατόν περισσότερο αυτόνομα εντός της κοινότητας και εκτός ιδρυμάτων. Ταυτόχρονα παρέχεται σημαντική διευκόλυνση σε οικογένειες με μέλη ΑΜΕΑ που μέχρι σήμερα, είτε αφιέρωναν πολύ προσωπικό χρόνο για να φροντίζουν τον άνθρωπό τους που τους χρειάζεται είτε προσλαμβάνουν προσωπικό. Ο «Προσωπικός Βοηθός» υποστηρίζει τα άτομα με αναπηρία σε καθημερινές εξατομικευμένες ανάγκες τους. Δικαιούχοι της υπηρεσίας είναι όλα τα άτομα με αναπηρία ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας και τόπου διαβίωσης. χωρίς να χάνουν κανένα προνοιακό επίδομα που ήδη λαμβάνουν μέσω ΟΠΕΚΑ. Αρχικώς από το 2022 η υπηρεσία παρέχεται πιλοτικά σε δύο χιλιάδες άτομα με αναπηρία, δίνοντας έμφαση σε κοινωνικά και εισοδηματικά κριτήρια, ώστε να φροντίσουν να λάβουν βοηθό αυτοί που τον έχουν περισσότερο ανάγκη. Για την πιλοτική εφαρμογή του «Προσωπικού Βοηθού» έχουν εξασφαλιστεί 42,2 εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Η υπηρεσία παρέχεται είτε απευθείας είτε μέσω τρίτου παρόχου. Επομένως δεν δικαιολογείται η φοβική αντίδραση της Αντιπολίτευσης για τους τρίτους παρόχους αφού κάθε άτομο με αναπηρία θα μπορεί απευθείας να επιλέξει τον προσωπικό βοηθό του. Από το πέμπτο μέρος του νομοσχεδίου, ξεχωρίζει η ρηξικέλευθη ρύθμιση που επιτρέπει την ημιαυτόνομη διαβίωση για εφήβους άνω των δεκαπέντε ετών που διαβιούν σε ιδρύματα. Πρόκειται για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας για τα οποία απομακρύνονται οι πιθανότητες υιοθεσίας και αναδοχής. Σε αυτά, λοιπόν, τα παιδιά στο πλαίσιο της ξεκάθαρης προσπάθειας αποϊδρυματοποίησης δίνεται η δυνατότητα να διαμένουν σε μισθωμένες οικίες. Θα τους παρέχεται όμως κάθε δυνατή υλική και ψυχοκοινωνική στήριξη. Στόχος είναι να εκκινήσει ομαλά και σταδιακά η μετάβαση της απομάκρυνσής τους από το ίδρυμα και της εισόδου στην κοινωνία, ενώ λαμβάνουν καθοδήγηση για τη διασύνδεσή τους με την αγορά εργασίας. Φυσικά δεν ανακόπτεται, ούτε η εκπαίδευσή τους ούτε η δυνατότητα να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Και αυτό το πρόγραμμα ύψους 8 εκατομμυρίων ευρώ είναι από το Ταμείο Ανάκαμψης. Το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αναλαμβάνει τον ρόλο του εθνικού συντονιστή της εγγύησης για τα παιδιά με βάση τη σύσταση 1004 του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που επιλέχθηκαν για να υλοποιήσει τη μεγάλη αυτή ευρωπαϊκή προσπάθεια για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, των διακρίσεων και του στιγματισμού σε παιδιά. Επιδιώκεται έτσι η πρόσβαση όλων των παιδιών σε ποιοτική εκπαίδευση, υγιεινή διατροφή, περίθαλψη, στέγαση. Η στήριξη στην ελληνική οικογένεια και στην εργαζόμενη μητέρα είναι ακόμα πιο εμφανής με το νέο μεγάλο πρόγραμμα χρηματοδότησης για τη δημιουργία πενήντα χιλιάδων νέων θέσεων σε βρεφικούς σταθμούς ύψους 180 εκατομμυρίων ευρώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό. Με την τροπολογία με αριθμό 1088 εισάγεται η δράση «Νταντάδες της Γειτονιάς» προσφέροντας μια σημαντική ανάσα και πολύτιμη στήριξη στην οικογένεια. Για πρώτη φορά εξασφαλίζεται κρατική συνδρομή για την κατ' οίκον φροντίδα για βρέφη και νήπια από δύο μηνών έως δυόμισι ετών από διαπιστευμένους λειτουργούς. Η νέα αυτή παροχή δίνεται ως εναλλακτική επιλογή που λειτουργεί παράλληλα με τους βρεφικούς σταθμούς. Οι επιμελητές ελέγχονται ως προς την υγεία τους και το ποινικό μητρώο τους. Είναι μια θετική κοινωνική παροχή που στηρίζει την οικογένεια και δη την εργαζόμενη μητέρα. Επίσης σημαντική ως πράξη συμβολική και ουσίας είναι η χορήγηση σήματος διαφορετικού στις επιχειρήσεις του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα ως επιβράβευση, επειδή προωθούν την ίση μεταχείριση και τις ίσες ευκαιρίες στον εργασιακό χώρο ενάντια στις διακρίσεις κάθε είδους. Κλείνοντας νομίζω ότι δεν υπήρξε ούτε μια φορά εδώ και μια βδομάδα που συζητάμε το παρόν νομοσχέδιο στην αρμόδια επιτροπή που η Αξιωματική Αντιπολίτευση να μη χαρακτήρισε το σημερινό νομοθέτημα ένα πουκάμισο αδειανό. Δυστυχώς, οι δηλώσεις τέτοιου είδους απλώς αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει σοβαρός αντιπολιτευτικός λόγος όταν διαστρεβλώνονται οι μεγάλες τομές που σε κοινωνικό επίπεδο συντελούνται σήμερα. Έχουμε ένα νομοθέτημα που θέτει στο επίκεντρο τις ανάγκες των ευπαθών ομάδων, στηρίζει την ελληνική οικογένεια και μεριμνά για την εξάλειψη της παιδικής κακοποίησης, ένα νομοσχέδιο με θετικό κοινωνικό πρόσημο που επιδιώκει τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων με πράξεις όχι με λόγια, με δράσεις κοστολογημένες, με κινητοποίηση πόρων ενωσιακών και εθνικών ύψους πάνω από μισό δισεκατομμύριο ευρώ, κυρίως τοποθετώντας στο επίκεντρο της συζήτησης τις ίδιες τις κοινωνικές ομάδες, τα άτομα με αναπηρία, τα παιδιά και τις οικογένειες, που οφείλουμε ως πολιτεία και ως κοινωνία να στηρίξουμε. Η κυβέρνηση για άλλη μια φορά εφαρμόζει απαρέγκλιτα το προεκλογικό πρόγραμμά της για την κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα. Για όλους αυτούς τους λόγους καλώ όλες τις πολιτικές παρατάξεις να στηρίξουν τη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Λιούπη. Τον λόγο έχει τώρα η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Θεανώ Φωτίου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το σημερινό νομοσχέδιο πραγματεύεται ζητήματα που αφορούν εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά, ηλικιωμένους και ανάπηρους και τις οικογένειές τους. Πρόκειται για τον υπεύθυνο κακοποίησης ανηλίκων, το πρόγραμμα για την προσχολική αγωγή παιδιών μηδέν έως τεσσάρων χρόνων «ΚΥΨΕΛΗ», τον «Προσωπικό Βοηθό» του αναπήρου, την αναδοχή και υιοθεσία και την αποϊδρυματοποίηση. Είναι μείζονα κοινωνικά θέματα που το καθένα θα μπορούσε να αποτελέσει ένα χωριστό νομοσχέδιο, το οποίο θα είχε προκύψει με ευρύτατο κοινωνικό και επιστημονικό διάλογο, με ανάλυση και καταγραφή της ελληνικής πραγματικότητας, με γνώση και σεβασμό στο ανθρώπινο δυναμικό που καλείται να υλοποιήσει αυτά τα έργα, με συναινέσεις και βέβαια με πολύ γενναία και ισχυρή χρηματοδότηση. Τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει. Πρόκειται για ένα νομοθετικό πυροτέχνημα επικοινωνιακής σκοπιμότητας, που δομείται με ασάφειες, γενικολογίες και προχειρότητες, με λανθασμένες και βλαπτικές επιλογές, και με αδυναμία εφαρμογής. Εκτός όμως από αυτό εδώ έχουμε νέες πρωτοτυπίες του επιτελικού κράτους. Οι νέοι θεσμοί που εισάγονται δεν νομοθετούνται αλλά παραπέμπονται σε πιλοτικά προγράμματα για τα οποία δεν γνωρίζουμε τίποτε αφού και πάλι θα σχεδιαστούν με κοινές υπουργικές αποφάσεις. Δηλαδή στην περίπτωσή μας οι ΚΥΑ δεν διευκρινίζουν λεπτομέρειες εφαρμογής ενός νόμου γίνονται οι ίδιες νόμοι. Στο νομοσχέδιο αυτό δεν νομοθετεί η Βουλή αλλά υπουργοί με ΚΥΑ. Αυτό συμβαίνει και για τους δύο θεσμούς που θα χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Ανάκαμψης το πρόγραμμα προσχολικής αγωγής «ΚΥΨΕΛΗ» και τον «Προσωπικό Βοηθό» του ανάπηρου. Ζητάτε δηλαδή λευκή επιταγή από τη Βουλή για να διαχειριστείτε τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης με τους ημετέρους στο όνομα των παιδιών, των ηλικιωμένων, των αναπήρων. Δεν θα σας τη δώσουμε. Πρώτον, το πρόγραμμα προσχολικής αγωγής «ΚΥΨΕΛΗ» αφορά τριακόσιες εξήντα χιλιάδες παιδιά από μηδέν έως τεσσάρων χρονών. Τόσα είναι τα παιδιά που έχουμε αυτής της ηλικίας. Από αυτά τα διακόσιες είκοσι χιλιάδες παιδιά - λέμε εμείς, αλλά πείτε μας εσείς πόσα είναι - είναι σήμερα σε βρεφονηπιακούς εκ των οποίων τα εκατόν επτά χιλιάδες απ' αυτά, δηλαδή τα μισά περίπου, φιλοξενούνται δωρεάν. Είναι αυτά που παίρνουν voucher. Είναι ένα πρόγραμμα φάντασμα. Διότι στο νομοσχέδιο δεν επισυνάπτεται ούτε μια συνοπτική παρουσίασή του ενώ στην εισηγητική έκθεση αναφέρεται ότι θα διαμορφωθεί στο μέλλον. Όμως το φάντασμα υπάρχει και αποτελείται από εκατό σελίδες. Είχε αναρτηθεί τον Ιούλιο στο paidi.gov.gr για δημόσια διαβούλευση. Υπέστη δριμεία κριτική. Έληξε η διαβούλευση και δεν γνωρίζουμε από τότε την τύχη του. Το σχέδιο απερρίφθη από όλους τους αρμόδιους φορείς διότι: Πρώτον, εισάγει ένα ενιαίο περιεχόμενο και ωρολόγιο πρόγραμμα για όλα τα παιδιά από μηδέν έως τεσσάρων χρόνων ανά ηλικιακή κατηγορία. Όμως αυτό είναι επιστημονικά διάτρητο, γιατί το στάδιο ανάπτυξης κάθε παιδιού είναι μοναδικό. Δεν συμπίπτει αναγκαστικά με αυτό των συνομηλίκων του. Γι' αυτό, ακριβώς, χρειάζεται ευελιξία και πλαίσιο αρχών όχι οριζόντιο υποχρεωτικό παιδαγωγικό περιεχόμενο και ωρολόγιο πρόγραμμα ανά ηλικία, το οποίο είναι βλαπτικό. Το οριζόντιο πρόγραμμα δεν αναγνωρίζει τις μεγάλες γεωγραφικές ιδιομορφίες και ιδιαιτερότητες της χώρας μας. Άλλα είναι τα παιδιά στα αστικά κέντρα, σε αγροτικές περιοχές, στις νησιωτικές και στις ορεινές με διαφορετικές εμπειρίες αλλά και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες. Δεν μπορεί να έχουμε ενιαίο πρόγραμμα. Απαιτούνται διαφορετικά προγράμματα. Δεύτερον, το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» είναι ένα πρόγραμμα χωρίς όραμα και φιλοσοφία ξένο στην ελληνική πραγματικότητα. Είναι ένα διάτρητο συνονθύλευμα ξένων προγραμμάτων από τη δεκαετία του 1970 για αναπτυσσόμενες και μη χώρες που δεν βασίζεται στα ελληνικά δεδομένα, στις αξίες μας πολιτιστικές κ.λπ.. Πρόκειται για κολάζ προγραμμάτων με προεξάρχον το reach up and learn που σχεδιάστηκε κατ' αρχάς για αναπτυσσόμενες χώρες Μπαγκλαντές, Τζαμάικα, Ινδία, Κολομβία ή τo εθελοντικής βάσης home start ή το ιδιωτικής πρωτοβουλίας superstart ή το «Νταντάδες της Γειτονιάς» τα οποία εφαρμόστηκαν κατ' οίκον - προσέξτε - όχι σε δομές για τους γονείς. Το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», τρίτον, δεν είναι ούτε νέο ούτε καινοτόμο. Ανακαλύπτει ότι το παιδί μαθαίνει παίζοντας. Ανακαλύπτει την αξία της διατροφής κατά της παχυσαρκίας. Η ειρωνεία της τύχης αυτό για τη Νέα Δημοκρατία που χαρακτήριζε τα δωρεάν σχολικά μεσογειακά ρεύματα του ΣΥΡΙΖΑ συσσίτια. Αυτά τα σχολικά γεύματα τα παραλάβατε το 2019 σε εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες ημερησίως, τα παγώσατε δύο χρόνια και από φέτος και μέχρι το 2024 θα δώσετε διακόσια δέκα χιλιάδες ημερησίως. Αυτό καταφέρατε. Ενώ εμείς είχαμε πρόγραμμα για εξακόσιες χιλιάδες γεύματα ημερησίως, όλα τα παιδιά του δημοτικού. Τέταρτον, η ετήσια αξιολόγηση της νοητικής, μαθησιακής και ψυχοκοινωνικής κατάστασης βρεφών και νηπίων και η καταγραφή της σε ειδικό φάκελο κάθε παιδιού και μάλιστα ψηφιακά - το έχετε βγάλει, αλλά εκατό φορές που σας ρωτάμε δεν μας απαντάτε - μπορεί να ακολουθεί το παιδί αρνητικά στην κοινωνική και επαγγελματική του ζωή. Φαντάσου να σου λένε, λοιπόν, ότι «άργησες να περπατήσεις», «άργησες να μιλήσεις» γιατί αυτά θα είναι μέσα στους φακέλους. Είμαστε κατά του ψηφιακού φακελώματος των βρεφών και νηπίων. Πέμπτον, το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» δεν παίρνει υπ' όψιν του ούτε τις νεότερες εξελίξεις στη νευροεπιστήμη ούτε τα προγράμματα που προϋπάρχουν εδώ και χρόνια στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ούτε τις νέες παιδαγωγικές μεθόδους, πχ βιωματική επικοινωνιακή μάθηση. Κυρίως δεν παίρνει υπ' όψιν την ελληνική πραγματικότητα, τις δικές μας αξίες, τις δικές μας αρχές, τις δικές μας πολιτιστικές και γεωγραφικές ιδιαιτερότητες. Έκτο, είμαστε υπέρ της πρώιμης έγκαιρης και έγκυρης διάγνωσης δυσχερειών και αναπτυξιακών προβλημάτων των βρεφών και νηπίων. Ζητάμε να την εφαρμόσετε άμεσα σε όλους τους βρεφονηπιακούς σταθμούς και να μην τη συνδέσετε με την εφαρμογή του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ». Έβδομο, το πιλοτικό πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» θα ξοδέψει 14 εκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης για τα έτη 2021-2024. Τα χρήματα αυτά τι καλύπτουν; Η εισηγητική λέει ξεκάθαρα τι θα πληρώσουμε από τα 14,5 εκατομμύρια. Πρώτον, τη δημιουργία του προγράμματος. Δηλαδή το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» δεν υπάρχει ή υπάρχει και είναι αυτό που σχεδίασε η «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ» - βραχίονας του ΙΟΒΕ και του ΣΕΒ - δήθεν δωρεάν και τώρα θα βρεθεί ένας τρόπος επιτέλους να πληρωθεί. Δεύτερον, την αναπαραγωγή του υλικού του προγράμματος και το υλικό για δραστηριότητες. Μιλάμε για toolkits τα οποία θα παραχθούν και θα διανεμηθούν σε όλες τις δομές. Δεν ξέρουμε ούτε από ποιον κατασκευαστή ούτε έναντι ποιας αμοιβής. Νέο πάρτι των ιδιωτών παρόχων! Τρίτον, την αμοιβή των μεντόρων με τους οποίους διαφώνησαν όλοι οι ειδικοί και την ειδική εκπαίδευση του προσωπικού. Τέταρτον, την προμήθεια των τεστ για την αξιολόγηση της νοητικής, μαθησιακής και ψυχοκοινωνικής κατάσταση των παιδιών. Καταλάβαμε ότι είναι ένα παρωχημένο τεστ του 1940. Ας μας το πουν ποιο είναι επιτέλους! Είπε προχθές και η Υφυπουργός κάτι. Πέμπτον και τέλος, την αξιολόγηση του προγράμματος. Εμείς απαιτούμε να αποσύρετε το Μέρος Β΄ του νομοσχεδίου όπως ζήτησαν όλοι οι καθ' ύλην αρμόδιοι φορείς στη διαβούλευση των φορέων, τα τμήματα παιδικής αγωγής τριών Πανεπιστημίων - Δυτικής Ελλάδος, Ιωαννίνων, Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος - και αυτοί που θα κληθούν να εφαρμόσουν το πρόγραμμα δηλαδή οι βρεφονηπιαγωγοί, διότι το έκριναν αντίθετο με το συμφέρον των παιδιών, βλαπτικό, άσχετο με την ελληνική πραγματικότητα και τα λοιπά. Δείτε τα Πρακτικά. Χρειάζεται να ανοίξει ένας μεγάλος διάλογος όπου θα συμμετέχουμε όλοι για το μέλλον των παιδιών μας. Και δεν έφτανε αυτό το ανεπαρκές, ατεκμηρίωτο, πρόχειρο και βλαπτικό εν τέλει νομοσχέδιο πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» για τα παιδιά 0 έως 4, μας ανακοινώσαμε προχτές και φέρνετε εν είδει τροπολογίας το χάραμα σήμερα ένα άλλο νομοσχέδιο - γιατί ολόκληρο νομοσχέδιο είναι - που μας παρουσίασε η Υφυπουργός Οικογενειακής και Δημογραφικής Πολιτικής στις «Νταντάδες της Γειτονιάς». Οι «Νταντάδες της Γειτονιάς» εμφανίζονται ως ένα πρόγραμμα συμπληρωματικό της «ΚΥΨΕΛΗΣ». Στην ουσία πρόκειται για την υπονόμευση της λογικής της προσχολικής αγωγής σε οργανωμένους βρεφονηπιακούς σταθμούς, αφού αναθέτει την προσχολική αγωγή των νηπίων έως δυόμισι χρόνων σε άτομα αδιευκρίνιστων προσόντων που επιλέγονται από άγνωστα όργανα του κράτους, για να φιλοξενήσουν στο σπίτι τους αυτά τα πρόσωπα ή στο σπίτι του παιδιού, δηλαδή σε έναν χώρο που δεν έχει καμμία προδιαγραφή, παιδιά δυόμισι χρόνων σήμερα σε συνθήκες πανδημίας. Δηλαδή απλά θα υπάρχουν βρέφη δύο ταχυτήτων αυτά στις «Νταντάδες της Γειτονιάς» που θα στοιχίζουν πιο φτηνά στο κράτος και εκείνα στους βρεφονηπιακούς που είναι πιο ακριβά. Δίνονται 180 εκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης για να δημιουργηθούν βρεφικές δομές για πενήντα χιλιάδες παιδιά με κόστος κάθε θέσης 3.600 ευρώ. Εμείς, όμως, στο 2018, προκηρύξαμε δέκα χιλιάδες θέσεις σε βρεφικούς σταθμούς των δήμων με δεκαπέντε εκατομμύρια από τον κρατικό προϋπολογισμό με κόστος ανά θέση 1.500 ευρώ. Ξαφνικά μέσα σε τρία χρόνια ακρίβυναν πολύ τα πράγματα. Φαίνεται ότι έγιναν πάνω από διπλάσια. Αν διατηρούσατε το κόστος που είχαμε εμείς, τότε με 180 εκατομμύρια θα δημιουργούσατε εκατόν είκοσι χιλιάδες νέες θέσεις για βρέφη και νήπια και θα υπερκαλύπτατε το πρόγραμμα «Νταντάδες» και την ανάγκη του. Δεν το κάνετε. Έχετε άλλους σκοπούς. Θα σας πούμε ξανά. Το μεγάλο πρόβλημα για την κοινωνία είναι να διπλασιάσετε τα voucher, δηλαδή να δώσετε δωρεάν φιλοξενία για όλα τα παιδιά. Εμείς τα πήραμε από εβδομήντα εννέα χιλιάδες το 2015 και τα φτάσαμε σε εκατόν πενήντα πέντε χιλιάδες voucher το 2019. Εκεί τα αφήσατε εσείς και αυξήσατε λίγο αυτό το νούμερο και αφήσατε φέτος ογδόντα τρεις χιλιάδες παιδιά εκτός. Πέραν αυτού, όμως, η κυρία Υφυπουργός μας δήλωσε ότι οι «Νταντάδες της Γειτονιάς» δεν θα καλύπτουν πλήρως τις άνεργες μητέρες, αλλά μόνο κάποιες ώρες εκατομμύρια εβδομαδιαίως για να πάνε να ψάξουν δουλειά. Φοβόμαστε τώρα πια σαφώς, γιατί το λέει και ο Πισσαρίδης, ότι θα επαναφέρετε ότι ίσχυε μέχρι το 2014 από τη Νέα Δημοκρατία γιατί δεν είσαστε καινούργιοι. Ήσασταν εσείς που κυβερνούσατε μέχρι το 2015. Το 2014, είχατε αποκλείσει όλες τις άνεργες μητέρες από voucher, κάτι που εμείς καταργήσαμε το 2015. Φοβόμαστε ότι θα το επαναφέρετε. Είναι μια ταξικά ακραία επιλογή. Δεύτερον, όσον αφορά τον «Προσωπικό Βοηθό» για άτομα με αναπηρία, να το ξεκαθαρίσουμε εξαρχής ότι είμαστε υπέρ του θεσμού του «Προσωπικού Βοηθού» του ανάπηρου. Το έχει περιλάβει στις προγραμματικές μας θέσεις και το έχει εξαγγείλει ο Αλέξης Τσίπρας τον Φεβρουάριο του 2021. Όμως πάλι αυτόν τον πολυαναμενόμενο από τους αναπήρους θεσμό δεν τον νομοθέτησε και τον υποχρηματοδοτείτε. Δεν υπάρχουν στο νομοσχέδιο οι όροι της καθολικής εφαρμογής, ούτε καν οι βασικοί άξονες και στοιχεία του θεσμού. Το επεσήμανε άλλωστε και στο υπόμνημά της προς την επιτροπή της Βουλής η ΕΣΑΜΕΑ και ο κ. Βαρδακαστάνης. Τι διατείνεται; Ότι θα γίνει ένα πιλοτικό πρόγραμμα για χίλια άτομα το 2022, άλλα χίλια το 2023 μέχρι το 2024 με 42,2 εκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο θα καθοριστεί μετά από αξιολόγηση πώς θα είναι και τι θα προβλέπει τότε ο θεσμός του «Προσωπικού Βοηθού» του αναπήρου που δεν θα ξεκινήσει την καθολική εφαρμογή του παρά μόνο στο 2025. Αλλά και πάλι με ΚΥΑ που θα εκδοθεί, όπως λέει η εισηγητική έκθεση, και όχι με νόμο ορίζονται τα χαρακτηριστικά της γενικευμένης εφαρμογής του πιλοτικού προγράμματος. Δεν ξέρουμε, επομένως, αυτή τη στιγμή ποια κριτήρια θα αναδείξουν τους ωφελούμενους του πιλοτικού, ποιος θα ορίζει από ποιους θα απαρτίζονται οι επιστημονικές επιτροπές κρίσης των υποψήφιων αναπήρων, ποιο ποσό θα παίρνουν οι δικαιούχοι τον μήνα, πώς θα επιλέγονται και πώς θα καταρτίζονται οι προσωπικοί βοηθοί. Εν ολίγοις δεν ξέρουμε τίποτα. Οι ανάπηροι δεν γνωρίζουν τίποτα για τον νέο θεσμό. Και ποιος είναι αλήθεια ο τρίτος πάροχος μέσω του οποίου οι ανάπηροι μπορούν να λαμβάνουν προσωπικό βοηθό; Θα επεκτείνετε, δηλαδή, στην πραγματικότητα εδώ στους αναπήρους τις γνωστές καταδικασμένες πλατφόρμες της «e - FOOD». Η Υφυπουργός κ. Μιχαηλίδου ανέφερε ότι για την καθολική εφαρμογή μετά το 2025 η Κυβέρνηση θα βάλει 300 εκατομμύρια τον χρόνο. Ωραία, ας πούμε ότι θα είστε ακόμη τότε και εσείς, κάντε δύο λογαριασμούς, κύριε Χατζηδάκη, που είστε εδώ, με βάση τα 42,2 εκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης και τα δύο χιλιάδες άτομα που βάζετε στο πιλοτικό μέτρο, βγαίνει το ετήσιο κόστος ανά ανάπηρο. Αν διαιρέσετε τα 400 εκατομμύρια που μας είπε η Υφυπουργός με αυτό το ετήσιο κόστος, τότε θα βρείτε ότι αφορά 30,5 χιλιάδες αναπήρους. Είναι πολύ μικρός αριθμός οι 30,5 χιλιάδες ανάπηροι που σήμερα είναι πάνω από ένα εκατομμύριο. Καταλαβαίνετε πόσο εξαπατημένοι, απογοητευμένοι και ψυχικά καταπονημένοι θα αισθανθούν οι ανάπηροι, που πίστεψαν ότι θα λύσουν το πρόβλημα της αυτονομίας τους και της ένταξής της στην κοινωνία με εφαρμογή αυτού του θεσμού; Το πρόβλημα αυτό, από όσα μας επιτρέπεται να καταλάβουμε, είναι το - όπως βλέπετε - εξαιρετικά ελλιπές νομοθέτημα. Είναι απαράδεκτα κακώς σχεδιασμένο. Είναι φανερό ότι το εκπονήσατε για επικοινωνιακούς σκοπούς εμπαίζοντας τους ανάπηρους και αδιαφορώντας για την αγωνία και τις προσδοκίες τους για μια αυτόνομη, ισότιμη και πλήρη συμμετοχή τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Εμείς, αντίθετα, έχουμε ήδη εργαστεί σε συνεργασία με πολλούς φορείς και εκπροσώπους του αναπηρικού κινήματος για μια βιώσιμη ουσιαστικά και άμεσα υλοποιήσιμη πρόταση για τον «Προσωπικό Βοηθό» του αναπήρου που θα τη βάλουμε σε ευρύτατη διαβούλευση. Τρίτον, ο θεσμός του υπεύθυνου κακοποίησης ανηλίκου, αλλά και των ηλικιωμένων, χρονίως πασχόντων και αναπήρων που διαβιούν σε ανοικτές και κλειστές δομές φροντίδας αφορά χιλιάδες δομές, εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Σας ρωτήσαμε αν ξέρετε για πόσους θεσμοθετείτε. Για είκοσι, διακόσιους ή δύο χιλιάδες; Απάντηση καμμία. Δημιουργείτε με λανθασμένο τρόπο και ο θεσμός αυτός και είναι ανεφάρμοστος όπως σας είπαν όλοι οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης, ο Περιφερειάρχης ο κ. Πατούλης ή ο εκπρόσωπος της ΚΕΔΕ, διότι δεν υπάρχουν κοινωνικοί σύμβουλοι που θα ελέγξουν τους υπεύθυνους των δομών. Είναι όμως και λανθασμένος ο τρόπος που ορίζεται ο υπεύθυνος κακοποίησης. Τον ορίζει ο προϊσταμένους ή ο διευθυντής της δομής από το προσωπικό της δομής. Όμως ένας εργαζόμενος της δομής που έχει υπαλληλική σχέση θα υφίσταται μεγάλες πιέσεις όταν πρόκειται να καταγγείλει κακοποιητικές συμπεριφορές συναδέλφων ή προϊστάμενου. Γι' αυτό εμείς προτείνουμε να ανατεθεί η αρμοδιότητα αυτή σε εξωτερική ομάδα από ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό και νομικό που θα της ανατίθεται ένας αριθμός δομών, για παράδειγμα δέκα και θα συγκεντρώνει τις επώνυμες και ανώνυμες καταγγελίες κακοποίησης, έχοντας συχνή επαφή με τους ωφελούμενους των συγκεκριμένων δομών εργαζόμενους και βέβαια παιδιά. Επειδή, όμως, δεν σκοπεύετε να δαπανήσετε ούτε 1 ευρώ - γιατί εδώ είναι όλη η ιστορία που ξεκλειδώνει τις ερμηνείες των πάντων - γι' αυτόν το νέο θεσμό, αρνείστε τις προτάσεις μας και δεν αναλαμβάνετε κεντρικά ούτε καν την εκπαίδευση των χιλιάδων υπεύθυνων κακοποίησης. Την αναθέτετε σε κάθε δομή χωρίς έλεγχο. Οι δε ποινές για τις παραβιάσεις είναι ανεπαρκείς και προσχηματικές. Μας προβληματίζει ότι θέλετε να δημιουργήσετε μητρώο αναφορών στο ΕΚΚΑ, ενώ ήδη λειτουργεί ολοκληρωμένο αντίστοιχο μητρώο κακοποίησης για τα παιδιά στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού. Το ΕΚΚΑ, με το υψηλό επιστημονικό δυναμικό του, θα επιφορτιστεί τον ρόλο του συντονιστή της ευρωπαϊκής εγγύησης για το παιδί, χρειάζεται ενίσχυση με νέο μόνιμο επιστημονικό προσωπικό για να μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτόν τον ρόλο. Τέλος, η πρόληψη περιορίζεται στο να επεκτείνετε τον έλεγχο του ποινικού μητρώου και των αξιόποινων πράξεων και στους απασχολούμενους με μπλοκάκι, τους εργολαβικούς εργαζόμενους και τους εθελοντές, αφού για όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους ίσχυε μέχρι σήμερα. Άρα ρωτάμε. Μήπως η ρύθμιση αυτή υποκρύπτει ότι θα επιτρέψετε να «δανείζονται» οι δομές προστασίας εργαζόμενους από εξωτερικές εταιρείες; Δεν διαφυλάσσεται έτσι η πρόληψη. Προτείνουμε κάθε υποψήφιος εργαζόμενος να περνάει από δομημένη συνέντευξη σε ομάδα ειδικών. Θεσμοί αναδοχής, υιοθεσίας και προώθηση της αποϊδρυματοποίησης. Είναι, κυρίως, δύο τροποποιήσεις μόνο του εμβληματικού νόμου του ΣΥΡΙΖΑ, του ν.4538/2018. Στη μια περίπτωση επιτρέπετε σε άτομα ηλικίας εβδομήντα πέντε χρονών να γίνονται ανάδοχοι εφήβων δεκαπέντε χρονών και δεν μιλάμε για συγγενική αναδοχή, δηλαδή που σαφώς την επιτρέπει το ισχύον πλαίσιο, δηλαδή οι γιαγιάδες να αναλαμβάνουν τα εγγόνια τους, όπως είδαμε να συμβαίνει πρόσφατα στα τραγικά περιστατικά γενοκτονίας. Πρόκειται για ξένο άτομο τέταρτης ηλικίας που αναλαμβάνει έναν έφηβο ο οποίος κατά κανόνα προέρχεται από ιδρυματικό ή κακοποιητικό περιβάλλον με δύσκολα διαχειρίσιμες συμπεριφορές. Διαφωνούμε κάθετα έτσι κι αλλιώς. Η δεύτερη περίπτωση, είναι εκείνη που άντρας ή γυναίκα έχει ένα δικό του παιδί και μετά παντρευτεί ή κάνει σύμφωνο συμβίωσης, εσείς δεν θέλετε να εκπαιδεύεται, ενώ θα γίνει ανάδοχος ή θα υιοθετήσει το παιδί του. Όσον αφορά την αποϊδρυματοποίηση διατίθενται 8 εκατομμύρια για δημιουργία στεγών ημιαυτόνομης διαβίωσης, άρθρο 40, πάντα μετά το 2022, από το Ταμείο Ανάκαμψης. Είμαστε υπέρ της αποϊδρυματοποίησης, αλλά έχουμε πει ξανά και ξανά, οι ανήλικοι έφηβοι των ιδρυμάτων πρέπει να ζουν προστατευμένοι εκεί και να πηγαίνουν σχολείο, όχι να πηγαίνουν εργασία. Πρέπει να συνεχίσουν απρόσκοπτα την ψυχοκοινωνική τους υποστήριξη και εκπαίδευση ώστε να προετοιμαστούν…
Ολοκληρώστε, όμως, κυρία Φωτίου. Έχετε υπερβεί κατά πολύ τον χρόνο.
Σε μισό λεπτό ολοκληρώνω. Δεν βοηθάτε έτσι την αποϊδρυματοποίηση. Σας αφήσαμε εκατόν εξήντα στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης που είχαμε εντάξει στο ΕΣΠΑ στις διάφορες περιφέρειες με 51 εκατομμύρια. Τις παγώσατε δύο χρόνια τώρα. Συγχωνεύσατε το επίδομα αναπηρίας παιδιού με το επίδομα αναδοχής, κόβοντας έτσι συνολικά το εισόδημα του παιδιού αυτού κατά 40%, δηλαδή από 1.202 ευρώ το πήγατε στα 737 ευρώ.
Κλείστε, κυρία Φωτίου. Αυτά στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Δεν είναι στο νομοσχέδιο, σας παρακαλώ θερμά. Έχω δώσει πολύ μεγάλη ανοχή.
Έχω τελειώσει. Μια πρόταση θα πω. Με πυροτεχνήματα επικοινωνιακού χαρακτήρα εμπαίζετε παιδιά, ανάπηρους και ηλικιωμένους. Άνθρακας, δυστυχώς, ο θησαυρός του εμβληματικού νομοσχεδίου της Κυβέρνησης. Καταψηφίζουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο.
Ευχαριστούμε την κ. Φωτίου. Τον λόγο τώρα έχει ο ειδικός αγορητής του Κινήματος Αλλαγής κ. Γιώργος Μουλκιώτης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν αρχίσω την ομιλία μου επί του νομοσχεδίου, θα ήθελα να πω ότι είμαστε μάρτυρες μιας ιδιότυπης νομοθετικής πρωτοβουλίας της Κυβέρνησης. Είναι μοναδική αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία που παίρνει. Θα απευθυνθώ στον συνάδελφο κ. Λιούπη, εισηγητή της Πλειοψηφίας. Είμαστε τόσες μέρες στην επιτροπή. Ξέρετε εσείς, κύριε Λιούπη, για την τροπολογία 16 άρθρων που κατατέθηκε χθες βράδυ στις 23.20΄ και ρυθμίζει σημαντικά θέματα του ΟΑΕΔ και πολλά άλλα ζητήματα; Γιατί δεν την έφερε το Υπουργείο στην επιτροπή να την επεξεργαστούμε, να συζητήσουμε και να δούμε τι γίνεται; Ήταν τροπολογία τελευταίας στιγμής δηλαδή ή το φέρατε τελευταία στιγμή για να μας αιφνιδιάσει; Δεν το καταλαβαίνω. Στις 22.50΄ νέα τροπολογία πάλι του Υπουργείου. Από πότε μας είπε η κυρία Υφυπουργός στην επιτροπή ότι θα φέρετε τροπολογία; Συζητήσαμε κατ' άρθρον, τελείωσε η συζήτηση - θυμάστε πολύ καλά - και εκεί η κυρία Υφυπουργούς πήρε τον λόγο και τι έκανε; Μας ανέλυε το νομοσχέδιο. Και πότε θα έρθει η τροπολογία; Σε λίγο. Το ρώτησαν όλοι από την Αντιπολίτευση χθες το βράδυ. Παρά ταύτα, όμως, ενώ η Βουλή δεν έλαβε γνώση καθόλου, ούτε οι Βουλευτές ούτε η επιτροπή ούτε καμμία επεξεργασία, επικοινωνιακά έπαιξε, συζητήθηκε και με διάφορους που είχαν σχέση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συζητήθηκε χθες από τον κύριο Υπουργό με την Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Βουλή τίποτα. Είναι τρόπος νομοθέτησης αυτός; Μήπως πρέπει κάποια στιγμή αυτά να αλλάξουν, να έχουμε μια άλλη λογική; Δεν μας τιμά. Και το λέω και ως νομικός και το λέω και ως πολίτης που τόσα χρόνια παρακολουθούσα τη διαδικασία απέξω. Δεν είναι τιμή αυτό πάντως. Παρεμπιπτόντως, να πω και κάτι ακόμα. Τελειώνει το πρόγραμμα, κύριε Υπουργέ, για τη συνεργασία νομίζω σήμερα. Θα έρθει κάτι; Θα συνεχιστεί; Δεν θα συνεχιστεί; Δεν είδαμε και κάποια τροπολογία. Από τα είκοσι οκτώ, τριάντα άρθρα που φέρατε, δεν ήρθε κάτι μέχρι σήμερα, μολονότι λήγει σήμερα η συνεργασία. Επί του νομοσχεδίου, αν πρέπει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποιος να χαρακτηρίσει και να πει το υπό ψήφιση νομοσχέδιο τι είναι, μονολεκτικά θα πει ότι πρόκειται για μια εμφανέστατα εμβαλωματική νομοθετική πρωτοβουλία, όπως εμβαλωματικές είναι και όλες οι άλλες πρωτοβουλίες που έχει πάρει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη μέχρι στιγμής για την κοινωνική προστασία συγκεκριμένα. Είναι πρωτοβουλίες που απέχουν παρασάγγας σε μέγεθος, σε διαθέσιμους πόρους και στην προσέγγιση του κράτους πρόνοιας που θέλουν οι πολίτες και ζητάμε και εμείς ως Κίνημα Αλλαγής. Για εμάς προϋπόθεση είναι η ύπαρξη ενός εθνικού συστήματος κοινωνικής προστασίας που να αποτελεί αναπτυξιακό παράγοντα και εγγυητή των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών, ενώ ταυτόχρονα να ανταποκρίνεται στις διεθνείς προδιαγραφές των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των δικαιωμάτων των επιμέρους κοινωνικών ομάδων, όπως είναι τα παιδιά, όπως είναι γυναίκες, οι μετανάστες, οι ΑΜΕΑ. Ένα εθνικό σύστημα κοινωνικής προστασίας που η άσκηση κοινωνικής πολιτικής προϋποθέτει τη διασφάλιση κοινωνικής δικαιοσύνης έχει ολιστικό χαρακτήρα και προσφέρει καθολικές υπηρεσίες. Και βεβαίως στην Ελλάδα του 2021 αυτό μπορεί να επιτευχθεί με μια ρήτρα κοινωνικού πλεονάσματος σε όλα τα έργα και όλους τους άξονες του Ταμείου Ανάκαμψης, τόσο όσον αφορά την απασχόληση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στα έργα, όσο επίσης και στην εξασφάλιση κονδυλίων για τα έργα κοινωνικής υποδομής σε κάθε ανάδοχο. Η Νέα Δημοκρατία κωφεύει στις προτάσεις μας, γιατί έχουμε την άποψη ότι αντιμετωπίζει την κοινωνική πολιτική σαν βαρίδι της οικονομίας και επιλέγει την επικοινωνιακή πολιτική που είπα και προηγουμένως σε βάρος των ολοκληρωμένων μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα επί των άρθρων και επί του νομοσχεδίου, εμείς κρίνουμε ότι από τη μια πλευρά εισάγει και θετικές διατάξεις. Εισάγει διατάξεις για σημαντικούς θεσμούς στην έννομη τάξη της χώρας μας. Από την άλλη, όμως, πλευρά υπάρχουν σοβαρά κενά στις εισηγούμενες διατάξεις για τη χρηματοδότηση των νομοθετικών παρεμβάσεων. Τα κενά αυτά προκαλούν πλείστα ερωτήματα και γι' αυτόν τον λόγο τα αναδεικνύουμε. Συγκεκριμένα οι διατάξεις του πρώτου μέρους, από τα άρθρα 1 έως 12, που αφορούν τη δημιουργία ενός μηχανισμού για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων, κατ' αρχάς, λέμε ότι είναι θετικές. Ωστόσο, κύριε Υπουργέ, επισημαίνουμε ξανά ότι η προστασία της ανηλικότητας και η καταπολέμηση περιστατικών κακοποίησης πρέπει να ενταχθεί σε μία κοινωνικά συνολική πολιτική προστασία της οικογένειας, καθώς συνδέεται άμεσα με την αντιμετώπιση και του δημογραφικού προβλήματος. Εσείς, το αγνοείτε όλως διόλου. Πρόκειται για ένα ζήτημα όχι μόνο πολιτικό αλλά και εθνικό, για το οποίο πρέπει να θεσπιστούν μακροχρόνιες και όχι σπασμωδικές πολιτικές, οι οποίες βεβαίως θα καθοριστούν μέσα από έναν εθνικό διάλογο και βεβαίως με διακομματική συναίνεση. Παρ' ότι η εθνική επιτροπή για το δημογραφικό που συστήθηκε με πρωτοβουλία της κ. Γεννηματά, της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής, κατέληξε σε πολυσέλιδη μελέτη για την αντιμετώπιση του δημογραφικού, ακόμη αυτή η μελέτη δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί. Περιμένουμε, λοιπόν, πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης σ' αυτή την κατεύθυνση, για να δούμε τι λέει. Ερωτούμε πέραν αυτών, κύριε Υπουργέ, τα μέτρα που θεσπίζετε για την αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης, θα τα επεκτείνετε και στους καταυλισμούς των Ρομά, θα τα επεκτείνετε και στις κλειστές δομές των μεταναστών; Στην κατεύθυνση προστασίας της ελληνικότητας, θα διερευνηθεί και θα ενισχυθεί - πώς το βλέπετε - ο θεσμός του Εισαγγελέα Ανηλίκων; Και το δεύτερο μέρος, για να τεθεί το περιβόητο που πάρα πολύ διαφημίζετε, πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», φέρεται να απαιτείται, ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έκδοση πέντε κοινών υπουργικών αποφάσεων. Αυτά τα άρθρα που αναφέρονται για την «ΚΥΨΕΛΗ» δεν λένε τίποτα σε σχέση με αυτά που προβλέπουν οι ΚΥΑ, γιατί οι ΚΥΑ είναι η ουσία και ο πυρήνας της «ΚΥΨΕΛΗΣ». Δεν είναι τα άρθρα. Τα άρθρα είναι απλώς περιγραφές. Και ερωτώ, αυτό το νομοθετικό Σώμα θα είναι άσχετο με αυτά τα οποία θα πει η κοινή υπουργική απόφαση; Δηλαδή, θα το δεχθούμε αυτό το πράγμα και αυτόν τον τρόπο νομοθέτησης; Γι' αυτό λέμε ότι είναι κακή νομοθέτηση. Κακή νομοθέτηση σε ένα κακό επιτελικό κράτος στο τέλος - τέλος. Τι άλλο να πούμε; Όλως επιεικώς θα ζητήσουμε να πούμε μία κριτική. Μπορούμε να πούμε κάτι άλλο; Τι μπορούμε να πούμε σε αντίθεση με το κεφάλαιο Τέταρτο; Δεν ορίζεται ούτε πότε ούτε πώς θα αρχίσει, αυτό που λέει, το πιλοτικό πρόγραμμα. Ούτε αυτό αν θα γενικευθεί και σε όλους τους άλλους σταθμούς. Δεν λέμε το πρόγραμμα αυτό και ζητάτε να το ψηφίσουμε. Είπαμε και στις επιτροπές από την πρώτη μέρα - από την πρώτη μέρα - από την πρώτη ανάγνωση, δεν δίνουμε λευκή επιταγή. Δεν μπορεί να δώσουμε γιατί δεν λέτε τίποτα σε αυτό. Και αν λέτε, πέστε το μας, τι λέτε; Και αν είναι και το λέτε, γιατί θέλετε τις ΚΥΑ; Δεν ορίζεται, λοιπόν, με πέντε ΚΥΑ να δώσουμε λευκή επιταγή, όταν και στο τέλος - τέλος, δεν έχετε δώσει δείγματα. Τι να πούμε; Να πούμε για την αντιμετώπιση που έχουν οι εργαζόμενοι γενικότερα από τη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης; Τι να πούμε; Να πούμε ότι κατακρεουργήθηκε το δικαίωμα των εργαζόμενων σε ένα βράδυ; Θεσμοθετήθηκε εναντίον στις υπερωρίες; Να πούμε για τη δεκάωρη ημερήσια απασχόληση; Τι άλλο να πούμε εδώ; Στις ΚΥΑ, το ξέρει και ο πρωτοετής φοιτητής της Νομικής και το είπα και προηγουμένως, τι πρέπει να καθορίζεται και δεν καθορίζεται, λοιπόν, ο πυρήνας που αναφέρεται εδώ και είναι αποκλειστική αρμοδιότητα και πρωτοβουλία της Βουλής. Πότε θα εκδοθούν οι ΚΥΑ; Κανένας δεν ξέρει. Και αν εκδοθούν, πότε θα ξεκινήσει η εφαρμογή τους; Κανένας, επίσης, δεν ξέρει. Είναι τελείως άγνωστο κι εμείς θέλουμε να ψηφίσουμε, έτσι; Θα θέλαμε, κύριε Υπουργέ, να μας ενημερώσετε, εν πάση περιπτώσει, υπάρχει χρονοδιάγραμμα και αν έχει εκπονηθεί, για να το γνωρίζουμε; Και βεβαίως, αν υπάρχει χρονοδιάγραμμα, αυτό θα είναι δεσμευτικό για την εφαρμογή ή θα είναι ενδεικτικό για την εφαρμογή; Αυτά τα θέματα τίθενται στη νομοθεσία. Το ρωτήσαμε στις επιτροπές κατ' επανάληψη και μέχρι τώρα δεν πήραμε καμία απάντηση. Επίσης, κύριε Υπουργέ, θα θέλαμε να μας διευκρινίσετε από πού προκύπτει η χρηματοδότηση του προγράμματος με 15 εκατομμύρια, όπως αναφέρθηκε στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων. Στην ειδική έκθεση επισημαίνω ότι γίνεται αναφορά για 600.000 ευρώ για την πιλοτική εφαρμογή. Εμείς θέλουμε να ενημερωθεί το Σώμα σήμερα ποιο είναι τελικά το κόστος του κανονικού προγράμματος και ποιον επιβαρύνει. Ας μάθουμε σήμερα. Επίσης, γιατί δεν αναφέρεται κανένα κόστος στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους; Στο τρίτο μέρος, στα άρθρα 22 έως 31, που είναι οι διατάξεις, παραδείγματος χάριν, για τη διεύρυνση των ορίων ηλικίας, αυτές κρίνονται θετικές κατ' αρχάς. Άλλωστε, ο Συνήγορος του Πολίτη είχε προτείνει την κατάργηση των ηλικιακών ορίων του ν.4538/2018. Όμως, είναι, θα πούμε υποκριτικό να αποκλείουμε κάποιον που είναι εξήντα πέντε ή εβδομήντα ετών από το δικαίωμα αυτό και ταυτόχρονα να συμφωνούμε ότι έχουμε το όραμα μιας κοινωνίας για όλους, όπου όλοι ανεξάρτητα ηλικίας, φύλου, καταγωγής, θρησκείας, αναπηρίας, σεξουαλικού προσανατολισμού μπορούν να ασκήσουν ίσα δικαιώματα και να συμμετέχουν ενεργά στις κοινότητές τους. Παρά ταύτα, όμως, και εδώ τίθενται ερωτήματα. Οι τροποποιήσεις στον θεσμό της αναδοχής και της υιοθεσίας επαρκούν, κύριε Υπουργέ, για τη μείωση της γραφειοκρατίας και των καθυστερήσεων που βλέπουμε στην εφαρμογή τους; Σκοπεύετε ως Κυβέρνηση να πάρετε μέτρα για την εποπτεία των ιδρυμάτων στα οποία φιλοξενούνται παιδιά; Πότε σκοπεύετε να ενισχύσετε την πλημμελή ακόμη ανύπαρκτη εποπτεία τους, αλλά και πότε για την ύπαρξη πολλαπλών νομικών διαδικαστικών κωλυμάτων, καθώς και μεγάλων καθυστερήσεων, τα οποία τα ξέρουμε ως προς τη διαχείριση αιτήσεων και για την αναδοχή και για την υιοθεσία. Θα αναφερθώ στο πρόγραμμα και στον θεσμό που αναφέρεστε του «Προσωπικού Βοηθού» για τα άτομα με αναπηρία. Επί της αρχής το Κίνημα Αλλαγής συμφωνεί. Σας έχουμε επισημάνει, όμως, στην επιτροπή όλες τις μέρες ζητήματα και δεν υπάρχει κάποια τοποθέτηση από την πλευρά της ηγεσίας του Υπουργείου. Αμυδρά, έστω ένα σχόλιο! Και ερωτάστε: Ο προϋπολογισμός είναι αυτός που ορίζει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους; Δηλαδή, τα έτη 2022 έως 2024 από την υλοποίηση αυτής της πιλοτικής εφαρμογής της υπηρεσίας του «Προσωπικού Βοηθού» εντός επιλεγμένων - έτσι λέει - γεωγραφικών τμημάτων της χώρας. Η εν λόγω δαπάνη εκτιμάται στο ποσό των 42,2 εκατομμυρίων ευρώ περίπου. Αυτά για τρία χρόνια τι σημαίνουν; Σημαίνουν ότι θα ενταχθούν το πολύ δυο χιλιάδες άτομα. Από τα πόσα σε σύνολο 1 εκατομμυρίου; Αλήθεια, τι γίνεται εδώ, κύριε Υπουργέ; Ρωτήσαμε και δεν πήραμε απάντηση. Αυτό το νούμερο που σας είπα πώς το βλέπετε; Είναι επαρκής ο αριθμός που καλύπτεται με αυτό το ποσό; Για τα επιδόματα απολύτου αναπηρίας που σήμερα παίρνουν οι συνταξιούχοι λόγω αναπηρίας και συνταξιούχοι λόγω γήρατος τυφλοί, από τον ΕΦΚΑ, ερωτήθηκε το Υπουργείο όλες αυτές τις ημέρες, θα συνεχίσουν τα παίρνουν ή θα αντικατασταθούν από τη νέα αυτή υπηρεσία; Η διάταξη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προστατεύει τα επιδόματα που χορηγούνται σίγουρα από τον ΟΠΕΚΑ, δεν προστατεύει τα επιδόματα που χορηγούνται από τον ΕΦΚΑ. Ξεκάθαρα. Αν προστατεύει πρέπει να μας το πείτε. Η κ. Μιχαηλίδου μάλιστα στην ομιλία της την Παρασκευή δεν το διευκρίνισε μολονότι προκλήθηκε. Χρειάζεται κατά την άποψή μας να προστεθεί στο άρθρο 34 «και τα επιδόματα στα ΑΜΕΑ που χορηγούνται από τον ΕΦΚΑ». Άλλως είναι έλλειμμα, άλλως υπάρχει πρόβλημα. Επίσης, οι πέντε, έξι ΚΥΑ που είπα προηγουμένως προβλέπουν τι; Πρώτον, το περιεχόμενο της υπηρεσίας του «Προσωπικού Βοηθού». Δεύτερον, τον αριθμό δικαιούχων της υπηρεσίας του «Προσωπικού Βοηθού». Τρίτον, τους όρους εργασίας και της ασφάλισης του προσωπικού. Ερωτήματα: Πώς, με ποια κριτήρια και από ποιον θα πιστοποιούνται οι πάροχοι αυτής της υπηρεσίας και όταν λέω πάροχοι της υπηρεσίας εννοώ και εταιρείες, εννοώ και φυσικά πρόσωπα. Δεν ξέρουμε, γιατί δεν προκύπτει ποιοι θα είναι και πώς θα είναι. Θα δημιουργηθούν άραγε ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι που θα απασχοληθούν ως βοηθοί ΑΜΕΑ; Καμμία απάντηση τόσες μέρες στην επιτροπή. Οι όροι εργασίας και ασφάλισης του «Προσωπικού Βοηθού», αλλά και άλλες λεπτομέρειες, όπως αντιλαμβάνεστε δεν προβλέπονται. Θα οριστούν ΚΥΑ. Αυτά είναι η νομοθέτηση που υπάρχει. Ρωτάω είναι λεπτομέρειες αυτά για να πάνε με το 39 στην ΚΥΑ ή είναι ουσιαστικές προβλέψεις που έπρεπε εμείς σήμερα εδώ να τις γνωρίζαμε, να τις επεξεργαζόταν η επιτροπή και σήμερα να συζητούσαμε και να αποφασίζαμε. Ολοκληρώνω με τη διάταξη που αφορά τη δημιουργία έως πενήντα χιλιάδων θέσεων σε βρέφη σε υφιστάμενους και νέους σταθμούς σε όλη την επικράτεια. Οι πενήντα χιλιάδες θέσεις αρκούν για να υπάρξει καθολική κάλυψη; Το είπαμε και στην επιτροπή, διότι για μας, κύριε Υπουργέ, είναι ξεκάθαρο ότι είναι ζητούμενο η διασφάλιση ενός κεντρικού στόχου που τι λέει; Κανένα παιδί εκτός παιδικού σταθμού. Αν συμφωνείτε, εδώ είμαστε. Αν διαφωνείτε, όμως, με τον τρόπο που μιλάτε και νομοθετείτε, γιατί δεν φέρνετε κάτι άλλο να κάνετε; Βεβαίως στηρίζουμε κάθε μέτρο που οδηγεί πιο κοντά σε αυτή την εκπλήρωση του στόχου, αλλά κάποια στιγμή και η Κυβέρνηση πρέπει να μας πει αν σε όλη αυτή τη δομή υπάρχουν κενά και αν υπάρχουν κενά πόσα είναι αυτά τα κενά; Εμείς δεν το γνωρίζουμε, αλλά πιστεύουμε ότι είναι αδιανόητο να μην το γνωρίζει και η Κυβέρνηση. Και αφού υπάρχουν κενά που θα μας πείτε πόσα είναι, θα θέλαμε επίσης να μας πείτε αν υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα προκειμένου να καλυφθούν αυτά τα κενά. Τέλος, η τροπολογία η οποία ήρθε λίγο πριν τις 12.00΄ για τις «Νταντάδες της Γειτονιάς», την οποία μας είχε πει η κυρία Υφυπουργός από τη Δευτέρα, είναι τροπολογία επτά άρθρων και έντεκα σελίδων που η ηγεσία του Υπουργείου - το λέω - διαφήμιζε στα κανάλια, περιφρονώντας όμως ή αγνοώντας τη Βουλή και τους Βουλευτές και την Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων και κατατέθηκε τα μεσάνυχτα. Είναι κλασικό παράδειγμα για αποφυγή - το επαναλαμβάνω - ο τρόπος αυτός που νομοθετείτε και θεωρώ ότι υπάρχει έλλειψη σεβασμού στις δημοκρατικές διαδικασίες. Περισσότερο έχει συζητηθεί στον φιλοκυβερνητκό Τύπο και καθόλου στη Βουλή. Εμείς, λοιπόν, θεωρούμε ότι ο όρος «νταντάδες» είναι παρωχημένος, είναι παρωχημένος όρος, είναι αναχρονιστικός, είναι βαθιά σεξιστικός - το λέμε - και, βεβαίως, αντιστοιχείται σε ανεπαρκή και καθαρά επικοινωνιακή ανάγκη. Εμείς αντιπροτείνουμε ως Κίνημα Αλλαγής την πολιτική για την κατ' οίκον υποστήριξη στη φύλαξη βρεφονηπιακής και παιδικής ηλικίας στα πρότυπα του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» με αρμοδιότητα όμως και πρώτο ρόλο και συντονισμό από την τοπική αυτοδιοίκηση που εσείς την αγνοείτε πλήρως. Ήδη, σε όλα τα προγράμματα, το Κίνημα Αλλαγής, το ΠΑΣΟΚ, προβλέψαμε καινοτόμα προγράμματα για την κατ' οίκον φύλαξη των παιδιών: Πρώτον, με τη χρηματοδότηση και επιστημονική υποστήριξη των ΟΤΑ για δημιουργία μητρώου πιστοποιημένων επαγγελματιών και συνεταιρισμών γονέων. Δεύτερον, με προτεραιότητα σε γυναίκες άνεργες. Τρίτον, με συμμετοχή ανέργων, ιδίως μεγαλύτερης ηλικίας ή μονογονείς στο πλαίσιο της κοινωνικής εργασίας. Κύριε Υπουργέ, πριν προχωρήσω θα ήθελα να αναφέρω στη Βουλή, σχετικά με τις τροπολογίες που έχουμε προτείνει εμείς, κάποια ζητήματα, επειδή λάβαμε γνώση της τροπολογίας που αφορά στον ΟΑΕΔ και άλλες διατάξεις. Στο άρθρο 12, που αναφέρεται στον επισιτισμό και στον τουρισμό, είναι τρία θέματα τα οποία θέλω να λάβετε υπ' όψιν σας και θα σας τα πω τώρα: Δεν περιγράφει στην τροπολογία τι θα γίνει με τους εργαζόμενους που φέτος έκαναν μονομερή αίτηση αναστολής της σύμβασης τους μήνες Μάιο και Ιούνιο και μετά δεν δούλεψαν. Θα έχουν συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων, πενήντα, αλλά δεν θα μπορούν να αιτηθούν στον ΟΑΕΔ την επιδότηση αφού έχει παρέλθει το εξηκονταήμερο; Είναι ένα θέμα της προθεσμίας αυτό. Να το δείτε. Επίσης, φοβόμαστε ότι για μια άλλη φορά για τους εποχικούς εργαζόμενους στη σίτιση και στον τουρισμό και στον επισιτισμό που δεν κατάφεραν να βρουν δουλειά, δεν προβλέπει κάτι η τροπολογία, το άρθρο 12 δεν λέει κάτι, εκτός αν δεν είναι σαφές. Και θα θέλαμε επιτέλους να ξεκαθαρίσετε ως Υπουργείο γι' αυτούς που βγαίνουν για πρώτη φορά στο Ταμείο Ανεργίας αν ισχύει η προϋπόθεση των εκατό περίπου ενσήμων και αν ναι, είναι ένα θέμα στο οποίο υπάρχει αδυναμία σίγουρα, κύριε Υπουργέ - θα το αντιλαμβάνεστε - για το πού θα βρουν αυτά τα εκατό ένσημα αυτοί οι άνθρωποι. Αυτά είναι τα ζητήματα για το άρθρο 12 για τη συγκεκριμένη τροπολογία που προτείνατε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε στόχο και το έχουμε πει επανειλημμένως ότι οποιαδήποτε πρωτοβουλία λαμβάνουμε ή οποιαδήποτε κριτική έχει την έννοια μόνο εποικοδομητικής κριτικής και συμβολής στο να βγει κάτι από αυτή όλη τη διαδικασία. Κάνουμε εποικοδομητική αντιπολίτευση και το αποδεικνύουμε με κάθε τρόπο. Στο νομοσχέδιο, λοιπόν, αυτό έχουμε καταθέσει έξι συγκεκριμένες τροπολογίες: Πρώτη τροπολογία, ζητάμε την πλήρη αποσύνδεση της εργασίας ή τις αναπηρικής σύνταξης από το επίδομα του ΟΠΕΚΑ. Στην ισχύουσα νομοθεσία - το έχουμε τονίσει - προβλέπεται η διακοπή επιδόματος που δίνεται στα άτομα με αναπηρία από τον ΟΠΕΚΑ σε περίπτωση που εργαστούν ή συνταξιοδοτηθούν. Η διακοπή του εν λόγω επιδόματος, το οποίο δίνεται για την κάλυψη του πρόσθετου κόστους των αναγκών που προκύπτουν από την αναπηρία, δημιουργεί πολλά σοβαρά προβλήματα στην αξιοπρεπή διαβίωση των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους, αν λάβουμε υπ' όψιν την έλλειψη κρατικών υποστηρικτικών δομών. Ζητάμε την τροπολογία αυτή να την κάνετε δεκτή. Η δεύτερη τροπολογία, αφορά στη συμπερίληψη των ατόμων με ψυχική αναπηρία και των ατόμων με πιστοποιημένη αναπηρία άνω των εξήντα πέντε ετών στους ωφελούμενους της υπηρεσίας του προσωπικού βοηθού. Μπορείτε να το εντάξετε. Μπορείτε να το δεχθείτε. Τρίτη τροπολογία. Ζητάμε τη συμμετοχή της ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ στο Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης που προβλέπεται στο άρθρο 16 του νομοσχεδίου. Το έχουμε επισημάνει και σε προηγούμενη συνεδρίαση της επιτροπής. Δεν δεσμεύθηκε, δεν είπε τίποτα η κυρία Υφυπουργός. Κύριε Υπουργέ, το ζητάμε, σας το αναλύουμε, σας το αναφέρουμε. Τέταρτη τροπολογία. Πρέπει να υπάρξει παράταση της θητείας των διοικητικών συμβουλίων των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων μελών των οργανώσεων των μελών της ΕΣΑΜΕΑ. Υπάρχει θέμα σε αυτό. Σας έχει ζητηθεί κιόλας και μέχρι την ημερομηνία 31-7-2022. Η πέμπτη τροπολογία, αναφέρεται στη διασφάλιση της χρηματοδότησης κατά την περίοδο της καθολικής εφαρμογής της υπηρεσίας «Προσωπικός Βοηθός» του ατόμου με αναπηρία. Δεν προβλέπεται πώς διασφαλίζεται η χρηματοδότηση. Εμείς ζητάμε τη διασφάλιση της χρηματοδότησης. Και τούτο γιατί, ενώ στο άρθρο 38 του σχεδίου νόμου θεσπίζεται η καθολική εφαρμογή της υπηρεσίας «Προσωπικός Βοηθός» για τα άτομα με αναπηρία, δεν προβλέπεται, κύριε Υπουργέ, ο τρόπος χρηματοδότησης. Δεν τον ξέρουμε. Δεν τον βλέπουμε. Δεν προβλέπεται κάπου. Είναι απαραίτητη, λοιπόν, η επαναφορά της διάταξης που περιλαμβανόταν στο σχέδιο νόμου, στο κείμενο του προσχεδίου, το οποίο έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση την πλατφόρμα OpenGov.gr και προέβλεπε τη χρηματοδότηση. Όπως ήρθε εδώ στη Βουλή, δεν προβλέπει. Για ποιον λόγο, λοιπόν, την προέβλεπε το σχέδιο στο OpenGov.gr και δεν προβλέπεται τώρα που ήρθε στη Βουλή; Και με την έκτη τροπολογία, ζητάμε τη διασφάλιση της διαβούλευσης με το αναπηρικό κίνημα πριν την έκδοση αυτών των ΚΥΑ που ανέφερα προηγουμένως - των πέντε ή έξι ΚΥΑ - που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2…
Ολοκληρώστε, κύριε Μουλκιώτη.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, βεβαίως, αναφέροντας ότι, τα ζητήματα του νομοσχεδίου είναι εξαιρετικά σημαντικά και βρίσκονται στον πυρήνα του κράτους πρόνοιας. Αφορούν άμεσα εκατομμύρια πολίτες και τις οικογένειές τους και έμμεσα, βεβαίως, αφορούν την ελληνική κοινωνία και τη λειτουργία και τη συνοχή της. Η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, η ενίσχυση του κράτους πρόνοιας για εμάς είναι στον πυρήνα του ενδιαφέροντός μας, αφού η επένδυση σε αυτό το κράτος είναι για εμάς μοχλός οικονομικής ανάπτυξης, κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής. Βέβαια, η κοινωνική πολιτική για να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο χρειάζεται και χρήματα, χρειάζεται και επενδύσεις, επενδύσεις οικονομικές, αλλά και σε ανθρώπινο δυναμικό μέσα από επαρκείς και ολοκληρωμένους θεσμούς…
Κλείστε, κύριε συνάδελφε.
Με πιλοτικά, όμως, προγράμματα και με μικρή αξιοποίηση πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης η κοινωνική πολιτική που θεσμοθετεί η Νέα Δημοκρατία συνιστά - κατά την άποψή μας - διακήρυξη μόνο καλών προθέσεων. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για εμάς για το Κίνημα Αλλαγής υπάρχουν έντονες, υπάρχουν υπερχειλείς επιφυλάξεις για την ουσιαστική αντιμετώπιση των ζητημάτων που θέτει, παρά τα μείζονα ζητήματα και τη σπουδαιότητα, το συγκεκριμένο νομοθέτημα. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Μουλκιώτη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Επί της αρχής εψήφισαν συνολικά 299 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά της αρχής, δηλαδή «ΟΧΙ, ψήφισαν 141 Βουλευτές. Συνεπώς το νομοσχέδιο έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου πρώτου εψήφισαν συνολικά 299 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο πρώτο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του ακροτελεύτιου άρθρου εψήφισαν συνολικά 299 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. Συνεπώς το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του συνόλου εψήφισαν συνολικά 299 Βουλευτές. Υπέρ του συνόλου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά του συνόλου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. Συνεπώς το νομοσχέδιο έγινε δεκτό στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Οι θέσεις των Βουλευτών, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς, μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής: «Κύρωση συμφωνίας τροποποίησης της από 24.6.2016 Σύμβασης Παραχώρησης που τιτλοφορείται «Σύμβαση Παραχώρησης σχετικά με τη χρήση και την εκμετάλλευση ορισμένων χώρων και περιουσιακών στοιχείων εντός του Λιμένος Πειραιώς» μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της "Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς ΑΕ"» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Επανερχόμαστε στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και καλώ στο Βήμα τον ειδικό αγορητή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γιάννη Δελή.
Κύριε Υπουργέ, τι γίνεται εκεί στην Κυβέρνηση; Από τη μία παρακολουθείτε ως θεατής φασιστικές ναζιστικές ομάδες να μετατρέπουν σε ορμητήρια τους σχολεία και από την άλλη, εκεί στο Υπουργείο της Παιδείας φαίνεται ότι έχουν χάσει κάθε μέτρο πια. Επειδή δεν μπορούν να χωνέψουν εκεί στο Υπουργείο Παιδείας ότι είναι χιλιάδες οι εκπαιδευτικοί που με συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες αντιστέκονται στα αντιδραστικά σχέδια σας για σχολεία πολλών ταχυτήτων, όπου βεβαίως οι γονείς θα βάζουν ακόμα περισσότερο βαθιά το χέρι στην τσέπη και θα πληρώνουν ακόμα περισσότερο, τι κάνουν; Καταφεύγουν στον δικό σας νόμο, κύριε Χατζηδάκη, τον οποίον και αξιοποιούν. Πριν μερικές ώρες κατέθεσαν κατεπείγουσα αγωγή, η οποία θα εκδικαστεί πολύ σύντομα, ενάντια στις εκπαιδευτικές συνδικαλιστικές ομοσπονδίες, τη ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ. Να το πούμε ανοιχτά. Πρόκειται για έναν ακόμα αυταρχικό κατήφορο της Κυβέρνησης. Έναν κατήφορο, όμως, που δείχνει τον πανικό της και τίποτε άλλο. Καλούμε την Κυβέρνηση να αποσύρει, τώρα, την αγωγή από τα δικαστήρια πριν εκδικαστεί. Γιατί, τελικά - και το ξέρετε ή πρέπει να το ξέρετε - ο αυταρχισμός σας δεν πρόκειται να περάσει και θα σας γυρίσει μπούμερανγκ. Πάμε στο νομοσχέδιο. Δεν του λείπουν οι ωραίοι τίτλοι. Το αντίθετο. «Πρόληψη», «αντιμετώπιση κακοποίησης - παραμέλησης», «αναβάθμιση υπηρεσιών βρεφικών, παιδικών σταθμών», «προώθηση αναδοχής υιοθεσίας», «θέσπιση προσωπικού βοηθού για άτομα με αναπηρία». Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με όλα αυτά; Ποιος; Το πρόβλημα όμως με το νομοσχέδιο ξέρετε, δεν είναι οι τίτλοι του, αλλά το περιεχόμενό του, όπως θα δείξουμε παρακάτω. Πρώτα, όμως, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε τη θέση του κόμματός μας για τα κοινωνικά αυτά ζητήματα, η όποια θέση, βεβαίως, θεμελιώνεται στη βαθιά ουμανιστική, κοινωνικοπολιτική αντίληψη που έχουμε, στη γνήσια ταξική αλληλεγγύη που μας διαπνέει για όλες τις οικογένειες, από τα φτωχά λαϊκά στρώματα που έχουν παιδιά στην προσχολική ηλικία ή ανθρώπους με αναπηρία και βεβαίως, τη βαθιά ταξική αλληλεγγύη που μας διακατέχει για τα παιδιά εκείνα που είναι χωρίς οικογένεια, για εκείνα τα βασανισμένα παιδιά που βιώνουν την κακοποίηση ή την παραμέληση. Ως ΚΚΕ λέμε το εξής: για όλα αυτά τα βασικά ζητήματα της κοινωνικής προστασίας το κράτος και μόνον αυτό οφείλει να έχει και να αναλαμβάνει την πλήρη και αποκλειστική ευθύνη, προκειμένου να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες όλων των οικογενειών, χωρίς εξαίρεση, στην υγεία, πρόνοια, αγωγή, παιδεία, αθλητισμό, πολιτισμό, αναψυχή, παντού. Το ίδιο το κράτος, λοιπόν, οφείλει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του για την ανατροφή του παιδιού, για τη φροντίδα του ανάπηρου μέλους μιας οικογένειας, για την προστασία του παιδιού χωρίς οικογένεια, παρέχοντας φυσικά όλες τις απαραίτητες, δωρεάν, υποδομές και υπηρεσίες. Αυτή η θέση του ΚΚΕ για την αποκλειστική ευθύνη του κράτους για την παιδική προστασία και την αγωγή, για την ολόπλευρη στήριξη των ατόμων με αναπηρία, αυτή η θέση αποτελεί ταυτόχρονα και τη μεγάλη διαχωριστική γραμμή που χωρίζει το ΚΚΕ από όλα τα υπόλοιπα κόμματα, τα οποία αρνούνται την πλήρη κρατική ευθύνη. Και οι γονείς θα πει κάποιος, ποιον ρόλο θα έχουν; Μα, τον πιο αποφασιστικό, τον πιο πολύτιμο. Με την αγάπη τους, με την καθημερινή τους φροντίδα θα συμβάλουν καθοριστικά στη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών τους, χωρίς όμως - προσέξτε - αυτό το ψυχοφθόρο άγχος της επιβίωσης και χωρίς όλες εκείνες τις ανισοτιμίες, τους αποκλεισμούς και τις στερήσεις που προκαλούν στα παιδιά τους οι κοινωνικές, οι ταξικές ανισότητες. Δυστυχώς, όμως, ζούμε στον καπιταλισμό και όλα αυτά τα βασικά θεωρούνται ως ατομική υπόθεση. Το ανάπηρο μέλος μιας οικογένειας θεωρείται ευθύνη της οικογένειας, κυρίως των γονιών, το παιδί θεωρείται κτήμα, απόλυτο μάλιστα των γονιών του και επομένως η υπόθεση της ανατροφής του είναι ατομική υπόθεση των γονιών. Και έτσι υπάρχουν χιλιάδες παιδιά γύρω μας που ζούνε στη φτώχεια, που δεν διατρέφονται σωστά, που δεν έχουν επαρκή θέρμανση το χειμώνα, που δεν μπορούν να κάνουν ούτε μια βδομάδα διακοπές. Ένα στα τέσσερα παιδιά στη χώρα μας, σύμφωνα με τη UNICEF ζουν έτσι. Υπάρχουν κι άλλα πολλά παιδιά που στερούνται τη βρεφονηπιακή φροντίδα, πολλά άτομα με αναπηρία που μένουν εκτός υπηρεσιών ειδικής αγωγής αποκλεισμένα ουσιαστικά από τις απαραίτητες υπηρεσίες θεραπείας και αποκατάστασης. Εκεί καταλήγει, εκεί είναι το τέρμα της λογικής του καπιταλισμού περί ατομικής ευθύνης. Μέσα, όμως, σ' αυτά τα πλαίσια εμφανίζονται ξέρετε και ορισμένα πιο ακραία φαινόμενα. Είναι σοκαριστικά και πάρα πολλά πια τα περιστατικά εκείνα που δημοσιοποιούνται και αφορούν στην κακοποίηση παιδιών, τα περιστατικά της ακραίας παραμέλησης και εγκατάλειψης μικρών παιδιών της εμπορίας βρεφών και άλλα πολλά. Και βέβαια, όλα αυτά τα νοσηρά φαινόμενα μόνο τυχαία δεν είναι. Οξύνονται και εμφανίζονται όλο και πιο συχνά εξαιτίας μιας σειράς παραγόντων. Βλέπετε όταν ένα σύστημα σαπίζει και η σήψη του καπιταλισμού δεν κρύβεται πια, τότε αντίστοιχα πολλαπλασιάζονται και οι παθογένειες μέσα σε οικογένειες. Εντείνεται η ενδοοικογενειακή βία, ακόμα και η αποτρόπαια σεξουαλική κακοποίηση προς τα παιδιά, οι τοξικομανία, οι ψυχικές ασθένειες και τόσα άλλα. Άντε τώρα όλα αυτά να τα αντιμετωπίσεις με ένα νομοσχέδιο σαν κι αυτό. Πόσω μάλλον όταν και η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κοινωνική προστασία, αλλά και τα μέτρα που παίρνουν όλες οι μέχρι τώρα αστικές κυβερνήσεις, όπως και της Νέας Δημοκρατίας, τις αιτίες που γεννούν αυτά τα φαινόμενα όχι μόνο δεν τις αμβλύνουν, αλλά τις επιτείνουν. Η πολιτική σας δεν χαντακώνει τη ζωή των λαϊκών οικογενειών; Τι λέτε εσείς; Ότι τη βελτιώνει; Η φτώχεια, ξέρετε, η ανεργία που εξαπλώνεται, οι μορφωτικές ανισότητες, η απουσία της πρόληψης της αναπηρίας, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών παιδικής προστασίας και τόσα άλλα ξέρετε δεν πέφτουν από τον ουρανό. Η πολιτική σας τα δημιουργεί. Και έρχεστε τώρα με τα νομοσχέδια και με νομοσχέδια σαν το σημερινό, πάτε να ρίξετε λίγο λαδάκι στις πληγές της κοινωνίας που η πολιτική σας ανοίγει. Μαζί όμως, με το λάδι ρίχνετε σ' αυτές τις πληγές και αρκετό αλάτι. Πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», λοιπόν. Ας το δούμε: Αναβάθμιση βρεφονηπιακών σταθμών», λέει. Αλήθεια όμως, τι είναι για σας, τι είναι για την Ευρωπαϊκή Ένωση, γενικότερα για την αστική αντίληψη, η προσχολική αγωγή; Πρώτα και κύρια είναι ένα ζήτημα διευκόλυνσης της γυναικείας εργασίας, της μητέρας βασικά, όπως χαρακτηριστικά λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα ζήτημα εναρμόνισης της οικογενειακής με την επαγγελματική ζωή. Τι είναι για μας, για το ΚΚΕ η προσχολική αγωγή; Πρώτα και κύρια ένα βασικό αναφαίρετο δικαίωμα κάθε παιδιού στην αγωγή του, τη διαπαιδαγώγηση του, την κοινωνικοποίηση του και μετά όλα τα υπόλοιπα. Η διαφορά αυτή νομίζετε ότι είναι μικρή; Καθόλου. Έτσι εξηγείται γιατί εσείς την προσχολική αγωγή την βλέπετε, βασικά, ως μια παιδοφύλαξη και άρα να, γιατί τόσα χρόνια δεν νοιάστηκε το κράτος σας για ένα δομημένο, ενιαίο επιστημονικό παιδαγωγικό πρόγραμμα - γι' αυτό το τμήμα της προσχολικής αγωγής και της φροντίδας - , έτσι εξηγείται, επίσης, γιατί όλοι σας την προσχολική αγωγή την αντιμετωπίζετε και ως ένα επιχειρηματικό πεδίο σε βάρος της τσέπης, βεβαίως, των γονιών. Έτσι εξηγείται εν τέλει και γιατί ούτε τα μισά από τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας δεν βρίσκονται σήμερα στους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς. Η τροπολογία που ήρθε χτες το βράδυ για τις περιβόητες νταντάδες της γειτονιάς - σε τηλεοπτικό σίριαλ μού φέρνει αυτό αλλά τέλος πάντων - επιβεβαιώνει απλώς ότι η μεγάλη και χρόνια αυτή έλλειψη των κρατικών δομών της προσχολικής αγωγής θα συνεχιστεί. Έτσι όμως, κύριε Υπουργέ, εξηγείται και γιατί το ΚΚΕ επιμένει στην αποκλειστική ευθύνη του κράτους ώστε να αναπτύξει και να λειτουργήσει σε κάθε γειτονιά και για όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά υπηρεσίες βρεφονηπιακής αγωγής υψηλού επιπέδου σύμφωνα με τα πρότυπα και τις κατακτήσεις της παιδαγωγικής επιστήμης. Εν τέλει με καθυστέρηση κάποιων δεκαετιών - εμείς θα πούμε, βέβαια, κάλλιο αργά παρά ποτέ - φέρνετε στο νομοσχέδιο το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» και προσκαλείται μάλιστα στη Βουλή και τους συντάκτες του για να το παινέψουν. Το έκαναν φυσικά. Ποιοι είναι αυτοί οι συντάκτες; Μια δεξαμενή σκέψης του ΣΕΒ η «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ», η οποία με μια τεχνοκρατική ομάδα οικονομολόγων, τελείως ξένη με την ελληνική πραγματικότητα και την καθημερινότητα των ελληνικών παιδικών σταθμών, επιδιώκει στην ουσία να συγχρονίσει τις οικονομικές προτεραιότητες και τα ωράρια της εργασιακής ζούγκλας των γονιών που ολοένα αγριεύει - κάτι ξέρετε για αυτό εσείς, κύριε Χατζηδάκη - με τη λειτουργία των παιδικών σταθμών. Ξεπατικώνει, λοιπόν, ένα πρόγραμμα που εφαρμόζεται ήδη από τη δεκαετία του '70 ακόμα στη Τζαμάικα και σε ορισμένες άλλες αναπτυσσόμενες χώρες, το μακιγιάρει και το εμφανίζει ως σύγχρονο. Τρομάρα της! Εν τω μεταξύ μεγάλες αντιρρήσεις γι' αυτό το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» έχουν οι καθηγητές τριών πανεπιστημιακών τμημάτων και ο σύνδεσμος των βρεφονηπιοκόμων. Τώρα, βέβαια, θα μου πείτε γίνονται και ορισμένες σωστές διατυπώσεις, διαπιστώσεις στο πρόγραμμα αυτό, όπως για τη μείωση της αναλογίας παιδιών - παιδαγωγών, για τις αυλές, το παιχνίδι, τον ύπνο, την επιστημονική παρέμβαση, κ.λπ.. Αυτά, όμως, ξέρετε προϋποθέτουν αυξημένη χρηματοδότηση για την οποία οι συντάκτες του προγράμματος δεν γράφουν ούτε μία λέξη. Δεν είναι εδώ η κυρία Υπουργός. Η αρμόδια Υπουργός, η κ. Μιχαηλίδου όλες τις μέρες στην επιτροπή έλεγε και καμάρωνε ότι δεν προκαλείται με αυτό δαπάνη στον κρατικό προϋπολογισμό. Ξαναρωτάμε, λοιπόν. Είναι τόσο κακό να δίνει χρήματα το κράτος, χρήματα από τη φορολογία του λαού, για τα σχολεία των παιδιών του και για όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες και τις ανάγκες του; Για εσάς φαίνεται ότι είναι. Δεν θεωρείται, όμως, κακό, κύριε Υπουργέ, να μοιράζετε από το κρατικό ταμείο εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις μεγάλες αεροπορικές εταιρείες και στους μεγαλοξενοδόχους. Διαφημίζετε, βέβαια, τα εκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης, αλλά δεν λέτε ότι η εκταμίευσή τους έχει και κάτι προαπαιτούμενα σαν αυτά τα εκτρώματα που ψηφίσατε πριν λίγες μέρες, κύριε Χατζηδάκη, για τη δεκάωρη δουλειά και για τις απλήρωτες υπερωρίες. Και όσο για αυτά τα 180 εκατομμύρια που θα δοθούν για να δημιουργηθούν πενήντα χιλιάδες νέες θέσεις βρεφών, ποιοι θα τα πάρουν, παρακαλώ, αυτά; Σύμφωνα με το άρθρο 46 θα τα πάρουν αυτοί που προχθές στην επιτροπή έσταζαν μέλι για το νομοσχέδιο, οι ιδιώτες ιδιοκτήτες των βρεφονηπιακών σταθμών, γιατί έτσι θα μεγαλώσουν τις επιχειρήσεις τους για να έρχονται μετά οι εργαζόμενοι να χρυσοπληρώνουν για μια θέση των παιδιών τους είτε στους ιδιωτικούς αυτούς σταθμούς είτε στους δημοτικούς με τα αυξημένα τροφεία. Αυτή είναι η πολιτική σας. Πάμε, τώρα, στο ζήτημα της πρόληψης και της αντιμετώπισης του φαινομένου της παιδικής κακοποίησης, παραμέλησης. Αν για την αντιμετώπιση υπάρχουν μια σειρά μέτρα, ελλιπή, βέβαια, στο νομοσχέδιο, για την πρόληψη του φαινομένου αυτού που είναι και το ζητούμενο, βέβαια, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα. Η απορία, βεβαίως, λύνεται στο δεύτερο άρθρο του νομοσχεδίου όπου αναφέρεται ότι όχι μόνο τα μέτρα αντιμετώπισης, αλλά και τα μέτρα πρόληψης θα τα εφαρμόζουν φορείς δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, πάλι η συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Τώρα πέστε μου εσείς τι είδους πρόληψη θα κάνουν, τι μπορούν εν τέλει να κάνουν οι ιδιώτες, οι πάσης φύσεως ιδιωτικοί φορείς στο φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης και παραμέλησης; Εδώ αναδεικνύεται η υπεροχή της θέσης του ΚΚΕ για την αποκλειστική ευθύνη την οποία έχει και οφείλει, βέβαια, να αναλαμβάνει το κράτος και μόνο το κράτος στο ζήτημα αυτό. Δουλειά και υποχρέωση της πολιτείας οφείλει να είναι η αρωγή της στον οικογενειακό προγραμματισμό με την ολόπλευρη στήριξη των οικογενειών και ειδικά εκείνων των οικογενειών που βρίσκονται σε κρίση ή σε εκείνες στις οποίες εκδηλώνονται οι παθογένειες της παραμέλησης ή της κακοποίησης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ την ανοχή σας για λίγο.
Βεβαίως. Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε.
Τίποτα από όλα αυτά εδώ στον καπιταλισμό όπου το κράτος παίζει απλώς το ρόλο του τροχονόμου των αρμοδιοτήτων και των ευθυνών ανάμεσα στους γονείς και στους κάθε είδους ιδιωτικούς φορείς εκτός βέβαια από τον εαυτό του. Εκεί οδηγεί άλλωστε και η συνειδητή από το κράτος τραγική υποστελέχωση τέτοιων κοινωνικών υπηρεσιών, ειδικά των κοινωνικών υπηρεσιών, φτάνοντας μάλιστα η Κυβέρνηση να την επικαλείται αυτή την υποστελέχωση θρασύτητα στο νομοσχέδιο της και στην ουσία να την νομοθετεί. Άρθρο 31, υιοθεσία και αναδοχή. Πρόκειται για επιμέρους τροποποιήσεις και προσαρμογές του ισχύοντος νόμου του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να αλλάζει η ουσία. Η αστική πολιτική βλέπετε συνεχίζεται με όλες τις κυβερνήσεις όποιο μανδύα και αν φορούν συντηρητικό ή προοδευτικό. Αλλάζετε, αυξάνετε συγκεκριμένα τα ηλικιακά όρια των αναδόχων γονέων στα όρια, κυριολεκτικά στα όρια των αναδόχων παππούδων. Αν όμως είναι λίγοι ξέρετε οι υποψήφιοι ανάδοχοι γονείς - και είναι λίγοι - δεν φταίνε τα ηλικιακά όρια. Η αιτία για το μικρό ενδιαφέρον, κύριε Υπουργέ, των ανθρώπων να προχωρήσουν σε μια τέτοια ύψιστη πράξη αλτρουισμού είναι άλλη, είναι η ελλιπής ενημέρωση τους, η ανεπαρκής στήριξη τους που βλέπουν να μην τους δίνει το κράτος. Μπορεί να διαφημίζετε τα επιδόματα κάθε λίγο και λιγάκι για τις ανάδοχες οικογένειες, που και αυτά όμως έχουν μειωθεί, δεν μπορείτε όμως να κρύψετε με τίποτα το τεράστιο κενό, την έρημο στις υπηρεσίες ψυχικής στήριξης και συμβουλευτικής για τους αναδόχους γονείς στη σωστή προετοιμασία τους για το τι πρόκειται να αντιμετωπίσουν, στη σωστή ενημέρωση των ανθρώπων που εμπλέκονται με αυτά τα παιδιά, τους εκπαιδευτικούς. Αυτές οι ελλείψεις τελικά φταίνε, ώστε ακόμα και άνθρωποι που μπαίνουν σ' αυτή τη διαδικασία απογοητεύονται, δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες με αποτέλεσμα να μην είναι λίγα, δυστυχώς, τα παιδιά που ενώ δίνονται σε αναδοχή να πρέπει να επιστρέψουν σε δομές παιδικής προστασίας ξαναζώντας, βέβαια, την εγκατάλειψη και την ψυχολογική κακοποίηση με την απόλυτη ευθύνη του κράτους. τούτη τη φορά. «Προσωπικός Βοηθός» για άτομα με αναπηρία. Πράγματι απαντά μια τέτοια δομή σε μια υπαρκτή ανάγκη των ατόμων με αναπηρία και θα μπορούσε να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους υπό μία όμως προϋπόθεση ότι αυτή η υπηρεσία θα είναι στο δημόσιο σύστημα υγείας και πρόνοιας, και βεβαίως, θα παρέχεται δωρεάν σε όλους τους αναπήρους. Τίποτα από αυτά δεν υπάρχει. Πρόκειται για μια αποσπασματική παρέμβαση έξω από το δημόσιο σύστημα υγείας, χωρίς καθολικό χαρακτήρα, με ημερομηνία λήξης και με χρηματοδότηση πάλι από το Ταμείο Ανάκαμψης, κυρίως, παρά από τον κρατικό προϋπολογισμό. Θα μου πείτε πιλοτικό είναι το πρόγραμμα, εντάξει. Μετά τη λήξη του, όμως, τι θα γίνει, κύριε Χατζηδάκη; Πώς θα συνεχιστεί αυτό το πρόγραμμα; Μήπως περνώντας και αυτή την υπηρεσία στους δήμους, οι οποίοι με τη σειρά τους και επικαλούμενοι ότι δεν τους δίνετε χρήματα θα αναζητήσουν αυτά τα χρήματα στις ΣΔΙΤ, στις μη κυβερνητικές οργανώσεις ή ακόμα - ακόμα και στις τσέπες των οικογενειών των αναπήρων; Και πάμε στο άρθρο 40, που αποτελεί την κορωνίδα του νομοσχεδίου με την έννοια του εκτρώματος. Το άρθρο 40 είναι πραγματικά η πιο εκτρωματική διάταξη αυτού του νομοσχεδίου. Ανήλικα δεκαπεντάχρονα παιδιά στέλνονται σε διαμερίσματα με μόνο κριτήριο να μην είναι μέσα στις μονάδες παιδικής προστασίας, όπου αλλού θέλει ας είναι εκτός από εκεί. Πρόκειται για την ομολογία της Κυβέρνησης ότι η μέχρι τώρα πολιτική και η δική της, αλλά και των προηγούμενων στον τομέα της παιδικής προστασίας δεν μπορεί, δεν είναι ικανή να εγγυηθεί την προστασία ενός απροστάτευτου παιδιού. Αφού τα προγράμματα αναδοχής, έτσι όπως τα έχουν καταντήσει, δεν καταφέρνουν να απορροφήσουν τα μεγαλύτερα παιδιά, αφού οι επαγγελματίες ανάδοχοι - αυτή η οικτρή πραγματικά ανακάλυψη του ΣΥΡΙΖΑ, άκου επαγγελματίες ανάδοχοι - δεν μπορούν να διαχειριστούν τους εφήβους με παραβατική συμπεριφορά και φυσικά αφού το κράτος αρνείται να παρέχει τις δομές εκείνες που θα εξασφαλίζουν την αξιοπρεπή τους διαβίωση έρχεται τώρα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να τα βγάλει αυτά τα παιδιά κυριολεκτικά στο κουρμπέτι. Είναι τα παιδιά των δέκα πέντε, δέκα έξι, δέκα επτά χρόνων που για οποιοδήποτε λόγο πρέπει να ζουν μακριά από τις οικογένειές τους. Το κράτος, όμως άλλα οφείλει να κάνει γι' αυτά τα παιδιά, να τα εξασφαλίσει στο πώς θα μορφωθούν και όχι το πώς θα προσφέρουν τζάμπα δουλειά σε ξενοδόχους, σε δήμους και σε όποιον άλλο φιλάνθρωπο, τέλος πάντων, ενδιαφερθεί να τα βοηθήσει για να αποκτήσουν εργασιακή - λέει - εμπειρία. Ξέχασα, όμως. Στη χώρα μας, η παιδική εργασία είναι νόμιμη από την ηλικία των δέκα πέντε χρόνων - έτσι δεν είναι; - νόμιμη κι αυτό καθόλου δεν ενόχλησε ούτε τις προηγούμενες κυβερνήσεις και την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αφού - θυμίζω - τα πεντακόσια εξήντα δύο βιβλιάρια ενσήμων ανηλίκων δεκαπεντάχρονων και δεκαεξάχρονων έφτασαν επί ΣΥΡΙΖΑ από πεντακόσια εξήντα δύο το 2012 να γίνουν επτάμισι χιλιάδες και παραπάνω. Ποιος ξέρει πού έχει φτάσει αυτός ο αριθμός σήμερα! Πολύ θα θέλαμε να το μάθουμε. Τα νούμερα είναι από τα στοιχεία της Επιθεώρησης Εργασίας.
Παρακαλώ, κύριε Δελή, ολοκληρώστε.
Ήδη έχω ολοκληρώσει λέγοντας ότι καταψηφίζουμε επί της αρχής, βεβαίως, το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα έχει η ειδική αγορήτρια της Ελληνικής Λύσης κ. Μαρία Αθανασίου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, πριν ξεκινήσω την επί του παρόντος ομιλία μου και επειδή το νομοθέτημα αφορά στην αξιοπρεπή διαβίωση των ανήλικων παιδιών και προάγει διατάξεις που καταδικάζουν κακοποιητικές συμπεριφορές, θα ήθελα να αναφερθώ στην κατάφωρη αδικία, βιασμό ψυχής και άνιση μεταχείριση που υφίστανται τα παιδιά ΑΜΕΑ, που βάσει της υπ' αριθμόν 63877 εγκυκλίου της 31ης Αυγούστου του 2021 της κυρίας Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων με θέμα: «Υποχρεωτικός εμβολιασμός φιλοξενούμενων σε ΚΔΑΠ, ΑΜΕΑ και ΚΔΗΦ στο πλαίσιο λήψης προληπτικών μέτρων κατά του κορωνοϊού» αφέθηκαν εκτός συμμετοχής στα ΚΔΑΠ για ΑΜΕΑ τα παιδιά με αναπτυξιακές αναπηρίες και νοητική υστέρηση, τα οποία οι γονείς τους δεν θέλησαν να εμβολιάσουν για λόγους τους οποίους οφείλει να σεβαστεί η πολιτεία, αφού αφορά σε αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμά τους. Η πράξη αυτή αποτελεί μέγιστη κακοποίηση των ΑΜΕΑ παιδιών, μια και συζητούμε το σχετικό θέμα. Τα ΑΜΕΑ παιδιά ενώ μπορούν να μπουν στο ειδικό σχολείο τους με ένα απλό self test, όπως ισχύει για όλα τα υπόλοιπα παιδιά, στερούνται την εξίσου σημαντική δομή κοινωνικοποίησης και αποκατάστασής τους, δηλαδή τα ΚΔΑΠ, για λόγους που δεν αντέχουν στην κρίση της κοινής λογικής και στη νομοθεσία που προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Δεν είναι δυνατόν να τα εργαλειοποιεί το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων για να εξαναγκάσει - εκβιάσει τους ήδη επιβαρυμένους γονείς. Σας απευθύνουμε μια ύστατη έκκληση, κύριε Υπουργέ, να ακυρώσετε την ανωτέρω εγκύκλιο και να επιτρέπεται στα παιδιά ΑΜΕΑ με αναπτυξιακές και διανοητικές αναπηρίες να συμμετέχουν στα ΚΔΑΠ ΑΜΕΑ με τους ίδιους όρους πρόληψης κατά του COVID, με τους οποίους γίνονται δεκτοί στα ειδικά σχολεία. Επί των άρθρων, στο γενικό μέρος και ειδικά για το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου, τα άρθρα 1 έως και 12, δημιουργείται ένας μηχανισμός για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων. Η προστασία της ανηλικότητας και η καταπολέμηση των περιστατικών κακοποίησης χρειάζεται να ενταχθεί σε μια συνολικά πολιτική προστασία της οικογένειας, διότι συνδέεται άμεσα με την αντιμετώπιση και του δημογραφικού προβλήματος. Πρόκειται για ένα ζήτημα όχι μόνο πολιτικό αλλά και εθνικό, για το οποίο πρέπει να θεσπιστούν μακροχρόνιες πολιτικές, οι οποίες θα καθοριστούν μέσα από τον εθνικό διάλογο με διακομματική συνεννόηση και συναίνεση. Στο άρθρο 4: «Υποχρέωση αναφοράς περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων» η καταγγελία θα πρέπει να είναι αποκλειστικά και μόνο έγγραφη και επώνυμη. Σε διαφορετική περίπτωση, η κάθε δομή θα γίνει έρμαιο σε καταγγελίες ατόμων που χωρίς να έχουν παρατηρήσει οι ίδιοι κάποιο περιστατικό θα καταγγέλλουν ανώνυμα, απλά για να καταγγέλλουν. Στο άρθρο 5: «Ορισμός υπεύθυνου προστασίας ανηλίκων» παράγραφος 2 η φράση «ειδικότητας που σχετίζεται με την παιδική προστασία» χρειάζεται να προσδιοριστεί αν είναι φυσικό πρόσωπο από τα ήδη υπάρχοντα στο φορέα, δηλαδή νηπιαγωγός, βρεφοκόμος και λοιπά, καθώς και τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα που πρέπει να έχει, ώστε σε περίπτωση κακοποίησης να έχει πλήρη συναίσθηση του καθήκοντός τους, αλλά και πρακτική γνώση του πώς ακριβώς θα πρέπει να δράσουν. Επίσης, διερωτώμεθα: Από ποια αρμόδια διαρκή αρχή θα διενεργηθεί και ποιος θα αναλάβει το κόστος αυτό; Αν κανένας από τους ήδη υπηρετούντες στο φορέα δεν επιθυμεί να αναλάβει τη θέση του υπευθύνου προστασίας, τι θα ισχύσει; Στο άρθρο 6, όσον αφορά στις δημόσιες δομές, ο υπεύθυνος προστασίας ανηλίκων καλύπτεται πλήρως σε περίπτωση ένδικης διαφοράς που προέκυψε λόγω αναφοράς περιστατικού κακοποίησης με την υποχρέωση του φορέα σε νομική υποστήριξή του. Όμως, στην περίπτωση ιδιωτικών δομών, αυτές δύνανται και δεν υποχρεούνται στη νομική αυτή υποστήριξη. Στεκόμαστε σε αυτή τη διάκριση, η οποία μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε απόκρυψη περιστατικών λόγω αδυναμίας κάλυψης του κόστους των δικαστικών εξόδων. Στο άρθρο 7 φρονούμε πως χρειάζεται να χρησιμοποιείται το αντίγραφο ποινικού μητρώου γενικής χρήσης και όχι το αντίγραφο ποινικού μητρώου δικαστικής χρήσης. Εφόσον προορίζεται για χρήση από υπηρεσίες, θα έπρεπε να προτιμηθεί το έγγραφο ποινικού μητρώου γενικής χρήσης. Επιπλέον, η χρήση διαφορετικού τύπου αντιγράφων ποινικού μητρώου ενδέχεται να δημιουργήσει σύγχυση στις αρμόδιες υπηρεσίες. Στο άρθρο 10: «Ενίσχυση δεξιοτήτων προσωπικού», δεδομένης της σημασίας της εκπαίδευσης του προσωπικού των φορέων στα συγκεκριμένα ζητήματα, του εντοπισμού των κινδύνων και της αναγνώρισης της κακοποίησης, πιστεύουμε ότι μια μίνιμουμ τέτοια εκπαίδευση θα πρέπει να είναι υποχρεωτική. Η εκπαίδευση θα πρέπει να γίνεται από φορείς ή εκπαιδευτές, οι οποίοι έχουν εγνωσμένη δράση και ειδίκευση στο θέμα της κακοποίησης. Η εκπαίδευση που θα προσφερθεί θα πρέπει να έχει ενιαία μορφή για όλους τους υπεύθυνους προστασίας ανηλίκων και να έχει επίσης επιστημονικό και πρακτικό και όχι απλά ενημερωτικό χαρακτήρα. Στο άρθρο 11: «Κυρώσεις» εάν ο υπεύθυνος προστασίας ανηλίκων παρέλειψε να προβεί χωρίς χρονοτριβή στη γνωστοποίηση των αναφορών κακοποίησης, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατο να διαπιστωθεί από τον κοινωνικό σύμβουλο, καθώς αυτός δεν μπορεί να έχει εικόνα για το εάν έχουν υποβληθεί αναφορές και πότε. Επιπροσθέτως, είναι εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατο να διαπιστωθεί η παραβίαση της υποχρέωσης καταχώρησης στο εθνικό σύστημα καταγραφής και παρακολούθησης αναφορών, καθώς όποιος έχει υποβάλει αναφορά στον υπεύθυνο δεν μπορεί να γνωρίζει αν έχει γίνει καταχώρηση ή όχι, ώστε να απευθυνθεί στον κοινωνικό συμβούλιο. Με λίγα λόγια, το τελικό βάρος πέφτει στον φορέα και όχι σε αυτόν που τέλεσε την παραβίαση, κάτι που θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι άδικο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ]] Για το Β΄ Μέρος και συγκεκριμένα για το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» και το Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης έχουμε να επισημάνουμε τα εξής: Κατ' αρχάς, στο παρόν νομοσχέδιο δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στο περιεχόμενο του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ». Άραγε, όπως έχουμε ήδη επισημάνει και στις προηγούμενες συνεδριάσεις αλλά όπως και επεσήμαναν και οι φορείς που κλήθηκαν να διατυπώσουν τις σκέψεις και τις προτάσεις τους, κατά πόσον το πρόγραμμα αυτό βασίζεται σε επιστημονικά, κοινωνιολογικά και παιδοψυχολογικά δεδομένα και σε εμπεριστατωμένες μελέτες της έγκριτης επιστημονικής κοινότητας; Συμμετέχουν στα συμβουλευτικά και θεσμικά όργανά του και πρόσωπα τα οποία έχουν καθημερινή απασχόληση με τα παιδιά προσχολικής ηλικίας και ως εκ τούτου έχουν αποκτήσει ικανή εμπειρία στο αντικείμενο; Ή μήπως πρόκειται για τυποποιημένους κανόνες συμπεριφοράς, οι οποίοι απέχουν μακράν από τις πραγματικές ανάγκες ενός πλήρους, ρεαλιστικού και αποτελεσματικού πλαισίου δράσης; Στο άρθρο 13: «Σκοπός» γίνεται αναφορά για παραπομπή για περαιτέρω διερεύνηση τυχόν μαθησιακών δυσκολιών, αναπηριών και άλλων διαταραχών. Όμως, από εκεί και πέρα, τι; Η παραπομπή για περαιτέρω διερεύνηση τυχόν μαθησιακών δυσκολιών, αναπηριών ή άλλων διαταραχών τι περιλαμβάνει; Την πρόσληψη ειδικών θεραπευτών και λογοθεραπευτών; Με ποια κριτήρια θα επιλέγονται; Η αμοιβή τους θα καλύπτεται από τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων; Στο άρθρο 14: «Αντικείμενο» στην παράγραφο 1β΄ καταγράφονται πλέον και τα βρέφη και τα νήπια με τη συλλογή και καταχώρηση των αποτελεσμάτων τους σε ατομικούς φακέλους. Πώς θα προστατεύονται τα προσωπικά τους δεδομένα; Στο άρθρο 16: «Σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης», κατά την άποψή μας, πρέπει να υπάρχουν ειδικοί επιστήμονες και όχι υπηρεσιακοί παράγοντες, οι οποίοι διαθέτουν πολυετή εμπειρία κατ' αρχάς ανάλογα με την ειδικότητα τους. Με λίγα λόγια, φοβούμαστε ότι για ακόμα μια φορά με αυτή τη διάταξη προωθούνται οι ημέτεροι. Επίσης, διερωτώμεθα: Πόσα χρήματα θα δαπανηθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό, όσον αφορά στη σύσταση ειδικών επιστημονικών επιτροπών και ομάδων εργασίας με τη συμμετοχή ακόμα και εμπειρογνωμόνων στο πλαίσιο της λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης; Τέλος, στη σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης γιατί δεν συμπεριλαμβάνεται και ένα μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρία; Η παράλειψη παρουσίας ενός αντιπροσωπευτικού φορέα των γονέων των παιδιών με αναπηρία σε αυτό το συμβούλιο είναι ανεπίτρεπτη και δείχνει κοινωνική αναλγησία. Στο άρθρο 25 επισημαίνουμε ότι γίνεται αναφορά σε ασυνόδευτους ανηλίκους των οποίων οι ανάγκες είναι αυξημένες και εξειδικευμένες και αφορούν σε παροχή εξειδικευμένης νομικής στήριξης, διερμηνείας, αλλά ενδεχομένως και ψυχολογικής στήριξης αναλόγως με την κάθε ξεχωριστή περίπτωση, ούτως ώστε να επιτευχθεί επιτυχημένη αναδοχή προς όφελος των τέκνων. Ωστόσο, άλλο ένα δείγμα βιασύνης και προχειρότητας στην κατάρτιση του παρόντος είναι ότι δεν γίνεται καμμία μνεία για την κάλυψη αυτών των εξειδικευμένων αναγκών. Στο άρθρο 26, στο οποίο περιγράφονται τα ηλικιακά όρια αναδοχής, εξακολουθούμε να θεωρούμε υπερβολική τη διαφορά των εξήντα ετών στην ηλικία μεταξύ αναδόχων γονέων και παιδιών. Η επιτυχής αναδοχή απαιτεί ψυχικά και σωματικά αποθέματα δυνάμεων. Χρειάζεται οι ηλικίες να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντινές. Κανείς δεν αμφισβητεί τις αγαθές προθέσεις των ηλικιωμένων υποψήφιων αναδόχων, ούτε βεβαίως και την πείρα που έχουν αποκομίσει από τη ζωή. Όμως, τα ανήλικα παιδιά, εκτός από στοργή, έχουν ανάγκη και από συνεχή παρουσία και ενεργή συμμετοχή στην καθημερινότητά τους, πόσω μάλλον όταν προέρχονται κατά κανόνα από οικογενειακά περιβάλλοντα τα οποία τους έχουν δημιουργήσει ψυχικά τραύματα, είτε έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες που έχουν πολύ πιθανό οδηγήσει σε συμπεριφορές με ιδιαιτερότητες. Παρά το ότι με τη διάταξη αυτή διευρύνεται η βάση από την οποία επιλέγονται οι ανάδοχοι γονείς, οι οποίοι είναι εξαιρετικά λίγοι σε σχέση με τα προς αναδοχή παιδιά σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία, δεν θεωρούμε ότι η τόσο μεγάλη ηλικία του αναδόχου είναι προς το συμφέρον του ανηλίκου. Είναι προς το συμφέρον του ανηλίκου να βρίσκεται κοντά στην ηλικία των γονέων. Σύμφωνα με τα πιο πάνω, θεωρούμε ότι πρέπει να περιοριστεί προς τα κάτω το όριο διαφοράς ηλικίας από εξήντα σε πενήντα έτη. Είναι διαφορετικά ο ανάδοχος ενός δεκάχρονου παιδιού να είναι εξήντα ετών και διαφορετικά να είναι εβδομήντα ετών. Επιπλέον, δυστυχώς, ήδη εδώ και τρία χρόνια προβλέπεται ότι οι κατάλληλοι να γίνουν ανάδοχοι είναι οι οικογένειες που αποτελούνται από συζύγους ή έχοντες συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Θεωρούμε ότι η αναφορά στην αναδοχή ανηλίκων από ομόφυλα ζευγάρια και παρεμπιπτόντως και προσώπων που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης αποτελεί όχημα για μελλοντική νομοθετική ρύθμιση υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια. Όπως έχουμε επανειλημμένως τονίσει, η Ελληνική Λύση είναι αντίθετη σε αυτό. Στο άρθρο 27 έχει εγκριθεί από την εγχώρια νομολογία μας ότι φορέας που έχει αποκτήσει απλώς και μόνο την επιμέλεια ανηλίκου δεν μπορεί να επιλέγει ανάδοχο και κατά συνέπεια να συνάπτει σύμβαση αναδοχής με τους αναδόχους γονείς. Επίσης, ένα εύλογο ερώτημα είναι το αν θα πρέπει να προτιμάται η συγγενική αναδοχή ή όχι. Το συγγενικό περιβάλλον είναι μεν οικείο στο παιδί, αλλά σε πολλές περιπτώσεις τα προς αναδοχή παιδιά προέρχονται από βιολογικούς γονείς που αδυνατούν να ανταποκριθούν στο λειτούργημά τους και επίσης προέρχονται και από εξίσου δυσλειτουργικά ευρύτερα συγγενικά περιβάλλοντα. Η πρότασή μας είναι ότι ένα φιλικό πρόσωπο, τόσο προς τη βιολογική οικογένεια όσο και προς το ίδιο το παιδί, είναι πολλές φορές ο καταλληλότερος ανάδοχος. Στο άρθρο 28 επισημαίνουμε, αρχικώς, τη μεγάλη σημασία την οποία ενέχει η εποπτεία της αναδοχής από έναν και μοναδικό φορέα, προς αποφυγή των προβλημάτων τα οποία δημιουργεί η σύγχυση αρμοδιοτήτων πολλών συναφών, άρα και διαφορετικών φορέων. Επιπροσθέτως, αυτή η υπηρεσία εποπτείας θα πρέπει να είναι επαρκώς στελεχωμένη με εξειδικευμένο και αριθμητικά ικανό προσωπικό, το οποίο θα είναι σε θέση και ανά πάσα στιγμή έτοιμο να συνδράμει αποτελεσματικά σε όποιο ζήτημα τίθεται. Στο άρθρο 29 παράγραφος 3 ομόφυλα ζευγάρια δύναται να γίνονται ανάδοχοι γονείς, ωστόσο δεν είναι υποχρεωμένα να παρακολουθούν τα προγράμματα επιμόρφωσης υποψήφιων αναδόχων γονέων σε περίπτωση που το υπό αναδοχή τέκνο είναι τέκνο του συζύγου τους. Στην ουσία, και με αυτό το άρθρο προετοιμάζεται εμμέσως η υιοθεσία τέκνων από ομόφυλα ζευγάρια. Σε αυτό, όπως ήδη έχουμε πει επανειλημμένως, είμαστε κάθετα αντίθετοι. Στο άρθρο 31: «Εποπτεία από τον φορέα κοινωνικής πρόνοιας, ενίσχυση ρόλου κοινωνικού συμβούλου», ο ρόλος του κοινωνικού συμβουλίου είναι λίαν σημαντικός και θα πρέπει να αναβαθμιστεί στο επίπεδο που έχει ανάγκη η κοινωνία. Ωστόσο, χρειάζεται σταθερή, μόνιμη και αποτελεσματική υποστήριξη από την πολιτεία με τη δημιουργία εξειδικευμένου πολυπρόσωπου τμήματος στελεχωμένου με κατάλληλο προσωπικό, με αποκλειστικό αντικείμενο την ενίσχυση και προάσπιση των αρμοδιοτήτων που απορρέουν από τον ρόλο του κοινωνικού συμβούλου, ρόλος ο οποίος είναι απαραίτητο να επεκταθεί στον τρόπο λειτουργίας των δομών και σε δράσεις που συστήνουν στην εξάλειψη κακοποιητικών συμπεριφορών προς παιδιά, ανάπηρους, ηλικιωμένους και χρονίως πάσχοντες. Σχετικά με το Δ΄ Μέρος και τον «Προσωπικό Βοηθό» για άτομα με αναπηρία, στο άρθρο 32 με τίτλο «Σκοπός», περιγράφεται ο σκοπός της θέσπισης του προσωπικού βοηθού, ο οποίος, όπως ακριβώς ορίζει ο τίτλος τους, θα υποστηρίζει την καθημερινή διαβίωση και θα στοχεύει στη σταδιακή ένταξη των ανάπηρων συνανθρώπων μας στην κοινωνία, καθώς και στην υποστήριξη της καθημερινής διαβίωσης τους, με στόχο την εξάλειψη κάθε είδους κοινωνικών αποκλεισμών, διακρίσεων και αδικιών που υφίστανται καθημερινά. Ωστόσο, προβληματιζόμαστε στο κατά πόσο προβλέπεται ο προσωπικός επιστημονικός καταρτισμός του προσωπικού βοηθού τέτοιος που να ταιριάζει με τα πρόσωπα τα οποία υπηρετεί, καθώς και του είδους των παθήσεων τις οποίες καλείται να υπηρετήσει. Εξατομικευμένη η αντιμετώπιση ενός τυφλού. Διαφέρει δε εάν είναι εκ γενετής τυφλός ή έχασε την όρασή του από ατύχημα ή από μεταγενέστερη πάθηση. Εξατομικευμένη η βοήθεια σε πρόσωπο σε αναπηρικό αμαξίδιο. Διαφέρει δε αν πρόκειται για εκ γενετής αναπηρία ή για κινητική αναπηρία από ατύχημα είτε από μεταγενέστερη πάθηση. Για την αποτελεσματική παροχή υπηρεσιών του προσωπικού βοηθού ανά περίπτωση απαιτείται εξειδικευμένος καταρτισμός του, αλλά και τακτική υποστήριξή του από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι και η υπηρεσία του προσωπικού βοηθού σε πρόσωπα ψυχικώς πάσχοντα, κάτι που δεν προβλέπεται στο παρόν νομοσχέδιο. Μεγάλη παράλειψη, ακόμα μεγαλύτερο κενό, το οποίο θα πρέπει νομοθετικά να καλυφθεί άμεσα. Ανάγκη προσωπικού βοηθού και, μάλιστα μεγάλη ανάγκη, έχουν και οι ψυχικώς πάσχοντες, ανάγκη για εξειδικευμένη βοήθεια, εξειδικευμένη και εξατομικευμένη, τόσο πρακτικά όσο και επιστημονικά, διότι η περίθαλψη ψυχικά ασθενούς είναι ιδιαίτερα ψυχοφθόρα. Οι οικογένειες ψυχικά ασθενών προσώπων βρίσκονται κάτω από συνεχή και αμείωτη πίεση. Η καθημερινότητά τους είναι βασανιστική και επηρεάζει και τα υγιή μέλη, τα οποία στερούνται του προσωπικού χρόνου, αλλά και στοιχειωδών ανέσεων, γεγονός το οποίο επηρεάζει τόσο τα ίδια τα μέλη των οικογενειών όσο και τις μεταξύ τους σχέσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ δύο λεπτά ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Επιπροσθέτως, ο χρόνος του προσωπικού βοηθού δεν θα πρέπει να περιορίζεται ούτε σε χρονικά ούτε σε ηλικιακά πλαίσια. Δεν μπορεί να προβλέπεται μόνο για τις εργάσιμες ημέρες και ώρες ούτε για ηλικίες μέχρι εβδομήντα πέντε ετών, αφού μάλιστα η ηλικία αυτή και οι μεγαλύτερες είναι αυτές οι οποίες έχουν ανάγκη από συνεχή βοήθεια. Οι ευρισκόμενοι σε ανάγκη βοήθειας ασθενείς χρειάζονται όλο τον χρόνο βοηθό, και τις αργίες και τα σαββατοκύριακα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ληφθεί από την πολιτεία άμεσα η σχετική μέριμνα για την κάλυψη των αναγκών τους. Τέλος, έγινε λόγος για τη συνδρομή στις οικογένειες με μικρά παιδιά με τη θέσπιση του θεσμού της λεγόμενης «Νταντάς της Γειτονιάς». Η πολιτεία θα είναι προσεκτική στην επιλογή των προσώπων που θα αποτελέσουν τις νταντάδες της γειτονιάς; Θα έχουν ελέγξει την κατάρτισή τους, την εμπειρία τους, αλλά και τον χαρακτήρα τους; Πώς θα διασφαλίσει η πολιτεία τους χώρους που θα παράσχει η νταντά τις υπηρεσίες της; Θα είναι η νταντά τριών και τεσσάρων παιδιών ταυτοχρόνως; Σε ποιο σπίτι; Ποιος γονιός θα δεχτεί να φυλάσσονται στο σπίτι του ακόμα τρία, επί παραδείγματι, άγνωστα παιδιά με μια άγνωστη νταντά και μάλιστα εν απουσία του; Τι γίνεται με τη διασπορά ιώσεων μεταξύ παιδιών προσχολικής ηλικίας σε έναν τόσο μικρό χώρο χωρίς προδιαγραφές που μπορεί και να φιλοξενούνται υπερήλικες γονείς; Εύλογοι οι προβληματισμοί. Μάλλον επιχειρείτε να καλύψετε την έλλειψη παιδικών σταθμών με αυτόν τον τρόπο. Η λύση είναι να ιδρύσετε παιδικούς σταθμούς τόσους και τέτοιους που να μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες εργαζόμενων γονέων και να παράσχουν στα παιδιά προσχολικής ηλικίας κατάλληλη εκπαίδευση και όχι να μεταθέτετε αυτοσχέδιους μίνι παιδικούς σταθμούς στα σπίτια των ιδιωτών. Και φυσικά να μην ξεχνάμε τα παιδιά και τις οικογένειες με παιδιά ΑΜΕΑ, γιατί έχετε χρέος να τους διευκολύνετε, αν θέλετε να λέτε ότι ηγείστε ενός κοινωνικού κράτους. Ως εκ τούτου, ο προσωπικός βοηθός ΑΜΕΑ είναι ανάγκη να έχει ρόλο επιμελητή για τα ΑΜΕΑ παιδιά με αναπτυξιακές διαταραχές ή και νοητική υστέρηση. Χρειάζεται για να τα συνοδεύει τα παιδιά από το σχολείο στο σπίτι ή στον χώρο όπου απασχολούνται στο πλαίσιο ενός ΚΔΑΠ για ΑΜΕΑ με το σχόλασμα, ώστε να μην αφήνει τη δουλειά του ο γονιός για λίγες ώρες. Χρειάζεται για να απασχολεί τα παιδιά στο σπίτι, όπου είναι αδύνατη η επίσκεψη σε ΚΔΑΠ ΑΜΕΑ λόγω απόστασης τις καθημερινές και ιδίως τις αργίες. Χρειάζεται για να διεκπεραιώνει θέματα διοικητικής τακτοποίησης των ΑΜΕΑ παιδιών στα ΚΕΠΑ ή και τον ΕΦΚΑ και τις διεκπεραιώσεις αποζημίωσης των ειδικών θεραπειών, ώστε να μην ταλαιπωρούνται οι εργαζόμενοι γονείς και να μην βγαίνει από τη ρουτίνα του το ΑΜΕΑ παιδί και αναστατώνεται. Χρειάζεται για να στηρίξει έναν γονιό ο οποίος, βρισκόμενος σε δυσχερή θέση λόγω κούρασης, ασθένειας, προσωπικής αδυναμίας ή ακόμα και μεγάλης ηλικίας, δεν μπορεί να υποστηρίξει στο σπίτι του τις οικιακές εργασίες καθαριότητας για το ΑΜΕΑ παιδί του, ετοιμασίες γευμάτων και για τη φύλαξή του. Κύριε Υπουργέ, το υπό ψήφιση νομοσχέδιο είναι γεμάτο από κενά, ανακρίβειες, αοριστίες και προχειρότητες. Είναι γραμμένο στο «πόδι». Ας ελπίσουμε ότι μελλοντικά θα έρθουν προς ψήφιση νομοσχέδια άρτια, σοβαρά, κατάλληλα να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, να τους παράσχουν ασφάλεια και σιγουριά κι όχι να αποκαλύπτουν την προχειρότητα των κυβερνήσεων που τα προωθούν. Θα μπορούσαμε να είμαστε θετικοί, αλλά δεν μας το επιτρέπετε γιατί βάζετε θετικά με πράγματα που δεν μπορούμε να ψηφίσουμε. Γι' αυτό θα ψηφίσουμε «παρών» στο παρόν νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Τον λόγο τώρα έχει η ειδική αγορήτρια του ΜέΡΑ25, η κ. Απατζίδη.
Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα κατ' αρχάς να αναφερθώ στα πολύ ανησυχητικά γεγονότα στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης. Η επίθεση φασιστοειδών που βγήκαν μέσα από το σχολείο στη Σταυρούπολη με κράνη, λοστούς, μαχαίρια, εναντίον φοιτητών σε αντιφασιστική συγκέντρωση, μας θυμίζει το χρέος μας για αγώνα ενάντια στον φασισμό και τις πολιτικές που τον γεννούν. Δεν μπορούμε σε καμμία περίπτωση να ανεχθούμε τη δημιουργία νέων ταγμάτων εφόδου και καλούμαστε να επαγρυπνούμε για να αποφευχθεί μια παρόμοια εξέλιξη. Περνάω στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Θίγει, όντως, πολύ σημαντικά ζητήματα που χρειάζεται να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής, καθώς, όπως συνηθίζουμε να λέμε ως ΜέΡΑ25, μία κοινωνία κρίνεται από το πώς φέρεται στα πιο επισφαλή και τρωτά μέρη της. Είναι, λοιπόν, κατ' αρχάς θετικό ότι έχουμε επιτέλους ένα νομοσχέδιο με διατάξεις που αφορούν στην πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων - από μία Κυβέρνηση που ως τώρα μας έχει συνηθίσει, έχει υπάρξει, δηλαδή, διαβόητη, κυρίως, για το ότι ξεγελιέται από την υποκριτική τέχνη των κακοποιητών - ενώ άλλες διατάξεις αφορούν στην προώθηση των θεσμών της αναδοχής και της υιοθεσίας, τη σύσταση υπηρεσίας του Προσωπικού Βοηθού Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες και τη δημιουργία νέων Τμημάτων Βρεφικής Φροντίδας. Όσο όμορφα και απαραίτητα και να φαίνονται τα προγράμματα αυτά που δημιουργούνται, θα ήταν κανείς αφελής αν θεωρούσε πως η «Μητσοτάκης Α.Ε.» ανακάλυψε ξαφνικά την αξία του κοινωνικού κράτους και των κοινωνικών υπηρεσιών. Με το νομοσχέδιο που προωθείται εγκαινιάζονται μια σειρά κοινωνικών προγραμμάτων, κάποιων πιλοτικών και κάποιων μόνιμων. Για τη «Μητσοτάκης Α.Ε.» του κοινωνικού δαρβινισμού, της φυσικής ανισότητας και το ψυκτικών του Περιστερίου, τα προγράμματα αυτά είναι μια ακόμα καλή ευκαιρία για τη διανομή δημόσιου χρήματος με κοινωνικό αμπαλάζ. Όλο και περισσότερες δομές και υπηρεσίες του δημοσίου δίνονται σε ιδιώτες, οι οποίοι, όμως, χρηματοδοτούνται από δημόσιο χρήμα. Διαιωνίζονται έτσι ξέφρενες παροχές σε ημέτερους σύμφωνα με τις συνήθειες της Κυβέρνησης. Το κόστος όλων αυτών των παροχών δεν διευκρινίζεται. Αντιθέτως, διευκρινίσεις, όπως το ύψος της μισθοδοσίας που θα λαμβάνουν οι εργαζόμενοι, συνολικό κόστος κ.λπ., μετατίθενται σε μελλοντικές κοινές υπουργικές αποφάσεις. Η μόνη αναφορά που γίνεται είναι μια εντελώς γενική, η οποία δηλώνει πως η χρηματοδότηση θα προέρχεται από κρατικούς πόρους και το Ταμείο Ανάκαμψης. Αν αυτά προστεθούν σε όλα όσα η Κυβέρνηση έχει υποσχεθεί, πώς θα καλυφθούν μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης; Υπάρχουν δύο πιθανότητες: Ή το σύνολο θα ξεπεράσει ολόκληρο το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο ουσιαστικά σημαίνει πως η Κυβέρνηση τάζει «λαγούς με πετραχήλια», σε απλά ελληνικά, ή θα χρηματοδοτηθούν με ό,τι περισσέψει από αυτά που η ολιγαρχία δεν θα καταδεχτεί να πάρει, οπότε θα λειτουργεί με ψίχουλα, καθιστώντας όλες αυτές τις υπηρεσίες εκ των προτέρων πλήρως απαξιωμένες. Βεβαίως, όταν προβαίνει σε παρόμοιες νομοθετικές πρωτοβουλίες η παρούσα Κυβέρνηση, με το όλως αρνητικό ιστορικό της σε παρόμοια θέματα, όπως αυτό της κακοποίησης ανηλίκων, δικαιούται κανείς να διερωτηθεί: Μήπως στην ουσία ρίχνει στάχτη στα μάτια είτε για τα ατοπήματα Υπουργών της που ξεγελάστηκαν, τάχα μου δήθεν, από την υποκριτική τέχνη κακοποιών που είχαν αυθαίρετα προωθήσει σε ύπατα αξιώματα είτε και για εντελώς πρόσφατα ατοπήματα Βουλευτών της που στοχοποίησαν αθώα νήπια, με ονοματεπώνυμα, θυμίζοντας άλλες εποχές της Δεξιάς. Γιατί ακούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά τα ωραία - τα είπαν και οι άλλοι συνάδελφοι - για ανάπτυξη, ενίσχυση δυνατοτήτων, δεξιοτήτων των βρεφών και των νηπίων μέσω του παιχνιδιού και τον σεβασμό στην ομαδικότητα, στον ατομικό ρυθμό ανάπτυξης κάθε βρέφους, καθώς και την ενδυνάμωση της σχέσης μεταξύ οικογένειες και σταθμού. Και αναρωτιόμαστε αν υπάρχει εμπαιγμός, όταν πριν λίγες μέρες ένας Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος έκανε προγραφές παιδιών και νηπίων διακινώντας λίστες με τα ονόματά τους και δακτυλοδεικνύοντας ως δήθεν υπεύθυνα παιδιά και βρέφη για κινδύνους που διατρέχει το έθνος. Αναρωτιέμαι πραγματικά. Όταν, λοιπόν, όλα αυτά έχουν γίνει τόσο πρόσφατα κι έχετε δείγματα παρόμοιας στάσης απέναντι στον ρόλο των νηπιαγωγείων και των σχολείων, πώς να σας εμπιστευτούμε για τις προθέσεις που έχετε στο νομοσχέδιο σας; Ειλικρινώς, ελπίζουμε ότι το Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης θα στελεχωθεί από πολίτες που θα έχουν μια διαφορετική στάση έναντι των παιδιών και των νηπίων απ' ό,τι οι Βουλευτές σας. Το Α΄ Μέρος, λοιπόν, για τον υπεύθυνο να αποτρέπονται οι κακοποιήσεις ανηλίκων, πρόκειται ασφαλώς για ένα μέτρο, κατ' αρχάς, θετικό και απαραίτητο, αλλά προβληματιζόμαστε με τον τρόπο θεσπίζεται, ο οποίος δεν αποκλείει νέες σχέσεις διαπλοκής και εξάρτησης στην πράξη. Ο θεσμός αυτός είναι απολύτως απαραίτητο να συνοδεύεται από τρία πράγματα, για εμάς. Πρώτον, από ανεξαρτησία. Δεύτερον από εκπαίδευση και τεχνογνωσία. Και τρίτον, από τα εχέγγυα για το ποιόν του. Ως προς το πρώτο, δηλαδή, την ανεξαρτησία, αν ο υπεύθυνος αυτός ορίζεται από τον επικεφαλής της δομής, τότε θα πρόκειται για έναν υπεύθυνο εξαρτώμενο από τη διεύθυνση της δομής, ο οποίος δεν θα έχει την απαραίτητη ευχέρεια να στραφεί εναντίον των ανωτέρων του. Πρέπει, λοιπόν, να μην υπάρχει σχέση θεσμικής εξάρτησης. Είναι καλύτερο να έχουμε εξειδικευμένους εκτιμητές της κατάστασης, που να έρχονται απ' έξω από τις δομές. Επίσης, τίθεται το ερώτημα αν θα θεσπιστεί ευθύνη, όταν υπάρχει παράλειψη αναφοράς επεισοδίου κακοποίησης. Γενικότερα, έχουμε δει και στα νομοσχέδια που έχει ψηφίσει η Κυβέρνηση στην παιδεία μια έμφαση σε ένα διευθυντοκεντρικό σχολείο στο οποίο έχουμε ασκήσει κριτική. Εν προκειμένω, όμως, αν ο υπεύθυνος για θέματα κακοποίησης εντάσσεται στη δομή εκείνη υπό τον επικεφαλής της, θα έχουμε μια συγκεντρωτική, πυραμιδοποιημένη δομή, που δεν εξασφαλίζει τη διαφάνεια την έλλειψη κακοποιήθηκαν συμπεριφορών. Γιατί πολλές φορές οι κακοποιήσεις δεν οφείλονται σε ένα άτομο που έτυχε να έχει κακοποιητική συμπεριφορά, αλλά κυρίως σε μια φαύλη δομή όπου υπάρχει συγκάλυψη. Αν ο υπεύθυνος για την προστασία των παιδιών είναι μέρος μιας δομής, τότε αναδύεται και πάλι το ερώτημα: Ποιος θα μας φυλάξει από τους φύλακες; Πρέπει να υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας που να αντιμετωπίζουν όχι μόνο την ατομική κακοποιητική συμπεριφορά, αλλά και τα φαινόμενα συγκάλυψης από τους επικεφαλής των δομών. Εξάλλου, οι γνωστές πρόσφατες ιστορίες κακοποίησης, μεταξύ άλλων και ανηλίκων, οι οποίες συντάραξαν πραγματικά το πανελλήνιο ήταν κατ' εξοχήν ιστορίες συγκάλυψης από ένοχους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένων και των ύπατων θεσμών, όπως των κυβερνητικών. Ως προς το δεύτερο ζήτημα, δηλαδή, την εκπαίδευση και τεχνογνωσία, πρέπει να υπάρχει ένα περιεχόμενο της εκπαίδευσης το οποίο να είναι ενιαίο πανελληνίως και να συμμορφώνονται οι υπεύθυνοι και ως προς τα θετικά δικαιώματα των παιδιών για μια πολύπλευρη ανθοφορία, ανάπτυξη, δηλαδή, των δεξιοτήτων, υπό τη διαμόρφωση που θα έχει η προσωπικότητά τους. Ως προς το τρίτο ζήτημα, δεν αρκεί να μην υπάρχει τελεσίδικη καταδίκη του υποψηφίου υπεύθυνου. Θα ήταν σημαντικό να υπάρχει και εξέταση των υποψηφίων από ομάδα ειδικών που θα αποφανθούν για την καταλληλότητά τους. Υπάρχουν, λοιπόν, λάθος αρχές σ' αυτό το νομοσχέδιο, όπως διαφαίνεται χαρακτηριστικά στο άρθρο 7 σχετικά με την απαγόρευση πρόσληψης στο προσωπικό που εργάζεται σε φορείς παιδικής προστασίας μόνο με τελεσίδικη καταδίκη για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, οικονομικής εκμετάλλευσης γενετήσιας ζωής και για εγκλήματα σχετικά με την οικογένεια, ενδοοικογενειακή βία κ.λπ.. Φαίνεται πως η Κυβέρνηση δεν έμαθε τίποτα από τις εύλογες και έντονες αντιδράσεις όλων των εμπλεκόμενων φορέων όταν προώθησε αντίστοιχες προβλέψεις στο νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Είτε το κάνει από αμέλεια είτε το κάνει επί τούτου. Πάλι η ίδια κυβέρνηση, με την ίδια νοοτροπία, με νομικά κατοχυρωμένο τρόπο θέτει σε κίνδυνο όλους αυτούς που ισχυρίζεται πως θέλει να προστατέψει. Όσον αφορά στο πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», κατά τα άρθρα 15 και 16 συστήνεται ως συμβουλευτικό και γνωμοδοτικό όργανο Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης κατά τα πρότυπα της Κυβέρνησης. Το συγκεκριμένο συμβούλιο μόνο ως επιστημονικός μανδύας θα μπορεί να λειτουργήσει, καθώς στη συντριπτική του πλειοψηφία θα στελεχώνεται από διορισμένα από την Κυβέρνηση στελέχη των Υπουργείων. Το άρθρο 26 τροποποιεί την παράγραφο 2 του άρθρου 8 του ν.4538/2018 επί ΣΥΡΙΖΑ που αφορά στα ηλικιακά όρια αναδοχής και τις προϋποθέσεις. Εδώ η Κυβέρνηση δεν διορθώνει λάθη του παρελθόντος, όπου όσον αφορά στα φυσικά προσόντα των γονέων και αναδόχων γίνεται μία θολή αναφορά στην καλή υγεία χωρίς αυτό να διευκρινίζεται επαρκώς. Δηλαδή, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για εμάς οι ανάδοχοι να μην έχουν τις απαιτούμενες δυνατότητες να επιτελέσουν το έργο τους. Χρειάζεται μεγαλύτερη ακρίβεια. Στο Ε΄ Μέρος με το πρόγραμμα ημιαυτόνομης διαβίωσης σε διαμερίσματα των ατόμων δεκαπέντε ετών και άνω και το πρόγραμμα χρηματοδότησης για τη δημιουργία νέων τμημάτων βρεφικής φροντίδας δίνεται για ακόμα μια φορά η δυνατότητα σε ημετέρους να εκμεταλλευτούν προγράμματα για προσωπικό πλουτισμό. Προβλέπεται η δημιουργία πενήντα χιλιάδων νέων θέσεων για βρέφη. Ελπίζουμε, κατ' αρχάς, να μην αφορά όσα βρέφη εγκρίνει ο κ. Μπογδάνος. Μπορούν να συμμετέχουν και ιδιώτες σε αυτά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Οι δαπάνες χρηματοδότησης βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και καλύπτονται από ενωσιακούς πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Αφορά σε εργασίες ανέγερσης, ανακαίνισης, επισκευής και διαμόρφωσης υφιστάμενων κτηριακών και εξωτερικών χώρων. Δηλαδή, η Κυβέρνηση χρηματοδοτεί ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς, που, όπως φανταζόμαστε, δεν θα παρέχουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η Κυβέρνηση θα διανέμει δημόσιο χρήμα σε ημετέρους με την αφορμή των κοινωνικών προγραμμάτων. Ως προς τους «προσωπικούς βοηθούς για άτομα με αναπηρία», κατ' αρχάς μας προβληματίζει η ασάφεια στο ότι ωφελούμενοι του πιλοτικού προγράμματος προκύπτουν κατόπιν επιλογής αντιπροσωπευτικού δείγματος μεταξύ των αιτούντων στη βάση προκαθορισμένων κριτηρίων. Δηλαδή, τι σημαίνει ακριβώς, αλήθεια, το αντιπροσωπευτικό δείγμα για εσάς; Τα κριτήρια πάλι δεν προσδιορίζονται με επάρκεια. Ως ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι ο σκοπός μας είναι όχι μόνο να γίνονται σεβαστά τα αρνητικά δικαιώματα των ΑΜΕΑ, δηλαδή, λόγου χάριν, να μην υπάρχουν διακρίσεις κ.ο.κ., αλλά κυρίως τα θετικά δικαιώματά τους, δηλαδή, να υπάρξει φροντίδα για να ζουν τα ΑΜΕΑ με την πληρέστερη δυνατή ζωή και ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους. Για όλους αυτούς τους λόγους ως ΜέΡΑ25 δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στην αντισταθμιστική εκπαίδευση με στόχο την ένταξη και επανένταξη μαθητών στη διαδικασία μάθησης, τη μείωση της μαθητικής διαρροής, την επιτυχή ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και την αύξηση των ποσοστών πρόσβασης στη δεύτερη βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Προτείνουμε, σχετικά, τη θεσμοθέτηση μιας τάξης ένταξης, δηλαδή, την ύπαρξη ενός εκπαιδευτικού Ειδικής Αγωγής για κάθε εξήντα με εκατό μαθητές σε όλη τη βασική εκπαίδευση με σκοπό την έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών εντός της σχολικής μονάδας. Το ίδιο ισχύει και για τα άτομα που έχουν ζητήματα δυσλεξίας και μαθησιακών δυσκολιών και δεν καταφέρνουν να ξεδιπλώσουν όλο το δυναμικό τους, ενώ συχνά μέσα στο σχολείο περιθωριοποιούνται, καθώς δεν τους δίνεται ο κατάλληλος τρόπος να αντιληφθούν τα πράγματα που δυσκολεύονται να καταλάβουν ή να απομνημονεύσουν αντίστοιχα. Για ένα σχολείο συμπερίληψης θα πρέπει η διδασκαλία στις τάξεις να προσαρμοστεί και στο δικό τους τρόπο μάθησης και λειτουργίας. Πρέπει να προβλέψουμε ικανά σε αριθμό και πυκνότητα επιστημονικά κέντρα για δωρεάν ψυχολογική και θεραπευτική στήριξη για παιδιά και οικογένειες, αλλά και για στήριξη και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Το σχολείο γενικότερα χρειάζεται ειδικό παιδαγωγικό υλικό και προσαρμοσμένη διδασκαλία σε μικρές ομάδες για τα παιδιά της τάξης, για την ένταξη στις τάξεις υποδοχής και για τα παιδιά με μαθησιακές και ειδικές ανάγκες. Παρόμοιες πολιτικές θα μας βοηθήσουν να ανοίξουμε πραγματικά τα σχολεία μας στα ΑΜΕΑ και να φέρουμε σε επαφή όλη την εκπαιδευτική κοινότητα με την ύπαρξη και τις ανάγκες των ΑΜΕΑ. Τα ζητήματα αυτά, όμως, θα τα συνδέσουμε ως ΜέΡΑ25 με νομοθετική πρωτοβουλία που θα καταθέσουμε σύντομα, με στόχο την εξασφάλιση της πραγματικά αξιοπρεπούς και ασφαλούς διαβίωσης των ΑΜΕΑ. Το ελάχιστο προνοιακό επίδομα θα πρέπει να πάει από τα 313 ευρώ στα 1.000 ευρώ, το οποίο κλιμακούμενο θα μπορεί να εξασφαλίσει τις βασικές ανάγκες των ΑΜΕΑ και έτσι να τους επιτρέψει μια ζωή προσωπικής ανθοφορίας και πλήρους ένταξης στην κοινωνία χωρίς την αβάσταχτη ανασφάλεια στην οποία τώρα τα ΑΜΕΑ διαβιούν. Πρόκειται, βέβαια, για πολιτικές που λύνουν με ριζοσπαστικό τρόπο τα παρόμοια προβλήματα σε σύγκριση με τις άτολμες πολιτικές του παρόντος νομοσχεδίου για τις οποίες είμαστε δύσπιστοι λόγω και του προηγούμενου βίου της Κυβέρνησης. Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής και θα τοποθετηθώ για τις τροπολογίες στη δευτερολογία μου. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Εισερχόμαστε τώρα στον πρώτο κύκλο ομιλητών με φυσική παρουσία. Τον λόγο έχει ο κ. Παπαδημητρίου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επέστρεφα χθες στο σπίτι μου και στο δρόμο είδα ένα μπλε μεταφορικό μέσο κλειστό τύπου, ένα πεζώ. Προσέχω, λοιπόν, ότι σταματάει στο σημείο που είναι η διάβαση για τα ΑΜΕΑ. Ήμουν έτοιμος να του κάνω παρατήρηση. Είχε κατέβει, όμως, και ανοίγοντας την πίσω πόρτα με κοιτάζει και μου λέει, «κύριε Μπάμπη, αυτά συμβαίνουν, γιατί δεν μπορώ να μεταφέρω το παιδί». Είχε ένα παιδί ΑΜΕΑ μέσα και έπρεπε να το μεταφέρει διακόσια μέτρα περίπου πιο κάτω, εκατόν πενήντα μέτρα πιο κάτω. Πήγαινε να παίξει μπάσκετ. Είναι ένα κέντρο εκεί στη γειτονιά μου, όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν παίζουν κ.λπ.. Μου είπε το παράπονό του. Από περιέργεια παρακάλεσα ένα γείτονα να πάει να δει, γιατί το κέντρο αυτό έχει χώρο να μπεις μέσα με το αυτοκίνητο και να παρκάρεις. Η αλήθεια είναι ότι περνώντας, πρόσεξα ότι ήταν τιγκαρισμένο, ότι είχε παντού αυτοκίνητα. Παρακάλεσα, λοιπόν, έναν γείτονα που πηγαίνει εκεί κι αυτός με το παιδί του, να δει ποιανού είναι τα αυτοκίνητα. Τα αυτοκίνητα ήταν των εκπαιδευτών, των προπονητών, του προσωπικού του κέντρου. Τιγκαρισμένο. Δεν είχε, όμως, πρόσβαση ο άνθρωπος να πάει το παιδί του μέχρι εκεί για να συμμετάσχει στην ομάδα μπάσκετ που είναι ΑΜΕΑ. Αυτή είναι η αντίληψή μας. Ξεκινάμε από πολύ χαμηλά, κυρίες και κύριοι, από πάρα πολύ χαμηλά, δυστυχώς, και πρέπει να κάνουμε βήματα πολλά από τα οποία - και εγώ ευχαριστώ πολύ την ηγεσία του Υπουργείου που τα φέρνει - είναι εδώ. Θέλω να σας πω ότι εγώ παρακολούθησα προσεκτικά τις εισηγήσεις. Συμφωνούμε πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε. Και οι παρατηρήσεις που έγιναν, που είναι σημαντικές ως επί το πλείστον, νομίζω ότι πρέπει το Υπουργείο να τις λάβει υπ' όψιν του όταν θα πάει να ασκήσει και να κάνει την πολιτική. Δεν είναι δουλειά της Βουλής - κατά τη γνώμη μου, βεβαίως - παρά μόνο να πούμε το πλαίσιο, να δώσουμε τις κατευθύνσεις, να τις ακούσει η κοινωνία. Από κει και πέρα, θα ελέγξουμε την Κυβέρνηση, τα Υπουργεία και τις νέες αυτές υπηρεσίες - όσες είναι νέες - και το αν η βελτίωση των υπηρεσιών που υπάρχει εγγεγραμμένη στο σχέδιο νόμου, θα γίνει και πράξη. Θέλω να αναφερθώ σε κάτι ακόμη, το οποίο, επίσης, θέλω να το θέσω υπ' όψιν σας, γιατί είναι μια φρασούλα που κράτησα να τη λέει η Μαρία η Αθανασίου, μια καλή συνάδελφος δημοσιογράφος στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». «Αν είσαι καλή μου φίλη, μου λέει με σοβαρότητα…» - όπως διηγείται η δημοσιογράφος - «…θα έρθεις να μαγειρέψουμε μαζί. Θέλει να μου χαρίσει και ένα λαστιχάκι για τα μαλλιά, να μου φτιάξει κι έναν ωραίο κότσο. Τι άλλο μπορεί να θέλει κανείς από μια φίλη;» - λέει η δημοσιογράφος - «Γενναιοδωρία, άδολη προσφορά δέσμευση και ένα ειλικρινές χαμόγελο.» Το παιδί το οποίο παίρνει συνέντευξη η Μαρία Αθανασίου είναι η Λωξάντρα Λούκας, ένα παιδί με σύνδρομο Ντάουν που ανέβηκε και έπαιξε στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Μπράβο σε όλους τους ανθρώπους που τη βοήθησαν! Γιατί έγινε αυτό; Γιατί είχε δίπλα της δύο γονείς που βρήκαν δύο άλλους γονείς, που βρήκαν μια ομάδα ανθρώπων, που όλοι μαζί στάθηκαν δίπλα του. Και τι έκαναν; Έδειξαν σπουδαίες ξεχωριστές ικανότητες τα άτομα που εμείς θεωρούμε σαν να είναι άτομα που χρειάζονται κάτι να είναι λίγο έξω, λες και είμαστε στο 19ο αιώνα όταν έψαχναν να βρουν ανθρώπους που είχαν ανάγκη να βοηθήσουν με τα χρήματά τους. Όχι αυτοί είναι άνθρωποι που είναι δίπλα μας, που πρέπει να είναι δίπλα μας και πρέπει να τους βρούμε πολύ γρήγορα. Για αυτό διαφωνώ με την συνάδελφό κ. Φωτίου που λέει ότι θα φακελώσουμε τα βρέφη. Μα δεν είναι θέμα φακελώματος. Είναι θέμα να γνωρίζουμε γρήγορα τις ανάγκες. Ο έλεγχος μπορεί να γίνει σε οτιδήποτε πλέον ηλεκτρονικά, πολύ πιο εύκολα απ' ότι γινόταν στα παλιά φακελώματα. Άρα το σημαντικό που έχουμε να κάνουμε είναι να γνωρίζουμε τις ανάγκες και σας καλώ να αλλάξετε τη θέση σας σε αυτό. Διαβάζοντας το σχέδιο νόμου μου ήρθαν σκηνές - και φαντάζομαι σε όλους όσοι είχατε την ευκαιρία να το δείτε, ήταν εξαιρετικό - από το φιλμ «Les Intouchables» όπου ο Omar Sy, ένας γίγαντας στο ρόλο ενός ανθρώπου, που έχει βγει από τη φυλακή όπου εξέτισε ποινή γιατί έκανε βαρύτατα αμαρτήματα, φροντίζει κατ' επιλογήν έναν - δεν θυμάμαι το όνομά του, είναι ένας πολύ καλός Γάλλος ηθοποιός - ο οποίος όμως είναι πολύ πλούσιος και έχει να τον πληρώσει. Και εκεί βλέπετε την ανθρώπινη σχέση που φτιάχνει μεταξύ των ανθρώπων αυτών. Εκεί υπάρχουν χρήματα. Μπορούν να γίνουν όλα πιο εύκολα. Όπου δεν υπάρχουν χρήματα, υπάρχει η κοινωνία, υπάρχει το κράτος. Και θέλω να πιστεύω ότι όταν λέμε κράτος, δεν θα λέμε κρατικές υπηρεσίες. Θα λέμε κοινωνική υπηρεσία. Αυτό είναι που μας ενδιαφέρει. Η ανθρώπινη όμως στιγμή υπάρχει σε αυτό το φιλμ και πρέπει να την κρατήσουμε. Για αυτό άλλωστε γνώρισε και τεράστια επιτυχία. Συνεχίζω. Πιστεύω ότι εκεί που πρέπει να ρίξουμε το βάρος μας είναι στο να δούμε το σύνολο των πραγμάτων της προσχολικής αγωγής. Με την ευκαιρία να συγχαρώ την Υπουργό Παιδείας για την πρωτοβουλία της να εφαρμόσει το νόμο που ψηφίσαμε και να μην θεωρήσει ότι μπορεί ένας νόμος να πετιέται στα σκουπίδια επειδή κάποιοι από εμάς ή κάποιοι άλλοι έχουν αντιρρήσεις όταν τις έχουν, εδώ λύνονται οι διαφορές ή στα δικαστήρια όπου θα λυθούν σε λίγη ώρα. Θέλω να σας πω κάτι ακόμα. Έσπευσε ο εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος να λοιδορήσει τη «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ». Γι' αυτό και βρήκα στην τσάντα μου μία μάσκα της «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ», αν θέλετε να τους πω να σας στείλουν μία. Είναι ένα σπουδαίο, δεν είναι ένα think tank. Δεν είναι ένα εγγλέζικο πράγμα. Είναι ένα ελληνικό πράγμα. Είναι Έλληνες επιστήμονες, είναι Έλληνες που αγαπούν τη χώρα τους, αγαπούν τους ανθρώπους που ζουν εδώ οι οποίοι δουλεύουν συνεχώς για να μας δώσουν κάτι παραπάνω. Και μας έδωσαν αυτό. Και έχουν καταγράψει ότι δεν έχουμε το επίπεδο που θα μπορούσαμε και που πρέπει να έχουμε στην προσχολική αγωγή. Τώρα την χτίζουμε και ελπίζω να τα καταφέρουμε. Βιάζομαι, κυρία Πρόεδρε, να τελειώσω με την επισήμανση δύο, τριών πραγμάτων από το σχέδιο νόμου. Όσο αφορά το θέμα της παιδικής κακοποίησης εγώ νομίζω ότι είναι πολύ σωστό το γεγονός ότι ξεκινάει από μέσα η παρακολούθηση και πρέπει να αρχίσουμε να δείχνουμε εμπιστοσύνη στο τι κάνουν οι θεσμοί και τα όργανα και οι υπηρεσίες που δημιουργεί το κράτος. Και επομένως από εκεί μέσα πρέπει να υπάρχει ο έλεγχος και εκεί να ασκείται και ο έλεγχος. Όσο αφορά το θέμα του προσωπικού βοηθού των ΑΜΕΑ, νομίζω ότι το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή εμένα με πλήγωσε. Φαντάζομαι όλοι έχετε τα ίδια παραδείγματα, δυστυχώς. Είναι πολύ σημαντικό να διευρυνθεί με την πρώτη ευκαιρία. Επιτέλους αυτή η χώρα δεν πρέπει να περιμένει πότε η Ευρώπη θα μας δίνει χρήματα για να φτιάξει ένα πρόγραμμα, αλλά πρέπει να το εντάξουμε στην καθημερινότητά μας και στον προυπολογισμό που σε δέκα μέρες θα δούμε εδώ το προσχέδιό του. Σε αυτό συμφωνώ στην κριτική που έγινε. Το πρόγραμμα για την έγκαιρη διάγνωση των μαθησιακών δυσκολιών είναι εξαιρετικά σημαντικό και μην πηγαίνουμε να κοροϊδεύουμε τώρα τι έγινε κάποτε, γιατί το πρόγραμμα της Νέας Ζηλανδίας για παράδειγμα σε αυτά τα ζητήματα ήταν μια παγκόσμια επιτυχία προς μίμηση. Πρέπει εκεί εγκαίρως να μπορούμε να το διαγνώσουμε. Και αυτό το αποδεικνύει αυτό που σας είπα για το παιδί, την ηθοποιό με το σύνδρομο Ντάουν. Εκεί γρήγορα. Αλλά εκεί είναι και η καλύτερη επένδυση. Όλες οι έρευνες αποδεικνύουν ότι 1 ευρώ που θα βάλουμε εκεί, θα γίνει 60, 100, 200 ευρώ στην πορεία που θα μεγαλώσει το παιδί. Όλες οι έρευνες αποδεικνύουν ότι αυτά τα παιδιά που βοηθιούνται στην προσχολική αγωγή σωστά στο κοινωνικό τους πρότυπο, έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις και στο σχολείο μετά και στην υπόλοιπη ζωή. Άρα ας στηρίξουμε αυτές τις διατάξεις και ας ελέγξουμε το Υπουργείο ότι κάνει τη δουλειά του σωστά. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε, για την ανοχή.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει η κ. Ξενογιαννακοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν λίγες μέρες η δικαίωση του αγώνα των εργαζομένων διανομέων στην e - food και η πολύ μεγάλη κοινωνική συμπαράσταση πραγματικά έδειξε έναν δρόμο ελπίδας και αισιοδοξίας γιατί μπόρεσαν να κινητοποιηθούν οι ίδιοι παρ' ότι είναι από τους πιο περιθωριοποιημένους εργαζόμενους χωρίς σταθερές σχέσεις, χωρίς οργανωμένα σωματεία και συνδικάτα και ταυτόχρονα είδαμε και τη μεγάλη συμπαράσταση του ίδιου κόσμου μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ένα μεγάλο κύμα κοινωνικής αλληλεγγύης και συμπαράστασης. Η αναδίπλωση όμως της εταιρείας κάτω από αυτή την κοινωνική κατακραυγή και πίεση σε καμμία περίπτωση δεν λύνει το πρόβλημα. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να υπάρξει μια θεσμική κατοχύρωση των σχέσεων εργασίας των εργαζομένων στις ψηφιακές πλατφόρμες. Γι' αυτόν τον λόγο και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία έχουμε καταθέσει τροπολογία στο σημερινό νομοσχέδιο που συζητάμε, προκειμένου να θεσπιστεί: Πρώτον, ότι με αποκλειστικό τρόπο οι εργαζόμενοι διανομείς στις ψηφιακές πλατφόρμες θα είναι εργαζόμενοι μισθωτοί εξαρτημένης εργασίας. Δεύτερον, ότι οι εργαζόμενοι οι διανομείς και γενικά οι εργαζόμενοι στις ψηφιακές πλατφόρμες θα ενταχθούν στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και τρίτον να υπάρχουν και εκείνες οι εργασιακές συνθήκες υγείας και ασφάλειας όπως να υπάρχει η δυνατότητα στέγασής τους την ώρα που υπάρχει κενό στη δουλειά τους, για αναμονή και για τις συνθήκες υγιεινής. Καταθέτουμε αυτή την τροπολογία πρώτα απ' όλα ως μία σαφή δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία όταν θα έχουμε ξανά τη λαϊκή εντολή καταργώντας συνολικά το νόμο Χατζηδάκη και όλες τις αντεργατικές ρυθμίσεις αυτής της Κυβέρνησης, ότι θα είναι και μια συγκεκριμένη ρύθμιση που θα θεσπίσουμε. Ταυτόχρονα όμως καλούμε, προσκαλούμε και προκαλούμε την Κυβέρνηση και τον παρόντα Υπουργό να αποδεχθεί να συζητηθεί αυτή η τροπολογία σήμερα, γιατί πιστεύουμε ότι θα συγκεντρώσει τη μεγάλη πλειοψηφία του Σώματος και συναδέλφων της Συμπολίτευσης. Γιατί η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι ο αγώνας των διανομέων αλλά πάνω απ' όλα η κοινωνική κατακραυγή ακύρωσε στην πράξη το άρθρο 69 του νόμου Χατζηδάκη με το οποίο άνοιγε ο δρόμος για αυτόν τον εκβιασμό από την εταιρεία e - food μέσα από την αντιστροφή του τεκμηρίου που πλέον έδινε τη δυνατότητα να χαρακτηρίζονται ως αυτοαπασχολούμενοι οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες. Ταυτόχρονα κύριε Υπουργέ παίρνω αυτή την ευκαιρία για να κάνω ορισμένα σχόλια και κάποιες παρατηρήσεις σχετικά με την υπουργική τροπολογία που καταθέσατε χθες το βράδυ. Δεν μπορώ παρά να συμμεριστώ την κριτική προηγούμενων συναδέλφων ότι είναι πολύ κακή νομοθέτηση και απαράδεκτο από την πλευρά σας να υπάρχει νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας από την προηγούμενη Παρασκευή - σε τέσσερις συνεδριάσεις το συζητήσαμε - και να μην μας φέρνετε αυτή την τροπολογία να γίνει μία συζήτηση κατ' αρχάς μέσα στην ίδια την επιτροπή. Δεν υπάρχει δικαιολογία - φαντάζομαι - χρονική για αυτό. Δεν είναι κάτι επείγον. Έπρεπε να είχε γίνει με έναν τρόπο συγκεκριμένης διαβούλευσης μέσα στην επιτροπή. Γιατί με αυτό τον τρόπο και εμείς δικαιολογημένα μπορούμε να εκλάβουμε ότι αποφεύγετε να γίνει μια ουσιαστική συζήτηση γύρω από τα ζητήματα του ΟΑΕΔ. Θα ήθελα κατ' αρχάς να κάνουμε μια τοποθέτηση όσον αφορά το άρθρο 12 της τροπολογίας και ο συνάδελφός, κ. Μουλκιώτης, αναφέρθηκε προηγουμένως πάνω σε αυτό. Πιστεύουμε ότι είναι σε σωστή κατεύθυνση, κατ' αρχάς, το ότι έρχεται να ξαναβάλετε τη ρύθμιση για τα πενήντα ένσημα. Είναι μία ανάγκη. Το κάνετε, όμως, με έναν τρόπο ανεπαρκή και θα ήθελα να σας ζητήσω πραγματικά να συμπληρώσετε αυτή τη διάταξη διότι υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα στους εργαζόμενους όσον αφορά τον χώρο του επισιτισμού και του τουρισμού. Σημείο πρώτο: Υπάρχουν πάρα πολλοί από αυτούς τους εργαζόμενους, χιλιάδες, οι οποίοι ήταν σε αναστολή εργασίας τον Μάιο και τον Ιούνιο λόγω του ότι δεν άνοιξαν όλα τα καταλύματα ή όλες οι επιχειρήσεις εστίασης ή δεν βρήκαν εργασία. Αυτοί οι εργαζόμενοι αυτή τη στιγμή είναι ξεκρέμαστοι. Τα ένσημα τους δεν φαίνονται στον ΕΦΚΑ. Να φανταστείτε, κύριε Υπουργέ, ότι δεν έχουν φανεί καν τα ένσημα των εργαζομένων στον επισιτισμό και τουρισμό του 2020 που ήταν σε αναστολή εργασίας. Και ανοίγω μια μεγάλη παρένθεση και σας λέω ότι αυτό πρέπει να λυθεί γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι στερούνται βασικών δικαιωμάτων. Δηλαδή, δεν μπορούν να έχουν δικαίωμα λοχείας, εγγραφής των παιδιών τους νηπιαγωγούς σταθμούς ή θεμελίωση σύνταξης. Άρα για να επανέλθω στο συγκεκριμένο άρθρο 12, είναι ανάγκη να κάνετε μία προσθήκη, μία συμπλήρωση προκειμένου να μην χάσουν το δικαίωμα αυτοί οι εργαζόμενοι να μπουν στο ταμείο ανεργίας και να έχουν το συγκεκριμένο επίδομα. Ταυτόχρονα, τίθεται και ένα άλλο πολύ σοβαρό θέμα για τους νέους εργαζόμενους που για πρώτη φορά φέτος το καλοκαίρι δουλέψανε στις επιχειρήσεις τουρισμού και επισιτισμού. Αυτοί οι άνθρωποι καλύπτονται, κύριε Υπουργέ, από τα πενήντα ένσημα; Θέλουμε μία σαφή απάντηση. Γιατί τουλάχιστον όπως έχουμε καταλάβει και από τη συζήτηση και με την ομοσπονδία τους δεν καλύπτονται, αυτοί χρειάζεται να έχουν τα εκατό ένσημα. Καταλαβαίνετε ότι αυτό είναι τραγικό. Άρα χρειάζεται και μία ρύθμιση όσον αφορά τους νέους εργαζόμενους που για πρώτη φορά εργάστηκαν φέτος το καλοκαίρι. Ένα τρίτο θέμα. Υπάρχουν χιλιάδες αόρατοι εργαζόμενοι στον τουρισμό και επισιτισμό οι οποίοι αυτή τη στιγμή δεν στηρίζονται πουθενά ούτε στο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ μπορούν να μπουν, ούτε επίδομα ανεργίας να πάρουν και δεν έχουν και καμμία κάλυψη από το κράτος. Νομίζω ότι ειδικά και για την τρίτη κατηγορία πρέπει να φέρετε και κάποιες συγκεκριμένες ρυθμίσεις. Αλλά τουλάχιστον για τα δύο πρώτα ζητήματα που σας θέσαμε νομίζουμε ότι και σήμερα μπορείτε να πάρετε κάποιες δεσμεύσεις και να κάνετε τις σχετικές τροποποιήσεις όσον αφορά την τροπολογία σας. Επί τροχάδην θα αναφερθώ στα υπόλοιπα θέματα του ΟΑΕΔ και τελειώνω. Έρχεστε με δυο λόγια με αυτή την τροπολογία να προσλάβετε εργασιακούς συμβούλους στον ΟΑΕΔ. Αυτό είναι θετικό. Ερωτήματα: Αφού αποφασίζετε να προχωρήσετε γιατί κατ' αρχάς με το άρθρο 1 τα καθήκοντα του εργασιακού συμβούλου πρέπει να είναι μία απόφαση μόνο του διοικητή; Γιατί δεν πάτε μέσα από μια κανονική διαδικασία που να έχετε ανακοίνωση των θέσεων, να υπάρχει σε αυτή την διαδικασία αίτηση των εργαζομένων και μία διαφάνεια στη διαδικασία; Ερώτημα δεύτερο: Γιατί οι προσλήψεις σύμφωνα με το άρθρο 2 των εργασιακών συμβούλων γίνονται για συμβασιούχους και δεν γίνονται για μόνιμες θέσεις, αφού είναι ένα μόνιμο ζήτημα η καταπολέμηση της ανεργίας; Εδώ θέλω να επισημάνω ότι επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είχαν εγκριθεί επτακόσιες πενήντα μόνιμες θέσεις εργασιακών συμβούλων όπου δεν προχώρησε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. επίσης, να υπενθυμίσω ότι είχαν ήδη προσληφθεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τριακόσιοι εξήντα μόνιμοι εργασιακοί σύμβουλος. Στο άρθρο 5 παρ. 4 για τον καθορισμό των προσόντων, λέτε πάλι, κύριε Υπουργέ, όσον αφορά τους εργασιακούς συμβούλους να γίνεται μόνο με υπουργική απόφαση. Γιατί μόνο με υπουργική απόφαση; Δεν θα ήταν πολύ πιο σωστό και διαφανές να γίνει μετά από μία απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του ΟΑΕΔ που συμμετέχουν και κοινωνικοί φορείς; Νομίζω ότι πρέπει να το ξαναδείτε. Όπως επίσης - και κλείνω με αυτό - δεν καταλαβαίνουμε γιατί επί δύο χρόνια Κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας κάνετε συνεχείς παρατάσεις όσον αφορά την εφαρμογή του νέου οργανογράμματος του ΟΑΕΔ. Γιατί μια νέα παράταση; Γιατί δεν θέτετε σε υλοποίηση και εφαρμογή το προεδρικό διάταγμα με το οργανόγραμμα που είχε εκπονηθεί από την περίοδο της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ; Ενδεχομένως, αν θέλετε, να κάνετε και κάποιες τροποποιήσεις. Υπάρχει, όμως, εδώ, δυστυχώς, μία εξήγηση ότι δεν θέλετε να τεθεί το νέο οργανόγραμμα και να γίνουν κανονικές κρίσεις διευθυντών και προϊσταμένων και προχωράτε συνεχώς σε αυθαίρετες αναθέσεις. Νομίζω ότι πρέπει να το δείτε πολύ σοβαρά όλα αυτά και να γίνουν οι αντίστοιχες διορθώσεις. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει κ. Πουλάς από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι τη δεκαετία της κρίσης οι τομείς που επλήγησαν περισσότερο και στους οποίους έγιναν οι περισσότερες περικοπές ήταν εκείνοι που δημιουργούσαν δίχτυ κοινωνικής προστασίας προς τους πολίτες στον τομέα της δημόσιας υγείας και στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας. Σήμερα οι κοινωνικές δομές είναι αντικειμενικά ανεπαρκείς και αποδυναμωμένες, οι κοινωνικές υπηρεσίες των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης υποστελεχωμένες και οι κοινωνικοί φορείς χωρίς θεσμική θωράκιση και χωρίς υποδομές, ενώ ένα σημαντικό μέρος των κρατικών αρμοδιοτήτων κοινωνικής πρόνοιας έχουν μεταφερθεί σε μη κυβερνητικές οργανώσεις, σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και σε ιδρύματα. Η παράταξή μας υλοποίησε τις μεγάλες τομές για την οικογένεια, για την ισότητα των φύλων, τις κοινωνικές δομές και τις υπηρεσίες. Η διαφορά μας με την Κυβέρνηση, αλλά και με την Αξιωματική Αντιπολίτευση, είναι ότι η μεν Κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τα επιδόματα ως ελεημοσύνη προς τους πολίτες, ο δε ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι με τα προσωρινά επιδόματα μπορεί να χτίσει κράτος πρόνοιας. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής θεωρούμε ότι μπορούμε να απεγκλωβίσουμε το κοινωνικό κράτος από λογικές ελεημοσύνης και επιδοματικής πολιτικής μέσω της κοινωνικής διαβούλευσης και στοχευμένων μέτρων. Για μας, για το Κίνημα Αλλαγής το ισχυρό κοινωνικό κράτος είναι ο πυρήνας της πολιτικής μας, προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής και ανάπτυξης. Αρχικά θα ήθελα να σταθώ στο πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» το οποίο ευελπιστεί στη μετεξέλιξη της προσχολικής αγωγής σε ένα ενιαίο σύστημα που θα αφορά όλα τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας χωρίς κοινωνικούς, οικονομικούς κι άλλους περιορισμούς. Θα παρέχει υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών και θα εξασφαλίζει ισότητα ευκαιριών. Θεωρούμε ότι η προσχολική αγωγή είναι βασικός πυλώνας κοινωνικοποίησης μέσα σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης. Από τις διατάξεις, όμως, αυτό δεν προκύπτει. Είναι ένα περιεχόμενο κενό. Θεσμοθετείτε απλά ένα πλαίσιο χωρίς βασικές ανάγκες λεπτομέρειες. Φανταστείτε ότι δεν διευκρινίζεται ούτε ούτε πότε, αλλά ούτε και το πού θα εφαρμοστεί πιλοτικά. Χρειάζεται μια ολιστική εφαρμογή με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Το Κίνημα Αλλαγής θεωρεί θετική κάθε νομοθετική πρωτοβουλία που έχει θετικό κοινωνικό πρόσημο και που ενισχύει τις δομές κοινωνικής πρόνοιας, ιδίως εκείνες, που αφορούν στην προστασία των παιδιών και των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων. Είναι, όμως, αρκετά τα μέτρα αυτά που εισάγετε; Είναι αρκετό αυτοεπαίρεστε για το αυτονόητο το οποίο, μάλιστα, θεσπίζεται και με καθυστέρηση, καθώς ήδη έχουν περάσει δύο χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας από το κόμμα σας; Η απάντηση είναι σαφώς αρνητική. Θεωρούμε ότι κάνετε πολύ λίγα και πολύ αργά και στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας παίρνετε μέτρα αποσπασματικά και πρόχειρα που δεν εντάσσονται σε ένα συνολικό σχεδιασμό μακροπρόθεσμης αναβάθμισης των κοινωνικών υπηρεσιών. Ειδικότερα η προστασία της ανηλικότητας και η καταπολέμηση των περιστατικών κακοποίησης πρέπει να ενταχθεί σε μια συνολική πολιτική προστασίας της οικογένειας. Συνδέεται δε άμεσα με την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος. Πρόκειται για ένα ζήτημα όχι μόνο πολιτικό, αλλά και εθνικό και για το οποίο πρέπει να θεσπιστούν μακροχρόνιες πολιτικές οι οποίες θα καθοριστούν μέσα από εθνικό διάλογο με διακομματική συναίνεση και συνεννόηση. Περιμένουμε, λοιπόν, πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης στην κατεύθυνση αυτή. Τα μέτρα που θεσπίζετε για την αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης πιστεύω ότι θα πρέπει να τα επεκτείνεται στους καταυλισμούς των Ρομά και στις κλειστές δομές των μεταναστών. Στην κατεύθυνση της προστασίας της ανηλικότητας θα πρέπει να διερευνηθεί και να ενισχυθεί ως θεσμός του εισαγγελέα των ανηλίκων. Σκοπεύετε να αξιοποιήσετε την εμπειρία από τον θεσμό και στην κατεύθυνση της αναδοχής και της υιοθεσίας, που έχουν ιδιαίτερα ενεργό ρόλο στην αξιολόγηση της καταλληλότητας του οικογενειακού περιβάλλοντος του ανηλίκου; Οι τροποποιήσεις στον θεσμό της αναδοχής και της υιοθεσίας είναι αρκετές για τη μείωση της γραφειοκρατίας και των καθυστερήσεων στην εφαρμογή τους; Αναφορικά με την εφαρμογή του θεσμού του προσωπικού βοηθού για τα άτομα με αναπηρία κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν πρόκειται για ένα άκρως βοηθητικό μέτρο. Θεωρώ, όμως, ότι καλλιεργήσατε υπερβολικές προσδοκίες χωρίς αντίκρισμα. Θεσπίζετε μια πιλοτική εφαρμογή του θεσμού για τα έτη 2022-2024 και δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε κατά πόσο είναι εφικτή η πιλοτική εφαρμογή όπως την παρουσιάζετε. Πρέπει να συμφωνήσουμε τώρα σε καθολική εφαρμογή της υπηρεσίας προς τους αναπήρους και να αποφευχθεί η πολυπλοκότητα και η γραφειοκρατία του πιλοτικού. Όμως αυτό γιατί δεν το προβλέψατε στο άρθρο 38, που η πηγή των πόρων έπρεπε να αναφέρεται στο άρθρο 38 για την καθολική εφαρμογή; Στο αρχικό νομοσχέδιο όπως κατατέθηκε στο «Open Gov» στο άρθρο 31 προέβλεπε τους πόρους. Αυτό το αφαιρέσατε. Γιατί το αφαιρέσατε; Σίγουρα η καθημερινότητα των ατόμων με αναπηρία, έστω με τον προσωρινό βοηθό, θα βελτιωθεί λίγο, αλλά δεν θα προσεγγίζει ούτε στο ελάχιστο την αλλαγή που θα συμβεί στη ζωή του με την καθολική εφαρμογή του θεσμού εφόσον διατεθούν οι αναγκαίοι πόροι. Για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του θεσμού απαιτείται η συνεχής παρακολούθηση και αξιολόγηση από την επιτροπή παρακολούθησης και αξιολόγησης την οποία πρέπει να διασφαλίζεται η συμμετοχή των εκπροσώπων του αναπηρικού κινήματος, όπως άλλωστε αναφέρει η παράγραφος 3 του άρθρου 4 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και επιβάλλει. Οι επιτροπές παρακολούθησης αξιολόγησης θα πρέπει να συσταθούν ανά περιφέρεια ή ανά δήμο σε συνεργασία με τους φορείς των ατόμων με αναπηρία ώστε να βρίσκονται δίπλα στα άτομα με αναπηρία. Με την καθολική εφαρμογή θα πρέπει να εξαχθούν, πραγματικά, και ουσιαστικά συμπεράσματα, ώστε σε δύο χρόνια να γίνουν οι όποιες διορθώσεις στον θεσμό και παράλληλα θα δώσει και τη δυνατότητα στους δικαιούχους να ζήσουν. Με άλλα λόγια το παρόν σχέδιο νόμου συνιστά μια έκθεση καλών προθέσεων για τις οποίες δεν έχετε αποφασίσει ακόμα τον τρόπο εφαρμογής τους, υπονομεύοντας την αποτελεσματικότητα. Ιδίως στην πιλοτική εφαρμογή όπου προβλέπεται κινδυνεύει να μείνει ένας τίτλος χωρίς περιεχόμενο. Εν τέλει παραμένει αναπάντητο το ερώτημα: Ποιο είναι το όραμά σας για το κοινωνικό κράτος; Πώς θα στηριχθεί μακροπρόθεσμα και ουσιαστικά η οικογένεια και οι ευάλωτες κοινωνικά ομάδες; Πώς θα εκπληρωθεί άμεσα ο στόχος κανένα παιδί εκτός παιδικού σταθμού; Πόσα κενά υπάρχουν αυτή τη στιγμή; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα δέσμευσης για την κάλυψη όλων αυτών; Πώς θα συντονιστούν οι δράσεις του Υπουργείου Εργασίας, του Υπουργείου Παιδείας, του Υπουργείου Υγείας ως προς την εφαρμογή πράξεων ειδικής αγωγής που συχνά επικαλύπτονται σε ένα συνολικό και συντονισμένο προγραμματισμό; Αναφορικά με την τροπολογία, που καταθέσατε νύχτα πάλι για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως είναι η φροντίδα των νηπίων, χωρίς τη δυνατότητα να συζητηθεί επαρκώς θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι κινείται σε πολύ γενικό πλαίσιο και δεν εξειδικεύονται ζητήματα όπως τα ποσά που θα διατεθούν για την υλοποίησή του. Για ποιον λόγο δεν προσανατολίζεστε στη δημιουργία περισσότερων βρεφονηπιακών σταθμών σε συνεργασία με τους δήμους, να θέσετε εσείς τους όρους και τους κανόνες λειτουργίας, αλλά και για άλλη μια φορά - όπως κάνετε και σε άλλα ζητήματα - πετάτε το μπαλάκι στους πολίτες; Προσπαθείτε να αφαιρέσετε το κράτος από όπου μπορείτε. Δεν είμαστε αρνητικοί απέναντι σε αυτή τη θεσμοθέτηση, αλλά θεωρούμε ότι σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα χρειάζεται επαρκή διαβούλευση πριν την ψήφισή του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας, όταν νομοθετούμε και ειδικά για θέματα, που αφορούν την κοινωνική πολιτική, ένα νομοθέτημα πρέπει να είναι χρήσιμο, να βοηθάει τις ευάλωτες κοινωνικά ομάδες, να μπορεί να εφαρμοστεί για όλους και να πετυχαίνει τους στόχους που θέτει. Δεν αρκεί να φτιάχνουμε θεσμούς που να είναι ημιτελείς και ανεπαρκείς. Γι' αυτό και χρειάζεται να διασφαλιστεί ένα μεγάλο ποσό από το Ταμείο Ανάκαμψης για την κοινωνική πρόνοια, ώστε να υπάρξει σημαντική κοινωνική προστιθέμενη αξία. Η κοινωνική πολιτική δεν γίνεται ούτε στα σαλόνια, αλλά ούτε και στη θεωρία, στα πανεπιστήμια και στις μεγάλες αίθουσες. Δεν μπορεί να είναι δημιούργημα επικοινωνίας και εντυπώσεων. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Κανέλλη από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, το ζήτημα δεν είναι οι προσωπικές προθέσεις. Μπορεί να είναι οι καλύτερες, η διάθεση να είναι η καλύτερη και κυρίως να έχουν εκείνο το αρνητικό που δεν περνάει στην κοινή γνώμη, γιατί τους έχουμε συνηθίσει τους Έλληνες πολίτες, τους ευρωπαίους πολίτες, τους πολίτες του δυτικού - λεγόμενου - πολιτισμένου κόσμου, λες και ο υπόλοιπος δεν είναι πολιτισμένος κόσμος, στην έννοια της φιλανθρωπίας. Όλο το νομοσχέδιο έχει μια φιλάνθρωπη προσέγγιση. Σκύβουμε πάνω από προβλήματα. Στην πραγματικότητα δεν είναι εκεί το ζητούμενο, ούτε για τους ανάπηρους, ούτε για την προσχολική ηλικία, ούτε για τα παιδιά. Είναι ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στην πραγματικότητα και στις προθέσεις και ταυτόχρονα στην πολιτική επιλογή και στην αντίθετη πολιτική επιλογή. Η καπιταλιστική πολιτική επιλογή είναι μέσα στη φιλοσοφία του προλαλήσαντος συναδέλφου. Είδε την ταινία, συγκινήθηκε που ο πρώην κατάδικος ο ψηλός με πολλά λεφτά πήρε ένα γέρο και τον έκανε να αισθάνεται ανάπηρο, μια χαρά και πρόσθεσε τη φράση που είναι όλη η φιλοσοφία που διέπει αυτά τα νομοσχέδια. Πρόσθεσε μία φράση η οποία είναι συγκλονιστική: «Γι' αυτούς που δεν έχουν υπάρχει το κράτος». Να το πιάσουμε από εδώ, κύριοι Υπουργοί και κύριοι συνάδελφοι. Το κράτος είναι μόνο για τους φτωχούς. Οι πλούσιοι μπορούν απλώς να το λυμαίνονται για να γίνουν πλούσιοι, γιατί και αυτοί που είναι πολύ πλούσιοι σε αυτό το κράτος έγιναν πλούσιοι και με τις επιδόσεις του ξένου κράτους που γίνεται ξένο κράτος για τους πολίτες του και βγαίνοντας έξω από αυτό το κράτος και ασκώντας πολιτική και ληστεύοντας περιοχές έξω από αυτό το κράτος και απομένει ένα κράτος για τους φτωχούς. Μα, το κράτος υπάρχει επειδή υπάρχουν αυτοί οι φτωχοί και είναι τα εργατικά χέρια. Πάμε, λοιπόν, σε μια φιλοσοφία όπου το παιδί - είτε είναι προσχολικής ηλικίας, είτε είναι δεκαπέντε χρονών - είναι «target group» για τους διαφημιστές. Είναι ομάδα στόχος. Έχει λεφτά για ξόδεμα, είτε διά του γονιού, είτε απευθείας διά του χαρτζιλικίου. Μελετάται, αναλύεται, πηγαίνει σε βάθος και κοιτάμε πώς θα εκμαυλίσουμε το παιδί και θα του φτιάξουμε ανάγκες οι οποίες παρουσιάζονται πότε ως ανάγκες της οικογένειες, πότε ως ανάγκες από εδώ, πότε ανάγκες από εκεί. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι έξοδο. Γι' αυτό και συζητάμε για επιδόματα, γιατί πάλι είναι έξοδο. Είναι καλή η πρόθεση να μην μένει το παιδί των δεκαπέντε ετών σε ιδρυματικές συνθήκες. Είναι πάρα πολύ καλό πράγμα να ενδιαφερόμαστε για το κακοποιημένο παιδί. Το παιδί των δεκαπέντε ετών σε διαμέρισμα μόνο του είναι όχι υποψήφιο για κακοποίηση, αλλά είναι ήδη κακοποιημένο. Είναι ήδη κακοποιημένο χωρίς δομές. Πείτε μου, αυτό το παιδί πώς θα πάει στον αθλητισμό; Πώς θα πάει, αν έχει ταλέντα, σε καλλιτεχνικούς χώρους να εκφραστεί; Πώς θα κινηθεί; Πώς θα φάει; Πώς θα κοιμηθεί; Πώς θα ξεπεράσει τη μοναξιά, τις ορμόνες, την εφηβεία του στα δεκαπέντε; Να το δεχτούμε για τα παιδιά άνω των δεκαοκτώ τα οποία παραμένουν στα ιδρύματα. Είναι απολύτως λογικό και εκεί να συνδράμουμε, για να μπορέσουν να σταθούν. Η οικογένεια πόσα θα επωμιστεί; Τι θα επωμιστεί; Γιατί για να είμαστε εναντίον της δουλειάς στα παιδιά από τα δεκαπέντε και μετά πρέπει να αποδεχτούμε κάτι. Είναι πολύ πονηρό που βάλατε το σχολείο να είναι υποχρεωτικό μέχρι τα δεκαπέντε και το δέχεστε όλοι σας αγογγύστως, γιατί μετά τα δεκαπέντε όπου συγκροτείται η σωματική, τουλάχιστον, ρώμη προσφέρονται για φτηνά εργατικά χέρια. Και ξαφνικά όταν πρόκειται για δουλειά γίνονται τα παιδιά ικανά των δεκαπέντε ετών. Όταν κάνουν καμμιά ματσαραγκιά, αλλά είναι και δικά μας παιδιά, τα λέμε παιδιά και μετά γενικεύουμε, «τα παιδιά εδώ», «τα παιδιά εκεί», «τα παιδιά παραπέρα». Ποια παιδιά; Τα παιδιά που οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν εμπιστεύονται όταν πάρουν δίπλωμα οδήγησης στα δεκαεπτά, δεκαοκτώ που παίρνουν τώρα και χρεώνουν παραπανίσια 100% σχεδόν ασφάλιστρα μέχρι τα είκοσι τρία. Tο παιδί δεν θεωρείται ικανό να μπορεί να οδηγήσει και να μην κάνει δυστύχημα, επειδή είναι παιδί. Προσέξτε μόνο την ηλικία. Όταν, όμως, ο άνθρωπος πιάσει το τιμόνι στα τριάντα ένα και πάρει δίπλωμα στα τριάντα δύο, δεν του χρεώνει παραπάνω η ασφαλιστική εταιρεία. Εμπορευματοποιούμε και τις διαφορές της ηλικίας. Είναι απίστευτο! Παίζουν με τις ηλικίες. Άλλη η ηλικία του βιασμού, άλλη η ηλικία στις ψηφοφορίες, άλλη η ηλικία της εργασίας, άλλη η ηλικία του σχολείου, άλλη η ηλικία της δέσμευσης, έλεος! Και λέτε ότι αποδέχεστε την έννοια παιδί; Που ούτως ή άλλως είναι νεόκοπη, σαν ιδέα είναι νεόκοπη. Η παιδική εργασία υπάρχει από τότε που υπάρχουν. Τώρα υπάρχει και μοντέρνα παιδική εργασία. Καλυπτόμενοι από νομοθετικές ρυθμίσεις, από παρεμβάσεις από χίλια δυο. Αν είχαμε ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο, υποχρεωτικό, που παρείχε τα πάντα ως όφειλε να παρέχει ένα σχολείο, τα πάντα, θα μιλούσαμε σήμερα για εργασία και δεκαπέντε χρονών παιδιά; Κακοποιημένα ή όχι; Τι είναι αυτά που συζητάμε; Στη μοναξιά του ιδρύματος ή όχι; Θα είχαμε σχολείο, το σχολείο θα ήταν κύτταρο. Θα μου πείτε κύτταρο φασισμού έχει τείνει να γίνει αυτή τη στιγμή και κυριολεκτικά στρούγκα, για φίδια του ναζισμού, ένα ολόκληρο ΕΠΑΛ στην Σταυρούπολη. Την ίδια ώρα που μιλάμε για αξιολογήσεις των καθηγητών, για να τους κυνηγήσουμε και δεν δέχονται να αξιολογηθούν και εκεί τους αφήνουμε ή αναγκάζονται ή τους πιέζουν, δεν ξέρω από πού τους κρατάνε, να βλέπουμε στο βίντεο όλοι μας, ενεοί, ένα χρόνο μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής, «χρυσαυγιτάκια» και «κασιδιαράκια», να βγαίνετε στους δρόμους και οι άνθρωποι μέσα από το σχολείο να λένε από εκεί είναι η πόρτα, κοίτα πώς θα ξεφύγεις. Και απευθυνόμαστε σε ποια παιδιά; Σε ποια παιδιά, σε ποια κοινωνία; Σ' αυτή που έχει; Σ' αυτή που δεν έχει; Και όχι σε όλους; Αν ερχόσασταν εδώ και καιρό και θέλατε να κάνετε πραγματική καινοτομία στο αντικείμενο - όχι εσείς, καμμία κυβέρνηση δεν το έχει κάνει μέχρι σήμερα - θα ερχόσασταν και θα μας αφήνατε με ανοιχτό το στόμα για την αύξηση των κονδυλίων του προϋπολογισμού που πηγαίνει πραγματικά για τα παιδιά και πραγματικά για τους ανάπηρους. Ποιος τακτικός προϋπολογισμός υπάρχει περίπτωση να το κάνει αυτό; Κανένας απολύτως. Τρεις το λάδι, δυο το ξύδι μπορεί και μιάμιση το λαδόξυδο, είμαστε. Γιατί παίζεται στο χρηματιστήριο και η παιδική ηλικία. Είναι απίστευτο το πόσο παίζεται στο χρηματιστήριο η παιδική ηλικία. Είναι απίστευτη η αντίληψη ότι ο παιδικός σταθμός ισοδυναμεί με πάρκινγκ, για να απελευθερωθούνε εργατικά χέρια. Κι άμα περισσεύουν τα εργατικά χέρια, λέμε ότι είναι πολύ νωρίς να το στείλεις το παιδί στον παιδικό σταθμό. Είναι σαν την μάξι και τη μίνι φούστα. Χρόνια ολόκληρα ανάλογα με την κλωστοϋφαντουργία και τα χέρια που έλειπαν, πότε μάξι πότε μίνι, πότε μάξι πότε μίνι. Είναι ίδιο με το θηλασμό. Η γυναίκα πότε να θηλάζει είναι καλό, πότε να μη θηλάζει είναι καλό. Ανάλογα με το πώς μπαινοβγαίνουν οι γυναίκες, οι αδύναμοι και οι νέοι στον παραγωγικό ιστό για να αυξάνονται τα κέρδη. Αυτή είναι η ουσία. Έχετε και πέντε καλά πράγματα. Τα έχετε, θα ψηφίσουμε. Οι συνάδελφοί μου, οι σύντροφοί μου Βουλευτές το ξετίναξαν. Έχουν πει πού θα ψηφίσουμε. Και το παραμικρό ίχνος καλού να υπάρξει, θα το κάνουμε. Θέλω, όμως, να σας πω ότι όταν μιλάτε για ανθρώπους ανάπηρους, πρέπει να σκεφτείτε τι έχουν φορτωθεί οι οικογένειες επί δεκαετίες δεκαετιών. Έπρεπε να είχα φέρει εδώ μαζί μου τον Μηνά, ετών πενήντα πέντε, ρεκόρ παγκόσμιο, που έχει επιζήσει λίγο πιο πέρα από την Σταυρούπολη, σε κείνη την περιοχή. Έχει επιζήσει χάρη στην οικογένεια και βρέθηκε η αδερφή του να έχει, χωρίς καμμία δομή στήριξης, ένα σύνδρομο Ντάουν με ό,τι προβλήματα σε μία ηλικία των πενήντα πέντε ετών, έναν πατέρα με άνοια και μία μητέρα κατάκοιτη, ανίκανη να κινηθεί. Και δεν υπήρχαν δομές να απορροφήσουν αυτούς τους ανθρώπους, γιατί δεν υπήρχαν συντάξεις για τη γυναίκα, γιατί ο πατέρας δεν είχε από το ταμείο κάλυψη καμμία, γιατί δεν υπήρχαν δομές για το σύνδρομο Ντάουν και αυτοί οι άνθρωποι στάθηκαν όρθιοι από μόνοι τους. Αυτό δεν είναι ατομική πρωτοβουλία, είναι ατομική κτήση ελευθερίας με απέραντο κόπο και συνείδηση για έναν κόσμο πολύ καλύτερο, που αναγκάζεται κάποιος να την κάνει, επειδή του βάζουν το πιστόλι στον κρόταφο. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται το παιδί ούτε ως βάρος ούτε ως κόστος ούτε να χαίρεται κάποιος γιατί δεν επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός. Μια χώρα και μια πατρίδα περήφανη. Μία κοινωνία, πραγματικά, σοσιαλιστική, η οποία στ' αλήθεια θα ήθελε το ελάχιστο του κράτους, γιατί το κράτος θα ήταν οι πολίτες, δηλαδή, κομμουνιστική. Είτε σας αρέσει είτε όχι, θα είχε έναν προϋπολογισμό για όλα αυτά, που δεν θα λογαριαζόταν προϋπολογισμός. Θα ήταν υποχρέωση του κράτους να μεγαλώνει τα παιδιά, που δεν μπορούν μαζί με τα παιδιά που μπορούν επί ίσοις, πραγματικά, όροις, ώστε στο μέλλον το μερίδιο να μην είναι αντικείμενο των χρηματιστών, της ζωής και της αδυναμίας που μπορεί να βρει τον οποιονδήποτε από εμάς ανά πάσα στιγμή στην οικογένειά του είτε στους κατιόντες είτε στους ανιόντες. Με αυτές τις σκέψεις, αν δεν επαναπροσδιορίσουμε τις ανάγκες ενός παιδιού το οποίο μέχρι τα δεκαοκτώ σε ένα σύνθετο και τεχνικά άρτια εξοπλισμένο πολιτισμό σαν και αυτό που ζούμε, θα έπρεπε να συγκροτεί να αναπτύσσει την προσωπικότητα, τα ταλέντα του, συντροφικότητα, συλλογικότητα και να βγαίνει στα δεκαοκτώ στην κοινωνία, όχι απλώς έτοιμο για να αποφασίσει, όχι απλώς έτοιμο και βολικό να ψηφίσει, αλλά έτοιμο πρώτον, να μην χειραγωγηθεί ποτέ, να αποφασίζει ελεύθερα και κυρίως να δημιουργεί για τους άλλους. Αν θέλετε να μιλήσουμε για τέτοια παιδιά εδώ είμαστε ιστορικά αποδεδειγμένα ικανοί να ανοίξουμε τη συζήτηση.
Ευχαριστούμε πολύ την κυρία συνάδελφο. Τον λόγο τώρα έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25 κ. Γιάνης Βαρουφάκης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, όταν διάβασα ότι θα φέρετε νομοσχέδιο με το οποίο προβλέπεται βοηθός για άτομα με ειδικές ανάγκες χειροκρότησα μέσα μου. Διαβάζουμε, όμως, το νομοσχέδιό σας και βλέπουμε ένα ευχολόγιο, πώς ακριβώς θα χρηματοδοτήσετε, θα στήσετε αυτόν τον θεσμό; Δεν υπάρχει αυτό. Πείστε με ότι υπάρχει. Στο νομοσχέδιό σας δεν υπάρχει. Μου θυμίσατε τον θεσμό των βρεφονηπιακών σταθμών, που τον νομοθετήσατε και τελικά τρέχατε μετά να βρείτε κάποιον τρόπο να προσποιηθείτε ότι τον εφαρμόσατε. Αυτού του είδους τα νομοσχέδια που απαιτούν γερούς θεσμούς και ακόμη πιο ισχυρή χρηματοδότηση την οποία, όμως, δεν δίνουν - θεσμούς που δεν στήνετε - τελικά, ναι μεν, είναι πολύ όμορφο η πολιτεία να αναγνωρίζει την ανάγκη για έναν βοηθό για ΑΜΕΑ, για τον τερματισμό της παιδικής κακοποίησης, αλλά όταν αυτά τα ονομάζετε απλά ως προβλήματα στα νομοσχέδια, με στόχο ουσιαστικά να μην θεσμοθετήσετε και χρηματοδοτήσετε για την καταπολέμηση αυτών των φαινομένων και τη στήριξη αυτών των ανθρώπων, τότε ουσιαστικά προσβάλλετε αυτούς τους ανθρώπους. Θα μου επιτρέψετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα να αναφερθώ στον εμβολιασμό και στο πρόγραμμα εμβολιασμού, γιατί είμαστε στο βαθύ φθινόπωρο πια, βλέπουμε να κοκκινίζουν περιοχές της Ελλάδας και όπως πέρυσι έχουμε μία Κυβέρνηση η οποία με προσευχές αντιμετωπίζει τον κίνδυνο που έχουμε. Θα είμαι ξεκάθαρος, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης. Ως ανθρωπότητα, ως ανθρώπινο είδος είμαστε τυχεροί που οι επιστήμονες βρήκαν εμβόλια γρήγορα, τα οποία είναι και ασφαλή και αποτελεσματικά, πιο ασφαλή και πιο αποτελεσματικά από ό,τι περιμέναμε και από ό,τι ευχόμασταν. Πράγματι, αυτό το ιατρικά επιστημονικό θαύμα εάν πολιτικά μπορούσαμε να το διαχειριστούμε και να εμβολιαστούμε όλοι, ουσιαστικά θα είχαμε λήξει σε πολύ μεγάλο βαθμό το πρόβλημα της πανδημίας. Συμφωνούμε εδώ; Πιστεύω ότι συμφωνούμε. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό να εμβολιαστούμε όλοι, με κάποιες πάρα πολύ μικρές εξαιρέσεις που θα πρέπει να μας πει το ιατρικό επάγγελμα. Όμως, βλέπετε ότι έχουμε κολλήσει τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και εδώ. Ιδίως εδώ. Το ποσοστό του εμβολιασμού έχει καθηλωθεί. Εδώ είναι πολιτική η αποτυχία. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, ήταν εύκολο το λάθος στο οποίο πέσατε. Είναι η σαγήνη της καρικατούρας. Ως πολιτεία είχαμε ένα δίλημμα. Είχαμε την επιλογή της υπομονετικής δουλειάς, για να πειστούν οι διστακτικοί. Ή το να διαφημίζουμε πόσο ορθολογιστές είμαστε εμείς και πόσο ηλίθιοι είναι οι ανεμβολίαστοι. Εσείς επιλέξατε το δεύτερο. Ξέρετε ποιο είναι μεγαλύτερο πρόβλημα και από τους αντιεμβολιαστές - οι οποίοι είναι πρόβλημα - , αυτήν τη στιγμή; Οι αντι - αντιεμβολιαστές. Η διχόνοια που προκαλείτε, που έχετε κάνει τον αντι - αντιεμβολιασμό μια ιδεολογική στάση. Αυτό ουσιαστικά είναι η καλύτερη τροφή για τους αντιεμβολιαστές, για την διχόνοια η οποία τελικά όχι μόνο είναι αποπνικτική για μια χώρα, παντού και πάντα, αλλά είναι και ανασταλτική απέναντι στο σημαντικό πρόγραμμα εμβολιασμού, το οποίο έχει καθηλωθεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι κάθε διστακτικός πολίτης συνωμοσιολόγος. Δεν πιστεύει κάθε πολίτης που δεν εμβολιάζεται ότι το εμβόλιο έχει σχεδιαστεί για τη γενοκτονία μας. Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι απλά θέλουν να πειστούν. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες λιγότεροι από τους μισούς ανεμβολίαστους δηλώνουν ότι δεν θα εμβολιαστούν. Θέλουν πιο πολλά στοιχεία, θέλουν να χρησιμοποιήσουμε την πειθώ. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε για να τους πείσουμε; Η στρατηγική της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας είναι να τους κάνετε τη ζωή πιο δύσκολη και ακριβότερη. Ένας συνδυασμός αυταρχισμού, «δεν μπαίνεις εδώ αν δεν δείξεις το πιστοποιητικό υγειονομικών φρονημάτων», με αγοραίο αποκλεισμό, δηλαδή να χρεώνεις τα rapid tests για να αναγκαστούν να εμβολιαστούν. Αυτή η τακτική, έξω από το ιδεολογικό ηθικό και νομικό πλαίσιο όσον αφορά την αποτελεσματικότητα δεν δουλεύει και το έχετε δει. Υπήρξε ένα ποσοστό που ήταν αυτοί που έλεγαν «δεν θα το κάνω τώρα, θα το κάνω αργότερα, ας περιμένω λίγο». Αυτούς τους πείσατε, εμβολιάστηκαν. Καλό είναι αυτό. Είναι πρόοδος. Όμως με την μεταχείριση των υπολοίπων με αυταρχικό τρόπο ή με τρόπο ουσιαστικά χρεοκοπίας τους ή εμβάθυνσης της υπάρχουσας χρεοκοπίας τους, να τους το κάνετε πολύ ακριβό το να μην εμβολιαστούν, τσιμεντώνετε τον αντιεμβολιασμό. Γι' αυτό λέω ότι ο αντι - αντιεμβολιασμός είναι χειρότερος εχθρός του εμβολιασμού. Η εναλλακτική της στρατηγικής της Κυβέρνησης είναι μία προοδευτική ανθρώπινη στρατηγική, μία έξυπνη καμπάνια πειθούς και συναδέλφωσης. Να δώσω ένα παράδειγμα. Ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζουμε τα στατιστικά στοιχεία. Διαβάζω στις εφημερίδες που ακολουθούν κατά γράμμα αυτά που λένε οι της Κυβέρνησης: «Το 10% των νοσοκομειακών δεν έχουν εμβολιαστεί» και ουσιαστικά ο σιωπηλός υπότιτλος είναι: «Είστε καθάρματα εσείς που είστε στα νοσοκομεία και δεν εμβολιαστήκατε». Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να παρουσιάσετε τα ίδια στατιστικά στοιχεία. Αντί να πεις «Το 10% δεν εμβολιαστήκατε και είστε καθάρματα», να πεις «Το 90% έχουν εμβολιαστεί. Ελάτε μαζί μας και οι υπόλοιποι». Είναι θέμα ήθους και ύφους πώς παρουσιάζεις ακριβώς το ίδιο μήνυμα, ακριβώς το ίδιο στατιστικό δεδομένο. Διαβάζω και σας ακούω να λέτε για παράδειγμα: «Το 40% των ηλικιών δεκαοκτώ έως τριάντα δεν έχουν εμβολιαστεί» και ο τρόπος με τον οποίον αναφέρεστε σε αυτούς είναι ότι είναι γελοίοι, ότι δεν είναι ορθολογιστές. Για σκεφτείτε την εναλλακτική να τους πείτε: «Ξέρετε, στην ηλικία δεκαοκτώ έως τριάντα το 60% έχουν εμβολιαστεί. Ελάτε όλοι μαζί να το ανεβάσουμε κι άλλο». Είναι ειδοποιός η διαφορά. Τι έχουν γίνει οι επικοινωνιολόγοι σας; Έχετε πάρα πολύ καλούς και ακριβοπληρωμένους, εξ Αμερικής. Αυτοί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά αυτό που λέω. Και αν θέλετε να τους το μεταφέρετε, για να μην ψάχνετε και στο λεξικό λέγεται «nudge theory» αυτό που μόλις ανέφερα. Πείτε τους να σας βοηθήσουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει σημασία και θα το πω άλλη μια φορά με λίγο διαφορετικά λόγια για να το εμπεδώσουμε. Υπάρχουν δύο επιλογές. Η πρώτη επιλογή είναι η δαιμονοποίηση, με έμφαση στους λίγους ανεμβολίαστους συνωμοσιολόγους. Υπάρχουν. Αλλά είναι λάθος η έμφαση σε αυτούς. Είναι λάθος η έμφαση στον ανορθολογισμό κάποιων, που προτιμούν να παίρνουν τοξικά παρασιτοκτόνα που δεν δουλεύουν και τα προτιμούν αυτά από τα ακίνδυνα εμβόλια. Είναι λάθος να επικεντρώνεστε σ' αυτούς. Είναι λάθος αυτό που έκανε η κ. Κεραμέως στα πανεπιστήμια. Εμείς λέγαμε από την αρχή και για τα σχολεία, αλλά κυρίως τώρα με τα πανεπιστήμια να μετατρέψετε, να εισάγετε σε κάθε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα μια μονάδα από τη μια μεριά δωρεάν μαζικών τεστ, συνεχώς κάθε βδομάδα, και ταυτόχρονα η ίδια μονάδα να είναι και μονάδα εμβολιασμού. Και να εμβολιάζει και να κάνει συνεχή τεστ. Κυρία Κεραμέως, σας άκουσα να λέτε «δεν θα τους δώσουμε δωρεάν τεστ για να τους επιβάλουμε ή για να τους δώσουμε κίνητρο να εμβολιαστούν», το οποίο είναι απολύτως ανόητο και επιτρέψτε μου τη λέξη. Δεν είναι κάτι λιγότερο από ανόητο. Πρώτον, και εμείς οι εμβολιασμένοι πρέπει να κάνουμε τεστ, γιατί είμαστε τυχεροί προς το παρόν. Για τα στελέχη του κορωνοϊού που κυκλοφορούν, «Δέλτα», «Mu», κ.λπ., φαίνεται ότι τα εμβόλια που έχουμε συνεχίζουν να είναι ενεργά απέναντί τους. Αυτό είναι πολύ καλό, αλλά πού ξέρουμε τι θα γίνει με το στέλεχος «Έψιλον», «Σίγμα Ταυ», «Ζήτα», αύριο; Η εθνική άμυνα της χώρας απέναντι στην πανδημία - και αν όχι σε αυτή, στην επόμενη - είναι να έχουμε αυτό το δημόσιο δίκτυο μαζικών δωρεάν τεστ, να ξέρουμε τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Πάτρας, στα σχολεία. Ποια είναι η έκταση και η επέκταση και η δυναμική πορεία, τροχιά του ιού και των διαφόρων στελεχών του ιού; Δεν είναι δυνατόν, κυρία Κεραμέως, να λέτε στα πανεπιστήμια, στους φοιτητές και τους καθηγητές «εμβολιαστείτε και μετά δεν χρειάζεται να ξανακάνετε τεστ». Αυτό είναι ο ορισμός της ανόητης ανευθυνότητας και της αναποτελεσματικότητας τελικά. Η δεύτερη επιλογή, που έχουμε όλοι ως πολιτεία είναι να σκύψουμε με αγάπη και με σεβασμό πάνω στην εργάτρια, για παράδειγμα, που φοβάται ότι αν εμβολιαστεί μπορεί να κάνει πυρετό μια, δυο μέρες και να χάσει ένα μεροκάματο που δεν έχει τη δυνατότητα να το χάσει - το σκέφτεστε αυτό; - , που δεν έχει πού να αφήσει το παιδί της. Κάποιος πρέπει να μπορέσει να μιλήσει σε αυτούς τους ανθρώπους, όχι μόνο να τους στηρίξει οικονομικά, αλλά να τους μιλήσει κιόλας. Γι' αυτό εμείς ως ΜέΡΑ25 κάναμε μία πρόταση να διαθέσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας στους πολίτες που νιώθουν διστακτικοί, που φοβούνται, που δεν είναι συνωμοσιολόγοι, που δεν πιστεύουν ότι το εμβόλιο σημαίνει γενοκτονία, αλλά έχουν μια αγωνία και θέλουν να μιλήσουν σε κάποιον - δεν έχουν όλοι ξέρετε, κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, πρόσβαση σε επιστημονικό προσωπικό - , να μπορέσουν να μιλήσουν με έναν γιατρό στο ΕΣΥ να πουν «αυτήν είναι η κατάστασή μου, γιατρέ. Να φοβάμαι ή να μην φοβάμαι, να το κάνω ή να μην το κάνω;». Το προτείναμε και μας αγνοήσετε. Ούτε καν «όχι» δεν μας είπατε. Τουλάχιστον τιμήστε μας με ένα «όχι», ότι είναι ανόητη ιδέα αυτή. Κέντρα δωρεάν τεστ και εμβολιασμών, το είπαμε αυτό πριν, αλλά και μικρές κινήσεις. Για παράδειγμα, υπήρξε μία πρόσφατη έρευνα, μία μελέτη στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Κάθι Μίλκμαν και την Άντζελα Ντάκγουορθ, πολύ συστηματική μελέτη, για το τι είναι αυτό το οποίο αυξάνει το ποσοστό των εμβολιασμών. Τι είναι αυτό που πείθει κάποιον; Δίνουμε ένα απλό παράδειγμα. Να σου έρθει ένα SMS αν έχεις καθυστερήσει και δεν έχεις πάει να εμβολιαστείς που να λέει: «Σας έχουμε κρατήσει τη δόση σας. Σας περιμένει στο τάδε μέρος». Ένα τόσο απλό SMS. Αυτά είναι τα μικρά, αλλά σημαντικά βήματα που παίρνει μια κυβέρνηση, μια πολιτεία που αγκαλιάζει με αγάπη και με σεβασμό τους διστακτικούς. Έχετε χάσει το ζητούμενο, την προστασία των πολιτών και έχετε αφεθεί σε αυτόν τον συνδυασμό αυταρχισμού από τη μια μεριά και αγοραίων μεθόδων αύξησης του κόστους για τους ανεμβολίαστους. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, ένα διανοητικό πείραμα, να το κάνουμε μαζί. Έστω ότι η Κυβέρνηση ερχόταν εδώ στην Ολομέλεια - ελπίζω να μην σας βάζω ιδέες, μην το κάνετε, είναι διανοητικό πείραμα - και προτείνει με τροπολογία, με νομοσχέδιο το εξής: «Κάθε πολίτης της χώρας που δεν έχει εμβολιαστεί θα πληρώνει έναν επιπλέον φόρο, χαράτσι 100 ευρώ το μήνα, τα οποία…», για να πείσετε και την Αντιπολίτευση, «…θα πηγαίνουν όλα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας για να το θωρακίσουμε», έτσι ώστε οι ανεμβολίαστοι να πληρώνουν το κόστος. Είναι αλήθεια ότι αν το εισάγετε αυτό - μην το εισάγετε - κάποιοι θα εμβολιαστούν αντί να πληρώνουν 100 ευρώ το μήνα πρόστιμο. Όμως, με μια τέτοια κίνηση θα έχετε τσιμεντώσει εκείνους, που αρνούνται το εμβόλιο, επειδή αρνούνται το δικαίωμα ενός αυταρχικού και ανάλγητου καθεστώτος κράτους να διαφεντεύει τις ζωές τους. Τελικά θα έχετε δημιουργήσει μεγαλύτερο πρόβλημα. Δεν θα ανέβουν αρκετά αποτελεσματικά τα ποσοστά εμβολιασμού και θα έχετε διχάσει την κοινωνία με έναν αγοραίο νεοφιλελεύθερο τρόπο. Και όλα αυτά μην ξεχνάμε ότι δεν γίνονται στην Ελβετία, γίνονται στην χρεοδουλοπαροικία η Ελλάς, σε μία χώρα πτωχευμένων ανθρώπων με βαριά κόκκινα δάνεια, με μισθούς απαράδεκτα χαμηλούς δεδομένου του επιπέδου των τιμών, το οποίο όλο και αυξάνεται και το ξέρετε πάρα πολύ καλά αυτό. Ακόμα, λοιπόν και να τους επιβάλλετε με αυτόν τον τρόπο τον εμβολιασμό η πικρία μέσα τους σε κατάσταση φτωχοποίησης μόνο το φασισμό ωφελεί, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης. Είδατε τι γίνεται στη Σταυρούπολη; Βλέπουμε ξανά και πολιτικά την επανάληψη της τακτικής της κυβέρνησης Σαμαρά, αυτό το γλείφειν της ακροδεξιάς μέσω των ίσων αποστάσεων στα δύο άκρα. Δεν είναι το ίδιο, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, μια προκήρυξη ενός αντιεξουσιαστή με τα καδρόνια και τις σιδερογροθιές ενός φασίστα. Δεν έχετε δικαίωμα ούτε εσείς ούτε εμείς να παίρνουμε ίσες αποστάσεις απέναντι στα άκρα. Παίζετε με τη φωτιά που θέλαμε να ελπίζουμε ότι έχει σβήσει με την απόφαση του εφετείου για τη Χρυσή Αυγή. Και πάλι φουντώνει η φτώχεια και αυτή η φούντωση της φτώχειας φουντώνει πάλι την Ακροδεξιά. Οι μνημονιακές δεσμεύσεις που ισχύουν και θα ισχύουν όσο είμαστε στο τέταρτο μνημόνιο και τώρα, που μπαίνουμε στο πέμπτο - δεν το λέτε έτσι, αλλά αυτό είναι - θα φουντώνουν και άλλο τη φτώχεια, οι πλειστηριασμοί που έρχονται και ο φαύλος κύκλος κρατάει καλά. Η ακρίβεια προστίθεται στα κόκκινα δάνεια και στις πολύ κακές θέσεις εργασίας. Μπορεί στην e - food να ανατρέψαμε όλοι μαζί ως κοινωνία αυτό που έγινε, αλλά αυτό που πήγε να κάνει η e - food είναι το μέλλον αυτής της δήθεν αγοράς εργασίας. Τι θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά με ρωτάτε για την ακρίβεια για παράδειγμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας πάρουμε το παράδειγμα των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος, γιατί είναι και μεγάλο ζήτημα τώρα η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, εδώ έχουμε μια πολύ μεγάλη αναλυτική και ιδεολογική διαφορά μεταξύ μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτιαξε το λεγόμενο χρηματιστήριο ενέργειας, το οποίο εσείς το πήρατε και το επεκτείνετε μέσα και από τις όποιες ιδιωτικοποιήσεις δεν είχαν ολοκληρωθεί επί ΣΥΡΙΖΑ. Όταν έχεις ένα χρηματιστήριο υποτίθεται ότι έχεις μέσα σε αυτό εταιρείες, οι οποίες είναι παραγωγικές. Οι ενεργειακές εταιρείες δεν είναι παραγωγικές εταιρείες, είναι χρηματιστηριακές εταιρείες. Αυτές που σας παίρνουν τηλέφωνο και σας λένε: «θα σας δώσω πιο φθηνό ρεύμα και σας δίνω αυτό το συμβόλαιο, κ.λπ.» δεν παράγουν ρεύμα, δεν σας δίνουν το ρεύμα στο σπίτι σας εκείνες. Εκείνες τι κάνουν; Παίζουν στο χρηματιστήριο, αγοράζουν στο futures market μια μελλοντική ενέργεια, που δεν έχει παραχθεί ακόμα με ένα συμβόλαιο, παράγωγο ουσιαστικά και ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να το πουλήσουν λίγο πιο ακριβά σήμερα, έτσι ώστε να κερδίσουν, άλλα λίγο πιο φθηνά από τους ανταγωνιστές τους, έτσι ώστε να ανταγωνιστούν στο Χρηματιστήριο αυτό το οποίο έφτιαξε ο ΣΥΡΙΖΑ με εντολές, βέβαια, της τρόικα, δεν ήταν ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ αυτό. Εξ ορισμού με άλλα λόγια ο ανταγωνισμός αυτός δεν μπορεί να μειώνει το κόστος. Αυτό το παραμύθι ότι ο ανταγωνισμός πάντα δουλεύει υπέρ του καταναλωτή, γιατί ρίχνει το κόστος σ' αυτή την περίπτωση και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, για να μην πω σε όλες, αλλά ιδίως σε αυτή την περίπτωση εξ ορισμού δεν μπορεί να ισχύει. Είναι ένα παραμύθι. Ο διαγωνισμός αυτός το μόνο, που κάνει είναι στην περίοδο των παχιών αγελάδων να αποσπά προσόδους από το καταναλωτικό κοινό, από την ελληνική πολιτεία και να τις μεταφέρει σε αυτές τις χρηματιστηριακές εταιρείες, που παρουσιάζονται ως ενεργειακές και στην περίοδο των ισχνών αγελάδων τότε πάλι αποσπούν προσόδους από την κοινωνία είτε γιατί τους διασώζετε, τους δίνετε επιδοτήσεις είτε μέσω της πτώχευσής τους, που τελικά έχουν αντίκτυπο στο κόστος της ενέργειας στην Ελλάδα. Γι' αυτό στο ΜέΡΑ25 είμαστε ξεκάθαροι σε αυτό. Κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας και επανεθνικοποίηση όλων των υποδομών κοινής ωφέλειας. Όπου έχουν ιδιωτικοποιηθεί, όπου έχουν δημιουργηθεί ψευτοαγορές για το νερό για το ρεύμα η κατάσταση οδήγησε σε αδιέξοδο είτε ήταν στην Καλιφόρνια είτε το νερό στο Βερολίνο. Θυμάστε που έγινε η επαναδημοτικοποίηση του νερού λόγω της αποτυχίας της ιδιωτικοποίησης του; Παρεμπιπτόντως θα ήθελα να κάνω ένα μικρό σχόλιο για τις γερμανικές εκλογές. Ξέρετε για εμένα προσωπικά αυτή τη στιγμή πιο ήταν το πιο ενδιαφέρον κομμάτι των γερμανικών εκλογών; Το δημοψήφισμα στο Βερολίνο, που ουσιαστικά εθνικοποίησε τρεις χιλιάδες διαμερίσματα, των οποίων τα νοίκια ανέβαιναν πολύ ψηλά. Όλα τα άλλα αποτελέσματα ιδίως στη σύνθεση μιας ομοσπονδιακής κυβέρνησης σε τελική ανάλυση δεν θα αλλάξουν τίποτα ούτε στη Γερμανία ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κλείνω την παρένθεση και κλείνω γενικότερα, κυρία Πρόεδρε. Κλείνω έτσι όπως άρχισα. Αν καταφέρουμε να εμβολιαστούν περισσότεροι, ναι η πανδημία θα νικηθεί τουλάχιστον με το «Δέλτα», δεν ξέρουμε με το «Έψιλον» τι θα γίνει. Ναι, είμαι ξεκάθαρος σε αυτό, τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά, είναι σωτήρια, είναι δημόσιο αγαθό. Τα έχει ανάγκη ο κόσμος μας εκεί έξω. Το πρόβλημα είναι ότι μία αναποτελεσματική Κυβέρνηση, που επιστρατεύει συστηματικά τον αυταρχισμό, ώστε να εξυπηρετεί τους πάρα πολύ λίγους κατακρεουργώντας τα δημόσια αγαθά δεν πείθει εκείνους και εκείνες, που πρέπει να πειστούν και έτσι η κοινωνία μας ταλανίζεται ακόμα από μία πανδημία, που θα μπορούσε να έχει εκλείψει ουσιαστικά, έτσι εκτοξεύονται οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος στα ύψη, έτσι ξαναεκκολάπτεται το αυγό του φιδιού στη Σταυρούπολη και αλλού. Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, σας προσκαλώ να με διαψεύσετε στην πράξη. Κάντε μια κίνηση τώρα όσον αφορά τον εμβολιασμό. Αφήστε τον αυταρχισμό στην άκρη και, τουλάχιστον, στα ζητήματα της πανδημίας αγκαλιάστε την προοδευτική, την ανθρώπινη στρατηγική αντί για την αυταρχική αγοραία στρατηγική. Φοβάμαι ότι δεν θα το κάνετε, ότι δεν είναι στη φύση σας. Στο χέρι σας είναι να με διαψεύσετε. Ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο τώρα έχει ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, κ. Χατζηδάκης.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν ξέρω τι διαφορετικά πράγματα υιοθετεί η Κυβέρνηση για τους εμβολιασμούς σε σχέση με την κυβέρνηση της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας. Σε γενικές γραμμές όλες οι ευρωπαϊκές χώρες τα ίδια μέτρα υιοθετούν και την ίδια προσέγγιση ακολουθούν. Εκείνο που βλέπω πάντως με λύπη μου είναι ότι η Αντιπολίτευση, άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο στην πατρίδα μας εξακολουθεί για το θέμα αυτό να πατάει σε δύο βάρκες, να μιλάει μεν, εκτός ενός κόμματος, υπέρ των εμβολιασμών, αλλά στην πραγματικότητα να κλείνει το μάτι πάλι άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο στους αντιεμβολιαστές για να μην χάσουν ακροατήριο. Εκείνο το οποίο περιμένω εγώ από την Αντιπολίτευση, καθώς ισχυρίζεται η ίδια ότι έχει επαφή με τον κόσμο, είναι να χρησιμοποιήσει αυτή την πειθώ της, έτσι ώστε να πάνε να εμβολιαστούν περισσότεροι. Διότι εμείς είμαστε κακοί, απαράδεκτοι, χρησιμοποιούμε εσφαλμένες μεθόδους, εσείς που χρησιμοποιείτε τις σωστές μεθόδους και έχετε καλύτερη πειθώ και είστε πιο λαϊκοί και πιο φιλολαϊκοί, ιδού στάδιο δόξης λαμπρόν, πείστε αυτούς που δεν εμβολιάζονται έτσι ώστε να βοηθήσετε και τον τόπο περισσότερο και τη δημόσια υγεία. Αυτό σαν ένα εισαγωγικό σχόλιο σε σχέση με την τοποθέτηση του αρχηγού του ΜέΡΑ25. Και έρχομαι στο νομοσχέδιο. Εάν κάποιος δεν είχε διαβάσει το νομοσχέδιο και άκουγε τις τοποθετήσεις των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης θα νόμιζε ότι πρόκειται περίπου για ένα καταστροφικό νομοσχέδιο, το οποίο καλύτερα να μην το προχωρήσουμε και να αφήσουμε τα πράγματα έτσι όπως είναι, διότι με όλες αυτές τις φοβερές ιδέες που έχουμε σ' αυτό το νομοσχέδιο θα προκληθεί μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Δεν νομίζω ότι αντέχει στην κριτική μια τέτοια αντίληψη, απλώς υπογραμμίζει μια μίζερη και ξεπερασμένη στους καιρούς μας αντίληψη για το πώς ασκείται η αντιπολίτευση. Θα μπορούσε κανείς να κάνει παρατηρήσεις για το νομοσχέδιο, να επισημάνει ότι αυτά, που κάνει το νομοσχέδιο είναι λίγα σε κάποιους τομείς, ότι θα έπρεπε να γίνουν περισσότερα, ότι θα έπρεπε να γίνουν κάπως διαφορετικά. Αλλά εδώ υπήρχε μια ισοπεδωτική αντίληψη, η οποία νομίζω ότι το βασικό που κάνει είναι να αποκόπτει την αντιπολίτευση, περισσότερο από όσο συμβαίνει μέχρι σήμερα, με το μέσο Έλληνα πολίτη. Αλλά αυτό είναι δικό σας πρόβλημα. Δική μας προτεραιότητα είναι να εξηγούμε συνεχώς, όπως έχουμε κάνει και μέχρι σήμερα, τι κάνει αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο αν θέλαμε να βάλουμε έναν σύντομο τίτλο θα λέγαμε πως είναι ένα νομοσχέδιο για την αναβάθμιση της κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα. Δεν λύνει όλα τα ζητήματα. Προφανώς η χώρα σε σχέση με άλλες πιο προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες είναι πιο πίσω. Προφανώς χρειάζεται να γίνουν πολύ περισσότερα βήματα, αλλά πάντως είναι ένα νομοσχέδιο που με πολύ συγκεκριμένο τρόπο υιοθετεί σύγχρονα κοινωνικά μέτρα. Το νομοσχέδιο αυτό είναι κοινωνική πολιτική στην πράξη. Και θα αναφερθώ - πολύ σύντομα, σε τίτλους σχεδόν - σε έξι βασικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, που αποδεικνύουν αυτό το οποίο είπα. Ποιες είναι οι βασικές ρυθμίσεις αυτού του νομοσχεδίου; Πρώτα απ' όλα οι ρυθμίσεις για την παιδική προστασία και την πρόληψη της παιδικής κακοποίησης. Τι γίνεται με αυτή τη ρύθμιση; Εισάγουμε ένα αυστηρό πλαίσιο ώστε να εξαλειφθούν φαινόμενα κακοποίησης παιδιών, που φιλοξενούνται σε φορείς παιδικής προστασίας και επιπλέον προβλέπουμε υποχρεώσεις των φορέων, αλλά και κυρώσεις σε βάρος αυτών που παρανομούν. Ποιο είναι το κακό; Προβλέπουμε ρητά ότι δεν μπορεί να εργάζεται σε φορέα παιδικής προστασίας κάποιος ο οποίος έχει καταδικαστεί για αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή της ενδοοικογενειακής βίας ή εμπορίας ανθρώπων και ναρκωτικών. Θα το καταψηφίσετε; Το βλέπετε αρνητικό; Για ποιον λόγο αναλίσκεστε σε μια τέτοια αντιπολίτευση; Πρώτη, λοιπόν, τομή του νομοσχεδίου αυτού, που έρχεται με πρωτοβουλία της αρμόδιας Υφυπουργού, της Δόμνας Μιχαηλίδου, είναι οι διατάξεις για την παιδική προστασία. Δεύτερη πρόβλεψη, είναι οι διατάξεις για την προσχολική αγωγή με το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ». Μέχρι σήμερα υπήρχε ένα κενό. Πρέπει να κλείσουμε τα μάτια για τα θέματα της προσχολικής αγωγής; Πρέπει να πούμε «δεν βαριέσαι, ας πάμε όπως πηγαίναμε μέχρι σήμερα»; Τι κάναμε; Τι έκανε η αρμόδια Υφυπουργός; Αφού μίλησε με ανθρώπους ειδικούς για το θέμα, παιδοαναπτυξιολόγους, βρεφονηπιοκόμους, καθηγητές, που ειδικεύονται στα θέματα αυτά, έναν κορυφαίο Έλληνα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Yale, τον κ. Μεγήρ και αφού έλαβε πράγματι υπ' όψιν της τις μελέτες της τρισκατάρατης «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ» ήρθε και έφερε εδώ αυτό το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» σε συνεννόηση και με το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο αναμορφώνει την καθημερινή λειτουργία των σταθμών με την εισαγωγή σύγχρονων παιδαγωγικών μεθόδων, με στόχο την ανάπτυξη των γνωσιακών, γλωσσικών, κοινωνικών, συναισθηματικών και κινητικών δεξιοτήτων των παιδιών. Πού είναι το κακό; Θα το καταψηφίσετε; Κι επιπλέον το πρόγραμμα αυτό προβλέπει τη λειτουργία ενός μηχανισμού πρώιμης ανίχνευσης νοητικών, μαθησιακών και ψυχοκοινωνικών δυσκολιών από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό, με σκοπό τη διάγνωση και την πρώιμη παρέμβαση. Κι αυτό σας ενοχλεί; Άκουσα ότι το θεωρείτε «φακέλωμα» των παιδιών. Μα και η κακόπιστη αντιπολίτευση έχει κάποια στιγμή ορισμένα όρια. Είναι ένα σύγχρονο πρόγραμμα το οποίο καλύπτει κάποιο κενό και προφανώς θα ξεκινήσει πιλοτικά. Δεν μπορεί να γίνουν όλα αυτά τα πράγματα από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλά το γεγονός ότι είναι καινοτόμο έρχεται και το αποδεικνύει και η ένταξή του στα σχετικά κοινοτικά προγράμματα, στο ταμείο ανάκαμψης, διότι προφανώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που το εξέτασε είδε ότι έχει μια προστιθέμενη αξία. Ούτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξέρει. Είναι όργανο δικό μου και της κ, Μιχαηλίδου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Μακάρι να είχαμε τόσο μεγάλες ικανότητες. Τρίτη παρέμβαση, μετά την παιδική προστασία και την προσχολική αγωγή με το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», είναι η αποϊδρυματοποίηση. Προχωρούμε στη δημιουργία διαμερισμάτων ημιαυτόνομης διαβίωσης για νέους άνω των δεκαπέντε ετών. Θέλουμε να είναι οπωσδήποτε μέσα στα ιδρύματα; Να είναι για πάντα μέσα στα ιδρύματα; Δεν είναι ένα μέτρο το οποίο θα έπρεπε να προχωρήσει; Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ομοφωνία από τη Δεξιά μέχρι την Αριστερά σ' αυτήν την Αίθουσα γι' αυτό το μέτρο; Βοηθούμε τους νέους μας παρέχοντάς τους ένα περιβάλλον, που προσομοιάζει στο οικογενειακό, προκειμένου να ενταχθούν ευκολότερα στην κοινωνία. Τέταρτη παρέμβαση: Η προώθηση των θεσμών της αναδοχής και της υιοθεσίας. Εδώ - πρέπει να το πω, δεν έχω να το κρύψω - στον συγκεκριμένο τομέα, της αναδοχής και της υιοθεσίας, είχαν αναληφθεί πρωτοβουλίες και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από την κ. Φωτίου προσωπικά. Γιατί να έχουμε μικροψυχία; Ήρθαμε και τις ενισχύσαμε με ένα σχέδιο που προχώρησε ακόμα παραπέρα τα πράγματα. Κι εδώ, ενισχύουμε σήμερα ακόμα περισσότερο τον θεσμό της αναδοχής και τον ρόλο των κοινωνικών συμβούλων, διευρύνουμε τα ηλικιακά όρια των υποψηφίων αναδόχων και δεχόμαστε κριτική γι' αυτό: «Γιατί διευρύνετε τα ηλικιακά όρια»; Διότι κάνουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό που μας έχει εισηγηθεί ο Συνήγορος του Πολίτη και αυτό που μας έχει πει η UNICEF, η διεθνής οργάνωση για την προστασία των παιδιών. Γι' αυτόν τον λόγο το κάνουμε. Πέμπτο μέτρο: «Προσωπικός Βοηθός» των ατόμων με αναπηρία. Εδώ καταλαβαίνω ότι δεν είστε αντίθετοι. Είπε η κ Φωτίου προηγουμένως ότι ο κ. Τσίπρας είχε βγει τον Φεβρουάριο του '21 και υιοθέτησε τα μέτρα αυτά. Πολύ καλά. Εμείς προχωρούμε προς αυτή την κατεύθυνση, κατ' εφαρμογή του άρθρου 19 της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, θεσμοθετούμε τον «Προσωπικό Βοηθό», που είναι πάγιο αίτημα του αναπηρικού κινήματος και εντάσσουμε, πάλι, το μέτρο αυτό στο Ταμείο Ανάκαμψης. Άκουσα τον κ. Μουλκιώτη, αν δεν απατώμαι - ελπίζω να μην σας αδικώ - ή κάποιος από τους ομιλητές είπε - ίσως η κ. Φωτίου - ότι εδώ θα φέρετε μόνο κάποιους προσωπικούς βοηθούς, ενώ οι ανάπηροι στην Ελλάδα - έτσι ελέχθη - είναι ένα εκατομμύριο. Άρα, προτείνετε εμμέσως πλην σαφώς να έχουμε ένα εκατομμύριο προσωπικούς βοηθούς. Εκείνο που θέλω να σας πω, από τον έλεγχο που έχουμε κάνει, είναι ότι στη Γερμανία σήμερα, το πιο ισχυρό κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχουν δύο χιλιάδες προσωπικοί βοηθοί. Εν πάση περιπτώσει, προχωρούμε και εδώ πιλοτικά, με στήριξη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προκειμένου και στον τομέα αυτό η Ελλάδα να γίνει Ευρώπη. Και πάλι θα περίμενα να υπάρχει μια στήριξη σε ένα μέτρο που ξεκινάει, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά πάντως έχει χρηματοδότηση, έχει τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και είναι ένα μέτρο κοινής λογικής. Επομένως, μέτρα για την παιδική προστασία, μέτρα για την προσχολική αγωγή, για την αποϊδρυματοποίηση, για την προώθηση των θεσμών αναδοχής και υιοθεσίας και για τα άτομα με αναπηρία με την εισαγωγή του «Προσωπικού Βοηθού». Θέλω, κλείνοντας το κεφάλαιο που αφορά τον συγκεκριμένο τομέα, να συγχαρώ τόσο την κ. Μιχαηλίδου όσο και τον Γενικό Γραμματέα, τον κ. Σταμάτη, για τη δουλειά που έχουν κάνει για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Και θα ήθελα να προσθέσω άλλη μία διάταξη, που αφορά στις λεγόμενες «Νταντάδες της Γειτονιάς», διάταξη που έρχεται με πρωτοβουλία της άλλης Υφυπουργού, της Μαρίας Συρεγγέλα, που επίσης είναι μια πολύ σημαντική διάταξη που συνοδεύει αυτό το νομοσχέδιο. Οι «Νταντάδες της Γειτονιάς» ήταν προεκλογική μας εξαγγελία. Ερχόμαστε και υλοποιούμε την εξαγγελία αυτή. Οι «Νταντάδες της Γειτονιάς» είναι ένα μέτρο που εφαρμόζεται, επίσης, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, θα στηριχθεί - και πάλι - από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω του ΕΣΠΑ αυτή τη φορά, αφού εφαρμοστεί πιλοτικά και αφορά βρέφη από δύο μηνών μέχρι δυόμισι ετών. Λειτουργεί συμπληρωματικά προς τους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Θα ξεκινήσει πιλοτικά από κάποιους δήμους και θα καλύψει ανάγκες ορισμένων οικογενειών. Δηλαδή θα αισθάνεστε ωραία, όταν θα έχετε καταψηφίσει αυτή τη διάταξη και κάποιες μητέρες, κάποιοι πατέρες θα έχουν πού να πάνε τα παιδιά τους, εργαζόμενοι, οικογενειάρχες, κι εσείς θα είστε απέναντι; Θα το έχουμε ψηφίσει μόνοι μας και εσείς από αντιπολιτευτική μικροψυχία θα λέτε «όχι, δεν το θέλουμε»; Και ας το λένε χίλιες δυο μελέτες, ας το στηρίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ας το θέλει η ελληνική κοινωνία. Πολύ καλά! Σας έχω ξαναπεί και άλλη φορά ότι με τέτοιου είδους αντιπολίτευση είστε πολιτικοί μας χορηγοί. Κομματικά μιλώντας σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν αντέχω να μην πω - γιατί κάποιος θα πρέπει να τα σημειώσει αυτά, διότι αρκετά έχει γίνει με τα κούφια συνθήματα «είστε δήθεν ανάλγητοι, νεοφιλελεύθεροι» και ούτω καθεξής - ότι εμείς οι, κατά την άποψή σας, ανάλγητοι είμαστε που θεσμοθετήσαμε το επίδομα γέννησης 2.000 ευρώ για κάθε παιδί που γεννιέται, άλλη μια προγραμματική μας δέσμευση. Εμείς είμαστε που θέσαμε σε λειτουργία - σε συνέχεια των δικών σας πρωτοβουλιών - το Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Υιοθεσιών και Αναδοχών. Εμείς είμαστε που διευρύναμε τον αριθμό των ωφελούμενων με επιδοτούμενη πρόσβαση σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Ναι, είναι καμμιά δεκαπενταριά χιλιάδες παιδιά σήμερα περισσότερα, σε σχέση με το 2019. Εμείς είμαστε που μετατρέψαμε το πρόγραμμα «Στέγαση και Εργασία» από πρόγραμμα σε μόνιμη δημόσια πολιτική. Εμείς είμαστε που πήραμε μια σειρά από πρόσθετα μέτρα για τους Ρομά. Εμείς είμαστε οι οποίοι μέσα στον καιρό της πανδημίας προχωρήσαμε με ένα πακέτο οικονομικής στήριξης ύψους 8 δισεκατομμυρίων ευρώ για τρία εκατομμύρια εργαζόμενους και ανέργους. Εμείς είμαστε που αυξήσαμε κατά 22% τα κονδύλια για την κοινωνική προστασία το 2021 εν μέσω αντίξοων συνθηκών για την οικονομία και τον προϋπολογισμό. Εμείς είμαστε, επίσης, που για τις οικογένειες ειδικά έχουμε υιοθετήσει - πέρα από τα μέτρα που σας είπα, τα 2.000 ευρώ για κάθε παιδί - μια σειρά από άλλες ρυθμίσεις, οι οποίες μόνο κοινωνικές μπορούν να χαρακτηριστούν, όπως η αύξηση του αφορολογήτου ορίου στα 1.000 ευρώ για κάθε παιδί, η μείωση του ΦΠΑ για βρεφικά είδη από το 24% στο 13%, η διεύρυνση της χρηματοδότησης και των εισοδηματικών κριτηρίων για το voucher τους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Και, τελευταία, εμείς βεβαίως ήμασταν που ξεμπλοκάραμε την πρόσληψη - και έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες - δύο χιλιάδων ενενήντα ατόμων ειδικών κατηγοριών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα - πολύτεκνοι, ανάπηροι και τα λοιπά. Όλα αυτά, ξέρετε, είναι πολλά για να κρυφτούν μέσα από ένα μικρόψυχο αντιπολιτευτικό λόγο. Είναι κοινωνική πολιτική, για την οποία δεν κομπάζουμε. Είναι υποχρέωσή μας. Το λέει η συνείδησή μας. Είναι οι προγραμματικές μας δεσμεύσεις και είναι πολιτική που πρέπει να την συνεχίσουμε, διότι - όπως είπα και προηγουμένως - η Ελλάδα είναι πάρα πολύ πίσω, αλλά πάντως είναι η εφαρμοσμένη κοινωνική πολιτική, την οποία την ζουν στην καθημερινότητά τους όλοι οι ωφελούμενοι, οι οποίοι είναι συμπολίτες μας διαφόρων κατηγοριών - σε ανάγκη προφανώς - και τους οποίους στηρίζουμε. Μείνετε λοιπόν με τη μικρόψυχη αντιπολίτευσή σας. Εμείς θα μείνουμε με αυτή την πολιτική, εμπνεόμενοι από τις σύγχρονες ευρωπαϊκές και διεθνείς πρακτικές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να μιλήσω λίγο και για τις τροπολογίες ζητώντας και την ανοχή του Προεδρείου. Οι εισηγητές μίλησαν είκοσι ένα με είκοσι δύο λεπτά κ.λπ.. Θέλω να σταθώ βασικά σε δύο τροπολογίες, γιατί θα έρθει και η αρμόδια Υφυπουργός και θα μιλήσει ξανά για τις «Νταντάδες της Γειτονιάς». Θα μιλήσω για την τροπολογία που έχει κορμό τις διατάξεις του ΟΑΕΔ και θα μιλήσω και για την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία μας παρουσίασε προηγουμένως η συνάδελφος η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Σε σχέση με την τροπολογία του ΟΑΕΔ, θέλω να πω ότι είναι μία εκσυγχρονιστική παρέμβαση που κάνουμε, για να λειτουργήσει ο οργανισμός πιο γρήγορα, πιο αποτελεσματικά και προς όφελος κυρίως των εργαζομένων και των ανέργων. Βελτιώνουμε τις δομές του ΟΑΕΔ ιδίως των κέντρων προώθησης της απασχόλησης, για να λειτουργήσει πιο οργανωμένα και σε πιο στενή επαφή με τις επιχειρήσεις. Και εδώ θέλω να σημειώσω ότι είναι πρώτη φορά που ο οργανισμός αυτός ξεκίνησε να οργανώνει το αυτονόητο: ημερίδες καριέρας, για να φέρει κοντά τις επιχειρήσεις και τους ανέργους βασικά. Ξεκίνησε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη και ενθαρρύνω το διοικητή να προχωρήσει πολύ περισσότερο και πιο ενεργά προς αυτή την κατεύθυνση. Δίνουμε, στο ίδιο πλαίσιο, νέα, σύγχρονα εργαλεία για την καλύτερη αντιστοίχιση του προφίλ των ανέργων με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, βάζοντας σε νέες βάσεις το θεσμό των εργασιακών συμβούλων και, επίσης, δίνουμε έμφαση στην εξατομικευμένη προσέγγιση, τη στοχευμένη ανάλυση των χαρακτηριστικών των ανέργων από εξειδικευμένους εργασιακούς συμβούλους και τελικά τη σύνταξη του ατομικού σχεδίου δράσης για καθέναν από αυτούς, ενώ ταυτόχρονα προωθούμε και τη μέθοδο των ομαδικών συμβουλευτικών υπηρεσιών ανά ομάδα στόχου τόσο εργαζομένων όσο και εργοδοτών. Παράλληλα, θεσμοθετούμε επισήμως την ειδική μονάδα για τις μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις, προκειμένου ακριβώς να υπάρξει αυτή η σύζευξη ανάμεσα στην προσφορά και τη ζήτηση, ανάμεσα στις ανάγκες των επιχειρήσεων και τις ανάγκες των ανέργων. Είναι παρεμβάσεις διοικητικού χαρακτήρα, που όμως θέτουν τα θεμέλια για ένα πιο σύγχρονο και πιο αποτελεσματικό ΟΑΕΔ. Μέσα στις διατάξεις, που αφορούν αυτή την τροπολογία είναι και οι διατάξεις σε σχέση με τα πενήντα ένσημα. Πράγματι, φέρνουμε τη διάταξη αυτή για τους εργαζόμενους στον τουρισμό και τον επισιτισμό. Είναι παρόμοια διάταξη με την περσινή. Άκουσα τις παρατηρήσεις προηγουμένως και από τον κ. Μουλκιώτη και από την κ. Ξενογιαννακοπούλου και από τον εισηγητή του ΚΚΕ και λαμβάνοντας υπ' όψιν αυτές παρατηρήσεις θα έρθει στη συνέχεια σχετική νομοτεχνική βελτίωση. Θέλω να μου επιτρέψετε, κυρία Πρόεδρε, να κλείσω με την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τις πλατφόρμες. Πρώτα απ' όλα, θέλω να θυμίσω τι είχε κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ για τις πλατφόρμες. Ο ΣΥΡΙΖΑ για τις πλατφόρμες, όταν έπεφτε από την εξουσία, είχε φέρει απλώς κάποια ρύθμιση για όσους εργάζονταν με μισθωτή εργασία. Άφησε αρρύθμιστο το υπόλοιπο καθεστώς. Το ανέχτηκε πάντως. Άφησε να λειτουργούν και οι freelancers - που σήμερα δεν θέλει να τους βλέπει - και οι μισθωτοί παράλληλα και μάλιστα διευκόλυνε τους ελεύθερους συνεργάτες, τους freelancers, με τη ρύθμιση που είχε ψηφίσει στο ν.4509/2017 και μάλιστα στο άρθρο 55- εδώ το έχω - , με το οποίο έκανε πιο ελκυστικό τον τίτλο κτήσης και ουσιαστικά έκλεινε το μάτι προς την πλευρά των ελεύθερων συνεργατών. Αυτά έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα μας λέει «ουκ οίδα τον άνθρωπο» και κατηγορεί, μάλιστα, τη Νέα Δημοκρατία. Επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ ο όποιος εμφανίζεται ως υπερασπιστής των εργαζομένων καλό θα είναι να μην ξεχάσει αυτές τις εικόνες. Ενδεικτικά έχω φέρει μαζί μου κάποια δημοσιεύματα. Ένα δημοσίευμα είναι από τις 25 Μαΐου 2017: «Χωρίς ντελιβεράδες σήμερα, απεργία και συγκέντρωση στο Πεδίο του Άρεως». Συνέβαιναν επί των ημερών σας, τώρα που βγαίνετε από τα ρούχα σας, διότι δεν μπορείτε παρά να υποστηρίξετε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Είχατε τη δυνατότητα να το κάνετε τεσσεράμισι χρόνια. Κάπως το ξεχάσατε. Ενδεικτικά να σας αναφέρω ένα ακόμη δημοσίευμα - έχω και πολλά άλλα, δεν θέλω να σας κουράζω - τον επόμενο χρόνο, Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου 2018: «Αργυρούπολη, εκδήλωση - μοτοπορεία για την αντιμετώπιση της εργοδοτικής τρομοκρατίας». Αν δεν κάνω λάθος, 1η Φεβρουαρίου του 2018 ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κυβέρνηση. Και ερχόμαστε εμείς, οι οποίοι τα ξεπουλάμε όλα και τα καταστρέφουμε όλα έχοντας προηγούμενα με τον κόσμο και κυρίως με τους ψηφοφόρους μας που θέλουμε να τους χάσουμε για να σας τους χαρίσουμε, και τι κάναμε; Φέραμε το ν.4808 ο οποίος στα άρθρα 68 και 69 δίνει νέα δικαιώματα, νέα δικαιώματα στους ανθρώπους που δουλεύουν σε αυτό το χώρο και ιδιαίτερα σε αυτούς που είναι freelancers. Διότι σε αυτούς πρώτη φορά εμείς, όχι εσείς, δώσαμε το δικαίωμα για συνδικαλισμό. Δώσαμε το δικαίωμα - εμείς, όχι εσείς - για απεργία. Ψηφίσαμε ρυθμίσεις που αφορούν την υποχρέωση των εταιρειών για την υγεία και την ασφάλεια όλων αυτών των εργαζομένων και για την κάλυψη του προσωπικού τους εξοπλισμού. Εμείς οι «ανάλγητοι» τα φέραμε αυτά, ενώ εσείς οι «ευαίσθητοι» κάνατε τα ακριβώς αντίθετα προηγουμένως ή πάντως πολύ λιγότερα απ' αυτά που κάναμε εμείς. Και, βεβαίως, ορίσαμε σ' αυτόν τον νόμο και τέσσερα κριτήρια τα οποία πρέπει να εφαρμόζονται σωρευτικά και τα τέσσερα για να θεωρείται κάποιος ελεύθερος συνεργάτης και να μην γίνονται κόλπα απ' αυτές τις πλατφόρμες και τις εταιρείες που υπάρχουν σ' αυτόν τον χώρο. Αν διαφωνείτε, έχω εδώ δύο άρθρα. Θα τα καταθέσω στα Πρακτικά. Είναι από δύο εργατολόγους καθηγητές. Μάλιστα, δεν ξέρω αν μου διέφυγε, αλλά εγώ δεν είδα κάποιον εργατολόγο να υποστηρίζει τις δικές σας απόψεις. Εδώ είναι ο κ. Γιάννης Ληξουριώτης, ο οποίος λέει ξεκάθαρα στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» την Κυριακή: «Έτσι, το συγκεκριμένο ατόπημα της συγκεκριμένης πλατφόρμας delivery χρησιμοποιήθηκε για αντικυβερνητικές κορώνες και για ανάπτυξη γενικών θεωριών περί δουλεμπορικών ψηφιακών πλατφορμών». Και παρακάτω, αφού λέει για τις διατάξεις του νόμου Χατζηδάκη, προσθέτει: «Οι διατάξεις αυτές, όχι μόνο δεν προσέφεραν ευνοϊκότερο νομικό περιβάλλον για την ανάπτυξη του φαινομένου των freelancers, αλλά αντίθετα περιόρισαν κατά πολύ τη δυνατότητα της προσχηματικής χρησιμοποίησης της μορφής αυτής απασχόλησης από τις ψηφιακές πλατφόρμες». Επίσης, έχουμε και τον επίκουρο καθηγητή Εργατικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, τον κ. Κωστή Μπακόπουλο, ο οποίος γράφει άλλο άρθρο προχτές στο protagon.gr, στο οποίο, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι «ο νόμος αναγνωρίζει και σε αυτή την κατηγορία απασχολούμενων δικαιώματα συλλογικής οργάνωσης και δράσης, σύσταση συνδικαλιστικών οργανώσεων, δικαίωμα διαπραγμάτευσης και σύναψη συλλογικών συμβάσεων, δικαίωμα απεργίας, τους παρέχει ίδια κάλυψη σε θέματα υγιεινής και ασφάλειας όπως ισχύει για τους μισθωτούς, επεκτείνει και σε αυτούς ειδικές προστατευτικές ρυθμίσεις κ.λπ.». Και καταλήγει: «Ουσιαστικά ολόκληρο το Συλλογικό Εργατικό Δίκαιο και η νομοθεσία περί υγείας και ασφάλειας επεκτείνονται και σε μη μισθωτούς». Αν δεν σας αρκούν αυτά που λένε ο κ. Ληξουριώτης και ο κ. Μπακόπουλος, θέλω να σας πω ότι οι ρυθμίσεις, που εμείς περάσαμε τον Ιούνιο ισχύουν σε όλη την Ευρώπη ανεξαιρέτως, εκτός της Μεγάλης Βρετανίας για την «UBER» - αλλά μόνο για την «UBER» - και της Ισπανίας, στην οποία ελήφθη η σχετική απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου το καλοκαίρι. Προσέξτε τώρα τι συνέβη. Στις 21 Ιουλίου το ισπανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε αυτό που σήμερα εσείς προτείνετε, με ψήφους των σοσιαλιστών και των Podemos. Στις 30 Ιουλίου, εννέα μέρες αργότερα - θα πω και ονόματα εταιρειών, για να μην θεωρηθεί ότι τα λέω από το μυαλό μου και παρακαλώ να τα ελέγξετε - η «DELIVEROO» ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τη χώρα και την κατάργηση τριών χιλιάδων θέσεων εργασίας freelancers, η «GLOVO» διατήρησε ως μισθωτούς μόλις δύο χιλιάδες από δώδεκα χιλιάδες freelancers και η «UBER EATS» κατήργησε όλες τις θέσεις απασχόλησης, προτιμώντας στο εξής να ανατρέχει αποκλειστικά στην εργασία εξωτερικών εργολαβικών εταιρειών μετά απ' αυτή τη ρύθμιση. Εργολαβικών εταιρειών! Δηλαδή, κάποιοι άνθρωποι έγιναν εργολαβικοί και κάποιοι άλλοι πολύ περισσότεροι με τη ρύθμιση, που προτείνετε σήμερα έμειναν άνεργοι. Τα έχω εδώ, θα σας τα καταθέσω στα Πρακτικά. Επίσης, έχω εδώ δημοσιεύματα του «BLOOMBERG», τα οποία τα λένε με το «νι» και με το «σίγμα» και τα οποία έχουν και προσωπικές μαρτυρίες ανθρώπων που δούλευαν και λένε τι υπέστησαν απ' αυτή την εσφαλμένη ρύθμιση. Δεν σας φτάνει το «BLOOMBERG»; Έχω το δημοσίευμα της «EL PAIS» στην αγγλική έκδοση. Σε αυτή τη φωτογραφία είναι εργαζόμενοι, που έχασαν τη δουλειά τους και διαμαρτύρονται εναντίον αυτού του υποτιθέμενου φιλεργατικού νόμου τον οποίο σήμερα προτείνετε. Δηλαδή, να τον υιοθετήσουμε, να υιοθετήσουμε τη ρύθμισή σας, ώστε να οδηγήσουμε ανθρώπους στην ανεργία και μετά πάλι να μας κουνάτε το δάχτυλο, γιατί προφανώς έχετε περίσσευμα θράσους. Σιγά που θα κάνετε πίσω. Εσείς εμάς θα ελέγχετε. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτοί είναι οι εργαζόμενοι, που διαμαρτύρονται εναντίον του ισπανικού νόμου, που είναι ακριβώς αυτό το οποίο σήμερα προτείνετε. Εργαζόμενοι που έχασαν τη δουλειά τους. Και βεβαίως εδώ άλλο ένα δημοσίευμα από το «REUTERS», το οποίο λέει ακριβώς τα ίδια πράγματα. Αντίστοιχα έχω εδώ και μια σειρά από αναρτήσεις που έχουν γίνει σε κοινωνικά μέσα δικτύωσης εργαζομένων του χώρου που λένε: «Προς θεού, μην αλλάξει το καθεστώς αυτό, διότι το καθεστώς αυτό μας εξυπηρετεί, καθώς υπάρχουν αυτοί, που πράγματι τους ενδιαφέρει να είναι μισθωτοί και κάποιοι άλλοι που δεν θέλουν να είναι μισθωτοί, διότι ο προγραμματισμός τους ο προσωπικός τους οδηγεί στο να είναι ελεύθεροι συνεργάτες. Διότι είναι πιο ευέλικτο ενδεχομένως, μπορούν να δουλεύουν part time, μπορούν να πάρουν περισσότερα χρήματα σε κάποιες περιπτώσεις κ.λπ..». Ας σεβαστούμε, λοιπόν, το τι θέλει ο καθένας και ας αφήσουμε να λειτουργήσουν τα δύο μέρη, εργοδότες και εργαζόμενοι, με το νέο συνδικαλιστικό πλαίσιο που δημιουργήσαμε, δίνοντας καινούργια δικαιώματα. Και, όπως έγινε στην περίπτωση της «e - FOOD», μπορεί το πράγμα να λειτουργήσει εδώ και εκεί και παραπέρα, αλλά δίνοντας το πλαίσιο των επιλογών που υπάρχει σε όλη την Ευρώπη, αντί να εφαρμόζουμε αυτές τις προκρούστειες μεθόδους, οι οποίες, όπως σας έδειξα στην Ισπανία, οδηγούν στα αντίθετα ακριβώς αποτελέσματα. Κλείνοντας, κυρία Πρόεδρε, θέλω να αναφερθώ, μια και ξανά έγινε αναφορά στον νόμο Χατζηδάκη, - τον οποίο θα καταργήσετε, αφού έχετε ψηφίσει βέβαια πενήντα πέντε άρθρα, τα μισά - σε μια απάντηση που δεν έχει κυκλοφορήσει πάρα πολύ, του κοινοτικού Επιτρόπου Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης, του κ. Σμιτ, ο οποίος, απαντώντας σε συναδέλφους του ΚΚΕ παρακαλώ τον περασμένο Αύγουστο σε σχέση με τον νόμο αυτόν τον οποίον καταριέστε, λέει ο αρμόδιος Επίτροπος: «Η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων κατοχυρώνεται στις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης...». «…Με βάση τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η επιτροπή, ο νόμος 4808/2021 ακολουθεί τις διεθνείς ορθές πρακτικές και εφαρμόζει το κοινωνικό κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και την οδηγία 2019/1158 της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής για τους γονείς και τους φροντιστές». Αν δεν την έχετε διαβάσει, ιδίως οι συνάδελφοί του ΚΚΕ, θα την καταθέσω στα Πρακτικά για να δείτε τι σας απάντησε ο αρμόδιος κοινοτικός Επίτροπος, ο οποίος και αυτός είναι όργανό μας και τον χρησιμοποιούμε προκειμένου να διαστρεβλώσουμε την κατάσταση. Πήγατε, ρωτήσατε για τον νόμο αυτόν και σας απάντησαν ότι ο νόμος αυτός εναρμονίζεται με αυτά που γίνονται στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και με την ίδια την κοινοτική νομοθεσία.
…(δεν ακούστηκε).
Και ένα τελευταίο υστερόγραφο. Εμείς που «καταστρέψαμε» την Ελλάδα, με τα σημερινά στοιχεία, που κατά σύμπτωση ανακοίνωσε πριν από λίγη ώρα η EUROSTAT, έχουμε περιορίσει την ανεργία από 17,3% που την παραλάβαμε από εσάς το 2019 και, αφού έχει μεσολαβήσει η κρίση του κορωνοϊού, σε 13,2% στο τέλος Αυγούστου, τέσσερις μονάδες κάτω.
Αυτά είναι τα τριμηνιαία…
Επαναλαμβάνω. Δεν κομπάζω, δεν υπερηφανευόμαστε γι' αυτό, κάνουμε τη δουλειά μας ακολουθώντας τον δρόμο της Ευρώπης, αλλά περιμένω από εσάς, αν μη τι άλλο, λιγότερο θράσος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Σκουρλέτης.
Κυρία Πρόεδρε, έχω ζητήσει πρώτος τον λόγο.
Ο κ. Σκουρλέτης έχει ζητήσει τον λόγο από πολύ νωρίς, από τον προηγούμενο Προεδρεύοντα. Κύριε Σκουρλέτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η απολογία σας, η απολογία Χατζηδάκη, δεν νομίζω ότι μπορεί να πείσει κανέναν. Δεν μπορεί να πείσει πρώτα απ' όλα τους εργαζόμενους στην «e - FOOD». Αλήθεια, γιατί δεν βγήκατε προχθές, όταν κατακλύζαν τους δρόμους, να τους πείτε ότι υπερασπίζεστε τα δικαιώματά τους; Γιατί δεν λέτε στο 40% των πελατών της «e - FOOD» που κατάργησαν την εφαρμογή ότι κάνανε λάθος, διότι θα δημιουργήσουν έτσι νέα ανεργία, θα χαθούν θέσεις απασχόλησης; Γιατί δεν τα λέτε στην ίδια την εταιρεία, που αναγκάστηκε να υποκύψει από μία κινητοποίηση στον ιδιωτικό τομέα; Και αυτό έχει τεράστια σημασία γιατί στέλνει ένα σήμα αισιοδοξίας ότι οι ναι, οι εργαζόμενοι μπορούν να κερδίζουν ακόμα και όταν έχουν απέναντί τους μια νεοφιλελεύθερη, αντικοινωνική Κυβέρνηση σαν τη δική σας. Γιατί δεν τα λέτε αυτά; Αυτή η ρύθμιση, που περιέχεται στο νομοσχέδιό σας πρόκειται για μία ρύθμιση η οποία εντάσσεται στην κατεύθυνση της περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς. Απομισθοποίηση λέγεται αυτό από τους νομικούς. Θέλετε να περιορίσετε τις μισθωτές σχέσεις εργασίας και ό,τι σημαίνει αυτό για τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους μέσα στον χώρο της εργασίας και γενικότερα. Αυτό επιχειρήσατε να κάνετε. Αλήθεια, την επιχειρηματολογία σας πριν μας την παρουσιάσετε τη συζητήσατε με τον κ. Βρούτση; Διότι ο ίδιος, σε ερωτήματα που τέθηκαν, μέσα από εγκυκλίους που έχει δώσει, έχει δώσει απαντήσεις που κινούνται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση της δικιάς σας διάταξης, η οποία ήρθε να υποχρεώσει τους εργαζόμενους να αποδείξουν εκείνοι αυτό το οποίο το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο το δικό μας και οι απαντήσεις του κ. Βρούτση λέγανε, ότι υποκρύπτεται μια μισθωτή εξαρτημένη σχέση εργασίας. Αυτό κάνατε. Κι έρχεστε να μας πείτε εδώ για παραδείγματα διαφόρων πλατφορμών στην Ευρώπη. Πάλι καλά που παραδεχθήκατε ότι ήδη ισχύει αυτό το πλαίσιο εργασίας. Μόνο που εγώ δεν καταλαβαίνω εάν η συγκεκριμένη πλατφόρμα, εκβιάζοντας εκτιμώντας ότι τη συμφέρει, φύγει από τη χώρα, θα πάψει ο κόσμος να παραγγέλνει; Τον τζίρο η πλατφόρμα τον δημιουργεί; Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε συγκεκριμένα για τη δεσπόζουσα θέση που καταλαμβάνει ανάμεσα στους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις οι οποίες πληρώνουν αδρά μεγάλη προμήθεια σε αυτές τις πλατφόρμες. Αφήστε το, όμως, αυτό. Είναι μια άλλη συζήτηση. Μπορούμε να την κάνουμε. Εσείς εδώ πέρα υπερασπίζεστε, για άλλη μια φορά, πρωτοπορείτε και είστε μοναδικοί στην Ευρώπη σε έναν δρόμο αντεργατικών διατάξεων. Αυτή είναι η πολιτική σας. Αυτά ακριβώς υπηρετείτε, όχι μόνο σε αυτόν τον τομέα, αλλά και σε πάρα πολλούς άλλους τομείς. Θέλω να πω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ για τους συγκεκριμένους εργαζόμενους είχε ψηφίσει διατάξεις που για πρώτη φορά υποχρέωναν τις εταιρείες, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας τους, να τους παρέχουν ατομικά μέσα προστασίας, να καταγράφεται ο αριθμός πλαισίου της μηχανής και να έχει υποχρέωση, πέρα από τον μισθό τους, η εταιρεία να αναλαμβάνει τα έξοδα των σέρβις. Αυτές, λοιπόν, οι κινητοποιήσεις που έγιναν τότε σε μία κατεύθυνση υποστήριξης των κυβερνητικών πρωτοβουλιών είχαν πράγματι απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Γιατί τι να κάνουμε, δεν ήμασταν εμείς η Κυβέρνηση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Εσείς την καλύπτετε όπου σταθείτε κι όπου βρεθείτε. Μας μιλήσατε πριν για διάφορα πράγματα, λες και η έννοια κάποιων κοινωνικών μέτρων και παροχών ξεκινάει από τον Ιούλιο του 2019. Ποιοι; Εσείς που είσαστε οι πατέρες της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα, που αφήσατε χιλιάδες μαθητές νηστικούς κι αν δεν υπήρχε η κ. Φωτίου με την πολιτική της για τα σχολικά γεύματα θα είχαμε ζήσει ακόμη πιο τραγικές καταστάσεις. Εμείς οι οποίοι διπλασιάσαμε τους ωφελούμενους για τους παιδικούς σταθμούς. Εμείς οι οποίοι ψηφίσαμε τη δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση. Δεν περιμένω να μιλήσετε τη γλώσσα της αλήθειας. Άλλωστε - χωρίς πραγματικά να έχω τίποτα με εσάς, ο όποιος έχετε ένα εξ όψεως συμπαθητικό προφίλ, με την πολιτική σας όμως έχω πάρα πολλά να χωρίσω, αισθάνομαι εντελώς απέναντι - είστε ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών. Μια άλλη ειδική αποστολή την ξεκινήσατε στον τομέα της ενέργειας για να έρχεστε αυτή τη στιγμή, κύριε Υπουργέ, και να πανηγυρίζει η Κυβέρνησή σας ότι έκανε τη μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση στον τομέα των δικτύων ενέργειας στον ΔΕΔΔΗΕ με 2,1 δισεκατομμύρια, θέλοντας να φτιάξετε ένα νέο ιδιωτικό μονοπώλιο. Προσέξτε, όμως, αυτή τη στιγμή ποιοι αγόρασαν, ποιοι επένδυσαν στο 49%. Είναι ένα fund το οποίο δεν είχε καμμία σχέση με τις ενεργειακές εταιρείες, που εκμεταλλεύεται και εισφορές εργαζομένων από άλλες χώρες, και ήρθαν για να πετύχουν μια σταθερή απόδοση του 6,72% ετησίως. Τι καλύτερη δουλειά! Από πού τώρα αρχίζει το σκάνδαλο, κύριε Υπουργέ, και θα ήθελα να το σχολιάσετε αυτό. Το σκάνδαλο αρχίζει όταν στην ίδια τη σύμβαση - που μένει να εγκριθεί, δεν ξέρω αν έχει εγκριθεί κιόλας - λέει το εξής: Το μίνιμουμ των διανεμόμενων κερδών του μερίσματος που θα δίνει ο ΔΕΔΔΗΕ είναι 95% των κερδών της προηγούμενης χρονιάς. Άρα, λοιπόν, οι όποιες επενδύσεις οι οποίες, τάχατες, για να υπηρετηθούν ήταν επιβεβλημένη η έμμεση ιδιωτικοποίηση, δεν θα γίνονται από κέρδη τα οποία θα προκύπτουν από τη λειτουργία της εταιρείας, αλλά μόνο από δανεισμό. Πολύ ωραία! Κι εμένα, λοιπόν, εξασφαλίστε μου ότι θα έχω επί είκοσι - τριάντα χρόνια, όσα θέλει αυτή η εταιρεία, 6,7% απόδοση στα κεφάλαιά μου και θα έχω ασφαλισμένο ότι κάθε χρόνο θα παίρνω και μίνιμουμ μέρισμα 95% επί των κερδών. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχει κέρδη ο ΔΕΔΔΗΕ. Αυτό ξέρετε πώς λέγεται; Λέγεται σκανδαλάρα, με την υπογραφή σας, με την υπογραφή του Κυριάκου Μητσοτάκη, με την υπογραφή της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας! Ιδιωτικοποιήσατε το δίκτυο φυσικού αερίου, τη «ΔΕΠΑ ΥΠΟΔΟΜΩΝ». Και σαν απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα έρχεστε να ολοκληρώσετε αυτό το στρατηγικό έγκλημα εις βάρος της ενεργειακής πολιτικής της χώρας, εις βάρος της κοινωνίας και του δημόσιου συμφέροντος με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου για τη ΔΕΗ. Μόνο που, κύριε Υπουργέ, επειδή το δημόσιο κατέχει το 51%, με ποια λογική αρνείστε, ακόμη και με επιχειρηματικούς όρους, ο κάτοχος του 51% να μην έχει το δικαίωμα να συμμετάσχει στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και συνειδητά να αποφασίσει να απομειώσει τη συμμετοχή του; Σε ποια άλλη εταιρεία συμβαίνει αυτό στον ιδιωτικό τομέα; Εσείς που θέλετε να λειτουργούμε με όρους ιδιωτικοοικονομικούς, ελεύθερης αγοράς! Η ελεύθερη αγορά είναι για τους λίγους, για τους φίλους σας, για τους ημέτερους. Δεν είναι για το ελληνικό δημόσιο! Δεν είναι για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, που βλέπει την ακρίβεια να καλπάζει, που στον πυρήνα της έχει την εκτόξευση των τιμολογίων ενέργειας. Την τέχνη του ψεύδεσθαι την υπηρετείτε με πολύ καλό τρόπο σε όσα έχετε πει τις τελευταίες μέρες για τη ΔΕΗ. Τη ΔΕΗ που την πήραμε με 5 δισεκατομμύρια υπερχρεωμένη και τα κάναμε 4 δισεκατομμύρια, τη ΔΕΗ που της είχατε αρνηθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια να επενδύσει στον κερδοφόρο τομέα των ΑΠΕ, τη ΔΕΗ που την υπερχρεώσατε μέσα από υπερδανεισμό διότι αυξήσατε κατά 40% τα τιμολόγια σε μια στιγμή ανθρωπιστικής κρίσης, βάρβαρης πολιτικής λιτότητας και ο κόσμος δεν μπορούσε να αποπληρώσει και αναγκαστήκατε και υπερδανειζόσασταν. Κι έρχεστε αυτή τη στιγμή, μέσα από διάφορα ωραία μεγάλα λόγια, να τα εκχωρήσετε αυτά σε συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα. Διότι η έννοια του δημόσιου συμφέροντος για σας είναι ξένη. Με ποια εργαλεία θα παρέμβει, λοιπόν, η πολιτεία, αν όχι μέσα από μια δημόσια ελεγχόμενη εταιρεία στον χώρο της ενέργειας για να δημιουργήσει όρους αναχαίτισης της ακρίβειας; Με ποια εργαλεία; Με αυτά τα οποία ξεπουλάτε, με αυτά τα οποία αποποιείστε; Γιατί τόσους μήνες δεν έχετε κάνει έλεγχο στη χονδρική αγορά ενέργειας, όταν γνωρίζετε πολύ καλά ότι υπήρχαν τεράστια περιθώρια κέρδους; Γιατί η ΡΑΕ και η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν παρεμβαίνουν να δουν το πραγματικό κόστος των εταιρειών και πόσο πούλαγε τελικά στους προμηθευτές; Γιατί, τελικά, πρέπει όλες οι παραγόμενες μορφές ενέργειας να αμείβονται με την οριακή τιμή, την πιο μεγάλη, ανεξάρτητα αν το κόστος τους είναι πολύ πιο κάτω; Γιατί στο πακέτο των μέτρων αυτή τη στιγμή που λέτε για την ελάφρυνση των 30 ευρώ μηνιαίως των λογαριασμών, είναι έξω από τους ορίζοντές σας η παρέμβαση στο σκέλος των ειδικών φόρων, όπως το κάνουν αυτή τη στιγμή μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες; Όταν πάρουν πάνω τους οι τιμές, δύσκολα αποκλιμακώνονται. Γνωρίζουμε ότι μέχρι τον Μάρτιο η ζήτηση θα αυξάνει στο πετρέλαιο, στη βενζίνη, στα καύσιμα, στο φυσικό αέριο. Θα την αναχαιτίσουμε; Σας ενδιαφέρουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ή μέσα στο σχεδιασμό σας είναι άλλη μια αιτία να ξεσκαρτάρουμε με τους πιο αδύναμους κρίκους, να χρησιμοποιήσετε ακόμα και την ενεργειακή κρίση, που υπάρχει αυτή τη στιγμή, για να πετάξετε έξω από την αγορά άλλες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, διότι πιστεύετε στους ισχυρούς ομίλους που τους υπηρετείτε με ένα αντεργατικό πλαίσιο το οποίο συρρικνώνει τα δικαιώματα των εργαζομένων; Λαμπρό παράδειγμα αυτό της «e - FOOD». Αυτή, λοιπόν, την πολιτική σας, της εκχώρησης πλέον δικαιωμάτων του δημοσίου στους ιδιώτες, την είδαμε στην περίπτωση του ΟΛΠ. Έγινε ονομαστική ψηφοφορία. Το 16% πήγε στην κινεζική «COSCO» ενώ δεν υλοποίησε τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Το κάνατε εσείς στην περίπτωση «EL DORADO», που έχει συγκεκριμένες υποχρεώσεις για την καθετοποίηση της παραγωγής της. Αλλάξατε τη σύμβαση. Τι σχέση έχουν όλα αυτά, λοιπόν, με το δημόσιο συμφέρον; Τι Κυβέρνηση είστε; Βάλτε μόνοι σας έναν τίτλο. Ποιους εκπροσωπείτε; Πώς μπορείτε να κοιτάτε τον ελληνικό λαό κατάματα εσείς που λέγατε ότι πιστεύετε στην ανάπτυξη, στις θέσεις εργασίας και στην ασφάλεια; Ποια ασφάλεια έχει ο εργαζόμενος όταν βλέπει ότι είναι επί ξύλου κρεμασμένος, όταν συρρικνώνονται τα δικαιώματά του, όταν τα αποθεματικά των επικουρικών ταμείων τζογάρονται και την ίδια ώρα, για να ικανοποιηθούν πάλι κάποιοι συγκεκριμένοι οικονομικοί κύκλοι, ετοιμάζεστε να χρεώσετε τους Έλληνες με 70 δισεκατομμύρια; Διότι τόσο θέλει το πρότζεκτ. Τα έχουμε συζητήσει ξανά αυτά τα πράγματα, για να στηριχθεί η μετάβαση στο νέο σύστημα υγείας. Ορισμένα πράγματα πρέπει, λοιπόν, να λέγονται με το όνομά τους, όπως είναι. Στην αρχή την παρέμβασής σας αναφερθήκατε στο πρόγραμμα του εμβολιασμού και κάνατε άλλη μια απρέπεια, από αυτές που πλέον καθημερινά βλέπουμε εκ μέρους της Κυβέρνησης. Είπατε χαμογελώντας για πολιτικές δυνάμεις που πατάνε σε δύο βάρκες στο θέμα του εμβολιασμού. Ευτυχώς, κύριε Υπουργέ, έχετε σχεδόν το σύνολο, πλην της ασάφειας του κόμματος του κ. Βελόπουλου. Όλοι οι υπόλοιποι έχουν στηρίξει την ανάγκη του εμβολιασμού. Φανταστείτε να ήταν διαφορετικά. Τη δική σας αποτυχία από μια ανερμάτιστη, αναποτελεσματική εκστρατεία πειθούς δεν θα τη χρεώσετε στους υπόλοιπους - δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό - ούτε τις αβλεψίες σας και τις παραλείψεις σας. Οχτώμισι χιλιάδες μαθητές είναι τα ενεργά κρούσματα αυτή τη στιγμή από την ημέρα που άνοιξαν τα σχολεία. Με ποιους όρους, με ποιες προϋποθέσεις άνοιξαν τα σχολεία; Υπήρξε έστω μία καινούργια αίθουσα; Κινηθήκατε στην κατεύθυνση της αραίωσης του μαθητικού πληθυσμού; Όχι, δεν το κάνατε. Ξέρετε να πανηγυρίζετε, προσπαθώντας, όμως, να αλλάξετε την ατζέντα σε άλλα ζητήματα. Όμως, την προτεραιότητα να στηριχθεί το δημόσιο σύστημα υγείας την έχετε αφήσει κατά μέρος. Ορισμένα πράγματα μας τα θέτει η ίδια η ζωή και πρέπει να τοποθετούμαστε. Θα περίμενα, λοιπόν, σήμερα, δεύτερη μέρα επεισοδίων στη Θεσσαλονίκη - από τη Σταυρούπολη έχουν πάει στον Εύοσμο, σήμερα καίγεται ο Εύοσμος, γίνεται ό,τι στη Σταυρούπολη - από τους εκπροσώπους της Κυβέρνησης να μην έχουν αυτή τη στάση του Πόντιου Πιλάτου, των ίσων αποστάσεων απέναντι στον χρυσαυγιτισμό. Αλλά, βέβαια, έτσι εξηγείται η τοποθέτηση του κ. Μπογδάνου, η κ. Κεραμέως η οποία δεν είδε τίποτα, δεν κατάλαβε τίποτα, ο κ. Συρίγος που είδε βία μόνο έξω, δεν είδε μέσα. Κυκλοφορούν σε όλο το διαδίκτυο. Έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο βίντεο που δείχνουν ανθρώπους με μαύρα ρούχα να χαιρετούν ναζιστικά. Πάψτε να αλιεύετε στη δεξαμενή της ακροδεξιάς για λίγες ψήφους. Μην το κάνετε ούτε καν στην πλειοψηφία των ψηφοφόρων σας, οι οποίοι δεν είναι ακροδεξιοί. Αυτή η συγκατοίκηση πια και αυτή η νέα ταυτότητα που υπάρχει, είναι επικίνδυνη, ολισθηρή. Γιατί δεν θέλουμε, προφανώς, ένα μεγάλο κόμμα σαν τη Νέα Δημοκρατία να φλερτάρει με την ακροδεξιά, να έχει στους κόλπους της ανθρώπους οι οποίοι κηρύσσουν το ρατσιστικό μίσος, τη μισαλλοδοξία. Πάρτε τις αποστάσεις σας. Τι είναι αυτό, λοιπόν; Τα γραμμάτια όλων αυτών που ανέβαιναν στους βουκεφάλες με την περικεφαλαία την εποχή της ψήφισης της Συμφωνίας των Πρεσπών και τα ανταποδίδετε ή προσπαθείτε έτσι να αποφύγετε την ανάγκη να έρθουν, επιτέλους, να ψηφιστούν οι συμβάσεις με τη Βόρεια Μακεδονία; Δεν θα το αποφύγετε αυτό. Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέω ότι συμφωνώ πάρα πολύ με την επισήμανση που έκανε η κ. Κανέλλη σε ένα πράγμα που πρέπει να είναι κοινός τόπος. Το κοινωνικό κράτος πρέπει να είναι καθολικό, πρέπει να είναι προτεραιότητα, πρέπει να στηρίζεται, πρέπει να βρίσκουμε χρήματα. Δεν υπάρχουν μόνο για τους εξοπλισμούς τα χρήματα, υπάρχουν και για τον πόλεμο που είναι ενεργός. Ο πόλεμος της πανδημίας είναι μια πραγματικότητα, δεν είναι ένας πιθανός πόλεμος. Σε αυτόν τον πόλεμο πρέπει, λοιπόν, να πέσουν χρήματα. Είναι προτεραιότητα. Το κοινωνικό κράτος, λοιπόν, είναι για όλους. Δεν είναι κράτος ελεημοσύνης ή ευσπλαχνίας. Σε αυτό, όμως, πάνω νομίζω ότι ζητάω πάρα πολλά για να το καταλάβετε, διότι όντως εδώ φαίνεται ότι είμαστε δύο κόσμοι. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Θα είμαι σύντομος, κυρία Πρόεδρε. Θέλω να σημειώσω πρώτα απ' όλα, ότι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είπε καμμία λέξη για το νομοσχέδιο. Αυτό με κάνει να συμπεραίνω ότι αντελήφθη τον πολιτικό ερασιτεχνισμό και την μικροψυχία της εισηγήτριας του κόμματός του - πολιτικά μιλάω για μικροψυχία - η οποία αρνήθηκε το νομοσχέδιο αυτό - είπε ότι θα το καταψηφίσει - ενώ το νομοσχέδιο έχει μόνο θετικές διατάξεις που αναβαθμίζουν την κοινωνική προστασία για τα παιδιά, για τους αναπήρους κ.λπ.. Δεύτερον, σε σχέση με την «e - FOOD», που ήταν το μόνο θέμα που αφορούσε τη συζήτηση του σημερινού νομοσχεδίου στο οποίο αναφέρθηκε, θέλω να πω ότι προφανώς εμείς από την αρχή, από την πρώτη μέρα ξεκαθαρίσαμε ως Κυβέρνηση και ως Υπουργείο ότι ήμασταν και είμαστε απέναντι σε τέτοιου είδους απαράδεκτες πρακτικές. Και αυτό πρέπει να το ξέρουν όλοι οι εργοδότες στην Ελλάδα.
Ψηφίστε την τροπολογία. Καταργήστε τη διάταξή σας.
Να σας το πω απλά: Άλλο είναι η υγιής επιχειρηματικότητα και άλλο οι πρακτικές που παρακάμπτουν το γράμμα και το πνεύμα των νόμων. Σε αυτές, λοιπόν, τις αθέμιτες πρακτικές είμαστε και θα είμαστε απέναντι, διότι θέλουμε να είμαστε μια Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων.
Ήταν αθέμιτη πρακτική; Να το πείτε για να το ακούσουμε.
Από εκεί και πέρα, ο κ. Σκουρλέτης επί της ουσίας δεν αμφισβήτησε τίποτε από όσα ανέλυσα για το τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν κυβέρνηση, ποια καινούργια δικαιώματα φέραμε εμείς για τους εργαζόμενους στις πλατφόρμες, τι γίνεται στην Ευρώπη, πως αυτό που εμείς έχουμε φέρει ως καθεστώς, ισχύει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες εκτός της Ισπανίας και πως όταν στην Ισπανία ψηφίστηκε η ρύθμιση που σήμερα εισηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ, έκλεισαν επιχειρήσεις και χάθηκαν θέσεις εργασίας φτωχών ανθρώπων. Αυτό δεν το αμφισβήτησαν, διότι προφανώς έδειξαν δημοσιεύματα, έδειξα δηλώσεις, έδειξα πώς έχει η κατάσταση στην πραγματικότητα και όχι στο κεφάλι του καθενός. Το μόνο που βρήκε να πει - έχω εδώ το συγκεκριμένο έγγραφο, δεν τα χρησιμοποιούσα όλα προηγουμένως - ήταν αυτό το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ επικαλείται κατά καιρούς, την εγκύκλιο Βρούτση, όπως την λέει, του Νοεμβρίου του 2020, σύμφωνα με την οποία υπήρχε δήθεν άλλο πνεύμα τότε και άλλο πνεύμα στη συνέχεια με εμένα Υπουργό. Μόνο που είτε δεν την διάβασε ή συμμετέχει κι αυτός στη συνειδητή παραπλάνηση του κόσμου. Διότι εδώ στα συμπεράσματα της εγκυκλίου Βρούτση αναφέρεται ότι ανάλογα με τη φύση και τα χαρακτηριστικά της κατά περίπτωση παρεχόμενης εργασίας ή υπηρεσίας μπορεί να προσιδιάζει είτε στη φύση και τα χαρακτηριστικά της εξαρτημένης σχέσης εργασίας, οπότε τα πρόσωπα αυτά υπάγονται στο ασφαλιστικό καθεστώς του e - ΕΦΚΑ είτε στη φύση και τα χαρακτηριστικά της παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών ως ελευθέριου επαγγέλματος, οπότε τα πρόσωπα υπάγονται στο καθεστώς ΕΦΚΑ ΟΑΕΕ. Αυτό δηλαδή που προβλέπει ο νόμος που ψηφίστηκε με μένα Υπουργό. Και στη συνέχεια επειδή εξέταζε μία συγκεκριμένη περίπτωση, φαίνεται ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση που εξέταζε τα χαρακτηριστικά της εργασίας είναι χαρακτηριστικά μισθωτής εργασίας. Παρακαλώ να σταματήσετε να ταλαιπωρείτε τους Έλληνες πολίτες με φαντασιώσεις και με τελείως ψευδή πράγματα και άσχετα με την ουσία. Ο κ. Σκουρλέτης καθώς προφανώς δεν μπορούσε να πει τίποτα για τις συγκεκριμένες διατάξεις, αναλώθηκε απλώς στην τοποθέτησή του να μας λέει για την ενέργεια. Δεν ξέρω αν ήταν το καλύτερο παράδειγμα. Διότι ο κόσμος θυμάται ότι η ΔΕΗ ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, ότι ο ορκωτός λογιστής με προσυπογραφή της διοίκησης έλεγε ήδη ότι από την άνοιξη του 2019 η ΔΕΗ ήταν έτοιμη να κλείσει. Έχω καταθέσει την έκθεση του ορκωτού λογιστή στα Πρακτικά και αν μπορείτε να την αμφισβητήσετε. Ο κόσμος ξέρει ότι η μετοχή της ΔΕΗ εκτοξεύθηκε στη συνέχεια στον αέρα. Ο κόσμος ξέρει ότι η ΔΕΗ είναι ένα παράδειγμα επιτυχίας και ο κόσμος ξέρει επίσης ότι στον ΔΕΔΔΗΕ αυτήν την ώρα έγινε μια συμμαχία με έναν στρατηγικό επενδυτή πολύ μεγάλης κλίμακας με την ΔΕΗ να εισπράττει 2,1 δισεκατομμύρια ευρώ για τα ταμεία της. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κλείνω, κλείνω.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Απαντάει σε αυτά που είπε ο κ. Σκουρλέτης. Δεν καταλαβαίνω γιατί γίνεται αυτή η φασαρία.
Είπε ο κ. Σκουρλέτης ότι μοιράζεται το 95% των μερισμάτων. Να σας πω, λοιπόν, ότι προβλέπει η συμφωνία πως τα μερίσματα μοιράζονται αφού πρώτα γίνουν επενδύσεις και αποσβέσεις. Τα μερίσματα μοιράζονται, σύμφωνα με την σύμβαση που είναι να προχωρήσει, το σχέδιο σύμβασης, αφού τηρηθεί στο ακέραιο το επενδυτικό πρόγραμμα. Και επίσης να σας θυμίσω γιατί προφανώς τα έχετε μπερδέψει, παρ' ότι ήσασταν στο Υπουργείο ότι τα μερίσματα μοιράζονται στους μετόχους. Και μέτοχος εκεί στον ΔΕΔΔΗΕ κατά 51% θα είναι ποιος; Η ΔΕΗ!
Όχι, στο 34% την πάτε. Την πατήσατε εκεί!
Δηλαδή, ακόμα και εάν ισχύει αυτό που λέτε - που δεν ισχύει - πάλι τα χρήματα πηγαίνουν σε ένα μεγάλο ποσοστό στην ΔΕΗ. Σταματήστε, όμως και για έναν άλλο λόγο να μιλάτε για ιδιωτικοποιήσεις. Διότι όσο ήσασταν κυβέρνηση εσείς ιδιωτικοποιήσατε το 66% της ΔΕΣΦΑ.
Ο Σαμαράς το έκανε αυτό!
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε.
Και εσείς ήσασταν που ιδιωτικοποιήσατε και το 25% του ΑΔΜΗΕ. Δεν σας ενοχλεί λοιπόν ο ΔΕΣΦΑ, δεν σας ενοχλεί ο ΑΔΜΗΕ που είναι δίκτυα, σας ενοχλεί ο ΔΕΔΔΗΕ γιατί εμείς είμαστε Κυβέρνηση. Ναι εμείς είμαστε Κυβέρνηση. Εμείς ιδιωτικοποιήσαμε και θα ιδιωτικοποιήσουμε το 49% του ΑΔΜΗΕ. Εμείς θα προχωρήσουμε με την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ δημιουργώντας ένα νέο τοπίο και για την ΔΕΗ και για την ενέργεια στη χώρα. Και αυτό θα είναι και προς όφελος της χώρας και προς όφελος των καταναλωτών. Γιατί οι καταναλωτές μπορούν να κερδίσουν όχι από υποστυλωμένους οργανισμούς και εταιρείες, αλλά από οργανισμούς και εταιρείες που έχουν δυναμισμό, όπως θα είναι η καινούργια ΔΕΗ.
Ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, τον λόγο.
Κύριε συνάδελφε, θα σας δώσω για ένα λεπτό τον λόγο. Θα παρακαλέσω, όμως, ένα πράγμα. Επειδή το νομοσχέδιο είναι τελείως διαφορετικό από αυτό που συζητάμε αυτή τη στιγμή, θα μου επιτρέψετε να κάνω μια παρατήρηση. Ας περιοριστούμε στο νομοσχέδιο και να γίνει συζήτηση επ' αυτού, γιατί τόση ώρα παρατηρώ ότι ο κύριος Υπουργός απαντά σε ένα τελείως διαφορετικό πράγμα.
Είναι και η τροπολογία.
Είναι μαζί και η τροπολογία, κυρία Πρόεδρε.
Ωραία. Είναι και η τροπολογία, αλλά σας παρακαλώ να προχωρήσουμε. Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Ορίστε, κύριε Σκουρλέτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θέλω απλώς να αναφερθώ στην εγκύκλιο Βρούτση πρώτα απ' όλα. Λέει ότι εάν εν όψει των συνθηκών κάθε συγκεκριμένης περίπτωσης είναι πράγματι δυσχερής η διάκριση μεταξύ εξαρτημένης ή μη εργασίας, τυγχάνει εφαρμογής το υπό την παραπάνω διάταξη προβλεπόμενο μαχητό τεκμήριο υπέρ της εξαρτημένης εργασίας και της υπαγωγής του προσφέροντος την εργασία στην ασφάλισή του ΕΦΚΑ. Αυτό αναστρέψατε. Αυτό ανατρέψατε. Δεύτερον - και τελειώνω - ο ΑΔΜΗΕ είναι μια επιθετική κίνηση υπέρ των συμφερόντων της χώρας. Παρέμεινε στο δημόσιο το 51% όταν εσείς είχατε δεσμευτεί ότι το 66% θα το ιδιωτικοποιούσατε, το 24% ανήκει στην κινεζική εταιρεία και σήμερα υλοποιεί τα μεγαλύτερα έργα ηλεκτρικής διασύνδεσης στην Ευρώπη. Μ' εμάς, πέρα από τον ΔΕΣΦΑ που ήταν διαγωνισμός που είχε ολοκληρωθεί από τον κ. Σαμαρά, δεν έγινε τίποτα άλλο. Κυρίως - για να σας πω κάτι που ενδιαφέρει τον κόσμο - τα τιμολόγια της ΔΕΗ δεν αυξήθηκαν ούτε ένα ευρώ. Αντίθετα, έπεσαν και μεσοσταθμικά, όταν τα είχατε αυξήσει εσείς κατά 40% από το 2012 έως το 2015. Ευχαριστώ.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Για ενημέρωση του Σώματος, θα σας πω ότι το άρθρο του καθηγητή Μπακοπούλου, στο οποίο αναφέρθηκα προηγουμένως, έχει μέσα ρητή αναφορά ότι αυτό που είπε ο κ. Σκουρλέτης για το περιβόητο «μαχητό τεκμήριο της εγκυκλίου Βρούτση» δεν ισχύει. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο.
Η Βουλή αποφασίζει, κύριε Υπουργέ, όχι ο κ. Μπακόπουλος. Η Βουλή νομοθετεί.
Ο νόμος προστατεύει τους εργαζόμενους. Το γεγονός δε ότι με μας Κυβέρνηση οι εργαζόμενοι της «e - FOOD» έδωσαν τον αγώνα τους και τα κατάφεραν δείχνει ότι ο νόμος, ένας σύγχρονος ευρωπαϊκός νόμος που ισχύει σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες, τους δίνει το δικαίωμα να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Κυρία Πρόεδρε, καταθέτω για τα Πρακτικά τα έγγραφα που προανέφερα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο συνάδελφος κ. Λοβέρδος ζητάει ολιγοήμερη άδεια από 1 έως 5 Οκτωβρίου 2021, όπως επίσης και ο συνάδελφος Χάρης Θεοχάρης ζητάει ολιγοήμερη άδεια από 2 έως 6 Οκτωβρίου 2021. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τις ζητηθείσες άδειες. Τον λόγο τώρα έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής κ. Μιχαήλ Κατρίνης. Για να σας πω λίγο τη σειρά ομιλητών, τον λόγο μετά θα πάρει η κ. Ασημακοπούλου από την Ελληνική Λύση. Ακολουθεί η κ. Αδαμοπούλου, αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 κ. Γρηγοριάδης, η κ. Αναγνωστοπούλου και αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Καραθανασόπουλος. Ορίστε, κύριε Κατρίνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι ήσασταν απολύτως ειλικρινής στην τοποθέτησή σας. Μας είπατε ευθέως και δηλώσατε πλήρη αδυναμία να νομοθετήσετε ή να παρέμβετε - θα μπορούσε κάποιος να το ερμηνεύσει και ως υποταγή - υπό τον φόβο ότι αν συμφωνούσατε με μια άλλη νομοθέτηση, οι εταιρείες θα αποχωρούσαν από τη χώρα, θα είχαμε απεργίες, απολύσεις, απώλεια θέσεων εργαζομένων. Ως εκ τούτου, γι' αυτόν τον λόγο δεν κάνατε καμμία παρέμβαση και τσακώνεστε τώρα όλη αυτήν την ώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ, εσείς λέγοντας πως ό,τι έγινε, έγινε χάρη στη δική σας νομοθεσία γιατί δήθεν δώσατε τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να έχουν συλλογική έκφραση όταν διαπραγματεύονται και ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι με τη δική του νομοθεσία με βάση εγκυκλίους του ΕΦΚΑ, απαντήσεις του κ. Βρούτση, όχι όμως με ξεκάθαρη νομοθετική ρύθμιση, υπήρχε μαχητό τεκμήριο υπέρ της εξαρτημένης θέσης εργασίας. Όμως, η αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι όλη η υπόθεση των εργαζομένων της «e - FOOD» γύρισε γιατί υπήρχε καθολική και μαζική αντίδραση της κοινωνίας των πολιτών. Και αυτό βεβαίως είναι ένα καμπανάκι για την ανεπάρκεια ή υποταγή, όπως παραδέχτηκε σήμερα ο κ. Χατζηδάκης, του πολιτικού συστήματος να μπορέσει να λειτουργήσει υπέρ των συμφερόντων των εργαζομένων, όταν υπάρχουν διαδικασίες εργοδοτικής αυθαιρεσίας ή απειλής εξόδου από τη χώρα, έτσι ώστε να βάζουν τους εργαζόμενους ως ασπίδα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Βεβαίως, ο κ. Χατζηδάκης μας κατηγόρησε για αντιπολιτευτική μικροψυχία και έφερε ως παράδειγμα το θέμα των εμβολιασμών, μη παραδεχόμενος τις συντριπτικές ευθύνες της δικής του Κυβέρνησης, μη παραδεχόμενος τη μικροψυχία στελεχών της Κυβέρνησης που ερχόμενα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα αναζητούσαν αφορμή να δημιουργήσουν ένταση με στελέχη της Αντιπολίτευσης που πιθανόν έβγαιναν με δηλώσεις αντιφατικές ή διφορούμενες και πολιτικοποίησαν ένα ζήτημα είτε σε αυτήν την Αίθουσα, είτε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, προσπαθώντας να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη και δημιουργώντας αντανακλαστικά ότι μόνο η Κυβέρνηση είναι υπέρ των εμβολιασμών και όλοι οι άλλοι δεν στηρίζουν την προσπάθεια, άρα «Εμείς προασπίζουμε σαν Νέα Δημοκρατία τη δημόσια υγεία και όλοι οι άλλοι είναι απέναντι σε αυτό». Αυτό οδήγησε, τελικά, στα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα και σήμερα δεν έχουν την ευθιξία οι της Κυβέρνησης να παραδεχθούν ότι με αυτήν την πόλωση που έχουν προκαλέσει, μ' αυτήν την πολιτικοποίηση του ζητήματος, όχι μόνο δεν αξιοποιούν το ότι η συντριπτικότατη πλειοψηφία των πτερύγων της Βουλής είναι υπέρ του εμβολιασμού και έχει εκπέμψει καθαρό μήνυμα και στηρίζει αυτήν την προσπάθεια, αλλά βλέπουμε ότι παγιώνεται μία αντίληψη η οποία εγκυμονεί κινδύνους για τη χώρα. Αντί να βγάλει μπροστά τους επιστήμονες η Κυβέρνηση, επιδιώκει την πόλωση και την αντιπαράθεση. Αντί να βγάλει την επιστημονική κοινότητα και τους γιατρούς να πείσουν με επιχειρήματα το μεγάλο ποσοστό συμπολιτών μας που για διάφορους λόγους φοβούνται ή δεν έχουν εμβολιαστεί, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί κάθε διφορούμενη δήλωση μόνο και μόνο για να αποκομίσει πολιτικό όφελος. Το λέει, όμως, αυτό μόνο ο κ. Χατζηδάκης; Προφανώς δεν το λέει μόνο ο κ. Χατζηδάκης. Πριν από λίγο, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στο «Athens Democracy Forum» είπε ακριβώς το ίδιο πράγμα, ότι δηλαδή, θεωρεί ότι δεν στηρίχτηκε από την Αντιπολίτευση στην προσπάθεια να εκπέμψει ένα μήνυμα υπέρ του εμβολιασμού! Αν είναι δυνατόν, όταν και εμείς ως Κίνημα Αλλαγής και όλα τα κόμματα, πλην της Ελληνικής Λύσης που έχει μια διφορούμενη στάση, έχουμε βγει από την πρώτη στιγμή όχι μόνο υπέρ των εμβολιασμών, αλλά υπέρ συγκεκριμένων στρατηγικών για να μπορέσει αυτό το πράγμα να γίνει πλέον πραγματικότητα και να χτιστεί το τείχος ανοσίας. Επειδή, όμως, ο Πρωθυπουργός μίλησε και για τη συμφωνία Ελλάδας - Γαλλίας στη σημερινή του τοποθέτηση, είναι σαφές ότι εμείς ως Κίνημα Αλλαγής, ως το πιο αυθεντικό πατριωτικό κίνημα με πάγιες ιστορικά δικαιωμένες θέσεις, είμαστε θετικοί σε αυτή τη συμφωνία που αυξάνει την αμυντική ισχύ της χώρας. Είναι μία συμφωνία που θα μπορούσε να έχει ενεργοποιηθεί τουλάχιστον έναν χρόνο πριν, αλλά έστω και τώρα, με καθυστέρηση, είναι θετικό ότι υλοποιείται και γίνεται αποδεκτή η εισήγηση της ηγεσίας του Πολεμικού Ναυτικού για πλοία με δυνατότητες αεράμυνας περιοχής και μάλιστα μεγάλης εμβέλειας. Υπάρχουν όμως κάποια μικρά ζητήματα. Θέλω να πιστεύω ότι την επόμενη εβδομάδα που θα γίνει και η συζήτηση και θα συζητηθεί και η σύμβαση, αυτά θα διαλευκανθούν. Το πρώτο είναι ότι οι παραδόσεις των πλοίων και η ένταξή τους στο Πολεμικό Ναυτικό θα γίνει μετά το 2025. Άρα, τα επόμενα τέσσερα χρόνια θα πρέπει να δούμε πώς είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε στις τουρκικές προκλήσεις και να προετοιμαστούμε ανάλογα. Το δεύτερο είναι ότι στο πλαίσιο της προετοιμασίας και της αναβάθμισης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Πολεμικού Ναυτικού δεν έχουμε κάποια συγκεκριμένη ενημέρωση ή πληροφόρηση για το τι πρόκειται να γίνει με τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών, αλλά και για τις κορβέτες. Τέλος, το τρίτο - που έχει τη σημασία του - είναι ότι η κατασκευή των φρεγατών δεν θα γίνει στα ελληνικά ναυπηγεία, άρα δεν υπάρχει αντικείμενο και αυτό όπως καταλαβαίνετε δεν είναι καθόλου ευοίωνο για την ελληνική ναυπηγική βιομηχανία. Θεωρώ ότι εκεί θα πρέπει να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις για τις προοπτικές, έτσι ώστε και η τεχνογνωσία να μείνει στη χώρα, αλλά και να μη χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας. Όσον αφορά το κείμενο της συμφωνίας για την εφαρμογή της ρήτρας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής, νομίζω ότι δεν πρέπει να υπάρχει σε κανέναν από εμάς διασταλτική ερμηνεία ή παρερμηνεία για το πότε εφαρμόζεται και πότε ισχύει. Πρέπει να είναι απόλυτη και για τις δύο χώρες και να μην επιδέχεται καμμία διφορούμενη ερμηνεία. Και αυτό το λέω γιατί στην Κυβέρνηση έχουν ατυχώς διατυπωθεί αντιλήψεις και απόψεις, όπως αυτή του Υπουργού Επικρατείας πριν από μήνες, σύμφωνα με τις οποίες η Τουρκία μπορεί να κάνει έρευνες πέραν των έξι ναυτικών μιλίων, άρα μέσα στην ελληνική αποκλειστική οικονομική ζώνη. Άρα προφανώς ο εν λόγω Υπουργός θεωρούσε ότι αυτό δεν συνιστά παραβίαση, πιθανόν να θεωρεί ότι αυτό δεν θα πρέπει να ενεργοποιεί και αυτόματα τη ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής. Και νομίζω ότι όλοι οι Έλληνες πολίτες θα θέλουν να ενημερωθούν γι' αυτό το ενδεχόμενο, τι ακριβώς προβλέπει αυτή η ρήτρα αμυντικής συνδρομής, για να ξέρουμε ότι όντως αυτή η συμφωνία είναι για εμάς μια θωράκιση της ισχύος μας, σε περίπτωση διένεξης με τη γείτονα χώρα και γιατί θα πρέπει επιτέλους να διασαφηνιστεί σχετικά με το αμυντικό δόγμα και την εθνική γραμμή, που υιοθετήθηκε τόσο από τον Ανδρέα Παπανδρέου όσο και από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και από τις επόμενες πολιτικές ηγεσίες της χώρας, ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα υπό διαπραγμάτευση, πέρα από το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας. Είναι το μόνο σημείο το οποίο μπορεί να συζητηθεί στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου. Εγώ παρ' όλα αυτά πιστεύω ότι οι προθέσεις είναι καλές και οι εξηγήσεις θα δοθούν την επόμενη εβδομάδα, για να μην υπάρχει ακριβώς καμμία διασταλτική ερμηνεία. Όπως πιστεύω ότι είναι καλές και οι προθέσεις της Κυβέρνησης στο νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα και αφορά ένα ευρύ πλέγμα δράσεων για την κοινωνική προστασία και την κοινωνική πρόνοια. Βεβαίως τα αντικειμενικά μεγέθη των αναγκών της κοινωνικής προστασίας στη χώρα μας σήμερα συγκρούονται αναπόφευκτα με τα αντικειμενικά μεγέθη των λοιπών διαθέσιμων πόρων. Λίγα εκατομμύρια ευρώ για πιλοτικά προγράμματα που καλύπτουν μεμονωμένες περιπτώσεις, λίγες περιπτώσεις σε σχέση με την πραγματική διάσταση του προβλήματος. Φερ' ειπείν, για τον θεσμό του «Προσωπικού Βοηθού» που θα καλύψει χίλια με δύο χιλιάδες άτομα, όταν συνολικά εκατόν πενήντα χιλιάδες συμπολίτες μας είναι δικαιούχοι επιδομάτων, έχοντας αναπηρία σε ποσοστό άνω του 80%, η Κυβέρνηση λέει ότι ο αριθμός αυτός είναι επαρκής. Μακάρι να ισχύει αυτή η πρόβλεψη, αλλά φαίνεται ότι το πρόβλημα είναι πολύ ευρύτερο. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής είμαστε σταθερά προσανατολισμένοι στις αξίες της κοινωνικής συνοχής και της κοινωνικής ένταξης. Σήμερα μάλιστα χρειάζονται προοδευτικές πολιτικές, που έχουν καθολικό χαρακτήρα και θα καλύπτουν όλες τις ηλικίες και όλες τις περιπτώσεις. Αυτό σε αντιδιαστολή με την αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας που θεωρεί το κράτος πρόνοιας συμπληρωματικό ή και φτωχό συγγενή της πολιτικής της, που περιορίζεται στις απολύτως οριακές δημόσιες πολιτικές, υπερτονίζοντας τα λεγόμενα φιλανθρωπικά χαρακτηριστικά χορηγιών ή ιδιωτικών συνεισφορών και που πρωτίστως θεωρεί αυτονόητη και κυρίαρχη την αυτορρύθμιση της αγοράς για την όποια κοινωνική εξέλιξη και αναδιανομή. Αυτό από τη μία πλευρά. Από την άλλη, η λογική του ΣΥΡΙΖΑ που με βάση τα κυβερνητικά πεπραγμένα της προηγούμενης πενταετίας, ανέπτυξε μια γραφειοκρατική κεντρικά ελεγχόμενη προσέγγιση παροχολογίας, χωρίς κοινωνική ένταξη, με πατερναλιστικές και αναποτελεσματικές αγκυλώσεις. Για εμάς το κράτος πρόνοιας αποτελεί την υλοποίηση της πραγματικής ελευθερίας των πολιτών, μέσα από συνδυασμένη πολιτική και συνοχή, αλλά και επανένταξης, χωρίς εγκλωβισμούς σε λογικές ελεημοσύνης, δίκτυα φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. Πιστεύουμε σε ένα πλαίσιο με προνοιακές και αναπτυξιακές πολιτικές, ένταξη γυναικών στην αγορά εργασίας, εξισορρόπηση επαγγελματικής οικογενειακής ζωής, αλλά και εξασφάλιση υψηλού επιπέδου υπηρεσιών και φροντίδας εξαρτημένων ατόμων, σε μια πολιτική που θα υπάρχει συντονισμός των φορέων και δεν θα συνεχίζεται αυτός ο κατακερματισμός και θεσμικός ακτιβισμός, με κέντρα υποστήριξης οικογένειας σε κάθε έναν από τους τριακόσιους είκοσι πέντε καλλικρατικούς δήμους, οι οποίοι θα πρέπει να εκπονούν ολοκληρωμένα σχέδια κοινωνικής πολιτικής και να έχουν όμως και αυξημένες αρμοδιότητες και αυξημένους πόρους για την κοινωνική πρόνοια, με σταδιακή αποδηματοποίηση - εμείς το ξεκινήσαμε αυτό και χαιρόμαστε που συνεχίζει, απλώς θα πρέπει να ενταθεί και να επεκταθεί ακόμη περισσότερο - και γενίκευση του θεσμού των στεγών υποστηριζόμενης διαβίωσης για κάθε κατηγορία, όπως ηλικιωμένοι, άτομα με αναπηρία. Και θα ήθελα να ρωτήσω την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας το εξής. Θυμάται πέρσι τον συμπολίτη μας με αυτισμό ο οποίος ήταν δυο μέρες δίπλα στη νεκρή μητέρα του που είχε καταλήξει από κορωνοϊό και βρέθηκε τυχαία; Γι' αυτόν τον άνθρωπο και χιλιάδες ανθρώπους που χρειάζονται στήριξη και βοήθεια και για την επανένταξη, αλλά και τη διαβίωσή τους, και οι οποίοι κάποια στιγμή θα απωλέσουν τη γονική συνδρομή και βοήθεια, το κράτος σήμερα δεν έχει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο στήριξης, επανένταξης και ενσωμάτωσης στην κοινωνία, έτσι ώστε να μπορούν να έχουν μια σχετική αυτονομία ή την κατάλληλη στήριξη όταν μείνουν μόνοι τους σε αυτή τη ζωή και θα πρέπει να δώσει και μια συγκεκριμένη απάντηση σε αυτό τον τομέα. Βεβαίως όλα αυτά κρίνονται εκ των επιλογών και των προτεραιοτήτων. Ακόμη και στον τρόπο αξιοποίησης των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης είναι ορατός ο τρόπος που η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει την κοινωνική πολιτική με ένα ποσό κοντά στα 600 εκατομμύρια ευρώ, το οποίο δεν θεωρείται επαρκές για να καλύψει αυτό το ευρύ φάσμα που θα αποδείξει ότι υπάρχει ένα δίχτυ κοινωνικής συνοχής στη χώρα μας, εν όψει και των εντεινόμενων ανισοτήτων και της διεύρυνσης αυτών. Τη στιγμή που επενδύει σε κοινωνικά έργα που παράγουν απασχόληση και θωρακίζουν την ανθεκτικότητα της κοινωνίας στη μετα - κορωνοϊό εποχή, το πρόσημο αυτό απουσιάζει από την πολιτική και την πρόταση της Κυβέρνησης. Εμείς επιμένουμε στην ανάγκη ρήτρας θετικού κοινωνικού πρόσημου και προστιθέμενης αξίας σε κοινωνικές υποδομές, κοινωνική ένταξη και νέες ευέλικτες υπηρεσίες συστήματος κοινωνικής φροντίδας, στην ανάγκη κοινωνικής ρήτρας του Ταμείου Ανάκαμψης ως προς την απασχόληση ατόμων με αναπηρία και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Όσον αφορά τα θέματα των παιδικών σταθμών, είναι πολύ σημαντικά, εξαιρετικής σημασίας, βρίσκονται προφανώς στον πυρήνα του κράτους πρόνοιας και είναι εξαιρετικά σημαντικό για την κοινωνική και εκπαιδευτική πολιτική της χώρας μας να κινείται στην καλύτερη ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης των παιδιών μας. Οι εμπειρίες των παιδιών από προσχολικές υπηρεσίες, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς έχει αποδειχθεί ότι σε χώρες, όπως η Αγγλία, η Φινλανδία που έχουν καλές πρακτικές, μπορούν να ασκήσουν καλή επιρροή σε όλη την εξελικτική πορεία. Εσείς όμως φαίνεται ότι τους εκπροσώπους των δομών προσχολικής εκπαίδευσης δεν τους έχετε λάβει υπ' όψιν και τις παρατηρήσεις τους και τις προτάσεις τους ούτε καν προβλέπετε τη θεσμοθετημένη εκπροσώπησή τους στο Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης, ενώ ακόμη και με το άρθρο 46 δεν φαίνεται ότι δίνετε ουσιαστικό ρόλο σε δομές οι οποίες έχουν προσφέρει πάρα πολλά μέχρι σήμερα, έχουν τεχνογνωσία, εμπειρία και το κατάλληλο προσωπικό και είναι πολύ χρήσιμες, ώστε να συνδράμουν και να συνεισφέρουν σε ένα ολοκληρωμένο και ολιστικό πρόγραμμα κοινωνικής φροντίδας και βεβαίως, σωστής προσχολικής αγωγής. Ορθή η θεσμοθέτηση μηχανισμών πρόληψης εντός των φορέων παιδικής προστασίας, αλλά υπάρχουν πολλά σημεία τα οποία θα πρέπει να αποσαφηνιστούν, όπως το θέμα της κατάρτισης και ποιος την αναλαμβάνει και βεβαίως, ποια είναι η διαδικασία επιμόρφωσης και αν αυτή θα ανατεθεί μόνο στους φορείς υλοποίησης. Όπως επίσης και για το θέμα του προσωπικού για τα άτομα με αναπηρία, είναι σωστή μεν η πρόταση, ελλιπέστατη όμως, γιατί καλύπτει πολύ μικρό αριθμό ωφελούμενων, άρα θα πρέπει αυτό να επεκταθεί ώστε να έχει πραγματικό αποτελέσματα. Φέρατε την τροπολογία για τις νταντάδες της γειτονιάς. Μάλιστα είπατε και είστε ειλικρινής ότι ήταν προεκλογική σας δέσμευση. Βέβαια σε λίγο κλείνουμε δυόμισι χρόνια διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας και δεν έχει γίνει σχεδόν καμμία διαβούλευση γι' αυτή τη διάταξη και γι' αυτή την πολιτική σας πρόταση. Δεν έγινε καν στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Ήρθε χθες το βράδυ, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, αιφνιδιάζοντας τους πάντες, όσον αφορά το περιεχόμενο. Μάλιστα, ενώ δύο χρόνια την έχετε εξαγγείλει και την προετοιμάζετε, όλα τα παραπέμπετε σε υπουργικές αποφάσεις, όπως και το νομοσχέδιο το οποίο μάλιστα λέτε ότι θα έχει πιλοτική εφαρμογή εντός του 2021 και καθολική εντός του 2022- είμαστε στον Οκτώβριο του 2021- και προβλέπετε τέσσερις, πέντε κοινές υπουργικές αποφάσεις μόνο για την τροπολογία και άρα, το 2021 λέτε ότι θα γίνει πιλοτική εφαρμογή και το 2021 θα γίνει καθολική εφαρμογή. Αυτό, κύριε Υπουργέ, είναι προφανές ότι δεν γίνεται. Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν πιστοποιημένα προγράμματα με τους επιμελητές. Πέρα από τους επαγγελματίες που εντάσσετε μέσα, θα μπορούσατε να εντάξετε, με κατάλληλα προγράμματα επιμόρφωσης, και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως συμπολίτες μας που βρίσκονται σε προσυνταξιοδοτικό καθεστώς και θα μπορούσαν να βρουν μια απασχόληση, όμως διασφαλίζοντας απαραίτητες κτηριακές υποδομές και προϋποθέσεις χώρου φιλοξενίας και όχι απλώς να λέμε ότι δίνουμε ένα voucher σε μια οικογένεια για να διαλέξει ένα άτομο να προσέχει τα παιδιά, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, κάνοντας αντιπαραβολή σε δομές που λειτουργούν ήδη κι έχουν συνολικά και καθολικά προγράμματα, όχι μόνο προσχολικής αγωγής και προστασίας, αλλά συνολικά εκπαίδευσης. Αυτό, λοιπόν, νομίζω ότι είναι ένα θέμα το οποίο θα πρέπει να το επανεξετάσετε και να κάνετε μια ολιστική συζήτηση. Μάλιστα στο θέμα των «Νταντάδων της Γειτονιάς» δεν προβλέπετε καν τη συμμετοχή όσον αφορά την εκπόνηση των υπουργικών αποφάσεων ή τη διαβούλευση του Εθνικού Συμβουλίου Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης, το οποίο θεσμοθετείται τώρα και δεν θα το λάβετε καν υπ' όψιν στο θέμα της κατάρτισης του περιεχομένου για μια πολύ ευαίσθητη δομή και παροχή, η οποία είναι αμφίβολο αν θα έχει την αποτελεσματικότητα την οποία θέλετε και εσείς και φαντάζομαι ότι επιδιώκουμε και όλοι, γιατί όλων στόχος είναι να υπάρχει ένα συνολικό πρόγραμμα κοινωνικής προστασίας. Εμείς συμφωνούμε ότι οι μεταρρυθμίσεις στην προσχολική αγωγή προϋποθέτουν ένα πλαίσιο ευέλικτο, εναρμονισμένο όμως με την πολύχρονη εμπειρία των ελληνικών παιδαγωγικών φορέων και βρεφικών και βρεφονηπιακών και προσχολικής αγωγής, καθώς και προσαρμοσμένο στη διαρκώς μεταβαλλόμενη κοινωνική πραγματικότητα. Εμείς είμαστε διαχρονικά πρωτοπόροι ως ΠΑΣΟΚ στην εφαρμογή τέτοιων προγραμμάτων και δομών. Έχουμε συνδέσει την παρουσία μας στην Κυβέρνηση και με την αποϊδρυματοποίηση και με την υποχρεωτικότητα ένταξης σε δομές προσχολικής αγωγής ευάλωτων κοινωνικών ομάδων και του μεγαλύτερου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, έτσι ώστε όλα τα παιδιά να είναι δικαιούχοι αυτών των παροχών και βεβαίως είμαστε θετικοί σε όποια βήματα γίνονται προς αυτήν την κατεύθυνση. Ο κύριος Υπουργός φρόντισε να παρουσιάσει το νομοσχέδιο σε πέντε άξονες κάνοντας και μία αναδρομή της κυβερνητικής πολιτικής συνολικά στο Υπουργείο του. Βέβαια ξέχασε να μας πει τι έχει γίνει στο θέμα της απονομής των συντάξεων που ο ίδιος το έχει αναγάγει σε προσωπικό στοίχημα και μάλιστα έφερε πριν από πέντε μήνες και μία τροπολογία που έλεγε ότι θα επισπευσθεί η διαδικασία απονομής συντάξεων. Δεν μας έχει πει για τα πεπραγμένα σε αυτόν τον τομέα της πολιτικής για να μας ακούσουν οι πολίτες, να κρίνουν και να συγκρίνουν το τι έγινε, τι ειπώθηκε και τι είχε γίνει αντικείμενο υπόσχεσης από την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας. Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι δεν θα πρέπει ένα ευαίσθητο ζήτημα που θα μπορούσε να συγκεντρώσει την ευρύτατη συμφωνία και συναίνεση των πτερύγων της Βουλής, να μετατρέπεται σε πεδίο επικοινωνιακής άσκησης πολιτικής, σε πεδίο αντιπαράθεσης και πόλωσης μόνο και μόνο για να κερδηθούν πρόσκαιρα εντυπώσεις. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κατρίνη. Τον λόγο έχει η κ. Σοφία - Χάιδω Ασημακοπούλου από την Ελληνική Λύση.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παιδική κακοποίηση είναι ένα φαινόμενο που πηγάζει δυστυχώς από πολλά αίτια. Είναι επόμενο, λοιπόν, ότι είναι αδύνατο να υπάρξει μία και μοναδική λύση για τον έλεγχό της. Το γεγονός ότι ο μεγάλος αριθμός των αρνητικών συνεπειών της στην ανάπτυξη των παιδιών δεν περιορίζεται μόνο στη νηπιακή και στην παιδική ηλικία, αλλά αφήνει τα σημάδια του και στην ενήλικη ζωή τους, καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την αντιμετώπισή της. Πρέπει να επισημάνουμε ότι ο πραγματικός αριθμός των κακοποιημένων παιδιών είναι πολύ μεγαλύτερος από εκείνον που παρουσιάζεται. Η μεγάλη πλειοψηφία των περιστατικών κακοποίησης ή παραμέλησης των παιδιών θα παραμείνουν σε γνώση των οικείων του περιβάλλοντος του παιδιού ή κάποιου προσώπου εμπιστοσύνης και περισσότερα δεν θα αποκαλυφθούν ποτέ σε κανέναν άλλον πέραν του θύματος και του θύτη. Σύμφωνα μάλιστα με τη μεγαλύτερη επισκόπηση ερευνών που διεξήχθη για το θέμα αυτό από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και το Πανεπιστήμιο της Νότιας Ουαλίας, την οποία και θα καταθέσω στα Πρακτικά, τα παιδιά που βιώνουν κακοποίηση ή παραμέληση είναι τουλάχιστον δύο έως τρεις φορές πιο πιθανό να επιχειρήσουν μία αυτοκτονία στη μετέπειτα ζωή τους. Η κακοποίηση αφήνει τα σημάδια της στην ευαίσθητη και ευάλωτη παιδική ψυχή και οι γονείς πρώτα από όλα, αλλά και το ευρύτερο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον οφείλουν να είναι σε εγρήγορση, αλλά και πλήρως ενημερωμένοι για τις ενδείξεις κακοποίησης ώστε να επέμβουν άμεσα, γρήγορα και αποτελεσματικά. Ο αντίκτυπος των συνεπειών στη ζωή των κακοποιημένων παιδιών θα καθοριστεί και από την ύπαρξη των προστατευτικών ή των επιβαρυντικών μετέπειτα παραγόντων. Βέβαια πώς γίνεται να μιλάμε για ουσιαστική αντιμετώπιση του φαινομένου όταν ο υπεύθυνος προστασίας ανηλίκων ο οποίος θα ορίζεται σε κάθε ομάδα των φορέων παιδικής προστασίας, θα επιλέγεται χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια, μιας και δεν υπάρχει σχετική αναφορά, αλλά απλώς θα είναι αποτέλεσμα της επιλογής του διευθυντή της μονάδας ή του φυσικού προσώπου που διευθύνει τον οικείο φορέα παιδικής προστασίας; Ή όταν μιλάμε για το γεγονός ότι το κώλυμα απασχόλησης προσωπικού σε φορείς παιδικής προστασίας περιλαμβάνει μόνο συγκεκριμένα εγκλήματα και όχι οποιοδήποτε έγκλημα; Γι' αυτά χρειάζεται βεβαίως πλήρης διαφάνεια και όχι, ας πούμε, να βλέπουμε να συνεδριάζει στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων το Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης ή να φέρνετε αδιαφανείς και φωτογραφικές διατάξεις όπως εκείνη για τους μέντορες, οι οποίοι θα επιλέγονται με βάση τα προσόντα και την εμπειρία τους και θα προσλαμβάνονται με συμβάσεις έργου. Ποια προσόντα και ποια εμπειρία; Μας τα κρατάτε κρυφά; Αλγεινή εντύπωση προκαλεί η διάταξη στην οποία αναφέρεται ότι στο πλαίσιο του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ» με το αναλυτικό ωρολόγιο καθημερινό πρόγραμμα και την τακτική παρακολούθηση και αξιολόγηση των βρεφών και των νηπίων των σταθμών εκείνα επί της ουσίας θα φακελώνονται, καθώς θα τηρείται για το καθένα ατομικός φάκελος. Λέτε γενικά και αόριστα ότι ο σταθμός λαμβάνει όλα τα απαραίτητα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Ποια θα είναι αυτά τα μέτρα; Όταν μιλάτε για την προστασία των βρεφών και των νηπίων μας, θα πρέπει να είστε απολύτως συγκεκριμένοι. Σημαντικά ζητήματα, όπως οι σταθμοί που θα συμμετέχουν στο πιλοτικό πρόγραμμα ή το έτος ένταξης της καθολικής εφαρμογής του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ» σε όλους τους σταθμούς της χώρας θα αποφασίζονται με υπουργικές αποφάσεις. Εν συνόλω, η παιδική κακοποίηση αποτελεί ένα διαχρονικό φαινόμενο, συνοδεύει όλες τις ιστορικές περιόδους και λαμβάνει χώρα σε όλες τις κοινωνίες με διάφορες μορφές. Ωστόσο μόλις τις τελευταίες δεκαετίες αποτέλεσε αντικείμενο προβληματισμού και θέμα προς διερεύνηση από την επιστημονική κοινότητα. Η αδυναμία πολλές φορές να εντοπιστεί η κακοποίηση και η ελλιπής καταγραφή των περιστατικών, αποτελούν προβλήματα που πρέπει να εκλείψουν. Οι κοινωνίες με ισχυρή κοινωνική συνοχή οφείλουν να προσφέρουν προστατευτική επίδραση μειώνοντας τον κίνδυνο της βίας ακόμα και όταν οι οικογενειακοί παράγοντες κινδύνου είναι παρόντες. Εμπειρίες κακοποίησης και έντονου στρες στα τρία πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού μπορούν να επηρεάσουν ανεπανόρθωτα την ανάπτυξη του νευρικού τους συστήματος καταστρέφοντας εκατομμύρια νευρώνων και συνάψεων του εγκεφάλου. Οι βλάβες που προκαλούνται από τις τραυματικές εμπειρίες της πρώιμης παιδικής ηλικίας επιδρούν αρνητικά στη σύνθετη σκέψη, στη μνήμη και στη συμπεριφορά, απορυθμίζουν τη λειτουργία του εγκεφάλου και επηρεάζουν τα άλλα συστήματα του οργανισμού. Η πρωτογενής πρόληψη θα πρέπει να επικεντρώνεται στους θεσμούς, στο ευρύ κοινό και στα ίδια τα παιδιά, να στοχεύει στην ανάπτυξη προγραμμάτων προαγωγής της υγείας και εκπαίδευσης στα σχολεία για την προετοιμασία των παιδιών και την ομαλή μετάβασή τους στην εφηβεία και την ενήλικη ζωή και την κινητοποίηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Θα πρέπει να επαγρυπνά και να ενημερώνει τους πολίτες σχετικά με την παιδική κακοποίηση και τις μορφές της, καθώς και την προώθηση προγραμμάτων προαγωγής της υγείας μέσω της συνεργασίας των υπηρεσιών υγείας, πρόνοιας και εκπαίδευσης. Η αντιμετώπιση και κατά το δυνατόν εξάλειψη του φαινομένου, μέσω των νομοθετικών πρωτοβουλιών, με την αυστηροποίηση των ποινών σε περιπτώσεις παιδικής κακοποίησης και τη συμβουλευτική θεραπευτικής στήριξης των θυμάτων, θα πρέπει να αποτελέσουν απόλυτη προτεραιότητα. Στην Ελλάδα, το φαινόμενο της κακοποίησης των παιδιών έχει πάρει σοβαρές διαστάσεις σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει αλλά και με περιστατικά που έχουν αναφερθεί. Πολλοί επιστήμονες έχουν ασχοληθεί με αυτό το φαινόμενο, αλλά δεν κατάφεραν να δώσουν μια ουσιαστική λύση στο πρόβλημα. Ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, το οποίο με κάθε ευκαιρία οφείλουμε να αναφέρουμε, είναι εκείνο που αφορά τους νέους, Έλληνες και Ελληνίδες, περί τις εξακόσιες χιλιάδες περίπου, που κατά τη διάρκεια των μνημονίων έφυγαν στο εξωτερικό. Δώστε τους κίνητρα, ευκαιρίες και τη δυνατότητα να επιστρέψουν πίσω στη χώρα μας, στη χώρα της καρδιάς τους. Εμείς στην Ελληνική Λύση πιστεύουμε ότι χρειάζονται ουσιαστικές στρατηγικές πρόληψης αλλά και οι απαραίτητες θεραπευτικές παρεμβάσεις, από τη στιγμή που υπάρχει διαπιστωμένη κακοποίηση. Η υλοποίησή τους όμως θα πρέπει να γίνει με ιδιαίτερη προσοχή, προσαρμοσμένη ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των θυμάτων και του είδους της κακοποίησης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Θα δώσουμε τον λόγο τώρα στην κ. Αδαμοπούλου από το ΜέΡΑ25 και μετά να ετοιμάζεται ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 κ. Γρηγοριάδης.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα θα φέρει στην πραγματικότητα πολύ λιγότερες θετικές αλλαγές από αυτές τις οποίες πολυδιαφημίζουν οι εμπνευστές αυτού του νομοσχεδίου. Εισάγετε κάποιες ρυθμίσεις, «πιλοτικές εφαρμογές» όπως λέτε, σε σχέση με τον προσωπικό βοηθό για τα άτομα με αναπηρία, όπως επίσης και το πιλοτικό πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», που αφορά μαθητές προσχολικής αγωγής. Δηλαδή αυτό που μας λέτε είναι ότι αντί για τους αναξιοπαθούντες, τους δυστυχισμένους και πραγματικά ταλαιπωρημένους συμπολίτες μας, που ανήκουν στην ευάλωτη κατηγορία του κοινωνικού ιστού, αντί να σταθείτε αρωγοί σ' αυτήν την κατηγορία των πολιτών με μέτρα θετικά και παροχικά, αυτό το οποίο γυρίζετε και τους λέτε είναι ότι «βρίσκουμε προσωρινές λύσεις, θα δούμε πότε θα σας δώσουμε τα ψίχουλα και το ξανασυζητάμε», με μέτρα, όπως είπα και πριν, προσωρινού χαρακτήρα απέναντι σε άτομα με αναπηρία και σε οικογένειες της βιοπάλης, από τις οποίες το ένα δεύτερο μόλις έχει πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες βρεφονηπιακής αγωγής. Αν ήταν βέβαια να προχωρήσετε σε άλλου είδους ρυθμίσεις, είτε για να ξεπουλήσετε μια ακόμη ΔΕΚΟ είτε για να υπακούσετε στις υποδείξεις του Συνδέσμου των Ελλήνων Βιομηχάνων και των μεγαλοεργοδοτών, οι οποίοι θα σας έτριζαν τα δόντια για να τεντώσετε στο κρεβάτι του Προκρούστη κι άλλο τους εργαζόμενους, αν ήταν να φέρετε εν μία νυκτί μια ρύθμιση για το ακαταδίωκτο των διοικητών των τραπεζών και των αρπακτικών funds, αν ήταν να αγοράσετε φρεγάτες και πολεμικά αεροσκάφη, εκεί δεν θα είχαμε πιλοτικές εφαρμογές, εκεί θα είχαμε ογκωδέστατα νομοσχέδια, με εξαντλητικές περιγραφές, για να μην σας ξεφύγει ούτε ένα κόμμα, ούτε μία τελεία. Όταν έχουμε να κάνουμε όμως με τέτοιες ευάλωτες ομάδες, αυτό που κάνετε είναι να κινείστε στη λογική της προχειρότητας και να λέτε «ουδέν μονιμότερο του προσωρινού». Όταν είναι δηλαδή να δείξετε το κοινωνικό σας πρόσωπο σε μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα, εφαρμόζετε προσωρινές και πρόχειρες λύσεις. Σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο, γενικά χαρακτηρίζεται από κάποιες αοριστολογίες, γενικολογίες και φανφαρονισμούς. Ακόμη και το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» δεν έχει επισυναφθεί καν ως παράρτημα μέσα στο νομοσχέδιο για να καταλάβουμε επακριβώς περί τίνος πρόκειται. Μάλιστα αυτό το οποίο καταλαβαίνουμε είναι ότι το Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης ουσιαστικά θα στελεχωθεί από δικούς σας, τους οποίους εσείς θα διορίσετε, κινούμενοι πάντα στη σφαίρα ακριβώς της επιλογής «ημετέρων». Επειδή μιλάμε για πρόληψη και αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης σε σχέση με αυτό το νομοσχέδιο, είναι τόσο μεγάλη η πρεμούρα που έχετε για τα κακοποιημένα παιδιά, που ετοιμάζετε κι ένα ωραίο νομοσχέδιο από το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε σχέση με τις αλλαγές του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπου ανάμεσα στις άλλες διατάξεις θα προβλέπει ότι οι δικαστικοί επιμελητές θα μπορούν να υποκαταστήσουν τη δικαιοδοτική κρίση όταν εκτελούν αποφάσεις σε σχέση με την επικοινωνία του παιδιού και θα πρέπει ο δικαστικός επιμελητής να κρίνει πότε το άλλο σκέλος, ο άλλος γονέας δηλαδή, παραβιάζει μια απόφαση επικοινωνίας, γιατί ουσιαστικά το ίδιο το παιδί αρνείται να παραδοθεί στον κακοποιητικό γονέα. Αυτή είναι η πρόληψή σας για την κακοποίηση των παιδιών, να έρθει ο δικαστικός επιμελητής όταν εκτελεί αποφάσεις και να υποκαθιστά τον φυσικό δικαστή. Το ίδιο κάνετε βέβαια και με τις πιλοτικές δίκες, που θα χειραγωγούν ουσιαστικά τη δικαστική κρίση και θα τσουβαλιάζουν όλες τις περιπτώσεις γενικά και αόριστα. Κάτι ακόμα νομοτεχνικού τύπου. Σταματήστε επιτέλους, γιατί στρεβλώνετε τη νομοθετική διαδικασία κανονικά, με τις υπουργικές αποφάσεις, με εξουσιοδοτικές διατάξεις. Νομοθετικό σώμα είναι το κοινοβουλευτικό σώμα, όχι η εκτελεστική εξουσία. Υπάρχει σαφής διάκριση των εξουσιών. Σταματήστε αυτό το μπαράζ των υπουργικών αποφάσεων, γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι οι εξουσιοδοτικές διατάξεις ρυθμίζουν ειδικότερα ζητήματα, ειδικότερες λεπτομέρειες και τεχνικότητες και όχι γενικά ζητήματα. Επομένως, δεν θα πρέπει κι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να σιγοντάρουν αυτήν την πολιτική και να την αβαντάρουν σαν κλακαδόροι της Κυβέρνησης. Επίσης, επειδή μιλάμε για μαθητές προσχολικής αγωγής, θα πρέπει να αναφέρω ένα θέμα το οποίο συζητήθηκε κατόπιν επίκαιρης ερώτησής μου και αφορά μαθητές προσχολικής αγωγής. Διότι φαίνεται ότι οι Υπουργοί κάνουν συμπαιγνία με τους γαλάζιους δημάρχους και θέλουν να στοιβάξουν μέσα σε παγωμένα και κλειστοφοβικά κοντέινερ - τόσο νοιάζεστε για τα παιδιά προσχολικής αγωγής - παιδάκια προσχολικής αγωγής, για να μην μιλήσουμε για τις παρατυπίες και τις πολεοδομικές και αδιαφανείς διαδικασίες που έχει ακολουθήσει ο δήμος για να εκδώσει τις σχετικές άδειες έγκρισης εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας. Τα ανέφερα όλα αυτά. Το Υπουργείο κάνει τα στραβά μάτια. Παρ' όλα αυτά δεσμεύτηκε ότι θα προβεί στον έλεγχο νομιμότητας. Θα παρακολουθώ τη δέσμευση του Υπουργείου. Θα παρακολουθώ κατά πόσο θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα ασκεί αυτόν τον έλεγχο σε σχέση με τις παρατυπίες που έχουν γίνει, γιατί θα κληθεί να καταθέσει τις απόψεις του και ενώπιον της δικαιοσύνης, ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου, όταν συζητηθεί η αίτηση ακύρωσης των κατοίκων. Τελειώνω λοιπόν την τοποθέτησή μου, κάνοντας μια αναφορά, γιατί έχει να κάνει με την αρμοδιότητα του Υπουργείου Εργασίας, στους διανομείς της «e - FOOD», οι οποίοι κατόπιν της δικής μας αλληλεγγύης και των δικών τους πάνω απ' όλα κινητοποιήσεων, άνθρωποι της βιοπάλης, που διακινδυνεύουν καθημερινά την υγεία τους και την ακεραιότητά τους, απέδειξαν ότι οι νεοφιλελεύθεροι τσαμπουκάδες δεν πιάνουν. Όσο λοιπόν εσείς προσπαθείτε, με διάφορες κορώνες νευρικές, να κάνετε το άσπρο μαύρο, η κοινωνία έχει καταλάβει και ποιοι είστε και με ποιους συμμαχείτε. Συμμαχείτε με το 5% ακριβώς της τοξικής ολιγαρχίας, της οποίας είστε φερέφωνα. Γι' αυτό και φέρνετε νομοσχέδια που αυτοί σας υποδεικνύουν, ενώ οι διανομείς δεν ήταν της τάξεώς σας για να υπερασπίζεστε τα εργασιακά τους δικαιώματα, αντί να σιγοντάρετε τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες. Εμείς παρ' όλα αυτά συνεχίζουμε και θα είμαστε δίπλα και στους εργαζόμενους, και στους υπαλλήλους, και στους συνταξιούχους, και στους ανέργους, και στους νέους, και στο παιδί, και στη μητέρα, και στα άτομα με αναπηρία, σε όλο το ευάλωτο κομμάτι και όχι στην ελίτ της αρπαχτής που εσείς υπηρετείτε. Ευχαριστώ πολύ.
Θα δώσουμε τον λόγο τώρα στον κ. Γρηγοριάδη, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΜέΡΑ25.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, που μου δώσατε τον λόγο. Κύριε Υπουργέ, είπατε στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ ότι εκλάβατε το ότι δεν βρήκε να πει μια κουβέντα για το νομοσχέδιο σαν μια έγκριση ή ότι είχε, εν πάση περιπτώσει, μείνει αποστομωμένος. Σας λέω ότι κι εγώ θα πω πολύ λίγα για το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα καθώς πριν από μένα η προλαλήσασα, συντρόφισσα και συνοδοιπόρισσά μου η κ. Αδαμοπούλου τα είπε ενδελεχώς. Τα είχε βεβαίως πει και νωρίτερα η ειδική αγορήτρια η κ. Απατζίδη του κόμματός μας. Εγώ θα σας πω μόνο ότι όλα αυτά που νομοθετείτε, κύριε Υπουργέ, θα ήταν χαρμόσυνα νέα. Ποιος εχέφρων και νοήμων άνθρωπος θα μπορούσε να έχει αντίρρηση τόσο στην αντιμετώπιση των περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων, όσο και στο πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» που έχει στόχο την ανάπτυξη των δεξιοτήτων των βρεφών και των νηπίων μας, όπως και στην προώθηση των θεσμών της αναδοχής και της υιοθεσίας που έχουν μείνει πάρα πολύ πίσω; Είναι αλήθεια ότι είναι Γολγοθάς να υιοθετήσει κάποιος ένα παιδί στην Ελλάδα και πρέπει να εκσυγχρονιστεί το καθεστώς. Επίσης, υπάρχουν και οι άλλες διατάξεις για την ημιαυτόνομη διαβίωση σε διαμερίσματα των ατόμων δεκαπέντε ετών και άνω που διαβιούν σε μονάδες παιδικής προστασίας και φροντίδας που είναι παραμελημένα. Νέα παιδιά, δηλαδή, έφηβοι. Σε όλα αυτά δεν θα μπορούσε κανένας λογικός και εχέφρων άνθρωπος, επαναλαμβάνω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να έχει την παραμικρή αντίρρηση. Όλα αυτά θα ήταν έτσι αν μιλάγαμε για μια κανονική Κυβέρνηση που νομοθετούσε και έφερνε για ψήφιση αυτούς τους νόμους. Μην ξεχνάτε όμως όλοι αγαπητές και αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι δεν μιλάμε για μια κανονική Κυβέρνηση. Εμείς το λέμε ανοιχτά εδώ και πολύ καιρό. Μιλάμε για μια ανώνυμη εταιρεία που νομοθετεί στη θέση της Κυβέρνησης. Έχει και επωνυμία η ανώνυμη εταιρεία. Ονομάζεται «Κυριάκος Μητσοτάκης». Και όταν μιλάμε για όχι Κυβέρνηση αλλά ανώνυμη εταιρεία τότε όλα αυτά που προανέφερα δεν είναι πια πολύ καλά νέα. Αντιθέτως αποτελούν μια θαυμάσια ακόμα αφορμή για διανομή δημόσιου χρήματος και κρατικών πόρων σε ημετέρους, σε ολιγάρχες, άριστους φίλους της Κυβέρνησης με ένα, φυσικά πάντα, ανθρωπιστικό και ένα μικρό κοινωνικό περιτύλιγμα. Ωστόσο, όπως είπε και ο Αρχηγός μας και επαναλαμβάνω εν συντομία, σε κανένα σημείο του νομοσχεδίου σας, κύριε Χατζηδάκη, δεν διευκρινίζεται το κόστος και οι δαπάνες, ενώ αναλυτικές διευκρινίσεις, όπως για παράδειγμα το ύψος της μισθοδοσίας των εργαζομένων μετατίθενται σε μελλοντικές κοινές υπουργικές αποφάσεις. Τίποτα δεν είναι σαφές για το που θα βρείτε τα χρήματα. Θα πω μετά που θα βρείτε τα χρήματα. Αλλά κι αυτό είναι πολύ θολό. Υπάρχει μόνο μια σαφής αναφορά, σημαντικότατη κατά τη γνώμη μας, η οποία δεν είναι άλλη, κύριε Πρόεδρε, από τη δήλωση ότι η χρηματοδότηση θα προέρχεται και αυτή - ω του θαύματος! - από τους κρατικούς πόρους και το Ταμείο Ανάκαμψης. Τώρα, βέβαια γεννιούνται αναπάντητα μοιραία ερωτήματα. Αν προσθέσουμε κι αυτές τις δαπάνες, κύριε Χατζηδάκη, σε όλες τις υπόλοιπες που μέχρι τώρα η Κυβέρνησή σας - η κατ' εμάς ανώνυμη εταιρεία «Κυριάκος Μητσοτάκης» - έχει υποσχεθεί ότι θα καλυφθούν μέσω αυτού, δηλαδή του ίδιου του Ταμείου Ανάκαμψης, δυο είναι τα πιθανά σενάρια. Το πρώτο είναι ότι θα ξεπεράσουν βεβαίως το σύνολο των δυνατοτήτων που έχουμε εμείς σαν Ταμείο Ανάκαμψης όλα αυτά που έχετε τάξει. Οπότε με απλά ελληνικά μας δουλεύετε κανονικά. Τάζετε λαγούς με πετραχήλια. Αλλιώς θα φροντίζετε αυτά τα λιγοστά, που δεν φτάνουν για ό,τι έχετε τάξει, να τα διαμοιράζετε από δω και από κει. Ποια; Αυτά που θα έχουν περισσέψει από τον διαμοιρασμό στους άριστους, παρασιτικούς ολιγάρχες. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι ότι θα κάνουν υποχρηματοδοτούμενες όλες αυτές τις νέες δομές πριν ακόμα συσταθούν. Θα είναι εξ ορισμού υποχρηματοδοτούμενες. Δεν θα μιλήσω άλλο γι' αυτό το σχέδιο νόμου κυρίως γιατί υπάρχει κάτι εξαιρετικά ανησυχητικό το οποίο για μας είναι σημαντικότερο από οποιοδήποτε σχέδιο νόμου που θα ψηφίζαμε σήμερα ή άλλη μέρα σ' αυτό Κοινοβούλιο. Κύριε Πρόεδρε, εμείς συστήσαμε στο ΜέΡΑ25 και πριν από μας είχε συσταθεί το DiEM25, για δυο βασικούς λόγους που όμως είναι ο ίδιος λόγος στην πραγματικότητα. Είναι ο λόγος του άμεσου κινδύνου της μεταμοντέρνας επανάληψης της δεκαετίας του 1920, του να ξαναζήσουμε νεοφασισμό και νεοναζισμό. Αυτός είναι ο ένας, ο βασικός λόγος. Παρελκόμενό του είναι να προστατεύσουμε τους απροστάτευτους μετά από δώδεκα χρόνια μνημονίων που σε μια Βουλή που όλοι είναι μνημονιακοί - εκτός από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και εμάς - έχουμε το ηθικό και πολιτικό χρέος να σταθούμε αλληλέγγυοι και προστάτες των ανθρώπων που εσείς, όλοι οι υπόλοιποι παραδώσατε στα μνημόνια και τις Βρυξέλλες. Τα δυο αυτά σύμφυτα προβλήματα ξεκινάνε από μια βασική μας πολιτική ιδέα και διάγνωση. Θεωρούμε ότι με την αθλιοποίηση και φτωχοποίηση εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και βεβαίως του 80% περίπου του ελληνικού πληθυσμού, ανοίγει διάπλατα ο δρόμος του νεοφασισμού. Ελπίζατε ότι με την απόφαση στην δίκη της Χρυσής Αυγής έχει κλείσει αυτός ο δρόμος. Εμείς δεν ελπίζαμε. Ξέραμε. Σας ενημερώνουμε ότι δεν έκλεισε ποτέ. Όσο ισχύουν οι δυνάμεις που το συντηρούν που είναι η εξαθλίωση του ελληνικού λαού, η πείνα, τα αδιέξοδο και κυρίως η παντελής έλλειψη προοπτικής ανάκαμψης δηλαδή, μια μιζέρια που οδηγεί σε μια μεγαλύτερη μιζέρια που τελικά θα οδηγήσει σε μια απόλυτη μιζέρια, εκεί ακριβώς βρίσκουν ευήκοον ους όλα τα νεοφασιστικά παραληρήματα, όλοι οι λόγοι που τάζουν ό,τι θες να ακούσεις λαϊκίστικα και μετά, όταν φτάνουν στα πράγματα, κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Χτες και προχθές τα σημάδια ήταν εξαιρετικά ανησυχητικά, κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, κύριοι Υπουργοί. Χθες και προχθές εμφανίστηκε ξανά το αυγό του φιδιού στη Θεσσαλονίκη μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα κάνω χρήση και της δευτερολογίας μου. Είναι ακόμα τρία λεπτά νομίζω, κύριε Πρόεδρε και θα τελειώσω. Θα σας αφήσω στην ησυχία σας. Το αυγό του φιδιού είναι εδώ, είναι ολοζώντανο και πολύ φοβόμαστε ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας - άθελά της θέλω να ελπίζω, κύριε Χατζηδάκη - αγαπητοί Υπουργοί και κυρία Υπουργέ, το συντηρεί αυτό το αυγό του φιδιού. Θέλω να ελπίζω επαναλαμβάνω άθελά της. Γιατί; Να πούμε για τον κόσμο, που ξέρει βέβαια, τι συνέβη χτες. Χτες στο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης στη Θεσσαλονίκη ενώ μαθητές και φοιτητές μοίραζαν στην είσοδό του φέιγ βολάν που αναφέρονταν στη μνήμη, στην επέτειο της άνανδρης δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από τα τάγματα της Χρυσής Αυγής, ξαφνικά πάνοπλοι άνθρωποι, βγήκαν από μέσα. Πολλοί περισσότεροι φυσικά απ' αυτούς. Αυτοί οι πάνοπλοι άνθρωποι είχαν μαχαίρια, στυλιάρια, λοστάρια και τσεκούρια σε μια σπάνια σημειολογία που με ένα αόρατο νήμα ενώνει αυτούς με τον Υπουργό της Κυβέρνησής μας, τον κ. Βορίδη, ο οποίος στη νεαρή του ηλικία δεν είχε αποφύγει τον πειρασμό να χρησιμοποιήσει τσεκούρια. Χτύπησαν με ωμή βία τους ανθρώπους που απλώς μοίραζαν φέιγ βολάν. Το πιο ανησυχητικό ξέρετε ποιο είναι; Ανησυχητικό είναι που υπάρχουν τα φασιστοειδή αυτά και δρουν, δεν πέθαναν και δεν βγήκαν από τη μέση. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι δυο Υφυπουργοί της Κυβέρνησής σας, κύριε Χατζηδάκη, χτες δήλωσαν τα εξής. Ο κ. Συρίγος είπε «η πρώτη ομάδα», δηλαδή σαν να είχαμε να κάνουμε με δυο ομάδες του ιδίου φυράματος - συγγνώμη για την έκφραση - του ιδίου ποιόντος. Η δεύτερη ήταν της Υπουργού κ. Μακρή «καταδικάζουμε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται». Με συγχωρείτε αλλά αυτό επαναφέρει σαφέστατα την άθλια θεωρία των δυο άκρων. Είναι άθλια γιατί εξομοιώνει αναρχικούς και αριστεριστές με μέλη εγκληματικών οργανώσεων, με φασίστες. Δεν είναι οι αριστεροί οι αναρχικοί και οι αριστεριστές το ίδιο με τους φασίστες. Δεν είναι εγκληματίες. Είναι πολιτικά σκεπτόμενοι άνθρωποι που έχουν μια δράση διαφορετική από τη δική μου και από τη δική σας. Η θεωρία των δυο άκρων, λοιπόν, την οποία επαναφέρετε, δεν μπορεί να ευσταθήσει γιατί το ένα άκρο χτες μοίραζε φυλλάδια και το άλλο άκρο μοίραζε τσεκουριές και μαχαιριές. Όταν, δε, συνελήφθησαν μέλη τους ενός άκρου, του νεοφασιστικού στα σπίτια τους βρέθηκαν όπλα και πυρομαχικά. Αυτό ξέρουμε όλοι τι σημαίνει. Κλείνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε, με την παρατήρηση ότι η θεωρία των δυο άκρων - η άθλια πολιτικά θεωρία επαναλαμβάνω - είναι συνυφασμένη στη συνείδηση και στο υποσυνείδητο του ελληνικού λαού με τα μνημόνιά σας. Είναι συνυφασμένη όχι τυχαία, αλλά γιατί την εφευρίσκατε κάθε φορά για να αντιπαλέψετε ό,τι κλέβατε από τον λαό μας. Τώρα όμως εδώ και δυο χρόνια μας λέτε και οι μεν και οι δε ότι τάχα τα μνημόνια τέλειωσαν, ότι τάχα τα μνημόνια πέρασαν, ότι είναι παρελθόν και ξανά προς τη δόξα τραβά η Ελλάδα. Θα ακμάσει υποτίθεται, θα πετάξει η οικονομία μας. Σας λέω λοιπόν, ότι το γεγονός ότι επαναφέρετε μ' αυτόν τον ποταπό τρόπο τη θεωρία των δυο άκρων αποκαλύπτει ότι προσπαθείτε να καλλιεργήσετε το ίδιο κλίμα με τότε γιατί θα χρειαστείτε να το έχετε καθώς θα πρέπει να εφαρμόσετε - και ήδη εφαρμόζετε - το πέμπτο μνημόνιο το οποίο βρίσκεται ήδη εδώ. Επιτρέψτε μου να συμπληρώσω και αυτό, κύριε Πρόεδρε, μόνο. Ανησυχητικότερα γίνονται όλα αυτά όταν ακούμε ότι ο κ. Τσιάρας ετοιμάζεται να φέρει μια διάταξη, μια τροπολογία την επόμενη εβδομάδα που θα συζητήσουμε εδώ τον Ποινικό Κώδικα, η οποία τροπολογία θα λέει ότι όποιος δημόσια ή μέσω διαδικτύου διαδίδει ή διασπείρει με οποιονδήποτε τρόπο ψευδείς ειδήσεις, που είναι ικανές να προκαλέσουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία, στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή στη δημόσια υγεία, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών, κύριε Πρόεδρε, και χρηματική ποινή. Εάν η πράξη, μάλιστα, τελεστεί ή τελέστηκε επανειλημμένως, τότε με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών. Έχω δύο ερωτήσεις για τους παρισταμένους Υπουργούς. Πρώτον, θα έπρεπε, αν ήταν νόμος του κράτους, αυτό που θα φέρετε την άλλη εβδομάδα δηλαδή, να είναι φυλακή ο κ. Στουρνάρας τώρα; Εννοώ ο εθνικός μας τραπεζίτης. Γιατί υπάρχει, σας επαναλαμβάνω, το «να προκαλέσουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία». Πείτε μου εσείς, που είστε Υπουργοί, τι άλλο έκανε ο κ. Στουρνάρας όταν τους έλεγε ότι «θα καταρρεύσει το σύμπαν μόλις αρχίσει τη διαπραγμάτευση ο Βαρουφάκης. Πάρτε τα λεφτά και βγάλτε τα έξω». Θα έπρεπε με τον νόμο Τσιάρα, αν γίνει η τροπολογία σας δεκτή, να πάει φυλακή ο κ. Στουρνάρας τρεις έως έξι μήνες τουλάχιστον. Κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε. Θα θέλατε να μας πείτε τι άλλο από ορισμός του διαδικτύου είναι οι ψευδείς ή ασαφείς ειδήσεις; Έχετε δει τίποτε άλλο να διακινείται στο διαδίκτυο; Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν κατά 99% ψευδείς, ασαφείς, μπερδεμένες ειδήσεις, θεωρίες συνωμοσίας και κατά 10% ή 1% σοβαρές ειδήσεις. Αυτό συνέβαινε πάντα και το ξέρετε. Είναι, λοιπόν, εκ του πονηρού η τροπολογία που θέλει να φιμώσει όλους τους αντιεμβολιαστές ή όσους ταυτίζονται μαζί τους. Δεν θα πετύχετε με τον αυταρχισμό. Σας τα είπε και ο Αρχηγός μας. Ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Συνεχίζουμε με την κ. Αναγνωστοπούλου Αθανασία από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το πρωί, ξεκινώντας η συνεδρίαση και μιλώντας οι Βουλευτές, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας συνεχάρη την Υπουργό Παιδείας που προσέφυγε στη δικαιοσύνη κατά όλων των εκπαιδευτικών, των ομοσπονδιών των εκπαιδευτικών, που είναι κατά της αξιολόγησης και έχουν κηρύξει απεργία. Τη συνεχάρη, λοιπόν. Δεν άκουσα κουβέντα από κανέναν από τη Νέα Δημοκρατία, καμμία μομφή, ούτε καν ως υποψία, για το Υπουργείο Παιδείας, για την ηγεσία, που δεν βρήκε έναν λόγο να πει, να κατονομάσει, να πει με το όνομά του τι έγινε στη Σταυρούπολη, τι έγινε από φασίστες, ναζιστές, που, μάλιστα, είχανε και τον έπαινο από τη νεολαία της Χρυσής Αυγής. Όσο η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, όσο η πολιτική ηγεσία, η Νέα Δημοκρατία, δεν κατονομάζει τι συνέβη στη Σταυρούπολη και κρατάει ίσες αποστάσεις... Είναι ντροπή οφείλω να το πω και ως ακαδημαϊκός ο Υφυπουργός Παιδείας και πανεπιστημιακός να λέει ότι «καταδικάζουμε τη βία από όπου και αν προέρχεται». Η βία προήλθε από τους ναζί. Δεύτερο θέμα. Κύριε Χατζηδάκη, μας κατηγορήσατε για πολλοστή φορά για μιζέρια, με θράσος, με οίηση, η οποία να ξέρετε, κύριε Υπουργέ, ότι δεν έχει αποδέκτη την Αντιπολίτευση μόνο. Έχει αποδέκτη τον ελληνικό λαό. Θεωρείτε, λοιπόν, ότι έχουμε ξεχάσει, και εμείς εδώ μέσα αλλά και έξω κυρίως η κοινωνία, ποιος είναι ο Υπουργός των ιδιωτικοποιήσεων. Μήπως ξεχάσαμε την Ολυμπιακή; Μήπως ξεχάσαμε ότι όταν ήσασταν Αξιωματική Αντιπολίτευση και μετά, από τη στιγμή που αναλάβατε Υπουργός Ενέργειας, τις επιθέσεις εναντίον της ΔΕΗ και πως ήταν η ΔΕΗ και η απαξίωση της ΔΕΗ; Και έρχεστε εδώ με αυτό το ύφος; Εξηγείστε δύο πράγματα, όχι με αυτό το ύφος. Δεν είναι επιτρεπτό και δεν είναι ανεκτό ούτε απέναντι στην Αντιπολίτευση ούτε σε κανέναν. Ευτυχώς, ομολογήσατε, εμμέσως αλλά σαφέστατα, στην πίεση του Κοινοβουλευτικού μας Εκπροσώπου, ότι δεν θα ψηφίσετε την τροπολογία που καταθέσαμε για τις πλατφόρμες, ότι πρέπει οι άνθρωποι να είναι μισθωτοί, εργαζόμενοι, για να μη φύγουν οι πλατφόρμες στο εξωτερικό. Αυτό είναι το πρόβλημά σας, αυτούς προσπαθείτε να προστατέψετε και αυτό κάνατε έτσι και αλλιώς με τον νόμο σας. Λοιπόν, όταν μιλάμε εδώ μέσα, θα μιλάμε και με λίγο περισσότερο σεβασμό και όχι με αυτή την οίηση. Μας είπατε τι έχετε κάνει για το κράτος κοινωνικής προστασίας και κοινωνικής πρόνοιας. Δεν θα αναλωθώ, γιατί δεν έχω και χρόνο ούτε σε αριθμούς ούτε τίποτα. Θα πω ένα πράγμα. Όταν αναλάβαμε, η κ. Φωτίου έπρεπε να αντιμετωπίσει το αίσχος για ελληνικό κράτος διακοσίων χρόνων, το υψηλότατο επίπεδο, το πιο υψηλό, παιδικής φτώχειας σε αυτή τη χώρα. Ξεκινήσαμε, λοιπόν, από το -10% σε μία χώρα... Αυτό το ποσοστό της παιδικής φτώχειας δεν ήταν μόνο εξαιτίας της κρίσης. Ήταν και πολύ πριν από την κρίση, πράγμα που δείχνει ότι το κράτος κοινωνικής πρόνοιας δεν λειτουργούσε. Λοιπόν, θα ήταν καλό να είσαστε λίγο πιο σεμνοί και λίγο πιο μετρημένοι, όταν μιλάτε για μερικά πράγματα. Ας πω - στον ελάχιστο χρόνο που έχω πια - δύο πράγματα για το νομοσχέδιο. Κατ' αρχάς, μία γενική παρατήρηση. Φέρνετε ένα νομοσχέδιο, φαίνεται σας ευνοεί τώρα για επικοινωνιακούς λόγους να αλλάξει η ατζέντα, για θέματα πάρα πολύ ευαίσθητα, όπως είναι τα παιδιά, όπως είναι η αναπηρία κ.λπ. Τι γίνεται στο μεγαλύτερο μέρος του νομοσχεδίου; Παραπέμπεται σε ΚΥΑ. Δηλαδή, εμείς εδώ τι νομοθετούμε; Ποιος είναι ο νομοθετικός ρόλος της Βουλής; Να παραπέμπουμε σε ΚΥΑ; Δεν είναι δυνατόν και δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται, με τα γνωστά αποτελέσματα. Αλλά εδώ μιλάμε για ανάπηρους, μιλάμε για ανήλικα παιδιά κ.λπ. Δίνουμε έτσι λευκή επιταγή; Πολύ ωραία, η κ. Φωτίου είπε ότι πρόκειται για ένα αδειανό πουκάμισο. Πάω σε δύο, τρία σημεία στο κάθε Μέρος. Στο Πρώτο Μέρος, που είναι πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης κ.λπ., θέλω να ρωτήσω το λευκό Ποινικό Μητρώο είναι εγγύηση για τόσο ευαίσθητες δομές, αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε και βλέποντας τι έχει συμβεί στην κοινωνία; Έχουμε τα ξεσπάσματα τον τελευταίο καιρό, που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο να εθελοτυφλούμε. Εάν δεν υπάρχουν ειδικοί, με δομημένες συνεντεύξεις, που θα περνάνε τους υποψηφίους να εργαστούν σε τέτοιες δομές, μπορεί το λευκό Ποινικό Μητρώο να εγγυηθεί προστασία από τέτοια φαινόμενα; Να μην αναφερθώ σε εμβληματικά παραδείγματα, που είχαμε τον τελευταίο καιρό. Θα τα αφήσω στην άκρη. Δεύτερον, λέτε ότι από τη δομή - ακούστε μας, ακούστε το και συζητήστε το - θα ορίζεται ένας άνθρωπος από τη διεύθυνση, που δουλεύει εκεί, για να αντιμετωπίσει να πηγαίνουν τα παιδιά και να λένε αν είχαν κ.λπ.. Μία κινηματογραφική ταινία, ένα λογοτεχνικό έργο δεν έχετε διαβάσει; Δεν έχετε διαβάσει τι συμβαίνει σε τέτοιες δομές, εάν δεν υπάρχουν άνθρωποι απέξω που να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των παιδιών, που να μην φοβούνται ότι είναι μέσα στις σχέσεις εξουσίας; Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Για το πρόγραμμα «Κυψέλη», εδώ και αν είναι. Πραγματικά, παραπέμπετε σε ένα πρόγραμμα, το οποίο θα οριστεί με ΚΥΑ. Ένα πρόγραμμα που ανέβηκε από το καλοκαίρι του 2019, είχε του κόσμου την αρνητική ανταπόκριση, έχουν έρθει εναντίον τα σημαντικότερα πανεπιστημιακά τμήματα αυτής της χώρας, τα καθ' ύλην αρμόδια. Έρχεστε εδώ και παραπέμπετε σε ΚΥΑ γι' αυτό το εντελώς ευαίσθητο θέμα. Εγώ δεν θα πω. Τα είπε η εισηγήτριά μας κ. Φωτίου. Θα μείνω, όμως, σε δύο πράγματα. Έχουμε μία μεγάλη πολιτιστική παράδοση, και όχι μόνο κοινωνική κ.λπ. Δεν μπορούμε να αντλήσουμε από εκεί; Έλεος, πια! Γιατί δεν παίρνουμε προγράμματα, στα οποία υπήρξαν επεξεργασίες από τη δεκαετία του ‘60 και του ‘70, που αναφέρονταν σε αναπτυσσόμενες χώρες - δεν έχω, προς θεού, τίποτα εναντίον, αλλά τώρα εμείς ζούμε σε μία άλλη πραγματικότητα - και να εμπιστευτούμε τους επιστήμονες και να γίνει συζήτηση; Γιατί τέτοια βιασύνη και μάλιστα, με ΚΥΑ; Το κάθε παιδί έχει μοναδικότητα. Δεν μπορείς να επιβάλεις ένα οριζόντιο πρόγραμμα. Θα έπρεπε να έχουμε χρόνο να τα εξηγήσουμε αυτά, αλλά τα εξήγησαν και οι ειδικοί. Δεν μπορούμε να έχουμε ένα οριζόντιο πρόγραμμα. Βεβαίως, είμαστε υπέρ της πρόληψης για διάφορα προβλήματα, μαθησιακά κ.λπ.. Όμως, δεν μπορεί να γίνεται με οριζόντιο τρόπο. Το σημαντικότερο από όλα, να έχουμε και ψηφιακή κοινοποίηση αυτών των πραγμάτων. Δεν σας έχουμε εμπιστοσύνη. Από τη στιγμή που δεν βγήκε κανένας ούτε από το Υπουργείο Εργασίας να καταδικάσει Βουλευτή που δημοσιοποιεί ονόματα ανηλίκων, δεν σας έχουμε εμπιστοσύνη ότι θα προστατέψετε ψηφιακά τα παιδιά. Αν είναι δυνατόν!
Ολοκληρώστε, κυρία Αναγνωστοπούλου.
Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, γιατί το ξέρω ότι πολυλόγησα. Είναι, όμως, πολύ σημαντικά τα θέματα. Δεν θα πω για τον θεσμό του «Προσωπικού Βοηθού» αναπήρου. Το φέρνετε σε ΚΥΑ και αυτό. Θα μείνω μόνο στο θέμα της αποϊδρυματοποίησης με την ημι - αυτόνομη διαβίωση. Εδώ πάλι, θα έχω εμπιστοσύνη σε μία Υφυπουργό, για την οποία αποϊδρυματοποίηση σημαίνει ότι δίνω φτηνά εργατικά χέρια σε ξενοδοχειακές μονάδες; Έλεος! Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος κ. Καραθανασόπουλος. Θα ακολουθήσουν η κ. Αραμπατζή, η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, μετά η κ. Καραμανλή, η κ. Πούλου και ο κ. Τσαβδαρίδης. Κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Γρηγοριάδη, κάνετε λάθος. Η θεωρία των δύο άκρων δεν είναι μνημονιακό κατασκεύασμα, αλλά είναι η επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προσπαθεί να εξισώσει τον σοσιαλισμό, κομμουνισμό με τον φασισμό, ναζισμό. Είναι επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αποφάσεις. Όλες οι κυβερνήσεις, αφού είναι επίσημη πολιτική, την εφαρμόζουν αυτή. Αυτό είναι το πρώτο. Δεύτερον, αξιοποιείται κατά καιρούς, για να συκοφαντηθεί το εργατικό λαϊκό κίνημα, το νεολαϊστικό κίνημα και μάλιστα, ν' αθωωθεί η δράση των παρακρατικών, των φασιστικών, των ναζιστικών, των εγκληματικών ομάδων. Από αυτή την άποψη, είναι απαράδεκτη η επίσημη στάση του Υπουργείου Παιδείας απέναντι στα γεγονότα της Σταυρούπολης. Τόσο η Υπουργός, όσο και οι Υφυπουργοί κράτησαν αυτές ακριβώς τις αποστάσεις και επί της ουσίας, θέλουν με αυτόν τον τρόπο να επιβεβαιώσουν ότι είναι υπεύθυνο το Υπουργείο, που ανέχθηκε όλο αυτόν τον χρόνο μέσα στις σχολικές δομές να υπάρχουν πυρήνες της Χρυσής Αυγής και των υπόλοιπων ναζιστικών οργανώσεων και άλλων φασιστικών. Άρα, λοιπόν, είναι δεδομένο. Δεύτερο στοιχείο, η απαράδεκτη αυτή στάση του Υπουργείου επιβεβαιώνεται και από την αγωγή, την οποία έκανε απέναντι στους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς, δηλαδή, με το μαστίγιο να επιβάλει την αντι - εκπαιδευτική πολιτική, για την οποία, όπως καυχώταν από αυτό το Έδρανο η Υπουργός βρίσκει - λέει - την αποδοχή στους εκπαιδευτικούς, στα παιδιά και στους γονείς, τέτοια αποδοχή που αναγκάζεται να προσφύγει στη δικαιοσύνη, για να χτυπήσει το κίνημα των εκπαιδευτικών, των γονέων και των μαθητών. Πάντως, κύριε Υπουργέ, οφείλω να σας ευχαριστήσω για την πάσα που μας δώσατε στην ομιλία σας, για την απάντηση, δηλαδή, του αρμόδιου Επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης κ. Σμιθ - αν δεν κάνω λάθος - σε σχέση με την ερώτηση που κατέθεσε το ΚΚΕ, οι Ευρωβουλευτές του, για το δικό σας νομοσχέδιο. Μάλιστα, είναι περιττές οι υποδείξεις να την μελετήσουμε. Τη βγάλαμε στο πόρταλ του «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ», γιατί επιβεβαίωσε αυτά τα οποία έλεγαν για το νομοσχέδιο σας, ότι το νομοσχέδιο σας είναι η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά ας τα πείτε στον ΣΥΡΙΖΑ και στο Κίνημα Αλλαγής, που μίλαγαν για τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές. Οι βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές αυτό που κάνετε εσείς με το νομοσχέδιο είναι και αυτό που απάντησε ο αρμόδιος Επίτροπος για την απασχόληση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τι είπε λοιπόν ο κ. Σμίθ; Είπε ότι είναι οι καλές, οι βέλτιστες πρακτικές που εφαρμόζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή ότι μπορεί να δουλεύουν μέχρι και δεκατρείς ώρες οι εργαζόμενοι την ημέρα. Είναι οι βέλτιστες πρακτικές οι απλήρωτες υπερωρίες, η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, η εργολαβική εργασία, η δουλειά με το κομμάτι, η μετατροπή των μισθωτών σε αυτοαπασχολούμενους σε διάφορες πλατφόρμες. Όλο αυτό είναι το κοινωνικό κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο έχει ημερομηνία. Είναι η ημερομηνία της οδηγίας 2019/1158. Αυτή η οδηγία εκδόθηκε στις 20 Ιουνίου 2019 με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τότε. Αυτή την οδηγία έβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση για την αγορά εργασίας όπου επί της ουσίας διαμόρφωνε συνθήκες εργασιακής ζούγκλας στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, λοιπόν, αυτό το οποίο επιβεβαιώνεται από την απάντηση του αρμόδιου Επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτό το οποίο καταγγέλλει το ΚΚΕ, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις πολιτικές της αποτελεί την προκρούστεια κλίνη των εργατικών δικαιωμάτων. Έτσι, λοιπόν, οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν έρθει, θα εφαρμόσει αυτές τις ευρωπαϊκές πολιτικές απέναντι στους εργαζόμενους. Γι' αυτό λέμε ως ΚΚΕ ότι το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης, οποιαδήποτε και αν είναι αυτή, είτε κεντροαριστερή είτε κεντροδεξιά, θα εφαρμόσει αυτές τις βέλτιστες αντεργατικές πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί το επιβάλλει η ανταγωνιστικότητά των επιχειρηματικών ομίλων, οι οποίοι συνθλίβουν τα εργασιακά δικαιώματα, το επιβάλλει η μεγέθυνση της καπιταλιστικής κερδοφορίας που θυσιάζει την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών στον βωμό αυτό. Γι' αυτό άλλωστε και διευρύνεται σε παγκόσμιο επίπεδο η ψαλίδα ανάμεσα στην παραγωγή του πλούτου ανάμεσα στις δυνατότητες και στο επίπεδο ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών, γι' αυτό διευρύνονται οι κοινωνικές ανισότητες παντού, γιατί ακριβώς αυτή είναι η «σιδερένια φτέρνα» του καπιταλισμού. Αυτό ακριβώς νομοθετείτε. Νομοθετείτε δηλαδή, ανεξάρτητα ποιο κόμμα είναι στην εξουσία, για τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος των εργαζομένων. Δεύτερο ζήτημα, κύριε Υπουργέ. Μιλήσατε για τους εργαζόμενους στην πλατφόρμα, σε σχέση με την «e - food». Εδώ, όμως, έχουμε και το εξής: Ο ΣΥΡΙΖΑ καταθέτει συγκεκριμένη τροπολογία. Είπαμε τι έκανε ως κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα πούμε, όμως, και τι κάνει σήμερα, που δεν είναι κυβέρνηση. Θα πούμε τι κάνει η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, το Κίνημα Αλλαγής και η Ελληνική Λύση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Δεν είναι κυβέρνηση. Δέχτηκαν μια κατάπτυστη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τους εργαζόμενους στις πλατφόρμες. Αυτή η κατάπτυστη έκθεση λέει το εξής: Θεωρεί ότι κάθε λύση πρέπει να σέβεται το καθεστώς των εργαζομένων σε πλατφόρμα που είναι πραγματικά αυτοαπασχολούμενοι. Αυτό λέει η κατάπτυστη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ψήφισαν, κύριε Σκουρλέτη, οι Ευρωβουλευτές σας, που ψήφισαν οι Ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ και οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας χέρι - χέρι. Δεν λέει να σέβεται τον μισθωτό, αλλά τον αυτοαπασχολούμενο. Αυτά ψηφίσατε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τώρα έρχεστε υποκριτικά να μιλήσετε για τους εργαζόμενους αυτούς. Αν είναι μισθωτός πρέπει να καταφύγει στο δικαστήριο, για να αποδείξει τη μισθωτή σχέση με τη συγκεκριμένη πλατφόρμα. Να τι ψηφίζετε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο! Και έρχεστε εδώ και λέτε άλλα. Όμως, αν κάτι ανέδειξε η πάλη αυτή των εργαζόμενων είναι η αξία της ταξική πάλης και η αξία των εργατικών σωματείων, που προσπάθησε με τον νόμο ο κ. Χατζηδάκης να τα μετατρέψει, χωρίς ελπίδα, σε κρατικά και εργοδοτικά σωματεία. Από αυτήν την άποψη, αυτό επιβεβαιώνει την αξία της οργανωμένης ταξικής πάλης, γιατί βεβαίως, ήταν ακόμη εν εξελίξει ο αγώνας και δεν υπήρχε το αποτέλεσμα. Θυμάμαι τον κ. Βαρουφάκη, που ήλθε εδώ και έλεγε ότι τα εργατικά σωματεία είναι ξεπερασμένα και η ταξική πάλη ξεπερασμένη και ότι πρέπει οι εργαζόμενοι να βρουν νέες μορφές - λέει - διεκδίκησης. Ποιες είναι αυτές; Οι συνεταιρισμοί. Αυτό που λέει ως λύση το είδε η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μέσα από συνεταιρισμούς, δηλαδή μέσα από συντεχνίες, να ξαναγυρίσουν δηλαδή στον δέκατο ένατο αιώνα. Όμως, το σύγχρονο, αυτό που εξοπλίζει με δύναμη τον εργαζόμενο είναι το ταξικό του σωματείο. Είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι έναν παρεμφερή νόμο έφερε η Ισπανία, άρα φεύγουν από εκεί οι επιχειρήσεις. Μ' αυτήν την απειλή προσπαθείτε να καθυποτάξετε τους εργαζόμενους και εδώ και παντού ότι αν διεκδικήσουν δικαιώματα, θα κλείσουν οι επιχειρήσεις. Αυτή είναι η απειλή με την οποία προσπαθείτε να τσακίσετε τα δικαιώματα των εργαζομένων. Αυτό τι επιβεβαιώνει; Δύο πράγματα: Ή θα σκύψει το κεφάλι ο εργαζόμενος και θα μπει κάτω από ξένη σημαία ή θα διεκδικήσει τα δικαιώματά του και θα συγκρουστεί και μ' αυτήν την απειλή και με την εργοδοσία και με το κράτος της εργοδοσίας. Αυτοί οι δύο δρόμοι υπάρχουν. Άρα, λοιπόν, αυτό το οποίο αναδεικνύετε, κύριε Υπουργέ, είναι επιβεβαίωση της θέσης του ΚΚΕ ότι στη σημερινή εποχή δεν μπορούν να δικαιωθούν τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και πρέπει να συγκρουστούν και ότι μόνο στον σοσιαλισμό υπάρχει διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, υπάρχει δουλειά με αξιοπρέπεια που καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης, γιατί στον καπιταλισμό αυτό δεν πρόκειται να γίνει. Εμείς αυτό λέμε, δηλαδή ότι σήμερα αυτό το οποίο χρειάζεται για μια οργάνωση της παραγωγής και της οικονομίας, που να αντανακλά και να ανταποκρίνεται στις ανθρώπινες ανάγκες είναι οι πρώτες ύλες, είναι τα ενδιάμεσα υλικά, οι υποδομές και τα μηχανήματα, εργασία δηλαδή που καταβαλλόταν και στο παρελθόν και είναι η ανθρώπινη εργασία που θα τα βάλει σε εφαρμογή. Ο κεφαλαιοκράτης δεν χωράει πουθενά, δεν είναι απαραίτητος στην παραγωγική διαδικασία. Πού είναι απαραίτητος; Στο να κλέβει τον ιδρώτα των εργαζομένων, να κλέβει την υπεραξία της εργατικής τάξης για να αυξάνει αυτός τα πλούτη του και να χειροτερεύουν τη θέση τους οι εργαζόμενοι. Να, λοιπόν, γιατί πρέπει να ξεμπερδεύουμε με αυτήν την τάξη των εργοδοτών, γιατί ακριβώς όχι μόνο δεν λύνει τα προβλήματα του λαού, αλλά αντίθετα πατάει πάνω στα λαϊκά προβλήματα και στις ανάγκες για να αυξάνει την κερδοφορία του. Τρίτο ζήτημα: Έγινε κουβέντα για το δημόσιο συμφέρον και από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση μ' αυτά που πάει να κάνει η Κυβέρνηση για τη ΔΕΗ, όμως εμείς το λέμε καθαρά: Πολιτική ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας εφάρμοσε και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αντιγράφει τις βέλτιστες πρακτικές του ΣΥΡΙΖΑ στις ιδιωτικοποιήσεις. Να σας θυμίσω, κύριε Σκουρλέτη, τι κάνατε εσείς τότε στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Απαγορεύσατε στο δημόσιο να συμμετάσχει. Το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Να κατακρημνιστούν οι μετοχές που διακρατούσε το ΤΧΣ. Έτσι δεν έγινε; Αυτό κάνει σήμερα και η Νέα Δημοκρατία. Σας αντιγράφει. Απαγορεύει στο δημόσιο να συμμετέχει στην αύξηση της ανακεφαλαιοποίησης της ΔΕΗ, μειώνοντας τη συμμετοχή του δημοσίου. Τι διαφορετικό κάνατε εσείς; Αλλά στο κάτω - κάτω της γραφής, ποιο είναι αυτό το δημόσιο συμφέρον, που συνεχώς επικαλείστε; Θα μου πείτε τη διεύθυνση; Θα μου πείτε ποιους αφορά το δημόσιο συμφέρον; Είναι κάτι το οποίο τρώγεται; Προσέξτε: Εμείς ξέρουμε ότι δημόσιο συμφέρον γενικά και αόριστα δεν υπάρχει. Υπάρχει το συμφέρον της εργατικής τάξης και το συμφέρον της εργοδοσίας που αυτά τα δύο συμφέροντα συγκρούονται και το αστικό κράτος εξυπηρετεί τα συμφέροντα μόνο της εργοδοσίας, μόνο τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας. Στο όνομα αυτής της εξυπηρέτησης θυσιάζει τα συμφέροντα των εργαζομένων και πολλές φορές με βίαιο, αυταρχικό τρόπο προσπαθεί να τσαλαπατήσει αυτά τα συμφέροντα και τα δικαιώματα. Άρα, λοιπόν, ένα κοινό συμφέρον γενικά και αόριστα για όλους δεν υπάρχει. Τέλος, έρχομαι να κριτικάρω δύο - τρία βασικά σημεία του νομοσχεδίου το οποίο φέρνετε, κύριε Υπουργέ. Αναφέρθηκε αναλυτικά για το νομοσχέδιο ο εισηγητής μας Γιάννης Δελής. Κατ' αρχάς, ποια είναι η εικόνα που υπάρχει; Είναι ότι το ένα στα τέσσερα παιδιά ζει σε καθεστώς φτώχειας, σε καθεστώς εξαθλίωσης, δεν έχει τα επαρκή για τη διατροφή και για τη θέρμανσή του. Πότε; Τον εικοστό πρώτο αιώνα, όταν τσακώνονται οι διάφοροι μεγαλοσχήμονες ποιος θα πάει ταξίδι στο φεγγάρι. Τολμάτε και λέτε και αποδέχεστε το γεγονός ότι το 25% των παιδιών στη χώρα μας δεν μπορεί να καλύψει τα απαραίτητα για τη διατροφή του; Ποιος φταίει γι' αυτό; Το σύστημα το οποίο υπηρετείτε και οι πολιτικές σας οδήγησαν σ' αυτό το αποτέλεσμα. Δεν είναι μάννα εξ ουρανού, δεν έπεσε τυχαία, δεν φταίει «το κακό το ριζικό »ους" ούτε «ο Θεός που τους μισεί». Είναι αποτέλεσμα των πολιτικών σας που εφαρμόσατε όλες οι κυβερνήσεις, αλλά και του συστήματος που υπηρετείτε. Τώρα τι λέτε; «Να σε κάψω, Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι». «Να σου δώσω κανένα επίδομα να μπορείς να τη βγάλεις καθαρή, να μπορείς να επιβιώσεις». Ποιος το πληρώνει αυτό το επίδομα; Μήπως το πληρώνουν οι κεφαλαιοκράτες; Όχι, βέβαια. Ο λαός πληρώνει αυτό το επίδομα. Δηλαδή τι κάνετε; Κάνετε αναδιανομή της φτώχειας. Οι λιγότερο φτωχοί, που έχουν ακόμη φοροδοτική δυνατότητα, να πληρώνουν για τους περισσότερο φτωχούς και οι κεφαλαιοκράτες να μένουν στο απυρόβλητο. Έτσι κάνετε μοίρασμα της φτώχειας. Επίσης, είσαστε περήφανοι γι' αυτά τα αποτελέσματα και τσακώνεστε ποιοι θα εφαρμόσουν καλύτερα επιδοματικές πολιτικές στους φτωχούς και στους αποκλεισμένους την εποχή της καπιταλιστικής ανάπτυξης; Περηφανεύεστε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κοινωνικό πρόσωπο, γιατί το 25% του νέου ΕΣΠΑ θα πάει στους κοινωνικά αποκλεισμένους; Δηλαδή τι λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Για τα επόμενα επτά - οκτώ χρόνια θα υπάρχει μια πολύ μεγάλη ομάδα του πληθυσμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που δεν θα μπορεί να καλύπτει τα στοιχειώδη, παρά τους ρυθμούς ανάπτυξης που εκτοξεύονται. Να, γιατί εμείς λέμε ότι η ανάπτυξή σας είναι μια ματωμένη ανάπτυξη, είναι μια εχθρική ανάπτυξη για τον λαό αυτή η ανάπτυξη στο καπιταλιστικό σύστημα. Αντί να διαμορφωθεί ένα τέτοιο ευρύτατο πλαίσιο βρεφονηπιακών σταθμών, που να καλύπτει τις ανάγκες όλων των παιδιών με δημόσια ευθύνη, όχι με πληρωμή, που σήμερα και οι δημόσιοι, αλλά και οι ιδιωτικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί εξυπηρετούν μόνο το 50% των βρεφών και των νηπίων - τα υπόλοιπα δεν μπορούν να πάνε, δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε, δεν υπάρχει στον τόπο τους για να πάνε - εσείς τι βρήκατε για να λύσετε αυτό το πρόβλημα; Τις νταντάδες της γειτονιάς. Σαπουνόπερα! «Μπαμπάδες εν δράσει». Μου θυμίζει την τηλεοπτική σειρά. Δεν ξέρω αν την ξέρετε. Δηλαδή θα λύσετε το ζήτημα με τέτοιον τρόπο; Εδώ υπάρχουν ζητήματα. Θα δώσετε ένα χαρτζιλίκι σε κάποιες γυναίκες πιστοποιημένες να φυλάνε τα παιδιά στο σπίτι τους ή στο σπίτι του παιδιού. Αντί, λοιπόν, να δημιουργήσουμε πραγματικές βρεφονηπιακές δομές, που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες, για να καλύπτετε το σύνολο των αναγκών των λαϊκών οικογενειών, των νέων ζευγαριών, αντί να λέμε ότι τα νέα ζευγάρια θα έχουν άδεια για να μπορούν να βλέπουν τα παιδιά τους, ότι θα έχουν ανθρώπινο ωράριο για να μπορούν να ζουν μαζί με τα παιδιά τους, εσείς λέτε για νταντάδες της γειτονιάς και λύσατε το πρόβλημα μ' αυτό το ψευτοχαρτζιλίκι. Τέλος, είναι αυτή η λογική της αποασυλοποίησης. Είπατε, κύριε Υπουργέ, στην Ολομέλεια που σας παρακολούθησα ότι ποιος θέλει να μένει σε άσυλο. Κατ' αρχάς, ένα άσυλο που δεν του προσφέρει τα απαραίτητα κανείς δεν το θέλει. Εμείς δεν υπερασπιζόμαστε αυτά τα άσυλα, τα οποία πραγματικά δεν μπορούν να δώσουν τα απαραίτητα και ό,τι έχει ανάγκη ένα παιδί. Έρχεστε και λέτε ότι εσείς θα λύσετε το πρόβλημα με την αποασυλοποίηση, διώχνοντας τα παιδιά από δεκαπέντε μέχρι δεκαεπτά χρονών από τα άσυλα για να πάνε πού; Σε κατοικίες. Για να γίνει τι; Να μπορούν να έχουν υπηρεσίες ενδυνάμωσης, ενίσχυσης των δεξιοτήτων και της επαγγελματικής καθοδήγησης, οι οποίες δύνανται να περιλαμβάνουν, μεταξύ των άλλων, ανάπτυξη δεξιοτήτων, εργασιακή συμβουλευτική και διασύνδεση με την αγορά εργασίας. Μα, ένα παιδί δεκαπέντε έως δεκαεπτά χρονών θέλει να μάθει, θέλει να πάει στο σχολείο. Το βγάζετε βίαια και του λέτε «το μέλλον σου είναι μόνο να αποκτήσεις δεξιότητες και εργασιακή εμπειρία». Γι' αυτό, υπογράψατε την κατάπτυστη σύμβαση με το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο, να μπορούν αυτά τα παιδιά να πηγαίνουν ως μαθητεία υποτίθεται, που ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχει μαθητεία στα ξενοδοχεία. Ξέρουμε πολύ καλά ότι δουλεύουν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, ακόμα και αυτοί που τους έχουν για μαθητεία, αλλά βρίσκουν έτσι φθηνή, τσάμπα εργατική δύναμη. Όλα τα καθεστώτα μαθητείας στα ξενοδοχεία αυτό ήταν. Και τα σπρώχνετε εκεί. Μα, αυτά είναι απαράδεκτα. Γι' αυτό ακριβώς και το ΚΚΕ λέει ότι παρ' όλες τις προσπάθειες να λειάνετε ακραίες γωνίες των επιπτώσεων των πολιτικών των οποίων εφαρμόζετε, δεν μπορεί να συμφωνήσει με αυτή την πολιτική. Λέμε ότι πρέπει αυτή η πολιτική, αυτή η κατάσταση να ανατραπεί στην πράξη, μέσα από την πάλη του λαού. Μπορεί να το κάνει ο λαός, μπορεί να τα καταφέρει. Υπάρχουν αυτά τα παραδείγματα που επιβεβαιώνουν τη θέση και την εκτίμηση του ΚΚΕ.. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραθανασόπουλο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ, για δύο λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταθέτω το κείμενο με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις του νομοσχεδίου. Θα είναι αυτές και δεν θα είναι άλλες. Το λέω για τις Υπηρεσίες της Βουλής. Είναι τεχνικού χαρακτήρα βελτιώσεις. Σε σχέση με αυτά τα οποία ελέχθησαν προηγουμένως υπάρχει μία ρύθμιση αναφορικά με τα πενήντα ένσημα σε μια από τις τρεις που ζητήθηκαν από συναδέλφους της Αντιπολίτευσης. Οι άλλες δύο θέλουν περαιτέρω επεξεργασία και θα το δούμε με το Υπουργείο Οικονομικών τις επόμενες μέρες. Ξέρετε ότι εδώ είμαστε πάνω σε μια κινούμενη άμμο γι' αυτά τα θέματα. Τα πράγματα αλλάζουν, μήνα με το μήνα. Θα χρειαστεί μία περαιτέρω διαβούλευση για θέματα, που αφορούν εποχικούς εργαζόμενους ιδιαίτερα. Εν πάση περιπτώσει, προχωρούμε με τη ρύθμιση αυτή για τα πενήντα ένσημα για τον τουρισμό - επισιτισμό. Έρχεται και η βελτιωτική αυτή διάταξη, την οποία θα δείτε και είμαστε ανοιχτοί για τα περαιτέρω. Κύριε Πρόεδρε, απλώς για να κλείσει οριστικά το θέμα από εμάς και με τις τροπολογίες να πω, για λόγους τάξεως πρώτα απ' όλα, ότι προφανώς η Κυβέρνηση υποστηρίζει τις τρεις υπουργικές τροπολογίες, την τροπολογία με γενικό αριθμό 1078 και ειδικό 79, την με γενικό αριθμό 1088 και ειδικό αριθμό 87 και την με γενικό αριθμό 1090 και ειδικό 88. Οι Βουλευτικές τροπολογίες απορρίπτονται. Συγκεκριμένα η με γενικό αριθμό 1076 και ειδικό αριθμό 78, η με γενικό αριθμό 1079 και ειδικό 80, η με γενικό αριθμό 1080 και ειδικό 81, η με γενικό αριθμό 1081 και ειδικό 82, η με γενικό αριθμό 1082 και ειδικό 83, η με γενικό αριθμό 1083 και ειδικό 84, η με γενικό αριθμό 1084 με ειδικό 85 και η με γενικό αριθμό 1086 και ειδικό 86. Αυτές λοιπόν απορρίπτονται. Για την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ μίλησα προηγουμένως. Δεν είναι ανάγκη να επανέλθω, έγινε συζήτηση. Ως προς την τροπολογία που αφορά την παράταση των θητειών, αυτό είναι θέμα γενικότερης κυβερνητικής πολιτικής. Η Κυβέρνηση θα τοποθετηθεί συνολικότερα επί του θέματος αυτού. Ως προς τις άλλες τροπολογίες του Κινήματος Αλλαγής, στη συνέχεια θα έρθει και θα λάβει τον λόγο η αρμόδια Υφυπουργός η κ. Μιχαηλίδου και θα τοποθετηθεί για μία προς μία, ως προς τους λόγους για τους οποίους τοποθετούμαστε έτσι. Απλώς εγώ, τοποθετούμαι τώρα για να διευκολύνω και εσάς.
Καλώς. Να καταθέσετε τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, κύριε Υπουργέ, για να μοιραστούν στις κοινοβουλευτικές ομάδες.
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινή Αραμπατζή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αν η πλατφόρμα της «e - food» φύγει από τη χώρα, δεν θα συμβεί και τίποτα, είπε ο κ. Σκουρλέτης. Θα μπορούν οι καταναλωτές να παραγγείλουν από άλλη πλατφόρμα. Απλά, κύριε Σκουρλέτη, οι δύο χιλιάδες δεκαέξι εργαζόμενοι της «e - food», όπως πολύ καλά γνωρίζετε, εξαναγκάστηκαν να γίνουν αορίστου χρόνου. Προφανώς, θα έχουν ένα πρόβλημα εύρεσης δουλειάς και φαντάζομαι ότι εσείς στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα τους προσλάβετε, με ένα νόμο και ένα άρθρο. Τα είπε πάρα πολύ εύληπτα, πολύ παραστατικά, πολύ αναλυτικά ο Υπουργός κ. Χατζηδάκης για τα όσα νομοθέτησε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για τις συνεργατικές πλατφόρμες και βέβαια, για το όψιμο συνήθως ενδιαφέρον της Αντιπολίτευσης που, όταν κυβερνούσε, δεν έβλεπε τίποτα και τώρα ανακαλύπτει δράκους. Βεβαίως, πραγματικά, νομίζω ότι περισσεύει το θράσος όταν ανεβαίνει εδώ στο Βήμα ο κ. Σκουρλέτης και μιλάει, εγκαλώντας την Κυβέρνηση, για τη ΔΕΗ. Ξεχνάει προφανώς, ο κ. Σκουρλέτης την γκάφα του τον Ιούλιο του 2016, που έβγαινε και κατηγορούσε τον κ. Πιτσιόρλα, ο οποίος τι έλεγε; Ότι προχωράει το επιχειρησιακό πλάνο για την πώληση του 17% της ΔΕΗ, συμπεριλαμβάνοντας και την πώληση της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ και όλων των άλλων που δώσατε στο Υπερταμείο για ενενήντα εννιά και πλέον χρόνια. Ξεχνάει ο κ. Σκουρλέτης ότι τον Ιούλιο του 2016 κατηγορούσε υποτίθεται τον κ. Πιτσιόρλα, ενώ τρεις μήνες πριν, το Μάιο του 2016 είχε βάλει φαρδιά πλατιά στο σχετικό ΦΕΚ την υπογραφή του. Ο αριθμός 1472 είναι του ΦΕΚ, κύριε Σκουρλέτη, γιατί δεν είμαστε όλοι λωτοφάγοι και δεν ξεχνάμε τι ζήσαμε επί τεσσεράμισι χρόνια κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αφήστε, λοιπόν, τα όψιμα κροκοδείλια δάκρυα και μην κλαίτε κι εσείς σαν τον κ. Σπίρτζη. Σε ό,τι αφορά τώρα τα της Χρυσής Αυγής και τις υποδείξεις που δεχτήκαμε από αυτό εδώ το Βήμα, θα πω όχι υποδείξεις για τη Χρυσή Αυγή από εσάς σε εμάς, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Λέει ο κ. Σκουρλέτης «πάψτε» - μας κάνει υποδείξεις - «να αλιεύετε στους ψηφοφόρους της ακροδεξιάς»; Αν δεν υπήρχε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που έστειλε στον εισαγγελέα όλες τις διάσπαρτες δικογραφίες για τη Χρυσή Αυγή, δεν θα υπήρχε δίκη της Χρυσής Αυγής. Εσείς που συγκυβερνήσατε τεσσεράμισι χρόνια με τους ΑΝΕΛ, με τον κ. Καμμένο και μοιραζόσασταν φαρδιά πλατιά τις υπουργικές καρέκλες, δεν μπορείτε να κουνάτε το δάχτυλο στην παράταξη, που ξεκίνησε τη δίωξη της εγκληματικής οργάνωσης, στην Κυβέρνηση που επί των ημερών της ολοκληρώθηκε η δίκη της Χρυσής Αυγής. Εσείς τεσσεράμισι χρόνια λειτουργούσατε απολύτως παρελκυστικά. Ψάχνατε ειδικές αίθουσες για να δικαστεί η Χρυσή Αυγή, ημερομηνίες, δικαστές, με λίγα λόγια κωλυσιεργούσατε για τους δικούς σας προφανείς πολιτικούς λόγους. Επειδή μιλήσατε, κύριε Σκουρλέτη, για συγκατοίκηση με την ακροδεξιά, θα ήθελα λίγο να σας θυμίσω αυτό εδώ το ταξίδι. Το θυμάστε; Καμμένος, Βίτσας και εννέα Βουλευτές σε Ρω και Καστελόριζο. Οι Βουλευτές σας, κύριε Σκουρλέτη, παρέα με τον κ. Καμμένο και τον κ. Κασιδιάρη της Χρυσής Αυγής και την επόμενη μέρα το κομματικό σας έντυπο, η «ΑΥΓΗ» αντί να το θάψει το συγκεκριμένο θέμα αναφέρει χαρακτηριστικά: «Αν και ο Ταγίπ Ερντογάν, μας έχει συνηθίσει σε σχεδόν καθημερινές προκλητικές δηλώσεις για τη Λοζάνη, το Αιγαίο και λοιπά, χθες δεν έκανε ούτε κιχ. Μήπως γιατί αντιπροσωπεία της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, μαζί με την ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας υπό τον Πάνο Καμμένο βρέθηκαν στο Καστελόριζο δίπλα στην Τουρκία;». Είναι τυχαίο; Θυμίζω, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι όταν ανακοινώθηκε αυτή η επίσκεψη της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας και πως θα συνόδευαν Βουλευτές της Χρυσής Αυγής, οι Βουλευτές τότε της Νέας Δημοκρατίας, του Ποταμιού, του ΚΚΕ και του ΠΑΣΟΚ αρνήθηκαν να μετάσχουν στη συγκεκριμένη αποστολή. Βεβαίως, τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν είναι αποκομμένο από μία συνολική πολιτική, γιατί θα θυμίσω ότι στις 11 Δεκεμβρίου 2016 ο κ. Νίκος Παρασκευόπουλος, που είχε μόλις αντικαταστήσει τον κ. Κοντονή, είπε συγκεκριμένα το εξής: «Η εικόνα της συνύπαρξης σε Καστελόριζο και Ρω δεν άρεσε σε πολλούς. Από την άλλη, πρέπει να επιλέξουμε τι προτιμάμε, μια διαρκή ρήξη ή μια προσπάθεια ένταξης της Χρυσής Αυγής στο κλίμα της δημοκρατίας». Εσείς, λοιπόν, που έχετε αυτά τα έργα και τις ημέρες και αυτές τις δηλώσεις είναι πολύ να κουνάτε το δάχτυλο στη Νέα Δημοκρατία, στην Κυβέρνηση, που οδήγησε αυτή τη χρυσαυγίτικη και τη φασιστική οργάνωση εκεί που της αρμόζει, εκεί που της όρισε η δικαιοσύνη. Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Πράγματι, η κοινωνική πολιτική που ασκεί μια κυβέρνηση, τα μέτρα που λαμβάνει για την ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας για όλους, το βάρος που δίνει στην προσχολική ηλικία των παιδιών και στην κοινωνικοποίησή τους, προκειμένου να διαμορφωθεί μια πολυσυμπεριληπτική κοινωνία αντανακλούν και το επίπεδο του πολιτισμού μιας χώρας και το επίπεδο της δημοκρατίας της, πολύ περισσότερο δε, όταν τα μέτρα αυτά αφορούν παιδιά και συμπολίτες μας με αναπηρία. Η Νέα Δημοκρατία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως γνήσιο λαϊκό κόμμα έχει αποδείξει χρόνια τώρα την κοινωνική διάσταση των πολιτικών, που εφαρμόζει και το κοινωνικό πρόσημο, που είχε μια σειρά μέτρων της διακυβέρνησής μας τους τελευταίους είκοσι έξι μήνες. Γι' αυτό και καταλαβαίνω απολύτως την αμηχανία της Αντιπολίτευσης. Πολύ εύστοχα ο κύριος Υπουργός είπε ότι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία δεν αναφέρθηκε καθόλου στο νομοσχέδιο, γιατί προφανώς, δεν έχει κάτι αρνητικό να πει. Καταλαβαίνω, λοιπόν, την αμηχανία της Αντιπολίτευσης. Καταλαβαίνω γιατί η κ. Φωτίου αναγκάστηκε και στην τελευταία συνεδρίαση της επιτροπής την τελευταία στιγμή, παρ' ότι είχε αρχικώς επιφυλαχθεί να καταψηφίσει επί της αρχής το νομοσχέδιο, ακριβώς επειδή είναι μία ακόμη απόδειξη ότι δεν κατέχετε το μονοπώλιο της κοινωνικής ευαισθησίας. Τουναντίον, μάλιστα, αποκαθηλώσατε τον μύθο της δήθεν ευαίσθητης Αριστεράς, που συντηρούσατε για χρόνια - για εκλογικές και μόνο ιδιοτέλειες - με τα πρόσφατα έργα και τις ημέρες σας στην κυβέρνηση από το 2015 ως τον Ιούλιο του 2019. Το νομοσχέδιο, το οποίο συζητάμε σήμερα κάνει ένα πάρα πολύ σημαντικό βήμα ενίσχυσης της κοινωνικής προστασίας. Αγγίζει και μάλιστα πρωτοπορώντας και επιχειρεί να δώσει λύσεις σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα, όπως είναι η πρόληψη και η αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης, η προώθηση της αποϊδρυματοποίησης, η περαιτέρω διευκόλυνση της αναδοχής, η στήριξη των ανθρώπων με αναπηρία με την καθιέρωση προσωπικού βοηθού, η αναβάθμιση των βρεφονηπιακών σταθμών. Θα ήθελα να σταθώ ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τον προσωπικό βοηθό. Αποτελεί σίγουρα μία έμπρακτη στήριξη του δικαιώματος των ατόμων με ειδικές ανάγκες στην ανεξάρτητη διαβίωση και στην ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνία. Το νομοθέτημα έρχεται και καλύπτει ένα σημαντικό κενό του ελληνικού θεσμικού πλαισίου με την υιοθέτηση του άρθρου 19 της σχετικής Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών που έχει κυρώσει η χώρα μας από το 2012. Γνωρίζετε καλά εσείς τις παρατηρήσεις που δέχτηκε η χώρα μας, μόλις ανέλαβε τη διακυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία τον Σεπτέμβριο του 2019, στη σχετική έκθεση αξιολόγησης. Άρα, ενισχύουμε την κοινωνική συνοχή, την ισότιμη διαβίωση, αναβαθμίζουμε ρυθμιστικά, κανονιστικά, θεσμικά το προφίλ της χώρας μας. Το νομοσχέδιο, βέβαια, εμπεριέχει και το ρυθμιστικό πλαίσιο για τις «Νταντάδες της Γειτονιάς». Βλέπω και την παριστάμενη Υφυπουργό, η οποία έχει επεξεργαστεί τη σχετική τροπολογία. Να κάνω μία παρένθεση. Είναι απίστευτη αυτή η επίθεση, που έχετε εξαπολύσει όχι συγκεκριμένα στην κυρία Υφυπουργό, στην Κυβέρνηση εν προκειμένω. Ήρθε η κ. Συρεγγέλα στην Επιτροπή και τι έκανε ουσιαστικά; Πριν ακόμη κατατεθεί η τροπολογία, για να μην αιφνιδιάσει το Σώμα, ήρθε και εξήγησε αναλυτικώς τι πρόκειται να περιλαμβάνει η τροπολογία. Σε ποιες πρακτικές μάς είχατε εσείς συνηθίσει; Σε εκπρόθεσμες τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, που αποτελούσαν τόμους ούτε καν, βέβαια, να υπάρξει απαίτηση ενημέρωσης του Σώματος στις επιτροπές, όπως κάνει η Κυβέρνησή μας. Εδώ πρόκειται για εμπρόθεσμες τροπολογίες, οι οποίες κατατέθηκαν εμπροθέσμως. Εδώ πρόκειται για τροπολογίες, οι οποίες έρχονται και αναλύονται από την αρμόδια Υφυπουργό στις επιτροπές και τολμάτε να λέτε ότι δεν σεβόμαστε τον κοινοβουλευτισμό; «Οι Νταντάδες της Γειτονιάς», λοιπόν, αγγίζει ένα από τα μείζονα προβλήματα της χώρας που είναι το δημογραφικό, η αντιμετώπιση του οποίου πρέπει να είναι ενιαία, συνεκτική, διαχρονική, αποδεκτή από όλες και από όλους. Μέσα από αυτές τις διατάξεις δίνεται η δυνατότητα στις οικογένειες να συμφιλιώσουν την επαγγελματική τους πορεία με την οικογενειακή τους ζωή, διότι τα μέτρα για τη στήριξη της οικογένειας δεν είναι μόνο κοινωνική πολιτική, αλλά και εθνική πολιτική. Μου κάνει εντύπωση που μία γυναίκα εισηγήτρια, η κ. Φωτίου, έχει εξαπολύσει μύδρους εναντίον αυτού του θεσμού, των «Νταντάδων της Γειτονιάς», τη στιγμή που αυτή ακριβώς η ρύθμιση συμβάλλει στην αντιμετώπιση της υποαπασχόλησης των γυναικών στην αγορά εργασίας και στην αποτροπή της διακοπτόμενης καριέρας. Πρόκειται για την προώθηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της ισότητας στην πράξη του άρθρου 21 παράγραφος 1 και 5 του Συντάγματος. Φυσικά, σας θυμίζω ότι η πολιτική μας για το δημογραφικό έχει δώσει απτά δείγματα γραφής. Τα είπε και ο Υπουργός. Πολύ γρήγορα θα πω ότι υποσχεθήκαμε και κάναμε πράξη το επίδομα γέννησης των 2.000 ευρώ για κάθε παιδί, καθιερώσαμε τα 1.000 ευρώ αφορολόγητο για κάθε παιδί. Ακόμη και η διεύρυνση των γονικών αδειών συμβολικά, αλλά και ουσιαστικά κάνει βήματα για την αντιστροφή της αρνητικής δημογραφικής τάσης της χώρας μας. Το είπε ο κ. Χατζηδάκης, δεν τα κάναμε όλα, υπάρχει δρόμος πολύς. Είναι, όμως, θετικές πρωτοβουλίες, είναι ρυθμιστικές αναγκαίες συνθήκες. Μάλιστα, η συνολική δαπάνη του επιδόματος για το 2020 ανήλθε στα 110 εκατομμύρια ευρώ, ο προϋπολογισμός του 2021 προβλέπει 170 εκατομμύρια ευρώ και σύμφωνα με στοιχεία του ΟΠΕΚΑ, μέχρι τον Αύγουστο του 2021 έχει καταβληθεί συνολικά το ποσό των 100 εκατομμυρίων ευρώ. Στην ίδια φιλοσοφία είναι η διεύρυνση της πρόσβασης σε υπηρεσίες βρεφονηπιακών σταθμών. Αυξήσαμε τον αριθμό των voucher, έντεκα χιλιάδες περισσότερες ωφελούμενες μητέρες. Και όχι μόνο αυτό, αλλά εξασφαλίσαμε και επιχορήγηση μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης 180 εκατομμύρια ευρώ για τις πενήντα χιλιάδες θέσεις, που δεν αφορούν παιδικούς σταθμούς μόνο των δήμων, αλλά συνολικά όλων των μορφών όλης της χώρας. Πραγματικά, προξενεί επίσης εντύπωση, κατάπληξη όλη αυτή η δαιμονοποίηση της χρήσης των κοινοτικών πόρων, των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης για κοινωνικές πολιτικές στην πράξη. Δηλαδή, τι σας πειράζει; Ότι έρχεται αυτή η Κυβέρνηση και κάνει τη βέλτιστη χρήση των ενωσιακών πόρων; Ότι έρχεται αυτή η Κυβέρνηση και αποδεικνύει ότι οι προτάσεις της για το Ταμείο Ανάκαμψης προφανώς είναι στη σωστή κατεύθυνση και προφανώς έχουν προστιθέμενη αξία και εγκρίνονται μετ' επαίνων; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα προσπαθήσω και εγώ, στα δεκαοχτώ λεπτά που είχαν και οι άλλοι εισηγητές, να ολοκληρώσω. Σε ό,τι αφορά την παιδική κακοποίηση, καλύπτεται το νομοθετικό κενό, η πολιτεία αναλαμβάνει τη ρυθμιστική της ευθύνη. Εξέχουσα είναι η πρόβλεψη για το λευκό Ποινικό Μητρώο, η προσκόμιση του οποίου είναι αναγκαία για τους εργαζομένους που ασχολούνται με παιδιά, προσέτι μάλιστα και η υπεύθυνη δήλωση περί μη εκκρεμοδικίας για αδικήματα που καθιστούν τον ενδιαφερόμενο ακατάλληλο για οποιαδήποτε εργασία σε χώρο με παιδιά. Είναι πράγματα αυτονόητα για κάθε σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα, πράγματα που, δυστυχώς, ποτέ δεν ίσχυαν μέχρι σήμερα στην ελληνική πραγματικότητα. Διατρέχοντας τις νομοθετικές ρυθμίσεις, θα θεωρούσα, πράγματι, λοιπόν, αυτονόητο για ένα κόμμα κοινωνικής ευαισθησίας, όπως θέλει να προβάλλεται ο ΣΥΡΙΖΑ, να ψηφίσει αυτό το νομοσχέδιο και μάλιστα - θα πω - με τα δύο χέρια.Αντ' αυτού, όμως, το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει πει ένα ηχηρό «όχι». Ρωτάω: «Όχι» σε τι λέτε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; «Όχι» στη βοήθεια που προσφέρει το νομοσχέδιο στους συμπολίτες μας με αναπηρία; Στην αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης; Στην αναβάθμιση των παιδικών σταθμών; Στην περαιτέρω διευκόλυνση της αναδοχής; Είναι πράγματι θλιβερό να κρατάτε αυτή τη στείρα πολιτική άρνησης και να ψάχνετε αστείες δικαιολογίες, προκειμένου να δώσετε σάρκα και οστά στην άρνησή σας. Ένα από τα επιχειρήματά σας είναι ότι το νομοσχέδιο - λέτε - έρχεται πολύ γρήγορα να ψηφιστεί, ενώ το ρυθμιστικό του θα ξεκινήσει από τον Ιανουάριο του 2022. Ισχυρίζεστε, μάλιστα, ότι το κάνουμε αυτό για να αλλάξουμε την επικοινωνιακή ατζέντα που είναι εναντίον μας, γιατί υπάρχει λαϊκή κατακραυγή. Τώρα, τα αρθρώνετε πραγματικά σοβαρά αυτά τα επιχειρήματα; Για να θυμηθώ και μια φράση της πρώην Βουλευτού σας κ. Καββαδία, με αφορμή βεβαίως την κατάπτυστη δήλωση του κ. Σπίρτζη, την εργαλειοποίηση της τελευταίας γυναικοκτονίας. Αλήθεια, λοιπόν, για να παραφράσω την κ. Καββαδία, με τέτοια επιχειρήματα θέλετε να κάνετε αντιπολίτευση; Αύριο είναι Οκτώβριος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Πότε θέλετε να νομοθετήσουμε για τα μέτρα που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από 1η Ιανουαρίου του 2022; Τα Χριστούγεννα; Να το ρωτήσω αλλιώς: Αν αυτό το φέρναμε, δηλαδή, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, θα το ψηφίζατε; Αλήθεια, ποια πολιτική ατζέντα θέλουμε να αλλάξουμε, όπως λέτε; Αυτή που δείχνει σε όλες τις δημοσκοπήσεις διψήφια διαφορά της Κυβέρνησης από την Αντιπολίτευση, που φτάνει και το 12%; Την πολιτική ατζέντα που δείχνει σε όλες τις μετρήσεις ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο καταλληλότερος Πρωθυπουργός με δεύτερο τον «κανέναν» και τρίτο τον καταϊδρωμένο κ. Τσίπρα; Αυτή της εθνικής συμφωνίας που πέτυχε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Γάλλο Πρόεδρο στο Παρίσι και που διασφαλίζει, όχι μόνο το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων με νέα οπλικά συστήματα, αλλά προβλέπει και τη συνδρομή μιας μεγάλης δύναμης, όπως είναι η Γαλλία, σε περίπτωση που η χώρα μας δεχτεί επίθεση; Αυτής της συμφωνίας που εκτός από την υπεροπλία που μας δίνει, έγινε με πολύ συμφερότερους όρους από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, από αυτούς που διαπραγματευόσασταν εσείς το 2018; Σε ό,τι αφορά δε - θα κλείσω με αυτό - το άλλο εκπληκτικό επιχείρημα, το οποίο άκουσα τόσες φορές και στην επιτροπή και σήμερα στην Ολομέλεια, περί πολλών υπουργικών αποφάσεων, που χρειάζονται να εκδοθούν για να ενεργοποιηθεί το νομοσχέδιο περί της λεγόμενης «δευτερογενούς νομοθεσίας», κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, θα σας πω απλά ότι οι εξουσιοδοτικές διατάξεις είναι ορθή νομοθέτηση. Πότε; Όταν είναι ειδικές και συγκεκριμένες, όπως είναι ειδικές και συγκεκριμένες οι εξουσιοδοτικές διατάξεις αυτούσιες στο νομοθετικό κείμενο αυτού του νομοσχεδίου. Πολιτικά δε, θα αναγκαστώ να θυμίσω ότι στο δικό σας νομοσχέδιο του 2018, για το οποίο επαίρεστε - καλά κάνετε και επαίρεστε - στο κομμάτι των υιοθεσιών και της αποϊδρυματοποίησης είχε έντεκα εξουσιοδοτικές διατάξεις για κοινές υπουργικές αποφάσεις. Τότε ήταν καλές οι εξουσιοδοτικές διατάξεις, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Θα κλείσω λέγοντας ότι, το πόσο σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, το πόσο θέλουμε να θωρακίσουμε την κοινωνική προστασία, το πόσο θέλουμε να ενεργοποιήσουμε όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας, το πόσο θέλουμε μια συμπεριληπτική κοινωνία με ίσες ευκαιρίες για όλους, ίσες ευκαιρίες για ευημερία, ανάπτυξη και δουλειά, φαίνεται από νομοθετικές πρωτοβουλίες, όπως αυτή που εισηγείται σήμερα προς ψήφιση η Κυβέρνηση. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και για την ανοχή σας.
Θα ακολουθήσει η κ. Άννα Καραμανλή.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για έναν λεπτό;
Κύριε Σκουρλέτη, μην πάμε τώρα σε έναν κύκλο αντιπαραθέσεων. Καταλαβαίνω ότι θέλετε να δώσετε δυο, τρεις απαντήσεις…
Για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Δεν σας αρνούμαι, αλλά θερμή παράκληση η παρέμβασή σας να είναι σύντομη, γιατί υπάρχει μεγάλος αριθμός Βουλευτών που δεν έχει μιλήσει, κάτι που γνωρίζετε καλά. Βλέπετε, άλλωστε, τη λίστα. Ορίστε, κύριε Σκουρλέτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Αραμπατζή, κατ' αρχάς εύχομαι καλή επιτυχία στα καινούργια σας καθήκοντα. Όμως, για να είναι επιτυχής η πορεία σας, θα ήταν καλύτερο πέρα από αναφορές σε φωτορεπορτάζ του παρελθόντος, που έχουν ειπωθεί κατά κόρον εδώ για να δημιουργήσουν ψεύτικες εντυπώσεις, να μας πείτε κάτι πολύ συγκεκριμένο: Στη Σταυρούπολη ήταν ναζιστικές οργανώσεις; Καταδικάζετε την παρουσία τους; Αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν οι Υπουργοί σας, εσείς ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος έχετε το θάρρος να πάρετε μια θέση; Προς τιμήν του, το έκανε ο κ. Δένδιας. Μόνο ο κ. Δένδιας! Ένας! Όλοι οι υπόλοιποι δεν το έκαναν. Δεύτερον - και τελειώνω - είπατε πολλά για τα ενεργειακά. Απάντησα στον Υπουργό και δεν θέλω να επαναλάβω. Θα ήθελα να μου πείτε, πώς κρίνετε την εντολή του οικονομικού εισαγγελέα να διερευνήσει την πιθανότητα χειραγώγησης της μετοχής, με βάση την τελευταία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου; Διότι εδώ φαίνεται ότι υπάρχουν πρακτικές, οι οποίες παραπέμπουν σε άλλου είδους καταστάσεις. Οφείλετε, λοιπόν, να υπάρξει ένας σχολιασμός γύρω από αυτά τα ζητήματα, για να είμαστε ουσιαστικοί. Όλα τα άλλα είναι για τις εντυπώσεις. Σας ευχαριστώ.
Καλώς. Τώρα τον λόγο έχει η κ. Άννα Καραμανλή από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, προτείνω να προηγηθεί λόγω εγκυμοσύνης, αν δεν έχει αντίρρηση και το επιθυμεί, η κ. Αγαθοπούλου.
Ήδη το Προεδρείο μερίμνησε γι' αυτό και σε συνεννόηση με την κ. Αγαθοπούλου, η οποία όντως είναι έγκυος, θα μιλήσει μετά από εσάς, ενώ ήταν πολύ πιο κάτω στον κατάλογο. Πάντως, σας ευχαριστούμε για την πρόταση και εκ μέρους της κ. Αγαθοπούλου. Ορίστε, κυρία Καραμανλή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα έχει επίκεντρο τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρία. Καθορίζεται, για πρώτη φορά, ένα σαφές νομοθετικό πλαίσιο για την παιδική προστασία, με έμφαση στην πρόληψη και αποτροπή φαινομένων κακοποίησης. Μεταρρυθμίζεται η προσχολική αγωγή, προκειμένου να ανταποκρίνεται στις εξατομικευμένες ανάγκες των παιδιών και να καλλιεργεί τις δεξιότητές τους. Εξορθολογίζεται το πλαίσιο για την αναδοχή και υιοθεσία, έτσι ώστε περισσότερα παιδιά να μπορούν να βρουν μία οικογένεια. Στηρίζονται τα άτομα με αναπηρία με θεσμούς, όπως ο «Προσωπικός Βοηθός», που ενισχύουν την κοινωνική ένταξή τους και την αυτόνομη διαβίωσή τους και λαμβάνονται δράσεις για την αποϊδρυματοποίηση παιδιών, που διαβιούν σε ιδρύματα. Για την παιδική προστασία και την αντιμετώπιση των φαινομένων παιδικής κακοποίησης δημιουργούμε για πρώτη φορά ένα ξεκάθαρο ρυθμιστικό πλαίσιο, που ορίζει με σαφήνεια τι είναι η παιδική κακοποίηση και εξασφαλίζει με οριζόντια μέτρα και δράσεις ότι η παιδική προστασία δεν είναι πολυτέλεια και ότι καμμία κακοποιητική συμπεριφορά οποιασδήποτε μορφής με θύμα παιδί δεν γίνεται πλέον ανεκτή και δεν θα μένει ατιμώρητη. Η προσχολική αγωγή μεταρρυθμίζεται και οι βρεφικοί, παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί με το Πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» ανταποκρίνονται στις εξατομικευμένες ανάγκες των παιδιών, καλλιεργούν τις δεξιότητες και προσφέρουν σε όλα τα παιδιά, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς, τη δυνατότητα να ανακαλύψουν και να εξελίξουν τις προσωπικές τους δεξιότητες. Ο ΣΥΡΙΖΑ μας κατηγορεί ότι μετατρέπουμε τους βρεφονηπιακούς σταθμούς σε χώρους φύλαξης παιδιών. Εμείς μετεξελίσσουμε τους βρεφονηπιακούς σταθμούς σε χώρους μαθησιακής εξέλιξης και ανάπτυξης των δεξιοτήτων των μικρών παιδιών. Εσείς για την προσχολική αγωγή όλα τα χρόνια που κυβερνήσετε δεν κάνατε απολύτως τίποτα. Για την αποϊδρυματοποίηση των παιδιών που ζουν σε κλειστές δομές λαμβάνονται μέτρα, προκειμένου να αποκτήσουν τα απαραίτητα εφόδια για την κοινωνική επανένταξή τους. Με το Πρόγραμμα «Ημιαυτόνομης Διαβίωσης» τους δίνουμε την ευκαιρία να ζουν αυτόνομα έξω από τα ιδρύματα και μέσα στην κοινωνία. Είμαστε δίπλα τους και τα στηρίζουμε. Επιδοτούμε το ενοίκιό τους, τους παρέχουμε ψυχολογική υποστήριξη και ενισχύουμε τις επαγγελματικές τους δεξιότητες στην προσπάθειά τους να διασυνδεθούν με την αγορά εργασίας. Η προσωπική δέσμευση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τη θέσπιση του «Προσωπικού Βοηθού» για τα άτομα με αναπηρία γίνεται πράξη και παράλληλα, ικανοποιείται ένα πάγιο αίτημα των ατόμων με αναπηρία. Το πρόγραμμα ξεκινά πιλοτικά και στοχεύει στην ενθάρρυνση της αυτόνομης διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία, την αποϊδρυματοποίησή τους και την απόκτηση καλύτερης ποιότητας ζωής για τα ίδια τα άτομα, αλλά και για τις οικογένειές τους. Εδώ ξεκαθαρίζουμε και πάλι πως κανένα άτομο με αναπηρία δεν χάνει επίδομα. Στόχος είναι η βελτίωση της ζωής όλων των ατόμων με αναπηρία, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις και η ενίσχυση της κοινωνικής επανένταξής τους στον μέγιστο βαθμό. Ο θεσμός της αναδοχής και της υιοθεσίας εξορθολογίζεται, έτσι ώστε περισσότερα παιδιά να μπορούν να βρουν μία οικογένεια. Στις αντιδράσεις σχετικά με τα ηλικιακά όρια των αναδόχων απαντάμε πως ακολουθούμε τις εισηγήσεις της «UNICEF» και του Συνηγόρου του Πολίτη. Οι ανάδοχοι ηλικίας άνω των εξήντα ετών έχουν στην πλειοψηφία τους δημιουργήσει οικογένεια και παιδιά που έχουν φύγει από το σπίτι και έχουν πολύ περίσσευμα αγάπης να δώσουν. Γιατί, λοιπόν, θα πρέπει να τους το στερήσουμε; Γιατί να στερήσουμε την ευκαιρία σε παιδιά που ζουν σήμερα σε ιδρύματα να αποκτήσουν μια οικογένεια αγάπης και ένα σπίτι; Άλλωστε, για την καταλληλότητα των προσώπων αυτών κρίνει ο κοινωνικός λειτουργός του αναδόχου γονέα ως δικλίδα ασφαλείας για την αναδοχή. Η Αντιπολίτευση ισχυρίζεται πως πρόκειται για ένα νομοσχέδιο με πολλές εξουσιοδοτικές διατάξεις για έκδοση πολλών υπουργικών και κοινών υπουργικών αποφάσεων. Ξεχνά, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ - να το επαναλάβω κι εγώ - ότι ο δικός του ν.4358/2018 που αφορά τον θεσμό της αναδοχής και της υιοθεσίας περιείχε έντεκα εξουσιοδοτικές διατάξεις για έκδοση υπουργικών αποφάσεων και από αυτές υλοποίησε τις μισές. Πρόκειται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για ένα νομοσχέδιο απολύτως κοστολογημένο. Οι δράσεις και οι πολιτικές που δρομολογούνται είναι χρηματοδοτούμενες από το Ταμείο Εθνικής Ανάκαμψης, από το ΕΣΠΑ και από τους εθνικούς πόρους και αγγίζουν το μισό δισεκατομμύριο ευρώ για την ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας. Μήπως θα έπρεπε, λοιπόν, κατά τη γνώμη σας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να αφήσουμε αυτούς τους πόρους για κοινωνικές παροχές από το Ταμείο Ανάκαμψης αναξιοποίητους; «όχι» απαντούμε εμείς. Κλείνοντας, θα ήθελα να πω δυο λόγια για την τροπολογία που έχει κατατεθεί και αφορά στο πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς» και στο «Σήμα Διαφορετικότητας». Με το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς» εισάγεται, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, η θεσμικά οργανωμένη παροχή της κατ' οίκον φροντίδας βρεφών και νηπίων ηλικίας από δύο μηνών έως δυόμισι μηνών από πιστοποιημένους εργαζομένους που αποκαλούνται πλέον εφ' εξής επιμελητές και επιμελήτριες. Έρχεται σε συνέχεια της υλοποίησης των πολιτικών της Κυβέρνησης που στοχεύουν στην εναρμόνιση της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής των γυναικών και της ενθάρρυνσής τους να παραμένουν ενεργές στην εργασία τους μετά την απόκτηση παιδιών. Όλοι αντιλαμβανόμαστε το βάρος που σηκώνει μία εργαζόμενη μητέρα και την ανάγκη που έχει για στήριξη από την πολιτεία για τη διευκόλυνση της καθημερινότητάς της, για να μην μπαίνει ποτέ στο δίλημμα «οικογένεια ή εργασία». [[Στο σημείο αυτό κτυπά προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Για πρώτη φορά, καθιερώνεται σήμα διαφορετικότητας, που θα χορηγείται στις επιχειρήσεις ως επιβράβευση για την ενσωμάτωση στρατηγικών και την υλοποίηση δράσεων, που προωθούν την ισότητα και την καταπολέμηση των διακρίσεων. Πρόκειται για την υλοποίηση ενός μέτρου που συντελεί στη διαμόρφωση μιας κουλτούρας μηδενικής ανοχής στις διακρίσεις και στους αποκλεισμούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνοντας θα πω ότι μιλάμε για ένα νομοσχέδιο με σύγχρονο προσανατολισμό, που θωρακίζει την κοινωνική προστασία, αμβλύνει τις ανισότητες και τους αποκλεισμούς και συμβάλλει στην κοινωνική ευημερία και ανάπτυξη. Ενισχύει τη μέριμνα σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού και κυρίως, καταρρίπτει έναν ακόμη μύθο, που επιμελώς έχτισε η Αριστερά όλα τα τελευταία χρόνια να θεωρεί ως αποκλειστικό της δικαίωμα την άσκηση της κοινωνικής πολιτικής. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε την κυρία Καραμανλή. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ειρήνη Αγαθοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης κ. Βιλιάρδος, μετά η κ. Πούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσαβδαρίδης από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κυρία Αγαθοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την προτεραιότητα και εσάς και τους συναδέλφους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσο κι αν δεν αρέσει στη Νέα Δημοκρατία να το συζητάμε αυτό, το νομοσχέδιο αυτό που κατατέθηκε και συζητάμε σήμερα ανέβηκε στη διαβούλευση περιλαμβάνοντας πέντε βασικά κεφάλαια και σήμερα ερχόμαστε να συζητήσουμε οχτώ θέματα, τα οποία κατατέθηκαν με τροπολογίες. Πρόκειται, όμως, για τροπολογίες - νομοσχέδια και όχι τροπολογίες του ενός άρθρου, αλλά ολόκληρα νομοσχέδια δέκα και δεκαπέντε άρθρων, χωρίς να έχουν μπει σε διαβούλευση, χωρίς να έχουν συζητηθεί στις επιτροπές και για τη μία μάλιστα από αυτές τις τροπολογίες, την τροπολογία για τον ΟΑΕΔ, χωρίς καν να έχει ενημερωθεί το Σώμα ότι θα υπάρξει τέτοια τροπολογία. Βέβαια, δεν μας εκπλήσσει αυτή η πρακτική σας, αλλά να ξεκαθαρίσουμε λίγο τι δείχνει. Δείχνει, λοιπόν, μια κυβέρνηση, η οποία δεν σέβεται τίποτε. Εκτός του ότι δεν σέβεται τη δημόσια περιουσία και την ξεπουλά ελαφρά την καρδία, όπως είδαμε να συμβαίνει τις προηγούμενες ημέρες με ΔΕΗ και ΟΛΠ, δεν σέβεται ούτε το Κοινοβούλιο ούτε τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες ούτε κατά συνέπεια όσες και όσους αφορούν αυτά τα νομοσχέδια, με τους οποίους δεν διαβουλεύτηκε καν. Επιπλέον, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, συνεχίζετε την ίδια αντικοινοβουλευτική πρακτική. Φέρνει η Κυβέρνηση νομοσχέδια - σκελετούς, χωρίς κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο - μόνο «λεζάντα», δηλαδή, όπως λέμε - και όλες τις σοβαρές ρυθμίσεις τις παραπέμπει σε υπουργικές αποφάσεις. Δεν σας αρέσει η φράση «πουκάμισο αδειανό», την οποία σχολίασε και ο εισηγητής σας και άλλοι ομιλητές, αλλά ακριβώς αυτό είναι αυτό το νομοσχέδιο. Στην ουσία - το είπε και η κυρία Ξενογιαννακοπούλου στην Επιτροπή και η κυρία Φωτίου - ζητάτε λευκή επιταγή από τη Βουλή, για να νομοθετήσετε στη συνέχεια μόνοι σας, αφού εδώ οι σοβαρές διατάξεις δεν έρχονται. Επίσης, μέρα με τη μέρα μας πείθετε όλο και περισσότερο ότι ο κ. Μητσοτάκης, όταν έλεγε σε προηγούμενη ΔΕΘ ότι τον ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία, δεν έκανε λάθος, αλλά ήξερε πάρα πολύ καλά τι έλεγε. Αυτό το μότο συνεχίζετε κι εσείς να ακολουθείτε σε όλα τα Υπουργεία. Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Για τις «Νταντάδες της Γειτονιάς» προλάβατε να κάνετε χορηγούμενες διαφημίσεις, να δώσετε συνεντεύξεις, να διοργανώσετε «events», να φωτογραφηθείτε για τα «social media», αλλά δεν προλάβατε να καταθέσετε τις διατάξεις στην ώρα τους, παρά έπρεπε να τις καταθέσετε χθες 23.30΄ ώρα! Και πώς τις καταθέσατε; Τις καταθέσατε με τον συνήθη τρόπο που προανέφερα, βάζοντας δηλαδή το άρθρο 7, με τίτλο «Εξουσιοδοτικές διατάξεις», όπου όλες οι σημαντικές αποφάσεις θα ληφθούν με κοινές υπουργικές αποφάσεις, χωρίς να περάσουν από τη Βουλή. Επίσης, έχουμε πλήρη άγνοια για το ποια θα είναι η διαδικασία τήρησης του Μητρώου Επιμελητών οι όροι και οι προϋποθέσεις απόκτησης ιδιότητας επιμελητή ή επιμελήτριας, οι όροι εργασίας και ασφάλισής τους, το περιεχόμενο του πιλοτικού προγράμματος που θα εφαρμόζεται άμεσα, τα κριτήρια επιλογής και η μέθοδος υπολογισμού του «voucher», οι όροι και οι προϋποθέσεις παροχής των υπηρεσιών, οι αρμόδιοι φορείς για τον έλεγχο και την εποπτεία των παρεχόμενων υπηρεσιών. Δεν έχουμε ιδέα για όλα αυτά. Ελπίζω, τουλάχιστον σήμερα, που είναι εδώ η Υφυπουργός να μας δώσει μια ιδέα, αν και πλέον έχουμε φτάσει στο τέλος σχεδόν της συζήτησης. Άρα, λοιπόν, το ερώτημα είναι τι μας βάζετε να ψηφίσουμε. Εάν μας αρέσει το όνομα του προγράμματος «Νταντάδες της Γειτονιάς»; Ούτε αυτό μας αρέσει! Ούτε το όνομα μας αρέσει, γιατί είναι ιδιαίτερα στερεοτυπικό και αναπαράγει την κουλτούρα ότι η φύλαξη παιδιών μπορεί να γίνει μόνο από γυναίκες, κάτι το οποίο τον εικοστό πρώτο αιώνα στην Ευρώπη δεν θα πω ότι δεν ισχύει, γιατί θα ήμουν αφελής αν έλεγα κάτι τέτοιο, αλλά τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να νομοθετείται. Υπάρχει, όμως, άλλο ένα πρόβλημα, το οποίο σας το ανέφερε και η εισηγήτριά μας. Το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς», ενώ παρουσιάζεται ως ένα πρόγραμμα συμπληρωματικό του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ» για την προσχολική αγωγή, στην ουσία υπονομεύει τη λογική της προσχολικής αγωγής σε οργανωμένους βρεφονηπιακούς σταθμούς και αναθέτει την προσχολική αγωγή παιδιών έως δυόμισι ετών σε άτομα αδιευκρίνιστων προσόντων και σε χώρους αδιευκρίνιστων προδιαγραφών, όπως τα σπίτια των επιμελητών για παράδειγμα, ειδικά σε περίοδο πανδημίας, χωρίς προδιαγραφές για συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας. Προωθείτε, λοιπόν, κύριοι της Κυβέρνησης, βρέφη δύο ταχυτήτων, αυτά δηλαδή τα οποία θα πηγαίνουν στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και αυτά που θα έχουν τη φροντίδα στο σπίτι, με την πρόφαση ότι έτσι θα εξυπηρετήσετε και παιδιά που δεν έχουν στην περιοχή τους βρεφονηπιακούς σταθμούς ή δεν επαρκούν οι θέσεις. Σας εξήγησε, όμως, η κ. Φωτίου και με οικονομικά στοιχεία ότι η αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης θα ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να δημιουργηθούν βρεφικές δομές, ώστε να καλυφθούν όλα τα παιδιά που το έχουν ανάγκη. Εμείς λέμε - προσπαθήσαμε να το κάνουμε πράξη και σας τα είπε η κ. Φωτίου - ότι οι βρεφονηπιακοί σταθμοί θα πρέπει να είναι για όλα τα παιδιά, όχι μόνο για τα τυχερά ούτε μόνο για αυτά που έχουν να πληρώσουν ούτε μόνο γι' αυτά που διαβιούν στα αστικά κέντρα, αλλά για όλα τα παιδιά. Είναι σημαντικός παράγοντας της κοινωνικοποίησης των παιδιών σε αυτήν την ηλικία και, όσο και να το θέλετε, δεν μπορεί η κοινωνικοποίηση αυτή να γίνει με τις νταντάδες. Οι νταντάδες, οι γιαγιάδες, οι παππούδες επιστρατεύονται ελλείψει κοινωνικών δομών, δεν θεσμοθετούνται από το κράτος τον εικοστό πρώτο αιώνα. Είπε ο κύριος Υπουργός πριν ότι υπάρχει το πρόγραμμα αυτό και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Ούτε όμως αυτά τα στοιχεία προλάβατε να μας τα καταθέσετε. Δεν έχουμε τίποτε στα χέρια μας, ώστε να έχουμε μια εικόνα για το πρόγραμμα αυτό. Επιπλέον, μαντεύουμε από τις διατάξεις, γιατί όπως είπαμε, όλες οι λεπτομέρειες επαφίονται σε υπουργικές αποφάσεις - βέβαια έκανε μια αναφορά η Υφυπουργός στις επιτροπές - ότι τα voucher δεν θα είναι ίδια για όλες και όλους τους ωφελούμενους. Οι άνεργες γυναίκες θα παίρνουν μικρότερα ποσά για λιγότερες ώρες, μόνο για κάποιες ώρες εβδομαδιαίως, για να μπορέσουν να ψάξουν για δουλειά. Οι δε φοιτήτριες, κυρία Υπουργέ, δεν περιλαμβάνονται καν στον σχεδιασμό σας. Όμως να ξέρετε - το λέμε με καλή πρόθεση, για να σκεφτείτε - ότι η ολοκλήρωση των σπουδών συνδέεται άρρηκτα με την επαγγελματική αποκατάσταση. Οπότε, ίσως θα έπρεπε να υπάρχει και μια πρόνοια γι' αυτές τις γυναίκες. Τέλος, θα ήταν χρήσιμο να μας πείτε, έστω και τώρα, αν έχει γίνει κάποια μελέτη ή προεργασία για τις περιοχές ,στις οποίες σκοπεύετε να εφαρμόσετε το πιλοτικό πρόγραμμα, που θα ξεκινήσει το επόμενο διάστημα και με ποια κριτήρια, γιατί ούτε γι' αυτό έχουμε κάποια ενημέρωση. Ελπίζω τουλάχιστον να υπάρχει μια προεργασία. Αξίζει νομίζω να κάνω μια αναφορά στο άρθρο 8 της ίδιας τροπολογίας για το σήμα διαφορετικότητας στις δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις. Στην ουσία τι κάνετε; Κάνετε μια παραλλαγή του σήματος ισότητας, που αφορά την επιβράβευση των επιχειρήσεων που προωθούν μέτρα ισότητας των φύλων, επιβραβεύοντας τώρα επιχειρήσεις, που προωθούν πολιτικές ίσης μεταχείρισης και καταπολέμησης των διακρίσεων εν γένει λόγω φυλής, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, οικογενειακής και κοινωνικής κατάστασης κ.ο.κ.. Θέλω να σας κάνω μία πρόταση: Αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου, το πρώτο σήμα διαφορετικότητας να το δώσετε στο Υπουργείο Υγείας, στον κ. Πλεύρη και στην κ. Γκάγκα, που επικύρωσαν με την υπογραφή τους και με την ανοχή τους απόφαση συμβουλίου κρίσεων, που έκοψε μητέρα από τη θέση επιμελήτριας Β΄ στο Λαϊκό Νοσοκομείο, λόγω οικογενειακής κατάστασης, επειδή έχει δύο παιδιά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Να κρατήσετε κι ένα σήμα διαφορετικότητας, κυρία Συρεγγέλα, και εσείς στο Υπουργείο Εργασίας, που δεν είπατε μισή κουβέντα για το συγκεκριμένο περιστατικό, δεν καταδικάσατε και ούτε είδαμε να ανακοινώνετε πρωτοβουλίες για να αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον. Για να κλείσω, όπως έκλεισε λοιπόν ο κύριος Υπουργός την ομιλία του, όταν θα μιλάτε για ασυνέπεια λόγων και πράξεων, χρειάζεται λιγότερο θράσος. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για δύο λεπτά.
Κυρία Συρεγγέλα, έχετε τον λόγο για ένα, δύο λεπτά.
Μιλήσαμε για ασυνέπεια λόγων και πράξεων. Η συνέπεια λόγων και πράξεων θα πρέπει να διέπει όλες τις παρατάξεις. Από την πρώτη στιγμή, είπαμε ότι θα στηριχτούμε στην έκθεση της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής, η οποία έχει στηριχθεί και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το Κίνημα Αλλαγής και από τη Νέα Δημοκρατία. Στην έκθεση αυτή, λοιπόν - θα το καταθέσω και στα Πρακτικά - λέει το εξής: «Δημιουργία προγράμματος “Νταντά της Γειτονιάς”: Θα δημιουργηθεί το θεσμικό πλαίσιο, ούτως ώστε οι ενδιαφερόμενοι και οι ενδιαφερόμενες να μπορούν να πιστοποιούνται και να αναλαμβάνουν οι ίδιοι τη φύλαξη παιδιών προσχολικής ηλικίας, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Επειδή μιλήσαμε για ασυνέπεια λόγων και πράξεων και επειδή ακούσαμε ότι είναι ταξικό, αυτό εδώ γιατί το στηρίξατε λοιπόν; Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Βιλιάρδος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης.
Ευχαριστώ, πολύ κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώντας από το νομοσχέδιο θα αναφερθούμε μόνο επιγραμματικά σε ορισμένα μέρη του, αφού η εισηγήτρια της Ελληνικής Λύσης κ. Αθανασίου, το ανέλυσε διεξοδικά, τόσο στις επιτροπές, όσο και σήμερα. Ειδικότερα, ο βασικός στόχος του είναι η αντιμετώπιση του σημαντικού φαινομένου της κακοποίησης των ανηλίκων. Αν και ο σκοπός, καθώς επίσης και το αντικείμενό του κρίνονται θετικά, οι επιμέρους ρυθμίσεις του δεν τα υπηρετούν καθόλου. Το κύριο πρόβλημα είναι η πλήρης έλλειψη πρακτικών και μέσων που θα συμβάλουν στη μείωση και στην αντιμετώπιση του φαινομένου, ενώ επιχειρείται η διευθέτηση ζητημάτων σχετικά με την τοποθέτηση υπεύθυνου προστασίας ανηλίκων ελλιπώς, αφού δεν αναφέρεται τι προσόντα πρέπει να έχει, με τι κριτήρια επιλέγεται και ποια θα είναι η θητεία του. Ένα επιπλέον πρόβλημα είναι η προβλεπόμενη απαγόρευση για την απασχόληση προσωπικού φορέα παιδικής προστασίας, αφού αναφέρεται ότι δεν θα επιτρέπεται να απασχολούνται άτομα, που έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα για συγκεκριμένα εγκλήματα. Επαναλαμβάνω: Για συγκεκριμένα εγκλήματα. Είναι προφανές πως η απαγόρευση πρέπει να διευρυνθεί και σε άλλα εγκλήματα, αφού επιδιώκεται η αντιμετώπιση ενός φαινομένου πολύ μεγάλης σπουδαιότητας. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να εισαχθεί απαγόρευση παροχής εργασίας και για εκείνους, που τέλεσαν ένα έγκλημα και παρέχουν εργασία εξ αποστάσεως και όχι μόνο για εκείνους που εργάζονται με φυσική παρουσία. Προβληματισμό δημιουργεί επίσης η απουσία ατομικών κυρώσεων εις βάρος του υπεύθυνου προστασίας ανηλίκων, όταν παραλείπει να αναφέρει περιστατικό κακοποίησης. Αν είναι δυνατόν! Από την άλλη πλευρά, η ανάγκη ενίσχυσης δεξιοτήτων προσωπικού αναφέρεται αόριστα, χωρίς δηλαδή να εισάγονται τα μέσα, με τα οποία θα επιτευχθεί. Ξανά δε, όπως συνηθίζεται για τα πάντα από το επιτελικό κράτος της Νέας Δημοκρατίας υπάρχουν οι απαράδεκτες εξουσιοδοτικές διατάξεις, που μεταθέτουν αδικαιολόγητα την εξουσία στον εκάστοτε αρμόδιο Υπουργό, έτσι ώστε να αποφασίζει για ειδικότερα ζητήματα. Τέλος, θα αναφερθούμε σε δύο συγκεκριμένα άρθρα του νομοσχεδίου ξεκινώντας από το άρθρο 39, με το οποίο παρέχονται υπερεξουσίες στον εκάστοτε Υπουργό να ορίζει όρους και προϋποθέσεις επιλογής του προσωπικού βοηθού ΑΜΕΑ. Εν προκειμένω, δεν διασφαλίζεται ο κομβικός ρόλος του προστάτη ή του δικαστικού συμπαραστάτη κάθε ΑΜΕΑ στην επιλογή του βοηθού, ιδίως στις περιπτώσεις, που το ΑΜΕΑ έχει αναπηρία αυτισμού ή νοητικής υστέρησης. Η ακύρωση από το ίδιο το νομοσχέδιο της απόδοσης κομβικού ρόλου στον φυσικό προστάτη των ΑΜΕΑ με αυτισμό ή με διανοητική αναπηρία υποσκάπτει την επιτυχία του θεσμού στα εν λόγω ΑΜΕΑ, κάτι που πρέπει ασφαλώς να διορθωθεί άμεσα, αφού είναι εντελώς απαράδεκτο. Το πλέον εξοργιστικό, όμως, είναι αυτό που αναφέρεται στο άρθρο 26. Σε ένα εξαιρετικά σημαντικό νομοσχέδιο, που αφορά την παιδική κακοποίηση και τη φροντίδα ατόμων με αναπηρία, η Κυβέρνηση δρομολογεί το εξής απαράδεκτο: Εντάσσει στο άρθρο τροποποιήσεις για την αναδοχή ανηλίκων από ζευγάρια με σύμφωνο συμβίωσης, άρα και από ομόφυλα ζευγάρια, κάτι με το οποίο η Ελληνική Λύση διαφωνεί κάθετα. Το αποτέλεσμα είναι, εκ των πραγμάτων, να υποχρεωθούμε ως Ελληνική Λύση να ψηφίσουμε «παρών» στο σημερινό σχέδιο νόμου, κυρίως λόγω του άρθρου 26. Ψηφίζουμε, λοιπόν, «παρών» κυρίως λόγω του άρθρου 26, επαναλαμβάνοντας όμως, την πάγια θέση μας για την καταπολέμηση της παιδικής κακοποίησης και για την αμέριστη στήριξη των ΑΜΕΑ. Από την πλευρά της οικονομίας, η έννοια του προσωπικού βοηθού αποτελεί επιπλέον μια οικονομική δραστηριότητα με μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης, ενώ εντάσσεται στις υπηρεσίες για ηλικιωμένους στην ονομαζόμενη «Silver Economy». Εν προκειμένω, σύμφωνα με μελέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2018 που θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, εκ μέρους των εταιρειών «TECHNOPOLIS GROUP» και «OXFORD ECONOMICS», το μέγεθος της αγοράς στην Ευρώπη εκτιμόταν τουλάχιστον στα 3,7 τρισεκατομμύρια ευρώ το 2015, ενώ προβλέπεται να αυξηθεί από 5,7 τρισεκατομμύρια ευρώ έως 6,4 τρισεκατομμύρια ευρώ έως το 2015. Ανάλογες προβλέψεις διενεργεί και η Διεθνής Ένωση Εργατικών Σωματείων, προβλέποντας ότι οι υπηρεσίες για ηλικιωμένους θα προσφέρουν είκοσι ένα εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε επτά μεγάλες ανεπτυγμένες χώρες: Αυστραλία, Δανία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ θα αυξήσουν κατά 2% το ΑΕΠ τους. Στο γνωστό βιβλίο δε «Great Reset», σε αυτό των οπαδών της κατάργησης του εθνικού κράτους και της ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης, με τους οποίους διαφωνεί βέβαια, απόλυτα η Ελληνική Λύση - είμαστε εντελώς αντίθετοι - αναφέρεται ως πιθανή απάντηση στην απώλεια θέσεων εργασίας από τον αυτοματισμό και την ψηφιοποίηση. Ο αριθμός των ηλικιωμένων στην Ελλάδα εκτιμάται στα 1,8 εκατομμύρια. Έχουν μεγάλες ανάγκες και η αύξηση του πληθωρισμού περιορίζει τη δυνατότητα βοήθειας στο σπίτι, με το 60% των δαπανών τους να πηγαίνει στη διατροφή, τη στέγαση και την υγεία. Επομένως, οφείλει να υπάρξει ειδική φροντίδα του κράτους, που δεν βλέπουμε να προωθείται. Οφείλει δε, να σημειωθεί εδώ ότι στην Ελλάδα υπάρχουν επίσης διακόσιες χιλιάδες ασθενείς με Αλτσχάιμερ, ένας αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί, εάν δεν βρεθεί σύντομα θεραπεία, λόγω της γήρανσης και της εγκατάλειψής τους, εκ μέρους των νέων μας, που φεύγουν στο εξωτερικό για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Πρόκειται για ένα ακόμη θλιβερό επακόλουθο των καταστροφικών μνημονίων, που δεν επιβαρύνει μόνο τους ηλικιωμένους, αλλά επιπλέον την οικονομία μας. Τα μνημόνια αυτά συνεχίζονται και θα συνεχίζονται έως ότου εξοφλήσουμε το 75% των υποχρεώσεών μας απέναντι στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεχίζοντας, η φροντίδα τους, όπως και γενικότερα των ΑΜΕΑ, αποτελεί μεγάλη ψυχολογική και οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών, οπότε η ύπαρξη προσωπικού και ενισχυτικών δομών από το κράτος θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν σε μεγάλο βαθμό. Σημειώνεται ότι η φροντίδα είναι μια πολύ ακριβή δραστηριότητα, βασική παράμετρος της οποίας δεν είναι τόσο οι εγκαταστάσεις όσο το ανθρώπινο δυναμικό, τόσο ποιοτικά βέβαια, όσο και αριθμητικά, με την έννοια της σωστής αναλογίας τροφίμων - φροντιστών που στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα προς πέντε, στις Ηνωμένες Πολιτείες, εάν δεν κάνω λάθος, είναι ένα προς τέσσερα, αλλά στην Ελλάδα κατά πολύ μεγαλύτερη. Τέλος, το κόστος του προσωπικού βοηθού, σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, είναι 42,2 εκατομμύρια για τρία έτη από το 2022 έως το 2024, κάτι θεωρούμε πολύ χαμηλό και δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα. Υπάρχουν, άλλωστε, μελέτες που το καθορίζουν ακριβώς στο διπλάσιο. Θα συνεχίσουμε τώρα στην οικονομία με το θέμα της ενέργειας, η οποία διαδραματίζει μεγάλο ρόλο στις τιμές καταναλωτή, που ήδη αυξάνονται ιλιγγιωδώς, ενώ μειώνει δραματικά το διαθέσιμο εισόδημα, οπότε, και τις πραγματικές αμοιβές των εργαζομένων. Εν προκειμένω, είναι αδιανόητο το έγκλημα της Κυβέρνησης που επέλεξε να πετάξει από το παράθυρο, κυριολεκτικά, πάνω από 230 δισεκατομμύρια ευρώ λιγνιτικά αποθέματα, υπολογιζόμενα, όμως, με κόστος πετρελαίου στα 60 δολάρια το βαρέλι, που όμως, έχει ήδη υπερβεί τα 80 δολάρια, οπότε τα αποθέματά μας, τα οποία η Κυβέρνηση επέλεξε να πετάξει από το παράθυρο, έχουν αξία πια πάνω από 300 δισεκατομμύρια ευρώ. Το γεγονός αυτό το επιβεβαίωσε πρόσφατα ο κ. Μυτιληναίος, λέγοντας, πως ήταν πρόωρη η απόφαση απολιγνιτοποίησης, καθώς επίσης ότι, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες ηλεκτροδότησης της Ελλάδας, πόσω μάλλον, να συμβάλλουν στη δημιουργία αποθεμάτων ασφαλείας, ενώ, στις πρόσφατες πυρκαγιές, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας συνεισέφεραν μόλις στο 5% της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, όπως θα καταθέσουν στα Πρακτικά. Ακόμη χειρότερα, η Κυβέρνηση, αφού μετέτρεψε την ΔΕΗ από παραγωγική εταιρεία σε χονδρεμπορική και εισαγωγική, αυξάνοντας, έτσι, την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας και καθιστώντας την έρμαιο των διεθνών αγορών, αποφάσισε, ξαφνικά, να την ξεπουλήσει, μέσω αύξησης κεφαλαίου 750 εκατομμυρίων, στην οποία δεν θα συμμετέχουν το υπερταμείο και το ΤΑΙΠΕΔ. Για να είμαστε αντικειμενικοί βέβαια, η ΔΕΗ δεν ανήκει στους Έλληνες, με εξαίρεση, ίσως, το 3,43% των μετοχών της, αφού το 17% των μετοχών της μεταφέρθηκε στο ΤΑΙΠΕΔ το 2014 επί Νέας Δημοκρατίας, το 34,12% στο Υπερταμείο το 2016 επί ΣΥΡΙΖΑ, το 3,43% ανήκει σε διάφορους φορείς του δημοσίου, ενώ το υπόλοιπο 44,95% ανήκει στο ευρύ επενδυτικό κοινό και στους θεσμικούς επενδυτές, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά. Με δεδομένο ότι το ΤΑΙΠΕΔ είναι θυγατρική του υπερταμείου, που ιδρύθηκε το 2016, επί ΣΥΡΙΖΑ, αποτελώντας, όμως, προϋπόθεση του τρίτου μνημονίου, που υπέγραψαν και τα τρία κόμματα μαζί, η Νέα Δημοκρατία, το ΚΙΝΑΛ και ο ΣΥΡΙΖΑ, το 51% ανήκει στους δανειστές, θυμίζοντας, πως ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ, πως αυτός μετέφερε το 34% στο υπερταμείο, πιστοποιώντας, στην ουσία, πως το υπερταμείο δεν έχει καμμία σχέση με το ελληνικό δημόσιο. Μπορεί, βέβαια, το δημόσιο να κατέχει το 100% των δικαιωμάτων ψήφου του υπερταμείου, αλλά δεν είναι σε θέση να μην εκτελεί τις εντολές των ξένων, αφού διαφορετικά θα σταματούσαν να χρηματοδοτούν την Ελλάδα, που συνεχίζει να ζει με δανεικά, αυξάνοντας τα κατά 41 δισεκατομμύρια ευρώ, μόλις τα τελευταία δύο χρόνια, ξανά με Κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, όπως ακριβώς το 2004-2009, που υπερχρέωσε την Ελλάδα και την οδήγησε ουσιαστικά στο ΔΝΤ. Συνεχίζοντας την εκποίηση της ΔΕΗ μέσω της αύξησης κεφαλαίου, επικαλείται η Κυβέρνηση ,ως αιτία, την ανάγκη επενδύσεων, κάτι που όμως δεν έχει λογική, αφού, πρόσφατα, η ΔΕΗ πούλησε ανεύθυνα το 49% του ΔΕΔΔΗΕ, του δικτύου μεταφοράς χαμηλής και μεσαίας τάξης, έναντι 2,1 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ισχυρίζεται, επίσης, πως έτσι θα μειωθούν οι τιμές του ρεύματος, όπως ακριβώς, όταν η ίδια Κυβέρνηση ξεπούλησε τον ΟΤΕ στους Γερμανούς, με αποτέλεσμα, σήμερα να έχουμε το ακριβότερο ίντερνετ της Ευρώπης με τις χειρότερες επιδόσεις, τα υψηλότερα τηλεπικοινωνιακά τέλη και ούτω καθεξής. Αυτό ακριβώς θα γίνει και με τη ΔΕΗ. Επομένως, κάτι άλλο συμβαίνει, ενώ διακρίνεται καθαρά η επιτάχυνση του ρυθμού του ξεπουλήματος της χώρας με την παραχώρηση της «ΕΓΝΑΤΙΑ», την εκποίηση της «ΔΕΠΑ» Φυσικού Αερίου, σε μια εποχή που η τιμή του αυξάνεται διαρκώς, της «ΔΕΠΑ» Υποδομών βέβαια, με τον ΔΕΔΔΗΕ, με τη ΔΕΗ τώρα, με το 16% του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς στην «COSCO», που μόλις δρομολογήθηκε μια σκανδαλώδης σύμβαση και ούτω καθεξής. Αυτό που συμβαίνει είναι, προφανώς, η πληρωμή του πανάκριβου λογαριασμού των δανεικών εις είδος, των 41 δισεκατομμυρίων, που δανείστηκε αλόγιστα και σπατάλησε η Κυβέρνηση μέσα σε δύο, μόλις, χρόνια. Πραγματικά, απορούμε, πώς τα κατάφερε. Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές, δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο στην χώρα, στο πλαίσιο της αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος που δρομολογείται, ενώ δεν θα διστάσει να προσφέρει ως αντάλλαγμα, για τη νομή της εξουσίας, ακόμη και εθνική κυριαρχία, στο Αιγαίο, στην Κύπρο ή στην Θράκη, όταν της ζητηθεί - και θα της ζητηθεί, το τονίζω - από την Γερμανία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρεμπιπτόντως, έχει ενδιαφέρον η παρέμβαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού στο θέμα της αύξησης κεφαλαίου της ΔΕΗ, λόγω υποψιών για εσωτερική πληροφόρηση, με στόχο την κερδοσκοπία, μέσω της πώλησης μετοχών στην υψηλότερη τιμή, προτού στη συνέχεια μειωθεί, ενδεχομένως, με στόχο να αγοραστούν, αργότερα, ξανά σε χαμηλότερη τιμή. Έτσι γίνεται η κερδοσκοπία. Προφανώς, η επέμβαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού είναι θετική, όπου όμως, μας δημιουργείται η εξής απορία: Γιατί δεν παρενέβη στο παρελθόν, όταν η τιμή της ΔΕΗ είχε φτάσει στο 1,30 ευρώ, μεταξύ άλλων, με διαδόσεις ότι δεν έχει χρήματα η ΔΕΗ, ούτε για να αγοράσει κολώνες, οπότε, ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας; Γιατί συντηρήθηκαν αυτές οι διαδόσεις από υπουργούς, που ασφαλώς, γνώριζαν την πραγματική αξία της επιχείρησης, όπως άλλωστε φάνηκε από τη θυγατρική της, από τον ΔΕΔΔΗΕ - ο ΔΕΔΔΗΕ είναι θυγατρική της ΔΕΗ - που πουλήθηκε το 49% του έναντι 2,1 δισεκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή, πολύ υψηλότερα από τη συνολική χρηματιστηριακή αξία της μετοχής του; Μήπως θα πρέπει να ερευνηθεί, έστω εκ των υστέρων, πώς και γιατί κατέρρευσε η τιμή της μετοχής της ΔΕΗ, καταστρέφοντας δεκάδες ανθρώπους που είχαν επενδύσει στη μετοχή της και όχι μόνο; Μήπως θα έπρεπε, επίσης, να ερευνηθεί, ποιοι κερδοσκόπησαν αμέσως μετά, γνωρίζοντας πως θα καταργηθούν τα ΝΟΜΕ, ενδεχομένως, γνωρίζοντας επίσης ότι, η Κυβέρνηση θα αυξήσει τις τιμές του ρεύματος, χωρίς να μεταφέρει την πτώση των τιμών αγοράς ενέργειας εκ μέρους της ΔΕΗ στους καταναλωτές, ως όφειλε ή οτιδήποτε άλλο; Κλείνοντας, αυτό που εξοργίζει είναι η αναφορά του Πρωθυπουργού στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία, οι αυξήσεις των τιμών είναι εισαγόμενο πρόβλημα, τόσο στα προϊόντα, όσο και στην ενέργεια, λόγω της ανόδου των τιμών του φυσικού αερίου, χωρίς όμως να συμπληρώσει ότι, είναι τότε μόνο θανατηφόρες οι διεθνείς εξελίξεις, όταν μια χώρα έχει καταντήσει να εισάγει τα πάντα και να μην παράγει τίποτα. Έτσι την έχουν καταντήσει οι κυβερνήσεις της την Ελλάδα. Η χθεσινή δήλωση, πάντως, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με τον τίτλο «Αποσωληνώστε τις επιχειρήσεις ζόμπι», δεν πρέπει να προβληματίσει μόνο τις μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις, που θα δουν την αποκοπή τους από τον τραπεζικό δανεισμό. Πρέπει, επίσης, να προβληματίσει την Ελλάδα, που είναι πολύ περισσότερο διασωληνωμένη και ζόμπι από ό,τι δύο χρόνια πριν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλούμε τώρα στο Βήμα την κ. Πούλου Παναγιού από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ακολουθήσει ο κ. Τσαβδαρίδης, η κ. Γιαννακοπούλου και έχει ζητήσει τον λόγο για να υποστηρίξει μια τροπολογία ο κ. Βεσυρόπουλος. Μετά θα πάρει τον λόγο η κ. Κεφάλα, ο κ. Μάρκου και η Υφυπουργός κ. Συρεγγέλα. Κυρία Πούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πλέον ολοφάνερο ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει πάρει εθελοντικά τη θέση της τρόικας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και εφαρμόζει με ζήλο το άτυπο μνημόνιο Μητσοτάκη, ένα πολύ σκληρό μνημόνιο, που αυτή τη φορά κανένας δανειστής δεν το απαιτεί, κανένας ξένος παράγοντας δεν το ζητά. Αντίθετα, το επιβάλλει στην κοινωνία η ίδια η Κυβέρνηση της χώρας αυτοβούλως και οικειοθελώς, το επιβάλλει η γαλάζια νέα τρόικα που έστησαν τα νεοφιλελεύθερα Chicago boys της Νέας Δημοκρατίας και τα ακροδεξιά ορφανά του ΛΑΟΣ, μαζί με τους ολιγάρχες φίλους και χορηγούς τους. Είναι ακριβώς αυτό το μνημόνιο Μητσοτάκη, που βγάζει στο σφυρί τη δημόσια περιουσία, που διαλύει τη μεσαία τάξη, που κατεδαφίζει έναν - έναν τους πυλώνες του κοινωνικού κράτους, το μνημόνιο Μητσοτάκη που ευθύνεται για το πρόσφατο εθνικό έγκλημα του ξεπουλήματος του ΟΛΠ και της ΔΕΗ αλλά και των προηγούμενων, της ΔΕΠΑ, του ΔΕΔΔΗΕ, των ΕΛΠΕ αλλά και άλλων εθνικής στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων, όπως η «ΛΑΡΚΟ» στην περιφέρειά μου. Ωστόσο, είναι τόσο ραγδαία η φθορά της Κυβέρνησης, είναι τέτοια η απογοήτευση των πολιτών, που ο κ. Μητσοτάκης και οι Υπουργοί του καταφεύγουν να σωθούν, όλο και συχνότερα, στα φτηνά επικοινωνιακά σκηνικά, σκηνικά που άλλοτε παίρνουν τη μορφή στημένων από τον κ. Γκρίνμπεργκ εκδηλώσεων θαυμασμού για τον Πρωθυπουργό μπροστά στις κάμερες και άλλοτε παίρνουν ακόμα και τη μορφή νομοσχεδίων, που υποτίθεται ότι λύνουν σοβαρά κοινωνικά θέματα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι παρά προσωπεία ευαισθησίας, γεμάτα με προχειρογραμμένες, διάτρητες και λανθασμένες διατάξεις. Τέτοιο είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα και θα εξηγήσω αναλυτικά το γιατί. Στο Μέρος Α΄ του νομοσχεδίου οι προχειρότητες και τα λάθη αφορούν στο τεράστιο ζήτημα της πρόληψης και αντιμετώπισης της κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων, σε ιδρύματα βρεφονηπιακούς, ΚΔΑΠ και κατασκηνώσεις. Παρουσιάζετε, κύριοι της Κυβέρνησης, σαν δήθεν μεγάλη καινοτομία σας το ότι επεκτείνετε τον έλεγχο του ποινικού μητρώου από τους εργαζόμενους ορισμένου ή αορίστου χρόνου στους εθελοντές, στους εργαζόμενους με μπλοκάκι και στους υπαλλήλους των εργολαβικών συνεργείων. Μήπως ως καινοτομία εννοείτε την προετοιμασία του πλαισίου για να προχωρήσει ακόμη περισσότερο η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, για να μπουν οι ημέτεροι εργολάβοι στο παιχνίδι ακόμη πιο γερά; Σας πληροφορώ ότι το να φροντίζετε και πάλι για τους φίλους σας, σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, δεν αποτελεί πλέον καινοτομία. Το έχετε επαναλάβει σε αμέτρητα νομοσχέδια. Επιπλέον ξεχνάτε ότι ο έλεγχος του ποινικού μητρώου δεν καθιστά αυτομάτως κάποιον υποψήφιο κατάλληλο για εργασία σε τόσο ευαίσθητες θέσεις. Μόνο η επιτυχής συμμετοχή των υποψηφίων στη διαδικασία μιας δομημένης συνέντευξης και η αξιολόγησή της από ειδικούς επιστήμονες μπορούν να εγγυηθούν την απουσία δυνητικά επικίνδυνων αποκλίσεων. Επίσης, συνηθισμένοι όπως είστε στη νομοθέτηση διατάξεων που ευνοούν την αδιαφάνεια και τη συγκάλυψη, προκρίνετε την τοποθέτηση ενός μονάχα ατόμου, μέσα από τη δομή, ως υπεύθυνου για την προστασία παιδιών και ηλικιωμένων. Αναρωτιόμαστε πώς θα αντέξει αυτός ο υπάλληλος στις πιέσεις όταν χρειαστεί να καταγγείλει κάποιο περιστατικό; Δεν σας απασχολεί προφανώς η απάντηση. Γι' αυτό αποφύγατε τη θεσμοθέτηση ενός καθεστώτος ουσιαστικού ελέγχου, όπου την ευθύνη θα έχει μια ανεξάρτητη εξωτερική ομάδα ειδικών επιστημόνων, με ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό και νομικό στη σύνθεσή της. Και βέβαια αυτό το καθεστώς ελέγχου θα έπρεπε να εποπτεύεται και να συντονίζεται από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που όμως εσείς έχετε φροντίσει να αποψιλώσετε από προσωπικό για να το απαξιώσετε, αφού είναι ένα εμπόδιο στα σχέδιά σας για πλήρη ιδιωτικοποίηση του συστήματος. Περνάμε τώρα στο Μέρος Β΄ του νομοσχεδίου, όπου εσείς μας λέτε ότι βρίσκεται το νέο πλαίσιο προσχολικής αγωγής, αλλά εμείς το μόνο που βρίσκουμε είναι μια μεγάλη, γκρίζα ζώνη ασάφειας και παραπλάνησης. Σε μόλις τέσσερις παραγράφους θεσμοθετείτε, όπως - όπως, πρόχειρα και γενικόλογα, το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα «Κυψέλη», ένα ολόκληρο σχέδιο εκατό σελίδων, ένα εκτεταμένο σχέδιο, που όχι μόνο η εφαρμογή του αλλά και η διαμόρφωσή του παραπέμπονται στη μελλοντική έκδοση κοινής υπουργικής απόφασης, και ευτελίζετε έτσι τη νομοθετική διαδικασία για να αποκρύψετε ότι, όπως αποδείχθηκε από την ομοβροντία των αρνητικών σχολίων στη διαβούλευση, το σχέδιό σας δεν κέρδισε την εμπιστοσύνη, ούτε των επιστημόνων, ούτε των εργαζομένων, ούτε των φορέων. Αλλά και πώς να την κερδίσει, αφού δεν λαμβάνει υπ' όψιν της τις τελευταίες εξελίξεις της επιστημονικής έρευνας, αλλά ούτε καν τα πραγματικά δεδομένα από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς της χώρας, αυτούς που απαξιώνετε σκόπιμα ως χώρους δήθεν κατάλληλους μόνο για παρκάρισμα παιδιών, για να δικαιολογήσετε την ανάθεση της διαμόρφωσης του νέου πλαισίου σε ιδιωτική εταιρεία; Δυσφημείτε ξανά το έμπειρο επιστημονικό προσωπικό των δομών, για να δώσετε καθοριστικό ρόλο και δημόσιο χρήμα στα ιδιωτικά συμφέροντα με τα οποία συνδιαλέγεστε. Και η απογοητευτική αλληλουχία των αμφιλεγόμενων ρυθμίσεων συνεχίζεται στο τρίτο μέρος του νομοσχεδίου, αυτό που αφορά τους θεσμούς αναδοχής και υιοθεσίας. Εδώ συνεχίζετε τη διαστρέβλωση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, του ν.4538/2018, με την εισαγωγή δύο εντελώς άστοχων ρυθμίσεων. Με την πρώτη επιτρέπετε σε ηλικιωμένα άτομα, εβδομήντα πέντε ετών, να γίνονται ανάδοχοι εφήβων και βεβαίως δεν μιλάμε για τις περιπτώσεις συγγένειας, ενώ με τη δεύτερη, άστοχη ρύθμισή σας εξαιρείτε αδικαιολόγητα από την επιμόρφωση γονέων τον άνδρα ή τη γυναίκα που έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης και επιθυμεί να υιοθετήσει ή να γίνει ανάδοχος του παιδιού του συντρόφου του. Γιατί προβαίνετε σε αυτή τη διάκριση; Δεν έχει σημασία η επιμόρφωση; Ταυτόχρονα μειώνετε τα συνολικά επιδόματα αναδοχής ανάπηρου παιδιού αφού μειώνεται το επίδομα αναδοχής σε 375 ευρώ οριζόντια, ανεξάρτητα από την αναπηρία του, από έως 800 ευρώ που είναι σήμερα. Η άγνοια σας για τις πραγματικές συνθήκες και ανάγκες της κοινωνίας είναι εντυπωσιακή. Στο Μέρος Δ΄ του νομοσχεδίου οι κραυγαλέες ελλείψεις υπονομεύουν τη δυνητική θετική πρωτοβουλία, τον «Προσωπικό Βοηθό» τον αναπήρων. Κανείς δεν γνωρίζει πόσοι θα είναι οι ωφελούμενοι πριν την καθολική εφαρμογή του θεσμού το 2025, ενώ φορτώνετε ξανά όλες τις ουσιαστικές ρυθμίσεις σε μία μελλοντική ΚΥΑ. Και βέβαια ούτε από εδώ λείπει το παραθυράκι για την άλωση του θεσμού από τα ιδιωτικά συμφέροντα, αφού δεν γνωρίζουμε τίποτα για τον περιβόητο τρίτο πάροχο μέσω του οποίου οι ανάπηροι θα λαμβάνουν τις σχετικές υπηρεσίες. Τα παραμάγαζα έχουν προφανώς ήδη ξεκινήσει να στήνονται. Κλείνω με το Μέρος Ε΄ όπου αποτυπώνεται το φαγοπότι που ετοιμάζετε, κύριοι Υπουργοί, με τα χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ ένα λεπτό ακόμα. Υπόσχεστε πενήντα χιλιάδες επιπλέον θέσεις στους βρεφικούς σταθμούς με 180 εκατομμύρια ευρώ, ενώ έχετε ήδη αφήσει φέτος εκτός δομών ΚΔΑΠ και βρεφονηπιακών ογδόντα τρεις χιλιάδες παιδιά. Είκοσι χιλιάδες είναι εκτός βρεφονηπιακών λόγω της προχειρότητας και της καθυστέρησης των διαδικασιών της προκήρυξής σας που είχαν σαν αποτέλεσμα να μην καταφέρουν οι γονείς να καταθέσουν έγκαιρα τις αιτήσεις τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη παγιδευμένη στα αδιέξοδα που η ίδια δημιουργεί με την πολιτική της προσπαθεί με το νομοσχέδιο αυτό να φορέσει τη μάσκα της κοινωνικής ευαισθησίας. Νομοθετεί όμως και πάλι σε αντίθεση με τις θέσεις των φορέων, σε βάρος των εκπροσώπων του παιδαγωγικού προσωπικού της χώρας και τελικά σε βάρος των αναγκών των παιδιών και των ανάπηρων συμπολιτών μας. Τα επικοινωνιακά παιχνίδια της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έχουν τέλος. Αλλά πολύ σύντομα η κοινωνία που διαπιστώνει την καταστροφική πολιτική της σε όλους τους τομείς θα επιλέξει μια νέα προοδευτική κυβέρνηση που θα ξαναχτίσει το κράτος πρόνοιας που εσείς συστηματικά γκρεμίζετε. Πέραν όμως του κοινωνικού κράτους που γκρεμίζετε έχετε αποδυναμώσει σχεδόν όλες τις κρατικές υπηρεσίες. Αναφέρομαι στην περιφέρειά μου. Αναφέρομαι στις πυροσβεστικές υπηρεσίες και στην Αστυνομική Διεύθυνση της Βοιωτίας που είναι και η εκλογική μου περιφέρεια.
Ολοκληρώστε παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η έντονη ανησυχία της σεισμικής έξαρσης των τελευταίων μηνών στη Θήβα, η σύσταση των σεισμολόγων για ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού, δεν αφήνει κανένα άλλο περιθώριο για άλλη ολιγωρία της Κυβέρνησης. Και τέλος, κλείνοντας, με την ανοχή σας κύριε Πρόεδρε…
Κι άλλη ανοχή; Πόση ανοχή; Φτάσαμε στα εννέα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να κάνω μια αναφορά στα γεγονότα της Σταυρούπολης. Μέχρι την τελική εξόντωση της Λερναίας Ύδρας του φασισμού, κανένας δημοκρατικός πολίτης δεν πρέπει να εφησυχάζει. Ένα χρόνο μετά τη νίκη της δημοκρατίας κατά της εγκληματικής νεοναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής οι θύλακές της ξαναζωντανεύουν και επιτίθενται υποκινούμενοι από τους φυλακισμένους αρχηγούς της αλλά και με την ανοχή του συντεταγμένου κράτους. Η απομόνωση και η εξάλειψή τους είναι καθημερινή ευθύνη και καθήκον όλων των δημοκρατικών πολιτών της χώρας μας. Και να είναι βέβαιοι εκείνοι που υποθάλπουν και εναγκαλίζουν τα φίδια του φασισμού ότι θα πονέσουν πρώτοι. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής ένα εμβληματικό νομοσχέδιο η θετική αύρα του οποίου απλώνεται σε όλο το πλέγμα του πολιτισμού μας. Ένα νομοθέτημα πολιτικής ευθύνης, ανθρωπιστικής ευαισθησίας και κοινωνικής ενσυναίσθησης που αφορά άμεσα ή έμμεσα πάνω από ένα εκατομμύριο αναπήρους συμπολίτες μας πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες παιδιά προσχολικής και σχολικής αγωγής καθώς και μια πλειάδα φορέων δομών και ιδρυμάτων που έχουν ως επίκεντρο τους τη φροντίδα και την εκπαίδευση του παιδιού. Ένα σχέδιο νόμου με τις διατάξεις του οποίου ισχυροποιείται το πλαίσιο πρόληψης και προστασίας έτσι ώστε όλα τα παιδιά να μεγαλώνουν σε ασφαλές περιβάλλον χωρίς η σωματική αλλά και η ψυχική τους υγεία να διατρέχει κίνδυνο. Εκσυγχρονίζονται οι παιδαγωγικές μέθοδοι με έμφαση στην εξατομίκευση των αναγκών του παιδιού και στη γόνιμη καλλιέργεια των δεξιοτήτων του έτσι ώστε όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας να απολαμβάνουν μια παραγωγική εκπαιδευτική διαδικασία μακριά από κοινωνικούς και οικονομικούς αποκλεισμούς. Αναβαθμίζονται οι δυνατότητες πρώιμης παρέμβασης προκειμένου τα παιδιά σε κλειστές δομές να μπορούν να βρουν τη δική τους οικογένεια και να αποκτήσουν όλα τα απαραίτητα εφόδια για τη βέλτιστη κοινωνική τους επανένταξη. Πολλαπλασιάζονται οι ευκαιρίες έτσι ώστε τα άτομα με αναπηρία να έχουν τη δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής τους σε όλο το φάσμα της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Ο πρώτος από τους βασικούς άξονες του νομοσχεδίου αφορά στην πρόληψη και αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης ανταποκρινόμενο με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο στις απαιτήσεις της κοινωνίας μας για αποτελεσματική παρέμβαση της πολιτείας απέναντι σε αυτό το επαίσχυντο φαινόμενο. Προς αυτή την κατεύθυνση ορίζεται για πρώτη φορά με σαφήνεια τι είναι η παιδική κακοποίηση και ενισχύονται τα μέτρα πρόληψης μέσω της δημιουργίας του Εθνικού Συστήματος Καταγραφής και Παρακολούθησης Αναφορών. Θεσπίζεται η υποχρέωση όλων των φορέων να γνωστοποιούν, χωρίς χρονοτριβή, στις αρμόδιες αρχές, κάθε περιστατικό κακοποίησης που περιέρχεται στην αντίληψή τους. Επιπλέον λαμβάνεται ειδική μέριμνα έτσι ώστε όσοι προσφέρουν υπηρεσίες σε δομές παιδικής προστασίας να είναι κατάλληλοι για να βρίσκονται στον ίδιο χώρο με τα παιδιά. Αυτό είναι το ελάχιστο που ως πολιτεία οφείλουμε σε χιλιάδες παιδιά που διαχρονικά γίνονται θύματα κακοποίησης από, κατ' επίφαση και μόνο, ανθρώπους. Αθώες παιδικές ψυχές που σύμφωνα με τα στοιχεία από το «Χαμόγελο του Παιδιού», μόνο για το 2020, όσον αφορά σχετικές αναφορές που έχουν γίνει, ανέρχονται σε περισσότερες από δυο χιλιάδες. Ο δεύτερος βασικός άξονας αφορά στην εδραίωση ίσων ευκαιριών για όλα τα παιδιά στους βρεφονηπιακούς αλλά και παιδικούς σταθμούς μέσω της εισαγωγής του καινοτόμου προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ» που αποτελεί ένα μηχανισμό πρώιμης ανίχνευσης νοητικών, μαθησιακών και ψυχοκοινωνικών δυσκολιών αλλά και της καθιέρωσης τακτικής παρακολούθησης και αξιολόγησης ανάπτυξης βρεφών και νηπίων από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό με σκοπό τη διάγνωση και την πρώιμη παρέμβαση. Οι κομβικής σημασίας αυτές ρυθμίσεις που φέρνει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δομούνται στην αντίληψη ότι η προσχολική ηλικία είναι καθοριστική για την ανάπτυξη των βρεφών, των νηπίων αλλά και των παιδιών και επομένως η προσχολική εκπαίδευση που παρέχεται τόσο κρίσιμη για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους, που πρέπει να εμπεριέχει τα ποιοτικότερα δυνατά κριτήρια, να χαρακτηρίζεται από σεβασμό στη μοναδικότητα και το προσωπικό ρυθμό ανάπτυξης κάθε παιδιού και να διαπνέεται από πνεύμα συνοχής και κοινής εκπαιδευτικής μεθόδου. Με τον τρίτο άξονα διασφαλίζεται η αποϊδρυματοποίηση ώστε μέσω του προγράμματος ημιαυτόνομης διαβίωσης να μην μείνει σε ίδρυμα περισσότερο από όσο χρειάζεται κανένα παιδί αλλά και κανένας ενήλικος. Η αποϊδρυματοποίηση δεν είναι μια λέξη απλά. Είναι ο νέος ορίζοντας που επιβάλλεται να απλώσουμε μπροστά στα μάτια εκατοντάδων ανηλίκων και ενηλίκων προκειμένου αυτοί να κάνουν σταδιακά τα βήματά τους έξω από τις κλειστές δομές με ομαλό και ασφαλή τρόπο και με όχημα τις υπηρεσίες προώθησης στην εργασία αλλά και την παροχή κινήτρων για τη διευκόλυνση της αναδοχής και τη διεύρυνση στα όρια ηλικίας των αναδόχων γονέων. Βγάζουμε έξω οριστικά από την απομόνωση τα άτομα με αναπηρία, δίνοντάς τους την ευκαιρία να ζήσουν εντός της κοινότητας και να κυνηγήσουν τα δικά τους όνειρα, χωρίς εμπόδια και άδικους περιορισμούς, ενώ παράλληλα δίνουμε και ένα τεράστιο χέρι βοηθείας στις οικογένειές τους, που δεν θα αισθάνονται, πλέον, ότι αγωνίζονται μόνες για τα αυτονόητα, παρατημένες από την ελληνική πολιτεία. Μπροστά σε όλες αυτές τις κομβικές τομές, που φωτίζουν το ευαίσθητο πρόσωπο της κοινωνίας μας, η αντίδραση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι για μία ακόμα φορά μυωπική και αμήχανη. Κατηγορίες για παραβίαση του Κανονισμού της Βουλής και για τακτικές τρόικας, επειδή, τάχα, φέραμε το νομοσχέδιο την τελευταία στιγμή. Ιλαρά επιχειρήματα ότι, τάχα, φέραμε το νομοσχέδιο γρήγορα, για να αντιστρέψουμε το κλίμα και για να καλύψουμε την αποτυχία μας, δήθεν, στη διαχείριση της πανδημίας και της οικονομίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Και βεβαίως, η γνωστή ιδεοληπτική «καραμέλα» για δήθεν φακελώματα, εκεί όπου θα υπάρχει διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών και για, δήθεν, πνιγηρό εργασιακό καθεστώς των «Προσωπικών Βοηθών» ΑΜΕΑ. Μα καλά, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν βαρεθήκατε να λέτε τα ίδια παρωχημένα και έωλα επιχειρήματα, την ώρα που η Ελλάδα προχωράει στη νέα εποχή; Το παίζετε δήθεν κοινωνικά ευαίσθητοι και την ίδια ώρα καταγγέλλετε την ταχύτατη νομοθετική αντιμετώπιση από την Κυβέρνηση των ευαίσθητων κοινωνικών ζητημάτων. Το παίζετε στα χαρτιά κοινωνικά ευαίσθητοι, αλλά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι αυτή που στην πράξη ενέταξε φέτος σε βρεφονηπιακούς σταθμούς δεκατρεισήμισι χιλιάδες περισσότερα παιδιά, σε σχέση με το 2018 που ήσασταν στην κυβέρνηση. Μην ενοχλήστε, κυρία Φωτίου. Οι αλήθειες να μην σας ενοχλούν. Έτσι;
Δεν ενοχλούμαι. Γελάω.
Νούμερα λέμε και αντιπαραθέτουμε επιχειρήματα που έχουν να κάνουν με την δική μας διακυβέρνηση και με τη δική σας.
Μην κάνετε διάλογο. Χάνετε χρόνο.
Το παίζετε κοινωνικά ευαίσθητοι, όταν το Υπουργείο Εργασίας έχει κάνει χίλιες προσλήψεις σε δύο χρόνια, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ επί της εποχής του δεν είχε κάνει καμμία. Και το παίζετε κοινωνικά ευαίσθητοι, όταν αυτή η Κυβέρνηση δαπανά 175 εκατομμύρια περισσότερα από τον ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα της κοινωνικής μέριμνας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο αποδεικνύεται για μία ακόμα φορά ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει να ακούει την ελληνική κοινωνία και τις ανάγκες της, δίνοντας ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματά της. Σας ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και για την ανοχή.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Η κ. Κωνσταντίνα Γιαννακόπουλου από το Κίνημα Αλλαγής έχει τον λόγο. Στη συνέχεια θα δοθεί ο λόγος στον Υφυπουργός Οικονομικών κ. Βεσυρόπουλο, για τρία λεπτά να αναπτύξει την τροπολογία. Ορίστε, κυρία Γιαννακοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε στην Ολομέλεια της Βουλής, προκειμένου να συζητήσουμε ένα ακόμα νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Κυρία Υπουργέ, μολονότι έως τώρα το Υπουργείο στο οποίο προΐσταστε μας έχει συνηθίσει σε αμφιλεγόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις, οφείλω να ομολογήσω ότι χαίρομαι, ειλικρινά χαίρομαι, που αποφασίσατε να στρέψετε, εν τέλει, το βλέμμα σας σε πρόσωπα και σε κοινωνικές ομάδες, σε ευάλωτες ομάδες, που, αν θέλετε, πολλές φορές βρίσκονται στο παρασκήνιο, βρίσκονται στο περιθώριο, δεν είναι ορατές. Αναφέρομαι, μεταξύ άλλων, για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, για τους υπερήλικες, για τα κακοποιημένα παιδιά. Κάνω αυτή την επισήμανση, ανεξαρτήτως εάν συμφωνώ ή όχι με το φερόμενο νομοσχέδιο και με τις διατάξεις του. Εμείς ως ΠΑΣΟΚ, εμείς ως Κίνημα Αλλαγής ήμασταν και είμαστε σταθερά δίπλα σε τέτοιες προσπάθειες, στηρίζοντας τες. Η ενίσχυση και η δημιουργία ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού κράτους πρόνοιας, άλλωστε, αποτελούν για εμάς βασικό κομμάτι του πυρήνα της φιλοσοφίας μας και του ενδιαφέροντός μας. Θέλω, λοιπόν, να πιστεύω ότι παρόμοια άποψη με εμάς ασπάζεστε και εσείς, κυρία Υπουργέ. Άλλωστε, εμείς, το ΠΑΣΟΚ, ιστορικά έχουμε αποδείξει, με τις πολιτικές που έχουμε φέρει και εφαρμόσει, ότι έμπρακτα στηρίζουμε αυτούς τους συνανθρώπους μας. Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτό το φερόμενο προς συζήτηση σχέδιο νόμου, πράγματι, κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση και περιέχει διατάξεις με τις οποίες επί της αρχής - και το τονίζω αυτό, επί της αρχής τουλάχιστον - δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κάποιος. Να ξεκαθαρίσω, όμως, το εξής, χωρίς ειλικρινά να αμφισβητώ τις καλές σας προθέσεις. Αυτό το οποίο πραγματικά με ανησυχεί, κυρία Υπουργέ, είναι η υλοποίηση των πολιτικών που φέρνετε σήμερα, είναι τα αποτελέσματα, τα ορατά, τα πραγματικά αποτελέσματα τα οποία θα έχουμε. Γιατί το παρόν νομοσχέδιο αφορά άμεσα και θα επηρεάσει την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών και τις οικογένειές τους και έμμεσα όλη την ελληνική κοινωνία, τη λειτουργία και την ίδια της τη συνοχή, αν λάβουμε, μάλιστα, υπ' όψιν ότι είναι περίπου το 10% του ελληνικού πληθυσμού, είναι ένα εκατομμύριο περίπου άτομα. Ας μην έχουμε να κάνουμε, λοιπόν, με έναν ακόμα νόμο που δεν θα εφαρμοστεί στην πράξη πότε ή θα εφαρμοστεί λειψά και που μοναδικό σκοπό θα έχει απλά τη δημιουργία εντυπώσεων και το άνοιγμά σας σε μερίδα ψηφοφόρων σας, από τη στιγμή, μάλιστα, που ουσιαστικά έχουμε μπει και ατύπως σε προεκλογική περίοδο. Η όποια κυβερνητική πολιτική θα πρέπει να είναι πέρα από όλα αυτά, θα πρέπει να έχει ένα ουσιαστικό περιεχόμενο και να μην αποτελεί απλά και μόνο ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα για λόγους εντυπωσιασμού ή για λόγους συλλογής ψήφων. Από ουσία και από αποτέλεσμα έχουν ανάγκη αυτά τα πρόσωπα, από ουσιαστικές πολιτικές προστασίας και κοινωνικής ένταξης έχουν ανάγκη αυτές οι ομάδες. Ειδικότερα επί των διατάξεων του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, να επισημάνω τα εξής: Συμφωνούμε επί της αρχής με τον μηχανισμό που δημιουργείται για την πρόληψη και για την αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων. Άλλωστε και στην επικαιρότητα είχαμε τέτοια περιστατικά. Είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό, ένα πάρα πολύ ευαίσθητο, πραγματικά, θέμα, το οποίο δυστυχώς ακόμα περισσότερο αυτό το φαινόμενο της κακοποίησης και μικρών παιδιών έχει ενταθεί μέσα στην κρίση και μέσα στην πανδημία. Βεβαίως, σε αυτή τη λογική αντιμετώπισης και στήριξης αυτών των παιδιών είμαστε απολύτως θετικοί. Για την ουσιαστική, όμως, διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του εν λόγω θεσμού χρειάζεται πρωτίστως το κατάλληλο προσωπικό. Χρειάζονται οι κατάλληλες υποδομές. Και εδώ οι δήμοι, ως οι κατ' εξοχήν φορείς διαχείρισης κοινωνικών θεμάτων, θα πρέπει να έχουν λόγο. Θα πρέπει να έχουν λόγο με την ενίσχυση των θεσμών συμβουλευτικής και της ανοιχτής φροντίδας. Είναι χρέος σας και είναι υποχρέωσή σας να το δείτε σοβαρά και να το διασφαλίσετε ως Υπουργείο. Το β΄ κεφάλαιο του νομοσχεδίου αφορά το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ». Ακούγεται ενδιαφέρον. Πραγματικά, ακούγεται ενδιαφέρον, αλλά πώς θα λειτουργήσει στην πράξη, όταν μόνο για να τεθεί σε εφαρμογή χρειάζονται πέντε ΚΥΑ; Πρόβλεψη για το πότε αυτές θα εκδοθούν ή έστω ένα χρονοδιάγραμμα δεν έχουμε ακούσει. Δεν βλέπω να υπάρχει, κυρία Υπουργέ. Πάλι ακούμε για ένα πρόγραμμα, το οποίο θα γίνει. Άγνωστο, βέβαια, το πότε και βεβαίως άγνωστο και με ποιο περιεχόμενο. Ακόμα, όμως, πιο προβληματικό είναι ότι η ουσία της λειτουργίας και του περιεχομένου του ως άνω προγράμματος, όποτε και αν τελικά αυτό υλοποιηθεί, επαφίεται εξολοκλήρου σε εσάς, κυρία Υπουργέ, μέσω της ΚΥΑ. Υποτίθεται, όμως, ότι η σχετική αρμοδιότητα ανήκει στη Βουλή. Έτσι δεν είναι; Αυτό το πράγμα, δηλαδή, με τις διαρκείς εξουσιοδοτικές διατάξεις όταν κατ' εξοχήν αρμόδιο είναι το νομοθετικό σώμα, το κοινοβουλευτικό σώμα είναι κάτι το οποίο πρέπει να το δείτε. Δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να συνεχιστεί. Περαιτέρω οι διατάξεις σε σχέση με την αναδοχή και την υιοθεσία, όπως παραδείγματος χάριν, η διεύρυνση των ορίων ηλικίας κρίνονται θετικές. Στο άρθρο 24 προχωρήσατε στην ανασυγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου Αναδοχής, στην οποία όμως με έκπληξη παρατηρώ ότι δεν συμπεριλαμβάνεται κάποιος εκπρόσωπος της τοπικής αυτοδιοίκησης και κάποιος εκπρόσωπος των ενώσεων με αναπηρία. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να το ξαναδείτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα χρειαστώ μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Συμφωνούμε επί της αρχής στη θεσμοθέτηση του «Προσωπικού Βοηθού» για άτομα με αναπηρία. Είναι ένας πραγματικά σοβαρός, ουσιαστικός θεσμός ο οποίος μπορεί - και πρέπει - να αποδώσει αποτελέσματα. Ωστόσο, εάν πράγματι ο προϋπολογισμός είναι μόλις 42 εκατομμύρια ευρώ για τρία έτη, αυτό σημαίνει ότι ο θεσμός αυτός που τόσο πολύ διαφημίζετε, κυρία Υπουργέ, στην πράξη, τελικά, θα αφορά πάρα πολύ λίγα άτομα. Προβλέπεται δηλαδή να ενταχθούν μόλις δύο χιλιάδες δικαιούχοι σε ένα σύνολο περίπου ενός εκατομμυρίου ΑΜΕΑ, όπως προείπα. Αυτό λοιπόν δεν λέγεται καθολική εφαρμογή, όπως μας λέτε στο άρθρο 38, κυρία Υπουργέ. Τα 42 εκατομμύρια σε τρία χρόνια για ένα εκατομμύριο ουσιαστικά δικαιούχους ή δυνητικά δικαιούχους δεν αποτελεί καθολική εφαρμογή. Επίσης, θα επιτρέπεται το ίδιο πρόσωπο να ενταχθεί στον θεσμό αυτό και ταυτόχρονα να λαμβάνει το επίδομα απόλυτης αναπηρίας που σήμερα λαμβάνουν οι συνταξιούχοι λόγω αναπηρίας και λόγω γήρατος από τον ΕΦΚΑ; Η φερόμενη διάταξη προστατεύει τα επιδόματα που χορηγούνται από τον ΟΠΕΚΑ, όχι όμως τα επιδόματα τα οποία χορηγούνται από τον ΕΦΚΑ. Διευκρινίστε το, ώστε να γνωρίζει ο εκάστοτε δικαιούχος τι να κάνει προκειμένου να μην βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων και ζημιωμένος. Οι δε όροι εργασίας και ασφάλισης του προσωπικού, το οποίο θα παρέχει τις υπηρεσίες του στο εν λόγω πρόγραμμα και πάλι - τι έκπληξη - θα ρυθμιστούν με ΚΥΑ. Έτσι, δεν είναι, κυρία Υπουργέ; Τι πρόβλεψη, λοιπόν, και τι πλαίσιο προστασίας θα υπάρχει για αυτούς τους εργαζόμενους; Δεν θα έπρεπε να το γνωρίζει η ελληνική Βουλή; Τέλος - και κλείνω με αυτό - αυτό το οποίο προέχει και αυτό νομίζω το οποίο ενδιαφέρει όλους μας είναι η προστασία και η στήριξη αυτών των προσώπων και αυτών των ομάδων, καθώς και η βελτίωση της καθημερινότητας τους, η δημιουργία ενός κράτους δικαίου και πρόνοιας, όπου όλοι θα μπορούν να έχουν ίσες ευκαιρίες και ίσα δικαιώματα με πλήρη πραγματική, ουσιαστική, κοινωνική ένταξη. Αυτό αποτελεί για εμάς - και αυτό πρέπει να αποτελεί για όλους μας - πρωταρχικό στόχο και προτεραιότητα. Το νομοσχέδιο αυτό, μολονότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, χρήζει πολλών τροποποιήσεων, διορθώσεων και βελτιώσεων. Το Κίνημα Αλλαγής έχει καταθέσει συγκεκριμένες τροπολογίες ακριβώς προς το σκοπό αυτό, θέλοντας ν' ασκούμε πάντα εποικοδομητική κριτική, τις οποίες ελπίζουμε - και περιμένουμε να σας ακούσουμε, κυρία Υπουργέ - να λάβετε σοβαρά υπ' όψιν σας και να τις υιοθετήσετε. Διότι για εμάς η ευαισθησία και η ουσιαστική στήριξη αυτών των ατόμων και αυτών των ευάλωτων ομάδων αποτελεί ταυτοτικό ζήτημα της πολιτικής μας τοποθέτησης, αποτελεί υπαρξιακό πολιτικό DNA. Το έχουμε αποδείξει με την ιστορία μας και θα είμαστε εδώ πέρα με τις προτάσεις μας να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε όσο περισσότερο μπορούμε αυτό το νομοσχέδιο.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Γιαννακοπούλου. Τον λόγο έχει ο Υπουργός, ο κ. Βεσυρόπουλος, για τρία λεπτά για να αναπτύξει την τροπολογία με αριθμό 1078 από τις 28 Σεπτεμβρίου. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λαμβάνω τον λόγο για να αναφερθώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1078 και με ειδικό αριθμό 79 που κατατέθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών. Με το άρθρο 1 της τροπολογίας χορηγείται απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ για τα έτη 2020, 2021 και 2022 για τα ακίνητα που υπέστησαν ζημιές από τον σεισμό της 30ης Οκτωβρίου 2020 στις περιφερειακές ενότητες Σάμου, Ικαρίας και Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Παράλληλα, με το ίδιο άρθρο χορηγείται απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ για τα έτη 2021, 2022 και 2023 για τα ακίνητα που υπέστησαν ζημιές από τον σεισμό της 3η Μαρτίου 2021 στις περιοχές των Περιφερειακών Ενοτήτων Λάρισας, Τρικάλων και Καρδίτσας της Περιφέρειας Θεσσαλίας, της Περιφερειακής Ενότητας Πιερίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, των Περιφερειακών Ενοτήτων Γρεβενών και Κοζάνης της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας και της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Όσοι δικαιούνται την απαλλαγή θα πρέπει να υποβάλουν σχετική αίτηση στη ΔΟΥ φορολογίας του εισοδήματός τους προσκομίζοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Η απαλλαγή αφορά στα ακίνητα που έχουν υποστεί βλάβη και έλαβαν το απαραίτητο πιστοποιητικό από το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών. Η σχετική αίτηση μπορεί επίσης να υποβληθεί και ηλεκτρονικά, εφόσον η ΔΟΥ που ανήκουν οι συγκεκριμένοι πολίτες έχει ενταχθεί στην ψηφιακή πλατφόρμα. Στη συνέχεια, θα γίνει νέα εκκαθάριση και επιστροφή ή διαγραφή του φόρου που αναλογεί σε αυτά τα ακίνητα. Συνεπώς δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για τους πολίτες που έχουν ήδη λάβει εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ, βρίσκονται στις περιοχές αυτές και τα ακίνητά τους εμπίπτουν στις ανωτέρω περιπτώσεις απαλλαγής από τον ΕΝΦΙΑ. Είναι σαφές από το περιεχόμενο της τροπολογίας ότι απαλλάσσονται. Η Κυβέρνηση στέκεται δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους, διευρύνει το χρονικό όριο ισχύος των μέτρων στήριξης, όπως η απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ. Ανάλογη στήριξη εννοείται ότι θα υπάρξει και για όσους επλήγησαν από τον πρόσφατο σεισμό στον Νομό Ηρακλείου. Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε μέτρα στήριξης που θα ενεργοποιηθούν άμεσα και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων: - Απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ για τα έτη 2021, 2022 και 2023 για τα κτήρια που υπέστησαν ζημιές. Η απαλλαγή ισχύει και για τα φετινά εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ. - Άμεση οικονομική ενίσχυση έως 20.000 ευρώ στους πληγέντες. - Αναστολή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων. Είναι μέτρα που ενεργοποιούνται στο πλαίσιο του νέου και πάγιου Θεσμικού Πλαισίου Κρατικής Αρωγής για τις φυσικές καταστροφές. Με το άρθρο 3 της τροπολογίας, κατόπιν συντονισμένων ενεργειών του Υπουργού Οικονομικών κ. Σταϊκούρα παρατείνεται μέχρι τις 30 Νοεμβρίου του 2021 η προθεσμία εξέτασης των αιτήσεων για την απόδειξη ύπαρξης διαδόχων και για την παραχώρηση σε αυτούς ακινήτων που ανήκουν στην ιδιωτική περιουσία του δημοσίου και βρίσκονται εντός του συγκεκριμένου με το βασιλικό διάταγμα της 29ης Ιουλίου 1984 ρυμοτομικού σχεδίου στις θέσεις Ράχες και Μαχάλα της Μαλεσίνας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τροπολογία που κατατέθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών πρέπει να τύχει διακομματικής στήριξης. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να λάβω τον λόγο επί της τροπολογίας.
Εάν υπάρχουν απορίες επί της τροπολογίας μπορούν οι εισηγητές και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι να ζητήσουν διευκρινίσεις. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, είπατε κάτι για την Κρήτη. Πράγματι, στην τροπολογία την οποία έχετε καταθέσει στις 28 του μηνός δεν αναφέρεται. Και στην τροπολογία που αύριο, επίσης, συζητείται στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας, που κατατέθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου, μετά τον σεισμό - προχθές το βράδυ κατατέθηκε - δεν λέτε τίποτα. Ενώ λέτε τα πάντα για την Κρήτη, δεν λέτε τίποτα γι' αυτά τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 1 της τροπολογίας, την οποία θα ψηφίσουμε σήμερα. Εννοώ ότι στην τροπολογία που αύριο θα συζητηθεί στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας αναφέρεστε στην επέκταση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας για κρατική αρωγή, εφάπαξ χορήγηση ενίσχυσης για τους σεισμούς, εφάπαξ έκτακτη χορήγηση οικονομικής ενίσχυσης φυσικών προσώπων, αποζημίωση οικοσκευής, εφάπαξ έκτακτη χορήγηση οικονομικής ενίσχυσης επιχειρήσεων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, συμψηφισμό και επιστροφή ποσών έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης σε φυσικά νομικά πρόσωπα, αφορολόγητο, ακατάσχετο, λέτε τα πάντα σε επτά άρθρα και δεν λέτε τίποτα για το άρθρο 1 που αναφέρατε σήμερα - και σωστά το αναφέρατε - και αφορά τον ΕΝΦΙΑ. Γιατί αυτή η παράλειψη; Θα φέρετε και άλλη τροπολογία πάλι για την Κρήτη; Προκαλεί έκπληξη αυτό με την έννοια ότι αύριο συζητείται για την Κρήτη συγκεκριμένη τροπολογία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για να απαντήσετε.
Ευχαριστώ. Κύριε συνάδελφε, θα κατατεθεί η τροπολογία για την απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ άμεσα, αλλά δεν κατατίθεται αύριο γιατί χρειάζεται να οριοθετηθεί από το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών η συγκεκριμένη περιοχή. Όπως βλέπετε, γι' αυτές τις διατάξεις που έχουμε στο άρθρο 1 υπάρχει οριοθέτηση, όπως αυτές οριοθετήθηκαν με τις υπό στοιχείο ΔΑΕΦΚ - ΚΕ. Αυτό που μας λείπει είναι να οριοθετηθεί η συγκεκριμένη περιοχή από το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και αμέσως θα έλθει η τροπολογία. Είναι ξεκάθαρο ότι για φέτος απαλλάσσονται με τις γενικές διατάξεις. Αυτό που θα κάνουμε για τη συγκεκριμένη περιοχή του νομού Ηρακλείου Κρήτης είναι να τους απαλλάξουμε για τρία χρόνια, φέτος ισχύει με τις γενικές διατάξεις και το επεκτείνουμε για το '22 και για το '23. Έχω υπογράψει σήμερα απόφαση και για άλλη περιοχή της συγκεκριμένης περιφέρειας για αναστολή φορολογικών υποχρεώσεων και ακόμη μία αύριο που κηρύχθηκε από τον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και αμέσως, την ίδια μέρα ή την επόμενη, παίρνουν οι συγκεκριμένες περιοχές αναστολή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων. Ενεργούμε άμεσα, να ξέρετε, κύριε συνάδελφε, για τη συγκεκριμένη περιοχή, αλλά και για όλες τις περιοχές που έχουν πληγεί από ακραία καιρικά φαινόμενα, από σεισμούς, πλημμύρες κ.λπ.. Σας ευχαριστώ.
Η κ. Κεφάλα από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο. Αμέσως μετά θα μιλήσει ο κ. Μάρκου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα πραγματοποιούμε ένα ακόμα βήμα ενίσχυσης του πλέγματος κοινωνικής προστασίας με επίκεντρο τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρία, με διατάξεις που στοχεύουν στην αναβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών. Ενσωματώνουμε ευρωπαϊκές συστάσεις, βελτιώνουμε το ήδη ισχύον πλαίσιο και θεσπίζουμε για πρώτη φορά σαφές νομοθετικό πλαίσιο για την παιδική κακοποίηση, δηλαδή προστασία και μέριμνα για όλους τους πολίτες, αλλά περισσότερο για τους πολίτες μας που το έχουν ανάγκη και τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για πρώτη φορά θεσμοθετούμε ένα πλαίσιο πρόληψης και προστασίας έναντι της κακοποίησης των ανηλίκων στις δομές παιδικής προστασίας, δομές όπως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα ιδρύματα παιδικής προστασίας, τα κέντρα απασχόλησης παιδιών και ατόμων με αναπηρία και οι παιδικές κατασκηνώσεις. Δημιουργούμε ένα σαφές νομοθετικό πλαίσιο, ώστε όλα τα παιδιά να μεγαλώνουν σε ασφαλές περιβάλλον, χωρίς κίνδυνο για τη σωματική και ψυχική τους υγεία. Βάζουμε στο μικροσκόπιο το υπαρκτό τρομερό φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης, ένα φαινόμενο έναντι του οποίου όλοι οφείλουμε να συστρατευτούμε. Αυτό αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Για τον λόγο αυτό εισάγουμε συγκεκριμένα μέτρα για την καταπολέμησή του. Θέλουμε να περάσουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Καμμία κακοποιητική συμπεριφορά οποιασδήποτε μορφής με θύμα παιδί δεν θα γίνει ανεκτή και δεν θα μείνει ατιμώρητη. Καλύπτουμε ένα σοβαρό κενό που υπάρχει στην ισχύουσα νομοθεσία. Από εδώ και στο εξής όλοι όσοι εργάζονται στις εν λόγω δομές με οποιαδήποτε σχέση εργασίας θα πρέπει να έχουν λευκό ποινικό μητρώο, να μην έχει ασκηθεί σε βάρος τους ποινική δίωξη για αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, της ενδοοικογενειακής βίας, της εμπορίας ανθρώπων και της εμπορίας ναρκωτικών. Θεσπίζεται σε κάθε δομή υπεύθυνο προσωπικό για την καταγραφή των περιστατικών κακοποίησης και την ενημέρωση των αρμόδιων αρχών. Τα παιδιά είναι η πιο σημαντική αξία της κοινωνίας, είναι η βάση της πολιτικής μας, γιατί αυτά αποτελούν το μέλλον, το οποίο εμείς τούς διαμορφώνουμε ισχυρό. Ενισχύουμε την εύρυθμη λειτουργία των δομών παροχής κοινωνικών υπηρεσιών σε παιδιά. Στοχεύουμε στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων των παιδιών που θα τα συνοδεύουν και στην ενήλικη ζωή τους. Επενδύουμε στην ισότητα ευκαιριών για τα παιδιά, βάζοντας τα θεμέλια για μια βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη μ' ένα ενιαίο καθημερινό πρόγραμμα, κοινό για όλους τους βρεφονηπιακούς σταθμούς της χώρας και με το οποίο θα επιτυγχάνεται έγκαιρη διάγνωση για αναπτυξιακές ή άλλες δυσκολίες. Πλέον σε όλους τους σταθμούς, δημόσιους και ιδιωτικούς, θα εφαρμόζεται το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» με συγκεκριμένο καθημερινό πρόγραμμα με βάση την κάθε ηλικιακή ομάδα και πάντα με σεβασμό στη μοναδικότητα και τον προσωπικό ρυθμό ανάπτυξης κάθε παιδιού. Με την εφαρμογή του προγράμματος αναβαθμίζουμε συνολικά τις υπηρεσίες που παρέχονται σε βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, γιατί η προσχολική ηλικία είναι καθοριστική για την ανάπτυξη των βρεφών, των νηπίων και των παιδιών και γιατί η εκπαίδευση που παρέχεται σ' αυτές τις ηλικίες είναι κρίσιμη και για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς τους στο μέλλον. Όλα τα παιδιά, χωρίς εξαιρέσεις, πρέπει και θα αποκτήσουν πρόσβαση σ' ένα καλύτερο, πλήρες και πιο σύγχρονο παιδαγωγικό πρόγραμμα, ώστε να προσφέρουμε στα βρέφη και τα νήπια την ευκαιρία να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους μέσω διαφορετικών δραστηριοτήτων και ερεθισμάτων. Επίσης, φέρνουμε βελτιωτικές παρεμβάσεις στο σύστημα αναδοχής. Στόχος μας είναι να γίνει περισσότερο λειτουργικός ο μηχανισμός αναδοχής και υιοθεσίας, ώστε να επιτύχουμε την αποϊδρυματοποίηση των ανηλίκων και να μειώσουμε σταδιακά τον αριθμό των κλειστών δομών παιδικής προστασίας τόσο επιτυγχάνοντας τις διαδικασίες εισαγωγής σε ανάδοχη οικογένεια, όσο και εξορθολογίζοντας την εποπτεία αναδοχής. Θεσμοθετούμε τα διαμερίσματα αυτόνομης διαβίωσης. Τα διαμερίσματα αυτά θα προσομοιάζουν κατά το δυνατόν περισσότερο σε συνθήκες οικογενειακού περιβάλλοντος για να επιτύχουμε την ομαλή ένταξη των εφήβων που ζουν σε ιδρύματα. Αγκαλιάζουμε όλα αυτά τα άτομα που διαβιούν σε δημόσιες ή ιδιωτικές μονάδες παιδικής προστασίας και φροντίδας. Δυστυχώς, άτομα ηλικίας δεκαπέντε ετών και άνω που διαβιούν σε μονάδες παιδικής προστασίας και φροντίδας είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποϊδρυματοποιηθούν και να τοποθετηθούν σε ανάδοχο γονέα ή να υιοθετηθούν. Προετοιμάζουμε, λοιπόν, αυτά τα άτομα για την αυτόνομη διαβίωσή τους και τα προετοιμάζουμε με την ταυτόχρονη ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους, ώστε να ενισχύσουμε τις πιθανότητες για την απασχόλησή τους στην αγορά εργασίας. Ενισχύουμε την ανεξάρτητη διαβίωση των ΑΜΕΑ, της ποιότητας ζωής τους, των οικογενειών τους. Καθιερώνουμε τον θεσμό του «Προσωπικού Βοηθού» για τα άτομα με αναπηρία. Ο «Προσωπικός Βοηθός» θα στηρίξει όλα τα άτομα με αναπηρία, ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας και τόπου διαβίωσης. Θέλουμε την ισότιμη συμμετοχή τους σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής και πολιτιστικής ζωής της χώρας. Υλοποιούμε μια προεκλογική μας δέσμευση, μια ακόμη προεκλογική μας δέσμευση. Βοηθάμε τη σύγχρονη κοινωνία και καλύπτουμε υφιστάμενα κενά. Φτάνουν τα κενά. Με το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς» δίνουμε λύση σ' ένα μεγάλο και καθημερινό πρόβλημα. Ερχόμαστε να στηρίξουμε έμπρακτα τους νέους γονείς, τους δίνουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν νταντάδες με εξειδίκευση και αντίστοιχη πιστοποίηση για τη φύλαξη των παιδιών τους από δύο μηνών έως διόμισι ετών κατά τις ώρες που εργάζονται. Είναι ένα μέτρο που το περίμεναν η ελληνική κοινωνία, η νέα μητέρα και ο νέος πατέρας κι εμείς σήμερα το κάνουμε πράξη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στόχος της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι να ενδυναμώσει τις κοινωνικές δομές και τις κοινωνικές υπηρεσίες να τις θωρακίσει θεσμικά. Ερχόμαστε με σημαντικές παρεμβάσεις που έχουν να κάνουν με το σύστημα κοινωνικής προστασίας να στηρίξουμε όλη την κοινωνία. Το νομοσχέδιο αυτό καθρεφτίζει την πολιτική βούληση της Κυβέρνησης για μείωση των ανισοτήτων, για ενίσχυση μέριμνας στους συμπολίτες μας που μας έχουν περισσότερο ανάγκη. Θέτουμε τις βάσεις ώστε να προλαμβάνουμε και να αντιμετωπίζουμε έγκαιρα την παιδική κακοποίηση. Εδραιώνουμε ίσες ευκαιρίες για όλα τα παιδιά στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Διασφαλίζουμε την αποϊδρυματοποίηση ώστε να μη μένει σε ίδρυμα κανένα παιδί περισσότερο απ' όσο χρειάζεται. Παρέχουμε εφόδια και βοήθεια στα άτομα με αναπηρία για την επίτευξη της ανεξάρτητης διαβίωσής τους. Τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι εύκολο και σίγουρα δεν μπορούν να γίνουν όλα με ευχολόγια, παρά μόνο με πολιτική βούληση και πράξεις που η σημερινή Κυβέρνηση διαθέτει. Εμείς έχουμε τη βούληση, έχουμε την ικανότητα να τα πραγματοποιήσουμε βήμα - βήμα, μέρα με τη μέρα. Επενδύουμε στην κοινωνία, επενδύουμε στους συμπολίτες μας, επενδύουμε στον άνθρωπο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία συνάδελφο. Καλείται στο Βήμα ο κ. Κωνσταντίνος Μάρκου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά θα πάρει τον λόγο η Υφυπουργός κ. Μαρία Συρεγγέλα. Ορίστε, κύριε Μάρκου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι της Κυβέρνησης, ο τίτλος του νομοσχεδίου σας είναι πομπώδης, όπως όλοι οι συνήθεις τίτλοι των νομοσχεδίων σας. «Πρόληψη και αντιμετώπιση, αναβάθμιση, προώθηση…». Παρ' όλα αυτά βεβαίως η ουσία είναι τελείως διαφορετική. Θα ξεκινήσω με μία παρατήρηση όσον αφορά τη λαλίστατη Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο. Είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έφερνε τα νομοσχέδια με πολλές κοινές υπουργικές αποφάσεις. Κυρία συνάδελφε, σας προκαλώ. Πάρτε το νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για την αναδοχή και την υιοθεσία. Αν βρείτε μία κοινή υπουργική απόφαση, η οποία να μην είναι τεχνική ή οικονομικού περιεχομένου και να είναι ουσιαστική, παρακαλώ να το καταθέσετε, σε αντίθεση με το δικό σας νομοσχέδιο που ολόκληρο το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» έχει μόνο τέσσερις παραγράφους. Κάντε το αυτό και μετά να έρθετε να κουνήσετε το δάχτυλο! Βλέπουμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται. Διαδικασίες ταχύρρυθμες με το παρόν νομοσχέδιο, δύο επιτροπές σε μια μέρα, έναρξη επιτροπών μια μέρα μετά την κατάθεση, ελάχιστος χρόνος για επεξεργασία και ανάπτυξη των ιδιαζόντως σοβαρών θεμάτων. Προς τι αυτή η σπουδή; Είχατε στη διάθεσή σας άπλετο χρόνο. Περιμένουμε δυόμισι χρόνια τώρα να το φέρετε. Ας δούμε ένα - ένα τα θέματα με τίτλους. Κακοποίηση ανηλίκων. Μετά και τη δημοσιοποίηση - που δεν χρειάζεται να επεκταθούμε - των τραγικών περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, που συντάραξαν συθέμελα τη χώρα, αναμέναμε να εισάγετε ένα νομοσχέδιο παιδοκεντρικό, που να έχει προστατευτικό πρόσημο και να εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο το συμφέρον του παιδιού. Εισπράξαμε απογοήτευση, όπως ακριβώς συνέβη και με τον πρόσφατο νόμο για τη συνεπιμέλεια, όπου η Κυβέρνηση για μία ακόμα φορά αποδυνάμωσε τη θέση του παιδιού, εκτόπισε το παιδί από το κέντρο του ενδιαφέροντος και εισήγαγε αμιγώς γονεοκεντρικές διατάξεις. Αναμέναμε να προτείνετε σύγχρονες ρυθμίσεις για την πρόληψη κάθε μορφής κακοποίησης σε κλειστές δομές, με βάση ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα. Αντ' αυτών συναντάμε διατάξεις αστυνομοκρατικής φιλοσοφίας και νομοθεσία που ευνοεί τη δημιουργία σχέσεων διαφθοράς και συναλλαγής, ρυθμίσεις που δυνητικά μπορούν να οδηγήσουν στην τελική συγκάλυψη των περιστατικών κακοποίησης. Η θεσμοθέτηση του υπεύθυνου προστασίας ανηλίκων, κατά τον τρόπο που το επιχειρείτε, συνηγορεί για τα παραπάνω. Απουσιάζει πλήρως από το νομοσχέδιό σας η επιστημονικότητα και η ευαισθησία. Απουσιάζουν οι εισηγήσεις ειδικών και τα εφαρμοσμένα παραδείγματα ξένων χωρών. Ως εκ τούτου δεν μπορούμε να μιλάμε για φιλικό προς τα παιδιά σύστημα. Ο εισηγητής της Πλειοψηφίας είπε ότι το παιδί θα ενημερώνει και ρωτάμε αλήθεια το εξής. Ποιον θα ενημερώνει το κακοποιημένο παιδί; Το ιεραρχικά υφιστάμενο όργανο, τον υπεύθυνο ο οποίος καλείται να ελέγξει τον ιεραρχικά ανώτερο προϊστάμενό του; Μήπως αμφιβάλλετε γι' αυτό, κύριοι Υπουργοί; Σας προτείνουμε την απόσυρση των σχετικών άσκοπων ρυθμίσεων και την πρόληψη της αναφοράς των περιστατικών κακοποίησης σε τριμελή επιτροπή με ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό και δικηγόρο. Απαξιώσατε τη σχετική πρόταση. Περαιτέρω, ουδεμία ειδική ρύθμιση ανευρίσκεται αναφορικά με το αντικείμενο, το ειδεχθές αντικείμενο, το έγκλημα της σεξουαλικής κακοποίησης. Μόνο κάποια μικρή αναφορά στην εισαγωγή και τους ορισμούς. Ας δούμε τώρα το ότι πρόσφατες έρευνες κατέδειξαν τα εξής. Πρώτον, το μεγαλύτερο ποσοστό σεξουαλικής κακοποίησης συμβαίνει εντός των οικογενειών, άρα κατ' αναλογία οφείλει να συμβαίνει και πρέπει να συμβαίνει και στις κλειστές δομές. Εκεί είναι πολύ δύσκολο να γίνει αναφορά της κακοποίησης. Δεύτερον, κατά τον καιρό της πανδημίας τα εγκλήματα σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων στο διαδίκτυο σημείωσαν αύξηση της τάξης του 25%. Και τρίτον, οι μεγαλύτερες σεξουαλικές επιθέσεις, ειδικά σε ευάλωτα παιδιά, όπως είναι τα παιδιά που εγκαταβιώνουν σε δομές παιδικής προστασίας έχουν γίνει από εθελοντές. Μήπως αμφιβάλλετε γι' αυτό, κύριοι Υπουργοί; Και σας ρωτάμε: Γιατί σωπαίνετε; Γιατί παραλείπετε να δώσετε τα κατάλληλα εργαλεία για την πρόληψη και αποτελεσματική αντιμετώπιση των περιστατικών αυτών, σε εναρμόνιση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία στην οδηγία του 2011; Πάμε στο δεύτερο. Πρόγραμμα «Κυψέλη». Προφανώς γίνεται αντιληπτό ότι προσπαθείτε να τροποποιήσετε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που εφαρμόζεται στο σύνολο δημοτικών, ιδιωτικών και δημόσιων βρεφικών, βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών, εφαρμόζοντας το πρόγραμμα αυτό και χωρίς σπουδαίο λόγο αγνοείτε επιδεικτικά το νομοθέτημα του ΣΥΡΙΖΑ. Η κυρία Υφυπουργός δήλωσε: «Έρχεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση να μας πει ότι το πρόγραμμα «Κυψέλη» μιμείται πρακτικές τρίτων χωρών και είναι πλήρως προσαρμοσμένα στα χαρακτηριστικά της Ελλάδας». Ουδέν αναληθέστερο. Τι προκύπτει; Ένα, αυτό που πραγματικά ισχύει και παρέλειψε να ενημερώσει τον ελληνικό λαό είναι πως η Νέα Δημοκρατία κάνει νόμο ένα προσχέδιο της ΜΚΟ «διαΝΕΟσις», το οποίο έχει εφαρμοστεί σε φτωχότερες γειτονιές του τρίτου κόσμου, όπως Τζαμάικα, Μπαγκλαντές, Κολομβία και εφαρμόζεται σε χώρες με ελλιπείς υποδομές και μάλλον εκεί μας εντάσσει και η Κυβέρνηση σαν χώρα. Η Κυβέρνηση υποδέχθηκε τη δωρεά αυτή με τη δήλωση ότι είναι μια σπουδαία προσφορά, αποφασίζοντας να εφαρμοστούν στα παιδιά μας οπισθοδρομικά και παρωχημένα μοντέλα και ανεπίτρεπτη τυποποιημένη μάθηση. Αποτελεί ουσιαστικά ένα πρόγραμμα φάντασμα. Τα πάντα θα γίνουν με αυτές τις περίφημες κοινές υπουργικές αποφάσεις, αντίθετα από τα συμφέροντα των παιδιών, όπως ενδεικτικά και τα Τμήματα Παιδικής Αγωγής των πανεπιστημίων δυτικής Ελλάδας, Ιωαννίνων, του διεθνούς πανεπιστημίου κ.λπ.. Και από τους βρεφονηπιαγωγούς σας ενημέρωσαν. Μήπως αμφιβάλλετε ότι όλοι αυτοί οι επιστημονικοί φορείς ήταν αντίθετοι; Δεύτερον, τα χαρακτηριστικά της Ελλάδας που έπρεπε να μελετηθούν για την εφαρμογή του προγράμματος, προφανώς δεν έχουν μελετηθεί. Αυτό που μένει να δούμε είναι βέβαια πότε θα ξεπληρωθεί η δωρεά. Πάμε στο γ΄ κεφάλαιο, «Βοηθός Αναπήρου». Τα είπαν και οι προηγούμενοι, από όλο το φάσμα της Αντιπολίτευσης, εισηγητές. Πρόκειται για ένα πιλοτικό πρόγραμμα. Το κόστος του προκύπτει ότι ουσιαστικά θα αφορά το 2% του πληθυσμού που αφορά τα ΑΜΕΑ όπου απευθύνεται, όπως σας είπε και ο φορέας τους, ο ΕΣΑΜΕΑ και πιλοτικά μέχρι το 2025 θα ενισχύσει μόλις τριάντα πέντε χιλιάδες συμπολίτες μας, άμποτε να γίνει αυτό. Μήπως αμφιβάλλετε ότι έτσι είναι η πρακτική των αριθμών και η αλήθεια τους; Εμείς θεωρώντας ότι ο «Προσωπικός Βοηθός» είναι σημαντική υπηρεσία για τα άτομα που έχουν αυτά τα προβλήματα, το εντάξαμε από το Φεβρουάριο που πέρασε στα προγράμματά μας. Τέταρτον, αναδοχή και υιοθεσία. Παρουσιάζετε τον εμβληματικό νόμο αναδοχής και υιοθεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, που ήρθε σαν ένα πρώτο τεράστιο βήμα προς την κατεύθυνση της αποϊδρυμαποίησης ενηλίκων και ανηλίκων ΑΜΕΑ, ως δήθεν μεγάλη αλλαγή της Νέας Δημοκρατίας και εισάγετε καινοτομίες. Ποιες είναι αυτές; Ένα, αυξάνετε τα ηλικιακά όρια για την αναδοχή στα εβδομήντα πέντε και όχι βέβαια για συγγενείς. Μπορείτε να φανταστείτε τι τερατουργήματα μπορούν να προκύψουν από μία τέτοια αναδοχή κάποιου εβδομήντα πέντε χρόνων για ένα δεκαπεντάχρονο παιδί; Σας καλώ να το συναισθανθείτε. Ο Αστικός Κώδικας προβλέπει μόλις τα εξήντα έτη. Εξαιρείτε από την παρακολούθηση των προγραμμάτων στους υποψήφιους για υιοθεσία τέκνου συζύγους. Δεν αντιλαμβάνεστε ότι στο επίκεντρο όλων των σχετικών ρυθμίσεων πρέπει να βρίσκεται το συμφέρον του ανηλίκου; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δεν θα καθυστερήσω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς υποστηρίζουμε ότι οι ανήλικοι έφηβοι πρέπει να πηγαίνουν σχολείο και γι' αυτό έχουμε διακηρύξει τη βούλησή μας για δεκατέσσερα χρόνια υποχρεωτική εκπαίδευση. Μπορείτε, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, να δηλώσετε και εσείς ότι είστε υπέρ αυτής της άποψης για τα δεκατέσσερα χρόνια υποχρεωτικής εκπαίδευσης, τώρα εδώ;
Κύριε Μάρκου, ολοκληρώστε, γιατί το χρονόμετρο δεν λειτουργούσε τα δύο πρώτα λεπτά που ξεκινήσατε.
Το πρόσεξα, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνω. Μίλησε ο κύριος Υπουργός για θράσος, όταν ήταν εδώ. Να δώσω τον ορισμό του θράσους. Θράσος είναι να κάνεις την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και να ποδηγετείται η μετοχή της, να παρεμβαίνει ο οικονομικός εισαγγελέας και ο υπεύθυνος Υπουργός να μην λέει κουβέντα. Θράσος είναι να καλεί, να λέει - τώρα από αυτό το Βήμα - ο κύριος Υπουργός, ο κ. Χατζηδάκης, «εμείς αποτύχαμε» - το είπε - «για τους εμβολιασμούς, ελάτε εσείς με τις έξυπνες ιδέες σας!». Θα σας πω μια έξυπνη ιδέα, κύριοι συνάδελφοι: Σύνθημά μας είναι σε όλους: Εμβολιαστείτε για να φύγει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη!
Ωραία, ευχαριστώ πολύ.
Πραγματικά, δεκαπέντε δευτερόλεπτα ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Και τρίτον - τελευταίο - ως ορισμό του θράσους, βγήκε και μας είπε για τις δήθεν σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με την Ακροδεξιά και τους ναζιστές. Η καθημερινότητα αποδεικνύει ποιος είναι. Αν μου δείξετε μια δήλωση καταγγελίας της Νέας Δημοκρατίας προς την Ακροδεξιά που να μην συνοδεύεται παράλληλα και από μια άλλη δήλωση - καταγγελία για κάτι άλλο, πραγματικά εγώ σε αυτό το Βήμα θα κάνω καιρό να ξανανέβω. Ευχαριστώ πολύ.
Μάλιστα. Και εγώ σας ευχαριστώ. Η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, η κ. Φωτεινή Αραμπατζή, ζήτησε τον λόγο για πολύ λίγο.
Για πολύ λίγο, κύριε Πρόεδρε. Επειδή ο κύριος συνάδελφος, ο κ. Μάρκου, χαρακτηρίζοντάς με λαλίστατη, με προκάλεσε ουσιαστικά, να αναφέρω έστω και μία παραπομπή σε κοινή υπουργική απόφαση του νομοσχέδιου του ΣΥΡΙΖΑ που να έχει μόνο τεχνικό και λεπτομερειακό χαρακτήρα και όχι ουσιαστικό και ενδεικτικά θα πω στα άρθρα 14, 16, 18, 24 και 26 οι σχετικές ΚΥΑ που ρυθμίζουν στην κυριολεξία τα πάντα στον νόμο της αναδοχής - υιοθεσίας του ν.4538/2018. Δεν είναι τεχνικές λεπτομέρειες τα σχετικά με τα μητρώα, τα απαιτούμενα προσόντα, καθώς και άλλο οποιοδήποτε θέμα.
Διαβάστε μας ποια είναι! Τα μητρώα…
Κυρία Φωτίου, μην με διακόπτετε!
Μην διακόπτετε, σας παρακαλώ!
Συγκεκριμένα, με κοινή απόφαση καθορίζεται το ύψος της αποζημίωσης των εκπαιδευτών, καθώς και τα απαιτούμενα προσόντα τους.
Μάλιστα, οικονομικά…
Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Καινοτομίας ρυθμίζονται τα σχετικά με τη σύσταση και τήρηση Ειδικού Μητρώου Επαγγελματιών Αναδόχων.
Μάλιστα! Ξέρει τι διαβάζει, κύριε Πρόεδρε;
Πολύ καλά ξέρω! Τα μηνιαία αντιμισθία, η υγειονομική και ασφαλιστική κάλυψη, τα ειδικά προγράμματα εκπαίδευσής τους, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος.
Εκτίθεστε περισσότερο!
Κρίμα που δεν καταλαβαίνετε τη διαφορά νόμου από ΚΥΑ! Κρίμα!
Κύριε Μάρκου, κυρία Φωτίου, σας παρακαλώ! Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος είναι! Έχει δικαίωμα να παρέμβει, έχει και χρόνο και δεν έχει εξαντλήσει και τον χρόνο της. Σας παρακαλώ!
Βαρεθήκαμε, κύριε Πρόεδρε, να μην ξέρει τη διαφορά νόμου από ΚΥΑ!
Scripta manent, κύριε Πρόεδρε. Το νομοθέτημα είναι κατατεθειμένο. Scripta manent! Ευχαριστώ.
Μάλιστα. Η κ. Συρεγγέλα, η Υφυπουργός, έχει τον λόγο.
Σε μια περίοδο όπου η πανδημία δοκιμάζει σε διεθνές επίπεδο τις προσωπικές, αλλά και κοινωνικές αντοχές και επιβάλλει και τον επαναπροσδιορισμό του περιεχομένου των δημοσίων πολιτικών σε όλα τα επίπεδα, σε μια περίοδο όπου όλες και όλοι έχουμε κατανοήσει ότι η στήριξη της ελληνικής οικογένειας και η αντιμετώπιση του δημογραφικού αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εθνικά στοιχήματα, που από την εξέλιξή του θα διαμορφωθεί και η εικόνα της χώρας στις επόμενες δεκαετίες, σε μια περίοδο όπου σύμφωνα με όλα τα στοιχεία και στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη οι γυναίκες εξακολουθούν να υποεκπροσωπούνται στην αγορά εργασίας, εμείς ως Κυβέρνηση αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες και παρουσιάζουμε δράσεις ουσιαστικής στήριξης της ελληνικής οικογένειας, των γονιών, όσον αφορά τη φροντίδα των παιδιών τους. Συγκεκριμένα, εισάγουμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα αυτό το μοντέλο της θεσμικά οργανωμένης παροχής κατ' οίκον φροντίδας βρεφών και νηπίων, ηλικίας από δύο μηνών έως δυόμισι ετών, από πιστοποιημένα πρόσωπα που είναι οι επιμελητές και οι επιμελήτριες. Άραγε, κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ακούτε για πρώτη φορά ότι υπάρχει παροχή φροντίδας στο σπίτι; Ακούτε για πρώτη φορά ότι πολλοί γονείς αναζητούν κάποιον άνθρωπο να φυλάξει τα παιδιά τους; Άραγε, έχετε κάποια επαφή με την ελληνική κοινωνία; Ακούτε για πρώτη φορά ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από βρεφονηπιακούς σταθμούς, γιατί πολύ απλά δουλεύουν κυλιόμενο ωράριο, δουλεύουν Κυριακή, δουλεύουν αργίες, είναι αυτοαπασχολούμενοι και αυτοαπασχολούμενες, είναι ελεύθεροι επαγγελματίες; Άρα ερχόμαστε και αυτούς τους ανθρώπους να τους εξυπηρετήσουμε. Πρώτη φορά ακούτε ότι υπάρχουν και άνθρωποι, γονείς, νέοι που δεν έχουν πρόσβαση σε κεντρικές δομές; Αυτή εδώ η δράση έρχεται και λειτουργεί συμπληρωματικά, συνδυαστικά με τις υφιστάμενες πολιτικές φροντίδας και προσχολικής αγωγής των παιδιών. Επίσης, εξυπηρετεί τις ανάγκες για απασχόληση μέσω της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας για πρόσωπα που επιθυμούν να εργαστούν ως επιμελήτριες ή επιμελητές. Καταπολεμά τη «μαύρη» εργασία, δίνει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ασφάλιση σε ανθρώπους που αυτή τη στιγμή δουλεύουν σε κατ' οίκον φροντίδα στα σπίτια. Το αποτέλεσμα; Επειδή τόσο καιρό δεν υπήρχε όλο αυτό, είναι γνωστό σε όλες και όλους ότι οι γυναίκες πολλές φορές προτιμούν ή αναγκάζονται να εγκαταλείπουν ή να διακόπτουν και την εργασία τους, ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια ηλικίας των παιδιών, μέχρι αυτό που λέμε, το παιδί να ξεπεταχτεί και με αυτό τον τρόπο δεν έχουν τις ίδιες ευκαιρίες εργασίας με τους άντρες και βρίσκονται πολλές φορές και χωρίς εισόδημα ή εξαρτώνται από το εισόδημα του συζύγου ή του συντρόφου. Και αυτό πρέπει να αλλάξει. Η πρόσβαση των γυναικών στην απασχόληση είναι πολύ σημαντική όχι μόνο για τις ίδιες γιατί έτσι οπλίζονται με αυτονομία και ανεξαρτησία, αλλά και για τις οικογένειές τους, γιατί αποδεδειγμένα η γυναικεία απασχόληση συμβάλλει στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου της οικογένειας και στην εν γένει βιωσιμότητα της οικονομίας. Επισημαίνω, επίσης, ότι αυτή η συγκεκριμένη δράση έχει αναγνωριστεί από την έκθεση της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής και έχει στηριχτεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, από το Κίνημα Αλλαγής. Μόνο το ΚΚΕ τότε δεν είχε στηρίξει. Επιδίδεστε σε μια αρνητική, λοιπόν, κριτική της δράσης αυτής που προσφέρει μια ουσιαστική στήριξη στην οικογένεια και στους νέους γονείς, ιδιαίτερα στις εργαζόμενες μητέρες, ξεχνώντας ότι το 2018 αυτό ακριβώς το πρόγραμμα το είχατε στηρίξει. Ακριβώς αυτό το πρόγραμμα! Συγκεκριμένα, υπήρχε σαφής αναφορά στη Διακομματική Επιτροπή - και για να μην ψάχνετε, είναι στη σελίδα 197 της έκθεσης, να το δείτε! - στην παροχή φροντίδας παιδιών, που μιλάει ακριβώς γι' αυτό το πρόγραμμα, «Νταντάδες της Γειτονιάς». Στη χώρα μας η εμπειρία δείχνει ότι οι υπηρεσίες κατ' οίκον φροντίδας βρεφών και νηπίων είναι, όπως είπαμε, για μεγάλη μερίδα - κυρίως αυτοαπασχολούμενων γονέων και ιδίως γυναικών - η καταλληλότερη λύση και εφαρμόζεται γύρω μας όλο και συχνότερα λόγω και των αυξημένων και απαιτητικών εργασιακών υποχρεώσεων των γονέων. Η δράση αυτή θα εφαρμοστεί αρχικά πιλοτικά σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές. Ξέρετε, υπάρχουν και οι αυτοαπασχολούμενοι, υπάρχουν και οι ελεύθεροι επαγγελματίες που δουλεύουν άλλα ωράρια. Υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν στην εστίαση, δουλεύουν άλλα ωράρια. Η δράση, λοιπόν, αυτή θα εφαρμοστεί αρχικά πιλοτικά σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, πάντα σε συνδυασμό - και το λέω και εξακολουθώ και το λέω - με τους βρεφονηπιακούς σταθμούς - αλληλοσυμπληρώνονται - και θα υπάρχει συγχρηματοδότηση και από ενωσιακούς πόρους και από πόρους του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Και τέλος - που είναι και το πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή, είναι αρκετά σημαντικό - για πρώτη φορά ρυθμίζεται και το εργασιακό και το ασφαλιστικό καθεστώς των προσώπων που θα εργάζονται σε αυτά, των προσώπων που θα παρέχουν φροντίδα ή στο σπίτι των γονέων ή στο σπίτι το δικό τους και έτσι δημιουργείται ένα ασφαλές και βιώσιμο περιβάλλον εργασίας. Μια επιπλέον σημαντική πρόβλεψη που περιέχει η τροπολογία είναι και το σήμα διαφορετικότητας. Το σήμα, λοιπόν, θα χορηγείται στις επιχειρήσεις του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα ως επιβράβευσή τους για την ενσωμάτωση στρατηγικών και για την υλοποίηση δράσεων που προωθούν την ίση μεταχείριση και τις ίσες ευκαιρίες στον εργασιακό χώρο και συντελούν στην καταπολέμηση των διακρίσεων για λόγους φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, χρόνιας πάθησης, ηλικίας, οικογενειακής και κοινωνικής κατάστασης, ταυτότητας, ή άλλων χαρακτηριστικών φύλου, οι οποίες αποτελούν λόγους άμεσης ή έμμεσης διάκρισης ενός προσώπου. Η αποδοχή και η ένταξη της διαφορετικότητας στην απασχόληση έχει αποδειχθεί ότι αποφέρει οφέλη για τις ίδιες τις επιχειρήσεις. Παρέχει η επιχείρηση βήμα σε ανθρώπους με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ιδέες, που μπορούν να πρωτοπορούν στον σχεδιασμό και την προώθηση υπηρεσιών και προϊόντων και να προσαρμόζονται καλύτερα στο συνεχώς εξελισσόμενο περιβάλλον της αγοράς, έχοντας ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και προβάδισμα και έτσι διευρύνεται και ο κύκλος της αγοράς και της πελατείας μίας επιχείρησης. Προπάντων, όμως, η αποδοχή της διαφορετικότητας κάθε προσώπου στον εργασιακό χώρο απορρέει από την αρχή του σεβασμού της αξιοπρέπειας κάθε ατόμου. Το σήμα διαφορετικότητας συντελεί και στη δημιουργία μιας κουλτούρας μηδενικής ανοχής στις διακρίσεις. Με την ενεργοποίηση της διάταξης αυτής εμείς στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων θα προχωρήσουμε στην υλοποίηση προγράμματος «Diversity Awareness» με πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, μέσω του οποίου θα δημιουργηθεί ένα μοντέλο ενσωμάτωσης, διάχυσης, μετρησιμότητας και αξιολόγησης των πολιτικών διαφορετικότητας στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Κυρίες και κύριοι, στην Ελλάδα θεωρούμε ότι έχουν γίνει βήματα για την ενίσχυση των γυναικών, ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια στην ουσία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η θέση τους στην εκπαίδευση, στην κατάρτιση και τελικά στην εργασία. Το πλαίσιο, λοιπόν, ρύθμισης των υπηρεσιών κατ' οίκον φροντίδας βρεφών και νηπίων με την οικονομική υποστήριξη των ωφελούμενων γονέων μέσω της δράσης αυτής «Νταντάδες της Γειτονιάς» καλύπτει και κενά και καλύπτει και τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζόμενων γονέων. Μετά τον ν.4808, με τον οποίο θεσπίστηκαν άδειες και διευκολύνσεις για τους εργαζόμενους γονείς και προστατεύτηκε η θέση εργασίας τους, με αυτή τη δράση ενισχύεται ακόμα το πλέγμα των μέτρων για την εναρμόνιση της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής και προωθείται ενεργά η προσβασιμότητα των γυναικών στην αγορά εργασίας. Με τον τρόπο αυτό γίνεται πράξη και μια ακόμη δέσμευση της Κυβέρνησης για έμπρακτη βοήθεια και στήριξη της οικογένειας και των νέων γονέων και γίνεται και ένα ακόμα βήμα μπροστά προς την ισότητα των φύλων - ουσιαστικό και όχι θεωρητικό - για την εξισορρόπηση των ρόλων τους σε όλα τα επίπεδα. Και αυτή η προσπάθεια θα συνεχιστεί με ακόμα μεγαλύτερη συνέπεια και τα επόμενα χρόνια, γιατί αποτελεί εθνική ανάγκη, εθνική ευθύνη και κοινωνική απαίτηση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κυρία Υπουργέ και για την τήρηση του χρόνου.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Ορίστε, κύριε Κατρίνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, προφανώς η δράση την οποία μας αναλύσατε είναι μία δράση για την οποία κι εμείς θεωρούμε ότι θα μπορούσε δυνητικά και θεωρητικά να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι προεκλογική σας δέσμευση, βέβαια. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ρωτήσω γιατί δύο χρόνια τώρα δεν έχει γίνει καμμία διαβούλευση ή συζήτηση με τους φορείς της προσχολικής αγωγής. Μάλιστα, ήρθε παραμονή του νομοσχεδίου, λες και υπήρχε κάποιο άγνωστο σε εμάς πρόβλημα, ενώ είναι ένα θέμα το οποίο το έχετε πει εδώ και δύο χρόνια και για το οποίο ξέρετε ότι υπάρχει ευρεία συναίνεση. Ωστόσο, εσείς, δεν κάνετε διαβούλευση και το φέρνετε παραμονή και λέτε ότι θα ισχύσει πιλοτικά το τρέχον έτος και παραπέμπετε σε υπουργικές και κοινές υπουργικές αποφάσεις που είναι άγνωστο πότε θα εκδοθούν. Επίσης, μιλάτε για καθολική εφαρμογή από το 2022, όταν ξέρετε κι εσείς ότι το 2022 δεν θα έχετε προλάβει καν να ξεκινήσετε την πιλοτική εφαρμογή. Αυτό είναι κάτι που ξέρετε πολύ καλά. Φοβάμαι, κάτι που είπατε και σε μια αποστροφή του λόγου σας, ότι δεν θα λειτουργήσει συμπληρωματικά με όλες τις δομές προσχολικής αγωγής, όπως είναι οι βρεφονηπιακοί, βρεφικοί και προνηπιακοί σταθμοί, οι οποίοι έχουν άλλη αποστολή, κάτι στο οποίο συμφωνείτε κι εσείς, όπως είμαι σίγουρος ότι συμφωνεί και η κ. Μιχαηλίδου, και βαρύτητα στην εξελικτική πορεία των παιδιών. Είναι άλλο το κομμάτι της προσχολικής αγωγής και των σταθμών που λειτουργούν χρόνια με δομές, με πρόγραμμα και με συγκεκριμένες προδιαγραφές και άλλο να λέμε ότι δίνουμε απλά ένα voucher σε κάποιον για να το πάρει από ένα μητρώο και χωρίς κτηριακές προδιαγραφές, χωρίς προγραμματισμό και παραπέμποντάς τα όλα σε αποφάσεις. Νομίζω ότι αδικείτε όλο αυτό το εγχείρημα και ταυτόχρονα φοβάμαι ότι υπονομεύετε άμεσα ή έμμεσα και τη βιωσιμότητα των δομών προσχολικής αγωγής.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κυρία Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πρώτον, το πρόγραμμα έχει ανακοινωθεί ότι το δουλεύουμε εδώ και πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και είναι και συγχρηματοδοτούμενο. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι ένα πρόγραμμα για να είναι ώριμο και να μπορέσει να χρηματοδοτηθεί καθολικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα πρέπει να γίνει μία μελέτη, μία πιλοτική εφαρμογή και αμέσως μετά μια αξιολόγηση. Εμείς μπήκαμε στη λογική αυτή και έγινε η μελέτη. Για την πιστοποίηση μας έχει βοηθήσει ο ΕΟΠΠΕΠ που θα κάνει τα προγράμματα πιστοποίησης, άρα ένας κρατικός φορέας, ενώ ταυτόχρονα και το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ. Άρα, το θεσμικό πλαίσιο που έχει φτιαχτεί είναι απόλυτα κατοχυρωμένο συν το γεγονός ότι με την πιλοτική εφαρμογή και με την πλατφόρμα που θα λειτουργήσει, θα γίνεται ταυτόχρονα και η on going αξιολόγηση του προγράμματος, ώστε στην πράξη αν υπάρξουν κάποια σημεία που θα πρέπει να αλλάξουν, να γίνουν ταυτόχρονα. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Η ουσία του έργου, όμως, είναι αυτή. Και η ουσία αυτού του προγράμματος, αυτής της δράσης είναι μέσα σ' αυτά που έχουμε συμφωνήσει όλες και όλοι μαζί. Από την πρώτη στιγμή εγώ είχα πει κάτι που λέω παντού, ότι αν η δημογραφική πολιτική δεν είναι ενιαία, δεν είναι μακρόχρονη κι αν δεν έχει όσο το δυνατόν μια διακομματική συναίνεση, θα κάνουμε πάλι μια τρύπα στο νερό. Εμείς, όμως, δεν θα οδηγηθούμε σε αυτό. Εμείς θα συνεχίσουμε και αυτά που όλες και όλοι μαζί έχουμε συμφωνήσει θα τα ασπαζόμαστε και θα τα φέρνουμε στην πράξη.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Υφυπουργέ. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ασημίνα Σκόνδρα από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά ο κ. Βασίλης Βασιλειάδης. Ορίστε, κυρία Σκόνδρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κοινωνική προστασία και δη η προστασία της πιο ευάλωτης ομάδας πολιτών, των παιδιών δηλαδή, αποτελεί βασική υποχρέωση κάθε πολιτείας. Πρόκειται για θεμελιώδη ζητήματα στα οποία δεν χωρούν στείρες αντιπολιτευτικές αντιπαραθέσεις. Το σχέδιο νόμου που συζητάμε αφορά τέσσερις σημαντικούς πυλώνες κοινωνικής πολιτικής. Πρώτον, δημιουργείται πλέγμα ρυθμίσεων πρόληψης και προστασίας έναντι της κακοποίησης των ανηλίκων σε δομές παιδικής προστασίας. Δεύτερον, θεσμοθετείται το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» για την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς. Τρίτον, εμπλουτίζεται και ενισχύεται το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο με διατάξεις για την προώθηση της αναδοχής και της υιοθεσίας ανηλίκων. Τέταρτον, εισάγεται το πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός» για τα άτομα με αναπηρία για την έμπρακτη καθημερινή στήριξη των ατόμων αυτών. Συγχαίρω τον Υπουργό και την Υφυπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Δόμνα Μιχαηλίδου που με ολοκληρωμένο σχεδιασμό, με μεθοδικότητα και σκληρή δουλειά εισάγουν σήμερα το νομοσχέδιο αυτό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχα την ελπίδα ότι τα κόμματα της Αντιπολίτευσης αυτή τη φορά και γι' αυτό το θέμα θα ξέφευγαν από τον μονότονο αντιπολιτευτικό τους οίστρο. Πίστευα ότι όπως για εμάς, έτσι και για την Αντιπολίτευση θα ήταν κυρίαρχο η προστασία του μεγαλύτερου αγαθού της χώρας, των παιδιών της. Δυστυχώς διαψεύστηκα. Και εκπλήσσομαι δυσάρεστα, όταν ακούω την εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ να μιλάει για «αδειανά πουκάμισα», για επικοινωνιακές φούσκες και για νομοσχέδια πανικού. Εξ ιδίων μάλλον κρίνουν τα αλλότρια, διότι ο πανικός στα δικά τους έδρανα έχει εγκατασταθεί. Και είναι λογικό να πανικοβάλλονται, διότι ο Μητσοτάκης και η Κυβέρνησή του παρέλαβαν μια χώρα υπό διάλυση, με λαθρομεταναστευτικό, με πανδημία, Τουρκία, φυσικές καταστροφές, όλα αυτά παράλληλα, και σε δύο χρόνια έχει κάνει πράγματα απίστευτα. Τώρα εξοπλίζει την Ελλάδα και για τα επόμενα είκοσι χρόνια την κάνει κυρίαρχη δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο. Και αντί να δηλώσουν από τον ΣΥΡΙΖΑ την ικανοποίησή τους, δηλώνουν επιφυλάξεις. Πανικός δηλαδή και μικροψυχία μαζί! Δεν είναι «αδειανό πουκάμισο» η συνεχής και αποτελεσματικότερη θωράκιση της νέας γενιάς, η πρόληψη και η αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης. Δεν είναι επικοινωνιακή φούσκα η εδραίωση ίσων ευκαιριών στην προσχολική ηλικία, η αποϊδρυματοποίηση των παιδιών, η παροχή εφοδίων και βοήθειας στους ΑΜΕΑ για την επίτευξη της ανεξάρτητης διαβίωσής τους. Πρόκειται αναμφισβήτητα για σημαντικές διατάξεις που καταδεικνύουν τη σοβαρότητα, την κοινωνική μέριμνα και την κοινωνική ευαισθησία της Κυβέρνησης. Τελικά άλλος είχε το όνομα και άλλος έχει τη χάρη, αγαπητοί στον ΣΥΡΙΖΑ! Το «αδειανό πουκάμισο», ο μύθος και το δήθεν ήταν η κοινωνική ευαισθησία του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι αυτοσυστήνονταν, παραμυθιάζοντας τόσα χρόνια την κοινωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σοβαρό ζήτημα της παιδικής κακοποίησης η πολιτεία δεν μπορεί να βασίζεται μόνο σε προειδοποιήσεις και στην ευθιξία του προσωπικού των φορέων. Σήμερα δεν υφίσταται θεσμικό πλαίσιο σαφές το οποίο να προλαμβάνει και να αντιμετωπίζει κακοποιητικές συμπεριφορές. Απαιτείται, λοιπόν, οριζόντια ρύθμιση για όλους τους φορείς παιδικής προστασίας, τις κλειστές δομές φροντίδας, τις μονάδες προσχολικής αγωγής, τις κατασκηνώσεις και τα ΚΔΑΠ. Το νομικό μας οπλοστάσιο αποκτά για πρώτη φορά σαφή ορισμό του τι εστί «παιδική κακοποίηση». Θεσπίζεται η υποχρέωση άμεσης γνωστοποίησης στις αρμόδιες αρχές κάθε περιστατικού. Εκπαιδεύεται το προσωπικό των φορέων ώστε να εντοπίζουν αποτελεσματικότερα κινδύνους και να αναγνωρίζουν στην εικόνα και στη συμπεριφορά των παιδιών σημάδια κακοποίησης. Θεσπίζεται η υποχρέωση λευκού ποινικού μητρώου εργαζομένων σε δομές παιδικής προστασίας και φροντίδας ανηλίκων. Δεν θα επιτρέπεται να βρίσκεται κάποιος κοντά σε παιδιά, εάν δεν έχει προηγηθεί έλεγχος καταλληλότητας. Παράλληλα, εισάγεται μηχανισμός καταγραφής των περιστατικών κακοποίησης, η λειτουργία του οποίου ανατίθεται στον υπεύθυνο προστασίας ανηλίκων που θα τις αναφέρει άμεσα στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές. Αναφορικά με την προσχολική αγωγή τώρα και το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», στην πατρίδα μας σήμερα υπάρχει ένα κατακερματισμένο και αναποτελεσματικό σύστημα. Η Κυβέρνηση προχωρά στον εκσυγχρονισμό και τη μετεξέλιξή του σε ένα ενιαίο σύστημα προσχολικής αγωγής, χωρίς κοινωνικούς ή οικονομικούς περιορισμούς, παρέχοντας υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών. Είναι μια αλλαγή που αφορά σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, δημόσιους, ιδιωτικούς και δημοτικούς και αγγίζει όλα τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας. Με το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» μπαίνει το παιδί στο επίκεντρο. Εισάγονται σύγχρονες παιδαγωγικές μέθοδοι, καλύπτονται οι εξατομικευμένες ανάγκες των παιδιών και καλλιεργούνται οι δεξιότητές τους. Τεράστια σημασία έχει ο μηχανισμός πρώιμης ανίχνευσης νοητικών μαθησιακών και ψυχοκοινωνικών δυσκολιών βρεφών και νηπίων από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό. Σκοπός είναι η διάγνωση και η πρώιμη παρέμβαση που θα βελτιώσει θεαματικά τη λειτουργικότητα των παιδιών. Το πρόγραμμα «Ημιαυτόνομης Διαβίωσης» ατόμων 15 ετών και άνω αφορά την αποϊδρυματοποίηση παιδιών και ενηλίκων που ζουν σε κλειστές δομές φροντίδας. Είναι αθώες ψυχές που βίωσαν τα πιο τρυφερά τους χρόνια μέσα σε ιδρύματα. Είναι χρέος μας - το τονίζω - να συμβάλλουμε στην επανένταξή τους στην κοινωνία, με ομαλό και ασφαλή τρόπο. Οι έφηβοι αυτοί πρέπει να βοηθηθούν για να καλλιεργήσουν την αυτοπεποίθηση και την ικανότητά τους για αυτόνομη διαβίωση. Η πολιτεία οφείλει να στηρίξει τις σπουδές τους και να διευκολύνει τον επαγγελματικό προσανατολισμό και την κατάρτισή τους. Και το κάνει μέσω αυτού του προγράμματος. Από τον Ιούλιο του 2020 λειτουργεί το Εθνικό Σύστημα Αναδοχών και Υιοθεσιών. Ωστόσο, η ένταξη όλων των παιδιών στο σύστημα και οι προοπτικές οικογενειακής αποκατάστασης κρίθηκαν μη ικανοποιητικές. Γι' αυτόν τον λόγο προχωράμε σε βελτιωτικές παρεμβάσεις, ακολουθώντας τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Στόχος μας ήταν και παραμένει η διευκόλυνση στη διαδικασία εύρεσης ανάδοχων γονέων, ώστε όσο γίνεται περισσότερα παιδιά να βρουν μια οικογένεια. Τέλος, υπάρχει και η θεσμοθέτηση προσωπικού βοηθού ατόμων με αναπηρία, με την οποία ενισχύουμε τη δυνατότητα ανεξάρτητης διαβίωσης συμπολιτών μας ΑΜΕΑ, διευκολύνουμε τη συμμετοχή τους στο κοινωνικό και εργασιακό γίγνεσθαι και παράλληλα βοηθούμε τις οικογένειές τους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Με το πιλοτικό πρόγραμμα του «Προσωπικού Βοηθού» θα έχουν πρόσβαση όλα τα άτομα με αναπηρία, ανεξάρτητα από το είδος αυτής και χωρίς να στερούνται καμμία άλλη παροχή ή υπηρεσία που ήδη λαμβάνουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη η πατρίδα μας ανήκει στις πρώτες χώρες της Ένωσης που ενσωματώνει την ευρωπαϊκή εγγύηση για τα παιδιά. Αποτελεί βασική δέσμευσή μας να θωρακίσουμε τα δικαιώματα και να προστατεύσουμε αποτελεσματικά τα παιδιά και τους εφήβους. Σ' αυτόν τον στόχο θεωρώ ηθική υποχρέωση όλων των συναδέλφων - και κυρίως των γυναικών που ως μητέρες μας αγγίζει ακόμα περισσότερο η κακοποίηση των παιδιών - να συμβάλουν θετικά και να στηρίξουν το παρόν νομοσχέδιο. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Εγώ ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Ο κ. Βασιλειάδης έχει τον λόγο και αμέσως μετά η κ. Βρυζίδου. Ορίστε, κύριε Βασιλειάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, έχουμε σήμερα μπροστά μας ένα ακόμα σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, το οποίο υπηρετεί τον στόχο που είχε θέσει η Νέα Δημοκρατία με το πρόγραμμά της το 2019 για ένα ευρύ και ισχυρό πλέγμα κοινωνικής προστασίας για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και εν προκειμένω για τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρία. Η νομοθετική πρωτοβουλία κινείται γύρω από πέντε άξονες και συμπεριλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ρυθμίσεων που βελτιώνουν ήδη υπάρχουσες διατάξεις, χωρίς να ακυρώνουν ισχύουσες διατάξεις. Ο πρώτος άξονας αφορά στην πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων, με έμφαση στους φορείς παιδικής προστασίας. Εισάγεται η υποχρέωση ανάληψης δράσης σε περιπτώσεις κακοποίησης ή παραμέλησης ανηλίκων και ορίζεται υπεύθυνος προστασίας ανηλίκων. Η πολιτεία μεριμνά, επίσης, ώστε άτομα τα οποία έχουν καταδικαστεί για αδικήματα που αφορούν οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης ή εκμετάλλευσης ανηλίκων, να μην μπορούν να προσφέρουν εργασία, ακόμα και εθελοντικά, σε φορείς προστασίας ανηλίκων. Επίσης, δημιουργείται εθνικός ψηφιακός μηχανισμός καταγραφής και παρακολούθησης αναφορών για την καλύτερη παρακολούθηση, αντιμετώπιση και αποτροπή περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων. Ο δεύτερος άξονας αφορά στο πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» για την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς. Πρόκειται για ένα σύγχρονο παιδαγωγικό πρόγραμμα, χωρίς κοινωνικούς και οικονομικούς αποκλεισμούς που φιλοδοξεί να μετατρέψει τους βρεφικούς και νηπιακούς σταθμούς από χώρους φύλαξης - ή όπως έχω ακούσει πολλές φορές και με ενοχλεί ιδιαίτερα, «χώρος πάρκινγκ παιδιών» - σε χώρους ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους, όπου θα μπορούν να λάβουν τα απαραίτητα εκείνα ερεθίσματα για την ανάπτυξη δεξιοτήτων και την ανακάλυψη των ταλέντων τους. Το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» θα συνεπικουρείται από το νεοσύστατο Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης, ένα συλλογικό συμβουλευτικό όργανο που θα παρέχει εξειδικευμένη επιστημονική υποστήριξη προς τους σταθμούς. Ο τρίτος άξονας περιλαμβάνει διατάξεις για την προώθηση της αναδοχής και υιοθεσίας. Είναι ένα θέμα για το οποίο η ηγεσία του Υπουργείου έχει να επιδείξει πραγματικά ένα πλούσιο έργο. Κεντρική πολιτική κατεύθυνση είναι και πάλι η αποϊδρυματοποίηση, ώστε τα παιδιά σε κλειστές δομές να βρουν τη δική τους οικογένεια και να λάβουν τα απαραίτητα εφόδια για την κοινωνική επανένταξή τους. Λαμβάνονται μέτρα ώστε τα βρέφη να μη χρειάζεται να φιλοξενηθούν σε ίδρυμα για να εγγραφούν στα ειδικά μητρώα εγκεκριμένων αναδόχων ανηλίκων, αλλά να εισέρχονται στο σύστημα αναδοχής απευθείας από το νοσοκομείο. Διευρύνονται τα ηλικιακά όρια για όσους επιτρέπονται να γίνονται ανάδοχοι και συνεπώς αυξάνονται πιθανοί ανάδοχοι γονείς, ενώ παράλληλα ενισχύεται ο ρόλος του κοινωνικού συμβούλου που ασκεί εποπτεία στις προνοιακές δομές. Και ερχόμαστε τώρα στα άτομα με αναπηρία, δηλαδή στον τέταρτο άξονα που αφορά στην εισαγωγή του προσωπικού βοηθού. Και πάλι η αποϊδρυματοποίηση είναι η κεντρική πολιτική κατεύθυνση, με στόχο την ανεξάρτητη διαβίωση των ατόμων αυτών και τη στήριξη των οικογενειών τους. Ικανοποιείται το αίτημα των οικογενειών με μέλη ΑΜΕΑ να είναι δικαιούχοι όλα τα άτομα, ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας και τόπου διαβίωσης, χωρίς καμμία επίπτωση στο προνοιακό επίδομα μέσω ΟΠΕΚΑ. Η ένταξη και η ισότιμη συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής αποτέλεσε και αποτελεί δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας και έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς τον στόχο αυτόν από την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Απόδειξη αποτελεί η διάθεση 42 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για το πιλοτικό στάδιο της δράσης αυτής. Τέλος, ο πέμπτος άξονας εμπεριέχει διατάξεις που αφορούν τη λειτουργία ιδιωτικών και δημόσιων φορέων πρόνοιας, όπως η παράταση στις συμβάσεις εργασίας επικουρικού προσωπικού ή το πρόγραμμα χρηματοδότησης ύψους 180 εκατομμυρίων ευρώ για πενήντα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας σε βρεφικούς σταθμούς από το 2022 και έπειτα. Ακολουθείται επίσης η σύσταση 1004 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υλοποίηση δράσεων για την πρόσβαση όλων των παιδιών σε ποιοτική εκπαίδευση, υγιεινή διατροφή, περίθαλψη και στέγαση. Σε αυτό το πλαίσιο δίνεται η δυνατότητα σε εφήβους δεκαπέντε ετών και άνω - πάντα στη λογική της αποϊδρυματοποίησης - να ενταχθούν σε πρόγραμμα «Ημιαυτόνομης Διαβίωσης» με επιδότηση ενοικίου και δαπάνες για οικοσκευή, καθώς και ενίσχυση των δεξιοτήτων τους, ώστε να διασυνδεθούν με την αγορά εργασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η στήριξη της ελληνικής οικογένειας βρίσκεται στον πυρήνα των αρχών και των αξιών της Νέας Δημοκρατίας. Νιώθουμε βαριά την ευθύνη της προστασίας των παιδιών και των ευάλωτων μελών των οικογενειών μας, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με αναπηρία, ανηλίκων και ενηλίκων. Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου εξυπηρετεί ακριβώς αυτήν την πολιτική μέσω της ενδυνάμωσης των δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, της κοινωνίας των πολιτών, αλλά και των οργανισμών της τοπικής αυτοδιοίκησης, που σηκώνουν πραγματικά ένα μεγάλο βάρος αυτού. Καλώ το Σώμα να υπερψηφίσει. Πριν ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1090 και ειδικό 88, η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη μείωση του απαραίτητου αριθμού ενσήμων από εκατό σε πενήντα για την ασφάλιση και επιδότηση ανεργίας των εποχικά εργαζομένων σε τουριστικά και επισιτιστικά επαγγέλματα. Η ρύθμιση αυτή εφαρμόστηκε και πέρυσι λόγω των έκτακτων συνθηκών της πανδημίας. Περιείχε και τους εποχικά εργαζόμενους άλλων κλάδων, όπως εργαζομένων των εργοστασίων μεταποίησης, των εργαζομένων διαλογητηρίων, που είναι πραγματικά εποχικοί εργαζόμενοι. Δυστυχώς οι λόγοι αυτοί υφίστανται και φέτος και μάλιστα σε πολλές περιοχές της χώρας, όπως ειδικά η περιφέρειά μου, η Πέλλα, όπου είχαμε και πρόσθετες επιπτώσεις από ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως ο παγετός την άνοιξη του 2021. Πολλοί εποχικοί εργαζόμενοι δεν μπόρεσαν λόγω μείωσης της ζήτησης εργασίας να συγκεντρώσουν αυτά τα εκατό ένσημα που απαιτούνται. Η Κυβέρνηση φέτος θεωρώ πως θα φροντίσει να καλύψει αυτούς τους ανθρώπους. Είναι πραγματικά αναγκαίο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει η κ. Βρυζίδου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο που έρχεται προς ψήφιση, είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο ασχολείται κατ' εξοχήν με τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρία. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να δείξουμε μια ιδιαίτερη ευαισθησία και φροντίδα προς αυτήν την κατεύθυνση. Το νομοσχέδιο έρχεται να καλύψει κενά, να φέρει προοδευτικές λύσεις, να κάνει τομές σε σημαντικά ζητήματα που απασχολούν την χώρα μας, την κοινωνία και γενικότερα τις κοινωνικές δομές. Θα ξεκινήσω με το θέμα των παιδιών. Τα παιδιά είναι ευαίσθητα. Είναι αθώες ψυχές που έχουν ανάγκη από την φροντίδα και την ασφάλεια. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει σε όλα τα παιδιά. Κάποια από αυτά είναι εγκαταλελειμμένα, κάποια δεν έχουν καθόλου γονείς, τους οποίους είτε έχασαν σε ατυχήματα είτε αρρώστησαν, κάποια έχουν παραμεληθεί, ενώ ζούνε οι γονείς τους, γιατί βρίσκονται σε ένα νοσηρό περιβάλλον ή γιατί μεγάλα προβλήματα και ανάγκες δεν επιτρέπουν στους γονείς τους να τα φροντίζουν. Πολλά παιδιά είναι αναγκασμένα να βρίσκονται στις κοινωνικές δομές προστασίας και φροντίδας παιδιού για να μπορέσουν να ζήσουν. Αυτά τα παιδιά και όλα γενικώς τα παιδιά που προανέφερα που βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση, εκτός του ότι δεν νιώθουν την φροντίδα έτσι όπως πρέπει και την ασφάλεια, πολλές φορές πέφτουν και θύματα κακοποίησης λεκτικής, σωματικής, ψυχολογικής, ακόμη και σεξουαλικής κακοποίησης, η οποία μπορεί να συμβεί ακόμη και στο ευρύτερο οικογενειακό τους περιβάλλον ή το ευρύτερο φιλικό περιβάλλον. Μιλάμε για ένα τραγικό γεγονός που ως χώρα, ως πολίτες, ως Βουλή δεν μπορούμε να αγνοούμε. Πρέπει να κάνουμε βήματα και πρέπει να βάλουμε τη σφραγίδα μας για να σταματήσουμε αυτό το φαινόμενο. Αυτό κάνει το Υπουργείο με τα μέτρα τα οποία λαμβάνει και τους νόμους που φέρνει, καταρχήν έχει ως στόχο να σταματήσει αυτό το φαινόμενο, αλλά από την άλλη σηματοδοτεί και δίνει το μήνυμα ότι είμαστε εδώ και το βλέπουμε αυτό το τραγικό γεγονός και είμαστε αποφασισμένοι να το σταματήσουμε με τους συγκεκριμένους νόμους και ενδεχομένως στο μέλλον και με άλλες παρεμβάσεις, όταν αυτοί δεν είναι επαρκείς. Έτσι λοιπόν υπάρχει ο υπεύθυνος προστάτης των παιδιών, κοινωνικός λειτουργός μέσα στις δομές, ο οποίος ειδικά εκπαιδευμένος παρακολουθεί τα παιδιά που ζούνε σε αυτές τις δομές, βλέπει αν υπάρχουν περίεργες συμπεριφορές, αν τα παιδιά με κάποιο τρόπο έχουν κακοποιηθεί - τουλάχιστον εάν έχουν κακοποιηθεί σωματικά είναι εμφανές - , τα προσεγγίζουν για να μπορέσουν τα παιδιά να μιλήσουν και έτσι αποκαλύπτεται αυτός ο οποίος λειτουργεί εις βάρος των παιδιών. Παράλληλα υπάρχει ψηφιακό μητρώο όπου καταγγέλλονται όλα αυτά τα φαινόμενα και παράλληλα μπαίνουν κανόνες και για τους ανθρώπους που θα δουλεύουν σε αυτές τις δομές, που ελέγχονται να έχουν καθαρό ποινικό μητρώο και κυρίως όχι μόνο να μην έχουν καταδικαστεί, αλλά ούτε καν να έχουν κατηγορηθεί για ενδοοικογενειακή βία, για σεξουαλική παρενόχληση, για εμπορία ή χρήση ναρκωτικών. Όλα αυτά δεν προστατεύουν μόνο τα παιδιά, αλλά προστατεύουν ολόκληρη την κοινωνία, γιατί αυτός ο όποιος κακοποιεί ένα παιδί αν ψάξουμε την ιστορία μπορεί να κακοποιεί αν είναι μέσα στην οικογένεια και τη μητέρα και γενικότερα θα ακολουθήσουν και άλλα αδικήματα γιατί είναι συγκεκριμένες αυτές οι φυσιογνωμίες και αυτοί οι άνθρωποι. Άρα αυτή η μέριμνα που γίνεται είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο ακούσαμε από την Αντιπολίτευση και κυρίως από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι ίσως θα μπορούσε να γίνει λίγο διαφορετικά, ο υπεύθυνος να μην είναι μέσα από τη δομή γιατί ίσως το παιδί να φοβηθεί να καταγγείλει, ίσως να συγκαλύψει τον συνάδελφό του και διάφορες άλλες τοποθετήσεις. Κατ' αρχάς το φαινόμενο αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί. Σήμερα το συγκεκριμένο Υπουργείο και η σημερινή Κυβέρνηση έχει την ευθύνη να κατεβάσει νόμο και εισήγηση και αυτό πράττει. Στην παρούσα στιγμή θα πρέπει αν υπάρχουν κάποιες άλλες απόψεις να κατατεθούν, αλλά μέχρι εκεί, γιατί αν βρίσκουμε δικαιολογίες και επί της αρχής δεν στηρίζουμε τέτοιους νόμους, τότε πραγματικά δεν βοηθούμε προς την κατεύθυνση που έχει ανάγκη η νέα γενιά, που έχουν ανάγκη αυτά τα παιδιά. Η κακοποίηση δεν είναι ένα γεγονός στην πλάτη του οποίου μπορούμε να παίζουμε πολιτικά παιχνίδια ή να μας βολεύει να πούμε ότι δεν είναι και τόσο καλός ο νόμος, άρα η Κυβέρνηση και το Υπουργείο δεν λειτουργούν και τόσο σωστά. Έχουμε μεγάλη ευθύνη απέναντι στα παιδιά και νομίζω ότι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να συστρατευθούμε, να ενημερώσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να ενθαρρύνουμε όποιους και σε όποιες περιοχές συμβαίνουν αυτά, έτσι ώστε να αποκαλυφθούν τα πρόσωπα που λειτουργούν με αυτόν τον αρνητικό τρόπο, να περιθωριοποιηθούν και να τιμωρηθούν. Επίσης υπάρχει νόμος και πρόβλεψη για την προσχολική ηλικία μέχρι τεσσάρων χρόνων. Είναι καθοριστικό και σημαντικό να εκσυγχρονιζόμαστε, να λαμβάνουμε τα νέα δεδομένα. Δεν είναι η κατάσταση όπως ήταν πριν κάποια χρόνια. Μεσολάβησε η πανδημία, έμειναν πολύ καιρό στα σπίτια τους παιδιά της προσχολικής ηλικίας, για τα οποία ο παιδικός σταθμός, το νηπιαγωγείο είναι ένας χώρος που παίζει πολλαπλούς ρόλους πλέον. Άρα πρέπει και το πρόγραμμα να εκσυγχρονιστεί, να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να παρέχει στο παιδί αυτά που έχει ανάγκη, το παιχνίδι, την ανάγνωση και γενικότερα με τις εισηγήσεις ειδικών να γίνει το καλύτερο δυνατό πρόγραμμα. Δεν καταλαβαίνω γιατί και σε αυτήν την παρέμβαση θα πρέπει να υπάρχουν σχόλια. Επίσης ακούστηκε ότι «στο παρελθόν και εμείς είχαμε κάνει πολύ σωστές κινήσεις». Και; Τι σημαίνει αυτό; Εφόσον κάποια έγιναν στο παρελθόν, δεν πρέπει να γίνουν στο παρόν. Και επειδή κάποιες καλές ιδέες και κάποιες καλές παρεμβάσεις θέλουν να βοηθήσουν τα παιδάκια στην προσχολική ηλικία είναι από τη σημερινή Κυβέρνηση και εμείς είμαστε στην Αντιπολίτευση, πρέπει να τα καταγγείλουμε; Και τέλος, θέλω να αναφερθώ και στις νταντάδες της γειτονιάς. Θέλω να αναφερθώ στα άτομα τα οποία κοιτάζουν τα παιδάκια στο σπίτι από δύο μηνών μέχρι δυόμισι χρονών και να δούμε την πραγματικότητα. Είναι κανείς που δεν γνωρίζει ότι αυτό γίνεται διαχρονικά, όχι μόνον για την ανάγκη από τα κυλιόμενα ωράρια, από τους αυτοαπασχολούμενους; Ήταν ανάγκη και είναι ανάγκη. Όμως μέχρι τώρα δεν υπήρχε η ασφάλεια αυτού του εργαζόμενου, δεν υπήρχε ο έλεγχος να πληροί κάποιες προϋποθέσεις κι έτσι μπορούσαν και κάποια άτομα να δουλεύουν, αλλά να μην έχουν πραγματική απασχόληση, αλλά και δεν υπήρχε η στοιχειώδης διασφάλιση. Επίσης, εδώ θέλω να αναφερθώ στην αγωνία της νέας μητέρας και του νέου πατέρα, τα παιδιά που ψάχνουν για το μεροκάματο να συντηρήσουν την οικογένειά τους και παράλληλα, να προσέξει και κάποιος τα παιδιά τους. Γι' αυτούς λοιπόν δεν νοιαζόμαστε, δεν δείχνουμε τη φροντίδα και το ενδιαφέρον, παρά μας ενδιαφέρει τώρα εδώ που συζητιέται το νομοσχέδιο να εκφράσουμε τις ενστάσεις μας γιατί δεν θα είναι ίσως με τον καλύτερο τρόπο. Υπήρχαν οι γυναίκες που κοιτούσαν τα παιδιά στο σπίτι και τώρα γίνονται με καλύτερο τρόπο. Αυτό είναι ένα γεγονός και δεν πρέπει να το αμφισβητούμε. Τέλος, θέλω να κλείσω με το θέμα των ατόμων με αναπηρία και να πω το εξής. Ένα άτομο με αναπηρία ξέρει τον Γολγοθά του και ομοίως και η οικογένειά του. Και σε αυτόν τον τομέα ό,τι βήμα κάνουμε είναι θετικό και όποια βοήθεια είναι σημαντική. Τώρα προβλέπεται ο προσωπικός βοηθός. Είναι ένα κομμάτι σημαντικό, θα βοηθήσει τις οικογένειες και τους ανθρώπους, χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης. Είμαστε τυχεροί που έχουμε τη δυνατότητα να εξασφαλίσουμε αυτά τα κονδύλια και να στηρίξουμε έναν ευαίσθητο τομέα, τα άτομα με αναπηρία, που δυστυχώς όλοι είμαστε υπέρ, όλοι στηρίζουμε και συμπαραστεκόμαστε, αλλά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με το συγκεκριμένο Υπουργείο το φέρνει ως εισήγηση. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει τώρα η Υφυπουργός κ. Δόμνα Μιχαηλίδου και αμέσως μετά η κ. Αναστασία - Αικατερίνη Αλεξοπούλου από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια προσωπική αναφορά. Είναι το πρώτο νομοσχέδιο που καταθέτουμε προς ψήφιση, χωρίς τον συνεργάτη και φίλο της ομάδας μας Φώτη Παπαδόπουλο. Ο Φώτης, όπως κι εμείς, θα ήταν περήφανος για τα προβλήματα που λύνουμε, θα ήταν έκπληκτος και θυμωμένος με τις λαϊκίστικες αντιδράσεις που δεχτήκαμε, θα ήταν ο άνθρωπος κλειδί για να το έχουμε κάνει ακόμα καλύτερο και θα ήταν βαθιά ανήσυχος για να το προχωρήσουμε άμεσα. Η απουσία του είναι για μας βασανιστική κάθε μέρα. Μας κρατά όμως αισιόδοξους ότι η δουλειά μας έχει ποτιστεί από το ήθος του, ήθος που διέπει και αυτό το νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο αφορά όχι μόνο τους πιο ευάλωτους, αλλά σε εκατομμύρια Ελληνίδες και Έλληνες. Είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο πραγματικά αποδεικνύει την αλλαγή παραδείγματος για το πώς σχεδιάζουμε, αλλά και το πώς υλοποιούμε κοινωνική πολιτική στην Κυβέρνησή μας, την αλλαγή παραδείγματος που από εκεί που είχαμε μια παθητική αμιγώς επιδοματικής φύσεως κοινωνική πολιτική, τώρα πηγαίνουμε πλέον σε μια ενεργητική κοινωνική πολιτική, η οποία βασίζεται πάνω στις υπηρεσίες και βασίζεται πάνω στην ανεξάρτητη διαβίωση όλων των συμπολιτών μας. Επί των συζητήσεων στην επιτροπή, θα ήθελα να αναφέρω και στην Ολομέλεια τις ενστάσεις, αν θέλετε, που δεχτήκαμε για το νομοσχέδιο αυτό. Πρώτη ένσταση κατ' αρχάς από την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Διαβάζω επί λέξει: «Είμαστε πανικόβλητοι ως κυβέρνηση και σπεύσαμε άρον άρον να καταθέσουμε το νομοσχέδιο, με σκοπό να αλλάξουμε μια επώδυνη για εμάς πολιτική ατζέντα». Αν πράγματι θεωρείτε ότι το νομοσχέδιό μας έχει τη δύναμη να αλλάξει την πολιτική ατζέντα, τότε αναγνωρίζετε ότι είναι ένα αξιόλογο νομοσχέδιο, το οποίο αξίζει να συζητηθεί με σοβαρότητα και ευθύνη. Κι αυτό ζητάμε από όλους τους Βουλευτές των κομμάτων. Το δεύτερο που ακούσαμε στις επιτροπές: Ακούστηκαν ενστάσεις για τις πολλές εξουσιοδοτικές που έχουμε. Κι ερωτώ: Από πότε ο αριθμός των εξουσιοδοτικών διατάξεων αποτελεί από μόνος του τεκμήριο για έναν κακό νόμο; Είναι κακός ο ν.4538 επειδή έχει έντεκα εξουσιοδοτικές διατάξεις; Όχι, είναι κακός για άλλους λόγους, όχι επειδή έχει έντεκα εξουσιοδοτικές διατάξεις. Ο νόμος μας έχει έντεκα εξουσιοδοτικές διατάξεις και προβλέπει την έκδοση ισάριθμων υπουργικών αποφάσεων που εκρέουν από αυτόν. Αυτές όμως οι υπουργικές αποφάσεις είναι υπουργικές αποφάσεις οι οποίες πρέπει να ορίζονται με δευτερογενή νομοθεσία. Το υλικό τού τι θα εμπεριέχει το καθημερινό πρόγραμμα των βρεφονηπιακών σταθμών είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να είναι δυναμικό, κάτι το οποίο κάθε χρόνο, πιο πολλές φορές μέσα στον χρόνο, θα πρέπει να αλλάζει, το θέλουμε να αλλάζει. Εξίσου και τα όσα εξειδικεύονται για τον προσωπικό βοηθό. Δεν γίνεται κάθε φορά που θα θέλουμε να αλλάζουμε - και δεν θα θέλουμε εμείς - και το αρμόδιο όργανο, το Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής θα κάνει εισηγήσεις του, να συγκαλείται η Βουλή και να ψηφίζει για τις εισηγήσεις που εγκαλεί να γίνουν ανά τρίμηνο, ανά τετράμηνο το Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής. Τρίτη και τελευταία κριτική ήταν, λέει, ότι η χρηματοδότηση στην οποία βασίζεται το νομοσχέδιό μας είναι, λέει, από ευρωπαϊκούς και όχι από εθνικούς πόρους. Αυτό κατά πόσο αποτελεί τεκμήριο κακού νόμου; Εγώ θα έλεγα μάλιστα και το αντίθετο, ότι έχουμε μια κυβέρνηση η οποία σε καιρό πανδημίας κάθεται και βρίσκει ευρωπαϊκούς πόρους - μάλιστα 565 εκατομμύρια, πάνω από μισό δισεκατομμύριο - έτσι ώστε αυτά που νομοθετεί να μπορέσει να τα υλοποιήσει. Τώρα θα κάτσω πάνω σε τέσσερα σημεία του νομοσχεδίου μας, ξεκινώντας με τις διατάξεις που έχουμε κατά της παιδικής κακοποίησης. Νομίζω ότι όλοι ξέρετε πλέον το εξής, πράγμα που μπορεί πριν από το νομοσχέδιο αυτό όλες και όλοι οι Βουλευτές να μην το γνώριζαν: Δεν υπήρχε στο Ελληνικό Δίκαιο συνεκτικό πλαίσιο για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης. Δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Αυτό που γινόταν είναι ότι στην ευγενή ευχέρεια του κάθε ανθρώπου που δούλευε, που εργαζόταν με ένα παιδί, ήταν αν θα μπορούσε να είναι αρκετά προσεκτικός στο κομμάτι αυτό. Όχι δεν γίνεται να κάνουμε κάτι τέτοιο. Η εξάλειψη της παιδικής κακοποίησης είναι ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής που πρέπει να έχει ένα κράτος που προστατεύει τα παιδιά του. Τι κάνουμε λοιπόν; Δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι θεσπίζουμε το λευκό ποινικό μητρώο για ορισμένα αδικήματα, όπως η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, η εμπορία ανθρώπων, η εμπορία ναρκωτικών, η ενδοοικογενειακή βία, ως απαραίτητη προϋπόθεση για να δουλεύει κάποιος σε δομές παιδικής προστασίας μαζί με τα παιδιά μας. Δεν μπορεί κάποιος ο όποιος έχει καταδικαστεί για παιδεραστία, παραδείγματος χάριν, να δουλεύει σε έναν ιδιωτικό βρεφονηπιακό σταθμό. Αυτό δεν γίνεται και δεν θα γίνεται μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου αυτού. Το δεύτερο πράγμα που κάνουμε μέσα σε όλες αυτές τις δομές - μιλάμε για βρεφονηπιακούς σταθμούς, παιδικές κατασκηνώσεις, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης, μιλάμε εξίσου για ιδρύματα στα οποία μένουν παιδιά - και κάθε μία από τις δομές αυτές θα έχει έναν κοινωνικό λειτουργό, ο οποίος προβλέπεται ως ειδικότητα στην αδειοδότησή τους, ο οποίος θα είναι το σημείο αναφοράς, έτσι ώστε τα παιδιά αυτά, η οικογένειά τους, οι συγγενείς τους να έχουν έναν άνθρωπο που ξέρουν, έναν άνθρωπο μέσα στη δομή που εμπιστεύονται, ο οποίος θα τους μιλάει και θα καταγράφει τα στοιχεία αυτά και μετά θα τα δίνει στις αρμόδιες αρχές, την εισαγγελία και την Αστυνομία. Και βέβαια αυτά θα καταγράφονται κεντρικά, στο κεντρικό μητρώο στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, έτσι ώστε μετά να μπορεί να γίνεται ο αντίστοιχος έλεγχος για το κατά πόσο οι δομές ακολουθούν τη νομοθεσία. Δεύτερο κομμάτι: πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», προσχολική αγωγή. Τι γνωρίζουμε; Γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει ενιαίο πρόγραμμα στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Αυτό που γνωρίζουμε και από εκεί που ξεκίνησε, αν θέλετε, η όλη συζήτηση και η όλη πολύ μεγάλη ανάγκη να θεσπίσουμε ενιαίο πρόγραμμα για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς είναι ότι η ψαλίδα στις δεξιότητες των παιδιών στους έξι μήνες μεταξύ των πλουσιότερων και των φτωχότερων παιδιών είναι πολύ μικρή και αυτή η μικρή ψαλίδα εξηγείται από τις διαφορετικές διατροφικές συνήθειες των γονιών τους. Στα τέσσερα έτη όμως αυτή η ψαλίδα των δεξιοτήτων των πλουσιότερων και των φτωχότερων 10% των παιδιών αυξάνεται πάρα πολύ, υπερτετραπλασιάζεται. Και η εξήγηση πίσω από αυτό το άνοιγμα της ψαλίδας της ανισότητας είναι η προσχολική αγωγή. Εκεί επενδύουμε. Επενδύουμε με ενιαίο πρόγραμμα, επενδύουμε έτσι ώστε το κράτος να μην είναι πλέον υπεύθυνο μόνο για το κτηριολογικό, άντε και για τη στελέχωση, αλλά να είναι υπεύθυνο, έτσι ώστε να δίνουμε ισότητα στην ευκαιρία σε όλα μας τα παιδιά. Μέσα σε αυτό, ζωτικό κομμάτι του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ» είναι να υπάρχει πρώιμη ανίχνευση αναπηριών, πρώιμη ανίχνευση διαταραχών, πρώιμη ανίχνευση μαθησιακών δυσκολιών. Διότι εκεί που υπάρχει πρώιμη ανίχνευση, υπάρχει πρώιμη διάγνωση και εκεί που υπάρχει πρώιμη διάγνωση, υπάρχει έγκαιρη παρέμβαση. Και αυτή πρέπει να γίνεται μέχρι την ηλικία των τεσσάρων. Δεν γίνεται να αργούμε άλλο. Τρίτη κομβική παρέμβαση του νομοσχεδίου μας είναι η όλη προσπάθεια που κάνουμε για την αποϊδρυματοποίηση. Άκουσα πριν Βουλευτή του Κινήματος Αλλαγής να κάνει το εξής ερώτημα: «Είναι αρκετές οι διατάξεις που περνάμε, έτσι ώστε να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος για κάποιον που θέλει να υιοθετήσει ένα παιδί;». Είναι εύλογη αυτή η ερώτηση, αλλά δεν είναι η ερώτηση που πρέπει να κάνουμε. Η ερώτηση που πρέπει να κάνουμε είναι αν έχουμε κάνει ό,τι περνάει από το χέρι μας, έτσι ώστε τα παιδιά να βγουν από τα ιδρύματα. Ναι, κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας. Διότι τα παιδιά που είναι στα ιδρύματα δεν είναι όπως μπορεί πολλοί από εμάς να τα φαντάζονται, δεν είναι βρέφη τα οποία η μητέρα τους τα πήγε σε ένα καλάθι και τα παράτησε σε ένα νοσοκομείο μια μέρα. Είναι παιδιά μεγαλύτερα. Είναι παιδιά που έχουν οικογένεια και είναι μεγαλύτερης ηλικίας. Γι' αυτό και είναι ως επί το πλείστον κατάλληλα μόνο για την αναδοχή. Επιτέλους το 2020 μαζέψαμε όλα αυτά τα στοιχεία και τριμηνιαία τα βγάζουμε στην πλατφόρμα που έχουμε φτιάξει την καινούργια, www.paidi.gov.gr.. Κάντε μου τη χάρη και μπείτε και δείτε το προφίλ των παιδιών αυτών, το ηλικιακό και το δημογραφικό τους. Και τι λέμε; Κάνουμε ό,τι μπορούμε για την αναδοχή. Θεσπίσαμε ενιαίο επίδομα, το οποίο δίνεται ηλεκτρονικά. Κάναμε γνωστό τι είναι η αναδοχή και τώρα κάνουμε δύο ακόμη κομβικά πράγματα: Φτιάχνουμε στέγες αυτόνομης διαβίωσης, όχι που βγάλαμε από το μυαλό μας, αλλά μας τις πρότεινε η UNICEF, έτσι ώστε τα παιδιά να μην μένουν σε κτήρια τα οποία προσομοιάζουν και έχουν ανάγκες άλλων εποχών, αλλά σπίτια, κτήρια φυσιολογικά, σπίτια σαν το δικό σας και σαν το δικό μου. Εκεί θέλουμε να μένουν τα παιδιά. Επίσης διευρύνουμε και τα ηλικιακά όρια, έτσι ώστε να έχουμε περισσότερους αναδόχους στις ηλικίες που μας πρότειναν οι ειδικοί. Τέλος, προσωπικός βοηθός. Ο «Προσωπικός Βοηθός» είναι μια πάρα πολύ μεγάλη τομή η οποία γίνεται και γίνεται σε μια χρονιά η οποία είναι δύσκολη, δύσκολη δημοσιονομικά, δύσκολη υγειονομικά και δύσκολη, γιατί για να προστατέψουμε και τους ηλικιωμένους αλλά και ακόμα πιο πολύ τα άτομα με αναπηρία μέσα στην πανδημία έχουμε κάνει πάρα πολλή δουλειά. Όμως προχωράμε, αλλάζουμε σελίδα, κάνουμε και μεταρρυθμίσεις. Γι' αυτό λέμε ότι κάνουμε ενεργητική πολιτική. Με τον «Προσωπικό Βοηθό» δίνουμε τη δυνατότητα, επιτέλους, στο άτομο με αναπηρία να πάρει τη ζωή στα χέρια του, όπως το ίδιο θέλει, να μπορέσει να προσλάβει έναν άνθρωπο της επιλογής του, έτσι ώστε να βγει από το σπίτι, να πάει στο πανεπιστήμιο, να πάει στην δουλειά του, να μπορέσει να πάει στο σουπερμάρκετ, να χρησιμοποιήσει τον υπολογιστή ή να μάθει να χρησιμοποιεί τον υπολογιστή. Είναι ένα πάγιο αίτημα του αναπηρικού κινήματος, των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους, το οποίο είναι δεκαετίες τώρα. Καταφέρνουμε, ξαναλέω, σε μια πολύ δύσκολη χρονιά να το υλοποιήσουμε. Εδώ να πω ότι δεν κάνουμε και δεκτή την τροπολογία του ΚΙΝΑΛ. Ο λόγος που δεν την κάνουμε δεκτή είναι ο εξής: Επί το πλείστον συμφωνούμε με όλα όσα προτείνετε, αλλά θεωρούμε ότι ήδη εμπεριέχονται στη νομοθεσία μας. Πρώτον, για την ΕΣΑΜΕΑ και το να είναι σε διαβούλευση πριν την έκδοση των κοινών υπουργικών αποφάσεων, είμαστε σε πάρα πολύ στενή επικοινωνία, ως οφείλουμε, με την ΕΣΑΜΕΑ, είτε προσωπικά είτε θεσμικά, όλο το Υπουργείο καθημερινά. Δεν μπορούμε να βγάζουμε πολιτικές για άτομα με αναπηρία χωρίς τα άτομα με αναπηρία. Οπότε κάτι τέτοιο ήδη γίνεται. Ως προς την ψυχική αναπηρία, βεβαίως - και το λέω και το ξαναλέω - στον προσωπικό βοηθό εντάσσουμε όλες τις αναπηρίες, κινητικές, νευροαναπτυξιακές, νοητικές, ψυχικές. Όλες οι αναπηρίες είναι μέσα στον «Προσωπικό Βοηθό» και χρησιμοποιούμε μάλιστα και τον ευρύ ορισμό της διεθνούς σύμβασης, έτσι ώστε να μην έχουμε καμμία απόκλιση από αυτό. Τρίτο κομμάτι της τροπολογίας σας, που εξίσου θεωρούμε ότι δεν χρειάζεται και είναι πλεονασμός να το κάνουμε αυτό, είναι να εντάξουμε στο νομοσχέδιο το ότι χρηματοδοτούμε κεντρικά το πρόγραμμα αυτό. Ήδη έχουμε εντάξει τον «Προσωπικό Βοηθό» στην νέα προγραμματική, στο νέο ΕΣΠΑ, οπότε έχουμε ήδη εξασφαλίσει 320 εκατομμύρια πόρους για το εθνικό rollout που λέμε, για την εθνική εφαρμογή του προσωπικού βοηθού. Επιτρέψτε μου να κλείσω. Πίστευα πραγματικά ότι κάποιος που νοιάζεται για τις κοινωνικές υποθέσεις - αλήθεια σας το λέω, με όλη μου την καρδιά - ότι δεν υπάρχει περίπτωση να διαφωνήσει με το νομοσχέδιό μας. Έκανα όμως λάθος. Έκανα αλήθεια λάθος. Για πρώτη φορά θεσπίζουμε έναν μηχανισμό πρόληψης και αντιμετώπισης παιδικής προστασίας και τι έχει να πει η Αντιπολίτευση γι' αυτό, η οποία ψηφίζει απ' ό,τι φαίνεται επί της αρχής αρνητικά; Διαβάζω από σχόλια της Επιτροπής: Ότι δεν το κάνουμε αυτό, γιατί θα ευνοεί συνθήκες για σχέσεις διαφθοράς και συναλλαγής. Για πρώτη φορά αναθέτουμε στους βρεφονηπιακούς σταθμούς τον παιδαγωγικό ρόλο, τον παιδοκεντρικό ρόλο που τους αξίζει. Και τι έχετε να πείτε γι' αυτό; Ότι είστε ενάντια στο ενιαίο πρόγραμμα και μας κατηγορείτε, εμάς, για αντιεπιστημονισμό. Διαβάστε λίγο παρακαλώ τη σχετική βιογραφία και μην εμμένετε σε θέσεις που έχουν αναθεωρηθεί εδώ και δεκαετίες. Για πρώτη φορά στήνουμε σε κάθε σταθμό σύστημα παρακολούθησης και πρώιμης διάγνωσης. Τι λέτε εδώ; Ότι κάνουμε ηλεκτρονικό φακέλωμα των παιδιών! Για πρώτη φορά υλοποιούμε ένα διαχρονικό, ένα πάγιο αίτημα του αναπηρικού κινήματος, τον «Προσωπικό Βοηθό» και τι λέτε γι' αυτό; Το καταψηφίζετε επί της αρχής, επειδή λέτε ότι το κάνουμε με ευρωπαϊκά χρήματα. Θεσμοθετούμε μέτρα για να βγάλουμε τα παιδιά από τα ιδρύματα και να πάνε στην κατάλληλη γι' αυτά οικογένεια και μας λέτε ότι σας φαίνεται, λέει, πολύ μεγάλος ένας άνθρωπος εβδομήντα πέντε χρόνων. Και τι να κάνουμε εμείς γι' αυτό; Ξέρετε, δεν νομοθετεί κάποιος με τις απόψεις του, δεν νομοθετεί κάποιος με το τι πιστεύει ο τάδε και το τι πιστεύει ο δείνα. Όχι. Εμείς θέτουμε τις αρχές και τους στόχους. Τα μέτρα υλοποίησης τα προτείνουν οι ειδικοί. Και τι καλύτερο από τον Συνήγορο του Πολίτη και από τη UNICEF; Δυστυχώς, δεν περίμενα αυτήν τη στάση και κυρίως από αυτούς που αυτοαποκαλούνται Αριστερά. Δυστυχώς, όμως βρίσκω μια εξήγηση που δεν σας τιμά. Θεωρείτε πιο σημαντικό να μην αποκλίνετε από την αντιπολιτευτική αυτή τακτική του «όχι σε όλα». Καταλαβαίνετε τι καταψηφίζετε, αλήθεια; Καταλαβαίνετε τι καταψηφίζετε; Στερείτε στη Μαρία, την παραπληγική φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Βορείου Αιγαίου, να μπορεί να πηγαίνει στο πανεπιστήμιο, να ακούει τα μαθήματά της με τον προσωπικό βοηθό. Στερείτε στον δεκαπεντάχρονο Γιώργο και τον εικοσάχρονο Βασίλη, που μένουν στο Παπάφειο της Θεσσαλονίκης - και ναι, ο εικοσάχρονος δυστυχώς μένει ακόμα μέσα στα ιδρύματά μας - τους στερείτε τη δυνατότητα να έχουν μια αυτόνομη ζωή, να βγουν από το ίδρυμα και να έχουν μια κανονική, μια φυσιολογική ζωή, σε ένα φυσιολογικό σπίτι, με μια φυσιολογική καθημερινότητα. Στερείτε στον πεντάχρονο Γιαννάκη, στην κρίσιμη γι' αυτόν ηλικία, που ζει σε μια αγροτική περιοχή της δυτικής Μακεδονίας, τη δυνατότητα να λάβει την κατάλληλη γι' αυτόν αγωγή. Διότι αν ο Γιαννάκης διαγνωστεί στα έξι του και όχι στα τέσσερα, που προτείνουμε με το σχέδιο «ΚΥΨΕΛΗ», τότε μπορεί να μην είναι λειτουργικός για την υπόλοιπη ζωή του. Διότι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πίσω από αυτήν τη συζήτηση είναι άνθρωποι, είναι πραγματικές ανάγκες, είναι μεγάλα κενά. Αφορά στη ζωή εκατομμυρίων συμπολιτών μας. Κλείνω με αυτό. Όταν επισκεφτήκαμε το ορφανοτροφείο της Δράμας ένα παιδί πλησίασε την συνεργάτιδά μου, τη Θεοδώρα, και ξέρετε τι τη ρώτησε; Τη ρώτησε «Τι λένε για μας στη Βουλή;». Ας αναλογιστούμε όλοι την απάντηση που δίνουμε σήμερα στο αγόρι αυτό με την ψήφο και τη στάση μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω για ένα λεπτό τον λόγο παρακαλώ;
Κύριε Σκουρλέτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, να διευκρινίσουμε ορισμένα βασικά πράγματα. Προφανώς είναι διακριτή η νομοθετική εξουσία από την εκτελεστική. Όταν λοιπόν σε ένα νομοσχέδιο, ζητήματα περιεχομένου, απεριορίστου περιεχομένου, παραπέμπονται από τη νομοθετική εξουσία προς την εκτελεστική, για να προσδιορίσει αυτό το περιεχόμενο, είναι σαν να δίνει η Βουλή μια λευκή επιταγή. Ε λοιπόν λευκή επιταγή δεν μπορούμε να ψηφίσουμε. Επί της αρχής διατάξεις με τις οποίες συμφωνούμε προφανώς και τις υποστηρίζουμε. Αλλά όταν δεν προσδιορίζεται το ακριβές περιεχόμενο δεν θα τις υποστηρίξουμε. Βεβαίως είναι και αντισυνταγματικό αυτό το πράγμα. Είναι μια αντισυνταγματική κακή νομοθέτηση. Δεν μιλάμε για τεχνικά ζητήματα. Είναι άλλο αυτό. Δεν μιλάμε για άλλα ζητήματα διεκπεραιωτικά τα οποία παραπέμπονται στις ΚΥΑ. Εδώ δεν πρόκειται περί αυτού. Δεύτερον, μιλήσατε για την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων. Βεβαίως πρέπει να υπάρχει αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων. Αλλά δεν θα υπάρχει ένα συνολικότερο σχέδιο έτσι ώστε ξεκινώντας κάποιες πιλοτικές εφαρμογές να δούμε τη συνέχεια; Το ακούτε ως καινούργιο αυτό το πρόβλημα; Δεν έχουμε δει τέτοιες περιπτώσεις πιλοτικών προγραμμάτων που έμειναν στο κενό; Να σας θυμίσω εγώ ένα που αφορά και το Υπουργείο σας; Το «ΚΕΑ» το οποίο είχατε ξεκινήσει ως πιλοτικό πρόγραμμα και ήρθε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να το αντικαταστήσει με το ελάχιστο εισόδημα. Να σας πω ένα άλλο πρόγραμμα το οποίο ξεκίνησε ως συγχρηματοδοτούμενο και ακόμη ταλαιπωρούνται οι εργαζόμενοι; Είναι το «Βοήθεια στο Σπίτι». Όταν τέλειωσαν οι ευρωπαϊκοί πόροι δεν υπήρχε μέριμνα ώστε να υπάρχει συνέχεια. Ζούμε αυτό το απαράδεκτο γεγονός των τριών χιλιάδων εργαζομένων του «Βοήθεια στο Σπίτι» που περιμένουν εδώ και έναν χρόνο τα αποτελέσματα του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ. Γιατί άραγε; Ένα τελευταίο και ολοκληρώνω. Η κ. Αγαθοπούλου, η συνάδελφος από τον ΣΥΡΙΖΑ, στην παρέμβασή της έκανε μια συγκεκριμένη αναφορά στην οποία είχε αναφερθεί και ο κ. Ξανθός, για μια διάκριση εις βάρος μιας γυναίκας ιατρού η οποία ενώ κρίθηκε ότι τυπικά έχει όλα τα προσόντα και αξιολογήθηκε ικανή να καταλάβει την θέση του επιμελητού βαθμού Β΄ την έκοψαν επειδή είχε δύο παιδιά. Θα περίμενα από εσάς που δεκάδες φορές έχετε έρθει εδώ και έχετε μιλήσει για τα θέματα των διακρίσεων, της υπογεννητικότητας, να πάρετε μια θέση. Με την υπογραφή της κ. Γκάγκα είναι αυτό. Είναι μέλος της Κυβερνήσεώς σας. Αυτά, λοιπόν, τα αφήνετε έτσι και περνάνε; Είναι η αλληλεγγύη των Υπουργών σε τι; Τελικά τα λόγια είναι μεγάλα, βαρύγδουπα, χωρίς περιεχόμενο; Παρακαλώ πολύ αν θέλετε να το σχολιάσετε το συγκεκριμένο γεγονός. Ευχαριστώ.
Κυρία Υπουργέ, θέλετε να απαντήσετε;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Η Υφυπουργός κ. Μιχαηλίδου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Σκουρλέτη, από πού να ξεκινήσω; Νομίζω ότι υπάρχει μία σύγχυση στο μυαλό σας. Ελπίζω να είναι μόνο σύγχυση. Μια σύγχυση μεταξύ της διαφοράς των προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται με ΕΣΠΑ και το τι είναι πιλοτικό. Όταν ένα πρόγραμμα είναι πιλοτικό δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι θα είναι με ΕΣΠΑ. Άλλο η χρηματοδότηση ΕΣΠΑ, άλλο το πιλοτικό. Όμως εγώ καταλαβαίνω ότι αυτή τη στιγμή ακόμη και αν υπάρχει μια σύγχυση μας κατηγορείτε και για τα δύο. Και επειδή χρησιμοποιούμε πόρους ΕΣΠΑ για να κάνουμε μεγάλες μεταρρυθμίσεις και επειδή κάνουμε πιλοτικά προγράμματα. Λοιπόν, έχω να πω το εξής. Όταν η συνάδελφός σας στην κοινωνική πολιτική έτρεχε όλα τα προγράμματα, όπως τα κέντρα κοινότητας, τις κοινωνικές δομές φτώχειας, τους βρεφονηπιακούς σταθμούς με πόρους από το ΕΣΠΑ, εμείς τι κάναμε; Τι κάνουμε; Βγήκαμε να τα λοιδορήσουμε; Δεν νομίζω. Ως προς το κομμάτι των πιλοτικών λέει ότι δεν είναι σωστό να τρέχετε πιλοτικά. Αυτή τη λογική πραγματικά δεν την καταλαβαίνω. Πώς κανείς θα δει αν κάτι είναι αποτελεσματικό αν δεν καταφέρει να το υλοποιήσει...;
Τι ακολουθεί το πιλοτικό;
Γιατί διακόπτετε; Κύριε Σκουρλέτη, σας άκουσε με προσοχή. Απαντάει. Αυτός είναι ο κοινοβουλευτικός διάλογος. Τι να κάνουμε;
Πώς; Δεν ξέρω. Υπάρχει μια επιστημοσύνη στη δουλειά που γίνεται. Υπάρχει ένας τρόπος με τον οποίο κάποιος ξεκινά και κάνει κοινωνική πολιτική. Και για να είμαι ειλικρινής δεν υπάρχει απλά ένας τρόπος με τον οποίον κάποιος κάνει κοινωνική πολιτική. Υπάρχει τρόπος που γενικότερα κάποιος υλοποιεί τον πολιτικό σχεδιασμό του. Έτσι γίνεται συνήθως στις σωστές οικονομίες και στις σωστές κοινωνίες. Το δοκιμάζεις. Βλέπεις τι δουλεύει και αυτά που δουλεύουν τα συνεχίζεις αυτά που δεν δουλεύουν τα διορθώνεις. Αυτό κάναμε. Το κάναμε με όλα αυτά που κληρονομήσαμε και συνεχίζουμε και το κάνουμε με όλα τα νέα που μεταρρυθμίζουμε. Ως προς το πιλοτικό κομμάτι να πω: στέγαση και εργασία, relay, σχολικά γεύματα, αποϊδρυματοποίηση, είναι πιλοτικά τα οποία ποτέ δεν συνεχίστηκαν κιόλας στην ολοκλήρωσή τους, έτσι ώστε να γίνουν από τη δική σας κυβέρνηση εθνικά προγράμματα. Το πρώτο σας σχόλιο ήταν για την αντισυνταγματικότητα του να ορίζουμε, όπως στο πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», τόσες εξοντωτικές διατάξεις. Απ' ό,τι φαίνεται δεν έχετε διαβάσει καλά τον νόμο. Αλλά δεν εκπλήσσομαι ούτε νομίζω ότι η Συμπολίτευση εκπλήσσεται με κάτι τέτοιο. Ο νόμος προδιαγράφει τις βασικές αρχές του προγράμματος. Ορίζει το περιεχόμενό του. Γιατί, ενώ ορίζεται στον νόμο το περιεχόμενο του προγράμματος, όπως παιχνίδι, εργαστήρια, πολιτιστικά, τεχνολογικά, αφήγηση, παραμύθι, σίτιση, ανάπαυση, θεωρείτε ότι δίνεται λευκή επιταγή; Δεν είναι το ωρολόγιο πρόγραμμα στο οποίο θα ενταχθούν οι ανωτέρω δραστηριότητες εξειδίκευση των απαιτούμενων λεπτομερειών; Τι ακριβώς είναι; Ή θέλετε να έρχεστε εδώ και να ψηφίζετε ακριβώς την εξειδίκευση, έτσι ώστε να έρχεστε και να μιλάτε σε κάθε νομοσχέδιο για ότι κατεβάσει η κούτρα σας; Ευχαριστώ.
Κάτι ξεχάσατε. …(δεν ακούστηκε) για τις διακρίσεις. Κι άλλες φορές το έχετε ξεχάσει σε άλλα ζητήματα.
Κύριε Σκουρλέτη, τα είπατε εσείς. Απάντησε. Αυτή τη συζήτηση είχαμε σήμερα στη Διάσκεψη των Προέδρων. Εφόσον έχετε δευτερολογίες οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, μαζέψτε τα όλα και στο τέλος τα λέτε. Θα ενημερωθείτε και από τα κόμματα ούτως ώστε να τα μαζέψουμε λίγο γιατί δημιουργείται μια αρρυθμία όσον αφορά στη διαδικασία και πάμε πολύ πίσω.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, έχετε τον λόγο. Σας παρακαλώ, όμως, μόνο για ένα λεπτό.
Επειδή ο κ. Σκουρλέτης επανήλθε στο θέμα που έβαλε η κ. Αγαθοπούλου να πω ότι υπάρχει ανακοίνωση του Υπουργείου Υγείας. Προφανώς κάνετε πως δεν την βλέπετε. «Διευκρινίσεις σχετικά με την απόρριψη αιτήματος αναπομπής. Σχετικά με την απόρριψη του αιτήματος αναπομπής που κατέθεσε ιατρός του Υπουργείου Υγείας όσον αφορά απόφαση του συμβουλίου προσλήψεων κρίσεων του νοσοκομείου «Λαϊκό» διευκρινίζουν τα κάτωθι. Σύμφωνα με τις εισηγήσεις την υψηλότερη βαθμολογία είχε η γιατρός που κατέλαβε τη μία θέση ειδικότητας αιματολογίας ή ιατρικής βιοπαθολογίας που είχε προκηρυχθεί για την ενίσχυση του νοσοκομείου. Η συγκεκριμένη ιατρός είχε τα περισσότερα τυπικά προσόντα, τίτλοι σπουδών και προϋπηρεσία, εξ ου και η υψηλότερη βαθμολογία και την ίδια οικογενειακή κατάσταση με την καταγγέλλουσα, αν και η μητρότητα δεν θα μπορούσε σε καμμία περίπτωση να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για πρόσληψη στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Σημειώνεται όμως ότι οποιαδήποτε αναφορά στην οικογενειακή κατάσταση υποψηφίου, αν και δεν επηρεάζει την αντικειμενική κρίση, κρίνεται παντελώς άστοχη. Με τη συνέντευξη δεν ανατράπηκε η βαθμολόγηση και επομένως ούτε και η κατάταξη. Κατά τη διαδικασία της συνέντευξης και οι δύο γιατροί ερωτήθησαν για την οικογενειακή τους κατάσταση γεγονός που καταδικάζει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και έχουν ήδη γίνει σχετικές συστάσεις, έτσι ώστε να μην επαναληφθούν τέτοιου είδους φαινόμενα που δεν συνάδουν με την αυτονόητη ισότητα και τα δικαιώματα των γυναικών, των μητέρων στην εργασία. Η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας μελέτησε τον σχετικό φάκελο και απέρριψε την ένσταση της καταγγέλλουσας ιατρού - αίτημα αναπομπής - με βάση αποκλειστικά τα αξιοκρατικά κριτήρια. Η Αναπληρώτρια Υπουργός, Μίνα Γκάγκα, ως γυναίκα, μητέρα και ιατρός στηρίζει απόλυτα τη μητρότητα και ως Υπουργός δεν θα μπορούσε ποτέ να κάνει ανεκτά φαινόμενα ανισότητας εις βάρος των γυναικών που εργάζονται στο ΕΣΥ. Άλλωστε από τη θέση της ως διευθύντρια κλινικής καθώς και διευθύντρια ιατρικής υπηρεσίας στο νοσοκομείο «Σωτηρία» στήριξε και στηρίζει τις έγκυες συναδέλφους και μητέρες οι οποίες ακριβώς, όπως και όλοι οι υγειονομικοί, με επαγγελματισμό και αυταπάρνηση υπηρετούν το Εθνικό Σύστημα Υγείας». Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Υγείας στις 27 Σεπτεμβρίου.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρία Αλεξοπούλου, παρακαλώ έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα με τις στατιστικές το φαινόμενο της κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων παρατηρείται όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια. Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δείξουμε ως κοινωνία και ως οργανωμένη πολιτεία, μεγαλύτερη προσοχή και ευαισθητοποίηση για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα στη ρίζα του. Χρειάζεται ένα ευρύτερο σχέδιο για την προστασία των παιδιών και γενικά των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Και αυτό - ας μου επιτραπεί να το πω - δεν καλύπτεται σε καμμία περίπτωση με το παρόν νομοσχέδιο. Θα ήθελα, λοιπόν, να κάνω μερικές παρατηρήσεις. Στο άρθρο 1 γίνεται αναφορά στον ορισμό. Τι ακριβώς, δηλαδή, συνιστά η κακοποίηση ανηλίκου; Εδώ θα μπορούσε μέσα σε έννοιες, όπως «κακή μεταχείριση», «σεξουαλική κακοποίηση», «παραμέληση», να προστεθεί και ο όρος «γονική αποξένωση», η ψυχικού χαρακτήρα κακοποίηση που υφίσταται ένα παιδί, όταν για κάποιον λόγο στερείται τον έναν γονέα του, με αποτέλεσμα να αποξενώνεται από αυτόν παρά τη θέλησή του, αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν «διάρρηξη σχέσεων μεταξύ γονέα και τέκνου». Έτσι, ο ορισμός θα ήταν πιο ολοκληρωμένος. Πολύ σημαντικό είναι και το άρθρο 5, ο ορισμός υπεύθυνου προστασίας ανηλίκων. Πέρα από τα τυπικά κριτήρια που ορίζει το άρθρο, δεν θα έπρεπε, άραγε, να έχουμε μία πιο λεπτομερή περιγραφή, σχετικά με τον ρόλο του ή σχετικά με τον χρόνο θητείας, αλλά και με τις προδιαγραφές επιλογής αυτών των ανθρώπων; Για παράδειγμα, σε ποιες ευαίσθητες περιπτώσεις δεν αρκεί το καθαρό ποινικό μητρώο. Δεν αρκεί, όμως, για να αναλάβει κάποιος άνθρωπος μια τόσο νευραλγική θέση. Θα έπρεπε, δηλαδή, τα κριτήρια να είναι πιο αυστηρά και σύνθετα. Και βέβαια, είναι πολύ σημαντικό για το τι εννοούμε ως δεξιότητες προσωπικού, τις οποίες προσπαθεί να προσδιορίσει το άρθρο 8. Λέμε για παιδική κακοποίηση. Πώς ακριβώς, όμως, διασφαλίζουμε ότι το προσωπικό ενός φορέα παιδικής προστασίας έχει τις απαραίτητες γνώσεις και εμπειρίες, προκειμένου να αναγνωρίσει τις ενδείξεις κακοποίησης, αλλά και να παράσχει την άμεση αρωγή για να επουλωθούν γρήγορα οι πληγές στις παιδικές ψυχές; Φυσικά, επιβάλλεται ένα τέτοιο σχέδιο νόμου να προβλέπει, επίσης, τη συνεχή εκπαίδευση του εξειδικευμένου προσωπικού, το οποίο ανά πάσα στιγμή να μπορεί να προσαρμόζεται και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Μία παρένθεση. Στην εγκύκλιο 63877, από 31ης Αυγούστου 2021, με πρωτοβουλία της κυρίας Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και θέμα «Υποχρεωτικός εμβολιασμός φιλοξενούμενων σε ΚΔΑΠ - ΜΕΑ και ΚΔΗΦ» και στο πλαίσιο λήψης προληπτικών μέτρων κατά του κορωνοϊού, αφέθηκαν εκτός συμμετοχής τα παιδιά με αναπτυξιακές αναπηρίες και νοητική υστέρηση, τα οποία οι γονείς τους δεν θέλησαν να εμβολιάσουν, για λόγους τους οποίους οφείλει να σεβαστεί η πολιτεία, αφού αφορά αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμά τους. Η πράξη αυτή αποτελεί μέγιστη κακοποίηση των παιδιών ΑΜΕΑ. Κυρία Υπουργέ, μια και συζητούμε το σχετικό θέμα, γιατί ενώ μπορούν να μπουν στο ειδικό τους σχολείο με ένα απλό self - test, στερούνται την εξίσου σημαντική δομή κοινωνικοποίησης και αποκατάστασής τους για λόγους που δεν αντέχουν στην κρίση της κοινής λογικής και στη νομοθεσία που προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματά τους; Δεν είναι δυνατόν να τα εργαλειοποιεί το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, για να ασκήσει καταναγκασμό στους γονείς, ώστε να τα εμβολιάσουν με το ζόρι. Δεν ταιριάζουν αυτά με το δημοκρατικό μας πολίτευμα και τις θυσίες που έχουν κάνει οι Έλληνες για να λειτουργούν αρχές που σέβονται την ανθρώπινη αξία στον νομικό μας πολιτισμό. Απευθύνω έκκληση, κυρία Υπουργέ, να ακυρώσετε την ισχύ της ανωτέρω εγκυκλίου και να επιτρέψετε στα παιδιά με αναπτυξιακές και διανοητικές αναπηρίες να συμμετέχουν στα ΚΔΑΠ - ΜΕΑ με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις, που γίνονται δεκτοί στα ειδικά σχολεία. Με την ευκαιρία αυτή, θέλω να σας πω κάτι από τη δική μου προσωπική εμπειρία. Πέρασα και εγώ από τις επιτροπές πιστοποίησης αναπηρίας και είμαι αυτόπτης μάρτυς από το 2014 καταστάσεων που δεν τιμούν κανέναν: Να μην γνωστοποιούνται τα ονόματα των γιατρών που απαρτίζουν την επιτροπή και την ειδικότητά τους, αλλά και να αναγκάζεσαι - το βίωσα τρεις φορές και το ξέρω - να σηκώσεις τη μπλούζα σου μπροστά σε τόσους ανθρώπους, για να διαπιστωθεί η αναπηρία, πράγμα εξευτελιστικό για τον άνθρωπο. Δεν θα μπορούσε να μπει ένα παραβάν, για να εξετάζεται ατομικά ο ασθενής; Όπως, βέβαια, τόσες και τόσες καταγγελίες έγιναν κατά καιρούς ότι στις επιτροπές αυτές οι υπεύθυνοι καπνίζουν - ναι, καπνίζουν - ενώπιον των πασχόντων, κάτι που ευτυχώς, μετά από αυτά, σταμάτησε να συμβαίνει, μετά από καταγγελίες πολλών πολιτών. Και σας ρωτώ: Φαντάζεστε να βιώσει τα παραπάνω ένα ανήλικο παιδί με αναπηρία, να εκτίθεται σε κοινή θέα μπροστά στην επιτροπή και να νιώθει την υποτίμηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και προσωπικότητας; Δεν είναι αυτό ψυχική κακοποίηση, άραγε; Πώς αλλιώς θα μπορούσε να το χαρακτηρίσουμε; Παιδιά ΑΜΕΑ, τα οποία θα έχουν ύστερα τραύματα για μια ολόκληρη ζωή, τραύματα που κανένα γιατρικό δεν επουλώνει. Θα ήθελα, επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να πουν δυο κουβέντες για το Μέρος Δ΄ του νομοσχεδίου, που αφορά τον «Προσωπικό Βοηθό» για τα άτομα με αναπηρία. Αναφέρει το άρθρο 27: «Καθιερώνεται το πρόγραμμα του «Προσωπικού Βοηθού» για τα άτομα με αναπηρία ως μέσο βελτίωσης της ποιότητας της ζωής τους». Και πιο κάτω «…αποδέκτες των υπηρεσιών του προσωπικού βοηθού είναι τα άτομα με αναπηρία, ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας και τόπου διαβίωσης». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, γιατί και εγώ περίμενα πάρα πολύ για να μιλήσω. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Μία παρατήρηση. Δεν θα έπρεπε άραγε το άρθρο 27 να είναι πιο λεπτομερές; Τι θα γίνει, για παράδειγμα, μετά από τα άτομα με νοητική υστέρηση ή αυτά που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού; Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα δικαιούνται προσωπικό βοηθό; Έστω και αν δεχτούμε ότι το άρθρο αυτό δείχνει καλή θέληση απέναντι στα ΑΜΕΑ, εν τούτοις είναι πολύ γενικόλογο και επιφανειακό, αποκλείοντας ολόκληρες κατηγορίες ατόμων με αναπηρίες από το πρόγραμμα του «Προσωπικού Βοηθού». Εξάλλου είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει καν στο σχέδιο νόμου συγκεκριμένη περιγραφή του τι ακριβώς είναι ο προσωπικός βοηθός για τα ΑμΕΑ, τι συμπεριλαμβάνουν οι αρμοδιότητές του, ποια είναι τα ακριβή καθήκοντά του. Λυπάμαι που θα το πω, αλλά θα μπορούσε με ένα τόσο σοβαρό θέμα να υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια, όπως και να γίνει πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση για το τι είναι ο «Προσωπικός Βοηθός» ΑΜΕΑ και βέβαια, να μην εξαιρούνται τόσοι πολλοί συνάνθρωποί μας από ένα ευεργετικό πρόγραμμα της πολιτείας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ελένη Ράπτη από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά η κ. Μερόπη Τζούφη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Πάλι με παραλείψατε, κύριε Πρόεδρε. Ήμουν μετά την κ. Αλεξοπούλου, με συγχωρείτε.
Έχει γίνει μια συναινετική αλλαγή.
Τόσες ώρες περιμένω, με συγχωρείτε πάρα πολύ. Και στον τελευταίο κατάλογο που πήρα πριν, προηγούμαι.
Δεν έχει αδικηθεί κανείς. Η κ. Ράπτη έχει αλλάξει με τον κ. Κωτσό. Έχει γίνει μια τρίλιζα, θα έλεγα, με τον κ. Κωτσό, τον κ. Βασιλειάδη, τον κ. Κούβελα και την κ. Ράπτη. Έγιναν εσωτερικές συναινετικές αλλαγές. Τη σειρά του δεν την έχει χάσει κανείς. Κυρία Ράπτη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε ένα νομοσχέδιο με πάρα πολύ ισχυρό κοινωνικό πρόσημο. Σε όλα τα θέματα που ρυθμίζει, από την πρόληψη και αντιμετώπιση των περιστατικών παραμέλησης και κακοποίησης ανηλίκων, μέχρι την αναβάθμιση των βρεφονηπιακών σταθμών και από την προώθηση της αναδοχής και της υιοθεσίας, μέχρι την πολύ ευαίσθητη πρόβλεψη προσωπικού βοηθού για τα άτομα με αναπηρία, το νομοσχέδιο αγγίζει το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και αποδεικνύει την προσήλωση των κυβερνητικών πολιτικών σε θέματα κοινωνικής αιχμής. Λόγω της πολυετούς ενασχόλησής μου με το θέμα της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης ως συντονίστρια του προγράμματος «Ένα στα Πέντε» του Συμβουλίου της Ευρώπης για τον τερματισμό του φαινομένου, θα μου επιτρέψετε να επικεντρώσω τα λίγα λεπτά της δικής μου τοποθέτησης στο Μέρος Α΄ του νομοσχεδίου. Έχοντας εντοπίσει δυσλειτουργίες σε θεσμικό επίπεδο τα τελευταία οκτώ χρόνια και με στόχο πάντα τη δημιουργία φιλικών προς το παιδί διαδικασιών είχα την ευκαιρία να συζητήσω με τον Υπουργό και την αρμόδια Υφυπουργό τη δημιουργία διαδικασιών και προϋποθέσεων προστασίας των παιδιών στην πράξη και να καταθέσω προτάσεις. Οι νέες διατάξεις του νομοσχεδίου είναι σε αυτήν την κατεύθυνση. Και νιώθω ιδιαίτερη ικανοποίηση και αισιοδοξία. Με τον νέο νόμο δημιουργείται ειδικό πλαίσιο για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων. Εισάγονται αυστηροί κανόνες ελέγχου και λειτουργίας των φορέων παιδικής προστασίας, στους οποίους περιλαμβάνονται όλοι οι ιδιωτικοί και δημόσιοι φορείς πρόνοιας που παρέχουν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας για την προστασία του παιδιού. Πιο συγκεκριμένα, πρώτον, υποχρέωση αναφοράς περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων. Οι φορείς έχουν πλέον ευθύνη για την έγκαιρη αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων και υποχρέωση να γνωστοποιούν άμεσα στις αρμόδιες αρχές κάθε προφορική ή έγγραφη επώνυμη ή ανώνυμη αναφορά περιστατικού κακοποίησης και κάθε περιστατικό κακοποίησης ανηλίκου οπουδήποτε και αν λαμβάνει χώρα που περιέρχεται με άλλο τρόπο στην αντίληψή τους, συμπεριλαμβανομένων και των περιστατικών που λαμβάνουν χώρα κατά την παροχή υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας από τους φορείς παιδικής φροντίδας. Δεύτερον, ορισμός υπεύθυνου προστασίας ανηλίκων και έννομη προστασία του. Συστήνεται θέση υπεύθυνου προστασίας ανηλίκων σε κάθε φορέα παιδικής προστασίας για τη συγκέντρωση και καταγραφή των περιστατικών και την άμεση γνωστοποίηση τους στις αρμόδιες αρχές. Τα καθήκοντα υπεύθυνου προστασίας ανηλίκων ανατίθενται από τον διευθυντή της μονάδας σε μέλος του προσωπικού - κοινωνικό λειτουργό ή ψυχολόγο - και σε περίπτωση που δεν υπάρχει σε κάποιο μέλος ειδικότητας που σχετίζεται με την παιδική προστασία με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση. Ο φορέας υποχρεούται να αναρτά σε εμφανές σημείο το όνομα, τα στοιχεία επικοινωνίας και τα κανάλια επικοινωνίας με τον υπεύθυνο προστασίας ανηλίκων. Πολύ σημαντική, επίσης, είναι η πρόβλεψη της έννομης προστασίας των υπεύθυνων προστασίας ανηλίκων όταν προβαίνουν σε αναφορά περιστατικού κακοποίησης, δηλαδή, να μην εγκαλούνται, να μη διώκονται πειθαρχικά, να μην απολύονται και να μην υφίστανται άλλες κυρώσεις ή δυσμενή μεταχείριση. Τρίτον, κώλυμα απασχόλησης προσωπικού σε φορείς παιδικής προστασίας. Η απασχόληση προσωπικού σε φορείς παιδικής προστασίας γίνεται πλέον με ειδικές προϋποθέσεις. Απαγορεύεται ρητά η απασχόληση σε άτομα που έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα ή για τα οποία εκκρεμεί ποινική δίωξη ή καταδικαστική απόφαση, η οποία δεν έχει καταστεί αμετάκλητη για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, για ενδοοικογενειακή βία, για εμπορία ανθρώπων και ναρκωτικών. Πιο συγκεκριμένα, εισάγεται η υποχρέωση προσκόμισης ή αυτεπάγγελτης αναζήτησης, αντιγράφου ποινικού μητρώου γενικής ή δικαστικής χρήσης, καθώς και προσκόμισης υπεύθυνης δήλωσης από τα οποία να προκύπτει πως ο απασχολούμενος δεν έχει καταδικαστεί και δεν εκκρεμεί εις βάρος του ποινική δίωξη για τα παραπάνω αδικήματα. Επιτρέψτε μου, να διατυπώσω μια σκέψη για δημιουργία ενός ειδικού ποινικού μητρώου για αυτές τις κατηγορίες των αδικημάτων που αναφέρονται στο παρόν νομοσχέδιο, ώστε να προστατεύονται τα προσωπικά δεδομένα των εργαζομένων που ενδεχομένως να έχουν καταδικαστεί για άλλες πράξεις που δεν έχουν συνάφεια με το θέμα. Ένα τέτοιο ειδικό ποινικό μητρώο, αποκλειστικά για αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, θα μπορούσε να είχε ως βάση το ποινικό μητρώο για δικαστική χρήση και όχι εκείνο για γενική χρήση, καθώς είναι εύλογο σε μία τέτοια περίπτωση να μην ισχύουν οι συνηθισμένοι για το γενικής χρήσης κανόνες διαγραφής από το μητρώο των συναφών αδικημάτων. Τέταρτον, Εθνικό Σύστημα Καταγραφής και Παρακολούθησης Αναφορών Περιστατικών Κακοποίησης Ανηλίκων. Το Εθνικό Σύστημα Καταγραφής Και Παρακολούθησης Αναφορών που εισάγει ο νόμος είναι επίσης ένα μεγάλο βήμα μπροστά, αφού πλέον προβλέπεται μία λεπτομερής στατιστική αποτύπωση των περιστατικών που θα βοηθήσει σε μία ολιστική διαχείριση του ζητήματος με μέτρα, πολιτικές και παρεμβάσεις. Η δημιουργία επί της ουσίας μητρώου κακοποιημένων παιδιών που προβλέπει το νομοσχέδιο είναι μια εξαιρετικά θετική προσθήκη στον αγώνα για την προστασία των παιδιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τις παραπάνω διατάξεις ισχυροποιείται η προστασία των ανηλίκων, καθώς εισάγεται ένα εξειδικευμένο και άρα, πιο αποτελεσματικό πλαίσιο διαχείρισης των περιστατικών. Αναπροσαρμόζοντας τις θεσμικές λειτουργίες μπορούμε να πετύχουμε την ποσοτική μείωση των κρουσμάτων που συμβαίνουν, καθώς και την αύξηση των κρουσμάτων που αναφέρονται. Αν αναλογιστεί κανείς ότι μόνο δύο στα εκατό περιστατικά φτάνουν στις αρχές - τα υπόλοιπα καλύπτονται από τη σιωπή - οι παρεμβάσεις του νομοσχεδίου μπορούν να έχουν μεγάλη συμβολή στην πρόληψη, στον πρώιμο εντοπισμό και στην αντιμετώπιση των κρουσμάτων. Νιώθοντας πως είμαστε όλοι συστρατευμένοι σε έναν κοινό αγώνα, κάθε θετική παρέμβαση, κάθε θετική πρόταση που ενισχύει αυτό το πλαίσιο προστασίας των ανηλίκων είναι κέρδος για τα παιδιά και την κοινωνία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κυρία Ράπτη. Τον λόγο έχει η κ. Μερόπη Τζούφη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αμέσως μετά θα μιλήσει ο κ. Αθανάσιος Λιούτας από τη Νέα Δημοκρατία και μετά ο κ. Βασίλης Κόκκαλης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρία Τζούφη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Παρ' ότι η ώρα είναι περασμένη, δεν μπορώ παρά να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου από τις εκρηκτικές συνθήκες που επικρατούν στον τομέα της εκπαίδευσης. Για τρεις συνεχές μέρες, χθες και προχθές, στη Σταυρούπολη και σήμερα στον Εύοσμο παρακολουθούμε τα σχολεία να μετατρέπονται σε ορμητήρια ακροδεξιών μαθητών που με μολότοφ, πέτρες και λοστούς επιτίθενται σε φοιτητές, γονείς και μαθητές. Είναι εικόνες ντροπής και για τη δημοκρατία και για την εκπαίδευση. Μόλις έναν χρόνο μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής και λίγες μέρες από την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, η επανεμφάνιση του χρυσαυγιτισμού μάς ανατριχιάζει. Ντροπιαστική είναι και η στάση της Κυβέρνησης, μια στάση ίσων αποστάσεων, που ευνοεί την επέκταση τέτοιων συμπεριφορών από τη μεριά της ακροδεξιάς. Αφωνία από την Υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως, που το μόνο που κάνει είναι να αντιδικεί και να συγκρούεται με τους εκπαιδευτικούς, ζητώντας σήμερα να κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική η απεργία, αποχή από την αξιολόγηση ετοιμάζοντας ποινές και απολύσεις γι' αυτούς που κρατούν όρθιο σε πολύ δύσκολες συνθήκες το δημόσιο σχολείο. «Δεν γνωρίζω, δεν είδα» από την Υφυπουργό κ. Ζέττα Μακρή. Όμως ο Υφυπουργός κ. Συρίγος πήγε σήμερα ένα βήμα παραπέρα. Δεν είδε βία μέσα από το σχολείο. Δεν είδε σιδερογροθιές, μολότοφ, μαθητές να χαιρετούν ναζιστικά. Είδε βία έξω από το σχολείο. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, σταματήσετε να παίζετε αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι για να προσαρτήσετε τις ψήφους της Χρυσής Αυγής και της ακροδεξιάς. Χθες, ήταν ο κ. Μπογδάνος με τη λίστα της ντροπής, σήμερα, ο κ. Συρίγος με την επιλεκτική όραση. Έρχομαι στο συζητούμενο σήμερα νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο που αναφέρεται πράγματι σε πολύ σημαντικά και ευαίσθητα ζητήματα της προστασίας των παιδιών, των αναπήρων, των ηλικιωμένων. Θα όφειλε να είναι προϊόν ευρύτατης διαβούλευσης. Δεν είναι όμως. Έχει απέναντί τους πλείστους επιστημονικούς και λοιπούς φορείς που τους αφορά και που καλούνται να το υλοποιήσουν. Προφανώς εδώ έχουμε ένα νομοσχέδιο που όπως ειπώθηκε είναι επικοινωνιακής τακτικής, κενό περιεχομένου, με ασάφειες με γενικολογίες και, βεβαίως, με παραπομπή όλων των κρίσιμων θεμάτων σε μεταγενέστερες υπουργικές αποφάσεις. Πιο συγκεκριμένα, για το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», για το οποίο είναι πολύ περήφανη η κ. Μιχαηλίδου και το οποίο βεβαίως θα διαμορφωθεί και αυτό μελλοντικά με ΚΥΑ, τι έχουμε να πούμε; Έχουμε να πούμε ότι είναι ένα πρόγραμμα που είναι φτιαγμένο χωρίς να λαμβάνει υπ' όψιν την ελληνική πραγματικότητα. Είναι ένας τυχαίος συγκερασμός ξένων προγραμμάτων από τη δεκαετία του '70 σε αναπτυσσόμενες και μη χώρες, που όμως δεν βασίζεται σε χαρτογράφηση των ελληνικών δεδομένων, κυρία Μιχαηλίδου. Είναι αυθαίρετη μεταφορά προγραμμάτων που σχεδιάστηκαν κατ' αρχάς για αναπτυσσόμενες χώρες. Παρουσιάζετε, έτσι, στους ελληνικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς που πηγαίνουν τόσες χιλιάδες παιδιά σαν parking παιδιών, χωρίς παιδαγωγικό πρόγραμμα, απαξιώνοντας το εξειδικευμένο προσωπικό και τους εργαζόμενους στο σύνολό τους. Υποτιμάτε τους Έλληνες πανεπιστημιακούς καθηγητές που διδάσκουν στην προσχολική αγωγή, τις επιστημονικές εταιρείες, όπως η Ελληνική Ψυχολογική Εταιρεία - αν θέλετε - και τις δημοτικές αρχές και τους ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς αλλά κυρίως τους εργαζόμενους, αποκλείοντάς τους από αυτό το εγχείρημα. Η πρότασή σας αυτή, που πάει να υλοποιήσει αυτό το πλαίσιο, δυστυχώς δεν είναι νέα ούτε καινοτόμα. Ανακαλύπτει το παιχνίδι ως βασικό εργαλείο προσχολικής αγωγής, κάτι που φυσικά εφαρμόζεται για δεκαετίες στην Ελλάδα. Ανακαλύπτει την αξία της διατροφής κατά της παχυσαρκίας των παιδιών, όταν η Νέα Δημοκρατία χαρακτήριζε σ' αυτή εδώ την Αίθουσα ειρωνικά «συσσίτια» τα δωρεάν σχολικά μεσογειακά γεύματα και τα απαξίωνε συστηματικά. Αλλά και επιστημονικά, παρ' ότι η Βουλή δεν είναι τόπος για να λυθούν αυτές οι διαφωνίες, είναι πολύ συζητήσιμη, γιατί το στάδιο της ανάπτυξης κάθε παιδιού είναι μοναδικό και δεν συμπίπτει αναγκαστικά με αυτό των συνομηλίκων του, γι' αυτό μιλάμε για συμπερίληψη σε όλα τα πλαίσια. Χρειάζεται πάντα εξατομικευμένη προσέγγιση. Το οριζόντιο υποχρεωτικό παιδαγωγικό και ωρολόγιο πρόγραμμα είναι αντιπαιδαγωγικό, είναι ανελαστικό και πολύ περισσότερο δεν αναγνωρίζει τις υπάρχουσες μεγάλες διαφορές, γεωγραφικές, πολιτισμικές, κοινωνικές. Βεβαίως λέμε «ναι» στην έγκαιρη διάγνωση και πρώιμη παρέμβαση, όμως αυτή, κυρία Μιχαηλίδου, απαιτεί συγκεκριμένη πραγματοποίησή της σε συγκεκριμένο ηλικιακό φάσμα. Ξέρετε ότι δεν υπάρχουν ειδικά διαγνωστικά εργαλεία για τις πάσης φύσεως αναπτυξιακές διαταραχές, ιδιαίτερα για τις διαταραχές του αυτιστικού φάσματος που αυτές είναι η σύγχρονη επιδημία και είναι ανάγκη να τις βρούμε γρήγορα και να τις αντιμετωπίσουμε, που να είναι «στανταρισμένα» γι' αυτή την ηλικία που λέτε ότι θα το εφαρμόσετε; Έχουν κυρίως εφαρμογή σε μεγαλύτερη ηλικία στο πλαίσιο της προσχολικής εκπαίδευσης, στα τέσσερα με έξι χρόνια, που εμείς τη νομοθετήσαμε ως υποχρεωτική όταν εσείς την είχατε καταψηφίσει και αυτό γίνεται στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Όσο για τα αναπτυξιακά τεστ που είπατε ότι δεν τα ξέρουμε, όπως είναι το Denver test, θα σας πω εδώ ότι αυτό το κάνουν οι παιδίατροι εδώ και πάρα πολλά χρόνια σαν βασικό μέρος της παρακολούθησης του φυσιολογικού παιδιού, δηλαδή γίνεται υποχρεωτικά η αναπτυξιακή αξιολόγηση και παρέχεται σ' όλα τα παιδιά στο πλαίσιο της βασικής παιδιατρικής τους παρακολούθησης. Επομένως θα έλεγα ότι θα πρέπει να ακούσετε πιο προσεκτικά και θα έλεγα να αποσύρετε έστω την ύστατη στιγμή το πρόγραμμα αυτό, να υπάρξει ένας ουσιαστικός διάλογος για την προσχολική αγωγή σε ένα πλαίσιο που να λαμβάνει σοβαρά υπ' όψιν το σύγχρονο κοινωνικό περιβάλλον, την επιστημονική τεκμηρίωση που προκύπτει από τις επιστημονικές εταιρείες και τους φορείς που θα κληθούν να το υλοποιήσουν και βεβαίως πρωτίστως το συμφέρον του παιδιού. Έρχομαι στο κομμάτι των στεγών ημιαυτόνομης διαβίωσης, γιατί ο χρόνος τρέχει. Βεβαίως και είμαστε υπέρ της αποϊδρυματοποίησης και να υπάρξουν αυτές οι στέγες, τις οποίες μάλιστα είχαμε υλοποιήσει. Εκατόν εξήντα τέτοιες στέγες είχαμε εντάξει στο ΕΣΠΑ από το 2019 με 50 εκατομμύρια διαθέσιμα και τις έχετε «παγώσει». Σας λέμε, όμως, ότι η ηλικία των δεκαέξι ετών είναι μια κρίσιμη ηλικία και αυτοί οι ανήλικοι έφηβοι θα πρέπει να είναι στα ιδρύματα για να μπορέσουν απρόσκοπτα να έχουν την ψυχοκοινωνική υποστήριξη και εκπαίδευση σ' ένα πλήρως προστατευμένο περιβάλλον κρίσιμο για να τους ετοιμάσει για την ενήλικη ζωή τους. Βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτά δεν είναι ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ. Έχουν κατατεθεί στα Πρακτικά από τους καθ' ύλην αρμόδιους επιστημονικούς φορείς. Για το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» είναι απέναντι όλοι οι επιστημονικοί φορείς. Τα πανεπιστήμια, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Βρεφονηπιοκόμων, οι φορείς των ιδιωτικών παιδικών σταθμών, ακόμα και ο εκπρόσωπος της ΚΕΔΕ σάς λένε ότι χρειάζεται ουσιαστικός διάλογος. Η ΕΣΑΜΕΑ σάς επισημαίνει ότι βεβαίως μιλάμε για τον θεσμό του προσωπικού βοηθού. Είναι κρίσιμος. Τον είχαμε ήδη εξαγγείλει. Όμως, αυτό που λέτε τώρα είναι εξαιρετικά περιορισμένο και δεν προβλέπονται εκείνες οι δαπάνες έτσι που να μπορεί να υλοποιηθεί για το σύνολο των συμπολιτών μας. Και μια ακόμη παρατήρηση, παρ' ότι ο χρόνος δεν με παίρνει. Έχουμε τη δήλωση του διευθυντή της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού που εδώ να θυμίσω ότι δημιουργήθηκε από τον αείμνηστο καθηγητή της παιδιατρικής Σπύρο Δοξιάδη, αναμορφωτή της σύγχρονης παιδιατρικής και θεμελιωτή της αναπτυξιακής παιδιατρικής, κυρία Μιχαηλίδου, και Υπουργό Υγείας της Νέας Δημοκρατίας, που εξέφρασε τη δυσάρεστη έκπληξή του, διότι δεν το λάβατε υπ' όψιν και πάτε να φτιάξετε άλλο εθνικό μητρώο καταγραφής, κακοποίησης και παραμέλησης του παιδιού μόνο στο Υπουργείο Εργασίας, όταν υπάρχει ένας δημόσιος φορέας με μακρότατη παράδοση, διεπιστημονικής αντιμετώπισης της κακοποίησης, συνεργασίας των συναρμόδιων Υπουργείων, με ένα ενιαίο καταγραφικό σύγχρονο σύστημα σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες, απόλυτα πετυχημένο, το οποίο δεν δίνει μόνο στατιστικά δεδομένα, αλλά και ευρύτερες πληροφορίες και βοήθεια και εκπαίδευση για το παιδί με τη συμμετοχή όλων των συναρμόδιων Υπουργείων.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ, κυρία συνάδελφε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Επομένως πρέπει να δώσετε συγκεκριμένες απαντήσεις και όχι να κάνετε ειρωνικές, επιθετικές, απαξιωτικές και λαϊκίστικές τοποθετήσεις απέναντι στο σύνολο της Αντιπολίτευσης. Εμείς καταθέσαμε στη Βουλή το εθνικό σχέδιο δράσης για το παιδί. Δεν ασχοληθήκατε. Στη συνέχεια υπήρχε ένα σχέδιο δράσης που είχε εκπονήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2018-2019 και που έκανε μια σειρά νομοθετήσεων σε ένα πάρα πολύ δύσκολο πλαίσιο, στο μνημονιακό πλαίσιο, στο οποίο εσείς οδηγήσατε τη χώρα και κλήθηκε να διαχειριστεί ο ΣΥΡΙΖΑ κι έτσι σας επιστρέφουμε το ότι δεν προλάβαμε να ανατάξουμε όλα τα ερείπια που μας παραδώσατε. Κάναμε, όμως, σημαντικά πράγματα για την αναδοχή, για την υιοθεσία, για την υποχρεωτική δίχρονη προσχολική εκπαίδευση, για την αύξηση της πρόσβασης των παιδιών στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και στην αλλαγή του εξοπλισμού, για τα σχολικά γεύματα, για την επιτροπεία των ασυνόδευτων ανηλίκων, για την καθολική και ισότιμη πρόσβαση του ανασφάλιστων παιδιών, για τη θεσμοθέτηση του οικογενειακού παιδιάτρου και για τα αυτοτελή γραφεία προστασίας ανήλικων θεμάτων, τα «Σπίτια του παιδιού» και άλλα.
Κυρία Τζούφη, έχετε φτάσει στα δέκα λεπτά.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα μπορούσαν να γίνουν περισσότερα; Η απάντηση είναι «ναι», αλλά απαιτείται ουσιαστικός διάλογος ανάμεσα στην Κυβέρνηση, την Αντιπολίτευση και τους σχετικούς φορείς για ένα πλαίσιο που να στηρίζεται στα ελληνικά δεδομένα και να υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες που προστάζει. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ κι εγώ. Ο κ. Αθανάσιος Λιούτας από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο. Μετά θα πάρει τον λόγο ο κ. Βασίλειος Κόκκαλης. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπροστά μας έχουμε ένα νομοσχέδιο που για μια ακόμα φορά αποδεικνύει το μέγεθος της προσήλωσής μας στον στόχο της κοινωνικής προστασίας, στον στόχο της υπεράσπισης της ζωής και της εξέλιξης του παιδιού, στον στόχο της στήριξης των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων της πατρίδας μας. Το παρόν νομοσχέδιο προχωρά και βοηθά ουσιαστικά και αποφασιστικά τις ζωές των παιδιών. Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό ζήτημα, το οποίο αφορά τη συνοχή του κοινωνικού μας ιστού, την εξέλιξη της κοινωνίας μας και τη μεγάλη ανάγκη να προστατεύουμε τις αθώες ψυχές της Ελλάδος. Αρχικά επιχειρείται η πρόληψη και η αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης. Συγκεκριμένα, όλοι οι φορείς παιδικής προστασίας υποχρεούνται να δράσουν μόλις υποπέσει στην αντίληψή τους με οποιονδήποτε τρόπο περιστατικό κακοποίησης ή παραμέλησης ανηλίκου. Εκ μέρους του κάθε φορέα θα υπάρχει ο υπεύθυνος προστασίας ανηλίκων, ο οποίος χωρίς καμμία καθυστέρηση θα αναλαμβάνει την καταγραφή αυτών των περιστατικών και τη διαβίβασή τους στις αρμόδιες αρχές. Με τον τρόπο αυτό θα διασφαλίσουμε με την πολιτική μας ότι κανένα περιστατικό παιδικής κακοποίησης δεν θα μείνει ατιμώρητο. Παράλληλα, αγωνιζόμαστε για την πρόληψη. Η παραβίαση των υποχρεώσεων από την πλευρά των φορέων συνεπάγεται βαρύτατες κυρώσεις, μεταξύ των οποίων και πρόστιμα έως 10.000 ευρώ, τα οποία δύναται και να διπλασιαστούν, καθώς επίσης και η ανάκληση της πιστοποίησης του φορέα. Επιπλέον, με το παρόν νομοσχέδιο έρχεται διάταξη που καλύπτει ένα σοβαρό κενό. Συγκεκριμένα, όλοι όσοι εργάζονται σε φορείς παιδικής προστασίας με οποιαδήποτε σχέση εργασίας, ακόμη και εθελοντική, δεν θα πρέπει να έχουν καταδικαστεί ή ακόμα και να έχει ασκηθεί σε βάρος τους ποινική δίωξη για τα αδικήματα της γενετήσιας ελευθερίας, της ενδοοικογενειακής βίας, της εμπορίας ανθρώπων, της εμπορίας ναρκωτικών. Κυρίες και κύριοι, μπροστά στην αποκάλυψη των φαινομένων παιδικής κακοποίησης δημιουργείται μεγάλο βάρος στο στήθος όλων μας. Η πρόληψη είναι η μοναδική λύση. Η έγκαιρη διαπίστωση του κινδύνου και η άμεση ενεργοποίηση για την αντιμετώπισή του είναι μονόδρομος. Παράλληλα, με το παρόν νομοσχέδιο διευρύνονται τα ηλικιακά όρια για όσους επιτρέπεται να γίνουν ανάδοχοι. Οφείλουμε να κάνουμε το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά που βρίσκονται σε ιδρύματα, ώστε να μπορέσουν να ενταχθούν ομαλά στις νέες οικογένειες. Η προσπάθειά μας αυτή αποτελεί έναν μείζονα και ύψιστης σημασίας κοινωνικό στόχο. Στη συνέχεια, αναφορικά με το πολύ σημαντικό πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», το οποίο σε αρχικό στάδιο θα εφαρμοστεί πιλοτικά, για πρώτη φορά όλοι οι δημόσιοι και οι ιδιωτικοί βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί αποκτούν συγκεκριμένο και ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα, το οποίο έχει ως στόχο την ανάπτυξη των δεξιοτήτων του κάθε παιδιού ξεχωριστά. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Επιπρόσθετα, για πρώτη φορά θα παρέχεται υποχρεωτική παρακολούθηση σε σχέση με την ψυχική και τη νοητική ανάπτυξη των βρεφών και νηπίων από ειδικά εκπαιδευόμενο προσωπικό. Ο στόχος είναι ο εντοπισμός τυχόν μαθησιακών δυσκολιών και αναπτυξιακών προβλημάτων, ώστε να υπάρξει πρώιμη στήριξη και παρέμβαση. Το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» στοχεύει ευθέως στη βοήθεια, στην ανάπτυξη και στην εξέλιξη των παιδιών μας. Είναι μια παρέμβαση εξέχουσας σημασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιπρόσθετα με το παρόν νομοσχέδιο εισάγεται μία καινοτομία τεράστιας κοινωνικής σημασίας, ο «Προσωπικός Βοηθός» για άτομα με αναπηρία. Ο «Προσωπικός Βοηθός», ένα πρόγραμμα το οποίο επίσης θα αρχίσει να εφαρμόζεται πιλοτικά, θα στηρίξει όλα τα άτομα με αναπηρία ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας και τόπου διαβίωσης. Θα καλύψει εξατομικευμένες ανάγκες και δραστηριότητες. Ο θεσμός αυτός θα στηρίξει και θα βοηθήσει τα άτομα με αναπηρία, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους. Είναι ένας θεσμός ο οποίος θα βοηθήσει τα άτομα αυτά να γίνουν ενεργά μέλη της κοινωνίας μας. Ταυτόχρονα, ο θεσμός του «Προσωπικού Βοηθού» θα βοηθήσει και τις οικογένειες των ανθρώπων με αναπηρία. Όσες οικογένειες φροντίζουν συγγενείς τους, που έχουν κάποια μορφή αναπηρίας, γνωρίζουν πολύ καλά τη μεγάλη βοήθεια που ο θεσμός αυτός θα δώσει στις ζωές τους. Τέλος, δεν θα μπορούσε να μη σταθεί κάποιος στο πρόγραμμα της ημιαυτόνομης διαβίωσης για τους εφήβους που διαβιούν σε κλειστές δομές παιδικής προστασίας. Το πρόγραμμα αυτό αφορά εφήβους ηλικίας δεκαπέντε ετών και άνω. Βασικός του στόχος είναι η αποϊδρυματοποίηση. Όλοι οι έφηβοι οι οποίοι βγαίνουν στην κοινωνία χρειάζονται φροντίδα και στήριξη. Ακριβώς αυτό προσφέρει το παρόν νομοσχέδιο και στα παιδιά αυτά, που τους αξίζει ένα λαμπρό μέλλον και μια μεγάλη εξέλιξη. Η πολιτεία είναι εδώ για να στηρίξει πολύπλευρα και ουσιαστικά. Το παρόν νομοσχέδιο δεν εκφράζει τίποτε λιγότερο από τη θέλησή μας για στήριξη και βοήθεια, αποφασιστική βοήθεια, πρωτίστως σε όσους συμπολίτες μας, σε όσα παιδιά έχουν να αντιμετωπίσουν μια δύσκολη αφετηρία για την ενήλικη ζωή τους ή την απειλή που πηγάζει από έναν αρρωστημένο κίνδυνο. Η πολιτεία είναι εδώ για να στηρίξει και να θέσει αναμφίβολα και δυναμικά ένα δίκτυ προστασίας. Κανένα έγκλημα σε βάρος παιδιών δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο. Η πρόληψη είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Να προσπαθήσουμε όλοι μαζί με όλες μας τις δυνάμεις η απειλή αυτή να μην εκφραστεί. Ταυτόχρονα η χείρα βοηθείας μπροστά στο ξεκίνημα της ενήλικης ζωής για όσα παιδιά είναι μόνα τους, είναι η απόδειξη της ύπαρξης ενός βαθιά αλληλέγγυου κράτους. Η ζωή είναι μπροστά και εμείς είμαστε εδώ, ώστε να καταβάλουμε μεγάλους αγώνες για μια καλύτερη ζωή, με ίσες ευκαιρίες για όλους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ και για τον χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Κόκκαλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο πραγματεύεται έννοιες που έχουν να κάνουν με ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, βρέφη, παιδιά, εφήβους, άτομα με αναπηρία. Απαιτείται συνεπώς σοβαρότητα και υπευθυνότητα στη νομοθέτηση. Η οποιαδήποτε νομοθετική παρέμβαση γίνεται πρέπει να είναι άρτια, αποτελεσματική και ολοκληρωμένη. Θα ξεκινούσα διαφορετικά, αλλά, κυρία Υπουργέ, επιτρέψτε μου το εξής. Μας κατηγορήσατε ότι κατηγορούμε τον νόμο ως κακό. Αναφέρατε μάλιστα ότι θεωρείτε εξειδίκευση αυτά τα οποία σας καταλογίζουμε και αυτά τα οποία λείπουν από τον νόμο και γι' αυτό τα ορίζετε με κοινές υπουργικές αποφάσεις. Ένα παράδειγμα στο άρθρο 45. Το άρθρο 45 κάνει λόγο για τη δημιουργία νέων θέσεων για βρέφη σε υφιστάμενους ή νέους σταθμούς αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας. Το Υπουργείο υλοποιεί πρόγραμμα χρηματοδότησης για την ίδρυση έως πενήντα χιλιάδων νέων θέσεων για βρέφη. Σωστά μέχρι εδώ. Ακούγεται ωραίο. Και μας καλείτε να το ψηφίσουμε. Ποιος θα είναι ο φορέας ο οποίος θα υλοποιήσει αυτό το πρόγραμμα; Μόνο με υπουργική απόφαση. Πόσο θα κοστίσει; Με υπουργική απόφαση. Το διοικητικό συμβούλιο του φορέα θεωρείται λεπτομέρεια, κύριε Υπουργέ. Αυτό ορίζεται με υπουργική απόφαση. Αυτό είναι εξειδίκευση, όχι όμως ο ίδιος ο φορέας. Το ύψος της χρηματοδότησης δεν θεωρείται λεπτομέρεια. Πώς θα μου δώσετε εμένα τη δυνατότητα να συγκρίνω τον σκοπό, την ωφέλεια με τις δαπάνες για να το ψηφίσω; Ένας νόμος σίγουρα κρίνεται από την πράξη, εκ του αποτελέσματος. Πριν από όλα και πάνω απ' όλα όμως πρέπει να έχει κάποια απαραίτητα δομικά στοιχεία. Μας λέτε στο συγκεκριμένο άρθρο ότι δημιουργείτε αυτό και ρωτάμε: Για να το δημιουργήσεις αυτό, πόσα χρήματα θα ξοδέψεις; Ποιος θα το κάνει; Και μας λέτε ότι είναι λεπτομέρειες, ότι είναι εξειδίκευση. Αυτός ο νόμος δεν είναι κακός. Δεν είναι ασαφής, δεν είναι αόριστος; Και σήμερα μας καλείτε να πούμε «ναι» για κάποια θέματα, όπως ο «Προσωπικός Βοηθός» του ανάπηρου, στα οποία συμφωνούμε. Όμως, μας ζητάτε να υπερβούμε τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες, κύριε Υπουργέ. Σας είπα ένα παράδειγμα. Ποιος θα το υλοποιήσει; Ο φορέας. Ποιος είναι; Με υπουργική απόφαση. Ημιαυτόνομη διαβίωση των παιδιών και αποϊδρυματοποίηση. Αναφέρει ο νόμος και συγκεκριμένα το άρθρο 40, κύριε Υπουργέ, ότι το πρόγραμμα περιλαμβάνει τρεις πυλώνες, μεταξύ των οποίων η εργασιακή συμβουλευτική και η διασύνδεση με την αγορά εργασίας. Κρατήστε το αυτό. Εν συνεχεία, κάνατε πρόσφατα μια συμφωνία με το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος, σύμφωνα με την οποία παιδιά τα οποία διαβιούν εντός των δομών θα μπορούν να εργαστούν, παιδιά δεκαέξι χρονών. Μετά από την κατακραυγή πιθανόν το παγώσατε. Απουσιάζει από την ημιαυτόνομη διαβίωση η λέξη εκπαίδευση, κυρία Υπουργέ, το σχολείο. Μήπως θέλετε αυτά τα παιδιά να παρέχουν φθηνή εργασία;
Το βρήκατε!
Το βρήκαμε;
Ναι.
Μάλιστα! Πείστε μας για το αντίθετο! Να κάνω μια σκέψη; Όταν και όσο διαβιούν εντός των κλειστών δομών, είναι αδύνατον να παρασχεθεί η συναίνεση που απαιτεί ο νόμος για να εργαστούν. Όταν, όμως, θα είναι σε καθεστώς ημιαυτόνομης διαβίωσης, είναι πιθανόν. Πείστε μας για το αντίθετο! Διότι επαναλαμβάνω ότι αποϊδρυματοποίηση χωρίς την πρόσβαση, την ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση δεν νοείται γι' αυτά τα παιδιά, κυρία Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αναφερθώ στη μείωση των επιδομάτων της αναδοχής των παιδιών με αναπηρία. Προφανώς η θεωρία σας είναι ότι η πρόνοια είναι αντικείμενο φιλανθρωπίας και ότι μόνο οι ευκατάστατοι μπορούν να γίνουν ανάδοχοι των παιδιών με αναπηρία. Δεν εξηγείται διαφορετικά η απόφαση τον Μάιο του 2021, στις 26 Μαΐου 2021, σύμφωνα με την οποία συμψηφίσατε τα δύο επιδόματα, το ξεχωριστό επίδομα αναπηρίας τέκνων και το επίδομα αναδοχής, με αποτέλεσμα να έχει μειωθεί η συγκεκριμένη δαπάνη, όταν γνωρίζουμε ότι το κόστος για τη φροντίδα ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες είναι τρεις φορές παραπάνω από ό,τι για ένα υγιές παιδί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με την αναφορά στην τροπολογία που κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, με την οποία ζητά να ξεκαθαρίσει το εργασιακό καθεστώς των εργαζομένων στις ψηφιακές πλατφόρμες. Ήταν ευκαιρία - διότι δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε στο πισωγύρισμα της συγκεκριμένης εταιρείας - να ξεκαθαρίσει και να καταργηθεί αυτό το καθεστώς για τα παιδιά που δουλεύουν στις ψηφιακές πλατφόρμες.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Και, τέλος, όσον αφορά τα αναδρομικά των συνταξιούχων, να σταματήσει επιτέλους ο εμπαιγμός από την Κυβέρνηση, 9 ευρώ σχεδόν η αύξηση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε με τον κ. Κωνσταντίνο Κόλλια από τη Νέα Δημοκρατία. Ακολουθεί ο κ. Βαρτζόπουλος και ο κ. Τόλκας. Παρακαλώ, στον χρόνο σας! Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα νομοσχέδιο του οποίου οι διατάξεις στοχεύουν στην παιδική προστασία, στην πρόληψη και αντιμετώπιση της παιδικής κακοποίησης και παραμέλησης, στην αναβάθμιση κοινωνικών υπηρεσιών, αλλά και στην ενίσχυση της στήριξης των ατόμων με αναπηρία και των εφήβων που διαβιούν σε ιδρύματα. Επιπλέον, το νομοσχέδιο ενσωματώνει θετικές δράσεις και πρωτοβουλίες για την προσχολική αγωγή με το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», καθώς και για την αναδοχή και υιοθεσία, ενώ εισάγει τον θεσμό του προσωπικού βοηθού για τα άτομα με αναπηρία. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που αδιαμφισβήτητα έρχεται να καλύψει σοβαρά κενά και χρόνια προβλήματα σε όλα τα παραπάνω θέματα. Θα ξεκινήσω με το Α΄ Μέρος που αφορά την πρόληψη και αποτροπή φαινομένων κακοποίησης. Εδώ τίθενται οι απαραίτητοι ορισμοί, όπως ενδεικτικά η έννοια της κακοποίησης ανηλίκου. Ακόμα, προσδιορίζονται οι φορείς παιδικής προστασίας και δίνεται ο ορισμός του υπευθύνου προστασίας ανηλίκων, που είναι το φυσικό πρόσωπο που ορίζει κάθε φορέας για την καταγραφή περιστατικών κακοποίησης. Έτσι, για πρώτη φορά στο Ελληνικό Δίκαιο ορίζεται με σαφήνεια τι είναι παιδική κακοποίηση. Λαμβάνονται και ενισχύονται μέτρα πρόληψης και θεσπίζεται η υποχρέωση των φορέων να γνωστοποιούν αμελλητί στις αρμόδιες αρχές κάθε περιστατικό που περιέρχεται στην αντίληψή τους. Με βάση το άρθρο 5 προσδιορίζεται επακριβώς ο ρόλος του υπευθύνου προστασίας ανηλίκων, ένας υπεύθυνος ο οποίος θα προσκομίζει αντίγραφο ποινικού μητρώου και υπεύθυνη δήλωση, ώστε να μην έχει καταδικαστεί για συγκεκριμένα αδικήματα, όπως αυτά περιγράφονται στο άρθρο 7. Πρόκειται για το πρόσωπο - αποδέκτη τυχόν αναφορών, που θα είναι επιφορτισμένο με την ευθύνη να τις μεταβιβάζει άμεσα στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές. Ευτύχημα αποτελεί το άρθρο 7, αγαπητοί συνάδελφοι, το οποίο εισάγει μια ρηξικέλευθη ρύθμιση, εφόσον από εδώ και στο εξής κανένας εργαζόμενος ή εθελοντής δεν θα πρέπει να έχει καταδικαστεί ή ακόμα να έχει ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη για αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, ενδοοικογενειακής βίας, εμπορίας ανθρώπων, εμπορίας ναρκωτικών. Ως εκ τούτου, όλοι όσοι προσφέρουν υπηρεσίες σε δομές παιδικής προστασίας οφείλουν να υποβάλλουν υπεύθυνη δήλωση και αντίγραφο ποινικού μητρώου που να αποδεικνύει ότι είναι κατάλληλοι να βρίσκονται στον ίδιο χώρο με παιδιά. Αλγεινή εντύπωση, δυστυχώς, προκαλεί η στάση των συναδέλφων της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που φτάνουν στο σημείο να υπονομεύσουν μία τόσο σπουδαία νομοθετική πρωτοβουλία, την οποία οπωσδήποτε αγκαλιάζουν τόσο οι γονείς όσο και η κοινή γνώμη ευρύτερα. Εν συνεχεία, στο άρθρο 9 προβλέπεται η δημιουργία μιας πλήρως ενημερωμένης βάσης δεδομένων του Εθνικού Συστήματος Καταγραφής και Παρακολούθησης Αναφορών Περιστατικών Κακοποίησης Ανηλίκων. Έρχομαι τώρα στη δεύτερη θεματική που εστιάζει στο πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ». Πρόκειται για ένα πολύ φιλόδοξο πρόγραμμα που αποσκοπεί συνολικά στην αναβάθμιση της προσχολικής αγωγής. Κρίσιμο είναι να τονισθεί στο σημείο αυτό ότι για πρώτη φορά εισάγεται υποχρεωτική τακτική παρακολούθηση και αξιολόγηση της ανάπτυξης βρεφών και νηπίων από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό, με σκοπό την έγκαιρη διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών, μέτρο υπέρ του οποίου τάσσονται και οι ίδιοι οι γονείς. Επ' ουδενί τίθεται θέμα φακελώματος, όπως παραπλανητικά ακούστηκε από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ, αφού θα τηρούνται στο έπακρο όλοι οι όροι περί δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Συνεχίζω με το Γ΄ Μέρος του νομοσχεδίου. Με τα άρθρα 24 έως 31 επιτυγχάνεται μία σειρά βελτιωτικών παρεμβάσεων με σκοπό να δώσουμε κίνητρα σε όλο και περισσότερους συμπολίτες μας να στραφούν προς την αναδοχή και περισσότερα παιδιά να βρουν μία οικογένεια, διευρύνοντας παράλληλα και τα όρια ηλικίας των ανάδοχων γονέων. Περαιτέρω, το Δ΄ Μέρος του σχεδίου μας αποβλέπει στην παροχή εφοδίων και βοήθειας στα ΑΜΕΑ για την επίτευξη της ανεξάρτητης διαβίωσής τους και αποϊδρυματοποίησής τους. Ειδικότερα, στο άρθρο 34 εγκαινιάζεται ένας νέος θεσμός, μια πολύ σημαντική εξέλιξη για τα ελληνικά δεδομένα, αυτός του προσωπικού βοηθού αναπήρων. Το πρόσωπο αυτό θα υποστηρίζει τα άτομα με αναπηρία στις καθημερινές ανάγκες τους, ώστε να γίνουν ενεργά μέλη της κοινωνίας. Σπεύδω, επίσης, να υπογραμμίσω ότι όλα τα άτομα με αναπηρία, ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας και τόπου διαβίωσης, θα είναι δικαιούχοι των υπηρεσιών του προσωπικού βοηθού, χωρίς να στερούνται κανένα από τα προνοιακά επιδόματα που ήδη λαμβάνουν. Αναρωτιέμαι: Ποιες άλλες προβλέψεις θα έπρεπε να περιλαμβάνει η συγκεκριμένη ρύθμιση, για να είστε ευχαριστημένοι, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Παρά τα επικοινωνιακά παιγνίδια που κατά πάγια πρακτική επιστρατεύετε, λέγοντας ότι το εν λόγω μέτρο είναι δήθεν ανεπαρκές, σας υπογραμμίζω ότι οι φορείς, όπως η ΕΣΑΜΕΑ, αλλά και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρία, δήλωσαν ρητά πως συμφωνούν επί του περιεχομένου της προωθούμενης ρύθμισης, χωρίς καμμία διαφωνία ή αμφισβήτηση ως προς την προφανή χρησιμότητα του νέου αυτού θεσμού. Τέλος, προβλέπεται το πρόγραμμα «Ημιαυτόνομης Διαβίωσης» για τους ανηλίκους ηλικίας δεκαπέντε και άνω, αλλά και για τους ενηλίκους που ζουν σε κλειστές δομές φροντίδας. Με κύριο γνώμονα την ομαλή ένταξή τους στην κοινωνία η πολιτεία αναλαμβάνει πλέον τη μεταστέγαση των παιδιών αυτών σε μικρά διαμερίσματα κατάλληλα εξοπλισμένα. Αυτά είναι τα βασικά σημεία του σημερινού νομοσχεδίου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω σε μισό λεπτό. Θα πω μόνο κάτι τελευταίο. Όπως βλέπετε, πρόκειται συνολικά για ρυθμίσεις που δίνουν ανάσα και λύσεις σε οικογένειες με άτομα με αναπηρία, σε οικογένειες με παιδιά και νήπια και στα παιδιά που διαβιούν μόνιμα σε ιδρύματα, επιτρέποντάς τους να οραματίζονται ένα καλύτερο μέλλον. Φρονώ ότι απέναντι σε μια τόσο φιλόδοξη προσπάθεια είναι επιβεβλημένη η συστράτευση των πολιτικών δυνάμεων. Νομίζω ότι ήρθε επιτέλους η ώρα η Αξιωματική Αντιπολίτευση να αναγνωρίσει τα θετικά βήματα που γίνονται με το παρόν νομοσχέδιο σε τόσο κρίσιμα κοινωνικά θέματα. Αντί αυτού, όμως, επιμένει σε έναν πολωτικό λόγο που αδυνατεί να τον αλλάξει, καθώς μόνο έτσι γνωρίζει να μιλά. Όμως, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»! Σας καλώ, λοιπόν, να υπερψηφίσουμε το σημερινό σχέδιο νόμου με την αισιοδοξία ότι επιχειρούμε ένα σημαντικό βήμα για την επόμενη μέρα, για το μέλλον των παιδιών μας και των ατόμων με αναπηρία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Και τώρα ακολουθεί ο κ. Δημήτριος Βαρτζόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια ο κ. Τόλκας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αμέσως μετά τον λόγο θα πάρουν η κ. Μπίζιου και ο κ. Παπαηλιού. Ορίστε, κύριε Βαρτζόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πράγματι ένα καινοτόμο νομοσχέδιο. Μάλιστα, αν μου επιτραπεί ο νεολογισμός, είναι ένα εισαγωγικό νομοσχέδιο, διότι εισάγει μεταρρυθμίσεις οι οποίες μπορούν και θα αποτελέσουν ένα έναυσμα ευρύτατων και ριζοσπαστικών αλλαγών που στο τέλος θα οδηγήσουν στη δημιουργία επιτέλους και στη χώρα μας ενός ευρωπαϊκού σύγχρονου κράτους προνοίας. Όσον αφορά στο θέμα της προστασίας και αποτροπής κακοποίησης των ανηλίκων, είναι απολύτως σωστά τα κωλύματα που τίθενται και για την πρόσληψη του προσωπικού και για την αδειοδότηση των φορέων σε όλους αυτούς οι οποίοι έχουν εμπλακεί έστω και σε πρώιμο στάδιο σε εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της ενδοοικογενειακής βίας, όπως είναι και πολύ σωστή η δημιουργία αυτού του Εθνικού Κέντρου Καταγραφής των αντίστοιχων περιστατικών. Βεβαίως, θα είχε έννοια κάποια στιγμή το Υπουργείο Δικαιοσύνης να δημιουργήσει στο πλαίσιο της Γενικής Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας μια ειδική ψυχιατροδικαστική υπηρεσία, όπως σε πολλά μέρη του κόσμου, η οποία θα παρακολουθεί τα περιστατικά, αλλά και θα αξιολογεί σε τακτά χρονικά διαστήματα όλους τους εμπλεκόμενους σε τέτοιου είδους εγκλήματα, οι οποίοι, ως είναι γνωστόν επιστημονικώς, είναι πολύ συχνά υπότροποι. Όσον αφορά τώρα στο θέμα του συνοδού αναπηρίας, είναι πραγματικά επαινετός ο πολύ προσεκτικός τρόπος με τον οποίο ο νομοθέτης μέσω της πιλοτικής φάσης προσεγγίζει το σύνθετο του ζητήματος. Το ζήτημα αυτό είναι σύνθετο και όσον αφορά τα επαγγελματικά προσόντα αυτών των συνοδών, αλλά και όσον αφορά τη λειτουργική στόχευση των κοινωνικών στόχων, που δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η βελτίωση της ενδοοικογενειακής ποιότητας ζωής και η διατήρηση της εργασιακής ικανότητας των μελών, αλλά και τον θεραπευτικό στόχο που είναι η βελτίωση της καθημερινής λειτουργικότητας, η κοινωνική διαδραστικότητα και ενδεχομένως και μία στοιχειώδης έστω εργασιακή σχέση. Σημασία έχει εν προκειμένω να δώσουμε βαρύτητα και στο θέμα της συνυπάρξεως του συνοδού με τις άλλες δομές υποστήριξης των ανθρώπων με αναπηρία και υπό την έννοια της συμπληρωματικότητας, αλλά και υπό την έννοια της υποκαταστάσεως εν όλω ή εν μέρει. Τούτο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σημαίνει ότι για να εκτιμήσουμε σωστά την ειδική βαρύτητα όλων αυτών των σωστών θεραπευτικών εργαλείων, καλό είναι να έχουμε μια συνολική εικόνα των αναγκών, να έχουμε δηλαδή μπροστά μας τον αναπηρικό χάρτη. Τούτο, βέβαια, προϋποθέτει μια σοβαρή επιδημιολογική μελέτη. Στο πλαίσιο της Επιτροπής Ψυχικής Υγείας του ΚΕΣΥΠ είχαμε ξεκινήσει προ δεκαπέντε ετών μια τέτοια προσπάθεια η οποία, δυστυχώς, δεν τελεσφόρησε ως εκ της εποχής που ακολούθησε. Σήμερα, όμως, έχουμε άλλα εργαλεία στα χέρια μας. Σήμερα έχουμε την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, η οποία κάνει τα πράγματα πολύ πιο εύκολα. Θα ήταν λοιπόν εφικτό, κυρία Υπουργέ, να γίνει αυτός ο αναπηρικός χάρτης και μάλιστα μέσα στο πλαίσιο της πιλοτικής φάσης. Μάλιστα, πιστεύω ειλικρινώς ότι θα είναι τόσο φθηνός που θα μπορέσει να τον στηρίξει και ο κ. Σκυλακάκης με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης. Έχοντας στα χέρια μας τον αναπηρικό χάρτη, έχουμε αμέσως εικόνα ανά περιοχή των ποσοτικών αναγκών ανά διαγνωστική κατηγορία και αμέσως μπορούμε να οικοδομήσουμε με διάφορους παρόχους το Εθνικό Σύστημα Προνοίας γνωρίζοντας πού θα πρέπει να εγκατασταθούν ποιες δομές, όπως τα ειδικά σχολεία, τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας, οι δομές ημιαυτόνομης διαβίωσης και οι μονάδες χρόνιας κλειστής υποστήριξης. Γνωρίζετε, όμως, όλοι ότι δυστυχώς όλα αυτά τα νευροαναπτυξιακά και παιδοψυχιατρικά περιστατικά θα γίνουν αδηρίτως ψυχιατρικά περιστατικά. Τούτο σημαίνει ότι αυτές εδώ οι δομές θα πρέπει να έχουν άμεση διασύνδεση με τις ψυχιατρικές υπηρεσίες του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Τούτο σημαίνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να ολοκληρωθεί ύστερα από τριάντα χρόνια - στις αρχές του '90 ξεκίνησε - η ψυχιατρική μεταρρύθμιση και στη χώρα μας με τη μετακύλιση των μεγάλων ψυχιατρικών νοσοκομείων σε δίκτυα εξειδικευμένων υπηρεσιών, τα οποία θα έχουν ενιαία επιστημονική και διοικητική διοίκηση, έτσι ώστε να παρακολουθούν την εξέλιξη αυτών των ανθρώπων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πολύ χρήσιμη η ύπαρξη αυτού του ηλεκτρονικού εργαλείου παρακολούθησης της διαχείρισης των υπηρεσιών των συνοδών ανθρώπων με αναπηρία. Είναι, όμως, ένα πάρα πολύ χρήσιμο ηλεκτρονικό εργαλείο. Όμως, όπως όλα τα ηλεκτρονικά εργαλεία, έχει μια συγκεκριμένη εμβέλεια. Αυτό που χρειάζεται είναι μόνο η δημιουργία μιας ενιαίας κοινωνικής υπηρεσίας με ευθύνη του Υπουργείου Εσωτερικών στους δήμους της χώρας, η οποία θα εποπτεύεται βέβαια από τον ΟΠΕΚΑ και η οποία θα έχει τη δυνατότητα να προσεγγίζει όλους εκείνους που για λόγους ηλικιακούς, εκπαιδευτικούς, οικονομικούς, ιατρικούς, πολιτισμικούς κινούνται κάτω από τα ραντάρ στο κοινωνικό περιθώριο, έτσι ώστε να μεγιστοποιήσει την ωφέλεια και να οδηγεί σε μια καθολικότητα της ωφέλειας τόσο χρήσιμων εργαλείων σαν αυτά που συζητάμε σήμερα. Επίσης, είναι πάρα πολύ σημαντικό και δεν χρειάζεται σχολιασμό το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Το ζήτημα είναι ότι ακόμη πιο σημαντικό είναι το σκέλος εκείνο που αφορά την ετήσια διαγνωστική διαδικασία, το ετήσιο «screening», ας το πούμε έτσι, των παιδιών όσον αφορά τη νευροαναπτυξιακή τους εξέλιξη. Εδώ, βεβαίως, γεννάται το εξής ζήτημα: Τι θα γίνει εάν διαπιστωθεί μία απόκλιση; Η ολοκληρωμένη ιατρική διάγνωση και η έναρξη μιας συγκεκριμένης θεραπείας, η οποία δυστυχώς σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πάντοτε χρόνια, προϋποθέτει την ύπαρξη ενός συνεκτικού δικτύου πρωτοβάθμιας περίθαλψης, το οποίο δυστυχέστατα δεν διαθέτει ακόμα η χώρα. Μάλιστα, προϋποθέτει ειδικότητες, όπως αυτή του παιδοψυχιάτρου, οι οποίες λείπουν σε πάρα πολλές άκρες της επαρχιακής Ελλάδας. Και γι' αυτό, λοιπόν, ο κλήρος πέφτει σε εμάς για να το φτιάξουμε το ταχύτερο δυνατόν. Εν κατακλείδι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται για ένα καινοτόμο και πολύ κρίσιμο νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο που κάνει γενναία βήματα εκκινώντας από μια μεγάλη, βέβαια, μακριά και επίπονη πορεία, η οποία όμως είναι απολύτως απαραίτητη. Αξίζει, λοιπόν, να το στηρίξουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Συνεχίζουμε με τον κ. Τόλκα και μετά με την κ. Μπίζιου και τον κ. Παπαηλιού. Ορίστε, κύριε Τόλκα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εισηγήτριά μας και οι ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ ανέλυσαν διεξοδικά την προβληματική του σημερινού νομοσχεδίου, τις προτάσεις μας, την προσήλωσή μας στη στήριξη της παιδικής προστασίας και των ατόμων με ειδικές ανάγκες, τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες που είχαμε λάβει για όλα αυτά και για ακόμα πιο κρίσιμα ζητήματα, καθώς και για την υιοθεσία, όπου το 18 είχε γίνει η καθοριστική τομή στον θεσμό. Ξεκινώντας την ομιλία μου επιτρέψτε μου να στηλιτεύσω την υποβάθμιση του νομοθετικού ρόλου του Κοινοβουλίου. Και εξηγούμαι. Το σύνολο του νομοσχεδίου έχει αόριστες προβλέψεις στρατηγικής κατεύθυνσης, παραπέμπει την εφαρμογή των περισσότερων διατάξεων σε επόμενο χρόνο, με περιορισμένη διάρκεια, με πιλοτικές εφαρμογές που και αυτές ακόμα είναι θολές, με περιορισμένο εύρος εφαρμογής σε κοινωνικές ομάδες και δικαιούχους και, κυρίως, με άγνωστη μη διασφαλισμένη διάρκεια των προγραμμάτων μετά από τρία έως πέντε χρόνια, σύμφωνα και με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Μοιάζει, λοιπόν, περισσότερο με έναν κώδικα δεοντολογίας, μία Λευκή Βίβλο που θα χρειαστεί ξανά και ξανά αποφάσεις και σίγουρα νέους νόμους. Είναι διακηρύξεις, βέβαια, με τις οποίες από τη μια κανείς δεν διαφωνεί ως προς τη σημασία όλων αυτών που αναφέρονται στον τίτλο, αλλά στην πράξη με συγκεκριμένες προβλέψεις του νομοσχεδίου θεσμοθετείτε τον «Προσωπικό Βοηθό» για άτομα με ειδικές ανάγκες. Ξεκαθαρίσαμε ότι είμαστε υπέρ του «Προσωπικού Βοηθού». Ωστόσο έπρεπε να είναι ορατό ποιους αφορά, πόσους αφορά, καθώς είναι φανερό ότι η πρότασή σας περιλαμβάνει όχι όλους, αλλά μία περιορισμένη μειοψηφία ατόμων που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Και σας το λένε οι ίδιοι οι φορείς των σωματείων που συμμετείχαν στη διαβούλευση και δεν τους ακούσατε. Καταθέτω στα Πρακτικά σχετικό υπόμνημα του φορέα του Συλλόγου ΜΑΜΑ, ενός φορέα της Βέροιας για τον αυτισμό, τις προτάσεις που είχαν κάνει και δεν ακούστηκαν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Άγγελος Τόλκας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν υπόμνημα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, πρέπει κανείς να βλέπει πλέον όλα αυτά τα νομοσχέδια παράλληλα και με το σχέδιο δράσης για το Ταμείο Ανάκαμψης. Τι περιγράφεται στις δράσεις του Ταμείου Ανάκαμψης ως δράση; «Θεσμοθέτηση του Προσωπικού Βοηθού…» - διαβάζω ακριβώς - «…και επιδότηση ενός ολοκληρωμένου πιλοτικού προγράμματος για την παροχή προσωπικής βοήθειας σε άτομα με αναπηρία, με απώτερο στόχο την υποστήριξή τους στην επαγγελματική και κοινωνική ενσωμάτωση» και, ταυτόχρονα «Η διαμόρφωση του επαγγελματικού περιγράμματος του Προσωπικού Βοηθού μπορεί να επιφέρει θετικά αποτελέσματα στην αναγνώριση και εξασφάλιση της δηλωμένης εργασίας των ατόμων που παρέχουν αντίστοιχες υπηρεσίες σε άτομα με αναπηρία». Υπάρχει, λοιπόν, μια υπερχειλής περιγραφή στο σχέδιο δράσεων του Ταμείου Ανάκαμψης που μας δημιουργεί κάποιες υποψίες. Μήπως, τελικά, στόχος είναι κυρίως η κατάρτιση επαγγελματικών στελεχών και όχι τόσο η υποστήριξη δικαιούχων ΑΜΕΑ; Για τη διαδικασία αναδοχής ή υιοθεσίας, παρά τα όσα περιγράφετε, δεν επιταχύνετε την ίδια τη διαδικασία μόνο επειδή εξαιρείτε από τα επιμορφωτικά προγράμματα όσους υιοθετούν τέκνο του συζύγου τους. Η διαδικασία είναι μια βαριά, αλλά απαραίτητη διαδικασία που τη γνωρίζουμε καλά και όσοι από εμάς ακόμα και ως δικηγόροι έχουμε χειριστεί υποθέσεις υιοθεσίας. Σε ποια στιγμή, όμως, επιλέγετε να κάνετε αυτή την εξαίρεση; Τη στιγμή που η πραγματικότητα είναι αντίθετη στην πρότασή σας, τη στιγμή που καταγράφεται αύξηση των κρουσμάτων ενδοοικογενειακής βίας, αλλά και υπάρχει μία ένταση στα περιστατικά κακοποίησης από συζύγους, μη βιολογικούς γονείς παιδιών. Για τα θέματα παιδικής κακοποίησης θέτετε επιπλέον γραφειοκρατία και διοικητικό βάρος, επιπλέον αλληλοκαλυπτόμενες και αναποτελεσματικές δομές. Στην πρότασή σας δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν ουσιαστικά οι δομές κυρίως της επαρχίας, όπου το έργο θα παρεμποδίζεται από τις απαιτήσεις του νόμου και τη σύγχυση αρμοδιοτήτων μεταξύ υπηρεσιών πρόνοιας, παιδικών σταθμών, τοπικής αυτοδιοίκησης και, τελικά, θα απειλείται ο ίδιος ο σκοπός της προστασίας των παιδιών που η οποιαδήποτε καταγγελία θα έπρεπε να είναι πιο απλή, πιο άμεση, πιο εύκολη και προσιτή εκεί όπου συντελείται. Για το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», το οποίο παρουσιάζετε ως το νέο, καινοτόμο και αποτελεσματικό πρόγραμμα, αξίζουν κάποια λόγια παραπάνω. Το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» καταρτίστηκε και παρουσιάστηκε από τον ερευνητικό οργανισμό «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ» το 2017. Το περιεχόμενό του το περιγράψατε επακριβώς τον Απρίλιο του 2021 και λίγο πιο πριν στα σχέδια δράσης του Ταμείου Ανάκαμψης και σήμερα το φέρνετε ως νόμο, χωρίς να έχετε λάβει υπ' όψιν αντιρρήσεις και παρατηρήσεις που προηγήθηκαν. Δεν θα αναφέρω, βέβαια, ότι έχουμε φτάσει σε σημείο να διαβάζουμε τις έρευνες της «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ», για να δούμε τι νομοσχέδια θα φέρετε. Το πρόβλημα δεν είναι απλά ότι υιοθετείτε αυτούσιο το πρόγραμμα της «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ». Θα μπορούσατε να επιλέξετε οποιοδήποτε άλλο πρόγραμμα, υπάρχουν πάρα πολλά και άλλες αντίστοιχες ιδιωτικές πρωτοβουλίες και εταιρείες. Το πρόβλημα είναι ότι επιβάλλετε στο ελληνικό Κοινοβούλιο ένα πρόγραμμα το οποίο δεν έλαβε υπ' όψιν του προηγούμενο αντίστοιχο του ΕΚΠΑ, τις προτάσεις φορέων και κομμάτων, τη συζήτηση όλων αυτών των ημερών. Το πρόβλημα είναι ότι ψηφίζετε σήμερα μόνοι σας το περιεχόμενο ενός προγράμματος, το οποίο δεν το παρουσιάσατε ούτε στη Βουλή ούτε στη συζήτησή μας ούτε στο νομοσχέδιο. Είναι πρόβλημα δημοκρατίας και κοινοβουλευτικής λειτουργίας. Είναι η επιβολή των δήθεν άριστων ιδεών απέναντι στις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής οικογένειας και κοινωνίας. Κυρία Υπουργέ, υπάρχουν άλλες απόψεις, άλλες προτάσεις που θα μπορούσατε να ακούσετε μέσα από μια ορθή νομοπαρασκευαστική διαδικασία. Σχεδιάστε ένα σύστημα για την προσχολική ηλικία που θα υποστηρίζει περισσότερα παιδιά και τις οικογένειές τους σε όλη τη χώρα. Εξασφαλίστε δίκαιη πρόσβαση και ποιότητα υπηρεσιών για βρέφη, νήπια, άτομα με ειδικές ανάγκες, συντονίζοντας πολιτικές, τη διοίκηση και κοινωνικές δυνάμεις, ώστε να εξυπηρετηθούν στοχευμένες μειονεκτικές γεωγραφικές περιοχές και ομάδες μαθητών που δεν απολαμβάνουν τις υπηρεσίες φροντίδας λόγω καταγωγής, εισοδήματος και εθνικότητας. Δώστε προτεραιότητα στην παροχή ενός καθορισμένου πλαισίου εργασίας, δίκαιου μισθού και σωστού περιβάλλοντος εργασίας στους εργαζόμενους στους φορείς παιδικής φροντίδας. Βεβαιωθείτε ότι όλα τα προγράμματα λαμβάνουν υπ' όψιν τις ανάγκες της ελληνικής οικογένειας της κρίσης και μη φοβάστε να μοιραστείτε τη δύναμη της φροντίδας με τις οικογένειες. Βάλτε ως προτεραιότητα τη στήριξη παιδιών από οικογένειες χαμηλού εισοδήματος, με ολοκληρωμένες υπηρεσίες, με την ικανοποίηση αναγκών των οικογενειών πέρα από την τάξη, όπως είναι η ικανοποίηση διατροφικών αναγκών, η υποστήριξη στην παροχή ιατρικής ή οδοντιατρικής φροντίδας και οικογενειακές οικονομικές ενισχύσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η πανδημία έχει οδηγήσει πολλούς γονείς εκτός εργασίας και οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν πολλαπλές προκλήσεις, από την επισιτιστική ανασφάλεια μέχρι τις χαμένες ευκαιρίες κοινωνικοποίησης. Η ανάκαμψη θα απαιτήσει μεγαλύτερη πρόνοια για την κάλυψη των αναγκών των παιδιών. Θα απαιτήσει να καλυφθούν νέες προκλήσεις πολύ μεγαλύτερες από όσες σήμερα φέρνετε πιλοτικά, με πολλές αιρέσεις και περισσότερες ακόμα αμφιβολίες. Θα απαιτήσει προοδευτικές και ριζοσπαστικές πολιτικές ενίσχυσης των εισοδημάτων και όχι ήπιες παρεμβάσεις. Γι' αυτό, ακούστε μας και προσανατολίστε ορθά το νομοσχέδιο, αλλά και το Ταμείο Ανάκαμψης, για τη στήριξη της ελληνικής οικογένειας και όχι για τα κέρδη των πλουσίων. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε και για τον χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Μπίζιου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η φροντίδα, η προστασία, η οικογενειακή θαλπωρή και η ασφάλεια είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα κάθε παιδιού. Έχουν, όμως, όλα τα παιδιά τη φροντίδα που δικαιούνται; Δυστυχώς υπάρχουν παιδιά που στην τρυφερή τους ηλικία στερούνται την οικογένειά τους, στερούνται συναισθηματικής, ψυχικής και κοινωνικής στήριξης. Η θεσμική φροντίδα, η φροντίδα δηλαδή του κράτους και η τοποθέτηση παιδιών που για οποιονδήποτε λόγο στερούνται το οικογενειακό τους περιβάλλον σε δομές, δεν είναι χωρίς κινδύνους. Το φαινόμενο της θυματοποίησης δεν μπορεί να αποφευχθεί, ακόμα και όταν η πολιτεία τούς παρέχει τις αρτιότερες δομές. Η ζημιά που προκαλείται στα παιδιά, άμεση ή μακροπρόθεσμη, από τον αποχωρισμό από το οικογενειακό περιβάλλον και τη μόνιμη διαβίωση σε ίδρυμα είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη και αδιαμφισβήτητη. Οι εγγενείς αδυναμίες των κρατικών δομών έχουν ισχυρό αντίκτυπο στην ευημερία και την ανάπτυξη του παιδιού. Η αναγκαστική συμβίωση, η καθημερινή ρουτίνα που δεν είναι προγραμματισμένη στις ατομικές ανάγκες του κάθε παιδιού έχει ως συνέπεια αυτά τα παιδιά να βιώνουν αισθήματα παραμέλησης, καθώς και αισθήματα ψυχολογικής και συναισθηματικής ανεπάρκειας. Είναι επιβεβλημένη, λοιπόν, η ανάπτυξη πολιτικών και υπηρεσιών για την προαγωγή εναλλακτικών μορφών παιδικής προστασίας. Γι' αυτό είναι σημαντικό να στηρίζεται και να ενισχύεται η εναλλακτική φροντίδα, η φροντίδα που βασίζεται στο μοντέλο της κανονικής οικογένειας. Ένας τέτοιος θεσμός είναι η αναδοχή. Είναι ένας θεσμός αναγνωρισμένος διεθνώς που συμβάλλει ουσιαστικά στην υλοποίηση της συνταγματικής προστασίας της παιδικής ηλικίας. Είναι ένας θεσμός που λειτουργεί ως μέσο για την πρόληψη του ιδρυματισμού, αφού αποτρέπει την εισαγωγή ή ελαχιστοποιεί την παραμονή των παιδιών σε ιδρύματα. Το καλοκαίρι που μας πέρασε, το Υπουργείο εισήγαγε μια πραγματική μεταρρύθμιση στον τομέα αυτόν, τον θεσμό της αναδοχής. Σήμερα συνεχίζει τις βελτιωτικές παρεμβάσεις στο σύστημα αναδοχής, επιταχύνοντας τις διαδικασίες εισαγωγής σε ανάδοχη οικογένεια, εξορθολογίζοντας την εποπτεία αναδοχής και τοποθετώντας τη δράση των αρμόδιων υπηρεσιών στην ίδια περιφερειακή ενότητα με τους αναδόχους. Μέχρι σήμερα οι ηλικιακές προϋποθέσεις ήταν κοινές για υποψηφίους αναδόχους και θετούς γονείς. Αυτό τώρα αλλάζει και διευρύνονται τα όρια ηλικίας για τους αναδόχους ώστε να εναρμονίζονται με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Η πολυμορφία και η ευελιξία της αναδοχής αποτελεί το δυνατό σημείο του θεσμού, γιατί μπορεί να καλύψει ποικίλες ανάγκες των παιδιών και να αξιοποιήσει διάφορες δυνατότητες ανάδοχων γονέων και πρέπει να αξιοποιούμε όλο το φάσμα εφαρμογής του. Κάθε παιδί έχει διαφορετικές ανάγκες και κάθε ανάδοχος έχει διαφορετικές ικανότητες. Η αγκαλιά, το χάδι και η φροντίδα δεν έχουν ηλικιακά όρια και δεν είναι ωφέλιμο να αποκλείονται αυτοί που θέλουν και μπορούν να προσφέρουν αγάπη και φροντίδα στα παιδιά που το έχουν ανάγκη. Συνεπώς μόνο οι κοινωνικές υπηρεσίες μπορούν να κρίνουν κατά περίπτωση την ικανότητα κάθε υποψηφίου. Στην κατεύθυνση της αποϊδρυματοποίησης των παιδιών που ζουν σε κοινωνικές δομές εντάσσεται το πρόγραμμα ημιαυτόνομης διαβίωσης σε διαμερίσματα ατόμων που απευθύνεται σε ανήλικους άνω των δεκαπέντε ετών. Οι έφηβοι θα μένουν μαζί με τους φροντιστές τους και θα λαμβάνουν ψυχοκοινωνική στήριξη και επαγγελματική καθοδήγηση, ώστε να προετοιμάζονται για το πέρασμα στην ενηλικίωση, να εξοπλίζονται με τις δεξιότητες που απαιτεί η αυτόνομη, ανεξάρτητη ζωή ενός ενήλικα. Μία σημαντική κρίσιμη ρύθμιση του νομοσχεδίου, που θα έχει ουσιώδη αντίκτυπο στην ποιότητα της ζωής μερίδας συμπολιτών μας, είναι ο θεσμός του προσωπικού βοηθού των ατόμων με αναπηρία. Οι εξατομικευμένες καθημερινές υπηρεσίες του προσωπικού βοηθού δίνουν τη δυνατότητα στα άτομα με αναπηρία να κάνουν πράξη τις προσωπικές τους επιλογές. Η Ελλάδα γίνεται από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που υιοθετεί τον προσωπικό βοηθό, ικανοποιώντας ένα πάγιο αίτημα του αναπηρικού κινήματος. Δικαιούχοι δε είναι όλα τα άτομα με αναπηρία σε όλες τις κατηγορίες αναπηρίας χωρίς να χάνουν κανένα προνοιακό επίδομα. Είναι αυτονόητη υποχρέωση της πολιτείας να διασφαλίζει την πλήρη ένταξη και συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία στην κοινότητα, ώστε να μην έχουμε φαινόμενα αποκλεισμού και απομόνωσης. Είναι δεδομένο ότι τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν το καθένα τους ιδιαίτερους λειτουργικούς περιορισμούς, αλλά εν τέλει ο αποκλεισμός τους από πολλές ή λίγες κοινωνικές δράσεις οφείλεται στην αδυναμία της κοινωνίας και της πολιτείας να κατανοήσουν και να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους. Ένας, επίσης, πολύ σημαντικός άξονας του νομοσχεδίου είναι η αναβάθμιση της προσχολικής αγωγής. Το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» είναι μια τομή στα δεδομένα των βρεφικών, βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών στη χώρα μας. Η προσχολική αγωγή δεν περιορίζεται πια στη φύλαξη των παιδιών, αλλά στοχεύει στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και των δεξιοτήτων του κάθε παιδιού ξεχωριστά και για πρώτη φορά ιδιωτικοί και δημόσιοι σταθμοί εξισώνονται και παρέχουν υπηρεσίες ίδιας ποιότητας χωρίς διακρίσεις. Το νομοσχέδιο αυτό του Υπουργείου Εργασίας που συζητάμε σήμερα είναι ένα νομοθέτημα με ξεκάθαρο κοινωνικό πρόσημο, που στόχο έχει την ενίσχυση του πλέγματος προστασίας των παιδιών και των ατόμων με αναπηρία. Δημιουργείται για πρώτη φορά ένα σαφές νομοθετικό πλαίσιο, ώστε όλα τα παιδιά να μεγαλώνουν σε ασφαλές περιβάλλον χωρίς κίνδυνο για τη σωματική και ψυχική υγεία τους. Θεσμοθετείται ένα πρόγραμμα προσχολικής αγωγής σύγχρονο, σχεδιασμένο να ανταποκρίνεται στις εξατομικευμένες ανάγκες και ιδιαιτερότητες κάθε παιδιού χωρίς κοινωνικούς, οικονομικούς και άλλους αποκλεισμούς. Εισάγει μέτρα για την αποϊδρυματοποίηση των παιδιών που ζουν σε κλειστές δομές μακριά από οικογένεια και κάνει πράξη το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρία στην ανεξάρτητη διαβίωση. Στη Νέα Δημοκρατία στηρίζουμε με έργα τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, με πρωτοβουλίες που ενθαρρύνουν την κοινωνική συνοχή και τις ίσες ευκαιρίες, ενώ καταργούν στην πράξη τούς αποκλεισμούς και την απομόνωση, γιατί μόνο έτσι επιτυγχάνεται ο στόχος της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Παπαηλιού. Ακολουθεί ο κ. Θραψανιώτης, ο κ. Μπαρτζώκας, η κ. Χρηστίδου και ο κ. Μαραβέγιας και μετά οι ομιλητές μέσω Webex. Κύριε Παπηλιού, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άλλο ένα νομοσχέδιο με ωραίο, εντυπωσιακό τίτλο, αλλά και ψευδεπίγραφο. «Πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων» είναι ο τίτλος. Το νομοσχέδιο αυτό πραγματεύεται θέματα πολιτικής πρόνοιας, που αφορούν τα άτομα με ειδικές ανάγκες, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους. Όμως αυτό γίνεται με τρόπο γενικόλογο και ασαφή, ώστε οι προτεινόμενες ρυθμίσεις να χρειάζονται την έκδοση κοινών υπουργικών αποφάσεων και για τη διευκρίνιση και συμπλήρωση των κενών του περιεχομένου τους και για την εφαρμογή τους. «Παλιά μου τέχνη κόσκινο» για την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αυτού του είδους η νομοθέτηση. Οι πόροι που προβλέπονται για την υλοποίηση των ρυθμίσεων του παρόντος νομοσχεδίου είναι περιορισμένοι και προέρχονται από το Ταμείο Ανάκαμψης σε βάθος τριετίας. Η πρόληψη για όσους αναλαμβάνουν την ευθύνη της εποπτείας στους φορείς παιδικής προστασίας περιορίζεται στην επέκταση του ελέγχου του ποινικού μητρώου και των προβλεπόμενων αξιόποινων πράξεων εκτός από τους εργαζόμενους με συμβάσεις αορίστου ή ορισμένου χρόνου εργασίας και σε απασχολούμενους με μπλοκάκι και εργολαβικούς εργαζόμενους. Αυτή η ρύθμιση είναι πλημμελής και τελικά αναποτελεσματική όσον αφορά την πρόληψη. Το λευκό ποινικό μητρώο δεν είναι από μόνο του αποτελεσματικό εργαλείο πρόληψης παραβατικών συμπεριφορών. Εν προκειμένω προτείνεται από πλευράς μας η δομημένη συνέντευξη σε ομάδα ειδικών, ικανών να διακρίνουν πιθανές αποκλίσεις στη συμπεριφορά του υποψήφιου εργαζόμενου. Προβληματική είναι και η ρύθμιση που αφορά στον ορισμό ενός ατόμου ανά δομή ως υπεύθυνου παιδικής προστασίας όχι μόνο διότι δεν λύνει το πρόβλημα, αλλά αντίθετα δημιουργεί συνθήκες και σχέσεις συναλλαγής και διαφθοράς στις δομές και στο άμεσο περιβάλλον τους. Τα περιστατικά κακοποίησης πρέπει να ανατίθενται σε εξωτερική ομάδα επιστημόνων και εξειδικευμένων στον εντοπισμό της κακοποίησης, ενώ οι επιστήμονες πρέπει να αμείβονται αποκλειστικά για το έργο τους και να έχουν την ευθύνη αριθμού δομών με τις οποίες θα έρχονται σε συχνή επαφή, ώστε να οικοδομούνται σχέσεις οικειότητας και εμπιστοσύνης με τους ωφελούμενους. Η τήρηση του μητρώου αναφορών κακοποίησης πρέπει να είναι ουσιαστική και να μην περιορίζεται απλώς στην εξαγωγή στατιστικών δεδομένων, ι οι δε επιβαλλόμενες ποινές δεν πρέπει να είναι προσχηματικές αλλά να αποτελούν αποτρεπτικό μέσον κατά της κακοποίησης των παιδιών. Το άλλο μέρος του νομοσχεδίου αφορά στο νέο πλαίσιο προσχολικής αγωγής, το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ». Το νομοσχέδιο προβλέπει την εφαρμογή ενός ελλιπέστατου σχετικού προγράμματος που καταρτίστηκε από γνωστή ιδιωτική εταιρεία γνωστής επιρροής, αφού σε αυτό περιγράφονται γενικοί στόχοι, χωρίς αυτοί να εξειδικεύονται. Το διαμορφούμενο νέο πλαίσιο δεν αποτυπώνει, δεν χαρτογραφεί την ελληνική πραγματικότητα σε δομές, παιδιά, εργαζόμενους ούτε τα υφιστάμενα παιδαγωγικά προγράμματα. Η πρόταση είναι επιστημονικά διάτρητη, διότι το στάδιο ανάπτυξης κάθε παιδιού είναι μοναδικό και δεν συμπίπτει αναγκαστικά με αυτό των συνομηλίκων του. Γι' αυτό ακριβώς χρειάζεται πλαίσιο αρχών και ευελιξία και όχι ένα οριζόντιο υποχρεωτικό παιδαγωγικό ωρολόγιο πρόγραμμα, το οποίο μάλιστα μπορεί να είναι βλαπτικό, πόσω μάλλον που δεν αναγνωρίζει τις μεγάλες γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της χώρας - αστικές, αγροτικές, νησιωτικές, ορεινές περιοχές - , αλλά και τις κοινωνικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες. Η έγκαιρη διάγνωση και η πρώιμη πρόσβαση είναι απαραίτητες όχι όμως και το ψηφιακό φακέλωμα των σταδίων ανάπτυξης ενός παιδιού έως τεσσάρων χρονών, το οποίο προβλέπεται με το νέο πλαίσιο, καθώς αυτή η ηλικία αποτελεί στάδιο ραγδαίων μεταβολών. Ένα ψηφιακό φακέλωμα μπορεί να ακολουθεί το παιδί και μετέπειτα ενήλικα αρνητικά στην κοινωνική και επαγγελματική ζωή του. Ο θεσμός του «Προσωπικού Βοηθού», που αφορά στους συμπολίτες μας με αναπηρία, είναι θετικός. Όμως εν προκειμένω δεν πρόκειται για την καθιέρωση ενός νέου θεσμού, αλλά για ένα πιλοτικό πρόγραμμα το οποίο θα αφορά μόνον δύο χιλιάδες ανάπηρους συμπολίτες μας για δύο χρόνια. Ένας μόνιμος θεσμός «Προσωπικού Βοηθού» χρειάζεται πόρους τους οποίους φαίνεται ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει σκοπό να διαθέσει. Συνεπώς πρόκειται, θα έλεγα, εν τινί μέτρω, για εμπαιγμό των αναπήρων συμπολιτών μας. Πάντως στα θετικά του νομοσχεδίου πιστώνεται ότι το επίδομα αναπηρίας δεν θα συμψηφίζεται με τα χρήματα που θα χορηγούνται για τον «Προσωπικό Βοηθό», όπως γίνεται με το επίδομα αναδοχής ανάπηρων παιδιών. Αυτά ως προς το νομοσχέδιο. Κι έρχομαι τώρα αφ' ενός μεν σε αυτά που ανέφερε κατά την ομιλία του ο Υπουργός Εργασίας, σε σχέση με την τροπολογία που καταθέσαμε εμείς, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, και την οποία απέρριψε ο Υπουργός . Κατά την ομιλία του ο Υπουργός Εργασίας ομολόγησε και αποδέχτηκε την εκβιαστική πολιτική των εταιρειών που αποχωρούν από χώρες, εν προκειμένω από την Ελλάδα, όταν δεν συμφωνούν με τις ασκούμενες πολιτικές. Όταν οι κυβερνήσεις υποκύπτουν στον εκβιασμό και ασκούν διαφορετικές πολιτικές, όπως υπονοήσατε για την Κυβέρνησή σας, αυτό λέγεται καλή ευρωπαϊκή πρακτική; Με άλλα λόγια, η Κυβέρνηση παραδέχεται ότι εκχωρεί τη νομοθετική πρωτοβουλία και εξουσία στις εκβιάζουσες εταιρείες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και μία ακόμα παρατήρηση, επειδή αναφέρθηκε ο κύριος Υπουργός στην καταστροφή της χώρας που σας καταλογίζεται. Αλήθεια, η χρεοκοπία της χώρας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, τίνος έργο ήταν; Τώρα όσον αφορά την τροπολογία, θα ήθελα να κάνω δύο αναφορές για να αποδείξω ότι η άρνησή σας, η μη αποδοχή της τροπολογίας κρίνεται ήδη και θα κριθεί από τον ελληνικό λαό. Η ταξινόμηση των εργαζομένων σε ψηφιακές πλατφόρμες ως αυτοαπασχολούμενων με συμβάσεις ανεξάρτητων υπηρεσιών που τους στερεί την πρόσβαση, την υπαγωγή στην εργατική νομοθεσία και στα εργασιακά δικαιώματα εντάσσεται στην ευρύτερη επιχείρηση απορρύθμισης του εργατικού δικαίου, η οποία ακολουθείται με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική τα τελευταία πολλά χρόνια. Αυτό συνέβη και με τους διανομείς έτοιμου φαγητού που έχουν πληθύνει λόγω της αλλαγής του τρόπου ζωής και της πανδημίας. Στην εφαρμογή του ν. 4801/2021, του Μητσοτάκη - Χατζηδάκη, που επιχείρησε η εταιρεία «e - FOOD» η κοινωνία και οι εργαζόμενοι έδωσαν ηχηρή απάντηση. Η λαϊκή κατακραυγή, η συμπαράσταση και αλληλεγγύη της κοινωνίας και η κινητοποίηση των εργαζομένων διανομέων, τα περίφημα «κόκκινα γιλέκα», υποχρέωσαν την εταιρεία σε αναδίπλωση και υποχώρηση, αφού προχώρησε στη σύναψη συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου με τους διανομείς. Και τελειώνω θέλοντας για μια ακόμα φορά να υπογραμμίσω το περιεχόμενο της τροπολογίας που εσείς απορρίπτετε και για το οποίο θα κριθείτε. Με την τροπολογία προβλέπεται η θεσμική κατοχύρωση της θέσης των εργαζομένων διανομέων ως μισθωτών εργαζομένων και όχι ως ελεύθερων επαγγελματιών, δηλαδή να αναγνωρίζονται και να προστατεύονται από τον νόμο, όπως οι μισθωτοί, διότι είναι μισθωτοί.
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ, έχετε φτάσει τα εννέα λεπτά.
Με την κατατεθείσα τροπολογία προβλέπεται ότι οι εργαζόμενοι διανομείς πρέπει να απασχολούνται αποκλειστικά με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας και, επιπλέον, προβλέπεται η υπαγωγή τους στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα. Αυτό απορρίπτετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, υποκύπτοντας σε εκβιασμούς της εργοδοτικής πλευράς και ειδικότερα αυτών που έχουν ως αντικείμενο τις ψηφιακές πλατφόρμες. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Θραψανιώτη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων «Πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων, πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» για την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, διατάξεις για την προώθηση της αναδοχής και της υιοθεσίας, «Προσωπικός Βοηθός για τα Άτομα με Αναπηρία» και άλλες διατάξεις», μια περιγραφή που προϊδεάζει για ευνοϊκές και θετικές σκέψεις. Είναι όμως έτσι; Η πρώτη αμφισβήτηση ήρθε κατά την ακρόαση των φορέων, αλλά και από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Μια σωστή κίνηση είναι να το αποσύρετε για να γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, τους επιστήμονες, την τοπική αυτοδιοίκηση που απουσιάζει, για να επαναπροσδιοριστεί το πλαίσιο της ενιαίας προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης στον ελληνικό χώρο, με γνώμονα πάντα το συμφέρον του παιδιού και, κυρίως, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και σταθερά βήματα. Αντί γι' αυτό, τι κάνετε; Ρωτάτε συνεχώς τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και γιατί δεν το έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα νόμιζε κάποιος, εξωγήινος ίσως, ότι το ελληνικό κράτος ξαφνικά δημιουργήθηκε το 2015 και όχι με την Ελληνική Επανάσταση του 1821, τα διακόσια χρόνια που συμπληρώνονται και τιμούμε φέτος. Γιατί προφανώς θέλετε να διαγράψετε από τη μνήμη - όχι τη δική σας, αλλά των πολιτών - την ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας, χρεοκοπία που επέφερε μείωση μισθών και συντάξεων κατά 40%, κούρεμα των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, απώλεια του εθνικού εισοδήματος κατά 25%, ανεργία στο 27% και τη θέσπιση του υποκατώτατου μισθού για τους νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών. Αντίθετα, το 2015 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρέλαβε έναν προϋπολογισμό για το κοινωνικό κράτος στα 790 εκατομμύρια και το παρέδωσε το 2019 στα 3,5 δισεκατομμύρια. Από τα 3,5 δισ., το 1,4 δισ. αφορούσε δαπάνες για το παιδί. Να υπενθυμίσω τα μέτρα που πήρε η κυβέρνησή μας στον τομέα της προνοιακής πολιτικής. Αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό κατά 11%, εσείς φέτος τον αυξήσατε κατά 2%, δηλαδή κατά ένα κουλούρι. Καταργήσαμε τον υποκατώτατο μισθό - άλλη μια έμπνευση - σε μια προσπάθεια ανάτασης του μέσου εθνικού μισθού που σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΟΟΣΑ στη χώρα μας είναι κάτω από το όριο του κινδύνου της φτώχειας. Ενισχύσαμε τα κοινωνικά μερίσματα τα οποία τώρα εσείς καταργείτε. Αυξήσαμε τις θέσεις εργασίας στους παιδικούς σταθμούς από εβδομήντα εννέα χιλιάδες το 2015 σε εκατόν εβδομήντα χιλιάδες το 2019. Καθιερώσαμε τα σχολικά γεύματα που ειρωνευόσασταν με 71 εκατομμύρια σε εκατόν ογδόντα χιλιάδες μερίδες. Νομοθετήσαμε για την αναδοχή και υιοθεσία, μειώνοντας τον χρόνο που χρειάζεται ένα παιδί να βρει οικογένεια. Δημιουργήσαμε την ηλεκτρονική πλατφόρμα για το ΚΕΑ και ενοποιήσαμε τα κοινωνικά επιδόματα - διακόσια περίπου στον αριθμό - μέσω του ΟΠΕΚΑ για περισσότερη διαφάνεια. Εντάξαμε στον προϋπολογισμό την πρόσληψη τεσσερισήμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής. Ήταν αρκετά; Προφανώς, όχι. Αλλά σε σχέση με αυτά τα οποία παραλάβαμε και τις οικονομικές συνθήκες, υπεραρκετά. Χρειάζονται βελτιώσεις; Προφανώς. Γι' αυτό, όπως είπε και η εισηγήτριά μας, τις θετικές διατάξεις θα τις στηρίξουμε. Όμως οι Βουλευτές της Πλειοψηφίας περιγράφουν μια εικονική πραγματικότητα, που υπάρχουν βάσιμες ενστάσεις πως δεν θα υλοποιηθεί. Κύριε Υπουργέ, αναφερθήκατε στην τοποθέτησή σας σε επισκέψεις που κάνατε σε μονάδες κοινωνικής πρόνοιας και επιτρέψτε μου να κάνω κι εγώ μια αναφορά σε επιστολή ατόμου με αναπηρία. Ακούστε τι λέει ένας ανάπηρος τετραπληγικός σε επιστολή του προς τα μέλη της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων: «Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που μετά από σχεδόν σαράντα χρόνια τετραπληγικός, βαριά ανάπηρος, έχω τη χαρά να ακούω στη χώρα μου για τον θεσμό του «Προσωπικού Βοηθού», έναν θεσμό που η σημαντικότητά του μπορεί να συγκριθεί μόνο με την ίδια τη ζωή, γιατί απλά ο ανάπηρος που χρήζει ανάγκης προσωπικού βοηθού δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτόν. Δεν σας κρύβω ότι μέχρι χθες, μετά τις ανακοινώσεις Υπουργών, φορέων και λοιπά, υπήρχε η αίσθηση ότι οι βαριά ανάπηροι θα είχαν τη χαρά να ζήσουν αυτό τον τόσο σημαντικό θεσμό που θα έδινε τη δυνατότητα να νιώσουμε ότι ζούμε. Δυστυχώς, μετά την ανάρτηση του νομοσχεδίου στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», στις επιτροπές της Βουλής και στις δηλώσεις των αναπηρικών οργανισμών, υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι χάθηκε η ελπίδα, ότι παραπέμπεται στο μακρινό μέλλον, έτσι όπως έχει σχεδιαστεί μέχρι αυτή την ώρα. Οι λόγοι είναι οι εξής: Το ίδιο το νομοσχέδιο δεν προβλέπει πότε θα υπάρξει καθολική εφαρμογή του «Προσωπικού Βοηθού» στους βαριά ανάπηρους. Το 2023, το 2024, το 2025; Πότε;». Συζητούμε, λοιπόν, σήμερα μέτρα στήριξης των ατόμων με αναπηρία. Άλλο ένα περιστατικό, θα μου επιτρέψετε να αναφέρω, κυρία Υπουργέ. Στη διάθεσή σας τα στοιχεία του ενδιαφερομένου. Ασθενής εξήντα τριών ετών, καρκινοπαθής, με 86% αναπηρία, πιστοποιημένη από τα ΚΕΠΑ, ζούσε με τη σύνταξη της μητέρας της. Το θλιβερό; Η μητέρα της πέθανε. Το ειρωνικό; «Ευτυχώς μου έβαλαν τα έξοδα της κηδείας, αλλά μετά τι;». Εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - απουσιάζει ο Υπουργός κ. Χατζηδάκης - θέλω να πω ότι με τις μεταρρυθμίσεις που έκανε, τις αλλαγές που έκανε στα καταστήματα του ΕΦΚΑ, ενώ στη σύνταξή της είχαν καταμετρηθεί τα ένσημα και ήταν έτοιμη να πάει για υπογραφή, με τις αλλαγές του προσωπικού άλλαξε και χάθηκε η ευκαιρία για να πάρει σύνταξη αυτή η γυναίκα, αναπηρική σύνταξη. Αυτή είναι η έννοια του κοινωνικού κράτους. Με αυτές τις προϋποθέσεις, λοιπόν, η προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να ανατρέψει το αρνητικό κλίμα για τις αποτυχίες της στην αντιμετώπιση πυρκαγιών, την πανδημία, τον αποτυχημένο σχηματισμό κ.λπ. νομοθετεί στην κατεύθυνση παροχών, κενών περιεχομένου, κενών για την πλειοψηφία των πολιτών. Διότι τα δίνετε όλα στους λίγους και τα περισσεύματα στους πολλούς. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα για λίγο τον λόγο παρακαλώ.
Παρακαλώ.
Μια διευκρίνιση για ένα λεπτό, γιατί άκουσα και τον κ. Θραψανιώτη να αναφέρεται σε αυτό. Ακούω από την Αξιωματική Αντιπολίτευση να μιλάει ιδιαίτερα για τα προγράμματα «ΚΥΨΕΛΗ» και τον «Προσωπικό Βοηθό» ως μια λευκή επιταγή, την οποία, λέει, δίνουμε με τα δύο αυτά προγράμματα. Τι λέτε; Άκουσα και τον κ. Θραψανιώτη, εξ ου και θέλω να κάνω τη διευκρίνιση αυτή τη στιγμή. Δίνουμε, λέει, μια λευκή επιταγή, είναι ένα πουκάμισο αδειανό, δεν εξειδικεύεται τίποτα. Υπενθυμίζω, λοιπόν, ότι για το πρόγραμμα «Αποϊδρυματοποίηση», για το πρόγραμμα «RELAY», για το πρόγραμμα «Σχολικά Γεύματα», για το πρόγραμμα νέων δομών σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, το οποίο λέγατε πρόγραμμα «Βρεφονηπιακή Φροντίδα», σε όλα αυτά τα τέσσερα - σημαντικά, δεν σας κρύβω, σημαντικά προγράμματα - αυτά όλα τέθηκαν με εξουσιοδοτική και μάλιστα το κάθε ένα στις νομοθεσίες σας απαρτιζόταν από ένα άρθρο. Τέσσερα προγράμματα, ένα άρθρο. Και για να είμαι σαφής, το πρόγραμμα «Αποϊδρυματοποίηση» και το πρόγραμμα «RELAY», και τα δύο έτρεξαν με ένα άρθρο, μία εξουσιοδοτική για τα δύο αυτά προγράμματα, την αποϊδρυματοποίηση όλης της χώρας, με ένα άρθρο. Οπότε παρακαλώ, όταν εμείς έχουμε φτιάξει ένα πλήρες πλαίσιο και για τους βρεφονηπιακούς, εννέα άρθρα, εξίσου και για τον προσωπικό βοηθό, πλαίσιο οκτώ άρθρων, παρακαλώ πολύ να μην υπάρχει αυτή η παραπληροφόρηση στο Εθνικό Κοινοβούλιο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να απαντήσουμε.
Όχι, αυτό δεν επιτρέπεται. Δεν μπορείτε να μιλήσετε.
Δεν πειράζει, θα μου δώσετε ένα λεπτό.
Μα δεν σας δίνω ένα λεπτό, δεν μπορείτε να μιλήσετε. Η Υπουργός έχει το δικαίωμα για τρία λεπτά. Υπάρχει Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Εσείς θα μιλήσετε στη δευτερολογία σας, σας παρακαλώ.
Αυτό το ξέρω το κόλπο πάντως. Μπορεί η Υπουργός να μιλάει όποτε θέλει;
Βεβαίως, έχει τη δυνατότητα για τρία λεπτά, όπως κι εσείς είχατε όταν ήσασταν Υπουργός.
Εγώ δεν το θυμάμαι να σηκώνομαι κάθε τρεις και λίγο και να λέω κατιτίς.
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Μπαρτζώκας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμη κυρία Υπουργέ, αγαπητοί συνάδελφοι, όταν πριν από δυόμισι περίπου χρόνια ξεκινούσε η πρώτη μου κοινοβουλευτική θητεία, είχα τη χαρά και την τιμή να βρεθώ σε κάποιες δομές, σε κάποιες συλλογικότητες, οι οποίες έχουν να κάνουν με ανθρώπους με αναπηρία, με ανήλικα άτομα, με παιδιά τα οποία έχουν διάφορα προβλήματα και τότε κατάλαβα περισσότερο από κάθε άλλη φορά το πόσο πραγματικά αξίζει, τουλάχιστον εμείς που είχαμε την τύχη να εκπροσωπούμε τον ελληνικό λαό, να ασχολούμαστε με αυτό το αντικείμενο. Γι' αυτό λοιπόν θα ήθελα, πριν συνεχίσω, να συγχαρώ και την Υπουργό για το σπουδαίο έργο, για το σπουδαίο αντικείμενο, και τον κ. Σταμάτη, που βλέπω εδώ, για το έργο που επιτελείτε. Έχοντας, λοιπόν, παρακολουθήσει το νομοσχέδιο πολύ εντατικά, ήδη από το στάδιο της διαβούλευσης, και ευρισκόμενος σε επαφή με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση που βρίσκεται σήμερα στο τελικό του στάδιο. Οι ευεργετικές του ρυθμίσεις σύντομα θα αφήσουν το αποτύπωμά τους στην κοινωνία. Αισθανόμαστε όλοι μας μεγάλη περηφάνια, γιατί η παράταξή μας, η Νέα Δημοκρατία, όχι μόνο συνεχίζει τον δρόμο που άνοιξε ο ιδρυτής της Κωνσταντίνος Καραμανλής για να δώσει στη χώρα μια νέα δημοκρατία, αλλά ανοίγει και τον δρόμο για να δώσει στη χώρα μια νέα κοινωνική πολιτική, μια κοινωνική πολιτική που δεν αρκείται στις παθητικές παρεμβάσεις των επιδομάτων, αλλά σχεδιάζει ενεργητικά τη στοχοθεσία της για ισότητα των ευκαιριών και των δυνατοτήτων για όλους. Διότι πράγματι το σημερινό νομοσχέδιο βάζει την ελληνική κοινωνική πολιτική σε μια νέα διάσταση, θέτοντας στο επίκεντρο των ρυθμίσεων τα παιδιά και την προστασία τους, τους ηλικιωμένους, καθώς και τα άτομα με αναπηρίες. Στο σώμα του σχεδίου ενσωματώνεται ένα συνεκτικό πλέγμα διατάξεων που μετουσιώνουν το όραμα του Υπουργείου σε πρωτοβουλίες, πρωτοβουλίες για την παιδική προστασία και την αποτροπή φαινομένων κακοποίησης, για την προσχολική αγωγή, για την αναδοχή και υιοθεσία, για τη στήριξη των ατόμων με αναπηρία και των εφήβων που διαβιούν σε ιδρύματα. Κάθε ξεχωριστή διάταξη του νομοσχεδίου επιδιώκει είτε να καλύψει υπάρχοντα κενά της νομοθεσίας είτε να θωρακίσει περαιτέρω το προστατευτικό πλαίσιο είτε να εισαγάγει το πλαίσιο κοινωνικής πολιτικής στη σύγχρονη διάστασή του. Το νομοσχέδιο αυτό ορίζει εκ νέου, με μεγαλύτερο εύρος, την έννοια της παιδικής κακοποίησης. Παράλληλα, εισάγονται νέες υποχρεώσεις για τους φορείς παιδικής προστασίας και καθιερώνεται για πρώτη φορά, μεταξύ άλλων, η υποχρέωση του λευκού ποινικού μητρώου για όλους τους εργαζόμενους σε δομές παιδικής προστασίας. Για πρώτη φορά επίσης θεσπίζεται το Εθνικό Σύστημα Καταγραφής και Παρακολούθησης Αναφορών περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων, που είναι και ο πρώτος πανελλαδικός ψηφιακός μηχανισμός τέτοιου είδους. Το μήνυμα είναι ένα και αυστηρό: Καμμία συμπεριφορά κακοποίησης με θύματα τα παιδιά δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή. Το νομοσχέδιο επικεντρώνεται και στη συνολική αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, μέσω της εφαρμογής του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ». Το μοντέλο λειτουργίας των βρεφικών και των παιδικών σταθμών αλλάζει ριζικά, καθώς εισάγονται καινοτομίες αναφορικά με το ωρολόγιο πρόγραμμα και τις δυνατότητες έγκαιρης διάγνωσης μαθησιακών δυσκολιών, αναπηριών ή διαταραχών. Το Υπουργείο Εργασίας έχει κάνει ήδη μεγάλα βήματα προς την κατεύθυνση της αποϊδρυματοποίησης των παιδιών. Με το παρόν νομοσχέδιο ο στόχος μας φτάνει πιο κοντά στην εκπλήρωσή του, καθώς προβλέπεται αύξηση του ηλικιακού ορίου για τα άτομα που επιθυμούν να γίνουν ανάδοχοι γονείς. Είναι μια σημαντική πρόβλεψη, απόλυτα συμβατή με την πρακτική που ακολουθούν προηγμένα ευρωπαϊκά κράτη. Καθώς δεν έχω επαρκή χρόνο για να επεκταθώ σε πολύ σημαντικές πρόνοιες για την ενίσχυση του προσωπικού στις κλειστές δομές ηλικιωμένων και ΑΜΕΑ, καθώς και στο ειδικό πλαίσιο για την πρόληψη του φαινομένου κακοποίησης στις δομές αυτές, θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στη θεσμοθέτηση του «Προσωπικού Βοηθού», που κατοχυρώνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, και για τη σημασία του όχι μόνο για τα άτομα με αναπηρία, αλλά για τον χαρακτήρα του κοινωνικού κράτους, που επιτέλους αποκτά η χώρα μας. Είναι το κατ' εξοχήν παράδειγμα ενεργής κοινωνικής πολιτικής, μιας πολιτικής που αποσκοπεί στην πραγμάτωση της αυτόνομης διαβίωσης κάθε ατόμου με αναπηρία, μέσω του προσωπικού βοηθού, με έξοδα που τα αναλαμβάνει η πολιτεία. Ο προσωπικός βοηθός, επί της ουσίας, θα καταστήσει εφικτό τον αυτοπροσδιορισμό των ατόμων με αναπηρία. Θα βοηθήσει τα άτομα με αναπηρία στο πώς τα ίδια επιλέγουν να ζήσουν. Διότι εν τέλει η ανεξάρτητη διαβίωση, που συνιστά θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, περιγράφει ουσιαστικά τη δυνατότητα να επιλέγεις για τον βίο σου, να αποφασίζεις ελεύθερα και να μπορείς να υλοποιήσεις τις επιθυμίες σου και τις ανάγκες σου σε καθεστώς ισονομίας και ισοπολιτείας. Πρόκειται για ρύθμιση - τομή και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο θεσμός του «Προσωπικού Βοηθού» αφορά τον καθέναν μας ξεχωριστά. Πολύ περισσότερο μας αφορά συλλογικά ως κοινωνία. Η στήριξη των ατόμων με αναπηρία και κυρίως η χωρίς εμπόδια ενσωμάτωσή τους αποτελεί δείκτη επιτυχίας ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα. Ενός κράτους που δεν κάνει εξαιρέσεις στην κοινωνική πρόοδο, που δεν αποκλείει κανέναν από το μερίδιο της κοινωνικής ευημερίας και σήμερα το σύγχρονο αίτημα για αυτονομία και ανεξάρτητη διαβίωση των ΑΜΕΑ, αίτημα και του ίδιου του αναπηρικού κινήματος, γίνεται πράξη. Στην Ημαθία έχω τη χαρά να βρίσκομαι σε στενή επαφή με συλλογικότητες που προωθούν τη φροντίδα και τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και μπορώ να σας διαβεβαιώσω, κυρία Υπουργέ, ότι υπάρχει μεγάλη ικανοποίηση για τη θεσμοθέτησή του. Είναι βέβαιο ότι η ανασύσταση του κοινωνικού κράτους στην Ελλάδα αποτελεί αναγκαιότητα. Για εμάς στη Νέα Δημοκρατία συνιστά και προτεραιότητα. Το αποδεικνύει άλλωστε περίτρανα το παρόν νομοσχέδιο. Όλες οι δυνάμεις του Κοινοβουλίου οφείλουμε να σταθούμε σε αυτή την προσπάθεια, η οποία είναι εθνική και όχι κομματική. Στις προηγούμενες συνεδριάσεις κάποιοι απέδειξαν για ακόμα μια φορά ότι δυστυχώς λειτουργούν ως καραβάνι που βαδίζει στον δικό του δρόμο. Αυτός ο δρόμος όμως είναι ο δρόμος της απομόνωσης. Της απομόνωσης από την κοινωνία και από τα προβλήματά της. Γι' αυτό, λοιπόν, εγώ προσωπικά και όλοι εμείς από τη Νέα Δημοκρατία σάς καλούμε να τον αλλάξετε και να υπερψηφίσετε το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Δεν βλέπω την κ. Χρηστίδου εδώ. Συνεχίζουμε με τον κ. Μαραβέγια. Ακολουθούν μέσω Webex τρεις συνάδελφοι. Θα υπάρξουν μετά δευτερολογίες, παρ' ότι αρκετοί εισηγητές έχουν πάρει όλον τον χρόνο τους. Θα δώσουμε χρόνο για να μπορέσει να υπάρξει δευτερολογία και να κλείσουμε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να το συνεχίσω από εκεί που το άφησε ο κ. Μπαρτζώκας, ο προηγούμενος εκλεκτός συνάδελφος, και να το επαναλάβω για τέταρτη φορά, κατά σειρά, στην επεξεργασία του νομοσχεδίου. Ο χώρος της παιδικής προστασίας δεν μπορεί να είναι πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης. Τουλάχιστον αυτή η θέση για τη Νέα Δημοκρατία ισχύει απόλυτα. Κι αν κάνουμε την αυτονόητη παραπάνω παραδοχή, τότε είναι πιο εύκολο να συμφωνήσουμε στα προφανώς θετικά μέτρα που φέρνει αυτό το νομοσχέδιο, όπως τη δημιουργία για πρώτη φορά ενός σαφούς νομοθετικού πλαισίου, ώστε όλα τα παιδιά να μεγαλώνουν σε ασφαλές περιβάλλον, χωρίς κίνδυνο για τη σωματική και για την ψυχική τους υγεία. Το προστατευτικό αυτό πλαίσιο για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης επεκτείνεται και σε όλους τους φορείς της κοινωνικής πρόνοιας, για άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένους και χρονίως πάσχοντες. Δεύτερον, τις παρεμβάσεις με στόχο την ανεξάρτητη διαβίωση των ατόμων με αναπηρία και τη στήριξη των οικογενειών τους. Βασικό εργαλείο σε αυτή την προσπάθεια είναι ο νεοεισερχόμενος - «εισαγωγικό» τον ονόμασε ο συνάδελφος από τη Θεσσαλονίκη - θεσμός του «Προσωπικού Βοηθού» αναπήρων. Το 2022 ξεκινάει η πρώτη πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος για άτομα με πιστοποιημένη αναπηρία κάθε μορφής από δεκαέξι ως εξήντα πέντε ετών και θα ληφθούν υπ' όψιν και διάφοροι παράγοντες για τη συμμετοχή τους, με έμφαση στα εισοδηματικά κριτήρια, ώστε να έχουν κατ' αρχάς τον βοηθό αυτοί με τις μεγαλύτερες ανάγκες. Το πιλοτικό στάδιο του προγράμματος θα χρηματοδοτηθεί με πάνω από 42 εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης οδηγώντας αμέσως μετά στην καθολική εφαρμογή του. Τρίτο και τελευταίο. Για πρώτη φορά όλοι οι σταθμοί, ιδιωτικοί και δημόσιοι, αποκτούν συγκεκριμένο ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα, με στόχο την ανάπτυξη των δεξιοτήτων κάθε παιδιού ξεχωριστά. Υποχρεωτική τακτική παρακολούθηση των βρεφών και των νηπίων από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό για τον έγκαιρο εντοπισμό τυχόν μαθησιακών δυσκολιών και αναπτυξιακών τους προβλημάτων. Παράλληλα στήριξη σε νέες οικογένειες, με την υλοποίηση ενός προγράμματος πρόσθετης χρηματοδότησης ύψους 180 εκατομμυρίων ευρώ, για τη δημιουργία πενήντα χιλιάδων νέων θέσεων για βρέφη και νήπια σε ιδιωτικούς και δημόσιους σταθμούς. Κυρία Υπουργέ, η πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου της παιδικής κακοποίησης αποτελεί ένα κοινωνικό πρόταγμα. Το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων επιχειρεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα πρώτα απ' όλα με τη δημιουργία ενός πληροφοριακού συστήματος καταγραφής τέτοιων αναφορών και με την εισαγωγή κυρώσεων σε περίπτωση παραβίασης των υποχρεώσεων των συμμετεχόντων φορέων. Χωρίς αμφιβολία σημαντικά διοικητικά μέτρα, καθώς σήμερα οι αποδέκτες τέτοιων καταγγελιών δεν είναι σε θέση από μόνοι τους να τις συσχετίζουν με παλαιότερες αναφορές και άρα να βρουν κοινούς παρονομαστές ανάμεσα σε διαφορετικά περιστατικά ή να αξιολογήσουν την αξιοπιστία των καταγγελλομένων. Το Εθνικό Σύστημα Καταγραφής και Παρακολούθησης Αναφορών έρχεται, λοιπόν, να παίξει ακριβώς αυτόν τον ρόλο, να λειτουργήσει ως ένας επίσημος συντονιστικός μηχανισμός στον οποίο θα κοινοποιούνται από τους φορείς παιδικής προστασίας όλες οι αναφορές πιθανών περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων. Εδώ επισημαίνω και την εισαγωγή ενός απόλυτα αναγκαίου φίλτρου στη στελέχωση των φορέων παιδικής προστασίας. Με το άρθρο 7 του νομοσχεδίου απαγορεύεται η απασχόληση σε φορείς παιδικής προστασίας προσώπων κατά των οποίων έχει ασκηθεί ποινική δίωξη ή έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, καθώς και εγκλήματα σχετικά με την οικογένεια, εμπορία ανθρώπων ή ναρκωτικών. Ο παραπάνω έλεγχος του ποινικού μητρώου επεκτείνεται σε όλους τους υποψηφίους αλλά και στους ήδη εργαζόμενους σε δομές παιδικής προστασίας, προκειμένου να διασφαλίσουμε την ακεραιότητα όλων των φιλοξενούμενων. Κι αυτό γιατί είναι αυτονόητο καθήκον της πολιτείας να θεσπίσει έλεγχο καταλληλότητας εκείνων που αναλαμβάνουν τη φροντίδα μιας τόσο ευαίσθητης ομάδας, όπως τα παιδιά και οι έφηβοι. Κύριε Πρόεδρε, θέλω να σταθώ και στην άλλη πλευρά της κοινωνικής προστασίας, που είναι η αποϊδρυματοποίηση, κάτι που χαρακτηρίζει τη θητεία της κ. Μιχαηλίδου από την αρχή της. Είναι νομίζω κοινός τόπος ότι οι φορείς κλειστής παιδικής προστασίας σωστά αποτελούν μεγάλο μέρος της οργανωμένης φροντίδας της πολιτείας και της κοινωνίας μας για τους πιο ευάλωτους ανήλικους. Όμως αυτή η προσέγγιση πρέπει οπωσδήποτε να συνοδεύεται από τη συμπληρωματική πολιτική της αποϊδρυματοποίησης, αφ' ενός γιατί όλα τα παιδιά κάποτε ενηλικιώνονται και καλώς εχόντων των πραγμάτων επιθυμούν να ζητούν από μόνα τους την αυτόνομη διαβίωση, αφ' ετέρου γιατί η απάντηση της πολιτείας πρακτικά δεν μπορεί να περιορίζεται σε έναν ιδρυματισμό αορίστου χρόνου. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα άτομα με αναπηρία και την ανάγκη τους να ζήσουν ανεξάρτητα και παραγωγικά μέσα στην κοινωνία. Και εδώ εντάσσονται τα δύο νέα προγράμματα του Υπουργείου Εργασίας. Το πρώτο αφορά την ημιαυτόνομη διαβίωση εφήβων άνω των δεκαπέντε ετών αλλά και ενηλίκων που σήμερα ζούνε μέσα σε κλειστές δομές. Είναι δηλαδή φιλοξενούμενοι που ενηλικιώθηκαν ή θα ενηλικιωθούν εντός των δομών προστασίας. Όπως όμως κάθε έφηβος που βγαίνει στην κοινωνία, έτσι και αυτά τα παιδιά πρέπει να ενταχθούν ομαλά στην ενήλικη ζωή, έχοντας τις ευκαιρίες εκείνες που θα τους επιτρέψουν μια ασφαλή και πετυχημένη μετάβαση στην επόμενη φάση της κοινωνικοποίησής τους. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα άτομα με αναπηρία και τον καινοτόμο θεσμό του «Προσωπικού Βοηθού» που εισάγεται με το νομοσχέδιο. Πρόκειται για ένα μέτρο που θα διευκολύνει όχι μόνο τους ίδιους τους ανάπηρους, αλλά και τις οικογένειές τους, να ανταποκριθούν καλύτερα στις υποχρεώσεις της καθημερινότητας. Και είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι τα άτομα με αναπηρία που θα συμμετέχουν στην πιλοτική φάση του προγράμματος ανεξάρτητα από το είδος της αναπηρίας τους θα έχουν πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες του «Προσωπικού Βοηθού», χωρίς να στερούνται καμμία άλλη κοινωνική παροχή ή υπηρεσία που ήδη λαμβάνουν. Εδώ θέλω να επαναλάβω πως περιμένουμε καθαρές απαντήσεις από την Αντιπολίτευση για αυτά τα μέτρα. Θέλουμε να ακούσουμε διαφορετικές προτάσεις, αν υπάρχουν, και όχι αφορισμούς, όπως στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ. Να δούμε τελικά αν όντως θέλει η Αριστερά να υπάρχει κρατική αρωγή σε άτομα με αναπηρία και εφήβους που ζουν σήμερα σε δομές και έξω από αυτές. Το λέω, γιατί ο «Προσωπικός Βοηθός Ατόμων με Αναπηρία» και οι δομές ημιαυτόνομης διαβίωσης δεν ήταν τα μόνα μέτρα του νομοσχεδίου που δέχτηκαν την αρνητική κριτική, της εισηγήτριας ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ, της κ. Φωτίου. Συνάδελφος αποκάλεσε μέχρι και το νέο πρόγραμμα προσχολικής αγωγής που φέρνει το Υπουργείο «ψηφιακό φακέλωμα» των σταδίων ανάπτυξης του μωρού από μηδέν έως τεσσάρων ετών. Έχουμε, λοιπόν, μια Αξιωματική Αντιπολίτευση τον 21ο αιώνα να αποκαλεί «ψηφιακό φακέλωμα» την επιστημονική παρακολούθηση βρεφών και νηπίων για έγκαιρη διάγνωση και πρώιμη παρέμβαση σε ενδεχόμενα αναπτυξιακά προβλήματα. Αν αυτό δεν είναι μια κλασική θεωρία συνωμοσίας, τότε ας ρωτήσουμε την Ελληνική Λύση να μας πει μια πιο σύγχρονη εκδοχή. Αν, όμως, θέλουμε να βρούμε πραγματικές λύσεις σε πραγματικά κοινωνικά προβλήματα, αυτές θα πρέπει να τις αναζητήσουμε στις πολιτικές της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, κλείστε.
Γι' αυτόν τον λόγο, υπερψηφίζουμε το νομοσχέδιο και καλούμε όσους θέλουν ειλικρινά να στηρίξουν το σύστημα κοινωνικής προστασίας να κάνουν το ίδιο. Σας ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε τώρα με τους ομιλητές μέσω Webex. Έχουμε τον κ. Κόνσολα, την κ. Τελιγιορίδου και τον κ. Ιλχάν Αχμέτ. Παρακαλώ, κύριε Κόνσολα, έχετε τον λόγο.
Καλησπέρα σας, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αν ένα νομοσχέδιο που έχει ισχυρό κοινωνικό πρόσημο δεν δημιουργεί κοινωνικές συσπάσεις αλλά και έντονο κοινοβουλευτικό ενδιαφέρον, ποιο θα μπορούσε άλλο να είναι το νομοσχέδιο από αυτό που συζητούμε σήμερα; Θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου στην κυρία Υπουργό, που πολύ συστηματικά δούλεψε το τελευταίο διάστημα να φέρει ένα νομοσχέδιο πολύ σημαντικό, το οποίο καλύπτει ένα τεράστιο κενό στη νομοθεσία. Ουσιαστικά, προσβλέπει στο αύριο, αφού λύνει προβλήματα και παθογένειες που εκπορεύονται από τις ανάγκες της καθημερινότητας, που εκπορεύονται ωστόσο και από την πίεση που έχουμε δεχθεί από το παρελθόν. Άρα οφείλουμε να τοποθετηθούμε και για τα φαινόμενα βίας που είδαμε όλοι να εξελίσσονται στο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης με αφορμή αυτό το νομοσχέδιο, γιατί αν μη τι άλλο δεν ενδιαφερθούμε για αυτό και δεν συζητήσουμε και αυτό, καταλαβαίνουμε ότι κάνουμε μια κοινωνική αναφορά πολύ έντονη που έχει ανάγκη και η κοινωνία και οι πολίτες να αναπτύξουν και να δημοσιοποιήσουν, προκειμένου να αμβλύνουμε αυτά τα φαινόμενα. Γιατί η ελληνική κοινωνία είναι αλήθεια ότι δεν κινδυνεύει από τέτοια φαινόμενα, δεν κινδυνεύει από ναζιστικά μορφώματα και έχει τον τρόπο και τους θεσμούς για να αμυνθεί και να τα αντιμετωπίσει. Ήδη οι πολίτες, όμως, τα έχουν θέσει στο περιθώριο όλα αυτά που έχουμε δει και όλα αυτά που έχουμε βιώσει στο παρελθόν. Η συντριβή του ναζιστικού μορφώματος στις τελευταίες εκλογές αποτελεί μια νίκη των Ελλήνων πολιτών. Αυτά ως απάντηση σε όσα ακούγονται και στον δημόσιο λόγο και στα τηλεοπτικά παράθυρα, αλλά κυρίως στις κοινωνικές ομάδες, που εξαιτίας αυτών των φαινομένων παράγουν κάποιες ιδεολογίες από το παρελθόν, που νομίζω ότι δεν αρμόζει σήμερα. Φυσικά, δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω ότι με την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εξαρθρώθηκε και αποκαλύφθηκε αυτή η εγκληματική οργάνωση και με Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπήρξε καταδικαστική απόφαση της δικαιοσύνης. Θα ήταν ευτελές και κατώτερο των περιστάσεων να αναφερθώ στα πραγματικά γεγονότα που παραπέμπουν σε πολιτική ανοχή απέναντι στη Χρυσή Αυγή και που σίγουρα δεν συνδέονται με τη Νέα Δημοκρατία. Πρέπει να μείνουμε στην πραγματική διάσταση του περιστατικού στη Σταυρούπολη. Ποια είναι αυτή; Ότι το σχολείο δεν αποτελεί πεδίο μάχης. Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να αναφερθώ εμφαντικά σε αυτή την αναφορά, γιατί όσοι επιχειρούν να μετατρέψουν το σχολικό περιβάλλον σε πεδίο μάχης θα βρεθούν απέναντι στον νόμο και, κυρίως, απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Η δικαιοσύνη και η Ελληνική Αστυνομία πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτό είναι το μήνυμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο, όπως είπα, έχει ένα ισχυρό κοινωνικό πρόσημο και κινείται σε τέσσερις βασικούς πυλώνες, σε τέσσερις άξονες. Πρώτος πυλώνας είναι η αντιμετώπιση του φαινομένου της παιδικής κακοποίησης. Δεύτερος πυλώνας είναι η δημιουργία πλαισίου και συνθηκών αποϊδρυματοποίησης. Τρίτος πυλώνας είναι η διασφάλιση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης για τα άτομα με αναπηρία. Τέταρτον, προσβλέπει στην αναβάθμιση της προσχολικής αγωγής με το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ». Άκουσα τις φωνές από μερίδα των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης για το πρόγραμμα αυτό. Θα το προσπεράσω και επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε αυτόν τον τελευταίο άξονα, επισημαίνοντας ότι το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» αποτελεί μια σημαντική καινοτομία στην προσχολική αγωγή. Διαμορφώνει ένα ενιαίο σύστημα προσχολικής αγωγής στους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς όχι μόνο στον δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Τον συντονισμό και την υλοποίηση του προγράμματος αναλαμβάνει το Εθνικό Συμβούλιο Προσχολικής Αγωγής και Διαπαιδαγώγησης, που συστήνεται για αυτόν τον λόγο για πρώτη φορά. Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε ένα ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα και κάθε παιδικός ή βρεφονηπιακός σταθμός ακολουθούσε το δικό του πρόγραμμα. Για πρώτη φορά, λοιπόν, δημιουργείται ένα ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα, που έχει στόχο να αναπτύξει σε αυτό το πρώτο επίπεδο τις ικανότητες κάθε παιδιού, χωρίς αποκλεισμούς, κάτι το οποίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Και εάν αντλήσουμε πληροφορίες από τις θεωρίες μάθησης, για παράδειγμα επιτρέψτε μου να αναφερθώ στην εγκεφαλοκεντρική μάθηση, καταλαβαίνουμε πόσο αυτή η θεωρία δίνει έμφαση σε αυτή την ηλικία, την πρώιμη προσχολική ηλικία, που είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη του παιδιού. Γιατί ο νόμος δίνει έμφαση, με αφορμή αυτή την αναφορά, αφού θα υπάρχει αναλυτικό ωρολόγιο πρόγραμμα για τα παιδιά κάθε ηλιακής ομάδας στους παιδικούς σταθμούς και επίσης στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Καθιερώνεται η υποχρεωτική τακτική παρακολούθηση από εξειδικευμένο προσωπικό της προσχολικής ηλικίας, προκειμένου να διαγνωστούν εγκαίρως προβλήματα που σχετίζονται με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Όσο πιο έγκαιρα γίνεται η διάγνωση κάθε προβλήματος, τόσο καλύτερη και πιο αποτελεσματική μπορεί να είναι η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Η ανίχνευση και η διάγνωση νοητικών ή μαθησιακών δυσκολιών σε αυτό το πρώιμο στάδιο είναι μια σημαντική καινοτομία που έλειπε από το σύστημα προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης. Στις θετικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου εντάσσονται και οι διατάξεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση φαινομένων παιδικής κακοποίησης. Στέκομαι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ιδιαίτερα στον τομέα της πρόληψης, για να επισημάνω ότι είναι πολύ σημαντικές οι διατάξεις που θεσπίζουν τις προϋποθέσεις για να απασχολείται κάποιος σε μια δομή που σχετίζεται με παιδιά, είτε έχει σύμβαση εργασίας είτε απασχολείται εθελοντικά. Καθορίζεται σαφώς ότι σε αυτές τις δομές δεν μπορούν να απασχολούνται όσοι έχουν καταδικαστεί ή σε όσους έχει ασκηθεί εις βάρος τους ποινική δίωξη για αδικήματα όπως η ενδοοικογενειακή βία ή εμπορία ανθρώπων ή εμπορία ναρκωτικών και η προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας. Θα μου πείτε, μέχρι τώρα υπήρχαν τέτοιοι εργαζόμενοι που εργάζονταν σε αυτές τις κατηγορίες; Σε κάθε περίπτωση, για να μην αναφερθώ στο παρελθόν, προσβλέποντας στο μέλλον, πολύ σωστά η κυρία Υπουργός, οι συνεργάτες της στο Υπουργείο και η Κυβέρνηση φέρνουν αυτή την πολύ σημαντική παράμετρο. Καθίσταται, επίσης, σαφές ότι κάθε αναφορά για ζητήματα παιδικής κακοποίησης θα παραπέμπεται στη δικαιοσύνη, ενώ σε κάθε δομή δημιουργείται μηχανισμός αντιμετώπισης και καταγραφής των περιστατικών κακοποίησης, την ευθύνη λειτουργίας του οποίου θα έχει ο υπεύθυνος ανηλίκων. Θεωρώ, τέλος, ιδιαίτερα σημαντική τη θεσμοθέτηση του «Προσωπικού Βοηθού για τα Άτομα με Αναπηρία», που θα συμβάλλει στην αυτόνομη διαβίωσή τους, στη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους, κάτι το οποίο, ιδιαίτερα στις ημέρες μας, δείχνει την ευαισθησία της Κυβέρνησης, αλλά αναδεικνύονται και οι προτεραιότητες που θέλει η ίδια η ελληνική κοινωνία. Επιτρέψτε μου, όμως, κυρία Υπουργέ, για αυτή μου την αναφορά να πω ότι είναι πράγματι μια μεγάλη καινοτομία, που θα εφαρμοστεί πιλοτικά για δύο χιλιάδες παιδιά…(δεν ακούγεται, λόγω κακής σύνδεσης)
Θα προχωρήσουμε στον επόμενο ομιλητή, που είναι η κ. Τελιγιορίδου. Μας ακούτε, κυρία Τελιγιορίδου; Δεν υπάρχει σύνδεση. Να ξεκινήσουμε τώρα με τους ειδικούς αγορητές και θα δούμε πώς θα πάει η διαδικασία με το διαδίκτυο. Τον λόγο έχει η κ. Αθανασίου για τέσσερα λεπτά.
Στην τροπολογία 1090 που φέρατε στο άρθρο 14 δεν κάνατε κάτι άλλο από το να φωτογραφίσετε συγκεκριμένο ιδιοκτήτη μέσου ενημέρωσης για παρελθούσες οφειλές του τεσσάρων μηνών. Οι εισφορές πρέπει να καταβάλλονται στον ΕΔΟΕΑΠ. Αλλά προς τι αυτή η ευνοϊκή φωτογραφική ρύθμιση; Για ποιον το κάνατε, άραγε; Ποιανού συμφέροντα εξυπηρετείτε; Όπως επισημάναμε και από την πρώτη κιόλας συνεδρίαση, το παρόν σχέδιο νόμου μάς προβληματίζει. Οι προβληματισμοί της Ελληνικής Λύσης δεν εστιάζουν στις προθέσεις της Κυβέρνησης, διότι θεωρούμε ότι υπάρχει ειλικρινής επιθυμία από την πλευρά σας να δοθούν λύσεις. Όμως, παρά τις ειλικρινείς προθέσεις, παρά τον εξόχως ανθρωπιστικό τίτλο του νομοσχεδίου, τις ονομασίες των πυλώνων του και τις όποιες θετικές διατάξεις που αυτό περιέχει σε σχέση με την καταπολέμηση της παιδικής κακοποίησης, τη στήριξη των ατόμων με αναπηρία, στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που όχι μόνο περιέχει ασάφειες και είναι ελλιπές ως προς τις πτυχές του σχεδιασμού του, κάτι που φαίνεται, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο της πιλοτικής εφαρμογής του «Προσωπικού Βοηθού», όταν αποκλείει τους άνω των εξήντα πέντε, στην εφαρμογή των «Νταντάδων της Γειτονιάς» και άλλα πολλά. Ακόμη το νομοσχέδιο επιτείνει τις κοινωνικές ανισότητες και την άνιση μεταχείριση ακόμα και μεταξύ των ατόμων της ίδιας ομάδας. Διαχωρίζει, για παράδειγμα, τους ψυχικά νοσούντες ΑΜΕΑ από τους λοιπούς ΑΜΕΑ. Προάγει, σε σχέση με την αναδοχή - υιοθεσία, την αναδοχή σε ζευγάρια που έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης, διευκολύνοντας έτσι κυρίως τα ομόφυλα ζευγάρια και ανοίγοντας τον δρόμο για υιοθεσία από γονείς του ίδιου φύλου, κάτι που μας βρίσκει εναντίον ως Ελληνική Λύση. Συμπερασματικά, με τις επιλογές σας, κύριε Υπουργέ και κύριοι της Κυβέρνησης, δεν μας αφήνετε άλλο περιθώριο παρά μόνο η Ελληνική Λύση να ψηφίσει «παρών». Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο τώρα έχει από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ο κ. Ιωάννης Δελής για τέσσερα λεπτά.
Θα βάλω όλα μου τα δυνατά.
Μου λένε, κύριε Δελή, ότι έχετε μιλήσει είκοσι ένα λεπτά. Άρα, ουσιαστικά, έχετε ένα λεπτό.
Μην είστε τόσο αυστηρός τέτοια ώρα.
Αυτά λέγαμε σήμερα στη Διάσκεψη των Προέδρων. Δεν πρόλαβαν να περάσουν δύο ώρες και αλλάξαμε πάλι αυτά που λέγαμε. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Βγαίνει - νομίζω - ένα συμπέρασμα από τη συζήτηση, που ήταν καλή όλες αυτές τις μέρες. Βαραίνει κατά την άποψή μας η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση των κοινωνικών εκείνων υπηρεσιών που αφορούν στην προστασία των παιδιών, στην προσχολική αγωγή, στα άτομα με αναπηρία. Η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση είναι δύο λέξεις κλειδιά για την κατάσταση της κοινωνικής προστασίας στη χώρα μας. Αυτός είναι και ο λόγος που οι κοινωνικές ανάγκες, όπως η προσχολική αγωγή, ο «Προσωπικός Βοηθός» για τους ανάπηρους έχουν περιορισμένο χαρακτήρα. Έτσι δεν είναι; Περιορισμένος είναι ο χαρακτήρας. Έχουν μια πιλοτική εφαρμογή και δεν καλύπτει όλα τα παιδιά η προσχολική αγωγή, παρά τα όσα λέγονται, ούτε βέβαια, πολύ περισσότερο, όλους τους ανάπηρους και εν τέλει καταλήγουν να εμπορευματοποιούνται. Αυτή η υποστελέχωση, κατά την άποψή μας, και η υποχρηματοδότηση είναι και οι βασικές αιτίες και για τη μικρή ανάπτυξη και της αναδοχής αλλά και της υιοθεσίας. Τώρα ως προς τις τροπολογίες, κοιτάξτε, κύριε Πρόεδρε, δεν ξέρω τι συζητάτε στη Διάσκεψη των Προέδρων, αλλά νομίζω ότι αυτό το φαινόμενο δεν είναι τωρινό. Πολλά χρόνια ισχύει αυτό. Έρχονται τροπολογίες ως πακέτα άρθρων ετερόκλητων και πολλές φορές τελείως άσχετων μεταξύ τους. Αυτό νομίζω ότι δημιουργεί πρόβλημα σε όλους μας, ιδιαίτερα στην Αντιπολίτευση - και μιλάω αυτή τη στιγμή για εμάς - , για το πώς θα τοποθετηθούμε. Δεν είναι ορθός αυτός ο τρόπος της ψηφοφορίας, αφού σε μια τροπολογία μπορεί ταυτόχρονα να υπάρχει μία διάταξη με την οποία κανείς να συμφωνεί και μια άλλη με την οποία να διαφωνεί. Πώς θα τοποθετηθεί; Για παράδειγμα, για να γίνω πιο συγκεκριμένος και ταυτόχρονα να τοποθετηθώ για να βρεθώ εντός χρόνου, θα ψηφίζαμε - αλίμονο - την απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ στην τροπολογία 1078. Φυσικά και θα την ψηφίζαμε. Δεν μπορούμε όμως να ψηφίσουμε αυτή την τροπολογία και την ίδια στιγμή στο άρθρο να υπάρχει το άρθρο 2 για το clawback. Δεν θα είχαμε, επίσης, αντίρρηση και θα ψηφίζαμε το άρθρο 12 της τροπολογίας 1088. Όμως, το βασικό περιεχόμενο της τροπολογίας 1088 είναι η δράση «Νταντάδες της Γειτονιάς», με την οποία δράση εμείς διαφωνούμε. Ακόμη, την τρίτη τροπολογία, τη 1090, σχετικά με τον ΟΑΕΔ, αν ψηφιζόταν χωριστά, θα ψηφίζαμε τη διάταξη, για παράδειγμα, που μειώνει τις χρονικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας. Εντάξει, έχουμε εμείς μια βασική θέση που λέμε ότι όλοι οι άνεργοι - και νομίζω ότι είναι μία απολύτως λογική θέση - να παίρνουν επίδομα ανεργίας. Δεν το κάνετε. Καμμία Κυβέρνηση δεν το έκανε. Να μειωθούν λίγο οι χρονικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση του επιδόματος. Ναι, να μειωθούν. Θα το ψηφίζαμε. Δεν μπορούμε, όμως, να ψηφίσουμε μια διάταξη όπου - προσέξτε - ο ΟΑΕΔ, ο υπεύθυνος δηλαδή, ο οποίος χρηματοδοτείται από τους εργαζόμενους, να προσλαμβάνει εργαζόμενους ως συμβούλους με όρους μερικής απασχόλησης και συμβάσεις ορισμένου χρόνου, για να βρουν αυτοί αντίστοιχες εργασιακές σχέσεις εργασίας για άλλους εργαζόμενους. Δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε αυτό. Θα ήθελα μονάχα ένα λεπτό, τώρα, κύριε Πρόεδρε, για να τοποθετηθώ για το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς». Θα είμαι πολύ συνοπτικός. Δεν θα καταναλώσω πολύ χρόνο. Νομίζω ότι αν θα μπορούσε κανείς συνοπτικά να το πει, θα έλεγε ότι η δράση αυτή είναι η άρνηση του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ». Είναι το ακριβώς αντίθετο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Από τη μια, το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» επιχειρεί - άσχετα αν τα καταφέρνει ή όχι - μία ενιαιοποίηση του παιδαγωγικού προγράμματος των παιδικών σταθμών. Καλοδεχούμενη. Ακούστε το. Καλοδεχούμενη. Εμείς σας το λέμε. Από την άλλη, έρχεται το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς» να εφαρμόσει ένα εντελώς εξατομικευμένο παιδαγωγικό πρόγραμμα. Τέτοιο δεν θα είναι σε κάθε σπίτι, είτε του παιδιού είτε του φροντιστή, της νταντάς; Επίσης, υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία παιδιών, τα οποία δεν θα είναι ούτε στους παιδικούς σταθμούς, δεν θα έχουν ούτε νταντά στο σπίτι τους ή στο σπίτι κάποιου άλλου να πηγαίνουν και άρα θα βρίσκονται στα σπίτια τους με τις γιαγιάδες, με τους παππούδες. Εν πάση περιπτώσει, τίθεται ένα ζήτημα. Και γι' αυτό σάς το λέγαμε εμείς, κυρία Υπουργέ. Αποκαλύπτεται τελικά ότι το δικό σας κίνητρο, η δική σας κεντρική ιδέα είναι η εναρμόνιση της επαγγελματικής με την οικογενειακή ζωή. Το δικαίωμα της γυναίκας να εργαστεί, βεβαίως, δεν είναι το δικαίωμα του παιδιού στην αγωγή και η κοινωνικοποίησή του, που είναι το βασικό στοιχείο και το βασικό ζητούμενο σε αυτή την ηλικία. Μη γελιόμαστε, καμμία κοινωνικοποίηση δεν μπορεί να γίνει με καμμία νταντά της γειτονιάς.
Πρέπει να ολοκληρώσετε, κύριε συνάδελφε.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Και εν πάση περιπτώσει, το επιχείρημα της κ. Συρεγγέλα, ότι αυτό το πρόγραμμα εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη, τι σημαίνει; Του δίνει αυτό εύσημα και εχέγγυα προοδευτικότητας; Στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση υλοποιείται κάποια φιλολαϊκή πολιτική; Τα ίδια πράγματα γίνονται κι εκεί, τα ίδια πράγματα έρχονται κι εδώ. Με αυτή την έννοια, δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε. Σε κάθε περίπτωση, εκκρεμεί και μένει ανικανοποίητο δυστυχώς - και είναι ένα ζήτημα αυτό που πρέπει να απασχολήσει τον ελληνικό λαό και ιδιαίτερα τα νέα ζευγάρια - το αίτημα για μια προσχολική αγωγή που θα αφορά όλα - μα, όλα - τα παιδιά του ελληνικού λαού.
Ευχαριστούμε. Νομίζω ότι αποκαταστάθηκε η σύνδεσή μας με την κ. Τελιγιορίδου. Κυρία Τελιγιορίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο πραγματεύεται πολύ σημαντικά ζητήματα, όχι όμως με τη βαρύτητα που απαιτείται και χωρίς ζυγισμένες επιλογές για την αντιμετώπιση μιας χειροπιαστής κοινωνικής πραγματικότητας που δημιουργεί κοινωνική ανισότητα και αυτό γιατί είναι ενταγμένο σε μια στρατηγική επιλογή από την πλευρά της Κυβέρνησης, όπου ακόμη και η κοινωνική πολιτική είναι ενταγμένη στα επικοινωνιακά εργαλεία αυτής της Κυβέρνησης, που ούτως ή άλλως από τα πιο επίσημα χείλη του ίδιου του Πρωθυπουργού πιστεύει στην ανισότητα ως ένα φυσικό φαινόμενο, που για τη Νέα Δημοκρατία είναι ιδεολογικά αποδεκτό να συνεχίσει να υπάρχει. Από αυτή την πεποίθηση πηγάζει η αποφασιστική προσπάθεια της Κυβέρνησης με μια σειρά νομοθετικών πρωτοβουλιών για την ξεθεμελίωση του κοινωνικού κράτους, την απορρύθμιση στην αγορά εργασίας, την απορρύθμιση με την απονομιμοποίηση του οκταώρου εργασίας, την κατακόρυφη αύξηση του πλαφόν των νόμιμων απλήρωτων ή φθηνών υπερωριών, τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας, τη διευκόλυνση και την απελευθέρωση των απολύσεων με την κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης που είχε θεσπίσει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, τη διατήρηση του κατώτατου μισθού σε πολύ χαμηλά επίπεδα για να είναι - υποτίθεται - η ανταγωνιστικότητα της χώρας μεγαλύτερη. Επιμένετε μνημονιακά και εκτός μνημονίων. Όλα αυτά είναι σχετικά και με την κοινωνική πολιτική, καθώς οι εργασιακές συνθήκες επιτρέπουν ή αποτρέπουν την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους πάρα πολλοί πολίτες. Η εργασιακή νομοθεσία οφείλει να αποτελεί τον θεματοφύλακα για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, που με τη σειρά του αποτελεί τον πυλώνα της κοινωνικής συνοχής. Η αντεργατική σας πολιτική δείχνει τον προσανατολισμό και αυτού του σημερινού νομοθετικού βήματος για το πώς αντιλαμβάνεστε τα ζητήματα για την προστασία των παιδιών, των αναπήρων και για την προσχολική αγωγή. Το ίδιο βέβαια δείχνει και η αντιεκπαιδευτική σας πολιτική. Αρκεί να αναφέρω πως ένα από τα πρώτα πράγματα που κάνατε στο Υπουργείο Παιδείας ήταν να καταργήσετε το Τμήμα Φροντίδας και Αγωγής Προσχολικής Ηλικίας που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας με έδρα την Καστοριά, με στόχο να δημιουργήσετε επιπλέον πελατεία για ιδιωτικά κολλέγια. Το σημερινό νομοσχέδιο κατ' ευφημισμό φέρει τον τίτλο «…για την πρόληψη και την αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων». Ακόμη και η συμπεριφορά των κακοποιητικών συμπεριφορών ανατίθεται σε εργαζόμενο της δομής και όχι σε μια εξωτερική ομάδα αποτελούμενη από ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό ή δικηγόρο, που θα διασφάλιζε την αμεροληψία. Στο πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» είναι κατ' ευφημισμόν επίσης ο χαρακτηρισμός, καθώς η κυψέλη είναι ένας όρος που παραπέμπει σε συστηματική οργάνωση. Το νομοσχέδιο εξαντλεί αυτό το πρόγραμμα με μια γενικόλογη, αφηρημένη και ανέμελη αναφορά, χωρίς συγκεκριμένο και προσδιορισμένο πλαίσιο και επίσης χωρίς όραμα. Προσδιορίζεται στο νομοσχέδιο αυτό πως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί καθίστανται αποθήκες παιδιών, χωρίς ουσιαστικό παιδαγωγικό πρόγραμμα, απαξιώνοντας και το εξειδικευμένο προσωπικό και τους εργαζόμενους σε αυτούς στο σύνολό τους. Η απαξίωση αυτή γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρη με αυτό που φέρνετε ως θεσμό, τις «Νταντάδες της Γειτονιάς». Λέτε στην ελληνική οικογένεια, στις άνεργες μητέρες, που ούτως ή άλλως τις είχατε αποκλεισμένες από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς ως το 2015, να εμπιστευτούν το χαμόγελο του παιδιού τους στη γειτόνισσα, χωρίς εκπαίδευση, χωρίς εξασφάλιση σωστής διαπαιδαγώγησης και σωστής κοινωνικοποίησης, απαξιώνοντας και πάλι τους ειδικούς επιστήμονες, τις δημοτικές αρχές, τους δημόσιους, αλλά και τους ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς. Φοβάμαι ότι ενδιαφέρεστε μόνο για το φαίνεσθαι και όχι για το είναι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα και ο θεσμός του «Προσωπικού Βοηθού» αναπήρου, που ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για να βοηθήσει πραγματικά και καθολικά τους ανάπηρους της χώρας. Ωφελούνται δύο χιλιάδες άτομα από το ένα εκατομμύριο αναπήρους σε τρία χρόνια. Οι υπόλοιποι αφήνονται στον πολιτικό Καιάδα των επιλογών σας. Θεωρώ ότι το νομοσχέδιό σας έχει πάρα πολλές «γκρίζες ζώνες». Οι στέγες ημιαυτόνομης διαβίωσης: Προφανώς και είμαστε υπέρ της αποϊδρυματοποίησης. Οι ανήλικοι έφηβοι, όμως, των ιδρυμάτων πρέπει να ζουν προστατευμένοι, πρέπει να έχουν τη δυνατότητα της ολοκλήρωσης της εκπαίδευσής τους, να συνεχίσουν απρόσκοπτα την ψυχοκοινωνική τους υποστήριξη, ώστε να μπορέσουν στην ενήλικη ζωή τους να είναι έτοιμοι και να έχουν όλα τα εφόδια. Όμως αυτά προφανώς για την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι ψιλά γράμματα, καθώς ενδεικτικά θα αναφέρω ότι επιχειρήσατε να προκρίνετε ακόμη και την εργασία ανηλίκων δεκαέξι ετών από δομές στα ξενοδοχεία. Το σταματήσατε την τελευταία στιγμή, μετά τη γενική κατακραυγή. Θέλετε να μας γυρίσετε σε έναν εργασιακό μεσαίωνα, με τους άρχοντες φεουδάρχες και τον λαό να πασχίζει με τον ιδρώτα του για να κατακτήσει το δίκιο του; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο λαός μας και η νεολαία μας βιώνουν μια πραγματικότητα που δεν είναι ρόδινη. Τα παιδιά για τα οποία νομοθετείτε σήμερα αύριο θα είναι οι πρωταγωνιστές στην οικονομική, κοινωνική, αλλά και πολιτική ζωή του τόπου. Παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που βάζει στον δρόμο τους η πολιτική σας, αυτά τα παιδιά θα δώσουν τη μάχη για την αξιοπρέπεια, την ελπίδα και τη ζωή και είναι αυτά τα παιδιά που θα παλέψουν, έχοντας μια αρνητική βιωματική εμπειρία, κόντρα στην αλλοτρίωση των συντηρητικών πολιτικών και θα πάρουν την απόφαση να κρατήσουν τη ζωή τους στα χέρια τους χωρίς συμβιβασμούς, συμβάλλοντας σε μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και αλληλοσεβασμού, που απέχει πολύ από τις πολιτικές σας και αυτό θα το κάνουν με περηφάνια, όχι για να γιατρέψουν τις πληγές που τους δημιουργείτε σήμερα, αλλά με τη συνείδηση του σεβασμού προς κάθε ανθρώπινη ύπαρξη και σ' αυτό εμείς θα είμαστε μαζί τους. Σας ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε με τον κ. Ιλχάν Αχμέτ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω με μια υπενθύμιση, γιατί σήμερα συχνά διαφεύγει, άλλοτε σκόπιμα και άλλοτε όχι, πως είναι επίτευγμα της σοσιαλδημοκρατίας το κράτος πρόνοιας και το κοινωνικό κράτος. Είναι ένα επίτευγμα της προοδευτικής παράταξης η εμπέδωση της αντίληψης ότι σ' ένα σύγχρονο κράτος δεν μπορούν να ευημερούν μόνο οι πλέον ευνοούμενοι καταδικάζοντας τους λιγότερο ευνοούμενους στα κατώτερα στρώματα της φτώχειας. Κάνω αυτή την υπενθύμιση, γιατί το συζητούμενο νομοσχέδιο επιχειρεί να αντιμετωπίσει κεντρικά ζητήματα του κράτους πρόνοιας, που αφορούν μια μεγάλη πλειοψηφία πολιτών, επηρεάζοντας κατ' επέκταση την κοινωνική συνοχή και την εύρυθμη λειτουργία του συνόλου της κοινωνίας. Ωστόσο, φοβάμαι πως αντιμετωπίζετε όλα αυτά τα ζητήματα πρόχειρα και αποσπασματικά. Τι εννοώ; Για παράδειγμα, συμφωνούμε επί της αρχής με τη δημιουργία του μηχανισμού για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων που περιγράφεται στο Α΄ Μέρος. Συμφωνούμε. Όμως αν πραγματικά θέλετε να διασφαλίσετε την αποτελεσματικότητα της εν λόγω δομής, επιβάλλεται να εξασφαλίζετε το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό και τις ανάλογες υποδομές. Εδώ πρέπει να δούμε και τη μεγάλη εικόνα, που σαφώς συνδέεται με συνολικές πολιτικές για την προστασία της οικογένειας και κατά συνέπεια με την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, που αποτελεί εθνικό θέμα και απαιτεί μακροχρόνιες πολιτικές που έχουν εξασφαλίσει διακομματική συναίνεση. Επιπλέον, για εμάς είναι κομβική η επέκταση των μέτρων για την προστασία των ανηλίκων και η καταπολέμηση των περιστατικών κακοποίησης, τόσο στους καταυλισμούς των Ρομά όσο και στις κλειστές δομές των μεταναστών, από τις οποίες έρχονται στο φως της δημοσιότητας φρικαλέες ιστορίες κακοποίησης παιδιών. Περνάω τώρα στο Β΄ Μέρος, που αφορά την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς μέσω του προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ». Ξέρουμε όλοι πως ένας έμμεσος τρόπος μη εφαρμογής μιας νομοθετικής ρύθμισης είναι η ύπαρξη δευτερογενούς νομοθεσίας. Θέλετε πραγματικά να εφαρμόσετε το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ»; Και, αν ναι, πότε; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα; Γιατί, αν θέλετε, δεν δικαιολογείται η έκδοση των πέντε κοινών υπουργικών αποφάσεων που απαιτούνται για την εφαρμογή του προγράμματος. Κι εδώ μιλάμε για πέντε ΚΥΑ που δεν καθορίζουν απλώς λεπτομέρειες του προγράμματος, αλλά την ουσία. Δεν είναι τρόπος νομοθέτησης αυτός. Θεωρούμε πως είναι θετικές οι διατάξεις και του Γ΄ Μέρους. Αφορούν τη διεύρυνση των ορίων ηλικίας σε σχέση με την αναδοχή και υιοθεσία. Ας πάμε λίγο στο Δ΄ Μέρος. Προφανώς συμφωνούμε και εδώ με τη θεσμοθέτηση του «Προσωπικού Βοηθού για Άτομα με Αναπηρία». Παρ' όλα αυτά η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους μάς λέει πως για τα έτη 2022-2024 η δαπάνη για την υπηρεσία του «Προσωπικού Βοηθού» εκτιμάται από το Υπουργείο στο ποσό των 42 εκατομμυρίων ευρώ περίπου και έχει ενταχθεί για χρηματοδότηση στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Ξέρετε πώς μεταφράζεται αυτό; Τα άτομα που θα μπορούν να ενταχθούν σε αυτή την υπηρεσία θα είναι μόλις δύο χιλιάδες, όταν την υπηρεσία την έχουν ανάγκη περίπου ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας. Επομένως δεν μπορεί να ασκηθεί η καθολική εφαρμογή της εν λόγω υπηρεσίας, όπως ισχυρίζεστε στο άρθρο 38. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου μια παρέμβαση για μια εξόφθαλμη αδικία που συντελείται στον τομέα της παράλληλης στήριξης στα σχολεία για τον κλάδο ΠΕ73 των μειονοτικών εκπαιδευτικών. Η παράλληλη στήριξη ως θεσμός έχει καλύψει ένα πραγματικό μεγάλο κενό στις περιπτώσεις μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και η παρεχόμενη στήριξη είναι τεράστιας σημασίας για τη σωστή ένταξή τους στην κοινωνία. Τα μειονοτικά σχολεία από τη φύση τους είναι δίγλωσσα. Η λειτουργία παράλληλης στήριξης την τρέχουσα διδακτική χρονιά και στα μειονοτικά σχολεία υπήρξε ευεργετική. Ωστόσο η στήριξη χρειάζεται και για το δεύτερο κομμάτι, για το μειονοτικό πρόγραμμα, που αποτελεί τουλάχιστον τις μισές διδακτικές ώρες. Δυστυχώς, με το παρόν καθεστώς οι μαθητές στα μειονοτικά σχολεία στερούνται εκπαιδευτικής στήριξης σε εκείνο το κομμάτι, το μειονοτικό. Αυτό θα μπορούσε να λυθεί με μια προσθήκη σχετικής παραγράφου στον υπάρχοντα ν.3699/2008, που προβλέπει την παροχή παράλληλης στήριξης εντός της τάξης. Ειδικότερα στο Κεφάλαιο Γ΄, το άρθρο 16 παράγραφος 1 καθορίζει την τοποθέτηση των εκπαιδευτικών ως εξής: Στα μειονοτικά σχολεία λόγω του δίγλωσσου προγράμματος των μαθητών τοποθετείται εκπαιδευτικός ΠΕ73 με τα ισχύοντα κριτήρια του παρόντος νόμου. Η απάντηση που έλαβα μετά από σχετική ερώτηση που κατέθεσα στην Υπουργό Παιδείας υπήρξε δυστυχώς απογοητευτική. Απαντήσατε, κυρία Υπουργέ, ότι οι κλάδοι εκπαιδευτικών ΠΕ60, ΠΕ70, ΠΕ02, ΠΕ03 και ΠΕ04 καλύπτουν ήδη τις ανάγκες παράλληλης στήριξης και συνεπώς είπατε ότι δεν χωρούν ανάμεσά τους ισότιμα οι συνάδελφοί τους του κλάδου ΠΕ73. Άλλη μια αδικία για τους μειονοτικούς εκπαιδευτικούς, που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκίνησα σήμερα λέγοντας πως ζητήματα που αφορούν στο κοινωνικό κράτος αποτελούν ταυτοτικά στοιχεία της προοδευτικής παράταξης. Γι' αυτό έχουμε επιφυλάξεις για την ουσία και την αποτελεσματικότητα των πολιτικών που φέρνει το συζητούμενο νομοσχέδιο, γιατί η δευτερογενής νομοθεσία που εισάγεται φοβούμαστε πως αποκρύπτει τις πραγματικές σας προθέσεις. Ως Κίνημα Αλλαγής, ως προοδευτική παράταξη προφανώς και στηρίζουμε κάθε τι που αφορά την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και συνεχίζουμε να διεκδικούμε περισσότερα για περισσότερους που έχουν ανάγκη. Δεν είναι πολυτέλεια, είναι θέμα εθνικής επιβίωσης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Θα συνεχίσουμε τώρα με την κ. Μαρία Απατζίδη, η οποία έχει και το σύνολο της δευτερολογίας της. Είναι η μόνη αγορήτρια που μίλησε μόλις δεκαπέντε λεπτά στην πρωτολογία και δεν χρησιμοποίησε άλλον χρόνο. Κυρία Απατζίδη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο υπάρχουν από τη μια ωραίες λέξεις για υπό διαμόρφωση θεσμούς, από την άλλη όμως υπάρχει μια πάρα πολύ μεγάλη αοριστία και παραπομπή σε μελλοντικές ΚΥΑ, κοινές υπουργικές αποφάσεις, οι οποίες θα διακριβώσουν το περιεχόμενό τους. Ο συνδυασμός αυτών των δύο στοιχείων του νομοσχεδίου οφείλει να μας υποψιάσει, να μας κάνει καχύποπτους απέναντι στην Κυβέρνηση, γιατί, έστω και με καθυστέρηση, ενδιαφέρθηκε επιτέλους για το κοινωνικό κράτος ή αν αντίθετα χρησιμοποιεί κάποιες μεγαλόστομες διακηρύξεις ως άλλοθι ή ένα γλέντι που θα αρχίσει από εδώ και στο εξής με τις κοινές υπουργικές αποφάσεις του επιτελικού κράτους της, οι οποίες είναι και ο μόνος άξονας αναφοράς, την ίδια στιγμή που αγνοούνται οι εξωκομματικοί ειδικοί και οι φορείς του δημοσίου διαλόγου. Αναφέρω ενδεικτικά κάποια ορισμένα δείγματα της αοριστολογίας και της έλλειψης διευκρινίσεων στα άρθρα 36 και 37 που αφορούν στον «Προσωπικό Βοηθό για Άτομα με Αναπηρία». Γίνεται πάλι μια γενική αναφορά με κοινωνικά κριτήρια που θα λαμβάνονται υπ' όψιν για την επιλογή των αιτούντων, ενώ για τις αμοιβές των εργαζομένων στο πρόγραμμα απλά αναφέρεται πως αυτές θα γίνονται από τον ΟΠΕΚΑ, χωρίς καμμία περαιτέρω διευκρίνιση ως προς το ύψος των αμοιβών αυτών των ανθρώπων. Για το εν λόγω ζήτημα προκύπτουν πολλά ερωτήματα, τα οποία φανερώνουν ότι για ένα βοήθημα προς τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, η Κυβέρνηση πάλι ενεργεί επιπόλαια και επικοινωνιακά. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα παρακάτω ερωτήματα. Ποιες θα είναι οι πιλοτικές περιοχές; Με ποια κριτήρια θα επιλεγούν για να ξεκινήσει να εφαρμόζεται η συγκεκριμένη προνοιακή παροχή; Πώς θα διασφαλίζεται; Θα ελέγχεται και από ποιον η ποιοτική παροχή υπηρεσιών στα άτομα με αναπηρία; Ποια τα κριτήρια επιλογής του βοηθού; Ποιος θα τα εγκρίνει; Ποιος θα τα επιλέγει; Πόσο χρονικό διάστημα θα διαρκεί η σύμβαση; Πώς θα τερματίζεται; Αν εν τω μεταξύ λήξει η πιστοποίηση αναπηρίας, μέχρι την επανεξέτασή της τι προβλέπεται; Ποιο είναι το μηνιαίο ποσό που θα καταβάλλεται στον βοηθό; Έχετε εικόνα ποιο θα είναι το ετήσιο κόστος αυτού του προγράμματος ή δεν το έχετε προϋπολογίσει κι αυτό; Θα ενταχθούν όλες οι κατηγορίες αναπήρων ανά πάθηση στο πρόγραμμα; Και το κυριότερο, υπάρχει έτοιμη πλατφόρμα εφαρμογής οργάνωσης για το προσωπικό στον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στην Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης και τα Κέντρα Κοινότητας, για να διεκπεραιώσουν αυτό το έργο; Ο ΟΠΕΚΑ αντιμετωπίζει πρόβλημα υποστελέχωσης και οι υπάλληλοι των Κέντρων Κοινότητας χρειάζονται εκπαίδευση. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, νομοθετεί χωρίς σχέδιο και χωρίς από πριν να έχουν λήξει αυτά τα ζητήματα, με τα ΑΜΕΑ και τις αρμόδιες υπηρεσίες να περιμένουν πότε θα εκδοθεί κοινή υπουργική απόφαση με τις απαραίτητες ρυθμίσεις. Πρόκειται για εμπαιγμό. Κλείνοντας τονίζουμε τα εξής αναφορικά με τα ΑΜΕΑ. Ο σεβασμός της οργανωμένης κοινωνίας προς τα ΑΜΕΑ πρέπει να αποτελείται από ένα διττό πλέγμα προστασίας, αφ' ενός θεσμική προστασία κατά οποιασδήποτε διάκρισης και αφ' ετέρου απρόσκοπτη και δίχως περιορισμούς εξομάλυνση του βίου των ΑΜΕΑ, με παροχές από την πολιτεία στην υγεία, την κοινωνική πρόνοια, την αξιοπρεπή ηθική και υλική διαβίωσή τους. Το ΜέΡΑ25 δεν θα πέσει στην παγίδα της διάκρισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε θετικά και αρνητικά, σε παροχές και προστασία από τις διακρίσεις. Τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν ένα και αδιαίρετο σύνολο παροχών και προστασίας κατά των διακρίσεων. Γι' αυτό και τα ζητήματα αυτά τα συνδέουμε με την πρόταση νόμου μας, στην οποία αποσκοπούμε σε μια εξασφάλιση πραγματικά αξιοπρεπούς διαβίωσης για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, με ένα εισόδημα περί τα 1.000 ευρώ, όχι 313 ευρώ, το οποίο κλιμακούμενο θα μπορεί να εξασφαλίσει τις ανάγκες αυτών των ανθρώπων, των ΑΜΕΑ, και να τους επιτρέψει έτσι μια ζωή προσωπικής ανάπτυξης, ανθοφορίας και πλήρους ένταξής τους στην κοινωνία. Πάντως, παρά τις υποδείξεις που σας έγιναν, το ίδιο πνεύμα ενοχής, αοριστολογίας διέπει και τις τροπολογίες σας. Λόγου χάριν, αυτή για τις λεγόμενες «Νταντάδες της Γειτονιάς» ακούγεται και πάρα πολύ ωραία. Το θέμα είναι, όμως, υπάρχει πολιτική ουσία; Τι είναι αυτό που φέρατε; Ένα μέτρο, δηλαδή, που θα συνδράμει στις οικογένειες που θα μπορούν να αφήνουν τα παιδιά τους σε ασφαλή χέρια χωρίς κόστος. Όμως, το μέτρο ξεκινάει πιλοτικά και εδώ αρχίζουν οι γνωστές ασάφειες. Το voucher θα καλύψει κάποιο μέρος του κόστους, ενώ δεν γίνεται σαφής αναφορά στο ποια θα είναι τα ωφελήματα για τους δικαιούχους. Ακολουθούνται, λοιπόν, τα χνάρια του κυρίως νομοσχεδίου. Ωραία τα λόγια για το θεαθήναι, αλλά μηδέν περιεχόμενο! Ως προς την τροπολογία για τους εποχικούς εργαζόμενους στον τουρισμό και την εστίαση, τους δίνεται τώρα δυνατότητα με πενήντα ένσημα να μπορούν να λάβουν επίδομα ανεργίας. Αυτό είναι θετικό, αλλά κάτι πρέπει να γίνει και για τους οδηγούς ταξί που εργάζονται σε τουριστικές περιοχές και οι οποίοι τον υπόλοιπο χρόνο μένουν ξεκρέμαστοι εντελώς. Παρακαλούμε, λοιπόν, την Κυβέρνηση να λάβει σοβαρά υπ' όψιν της την κατηγορία αυτών των εργαζόμενων, που μένουν πραγματικά επί ξύλου κρεμάμενοι. Εν κατακλείδι, θα καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής, όπως είπα και στην πρωτολογία μου, διότι για τους λόγους που εξηγήσαμε αναλυτικά θεωρούμε ότι το γενικότερο πνεύμα του είναι εμπαιγμός προς αυτούς που υποτίθεται ότι πάει να βοηθήσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Ορίστε, κύριε Μουλκιώτη, έχετε τον λόγο για τέσσερα λεπτά.
Καλό μήνα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι! Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, θα είμαι σύντομος, αφού κάνω μία παρατήρηση, μάλλον δυο παρατηρήσεις. Η πρώτη παρατήρηση έχει να κάνει με τη στάση του κυρίου Υπουργού - του απόντος τώρα κυρίου Υπουργού - , ο οποίος λίγο ως πολύ τι είπε; Είπε τα ίδια στο γενικό πλαίσιο των παρατηρήσεών του, όπως είχε πει και κατά τη συζήτηση του εργασιακού νομοσχεδίου, σε σχέση με την Αντιπολίτευση. Ήταν καρμπόν τα όσα είπε σε σχέση με την Αντιπολίτευση. Τι είχε πει, λοιπόν, τότε; Είχε πει ο κ. Χατζηδάκης ότι δεν συνομιλεί με μας, συνομιλεί με τους πολίτες και ότι η Αντιπολίτευση είναι ο καλύτερος χορηγός στη Νέα Δημοκρατία. Τι θα ήθελε ο κ. Χατζηδάκης, δηλαδή; Ο κ. Χατζηδάκης, ο οποίος είναι ο Υπουργός Εργασίας των εκατόν τριάντα τριών ομαδικών απολύσεων στα Λιπάσματα Καβάλας, τι ήθελε από εμάς; Ο κ. Χατζηδάκης, ο οποίος σε μια νύχτα κατάργησε ό,τι υπήρχε στο εργασιακό δίκαιο, στο ατομικό και στο συλλογικό Εργατικό Δίκαιο; Το αποδιάρθρωσε πλήρως! Θεσμοθέτησε τις απλήρωτες υπερωρίες, τη δεκάωρη ημερήσια εργασία. Τι άλλο ήθελε ο κ. Χατζηδάκης να του πούμε για το νομοσχέδιο; Να μην κάνουμε καμμία παρατήρηση; Να μην του πούμε ότι υπάρχουν προβλήματα; Να μην του αναδείξουμε και να του υποδείξουμε τα ερωτήματα τα οποία είχαμε και δεν έδωσε καμμία - μα, καμμία! - απάντηση; Εγώ θα πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να προσέχει ο κ. Χατζηδάκης από την πολλή αγάπη που του δείχνει ο κόσμος από τα φιλολαϊκά μέτρα που παίρνει, μην έχουμε τα φαινόμενα της Θεσσαλονίκης. Δεύτερη παρατήρηση, για τον επισιτισμό - τουρισμό: Ζητήσαμε, κυρία Υπουργέ, κάποια θέματα από τον κ. Χατζηδάκη πέρα από τα πενήντα ένσημα, που πραγματικά τα δεχόμαστε και είναι σε ορθή κατεύθυνση. Η Ομοσπονδία Εργαζομένων στον Επισιτισμό - Τουρισμό είχε κάποιες παρατηρήσεις, τις αναδείξαμε τις παρατηρήσεις. Δυστυχώς, ο Υπουργός τις παραπέμπει στις καλένδες. Σε σχέση με το νομοσχέδιο τώρα, δεν θα πω για τις τροπολογίες, για τις οποίες συμφωνώ απόλυτα με τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ. Συμφωνούμε απόλυτα. Το έχουμε αναδείξει πολλές φορές. Δυστυχώς, δεν έχει κάνει τίποτα ούτε το Προεδρείο και συνεχίζει και η Κυβέρνηση να το εκμεταλλεύεται αυτό και να φέρνει τέτοιου είδους τροπολογίες και να μας «αναγκάζει» - εντός εισαγωγικών - διάφορα άρθρα που είναι άσχετα μεταξύ τους να ψηφίζονται σαν μία τροπολογία. Ε, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί! Το προτεινόμενο τώρα σχέδιο νόμου το οποίο θα ψηφίσουμε σε λίγο πράγματι εισάγει θετικές προβλέψεις και σημαντικούς θεσμούς στην έννομη τάξη της χώρας, δυστυχώς, όμως, με σοβαρά κενά στη νομοθέτηση και στην υστέρηση της χρηματοδότησης των νομοθετικών παρεμβάσεων. Υπήρξαν, κυρία Υπουργέ, πολλά τα ερωτήματα. Υπήρξαν, μετρήθηκαν, όμως, ελάχιστες - για να μην πω ούτε στο δάχτυλο, στα δύο ή τρία δάχτυλα του ενός χεριού - οι απαντήσεις, αν υπήρξαν. Δεύτερον, το νομοσχέδιο θεσμοθετεί τη δημιουργία ενός μηχανισμού για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων, χωρίς να το εντάσσει, όμως, σε μία συνολική πολιτική προστασίας της οικογένειας. Και δεν ακούσαμε κάτι από την Κυβέρνηση να πει για το τι θέση παίρνει σε αυτό, γιατί δεν το εντάσσει. Και δεν είναι πρέπον να το εντάξετε στο γενικότερο πλαίσιο; Δεν είναι πιο νοικοκυρεμένο, πιο σωστό, πιο σύγχρονο; Τρίτο θέμα: Το ουσιαστικό περιεχόμενο του νέου προγράμματος «ΚΥΨΕΛΗ» για την προσχολική αγωγή δεν ψηφίζεται από τη Βουλή, αλλά μπαίνει μέσω μιας κοινής υπουργικής απόφασης. Το επαναλαμβάνω και ό,τι και να πείτε, είναι δεδομένο αυτό, ότι, δυστυχώς, η Βουλή δεν ψηφίζει, ψηφίζει το τυπικό σχέδιο, τίποτα άλλο. Οι ΚΥΑ, οι οποίες προβλέπονται, αυτές θα έχουν τις απαντήσεις ερήμην της Βουλής. Τέταρτο θέμα: Θεσμοθετείτε τον θεσμό του «Προσωπικού Βοηθού Ατόμων με Αναπηρία», αλλά στην πιλοτική εφαρμογή 2022-2024 και αυτός ο θεσμός θα καλύψει μόλις, είπαμε, δύο χιλιάδες άτομα σε σύνολο που είναι πλέον του ενός εκατομμυρίου. Η καθολική εφαρμογή δεν ορίζεται στο νομοσχέδιο ούτε πού θα διατεθούν οι πόροι για τη στήριξη του θεσμού. Ούτε είναι επαρκείς οι πόροι και ο θεσμός φοβόμαστε - και το λέμε και το είπαμε - ότι θα υπάρξει αδειανό πουκάμισο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα καταλήξω, κύριε Πρόεδρε. Αντί της κατ' οίκον υποστήριξης στη φύλαξη βρεφονηπιακής και παιδικής ηλικίας στα πρότυπα του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», με πρώτο ρόλο και συντονισμό την τοπική αυτοδιοίκηση, είναι οι «Νταντάδες της Γειτονιάς». Οι ωφελούμενοι - όποιοι είναι οι ωφελούμενοι - είναι χωρίς κοστολόγηση έργου. Και είναι ένα θέμα το οποίο δημιουργεί και εγείρει πλείστα ερωτήματα. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι η Κυβέρνηση - και τα λέμε και στον κ. Χατζηδάκη - έχει χάσει κάθε επαφή και με την καλή νομοθέτηση, γιατί φέρνει νύχτα σωρεία τροπολογιών και δεν έχει καμμία επαφή με τη ζώσα πραγματικότητα και τα προβλήματα. Εμείς, παρά την κακή νομοθέτηση, και τροπολογίες προτείναμε, τις οποίες απέρριψε ή δέχτηκε ότι είναι μέσα, ενσωματώνονται στο νομοσχέδιο, ενώ κατά την άποψή μας δεν ενσωματώνονται. Και βεβαίως, η βασική μας πρόταση είναι η υιοθέτηση ρήτρας κοινωνικού πλεονάσματος σε όλα τα έργα και όλους τους άξονες του Ταμείου Ανάκαμψης, για να έχουμε κοινωνικό κράτος που να αντέχει και να έχει διάρκεια. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Μένουν τώρα η κ. Φωτίου και ο κ. Λιούπης. Ορίστε, κυρία Φωτίου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επί μία βδομάδα τώρα προσπαθούμε να πείσουμε την Κυβέρνηση διά της Υφυπουργού και κυρίως την Υφυπουργό, βέβαια, που την εκπροσωπεί ότι δεν μπορεί να νομοθετείς με ΚΥΑ, δηλαδή ότι νέοι θεσμοί, όπως είναι ο «Προσωπικός Βοηθός για τα Άτομα με Αναπηρία» και το πρόγραμμα προσχολικής αγωγής «ΚΥΨΕΛΗ» πρέπει να νομοθετούνται. Εδώ δεν νομοθετούνται, αλλά παραπέμπονται σε πιλοτικά προγράμματα για τα οποία δεν γνωρίζουμε τίποτα. Δεν πήραμε απαντήσεις, όπως είπαν και οι προηγούμενοι συνάδελφοι. Οι ΚΥΑ δεν διευκρινίζουν λεπτομέρειες εφαρμογής του νόμου. Γίνονται στην περίπτωση αυτή νόμος. Το νομοσχέδιο αυτό δεν το νομοθετεί η Βουλή, αλλά οι Υπουργοί. Αυτό συμβαίνει και με τους δύο θεσμούς και γι' αυτό ακριβώς αυτό είναι ένα νομοθετικό πυροτέχνημα επικοινωνιακής σκοπιμότητας, το οποίο θέλει η Βουλή να δώσει λευκή επιταγή σε εσάς. Έχετε τις ψήφους σας. Ψηφίστε το! Όμως, το ψηφίζετε μόνοι σας. Μετά από μία βδομάδα δεν πείσατε το Κοινοβούλιο και αυτό φαίνεται πια. Και στο ενδιάμεσο πετάτε διάφορες πομφόλυγες και ψεύδη, κυρία Υφυπουργέ, δυστυχώς. Μας κατηγορήσατε χθες στην επιτροπή ότι κάναμε τον Εθνικό Μηχανισμό Συντονισμού, Παρακολούθησης και Αξιολόγησης των Πολιτικών Κοινωνικής Ένταξης και Κοινωνικής Συνοχής χωρίς να έχει αξιολογηθεί αυτή τη στιγμή, χωρίς να έχει παραληφθεί το έργο, χωρίς να λειτουργεί το πληροφοριακό σύστημα. Επίσης, μας κατηγορήσατε ότι κάναμε την κωδικοποίηση της νομοθεσίας της πρόνοιας, ότι δεν έχει παραληφθεί και αξιολογηθεί το έργο κ.λπ.. Σας καταθέτω όλα αυτά και σας παρακαλώ να τα διαβάσετε. Είναι όλο το νομοθετικό έργο αλλά και όλες οι αποφάσεις αξιολόγησης. Διαβάστε τες να ενημερωθείτε, γιατί είναι πολύ μεγάλο σφάλμα να αφήνετε αυτές τις ψευδείς κατηγορίες. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Θεανώ Φωτίου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεύτερον, εδώ μας κατηγορείτε ότι κάναμε κι εμείς τα ίδια με εσάς. Σας λέω, λοιπόν, τα εξής: Πρώτον, τα 15 εκατομμύρια στους δήμους για ίδρυση δέκα χιλιάδων θέσεων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς ήταν νόμος. Δεύτερον, οι προδιαγραφές για τους ιδιωτικούς σταθμούς, τις οποίες χαρακτηρίσατε «είκοσι δύο σελίδες για διαδρόμους» ήταν εκτελεστική ΚΥΑ παλαιότερου νόμου. Διαβάστε τα! Τρίτον, τα σχολικά γεύματα νομοθετήθηκαν το 2017, όταν για πρώτη φορά η χώρα είχε χρήματα στον προϋπολογισμό και έβαλε χρήματα με νόμο από τον προϋπολογισμό, όπως και από το Ευρωπαϊκό Ταμείο. Είναι απαράδεκτο, λοιπόν. Πιο μπροστά δεν υπήρχαν χρήματα ούτε από τον προϋπολογισμό ούτε από τα ευρωπαϊκά ταμεία. Γι' αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα ήταν από fund της Εθνικής Τράπεζας. Όμως, φαίνεται ότι εδώ δεν συνεννοούμαστε καθόλου. Σας είπαμε ότι το πρόγραμμα προσχολικής αγωγής «ΚΥΨΕΛΗ» είναι βλαπτικό, γιατί εισάγει ενιαίο περιεχόμενο και ωρολόγιο πρόγραμμα για όλα τα παιδιά από μηδέν έως τεσσάρων ανά ηλικιακή κατηγορία. Είναι διάτρητο επιστημονικά, είναι βλαπτικό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Σας είπαμε ότι δεν αναγνωρίζει τις ιδιαιτερότητες της χώρας. Ούτε εσείς δεν ξέρετε πόσα παιδιά είναι σήμερα σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Πόσες φορές σάς ρώτησα; Δεν μου απαντήσατε σε τίποτα. Το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ» είναι χωρίς όραμα και φιλοσοφία, είναι ξένο για την ελληνική πραγματικότητα, δεν είναι καινοτόμο, δεν είναι νέο, είναι αναχρονιστικό, είναι βλαπτικό. Επίσης, όσον αφορά το πρόγραμμα για τον «Προσωπικό Βοηθό για Άτομα με Αναπηρία», είπαμε ότι είμαστε υπέρ του θεσμού. Όμως, πάλι αυτή τη στιγμή λαμβάνουμε άπειρα μηνύματα από ανάπηρους συναδέλφους μας, οι οποίοι μάς λένε ότι κλαίνε, όταν ακούνε ότι το πρόγραμμα αφορά δύο χιλιάδες όλους κι όλους μέχρι το 2025. Αυτό τούς κάνατε. Τους δημιουργήσατε ελπίδες και σήμερα οι άνθρωποι είναι απογοητευμένοι. Τέλος, εγώ θεωρώ ότι έτσι όπως εισάγεται ο θεσμός του υπεύθυνου κακοποίησης ανηλίκου είναι και ανεφάρμοστος αλλά και βλαπτικός και για τα παιδιά και για όλα. Λέμε, λοιπόν, ότι καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής, διότι άνθρακες είναι ο θησαυρός του εμβληματικού νόμου. Φοβόμαστε ότι τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης θα κατασπαταληθούν και πάλι, όπως κάνατε και παλιά. Κύριε Πρόεδρε, θα αναφερθώ για λίγο στις τροπολογίες και θα ολοκληρώσω. Ψηφίζουμε «παρών» για την τροπολογία για τον ΟΑΕΔ με γενικό αριθμό 1090 και ειδικό 88. Ψηφίζουμε υπέρ της τροπολογίας του Υπουργείου Οικονομικών με γενικό αριθμό 1078 και ειδικό 79. Ψηφίζουμε κατά στην τροπολογία που αφορά τις «Νταντάδες της Γειτονιάς», δηλαδή στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1088 και ειδικό 87, διότι πιστεύουμε ότι αυτή η διάταξη χωρίζει τα παιδιά, τα βρέφη σε δύο ταχύτητες. Σε αυτά των «Νταντάδων της Γειτονιάς», που θα στοιχίζουν πιο φθηνά στο κράτος, και σε εκείνα των βρεφονηπιακών σταθμών, που θα στοιχίζουν λιγότερο σε χρήματα. Δεν προωθεί και στην πραγματικότητα υπονομεύει το πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», που εμείς δεν θεωρούμε ότι πρέπει να εφαρμοστεί, αλλά υπονομεύει τους ίδιους τους βρεφονηπιακούς σταθμούς και οποιοδήποτε πρόγραμμα προσχολικής αγωγής εφαρμόζεται σ' αυτούς. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Λιούπης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και καλό μήνα. Θα είμαι πολύ σύντομος. Με την ολοκλήρωση της σημερινής διαδικασίας, της συζήτησης και ψήφισης του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, δεν μπορώ να μην επισημάνω την άρνηση της Αντιπολίτευσης να παραδεχθεί τον προοδευτικό και κοινωνικό χαρακτήρα των σημερινών διατάξεων ή έστω ότι το σημερινό νομοσχέδιο προσθέτει, συμπληρώνει κενά, χωρίς να αμφισβητεί ή να καταργεί προϋπάρχουσες διατάξεις. Περίμενα να ακούσω ότι έχει και κάτι καλό. Με τι άραγε μπορεί να διαφωνήσει κάποιος; Με τα νέα πιο αυστηρά μέτρα πρόληψης κατά της κακοποίησης των παιδιών ή με την επέκταση των μέτρων πρόληψης και σε άλλες προνοιακές δομές ενηλίκων ή μήπως με τη δημιουργία συγκεκριμένου ενιαίου προγράμματος προσχολικής αγωγής που οδηγεί σε καλύτερο επίπεδο εκπαίδευσης κυρίως στους δημόσιους παιδικούς σταθμούς; Ή μήπως μπορεί να διαφωνήσει κανείς με τη δημιουργία πενήντα χιλιάδων νέων θέσεων σε βρεφικούς σταθμούς, ώστε όλες οι μητέρες να μπορούν να επιστρέψουν στην εργασία τους; Ή μήπως μπορεί να διαφωνήσει κανείς με τις «Νταντάδες της Γειτονιάς», που συμπληρωματικά στοχεύουν πάλι στο να μπορούν οι μητέρες να εργάζονται, για να ξεφύγουμε επιτέλους από αυτό το 43% απασχόλησης των γυναικών, το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη; Μπορεί να διαφωνήσει κανείς με τον νέο θεσμό των «Νταντάδων της Γειτονιάς» για παιδιά έως δυόμισι ετών, που θα έχουν με τη στήριξη του κράτους έναν εκπαιδευμένο επαγγελματία που θα τα προσέχει όσο οι γονείς τους θα εργάζονται; Ούτε καν για το σήμα διαφορετικότητας σε ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις άκουσα μία καλή κουβέντα. Μήπως θα μπορούσε να διαφωνήσει κανείς με τη στήριξη του θεσμού της αναδοχής και υιοθεσίας που τόσο επιτυχημένα, κατά γενική ομολογία, λειτουργεί τον τελευταίο χρόνο; Μήπως θα μπορούσε να διαφωνήσει κανείς με το ταίριασμα γονέων και παιδιών, όπως το επισημαίνει εξάλλου και το «Χαμόγελο του Παιδιού»; Μπορεί να διαφωνήσει κανείς με την εισαγωγή του προγράμματος «Προσωπικού Βοηθού», με το οποίο για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά τα άτομα με αναπηρία λαμβάνουν βοήθεια από έναν άνθρωπο που βρίσκεται καθημερινά δίπλα τους και τους συνδράμει σε ό,τι χρειάζονται; Είκοσι χρόνια το ζητούσαν οι σύλλογοι ατόμων με αναπηρία. Πέντε χρόνια δεν κάνατε κάτι και τώρα κάνετε μόνο αρνητική κριτική. Διαφωνεί κανείς με τα μέτρα για την αποϊδρυματοποίηση των παιδιών και μάλιστα των εφήβων; Είναι εμμονική η στάση της Αντιπολίτευσης να καταγγέλλει διαρκώς ότι η προβλεπόμενη χρηματοδότηση είναι είτε ελλιπής είτε υπερβολική ή από χρήματα της Ένωσης ή όχι από εθνικούς πόρους, αλλά ποτέ αρκετοί. Βεβαίως και πρέπει να υπάρχει κριτική. Αυτός, άλλωστε, είναι ο ρόλος της Αντιπολίτευσης. Όμως, η κριτική για την κριτική είναι αδιέξοδη. Αυτές οι αντιπολιτευτικές τακτικές ηχούν στα αυτιά των πολιτών ως εμμονική φωνή από ανθρώπους που ενδιαφέρονται απλώς για την αποτυχία της Κυβέρνησης και για τίποτα άλλο. Η Κυβέρνηση, όμως, όχι μόνο δεν αποτυγχάνει, αλλά αποδεικνύει καθημερινά ότι βρίσκεται στο πλευρό των αδύναμων και ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, ότι συζητάει μαζί τους, τους ακούει, τους δίνει φωνή και προχωρά σε εφαρμογή καινοτόμων κοινωνικών δράσεων. Για τον Πρωθυπουργό, την Κυβέρνηση και την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων η μάχη για κοινωνική ισότητα και για άμβλυνση της κοινωνικής αδικίας είναι αδιαπραγμάτευτη. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις του Κοινοβουλίου οφείλουν να στηρίξουν το σημερινό αληθινά ανθρωποκεντρικό νομοσχέδιο. Οφείλουμε σε όλους τους πολίτες να προτάξουμε το γενικό καλό έναντι του όποιου μικροκομματικού συμφέροντος. Σας ευχαριστώ.
Κυρία Υπουργέ, έχετε ζητήσει τον λόγο για δύο λεπτά. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πραγματικά με λυπεί πολύ η εξέλιξη της Ολομέλειας. Η Αντιπολίτευση καταδικάζει την κοινωνία. Αυτό καταδικάζει. Καταδικάζει την κοινωνία και στερεί από τον άνθρωπο με αναπηρία τον προσωπικό βοηθό που τόσα χρόνια περιμένει. Στερεί από την οικογένεια την πρώιμη παρέμβαση του παιδιού της στον βρεφονηπιακό σταθμό. Στερεί την πρώιμη ανίχνευση, την πρώιμη παρέμβαση και, άρα, στερεί την έγκαιρη λειτουργικότητα του παιδιού αυτού. Η Αντιπολίτευση στερεί από τα παιδιά μας τη δυνατότητα να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους, σύμφωνα με αυτό που τα ίδια μπορούν και όχι με το εισόδημα των γονιών τους. Στερεί νέες θέσεις σε βρεφονηπιακούς σταθμούς με χρηματοδότηση 180 εκατομμυρίων ευρώ. Στερεί την ηρεμία των γονέων να ξέρουν ότι το παιδί τους απασχολείται από έναν άνθρωπο, έναν εργαζόμενο στη δομή στην οποία είναι το πρωί, ο οποίος δεν έχει διαπράξει αδικήματα κατά της γενετήσιας αξιοπρέπειας. Έχετε εξαντλήσει όλη σας τη δημιουργικότητα - η οποία οφείλω να πω ότι είναι πολύ μεγαλύτερη απ' αυτή που περίμενα - στην εξεύρεση και τη δημιουργία προφάσεων εν αμαρτία αλλά και παιδαριωδών ψεμάτων, για να εξιλεωθείτε. Βλαπτικό δεν είναι να θες να νομοθετήσεις να μην εργάζεται κάποιος ο οποίος έχει καταδικαστεί με παιδεραστία μαζί με το παιδί σου. Βλαπτικό είναι να το αρνείσαι. Και είναι κρίμα! Είναι κρίμα, πολύ κρίμα! Εμείς, όμως, δεν διχάζουμε, αλλά ενώνουμε. Αλλάζουμε σελίδα και προχωράμε. Ευχαριστώ.
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων, Πρόγραμμα “Κυψέλη” για την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, διατάξεις για την προώθηση της αναδοχής και της υιοθεσίας, “Προσωπικός Βοηθός για τα Άτομα με Αναπηρία” και άλλες διατάξεις». Προχωρούμε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Θέλω να επισημάνω ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, σαράντα επτά άρθρα, τρεις τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα άρθρα, τις τροπολογίες, καθώς και το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο του νομοσχεδίου. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων, Πρόγραμμα “Κυψέλη” για την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, διατάξεις για την προώθηση της αναδοχής και της υιοθεσίας, “Προσωπικός Βοηθός για τα Άτομα με Αναπηρία” και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά των συνεδριάσεων: ΡΜΒ΄ της Παρασκευής 11 Ιουνίου 2021, ΡΜΓ΄ της Δευτέρας 14 Ιουνίου 2021, ΡΜΔ΄ της Τρίτης 15 Ιουνίου 2021, ΡΜΣΤ΄ της Πέμπτης 17 Ιουνίου 2021, ΡΜΖ΄ της Παρασκευής 18 Ιουνίου 2021, ΡΜΗ΄ της Τετάρτης 23 Ιουνίου 2021, ΡΜΘ΄ της Πέμπτης 24 Ιουνίου 2021, ΡΝ΄ της Παρασκευής 25 Ιουνίου 2021, ΡΝΒ΄ της Δευτέρας 28 Ιουνίου 2021΄ (απόγευμα) και ΡΝΔ΄ της Τετάρτης 30 Ιουνίου 2021 και ερωτάται το Σώμα εάν τα επικυρώνει.
Συνεπώς τα Πρακτικά των συνεδριάσεων: ΡΜΒ΄ της Παρασκευής 11 Ιουνίου 2021, ΡΜΓ΄ της Δευτέρας 14 Ιουνίου 2021, ΡΜΔ΄ της Τρίτης 15 Ιουνίου 2021, ΡΜΣΤ΄ της Πέμπτης 17 Ιουνίου 2021, ΡΜΖ΄ της Παρασκευής 18 Ιουνίου 2021, ΡΜΗ΄ της Τετάρτης 23 Ιουνίου 2021, ΡΜΘ΄ της Πέμπτης 24 Ιουνίου 2021, ΡΝ΄ της Παρασκευής 25 Ιουνίου 2021, ΡΝΒ΄ της Δευτέρας 28 Ιουνίου 2021 (απόγευμα) και ΡΝΔ΄ της Τετάρτης 30 Ιουνίου 2021 επικυρώθηκαν. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 0.32΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Παρασκευή 1η Οκτωβρίου 2021 και ώρα 8.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία, μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση της από 26.7.2021 τροποποίησης και αντικατάστασης της από 3.6.2019 επιμέρους Σύμβασης Δωρεάς για το Έργο VI της από 6.9.2018 Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος “Κοινωφελές Ίδρυμα Σταύρος Σ. Νιάρχος” και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της υγείας και των παραρτημάτων της και άλλες επείγουσες διατάξεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού COVID -19».