Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 16-1-2019 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα πρακτικά της ΝΣΤ΄ συνεδριάσεώς του, της Τετάρτης 16 Ιανουαρίου 2019]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 18 Ιανουαρίου 2019. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 269/14-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Κατσαφάδου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Η κυβέρνηση προαναγγέλλει επιλεκτική κατάτμηση δήμων με μικροκομματικά κριτήρια, λίγο πριν τις δημοτικές εκλογές, προκαλώντας σύγχυση και αναστάτωση». 2. Η με αριθμό 265/11-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αρκαδίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η υλοποίηση του έργου προσέλκυσης επισκεπτών στη Λίμνη Λάδωνα, ύψους 1.289.618 ευρώ;». 3. Η με αριθμό 275/15-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γιάννη Δελή προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με τη «μεταφορά μαθητών των Μουσικών και Καλλιτεχνικών Σχολείων». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 270/14-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λέσβου της Νέας Δημοκρατίας κ. Χαράλαμπου Αθανασίου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Διάσπαση του Δήμου Λέσβου». 2. Η με αριθμό 279/15-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με θέμα: «Άμεσες ενέργειες για να ενταχθεί η Κρήτη στο Μεταφορικό Ισοδύναμο». 3. Η με αριθμό 278/15-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, σχετικά με το «Καπετανάκειο» κτήριο στο Ηράκλειο Κρήτης. ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 4253/12-12-2018 ερώτηση του Βουλευτή Αργολίδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ιωάννη Γκιόλα προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σχετικά με την ατμοσφαιρική ρύπανση στο Ναύπλιο από πυρηνελαιουργείο στην παραλιακή οδό Νέας Κίου στον μυχό του Αργολικού Κόλπου. 2. Η με αριθμό 2854/29-10-2018 ερώτηση του Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Κυριαζίδη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά «με την μεταφορά μιας θέσης μέλους ΔΕΠ από την Ιατρική Σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης στο νεοσύστατο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής». 3. Η με αριθμό 591/29-11-2018 αναφορά του Βουλευτή Ροδόπης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιλχάν Αχμέτ προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Ωρολόγιο πρόγραμμα των Μουσουλμανικών ιεροσπουδαστηρίων Θράκης».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Θα ανακοινώσω πρώτα τις ερωτήσεις που δεν θα συζητηθούν λόγω κωλύματος των αρμοδίων Υπουργών. Η τρίτη με αριθμό 274/15-1-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αχαΐας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Καραθανασόπουλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Εικόνα κατάρρευσης του αρδευτικού δικτύου του ΓΟΕΒ Πηνειού - Αλφειού», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του αρμοδίου Υπουργού κ. Αραχωβίτη, με αιτία προγραμματισμένο ταξίδι στο Βερολίνο. Η πρώτη με αριθμό 268/14-1-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Μαγνησίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστου Μπουκώρου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Καταβολή Ενιαίας Αγροτικής Ενίσχυσης και Δασικοί Χάρτες», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του αρμοδίου Υπουργού κ. Αραχωβίτη, με αιτία προγραμματισμένο ταξίδι στο Βερολίνο. Η τέταρτη με αριθμό 260/9-1-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Προστασία πληρωμάτων από εγκατάλειψη πλοίου εσωτερικών πλόων», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος της αρμόδιας Υπουργού. Η δεύτερη με αριθμό 261/9-1-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Αντωνίου Γρέγου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Περί του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα και λοιπών φορέων, συλλόγων και σωματείων της Μακεδονίας και του άρθρου 6 της συμφωνίας Ελλάδας - Σκοπίων», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος της αρμόδιας Υπουργού. Η τρίτη με αριθμό 263/9-1-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Καζάνι έτοιμο να εκραγεί το κρατίδιο τω Σκοπίων», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του αρμοδίου Υπουργού. Υπάρχει και η σχετική επιστολή από τον Γραμματέα της Κυβέρνησης. Ξεκινάμε με τη δεύτερη με αριθμό 267/14-1-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αττικής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανασίου Μπούρα προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Νέο Οργανόγραμμα του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ)». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος. Ορίστε, κύριε Μπούρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, περιήλθε σε γνώση μου το νέο οργανόγραμμα του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ). Με βάση αυτό η Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής χωρίζεται σε δύο Διευθύνσεις, την Α΄ Δυτικής Αττικής, με έδρα τον Δήμο Ελευσίνας και τη Β΄ Δυτικής Αττικής, με έδρα τον Δήμο Φυλής. Ομολογώ ότι εξεπλάγην όταν πληροφορήθηκα ότι ένας τόσο σημαντικός δήμος, όπως ο Δήμος Ασπροπύργου, εντάσσεται στη Β΄ Διεύθυνση στα Άνω Λιόσια, πράγμα το οποίο είναι αδόκιμο, καθώς ο Ασπρόπυργος δεν συνδέεται καν συγκοινωνιακά με τον Δήμο Φυλής. Ο Δήμος Ασπροπύργου - και δεν ξέρω αν ο συντάκτης πήγε ή πέρασε ποτέ από την περιοχή - είναι ο μεγαλύτερος σε έκταση και πληθυσμό δήμος σε όλη την περιοχή της Δυτικής Αττικής. Επιπλέον - και αυτό είναι το σημαντικό, κύριε Υπουργέ - φιλοξενεί το 40% της βαριάς εθνικής βιομηχανίας. Εκεί είναι όλα τα διυλιστήρια, οι χαλυβουργίες, οι χημικές βιομηχανίες και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε που στηρίζει την εθνική οικονομία. Ας μην ξεχνάτε το γεγονός, ότι στην περιοχή κατοικούν άνθρωποι που η οικονομική κρίση τούς έχει πλήξει περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, σε πολλά επίπεδα, τα τελευταία χρόνια. Έχουν χάσει τη δουλειά τους, έχουν χάσει εισοδήματα, δεν έχουν πόρους και δυσκολεύονται να μετακινηθούν, καθώς δεν διαθέτουν ίδια μέσα μεταφοράς, είναι ηλικιωμένοι και - όπως προανέφερα - δεν υπάρχει συγκοινωνιακή σύνδεση με τα Άνω Λιόσια. Το παραπάνω θέμα το πληροφορήθηκα όταν μου απεστάλη από το «vouliwatch», με ημερομηνία 25 Δεκεμβρίου, δηλαδή ανήμερα των Χριστουγέννων, ένα σημείωμα - το οποίο και θα δώσω για τα Πρακτικά - το οποίο λέει, «Αληθεύει το κλείσιμο του ΕΦΚΑ Ελευσίνας;», στον οποίο υπάγεται μέχρι στιγμής ο Ασπρόπυργος. Με αυτό, λοιπόν, ως αφορμή, επιβεβαίωσα τις πληροφορίες, επικοινωνώντας - πότε; - στις 27 του μηνός. Καταλαβαίνετε ότι στις 25 που το πληροφορήθηκα - ανήμερα των Χριστουγέννων το πληροφορήθηκα - η επόμενη ήταν αργία κ.λπ.. Πράγματι, μόλις επιβεβαιώθηκε από το γραφείο του διοικητή του ΕΦΚΑ, με το οποίο επικοινώνησα, ότι έτσι είναι τα πράγματα, αμέσως έστειλα με ημερομηνία 28-12-2018- θα τα καταθέσω μαζί όλα αυτά - επιστολή προς το διοικητή του ΕΦΚΑ, εκφράζοντάς του την ανησυχία για τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν από αυτή την απόφαση. Στο ίδιο πλαίσιο και ο δήμαρχος Ασπροπύργου, ο οποίος είχε άγνοια για αυτά τα θέματα - και θα εξηγήσω παρακάτω - έστειλε επιστολή με ημερομηνία 31-12-2018, επισημαίνοντας ότι θα ήταν προτιμότερο να δημιουργηθεί τμήμα κοινωνικής ασφάλισης στον Ασπρόπυργο.
Τα υπόλοιπα στη δευτερολογία σας, κύριε Μπούρα. Συντομεύετε, παρακαλώ.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Ολοκληρώνω. Μετά από αυτά, κύριε Υπουργέ, και με βάση το γεγονός ότι εγώ όλες αυτές τις ημέρες - που ήταν και αργίες - επικοινωνούσα διαρκώς, κατέθεσα από 10 Ιανουαρίου μία επιστολή, γνωρίζοντας ότι δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα η διαδικασία…
Κύριε Μπούρα, θέστε τα ερωτήματά σας. Δεν μπορώ να σας δώσω άλλο χρόνο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επικοινώνησα και με το αρμόδιο Νομικό Τμήμα της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Σας ερωτώ, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, εάν προτίθεσθε να δημιουργήσετε μία Γ΄ διεύθυνση με έδρα τον Ασπρόπυργο. Εκεί παράγεται η βιομηχανία, εκεί παράγεται το εθνικό προϊόν. Εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, τουλάχιστον, κατ' οικονομίαν, μπορεί να δημιουργηθεί - όπως και για τα Μέγαρα - ένα αντίστοιχο αποκεντρωμένο τμήμα στον Ασπρόπυργο; Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Καταθέτω τα έγγραφα που προανέφερα.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα δώσω σαφείς απαντήσεις. Ρωτήσατε αν καταργείται η Διεύθυνση Ελευσίνας. Η απάντηση είναι ότι δεν καταργείται. Δεν προβλέπεται η κατάργησή της και κακώς το ρωτάτε, γιατί το έχετε στο οργανόγραμμα, ότι η Ελευσίνα υπήρχε, υπάρχει και διατηρείται. Δεύτερον, ο Ασπρόπυργος ποτέ δεν είχε τμήμα. Καλά τα είπατε ότι έχει εκεί πλήθος επιχειρήσεων κ.λπ., αλλά όλα αυτά τα χρόνια, από τότε που φτιαχνόταν η υψικάμινος και πέθαιναν τα πουλιά και χάνονταν και όλα τα ωραία του Θριασίου Πεδίου, δεν έγινε ποτέ στον Ασπρόπυργο είτε τμήμα είτε παράρτημα είτε οτιδήποτε. Επομένως, μην ζητάτε να δημιουργηθεί τώρα. Εγώ, κύριε Μπούρα, βρίσκω το ενδιαφέρον σας πραγματικά σημαντικό, αλλά σας απαντώ - μιας και ρωτάτε - για να ξέρετε και να πείτε και στους συμπολίτες μας τι είναι αυτό το οποίο κάνουμε. Αυτό που κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε - και ήδη υπάρχει σε μεγάλο βαθμό αυτή η πρόοδος - έναν Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, όπου δεν θα χρειάζεται να πηγαίνει ο ασφαλισμένος να βρει τον υπάλληλο, διότι και οι υπάλληλοι από οκτώ χιλιάδες που ήταν το 2010 είχαν μειωθεί σε επτάμιση χιλιάδες περίπου, όταν εμείς αναλάβαμε τη διαχείριση της Κοινωνικής Ασφάλισης. Υπό αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, γίνεται ακόμα πιο επιτακτική η αυτόματη ηλεκτρονική οργάνωση των υπηρεσιών. Για αυτόν το λόγο, με ηλεκτρονική αίτηση συνταξιοδότησης υποβάλλεται το σχετικό δικαίωμα προς τους φορείς. Για να λάβει κανείς σύνταξη δεν χρειάζεται να πηγαίνει στα κατά τόπους καταστήματα. Ο νησιώτης δεν χρειάζεται να πάρει το καράβι. Εσείς βρίσκετε μακριά τον Ασπρόπυργο από τα Λιόσια. Σκεφτείτε τι γίνεται με τα διάσπαρτα νησιά μας και τις ορεινές, απόμακρες περιοχές, όπου θα πρέπει να πάρει κανείς πολλές συγκοινωνίες και να διανυκτερεύσει κιόλας για να εξυπηρετηθεί. Αυτό δεν υπάρχει πια. Έχει καταργηθεί ήδη. Αυτή η ταλαιπωρία έχει πάψει να υπάρχει, διότι ηλεκτρονικά υποβάλλεται η αίτηση και ηλεκτρονικά εγγράφεται και ο ασφαλισμένος πια με την πλατφόρμα που έχουμε, με το απογραφικό δελτίο για τους αγρότες και τους άλλους επαγγελματίες. Επομένως, αυτό που λέτε, δεν απηχεί πραγματικά προβλήματα, διότι τα λύνουμε. Το βιβλιάριο ασθενείας έχει ήδη καταργηθεί τυπικά και επίκειται η ηλεκτρονική ολοκλήρωση από τον ΕΟΠΥΥ. Δεν χρειάζεται να πάει κανείς στον ΕΦΚΑ να θεωρήσει βιβλιάριο υγείας ή να θεωρήσει το αίτημά του για να έχει ιατροφαρμακευτική κάλυψη στο εξωτερικό. Είναι συνήθεις δουλειές που γίνονταν από τα κατά τόπους καταστήματα. Έχουμε, λοιπόν, ηλεκτρονική ενημέρωση κάθε ασφαλισμένου για την εισφορά που οφείλει. Δεν χρειάζεται να πηγαίνει κανείς στα καταστήματα. Και για να μην απεραντολογώ, όλη η διαδικασία την οποία οργανώνουμε, είναι τέτοια που δεν χρειάζεται να φτιάξουμε σε κάθε χωριό και σε κάθε πόλη και ένα κατάστημα του ΕΦΚΑ, διότι εξυπηρετείται καθένας από εκεί όπου βρίσκεται. Όμως, επειδή θέλω να είμαι πάντα συνεπής στον χρόνο μου, αν χρειαστεί, θα μου δώσετε λίγο παραπάνω χρόνο στη δευτερολογία μου για να απαντήσω, κύριε Πρόεδρε…
Επειδή εσείς είστε συνεπής σε αυτή την Αίθουσα, αν θέλετε ένα λεπτό για να τελειώσετε, το έχετε.
Ευχαριστώ. Θα πω και αυτό και στη δευτερολογία μου, αν χρειαστεί, θα μου επιτρέψετε να επεκταθώ.
Ηθική ανταμοιβή είναι αυτή.
Εκείνο που σας λέω είναι ότι παρά τα όσα είπατε, κρατάει δύο χρόνια η διαβούλευση για το οργανόγραμμα του ΕΦΚΑ. Τον Απρίλιο του 2017 τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, τον Αύγουστο του 2017 εγκρίθηκε από το διοικητικό συμβούλιο του ΕΦΚΑ και αναρτήθηκε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Έναν μήνα μετά την ανάρτησή του, τον Απρίλιο του 2017, το στείλαμε στις περιφέρειες, στις δεκατρείς περιφερειακές ενότητες όλης της χώρας, για να μας δώσουν παρατηρήσεις, διότι πράγματι μας ενδιέφερε και η γνώμη της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» είναι από τότε αναρτημένο. Απορώ πώς ο δήμαρχος επικαλείται άγνοια ενός οργανογράμματος που και στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» υπήρχε και στην τοπική αυτοδιοίκηση εστάλη εδώ και δύο χρόνια σχεδόν. Αυτό προς υποστήριξη της καλής λειτουργίας που έχουμε πραγματικά επιδείξει στα θέματα αυτά. Έχουν γίνει τουλάχιστον τέσσερις αλλαγές στο οργανόγραμμα. Δεν είχαμε κανένα πρόβλημα να μην κάνουμε αλλαγές εκεί που χρειάζονταν. Κρατώ ως επιφύλαξη εκ μέρους μου να δω αν πραγματικά στην πράξη προκύψει ανάγκη - μου είπατε ότι ο δήμος διατίθεται να προσφέρει και χώρο - ώστε να υπάρξει και εκεί ένα παράρτημα εξυπηρέτησης, παρ' όλο που ποτέ δεν υπήρχε. Θα το δούμε. Δεν έχω καμμία αντίρρηση να το δούμε. Όμως, ας λειτουργήσει πρώτα και να δούμε στην πράξη αν υπάρξει τέτοια ανάγκη. Σας ευχαριστώ.
Ορίστε, κύριε Μπούρα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, ειλικρινά εκπλήσσομαι, όταν λέτε ότι δεν υπήρχε ποτέ στον Ασπρόπυργο κάποια μονάδα. Δεν λεγόταν, βέβαια, ΕΦΚΑ. Υπήρχε εκεί - και μάλιστα πάνω στη στροφή, κάτω από τη μεγάλη γέφυρα - το μεγάλο ΙΚΑ του Ασπροπύργου. Τώρα τι μου λέτε εσείς ότι δεν υπήρχε ποτέ κ.λπ.. Δεύτερον, τίποτα, λέει, δεν καταργείται. Θα καταθέσω το οργανόγραμμα το οποίο αναζήτησα. Λέει για χωρική αρμοδιότητα, για διεύθυνση Β΄ Δυτικής Αττικής. Και πρέπει να σας πω ότι όλα αυτά εγένοντο σε περίοδο διακοπών. Μάλιστα, επικοινωνώντας και με τον συντάκτη, τον κ. Μητσόπουλο, αναγνώρισαν οι άνθρωποι ότι πράγματι υπάρχει ένα πρόβλημα. Μου λέτε τώρα για ηλεκτρονική αίτηση, μου λέτε γι' αυτές τις μεθόδους όπου χρησιμοποιούν σύγχρονη τεχνολογία. Για ποιους ανθρώπους; Για τους χιλιάδες Ελληνοπόντιους που δυσκολεύονται ακόμα και να μετακινηθούν; Μου λέτε, δηλαδή, ότι θα πάνε να κάνουν ηλεκτρονική αίτηση άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν καν βασική εκπαίδευση; Μου λέτε ότι δεν είναι ανάγκη να πάνε οι ίδιοι και θα κάνουν ηλεκτρονικά; Μα πού το βρήκατε αυτό; Τον Ασπρόπυργο τον θέλουμε για τα σκουπίδια, τον θέλουμε για την παραγωγή την εθνική, ενώ για να διευκολύνουμε τον κόσμο δεν τον θέλουμε. Και επειδή δεν σας ενημέρωσαν σωστά - καταθέτω το οργανόγραμμα, για να δει ο κύριος Υπουργός αν καταργείται - σας λέω ότι καταργείται και ο Ασπρόπυργος εντάσσεται στα Άνω Λιόσια. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Μπούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν οργανόγραμμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και πολύ σωστά γίνεται στα Άνω Λιόσια. Όμως, σε αυτή την περιοχή έπρεπε να υπάρχει μία Γ΄ διεύθυνση ή τουλάχιστον ένα αποκεντρωμένο τμήμα, που απλώς το ψελλίσατε, ενώ θα περίμενα εγώ σήμερα να πείτε ευθέως ότι υπάρχει πράγματι πρόβλημα. Στείλτε κάποιον να δει ή πηγαίνετε εσείς ο ίδιος. Μπορούμε να πάμε μαζί. Και επειδή είπατε και για την ενημέρωση, όλες αυτές τις μέρες πράγματι ασχολήθηκα με εντονότατο τρόπο για το θέμα αυτό. Ναι, ο κύριος Δήμαρχος, ο κ. Μελετίου, είχε πλήρη άγνοια. Και σας λέω - έχω εδώ το σχετικό έγγραφο, το οποίο και θα καταθέσω για τα Πρακτικά - ότι ο ΕΦΚΑ έστειλε στην Περιφέρεια Αττικής - να έχει η κ. Δούρου την ευθύνη - ένα έγγραφο, πράγματι, από τον Απρίλιο του 2017, με το οποίο ζητούσε να δοθούν θέσεις. Επικοινώνησα με το γραφείο της. Αυτά σας τα λέω, για να σας πω ότι εγώ δεν προσπαθώ να κάνω αντιπολίτευση. Είναι μείζον το θέμα. Προσπαθώ και προσπαθούσα όλες αυτές τις μέρες να μπορέσουμε να λύσουμε το θέμα. Γι' αυτό είχα και επικοινωνία και έμαθα ότι δεν προχώρησε το θέμα. Δεν είχε υπογραφή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Υπήρχαν δύο γνωμοδοτήσεις, η με αριθμό 126/29.6.2018 και η με αριθμό 174/18.9.2018, και ήταν - και είναι, τουλάχιστον μέχρι την ημέρα που εγώ κατέθεσα την επίκαιρη ερώτηση - στο γραφείο του ΕΦΚΑ, ήταν σε εσάς, στο Υπουργείο. Το ζήτησε ο ΕΦΚΑ από την κ. Δούρου. Η κ. Δούρου το έστειλε στον αντιπεριφερειάρχη. Πήρα τον αντιπεριφερειάρχη και λέει «Εγώ δεν το έστειλα πουθενά ούτε ενημέρωσα κανένα δήμαρχο». Αυτά σας τα λέω επίσημα. Καταθέτω μάλιστα και το έγγραφο για το οποίο λέει. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Μπούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και ξέρετε τι; Λέει ότι η χωρική αρμοδιότητα - ακούστε δηλαδή - προσδιορίστηκε με βάση τα όρια των καλλικρατικών δήμων. Αυτή έπρεπε να είναι η διαίρεση ή τις ανάγκες των πολιτών και ιδιαίτερα αυτών των πολιτών που βρίσκονται σε αυτή την πολύ δύσκολη περιοχή και δεν έχουν δυνατότητες ηλεκτρονικής παρέμβασης ώστε να κάνουν αιτήσεις και να πάρουν συντάξεις. Δεν έχουν ούτε στοιχειώδη εκπαίδευση. Σας το είπα ξανά. Μετά από αυτά, κύριε Υπουργέ - ειλικρινά θα σας παρακαλέσω - να δείτε τη δυνατότητα, όπως και προφορικά μου είπατε χθες το βράδυ, έτσι ώστε ή να δημιουργηθεί το τρίτο τμήμα, μία και δόθηκε αυτή η δυνατότητα στον Υπουργό, ή να γίνει, όπως αντίστοιχα στην Ελευσίνα για τα Μέγαρα, και στον Ασπρόπυργο η αντίστοιχη ρύθμιση που έγινε για τα Μέγαρα, με ένα αποκεντρωμένο τμήμα. Και εγώ αυτό θα το ήθελα να το ακούσω από τα χείλη σας σήμερα.
Ωραία, κύριε Μπούρα. Είστε σαφής.
Όχι, «θα το δούμε», αλλά να το πείτε ευθέως.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου, τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» τριάντα μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 67ο Γυμνάσιο Αθήνας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Μπούρα, όπως είπα ήδη στην πρωτομιλία μου, εάν υπάρξει πράγματι διαπίστωση τέτοια να δημιουργηθεί χώρος γραφείου εξυπηρέτησης, θα το κάνουμε. Άλλωστε πρέπει να σας πω ότι ουδείς για όλη αυτή τη μακροχρόνια - επί δύο έτη σχεδόν - διαβούλευση για το όνομα του ΕΦΚΑ - μας έλεγαν «καθυστερείτε, τι σκέφτεστε να κάνετε» - είχαμε υποστεί πάρα πολύ έντονη κριτική γιατί αργούσαμε να το ολοκληρώσουμε. Αργούσαμε να το ολοκληρώσουμε, γιατί περιμέναμε το ενδιαφέρον όλων να εκδηλωθεί με προτάσεις και με συγκεκριμένες υποδείξεις για την καλύτερη λειτουργία. Αυτό μας νοιάζει εμάς. Και πράγματι εκεί που συνέβησαν τις ακολουθήσαμε όλες. Καμμία πρόταση δεν έγινε για τον Ασπρόπυργο. Όμως, δεν είναι εκεί το θέμα. Εγώ δεν θέλω να αποδώσω σε κάποιους την ευθύνη. Ουσιαστικά να μιλάμε, αλλά τουλάχιστον είναι άδικο να λέει κανείς ότι δεν υπήρξε από την πλευρά μας όλη η μέριμνα, να ληφθεί υπ' όψιν ο τοπικός παράγοντας, οι διάφοροι θεσμικοί φορείς, οι κάτοικοι, ακόμα και οι υπάλληλοι. Όλες τις παρατηρήσεις που έγιναν τις πήραμε υπ' όψιν μας. Θα σας θυμίσω ότι άλλαξαν τέσσερα σχέδια σχεδόν. Το αρχικό σχέδιο δεν προέβλεπε τη Ναύπακτο ως διεύθυνση για τα θέματα αυτά. Μάλιστα υπήρχε από Βουλευτές της Ναυπάκτου - έχω εδώ παρατήρηση και ερώτηση «γιατί δεν το κάνετε» - και πήραμε υπ' όψιν μας ότι πράγματι αυτή η γεωγραφική ενότητα έχει δυσχέρεια στην πρόσβαση. Είναι ο ορεινός όγκος της Αιτωλοακαρνανίας και της Ευρυτανίας που μπορεί να εξυπηρετείται από τη Ναύπακτο. Και το κάναμε. Μη μου λέτε ότι δεν ενδιαφερόμαστε γι' αυτό. Ενδιαφερόμαστε γι' αυτό και εγώ δεν θέλω να κάνω κριτική σε κανέναν. Σας είπα ότι θα δούμε πώς θα λειτουργήσει. Πρέπει να σας ενημερώσω ότι οι υποθέσεις συνταξιοδότησης της Αθήνας πάνε στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει τέτοια έλλειψη οργάνωσης - κατά το παρελθόν, δεν είναι τωρινό το θέμα - , υπάρχει ένας πληθυσμός ανομοιόμορφα κατανεμημένος για τις ανάγκες της κοινωνικής ασφάλισης. Ανάλογα με την προέλευση - υποθέτω - των Βουλευτών που τοποθετούσαν στο παρελθόν, υπήρχε κάπου συσσώρευση πολλών και αλλού κανένας. Έτσι ήταν η κατάσταση. Τι να κάνουμε; Είπαμε να τα αλλάξουμε. Επειδή είναι έτσι η κατάσταση, σας ενημερώνω ότι πάρα πολλοί φάκελοι…
Πάντως υπάρχουν πλέον τέσσερα χρόνια πίσω από την παρούσα Κυβέρνηση. Ξέρω τι λέτε και έχετε και δίκιο, αλλά υπάρχουν και τέσσερα χρόνια.
Τον Μάιο του 2016 ψηφίστηκε ο νέος Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης και πραγματικά θα ήθελα κάποια στιγμή, κύριε Πρόεδρε, να παρουσιάσουμε αυτό το έργο του ΕΦΚΑ, όχι με τη δική μας μαρτυρία, αλλά με τη μαρτυρία εκείνων που μας παρατήρησαν, τους ειδικούς τεχνικούς συμβούλους από το ΔΝΤ. Ύμνους εξυφαίνουν για τη χώρα και μας επαινούν! Είναι ένα καλό παράδειγμα να το ακολουθούμε και αυτό το καλό παράδειγμα όπου χρειάζεται, εκτός από το λαιμητόμο που λέει ο Χρήστος Κατσώτης - και χαμογελάει που ακούει αυτά - στο τέλος θα δείτε ότι αυτό που θα έχει επιτευχθεί θα είναι κάτι το οποίο δεν έχει καμμία σχέση με τις παλιές εικόνες: Ουρές απεριόριστες έξω από τις πόρτες των ιδρυμάτων κοινωνικής ασφάλισης, για να εξυπηρετηθούν. Δεν υπάρχει πια αυτό. Ακόμη και σε δύσκολα θέματα, τα οποία ήταν πραγματικά για πολυπληθή στρώματα της κοινωνίας - η αίτηση για επιστροφή αναδρομικών και μία σειρά από άλλα θέματα - δεν είδατε ούτε μία ουρά να υπάρχει. Πώς εξηγείται αυτό; Είναι διότι λειτουργεί ο ΕΦΚΑ με έναν διαφορετικό τρόπο. Εξυπηρετεί ηλεκτρονικά τους πολίτες και αυτό είναι μία μεγάλη απόδειξη. Τέλος, για να μην εκμεταλλεύομαι την αγάπη του Προέδρου προς το πρόσωπό μου, καθώς την πήρα και αυτή…
Ηθική ανταμοιβή, είπα, γιατί είστε ένας απ' αυτούς που έρχεστε πάντα στη Βουλή και απαντάτε.
Θα το δω αυτό το θέμα, αν υπάρχει στην πράξη. Γιατί να το πω; Ξέρετε, σε τρεις μήνες ο ΕΦΚΑ θα είναι πάλι αλλιώτικος. Αλλάζει μήνα με τον μήνα και σημασία έχει ο ασφαλισμένος να εξυπηρετείται στο σπίτι του, εκεί. Δεν χρειάζεται να τρέχει. Αυτό είναι το δικό μας όραμα, να μη χρειάζεται να κουνιέται καθόλου απ' τη δουλειά του και να πηγαίνει σε ουρές, από εδώ και από εκεί. Αυτός είναι ο σκοπός μας. Σας φαίνεται περίεργο. Ήδη έχει επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό. Γι' αυτό να μας ελέγξετε, αν δηλαδή δεν πετύχουμε αυτό το όραμα. Σ' αυτό να προσπαθήσουμε όλοι μαζί και να συμβάλλετε κι εσείς. Παρά ταύτα, επειδή ο δήμαρχος μου είπατε ότι προσφέρεται να δώσει χώρο, θα το κάνουμε. Σας λέω ότι θα το κάνουμε.
Αυτό είναι το καλύτερο.
Θα βάλουμε έναν ή δύο υπαλλήλους εκεί πέρα με μία ηλεκτρονική σύνδεση για να εξυπηρετούν.
Τέλος καλό, όλα καλά. Και ο κύριος Υπουργός και ο κ. Μπούρας περιχαρείς για τον Ασπρόπυργο. Προχωρούμε στην τέταρτη με αριθμό 249/7-1-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγας Κεφαλογιάννη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Ζητήματα λειτουργίας του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας». Θα απαντήσει η Υπουργός Πολιτισμού που παρευρίσκεται. Ορίστε, κυρία Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησής σας απέδειξαν τις καταστροφικές πολιτικές σας ακόμα και στον χώρο του πολιτισμού, με τον οποίο η Αριστερά υποτίθεται ότι διατηρούσε προνομιακές σχέσεις. Σε δύο κρίσιμους τομείς, αυτόν της πολιτιστικής κληρονομιάς και αυτόν των πνευματικών δικαιωμάτων, ακολουθήσατε εντελώς λάθος δρόμο. Ακολουθήσατε τον δρόμο του ξεπουλήματος και της απαξίωσης. Η υπόθεση που υπερταμείου και της εκχώρησης της κυριότητας, αλλά κυρίως της εκμετάλλευσης χιλιάδων πολιτιστικών αγαθών, σας εκθέτει ανεπανόρθωτα. Εκχωρείτε τον πολιτιστικό πλούτο της χώρας, χωρίς αιδώ, αλλά απολύτως συνειδητά. Την ίδια πολιτική ακολουθείτε και σε ό,τι αφορά στα πνευματικά δικαιώματα. Δεν σέβεστε τους δημιουργούς, τους καλλιτέχνες. Δεν έχετε λάβει καμμία απολύτως πρόνοια προστασίας τους, ενώ απολύτως νεφελώδεις είναι και υποχρεώσεις των χρηστών. Στα πάντα λειτουργείτε χωρίς κανόνες, χωρίς πλαίσιο, πιθανότατα όχι από άγνοια, αλλά από σκοπιμότητα. Σας είχαμε επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι ο νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας που ψηφίστηκε το καλοκαίρι του 2017 δεν επρόκειτο να καλύψει τις ανάγκες των δημιουργών. Μιλούσαμε και τότε, μιλάμε και τώρα για τους κανόνες αυτούς, οι οποίοι πρέπει να είναι κανόνες διαφάνειας, νομιμότητας και λογοδοσίας. Είχαμε εγείρει σοβαρές επιφυλάξεις εγκαίρως και για το νομικό πλαίσιο λειτουργίας αυτής της Ειδικής Υπηρεσίας Έκτακτης Διαχείρισης που συστάθηκε στον ΟΠΙ. Στην ήδη προβληματική κατάσταση που είχε δημιουργηθεί με την κατάρρευση της ΑΕΠΙ, προσθέσατε μία ακριβή κρατική δομή, η οποία είναι και νομικά έωλη, καθώς ο ΟΠΙ που είναι ο εποπτεύων φορέας των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, ταυτόχρονα ορίστηκε να ασκεί τη συλλογική διαχείριση. Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου το κράτος ασκεί τη συλλογική διαχείριση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Όλο αυτό το διάστημα έχουμε επιμείνει στα ζητήματα λειτουργίας, διαφάνειας και τήρησης της νομιμότητας απ' αυτήν την ειδική υπηρεσία. Δυστυχώς, δεν έχουμε λάβει καμμία απάντηση και γι' αυτό επανερχόμαστε σήμερα, γιατί μιλάμε για μία υπηρεσία που λειτουργεί με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου και θέλουμε, κυρία Υπουργέ, να μας απαντήσετε. Με ποια κριτήρια, λοιπόν, εξειδίκευσης επιλέχθηκαν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΟΠΙ και πώς τεκμαίρεται η εμπειρία τους σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας; Διότι αυτό προβλέπεται από το Καταστατικό του ΟΠΙ. Έχουν συναφθεί συμβάσεις έργου προμηθειών ή παροχής υπηρεσιών κατά παρέκκλιση του Κανονισμού Προμηθειών του ΟΠΙ, οι οποίες έχουν κατεπείγοντα χαρακτήρα; Σε τι αφορούν οι συμβάσεις αυτές και ποιες ανάγκες ακριβώς καλύπτουν; Γιατί μέχρι σήμερα αυτή η ειδική υπηρεσία δεν έχει αναρτήσει στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» καμμιά διοικητική πράξη που προκαλεί δαπάνη; Πρέπει να γνωρίζετε ότι οι αναρτητέες διοικητικές πράξεις οι οποίες δεν αναρτώνται, δεν είναι και εκτελεστές. Επίσης, θέλουμε να μας ενημερώσετε πόσα άτομα και με ποια ιδιότητα στελεχώνουν την ΕΥΕΔ από συστάσεώς της έως σήμερα. Ποιες δαπάνες αναλυτικά καλύπτει η ειδική επιχορήγηση των 3 εκατομμυρίων ευρώ στον ΟΠΙ, που δόθηκε τον Οκτώβριο του 2018; Θέλω να θυμίσω ότι από το 1994 μέχρι σήμερα, οι πρόεδροι του ΟΠΙ αμείβονταν συμβολικά - πραγματικά συμβολικά - με ποσά περίπου στα 50 ευρώ. Έχει εγκριθεί το περασμένο έτος αμοιβή για τη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του ΟΠΙ; Και αν ναι, σε τι ύψος ανέρχεται; Θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά ένα σχετικό δημοσίευμα με τον τίτλο «Παρατράγουδα με μισθούς - πρόκληση στην κρατική ΑΕΠΙ». Παρακαλούμε να μας απαντήσετε με στοιχεία στις παραπάνω ερωτήσεις. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Όλγα Κεφαλογιάννη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τελικά, κυρία Υπουργέ, πείτε μας πόσο κοστίζει η μέχρι σήμερα λειτουργία της ειδικής υπηρεσίας συνολικά και κυρίως τι έργο έχει παράξει. Πόσα χρήματα, δηλαδή, έχει συλλέξει για τα δικαιώματα και πόσα από αυτά έχουν αποδοθεί στους δημιουργούς, στους καλλιτέχνες;
Κυρία Υπουργέ, ορίστε, έχετε τον λόγο με μία σχετική ανοχή και εσείς για τα ερωτήματα που έβαλε η κ. Κεφαλογιάννη, τα οποία ήταν πολλά.
Είναι πολλά, κύριε Πρόεδρε όντως, αλλά υπάρχουν αναλυτικές απαντήσεις. Θα ξεκινήσω, όμως, από τη μεταβίβαση κυριότητας. Κυρία Κεφαλογιάννη, καλό θα ήταν να μην είχατε βάλει την υπογραφή σας σε μεταβίβαση κυριότητας, γιατί τότε θα ήσασταν πιο αξιόπιστη. Τα ακίνητα της Πλάκας, όμως, μιλάνε. Εμείς εξαιρέσαμε το 2016 τους αρχαιολογικούς χώρους. Δεύτερον, τους καταγράψαμε και τους ταυτοποιήσαμε. Τρίτον, νομοθετούμε τώρα, ώστε να υπάρχει μία διαρκής προστασία, προκειμένου αν προκύψει οποιοσδήποτε κίνδυνος, να μπορεί να αντιμετωπιστεί. Επομένως, νομίζω ότι η επιμονή σας δεν έχει καμμία δικαιολογία. Κατά δεύτερον, όταν μιλάμε για τους δημιουργούς και τα δικαιώματά τους, μιλάμε για την επιβίωσή τους. Η αμαρτωλή «κόπρος του Αυγείου», την οποίαν ανέχθηκαν με την ΑΕΠΙ επί πολλές δεκαετίες οι κυβερνήσεις σας, νομίζω ότι μιλάει από μόνη της. Επομένως, η κριτική στη λύση που δώσαμε νομίζω ότι είναι άτοπη. Ωστόσο, θέλω να σας απαντήσω πάρα πολύ συγκεκριμένα ότι οι συμβάσεις οι οποίες έχουν συναφθεί είναι οι απαραίτητες, οι αναγκαίες για τη συλλογική διαχείριση και πάντοτε με σκοπό τη διανομή των δικαιωμάτων στους δημιουργούς. Η ΕΥΕΔ έχει έναν μεταβατικό χαρακτήρα και είναι απαραίτητο, διότι μετά από τη χρόνια αμαρτία της ΑΕΠΙ, είναι φυσικό ότι έπρεπε να αναλάβουμε την ευθύνη μας για το δημόσιο συμφέρον και, επομένως, να φροντίσουμε ώστε να υπάρξει αυτή η μεταβατική περίοδος, η οποία θα οδηγήσει στην επόμενη φάση που είναι οι ίδιοι οι δημιουργοί να μπορούν να διαχειρίζονται τα δικαιώματά τους. Νομίζω ότι είναι απλό, σαφές, κατανοητό σε χιλιάδες δημιουργών, οι οποίοι συμμετέχουν. Πρόκειται, όμως - και ακριβώς γι' αυτό - για μια έκτακτη επιχορήγηση, η οποία δίνεται προκειμένου να έχουμε μία λειτουργία της ΕΥΕΔ. Επομένως, δεν ισχύει το θέμα που θέτετε σχετικά με τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», καθώς ξέρετε πολύ καλά ότι στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» χρειάζεται να δημοσιεύονται τα στοιχεία όταν υπάρχει πάνω από το 50% της τακτικής επιχορήγησης. Εδώ, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι απαραίτητο. Θα σας μιλήσω, όμως, όσο προλαβαίνω, για το προσωπικό και τη στελέχωση των τμημάτων της ΕΥΕΔ. Έχουμε δεκατέσσερα άτομα με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, οι οποίες έχουν γίνει με πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, δεκαοκτώ άτομα με συμβάσεις παροχής υπηρεσιών εξάμηνης διάρκειας, σαράντα άτομα με εντολές ανάθεσης συγκεκριμένων εργασιών, με κριτήριο την εμπειρία τους στη συλλογική διαχείριση ή τις ειδικές γνώσεις για το εξειδικευμένο αντικείμενο της δραστηριότητάς τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Γνωρίζετε πολύ καλά ότι υπάρχει μία ιδιαίτερη εμπειρογνωμοσύνη στη διαχείριση επιγραμμικών δικαιωμάτων, στην τεκμηρίωση μουσικών έργων, στη διαχείριση κατηγοριών χρηστών μουσικής, κ.λπ.. Δεν μπορώ να δαπανήσω περισσότερο χρόνο, για να τα αναφέρω όλα. Υπάρχουν, επίσης, τρεις δικηγόροι με εντολές ανάθεσης υπηρεσιών και δύο υπάλληλοι που έχουν διατεθεί από νομικό πρόσωπο, στο οποίο έχουν ανατεθεί οικονομοτεχνικές υπηρεσίες. Επομένως, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα σύνολο δαπανών λειτουργίας για το ενδεκάμηνο Ιανουαρίου - Νοεμβρίου. Τα στοιχεία του Δεκεμβρίου θα βγουν στο τέλος Ιανουαρίου. Μπορείτε να κάνετε άλλη ερώτηση, αν έχετε ακόμη απορία. Το ποσό, λοιπόν, ανέρχεται σε 415.310 ευρώ. Το σύνολο των δαπανών λειτουργίας από την έναρξή της - δηλαδή από τον Ιούνιο του 2018- μέχρι τον Δεκέμβριο του 2018, ανέρχεται σε 582.904 ευρώ. Από αυτά, τα 27.174 ευρώ αφορούν δαπάνες μισθοδοσίας υπαλλήλων ιδιωτικού δικαίου και εργοδοτικές εισφορές και 10.733 ευρώ αφορούν σε δαπάνες απόκτησης παγίου εξοπλισμού. Το υπόλοιπο αφορά σε δαπάνες για αμοιβές συμβάσεων έργου και παροχής υπηρεσιών. Με σκοπό τη λειτουργία των τμημάτων και τη στελέχωσή τους, τα τμήματα είναι ο εμπορικός τομέας, ο τομέας μηχανογράφησης, ο τομέας λειτουργιών διανομών, ο διοικητικός τομέας, η νομική υπηρεσία, το τμήμα μελών, το τμήμα επικοινωνίας και διεθνών σχέσεων. Το σύνολο των εσόδων της ΕΥΕΔ για το διάστημα από την έναρξη λειτουργίας της στις 31-12-2018 ανέρχεται σε 297.098,77 ευρώ, ενώ έχει εισπράξει το ποσό των 1.762.706,89 ευρώ, από το οποίο έχει διανείμει στους δημιουργούς 1.189.815,29 ευρώ στους δικαιούχους - μέλη της. Θεωρώ ότι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και είναι αυτό που πονάει σε σχέση με την προηγούμενη κατάσταση.
Πριν δώσω τον λόγο στην κ. Κεφαλογιάννη, ρώτησε - και για να μην επανέλθει - πόση είναι η αμοιβή του προέδρου. Υπάρχει αυτό το στοιχείο;
Δεν θυμάμαι ακριβώς. Ωστόσο, πρέπει να πω ότι αυτά, περί 50 ευρώ, που ανέφερε η κ. Κεφαλογιάννη, αφορούν περιόδους όπου το διοικητικό συμβούλιο ουσιαστικά λειτουργούσε με εντελώς τυπικό τρόπο. Ο πρόεδρος αυτήν τη στιγμή έχει αναλάβει εκτελεστικά καθήκοντα. Επομένως, η αμοιβή του είναι εύλογη. Νομίζω ότι είναι γύρω στα 2.400 ευρώ, αλλά δεν είμαι ακριβής.
Ευχαριστούμε. Πριν δώσω τον λόγο στην κ. Όλγα Κεφαλογιάννη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου, τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» τριάντα μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 67ο Γυμνάσιο Αθήνας (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ορίστε, κυρία Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Αδικούμε τη συζήτηση για τα πνευματικά δικαιώματα που είναι πάρα πολύ σημαντικά για τους δημιουργούς, αλλά βεβαίως και για τους χρήστες. Δεν μπορώ να μην πάρω λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, για να απαντήσω στη μομφή της κυρίας Υπουργού για το θέμα της μεταβίβασης των ακινήτων. Αυτό το υπερταμείο έκτρωμα, που για πρώτη φορά ελληνική κυβέρνηση - η δική σας Κυβέρνηση - συμφώνησε με τους δανειστές - όπου εκχωρήσατε το σύνολο της δημόσιας περιουσίας για ενενήντα εννιά χρόνια σε ένα υπερταμείο, το οποίο δεν βρίσκεται υπό τον αποκλειστικό έλεγχο του ελληνικού δημοσίου - δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να παραλληλίζεται με καταστάσεις που δεν είχαν καμμία σχέση με το ξεπούλημα στο οποίο έχετε προχωρήσει εσείς. Θα σας πω, λοιπόν, ότι εσείς αυτήν τη στιγμή έχετε πάνω από δύο χιλιάδες τριακόσιους κωδικούς μνημείων, άρα πολιτιστικών αγαθών, τα οποία έχετε εκχωρήσει στο υπερταμείο. Παρά το ότι έχουμε κάνει τόσες πολλές ερωτήσεις και παρεμβάσεις, δεν έχετε - ακόμα και σήμερα - προχωρήσει σε καμμία νομοθετική ή διοικητική παρέμβαση για να διορθώσετε αυτήν τη συνταγματικά απαράδεκτη εκχώρηση μνημείων και αρχαιολογικών χώρων. Εδώ θέλουμε να σημειώσουμε για άλλη μια φορά ότι δεν είναι μόνο το θέμα της μεταβίβασης της κυριότητας, αλλά και της διαχείρισης, ποιος θα διαχειρίζεται αυτούς τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία. Θα σας πω και για ποιον λόγο έγινε ο παραλληλισμός για το τι συνέβη το 2013 με τα ακίνητα της Πλάκας. Να σημειώσω εδώ, κύριε Πρόεδρε - το ξέρετε και εσείς πολύ καλά - ότι στην Πλάκα τα ακίνητα αυτά ήταν απαλλοτριωμένα. Δεν ήταν καν ιστορικά κτίρια. Δεν μιλάμε, λοιπόν, ούτε για αρχαιολογικούς χώρους, όπως έχει γίνει σήμερα, ούτε για μνημεία και δεν μιλάμε καν για ιστορικά κτίρια. Μιλούσαμε για απαλλοτριωμένα κτίρια που ανήκαν στο Υπουργείο Πολιτισμού και τα οποία μεταβιβάστηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο ήταν ελληνική κρατική οντότητα υπό τον έλεγχο του ελληνικού κράτους. Επομένως, κάθε παραλληλισμός - το λέω ξανά - είναι εντελώς παραπλανητικός. Κυρία Υπουργέ, έχετε συνταγματική υποχρέωση να προστατεύσετε και να προασπίσετε τον πολιτιστικό πλούτο της χώρας. Μπαίνω, λοιπόν, στα ζητήματα που μας ενδιαφέρουν σήμερα για την πνευματική ιδιοκτησία. Οι νομοθετικές ρυθμίσεις που έχει κάνει η Κυβέρνησή σας στα ζητήματα αυτά, έχουν φέρει ουσιαστικά την αγορά σε αδιέξοδο. Λυπάμαι που δεν το καταλαβαίνετε και το βλέπετε αυτό, διότι χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για να ενσωματώσουμε με σωστό τρόπο την κοινοτική οδηγία του 2014, που είχε δοκιμαστεί επιτυχώς σε κράτη με μεγαλύτερη - σε μέγεθος - αγορά από την ελληνική. Θυμόμαστε όλοι τις παλινωδίες για τον νόμο του 2017 και το σχέδιο που είχε καταθέσει ο κ. Μπαλτάς: το πήρε ο ίδιος πίσω, το άλλαξε και το επανακατέθεσε η κ. Κονιόρδου. Ήρθαμε το 2017 να ψηφίσουμε έναν νόμο που τελικά το μόνο που πέτυχε ήταν να δώσει φιλί ζωής σε μια πεθαμένη ΑΕΠΙ, αλλά όχι οριστική λύση στο ζήτημα. Ύστερα από παλινωδίες και ανεξήγητες καθυστερήσεις των προκατόχων σας, που μαζί με τους καλλιτέχνες καταγγέλλαμε, οδηγηθήκατε σε μια λύση και προσωρινή και νομικά πάσχουσα. Όπως είπαμε και πριν, τελικά ήταν όνειρό σας μάλλον να κρατικοποιήσετε το πνευματικό δικαίωμα. Το κράτος, όμως, οφείλει να είναι εγγυητής της νομιμότητας, όχι ανταγωνιστής σε μια αγορά την ίδια στιγμή που την εποπτεύει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Εγείρονται, λοιπόν, ζητήματα τόσο της ελληνικής, όσο και της ενωσιακής νομοθεσίας και βεβαίως ζητήματα του δικαίου του ανταγωνισμού. Υπάρχουν και ζητήματα που έχουν να κάνουν με την προνομιακή πρόσβαση σε αρχεία και δεδομένα της πτωχευμένης ΑΕΠΙ. Με την ευθύνη και τις ευλογίες σας, αυτή η ειδική υπηρεσία δεν τηρεί την αρχή της διαφάνειας στη δημόσια διοίκηση. Εμείς ρωτάμε και πάλι: Γιατί η ΕΥΕΔ δεν έχει αναρτήσει το ρεπερτόριό της στην ιστοσελίδα της; Τελικά πώς χρεώνει τους χρήστες της; Με ποιο ρεπερτόριο και με ποιο αμοιβολόγιο; Θέλω να καταθέσω δημοσίευμα που περιέχει την εξώδικη διαμαρτυρία του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδας για τα αυθαίρετα αμοιβολόγια που επιβαρύνουν τα μέλη του. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Όλγα Κεφαλογιάννη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρία Υπουργέ, σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις σας, εμείς το μόνο που βλέπουμε είναι προσλήψεις κομματικών στελεχών και «ημετέρων», εκτός διαδικασίας, με υπέρογκους μισθούς και σε καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας. Διαπιστώνουμε, επίσης, αύξηση δικαιωμάτων στην αγορά για τους χρήστες κατά 150%. Διαπιστώνουμε πολυδιάσπαση και χάος. Οι χρήστες δεν γνωρίζουν τι πρέπει να καταβάλλουν, αφού στην ίδια κατηγορία υπάρχουν δύο αμοιβολόγια και μάλιστα καθένας υποστηρίζει ότι εκπροσωπεί το 80% του ρεπερτορίου. Το αποτέλεσμα ήταν είτε να μην εισπράττεται το πνευματικό δικαίωμα είτε να μην εισπράττεται επαρκώς. Η αγορά βρίσκεται σε αναστάτωση και αυτό είναι ευθύνη δική σας. Εμείς από την πρώτη στιγμή συμμεριστήκαμε και στηρίξαμε τους αγώνες και τις αγωνίες των Ελλήνων καλλιτεχνών στο ζήτημα αυτό. Είμαστε δίπλα τους, όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη με τις διαρκείς παρεμβάσεις μας και τη στάση μας όλα αυτά τα χρόνια. Μεριμνάμε και εργαζόμαστε για τη στήριξη του ελληνικού ρεπερτορίου που αποτελεί αναπόσπαστο και σημαντικό κομμάτι του ελληνικού πολιτισμού. Εσείς, τι κάνετε;
Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Εμείς τι κάναμε; Ανακαλέσαμε την άδεια της ΑΕΠΙ, κυρία Κεφαλογιάννη. Νομίζω ότι αυτό θα έπρεπε να μην το παραγνωρίζετε. Φυσικά, αφού δεν μπορείτε να κάνετε μία αυτοκριτική για την ίδια την υπογραφή σας και τη μεταβίβαση ακινήτων, αυτό δείχνει και τον βαθμό ευθύνης τον οποίο δηλώνετε δημόσια. Λυπάμαι πραγματικά για το ζήτημα. Επιμένετε στη μεταβίβαση κυριότητας η οποία δεν έγινε ποτέ και επιμένετε σε ανακρίβειες. Δεν αναγνωρίζετε στο ελάχιστο ότι εξαιρέθηκαν τα ακίνητα και ότι επομένως, μετά την ταυτοποίησή τους, προχωρούμε σε νομοθέτηση. Ελπίζω τη νομοθέτηση αυτήν, την οποία τόσο πολύ μας λέτε ότι διακαώς περιμένετε, να την ψηφίσετε κιόλας όταν θα έρθει - πάρα πολύ σύντομα - με το νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού που έχει κατατεθεί στις επόμενες μια - δύο εβδομάδες. Θα το δούμε, λοιπόν, αυτό και στη συζήτηση που θα γίνει τότε. Είναι δύο χιλιάδες τριακόσια τριάντα. Σας έχω ξαναδιορθώσει νομίζω. Μπερδεύετε λίγο τον αριθμό. Ας θυμόμαστε τους αριθμούς, γιατί θα δούμε σε λίγο τον κατάλογο των ταυτοποιημένων. Πρέπει να πω ότι ύστερα από δεκαετίες καταφέραμε να έχουμε σήμερα μια πλήρη καταγραφή των αρχαιολογικών χώρων, των μνημείων. Επομένως, με τη νομοθέτηση που θα κάνουμε σύντομα θα μπορούμε να έχουμε και την πλήρη προστασία τους. Αυτή είναι η κατάσταση, όσο και να μη σας αρέσει. Μέσα σε αυτό το διάστημα που χρειαζόταν διοικητικά να λύσουμε προβλήματα για την ταυτοποίηση, εσείς συνεχίζετε να λέτε ότι δεν κάναμε τίποτε. Τώρα που θα προχωρήσουμε και στη νομοθέτηση να δούμε τι άλλο θα έχετε να μας πείτε. Όσον αφορά την ΑΕΠΙ, όπως είπα, ανακαλέσαμε ήδη την άδειά της. Επομένως, ήταν αναγκαίο να μπορέσει να υπάρξει μία διαδικασία. Φαίνεται ότι δεν δίνετε πολύ σημασία στις διαδικασίες. Εμείς όμως τις παίρνουμε σοβαρά. Αυτές όμως χρειάζονται και λίγο χρόνο πρέπει να πω, περιορισμένο, σε σύγκριση με το χάος που είχατε αφήσει να δημιουργηθεί σε βάρος των δημιουργών στο παρελθόν. Επομένως, αυτήν τη στιγμή έχουμε τον ΟΠΙ και μερικούς χιλιάδες δημιουργούς - και δεν είναι τυχαίο αυτό - να βρίσκονται στην διαδικασία της ΕΥΕΔ, προκειμένου να μπορέσει να λειτουργήσει ο μηχανισμός. Πώς θα τον κάναμε, λοιπόν; Χωρίς ανθρώπους, χωρίς λειτουργίες, χωρίς νομικούς συμβούλους, χωρίς να αναλάβει το διοικητικό συμβούλιο τις ευθύνες του; Σ' αυτό είμαστε υπόλογοι. Είμαστε υπόλογοι στους δημιουργούς και νομίζω ότι δεν χρειάζεται εδώ να δημιουργούμε εντυπώσεις. Δουλεύουμε συστηματικά προς αυτή την κατεύθυνση και πολύ σύντομα θα έχουμε και την ολοκλήρωση της λύσης την οποία υιοθετήσαμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Προχωράμε στη πέμπτη με αριθμό 255/8-1-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Διορθώσεις λαθών στον κωδικό ασφάλισης και στην ειδικότητα με την οποία έχουν προσληφθεί διάφοροι δασεργάτες». Στον κ. Κατσώτη θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εργασίας κ. Αθανάσιος Ηλιόπουλος. Ορίστε, κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, έχουμε κατ' επανάληψη φέρει αυτή την επίκαιρη ερώτηση, γιατί είναι ένα πρόγραμμα το οποίο είναι σε λειτουργία. Βέβαια, τελειώνει κάποια στιγμή και χρειάζεται έγκαιρα να διορθωθούν τα λάθη που έχουν προκύψει για αυτούς τους εργαζόμενους που έχουν προσληφθεί με αυτό το πρόγραμμα, προκειμένου να μην αδικηθούν, όσον αφορά τον κωδικό που θα πρέπει να έχουν στην ασφάλισή τους, στα ένσημα τους. Και μιλάμε για τον πραγματικό κωδικό και όχι αυτόν που έχει κάνει κατά λάθος - πιστεύουμε - η υπηρεσία, με αποτέλεσμα να στερούνται, αν θέλετε, αυτά τα ασφαλιστικά δικαιώματα που προκύπτουν από την ένταξή τους σε αυτόν τον κωδικό. Βέβαια, στην επιστολή που έχουμε από τον από το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου, αλλά και από τη Λάρισα - γιατί σε αυτές τις δύο περιοχές υπάρχει το πρόβλημα - υπάρχουν και προβλήματα τα οποία προκύπτουν. Τα περιλαμβάνουμε στην ερώτηση. Δεν έχουν χορηγηθεί στους εργαζόμενους αυτούς μέσα ατομικής προστασίας, κατάλληλα εργαλεία για την εκτέλεση αυτών των εργασιών που γνωρίζετε ότι είναι πολύ σημαντικές για το περιβάλλον, για την αντιπυρική προστασία και τα αντιπλημμυρικά έργα τα οποία σχετίζονται με όλη αυτή τη λειτουργία στο δάσος. Επίσης, λάθος υπάρχει και στο έντυπο αναγγελίας έναρξης απασχόλησης των εργαζομένων κατηγορίας ΥΕ στο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας για την αντιπυρική προστασία των δασικών οικοσυστημάτων στην περιφέρεια Θεσσαλίας. Ως τίτλος ειδικότητάς τους αναγράφεται ο τίτλος «συσκευαστές σταφίδας, σύκων και φρούτων», που δεν έχει καμμία σχέση δηλαδή με αυτό που πράγματι είναι. Ρωτάμε αν πράγματι εδώ προτίθεστε να διορθώσετε τα παραπάνω λάθη. Φαντάζομαι ότι προτίθεστε. Ρωτάμε επίσης αν μπορείτε να παρέμβετε, έτσι ώστε να ληφθούν τα μέτρα αυτά που απαιτούνται για την εργασία των συγκεκριμένων συνεργαζόμενων.
Ορίστε, κύριε Ηλιόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Κατσώτη, θα ήθελα να ξεκινήσω με το εξής. Έχετε απόλυτο δίκιο ότι υπήρξαν κάποια διαχειριστικά προβλήματα στο πρόγραμμα. Μάλιστα, είναι η πρώτη φορά που υλοποιείται ένα τέτοιο συγκεκριμένο πρόγραμμα που είχε και μία διπλή στόχευση με έναν τρόπο. Δηλαδή, η κοινωφελής εργασία έχει και μία στόχευση επί της αρχής σε ανθρώπους που είναι μακροχρόνια άνεργοι, έτσι ώστε να μπορούν να ενταχθούν ξανά στην εργασιακή πρακτική, αλλά την ίδια στιγμή στοχεύει και στο να παράγει ένα πολλαπλασιαστικό κοινωνικό αποτέλεσμα στο οποίο αναφερθήκατε και εσείς, σχετικά με το πόσο κρίσιμο είναι να γίνονται τέτοιες διαδικασίες για τα δάση προληπτικά, αλλά και συνολικά και το τι σημαίνει αυτό για την οικονομία των δασών και την προστασία. Προέκυψαν κάποια διαχειριστικά προβλήματα. Ήδη κινούμαστε στο να διορθωθεί το ζήτημα με το ένσημο. Προφανώς αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να πάρουν ένσημα που να αντιστοιχεί στα βαρέα και ανθυγιεινά. Δεν το αμφισβητούμε σε καμμία περίπτωση. Υπάρχει ένα ειδικό θέμα καθαρά τεχνικό στη συζήτησή μας με το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Για τους δασεργάτες ξέρετε ότι υπάρχει ένα ειδικό καθεστώς. Οπότε, πρέπει να δούμε πώς θα πάρουν ένσημα που θα είναι βαρέα και ανθυγιεινά και πώς θα προσμετρηθεί η προϋπηρεσία τους με τον σωστότερο τρόπο, έτσι ώστε να μπορέσουν αργότερα να μπουν και στα μητρώα των δασεργατών. Γνωρίζετε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει αυτόματα. Αυτό είναι το ένα. Δεύτερον, σχετικά με τα μέσα ατομικής προστασίας, έχουν ήδη γίνει τέσσερις έλεγχοι για μέσα ατομικής προστασίας. Όπου υπήρξε καταγγελία, η επιθεώρηση πήγε. Αυτή τη στιγμή η ενημέρωση και η εικόνα που έχουμε και εμείς από τους ελέγχους είναι ότι έχουν χορηγηθεί παντού μέσα ατομικής προστασίας. Παρ' όλα αυτά, αν εσείς έχετε για συγκεκριμένες περιπτώσεις άλλη εικόνα με πολύ μεγάλη μας χαρά να συνεχίσουμε την ελεγκτική διαδικασία από την Επιθεώρηση Εργασίας, έτσι ώστε να λυθεί και αυτό.
Ορίστε, κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, κατ' αρχάς γνωρίζετε ότι πράγματι υπάρχει το πρόβλημα αυτό με τη διόρθωση. Νομίζω ότι πρέπει να προχωρήσει γρήγορα και να μην καθυστερήσει. Όσον αφορά το ειδικό καθεστώς που λέτε, πρέπει να σας πω ότι οι δασεργάτες του προγράμματος αυτού έχουν περάσει από σεμινάρια στη δασική υπηρεσία. Δεν είναι δηλαδή ανειδίκευτοι εργάτες. Είναι, όπως ορίζει, και η ίδια η δασική υπηρεσία. Άρα, λοιπόν, δεν υπάρχει τέτοιο θέμα να μην εγγραφούν στα μητρώα, για παράδειγμα. Αυτό είναι το ένα ζήτημα που νομίζω ότι είναι κάτι που μπορεί να σας βοηθήσει άμεσα για να προχωρήσει και να μην καθυστερήσει πολύ η επίλυσή του. Όσον αφορά το θέμα των μέσων προστασίας, υπάρχει βέβαια η επιστολή του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου, όπου εδώ δεν έχουν χορηγηθεί τα μέσα προστασίας. Δεν ξέρω για τη Θεσσαλία, δεν αναφέρεται στο έγγραφο τους, αλλά εδώ δεν έχουν προηγηθεί. Είναι ένα ζήτημα που νομίζω ότι το Υπουργείο θα πρέπει να το ελέγξει, έτσι ώστε να μην έχουμε προβλήματα με τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων, γιατί τα τελευταία χρόνια είναι πολλοί οι θάνατοι και οι τραυματισμοί. Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα, έτσι ώστε να αποφευχθούν και να διασφαλιστεί η ακεραιότητα όλων αυτών των εργαζομένων που δουλεύουν κάτω από αυτές τις συνθήκες. Είναι μία απασχόληση αναγκαία ενόψει των πλημμυρών και των φωτιών. Το δάσος θα πρέπει να έχει αυτή τη δραστηριότητα με τους εργαζόμενους, έτσι ώστε και να καθαρίζεται και να ανανεώνεται. Είναι μία λειτουργία η οποία βεβαίως στο πρόγραμμα προς το παρόν αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα. Ωστόσο, τελειώνει η δουλειά αυτών των εργαζομένων με το τέλος προγράμματος. Η δουλειά στο δάσος, όμως, δεν τελειώνει, κύριε Υπουργέ. Χρειάζεται εδώ με τη δασική υπηρεσία να δείτε ένα σχεδιασμό, έτσι ώστε αυτοί οι εργαζόμενοι να συνεχίσουν την απασχόλησή τους, προκειμένου να αποφευχθούν πλημμύρες ή φωτιές και όλα αυτά που αντιμετωπίζει συνολικά ο λαός μας με βαριές συνέπειες στην ίδια τη ζωή τους.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Κατσώτη, έχετε απόλυτο δίκιο για το πόσο κρίσιμο είναι το κομμάτι της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων. Από τη στιγμή που μας λέτε ότι υπάρχει καταγγελία από το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου ότι στη συγκεκριμένη περιοχή δεν έχει λυθεί το ζήτημα με τα μέσα ατομικής προστασίας, θα προχωρήσουμε κι εμείς στις απαραίτητες ενέργειες μέσα από την Επιθεώρηση Εργασίας. Αυτό είναι το πρώτο. Το δεύτερο που θα πω είναι ότι κανένας από τους ανθρώπους που εργάζεται αυτή τη στιγμή στο πρόγραμμα δεν θα αδικηθεί. Τα ένσημα που θα πάρουν θα αντιστοιχούν σε βαρέα και ανθυγιεινά. Θα λυθεί καθολικά, θα λυθεί για όλους. Προφανώς και γνωρίζουμε ότι οι ανάγκες των δασών είναι πολύ πιο δομικές και σταθερές και δεν καλύπτονται από ένα πρόγραμμα. Ποτέ δεν θεωρήσαμε ότι αυτά τα προγράμματα αποτελούν την απάντηση. Αποτελούν μια ψηφίδα σε μια προσπάθεια αλλαγής κατεύθυνσης. Όμως, σίγουρα πρέπει να αποκτήσει ξανά η ίδια η ελληνική οικονομία δραστηριότητες μέσα στο δάσος συμβατές με την έννοια του δάσους που το κρατάνε στη ζωή, το ανανεώνουν κι έτσι αποφεύγουμε όλα τα φαινόμενα στα οποία αναφερθήκατε. Τα προγράμματα αυτά θα συνεχίσουν και για το συγκεκριμένο ζήτημα και στόχος μας είναι στο μέλλον να υπάρχει και πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα στα ζητήματα της εκπαίδευσης, έτσι ώστε να μένει μια τεχνογνωσία με την καλή έννοια σ' αυτούς τους ανθρώπους σ' αυτές τις περιοχές και να μπορούν να αναπτυχθούν τέτοιες δραστηριότητες.
Ευχαριστώ και τους δύο που κερδίσατε χρόνο. Ακολουθεί η έκτη με αριθμό 246/7-1-2019 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Γεωργίου - Δημητρίου Καρρά προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Αυθαιρετεί η Κυβέρνηση σε βάρος των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα από τη μη αξιοποίηση, για σκοπούς στεγαστικής αποκατάστασης, της παρακρατουμένης εισφοράς 1% επί των αποδοχών τους». Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όταν καταργήθηκε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας, κύριε Πρόεδρε, η εισφορά 1% επί των αποδοχών των εργαζόμενων, που αφορούσε την ενίσχυση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και διατίθετο για σκοπούς στεγαστικής αποκατάστασης των ασφαλισμένων, συνέχισε να εισπράττεται από τον ΟΑΕΔ ως διάδοχο του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας. Οφείλω να θυμίσω ότι η κατάργηση του ΟΕΚ έγινε το 2013, οπότε έχουν περάσει ήδη πέντε χρόνια. Οι εισφορές εξακολουθούν να καταβάλλονται. Από μια πρόχειρη εκτίμηση, η οποία υπάρχει έχουν περάσει το ένα δισεκατομμύριο τα συγκεντρωθέντα κεφάλαια. Και αναφέρομαι στο γεγονός ότι ήδη και για το 2019, όπως προκύπτει από τον προϋπολογισμό του ΟΑΕΔ, προβλέπονται έσοδα 285.632.000 ευρώ από τον πόρο αυτόν, χωρίς όμως να έχει γίνει κανένα πρόγραμμα στεγαστικής αποκατάστασης, χωρίς να έχει εξαγγελθεί προγραμματισμός. Αντίθετα, ακούγονται φήμες ότι τα χρήματα αυτά έχουν μεταφερθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος, ότι μπορεί ενδεχόμενα να έχουν διατεθεί για άλλους σκοπούς. Με τη σημερινή οικονομική κρίση καταλαβαίνετε ότι είναι απολύτως απαραίτητα για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα για τον λόγο ότι θα καλύψουν στεγαστικές ανάγκες εκείνων, οι οποίοι στερούνται ιδιόκτητης κατοικίας ή θα δώσουν μέσω των αποθεματικών του καταργηθέντος ΟΕΚ δάνεια για στεγαστική αποκατάσταση επιδοτούμενα. Δυστυχώς, δεν έχει γίνει τίποτα τα τελευταία πέντε - έξι χρόνια από την ημέρα κατάργησης του ΟΕΚ. Οφείλω να θυμίσω στον κύριο Υπουργό ότι υπάρχουν και οικισμοί ακόμα, οι οποίοι δεν έχουν ολοκληρωθεί. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στον οικισμό στα Γρεβενά του ΟΕΚ, ο οποίος έχει έξι χρόνια μείνει στην τύχη του και ενώ έχουν γίνει οι κληρώσεις, δεν μπορούν να εγκατασταθούν οι δικαιούχοι. Μάλιστα, έχει υποβληθεί από πλευράς μου και ερώτησή για αυτόν τον σκοπό, που δεν έχει απαντηθεί. Κατόπιν αυτού, τα ερωτήματα που τίθενται, κύριε Πρόεδρε, είναι, πρώτον, αν τα χρήματα των εισφορών αυτών παραμένουν στη διάθεση του ΟΑΕΔ ή έχουν διατεθεί για άλλους σκοπούς και το δεύτερο ερώτημα είναι ποιες είναι οι προθέσεις και η δέσμευση της Κυβέρνησης εντός ενός χρονοδιαγράμματος να ξεκινήσει εκ νέου τα προγράμματα στεγαστικής αποκατάστασης είτε με επιδοτούμενο δανεισμό από τα διαθέσιμα του πρώην ΟΚΕ είτε με την ανέγερση κατοικιών. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ.
Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Καρρά, η ενημέρωση που έχετε δεν είναι ακριβώς σωστή. Αυτήν τη στιγμή η εισφορά είναι 1,35% και πηγαίνει στο λογαριασμό Κοινωνικής Πολιτικής στον ΟΑΕΔ και εκεί μένει. Δεν πηγαίνει πουθενά αλλού. Ο κλάδος με την επωνυμία «Λογαριασμός Κοινωνικής Πολιτικής» είναι ο κλάδος που έχει μέσα τον λογαριασμό για την απασχόληση και την επαγγελματική κατάρτιση, τον λεγόμενου ΛΑΕΚ, και έχει ενοποιηθεί στον ενιαίο λογαριασμό για την εφαρμογή κοινωνικών πολιτικών. Εκεί ο προϋπολογισμός για φέτος είναι στα 410 εκατομμύρια και είναι ένα κομμάτι το ΛΑΕΚ και ένα κομμάτι τα υπόλοιπα. Να σας πω ότι μόνο την τριετία 2015-2018 έχουν γίνει 310 εκατομμύρια δαπάνες, που αφορούν ακριβώς τους στόχους που έχει κληρονομήσει ο ΟΑΕΔ από τον ΟΕΚ. Δηλαδή, είναι ολοκλήρωση και παράδοση οικισμών στα πλαίσια του κατασκευαστικού προγράμματος του ΟΕΚ, προγράμματα επιδότησης επιτοκίου χορηγηθέντων στεγαστικών δανείων, προγράμματα επιδότησης ενοικίου, προγράμματα κοινωνικού τουρισμού, καθώς και προγράμματα κατασκηνώσεων, τα οποία υλοποιούνται κανονικά. Να αναφερθώ πολύ γρήγορα και μέσα στον χρόνο μου μόνο σε μερικά από τα προγράμματα, τα οποία ήδη τρέχουν, για να σας δείξω ότι γίνονται κανονικά οι δαπάνες αυτήν την περίοδο. Το 2016 εκδόθηκε, αν και έγινε σύσταση οριζόντιων ιδιοκτησιών και δόθηκαν διακόσιοι οριστικοί τίτλοι κυριότητας σε οικισμούς στην Ιεράπετρα, στο Νευροκόπι, στην Ιστιαία. Το 2017 έγιναν συστάσεις οριζόντιων ιδιοκτησιών σε δώδεκα οικισμούς, δηλαδή σε οκτακόσιες εξήντα κατοικίες, εκ των οποίων οι εκατόν εννιά αφορούσαν το Ολυμπιακό Χωριό. Το 2018 έγιναν συστάσεις οριζόντιων ιδιοκτησιών σε οκτώ οικισμούς ανά την επικράτεια σε πεντακόσιες πενήντα οκτώ κατοικίες. Αποπερατώθηκαν και παραδόθηκαν στους δικαιούχους έξι οικισμοί εργατικών κατοικιών συνολικής δυναμικότητας τριακοσίων τριάντα τεσσάρων κατοικιών και συνολικού κόστους σε Μεσσήνη, Ξυλαγανή, Νιγρίτα, Αξιούπολη, Άνω Λιόσια, Καρδίτσα 9.305 ευρώ. Μελετήθηκαν και δημοπρατήθηκαν και αποπερατώθηκαν τρία έργα για την αποκατάσταση και ολοκλήρωση ημιτελών οικισμών συνολικού προϋπολογισμού 4,5 εκατομμυρίων στην Ελευσίνα και στην Ξυλαγάνη. Μελετήθηκε και δημοπρατήθηκε και υλοποιείται η επισκευή για να αποδοθούν στους τελικούς δικαιούχους σαράντα πέντε αδιάθετες εργατικές κατοικίες τέως ΟΕΚ συνολικού προϋπολογισμού 530 εκατομμυρίων ευρώ. Και, τέλος, αναρτήθηκαν στεγαστικές δράσεις συνολικού προϋπολογισμού 27 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτά δεν σας τα αναφέρω αναλυτικά, γιατί είναι πολύ περισσότερα. Απλά σας το λέω για να σας δείξω ότι συνεχίζονται κανονικά αυτές οι διαδικασίες να λειτουργούν.
Ορίστε, κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Ακούγοντας, κύριε Πρόεδρε, την απάντηση του κυρίου Υπουργού μού γεννιέται το ερώτημα: Αυτοί οι οικισμοί, οι οποίοι παραδόθηκαν, αποκαταστάθηκαν δικαιούχοι, είναι κτήρια, είναι οικισμοί, οι οποίοι κατασκευάστηκαν τα τελευταία χρόνια ή απλώς πρόκειται για ολοκλήρωση διαδικασιών του παρελθόντος; Διότι το ερώτημά μου ήταν συγκεκριμένο και αφορούσε την περίοδο από την κατάργηση του ΟΕΚ και εντεύθεν. Βεβαίως, οπωσδήποτε ο οργανισμός, ο ΟΑΕΔ πλέον, ως διάδοχος έχει δαπάνες από τη διαχείριση των χρημάτων αυτών. Όμως, δεν έχω λάβει ακόμα την απάντηση αν, πέραν αυτών που ανέφερε ο κύριος Υπουργός, θα εξακολουθήσει το στεγαστικό πρόγραμμα να εκτελείται. Επιπλέον, το ερώτημά μου και ο προβληματισμός μου έγκειται στο εξής: Οι εισφορές αναγράφονται στον προϋπολογισμό του ΟΑΕΔ και μιλάμε για έσοδα λογαριασμού κοινωνικής πολιτικής και, μάλιστα, λέτε, κύριε Υπουργέ, επειδή από εδώ πήρα το στοιχείο, η εισφορά ασφαλισμένου 1% πρώην ΟΕΚ., μιλήσατε ήδη για 1,35. Θα μας πείτε μετά ποια είναι η διαφορά. Επιπλέον, ερωτώ αν είναι ο Λογαριασμός Κοινωνικής Πολιτικής μόνο για στεγαστική συνδρομή, γιατί στο σημείο αυτό πρέπει να θυμίσω ότι η στεγαστική συνδρομή είναι και συνταγματική υποχρέωση με βάση το άρθρο 21 του Συντάγματος και για τους εργαζόμενους και για τους μη δυνάμενους συμπολίτες μας. Τέλος, θα ήθελα να ακούσω αν έχει το στοιχείο ο Υπουργός τι πραγματικό υπόλοιπο μένει απ' αυτόν τον λογαριασμό προς σκοπούς στεγαστικής αποκατάστασης, εφόσον όπως μας είπε ο Υπουργός τα περισσότερα πηγαίνουν για την απασχόληση και την εκπαίδευση. Από ό,τι έχω κατανοήσει κατευθύνονται προς διάφορες υποχρεώσεις του ΟΑΕΔ, οι οποίες, βεβαίως, δεν είναι εξ εκείνων που εντάσσονται στον σκοπό της παρακράτησης που γίνεται επί των αποδοχών. Ανέφερε ο κύριος Υπουργός ότι δίδεται επίδομα ενοικίου και άλλα επιδόματα. Αυτά θα ήθελα να ακούσω αν εντάσσονται στο πρόγραμμα αποκατάστασης, διότι το πρόγραμμα στεγαστικής αποκατάστασης αφορά την απόκτηση ιδιαίτερης ιδιωτικής κατοικίας. Όσον αφορά το επίδομα στέγασης, έχει η Κυβέρνηση εξαγγείλει ότι θα δώσει επίδομα στέγασης σε πολλούς συμπολίτες μας, αλλά δεν νομίζω ότι είναι αυτό καθαυτό που πρέπει να προέρχεται από την εισφορά των εργαζομένων το επίδομα στέγασης. Αντίθετα, όπως έχει εξαγγελθεί από την Κυβέρνηση, αφορά παροχή, η οποία προέρχεται από τα δημοσιονομικά έσοδα δηλαδή φόρους και όχι από παρακρατήσεις στις αποδοχές των εργαζομένων, οι οποίες πρέπει να είναι πάντοτε ανταποδοτικές, όταν κρατούμε για ειδικό σκοπό και δεν είναι φορολογικό το έσοδο, διότι έτσι φοβάμαι, κύριε Υπουργέ - και επιτρέψτε μου να το πω - μετατρέπεται σε φορολογία πλέον, διότι αν διατίθενται για σκοπούς πέραν της παρακράτησης οι εργαζόμενοι δέχονται να παρακρατείται το ποσοστό των αποδοχών τους μόνο για τους συγκεκριμένους σκοπούς. Θα παρακαλέσω για πιο συγκεκριμένες απαντήσεις. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Καρρά, νομίζω ότι ήμουν ξεκάθαρος. Προφανώς όταν έχεις παραλάβει οικισμούς, οι οποίοι δεν έχουν αποπερατωθεί και άρα εσύ ολοκληρώνεις αυτή τη διαδικασία, είναι ξεκάθαρο ότι συνεχίζεις αυτό το έργο.
Κύριε Υπουργέ…
Συγγνώμη, δεν σας διέκοψα. Όταν οι μισοί οικισμοί πανελλαδικά δεν είχαν αποπερατωθεί ή μετά από ελέγχους είχαν παντού δυσλειτουργίες, κακοτεχνίες και αυτά έπρεπε να φτιαχτούν για να μπουν οι άνθρωποι μέσα, άρα συνεχίζεις αυτό το έργο. Αυτό είναι το ένα κομμάτι. Δεύτερον, είναι πολύ σημαντικό ότι σήμερα με αυτή σας την τοποθέτηση στην πραγματικότητα κάνετε μια έμπρακτη αυτοκριτική για τη δική σας περίοδο, γιατί δεν καταργήσαμε εμείς τον ΟΕΚ, κάποιος τον κράτησε τον ΟΕΚ. Και χαίρομαι πάρα πολύ που συμφωνούμε ότι πρέπει να υπάρχει δημόσια στεγαστική πολιτική στη χώρα, γιατί από ό,τι φαίνεται το 2013 δεν ήταν η συζήτηση για το εάν χρειάζεται να υπάρχει δημόσια στεγαστική πολιτική στη χώρα. Τρίτον, γνωρίζετε πολύ καλά, γιατί έχετε πολύ μεγαλύτερη εμπειρία από μένα, ότι τα δημόσια οικονομικά έχουν πλέον ένα πολύ αυστηρό πλαίσιο, το οποίο δεν επιτρέπει δαπάνες εκ των σκοπών. Όλες οι δαπάνες περνάνε από το Ελεγκτικό Συνέδριο, άρα πρέπει να συνάδουν απόλυτα με τους σκοπούς του ΟΑΕΔ στα συγκεκριμένα πλαίσια και σε αυτό το κομμάτι πηγαίνουν. Δεν έχουν γίνει δαπάνες για κανέναν άλλον σκοπό. Τέταρτον, πολύ σημαντικό, γιατί πηγαίνει καλά η είσπραξη αυτής της οφειλής αυτή τη στιγμή και έχει ο ΟΑΕΔ τα λεφτά, έχει το απόθεμα, για να μπορέσει να κάνει δαπάνες και να ανασχεδιάσει συνολικά τη στεγαστική πολιτική; Γιατί στεγαστική πολιτική δεν είναι απλά να φτιάχνεις μόνο κατοικίες, είναι ένα ευρύτερο πλαίσιο στεγαστικής πολιτικής και κοινωνικής κατοικίας σε όλη την Ευρώπη. Από τη δυτική Ευρώπη μπορούμε να μάθουμε πολλά πράγματα για το τι σημαίνει κοινωνική κατοικία. Έχει ένα πλέγμα δράσεων και πάνω σε αυτό το πλέγμα δράσεων, θα κινηθούμε το επόμενο διάστημα. Γιατί θα κινηθούμε το επόμενο διάστημα; Γιατί έχουμε χρήματα να κινηθούμε το επόμενο διάστημα. Και γιατί έχουμε χρήματα να κινηθούμε το επόμενο διάστημα; Πρώτον, γιατί έχει μειωθεί η ανεργία σε σχέση με τις δικές σας μέρες κατά 8% και μέχρι τον Οκτώβρη που θα γίνουν οι εκλογές θα έχει μειωθεί κατά 10%. Δεν είναι απλά ότι έχει μειωθεί η ανεργία, αλλά αυτή τη στιγμή τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες περισσότεροι εργαζόμενοι εργάζονται σε σχέση με το 2014 και η σχέση πλήρους και μερικής εργασίας είναι 70% -30%. Δεύτερον, γιατί μέσα από τη μείωση της υποδηλωμένης και της αδήλωτης εργασίας πλέον και ο ΟΑΕΔ εισπράττει περισσότερα χρήματα. Από πού προκύπτει αυτή η μείωση; Από το ότι παραδώσατε αδήλωτη εργασία στο 20% και αυτή τη στιγμή η αδήλωτη εργασία προσεγγίζει το 10%. Και να σας δώσω και ένα στοιχείο για τις υπερωρίες για να φανεί πως κυνηγάμε και την υποδηλωμένη εργασία. Ενώ το 2017 μόνο πέντε χιλιάδες επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα είχαν δηλώσει έστω και μία ώρα υπερωρία ότι χρειάστηκαν για όλη τη χρονιά, μετά την αλλαγή που κάναμε στο νομοθετικό πλαίσιο, περισσότερες από δεκαέξι χιλιάδες επιχειρήσεις για το 2018 δήλωσαν υπερωρίες. Όλο αυτό δείχνει ότι και οι πόροι υπάρχουν και η διάθεση υπάρχει. Ολοκληρώνουμε και κλείνουμε τρύπες που έχουν παραδοθεί και προφανώς πολύ σύντομα θα προχωρήσουμε και σε νέες δράσεις συνολικότερης στεγαστικής πολιτικής. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, εάν μου επιτρέπετε θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Καρρά, όχι τώρα γιατί έχουμε αργήσει ήδη. Είναι ήδη 10.45΄. Κλείνουμε με την πρώτη με αριθμό 266/14-01-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νικολάου Μανιού προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με θέμα: «Προβλήματα εφαρμογής οικοτεχνίας». Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ερωτάται η κυρία Υπουργός για αυτό το ζήτημα. Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στις 17-11-15 αναμόρφωσε πλήρως την απόφαση που υπήρχε από το 2014 για το ΚΗΜΟ, για το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Οικοτεχνίας. Αυτό μπορεί να μην το γνωρίζουν πολλοί άνθρωποι ή να το γνωρίζουν ελάχιστοι, αλλά ήταν μία καταπληκτική δράση, που έδωσε τη δυνατότητα στους μικρούς παραγωγούς να μεταποιούν τα προϊόντα παραγωγής τους και μέσα από τη διαδικασία ελέγχου που κάνει το ΚΗΜΟ, το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο, να μπορούν να τα πωλούν. Αυτό δίνει μία ανάσα ζωής στις μικρές προβληματικές περιοχές της χώρας μας και του Νομού Κυκλάδων, όπου είμαι Βουλευτής. Κάποια στιγμή, όμως, το καλοκαίρι του 2017, με έναν παράδοξο τρόπο, έγινε μία τροποποίηση αυτής της ΚΥΑ, που είχατε φτιάξει ως Κυβέρνηση το 2015, η οποία από όλους τους μικρούς οικοτέχνες παραγωγούς έκανε μία διάκριση προς τους παραγωγούς κτηνοτροφικών, τυροκομικών προϊόντων λέγοντας ότι έπρεπε να τα πουλάνε οι ίδιοι, δια προσωπικής παρουσίας δηλαδή, στους χώρους διάθεσης. Αυτό, όπως καταλαβαίνετε είναι αδύνατον, γιατί δεν μπορεί ένας κτηνοτρόφος στα νησιά των Κυκλάδων να κατεβαίνει από τα βουνά, που έχει το μαντρί του και την παραγωγή του και να πηγαίνει να κάθεται έξω από ένα μπακάλικο ή μέσα σε ένα μπακάλικο ή σε ένα σούπερ μάρκετ ή σε εστιατόριο και να πουλάει τα προϊόντα του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτή η αλλαγή δημιούργησε προβλήματα στους κτηνοτρόφους των δύσβατων ορεινών περιοχών του Νομού Κυκλάδων και γι' αυτό θέλω να μου πείτε τι σκέφτεται να κάνει το Υπουργείο ή τι έχει κάνει το Υπουργείο επί του θέματος. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ορίστε, κυρία Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητέ συνάδελφε, εκ προοιμίου να πω ότι το ερώτημά σας θίγει πραγματικά ένα πρόβλημα, που δημιουργήθηκε το 2017 και στο οποίο έχουμε την υποχρέωση να δώσουμε λύση, κάτι που έχουμε κάνει. Να πω αρχικά - όπως και εσείς τονίσατε - ότι η επιλογή της δικής μας Κυβέρνησης είναι να παρέχει κάθε δυνατή βοήθεια στους παραγωγούς των μικρών εκμεταλλεύσεων, ώστε το παραγόμενο προϊόν τους να έχει υψηλή προστιθέμενη αξία και να δίνεται έτσι μια ουσιαστική βοήθεια για την ενίσχυση του εισοδήματός τους. Για τον λόγο αυτό το 2015 εκδόθηκε η υπουργική απόφαση 4912, με την οποία προσδιορίζεται η απλοποίηση της διαδικασίας υποβολής αίτησης και εγγραφής στο μητρώο ΚΗΜΟ και όλες οι λεπτομέρειες για την οικοτεχνική παρασκευή. Το πρόβλημα που προέκυψε με την απόφαση 1438 του 2017 και συγκεκριμένα με τη διατύπωση ότι τα τελικά προϊόντα πωλούνται λιανικώς στα σημεία διάθεσης από τους ίδιους, θέλω να σας ενημερώσω ότι ήδη επιλύθηκε. Ήδη έχουμε προχωρήσει στην κατάργηση της υποπερίπτωσης γγ΄, της περίπτωσης ε΄, της παραγράφου 1, του άρθρου 7 της συγκεκριμένης απόφασης, οπότε νομίζω ότι δεν τίθεται πλέον αυτό το πρόβλημα. Επιπρόσθετα να σας πω ότι για τη βοήθεια των οικοτεχνών, παράλληλα τροποποιούμε το σημείο γ΄ της παραγράφου 2 της απόφασης 3724 και συγκεκριμένα προσδιορίζουμε τον τρόπο της πώλησης των προϊόντων με δύο σκέλη, είτε άμεσα στον τελικό καταναλωτή από την κτηνοτροφική εκμετάλλευση ή και στην αγορά που βρίσκεται πλησιέστερα σε αυτήν και μιλάμε για λαϊκή αγορά ή αγορά παραγώγων. Ο δεύτερος τρόπος, με τη δυνατότητα πώλησης σε καταστήματα πώλησης, που προμηθεύουν τον τελικό καταναλωτή. Και μάλιστα, σε αυτό το σημείο να σας πω ότι αυτό προσδιορίζεται σε καταστήματα και εντός της περιφερειακής ενότητας, στην οποία υπάγεται η έδρα του αγροκτήματος, αλλά και σε όμορες περιφερειακές ενότητες, διευρύνοντας έτσι λίγο την τοπική αγορά, στην οποία ο παραγωγός, ο οικοτέχνης μπορεί να διαθέτει τα προϊόντα του. Νομίζω ότι με τον τρόπο αυτό επιλύεται το πρόβλημα που θέτετε και τα μεταποιημένα προϊόντα της οικοτεχνίας προορίζονται πλέον για άμεση διάθεση στις τοπικές διοργανώσεις, στις τοπικές λαϊκές αγορές, σε αγορές παραγώγων, όπου αυτές λειτουργούν, σε επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου και σε επιχειρήσεις μαζικής εστίασης της τοπικής αγοράς. Θα έλεγα, λοιπόν, εν κατακλείδι ότι για πολύ λίγες μέρες, αν όχι ώρες, η ερώτησή σας πρόλαβε την επίλυση του προβλήματος. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Μανιέ, έχετε τον λόγο.
Κυρία Υπουργέ, οφείλω να εκφράσω την ικανοποίηση μου εκ μέρους των κτηνοτρόφων των Κυκλάδων ότι λύθηκε αυτό το πρόβλημα. Επειδή ο χρόνος είναι πολύτιμος όπως είπατε, κύριε Πρόεδρε, θα πω μόνο δυο πράγματα για την οικοτεχνία, γιατί πρέπει να την καταλάβουμε και εμείς οι Βουλευτές και ο λαός. Η οικοτεχνία δίνει τη δυνατότητα στον παραγωγό που παράγει προϊόν, να το διαθέτει τηρώντας τις προδιαγραφές, υγειονομικές και άλλες, της παραγωγής. Δίνει τη δυνατότητα και οδηγεί τους παραγωγούς να εμπορεύονται τα προϊόντα τους μέσα από τους κανονικούς δρόμους της αγοράς και της οικονομίας και όχι ανεξέλεγκτα. Είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε αυτό το μεγάλο βήμα που θα απαιτήσει αρκετά χρόνια ακόμα.
Και χωρίς μεσάζοντες.
Δεν είναι μόνο χωρίς μεσάζοντες, είναι ότι αφού ο κτηνοτρόφος που φτιάχνει το τυρί, δεν μπορεί να το πουλήσει σε έναν εστιάτορα νομίμως με τα παραστατικά, θα πάει να το πουλήσει στην πλατεία του χωριού κάποια στιγμή που ευκαιρεί. Αυτό είναι έξω από όλες τις διαδικασίες ποιοτικού ελέγχου και αγορανομικού ελέγχου. Πρέπει να σας ζητήσω ως πρόταση - και να το σκεφτείτε στο Υπουργείο - να μην εξαιρείται το μέλι από τα προϊόντα της οικοτεχνίας, παρ' ότι δεν υφίσταται μεταποίηση - βγαίνει από την κηρήθρα, δεν γίνεται μεταποίηση - , διότι στο ίδιο πνεύμα θα βοηθήσει πάρα πολύ τη μελισσοκομία στη χώρα μας, που είναι σε πολύ καλά επίπεδα, να διατίθεται επώνυμα στο εμπόριο μέσα από τους ορθούς κανόνες της αγοράς. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ. Απλά να πω ότι πράγματι η βασική προτεραιότητα από την δική μας πλευρά είναι να ενισχύσουμε και την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα, να ενισχύσουμε τα τοπικά προϊόντα και την ύπαιθρο. Και σε αυτή την κατεύθυνση θέλω να σας πω ότι υπάρχουν προγράμματα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης που ενισχύουν τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και όσον αφορά την ανάδειξη της ποιότητας του προϊόντος, την ενίσχυση της καινοτομίας και γενικά όλες εκείνες τις διαδικασίες που θα ευνοούν στην αυτάρκεια και στη διατροφική επάρκεια των προϊόντων. Να σας πω, επίσης, γι' αυτό που είπατε για το μέλι. Πράγματι θεωρώ ότι έχετε δίκιο σε αυτό, γιατί με αυτόν τον τρόπο, πέρα από τον στόχο της αναβάθμισης των τοπικών και ποιοτικών προϊόντων, χτυπάμε και το πρόβλημα που υπάρχει με το παραεμπόριο και το εξετάζουμε ήδη στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
Στο σημείο αυτό ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Συνέργειες Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 16 Ιανουαρίου 2019 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Υποθέτω ότι το Σώμα δεν έχει αντίρρηση.
Το Σώμα συμφώνησε. Ενημερωτικά σας λέω ότι τρεις τροπολογίες έχουν ήδη ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο. Υπάρχουν, πλην των δύο του κυρίου Υπουργού, άλλες τρεις τροπολογίες που οι αρμόδιοι Υπουργοί κατά τη διάρκεια της συζήτησης θα έρθουν και θα τις υπερασπιστούν και θα σας τις παρουσιάσουν. Στο σημείο αυτό ανοίγει ο κατάλογος εγγράφων και θα κλείσει μόλις κατέβει από το Βήμα ο κ. Κέλλας. Βλέποντας και πόσοι συνάδελφοι θα έχετε εγγραφεί, θα κάνουμε τον συνολικό προγραμματισμό. Κυρία Αναγνωστοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ κύριε πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δείξαμε και χτες ότι δεν φοβόμαστε να τολμήσουμε. Εμπιστευόμαστε την κοινωνία και τις κοινωνικές δυνάμεις. Προσπαθούμε να απαντήσουμε στα ερωτήματα που θέτει η κοινωνία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αφήνοντας στην άκρη τα αδρανή υλικά, που δεν επιτρέπουν αυτή την κοινωνία και τη χώρα να προχωρήσει. Με αυτό το νομοσχέδιο που έχουμε προς συζήτηση και ψήφιση σήμερα, συνεχίζει η στρατηγική του ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας, που είχε ξεκινήσει με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και τις συνέργειες των Πανεπιστημίων Ιονίων Νήσων και Ιωαννίνων με τα αντίστοιχα ΤΕΙ Ηπείρου και Ιονίων Νήσων. Όμως, αυτό το νομοσχέδιο είναι πολύ πιο σημαντικό από μία άποψη. Είναι πολύ πιο εκτεταμένες οι συνέργειες αριθμητικά, αλλά και ως προς τη γεωγραφική τους εμβέλεια. Έχουμε τρία μεγάλα πανεπιστημιακά ιδρύματα, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, τα οποία αποκτούν συνέργειες σε ένα νέο τοπίο με το ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας και το ΤΕΙ Θεσσαλίας. Όπως και στα προηγούμενα νομοσχέδια, στα οποία αρχίζει να διαμορφώνεται και να εφαρμόζεται η στρατηγική ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας, έτσι και σε αυτό οι διεργασίες ξεκίνησαν από κάτω. Είναι πολύ σημαντικό και το τονίζω, γιατί όταν ξεκινάνε από κάτω αποδεσμεύονται δυνάμεις, χειραφετούνται δυνάμεις, αυτές τελικά οι δυνάμεις που θα δώσουν εκκίνηση στην εφαρμογή ενός νομοσχεδίου, ενός νόμου. Από την άλλη μεριά, αυτές οι ίδιες δυνάμεις αναλαμβάνουν και την ευθύνη να προχωρήσουνε ένα σχέδιο. Ξέρετε, όσο καλός και να είναι ο νόμος, αν δεν εμπλακούν μέσα οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, αν αυτοί δεν το πιστέψουνε, αν δεν είναι δικό τους σχέδιο, τότε ο νόμος μένει λίγο στον αέρα. Είχαμε μάθει μέχρι τώρα στη χώρα μας, μέχρι το 2015, οι μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία, κυρίως από το 2011 και μετά, να γίνονται από πάνω. Κάποιος αποφάσιζε, ο Υπουργός Παιδείας βεβαίως, και εφάρμοζε ή προσπαθούσε να εφαρμόσει σε ένα τοπίο το οποίο ούτε ήξερε, αλλά κυρίως ούτε τον ενδιέφερε ή την ενδιέφερε, να κινητοποιήσει τον κόσμο από κάτω, αυτούς που κρατάνε ζωντανά τα ανώτατα ιδρύματα και σε δύσκολους καιρούς, να κινητοποιηθούν και να ενταχθούν σε ένα συγκεκριμένο όραμα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εσωστρέφεια ως προς την κοινωνία των ανώτατων ιδρυμάτων και τον κατακερματισμό. Και όταν ήρθαν τα δύσκολα, την περίοδο της κρίσης, ο εκάστοτε Υπουργός τότε αποφάσισε τι θα κλείσει, πώς θα το κλείσει εν μία νυκτί, χωρίς να υπολογίζει, χωρίς αυτό να εντάσσεται σε ένα σχέδιο. Εδώ, λοιπόν, έχουμε κάτι άλλο. Από κάτω αποφασίστηκε να εφαρμοστεί αυτή η στρατηγική του ενιαίου χώρου έρευνας και ανώτατης εκπαίδευσης. Ποιο ερώτημα άκουσε και κλήθηκε το Υπουργείο να απαντήσει; Το πρώτο, βασικό ερώτημα είναι τι πανεπιστήμιο θέλουμε στον 21ο αιώνα, τι τεχνολογική εκπαίδευση θέλουμε στον 21ο αιώνα και πώς αυτό μπορεί να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Είχα πει και στην επιτροπή όταν συζητήσουμε το νομοσχέδιο, χρησιμοποιώντας μάλιστα τις εκφράσεις της φίλης μου της Φωτεινής Βάκη, ότι το πανεπιστήμιο του 21ου αιώνα πρέπει να έχει μαζί τον Αριστοτέλη και τη βιοϊατρική, την κριτική θεωρία και από την άλλη μεριά το επιστημονικό και επιχειρηματικό πάρκο. Αυτό είναι το πανεπιστήμιο του 21ου αιώνα και καθήκον της πολιτείας είναι να διαμορφώσει τους όρους για να μπορούν οι άνθρωποι οι οποίοι είναι σε αυτό το καράβι να υπηρετήσουν αυτό το όραμα. Με αυτό, λοιπόν, το νομοσχέδιο έχουμε τις συνέργειες αυτών των τριών μεγάλων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων μαζί με τα δύο ΤΕΙ. Να πω εδώ ένα πράγμα. Και στον νόμο που έχουμε σήμερα προς ψήφιση, φαίνεται ένα πράγμα: Τα ΤΕΙ, επειδή συζητάμε πολύ για τεχνολογικά ανώτατα ιδρύματα και ότι θα μπορούσαν να γίνουν πανεπιστήμια εφαρμοσμένων επιστημών, τα ίδια αυτά τα ιδρύματα απ' τη στιγμή που ανωτατοποιήθηκαν είχαν μονίμως την τάση, και δικαίως, για να επιβιώσουν σε ένα διεθνές περιβάλλον πάρα πολύ ανταγωνιστικό, να αναπτύσσονται και στη θεωρητική κατεύθυνση - το είδαμε - να γίνονται ισχυρά πολλά από αυτά με τμήματα πάρα πολύ καλά και οι διδάσκοντες, τα μέλη ΔΕΠ, να ασχολούνται πάρα πολύ με την έρευνα - άλλωστε τους ίδιους πανεπιστημιακούς τίτλους έχουν - δηλαδή να γίνονται εν δυνάμει πανεπιστήμια, τουλάχιστον κάποια τμήματά τους. Ένα πανεπιστήμιο, όμως, πρέπει να θεραπεύει τις επιστήμες ταυτοχρόνως και σε συνέργεια. Διαφορετικά δεν μπορεί να νοηθεί, διαφορετικά έχουμε το παράδοξο φαινόμενο, που το είδαμε με τα ΤΕΙ, να θεραπεύονται ίδια επιστημονικά αντικείμενα και στα ΤΕΙ και στα πανεπιστήμια. Να έχουμε, δηλαδή αυτήν την παραδοξότητα χωρίς να επικοινωνούν αυτά τα δύο μεταξύ τους. Δεν λέω, λοιπόν, μόνο ότι είναι αδόκιμος όρος «εφαρμοσμένες επιστήμες», που κάποια στιγμή φλέρταρα και εγώ η ίδια με αυτό, προκειμένου να βρεθεί μια λύση και το ομολογώ εδώ, βλέποντας, όμως, το αδιέξοδο που οδηγούσε αυτή η σκέψη. Το ισχυρότερο όπλο, όμως, ήταν να μπορέσουν αυτά τα ανώτατα ιδρύματα και οι επιστήμες κυρίως να συνεργήσουν μεταξύ τους και οι άνθρωποι πάνω απ' όλα. Γι' αυτό αυτή η στρατηγική έχει και μέλλον και απαντάει στο ερώτημα τι πανεπιστήμια θέλουμε, τι ανώτατη εκπαίδευση θέλουμε πραγματικά. Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο το γνωρίζουμε όλοι. Είναι το παλαιότερο πανεπιστήμιο αυτής της χώρας και από το 1838, που ιδρύθηκε, η αποστολή του ήταν μία: εκπαίδευση, διαπαιδαγώγηση των εθνικών δυνάμεων, συνένωση, ομογενοποίηση αυτών των δυνάμεων. Ξέρουμε ότι είχε πολιτική όχι μόνο για τις εθνικές δυνάμεις εντός Ελλάδας, αλλά και εκτός Ελλάδας, τότε, από τη στιγμή της ίδρυσής του. Συγχρόνως, όμως, ήταν ο σημαντικότερος δίαυλος μέσα από τον οποίο πέρναγε η γνώση, η έρευνα που γινόταν, παραγόταν στο εξωτερικό εδώ στην Ελλάδα. Ήταν, δηλαδή, αυτό που εγγυάτο το ότι το ελληνικό έθνος, το ελληνικό κράτος ανήκουν στα φωτισμένα έθνη. Είναι σημαντικό, λοιπόν, ότι σε αυτές τις συνέργειες το παλαιότερο πανεπιστήμιο της Ελλάδας μπαίνει επικεφαλής. Το δεύτερο είναι το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Και για αυτό δεν χρειάζεται να πω πολλά πράγματα. Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο είναι το κατ' εξοχήν δείγμα πανεπιστημίου το οποίο προσπάθησε και προσπαθεί μέχρι σήμερα με την καινοτόμα έρευνά του, τη γνώση που διαχέει στην κοινωνία να κινητοποιήσει, να εξορθολογήσει, να διαχύει τεχνογνωσία στις πιο παραγωγικές δυνάμεις αυτού του τόπου. Το τρίτο πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, που είναι και το νεότερο πανεπιστήμιο, ιδρύθηκε ευθύς εξ αρχής ως καινοτόμο πανεπιστήμιο. Απλώς να αναφέρω για την ιστορία ότι στην εποχή που ακόμα στην Ελλάδα δεν ξέραμε τι είναι η διεπιστημονικότητα το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας άρχισε αυτό πρώτο να παράγει, να λειτουργεί διεπιστημονικά. Όλα αυτά, λοιπόν, μαζί με δύο ΤΕΙ τα οποία ανέδειξαν τμήματα πάρα πολύ ισχυρά, συνεργούν και αυτό φαίνεται από τα νέα τμήματα που ιδρύονται καθώς και με τα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα που ιδρύονται. Θα δώσω έμφαση λίγο στα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα. Το είπε και ο αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, του ΕΚΠΑ, στην επιτροπή. Αξίζει να δώσουμε έμφαση. Ενώ σε ένα πανεπιστήμιο τα τμήματα, λίγο έως πολύ, καθετοποιούν τις επιστήμες, δηλαδή «εγώ κάνω αυτό και το δίπλα τμήμα κάνει εκείνο» τα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα οριζοντιοποιούν τις επιστήμες. Δηλαδή οι επιστήμες είναι σε επικοινωνία μεταξύ τους. Αυτό είναι το σημαντικότερο για το πανεπιστήμιο του 21ου αιώνα. Δηλαδή η έρευνα παράγεται και θα δείτε στον νόμο, τον έχετε διαβάσει ασφαλώς, τα ινστιτούτα που δημιουργούνται στο πλαίσιο αυτών των ερευνητικών κέντρων. Δηλαδή οι επιστήμες τεχνολογικές, θεωρητικές, μοντέρνες, σύγχρονες επιστήμες, ψηφιακές κ.λπ. είναι σε επικοινωνία μεταξύ τους. Είναι πάρα πολύ σημαντική αυτή η οριζοντιοποίηση. Δεν θα πω, λοιπόν, ούτε για την Τεχνούπολη Ευρίπου, νομίζω ότι τα έχετε διαβάσει προσεκτικά, όπου πολιτισμός, κοινωνικές επιστήμες, κυρίως όμως τεχνολογικές είναι σε άριστη συνάφεια και συνέργεια. Δεν θα πω για το Πανεπιστημιακό Κέντρο Ιάσων Θεσσαλίας, το Αγροτοδιατροφικό Ινστιτούτο κ.λπ. για να μην τρώω πάρα πολύ χρόνο. Όλα αυτά δείχνουν ότι αυτή η οριζοντιοποίηση δημιουργεί το έδαφος για να έχουμε μεγαλύτερες ακόμα σε σχέση με την υπόλοιπη κοινωνία και τα ερευνητικά ιδρύματα που έχουμε. Εδώ θα επιμένω, και το λέω και στους Υπουργούς, να γίνουν συνέργειες και με τα ερευνητικά ιδρύματα της χώρας που είναι πάρα πολύ ισχυρά. Ένα άλλο στοιχείο πάρα πολύ σημαντικό του νομοσχεδίου είναι ότι σπάει αυτό τον κατακερματισμό και την τοπικότητα. Ο καθένας κλεισμένος στον δικό του μικρόκοσμο, για το δικό συμφέρον, όχι με την κακή έννοια, της περιοχής του. Το ότι αυτά τα ιδρύματα αναλαμβάνουν να υπερεδαφικοποιήσουν τις τοπικότητες, δηλαδή οι κατά μέρους τοπικότητες να έχουν κέντρα αναφοράς και να δημιουργούν ομόκεντρους κύκλους αυτό είναι το πανεπιστήμιο του 21ου αιώνα. Δηλαδή οι τοπικότητες να μπαίνουν σε συνέργεια προς έναν μεγάλο σκοπό, ο οποίος δεν είναι τίποτα άλλο παρά αυτό που είναι προς όφελος της κοινωνίας. Άρα, λοιπόν, έχουμε σημαντικά θέματα. Θα πω κάτι ως παρένθεση, αλλά το οποίο είναι για εμένα άξιο υπογράμμισης. Ξέρετε στο ΕΚΠΑ σπάει ένα τμήμα το οποίο ξέραμε ως ΦΠΨ, Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικών και Ψυχολογίας, και δημιουργούνται τρία τμήματα. Πρώτη φορά στο αρχαιότερο πανεπιστήμιο της χώρας ιδρύεται Τμήμα Φιλοσοφίας. Εμείς, οι οποίοι είμαστε υπερήφανοι για την αρχαία κληρονομιά μας, τη γραμματειακή κληρονομιά μας, την πολιτιστική κληρονομιά μας, είχαμε μόνο ένα Τμήμα Φιλοσοφίας αυτό στο Πανεπιστήμιο Πατρών και πουθενά αλλού. Θέλουμε να προσελκύσουμε κόσμο, θέλουμε να προσελκύσουμε ξένους να έρθουν. Ζητάνε οι Κινέζοι και δεν είχαμε τμήμα φιλοσοφίας ούτε καν στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Φανταστείτε, λοιπόν, τι γινόταν και πόσο σημαντικό είναι, για να μην λέμε. Η απάντηση, βέβαια, της Νέας Δημοκρατίας σε αυτό είναι να ανοίξουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια, λες και τελείωσαν τα δημόσια πανεπιστήμια για να ανοίξουμε ιδιωτικά. Ένα τελευταίο σημείο για το νομοσχέδιο, για το οποίο θα μπορούσα να πω πολλά - δυστυχώς, δεν έχω τον χρόνο για το κύριο μέρος του νομοσχεδίου - θα ήταν να πω ότι αυτά τα πανεπιστήμια και έτσι όπως αναδεικνύεται από τις συνέργειες με τα νέα τμήματα που διαμορφώνονται, που ιδρύονται, τα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα κ.λπ. δείχνουν ένα πράγμα: Αυτή η διαρκής υποτίμηση των δημόσιων πανεπιστημίων, ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά κέντρα ανομίας, θα έπρεπε κάποια στιγμή να το ξανασκεφθούμε, τι έχουν κάνει όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι ήταν σε αυτό το σημαντικό πεδίο της ανώτατης εκπαίδευσης, πόσο σπουδαία πράγματα και πώς αν βρεθεί μια ηγεσία που θα δώσει κίνηση σε αυτά και θα τα βάλει σε ένα ίδιο σχέδιο να δουλέψουν, πώς μπορεί να παράγει τεράστια προστιθέμενη αξία προς όφελος της κοινωνίας και σε συνέργεια, που ξέχασα να πω, με τους τοπικούς φορείς. Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, και δώστε μου σας παρακαλώ δύο λεπτά…
Θα σας δώσω ένα λεπτό. Το ένα το έχετε πάρει ήδη.
Εντάξει, δώστε μου δύο επιπλέον, σας παρακαλώ. Για την τροπολογία που κατατέθηκε και θα ψηφιστεί για τους διορισμούς των εκπαιδευτικών που προσδιορίζει τα κριτήρια διορισμού των εκπαιδευτικών ακούστηκαν πολλά και υπάρχουν αντιδράσεις. Θα σημειώσω επιγραμματικά και συνοπτικά: Πρώτον, σπάει η αδιοριστία μιας δεκαετίας. Αυτή η Κυβέρνηση έδειξε ευθύς εξ αρχής πόση σημασία δίνει στην παιδεία, πώς προσπάθησε και στην ανώτατη, αλλά και στις δύο υπόλοιπες βαθμίδες και να διορίσει ανθρώπους και να στήσει τη δημόσια παιδεία στα πόδια της - ελπίζω οι Υπουργοί να πουν τι έχει γίνει - όμως, εδώ περνάει ένας νόμος, θεσπίζονται κριτήρια, τα οποία σέβονται τον αγώνα που έχουν κάνει οι αναπληρωτές καθηγητές επί τόσα χρόνια, δηλαδή εκατόν είκοσι μόρια, δώδεκα χρόνια προϋπηρεσίας, δουλειάς αυτών των ανθρώπων. Το πτυχίο ως το βασικό πτυχίο που χρειάζεται ένας εκπαιδευτικός για να διοριστεί, όμως, εδώ το να μην λαμβάνεται υπ' όψιν ο μεταπτυχιακός ή ο διδακτορικός τίτλος, αυτό δεν μπορεί η εκπαιδευτική κοινότητα να μην το θέλει, ειδικά όταν τα δημόσια πανεπιστήμιά μας είναι αυτά που δίνουν αυτούς τους τίτλους. Το να δημιουργούνται ανταγωνισμοί ανάμεσα στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και να μιλάμε για προσοντολόγιο, θεωρώ ότι είναι ό,τι χειρότερο για να προχωρήσουμε μπροστά.
Κυρία Αναγνωστοπούλου, ολοκληρώστε.
Τα ίδια τα πανεπιστήμια διορθώνουν εκεί που χρειάζεται όποια προβλήματα, ότι κάποιοι αγοράζουν από το εξωτερικό μεταπτυχιακά κ.λπ.. Μην υποτιμάμε τους ανθρώπους. Τα κοινωνικά κριτήρια λαμβάνονται υπ' όψιν και με τις διορθωτικές κινήσεις που έχει κάνει το Υπουργείο…
Κυρία Αναγνωστοπούλου, δεν μπορώ να σας δείξω άλλη ανοχή. Σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Θέλω, λοιπόν, να πω ότι αν δεν περάσει αυτή η τροπολογία τώρα, τι θα έχουμε; Δεν λέω για διαθεσιμότητα, δεν λέω τι είπε ο κ. Μητσοτάκης στη συνέντευξή του, θα έχουμε ΑΣΕΠ με εξετάσεις και τον περισσότερο κόσμο να μένει έξω. Με χαρά ψηφίζω το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας. Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ και συγγνώμη για τον χρόνο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία τριάντα τέσσερις Αμερικάνοι φοιτητές και ένας συνοδός από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Dear guests, we welcome you to the Greek Parliament [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι. Έχουν εγγραφεί μέχρι στιγμής πενήντα ομιλητές. Εάν δεν πειθαρχήσουμε στους χρόνους, κάποια στιγμή αργά προς το βράδυ οι συνάδελφοι που δεν θα έχουν μιλήσει θα υποστούν μείωση χρόνου. Αυτό εμένα δεν μου αρέσει. Τώρα σε όλους τους κεντρικούς εισηγητές θα δίνεται δύο λεπτά ανοχή, εάν χρειαστεί, αλλά σας παρακαλώ να σέβεται ο κάθε ένας που θα ανεβαίνει εδώ τους επόμενους που ακολουθούν. Θα πάμε με τον κ. Κέλλα. Μετά αν ο κύριος Υπουργός είναι έτοιμος, θα μας παρουσιάσει τις δύο τροπολογίες του, ώστε οι υπόλοιποι εισηγητές να τις ξέρετε για να τοποθετηθείτε. Και επειδή είναι εδώ ο Υφυπουργός, ο κ. Στρατής, για μια τροπολογία που από τον τίτλο, όπως τον βλέπω, δεν είναι προφανώς κάποια δύσκολη τροπολογία, θα του δώσω για τρία λεπτά τον λόγο για να μην τον κρατούμε καθηλωμένο στην Ολομέλεια. Κύριε Κέλλα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, την περασμένη Παρασκευή, κλείνοντας τη συζήτηση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, είχα πει με αφορμή την συνεπικείμενη συνάντηση Τσίπρα και Καμμένου ότι αυτό το νομοσχέδιο μπορεί να είναι και το τελευταίο σας και μπορεί να μην φτάσει τη Δευτέρα στην Ολομέλεια. Παρ' όλα αυτά τις τελευταίες ημέρες είδαμε να βρίσκεται σε εξέλιξη μια κακοστημένη παράσταση από τους κ.κ. Τσίπρα και Καμμένο που στόχο έχει, αφ' ενός μεν, την παραμονή σας στην εξουσία και αφ' ετέρου, τη διατήρηση των προνομίων του κ. Καμμένου ως Αρχηγού Κόμματος. Ο κ. Καμμένος παραιτείται, οι Υπουργοί του παραμένουν. Ο κ. Καμμένος αποσύρει την εμπιστοσύνη του στην Κυβέρνηση, αλλά οι Βουλευτές του ψηφίζουν. Ποιον νομίζουν ότι κοροϊδεύουν; Πλάτη βάζουν για να περάσει τις Πρέσπες ο κ. Τσίπρας. Είναι δυνατόν ο κ. Τσίπρας να δέχεται την ευκαιριακή και οριακή στήριξη της Κυβέρνησής του από Βουλευτές, οι οποίοι θα καταψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών; Εν πάση περιπτώσει, ο χρόνος σας τελειώνει. Και θέλω να πω στους κάθε λογής πρόθυμους ότι όποιος στηρίξει την ετοιμόρροπη Κυβέρνηση στη Συμφωνία των Πρεσπών θα κληθεί να λογοδοτήσει στην ιστορία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα φέρνει προς ψήφιση ο Υπουργός ένα σχέδιο νόμου που επιδιώκει συνειδητά τον αφανισμό της τεχνολογικής εκπαίδευσης της χώρας μέσω της απορρόφησης του ΤΕΙ Θεσσαλίας και του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το ΕΚΠΑ και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η συγκεκριμένη επιλογή στα πλαίσια της αναδιάταξης του χάρτη της ανώτατης εκπαίδευσης βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα και επιβάλλεται με το έτσι θέλω και χωρίς κριτήρια και πρόβλεψη για το μέλλον. Λίγες ώρες δε, προτού εισαχθεί το νομοσχέδιο στην Ολομέλεια, ο σύμβουλος του Υπουργού, ο κ. Κυπριανός ο οποίος σχεδίασε όλο αυτό το εγχείρημα των απορροφήσεων, υπέβαλε την παραίτησή του και έγινε αποδεκτή από τον Υπουργό. Αλλά δεν φθάνει αυτό. Μας αποκάλυψε ο κύριος Υπουργός ότι παραιτήθηκε ο κ. Κυπριανός, γιατί τον προορίζει - λέει - για πρόεδρο της ΑΔΙΠ, δηλαδή, μας είπε ευθέως ότι προσπαθεί να ποδηγετήσει ανερυθρίαστα μια ακόμη ανεξάρτητη αρχή, η οποία κατακρίνει την άναρχη διάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας, την οποία επιχειρείτε. Επίσης είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι οι πρυτανικές αρχές των ΤΕΙ και οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης συμφωνούν με το εγχείρημά σας. Καταθέτω, λοιπόν, εδώ στα Πρακτικά την ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Λάρισας στις 8-10-2018 που μιλάει για πάγωμα του εγχειρήματος. Καταθέτω την επιστολή, την οποία απέστειλε ο Δήμαρχος Τρικάλων ο κ. Παπαστεργίου προς τον Πρωθυπουργό, εσάς και τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που μιλάει για ωμό δούλεμα. Επίσης, καταθέτω την απόφαση της Συγκλήτου του ΤΕΙ Θεσσαλίας της 1ης Οκτωβρίου 2018 που είναι αρνητική για τη συγχώνευση. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Κέλλας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, ο Πρύτανης του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας εξέφρασε τις εντονότατες διαφωνίες του για την απαξίωση των ΤΕΙ. Η αλήθεια είναι ότι, εν προκειμένω, έχετε φέρει ένα σχέδιο χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια, χωρίς αξιολόγηση και χωρίς μελέτη βιωσιμότητας. Ποιο είναι, αλήθεια, κύριε Υπουργέ, το πόρισμα της επιτροπής που εσείς συστήσατε για τις αξιολόγησεις των ΤΕΙ και τις απορροφήσεις από τα πανεπιστήμια; Γιατί δεν το δίνετε στην δημοσιότητα; Υπάρχει πόρισμα; Γιατί σιωπάτε επί μια εβδομάδα; Θα πάρουμε απάντηση; Ενώ αντίθετα η απόφαση της Επιτροπής Αξιολόγησης για το ΤΕΙ της Κρήτης μιλάει για αυτοδύναμη ανάπτυξη και μετεξέλιξή του σε Πανεπιστήμιο Κρήτης, τρίτο πανεπιστήμιο στην Κρήτη. Στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου τώρα. Τα ΤΕΙ στην αρχή εξυψώνονται, ενώ στη συνέχεια παρουσιάζονται σχεδόν ως άχρηστα, προκειμένου να δικαιολογήσετε τον αφανισμό τους. Στον τίτλο του νομοσχεδίου διαβάζουμε τον όρο «συνέργειες», αλλά μόνο συνέργειες δεν είναι. Στην πραγματικότητα πρόκειται για βίαιες και ισοπεδωτικές απορροφήσεις των δυο ΤΕΙ από τα ΑΕΙ, χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς μελέτη βιωσιμότητας και χωρίς πρόβλεψη για το λειτουργικό κόστος. Από την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους η πρόβλεψη λέει ότι μόνο για τους μισθούς του προσωπικού, η ετήσια δαπάνη είναι 9,5 εκατομμύρια ευρώ. Αλλά το κυριότερο: η ετήσια δαπάνη για τη λειτουργία των νέων σχολών και τμημάτων είναι ανυπολόγιστη. Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Τώρα σε ό,τι αφορά την ένταξη των μελών ΔΕΠ και των φοιτητών των ΤΕΙ, το νομοσχέδιο παράγει ανισότητες και προκαλεί αδικίες σε σχέση με τις απορροφήσεις των ΤΕΙ Ηπείρου και Ιονίων Νήσων από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Η βασικότερη διαφορά εντοπίζεται στο ότι στις δυο προηγηθείσες απορροφήσεις, τα μέλη ΔΕΠ και οι φοιτητές εντάχθηκαν σε ομοειδή τμήματα των ΑΕΙ. Ενώ, στην περίπτωση του ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας εντάσσονται σε μη συναφή τμήματα. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι τα μέλη ΔΕΠ των ΤΕΙ δεν εντάσσονται απευθείας στα νέα τμήματα, όπως συμβαίνει με τα ΤΕΙ Ηπείρου και Ιονίων Νήσων, αλλά θα διοχετευθούν στα γενικά τμήματα, όπου θα περάσουν από αξιολόγηση από τριμελείς επιτροπές και ειδικά οι καθηγητές πρώτης βαθμίδος από δυο αξιολογήσεις, ώστε να μπορέσουν να ενταχθούν, αν ενταχθούν τελικά, στα υπόλοιπα τμήματα. Δεν ορίζεται ανάλογο μεταβατικό σχήμα διοίκησης και έχουν προβλεφθεί τα συμβούλια ένταξης, τα οποία αποτελούνται από τους αντιπρυτάνεις των πανεπιστημίων και από τρία μέλη ΔΕΠ για την ολοκλήρωση του ακαδημαϊκού έργου έως το 2014. Κύριε Υπουργέ, οι αντιπρυτάνεις των πανεπιστημίων είναι πιο ικανοί, είναι πιο κατάλληλοι από τις μόλις προ έτους εκλεγμένες πρυτανικές αρχές του ΤΕΙ; Και αφού μπορούν στο ΤΕΙ Ηπείρου να το κάνουν οι πρυτανικές αρχές του ΤΕΙ, γιατί δεν μπορούν στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στο ΤΕΙ Θεσσαλίας; Γιατί δυο μέτρα κα δυο σταθμά; Ο ίδιος Υπουργός στην ίδια χώρα. Η αδικία, όμως, είναι μεγάλη και για τους φοιτητές. Εκτός του ότι αναγκάζονται να αλλάξουν άρδην κατεύθυνση σπουδών, χάνουν και τα επαγγελματικά δικαιώματα. Έρχονται αντιμέτωποι με αβλεψίες, όπως παραδείγματος χάριν, οι φοιτητές του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας, οι οποίοι θα χρειασθεί να περιμένουν την έκδοση προεδρικού διατάγματος προκειμένου να ενταχθούν σε κάποιο από τα νέα τμήματα. Κι εγώ ερωτώ, γιατί αυτή η δυσμενής μεταχείριση; Το σχέδιό σας είναι ακαδημαϊκά ισοπεδωτικό. Δημιουργούνται εννέα νέες σχολές, συμπεριλαμβανομένων των δυο, του Γεωπονικού που ανασυστήνονται, καθώς και σαράντα δυο νέα τμήματα που προκύπτουν από ιδρύσεις και μετονομασίες, συμπεριλαμβανομένων των τεσσάρων γενικών τμημάτων και των τριών που προκύπτουν από τη διάσπαση του ΦΠΨ του ΕΚΠΑ. Σχηματίζονται τμήματα χωνευτήρια για τα επιστημονικά αντικείμενα. Παράδειγμα, τα τμήματα συστημάτων ενέργειας και περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στα οποία διοχετεύονται οι μηχανικοί και οι μηχανολόγοι του ΤΕΙ Θεσσαλίας, όπως και η Νοσηλευτική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στην οποία εντάσσονται οι φοιτητές των ιατρικών εργαστηρίων, εφόσον θέλουν να αναβαθμίσουν το πτυχίο τους σε ΑΕΙ. Κι εδώ θα σταθώ ιδιαίτερα και θα επιμείνω. Το Τμήμα Ιατρικών Εργαστηρίων είναι ένα τμήμα με πολύ υψηλή βάση και με πολύ μεγάλη απορροφητικότητα από την αγορά εργασίας. Γιατί κλείνει, κύριε Υπουργέ, αυτό το Τμήμα; Ποια είναι αυτά τα μικροσυμφέροντα ή τα μεγαλοσυμφέροντα που επιβάλλουν το κλείσιμο αυτού του Τμήματος; Είπατε προχθές στην επιτροπή ότι θα στείλετε επιστολή στον Πρύτανη του Πανεπιστημίου να ξαναδεί το θέμα. Υπάρχει περίπτωση, κύριε Υπουργέ, να θέλετε εσείς να γίνει το Τμήμα και να πει ο Πρύτανης όχι; Πολιτική βούληση χρειάζεται, απόφαση δική σας χρειάζεται και θα επιμείνω σ' αυτό το θέμα. Διότι μας είπατε επίσης ότι θα γίνει κάτι αντίστοιχο με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Μα, στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής υπάρχει Τμήμα Βιοιατρικών Επιστημών με πέντε κατευθύνσεις, ακτινολογίας, ιατρικών εργαστηρίων, οδοντικής τεχνολογίας, οπτικής και οπτομετρίας κ.λπ.. Στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής θα πάρουν πτυχίο βιοϊατρικών επιστημών με κατεύθυνση ιατρικών εργαστηρίων, ενώ εδώ τι θα πάρουν, κύριε Υπουργέ; Πτυχίο Νοσηλευτικής εάν θελήσουν να αναβαθμίσουν το πτυχίο τους. Αυτό ορίζει το νομοσχέδιό σας και γι' αυτό ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές. Γι' αυτό ξεσηκώθηκαν οι καθηγητές, γι' αυτό ξεσηκώθηκαν όλοι οι Βουλευτές όλων των κομμάτων του Νομού Λάρισας και της Θεσσαλίας. Στις αιτιολογικές εκθέσεις του νομοσχεδίου για τις συγχωνεύσεις, αναφέρεται από το Υπουργείο Παιδείας ότι κατά το παρελθόν υπήρξε απρογραμμάτιστη αύξηση τμημάτων, αλληλεπικάλυψη γνωστικών αντικειμένων και χωρική τους διασπορά. Κι εγώ ερωτώ: Το σημερινό εγχείρημα δεν το χαρακτηρίζουν τα ίδια ακριβώς στοιχεία; Ακριβώς τα ίδια. Στα νέα τμήματα που δημιουργούνται εντοπίζονται τουλάχιστον δέκα αλληλεπικαλύψεις εντός των ιδίων ιδρυμάτων και πολλές φορές και εντός των ιδίων των σχολών. Δυο παραδείγματα θα σας πω χαρακτηριστικά για να μην τρώω τον χρόνο. Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στην Καρδίτσα, Τμήμα Επιστήμης, Τροφίμων και Διατροφής και δέκα λεπτά δίπλα στα Τρίκαλα, Τμήμα Διαιτολογίας και Διατροφολογίας. Στον Βόλο, Τμήμα Πολιτισμού και Δημιουργικών Μέσων και Τμήμα Διαπολιτισμικών Σπουδών. Στον Βόλο δυο ίδιες σχολές!
Ενοχλούν κι αυτά;
Δημιουργείτε τμήματα θνησιγενή με χαμηλή απορροφητικότητα, αγαπητέ συνάδελφε, στην αγορά εργασίας. Δηλαδή, τι κάνουμε; Δημιουργούμε άνεργους επιστήμονες. Αυτό κάνετε. Αυτό λέει το νομοσχέδιο. Και βέβαια στην επιτροπή εκφράσατε την πεποίθησή σας ότι τα πανεπιστήμια προσφέρουν γενική μόρφωση και καλλιέργεια, χωρίς να έχουν ως στόχο την επαγγελματική αποκατάσταση των πτυχιούχων και ότι με την επαγγελματική αποκατάσταση και την προοπτική της ανεργίας, δημιουργούμε - λέει - άγχος στα παιδιά και τα βάζουμε σε λάθος ψυχολογία. Πράγματι, τα πανεπιστήμια προσφέρουν μόρφωση. Τα πανεπιστήμια, όμως, ασφαλώς και είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την επαγγελματική αποκατάσταση γι' αυτό και υπάρχουν οι κατευθύνσεις στο λύκειο. Γι' αυτό το εκπαιδευτικό μας σύστημα σωρεύει τόσο την εκπαίδευση όσο και την επιστημοσύνη για την επαγγελματική προοπτική. Το brain drain και οι δεκάδες χιλιάδες ανέργων πτυχιούχων στην Ελλάδα είναι αμόρφωτοι; Όχι, βέβαια. Είναι ακαλλιέργητοι; Όχι, βέβαια. Δουλειά δεν βρίσκουν. Επομένως, καλός είναι ο ρομαντισμός, καλές είναι οι φιλοσοφίες σας, αλλά η επαγγελματική αποκατάσταση είναι ακόμα σημαντικότερη. Πρώτα για τα παιδιά και μετά για τους γονείς. Όσον αφορά την αριστεία τώρα.
Τότε τι τα θέλουμε τα ιδιωτικά;
Το ξέρουμε, εσείς δεν είστε υπέρ της αριστείας. Το έχετε πει - και οι προκάτοχοί σας - ότι η αριστεία είναι ρετσινιά. Εμείς είμαστε υπέρ της αριστείας και είμαστε και υπέρ της αξιολόγησης. Και για να κλείσουμε το μέρος του πολυνομοσχεδίου που αφορά τις απορροφήσεις, θα ήθελα να αναφερθώ σε τρία σημεία. Πρώτον, η διαδικασία των απορροφήσεων δεν περιλαμβάνει διατάξεις που να ορίζουν σαφώς τον λογιστικό έλεγχο των ΕΛΚΕ και των παγίων που θα περάσουν στην κατοχή των πανεπιστημίων. Δεύτερον, τα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα που έρχονται στη θέση των κέντρων τεχνολογικής έρευνας των ΤΕΙ που καταργούνται, δεν πληρούν εκείνες τις προϋποθέσεις που θα τα καταστήσουν νόμιμα. Τρίτον, όσον αφορά το Αβερώφειο Αγροδιατροφικό Τεχνολογικό Πάρκο, όπως και την Τεχνόπολη Ευρίπου, ναι, είναι σε θετική κατεύθυνση. Για να λειτουργήσουν, όμως, πρέπει να γίνουν νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, για να έχουν λειτουργική αυτονομία. Και ενώ μιλάμε για αναδιάταξη σχολών και τμημάτων, δημιουργείται το Ανώτατο Συμβούλιο Εκπαίδευσης και Έρευνας Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, το ΑΣΕΕΠΣΕ. Με τι σκοπό; Ακούστε. Τη μελέτη για τη δημιουργία νέου αυτόνομου πανεπιστημίου στη Στερεά Ελλάδα. Άρα, αυτό που προκύπτει είναι ότι όχι μόνο δεν σας ενδιαφέρει η αναδιάταξη του χάρτη της ανώτατης εκπαίδευσης, αλλά ότι προωθείται επί τη βάσει συντεχνιακών και τοπικών συμφερόντων και καθαρά για ψηφοθηρικούς σκοπούς. Γι' αυτό κι εμείς σας λέμε, όχι στο κλείσιμο των ΤΕΙ, όχι στον αφανισμό της τεχνολογικής εκπαίδευσης. Λέμε, ναι, στον εναρμονισμό της χώρας με το διεθνές και ευρωπαϊκό περιβάλλον και την αναβάθμιση των ΤΕΙ σε τεχνολογικά πανεπιστήμια. Σε ό,τι αφορά τώρα τα υπόλοιπα άρθρα του νομοσχεδίου. Δεν πήραμε πειστικές απαντήσεις για το Παλλημνιακό Ταμείο ούτε για την έρευνα και την αόριστη νομιμοποίηση δαπανών, καθώς και για τις άλλες μεταρρυθμίσεις, όπως την τροποποίηση του Οργανισμού του Υπουργείου Παιδείας που μέσα μόλις σε δέκα μήνες είχαμε το προηγούμενο προεδρικό διάταγμα. Είμαστε θετικοί και λέμε, ναι, στο άρθρο 44 στις μεταθέσεις εκπαιδευτικών. Έρχομαι τώρα στην επίμαχη τροπολογία που αφορά τη μοριοδότηση των εκπαιδευτικών και τον διορισμό τους στο δημόσιο και ειδικότερα στην ειδική αγωγή. Κατ' αρχάς, αυτό ήταν σχέδιο νόμου στη διαβούλευση και ήρθε άρον - άρον ως τροπολογία. Ξεκαθαρίζουμε ότι συμφωνούμε απόλυτα με τους διορισμούς στη δημόσια εκπαίδευση, διαφωνούμε, όμως, ως προς τον τρόπο της μοριοδότησης. Ως Νέα Δημοκρατία προτείνουμε ένα μεικτό σύστημα, αντικειμενικό, αδιάβλητο και δίκαιο. Πρόκειται για ένα σύστημα διορισμού των εκπαιδευτικών, το οποίο θα βασίζεται στους εξής πυλώνες κριτηρίων: Πρώτον, αυξημένη μοριοδότηση στην εκπαιδευτική προϋπηρεσία. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι στήριξαν τόσα χρόνια το σύστημα εκπαίδευσης στο δημόσιο. Δεύτερον, επίδοση σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, η οποία δεν θα καταλαμβάνει, όμως, περισσότερο από το 30% του συνόλου των μορίων. Συζητάμε το πόσο θα είναι το ποσοστό. Τρίτον, ακαδημαϊκά κριτήρια, όπως βαθμός πτυχίου, μεταπτυχιακά διδακτορικά, ξένες γλώσσες κ.λπ.. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό θα έχω τελειώσει. Ευχαριστώ.
Και βασικό πτυχίο;
Και βασικό πτυχίο, βεβαίως. Τέταρτον, κοινωνικά κριτήρια. Θεωρώ εδώ απαραίτητο να πω ότι πρέπει να υπάρχει ειδική μοριοδότηση για τους πολύτεκνους. Δεν μπορεί, κύριε Υπουργέ, να δίνετε τρία μόρια στο κάθε παιδί, στο πρώτο τρία, στο δεύτερο τρία, στο έβδομο τρία, στο δέκατο τρία, όταν ένα μεταπτυχιακό ενός έτους παίρνει είκοσι μόρια. Πρέπει να ληφθεί ειδική μέριμνα για τους πολύτεκνους, ειδική αυξημένη μοριοδότηση, όταν μάλιστα όλοι συμφωνούμε εδώ μέσα, αλλά και έξω από εδώ, ότι υπάρχει τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα. Επίσης, πρέπει να ληφθεί ειδική μέριμνα για τα άτομα με αναπηρία. Κλείνοντας, θα αναφερθώ και στην τροπολογία που κατέθεσε ο κ. Πολάκης, ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας, η οποία στο πρώτο μέρος αναφέρεται στην επιτακτική ανάγκη διορισμού ιατρικού προσωπικού στα νοσοκομεία.
Κύριε Κέλλα, ακούστε αυτό που θα πω. Δεν αφορά εσάς, αφορά όλους τους εισηγητές και αγορητές. Το λέω για να μην παίρνετε χρόνο από την κύρια τοποθέτησή σας. Θα υπάρχει στο τέλος, βέβαια, της συζήτησης, δευτερολογία τουλάχιστον τριών, τεσσάρων λεπτών, οπότε μπορείτε να κάνετε χρήση εκεί για τις άλλες τροπολογίες. Τώρα τελειώστε με αυτό.
Εγώ χρειάζομαι ακόμα τριάντα δευτερόλεπτα και τελειώνω.
Απλά, να το έχουν υπ' όψιν τους οι υπόλοιποι αγορητές.
Συμφωνούμε, λοιπόν, στο πρώτο μέρος για τον διορισμό ιατρικού προσωπικού λόγω των μεγάλων αναγκών και ελλείψεων που έχουν τα νοσοκομεία. Όμως, στο δεύτερο μέρος ο κ. Πολάκης στους διορισμούς εξαιρεί τις ποσοστώσεις κάλυψης θέσεων από υποψηφίους συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, όπως πολυτέκνων, τριτέκνων και ατόμων με αναπηρία. Αυτό είναι τεράστιο λάθος και προσβάλλει το κοινωνικό κράτος δικαίου. Για αυτό λέμε να διαχωρίσει την τροπολογία, γιατί θέλουμε να ψηφίσουμε το πρώτο μέρος. Σας ευχαριστώ.
Πριν να δώσω τον λόγο στον κ. Στρατή για τρία λεπτά, έχει έρθει προς τον Πρόεδρο της Βουλής και θέλω να σας ενημερώσω - δεν χρειάζεται να πάμε τώρα στη Διάσκεψη των Προέδρων για αυτό - μία εξαιρετικά ευγενική επιστολή από έναν συνέλληνά μας από την Καβάλα - από ό,τι βλέπω - ο οποίος - δεν μου αρέσει η λέξη «τυφλός» - έχει προβλήματα όρασης, όπως και άλλα άτομα που παρακολουθούν τη Βουλή, αλλά δεν βλέπουν και μόνο ακούν. Ο συνέλληνάς μας, λοιπόν, παρακαλεί κάθε φορά που θα καλεί στο Βήμα κάποιον ο Προεδρεύων, εκτός από το όνομά του να λέει και σε ποιο κόμμα ανήκει, προκειμένου να μπορούν οι έχοντες πρόβλημα όρασης να διαμορφώνουν άποψη για τις θέσεις των κομμάτων. Είναι εξαιρετικά ευγενική η επιστολή του. Εγώ το βρίσκω λογικό και τουλάχιστον εγώ από σήμερα θα το κάνω και θα συστήσω και στους…
Και σε ποια εκλογική περιφέρεια, για την πληρότητα.
Για την περιφέρεια θα συνεννοηθώ με τον Πρόεδρο της Βουλής, αλλά όσον αφορά το κόμμα, νομίζω ότι μπορεί να γίνει από σήμερα. Ορίστε, κύριε Στρατή, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η τροπολογία, που παρουσιάζει σήμερα το Υπουργείο Πολιτισμού, έχει να κάνει με το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων. Τα ζητήματα του συγκεκριμένου ταμείου έχουν συζητηθεί εκτενώς στη Βουλή, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, αλλά και σε επίκαιρη ερώτηση λίγο πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων. Είναι ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το οποίο είναι γνωστό ότι εισπράττει τα έσοδα από τους αρχαιολογικούς χώρους, τα μνημεία και τα μουσεία της χώρας. Ταυτόχρονα, βέβαια, η Κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι αποτελεί και έναν σημαντικό αναπτυξιακό φορέα για τον πολιτισμό. Η εγκατάσταση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου στους μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους το προηγούμενο καλοκαίρι, απέδειξε τις δυνατότητες που υπάρχουν και που έχουμε ήδη αρχίσει να τις αναπτύσσουμε. Παράλληλα, αποτελεί και έναν πολιτιστικό οργανισμό. Να θυμίσω ότι το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων έχει το αποκλειστικό δικαίωμα παραγωγής πιστών αντιγράφων αρχαιοτήτων, δηλαδή είναι ένας δημόσιος οργανισμός που παράγει τα πιστά αντίγραφα που έχουμε στα μουσεία όλης της χώρας. Επίσης, είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη εμπνευσμένων από την αρχαιότητα εφαρμογών, δηλαδή χρηστικών αντικειμένων, κοσμημάτων και άλλων αντικειμένων εμπνευσμένων από την αρχαιότητα. Κινεί, δηλαδή, ένα ολόκληρο κομμάτι της οικονομίας - της δημιουργικής οικονομίας - γύρω από τον πολιτισμό. Είναι αυτό που συνηθίζω να ονομάζω «πολιτιστική οικονομία». O συγκεκριμένος φορέας είναι υπεύθυνος και για τη λειτουργία των πωλητηρίων των αρχαιολογικών χώρων, των μουσείων και των μνημείων. Τα προβλήματα στελέχωσης, τεχνογνωσίας, αλλά και τα δομικά προβλήματα σε αυτόν τον οργανισμό, είναι γνωστά. Συζητήθηκαν και το προηγούμενο διάστημα. Στρατηγικά τα αντιμετωπίζουμε με ένα διάγραμμα οργανογράμματος που την επόμενη εβδομάδα θα παρουσιάσουμε σε δημόσια διαβούλευση, κατ' αρχάς εντός του Υπουργείου και στη συνέχεια θα γίνει μία ευρύτερη συζήτηση, όπως οφείλει να γίνει για αυτόν τον οργανισμό. Ταυτόχρονα, όμως, έχουμε την υποχρέωση να προετοιμάσουμε τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας για την επόμενη περίοδο που ξεκινάει τον Απρίλιο. Η έλλειψη γενικού διευθυντή σε αυτόν τον οργανισμό, έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική υπερφόρτωση του προέδρου, ο οποίος από τον ιδρυτικό νόμο του ταμείου, του 1977, έχει και εκτελεστικές αρμοδιότητες. Για να αντιμετωπιστεί, λοιπόν, αυτή η υπερφόρτωση, το διοικητικό συμβούλιο έχει αποφασίσει και έχει αναθέσει μέρος των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων του προέδρου σε ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου, το οποίο έχει αναλάβει τον συντονισμό του τομέα πολιτιστικών προϊόντων. Η προσπάθεια που έχει γίνει το προηγούμενο δίμηνο, έχει ήδη αποδώσει καρπούς. Θα έχετε, ίσως, όλοι δει τα δημοσιεύματα στον Τύπο σχετικά με τη σημαντική αναβάθμιση του πωλητηρίου του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Είναι μία εξαιρετική προσπάθεια, η οποία, πραγματικά, έχει αλλάξει την εικόνα του ίδιου του οργανισμού, αλλά και του Μουσείου. Επομένως, η σημαντική αναβάθμιση της εικόνας στη διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αλλά και η αύξηση των εσόδων που έχουμε δει, αποτελούν ισχυρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, που τεκμηριώνουν την ορθότητα της απόφασης του διοικητικού συμβουλίου να αναθέσει εκτελεστικές αρμοδιότητες σε μέλος του. Με την τροπολογία που παρουσιάζουμε, αποσαφηνίζεται το αυτονόητο, ότι όταν κάποιος αναλαμβάνει εργασία που απαιτεί καθημερινή και πολύωρη απασχόληση - και βέβαια και την αντίστοιχη ευθύνη - θα έχει και μία αντίστοιχη αποζημίωση. Επομένως, με την τροπολογία δίνεται η δυνατότητα στον Υπουργό Πολιτισμού, από κοινού με τον Υπουργό Οικονομικών, να ορίζουν μία αποζημίωση. Και, μάλιστα, θα δείτε ότι μέσα στην τροπολογία μπαίνει ένα όριο, όχι για κάθε μέλος του διοικητικού συμβουλίου, αλλά για ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου που αναλαμβάνει τουλάχιστον μία διεύθυνση. Εδώ πέρα αναφερόμαστε στη Διεύθυνση Πολιτιστικών Προϊόντων. Επομένως, ζητώ από όλες τις πτέρυγες που είναι στη Βουλή, να στηρίξουν τη συγκεκριμένη τροπολογία και την προσπάθεια που γίνεται, έτσι ώστε ένας δημόσιος οργανισμός, ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, να αναβαθμίσει την εικόνα της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας. Σας ευχαριστώ.
Παρακαλώ να κλείσει ο κατάλογος εγγραφών. Κύριε Γαβρόγλου, θέλετε τώρα τον λόγο για να τοποθετηθείτε για τις δύο καινούργιες τροπολογίες; Τις άλλες τις γνωρίζουμε.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία, σας δίνω πέντε λεπτά τον λόγο για να τις παρουσιάσετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καταθέτουμε δύο τροπολογίες. Η μία είναι ο διορισμός όλων των δικαστικά δικαιωθέντων που πέτυχαν στον διαγωνισμό του 2008. Είναι μία απίστευτη ταλαιπωρία που έχουν υποστεί εκπαιδευτικοί επί δέκα χρόνια και εμείς βάζουμε τέλος σε αυτή την ταλαιπωρία τους. Είναι τετρακόσια πενήντα άτομα που έχουν δικαιωθεί είτε στο Συμβούλιο της Επικρατείας είτε σε διοικητικά δικαστήρια και είναι μόνιμος διορισμός τους. Το δεύτερο άρθρο αυτής της τροπολογίας αναφέρεται στο ότι από την ερχόμενη ακαδημαϊκή χρονιά, δηλαδή τον Σεπτέμβριο του 2019, στα νηπιαγωγεία και στην Α΄ τάξη του δημοτικού πάμε από είκοσι πέντε μαθητές σε είκοσι δύο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και του χρόνου - θα είναι η Α΄ τάξη που θα γίνει Β΄ τάξη - πάλι στην Α΄ τάξη θα γίνει το ίδιο κ.λπ.. Αυτό είναι ένα αίτημα και της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά - νομίζουμε - και ολόκληρης της κοινωνίας. Και αυτό δείχνει πάλι ένα στοιχείο κανονικότητας που άρχισε πια να υπάρχει στην ελληνική κοινωνία. Η άλλη τροπολογία έχει σχέση με…
Αναφέρεστε στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1920 και ειδικό 217;
Με πιάνετε αδιάβαστο.
Είναι αυτή που λέει «Διατάξεις αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων».
Αυτή είναι αυτή που διαβάζω τώρα.
Εντάξει, για να μπορούν να παρακολουθούν οι συνάδελφοι Βουλευτές.
Απλώς δεν είχα τον αριθμό. Έχει σχέση με τους πόρους του Τεμένους στην Αθήνα. Όπως είναι γνωστό, έχει ιδρυθεί εδώ και καιρό, έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες του και ελπίζουμε εντός του Μαρτίου να γίνουν τα εγκαίνια του Τεμένους στην Αθήνα. Υπήρχε ένα θέμα ως προς τη χρηματοδότηση. Σε μία προηγούμενη συζήτηση που είχε γίνει, δεχτήκαμε την προτροπή της Νέας Δημοκρατίας να συζητήσουμε κάπως διακομματικά το θέμα των πόρων. Πράγματι, υπήρξαν επαφές με τα κόμματα και υπήρξε μία συμφωνία στο περιεχόμενο αυτής της διάταξης ως προς τους πόρους που μπορεί να έχει αυτό το Τέμενος. Ένα δεύτερό του στοιχείο είναι ο εξορθολογισμός των γραφείων των μουφτειών στη Θράκη, ως προς το πώς θα είναι οργανωμένα, που προβλέπεται από ένα προεδρικό διάταγμα που θα δημοσιευτεί εντός πολύ σύντομου χρονικού διαστήματος και η τροπολογία αυτή εξορθολογίζει πάλι τη λειτουργία των μουφτειών και τα θέματα των επαγγελματικών σχέσεων των υπαλλήλων. Ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε με τον ειδικό αγορητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, τον συνάδελφο κ. Γρηγοράκο. Ορίστε, κύριε Γρηγοράκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, βλέπω μία σαλαμοποίηση της διαδικασίας. Μόλις έχει αρχίσει η συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου, έρχονται τροπολογίες. Θα ήθελα, λοιπόν, να ρωτήσω τον αγαπητό Υπουργό πόσο κοστίζει η τροπολογία για τους επιτυχόντες του 2008. Το έχει κοστολογήσει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους; Τέλος πάντων, αυτό που δημιουργείται είναι ένα κακό προηγούμενο.
Είστε αντίθετος στο να υλοποιήσουμε αποφάσεις του ΣτΕ;
Όχι, δεν είμαι αντίθετος, αλλά καταστρατηγείται η διαδικασία.
Ο κ. Γρηγοράκος μιλάει για τη διαδικασία. Δεν μπαίνει στην ουσία της τροπολογίας σας. Συνεχίστε, κύριε Γρηγοράκο.
Έλαβα πριν ένα τηλεφώνημα. Έχω καταθέσει μια ερώτηση για το ΕΚΑΒ και τις μονάδες εντατικής θεραπείας εδώ και δυόμισι μήνες, από τις 6 Νοεμβρίου. Ο Υπουργός δεν έρχεται να απαντήσει. Δικαίωμά του να μην έρχεται, αλλά οι μονάδες εντατικής θεραπείας είναι γεμάτες και είναι γεμάτοι οι διάδρομοι των νοσοκομείων και υπάρχουν θάνατοι στους διαδρόμους των νοσοκομείων από διασωληνωμένους ασθενείς. Ο Υπουργός δεν έχει την ώρα για τρία λεπτά! Παρακολουθούμε σε αυτό το νομοσχέδιο μία μεγάλη βιασύνη. Δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει τέτοια βιασύνη. Θέλουμε να «ΤΕΙοποιήσουμε» τα πανεπιστήμια. Είμαστε αντίθετοι. Σας λέω, λοιπόν, πριν από την ομιλία μου, κύριε Υπουργέ, ότι θα καταθέσουμε ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής. Υπάρχουν, λοιπόν, τομείς όπου μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει τη φιλοσοφία και την πρακτική των κυβερνώντων. Ένας κατ' εξοχήν τέτοιος χώρος είναι ο χώρος της παιδείας. Οι πολιτικές που ενσαρκώνουν και υλοποιούν οι ΣΥΡΙΖΑ - και λοιποί από εδώ και πέρα - στην εκπαίδευση, αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο τον λαϊκισμό, τις συνακόλουθες πελατειακές σχέσεις και αυτά που πρεσβεύουν ενόψει εκλογών. Πάμε σε εκλογές. Πρέπει να τα δώσουμε όλα. Ακοστολόγητα όλα. Δεν διαφωνούμε με το να προσληφθούν οι άνθρωποι του 2008, αλλά θέλουμε να ξέρουμε και το κόστος. Και δεν μπορεί να έρχεται μέσα στην Ολομέλεια της Βουλής, όταν έχει αρχίσει το νομοσχέδιο τροπολογία. Δημιουργούν κακό προηγούμενο, κύριε Πρόεδρε, που είστε έμπειρος κοινοβουλευτικός. Τα στερνά τιμούν τα πρώτα. Θα γίνει αυτό και θα δημιουργήσουμε τέτοιο θέμα που δεν θα μπορέσουμε να πούμε και τίποτα. Όπως έχω υποστηρίξει, λοιπόν, και άλλη φορά, τα όσα προωθεί η Κυβέρνηση Τσίπρα εδώ και τέσσερα χρόνια στον ευαίσθητο τομέα της υγείας, βρίσκονται στον αντίποδα μιας βαθιάς μεταρρυθμιστικής αντίληψης. Στην πραγματικότητα αντιστρατεύεται όλες εκείνες τις αλλαγές που είναι απαραίτητες, προκειμένου η ελληνική εκπαίδευση να βγει από το τέλμα, αλλά και να ανταποκριθεί στις ανάγκες και απαιτήσεις των καιρών. Αγαπητοί συνάδελφοι, η ανάπτυξη και η ευημερία του τόπου δεν θα προέλθει από καμμία δημοσιονομική προσαρμογή, ούτε από τα υπερπλεονάσματα ούτε από τη διασφάλιση όλων αυτών που φτιάχνετε τον τελευταίο καιρό και που επιδεινώνουν την πραγματική οικονομία. Αν μείνουμε μόνο σε αυτά, το μόνο που θα πετύχουμε είναι μία αναιμική ανάπτυξη, η συντήρηση ενός στρεβλού και ανεπαρκούς παραγωγικού μοντέλου. Είναι η αναπαραγωγή της μιζέριας. Η παραγωγική, οικονομική, αναπτυξιακή και εκπαιδευτική μας υστέρηση καθιστά ζωτική ανάγκη την απεξάρτησή μας από τις πολιτικές του λαϊκισμού, που μοναδικό κριτήριο έχουν τη στήριξη ενός παρασιτικού συστήματος πελατειακών σχέσεων. Δυστυχώς, το Υπουργείο Παιδείας ακολουθεί κατά κόρον πολιτικές που όχι μόνο δεν ενέχουν στοιχεία απεξάρτησης, αλλά περαιτέρω ενίσχυσης και εδραίωσης λαϊκίστικων αντιλήψεων. Όλοι μας αντιλαμβανόμαστε - ακόμα και ενστικτωδώς - ότι το μεγάλο στοίχημα της αναβάθμισης και αναζωογόνησης του εκπαιδευτικού συστήματος αναδεικνύει ως κύρια προτεραιότητα τη διασφάλιση μιας ανταγωνιστικής παιδείας, ενός ανταγωνιστικού ελληνικού πανεπιστημίου, αλλά και ανταγωνιστικών τεχνολογιών και Τεχνολογικών Ιδρυμάτων που θα μπορέσουν να ανταποκριθούν με επάρκεια στις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Η κοινή λογική δηλώνει ότι η αφομοίωση των ΤΕΙ από τα ΑΤΕΙ δεν συνιστά ενίσχυση ούτε αναβάθμιση της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Η κοινή λογική υποστηρίζει, επίσης, ότι η αναβάθμιση της τεχνολογικής εκπαίδευσης δεν θα προέλθει από την ενσωμάτωση των ΤΕΙ στα ΑΕΙ. Είναι αυτό το καινούργιο μοντέλο το οποίο δεν μπορεί να αντιληφθεί κανείς. Και η μία ζωτική ανάγκη, αλλά και η άλλη επιβάλλουν την υλοποίηση πολιτικών που δεν θα εδράζονται στην περιρρέουσα αντίληψη λαϊκισμού για να τα εξομοιώσουμε όλα, ισοπεδώνοντας την αξία που καθένα ξεχωριστά οφείλει να διαθέτει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν είναι μίξερ όπου τα βάζουμε όλα μέσα, τα αναδεύουμε και βγάζουμε χυλό. Η εκπαίδευση δεν πολτοποιείται, όπως επιδιώκει να κάνει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως καταλαβαίνετε, στη Δημοκρατική Συμπαράταξη οι προωθούμενες εκπαιδευτικές πολιτικές σας μάς βρίσκουν πλήρως αντίθετους. Γι' αυτό από την αρχή σας είπα ότι θα πάμε σε ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής. Μέλημά μας δεν είναι η χρησιμοποίηση των εκπαιδευτικών μηχανισμών για τη συντήρηση της κυβερνητικής εξουσίας, χαϊδεύοντας τα αυτιά των πολιτών και καλλιεργώντας ανυπόστατες προσδοκίες στα παιδιά. Αντιθέτως, εμάς αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να αναβαθμίσουμε την ανώτατη εκπαίδευση, καθιστώντας το ελληνικό πανεπιστήμιο ανταγωνιστικό, αλλά και να συνδράμουμε στην αναβάθμιση της τεχνολογικής εκπαίδευσης, χωρίς να καλλιεργούμε φρούδες ελπίδες σε κανέναν. Οφείλω να ομολογήσω ότι η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν μας αφήνει να πλήξουμε καθόλου. Τελευταία έκπληξη είναι η κατάθεση του νομοσχεδίου που συζητάμε σήμερα εδώ. Βέβαια, μαζί με το νομοσχέδιο μάς έρχονται τροπολογίες και τροπολογίες και ξανά τροπολογίες και έτσι ένα ολόκληρο νομοσχέδιο το οποίο είχε βγει σε διαβούλευση, κατατέθηκε ως τροπολογία. Εγώ ρωτάω πάλι: Γιατί τέτοια βιασύνη; Το ρωτήσαμε και στην επιτροπή. Δεν πήραμε επαρκείς απαντήσεις. Δεν καλυφθήκαμε. Δεν έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που νομοθετήσατε τη συγχώνευση των ΤΕΙ Αθήνας, Πειραιά και δημιουργήσατε το νέο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Επίσης, δεν έχει περάσει ούτε ένα εξάμηνο από τότε που συνεχίσατε το σχέδιό σας με το νομοσχέδιο για τη συνένωση ΤΕΙ Ηπείρου και Ιονίων Νήσων με τα Πανεπιστήμια Ιωαννίνων και Ιονίου εν μέσω της τραγωδίας στο Μάτι. Πότε προλάβατε και βγάλατε και συμπεράσματα; Ποτέ αξιολογήσατε τα θετικά και τα αρνητικά της λειτουργίας των εν λόγω πανεπιστημίων; Για το Υπουργείο Παιδείας, αυτά είναι ασήμαντες λεπτομέρειες. Συνεχίζετε τους πειραματισμούς στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με λαϊκίστικες πολιτικές που υποσκάπτουν την ποιότητα του δημόσιου πανεπιστημίου. Προφανώς, δεν σας ενδιαφέρει ότι τα νέα τμήματα και τα νέα επιστημονικά πεδία που προκύπτουν από το νέο νομοσχέδιο θα αλλάξουν το φετινό μηχανογραφικό για χιλιάδες μαθητές του λυκείου. Με βαφτισμένα «εμβληματικά», λοιπόν, νομοσχέδια - γιατί έτσι τα βαφτίζετε - με κύριο χαρακτηριστικό τους την προχειρότητα, αδιαφορείτε αν στη φάση που βρίσκεται η χώρα σήμερα όλα αυτά έχουν κάποιο νόημα για το μέλλον της κοινωνίας. Κύριε Υπουργέ, η αγωνία της Κυβέρνησης θα έπρεπε σήμερα να εκφράζεται με ουσιαστικά νομοσχέδια, δείχνοντας ότι η πολιτεία μαθαίνει από τα λάθη της. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάτι: Πιστεύω ακράδαντα πως ο ρόλος της τεχνολογικής εκπαίδευσης είναι πολύ σημαντικός για την οικονομία της χώρας. Συνεπώς, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την αναγκαιότητα βελτίωσης της επιστημονικής υποδομής των ΤΕΙ, της αναβάθμισης τόσο των σπουδών όσο και των σπουδαστών, αλλά και του διδακτικού προσωπικού τους. Επιπλέον, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω, κύριε Υπουργέ, πως το ΠΑΣΟΚ πρώτο στήριξε και ανέδειξε τη σημασία της τεχνολογικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, κατ' αρχάς με τη δημιουργία των ΤΕΙ, με την ψήφιση του ν.1404/1983 και με τη συνεχή στήριξη της λειτουργίας και της ποιοτικής αναβάθμισης τους. Ωστόσο, η Κυβέρνησή σας με τις ενέργειές της οδηγεί την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην - ας μου επιτραπεί ο όρος - «ΤΕΙοποίηση» των πανεπιστημίων και όχι στην ουσιαστική αναβάθμισή τους. Για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους και χωρίς καμμία προετοιμασία και αξιολόγηση, ανοίγετε τον δρόμο να γίνουν οι διδάσκοντες των ΤΕΙ πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, με μεγαλύτερες απολαβές από αυτές που έχουν σήμερα. Αντίστοιχα, οι φοιτητές των τεχνολογικών ιδρυμάτων θα πάρουν πανεπιστημιακό πτυχίο. Μάλιστα, εσείς, κύριε Υπουργέ, αντιφάσκετε όταν επιχειρείτε να εξηγήσετε τα σχέδιά σας στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου. Τι λέτε; Παραμένει σήμερα ανοιχτό το ζήτημα της πραγματικής αναβάθμισης των ΤΕΙ, παρά τα μεγάλα βήματα που έκαναν χάρη στο προσωπικό τους. Η λύση στα προβλήματα των ΤΕΙ και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν έγκειται στην απλή μετατροπή των πρώτων σε πανεπιστήμια. Άρα, πώς νοείται η «πανεπιστημιοποίηση» των ΤΕΙ; Μάλιστα, τα αντικείμενα των νέων συνδυαζόμενων τμημάτων είναι μία παραλλαγή των παλαιών. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να ήταν κι αλλιώς, αφού είναι δεδομένο το διδακτικό προσωπικό. Τόσο είναι, τόσο έμεινε, τόσο θα μείνει. Όπως αποδεικνύει η πράξη, μέλημά σας δεν είναι η αντιμετώπιση των δυσλειτουργιών των ιδρυμάτων του εκπαιδευτικού χώρου, αλλά η χρησιμοποίηση των υπαρκτών προβλημάτων για την εξυπηρέτηση κοντόφθαλμων πολιτικών επιδιώξεων. Δεν συνδέετε τις προωθούμενες αλλαγές με τις πραγματικές ανάγκες της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνίας. Καταφεύγετε σε παιχνίδια στρατηγικής με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων και ψευδαισθήσεων. Αυτόν τον σκοπό έχει και η προσπάθειά σας να εντάξετε τα υπάρχοντα ΤΕΙ στα πανεπιστήμια, προκειμένου οι απόφοιτοί τους να πάρουν όχι δίπλωμα ανώτερης σχολής, αλλά πανεπιστημιακό πτυχίο, ενώ οι διδάσκοντες των τεχνολογικών ιδρυμάτων να αναγορεύονται με γρήγορες διαδικασίες καθηγητές πανεπιστημίου, έστω και με περιορισμένα επιστημονικά προσόντα. Στην πραγματικότητα δεν σας ενδιαφέρει η ποιότητα των σπουδών, ούτε νοιάζεστε για τη βελτίωσή της. Η πολιτική σας είναι καθαρά πελατειακή. Επιδιώκετε να δημιουργήσετε εξαρτήσεις και συμφέροντα με τις κοινωνικές ομάδες που σχετίζονται με τα ΤΕΙ. Έτσι πιστεύετε ότι θα μπορέσετε να διευρύνετε την απήχησή σας ενόψει των εκλογών. Η εκπαιδευτική σας πολιτική αποπνέει παρελθόν. Έχει έντονη οσμή λαϊκισμού. Είναι ανερμάτιστη. Είναι απαίδευτη. Μοναδικό σας μέλημα είναι να ποδηγετήσετε, να χειραγωγήσετε τον χώρο της εκπαίδευσης, να τον υποτάξετε στα μικροπολιτικά σας σχέδια. Κυρίες και κύριοι της συμπολίτευσης, το παρόν νομοσχέδιο, όπως και τα προηγούμενα, δεν φέρνει πιο κοντά τα ΤΕΙ στα πανεπιστήμια. Αυτό που κάνει είναι τα πανεπιστήμια να καταπίνουν τα ΤΕΙ αμάσητα, καταργώντας τα χωρίς κανένα σχέδιο, πέρα από διευθετήσεις και βολέματα. Καμμία πρόνοια για την τεχνική εκπαίδευση και τον ρόλο που πρέπει να έχουν στην οικονομία και την ανάπτυξη της χώρας. Το ΤΕΙ της Στερεάς Ελλάδας εντάσσεται στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο συνολικής ανακατάταξης των ιδρυμάτων και χωρίς αξιολόγηση των τμημάτων και του προσωπικού. Σε ποια χώρα του κόσμου έχει συντελεστεί αυτού του είδους η συγχώνευση; Αυτή η παγκόσμια πρωτοτυπία δεν ανταποκρίνεται σε κανέναν ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό σχεδιασμό. Την ώρα που γίνονται συγχωνεύσεις, προφανώς για λόγους οικονομίας, συγχρόνως ιδρύονται πολυάριθμα νέα τμήματα σε μεγάλα πανεπιστήμια, με νέα μέλη ΔΕΠ, που δεν ξέρουμε πόσα θα κοστίσουν. Μάλιστα, να ληφθεί υπ' όψιν ότι σε κάθε μεγάλο πανεπιστήμιο από αυτά υπάρχει έλλειψη διδακτικού προσωπικού και τα μαθήματα διδάσκονται από επιστημονικούς συνεργάτες. Έχω ξαναπεί και στα προηγούμενα νομοσχέδια που αφορούσαν τις συγχωνεύσεις ΤΕΙ και ΑΕΙ: Με άλλες σχολές που υπάρχουν στα άλλα λειτουργούντα πανεπιστήμια της χώρας θα έπρεπε να έχει προηγηθεί έρευνα για το πώς ανταποκρίνεται ο αριθμός των παρεχομένων πτυχίων τους στις θέσεις εργασίας στην ελληνική κοινωνία. Ο ρόλος των πανεπιστημίων, κυρίες και κύριοι, δεν είναι να παράγουν στρατιές ανέργων. Το έχει σκεφτεί αυτό η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Έχετε δει τι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στον πανεπιστημιακό χώρο ή δεν σας αφήνουν να δείτε οι ψηφοθηρικές σας παρωπίδες; Ναι, να σπουδάσουν τα παιδιά μας, αλλά να φροντίσουμε αυτό το πτυχίο όσο το δυνατόν να έχει και αντίκρισμα, δηλαδή κάποια στιγμή να βρει κάποιος δουλειά. Επιπλέον, κοντά στις τόσες νέες σχολές των πανεπιστημίων και στους πολλαπλάσιους νέους πανεπιστημιακούς διδάσκοντες, τώρα πρόκειται να ιδρυθούν και νέα ερευνητικά κέντρα. Στόχος σας είναι η δημιουργία πρόσθετων θέσεων εργασίας. Γιατί άραγε; Μήπως για να προσληφθούν οι ημέτεροι; Δεν θέλω να πιστεύω, βέβαια, τίποτα από αυτά, αλλά το βάζει και ο νους μου. Με το νομοσχέδιο, λοιπόν, για τις συνέργειες μεταξύ των πανεπιστημίων Αθηνών - Θεσσαλίας - Γεωπονικού και ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, στα Ψαχνά της Εύβοιας ιδρύονται ιδιώτη οκτώ τμήματα του ΕΚΠΑ. «Cambridge» και Οξφόρδη τρέμετε τα Ψαχνά! Επίσης, στη Λαμία θα λειτουργούν ταυτοχρόνως τμήματα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, αλλά και του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών! Αν είναι δυνατόν! Υπάρχει λογική σ' αυτά; Ποιο είναι, τελικά, το επιθυμητό μοντέλο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση; Πείτε το μας, επιτέλους, να το καταλάβουμε. Ναι είναι κάτι καινούργιο, καινοτόμο, διαφορετικό, να είμαστε μαζί σας. Όμως, δεν το έχουμε καταλάβει. Δεν υπάρχει στρατηγική, δεν υπάρχει σχέδιο. Πού αποσκοπούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις σας; Στην περιφερειακή συγκέντρωση; Μας αφορά, δηλαδή, να πάμε στην περιφέρεια όλα αυτά τα τμήματα ή μήπως μας εξυπηρετεί η πολυδιάσπαση σε σχολές και τμήματα, με ψηφοθηρικά και όχι ακαδημαϊκά κριτήρια; Να μην τα θυμίσουμε, γιατί κι εμείς είχαμε κάνει την αυτοκριτική μας. Και την κάνω κι εγώ την αυτοκριτική μου, γιατί συμμετείχα σε πολλά από αυτά - «όχι μόνο κάθε…» που έλεγε η Χούντα - και για τα πανεπιστήμια. Πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Ιδρύσαμε σε κάθε πόλη και σε κάθε νομό πανεπιστήμιο. Κάναμε λάθος. Για μας, για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Κίνημα Αλλαγής, ο ενιαίος χώρος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έρευνας, τον οποίο στηρίζουμε, σημαίνει συνέργειες και δικτύωση μεταξύ πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων. Αυτό απαιτεί όλα τα ερευνητικά κέντρα να εποπτεύονται από μία Αρχή και να διέπονται από το ίδιο θεσμικό πλαίσιο. Δυστυχώς, εσείς με τα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα που δημιουργείτε, συμβάλετε στην περαιτέρω διάσπαση του ενιαίου χώρου έρευνας και εκπαίδευσης. Αναφερόμενος στην περίφημη τροπολογία σας που αφορά τα κριτήρια μονίμων διορισμών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, θα έλεγα ότι θεωρούμε πως δεν λύνει το πρόβλημα των κενών που έχουν δημιουργηθεί στην εκπαίδευση. Στην ουσία καταργείτε πλήρως τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Επαναφέρετε την επετηρίδα, ενώ το επάγγελμα του εκπαιδευτικού κατ' αυτόν τον τρόπο καθίσταται ένα κλειστό επάγγελμα. Η καταργούμενη επετηρίδα είναι πιο εκσυγχρονισμένη και πιο ταξική. Εσείς την κάνετε πιο ταξική, καθώς ιδιαίτερα στη σύγχρονη πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας, δεν έχουν όλοι την οικονομική δυνατότητα να παίρνουν μεταπτυχιακά και διδακτορικά, καθώς και να παρακολουθούν ετήσια σεμινάρια. Δυστυχώς, γυρνάμε πολλά χρόνια πίσω. Επιπλέον, δεν υπάρχει καμμία πρόνοια για τους πιο αδύναμους. Στους επικουρικούς πίνακες εκπαιδευτικών για την ειδική αγωγή εντάσσονται μόνο οι γονείς παιδιών με αναπηρία 67% και άνω και όχι οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, αν έχουν οι ίδιοι αναπηρία. Τα παιδιά τους, ναι. Αυτοί, αν έχουνε αναπηρία, δεν εντάσσονται. Μετά από σχεδόν τριάντα χρόνια αποκλείονται δια παντός οι θαλασσαιμικοί εκπαιδευτικοί και από τα σχολεία της γενικής ή ειδικής εκπαίδευσης, καθώς καταργείται οποιαδήποτε πρόταση που ίσχυε γι' αυτούς έως σήμερα. Επίσης, παινεύεστε ότι δεν αφήνετε κανέναν υποψήφιο απ' έξω και το μοναδικό σας μέλημα είναι να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση όλων των πολιτών στην άσκηση ενός επαγγέλματος. Μάλιστα, ενώ ισχυρίζεστε ότι αναγνωρίζετε την προϋπηρεσία των διδασκόντων που διδάσκουν σε ιδιωτικά σχολεία - ίσως θέλετε να εξυπηρετήσετε ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων που δεν θα ήθελαν έμπειροι εκπαιδευτικοί να μεταπηδήσουν στο δημόσιο - προβλέπετε την προσμέτρηση ως πραγματικής μόνο εκείνης της προϋπηρεσίας που έχει αποκτηθεί από τους αναπληρωτές των δημοσίων σχολείων, με το πρόσχημα της κατάργησης κοινών πινάκων αναπληρωτών μονίμων διορισμών. Αφήνετε απ' έξω όλους τους απόφοιτους των εκπαιδευτικών σχολών που έχουν προγραμματίσει τη ζωή τους, δουλεύοντας σε ιδιωτικά σχολεία, γνωρίζοντας ότι η εμπειρία τους δεν μπορούσε να μετρήσει σε περίπτωση που θέλουν να διοριστούν ως αναπληρωτές, αλλά θα μετρούσε όταν θα ερχόταν η ώρα για μόνιμους διορισμούς, βάσει του ν.2834/2000. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επιπλέον, αποκλείονται οι έχοντες προϋπηρεσία ως προσωρινού αναπληρωτή ή ωρομίσθιου εκπαιδευτικού σε σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ, καθώς και στη Σχολή Επαγγελματικής Κατάρτισης ΑΜΕΑ Αθηνών του ΟΑΕΔ Θεσσαλονίκης και Λακκιάς. Γιατί συμβαίνει αυτό, δεδομένο ότι η πρόσληψη στον ΟΑΕΔ έχει γίνει με μετρήσιμα κριτήρια και ύστερα από προκήρυξη και ότι οι εκπαιδευτικοί διδάσκουν στο επιστημονικό τους αντικείμενο; [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Οι εκπαιδευτικοί, δε, που δεν έχουν καθόλου προϋπηρεσία ή έχουν μικρή προϋπηρεσία, δεν θα έχουν καμμιά ελπίδα και πρόσβαση στην επαγγελματική σταδιοδρομία στην εκπαίδευση. Ακόμα - το έχω επισημάνει και στην επιτροπή - θεωρούμε ότι για το δεύτερο πτυχίο δεν θα πρέπει καθόλου να υπολογίζεται, αν δεν είναι συναφές με τις επιστήμες εισαγωγής. Σας είχα φέρει το παράδειγμα του μαθηματικού, ο οποίος έχει πάρει κι ένα άλλο πτυχίο ΤΕΙ, το οποίο δεν είναι συναφές. Ούτε η μεταφορά εμπειρίας από τη γενική στην ειδική εκπαίδευση μας βρίσκει σύμφωνους, διότι θεωρούμε ότι δεν είναι ταυτόσημες οι προϋπηρεσίες, η μεταφορά εμπειρίας και αυτή η εξίσωση που γίνεται. Ως προς το βαθμό του πτυχίου, θεωρούμε ότι είναι λάθος να μοριοδοτείται με αυτόν τον τρόπο. Είναι γνωστό ότι από τμήμα σε τμήμα υπάρχει μεγάλη διαφορά. Υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Θα μπορούσε να μοριοδοτείται ο χαρακτηρισμός «καλώς», «λίαν καλώς» και «άριστα» και όχι μια μονάδα που δεν λέει απολύτως τίποτα. Έτσι θα υπάρχει ένα εύρος, που θα καλύπτει τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των τμημάτων. Τέλος, ο αριθμός των κενών οργανικών θέσεων δεν έχει προσδιοριστεί και δεν έχετε προβεί σε ίδρυση νέων οργανικών θέσεων, ιδιαίτερα στην ειδική αγωγή. Εμείς λέμε σε κάθε δημοτικό και κάθε γυμνάσιο να ιδρυθεί τμήμα ένταξης. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας πω τα εξής: Ως Κίνημα Αλλαγής έχουμε ξεκάθαρη και σταθερή θέση, δηλαδή, διορισμοί και προσλήψεις από ενιαίους πίνακες με βάση αντικειμενικά κριτήρια, τη βαθμολογία από διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, τη διδακτική προϋπηρεσία, τους ακαδημαϊκούς τίτλους και τα κοινωνικά κριτήρια. Σεβόμαστε τους δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές που δίνουν τη μάχη για την ανεξαρτησία της πατρίδας μας υπηρετώντας την εκπαίδευση, αλλά και τους εκατό χιλιάδες και πλέον εκπαιδευτικούς που έχουν μικρή ή και καθόλου εμπειρία. Όλοι πρέπει να έχουν το δικαίωμα στο όνειρο, πάντα με αξιοκρατία, αντικειμενικότητα και δικαιοσύνη. Τέτοιου είδους νομοθετήματα αντανακλούν τη βαθιά πελατειακή σας αντίληψη για την παιδεία. Εκμεταλλεύεστε έναν τόσο ευαίσθητο τομέα για να παίξετε τα κομματικά σας παιχνίδια. Σ' αυτό δεν θα μας βρείτε καθόλου σύμφωνους και γι' αυτό δεν το ψηφίζουμε, αλλά ζητάμε και ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής. Ευχαριστώ.
Τον λόγο ο κ. Γρέγος για δεκαπέντε λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Ναι, κύριε Υπουργέ, σας ακούμε.
Κύριε Γρηγοράκο, είπατε ότι θα καταθέσετε ονομαστική ψηφοφορία, όχι επί των άρθρων και όχι επί του συνόλου.
Επί της αρχής. Για τα άρθρα θα τοποθετηθούμε στη συζήτηση επί των άρθρων.
Όχι, προσπαθώ να καταλάβω την πρότασή σας. Δεν είναι κριτική.
Είπαμε ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής του νομοσχεδίου για την παιδεία.
Έχετε καταθέσει αίτημα, κύριε Γρηγοράκο;
Θα καταθέσουμε.
Τώρα ανέβηκα στο Προεδρείο, γι' αυτό ρωτάω. Δεν κατάλαβα.
Και εγώ τώρα κατέβηκα από το Βήμα. Σας το λέω για να προγραμματιστείτε.
Και εσείς να προγραμματιστείτε. Ορίστε, κύριε Γρέγο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ. Κάναμε εκτενή σχολιασμό στις επιτροπές. Θα αναφερθώ γενικά για τα θέματα της παιδείας. Έχουμε πάλι αρκετές τροπολογίες. Δεν ξέρω βέβαια πώς θα εφαρμοστούν, πώς θα γίνουν όλα αυτά τα μέτρα που προτείνετε σε αυτό το νομοσχέδιο, γιατί προφανώς σε μερικούς μήνες δεν θα είστε κυβέρνηση και φυσικά θα την πληρώσουν για άλλη μια φορά οι γονείς, οι μαθητές και οι φοιτητές, οι οποίοι θα μπλέξουν και πάλι στα γρανάζια συμφερόντων και ιδεοληψιών. Εν μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, δημοκρατικών ψηφοφοριών, δημοκρατικών μεταγραφών Βουλευτών, συζητάμε ένα σχέδιο νόμου που αφορά την παιδεία. Ακούστηκε στην επιτροπή για προσέλκυση ξένων φοιτητών. Και μόνο η εικόνα των ελληνικών πανεπιστημίων προκαλεί απέχθεια ακόμα και σε έναν τουρίστα. Μας έχουν αποσταλεί εκατοντάδες e - mail διαμαρτυρίας από φορείς, αλλά και μεμονωμένα από εκπαιδευτικούς που αντιτίθενται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Δυστυχώς, δεν προλαβαίνω να αναφερθώ σε όλα αυτά. Όμως, ξέρω ότι πολύ δημοκρατικά και πάλι εσείς θα τα αγνοήσετε. Καταθέτω επιγραμματικά τις προτάσεις και τις εισηγήσεις από την Ομοσπονδία Κωφών Ελλάδος στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τη Σχολή Τροφίμων Βιοτεχνολογίας και Ανάπτυξης στο Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης, την Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας, τη Συντονιστική Επιτροπή Αδιόριστων Πολύτεκνων Εκπαιδευτικών, την ΑΣΠΕ, τον Σύλλογο Πολυτέκνων Λιβαδειάς. Τις καταθέτω για να υπάρχουν και αυτές στα Πρακτικά. Δεν προλαβαίνω να αναφερθώ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αντώνιος Γρέγος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πολλά από τα άρθρα αυτού του νομοσχεδίου είναι φωτογραφικά και ψηφοθηρικά, όπως για παράδειγμα το άρθρο 32. Έχει καταστεί σαφές και πέραν πάσης αμφισβήτησης πως πρόκειται για μια Κυβέρνηση η οποία εξ ολοκλήρου διέπεται από τις ισοπεδωτικού και ολοκληρωτικού χαρακτήρα μαρξιστικές ιδεοληψίες, σε κάθε τομέα άσκησης της εξουσίας και εν προκειμένω της παιδείας και της εκπαίδευσης του ελληνικού λαού και της ελληνικής νεολαίας. Είναι μια Κυβέρνηση και ένα Υπουργείο Παιδείας που έχουν καταστήσει σε πρώτη φάση τα σχολεία της Ελλάδας εργαλεία, μέσα και όργανα υλοποίησης της εθνολογικής αλλοίωσης της πατρίδας μας και της μετατροπής σε μια πολυεθνική και πολυπολιτισμική Βαβέλ, στην οποία το ελληνικό έθνος θα είναι μια αδύναμη μειοψηφία. Είναι σχολεία στα οποία ήδη τα ελληνόπουλα αποτελούν μειοψηφία ανάμεσα σε Αλβανούς, κατά κύριο λόγο και πολύ σύντομα και σε Σύριους, Πακιστανούς, Αφγανούς και όλους όσους έχουν έρθει κυριολεκτικά και έχουν εισβάλει στην Ελλάδα, κάτι το οποίο σε λίγες δεκαετίες θα αποτελέσει πραγματικότητα και θα ισχύει και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Βέβαια, στο αυτοκαταστροφικό αυτό σχέδιο, ενεργό συμμετοχή θα έχει και η προαλειφόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία πρόσφατα παρουσίασε τις προγραμματικές τις θέσεις σχετικά με το δημογραφικό πρόβλημα του ελληνικού έθνους - προσέξτε - , μεταξύ των οποίων προβλέπεται σαφέστατα η ενσωμάτωση των λαθρομεταναστών και η τυφλή υπακοή στα κελεύσματα της παγκοσμιοποίησης, όπως για παράδειγμα το Σύμφωνο του ΟΗΕ, το οποίο πρόσφατα ψηφίστηκε στο Μαρακές. Είναι μια Κυβέρνηση και ένα Υπουργείο οι οποίοι, μεταξύ άλλων, έχουν καταργήσει στην πράξη την έννοια της μαθητικής αριστείας, της μαθητικής άμιλλας και απεναντίας έχει εντελώς αναίσχυντα θεσμοθετήσει την κλήρωση, μεταξύ όλων ανεξαιρέτως και ανεξαρτήτως εθνικότητας, μαθητών στα δημοτικά σχολεία για την υπέρτατη τιμή την οποία οφείλει να τυγχάνει μόνο ένας άριστος, ένας νεολαίος και αυτή δεν είναι άλλη από την τιμή να είναι σημαιοφόρος και να φέρει το εθνικό μας σύμβολο σε παρελάσεις και εθνικές εορτές. Είναι μια Κυβέρνηση και ένα Υπουργείο οι οποίοι χρησιμοποιούν συνολικά το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας για να υλοποιήσουν τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης και της κομμουνιστικής ισοπέδωσης του ελληνικού έθνους και της ένδοξης ιστορίας του, μεταξύ άλλων ενεργειών, καταργώντας από την εκπαιδευτική ύλη κάθε αξία, ιδανικό και ιστορικό δεδομένο της ένδοξης ιστορίας του έθνους μας. Για ποια ιδρύματα, όμως, της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης άραγε ομιλεί ο Υπουργός; Μήπως ομιλεί για τα άντρα της ανομίας, της εγκληματικότητας, της διακίνησης ναρκωτικών, του παρεμπορίου από λαθρομετανάστες; Μήπως ομιλεί για τα κρησφύγετα και ορμητήρια των αντιεξουσιαστών, αναρχικών, αντιφασιστών και κάθε είδους ονομασίας «δικών τους» παιδιών, τα οποία φυσικά - όπως όλοι γνωρίζουμε - χρησιμοποιούν τα κτίρια των ΑΕΙ σε κάθε πόλη και χωριό ως ορμητήρια για τις εγκληματικές τους εξορμήσεις και την εκπαίδευση του λεγόμενου «αντάρτικου πόλεως»; Γι' αυτήν την οικτρή κατάσταση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης οι σημερινοί κυβερνώντες φέρνουν τη μέγιστη ευθύνη βεβαίως και από κοινού με τους προκατόχους τους στην καρέκλα της κυβερνητικής εξουσίας. Δυστυχώς, τόσο η Κυβέρνηση όσο και το αρμόδιο Υπουργείο πλανώνται πλάνην οικτράν εάν θεωρούν πως με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου θα εξαπατήσουν και πάλι τον ελληνικό λαό πως δήθεν λειτουργούν προς χάρη της προόδου, του εξορθολογισμού και της ανάπτυξης της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και της ελληνικής παιδείας. Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου, λοιπόν, η Κυβέρνηση και ο Υπουργός επιχειρούν επείγουσα νομοθετική παρέμβαση για την αναμόρφωση της ανώτατης εκπαίδευσης, τον εξορθολογισμό της και την αναδιάταξη, όπως προαναφέρθηκε. Το σχέδιο νόμου αφορά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα ΤΕΙ Θεσσαλίας και στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Στερεάς Ελλάδας. Δηλαδή, με άλλα λόγια, η Κυβέρνηση επιχειρεί τη συγχώνευση των εν λόγω τεχνολογικών ιδρυμάτων με τα ως άνω πανεπιστήμια. Τα κριτήρια, βέβαια, με τα οποία επιχειρείται αυτή η ενέργεια ποικίλουν ανάλογα με τα μικροπολιτικά συμφέροντα της Κυβέρνησης και ιδίως την εποχή αυτή που ήδη έχει αρχίσει άτυπα η μακρά προεκλογική περίοδος. Διότι στην πραγματικότητα περί τούτου πρόκειται, δηλαδή περί εξυπηρέτησης κομματικών και μικροπολιτικών συμφερόντων τοπικού επιπέδου προς ικανοποίηση υφιστάμενων και προς άγραν νέων ψηφοφόρων. Η στόχευση είναι ψηφοθηρική και συγχρόνως σαφέστατη και αφορά στους σπουδαστές, στο επιστημονικό και εκπαιδευτικό προσωπικό και στα τοπικά οικονομικά συμφέροντα των τοπικών οικονομιών και κατ' επέκταση της τοπικής ψηφοθηρικής βάσης. Για να καταστεί αυτό σαφέστερο, αρκεί μια ανάγνωση της έκθεσης του Γενικού Λογιστηρίου σχετικά με το κόστος της νομοθετικής πρωτοβουλίας, η οποία ανέρχεται συνολικά σε περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ και χωρίς να είναι δυνατός ο υπολογισμός για πλήθος επιβαρύνσεων του κρατικού προϋπολογισμού, ένεκα των ειδικότερων διατάξεων και δαπανών τις προτεινόμενης ρύθμισης, καθώς - όπως αναφέρει το Γενικό Λογιστήριο - δεν παρασχέθηκαν στοιχεία από το αρμόδιο Υπουργείο. Συνοψίζοντας, λοιπόν, δύναται να ισχυριστεί κάποιος πως η σύνταξη, η εισαγωγή προς συζήτηση και εν τέλει η ψήφιση για το προτεινόμενο σχέδιο νόμου υπαγορεύεται, πρώτον, από έναν σκοπό μικροπολιτικό και άρρηκτα συνδεδεμένο με τοπικού επιπέδου οικονομικά συμφέροντα και την εξυπηρέτηση αυτών των διαφόρων τοπικών φορέων και, δεύτερον, έχει σαφή ψηφοθηρική στόχευση προς τους μελλοντικούς σπουδαστές, το εκπαιδευτικό προσωπικό και τους τοπικούς οικονομικούς παράγοντες κατά την εφαρμοσθείσα στο παρελθόν κυβερνητική τακτική, η οποία απαιτούσε σε κάθε πόλη ένα στρατόπεδο και μια σχολή. Θεσπίζονται, λοιπόν, νέες εκπαιδευτικές δομές και νέα τμήματα με θεματικό και εκπαιδευτικό αντικείμενο τον πολιτισμό, όπως αυτός καθίσταται αντιληπτός μέσα από την κομμουνιστική θεώρηση, τις επιστήμες και την τεχνολογία. Σε αυτό το πλαίσιο εισάγεται, για παράδειγμα, η λειτουργία αγγλόφωνων προπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών στα πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλίας σε συνεργασία με το διεθνές πανεπιστήμιο. Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου αποτελείται από τρία μέρη. Ήταν πενήντα δύο τα άρθρα και τώρα έγιναν εξήντα επτά. Πουθενά στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου δεν γίνεται λόγος για εθνική παιδεία, για ελληνική παιδεία και ιστορία, για εθνική συνείδηση για την ελληνική νεολαία, για ελληνικό έθνος, για τις αξίες και τα ιδανικά τα οποία πρέπει να διέπουν το εκπαιδευτικό σύστημα της πατρίδας μας σε όλες τις βαθμίδες της. Γίνεται, όμως, σαφής και επανειλημμένη αναφορά σε όρους, όπως «οικονομία», «κοινωνικές επιστήμες», «διεθνοποίηση», «τέχνη» στα πλαίσια της λεγόμενης πολιτικής ορθότητας. Στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου δεν υπάρχει αναφορά σε γενικότερα και συνολικότερα ζητήματα για τα οποία θα έπρεπε, όπως για παράδειγμα για την ουσιαστική κατάργηση του αποκαλούμενου «πανεπιστημιακού ασύλου», την πλήρη απαγόρευση των κομματικών παρατάξεων, οι οποίες αποτελούν φορείς διαφθοράς στην ανώτατη εκπαίδευση και καθιστά τα πανεπιστήμια άσυλα εγκληματιών και φυτώρια κομματικών στελεχών. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε φυσικά τις μπούρδες, θα χαρακτήριζα, του Υπουργού περί ρωμαλέου φοιτητικού κινήματος, το οποίο τον είχε επισκεφτεί και στο γραφείο του, όπως και τις δράσεις κάθε είδους εγκληματικών και τρομοκρατικών στοιχείων που λυμαίνονται αυτούς τους χώρους με την ανοχή και την κάλυψη της κυβέρνησης. Όπως είπαμε και στην επιτροπή, το άσυλο μπορεί να το καταργήσει μόνο η Χρυσή Αυγή. Και ένα από τα πρώτα μέτρα θα είναι η άμεση επέμβαση ειδικών αστυνομικών δυνάμεων ακόμα και στη διάπραξη πλημμελημάτων σε όλους τους πανεπιστημιακούς χώρους. Δυστυχώς μέσα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα διακρίνονται και πολλά ιδεολογικά σκουπίδια μαζί με όλα τα υπόλοιπα. Δεν προτείνεται με τις διατάξεις του υπό συζήτηση νομοσχεδίου η επανεγγραφή των ιστορικών βιβλίων με στόχο την εθνική αφύπνιση, ούτε προβλέπεται η ίδρυση τμημάτων και σχολών με γνωστικό και εκπαιδευτικό αντικείμενο την ελληνική ιστορία και τα αρχαία ελληνικά. Ούτε βεβαίως περιλαμβάνονται στις προτεινόμενες διατάξεις προβλέψεις για ειδικές εξετάσεις για τους διδάσκοντες σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες και συνεπώς και στην ανώτατη και τεχνολογική, ώστε να βεβαιωθεί το γνωστικό τους επίπεδο, να αξιολογηθούν και ως προς το έργο τους και ως προς την εθνική τους συνείδηση. Υπάρχει και ένα γελοίο άρθρο, το άρθρο 33, περί δημιουργίας επιτροπής ισότητας των φύλων. Στη σημερινή Ελλάδα αν πρέπει να συσταθούν επιτροπές ισότητας στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, αυτές θα πρέπει να έχουν ως θεματικό αντικείμενο όχι την ισότητα των φύλων - αυτό είναι δεδομένο ότι υπάρχει - , αλλά την ισότητα των Ελλήνων και των Ελληνίδων απέναντι στους αλλογενείς, αλλόθρησκους και αλλοδαπούς οι οποίοι τυγχάνουν ευνοϊκότερης διακριτικής μεταχείρισης από το ανθελληνικό κράτος. Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο και καταγγέλλουμε την προσπάθεια του Υπουργού Παιδείας να υποβαθμίσει και να καταστρέψει το μέλλον της πατρίδας μας. Επίσης, επειδή απευθύνομαι στους εκπαιδευτικούς, τους καλούμε από ποια θέση κι αν βρίσκονται να προάγουν και να υπερασπίζονται την εθνική και πατριωτική συνείδηση των φοιτητών και μαθητών ως οφείλουν, ειδικά σε μέρες δύσκολες και επικίνδυνες, όπως αυτές κατά τις οποίες επιχειρείται η προδοσία της Μακεδονίας μας. Να μας ενημερώσετε επιτέλους τι γίνεται με αυτή την περίφημη επιτροπή για τα σχολικά βιβλία. Ακούγονται διάφορα και διαβάζουμε στο διαδίκτυο περί διαφόρων αμφισβητήσεων για τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο, για το Μέγα Αλέξανδρο και τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο. Φυσικά οι Σκοπιανοί επιχειρούν να περάσουν όλον τον αλυτρωτισμό τους μέσα από τα σχολικά βιβλία. Δεν θα αφήσουμε φυσικά την ελληνική νεολαία στα χέρια απάτριδων και εθνομηδενιστών. Θα είμαστε πάντα εδώ για να σας καταγγέλλουμε. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» τριάντα εννέα μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 13ο Γυμνάσιο Καλλιθέας. Σάς καλωσορίζουμε στη Βουλή. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Δελής από το ΚΚΕ.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σημερινό νομοσχέδιο που αφορά σε τρία πανεπιστήμια τα οποία και απορροφούν δύο ΤΕΙ ή συνεργούν - σύμφωνα με τον άστοχο, κατά τη γνώμη μας, τίτλο του νομοσχεδίου - συνεχίζει το γαϊτανάκι των αναδιαρθρώσεων στην ανώτατη εκπαίδευση. Πρόκειται για σχεδιασμό που ξεκίνησε εδώ και έναν χρόνο φιλοδοξώντας να επιτύχει εκεί όπου απέτυχε το αντίστοιχο σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» της προηγούμενης κυβέρνησης. Σύμφωνα με την Κυβέρνηση δε, το αλησμόνητο σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» της Νέας Δημοκρατίας, που τελικά δεν υλοποιήθηκε, έπεσε απλώς θύμα της αγωνίας του για πάση θυσία εξοικονόμηση πόρων - αυτό γράφει η αιτιολογική έκθεση - , καθώς και της ελλιπούς προετοιμασίας του. Βεβαίως, για να μην ξεχνιόμαστε, το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» της Νέας Δημοκρατίας το παρεμπόδισαν τότε οι μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις προσωρινά, όπως αποδεικνύεται, μια και ο ΣΥΡΙΖΑ που τότε στήριζε αυτές τις κινητοποιήσεις υποκριτικά, όπως αποδεικνύεται, τώρα το επαναφέρει με διαφορετικό περιτύλιγμα, αλλά με το ίδιο πάντα περιεχόμενο και κυρίως με τον ίδιο πάντα στόχο. Άλλη μία απόδειξη, δηλαδή, ότι συνεχίζει με πιο επιδέξιο τρόπο την αντιλαϊκή πολιτική όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπως βέβαια και παντού. Όλο αυτό το μπαράζ των αναδιαρθρώσεων στην ανώτατη εκπαίδευση συντελείται με τα ίδια γνωστά υλικά πάνω στους σχεδιασμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ, με τα οποία φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα αστικά κόμματα συμφωνούν και τα οποία αποτυπώθηκαν επίσημα και στο τρίτο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισαν όλοι μαζί, ώστε να τους είναι και πιο δεσμευτικό, χωρίς αυτό να σημαίνει βεβαίως ότι και πιο πριν εφαρμοζόταν κάποια διαφορετική πολιτική. Τρανό παράδειγμα εδώ είναι ο ν.3848/2010, γνωστός και ως νόμος Διαμαντοπούλου, νόμος σταθμός για την εξαπόλυση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση, ο οποίος προηγήθηκε χρονικά όλων των μνημονίων. Πού στοχεύουν τώρα σταθερά όλα τα παραπάνω; Μόνο όποιος δεν θέλει να δει δεν βλέπει ή όποιος θέλει να το κρύψει ότι εδώ πρόκειται για σχέδια και κατευθύνσεις που υπηρετούν πριν από όλα την καλύτερη προσαρμογή της εκπαίδευσης στο άρμα της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, στο άρμα των συνολικότερων επιδιώξεων του κεφαλαίου μέσα από την αντικειμενική έτσι κι αλλιώς σχέση παιδείας και οικονομίας. Και επειδή βέβαια αυτή η πλήρης υποταγή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις επιδιώξεις του κεφαλαίου για κερδοφόρες μπίζνες δεν μπορεί να κρυφτεί, πλασάρεται με τη δικαιολογία της ισχυροποίησης τάχα της εκπαίδευσης, προκειμένου αφού ξεπεράσει, όπως λέει η Κυβέρνηση τις αγκυλώσεις και τις παθογένειες του παρελθόντος, να γίνει πιο δυναμική, πιο καινοτόμα, πιο ανταγωνιστική. Όταν τώρα μιλάτε, κύριε Υπουργέ, για αγκυλώσεις και παθογένειες, δεν εννοείτε καθόλου, μα καθόλου ούτε το κόστος των σπουδών που όλο και αυξάνει για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, ούτε τη φοιτητική μέριμνα η οποία συρρικνώνεται και υποβαθμίζεται διαρκώς, ούτε το περιεχόμενο των σπουδών και το πώς αυτό θα συνδέει όλο και βαθύτερα τον νέο επιστήμονα με το επιστημονικό του αντικείμενο. Το νομοσχέδιο δεν ασχολείται καν με όλα αυτά και τα προσπερνά απλά σαν να μην υπάρχουν. Ούτε φυσικά το νομοσχέδιο απαντά τον εφιάλτη της ανεργίας των νέων αποφοίτων που βρίσκεται στα ύψη, ενώ λίγοι είναι πια οι απόφοιτοι που βρίσκουν δουλειά στο αντικείμενο που σπούδασαν και με εργασιακά δικαιώματα, βεβαίως, τα οποία φροντίσατε να είναι ισοπεδωμένα από την πολιτική σας. Όσο για το αν θα αρκεί το πτυχίο για να βρίσκει κανείς δουλειά, αν θα συνεχίσουν να απαιτούνται μεταπτυχιακά, πιστοποιητικά, πάσης φύσεως καταρτίσεις ή για το αν η έρευνα στα ερευνητικά κέντρα των νεών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων θα αφορά κυρίως τις λαϊκές ανάγκες ή για το αν οι ερευνητές θα έχουν πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, η απάντηση του νομοσχεδίου είναι καθαρά εχθρική για τους φοιτητές, διδάσκοντες και εργαζόμενους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπως είναι βεβαίως εχθρική και στις λαϊκές ανάγκες για πανεπιστήμια αποκλειστικά στην υπηρεσία τους. Όσο όμως εχθρική είναι στα λαϊκά συμφέροντα, άλλο τόσο είναι φιλική και γαλαντόμα στους επιχειρηματικούς ομίλους και το κεφάλαιο γενικότερα, που πάντα απαιτούν και τώρα πια βλέπουν την ανώτατη εκπαίδευση με τη συμβολή του ΣΥΡΙΖΑ να λειτουργεί ακόμα περισσότερο προς όφελός τους. Όλο αυτό τώρα το αντιλαϊκό εγχείρημα που περιγράψαμε πλασάρεται ως σύνδεση των νέων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με τις αναπτυξιακές ανάγκες των περιφερειών, αλλά και της χώρας. Εδώ όμως ακριβώς βρίσκεται κρυμμένη και η απάτη περί του κοινού οφέλους που όλοι δήθεν θα έχουμε από την καπιταλιστική ανάπτυξη, αφού πρόκειται για μία ανάπτυξη κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της ελληνικής αστικής τάξης για τις ανάγκες των ομίλων της χώρας, για τις ανάγκες των Ελλήνων κεφαλαιοκρατών που αναζητούν νέα πεδία κερδοφορίας σε πάρα πολύ συγκεκριμένους κλάδους και όχι βέβαια για εκείνη την οικονομική ανάπτυξη που σχεδιάζεται κεντρικά και λειτουργεί για να ικανοποιεί το σύνολο των λαϊκών αναγκών. Δεν χρειάζεται κανείς βεβαίως να ψάξει και πολύ για να το αποδείξει. Μια ματιά να ρίξει κανείς στο θαύμα του τουρισμού ή στις γαλέρες των τηλεπικοινωνιών θα καταλάβει σε όφελος τίνος έχουν ανάπτυξη αυτοί οι κλάδοι σήμερα. Το επόμενο επιχείρημα της Κυβέρνησης και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων λέγεται «συγκρότηση του λεγόμενου Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας». Προσοχή! Αυτός ο ενιαίος χώρος καμμία απολύτως σχέση δεν έχει με την ενιαία ανώτατη εκπαίδευση για την οποία αγωνίζεται το ΚΚΕ και στην οποία ενιαία ανώτατη εκπαίδευση παύει να υπάρχει η πολυδιάσπαση και η κατηγοριοποίηση ιδρυμάτων, πτυχίων, αποφοίτων και διαμορφώνεται ένας μόνο τύπος πτυχίου ανά επιστημονικό αντικείμενο ανώτατου πανεπιστημιακού επιπέδου. Αυτό το πτυχίο, κατά τη γνώμη μας, πρέπει να είναι και η μοναδική αναγκαία προϋπόθεση για την πρόσβαση στο επάγγελμα και θα εμπεριέχεται, βεβαίως, σ' αυτό όλη εκείνη η απαραίτητη επιστημονική γνώση για την κατανόηση του επιστημονικού του αντικειμένου και θα οδηγεί, συνεπώς, στην επιτυχή, δηλαδή στην κοινωνικά ωφέλιμη άσκηση του επαγγέλματος. Ακούμε τόσες μέρες εδώ, κυρίως στις επιτροπές και, μάλιστα, από πανεπιστημιακά χείλη για εκείνην την περιβόητη αυταξία της γνώσης, η οποία ασφαλώς και υπάρχει. Το επιχείρημα αυτό ακουγόταν για να δικαιολογηθεί η παραπέρα αποσύνδεση του πτυχίου από το επάγγελμα. Όμως, και η ανώτατη εκπαίδευση είναι κατά βάση μια επαγγελματική εκπαίδευση, γιατί η επιστήμη δεν αποτελεί απλώς αυταξία. Δεν σπουδάζουμε γενικά για να γίνουμε επιστήμονες, αλλά για να γίνουμε εργαζόμενοι, ώστε να συμβάλλουμε σε αυτό που είπε τόσο εύστοχα ο Μπρεχτ, στην ελάφρυνση του μόχθου της ανθρώπινης ύπαρξης. Γι' αυτό σπουδάζουμε. Ακριβώς από αυτήν τη διαπίστωση προκύπτει και θεμελιώνεται η σύγχρονη ανάγκη να μπορούν οι απόφοιτοι, οι σημερινοί επιστήμονες, να εργάζονται με το πτυχίο τους στο αντικείμενο εκείνο που σπούδασαν. Ο λεγόμενος «Ενιαίος Χώρος Ανώτατης Εκπαίδευσης», κατά την Κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ΟΟΣΑ, σημαίνει όμως τα ακριβώς αντίθετα. Με μια ορολογία ψευδεπίγραφη, παραπλανητική αποτελεί μια διαδικασία ευρωενωσιακής προέλευσης, η οποία εξελίσσεται σε μια άκρως ανταγωνιστική διαδικασία απόκτησης προσόντων, αφού τα πτυχία παύουν να δίνουν πρόσβαση στο επάγγελμα για τους απόφοιτους. Γι' αυτό και μέσα σε αυτόν τον ενιαίο τάχα πανεπιστημιακό χώρο σωρεύονται μαζί πανεπιστημιακά τμήματα άλφα, βήτα και γάμα κατηγορίας. Οι απόφοιτοι και τα πτυχία είναι πολυκατηγοριοποιημένοι. Να, λοιπόν, πώς εκτός από την εκπαίδευση, που όπως είδαμε γίνεται υπηρέτρια του κεφαλαίου μέσω της συμβολής της στην καπιταλιστική ανάπτυξη, βλέπουμε την ανώτατη εκπαίδευση να υπηρετεί άμεσα πια τους επιχειρηματικούς ομίλους προσφέροντάς τους στο πιάτο απόφοιτους επιστήμονες διαβαθμισμένων προσόντων, δηλαδή απόφοιτους βορά στα εφήμερα συμφέροντα και τις ανάγκες των εργοδοτών, απόφοιτους παγιδευμένους στο διαρκές εκείνο κυνήγι πιστοποιήσεων και καταρτίσεων και σε μια κούρσα αντικοινωνικού εργασιακού ανταγωνισμού. Να τι σημαίνει και πού οδηγεί η πολύπλευρη διασύνδεση πανεπιστημίων και επιχειρήσεων. Να πού οδηγεί αυτή η ίδια η επιχειρηματική λειτουργία των ιδρυμάτων. Με αυτήν την πολιτική συμφωνούν όλα ανεξαιρέτως τα αστικά κόμματα και το δείχνουν νομίζω και σήμερα. Οι διαφωνίες και οι ενστάσεις τους είναι για δευτερεύοντα ζητήματα και αφορούν τις μεθόδους ή τους ρυθμούς που πρέπει να έχουν αυτές οι αναδιαρθρώσεις, ώστε να εξυπηρετήσουν καλύτερα τις οικονομικές και ιδεολογικές ανάγκες του κεφαλαίου. Η Νέα Δημοκρατία λέει εδώ ότι είναι πολύ πρόχειρη όλη αυτή η αναδιάρθρωση που εισάγεται με το νομοσχέδιο. Κατά τη γνώμη μας, κάνει λάθος, γιατί και το νομοσχέδιο βεβαίως αυτό και όλη αυτή η προσπάθεια εντάσσεται στην επιχείρηση της προσαρμογής των πανεπιστημιακών σπουδών στις ορέξεις των επιχειρηματικών ομίλων. Παραδείγματος χάριν, δείτε πόσο μεγάλη, μα πόσο μεγάλη, είναι η φροντίδα που δείχνει η Κυβέρνηση σε τομείς επένδυσης του κεφαλαίου, όπως είναι η λεγόμενη, ας πούμε, διατροφή, το διατροφικό σύμπλεγμα, όπως λένε. Διαμορφώνει με το παρόν νομοσχέδιο τέσσερα, παρακαλώ, τμήματα διατροφής, διατροφολογίας και διαιτολογίας, δύο στη Θεσσαλονίκη και δύο στην Αθήνα. Εκτός από τη λιτότητα, η Κυβέρνηση ενδιαφέρεται και για τη δίαιτά μας, δηλαδή. Δείτε, επίσης, με πόση επιμέλεια καταπιάνεται μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια για τη λειτουργία των νέων ερευνητικών ινστιτούτων και τεχνολογικών πάρκων πάντα ιδιωτικοοικονομικής λειτουργίας μέσα στα πανεπιστήμια, την ώρα που αδιαφορεί επιδεικτικά, επιδεκτικότατα για τα πραγματικά μορφωτικά και ιδιωτικά προβλήματα των σπουδαστών. Δεν σας λέμε κάτι παραπάνω, από το να ρίξετε μια ματιά στην κατάσταση που υπάρχει στις φοιτητικές εστίες. Το Πανεπιστήμιο δε Θεσσαλίας πραγματικά αποκτά φαραωνικές διαστάσεις απορροφώντας όλο το ΤΕΙ Θεσσαλίας και τμήματα του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας στη Λαμία. Το βάρος τώρα στη Θεσσαλία πέφτει στην ίδρυση σχολών πολλές φορές ετερόκλητων, με θολά επιστημονικά αντικείμενα, τόσο πολύ που να καταντούν σχεδόν σχολές «Φρανκεστάιν» όσο και με την ίδρυση πανεπιστημιακών κέντρων έρευνας, καινοτομίας και ανάπτυξης, όπως το «Ιάσων» στον Βόλο που δίνει έμφαση στη λεγόμενη πολιτιστική βιομηχανία. Το βάρος, βεβαίως, εδώ στη Θεσσαλία πέφτει στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα, τον οποίο και θα εξυπηρετήσουν τα διάφορα ινστιτούτα στις πόλεις της Θεσσαλίας, καθώς και το Αβερώφειο Αγροδιατροφικό Τεχνολογικό Πάρκο Θεσσαλίας, προκειμένου να στηρίξουν όχι, βέβαια, τις δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαίων γεωργοκτηνοτρόφων που ξεκληρίζονται αλύπητα από την Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά να στηρίξουν αυτά τα ινστιτούτα τις μεγάλες αγροτοκτηνοτροφικές επιχειρήσεις, στις οποίες και συγκεντρώνεται ολοένα και πιο πολύ με τη φροντίδα βεβαίως όλων των ελληνικών κυβερνήσεων και η γη και η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή. Θέλετε τώρα και ένα δείγμα έτσι απλό, μικρό από τον λεγόμενο Ενιαίο Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας; Ακούστε! Στο ίδιο πανεπιστήμιο, στη Λάρισα, θα έχουμε Πολυτεχνική Σχολή με τμήματα τετραετούς φοίτησης, όπως είναι το Ενέργειας και Περιβάλλοντος και στο ίδιο Πανεπιστήμιο, στον Βόλο δίπλα, θα έχουμε Πολυτεχνική Σχολή με τμήματα πενταετούς φοίτησης. Να τος, λοιπόν, ο ενιαίος χώρος όπου στο ίδιο επιστημονικό αντικείμενο θα υπάρχουν και πολλά και κατηγοριοποιημένα πτυχία, τμήματα, άρα και απόφοιτοι, προκειμένου, όπως είπαμε, να εξασφαλίζεται η φθηνή και εξειδικευμένη εκείνη εργατική δύναμη, πιστοποιημένη πάντα στα προσόντα και τις δεξιότητες εκείνες που απαιτεί κάθε φορά - just in time, όπως λένε - το κεφάλαιο. Παραπέρα, αν κάποιος δεν χρησιμοποιήσει το εργαλείο της ταξικής προσέγγισης του νομοσχεδίου, ίσως και να αναρωτηθεί πραγματικά τι ακριβώς εξυπηρετεί ένα πανεπιστημιακό τμήμα στα Ψαχνά της Εύβοιας με επιστημονικό αντικείμενο τη διαχείριση λιμένων και ναυτιλίας. Ίσως αναρωτηθεί. Αν, όμως, το συσχετίσει, όπως έκαναν, παραδείγματος χάριν, οι εκλεγμένοι σύμβουλοι της λαϊκής συσπείρωσης του ΚΚΕ στο περιφερειακό συμβούλιο της Στερεάς Ελλάδας, με το master plan του Οργανισμού Λιμένων Νομού Ευβοίας - το οποίο και προβλέπει παρεμβάσεις που αλλάζουν ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο των περιοχών και της Χαλκίδας και της Εύβοιας, ώστε να διευκολύνεται η δράση των επιχειρηματικών ομίλων και ανάμεσά τους, βεβαίως, και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας - , τότε θα διαπιστώσει ότι παρεμβάσεις, όπως, για παράδειγμα, η μεταφορά του λιμανιού της Χαλκίδας κατευθείαν στον ιδιόκτητο χώρο των εγκαταστάσεων των «Τσιμέντων Χαλκίδας», της γνωστής πολυεθνικής κατ' απαίτησή της, συνδέεται με το διετές επιχειρησιακό σχέδιο της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και γίνεται για να βοηθήσει τις επενδύσεις της και τα κέρδη της για συνδυασμένες μεταφορές logistics, καθώς στο σημείο αυτό υπάρχουν, εκτός από το λιμάνι που θα υπάρχει βεβαίως, και οδική πρόσβαση, αλλά και σιδηροδρομική γραμμή. Ναι, πρόκειται για τη «Lafarge», την πολυεθνική τσιμεντοβιομηχανία, η οποία διεκδίκησε πέρυσι ή πρόπερσι - θυμηθείτε το - και πέτυχε με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, την οποία και έσπευσε η Κυβέρνησή σας να δηλώσει ότι βεβαίως θα σεβαστεί, να μπορεί να απολύει όποτε και όσους εργαζόμενους θέλει. Πρόκειται για μια απόφαση - κόλαφο για την κυβερνητική «καραμέλα» τόσο γι' αυτό το περιβόητο ευρωπαϊκό κεκτημένο όσο και για τη δική της ευαισθησία περί τα εργασιακά, μια απόφαση που άνοιξε τον δρόμο στην παραπέρα αντεργατική πολιτική. Τα χατίρια αυτής κάνετε και με αυτό το νομοσχέδιο. Την ίδια αποστολή έχει και η Τεχνόπολη Ευρίπου, που εντάσσεται στην επιχειρηματική λειτουργία του ΕΚΠΑ, για την ανάπτυξη έρευνας για λογαριασμό των βιομηχάνων της περιοχής. Ούτε είναι βεβαίως τυχαίο ότι σε αυτά τα ερευνητικά κέντρα θα ανθίσουν περισσότερο οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις του διδακτικού και λοιπού προσωπικού. Το ερώτημα το διατυπώσαμε και προχθές: Πώς θα στηριχθούν, αν τέλος πάντων δεχτούμε τη δική σας λογική και μιλήσουμε γι' αυτό που εισάγετε, οι επτά νέες σχολές - άσχετα αν διαφωνούμε ή συμφωνούμε δηλαδή - που ιδρύονται και τα τριάντα εννέα νέα πανεπιστημιακά τμήματα; Με ποιο προσωπικό; Με ποια χρηματοδότηση; Μήπως με αυτήν που έχει οδηγήσει τα ιδρύματα να λειτουργούν στα όρια τους; Είναι φανερό ότι χωρίς γενναία χρηματοδότηση τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Σε κάθε περίπτωση, όσοι νοιάζονται για την απαράδεκτη κατάσταση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση - από τη σκοπιά των λαϊκών οικογενειών και των αναγκών - αυτήν την επιχειρηματική λειτουργία και την εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης, που υπηρετείται διαδοχικά βεβαίως από όλες τις κυβερνήσεις, είναι που πρέπει να βάλουν στο στόχαστρο. Γι' αυτό και το ΚΚΕ δεν είναι απλώς αντίθετο σε αυτό το νομοσχέδιο. Καλεί - και με αφορμή αυτό, βεβαίως - στον αγώνα για τη συνολική ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής και της συνολικότερης πολιτικής. Τώρα, ας μου επιτραπεί ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε - θα ήθελα την ανοχή που έχετε επιδείξει και στους προηγούμενους - με αφορμή και το καταδικασμένο, στη συνείδηση των εκπαιδευτικών, περιβόητο νέο σύστημα προσλήψεων - απολύσεων, μιας και αποτελεί μίξερ στην ουσία ανακύκλωσης της ανεργίας, να σας πω ότι σας ακούμε τόσες μέρες. Η επιχειρηματολογία σας δεν είναι καινούργια. Τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα ακούγονταν από το ΠΑΣΟΚ το 1997, όταν καταργούσε την επετηρίδα. Τα ίδια! Και τι σύμπτωση! Και τότε έπεφταν πάρα πολλά χημικά, όπως και τώρα. Όπως φαίνεται, όμως, και από τη μαζικότητα και από τη μαχητικότητα των κινητοποιήσεων, όλοι οι εκπαιδευτικοί, μόνιμοι και συμβασιούχοι, ούτε πείθονται από την κυβερνητική προπαγάνδα ούτε βεβαίως υποκύπτουν στην καταστολή. Τίποτα δεν πρόκειται να σώσει και αυτό το απαράδεκτο σύστημα, που κοροϊδεύει τελικά όλους τους άνεργους εκπαιδευτικούς και τους οδηγεί στη διάσπαση, τον κανιβαλισμό, μέσα από ένα αέναο κυνήγι μοριοδότησης για την πιστοποίηση προσόντων. Και ξέρετε κάτι; Και σήμερα, τώρα που μιλάμε, είναι έξω από δω, από τη Βουλή και αντί να αλληλοφαγώνονται, όπως επιδιώκετε με το σύστημα που εισάγετε, διαδηλώνουν όλοι μαζί και διεκδικούν την άμεση μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων της εκπαίδευσης των τελευταίων χρόνων, ως το ελάχιστο εκείνο που πρέπει και μπορεί να γίνει για το καλό της εκπαίδευσης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μία κουβέντα για το Παλλημνιακό Ταμείο, ιστορικό οπωσδήποτε ίδρυμα της Λήμνου, το οποίο όμως και αυτό δεν αφήνετε απείραχτο, γιατί του γενικεύετε και του ενδυναμώνετε τα επιχειρηματικά του χαρακτηριστικά σε βάρος των κανονικών του αναφορών.
Κύριε Δελή, ολοκληρώστε παρακαλώ, γιατί μετά θα ζητάνε όλοι παραπάνω χρόνο.
Να δώσω και μία απάντηση στην τροπολογία που κατέθεσε πριν λίγο - επιτέλους τώρα το είδαμε - για τη μείωση των μαθητών στο Νηπιαγωγείο και στην Α΄ Δημοτικού, κύριε Υπουργέ. Ξέρετε, μακριά από μας η μικροψυχία. Θα την ψηφίσουμε τη διάταξη. Αλλά επιτρέψτε μας, κύριε Υπουργέ, να πούμε ότι θα ήταν πιο ολοκληρωμένη αυτή η διάταξη αν συνοδευόταν και από τη μείωση του κατώτατου αριθμού των νηπιαγωγείων, που ήταν στα επτά και το πήγατε στα δεκατέσσερα. Να το πάτε και το δεκατέσσερα στα επτά. Θα ήταν πιο ολοκληρωμένη η πρότασή σας.
Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο;
Γιατί συνδέεται το ανώτατο και το κατώτατο όριο μαθητών ενός τμήματος. Βεβαίως και έχουν σχέση απόλυτη και το καταλαβαίνετε.
Παρακαλώ για τον σεβασμό στον χρόνο. Είναι εξήντα ομιλητές. Αν υποβληθεί και ονομαστική ψηφοφορία, πάμε για διανυκτέρευση. Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Κατσίκης από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, επιτρέψτε μου να ενημερώσω το Σώμα και συγχρόνως να σας ευχαριστήσω, διότι μετά από μία επικοινωνία που είχα μαζί σας, κάνετε δεκτό το αίτημα για αύξηση της μοριοδότησης αναφορικά με τα κριτήρια αξιολογικού πίνακα εκπαιδευτικών γενικής εκπαίδευσης όπου μοριοδοτείτε με ένα μόριο παραπάνω εκείνους οι οποίοι έχουν παιδιά, άρα από δύο μόρια αυξάνετε στα τρία για κάθε παιδί. Συνεπώς, έτσι εξυπηρετείται η πληθυσμιακή ομάδα των τριτέκνων και των πολυτέκνων, εις τρόπον ώστε να αυξάνουν τις πιθανότητες πρόσληψης στον εκπαιδευτικό τομέα. Κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου εισάγεται προς ψήφιση σε συνέχεια της μεταρρυθμιστικής πολιτικής που εφαρμόζεται και σηματοδοτεί τη δυνατότητα του κράτους να παρέχει στους Έλληνες πολίτες ένα δημόσιο αγαθό με υψηλού επιπέδου ποιότητα, με πλήρη αξιοποίηση και λογοδοσία των πόρων που διατίθεται στην παιδεία, καθώς η αντικειμενικότητα και η αξιοκρατία οδηγούν στην εμπέδωση του αισθήματος δικαίου και αξιοπιστίας στον Έλληνα πολίτη, καθηγητή, φοιτητή και γονέα. Οφείλουμε να εναρμονιστούμε με τις σύγχρονες, αυξημένες απαιτήσεις των καιρών, που επιτάσσουν τη δημιουργία εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με μεγαλύτερη εξωστρέφεια και αυξημένες δυνατότητες παραγωγής ερευνητικού έργου, με στόχο την απονομή ακαδημαϊκών τίτλων εγνωσμένου διεθνώς κύρους και την προσέλκυση περισσότερων νέων φοιτητών, ακόμα και από το εξωτερικό. Εφαρμόζεται και προωθείται η κεντρική αρχιτεκτονική που ξεκίνησε με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και συνεχίστηκε με τις πρόσφατες αλλαγές, που νομοθετήθηκαν στην περίπτωση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και του Ιονίου Πανεπιστημίου το περασμένο καλοκαίρι, με στόχο την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των προκλήσεων του μέλλοντος και τη διασύνδεση των αναγκών της τοπικής κοινωνίας και της οικονομίας. Σε κάθε περίπτωση, η επίλυση των χρόνιων προβλημάτων, η αντιμετώπιση των δυσλειτουργιών και η θεραπεία των αδυναμιών, που εντοπίζονται στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, προκειμένου να ξεπεραστούν τα συσσωρευμένα αδιέξοδα του παρελθόντος και να απεγκλωβιστούν οι νέες γενιές των σπουδαστών, αποτελεί βασική επιδίωξη των διατάξεων του παρόντος. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στηρίζουμε αυτό το εγχείρημα, που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, αναφορικά με την αναδιαμόρφωση του εκπαιδευτικού χάρτη της χώρας, καθώς πιστεύουμε πως οι αλλαγές που θεσμοθετούνται βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση. Το σύνολο εξάλλου των προτεινόμενων διατάξεων δεν αποτελεί μονομερή πρόταση, αλλά είναι προϊόν εισηγήσεων και πορισμάτων, που συστάθηκαν από επιτροπές ακαδημαϊκών δασκάλων, δηλαδή των άμεσα εμπλεκομένων ανθρώπων, αυτών που καταγράφουν καθημερινά τις ανάγκες της πανεπιστημιακής κοινότητας από τη μία μεριά και αυτών που χαράσσουν την πολιτική του αύριο των πανεπιστημίων από την άλλη. Και επιπλέον, η συναίνεση που υπάρχει για το νομοσχέδιο αυτό από τις Συγκλήτους του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και ΤΕΙ Θεσσαλίας, του TEI Στερεάς Ελλάδος, του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Γεωπονικού Πανεπιστημίου μετά από μία διαβούλευση, που εκτυλίχθηκε για έναν ολόκληρο χρόνο, αποτελεί την επιτομή του διαλόγου και των δημοκρατικών διαδικασιών, οι οποίες βεβαίως και τηρήθηκαν βάσει του χρονοδιαγράμματος, που είχε τεθεί από την ηγεσία του Υπουργείου. Καλό είναι να θυμόμαστε πως κατά το παρελθόν η παράλληλη, συχνά απρογραμμάτιστη και πελατειακή, ίδρυση τμημάτων σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ είχε ως αποτέλεσμα την αλληλοεπικάλυψη γνωστικών αντικειμένων και τη δημιουργία σύγχυσης στους αποφοίτους. Συνέπεια του γεγονότος αυτού ήταν ότι εκατοντάδες τμήματα σε πανεπιστήμια και κυρίως σε ΤΕΙ δεν είχαν επαγγελματικά δικαιώματα, με αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις οι φοιτητές να μην επενδύουν όσο θα έπρεπε στη γνώση και στις σπουδές. Αυτή ήταν η κατάσταση την οποία εκλήθημεν να αντιμετωπίσουμε και για το λόγο αυτό θα έλεγα ότι καλό θα ήταν να μην αναλωνόμαστε σε αντιδράσεις στείρας κριτικής, χωρίς να υποβάλουμε ουσιαστικές προτάσεις. Το υπό ψήφιση, λοιπόν, σχέδιο νόμου βάζει μία άνω τελεία στη διαιώνιση αυτής της κατάστασης και αποτελεί την αφετηρία μιας μεταβατικής περιόδου αναβάθμισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Δίνονται άμεσες και ταυτόχρονα μακρόπνοες λύσεις μέσα από τις διατάξεις των πενήντα δύο συνολικά άρθρων του παρόντος, προκειμένου να ξεπεραστούν τα γνωστά προβλήματα που αφορούν στην αλληλοκάλυψη των κοινών γνωστικών πεδίων, αλλά και το πρόβλημα της υποστελέχωσης και της υποχρηματοδότησης που έπληξε επί σειρά ετών τα μικρά σε μέγεθος και χωρικά διασπαρμένα τεχνολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Με τις νέες διατάξεις όσοι φοιτητές έχουν εισαχθεί σε ΤΕΙ και ολοκληρώσουν το πρόγραμμα τους, θα έχουν τη δυνατότητα, εάν βεβαίως το επιθυμούν, να διευρύνουν το πρόγραμμα σπουδών τους. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα γίνονται πλέον ελκυστικότερα τόσο σε όλους τους ακαδημαϊκούς, όπως η προσέλκυση φοιτητών, μελών ΔΕΠ και επιστημονικών συνεργατών, όσο και σε όρους ανάπτυξης συνεργασιών με την τοπική αυτοδιοίκηση, με τις ΔΕΚΟ, με τα επιμελητήρια και με άλλους επιχειρηματικούς φορείς σε τοπικό, εθνικό, αλλά και διεθνές επίπεδο. Την ίδια στιγμή, η απορρόφηση των ΤΕΙ από τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα κρίνεται ως πλήρης, αλλά και ως επαρκής. Συνοδεύεται από την αυτοδίκαιη μεταφορά και ένταξη του συνόλου του προσωπικού των καθηγητών και των φοιτητών σε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον με μεγαλύτερο κύρος, δυνατότητες και προοπτικές, ενώ εξίσου σημαντική κρίνεται και η συνέχεια όλων των εν ισχύ ερευνητικών έργων και προγραμμάτων, καθώς και η διαχείριση αυτή μέσω των ειδικών λογαριασμών κονδυλίων έρευνας. Οι νέοι κλάδοι που δημιουργούνται και τα επιστημονικά πεδία των ΤΕΙ που ενσωματώνονται στα εν λόγω πανεπιστήμια (Καποδιστριακό, Γεωπονικό και Θεσσαλίας) βασίζονται στη διασύνδεση των σπουδών με την απασχόληση και επιδιώκουν τη μεγαλύτερη κατά το δυνατόν απορρόφηση των αποφοίτων από την αγορά εργασίας. Με αυτόν τον τρόπο, επιχειρείται να σταματήσει η ανεξέλεγκτη φυγή νέων από τη χώρα μας, να σταματήσει το φαινόμενο της διαρροής εγκεφάλων στο εξωτερικό και να δοθούν ουσιαστικά κίνητρα στους νέους, προκειμένου να εξελιχθούν, να διαπρέψουν και να προσφέρουν στον τόπο τους διαδραματίζοντας ενεργό ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Και αυτό, καθώς ομολογουμένως η παροχή υψηλής ποιότητας εκπαίδευσης αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση και ταυτόχρονα καταλύτη για την οικονομική ανάπτυξη, την ευημερία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Οι σχολές και τα ινστιτούτα που διασπείρονται σε πόλεις της περιφέρειας και λειτουργούν πλέον με αυξημένο κύρος, καθώς δύνανται να προσφέρουν ανώτατου επιπέδου σπουδές, είναι μία εξέλιξη που αναβαθμίζει το σύνολο των δράσεων που μπορούν να αναπτυχθούν με βάση τη διασύνδεση της τοπικής οικονομίας με την επιστημονική γνώση. Στην κατεύθυνση αυτή κινείται, υπό την αιγίδα του Πανεπιστημιακού Ερευνητικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η λειτουργία μιας σειράς ινστιτούτων, όπως το Ινστιτούτο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ινστιτούτο Διάγνωσης και Θεραπείας του Καρκίνου, με έδρα τη Λάρισα, το Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης Ζώων στην Καρδίτσα, το Ινστιτούτο Κινησιολογίας στα Τρίκαλα και το Ινστιτούτο Διεθνούς Εκπαίδευσης στην Άμφισσα, μεταξύ άλλων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εξωστρέφεια των ΑΕΙ που ενισχύεται από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, αναμένεται να αποδώσει αξιοσημείωτα αποτελέσματα, όπως έχουν καταδείξει παρόμοιες προσπάθειες που έχουν εφαρμοστεί και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μέσα από μία συντονισμένη συνεργασία της επιχειρηματικής κοινότητας και των νέων πανεπιστημίων θα διευρυνθεί η βάση εφαρμογής των ερευνητικών αποτελεσμάτων και των καινοτόμων προτάσεων προς όφελος ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Τα οφέλη είναι αμφίδρομα, καθώς όφελος θα υπάρχει βεβαίως και για τα ίδια τα πανεπιστήμια. Θα βελτιωθούν οι συνθήκες για την προσέλκυση περισσότερων επενδύσεων από τον ιδιωτικό τομέα, προς την έρευνα και την καινοτομία, γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ επιστήμης και αγοράς, καθώς η νέα επιστημονική γνώση θα μπορεί να μετατρέπεται απρόσκοπτα σε νέα προϊόντα και υπηρεσίες. Σε αυτά τα αποτελέσματα προσβλέπει η νέα αρχιτεκτονική που εφαρμόζεται στον ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με το βασικό αντικείμενο του νομοσχεδίου, που είναι η συγχώνευση Πανεπιστημίων και ΤΕΙ με αποτέλεσμα την εξαφάνιση των ΤΕΙ από τον ακαδημαϊκό χάρτη. Όπως είπαμε και στις επιτροπές, η συζήτηση που δεν κάναμε ποτέ είναι αν χρειαζόμαστε τη βαθμίδα των ΤΕΙ στην ανώτατη εκπαίδευση. Μάλλον την είχαμε κάνει τη συζήτηση αυτή στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων το καλοκαίρι του 2016, αλλά δεν είχαμε καταλήξει στο σημερινό αποτέλεσμα. Και εσείς, κύριε Υπουργέ, και το πόρισμα που είχε βγει, με το οποίο τότε εν πολλοίς συμφωνούσαμε, κατέληγε σε μία σε βάθος χρόνου αναβάθμιση και πανεπιστημιοποίηση συγκεκριμένων τμημάτων μετά από αξιολόγηση τους. Δεν σας καταθέτω το πόρισμα. Το είχαμε καταθέσει στην αντίστοιχη συζήτηση που κάναμε για τη συνένωση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με το ΤΕΙ Ηπείρου. Εμείς θεωρούμε ότι στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, στην παραγωγική πυραμίδα πρέπει να υπάρχουν τεχνολογικά στελέχη επαρκώς εκπαιδευμένα και αυτό με την κατάργηση των ΤΕΙ γίνεται δύσκολο. Θα έχουμε πλέον ή πτυχιούχους πανεπιστημίων ή αποφοίτους διετών δομών από τα ΕΠΑΛ, τα πανεπιστημιακά εκείνα διετή τμήματα, για να παίζουν αυτόν τον ρόλο. Θα πρέπει να υπάρχει κάτι ανάμεσα για τα στελέχη εφαρμογών. Τα λέει άλλωστε πολύ ωραία και ο καθηγητής Γιώργος Μαντάνης από το ΤΕΙ Θεσσαλίας, στο Τμήμα Σχεδιασμού και Τεχνολογίας Ξύλου Επίπλου στην Καρδίτσα, ένα από τα ΤΕΙ τα οποία ουσιαστικά συγχωνεύονται, σε ένα άρθρο τον Νοέμβριο που αναφέρεται σε όλα αυτά με τίτλο: «Γιατί τα ΤΕΙ γίνονται πανεπιστήμια με νόμο;». Και ας πούμε ότι αυτός ο μετασχηματισμός έχει αποφασιστεί ότι πρέπει να γίνει. Πρέπει, όμως, να γίνει με διαδικασίες fast track; Ακόμα και οι πρυτάνεις που ήρθαν στην ακρόαση των φορέων, εξέφρασαν τις έντονες αμφιβολίες τους αν προλάβουν να είναι έτοιμα τα νέα τμήματα τον επόμενο Σεπτέμβριο. Πολύ θέλανε να πάνε από τον Σεπτέμβριο του 2020-2021. Περισσότερο νομίζω ότι σας ενδιαφέρει να μπουν φέτος στα μηχανογραφικά των παιδιών τα νέα τμήματα και όχι αν είναι πραγματικά έτοιμα να λειτουργήσουν σε οκτώ μήνες. Μεσολαβούν, όμως, οι εκλογές και θέλετε να προλάβετε. Όταν, όμως, το κριτήριο των αποφάσεων σας είναι το πολιτικό, το προεκλογικό, το ψηφοθηρικό και όχι το ακαδημαϊκό, τότε οι αποφάσεις είναι όχι επαρκώς επεξεργασμένες και στρεβλές. Κι αν δεν υπάρχει κάποιος ενδιαφερόμενος κοντά στα αφτιά του Υπουργού, τότε οι αδικίες καραδοκούν, όπως στο Τμήμα των Ιατρικών Εργαστηρίων του ΤΕΙ Θεσσαλίας. Καταργείται το Τμήμα με την υψηλότερη βάση εισαγωγής του ΤΕΙ Θεσσαλίας, το Τμήμα Ιατρικών Εργαστηρίων, ένα τμήμα με υποδομές, επαγγελματική αποκατάσταση, ακαδημαϊκό αλλά και εκπαιδευτικό έργο. Με τι κριτήρια έγινε αυτό; Είναι άγνωστο. Και το γεγονός ότι ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας είπε ότι θα το δουν το θέμα σε κάποια επόμενη σύγκλητο, δείχνει την προχειρότητα του εγχειρήματος. Το καταργούμε και βλέπουμε. Ένα από τα επιχειρήματα της συγχώνευσης είναι ότι θα δημιουργηθούν συνέργειες - το είδαμε στην αιτιολογική έκθεση να γράφεται κατά κόρον - και οικονομίες κλίμακας, κάτι που κατά τη γνώμη μας είναι θεωρητικά σωστό. Για να δούμε, όμως, και στην πράξη εάν γίνεται. Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας θα δημιουργηθεί νέα σχολή τεχνολογίας στη Λάρισας, ενώ ήδη υπάρχει Πολυτεχνική Σχολή στον Βόλο. Στην Πολυτεχνική αυτή Σχολή υπάρχει Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, Μηχανολόγων Μηχανικών και Τμήμα Πληροφορικής. Στο υπάρχον ΤΕΙ Θεσσαλίας υπάρχουν δύο Τμήματα Πολιτικών Μηχανικών, ένα Ηλεκτρολόγων, ένα Μηχανολόγων και ένα Μηχανικών Πληροφορικής. Όσοι θέλουν, όμως, αναβάθμιση του πτυχίου σε ΑΕΙ, θα πάνε στη Σχολή Τεχνολογίας που είναι στη Λάρισα, στο Τμήμα Ενέργειας ή στο Τμήμα Περιβάλλοντος ή για τους πληροφορικάριους στο Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων. Δηλαδή θα πάνε όχι στο αντικείμενό τους που σπούδασαν και υπάρχει στην Πολυτεχνική Σχολή στον Βόλο, αλλά σε κάτι άλλο στη Λάρισα. Γιατί; Γιατί προφανώς η Πολυτεχνική Σχολή έβαλε βέτο σε αυτήν την ώσμωση. Είναι αυτές συνέργειες; Διασφαλίζονται έτσι οι οικονομίες κλίμακας ή ο καθένας τραβάει τον παράλληλο δρόμο του; Ο διαμοιρασμός των ιματίων του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδος σε τρία πανεπιστήμια, στο Καποδιστριακό, το Γεωπονικό και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας είναι ο ορισμός της ακαδημαϊκής κοπτοραπτικής, κοπτοραπτική με τοπικά και συντεχνιακά κριτήρια. Δεν θα μπω στην κριτική του αντικειμένου των τμημάτων που δημιουργούνται, αρκετά από τα οποία θα μπορούσαν να είναι απλά μεταπτυχιακά προγράμματα σε πανεπιστήμια, αλλά θα θέσω τους όρους μετάβασης. Πόσο εύκολο είναι ένα τμήμα ΤΕΙ Τεχνολογίας Αεροσκαφών, αυτό που είναι στα Ψαχνά Ευβοίας, να μετατραπεί μέσα σε εννέα μήνες σε πανεπιστημιακό Τμήμα Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, που θα ανήκει στο ΕΚΠΑ, στο Καποδιστριακό που δεν έχει καν πολυτεχνική σχολή; Κι αυτό λέτε ότι θα αρχίσει να λειτουργεί από τον Σεπτέμβριο. Γι' αυτό σας λέω ότι βιάζεστε. Βιάζεστε να βάλετε εντυπωσιακούς τίτλους για το επόμενο μηχανογραφικό που από μέσα, όμως, θα έχει μουσαμάδες. Πάντως εγώ θεωρώ ότι αυτήν την ακαδημαϊκή πανσπερμία θα τη λύναμε, αν έμπαιναν στα κριτήρια εισαγωγής κάποια κατώφλια βαθμολογίας, δηλαδή να υπάρχει βαθμολογικό κατώφλι εισαγωγής, έστω το οκτώ (8), αν δεν σας αρέσει η βάση του δέκα (10), ώστε να μην καταντούν πολλά τμήματα απλώς πάρκινγκ φοιτητών που δεν φοιτούν ή δεν τελειώνουν ποτέ τις σπουδές τους σε αυτά και απλώς τους έχουμε εγγεγραμμένους για να δικαιολογούν την ύπαρξή τους. Με το κριτήριο αυτό θα μπορεί να καθορισθεί και η πραγματική δυναμικότητα των τμημάτων χαμηλής ζήτησης. Για τα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα - τα είπε και η Ένωση Ελλήνων Ερευνητών, που ήρθε στην ακρόαση φορέων - ξεκινήσατε ένα θεσμό που κανείς δεν έχει πεισθεί για τη χρησιμότητά του όταν ήδη υπάρχουν τα ΕΠΙ, τα ερευνητικά πανεπιστημιακά ινστιτούτα. Η Κυβέρνηση αρέσκεται στο να δημιουργεί νέες επιτροπές, νέα όργανα και νέους θεσμούς ανεξάρτητα από τη σκοπιμότητα, τη χρησιμότητα ή και τη βιωσιμότητά τους. Εδώ μάλλον με τα ερευνητικά πανεπιστημιακά κέντρα εμπεδώνονται τα στεγανά μεταξύ πανεπιστημιακού και ερευνητικού κόσμου. Συμμερίζομαι την άποψη των ερευνητών, που τους ακούσαμε στη Βουλή στην ακρόαση των φορέων, ότι πρόκειται για ένα παράλληλο ερευνητικό σύστημα, που ενισχύει τον κατακερματισμό αντί να ενισχύει τις συνέργειες, συμβάλλει στην εσωστρέφεια αντί για τη διασύνδεση και προφανώς δεν είναι συμβατό με την υλοποίηση ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας. Όσον αφορά το άρθρο 37 και τις μικρορυθμίσεις για την οικονομική διαχείριση των ερευνητικών έργων, αυτά δεν είναι καν ασπιρίνη. Έχετε μετατρέψει τους ερευνητές από φορείς υλοποίησης, έρευνας και νέας γνώσης σε λογιστές και πλέον το φυσικό αντικείμενο των έργων έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Σε πρώτη μοίρα περνάει αυτή η ενδελεχής διαχείριση. Ακόμα περιμένουμε, κύριε Υπουργέ, όπως και από τον κ. Τσακαλώτο, την απάντησή σας στη σχετική ερώτηση που είχαμε κάνει στις αρχές Μαΐου του 2018 για τη γραφειοκρατία, δηλαδή, που υπάρχει στους ΕΛΚΕ των πανεπιστημίων και κάνει τη ζωή δύσκολη και στο προσωπικό και στους ερευνητές. Θα κλείσω το κεφάλαιο αυτό των συγχωνεύσεων με την ΑΔΙΠ, τη διακοσμητική αρχή για τη διασφάλιση της ποιότητας. Και το «διακοσμητική» μας το επιβεβαίωσε και η κ. Παϊσίδου, η Πρόεδρός της, που είπε και η ίδια ότι για τις συγκεκριμένες συγχωνεύσεις, όπως και για τις προηγούμενες, δεν είχαν ερωτηθεί. Φαντάζομαι ότι αν την αντικαταστήσετε στην προεδρία, όπως προαναγγείλατε, με τον σύμβουλό σας, τον κ. Κυπριανό, τότε θα τη ρωτάτε πιο συχνά την ΑΔΙΠ. Υπάρχει εδώ, όμως, ένα θέμα, κύριε Υπουργέ: Θα βάλετε σύμβουλό σας ως επικεφαλής σε μία ανεξάρτητη αρχή, όπως η ΑΔΙΠ; Δεν είναι καμμία μομφή αυτή προς τον κ. Κυπριανό, αλλά δεν θα έπρεπε αυτές οι αρχές να στελεχώνονται μετά από ανοικτή πρόσκληση, να μην είναι δηλαδή οι πρόεδροι φίλα προσκείμενα στελέχη; Και επειδή φαντάζομαι τη δικαιολογία, «και οι προηγούμενοι τα ίδια έκαναν», θα μου πείτε, εσείς, όμως ήσασταν η ελπίδα που έρχεται και όχι το έργο που επαναλαμβάνεται. Γιατί σ' αυτά τα θέματα, δυστυχώς, έχει αποδειχθεί ότι στην ημετεροκρατία, στο να βάζουμε παντού τους δικούς μας, έχετε ξεπεράσει και τους δασκάλους των προηγούμενων δεκαετιών. Διάβασα, επίσης, γιατί δεν ήμουν παρών εκείνη την ώρα στην επιτροπή, ότι ζητάτε από τα κόμματα να σας καταθέσουν σχέδιο για την ίδρυση ιδιωτικού πανεπιστημίου. Μεταξύ άλλων συγκεκριμένα είπατε να σας πουν πώς γίνεται αυτό, θα έχει αυτά τα τμήματα, θα έχει αυτή την επένδυση, θα έχει αυτά διπλώματα, θα έχει αυτά τα επαγγελματικά δικαιώματα. Συγγνώμη, αλλά αυτός είναι ο ρόλος των κομμάτων; Να σας καταθέτουν μελέτη σκοπιμότητας μιας επένδυσης; Ο ρόλος τους είναι να καθορίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούν οι ενδιαφερόμενοι. Κάναμε και κάποιες ερωτήσεις που δεν απαντήθηκαν στις επιτροπές. Ξεκινώ από το Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Είναι η τρίτη παράταση που δίνετε. Τι γίνεται με το οργανόγραμμα; Τι γίνεται με τον Οργανισμό του ΕΑΠ; Αναδείξαμε αυτό το θέμα πριν από δύο χρόνια και δύο χρόνια μετά φαίνεται, όμως, να μη βιάζεστε και πολύ. Η ομηρία των συμβασιούχων του ΕΑΠ είναι μία βολική κατάσταση προεκλογικά. Για τη Σιβιτανίδειο Σχολή και το άρθρο 51, δηλαδή για το διοικητικό συμβούλιο της Σιβιτανιδείου, το είχατε ξαναφέρει σε προηγούμενο νομοθέτημα και το αποσύρατε. Τώρα το επαναφέρετε και το θέμα είναι γιατί θέλετε να το αλλάξετε. Υπάρχουν κάποιες δυσλειτουργίες; Να μας αναφέρετε. Ή μήπως θέλετε να το ελέγξετε με έξι από τα έντεκα μέλη του διοικητικού συμβουλίου να διορίζονται από εσάς; Και το αστείο είναι ότι η συγκεκριμένη παράγραφος λέει έξι μέλη που είναι μέλη ΔΕΠ πανεπιστημίων ή επιστημονικό προσωπικό ΤΕΙ ή στελέχη της δημόσιας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή στελέχη της δημόσιας διοίκησης συμπεριλαμβανομένων των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και των ΟΤΑ όλων των βαθμίδων ή μέλη επιστημονικών συλλόγων και επιμελητηρίων. Δηλαδή μπορεί να μην έχουν σχέση με την τεχνική εκπαίδευση, μπορεί απλώς να είναι κάποιοι φίλοι του Υπουργού. Αν θέλετε, βάλτε πιο αυστηρά κριτήρια και όχι τη μισή Ελλάδα, όπως προκύπτει από τη συγκεκριμένη διάταξη. Βάλτε και θεσμικά, όπως για παράδειγμα, να είναι εκπρόσωπος από το ΤΕΕ. Άλλωστε, μιλάμε για τεχνική εκπαίδευση. Ύστερα είναι και η τροπολογία για τους πρυτάνεις με τη δυνατότητα που δίνετε για δεύτερη θητεία. Και εδώ δεν μου απαντήσατε, κύριε Υπουργέ, τι άλλαξε από τον Αύγουστο του 2017, οπότε η Βουλή ψήφισε τον ν.4485/2017, τον οποίον ο ίδιος εισηγηθήκατε και προέβλεπε ότι ο πρύτανης δεν επιτρέπεται να είναι υποψήφιος και να εκλεγεί για δεύτερη συνεχόμενη θητεία στο αξίωμα του πρύτανη. Μήπως το Υπουργείο αξιολόγησε τη συγκεκριμένη διάταξη και διαπίστωσε από πέρυσι μέχρι φέτος ότι είναι δυσλειτουργική; Ή μήπως είναι μία διάταξη «κίνητρο» στο πλαίσιο της προσπάθειας πειθούς των διοικήσεων των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων για την υιοθέτηση των ΤΕΙ στο πλαίσιο της συγχώνευσης; Για άλλη μία φορά έχουμε, όπως άλλωστε και στο παρελθόν, την περίπτωση που αντί τα πρόσωπα να προσαρμόζονται στους θεσμικούς κανόνες, οι θεσμικοί κανόνες να προσαρμόζονται στα πρόσωπα κατά πώς βολεύει την εκάστοτε Κυβέρνηση. Θα κλείσω με την τροπολογία των διορισμών, που έχουν γίνει τώρα άρθρα εντός του νομοσχεδίου. Κατά τη γνώμη μας, ήθελε περισσότερη και πιο ουσιαστική διαβούλευση ένα τόσο κρίσιμο θέμα. Να γίνει, ίσως, και μία ad hoc οργανωμένη συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, όπως αυτή που μας έχετε υποσχεθεί από πέρυσι το Μάιο ότι θα γίνει για τις μετεγγραφές των πανεπιστημίων και γι' αυτό σας στείλαμε συγκεκριμένες προτάσεις. Θα έπρεπε να αποτελέσει θέμα διαλόγου το αν πρέπει να πάμε στο μοντέλο του ενιαίου πίνακα ή να ακολουθήσουμε τη γνωστή πρακτική των προκηρύξεων του ΑΣΕΠ, που εφαρμόζει με τα ανάλογα ποσοστά, πέραν της μεγάλης πλειοψηφίας, των γενικών θέσεων και θέσεις για πολύτεκνους, για τρίτεκνους, για άτομα με αναπηρία αλλά κυρίως, για θέσεις με και χωρίς προϋπηρεσία, γιατί, όπως είναι προφανές, οι νεότεροι απόφοιτοι δεν θα μπορούν να έχουν καμμία ελπίδα συμμετοχής στον εν λόγω διαγωνισμό. Θεωρούμε ότι υπάρχουν αδικίες σε βάρος όσων προέρχονται από την ιδιωτική εκπαίδευση και όπως μας είπατε, ας ακολουθήθηκε η συνήθης πρακτική. Επίσης, ίσως κάποια στιγμή πρέπει να εξετάσουμε και την περίπτωση μοριοδότησης ή αναγνώρισης προϋπηρεσίας με κάποιον τρόπο των πτυχιούχων που δουλεύουν σε φροντιστήρια. Όμως, μιλάμε για πιστοποιημένη προϋπηρεσία με ένσημα, ώστε να υπάρχει μία αντικειμενική αξιοπιστία και να αναγκάζονται να τα ζητούν και οι εργαζόμενοι από τους εργοδότες. Βέβαια, όλα αυτά που σας είπα στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων στη δεύτερη ανάγνωση, που αναφέρθηκα ειδικά σε αυτή την τροπολογία για την προϋπηρεσία σε γενική και ειδική εκπαίδευση, για τους σχολικούς ψυχολόγους, έχει καταθέσει και υπόμνημα με πρόταση τροπολογίας η Ένωση Σχολικών Ψυχολόγων Ελλάδας, για το πρώτο πτυχίο στην ειδική αγωγή σε σχέση με όσους έχουν μεταπτυχιακό, για τη γραφή Μπράιγ και τη νοηματική ως τυπικά προσόντα για τα αντίστοιχα σχολεία, τα σεμινάρια επιμόρφωσης της ειδικής αγωγής, που λέτε ότι πρέπει να έχουν διάρκεια τετρακοσίων ωρών και οκτώ μηνών, γιατί προστέθηκαν έτσι και οι μήνες μάλιστα και αποκλείεται έτσι το Πρόγραμμα του ΚΕΔΙΒΙΜ, του Πανεπιστημίου Αιγαίου που έχει διάρκεια επτά μηνών. Δεν ξέρω αν πήρατε κάτι από αυτά υπόψιν σας ή μόνο όσα είπατε στην άτυπη συνάντηση που, όπως είπατε, είχατε με Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Κλείνοντας, θεωρούμε ανακόλουθη, ακατέργαστη και στο πλαίσιο μιας ψηφοθηρικής πολιτικής τη διαδικασία συγχώνευσης ΤΕΙ και πανεπιστημίων. Επίσης, θεωρούμε ότι το νομοσχέδιο έχει αρκετά θέματα διευθετήσεων που δεν συμφωνούμε έτσι όπως γίνονται, γι' αυτό και το καταψηφίζουμε επί της αρχής. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς, κύριε Μαυρωτά. Τώρα θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό Υγείας για να υπερασπιστεί μία τροπολογία.
Είναι η υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 1913 και ειδικό 210, με την οποία εισηγούμαστε την παράταση για δυο μήνες ενός προγράμματος χρηματοδοτούμενου από ευρωπαϊκούς πόρους για την υγειονομική φροντίδα των μεταναστών και των προσφύγων. Αυτό είναι ένα πρόγραμμα, το λεγόμενο «PHILOS», το οποίο ολοκληρώθηκε πριν από λίγους μήνες. Είναι σε εξέλιξη η διαδικασία ενός νέου προγράμματος, πολύ πιο μεγάλου και από την άποψη του προσωπικού και από την άποψη των πόρων και από την άποψη της διάρκειας. Η ενημέρωση που έχουμε είναι ότι έχει ολοκληρωθεί ο έλεγχος των φακέλων και την επόμενη εβδομάδα θα έχουμε την ανάρτηση των προσωρινών πινάκων, αλλά επειδή η διαδικασία τράβηξε λίγο παραπάνω, υπήρχε μεγάλη συμμετοχή, κρίναμε αναγκαίο να δοθεί αυτή η μεταβατική περίοδος επιπλέον δυο μηνών. Είναι 1,1 εκατομμύριο ευρώ το κόστος, το οποίο θα καλυφθεί από τον προϋπολογισμό του ΚΕΕΛΠΝΟ μέσα από την επιχορήγηση του Υπουργείου. Πιστεύουμε ότι στα μέσα του Μαρτίου θα έχουμε το νέο πρόγραμμα, το «PHILOS ΙΙ», το οποίο έχει πρόβλεψη να προσληφθούν περίπου χίλιοι πεντακόσιοι υγειονομικοί, οι οποίοι θα καλύψουν τα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης, τους χώρους φιλοξενίας των μεταναστών σε όλη τη χώρα, και στα νησιά και στην ηπειρωτική χώρα, αλλά και τις όμορες δημόσιες δομές, δηλαδή νοσοκομεία και κέντρα υγείας, τα οποία υποδέχονται και περιθάλπουν πρόσφυγες και μετανάστες αυτή την περίοδο. Θέλουμε, λοιπόν, με αυτό τον τρόπο και να διασφαλίσουμε την αξιόπιστη υγειονομική φροντίδα αυτών των ανθρώπων αλλά ταυτόχρονα, να ενισχύσουμε τις δομές του συστήματος υγείας στις περιοχές αυτές, έτσι ώστε να ενισχύσουμε και το αίσθημα υγειονομικής ασφάλειας των τοπικών κοινωνιών, να υπάρχει καλύτερη παρακολούθηση, επιδημιολογική επιτήρηση, δράσεις δημόσιας υγείας, έγκυρη διακρίβωση της ευαλωτότητας των ανθρώπων, έτσι ώστε οι κατηγορίες των ευάλωτων να προωθούνται γρήγορα και να αποσυμφορούνται τα νησιά. Είναι μία παρέμβαση, λοιπόν, που είναι πολυεπίπεδη και κατά την άποψή μας, θα αλλάξει σημαντικά το τοπίο της υγειονομικής φροντίδας αυτών των δεκάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών που παραμένουν ακόμα στη χώρα. Στο μεσοδιάστημα, λοιπόν, κρατάμε διακόσιους σαράντα εργαζόμενους που ήταν από το προηγούμενο πρόγραμμα, εκατόν είκοσι τέσσερις στα νησιά και εκατόν δεκαέξι στην ηπειρωτική χώρα και δίνουμε τη δυνατότητα με τη συνδρομή και των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και προσωπικού του Εθνικού Συστήματος Υγείας αυτή την περίοδο, να καλύψουμε με ασφάλεια τις ανάγκες για να μην έχουμε κενό στη φροντίδα. Είναι ενθαρρυντικό ότι στο νέο πρόγραμμα, επειδή ακριβώς δώσαμε ενισχυμένα μισθολογικά κίνητρα, ειδικά για τους γιατρούς, έχουμε πολύ μεγάλη ανταπόκριση, δηλαδή έχουμε για τα κέντρα υποδοχής, ταυτοποίησης στα νησιά και για τα κέντρα φροντίδας, δηλαδή τους χώρους φιλοξενίας στην ηπειρωτική χώρα από τις εκατόν τρεις θέσεις γιατρών που είχαμε ζητήσει, έχουμε ήδη ενενήντα επτά αιτήσεις. Είναι πάρα πολύ σημαντική αυτή η εικόνα που διαμορφώνεται από αυτό το πρόγραμμα. Άρα θα πάμε με μεγαλύτερη πληρότητα στο επόμενο διάστημα και να καλύψουμε ανάγκες αξιοπρεπούς φροντίδας του προσφυγικού πληθυσμού, αλλά και όπως είπα πριν, να ενισχύσουμε τη συνολική υγειονομική θωράκιση των περιοχών που φιλοξενούν αυτούς τους πληθυσμούς.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας κ. Πολάκης για να αναπτύξει την επόμενη τροπολογία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, θα υποστηρίξω την τροπολογία με γενικό αριθμό 1914 και ειδικό 211. Είναι μία τροπολογία με δύο παραγράφους. Η πρώτη παράγραφος δίνει παράταση στη θητεία των επικουρικών γιατρών μέχρι 30-11-2019. Υπάρχει μία νομοτεχνική βελτίωση, την οποία θα καταθέσω μαζί και η οποία διευκρινίζει κάτι που ήταν ασαφές από την πρώτη διατύπωση. Αφορά τους επικουρικούς γιατρούς οι οποίοι έχουν προσληφθεί μέσω χρηματοδότησης προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Βρέθηκαν χρήματα. Μπορούμε να παρατείνουμε τη θητεία αυτών των ανθρώπων. Βοηθάνε πολύ τη λειτουργία των δημοσίων νοσοκομείων. Και επειδή υπήρχε μία παρανόηση σε σχέση με το αν αυτό αφορά μόνο τους γιατρούς που έχουν προσληφθεί με αυτόν τον τρόπο και υπηρετούν Αθήνα, Θεσσαλονίκη, το διευκρινίζουμε με τον τρόπο αυτό και όσων έχει λήξει η θητεία για την καθυστέρηση, τους συμπεριλαμβάνει και αυτούς και παρατείνονται μέχρι 30-11-2019. Βέβαια, η χρηματοδότηση θα γίνεται είτε από εθνικό είτε από συγχρηματοδοτούμενο σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Δίνουμε, λοιπόν, παράταση στην εργασία αυτών των ανθρώπων οι οποίοι έχουν βοηθήσει στο σύστημα υγείας. Με τη δεύτερη παράγραφο ουσιαστικά εξαιρούμε την εφαρμογή των παραγράφων 6 και 7 του άρθρου 14 του ν.2190/1994 στην προκήρυξη για τα χίλια εκατό άτομα που αφορά το πρόβλημα του επικουρικού προσωπικού που υπηρετεί εδώ και πολλά χρόνια στα νοσοκομεία και στα κέντρα υγείας της χώρας. Θέλω να διευκρινίσω κάτι εδώ. Η προκήρυξη αφορούσε χίλια διακόσια άτομα, ενώ το επικουρικό προσωπικό που υπηρετούσε ήταν χίλια εκατό άτομα, ακριβώς για να προβλεφθούν οι ειδικές θέσεις που προβλέπει και παίρνει και προκηρύσσει το Υπουργείο Εργασίας. Επειδή πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους δουλεύουν πέντε χρόνια μέσα στο σύστημα και έχουν πάρει διαδοχικές παρατάσεις, έχουν εκπαιδευτεί, ακριβώς αναγνωρίζοντας εμείς το έργο τους κάναμε προκήρυξη των θέσεων, συστήσαμε τις θέσεις όπου δεν υπήρχαν σε οργανισμούς, γιατί πραγματικά είναι ένα πολύτιμο δυναμικό για το σύστημα. Όμως, η εφαρμογή αυτών των ειδικών κατηγοριών ουσιαστικά βγάζει από τα χίλια εκατό άτομα τα τρακόσια ογδόντα a priori εκτός της διαγωνιστικής διαδικασίας. Αυτό είναι το πρόβλημα και αυτό λύνουμε σήμερα. Και μάλιστα δεν το βγάζει έτσι γενικώς και αορίστως. Tο βγάζει, επειδή ο αλγόριθμος του ΑΣΕΠ επιλέγει θέσεις ειδικών κατηγοριών, όχι από ένα κέντρο υγείας που μπορεί να υπηρετεί ένα άτομο, αλλά από ένα μεγάλο νοσοκομείο που μπορεί να υπηρετούν επτά ή οκτώ άτομα. Από εκεί παίρνει όλες τις ειδικές κατηγορίες. Άρα όλοι όσοι υπηρετούσαν σήμερα εκεί αποκλείονται a priori από τη διαγωνιστική διαδικασία. Είναι μία αντίστοιχη λογική με αυτή που χρησιμοποιήθηκε για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» όπου εξαιρέθηκαν οι εφαρμογές αυτών των ειδικών κατηγοριών, ακριβώς αναγνωρίζοντας το έργο και η εμπειρία ανθρώπων που δουλεύουν πάρα πολλά χρόνια σε αυτά τα προγράμματα. Αντίστοιχα, λοιπόν, κάνουμε και εμείς εδώ. Δεν είναι σίγουρο ότι θα πάρουν οι άνθρωποι τις θέσεις τους. Τους έχουμε μοριοδοτήσει παραπάνω, αλλά ουσιαστικά δημιουργείται ένα σοβαρό πρόβλημα κοινωνικό κ.λπ., με την έννοια ότι πρακτικά τους εξαιρούσες κατευθείαν. Οι πολύτεκνοι και οι τρίτεκνοι τα μόρια που έχουν να πάρουν, τα παίρνουν. Απλά δεν είναι θέσεις αποκλειστικά γι' αυτούς. Αυτή είναι η ιστορία. Αυτό είναι για τη δεύτερη παράγραφο. Καταθέτω και τη νομοτεχνική που διευκρινίζει το σημείο της πρώτης παραγράφου.
Κύριε Υπουργέ, η τροπολογία αφορά βοηθητικό προσωπικό;
Μην κάνετε διάλογο τώρα.
Είναι νοσηλευτικό, παραϊατρικό, διοικητικό, είναι όλες οι κατηγορίες.
Τώρα το καταθέσατε; Είναι δεύτερο μέρος της δεύτερης τροπολογίας;
Όχι, όχι…
Έχει δύο άρθρα και είναι νομοτεχνική βελτίωση.
Η πρώτη πρόταση της πρώτης παραγράφου επαναδιατυπώνεται, πρώτον, γιατί πάει τη θητεία μέχρι 30-11-2019 και δεύτερον με τη διατύπωση που έχουμε τώρα περιλαμβάνει τους γιατρούς όλης της χώρας και όχι μόνο Αθήνας και Θεσσαλονίκης.
Ο κ. Καβαδέλλας έχει τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά και σας ανακοινώνω ότι με τον κ. Καβαδέλλα κλείνει ο κύκλος των εισηγητών. Επειδή οι ομιλητές είναι πολλοί, επειδή οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι είναι αυτοί που είναι, οι Υπουργοί κ.λπ. και επειδή θα κατατεθούν και πάνω από μία αιτήσεις για ονομαστική ψηφοφορία, αντιλαμβάνεσθε ότι ο χρόνος πρέπει να τηρηθεί με αυστηρότητα. Δεν θα υπάρχει επιείκεια, μίλησε και ο προηγούμενος και ο επόμενος, ώστε να μπορέσουμε ίσως γύρω στα μεσάνυχτα να προχωρήσουμε. Ορίστε, κύριε Καβαδέλλα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Βρισκόμαστε στο τελευταίο έτος της θητείας της παρούσης Κυβέρνησης και αισθάνομαι ανασφάλεια για το πού οδηγείται η χώρα, με ευθύνη, βεβαίως πολλών κομμάτων και το λέω αυτό με μεγάλη λύπη, γιατί τα πράγματα δείχνουν ότι αντί να γινόμαστε πραότεροι, σοφότεροι, να κατανοούμε τις δυσκολίες του τόπου, γινόμαστε εριστικοί, τόσο πολιτικά όσο και σε ανθρώπινο επίπεδο. Και αναφέρομαι, βεβαίως, στα γεγονότα των τελευταίων δύο ημερών, των τελευταίων συνεδριάσεων. Με χαροποιεί, βεβαίως, το γεγονός ότι το πρώτο νομοσχέδιο του 2019 αφορά ζητήματα παιδείας και αυτό δείχνει πιθανόν κατά κάποιους το ζωντανό ενδιαφέρον της Κυβέρνησης για την παιδεία, κατ' άλλους την αδιαφορία για την προώθηση ενός νομοσχεδίου που θίγει ζητήματα τα οποία ταλανίζουν την πολύπαθη παιδεία μας για χρόνια και ότι το αφήσατε για τελευταία χρονιά την τελευταία στιγμή. Εγώ θα πω ότι ποτέ δεν είναι αργά. Θα ευχηθώ τα καλύτερα. Δεν θα αποδεχθώ ούτε τη μία ούτε την άλλη άποψη. Είναι ένα νομοσχέδιο ασφαλώς που έχει και θετικά πράγματα. Παραδείγματος χάριν, θετική είναι η θέση μας για το Αβερώφειο Αγροδιατροφικό Τεχνολογικό Πάρκο Θεσσαλίας, αλλά υπάρχουν και άλλα ζητήματα που δημιουργούν κατά την Ένωση Κεντρώων εύλογες ανησυχίες. Το παρήγορο επίσης - και πρέπει να το επισημάνω - είναι ότι διακρίνουμε ένα πραγματικό ενδιαφέρον στον κύριο Υπουργό τον κ. Γαβρόγλου, ο οποίος παρακολούθησε από την πρώτη στιγμή μέχρι την τελευταία τις επιτροπές και είναι παρών και τώρα που το συζητούμε το νομοσχέδιο, δείχνοντας έτσι ένα πραγματικό ενδιαφέρον στα ζητήματα αρμοδιότητάς του, στα ζητήματα παιδείας, αυτά που χειρίζεται. Και το λέω αυτό, γιατί δεν μας έχουν συνηθίσει οι Υπουργοί να παρίστανται ούτε στα νομοσχέδιά τους ούτε στις επιτροπές επί μακρόν. Παρακολουθώντας την Αξιωματική Αντιπολίτευση περίμενα μία δημιουργική τοποθέτηση σε ένα νομοσχέδιο περί παιδείας. Αντ' αυτού, παρατήρησα μία διάθεση μικροπολιτικής αντιμετώπισης της σοβαρότητας του παρόντος νομοσχεδίου, με ανούσιες, ίσως, ερωτήσεις κατ' εμάς, αλλά ίσως ενδιαφέρουσες κατά τους ιδίους. Εμείς θεωρούμε θέμα εντυπωσιασμού και όχι ουσίας αν παραιτήθηκε ο α' ή ο β'. Από την Αντιπολίτευση και ιδίως από την Αξιωματική Αντιπολίτευση αναμέναμε μία σοβαρότητα και υπεύθυνους χειρισμούς, αλλά απογοητευτήκαμε για ακόμη μία φορά. Τώρα, για να μπω στο κυρίως θέμα, καλό θα ήταν όχι μόνο γι' αυτό το νομοσχέδιο, αλλά για όλα τα νομοσχέδια που έρχονται, να έχουν την έγκριση των φορέων ή τη συγκατάθεσή τους ή την ανοχή τους κατά το ελάχιστο. Εδώ παρατηρήσαμε ότι αντέδρασε η κοινωνία των ΤΕΙ Λάρισας και Θεσσαλίας, του οποίου ο πρύτανης θα το απεδέχετο υπό όρους. Αντίδραση είχαμε και από ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου Λάρισας. Ανησυχητική είναι και η άποψη και άλλων πρυτάνεων με τους οποίους θα έπρεπε να υπήρχαν πριν από όλα ισχυρές διαβουλεύσεις, ειδικά όταν αναφέρουν απαξίωση των ΤΕΙ, όπως τόνισε ο πρύτανης του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας κ. Λάμψας. Θα συμφωνήσω μαζί σας, κύριε Υπουργέ, ότι τα ανώτατα ιδρύματα γενικώς προσφέρουν μεν μόρφωση, αλλά δεν εγγυόνται επαγγελματική αποκατάσταση. Σήμερα, όμως, θίγεται και η βιωσιμότητα των τμημάτων λόγω συγκρίσεων που θα προκύψουν από συνύπαρξη δύο παρόμοιων σχολών με τέσσερα χρόνια η μία και με πέντε χρόνια η άλλη στην ίδια περιφέρεια και αυτό κάνει τα πράγματα πιο ανησυχητικά. Ποιος ο σκοπός του να υπάρχουν αυτές οι διαφορετικότητες στις ίδιες σχολές ίδιας αξίας; Η Νέα Δημοκρατία παριστάνει ότι κόπτεται για το brain drain, ότι ανησυχεί, δήθεν, για τη νεολαία μας, ότι ανησυχεί για την αδυναμία εύρεσης εργασίας. Να μην ξεχνάει, όμως, ότι είναι και αυτή υπεύθυνη για την παρούσα κατάσταση, όπως βέβαια και το ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για κόμματα που παριστάνουν σήμερα τους κήνσορες και κουνούν το δάκτυλο, ανησυχούν για τη νεολαία μας. Όμως, από τους χειρισμούς τους και από την κακή διακυβέρνηση αυτών των κομμάτων φτάσαμε σήμερα εδώ που φτάσαμε. Και για να μην ξεχνούν, το brain drain άρχισε επί των ημερών τους. Βεβαίως, διογκώθηκε σήμερα, λόγω της αδυναμίας της συγκυβέρνησης να δώσει λύσεις και θεραπείες που υποσχέθηκε, δίνοντας άφθονες ελπίδες στους Έλληνες πολίτες που δυστυχώς δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει. Η πρόταση του κ. Μητσοτάκη και η πρόθεσή του να καταργήσει το άσυλο δείχνει την αδυναμία του να κατανοήσει το πρόβλημα και σαν συνετός κυβερνήτης που θα έπρεπε να είναι, να δώσει θεραπεία και λύσεις. Κανείς δεν είναι ικανοποιημένος από την ανομία και από την θλιβερή εικόνα που παρουσιάζουν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, τα ανώτερα και ανώτατα ιδρύματα της χώρας μας, από την κατάχρηση του ασύλου. Αντί, λοιπόν, να προστατέψει το άσυλο ιδεών, το άσυλο ελεύθερου λόγου, το άσυλο της έρευνας, βρήκε την εύκολη λύση να καταργήσει το άσυλο, όπως είχε βρει παλαιότερα η Νέα Δημοκρατία την εύκολη λύση και έκλεισε την ΕΡΤ. Όχι ότι η ΕΡΤ, βέβαια, προσφέρει αυτή τη στιγμή ενημέρωση, κάθε άλλο. Πιστεύω δε ότι βρίσκεται σε μία από τις χειρότερες εποχές της η ΕΡΤ. Δεν το λέω προσχηματικά, το λέω πραγματικά. Με λυπεί που θα το πω, αλλά καλό είναι η ΕΡΤ να σταματήσει την ενημέρωση, να ασχοληθεί μόνο με ψυχαγωγία. Ίσως τα καταφέρει καλύτερα. Παραδείγματος χάριν, εγώ είμαι τέσσερα χρόνια εδώ Βουλευτής, έχω μιλήσει πάνω από διακόσιες φορές στη Βουλή - σε αυτή την Αίθουσα και στις επιτροπές - και δεν αισθάνθηκαν την υποχρέωση να με καλέσουν, να καλέσουν έναν Βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου, λες και είναι μαγαζί τους η ΕΡΤ και καλούν όποιον γουστάρουν. Δεν αισθάνθηκαν, λοιπόν, να με καλέσουν, έναν Βουλευτή που έχει μιλήσει τόσες φορές, για πέντε λεπτά να πει και αυτός την άποψή του, να πει κάτι. Όλο τους ίδιους και τους ίδιους καλούν. Κολλητοί είναι; Τους φέρνουν πακετάκι; Δεν μπορώ να πω. Εν πάση περιπτώσει, ως οφείλουν, πρέπει να ακούσουν όλους τους Βουλευτές και να τους παρουσιάσουν. Ο κ. Μητσοτάκης, λοιπόν, πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι. Θέλει να καταργήσει το άσυλο. Δεν αρμόζει σε έναν πολιτικό ο οποίος επαγγέλλεται το καινούργιο αυτή η στάση. Η Ένωση Κεντρώων αναγνωρίζει το τεράστιο πρόβλημα που ταλανίζει την παιδεία και αυτό βρίσκεται στην υπερ - πολιτικοποίηση και στις ανοχές της Δημοκρατίας μας σε παράνομες δραστηριότητες, στη θρασύτητα κάποιων να χρησιμοποιούν το πανεπιστημιακό άσυλο που προσφέρει η δημοκρατική λογική, που προσφέρουν οι δημοκρατικές αξίες, για να διαπράττουν εγκλήματα και να καταστρέφουν ό,τι βρουν και τελικά, μειώνουν την αξία των πτυχίων των πανεπιστημίων μας και φυσικά, μειώνουν και τη μόρφωση των νέων. Θυμάστε εσείς της Νέας Δημοκρατίας την πρόθεσή σας να οδηγήσετε εκτός πανεπιστημίων κάποιους οι οποίοι αργούσαν να πάρουν μαθήματα. Πιθανόν να ήταν παραβατικοί άνθρωποι. Πιθανόν, όμως, να ήταν και κάποιοι που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάζουν άνετα και αφιέρωναν ίσως περισσότερο χρόνο στην επιβίωση των ιδίων ή και των οικογενειών τους. Αυτό, όμως, δεν τους κάνει μαύρα πρόβατα. Και αυτό δεν σας δίνει το δικαίωμα να τους στερείτε τη μόρφωση. Σήμερα βρισκόμαστε υπό την απειλή των ιδιωτικών ανωτάτων σχολών και λέω απειλή, διότι αυτή τη στιγμή η δημόσια παιδεία είναι απαξιωμένη από αυτά που προανέφερα και από άλλα πολλά που δεν έχω τον χρόνο να αναλύσω. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η ιδιωτική παιδεία θα απορροφήσει ό,τι καλό έχει απομείνει στη δημόσια εκπαίδευση, με αποτέλεσμα να την απαξιώσει και άλλο, όπως συνέβη με την ιδιωτική τηλεόραση που απορρόφησε τα καλύτερα στελέχη, αντλώντας το δυναμικό από την κρατική ΕΡΤ. Και λέω κρατική, γιατί είναι κρατική, όπως είπα προηγουμένως. Ήταν, είναι και ελπίζουμε κάποτε να γίνει δημοσία. Όπως προείπα, διαβλέπουμε θετικά σημεία, αλλά θα μιλήσω τώρα για κάποια αρνητικά, γιατί αυτό είναι και το χρέος μας ως Αντιπολίτευση. Και εκεί, βεβαίως, βρίσκεται και η ανησυχία μας. Επικοινώνησαν πάρα πολλοί απόφοιτοι του Τμήματος Ιατρικών Εργαστηρίων, καθώς και σπουδαστές της σχολής και μου δήλωσαν την έντονη ανησυχία τους - και αυτοί που έχουν ήδη πτυχίο και αυτοί που βρίσκονται καθ' οδόν - για την αξία των σπουδών τους, για την πιθανή υποτίμηση του πτυχίου τους. Όταν μία σχολή κλείνει, τίθεται εν αμφιβολία το σύνολο. Είναι σαν τα αυτοκίνητα, που έρχεται το καινούργιο μοντέλο και το παλιό απαξιώνεται τελείως. Με το που βγαίνει το καινούργιο μοντέλο, το άλλο πέφτει στη μισή τιμή. Στη Λαμία θα λειτουργήσουν ταυτόχρονα, εκτός από τα τμήματα Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τμήματα του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η Ευρώπη και εμείς προσωπικά είμαστε κατά των κλειστών επαγγελμάτων και η τροπολογία που αφορά διορισμούς καταργεί το ΑΣΕΠ. Οι διορισμοί γίνονται πλέον με βάση τις επετηρίδες. Και εσείς, βεβαίως, το δικαιολογήσατε απαντώντας μας ότι γίνεται σαν τα φαρμακεία, αλλά τα φαρμακεία χρόνια τώρα αποτελούν ένα κλειστό επάγγελμα. Δεν είναι αυτό το όραμα για μία ανταγωνιστική Ευρώπη. Εκτός των άλλων, διορίζοντας με την επετηρίδα, καταργείται το ευεργετικό μέτρο υπέρ των ΑΜΕΑ, οι οποίοι δεν έχουν ασφαλώς τις ίδιες δυνατότητες επιβίωσης και σταδιοδρομίας συγκριτικά με τους αρτιμελείς συναδέλφους τους. Υπάρχουν, επίσης, πολύτεκνοι άνθρωποι που διαθέτουν κοινωνικά μόρια. Η άποψή μας είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι θα αδικούνται πλέον με βάση την τροπολογία. Κλείνοντας, δηλώνω ότι είμαστε υποχρεωμένοι να δηλώσουμε «παρών» τόσο για το νομοσχέδιο και ασφαλώς και για τις τροπολογίες, διότι εκ συστήματος έρχονται τροπολογίες τελευταία στιγμή. Εμείς δεν έχουμε τον χρόνο να τις μελετήσουμε - και όταν λέω «εμείς», εννοώ όλοι οι συνάδελφοι - πόσω μάλλον να τις υπερψηφίσουμε ή να τις καταψηφίσουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς, κύριε Καβαδέλλα. Πριν μπορούμε στον κατάλογο των ομιλητών, θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό Παιδείας. Ορίστε, κύριε Γαβρόγλου, έχετε τον λόγο για δεκαοκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα προσπαθήσω να είμαι εντός του χρόνου μου. Θα ήθελα να αναφερθώ αναλυτικά σε διάφορα σημεία του νομοσχεδίου. Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε ορισμένα από αυτά που έχουν αναφέρει τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Δεν θα απαντήσω τώρα στα περισσότερα, αλλά θα το κάνω στη δευτερολογία μου. Εκείνο, όμως, που θέλω να είναι σαφές από την αρχή είναι το εξής: Θα πρέπει και η Αξιωματική Αντιπολίτευση κυρίως, αλλά όχι μόνο αυτή, όταν λέει το πολύ εύκολο ότι όλα αυτά γίνονται για κομματικούς λόγους, για πελατειακούς λόγους και τα λοιπά, να έχει μία στοιχειώδη λογική συνοχή. Πώς είναι δυνατόν να λες ότι όλα αυτά τα κάνεις για κομματικούς λόγους και την ίδια στιγμή να λες ότι όλοι διαφωνούν με αυτά που κάνεις; Δηλαδή, τόσο ανόητοι, κύριε Κέλλα, δεν μπορεί να είμαστε. Έτσι δεν είναι; Δεν μπορεί να λέτε ότι όλοι διαφωνούν και ταυτοχρόνως να λέτε ότι αυτά τα πράγματα τα κάνουμε για πελατειακούς λόγους. Το διά ταύτα είναι το εξής, ότι η Αξιωματική Αντιπολίτευση - και όχι μόνο - και πολλά κόμματα στη Βουλή έχουν μία δομική αδυναμία. Η δομική αδυναμία είναι να κατανοήσουν μία διαφορετική πολιτική κουλτούρα, μία πολιτική κουλτούρα που έχει σχέση με τις διαδικασίες συνεννόησης και με τα ακαδημαϊκά κριτήρια. Διότι όσο και να προσπαθεί το ΚΚΕ και να λέει ότι είναι η συνέχεια του «ΑΘΗΝΑ», τι να κάνουμε; Δεν είναι, λοιπόν. Το ξέρουν και οι πέτρες αυτό. Θα το πει και άλλες φορές το ΚΚΕ, θεωρώντας ότι η επανάληψη είναι ένα κριτήριο αλήθειας. Θα ήθελα, όμως, να συζητήσουμε τα σοβαρότερα ζητήματα, τα οποία συζητάμε τα τελευταία δύο χρόνια. Και τα τελευταία δύο χρόνια ξέρετε τι συζητάμε και δυστυχώς, πολλές πολιτικές δυνάμεις αυτού του τόπου είναι απούσες από αυτή τη συζήτηση; Συζητάμε το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας, το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης σε μία κοινωνία που αλλάζει, σε μία Ευρώπη που αλλάζει. Και το συζητάμε με τον κόσμο, το συζητάμε με τους πρυτάνεις, το συζητάμε με τους ακαδημαϊκούς, το συζητάμε με τις συγκλήτους, το συζητάμε με ανθρώπους που το γνωρίζουν, το συζητάμε με την τοπική αυτοδιοίκηση, όχι με τον τρόπο που γίνονταν οι συζητήσεις μέχρι τώρα, που διάφοροι τοπικοί παράγοντες είχαν κάποιους γνωστούς στα Υπουργεία και τους έλεγαν «ίδρυσέ μου και ένα τμήμα εδώ, ίδρυσέ μου και ένα τμήμα εκεί» και έχουμε το χάλι που έχουμε σήμερα. Το συζητάμε με την τοπική αυτοδιοίκηση και το χαιρετίζουμε αυτό. Και η τοπική αυτοδιοίκηση μάς αναφέρει τις δικές της ανάγκες και εμείς προσπαθούμε να τις μεταφράσουμε στο πλαίσιο της ανώτατης εκπαίδευσης. Και το συζητάμε στο πλαίσιο των νέων θεσμών. Τον Αύγουστο του 2017 ψηφίσαμε έναν εμβληματικό νόμο, αυτόν που λέμε νόμο πλαίσιο για τα πανεπιστήμια. Δημιουργούμε για πρώτη φορά νέους θεσμούς. Δημιουργούμε τα διετή προγράμματα σπουδών που θα δίνουν επαγγελματικά πιστοποιητικά ευρωπαϊκών προσόντων. Και έρχονται κάποιοι και έχουν το θράσος και λένε ότι καταργούμε την τεχνολογική εκπαίδευση. Το συζητήσαμε στο πλαίσιο ενός ορθολογικοποιημένου συστήματος μεταπτυχιακών σπουδών. Αυτό κάναμε. Λέγατε ότι δεν θα λειτουργήσουν τα μεταπτυχιακά, δεν θα λειτουργήσει το ένα, δεν θα λειτουργήσει το άλλο. Όλα λειτουργούν ένα χρόνο αργότερα. Δεν θα έπρεπε να βγείτε και να πείτε, «Εντάξει, πέσαμε έξω»; Όλοι πέφτουμε έξω. Όμως, δεν υπάρχει αυτό. Και δεν υπάρχει αυτό, γιατί δεν γίνεται κατανοητός ο τρόπος προσέγγισής μας, ο τρόπος που προσπαθούμε να κατασκευάσουμε συναινέσεις. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Όλα τα άλλα είναι το παλιό σύστημα. Τι σημαίνει «κατασκευάζουμε συναινέσεις»; Ένα πράγμα: Ότι ξέρουμε πού συμφωνούμε, ξέρουμε πού διαφωνούμε, αλλά συναινούμε για το πρώτο βήμα. Αυτό καταφέραμε. Και αυτό είναι η μεγαλύτερη απειλή για το παλιό πολιτικό σύστημα. Εμείς, λοιπόν, είμαστε περήφανοι που έρχονται εδώ οι σύγκλητοι και οι πρυτάνεις και λένε - γιατί αυτό είπαν όλοι και ευτυχώς που είναι καταγεγραμμένο - ότι συμφωνούμε, κατ' αρχάς, και έχουμε διάφορες παρατηρήσεις. Τι θέλατε; Πώς θα θέλατε μία κοινωνία να συνεννοηθεί; «Συμφωνούμε σε όλα και χειροκροτούμε» ή «Διαφωνούμε σε όλα;» Δεν γίνονται έτσι τα πράγματα. Εμείς, λοιπόν, λέμε: Καταφέραμε να έχουμε αυτές τις συναινέσεις; Συναινέσεις για ένα πλαίσιο, συναινέσεις για το πρώτο βήμα και συναίνεση, επίσης, ότι υπάρχουν και διαφορές. Αυτή είναι μία πολύ πιο σύνθετη πολιτική κουλτούρα. Σας ζητάμε, όμως, να ανοίξετε τα αυτιά σας, γιατί αυτή η κουλτούρα θα μας πάει μπροστά στη δημοκρατία και όχι μοντέλα, εμμονές, να βρούμε την τάδε απόφαση του δημοτικού συμβουλίου που διαφωνεί ή δεν διαφωνεί και πάει λέγοντας. Να ξέρετε ότι έχουμε πια μία εντελώς νέα αρχιτεκτονική στα πανεπιστήμιά μας. Και έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον ότι ένα πράγμα που επί τριάντα χρόνια δεν επιτεύχθηκε, επιτυγχάνεται τώρα. Ποιο είναι αυτό; Ότι συζητάνε οι άνθρωποι μεταξύ τους. Σας έχει περάσει καμμιά φορά από τον νου ότι ποτέ τα ΤΕΙ με τα πανεπιστήμια δεν συνεννοούνταν και τώρα κάθονται στο ίδιο τραπέζι και συμφωνούν και πάνε παρακάτω; Αυτά είναι πράγματα που γίνονται με ευκολία και χωρίς εντάσεις κ.λπ.; Αλίμονο! Γίνονται, όμως, με συνθέσεις, διότι υπάρχουν σήμερα προτάσεις οι οποίες διαφέρουν πάρα πολύ και από τις αρχικές προτάσεις των επιτροπών. Και αλίμονο αν τυχόν αυτό το πράγμα δεν ήταν έτσι. Λέμε, λοιπόν, ότι στο νέο πλαίσιο, σε ένα πλαίσιο αναβαθμισμένης ανώτατης εκπαίδευσης, με νέους θεσμούς, με νέα ερευνητικά κέντρα, με νέα ερευνητικά ινστιτούτα, με νέα τμήματα και νέα γνωστικά πεδία, με γνωστικά πεδία που είναι αποτέλεσμα συνεργειών των ΤΕΙ με τα πανεπιστήμια, με όλα αυτά έχουμε μία νέα αρχιτεκτονική και μία νέα αρχιτεκτονική των πανεπιστημίων μας η οποία αντανακλάται σε αυτήν η νέα πραγματικότητα της Ευρώπης. Τα θέλουμε αυτά, ναι ή όχι; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα. Και εδώ θέλω να χαιρετίσω την πραγματικά δημιουργικότατη συζήτηση στις συνεδριάσεις που είχαμε με τους πρυτάνεις και τις συγκλήτους και τα ακαδημαϊκά όργανα, όπου πολλές φορές υπήρχαν διαφορές οι οποίες οδήγησαν σε συμφωνίες και πολλές φορές υπήρχαν συμφωνίες που ανέδειξαν διαφορές. Διότι αυτή είναι η δημοκρατία συζήτησης. Δεν υπάρχουν άλλα, δεν υπάρχουν κρυφές ατζέντες, δεν υπάρχουν προεδρικά διατάγματα. Υπάρχει μία δημοκρατικά ανοιχτή συζήτηση, με αποκλειστικά ακαδημαϊκούς όρους. Και σας προκάλεσα την περασμένη φορά, σας προκαλώ και τώρα για το εξής: Πείτε μου ποιοι όροι δεν είναι ακαδημαϊκοί και είναι πελατειακοί. Γιατί το να λέει κανείς ότι είναι πελατειακό, είναι εύκολο. Το να αναλύει τους ακαδημαϊκούς όρους είναι δύσκολο. Εκτός αν δεν τους καταλαβαίνετε, γιατί υπάρχει και αυτή η υπόνοια, ότι δεν το καταλαβαίνετε το εγχείρημα. Εντάξει, τι να κάνουμε; Αν δεν το καταλαβαίνετε, δεν το καταλαβαίνετε. Να ξέρετε, όμως, ότι αυτό το πράγμα γίνεται για πρώτη φορά με τόσο σοβαρούς όρους και το αναγνωρίζει και η ακαδημαϊκή κοινότητα. Θυμόσαστε που πέρυσι, όταν είχαμε νομοθετήσει το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, λέγατε: «Μα γιατί έγινε αυτό; Πελατειακό το ένα, το άλλο...» Το ίδιο παραμύθι, απλώς αλλάζατε τις λέξεις. Το πανεπιστήμιο άρχισε να λειτουργεί. Άρχισε να λειτουργεί ένα πρωτόγνωρο εγχείρημα, για το οποίο όλοι είχαμε τις αμηχανίες μας. Δεν ακούσαμε αυτοκριτική. Υπήρξαν συνέργειες ανάμεσα στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων. Και εκεί ακούσαμε τα ίδια. Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων - ΤΕΙ Ηπείρου. Και εκεί ακούσαμε τα ίδια. Και, όμως, τα πράγματα πάνε μια χαρά. Χωρίς δυσκολίες; Όχι, με δυσκολίες, γιατί αυτά είναι πράγματα που τώρα γίνονται και πράγματα τα οποία θα αναλυθούν από τους συναδέλφους εκεί και θα προχωρήσουμε. Σήμερα, λοιπόν, κάνουμε το αντίστοιχο βήμα, κατά τη γνώμη μας ένα ιστορικό βήμα, όπου τρία ιδρύματα, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το καθένα από πλευράς του κάνει τομές. Αναφέρθηκε σε αυτά η κ. Αναγνωστοπούλου. Δεν θέλω να πάρω περισσότερο χρόνο, για να πω τα ίδια πράγματα. Πάντως να ξέρετε ότι στα πανεπιστημιακά μας πράγματα, αυτά είναι τομές. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το αρχαιότερο πανεπιστήμιο του τόπου μας και άρα ένας θεσμός εξ ορισμού συντηρητικός - πάνω από εκατόν ογδόντα χρόνια - κάνει μία υπέρβαση. Κάνει το παράρτημα Ευρίπου, ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον εγχείρημα ακαδημαϊκού χαρακτήρα, και το Τεχνολογικό Πάρκο εκεί, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας μαζί με το ΤΕΙ Θεσσαλίας και το ΤΕΙ Στερεάς. Θα προχωρήσουμε στα πειραματικά σχολεία, όπως έχουμε πει. Αυτά, όμως, θα τα πω αναλυτικά αργότερα. Θα προχωρήσουμε στα ινστιτούτα, τα οποία νομοθετούμε. Όλα αυτά είναι στον νόμο. Βεβαίως, επειδή θεωρείτε ότι με κομπίνες πάμε να κάνουμε διάφορα, να πούμε και να δεσμευτούμε δημόσια από το Βήμα της Βουλής για τα εξής: Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας για το 2019 θα δοθούν εξήντα πέντε καινούργιες θέσεις ΔΕΠ. Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών θα δοθούν πενήντα τρεις θέσεις ΔΕΠ και στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο θα δοθούν είκοσι πέντε καινούργιες θέσεις.
Κύριε Υπουργέ, εξηγήστε τι σημαίνει ΔΕΠ. Δεν το ξέρει όλος ο κόσμος.
Κυρία Βαγενά, είναι το διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό. Είναι, δηλαδή, θέσεις καθηγητών. Αυτές είναι δεσμεύσεις. Το ίδιο κάναμε και στα Γιάννενα και στο Ιόνιο, όταν ψηφίστηκε ο νόμος. Το κάθε πανεπιστήμιο θα πάρει επιπλέον 600.000 ευρώ, για να διερευνήσει και να τις χρησιμοποιήσει στις διαδικασίες ενοποίησης από το ΕΣΠΑ. Γνωρίζουμε, επίσης, ότι πέρσι είχαμε αυξήσει, με δραματικό τρόπο, την χρηματοδότηση των πανεπιστημίων. Την είχαμε αυξήσει κατά 45%. Θέλω τον υπόλοιπο χρόνο μου να τον αφιερώσω στα θέματα του διορισμού των εκπαιδευτικών και θα έχουμε την ευκαιρία να απαντήσουμε και σε πολύ συγκεκριμένες ερωτήσεις. Μάλιστα, έχουμε και διάφορες τροπολογίες διαφόρων Βουλευτών, στις οποίες θα αναφερθώ στο τέλος. Το νομοσχέδιο, το οποίο συζητάμε σήμερα, συμπεριλαμβάνει και το σύστημα διορισμού των εκπαιδευτικών. Το σύστημα διορισμού των εκπαιδευτικών είναι το σύστημα διορισμού δεκαπέντε χιλιάδων εκπαιδευτικών που για πρώτη φορά, μετά από δέκα χρόνια αδιοριστίας, έχει δεσμευτεί η Κυβέρνησή μας. Έχει δεσμευτεί για τεσσερισήμισι χιλιάδες προσλήψεις το 2019, πέντε χιλιάδες διακόσιες πενήντα το 2020 και πέντε χιλιάδες διακόσιες πενήντα το 2021. Αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Εμείς, λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια και για πρώτη φορά κάνουμε και μόνιμους διορισμούς στην ειδική εκπαίδευση. Αυτό είναι ένα πράγμα το οποίο πρέπει να το χαιρετίσουμε κοινωνικά. Η μιζέρια στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος σημαίνει πολιτικό αδιέξοδο όποιων δείχνουν αυτή τη μιζέρια. Και να σας πω κάτι; Υπάρχει μία φιλολογία τρελή περί απολύσεων κ.λπ.. Πέραν του ότι δεν καταλαβαίνουμε πώς όταν λες «θα διορίσω», ο άλλος σε κατηγορεί ότι θα απολύσεις - αυτό, επίσης, μου είναι λίγο δύσκολο να το κατανοήσω - να δηλώσουμε για νιοστή φορά ότι το άθροισμα των νεοδιοριζόμενων μονίμων, μαζί με τους αναπληρωτές που θα προσλαμβάνουμε, θα είναι το ίδιο με αυτό που είναι σήμερα. Άρα δεν καταλαβαίνω ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα. Το δεύτερο που θέλω να πω - και τώρα θα είμαι λίγο πιο σκληρός - είναι το εξής: Αναμένουμε περίπου εκατόν πενήντα χιλιάδες υποψηφίους, από τους οποίους οι τριάντα πέντε χιλιάδες έχουν κάποιου είδους προϋπηρεσία, από ένα μήνα μέχρι δεκαπέντε χρόνια. Οι εκατόν πενήντα χιλιάδες τώρα - και με μεγάλο κίνδυνο να παρεξηγηθώ - θα μπορούσαν πολύ χοντρικά, πολύ μακροσκοπικά, να χωριστούν στις παρακάτω ομάδες. Κάποιοι μπορεί να έχουν πολλή προϋπηρεσία και λιγότερα ακαδημαϊκά κριτήρια, κάποιοι μπορεί να έχουν μεσαία προϋπηρεσία και μεσαία ακαδημαϊκά προσόντα και κάποιοι να μην έχουν καθόλου προϋπηρεσία και πολλά ακαδημαϊκά προσόντα. Μπορεί να υπάρξουν όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί. Πάντως, να ξέρουμε ότι οι εκατόν πενήντα χιλιάδες είναι ένα διαφοροποιημένο σύνολο συμπολιτών μας - για να μη θεωρήσουμε ότι είναι κι από αλλού αυτοί οι άνθρωποι - με προϋπηρεσία αρκετοί, αλλά και ακαδημαϊκά κριτήρια. Τι κάναμε εμείς τώρα, για να αντιμετωπίσουμε αυτό το εξαιρετικά σύνθετο πρόβλημα; Διότι τώρα υπάρχει νόμος. Ξέρετε τι λέει ο νόμος; Είναι ο ν.3848/2010. Αυτός ο νόμος λέει να υπάρχουν γραπτές εξετάσεις, να μοριοδοτούνται τα ακαδημαϊκά κριτήρια και στο τέλος - και καταϊδρωμένο - να μοριοδοτείται η προϋπηρεσία. Αυτό λέει ο νόμος. Εμείς, πρώτα απ' όλα, λέμε ότι δεν θα υπάρχει γραπτός διαγωνισμός, όχι επειδή πάμε να κάνουμε χατίρι σε έναν κόσμο, αλλά γιατί πιστεύουμε ότι επιστημονικά και παιδαγωγικά δεν παίζει τον ρόλο που πρέπει να παίξει ένας διαγωνισμός για τους εκπαιδευτικούς. Δεν μπορεί για έναν εκπαιδευτικό ο οποίος έχει προϋπηρεσία, στη διάρκεια μιας εξέτασης τριών ωρών να μπορεί να παίζεται το μέλλον του και να ακυρώνει τη δυνατότητα που έχει ωριμάσει μέσα από την προϋπηρεσία ή να έχει παλέψει να έχει ακαδημαϊκά προσόντα ή οτιδήποτε άλλο. Άρα για μας, η προϋπηρεσία μαζί με τα ακαδημαϊκά κριτήρια, μαζί με τα ακαδημαϊκά προσόντα, αντισταθμίζουν το θεωρητικό - τουλάχιστον - που προσφέρει ο γραπτός διαγωνισμός. Εμείς, λοιπόν, λέμε πρώτα απ' όλα «όχι» στον γραπτό διαγωνισμό. Δεύτερον, καλούμαστε να προτείνουμε ένα δίκαιο σύστημα. Το δίκαιο σύστημα σημαίνει ότι κάθε κοινωνική κατηγορία πρέπει να θεωρεί ότι υπάρχει για αυτήν κάποια σκέψη για το πώς θα μπορέσει να δει η ίδια το μέλλον της. Εδώ, λοιπόν, υπάρχουν δύο πράγματα. Και καλώ και το ΚΚΕ και εσάς όλους να πουν αν τα δέχονται ή όχι. Δεχόμαστε το Σύνταγμα της χώρας, ναι ή όχι; Δεχόμαστε τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας; Διότι εδώ κοντεύουμε να χάσουμε και τη λογική μας. Διότι το Σύνταγμα της χώρας τυχαίνει να μιλάει για αξιοκρατία, για ισότιμη πρόσβαση των πολιτών στο επάγγελμα. Ο οποιοσδήποτε νομικός θα σας πει ότι για τους εκπαιδευτικούς - οι εκπαιδευτικοί είναι ένα ειδικευμένο προσωπικό, ασκούν κοινωνικό λειτούργημα - η προϋπηρεσία πρέπει να ισορροπεί με τα ακαδημαϊκά κριτήρια. Αυτό θα σας πει. Υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας; Όχι. Υπάρχει ερμηνεία του Συντάγματος; Ναι. Είναι δίκαιη αυτή η ερμηνεία; Η απάντηση είναι επίσης «ναι». Εμείς, λοιπόν, τι κάναμε; Ενώ όλος ο κόσμος, μαζί με τους συνδικαλιστικούς φορείς, μας έλεγε «Μην πέσετε κάτω από τους ογδόντα τέσσερις μήνες οροφής στην προϋπηρεσία», το πήγαμε στους εκατόν είκοσι. Δεν έχει υπάρξει αυτό πουθενά αλλού. Το συνεννοηθήκαμε και είναι απολύτως νόμιμο. Εκατόν είκοσι μήνες είναι δώδεκα χρόνια προϋπηρεσίας για κάποιον που τα έχει, διότι είναι δέκα μήνες στους αναπληρωτές. Μη λέει κανείς, λοιπόν, ότι κλέβουμε μήνες. Προς θεού!
Είναι εννέα μήνες η προϋπηρεσία.
Άρα δεν είναι δώδεκα, θέλετε να πείτε. Είναι ακόμα μεγαλύτερη. Είναι δεκατρία χρόνια και μισό.
Και περισσότερο, γιατί είναι εξάμηνα.
Δεν έχει σημασία. Καταλαβαίνετε, όμως, τη φιλοσοφία της προσέγγισης. Σίγουρα, όμως, το ανώτατο δεν έχει υπάρξει. Νομίζω ότι ήταν για το νοσοκομείο της Σαντορίνης που ήταν εκατόν εννέα μήνες. Δεν υπήρχε τίποτα περισσότερο από αυτό. Αυτό, λοιπόν, που μας λένε όλοι οι νόμοι, αλλά και μία αίσθηση δικαίου, είναι ότι η προϋπηρεσία πρέπει να είναι ισοδύναμη με τα ακαδημαϊκά κριτήρια. Εμείς, λοιπόν, έχουμε τρεις πυλώνες. Ο ένας πυλώνας είναι η προϋπηρεσία, ο άλλος είναι τα ακαδημαϊκά κριτήρια και ο τρίτος είναι τα κοινωνικά. Ξέρετε, υπάρχει δυστυχώς μία αντίσταση από πλευράς των ομοσπονδιών να συζητήσουμε επί του συγκεκριμένου, διότι γενικά και αόριστα δεν μπορούμε να συζητάμε. Εμείς, λοιπόν, αφού έχουμε αναρτήσει στη διαβούλευση την πρόταση αυτή κι έχουμε πάρει πάρα πολλά σχόλια, έχουμε ακούσει και πολλούς, ανακοινώνουμε τη μοριοδότηση που προτείνουμε να συζητηθεί στο Κοινοβούλιό μας. Είναι τα ακαδημαϊκά προσόντα. Το διδακτορικό θα μετράει σαράντα (40) μονάδες, το πρώτο μεταπτυχιακό θα μετράει είκοσι (20) μονάδες, το δεύτερο μεταπτυχιακό θα μετράει οκτώ (8) μονάδες, το δεύτερο πτυχίο θα μετράει επτά (7). Ο βαθμός του πρώτου πτυχίου θα πολλαπλασιάζεται με «2,5» και, άρα, το μάξιμουμ θα είναι είκοσι πέντε (25), σε αντίθεση με το είκοσι (20) που ήταν σ' αυτό που είχαμε ανακοινώσει. Άρα έχουμε μία αύξηση κατά 25%. Για κάθε γλώσσα το άριστο θα είναι στο επτά (7). Πάμε σε δύο ξένες γλώσσες. Ο χειρισμός υπολογιστή είναι τέσσερις (4) μονάδες και δύο (2) μονάδες είναι τα όποια σεμινάρια τριακοσίων ωρών κ.λπ.. Σε λίγα λεπτά θα είναι αναρτημένο από το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Παιδείας στο site και θα μπορεί κανείς να το δει αναλυτικότερα. Εκείνο που επίσης προχωράμε και έχει πολύ μεγάλη σημασία, είναι το εξής: Μετά από εξαιρετική συνεργασία που είχαμε με την Εθνική Ομοσπονδία των ΑΜΕΑ, πάμε όχι στο 67%, αλλά ξεκινάμε από το 50%. Η μοριοδότηση για τους συμπολίτες μας ΑΜΕΑ γίνεται από αναπηρία του 50% και πάνω.
Κύριε Υπουργέ, να ζητήσω μία διευκρίνιση;
Βεβαίως.
Το κάθε σεμινάριο είναι δύο μονάδες ή δύο μονάδες συνολικά;
Των τριακοσίων ωρών. Όχι το κάθε σεμινάριο. Δεν μπορεί το κάθε σεμινάριο…
Το ένα μόνο μετρά. Δεν μετρούν τα υπόλοιπα.
Να το δούμε. Εσείς, πάντως, λέτε αυτό. Κοιτάξτε, έχει πολύ μεγάλη σημασία στο θέμα των ΑΜΕΑ. Στο θέμα των ΑΜΕΑ μέχρι τώρα ήταν μόνο το 67%. Τώρα είναι από το 50%. Πολλαπλασιάζουμε την κάθε εκατοστιαία μονάδα με έναν παράγοντα. Ο παράγων αυτός είναι 0,4. Είναι μία μοριοδότηση δίκαιη, η οποία θα εξασφαλίσει και σε ένα σύνολο συμπολιτών μας την παρουσία του στον εκπαιδευτικό κόσμο. Έχει, όμως, πολύ μεγάλη σημασία να πούμε ότι μοριοδοτούμε και γονείς που έχουν παιδιά ΑΜΕΑ. Άρα στο θέμα των κοινωνικών κριτηρίων νομίζουμε ότι έχουμε μία πάρα πολύ καλή και δίκαιη λύση. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο για τα Πρακτικά και σε λίγο, όπως σας είπα, θα είναι αναρτημένο στο site. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Κωνσταντίνος Γαβρόγλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είναι προφανές ότι υπάρχουν πολλές ενστάσεις. Όπως σας είπα υπάρχουν εκατόν πενήντα χιλιάδες υποψήφιοι, κόμματα, οργανισμοί κ.λπ.. Εκείνο που θέλω να είναι σαφές είναι το εξής: Υπάρχουν ενστάσεις από ορισμένους που λένε ότι ζητάμε πολλά ακαδημαϊκά προσόντα ή κάνω λάθος; Από πότε η πολιτεία δεν πρέπει από τους εκπαιδευτικούς να ζητάει μία ακαδημαϊκότητα; Από πότε, άραγε; Λέτε ότι το master είναι ένα αέναο κυνήγι χαρτιών. Δεν ξέρω αν ξέρετε ότι το master το δίνουν τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Μην τα κατηγορείτε τα πανεπιστήμια αυτά, διότι το πτυχίο δεν είναι ακριβώς «χτυπάς την πόρτα και μπαίνεις στο πανεπιστήμιο». Έτσι δεν είναι; Είναι και αυτό μέσα από μια διαδικασία που εμείς διαφωνούμε, θα την αλλάξουμε κ.λπ.. Όμως, το πτυχίο έχει τον δικό του ρόλο, τα μεταπτυχιακά έχουν τον δικό τους ρόλο, τα διδακτορικά έχουν τον δικό τους ρόλο. Μην τα υπονομεύουμε, μην τα εξευτελίζουμε και κυρίως μη δημιουργούμε εντυπώσεις ότι υπάρχει χρηματισμός σε όλα αυτά κ.λπ., διότι αυτό υπονοείτε και αυτό υπονομεύει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Δώσαμε μάχη για αυτά τα πράγματα. Και τώρα, μέσα σε ένα απίστευτο κλίμα λαϊκισμού, ερχόσαστε και λέτε αυτά που λέτε. Να σας πω, όμως, κάτι; Όταν έχεις μεγάλη προϋπηρεσία, δεν υπάρχει περίπτωση - ακόμη και με μόνο ένα πτυχίο και χωρίς γλώσσα και χωρίς κανένα παιδί - να μην μπορείς να διοριστείς. Υπάρχει, όμως, ένα θέμα στις μεσαίες υπηρεσίες. Εκεί υπάρχει και ένας άλλος κόσμος. Τι θα τους πούμε; Τι ακριβώς θα πούμε σε αυτόν τον κόσμο; «Τέρμα εσύ»; «Ποτέ»; Μήπως θα πούμε αυτό που λέει το ΚΚΕ, «Είκοσι πέντε χιλιάδες διορισμοί τώρα»; Μα, είστε σοβαροί; Είστε σοβαροί; Είκοσι πέντε χιλιάδες διορισμοί, τώρα;
Φυσικά είμαστε σοβαροί.
Με συγχωρείτε για το ερώτημα, δεν ήταν θέμα υποτιμητικό. Ξέρετε, εγώ, ενώ θεωρούσα ότι μπορώ να σας παρακολουθήσω, τελευταία δεν μπορώ να σας παρακολουθήσω. Και θα σας πω για ποιον λόγο: Δεν λέτε «είκοσι πέντε χιλιάδες τώρα». Εσείς λέτε κάτι άλλο. Λέτε να αποσυρθεί το νομοσχέδιο. Αυτό λέτε! Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο λέει και ο κ. Μητσοτάκης. Διότι, προχθές ο άνθρωπος, προς μεγάλη μου χαρά ομολογώ, χωρίς να έχουμε καμμία επικοινωνία να του πω, «βοήθησέ μας, άνθρωπε μου», λέει: «Εμείς, δεν πρόκειται να κάνουμε διορισμούς. Εμείς θα δούμε τι ανάγκες υπάρχουν, θα το δούμε πότε, όταν…» - κ.λπ. - «…και θα δούμε τι θα κάνουμε». Αυτά όλα σημαίνουν παραμονή στο ίδιο καθεστώς. Να ξέρουμε τι λέμε. Αυτά αφορούν το καθεστώς του ν.3848 και έχει ο εός. Είναι, λοιπόν, ένα αίτημα απόσυρσης, ένα αίτημα μη ρεαλιστικό, ένα αίτημα που φαίνεται πολύ λογικό σαν του κ. Μητσοτάκη που λέει, «Μα, να δούμε τις ανάγκες». Με συγχωρείτε, εμείς τις προτάσεις τις κάνουμε χωρίς να δούμε τις ανάγκες;
Προεκλογικά τα κάνετε.
Ακούστε, κυρία Αντωνίου...
Τέσσερα χρόνια δεν τα κάνατε, κύριε Υπουργέ.
Ελάτε, τώρα, κ. Αντωνίου!
Ακούστε, κυρία Αντωνίου…
Ποιον κοροϊδεύετε τώρα;
Κυρία Αντωνίου, ακούστε!
Τάζετε μόνο!
Εν πάση περιπτώσει, δεν θέλετε ένα ακούσετε. Δεν θέλετε να ακούσετε, μην ακούτε. Τους αναπληρωτές καθηγητές που τους προσλαμβάνουμε κάθε χρόνο, τους προσλαμβάνουμε, έτσι, από ελεημοσύνη;
Ψηφοθηρικά!
Ψηφοθηρικά και αυτούς; Για πείτε μου, λοιπόν! Βγείτε και πείτε ότι δεν πρέπει να προσλαμβάνουμε αναπληρωτές.
Τέσσερα χρόνια γιατί δεν κάνατε διορισμούς;
Ελάτε, κυρία Αντωνίου. Αν θέλετε, πάρτε τον λόγο να τα πείτε.
Κύριε Υπουργέ, δεν είπαμε να μην πάρετε τους αναπληρωτές, ούτε είπε ο κ. Μητσοτάκης να μην γίνουν διορισμοί. Μην παραφράζετε αυτά τα οποία είπε.
Γίνονται διορισμοί, σας αρέσει δεν σας αρέσει. Γίνονται διορισμοί και πονάτε.
Πότε; Next year!
Κύριε Υπουργέ, θα σας μείνουν μόνο πέντε λεπτά για τη δευτερολογία.
Έχετε δίκιο. Αν με αφήσουν, όμως, να τελειώσω...
Εντάξει, μη διακόπτετε τον Υπουργό. Σηκωθείτε να πείτε τις φοβερές ιδέες σας.
Μετά από μισή ώρα ομιλίας, λέτε ότι τον διακόπτουμε;
Θα το πω ξανά: Έχουμε δηλώσει δεκαπέντε χιλιάδες διορισμούς; Ναι ή όχι; Ναι. Έχουν εγγραφεί στον προϋπολογισμό 4,5 εκατομμύρια ευρώ για φέτος; Ναι. Περνάμε τον νόμο; Ναι. Οι ανάγκες καθορίζονται από τους αναπληρωτές, που τόσα χρόνια διορίζουμε; Ναι. Το άθροισμα των μονίμων και αναπληρωτών του μέλλοντος θα είναι το ίδιο; Ισχύει, ναι ή όχι; Ισχύει. Άρα ξέρουμε τις ανάγκες, διότι οι ανάγκες είναι αυτές που μας επιβάλλουν να κάνουμε και τις προσλήψεις των αναπληρωτών κ.λπ.. Άρα αυτό που λέει ο κ. Μητσοτάκης είναι, «Παιδιά, ξεχάστε τα». Και είναι πολύ συνεπής. Είναι πάρα πολύ συνεπής! Δεν ήταν ο κ. Μητσοτάκης ο οποίος είχε απολύσει δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς, τους οποίους προσλάβαμε εμείς; Άλλος ήταν;
Για ποιους μιλάτε; Με τα πλαστά πτυχία;
Είχαν πλαστά πτυχία; Είναι ενδιαφέρον - να καταγραφεί στα Πρακτικά - ότι ο κ. Τσιάρας λέει ότι οι απολυμένοι εκπαιδευτικοί, οι δυόμισι χιλιάδες, είχαν πλαστά πτυχία. Αυτό ήταν, κύριε Τσιάρα; Σας παρακαλώ.
Αυτό ακούσατε από εμένα;
Σας παρακαλώ! Ακόμη και εγώ που είμαι πολύ ήρεμος, έχω…
Κύριε Υπουργέ, μην παρερμηνεύετε αυτά που λέω. Κάνετε λάθος εδώ.
Μου είπατε για πλαστά πτυχία. Εγώ το είπα;
Αυτό είπατε, κύριε Τσιάρα. Τι να κάνουμε;
Γι' αυτό λέμε ότι θέλει μια μεγάλη προσοχή, αγαπητοί κύριοι του ΚΚΕ. Θέλει πολύ μεγάλη προσοχή, ώστε η όποια αντιπολιτευτική διάθεση να μην συμβαδίζει με μία καταστροφική - για την παιδεία - διάθεση της Νέας Δημοκρατίας. Και ήθελα να πω κάτι στην αρχή, αλλά δεν ήταν εδώ ο κ. Δελής. Χαίρομαι πραγματικά που είναι μαζί μας, διότι ο κ. Δελής δέχθηκε μία επίθεση από ορισμένους άνδρες των ΜΑΤ, την οποία καταδικάσαμε ως Κυβέρνηση. Πραγματικά χαίρομαι ιδιαιτέρως ότι ο συνάδελφος από το ΚΚΕ είναι μαζί μας και έχει, τουλάχιστον εν μέρει, ξεπεράσει αυτήν την περιπέτεια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Δελή, δεν υπάρχει στη διαδικασία να σας δώσω τον λόγο. Δεν μίλησε προσωπικά για εσάς. Μίλησε για το κόμμα σας. Εάν δεν μπορούμε ούτε πολιτικά να μιλήσουμε, χωρίς να θέλει ο καθένας να πάρει τον λόγο, τότε δεν έχει νόημα.
Το γνωρίζω.
Αφού το γνωρίζετε, γιατί το ζητάτε;
Το γνωρίζω και για αυτό, με ειλικρίνεια, δεν ζητάω τον λόγο επί προσωπικού. Ζητάω τον λόγο για να απευθύνω ένα ερώτημα στον κύριο Υπουργό. Νομίζω ότι δεν έχει αντίρρηση ο κύριος Υπουργός.
Περιμένετε, κύριε Δελή. Θα κάνει κάποιες τοποθετήσεις ακόμα ο κύριος Υπουργός για τις τροπολογίες των Βουλευτών.
Θα αναφερθώ σε κάποιες Βουλευτικές τροπολογίες. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1899 και ειδικό 196 δεν γίνεται αποδεκτή. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1901 και ειδικό 198 δεν γίνεται δεκτή. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1902 και ειδικό 199 δεν γίνεται δεκτή. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1903 και ειδικό 200 δεν γίνεται δεκτή. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1904 και ειδικό 201 δεν γίνεται δεκτή και η τροπολογία με γενικό αριθμό 1905 και ειδικό 202 δεν γίνεται αποδεκτή. Επίσης, δεν γίνονται δεκτές οι τροπολογίες με γενικό αριθμό 1907 και ειδικό 204, καθώς και με γενικό αριθμό 1908 και ειδικό 205. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1909 και ειδικό 206 της κ. Κατσαβριάς κ.λπ. και η τροπολογία με γενικό αριθμό 1911 και ειδικό 208 της κ. Δριτσέλη, του κ. Παπαδόπουλου και του κ. Σιμορέλη.
Τι αφορά αυτό;
Επίσης, γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1915 και ειδικό 212 του κ. Κωστοπαναγιώτου. Επιπλέον, γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1916 και ειδικό 213 του κ. Παπαηλιού. Αφορά στη δυνατότητα παραχώρησης του κτηρίου και των εγκαταστάσεων Μαυρακείου Σχολής στην Αρκαδία. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1917 και ειδικό 214 και αφορά στη διατροφική αγωγή. Επίσης, γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1918 και ειδικό 215, η οποία κατατέθηκε από τον κ. Σεβαστάκη. Ήταν δικό μου λάθος που δεν συμπεριλάβαμε τους φοιτητές του ΦΠΨ των Ιωαννίνων, κάτι που παρατήρησε η κ. Τζούφη. Ακόμα, γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1917 και ειδικό αριθμό 216 του κ. Μηταφίδη. Από τις υπουργικές τροπολογίες γίνονται δεκτές η τροπολογία με γενικό αριθμό 1912 που ανέπτυξε ο κ. Στρατής, η τροπολογία με γενικό αριθμό 1913 και ειδικό 210 του κ. Ξανθού και η τροπολογία με γενικό αριθμό 1914. Είναι αυτή που ανέπτυξε ο κ. Πολάκης. Η άλλη ήταν αυτή που είχα καταθέσει προηγουμένως με τη Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων, όπως επίσης και αυτή που είχα καταθέσει και αφορούσε τη μονιμοποίηση αυτών που είχαν δικαιωθεί από τον ΑΣΕΠ του 2008, δηλαδή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1921 και ειδικό 218. Υπάρχει και η τροπολογία με γενικό αριθμό 1923 και ειδικό 220. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Δελή, γιατί με φέρνετε σε δύσκολη θέση; Είναι δυνατόν; Τι είναι αυτό; Έχετε προσωπικό; Ποιο είναι το προσωπικό;
Θα μπορούσα, κυρία Πρόεδρε, να ζητήσω τον λόγο επί προσωπικού, γιατί ακούστηκαν αρκετές βαριές κουβέντες.
Για σας προσωπικά; Έχετε Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο.
Είπε ότι δεν είμαστε σοβαροί, κυρία Πρόεδρε.
Θα μου κάνετε παρατηρήσεις πώς διευθύνω;
Ο κύριος Υπουργός λέει ότι δεν είμαστε σοβαροί, κυρία Πρόεδρε. Σας παρακαλώ!
Σοβαρά; Κι εσείς γιατί είστε εδώ τότε; Για να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας.
Κυρία Πρόεδρε…
Δεν σας δίνω τον λόγο, κύριε Δελή, γιατί βλέπω ότι έχετε και συνηγόρους.
Μπράβο σας!
Ευχαριστώ!
Δημοκρατία...
Άμα δεν μπορούμε ούτε πολιτικά να μιλήσουμε εδώ…
Μα, εσείς δεν επιτρέπετε να μιλήσουμε. Είναι πολιτική έκφραση «δεν είστε σοβαροί»;
Οι Υπουργοί, κύριε, όχι εγώ. Αν δεν μπορεί πολιτικά ο ένας να κάνει κριτική στον άλλον…
Είναι πολιτική έκφραση «δεν είστε σοβαροί»; Σας ρωτώ, κυρία Πρόεδρε.
Είπε ότι είναι ρητορικό. Ορίστε, κύριε Μιχελή, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Νομίζω πως ένα ενδιαφέρον μεθοδολογικό ερώτημα για κάθε συζήτηση και για κάθε νομοσχέδιο είναι το εξής: Τι πρόβλημα επιχειρούμε να λύσουμε και τι πιθανά προβλήματα μπορούν να ανακύψουν. Ας δούμε συγκεκριμένα τι ζητήματα θίγει το παρόν νομοσχέδιο. Θεωρία ή πράξη; Επιστήμη ή τεχνολογία; Σ' αυτό το καίριο ιδεολογικής σημασίας ζήτημα υπάρχουν δύο θεωρήσεις. Παραδοσιακά η Δεξιά ήθελε τον απόλυτο διαχωρισμό θεωρίας - επιστήμης από τη μία πλευρά και πράξης - κατάρτισης από την άλλη πλευρά. Γι' αυτό υποστήριζε τις τελευταίες δεκαετίες του αιώνα μας αυστηρές εξετάσεις από το δημοτικό στο γυμνάσιο, αυστηρές εξετάσεις από το γυμνάσιο στο λύκειο, αυστηρές εξετάσεις από το λύκειο στο πανεπιστήμιο, ώστε οι καλοί, οι ικανοί να μπορούν να πάνε να σπουδάσουν και οι υπόλοιποι εργατικό δυναμικό. Η Αριστερά που πρώτη έβαλε το ζήτημα της πρακτικής μέσα στο σχολείο και των θετικών επιστημών την εποχή της αρχαιολατρείας, αλλά αμφίβολης αρχαιογνωσίας, επέμενε στο συνδυασμό, στην κοινή συμπόρευση θεωρίας και πράξης μέσα από τα ενιαία πολυκλαδικά λύκεια της δεκαετίας του 1980- πράγματι ακριβά σχολεία που δεν μπόρεσε η ελληνική πολιτεία να τα επεκτείνει και να τα συνεχίσει - και μέσα από την ενιαία αντίληψη αυτών των δύο κατευθύνσεων. Γιατί; Πρώτον, γιατί θα έχουν μία αλληλοτροφοδότηση μεταξύ θεωρίας και πράξης - αυτό είναι το επιστημολογικό ζήτημα - και, δεύτερον, γιατί δεν θα διαμοιράζουν τους μαθητές, τους σπουδαστές, σε δύο κοινωνικές ομάδες εκ των προτέρων. Κύριοι συνάδελφοι, στην κοινωνιολογία της εκπαίδευσης είναι απόλυτα δεδομένο ότι σε όσο πιο χαμηλό επίπεδο της εκπαίδευσης κάνεις αυτόν τον διαχωρισμό, τόσο πιο ταξική καταλήγει να είναι η εκπαίδευση. Δεύτερο ζήτημα: εκπαίδευση και ανάπτυξη, εκπαίδευση και αγορά. Η Δεξιά παραδοσιακά και τα τελευταία χρόνια επιμένει στην απόλυτη, μονοδιάστατη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά. Γι' αυτό επιμένει στα ιδιωτικά κολλέγια, στα ιδιωτικά πανεπιστήμια που θα χρηματοδοτούνται από μεγάλες επιχειρήσεις - φορείς στις οποίες θα διοχετεύει τους αποφοίτους τους. Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει και στη χώρα μας, αυτό είναι κάτι που συμβαίνει και σε όλη την Ευρώπη. Η δική μας άποψη είναι ότι προφανώς η εκπαίδευση πρέπει να βλέπει την αγορά. Όμως, αν συνδεθεί απόλυτα με αυτή, τότε θέτω το απλό θεωρητικό ερώτημα: Στη χώρα μας τι είδους αγορά έχουμε και επομένως γιατί θα πρέπει να έχουμε κοινωνιολόγους, οικονομολόγους και λοιπά; Αφού μας τα έχουν λυμένα όλα τα ζητήματα οι άλλοι. Θα πρέπει να προσανατολιστούμε στον αγροτοτουριστικό τομέα και πουθενά αλλού. Δεν είναι έτσι όμως τα πράγματα. Σε μία αγορά που έχει συνεχείς αλλαγές θα πρέπει η επιστήμη να δίνει σοβαρά εφόδια προς όλους, θα πρέπει να συνδέεται με την αγορά, να βλέπει τις ανάγκες της, αλλά αυτό που λέμε εμείς εκπαίδευση, αυταξία, στην ουσία τι είναι πέραν της γενικής μόρφωσης; Είναι εμπλουτισμός των νέων με προσόντα σε μία άλλη τροποποιημένη αγορά, ώστε να μπορέσουν να βρουν εργασία. Ως προς τους διορισμούς, με κάλυψε ο κύριος Υπουργός με τα στοιχεία γιατί ήθελα και εγώ να τα αναφέρω. Υπάρχει ένα αντικειμενικό, θα τολμήσω να πω μάλλον άλυτο πρόβλημα: Αν εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα η αντίληψη ότι οι λεγόμενες καθηγητικές σχολές από παράδοση οδηγούν κατ' αποκλειστικότητα σε διορισμό στο δημόσιο, οδηγεί στο αδιέξοδο του πώς θα διορίσουμε τους εκατό με εκατόν πενήντα χιλιάδες που θα ζητήσουν να ενταχθούν στους μόνιμους διορισμούς σε ένα δημόσιο σχολείο, το οποίο σταδιακά φθίνει σε αριθμό μαθητών. Θέλω να αναφερθώ σε ένα στοιχείο. Οι δυόμισι χιλιάδες απολύσεις επί υπουργίας κ. Μητσοτάκη δεν έγιναν γιατί κάποιοι είχαν πλαστά πτυχία. Αν πράγματι κάποιοι είχαν, καλώς. Έγιναν επειδή εκείνη τη στιγμή καταργήθηκαν συγκεκριμένοι τομείς στην επαγγελματική εκπαίδευση και αφού καταργήθηκαν, εξέλειπε η ανάγκη των αντίστοιχων καθηγητών που δίδασκαν εκεί, τη στιγμή που ο τότε Υπουργός κ. Αρβανιτόπουλος εγκαινίαζε ιδιωτικό ΙΕΚ στον Πειραιά που ιδρυόταν γι' αυτές τις σχολές. Άρα να μιλάμε καθαρά με ποιον είναι ο καθένας. Τα κριτήρια των ενδιαφερομένων προς διορισμό πρέπει να είναι έτσι ισορροπημένα, ώστε να αποφευχθεί κατά απόλυτη προτεραιότητα ο λεγόμενος κοινωνικός αυτοματισμός. Μια ομάδα, οι έχοντες προϋπηρεσία. Μια δεύτερη ομάδα, οι έχοντες επιστημονικά προσόντα, μία τρίτη ομάδα ΑΜΕΑ, πολύτεκνοι. Μία τέταρτη μία πέμπτη ομάδα, τα είπε ο Υπουργός. Πάση θυσία η Αριστερά πρέπει να αποφύγει τον κοινωνικό αυτοματισμό και γι' αυτό πρέπει να είναι ισορροπημένα. Και έχω την αίσθηση ότι είναι ισορροπημένα. Να σημειώσω και ένα άλλο στοιχείο και κλείνω. Τα τρία παραπάνω ζητήματα που έθιξα νομίζω ότι αντιμετωπίζονται σε θετική κατεύθυνση με το παρόν νομοσχέδιο. Εκείνο που θέλω να επισημάνω είναι ότι τα τρία πανεπιστήμια που θα δράσουν μέσα στη Στερεά Ελλάδα, μία ενιαία περιφέρεια, πρέπει να αξιοποιήσουν στο μέγιστο το άρθρο 34 της συνέργειάς τους, ώστε να αποκτηθεί ενιαία περιφερειακή συνείδηση στην Περιφέρεια Στερεάς. Και κλείνω με τούτο. Η κατάσταση της Λαμίας, ως πρωτεύουσας αυτής της περιφέρειας, είναι βελτιωμένη με αυτό το νομοσχέδιο, αλλά δεν ανταποκρίνεται στο βάρος που θα πρέπει να έχει μία έδρα περιφέρειας. Ευελπιστώ ότι με την ίδρυση του πειραματικού που είπε ο κύριος Υπουργός και τη λειτουργία των διετών προγραμμάτων σπουδών μέσα σε αυτά τα πανεπιστήμια θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε αυτήν την κατάσταση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τελικά, κύριε Κουράκη, δεν συμφωνεί ο κ. Τσιάρας να σας δώσω τον λόγο. Κύριε Τσιάρα, θα αναλάμβανε Προεδρείο. Δεν το κάνουμε για εμάς.
Όταν, όμως, μιλάει ο Υπουργός τριάντα πέντε λεπτά, αντιλαμβάνεστε ότι…
Επιτρέπεται, κύριε Τσιάρα. Θα του μείνουν μόνο πέντε λεπτά. Γι' αυτό είπα ότι έχει τους εξής χρόνους: δεκαοκτώ, εννιά, πέντε και τρία λεπτά. Κόντεψε να τελειώσει σχεδόν όλον του το χρόνο. Δεν έκανα κάτι. Προσμετράται και σημειώνεται δίπλα. Ο κ. Κουράκης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πριν μπω στο κυρίως θέμα, θα ήθελα να εκφράσω και εγώ τη συμπαράστασή μου στον συνάδελφο Γιάννη Δελή, Βουλευτή του ΚΚΕ, ο οποίος τραυματίστηκε κατά την αστυνομική επιχείρηση. Προφανώς όλοι αναμένουμε τα αποτελέσματα της έρευνας που διέταξε η αρμόδια Υπουργός. Όμως, επειδή και σήμερα υπάρχει ένα εκπαιδευτικό συλλαλητήριο, θα έλεγα ότι η καλύτερη συγγνώμη που μπορεί να πιάσει τόπο στον κ. Δελή είναι να μη δούμε σήμερα απολύτως, μα απολύτως - και στα επόμενα συλλαλητήρια, βεβαίως - καμμιά κατάχρηση από πλευράς των δυνάμεων καταστολής. Σχετικά με το νομοσχέδιο, θα έλεγα ότι μετά από έντεκα χρόνια αδιοριστίας στην εκπαίδευση, με πάνω από τριάντα χιλιάδες αποχωρήσεις εκπαιδευτικών, έρχεται το Υπουργείο να νομοθετήσει μόνιμους διορισμούς δεκαπέντε χιλιάδων εκπαιδευτικών μέσα σε τρία χρόνια. Εδώ έχουμε ένα ζήτημα ουσίας σχετικά με τον κ. Μητσοτάκη και απορώ γιατί οι διαδηλωτές και οι λοιποί εκπαιδευτικοί που αντιτίθενται στον τρόπο διορισμού και στο νομοσχέδιο αυτό δεν αναφέρονται καθόλου στον κ. Μητσοτάκη, ο οποίος δεν δεσμεύεται για διορισμούς στην εκπαίδευση. Και, μάλιστα, προς τιμήν του ξεκαθάρισε με τον πιο σαφή τρόπο τις θέσεις του κόμματός του ως προς το ζήτημα του διορισμού των εκπαιδευτικών λέγοντας επί λέξει: «Η παιδεία χρειάζεται ενίσχυση, αλλά δεν είμαι διατεθειμένος να δεσμευθώ σε οποιονδήποτε αριθμό προσλήψεων αν δεν μελετήσω πρώτα ενδελεχώς τα στοιχεία και να διαπιστώσω πόσα πραγματικά κενά υπάρχουν. Προσλήψεις στον αέρα μόνο και μόνο για να στέλνουμε ένα «φιλολαϊκό» μήνυμα εγώ δεν πρόκειται να εξαγγείλω». Παρακάτω στην ίδια δήλωση μιλάει για διαγωνισμό στον ΑΣΕΠ και λέει: «Προσλήψεις χωρίς διαγωνισμούς δεν πρόκειται να γίνουν από την επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας». Εδώ - το είπε και ο Υπουργός - το θέμα του ΑΣΕΠ και των εξετάσεων μετά το πτυχίο είναι μία διαδικασία η οποία υποβαθμίζει το πτυχίο και, μάλιστα, τα λοιπά ακαδημαϊκά προσόντα που μπορούν να έχουν αποκτηθεί στο διάστημα αυτό. Καταλαβαίνετε ότι μέσα σε μία διαδικασία δύο - τριών ωρών εξαλείφονται και η προϋπηρεσία και τα λοιπά ακαδημαϊκά προσόντα. Δεν είναι δίκαιο. Δεν είναι σωστό. Δεν είναι εκπαιδευτικά σωστό. Γι' αυτό εμείς δεν χρησιμοποιούμε καθόλου, μα καθόλου, το θέμα των εξετάσεων, δηλαδή μετά τον διαγωνισμό στο ΑΣΕΠ. Σε σχέση με τον κ. Μητσοτάκη πάλι, πρέπει να θυμούνται οι εκπαιδευτικοί και τους δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς τεχνολογικών ιδρυμάτων μέσα σε μια νύχτα. Έπρεπε να έρθει η δική μας Κυβέρνηση για να τους επαναπροσλάβει, να επανατοποθετήσει στα πόδια της το status της επαγγελματικής πορείας και κυρίως να το αναβαθμίσει. Σχετικά με τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς που διαμαρτύρονται για τον τρόπο που εισάγουμε εμείς, δηλαδή εκατόν είκοσι μόρια στην προϋπηρεσία και εκατόν είκοσι μόρια στα ακαδημαϊκά κριτήρια και άλλα, βέβαια, στα κοινωνικά, θα ήθελα να πω - το είπε και ο Υπουργός - ότι είμαστε υποχρεωμένοι από το Σύνταγμα και από τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας να πάμε σ' αυτό το σύστημα. Πέρα από αυτά, θεωρώ ότι είναι και δίκαιο. Είναι δίκαιο γιατί δίνει σε συναδέλφους αναπληρωτές που έχουν γυρίσει όλη την Ελλάδα σε ένα μεγάλο ποσοστό, δηλαδή περίπου για δεκατρία - δεκατέσσερα χρόνια, τη δυνατότητα να αναγνωριστεί αυτή η προϋπηρεσία, αλλά βεβαίως δεν μπορείς να παραβλέψεις τα ακαδημαϊκά προσόντα, αν είναι καλύτεροι εκπαιδευτικοί. Να υπενθυμίσω σε όσους δεν το γνωρίζουν ότι στο εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας, στο οποίο αναφερόμαστε πάρα πολλές φορές όλοι, μα όλοι οι εκπαιδευτικοί, προϋπόθεση διορισμού τους είναι να έχουν και μεταπτυχιακό τίτλο. Σχετικά με τη Νέα Αρχιτεκτονική, το δεύτερο μεγάλο σημείο που εισάγει αυτό το νομοσχέδιο, να θυμίσουμε την πολύ θλιβερή περίοδο εκείνη με το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ», όπου έγιναν αυθαίρετες καταργήσεις και συγχωνεύσεις τμημάτων, είχαμε υποχρεωτικές μετακινήσεις φοιτητών, έγινε υποχρεωτική διαθεσιμότητα ακαδημαϊκού διοικητικού προσωπικού. Με άλλα λόγια, είχαμε ένα πολύ μεγάλο πισωγύρισμα στην ανώτατη εκπαίδευση. Η δική μας η Κυβέρνηση πήρε την εξαιρετικά τολμηρή πρωτοβουλία να αναβαθμίσει τα ΤΕΙ μέσω της συνέργειας με τα πανεπιστήμια, με την ίδρυση νέων τμημάτων, με κατάργηση τμημάτων, τα οποία καλύπτονταν από άλλα τμήματα και να δημιουργήσει τμήματα διετών κέντρων επαγγελματικής εκπαίδευσης, όπως ανέφερε πριν από λίγο και ο κύριος Υπουργός. Θα έλεγα ότι η αναβάθμιση αυτή και, μάλιστα, το συμπλησίασμα και των ερευνητικών κέντρων, τα οποία λειτουργούν με μια οριζόντια διαστρωμάτωση, όπως ανέφερε και η εισηγήτριά μας, η κ. Αναγνωστοπούλου, είναι μία εξαιρετικά σημαντική τομή. Θα αναφερθώ σε κάποια επιμέρους ζητήματα, κύριε Υπουργέ. Θα καταθέσω μία τροπολογία που αφορά το Υπουργείο Υγείας. Κρίμα που δεν είναι εδώ οι Υπουργοί Υγείας. Αφορά γιατρούς που έχουν σχέση ιδιωτικού δικαίου στο Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου» όσον αφορά τα αναδρομικά τα οποία, βεβαίως, δίνονται στους γιατρούς του ΕΣΥ. Όμως, καταλαβαίνεται ότι σ' αυτό το νοσοκομείο υπηρετούν γιατροί δύο ταχυτήτων και είναι εξαιρετικά άδικο και μη λειτουργικό να δίνονται σε κάποιους γιατρούς τα αναδρομικά και σε κάποιους όχι. Επομένως, με αυτήν την τροπολογία προστίθενται οι λέξεις «και του συνόλου των ιατρών του Γενικού Νοσοκομείου «Παπαγεωργίου»». Ακόμη μου έχει έρθει ένα αίτημα το οποίο με πρώτη ματιά το βρίσκω θετικό - θα έπρεπε να το δείτε και εσείς - για την αναγνώριση της διδακτικής προϋπηρεσίας των εκπαιδευτικών του ΟΑΕΔ από το Υπουργείο Παιδείας, καθώς και ο Συνήγορος του Πολίτη και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους προτρέπει την πολιτεία να ρυθμίσει την αδικία και να αναγνωρίσει την εκπαιδευτική προϋπηρεσία αυτών των εκπαιδευτικών που χρόνια προσφέρουν στην εκπαίδευση. Έτσι, λοιπόν, ζητούν την ψήφιση μιας νομοθετικής διάταξης, στην οποία θα προστίθεται η περίπτωση «και η προϋπηρεσία στα δημόσια ΤΕΕ και ΕΠΑΣ, σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ». Είχα σημειώσει, αλλά με καλύψατε σ' έναν βαθμό, για τα κριτήρια στους πολύτεκνους και στα ΑΜΕΑ. Όσον αφορά τα ΑΜΕΑ, νομίζω ότι το κατέβασμα από το 67% στο 50% είναι μία πολύ καλή πρόταση. Σχετικά με τους πολύτεκνους, νομίζω ότι θα μπορούσαμε εκεί να υπάρχει μία διαβάθμιση στα μόρια όσον αφορά τα περισσότερα παιδιά. Είναι ένα μέτρο το οποίο απαντάει και στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας σας. Με όλα αυτά που σας είπα, νομίζω ότι είναι νομοσχέδιο το οποίο, πέρα από τις επιμέρους αντιρρήσεις, μπορεί να ψηφιστεί από όλη την Εθνική Αντιπροσωπεία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Τσιάρας από τη Νέα Δημοκρατία, γιατί έχει ανειλημμένη υποχρέωση. Ζητάμε συγγνώμη, κύριε Κουτσούμπα. Ορίστε, κύριε Τσιάρα, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν ξεκινήσω την ομιλία μου για το νομοσχέδιο, θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο για τη χθεσινή ομιλία του Πρωθυπουργού κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την ψήφο εμπιστοσύνης. Φυσικά θα αναφερθώ στη στιγμή που ο ίδιος, φέρνοντας τη ρηματική διακοίνωση της γειτονικής χώρας των Σκοπίων, έκανε μία επιλεκτική αναφορά σε σημεία που, κατά τη γνώμη του, βόλευαν τον ίδιο και προφανώς την πολιτική επιλογή της κυβερνητικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ. Για άλλη μία φορά φάνηκε η μισή αλήθεια. Για άλλη μία φορά υποκρινόμαστε χωρίς να βλέπουμε ποια είναι η πραγματικότητα και χωρίς να παρουσιάζουμε το σύνολο, όταν υπήρχαν δύο συγκεκριμένες αναφορές για τον μακεδονικό λαό και για το πώς πλέον εσείς, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, θα αποκαλείτε, θα προσφωνείτε τους γείτονες πολίτες της γειτονικής χώρας των Σκοπίων. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Δυστυχώς, σ' αυτήν την πρακτική προστρέχει και ο Υπουργός Παιδείας. Λυπάμαι που θα το πω, κύριε Υπουργέ, αλλά για άλλη μία φορά αποδεικνύετε μία διαφορετική πραγματικότητα από αυτήν που παρουσιάζετε. Εσείς μιλάτε για συναινέσεις, μιλάτε για συνεννόηση, μιλάτε για διαδικασίες οι οποίες βγαίνουν από την κοινωνία και παρουσιάζονται αυτήν τη στιγμή έτοιμες, προκειμένου να φέρετε ένα νομοθέτημα. Όμως, αλήθεια, υπάρχει κάτι τέτοιο; Θα προσπαθήσω με πέντε συγκεκριμένες επισημάνσεις να σας αποδείξω ότι όλα αυτά τα οποία έχετε πει κατά καιρούς - και βέβαια θα εστιάσω περισσότερο σε αυτό που συμβαίνει στο ΤΕΙ Θεσσαλίας και ειδικότερα στην Καρδίτσα - δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα. Στην αιτιολογική έκθεση είναι η πρώτη επισήμανση. Αναφέρεται ότι όλη αυτή η διαδικασία προκύπτει μέσα από διαβούλευση, μέσα από το λεγόμενο «bottom - up». Ωραία έκφραση! Δηλαδή, ότι η κοινωνία διαβουλεύεται και αυτό το οποίο φτάνει ως τελικό προϊόν στο Υπουργείο είναι αυτό το οποίο νομοθετείται. Αλήθεια, υπάρχει «bottom - up», όταν τελικά η διαβούλευση είναι σαλαμοποιημένη και γίνεται επιλεκτικά με τους πιο βολικούς; Θα σας πω ένα πολύ σύντομο ιστορικό για να καταλάβετε. Ο κύριος Υπουργός με ένα τηλεφώνημα στις 7 Αυγούστου - προσέξτε! - λέει ότι στις 8 Αυγούστου θα βρεθεί στην Καρδίτσα, προκειμένου να έχει συνάντηση με τους φορείς και να διαβουλευθεί. Αντιλαμβάνεστε ότι το σύντομο πέρασμά του όχι μόνο διαβούλευση δεν ήταν, αλλά όταν έλεγε ότι όλα αυτά τα οποία άκουσε τον δεσμεύουν για να υπάρξει μία νέα συνάντηση μέχρι το τέλος Αυγούστου, που ποτέ δεν υπήρξε σε αυτό τον χρόνο, αποδείχθηκαν ακριβώς τα αντίθετα. Προσωπικά στις 20-09-2018 κατέθεσα μια ερώτηση σχετικά με τη συνάντηση που είχατε, την οποία, κύριε Υπουργέ, δεν είχατε ποτέ τη δημοκρατική ευαισθησία να την απαντήσετε. Ποτέ δεν έλαβα απάντηση γι' αυτή την ερώτηση που αφορούσε στην υποτιθέμενη δική σας διαβούλευση. Στις 28 Σεπτεμβρίου ετέθη το σχέδιο νόμου του Υπουργείου σε δημόσια διαβούλευση ίδιο και απαράλλακτο με το προσχέδιο που κατατέθηκε τον Μάιο, όταν σημειώστε υπήρξαν τουλάχιστον δύο συσκέψεις όλων των φορέων του Νομού Καρδίτσας με μία κόκκινη γραμμή την οποία - λυπάμαι που το λέω - δυστυχώς οι συνάδελφοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ φρόντισαν και αυτοί να τη σβήσουν και να την ξεπεράσουν και η οποία έθετε διάφορα ζητήματα τα οποία για μας ήταν αδιαπραγμάτευτα, πάντα βεβαίως εντός εισαγωγικών. Στις 10 Οκτωβρίου κάνατε μία συνάντηση με τους τρεις συναδέλφους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, του συντονιστή του ΣΥΡΙΖΑ της Καρδίτσας και ένα ακόμη στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς, έτσι γίνεται η διαβούλευση με όλους, κύριε Υπουργέ! Στις 11 Οκτωβρίου συναντηθήκατε με τον δήμαρχο Καρδίτσας ο οποίος πλέον υποστηρίζεται και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντιλαμβάνεστε ότι η διαβούλευση για την οποία μιλάμε πρέπει να γίνεται μεταξύ ημών και υμών. Αυτό είναι η διαβούλευση, έτσι; Βεβαίως, σας είπα και πάλι ότι η κοινωνία των πολιτών της Καρδίτσας, δυστυχώς αντέδρασε με περισσότερο δημοκρατικές διαδικασίες από εσάς. Με δύο συναντήσεις όλων των φορέων της πόλης και με μία ανοιχτή συγκέντρωση πολιτών, οι οποίοι επέστρεφαν το συγκεκριμένο δικό σας νομοσχέδιο ως απαράδεκτο. Και όλα αυτά δείχνουν ότι η δημοκρατική ευαισθησία την οποία επικαλείστε και εσείς, κύριε Υπουργέ, και οι αξιότιμοι αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ προφανώς μάλλον είναι μία θεωρία. Έχει καμμία σχέση με την πραγματικότητα; Παρέμβαση δεύτερη. Προσκεκλημένοι φορείς στη Βουλή. Καλέσατε δέκα φορείς να μιλήσουν για τη συγχώνευση του ΤΕΙ και άλλους δώδεκα φορείς να μιλήσουν για την τροπολογία για τη μοριοδότηση. Φαντάζεστε πόσο μεγάλη σημασία δόθηκε στη διαδικασία της συγχώνευσης του ΤΕΙ. Παρέμβαση τρίτη. Προφανώς δεν είναι καινούργιο, αλλά το ζήτημα των ακαδημαϊκών κριτηρίων, κύριε Υπουργέ, στην επιτροπή νομίζω ότι λίγο πολύ δείξατε πώς το αντιλαμβάνεστε. Η ΑΔΙΠ, όπως είπατε στην επιτροπή, τελικά θα προσέθετε στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο μόνο χαρτούρα και τίποτα περισσότερο. Βεβαίως, με βάση όσα είπε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας νωρίτερα, προφανώς ακόμη και αν είναι ανεξάρτητη αρχή, την οποία δείχνετε πόσο τη σέβεστε, για άλλη μία φορά μάλλον θέλετε να την ελέγξετε, βάζοντας ένα άνθρωπο ο οποίος βρίσκεται πολύ κοντά σας σ' έναν άλλο ρόλο. Ας δούμε ποια είναι τελικά τα ακαδημαϊκά κριτήρια, για να συμφωνήσουμε τουλάχιστον σε κάτι. Κάνετε μία συγκεκριμένη επιλογή, την οποία νομοθετείτε. Ποια είναι τα ακαδημαϊκά κριτήρια για να καταλάβουν όλοι; Όσον αφορά το πολλά υποσχόμενο Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας στην Καρδίτσα που είχε σαν βάση εισαγωγής τα δεκαέξι χιλιάδες μόρια και λέτε ότι πρέπει να χωριστεί μεταξύ Καρδίτσας και Τρικάλων, πού απαντάται αυτό ακαδημαϊκά, για να το καταλάβω και εγώ, κύριε Υπουργέ; Αφήστε - για να φτάσω και στο τέταρτο σημείο - που η Καρδίτσα - αναγκάζομαι να μιλήσω λίγο περισσότερο για την πόλη μου - που έχει το μεγαλύτερο campus της περιφέρειας είναι τελικά και η μόνη πόλη χωρίς σχολή! Ένας ισχυρισμός που ακούστηκε πολλές φορές από την πλευρά του κυρίου Υπουργού ότι με ένα τμήμα δεν μπορώ να κάνω μία σχολή, προφανώς μπορεί να απαντηθεί εύκολα αν ανατρέξετε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Τι κάνατε στην Άρτα, δύο σχολές με ένα τμήμα στην καθεμία. Πρέπει κάποια στιγμή να μιλήσουμε απαντώντας στην κοινή λογική. Η κοινή λογική είναι που δεν απαντάται. Όλα αυτά τα ωραία τα οποία με πολύ μεγάλη ευκολία μπορείτε να τα μεταστρέφετε και να τα παρουσιάζετε με έναν διαφορετικό τρόπο, προφανώς εκθέτουν και πολιτικές, πολύ περισσότερο εκθέτουν ανθρώπους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παρέμβαση πέμπτη. Είδα με ενδιαφέρον την τροπολογία των συντοπιτών μου Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι προς τη θετική κατεύθυνση, αλλά με προφανή σκοπιμότητα. Είναι στην πραγματικότητα προπέτασμα καπνού του ΣΥΡΙΖΑ στην τοπική κοινωνία. Η αποδοχή αυτής της τροπολογίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ουσιαστικά το φύλλο συκής που προσφέρει ο κύριος Υπουργός. Δεν θα σταθούμε κάποτε υπεύθυνα απέναντι σε αυτό που υποτίθεται ετέθη από την πρώτη στιγμή ως κόκκινη γραμμή για την τοπική κοινωνία του τόπου μας, της Καρδίτσας; Κύριε Υπουργέ, λυπάμαι που θα σας το πω, έχετε μία εικόνα που πολλές φορές δημιουργεί άλλες εντυπώσεις, αλλά την κρίσιμη στιγμή δεν αποδεικνύεται ότι οι επιλογές τις οποίες κάνετε είναι τουλάχιστον αντίστοιχες με αυτά τα οποία παρουσιάζετε ως δική σας πραγματικότητα. Σε ό,τι αφορά την τροπολογία για την οποία γίνεται πολλή συζήτηση, άκουσα νωρίτερα τον αξιότιμο κύριο Αντιπρόεδρο να λέει ότι πρέπει οι ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες να λάβουν μιας ιδιαίτερης πρόνοιας, προκειμένου να ενταχθούν τουλάχιστον σε αυτή τη λογική. Και νομίζω ότι θα το ακούσετε με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Φυσικά μιλάω για τους πολύτεκνους και τους τρίτεκνους, γιατί νομίζω ότι αυτό απαντά σε ένα πολύ βασικό κομμάτι όχι μόνο μιας κοινωνικής ομάδας, αλλά μιας γενικότερης αναζήτησης που έχει η ελληνική πολιτεία κυρίως για να αντιμετωπίσει το δημογραφικό ζήτημα. Δυστυχώς, θα σας πω ότι φεύγετε, ουσιαστικά ολοκληρώνεται ο κύκλος αυτής της Κυβέρνησης, επιχειρώντας να διχάσετε και να διαιρέσετε. Όμως, νομίζω ότι σε αυτή την προσπάθεια το μόνο που τελικά πετυχαίνετε είναι να χαλυβδώνεται η ενότητα της κοινωνίας απέναντι σε επιλογές που θα δημιουργήσουν πολλά προβλήματα στο άμεσο μέλλον. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ κ. Κουτσούμπας για δεκαπέντε λεπτά. Και συγγνώμη για την αναστάτωση που έγινε προηγουμένως, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, για να παρουσιάζετε το σύστημα διορισμού των εκπαιδευτικών που προτείνετε ως άνοιγμα του δρόμου για χιλιάδες προσλήψεις, ενώ επί της ουσίας ανακυκλώνετε το καθεστώς των συμβασιούχων και της αδιοριστίας, χρειάζεται πραγματικά θράσος, κάτι βέβαια που αποδεδειγμένα έχετε. Και το παρουσιάζετε αυτό ως σύστημα διορισμού, τη στιγμή που γνωρίζετε πολύ καλά ότι πολλοί εκπαιδευτικοί από του χρόνου θα μείνουν χωρίς δουλειά. Ουσιαστικά τους απολύετε. Πετάτε στα σκουπίδια χρόνια δουλειάς ανθρώπων που έχουν κυριολεκτικά οργώσει την Ελλάδα, έχουν μείνει μακριά από τις οικογένειές τους - αν πρόλαβαν να κάνουν οικογένεια - έχουν δοκιμάσει τα πάνδεινα, όπως εκείνες τις ντροπιαστικές εικόνες των εκπαιδευτικών που ζούσαν σε σκηνές. Μάλιστα, στήσατε και ολόκληρο site στο Υπουργείο Παιδείας για να διαφημίσετε αυτό το έργο σας. Δεν μπορείτε να πείσετε αλλιώς φαίνεται, πρέπει τα παπαγαλάκια σας να έχουν έτοιμη τροφή. Φυσικά έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι ανάμεσα στις ενέργειες που προβάλλονται έχουν την τιμητική τους και αυτές που θα γίνουν ελέω προεκλογικής περιόδου. Εμπόριο ελπίδας κάνετε σε παλιούς και νέους εκπαιδευτικούς, σε ανθρώπους που σπούδασαν, εξετάστηκαν αποδεδειγμένα, πήραν πτυχίο και τώρα τους λέτε ότι δεν είναι αρκετό, χρειάζονται και άλλα χαρτιά, να κυνηγάτε μία ζωή προσόντα. Αυτό είναι το μέλλον της νεολαίας που ευαγγελίζεστε. Και φυσικά δεν είστε οι μόνοι σε αυτό. Υλοποιείτε κατά γράμμα την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θέλει την αποσύνδεση του πτυχίου από το επάγγελμα. Και μιας και μιλάμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση, να θυμίσουμε ότι ήδη από το 2008 στο Ευρωκοινοβούλιο, το κόμμα σας τότε, ο Συνασπισμός δηλαδή, μαζί με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ είχε υπερψηφίσει το κείμενο, που σαφώς μίλαγε για ανταγωνιστικές διαδικασίες επιλογής, δηλαδή κάθε μελλοντικός εκπαιδευτικός να βλέπει τον άλλον σαν ανταγωνιστή του. Και τα λέμε αυτά, για να γίνει κατανοητό ότι σαν κόμμα φυσικά ήσασταν και φυσικά είστε πλήρως ενταγμένοι στην αντιλαϊκή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν την ανακαλύψατε τώρα που είστε στην Κυβέρνηση, απλώς τώρα τελειοποιείτε αυτή την πολιτική. Γι' αυτό και δέχεστε συγχαρητήρια από την Κομισιόν. Εξ ου και η δυσκολία της Νέας Δημοκρατίας τώρα, από την οποία πήρατε την μπουκιά από το στόμα και στα ζητήματα της παιδείας. Για ποιο πράγμα είστε αλήθεια υπερήφανοι, κύριοι της Κυβέρνησης; Λέτε ότι κάνατε έργο στην εκπαίδευση σε συνθήκες σκληρής δημοσιονομικής στενότητας. Μάλιστα. Για το ότι, όμως, αυτή η δημοσιονομική στενότητα, που κυριολεκτικά τσάκισε μόνο τον ελληνικό λαό, περπατούσε μαζί, παράλληλα με τα εκατομμύρια δωράκια που κάνατε σε επιχειρηματικούς ομίλους, δεν λέτε κουβέντα. Και φτάνετε μάλιστα στην αθλιότητα να κατηγορείτε το ΚΚΕ ότι το αίτημα για τριάντα χιλιάδες μόνιμους διορισμούς εδώ και τώρα, για να καλυφθούν τα κενά που υπάρχουν, τα οποία δεν είναι καθόλου έκτακτα αλλά σταθερά, είναι λαϊκισμός, ότι είναι ακραίο αίτημα. Ακραίο αίτημα και λαϊκισμός οι διορισμοί! Και μάλιστα, ο Υπουργός ειρωνεύεται εδώ μέσα! Είστε σοβαροί, θα σας πούμε εμείς, κύριοι του Υπουργείου Παιδείας; Εσείς που το 2015, προεκλογικά και μετεκλογικά, δίνατε υποσχέσεις για είκοσι χιλιάδες διορισμούς εκπαιδευτικών, όπως έκανε και η Νέα Δημοκρατία πριν για δέκα χιλιάδες; Και μετά τα τέσσερα χρόνια τα δικά σας και τα άλλα τέσσερα χρόνια της Νέας Δημοκρατίας, ακόμα ψάχνουμε να βρούμε αυτούς τους διορισμούς, για να δούμε δηλαδή ποιος είναι σοβαρός και ποιος είναι πραγματικά γελοίος, εδώ μέσα, κύριε Υπουργέ της αμάθειας και των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων. Τι ζητάνε, λοιπόν, τώρα οι εκπαιδευτικοί και γενικότερα το εκπαιδευτικό κίνημα, που βρίσκονται έξω από αυτή την Αίθουσα διαδηλώνοντας για το δίκιο τους; Να τηρήσετε τις προεκλογικές σας υποσχέσεις. Αυτό μόνο προς το παρόν. Για ποιο πράγμα ακόμα, είστε περήφανοι, κύριοι της Κυβέρνησης; Για το γεγονός ότι τα παιδιά δεν έχουν σταθερό δάσκαλο στο ολοήμερο δημοτικό; Για το ότι μετατρέψετε το ολοήμερο νηπιαγωγείο αποκλειστικά σε χώρο φύλαξης; Για το ότι ο μαθητής που έχει ειδικές ανάγκες δεν διαθέτει πρόσβαση στις δομές, στον εκπαιδευτικό που χρειάζεται; Για το γεγονός ότι κάθε Σεπτέμβριο και Οκτώβριο μπαίνουν περιορισμοί στη λειτουργία και συγκρότηση των ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ και οι μαθητές αναγκάζονται να εγκαταλείπουν την ειδικότητα που επιθυμούν ή να μεταφέρονται σε άλλο σχολείο; Είστε μήπως, υπερήφανοι γιατί καθυστερείτε την υλοποίηση της ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης σε γυμνάσια και λύκεια; Φτιάξατε ένα σχολείο που κυριολεκτικά λειτουργεί με ό,τι περισσεύει, από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο. Αλλά και αυτό ακόμα δεν σας φτάνει, παρ' όλες τις χειρουργικού τύπου απαράδεκτες παρεμβάσεις σας. Για να χρειάζονται λιγότεροι εκπαιδευτικοί, τα κενά ζουν και βασιλεύουν. Πίσω από κάθε κενό και έλλειψη σε εκπαιδευτικούς, υπάρχει ένας μαθητής που χάνει την επαφή του με μία σειρά γνωστικά αντικείμενα, ένας μαθητής που δεν έχει μουσικό, δεν έχει γυμναστή, θεατρολόγο, μία σειρά άλλες ειδικότητες, που μπορούν να συμβάλλουν στη διαπαιδαγώγηση του νέου ανθρώπου. Στα γυμνάσια και τα λύκεια αναγκάζετε τους εκπαιδευτικούς να κάνουν μαθήματα άσχετα με το επιστημονικό τους αντικείμενο, με αυτό δηλαδή που έχουν σπουδάσει. Δεν ξέρουμε εάν μέσα σε αυτή την υπερφίαλη κενότητα των πανηγυρισμών σας έχετε καταλάβει τι σημαίνει, τι αντιδραστικός αναχρονισμός είναι αυτός, τι μεγάλο πισωγύρισμα! Το σχολείο το στηρίζουν οι εκπαιδευτικοί, αυτοί οι εκπαιδευτικοί που τους κρατάτε καθηλωμένους με τσεκουρωμένους πέντε μισθούς, που έχουν αρχίσει πλέον να κάνουν μάθημα στα εγγόνια τους. Η κατάσταση συνεχώς επιδεινώνεται με τα όρια συνταξιοδότησης που έχετε αποφασίσει. Όσο δε για την εγκληματική παρέμβασή σας - έτσι την λέτε - στην προσχολική αγωγή, ρωτήστε τους νηπιαγωγούς που συνωστίζονται τα παιδάκια σε κάτι αίθουσες κλουβιά. Τώρα, για να σφραγίσετε την εμβληματικότητα αυτής της παρέμβασή σας, στείλατε και οδηγίες για κοντέινερς που θα στεγάσουν τα νήπια - μάλιστα κοντέινερς - και ταυτόχρονα, κόψατε από τον κρατικό προϋπολογισμό κονδύλια 140.000.000 για την ανέγερση προσχολικής στέγης. Και κατά τα άλλα μιλάτε για υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου. Και πώς το αποδεικνύετε αυτό; Πολύ απλά, μας βάζετε, βάζετε τον ελληνικό λαό, τους εκπαιδευτικούς, να σας συγκρίνουμε όλοι με τη Νέα Δημοκρατία. Η αλήθεια είναι ότι σας βολεύουν πάρα πολύ αυτά που λέει και προτείνει, γιατί και την αντιδραστική πολιτική προωθείτε και τον μπαμπούλα της Δεξιάς προβάλλετε, όταν μία χαρά τα ίδια κάνετε και εσείς. Δεν πείθετε, κύριοι της Κυβέρνησης, όμως! Έχετε ξεθάψει από το μπαούλο όλα τα επιχειρήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και με αυτά κάνετε επίθεση στο ΚΚΕ στοχεύοντας όμως, τον λαό, τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, τους μαθητές και τις διεκδικήσεις τους. Ο κύριος Υπουργός τόλμησε να πει ότι όταν το ΚΚΕ απαιτεί - όπως και χιλιάδες άλλωστε εκπαιδευτικοί και τα σωματεία τους, που βρίσκονται στους δρόμους - για να πάρει πίσω το Υπουργείο την κατάπτυστη αυτή τροπολογία, δήθεν ζητάει να μείνουν τα πράγματα ως έχουν, να μην γίνει κανένας διορισμός, ότι το ΚΚΕ θέλει να παραμείνει ο νόμος Διαμαντοπούλου. Και το λέει αυτό ο ίδιος ο Υπουργός που ακριβώς υιοθετεί μέχρι κεραίας τη λογική των προσόντων και των πιστοποιήσεων που έθετε ο νόμος Διαμαντοπούλου. Δείτε και κάτι άλλο. Αυτή την κατηγορία ότι είναι λαϊκισμός και ακρότητα να διεκδικείς τα δικαιώματά σου, η οποία δεν απευθύνεται μόνο στο ΚΚΕ, αλλά πρώτα απ' όλα απευθύνεται στον ελληνικό λαό, την έχετε ολόκληρη ξεπατικώσει από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Εμείς, λοιπόν, επιμένουμε και θα επιμένουμε, όχι προεκλογικά όπως κάνατε εσείς για να κλέψετε κάποιους ψήφους, αλλά μόνιμα και σταθερά ότι το μοναδικό αίτημα, που μπορεί πραγματικά να δώσει ανάσα στα ρημαγμένα σχολεία, να αναβαθμίσει - από τη σκοπιά τουλάχιστον της αντιμετώπισης των κενών - τη σχολική ζωή είναι να γίνουν, εδώ και τώρα, τριάντα χιλιάδες μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, να μονιμοποιηθούν άμεσα οι χιλιάδες αναπληρωτές. Άλλωστε, ακόμα και σήμερα που μιλάμε, εν μέσω δηλαδή της σχολικής χρονιάς, σύμφωνα με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες υπάρχουν εκατοντάδες κενά. «Δεν υπάρχουν χρήματα», θα πείτε πάλι. «Πού να τα βρούμε;», μας λέτε. Και σας απαντάμε: Φυσικά μόνο για τις λαϊκές ανάγκες δεν υπάρχουν. Φαίνεται ότι για εσάς είναι πολλά τα περίπου 500.000.000 ευρώ που χρειάζονται κάθε χρόνο, για να εργαστούν επιπλέον τριάντα χιλιάδες εκπαιδευτικοί. Αλλά είναι μια χαρά να δίνετε 4.000.000.000 ευρώ τον χρόνο για την πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος, αφού αυτά τα δισεκατομμύρια ούτε στο ελάχιστο δεν γίνονται για πραγματικές αμυντικές δαπάνες της χώρας, αλλά μόνο για τους επιθετικούς σχεδιασμούς και τη δράση του ΝΑΤΟ. Ακριβώς επειδή η πολιτική σας είναι από χέρι αντιλαϊκή και αντιδραστική δεν μπορεί και δεν θέλει να δώσει θετική απάντηση στην κοινωνική ανάγκη τα κενά να καλύπτονται από μόνιμους εκπαιδευτικούς, για να υπάρχει σταθερή παιδαγωγική σχέση ανάμεσα στον εκπαιδευτικό και το μαθητή. Κι αυτό δεν είναι καθόλου, μα καθόλου πολυτέλεια στη σημερινή εποχή που μιλάμε. Τελικά, όμως, δεν θα σας περάσει. Είναι πρόκληση για τις λαϊκές οικογένειες, που τις καλείτε να συμβιβαστούν με τις ελλείψεις, με τα κενά στα σχολεία, με την υποβάθμιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών τους, να αναγκάζονται, ειδικά στον ευαίσθητο τομέα της ειδικής αγωγής, να αλλάζουν εκπαιδευτικό κάθε χρόνο ή ακόμα και μέσα στην ίδια τη χρονιά. Δεν θα σας περάσει! Είναι πρόκληση για τους νέους επιστήμονες, τα παιδιά που σπουδάζουν στα πανεπιστήμια της χώρας, να τους λέτε επί της ουσίας να βάλουν το πτυχίο σε ένα κάδρο για να το βλέπουν και να τρέχουν να μαζεύουν πιστωτικές μονάδες, μόρια, σεμινάρια επί πληρωμή. Να πληρώνεις, δηλαδή, μία ζωή μήπως και βρεις μία θέση στον ήλιο. Και μην μας πείτε υποκριτικά ότι χρειάζονται τα ακαδημαϊκά προσόντα. Άλλη είναι η έγνοια σας, να δημιουργήσετε μία μεγάλη αγορά πιστοποιήσεων, πτυχίων, μεταπτυχιακών, που και με τη δική σας βούλα έχουν δίδακτρα. Πληρώνουν αδρά οι νέοι μας και οι οικογένειές τους. Δίνει και παίρνει το εμπόριο των πιστοποιήσεων. Δεν σας ενδιαφέρει η πράγματι αναγκαία επιστημονική αναβάθμιση των πτυχιούχων. Αν σας ενδιέφερε, θα την κάνετε δωρεάν για όλους και όχι για τους λίγους. Αν σας ενδιέφερε πραγματικά, θα υλοποιούσατε αυτό που δεν έχετε κάνει ούτε εσείς ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, την επιστημονική ετήσια επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Τέλος, αν σας ενδιέφερε η επιστημονική αναβάθμιση των πτυχιούχων δεν θα ανοίγατε τον δρόμο στην απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας από το πτυχίο. Τίποτα από αυτά δεν σας ενδιαφέρει ουσιαστικά και μην μας λέτε, όπως γράψατε πρόσφατα σε κείμενο του Υπουργείου, ότι το Σύνταγμα απαγορεύει στο άρθρο 103 τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Έχετε και το καρπούζι και το μαχαίρι, αν θέλετε, και φυσικά δεν το θέλετε. Κάντε δεκτή εδώ και τώρα τη θέση του ΚΚΕ για άρση αυτής της απαγόρευσης. Άλλωστε μπροστά μας είναι η συνταγματική αναθεώρηση, αλλά εσείς δεν προτείνετε καν κάτι τέτοιο από όσο ξέρουμε. Κύριοι της Κυβέρνησης, σας ξαναλέμε ότι θα μας βρίσκετε συνεχώς μπροστά σας. Εμείς έτσι κρίνουμε τη δράση μας, όχι με το αν είμαστε τα καλά παιδιά του ΣΕΒ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ ή δεν ξέρω ποιου άλλου, αλλά με το αν συμβάλλουμε και εμείς, από το δικό μας μετερίζι και από εδώ μέσα και έξω από αυτή την Αίθουσα, να ορθώσει πραγματικό ανάστημα ο λαός μας, για να διεκδικήσει όλα αυτά που του ανήκουν, για να πάει συνολικά η χώρα μας και ο λαός μας μπροστά. Ζητάμε ουσιαστικά αναβαθμισμένη εκπαίδευση, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους και προφανώς και στον χώρο της εκπαίδευσης, μιας εκπαίδευσης που θα δουλεύει για τις κοινωνικές ανάγκες. Και για αυτό, τα όποια συστήματα διορισμού δεν θα έχουν στο επίκεντρό τους σ' αυτή την περίπτωση πώς θα αποκλείουν τους νέους και τις ζωές, αλλά πώς θα ενταχθούν οι απόφοιτοι των πανεπιστημιακών τμημάτων με βάση τον επιστημονικό, πανεθνικό σχεδιασμό στα σχολεία. Και ξέρετε, όλα αυτά τα έχει ζήσει η ανθρωπότητα, παρ' όλες τις δυσκολίες, παρ' όλα τα προβλήματα του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, με τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα λάθη. Τότε εκεί ούτε κενά υπήρχαν, ούτε ελαστικά εργαζόμενοι και αναπληρωτές, που σήμερα είναι κι αύριο δεν είναι. Δεν περιμένουμε φυσικά να μιλήσει για αυτά η Κυβέρνηση, ούτε τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, παρ' ότι αρκετοί από σας εδώ μέσα και σχεδόν από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, έχετε γνωρίσει από κοντά αυτά τα γεγονότα, αφού σπουδάσατε και μάλιστα δωρεάν σε αυτές τις χώρες. Σήμερα είστε εσείς που πίνετε νερό στο όνομα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εξισώνει τον φασισμό με τον σοσιαλισμό, που συνεργάζεται με ακροδεξιά και φασιστικά καθεστώτα της σημερινής Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Και από αυτό το Βήμα καλούμε τους νέους ανθρώπους, τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές, τους γονείς τους να κάνουν αυτοί την πραγματική διαφορά, να δοκιμάσουν την πραγματικά ανεξάντλητη δύναμη τους και να βάλουν αυτοί την υπογραφή τους σήμερα και τελικά τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις αύριο. Το προοδευτικό, το σύγχρονο, το πραγματικά φιλολαϊκό είναι ο λαός μας να κάνει κουμάντο στην οικονομία, στην κοινωνία, να θέτει με σχέδιο και επιστημοσύνη τα κριτήρια της ανάπτυξης και όχι μία χούφτα λίγων παρασίτων που ζουν από την εργασία των πολλών. Σήμερα είναι παραπάνω από αναγκαίο να ανοίξει ο δρόμος γι' αυτήν την κοινωνία.
Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ κ. Κουτσούμπα.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Νομίζω ότι ο κ. Κουτσούμπας ανέφερε ορισμένα πράγματα τα οποία δεν είναι ακριβή. Αν δεν κάνω λάθος, κύριε Κουτσούμπα, είπατε ότι τώρα πια δεν είναι τυπικό προσόν το πτυχίο. Είναι τυπικό προσόν, όμως. Το λέμε στην τροπολογία. Δεν μπορεί να μην είναι τυπικό προσόν. Άρα δεν αποσυνδέουμε το πτυχίο από το επάγγελμα. Αυτό νομίζω ότι πρέπει να κατοχυρωθεί. Δεύτερον, ας κάνουμε το εξής σενάριο, ότι με παίρνει τηλέφωνο ο Υπουργός Οικονομικών της Κυβέρνησης και μου λέει: «Σε συνεννόηση και με τον Πρωθυπουργό και τους άλλους Υπουργούς, σου προτείνω να προχωρήσουμε στον μόνιμο διορισμό τριάντα χιλιάδων εκπαιδευτικών» και μου ζητάει να σας ρωτήσω ποιο σύστημα προκρίνετε εσείς για τον μόνιμο διορισμό αυτών των εκπαιδευτικών. Θα σας παρακαλούσα να μου απαντήσετε. Ποιο σύστημα θα προκρίνατε εσείς για τον διορισμό αυτών των ανθρώπων; Μην κατηγορείτε εμάς για εμπόριο ελπίδας, διότι εκεί έξω υπάρχουν και εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι και αυτοί έχουν δικαίωμα. Γι' αυτό και λέμε ότι η έννοια του δικαίου πρέπει να είναι μία έννοια δικαίου για όλη την κοινωνία. Και γι' αυτό εγώ δεν μπορώ να κατανοήσω, όταν λέτε αυτό και δεν λέτε πώς, πώς στα καλά καθούμενα έρχεται η Κυβέρνηση να θεωρηθεί ένοχη ότι δεν προχωράει. Ή να πούμε κάτι άλλο. Δεχόσαστε ότι θα γίνουν δεκαπέντε χιλιάδες διορισμοί; Ελπίζω να το δεχόσαστε. Πείτε μας, λοιπόν, για τους δεκαπέντε χιλιάδες πρώτους πώς πρέπει να γίνει αυτό; Δεν έχουμε ακούσει από εσάς ένα πράγμα. Εκείνο, όμως, που έχουμε δει και εκείνο το οποίο μας σοκάρει και μας σοκάρει ως το προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας, είναι ότι καταψηφίσατε την κατάργηση του προεδρικού διατάγματος 152, που ήταν για την τιμωρητική αξιολόγηση.
Το φέρατε εσείς με άλλη διατύπωση.
Το καταψηφίσατε. Ας ψηφίζατε την κατάργηση του και ας καταψηφίζατε τις δομές. Καταψηφίσατε την υποχρεωτική δίχρονη προσχολική εκπαίδευση, κάτι που η εκπαιδευτική κοινότητα εξήντα ένα χρόνια πριν το είχε βάλει στο τραπέζι. Θέλω να σας πω ότι ανεξάρτητα αν τυχόν οι τόνοι υψώνονται ή χαμηλώνουν και λέμε ότι ο ένας μοιάζει με τον άλλον, δεν είναι τόσο αν ο ένας ψηφίσει το ίδιο με τον άλλον όσο ότι υπάρχουν ερωτηματικά τα οποία δεν θέλουν απαντήσεις γενικά και αόριστα, αλλά θέλουν πάρα πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις. Και επιμένω ότι η συγκεκριμένη απάντηση που χρειάζεται τώρα, σε αυτή τη συγκυρία, σήμερα δηλαδή, είναι να μας πείτε εσείς ποιο σύστημα προκρίνετε για το διορισμό αυτών των ανθρώπων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να απαντήσω;
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ο κύριος Υπουργός κατάλαβε πολύ καλά τι είπαμε για τα ερωτηματικά που έθεσε. Έχουν απαντηθεί επανειλημμένα από το ΚΚΕ και μέσα σε αυτήν την Αίθουσα και κατ' ιδίαν σε συναντήσεις και στις διάφορες επιτροπές. Υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις. Αυτό το αθώο, ξέρετε, υφάκι που χρησιμοποιεί συνήθως ο κύριος Υπουργός Παιδείας καλά θα κάνει, θα του έλεγα, να το αλλάξει γιατί δεν τον τιμά. Είναι προτιμότερο με αυστηρότητα να κάνει κριτικές παρατηρήσεις όπου διαφωνεί και να λέει την άποψή του ντόμπρα και σταράτα και όχι να παριστάνει πως δεν καταλαβαίνει. Είναι γνωστή αυτή η τακτική. Το ΚΚΕ έχει μιλήσει καθαρά και για τις πιστοποιήσεις και για τα πτυχία και πώς αποσυνδέεται το ένα από το άλλο και για την παιδαγωγική επάρκεια και για το τι ετοιμάζετε εδώ και πάρα πολλά χρόνια και οι προηγούμενοι από εσάς και εσείς το συνεχίζετε. Το ΚΚΕ έχει κάνει συγκεκριμένες προτάσεις για το τι είναι απαραίτητο να γίνει σήμερα για τους τριάντα χιλιάδες διορισμούς. Το ΚΚΕ σας λέει καθαρά και από τη θέση της Αντιπολίτευσης ότι αυτός είναι ο ρόλος του, να σας κρίνει. Γιατί πετάτε στην ουσία στον δρόμο, στην αδιοριστία χιλιάδες αναπληρωτές, χιλιάδες εκπαιδευτικούς που βρίσκονται σ' αυτό το μετερίζι και ματώνουν καθημερινά. Όλοι στην οικογένειά μας, στον περίγυρό μας έχουμε τέτοιους ανθρώπους. Είναι άνθρωποι που δεν μπορούν να κάνουν οικογένεια. Είναι άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν την οικογένειά τους. Η μία είναι στον Έβρο, ο άλλος είναι στο Ρέθυμνο, τα παιδιά να ζουν εδώ ανήλικα με τη γιαγιά και τον παππού και να μην φτάνουν τα λεφτά ούτε για τα ενοίκιά τους ούτε για να ζήσουν τρεις και τέσσερις οικογένειες ανά την Ελλάδα. Και δεν προχωράτε στην μονιμοποίηση αυτών των ανθρώπων. Είναι καθαρό το ζήτημα. Οποιαδήποτε άλλη διαδικαστική ενέργεια, εμπόδιο κ.λπ. που βρίσκετε είτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε από το Σύνταγμα, είτε από την μέχρι τώρα νομοθετική λειτουργία, από τους νόμους που βρίσκονται σε ισχύ, μπορούν να αλλάξουν με τροπολογίες και με συγκεκριμένους νόμους. Μπορείτε να αφαιρέσετε χρήματα από εκεί που σας είπα, που τα δίνετε ασύστολα μόνο για να μεγαλώνει η διαφθορά, για να μεγαλώνει ο εναγκαλισμός σας με άλλα κέντρα αποφάσεων, που είναι ενάντια στα δικαιώματα των λαών, ενάντια στο εκπαιδευτικό σύστημα, ενάντια στη νέα γενιά, στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας. Είναι πολύ απλά αυτά να τα καταλάβετε. Και, βεβαίως, άλλη φορά να είστε και προσεκτικοί για το πώς φέρνετε τις τροπολογίες, που είπατε, ενταγμένες σε διάφορα νομοσχέδια με άλλες διατυπώσεις που άλλα εννοούν, άλλα κάνουν και άλλα οδηγούν να κάνουν στην πράξη. Εσείς μπορεί να έχετε την καλύτερη των προθέσεων, κύριε Γαβρόγλου, αλλά αύριο θα είναι άλλος. Αυτό δεν το σκέφτεστε; Γιατί έτσι μας απαντάτε επί της ουσίας. «Τι να κάνουμε; Τα βρήκαμε». Μια τέτοια λογική δεν είναι και χθες και προχθές και σήμερα και κάθε ημέρα; «Ήταν το ΠΑΣΟΚ, ήταν η Νέα Δημοκρατία. Τι να κάνουμε; Αυτά έχουμε. Είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τι να κάνουμε; Εκεί είμαστε. Είμαστε στη στρούγκα του ΝΑΤΟ. Τι να κάνουμε; Εκεί είμαστε. Συνεχίζουμε και κάνουμε αυτές τις μεταρρυθμίσεις και υποτασσόμαστε σε αυτό το σύστημα, σε αυτήν τη λογική και σε αυτούς τους αντιλαϊκούς νόμους». Ε, να τελειώσει αυτή η ιστορία. Και να μην βγαίνετε στα προεκλογικά μπαλκόνια να λέτε ότι «θα τα αλλάξουμε αυτά». Να λέτε την αλήθεια. Δεν ξέρατε εσείς όταν μιλούσατε προεκλογικά για είκοσι χιλιάδες διορισμούς εδώ και τώρα; Και κριτικάρατε τη Νέα Δημοκρατία για τις δέκα χιλιάδες που δεν έκανε. Είκοσι και δέκα είναι τριάντα χιλιάδες. Πού είναι αυτοί οκτώ χρόνια τώρα; Πάλι θα γυρίσουμε στα μνημόνια; Φύγαμε τον Αύγουστο, εσείς τα λέτε πάλι αυτά. Λοιπόν, δεν έχω την πρόθεση να ξανακάνω εισήγηση. Μίλησε ο εισηγητής μας, θα μιλήσουν άλλοι Βουλευτές, θα απαντήσουμε. Αν θέλει και άλλες διευκρινίσεις ο κ. Γαβρόγλου, τις έχω. Δεν κατέθεσα έγγραφα. Τα έχω μαζί μου και για τα κοντέινερ, που στέλνετε για τα νηπιαγωγεία, τις προκάτ κατασκευές από τη δευτεροβάθμια και πρωτοβάθμια εκπαίδευση εδώ στους δήμους της Αττικής για να συμπληρώσουν τα κενά. Εντολές του Υπουργείου σας είναι. Και άλλα διάφορα τέτοια. Ο λαός τα ξέρει. Οι εκπαιδευτικοί, που είναι έξω από αυτήν την Αίθουσα, τα ξέρουν. Δεν ξέρω αν στείλατε πάλι τα ΜΑΤ για να τους πετσοκόψουν, όπως κάνατε προχθές. Παρά λίγο να θρηνήσουμε και θύμα μέλος του Κοινοβουλίου, τον Γιάννη Δελή από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ. Να είστε, λοιπόν, πιο προσεκτικοί για το ΚΚΕ και αυτά που λέει και να ανοίγετε περισσότερο τα αυτιά σας. Να μελετάτε την κριτική που σας κάνουμε, να μελετάτε τις προτάσεις και έτσι να πορεύεστε από εδώ και πέρα. Δεν μπορεί να υπάρξει άλλη ανοχή σε αυτά.
Καλώς.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, μην συνεχίσουμε. Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Παρ' όλο που με παρακάλεσε ο κ. Κουτσούμπας, με έναν δικό του τρόπο, να αφήσω το αθώο υφάκι εγώ θα το έχω.
Με συγκεκριμένο ύφος σας το είπα. Δεν σας το είπα με περίεργο.
Μου είπατε με συγκεκριμένο ύφος να αφήσω το συγκεκριμένο υφάκι μου. Αφήστε, λοιπόν, ο καθένας να συμπεριφέρεται όπως ο ίδιος νομίζει. Είναι μία ελευθερία που την έχουμε κατακτήσει, ξέρετε, εδώ. Δεν ξέρω αν είναι κατακτημένη αυτή αλλού. Αλλά είναι κατακτημένη ελευθερία ο καθένας να μιλάει με το δικό του υφάκι.
Ελεύθερος είστε. Και εγώ είμαι ελεύθερος να κρίνω τη στάση σας.
Βεβαίως. Όχι να προστάζετε να αλλάξουν υφάκια διάφοροι. Αυτό είναι άλλων εποχών.
Να το πείτε και εσείς αυτό.
Εγώ δεν θέλω. Συνεχίστε εσείς με το ίδιο ύφος σας. Έχετε κάθε δικαίωμα. Και εγώ να έχω το δικό μου ύφος. Τι να κάνω, δηλαδή; Εκείνο, όμως, που έχει μεγάλη σημασία είναι το εξής: Δεν μου απαντήσατε πάλι. Αν αύριο ήταν να προχωρήσουμε σε αυτές τις προσλήψεις πώς θα το κάναμε αυτό; Θα προκηρύσσαμε αυτές τις θέσεις; Θα λέγαμε «μήπως ρε παιδιά υπάρχουν και κάποιοι άλλοι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για αυτές τις θέσεις»; Είπατε να αλλάξουμε το Σύνταγμα αναγνωρίζοντας ότι το Σύνταγμα το απαγορεύει. Είπατε ότι στην Ευρώπη, τέλος πάντων, αυτά τα άλλα και πάει λέγοντας. Εγώ σας λέω, με ένα καθεστώς που σήμερα υπάρχει, με τη δυνατότητα που έχουμε για διορισμούς μόνιμους μετά από δέκα χρόνια, θέλετε να γίνουν αυτοί οι διορισμοί;
Μα, ούτε αυτούς δεν έχετε κάνει.
Αυτό σας λέω τώρα.
Έχετε καταλάβει ότι έχετε κλείσει τέσσερα χρόνια στην κυβερνητική εξουσία; Αυτούς γιατί δεν τους κάνετε; Κάντε δεκαπέντε χιλιάδες με τις προϋποθέσεις που λένε οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες. Σας έχουν προτείνει πολύ συγκεκριμένα. Γιατί δεν το κάνετε;
Θα σας πω. Εσείς νομίζετε ότι η κρίση που περάσαμε ήταν ένα γενικό θέατρο. Αυτό θεωρείτε. Όχι ότι περάσαμε διά πυρός και σιδήρου και κατάφερε αυτή η Κυβέρνηση να μας βγάλει από την κρίση.
Αφήστε τα αυτά.
Εσείς, λοιπόν, θεωρείτε ότι όλα είναι μέρος μιας απίστευτης συνωμοσιολογίας. Οι κοινωνίες δεν ερμηνεύονται από συνομωσιολογικά σχήματα. Δεν ερμηνεύονται έτσι. Εγώ, λοιπόν, σας παρακαλώ, πέρα από τις όποιες εντάσεις κ.λπ., αν έχετε, να μας καταθέσετε ποιο σύστημα έχετε εσείς για τους διορισμούς εκπαιδευτικών. Θα το θέλαμε να το ξέρουμε έστω και για ακαδημαϊκούς λόγους αν μη τι άλλο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Να μην προχωρήσουμε, όμως, άλλο.
Κύριε Πρόεδρε, μια κουβέντα μόνο.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Μία κουβέντα ότι απλά ο κ. Γαβρόγλου επιβεβαίωσε αυτά που είπα ακριβώς πριν και για τον τρόπο της κριτικής του και το υφάκι, που είπε, αλλά και για την ουσία των υπόλοιπων ζητημάτων.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής τριάντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Αγρινίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Έχει κατατεθεί αίτημα ονοματικής ψηφοφορίας από τη Νέα Δημοκρατία επί της αρχής για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας. Αν υπάρχουν και άλλα κόμματα που έχουν το δικαίωμα να καταθέσουν και εκείνα το αντίστοιχο αίτημά τους.
Επί της αρχής. Δεν βάζουμε άλλο.
Ναι, αλλά θα πρέπει να το καταθέσετε, για να έχουμε το χαρτί στα χέρια μας. Η συζήτηση θα διαρκέσει μέχρι τις 23.00΄ και αμέσως μετά θα γίνει η ονομαστική ψηφοφορία με ηλεκτρονικό τρόπο, όπως γνωρίζουμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Μπαργιώτας, Βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.
Φαίνεται ότι μπαίνουμε σε μία νέα πραγματικότητα, λοιπόν, με τις ψηφοφορίες, καθώς υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα. Από χθες έχουμε μία νέα κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία δεν απαρτίζεται από κόμματα, απαρτίζεται από ένα κόμμα και έξι ανεξάρτητους Βουλευτές. Έτσι, κάθε φορά νομίζω ότι θα έχουμε ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα.
Τεχνικό, έ;
Ναι. Θα έπρεπε να ρωτήσουμε τον κ. Δανέλλη αν συμφωνεί με το άρθρο 32, η κ. Παπακώστα αν συμφωνεί ή διαφωνεί με το άρθρο 44. Έτσι και αλλιώς, θα πρέπει να βρούμε, να βρείτε σαν Κυβέρνηση έναν τρόπο να επιβεβαιώνετε αυτή την πλειοψηφία. Δεν αρέσει στον Πρωθυπουργό ο χαρακτηρισμός «κυβέρνηση κουρελού», να την εξευγενίσουμε, να την πούμε «κυβέρνηση patchwork», μαζώματα το λένε στο χωριό μου αυτό. Εν πάση περιπτώσει, μαζώματα για την ψήφο εμπιστοσύνης, μαζώματα για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Θα πρέπει να βρείτε έναν τρόπο να λειτουργήσετε σαν Κυβέρνηση. Η ρευστοποίηση της πλειοψηφίας από χθες είναι ένα μείζον κυβερνητικό πρόβλημα που θα πρέπει με κάποιο τρόπο να το αντιμετωπίσετε. Δεν είχα σκοπό να αρχίσω με τα κριτήρια περί των διορισμών στο δημόσιο, αλλά η πολύ ενδιαφέρουσα μονομαχία με φόντο κόκκινο στον κόκκινο ήλιο για τα μάτια και τις ψήφους των υπηρετούντων αναπληρωτών που βρίσκονται απέξω, με προκαλεί να κάνω ορισμένα σχόλια σε αυτό το θέμα πρώτα για να περάσω στα πανεπιστήμια μετά. Είδαμε, λοιπόν, μία πολύ μεγάλη αντιπαράθεση για το ποιος είναι πιο φιλικός στους υπηρετούντες εκπαιδευτικούς, ποιο είναι το καλύτερο σύστημα κ.λπ.. Η αλήθεια είναι, αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα αντικειμενικά, ότι από την εποχή της κατάργηση της επετηρίδας - η οποία καλώς καταργήθηκε, είχε φτάσει στα όριά της - και μετά, καμμία άλλη χώρα δεν είδε τόσα πολλά συστήματα, κριτήρια προσλήψεων. Σε καμμία άλλη χώρα δεν δημιουργήθηκαν τόσες πολλές υποκατηγορίες «αδιόριστων του 1993», «αποτυχόντων του 2008», και δεν ξέρω εγώ τι άλλο, για τον απλούστατο λόγο ότι ποτέ αυτή η χώρα δεν μπόρεσε να φτιάξει ένα ενιαίο σύστημα κριτηρίων για διορισμούς το οποίο να ισχύσει πάνω από δύο ή τρία χρόνια. Το ίδιο κάνει και η Κυβέρνηση σήμερα. Ουσιαστικά χρησιμοποιεί το νομοσχέδιο με τα κριτήρια για να κλείσει το μάτι σε μερικές δεκάδες χιλιάδες υποψήφιων εκπαιδευτικών, να δημιουργήσει ελπίδα, ενώ στην πραγματικότητα ξέρει πολύ καλά ότι θα ισχύσει στην καλύτερη περίπτωση - και αν η Κυβέρνηση τελευτήσει τον βίο της τον Οκτώβριο και όχι νωρίτερα - για έναν κύκλο τεσσάρων χιλιάδων πεντακοσίων προσλήψεων που θα κάνει, λέει, η κ. Τζούφη γιατί είναι γραμμένες στον προϋπολογισμό. Τους διορισμούς του 2020 και του 2021 που αναγγέλλει ο κ. Γαβρόγλου ως δεδομένους θα τους κάνει άλλη κυβέρνηση. Άρα κατά πάσα πιθανότητα θα γίνουν με άλλα κριτήρια, γιατί κανένας δεν επεδίωξε συγκλίσεις, κανένας δεν έκατσε να συζητήσει με κανέναν για το πώς θα προσλαμβάνουν εκπαιδευτικούς από εδώ και πέρα με ένα έρμο σύστημα ενιαίο και διαχρονικό. Αυτό που κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε να αποδείξουμε ότι εμείς είμαστε πιο φιλικοί - καλή ώρα η κουβέντα προηγουμένως - με κάποιες ομάδες, να στήσουμε μια πελατειακή σχέση και να προσελκύσουμε ψήφους. Έ, έτσι δεν γίνεται εκπαίδευση. Δεν έγινε ποτέ και δεν θα γίνει και τώρα. Να γυρίσω στο κύριο σώμα της συρρίκνωσης των πανεπιστημίων και της συγχώνευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, που πολύ αδικήθηκε από την έμπνευση του Υπουργείου, που δεν είναι τυχαία, να κολλήσει από πίσω του ολόκληρο το νομοσχέδιο ως τροπολογία των διορισμών. Ο στόχος όλων αυτών των συγχωνεύσεων που βλέπουμε να γίνονται ως χιονοστιβάδα μέσα στον τελευταίο χρόνο και θα επεκταθούν είναι μνημονιακός. Είναι η συρρίκνωση, ο περιορισμός του αριθμού των ιδρυμάτων στη χώρα. Μνημονιακός ή όχι, καθώς τα πράγματα είχαν φτάσει όντως στο απροχώρητο, είναι ταυτόχρονα και εθνικός. Η νέα αρχιτεκτονική που λέει ο κ. Γαβρόγλου ότι πρέπει να επιδιώξουμε, που προσποιείται ότι επιδιώκει, είναι αναγκαία. Η αναδιάταξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα είναι αναγκαία υπό την προϋπόθεση ότι έχουμε μία εθνική στρατηγική και μπορούμε να περιγράψουμε τι θέλουμε να κάνουμε και ποιο είναι το πανεπιστήμιο που οραματιζόμαστε, ας μην πάμε πολύ μακριά, στο 2030. Ποια είναι η πολιτική που προκρίνουμε; Είναι η πολιτική της διευκόλυνσης της «εκπαίδευσης», δηλαδή της συλλογής τίτλων που θεριεύει με αυτή την Κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια, καταργώντας φίλτρα, εξετάσεις και αριστεία; Είναι η μετακύληση της ανεργίας αυτό που επιδιώκουμε; Πολλά πανεπιστήμια με εύκολη πρόσβαση, έτσι ώστε να μην εγγράφονται στα δεκαοκτώ άνεργοι κάποιοι, αλλά στα είκοσι οκτώ, μετά από μια δεκαετία ατέρμονης εκπαίδευσης ή είναι η έρευνα, η καινοτομία και η αριστεία σε τομείς που η χώρα έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα; Ή η παραγωγή στελεχών με υψηλή κατάρτιση; Ή μήπως να προσπαθήσουμε να τα κάνουμε όλα ταυτοχρόνως δημιουργώντας ουσιαστικά πολλές ταχύτητες; Γιατί πολύ φοβάμαι ότι το Τμήμα Αεροδιαστημικής Τεχνολογίας στα Ψαχνά της Εύβοιας ποτέ δεν θα μπορέσει να κοιτάξει στα μάτια τους απόφοιτους του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ή του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης. Αυτό που δημιουργείται, λοιπόν, είναι πολλές ταχύτητες με πολλούς αποδέκτες. Ξέρουμε τι θέλουμε; Χρειαζόμαστε τόσους πολλούς γεωπόνους; Δημιουργούνται δύο πανεπιστημιακά τμήματα γεωπονικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Μεγεθύνεται το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το οποίο φιλοδοξεί - ακούμε - να κάνει και Κτηνιατρική Σχολή χωρίς να υπάρχει καμμία μελέτη οικονομοτεχνική για να δημιουργηθεί και ταυτόχρονα, δημιουργείται και ένα Τμήμα Αγροτικής Παραγωγής στο ΕΚΠΑ, στα Ψαχνά της Εύβοιας. Ξέρουμε τι θέλουμε; Ξέρουμε πόσους επιστήμονες σε κάθε κλάδο θέλουμε, τι κατεύθυνση θα έχουν; Είναι λέει η μεταρρύθμιση από κάτω προς τα πάνω, bottom up, το είπε και ο κ. Τσιάρας, συμφωνώ, είναι εξαιρετικός όρος. Έγινε η συζήτηση και η προεργασία αποκεντρωμένα και από κάτω προς τα πάνω συγκεντρώνουμε τις λύσεις και εκεί που έχουμε συναίνεση συμφωνούμε με τους αποκάτω και κάνουμε ό,τι λένε τα παιδιά, με τη διαφορά ότι αν υπάρχει εθνικό πρόγραμμα και συγκεκριμένο πρόγραμμα και μοντέλο ανάπτυξης για τα πανεπιστήμια, αυτό που παράγεται έτσι είναι συνήθως εκτρωματικό. Οι συντεχνίες έχουν τις δικές τους προτεραιότητες, οι τοπικισμοί κυριαρχούν και βλέπουν τα πράγματα αλλιώς και αντί να συγκεράσεις όλα αυτά σε ένα νέο ενιαίο πρόγραμμα και σχέδιο, απλώς τα ανέχεσαι, τα τροφοδοτείς και δημιουργείς σχολές εδώ, σχολές από εκεί σε βιομηχανική κλίμακα. Είχε δίκιο ο κ. Γαβρόγλου. Για πολλά - πολλά χρόνια τα τμήματα δημιουργούνταν με βάση τις τοπικές πιέσεις. Τώρα ξαναδημιουργούνται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αλλά όχι ένα εδώ ένα εκεί και ένα παραπέρα, μερικές δεκάδες εδώ και μερικές δεκάδες εκεί. Πώς θα λειτουργήσουν; Με τι λεφτά; Η Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους λέει ότι το Υπουργείο δεν προσκόμισε στοιχεία για την επιβάρυνση που προκύπτει στον προϋπολογισμό από τη δημιουργία των νέων τμημάτων και των ερευνητικών κέντρων, δηλαδή, κανένας δεν ξέρει. Πολύ φοβάμαι ότι οι συγχωνεύσεις γίνονται χωρίς σχέδιο και αποτελούν προσπάθεια εξισορρόπησης συντεχνιακών και πελατειακών αναγκών και τοπικιστικών αναγκών χωρίς κανένα σχέδιο. Έτσι δεν χτίζεται εκπαίδευση και προκρίνονται οι διαφορετικές λύσεις γιατί όπως είπαμε προηγουμένως κυριαρχεί η ελαχιστοποίηση των αντιδράσεων. Κλείνουμε το μάτι στις συντεχνίες, έτσι ώστε να το κάνουμε γρήγορα. Άλλη μέθοδος στο ΤΕΙ και στο Πανεπιστήμιου Ηπείρου, άλλη λύση στη Θεσσαλία, άλλη στο διεθνές πανεπιστήμιο, άλλη στην Κρήτη όπου το ΤΕΙ της Κρήτης αναδεικνύεται σε αυτόνομο πανεπιστήμιο. Γιατί όχι και το ΤΕΙ της Λάρισας που έχει ένα εξαιρετικό campus, εξαιρετικές σχολές. Όμως, στη Λάρισα η συζήτηση υπήρξε ετεροβαρής από την αρχή για λόγους που έχουν να κάνουν με κομματικές προτιμήσεις. Η πρόταση του Πανεπιστημίου υιοθετήθηκε, όπως ήταν, χωρίς καμμία συζήτηση παραπάνω και χρειάστηκε μεγάλος αγώνας για να εξισορροπηθεί και να εκλογικευθεί, όχι ότι λύθηκαν τα προβλήματα. Εξακολουθεί να είναι ετεροβαρής και εξακολουθεί να έχει τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά από αυτά που είχε στην Ήπειρο ή έχει στο Διεθνές Πανεπιστήμιο. Τα συμβούλια ένταξης, για να πω ένα παράδειγμα, ορίζονται και συγκροτούνται με διαφορετικό τρόπο σε κάθε πανεπιστήμιο από αυτά τα τρία. Στο Διεθνές Πανεπιστήμιο συγκροτούνται με διαφορετικό τρόπο οι κόμβοι λειτουργίας και η διοικητική συγκρότηση του αποκεντρωμένου πανεπιστημίου. Κανένας δεν πρόκειται να πιστέψει ποτέ στη Λάρισα ότι η συγχώνευση του ΤΕΙ Θεσσαλίας με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας αποτελούσε εθνική αναγκαιότητα, όταν στην Κρήτη γίνεται κάτι άλλο, στην Ήπειρο γίνεται κάτι διαφορετικό και στο Διεθνές Πανεπιστήμιο στη Θεσσαλονίκη θα γίνει κάτι άλλο. Είναι εμφανής η προσπάθεια που κάνει η Κυβέρνηση να τελειώσει τη μνημονιακή δέσμευση της συρρίκνωσης των πανεπιστημίων με όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις. Οφείλω να ομολογήσω ότι το κάνει με εξαιρετικά μεγαλοφυή τρόπο, κλείνοντας το μάτι σε επιμέρους ομάδες και ικανοποιώντας αιτήματα εις βάρος της παιδείας και σίγουρα εις βάρος της λειτουργίας των σχολών, του ΤΕΙ και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα να πω δυο κουβέντες, γιατί έχω περάσει τον χρόνο μου κατά πολύ, για τις τροπολογίες υγείας. Το «PHILOS» ήταν γνωστό ότι λήγει τον Αύγουστο του 2019 από πολύ - πολύ καιρό. Αυτή είναι η δεύτερη παράταση του προγράμματος για τον απλούστατο λόγο ότι το Υπουργείο Υγείας δεν φρόντισε εγκαίρως να προσλάβει προσωπικό. Είναι γνωστές οι άθλιες συνθήκες και η άθλια υγειονομική κάλυψη και της Μόριας και των άλλων προσφυγικών κέντρων. Είναι πραγματικά μία ντροπή. Δεν υπάρχουν στοιχειώδη ιατρεία και στοιχειώδης ιατρική κάλυψη. Η κατάσταση χρονίζει και εξελίσσεται, παρ' όλο που ήταν γνωστό από πολύ καιρό ότι έπρεπε να γίνει έτσι. Στη δεύτερη τροπολογία, που αφορά την παράταση της ζωής της θητείας των επικουρικών, δεν θα ψηφίσουμε τη δεύτερη παράγραφο, γιατί πρέπει κάποτε να σταματήσετε να πηγαίνετε από παράταση σε παράταση. Τέσσερα χρόνια μετά έχετε αρκετή κυβερνητική πείρα, για να προκηρύσσετε εγκαίρως τους διαγωνισμούς και να λύνονται τα προβλήματα στην ώρα τους. Το ότι θα έσκαγε το «PHILOS» τον Αύγουστο του 2018 ήταν γνωστό. Είμαστε στον Γενάρη του 2019 και πάμε για τον Μάρτιο, αν δεν υπάρξει καινούργια παράταση.
Καλώς, κύριε Μπαργιώτα.
Δεν νομιμοποιούμε άλλο τέτοιες διαδικασίες, παρ' όλο που αναγνωρίζουμε ότι η κατάσταση εκεί είναι αισχρή με δική σας ευθύνη ξανά. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς, κύριε Μπαργιώτα. Τον λόγο έχει η κ. Ελένη Αυλωνίτου, Βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε το νομοσχέδιο για τις συνέργειες τριών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, του Καποδιστριακού, του Γεωπονικού Αθηνών και του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας με δύο τεχνολογικά ιδρύματα, της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδας. Είδαμε τις προάλλες την έντονη διαμαρτυρία εκπαιδευτικών στους δρόμους, αλλά και την ακτιβίστικη ενέργεια των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, οι οποίοι διέκοψαν το δελτίο της ΕΡΤ και έκαναν γνωστό στο πανελλήνιο το αίτημά τους. Ποιο ήταν αυτό; Ο διορισμός όλων των αναπληρωτών εκπαιδευτικών στη δημόσια παιδεία. Το πρώτο, λοιπόν, που πρέπει να τονισθεί και να ακούσει ο ελληνικός λαός είναι ότι αυτή η Κυβέρνηση αγωνίστηκε, αυτή η Κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε και αυτή η Κυβέρνηση κατάφερε να κερδίσει τον μόνιμο διορισμό δεκαπέντε χιλιάδων εκπαιδευτικών στη δημόσια εκπαίδευση σε βάθος τριετίας, αρχής γενομένης με τεσσερισήμισι χιλιάδες καθηγητές στην ειδική εκπαίδευση το 2019, με πέντε χιλιάδες διακόσιες πενήντα το 2020 και με πέντε χιλιάδες διακόσιες πενήντα καθηγητές στη γενική εκπαίδευση το 2021. Αυτή ήταν νίκη της Κυβέρνησης, η οποία ξεκίνησε με την επαναφορά του κανόνα «μία πρόσληψη έναντι μίας αποχώρησης». Τι θέλετε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης; Θέλετε τη μνημονιακή επαναφορά του κανόνα «μία πρόσληψη έναντι πέντε αποχωρήσεων», που υπόσχεται ο κ. Μητσοτάκης; Θέλετε την επαναφορά της πολιτικής επιστράτευσης που υλοποίησε η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, απειλώντας να στείλει στη φυλακή εκπαιδευτικούς, που κατάργησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Θέλετε επαναφορά της αυτοδίκαιης αργίας που έστελνε εκπαιδευτικούς στο περιθώριο και κατάργησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Θέλετε την επαναφορά της αντιδημοκρατικής - για να μην πω «φασίζουσας» - πρακτικής του πλαφόν 15% που έθεσε η προηγούμενη συγκυβέρνηση, με το σκεπτικό της απόλυσης εκπαιδευτικών βάσει της τιμωρητικής αξιολόγησης, που οι ίδιοι θα έκριναν και που κατάργησε αυτή η Κυβέρνηση; Ξεχάσατε την απόλυση δυόμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών των επαγγελματικών λυκείων και τη διάλυση των βασικών τμημάτων τους, τα οποία παρακολουθούσαν παιδιά ως επί το πλείστον της λαϊκής οικογένειας, στέλνοντας ακόμα και τον εξοπλισμό των καταργηθέντων τμημάτων σε ιδιωτικά ΙΕΚ; Ξεχάσατε και το ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επαναπροσέλαβε όλους τους εκπαιδευτικούς σε διαθεσιμότητα και όχι μόνο επανασύστησε τα διάφορα τμήματα των ΕΠΑΛ, αλλά με ειδικό νομοσχέδιο τα αναβάθμισε κιόλας, δίνοντας νέες προοπτικές στη δημόσια τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση; Εμείς, λοιπόν, είμαστε αυτοί που στελεχώνουμε και αναβαθμίζουμε τη δημόσια εκπαίδευση. Η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης είναι αυτοί που διαλύουν τη δημόσια εκπαίδευση, που απολύουν. Το έδειξε, άλλωστε, εμπράκτως ο ίδιος όταν ήταν Υπουργός, που όλοι τον γνωρίζουμε ως Υπουργό των απολύσεων. Λέτε, λοιπόν, να άλλαξε τώρα, όταν ο ίδιος υπόσχεται να επαναφέρει τους προηγούμενους μνημονιακούς κανόνες «έναν προς πέντε», δηλαδή να μην προσλαμβάνει εκπαιδευτικούς, συρρικνώνοντας και υποβαθμίζοντας τη δημόσια εκπαίδευση έναντι της ιδιωτικής; Προφανώς, γιατί θεωρεί ότι μέσω της ιδιωτικής εκπαίδευσης μπορεί να μεθοδεύει την αριστεία, όπως την εννοεί αυτός, απολύοντας εκδικητικά εκπαιδευτικούς, όταν μάλιστα κάνουν σωστά τη δουλειά τους, όπως στην υπόθεση της καθηγήτριας Μπουλούτα, που ευτυχώς ανασύρεται από το αρχείο και έστω μετά θάνατον η αδικημένη εκπαιδευτικός θα δικαιωθεί. Ας πάμε τώρα στα κριτήρια των μόνιμων διορισμών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μιλήσουμε ειλικρινά. Όταν έχεις, παραδείγματος χάριν, πάνω από εκατό χιλιάδες ανθρώπους να διεκδικούν δεκαπέντε χιλιάδες θέσεις, πάντα κάποιοι θα νιώθουν αδικημένοι. Όμως, το σύστημα κριτηρίων μοριοδότησης πέρασε από μεγάλη βάσανο, για να είναι όσο το δυνατόν πιο δίκαιο, πιο λογικό και ισορροπημένο, μοριοδοτώντας την αριστεία, δηλαδή τίτλους σπουδών, αλλά και προ παντός μοριοδοτώντας την προϋπηρεσία και μάλιστα με πλαφόν εκατόν είκοσι μήνες, ενώ η ίδια η ΟΛΜΕ έθετε όριο ογδόντα τέσσερις μήνες, ακριβώς γιατί έχει σημασία να τονίσουμε ότι χάρη στην προϋπηρεσία των αναπληρωτών στηρίχτηκε και στάθηκε η δημόσια εκπαίδευση τα μνημονιακά χρόνια. Τέλος, το σύστημα συμπληρώνεται και με τα κοινωνικά κριτήρια, δίνοντας τρία μόρια για κάθε παιδί, που για εμένα πρέπει να ενισχυθούν, γνωρίζοντας ότι έχουμε δημογραφικό πρόβλημα. Σε σχέση τώρα με το κύριο μέρος του σημερινού νομοσχεδίου, το Υπουργείο επιδιώκει ένα πρωτόγνωρο εγχείρημα, ένα εγχείρημα που έρχεται από τα κάτω να δοκιμαστεί και φέρνει για πρώτη φορά τη συνέργεια τριών πανεπιστημίων και δύο ΤΕΙ με τη δημιουργία και νέων ερευνητικών κέντρων και τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας, με απώτερο στόχο την παροχή υψηλού επιπέδου μόρφωσης και κατάρτισης, αλλά και τη διεθνή αναγνώριση του πανεπιστημιακού χώρου στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Έρχεται, δηλαδή, αυτό το εγχείρημα να βάλει τάξη στο χάος, που εσείς δημιουργήσατε, αφού καταφέρατε να στήσετε για ψηφοθηρικούς λόγους πανεπιστημιακά και τεχνολογικά τμήματα χωρίς ουσιαστικές υποδομές, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσετε πελατειακά αιτήματα εν όψει εκλογών και να πάρουν πανεπιστημιακές βαθμίδες κάποιοι καθηγητές. Δεν είναι τυχαίο ότι φτάσατε να στήσετε πανεπιστήμιο χωρίς φοιτητές και χωρίς καθηγητές. Σήμερα με αυτή τη μεταρρύθμιση τα τεχνολογικά ιδρύματα με το επιστημονικό και διοικητικό τους προσωπικό αναβαθμίζονται με νέο πρόγραμμα σπουδών, με διεθνές κύρος και αυξημένα ακαδημαϊκά προσόντα, ενώ τα πανεπιστήμια δυναμώνουν, ώστε να γίνουν ανταγωνιστικά και να δώσουν σάρκα και οστά σε αυτό που ονομάζουμε «παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας» προς όφελος της κοινωνίας, συνδέοντας την πανεπιστημιακή γνώση και την καινοτομία με τα τοπικά στρατηγικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής. Στις περιπτώσεις δε όπου υπάρχουν βάσιμες αδικίες - και αφορούν επιτυχημένα τεχνολογικά τμήματα, όπως αυτό του Τμήματος Ιατρικών Εργαστηρίων του ΤΕΙ Θεσσαλίας - το Υπουργείο σχεδιάζει και δρα με τον μόνο τρόπο που ξέρει, τον απόλυτα δημοκρατικό, στέλνοντας την επανεξέταση του θέματος στον πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, για να διατηρήσει αυτό το τμήμα, έστω και με διαφορετική μορφή, ως κατεύθυνση σε τμήμα βιοϊατρικών επιστημών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνοντας, θέλω να επισημάνω τις μεγάλες μας διαφορές με την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Εμείς στηρίζουμε την εκπαίδευση με μόνιμους διορισμούς. Εμείς δημιουργούμε ισχυρά δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα, ώστε να θωρακιστούν έναντι ιδιοτελών συμφερόντων και να μπορέσουν να ανταγωνιστούν επαρκώς και επιτυχώς μέσα στον ενιαίο ευρωπαϊκό πανεπιστημιακό χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Όλα αυτά εμείς τα κάνουμε με σεβασμό στον διάλογο, με τη σύμφωνη γνώμη της Συγκλήτου, με την ενίσχυση της πανεπιστημιακής αυτονομίας, γιατί αυτό επιτάσσει η δημοκρατία μας, της οποίας η παιδεία είναι ασπίδα της. Αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να χαράξουμε. Γι' αυτό, λοιπόν, υπερψηφίζω το νομοσχέδιο και σας καλώ να κάνετε και εσείς το ίδιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Ελένη Αυλωνίτου, Βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα πέντε μαθήτριες και μαθητές, καθώς και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 3ο Γυμνάσιο Τρικάλων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Να ενημερώσουμε τους μαθητές ότι παρακολουθούν μία διαδικασία συζήτησης νομοσχεδίου για την παιδεία το οποίο, μετά τη συζήτηση και την ψήφισή του που θα γίνει σήμερα το βράδυ, θα γίνει νόμος του κράτους. Στην Αίθουσα αυτή επιτελούνται δύο λειτουργίες: Η μία είναι να συζητούμε νομοσχέδια που, εφόσον ψηφιστούν και εγκριθούν, γίνονται νόμοι του κράτους. Η άλλη λέγεται κοινοβουλευτικός έλεγχος. Oι Βουλευτές απ' όλα τα κόμματα ελέγχουν τους Υπουργούς και την Κυβέρνηση για τα πεπραγμένα και με ορισμένη διαδικασία - γίνεται μία συζήτηση - δίνονται κάποιες απαντήσεις. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Σταϊκούρας, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας από την Περιφέρεια Φθιώτιδας. Το αναφέρω, γιατί μας ήρθε αίτημα από τα άτομα με προβλήματα όρασης να λέμε και την εκλογική περιφέρεια και το Κόμμα, βεβαίως, ώστε να μπορούν να παρακολουθούν τη συνεδρίαση με μεγαλύτερη άνεση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η οικονομική επιστήμη έχει τεκμηριώσει ότι το σύστημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αποτελεί τον βασικό μηχανισμό παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης ανθρωπίνου κεφαλαίου, ότι βρίσκεται σε πολυσχιδείς αλληλεπιδράσεις με τα συστήματα της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας. Και όλα αυτά δύνανται να αποτελούν, καλύτερα μάλιστα όταν συνδυάζονται, μηχανές προώθησης της εθνικής, της περιφερειακής και της τοπικής βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης, της κοινωνικής κινητικότητας και της συνοχής. Δυστυχώς, το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου δεν λαμβάνει υπ' όψιν ούτε τις υποδείξεις της επιστήμης ούτε τις επιτυχημένες διαχρονικά εφαρμογές της παγκοσμίως. Είναι άστοχο για τη χώρα, είναι άστοχο και μη ορθολογικό για την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος και είναι άστοχο, μη ορθολογικό και άδικο για την έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος, τη Λαμία. Εξηγούμαι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτον, η κυβερνητική νομοθετική πρωτοβουλία δεν εμπεριέχει μία τεκμηριωμένη, μία ορθολογική εθνική στρατηγική. Αντιθέτως, κυριαρχείται από μικροκομματικές στοχεύσεις και διευθετήσεις επιμέρους συμφερόντων. Αυτό επιβεβαιώνεται - και το είπαν και άλλοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης - και με άλλα ιδρύματα της χώρας. Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Άλλα γίνονται στη μία γεωγραφική περιοχή, άλλα γίνονται στην άλλη. Αναφέρεται σε συνέργεια ΤΕΙ και πανεπιστημίων, όταν το ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδος παύει να υφίσταται ως αυτόνομο τριτοβάθμιο ίδρυμα. Αλήθεια, έχει αξιολογηθεί ο βαθμός επιτυχίας των ΤΕΙ σε σχέση με την αποστολή τους; Διότι, αν έχει γίνει και ο βαθμός αξιολόγησής τους ήταν υψηλός, τότε ποιος ο λόγος της κατάργησής τους; Αν πάλι ο βαθμός αξιολόγησης ήταν χαμηλός, τότε ποια η ακαδημαϊκή λογική ενσωμάτωσής τους στα πανεπιστήμια; Και αν ήταν ενδιάμεσος, γιατί η Κυβέρνηση δεν ενισχύει ακαδημαϊκά και υλικοτεχνικά τον θεσμό, ακόμα και διά της συνενώσεως ιδρυμάτων του ίδιου τύπου; Δεύτερη παρατήρηση. Η Κυβέρνηση αφαιρεί από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος ένα αυτόνομο, ένα αυτοδύναμο τριτοβάθμιο ίδρυμα. Συνεπώς, της αφαιρεί κεφάλαιο, αφού δεν θα εμφανίζεται πλέον στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα και τη διεθνή βιβλιογραφία και οι πανεπιστημιακοί εξ ημών ξέρουν τι σημαίνει αυτό. Πλήττει μακροχρονίως την οντότητα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος και πυροδοτεί - προσέξτε το αυτό - διαδικασίες αλλαγής κέντρων αναφοράς, κατακερματίζοντας ακαδημαϊκά και ερευνητικά την περιφέρεια. Τρίτον, η Κυβέρνηση πειραματίζεται, αφού αλλάζει το μοντέλο που ισχύει στην υπόλοιπη Ελλάδα. Εκτιμώ ότι, παρά την πρόσκαιρη - ίσως - ικανοποίηση κάποιων τοπικών κοινωνιών, μακροχρονίως αποδυναμώνεται ο δυνητικός ρόλος της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην ανάπτυξη της περιφέρειας. Αλήθεια, ποιος εγγυάται θεσμικά ότι εξωγενείς παράγοντες θα λειτουργούν διαχρονικά υπέρ της περιφέρειας; Ποιος εγγυάται ότι κεφάλαια που θα διοχετεύονται μέσω των τριών πανεπιστημίων θα οδηγούνται και σε περιοχές περιφέρειας, οι δομές της οποίας όμως θα έχουν ισχνή πλέον επιρροή στα όργανα διοίκησης των παλαιών τριών πανεπιστημίων; Ποιος εγγυάται ότι τμήματα σε απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων θα τυγχάνουν της αναγκαίας ακαδημαϊκής φροντίδας από τα κέντρα λήψεως των αποφάσεων; Ποιος εγγυάται ότι τα τρία πανεπιστήμια δεν θα περάσουν με την επέκτασή τους στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος σε αντιοικονομίες κλίμακος; Έχουν γίνει μελέτες γι' αυτό; Ποιος εγγυάται ότι οι φορολογούμενοι δεν θα επιβαρύνονται πλέον με αυξημένο ανά φοιτητή δημόσιο κόστος; Τα έχετε ελέγξει όλα αυτά; Έχετε απαντήσεις γι' αυτά τα ερωτήματα; Τέταρτον, η Κυβέρνηση αφαιρεί από τη Λαμία την έδρα ενός τριτοβάθμιου ιδρύματος που μέχρι σήμερα είχε και ταυτόχρονα της δίνει μικρότερο μερίδιο στο εθνικό σύστημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης απ' ό,τι μέχρι σήμερα είχε. Έτσι την φέρνει σε δυσμενέστερη θέση όχι μόνο με τις έδρες όλων των άλλων περιφερειών της χώρας, αλλά και από αρκετές άλλες πόλεις της χώρας. Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση αφήνει τη Λαμία, την έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος με λιγότερα απ' όσα παρέλαβε. Πέμπτον, η Κυβέρνηση δεν αξιοποιεί ρυθμίσεις που είχαν θεσπιστεί για τη Λαμία από την προηγούμενη Κυβέρνηση, όπως έκταση στην περιοχή της ΠΑΒΥΠ για τη δημιουργία κτηριακών υποδομών για πανεπιστημιακή εκπαίδευση, έρευνα και καινοτομία. Πρόκειται για μία μελέτη που έχει γίνει με τη βοήθεια πολλών συμπατριωτών, μεταξύ των οποίων και μία εξαιρετική συνεργασία με τον τότε Πρόεδρο του Παραρτήματος του ΤΕΕ Ανατολικής Στερεάς, αγαπητό συνάδελφο κ. Καραναστάση, αλλά και τρία τμήματα και κέντρα ερευνών και την έδρα του δικτύου καινοτομίας κεντρικής Ελλάδος, που τότε προβλέπονταν σε νόμο που κατήργησε η σημερινή Κυβέρνηση. Το επιχείρημα που επικαλείται η Κυβέρνηση για το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» δεν αντέχει σε σοβαρή συζήτηση. Γιατί εάν πιστεύει ότι εκείνη η απόφαση ήταν εσφαλμένη, τότε γιατί δεν επανορθώνει αυτό το σφάλμα με την επανίδρυση σήμερα του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδος, ειδικά σήμερα που οι συνθήκες που δημιουργήθηκαν πριν από πέντε χρόνια για επανίδρυση και σταδιακή συγκρότηση βιώσιμου πανεπιστημίου είναι πιο ευνοϊκές από τότε, από το παρελθόν; Σήμερα υφίσταται σχολή με δύο τμήματα που παρουσιάζουν καλή δυναμική. Λειτουργεί επιτυχημένο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών, που δεν υπήρχε τότε. Υφίστανται αξιοποιήσιμες ακαδημαϊκές νησίδες στο ΤΕΙ και υφίστανται και προϋποθέσεις για καλές υποδομές. Η παραπομπή του θέματος σε επιτροπή θυμίζει την πρακτική του Πόντιου Πιλάτου και ως τέτοια δεν πείθει για τις βαθύτερες προθέσεις της. Συμπερασματικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταψηφίζω το σχέδιο νόμου της Κυβέρνησης, διότι, πέραν του ότι δεν υπηρετεί ούτε τον εθνικό στόχο για ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη ούτε την τριτοβάθμια εκπαίδευση, δεν υπηρετεί, επίσης, το μακρόχρονο συμφέρον της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος και αδικεί κατάφωρα την έδρα της. Το θέμα της σταδιακής συγκρότησης ποιοτικού, αποδοτικού, εξωστρεφούς και ευρωπαϊκά ανταγωνιστικού Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδος παραμένει ανοικτό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Σταϊκούρα, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Τον λόγο έχει η κ. Χαρούλα (Χαρά) Κεφαλίδου, Βουλευτής Δράμας από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Κύριε Πρόεδρε, καλό μεσημέρι σε όλους τους συναδέλφους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας αφού κλείσαμε με την ψήφο εμπιστοσύνης. Εν αναμονή της μεγάλης, ιστορικής Συμφωνίας των Πρεσπών, προχωράμε στο νομοθετικό έργο γρήγορα και βιαστικά, γιατί η Kυβέρνηση επείγεται. Μας το είπατε με όλους τους δυνατούς τρόπους και σε όλους τους τόνους ότι υπάρχει μία πολύ μεγάλη ανάγκη πύκνωσης του κοινοβουλευτικού χρόνου. Και έτσι θα πορευτούμε από δω και ύστερα, με διαδικασίες πολύ σύντομες, κατεπείγουσες γιατί υπάρχουν - όπως λέτε - πολύ μεγάλα και σημαντικά νομοθετήματα που μας περιμένουν. Άκουσα και τον κύριο Υπουργό που τα είπε τόσο αγγελικά. Έκανε δεκτές όλες τις βουλευτικές τροπολογίες που αφορούν προτάσεις των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ονομαστικά. Ούτε μία αναφορά στις υπόλοιπες, διότι ξέρουμε πού καλά ότι είμαστε σε μία προεκλογική περίοδο και αυτό που κάνατε τέσσερα χρόνια τώρα, θα το συνεχίσετε μετά μανίας. Όλα πρέπει να έχουν τη σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Μίλησε για συνέργεια πανεπιστημίων με ΤΕΙ, για ανοιχτό διάλογο μεταξύ ιδρυμάτων, για τομές και υπερβάσεις, για εξήντα πέντε θέσεις ΔΕΠ στο Θεσσαλίας και άλλες τόσες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Και η κ. Αναγνωστοπούλου μας είπε ότι εδώ πρόκειται για ένα νομοσχέδιο ιστορικής σημασίας. Κι εγώ θα σας έλεγα ότι και θα έπρεπε και έτσι πρέπει να είναι όλα τα νομοσχέδια που αφορούν τόσο μεγάλα θέματα. Αρκεί η Κυβέρνηση να μην τα εργαλειοποιεί για να μην τα θυσιάζει στο βωμό της ψηφοθηρίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν μιλάμε για διάρθρωση της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα, αυτό είναι ένα σημαντικό εθνικό ζήτημα. Όταν διαμορφώνεις τη στρατηγική σου για την εγκαθίδρυση ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης, είναι ένα μεγαλεπήβολο ζήτημα και αυτό πρέπει να το σχεδιάζεις με όραμα τουλάχιστον εικοσαετίας. Για να γίνει, όμως, αυτό πρωταρχικά χρειάζεσαι χρόνο. Συζητάς, που σημαίνει κατ' αρχάς ότι ακούς, και μετά ακολουθείς σταθερά βήματα που γίνονται σταδιακά, που αντέχουν στη βάσανο, στη δοκιμή και την εφαρμογή. Αντ' αυτού η Κυβέρνηση τι κάνει; Συνεχίζει την πολιτική της κατά συρροήν συγχώνευσης πανεπιστημίων με ΤΕΙ που γίνεται πάντα με συνοπτικές διαδικασίες και με μία βιομηχανία νομοσχεδίων, χωρίς ουσιαστική τεκμηρίωση της όποιας αναγκαιότητας αυτής της επιλογής. Στο τέλος, αντί να αναβαθμίζει, καταργεί τον τεχνολογικό τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης. Και το κάνει χωρίς συνολικό στρατηγικό σχέδιο σε ό,τι αφορά στον ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας, α λα καρτ, ανάλογα με το τι βολεύει, χωρίς αξιολόγηση των προγραμμάτων σπουδών των ΤΕΙ που εντάσσονται σε πανεπιστήμια, χωρίς συζήτηση στα πλαίσια του πολυδιαφημιζόμενου εθνικού διαλόγου για την παιδεία, χωρίς διάλογο των ίδιων των πανεπιστημίων μεταξύ τους πάνω στις προτάσεις του υπουργείου. Εδώ πια έχει χαθεί η έννοια των λέξεων με όλα αυτά που ακούμε και βλέπουμε σε αυτή την Αίθουσα. Τι δεν μας είπατε; Ότι η Κυβέρνηση όλα αυτά τα ωραία που μας λέει ότι κάνει, τα παραλείπει στη λογική του «σαρώνω τα πάντα εδώ και τώρα για να προλάβω τις εκλογές». Αυτό κάνατε ιδρύοντας το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής πέρσι, με συνεννοήσεις, τακτοποιήσεις, διευθετήσεις και κάθε είδους εξυπηρετήσεις. Συνεχίσατε το περασμένο καλοκαίρι, στην ίδια λογική, με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Εκεί - όπως μας είπατε - κάνατε αναδιάταξη και αναδιάρθρωση. Και σήμερα, λίγους μήνες μετά - έχουν περάσει μόλις τρεις μήνες - υπάρχει το μεγαλεπήβολο σχέδιο για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το Εθνικό Καποδιστριακό, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο που συγχωνεύονται με τα ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, αδιαφορώντας και πνίγοντας κάθε αντίθετη φωνή. Μια έκθεση ιδεών εκφωνήσατε περί συνεργειών, αλληλεγγύης, αναπτυξιακού και παραγωγικού μοντέλου, πρόσημο κοινωνικό και όλα αυτά τα οποία έχουμε βαρεθεί να ακούμε, γιατί είναι ωραία λόγια χωρίς να εννοείτε τίποτα. Προχωρείτε, λοιπόν, σε συγχωνεύσεις και απορροφήσεις των ΤΕΙ από τα πανεπιστήμια, με προσχηματικό διάλογο, χωρίς να υπολογίσετε την άποψη της ΑΔΙΠ που η ετήσια έκθεσή της - καταπέλτης σας λέει ότι είναι ακατάλληλο και χωρίς αξιολόγηση, γιατί ο τρόπος που επιλέξατε είναι τέτοιος. Και εγώ σας λέω ότι συνεχίζετε, παρόλα τα περί δημοκρατικού διαλόγου. Καμμία ένσταση δεν λάβατε υπόψη σας, καμμία από τις προτάσεις που κατατέθηκαν. Κι όλα αυτά γιατί - σας το ξαναλέω - δεν τα εννοείτε. Κι αυτή η εμπνευσμένη αιμοδοσία και αλληλοτροφοδότηση του επιστημονικού τομέα από ένα πανεπιστήμιο σε άλλο πώς θα γίνει; Θα γίνει με πανεπιστήμια διαφορετικών ταχυτήτων; Θα γίνει συλλήβδην, ισοπεδωτικά, με τη δημιουργία μόνο νέων τμημάτων; Επειδή υπάρχει σωρεία διατάξεων στο νομοσχέδιο που πραγματικά είναι φωτογραφικά, είναι διευθετήσεις θα σας πω επιγραμματικά τα εξής: Άρθρο 3 παράγραφος 5: Η φωτογραφική διάταξη για τη δυνατότητα να είναι υποψήφιος πρύτανης κάποιος που βγαίνει στη σύνταξη, για τον τρόπο που εντάσσονται τα μέλη ΔΕΠ, άλλος για τους αναπληρωτές και επίκουρους, άλλος για τους καθηγητές A΄ βαθμίδας. Θέλω, όμως, να μιλήσω λίγο για την τροπολογία που αφορά το ΤΑΠΑ. Θα σας πω ότι πρόκειται για ένα ακόμα βόλεμα ημετέρου. Είμαστε αντίθετοι. Θέλουμε έναν νέο οργανισμό και όχι αποσπασματικές λύσεις, όπως η προτεινόμενη, που κλείνει το μάτι στις εξυπηρετήσεις. Και στον λίγο χρόνο που μου απομένει, θέλω να έρθω σε αυτό το καταπληκτικό, τις δηλώσεις που υπάρχουν σήμερα τόσο από τον Υφυπουργό Πολιτισμού, τον κ. Στρατή, όσο και από τον κ. Τσακαλώτο χθες. Αφορούν αυτήν την καταπληκτική μεταβίβαση των μνημείων της πολιτιστικής κληρονομιάς στο υπερταμείο. Διαρρηγνύατε τα ιμάτιά σας για τα ασημικά της χώρας. Έτσι δεν είναι; Επί ηγεμονίας ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, λοιπόν, όλη η πολιτιστική κληρονομιά πήγε στο υπερταμείο. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία επ' αυτού. Ακούμε ευχολόγια και ξόρκια μέχρι στιγμής. Ουδέποτε απαντήσετε στις ερωτήσεις που κατέθεσε η Δημοκρατική Συμπαράταξη. Τις έχω εδώ και θα σας τις καταθέσω. Είναι τέσσερις ερωτήσεις, μία τροπολογία και μία πρόταση νόμου στην οποία ποτέ δεν μας απαντήσετε. Πού είναι αυτός ο περίφημος κατάλογος; Γιατί δεν δημοσιοποιείται; Πώς θα διορθωθεί το τερατούργημα που δημιουργήσατε; Και δεν είναι μόνο αυτό. Εσείς θεωρείτε ότι αυτός ο εκκωφαντικός θόρυβος από την παραχώρηση των μνημείων πολιτιστικού ενδιαφέροντος που ανήκουν στον ελληνικό λαό στην ΕΤΑΔ, μπορεί να κοπάσει με δελτία Τύπου που βγάζει το Υπουργείο Πολιτισμού. Λοιπόν, σας πληροφορώ ότι ολόκληρος ο ελληνικός λαός ζητά να δημοσιοποιηθεί και ο πλήρης κατάλογος όλων αυτών που ανήκουν στον ελληνικό λαό και παραδόθηκαν στην ΕΤΑΔ, η οποία σας θυμίζω ότι είναι η θυγατρική του υπερταμείου που δημιουργήθηκε για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους προς τους δανειστές. Επίσης, σας ζητώ να δημοσιοποιηθούν οι όροι παράδοσης σ' αυτό το ευαγές ίδρυμα, το υπερταμείο, που είναι ντροπή για τον τόπο και απόδειξη της εθνικής μας αφερεγγυότητας. Σας ζητώ να πάρετε πίσω το ΦΕΚ εδώ και τώρα. Ακυρώσετε τις μεταβιβάσεις. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος. Αλλιώς, θα επιβεβαιώσετε όλους όσους λένε ότι κάνετε μπίζνες κάτω από το τραπέζι, που και τις κάνετε και δεν κοκκινίζετε και τολμάτε να μιλάτε για ηθικό πλεονέκτημα. Για όλα αυτά κι επειδή θεωρούμε ότι το σχέδιο νόμου δεν εξορθολογίζει, δεν προάγει, δεν αναβαθμίζει την ποιότητα των σπουδών, δεν είναι αυτό που χρειάζεται η ανώτατη τεχνολογική εκπαίδευση, το καταψηφίζουμε, κύριοι συνάδελφοι. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Χαρά Κεφαλίδου, Βουλευτή Δράμας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Τον λόγο έχει ο κ. Σταύρος Κοντονής, Βουλευτής Ζακύνθου του ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται ότι διάγουμε την εβδομάδα των αναπάντητων προσκλήσεων. Χθες προσκάλεσε ο Πρωθυπουργός τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε μία δημόσια αντιπαράθεση επιχειρημάτων και απόψεων για το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών και σήμερα - απ' ό,τι κατάλαβα - πήρε αρνητική απάντηση, ότι δεν πρόκειται να στέρξει στην πρόσκληση αυτή. Σήμερα ο Υπουργός Παιδείας πήρε και αυτός μία αρνητική απάντηση όταν παρακάλεσε τον Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ να του πει ένα σύστημα το οποίο προτείνει το ΚΚΕ για να γίνονται διορισμοί». Δεν ακούσαμε καμμία πρόταση ή μάλλον, για να είμαι δίκαιος, θέλω να σας πω κύριε Υπουργέ ότι υποκρύπτεται μία απάντηση σε όσα είπαν τόσο ο εισηγητής, όσο και ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ. Αρχικά κατηγορήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ πως έστερξε στην κατάργηση της επετηρίδας. Δηλαδή μας λένε πως η επετηρίδα είναι το μέσο για να γίνονται οι διορισμοί και το άλλο είναι ότι επειδή σε κάθε οικογένεια υπάρχει και ένας αναπληρωτής, θα έπρεπε η κυβέρνηση να διορίσει αποκλειστικά αναπληρωτές. Κάτι τέτοιο κατάλαβα, το οποίο είναι παράνομο, διότι αν το νομοθετήσετε, θα πάει στο Συμβούλιο Επικρατείας ως αντισυνταγματικό. Και ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εάν η Κυβέρνηση το έκανε αυτό και στον δρόμο δεν ήταν οι αναπληρωτές, αλλά ήταν όλοι οι άλλοι συνάδελφοι τους, οι οποίοι αντικειμενικά αποκλείονται από τον διορισμό, ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ τι θα έλεγε; Να τους προσλάβετε και αυτούς. Είμαι σίγουρος, μην έχετε καμμία αμφιβολία, κύριε Υπουργέ. Και τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας δικά μας, αυτή είναι η λογική. Κι επειδή ακριβώς αυτή η λογική είναι αδιέξοδη, πού καταλήγει ως επιχείρημα; Να τους διορίσετε όλους. Δηλαδή όσους δεν διορίστηκαν δέκα χρόνια και όσους έχουν μείνει αυτή την περίοδο εκτός διορισμού, θα πρέπει εσείς, χωρίς να υπολογίσετε τις δημοσιονομικές δυνατότητες, χωρίς η Κυβέρνηση να λάβει υπ' όψιν πού θα διοριστούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι και πώς θα πληρωθούν για την εργασία τους, να διοριστούν. Αυτή είναι η κατάσταση. Αυτό είναι το επίπεδο συζήτησης στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Αλλά, κύριε Υπουργέ και κύριοι Βουλευτές, όταν προχθές - διότι πέρασα από τη συγκέντρωση τη Δευτέρα - άκουγα από τα μεγάφωνα κάποιον εργατοπατέρα, να λέει ότι αναβλήθηκε η συζήτηση στη Βουλή - με τ' αυτιά μου το άκουσα - διότι είναι σχέδιο της κυβέρνησης, να φυλλορροήσουν οι κινητοποιήσεις τη στιγμή που υπήρχε διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης ε, τι άλλο να πούμε; Καταλαβαίνω πολύ καλά τον Γολγοθά που ανεβαίνει η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, όταν καλεί σε διάλογο και ακούει τέτοιες ευήθειες, οι οποίες μετασχηματίζονται σε συνδικαλιστικό λόγο. Αυτή είναι η κατάσταση. Τελικά, αυτές οι κινητοποιήσεις, τις οποίες κάποιοι έρχονται πολύ εύκολα να τις αγκαλιάσουν, κατά ποιων στρέφονται; Στρέφονται κατά της Κυβέρνησης; Διότι εάν η Κυβέρνηση ικανοποιήσει, όπως σας είπα προηγουμένως, το αίτημα να διοριστούν αποκλειστικά αναπληρωτές, τότε καταλαβαίνετε ότι θα εξεγερθούν όλοι οι υπόλοιποι, οι οποίοι και αυτοί κάποια προσόντα έχουν και κάτι διεκδικούν στη ζωή τους. Δεν στρέφεται κατά της Κυβέρνησης αυτή η κινητοποίηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Στρέφεται κατά συναδέλφων τους και αυτό είναι το χειρότερο αυτή τη στιγμή. Διότι ορισμένοι που έρχονται εδώ και λένε μεγάλα λόγια, δεν καταλαβαίνουν ότι η Κυβέρνηση σήμερα, κάνει ένα μεγάλο βήμα, για να φύγουμε από αυτό το φαύλο κύκλο στον οποίο είχαμε περιπέσει τα τελευταία δέκα χρόνια. Κι άκουσα κι ένα άλλο σύνθημα «αυτή η πολιτική θα καταργηθεί». Αυτό φώναζαν τη Δευτέρα που είχα κατέβει και στη συγκέντρωση, για να καταλάβω ακριβώς τι θέλουν. Αν μια πολιτική, λοιπόν, καταργείται - καταργείται, όχι θα καταργηθεί - είναι η πολιτική των εξετάσεων, είναι η πολιτική των ωρομισθίων, είναι η πολιτική του μη μόνιμου προσωπικού. Αυτή η πολιτική καταργείται. Μήπως δεν θέλουν να καταργηθεί αυτή η πολιτική; Μήπως δεν θέλουν; Διότι αυτό ήταν το πάγιο αίτημα του συνδικαλιστικού κινήματος για μόνιμους διορισμούς. Και τώρα που η Κυβέρνηση κάνει μόνιμους διορισμούς, λένε αυτή «η πολιτική θα καταργηθεί». Έ, δεν θα καταργηθεί αυτή η πολιτική. Αυτή η ρητορεία, περί του να προσληφθούμε όλοι, δεν έχει καμμία βάση και καμμία πιθανότητα εφαρμογής. Επομένως, η Κυβέρνηση αλλάζει την πολιτική που γνωρίζαμε τα προηγούμενα χρόνια, με το σύστημα των μόνιμων διορισμών και σε τελευταία ανάλυση είναι κάτι για το οποίο πρέπει να την επαινέσουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να υπάρξουν βελτιώσεις ή κάποια τροπολογία σχετικά με τα ζητήματα των διορισμών; Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να δει το Υπουργείο Παιδείας ορισμένα ζητήματα. Αφήνω στο τέλος το σπουδαιότερο. Κατά κύριο λόγο, πρέπει στο θέμα της αναγνώρισης των μεταπτυχιακών τίτλων να μπει καθαρά ότι μιλάμε για μεταπτυχιακούς σπουδαστές, οι οποίοι έχουν κάνει διετείς σπουδές. Διότι υφέρπει μία φιλολογία και πρέπει να την έχετε ακούσει, κύριε Υπουργέ, ότι υπάρχουν και μεταπτυχιακά άλλου τύπου. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε κάτι περισσότερο, αλλά να έχουμε ένα κριτήριο όσον αφορά τον χρόνο σπουδών. Το δεύτερο. Θα πρέπει να καλυφθούν παραλλήλως και συγχρόνως, οι θέσεις της γενικής αγωγής και της ειδικής αγωγής, για να μην υπάρξει εδώ κανένα ζήτημα και να μην έχουμε έριδες, μεταξύ των καθηγητών οι οποίοι δικαιούνται τον διορισμό. Το τρίτο. Θα πρέπει να δείτε, κύριε Υπουργέ τη μοριοδότηση των τριτέκνων και των πολυτέκνων, Σας λέω ότι αυτό το πράγμα είναι σημαντικό. Αυτές οι οικογένειες δοκιμάστηκαν όλα αυτά τα χρόνια με τους αναπληρωτές από δω και από κει. Θα πρέπει, λοιπόν, σήμερα κάπως περισσότερο να στέρξουμε στο αίτημά τους. Το τέταρτο. Είναι κάτι το οποίο, κύριε Υπουργέ, σας το λέω μετά λόγου γνώσεως. Υπάρχουν κάποιοι καθηγητές οι οποίοι έχουν δικαιωθεί από τη δικαιοσύνη. Έχουν προσφύγει και έχουν δικαιωθεί. Είναι θεμέλιο του κράτους δικαίου, ότι από τη στιγμή που έχουμε και άλλους καθηγητές, στην ίδια αυτή κατηγορία οι οποίοι αν είχαν προσφύγει - μπορεί να μην είχαν και τα οικονομικά μέσα να προσφύγουν ή μπορεί κάποιες προθεσμίες να τις απώλεσαν, γιατί δεν τις γνώριζαν - και αυτοί να μπουν στην ίδια ρύθμιση. Δεν μπορεί εδώ να γίνει μεριδοποίηση. Από τη στιγμή που για τα ίδια ζητήματα έχουν κάποιοι δικαιωθεί, θα πρέπει και οι υπόλοιποι που είναι στην ίδια κατηγορία, να δικαιωθούν. Και το τελευταίο, κύριε Υπουργέ, στο οποίο σας κάνω προσωπικά έκκληση να το δείτε και να διορθωθεί, είναι το θέμα της μοριοδότησης των αναπληρωτών καθηγητών των δυσπρόσιτων σχολείων. Τους οφείλει η κοινωνία. Τους οφείλει το πολιτικό σύστημα και οι κυβερνήσεις διαχρονικά το γεγονός ότι αυτοί προσέτρεξαν και λειτούργησαν δυσπρόσιτα σχολεία, τα οποία διαφορετικά θα είχαν κλείσει. Και πρέπει εδώ τη μοριοδότηση, την οποία θα έπαιρναν για την κατάταξή τους στον πίνακα των αναπληρωτών, να τη δώσει η κυβέρνηση σήμερα για τον διορισμό τους. Είναι απολύτως δίκαιο, είναι απολύτως συνταγματικό και απολύτως τίμιο απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Πρέπει, κύριε Υπουργέ, να ολοκληρώσετε αυτή τη σπουδαία προσπάθεια την οποία έχετε ξεκινήσει, βλέποντας αυτά τα ζητήματα που σας έθεσα. Τα έχουν νομίζω αναφέρει και άλλοι συνάδελφοι. Ιδίως, υπερτονίζω, το θέμα των αναπληρωτών καθηγητών των δυσπρόσιτων σχολείων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση κάνει σήμερα ένα μεγάλο βήμα στα ζητήματα της παιδείας και υλοποιεί αυτό που έχει πει κατ' επανάληψη ο Πρωθυπουργός ότι η κοινωνία μπαίνει σε μία κανονικότητα. Διότι είναι κανονικότητα να λειτουργούν τα σχολεία με μόνιμο προσωπικό στα πλαίσια βεβαίως των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της κυβέρνησής μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κοντονή, Βουλευτή Ζακύνθου του ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Θεοχαρόπουλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δυστυχώς είναι μεγάλη η απόσταση που πρέπει να καλύψουμε και επείγει ένας συνολικός μακροπρόθεσμος και οραματικός σχεδιασμός που θα συγχρονίσει το εκπαιδευτικό μας σύστημα με τον αναπτυγμένο κόσμο και θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη. Για μία σύγχρονη ποιοτική δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση, προφανώς και οι συνέργειες είναι απαραίτητες. Εμείς στηρίζουμε τον Ενιαίο Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας, με δημιουργία εκπαιδευτικών πόλων σε κάθε περιφέρεια, έτσι ώστε να επιτευχθούν οικονομίες κλίμακος. Η όλη, όμως, διαδικασία πρέπει να αποτελεί αντικείμενο σοβαρού διαλόγου και ενός σαφούς στρατηγικού σχεδιασμού. Με ποιο σχέδιο διενεργούνται κι αυτή τη φορά οι συγχωνεύσεις; Δεν υπάρχει σχέδιο. Ισχυρίζεται το Υπουργείο ότι σκοπός του νομοσχεδίου είναι ο συνολικός ανασχεδιασμός και μια νέα αρχιτεκτονική της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Για να αυτοδιαψευστεί αμέσως από το περιεχόμενο του νομοσχεδίου που αφορά, συγκεκριμένα μόνο ΑΕI και ΤΕΙ και όχι το σύνολό τους. Ούτε ενιαίες αρχές, ούτε ενιαίο πλαίσιο, ούτε ενιαία κριτήρια. Το Υπουργείο λέει μάλιστα ότι για την κατάρτιση του νομοσχεδίου προηγήθηκε διαβούλευση ενός χρόνου, από το 2017. Και ερωτώ: Προηγήθηκε συζήτηση στο πλαίσιο του πολυδιαφημισμένου «Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία» που διεξήχθη και ολοκληρώθηκε μόλις πριν ενάμιση χρόνο; Σε ποια σοβαρή χώρα για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως η παιδεία, που είναι εθνικό, αρκεί μια τέτοιου είδους διαβούλευση, όταν πρέπει να διαμορφωθούν συναινέσεις και να υπάρξει μακροπρόθεσμη στρατηγική και σχεδιασμός; Τα σοβαρά εθνικά θέματα απαιτούν σοβαρό εθνικό διάλογο. Δεν επιδέχονται αυτοσχεδιασμούς. Βεβαίως, υπήρξαν συνομιλίες με τους πρυτάνεις και τους αντιπρυτάνεις των ιδρυμάτων. Μιλάω, όμως, για έναν θεσμοθετημένο και όχι για κατ' ιδίαν, με την κάθε περίπτωση, διάλογο. Γιατί αυτό δεν αφορά το κοινωνικό σύνολο. Και θα πρέπει να διακρίνουμε σήμερα καθαρά τι αφορά το κοινωνικό σύνολο και τι αφορά συγκεκριμένες ομάδες συμφερόντων. Θα αναφερθώ στη συνέχεια - γιατί άκουσα προηγουμένως και έχει ενδιαφέρον αυτή η συζήτηση - σε συγκεκριμένες ομάδες συμφερόντων. Ο ανασχεδιασμός, όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση, ξεκίνησε «από τα κάτω¨» για να αντιμετωπίσει την αλληλοεπικάλυψη γνωστικών αντικειμένων και τη χωρική διασπορά. Με ένα ρεσιτάλ ανορθολογισμού, οι καταργήσεις και οι συγχωνεύσεις καταλήγουν σε πολλαπλασιασμό, με αποτέλεσμα να χειροτερεύουν και τα δύο, δηλαδή και η αλληλοεπικάλυψη και η διασπορά. Πρώτο «θύμα» του νομοσχεδίου η πολύπαθη τεχνολογική και τεχνική εκπαίδευση. Δεν μιλάω για ένα ΤΕΙ. Μιλάω για την τεχνολογική και τεχνική εκπαίδευση. Διατηρείται μόνο η διετής τεχνική εκπαίδευση στα δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ. Αυτό είναι υποβάθμιση. Υπήρξε κάποια μελέτη που διαπίστωσε ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη την τεχνολογική εκπαίδευση; Το συμφωνήσαμε; Έγινε κάποιος διάλογος, ώστε να προχωρήσουμε με αυτό τον τρόπο; Φαντάζομαι πως όχι. Υπήρξε κάποια προσπάθεια της Κυβέρνησης για ποιοτική αναβάθμιση της τεχνολογικής εκπαίδευσης, που θα συμβάλει εμπράκτως και στην ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας; Εν τέλει, ποια στρατηγική προτείνετε; Επιλέγετε απλά να την αναβαθμίσετε διά της «πανεπιστημιοποίησης». Να γίνει και αυτό. Όμως, τι θα κάνουμε με την τεχνολογική και τεχνική εκπαίδευση πρακτικά; Το ερώτημα είναι αν υπάρχει ένα σχέδιο. Ιδρύονται, ταυτόχρονα, εντός των ΑΕΙ, αναρίθμητες νέες σχολές και τμήματα σε ποικίλα γνωστικά αντικείμενα, πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα και ινστιτούτα, ενώ, βέβαια, σε άλλα πανεπιστήμια το Υπουργείο, χωρίς μια επαρκή αιτιολόγηση, έχει απορρίψει την πρόταση ίδρυσης ακαδημαϊκών μονάδων. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και η ίδρυση Κτηνιατρικής Σχολής. Χωρίς καμμιά μελέτη, χωρίς κανένα ακαδημαϊκό κριτήριο, πολλαπλασιάζοντας και τη διασπορά και τις αλληλοεπικαλύψεις. Για παράδειγμα, στο ΕΚΠΑ ιδρύονται δέκα νέα τμήματα, μεταξύ των οποίων Αγροτικής Ανάπτυξης, Αγροδιατροφής και Φυσικών Πόρων. Ειλικρινά, δεν κατάλαβα - επειδή είναι το αντικείμενό μου - γιατί τέτοιο τμήμα στο ΕΚΠΑ και όχι στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο; Δεν έχω πειστεί. Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ιδρύονται δύο επιπλέον σχολές και είκοσι δύο νέα τμήματα. Θα αλλάξουμε τις παθογένειες και τα κακώς κείμενα αυτής της χώρας ή θα τα διευρύνουμε και θα τα αναπαράγουμε; Διότι είναι μία από τις παθογένειες η προσπάθεια για άναρχη ανάπτυξη, ιδρύοντας τμήμα σε κάθε πόλη και χωριό. Και λέγαμε ότι μ' αυτόν τον τρόπο ούτε η ανάπτυξη επιτυγχάνεται ούτε βιώσιμες γίνονται οι πόλεις. Και, βέβαια, ούτε το πανεπιστήμιο μπορεί να λειτουργεί ακαδημαϊκά, ούτε μεγάλες βιβλιοθήκες υπάρχουν για να λειτουργήσει - όπως λένε όλες οι μελέτες - ένα τμήμα. Και το ακαδημαϊκό, αλλά και το φοιτητικό προσωπικό, αυτά δεν έλεγαν; Αυτή δεν είναι η πραγματικότητα; Τι έχουμε πάλι σήμερα; Ξανά τα ίδια. Λίγο πριν τις εκλογές, νέα τμήματα, νέες σχολές σε όλη την Ελλάδα, χωρίς μάλιστα κανένα σχέδιο. Γιατί εδώ και όχι εκεί; Στο δε πανεπιστημιακό ερευνητικό κέντρο που ιδρύεται στο ΕΚΠΑ θα περιλαμβάνονται δεκαεπτά ινστιτούτα, με ατάκτως ερριμμένα αντικείμενα, από τη νανοτεχνολογία και τη φωτονική μέχρι τη μετάφραση, τη διερμηνεία και την αγροδιατροφή. Αντίστοιχα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα και πληθώρα ινστιτούτων εννοείται ότι ιδρύονται και στα άλλα πανεπιστήμια, βρίθοντας αλληλοεπικαλύψεων. Και, φυσικά, όπως έχουμε δηλώσει επανειλημμένα, διαφωνούμε με τη διάσπαση του ερευνητικού ιστού της χώρας, με τη δημιουργία ερευνητικών κέντρων στα πανεπιστήμια που θα διασπούν περαιτέρω τον Ενιαίο Χώρο Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Έρευνας, αφού δεν θα έχουν το θεσμικό πλαίσιο κάτω από το οποίο λειτουργούν όλα τα ερευνητικά κέντρα της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας. Με ποιες μελέτες σκοπιμότητας ιδρύονται σχολές και τμήματα; Όπου χρειάζονται, να ιδρυθούν, με δύο ωστόσο κατευθύνσεις: Και με τρόπο που να συνδεθούν με την ανάπτυξη και με την αγορά, αλλά και όπου χρειάζονται πραγματικά σε σχέση με το μορφωτικό επίπεδο. Διότι πολλές φορές, μάλιστα, δεν έχουν σχέση και με την αγορά. Όμως, με ποια έρευνα; Τι χρειάζεται, για παράδειγμα, - μπορεί να χρειάζεται, αλλά πώς τεκμηριώνεται; - η ίδρυση νέου Τμήματος Διαχείρισης Λιμένων και Αλιείας στα Ψαχνά, όπου δεν υπάρχει λιμάνι, και νέου τμήματος Διαιτολογίας και η Διατροφολογίας στα Τρίκαλα, που ήταν στην Καρδίτσα; Προς τι όλες αυτές οι αλλαγές; Προσπαθώ να καταλάβω. Υπάρχει καμμιά σοβαρότητα σε όλα αυτά; Καταιγισμός νέων σχολών, τμημάτων, ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων! Εδώ θα έπρεπε να γίνει ένας συνολικός σχεδιασμός πού χρειαζόμαστε, τι και με ποιον τρόπο, τι θα γίνει με την ανώτατη εκπαίδευση, με την τεχνολογική εκπαίδευση και πού θα κατανείμουμε τους πόρους. Πώς να παραλείψει κανείς τη θεσμοθέτηση γενικών τμημάτων, ανεξάρτητα από σχολές και άλλα τμήματα, με αντικείμενο την εκπόνηση προγραμμάτων και την απονομή μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων; Αλήθεια, σε ποια επιστήμη; Σε ό,τι να' ναι και σε ό,τι φανεί καλό, βέβαια, στη διοικούσα επιτροπή του; Δηλαδή, ενώ τα πανεπιστήμια υποφέρουν από τη γενικευμένη βεβαίως ανομία - αυτό είναι μία άλλη συζήτηση, για άλλη φορά - και τα υπάρχοντα πανεπιστημιακά τμήματα καταρρέουν από έλλειψη προσωπικού σήμερα - αυτή είναι η κατάσταση, είναι πολύ δύσκολη για όποιον τη γνωρίζει - και προσπαθούν να καλύψουν τις διδακτικές ανάγκες με νέους επιστήμονες, με τριετείς συμβάσεις από το ΕΣΠΑ ή με υποψήφιους διδάκτορες - μιλώ για την πραγματικότητα - η Κυβέρνηση ιδρύει νέες σχολές, τμήματα, ερευνητικά κέντρα και ινστιτούτα με τοπικά και συντεχνιακά κριτήρια. Βεβαίως, να γίνει αναδιοργάνωση. Βεβαίως, να ιδρυθούν τμήματα εκεί που πρέπει, όμως με σχέδιο, προς όφελος του γενικού κοινωνικού συνόλου και όχι για τα συμφέροντα συγκεκριμένων ομάδων. Για το Κίνημα Αλλαγής, Ενιαίος Χώρος Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Έρευνας σημαίνει ουσιαστικές συνέργειες, αποτελεσματική δικτύωση μεταξύ πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων. Αυτό απαιτεί όλα τα ερευνητικά κέντρα να εποπτεύονται από μία αρχή και να διέπονται από το ίδιο θεσμικό πλαίσιο. Σημαίνει αναβαθμισμένη τεχνολογική εκπαίδευση, σημαίνει ουσιαστική διαβούλευση και χάραξη μακροπρόθεσμης στρατηγικής. Από αυτή την πολιτική, βέβαια, δεν ξέφυγε ούτε η δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ποιος ασχολείται με δομές και προγράμματα; Ζητήματα πολυτελείας. Άλλες είναι οι προτεραιότητες. Αφού πρώτα ζαλίστηκε η ελληνική κοινωνία με τις υποσχέσεις σε γονείς και μαθητές για εύκολο ως ελεύθερο σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ ανά εξάμηνο, χωρίς, κατά την άποψή μου, να έχετε καταλήξει ακόμα σε κάτι αξιόπιστο, έρχεστε τώρα με την τροπολογία σας και σε ένα άλλο ζήτημα. Επιτρέψτε μου εδώ μία επισήμανση, για τις πανελλαδικές. Οι πανελλαδικές είχαν εξασφαλίσει το αδιάβλητο. Είχαν όμως - και έχουν - πολλά προβλήματα. Γι' αυτό θα έπρεπε να δούμε ένα σύστημα, το οποίο είναι πιο αξιόπιστο, αλλά να μη χάσουμε το αδιάβλητο. Δεν νομίζω ότι αυτό το οποίο προτείνετε λύνει το θέμα. Δηλαδή, πάμε να λύσουμε ένα πρόβλημα και θα δημιουργήσουμε ένα μεγαλύτερο. Γι' αυτό θα πρέπει να καθίσουμε, με εθνική συνεννόηση, να βρούμε το νέο τρόπο εισαγωγής στο πανεπιστήμιο. Επανέρχομαι στη τροπολογία σας και θα σας πω γιατί διαφωνώ. Και εδώ η διαφωνία δεν είναι για κάποια ρύθμιση, αλλά είναι ουσιαστική. Καταργείτε τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και επαναφέρετε, ουσιαστικά, τα κριτήρια μόνο της προϋπηρεσίας και τα λεγόμενα «κοινωνικά κριτήρια».
Και ακαδημαϊκά.
Και ακαδημαϊκά. Βεβαίως. Η διαφωνία μου είναι στην κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ ως ένα από τα κριτήρια - όχι το μοναδικό - της επιλογής. Οι διορισμοί και οι προσλήψεις πρέπει να γίνονται από ενιαίους πίνακες με βάση τα αντικειμενικά κριτήρια, με πρώτο το διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και με συνυπολογισμό της προϋπηρεσίας, των ακαδημαϊκών τίτλων και των κοινωνικών κριτηρίων. Βεβαίως σεβόμαστε τις δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές που δίνουν τη μάχη, υπηρετώντας την εκπαίδευση, αλλά και τις εκατό χιλιάδες και πλέον εκπαιδευτικούς που έχουν μικρή ή καθόλου προϋπηρεσία. Σας διάβασα τι υποστηρίξατε στις επιτροπές. Το είπατε και σήμερα, κύριε Υπουργέ. Διαβάζω από τα Πρακτικά. Λέτε ότι «ο γραπτός διαγωνισμός επιστημονικά και επιστημολογικά δεν έχει ούτε την επιστημονική εγκυρότητα ούτε και την παιδαγωγική εγκυρότητα που πρέπει να έχει». Να τα βελτιώσουμε ορισμένα πράγματα. Δεν συμφωνώ ότι ο γραπτός διαγωνισμός είναι για πέταμα. «Γι' αυτό τον καταργούμε και όχι για να καλοπιάσουμε κάποιους» λέτε, «η προϋπηρεσία στην οποία δίνουμε τόσο μεγάλη βάση για μας, έχει και επιστημονικό χαρακτήρα, δεν έχει έναν μόνο εργασιακό χαρακτήρα, διότι ο άνθρωπος που είναι στην τάξη περισσότερο καιρό, είναι καλύτερος δάσκαλος και ξέρουμε όλοι ότι βελτιωνόμαστε με τη μεγαλύτερη τριβή». Πράγματι, βελτιωνόμαστε με τη μεγαλύτερη τριβή, γι' αυτό μπαίνουν και τα μόρια της προϋπηρεσίας. Γι' αυτό λέμε να υπάρχουν μόρια προϋπηρεσίας ταυτόχρονα με τον γραπτό διαγωνισμό. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι καλύτερος δάσκαλος όποιος έχει την προϋπηρεσία. Μπορεί και ένας νέος να είναι ένας πολύ καλός δάσκαλος. Θέλω να σας πω ότι όλα αυτά δεν έχουν μια ανάγνωση. Γι' αυτό σας λέμε ότι θα έπρεπε να είναι συνδυαστικό το μοντέλο, και με τον γραπτό διαγωνισμό και με τα κριτήρια. Και βεβαίως να είναι και η προϋπηρεσία και τα εκπαιδευτικά και τα κοινωνικά κριτήρια. Είδα ότι το καταθέσατε πριν από λίγο στα Πρακτικά. Αλλά καταλαβαίνετε ότι η διαφωνία μας είναι σε αυτό το θέμα ριζική, διότι με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά δεν υπηρετούμε, κατά την άποψή μας, το κοινωνικό σύνολο. Κλείνοντας: Δεν ανασχεδιάζετε τον ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας, δεν αντιμετωπίζετε τις λειτουργίες των ιδρυμάτων, δεν συνδέετε - κατά την άποψή μου - όπως θα έπρεπε τις όποιες αλλαγές με τις πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης και της οικονομίας. Υπάρχουν και θετικές διατάξεις στο νομοσχέδιο; Υπάρχουν. Είναι εντελώς, όμως, δευτερεύουσες, κατά την άποψή μου χαμένες μέσα σε ένα ανορθολογικό πλαίσιο. Όπως η συγκρότηση επταμελούς επιτροπής για τις κρίσεις για τους διδάκτορες, ή η συγκρότηση επιτροπής ισότητας των φύλων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η παιδεία είναι ένα ζήτημα εθνικό και δεν θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από την κρίση, αν τουλάχιστον σε αυτό το ζήτημα δεν μπορέσουμε να συνεννοηθούμε. Χρειάζεται εθνική συνεννόηση. Απαιτούνται προοδευτικές τομές απέναντι σε κάθε συντήρηση που κρατάει τη χώρα δέσμια παθογενειών, και μία από τις παθογένειες οι οποίες είναι διαχρονικές και επεκτείνεται σήμερα, είναι αυτή της ίδρυσης τμημάτων χωρίς κανένα σχέδιο σε όλη τη χώρα. Αυτόν το στόχο οφείλουμε να υπηρετήσουμε, γιατί τον χρωστούμε πρωτίστως στη νέα γενιά. Της χρωστάμε το δικαίωμα στο όνειρο, με αξιοκρατία αντικειμενικότητα και δικαιοσύνη, που, δυστυχώς, για άλλη μια φορά δεν τα βρίσκουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θανάση Θεοχαρόπουλο, Βουλευτή Επικρατείας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Στο Βήμα ακολουθεί η κ. Άννα Καραμανλή, Βουλευτίνα Β΄ Αθήνας της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ, κύριε Φωτάκη, που μου παραχωρείτε τη θέση σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθήσαμε τις τελευταίες ημέρες ένα κυβερνητικό θέατρο του παραλόγου, με πρωτόγνωρα παζάρια μεταξύ των δύο εταίρων της Κυβέρνησης. Γίναμε θεατές μιας διαδικασίας που δείχνει ότι κάποιοι έχουν απωλέσει και το τελευταίο ίχνος αξιοπρέπειας και σεβασμού. Βρεθήκαμε να μετράμε αλλεπάλληλες κυβιστήσεις ανθρώπων ερωτευμένων με την καρέκλα, να παρακολουθούμε εικονικά διαζύγια και «μαϊμού» μακεδονομάχους, για να φτάσουμε στο χθεσινό τελευταίο επεισόδιο της φαρσοκωμωδίας με τον κ. Καμμένο να παριστάνει ότι φεύγει και δεν στηρίζει, αφού βέβαια πρώτα διασφαλίστηκε ότι βρέθηκαν - με ποια κίνητρα άλλωστε - οι πρόθυμοι Βουλευτές που μένουν και τον στηρίζουν, που ξαφνικά υπερβαίνουν τις ιδεολογικές τους αναφορές και μετατρέπονται σε καιροσκοπικά δεκανίκια της ετοιμόρροπης Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα, ο οποίος επιλέγει να πορευτεί με μια κουρελιασμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, χωρίς καμμία συνισταμένη και χωρίς κανένα πολιτικό δια ταύτα, με μόνο κοινό τόπο το πάθος για την καρέκλα, το οποίο τους κάνει να ξεχνούν και μνημόνια και Μακεδονία. Μέσα, λοιπόν, σε αυτό το κλίμα αστάθειας και αβεβαιότητας φέρνετε προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο που στον πυρήνα του προβλέπει την απορρόφηση του ΤΕΙ Θεσσαλίας από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και την απορρόφηση του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας από το ΕΚΠΑ, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Επικαλείστε στην αιτιολογική έκθεση ότι στόχος σας είναι η ουσιαστική αναβάθμιση των ΤΕΙ. Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει στην αξία και τη δύναμη της τεχνολογικής εκπαίδευσης, γι' αυτό και η ενίσχυσή της αποτελεί βασική μας προτεραιότητα. Όταν η ανεργία στους νέους καλπάζει, όταν η χώρα εξακολουθεί να χάνει έμψυχο δυναμικό - που βρίσκεται στην πιο παραγωγική του φάση - προς το εξωτερικό, η τεχνολογική εκπαίδευση επιβάλλεται να αποτελεί συνειδητή επιλογή για τα νέα παιδιά και όχι την έσχατη λύση. Την ώρα που η διεθνής τάση είναι να ενισχύεται η τεχνολογική εκπαίδευση, εμείς καινοτομούμε και κινούμαστε σε αντίθετη κατεύθυνση. Βήμα - βήμα την καταργείτε και την εξαφανίζετε από όλη τη χώρα. Και τι βαφτίζετε «αναβάθμιση των ΤΕΙ»; Τη συλλήβδην μετατροπή τους σε πανεπιστήμια, με τα ίδια γνωστικά αντικείμενα και το ίδιο προσωπικό, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς συγκροτημένο σχέδιο, χωρίς μελέτες σκοπιμότητας, χωρίς αυστηρά προκαθορισμένα ακαδημαϊκά κριτήρια. Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει. Πρόκειται για δική σας πατέντα που συγχωνεύει ιδρύματα αλά καρτ, χωρίς να λαμβάνετε υπ' όψιν σας την πολυταλαιπωρημένη ΑΔΙΠ που για μια ακόμη φορά διαφωνεί με τους χειρισμούς σας και κρίνει τη μέθοδο σας ακατάλληλη. Έχουμε καταλάβει όλοι ότι δεν τρέφετε ιδιαίτερο σεβασμό για την αρχή και της επιφυλάσσετε ρόλο απαξιωμένου κομπάρσου. Σας θυμίζω, όμως, πως εσείς νομοθετήσατε να κατατίθεται η άποψή της για την κατάργηση ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος. Άρα, υποθέτουμε ότι θεωρείτε πως έχει ιδιαίτερη βαρύτητα η άποψή της, μόνο όμως όταν δεν σας χαλάει τη σούπα. Και γι' αυτό - προφανώς - προσπαθείτε να τη χειραγωγήσετε, προαναγγέλλοντας ως νέο πρόεδρο στην ανεξάρτητη αρχή στενό συνεργάτη του Υπουργού. Προχωράτε, λοιπόν, σε αυτές τις συνέργειες διδάσκοντας λαϊκισμό και παίζοντας το γνωστό κομματικό παιχνίδι προώθησης πελατειακών συμφερόντων στο οποίο ομολογουμένως διαπρέπετε. Το κάνετε άρον - άρον και στο άψε - σβήσε για να προλάβετε να βάλετε στο μηχανογραφικό των παιδιών όσο το δυνατόν περισσότερα τμήματα, αδιαφορώντας για το τι θα κάνουν αυτά τα παιδιά όταν βρεθούν με ένα ανίσχυρο πτυχίο στα χέρια τους και χωρίς προοπτική. Έχετε εξετάσει αν τα νέα τμήματα έχουν κάποιο αντίκρισμα στην αγορά εργασίας ή αν θα εξελιχθούν σε μονάδες παραγωγής ανέργων; Έχετε διασφαλίσει ή προνοήσει για τα επαγγελματικά τους δικαιώματα; Το όλο εγχείρημα δεν διέπεται από καμμία ξεκάθαρη και διάφανη λογική. Από τη μία καταργείτε το ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας και το απορροφάτε από τρία διαφορετικά πανεπιστήμια και από την άλλη, στο ίδιο νομοσχέδιο, θεσμοθετείτε όργανο που θα εξετάσει την προοπτική νέου πανεπιστημίου στη Στερεά Ελλάδα. Δημιουργούνται μια σειρά από γεωπονικές σχολές. Κύριε Υπουργέ, υπάρχει κάποια μελέτη για το πόσους γεωπόνους χρειαζόμαστε ως οικονομία και ως κοινωνία; Ποιο θα είναι το αντικείμενό τους, για παράδειγμα και ποια τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων του; Για τα τρία Τμήματα Διαιτολογίας υπάρχει κάποιο ακαδημαϊκό σκεπτικό, εκτός από το ατράνταχτο επιχείρημα που ακούστηκε από την κυβερνητική πλευρά ότι αυξάνεται - λέει - η παχυσαρκία; Λόγω έλλειψης διαιτολόγων αυξάνεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ; Και το υποστηρίζει αυτό μια Κυβέρνηση που άφησε τα παιδιά στα σχολεία χωρίς γυμναστές και το μάθημα της γυμναστικής το κάνουν οι δάσκαλοι! Δημιουργείτε Τμήμα Αεροδιαστημικής στα Ψαχνά της Εύβοιας στη θέση ενός ΤΕΙ Τεχνολογίας Αεροσκαφών και περιμένετε να λειτουργήσει το τμήμα σε εννιά μήνες. Με τι πρόγραμμα σπουδών και τι στόχο; Προφανώς, «βλέποντας και κάνοντας». Πρώτα θα ανοίξει το τμήμα τις πόρτες στους φοιτητές και μετά θα αποφασίσει τι θα τους διδάξει! Δημιουργείτε Τμήμα Πολιτισμού και Δημιουργικών Μέσων στον Βόλο και Τμήμα Διαπολιτισμικών Σπουδών πάλι στον Βόλο. Δύο τμήματα με προφανή αλληλοεπικάλυψη στο γνωστικό αντικείμενο θα λειτουργούν δίπλα - δίπλα. Ταυτόχρονα, καταργείτε το Τμήμα Ιατρικών Εργαστηρίων της Λάρισας, ένα τμήμα καταξιωμένο, με μεγάλη απήχηση στις προτιμήσεις των υποψηφίων εισακτέων και υψηλή απορροφητικότητα στην αγορά εργασίας. Ένα τέτοιο τμήμα κρίθηκε ότι δεν θα μπορούσε να διατηρήσει την αυτοτέλειά του. Μέσα από όλα αυτά διαφαίνεται κάποια συγκεκριμένη στόχευση; Προκύπτει κάποιο ξεκάθαρο στίγμα; Διακρίνεται κάποια μεταρρυθμιστική πνοή; Το μόνο που βλέπουμε είναι ότι η αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη υπακούει στην πελατειακή εξυπηρέτηση και την κυνική ψηφοθηρία. Ερωτηματικά προκαλεί, επίσης, η πρόβλεψη της μεταφοράς του Εργαστηρίου Αντιντόπινγκ του Εθνικού Κέντρου Αθλητικών Ερευνών από το ΟΑΚΑ στον «Δημόκριτο». Το εργαστήριο λειτουργούσε απρόσκοπτα και είχε την πιστοποίηση της WADA. Ελπίζουμε να μη συνδέεται με πιθανή πώληση του ΟΑΚΑ, αν και πειστικές απαντήσεις δεν υπήρξαν στην επιτροπή. Σε ό,τι αφορά το σύστημα πρόσληψης και διορισμού των εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια, ένα ζήτημα που αγγίζει δεκάδες χιλιάδες οικογένειες, η ανάγκη για πρόσληψη σε αυτόν τον τομέα είναι αναντίρρητη και ευρύτατα αποδεκτή. Τα κενά είναι μεγάλα και υπάρχουν και επιμέρους τομείς, όπως αυτός της ειδικής αγωγής που χρειάζεται ενίσχυση. Θα μπορούσε, λοιπόν, ο τρόπος διορισμού να αποτελέσει σημείο σύγκλισης και να βρεθεί κοινός τόπος. Δυστυχώς, όμως, η συγκεκριμένη διάταξη είναι άκρως προβληματική. Φέρνετε ένα σύστημα υποκατάστατο της παλιάς επετηρίδας. Προτάσσετε την προϋπηρεσία, η οποία σαφώς έχει ξεχωριστή αξία, αλλά καταργείτε τον γραπτό διαγωνισμό μέσω ΑΣΕΠ με την αόριστη επίκληση επιστημονικών και παιδαγωγικών λόγων. Μα, αν κρίνετε τους όρους του διαγωνισμού ανεπαρκείς, βελτιώστε τους και διατηρήστε τον διαγωνισμό ως έναν πυλώνα της διαδικασίας πρόσληψης. Διότι ο διαγωνισμός, πέρα από το αδιάβλητο της διαδικασίας, σηματοδοτεί και την ισότητα των ευκαιριών, γιατί επιτρέπει στον κάθε εκπαιδευτικό να διεκδικήσει μια θέση στη δημόσια εκπαίδευση. Με το νέο σύστημα τα νέα παιδιά που δεν έχουν προϋπηρεσία στο δημόσιο σχολείο δεν έχουν ελπίδες διορισμού και δεν μπορούν να αποκτήσουν και προϋπηρεσία. Τους στερείτε, λοιπόν, την ευκαιρία να διεκδικήσουν τις όποιες πιθανότητες θα είχαν σε ένα μεικτό σύστημα. Επιπλέον, υποβαθμίζετε δραματικά τα κοινωνικά κριτήρια. Έχουμε γίνει όλοι δέκτες της αγανάκτησης ειδικών κατηγοριών, όπως οι πολύτεκνοι εκπαιδευτικοί ή οι ΑΜΕΑ εκπαιδευτικοί, οι οποίοι βλέπουν τη συνταγματικά κατοχυρωμένη προνομιακή μεταχείριση που πρέπει να απολαμβάνουν να εξανεμίζεται στην προκειμένη περίπτωση και να μετριέται σε ελάχιστη μοριοδότηση. Οι εκπαιδευτικοί με πολύτεκνες οικογένειες ή οι εκπαιδευτικοί με σκλήρυνση κατά πλάκας χάνουν την πρόταξη που απολαμβάνουν και μαζί με αυτό πιθανότατα εξοβελίζονται από τη δημόσια εκπαίδευση με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η ποσόστωση για αυτές τις ειδικές κατηγορίες, όπως συμβαίνει στις προκηρύξεις ΑΣΕΠ, θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να πω ότι η Κυβέρνηση με ένα ακόμη νομοσχέδιο δημιουργεί πανεπιστήμια λίγο απ' όλα, χωρίς καμμία συνοχή και ομοιογένεια, προϊόντα συντεχνιακών πιέσεων και μικροπολιτικών τακτοποιήσεων, αδικώντας πρώτα απ' όλους τους ίδιους τους φοιτητές που μπορεί να βρεθούν με πτυχία που θα αποδειχθούν «πουκάμισα αδειανά». Έχετε το βλέμμα σας στραμμένο στην κάλπη προσπαθώντας να σώσετε οτιδήποτε, αν σώζεται, και συμπαρασύρετε στον πολιτικό σας κατήφορο και τον χώρο της παιδείας. Ευτυχώς για τη χώρα κοντοζυγώνει η ώρα της κρίσης, η ώρα που θα απαλλαγεί από μια Κυβέρνηση που τη βυθίζει σε μια εκφυλιστική παρακμή. Αυτό είναι το δίκαιο και να είστε βέβαιοι ότι θα γίνει και πράξη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Άννα Καραμανλή, Βουλευτή Β΄ Αθήνας της Νέας Δημοκρατίας. Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Φωτάκης για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μια διευκρίνιση θέλω να κάνω για την κ. Καραμανλή, ότι η μεταφορά του κέντρου anti - doping στον «Δημόκριτο» ισχυροποιεί τη θέση του σαν διαπιστευμένο κέντρο.
Περιμένουμε απαντήσεις.
Ναι, ναι. Ισχυροποιεί τη θέση του σαν διαπιστευμένο κέντρο της Wanda, διότι ο «Δημόκριτος» διαθέτει αντίστοιχες εργαστηριακές υποδομές που πραγματικά αναβαθμίζουν την ποιότητα των αναλύσεων που γίνονται. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δύο καίρια ερωτήματα βρίσκονται στην καρδιά της σημερινής συζήτησης: Ποιος είναι ο ρόλος της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης σήμερα, ιδιαίτερα μέσα στο περιβάλλον της μεταμνημονιακής εποχής και των ραγδαίων εξελίξεων στην επιστήμη και τεχνολογία; Το ερώτημα είναι πώς θα πρέπει να διαμορφωθεί το τοπίο στην ανώτατη εκπαίδευση, ποιες κατευθύνσεις θα πρέπει να πάρουν η επιστημονική έρευνα και η καινοτομία. Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά αναδεικνύει γλαφυρά βασικές ιδεολογικές διαφοροποιήσεις που υπάρχουν ως προς τα προτάγματα που εξυπηρετούν η μάθηση και η γνώση απέναντι στην κοινωνία και την αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας. Μια άποψη, που έχει εκφραστεί και θα εκφραστεί - απ' ό,τι καταλαβαίνω - εκτεταμένα από ένα μεγάλο μέρος της Αντιπολίτευσης συνδέει στενά, πολλές φορές και αποκλειστικά, την πανεπιστημιακή εκπαίδευση με μια διαδικασία κατάρτισης με στόχο την επαγγελματική αποκατάσταση. Πολύ σοβαρό είναι αυτό. Εδώ κυρίαρχο ρόλο παίζει η ζήτηση, δηλαδή οι επιταγές που καθορίζουν οι ανάγκες της αγοράς εργασίας, ανάγκες που συχνά έχουν έναν πρόσκαιρο και ρευστό χαρακτήρα και πιθανές παρενέργειες. Ταυτόχρονα, η εκπαίδευση αυτή καθαυτή γίνεται περισσότερο μηχανιστική και φροντιστηριακού τύπου σε αντιδιαστολή με τη σύγχρονη απαίτηση για ανάπτυξη κουλτούρας κριτικής σκέψης. Θα ήθελα να τονίσω ότι την κριτική σκέψη αναζητά σήμερα ακόμη και η αγορά. Σύμφωνα με μια δεύτερη άποψη, η πανεπιστημιακή παιδεία πρέπει να έχει έναν ευρύτερο χαρακτήρα, πρέπει να ξεπερνά τα όρια της απλής επαγγελματικής κατάρτισης, ώστε αυτή η ίδια η επαγγελματική κατάρτιση να αναβαθμίζεται ποιοτικά. Η πανεπιστημιακή παιδεία πρέπει, επίσης, να συνδέεται με τη μόρφωση και τη μάθηση, που ισχυροποιούν την κοινωνία και διαπλατύνουν τους πνευματικούς της ορίζοντες. Η λέξη «ακαδημαϊκότητα», που εμπεριέχεται μέσα σ' αυτή τη διεργασία, έχει μεγάλη βαρύτητα και ατυχώς, δυστυχώς, συχνά αγνοείται. Ως προς το σημείο αυτό, μια μονοδιάστατη προσέγγιση που θα βασιζόταν μονάχα στη ζήτηση, σύμφωνα με τις πρόσκαιρες ανάγκες της αγοράς, θα μας αποστερούσε από σημαντικές, εθνικές παρακαταθήκες. Το έχουμε σκεφτεί αυτό; Παράδειγμα αποτελούν οι ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, που είναι συγκριτικό πλεονέκτημα για τη χώρα και σήμερα στηρίζονται ισότιμα από το ΕΛΙΔΕΚ. Μήπως θα πρέπει να ακολουθήσουμε τον δρόμο των βρετανικών πανεπιστημίων που κλείνουν σχολές φιλοσοφίας και ελληνικών σπουδών, γιατί δεν τις θέλει η αγορά; Θα ήθελα εδώ να καταθέσω στα Πρακτικά ένα σχετικό πρόσφατο άρθρο από τον «GUARDIAN». [[Στο σημείο αυτό ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Κωνσταντίνος Φωτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν άρθρο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η πανεπιστημιακή παιδεία είναι συνυφασμένη με την παραγωγή γνώσης μέσα από την ελεύθερη έρευνα, που μαζί με τη στοχευμένη έρευνα που διεξάγεται στους ερευνητικούς φορείς της χώρας οδηγούν στη διαμόρφωση αυτού που λέμε «οικονομία της γνώσης», απελευθερώνουν και αξιοποιούν το εξαιρετικό επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει η χώρα, κυρίως τους νέους επιστήμονες και ερευνητές, την οικονομία της γνώσης που παρέχει ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο, δημιουργώντας προοπτικές και έμπνευση. Αυτή την πανεπιστημιακή παιδεία επιδιώκουμε. Έτσι οραματιζόμαστε το νέο τοπίο που ανατέλλει για τη χώρα στη μεταμνημονιακή εποχή. Αυτούς τους στόχους υπηρετούν και οι νομοθετικές παρεμβάσεις του Υπουργείου Παιδείας. Εδώ οι αναδιατάξεις που γίνονται στον χάρτη της ανώτατης παιδείας και της επιστημονικής έρευνας διέπονται από ένα βασικό κριτήριο. Οδηγούν οι προτεινόμενες συγχωνεύσεις ή διαχωρισμοί σε προστιθέμενη επιστημονική, κοινωνική και οικονομική αξία; Και τα τρία έχουν σημασία. Προάγεται η επιστημονική ποιότητα και η επιδίωξη της αριστείας; Αναβαθμίζονται οι αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας και των περιφερειών της; Σε αυτά πρέπει να απαντήσουμε και σε αυτό νομίζω ότι απαντά αυτή η αρχιτεκτονική. Από την άποψη αυτή, λοιπόν, θεωρώ ότι η μόχλευση που επιτυγχάνεται με το νομοσχέδιο έχει ένα θετικό πρόσημο, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ που εμπλέκονται. Θα ήθελα να εστιάσω τώρα σε ορισμένα θέματα που αφορούν την έρευνα και περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο. Δύο είναι οι άξονες της ερευνητικής πολιτικής που έχουμε διαμορφώσει και υλοποιούμε. Ο πρώτος αφορά την ενίσχυση της έρευνας που εξυπηρετεί τις ανάγκες της υγιούς - τονίζω τη λέξη υγιούς - καινοτόμου επιχειρηματικότητας και της κοινωνίας ευρύτερα. Είναι η έρευνα που εμπεριέχει την έννοια της άμεσης χρηστικότητας και αποφέρει αποτελέσματα σχετικά σύντομα, στηρίζοντας την υπάρχουσα οικονομία. Στον δεύτερο άξονα, που συχνά αγνοείται, εντάσσεται η έρευνα που προκύπτει από την επιστημονική περιέργεια, η οποία επίσης πολύ συχνά μπορεί, όπως έχει αποδείξει η ιστορία, να οδηγήσει σε θεαματικά αποτελέσματα όσον αφορά τον μετασχηματισμό της κοινωνίας. Οι δράσεις που υλοποιούμε απευθύνονται και στους δύο αυτούς άξονες και θα ήθελα να τονίσω ότι τα παραπάνω δεν είναι απλά σχήματα λόγου, αλλά υποστηρίζονται έμπρακτα και αυτό γιατί για την Κυβέρνηση οι δαπάνες για την έρευνα δεν αποτελούν κόστος, αποτελούν επένδυση. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο ότι οι δαπάνες αυτές αυξάνονται συστηματικά κατά τα χρόνια αυτής της διακυβέρνησης και παρά την κρίση. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της EUROSTAT, το 2017 οι δαπάνες για την έρευνα ξεπέρασαν τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ ή το 1,13% του ΑΕΠ, ενώ πάλι σύμφωνα με τη EUROSTAT - και θα ήθελα να το καταθέσω και αυτό στα Πρακτικά, είναι πρόσφατα στοιχεία - τα χρόνια της επίπλαστης ευμάρειας πριν την κρίση, καθώς δίνει στοιχεία για το 2007, οι δαπάνες για την έρευνα ήταν ύψους 1,3 δισεκατομμύρια, αγγίζοντας το 0,58% του ΑΕΠ. Η σύγκριση είναι αμείλικτη για τα πρότυπα ανάπτυξης τότε και τώρα. [[Στο σημείο αυτό ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνος Φωτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο ακόμη ότι τα δύο τελευταία χρόνια δημιουργήθηκαν διακόσιες πενήντα πέντε νέες θέσεις εργασίας ερευνητικού προσωπικού στα ερευνητικά κέντρα μετά από δέκα χρόνια ξηρασίας, εκατό θέσεις για ερευνητές και εκατόν πενήντα θέσεις για επιστημονικό προσωπικό. Δεν είναι τυχαίο για όσους μιλούν για επενδύσεις ότι, για πρώτη φορά στα χρονικά, οι ετήσιες δαπάνες του ιδιωτικού τομέα για την έρευνα παρουσιάζουν για δεύτερη συνεχή χρονιά μια θεαματική αύξηση της τάξης του 30% και εξισώνονται το 2017 με αυτές του δημόσιου τομέα. Μάλιστα, η αύξηση αυτή προήλθε από ίδια έσοδα των επιχειρήσεων, κάτι που δείχνει ότι αυτές οι επιχειρήσεις επενδύουν στην έρευνα προσβλέποντας στις θετικές προοπτικές που διαγράφονται για την ελληνική οικονομία. Τον δεύτερο άξονα της ερευνητικής πολιτικής, την ελεύθερη έρευνα, προάγει το ΕΛΙΔΕΚ. Το ΕΛΙΔΕΚ είναι ένας θεσμός, ένα είδος ανεξάρτητης αρχής για την έρευνα, που δημιουργήθηκε εκ του μηδενός. Είναι έργο αυτής της Κυβέρνησης που ουδείς αποτόλμησε στο παρελθόν. Αποσκοπεί στη στήριξη της ελεύθερης έρευνας στα ΑΕΙ και στα ερευνητικά κέντρα και μέσω αυτής στην ενίσχυση κυρίως νέων επιστημόνων, νέων ερευνητών. Η αποφασιστικότητα της Κυβέρνησης για την επιτυχία και τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος εκφράστηκε στο τέλος της περασμένης χρονιάς με μία πρόσθετη ενίσχυση ύψους 60 εκατομμυρίων ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων προς το ΕΛΙΔΕΚ. Η σύνοψη του έργου που έχει επιτελεστεί στο ΕΛΙΔΕΚ στα δύο πρώτα χρόνια της λειτουργίας του είναι χαρακτηριστική. Με την πολύτιμη αρωγή από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας έγινε διαχείριση περισσότερων από επτά χιλιάδων ερευνητικών προτάσεων και διατέθηκαν, μετά από αξιολόγηση, 111 εκατομμύρια σε περισσότερους από χίλιους επιστήμονες για έρευνα στα ελληνικά ΑΕΙ και ερευνητικά κέντρα. Τα στοιχεία αυτά είναι μοναδικά στα χρονικά της έρευνας στη χώρα και ανακλώνται στα πρώτα δείγματα αναστροφής του brain drain, που ήδη καταγράφονται. Σαφώς το ΕΛΙΔΕΚ γεννά προκλήσεις και σαφώς υπάρχουν προβλήματα που δεν τα περιμέναμε. Είναι προβλήματα που οφείλονται στην καχυποψία που συνήθως υπάρχει για τον δημόσιο τομέα, είτε στα νεωτερικά στοιχεία που περιέχει το ΕΛΙΔΕΚ, είτε ακόμη στις προσωπικές φιλοδοξίες και τακτικισμούς που αφθονούν στον ακαδημαϊκό χώρο. Στο πλαίσιο αυτό γίνονται βελτιωτικές παρεμβάσεις ως προς τις διαδικασίες που ακολουθούνται, προκειμένου να ισχυροποιηθεί το κύρος του ιδρύματος. Συγκεκριμένα στο άρθρο 35 του νομοσχεδίου καθορίζονται θέματα που αφορούν τη διαδικασία αξιολόγησης και θεσπίζονται οι θεματικές, συμβουλευτικές επιτροπές, με στόχο την υποστήριξη του έργου των μελών του επιστημονικού συμβουλίου του ΕΛΙΔΕΚ και την οικοδόμηση όρων εμπιστοσύνης κατά την αξιολόγηση ερευνητικών προτάσεων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει του κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω σε ένα λεπτό. Ακολουθούν στο άρθρο 36 ρυθμίσεις για τους ερευνητικούς φορείς της χώρας. Εκεί ιδιαίτερα σημαντική είναι η ίδρυση, στο πλαίσιο του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας στην Κρήτη, του Ινστιτούτου Πετρελαϊκής Έρευνας που θα λειτουργεί στα Χανιά. Πρόκειται για ένα νέο ινστιτούτο εθνικής εμβέλειας για τη διεξαγωγή στοχευμένης έρευνας σε έναν τομέα κομβικό για την ενεργειακή πολιτική της χώρας. Το Πολυτεχνείο Χανίων συνεργεί για τον σκοπό αυτό με το ΙΤΕ παρέχοντας χώρους για τη στέγαση του ινστιτούτου και αρχικές υποδομές προσθέτοντας αξία στο εγχείρημα και αποτελώντας λαμπρό παράδειγμα του ενιαίου χώρου έρευνας παιδείας. Πρέπει να σημειωθεί ότι το ινστιτούτο αυτό θα εστιάσει σε τρεις κύριους άξονες: Στην επιστημονική έρευνα σε τεχνικές εντοπισμού κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και παραγωγής πετρελαίου και στη μελέτη των αποκαλούμενων περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Άλλες διατάξεις του άρθρου 36 αποσκοπούν στην καλύτερη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων, όπως για παράδειγμα η θέσπιση της ολομέλειας των ινστιτούτων. Για πρώτη φορά συμμετέχει το σύνολο του προσωπικού. Όλοι οι εργαζόμενοι σε μία διαδικασία έγκυρης ενημέρωσης και ζύμωσης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα να κλείσω επισημαίνοντας ότι το προς ψήφιση νομοσχέδιο αποτελεί ένα ακόμη σοβαρό βήμα στη διαμόρφωση του νέου ακαδημαϊκού τοπίου της χώρας, ενός τοπίου που μας φέρνει πιο κοντά στις σύγχρονες απαιτήσεις, δημιουργεί προοπτικές και ευκαιρίες σε υγιείς δυνάμεις που υπάρχουν και επιτρέπει να προσβλέπουμε στις μέρες που έρχονται με αισιοδοξία.
Ευχαριστούμε τον κ. Κώστα Φωτάκη, Αναπληρωτή Υπουργό Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων. Ο Βουλευτής Λάρισας της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεώργιος Κατσιαντώνης έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε εδώ σήμερα για να συζητήσουμε για το μέλλον της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Εντούτοις τα τεκταινόμενα των τελευταίων ημερών προσιδιάζουν με φαινόμενα προσβολής της έννοιας της δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού. Όλα όσα ακούσαμε δια στόματος Πρωθυπουργού και μελών της Κυβέρνησης αποτελούν κακόγουστα αστεία ειπωμένα με προσποιούμενη αληθοφάνεια, η οποία όμως δεν μπορεί να πείσει κανέναν μας. Όλα όσα ακούσαμε για τάχα σημαντική και μοναδική ευκαιρία για τη χώρα μας δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια διαρκής απόπειρα της Κυβέρνησης να μας πείσει για το αδιανόητο. Κυρίες και κύριοι της μειοψηφικής πλέον Κυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία δεν διαπραγματεύεται αξίες και ηθική, δεν παραχωρεί την ιστορία, δεν θυσιάζει το παρελθόν για ένα αβέβαιο μέλλον, δεν πρόκειται να συμβάλει στο μοτίβο του παζλ των τραγικών αναμνήσεων, που θα αναπαριστά τις πληγές της Ελλάδας από την περίοδο της διακυβέρνησης σας. Και πλέον της πληγής στα θεμέλια της ιστορίας - για την οποία θα επανέλθω, εφόσον έχετε αποφασίσει να φέρετε την κύρωση συμφωνίας για το σκοπιανό - έχετε ανοίξει και μία άλλη τεράστια πληγή στην παιδεία με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο για τα ΤΕΙ το οποίο, όπως είπε και ο συνάδελφος και εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κέλλας, είναι ένα νομοσχέδιο αντιεκπαιδευτικό, αντιπαραγωγικό, αντιαναπτυξιακό, αντικοινωνικό και χωρίς ίχνος κινήτρων. Και μια και αναφέρομαι σε κίνητρα, θα ήθελα να ξεκινήσω από το ότι η Δανία ως χώρα πληρώνει 1.000 ευρώ για κάθε φοιτητή, για να σπουδάζει. Ενώ εσείς αντί να τους ενισχύσετε με οποιονδήποτε ουσιαστικό τρόπο για να μείνουν στον τόπο τους και να σπουδάσουν, τους οδηγείτε να βρουν τον τρόπο να πάνε οπουδήποτε αλλού - θα έλεγα - μήπως και βρουν καλύτερη τύχη. Έτσι βρισκόμαστε εδώ για να συζητήσουμε για τη διάλυση των ΤΕΙ της χώρας. Βασικά όλη η κοινωνία βοά για το ότι έχετε βάλει στόχο να καταστρέψετε την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ακούστηκαν και συζητήθηκαν πολλά κατά τις συνεδριάσεις στις επιτροπές τις προηγούμενες μέρες σε σημείο που στρεβλώσατε μέχρι και τα λόγια και γραπτά των αρμόδιων αρχών, όπως χαρακτηριστικά έγινε με την παραποίηση της γνώμης της πρυτανικής αρχής του ΤΕΙ Θεσσαλίας, για την οποία είπατε ότι συμφωνεί σε όλα. Όμως, ξεχάσατε βέβαια να συμπληρώσετε υπό ποιες προϋποθέσεις συμφωνεί, αγνοώντας βέβαια επιδεικτικά τις ενστάσεις και διαφωνίες του. Αγνοήσατε επίσης και την πρυτανική αρχή του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας, η οποία διά του πρυτάνεως της εξέφρασε σφοδρώς τη διαφωνία της με τις αλλαγές που επιχειρείτε, σε σημείο μάλιστα να καταγγείλει απαξία των ΤΕΙ. Με κερασάκι βέβαια στην τούρτα τη ζοφερή διαπίστωσή του ότι δεν προηγήθηκε καμμία αξιολόγηση ούτε λήφθηκαν υπ' όψιν οι καλές αξιολογήσεις εξωτερικών αξιολογητών. Το δε δημοτικό συμβούλιο της Λάρισας έφτασε σε σημείο να παγώσει το όλο εγχείρημα. Με τούτα και με τα άλλα, προσπαθώ πάντως να φανταστώ το παρασκήνιο που υπάρχει σε κάθε σχέδιο νόμου που φέρνετε, αφού οι εκπλήξεις ποτέ δεν σταματούν. Και είναι αλήθεια ότι είστε τόσο αψυχολόγητοι και βιαστικοί που δεν κρατάτε ούτε τα προσχήματα και τους τύπους. Αυτό μας αποδεικνύετε, κύριε Υπουργέ, με την περίπτωση του συμβούλου σας κ. Κυπριανού, αυτού δηλαδή που επιμελήθηκε το όλο νομοσχέδιο, ο οποίος παραιτήθηκε εν μία νυκτί, με δική σας συμφωνία βέβαια από ό,τι φαίνεται. Και την επόμενη μέρα, εσείς που κάνετε τα αδύνατα δυνατά να πατάξετε τη διαφθορά, τη διαπλοκή και πρεσβεύετε το κράτος δικαίου και την ανεξαρτησία των αρχών, τον φυτεύετε στην Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Με απλά λόγια, δηλαδή, από τη μία μέρα στην άλλη μας δείχνετε ξεκάθαρα και προκλητικά πόσο απροκάλυπτα επιχειρείτε να ελέγξετε μια ανεξάρτητη αρχή τοποθετώντας επικεφαλής της ΑΔΙΠ σύμβουλο του Υπουργού. Και δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάμε ότι την εν λόγω ανεξάρτητη αρχή την έχετε κατ' επανάληψη «στολίσει» και απαξιώσει αποψιλώνοντας τις αρμοδιότητες και υποβαθμίζοντας το έργο της. Όμως πώς τα φέρνει ο καιρός και αλλάζουν τα πράγματα! Καταλήγοντας για το υπό συζήτηση νομοσχέδιο και το μέλλον της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας μας, θα σταθώ σε κάτι που διάβασα πρόσφατα και μου δημιούργησε ιδιαίτερα αρνητικά συναισθήματα. Αναφέρομαι στην εμπεριστατωμένη μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών, το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ καταλήγει στη θλιβερή διαπίστωση ότι σε τούτη τη χώρα τα υπεριδρύματα που φτιάχνετε θα είναι άδεια και έρημα, αφού σε λίγο η Ελλάδα απλά δεν θα έχει φοιτητές. Μήπως τελικά εκεί στοχεύετε, ώστε να επιτύχετε τον στόχο σας αυτόν της ελεύθερης πρόσβασης στα πανεπιστήμια και όμως, θα προκύψει λόγω της δημογραφικής κατάρρευσης που απειλεί τη χώρα. Ειδικότερα, η συγκεκριμένη μελέτη καταλήγει ότι σε βάθος δεκαετίας θα δούμε τον αριθμό αποφοίτων των ανώτατων ιδρυμάτων της χώρας να μειώνεται κατά 30% λόγω του δημογραφικού προβλήματος. Αντί, λοιπόν, να σχεδιάσετε με μακροπρόθεσμο πλάνο εκπαιδευτικής πολιτικής το μέλλον της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εσείς βάζετε κάτω τα κουκιά για τους επόμενους μόνο δώδεκα μήνες χωρίς να σας ενδιαφέρει τι θα γίνει στο μέλλον, ώστε να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα αυτά πριν δημιουργηθούν. Μάλιστα, τα συμπεράσματα της πανελλαδικής αυτής μελέτης είναι τόσο απογοητευτικά, αφού αναφέρεται ότι σύντομα δεν θα υπάρχει αντίστοιχος πληθυσμός υποψηφίων φοιτητών για να διεκδικήσουν τις θέσεις που προσφέρονται στην ανώτατη εκπαίδευση της χώρας, οπότε πρέπει από τώρα να σχεδιαστούν στρατηγικές μέσω προπτυχιακών προγραμμάτων στα αγγλικά, οι οποίες θα προσελκύσουν στα ελληνικά ΑΕΙ από το εξωτερικό που θα τους δώσουν επιπλέον πόρους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε ένα λεπτό θα έχω τελειώσει, κύριε Πρόεδρε. Η ανώτατη εκπαίδευση της χώρας εξακολουθεί να μορφώνει κατά κύριο λόγο υποψηφίους που διεκδικούν θέσεις στον δημόσιο τομέα ή στην εκπαίδευση, οι οποίες τα επόμενα χρόνια αναμένεται να συρρικνωθούν. Τα ΤΕΙ της χώρας καταργούνται, ενώ ήταν τα τελευταία χρόνια τα ιδρύματα εκείνα που λόγω του εφαρμοσμένου χαρακτήρα του σπουδών έδιναν πτυχία με άμεση επαγγελματική αποκατάσταση. Και όλα αυτά, την ώρα που ο μαθητικός πληθυσμός παρουσιάζει σημαντική μείωση αφού τα τελευταία χρόνια, λόγω της βαθιάς κρίσης, έφυγαν από τη χώρα μας περίπου ενενήντα χιλιάδες φοιτητές. Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός του δημογραφικού προβλήματος και της μείωσης των γεννήσεων περίπου κατά 30% ενέτεινε το πρόβλημα, οι συνέπειες του οποίου θα φανούν άμεσα τα επόμενα χρόνια, αφού κάθε νέα χρονιά θα εισάγονται στην εκπαίδευση λιγότεροι μαθητές σε σχέση με όσους ολοκληρώνουν και αποχωρούν. Αξίζει να τονιστεί το συμπέρασμα της μελέτης που αφορά στο κλείσιμο των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι αντί να κλείσουμε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως εσείς κάνετε με το παρόν νομοσχέδιο, οφείλουμε να επενδύσουμε άμεσα στη διεθνοποίηση τους και στην προσέλκυση αλλοδαπών φοιτητών. Και αυτό γιατί κατά αυτόν τον τρόπο θα τονωθούν οι τοπικές κοινωνίες και αγορές κι έτσι θα ενισχυθεί ουσιαστικά η εθνική οικονομία, αφού και οι θέσεις εργασίας για τους νέους επιστήμονες θα αυξηθούν και θα αντισταθεί η τάση φυγής προς το εξωτερικό. Όμως εσείς επιλέγετε τελικά να ενεργήσετε ψηφοθηρικά και με κομματικά κριτήρια. Κοιτάτε να βολέψετε κόσμο και να δημιουργήσετε νέες οικονομικές υποχρεώσεις σε βάρος του ελληνικού προϋπολογισμού, που τελικά θα καταλήξει να επιβαρύνει τους Έλληνες φορολογούμενους. Και όλα αυτά χωρίς κανένα αντίκρισμα, χωρίς σχέδιο, χωρίς προοπτική, χωρίς κανένα μέλλον για την Ελλάδα. Αυτοί είστε. Αντί να δείτε την τριτοβάθμια εκπαίδευση ως μοχλό ανάπτυξης της χώρας, την καταδικάζετε οδηγώντας την να καταλήξει τελευταίος τροχός της άμαξας. Και πιστέψτε με, κύριοι της μειοψηφικής πλέον Κυβέρνησης, φοβάμαι πάρα πολύ ότι σε αυτήν την άμαξα ο ελληνικός λαός θα σας στείλει πάρα πολύ σύντομα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γεώργιο Κατσιαντώνη, Βουλευτή Λάρισας της Νέας Δημοκρατίας. Ακολουθεί ο κ. Ανδρέας Κουτσούμπας, Βουλευτής Βοιωτίας της Νέας Δημοκρατίας, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συνεδρίαση είναι η πρώτη συνεδρίαση μετά τη νωπή τεχνητή ψήφο εμπιστοσύνης που έλαβε η Κυβέρνηση χθες, βέβαια χωρίς να έχει τη λαϊκή εμπιστοσύνη. Πριν προχωρήσω, επειδή η προβλεπόμενη διαδικασία στην ψήφο εμπιστοσύνης δεν έδινε το δικαίωμα σε όλους τους Βουλευτές να τοποθετηθούν, θα ήθελα να σας πω από αυτό το Βήμα απευθυνόμενος περισσότερο - δεν ξέρω αν εσείς νιώθετε αυτή την ανάγκη - στη νεολαία και στη νεότερη γενιά, στα παιδιά μας - εμείς έχουμε και μεγάλα παιδιά, φοιτητές - ότι πραγματικά θλίβομαι για αυτά τα οποία διαδραματίστηκαν το τελευταίο τριήμερο στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό, στη Βουλή και να ζητήσω δημόσια συγνώμη και να τους μεταφέρω το μήνυμα ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι, διότι αυτό το πολιτικό παζάρι που είδαμε αυτές τις μέρες, δεν μας εκφράζει. Παρά την απαξίωση της πολιτικής, παρά την απαξίωση του πολιτικού συστήματος στο οποίο όλοι θέλαμε να συνεισφέρουμε για κάτι καλύτερο, υπάρχουν Βουλευτές, η πλειοψηφία, που θα προσπαθήσουμε, θα δυναμώσουμε τη φωνή μας για να αναβαθμίσουμε και το κύρος του Κοινοβουλίου, αλλά και το κύρος του πολιτικού συστήματος. Και βεβαίως, η κοινωνία που ήταν καχύποπτη σε όλα αυτά, επιβεβαιώθηκε μετά από αυτούς τους τακτικισμούς. Και θα ήθελα να είμαι ξεκάθαρος. Δεν είμαι από εκείνους που θα κατηγορήσουν γιατί έγιναν αυτές οι μετακινήσεις ή γιατί πήρε ψήφο εμπιστοσύνης η Κυβέρνηση. Πάντα γίνονταν στο πολιτικό σκηνικό μετακινήσεις - πάντα, σε κάθε κυβέρνηση ή σε κάθε κόμμα, ανάλογα - αρκεί να είχαν ιδεολογικό προσανατολισμό ή προγραμματικό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λοιπόν, νομίζω ότι επιβεβαιώθηκε η θέση της Νέας Δημοκρατίας ότι όλα αυτά ήταν ένα πολιτικό παζάρι και γι' αυτό η νεολαία μας λοιδορεί, μας κατηγορεί. Εμείς έχουμε μία υποχρέωση, να διαφυλάξουμε το κύρος του Κοινοβουλίου για το καλό του κοινοβουλευτισμού, για το καλό της δημοκρατίας. Έρχομαι τώρα στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, θα μπορούσα να πω ότι το νομοσχέδιο αυτό, από μία πρώτη ματιά, κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, έχει έναν στόχο. Αλλά επιτρέψτε μου να πω, μετά από όλα όσα ακούσαμε στις επιτροπές από τους φορείς, μετά τις τοποθετήσεις των συναδέλφων και από την πλευρά της Συμπολίτευσης ότι η ενέργειά σας αυτή ήταν μία ενέργεια πρόχειρη, δεν ήταν καλά προγραμματισμένη και προχωράτε σε κάποιες μεθοδεύσεις για την ανώτατη παιδεία, χωρίς να έχετε ένα στρατηγικό σχεδιασμό ή μέσα από αυτό το νομοσχέδιο αντιφάσκετε στον υποτιθέμενο στρατηγικό σχεδιασμό που μπορεί να έχετε. Τι κάνετε με αυτό το νομοσχέδιο; Συνεχίζεται η πελατειακή πολιτική της κατά συρροή συγχώνευσης ΑΕΙ με ΤΕΙ με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς να έχει τεκμηριωθεί με πειστικό τρόπο η αναγκαιότητα αυτής της τακτικής και κυρίως της διαφαινόμενης κατάργησης του τεχνολογικού τομέα ανώτατης εκπαίδευσης, αντί της αναβάθμισης του, λόγω της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας και αποστολής του. Ιδρύονται σχολές και τμήματα με πολλά γνωστικά αντικείμενα, χωρίς να εντάσσονται σε έναν στρατηγικό σχεδιασμό. Συνεχίζεται η τακτική της δημιουργίας απομονωμένων γεωγραφικών τμημάτων και σχολών, χωρίς να δημιουργείται ένα καλύτερο ακαδημαϊκό περιβάλλον. Δεν διευκρινίζεται πώς θα εξευρεθούν και θα ενισχυθούν με ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους. Και βεβαίως το κυριότερο που όλοι το είπαν - και από την πλευρά της Συμπολίτευσης νομίζω - είναι ότι δημιουργείται μια σύγχυση με τα προγράμματα σπουδών των συναφών σχολών. Το ερώτημα που μας διακατέχει και πρέπει να διακατέχει όλους σε αυτή στην Αίθουσα, μιας και νομίζω ότι η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει με τη στάση της όλον αυτό τον καιρό, διαχρονικά όταν ήταν αντιπολίτευση, ότι όταν ήταν για την παιδεία, όποιο νομοσχέδιο κι αν ήταν και το έχει ψηφίσει και στις διατάξεις που ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση πάντα έλεγε «ναι» - νομίζω και σε αυτή την περίπτωση σήμερα θα πούμε «ναι» σε αυτές τις διατάξεις, ανεξάρτητα αν διαφωνούμε επί της αρχής ως προς τον τρόπο σχεδιασμού της αναδιανομής του ακαδημαϊκού χάρτη - και μας ρωτάει η νεολαία είναι: Τι πανεπιστήμια θέλουμε; Θέλουμε περισσότερα πανεπιστήμια ή καλύτερα πανεπιστήμια; Έχουμε ανάγκη και από άλλα πανεπιστήμια; Ως προς αυτήν την κατεύθυνση το νομοσχέδιο θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει μία κατεύθυνση, έναν στόχο καλύτερο. Αλλά είπα ότι αντιφάσκει το ίδιο το νομοσχέδιο. Το ζήτημα που μπαίνει, όμως, είναι ότι αν έχουμε σαν βασική αρχή - το έχετε πει και εσύ όχι στον προγραμματικό σας λόγο, το έχει πει ο Πρωθυπουργός, το έχουν πει οι αρμόδιοι Υπουργοί Οικονομίας - ότι πρέπει να συνδέσουμε την παιδεία με την παραγωγή και την οικονομία. Βλέπετε να γίνεται κάποια τέτοια σύνδεση; Εγώ δεν θα κινηθώ μέσα από τοπικιστικές αντιλήψεις, δεν θα πω γιατί στη Βοιωτία ή στη Θήβα ή στη Λιβαδειά δεν κάνετε κάποια άλλη σχολή. Δεν είμαι από εκείνους που ασπάζονται το δόγμα «κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο». Όχι. Αυτό είναι σε βάρος του ελληνικού λαού, σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας, σε βάρος της ελληνικής οικονομίας. Θέλουμε καλύτερα πανεπιστήμια. Αν μπορεί να γίνει Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας, όταν κριθεί μέσα από αναγκαιότητα και βιωσιμότητα, να το κάνουμε. Δεν το ζητώ με την έννοια ότι δεν είναι έτοιμες ακόμα οι υπηρεσίες να μας πουν κάτι τέτοιο, αλλά θεωρώ ότι όταν έχω αυτά τα ΤΕΙ που ήταν και το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας με έδρα τη Λαμία, και τα τρία τμήματα τα μοιράζετε στο Γεωπονικό, στο ΕΚΠΑ και στο Θεσσαλίας και θέλετε δήθεν το Γεωπονικό να το αναβαθμίσετε, χωρίς να κινηθώ από τοπικιστική αντίληψη, αν θέλετε πράγματι να συνδέσουμε την παραγωγή με την οικονομία, να κάνουμε καλύτερους αγρότες, να κάνουμε καλύτερους φοιτητές και στη συνέχεια επιχειρηματίες, να αναβαθμίσουμε την τοπική και εθνική οικονομία, γιατί το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο - το λέω και για την Κυβέρνησή μου και για αυτόν που θα έρθει μεθαύριο - δεν το πάμε κοντά στην επαρχία, στους αγρότες, στην Κωπαΐδα, στη Λαμία, στη Λάρισα, όπου θέλετε. Και λέω περισσότερο και το τονίζω εδώ και χρόνια - το έλεγα από το 1994 όταν για πρώτη φορά κατέβηκα στον πολιτικό στίβο σαν υποψήφιος νομάρχης - ότι το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο πρέπει να πάει στην Κωπαΐδα, εκεί που έχει ιδιόκτητες εκτάσεις, έχει κτήρια, έχει ιδιοκτησία το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, στην Αλίαρτο, αν πραγματικά θέλετε να κάνετε μία αναβάθμιση του ακαδημαϊκού χάρτη και να προσφέρετε κάτι περισσότερο στην παιδεία και γενικότερα στον τόπο. Κλείνοντας, το νομοσχέδιο ακαδημαϊκά είναι ισοπεδωτικό, διοικητικά θα αποδειχθεί μη λειτουργικό. Εγώ το απεύχομαι ειλικρινά. Και σαν πολίτης και σαν πολιτικός θέλω να πετύχει, γιατί πάνω απ' όλα είμαι Έλληνας, είμαι Βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου και θέλω η χώρα μου να πηγαίνει προς το καλύτερο. Αλλά θεωρώ ότι δεν επιλύει προβλήματα, αλλά δημιουργεί και άλλα πρόσθετα. Υπό αυτήν την έννοια, το καταψηφίζουμε επί της αρχής. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ανδρέα Κουτσούμπα, Βουλευτή Βοιωτίας της Νέας Δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής τριάντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Γυμνάσιο Τρικάλων (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ενημερώνουμε τους μαθητές ότι παρακολουθούν μία συνεδρίαση νομοθετικού έργου της Βουλής. Συζητούμε ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας. Το βράδυ αναμένεται να γίνει η ψήφισή του και να γίνει νόμος του κράτους. Εναλλάσσονται Βουλευτές της Συμπολίτευσης και της Αντιπολίτευσης στο Βήμα και μιλούν για επτά λεπτά. Τώρα θα μιλήσει ο κ. Κυριαζίδης Βουλευτής Δράμας της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, κύριε Κυριαζίδη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Χθες έζησα μοναδικές στιγμές που δεν ήθελα, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ενός τόπου που υπέστη τα πάνδεινα, προερχόμενος από τη μαρτυρική Δράμα. Όμως, δυστυχώς αισθάνθηκα πολύ άσχημα και ντρέπομαι ειλικρινά, ως Έλληνας και Μακεδόνας, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης θα μπορούσαμε να καταλήξουμε από κοινού σε σημαντικά ζητήματα που αφορούν την πατρίδα, να υπάρξει μία κοινή κατεύθυνση και συνεννόηση. Δυστυχώς δεν υπάρχει και διαψεύστηκα. Όπως και σήμερα για ένα νομοσχέδιο που αφορά ένα εθνικό ζήτημα, την παιδεία, επικρατεί μία σύγχυση, κομφούζιο, τρικυμία, προσπάθεια δημιουργίας ενός συστήματος ως ένα σύστημα πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι. Παρακολούθησα τις εργασίες των επιτροπών, αλλά και στην Ολομέλεια αυτών των διαδικασιών συγχώνευσης των ΤΕΙ Ηπείρου, τώρα Θεσσαλίας, έχοντας, όμως, την αίσθηση ότι ο ενεστώς Υπουργός, ο ακαδημαϊκός καθηγητής που έχει σπουδάσει και έξω θα είχε την πρόθεση τουλάχιστον να υπάρξει μια σταθερή στα ζητήματα παιδείας. Γιατί μια χώρα χωρίς ένα σταθερό σύστημα παιδείας, υγείας, οικονομίας, ασφάλειας δεν έχει μέλλον. Παρακολούθησα, λοιπόν, όλες αυτές τις διαδικασίες, προκειμένου να αντιμετωπίσω το τρίτο κύμα συγχώνευσης που έρχεται στην ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Πράγματι είναι μια άλλη έκδοση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και θα σας πω στη συνέχεια. Κάθε νέο νομοσχέδιο αυτού του περιεχομένου είναι μια άλλη έκδοση. Το σχέδιο που προωθείται για την ανατολική Μακεδονία και Θράκη, η συγχώνευση, ως καταφανώς αποδεικνύεται από πλευράς του Υπουργείου Παιδείας, αποκλείει το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο και εντάσσει τα ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας στο Διεθνές Πανεπιστήμιο. Συγκροτήθηκε, όπως είπε και ο Υπουργός, μία επιτροπή και σε ανάλογη ερώτησή μου είχε δεσμευθεί ότι το έργο αυτών των επιτροπών αφορά την ακαδημαϊκή κοινότητα και είναι μία δουλειά δική της. Πλην, όμως, η επιτροπή που συστάθηκε ήταν δικής του αποκλειστικά επιλογής εξαιρώντας όποιον εκπρόσωπο από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο όπου ανήκουν τα ΤΕΙ, διορίζοντας δικούς του αποκλειστικά και μόνο μέλη της επιτροπής. Και βεβαίως γιατί έγινε όλο αυτό; Έγινε όλο αυτό, προκειμένου να καταλήξει σε ένα δικό του πόρισμα χωρίς οποιαδήποτε διαδικασία. Περατώθηκε αυτό το έργο της επιτροπής και, όπως δυστυχώς ανέμενα ότι θα συμβεί, αντί να υπάρξουν οι κατάλληλες κοινοβουλευτικές δεσμεύσεις, ως είχε ο ίδιος δεσμευτεί - και θα καταθέσω στα Πρακτικά αυτή τη δέσμευση - ότι θα υπήρχε συζήτηση μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων και του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, για ακατανόητους λόγους για εμένα δεν υπήρξε οποιοσδήποτε διάλογος. Τουναντίον, είδαμε εξαγγελίες του Πρωθυπουργού. Οι αποφάσεις λήφθηκαν ερήμην όλων. Χωρίς έναν σαφή σχεδιασμό και στρατηγική επιλέγεται δυστυχώς παντελώς αυθαίρετα και όλως προκλητικά η υλοποίηση ενός εξαμβλωματικού σχεδίου για τη σύμπραξη των ΤΕΙ ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με το Διεθνές Πανεπιστήμιο. Ενώ, δηλαδή, κάθε λογικός άνθρωπος θα ανάμενε, μη ορθώς βεβαίως για εμάς γιατί δεν υιοθετούμε αυτή τη θέση, η τελική πρόταση να περιλαμβάνει τη σύμπραξη, τη συνένωση των ΤΕΙ με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, αυτό δεν συνέβη. Άλλωστε, γι' αυτό και η παραίτηση του προέδρου της διοικούσης επιτροπής του Διεθνούς Πανεπιστημίου, δηλαδή του αγγλόφωνου Κώστα Γραμμένου. Αυτή δυστυχώς είναι η κατάσταση. Και πληροφορηθήκαμε εξώδικα, ύστερα από συνεννόηση του Υπουργού με τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ της περιοχής, αποκλείοντας τους λοιπούς Βουλευτές και φορείς, τη δημιουργία τριάντα δύο τμημάτων σε έξι πόλεις χωρίς εμπειρία υποστήριξης και επαρκή στελέχωση ενός τέτοιου δύσκολου πραγματικά πολυεδρικού μοντέλου. Σημειωτέων ότι το Διεθνές αγγλόφωνο Πανεπιστήμιο διαθέτει, ως πληροφορούμαι, ελάχιστο αριθμό μελών ΔΕΠ και μεταπτυχιακά μόνο προγράμματα σπουδών, γεγονός που αποδεικνύει το θνησιγενές, αλλά και την προχειρότητα του όλου εγχειρήματος, το οποίο στηρίζεται σε μια ψευδεπίγραφη, χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση αναβάθμιση των συμπραττόντων ιδρυμάτων. Σε σχέση με το προωθούμενο νομοσχέδιο ελλείψει ικανού αριθμού μελών ΔΕΠ, πώς άραγε θα μπορέσουν να λειτουργήσουν πάνω από δέκα τμήματα σε Καβάλα και Δράμα με λιγότερα από εβδομήντα μέλη ΔΕΠ; Σε ό,τι ειδικά αφορά τη Δράμα είναι δεκαπέντε όλα και όλα τα μέλη ΔΕΠ για έξι, όπως λένε και προγραμματίζουν, τμήματα χωρίς την παραμικρή μελέτη, διασφάλιση υποδομών, χρηματοδότηση και όλα αυτά. Όλα αυτά γιατί; Στο άρθρο 34 του νομοσχεδίου γίνεται αναφορά για τη δημιουργία ενός Ακαδημαϊκού Συμβουλίου Εκπαίδευσης και Έρευνας στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, προκειμένου να προχωρήσει στη δημιουργία ενός αυτόνομου ανώτατου ιδρύματος τεχνολογικής εκπαίδευσης. Η έκθεση και οι μελέτες σε ό,τι αφορά τη βιωσιμότητα όλων αυτών θα περατωθούν μέχρι 31-12-2020. Άραγε γιατί αυτό δεν συνέβη στην Ήπειρο; Γιατί δεν συμβαίνει και στην Περιφέρεια Μακεδονίας και Θράκης έτσι ώστε, κύριε Πρόεδρε, πράγματι να υπάρχει ένα βιώσιμο αυτόνομο τριτοβάθμιο ίδρυμα τεχνολογικής κατεύθυνσης, προκειμένου να αποφευχθεί αυτό που επιχειρείται για ψηφοθηρικούς λόγους, μία βιομηχανία εκδόσεως πτυχίων, αλλά πτυχίων δυστυχώς για λαδόκολλα.
Ευχαριστούμε τον κ. Κυριαζίδη, Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Τζαβάρας για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Υπουργέ, πράγματι σήμερα ακόμη μια φορά μας καταπλήξατε, όχι τόσο με τις διευκρινήσεις και τις αναφορές που, δυστυχώς, δεν κάνατε για τις ρυθμίσεις που φέρνετε να συζητήσει και να ψηφίσει η Βουλή, αλλά με τον αποκλεισμό στον οποίο καταδικάσατε τη Νέα Δημοκρατία και τους Βουλευτές της από αυτό το νέο πνεύμα που εισάγεται, της συνεννόησης. Μάλιστα, έχω κρατήσει και τις λέξεις που χρησιμοποιήσατε, «εσείς της Νέας Δημοκρατίας έχετε μια δομική αδυναμία κατανόησης της νέας πολιτικής κουλτούρας». Αλήθεια, αυτή η νέα πολιτική κουλτούρα είναι φρέσκο προϊόν για τα πολιτικά πράγματα αυτού του τόπου ή είναι η παραδοσιακή συνεχώς ανανεούμενη εδώ και δύο αιώνες πολιτική κουλτούρα μιας Αριστεράς που προσπαθεί απεγνωσμένα και απελπισμένα να βρει μια βιώσιμη διέξοδο προς το μέλλον; Είναι, δηλαδή, θέλω να πω, η αδυναμία του μυαλού εκάστου εξ ημών να κατανοήσει το επίπεδο του λόγου που εκφέρεται στη Βουλή ή είναι μια συνολική ελαττωματικότητα της ικανότητας ή της ανικανότητας που έχει ένα πολιτικό κόμμα, που αυτή τη στιγμή είναι φορέας του φιλελευθερισμού στην Ελλάδα και έχει τον ρόλο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Επειδή εγώ θεωρώ ότι είστε ένας καθ' όλα εξαιρετικός επιστήμονας, ένας άνθρωπος της γνώσης και ένας άνθρωπος που έχετε επί σειρά ετών υπηρετήσει την ακαδημαϊκή ελευθερία, δεν θα επιτρέψω στον εαυτό μου να ασχοληθεί με τόσο ταπεινή προσέγγιση για το περιεχόμενο και το νόημα των λόγων που έφυγαν από τα χείλη σας. Ενδεχομένως και οι λέξεις που χρησιμοποιήσατε να έχουν φοβηθεί τα χείλη σας, αλλά εγώ, δυστυχώς, δεν πτοούμαι από αυτά και θα σας πω γιατί. Γιατί αυτό που είπατε, δεν είναι τίποτε άλλο παρά με άλλα λόγια η επανάληψη των λόγων που απηύθυνε στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης χθες ο Πρωθυπουργός, όταν του έλεγε, «μα, επιτέλους, κύριε Μητσοτάκη, εσείς δεν μιλάτε με επιχειρήματα». Και περιμέναμε να ακούσουμε εδώ από αυτόν τον σχοινοτενή μονόλογο χωρίς όρια του Πρωθυπουργού ποια είναι τα επιχειρήματα, να διδαχθούμε και εμείς, να κατανοήσουμε. Κάναμε προσπάθεια να κατανοήσουμε ποια είναι άραγε τα επιχειρήματα που οδηγούν τον ΣΥΡΙΖΑ στο να κάνει όλες αυτές τις πρωτοφανείς παραχωρήσεις, όχι μόνο σε εθνικά θέματα, αλλά και σε θέματα που έχουν να κάνουν με τους θεσμούς και σε θέματα που έχουν να κάνουν με τη δημοκρατία και σήμερα σε θέματα που έχουν να κάνουν με το πανεπιστήμιο το οποίο τουλάχιστον εσείς πρέπει να το γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα. Και σας ερωτώ: Ποια είναι άραγε η αντίληψη που έχει η Αριστερά και εσείς προσωπικά για το πανεπιστήμιο του μέλλοντος; Πείτε μου - και εσείς αλλά και ο κ. Φωτάκος που σας ακολούθησε - ποια διάταξη αυτού του νομοσχεδίου είναι εκείνη που λέει ότι αυτό το πανεπιστήμιο που οραματιζόμαστε θα πρέπει, τουλάχιστον, να ικανοποιεί κάποιες συνθήκες, να συγκεντρώνει κάποιους όρους, γιατί, κύριε Υπουργέ, από το 1998- το έχω πει και άλλη φορά - από τότε που ακούστηκε στο Γαλλικό Ινστιτούτο αυτή η περιώνυμη διάλεξη του Ζακ Ντεριντά για το απροϋπόθετο πανεπιστήμιο, από τότε μέχρι σήμερα όλη η Ευρώπη αγωνίζεται για να δει ποιοι είναι οι όροι της οργάνωσης ενός πανεπιστημίου στο οποίο θα πρέπει η οργάνωσή του να γίνει κατά τέτοιον τρόπο που να σέβεται τις οικονομικές, δικαιϊκές και ηθικοπολιτικές συνθήκες που καθορίζουν και διέπουν την ακαδημαϊκή διδασκαλία στον χώρο όπου ασκείται η πανεπιστημιακή έρευνα και διακονείται η επιστημονική γνώση. Εσείς, αντί για όλα αυτά, μας φέρνετε μία, όπως λέτε, «μεταρρύθμιση» της αρχιτεκτονικής του πανεπιστημιακού πεδίου ή γενικώς του πανεπιστημιακού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης. Αλήθεια, αρχιτεκτονική ψάχνουμε να βρούμε για το καινούργιο πανεπιστήμιο ή νέες λειτουργίες ή νέες δραστηριότητες ή νέους τρόπους μέσα από τους οποίους θα περάσει η διδασκαλία και η έρευνα; Αυτό το οποίο, προφανώς, - και στο σημείο αυτό υποτιμάτε τη Νέα Δημοκρατία - δεν έχετε αντιληφθεί είναι ότι από σας ειδικά η Ελλάδα περιμένει να της πείτε με ποιον τρόπο το πανεπιστήμιο θα γίνει χώρος ελευθερίας, υπό την έννοια της απόλυτης άσκησης της κριτικής και υπό την έννοια της προαγωγής και της μετάδοσης της πανεπιστημιακής γνώσης, μέσα από την ακαδημαϊκή διδασκαλία και την επιστημονική έρευνα. Γι' αυτό δεν μας λέτε τίποτα και λυπάμαι. Κι εδώ θα μου επιτρέψετε, μιας και το έφερε ο λόγος, να σας πω ότι για τη δικιά μου, την περιορισμένη πράγματι, ικανότητα να κατανοώ την κουλτούρα σας την πανεπιστημιακή, την πολιτική, την ηθική, αυτό που με εντυπωσιάζει είναι ότι ενώ είστε δάσκαλος, από ό,τι έχω δει στο βιογραφικό σας, της μεθοδολογίας των επιστημών, της επιστημολογίας, της ιστορίας της επιστήμης και των ιδεών της, παραγνωρίζετε τη διδασκαλία ενός πολύ μεγάλου σοφού, του Γκαστόν Μπασλάρ, ο οποίος αυτό που έδωσε στην ανθρωπότητα, χωρίς να δηλώνει αριστερός, παρ' όλο που, όπως γνωρίζετε, ξεκίνησε από υπάλληλος στα γαλλικά ταχυδρομεία, είναι ότι μας είπε πως υπάρχει μια τεράστια αντίθεση μεταξύ του κοινού νου και του πανεπιστημιακού πνεύματος. Το πανεπιστημιακό πνεύμα οφείλει να υπερβεί τον κοινό νου, να κάνει τις αφαιρέσεις που επιβάλλεται, να μένει απαθές στη διεκδίκηση των συντεχνιακών συμφερόντων και στις απαιτήσεις της αυτοδιοίκησης, υπό την έννοια, βέβαια, της εξυπηρέτησης κάποιων συγκεκριμένων απαιτήσεων που έχουν σχέση με τη λειτουργία επιχειρήσεων εστίασης ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό, λοιπόν, το επιστημονικό πνεύμα είναι που πρέπει να έχει την επικράτειά του στο πανεπιστήμιο του μέλλοντος και όχι ο κοινός νους, τον οποίον εσείς υπηρετείτε με την πιο αριστερή εκδοχή του. Γι' αυτό, λοιπόν, θα μου επιτρέψετε εδώ να σας πω ότι αυτό το νομοσχέδιο, αν πράγματι τιμάτε την αποστολή σας, ως επιστήμονος, ως πανεπιστημιακού δασκάλου και ως πολιτικού που έχει την απαίτηση η Νέα Δημοκρατία να παρακολουθήσει τη νέα κουλτούρα της πολιτικής που φέρνετε σε αυτή την Αίθουσα, πρέπει να το πάρετε πίσω. Θα σας πω ακόμα δύο - τρία σημεία στα οποία πλέον και ο πιο απλός πολίτης αυτής της χώρας αντιδρά κι εξεγείρεται. Κάνετε κάτι το οποίο είναι ανεπίτρεπτο και από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και από το άρθρο 16 του Συντάγματος. Καταργείτε ιδρύματα της ανώτατης εκπαίδευσης του τεχνολογικού τομέα και αυτό που απομένει λέτε ότι το εντάσσετε στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Αθήνας, της Θεσσαλίας και του Γεωπονικού Πανεπιστημίου. Αλήθεια, αυτό που εντάσσετε τι είναι, τα ερείπια τους τα θεσμικά; Πώς τελικά εξηγείτε το γεγονός ότι εκεί που καταργούνται αυτά τα τεχνολογικά ιδρύματα πηγαίνει και γίνεται κατάληψη από τρία πανεπιστημιακά ιδρύματα, το Γεωπονικό και το ΕΚΠΑ, παραδείγματος χάριν, στα Ψαχνά της Εύβοιας; Αυτό πώς το αιτιολογείτε και πώς το τεκμηριώνετε; Γιατί αύριο που θα πάει κάποιος στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ειδικά γι' αυτό σας το λέει η Επιστημονική Επιτροπή, χρειάζεται ειδική τεκμηρίωση. Αυτή την τεκμηρίωση δεν φροντίσατε να την πάρετε, από τις εκθέσεις τουλάχιστον της Ανεξάρτητης Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας των Πανεπιστημίων, που είστε υποχρεωμένοι ως πολιτεία να συμβουλεύεστε. Αυτό, λοιπόν, αύριο θα είναι η μεγάλη δομική αδυναμία σας, να υπερασπιστείτε αυτό το νομοθετικό τεχνούργημα που φέρνετε σήμερα. Και κάτι άλλο. Θέλω να μου εξηγήσετε πώς είναι δυνατόν στα Ψαχνά της Εύβοιας, όπου λειτουργεί ένα ΤΕΙ που πράγματι έχει campus ζηλευτό, όπου υπάρχουν χιλιάδες φοιτητές και όπου μέχρι τώρα, στη διάρκεια των δεκαετιών της επιστημονικής διδασκαλίας που γίνεται εκεί, έχουν βγει επιστήμονες τεχνολογικής μόρφωσης σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα, εσείς εκεί πηγαίνετε και ιδρύετε μiα σχολή που την λέτε «Αγροτικής Ανάπτυξης, Βιώσιμης Αειφορίας και Διατροφής»; Από πού ξεκινήσατε για να το κάνετε αυτό; Μήπως από το γεγονός ότι από εκεί κατάγεται και πολιτεύεται ο πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης; Γιατί δεν έχω άλλον λόγο για να προσχωρήσω στον δικό σας τρόπο που κατανοείτε τα πράγματα. Και θα σας ρωτήσω και κάτι άλλο. Πώς είναι δυνατόν να ιδρύετε μια πανεπιστημιακή σχολή που την λέτε «Αγροτικής Ανάπτυξης» και να μην την συνδέετε με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, αλλά να την συνδέετε με το ΕΚΠΑ, το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών; Έχει άραγε προηγούμενο στην επιστημονική έρευνα και στην ακαδημαϊκή διαδικασία στην αγροτική ανάπτυξη το Ίδρυμα αυτό; Και κάτι άλλο, επίσης. Εδώ στην Ελλάδα, δόξα τω θεώ, έχουμε κάμπους. Έχουμε στη Θεσσαλία, έχουμε στην Ηλεία. Στην Ηλεία, τουλάχιστον, από την οποία εγώ κατάγομαι, έχουμε 800 χιλιάδες στρέμματα αρδευόμενη γη, την οποία κανένας μέχρι σήμερα από την πολιτεία δεν την είδε κάτω από το πρίσμα της έρευνας της επιστημονικής και της τεχνολογικής. Και πάτε και κάνετε ένα Γεωπονικό Πανεπιστήμιο στη μέση του πουθενά; Επίσης, πάτε και δημιουργείτε μια σχολή που θα ασχολείται με τη διαχείριση των λιμένων, όταν δεν υπάρχει τίποτα σε αυτό τον τόπο που να συνδέει την τοπική κοινωνία, την τοπική οικονομία, με αυτό το αντικείμενο; Και θέλετε να σας πούμε τώρα «μπράβο σας, συγχαρητήρια, πετύχατε»; Νομίζω, ευτυχώς βέβαια, που έρχεται με τη δύση, στο λυκόφως αυτής εδώ της Κυβέρνησης, η οποία από εχθές, όπως ελέχθη, είναι μειοψηφία. Τουλάχιστον, θα έπρεπε, ακούγοντας και τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να είστε πράγματι πιο σύννους, πιο περίφροντις για αυτό που πάτε να κάνετε, για το οποίο θα αισθάνεστε περηφάνια. Ε, όχι, λοιπόν. Δεν είναι δυνατόν. Και θα σας πω ακόμα κάτι και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μου έχει τύχει, ως Βουλευτής, να επισκεφτώ αίθουσες διδασκαλίας παιδιών που χρήζουν ειδικής αγωγής. Εκεί, πραγματικά, έχω αισθανθεί δέος, θαυμασμό απεριόριστο γι' αυτούς τους δασκάλους που έχουν αναλάβει το βάρος της ειδικής αγωγής των παιδιών με αναπηρία. Κι εσείς σήμερα, με αυτό το νομοσχέδιο, αντί να λέτε σε αυτούς ειδικά που έχουν μια προϋπηρεσία ότι ο ένας χρόνος πρέπει να μετράει για δύο, φέρνετε ρύθμιση και λέτε ότι μεταφέρετε προϋπηρεσία γενικής εκπαίδευσης από πτυχιούχους που ενδεχομένως να πήραν από κάποιο πανεπιστήμιο ευκαιρίας ένα χαρτί ειδικής αγωγής και τους δίνετε το δικαίωμα να έρθουν εδώ και με τα «αντικειμενικά» και τα «δίκαια» κριτήρια που μας λέτε, να πάνε πιο μπροστά από εκείνους που έχουν δώσει την ψυχή τους και τη ζωή τους στην υπηρεσία ενός τόσο σοβαρού έργου. Ε, όχι! Και κάτι άλλο και τελειώνω. Άκουσα προηγουμένως τον κ. Φωτάκη που έλεγε ότι δεν έχει καμμία σχέση η διδασκαλία με την αγορά και ότι αυτά είναι θέματα που αποτελούν ιδεοληψίες της Νέας Δημοκρατίας. Για εξηγήστε μου. Έχετε ρυθμίσεις στο άρθρο 25 και επόμενα σ' αυτό το νομοσχέδιο που μιλούν για το Παλλημνιακό Ταμείο. Αυτό το κάνετε δημόσιο νομικό πρόσωπο. Πράγματι, θα έλεγε κανένας, σε μια ιστορία που ξεκινά από την εποχή των Παλαιολόγων, του Δημητρίου Παλαιολόγου, ο οποίος το 1363 έδωσε την περιουσία του μετοχίου της Μονής του Αγίου Παύλου, για να την καλλιεργούν και από εκεί να βγάλουν εισοδήματα οι κάτοικοι της Λήμνου και με αυτό να χρηματοδοτούν εκπαιδευτικές και πολιτιστικές τους δραστηριότητες, εσείς σήμερα στο άρθρο 28 ή 29 δίνετε το δικαίωμα, σε συνεργασία με άλλους φορείς του δημοσίου ή και ιδιωτικούς, να δημιουργούνται και να ιδρύονται εταιρείες αστικές μη κερδοσκοπικές και μάλιστα παραπέμπετε και στα άρθρα 741 έως 784 του Αστικού Κώδικα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Μήπως έτυχε να διαβάσετε αυτά τα άρθρα;
Κύριε Τζαβάρα, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ.
Ρίξτε μια ματιά στο άρθρο 784 και εκεί θα δείτε ότι όποια εταιρεία του Αστικού Δικαίου διεκδικεί ή στοχεύει σε οικονομικό σκοπό, όπως είναι αυτή βέβαια, γιατί θα έχει αντικείμενο την αξιοποίηση αυτής της περιουσίας, αποκτά νομική προσωπικότητα και ευθύνεται βέβαια όπως οι εμπορικές προσωπικές εταιρείες. Ε, λοιπόν, έλεος! Κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσετε απλά, κατανοητά και κυρίως με τη συνήθη σημασία που έχουν οι λέξεις που χρησιμοποιούμε όλοι οι Έλληνες σ' αυτόν τον τόπο, για να μην σας πω ότι υπάρχουν και κάποιοι από τη Νέα Δημοκρατία και μέσα στη Νέα Δημοκρατία που ευτυχώς έχουν γίνει θεματοφύλακες - και αγωνίζονται γι' αυτό - της ορθής σημασίας των λέξεων. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Η Υπουργός κ. Μερόπη Τζούφη έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, μία παράκληση προς τους ομιλητές, να είναι λίγο ο τόνος πιο χαμηλός. Θα ζητήσουμε ανθυγιεινό επίδομα.
Δεν είναι θέμα ομιλητών. Νομίζω ότι έχει ανέβει η ένταση εδώ και μέρες στα μηχανήματα.
Ωραία, τότε μήπως με τα μηχανήματα κάνουμε κάτι; Το δεύτερο είναι ότι δεν θα σχολιάσω αυτό που είπε ο κ. Τζαβάρας, που μίλησε για ευτελή πανεπιστήμια απ' όπου παίρνουν χαρτάκια, τα μεταπτυχιακά;
Όχι για μεταπτυχιακά.
Τι είπατε; Ευτελή πανεπιστήμια, αυτό είπατε.
Είπα για αυτούς που σπεύδουν στην αλλοδαπή.
Όχι, δεν το είπατε. Η λέξη «αλλοδαπή» δεν λέχθηκε.
Για τα μεταπτυχιακά.
Για τα μεταπτυχιακά. Δηλαδή, τα δημόσια πανεπιστήμια είναι ευτελή;
Παρακαλώ, δεν είπα για τα μεταπτυχιακά. Ξέρω τι λέω. Μέχρι στιγμής ξέρω τι λέω.
Δεν είναι, όμως, αυτό που ήθελα να ρωτήσω. Ήθελα να ρωτήσω το εξής και θέλω μία απάντηση πολύ σαφή: Είπατε «απόσυρση του νομοσχεδίου»;
Θα σας πω.
Έχετε κάθε δικαίωμα να το πείτε. Αυτό που θέλω να διευκρινίσω είναι, εάν είναι η επίσημη θέση της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό θέλω, είναι τόσο απλό. Γιατί εσείς είπατε να αποσυρθεί το νομοσχέδιο.
Να αλλάξει.
Όχι, οι ελληνικές λέξεις, όπως είπε και ο κ. Τζαβάρας, η ελληνική γλώσσα είναι μια πλούσια γλώσσα. Είπε ο κ Τζαβάρας να αποσυρθεί το νομοσχέδιο.
Όταν καταψηφίζουμε, τι εννοούμε;
Όταν καταψηφίζετε, είναι άλλο. Εγώ ρωτώ: Απόσυρση του νομοσχεδίου; Έχει κάθε δικαίωμα ως Βουλευτής να το λέει, πραγματικά δεν το αμφισβητώ, αυτό που θέλω διευκρινιστικά να ξέρω είναι εάν είναι και θέση της Νέας Δημοκρατίας. Τόσο απλό.
Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Τι ακριβώς θέλετε να κάνετε, σχόλιο ή ομιλία;
Ένα σχόλιο σ' αυτό που είπε ο κ. Τζαβάρας. Έχει πραγματικά δίκιο. Μίλησα με έναν τρόπο που ίσως δεν έγινε καθόλου κατανοητός. Πλήρως, παντελώς παρεξηγήσατε αυτό που είπα.
Κυρία Υπουργέ, μπορείτε να μιλήστε τώρα.
Εγώ μπορώ να μιλήσω τώρα;
Θέλετε να μιλήσετε τώρα, κύριε Τζαβάρα;
Μα, αφού με ρωτά ο κύριος Υπουργός. Είναι ασέβεια προς τον Υπουργό.
Δεν έπρεπε να καλέσω την κυρία Υπουργό. Να κάθεται τώρα στο Βήμα;
Συγγνώμη, κυρία Υπουργέ.
Να τελειώσει και μετά να πείτε αυτό που θέλετε;
Παρακαλώ, με απεριόριστο σεβασμό προς την κυρία Υπουργό.
Ωραία. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να μου δώσετε λίγο περισσότερο χρόνο. Δεν ξέρω πόσο χρόνο θα μου βάλετε.
Εννέα λεπτά είναι ο χρόνος σας, αλλά θα υπάρχει άνεση.
Κύριε Πρόεδρε, μια ερώτηση επί της διαδικασίας.
Με συγχωρείτε, κυρία Υπουργέ. Εξηγήστε μου τι θέλετε, κύριε Σκρέκα.
Μίλησε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, μετά Υπουργός, μετά ξανά ο άλλος Υπουργός. Τι θα γίνει, οι Βουλευτές δεν θα μιλήσουν;
Μα, είναι γραμμένος ο κατάλογος. Ο κατάλογος υπάρχει εδώ…
Ναι, αλλά να μιλούν ενδιάμεσα και οι Βουλευτές και να αλλάζει. Δεν πάει τώρα έτσι.
Θέλετε να κατέβω, κύριε Σκρέκα; Ευχαρίστως, ελάτε.
Όχι, δεν λέω για εσάς, λέω για τη συνέχεια.
Έχετε δίκιο. Απλώς, βρήκα τον κατάλογο με το αίτημα της κυρίας Υπουργού να μιλήσει και δεν θεώρησα ότι πρέπει να το αλλάξω. Ευχαριστώ. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω την κατανόηση σας, γιατί θέλω να μιλήσω και για το νομοσχέδιο και για την τροπολογία, δηλαδή για τις προσλήψεις.
Θα την έχετε, κυρία Υπουργέ.
Και θα ήθελα να μου δώσετε και λίγο χρόνο να μιλήσω και για το κομμάτι των κοινωνικών κριτηρίων, για να διευκρινίσω κάποια πράγματα. Δεν ζήτησα προηγουμένως τον λόγο. Ξεκινώ, λοιπόν, λέγοντας ότι σήμερα νομοθετούμε με επιβεβαιωμένη την εμπιστοσύνη της Βουλής στην Κυβέρνησή μας και νομίζω ότι θα περίμενα μεγαλύτερη γενναιότητα για την αποδοχή της χθεσινής κοινοβουλευτικής ήττας της Αντιπολίτευσης. Επομένως συνεχίζουμε στην ολοκλήρωση του κυβερνητικού έργου με παρεμβάσεις υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας και με προοδευτικές θεσμικές τομές, όπως είναι η σημερινή. Ο πυρήνας της αντιπαράθεσης, ανεξάρτητα απ' αυτά που είπε ο κ Τζαβάρας, είναι η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και τους συμμάχους της, που είναι η ηγεσία του Ποταμιού και του ΚΙΝΑΛ, για τον ρόλο του κοινωνικού κράτους και πιο ειδικά για την εκπαίδευση, για τον δημόσιο χαρακτήρα και τον ρόλο του σχολείου, αλλά ιδιαίτερα και κυρίως για το μέλλον του δημόσιου πανεπιστημίου, το οποίο, παρά τη συκοφάντηση του και χθες, καταγράφει λαμπρές επιδόσεις με τους αποφοίτους και τους ερευνητές του, όπως είναι κατατεθειμένο διεθνώς. Αυτό το νομοσχέδιο, όπως και τα προηγούμενα, δείχνουν τη διαρκή προσπάθεια που κάνει η Κυβέρνησή μας για ουσιαστική υποστήριξη της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Παρά τα ειπωθέντα ότι βεβιασμένα περνάμε το νομοσχέδιο, αυτό δεν είναι αλήθεια. Υπήρξε εκτεταμένος γόνιμος διάλογος και με τα κόμματα, που σήμερα εδώ λένε ότι καταψηφίζουν και με τους φορείς και με την κοινωνία και λάβαμε μάλιστα πολύ σοβαρά υπ' όψιν μας και μια σειρά από θέματα που τέθηκαν στη δημόσια διαβούλευση, γι' αυτό και σήμερα η τροπολογία που κατατίθεται, όπως ξέρετε, συγκριτικά με την προηγούμενη έχει αλλαγές. Επομένως συνδιαβουλευόμαστε, ακούμε, προτείνουμε και συναποφασίζουμε. Το κομμάτι της στήριξης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έρευνας είναι πράγματι προτεραιότητα, όχι μόνο του Υπουργείου, αλλά και της Κυβέρνησης και της χώρας. Έτσι μετά από δέκα χρόνια υποστελέχωσης, υποχρηματοδότησης, διοικητικών πειραματισμών, καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για την αντιστροφή αυτής της κατάστασης, προφανώς αρχικά για τη σταθεροποίηση και στη συνέχεια για την ενδυνάμωση αυτής της προσπάθειας και κυρίως με στόχο αυτό που φτιάχνουμε να σταθεί στον ενιαίο ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό χώρο, που αλλάζει ραγδαία και με ορμή. Τι κάναμε αυτό το χρονικό διάστημα που έχουμε την εξουσία σε οικονομικά αντίξοες συνθήκες, μέσα σε μνημονιακό πλαίσιο, από το οποίο πρόσφατα βγήκαμε; Δείξαμε δείγματα γραφής με την αύξηση της χρηματοδότησης, η οποία φέτος είναι περίπου στο 3% του ΑΕΠ, όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, που ήθελαν να το υποστηρίξουν, είχαν μειώσει τα κονδύλια κατά 34% και στο μεσοπρόθεσμο της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ η πρόβλεψη για φέτος ήταν στο 1,9% του ΑΕΠ. Επιχορηγήσαμε τα πανεπιστήμια με 41 εκατομμύρια και συμπληρωματικά εκείνα τα ιδρύματα που αρχίζουν και υλοποιούν τη συνένωσή τους, όπως το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, το ΠΑΔΑ, έτσι που η συνολική διαμόρφωση του προϋπολογισμού του Υπουργείου μας για το 2019 να είναι η μεγαλύτερη της τελευταίας εξαετίας. Επίσης, όπως είπε και ο κ. Φωτάκης, διπλασιάστηκαν - και δεν χωρεί αμφισβήτηση - οι δαπάνες για την έρευνα και την καινοτομία και μάλιστα πρόσφατα εξαγγέλθηκε μια δράση για 45 επιπλέον εκατομμύρια ευρώ, για να ενδυναμωθεί η έρευνα στις ακριτικές και νησιωτικές περιοχές της χώρας. Προβλέψαμε και υλοποιήσαμε, παρ' ότι η ΠΟΣΔΕΠ έχει βγάλει μία ανακοίνωση για δημιουργία εντυπώσεων, στελέχωση με πεντακόσια μέλη ΔΕΠ, ενώ δρομολογούνται και άλλες πεντακόσιες προσλήψεις και είναι ευθύνη των πανεπιστημίων να προχωρήσουν στη στελέχωσή τους. Δημιουργήσαμε τρεις χιλιάδες επτακόσιες νέες θέσεις επιστημονικού προσωπικού, με βελτιωμένες συνθήκες εργασίας και με πόρους που ξεπερνούν τα 240 εκατομμύρια ευρώ, στοχεύοντας στην αξιοποίηση των νέων ερευνητών. Γι' αυτό και ο κ. Φωτάκης μίλησε πριν για αρχόμενη αναστροφή του brain drain. Και μιλάμε από 1-1-2019 για την κρίσιμη επαναφορά του κανόνα «μία αποχώρηση - μία πρόσληψη», που είναι πάρα πολύ σημαντική για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Εξορθολογήσαμε την οικονομική διαχείριση των ερευνητικών αλλά και των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, επιδοτώντας έξτρα τα πανεπιστήμια εκείνα που έχουν δωρεάν μεταπτυχιακά. Πολλά αξιόπιστα ανώτατα ιδρύματα έχουν δωρεάν μεταπτυχιακά και εξασφαλίσαμε με σύγκρουση σ' αυτόν εδώ τον χώρο ότι το 30% των παιδιών που θα φοιτούν σ' αυτά τα μεταπτυχιακά, που έχουν δίδακτρα και τα οποία κατεβάσαμε, θα είναι από τους οικονομικά αδυνατούντες, εφόσον έχουν τις ακαδημαϊκές επιδόσεις. Για το κομμάτι της φοιτητικής μέριμνας, καλύψαμε 48 εκατομμύρια ευρώ τις στεγαστικές ανάγκες των φοιτητών που το είχαν ανάγκη. Είναι το μεγαλύτερο ποσό της τελευταίας τετραετίας. Βεβαίως, έχουμε πολλά να κάνουμε ακόμη σε αυτή την κατεύθυνση. Εξοφλήθηκαν 58,8 εκατομμύρια ευρώ για την προμήθεια των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων, επίσης, το μεγαλύτερο ποσό της τελευταίας τετραετίας. Εξασφαλίστηκαν 20 εκατομμύρια ευρώ για το ΙΝΕΔΙΒΙΜ για να καλυφθούν οι δαπάνες σίτισης, καθαριότητας και να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες των φοιτητικών εστιών σε όλα τα πανεπιστήμια, ενώ αυξήθηκαν και οι μεταπτυχιακές και μεταδιδακτορικές υποτροφίες με τη βοήθεια του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Είναι όλα ρόδινα; Φυσικά, όχι. Προφανώς, υπάρχουν πολλά περισσότερα περιθώρια βελτίωσης και ζητήματα αντιμετώπισης. Έχει όμως σταματήσει η συνειδητή απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με διαχρονική ευθύνη των προηγούμενων κυβερνήσεων, η πολυδιάσπαση, οι αλληλοεπικαλύψεις, η υπερεξειδίκευση, η μειωμένη αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων, η γεωγραφική απομόνωση των Ιδρυμάτων, που είχαν δημιουργήσει ένα στρεβλό και από ρυθμισμένο πλαίσιο λειτουργίας πάνω στο οποίο, δυστυχώς, καλούμαστε να νομοθετήσουμε. Γι' αυτό και όλα δεν είναι άριστα ακαδημαϊκά, αλλά είναι με τις συντεταγμένες εισηγήσεις των ακαδημαϊκών οργάνων και μετά από μακρά διαβούλευση. Σε αυτή την κατεύθυνση σκοπεύουμε να κινηθούμε. Ο λόγος για αυτό είναι διότι η αρχιτεκτονική, η οποία υπάρχει, προβλέπει συνέργειες σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο, συντονισμό, εμπλοκή των τοπικών κοινωνιών, δράσεις εξωστρέφειας, δημιουργία νέων τμημάτων, έτσι που να γίνουν πολυδύναμα ιδρύματα που μπορούν να αναπτύξουν κομβικό εκπαιδευτικό και ερευνητικό ρόλο. Είμαστε το μοναδικό παράδειγμα; Η απάντηση είναι όχι. Η διεθνής εμπειρία επιβεβαιώνει τη συγκεκριμένη θέση, καθώς παρόμοιες μεταρρυθμίσεις έγιναν σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Αυστρία, η Δανία, η Νορβηγία και η Αγγλία. Και μέχρι στιγμής, αυτού του τύπου τα εγχειρήματα έχουν ολοκληρωθεί με επιτυχία. Αναφέρθηκα στις επιτροπές στην ανακοίνωση του πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και πως συντεταγμένα προχωρούμε σε αυτή την κατεύθυνση. Στην ίδια κατεύθυνση, με τον ίδιο τρόπο θα κινηθούν και οι καινούργιες προτάσεις, τις οποίες σήμερα καλούμαστε να νομοθετήσουμε, αφού μέσα σε αυτούς τους θεσμούς εμπεριέχονται πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα, τεχνολογικά πάρκα, διετή προγράμματα σπουδών πάρα πολύ κρίσιμα για τους αποφοίτους της επαγγελματικής εκπαίδευσης, για τις οποίες - για να απαντήσω και στον κ. Θεοχαρόπουλο - υπάρχει το 2016 στρατηγικός σχεδιασμός, τι θέλουμε να κάνουμε με την επαγγελματική εκπαίδευση. Δίνουμε το δικαίωμα των παιδιών που αποφοιτούν από τα επαγγελματικά λύκεια να μπαίνουν στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα με αυξημένο ποσοστό, αλλά ταυτόχρονα δωρεάν και σε αυτά τα διετή προγράμματα που τα βάζουμε υπό την αιγίδα των νέων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων για να αποκτούν επαγγελματικά διπλώματα επιπέδου 5 σε άμεση διασύνδεση με τις τοπικές κοινωνίες και την τοπική επιχειρηματικότητα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υφυπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ λίγο περισσότερο χρόνο. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ πιο συγκεκριμένα στην πολιτική στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Χθες, ο Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και ο Αρχηγός του «Ποταμιού» ουσιαστικά μας είπαν ότι τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα είτε είναι κέντρο ανομίας και διακίνησης ναρκωτικών είτε ουσιαστικά δεν έχουν θέση στον παγκόσμιο χάρτη. Επομένως με αυτό τον τρόπο και με όλη αυτή την κουβέντα προσπαθούν να λειάνουν το έδαφος για την έλευση των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αυτό όμως, όπως ξέρει κανείς, δεν θα γίνει, διότι η δική μας άποψη είναι ότι θα πρέπει να συνεχίσουμε χωρίς περιστροφές στην κατεύθυνση της ενδυνάμωσης - και είπα κάποια μέτρα, μπορεί να πούμε και πολλά περισσότερα - των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Η ελληνική κοινωνία είναι μαζί μας. Εμπιστεύεται διαχρονικά το δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο. Παρά τα προβλήματα του, επενδύει στην εισαγωγή των παιδιών της σε αυτά. Η θέση αυτή επιβεβαιώνεται. Κατά την περίοδο της κρίσης και παρά το φαινόμενο του brain drain, το οποίο δημιουργήθηκε από τα αδιέξοδα που δημιουργήσατε περίτεχνα εσείς, τα ελληνικά πανεπιστήμια ενδυναμώνονται συνεχώς σε επίπεδο φοιτητικού δυναμικού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, στην περίοδο 2011-2016, οι προπτυχιακοί φοιτητές αυξήθηκαν κατά τριάντα έξι χιλιάδες, οι μεταπτυχιακοί φοιτητές κατά είκοσι μία χιλιάδες, ενώ οι υποψήφιοι διδάκτορες κατά δέκα χιλιάδες. Επίσης, βελτιώθηκε σημαντικά το ποσοστό των φοιτητών όλων των κύκλων σπουδών που αποφοιτούν επιτυχώς ανά έτος, ενώ ο ευρωπαϊκός σχεδιασμός που λέει για επίτευξη υψηλών ποσοστών ολοκλήρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης 40% μέχρι το 2020 είναι ένα ποσοστό που ήδη η χώρα μας έχει πετύχει. Επομένως, υπάρχει όλο εκείνο το δυναμικό για να υπάρξουν σημαντικά οφέλη από τα αποτελέσματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Βεβαίως, αυτό μπορεί να βοηθήσει στην κοινωνική κινητικότητα, την οποία η παιδεία μπορεί να επιφέρει. Επιπλέον, είναι και ένα από τα βασικά συστατικά της κουλτούρας του ελληνικού κράτους από τη σύστασή του έως σήμερα. Επομένως, σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε. Έρχομαι στο θέμα του συστήματος των προσλήψεων. Έγινε πάρα πολύ μεγάλη κουβέντα. Θεωρούμε ότι είναι κάτι πολύ σημαντικό. Μετά από δέκα χρόνια αδιοριστίας, πράγματι, το εκπαιδευτικό μας σύστημα δοκιμάστηκε σκληρά στους μνημονιακούς χρόνους. Δεν είναι μόνο ότι δεν έγιναν διορισμοί, δεν είναι μόνο ότι πάγωσε η αναλογία αποχωρήσεων - προσλήψεων - εδώ, να θυμίσω ότι η Νέα Δημοκρατία μιλάει πάλι για επαναφορά του κανόνα «ένα προς πέντε» - είναι ότι ο αριθμός των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μειώθηκε κατά εξήντα χιλιάδες με τους τριάντα χιλιάδες να συνταξιοδοτούνται. Σε αυτό το συγκεκριμένο πλαίσιο, η ανάγκη να κρατήσουμε αυτό το σύστημα όρθιο ήρθε με τη βοήθεια των αναπληρωτών εκπαιδευτικών για να καλύψουμε αυτές τις πολύ μεγάλες ανάγκες. Η μόνη εξαίρεση από το 2015 και έπειτα ήταν η πρόσληψη τετρακοσίων πενήντα διοριστέων εκπαιδευτικών από τον διαγωνισμό του 2008 και εκατόν πενήντα ακόμη λόγω δικαστικών αποφάσεων. Επομένως, θεωρούμε ότι η στιγμή αυτή είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, γιατί μιλάει για ένα τριετές σχέδιο διορισμού δεκαπέντε χιλιάδων μόνιμων εκπαιδευτικών με στόχο τη σταθεροποίηση του εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά ακόμη και εξακοσίων εκπαιδευτικών που είναι οι επιτυχόντες και μη διορισθέντες από τον ΑΣΕΠ του 2008. Και ξεκινάμε από έναν τομέα πάρα πολύ ευαίσθητο, της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, ο οποίος όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχε παραμεληθεί διαχρονικά από τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν είχε διενεργηθεί ποτέ όλα αυτά τα χρόνια ΑΣΕΠ για την ειδική αγωγή. Έχει μόνο τρεις χιλιάδες πεντακόσιους σαράντα έξι μόνιμους επιστήμονες να την υπηρετούν. Το 20% των εκπαιδευτικών μόνο είναι μόνιμοι. Το υπόλοιπο 80% είναι αναπληρωτές και ωρομίσθιοι. Καταλαβαίνει κανείς ποιες μεγάλες δυσκολίες υπάρχουν, όταν ταυτόχρονα έχουμε πολύ μεγάλη αύξηση των αναγκών στην ειδική αγωγή, όπου έχουμε εκθετική αύξηση των παιδιών που αναζητούν αυτές τις υπηρεσίες, κατεξοχήν μέσα στο δημόσιο σχολείο. Έτσι το 2015 είχαμε εξήντα χιλιάδες παιδιά. Τώρα, έχουμε πάνω από ενενήντα χιλιάδες παιδιά. Κάναμε μια πολύ μεγάλη και αγωνιώδη προσπάθεια με όλα τα χρηματοδοτικά εργαλεία να μπορέσουμε να έχουμε εκείνο το επιστημονικό δυναμικό για να τα υποστηρίξουμε.
Κυρία Υπουργέ, πρέπει να ολοκληρώσετε. Είμαστε στα δεκατέσσερα λεπτά.
Βεβαίως. Εντάξει. Θα τελειώσω, παρ' ότι θα μπορούσα να πω πολύ περισσότερα, με το κομμάτι των κοινωνικών κριτηρίων. Κατηγορήθηκε η Κυβέρνηση ότι κλείνει το μάτι σε διάφορες ομάδες. Η μοριοδότηση, η οποία προβλέπεται μέσα στο σύστημα που προτείνουμε, ακριβώς αυτό δεν κάνει. Δεν κλείνει το μάτι σε καμμία κοινωνική ομάδα. Δεν προτάσσει κοινωνικές ομάδες. Μοριοδοτεί ανάλογα με τις ανάγκες. Στο κομμάτι των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, εκτός από τους ανθρώπους που έχουν περισσότερα παιδιά, υπάρχουν και άλλες κατηγορίες. Έχουμε το κομμάτι της αναπηρίας. Τι κάναμε; Αντιλαμβανόμενοι το ζήτημα που υπάρχει με το θέμα της μοριοδότησης των τέκνων, την ανεβάσαμε από την προτεινόμενη μοριοδότηση. Βεβαίως, ξέρουμε ότι αυτός δεν είναι ο τρόπος για να λυθεί το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας. Ξέρουμε πολύ καλά ότι ουσιαστικά εκείνη που πρέπει να επιδοτηθεί, να βοηθηθεί με βρεφονηπιακούς σταθμούς, με άδειες, με προσβασιμότητα άμεση στην προσχολική αγωγή, με προσβασιμότητα στις υπηρεσίες υγείας…
Κυρία Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Βεβαίως, θα τελειώσω. …είναι η οικογένεια με ένα ή δύο παιδιά. Επομένως μοριοδοτούμε κάθε παιδί το οποίο έχει η οικογένεια. Και στο κομμάτι της αναπηρίας - επειδή ειπώθηκε προηγουμένως εδώ και θέλω να απαντήσω - αυτό που κάνουμε είναι…
Κυρία Υπουργέ, αφήστε. Θα ξαναπάρετε τον λόγο αργότερα.
Ωραία, θα τελειώσω με αυτό. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Δεν πήρα τον λόγο προηγουμένως, ενώ τέθηκαν διάφορα θέματα. Επιτρέψτε μου να τελειώσω.
Μα, έχει πάρει ο Υπουργός τον λόγο και έχει μιλήσει μισή ώρα!
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, αφού είστε τόσο πολύ επίμονος. Θα αναφερθώ στην αναπηρία. Πρακτικά αυτό που γίνεται είναι ότι κάνουμε αποδεκτό το αίτημα να μοριοδοτείται η αναπηρία πάνω από 50%, με έναν συντελεστή ο οποίος θα πολλαπλασιάζεται με το βαθμό λειτουργικής ανικανότητας, ανεξάρτητα από το υποκείμενο νόσημα. Και νομίζω ότι αυτό είναι πάρα πολύ δίκαιο για όλες τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Μοριοδοτούμε ακόμη τους συζύγους των ανθρώπων με αναπηρία και επιπλέον τους γονείς των παιδιών με αναπηρία. Θεωρώ, λοιπόν, ότι είναι μία δίκαιη προσέγγιση. Και θα σταματήσω εδώ, διότι πράγματι έχω υπερβεί το χρόνο.
Τον λόγο έχει ο συνάδελφος, κ. Καραναστάσης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, είχα ζητήσει τον λόγο.
Είναι δική μου παράλειψη. Με συγχωρείτε, κύριε Καραναστάση. Τον λόγο έχει ο κ. Τζαβάρας.
Ζητώ συγνώμη από τον συνάδελφο. Υπάρχουν, όμως, σε εκκρεμότητα - και δεν θέλω να μείνουν αναπάντητα - τα ερωτήματα που ετέθησαν από τον κύριο Υπουργό, τον οποίο σέβομαι και κυρίως υπολήπτομαι τον θεσμικό του ρόλο. Κύριε Υπουργέ, σε αυτή την Αίθουσα ενδεχομένως δεν έχετε απολύτως κατανοήσει, όχι για έλλειψη δομικής αδυναμίας, ότι συνεχίζεται μια παράδοση. Και η παράδοση αυτή είναι η παράδοση του προφορικού λόγου, που ξεκίνησε από τις γενικές συνελεύσεις, της εθνοσυνελεύσεις, τις συντακτικές συνελεύσεις της Γαλλικής Επανάστασης. Εκεί, λοιπόν, ο λόγος ήταν προφορικός και παρήγετο ενώπιον αυτού προς τον οποίο απευθύνετο για να έχει τη δυνατότητα της απάντησης. Αυτό είναι το πνεύμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ο τόνος ή η ένταση της φωνής υπακούει σε μία άλλη λογική, την οποία έχει περιγράψει ο Κικέρωνας σε ένα πολύ ενδιαφέρον σύγγραμμα που λέγεται «De oratore». Αυτό, λοιπόν, θα ήθελα να σας το δωρίσω για να δείτε ότι όποιος εμφανίζεται στο Βήμα της Βουλής και δεν διαβάζει προκατασκευασμένους λόγους, τους οποίους δεν τους πιστεύει αλλά απλώς τους απαγγέλλει, δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει για τη στιγμή που ο λόγος παράγεται, ο προφορικός, ο δημοκρατικός, η έννοια της της lectio, της actio και της inventio. Πιστεύω ότι γνωρίζετε πολύ καλά λατινικά. Πάμε τώρα στο δεύτερο ζήτημα.
Κύριε Τζαβάρα, μια απάντηση ήταν να δοθεί. Εάν είναι να γίνει δεύτερη ομιλία…
Τι είναι τώρα αυτά, κύριε Πρόεδρε;
Μας φιμώνετε, δεν μας δίνετε τον λόγο!
Σας παρακαλώ, κύριοι! Σας παρακαλώ επιτέλους. Δεν είναι λέσχη η Βουλή! Δεν είναι καφενείο η Βουλή για χρήση του ΣΥΡΙΖΑ! Σταματήστε επιτέλους!
Να σέβεστε κι εσείς τους Βουλευτές!
Κύριε Τζαβάρα, παρακαλώ.
Έχω δικαίωμα;
Τι θέλετε; Να διευθύνετε εσείς; Έλεος!
Κάνω χρήση του δικαιώματός μου ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Παρακαλώ τους κυρίους να σεβαστούν το απεριόριστο δικαίωμα στην απάντηση, που μου δίνει ο Κανονισμός.
Αφήστε με ηρεμία να διευθύνω εγώ. Σας παρακαλώ, όμως, επειδή είναι και ο συνάδελφος στο Βήμα, να ολοκληρώνετε.
Με ρώτησε, λοιπόν ο κύριος Υπουργός, εάν επιμένω στην απόσυρση του νομοσχεδίου. Επιμένω στο να αποσυρθούν όλες εκείνες οι διατάξεις, οι οποίες δεν έχουν σχέση με την οργάνωση του τοπίου της πανεπιστημιακής ανώτατης εκπαίδευσης κατά τέτοιο τρόπο που να απαντά στις προκλήσεις και στις απαιτήσεις του παρόντος και του μέλλοντος, όπως τις περιέγραψα στην ομιλία μου. Και δεύτερον, είπε η κυρία Υφυπουργός ότι εχθές η Νέα Δημοκρατία υπέστη μία ήττα. Την ήττα την υπέστη η κοινοβουλευτική δημοκρατία, γιατί η Ελλάδα ως νεοελληνικό κράτος, ως νέα πολιτεία μετά το 1832 για πρώτη φορά μετά την περίπτωση του Δημητρίου Βούλγαρη ή Τζουμπέ, έχει και διαθέτει αυτήν τη στιγμή Κυβέρνηση κοινοβουλευτικής μειοψηφίας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για κάποιες διευκρινίσεις. Με συγχωρείτε, πραγματικά, κύριε Καραναστάση
Κύριε Υπουργέ, έδωσε διευκρίνιση. Σας απάντησε ο κ. Τζαβάρας.
Όχι, να καταλάβω.
Κύριε Πρόεδρε, τώρα θα γίνει διάλογος;
Όχι, δεν είναι θέμα διαλόγου.
Κύριε Πρόεδρε, να μιλήσει ο συνάδελφος που είναι στο Βήμα. Αυτό δεν δείχνει σεβασμό στον Βουλευτή.
Μου φαίνεται, είστε όλοι ορεξάτοι σήμερα!
Εάν με αφήνατε, θα είχα τελειώσει.
Παρακαλώ, τι κάνουμε εδώ; Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Το ερώτημα που θα ήθελα να απαντηθεί είναι εάν η Νέα Δημοκρατία - όχι εσείς προσωπικά, δεν έχω με εσάς να χωρίσω τίποτα, αυτό αφορούσε το ερώτημα - θέλει την απόσυρση όλου του νομοσχεδίου όπως είπατε εδώ ή το εντελώς διαφορετικό που είπατε εκεί ως προς τις διατάξεις.
Ελληνικά καταλαβαίνετε;
Σας παρακαλώ!
Έχετε δομική αδυναμία κατανόησης. Λυπάμαι! Αυτό ας γραφτεί και στα Πρακτικά, γιατί πλέον το έχουμε εμπεδώσει!
Εγώ δεν αντιλαμβάνομαι τι ακριβώς κάνουμε. Κύριε Υπουργέ, με συγχωρείτε και με όλο τον σεβασμό, ρωτήσατε αν θέλει να αποσύρετε το νομοσχέδιο και απαντήθηκε ότι ζητάμε να αποσυρθούν διατάξεις. Τι άλλο θέλετε;
Θα σας πω τι θέλω. Αυτή είναι η θέση της Νέας Δημοκρατίας; Γιατί ο εισηγητής Νέας Δημοκρατίας ούτε καν το υπαινίχθηκε. Θέλουμε, λοιπόν, να ξέρουμε για να μπορούμε και εμείς να δούμε πώς θα επιχειρηματολογήσουμε. Λογικό δεν είναι; Λογικό είναι.
Για τους διορισμούς θέλει. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Τζαβάρα, ειλικρινά σας το λέω, σας παρακαλώ να τα πείτε σε δύο σειρές. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ο εισηγητής μας το καταψήφισε το νομοσχέδιο. Εγώ, λοιπόν, εξειδίκευσα, με αυτά που είπα στην ομιλία μου, ποια ακριβώς είναι η στάση και της Νέας Δημοκρατίας και η δική μου. Επειδή προφανώς ο κύριος Υπουργός έχει υπ' όψιν του αυτό που λέμε, την τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο, που επιτάσσει σε αυτόν ο οποίος νομίζει ότι έχει το πλεονέκτημα να κερδίζει, εάν καταφέρει να υποχρεώσει τον αντίπαλό του να αναγνωρίσει δημοσίως κάτι για το οποίο είναι αντίθετη η κοινή γνώμη - αυτό είναι κάτι που έρχεται από τη γερμανική διδασκαλία του Σοπενχάουερ - του λέω ξεκάθαρα: Για τις τροπολογίες έχουμε πάρει θέση.
Μάλιστα, σαφές.
Για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο όσον αφορά αυτά για τα οποία σας κατηγόρησα πολιτικά, επιμένω και αυτή είναι και η θέση δικιά μου και η θέση του κόμματός μου.
Ωραία, ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτιρίου, τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, είκοσι τρεις μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Οιχαλίας Τρικάλων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Καραναστάσης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριοι Υπουργοί, νομίζω ότι μετά τη χθεσινή ψηφοφορία δεν μπορώ να καταλάβω τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης. Δεν μπορούν να κατανοήσουν πως σε μία ψηφοφορία όπου η Κυβέρνηση παίρνει τη στήριξη της Βουλής, ο κάθε βουλευτής έχει τη δυνατότητα, είναι ελεύθερος να ψηφίζει αυτό που θεωρεί αυτή τη στιγμή αναγκαίο και χρήσιμο για τον ελληνισμό, για το ελληνικό Κοινοβούλιο, αλλά και για τον κόσμο. Θα ξεκινήσω διαφορετικά σχετικά με την αρχιτεκτονική της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και για το τι καλά που τα έκανε κάποια στιγμή η Νέα Δημοκρατία! Εγώ θα πω ένα απλό παράδειγμα για το πώς λειτουργούσαν τα ερευνητικά κέντρα κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής τους. Στις 9-10-2014- όταν σχεδόν η κυβέρνηση είχε πέσει - δημιούργησαν με το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας περίπου δέκα - δώδεκα ερευνητικά κέντρα ανά την Ελλάδα. Και ίδρυσαν - γιατί έγινε αναφορά από τον συνάδελφο και φίλο Χρήστο Σταϊκούρα - στη Λαμία ένα δίκτυο καινοτομίας και επιχειρηματικότητας, το ΕΣΕΠ. Λοιπόν, με την ίδια σύνθεση στις 13-2-15, αμέσως μετά, το ίδιο Συμβούλιο, το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας τι αποφάσισε; Το ΕΣΕΠ είχε συμφωνήσει σε προηγούμενη συνεδρίαση, κατ'αρχάς, για την ίδρυση. Δηλώνει, όμως, επιφύλαξη για το περιεχόμενο και τη δομή, δηλαδή το γιατί ιδρύθηκαν κάποια συγκεκριμένα ινστιτούτα, γιατί δεν υπήρχαν μελέτες βιωσιμότητας και σκοπιμότητας. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, και θέλω να δείξω ένα απλό παράδειγμα με ποιον τρόπο τότε η Νέα Δημοκρατία περνούσε νομοσχέδια σε αυτή τη Βουλή. Νομίζω ότι θα είναι στην ευχέρειά μας να τα δούμε στα Πρακτικά. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα εντάσσεται στην υλοποίηση της θέσης της Κυβέρνησης για αναθεώρηση της αρχιτεκτονικής της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με άξονα τη στρατηγική του ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας, στοχεύει στις συνέργειες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων για τριτοβάθμια εκπαίδευση υψηλού επιπέδου προσανατολισμένη στο μέλλον. Μετά τη Μεταπολίτευση, και κυρίως μετά το 1980, είχαμε ραγδαία αύξηση του αριθμού των τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε όλη τη χώρα. Αυτό έγινε χωρίς σοβαρή επεξεργασία, χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια, χωρίς εθνικό σχεδιασμό. Βαφτίστηκε αποκέντρωση και στα λόγια στόχευε στο να δώσει πρόσβαση σε όλους στην ανώτατη παιδεία. Αυτό βέβαια αποδείχτηκε τελείως ψευδεπίγραφο, χωρίς σύνδεση με την αγορά εργασίας και με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Η πρόσβαση όλων στην ανώτατη παιδεία παρέμεινε βαθιά ταξική, αν και με διαφορετικά χαρακτηριστικά ταξικής διαίρεσης, που πλέον εκφράζονταν με τη δυνατότητα για πληρωμή καλών φροντιστηρίων και ακριβών ιδιωτικών σχολείων. Κριτήριο για την επιλογή της πόλης υποδοχής - και θα το θυμόμαστε όλοι - κάθε νέας σχολής ήταν βασικά η ικανοποίηση του ανταγωνισμού των τοπικών κοινωνιών και φυσικά το μικροκομματικό πολιτικό όφελος των τοπικών παραγόντων, Βουλευτών, Υπουργών και αυτοδιοικητικών, που έσπευδαν να κεφαλαιοποιήσουν με τη μορφή συλλογής ψήφων το περίφημο παλαιοκομματικό «κατόπιν ενεργειών μου». Δυστυχώς, τα σχέδια για την ανάπτυξη της χώρας με άξονα την αυτοδιοίκηση δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν στον λαό περιφερειακή συνείδηση ούτε να δημιουργήσουν βάση για συνέργειες και σύμπνοια μεταξύ των περιοχών της κάθε περιφέρειας. Αν θέλουμε να μιλήσουμε με τους όρους που ισχύσαν, σίγουρα η Περιφέρεια Στερεάς είναι αδικημένη, αφού είναι η μόνη από τις δεκατρείς περιφέρειες που δεν έχει δικό της πανεπιστήμιο. Για την ακρίβεια, είχε από το 2003 μέχρι το 2013 ένα υποτυπώδες Πανεπιστήμιο Στερεάς με μία σχολή που έκλεισε στα πλαίσια του σχεδίου «ΑΘΗΝΑ» και ταυτόχρονα απέκτησε τη Σχολή Θετικών Επιστημών με δύο τμήματα του πανεπιστημίου - αυτό νομίζω ότι πιστώνεται στην τότε πολιτική ηγεσία - , ενώ συνέχισε να έχει κάποια τμήματα ΤΕΙ, που αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με την εξαίρεση κάποιων τμημάτων, οι επιδόσεις στην έρευνα, στην τεχνολογία και στην καινοτομία υπήρξαν αναιμικές, όπως έχει αναφέρει σε γραπτά του ο γενικός γραμματέας Διά Βίου Μάθησης της τότε κυβέρνησης. Ουδέποτε, λοιπόν, υπήρξαν ελκυστικά για τους υποψήφιους φοιτητές με όλες τις επακόλουθες συνέπειες, ιδιαίτερα μετά τη συνένωση του ΤΕΙ Χαλκίδας με το ΤΕΙ της Λαμίας. Το αντιφατικό είναι όταν το 2013 έκλεισε το Πανεπιστήμιο Στερεάς ελάχιστα αντιδράσαμε, ενώ σήμερα η μη επανίδρυση ως Πανεπιστήμιο Στερεάς αποτελεί πεδίο στο οποίο επενδύουν οι πολιτικοί αντίπαλοι της Κυβέρνησης για να ψαρέψουν στα θολά νερά του τοπικισμού και της εξυπηρέτηση οικονομικών τοπικών συμφερόντων και ως νέοι Μαυρογιαλούροι να τάξουν το ξαναστήσιμο αυτού που οι ίδιοι κατήργησαν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παιδεία είναι τομέας στον οποίο κάθε δράση, κάθε απόφαση, κάθε ενέργεια αφήνει αποτύπωμα στο σύνολο της χώρας. Η υπόθεση της παιδείας στη σύγχρονη εποχή απαιτεί συνέργειες που ξεπερνούν τα σύνορα των τοπικών κοινωνιών και γίνονται εθνικής και υπερεθνικής εμβέλειας. Πρόσφατα καλοδεχτήκαμε τη συνεργασία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με το φημισμένο Κολούμπια. Πόσο υποκριτικές μπορεί να ακούγονται μετά το γεγονός αυτό οι ενστάσεις για τη συνέργεια τριών μεγάλων πανεπιστημίων στον χώρο της Στερεάς Ελλάδας! Πιστεύω, λοιπόν, ότι το παρόν νομοσχέδιο δίνει με τις διατάξεις του τη βέλτιστη λύση, υπό τις παρούσες συνθήκες, εμπεδώνοντας παράλληλα την περιφερειακή συνείδηση μεταξύ των πολιτών. Ιδρύονται σε όλες τις μεγάλες πόλεις σχολές υψηλής επιλεξιμότητας με ισχυρά και βιώσιμα τμήματα που θεραπεύουν διακριτά και αναγνωρισμένα διεθνώς γνωστικά αντικείμενα. Ειδικά στην έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, στη Λαμία, μαζί με τα δύο υφιστάμενα Τμήματα, της Πληροφορικής με εφαρμογές στη Βιοϊατρική και το Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, θα ιδρυθούν και θα λειτουργήσουν το Τμήμα Μαθηματικών και το Τμήμα Φυσικής. Τα τέσσερα αυτά τμήματα εντάσσονται στη Σχολή Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ενώ στη Σχολή Επιστημών Υγείας εντάσσονται και το Τμήμα Φυσικοθεραπείας, σε αναβάθμιση του αντίστοιχου ΤΕΙ, και το Τμήμα Λογοθεραπείας. Παράλληλα, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ιδρύεται πανεπιστημιακό ερευνητικό κέντρο αποτελούμενο από έντεκα ινστιτούτα, δύο από τα οποία, το Ινστιτούτο Ασφάλειας Συστημάτων και Επιστήμης Δεδομένων και το Ινστιτούτο Αποκατάστασης και Ευεξίας, θα έχουν έδρα τη Λαμία. Η υψηλή επιλεξιμότητα των σχολών αυτών πέρα από την προσέλκυση φοιτητών από όλη την Ελλάδα, πιστεύω ότι θα λειτουργήσει και στην κατεύθυνση της παραμονής των νέων της Στερεάς Ελλάδας για σπουδές στις σχολές αυτών, αποκαθιστώντας έτσι και τη σύμπνοια και τις ευρύτερες συνέργειες μεταξύ των περιοχών της περιφέρειας, που σήμερα δεν υπάρχουν. Τέλος, πιστεύω ότι η ανάπτυξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευση στην Ελλάδα, μέσω των ρυθμίσεων του παρόντος νομοσχεδίου, θα οδηγήσει κάποια στιγμή στην επανίδρυση του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας, όπως προβλέπεται από το καινούργιο Ακαδημαϊκό Συμβούλιο Εκπαίδευσης και Έρευνας Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας που έχει εισαχθεί στο νομοσχέδιο. Κλείνοντας θα ήθελα να ζητήσω από τον κύριο Υπουργό, αν είναι δυνατόν, στα πλαίσια των δυνατοτήτων τη δημιουργία του Τμήματος Γεωλογίας με έδρα τη Λαμία. Σας θυμίζω, κύριε Υπουργέ, ότι η Φθιώτιδα έχει αξιόλογο ορυκτό πλούτο και επιπροσθέτως είναι ο νόμος της Ελλάδας με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ιαματικών πηγών καθώς και με εκτεταμένα γεωθερμικά πεδία. Σημαντικό, επίσης, είναι ότι πρέπει να γίνει μια αναφορά και προς τους τοπικούς παράγοντες στη Φθιώτιδα. Με την ευκαιρία να υπενθυμίσω την ανάγκη υλοποίησης των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει για τη χωροθέτηση της έκτασης που θα φιλοξενήσει τις εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου. Νομίζω ότι έχουν καθυστερήσει πάρα πολύ. Χρειάζεται μία τροποποίηση του γενικού πολεοδομικού σχεδίου και όπως προβλέπεται και από τον σχετικό νόμο, γιατί ο χώρος, ο οποίος έχει υποδειχθεί από όλους, είναι μία σημαντική έκταση και δυστυχώς το γενικό πολεοδομικό σχέδιο της Λαμίας εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει χωροθετηθεί σε ένα σημείο που είναι δασική έκταση. Για τους λόγους, λοιπόν, αυτούς πιστεύω ότι θα πρέπει να στηρίξουμε το παρόν νομοσχέδιο και πιστεύω ότι οι συνάδελφοί θα στηρίξουν μία καινοτόμα δράση η οποία γίνεται στην περιοχή για να μπορέσει να αναπτυχθεί ένα πανεπιστήμιο το οποίο θα παίξει σημαντικό ρόλο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Ακριώτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, η φετινή χρονιά αποτελεί ορόσημο, καθώς σηματοδοτεί το τέλος της μνημονιακής εποχής και το πέρασμα σε ένα νέο κεφάλαιο για τη χώρα. Από τα πρώτα νομοσχέδια που φέρνουμε φέτος προς ψήφιση και μετά την ανανέωση της εμπιστοσύνης της Βουλής στην Κυβέρνησή μας, το νομοσχέδιο αυτό αφορά τον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Έχει προηγηθεί σειρά μεταρρυθμίσεων τόσο στην τριτοβάθμια όσο και στις υπόλοιπες βαθμίδες και θα ακολουθήσουν κι άλλες. Στόχος μας είναι η διαμόρφωση εκ νέου του εκπαιδευτικού χάρτη της χώρας, η διόρθωση στρεβλώσεων και παθογενειών, η δημιουργία ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος που να ανταποκρίνεται στις διεθνείς προκλήσεις. Με πάνω από χίλιες νέες θέσεις μελών ΔΕΠ, τα τελευταία δύο χρόνια, με αύξηση των εισροών κατά 40% συγκριτικά με το προηγούμενο έτος στα πανεπιστήμια, με τον χώρο έρευνας 45 εκατομμύρια που έχουν προϋπολογιστεί για την ενίσχυση ερευνητικών φορέων σε ακριτικές και νησιωτικές περιοχές, με εκατόν πενήντα δύο νέες θέσεις εργασίας επιστημόνων που θα ενισχύσουν ακόμη τα ερευνητικά κέντρα της χώρας, με δεκαπέντε χιλιάδες προσλήψεις οι οποίες θα γίνουν την επόμενη τριετία και τεσσερισήμισι χιλιάδες προσλήψεις που θα γίνουν για πρώτη φορά στην ειδική αγωγή το 2019, αυτή είναι η φροντίδα μας για την παιδεία. Σχετικά με τις τροπολογίες, η μία τροπολογία που αναφέρεται στους διορισμούς και αφορά τον τρόπο διορισμού των εκπαιδευτικών - είτε για μόνιμους διορισμούς είτε για τις προσλήψεις αναπληρωτών - ήταν και είναι μια δύσκολη διαδικασία και αυτό είναι δικό σας κατόρθωμα, της Αντιπολίτευσης, έτσι όπως έχουν δημιουργηθεί τα πράγματα με πάρα πολλές ομάδες εκπαιδευτικών, οι οποίοι διατηρούν για τον εαυτό τους το δικαίωμα να έχουν τη μεγαλύτερη μοριοδότηση. Η ενισχυμένη προϋπηρεσία, το πτυχίο, ακόμα τα επιστημονικά και κοινωνικά κριτήρια καθορίζουν ένα σύστημα ισορροπημένο, το οποίο θα δώσει αυτήν τη διάσταση που χρειάζονται οι εκπαιδευτικοί για το επόμενο διάστημα για να λειτουργήσουν. Η άλλη τροπολογία που αναφερόμαστε είναι η μείωση των μαθητών ανά τμήμα από τα είκοσι πέντε στα είκοσι δύο, ξεκινώντας από φέτος για τα νηπιαγωγεία και την Α΄ δημοτικού. Το νομοσχέδιο για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Ιωαννίνων, το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, όπως και το παρόν νομοσχέδιο δημιουργούν μια νέα αρχιτεκτονική στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συγκροτούν τον ενιαίο χώρο ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας. Ενισχύουν τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και παράλληλα ανοίγουν το δρόμο για την ουσιαστική αναβάθμιση των τεχνολογικών ιδρυμάτων. Τα ΤΕΙ εντάσσονται σε πανεπιστημιακά ιδρύματα ισχυρά, με κύρος και παράδοση στην εκπαίδευση, ώστε και για τα ίδια να αποτελεί πρόκληση η διασφάλιση της αποτελεσματικής και ορθολογικής λειτουργίας από δω και πέρα ως ΑΕΙ. Κι έχουμε και την Αξιωματική Αντιπολίτευση να ανησυχεί για το αν, πώς και πότε θα ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τι προσέφερε, όμως, το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας; Διαθεσιμότητες, απολύσεις, συνεχή μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση και ένα σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» που μάλλον για τυφώνας έμοιαζε. Στη λογική του «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» χωρίς συστηματική προεργασία, προχώρησε σε συγχωνεύσεις και κλείσιμο τμημάτων χωρίς κριτήρια, χωρίς κεντρικό σχεδιασμό, χωρίς διαβούλευση. Εμείς δεν ερχόμαστε εν μια νυκτί να αλλάξουμε τα πάντα. Εδώ υπήρξε διαβούλευση για ενάμιση χρόνο, συστήθηκαν επιτροπές εργασίας με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων, έγιναν ανοιχτές δημόσιες συζητήσεις στη βάση συγκεκριμένων κειμένων, προτάσεων και τεκμηριωμένων πορισμάτων. Με το παρόν νομοσχέδιο έχουμε, λοιπόν, μια νέα αρχιτεκτονική από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, την ίδρυση του συγκροτήματος Ευρίπου από το ΕΚΠΑ και νέων τμημάτων στην Αθήνα, νέα τμήματα και σχολές για το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σημαντικό το όφελος που θα προκύψει και για το νομό μας, την Εύβοια. Πολύπλευρα αναμένεται να είναι τα οφέλη σε κοινωνικό, πολιτιστικό, οικονομικό επίπεδο με την ίδρυση από το ΕΚΠΑ της καινοτόμας δομής της «Τεχνόπολης του Ευρίπου» στη Χαλκίδα. Είναι ένας χώρος ανάπτυξης καινοτόμων, ερευνητικών, αναπτυξιακών και πολιτιστικών δομών. Παράλληλα, ιδρύεται από το ΕΚΠΑ στα Ψαχνά Σχολή Αγροτικής Ανάπτυξης, Διατροφής και Αειφορίας καθώς και οκτώ νέα τμήματα, με πρωτοπόρα και καινοτόμα γνωστικά αντικείμενα, όπως η αεροδιαστημική, οι ψηφιακές τέχνες, ο εναλλακτικός τουρισμός, η διαχείριση λιμένων και ναυτιλίας. Η ένταξη των τμημάτων σε ένα πανεπιστήμιο όπως το ΕΚΠΑ με μακρόχρονη ιστορική διαδρομή καθώς και η ενδυνάμωση με σύγχρονα αντικείμενα που απαντούν στις σύγχρονες απαιτήσεις και προκλήσεις δίνει νέα δυναμική τόσο στα ίδια τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά και ευρύτερα για το νομό μας. Αγαπητοί συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο εμβληματικό. Το είπε εξάλλου και ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στην επιτροπή. Το παρόν νομοσχέδιο θα μπορούσε, λέει, να είναι εμβληματικό, αν ακούγαμε την Αντιπολίτευση. Έπειτα καταψηφίζουν επί της αρχής το νομοσχέδιο - ε, αυτό μας ξεπερνά - και τώρα βάζουν και ονομαστική ψηφοφορία. Εγώ θα ήθελα ένα πράγμα να υπενθυμίσω στον ειδικό αγορητή του ΚΙΝΑΛ. Διαβάζω από ένα δελτίο Τύπου: «Επειδή οι ευκαιρίες για τις τοπικές κοινωνίες και ιδίως για την Εύβοια δεν πρέπει να συνεχίζουν να χάνονται, καλούμε την ευβοϊκή αυτοδιοίκηση, τους φορείς και την κοινωνία της Εύβοιας να μην μείνουν απαθείς θεατές σε όσα δρομολογούνται, να στηρίξουν προτάσεις που δίνουν άμεση και απτή προοπτική για την ανώτατη παιδεία στην Εύβοια. Η Νομαρχιακή Επιτροπή του Κινήματος Αλλαγής Νομού Ευβοίας θεωρεί αναγκαία επιτέλους την ένταξη της Χαλκίδας και της Εύβοιας στον ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας, με την εγκατάσταση δομών πανεπιστημιακού επιπέδου και αυτό θα συμβάλει αποφασιστικά στην ανάπτυξη των πνευματικών, πολιτιστικών και οικονομικών πόρων της περιοχής.» Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Ακριώτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δελτίο Τύπου, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν ξέρω αν έχει ερωτηθεί η νομαρχιακή ή το κόμμα τους στον νομό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Ο χώρος της εκπαίδευσης δεν μπορεί να μένει στάσιμος. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός όπου οι αλλαγές και ο επανασχεδιασμός είναι ζωτικής σημασίας, ώστε να συμβαδίζει με τις σύγχρονες ανάγκες και εξελίξεις. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, από την πλευρά της, κόπτεται για το πότε και πώς θα ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια. Αυτό είναι το μοναδικό μέλημα της και από την άλλη ο Αρχηγός της να δηλώνει από το βήμα του συνεδρίου του κόμματος του «θέλω να βγάλουμε φτερούγες και να πετάξουμε και να κάνουμε άλμα στον καινούργιο κόσμο». Λίγο δύσκολο το πέταγμα στην περίπτωση του. Και να θέλει να πετάξει ο ίδιος, δηλαδή, είναι δύσκολο έως ανέφικτο να συμπαρασύρει τα βαρίδια που χρόνια τώρα σέρνει το κόμμα του: σκάνδαλα στην υγεία, εξοπλιστικές δαπάνες, το φάρμακο. Πώς ακριβώς θα πετάξει ο κ Μητσοτάκης δεν ξέρω. Οι άριστοι, οι απόφοιτοι των ιδιωτικών κολλεγίων, που λειτουργούν ως διαφημιστές των ιδιωτικών συμφερόντων, είναι προφανές ότι βολεύονται με ένα εκπαιδευτικό σύστημα ανίσχυρο και αποδυναμωμένο. Είναι προφανές ότι βολεύονται με έναν πολίτη που διαγράφει την ιστορία του, με έναν νέο εργαζόμενο εξαθλιωμένο, στα όρια της απελπισίας. Ο χώρος, όμως, της δημόσιας εκπαίδευσης δεν είναι τσιφλίκι τους. Ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους, που άφησαν το στίγμα, συντελώντας στη συρρίκνωση και υποβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, προχωράμε βήμα - βήμα στην αναδιαμόρφωση του εκπαιδευτικού χάρτη της χώρας για ένα εκπαιδευτικό σύστημα σύγχρονο, που θα καλλιεργεί την ελεύθερη σκέψη και θα προάγει τη γνώση και τη δημιουργικότητα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ και εγώ, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Κωνσταντίνος Σκρέκας από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Χθες, πράγματι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές και σήμερα συνεχίζει να κυβερνά, κύριε Υπουργέ. Να δούμε, όμως, ποια είναι τα αποτελέσματα, ποια είναι η απόρροια της ψήφου εμπιστοσύνης που εχθές πήρατε. Την επόμενη εβδομάδα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, απ' ό,τι μαθαίνουμε, θα φέρετε προς ψήφιση και προς κύρωση τη Συμφωνία των Πρεσπών. Κύριε Υπουργέ Παιδείας, ελπίζω να έχετε διαβάσει τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Πολύ προσεκτικά.
Πολύ προσεκτικά. Θα γνωρίζετε, λοιπόν, ότι μέσα στη συμφωνία περιλαμβάνεται μία επιτροπή, η οποία θα αποτελείται από Έλληνες και από Σκοπιανούς ειδικούς, οι οποίοι θα εξετάσουν μεταξύ άλλων τα ελληνικά βιβλία της ελληνικής ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα επί δεκαετίες στα ελληνικά σχολεία. Θα πρέπει να ξαναγράψετε, κύριε Υπουργέ, την ελληνική ιστορία που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στα ελληνικά σχολεία με τη συμφωνία των Σκοπιανών. Και ρωτάω, κύριε Υπουργέ, ποια είναι αυτά τα ιστορικά γεγονότα τα οποία πρέπει να ξαναγράψετε; Ποια είναι αυτά τα ιστορικά γεγονότα που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα σε ελληνικά σχολεία, τα οποία χρήζουν αλλαγής και τα οποία θα πρέπει να τα ξαναγράψετε με τη συμφωνία των Σκοπιανών ειδικών; Γιατί δεν τα λέτε στον ελληνικό λαό; Γιατί δεν τα λέτε στους Έλληνες Βουλευτές της συμπαράταξής σας, που πρόκειται να ψηφίσουν και να κυρώσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών; Γιατί δεν λέτε; Γιατί τα κρύβετε από τον ελληνικό λαό; Γιατί κρύβεται όλες αυτές οι συνέπειες αυτής της κατάπτυστης, αυτής της πραγματικά επιζήμιας Συμφωνίας των Πρεσπών, τις συνέπειες της οποίας θα τις βλέπουμε τις επόμενες εβδομάδες, τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια; Ξαναγράφετε την ελληνική ιστορία με τη Συμφωνία των Σκοπιανών ιστορικών και γι' αυτό το πράγμα πανηγυρίζετε. Συγχαρητήρια, κύριε Υπουργέ. Ελπίζουμε τουλάχιστον στη συζήτηση που θα γίνει, την ανοιχτή συζήτηση που θα γίνει για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών να μας πείτε ποια είναι αυτά τα στοιχεία, ποια είναι αυτά τα στοιχεία της ελληνικής ιστορίας, ποια είναι αυτά τα στοιχεία των απελευθερωτικών πολέμων που έγιναν όπου Έλληνες πρόγονοί μας έχασαν τη ζωή τους, έδωσαν το αίμα τους για να απελευθερώσουν τη Μακεδονία. Να μας τα πείτε αυτά. Απορώ πραγματικά, κυρίες και κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των υπόλοιπων ανεξάρτητων δυνάμεων που στηρίζουν αυτήν την Κυβέρνηση, πώς αύριο - μεθαύριο θα εξηγείτε και θα ξεχωρίζετε σ' έναν επισκέπτη στην Ελλάδα ότι ο Μακεδόνας δήθεν Ζάεφ είναι κάτι διαφορετικό από τον Μακεδόνα Μεγάλο Αλέξανδρο. Θα του φέρνετε τη Συμφωνία των Πρεσπών του κ. Τσίπρα και θα του λέτε ότι το γράφει στο άρθρο 10 παράγραφος 2 γραμμή 3; Πάμε στο σημερινό νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σημερινό νομοσχέδιο αδικεί κατάφωρα και με μοναδικό τρόπο τα Τρίκαλα. Πρώτον, όπως πολύ καλά απέδειξε και ο εισηγητής μας, αλλά και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, δεν σχεδιάστηκε με κανένα ακαδημαϊκό, με κανένα επιστημονικό, αξιοκρατικό, οικονομικό ή άλλο κοινωνικό κριτήριο. Τα μόνα δεδομένα που έχετε χρησιμοποιήσει αφορούν ρουσφετάκια σε «ημετέρους», πιθανότατα συναδέλφους σας, που εξυπηρετούν συμφέροντα φίλων ή συντεχνιακών σας συνοδοιπόρων. Το νέο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, για παράδειγμα, έτσι όπως το έχετε σχεδιάσει, θα έχει τριάντα τέσσερα τμήματα, είκοσι δύο νέα και ένα με υποσχετική, το οποίο ιδρύεται στα Τρίκαλα. Από τα τριάντα πέντε τμήματα μόλις τα τρία, δηλαδή δύο που θα ιδρυθούν και ένα με υποσχετική, θα έχουν έδρα τα Τρίκαλα. Μόλις το 5% των τριάντα πέντε τμημάτων της Θεσσαλίας θα έχουν έδρα τα Τρίκαλα. Αρκεί να σας πω, κύριε Υπουργέ, ότι τα Τρίκαλα αυτήν τη στιγμή, όπως και πολλές άλλες περιοχές αυτής της χώρας που βρίσκονται στην περιφέρεια της Ελλάδος, θα είχαν ερημοποιηθεί, θα είχαν φτωχοποιηθεί, αν η πολιτεία δεν είχε φροντίσει να ιδρύσει ανώτατα πανεπιστημιακά και ανώτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα, τα οποία από τη μία συνεισέφεραν πολλά στην περιφερειακή ανάπτυξη και από την άλλη κράτησαν τους νέους στην περιφέρεια της Ελλάδος, αλλά έφεραν και νέους φοιτητές από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Οφείλω να σας ενημερώσω, κύριε Υπουργέ, ότι τα Τρίκαλα σήμερα διαθέτουν ισχυρά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα σ' ό,τι αφορά τον τουρισμό, τον αγροτικό τομέα, τη μεταποίηση αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, που όμως, όπως φαίνεται και όπως αποδεικνύεται, στον νέο σχεδιασμό του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας δεν λήφθηκαν καθόλου υπ' όψιν. Μ' αυτόν τον τρόπο απομονώνετε ακόμα περισσότερο τα Τρίκαλα και ουσιαστικά επιτελείτε έναν πανεπιστημιακό αποκλεισμό της περιφερειακής ενότητας των Τρικάλων. Δύο τμήματα από τα τριάντα τέσσερα, τα οποία ιδρύετε, θα λειτουργούν στη Θεσσαλία και στην πόλη της Λαμίας. Είναι απαίτηση και του λαού των Τρικάλων και των θεσμών των Τρικάλων να αποσύρετε αυτό το νομοσχέδιο και να το ξαναφέρετε σ' ό,τι αφορά, μεταξύ άλλων, όπως είπε ο κ. Τζαβάρας, και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Σήμερα ιδρύετε στη Λάρισα εννέα τμήματα, εκ των οποίων επτά νέα, στον Βόλο δέκα τέσσερα τμήματα, εκ των οποίων δύο νέα, στη Λαμία πέντε τμήματα, εκ των οποίων τρία νέα, στην Καρδίτσα τέσσερα τμήματα, εκ των οποίων τρία νέα. Στα Τρίκαλα δύο τμήματα παραμένουν να λειτουργούν και ένα με υποσχετική, χωρίς καθηγητές, χωρίς φοιτητές, χωρίς προϋπολογισμό, χωρίς υπουργικές αποφάσεις. Κοροϊδεύετε τον κόσμο. Πάτε να κοροϊδέψετε τον λαό των Τρικάλων και τους συναδέλφους της Βουλής των Ελλήνων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επειδή όλοι θα συμφωνήσουμε ότι θα πρέπει να αποκλείουμε και να μην επιτρέπουμε την πλειοδοσία λαϊκισμού σ' αυτήν την Αίθουσα και επειδή θα πρέπει να λαμβάνονται οι αποφάσεις σ' ό,τι αφορά την ανώτατη εκπαίδευση με ακαδημαϊκά κριτήρια, λαμβάνοντας υπ'όψιν τις τοπικές ανάγκες, αλλά και τις ανάγκες της χώρας για μελλοντικούς επιστήμονες, οι οποίοι θα πρέπει να συμβάλουν σε μια μακρόπνοη, βιώσιμη, αειφόρο ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, θέλω να σας πω ότι στα Τρίκαλα, πέρα από τον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα, έχουμε και ισχυρή μεταποίηση, μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες μεταποίησης κτηνοτροφικών προϊόντων στην Ελλάδα. Δίπλα σ' αυτές έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν πολλές άλλες μεγάλες, μεσαίες και μικρότερες μεταποιητικές εγκαταστάσεις. Σήμερα τα Τρίκαλα ξέρετε πολύ καλά ότι είναι μια «έξυπνη» πόλη, που εδώ και δεκαετίες επενδύουμε στην καινοτομία και στην έρευνα. Στα Τρίκαλα έχουμε ισχυρή τουριστική οικονομία και είναι ένας από τους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδος και ο δεύτερος, μετά το Άγιο Όρος, θρησκευτικός προορισμός. Τέλος, στα Τρίκαλα σήμερα λειτουργεί το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, το ΤΕΦΑΑ Τρικάλων. Αυτό το τμήμα οφείλει να ενδυναμωθεί σ' ό,τι αφορά το ακαδημαϊκό περιβάλλον, το οποίο πρέπει να ιδρύσουμε γύρω του, να το βοηθήσουμε με υλικοτεχνική υποδομή, με καθηγητές, με νέα τμήματα, με τεχνικούς, με διοικητικούς, γιατί δεν έχει σημασία, κύριε Υπουργέ, να ιδρύουμε τμήματα στα χαρτιά χωρίς προσωπικό, χωρίς καθηγητές, χωρίς χρήματα, χωρίς εργαλεία, γιατί μ' αυτόν τον τρόπο δεν διασφαλίζουμε την παροχή εκπαίδευσης υψηλού επιπέδου σε ανώτατο επίπεδο. Γι' αυτόν τον λόγο, κύριε Υπουργέ, καταψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο και σας καλούμε, όπως πολύ καλά είπε ο κ. Τζαβάρας, να το αποσύρετε, να το αλλάξετε και να το ξαναφέρετε πίσω σωστό και δίκαιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο συνάδελφο. Ο συνάδελφος κ. Χρήστος Σιμορέλης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Φαίνεται ότι σήμερα τα Τρίκαλα έχουν την τιμητική τους. Είχαμε όλα τα σχολεία και τέσσερις Βουλευτές που μίλησαν για τα Τρίκαλα, άρα έχουν την τιμητική τους. Θα έλεγα, όμως, στον συνάδελφο και φίλο και συντοπίτη Βουλευτή ότι μάλλον δεν διάβασε το νομοσχέδιο. Έτσι δεν είναι, κύριε Υπουργέ; Μάλλον δεν το διάβασε ο κ. Σκρέκας. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα ήθελα, όμως, να πω το εξής, ότι όντως χθες ήταν μια ήττα για τη Νέα Δημοκρατία. Τόσο καιρό το πάλευε να ρίξει την Κυβέρνηση. Δεν το καταφέρατε.
Κάνατε μνημόσυνο με δανεικά κόλλυβα!
Ήταν μια ήττα για τη Νέα Δημοκρατία, μια καθαρή εντολή για την Κυβέρνηση, για τη σταθερότητα της χώρας, για την αξιοπιστία, μια εντολή που δίνει τη δυνατότητα στην Κυβέρνηση να φέρει όλα τα θετικά νομοσχέδια, τα οποία θα υπερψηφίσετε, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Θέλετε - δεν θέλετε, θα τα ψηφίσετε όλα. Εδώ θα είμαστε και θα τα πούμε. Όσον αφορά στις Πρέσπες, τελικά η Νέα Δημοκρατία αποδείχθηκε ότι ψάχνει από κάπου να πιαστεί. Σε σύνθετη ονομασία συμφωνεί. Ήλθε η ρηματική διακοίνωση από τα Σκόπια και λύνει το ζήτημα και της γλώσσας και της εθνότητας που λέγατε. Τι ψάχνετε να βρείτε τώρα; Το ακούσαμε από τον συνάδελφο. Σας έμειναν τα βιβλία. Κύριοι συνάδελφοι, την επόμενη εβδομάδα θα έλθει η συμφωνία. Το Υπουργείο Εξωτερικών θα κάνει το παν ώστε την Κυριακή να το γνωρίζει όλη η κοινωνία. Δεν θα ξεφύγετε στη συζήτηση αυτή για όλα. Σας καλέσαμε. Κάλεσε χθες ο Πρωθυπουργός τον κ. Μητσοτάκη. Κρύβεται. Δεν απαντάει. Θα έλθει σε ένα debate, το οποίο θα δείξουν όλα τα κανάλια; Όχι βέβαια. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα κινείται στην κατεύθυνση της ενίσχυσης και στήριξης της δημόσιας παιδείας και θέτει την ακαδημαϊκή κοινότητα στο επίκεντρο. Το σχέδιο που έχουμε σήμερα μπροστά μας είναι αποτέλεσμα ενός ευρύτατου δημοκρατικού διαλόγου, της γνώμης της συγκλήτου των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ανάγκες των ιδρυμάτων. Βρίσκεται, λοιπόν, στον αντίποδα του μνημονιακού σχεδίου «ΑΘΗΝΑ» της κυβέρνησης Σαμαρά. Το ξεχάσατε αυτό, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Το νέο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, όπως αυτό προκύπτει με τη συνέργεια του υπάρχοντος ΑΕΙ με τα ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, εισάγει το ίδρυμα σε μια νέα εποχή ανάπτυξης. Το Ίδρυμα ενισχύεται ουσιαστικά σε όλα τα επίπεδα. Σχεδιάζουμε, λοιπόν, ένα πανεπιστήμιο με σύγχρονα και καινοτόμα προγράμματα σπουδών, σε ένα μεγάλο εύρος επιστημονικών αντικειμένων, που θα προσφέρει πτυχία με διεθνή αναγνώριση και επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους. Στην προσπάθεια αυτή, φυσικά, αξιοποιούνται οι υπάρχουσες δομές σε όλες τις θεσσαλικές πόλεις, αλλά υπάρχουν οι αναγκαίες δεσμεύσεις για την οικονομική ενίσχυση, έτσι ώστε το ίδρυμα να λειτουργεί σε σύγχρονες υποδομές και κυρίως, χωρίς κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, ιδιαίτερα με περιφερειακά τμήματα των ΤΕΙ. Συγκεκριμένα, για τα Τρίκαλα, συνάδελφοι, ακούστε το εξής. Θα σας πούμε τι είχαμε στα Τρίκαλα. Είχαμε τη Σχολή και ένα Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών στο ΤΕΙ το οποίο δεν είχε καθόλου δικαιώματα, δεν είχε δασκάλους, δεν είχε διοικητική υποστήριξη. Τι έχουμε σήμερα, συνάδελφοι; Έχουμε μια αναβαθμισμένη Σχολή Φυσικής Αγωγής, τα ΣΕΦΑΑ. Και τι φέρνουμε εμείς; Ένα Τμήμα Φυσικής Αγωγής, το Τμήμα Διαιτολογίας που έχει μεγάλη σημασία, συνάδελφοι και θα το δούμε αυτό τον Σεπτέμβρη, όταν τα παιδιά συμπληρώσουν το μηχανογραφικό. Το τρίτο είναι το ξενόγλωσσο τμήμα το οποίο ήταν πρόταση των ΣΕΦΑΑ. Είναι το ξενόγλωσσο, το οποίο είναι το πρώτο τμήμα σε όλη τη χώρα. Θα φέρει κόσμο από παντού. Τρία τμήματα, λοιπόν. Πάμε παρακάτω. Υπάρχουν τα ινστιτούτα. Πρώτο ινστιτούτο: Κινησιολογίας. Δεύτερο: Αρωματικών και Φαρμακευτικών Φυτών. Επίσης, υπάρχουν και όλα τα διετή προγράμματα τα οποία δεν υπήρχαν. Θέλω να πω, επίσης, κύριε Υπουργέ, ότι τα Τρίκαλα είναι η πόλη του Ασκληπιού. Θα παρακαλούσα, λοιπόν, μέσα από εσάς - και νομίζω ότι είστε θετικός προς αυτή την κατεύθυνση - να το συζητήσετε με τη σύγκλητο, ούτως ώστε, μιας και δεν υπάρχει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας φαρμακευτική σχολή, να προταθεί να δημιουργηθεί φαρμακευτική σχολή στα Τρίκαλα. Το δικαιούμαστε. Θα ήθελα πάρα πολλά να πω. Δεν θέλω να κλέψω καθόλου χρόνο από τους υπόλοιπους συναδέλφους, γιατί είναι πολλοί. Θα ήθελα, όμως, να σταθώ - επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε και δώστε μου ένα λεπτό - σε αυτό που κάνει η Κυβέρνηση μετά από δέκα χρόνια, δηλαδή στους διορισμούς δεκαπέντε χιλιάδων ανθρώπων, εκπαιδευτικών και για φέτος τεσσερισήμισι χιλιάδων. Είχα την τύχη, κύριε Υπουργέ, να βρεθώ με ανθρώπους που ήταν αναπληρωτές και μας έθεσαν τα ζητήματα στα Τρίκαλα, όπως επίσης με νέα παιδιά τα οποία δεν είναι αναπληρωτές. Είπαν και αυτά τα επιχειρήματά τους. Ήρθαν, επίσης και άνθρωποι με ζητήματα κοινωνικά κ.λπ. και κυρίως τρίτεκνοι. Θέλω να πω ότι κινείστε στη σωστή κατεύθυνση. Εγώ αυτό το συμπέρασμα έβγαλα, όταν και από τις τρεις πλευρές ήρθαν αυτές οι θέσεις. Νομίζω ότι είμαστε στη σωστή κατεύθυνση, όσον αφορά στους διορισμούς. Εκείνο που θέλω εγώ να πω και να τονίσω, αν είναι δυνατόν, είναι να προσέξουμε πάρα πολύ εκείνους τους εκπαιδευτικούς που έκαναν για χρόνια στα απομακρυσμένα νησιά ή στις απομακρυσμένες περιοχές. Επίσης, θα μπορούσαμε κάπως να διορθώσουμε τους τρίτεκνους και πολύτεκνους με ορισμένα μόρια παραπάνω. Νομίζω ότι αυτό το θέμα μπορεί να λυθεί και δεν θα έχουμε καθόλου προβλήματα. Συνεπώς πιστεύω ότι είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο πρέπει να υπερψηφίσουμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Αντωνίου έχει τον λόγο από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από μια μέρα που η Κυβέρνηση κατάφερε να υφαρπάξει την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής από μια ετερόκλητη «συμμαχία» πλέον «της καρέκλας», ουσιαστικά παραβιάζοντας τη διάκριση των εξουσιών, κάτι που δεν έχει προηγούμενο στην κοινοβουλευτική διαδικασία - μπορεί να σας ζορίζει, αλλά αυτή είναι η αλήθεια - και να μετατρέψει αυθαίρετα τη μειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ σε οριακή και εύθραυστη πλειοψηφία, έρχεστε σήμερα να συζητήσουμε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας. Ποια είναι η κοινοβουλευτική σας νομιμοποίηση για να περάσει από τη Βουλή το παρόν νομοσχέδιο, θα μας το πείτε. Μήπως είναι μέρος της συμφωνίας σας κάτω από το τραπέζι με τους ΑΝΕΛ; Κύριε Υπουργέ της Παιδείας, μέχρι και ο πρωτοετής φοιτητής της Νομικής μαθαίνει ως δημοκρατική συνθήκη του πολιτεύματος ότι η Βουλή ελέγχει την κυβέρνηση και όχι η κυβέρνηση τη Βουλή. Εσάς, τη «συμμαχία της καρέκλας», δεν σας απασχολεί. Συνεχίζετε το καταστροφικό σας έργο στην ανώτατη εκπαίδευση, που ξεκινήσατε εδώ και καιρό, πρόχειρα και χωρίς κανέναν σχεδιασμό, με σκοπό, όπως λέτε, την υποτιθέμενη αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας. Παρεμπιπτόντως, αναφέρατε στην ομιλία σας ότι έχετε μελετήσει τις ανάγκες για τους εκπαιδευτικούς. Θα μας πείτε, λοιπόν, πόσοι θα διοριστούν, σε ποιον κλάδο και σε ποια ειδικότητα; Δεν μας απαντήσατε. Θύματα, λοιπόν, του σημερινού νομοσχεδίου, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι για μια ακόμη φορά η τεχνολογική εκπαίδευση της Στερεάς και της Θεσσαλίας. Καταργείτε τα ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς, χωρίς καμμία αξιολόγηση, τα οποία και ουσιαστικά απορροφούνται από το ΕΚΠΑ, από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και εντάσσονται σε νέα τμήματα για τα οποία δεν υπάρχει καμμία μελέτη βιωσιμότητας, κανένας σχεδιασμός, με τρόπο που η ίδια η ΑΔΙΠ στην ετήσια έκθεσή της χαρακτηρίζει ακατάλληλο. Τις περισσότερες φορές τα νέα τμήματα γίνονται για να γίνουν ή, μάλλον, για να το θέσω πιο ορθά, κύριε Υπουργέ, γίνονται για να καλύψουν τις πελατειακές ανάγκες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Τι και αν χρειάζεται να καταργηθούν εξαιρετικά επιτυχημένα τμήματα, με τεράστια απορροφητικότητα στην αγορά εργασίας και πολύτομη συνδρομή στην ιατρική έρευνα, όπως τα ιατρικά εργαστήρια του ΤΕΙ Θεσσαλίας! Τι και αν δημιουργούνται τμήματα με αλληλοκαλυπτόμενο αντικείμενο, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια θα παράγουν άνεργους πτυχιούχους! Τι και αν σε άλλα τμήματα κινδυνεύουν τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων. Όλα αυτά πολύ μικρή σημασία έχουν για το Υπουργείο και την Κυβέρνηση. Το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να ικανοποιήσετε την πελατειακή σας βάση. Σας έχω, όμως και μια πρόταση, κύριε Υπουργέ: Να δημιουργήσετε ένα «Τμήμα Θεάτρου» ακόμη, γιατί θα έχετε έτοιμους καθηγητές, τον κ. Καμμένο, τον κ. Κουίκ, την κ. Κουντουρά, πλειάδα άλλων που το μόνο που κάνουν είναι να στήνουν θεατρικές παραστάσεις! Πέρα, λοιπόν, από την απορρόφηση των δύο ΤΕΙ έχουμε φυσικά και διατάξεις για την έρευνα, στις οποίες θα επικεντρωθώ, μιας και ο αρμόδιος Υπουργός, ο κ. Φωτάκης, φοβάται όχι μόνο τη διαβούλευση, αλλά φοβάται και τον αντίλογο - και λείπει την ώρα που μιλάω - και την κριτική για όσα πράττει. Δεν εξηγείται αλλιώς, κύριε Υπουργέ, το γεγονός ότι, κατά την προσφιλή σας τακτική, σε ακόμη ένα νομοσχέδιο οι ρυθμίσεις που αφορούν την έρευνα ουδέποτε τέθηκαν σε δημόσια διαβούλευση. Τον δικό μας, όμως, αντίλογο δεν μπορείτε να τον εμποδίσετε. Ακούστε τον, λοιπόν, καλά. Άρθρα 17 και 23: Λέτε ότι ιδρύετε δύο ακόμη πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα στο ΕΚΠΑ και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Ο νόμος είναι σαφής, κύριε Φωτάκη, για τη διαδικασία που οφείλετε να ακολουθήσετε στην περίπτωση ίδρυσης νέων ερευνητικών κέντρων. Σας τον υπενθυμίζω: Άρθρο 13 παράγραφος 5 του ν.4310, όπως εσείς τροποποιήσατε από το άρθρο 11 παράγραφος 3 του ν.4386, του δικού σας νόμου: «Σε περίπτωση ίδρυσης νέων ερευνητικών κέντρων ή ινστιτούτων προηγείται μελέτη οικονομοτεχνική, μελέτη σκοπιμότητας, βιωσιμότητας, έκθεση συμβατότητας κ.λπ.. Οι μελέτες αυτές πρέπει να έχουν τη σύμφωνη γνώμη του ΕΣΕΚ». Τι είναι το ΕΣΕΚ; Σας ερωτώ λοιπόν, κύριε Φωτάκη. Ακολουθήσατε την προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία για την ίδρυση των δύο αυτών πανεπιστημιακών ερευνητικών κέντρων; Υποβάλατε τις απαιτούμενες μελέτες στο ΕΣΕΚ; Εξασφαλίσατε τη σύμφωνη γνώμη του ΕΣΕΚ; Η απάντηση είναι όχι. Και αυτά δεν τα λέμε εμείς, κύριε Φωτάκη. Ο κ. Φωτάκης δεν είναι εδώ, οπότε θα τα ακούσετε εσείς, κύριε Γαβρόγλου, αντί του κ. Φωτάκη, αλλά προφανώς δεν δίνετε και σημασία. Αυτά τα λέει το ίδιο το ΕΣΕΚ, κύριε Γαβρόγλου, δηλαδή το ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο της πολιτείας για τη χάραξη της εθνικής πολιτικής για την έρευνα. Καταθέτω, λοιπόν, στα Πρακτικά την από 20 Ιουλίου επιστολή του Προέδρου ΕΣΕΚ προς εσάς, κύριε Υπουργέ, το οποίο επιβεβαιώνει όλους τους ανωτέρω ισχυρισμούς και το οποίο προσπαθεί να σας επαναφέρει στην κανονικότητα και στη νόμιμη διαδικασία. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Μαρία Αντωνίου καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα επιστολή, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Διαβάζω χαρακτηριστικά την τελευταία φράση της επιστολής: «Με βάση τα παραπάνω, το ΕΣΕΚ θα αναμένει την υποβολή των προβλεπόμενων μελετών και εκθέσεων για τα υπό ίδρυση ερευνητικά κέντρα, ώστε να εκφράσει τη γνώμη του». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα μου δώσετε και εμένα μερικά λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Μάλιστα, από ό,τι φαίνεται ο Πρόεδρος του ΕΣΕΚ ακόμα περιμένει τις μελέτες και μάλλον θα τις περιμένει για πολύ καιρό. Αυτό ακριβώς σας τόνισε και η Ένωση Ελλήνων Ερευνητών κατά την ακρόαση φορέων. Συνεπώς κύριε Υπουργέ, αδιαφορείτε πλήρως για το ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο της πολιτείας, το ΕΣΕΚ. Γράφετε στα παλαιότερα των υποδημάτων σας τον νόμο. Δεν λαμβάνετε καν υπ' όψιν σας τις ενστάσεις των ερευνητών και συνεχίζετε ακάθεκτος την πολιτική σας στην έρευνα, την οποία δείξατε από τα πρώτα σας κιόλας νομοθετήματα, την πολιτική του «αποφασίζουμε και διατάζουμε». Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο ενεργείτε και στο άρθρο 35, που περιλαμβάνει τις ρυθμίσεις για το ΕΛΙΔΕΚ. Με την παράγραφο 2 αλλάζετε, κύριε Φωτάκη, για τρίτη φορά από την ίδρυση του ΕΛΙΔΕΚ, μέσα σε λιγότερο από δυόμισι χρόνια, το σύστημα αξιολόγησης των προτάσεων, των υποψήφιων δικαιούχων της χρηματοδότησης. Τι έγινε; Η προσπάθεια κατανομής των πόρων σε ημετέρους δεν μας βγαίνει; Γι' αυτό και παραιτήθηκε ο προηγούμενος πρόεδρος τους ΕΛΙΔΕΚ; Δεν άντεξε τις πιέσεις; Αρχικά η αξιολόγηση γινόταν από τριμελή με πενταμελή επιτροπή εμπειρογνωμόνων, βάσει του ν.4485. Το αλλάξατε αυτό και μετά ξεκινήσατε να κάνετε την αξιολόγηση από επιτροπές εμπειρογνωμόνων. Και τώρα έρχεστε και το αλλάζετε ξανά. Αλήθεια, θα μας απαντήσετε, κύριε Υπουργέ, για ποιο λόγο αλλάζετε κάθε λίγο και λιγάκι το σύστημα αξιολόγησης των προτάσεων; Ακόμα και ο πλέον αφελής αντιλαμβάνεται, κύριε Υπουργέ, ότι δεν μπορεί να υφίσταται καμία αξιοπιστία και αντικειμενικότητα σε ένα σύστημα αξιολόγησης, το οποίο αλλάζετε συνεχώς και σκοπίμως, προφανώς για να κατευθύνετε τη χρηματοδότηση εκεί που πρέπει. Όσο καλόπιστοι και αν θέλουμε να είμαστε, δυστυχώς δεν μας το επιτρέπετε. Όμως εσείς - τον κ. Φωτάκη εννοώ, όχι εσάς, κύριε Γαβρόγλου - να μην ξεχνιόμαστε, υπηρετήσατε τη λογική του «λεφτά υπάρχουν», μαζί με τον Γιώργο Παπανδρέου. Εσείς φυσικά προσπαθείτε να το ξεχάσετε. Όπως επίσης, γνωρίζετε καλά και την πολιτική του «Τσοβόλα, δώστα όλα». Γνωρίζει ο κ Φωτάκης καλά αυτήν την πολιτική. Κόβετε και ράβετε λοιπόν, το σύστημα αξιολόγησης στα μέτρα σας, όπως σας βολεύει. Έλεος! Και πάμε εν τάχει στην παράγραφο 5 του άρθρου 36, όπου με μία ακόμα φωτογραφική διάταξη, σαν αυτές που μας έχετε συνηθίσει, επανακαθορίζετε τις αποδοχές, λέει, του γενικού διευθυντή του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ και νομιμοποιείτε τις δαπάνες, του ανωτέρω φορέα που αφορούν την καταβολή μισθοδοσίας του γενικού διευθυντή, από 1η Ιανουαρίου του 2017, έως σήμερα. Τι και αν προκύπτει ενδεχόμενη δαπάνη, τι κι αν γίνεται αναδρομικά, τι κι αν επιβαρύνονται οι Έλληνες; Μικρή σημασία έχει για σας. Αρκεί να πηγαίνουν καλά οι μικροεξυπηρετήσεις. Και δυο λόγια για το άρθρο 37. Στην παράγραφο 3 με μία αόριστη διάταξη νομιμοποιείτε αναδρομικά τις ταμειακές και δανειακές διευκολύνσεις, που καταβλήθηκαν από τα ερευνητικά και τεχνολογικά κέντρα ή τους ΕΛΚΕ των ΑΕΙ. Θα πρέπει να μας προσδιορίσετε, κύριε Υπουργέ, σε ποιες ακριβώς διευκολύνσεις αναφέρεστε.
Πρέπει να ολοκληρώσετε, κυρία Αντωνίου.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η ρύθμιση είναι τόσο αόριστα διατυπωμένη που ενδέχεται να καταντήσει «κολυμβήθρα του Σιλωάμ», μέσω της οποίας θα νομιμοποιεί τα αναδρομικά για κάθε ταμειακή και δανειακή απασχόληση. Όσον αφορά την παράγραφο 2 του 37 φέρνει μικροαλλαγές στα ΕΛΚΕ κ.λπ.. Εκεί σας καταθέτω την επιστολή της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών προς τον Πρωθυπουργό για το θέμα της γραφειοκρατίας, γιατί τη γραφειοκρατία τη φέρατε εσείς, με το που εντάξατε τις ερευνητικές δραστηριότητες στο δημόσιο λογιστικό. Η γραφειοκρατία, λοιπόν, είναι δικό σας επίτευγμα. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Μαρία Αντωνίου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Για μας, στη Νέα Δημοκρατία, η ενίσχυση της τεχνολογικής εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες αποτελεί πρόταγμα και βασικό μέσο για την καταπολέμηση της ολοένα αυξανόμενης νεανικής ανεργίας και την ανάσχεση του brain drain.
Ευχαριστούμε, κυρία Αντωνίου.
Εσείς αντ' αυτού, έχετε καταντήσει τη δήθεν αναμόρφωση του ακαδημαϊκού χάρτη, αλλά και την έρευνα σε ψηφοθηρικό εργαλείο, το οποίο χρησιμοποιείτε για να εξυπηρετήσετε προεκλογικά μικροκομματικά συμφέροντα. Φτάνει! Σας έχουν καταλάβει και οι πέτρες! Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Τον λόγο έχει η k. Φωτεινή Βάκη. Αν δεν φροντίσουμε λίγο το χρόνο, οι τελευταίοι δέκα με δώδεκα ομιλητές δεν θα μιλήσουν.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο επί της διαδικασίας;
Τι θέλετε, κύριε Παπαδόπουλε;
Από επτά λεπτά η κυρία συνάδελφος μίλησε δώδεκα. Αν πάμε με αυτήν την λογική, οι τελευταίοι δεν θα μιλήσουν.
Μην διαμαρτύρεστε, κύριε Παπαδόπουλε.
Διαμαρτύρομαι! Προτείνω το εξής: Όσοι υπερβαίνουν το χρόνο, να κόβεται από τους επόμενους της ίδιας παράταξης. Δεν πάει άλλο!
Μην διαμαρτύρεστε! Η κ. Τζούφη, πριν αντί για εννέα λεπτά μίλησε δεκαεπτάμιση, έλεγε ενδιαφέροντα πράγματα και την άφησα να ολοκληρώσει.
Να τα αφαιρέσετε από το ΣΥΡΙΖΑ! Κακώς!
Κακώς, κύριε Πρόεδρε. Δεν γραφόμαστε για να μας διαγράφετε.
Κυρία Βάκη, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά, ως Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ακούστηκαν διάφορα από τους προηγούμενους ομιλητές περί δημόσιου πανεπιστημίου. Εσχάτως, λοιπόν ο κατηγορούμενος και ο συνήθης ύποπτος, όσον αφορά την Αξιωματική Αντιπολίτευση, είναι το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο που φέρεται να είναι και άντρο ανομίας. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω την ομιλία μου με μία αναφορά σε αυτό το δημόσιο πανεπιστήμιο. Από τη σύνοδο λοιπόν, του Μαρακές το 1994, ετέθη ως στόχος η απελευθέρωση των υπηρεσιών εκπαίδευσης και η νεοφιλελεύθερης κοπής υποταγή των πανεπιστημίων στην αγοραία λογική, στους νόμους της αγοράς, με τις ευλογίες τότε του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΟΟΣΑ και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Για τους θιασώτες της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας, η αγορά όφειλε να κατεδαφίσει δημόσια αγαθά, συμπεριλαμβανομένης και της εκπαίδευσης, αφού τα είχε κατασυκοφαντήσει, απαξιώσει και αποδομήσει συστηματικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα πανεπιστήμια δεν είναι τεχνικές σχολές κατάρτισης και ειδίκευσης και οι σπουδαστές δεν είναι πελάτες που αγοράζουν γνώση από πωλητές διδάσκοντες. Δεν ρυθμίζει το αόρατο χέρι της αγοράς ούτε τα γνωστικά αντικείμενα ούτε τα ερευνητικά πεδία που θεραπεύει το πανεπιστήμιο. Διότι η επιστημονική έρευνα ή θα είναι ελεύθερη και ακηδεμόνευτη ή δεν θα υπάρχει. Έρευνα χειραγωγούμενη, έρευνα έρμαιο της οικονομικής χρησιμοθηρίας είναι σχήμα οξύμωρο. Τα αντικείμενα έρευνας όχι μόνο δεν υπόκεινται στους νόμους της αγοράς, αλλά μπορεί να είναι και τέτοια που να την αμφισβητούν ευθέως. Μπορεί, παραδείγματος χάριν, κάποιος να φανταστεί ένα πανεπιστήμιο, από το οποίο θα απουσιάζουν οι κοινωνικές και οι ανθρωπιστικές επιστήμες, επιστήμες που αρθρώνουν λόγο ρηξικέλευθο και λόγος ύπαρξής τους είναι η κριτική της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων; Ήταν άραγε τυχαία η εχθρότητα και η συστηματική υποβάθμιση αυτών των επιστημών, από την εποχή του θατσερισμού, τη δεκαετία του '80; Ο κ. Τζαβάρας έκανε μία αναφορά στον Ντεριντά και το απροϋπόθετο πανεπιστήμιο. Εγώ θα πάω πολύ πιο πίσω, κύριε Τζαβάρα. Γενεσιουργός αιτία των πρώτων πανεπιστημίων, πριν από οκτώ αιώνες, ήταν ένα και μόνο ένα πράγμα: η κατοχύρωση και θέσπιση ενός δημόσιου χώρου διεξαγωγής απρόσκοπτης έρευνας και εκφοράς ελεύθερης σκέψης, δηλαδή μία σκέψη χειραφετημένης από το ζυγό οποιασδήποτε εξουσίας εκκλησιαστικής, οικονομικής, κρατικής. Ας πάμε λίγους αιώνες μετά, το 1792, όπου στο κείμενό του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η διένεξη των σχολών» ο Immanuel Kant έθετε ως κριτήριο του κέντρου βάρους των επιστημών την ελευθερία, όχι αυτή της αγοράς, αλλά της σκέψης του κριτικού αναστοχασμού που απελευθερώνει από τα βαρίδια της αυθεντίας, της παράδοσης, του παραδεδεγμένου και γι' αυτό και αναγόρευε ως κορωνίδα των επιστημών τη φιλοσοφία, συνώνυμη με την ορθή χρήση του λόγου και την κριτική. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Στην Ελλάδα έπρεπε να περάσουν δύο αιώνες για να ιδρυθεί το πρώτο τότε και μοναδικό αυτόνομο Τμήμα Φιλοσοφίας. Θεωρώ επομένως εξόχως σημαντική τη νομοθετική κατοχύρωση, με το παρόν σχέδιο νόμου, της αυτονομίας του γνωστικού αντικειμένου της φιλοσοφίας, μολονότι για εσάς που είστε υπέρμαχοι του πανεπιστημίου της αγοράς αφορά ένα πεδίο χωρίς οικονομικά οφέλη και αντίκρισμα. Θεωρώ την προαγωγή των σπουδών φιλοσοφίας σήμερα μία ρωγμή φωτός στα σκοτάδια μιας εποχής που, αν και παρέλαβε την κληρονομιά του Διαφωτισμού, δεν είναι καθόλου διαφωτισμένη σήμερα. Και η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, αυτό που λέμε η δίκαιη ανάπτυξη, θα πρέπει να συμπορεύεται και με την αξιακή ανασυγκρότηση της χώρας και τη θωράκιση της δημοκρατίας, της οποίας οι εχθροί της, οι κήρυκες μίσους, μισαλλοδοξίας, ρατσισμού, εθνικισμού, δυστυχώς πολλαπλασιάζονται επικίνδυνα. Αν μια κοινωνία στοχάζεται τον εαυτό της μέσω του πανεπιστημιακού θεσμού, αν το πανεπιστήμιο είναι ο καθρέφτης και η συνείδησή της, τότε το τελευταίο, το πανεπιστήμιο, γίνεται και η δυνατότητα, ο όρος δυνατότητας, η μαγιά μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Και το αντίστροφο ισχύει. Μέσα σε μία δημοκρατική κοινωνία μπορεί να ανθήσει ένα πανεπιστήμιο, όπως το όρισε η ιδρυτική του συνθήκη, δημόσιο χώρο ελεύθερης διδασκαλίας και έρευνας που κατοχυρώνει θεσμικά η διοικητική του αυτονομία και η δημοκρατική διαβούλευση των μελών της κοινότητας που το αποτελούν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χαμένη τιμή του αυτοδιοίκητου και της δημοκρατικής λήψης αποφάσεων του πανεπιστημίου αποκαταστάθηκε, σας αρέσει, δεν σας αρέσει, από αυτήν την Κυβέρνηση. Η αιμοδότηση της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μέσω της διεύρυνσης του ακαδημαϊκού χάρτη έγινε από αυτή την Κυβέρνηση. Η δημιουργία νέων τμημάτων, ιδίως στα περιφερειακά πανεπιστήμια, δείχνει ότι αυτή η Κυβέρνηση αποσκοπεί στην ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου χωρίς αστερίσκους. Κυρίως όμως και πρωτίστως, ακόμα και αν εγείρονται αιτιάσεις και εύλογες διαφωνίες, ενστάσεις για τη σκοπιμότητα ίδρυσής τους, για τα σχέδια νόμου που αφορούν τις συνέργειες ιδρυμάτων η νέα αρχιτεκτονική - αυτό θέλω να τονίσω - του ακαδημαϊκού τοπίου από πού προκύπτει; Προκύπτει από μία ευρεία διαβούλευση των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας και των οργάνων της και όχι ερήμην τους. Τα λέω αυτά γιατί είναι νωπές οι μνήμες από το σχέδιο της αυθαίρετης και άτακτης κατάργησης σχολών και τμημάτων με μοναδικό τότε κριτήριο οικονομίες κλίμακας που άκουγε και στο όνομα σχέδιο "ΑΘΗΝΑ». Οποίος οργουελικός ευφημισμός και εφιάλτης! Νωπές είναι και οι μνήμες, όμως, της εποχής της ψευδεπίγραφης ευφορίας και ευμάρειας, όπου ο ακαδημαϊκός χάρτης χαρασσόταν με σύνθημα «κάθε χωριό και τμήμα» για να αυξηθεί το πελατολόγιο των βουλευτικών γραφείων, για να διασφαλιστεί η επανεκλογή τοπικών αρχόντων, να εξασφαλιστούν θέσεις μελών ΔΕΠ «ημετέρων» και να ευημερεί όχι η παιδεία, αλλά οι καφετέριες και τα rooms to let των περιοχών. Αδιαμφισβήτητα, λοιπόν, σήμα κατατεθέν της εν Ελλάδι ακαδημαϊκής αρχιτεκτονικής είναι η άναρχη δόμηση και κάποια «αυθαίρετα» χωρίς λόγο ύπαρξης και χωρίς διασύνδεση με το επιστημονικό γίγνεσθαι. Μονόδρομος ενίσχυσης του δημοσίου πανεπιστημίου, που θα παρακάμπτει τόσο μία βίαιη κατάργηση τμημάτων όσο και μία αυτόματη αναβάθμιση των υφιστάμενων, είναι η απόπειρα να ανασχεδιαστεί ο ακαδημαϊκός χάρτης επί τη βάσει συνεργειών που θα υπαγορεύονται από αποκλειστικά ακαδημαϊκά κριτήρια και όχι τοπικιστικές ιδιοτέλειες και θα αποτελέσουν προπλάσματα, σκαριφήματα του πανεπιστημίου του 21ου αιώνα, στο οποίο θα πρέπει να συμβιώνει η δημοκρατική λειτουργία με την ακαδημαϊκότητα, αλλά και η διδασκαλία με την έρευνα, που νοείται ως μία οριζόντια διεπιστημονική συνέργεια και ένα παράθυρο προς τοπικές κοινωνίες που αποκαλύπτει ορίζοντες. Σε αυτό, λοιπόν, το πανεπιστήμιο το στοίχημα που θα πρέπει να κερδηθεί είναι η υπέρβαση του διλήμματος της παραδοσιακής από καθέδρας διδασκαλίας από τη μια και της αγοραίας λογικής μιας άνευ όρων υποταγής στο κέρδος από την άλλη, της ερμητικά κλειστής εντός του ακαδημαϊκού χώρου ζωής της κοινότητας και μιας «εξωστρέφειας» που νοείται ως χειραγώγηση από ιδιωτικά οικονομικά τοπικά συμφέροντα. Αυτά, λοιπόν, τα διλήμματα θα πρέπει να υπερβεί αυτό το πανεπιστήμιο. Εισέρχομαι τώρα στην τροπολογία που αφορά τον νέο τρόπο διορισμού των εκπαιδευτικών. Το είπαν πολλοί Βουλευτές πριν από μένα ότι είναι η πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια που δρομολογήθηκαν δεκαπέντε χιλιάδες μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών. Είναι, αν θέλετε, η πρώτη πράξη οξυγόνου του δημόσιου σχολείου, ενίσχυσης της πολύπαθης ειδικής αγωγής και αποκατάστασης μεγάλων αδικιών, με μεγαλύτερη αυτή της αδιοριστίας και της δεκαετούς αναμονής διορισμού των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ του 2008. Εσείς, λοιπόν, της Αντιπολίτευσης, οι διαπρύσιοι κήρυκες της αριστείας, της αντιγραφής, των μαθητών - πελατών, της αξιολόγησης ως προσχήματος απολύσεων θα την υποστηρίξετε; Εσείς που επιθυμείτε διακαώς την επιστροφή της αναλογίας 1 προς 5, μια πρόσληψη για πέντε αποχωρήσεις, οι ορκισμένοι εχθροί και διώκτες των δημοσίων υπαλλήλων, θα ανοίξετε αυτήν τη φορά το παράθυρο ελπίδας και δικαίωσης σε δεκαπέντε χιλιάδες εκπαιδευτικούς ή θα το λοιδορήσετε και αυτό ως παροχολογία, ως προεκλογικό επικοινωνιακό πυροτέχνημα και ούτω καθεξής; Θα ήθελα εδώ να σας θυμίσω και τις δυόμισι χιλιάδες απολύσεις εκπαιδευτικών τεχνικής εκπαίδευσης με την αντίστοιχη κατάργηση των ειδικοτήτων που υπηρετούσαν για να τους ρίξετε αυτούς και τους σπουδαστές, βεβαίως, βορά τότε στα ιδιωτικά ΙΕΚ και στις σχολές. Θα ήθελα να θυμίσω τη στιγμή που κουρελιαζόταν η αξιοπρέπεια δασκάλων όταν επιστρατεύονταν προληπτικά για να μην απεργήσουν. Και όσον αφορά τα των πανεπιστημίων θα ήθελα να υπενθυμίσω και εκείνες τις διαθεσιμότητες χιλίων διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων όπου βεβαίως θα οδηγούσαν, μεταξύ άλλων, στην αποσάθρωση και στη διάλυση ιδρυμάτων, για να ανοίξουν ενδεχομένως πεδίον δόξης και κέρδους λαμπρό στην αναβάπτιση ή μετάφραση παραπηγμάτων και κέντρων σπουδών, κολεγίων και συναφών επικερδών επιχειρήσεων στα ιδιωτικά πανεπιστήμια που ονειρεύεστε. Αναγκαίες είναι οι υπομνήσεις. Δυστυχώς, βέβαια, η ελπίδα νέων μόνιμων διορισμών στα σχολεία αυτές τις μέρες είναι αλήθεια ότι σκεπάστηκε από φωνές και αντιπαλότητες, από αιτιάσεις, από ανταγωνισμούς μεταξύ ομάδων: παλαιοί εναντίον νέων, κάτοχοι τίτλων εναντίον μη κατόχων. Παίρνει χαρακτηριστικά διαγενεακά: ένας γονιός με βάση τα χρόνια αδιοριστίας θα μπορεί να στρέφεται κατά του παιδιού του που αποφοίτησε ή κατέχει διδακτορικό δίπλωμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι οι αναπληρωτές καθηγητές στήριξαν τη δημόσια εκπαίδευση σε πολύ δύσκολους καιρούς, χωρίς μόνιμη κατοικία και εργασία, αλλά και χωρίς δικαιώματα, πλάνητες από χωρίου εις χωρίον, υπηρετώντας την εκπαίδευση σε απομακρυσμένες, δύσβατες περιοχές, αναμένοντας κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον την έλευση διορισμού. Αυτή είναι η μια όψη της πραγματικότητας. Υπάρχει, όμως, και μία κρίσιμη μάζα μιας γενιάς όπου η ανεργία στην οποία καταδικάστηκε δεν ήθελε να μεταφραστεί σε αεργία. Διδακτορικά διπλώματα, μεταπτυχιακοί τίτλοι σπουδών δεν συνεπάγεται ότι αποκτήθηκαν με αδρά δίδακτρα ή στη γνωστή «βιομηχανία» σεμιναρίων που αποτιμώνται ποσοτικά έναντι κέρδους. Είναι ορθό, λοιπόν, να μείνουν και αυτοί αδικαίωτοι ή να θυσιαστούν στον βωμό μιας - καλόπιστα το λέω - εξισωτικής δημαγωγίας; Θεωρώ ότι η τροπολογία, με τις διορθώσεις που έγιναν, θα πρέπει να είναι ισορροπημένη - είναι ισορροπημένη - και να εισάγει έναν τρόπο διορισμού τέτοιον ούτως ώστε να μην αδικηθεί καμία από τις παραπάνω κατηγορίες. Ας μην αφήσουμε τα πέτρινα χρόνια της κρίσης, της δυσπραγίας, της ανεργίας, της απελπισίας, μιας επ' αόριστον αναμονής, να μεταλλαχθούν σε θυμό και οργή, όχι εναντίον της πολιτείας, αλλά - φευ! - εναντίον του συναδέλφου. Σε αυτή τη γενιά, τη χαμένη γενιά της κρίσης, ας δώσουμε πίσω ένα όνειρο, ένα όραμα, ένα μέλλον. Είναι μία γενιά η οποία, κουβαλώντας στις αποσκευές της τίτλους και πλούσια βιογραφικά, ξεριζώθηκε χωρίς ελπίδα και μετανάστευσε.
Κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ολοκληρώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ακούστηκαν πολλά περί «Κυβέρνησης - «κουρελού», για τη Συμφωνία των Πρεσπών, όλα αυτά τα οποία δημιούργησαν μία τοξική ατμόσφαιρα τις προηγούμενες δύο μέρες. Αρκούμαι να σας πω ότι η ψήφος εμπιστοσύνης ήταν μία πράξη γενναιότητας. Το είπα και προχθές. Ζήτησε τη νομιμοποίηση, ενώ θα μπορούσε να οχυρωθεί πίσω από τη νομιμότητα, όπως την επιτάσσει στο Σύνταγμα. Κερδήθηκε η ψήφος εμπιστοσύνης. Διότι η νομιμοποίηση δεν εξαντλείται στη νομιμότητα. Επίκειται η Συμφωνία των Πρεσπών για την οποία είπατε πολλά. Τελειώνω με αυτό. Ας γίνουν όλα αυτά αφορμή, και η Συμφωνία των Πρεσπών, να ανανοηματοδοτήσουμε κακοποιημένους και τραυματισμένους όρους. Ας δώσουν το έναυσμα, επιτέλους, να οικοδομήσουμε μία ανοικτή, προοδευτική, δημοκρατική κοινωνία κι όχι ένα έθνος - «σκαντζόχοιρο», περίκλειστο και αυτάρεσκο στους μύθους του για τους περιούσιους λαούς στην ιστορία, που άπαντες επιβουλεύονται. Ας σταματήσετε να διχάζετε τον ελληνικό λαό για έναν καιροσκοπισμό, για τον διακαή σας πόθο για παλινόρθωση, για ένα «αδειανό πουκάμισο». Ο καθείς και τα όπλα του και όλοι θα λογοδοτήσουμε στην Ιστορία και στις επόμενες γενιές. Σας ευχαριστώ.
Να σας ενημερώσω ότι έχει κατατεθεί αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ επί της αρχής του νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Συνέργειες Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τα ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις». Η ψηφοφορία θα γίνει στις 23: 00΄ μαζί με την άλλη ψηφοφορία.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Τι θέλετε, κύριε Υπουργέ;
Ήθελα να κάνω μία διευκρίνιση σε κάποια στοιχεία που έδωσε η κ. Αντωνίου προηγουμένως.
Έχετε τον λόγο.
Επειδή η κ. Αντωνίου έλειπε και από τις επιτροπές που προηγήθηκαν…
Τυχαίνει να είμαστε και άρρωστοι.
Ναι, το ίδιο όμως μπορεί να συμβαίνει και με άλλους. Έλειπε και το πρωί, ως επί το πλείστον. Τέλος πάντων, δεν θέλω αυτή τη στιγμή να αντιδικήσω. Άλλωστε, όταν μιλάει για τα θέματα της πολιτικής μας στην έρευνα, αποτελεί ζωντανή διαφήμιση για το έργο που επιτελείται. Απλώς ένα πράγμα ήθελα να διευκρινίσω, το οποίο είναι σημαντικό. Όσον αφορά τα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα, αυτά δεν εμπίπτουν στον ν.4386. Δεν είναι κέντρα εποπτευόμενα από τη γενική γραμματεία. Έχει διευκρινιστεί αυτό στις επιτροπές. Είναι κέντρα τα οποία ελέγχονται και ουσιαστικά είναι προτάσεις των ίδιων των πανεπιστημίων, στο πλαίσιο του αυτοπροσδιορισμού τους. Έχουν το δικαίωμα να το κάνουν αυτό. Έχουν το δικαίωμα να αυξήσουν τη δυνατότητα της εμβέλειας δραστηριοτήτων που έχουν στα πανεπιστήμια μέσα, δημιουργώντας τέτοιου τύπου συνέργειες, και βέβαια να στηρίξουν διάφορες πρωτοβουλίες.
Κύριε Φωτάκη, ευχαριστούμε πολύ. Ο κ. Κοντογεώργος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν ξεκινήσω την τοποθέτησή μου στο νομοσχέδιο που συζητούμε αυτές τις μέρες και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, αλλά και στην Ολομέλεια, θέλω να κάνω μία επισήμανση. Ακούγοντας την κ. Βάκη, την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, αποκόμισα την εντύπωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ίδρυσε τα δημόσια πανεπιστήμια της Ελλάδας. Αυτή την εντύπωση μού έδωσε, λες και όλα έγιναν επί εποχής ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή τη χώρα. Κυρία Βάκη, πρέπει να αντιληφθείτε ότι πριν από σας, υπήρξαν πάρα πολλοί πατριώτες που δούλεψαν με ζήλο, με αυταπάρνηση, με αντικειμενικότητα, δημιούργησαν το δημόσιο σύστημα Παιδείας που εσείς σήμερα, αντί να μιλάτε με όρους του μέλλοντος, να αποκαταστήσουμε την πραγματική τους αξία στην κοινωνία και για την προσφορά τους στη νεολαία, μιλάτε με όρους του παρελθόντος. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά. Όσον αφορά, κυρία Βάκη, - απευθύνομαι σε εσάς ως Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο - την διήμερη συζήτηση που προηγήθηκε για την ψήφο εμπιστοσύνης, ναι σας έδωσε η Βουλή ψήφο εμπιστοσύνης. Σας έδωσε κολοβή ψήφο εμπιστοσύνης, μπερδεμένη ψήφο εμπιστοσύνης, αποτέλεσμα ανατολίτικου παζαριού. Θα δούμε στον χρόνο, πώς αυτό το καράβι που λέγεται Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς πυξίδα και με σημαία ευκαιρίας, θα συνεχίσει να πορεύεται από δω και πέρα. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εντάξει, θα ικανοποιηθείτε σε λίγες μέρες. Θα τα πούμε εν καιρώ, τις επόμενες μέρες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε μία χώρα η οποία μάχεται για μία δεκαετία να εξέλθει από τη βαθιά κρίση που βρέθηκε στη σύγχρονη ιστορία της, θα περίμενε κάθε νουνεχής πολίτης, σε κάθε στρατηγική της επιλογή να προϋπάρχει η απαραίτητη συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων αλλά και ο ουσιαστικός διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους σε κάθε περίπτωση. Όταν μάλιστα οι επιλογές αυτές έχουν σχέση με το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας και ιδιαίτερα με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, τότε είναι απολύτως απαραίτητες οι παραπάνω προϋποθέσεις για την επιτυχή έκβαση κάθε εγχειρήματος. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι η σημερινή δομή της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας, χρειάζεται τομές και μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα βοηθήσουν την πατρίδα μας και τους πολίτες να συγκροτήσουν και να στηρίξουν ένα σύγχρονο, ευέλικτο και αποτελεσματικό αναπτυξιακό σχέδιο για την ταχεία επαναφορά της στην κανονικότητα και την ευημερία. Είναι απολύτως βέβαιο ότι τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, πρέπει να προσαρμοστούν στις σημερινές συνθήκες και ανάγκες της χώρας και να προβλέψουν με επιτυχία τις διεθνείς συνθήκες του άμεσου μέλλοντος που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν. Στην προκειμένη περίπτωση πέραν των παραπάνω προϋποθέσεων κάθε πρόταση θα πρέπει να συνοδεύεται από αξιολόγηση των υφιστάμενων δομών, μελέτες βιωσιμότητας, μελέτες προσδιορισμού των αναγκών και ειδικοτήτων, επαγγελματικά δικαιώματα και να υπηρετεί το γενικότερο συμφέρον των Ελλήνων πολιτών, να αξιοποιεί δε σε μέγιστο βαθμό τα συγκριτικά πλεονεκτήματα και τις δυνατότητες παραγωγής της πατρίδας μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το παρόν σχέδιο νόμου, το οποίο συζητάμε εδώ και οκτώ μέρες τόσο στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων όσο και από σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, δεν υπακούει, κατά τη γνώμη μου, στις παραπάνω κοινά αποδεκτές προϋποθέσεις. Ο Υπουργός Παιδείας και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, όπως τόνισα και στην ομιλία μου στην επιτροπή, δείχνει αλλεργία στον δημόσιο δημοκρατικό διάλογο και στην αντίθετη άποψη. Γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, τη γνώμη των ανεξάρτητων αρχών και διεκδικεί για τον εαυτό του το «αλάθητο του Πάπα». Στις συνεδριάσεις της αρμόδιας επιτροπής χαρακτήρισα τον κ. Γαβρόγλου Υπουργό «Χουντίνι» και «μαέστρο ρουσφετολογικών εξυπηρετήσεων». Όποιος δεν ξέρει ποιος είναι ο Χουντίνι, θα σας εξηγήσω στο τέλος. Επιμένω στην άποψή μου αυτή. Με το μειλίχιο ύφος του μας μεταφέρει σε μία εικονική πραγματικότητα και ως διά μαγείας όλα τα προβλήματα λύνονται. Η πραγματικότητα, όμως, στην ανώτατη εκπαίδευση της χώρας μας είναι άλλη. Τα περισσότερα ΑΕΙ παραπαίουν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, χωρίς επαρκή χρηματοδότηση, με αναχρονιστικά προγράμματα σπουδών, με ανύπαρκτη έρευνα, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, με την χαμηλότερη ανταγωνιστικότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με την ελάχιστη σύνδεση με την αγορά εργασίας. Κάθε προσπάθεια που έγινε στο παρελθόν, υπονομεύτηκε από τη σημερινή Κυβέρνηση, η οποία προσηλωμένη στις ιδεολογικές της αγκυλώσεις, δεν δέχεται στο λεξιλόγιό της καμμία αναφορά στις λέξεις αξιολόγηση, συναγωνισμός, αριστεία, ευγενής άμιλλα, εξειδίκευση και αγορά εργασίας. Η Κυβέρνηση, διά του Υπουργού Παιδείας, με μια ισοπεδωτική τακτική και με κριτήρια μικροπολιτικά προσπαθεί να αλιεύσει εκλογική πελατεία, απορροφώντας το ΤΕΙ από υφιστάμενα πανεπιστήμια, χωρίς καμμιά αξιολόγηση, μελέτη βιωσιμότητας, επαγγελματικά δικαιώματα και με αξιομνημόνευτη προχειρότητα. Για όλα αυτά, όμως, όπως και για τη «βιομηχανία» τροπολογιών και εξυπηρέτηση «ημετέρων», έχουν τοποθετηθεί τόσο ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας αλλά και πολλοί ομιλητές. Προσωπικά θα ασχοληθώ με εκείνα τα άρθρα του νομοσχεδίου, που αφορούν την επέκταση του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών σε τρεις πόλεις της Στερεάς Ελλάδος, εγχείρημα το οποίο θεωρώ σωστό αλλά δειλό ως προς την έκτασή του. Είναι κοινή διαπίστωση ότι το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της χώρας και στην ευημερία των Ελλήνων πολιτών. Είναι από τα αρχαιότερα πανεπιστήμια της χώρας μας, με υψηλό επίπεδο σπουδών, εντούτοις ποτέ δεν τόλμησε να αναπτύξει τις δραστηριότητές του πέραν του αστικού ιστού της πρωτευούσης και μάλιστα του κέντρου της πρωτευούσης. Αυτή την αδυναμία είχα εδώ και χρόνια επισημάνει στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, και δεν σας κρύβω ότι η παρούσα πρόταση με ικανοποιεί μερικώς, παρ' όλο που την θεωρώ δειλή και λειψή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας για ένα λεπτό. Η αναβάθμιση του Τμήματος Δασοπονίας Καρπενησίου του ΤΕΙ Λαμίας σε Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος Καρπενησίου, πενταετούς φοιτήσεως, της Σχολής Επιστημών των Φυτών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι ορθή και ανταποκρίνεται σε όλα τα επιστημονικά και διεθνή κριτήρια. Ο Νομός Ευρυτανίας είναι ο νομός με τη μεγαλύτερη και ποικιλόμορφη δασοκάλυψη στη χώρα. Έχει βραβευτεί από την ΟΥΝΕΣΚΟ, ως η καθαρότερη περιβαλλοντικά περιοχή της Ευρώπης και είναι πέμπτη σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχει επαρκείς υποδομές εκπαίδευσης και φοιτητικής μέριμνας, αποτελεί δε όλος ο νομός φυσικό εργαστήριο. Θα μπορούσε και πρέπει να συμπληρωθεί από ένα ακόμη τουλάχιστον τμήμα, όπως για παράδειγμα, κύριε Υπουργέ, από Τμήμα Αρωματικών Φυτών και Μελισσοκομίας Καρπενησίου, ώστε να αποτελέσει αυτόνομη σχολή, με υψηλά διεθνή στάνταρ και υψηλό δείκτη βιωσιμότητας και απορρόφησης στην αγορά εργασίας. Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο οφείλει να αναγνώσει με επάρκεια τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν σήμερα στην παραγωγική βάση της χώρας τόσο στη φυτική όσο και στη ζωική παραγωγή. Οφείλει να προσαρμόσει τα προγράμματα σπουδών του στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας, να αξιοποιήσει στο έπακρο τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε γωνιάς της ευλογημένης από τον Θεό και τη φύση πατρίδας μας. Σε θετική κατεύθυνση βρίσκονται και η ίδρυση τμημάτων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου στην Άμφισσα και τη Θήβα. Θα ήταν, όμως, καινοτόμος και τολμηρή μεταρρύθμιση η συνολική μετεγκατάσταση του Γεωπονικού Πανεπιστημίου στη Στερεά Ελλάδα, που κατά τη γνώμη μου εκεί ανήκει. Τελειώνοντας, προτείνω προς τον Υπουργό Παιδείας να εξετάσει σοβαρά την πιθανότητα χωροθέτησης Τμήματος Κτηνιατρικής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών στην Ευρυτανία. Καλύπτεται και καλύπτει όλα τα κριτήρια. Φεύγοντας από το Βήμα, δηλώνω ότι ψηφίζω τα άρθρα 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 19 και 20 του παρόντος νομοσχεδίου, τα οποία τεκμηρίωσα και παραπάνω με την τοποθέτησή μου.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Στέφος από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Βουλή χθες έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης, όχι μόνο στην Κυβέρνηση, αλλά και στη σταθερότητα της χώρας. Αυτό φαίνεται ότι ενόχλησε κάποιους και τους πόνεσε. Με ικανοποιεί ιδιαίτερα, ωστόσο όμως αποτέλεσμα αυτής της ψήφου είναι η σημερινή συζήτηση, που αφορά το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Μου προξενεί τεράστια εντύπωση και κατάπληξη, πώς δεν βρήκατε να πείτε μία καλή κουβέντα σε ό,τι ακριβώς επιχειρείται όλο το τελευταίο διάστημα στα δημόσια πανεπιστήμια της χώρας. Ωστόσο έχω μία εξήγηση. Φαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια ούτε τα θέλετε ούτε επιδιώκετε να τα διατηρήσετε ούτε να τα ενισχύσετε. Είναι φανερός ο ρόλος σας σε ό,τι αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση. Όλο αυτό το διάστημα των τεσσάρων περίπου ετών δεν βρήκατε πάλι να πείτε μία καλή κουβέντα για ό,τι γίνεται στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, προσπάθειες οι οποίες βελτίωσαν πάρα πολύ το κλίμα στα σχολεία και τη λειτουργία τους, προσπάθειες που έχουν σχέση με τον εμπλουτισμό του ωρολογίου προγράμματος διδασκαλίας με μαθήματα ειδικοτήτων στα ολοήμερα πολυθέσια δημοτικά σχολεία και στα ολιγοθέσια δημοτικά σχολεία. Σε περισσότερα από τέσσερις χιλιάδες διακόσια σχολεία εισάγονται ειδικότητες τέτοιες, που σκοπό έχουν την παροχή ίσων ευκαιριών σε όλα τα παιδιά, στους μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, στο πλαίσιο των αρχών της ισονομίας και της δικαιοσύνης. Δεν βρήκατε να πείτε μία θετική κουβέντα, την καταψηφίσατε κιόλας, για τη δίχρονη προσχολική υποχρεωτική εκπαίδευση, ένα μέτρο το οποίο θα δώσει θέσεις εργασίας στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και θα ενισχύσει και τον ρόλο της προσχολικής αγωγής στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Ενισχύθηκε ο ρόλος των διδασκόντων σε πάρα πολλές περιπτώσεις, με αρμοδιότητες που αφορούν τη λειτουργία του σχολείου. Δημιουργήθηκαν δίκτυα σχολικών βιβλιοθηκών σε εννιακόσια δώδεκα δημοτικά σχολεία και υπήρξε και αντίστοιχη οικονομική ενίσχυση με 3.000 για κάθε βιβλιοθήκη. Καμμιά κουβέντα, καμμιά καλή κουβέντα! Τοποθετήθηκαν ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, σε δημοτικά και σε νηπιαγωγεία. Τέλος, υλοποιήθηκαν προγράμματα κολύμβησης στα δημοτικά σχολεία. Με το π. δ.79/2017 ρυθμίστηκε η λειτουργία δημοτικών σχολείων και νηπιαγωγείων σε μια κατεύθυνση δημοκρατικότερη, τέτοια που να μπορεί και να ευνοεί τη συλλογικότητα και συνεργασία μέσα στα σχολεία. Εξορθολογίστηκε η διδακτέα ύλη. Δεν έχετε να πείτε τίποτα για όλα αυτά. Δεν ακούστηκε μία κουβέντα θετική. Δεν μιλώ για τα σχολικά γεύματα, που το είπαμε πάρα πολλές φορές, τα οποία αγκαλιάστηκαν από τις οικογένειες και τους μαθητές. Δεν μιλώ για τον εξοπλισμό με ηλεκτρονικούς υπολογιστές όλων των ολιγοθέσιων σχολείων της χώρας ούτε βεβαίως για τις έγκαιρες προσλήψεις των εκπαιδευτικών. Είναι άγνωστο πράγμα σε εσάς αυτό, να λειτουργούν τα σχολεία την πρώτη μέρα του διδακτικού έτους, γιατί είχατε συνηθίσει να τα ανοίγετε έναν και ενάμιση μήνα αργότερα. Για τα σχολικά βιβλία που ήταν στη θέση τους, στην ώρα τους δηλαδή, πριν ανοίξουν τα σχολεία για το νέο σχολικό έτος, καλή κουβέντα δεν είπατε. Ωστόσο, όμως, ακούστηκαν και πράγματα, τα οποία πραγματικά με στεναχώρησαν, σε ό,τι αφορά τη λειτουργία αυτής της Κυβέρνησης στη δημοκρατία στα σχολεία. Καταργήθηκε η αυτοδίκαιη αργία. Στη συζήτηση που είχαμε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας είπε: «και τι θέλετε, να μην καταργηθεί, οι εγκληματίες να διδάσκουν»; Μα η αυτοδίκαιη αργία δεν αφορά ποινικά αδικήματα. Ο νόμος είναι σαφής και σήμερα. Όποιος παρανομεί θα υποστεί τις συνέπειες του νόμου. Αφορά τις σχέσεις ή οι αστικές διαφορές ανθρώπων στο σχολείο, οι οποίοι ετίθεντο σε αυτόματη αργία με σκοπό την κατατρομοκράτησή τους, όπως τρομοκράτηση επεδίωκε η αξιολόγηση με τιμωρητικό χαρακτήρα, που και αυτή καταργήθηκε. Επίσης για την πολιτική επιστράτευση τα είπε η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπός μας. Αποτελεί ένα μέτρο το οποίο χαιρετίστηκε από τους εκπαιδευτικούς. Ωστόσο ο διάλογος που διεξάγεται αυτές τις μέρες, τείνει να αφορά μόρια, βαθμούς, πτυχία, προϋπηρεσία, μεταπτυχιακά. Το ερώτημα που αναδύεται είναι άλλο. Τι είναι η εκπαίδευση; Ποιος είναι ο ρόλος της στην ελληνική κοινωνία και σε κάθε κοινωνία και συνεπαγόμενα, τι εκπαιδευτικοί θα υπηρετήσουν αυτόν τον ρόλο; Θεωρώ ότι ο καθένας μας ανεξαρτήτως πολιτικής και ιδεολογικής τοποθέτησης - εξαιρώ τους φασίστες - συμφωνεί με τη θέση ότι η εκπαίδευση αποτελεί προϋπόθεση για τη διατήρηση, την ανάπτυξη και τη βελτίωση της κοινωνίας. Επιπλέον νομίζω ότι ο καθένας από εμάς, αναγνωρίζει ότι το κέντρο της εκπαιδευτικής διαδικασίας είναι ο μαθητής κυρίως εάν όχι αποκλειστικά. Εάν συμφωνούμε σ' αυτά τα βασικά, τότε θα πρέπει να συμφωνήσουμε και στο ότι ο εκπαιδευτικός οφείλει να είναι λειτουργός, γιατί η αποστολή του είναι κοινωνική, επιστήμονας γιατί κατέχει ένα συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο, δημόσιος υπάλληλος γιατί επιτελεί μία εργασία που υπόκειται σε διοικητικές δεσμεύσεις και διαμεσολαβητής μεταξύ νέου ατόμου και κοινωνίας. Και αυτός ο πολλαπλός ρόλος του εκπαιδευτικού σίγουρα δεν πρέπει να μετριέται με μόρια. Πόσο δίκαιο ή άδικο είναι να μοριοδοτηθεί κανείς με βάση το ένα ή το άλλο προσόν, με βάση τους τίτλους ή την εμπειρία; Όμως, σήμερα, μετά από δέκα χρόνια αδιοριστίας, που η εκπαίδευση έχει στερηθεί απ' αυτήν την αδιοριστία, είμαστε στη στιγμή που αυτό θα γίνει. Επομένως είναι αναπόφευκτο να προσπαθήσουμε να βρούμε τη χρυσή τομή για τη δίκαιη μοριοδότηση με κριτήρια ΑΣΕΠ των εκπαιδευτικών, που θα γίνουν μόνιμοι λειτουργοί της εκπαίδευσης τα επόμενα χρόνια. Μπορώ να καταλάβω την ιστορία και την αγωνία χιλιάδων αναπληρωτών, που για χρόνια είναι με μία βαλίτσα στο χέρι. Γι' αυτό και πετύχαμε η προϋπηρεσία να φτάσει στους εκατόν είκοσι μήνες. Πρακτικά αυτό σημαίνει δεκατρία και μισό χρόνια. Γι' αυτό και μοριοδοτούμε μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους και γενικά τα πρόσθετα επιστημονικά προσόντα. Όλο αυτό το διάστημα που η πρόθεση μοριοδότησης του Υπουργείου ήταν στη δημόσια διαβούλευση αλλά και αργότερα, παρακολούθησα τον διάλογο που έγινε, τις προτάσεις που διαμορφώθηκαν και τις αντιρρήσεις που προβλήθηκαν. Δεν σας κρύβω ότι πολλές φορές έμοιαζαν να σχηματίζονται με βάση τον υπολογισμό της προσωπικής του καθενός περίπτωσης. Και αυτό είναι κάτι το οποίο με απογοητεύει. Μερικές φορές οι αντιδράσεις στη μοριοδότηση ξεπερνούσαν ακόμα και τις αρνητικές τοποθετήσεις στην αξέχαστη πρόταση του Λοβέρδου. Να σας τη θυμίσω. Είχε προτείνει να μοριοδοτούνται οι εκπαιδευτικοί που θα προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους στα σχολεία. Φτάσαμε, λοιπόν, σε μια πρόταση μοριοδότησης διορισμού σύμφωνα με το πνεύμα του Συντάγματος και τα κριτήρια του ΑΣΕΠ. Το εμβληματικότερο όλων, κατά τη γνώμη μου, το οποίο τονίστηκε και από τον Υπουργό, είναι η κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ. Περίμενα περισσότερη γενναιοψυχία από την αριστερή παράταξη του Κοινοβουλίου. Περίμενα να αναγνωριστεί αυτό ως εμβληματικό από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις του κλάδου των εκπαιδευτικών. Το χρέος, λοιπόν, της ελληνικής πολιτείας είναι η εξασφάλιση της μεγαλύτερης δυνατής ποιότητας στην εκπαίδευση. Με βάση αυτό το θέσφατο, αφού θα καταλήξουμε στο σύστημα μοριοδότησης, θα πρέπει να σκεφτούμε και να συζητήσουμε εκείνο το πλαίσιο, που θα βοηθήσει τους εκπαιδευτικούς που θα προσληφθούν να υπηρετήσουν στα σχολεία τους. Τελειώνοντας έχω να πω το εξής: Έγινε πολύ μεγάλη συζήτηση για τα μεταπτυχιακά διπλώματα. Είμαι της άποψης ότι όποιο μεταπτυχιακό δίπλωμα αποκτήθηκε στη χώρα μας, έχει όλη αυτή την αξιοπιστία και την εγκυρότητα που χρειάζεται για να μοριοδοτηθεί. Δεν μπορώ σε καμμία περίπτωση να ισχυριστώ ότι τα μεταπτυχιακά διπλώματα που αποκτήθηκαν στο εξωτερικό δεν την έχουν, δεδομένου ότι πέρασαν τις προβλεπόμενες από τον νόμο διαδικασίες στη χώρα μας. Επειδή όμως είναι τεράστιο ζήτημα - και εδώ υπάρχει μία ταξικότητα όπως έχει ειπωθεί - θα πρέπει άμεσα η Κυβέρνηση να εκπονήσει ένα σχέδιο επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Οι εκπαιδευτικές ανάγκες των δασκάλων και των καθηγητών είναι τεράστιες. Δεν μπορούν και δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν όλοι στα πανεπιστήμια. Ένα πρόγραμμα επιμορφωτικών αναγκών αφού εκπονηθεί και υλοποιηθεί, θα προσφέρει τα μάλα προς αυτή την κατεύθυνση. Τελειώνοντας, θέλω να πω το εξής: Στο νομοσχέδιο αυτό αποκαθίσταται μια μεγάλη αδικία, που αφορά τους αμετάθετους εκπαιδευτικούς της σχολικής χρονιάς 2012-2013. Είναι αυτοί που με τον νόμο Αρβανιτόπουλου πετάχτηκαν έξω από τις μεταθέσεις, οι οποίες από τη δευτεροβάθμια προς την πρωτοβάθμια εκπαίδευση έγιναν με κριτήρια καθ' όλα διαβλητά. Αποκαθίσταται, λοιπόν, αυτή η αδικία. Απομένει ένας μικρός αριθμός συναδέλφων εκπαιδευτικών του 2013-2014 και 2014-2015. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, τι ώρα θα γίνει η ονομαστική;
Στις 23.00΄.
Κύριε Πρόεδρε, να προσπαθήσουμε να γίνει καλύτερη διαχείριση, έτσι ώστε όλοι οι Βουλευτές που είμαστε εδώ από το πρωί, να μπορέσουμε να μιλήσουμε.
Αυτές οι εκκλήσεις γίνονται από το Προεδρείο. Χωρίς συνεργασία, όμως, με τους ομιλούντες δεν βγαίνει. Δεν υπάρχει ούτε ένας, κύριε συνάδελφε, ομιλητής, που να μην έχει παραβιάσει τον χρόνο. Ούτε ένας!
Εμένα έχει αλλάξει τόσες φορές η σειρά μου.
Έχουμε αλλάξει λίγο τη σειρά. Αυτό είναι αλήθεια. Τον λόγο έχει η κ. Χρυσούλα Κατσαβριά - Σιωροπούλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία μέρα μετά την ανανέωση της εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου προς την Κυβέρνηση μας, την Κυβέρνηση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, είμαστε εδώ για να εκφράσουμε την εμπιστοσύνη μας στη νέα γενιά, με ένα νομοσχέδιο που ανατροφοδοτεί τις δυνατότητες και τις προοπτικές της, ανοίγοντας δίκαιους ορίζοντες. Είμαστε εδώ, για να επαναβεβαιώσουμε με την πρόθεσή μας να είναι η κοινωνία των πολλών ο πρωταγωνιστής στο νέο οικονομικό και κοινωνικό υπόδειγμα που διαμορφώνουμε για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα. Είμαστε εδώ, για να εναρμονίσουμε τις αντιφάσεις στο κέντρο και την περιφέρεια, να ολοκληρώσουμε την ακαδημαϊκή συγκρότηση ανώτατων ιδρυμάτων που στηρίζουν τον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της περιφέρειας, επενδύουν στο μέλλον, στην οικονομία της γνώσης και της καινοτομίας, στην κοινωνία των αξιών, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης. Το νομοσχέδιο αυτό ως συνέργεια των μεταρρυθμιστικών τομών που προωθούμε σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, γεφυρώνει τα περιφερειακά χάσματα, φέρνει οξυγόνο στη δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία της εκπαίδευσης, της έρευνας, της καινοτομίας και του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού. Τρία μεγάλα εκπαιδευτικά ιδρύματα, το Εθνικό Καποδιστριακό, το Γεωπονικό και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας μπαίνουν σε μα πολύ σημαντική συνέργεια με τα δύο ΤΕΙ της Στερεάς Ελλάδας και της Θεσσαλίας. Κάνουν ελκυστική και ενδιαφέρουσα τη συλλογική προσπάθεια, εγκαινιάζοντας μια βαθύτατη αλληλεπίδραση ανάμεσα στην εκπαίδευση, την κοινωνία και την οικονομία. Δείγμα μιας άλλης προοπτικής για ανάπτυξη στη χώρα αποτελεί η ίδρυση νέων διετών προγραμμάτων σπουδών στα ΑΕΙ, που θα παρέχουν επαγγελματικά πιστοποιητικά ευρωπαϊκών προδιαγραφών με ελεύθερη πρόσβαση στους αποφοίτους των ΕΠΑΛ, τα αγγλόφωνα προγράμματα σπουδών, η αναβάθμιση δομών για τη διά βίου εκπαίδευση. Με την ίδρυση νέων πανεπιστημιακών ερευνητικών κέντρων, ινστιτούτων πρότυπων αγροτικών και τεχνολογικών πάρκων αλλάζουμε τη λογική του οικονομικού υποδείγματος, καθώς η στρατηγική για την αγροτική και κτηνοτροφική ανάπτυξη, για πρώτη φορά, θα στηρίζεται στην εκπαίδευση και στην εξειδίκευση των φοιτητών με τόσο υψηλά πρότυπα. Για πρώτη φορά επίσης, κύριοι συνάδελφοι, λαμβάνεται ένα μέτρο για την προώθηση της ισότητας στον ακαδημαϊκό χώρο, καθώς θεσμοθετούμε την επιτροπή ισότητας των φύλων ως συμβουλευτικό όργανο της συγκλήτου. Μετατρέπουμε τις δαπάνες για την εκπαίδευση σε δαπάνες παραγωγικές. Καθιστούμε την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε συγκριτικό και απόλυτο πλεονέκτημα της χώρας. Η εμπειρία της δεκατετράμηνης διαβούλευσης με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων ανέδειξε τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να επιτευχθούν γόνιμες συγκλίσεις. Οι τοπικές οικονομίες επωφελούνται από την ανάπτυξη συνεργειών σε θέματα αγροτεχνολογίας, ζωικής παραγωγής, τροφίμων, ενέργειας αξιοποίησης δασικών πόρων, πολιτισμού. Τα νέα ινστιτούτα και τα ερευνητικά κέντρα που θα δημιουργηθούν, θα συμβάλουν σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη. Τα ίδια τα ακαδημαϊκά ιδρύματα που εμπλέκονται θα αναβαθμιστούν, καθώς θα διευρυνθούν και θα συμπληρωθούν τα γνωστικά τους αντικείμενα με άλλα καινοτόμα και αιχμής. Για τους φοιτητές δημιουργούνται νέες και σοβαρές προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης. Το σχέδιο ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στηρίζεται στην ανανεωτική ενσωμάτωση των ΤΕΙ. Τα νέα τμήματα αξιοποιούν τις θεματικές και κτηριακές υποδομές των ΤΕΙ, προστατεύουν και αξιοποιούν το ακαδημαϊκό και λοιπό διοικητικό προσωπικό τους. Από αύριο, λοιπόν, θα έχουμε στον ενιαίο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης το κεκτημένο ενός νέου πανεπιστημιακού ιδρύματος με τεράστιες και πολλαπλασιαστικές δυνατότητες για την περιφερειακή και την τοπική ανάπτυξη με εξωστρεφή προσανατολισμό, που θα εισάγει το διαφορετικό και το καινούργιο από όλα τα διεθνή κέντρα παραγωγής γνώσης και τεχνογνωσίας. Μιλώντας ιδιαίτερα για τον νομό μου, την Καρδίτσα, δημιουργείται ένας ισχυρός ακαδημαϊκός χώρος με πέντε πανεπιστημιακά τμήματα και τρία ερευνητικά ινστιτούτα: το Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης Ζώων, το Ινστιτούτο Βάμβακος και Αγροτικής Εκπαίδευσης και το Ινστιτούτο Ξύλου και Επίπλου και Ξύλινης Συσκευασίας. Χαίρομαι που το Υπουργείο αφουγκράστηκε τις παραγωγικές ανάγκες του νομού μου. Εκφράζω την πλήρη ικανοποίησή μου, για το γεγονός ότι ο κ. Γαβρόγλου υιοθέτησε και ενσωμάτωσε την πρόταση της δημιουργίας των δύο επιπλέον ινστιτούτων, του βάμβακος και του ξύλου, που είμαι βέβαιη ότι θα δώσουν ώθηση στην παραγωγική ανασυγκρότηση της ευρύτερης περιοχής. Παράλληλα ακυρώνονται στην πράξη οι τοπικιστικές και άλλες ιδιοτελείς προσεγγίσεις, που έκαναν την εμφάνισή τους σε μια προσπάθεια αποδυνάμωσης αυτού του φιλόδοξου εγχειρήματος. Το πιο σημαντικό, όμως, από όλα είναι ότι πετύχαμε να εμπλέξουμε σε αυτή τη μεταρρύθμιση όλη την κοινωνία. Για πρώτη φορά οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι ο τρόπος που λειτουργούν τα πανεπιστήμια, οι στόχοι που θέτουν και η αποτελεσματικότητά τους, επηρεάζει τις τοπικές οικονομίες και αφήνει ένα έντονο αναπτυξιακό αποτύπωμα που μπορεί να αλλάξει τη φυσιογνωμία της περιοχής. Με το νομοσχέδιο αυτό, επίσης, θωρακίζουμε ταυτόχρονα την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με δεκαπέντε χιλιάδες μόνιμες προσλήψεις, καταργώντας την εξέταση του ΑΣΕΠ και υπολογίζοντας ισορροπημένα προϋπηρεσία, ακαδημαϊκά κριτήρια και προσόντα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ήδη από το 2015 επαναφέραμε και επαναπροσλάβαμε τους υπό διαθεσιμότητα δύο χιλιάδες εκπαιδευτικούς, από τους οποίους οι τετρακόσιοι πενήντα είναι από διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, οι εκατόν πενήντα από δικαστικές αποφάσεις, και ακόμη εξακόσιους εκπαιδευτικούς άμεσα από δικαστικές αποφάσεις του ΑΣΕΠ, αποκαθιστώντας με θάρρος και πνεύμα δικαιοσύνης κατάφωρες αδικίες ετών. Ανατρέπουμε την πολιτική επιλογή της αδιοριστίας των προηγούμενων κυβερνήσεων με ένα δίκαιο θεσμικό πλαίσιο για την ανανέωση του εκπαιδευτικού δυναμικού, με ενιαίους πίνακες, αντικειμενικά κριτήρια και στόχο τη στελέχωση των σχολείων με μόνιμο προσωπικό. Οικοδομούμε παιδαγωγικές σχέσεις σταθερότητας και επίγνωσης. Δίνουμε ξεκάθαρη απάντηση στις αγωνίες και την απόγνωση χιλιάδων εκπαιδευτικών. Ανταποκρινόμαστε στο χρέος μας για ένα δίκαιο σύστημα, που θα δίνει ένα τέλος στην πόλωση της εκπαιδευτικής κοινότητας, που μέχρι τώρα διεκδικεί διορισμούς με όρους υποκειμενικότητας και προσωπικής δικαίωσης υπό την πίεση της ανάγκης για δουλειά αλλά και της ασφυκτικής ομηρίας σε αβέβαιες εργασιακές σχέσεις τόσων χρόνων. Το διακύβευμα είναι σημαντικό. ‘Η το μέλλον θα οριστεί με δίκαιους όρους προς κάθε κατεύθυνση ή η κοινωνία θα οπισθοδρομήσει σε ανεξέλεγκτες ατραπούς. Με αυτό το νομοσχέδιο ανανεώνουμε παράλληλα τους σταθερούς δεσμούς που διαχρονικά μας συνδέουν ως λαό με τις αυθεντικές ελληνικές οικουμενικές μας αξίες. Δομούμε ένα σύνθετο αλλά δίκαιο περιβάλλον στην εκπαίδευση συνολικά, ώστε να υπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες του ατόμου και της κοινωνίας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Ανδρέας Ριζούλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στη σημερινή συζήτηση το αξιοπερίεργο, αυτό που πρέπει να σημειωθεί - άκουσα και τις περισσότερες ομιλίες από την Αντιπολίτευση - είναι ότι σε όλες τις ομιλίες, εκτός από μία ή δύο και κυρίως των εισηγητών, δεν άκουσα να αναφέρεται στην αναγκαιότητα της αναβάθμισης της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα. Δεν το άκουσα από κανέναν αυτό. Και μην πάμε τώρα να πούμε και για συγκεκριμένες προτάσεις. Γιατί αφού δεν αντιλαμβανόμαστε ή δεν κατανοούμε την αναγκαιότητα της αναβάθμισης της ανώτατης εκπαίδευσης, πώς να έχουμε και προτάσεις για το πώς πρέπει να είναι αυτή η αναβάθμιση; Αντί να πούμε ότι είναι επιτακτική η αναβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα και να κάνουμε τις παρατηρήσεις μας εκεί που ενδεχομένως θεωρούμε ότι υπάρχουν προβλήματα, προσπαθούμε να βρούμε ψήγματα στην ενοποίηση σχολών ή στις καινούργιες ειδικότητες που μπαίνουν, για να πούμε ότι αυτό δεν είναι σωστό ή ότι στο δικό μου χωριό μήπως να κάνουμε το άλλο! Το ακούσαμε και αυτό! Ακούσαμε, όμως, πάρα πολύ καλά από τον κ. Τζαβάρα την ανάπτυξη μιας θεωρίας ιδεών με ορισμένα βασικά ερωτήματα, πάνω στο τι είναι πανεπιστήμιο, τι πανεπιστήμιο θέλουμε κ.λπ.. Είναι ωραία ερωτήματα αυτά, τα οποία σηκώνουν συζήτηση και γίνονται αυτές οι συζητήσεις εδώ και δεκαετίες στη χώρα. Και μάλιστα, κύριε Τζαβάρα, είπατε και κάτι άλλο, που το πήγατε και στην πρακτική πλευρά. Λέτε για ινστιτούτα ερευνών. «Έχω οκτακόσιες χιλιάδες στρέμματα στην Ηλεία και δεν έχω τίποτα από ερευνητικό»! Κύριε Τζαβάρα, κλείσατε τον Κόροιβο το 2008. Και εδώ που ήρθατε σήμερα, αν θέλετε να πείτε κάτι για την πατρίδα σας που αναφέρετε για τα οκτακόσιες χιλιάδες στρέμματα - και το έχω ακούσει - να ρωτούσατε. Το έχει κάνει ο συνάδελφός σας κ. Μάκης Μπαλαούρας πριν από λίγο καιρό το ερώτημα. Να ρωτούσατε, λοιπόν: «Θα αναβαθμίσετε τον Κόροιβο που εμείς τον κλείσαμε;».
Σε μένα τα λες αυτά; Προφανώς δεν ξέρεις τι έχω κάνει στην Ηλεία!
Κυβέρνηση δεν ήσουν από το 2008 έως το 2014; Κυβέρνηση ήσουν.
Θα μιλήσω μετά.
Να τα πείτε μετά. Εγώ ξέρω ότι τον Κόροιβο τον κλείσατε το 2008. Από κει και πέρα όταν δεν έχουμε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες, λέμε διάφορα πράγματα, τα οποία δείχνουν το έλλειμμα που έχουμε και αναφέρομαι στον εισηγητή του ΚΚΕ. Είπε ο εισηγητής του ΚΚΕ: «Τι χρειάζονται τρία τμήματα διαιτολογίας - διατροφολογίας; Είναι τόση η ανάγκη να υπάρχουν διαιτολόγοι; Το θέλει ο καπιταλισμός;» Αντί να βάλει εδώ το ερώτημα για το πόσους διαιτολόγους - διατροφολόγους χρειαζόμαστε σήμερα στα νοσοκομεία και έχουμε έλλειψη. Χρειάζονται στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και στη συμβουλευτική μόνιμες θέσεις τέτοιου είδους;
Δεν υπάρχουν;
Υπάρχουν στα κέντρα υγείας;
Πήγατε να διορίσετε και δεν βρήκατε; Μα τι λέτε τώρα;
Δεν απευθύνομαι σε εσάς. Δεν καταλάβατε τι είπα.
Κύριε συνάδελφε, εάν η ομιλία σας περιλαμβάνει ερωτήσεις, αυτό θα έχουμε. Θα σας απαντούν. Εν πάση περιπτώσει συνεχίστε.
Συγγνώμη, κύριε Πρόεδρε. Επαναλαμβάνω. Κάνω κριτική και αναφέρομαι στον εισηγητή του ΚΚΕ, ο οποίος ανέφερε «γιατί να έχουμε τρεις σχολές διαιτολογίας». Και απαντώ εγώ ότι υπάρχει η αναγκαιότητα τώρα. Δεν είπα για εσάς. Περνάω τώρα στην τροπολογία. Κατ' αρχάς πριν φτάσουμε στους δεκαπέντε χιλιάδες διορισμούς και στην πρότασή μας, θα πρέπει να επαναλάβουμε ξανά και ξανά τη δουλειά που έχει γίνει τα τέσσερα χρόνια στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Υπήρξε ενίσχυση, ισχυροποίηση της ειδικής αγωγής και συμπληρώνεται τώρα με πέντε χιλιάδες διορισμούς. Επίσης ολοήμερο σχολείο, δίχρονη προσχολική εκπαίδευση, στήριξη και επαναφορά της επαγγελματικής εκπαίδευσης που είχε «φάει» λουκέτο, διετή προγράμματα για τους αποφοίτους του επαγγελματικού λυκείου στα πανεπιστήμια, μείωση του αριθμού των μαθητών από είκοσι πέντε σε είκοσι δύο - μια αναγκαιότητα για την καθημερινότητα στην τάξη - αλλά και νέες θέσεις εργασίας, νέες ειδικότητες - το είπαν και άλλοι συνάδελφοι - στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν στη σφαίρα της φαντασίας. Όλες αυτές είναι παρεμβάσεις που στηρίζουν τη δημόσια εκπαίδευση. Και εδώ θα ήθελα να θυμίσω και κάτι άλλο το οποίο καταργήθηκε. Ακόμα και εκείνη την πρόταση που είχαμε κάνει με τον Κουράκη για τη δημοκρατική εκλογή των διευθυντών, δεν βρέθηκε ούτε ένας σε αυτή την Αίθουσα να την στηρίξει. Και με αυτές τις οικονομικές συνθήκες που είχαμε από τους δέκα χιλιάδες αναπληρωτές, φέτος είχαμε είκοσι επτά χιλιάδες στα σχολεία. Αυτό θα πει στήριξη της δημόσιας εκπαίδευσης, σύμφωνα με τα προβλήματα που έχουμε, με τις δυσκολίες που έχουμε αλλά και τις προτεραιότητες που βάζουμε. Επίσης έχουμε δεκαπέντε χιλιάδες νέες θέσεις στα σχολεία με διορισμούς. Μετά από έντεκα χρόνια μια ισχυρή παρέμβαση στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση έρχεται να λύσει και ένα δύσκολο παζλ, των ανθρώπων οι οποίοι επί έντεκα χρόνια συσσωρεύτηκαν στην αναμονή για να διοριστούν στο σχολείο. Και κάνουμε μια πρόταση, η οποία λαμβάνει όλα εκείνα τα κριτήρια, τα οποία προφανώς δεν μπορούν να ικανοποιήσουν όλους. Και πάνω σε αυτό έχει αρχίσει ένας τζόγος από κάποιες πολιτικές δυνάμεις και από κάποιες συνδικαλιστικές παρατάξεις, των οποίων οι ηγεσίες - που τους βλέπω σήμερα έξω - στον νόμο Διαμαντοπούλου και στην αξιολόγηση ήταν οι πρωτοστάτες του, να δείχνουν με το δάχτυλο τους εκπαιδευτικούς στην τάξη και να τους εκφοβίζουν επί τρία χρόνια ότι θα απολυθούν! Και αυτοί είναι έξω τώρα μαζί με τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι πατάνε πάνω στις ανάγκες, στις ελπίδες των εκπαιδευτικών που είναι έξω και παλεύουν για μία θέση εργασίας, την οποία εμείς τη φέραμε για πρώτη φορά. Και προσέξτε, το νομοσχέδιο αυτό δεν τελειώνει με τις δεκαπέντε χιλιάδες θέσεις εργασίας. Αυτή η Κυβέρνηση σήμερα και η κυβέρνηση αύριο μετά τις εκλογές θα συνεχίσει αυτή τη διαδικασία της πρόσληψης εκπαιδευτικών στο σχολείο, γιατί βάζει το δημόσιο σχολείο μπροστά. Δεν επιχειρηματολογεί μόνο με την ιδιωτική εκπαίδευση στην ανώτατη και κατώτατη βαθμίδα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω. Ή μάλλον για να μην παίρνω το χρόνο από κανέναν άλλο, ευχαριστώ πολύ τελείωσα!
Ευχαριστούμε και εμείς, κύριε συνάδελφε. Τι καλά θα ήταν να τελειώνουν όλοι στην ώρα τους! Τον λόγο έχει η συνάδελφος κ. Νίκη Κεραμέως από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο! [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μη μιλάτε!
Παρακαλώ, υπάρχει Προεδρείο! Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Απευθύνθηκε προσωπικά σε εμένα και μου είπε «τι έκανες;» σε τόνο ο οποίος πρώτον, απαγορεύεται από τον Κανονισμό της Βουλής, γιατί - όπως ξέρετε - όποιος μιλάει από του Βήματος της Βουλής απευθύνεται στο Σώμα και όχι προσωπικά σε έναν συγκεκριμένο Βουλευτή. Ο κύριος συνάδελφος, λοιπόν, απευθύνθηκε προσωπικά σε εμένα και μου είπε: «Τι έχεις κάνει, κύριε Τζαβάρα, εσύ για την Ηλεία;» Άκουσε, λοιπόν, αγαπητέ φίλε, στην Ηλεία επί Νέας Δημοκρατίας σε αυτόν τον κάμπο...
Μην κάνετε απολογισμό της Ηλείας.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Ιδρύθηκε και λειτουργεί ΤΕΙ Γεωπονίας με τρεις κατευθύνσεις. Αυτό το ΤΕΙ η σημερινή Κυβέρνηση που εκπροσωπείται από τον Υπουργό εδώ που τον έχουμε, θέλει να πάρει από τον κάμπο της Ηλείας το ΤΕΙ αυτό και να το απορροφήσει το υπό σύσταση και ίδρυση Γεωπονικό Πανεπιστήμιο του Αγρινίου.
Πού τα διαβάζετε αυτά;
Τα λέει ο Δήμαρχος Ηλείας. Ρωτήστε τον κ. Μπαλαούρα. Αφήστε τα αυτά.
Κύριοι συνάδελφοι, τελείωσε ο διάλογος. Κύριε Υπουργέ, καθίστε κάτω. Κύριε Τζαβάρα, τώρα...
Υπάρχει αλληλογραφία και μου λέτε που τα διαβάζω αυτά; Σε μένα τα λέτε; Θα παίξετε με τη δική μου πολιτική τιμή νομίζετε;
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ.
Αυτόν τον κύριο που απευθύνθηκε προσωπικά σε εμένα, έχετε την υποχρέωση να τον ενημερώσετε ότι επί των ημερών σας υπάρχει σχέδιο απορρόφησης του ΤΕΙ που βρίσκεται στην Αμαλιάδα για να πάει στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο του Αγρινίου. Και μου λέει αυτός για τον Κόροιβο. Τον Κόροιβο για τον οποίον εγώ προσωπικά έχω κάνει αίτηση, θα ενταχθεί στο ΤΕΙ. Τι πράγματα είναι αυτά; Έτσι κάνετε πολιτική; Με ύβρεις κάνετε πολιτική; Αυτό είναι το ηθικό πλεονέκτημα που έχετε;
Σας παρακαλώ, μην προχωρήσουμε τώρα σε διακοπή ομιλιών.
Υπάρχει και ένα όριο, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει και ένα όριο στην ανοχή. Δεν μπορεί ο καθένας, χωρίς να ξέρει σε ποιον απευθύνεται, να θίγει τιμές και υπολήψεις. Σας παρακαλώ πολύ.
Εντάξει, το ακούσαμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ωραία, θα φροντίσω εγώ. Κύριε Υπουργέ, μισό λεπτό. Συζητάμε ζητήματα παιδείας και έχουμε στα θεωρεία προσκεκλημένους μαθητές. Ας προσπαθήσουμε να δείξουμε την καλύτερη δυνατή εικόνα, για να αποκομίσουν μια καλή εικόνα από το Κοινοβούλιο. Ας αφήσουμε τους εκνευρισμούς. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο, αλλά παρακαλώ γρήγορα.
Με συγχωρείτε, αλλά κατ' αρχάς γιατί απευθύνεστε σε μένα και κάνετε αυτή την προτροπή; Δεν κατάλαβα.
Σε σας το είπα; Στην Αίθουσα απευθύνθηκα.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ρωτήσω εγώ εσάς τώρα. Υπάρχει κάποια προβλεπόμενη ποινή ή οτιδήποτε για Βουλευτές που διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις; Δεν κατάλαβα.
Εάν δείτε το Σύνταγμα, υπάρχει.
Λέει ο κ. Τζαβάρας ότι του είπε ο δήμαρχος ότι εμείς σκεφτόμαστε το α΄, β΄, γ΄, δ΄. Εγώ λέω, λοιπόν, να ηρεμήσουμε. Να συζητάμε επί συγκεκριμένων πραγμάτων, μη συζητάμε επί διαδόσεων.
Συμφωνήσαμε και συννενοηθήκαμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα δύο μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί καθηγητές από το 1ο Γυμνάσιο Άρτας. Η Βουλή τους καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Μερικές φορές είμαστε λίγο ζωηροί. Δεν υπάρχει θέμα, όμως. Τον λόγο έχει η κ. Κεραμέως.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αναμόρφωση και η ενίσχυση του τεχνολογικού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης αποτελεί πολιτική προτεραιότητα αιχμής στο κυβερνητικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την παιδεία. Για εμάς η καταπολέμηση της νεανικής ανεργίας, η αναστροφή της τάσης μαζικής φυγής των προσοντούχων νέων μας και η σύνδεση της ανώτατης εκπαίδευσης με την παραγωγική διαδικασία συνιστούν εθνικούς στόχους και θεωρούμε ότι αυτοί οι εθνικοί στόχοι, μπορούν σε μεγάλο βαθμό να επιτευχθούν μέσω της ενίσχυσης του τεχνολογικού τομέα της εκπαίδευσης. Αυτό, κυρίες και κύριοι, είναι το δικό μας όραμα και θα παλέψουμε για να το κάνουμε πράξη. Το δικό σας όραμα από την άλλη, το δικό σας σχέδιο για τον τεχνολογικό τομέα της εκπαίδευσης είναι η συρρίκνωσή του, είναι η σταδιακή εξάλειψή του. Πρωταρχική σας μέριμνα είναι να καταργήσετε μονοκοντυλιά τεχνολογικά ιδρύματα, σχολές και τμήματα και εν συνεχεία να φτιάξετε νέα, χωρίς σχέδιο, χωρίς καμμία στρατηγική στόχευση, συνενώνοντάς τα όπως - όπως. Αυτή την τακτική επιλέγετε ως όχημα για την πλήρη αποδιοργάνωση του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας. Δυστυχώς χωρίς καμμία συστολή συνεχίζετε ακάθεκτοι το καταστροφικό σας έργο στην ανώτατη εκπαίδευση, κλείνοντας επιδεικτικά τα αυτιά σας στις αντιδράσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας, στις πάσης φύσεως αντίθετες φωνές. Στην περίπτωση της εν λόγω συγχώνευσης οι αντιδράσεις αυτές είναι πολλές. Μεταξύ άλλων το Δημοτικό Συμβούλιο Λάρισας αντίθετο στη συγχώνευση, οι πρυτάνεις των ΤΕΙ αντίθετοι, η Σύγκλητος του ΤΕΙ Λάρισας αντίθετη, ο Πρύτανης του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας αντίθετος, για να μην πω λάβρος. Εσείς όμως, κύριε Υπουργέ, στέκεστε αδιάφορα απέναντι σε αυτές τις αντιδράσεις; Τι κάνετε, λοιπόν, σε αυτό το νομοσχέδιο; Επιχειρείτε την κατάργηση του ΤΕΙ Θεσσαλίας και την απορρόφησή του από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και την κατάργηση του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας, το οποίο αφού το διαμελίζετε, γιατί μετά μεγάλης λύπης διαπιστώνουμε ότι περί διαμελισμού πρόκειται, πετάτε - επιτρέψτε μου την έκφραση - ατάκτως τα μέλη του σε τρία διαφορετικά ιδρύματα, στο ΕΚΠΑ, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σε μερικά σημεία, κύριε Υπουργέ, διαβάζοντας τις ρυθμίσεις για τον τρόπο με τον οποίο μοιράζετε αριστερά και δεξιά τα τμήματα, τις υποδομές, τα περιουσιακά στοιχεία του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας στα τρία άλλα ιδρύματα, αισθάνθηκα ότι παίζω τουβλάκια με τον τρίχρονο γιο μου. Με τέτοια ελαφρότητα φαίνεται ότι αποφασίζετε τι θα πάει πού. Όμως εδώ δεν παίζουμε και δεν επιτρέπεται να εργαλειοποιείτε την παιδεία στο όνομα κομματικών εξυπηρετήσεων και ταπεινών επιδιώξεων. Καταργείτε, λοιπόν, δύο ΤΕΙ και προβλέπετε την απορρόφησή τους. Εγώ, κύριε Υπουργέ, θα σας κάνω έξι ερωτήματα: Ερώτημα πρώτο: Αυτές οι συνέργειες όπως τις αποκαλείτε κατ' ευφημισμόν, εντάσσονται σε κάποιον ολοκληρωμένο σχέδιο; Έχετε κάποιο συνολικό σχέδιο για την αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας; Προφανώς η απάντηση είναι «όχι». Ερώτηση δεύτερη: Αυτές οι ενέργειες υπακούν σε κάποια αντικειμενικά κριτήρια, σε κάποια ακαδημαϊκά κριτήρια; Ως τώρα δεν μας έχετε πει. Κανένα, λοιπόν, κριτήριο. Ερώτηση τρίτη: Μελέτη σκοπιμότητας υπάρχει; Πού είναι;
Δεν τις διαβάζετε.
Πού είναι; Γιατί δεν θέλετε να δώσετε στη δημοσιότητα ό,τι μελέτη έχει γίνει; Ερώτημα τέταρτο: Μελέτη βιωσιμότητας. Βγαίνει το καινούργιο σχήμα; Είναι βιώσιμο; Δώστε το να το μελετήσουμε, να το δουν οι ενδιαφερόμενοι. Ερώτηση πέμπτη: Έχετε φροντίσει για τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων; Η απάντηση είναι όχι. Και ερώτηση έκτη: Ζητήθηκε η άποψη της καθ' ύλην αρμόδιας αρχής, της ΑΔΙΠ, για το εν λόγω εγχείρημα; Λήφθηκαν υπ' όψιν οι αξιολογήσεις αυτής της ανεξάρτητης αρχής τα ιδρύματα; Η απάντηση είναι βεβαίως όχι. Όλα στο πόδι, όλα στον αέρα, όλα στη βάση ενός και μόνο κριτηρίου πώς θα εξασφαλίσετε περισσότερες ψήφους. Όμως επειδή αναφέρθηκα στην ΑΔΙΠ, επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ, μία μνεία και για τα πρόσφατα τεκταινόμενα. Κύριε Υπουργέ, λυπάμαι πολύ που το λέω, αλλά πλέον δεν τηρείτε ούτε τα προσχήματα. Η έννοια των ανεξάρτητων αρχών απ' ό,τι φαίνεται, σας είναι παντελώς άγνωστη. Τοποθετήσατε σύμβουλο της Κυβέρνησης, προσωπικό σας σύμβουλο, ως επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής της Διασφάλισης και Πιστοποίησης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση.
Προτείναμε.
Προτείνατε, σωστά. Το μόνο πιο εξόφθαλμο που θα μπορούσατε να κάνετε, θα ήταν να λάβετε εσείς ο ίδιος και αυτή τη θέση παράλληλα...
Δεν μπορώ.
Θα θέλατε, όμως, θα θέλατε - το καταλαβαίνω - παράλληλα με τα υπουργικά σας καθήκοντα. Ξέρετε, θα παρακολουθήσουμε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τη συνέχεια της ιστορίας, διότι η ΑΔΙΠ, αυτή η Ανεξάρτητη Αρχή, έχει επανειλημμένως επικρίνει την αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας, που εσείς επιχειρείτε. Και εσείς ως αντίδραση την υποβαθμίσατε, αποψιλώσατε την ΑΔΙΠ από αρμοδιότητες, την αγνοήσετε συστηματικά, της επιτεθήκατε λεκτικά σε συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων. Και όλα αυτά γιατί, κύριε Υπουργέ; Γιατί δεν αντέχετε την κριτική, δεν αντέχετε τον έλεγχο, δεν αντέχετε τα θεσμικά αντίβαρα, τα λεγόμενα checks and balances. Δεν θέλετε να σας ελέγχει κανείς. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο αποστρέφεστε τις ανεξάρτητες αρχές. Όμως, κύριε Υπουργέ, έχω μία ειλικρινή αγωνία, τώρα που τοποθετήσατε δικό σας άνθρωπό, το δεξί σας χέρι, τον προσωπικό σας σύμβουλο στην ΑΔΙΠ, η μεγάλη μου απορία είναι αν τώρα ως διά μαγείας, θα δίνετε μήπως μεγαλύτερη σημασία στην ΑΔΙΠ. Εικάζω πως ναι. Οψόμεθα. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στην τροπολογία που αφορά στο σύστημα διενέργειας μόνιμων διορισμών των εκπαιδευτικών. Αρχικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει σημασία να τονίσουμε ότι αυτή η τροπολογία συνιστά άλλη μία υποκρισία της Κυβέρνησης. Διότι ωραία τα λέμε όλα εδώ, αλλά κανείς δεν μιλάει για τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο. Και ποιος είναι ο ελέφαντας; Σας ερωτώ, λοιπόν: Πόσοι από τους δεκαπέντε χιλιάδες διορισμούς γενικής εκπαίδευσης θα γίνουν πριν από τη λήξη της κυβερνητικής θητείας; Μηδέν. Παρά τις αρχικές δηλώσεις ότι οι διορισμοί στη γενική εκπαίδευση θα ξεκινήσουν το 2019, τι δαπάνη έχετε γράψει στον κρατικό προϋπολογισμό του 2019 για τις προσλήψεις αυτές της γενικής εκπαίδευσης; Μηδέν ευρώ. Άρα πολύ απλά νομοθετείτε για όταν δεν θα είστε κυβέρνηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Επί της ουσίας, όμως, σχετικά με τους διορισμούς - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - πρέπει να καταγράψουμε αναλυτικά τα κενά τα οποία υπάρχουν σε εκπαιδευτικούς σε όλη την επικράτεια, με σκοπό να τα καλύψουμε και πρέπει να ανανεώσουμε ηλικιακά το ανθρώπινο δυναμικό της εκπαίδευσης. Επίσης είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί με αυταπάρνηση, υπό πολύ δύσκολες εργασιακές συνθήκες, έχουν σηκώσει στους ώμους τους το μεγάλο βάρος των οργανικών ελλείψεων στα σχολεία για περισσότερα από δέκα χρόνια. Οφείλουμε, λοιπόν, να το λάβουμε υπ' όψιν, μοριοδοτώντας τη διδακτική προϋπηρεσία με αυξημένο συντελεστή. Υπάρχουν, όμως, εξίσου πολύ άξιοι και προσοντούχοι νέοι, οι οποίοι δεν έχουν διδακτική προϋπηρεσία, γιατί δεν έχουν προλάβει ακόμη να την αποκτήσουν. Γι' αυτούς τους νέους δεν πρέπει να υπάρχει κάποια μέριμνα; Δεν πρέπει να τους δοθεί μία ευκαιρία; Φυσικά και πρέπει. Γι' αυτό, λοιπόν, για να έχουν και αυτοί οι νέοι μία ευκαιρία σε έναν αξιοκρατικό διορισμό στο δημόσιο σχολείο, εμείς προτείνουμε τη διενέργεια γραπτού διαγωνισμού, η επίδοση στον οποίο θα καταλαμβάνει περίπου το 30% στο σύνολο των μορίων. Με τον τρόπο αυτό θα διασφαλίσουμε την ύπαρξη ενός αντικειμενικού, αδιάβλητου και δίκαιου συστήματος. Εκτός από την επίδοση στον διαγωνισμό και τη διδακτική προϋπηρεσία, στους πυλώνες κριτηρίων προτείνουμε να συμπεριλαμβάνονται και ακαδημαϊκά προσόντα και τα κοινωνικά κριτήρια. Οι πολύτεκνοι και τα άτομα με αναπηρία οφείλουν να λάβουν την ξεχωριστή μέριμνα της πολιτείας. Διορισμοί, λοιπόν, πρέπει να γίνουν, αλλά με τρόπο, κύριε Υπουργέ, διαφορετικό από αυτόν που προτείνετε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Μεγαλομύστακας έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα ήρθαμε να συζητήσουμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο αφορά τις συνέργειες του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τα ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, το Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις. Θα έλεγα πως θα έπρεπε να είναι ένα νομοσχέδιο - ορόσημο και θα σας εξηγήσω στη συνέχεια της ομιλίας μου γιατί το λέω αυτό. Θα κάνουμε μία αναδρομή στις επιτροπές. Την Τετάρτη 9/1 και κατά τη διάρκεια της τρίτης συνεδρίασης της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων εκφράστηκε η άποψη από την Ένωση Κεντρώων, αν αυτό το σχέδιο νόμου που είναι πλέον στην Ολομέλεια και ίσως είναι από τα τελευταία που θα έρθει από το Υπουργείο, καθώς είμαστε σε προεκλογική χρονιά - φέτος θα γίνουν εκλογές, δεν ξέρω άμεσα ή λίγο αργότερα - θα έπρεπε να φέρει τη σφραγίδα της συναίνεσης, της συνεργασίας, της γόνιμης σύνθεσης ιδεών, του μακρόπνοου σχεδιασμού, της αποδοχής και της στήριξης της εκπαιδευτικής κοινότητας και, κυρίως, την αναγνώριση της κοινωνίας μας. Στάλθηκε με έμφαση από την Ένωση Κεντρώων, σε αυτή την τρίτη συνεδρίαση, το ηχηρό μήνυμα πως αυτό το σχέδιο νόμου που φιλοξενεί, σύμφωνα με τους συντάκτες του, έναν σχεδιασμό ο οποίος θα ανασυνθέσει εκ θεμελίων το τοπίο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που παρέχεται ως συνέχεια των παρεμβάσεων στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αθήνας, στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, φτάνει προς ψήφιση σε ένα κλίμα, θα έλεγα, εξαιρετικά πολωτικό, σε ένα τοπίο σχεδόν πολεμικό, με μηδενικό χρόνο υλοποίησης, καθώς τα υποψήφια κόμματα τα οποία επιθυμούν να ασκήσουν εξουσία την επόμενη περίοδο, ήδη δηλώνουν ως επιλογή την άμεση κατάργησή του. Ακόμα και πριν τυπωθούν τα Πρακτικά εκείνης της συνεδρίασης, επαληθευτήκαμε σε αυτή την πολιτική μας τοποθέτηση, είδαμε ποιες ήταν οι εξελίξεις σχετικά με την πόλωση και το πολεμικό κλίμα το οποίο υπάρχει αυτές τις μέρες και θα συνεχίσει να υπάρχει και τις επόμενες μέσα στο Κοινοβούλιο. Και σήμερα πλέον σε ένα τέτοιο τεταμένο κλίμα μετά από μία μάχη χαρακωμάτων που έγινε χθες, και μέσα σε ένα πλήθος αντιδράσεων και μια ακόμη μάχη που αναμένεται σύντομα - με την εκπαιδευτική κοινότητα στους δρόμους, με πλήθος παραπονούμενους - είμαστε εδώ να νομοθετήσουμε για τη νεολαία μας. Είναι πολλά τα σημεία του σχεδίου νόμου που φοβόμαστε πως δεν θα υλοποιηθούν και μιλάμε ξεκάθαρα για τις προσλήψεις, καθώς δεν υπάρχει εμφανής διάθεση από όλες τις πλευρές. Είμαστε εμείς, λοιπόν, εδώ σήμερα και νομοθετούμε για τη νεολαία μας, χωρίς να παρέχουμε βεβαιότητα, όταν έχουμε να διαπραγματευτούμε με όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους, τις καριέρες τους, τις σπουδές τους, τη ζωή τους ολόκληρη. Άραγε θα νομοθετήσουμε με καρδιά και μυαλό στραμμένα στη νεολαία μας και στα προβλήματά της ή απλά θα έρθουμε εδώ να λειτουργήσουμε μηχανικά, έχοντας στο νου μας τι θα γίνει αύριο σε ενδεχόμενες εκλογές; Βάζουμε το πολιτικό όφελος πάνω από το όφελος των εκπαιδευτικών και γενικότερα της εκπαιδευτικής κοινότητας; Πρέπει να αναρωτηθούμε όλοι σήμερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν από τρία χρόνια περίπου, σταθήκαμε - ελπίζω - όλοι σε αυτά τα έδρανα με όραμα να προσφέρουμε για τον τόπο μας. Αυτή ήταν τουλάχιστον η δική μου προτεραιότητα και είχα την αποφασιστικότητα να το πετύχω. Νομίζω γνωρίζουν όλοι και όλες μέσα σε αυτή την Αίθουσα που ασχολούνται με θέματα της παιδείας ότι αν και είμαστε το μικρότερο κοινοβουλευτικό κόμμα, είμαστε αυτοί που έχουμε δυνατή φωνή, η οποία ακούγεται σε όλα τα σχετικά θέματα. Συμμετείχαμε σε όλους τους διαλόγους πάντα με πολιτικό θάρρος. Καταθέσαμε τις προτάσεις μας, οπότε μας ζητήθηκε, πάντοτε με μία οπτική συναίνεσης και συνεργασίας όχι μόνο με την Κυβέρνηση αλλά με όλα τα κόμματα εντός του Κοινοβουλίου. Είχα την τιμή, μάλιστα, το 2016 να είμαι ο πρώτος Έλληνας Βουλευτής, ο οποίος έφερε στο Κοινοβούλιο το θέμα του brain drain ενός προβλήματος πάρα πολύ σημαντικού. Θα έπρεπε αυτό το θέμα να είναι προτεραιότητα όχι μόνο μέσα σε αυτή την Αίθουσα αλλά και όλων των φορέων και του εκπαιδευτικού συστήματος και γενικότερα της Ελλάδας μας. Είχα τη χαρά μαζί με αξιόλογους συνεργάτες, να διαμορφώσουμε ένα σχέδιο πλήρωσης θέσεων, να προτείνουμε μέτρα, όπως μεταξύ άλλων ήταν η διεύρυνση του χρόνου μαθημάτων στο γυμνάσιο, η ισότιμη πρόσβαση των αποφοίτων ΕΠΑΛ στα πανεπιστήμια, η δίχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση αλλά και το προσωπικό Erasmus, η επαναφορά του θεσμού των προτύπων και πειραματικών σχολείων - με διαφορετική, βέβαια, διαδικασία πιο φιλική προς τους μαθητές - αλλά και την επαναφορά της χρήσης της τράπεζας θεμάτων, σε καμμία περίπτωση, βέβαια, με τον τρόπο που υπήρχε το 2014. Πολλές από τις προτάσεις μας είδαμε ότι υλοποιήθηκαν - επειδή ήταν δικές μας, επειδή ήταν και οι δικές σας - και είναι κάτι που μας χαροποιεί και περιμένουμε και άλλες από τις θέσεις μας να νομοθετούνται και να βοηθούν, κατά την άποψή μας, το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα. Είχαμε το θάρρος να στηρίξουμε τη μη διαγραφή φοιτητών σε μια περίοδο κρίσης, σε μια περίοδο που για να σπουδάσουν οι νέοι μας, οι οικογένειές τους βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να βρουν ό,τι έχει απομείνει. Μάλιστα έχουμε κάνει και γραπτές προτάσεις για της μετεγγραφές αλλά και για τη φοιτητική μέριμνα. Ό,τι και αν προτείναμε, ό,τι και αν σκεφτήκαμε, το σταθμίσαμε πάρα πολύ σοβαρά, έχοντας πάντα ως κριτήριο το συμφέρον της κοινωνίας μας. Εξάλλου γι' αυτό το πρόγραμμα για το πρόγραμμα που καταθέσαμε το 2016, σημειώναμε ότι η επένδυση στην παιδεία είναι αυτή με το μεγαλύτερο προστιθέμενο όφελος για τη χώρα μας. Η παιδεία θα έπρεπε να θεωρείτο απ' όλα τα κόμματα εντός του Κοινοβουλίου ως ο πιο σημαντικός πυλώνας ανάπτυξης της πατρίδας μας, γι' αυτό και ποτέ δεν ήμασταν αρνητικοί στο να υπάρχουν περαιτέρω κονδύλια και αυξημένες δαπάνες στην παιδεία μας. Το σχέδιο νόμου αυτό το οποίο αποτελείται από τρία μέρη και έντεκα κεφάλαια, πραγματεύεται διάφορα θέματα. Στο πρώτο και δεύτερο μέρος βλέπουμε ότι αναπτύσσονται διατάξεις που αφορούν τα πανεπιστήμια, τις συνέργειες και τις συνεργασίες. Εδώ υπάρχουν πάρα πολλές αντιδράσεις. Τις έχετε ακούσει από πολλούς ομιλητές σήμερα. Βλέπετε τις αντιδράσεις. Χαρακτηριστικά είναι τα σχόλια που υπάρχουν στη διαβούλευση. Στο τρίτο κεφάλαιο το οποίο και αυτό εξετάζει πάρα πολλά θέματα, υπάρχουν ζητήματα τα οποία έχουν προκαλέσει μεγάλο θόρυβο. Πριν αναφερθώ σ' αυτά, θα ήθελα να επισημάνω το θετικό πρόσημο του άρθρου 33, το οποίο για πρώτη φορά δημιουργεί μια επιτροπή ισότητας φύλων στα ΑΕΙ της χώρας και θέλω αυτό να το επικροτήσω. Ωστόσο μέσα σ' αυτά τα άρθρα βλέπουμε ότι υπάρχουν και οι διατάξεις, που ρυθμίζουν τη μονιμοποίηση και τον διορισμό των εκπαιδευτικών. Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό ζήτημα. Έχω πει πάρα πολλές φορές απ' αυτό το Βήμα ότι δεν μπορούμε να βασίζουμε την εκπαίδευσή μας σε νομάδες, γιατί έτσι έχουμε καταντήσει τους εκπαιδευτικούς, κάθε χρόνο να μεταναστεύουν από πόλη σε πόλη, από χωριό σε χωριό, από νησί σε νησί. Ας δούμε, όμως, τι γινόταν. Είχαμε ένα σύστημα που είχε ξεσηκώσει και αυτό πλήθος αντιδράσεων και διαμόρφωσε και τότε πολεμικό κλίμα με πορείες εκπαιδευτικών. Αν γυρίσουμε στο 1998, θα θυμηθούμε ότι το τότε σύστημα διορισμού που καταργούσε την επετηρίδα και στηριζόταν σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, ερχόταν να υποσχεθεί αξιοκρατία, ηλικιακή ανανέωση, επίκαιρη εκπαιδευτική και παιδαγωγική άποψη στο σχολείο. Ωραίες ιδέες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Τι δεν πέτυχε, όμως, και το καταργείτε σήμερα; Είμαι σίγουρος ότι οι διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων ήταν αυτές που το παρόπλισαν και το αχρήστευσαν. Δεν φταίει το εκπαιδευτικό σύστημα. Δεν βγάλαμε λίγους καλούς εκπαιδευτικούς απ' αυτή τη διαδικασία. Το επίπεδο των εκπαιδευτικών το έχετε μνημονεύσει πάρα πολύ εδώ μέσα. Είναι αυτοί που κρατούν όρθιο το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Επομένως δεν πρέπει να ρίχνουμε τα βάρη αλλού. Πρέπει να δούμε ποιες ήταν οι ευθύνες. Το μεγαλύτερο βάρος των ευθυνών πέφτει στον μη διορισμό εκπαιδευτικών σε θέσεις που υπήρχε ανάγκη. Δεν αξίζει να κλείνουμε το μάτι στους εκπαιδευτικούς, να τους βάζουμε σε μια αντιπαράθεση μεταξύ τους, να τους αφήνουμε να λύσουν μόνοι τους το πρόβλημα, χωρίς να τους ακούμε και να υιοθετούμε τις θέσεις τους. Ξέρω πως ό,τι και να φέρνατε σήμερα εδώ, θα υπήρχαν αντιδράσεις, ωστόσο νομίζω ότι μια ευρεία διαβούλευση, μια ευρεία συνεργασία θα είχε τις όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις. Ήταν πολύ σοβαρά τα επεισόδια που έγιναν σήμερα έξω. Αυτό δεν αξίζει σε παιδαγωγούς, που χρόνια τους ταλαιπωρεί η πολιτεία. Αυτό συνέβαινε για χρόνια, η πώληση ελπίδων για διορισμούς σε χρονιές μακρινές, που μπορεί να μην είναι καν εδώ η Κυβέρνησή σας. Δεν είμαστε μελλοντολόγοι. Θέλω να σταθώ και σε μια τροπολογία. Όταν νομοθετούσατε γι' αυτή τη διάταξη, εμείς σας προειδοποιούσαμε. Αναφέρομαι στην τροπολογία για τις θητείες των πρυτάνεων. Σας λέγαμε τότε ότι ήταν λάθος αυτό που είχατε φέρει. Δεν μας ακούσατε και συνεχίζετε μια πολιτική την οποία έχουμε κριτικάρει πάρα πολλές φορές απ' αυτό το Βήμα την πολιτική του «βλέποντας και κάνοντας». Δεν προχωράμε έτσι ειδικά σε θέματα παιδείας. Παλεύουμε και θα έπρεπε να παλεύουμε όλοι εδώ μέσα, για να έχουμε ένα σύστημα παιδείας φιλικό προς τους νέους μας, προς τους ανθρώπους αυτού του τόπου. Δεν μπορούμε να πορευόμαστε έτσι. Εμείς σήμερα ως Ένωση Κεντρώων αναδεικνύουμε μέσα απ' αυτή την ομιλία την έλλειψη συνεννόησης που υπάρχει. Εσείς της Κυβέρνησης αλλά και της Αξιωματικής Αντιπολίτευση, ενισχύετε αυτό το ταμπούρωμα σε κομματικά χαρακώματα, οπότε σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε αυτό το σχέδιο νόμου όπως έχει έλθει. Στο πλαίσιο αυτό και ως διαμαρτυρία προς όλη αυτή την εικόνα του Κοινοβουλίου σήμερα, εμείς θα ψηφίσουμε «παρών» τόσο στο σύνολο όσο και επί όλων των άρθρων. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο συνάδελφο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να καταθέσω κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Είναι ένα σύνολο νομοτεχνικών βελτιώσεων μαζί με μια τροπολογία που έχει καταθέσει ο κ. Κουράκης, η οποία έχει σχέση με τους ειδικευόμενους γιατρούς και είναι και σε συνεννόηση με το Υπουργείο Υγείας.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μία μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Μετσόβου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] O Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση του σημερινού νομοσχεδίου πραγματοποιείται την επαύριο της ψήφου εμπιστοσύνης που έλαβε η Κυβέρνηση με παρασκηνιακές συναλλαγές με τον έως χθες κυβερνητικό της εταίρο, με αλισβερίσια και «λευκούς γάμους» με ανταλλάγματα υπουργικές καρέκλες. Ενώ στην πραγματικότητα η Κυβέρνηση του ψεύδους και της δημαγωγίας έχει ήδη καταρρεύσει, επιχειρείται με τεχνητά μέσα να διατηρηθεί στη ζωή, με πρόθυμους Βουλευτές που δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να ξεπουλήσουν τα πιστεύω τους, αλλά και αυτούς που τους ψήφισαν για μια καρέκλα. Πίσω απ' όλα τα «μαγειρέματά» σας υπάρχει μόνο ο τρόμος για τη λαϊκή βούληση, η οποία όσο και αν καθυστερήσετε με τις παρασκηνιακές σας συναλλαγές, θα εκφραστεί και θα είναι σκληρή. Ήδη γνωρίζετε ότι στον λαό είστε Κυβέρνηση μειοψηφίας, γι' αυτό και αποφεύγετε τις εκλογές όπως ο διάολος το λιβάνι. Εκείνο που μένει απ' αυτό το θλιβερό διήμερο, είναι ο ευτελισμός της πολιτικής, οι μεθοδεύσεις και ο αυτοεξευτελισμός Βουλευτών, που χωρίς αρχές τρέχουν για λίγη εξουσία, να δώσουν φιλί ζωής σε μια καταρρέουσα Κυβέρνηση. Δυστυχώς σήμερα αντί να δοθεί λύση στο δράμα της χώρας με την προκήρυξη εκλογών, συζητούμε νομοσχέδια ωσάν να μη συμβαίνει τίποτα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο χώρος της εκπαίδευσης επλήγη σοβαρά την τετραετία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και εδώ επικράτησαν παλαιολιθικές ιδεοληψίες του στενού συριζαϊκού πυρήνα. Δεν ήταν τυχαίο ότι και οι τρεις Υπουργοί που πέρασαν από το πόστο του Υπουργείου Παιδείας είχαν την ίδια γραμμή, μια γραμμή που έβλεπε την αριστεία ως ρετσινιά, που απεχθανόταν το άνοιγμα της εκπαίδευσης στον κόσμο, που άφησε τα πανεπιστήμια έρμαιο στις συμμορίες των «μπαχαλάκηδων» με τον εκτρωματικό νόμο για το άσυλο. Και έρχεται τώρα με το παρόν νομοσχέδιο, να ολοκληρώσει το έργο της με αποφάσεις που δεν έχουν ως ζητούμενο την ορθολογική αναδιάρθρωση των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ και την ανάγκη προετοιμασίας των νέων για επαγγελματική αποκατάσταση. Δεν υπάρχει αμφιβολία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τις προηγούμενες δεκαετίες πραγματοποιήθηκε μια πρωτοφανής έκρηξη δημιουργίας σχολών και τμημάτων σε πολλές περιπτώσεις χωρίς πραγματική ανάγκη. Το αποτέλεσμα είναι δεκάδες τμήματα να μην προκαλούν κανένα ενδιαφέρον σε υποψήφιους φοιτητές ή να παράγουν μαζικά ανέργους. Ποια, όμως, είναι η απάντηση του Υπουργείου σε αυτό το πρόβλημα; Να καταργήσει τις εξετάσεις, για να τροφοδοτηθούν τα αγνοημένα τμήματα. Αυτή η λογική ούτε τα παιδιά ωφελεί ούτε τα ίδια τμήματα, που μοιραία θα οδηγηθούν και πάλι σε μαρασμό. Η πλέον, όμως, φαεινή σας ιδέα που παραπέμπει σε φιλοσοφία Ναστραντίν Χότζα, είναι να βαπτίσετε τα ΤΕΙ σε πανεπιστήμια απλώς και μόνο με συγχωνεύσεις, χωρίς κανέναν ορθολογισμό και αξιολόγηση και αυτό υποτίθεται ότι φέρνει την αναβάθμιση. Ο δρόμος που ακολουθείτε είναι λάθος. Χώρες με προηγμένο εκπαιδευτικό σύστημα. όπως η Γερμανία, η Σουηδία, η Αυστρία επενδύουν στην ανώτατη τεχνολογική εκπαίδευση τόσο σε πόρους όσο και σε ανθρώπους με κύριο στόχο τη σύνδεσή της με την πραγματική οικονομία, τις επιχειρήσεις, τις νέες τεχνολογίες. Εδώ, όμως, η Αριστερά παθαίνει αναφυλαξία στο άκουσμα και μόνο της λέξης αγορά. Έρχομαι συγκεκριμένα στο ΤΕΙ Λάρισας, ένα από τα πιο δυναμικά τεχνολογικά ιδρύματα της χώρας. Ποια ήταν τα κριτήρια της κατάργησής του; Όλοι οι φορείς σάς λένε ότι κάνετε λάθος - η σύγκλητος του ΤΕΙ, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης, οι σπουδαστές - και όμως κωφεύετε. Στο ΤΕΙ Κρήτης, όμως, δεν προχωρείτε σε συγχώνευση αλλά σε αναβάθμιση ως αυτόνομο τεχνολογικό πανεπιστήμιο. Ήταν ισχυρότερες οι πιέσεις των εκεί κυβερνητικών Βουλευτών; Γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά; Μη μας πείτε, κύριε Υπουργέ, για ακαδημαϊκά κριτήρια. Είχατε μήπως θετική εισήγηση της ΑΔΙΠ για την κατάργηση του ΤΕΙ Θεσσαλίας και τη συγχώνευση; Υπήρχε αξιολόγηση; Ο σχεδιασμός σας έγινε με ακαδημαϊκά κριτήρια; Όχι βέβαια λέει η ΑΔΙΠ. Και τι κάνει μετά ταύτα ο αρμόδιος Υπουργός; Διορίζει στη θέση του επικεφαλής της ΑΔΙΠ έναν σύμβουλό του, για να είναι σίγουρος ότι το θέλημά του θα είναι διαταγή για την ανεξάρτητη αρχή. Αυτό είναι, λοιπόν, το ήθος της Αριστεράς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των δύο μέτρων και δύο σταθμών αποτελεί το Τμήμα Ιατρικών Εργαστηρίων, το οποίο αντί να αναβαθμίσετε όπως έγινε στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, που εντάχθηκε στο Τμήμα Βιοϊατρικών Επιστημών - και όπως θα γίνει και στο Νέο Διεθνές Πανεπιστήμιο, Κύριος οίδε τι διεθνές θα είναι! - το καταργείτε. Και όμως, είναι το τμήμα με τη δεύτερη υψηλότερη βάση εισαγωγής στο ΤΕΙ Θεσσαλίας. Έχει τις πλέον σύγχρονες υποδομές, με εγκαταστάσεις που τέθηκαν φέτος σε χρήση, έχει δεκατρία άτομα ακαδημαϊκό προσωπικό, οι απόφοιτοί του έχουν κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα και αξιόλογη ζήτηση στην αγορά εργασίας. Δεν είναι δυνατόν να προχωρήσετε σε συγχώνευση αυτού του τμήματος με τη νοσηλευτική, που το μόνο κοινό σημείο τους είναι η συστέγασή τους στο ίδιο κτήριο. Για το «Αβερώφειο Αγροδιατροφικό Τεχνολογικό Πάρκο» θεωρούμε ότι πρέπει να είναι λειτουργικά αυτόνομο ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Όσον αφορά στις προσλήψεις εκπαιδευτικών, η πλήρης παραγκώνιση του ΑΣΕΠ με την κατάργηση των γραπτών εξετάσεων και η επαναφορά ουσιαστικά της επετηρίδας μέσω της μοριοδότησης, δεν θα ωφελήσει την εκπαίδευση. Επιπλέον δεν προβλέπεται ειδικός αριθμός προσλήψεων τόσο για ΑΜΕΑ όσο και για πολυτέκνους, ενώ μιλούμε για το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, στο επόμενο λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση αυτή αφήνει πίσω της μια πολύ αρνητική παρακαταθήκη σε όλους τους τομείς και πρωτίστως στα εθνικά θέματα. Το ίδιο, όμως, κάνει και στην παιδεία. Οι παρωχημένες ιδεοληψίες της την ώρα που όλος ο κόσμος τρέχει με ταχύτητα φωτός, επιβάλλουν παντού τη λογική της ήσσονος προσπάθειας. Κύριε Πρόεδρε, η λύση στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας με μια Κυβέρνηση που βυθίζεται στην ανυποληψία, είναι μια: Εκλογές εδώ και τώρα να αποφασίσει ο κυρίαρχος ελληνικός λαός για το μέλλον του και όχι κάποιοι πρόθυμοι Βουλευτές σαν έτοιμοι από καιρό, που ενώ εκλέχθηκαν ως αντιπολιτευόμενοι, έσπευσαν να προσφέρουν σανίδα σωτηρίας στην παραπαίουσα Κυβέρνηση. Είναι ώρα να μιλήσει ο λαός. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. Ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κουρουμπλής έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, «πάσα γαρ επιστήμη χωριζόμενη αρετής, πανουργία και ου σοφία», έλεγε ο θείος Πλάτων, θέλοντας να καταδείξει τη σχέση της επιστήμης με την αρετή του ανθρώπου. Συζητούμε σήμερα, λοιπόν, ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, που αφορά όχι την παιδεία με τη γενική της έννοια αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Εκείνο που πιστοποιείται τα τελευταία τέσσερα χρόνια σε αυτόν τον τομέα και επιβεβαιώνεται σήμερα, είναι ότι αυτή η Κυβέρνηση σε μια περίοδο που η κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού διευρύνει τον ευρωσκεπτικισμό, γιατί κατεδαφίζονται οι κοινωνικοί θεσμοί στην Ευρώπη και περιορίζονται τα κοινωνικά δικαιώματα, έρχεται σήμερα λίγους μήνες μετά την έξοδο της χώρας από τα περίφημα μνημόνια, και επιχειρεί να αιμοδοτήσει το εθνικό σύστημα της εκπαίδευσης της χώρας. Κύριε Πρόεδρε, πριν από λίγες μέρες αυτή η Κυβέρνηση έφερε ρυθμίσεις για να μονιμοποιήσει το στελεχιακό δυναμικό ενός προγράμματος, που είχα την τιμή μαζί σας και με τον Μανώλη Σκουλάκη να το σχεδιάσουμε και να το ξεκινήσουμε. Όμως ήταν ένα μετέωρο πρόγραμμα, γιατί κανένας δεν πήρε την ευθύνη για αυτούς τους ανθρώπους, που με τη δουλειά τους δικαίωσαν αυτόν τον θεσμό του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι». Ήρθε αυτή η Κυβέρνηση μόλις πήρε τη δυνατότητα μετά την έξοδο από τα μνημόνια, να κατοχυρώσει αυτόν τον θεσμό, επιβεβαιώνοντας και σε αυτή την πλευρά της πρόνοιας ότι το κράτος πρέπει να αναλαμβάνει την ευθύνη δημιουργίας τέτοιων κοινωνικών θεσμών και να μην αφήνει τους απόκληρους, τους αδύναμους και τους κατατρεγμένους να σηκώνουν στους αδύνατους ώμους τους τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν από τη ζωή. Το ίδιο επιχειρείται και σήμερα. Ακούω, λοιπόν, τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας, και καλά εγώ που τους ακούω, αλλά τους ακούει και ο ελληνικός λαός. Κύριοι, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν ήρθατε από παρθενογένεση. Κυβερνήσατε πολλά χρόνια την πατρίδα, εκλεγμένοι από τον λαό - δεν λέω - στο πλαίσιο του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Αυτά που λέτε σήμερα, γιατί δεν τα κάνατε; Υπάρχει ένα ερώτημα στον κόσμο. Δεν έχει χαμηλή νοημοσύνη. Τι φαντάζεστε, δηλαδή; Ο κόσμος δεν σκέφτεται που μας ακούει, τι λέει ο καθένας μας; Δεν έχει μέσα στη σκέψη του το τριβείο, για να αναλύσει τι λέει ο καθένας τι έκανε τι δεν έκανε. Έρχεστε με μια λογική ότι αυτή η Κυβέρνηση έχει καταστρέψει τα πάντα, και πότε θα έρθουν οι εκλογές να πάρετε την εξουσία να σώσετε αυτόν τον τόπο και τον λαό, όπως τον σώσατε όλα αυτά τα χρόνια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση αυτή και στον τομέα της υγείας έχει καταδείξει ότι πιστεύει στο δημόσιο σύστημα. Από την πρώτη στιγμή όταν είχαμε ενάμισι εκατομμύριο ανθρώπους ανασφάλιστους αδιαφορούσατε γι' αυτούς. Κατεδαφίσατε το σύστημα. Το ίδιο και στην παιδεία, το ίδιο και στις σχολές ναυτικής εκπαίδευσης του Υπουργείου στο οποίο ήμουν. Θέλατε ιδιωτική εκπαίδευση αλλά δεν είχατε και το θάρρος, δεν τολμούσατε ούτε αυτό να το κάνετε. Και έρχεστε τώρα και λέτε «να γίνει και αυτό, να γίνει και εκείνο». Αυτή η Κυβέρνηση έχει καταδείξει ότι πιστεύει στο δημόσιο σύστημα υγείας, γιατί όπως έλεγε ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου «μπροστά στη ζωή και στο θάνατο, όλοι οι άνθρωποι πρέπει να είναι ίδιοι». Αυτό κάνουμε τέσσερα χρόνια και συνεχώς το αιμοδοτούμε και το αναβαθμίζουμε. Διότι είναι σταθερή επιλογή να στηριχθεί το δημόσιο σύστημα υγείας, παιδείας, πρόνοιας, αυτό που, δυστυχώς, βλέπετε να περιορίζεται στην Ευρώπη. Γι' αυτό έχουμε τα φαινόμενα των κίτρινων γιλέκων στη Γαλλία, διότι αφήνουν τον κόσμο στην τύχη του. Και εδώ επιχειρείται με τις περιορισμένες δυνατότητες που υπάρχουν, να καταδειχθεί στον κόσμο ότι το βλέμμα αυτής της Κυβέρνησης είναι προς την κοινωνία. Πριν από λίγες ημέρες ήλθαν οι συντάξεις. Τα τελευταία οκτώ χρόνια ο κόσμος έτρεμε κάθε φορά που ερχόταν η σύνταξη, μήπως έχει μειωθεί. Υπήρχαν άνθρωποι που είχαν πρόβλημα ακόμα και με μείωση 5 ευρώ. Τι έγινε τις τελευταίες ημέρες; Εξακόσιες είκοσι χιλιάδες άνθρωποι είδαν αύξηση μετά από οκτώ χρόνια. Μήπως το αμφισβητείτε και αυτό; Ρωτήστε τους. Εγώ έχω ρωτήσει και συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας, που μου λένε ότι ήλθε στις μητέρες τους αύξηση αυτή τη φορά. Εμείς, λοιπόν, εκείνο που οφείλουμε να κάνουμε αδιάπτωτα, είναι να εξασφαλίζουμε το αυτό σημείο εκκίνησης, τις ίδιες δυνατότητες, δηλαδή, σε όλες τις νέες και τους νέους στο αυτό σημείο εκκίνησης, ώστε η εξέλιξή τους να μην είναι αποτέλεσμα της οικονομικής και κοινωνικής θέσης της οικογένειας αλλά να είναι αποτέλεσμα της δικής τους δημιουργικότητας, προσπάθειας, υπομονής και επιμονής στο να υλοποιήσουν τους στόχους της ζωής τους, για να βάλουν τη ζωή τους στην τροχιά εκείνη που θέλουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Βεβαίως εγώ θα τολμήσω να πω ότι στα ζητήματα της παιδείας, πρέπει όλοι - και η Κυβέρνηση και η Αντιπολίτευση - να έχουμε ανοικτές τις πόρτες και τα παράθυρα του νοητικού μας πεδίου, να κεντρίσουμε και να κεντριστούμε από τον προβληματισμό όλων, διότι η παιδεία είναι ένας ιδιαίτερα ευαίσθητος τομέας της ζωής αυτού του τόπου. Και πρέπει να εξαντλήσουμε τα ιαματικά κοιτάσματα της σκέψης μας, χωρίς σκοπιμότητες, μικροψυχίες, μικροπολιτικές, απαξιωτικές τοποθετήσεις. Μόνο με ένα τέτοιο πνεύμα μπορούμε να βρούμε τον κοινό τόπο και πρέπει να βρούμε τον κοινό τόπο σε αυτό το ζήτημα, είναι υποχρέωση όλων μας. Γι' αυτό μας έστειλε εδώ ο ελληνικός λαός, όχι για να απαξιώνουμε ο ένας τον άλλον αλλά να συνεργαζόμαστε τουλάχιστον σε αυτά τα ζητήματα σε ένα τέτοιο πνεύμα, ώστε να πάει η πατρίδα μπροστά και να αφήσουμε αυτή τη λογική των διχασμών και των υπερπατριωτισμών.
Κύριε Κουρουμπλή, παρακαλώ.
Όλοι ξέρουμε την ιστορία αυτού του τόπου, τα λάθη που έγιναν και από εδώ και από εκεί και από πιο πέρα. Ας διδαχθούμε από αυτά. Κύριε Υπουργέ, θέλω κατ' αρχάς να σας συγχαρώ, γιατί ακριβώς βάλατε έναν προγραμματισμό για δεκαπέντε χιλιάδες προσλήψεις στο δημόσιο τομέα, στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα.
Κύριε Κουρουμπλή, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Τελειώστε, διότι διαμαρτύρονται οι συνάδελφοι. Έχουμε και ψηφοφορία.
Τελειώνω σε ένα λεπτό. Θέλω, λοιπόν, να τονίσω επίσης αυτό που έγινε στην ειδική αγωγή. Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια που έχει στελεχωθεί με αυτόν τον τρόπο, δείχνοντας ότι αυτή η Κυβέρνηση νοιάζεται εκείνους που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους λόγω της ιδιαιτερότητας, ιδιαίτερα τα παιδιά που έχουν σύνδρομο Down και νοητική καθυστέρηση. Και θα ήθελα να σας ζητήσω - αφού, βεβαίως, τονίσω ότι ακούσατε τα αιτήματα που αφορούν τους εκπαιδευτικούς των ΑΜΕΑ και κατεβάσατε στο 50% όπως ήταν το σωστό, γιατί το ποσοστό από εκεί ξεκινάει ως δικαίωμα της χώρας και σε άλλους τομείς - να εξαντλήσετε ακόμα περισσότερο τα περιθώρια για τα παιδιά, τους επιστήμονες που γύρισαν όλη την Ελλάδα, που πήγαν σε άγονες, σε δυσπρόσιτες περιοχές, που πολλές φορές δεν είχαν τη δυνατότητα να αποκτήσουν για πολλούς και διάφορους λόγους μεταπτυχιακά…
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Είναι ανάγκη δικαίου, παρακαλώ, να εξαντλήσετε ακόμα περισσότερο την προσπάθεια που έχετε ξεκινήσει, ώστε να αυξηθούν τα μόρια που συνδέονται με την υπηρεσία και τα μόρια που συνδέονται με το πρώτο πτυχίο. Μπορεί να υπάρξει ένα ακόμα περιθώριο, και θα δείτε ότι αυτό θα αγγίξει, πραγματικά, την επίλυση του αιτήματος όλων αυτών των ανθρώπων. Ευχαριστώ.
Κύριε Κουρουμπλή, έχετε μιλήσει έντεκα λεπτά. Αν συνεχίσουμε έτσι, η ψηφοφορία θα γίνει στη 1 το πρωί. Δεν είναι δυνατόν. Σας παρακαλώ να είμαστε μέσα στο χρόνο. Ο επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Κόνσολας, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Παρακαλώ, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε για το μέλλον. Αυτό είπε ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, ο κ. Τζαβάρας, στην ομιλία του στην τοποθέτησή του από το Βήμα της Βουλής. Βέβαια για άλλη μία φορά μου δίνεται η ευκαιρία να πω ότι αν θέλαμε να μιλήσουμε για το μέλλον όσον αφορά στην παιδεία γενικότερα αλλά και την εκπαίδευση ειδικότερα, θα έπρεπε να είχαμε συζητήσεις επί μακρόν. Θα έπρεπε να είχαμε ένα στρατηγικό σχέδιο για την ανάταξη των Ελλήνων και των Ελληνίδων για ό,τι αφορά στα επόμενα χρόνια και τη σύνδεση των πανεπιστημίων, τη σύνδεση του σχολείου με την παραγωγή κάτι το οποίο δεν γίνεται σήμερα. Η μετεξέλιξη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε μια Κυβέρνηση «κουρελού», δυστυχώς, αποτυπώνεται και σε αυτό το νομοσχέδιο, ξέροντας τις προθέσεις της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, οι οποίες σε επίπεδο πρακτικό δεν συνδέονται με τίποτα από αυτά τα οποία επιθυμούν σαν ενδεχόμενο, κρίνοντας από την κριτική τους, τότε που ήταν αντιπολίτευση, σε σχέση με τώρα που είναι ηγεσία. Αυτή την πρακτική, βέβαια, η Κυβέρνηση την έχει υιοθετήσει επί μακρόν διάστημα τώρα και μάλιστα την έχει υιοθετήσει και σε αυτό το νομοσχέδιο. Διότι η εικόνα του νομοθετικού έργου, δυστυχώς, αποτυπώνεται και σήμερα ως κάκιστη πρακτική, αφού κατατέθηκε πριν λίγη ώρα μια νομοτεχνική βελτίωση που είναι πλειάδα σελίδων. Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να εστιάσω σε τέσσερα σημεία του νομοσχεδίου και να ξεκινήσω από τα θέματα που αφορούν στα θεμέλια της διάλυσης και της συγχώνευσης των ΤΕΙ. Η κ. Κεραμέως, Τομεάρχης της Παιδείας, προηγουμένως είπε ότι αποσυνδέεται η τεχνολογική εκπαίδευση από την παραγωγική διαδικασία της χώρας. Καταργείτε την τεχνολογική εκπαίδευση, όταν στη δευτεροβάθμια διατηρείτε δομές τεχνολογικής κατεύθυνσης, κάτι ασύμβατο και εντελώς παράλογο στα ευρωπαϊκά και παγκόσμια δεδομένα, καταργείτε δηλαδή τα ΤΕΙ, προβαίνετε στην κατάργηση των ΑΤΕΙ, χωρίς επαρκή προετοιμασία. Γιατί είναι χαρακτηριστικό ότι τα μέλη ΔΕΠ των ΑΤΕΙ είναι κυριολεκτικά στον αέρα, αφού εντάσσονται στα γενικά τμήματα και μάλιστα θα ενταχθούν σε τμήματα των ΑΕΙ σε συνέχεια, αφού ακολουθήσει η μετατροπή των θέσεων τους, με μία αξιολογική διαδικασία από επιτροπή, για να κριθεί σε ποια τμήματα θα ενταχθούν. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στα χρονικά. Kαι μάλιστα για μία κατηγορία φοιτητών που έχουν δημόσια εκφράσει, δεν θέλω να πω καταγγείλει, την αγωνία τους, για μία κατηγορία φοιτητών διόλου ευκαταφρόνητη όπως είναι οι φοιτητές των ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδος, η προοπτική συνέχισης των σπουδών τους παραπέμπει σε προεδρικά διατάγματα, ενώ είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν θα τους δοθεί η δυνατότητα να φοιτήσουν σε κάποιες σχολές με συναφές γνωστικό αντικείμενο. Κύριε Υπουργέ, για να προχωρήσετε σε ένα τέτοιο μεγάλο εγχείρημα, θα έπρεπε να είχατε κάνει προηγουμένως μία σοβαρή προετοιμασία, μία διαβούλευση με τους εκπαιδευτικούς φορείς, με την εκπαιδευτική κοινότητα. Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει, γιατί πρώτον, δεν υπήρχε αξιολόγηση των τμημάτων και των δομών των ΤΕΙ. Το κάνατε, κύριε Υπουργέ; Όχι δεν το κάνατε. Δεύτερον, θα έπρεπε να είχαν κυριαρχήσει τα ακαδημαϊκά κριτήρια. Έχουν κυριαρχήσει; Μάλλον υπήρχαν αυτοσχεδιασμοί και σκοπιμότητες. Τρίτον, η αναβάθμιση και η μετεξέλιξη της τεχνολογικής εκπαίδευσης αποτελεί ένα όνειρο απατηλό. Όταν οι φοιτητές του τμήματος, για παράδειγμα, ιατρικών εργαστηρίων αναγκάζονται να ενταχθούν στη νοσηλευτική σχολή, καταλαβαίνετε ότι σε καμμία περίπτωση αυτό δεν είναι αναβάθμιση της τεχνολογικής εκπαίδευσης. Θα ήθελα να αναφερθώ και στο ζήτημα της διασύνδεσης του τομέα έρευνας με την αγορά. Προχωράτε, κύριε Υπουργέ, στα θέματα που αφορούν περιφερειακά ερευνητικά κέντρα στο ΕΚΠΑ και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Θεωρώ ότι λίγοι από εμάς θα βρεθούν να στηλιτεύσουν ενδεχόμενα μία οπτική διαφορετική από αυτή που έχουμε συνηθίσει μέχρι τώρα, όταν λέτε ότι πάμε να συνδέσουμε την αγορά εργασίας την παραγωγή με αυτά τα ινστιτούτα. Πώς, όμως, διασφαλίζεται η βιωσιμότητά τους, όταν δεν συνοδεύονται όλα αυτά τα στοιχεία που λέτε από μελέτη σκοπιμότητας και οικονομοτεχνική μελέτη; Επιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο να σας θυμίσω, κύριε Υπουργέ - γιατί ξέρω ότι σε προσωπικό επίπεδο είχατε την καλή πρόθεση - ότι το Ερευνητικό Ινστιτούτο Τουριστικών Ερευνών με έδρα τη Ρόδο, που είχε δρομολογήσει η κυβέρνηση Σαμαρά, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το παρέπεμψε στις καλένδες, και τελικά ακύρωσε αυτή την προοπτική. Να σας υπενθυμίσω ότι θεσμοθετήθηκε με τον ν.4310/2014. Μάλιστα το άρθρο 13α παράγραφος 15, ήταν αυτό που στοιχειοθέτησε αυτή τη θεσμοθέτηση και στη συνέχεια είχε υπογραφεί το προεδρικό διάταγμα από τον Υπουργό Παιδείας και τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, και για λίγες ημέρες δεν πρόλαβε ο Υπουργός Οικονομικών να υπογράψει, με αποτέλεσμα να παραπεμφθεί στις καλένδες. Ξέρω την αγωνία σας για την τουριστική εκπαίδευση και ξέρετε ότι αυτή την περίοδο η τουριστική βιομηχανία της χώρας είναι πολύ σημαντική για τη χώρα. Γιατί, λοιπόν, με αυτά τα ινστιτούτα δεν προχωρείτε και αυτό το ινστιτούτο; Τα καταθέτω στα Πρακτικά για να θυμηθείτε και το ΦΕΚ και επίσης και το σχέδιο προεδρικού διατάγματος γιατί ήταν όλα έτοιμα. Σας θυμίζω ότι τότε είχε γίνει εκτενής συζήτηση. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Εμμανουήλ Κόνσολας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, να σας θυμίσω ότι όπως δεν συνδέετε την παραγωγική διαδικασία της χώρας με αυτό το ινστιτούτο, που θα ήταν ένα ινστιτούτο που θα παρήγαγε τεκμήρια για μία βιώσιμη πολιτική στον τουρισμό, δεν κάνετε τίποτα για την αναβάθμιση και μιας άλλης παραγωγικής δομής, δηλαδή των ΑΣΤΕ, των ανωτάτων σχολών τουριστικών επαγγελμάτων, που ενώ εσείς είχατε εκφράσει την πρόθεση να το δείτε συνολικά, είναι οι μόνες παραγωγικές σχολές στη χώρα που δεν συνδέονται με κριτήρια αναβάθμισης και είναι οι μόνοι απόφοιτοι, που ενώ μπαίνουν με πανελλήνιες, δεν έχουν διαβαθμισμένο επίπεδο. Θέλω μόνο να σας θυμίσω, κύριε Υπουργέ, ότι ως πρόεδρος τότε της σχετικής επιτροπής, είχατε εκδηλώσει την πρόθεση να συζητήσουμε μετά από πρόταση όλων των Βουλευτών των κομμάτων στην αρμόδια επιτροπή την αναβάθμιση των σχολών. Όμως ούτε ο κ. Φίλης άκουσε τότε την ίδρυση του τμήματος ΑΕΙ ελληνόγλωσσου και ξενόγλωσσου, που προέβλεπε σχετικό διάταγμα, αλλά ούτε και εσείς τότε συζητήσατε στην επιτροπή τα ζητήματα αυτά, τα οποία θα μπορούσαν να ήταν μία συζήτηση επί της ουσίας για όλα αυτά τα θέματα που αφορούν στην τουριστική εκπαίδευση, κατάρτιση και διά βίου μάθηση και βάζετε επιπρόσθετα στις καλένδες μια τέτοια προοπτική. Τα καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Εμμανουήλ Κόνσολας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο \αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η κ. Κουντουρά απ' ό,τι βλέπω τώρα, είναι πιο στενός κυβερνητικός σας εταίρος. Έχει φύγει από τους ΑΝΕΛ είναι κοντά σας. Νομίζω ότι τα τείχη έχουν πέσει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μπορείτε, κύριε Υπουργέ, να συνεννοηθείτε να αναβαθμίσετε την ΑΣΤΕ, να την κάνετε σε επίπεδο ΑΕΙ; Μπορείτε να δώσετε στην ΑΣΤΕ την αξία που χρειάζεται, να της δώσετε διαβάθμιση, να της δώσετε την ώθηση που χρειάζεται; Μπορείτε. Αν το θέλετε μπορείτε. Εδώ υπάρχουν σύσσωμα οι υπογραφές όλων των Βουλευτών από όλα τα κόμματα. Το καταθέτω στα Πρακτικά και αυτό. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Εμμανουήλ Κόνσολας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου ένα λεπτό μόνο να μιλήσω λίγο για τα ζητήματα που αφορούν στα θέματα του διορισμού. Με πολύ ενδιαφέρον είδα αυτό που καταθέσατε, κύριε Υπουργέ, για το νέο σύστημα μόνιμων διορισμών εκπαιδευτικών. Θα ήθελα εδώ να στρέψετε το ενδιαφέρον στο μεγάλο πρόβλημα του δημογραφικού. Εάν πιστεύετε....
Σας παρακαλώ, κύριε Κόνσολα, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. …ότι θα δώσετε μία ώθηση στο δημογραφικό, δώστε περισσότερο μοριοδότηση στις πολύτεκνες και στις τρίτεκνες οικογένειες.
Για ποιον λόγο;
Για τον λόγο του ότι χρειάζεται να δώσουμε προοπτική και ελπίδα στους εκπαιδευτικούς που έχουν οικογένειες πολύτεκνες και τρίτεκνες, να συνεχίσουν αυτήν την πορεία.
Κάνει κάποιον καλύτερο εκπαιδευτικό αυτό;
Θα προχωρήσω και σε αυτό, κύριε Υπουργέ. Ακούστε. Μιλάμε για τα κίνητρα παραμονής και αυτό το συνδέσω με τις νησιωτικές περιοχές. Είναι εδώ και οι συνάδελφοι από τις νησιωτικές περιοχές.
Κύριε Κόνσολα, ολοκληρώστε. Διαμαρτύρονται οι συνάδελφοι.
Να σας θυμίσω μόνο ότι στο πλαίσιο των νησιωτικών περιοχών, υπάρχουν αυτή τη στιγμή καταγγελίες και εκκλήσεις από δεκάδες, χιλιάδες εκπαιδευτικούς - καταθέτω τις υπογραφές από όλη την επικράτεια - που ζητούν ξανά να στρέψετε το ενδιαφέρον σας στην κατηγοριοποίηση που σας είπα πριν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής, κ. Εμμανουήλ Κόνσολας, καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Υπάρχει η κατάθεση από το Δήμο Λειψών και τον δήμαρχο, με την έκκληση να δείτε τους ανθρώπους που υπηρετούν σε νησιωτικές περιοχές, να τους δώσετε την ώθηση να επιστρέψουν και να μη μείνουν κενά, όπως ήταν αυτή τη χρονιά. Υπάρχει, επίσης, το κατεπείγον ψήφισμα αναπληρωτών εκπαιδευτικών Καρπάθου, που για τον ίδιο λόγο σας παρακαλούν. Και τέλος υπάρχει απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κάσου, του ηρωικού νησιού, που και εσείς ψηφίσατε πρόσφατα και λέει ο δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο: «αποσύρετε το νομοσχέδιο». Δεν το λέει η Νέα Δημοκρατία, «γιατί αν τελικώς ψηφιστεί, δεν θα υπάρχει εκπαιδευτικός να υπηρετήσει στην Κάσο και στις νησιωτικές περιοχές». Τα καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Εμμανουήλ Κόνσολας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Με αυτά θέλω να σας παρακαλέσω, κύριε Υπουργέ, να ξανασκεφτείτε αυτή την προοπτική και της μοριοδότησης, να σας καλέσουμε στη βιώσιμη πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, να εδραιωθεί αυτή η προοπτική και με το ΑΣΕΠ, αλλά, κυρίως, να δώσετε την προοπτική στους τρίτεκνους, πολύτεκνους και στις νησιωτικές περιοχές για να μην ακολουθήσουν τα φαινόμενα που έχουμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Έχετε απόλυτο δίκιο. Συμφωνείτε να διακόπτουμε τον ήχο στα επτά λεπτά;
Να κλείνετε το μικρόφωνο.
Εντάξει θα διακόπτουμε τον ήχο στα επτά λεπτά. Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Τον λόγο έχει ο κ. Εμμανουηλίδης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά. Θα σας παρακαλέσω να είστε συνεπής, για να μη διακόπτομε τον ήχο. Δεν είναι ωραίο να εφαρμόζουμε τέτοια μέτρα στη Βουλή. Δεν το λέω για εσάς, κύριε Εμμανουηλίδη. Το λέω για όλους, γιατί όλοι διαμαρτύρονται αλλά όταν έρχονται στην Έδρα μιλάνε παραπάνω. Τι πρέπει να κάνουμε;
Έτσι είναι η μέθοδος του Προκρούστη αυτή. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια ένα νομοσχέδιο που αφορά την παιδεία, αφού προηγήθηκε η εξαντλητική επεξεργασία του στην αρμόδια επιτροπή και αυτό σε αντιδιαστολή με την προσφιλή σας πρακτική, εννοώ της Νέας Δημοκρατίας, να νομοθετείτε με προεδρικά διατάγματα, που επέβαλαν εκ των άνω τα πλαίσια λειτουργίας της εκπαίδευσης. Να θυμηθούμε εν προκειμένω το περιβόητο σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Με το συζητούμενο νομοσχέδιο με τίτλο: «Συνέργειες Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις» συνεχίζουμε το εγχείρημα εξορθολογισμού και αναδιάταξης της αρχιτεκτονικής της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας, η οποία ξεκίνησε με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και συνεχίστηκε με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Στην προκειμένη περίπτωση γνώμονας είναι η ενεργή απάντηση στις διεθνείς προκλήσεις, με στόχο να ξεπεραστούν παθογένειες και αγκυλώσεις που κρατούν ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης καθηλωμένα, να ανασυγκροτηθούν ιδρύματα με την αναδιάρθρωση τμημάτων και προγραμμάτων σπουδών, και τέλος τα ελληνικά πανεπιστήμια να γίνουν ισχυρότερα, πιο δυναμικά και καινοτόμα, ώστε να ανταποκριθούν τόσο στις ανάγκες των φοιτητών όσο και κυρίως στις ανάγκες της χώρας. Από τις αρχές αυτές εμφορείται το παρόν νομοσχέδιο, το οποίο αφορά τρία σημαντικά πανεπιστήμια, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και δύο από τα μεγαλύτερα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδας. Και τα πέντε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα ανταποκρίθηκαν θετικά στο εγχείρημα και με δικές τους πρωτοβουλίες και προτάσεις συμβάλλουν, σε συνεργασία με την πολιτεία, στην αναδιαμόρφωση του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και στη νέα της αρχιτεκτονική. Θα αναφερθώ τώρα σε μία άλλη έκφραση του οικοδομήματος του Υπουργείου, στην ίδρυση διεθνούς πανεπιστημίου με έδρα τη Θεσσαλονίκη, με το οποίο θα λειτουργούν επτά σχολές με τριάντα δύο τμήματα σε πόλεις της κεντρικής και ανατολικής Μακεδονίας, μεταξύ αυτών και της Περιφέρειάς μου, της Καβάλας. Το εγχείρημα αυτό του Υπουργείου χαρακτηρίστηκε γενναίο από τους εμπλεκόμενους φορείς, το οποίο δεν αποτολμήθηκε στο παρελθόν από καμμία άλλη κυβέρνηση, και το οποίο θα δώσει ώθηση στην ακαδημαϊκή έρευνα και μαζί στις τοπικές κοινωνίες. Τα προς διαμόρφωση μεγάλα πανεπιστημιακά ιδρύματα θα μπορούν να διεκδικούν ερευνητικά προγράμματα και να αναπτύξουν τις υποδομές τους, ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες προκλήσεις και απαιτήσεις. Με λίγα λόγια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν ο πραγματικός ρόλος του πανεπιστημίου είναι να μορφώνει με την πραγματική έννοια του όρου τους νέους, να συμβάλλει στην καινοτομία και να κάνει πλουσιότερη τη δημοκρατία μας, τότε το νέο οικοδόμημα του Υπουργείου Παιδείας βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση. Δεν θα είχα πρόθεση να αναφερθώ στο θέμα που αφορά το εγχείρημα της επικείμενης συνέργειας του διεθνούς πανεπιστημίου με τα ΤΕΙ, αν δεν προκαλούσε τη λογική μου η τοποθέτηση προηγουμένως του κ. Κυριαζίδη, ο οποίος προοικονόμησε, μεταξύ άλλων, τη δέσμευση - απειλή του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι θα το καταργήσει. Θα ήθελα λίγο να σταθώ σε έναν προσφιλή όρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, στον οποίο επανέρχεται συχνότατα όταν αναφέρεται σε θέματα παιδείας την περιώνυμη «αριστεία». Τρεις έννοιες συνθέτουν το σκεπτικό. Αριστεία, αριστοκρατία, οικογενειοκρατία. Η αριστεία όπως ορίζεται από τη Νέα Δημοκρατία, απέχει πολύ από αυτό που εμείς έχουμε ως πρόταγμα στον σχεδιασμό της παιδείας και της κοινωνίας. Για μας προμετωπίδα θα έλεγα, είναι η ρήση του Θουκυδίδη ότι τιμούμε τους νόμους, πολύ δε περισσότερο τιμούμε εκείνους τους νόμους που κινούνται επ' ωφελεία των αδικουμένων. Στόχευσή μας, λοιπόν, είναι μέσα από τα νομοθετήματά μας και μέσα από την πολιτική μας πρακτική να προασπίσουμε αυτό το στοιχείο της ανάδειξης, της στήριξης των αδικουμένων. Απαντητικά στον όρο αριστεία εμείς έχουμε το πρόταγμα της ενίσχυσης της ειδικής αγωγής, μια έννοια που ήταν ξεχασμένη από τον σχεδιασμό από όλα τα προηγούμενα κόμματα κυρίως όμως από αυτό της Νέας Δημοκρατίας. Στέκομαι, επίσης, στον όρο συνέργειες, που αποτελεί την προμετωπίδα όλων των εγχειρημάτων για την αρχιτεκτονική αναδιάταξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Θα πρέπει να σας θυμίσω ότι η πρώτη απόπειρα συνέργειας πανεπιστημίου και ΤΕΙ, έγινε με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Λέτε να ήταν τυχαίο; Όχι, βέβαια. Καθόσον η δυτική Αττική είναι μία περιφέρεια για χρόνια ξεχασμένη από θεό και από κυβερνήτες. Εκεί, λοιπόν, στοχεύσαμε στην προσπάθειά μας να οξυγονώσουμε την κοινωνία και εν προκειμένω την παιδεία, σε μία περιοχή που ήταν ιδιαίτερα υποβαθμισμένη όλα αυτά τα χρόνια. Επειδή ο χρόνος στενεύει, θα ήθελα να πω λίγα πράγματα και για την υπόθεση του τετραγωνισμού του κύκλου. Αναφέρομαι, προφανώς, στο νέο σύστημα μονίμων διορισμών των εκπαιδευτικών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πολύ δύσκολο από μία στενεμένη πόρτα, να περάσουν στρατιές ανθρώπων που είχαν στοιβαχτεί όλες τις δεκαετίες είτε ως αναπληρωτές είτε ακόμη - ακόμη εκτός νυμφώνος της διαδικασίας της εκπαίδευσης. Είναι, πράγματι, πάρα πολύ δύσκολο και πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όση ευαισθησία κι αν δειχθεί, μοιραία, η αριθμητική δεν διευκολύνει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, αν έχετε την καλοσύνη. Κατανοούμε, ακριβώς, αυτή τη ζέση και αυτή την αγωνία των ανθρώπων, που στήριξαν ένα εκπαιδευτικό σύστημα αμφιρρέπον όλα τα προηγούμενα χρόνια και νιώθουμε την αδυναμία να μην μπορούμε καθ' ολοκληρία να ανταποκριθούμε στα ζητούμενά τους. Ωστόσο ήδη η δέσμευσή μας για δεκαπέντε χιλιάδες αναπληρωτές νομίζω δείχνει ότι αυτή η ευαισθησία δεν είναι εικονική, είναι πραγματική. Και επιτέλους δεν μπορεί να δώσουμε λύση σε ένα δυσεπίλυτο ή ακόμη τολμώ να πω άλυτο πρόβλημα, όταν μονόπαντα στρεφόμαστε στην ενίσχυση της μιας πλευράς και αγνοούμε τα ακαδημαϊκά κριτήρια, που κι αυτά είναι κατάθεση κόπου, κατάθεση ζωής. Επίσης δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια - και είμαστε συνεπείς με τις προθέσεις και τις διακηρύξεις μας - στην κοινωνική ευαισθησία που πρέπει να επιδείξουμε, όσον αφορά τη στήριξη των ανθρώπων με κοινωνικά προβλήματα. Κλείνοντας, θα έλεγα ότι όλοι πρέπει να αντιληφθούμε ότι στην καινούργια μέρα που ξημερώνει για τον τόπο πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, με λόγο πια που θα αρθρώνεται όχι με κραυγές αλλά με αγωνία για το αύριο του τόπου. Ευχαριστώ.
Κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βγήκα έξω για λίγο που ήταν η διαδήλωση των αναπληρωτών. Πρέπει να πω ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια δεν ήταν μία διαδήλωση εναντίον των απολύσεων, αλλά υπέρ των διορισμών, με μία διαφορετική αντίληψη, υπέρ των διορισμών. Αυτό είναι μια επιβεβαίωση της νέας φάσης αυξημένες προσδοκίες και ελπίδες, δυνατότητες σταδιακής ανταπόκρισης σε αυτές τις προσδοκίες και ελπίδες. Συνεπώς διάλογος με όσους αγωνιούν για το μέλλον τους και το μέλλον της εκπαίδευσης. Σε σωστή κατεύθυνση κινούνται οι νομοθετικές πρωτοβουλίες και αυτές που είδαμε με τις διάφορες τροπολογίες που κατέθεσε και σήμερα ο κ. Υπουργός. Ο διάλογος, όμως, πρέπει να γίνει χωρίς συνθήκες κοινωνικού εμφυλίου, «ο θάνατός σου, η ζωή μου», πράγμα το οποίο βλέπουμε να αναπτύσσεται συχνά σε συνθήκες κρίσης. Κάθε χρόνο καταθέτουν αιτήσεις πάνω από εκατό χιλιάδες υποψήφιοι αναπληρωτές. Προσλαμβάνονται περίπου, είκοσι πέντε χιλιάδες επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ, νωρίτερα πολύ λιγότεροι. Χάρη σε αυτές τις αυξημένες προσλήψεις και ειδικά στην ειδική αγωγή που έχουν πολλαπλασιαστεί σε σχέση με την περίοδο Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, επαναφέρουμε την κανονικότητα στα σχολεία, και πετύχαμε από το 2016 και μετά να ανοίγουν από την πρώτη μέρα με τους εκπαιδευτικούς και τα βιβλία στη θέση τους. Από αυτούς τους εκατό χιλιάδες έχουν κατά καιρούς προσληφθεί τριάντα πέντε χιλιάδες. Δεν μπορεί να προσληφθούν όλοι. Υπάρχει κάποια πολιτική δύναμη στην Αίθουσα, που να έχει εγγράψει το πρόγραμμα της συλλήβδην διορισμούς δεκάδων χιλιάδων; Κι αν ικανοποιηθεί ο διορισμός των τριάντα πέντε χιλιάδων, τι θα γίνει με τα παιδιά που βγαίνουν κάθε χρόνο από τα πανεπιστήμια; Επίσης με ποιο σύστημα θα γίνει η κατάταξη όσων προσληφθούν, εάν δεν υπάρχει ένα σύστημα διορισμού τους; Πού θα πάει ο καθένας; Σε ποιο μέρος; Χρειαζόμαστε, λοιπόν, κριτήριο και σύστημα διορισμών. Για το πρόβλημα των μόνιμων διορισμών τώρα. Είναι άλλες οι δυνατότητες με ΑΕΠ 240 δισεκατομμυρίων πριν από την κρίση και άλλες με 175 δισεκατομμύρια ευρώ μετά την κρίση. Ανάγκη σχεδιασμού με βάση νέα κριτήρια. Πρώτα ποιο σχολείο θέλουμε και μετά ποιους και πόσους εκπαιδευτικούς. Όχι επιστροφή στο παρελθόν, όταν το σχολείο αντιμετωπιζόταν συχνά με πελατειακά κριτήρια και ως χώρος αποκλειστικά επαγγελματικής αποκατάστασης. Αναμφίβολα η επαγγελματική αποκατάσταση πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν αλλά μέσα σ' ένα πλαίσιο ποιοτικό και αξιολογημένο, με πρώτη προτεραιότητα το σχολείο, το συμφέρον των μαθητών. Το προτεινόμενο σύστημα υπακούει στις πραγματικότητες που διαμορφώθηκαν στην εποχή των μνημονίων. Αποχώρησαν επί Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ περίπου σαράντα χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί και προσελήφθησαν μέχρι και είκοσι τέσσερις χιλιάδες αναπληρωτές κατ' έτος επί ΣΥΡΙΖΑ. Ορθώς δίδεται έμφαση στην προϋπηρεσία των αναπληρωτών. Τους οφείλουν η πολιτεία και η κοινωνία. Το τονίζω και η πολιτεία και η κοινωνία. Διότι και την περίοδο των μνημονίων αλλά και πρόσφατα βλέπουμε ότι η κοινωνία δεν αξιολογεί ουσιαστικά, απαξιώνει τους εκπαιδευτικούς. Δεν είναι μόνο τα δυσπρόσιτα που πηγαίνουν οι εκπαιδευτικοί και τραβάνε τον διάβολο τους, το ξέρουμε, με μικρούς μισθούς και με δυσκολίες κοινωνικής συμβίωσης και οικογενειακής συμβίωσης. Ακόμα και στα πλούσια τουριστικά θέρετρα με το Airbnb βλέπετε τι τραβάνε οι εκπαιδευτικοί. Ούτε σπίτια δεν βρίσκουν, γιατί η κοινωνία μας που ζητάει για τα παιδιά της εκπαιδευτικούς, δεν είναι έτοιμη, δυστυχώς, να θυσιάσει δωμάτια από τον τουρισμό, για να κάτσουν οι εκπαιδευτικοί εκεί σ' αυτά τα μέρη. Όχι όλες οι κοινωνίες αλλά δυστυχώς αρκετές. Μεταβατικό και μεσοπρόθεσμο το προτεινόμενο σύστημα. Πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά το έλλειμμα στο θέμα εκπαίδευση των εκπαιδευτικών. Εκπαίδευση των εκπαιδευτικών ως προϋπόθεση για τον μόνιμο διορισμό τους και τη διαρκή επιμόρφωσή τους. Δεν νοείται διορισμός χωρίς να ξέρει αυτός που τελειώνει το πανεπιστήμιο, τι σημαίνει εκπαιδευτική πράξη, άρα θέλουμε εκπαίδευση του εκπαιδευτικού και δεν νοείται λειτουργία εκπαιδευτική χωρίς να υπάρχει ένα σύστημα μόνιμης επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Δυστυχώς για το δεύτερο θέμα πολλά εκατομμύρια, εκατοντάδες εκατομμύρια έχουν φαγωθεί, για να καλύπτουμε τα κενά της αδιοριστίας από τα χρήματα που ήταν για την επιμόρφωση. Στον εθνικό και κοινωνικό διάλογο είχαμε συζητήσει σχέδιο για την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, που έπρεπε να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση και να ληφθεί, ει δυνατόν συναινετικά επιτέλους κάποια απόφαση. Καταθέτω στα Πρακτικά της Βουλής τα πρακτικά του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΕΠ, του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, που έκανε τη σχετική συζήτηση. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Φίλης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σύμφωνα με αυτόν τον προβληματισμό είναι αναγκαίο να εκπονηθεί ένα επαρκές πρόγραμμα σπουδών με θεωρητική κατάρτιση για τη διδακτική αλλά και για την πρακτική άσκηση κάθε πτυχιούχου που επιθυμεί να εργαστεί στην εκπαίδευση είτε μέσα στο προπτυχιακό πρόγραμμα είτε ως πρόσθετος χρόνος. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτό το πρόγραμμα προϋποθέτει αφ' ενός εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και αφ' ετέρου μαθήματα με διδακτικές μονάδες τόσο για την ενιαία διδακτική όσο και για κάθε γνωστική περιοχή. Επίσης ανάλογος προβληματισμός γνωρίζουμε ότι περιλαμβάνεται στα πρακτικά του 8ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ του 1997. Καταθέτω τον σχετικό προβληματισμό της ΟΛΜΕ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Φίλης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Με τα προγράμματα εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών περιορίζεται ο αριθμός σε αυτούς που το επιθυμούν και ανταποκρίνονται στην ιδιαίτερη προετοιμασία. Έτσι η επιλογή είναι αξιοκρατική και στο πλαίσιο του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος. Οι γραπτοί διαγωνισμοί ΑΣΕΠ δεν ανταποκρίθηκαν στην ανάγκη ουσιαστικής και αξιολογικής επιλογής με βάση τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της εκπαίδευσης. Άλλο πράγμα είναι ένας γραπτός διαγωνισμός για τα τελωνεία και άλλο πράγμα είναι για να επιλεγούν οι υποψήφιοι εκπαιδευτικοί. Άλλωστε αυτή η διαφορετικότητα επιβάλλει και τη διαρκή επιμόρφωση στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω. Οι πρώτοι διορισμοί - τεσσερισήμισι χιλιάδες από τις δεκαπέντε χιλιάδες - θα γίνουν φέτος στην ειδική αγωγή, απόδειξη του ουσιαστικού ενδιαφέροντος και της προτεραιότητας που έχει η Κυβέρνηση για τον χώρο της ειδικής αγωγής. Είναι οι μόνιμοι διορισμοί προϋπόθεση για το δημόσιο σχολείο ισότητας και ποιότητας. Και τονίζω είναι οι πρώτοι διορισμοί στην ειδική αγωγή από συστάσεως της ειδικής αγωγής. Οι μόνιμοι, λοιπόν, διορισμοί προϋπόθεση για το δημόσιο σχολείο ισότητας και ποιότητας. Στον αντίποδα το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για σχολεία πολλών ταχυτήτων με πρόσχημα την αριστεία, με αμφισβήτηση του καθολικού δικαιώματος στην εκπαίδευση, με διευθυντές μάνατζερ στα σχολεία, με μαθητές - πελάτες, με ελλιπή χρηματοδότηση, με ελεημοσύνη από τον ιδιωτικό τομέα και με εκπαιδευτικούς χωρίς δικαιώματα, για σχολεία χωρίς δημοκρατία. Πρόκειται για αντιγραφή θατσερικών μεθόδων, που εγκαταλείπεται ακόμη και στη Βρετανία. Σε αυτό το ξεθεμελιωμένο και ερειπωμένο σχολείο, προφανώς, δεν χρειάζονται μαζικοί διορισμοί. Γι' αυτό η Νέα Δημοκρατία συναινεί με μισή καρδιά μόνο στους διορισμούς στην ειδική αγωγή και διαφωνεί κατ' ουσίαν με τους υπόλοιπους διορισμούς στην εκπαίδευση. Άλλωστε αυτοί οι διορισμοί δεν χωρούν στο πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, όταν λέει ότι για κάθε πέντε αποχωρήσεις από το δημόσιο θα έχουμε μία πρόσληψη, και όχι όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ μία αποχώρηση μία πρόσληψη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι εάν χθες καταψηφιζόταν η Κυβέρνηση, έπεφτε η Κυβέρνηση, σήμερα δεν επρόκειτο να συζητούμε διορισμούς για την εκπαίδευση. Και όσοι βγήκαν σήμερα για τα δικαιώματά τους στους δρόμους και διαμαρτύρονταν, είναι λογικό να σκέφτονται ότι εάν γινόταν χθες ένα ατύχημα και δεν επιβεβαιωνόταν μια επιλογή κυβερνητικής σταθερότητας, τώρα που βγαίνουμε από το λαγούμι μιας κρίσης σιγά - σιγά και δύσκολα είναι η αλήθεια, θα ήταν καλύτερα; Ας το σκεφτούν όλοι, πριν απαντήσουν με έναν τρόπο, φοβούμαι επιπόλαιο και συνθηματολογικό. Προφανές είναι ότι μέσα από την εκπαίδευση όπως και μέσα από την υγεία, διαμορφώνεται μία προγραμματική αντιπαράθεση ανάμεσα σε ένα μπλοκ προοδευτικών δυνάμεων με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και σ' ένα μπλοκ συντηρητικών δυνάμεων με ακροδεξιά κλίση και κορμό τη Νέα Δημοκρατία. Είναι εάν θέλετε ένα πρόγραμμα για τη διαμόρφωση μιας νέας κοινωνικής πλειοψηφίας, που θα αντανακλάται και στο πολιτικό επίπεδο. Κύριε Υπουργέ, πρέπει να σας συγχαρώ, γιατί σήμερα μετά από τόσα χρόνια έχετε την τύχη μετά από μεθοδικό σχέδιο, να φέρετε ένα σχέδιο μόνιμων διορισμών στην εκπαίδευση. Καλή επιτυχία και καλή συνέχεια!
Ο κ. Παπαδόπουλος, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε σήμερα μία σοβαρή Ολομέλεια και βλέπω ότι από την Αξιωματική Αντιπολίτευση είναι μόνο ένας Βουλευτής. Γιατί, κύριοι συνάδελφοι; Εδώ λέγατε πράματα και θάματα. Χθες αναφέρατε ότι ήταν μία ημέρα - «κουρελού» και ο Πρωθυπουργός ζήτησε από τον Πρόεδρό σας να γίνει μία κουβέντα. Εγώ απ' ό,τι διαβάζω οι δημοσκοπήσεις σάς δείχνουν 10% -15%. Γιατί δεν κάνετε ένα debate με τον Πρωθυπουργό να το σαρώσετε, να πάρετε 25% και να βγείτε και να καθαρίσετε που λέτε τη μπουγάδα; Τι σας φοβίζει; Πολύ φοβάμαι ότι αυτό το debate δεν πρόκειται να γίνει καμμιά φορά. Η σημερινή μέρα είναι ιδιαίτερα σημαντική όχι μόνο για τα πανεπιστημιακά ιδρύματα αλλά και για την ίδια την Κυβέρνηση και συγκεκριμένα για το Υπουργείο Παιδείας, που μετά από αναρίθμητες διαβουλεύσεις και σκληρή δουλειά κατάφερε να υλοποιήσει το όραμά του και να κερδίσει το στοίχημα που ήθελε, τα νέα πανεπιστήμια που προκύπτουν στην επικράτεια από τις συνέργειες πανεπιστημίων και ΤΕΙ, να αποτελούν πόλο ανάπτυξης για την κοινωνία μακριά από εσωστρεφείς δομές του παρελθόντος ενισχυμένα και ανοιχτά για όλες και για όλους. Η δημόσια παιδεία είναι ένας ζωντανός οργανισμός, που οφείλει να αλλάζει, να αναπροσαρμόζεται, να ενισχύεται συνεχώς ανάλογα με τις απαιτήσεις των σύγχρονων κοινωνιών. Επιπλέον με το βλέμμα στραμμένο στην προώθηση έρευνας και καινοτομίας, οι διαβουλεύσεις κατάφεραν να πραγματοποιήσουν την από κάτω προσέγγιση του ζητήματος με δημοκρατική συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων που γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα μας τα προβλήματα και που είναι σε θέση να προτείνουν πρακτικές για ολοκλήρωση της φυσιογνωμίας των πανεπιστημίων και όχι από τα πάνω, από το κέντρο, όπως γινόταν μέχρι τώρα. Το παρόν εμβληματικό νομοσχέδιο περιλαμβάνει μία ολιστική προσέγγιση μετασχηματισμού του χώρου των ΑΕΙ - πανεπιστήμια και ΤΕΙ - με τη συνύπαρξη της τεχνολογικής εκπαίδευσης, των πανεπιστημίων και των ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων, εναρμονίζοντας έτσι τη δημόσια ανώτατη εκπαίδευση με αυτή του εξωτερικού. Θα αναφερθώ συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στα οφέλη για την πόλη της Λάρισας αλλά και για τη Θεσσαλία γενικότερα. Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ιδρύονται τρεις νέες σχολές, μία από μετονομασία στα Τρίκαλα και δύο νέες στη Λάρισα και τίθενται σε λειτουργία το ακαδημαϊκό έτος 2019-2020 αρκετά νέα τμήματα. Η Θεσσαλία, λοιπόν, όχι μόνο δεν χάνει από αυτό το νομοσχέδιο αλλά κερδίζει, γιατί το νέο πανεπιστήμιο θα έχει μία πολύ ισχυρή παρουσία στην πόλη. Κερδίζει γιατί τα νέα τμήματα είναι πολύ ελκυστικά και έχουν όλες τις δυνατότητες να γίνουν εξωστρεφή. Κερδίζει γιατί δημιουργούνται οι προϋποθέσεις συνεργασιών με τους παραγωγικούς φορείς της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Στο νέο πανεπιστήμιο ιδρύεται κέντρο επαγγελματικής εκπαίδευσης, στο πλαίσιο του οποίου θα λειτουργούν καινοτόμα διετή προγράμματα σπουδών ως μία προοπτική συνέχεια σπουδών για τους αποφοίτους των ΕΠΑΛ, ανοίγοντας νέες προοπτικές προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση και συμβάλλοντας στην ανάπτυξη τοπικών κοινωνιών και οικονομιών στην εθνική οικονομία. Τα γνωστικά αντικείμενα των διετών προγραμμάτων σπουδών θα καταρτίζονται, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις προτάσεις των τοπικών αναπτυξιακών φορέων και θα σχετίζονται με τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά και τις ιδιαιτερότητες των περιοχών όπου θα εφαρμόζονται. Επιπλέον τα ερευνητικά κέντρα θα συμβάλλουν πρώτον, στη διεξαγωγή βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας, δεύτερον, στην αξιοποίηση ερευνητικών αποτελεσμάτων προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας, τρίτον, στην εξειδίκευση νέων επιστημόνων, τέταρτον, στην παροχή υπηρεσιών σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, πέμπτον, στον συνδυασμό της εκπαίδευσης με την πρακτική άσκηση, έκτον, στη διαμεσολάβηση ανάμεσα στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα για την ανάπτυξη ερευνητικών μονάδων στις επιχειρήσεις και έβδομον, στην προβολή της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό. Με βάση όλα τα παραπάνω διαφαίνεται, λοιπόν, ότι το κέντρο επαγγελματικής εκπαίδευσης και το πανεπιστημιακό ερευνητικό κέντρο, δημιουργούν καινοτόμες, καινούργιες προοπτικές και ανοίγουν νέους ορίζοντες για τους νέους της περιοχής και όχι μόνο, ενώ αξιοποιούνται πλήρως οι υποδομές του ΤΕΙ Θεσσαλίας, οι οποίες ενσωματώνονται στο νέο πανεπιστήμιο, για να βελτιώσουν την παραγωγή και τη διάχυση γνώσεων και δεξιοτήτων. Αξίζει να αναφέρω κάποια από αυτά τα ινστιτούτα. Ινστιτούτο Ευφυών Συστημάτων Παραγωγής και Ευφυών Πόλεων με έδρα τον Βόλο, Αγροτικής Ανάπτυξης με έδρα τη Λάρισα, Γενετικής Βελτίωσης Ζώων με έδρα την Καρδίτσα, Διάγνωσης και Θεραπείας του Καρκίνου με έδρα τη Λάρισα, Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας με έδρα τη Λάρισα. Επιπρόσθετα, στο νέο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ιδρύεται το «Αβερώφειο Αγροδιατροφικό Τεχνολογικό Πάρκο Θεσσαλίας». Είναι η πρώτη γεωργική σχολή που έγινε στην χώρα μας. Στο πάρκο θα λειτουργούν οι συναφείς με την αγροτική παραγωγή και μεταποίηση επαγγελματικές σχολές και η θερμοκοιτίδα νέων αγροτικών επιχειρήσεων, με στόχο την παροχή υποστήριξης και την εισαγωγή στο επιχειρηματικό οικοσύστημα νεοφυών εταιρειών και τεχνοβλαστών που θα δραστηριοποιούνται σε καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες στον αγροτικό χώρο. Δημιουργούνται δομές, όπως το Κέντρο Ολοκληρωμένης Αγροτικής Εκπαίδευσης και Παραγωγής Προτύπων Τοπικών Αγροδιατροφικών Προϊόντων, πρότυπες βιοκλιματικές μονάδες εκτροφής για την παραγωγή τοπικών αγροτικών προϊόντων με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και καινοτόμες ιδιότητες στο πλαίσιο πρότυπης παραγωγής ελαχιστοποιημένου περιβαλλοντικού αποτυπώματος, πρότυπο θερμοκήπιο και μονάδα αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η συζήτηση αυτή όπως και πολλές άλλες σε αυτή την Αίθουσα μας οδηγεί στο ίδιο συμπέρασμα. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι συνεχώς με μία Αξιωματική Αντιπολίτευση, η οποία έχει «καραμέλα» στον πολιτικό της λόγο τη λέξη ιδιωτικό. Είναι, βέβαια, κάτι λογικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι περισσότεροι δεν έχουν προτιμήσει τη δημόσια εκπαίδευση ούτε έχουν χρησιμοποιήσει δημόσιες δομές υγείας και πρόνοιας. Είναι εντελώς οξύμωρο να μας κουνάνε το δάχτυλο για τη δημόσια παιδεία οι υπέρμαχοι της αριστείας και του διαχωρισμού των πτυχίων. Σε αυτό το νομοσχέδιο δεν συγκρούονται, με βάση τη σύνθεση, δύο διαφορετικές απόψεις αλλά δύο διαφορετικές ιδεολογίες. Αυτή του σοσιαλισμού με κοινωνικό πρόσημο και αυτή του νεοφιλελευθερισμού με πρόσημο το κέρδος. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει η Υφυπουργός Οικονομικών κ. Παπανάτσιου, για να υποστηρίξει την τροπολογία της.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρόκειται για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1925 και ειδικό 222. Είναι μία τροπολογία με δύο άρθρα που καταθέτει το Υπουργείο Οικονομικών, με στόχο τη στήριξη και τη διευκόλυνση των πληγέντων συμπολιτών μας από τις πυρκαγιές στις 23 και 24 Ιουλίου. Με το πρώτο άρθρο της τροπολογίας παρατείνονται εκ νέου οι προθεσμίες καταβολής των βεβαιωμένων και ρυθμισμένων οφειλών και αναστέλλεται η πληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019. Ποιους αφορά αυτή η ρύθμιση; Αφορά τα πρόσωπα που υπέστησαν οι ίδιοι σωματική βλάβη ή οι σύζυγοί τους ή οι συγγενείς τους έως δευτέρου βαθμού είτε απώλεσαν σύζυγο ή συγγενή μέχρι δευτέρου βαθμού είτε υπέστησαν υλικές ζημιές στην ακίνητη περιουσία τους. Επίσης έως την ίδια ημερομηνία δεν επιβάλλονται κατασχέσεις λογαριασμών σε πιστωτικά ιδρύματα και αίρονται τυχόν επιβληθείσες. Με το δεύτερο άρθρο παρατείνεται η ημερομηνία, με βάση την οποία δινόταν η απαλλαγή από την καταβολή του ΕΝΦΙΑ του έτους 2018, με την επέκταση της προθεσμίας της έκδοσης των δελτίων επανελέγχου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, ώστε να συμπεριλαμβάνονται και τα ακίνητα για τα οποία δεν έχει εκδοθεί δελτίο επανελέγχου μέχρι 27 Σεπτεμβρίου 2018. Τους δίνουμε μία καινούργια ημερομηνία για να εκδοθούν μεταγενέστερα, μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2019. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Συνεχίζουμε με τον Βουλευτή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και Αντιπρόεδρο της Βουλής κ. Λαμπρούλη. Ορίστε, κύριε Λαμπρούλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αναμφίβολα οι προτεινόμενες συγχωνεύσεις που προωθούνται μέσα από το νομοσχέδιο ούτε τυχαίες είναι ούτε ανεξάρτητες από τις γενικότερες εξελίξεις. Λαμβάνοντας υπ' όψιν τα όσα αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση για τις συγκεκριμένες αλλαγές συγχωνεύσεις των ΤΕΙ με τα πανεπιστήμια, θεωρούμε πως τα ζητήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι. Ποιος είναι ο στόχος αυτών των αλλαγών; Ποιος ωφελείται; Αφορούν, για παράδειγμα, την προοπτική εκπαίδευσης ολοκληρωμένων επιστημόνων που θα συμβάλλουν στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών; Τι θα πρέπει να διεκδικηθεί, ώστε να μην πληρώσουν και πάλι το μάρμαρο οι φοιτητές σπουδαστές, οι εργαζόμενοι κ.λπ.. Αλήθεια δεν είναι, πως αυτές οι αναδιαρθρώσεις αποτελούν την εφαρμογή μιας συγκεκριμένης πολιτικής, για την προσαρμογή της ανώτατης εκπαίδευσης στον διακηρυγμένο στόχο περί εναρμόνισης των πανεπιστημίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη στρατηγική κατεύθυνση ικανοποίησης της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων - διακήρυξη της Μπολόνια - μέσα, βεβαίως, και από τον ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο ανώτατης εκπαίδευσης; Αυτό το συμβόλαιο ανέλαβαν να υλοποιήσουν τόσο οι προηγούμενες κυβερνήσεις - σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» - και σε συνέχεια η σημερινή Κυβέρνηση προσαρμόζοντας την τριτοβάθμια εκπαίδευση στους στόχους της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της δίκαιης ανάπτυξης κατά την Κυβέρνηση, στήριξης δηλαδή των κερδών των μεγάλων εταιρειών που στο πλαίσιο και της περιφερειακής ανάπτυξης απαιτούν άμεση και ευέλικτη σύνδεση με το περιεχόμενο των προγραμμάτων σπουδών των διετών προγραμμάτων κατάρτισης, προκειμένου οι απόφοιτοι να έχουν την απαιτούμενη κατάρτιση, ώστε να αξιοποιούνται ως ευέλικτο και πιο φθηνό εργατικό δυναμικό. Ακριβώς αυτόν το στόχο των εταιρειών και μεγαλοεπιχειρηματιών, που δραστηριοποιούνται στον αγροτοδιατροφικό τομέα ή στον τομέα της ιδιωτικής υγείας στη Θεσσαλία - και οι οποίοι τομείς πιέζουν προς αυτή την κατεύθυνση - έρχεται να εξυπηρετήσει η Κυβέρνηση με τη δημιουργία, για παράδειγμα, της Αμπελουργικής Σχολής στη σημερινή «Αβερώφειο» Σχολή στη Λάρισα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Τζάμπα δηλαδή εργατικό δυναμικό μέσω πρακτικής άσκησης και μαθητείας καθώς και τζάμπα έρευνα! Συγχρόνως με την ίδρυση των διετών προγραμμάτων σπουδών υπό τη σκέπη του πανεπιστημίου κλείνει το μάτι η Κυβέρνηση και σε όσους επιδιώκουν την επέκταση της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας και στα πανεπιστήμια. Έτσι πίσω από την προπαγάνδα περί αναβάθμισης της ποιότητας των σπουδών και της λεγόμενης πανεπιστημιοποίησης, προωθείται η κατηγοριοποίηση των αποφοίτων με διαμόρφωση τμημάτων, πτυχίων, πιστοποιητικών διαφόρων κατηγοριών μέσα στο ίδιο το πανεπιστήμιο. Αυτή είναι η απαίτηση των επιχειρηματιών, να μπορούν να παραγγέλνουν και να διαλέγουν δεξιότητες από ευρεία γκάμα και όχι από αποφοίτους με ολοκληρωμένες σπουδές και ίδια δικαιώματα. Προφανώς αυτή η πολυκατηγοριοποίηση μαζί με όλα τα άλλα εμπόδια που μπαίνουν για να σπουδάσει και να δουλέψει κάποιος, όπως προϋπηρεσία, εξετάσεις, σεμινάρια, πιστοποιητικά, επάρκεια και άλλα, δεν πρόκειται να βοηθήσει να βρει ο απόφοιτος πιο εύκολα ή καλύτερη δουλειά. Αντίθετα ευνοείται το διαίρει και βασίλευε, όπου οι εργοδότες θα δείχνουν τη στρατιά ανέργων, για να εκβιάζουν για μείωση δικαιωμάτων και υποταγή. Αυτό σημαίνει ανταγωνιστικός εργαζόμενος από ανταγωνιστικά τμήματα και σχολές και μέσα στην εργασιακή ζούγκλα οι απόφοιτοι να σπαράσσονται μεταξύ τους για μία κακοπληρωμένη θέση. Και η προώθηση αυτών των αναδιαρθρώσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συντελείται την ίδια ώρα, που συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς η υποχρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά γενικεύονται, το περιεχόμενο σπουδών αδυνατίζει, η σίτιση και η στέγαση γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη για τα παιδιά των εργαζομένων και των λαϊκών οικογενειών, το διδακτικό προσωπικό δεν φτάνει να καλύψει τα στοιχειώδη από τα προγράμματα σπουδών, η κάλυψη των διδακτικών κενών περιορίζεται στη γενίκευση των θέσεων των πανεπιστημιακών υποτρόφων - οι οποίοι υποχρεώνονται σε καθεστώς εργασιακής γαλέρας να εργάζονται χωρίς προοπτική - ενώ βαθαίνει η επιχειρηματική λειτουργία των ανώτατων ιδρυμάτων. Να γιατί δεν χωράνε αυταπάτες περί αναβάθμισης των σπουδών, που δήθεν θα προκύψει. Πρόκειται, αλήθεια, για αλλαγές στην κατεύθυνση μιας ενιαίας ανώτατης εκπαίδευσης αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν; Αφορούν μία πραγματικά ενιαία ανώτατη εκπαίδευση με τη διαμόρφωση ενός μόνο πτυχίου ανά επιστημονικό αντικείμενο, ανώτατου, δηλαδή, πανεπιστημιακού επιπέδου; Το πτυχίο θα είναι η μοναδική προϋπόθεση για την πρόσβαση στο επάγγελμα; Οι μεταπτυχιακές σπουδές θα αποτελούν έναν ενιαίο κύκλο και θα οδηγούν στην απόκτηση διδακτορικού διπλώματος, για όσους προορίζονται για διδάσκοντες πανεπιστημίων ή για επαγγελματική ενασχόληση στο πεδίο της έρευνας; Η εφαρμογή της επιστήμης στην παραγωγή από τους φοιτητές θα γίνεται οργανωμένα και συστηματικά μέσα από την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία και όχι όπως σήμερα που η πρακτική άσκηση στοχεύει στην παροχή κακοπληρωμένης και «μαύρης» εργασίας στις μεγάλες επιχειρήσεις; Τα ιδρύματα θα έχουν σύγχρονες υποδομές και εξοπλισμό, εστίες, λέσχες; Οι φοιτητές θα απολαμβάνουν υψηλού επιπέδου παροχές με ευθύνη του κράτους χωρίς επιβάρυνση για τις σπουδές τους; Το εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό θα είναι μόνιμο, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης; Και τα ανωτέρω, όπως και άλλα βεβαίως, αποτελούν ορισμένες από τις προτάσεις του ΚΚΕ για την ενιαία ανώτατη εκπαίδευση, η οποία απαντά στις αγωνίες και τα ερωτήματα των φοιτητών - σπουδαστών, των εκπαιδευτικών και των εργαζομένων. Και είναι ρεαλιστική, γιατί πατάει στις ανάγκες και στις δυνατότητες του σήμερα, όπως αυτές καθορίζονται από την ανάπτυξη των ίδιων των μέσων παραγωγής, της ίδιας της επιστημονικής και τεχνολογικής γνώσης. Ταυτόχρονα είναι και η μοναδική που μπορεί να δώσει μεγαλύτερη δύναμη και προοπτική στους καθημερινούς αγώνες των φοιτητών, σπουδαστών, εκπαιδευτικών, για τη βελτίωση των συνθηκών σπουδών και εργασίας. Ας το αποφασίσουν, λοιπόν, αυτοί που μας ακούν και μας βλέπουν σήμερα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Λαμπρούλη. Τον λόγο έχει Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μπάρκας για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή συζήτηση αποτελεί μία έμπρακτη απόδειξη για τη σπουδαιότητα και τη σημαντικότητα της διαδικασίας παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Είναι η πρώτη φορά μετά από εννέα χρόνια - και είναι με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - που το ελληνικό Κοινοβούλιο συζητά, για το πώς θα προχωρήσει ο μόνιμος διορισμός δεκαπέντε χιλιάδων μόνιμων εκπαιδευτικών στην εκπαίδευση. Και αυτό από μόνο του έχει τη δική του σημασία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνησή μας από την πρώτη στιγμή της διακυβέρνησης ανέλαβε πρωτοβουλίες που στηρίζουν τη δημόσια παιδεία σε όλες της τις βαθμίδες. Σε μία περίοδο δύσκολη για την ελληνική δημόσια εκπαίδευση στο σύνολό της η Κυβέρνηση με σταθερό και ξεκάθαρο τρόπο επέλεξε την προστασία και την αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου και του δημόσιου πανεπιστημίου. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις μεθοδικά απαξίωναν το πανεπιστήμιο μέσα από την υποχρηματοδότηση, την αντιμετώπιση της παιδείας ως αγαθό το οποίο έπρεπε να υπακούει στους κανόνες της αγοράς, τη συνεχή προσπάθεια για αναθεώρηση του άρθρου 16 του ελληνικού Συντάγματος για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα μας, τη διάλυση του ελληνικού πανεπιστημίου μέσα από εσωτερικούς κανονισμούς που έθεταν σε αμφισβήτηση την αυτονομία του ελληνικού πανεπιστημίου. Οι κυβερνήσεις από το 2010 έως το 2015 είδαν τα μνημόνια ως ευκαιρία, για να επιτεθούν σε βασικές κατακτήσεις του νεολαιίστικου κινήματος διαχρονικά στη χώρα μας, μία εκ των οποίων είναι το δημόσιο και δωρεάν σχολείο και πανεπιστήμιο για όλους και όλες. Επιπλέον με μία εκδικητική τάση στράφηκαν ενάντια στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης με μαζικές απολύσεις από το δημόσιο και «πάγωμα» όλων των προσλήψεων, που τόσο ανάγκη είχε η δημόσια διοίκηση. Από το 2009 έως το 2015 η δημόσια διοίκηση της χώρας συρρικνώθηκε, ενώ σημαντικοί τομείς όπως η υγεία, η παιδεία, καθώς και οι ακριτικές, ορεινές και νησιωτικές περιοχές αντιμετωπίζουν και αντιμετώπιζαν σημαντικό πρόβλημα υποστελέχωσης. Ειδικά στον χώρο της εκπαίδευσης συνολικά υπήρξε απαξίωση του δυναμικού της χώρας, «πάγωμα» των μόνιμων προσλήψεων. Μία σειρά κόσμου της εκπαίδευσης ωστόσο επέλεξε να στηρίξει τις προσπάθειες για ένα καλό σχολείο για τα παιδιά αυτής της χώρας, καταλαμβάνοντας θέσεις αναπληρωτή, στηρίζοντας τη λειτουργία των εκατοντάδων σχολείων της χώρας. Τώρα η ελληνική Κυβέρνηση έχοντας ξεπεράσει τον κάβο των μνημονίων, έχει τον χώρο να αναπτύξει πολιτικές που είναι μεροληπτικές υπέρ του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας. Μία από αυτές είναι η πρόσληψη εκπαιδευτικών. Και είναι σημαντικό να εξετάσουμε πώς ο μόνιμος διορισμός θα πραγματοποιηθεί. Η αδιαβλητότητα της διαδικασίας είναι δεδομένη και γι' αυτό οι διαδικασίες μέσω ΑΣΕΠ την εγγυώνται. Σημαντικό, επίσης, είναι ότι δεν έχουμε εξετάσεις μέσα από το ΑΣΕΠ αλλά μόνο μοριοδότηση. Ήταν πάγιο αίτημα της κοινότητας των εκπαιδευτικών. Διαβάζω την αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου: «Κινητήριος δύναμη για την ενδυνάμωση, την αναβάθμιση και την ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης είναι οι άνθρωποί της. Μέσα από την ανάπτυξη και λειτουργία ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού της δημόσιας διοίκησης τίθενται οι ισχυρότερες βάσεις για την πραγματοποίηση οργανωτικών και λειτουργικών αλλαγών αλλά και η ανανέωση της αντίληψης της δημόσιας διοίκησης με την εισροή και αξιοποίηση νέας γνώσης στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας, της καινοτομίας και της υψηλής προστιθέμενης αξίας της δράσης της». Ωστόσο, να μείνουμε λίγο στα κριτήρια μοριοδότησης των προσόντων που βάζει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Ένα είναι το δίπολο που ουσιαστικά υπάρχει: Προϋπηρεσία ή τυπικά ακαδημαϊκά προσόντα; Η νεοφιλελεύθερη αντίληψη για την τριτοβάθμια εκπαίδευση - όπως αυτή εκφραζόταν μέσα από τη Συνθήκη της Μπολόνια - αποσκοπούσε στην υποβάθμιση του πτυχίου μέσα από τη μείωση της διάρκειάς του σε τρία έτη και τη μετατροπή του φοιτητή - μελλοντικού εργαζόμενου σε κυνηγό τυπικών και μη τυπικών προσόντων και πιστωτικών μονάδων, για να ισχυροποιήσει τη θέση του στην αγορά εργασίας. Γι' αυτό και στο εξωτερικό όλα τα πτυχία είναι τριετή, τα γνωστά και μπάτσελορ, και μετά είναι σχεδόν βέβαιο και υποχρεωτικό να ακολουθήσουν όλοι οι νέοι τη διαδικασία της διεκδίκησης μεταπτυχιακών τίτλων. Απέναντι σε αυτή την προσπάθεια στην Ελλάδα το κίνημα των φοιτητών, δασκάλων, πανεπιστημιακών και μαθητών και προφανώς του ΣΥΡΙΖΑ που επέλεξε να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, διεκδικούσε και διεκδικεί και απαιτούσε την υποστήριξη της τετραετούς και πενταετούς φοίτησης, το τετραετές και πενταετές πτυχίο με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό. Επιπλέον υποστηρίζαμε και υποστηρίζουμε ότι το μεταπτυχιακό και το διδακτορικό δεν αποτελούν τίτλους μοριοδότησης αλλά μiα πολύ σοβαρή επιλογή για όποιον ή οποία θα ήθελε να υπηρετήσει την έρευνα. Η μετατροπή των τίτλων μεταπτυχιακού και διδακτορικού σε κριτήρια μοριοδότησης που τελικά θα αρκούν για να γίνεις καθηγητής ή δάσκαλος, υποβαθμίζει το δημόσιο πτυχίο και την αξία του, όπως επίσης και την έννοια του ίδιου του μεταπτυχιακού και του ίδιου του διδακτορικού, καθώς στέλνει το μήνυμα ότι το πτυχίο δεν αρκεί για να εργαστείς στη χώρα αλλά αντιθέτως πρέπει συνεχώς να κυνηγάς μόρια ακαδημαϊκού περιεχομένου. Γίνεσαι δηλαδή από εκπαιδευτικός, κυνηγός. Και ποιος μπορεί να συνεχίσει τις σπουδές του ακόμα και μετά το πρώτο πτυχίο; Σίγουρα κάποιος που έχει την οικονομική άνεση και τον χρόνο. Υπάρχει, όμως, μια πολύ μεγάλη μερίδα πτυχιούχων του ελληνικού λαού, που δεν έχει την οικονομική άνεση ούτε τον χρόνο για να μπορεί να διεκδικήσει μεταπτυχιακούς τίτλους αλλά απαιτεί και προσπαθεί να ενταχθεί στην αγορά εργασίας. Τέλος κόσμος που στήριξε το δημόσιο σχολείο, μέσα από τις θέσεις του αναπληρωτή δεν του αναγνωρίζεται η προσπάθεια. Κλείνοντας, αναγνωρίζεται η κυβερνητική προσπάθεια να στηριχθεί το δημόσιο πανεπιστήμιο. Πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν ότι στην Ελλάδα παρέχεται υψηλού επιπέδου γνώση σε όλες τις βαθμίδες και ότι στην Ελλάδα έχει παραχθεί ένα υψηλού επιπέδου επιστημονικό προσωπικό, το οποίο πρέπει και απαιτούμε να μείνει στη χώρα. Από την άλλη, όμως, πρέπει να αναγνωριστεί και η προσπάθεια χιλιάδων αναπληρωτών, που επέλεξαν να μπουν στον εργασιακό βίο, καταλαμβάνοντας θέσεις αναπληρωτή δασκάλου και καθηγητή, στήριξαν το δημόσιο σχολείο όλα αυτά τα χρόνια και δεν συνέχισαν τις σπουδές τους είτε γιατί δεν ήθελαν είτε γιατί δεν μπορούσαν. Είναι πολύ σημαντικό να συνεχίσουμε να προστατεύουμε την ισχύ του πτυχίου, να μη φέρουμε είτε ακούσια είτε από την πίσω πόρτα, νεοφιλελεύθερες λογικές που διασπούν το ενιαίο πτυχίο, που αμφισβητούν τα επαγγελματικά δικαιώματα αυτού, που μετατρέπουν, τελικά, τον απόφοιτο σε έναν κυνηγό τυπικών και μη τυπικών προσόντων. Για όλους αυτούς τους λόγους, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δυσκολεύομαι πολύ να υπερασπιστώ την εν λόγω τροπολογία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Χατζησάββας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, είναι σαν ένα κακό όνειρο, που προσπαθείς να φτάσεις κάπου και όλο αναβάλλεται!
Κυρία Βαγενά, ο κ. Χατζησάββας προτίθεται να σας δώσει τη θέση του, αλλά όπως ξέρετε, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι όταν ζητούν τον λόγο, προηγούνται κατά τον Κανονισμό.
Έχω αλλάξει σειρά επτά φορές, κύριε Πρόεδρε. Σαν κακό όνειρο είναι.
Κάντε υπομονή, αλλά ο κ. Χατζησάββας λέει να σας παραχωρήσει τη θέση του.
Να μιλήσει.
Ορίστε, κύριε Χατζησάββα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καταλαβαίνω τη συνάδελφο, γιατί περίμενα και εγώ μέχρι αργά να έρθουν όλες οι τροπολογίες. Μιλάω στις 21.00΄ και ακόμα συνεχίζουν να κατατίθενται τροπολογίες. Πήρατε μια εύθραυστη πλειοψηφία χθες με εκατόν πενήντα έναν προθύμους, αλλά αυτοί οι εκατόν πενήντα ένας θα δοκιμάζονται σε κάθε ονομαστική ψηφοφορία. Και είναι σχεδόν σίγουρο ότι η Αντιπολίτευση σε κάθε νομοσχέδιο που θα έρχεται, θα φέρνει και ονομαστική ψηφοφορία. Κανονικά δεν θα έπρεπε να φέρετε κανένα σχέδιο νόμου και καμμία νομοθετική λειτουργία, και θα έπρεπε να πάτε άμεσα σε εκλογές για να πάρετε μια νέα εντολή, όπως άλλωστε έλεγε και πριν το 2015 ο Πρωθυπουργός. Βέβαια αν πάρουμε το τι έλεγε ο Πρωθυπουργός και οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πριν το 2015, θέλουμε πάρα πολύ ώρα. Μπορούμε, όμως, να απαντήσουμε εύκολα μετά ότι δεν έκανε τίποτα και είναι απάντηση κοινή για όλα. Συνεχίζετε, βέβαια, εσείς την επιστράτευση ενός κομματικού στρατού στα πρότυπα του ΠΑΣΟΚ με βολέματα δηλαδή και διορισμούς. Κλέβετε με διορισμούς πρώην νεοδημοκράτες ψηφοφόρους που χρόνια περίμεναν διορισμό αλλά η Νέα Δημοκρατία διόριζε αριστερούς και οι νεοδημοκράτες τους βλέπανε. Και λεηλατείτε πλήρως και εκμηδενίζετε το ΠΑΣΟΚ, του παίρνετε όλους τους ψηφοφόρους, όχι βολεύοντάς τους γιατί δεν είχε μείνει κανείς ο οποίος να μην είναι διορισμένος, απλά να του δώσετε καμιά προαγωγή, να τον πάτε σε καμμιά καλύτερη θέση. Σχετικά με το σημερινό νομοσχέδιο άκουσα να μιλάτε για συναινέσεις. Τα e - mails, όμως, των μελών της αρμόδιας Επιτροπής Μορφωτικών γέμισαν από μηνύματα διαμαρτυρίας. Υπάρχουν παράπονα για την κατάργηση ιατρικών εργαστηρίων σε ένα τμήμα, για τα μόρια προϋπηρεσίας τα οποία δεν πηγαίνουν και τα μόρια σε τριτέκνους και πολυτέκνους. Βρίσκονται οι άνθρωποι σε απόγνωση, αν διαβάσετε τα μηνύματά τους. Και αυτοί τι είναι; Δεν είναι ο λαός που θέλετε να υπάρχει και συναίνεση που συζητάτε; Είναι εχθροί του κράτους; Αυτοί φταίνε, δηλαδή, για την κατάντια είτε της παιδείας είτε της οικονομίας; Δεν είναι «δικά μας παιδιά»; Δεν είναι αυτό που λέτε εσείς «ο λαός»; Είναι λίγοι, όμως, αριθμητικά και σαν εκλογική πελατεία δεν σας ενδιαφέρει και τους θυσιάζετε στον βωμό μιας πιο μαζικής και μεγαλύτερης. Θα αναφερθώ περισσότερο στα παράπονα των τριτέκνων και πολυτέκνων, μιας και πάγια θέση της Χρυσής Αυγής για το δημογραφικό είναι υπέρ των πολυτέκνων, υπέρ της γέννησης νέων Ελλήνων για την καταπολέμηση της υπογεννητικότητας. Όλα, όμως, έχουν άμεση συνάρτηση με το δημογραφικό. Δυστυχώς είναι πλέον πρόβλημα το δημογραφικό. Θα έπρεπε να έχουμε έναν Υπουργό και δημόσιες υπηρεσίες που να ασχολούνται μόνο με τη γέννηση νέων Ελλήνων, για να καταπολεμήσουμε αυτό το πρόβλημα. Δυστυχώς, όμως, δεν υπάρχει καμμία τέτοια πρόβλεψη και το βλέπουμε και από το νομοσχέδιο. Έχουμε και τις επιστολές των πολυτέκνων οι οποίοι αναφέρουν: «Θέλουμε να αναλογιστείτε τις συνέπειες που θα έχει η κατάργηση ενός επιπλέον μέτρου στήριξης των πολυτέκνων εκπαιδευτικών. Η επιτομή του προβλήματος είναι ότι κάθε απόφαση που παίρνει η εκάστοτε κυβέρνηση ενάντια σε πολυτέκνους, φέρει συνέπειες βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα σε όλες τις βαθμίδες και τα επίπεδα της οικονομίας μας. Πιο συγκεκριμένα στο άρθρο 5 του σχεδίου νόμου τα κριτήρια αξιολογικών πινάκων εκπαιδευτικών γενικής εκπαίδευσης αναφέρονται σε συγκεκριμένες μοριοδοτήσεις και στο σύνολο διακοσίων εξήντα μορίων που προβλέπονται…». Παραδείγματος χάριν, ένας πολύτεκνος με τέσσερα παιδιά μπορεί να πάρει μόνο οκτώ μόρια από τα διακόσια εξήντα.
Όχι, αυξήθηκαν. Είναι δώδεκα.
Δώδεκα από τα διακόσια εξήντα. Επιπροσθέτως, όμως, αυτά τα μόρια δεν τα λαμβάνουν μόνο οι πολύτεκνοι, οπότε ουσιαστικά δεν επιδοτείται το να κάνει κάποιος πολλά παιδιά, να κάνει τρία, τέσσερα, πέντε, έξι αλλά και ένα να έχει, παίρνει αυτά τα μόρια, οπότε μειώνεται και η απόσταση από τους πολυτέκνους, οι οποίοι θα μπορούσαν να πάρουν αυτές τις θέσεις. Καμμία πρόβλεψη, λοιπόν, και ιδιαίτερη πρόνοια του κράτους που ξεκάθαρα αναφέρεται στο άρθρο 21 του Συντάγματος, στην παράγραφο 2 ότι πολύτεκνες οικογένειες, ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν σε πόλεμο, καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο, έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το κράτος. Βλέπουμε αυτό να παραβλέπεται. «Θα πρέπει να καταλάβετε, όμως, ότι όταν εξυπηρετούμε το συμφέρον των πολυτέκνων, δεν είναι στη στενή έννοια εξυπηρέτησης του προσωπικού συμφέροντος και είναι στην εξυπηρέτηση του γενικού δημοσίου συμφέροντος», αναφέρουν οι πολύτεκνοι. Θα πρέπει, λοιπόν, να υπάρξει διατήρηση της πρόταξης των πολυτέκνων στους νέους πίνακες διοριστέων αναπληρωτών του εν λόγω σχεδίου νόμου και των τριτέκνων και ξεχωριστή πρόσληψη πολυτέκνων με ποσοστό τουλάχιστον 20% και επιπλέον ποσοστό για τους τριτέκνους. Έχει μια σειρά προτάσεων, που θα πρέπει να υιοθετηθούν σε σχέση με τα μόρια που θα δίνονται. Και όλα αυτά έρχεται να τα επιβεβαιώσει ο ΙΟΒΕ, ότι η Ελλάδα γερνάει και ο μαθητικός πληθυσμός μειώνεται. Γερνάει ραγδαία ο πληθυσμός της Ελλάδας, έχουμε μεγάλη μείωση του μαθητικού πληθυσμού, που οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, όπως είναι η μεγάλη μείωση των γεννήσεων, κυρίως, από το 2010 έως σήμερα, που το δείχνει η πανελλαδική μελέτη του ιδρύματος. Γιατί μειώθηκαν οι γεννήσεις; Ξαφνικά οι Έλληνες δεν θέλουν να κάνουν παιδιά; Δεν μπορούν να επιβιώσουν, δυσκολεύονται και πολλά από τα παιδιά και οι νέοι μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Ακόμα και η «WASHINGTON POST» έχει ένα άρθρο που συμπεριέλαβε μέσα στα email, που ρωτάει πού πήγαν όλα τα παιδιά και πώς η οικονομική κρίση φέρνει στην Ελλάδα ένα δημογραφικό πρόβλημα. Σε όλα αυτά έρχεται η απάντησή σας ως μια εθνομηδενιστική Κυβέρνηση, και σήμερα έρχεται η πληροφορία για δημόσια διαβούλευση ενός σχεδίου νόμου το οποίο μιλάει για εθνική στρατηγική για την ένταξη των προσφύγων στην κοινωνία. Αυτό, βέβαια, ήταν βασικός άξονας και της Νέας Δημοκρατίας, όταν υποστήριζε το Σύμφωνο του ΟΗΕ στο Μαρόκο που υπογράφηκε προσφάτως. Έτσι θα λύσετε το δημογραφικό; Με αλλοίωση της Ευρώπης; Αυτό ξέρουμε ότι είναι ένα σχέδιο των βιομηχάνων της Ευρώπης, αυτών που αρχικά έστησαν την Ευρώπη. Δεν μπορούν οι Ευρωπαίοι πλέον να δουλέψουν, γιατί είναι μεγάλοι σε ηλικία, έχουν μεγάλες απαιτήσεις, οπότε θα πρέπει να φέρετε νέους από Ασία και Αφρική, οι οποίοι δεν θα έχουν και μεγάλες απαιτήσεις, θα είναι και σε ανάλογη ηλικία για να δουλέψουν και θα κάνετε αυτή την κινεζοποίηση του Νότου της Ευρώπης. Λέει αυτή η διαβούλευση «πιο ενεργή συμμετοχή στην τοπική αυτοδιοίκηση», οπότε έτσι μάλλον θέλετε να λύσετε και το πρόβλημα της πολιτικής σας επιβίωσης. Φέρνετε και τροπολογία για το ισλαμικό τέμενος, με διάφορα μέσα προβλήματα που αντιμετωπίζετε - ρυθμίσεις για οικονομικά δεδομένα κ.λπ., Πώς εμπλέκετε σε αυτό την καταπολέμηση του αντισημιτισμού και της μισαλλοδοξίας και του φανατισμού, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των επιθέσεων με θρησκευτικό χαρακτήρα, πάνω από 90% στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, είναι εις βάρος των χριστιανών σε ιερείς και σε ναούς, δεν μπορώ να το καταλάβω. Βέβαια πώς εμπλέκετε αυτό το θέμα του μίσους δηλαδή του αντισημιτισμού, αλλά είστε ταυτόχρονα υπέρ και των ισλαμιστών; Κάντε ένα κοινωνικό πείραμα. Βάλτε τους όλους αυτούς να ζήσουν σε μια κοινωνία, ισλαμιστές και σημίτες, να δείτε τα αποτελέσματα της ειρηνικής συμβίωσης και ας λείπουν οι «κακοί χριστιανοί» που δημιουργούν όλα τα προβλήματα. Εμείς, λοιπόν, ως Χρυσή Αυγή σας έχουμε τη λύση για το τέμενος και τα προβλήματα που προκύπτουν. Ακυρώστε την ανέγερση και λειτουργία του τεμένους και αποτρέψτε την ισλαμοποίηση και της Ελλάδας και μετέπειτα της Ευρώπης. Όμως με όλα αυτά που συμβαίνουν με μια μεθόδευση καλά οργανωμένη εις βάρος των Ελλήνων, προσπαθείτε να τους κοροϊδέψετε κατάμουτρα με το εικονικό διαζύγιο των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που όμως σε επιτροπές και ολομέλειες δεν φαίνεται. Υπάρχει πλήρης στήριξη λόγω και έργω. Ψηφίζουν τα πάντα οι ΑΝΕΛ και θα ψηφίσουν και το σημερινό. Εδώ ακόμα και το Χρηματιστήριο Αθηνών που επηρεάζεται με την παραμικρή υποψία κυβερνητικής κρίσης, ακόμα και με την αλλαγή καιρού, στη συγκεκριμένη περίπτωση του υποτιθέμενου διαζυγίου δεν επηρεάστηκε καθόλου, σαν να μην έγινε ποτέ. Γιατί, απλούστατα, δεν έγινε ποτέ. Τέσσερις Βουλευτές υπέρ ΣΥΡΙΖΑ, περνάει τα νομοσχέδια με εκατόν πενήντα έναν αλλά και δύο Βουλευτές υπέρ της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΑΝΕΛ για να υπάρχει η Κοινοβουλευτική Ομάδα ΑΝΕΛ. Μια άψογη δυναμική διαχείριση βάσης Βουλευτών, που τον αλγόριθμό της θα τον ζήλευαν και προγραμματιστές. Κλείνοντας, λοιπόν, να σταθώ στην επιλεκτική ευαισθησία των δημοκρατών. Όταν τυπώνονται αφίσες και λένε «θάνατος» και «τσακίστε τους Βουλευτές της Χρυσής Αυγής» με φωτογραφίες διαγραμμένες, απειλές, τηλέφωνα, μηνύματα όλα καλά. Όταν μια τραγουδιάρα βγαίνει και λέει δημόσια «να ψοφήσετε, χρυσαυγίτες Βουλευτές και ψηφοφόροι» - το έχω καταθέσει για τα Πρακτικά σε προηγούμενη ομιλία μου - όλα καλά, τίποτα, δεν πειράζει κανέναν, δεν ενοχλούνται οι δημοκράτες. Τώρα, λοιπόν, κυνηγάτε κάποιους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι αντιδρούν με έναν τρόπο δικό τους, τυπώνουν αφίσες και τις κολλάνε από 'δω και από 'κει - δεν μιλάω για μηνύματα απειλητικά - και οι αφίσες αυτές έχουν μόνο ένα ερώτημα: «Εσύ θα προδώσεις τη Μακεδονία;». Αν μου έκαναν αυτή την ερώτηση, θα μπορούσα ξεκάθαρα να τους πω όχι. Εσάς γιατί σας πειράζει; Γιατί αντιδράτε με αυτόν εδώ τον τρόπο; Ένα ερώτημα είναι. Δεν υπάρχει απειλή. Εμάς μας βάζουν συνεχώς στο διαδίκτυο, σε εφημερίδες, σε αφίσες, παντού, έρχονται έξω τα γραφεία μας και φωνάζουν για θάνατο στον Αρχηγό και τους Βουλευτές. Να βγάλουμε και εμείς τα μηνύματα και να κλαιγόμαστε δημόσια; Αυτό γίνεται, βέβαια, για εκφοβισμό, γιατί φοβάστε τη μαζικότητα του λαού που θα κατακλύσει ξανά τις πλατείες, που φυσικά θα διατρανώσει και θα φωνάξει για ακόμα μια φορά ότι αντιτίθεται στην κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών. Τώρα αν εσείς νομίζετε ότι με στοχοποιήσεις, διώξεις και απειλές οι Έλληνες θα φοβηθούν, όταν έχουνε μια ιστορία αντίδρασης και αντίστασης, πραγματικά κάνετε λάθος.
Ευχαριστώ πολύ. Επιτέλους, η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βαγενά έχει τον λόγο, για να μη διαμαρτύρεται. Ελάτε έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Βουλευτή, κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, στο οποίο υπάρχει και μια πολύ σημαντική τροπολογία αυτή του τρόπου πρόσληψης των εκπαιδευτικών. Και τα δύο είναι πολύ σημαντικά γιατί αφορούν την παιδεία. Η παιδεία, η ουσιαστική παιδεία και η αληθινή μόρφωση είναι, κατά τη γνώμη μου, το πιο δυνατό όπλο κάθε λαού. Όσον αφορά τη συγχώνευση του ΤΕΙ Θεσσαλίας με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, αυτό είναι ένα εγχείρημα που προκάλεσε πολλές συζητήσεις, διαφωνίες, ενστάσεις αλλά και συναινέσεις. Εδώ θα ήθελα, για άλλη μία φορά, να πω στους συναδέλφους κ. Κέλλα και κ. Κεραμέως ότι μένουν μόνο στην απόφαση της συγκλήτου του Οκτωβρίου του 2018, που ήταν αρνητική ως προς τη συνένωση, και δεν αναφέρονται καθόλου στην απόφαση της δεύτερης συνέλευσης, που έγινε στις 9 Νοεμβρίου του 2018, η οποία ήταν σύμφωνη στη συνένωση, βεβαίως με πολλές προτάσεις για βελτίωση του νομοσχεδίου. Για να είμαστε δίκαιοι, όμως, πρέπει να λέμε και τη δεύτερη αυτή απόφαση. Το ΤΕΙ Θεσσαλίας με έδρα τη Λάρισα είναι ένα πολύ δυναμικό και δυνατό εκπαιδευτικό ίδρυμα, που επί σχεδόν σαράντα χρόνια είναι απόλυτα συνδεδεμένο με τη ζωή της πόλης μας, της Λάρισας, και της ευρύτερης περιοχής. Σίγουρα η αναβάθμισή του σε πανεπιστήμιο είναι πολύ τιμητική για την πόλη μας αλλά και για το εκπαιδευτικό προσωπικό και τους φοιτητές, αρκεί αυτό να αποδειχτεί και στην πράξη, γιατί πολλές φορές οι πολιτικοί σχεδιασμοί αποτυγχάνουν και έρχεται η ζωή στην πράξη να τους αποδομήσει. Ελπίζω και εύχομαι, πραγματικά, το διευρυμένο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας να γίνει ένα πρότυπο εκπαιδευτικό ίδρυμα, αντάξιο των προσδοκιών μας και αντάξιο όλων αυτών που εργάστηκαν για τη δημιουργία του. Έρχομαι τώρα σε επιμέρους θέματα και πρώτα σε ένα θετικό μέτρο κατά τη γνώμη μου. Στο εν λόγω νομοσχέδιο προβλέπεται η δημιουργία ερευνητικών ινστιτούτων. Δεν πρέπει να υποτιμούμε καθόλου τον ρόλο αυτών των ινστιτούτων, γιατί η έρευνα είναι εξίσου σημαντική με την εκπαίδευση. Χαίρομαι που ο Υπουργός αποδέχτηκε την πρόταση μου για τη μεταφορά της έδρας του Ινστιτούτου Αγροτικής Ανάπτυξης στον Δήμο Κιλελέρ. Η δημιουργία αυτού του ινστιτούτου θα συμπληρώσει αποτελεσματικά τη διαδικασία ενεργοποίησης του υπό σύσταση - και ελπίζω να συσταθεί - Εθνικού Μουσείου Αγροτικού Κινήματος Κιλελέρ. Θα δημιουργήσει ένα τρίγωνο τοπικής, περιφερειακής ανάπτυξης με αναφορές στην ιστορία - αυτό θα είναι το μουσείο - , στην έρευνα - αυτό θα είναι το ινστιτούτο - και τον αγροτισμό. Γιατί ο Δήμος Κιλελέρ είναι ο μεγαλύτερος αγροτικός δήμος υπό τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Πιστεύω πως με τη δημιουργία του συγκεκριμένου ινστιτούτου με έδρα τον Δήμο Κιλελέρ και συγκεκριμένα το Δημοτικό Κατάστημα της Τοπικής Κοινότητας Κιλελέρ θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, επισκεψιμότητα και σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη της περιοχής. Μια ακόμα διάταξη θετική του νομοσχεδίου είναι τα διετή προγράμματα σπουδών κέντρα επαγγελματικής εκπαίδευσης, μια διάταξη που, κατά τη γνώμη μου, δίνει τη δυνατότητα, κυρίως, σε παιδιά οικογενειών με περιορισμένα οικονομικά, να κάνουν σπουδές επαγγελματικής κατάρτισης ανώτατου επιπέδου σε σύντομο χρονικό διάστημα - δύο έτη - , οι οποίες θα τους εξασφαλίσουν τη δυνατότητα εξεύρεσης εργασίας. Συνεχίζω τώρα με ένα θέμα το οποίο προκάλεσε και προκαλεί έντονες αντιδράσεις και δικαιολογημένα, κατά την άποψή μου. Αναφέρομαι στο Τμήμα Ιατρικών Εργαστηρίων του ΤΕΙ Θεσσαλίας, ένα εξαιρετικό τμήμα κατά γενική ομολογία, ακόμα και σύμφωνα με τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το οποίο έχει υψηλό βαθμό εισαγωγής και, κυρίως, άμεση επαγγελματική απορρόφηση πράγμα πολύ σημαντικό στις μέρες μας. Με το παρόν νομοσχέδιο, δυστυχώς, αυτό το τμήμα καταργείται. Βεβαίως οι ήδη υπάρχοντες φοιτητές, θα έχουν τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν τις τετραετείς σπουδές τους. Υπήρξα από την πρώτη στιγμή που ενημερώθηκα από φοιτητές και καθηγητές του τμήματος, αντίθετη σε αυτή την προοπτική. Προσπάθησα όσο μπορούσα και στην επιτροπή όπου συζητήθηκε το νομοσχέδιο αλλά και με προσωπικές παρεμβάσεις μου ακόμα και με επιστολές προς τον Πρωθυπουργό να το αποτρέψω. Φαίνεται ότι δεν το κατάφερα, προς το παρόν. Το επιχείρημα από την πλευρά του Υπουργού Παιδείας αλλά και του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, του κ. Μαμούρη, είναι ότι δεν έχουν τη σύμφωνη γνώμη της συγκλήτου του πανεπιστημίου. Κατάφερα, όμως, να αποσπάσω - και, βεβαίως, με την παρέμβαση του Υπουργού με την επιστολή που έστειλε στον πρύτανη - τη ρητή δέσμευση του πρύτανη ότι σύντομα, πριν το τέλος του τρέχοντος ακαδημαϊκού έτους, θα κάνει δεκτό το αίτημα των φοιτητών του Τμήματος Ιατρικών Εργαστηρίων, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αποφοιτήσουν από το Τμήμα Βιοχημείας - Βιοτεχνολογίας, εφόσον ολοκληρώσουν δύο επιπλέον έτη σπουδών σε αυτό, καθώς και τη συνέχεια του Τμήματος Ιατρικών Εργαστηρίων ως κατεύθυνση σε κάποια άλλη σχολή στο νέο πανεπιστήμιο. Περιμένω την πραγματοποίηση αυτής της δέσμευσης και θα παρακολουθώ την εξέλιξή της. Προς το παρόν δηλώνω την επιφύλαξή μου για το άρθρο 22, σχετικά με την ίδρυση και μετονομασία τμημάτων. Αν μπορούσα, επιλεκτικά, θα το καταψήφιζα τη μη ύπαρξη Τμημάτων Ιατρικών Επιστημών. Κλείνοντας, θα ήθελα να απευθυνθώ στους φοιτητές του τμήματος και να τους ευχαριστήσω για την τιμή που μου έκαναν και την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν, ζητώντας τη βοήθειά μου στην προσπάθειά τους. Θα ήθελα να πω σε αυτούς αλλά και σε όλους τους φοιτητές, να είναι πάντα δυναμικοί και ενεργητικοί, όπως τώρα, να διεκδικούν αυτό που θεωρούν δίκιο τους αλλά και να σέβονται τις σπουδές τους και τις οικονομικές θυσίες που κάνουν οι γονείς τους για να τους σπουδάσουν, κυρίως όμως να εκμεταλλεύονται αυτά τα υπέροχα χρόνια της νιότης τους και των σπουδών τους, αποκτώντας ουσιαστική γνώση, αλλά και ζώντας τα σαν ενεργοί πολίτες, και έτσι να παραμείνουν σε όλη τους τη ζωή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Πολύ λίγο χρόνο θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να πω και κάτι που ανέφερα στην τοποθέτησή μου στην επιτροπή. Τα πανεπιστήμια και γενικά τα εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να γίνονται και να λειτουργούν με κύριο μέλημά τους τους φοιτητές και όχι και τους καθηγητές, γιατί καμμιά φορά, δυστυχώς, αυτός ο στόχος χάνεται μέσα σε συντεχνιακά συμφέροντα. Καλή δύναμη, παιδιά! Καλή τύχη στη ζωή σας! Θα μου επιτρέψετε, κύριε Πρόεδρε, να κλείσω με μια αναφορά σε κάτι προσωπικό. Σε λίγες μέρες κλείνουν δύο χρόνια που έφυγε από τη ζωή ο σύντροφος της ζωής μου, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. Ξέρετε τι με παρηγορεί κάπως για την απουσία του, μέσα σε όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες; Λέω: Ευτυχώς, Λουκιανέ, που δεν είσαι εδώ, να δεις την κατάντια κάποιων συντρόφων σου που πολύ τους αγαπούσες. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Προχωρούμε, μετά την κ. Βαγενά, στον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Καματερό. Θα παρακαλέσω και εσάς να τηρήσετε τα επτά λεπτά, κύριε Καματερέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα προσπαθήσω να μη σας φέρω σε δύσκολη θέση, επειδή είμαστε συμπατριώτες, όπως βρεθήκατε σε δύσκολη θέση με τον συμπατριώτη μας κ. Κόνσολα. Γι' αυτό δεν θα πω ως προς το νομοσχέδιο τα γενικότερα τα οποία έχουν ειπωθεί. Φυσικά είναι σε σωστή κατεύθυνση, φυσικά είναι τομή. Θα μπω κατ' ευθείαν στην ουσία, αξιοποιώντας τον χρόνο μου. Κύριε Υπουργέ, έχει ένα έλλειμα στη νησιωτικότητα. Το άρθρο 101 του Συντάγματος επιτάσσει σε κάθε νομοσχέδιο και σε κάθε διοικητική πράξη, να παίρνεται υπ' όψιν η νησιωτικότητα, ώστε να μην έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη των νησιών. Εδώ έχουμε πρόβλημα. Σας το είχα πει στην επιτροπή αλλά επειδή είναι χαρακτηριστικό, ξαναλέω το παράδειγμα για να αναδείξω το πρόβλημα. Ταξίδευα για το Καστελόριζο με έναν αδιόριστο καθηγητή. Πήγαμε ένα βράδυ και παρ' όλο που τον βοηθήσαμε να βρει σπίτι, πού θα τρώει, πού θα πηγαίνει κ.λπ., την άλλη μέρα έφυγε. Γιατί; Θα έπαιρνε 800 ευρώ σαν διορισμένος αναπληρωτής. Μόνο για να ταξιδέψει από το Καστελόριζο στην Αθήνα, να πάει και να έρθει, ήθελε 500 ευρώ. Αν πήγαινε με το πλοίο, ήθελε τριάντα ώρες. Όχι μόνο δεν του έβγαινε ο μισθός, αλλά έπρεπε να βάλει και από την τσέπη. Αφήνω την κοινωνική ζωή, που είναι ανύπαρκτη, γιατί εκεί τον χειμώνα δεν υπάρχει τίποτα. Τι ήθελα να πω με αυτό; Ήθελα να πω - και έκανα πρόταση συγκεκριμένη - ότι θα πρέπει να πάρει κάποια μόρια η εντοπιότητα των πτυχιούχων σε αυτά τα μικρά νησιά. Ας μην είναι στη Ρόδο, ας μην είναι στην Κω, ας μην είναι σε άλλα μέρη, παρ' όλο που και εκεί υπάρχουν προβλήματα και κάποια στιγμή θα έπρεπε να τα συζητήσουμε. Ας είναι στα μικρά νησιά κάτω των τρεισήμισι χιλιάδων κατοίκων, όπως το έχουμε ψηφίσει στον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ», και προβλέπεται ότι μικρά νησιά είναι αυτά κάτω των τρεισήμισι χιλιάδων κατοίκων. Δεν ζητάμε και πολλά. Μόρια ζητάμε. Θα σας δείξω, όμως, παρακάτω ότι όχι μόνο μόρια έπρεπε να τους δίνουμε αλλά αυτούς τους κατοίκους των μικρών νησιών έπρεπε να τους πληρώνουμε για να μένουν. Ένα δεύτερο ζήτημα που μας αφορά στη μοριοδότηση, κύριε Υπουργέ, πριν πω γενικότερα για το πώς πρέπει να νοιαστούμε γι' αυτά τα μικρά νησιά, είναι τα εξής: Τι θα πούμε στη δασκάλα που έχει έναν μαθητή στους Αρκιούς; Έχει δύο ή τρία χρόνια αν δεν κάνω λάθος εκεί, και πήγε εκεί υπολογίζοντας στη μοριοδότησή της, διαφορετικά δεν θα πήγαινε. Τι θα της πούμε τώρα; Ότι δεν μετρούν αυτά τα χρόνια η μοριοδότηση, αλλά μετράει η πραγματική υπηρεσία; Δεν ζητάμε πάλι τη μοριοδότηση αυτών εδώ των εκπαιδευτικών σε όλα τα νησιά, γιατί υπάρχουν νησιά που ανέπτυξαν τον πληθυσμό τους. Έχουμε, όμως, νησιά που φθίνουν και γι' αυτά θέλω να μιλήσω. Κύριε Υπουργέ, - και απευθύνομαι προς όλους - με αφορμή αυτό για την παιδεία, γιατί ξέρω ότι συζητώντας τα μέτρα που πρέπει να πάρουμε στα νησιά για την παιδεία, δεν είναι το μόνο που πρέπει να συζητήσουμε. Δεν είναι τυχαίο, όμως, που στην πρώτη μου ομιλία μου στη Βουλή, είχα μιλήσει για την εκπαίδευση, για τους Αρκιούς, για τη Μαρία, το παιδί που τελείωσε το δημοτικό, δεν μπορούσε να πάει στο γυμνάσιο, δεν μπορούσε να σπουδάσει, παρ' όλο που ήθελε και δεν το καταφέραμε ακόμα. Και λυπάμαι που σήμερα μιλάω για τη Μαρία, η οποία βέβαια δεν σπούδασε, έφυγε από το νησί, παντρεύτηκε, είχε δύο αδέρφια, έφυγε το ένα τελείωσε το δημοτικό και έχει μείνει ένα και φεύγοντας και αυτό, κλείνει το σχολείο. Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είναι ευθύνη του κυρίου Υπουργού, βέβαια, είναι όλων μας. Έχουμε εκατόν επτά νησιά κατοικημένα. Ήταν πριν από λίγα χρόνια εκατόν δεκάξι. Πριν από λίγα ακόμα χρόνια ήταν εκατόν είκοσι οκτώ. Τα ογδόντα ένα από αυτά, δηλαδή το 80% των νησιών έχουν λιγότερους από τρεισήμισι χιλιάδες κατοίκους. Ξέρετε πόσοι είναι όλοι οι κάτοικοι; Είναι πενήντα τέσσερις χιλιάδες. Στα ογδόντα ένα νησιά μας οι κάτοικοι είναι πενήντα τέσσερις χιλιάδες. Χωρίς σχολείο είναι είκοσι νησιά. Κάτω των εκατό κατοίκων τα νησιά είναι είκοσι οκτώ και έχουν εξακόσιους δέκα κατοίκους. Κάτω των τριακοσίων κατοίκων είναι τριάντα οκτώ νησιά και έχουν δυόμισι χιλιάδες κατοίκους. Κάτω των χιλίων κατοίκων είναι πενήντα έξι νησιά και έχουν περίπου δεκατέσσερις χιλιάδες κατοίκους. Γι' αυτά τα μεγέθη μιλάμε και δεν μπορούμε να νοιαστούμε και προσπαθώ τρία χρόνια να πείσω το Υπουργείο Οικονομικών, να μην πληρώνουν ΕΝΦΙΑ σε αυτά τα νησιά και δεν μπορώ να το καταφέρω. Εντάξει είχαμε τα μνημόνια. Τώρα βγήκαμε από τα μνημόνια. Υπάρχει μια γιαγιά στον Κίναρο και πληρώνει ΕΝΦΙΑ και έχει ΦΠΑ 24%, και κρατήσαμε τον ΦΠΑ μόνο στα νησιά του μεταναστευτικού με αγώνα. Βγήκαμε από τα μνημόνια. Να τα παλέψουμε αυτά. Είναι απαράδεκτο. Έχει πέντε ανθρώπους στο Μαράθι. Είναι πέντε κάτοικοι, που έχουν μία ταβέρνα. Όχι μόνο πληρώνουν ΕΝΦΙΑ, όχι μόνο έχουν ΦΠΑ 24%, αλλά τους έχει κάνει αγωγή και το δημόσιο, διεκδικώντας την περιουσία τους, επειδή τάχα τα χαρτιά που έχουν δεν είναι ισχυρά, επειδή τα πήραν από το Μοναστήρι με ένα βυζαντινό χρυσόβουλο κ.λπ.. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κατάληξη, αγαπητοί συνάδελφοι, και αγαπητά μέλη της Κυβέρνησης: Όπως προχωρήσαμε στη νησιωτικότητα και έχουμε κάνει σοβαρά βήματα, όπως φτάσαμε στον Πρωθυπουργό και έδωσε εντολή και χαράξαμε ένα πλαίσιο νησιωτικής πολιτικής, όπως πετύχαμε το μεταφορικό ισοδύναμο, εκεί που έλεγαν άλλοι ότι δεν μπορούμε να το εφαρμόσουμε, όπως πετύχαμε να κρατήσουμε τον ΦΠΑ, όταν άλλοι δεν μπορούσαν να το κρατήσουν, έστω και σε αυτά τα πέντε νησιά, γιατί είμασταν μέσα στο μνημόνιο, όπως μελετούμε τώρα την κατηγοριοποίηση των νησιών, η οποία θα βοηθήσει στην άσκηση όλης αυτής της νησιωτικής πολιτικής, όπως μελετούμε στο ακτοπλοϊκό πώς θα κάνουμε τομές και δεν θα κάνουμε απλή διαχείριση, έτσι πρέπει να μελετήσουμε τι κάνουμε με το να κρατήσουμε τους κατοίκους στα μικρά νησιά. Αυτά είναι τα μικρά νησιά. Πενήντα τέσσερις χιλιάδες κάτοικοι. Σε λίγο δεν θα έχουμε τίποτα. Τα σχολεία κλείνουν. Οι άνθρωποι φεύγουν. Αναλογιστείτε τις συνέπειες όλων αυτών. Όπως καταφέραμε όλα τα άλλα, λοιπόν, έτσι και σ' αυτό, οι νησιώτες θα πιέσουμε μέχρι τέλους, μέχρι και τον Πρωθυπουργό, για να γίνει και Υπουργικό Συμβούλιο, που θα πάρει μέτρα για το πώς δεν θα ερημώσουν όλα αυτά τα νησιά. Σ' αυτό, κύριε Υπουργέ, περιμένω από εσάς να συμβάλετε και γι' αυτό η σημερινή πρότασή μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ψηφίδα σ' όλο αυτό το ψηφιδωτό που πρέπει να γίνει και που μέχρι τώρα μας αναγκάζει να τρέχουμε από νομοσχέδιο σε νομοσχέδιο για να κυνηγάμε τις συνέπειες της νησιωτικότητας, για τις οποίες δεν υπάρχει ένα κεντρικός σχεδιασμός. Αυτή είναι η αγωνία μας σήμερα σ' αυτό το νομοσχέδιο και προσβλέπω στην ευαισθησία σας για να πάρετε μια πρωτοβουλία και να κάνετε κάτι. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Το θέμα που έθεσε ο κύριος Βουλευτής είναι προφανέστατα, πάρα πολύ σοβαρό. Είναι επίσης προφανές - και το γνωρίζετε - ότι σε πάρα πολλά νησιά λειτουργούν σχολεία με ελάχιστα παιδάκια. Έχουμε σχολεία με δύο παιδιά. Πριν από ενάμιση μήνα, καταφέραμε και ανοίξαμε σχολείο στα Αντικύθηρα με τέσσερα παιδιά ,που εμφανίστηκαν μετά τον Σεπτέμβριο. Από την άλλη μεριά, το πρόβλημα το οποίο αναφέρατε - και που προφανώς δεν έχει σχέση μόνο με το Υπουργείο Παιδείας, όπως είπατε - είναι ένα πραγματικό πρόβλημα. Για το θέμα των καθηγητών η σωστή και επί της ουσίας λύση είναι να παίρνουν κάποιο επιμίσθιο παραπάνω. Οτιδήποτε άλλο είναι μέσα σ' αυτόν τον εξαιρετικά περίπλοκο τρόπο διορισμού, διότι είναι αντισυνταγματικό. Εάν κάποιος άλλος θελήσει να πάει και έχει περισσότερα μόρια και είναι τα μόρια αυτά περισσότερα ακόμη και από τον μοριοδοτούμενο με έξτρα μόρια λόγω εντοπιότητας, δεν μπορείς να τον αποτρέψεις. Είναι θέμα ισοτιμίας των πολιτών. Πρέπει, λοιπόν, να υπάρχουν κίνητρα και οικονομικού χαρακτήρα και προφανώς εκείνο που πρέπει να γίνει είναι να δούμε το μέλλον της δημογραφικής εξέλιξης και να μπορέσουμε να προγραμματίσουμε τη ζωή των σχολείων. Αυτό κάνουμε και αυτό γίνεται. Απλώς αυτό δεν έχει τις επιπτώσεις που να μπορεί να κρατάει τον κόσμο εκεί. Αυτό είναι το μεγάλο μας πρόβλημα και βεβαίως μετά το δημοτικό είναι το γυμνάσιο, μετά το γυμνάσιο είναι το λύκειο και εκεί υπάρχουν τεράστιες «τρύπες» και έχετε απόλυτο δίκιο.
Κύριε Υπουργέ, είχαμε συζητήσει αυτό το θέμα των μικρών νησιών επανειλημμένως και είχε, κατά κάποιον τρόπο, πέσει στο τραπέζι η ιδέα της τηλεπαιδείας, δηλαδή τα νησιά αυτά να συνδέονται μέσω ίντερνετ με ένα πρότυπο λύκειο ή γυμνάσιο, ούτως ώστε οι υπάρχοντες εκεί καθηγητές να μπορούν να περάσουν μια γνώση, η οποία δεν μπορεί να μεταδοθεί αλλιώς, λόγω του αριθμού των παιδιών και της ειδικότητας των καθηγητών. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα θέμα που αν προχωρήσει μαζί με το Υπουργείο για την ψηφιακή τηλεκπαίδευση, θα μπορούσε να λύσει αυτά τα προβλήματα.
Κύριε Πρόεδρε, όντως αυτό το στοιχείο υπάρχει και πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί, σχεδόν όλοι, το χρησιμοποιούν. Το μεγάλο ερώτημα είναι εάν τυχόν οι εκπαιδευτικοί υιοθετούν και οικειοποιούνται αυτήν τους τη ζωή εκεί ως μέρος μιας ζωής, που έχει σχέση με την κοινότητα συνολικά. Δεν είναι τεχνικό το ζήτημα. Το ζήτημα είναι πώς ασκείς το επάγγελμά σου εκεί και είναι σημαντικό αυτό που λέει ο κ. Καματερός, δηλαδή το αν κάποιος ντόπιος θέλει να μείνει στο νησί του και λόγω ενός συστήματος που λειτουργεί οριζόντια δεν μπορεί να μείνει. Αυτό θίγεται και αυτό σημαίνει ξεχωριστοί πίνακες, κάτι για το οποίο αντιδρά η εκπαιδευτική κοινότητα στο σύνολό της. Θέλει μια συνεννόηση. Παρ' όλα αυτά, σας λέω ότι αν κάποιος άλλος θελήσει να πάει και έχει περισσότερα μόρια, παρά την έξτρα μοριοδότηση της εντοπιότητας, υπάρχει ένα θέμα ισοτιμίας πρόσβασης στο επάγγελμα.
Καλώς. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημήτριος Σεβαστάκης. Κύριε Σεβαστάκη, θα ήθελα να σας δώσω περισσότερο χρόνο, αλλά ξέρετε ότι ο χρόνος είναι περιορισμένος στα επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε και για το χρονικό «μνημόνιο», που μου βάζετε. Κύριε Υπουργέ, για να δείτε τη δημογραφική εξέλιξη δεν χρειάζεται να σκεφτείτε πολύ. Με τις πίκρες και το στρες που περνάει κανείς, είναι προδιαγεγραμμένη η δημογραφική εξέλιξη. Πρέπει να βρούμε εργαλεία με τα οποία θα απαντάμε. Επίσης, αυτό το ζήτημα της εντοπιότητας δεν έχει σχέση μόνο με το να πριμοδοτηθεί ιδιαίτερα κάποιος, που κατάγεται από εκεί, αλλά με την επένδυση στο ότι θα μείνει, θα «αγκυροβολήσει». Αυτή η γείωση είναι ένα σημαντικό ποιοτικό στοιχείο της εκπαίδευσης. Νομίζω ότι τεχνικά μπορεί να διερευνηθεί από τους νομικούς μια αξιόπιστη λύση. Θα ξεκινήσω ανάποδα την τοποθέτησή μου. Δεν μου είναι πολύ συμπαθές το να κάνει κανείς αναφορές σε προγενέστερες συνεδριάσεις, όμως χθες έγινε μια τεράστια συζήτηση για τις θεσμικές εκτροπές. Σήμερα, βρισκόμαστε μπροστά σε υπαινιγμούς, που έχουν να κάνουν - πρώτον - με προειλημμένες, προαποφασισμένες διαφωνίες στις επιτροπές, άρα θα δυσκολεύονται οι επιτροπές να βγάλουν αποφάσεις και να στηρίξουν θεσμικά τα νομοσχέδια και - δεύτερον - με τη διαδικαστική εξάντληση και κόπωση που αυτό θα δημιουργήσει στο Σώμα, λόγω των ονομαστικών ψηφοφοριών. Και τα δύο μού φαίνεται ότι υιοθετούν, ότι κάνουν μια επιλογή επιβράδυνσης θεσμικής, νομοθετικής, παραγωγικής, η οποία κατά τη γνώμη μου είναι αδιανόητη. Ο Βουλευτής ψηφίζει. Δεν προβλέπεται να τοποθετείται με βάση του ποιος «κατεβάζει» ένα νομοσχέδιο, αλλά με βάση το τι περιέχει, τι κτίζει, τι εισηγείται το νομοσχέδιο. Επομένως, σ' αυτό το καθεστώς θεσμικής ελευθερίας, νομοθετικής ελευθερίας και στοχαστικής ελευθερίας ούτε προκαταλαμβάνεται και προαποφασίζεται η διαφωνία ούτε υπάρχει αυτός ο δογματισμός της ονομαστικής ψηφοφορίας, που νομίζω ότι απλώς, παραλύει και κουράζει τις διαδικασίες. Θα επιστρέψω στο νομοσχέδιο. Το ρητορικό ερώτημα στην αρχή της συζήτησης ήταν ποιο πανεπιστήμιο θέλουμε για τον 21ο αιώνα. Να βάλουμε και δύο σημειώσεις. Αυτή τη στιγμή στη χώρα μας δεν έχουμε παραγωγική ποιότητα, δηλαδή δεν έχουμε κάτι, που να τραβήξει το γνωστικό γεγονός, να «σπρώξει» την τριτοβάθμια, να την ωθήσει και - δεύτερον - έχουμε μια τρομερά δυσλειτουργική διοίκηση. Αυτές οι δύο παράμετροι νομίζω ότι φωτίζουν αυτό, που έχουν πει πολλοί ομιλητές, την αυταξία της γνώσης. Εδώ θα έλθω σε μια ενδιαφέρουσα, όπως πάντα, τοποθέτηση του εισηγητή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Δελή. Ουσιαστικά, λέει: Όταν αποσυναρμολογείς, αποσυνδέεις το πτυχίο από το επάγγελμα, ουσιαστικά αποεπαγγελματοποιείται η γνώση και η κατεύθυνσή της, η γνωστική πειθαρχία». Στη στρεβλή εκδοχή του το χρησιμοποιεί αυτό το επιχείρημα και η Νέα Δημοκρατία, σύνδεση γνώσης και αγοράς. Δεν μπορεί στη σημερινή πραγματικότητα των διασταυρώσεων, της διεπιστημονικότητας, να μην έχουμε και ένα νέο πανεπιστήμιο οργανωσιακά. Επίσης, όσον αφορά στο πανεπιστήμιο, που εκ των πραγμάτων έγινε η επένδυση τη δεκαετία του '80 και προγενέστερα της διασποράς, αυτό από το να γίνει ελάττωμα, πρέπει να μετασχηματιστεί σε προτέρημα. Επομένως, αυτή η τοπική ελευθερία, δηλαδή η διασπορά, παρ' όλο που φαίνεται σαν ένα πρόβλημα, στην πραγματικότητα ταιριάζει μ' αυτό που συμβαίνει στη γνώση, τις διασταυρώσεις, τη διεπιστημονικότητα, τα μικτά αντικείμενα. Και θα διαφωνήσω με αυτούς, που νομίζουν ότι είναι κλειστά γνωστικά συστήματα ή κλειστές δεξιότητες, κλειδαμπαρωμένες και αμετάκλητες, ανεξέλεγκτες γνωστικές φυσιογνωμίες και οντότητες, οι οποίες δεν πρέπει ποτέ να εξελίσσονται. Δεν υπάρχει αυτό σήμερα. Η γνώση είναι πολυπρισματική, πολυεστιακή. Υπάρχει μια δημοκρατία της γνώσης, υπάρχει μια μεγάλη δημοκρατία της γνώσης. Ανταλλάσσονται. Υπάρχουν πηγές γνωστικές που μπορείς να έχεις πρόσβαση και κυρίως, υπάρχουν πλευρές, που μέχρι τώρα δεν ήταν ίσως νομιμοποιημένες, όπως παραδείγματος χάριν, κύριε Υπουργέ, η ερευνητική φαντασία, η διαίσθηση, στοιχεία που δημιουργούν ένα τελείως άλλο υπόστρωμα για να μπορεί ο στοχαστής, ο ερευνητής, ο φοιτητής, ο διανοούμενος να προχωρήσει. Αυτές είναι κάποιες σκέψεις, τις οποίες μου γεννά η ενδιαφέρουσα εισήγηση του κ. Δελή, αλλά και άλλων εισηγητών και συναδέλφων που τοποθετήθηκαν. Ο κύριος Πρόεδρος είναι σκληρός διαπραγματευτής με τον χρόνο. Θα συμμορφωθώ. Είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον αυτό το πείραμα. Η απάντηση είναι στο μετά, δεν είναι στο τώρα. Τώρα φτιάχνεις προϋποθέσεις. Το αν θα λειτουργήσει, είναι στο χέρι και των πανεπιστημιακών και των τοπικών κοινωνιών. Και αυτό το στοίχημα δεν το απαντάει κανείς στη νομοθέτηση. Η νομοθέτηση έχει την οικονομία της, έχει την οργάνωσή της, έχει τη στόχευση του νομοθέτη, αλλά η πραγματικότητα απαντάται από την ίδια την πραγματικότητα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, εκτός από τη στερεά Ελλάδα, υπάρχει και η «υγρά» Ελλάδα. Υπάρχουν τα νησιά, υπάρχει το πανεπιστήμιο Αιγαίου, υπάρχουν δηλαδή εκκρεμότητες, που μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε, να συλλάβουμε αυτήν την έννοια της διασύνδεσης, την έννοια του ιστού, που συνδέει τα γνωστικά αντικείμενα και τα γνωστικά κελύφη, τα μορφωτικά κελύφη, τις πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις και κυρίως, να δούμε αυτήν τη νέα εξαιρετική κοινότητα που συγκροτείται. Την κοινότητα των φοιτητών, των διανοουμένων, που με φοβερή οικονομική πίεση καταφέρνουν και να διακρίνονται και να υπάρχουν και να συστήνουν τη νέα ενότητα του έθνους μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Σεβαστάκη. Προχωρούμε με τον κ. Στύλιο, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Παρακαλώ, έχετε κι εσείς επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα άλλο νομοσχέδιο, για την παιδεία, για την εκπαίδευση, ένα νομοσχέδιο που έχει πολλές και διαφορετικές διατάξεις και διαφορετικά κεφάλαια. Θα τοποθετηθώ και θα επιμείνω στην ομιλία μου σε τρία πράγματα. Θα ξεκινήσω από το πρώτο, που είναι και το πιο επίμαχο, την τροπολογία σε σχέση με την πρόσληψη των μόνιμων εκπαιδευτικών και των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, δεύτερον, με τα διαφορετικά κριτήρια που χρησιμοποιείτε για να γίνουν οι συνέργειες, η μετατροπή, οι συγχωνεύσεις, οι καταργήσεις, οι απορροφήσεις των ιδρυμάτων ή όπως αλλιώς θέλετε και, τρίτον, σε σχέση με τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων των ιδρυμάτων. Μίλησαν πάρα πολλοί συνάδελφοι, μίλησε και ο εισηγητής μας από τη Νέα Δημοκρατία για την τροπολογία την οποία έχετε καταθέσει. Οι περισσότεροι συμφωνούμε ότι δεκαοχτώ με είκοσι χιλιάδες εκπαιδευτικοί κάθε χρόνο δεν ξέρουν πού θα βρεθούν. Γυρίζουν ανά την Ελλάδα, άλλοι από το από την Πελοπόννησο, την Ήπειρο, τα νησιά, τα νησιά του Αιγαίου, τα νησιά του Ιονίου, για να επιτελέσουν αυτό που έχουν επιλέξει, να εργαστούν ως εκπαιδευτικοί στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Έρχεστε, λοιπόν, σήμερα εσείς με τη δική σας τροπολογία και αλλάζετε τον τρόπο, με τον οποίον θα προσλαμβάνονται οι αναπληρωτές και τον τρόπο με τον οποίο θα προσλαμβάνονται και οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί. Γιατί γίνεται αυτή η αλλαγή; Διότι από το 2010 και μετά είχαμε συνεχώς υπουργικές αποφάσεις και παρατάσεις, σε σχέση με τον τρόπο, με τον οποίο θα προσλαμβάνονταν οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί. Και θα έπρεπε ή να γίνει με βάση το νόμο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ ή να βρεθεί ένας άλλος τρόπος, μία άλλη λύση. Μάλιστα, με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, φέτος ήταν η τελευταία χρόνια, δηλαδή το σχολικό έτος 2018-2019, που θα μπορούσε να μείνει το υπάρχον σύστημα. Έρχεστε, λοιπόν, και αλλάζετε τον τρόπο, με τον οποίο θα προσληφθούν οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί. Πάμε λοιπόν, παρακάτω. Δεν μπαίνω στην ουσία, στα κριτήρια, αν θα πρέπει να είναι 5%, άλλα να είναι 15%, άλλα να είναι 20% κ.λπ. Εκτιμώ ότι θα έπρεπε να γίνει πολύ πιο μεθοδική, πολύ πιο σοβαρή δουλειά και να αντιληφθεί στο σύνολό του. Όμως, για άλλη μία φορά τι έχουμε; Αντιμετωπίζουμε το θέμα για τους αναπληρωτές, για τους συμβασιούχους. Γιατί το λέω αυτό; Διότι, κύριε Υπουργέ, δεν πιστεύουμε ότι θα κάνετε μόνιμους διορισμούς.
Γιατί;
Το λέω αυτό για τον εξής λόγο. Διότι ο Υπουργός, τη συγκεκριμένη διάταξη, την έφερε με τροπολογία στην επιτροπή. Δεν την πέρασε από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, για να υπάρχει μία έκθεση, αν υπάρχουν οι πιστώσεις ή αν μπορούν να δεσμευτούν αυτές οι πιστώσεις των δεκαπέντε χιλιάδων προσλήψεων και σύμφωνα με αυτά, τα οποία λέγονται και έχουν ειπωθεί από εδώ και από εσάς, αλλά και από πολλούς συναδέλφους της πλειοψηφίας και τεσσερισήμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών στην ειδική αγωγή, άρα συνολικά δεκαεννιάμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών. Λέω, λοιπόν, ότι δεν σας πιστεύουμε ότι θα τους κάνετε αυτούς τους διορισμούς. Σας ζητώ να κάνετε μία ρητή υπεύθυνη δήλωση και να μας πείτε: πρώτον, πόσοι μόνιμοι διορισμοί θα γίνουν φέτος στη γενική εκπαίδευση και πόσοι διορισμοί θα γίνουν για το σχολικό έτος 2019-2020 στην ειδική αγωγή. Περιμένουμε, λοιπόν, στο κλείσιμο στην τοποθέτησή σας να μας εξηγήσετε πόσους διορισμούς θα κάνετε, πού υπάρχουν οι πιστώσεις, αν υπάρχουν οι πιστώσεις, διότι θεωρούμε δεδομένες τις δεκαπέντε χιλιάδες προσλήψεις και μπαίνουμε στα κριτήρια, αλλά - κατά τη δική μου γνώμη - οι δεκαπέντε χιλιάδες προσλήψεις δεν είναι δεδομένες για την επόμενη τριετία. Και θεωρώ πως ούτε φέτος θα κάνετε τις πέντε χιλιάδες προσλήψεις. Αυτή είναι η δική μου τοποθέτηση. Περιμένω την απάντησή σας. Πάμε παρακάτω, σε σχέση με τις συγχωνεύσεις και τις απορροφήσεις των ιδρυμάτων. Διαφορετικά κριτήρια, διαφορετικές προσεγγίσεις, ανάλογα κατά περίπτωση. Και ερωτώ: Για ποιο λόγο το ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, το οποίο ζητά να μείνει αυτόνομο από μόνο του και δεν μπορεί να αναβαθμιστεί, ενώ το ΤΕΙ Κρήτης για παράδειγμα, από όσα έχουν ειπωθεί κατά τη διάρκεια της συζήτησης, έχει διαφανεί, κύριε Υπουργέ, και δεν έχει διαψευστεί από σας, θα έχει ένα δικό του δρόμο, μία αυτόνομη δική του λειτουργία; Πάμε παρακάτω να δούμε τι άλλο γίνεται. Έχουμε συγχώνευση, κατάργηση του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας και του ΤΕΙ Θεσσαλίας και συγχώνευση άλλος με το Καποδιστριακό άλλοι με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και άλλοι με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο. Με ποια κριτήρια έγινε αυτή η απορρόφηση, η συγχώνευση; Έχουν ερωτηθεί τα ιδρύματα εάν μπορούν να υποστηρίξουν τμήματα που θα είναι σε πολύ μεγάλες αποστάσεις; Εγώ, κύριε Υπουργέ, έχω υπάρξει εκπαιδευτικός σε τριτοβάθμιο ίδρυμα σε νησί, πολύ είναι μακριά από εκεί που είναι το κέντρο του πανεπιστημίου και η διοίκηση του. Σας λέω λοιπόν, ότι τα διαδικαστικά προβλήματα που συναντάς είναι πάρα πολλά.
Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου τι γίνεται; Πώς τα καταφέρνει;
Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, κύριε Υπουργέ, ξέρετε πολύ καλά ότι βρίσκεται, κατά βάση, σε δύο νησιά.
Κάνετε λάθος.
Άρα λοιπόν, τμήματα σκόρπια δεν μπορούν να υποστηριχθούν και να επιτελέσουν αυτήν την ακαδημαϊκότητα, που θα έπρεπε να υπάρχει μεταξύ τους. Και δεν μπορούν επίσης να υποστηριχθούν, κύριε Υπουργέ και για έναν άλλο λόγο και σας το επισημαίνω. Διότι έχω πολύ μεγάλη επιφύλαξη αν υπάρχουν τα χρήματα και οι πιστώσεις, για να λειτουργήσει όλο αυτό το εγχείρημα. Άρα, λοιπόν, όταν η ακαδημαϊκή κοινότητα λέει «το αναλαμβάνω» δεν λέει ότι «έχω και τα χρήματα». Θα έρθει την επόμενη μέρα στο Υπουργείο και θα λέει «δώστε μου τα χρήματα» και θα έχουμε τώρα διάλογο με το Υπουργείο να λέει «δεν έχω τα χρήματα». Καταλαβαίνω γιατί δεν σας απασχολεί αυτό. Διότι μια άλλη Κυβέρνηση θα έρθει στη συνέχεια, ένας άλλος Πρωθυπουργός θα έλθει να διαχειριστεί το συγκεκριμένο ζήτημα, οπότε το πρόβλημα για το πώς θα βρεθούν τα χρήματα για όλα αυτά τα ιδρύματα είναι άλλου. Το είπα και στην επιτροπή, το ξαναλέω και σήμερα, γιατί έχει γίνει αρκετή συζήτηση. Θέλουμε τα πανεπιστήμιά μας να επιτελούν τον σκοπό τους; Θέλουμε προγράμματα σπουδών σύγχρονα, που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της επιστήμης, της έρευνας, της αγοράς εργασίας, που να δίνουν γνώση, να δίνουν επαγγελματική προοπτική στα παιδιά μας; Οφείλατε, λοιπόν, να φτιάξετε προγράμματα σπουδών και τμήματα, που να απευθύνονται προς τα εκεί και όχι να έχουμε ιδέες, οι οποίες δεν ξέρουμε πώς θα λειτουργήσουν στα πλαίσια ενός brainstorming, διότι εκεί θα πάνε τα παιδιά του φτωχού Έλληνα. Ξέρετε πολύ καλά και εσείς ότι τα παιδιά των ασθενέστερα οικονομικά οικογενειών θα πάνε να σπουδάσουν στα περιφερειακά ιδρύματα και στα περιφερειακά τμήματα. Τα παιδιά των πλουσίων οικογενειών, κύριε Υπουργέ, έχουν τη δυνατότητα και να υποστηριχθούν κατάλληλα από τις οικογένειές τους, για να πετύχουν σε ένα καλό πανεπιστήμιο στο κέντρο, αλλά έχουν και τη δυνατότητα να επιλέξουν και το δρόμο του εξωτερικού ή κάποιο άλλο ίδρυμα. Τέλος, κύριε Υπουργέ, υπάρχει ένα τεράστιο κενό σε όλη αυτή τη μεταρρύθμιση: τα επαγγελματικά δικαιώματα των παλιών πτυχιούχων, των παλαιών αποφοίτων των ΤΕΙ και των αποφοίτων των τμημάτων από το 2013 μέχρι και το 2019. Σας το είπα. Είναι δεκάδες χιλιάδες πτυχιούχοι, οι οποίοι δεν ξέρουν το πτυχίο που παίρνουν πού θα ανταποκρίνεται και πού θα μπορούν να το χρησιμοποιήσουν. Για όλους αυτούς τους λόγους, για την προχειρότητά του καταψηφίζουμε επί της αρχής το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, διότι για εμάς η παιδεία είναι θέμα προτεραιότητας και είναι πολύ ψηλά. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Προχωράμε με τον επόμενη ομιλητή, τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Ανδριανό.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Μισό λεπτό, κύριε Ανδριανέ. Κύριε Υπουργέ, δεν είναι ανάγκη να απαντάτε σε κάθε Βουλευτή.
Κοιτάξτε. Θα σας πω. Επειδή λέγεται και μπορεί να το πει και ο κ. Ανδριανός.
Δεν πειράζει, θα απαντήσετε μετά, κύριε Υπουργέ.
Όχι, θα σας πω γιατί. Το έχετε πει πολλοί Βουλευτές και είναι ένα πράγμα που ενδεχομένως να μην έχει γίνει κατανοητό. Κοιτάξτε. Στον προϋπολογισμό του 2019 εγγράφονται τα έξοδα του κράτους για το 2019, δεν εγγράφονται και για το 2020, 2021, 2022. Άρα, στον προϋπολογισμό του 2019 έχουν εγγραφεί οι πιστώσεις για τους τεσσερισήμισι χιλιάδες διορισμούς. Ναι ή όχι; Η απάντηση είναι «ναι», το ψηφίσαμε πριν λίγο, το ξέρουμε. Άρα είναι τεσσερισήμισι χιλιάδες για την ειδική αγωγή. Μένουν δεκάμισι χιλιάδες. Αυτοί θα είναι πέντε χιλιάδες διακόσιοι πενήντα το 2020 και πέντε χιλιάδες διακόσιοι πενήντα το 2021. Εκείνο που θα κάνουμε είναι τον Απρίλιο θα προκηρύξουμε τις θέσεις, για να μπορούν οι άνθρωποι εγκαίρως να διοριστούν το 2020. Μόλις βγει ο προϋπολογισμός του 2020 θα έχει και αυτούς. Άρα, είναι εγγεγραμμένοι τεσσερισήμισι χιλιάδες. Μην δημιουργείτε προβλήματα. Και δεύτερον, το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου είναι σε έξι νησιά και όχι σε δύο.
Έχω τον λόγο, κύριε Πρόεδρε;
Βεβαίως, κύριε Ανδριανέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ'αρχάς, νομίζω ότι ήταν σωστή η διευκρίνιση και κατάλαβαν και οι Βουλευτές, βεβαίως και ο ελληνικός λαός ότι πράγματι, το 2019 είναι τεσσερισήμισι χιλιάδες στην πρόβλεψη του προϋπολογισμού για την ειδική αγωγή, πεντέμισι χιλιάδες το 2020, που δεν υπάρχει πρόβλεψη είναι λογικό στον προϋπολογισμό του 2010 και το 2021 τα υπόλοιπα. Κατανοητό. Η σημερινή συνεδρίαση, κύριοι και κυρίες συνάδελφοι, έρχεται αμέσως μετά τη ψήφο εμπιστοσύνης και πριν την εισαγωγή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Και δεν θα έκανα καμμία αναφορά ούτε στη χθεσινή συνεδρίαση ούτε στην επερχόμενη εισαγωγή της Συμφωνίας των Πρεσπών εδώ στο Κοινοβούλιο, εάν συνάδελφοι πριν από λίγο δεν μιλούσαν με αρκετή δόση αλαζονείας, μπορώ να πω και για τη χθεσινή συνεδρίαση, αλλά και για τα λεγόμενα debates. Η νέα, λοιπόν, οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που σχηματίστηκε με τη μέθοδο της κοπτοραπτικής, κύριοι συνάδελφοι, είναι ακόμα πιο ετερόκλητη και ανερμάτιστη από την προηγούμενη. Το καμπανάκι, όμως, έχει ήδη χτυπήσει. Το ηχηρό αίτημα των Ελλήνων για πολιτική αλλαγή σύντομα θα εισακουστεί. Γι' αυτό, λοιπόν, και καλούμε την Κυβέρνηση να αναλογιστεί τις ευθύνες της απέναντι στους Έλληνες πολίτες της γενιάς των Ελλήνων του αύριο και να προσφύγει στη λαϊκή ετυμηγορία για να αποφασίσει ο ελληνικός λαός για τόσο σοβαρά εθνικά ζητήματα, όπως η Συμφωνία των Πρεσπών. Μόνο με νωπή λαϊκή εντολή, λοιπόν, αντιμετωπίζονται τα τόσα σοβαρά εθνικά θέματα και όχι με οριακές ετερόκλητες πλειοψηφίες από Βουλευτές μάλιστα, που είχαν ως σημαία για την εκλογή τους τα ακριβώς αντίθετα, για τα οποία τους ψήφισε ο ελληνικός λαός. Στην ουσία, δηλαδή, αυτό αποτελεί νόθευση της βούλησης των ψηφοφόρων. Γι' αυτό, λοιπόν, αυτά τα σοβαρά γεγονότα δεν καλύπτονται με επικοινωνιακά τρικ, όπως έλεγε ο κύριος συνάδελφος, με debates δηλαδή, γιατί το πιο δημοκρατικό και το πιο καθαρό, κύριοι συνάδελφοι, για τόσο σοβαρά θέματα είναι οι εκλογές. Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Ο ελληνικός λαός είμαι ώριμος, μπορεί να αποφασίσει. Το διακύβευμα είναι συγκεκριμένο και νομίζω ότι εμπιστευόμαστε τον ελληνικό λαό και αλίμονο εσείς της Αριστεράς να μην συμφωνείτε σε αυτό. Συζητάμε, λοιπόν, σήμερα ακόμη ένα νομοσχέδιο για την παιδεία, που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από αυτά, που υποτίθεται ότι επιδιώκει να επιλύσει, ένα νομοσχέδιο, που συντάχθηκε, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την έκθεση της ΑΔΙΠ, που έχουν επισημάνει πολλοί άλλωστε συνάδελφοι, χωρίς να έχει προηγηθεί αξιολόγηση και σοβαρός προγραμματισμός, χωρίς να συνυπολογιστούν οι ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας, χωρίς καν να ληφθούν υπόψη οι αποφάσεις των οργάνων διοίκησης των ιδρυμάτων, που επηρεάζονται. Μάλιστα, ενώ έχει συσταθεί από το Υπουργείο σχετική επιτροπή για τη συνένωση, το πόρισμα της είναι ακόμα άφαντο, όπως φυσικά και η μελέτη βιωσιμότητας. Συζητάμε ένα νομοσχέδιο που για μία ακόμη φορά αποκαλύπτει σε πολλά σημεία του την προχειρότητα ,με την οποία συντάχθηκε, όπως και προηγούμενα νομοσχέδια, που είχαν για παράδειγμα διατάξεις για τα μουσικά σχολεία, κύριε Υπουργέ, που μετά τις διαμαρτυρίες μαθητών, καθηγητών και γονέων τις αποσύρατε. Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο ότι οι διατάξεις του νομοσχεδίου που συζητάμε, δεν έχουν ως στόχο την αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η λέξη «συνέργειες», που υπάρχει στον τίτλο του νομοσχεδίου, είναι απλώς και μόνο ένας ευφημισμός, γιατί μέσα από την κοπτοραπτική, που επιχειρείτε, χωρίς καμμία ουσιαστική προετοιμασία, το αποτέλεσμα θα είναι η δημιουργία πολλών και έντονων προβλημάτων τόσο στο επίπεδο της διοίκησης και οργάνωσης όσο και μεταξύ της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η τύποις μόνο ανωτατοποίηση με πρόχειρες συνενώσεις που δεν ακολουθούν κανένα πρότυπο διασφάλισης της ποιότητας, διασφάλισης της στοιχειώδους διοικητικής και οικονομικής βιωσιμότητας ή της αποτελεσματικής επίλυσης των ζητημάτων, που θα προκύψουν αμέσως για διδάσκοντες και φοιτητές δεν αναβαθμίζουν τα πανεπιστήμια. Η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη και έχει διατυπωθεί με σαφήνεια από τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Από τις βασικές προτεραιότητες στην παιδεία είναι η αναβάθμιση, η αναμόρφωση του τεχνολογικού τομέα της εκπαίδευσης. Χρειαζόμαστε πανεπιστήμια εφαρμοσμένων τεχνολογιών με τη θεσμική συγκρότηση, που θα επιτρέψει την πραγματική επίτευξη του εκπαιδευτικού σκοπού, πανεπιστήμια εφαρμοσμένων τεχνολογιών, που θα δίνουν στους αποφοίτους ουσιαστικά εφόδια δίνοντας έμφαση στην ποιότητα και το αποτέλεσμα αναγνωρίζοντας και απαντώντας στις ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας, εφαρμόζοντας την αξιολόγηση σε κάθε βήμα, ενθαρρύνοντας την καινοτομία και τις εναλλακτικές προσεγγίσεις, που αποδεδειγμένα αποδίδουν. Τέλος, ως προς την τροπολογία για τις προσλήψεις με τα κριτήρια, που θέτετε, βλέπετε και εσείς τις έντονες αντιδράσεις, που προκλήθηκαν στους εκπαιδευτικούς της γενικής εκπαίδευσης, στην ειδική αγωγή, στις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, όπως οι πολύτεκνοι, οι τρίτεκνοι, άτομα με αναπηρία που αισθάνονται ότι αδικούνται από τις προβλέψεις που εισάγετε. Εμείς καταθέσαμε μέσω του εισηγητή μας συγκεκριμένη και ολοκληρωμένη πρόταση, την οποία και σας καλούμε έστω και αυτήν τη στιγμή να υιοθετήσετε. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Γεωργαντάς, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως, κύριε Υπουργέ, πρέπει να συνομολογήσουμε ότι υπάρχει μεγάλη ευρηματικότητα, σε σχέση με τους τίτλους των νομοσχεδίων. «Συνέργειες», πραγματικά πολύ επιτυχημένος ο όρος, αλλά από αυτά τα οποία ακούστηκαν από όλους τους συναδέλφους, ιδίως τους συναδέλφους της Θεσσαλίας, που έχουν και μια πιο άμεση προσέγγιση με το ζήτημα, αποδείχτηκε ότι όλες αυτές οι συνέργειες γίνονται ερήμην και των πρυτανικών αρχών και των τοπικών αυτοδιοικητικών αρχών και της ακαδημαϊκής κοινότητας. Εγώ δεν έχω γνώση ακριβώς των παραμέτρων, που οδήγησαν σε αυτή σας την απόφαση, αλλά έχω την εμπειρία και την εικόνα από ό,τι αντίστοιχο έγινε σε σχέση με τη συγχώνευση στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης των ΤΕΙ της Κεντρικής Μακεδονίας, του Αλεξάνδρειου ΤΕΙ και του ΤΕΙ της Καβάλας.Εκεί είχα την τιμή να συμμετάσχω στη, δήθεν, διαβούλευση - ενημέρωση, η οποία θα γίνονταν. Πραγματικά, ήρθε ένα μόνο μέλος από το Διεθνές Πανεπιστήμιο, ουσιαστικά για να μας ανακοινώσει την απόφαση περί συγχωνεύσεως. Στο Κιλκίς υπάρχει ένα μόνο τμήμα ΤΕΙ. Καταλαβαίνετε ότι οι ακαδημαϊκοί κανόνες δεν επιτρέπουν την ύπαρξη και λειτουργία ενός μόνο τμήματος. Πρέπει να υπάρχει συνάφεια με ένα δεύτερο τμήμα, μια δημιουργία σχολής, έτσι ώστε και ακαδημαϊκά να υπάρχει ένα ποιοτικό επίπεδο αναβαθμισμένο και να υπάρχει μία ολοκληρωμένη παρουσία ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος σε μία πόλη, από τη στιγμή που έχουμε την τύχη να έχουμε ένα υπέροχο κτίριο, καινούργιο, το οποίο ήταν σε ένα παλαιότερο ΕΣΠΑ και το οποίο καθυστέρησε, αλλά παραδόθηκε τώρα. Είχατε την τύχη να το επισκεφτείτε και να το δείτε. Σ' αυτό το υπέροχο κτήριο, με τους πάρα πολλούς χώρους, παραμείναμε με ένα μόνο τμήμα. Έγινε μία διαβούλευση, στην οποία εγώ, ως Βουλευτής Κιλκίς, έμεινα με ερωτήματα, που δεν απαντήθηκαν και είδα ότι απλά, υπάρχει μία απόφαση από την πλευρά, προφανώς, αυτής της επιτροπής, η οποία δημιουργήθηκε για να τελειώσει αυτή η υπόθεση όσο πιο γρήγορα γίνεται. Όταν έρθει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο στη Βουλή, θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε περισσότερα πράγματα. Εγώ αυτό το οποίο νομίζω ότι πρέπει να είναι κανόνας, γενικότερα σε όλα τα νομοσχέδια του Υπουργείου Παιδείας, είναι ότι πρέπει πραγματικά, να επιδιώκονται στην ουσία και όχι μόνο ως γράμματα κενά περιεχομένου, οι συναινέσεις και οι συγκλίσεις. Καμμία μεταρρύθμιση στην παιδεία, καμμία ανατροπή παλαιότερων συνθηκών και καταστάσεων δεν μπορεί να προχωρήσει, χωρίς τη συναίνεση όλων και της κοινωνίας, αλλά και όλων όσων έχουν έναν συγκεκριμένο ρόλο σε αυτό. Θα αναφερθώ, κύριε Υπουργέ, σε δύο διατάξεις οι οποίες νομίζω ότι έχουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η μία είναι σχετικά με τη μοριοδότηση των πολυτέκνων. Ακούστηκαν από πολλούς εδώ ενστάσεις, για τον τρόπο με τον οποίον διαχειρίζεστε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά οφείλω να προσθέσω κι εγώ τη δικιά μου θέση. Κύριε Υπουργέ, νομοθετούμε όλοι εδώ, για να υπάρχει μία ανάπτυξη στη χώρα μας, να υπάρχει μία καλή εκπαίδευση στη χώρα μας, να υπάρχουν συνθήκες για καλές εργασίες στη χώρα μας, για τους Έλληνες. Πρέπει, όμως, να φροντίσουμε να υπάρχει και ο πληθυσμός, να υπάρχουν και οι Έλληνες οι οποίοι θα απολαύσουν όλα αυτά για τα οποία φροντίζουμε εμείς με τη νομοθέτησή μας σήμερα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ]] Το δημογραφικό είναι ένα πολύ μεγάλο ζήτημα. Δεν θα σας κάνω σοφότερους αν πω κάτι επί αυτού. Γι' αυτό ακριβώς, το Σύνταγμά μας έχει ειδική ρύθμιση και είναι υποχρέωση της πολιτείας να φροντίζει ακριβώς για τις πολύτεκνες οικογένειες, να φροντίζει ακριβώς να ενισχύονται για να μην υπάρχει αυτό το δημογραφικό πρόβλημα. Εγώ δεν είμαι από αυτούς - γιατί, βεβαίως, ακούστηκε και από πολλούς εδώ, νομίζω - που λένε ότι πρέπει να προτάσσονται οι συγκεκριμένοι υποψήφιοι έναντι των άλλων. Θεωρώ, όμως, ότι έπρεπε να είναι πιο ενισχυμένη η μοριοδότησή τους, έτσι ώστε και η εκπλήρωση της υποχρέωσης, που προκύπτει από το Σύνταγμα να γίνεται και συγχρόνως, να δώσουμε τη δυνατότητα σε κάποιους ανθρώπους, που δεν μπορούν να ενισχύσουν το βιογραφικό τους με πολλά μεταπτυχιακά και διδακτορικά, γιατί έχουν τρία και τέσσερα και πέντε παιδιά στο σπίτι τους, να βρουν μία μόνιμη εργασία. Όταν, λοιπόν, ένα μεταπτυχιακό ενός έτους προσμετράται με είκοσι μόρια και το κάθε τέκνο προσμετράται με τρία μόρια, καταλαβαίνετε ότι και να μην το θέλουμε, έρχεται στο μυαλό μας η αναλογία επτά τέκνα για ένα μεταπτυχιακό.
Μα, τώρα αυτά τα συγκρίνετε;
Όχι, δεν τα συγκρίνουμε. Στη μοριοδότηση, όμως, και στον πίνακα τον οποίον δώσατε, κύριε Υπουργέ, αυτό βγαίνει. Δεν έπρεπε να υπάρχει, έστω μία κλιμάκωση, μία λελογισμένη ενίσχυση αυτών των ανθρώπων; Όποιος αφιερώνει αυτόν τον χρόνο στην οικογένεια, δεν μπορεί, όπως καταλαβαίνετε κι εσείς, να έχει τα άλλα ακαδημαϊκά κριτήρια, τα οποία θέτετε και τα οποία ενισχύουν τη μοριοδότησή του. Δεν πρέπει σε αυτούς τους ανθρώπους, χωρίς κανένα λαϊκισμό από καμμία πλευρά, να δώσουμε και την ελπίδα ότι το κράτος και η πολιτεία τους βλέπουν; Γιατί, τελικά, σας είπα ότι νομοθετούμε, αλλά να δω σε ποια χώρα νομοθετούμε, με ποιον πληθυσμό; Γιατί πρέπει να βλέπουμε και τα επόμενα χρόνια. Νομίζω, λοιπόν, ότι εδώ έπρεπε πραγματικά να το δείτε διαφορετικά. Έπρεπε να υπάρχει μία λελογισμένη ενίσχυση της μοριοδότησης αυτής. Κλείνοντας τα θέματα του νομοσχεδίου, οφείλω να πω κάτι για μία τροπολογία. Είναι μία τροπολογία, που μας απασχόλησε και παλιότερα από το Υπουργείο Υγείας, σε σχέση με κάποιες παρατάσεις συμβάσεων έργου στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Εντάξει, φτάνει πια με τις κατά παρέκκλιση κάθε γενικής και ειδικής διάταξης νομοθετήσεις. Φτάνει πια με τις παρατάσεις, οι οποίες δεν έχουν κανένα έρεισμα στο νομό, παρατάσεις που έρχονται με υπουργικές τροπολογίες και δεν περνούν από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Γιατί, αν περάσουν από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, θα κοπούν ή μάλλον εκεί θα διαφανεί, για να πω τη σωστή έκφραση, ακριβώς το παράνομο του χαρακτήρα τους. Δίνετε τρίτη παράταση στο πρόγραμμα «PHILOS». Δεν μπορεί να νομοθετεί με αυτόν τον τρόπο η Βουλή. Υπάρχουν συγκεκριμένες προβλέψεις για τον τρόπο, με τον οποίον πρέπει να γίνονται αυτές οι συμβάσεις, πότε λήγουν αυτά τα προγράμματα και ιδίως όταν μιλάμε για ένα πρόγραμμα που πλέον θα χρηματοδοτηθεί με 1,1 εκατομμύρια ευρώ από τον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό κι όχι από επιχορήγηση. Νομίζω ότι δεν τιμά κανέναν η συνεχόμενη αυτή νομοθέτηση, κατά παρέκκλιση κάθε γενικής και διοικητικής διάταξης. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι τις συγκλίσεις που έπρεπε να επιτύχετε σε αυτό το νομοσχέδιο, δεν τις καταφέρατε και δυστυχώς, αυτό δεν είναι καλός οιωνός για ό,τι θα υπάρξει στην παιδεία από εδώ και πέρα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γεωργαντά. Μόλις είχα εκ νέου ενημέρωση από το Προεδρείο. Στις 11: 00' θα τελειώσουμε. Οπότε, όσοι προλάβετε, θα μιλήσετε μέχρι τότε. Παρακαλώ να σεβαστείτε, τουλάχιστον, τον χρόνο.
Κύριε Πρόεδρε, μήπως θα μπορούσαν να γίνουν πεντάλεπτες οι ομιλίες, για να προλάβουν να μιλήσουν οι συνάδελφοι;
Και πεντάλεπτες να γίνουν οι ομιλίες, κάποιος πάλι δεν θα μιλήσει. Αν συμφωνείτε να γίνουν οι ομιλίες πεντάλεπτες, ώστε να μιλήσουν δύο - τρεις συνάδελφοι παραπάνω, δεν έχω καμμία αντίρρηση, αρκεί να τηρηθεί το πεντάλεπτο.
Συμφωνούμε, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Πρατσόλης, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο, για πέντε λεπτά, όπως συμφωνήσαμε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, ουσιαστικά ξεδιπλώνεται, εξελίσσεται η διαδικασία ανασυγκρότησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας μας, που ξεκίνησε με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και συνεχίστηκε με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σε ένα διεθνές τοπίο, που αλλάζει με ταχείς ρυθμούς, οφείλουμε να προβληματιστούμε, για τον ρόλο που διαδραματίζουν πλέον τα ΤΕΙ στην Ελλάδα. Από το 1970 που θεσπίστηκαν τα κέντρα ανώτερης τεχνικής εκπαίδευσης (ΚΑΤΕ) στη θέση της Ανώτερης Σχολής Υπομηχανικών, η οποία λειτουργούσε έως τότε με αποφοίτους, που έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της χώρας, με χρηματοδότηση, όμως, της Παγκόσμιας Τράπεζας, για να καλύψουν τις ανάγκες σε επίπεδο μεσαίων στελεχών μέχρι σήμερα, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Το 1977 μετονομάστηκαν σε κέντρα νώτερης τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης, το 1983 έγιναν Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και το 2001, με τη γνωστή Συνθήκη της Μπολόνια, αναβαθμίστηκαν και εντάχθηκαν στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ωστόσο, η χωρίς σχεδιασμό ίδρυση τμημάτων, οδήγησε, αφενός στην αλληλοεπικάλυψη γνωστικών αντικειμένων, αλλά και στη γεωγραφική τους διασπορά. Έτσι, πολλά τμήματα των ΤΕΙ δεν έχουν ακόμα και σήμερα επαγγελματικά δικαιώματα, κάτι που σίγουρα λειτουργεί αποτρεπτικά στην προσέλκυση φοιτητών. Να τονίσουμε εδώ, για κάποιους που δείχνουν όψιμο ενδιαφέρον για τα ΤΕΙ ότι τα βασικά τους τμήματα, μηχανολόγων, ηλεκτρολόγων, πολιτικών μηχανικών ΤΕ, λειτουργούν με επαγγελματικά δικαιώματα που θεσπίστηκαν με βασιλικά διατάγματα του 1971. Πώς ακριβώς, λοιπόν, εκδηλώνετε, αλήθεια, το ενδιαφέρον σας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, για όλους αυτούς τους αποφοίτους από το 1970 έως σήμερα; Είναι προσβλητικό να λέγεται από Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας ότι υπάρχουν επαγγελματικά δικαιώματα, όταν αυτά έχουν ήδη ξεπεραστεί από τη ζωή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να εστιάσω την ομιλία μου, σε σχέση με τη συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση, στις αλλαγές που επέρχονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην Εύβοια. Με το περιβόητο σχέδιο «ΑΘΗΝΑ», όπως αυτό εφαρμόστηκε με το ΦΕΚ Α134, που δημοσιεύτηκε στις 5 Ιουνίου του 2013, το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας καταργήθηκε. Τα τμήματα πληροφορικής και πληροφορικής με εφαρμογές στη βιοϊατρική, σε παγκόσμια πρωτοτυπία θα έλεγα, έμειναν ορφανά και στο τέλος εντάχθηκαν στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Επίσης, αποφασίστηκε η συγχώνευση των ΤΕΙ Λαμίας και Χαλκίδας σε ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας και πολλά τμήματα μεταφέρθηκαν, από τα Ψαχνά, σε άλλες περιοχές εκτός Εύβοιας. Το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο κατέθεσε τεκμηριωμένη πρόταση με την ονομασία «συγκρότημα Ευρίπου», το οποίο αφορά τμήμα του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας και ειδικότερα το πρώην ΤΕΙ Ψαχνών. Η πρόταση τέθηκε σε διαβούλευση στο ΕΚΠΑ, συζητήθηκε ευρέως με τη διοίκηση του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας, την ακαδημαϊκή κοινότητα του ιδρύματος και παρουσιάστηκε δημόσια στις εγκαταστάσεις του ΤΕΙ στα Ψαχνά, παρουσία των μελών της κοινότητας, φοιτητών, τοπικών και περιφερειακών αρχών. Μέσα από έναν γόνιμο διάλογο και αντιπαραθέσεις στην αρχή, συμφωνήθηκε η τελική πρόταση, όπως αυτή εκφράζεται με το παρόν νομοσχέδιο και όχι με απόφαση εν μία νυκτί, όπως έγινε με το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» και χωρίς καμμία διαβούλευση. Κάποιοι πρέπει να το θυμούνται καλά αυτό. Θα ήθελα, βέβαια, να τονίσω και κάτι ακόμα. Ακούσαμε ότι αυτό το νομοσχέδιο δεν έχει την αποδοχή της κοινωνίας. Θέλω εδώ να καταθέσω τα πρακτικά της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Χαλκιδέων, του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων, όπως και την απόφαση της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΚΙΝΑΛ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αναστάσιος Πρατσόλης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εδώ ισχύει το «άλλα λέμε έξω και άλλα λέμε μέσα». Στον βωμό ενός κομματικού συμφέροντος και μιας γραμμής, που λέει πως «σε ό,τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να λέμε εμείς όχι» θυσιάζουμε ακόμα ένα τέτοιο ζήτημα, που είναι απότοκο μιας κοινωνικής συμφωνίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή τώρα έχω περιορισμό χρόνου, θα πω ότι οι ειδικότητες, οι οποίες δημιουργούνται στα Ψαχνά, είναι μία σχολή και οκτώ τμήματα, τα οποία ουσιαστικά αναβαθμίζουν την περιοχή. Η συμβολή του ιδρύματος στην ανάπτυξη της περιοχής, οικονομική και πολιτιστική, με την κοινωνική ώσμωση, που θα προκύψει, είναι δεδομένη. Η ανάπτυξη της έρευνας με μεταπτυχιακά προγράμματα, αλλά και τις καινοτόμες δράσεις και τη σύνδεση με τις ανάγκες εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης των επιχειρήσεων, μέσω της λειτουργίας της Τεχνόπολης Ευρίπου, είναι επίσης σημαντική. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Ταυτόχρονα, η πρόβλεψη για διετείς σπουδές των αποφοίτων των ΕΠΑΛ δίνει ουσιαστική επαγγελματική διέξοδο, αλλά και ουσιαστικό περιεχόμενο στην τεχνική εκπαίδευση στη χώρα με τη μορφή που πρέπει να έχει, σύμφωνα με τις σημερινές απαιτήσεις. Ανοίγει, επίσης, δρόμο για περαιτέρω σπουδές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επίσης, θα αξιοποιηθούν όλες οι υπάρχουσες δομές, αλλά και το σύνολο του υπηρετούντος προσωπικού, εκπαιδευτικού, διοικητικού, με πλήρη δικαιώματα.
Τελειώνετε, κύριε συνάδελφε, για να προλάβουν και οι άλλοι συνάδελφοι.
Θα ενισχυθεί η αίγλη και η ποιότητα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, με ιστορία εκατόν ογδόντα χρόνων και διεθνείς διακρίσεις. Με τον άνεμο ανανέωσης που έχει φέρει αυτή η Κυβέρνηση στα θέματα παιδείας, το συγκρότημα Ευρίπου αποτελεί τομή. Εγκαταλείπεται το παρακμιακό παρελθόν, αλλάζει ριζικά χαρακτήρα και προοπτικές και απαντά στις προκλήσεις του μέλλοντος. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Πρατσόλη. Ο κ. Μπαλλής, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πολύωρο της σημερινής συνεδρίασης - βλέπετε, του Αγίου Αντωνίου μπήκαμε και του Αγίου Αθανασίου θα βγούμε από τη Βουλή - αλλά και το μεγάλο ενδιαφέρον Βουλευτών συναδέλφων να μιλήσουν, να τοποθετηθούν, δείχνει - εκτιμώ - τη σπουδαιότητα και τη σημασία του παρόντος νομοσχεδίου. Και είναι αλήθεια, ότι έχει πάρα πολλές σημαντικές προβλέψεις και ρυθμίσεις. Σημαντικότατη, ίσως, στιγμή αυτού του νομοσχεδίου είναι οι προβλέψεις για τους μόνιμους επιτέλους διορισμούς και προσλήψεις εκπαιδευτικών. Η λέξη ήταν εξαφανισμένη από το καθημερινό λεξιλόγιο των εκπαιδευτικών, εδώ και μία δεκαετία, θα έλεγα ότι ήταν εξαφανισμένη η προοπτική της ζωής τους για μία δεκαετία. Βέβαια, ζούμε και το παράδοξο να προγραμματίζεις δεκαπέντε χιλιάδες προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών με ορίζοντα τριετίας και κανένας να μη βγαίνει ευχαριστημένος. Είναι, όμως, ένα άλλο θέμα αυτό. Για να επανέλθω, παρά τη σημαντικότητα πολλών ρυθμίσεων αυτού του νομοσχεδίου, εμένα θα μου επιτρέψετε να ξεχωρίσω και να αναφερθώ αποκλειστικά και μόνο σε όσα περιλαμβάνονται για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το νέο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, όπως αυτό θα προχωρήσει στο μέλλον ακόμα πιο φρέσκο, ακόμα πιο δυνατό, περισσότερο ολοκληρωμένο μετά από τις συνέργειες που προκύπτουν. Δεν το κάνω ειλικρινά, μόνο επειδή είμαι από το Βόλο, το κάνω επειδή πιστεύω ότι το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, από την ίδρυσή του ακόμα, μπορεί να αποτελέσει ένα υπόδειγμα για τον τρόπο οργάνωσης και ανάπτυξης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας. Για να το γνωρίσουμε, όμως, πρέπει να δούμε το χθες του και το σήμερα. Διότι, γνωρίζοντας το χθες και το σήμερα του Ιδρύματος, μπορούμε να κατανοήσουμε το λαμπρό του αύριο. Ως το πιο καινοτόμο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα το χαρακτήρισε η εισηγήτρια μας, η κ. Σία Αναγνωστοπούλου, στην εισηγητική της ομιλία στη συνεδρίαση της επιτροπής της Βουλής. Ήταν καινοτόμο, στον τρόπο που δημιουργήθηκε και διαχύθηκε στον τοπικό πολεοδομικό και κοινωνικό ιστό. Με μία διαφορετική λογική από τα συνηθισμένα πανεπιστημιακά campus, απλώθηκε σε όλη την πόλη, διέσωσε και ανέδειξε ιστορικά κτήρια, δεμένα με την τοπική ιστορία, την πολιτική, την κοινωνική, τη βιομηχανική ιστορία της πόλης, στεγάζοντας σχολές και τμήματα. Παράγοντας καινοτόμο πανεπιστημιακή γνώση, ανοίχθηκε σε νέους τομείς, εμπλούτισε με τον δικό του τρόπο την επιστήμη και τις κατευθύνσεις της χωροταξίας, των μηχανικών δικτύων, των ευφυών συστημάτων, της καινοτομίας, του περιβάλλοντος, αλλά και της ιατρικής, της γεωπονίας, των ανθρωπιστικών σπουδών. Σήμερα, ώριμο πλέον, είναι έτοιμο να γυρίσει σελίδα, μετά από τριάντα τέσσερα χρόνια, να περάσει στην επόμενη εποχή του, να μεγαλώσει, να ωφεληθεί από την εμπειρία και τη δική του, αλλά και του ΤΕΙ, να ανοιχθεί σε καινούργια πεδία, να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος, να ετοιμάσει το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας - περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πανεπιστήμιο της χώρας, πιστεύω - τους νέους ανθρώπους, τους νέους φοιτητές του για τις προκλήσεις της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, με ίδρυση νέων τμημάτων, δηλαδή νέων επιστημονικών περιοχών, με συνέργειες, με προσέλκυση νέων ερευνητικών φορέων, να γίνει το πανεπιστήμιο της περιφέρειας, που θα ανταγωνιστεί τα πανεπιστήμια του κέντρου και σε κύρος και σε περιεχόμενο σπουδών, να συνδεθεί περισσότερο ακόμη με την τοπική κοινωνία. Μιλώντας για τις συνέργειες του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τη μεγάλη του σύνδεση με την τοπική κοινωνία, με την πόλη μου, τον Βόλο και την αναπτυξιακή του παρέμβαση, επιτρέψτε μου να αναφέρω δύο μόνο παραδείγματα και θα μείνω μόνο στα πρόσφατα της δράσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Το πανεπιστήμιό μας, λοιπόν, σε συνεργασία με το λιμάνι του Βόλου, ετοιμάζει μελέτη, όχι μόνο για την πληρέστερη αξιοποίηση των χώρων του λιμανιού, αλλά και για τη σύνδεσή του με σύστημα συνδυασμένων μεταφορών. Ακόμα, πριν από λίγες βδομάδες, το πανεπιστήμιο υπέγραψε προγραμματική σύμβαση με το Υπουργείο Εργασίας. Στο αμέσως προσεχές διάστημα, τολμώ να πω στις αμέσως προσεχείς ώρες, θα παρουσιάσει μία ολοκληρωμένη μελέτη για την αξιοποίηση μιας μεγάλης εγκαταλειμμένης μέχρι σήμερα έκτασης στην καρδιά της Νέας Ιωνίας στον Βόλο, εκεί όπου παλιά βρισκόταν το εργοστάσιο της βαμβακουργίας, μια μελέτη πολεοδόμησης, με ανάπτυξη χρήσεων για την εκπαίδευση, για την αναψυχή, για τον πολιτισμό. Μία έρημη έως τώρα έκταση μετατρέπεται με τη βοήθεια του πανεπιστημίου σ' έναν αναπτυξιακό πόρο για την προσφυγούπολη της Νέας Ιωνίας. Ας κρατήσουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτήν τη μεγάλη εικόνα αυτού του νέου πανεπιστημίου. Ας μην αδικήσουμε τη θέση, που δικαιούται αυτό το καινοτόμο πανεπιστήμιο στο νέο πανεπιστημιακό χάρτη της χώρας, προτάσσοντας τις διεκδικήσεις για τη χωροταξική και μόνο κατανομή σχολών και τμημάτων του. Το τελευταίο διάστημα βλέπω πολλούς τοπικούς παράγοντες να διαγκωνίζονται για το ποιες σχολές και ποια τμήματα σε ποια πόλη θα ιδρυθούν. Δεν είναι αυτό το σημαντικό. Εγώ λέω, ας δώσουμε στο πανεπιστήμιο τον χρόνο να δείξει τι μπορεί να κάνει. Ας εμπιστευθούμε, στο κάτω - κάτω, την κρίση των συγκλητικών και των πρυτανικών αρχών για το πώς πρέπει να είναι αυτή η καινούργια αρχιτεκτονική του πανεπιστημίου. Δεν μπορεί, αυτοί οι άνθρωποι κάτι παραπάνω θα ξέρουν για την αρχιτεκτονική, για το πώς οργανώνεται, πώς δομείται και πώς λειτουργεί ένα καινούργιο πανεπιστήμιο. Είναι ακόμα κατανοητές οι πιέσεις τοπικών παραγόντων, αλλά επαναλαμβάνω, ας δώσουμε τον απαραίτητο χρόνο. Είναι αλάνθαστη αυτή η αρχιτεκτονική; Ενδεχομένως όχι. Μπορεί να δούμε, να διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν κάποιες παραλείψεις. Θα έχουμε, όμως, τον χρόνο να κάνουμε και τις βελτιώσεις. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, λέω ότι η αξία του πανεπιστημίου, κάθε πανεπιστημίου για την πόλη που το φιλοξενεί, δεν είναι στην πρόσκαιρη κατανάλωση, αλλά στην υπεραξία, που δημιουργεί για την πόλη, στο αποτύπωμα του πανεπιστημίου στον πολιτισμό, τη γνώση, την εξωστρέφεια, τη διεθνή αναγνώριση που αποκτά η πόλη που το φιλοξενεί, μέσα από τη δουλειά του πανεπιστημίου. Και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας δικαιωματικά διεκδικεί - και εκτιμώ ότι καταλαμβάνει πλέον - μία δυναμική θέση στον νέο πανεπιστημιακό χάρτη της χώρας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπαλλή. Ο κ. Μπαλωμενάκης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε δομήσει τους λόγους μας όλοι στα επτά λεπτά. Θα κόψουμε αναγκαστικά. Μπαίνω αμέσως στο θέμα. Το σχέδιο νόμου, που συζητάμε σήμερα, χωρίς να διατείνεται ότι λύνει όλα τα προβλήματα και μάλιστα, σε αντίθεση με παλιά νομοθετήματα του χώρου της παιδείας, νομοθετήματα μαμούθ ή υπερβολικά φιλόδοξα, τα οποία ναυάγησαν, έχει μία πρακτική διάσταση. Επιχειρεί, με προσοχή και προηγούμενη συνεννόηση με τους ενδιαφερόμενους να δημιουργήσει καλύτερες και πιο σύγχρονες συνθήκες σε συγκεκριμένα ιδρύματα. Διαπνέεται από τη στρατηγική του ενιαίου χώρου ανωτάτης εκπαίδευσης και έρευνας, που έχει ήδη κάνει τα πρώτα βήματα και τώρα επεκτείνεται και γεωγραφικά. Δεν πρόκειται για έναν σχεδιασμό που γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί από τα πάνω, αλλά είναι αποτέλεσμα της εκδήλωσης ενδιαφέροντος και πρωτοβουλιών, αλλά και ανάληψης της ευθύνης για υλοποίηση από τα κάτω. Πολλά από τα δείγματα εσωστρέφειας και καθυστέρησης, που επισημαίνονται πρέπει να αποδοθούν και στον κατακερματισμό. Αυτό το σχέδιο νόμου έχει οραματικό χαρακτήρα, ασχέτως ότι ρυθμίζει πρακτικά θέματα συνέργειας. Είναι θέματα γειωμένα στην πραγματικότητα, συντονισμένα στην προοπτική του πανεπιστημίου του εικοστού πρώτου αιώνα, που πρέπει να συνδυάζει επιστήμη και τομείς έρευνας. Είναι ένα οριζόντιο δίκτυο επικοινωνίας και συνέργειας των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που μπορεί να αποβεί πολλαπλά χρήσιμο, θρυμματίζει την τοπικότητα και την αντίληψη του δικού μου χώρου, που πολλές φορές είναι ίδιος ή παρεμφερής με κάποιου άλλου και προσφέρει πολλαπλά ωφελήματα. Θέλω να κάνω εδώ μια μικρή παρένθεση και να πω ότι από την κριτική των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης, που ήταν εν πολλοίς αποσπασματική, με μία μόνο εξαίρεση, της κ. Κεραμέως - μπορεί να μη συμφωνώ μαζί της, αλλά ήταν γενικού χαρακτήρος - απουσιάζει η συνολική κριτική αυτής της στόχευσης, ακριβώς δηλαδή για τις συνέργειες σαν οραματικό στοιχείο. Και αυτό το σημειώνω, ως μία αδυναμία του λόγου της Αντιπολίτευσης. Κυρίως, θέλω να επικεντρωθώ στο εξής: Όπως πριν από λίγο ανακοίνωσε ο κ. Φωτάκης, ιδρύεται στα Χανιά, στον χώρο του Πολυτεχνείου Κρήτης, που εδρεύει εκεί, Ινστιτούτο Πετρελαϊκών Ερευνών, το οποίο φιλοδοξεί να αξιοποιήσει τη γνώση, την εμπειρία και τις υποδομές στην επιστήμη του πετρελαίου που έχει αναπτυχθεί ειδικά στα Χανιά και πιο ειδικά, στον χώρο των εγκαταστάσεων του Πολυτεχνείου Κρήτης. Η αξιοποίηση θα γίνει στο περιβάλλον του ΙΤΕ, του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας, που είναι ένα από τα καλύτερα διεθνώς ιδρύματα του χώρου. Αυτό θα πρέπει να εκτιμηθεί εξαρχής ως θετικό προσόν για το νέο ινστιτούτο. Στο Ίδρυμα Τεχνολογίας κι Έρευνας υπάρχει συσσωρευμένη γνώση, καθώς όπως ενημερωνόμαστε από καιρό, έχει αναπτύξει συνεργασία με το Ινστιτούτο Επιστημών Χημικής Μηχανικής του Πολυτεχνείου Πάτρας και με άλλα ινστιτούτα, όπως το εφαρμοσμένων μαθηματικών, της πληροφορικής και άλλα. Είναι δεδομένο ότι με την ίδρυση του Ινστιτούτου Πετρελαίου θα δοθεί αποφασιστική ώθηση στην ενδυνάμωση της πετρελαϊκής έρευνας στη χώρα μας, σε μία περίοδο, που αρχίζει η διαδικασία αναζήτησης κοιτασμάτων. Από ό,τι πάλι πληροφορούμαστε, ναι μεν τα θέματα έρευνας και παραγωγής αντιμετωπίζονταν εν πολλοίς με την τεχνολογική υποδομή και την εμπειρία των αναδόχων εταιρειών, αλλά σε στενή πάντοτε συνεργασία με ερευνητικά κέντρα. Αυτόν τον κανόνα η χώρα μας τον ακολουθεί για πρώτη φορά. Μια σημαντική πληροφορία, που είμαι σε θέση να εισφέρω είναι ότι αποτελεί μία σταθερή σκόπευση του Πολυτεχνείου Κρήτης το υπό ίδρυση ινστιτούτο να λάβει εξαρχής ιδιαίτερο προσανατολισμό στην έρευνα για την ανάπτυξη καλών πρακτικών στον τομέα της πρόβλεψης και της αντιμετώπισης των επιπτώσεων της βιομηχανίας του πετρελαίου στο περιβάλλον. Πρόκειται για έναν τομέα επιστημονικής έρευνας υψηλών απαιτήσεων. Όντως, ο τομέας αυτός αποτελεί πρόκληση για το επιστημονικό δυναμικό της χώρας μας. Πρέπει ακόμα να υπογραμμίσω το θετικό προηγούμενο. Σήμερα, στο Πολυτεχνείο Κρήτης υπάρχει ήδη αγγλόφωνο μεταπτυχιακό πρόγραμμα, «Μηχανική πετρελαίου», θετικά αξιολογημένο στην παγκόσμια κατάταξη του κλάδου, που έχει αναπτύξει σε συνεργασία με αρκετά ξένα πανεπιστήμια και πετρελαϊκές εταιρείες παγκόσμια. Θα ήθελα να κάνω μία μικρή αναφορά στον χρόνο υλοποίησης και τελείωσα. Είναι πραγματικά προς έπαινο το γεγονός ότι ανάμεσα στον χρόνο υποβολής της πρότασης, από κάτω, όπως λέμε, και της αποδοχής μεσολάβησαν πάρα πολύ λίγοι μήνες. Ο έπαινος πραγματικά, ανήκει στον Υπουργό, τον κ. Φωτάκη που ενστερνίστηκε άμεσα και προώθησε ταχύτατα την ιδέα, στο Υπουργείο Ενέργειας, στον Υπουργό κ. Σταθάκη και κυρίως σε όλους όσοι ενήργησαν με ασυνήθιστη - ας μου επιτραπεί - ταχύτητα για το ελληνικό δημόσιο, για τον συντονισμό και την υλοποίηση αυτής της απόφασης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπαλωμενάκη και ιδιαίτερα, για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Θηβαίος για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουν περάσει ούτε είκοσι τέσσερις ώρες από την ψήφο εμπιστοσύνης, που έλαβε η Κυβέρνηση και το πρώτο νομοσχέδιο που έρχεται για ψήφιση συμβολικά, τουλάχιστον, δίνει το στίγμα της διακυβέρνησης για το επόμενο διάστημα, το οποίο περιλαμβάνει δύο πολύ σημαντικά θέματα της κυβερνητικής ατζέντας, αυτά της παιδείας και της εργασίας. Μέχρι πρότινος, η απρογραμμάτιστη ίδρυση τμημάτων σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ είχε ως αποτέλεσμα την αλληλοεπικάλυψη γνωστικών αντικειμένων και τη δημιουργία σύγχυσης σε μία σειρά αποφοίτους, σε σχέση με τα επαγγελματικά δικαιώματα. Σε αυτά τα πλαίσια κινούνται και τα περισσότερα τμήματα στα ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, τμήματα με βάσεις εισόδου κάτω από δέκα, με χαμηλή συμμετοχή σπουδαστών, μεγάλα ποσοστά διαρροής και φυσικά, υψηλά ποσοστά ανεργίας. Μπροστά, λοιπόν, σε αυτή την άσχημη ακαδημαϊκή κατάσταση, για τη Στερεά Ελλάδα τουλάχιστον που μπορώ να γνωρίζω καλύτερα, η απάντηση Υπουργείου και ακαδημαϊκής κοινότητας είναι η σύμπραξη των πανεπιστημίων με τα ΤΕΙ. Η στρατηγική αυτή δεν μπορεί ασφαλώς να αγνοεί την υπάρχουσα κατάσταση, τις υποδομές και τις δομές που φτιάχτηκαν με χρήματα του ελληνικού λαού. Θα ήταν λάθος να μην αξιοποιηθούν εξαιρετικές δομές, δυστυχώς διάσπαρτες σε όλη τη χώρα. Σε κάθε περίπτωση, η στρατηγική αυτή οφείλει να είναι τολμηρή και καινοτόμα. Ειδικότερα, θα μιλήσω για τη Βοιωτία και για το υπάρχον Τμήμα Εφοδιαστικής Αλυσίδας στο ΤΕΙ της Θήβας, που εντάσσεται στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ένα ιστορικό πανεπιστήμιο με υψηλή ποιότητα σπουδών και εξωστρεφή ακαδημαϊκή αντίληψη εντάσσει το συγκεκριμένο τμήμα στο δυναμικό του και ιδρύεται Τμήμα Διοίκησης Γεωργικών Επιχειρήσεων και Συστημάτων Εφοδιασμού, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Εφαρμοσμένων Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του γενικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το συγκεκριμένο τμήμα έχει έδρα τη Θήβα και είναι πενταετούς φοίτησης. Με αφορμή τη διαβούλευση αρκετών μηνών για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, έχει ανοίξει ένας διάλογος με τις πρυτανικές αρχές του Γεωπονικού Πανεπιστημίου για την περαιτέρω αξιοποίηση δημόσιων εκτάσεων και ακινήτων του πρώην Οργανισμού Κωπαΐδας. Η επιστημονική και ακαδημαϊκή επάρκεια του Γεωπονικού Πανεπιστημίου μας δίνει το δικαίωμα ως Νομός Βοιωτίας να σχεδιάζουμε μαζί την ακαδημαϊκή ανάπτυξη του Νομού σε Αλίαρτο και Λιβαδειά. Η παραγωγική ανασυγκρότηση της Κωπαΐδας, αλλά και της Βοιωτίας πρέπει να έχει το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο φυσικό σύμμαχο και επιστημονικό συνεργάτη. Στην όλη συζήτηση που γίνεται σήμερα, ιδιαίτερα για το ΤΕΙ Στερεάς, ακούστηκαν πραγματικά, πολλά αξιοπερίεργα. Ακούσαμε από τον κ. Σταϊκούρα και την κ. Κεραμέως, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής και με άφθονο πολιτικό θράσος - θα έλεγα - ότι καταργούμε το ΤΕΙ Στερεάς. Ποιοι το λένε αυτό; Αυτοί που, μέσα σε μία νύχτα, το 2013 κατήργησαν το πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας; Ναι, κύριοι συνάδελφοι. Υπήρχε από το 2005 Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας και μέσα σε μία οκταετία το έκλεισαν. Είναι οι μελέτες βιωσιμότητας για τις οποίες μας εγκάλεσε προηγουμένως η κ. Κεραμέως. Αυτές είναι οι περίφημες μελέτες βιωσιμότητας της Νέας Δημοκρατίας για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Οι συνέργειες που προχωρούν σήμερα τα πρώην Τμήματα του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας με το ΕΚΠΑ, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ισχυροποιούν τα υπάρχοντα τμήματα και δημιουργούν νέα αναβαθμισμένα. Δεν σας κρύβω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι σήμερα αισθάνομαι ιδιαίτερα ευτυχής και υπερήφανος που ως Βουλευτής εκπαιδευτικός θα ψηφίσω τον μόνιμο διορισμό δεκαπέντε χιλιάδων συναδέλφων εκπαιδευτικών, μετά από δέκα χρόνια αδιοριστίας. Εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς πόσο δύσκολο ήταν το εγχείρημα. Νομίζω, όμως ότι δίνεται μία δίκαιη λύση. Η προϋπηρεσία αποτελεί το πρώτο και κυρίαρχο κριτήριο μοριοδότησης. Ενισχύεται το πρώτο πτυχίο. Μοριοδοτούνται όλοι οι ακαδημαϊκοί τίτλοι, ενώ δίνεται μία εξισορροπημένη μοριοδότηση στα ΑΜΕΑ ή το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον τους. Εναγωνίως ο Υπουργός κάλεσε να κατατεθούν προτάσεις για τον τρόπο διορισμού μόνιμων εκπαιδευτικών. Δεν πήραμε απάντηση σχεδόν από κανέναν. Η Νέα Δημοκρατία πρότεινε ένα μεικτό σύστημα με 30% από γραπτό διαγωνισμό. Δεν ξέρω αν το πιστεύει στα αλήθεια η Νέα Δημοκρατία, όχι μόνο για το γεγονός ότι οι γραπτοί διαγωνισμοί του ΑΣΕΠ απέτυχαν στην αναβάθμιση του διοριζόμενου εκπαιδευτικού, αλλά και γιατί - είναι σημαντικό - ο κ. Μητσοτάκης δεν πιστεύει, δεν ξέρει καν αν χρειάζονται αυτοί οι διορισμοί. Η Νέα Δημοκρατία προτείνει το 1 προς 5, δηλαδή κανέναν διορισμό. Αρκετοί αμφισβητούν και αν θα γίνουν. Το ακούσαμε προηγουμένως. Θα διαψευστούν οι Κασσάνδρες, όχι μόνο γιατί αυτή η Κυβέρνηση πιστεύει στους μαζικούς διορισμούς στα δημόσια σχολεία, αλλά και γιατί μία νέα προοδευτική κυβερνητική πλειοψηφία θα τους επιβάλει και για τα επόμενα δύο χρόνια. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θηβαίο. Κύριε Γρηγοράκο, ο κ. Αχμέτ δεν είναι εδώ. Θα πω στον κ. Ζεϊμπέκ να έρθει στη θέση του να μιλήσει. Και αν μπορεί να έρθει μετά, για να μη διαγραφεί,… Δεν θα έρθει;
Ο κ. Κωνσταντόπουλος θα μιλήσει…
Ο κ. Κωνσταντόπουλος; Γιατί δεν μας έχετε ενημερώσει; Δεν μας έχει ενημερώσει κανείς. Περιμένετε λίγο - θα έρθει ο κ. Ζεϊμπέκ - για να συνεννοηθώ τουλάχιστον με την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Δεν μας έχει έρθει κάτι. Κάντε λίγο υπομονή, κύριε Κωνσταντόπουλε, θα μιλήσετε. Θα συνεννοηθούμε και δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα. Τον λόγο έχει ο κ. Ζεϊμπέκ για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση έρχεται μετά από μία έντονη διαδικασία επιβεβαίωσης της εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου προς την Κυβέρνηση. Πριν απ' αυτό, μεσολάβησε η απεμπλοκή της χώρας μας από τα μνημόνια και η δυνατότητα να χαράξουμε τη δική μας πολιτική. Όμως και καθ' όλη τη διάρκεια της οικονομικής επιτροπείας της χώρας μας αξίζει να θυμηθούμε ότι πάντοτε η Κυβέρνηση, ακόμα και όταν έφερνε δύσκολα νομοσχέδια - τα οποία επιβάλλονταν από τους θεσμούς - έδινε μάχες και αγώνες για ανάλογα αντισταθμιστικά ή για να καταφέρει το καλύτερο δυνατό. Μετά, λοιπόν, τους διορισμούς των απολυμένων σχολικών φυλάκων, καθαριστριών, δημοτικών αστυνομικών, μετά τις προσλήψεις στην υγεία, ήρθε η πολυπόθητη στιγμή για προσλήψεις στην παιδεία, με παράλληλη μείωση των μαθητών ανά τμήμα από είκοσι πέντε σε είκοσι δύο μαθητές. Και λέω ότι είναι πολυπόθητη η στιγμή, διότι η παιδεία μαζί με την υγεία είναι οι κλάδοι που επλήγησαν περισσότερο. Επλήγησαν όχι μόνο σε θέματα σε στελέχωσης αλλά και ποιότητας της εκπαίδευσης, καθώς μέσα στον οικονομικό μαρασμό η εκπαίδευση - το σπουδαιότερο αγαθό που προσφέρει το κράτος στους πολίτες - υποβαθμίστηκε και περιορίστηκε με περικοπές, συγχωνεύσεις τμημάτων και σχολείων, ελλείψεις σχολικών εγχειριδίων, ακόμα και απολύσεων στον χώρο της τριτοβάθμιας. Θα προτιμήσω, λοιπόν, να μην αναφερθώ στο σύνολο του νομοσχεδίου, με το οποίο συμφωνώ και θεωρώ ότι κινείται σε σωστή κατεύθυνση. Θέλω να αναφερθώ κυρίως στην τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας, που αφορά στη θέσπιση ενός νέου συστήματος διορισμών και προσλήψεων εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το προτεινόμενο σύστημα προβλέπει τη διαδικασία κατάταξης των υποψηφίων σε αξιολογικούς πίνακες και όχι με γραπτό διαγωνισμό μέσω ΑΣΕΠ, όπως έγινε τελευταία φορά το 2008. Από το 2008 έως σήμερα έχουν μεσολαβήσει δέκα και παραπάνω χρόνια. Είναι δέκα ολόκληρα χρόνια αδιοριστίας, όπου οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί σχεδόν εξ ολοκλήρου στελέχωναν τα δημόσια σχολεία σε κάθε γωνιά της χώρας. Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί είναι οι αφανείς ήρωες, που γυρίζουν όλη τη χώρα, για να μάθουν γράμματα στα παιδιά μας, αφήνοντας πίσω τους την οικογένεια και τη ζωή τους. Είναι οι εκπαιδευτικοί, που κάθε Ιούνιο μένουν ξανά άνεργοι και είναι οι επίσημοι επισφαλώς εργαζόμενοι του κράτους. Σε αυτούς τους εκπαιδευτικούς, που ασκούν το λειτούργημά τους τόσα χρόνια, οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ και ένα τεράστιο συγγνώμη, που με ευθύνη κυρίως των προηγούμενων κυβερνήσεων οι εργασιακές συνθήκες και το καθεστώς των αναπληρωτών έγινε κανονικότητα. Για τον λόγο αυτό και μόνο δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι μετά από δέκα χρόνια γίνονται επιτέλους διορισμοί εκπαιδευτικών. Εάν δεν γίνουν τώρα, δεν θα γίνουν ποτέ. Γιατί αν ποτέ γίνει κυβέρνηση η σημερινή Αντιπολίτευση - που δεν το θεωρώ πιθανό - θα πρέπει να ξέρουμε ότι οι διορισμοί δεν είναι μέρος της πολιτικής τους. Δεν πρέπει κανείς να αυταπατάται. Μόνο απολύσεις ξέρουν να κάνουν και γνωρίζουν πολύ καλά πώς να υποβαθμίζουν τη δημόσια παιδεία και να ενισχύουν την ιδιωτική. Εμείς, αντίθετα, σήμερα είμαστε στην πολύ ευχάριστη θέση να ικανοποιούμε ένα πάγιο αίτημα των εκπαιδευτικών, προσδοκώντας στην αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και με την είσοδο νέων εκπαιδευτικών με όρεξη και προσόντα στο εκπαιδευτικό σύστημα. Η παρούσα τροπολογία έχει λάβει μεγάλη κριτική. Θα πρέπει, όμως, να θυμίσουμε ότι μέχρι το 2008 οι διορισμοί εκπαιδευτικών γίνονταν μέσω γραπτού διαγωνισμού ΑΣΕΠ. Η αλλαγή της διαδικασίας αυτής έχει πολύ μεγάλη σημασία, τόσο συμβολική για την Αριστερά, όσο και πρακτική για τους εκπαιδευτικούς. Η Αριστερά, αλλά και η πλειοψηφία της εκπαιδευτικής κοινότητας ανέκαθεν θεωρούσε ότι μία τέτοια διαδικασία μικρής χρονικής διάρκειας και με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής δεν μπορεί να κρίνει την επάρκεια ή μη των εκπαιδευτικών. Η πολιτική επιλογή, λοιπόν, πραγματοποίησης των διορισμών βάσει των αντικειμενικών κριτηρίων της προϋπηρεσίας και των ακαδημαϊκών προσόντων αποτελεί μία μεγάλη νίκη του εκπαιδευτικού κινήματος. Μιλάμε, λοιπόν, για δεκαπέντε χιλιάδες διορισμούς σε βάθος τριετίας, σε όλες τις βαθμίδες και ειδικότητες της εκπαίδευσης, ξεκινώντας με την ειδική αγωγή, όπου δεν έχουν γίνει ποτέ μόνιμες προσλήψεις. Αλλά και για να δείξουμε την ιδιαίτερη σημασία που έχει για μας η ειδική εκπαίδευση μοριοδοτούμε - με όριο τα εκατόν είκοσι μόρια - με προτεραιότητα την προϋπηρεσία των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, καθώς πιστεύουμε ότι χρειάζεται η εμπειρία τους για το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Εγώ, λοιπόν, χαιρετίζω την πρωτοβουλία του Υπουργείου Παιδείας με την παράκληση στις προσλήψεις να συμπεριληφθεί και ένας αριθμός εκπαιδευτικών ΠΕ73 του μειονοτικού προγράμματος. Άλλωστε, οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί ΠΕ73 είναι περίπου μόνο πενήντα, κύριε Υπουργέ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε ένα λεπτό τελειώνω. Και το ζητάω αυτό, γιατί δεν μπορούμε να αποστερούμε το δικαίωμα απ' αυτούς τους εκπαιδευτικούς της μειονοτικής εκπαίδευσης να δουλέψουν υπό αξιοπρεπείς συνθήκες ούτε να παραβιάζουμε ανοιχτά το δικαίωμα της μειονότητας σε καλύτερη μειονοτική εκπαίδευση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ζεϊμπέκ. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντόπουλος για πέντε λεπτά και αμέσως μετά είναι η κ. Τριανταφύλλου. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, το παρόν νομοσχέδιο αποτελεί συνέχεια μιας πολιτικής που ακολουθεί η παρούσα Κυβέρνηση για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, μία πολιτική fast track με στόχο μόνο αριθμητικά μεγέθη. Παρατηρούμε αριθμητική μείωση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με μικροπολιτικές και συντεχνιακές λογικές. Προωθείτε, κύριοι της Κυβέρνησης, μία ριζική αναδιάρθρωση, που δεν εντάσσεται στον γενικότερο μεσομακροπρόθεσμο εκπαιδευτικό και αναπτυξιακό σχεδιασμό, ενώ απουσιάζουν ταυτοχρόνως οι αναγκαίες μελέτες σκοπιμότητας για τη βιωσιμότητα σχολών και των τμημάτων. Κοινή διαπίστωση είναι η παράκαμψη θεσμικών οργάνων, που η ίδια η Κυβέρνηση θέσπισε. Και σήμερα μάλιστα τα υποβαθμίζει, όπως ΑΔΙΠ, ΕΣΕΚ, ΕΛΙΔΕΚ. Κοινή διαπίστωση είναι ότι απουσιάζει η εφαρμογή ακαδημαϊκών κριτηρίων για τα αντικείμενα λειτουργίας των τμημάτων. Απουσιάζει η ουσιαστική σύνδεση με τις ανάγκες παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Το πρώτο συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι δεν υπάρχει καμμία, μα καμμία κοστολόγηση, αλλά προχειρότητα, ουδεμία άποψη της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για τα οικονομικά της εκπαίδευσης. Το παρόν νομοσχέδιο, αγαπητοί συνάδελφοι, μου θυμίζει το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ», που με την ψήφισή του επέφερε τεράστια προβλήματα στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ. Το μόνο που κατάφερε το τότε σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» ήταν η κατάργηση του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας με έδρα το Αγρίνιο και η υποβάθμιση του ΤΕΙ Μεσολογγίου, ενός ΤΕΙ κτηριακά άρτιου - θα έλεγα - με σύγχρονες υλικοτεχνικές και κτηριακές εγκαταστάσεις, που θα μπορούσε να φιλοξενήσει διπλάσια τμήματα. Και αντ' αυτού το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά των τμημάτων του ΤΕΙ Μεσολογγίου σε παραπήγματα στην Αχαΐα και στην Ηλεία. Γι' αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, χρειάζεται αυτοκριτική. Και τα επισημαίνω αυτά, κύριοι Υπουργοί, γιατί και τότε είχα καταθέσει τις ανησυχίες μου, οι οποίες στη συνέχεια επαληθεύτηκαν με την απόφαση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Πατρών για τη μεταφορά των τμημάτων του Αγρινίου στην Πάτρα, κάτι το οποίο αποφεύχθηκε στη συνέχεια χάρη στις ερωτήσεις και παρεμβάσεις μας στη Βουλή το 2015. Σήμερα, αγαπητοί συνάδελφοι, εν κατακλείδι, είναι απαίτηση και επιτακτική ανάγκη η ίδρυση Πανεπιστημιακής Σχολής Αγρινίου και η ένταξη σε αυτήν των σημερινών τμημάτων, αγαπητέ Υπουργέ, για την εύρυθμη λειτουργία της, καθώς και δημιουργία σχολής Μεσολογγίου, όπου θα ενταχθούν τα τμήματα με ελκυστικά αντικείμενα λειτουργίας στις άρτιες εγκαταστάσεις του. Κύριε Υπουργέ, συζητούμε ένα νομοσχέδιο που χαρακτηρίζεται από προχειρότητα. Δημιουργεί αβεβαιότητα στους φοιτητές και αποφοίτους και θέτει σε κίνδυνο τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Να αναφερθώ, για παράδειγμα, στην περίπτωση της Άμφισσας, όπου το Τμήμα Αγροτικού Τουρισμού που επρόκειτο να ιδρυθεί με βάση τη διαβούλευση, τελικά δεν περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου. Ταυτόχρονα καταργείτε το Τμήμα Διοίκησης, Οικονομίας και Επικοινωνίας Πολιτιστικών και Τουριστικών Μονάδων, χωρίς βέβαια να διασφαλίζεται η ομαλότητα και η ολοκλήρωση των σπουδών των φοιτητών και η ισχύς βέβαια του πτυχίου τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στηρίζουμε - και αποτελεί πάγια θέση μας - τη μείωση του αριθμού των μαθητών ανά εκπαιδευτικό. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι εγγραφές κατ' έτος μειώνονται σταθερά, λόγω της υπογεννητικότητας. Το δημογραφικό πρόβλημα, αγαπητοί συνάδελφοι, στη χώρα μας είναι τεράστιο. Επομένως, η μείωση του μαθητικού δυναμικού είναι αναπόφευκτη, και μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τον πληθυσμό της χώρας, ο οποίος γηράσκει. Απαιτείται, λοιπόν, στήριξη της οικογένειας, στήριξη της πολύτεκνης οικογένειας, στήριξη της τρίτεκνης οικογένειας, όχι αύριο, αλλά σήμερα. Η μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα θα πρέπει να συνδυαστεί, αγαπητέ κύριε Υπουργέ, και με τη μέριμνα για σχολική στέγη. Μιλήσατε για δεκαπέντε χιλιάδες διορισμούς. Ουδείς λέει «όχι». Οι λειτουργικές ανάγκες των σχολείων όλων των βαθμίδων είναι, όμως, αρκετά περισσότερες. Μάλιστα, αν αυτό συνδεθεί με την παραμονή στην υπηρεσία των εκπαιδευτικών μέχρι τα εξήντα επτά έτη ή σαράντα χρόνια υπηρεσίας, αντιλαμβάνεται κανείς τα λειτουργικά κενά, που κάθε χρόνο θα αυξάνονται. Κύριε Υπουργέ, μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε σε αυτή την Αίθουσα για το συνταξιοδοτικό των εκπαιδευτικών; Μήπως πρέπει να ανανεώσουμε το εκπαιδευτικό μας προσωπικό με κίνητρα εξόδου, όπως τα τριάντα πέντε πλήρη έτη υπηρεσίας στην εκπαίδευση; Μήπως πρέπει να επαναξιολογηθεί η διαδικασία των μετατάξεων, δίνοντας τη δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς, αν το επιθυμούν, να μεταταχθούν; Είναι ερωτήματα που χρήζουν απάντησης. Έρχομαι στην τροπολογία για τη διατροφική αγωγή στο ολοήμερο σχολείο. Τη χαιρετίζω και τη βλέπω θετικά. Συμφωνώ με τους συναδέλφους που την κατέθεσαν. Άλλωστε, αυτή η τροπολογία θα συμβάλλει στην καταπολέμηση της παχυσαρκίας στα παιδιά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τροπολογία για τις προσλήψεις δημιουργεί ζητήματα και δεν δίνει λύσεις. Να καταδικάσω, βέβαια, τον βίαιο τρόπο με τον οποίον αντιμετωπίστηκαν οι διαδηλωτές εκπαιδευτικοί. Δεν αρμόζει στο λειτούργημά τους, στην προσφορά τους στα παιδιά μας και στους αγώνες τους για τη δημοκρατία στον τόπο μας. Λέμε «ναι» στις προσλήψεις, είναι όμως άδικο το σύστημα το οποίο προτείνετε. Για εμάς υπάρχει, αγαπητέ Υπουργέ, μία αδιαπραγμάτευτη αρχή: Η προσμέτρηση του συνόλου της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών και η επιτυχία στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Δεν μπορεί η πολιτεία να αδικεί αναδρομικά τους εκπαιδευτικούς, που έχουν υποστεί τα πάνδεινα, τις συνέπειες της αδιοριστίας, που έχουν βρεθεί στις εσχατιές της χώρας μας για να μαζέψουν μόρια και προϋπηρεσία, τους εκπαιδευτικούς που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για μεταπτυχιακές σπουδές, εκπαιδευτικούς, που είναι πλέον σήμερα πενήντα ετών και εργάζονται ανά την ελληνική επικράτεια ως αναπληρωτές επί δεκαπέντε έτη και σήμερα τους καταδικάζουμε σε αδιοριστία λόγω του πλαφόν που βάζουμε στην προϋπηρεσία και λόγω της έλλειψης των μεταπτυχιακών και διδακτορικών. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, πρέπει να το δείτε ως μεταβατικό στάδιο. Όλοι στην επιτροπή συμφωνήσαμε για την ανάγκη αύξησης της μοριοδότησης του βασικού πτυχίου. Κύριε Υπουργέ, με τη ρύθμιση που φέρνετε δεν υπάρχει ουσιαστική μέριμνα για τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες,...
Κύριε Κωνσταντόπουλε, σας παρακαλώ πολύ, τελειώνετε.
...για τους πολυτέκνους και τους τριτέκνους και ταυτόχρονα, καταργείται η αυξημένη μοριοδότηση στα δυσπρόσιτα σχολεία, η οποία δόθηκε επί υπουργίας Ανδρέα Λοβέρδου και εξασφαλίζει τη λειτουργία των σχολείων στα μικρά νησιά και στα απομακρυσμένα χωριά.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Κλείνω. Επιπρόσθετα, αναφέρω την παραβίαση του ν.4440/2016 ως προς τη μοριοδότηση των εκπαιδευτικών ΑμΕΑ και την ενοποίηση της προϋπηρεσίας της γενικής και ειδικής αγωγής. Κλείνοντας, θα ήθελα να κάνω μία αναφορά στα διετή προγράμματα κατάρτισης των αποφοίτων ΕΠΑΛ στα ΑΕΙ, ώστε να αποκτήσουν επαγγελματικά δικαιώματα. Το ψηφίσαμε το καλοκαίρι του 2018 και συμφωνούμε. Είναι ώρα, όμως, να δούμε και τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων των ΤΕΙ, που είναι σε ομηρία. Κύριοι Υπουργοί, λόγω της προχειρότητας, του ελλιπέστατου διαλόγου και της ελάχιστης διαβούλευσης, καταψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο επί της αρχής. Σας ευχαριστώ.
Η κ. Τριανταφύλλου έχει τον λόγο, για πέντε λεπτά. Για να ολοκληρώσουμε στα επόμενα δεκαπέντε - είκοσι λεπτά θα μιλήσουν η κ. Τριανταφύλλου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Καρράς από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ο κ. Μπαξεβανάκης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Κεγκέρογλου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και κλείνουμε για απόψε. Θα έχετε πέντε λεπτά αυστηρά παρακαλώ όλοι σας. Κυρία Τριανταφύλλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Έχει, λοιπόν, πολύ μεγάλο ενδιαφέρον το εξής, αγαπητοί συνάδελφοι. Ο αγαπητός συνάδελφος που κατήλθε του Βήματος και συμπατριώτης μου, ο κ. Κωνσταντόπουλος, είπε επιχειρήματα απέναντι στο σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Καταψηφίζει το δικό μας σημερινό νομοσχέδιο, οπωσδήποτε όμως απαρίθμησε μία σειρά από επιχειρήματα ενάντια στο σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Μάλιστα, εξειδίκευσε για την περιοχή μας, για τις σχολές που υπήρχαν στο Μεσολόγγι και στο Αγρίνιο, την κατακρεούργησή τους ουσιαστικά, γιατί βέβαια γνωρίζουμε ότι τόσα χρόνια και αν πάμε κυρίως στην εικοσαετία περίπου από το 1990, επί πολλά χρόνια μέχρι το 2000 υπήρχε μία χωροταξική διασπορά σχολών, χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια, με ελλείμματα και ασάφειες στη συγκρότηση του επιστημονικού τους αντικειμένου, με υποστελέχωση, με ελλιπή φοιτητική μέριμνα, με ελλιπή κτηριακή υποδομή.
Συγγνώμη, κυρία Τριανταφύλλου. Κύριοι συνάδελφοι, ακούγεστε. Παρακαλώ σεβαστείτε τη συνάδελφό σας που είναι στο Βήμα. Συνεχίστε, κυρία Τριανταφύλλου.
Αυτή η χωροταξική διασπορά καθαγιάστηκε τότε από τη ρητορική της περιφερειακής ανάπτυξης. Όλα αυτά που λέω εγώ, τα είπε με έναν τρόπο και ο προηγούμενος ομιλητής, παρ'όλο που δεν ανήκει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και, ξαναλέω, εξειδίκευσε τις αδυναμίες αυτές και τα προβλήματα που έφερε το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Να πούμε ότι στο σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» - και όχι μόνο το παράδειγμα της Αιτωλοακαρνανίας, του Αγρινίου και του Μεσολογγίου - διασώθηκαν σχολές. Διέσωσαν σχολές ποιοι; Όσοι είχαν «μπάρμπα στην Κορώνη» ή μάλλον στην Ηλεία, για την περίπτωση του Μεσολογγίου. Θα τα πούμε, όμως, αυτά γιατί νομίζω ότι έχουμε τη χαρά, αμέσως μετά το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας, κύριε Υπουργέ, να έρθει το πανεπιστήμιο δυτικής Ελλάδας, οπότε μετά θα έχουμε όλοι την ευκαιρία να μιλήσουμε πολύ αναλυτικά για αυτό. Σήμερα ουσιαστικά, παίρνω τον λόγο για να μιλήσω λίγο για την τροπολογία σε σχέση με τους διορισμούς των εκπαιδευτικών, που είναι πραγματικά σημαντική. Υπάρχουν πολλά προβλήματα συσσωρευμένα επί χρόνια. Είναι συσσωρευμένα προβλήματα δέκα χρόνων αδιοριστίας, που επικάθονται το ένα πάνω στο άλλο. Ύστερα, λοιπόν, από δέκα χρόνια για πρώτη φορά γίνονται μόνιμοι διορισμοί και το είπανε όλοι. Θα έλεγα ότι διαλευκάνθηκε και το ζήτημα με τον προϋπολογισμό. Το είπε πριν από λίγο ο κύριος Υπουργός. Είναι ένα από τα φοβερά επιχειρήματα της Νέας Δημοκρατίας, το ποιοι διορισμοί φαίνονται. Σε κάθε χρονιά φαίνονται στον προϋπολογισμό της τρέχουσας χρονιάς και εδώ πέρα σε αυτή τη χρονιά, το 2019, μιλάμε για πρώτη φορά για μόνιμους διορισμούς στην ειδική εκπαίδευση. Νομίζω ότι είναι σημαντικό. Προσέξτε τώρα, δεν πανηγυρίζουμε γι' αυτούς τους διορισμούς. Είναι η αρχή, αλλά δεν πανηγυρίζουμε, γιατί είναι πολύ μακριά από τις ανάγκες. Είναι ενδεικτικό, όμως, υποδηλώνει προθέσεις, δείχνει στρατηγικές, δείχνει το στίγμα της Κυβέρνησης στα πρώτα μεταμνημονιακά νομοσχέδια. Σε βάθος τριετίας, λοιπόν θα γίνουν δεκαπέντε χιλιάδες προσλήψεις καθηγητών στη γενική εκπαίδευση και στην ειδική αγωγή. Και εδώ «αρχίζουν τα όργανα» σε σχέση με τα επιχειρήματα. Υπάρχουν επιχειρήματα τα οποία εδράζονται σε μία πραγματικότητα - θα τα αναφέρω αργότερα - και υπάρχουν επιχειρήματα από τη Νέα Δημοκρατία, που είναι «ατάκτως ερριμμένα». Όπως είναι, ας πούμε, το προηγούμενο που σας είπα για τον προϋπολογισμό και το αν εγγράφονται τα χρήματα για τους διορισμούς ή όπως αυτό που ακούσαμε πριν από αρκετούς ομιλητές, το δημογραφικό πρόβλημα, οι πολύτεκνοι, τα ακαδημαϊκά κριτήρια κλπ. Κοιτάξτε, υπάρχουν αναπληρωτές με λιγότερη ή περισσότερη προϋπηρεσία, υπάρχουν δάσκαλοι που διέτρεξαν πραγματικά όλη την Ελλάδα, στηρίζοντας έμπρακτα σε πολύ δύσκολες συνθήκες τη δημόσια εκπαίδευση, υπάρχουν εκπαιδευτικοί με μεταπτυχιακά, υπάρχουν ΑΜΕΑ και πολλές άλλες κατηγορίες. Νομίζω ότι η τροπολογία αυτή είναι ένα μεταβατικό στάδιο, είναι μία αρχή και είναι μία προσπάθεια εξισορρόπησης. Είναι μία προσπάθεια να εκπροσωπηθούν όλοι στην ευκαιρία, να εκπροσωπηθούν όλοι στην ελπίδα και είναι μία σοβαρή προσπάθεια, κατά την άποψή μου.
Κύριοι συνάδελφοι, έχετε ξαφνικά μπει μέσα στην Αίθουσα και κάνετε απίστευτη φασαρία και δεν σέβεστε τη συνάδελφο.
Ας το τελειώνουμε, λοιπόν.
Ελάτε, κύριε Γιακουμάτο, σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Για να το τελειώνουμε, όπως λέει ο κ. Γιακουμάτος και να μην το κουράζουμε, πάνω σε αυτή την αρχή νομίζω ότι είναι απαραίτητο να χτίσουμε και θα χτίσουμε, γιατί είναι στρατηγική επιλογή της Κυβέρνησης να ενισχύσει έμπρακτα τη δημόσια εκπαίδευση. Πρέπει να πω το εξής, ακούστηκε νομίζω από τον Νίκο Φίλη και θα συμφωνήσω και θα το πω και εδώ. Είναι απαραίτητη και η θεσμοθέτηση και η στήριξη της διαρκούς επιμόρφωσης, προσέξτε όμως όχι ως τεχνικότητα.
Και ολοκληρώστε με αυτό, σας παρακαλώ.
Αυτό μπορώ να το πάω και πιο πέρα και να πω για τα προσόντα, το προσοντολόγιο, το οποίο είναι ακριβό και έχουν ακουστεί διάφορα πράγματα. Δεν έχω τον χρόνο. Όχι βεβαίως ως μία τεχνικότητα, άλλα συνδεδεμένη άρρηκτα με την επιστημονική γνώση του ειδικού αντικειμένου του καθενός, σε μία προσπάθεια να διευρύνουμε την εκπαιδευτική συγκρότηση, να εμπλουτίσουμε την άρρηκτη σχέση δασκάλου - μαθητή. Οι δάσκαλοι έχουν ένα πολύ δύσκολο έργο: Να κάνουν τα παιδιά να σκέφτονται. Σε αυτό πρέπει όλοι να χτίσουμε.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Καρράς για πέντε λεπτά, παρακαλώ, για να ολοκληρώσουμε σιγά σιγά. Θα κλείσει, βέβαια, ο Υπουργός με μία ολιγόλεπτη τοποθέτηση.
Κύριε Πρόεδρε, πολλές φορές μού έχει δοθεί στην Αίθουσα η ευκαιρία να σχολιάσω και να στηλιτεύσω υπουργικές τροπολογίες οι οποίες κατακλύζουν νομοσχέδια, που προέρχονται από διαφορετικά και άσχετα Υπουργεία. Σήμερα, όμως, είμαι υποχρεωμένος να σχολιάσω και να στηλιτεύσω μια άλλη κατηγορία τροπολογιών. Και μιλώ για τις τροπολογίες συναδέλφων οι οποίες καλώς φαίνεται ότι έγιναν δεκτές, αλλά έγιναν με μια διακριτική αντιμετώπιση από πλευράς του Υπουργείου Παιδείας. Ακούγοντας το μεσημέρι τον Υπουργό και παρακολουθώντας τον κατάλογο της απόρριψης των τροπολογιών, διαπίστωσα ότι μόνο οι κυβερνητικές έγιναν δεκτές, ενώ αντιθέτως των Βουλευτών της Αντιπολίτευσης δεν έγιναν δεκτές. Είναι προνομία του Υπουργού αυτό. Δεν θα πω εγώ ότι είναι παράνομο, θα πω όμως κάτι. Είχαμε την απαίτηση να ακούσουμε την αιτιολογία, χωρίς εξήγηση. Είχαμε την απαίτηση να ακούσουμε γιατί δεν γίνονται δεκτές, όχι μονολεκτική απάντηση ότι «Δεν γίνονται δεκτές». Δεν νομίζω ότι είναι κοινοβουλευτικό έθιμο, κοινοβουλευτικό έθος να απορρίπτονται. Έχουν αξίωση οι Βουλευτές, έχουν την ισοτιμία της ψήφου, έχουν την ισοτιμία της παρουσίας και έχουν την απαίτηση όταν κάνουν μια πρόταση στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής πρωτοβουλίας, της νομοθετικής πρωτοβουλίας, να ακούνε την απάντηση τού «όχι» αιτιολογημένη και όχι με την μορφή δοξαστικής άρνησης. Γι' αυτό, λοιπόν, είμαι υποχρεωμένος και εγώ να το επαναλάβω σήμερα και να πω τούτο: Δεν κάνω αυτήν τη στιγμή ουσιαστική αξιολόγηση μεταξύ των κυβερνητικών και των μη κυβερνητικών τροπολογιών, διότι είναι δεδομένο - να μην κρυφτούμε, είναι γνωστά πράγματα αυτά - ότι όταν οι Υπουργοί, οι εκάστοτε Υπουργοί - δεν αναφέρομαι μόνο στους Υπουργούς της παρούσης Κυβέρνησης - θέλουν να ρυθμίσουν ορισμένα πράγματα, αλλά να μην ακολουθείται η κανονική νομοθετική διαδικασία, πάντα υπάρχει και συνάδελφος, ο οποίος θα καταθέσει την αντίστοιχη έτοιμη τροπολογία, για να γίνει δεκτή. Και γιατί σήμερα είμαι ίσως περισσότερο από το σύνηθες έντονος; Οφείλω να το αιτιολογήσω. Είχαμε καταθέσει μία τροπολογία, η οποία αφορούσε το ελάχιστο. Ποιο ήταν το ελάχιστο; Ζητούσαμε να επιτραπεί η κατ' εξαίρεση μετεγγραφή παιδιών τα οποία είχαν εισαχθεί σε ανώτατες σχολές, αλλά είχαν ανατραφεί και εκπαιδευτεί σε ιδρύματα, δηλαδή παιδιά στερούμενα οικογένειας, παιδιά, τα οποία είχαν δώσει τον αγώνα τους μόνα τους στο σχολείο, είχαν καταφέρει να πετύχουν σε μία ανώτατη σχολή και είχαν εισαχθεί σε μία σχολή εκτός του τόπου του ιδρύματος, στο οποίο είχαν εκπαιδευτεί. Τι ζητούσαν τα παιδιά αυτά; Ζητούσαν να μπορέσουν να συνεχίσουν τη διαβίωσή τους εντός των ιδρυμάτων όπου είχαν μεγαλώσει - ανατραφεί και να μην επιβαρύνουν τα ιδρύματα με επιπλέον δαπάνες. Βεβαίως, περιμένω την απάντηση: «Ξέρεις, το κράτος δίνει επίδομα σίτισης, επίδομα στέγασης για τους σπουδαστές αυτούς». Αρκούν, όμως, αυτά; Η αποκοπή από ένα περιβάλλον που έχουν μεγαλώσει μήπως τα οδηγήσει σε κινδύνους; Επιπλέον, μόνο η στέγαση, ένα μικρό επίδομα που δίνει το Υπουργείο και ένα μικρό επίδομα σίτισης ή η σίτιση που γίνεται μέσα στα κυλικεία και εστιατόρια των σχολών αρκεί για την ανάπτυξη αυτών των παιδιών; Περίμενα, λοιπόν, να ακούσω την αιτιολογία όσον αφορά το γιατί απορρίπτεται η τροπολογία μας αυτή, η οποία είχε περιεχόμενο εντόνως κοινωνικό και ανθρωπιστικό. Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω άλλη λέξη, απλώς όμως περίμενα και η πολιτεία να επιβραβεύσει αυτά τα παιδιά, να τους δώσει την ευκαιρία να πάνε να σπουδάσουν στον τόπο όπου έζησαν μέσα στα ιδρύματα και ανατράφηκαν κι όχι να φεύγουν εκτός, όπου μπορούν ακόμα να γίνουν και αντικείμενο κακών συμβούλων και να μην μπορέσουν να συνεχίσουν τη ζωή τους και να εκπαιδευτούν φυσιολογικά. Ζητούσαμε, λοιπόν, την επιβράβευση της προσπάθειας. Δυστυχώς, δεν έγινε δεκτή. Δεν θέλω να συνεχίσω και να αναφερθώ σε κάτι βαρύτερο. Ο νοών νοείτω. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε και για την ακρίβεια στον χρόνο σας, κύριε Καρρά. Έχω ήδη ανακοινώσει τους ομιλητές. Είναι μετά ο κύριος Κεγκέρογλου και τελειώνουμε με τον κύριο Υπουργό. Κύριε Μπεξαβανάκη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά κι εσείς.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχουμε τη μεγάλη τιμή σήμερα, εμείς που βρισκόμαστε σε αυτή την Αίθουσα, να νομοθετήσουμε το σύστημα διορισμού δεκαπέντε χιλιάδων μόνιμων εκπαιδευτικών στη δημόσια εκπαίδευση, μετά από δέκα χρόνια πλήρους απραξίας, ξηρασίας, αδιοριστίας στη δημόσια εκπαίδευση. Ήδη τεσσερισήμισι χιλιάδες πιστώσεις για τους πρώτους διορισμούς στην ειδική αγωγή έχουν εγγραφεί στον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους και έτσι όσοι ειρωνεύονταν την πιθανότητα να γίνουν οι μόνιμοι διορισμοί από την Κυβέρνησή μας, έχουν μείνει με το παγωμένο χαμόγελο της ειρωνείας στα πρόσωπά τους. Νομοθετούμε, λοιπόν, το σύστημα διορισμού. Δεν θα μπω λεπτομερειακά στα κριτήρια, που μοριοδοτούνται και νομίζω ότι κανείς μας δεν πρέπει να το κάνει αυτό, δηλαδή να μη ρίξουμε με λάδι στη φωτιά μιας ιδιότυπης αντιπαράθεσης μεταξύ νέων επιστημόνων. Είναι αναπόφευκτο ότι όταν αναμένουμε περίπου εκατόν πενήντα χιλιάδες αιτήσεις πτυχιούχων για διορισμό και οι θέσεις είναι δεκαπέντε χιλιάδες, έστω και είκοσι πέντε χιλιάδες να ήταν, πάλι θα είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των ανθρώπων που δεν πρόκειται να διοριστούν. Ας μην ενισχύουμε, λοιπόν, τον κοινωνικό αυτοματισμό και ας μείνουμε στην ουσία, ότι δεκαπέντε χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί θα διοριστούν στο δημόσιο σχολείο. Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του συστήματος; Πρώτο και βασικό είναι η τεράστια αναγνώριση της προσφοράς των πολλών χιλιάδων αναπληρωτών, που επί πάρα πολλά χρόνια στηρίζουν το δημόσιο σχολείο. Κι αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς - το καταλαβαίνουν αυτό οι συνάδελφοι αναπληρωτές - εκατόν είκοσι μήνες προϋπηρεσίας δεν αναγνωρίζονται πουθενά αλλού, σε κανέναν άλλο κλάδο του δημόσιου τομέα. Είναι η έμπρακτη αναγνώριση της προϋπηρεσίας με πράξεις και όχι στα λόγια. Το δεύτερο κριτήριο είναι ότι δεν προτάσσεται κανείς. Σταματάνε, λοιπόν, οι στρεβλώσεις του παρελθόντος, όπου διάφορες κατηγορίες πτυχιούχων προτάσσονταν στους σχετικούς πίνακες. Κανείς δεν προτάσσεται και όλοι μοριοδοτούνται.
Κύριοι συνάδελφοι, λίγη ησυχία, παρακαλώ.
Τρίτον, υπάρχει απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στην προϋπηρεσία και στα ακαδημαϊκά κριτήρια, έτσι ώστε να έχουν ελπίδες, να βλέπουν φως και οι πολλές χιλιάδες, πάνω από εκατό χιλιάδες πτυχιούχοι, οι οποίοι δεν έχουν προϋπηρεσία. Προς τις πολλές χιλιάδες πτυχιούχους δεν μπορεί όλοι μας να κάνουμε πως αδιαφορούμε. Τέταρτη ιδιότητα του συστήματος είναι ότι εξαντλεί την κοινωνική του ευαισθησία, μοριοδοτώντας την οικογένεια, όχι όπως μέχρι τώρα μοριοδοτώντας μόνο τις οικογένειες που έχουν από τρία και πάνω παιδιά, που και αυτές στηρίζονται και ενισχύονται κανονικά, αλλά μοριοδοτώντας και αυτές τις οικογένειες με ένα ή δύο παιδιά, που μέχρι τώρα κανείς δεν τις κοίταζε. Επιπλέον, με έναν δίκαιο τρόπο, μοριοδοτούνται τα άτομα με αναπηρία, καθώς μοριοδοτείται ανάλογα με τον βαθμό αναπηρίας η ικανότητά τους. Τέλος, το βασικό προνόμιο αυτού του συστήματος είναι ότι καταργείται ο επαίσχυντος ν.3848, ο περίφημος νόμος Διαμαντοπούλου. Να το έχουν αυτό υπ' όψιν τους όσοι ζητούν απόσυρση του σημερινού νομοσχεδίου. Διότι εννοούν να επανέλθει σε ισχύ ο νόμος Διαμαντοπούλου, ο οποίος μοριοδοτεί την προϋπηρεσία με ποσοστό κάτω του 20%. Ας το έχουν υπ' όψιν τους αυτό όσοι αναπληρωτές διαμαρτύρονται για το σημερινό σύστημα. Και τέλος, η Κυβέρνηση νομοθετεί με πλήρη σεβασμό στο Σύνταγμα της χώρας και στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και οφείλει η Κυβέρνηση να σέβεται αυτές τις αποφάσεις, γιατί θέλουμε να γίνουν διορισμοί και ο μόνος τρόπος να γίνουν διορισμοί είναι να αντέξει ο πίνακας που θα καταρτισθεί από τυχόν προσφυγές, που είναι βέβαιο ότι από πολλές πλευρές θα γίνουν. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, διασφαλίζει τη νομιμότητα, τη συνταγματικότητα του τρόπου διορισμού, νομιμοποιεί την εγκυρότητα του πίνακα που θα καταρτισθεί και διασφαλίζει, κόντρα στους μύχιους πόθους πολλών, ότι αυτοί οι διορισμοί θα γίνουν. Και τέλος, έναντι αυτού του συστήματος, έχουμε τις απόψεις Μητσοτάκη. Προχθές, ο κ. Μητσοτάκης ήταν σαφέστατος. Δεν δεσμεύεται ότι θα γίνουν μόνιμοι διορισμοί. Τι πιο ξεκάθαρο από αυτό; Μπορεί ο κόσμος, μπορούν οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, μπορεί όλη η εκπαιδευτική κοινότητα να κάνει τις κρίσεις της. Από τη μια, δεκαπέντε χιλιάδες διορισμοί, από την άλλη, απολύσεις και διαθεσιμότητες. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπαξεβανάκη. Θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι έχουν έρθει πολλοί συνάδελφοι, οι οποίοι δεν έχουν την κάρτα μαζί τους. Όσοι δεν έχετε την κάρτα μαζί σας, ελάτε στις υπηρεσίες να δώσετε το όνομά σας, την πρόθεση ψήφου, για να καταμετρηθεί στο τέλος στη γενική ψηφοφορία. Ο κ. Κεγκέρογλου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για το Κίνημα Αλλαγής, αλλά και για όλους μας η παιδεία, το εκπαιδευτικό σύστημα, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, η έρευνα, τα ερευνητικά κέντρα θα έπρεπε να έχουν μόνιμα την πυξίδα προς το μέλλον. Μόνο έτσι η Ελλάδα θα μπει ξανά σε τροχιά προόδου. Μόνο έτσι η νέα γενιά θα καταφέρει να πρωταγωνιστήσει στη νέα εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Η σημαντική δουλειά, που έχει γίνει στην εκπαίδευση, οι υποδομές, το εκπαιδευτικό δυναμικό, ο τεχνολογικός εξοπλισμός είναι απλά η βάση για την εκκίνηση. Όλα αυτά θα πρέπει να τα δούμε μέσα από ένα όραμα για το αύριο, για να μπορέσουμε πραγματικά να ξεφύγουμε από τις εφήμερες ευκολίες του παρόντος και τις εκάστοτε κυβερνητικές σκοπιμότητες. Πρέπει να ανοίξουμε τον δρόμο προς το μέλλον. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως έπραξε για όλα τα θέματα, έτσι και για τα θέματα παιδείας κινήθηκε με τακτικισμούς και σκοπιμότητες, χωρίς εθνικό σχέδιο και κοινωνικό διάλογο. Ονόμασε «διαδικασία από τα κάτω προς τα πάνω» τις συμφωνίες των διαμεσολαβητών και των ενδιάμεσων, αλλά και «ελεύθερη έκφραση βούλησης» τις χρηματοδοτούμενες γνώμες. Η διαδικασία συγχωνεύσεων, συνενώσεων, μετονομασιών, χωρίς σχέδιο και όραμα για το μέλλον, δεν μπορεί να ανοίξει το δρόμο που χρειαζόμαστε. Μπορεί να υπάρχουν θετικά στοιχεία και αυτά αφορούν τις συνέργειες, όμως η Κυβέρνηση θα έπρεπε, μετά τις πρώτες πιλοτικές συγχωνεύσεις, να καταλήξει στην εθνική στρατηγική, να προσδιορίσει το εθνικό πλαίσιο, να καθορίσει τι είναι τεχνολογική εκπαίδευση και αν τη χρειάζεται η χώρα, να καθορίσει σημαντικές παραμέτρους, ούτως ώστε να υπάρξει εθνική γραμμή. Τώρα τι συνέβη; Επιμέρους συμφωνίες - της γειτονιάς, θα έλεγα - που οδηγούν σε ορισμένες περιπτώσεις σε καλά αποτελέσματα και σε πολλές περιπτώσεις σε εκτρώματα. Το έκτρωμα, παραδείγματος χάρη, της συγχώνευσης του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης με τμήματα ΤΕΙ εκατό και διακόσια χιλιόμετρα μακριά δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά τερατογένεση, όπως και αυτό που πήγε να γίνει στην Κρήτη: Το ΤΕΙ Κρήτης, ένα από τα σημαντικότερα τεχνολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά και σε ευρωπαϊκό, να γίνει παράρτημα της Λέσβου. Αυτό το έγκλημα αποσοβήθηκε με τη δημιουργία ενός ακόμη πανεπιστημίου στην Κρήτη. Γιατί; Διότι, λέει, το πανεπιστήμιο και το πολυτεχνείο δεν κάθονται σε διάλογο. Γιατί; Στο χέρι τους είναι; Ή υπάρχει εθνική πολιτική και θα πρέπει να δούμε με ενιαίους κανόνες πώς προσαρμόζουμε όλα αυτά τα οποία θέλουμε ως χώρα ή αν κάνει κουμάντο ο κάθε πρύτανης και ο κάθε διαμεσολαβητής, τότε, με συγχωρείτε, αλλά δεν υπάρχει εθνική πολιτική στην παιδεία, αλλά υπάρχουν ομάδες κρούσης σε κάθε τόπο. Δεν είναι αυτά πράγματα, δεν είναι αυτές δικαιολογίες. Έτσι, λοιπόν, θεωρώ ότι, έστω και τώρα, θα πρέπει να μπει μια γραμμή, να προσδιορίσουμε το εθνικό πλαίσιο και στη συνέχεια να προχωρήσουμε στη διαμόρφωση συνολικά της εθνικής πολιτικής και της υλοποίησης της αναβάθμισης της τεχνολογικής εκπαίδευσης με τα υπόλοιπα ΤΕΙ, με τα τμήματα που έχουν ήδη ενταχθεί στα πανεπιστήμια. Να δούμε το βασικό θέμα με τους παλαιότερους απόφοιτους και να δούμε τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Δεν μπορεί, όμως, η τεχνολογική εκπαίδευση να επανέλθει στα ΚΑΤΕ της χούντας, της διετούς θητείας μέσα στα πανεπιστήμια. Διετής εκπαίδευση πλέον η τεχνολογική. Από τετραετής διετής. Είναι ένα κατόρθωμα και αυτό, πρόοδος, λέει! Να δούμε, λοιπόν, με διαφορετικό μάτι αυτά τα οποία πρέπει να κάνουμε. Δύο κουβέντες θέλω να πω για το σύστημα διορισμών. Δεν θα πρέπει να ισοπεδώνονται δίκαια ή άδικα διαφορετικές κατηγορίες εκπαιδευτικών. Και τα επιστημονικά κριτήρια και η εργασία στο δημόσιο και η εργασία στον ιδιωτικό τομέα και τα κοινωνικά κριτήρια, όλα θα πρέπει να υπάρχουν. Ξεκαθαρίστε τα ποσοστά χωριστά για κάθε κατηγορία, ούτως ώστε να μπορέσουμε πραγματικά να μην έχουμε μια ισοπέδωση σε αυτή την κατεύθυνση.
Κύριε Κεγκέρογλου, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, λέγοντας ότι εμείς, όπως είμαστε υπέρ της εθνικής συνεννόησης για τα εθνικά θέματα, έτσι είμαστε και για την παιδεία. Όμως, δυστυχώς, αυτό δεν το αντιλαμβάνεται και δεν ανταποκρίνεται σε αυτό η Κυβέρνηση.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε, παρακαλώ.
Αναφέρθηκε ο κ. Καρράς σε μια τροπολογία χαρακτηριστική. Ούτε καν εξετάστηκε και μέχρι τώρα δεν έχει απαντηθεί. Αναμένουμε τουλάχιστον στην τελευταία τοποθέτηση του Υπουργού να υπάρξουν οι απαντήσεις σε αυτές τις τροπολογίες για το θέμα που έχει να κάνει με τα παιδιά που μέσα από τον αγώνα τους από τα ιδρύματα καταφέρνουν να μπουν σε μια ανώτατη σχολή και χρειάζεται πραγματικά να υπάρχει η κατ' εξαίρεσιν διαδικασία μεταγραφής τους. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Κεγκέρογλου. Ο κ. Γαβρόγλου έχει τον λόγο αυστηρά για πέντε λεπτά.
Φτάσαμε στο τέλος μιας δύσκολης συζήτησης ενός εξαιρετικά σημαντικού νομοσχεδίου, όχι μόνο επειδή καθορίζει μια νέα αρχιτεκτονική ενός συνόλου Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων μας, αλλά επειδή καταργεί έναν εξαιρετικά προβληματικό νόμο προσλήψεων, που είναι ο ν.3848/2010 και θεσμοθετεί ένα ισορροπημένο σύστημα. Αυτό για το οποίο θα ήθελα να μιλήσω πολύ σύντομα είναι αυτός ο συνεχής χαρακτηρισμός από την Αντιπολίτευση και κυρίως από τη Νέα Δημοκρατία, ότι όλα αυτά τα κάνουμε για λόγους πελατειακούς, για λόγους προεκλογικούς και για λόγους κομματικούς. Θα σας απαντήσω τι θα έπρεπε να κάνουμε, αν θέλαμε να τα κάνουμε για λόγους πελατειακούς, διότι έχουμε ένα πολύ καλό παράδειγμα. Είναι αυτά που κάνατε εσείς. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Σας παρακαλώ, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ, αν μιλάτε. Κύριε Πρόεδρε…
Κύριοι συνάδελφοι, έχω κάνει ήδη τρεις φορές παρατήρηση. Σας παρακαλώ πολύ, ολοκληρώνουμε με τον Υπουργό. Τρία λεπτά υπομονή ακόμη, να ψηφίσουμε.
Ακούστε, λοιπόν. Το πιο απλό, θα ήταν, τα ΤΕΙ να τα κάνουμε πανεπιστήμια εφαρμοσμένων επιστημών. Καμμία φασαρία, όλοι μέσα θα ήταν, αυτό που λέτε. Αυτό ακριβώς που κάνατε, τα ΚΑΤΕΕ ΤΕΙ, τα τρίχρονα ΤΕΙ τετράχρονα ΤΕΙ, μετά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και μετά όλα έμειναν στη μοίρα τους. Επιλέξαμε έναν άλλο δρόμο, τον δρόμο των ακαδημαϊκών κριτηρίων και όχι τον δρόμο των πελατειακών. Αυτό είναι που ενοχλεί. Επιλέξαμε τον δύσκολο δρόμο, λοιπόν. Επιλέξαμε τον δρόμο των ακαδημαϊκών οργάνων. Αυτά δεν έχουν ξαναγίνει. Ξέρετε, πρέπει να διαβάζετε πιο προσεκτικά αυτά που γράφονται, διότι το ΤΕΙ Θεσσαλίας έχει ταχθεί υπέρ του εγχειρήματος με 15 προς 8, το ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδος ομόφωνα, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με 25 προς 6, το ΕΚΠΑ σχεδόν ομόφωνα, το Γεωπονικό σχεδόν ομόφωνα και βεβαίως με παρατηρήσεις. Αλίμονο αν δεν υπήρχαν παρατηρήσεις, αλλά δεν υπάρχει απόρριψη από κανένα μα κανένα ακαδημαϊκό ίδρυμα. Το ίδιο βεβαίως φάνηκε και στο δελτίο Τύπου που βγήκε μετά από μια πολύωρη συνάντηση όλων των δημάρχων, όλων των πρυτανικών αρχών και όλων των περιφερειακών, που έλεγε ότι ομόφωνα συμφωνούμε σ' αυτό το εγχείρημα, με ημερομηνία 17 Οκτωβρίου. Ένα άλλο πράγμα, που μένει πίσω μας είναι ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης. Μέχρι τώρα τοπικοί παράγοντες αποφάσιζαν για το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης. Δεν μπορεί σε μια δημοκρατική χώρα να μην έχει ο καθένας τον δικό του συμπληρωματικό ρόλο. Υπήρχαν δήμαρχοι, υπήρχαν πολλές φορές εκκλησιαστικοί παράγοντες, που λόγω των επαφών που είχαν στο Υπουργείο, προχωρούσαν σε δημιουργία τμημάτων, τα οποία έμεναν χωρίς κανένα διδακτικό προσωπικό. Σήμερα ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης, μετά από πάρα πολύ δύσκολες συνεννοήσεις, έγινε ένας ουσιαστικός ρόλος. Παρά τις αντιθέσεις μας με διάφορους δημάρχους, στο τέλος οι δήμαρχοι αναγκάστηκαν - το λέω με την καλή έννοια του όρου - να μας αναφέρουν τις δικές τους ανάγκες, για να δούμε πώς αυτές θα μπορούν να ενσωματωθούν στις δικές μας προοπτικές και στη δική μας νέα αρχιτεκτονική. Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κάνει μια ριζοσπαστική διεύρυνση. Είναι ένα ιδιαίτερα δυναμικό ίδρυμα. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών παίρνει μια πρωτοποριακή πρωτοβουλία. Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο γίνεται το μεγαλύτερο γεωπονικό μας ίδρυμα στην Ελλάδα. Εμείς χαιρετίζουμε αυτές τις νέες συνθέσεις και γι' αυτές τις συνθέσεις ξέρουμε ότι έχουμε πολλές δυσκολίες μπροστά μας, γιατί αυτά είναι πρωτόγνωρα πράγματα, αυτά είναι πολύ θετικά πράγματα και είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε πάλι μέσα από συζητήσεις αυτές τις δυσκολίες. Να ξέρετε ότι όλα αυτά έχουν βασιστεί σε ακαδημαϊσμό και αυτός ακριβώς είναι που ενοχλεί. Σήμερα δεσμευτήκαμε και δεσμευόμαστε ξανά ότι δίνουμε εξήντα πέντε νέες θέσεις στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, πενήντα δύο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, είκοσι πέντε στο Γεωπονικό και σε όλους από 600.000 ευρώ για το εγχείρημα αυτό καθ'αυτό. Βεβαίως, δεν θα σταματήσουμε εδώ. Έρχεται το Διεθνές Πανεπιστήμιο, θα έλθουν οι συνθέσεις που θα γίνουν στη δυτική Ελλάδα, στην Κρήτη, στη δυτική Μακεδονία και αλλού. Σήμερα, όπως είπαν και πολλοί άλλοι συνάδελφοι, έχουμε τη μεγάλη χαρά ως Κυβέρνηση να μπορούμε να δεσμευτούμε για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια για μόνιμους διορισμούς - κανένας δεν τολμά να το αμφισβητήσει αυτό - μ' ένα σύστημα εξαιρετικά ισορροπημένο. Καλούμε τις ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών να συζητήσουμε μαζί τους τα μεγάλα προβλήματα της εκπαίδευσης, το θέμα της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, τα θέματα της παιδαγωγικής επάρκειας, τα θέματα των προγραμμάτων σπουδών. Δυστυχώς, μέχρι τώρα οι ομοσπονδίες δεν μας έδωσαν καμμία απολύτως ένδειξη για το σύστημα που προτιμούν.
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Άφησα για το τέλος μια ανακοίνωση που αφορά όλες και όλους. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να καταχωριστεί η σελ. 598α]] [[Να καταχωριστεί η σελ. 599α]] Καταφέραμε να διαμορφώσουμε κάτι σημαντικό με το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, με την κυρία Υπουργό και με πολύ μεγάλη βοήθεια από τον Συνήγορο του Πολίτη. Καταθέτουμε τροπολογία αυτήν την εβδομάδα, που θα ψηφιστεί με το νομοσχέδιο του συγκεκριμένου Υπουργείου, με την οποία όλες οι αναπληρώτριες θα παίρνουν τρεισήμισι μήνες άδεια μητρότητας, όπως ακριβώς γίνεται με τις μόνιμες εκπαιδευτικούς αμέσως μετά τη λοχεία. Ήταν μια αδυναμία μας, ήταν ένα πράγμα εξαιρετικά δύσκολο. Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κύριε Πρόεδρε, κάνω δεκτή την τροπολογία…
Ο κύριος Υπουργός κάνει δεκτή την τροπολογία με γενικό αριθμό 1925 και ειδικό 222 του Υπουργείου Οικονομικών, της κυρίας Παπανάτσιου. Κύριε Υπουργέ, έχει μοιραστεί η τροπολογία. Για μερικά δευτερόλεπτα αναπτύξτε το τι αφορά, ώστε να ενημερωθεί το Σώμα.
Είναι της κ. Παπανάτσιου, που ήλθε και την ανέπτυξε εδώ. Αν θυμάμαι καλά, είναι για τα άτομα στο Μάτι, που δεν είναι υποχρεωμένα να πληρώσουν κάτι που ήταν να πληρώσουν μέχρι κάποια ημερομηνία. Παρατείνεται η προθεσμία.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θέλετε να την αναλύσω ξανά;
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να καθυστερήσουμε άλλο, κυρία Υπουργέ. Θα προχωρήσουμε με την ψήφιση. Έχει διανεμηθεί σε όλους η τροπολογία και είναι ξεκάθαρη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Συνέργειες Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει ξεχωριστά. Έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας επί της αρχής του σχεδίου νόμου, της οποίας το κείμενο έχεις ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Η κ. Κεραμέως Νίκη. Παρούσα. Ο κ. Τζαβάρας Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Τσιάρας Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Κεφαλογιάννης Ιωάννης. Παρών. Η κ. Βούλτεψη Σοφία. Παρούσα. Ο κ. Κυριαζίδης Δημήτριος. Απών. Ο κ. Καρασμάνης Γεώργιος. Παρών. Η κ. Αντωνίου Μαρία. Παρούσα. Ο κ. Δαβάκης Αθανάσιος. Παρών. Η κ. Καραμανλή Άννα. Παρούσα. Ο κ. Κέλλας Χρήστος. Παρών. Ο κ. Κατσιαντώνης Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Ανδριανός Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Κόνσολας Εμμανουήλ. Παρών. Ο κ. Κουτσούμπας Ανδρέας. Παρών. Η κ. Μαρτίνου Γεωργία. Παρούσα. Ο κ. Γεωργαντάς Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Σταϊκούρας Χρήστος. Παρών. Ο κ. Μπουκώρος Χρήστος. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας. Επίσης, έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ επί της αρχής του σχεδίου νόμου, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Η κ. Γεννηματά Φώφη. Απούσα. Ο κ. Αρβανιτίδης Γεώργιος. Απών. Ο κ. Βενιζέλος Ευάγγελος. Απών. Ο κ. Ιλχάν Αχμέτ. Παρών. Ο κ. Γρηγοράκος Λεωνίδας. Παρών. Ο κ. Θεοχαρόπουλος Αθανάσιος. Παρών. Ο κ. Καρράς Γεώργιος - Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Κεγκέρογλου Βασίλειος. Παρών. Η κ. Κεφαλίδου Χαρά. Παρούσα. Ο κ. Κουτσούκος Γιάννης. Παρών. Ο κ. Κρεμαστινός Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Κωνσταντινόπουλος Οδυσσέας. Παρών. Ο κ. Κωνσταντόπουλος Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Λοβέρδος Ανδρέας. Παρών. Ο κ. Μανιάτης Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Μπαργιώτας Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Παπαθεοδώρου Θεόδωρος. Παρών. Ο κ. Σκανδαλίδης Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Τζελέπης Μιχαήλ. Παρών. Η κ. Χριστοφιλοπούλου Εύη. Παρούσα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών. Ερωτάται το Σώμα: Δέχεστε να συμπτύξουμε τις δύο ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα συνεφώνησε. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Θα διεξαχθεί ηλεκτρονική ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής του νομοσχεδίου και μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος θα προχωρήσουμε στην ψηφοφορία επί των υπόλοιπων άρθρων του νομοσχεδίου. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχει έρθει στο Προεδρείο επιστολή συναδέλφου, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με την οποία μας γνωστοποιεί την ψήφο της. Η ψήφος αυτή θα ανακοινωθεί και θα συνυπολογιστεί στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Η επιστολή, η οποία αποστάλθηκε στο Προεδρείο από την Ανεξάρτητη Βουλευτή κ. Κουντουρά, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωριστεί στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κυρίων Αντωνίου Σαμαρά, Γεώργιου Βαγιωνά, Σταύρου Καλαφάτη, Κωνσταντίνου Κουκοδήμου, Δημήτριου Κυριαζίδη, Θεόδωρου Καράογλου, κ. Γεώργιου Κασαπίδη, Ευάγγελου Μεϊμαράκη, Γεώργιου Αρβανιτίδη, Μιχαήλ Τζελέπη, Ευάγγελου Βενιζέλου, οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι απουσιάζουν από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν παρόντες, θα ψήφιζαν «ΟΧΙ». Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ψηφοφορίας. Εψήφισαν 273 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 149 Βουλευτές. Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 121 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 3 Βουλευτές. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Συνέργειες Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις», έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας θα εμφανιστεί στις οθόνες της Αίθουσας και καταχωρίζεται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης:
Αφού ολοκληρώθηκε η ονομαστική ηλεκτρονική ψηφοφορία, προχωρούμε στην ψήφιση των υπόλοιπων άρθρων και των τροπολογιών. Η ψηφοφορία θα γίνει και πάλι ηλεκτρονικά από τους εισηγητές και ειδικούς αγορητές του νομοσχεδίου. Σας επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει εξήντα οκτώ άρθρα, δεκαπέντε τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Κάθε φορά στην οθόνη εμφανίζονται έως τέσσερα άρθρα προς ψήφιση. Για να ψηφίσετε και τα υπόλοιπα, θα πρέπει να κυλίσετε την οθόνη αφής (scroll down). Στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης εμφανίζεται κάθε φορά ο αριθμός των άρθρων που απομένουν προς ψήφιση. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα άρθρα, τις τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο. Αφού καταχωρίσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως την λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία, απευθυνθείτε στο Προεδρείο, προκειμένου να σας συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας με το ηλεκτρονικό σύστημα, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία…
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για μια διευκρίνιση;
Κι εγώ, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, αμέσως μετά.
Ορίστε, κύριε Κέλλα.
Θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση, για να γραφτεί στα Πρακτικά. Στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1920 και ειδικό 217 κατατεθείσα στις 17-1-2019, σχετικά με διατάξεις αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων, είχαμε κάνει κάποιες παρατηρήσεις, οι οποίες είχαν γίνει δεκτές από τον Υπουργό. Όμως δεν συμπεριελήφθησαν στην τροπολογία. Γι' αυτόν τον λόγο ψηφίσαμε «ΟΧΙ».
Ορίστε, κύριε Δελή.
Θα ήθελα και εγώ να κάνω μια σύντομη δήλωση. Στην τροπολογία σχετικά με το Μάτι ψηφίσαμε «ΠΑΡΩΝ», γιατί θεωρούμε ότι η τροπολογία εισάγει ημίμετρα, η ανεπάρκεια των οποίων αποδεικνύει ότι έρχεται εκ νέου μια παρόμοια τροπολογία, όπως είχε έρθει πριν από ένα διάστημα
Ευχαριστούμε πολύ. Έχουν καταγραφεί στα Πρακτικά οι δηλώσεις και των δύο σας. Οι θέσεις, λοιπόν, των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Συνέργειες Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τα Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Παλλημνιακό Ταμείο και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά της Τετάρτης 31 Οκτωβρίου 2018, της Πέμπτης 1ης Νοεμβρίου 2018, της Παρασκευής 2 Νοεμβρίου 2018, της Δευτέρας 5 Νοεμβρίου 2018, της Πέμπτης 8 Νοεμβρίου 2018, της Παρασκευής 9 Νοεμβρίου 2018, της Δευτέρας 12 Νοεμβρίου 2018, της Τετάρτης 14 Νοεμβρίου 2018, της Πέμπτης 15 Νοεμβρίου 2018, της Παρασκευής 16 Νοεμβρίου 2018 και ερωτάται το Σώμα αν τα επικυρώνει.
Συνεπώς τα Πρακτικά της Τετάρτης 31 Οκτωβρίου 2018, της Πέμπτης 1ης Νοεμβρίου 2018, της Παρασκευής 2 Νοεμβρίου 2018, της Δευτέρας 5 Νοεμβρίου 2018, της Πέμπτης 8 Νοεμβρίου 2018, της Παρασκευής 9 Νοεμβρίου 2018, της Δευτέρας 12 Νοεμβρίου 2018, της Τετάρτης 14 Νοεμβρίου 2018, της Πέμπτης 15 Νοεμβρίου 2018 και της Παρασκευής 16 Νοεμβρίου 2018 επικυρώθηκαν. Επίσης έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαβίβασε στη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος και το ν.3126/2003: «Ποινική Ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, την 16-01-2019: Ποινική δικογραφία που αφορά στον πρώην Υπουργό Εξωτερικών κ. Νικόλαο Κοτζιά, Ποινική δικογραφία που αφορά στην Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Ευτυχία Αχτσιόγλου και στον Υφυπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αναστάσιο Πετρόπουλο και Ποινική δικογραφία που αφορά στον πρώην Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Θεόδωρο Δρίτσα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 11.54΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2019 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.