Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Δευτέρας 28 Ιανουαρίου 2019. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 287/21-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Σταμάτη προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με θέμα: «Πτήσεις πολεμικών αεροσκαφών». 2. Η με αριθμό 283/21-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιωάννη Κουτσούκου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Η σκοπιμότητα και η μεθόδευση της μεταφοράς στο υπερταμείο κατ' απαίτηση των δανειστών πενήντα ενός ακινήτων του δημοσίου στον Δήμο Πύργου». 3. Η με αριθμό 292/22-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με τις «επιπτώσεις στη λειτουργία των υπηρεσιών και των συνθηκών εργασίας σε υπηρεσίες του «Βενιζέλειου» Νοσοκομείου από την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στα πρώην κτήρια του Πανεπιστημίου Κρήτης στις 23/9». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 288/21-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας κ. Ανδρέα Κατσανιώτη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Ιδιώτες και ιδρύματα υποκαθιστούν το ρόλο του κράτους στην ενίσχυση του ΕΚΑΒ». 2. Η με αριθμό 289/22-1-2019 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Παρασκευής Χριστοφιλοπούλου προς την Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, με θέμα: «Κράτος αυταρχισμού και καταστολής. Πότε θα σταματήσει ο κατήφορος;». 3. Η με αριθμό 281/21-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Β΄ Πειραιώς κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «ΕΝΦΙΑ Οικοδομικών Συνεταιρισμών». 4. Η με αριθμό 271/14-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυρίδωνος - Αδώνιδος Γεωργιάδη προς τον Υπουργό Υγείας, αναφορικά με το ραδιοφάρμακο. 5. Η με αριθμό 273/15-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λακωνίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Λεωνίδα Γρηγοράκου προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Καθυστερήσεις στη διακομιδή ασθενών από το ΕΚΑΒ σε μονάδες εντατικής θεραπείας λόγω έλλειψης ιατρικού προσωπικού» 6. Η με αριθμό 276/15-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λέσβου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σταύρου Τάσσου προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Πολύ σοβαρά προβλήματα στο Γενικό Νοσοκομείο Σάμου». 7. Η με αριθμό 262/9-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Επικρατείας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Παππά προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με θέμα: «Επιτακτική ανάγκη αυξήσεως της στρατιωτικής θητείας». 8. Η με αριθμό 272/14-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας. κ. Δημητρίου Κυριαζίδη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Δημιουργία Τμήματος Βραχείας Νοσηλείας Ογκολογικής Κλινικής στο Γ.Ν. Δράμας». 9. Η με αριθμό 277/15-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Μωραΐτη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Προβλήματα στη λειτουργία του Κέντρου Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ) Αμφιλοχίας». 10. Η με αριθμό 254/7-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Γεωργαντά προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Καταγγελία σε βάρος του διοικητή του Νοσοκομείου Κιλκίς για βιαιοπραγία σε εργαζόμενη». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 2932/31-10-2018 ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Γεωργίου - Δημητρίου Καρρά προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Αποδέσμευση του Δημοτικού Κλειστού Γυμναστηρίου “Νίκης'' 2ουΛυκείου Αγίας Βαρβάρας από το υπερταμείο». 2. Η με αριθμό 3876/29-11-2018 ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γιάννη Δελή προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την «επιστροφή χρηματικών ποσών, που παρακρατήθηκαν στα πλαίσια της διαθεσιμότητας, σε εκατόν ενενήντα επτά εργαζόμενους νοσοκομείων της Θεσσαλονίκης. 3. Η με αριθμό 3143/281/7-11-2018 ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων του Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Κυριαζίδη προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά «με τη λειτουργία της Οφθαλμολογικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Δράμας».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση της Τελικής Συμφωνίας για την Επίλυση των Διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη Λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την Εδραίωση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ των Μερών». Τον λόγο θα λάβει πρώτος ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος. Παρακαλώ, κύριε Παπαδόπουλε, υπάρχει απόφαση του Προεδρείου, επειδή υπολείπονται περίπου εκατό ομιλητές - ενενήντα έξι, για την ακρίβεια - να περιοριστούμε, δυστυχώς, στα πέντε λεπτά σήμερα, προκειμένου να μιλήσουν όλοι.
Αγαπητοί συνάδελφοι, είκοσι τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την ενδιάμεση συμφωνία και ακριβώς στην τέταρτη επέτειο της εκλογικής μας νίκης το πολιτικό σύστημα καλείται να αποφασίσει, εάν τα νέα δεδομένα στη γειτονική χώρα, στα Βαλκάνια, στην εύφλεκτη Μεσόγειο, στην κλυδωνιζόμενη από ακροδεξιές αντιλήψεις αλλά και από τον νεοφιλελευθερισμό, από το δόγμα του ανελέητου Συμφώνου Δημοσιονομικής Πειθαρχίας για ενωμένη Ευρώπη, επιτρέπουν να κάνουμε το μεγάλο τόλμημα, το «Big Bang» της επίλυσης των μακροχρόνιων διαφορών με την ΠΓΔΜ και να επικυρώσουμε μια διεθνή συμφωνία εδραίωσης στρατηγικής εταιρικής σχέσης των δύο χωρών, που έγινε κάτω από την εποπτεία του ΟΗΕ. Μερικοί λέτε να μην την επικυρώσουμε, γιατί είναι επιζήμια, ενδοτική, επαίσχυντη, κατάπτυστη, έως προδοτική. Το ίδιο λέει και το VMRΟ, ο Ιβανόφ, ο Γκρούεφσκι για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Τη θεωρούν προδοτική για τα δικά τους εθνικά συμφέροντα. Προδοτική και για τις δύο χώρες με βάση τη λογική δεν μπορεί να υπάρξει. Καταλαβαίνετε το γελοίο του επιχειρήματος. Γι' αυτό οι πιο σοβαροί λέτε ότι είναι επιζήμια ή ότι έγινε για να προωθήσει τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των ιμπεριαλιστών και ότι επιτρέπει διαιώνιση του αλυτρωτισμού των γειτόνων. Κι όμως, η Συμφωνία των Πρεσπών έγινε τώρα εφικτή, γιατί στην ΠΓΔΜ αναδείχθηκε μια ηγεσία που δεν έχει κανέναν αλυτρωτισμό, καμμιά απειλή ή διεκδίκηση από τη χώρα μας, που κατέβασε αγάλματα, ψευδεπίγραφες ονομασίες, παραποιητικά σύμβολα, σημαίες. Ακύρωσε ιστορικές καπηλείες, πολιτισμικές παραχαράξεις, σφετερισμούς. Συμφώνησε να αλλάξει το συνταγματικό της όνομα, αναγνωρισμένο από εκατόν σαράντα χώρες και να λέγεται «Βόρεια Μακεδονία». Και το έκανε γιατί είναι σοσιαλδημοκρατικής ιδεολογίας, ευρωπαϊκού προσανατολισμού, αντίθετη με τον εθνικολαϊκισμό και τον μεγαλοϊδεατισμό τους. Λέτε ότι δεν υπάρχει «Βόρεια Μακεδονία». Και το Μοναστήρι πού βρίσκεται; Το 48% της αρχαίας Μακεδονίας πού βρίσκεται; Ο Αντώνης Σαμαράς, για να ανταγωνιστεί την ακροδεξιά, είπε «Η Μακεδονία είναι ελληνική». Δηλαδή; Όλο αυτό το ιστορικό κομμάτι της αρχαίας Μακεδονίας πού είναι; Ή παραποιεί την ιστορία, γιατί έτσι τον βολεύει ή προσχωρεί στην αντίληψη «Στα όπλα, στα όπλα, να πάρουμε τα Σκόπια». Η ΠΓΔΜ, η Βόρεια Μακεδονία, ήταν ελληνική, όπως και τα μικρασιατικά παράλια, η Σμύρνη, η Κωνσταντινούπολη, η Βόρεια Ήπειρος. Όμως η Ελλάδα είναι μια φιλειρηνική χώρα. Δεν έχει αλυτρωτισμό. Ξέρει ότι πραγματική απειλή για τα εθνικά μας συμφέροντα είναι ο τουρκικός μεγαλοϊδεατισμός, η αντίληψη για «γαλάζιες πατρίδες», για αμφισβητούμενα ελληνικά νησιά, για «γκρίζες» ΑΟΖ. Θέλει να κάνει μουσουλμανικό τόξο, σιγοντάρει τα ρωσικά σχέδια στην περιοχή, που δεν συμβαδίζουν με εθνικά μας συμφέροντα. Θα κάνουμε αναδιαπραγμάτευση λέει η Νέα Δημοκρατία, για να πετύχουμε καλύτερη συμφωνία, από εκείνη που έκανε ο Κοτζιάς με τον Δημητρόφ. Καλύτερη δεν μπορεί να υπάρξει. Του το ξεκαθάρισε ο Ζάεφ, του Μάθιου Νίμιτς. Με ποιον θα την κάνετε; Χωρίς την παρουσία του ΟΗΕ; Με τους συμμάχους σας στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, το VMRΟ; Μ' αυτούς που θα επαναφέρουν τα αγάλματα και τις παραχαράξεις; Η Συμφωνία των Πρεσπών αλλάζει την εικόνα στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Επιτρέπει στους Έλληνες διανοούμενους και αυτούς της Διασποράς, να μιλάνε για την αρχαία Μακεδονία, για τον πολιτισμό μας, για τον Μακεδόνα και Έλληνα Μέγα Αλέξανδρο, τον Φίλιππο και όλη την ιστορία μας. Επιτρέπει Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Αεροδρόμιο Μακεδονίας σε μας, στη δική μας Μακεδονία. Κάνει τη Θεσσαλονίκη πραγματική πολιτισμική, εμπορική, τουριστική, οικονομική πρωτεύουσα των Βαλκανίων. Γίνεται ενεργειακό, διαμετακομιστικό κέντρο. Η γλώσσα τους είναι νοτιοσλαβική. Η υπηκοότητά τους είναι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας. Βορειομακεδόνες είναι. «Δεν αποσαφηνίζονται όλα στη συμφωνία» λέτε «ούτε στη ρηματική διακοίνωση.» Και όμως ίσως σε άλλες συνθήκες να μπορούσε να υπάρξει καλύτερη συμφωνία. Σε αυτά τα ιστορικά δεδομένα δεν μπορεί να υπάρξει και αυτό είναι μία πραγματικότητα, που θα γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρη. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Παπαδόπουλε, γιατί ήσασταν ιδιαίτερα συνεπής στον χρόνο. Προχωρούμε με τον επόμενο ομιλητή, τον κ. Ιωάννη Στέφο, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Παρακαλώ, κύριε Στέφο, να μιμηθείτε τον κ. Παπαδόπουλο.
Βεβαίως. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε για πέμπτη μέρα σήμερα τη Συμφωνία των Πρεσπών, μία συμφωνία η οποία γίνεται μέσα σε ένα - θα έλεγα - εξαιρετικό κλίμα, παρ' όλες τις αντιπαραθέσεις σε πείσμα, βεβαίως, όλων των προσπαθειών εκφοβισμού, σε πείσμα νέων Γκοτζαμάνηδων που αίφνης επανεμφανίστηκαν στην πολιτική ζωή με απειλές κατά της ζωής των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και σε πείσμα κάθε Κασσάνδρας η οποία προφήτεψε όλα τα δεινά, σε πείσμα ενός συλλαλητηρίου πολύ κατώτερου απ' αυτό που αναμενόταν από τους διοργανωτές και έμπλεο γραφικοτήτων αλλά και με εμφανή τα φασιστικά και ναζιστικά χαρακτηριστικά. Η συμφωνία τηρεί απαρέγκλιτα την εθνική γραμμή, την εθνική γραμμή η οποία συμφωνήθηκε το 2008 επί κυβέρνησης Καραμανλή, με την κ. Μπακογιάννη Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Μεϊμαράκη Υπουργό Άμυνας και με τη σύμφωνη γνώμη του Αρχηγού του ΠΑΣΟΚ κ. Παπανδρέου. Όριζε γεωγραφικό προσδιορισμό με τον όρο «Μακεδονία» erga omnes. Αυτή την εθνική γραμμή η Κυβέρνησή μας όχι μόνο την τίμησε στη Συμφωνία των Πρεσπών αλλά και την πήγε παραπέρα. Εξασφάλισε την απαλοιφή κάθε αλυτρωτισμού, πέτυχε την αλλαγή κάθε ονόματος που παρέπεμπε στην αρχαία ελληνική Μακεδονία από δρόμους, πλατείες και αεροδρόμια και εξασφάλισε τον διαχωρισμό μεταξύ της ελληνικής ιστορίας και πολιτισμού από τα αντίστοιχα των γειτόνων. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση μάς κατηγορεί ότι δεχτήκαμε μέσω της συμφωνίας μακεδονική γλώσσα και μακεδονική εθνότητα. Πιο στρεψόδικη κατηγορία δεν θα μπορούσε να μας αποδώσει. Η μακεδονική γλώσσα είναι αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ από το 1997 επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή. Επιπλέον η συμφωνία πετυχαίνει να την ονομάσει σλαβική και να την κατατάξει στην οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών, κάτι που δεν υπήρχε πριν. Μακεδονική εθνότητα δεν αναγνωρίζει η συμφωνία. Για όσους κομπορρημονούν για την άριστη γνώση της αγγλικής, ο όρος «nationality» παραπέμπει στον ελληνικό όρο ιθαγένεια ή υπηκοότητα και όχι εθνότητα. Επιπλέον αυτό πιστοποιείται και από το άρθρο 2 παράγραφος 2 του Συντάγματος της γείτονος, που διασαφηνίζει ότι ιθαγένεια δεν σημαίνει εθνότητα. Αλήθεια τι ακριβώς αναγράφουν τα διαβατήρια των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης ή των Κυπρίων; Εθνότητα ή ιθαγένεια; Ιθαγένεια, προφανώς. Ας πούμε τα περί αλυτρωτισμού. Το άρθρο 49 του συντάγματος των γειτόνων προέβλεπε: «Η πολιτεία μεριμνά για την κατάσταση και τα δικαιώματα του μακεδονικού λαού στις γειτονικές χώρες και για τους απόδημους από τη Μακεδονία. Βοηθά στην πολιτιστική τους ανάπτυξη και την προωθεί.» Ως συνέπεια της Συμφωνίας των Πρεσπών το άρθρο 49 καταργήθηκε. Όμως όχι μόνο αυτό. Μία σειρά από άρθρα προστέθηκαν ως αποτέλεσμα της συμφωνίας στο σύνταγμα της χώρας, τα οποία διασαφηνίζουν τον σεβασμό της κυριαρχίας των γειτονικών κρατών και ότι δεν έχει βλέψεις προς τις γειτονικές χώρες. Συνεπώς όλες οι ενστάσεις που διατύπωσε η Αντιπολίτευση για το θέμα είναι πλασματικές και υποκριτικές, γιατί τίποτα από αυτά που ισχυρίζεται δεν αναγνωρίζεται με τη συμφωνία, τουλάχιστον τίποτα απ' όλα όσα στο παρελθόν η Νέα Δημοκρατία δεν αναγνώρισε, και για τον λόγο αυτό η συμφωνία συνάντησε τη λυσσαλέα αντίσταση και αντίδραση από την αντιπολίτευση της γειτονικής χώρας. Τα καταφέρνει. Αν έτσι έχουν τα πράγματα όπως ισχυρίζεται η Νέα Δημοκρατία, είναι δυνατόν να φωνασκούν και να αλαλάζουν και οι δύο αντιπολιτεύσεις δύο φορές; Αν χάνει η μία χώρα, πώς είναι δυνατόν να χάνει και η άλλη; Αν προδίδει η μία, πώς προδίδει και η άλλη; Αν μειοδοτεί η μία, πώς μειοδοτεί και η άλλη; Αυτά είναι λογικές ακροβασίες, που στα καθ' ημάς μόνο η Αντιπολίτευση μπορεί να δώσει απαντήσεις, οι οποίες, όμως, δεν θα είναι πειστικές. Δεν θα είναι πειστικές, γιατί όλοι οι εκπρόσωποι της που τώρα κατακεραυνώνουν τη συμφωνία, στο παρελθόν έχουν ταχθεί υπέρ της σύνθετης ονομασίας. Από τον κ. Μητσοτάκη και την κ. Μπακογιάννη μέχρι τον κ. Βενιζέλο και τον κ. Σημίτη αλλά και τον κ. Αβραμόπουλο. Μέσα στο πλαίσιο της άσκησης αντιπολίτευσης χωρίς αρχές και χωρίς όρια, μέσα στο μένος για την Κυβέρνησή μας, μέσα στο μίσος για τον ΣΥΡΙΖΑ που - κατά τη Νέα Δημοκρατία - «τους έκλεψε τις καρέκλες», χωρίς να συμβαίνει και η περίφημη «αριστερή παρένθεση», η συμφωνία είναι μία καλή ευκαιρία για ψηφοθηρία, για μικροκομματική πολιτική και για πολιτική μικροπρέπεια. Γιατί από την εποχή του Βενιζέλου ο κ. Τσίπρας είναι αυτός που έρχεται να δώσει λύση σε ένα εθνικό θέμα και μάλιστα μία λύση με τους καλύτερους όρους για τη χώρα μας. Κανένας άλλος δεν το τόλμησε, γιατί από τη μακεδονομαχία εκτράφηκαν πολιτικοί, δημοσιογραφικά συμφέροντα, εκδοτικά συμφέροντα, παπάδες, ακροδεξιοί λακέδες και κάθε λογής χαμερπής παραγοντίσκος. Η υποκρισία αυτή και η προπαγάνδα που επηρεάζει ένα κομμάτι του ελληνικού λαού, που δικαίως ανησυχεί χωρίς όμως να είναι ακροδεξιό και εθνικιστικό, οφείλει να λάβει τέλος. Η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική και κανείς δεν την διαπραγματεύεται. Όμως η Μακεδονία δεν υπήρξε ποτέ μόνο ελληνική και ούτε πρόκειται να υπάρξει και αυτό αποδεικνύεται από τα σχολικά εγχειρίδια αλλά και τους στρατιωτικούς χάρτες. Κυρίως τα σχολικά εγχειρίδια από το 1951 μέχρι και τουλάχιστον το 1985 αναγράφουν - και το καταθέτω στα Πρακτικά - το εξής: «Σήμερον δεν ανήκει ολόκληρος η Μακεδονία εις την Ελλάδα αλλά μόνον το νότιον τμήμα αυτής. Τα βόρεια τμήματά της τα κατέχουν η Βουλγαρία και η Γιουγκοσλαβία.» Γεωγραφία της Ελλάδος, Α΄ γυμνασίου 1969. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Στέφος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η χώρα μας οφείλει να γίνει πυλώνας σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, και η Συμφωνία των Πρεσπών βάζει τις βάσεις γι' αυτό στα Βαλκάνια για μία περιοχή δημιουργίας ειρήνης, σταθερότητας και ανάπτυξης προς όφελος όλων των βαλκανικών λαών. Η Συμφωνία των Πρεσπών ανέδειξε και ένα άλλο θέμα. Ποιος, πραγματικά, κουβαλάει την ελληνική σημαία στην καρδιά του και ποιος πάνω στο άλογο σαν τα ζώα στην πλάτη; Ποιος βάζει το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό; Ποιος τελικά είναι ο πατριώτης και ποιος ο πατριδοκάπηλος; Και η Αριστερά έχει αποδείξει πολλές φορές στη νεότερη ιστορία αυτού του τόπου, ποιος είναι πατριώτης. Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ και πάλι για τη συνέπεια του χρόνου. Παρακαλώ την κ. Ράπτη, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, να έρθει στο Βήμα για πέντε λεπτά ομιλίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρωθυπουργός Ζάεφ φίλος του Πρωθυπουργού Τσίπρα. Διαβάζω επί λέξει τη δήλωσή του: «Η αλλαγή του ονόματος της χώρας σε Βόρεια Μακεδονία προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα στους πολίτες της Μακεδονίας, γιατί είναι γεγονός ότι εμείς είμαστε το βόρειο τμήμα αυτής της ιστορικής περιοχής». Λέει ο κ. Ζάεφ ότι δήθεν δεν διεκδικείται από τους Σκοπιανούς η ιστορία μας. Και συνεχίζει: «Δεν γινόμαστε Βορειομακεδόνες, διότι είναι σαφώς καθορισμένο ότι είμαστε Μακεδόνες που μιλάμε μακεδονική γλώσσα.» Αυτά είπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Πρωθυπουργός Ζάεφ. Δεν υπάρχει, νομίζω, στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδας πιο κρίσιμη στιγμή, από αυτή τη συμφωνία που καλείται να κυρώσει η Βουλή των Ελλήνων, μία συμφωνία που διαγράφει σε είκοσι σελίδες μια ιστορία χιλιετιών, που χαρίζει έθνος, γλώσσα και όνομα και ανοίγει τον ασκό των δεινών για τις επόμενες γενιές. Μια άθλια συναλλαγή με ελληνική υπογραφή οριστική και αμετάκλητη που θα προσθέσει στον ΟΗΕ ένα νέο κράτος, που θα φέρει, κατ' αποκλειστικότητα πλέον, το όνομα «Μακεδονία». Και το «Βόρεια», δυστυχώς, δεν θα αποτελεί μία ονοματολογική λεπτομέρεια, αλλά την αρχή ενός νέου πιο ενεργού αλυτρωτισμού που θα τον δούμε πολύ σύντομα να μεγαλώνει και εντός των τειχών. Αναρωτιέται ο μέσος Έλληνας, πώς έτυχε να επιλυθεί το Μακεδονικό ζήτημα με Κυβέρνηση Αριστεράς. Γιατί Κυβέρνηση Αριστεράς; Μήπως γιατί έχει μειωμένα εθνικά αντανακλαστικά, χαλαρή εθνική συνείδηση; Μήπως γιατί είναι Κυβέρνηση φιλήκοη των ξένων ή απλώς - ο ελαφρύτερος καταλογισμός - ανίκανη; Μοιάζει σαν να έχουν συμπεριληφθεί όλα τα μεγάλα ζητήματα, εθνικά και εγχώρια, σε μία εργολαβία της δήθεν «Αριστεροί και Ανεξάρτητοι Έλληνες Α.Ε.», που θέλει να δημιουργήσει τετελεσμένα και να δεσμεύσει τη χώρα σε επιλογές χωρίς επιστροφή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εάν η λεγόμενη Συμφωνία των Πρεσπών επικυρωθεί από τη Βουλή, οι χρυσές σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας οι οποίες έχουν γραφτεί από τους Μακεδόνες Φίλιππο, Αλέξανδρο και Αριστοτέλη, θα βαφτούν μαύρες. Η ήττα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής έχει υπαίτιους με ονοματεπώνυμα. Ανάμεσά τους πρόθυμοι Έλληνες και ξένοι ηγέτες που χωρίς ντροπή επισκέφτηκαν την Ελλάδα, για να ασκήσουν την ίδια πίεση που άσκησαν και στα Σκόπια, μήπως γίνει καμμιά στραβή και χαθεί η ευκαιρία τους στα Βαλκάνια. Ποτέ μα ποτέ η εθνική μας κυριαρχία δεν είχε τόσο εξευτελιστεί. Έμελλε και αυτό να είναι έργο δήθεν αριστερών και δήθεν ανεξάρτητων. Έχετε άραγε σκεφτεί, κύριοι συνάδελφοι του «ναι», ποιες θα είναι οι συνέπειες της ψήφου σας; Αισθάνεστε υπερήφανοι, που δημιουργείται στα βόρεια σύνορά μας ένα κράτος, που θα φέρει κατ' αποκλειστικότητα το όνομα «Μακεδονία»; Νιώθετε άνετα με τον Σκοπιανό Πρωθυπουργό να μιλάει για μακεδονικό έθνος, μακεδονική γλώσσα και μακεδονικό στρατό; Έχετε αντιληφθεί, πως με την υπογραφή σας δημιουργείται μια επικίνδυνη παραχάραξη της ιστορίας, που θα δημιουργήσει τεράστια ζητήματα αλυτρωτισμού σε βάρος της χώρας μας; Αισθάνεστε ασφαλείς να κυρώσετε μια συμφωνία που είναι οριστική να ανέγκλητη, αφού ό,τι και αν συμβεί, θα δημιουργηθούν δεδομένα που δεν θα μπορούν να ανατραπούν; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προχθές μίλησε δημόσια και ο κ. Νίμιτς, μήπως και χαθεί η ολέθρια δήθεν επιτυχία του. Μας απείλησε μάλιστα, πως αν δεν ψηφιστεί η συμφωνία, θα υπάρχουν συνέπειες. Εμείς του λέμε, λοιπόν, πως αν ψηφιστεί θα υπάρχουν συνέπειες. Αλλά αυτό του είναι αδιάφορο. Δεν θα ζήσει στη χώρα μας. Δεν έχει λόγο να μην παραμείνει ανιστόρητος. Με τη συμφωνία που συνυπέγραψε, ανοίγει τον δρόμο για νέα προβλήματα στον χώρο των Βαλκανίων, στα οποία θα ξανακάνει ίσως τον διαμεσολαβητή. Αυτό που είναι βέβαιο και κρύβει ο κ. Νίμιτς, είναι πως με τη συμφωνία η χώρα θα έχει χάσει κάθε ανάχωμα αντίστασης σε ένα γενικό σχέδιο ξεπουλήματος ιστορίας, πίστης και ιδανικών. Ταυτόχρονα θα ανοίξει την όρεξη και των άλλων γειτόνων, να διεκδικήσουν από μια ηττημένη και άμοιρη Ελλάδα, και αν σέβεται τον εαυτό του, θα έπρεπε να ξέρει πως ο ρόλος του σταμάτησε όταν τα μέρη συμφώνησαν. Δεν υπάρχει προηγούμενο ανεξάρτητου και ουδέτερου διαμεσολαβητή, που πιέζει δημόσια έναν λαό να αποδεχτεί μια συμφωνία. Ας αφήσει, λοιπόν, ο κ. Νίμιτς τα πονηρά του. Για μένα το θέμα είναι απλό. Ήταν πάντα απλό: Η Μακεδονία είναι μόνο ελληνική. Καμμία συμφωνία με όρο «Μακεδονία», καμμία υποχώρηση στην ιστορία μας. Θέλω να κλείσω, εκφράζοντας τη θλίψη μου για την κατάντια αυτής της χώρας, για το σημείο που τη φέρατε να μην μπορεί να αντισταθεί, να παραδίδεται, να φυλλοροεί. Είναι εθνικός ξεπεσμός, που όμοιό του δεν έχουμε γνωρίσει. Και ξέρετε κάτι; Λυπάμαι ειλικρινά, που θα περάσετε στην ιστορία ως αυτοί που ξεπούλησαν τη Μακεδονία. Με έκπληξή τους οι ιστορικοί θα διαπιστώσουν στο μέλλον, πως η χώρα μας έδωσε κάποτε πολύ μεγαλύτερο αγώνα, για να μη χαρίσουμε στους Δανούς την ονομασία «φέτα» για το λευκό τυρί τους, παρά για να μη χαρίσουμε το όνομα «Μακεδονία».
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, κυρία Ράπτη.
Ολοκληρώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Μπορείτε, λοιπόν, ελεύθερα να ντρέπεστε. Εμείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε, να μην υπογραφεί η άθλια αυτή συμφωνία. Καταθέσαμε πρόταση μομφής. Ο κ. Καμμένος ανέλαβε την ευθύνη να αποτύχει η διαδικασία, και έστειλε τον συνέταιρό του στην τέντα των Πρεσπών. Ο λαός ζήτησε δημοψήφισμα, να αποφασίσει ο ίδιος για την τύχη της Μακεδονίας. Απορρίφθηκε από μια Κυβέρνηση με καθεστωτική νοοτροπία. Ακόμα και την ύστατη στιγμή οι πολίτες αισθάνονται πως μια παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας, θα μπορούσε να μας διασώσει από αυτή την οδυνηρή εθνική ταπείνωση. Ποιος να πίστευε, πως θα ξημέρωνε μια μέρα που οι αιώνιοι στίχοι του «Μακεδονία ξακουστή, είσαι και θα είσαι ελληνική, Ελλήνων το καμάρι», θα έσβηναν. Ο Θεός να βάλει το χέρι του σε όσα είναι βέβαια πως θα συμβούν. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Σας ευχαριστώ κι εγώ. Παρακαλώ την κ. Βλάχου, Βουλευτή της Χρυσής Αυγής, να πάρει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω μια ανακοίνωση στα χέρια μου, η οποία μου ήρθε πριν λίγες ώρες από τον Δικηγορικό Σύλλογο της Χαλκιδικής. Παράλληλα όλοι οι δικηγορικοί σύλλογοι της Μακεδονίας και της Ελλάδος έχουν κάνει παρόμοιες ανακοινώσεις. Θα σας τη διαβάσω: «Το διοικητικό συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Χαλκιδικής συνεδρίασε εκτάκτως σήμερα, την 23η Ιανουαρίου 2019, εν όψει της συνεδρίασης της Βουλής για το νομοσχέδιο κύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών, το οποίο αποτελεί μείζον εθνικό ζήτημα. Συγκεκριμένα τα μέλη του συμβουλίου θεωρούν ότι θα πρέπει η απόφαση της Βουλής να ληφθεί με αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 των μελών της ή με τη θετική γνώμη τουλάχιστον εκατόν ογδόντα Βουλευτών, κατ' εφαρμογή του άρθρου 28 παράγραφος 2 του Συντάγματος, δεδομένου ότι η πρόταση της Κυβέρνησης στην Εθνική Αντιπροσωπεία είναι η ψήφιση αυτού με την απλή πλειοψηφία των εκατόν πενήντα ενός Βουλευτών. Επίσης τα μέλη του συμβουλίου θεωρούν ότι για ένα τόσο μεγάλο εθνικό ζήτημα, θα έπρεπε η παρούσα Κυβέρνηση, να υποβάλει τη συμφωνία σε έγκρισή της από τον ελληνικό λαό μέσω δημοψηφίσματος». Τέτοιες ανακοινώσεις έχουν γίνει σε όλη την Ελλάδα από τους δικηγορικούς συλλόγους. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Σωτηρία Βλάχου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Συζητώντας για την κύρωση της εν λόγω συμφωνίας, θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο νομίζω, να κάνουμε μια αναδρομή στη γένεση και την εξέλιξη των σκοπιανών διεκδικήσεων, καθώς και στους κατά καιρούς εγχώριους υποστηρικτές αυτών των απόψεων, ώστε να γίνει επιτέλους σαφές, πως μας προέκυψε να συζητάμε σήμερα εντός της Βουλής των Ελλήνων, ένα θέμα που θα ήταν αδιανόητο έστω και μερικά χρόνια πριν. Την περίοδο του 1904-1908 Έλληνες και Βούλγαροι συγκρούονται στην κατεχόμενη από τους Οθωμανούς Μακεδονία, προσπαθώντας να καθορίσουν τα μελλοντικά τους σύνορα με κορυφαία μορφή του αγώνα τον εθνομάρτυρα Παύλο Μελά. Ο Ελληνισμός θα διαθέσει όλες του τις δυνάμεις στη Μακεδονία, πιστεύοντας ακράδαντα στον δίκαιο αγώνα. Παρά τους δισταγμούς της πολιτικής ηγεσίας της εποχής ένα πλήθος Ελλήνων θα έρθει να πεθάνει αγωνιζόμενο στην ιερή γη της Μακεδονίας. Οι καθεστωτικές αλλαγές των Νεοτούρκων θα τερματίσουν τον μακεδονικό αγώνα, αλλά το αίμα που χύθηκε, θα καρποφορήσει λίγο αργότερα. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος θα αποτελέσει μια μοναδική ευκαιρία για την προώθηση των σκοτεινών σχεδίων του ΚΚΕ με πρόφαση τον αγώνα κατά των κατακτητών. Θα προετοιμαστούν για την κατάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα. Τα σχέδιά τους περιλαμβάνουν και τη σοβιετοποίηση της Μακεδονίας. Αυτή τη φορά, όμως, από τη μεριά των Σέρβων κυρίαρχη προσωπικότητα είναι ο Γιόσιπ Μπρος Τίτο, ο οποίος βάζει το θέμα σε μια εντελώς νέα βάση: Αναγνωρίζει για πρώτη φορά μακεδονική εθνότητα και μακεδονική κρατική οντότητα στο0 πλαίσιο της ενωμένης σοβιετικής νοτιοσλαβίας. Είναι προφανές ότι ο παμπόνηρος Κροάτης, προσπάθησε και κατάφερε να υποσκελίσει με αυτόν τον τρόπο τους Βουλγάρους, εκμεταλλευόμενος το αρχικό βουλγαρικό σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες», μίλησε για μακεδονικό έθνος. Η κατάρρευση, όμως, του παγκόσμιου κομμουνιστικού παραδείσου και η αιματηρή διάλυση της τότε Γιουγκοσλαβίας δημιούργησε ένα νέο κρατικό μόρφωμα, που ποτέ δεν είχε υπάρξει στο ιστορικό παρελθόν της Βαλκανικής, ένα κράτος - γρίφο, χωρίς εθνολογική βάση, θνησιγενές κατασκεύασμα των μαρξιστών, το οποίο έψαχνε εναγωνίως μια θέση στην ιστορία. Είναι αμφίβολο αν υπάρχει άλλο ιστορικό ανάλογο παγκοσμίως. Το κράτος αυτό κατοικούνταν από ανθρώπους που μεγάλωσαν από σερβοκροατική κηδεμονία, μαθαίνοντας ότι είναι makedonski. Οι περισσότεροι μιλούσαν μια βουλγαρική διάλεκτο και είχαν ανάλογη συνείδηση, ενώ οι υπόλοιποι αλληθώριζαν προς την Αλβανία. Κάτω από τέτοιες συνθήκες ήταν φανερό ότι οι μέρες του ήταν μετρημένες. Έπρεπε να βρεθεί μια λύση. Και βρέθηκε. Με την αμέριστη υποστήριξη του διεθνούς σιωνισμού - βλέπε Σόρος - ξεκίνησε ένα μπαράζ αναγνωρίσεων του μορφώματος με το όνομα «Μακεδονία». Σήμερα το κράτος αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα διεθνές προτεκτοράτο, έρμαιο των παγκόσμιων συμφερόντων που παλεύει για μια ταυτότητα, μια ταυτότητα που δεν έχει και θέλει να την κλέψει από την Ελλάδα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Με την ανοχή σας ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Απαιτεί να ονομάζεται «Μακεδονία» και διεκδικεί ένα παρελθόν που δεν του ανήκει. Ό,τι κι αν έχει γίνει όμως, είναι σαφές ότι τα σύνορα των κρατών προσδιορίζονται κάθε φορά από τη θέληση του έθνους να τα υπερασπιστεί με τα στήθη του. Κανένα γεωγραφικό όριο και καμμιά συνθήκη δεν είναι ισχυρότερα από το αίμα των υπερασπιστών της φυλής. Το ελληνικό αίμα που χύθηκε για τη Μακεδονία, είναι ποτάμι βαθύ. Καμμιά Συμφωνία των Πρεσπών και καμμιά ευκαιριακή κοινοβουλευτική Πλειοψηφία δεν μπορεί να αλλοιώσει την ιστορία, δεν μπορεί να ακυρώσει το αίμα των ηρώων και των μαρτύρων που πότισε τα ιερά χώματα της Μακεδονίας. Εγώ ως εθνικίστρια Βουλευτής της Μακεδονίας του Νομού Χαλκιδικής, Βουλευτής της Χρυσής Αυγής, θα βροντοφωνάξω για ακόμα μια φορά: «Η Μακεδονία είναι ελληνική και ανήκει στην Ελλάδα μας». Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Προχωρούμε με τον κ. Κεδίκογλου, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν αρχίσω την ομιλία μου, θέλω με τη σειρά μου να πω ότι καταδικάζω δριμύτατα τις επιθέσεις και τις απειλές εναντίον Βουλευτών. Γνωρίζω καλά το συναίσθημα. Είναι πολύ άσχημο. Η οικογένειά μου είχε γίνει στόχος επιθέσεων με μολότοφ και γκαζάκια όταν ήμουν στην κυβέρνηση Σαμαρά. Η βία δεν έχει θέση στην πολιτική μας ζωή, δεν έχει θέση στη δημοκρατία μας. Σταθερή θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι να καταδικάζουμε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται. Ελπίζω πλέον να το έχουν καταλάβει όλοι. Ελπίζω κι ο Πρωθυπουργός να έχει αναθεωρήσει τη γνωστή του δήλωση για καλές και κακές μολότοφ, ανάλογα με το αν τις ρίχνεις ή αν τις δέχεσαι. Δεν υπάρχει καλή και κακή βία. Κάθε μορφή βίας θα μας βρει ενάντιους. [[Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εδώ είμαστε και τα έχουμε ακούσει όλοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε μια συμφωνία, που η Κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε εν κρυπτώ. Που οδήγησε στην παραίτηση δύο Υπουργών, μεταξύ τους και ο αρχιτέκτονας της συμφωνίας, με βαρύτατες αλληλοκατηγορίες. Μια συμφωνία θολή αφού δεν έχουμε ούτε καν το σύνταγμα των Σκοπίων για πλήρη εικόνα. Για το προοίμιο να μην πούμε κουβέντα. Δεν θα το δούμε ποτέ. Μια συμφωνία κακή που έχει εξοργίσει την συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Μια συμφωνία που έρχεται τσάτρα - πάτρα για επικύρωση στη Βουλή με πρωτοφανείς διαδικασίες. Μια συμφωνία στα τυφλά. Δεν ξέρουμε τι θα βρούμε μπροστά μας. Μνημείο αμοραλισμού; Ασύστολος τυχοδιωκτισμός, κυνική εξουσιομανία, απολυταρχικό θράσος; Η ελληνική γλώσσα αρχίζει να αποδεικνύεται φτωχή, για να περιγράψει τις κυβερνητικές επιδόσεις στην υπηρεσία του δόγματος «ο κομματικός σκοπός αγιάζει κάθε μέσο ακόμα και τα δακρυγόνα σε γυναικόπαιδα». Στα τέσσερα χρόνια που είστε στην Κυβέρνηση, έχετε κάνει πολλές καταστροφικές επιλογές, όμως αυτή είναι μακράν η καταστροφικότερη. Δεν είναι μόνο το τι κάνετε. Φέρνετε μια εθνικά επιζήμια συμφωνία, που εγκυμονεί πολλούς κινδύνους για το μέλλον. Είναι και το γιατί το κάνετε. Πιστεύετε ότι έτσι εξυπηρετείτε το στενό κομματικό σας συμφέρον, περιορίζοντας όπως νομίζετε, την επικείμενη εκλογική σας συντριβή. Είναι όμως και το πώς το κάνετε. Εξευτελίζοντας τις δημοκρατικές αξίες και τις αρχές του κοινοβουλευτισμού. Τι, πώς και γιατί; Τι κάνετε, πώς το κάνετε και γιατί το κάνετε; Στο τρίπτυχο αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα το πνεύμα της τυχοδιωκτικής διακυβέρνησής σας. Τι κάνετε; Φέρνετε μια συμφωνία εθνικά επιβλαβή. Μια συμφωνία που, ουσιαστικά, δεν διαπραγματευτήκατε, δεν κερδίσατε τίποτα και τα δώσατε όλα, ακόμα κι αυτά που η άλλη πλευρά δεν είχε διανοηθεί να ζητήσει στο παρελθόν, όπως η ταυτότητα και η γλώσσα. Δεν εκμεταλλευτήκατε κανένα από τα πλεονεκτήματα, που παρείχε στην Ελλάδα η ευνοϊκή διεθνής συγκυρία με πρώτο τον παράγοντα χρόνο. Τα Σκόπια βιάζονταν. Η Ελλάδα δεν είχε κανέναν λόγο να βιάζεται. Κι όμως η Ελλάδα εμφανίστηκε ως επισπεύδουσα με τις συνεπαγόμενες αρνητικές συνέπειες στη διαπραγμάτευση. Γιατί το κάνετε; Γιατί σας έπιασε ξαφνικά πρεμούρα να κλείσετε το Σκοπιανό; Η θέση της Ελλάδας στους διεθνείς οργανισμούς ήταν κατοχυρωμένη. Στο Βουκουρέστι είχαν μπει γερά θεμέλια. Τώρα έχετε ανοίξει ήδη τον δρόμο για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Προσοχή. Η συμφωνία αυτή δεσμεύει την Ελλάδα να δίνει πράσινο φως σε κάθε ενταξιακό κεφάλαιο των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς κανέναν αντίλογο, ακόμα και αν δεν έχει σχέση με τη συμφωνία. Ακόμα και για την αγροτική πολιτική. Η απάντηση στο γιατί το κάνετε είναι ότι πήρατε την επικίνδυνη απόφαση να εργαλειοποιήσετε ένα εθνικό ζήτημα για να το χρησιμοποιήσετε προς το κομματικό σας συμφέρον στην ελληνική πολιτική σκηνή. Το έχουν πει άλλωστε δημόσια τόσο ο Πρόεδρος της Βουλής αρχικά αλλά και ο Πρωθυπουργός πολύ πρόσφατα ότι θεωρούν το Σκοπιανό μια ιδανική ευκαιρία να αναδιατάξουν την πολιτική σκηνή. Εξαιρετικά προβληματική και επικίνδυνη είναι η πλήρης αναγνώριση μακεδονικής ταυτότητας στη γειτονική χώρα. Το άρθρο 7 ορίζει ότι με τους όρους «Μακεδονία» και «μακεδονικός» θα περιγράφονται ως προς τα Σκόπια η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά. Συγγνώμη, αυτό δεν είναι ορισμός ιθαγένειας. Είναι καραμπινάτη αναγνώριση μακεδονικής ταυτότητας και τη χαρίζετε στους Σκοπιανούς. Αναγνωρίζετε, λοιπόν και μακεδονική γλώσσα, μια γλώσσα ανύπαρκτη, αφού στα Σκόπια μιλούν διάλεκτο της βουλγαρικής. Δεν είναι τυχαίο ότι η Βουλγαρία, που αναγνωρίζει χώρα Μακεδονία, δεν αναγνωρίζει μακεδονική γλώσσα, ούτε εθνότητα. Πέραν αυτού, η Ελλάδα παίρνει έτσι θέση σε μια ταυτοτική διαμάχη μεταξύ γειτονικών της κρατών. Όχι μόνο δεν κλείνετε τις διαφορές με τα Σκόπια, αλλά ανοίγετε και ζήτημα με τη Βουλγαρία χωρίς να κερδίζουμε τίποτα. Τρομερή επιτυχία. Κλείνοντας, να υπογραμμίσω ότι με το άρθρο 7 έχουμε και ιστορικές απώλειες. Ναι μεν τα Σκόπια αναγνωρίζεται ότι δεν έχουν σχέση με την αρχαία ελληνική ιστορία, αλλά η ιστορία της Μακεδονίας δεν σταματάει το 146 π.Χ. με την κατάληψη από τους Ρωμαίους. Την υπόλοιπη ιστορία της τη χαρίζουμε στους Σκοπιανούς; Η μακεδονική δυναστεία του Βυζαντίου δεν ήταν ελληνική; Ο Βασίλειος Β΄ ο Βουλγαροκτόνος ήταν τελικά Βούλγαρος; Ακόμα βλαβερότερη είναι η συνεπαγόμενη οικειοποίηση του Κύριλλου και του Μεθόδιου από τους Σκοπιανούς. Έσπευσε να το διακηρύξει ήδη και ο κ. Ζάεφ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο εκχριστιανισμός των Σλάβων ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του ελληνικού πνεύματος. Μας χαρίζει κύρος μέχρι σήμερα και εσείς τον απαρνείστε. Σε λίγο θα μας πείτε και ότι οι Σλάβοι εκχριστιανίστηκαν μόνοι τους. Το χειρότερο βέβαια είναι ότι θέλετε να μας πείσετε ότι επί είκοσι οχτώ χρόνια η Ελλάδα ζητούσε αλλαγή ονόματος των Σκοπίων για να μπορούν να αποκαλούνται οι κάτοικοί τους σκέτα Μακεδόνες. Υπερασπίζεστε ένα ιστορικό επικίνδυνο λάθος, γιατί πιστεύετε ότι σας συμφέρει. Δεν αγωνίζεστε υπέρ πάτρης, αλλά υπέρ πάρτης.
Ευχαριστώ πολύ. Προχωρούμε με τον κ. Κόνσολα, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Βουλευτές, χαίρομαι που οι συνάδελφοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας επικρότησαν τη θέση του κ. Κεδίκογλου για την καταδίκη της βίας, κάτι το οποίο βεβαίως, αν ανατρέξουμε στο εγγύς παρελθόν, δεν είχαν πράξει σε αντίστοιχες περιπτώσεις τότε ως Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και θέλω να πιστεύω ότι γίνονται μαθήματα και υπάρχει συλλογική συνείδηση και στην πορεία του χρόνου τουλάχιστον σε βασικά θέματα θα μπορούσαμε να συμπορευθούμε. Κύριε Πρόεδρε, η κ. Ράπτη με ενημέρωσε προηγούμενα ότι χθες ήταν του Όσιου Μακεδόνιου. Χριστιανική γιορτή. Ο Όσιος Μακεδόνιος δηλαδή είχε τις μέρες αυτές τα πάθη του και τα αναδεικνύουμε και στη Βουλή.
Έζησε αλλού.
Ναι, κ. Αμανατίδη. Δυστυχώς δεν φανταζόμουνα ότι απ' αυτό το Βήμα, κύριε Υπουργέ, πολλοί συνάδελφοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας θα επιχαίρουν και θα χαρακτηρίζονται ως εθνικά υπερήφανοι με μια συμφωνία που ενεχυριάζει χιλιάδων χρόνων ιστορίας στους Σκοπιανούς, καταδικάζοντας το ιστορικό μέλλον μας με την ενεχυρίαση της γλώσσας και της ταυτότητας.
Αφού την ευλόγησε ο Μακεδόνιος.
Αν την ευλόγησε ο Μακεδόνιος και δεν την ευλογήσατε εσείς και απαλλάσσεστε των αμαρτιών, άφεση αμαρτιών στον κ. Κατρούγκαλο, κύριοι συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε. Μέχρι σήμερα, κύριε Υπουργέ, είχαμε συνηθίσει - και το γνωρίζετε πολύ καλά κι εσείς - ότι στα μείζονα εθνικά θέματα υπήρχε μια εθνική γραμμή διαχρονικά. Τη γραμμή αυτή τη σεβάστηκαν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και ουδέποτε την παραβίασαν Πρωθυπουργοί όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κώστας Καραμανλής. Την παραβίασε μόνο ο κ. Τσίπρας και εσείς, κύριε Υπουργέ, και αναφέρομαι στη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος, ο χώρος του 3% που εκπροσωπείτε, κύριε Υπουργέ, ο χώρος του Πρωθυπουργού, του κ. Τσίπρα, είναι απέναντι σ' αυτή την εθνική γραμμή. Η εξωτερική πολιτική της χώρας σαφώς και δεν αποτελεί στατικό μέγεθος και δεν μπορεί να παραμείνει σε ακινησία. Στα μείζονα όμως ζητήματα χρειάζεται εθνική συνεννόηση. Χρειάζεται συναίνεση. Ο κύριος Πρωθυπουργός φαίνεται πως είχε στόχο μ' αυτή τη συμφωνία να προκαλέσει εσωκομματικά προβλήματα σε κόμματα της ελάσσονος Μειοψηφίας. Και το κατάφερε. Όμως με πολλούς και ποικίλους τρόπους αυτή η κοινοβουλευτική Πλειοψηφία - που χαρακτηρίζεται κουρελού και λυπάμαι γι' αυτό, πιστεύω ότι είναι επιεικής αυτή η έκφραση - είναι αυτή που διαμορφώνει τη στάση και τη θέση μιας πλειοψηφίας ενδεχόμενα που θα ψηφίσει αυτή τη συμφωνία, τη Συμφωνία των Πρεσπών. Το μόνο που δεν κατάφερε αυτή η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός είναι να προκαλέσει ρήγμα στη Νέα Δημοκρατία. Προφανώς δεν ξέρει ότι το DNA αυτής της παράταξης έχει ισχυρή εθνική συνείδηση και δεν σπάει με τίποτα, γιατί έχει ισχυρές αναφορές στο ιστορικό παρελθόν και τις αξίες του Ελληνισμού και του έθνους. Δεν κατάφερε επίσης να πείσει τους Έλληνες να συμφωνήσουν με τη στάση της για τη Συμφωνία των Πρεσπών, κάτι που έχουμε δει απέναντι στη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων με τις διαμαρτυρίες, τις δηλώσεις, τα ψηφίσματα σε όλη την επικράτεια εντός και εκτός συνόρων. Ακούσαμε μάλιστα Υπουργό της Κυβέρνησης να λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, κατ' επέκταση, ο κ. Τσίπρας, είναι ένα είδος φωτισμένου ηγεμόνα. Έχει ακούσει κανείς σε αυτήν την Αίθουσα πιο αντιδημοκρατική και απολυταρχική άποψη από αυτήν; Ουσιαστικά, τι λένε στους Έλληνες πολίτες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; «Ο κ. Τσίπρας ξέρει καλύτερα και δεν σας πέφτει λόγος για τη Συμφωνία των Πρεσπών». Αυτό λέει στους πολίτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συμφωνία αυτή είναι επαίσχυντη. Βάζει σε μεγάλες περιπέτειες τη χώρα. Νομιμοποιεί το αλυτρωτικό αφήγημα των Σκοπιανών, που θεωρούν ότι υπάρχει Μακεδονία του Αιγαίου, την οποία έχει καταλάβει η Ελλάδα. Νομιμοποιεί το αφήγημα και την αποδοχή από πλευράς της Κυβέρνησης του μακεδονισμού στην εθνότητα και στη γλώσσα. Στο επόμενο διάστημα θα δείτε συνεπακόλουθα αυτής της συμφωνίας. Ξέρετε, έγινε πολύς λόγος για το Σύνταγμα των Σκοπίων, με τη διαφορά ότι αυτές οι αλλαγές δεν έχουν τελεσιδικήσει και είναι στον αέρα. Και ξέρετε, ποιος εμποδίζει τους Σκοπιανούς στην πορεία να αλλάξουν ζητήματα που αφορούν το Σύνταγμά τους; Και φαίνεται ότι μετά τη Μακεδονία έρχεται και η σειρά του Αιγαίου. Κύριε Πρόεδρε, είστε και εσείς νησιώτης Βουλευτής. Ακούσαμε από αυτό το Βήμα να λένε συνάδελφοι ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι τόσο καλή, που το μοντέλο αυτό θα ήθελαν να το εφαρμόσουν και στο Αιγαίο. Αν είναι δυνατόν! Και θα πρέπει να έρθει στο Αιγαίο προφανώς και μια μελλοντική συμφωνία με την Τουρκία. Τι ακριβώς, όμως, θα συμφωνήσουμε με την Τουρκία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης; Τι ακριβώς θα συμφωνήσουμε, από τη στιγμή που εμείς δεν έχουμε καμμία διεκδίκηση προβάλλει προς την Τουρκία, δεν έχουμε προβάλλει καμμία διεκδίκηση σε ό,τι αφορά την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου χρόνο, κύριε Πρόεδρε, νομίζω δεν μπορούμε να το προσπεράσουμε αυτό. Τι ακριβώς καλούμαστε να συμφωνήσουμε; Την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης; Τη συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων του Αιγαίου; Την απομάκρυνση της εθνικής φρουράς από τα νησιά της Δωδεκανήσου; Την παραίτησή μας από το δικαίωμα επέκτασης χωρικών υδάτων 12 μιλίων; Την παραίτησή μας από την ανακήρυξη της ΑΟΖ; Την παραδοχή ότι υπάρχουν «γκρίζες ζώνες», αμφισβητούμενες βραχονησίδες; Ποιος πιστεύει αλήθεια ότι ο κ. Τσίπρας, που ετοιμάζεται να επισκεφθεί την Τουρκία, θα εμπιστευθεί να διαχειριστεί αυτά τα σοβαρά θέματα, που εδώ η κυβερνητική πλειοψηφία έχει θέσει ως καλή συμφωνία και είναι καλή να εφαρμοστεί και στο Αιγαίο; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θυμόμαστε όλοι τότε τον τρόπο που η ελληνική Κυβέρνηση προετοίμασε την επίσκεψη του κ. Ερντογάν στην Αθήνα. Ήταν ένα Βατερλό της εθνικής διπλωματίας, κύριε Υπουργέ. Και κανείς δεν ξεχνά πως ο κ. Ερντογάν εδώ από την Αθήνα, την καρδιά της Ελλάδος, είχε διατυπώσει την άποψη ότι η ισχύς της Συνθήκης της Λωζάνης δεν είναι πλέον δεδομένη. Αυτοί που θέλουν να μεταφέρουν το μοντέλο της Συμφωνίας των Πρεσπών στο Αιγαίο δεν είναι απλά ανεύθυνοι, είναι εθνικά επιζήμιοι για τη χώρα και τους Έλληνες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η πολιτική δύναμη που μπορεί να εγγυηθεί τις αξίες και τις αρχές και την περιφρούρηση του Ελληνισμού στην επικράτεια, αλλά και έξω από αυτήν, είναι η Νέα Δημοκρατία. Και είναι καλό, κύριε Υπουργέ, να δείτε και την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη και τα τεκμήρια που κατέθεσε εδώ στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Και να ευχηθώ σήμερα, που είναι μια μαύρη σελίδα της ελληνικής ιστορίας, να μην πραγματοποιηθεί με την κύρωση της συμφωνίας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ ευχαριστώ. Πιστεύω πώς η θέση μας είναι ότι, με βάση βέβαια τις διεθνείς συμφωνίες, πρέπει να συζητούμε με την Τουρκία, για να διασφαλιστεί η ειρήνη, γιατί οι δύο λαοί μας επιθυμούν διακαώς την ειρήνη. Και ειδικά για τη Δωδεκάνησο είναι ένα καλό παράδειγμα, όπου ο μουσουλμανικός πληθυσμός και ο χριστιανικός πληθυσμός διαχρονικά είχαν τις καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους. Άρα, λοιπόν, οι δύο αυτοί λαοί μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά, σεβόμενοι βέβαια τις διεθνείς συμφωνίες. Και προχωρούμε με την κ. Κοζομπόλη, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, έχετε τον λόγο, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να επιδοκιμάσω και τους δυο κατελθόντες συναδέλφους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι καταδίκασαν τα γεγονότα κατατρομοκράτησης Βουλευτών, γιατί δυστυχώς ο Αρχηγός του κόμματός τους, ο κ. Μητσοτάκης, δεν βρήκε ούτε μία λέξη να πει για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Και κατά δεύτερον, μιας και μιλήσανε και οι δύο για επετείους, θα ήθελα και εγώ να αναφερθώ σε μία επέτειο. Σήμερα είναι τέσσερα χρόνια από τις 25 Ιανουαρίου του 2015, που ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε σε πρώτο κόμμα από τους Έλληνες πολίτες. Και σήμερα, νομίζω ότι είναι μια τιμητική στιγμή, που έρχεται προς ψήφιση, από αυτή την Κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, μια συμφωνία ιστορική. Και πραγματικά, ενώ με αυτή τη συγκεκριμένη συμφωνία επιλύεται ένα εθνικό πρόβλημα που ταλανίζει τη χώρα μας επί τρεις δεκαετίες και έχει κακοφορμίσει, θα αναμενόταν ψυχραιμία, νηφαλιότητα, για να αποτιμηθεί μια συμφωνία που μόνο ως αποτέλεσμα νικηφόρου πολέμου μπορούσε να έχει τέτοιο περιεχόμενο. Παρ' όλα αυτά είμαστε θεατές ενός θεάτρου του παραλόγου. Οι τοποθετήσεις των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, με εξαίρεση του Ποταμιού και της ΔΗΜΑΡ που το πλήρωσαν ακριβά, δεν γίνονται με βάση τους όρους της συμφωνίας, τις επιπτώσεις που θα επιφέρει στις δύο συμβαλλόμενες χώρες και στην ευρύτερη περιοχή, αλλά με βάση τη στάση τους απέναντι στην Κυβέρνηση, ένα τόσο σοβαρό θέμα γίνεται εργαλείο στα χέρια ανεύθυνων και χρησιμοποιείται για την αποσταθεροποίηση της Κυβέρνησης. Το κομματικό συμφέρον υπεράνω του εθνικού. Οι ύβρεις, οι απειλές, ακόμα και κατά της ζωής, που εκτοξεύονται εναντίον των Βουλευτών και η επιχειρούμενη τρομοκράτησή τους, είναι πρακτικές παρακράτους, γεννούν διχασμό και θυμίζουν τις χειρότερες στιγμές της Δεξιάς παράταξης, τότε που, ταυτόχρονα με την εκλεγμένη Κυβέρνηση, λειτουργούσε ένας παρακρατικός μηχανισμός που συνεπικουρούσε την εκλογή της και τη διατήρησή της στην εξουσία. Θλίψη προκαλεί και η σιωπή πρώην Πρωθυπουργών και πολιτικών στελεχών των δύο κομμάτων που κυβέρνησαν τις προηγούμενες δεκαετίες, που ενώ γνωρίζουν ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι με διαφορά η καλύτερη από όσες είχαν διαπραγματευτεί στο παρελθόν, δεν καταθέτουν με παρρησία την άποψή τους, δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη που τους αντιστοιχεί. Θα κριθούν από τον ιστορικό του μέλλοντος. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να μην ανοίξει το Μακεδονικό, αναλογιζόμενος το πολιτικό κόστος. Κανένας δεν θα είχε να του προσάψει τίποτα, ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις, γιατί και οι ίδιες αδράνησαν και επιπλέον δεν ήθελαν να πάρουν θέση και δεν ήθελαν να συνταχθούν με τον πολιτικό τους αντίπαλο. Αλλά και εκείνοι που αναγνώριζαν την αναγκαιότητα της επίλυσης αυτού του προβλήματος, αναγνώριζαν επίσης ότι η συγκεκριμένη Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, είχε δικαιολογημένη στοχοπροσήλωση στο να βγάλει τη χώρα από την κρίση και από τα μνημόνια, όπως και το έκανε. Είναι βέβαιο, λοιπόν, ότι ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και αυτή η Κυβέρνηση κανένα κόστος δεν θα είχαν εάν δεν έφερναν αυτή τη συγκεκριμένη συμφωνία προς κύρωση. Θα ήταν όμως, καλό για τη χώρα; Όχι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήταν ολέθριο. Όχι μόνο οι εκατόν σαράντα, αλλά και οι εκατόν ενενήντα χώρες του ΟΗΕ θα αναγνώριζαν τη γειτονική μας χώρα ως Δημοκρατία της Μακεδονίας και εμείς θα παίζαμε σε ένα προσχηματικό θέατρο τους οργισμένους για τη χρήση του συνταγματικού ονόματος της γείτονος χώρας σε αθλητικούς αγώνες, σε συναντήσεις Βαλκανικών χωρών και σε άλλα fora. Η οικειοποίηση της ιστορίας μας από τη γείτονα θα ήταν πλήρης, μέσω αγαλμάτων, ονομάτων οδών, αεροδρομίων και υποκίνηση αλυτρωτισμών μέσω βιβλίων και σχολικής διδασκαλίας. Θα ενδυναμωνόταν ακόμη περισσότερο η εμπορική και οικονομική επιρροή της Τουρκίας στη γείτονα χώρα. Και όπως ευφυώς είπε ο πρώην Υπουργός Νίκος Κοτζιάς, η Τουρκία δεν θα ήταν μόνο από την Ανατολή, αλλά και από τον Βορρά και θα μας πίεζε ως μια δαγκάνα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Επειδή τα παραπάνω είναι προφανή, παρέμεινε ως μείζονα προδοτική πράξη η γλώσσα και η εθνότητα. Τι ακριβώς παραχωρήθηκε, που δεν το είχαν οι γείτονές μας και που ο χρόνος θα το καθιστούσε τελεσίδικο γεγονός; Εδώ καταθέτω όσα δήλωσε ο Μάθιου Νίμιτς, να μην μπαίνω σε λεπτομέρειες, που όμως αναφέρεται σε έναν κατάλογο για τις γλώσσες και λέει ότι στη σελίδα 94 αυτού του επικαιροποιημένου καταλόγου καταγράφεται δίπλα στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, η γλώσσα μακεδονική. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Παναγιώτα Κοζομπόλη - Αμανατίδη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Για την εθνότητα, ως γνωστό, οι διεθνείς συμβάσεις δεν συντάσσονται με βάση το Διεθνές Δίκαιο και δεν καταγράφουν εθνότητες. Αλλά και με την αποτροπή της εισόδου στο ΝΑΤΟ, επίσης και εδώ είναι υποκρισία, γιατί σύμφωνα με την ενδιάμεση συμφωνία - και έχουμε καταδικαστεί γι' αυτό - αν η γείτονα χώρα εγκατέλειπε τους αλυτρωτισμούς, θα μπορούσε να ενταχθεί με το προσωρινό της όνομα «πρώην Δημοκρατική Γιουγκοσλαβία της Μακεδονίας». Το γνωρίζουμε, λοιπόν, αυτό. Μπορούσε να γίνει η ένταξη, αφού η συγκεκριμένη Κυβέρνηση είχε αλλάξει πολιτική. Αντίθετα, με την κύρωση της συμφωνίας παίρνουμε την ιστορία μας πίσω, ανατρέπονται τετελεσμένα. Δίπλα στη λέξη «Μακεδόνας» προστίθεται «Πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας» και η μακεδονική γλώσσα, που είχε κατοχυρωθεί, όπως προείπα, από το 1977, ορίζεται ως σλαβική γλώσσα. Το κύρος της χώρας μας αναβαθμίζεται και εκπέμπεται ένα θετικό σήμα σε περίοδο ανόδου της εθνικιστικής περιχαράκωσης και της εσωστρέφειας των ευρωπαϊκών κρατών. Απεγκλωβίζονται οι δύο χώρες από μια διένεξη δεκαετιών, η οποία λειτούργησε τοξικά για τις δύο κοινωνίες, συσσωρεύοντας φορτίο έντασης, καχυποψίας και μνησικακίας και ευνοούνται οι σχέσεις φιλίας και ειρηνικής συνανάπτυξης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Λαμπρούλης, Βουλευτής του ΚΚΕ και Αντιπρόεδρος της Βουλής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας καταψηφίζει την επαίσχυντη και επικίνδυνη αμερικανονατοϊκή συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ. Και η στάση αυτή εκφράστηκε από την πρώτη στιγμή υπογραφής της συμφωνίας, όπως και η σταθερή και αταλάντευτη στάση του ΚΚΕ εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από το 1992, στο ζήτημα της ΠΓΔΜ. Μια στάση που σηματοδοτεί την πλήρη εναντίωση σε όλον τον νατοϊκό σχεδιασμό μέρος του οποίου είναι η Συμφωνία των Πρεσπών. Μια στάση που αναδεικνύει τα προβλήματα και τις αλυτρωτικές και εθνικιστικές πληγές που αφήνει ανοικτές η συμφωνία. Μια στάση που έχει ως κριτήριο το συμφέρον των δύο λαών, αλλά και γενικότερα των λαών της περιοχής. Γιατί η μόνη πραγματική διεθνιστική και πατριωτική στάση από τη σκοπιά του λαού είναι αυτή της εναντίωσης στα σχέδια του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, είναι αυτό της εναντίωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών, η αλληλεγγύη και η κοινή πάλη των λαών, για την οποία το ΚΚΕ δίνει όλες του τις δυνάμεις. Μέσα από τη Συμφωνία των Πρεσπών γίνεται ένα ακόμη επικίνδυνο βήμα των ευρωατλαντικών σχεδιασμών στα Βαλκάνια, που έχουν πλούσια προϊστορία και παρασκήνια με αρνητικές συνέπειες για τους λαούς. Ακριβώς αυτό το περιεχόμενο της συμφωνίας, άρθρο 2, επιχειρείται να κρυφτεί μέσα από την αντιπαράθεση των άλλων κομμάτων, που ανάγουν το ονοματολογικό ως κριτήριο για τον λαό, παρουσιάζοντας το «ναι» και το «όχι» στη συμφωνία ως υποτιθέμενη διαχωριστική γραμμή. Επιχειρείται να κρυφτεί πως η προώθηση από την Κυβέρνηση της αμερικανονατοϊκής συμφωνίας υπηρετεί σχεδιασμούς ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Δυτικά Βαλκάνια, επιδιώκοντας να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο για λογαριασμό της ελληνικής αστικής τάξης για αναβάθμισή της στην περιοχή. Αυτό αποτελεί το «ναι» στη συμφωνία από ΣΥΡΙΖΑ και άλλους και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα, αφού διατηρεί ζωντανά τα ζητήματα του αλυτρωτισμού, δίνοντας τροφή εκατέρωθεν στον εθνικισμό. Ζητήματα που θα αξιοποιηθούν κατά το δοκούν στο πλαίσιο των επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών. Όμως, το «όχι» από Νέα δημοκρατία, ΚΙΝΑΛ, ΑΝΕΛ, των φασιστών της Χρυσής Αυγής βρίσκεται στον ίδιο παρονομαστή με το «ναι» της Κυβέρνησης και των υπολοίπων, αφού όχι μόνο δεν ασχολούνται με τον νατοϊκό χαρακτήρα της συμφωνίας και το τι υπηρετεί, αλλά δεν τον αμφισβητούν, επειδή συμφωνούν. Προτάσσουν τη λογική της ονοματολογίας, αναπαράγουν αλυτρωτικές ανιστόρητες κραυγές περί μίας και ελληνικής Μακεδονίας κρύβοντας έτσι την ουσία προτείνοντας, βεβαίως, και άλλους τρόπους, εναλλακτικές για την προώθηση των ίδιων, όμως, επικίνδυνων σχεδιασμών. Ακριβώς σε αυτήν την ουσία θεωρούμε πως θα πρέπει να σταθεί ο λαός για να καταλάβει την κάθε πολιτική δύναμη, να δει τι σημαίνει το «όχι» και το «ναι» του κάθε κόμματος. Το ΚΚΕ με την καταψήφιση της συμφωνίας, όπως και διαχρονικά με τον αγώνα και τη στάση του, εκφράζει από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων το «όχι» στα επικίνδυνα, βρώμικα, ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Βαλκάνια, αλλά και το «όχι» στους εθνικισμούς και αλυτρωτισμούς αυτών των σχεδιασμών. Μέσα από ένα τέτοιο πρίσμα μπορεί να δει κάποιος πιο καθαρά όπως και γιατί κοσμοπολίτες και εθνικιστές, υπερασπιστές της αστικής τάξης και των συμφερόντων της συναντιούνται στην επίθεση, συκοφάντηση του ΚΚΕ, την αντικομμουνιστική εμπάθεια αφού ενοχλούνται από τις σταθερές και κρυστάλλινες θέσεις του όσο και τη δράση του ενάντια στα σχέδια των Αμερικάνων, του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή, ενάντια στους αλληλοτροφοδοτούμενους εθνικισμούς και αλυτρωτισμούς σε Ελλάδα και ΠΓΔΜ. Λέμε «ναι» στην αλληλεγγύη, τη φιλία και την κοινή πάλη των λαών της περιοχής ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Αυτήν την ανάγκη αναδεικνύουμε και σήμερα. Γι' αυτό το ΚΚΕ καλεί τον ελληνικό λαό να δυναμώσει την αντίθεσή του στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να παλέψει για την απομάκρυνση των αμερικανονατοϊκών βάσεων από την Ελλάδα, για την αποδέσμευση της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, για να μην μπουν και άλλοι λαοί σε αυτήν τη φυλακή. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ ευχαριστώ, ιδιαίτερα για την τήρηση του χρόνου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι πέντε μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τος από το 96ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Σκουρλέτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω κάπως διαφορετικά απ' ό,τι είχα σκοπό, καθώς διαδέχομαι τον κ. Λαμπρούλη και θα ήθελα να κάνω μία αναφορά στην παρέμβασή του. Νομίζω κατ' αρχάς ότι συνολικά η παρουσία του ΚΚΕ σε αυτήν τη συζήτηση δεν θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι αποτελεί μία τοποθέτηση η οποία βασίζεται στις καλύτερες των παραδόσεων της Αριστεράς. Θα έλεγα δε ότι αυτός ο τρόπος ανάλυσης της σημερινής πραγματικότητας πραγματικά δεν τιμά την ικανότητα που έχει επιδείξει η Αριστερά να αναλύει τα πράγματα και να τα προσλαμβάνει, διακρίνοντας ποιες είναι οι πολλαπλές αντιθέσεις που διαμορφώνουν τον σημερινό κόσμο. Διότι οι απλοϊκές σκέψεις ότι «κύριοι, από τη στιγμή που αυτήν τη συμφωνία την υποστηρίζει το ΝΑΤΟ και οι ισχυροί του κόσμου, και εσείς ταυτίζεστε μαζί τους» είναι πάρα πολύ επικίνδυνες. Διότι υπάρχει μια αντίστροφη προσέγγιση. Θα μπορούσαμε και εμείς να ισχυριστούμε ότι αυτήν τη συμφωνία την πολεμούνε πρώτα απ' όλα οι ακραίοι εθνικιστές, την πολεμά και τη χαρακτήρισε ο κ. Λαμπρούλης και το ΚΚΕ ως επαίσχυντη, άρα ταυτίζεται το ΚΚΕ με τους εθνικιστές. Αυτά τα πράγματα δεν είναι γόνιμα ως σκέψεις και δεν τιμούν πραγματικά ένα κόμμα ιστορικό, το οποίο τουλάχιστον θα έπρεπε να διαθέτει έναν πιο αναλυτικό τρόπο προσέγγισης των πραγμάτων, να διακρίνει ποιες είναι κάθε φορά οι κύριες, οι δευτερεύουσες, οι πολλαπλές αντιθέσεις και να μπορεί να πολιτεύεται με έναν τέτοιο τρόπο ώστε να αξιοποιεί πράγματα τα οποία ανοίγουν τον δρόμο προς την ειρηνική συνύπαρξη και δίνουν τη δυνατότητα της συνανάπτυξης των λαών της Βαλκανικής Αλλά, πέρα απ' αυτά, η πενθήμερη συζήτηση νομίζω ότι ανέδειξε παρά πολλά πράγματα, πράγμα που ίσως δεν είχαμε τη δυνατότητα να κάνουμε όλο το προηγούμενο διάστημα, εδώ και έναν χρόνο, που φάνηκε ότι δρομολογείται μια λύση με τα σημερινά χαρακτηριστικά στην υπόθεση του μακεδονικού ζητήματος. Γιατί όλο το προηγούμενο διάστημα η Αντιπολίτευση επέλεξε κυρίως για ψηφοθηρικούς λόγους να συσκοτίσει τον διάλογο, επέλεξε με τη στάση της να αφήσει χώρο στη λογική της πατριδοκαπηλίας και του εθνολαϊκισμού. Νομίζω, όμως, ότι τα πράγματα έτσι όπως τέθηκαν σήμερα θέτουν κάποια αμείλικτα ερωτήματα, τα οποία πρέπει να απαντηθούν πρώτα και κύρια από την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Και τα ζητήματα τα έβαλε τελείως καθαρά ο πρώην Πρωθυπουργός, ο κ. Σαμαράς, ο οποίος έθεσε ένα ερώτημα πρώτα και κύρια σε εσάς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο οφείλετε να απαντήσετε με ξεκάθαρο τρόπο. Τελικά, ξέρετε ότι υιοθετώντας - και το έκαναν πολλοί από τη μεριά σας - το σύνθημα «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική», θέτετε θέμα σήμερα αλλαγής συνόρων; Θέτετε θέμα αμφισβήτησης των διεθνών συνθηκών που προσδιόρισαν αυτά τα σύνορα. Αυτό το πράγμα, παρά τις όποιες πιρουέτες κάνετε, παρά τους όποιους συμψηφισμούς κάνετε, παρά τις όποιες ισορροπίες έχετε στο εσωτερικό σας, δεν μπορείτε να το αποφύγετε και πρέπει να το απαντήσετε. Θέτετε, λοιπόν, σήμερα θέμα αλλαγής συνόρων στη Βαλκανική; Όσο ανεύθυνοι και αν είστε, όσο και αν πολιτεύεστε χάριν της ψηφοθηρίας ή των ισορροπιών που θέλετε να κάνετε στο εσωτερικό του κόμματός σας, μετά την εισβολή όλων αυτών των ακροδεξιών στελεχών εκ μέρους του ΛΑΟΣ, δεν μπορείτε να αφήσετε αναπάντητα αυτά τα ερωτήματα. Είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι η τοποθέτηση της κ. Μπακογιάννη - και αναφέρομαι σε αυτήν, διότι υπήρξε Υπουργός Εξωτερικών - δεν έχει καμμία σχέση με μία τοποθέτηση εθνικιστικού χαρακτήρα. Όμως, δυστυχώς για όσους βλέπουν διαφορετικά τα πράγματα από το κόμμα σας, ο Αρχηγός σας χθες άφησε πολύ μεγάλο χώρο στον εθνικισμό. Και είναι επικίνδυνο πως μέρα με τη μέρα, ένα μεγάλο κόμμα, αυτό της δεξιάς παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, μεταλλάσσεται και γίνεται ένα κόμμα το οποίο ανοίγει τον δρόμο στην Ακροδεξιά, στις πιο ακραίες εθνικιστικές προσεγγίσεις. Και τρέχετε τώρα να τα μαζέψετε. Προσπάθησε ο κ. Δένδιας την πρώτη μέρα με έναν διαφορετικό λόγο και δυο, τρεις άλλοι από εσάς να δημιουργήσουν ανισορροπίες. Όμως, είδαμε ότι τις τελευταίες μέρες ακόμα και σε αυτά τα επεισόδια - τα οποία δεν έχουν προηγούμενο - καταδικάσατε γενικά και αόριστα τις επιθέσεις στη Βουλή. Δεν είναι έτσι, όμως, έχουν υπογραφή, έχουν ονοματεπώνυμο. Είναι οπαδοί της Χρυσής Αυγής, του νεοφασισμού, του ναζισμού. Γιατί δεν το λέτε αυτό; Τι είδους ισορροπίες επιδιώκετε; Πώς μπορείτε να πολιτεύεστε έτσι, χωρίς να υψώνετε σαφή τείχη σε αυτές τις επικίνδυνες απόψεις; Σε αυτά τα πράγματα δεν χωρούν συμψηφισμοί, κυρίες και κύριοι. Και επειδή μιλάτε στο όνομα μιας ευρωπαϊκής αντίληψης, τι είδους Ευρώπη είναι αυτή η οποία θέλει τους λαούς της να υψώνουν τείχη, η οποία θέλει διαιρέσεις, η οποία δεν πιστεύει στη συνανάπτυξη; Πόσο αυτό είναι σε συνέχεια με πλευρές της δικής σας παράδοσης, τουλάχιστον όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά το 1974; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, δώστε μου ακόμα ένα λεπτό. Μας είπατε ότι υπήρξε ένα σχεδιασμός εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, για να διαλύσουμε τα άλλα κόμματα. Εμείς δημιουργήσαμε το Μακεδονικό; Εμείς διαμορφώσαμε την ενδιάμεση συμφωνία; Εμείς ανακαλύψαμε τη λύση, την εθνική γραμμή της σύνθετης ονομασίας; Όχι, βέβαια! Πώς αρνείστε τον εαυτό σας με τόσο μεγάλη ευκολία; Πώς τελικά αποδέχεστε τη «Σαμαροποίηση» αυτού του χώρου, έτσι αμαχητί; Όχι, βέβαια! Πρέπει να καταλάβετε, όμως, ότι αυτό το οποίο συμβαίνει σήμερα δεν είναι τυχαίο και προσέξτε: Σήμερα ψηφίζεται μία ιστορική συμφωνία, η οποία συμπίπτει με μια ιστορική επέτειο, την ανάληψη για πρώτη φορά αυτής της χώρας από την Αριστερά με δημοκρατικό τρόπο. Είναι 25 Γενάρη σήμερα, κλείνουν τέσσερα χρόνια από τότε που ανέλαβε μια επίπονη αλλά θετική προσπάθεια με την ψήφο του λαού αυτός εδώ πέρα ο χώρος! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι τα μνημόνια, η έξοδος από τα μνημόνια, η Συμφωνία των Πρεσπών επέφεραν μεγάλες ανακατατάξεις στην ίδια την κοινωνία, στον πολιτικό χάρτη, στον τρόπο που σκέφτεται και αντιλαμβάνεται ο κόσμος τα ζητήματα, δημιούργησαν όρους μιας νέας πολιτικοποίησης. Αυτό, λοιπόν, βλέπουμε σήμερα στα αποδυναμωμένα κόμματα του πάλαι ποτέ κραταιού δικομματισμού. Ναι, πράγματι, ένας νέος μεταμνημονιακός διπολισμός αναδύεται και εκεί η αντιπαράθεση ήταν σαφής, προγραμματική. Εκεί, λοιπόν, τα διλήμματα θα είναι αμείλικτα και καθένας πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο μεγάλο δίλημμα, «ή θα πάμε μπροστά ή θα γυρίσουμε πίσω». Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Σκουρολιάκος, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για πέντε λεπτά. Παράκληση, κύριε συνάδελφε, να τηρήσετε τον χρόνο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ειπώθηκε σε όλους τους τόνους ότι συζητούμε σήμερα την κύρωση μιας ιστορικής συμφωνίας, ότι οι στιγμές είναι σημαντικές και ότι χρειάζεται να σκύψουμε με πολλή προσοχή στο θέμα. Επιτρέψτε μου να το δω και από μία άλλη σκοπιά και να πω ότι λυπάμαι που το λέω, αλλά η Αντιπολίτευση αναπαράγει στερεότυπα, σύμφωνα με τα οποία οι πολιτικοί είναι καιροσκόποι, είναι όπου φυσάει ο άνεμος, αλλάζουν τις θέσεις τους σύμφωνα με το μικροκομματικά τους συμφέροντα. Πώς να εξηγήσει κάποιος την αποστασιοποίηση από την εθνική γραμμή της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αυτή την εθνική γραμμή και τα προαπαιτούμενα που αυτά τα δύο κόμματα έθεσαν για τη λύση; Ποιος καθιέρωσε αυτή την εθνική γραμμή; Ποιος την υποστήριξε; Γέμισε το διαδίκτυο βίντεο όπου Υπουργοί, Αρχηγοί της Νέας Δημοκρατίας, Υπουργοί Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ έλεγαν τη θέση τους, «προτείνουμε διπλή ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό απέναντι σε όλες τις χρήσεις erga omnes». Πώς να εξηγήσει κάποιος την εμμονή σας; Δεν χρειάζονται πολλά γράμματα για να διαβάσεις το άρθρο 4 παράγραφο 2 για τον αλυτρωτισμό - δεν χρειάζεται να έχεις πάρει και Νόμπελ - ή το άρθρο 7 για τον πολιτισμό στις παραγράφους 1 έως 5. Είναι επιπόλαια αυτή η στάση σας, βλάπτει τα εθνικά μας συμφέροντα, συντηρεί και εδραιώνει την άποψη της πολιτικής ρευστότητας, της αναξιοπιστίας, της κωλοτούμπας των πολιτικών. Δικαιολογεί τον προβληματισμό και την απομάκρυνση μερίδας πολιτών από την πολιτική, όταν βλέπει εσάς, που θέσατε όλα αυτά τα πράγματα, τώρα να κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε και να ανακαλύπτετε έωλα επιχειρήματα, τα οποία δεν στηρίζονται πουθενά, ράκη τα οποία συνεισέφεραν κομματικοί σας νομικοί. Αυτή η στάση σιγοντάρει το «η Δημοκρατία ξεπούλησε τη Μακεδονία» των ακροδεξιών. Τους δίνετε όπλα. Οι χούντες πουλούν την πατρίδα, όπως οι συμπατριώτες μας ακροδεξιοί συνεργάτες των Γερμανών στην κατοχή, που παρέδωσαν τη Μακεδονία στους Βούλγαρους, ή η χούντα των Συνταγματαρχών, που παρέδωσε τη μισή Κύπρο στους Τούρκους. Αυτή η στάση σας νομιμοποιεί την εισβολή στη Βουλή από πέντε σημεία ταυτόχρονα, οργανωμένα και με σχέδιο, γιατί αυτοί οι ακροδεξιοί θέλουν να εξευτελίσουν τον Ναό της Δημοκρατίας, γιατί τώρα που το στράτευμα είναι δημοκρατικό δεν μπορούν να φέρουν τα τανκς. Και τι κάνατε; Καταδικάσατε; Ο Αρχηγός σας δεν είδε, δεν άκουσε, δεν μίλησε, σε αντίθεση με τον κ. Δένδια και δύο Βουλευτές προηγουμένως στο ίδιο κόμμα. Φαίνεται ότι το χάσμα είναι βαθύ, δεν συνδέονται οι δηλώσεις του κ. Δένδια με τη σιωπή του Αρχηγού σας. Την ώρα που ο Αρχηγός σας χθες, απευθυνόμενος στους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, έλεγε «δεν ξέρω αν μπορείτε να πάτε στη Μακεδονία», ήταν σε εξέλιξη δύο επιθέσεις σε συντρόφους μας Βουλευτές στην Κατερίνη, στο σπίτι της κ. Σκούφα και στη Δράμα, στο σπίτι του κ. Καραγιαννίδη. Είχαν προηγηθεί οι επιθέσεις με μολότοφ στο σπίτι της κ. Τζάκρη και στου κ. Καστόρη. Θεωρώ ότι όλοι αυτοί οι οποίοι μίλησαν για προδότες, για εθνομηδενιστές, για «Πηλιογούσηδες» - είναι λόγια Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας αυτά, υπάρχουν στα Πρακτικά - είναι ηθικοί αυτουργοί όλων αυτών των επιθέσεων και ηθικοί αυτουργοί για οτιδήποτε πρόκειται να ακολουθήσει, που το απευχόμαστε. Είστε το παλιό πολιτικό σύστημα με την έννοια του αναποτελεσματικού και του αντιπαραγωγικού. Είστε εγκλωβισμένοι σε στερεότυπα, σε παρελθούσες ιστορικές στιγμές.
Να ανακαλέσει ο Σκουρολιάκος!
Παρακαλώ, μη διακόπτετε!
Αν τα είπατε, είστε υπεύθυνος! Υποχωρείτε συνεχώς, όπως όλες οι συντηρητικές δυνάμεις και περισσότερο εκείνες που ταχέως μετακινούνται προς την Ακροδεξιά. Θέλετε μια περίκλειστη και φοβική χώρα, ενώ εμείς θέλουμε μια χώρα εξωστρέφειας, με το βλέμμα στραμμένο στην Ευρώπη - και το λέμε σε εσάς τους «μενουμευρωπαίους» - με το βλέμμα στα Βαλκάνια ως πρωταγωνιστές, με διπλωματικό κεφάλαιο για την πατρίδα μας, μια πατρίδα - ευρωπαϊκό πυλώνα ασφάλειας και ειρήνης. Δεν θέλω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να λέγεται το γειτονικό κράτος σκέτο «Μακεδονία». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου μισό λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Είχαμε βολευτεί υποκριτικά στο «FYROM». Το «Μ» στο τέλος δεν είναι «Μεσσηνία», είναι «Μακεδονία». Θέλετε να ταξιδεύουν και να έρχονται στον Πλαταμώνα και στη Χαλκιδική με τα διαβατήρια που αναγράφουν ως εθνικότητα το «Macedonian»; Έτσι φαίνεται πως θέλετε. Θέλετε να υπάρχει αστάθεια στην περιοχή ή κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε τι παιγνίδια παίζει η Τουρκία σε αυτό το κράτος, όπου έχει ζητήσει βάσεις απέναντι από ποιες ελληνικές πόλεις μέσα στη FYROM; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλουμε, λοιπόν, μια Ελλάδα ηγέτιδα στα Βαλκάνια για επωφελείς οικονομικές συνεργασίες, επενδύσεις, υποδομές, μεταφορές, για πολιτιστικές συνέργειες…
Κύριε Σκουρολιάκο, παρακαλώ ολοκληρώνετε.
Μην κάνετε κακό στην πατρίδα μόνο και μόνο για λίγα ψηφαλάκια ευτυχία. Δεν θα σας φτάσουν.
Ο κ. Κατσανιώτης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Δεν υπάρχει προσωπικό. Ορίστε, κύριε Κατσανιώτη, σας ακούμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα μιλάμε για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Είναι μια καλή συμφωνία; Αν είναι, μάλλον μέχρι τώρα οι πολίτες δεν το καταλαβαίνουν. Όλοι αυτοί που συμμετείχαν στα συλλαλητήρια δεν το κατάλαβαν. Το 70% των Ελλήνων που σε όλες τις δημοσκοπήσεις διαφωνεί, δεν ξέρει και όχι μόνο δεν ξέρει, αλλά σας βολεύει να τους λέτε και ακραίους. Διότι στόχος σας δεν είναι να πάει η χώρα μπροστά, αλλά να διχάσετε τους αντιπάλους σας. Θέλετε να δημιουργήσετε τους εχθρούς που σας βολεύουν. Η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί τη χειρότερη στιγμή σας. Είναι ένα προϊόν πολιτικού αμοραλισμού, ιδεοληψίας και υποτέλειας, χωρίς καμμιά πολιτική συναίνεση, χωρίς καμιά συνεννόηση. Προχωρήσατε σε μια διαδικασία συζήτησης με τα Σκόπια - μυστική διπλωματία, όλα στο σκοτάδι - και συνάψατε μια συμφωνία που θέλατε να φέρετε στη Βουλή περίπου σαν απλό νομοσχέδιο, επιδεικνύοντας ακατανόητη και περίεργη βιασύνη. Γιατί η συμφωνία πρέπει να ψηφιστεί τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Υπάρχει πρόβλημα στις σχέσεις μας με τα Σκόπια; Είμαστε ο δεύτερος εμπορικός εταίρος των Σκοπίων, είμαστε η δεύτερη χώρα σε επενδύσεις στα Σκόπια. Ποιος ο λόγος που μας κάνει να βιαζόμαστε; Ιδεοληψία ή υποτέλεια; Τρίτος δεν υπάρχει. Λέτε ότι μέχρι σήμερα όλος ο κόσμος αποκαλούσε τη γειτονική χώρα «Μακεδονία». Σας ρωτώ: Τους έφτανε; Αν τους έφτανε, δεν θα επιζητούσαν συμφωνία. Χρειάζονταν ελληνικό διαβατήριο για τον δυτικό κόσμο και τους το δίνετε εσείς. Εσείς στερείτε από την Ελλάδα το μεγαλύτερο διαπραγματευτικό της πλεονέκτημα. Σε αυτή τη συμφωνία υποτέλειας, που εσείς ονομάζετε Συμφωνία των Πρεσπών, η Ελλάδα από μια μεγάλη χώρα των Βαλκανίων γίνεται μικρή. Της απαγορεύεται για θέματα που μπορεί να προκύψουν στο μέλλον και θα έχουν να κάνουν με την είσοδο των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, να μπορεί να αντιδράσει ούτε καν να διαπραγματευτεί. Οι Βούλγαροι, οι Κροάτες θα μπορούν να διαπραγματεύονται διμερώς και εμείς θα έχουμε δεμένα τα χέρια. Μας κάνατε παρίες των Βαλκανίων με αυτή τη συμφωνία, αλλά η Νέα Δημοκρατία θα ασκήσει όλες τις δυνατότητες στην ενταξιακή διαδικασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό γιατί το κάνατε, κυρίες και κύριοι; Σας πίεσαν οι ξένοι; Με τι αντάλλαγμα; Απλώς ήσασταν τα καλά παιδιά; Μέχρι πού θα φτάνατε; Μας φέρνετε μια συμφωνία που μιλάει για «Βόρεια Μακεδονία». Παράλληλα, μιλάτε για την «Ελληνική Μακεδονία» ή για τη «Νότια Μακεδονία». Και εδώ υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ σας και μεταξύ μας. Για εσάς ή για κάποιους από εσάς, η Μακεδονία είναι απλώς ένας γεωγραφικός χώρος. Για εμάς, η Μακεδονία δεν είναι μια περιοχή που σήμερα μοιράζεται μεταξύ Ελλάδας, Σκοπίων και Βουλγαρίας. Είναι ιστορία και πολιτισμός. Η Μακεδονία είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ελληνικής εθνικής ιδιοσυστασίας. Η μεγάλη μας διαφορά είναι ότι εμείς μιλάμε για έθνος και για πατρίδα και εσείς δεν πιστεύετε στα έθνη. Για εσάς, τα κράτη αποτελούν εδάφη. Για εμάς, αποτελούν πατρίδες. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και οι πρόθυμοι, αποδέχεστε ότι υπάρχει και ελληνικός αλυτρωτισμός. Στο άρθρο 4 αποδεχόμαστε να μην προβαίνουμε ή επιτρέπουμε αλυτρωτικές δηλώσεις. Τι εννοούμε; Στο άρθρο 7 προβλέπεται ότι διεπιστημονική επιτροπή θα εξετάσει και εφόσον το κρίνει, θα αναθεωρήσει σχολικά εγχειρίδια στο έκαστο από τα μέρη. Δυστυχώς, Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων στην Ελλάδα έχουμε κάποιον που πιστεύει ότι δεν διακυβεύεται κανένα εθνικό συμφέρον, αν η γειτονική χώρα ονομάζεται Μακεδονία, τον κ. Γαβρόγλου. Αυτός θα ορίσει την επιτροπή; Εμπιστευόμαστε τον κ. Γαβρόγλου να δει αν υπάρχουν αλυτρωτικά στοιχεία στα ελληνικά βιβλία εναντίον των Σκοπίων; Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και οι πρόθυμοι, πολεμάτε καθετί που ορίζει την Ελλάδα. Ξεγελάσατε τους Έλληνες με υποσχέσεις, τους τάξατε αξιοπρέπεια και εθνική υπερηφάνεια και γίνατε «Φιλιππινέζες» των ξένων συμφερόντων. Βέβαια, βρήκατε και πρόθυμους στη Βουλή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ, ολοκληρώνετε.
Μετατρέψατε τη σημαία σε βραβείο κλήρωσης στα σχολεία. Όσοι διαδηλώνουν με την ελληνική σημαία, για εσάς είναι ακραίοι. Όσοι την καίνε, επαναστάτες. Υποστηρίξατε πως η πολιτική σας αποτελεί ανάχωμα στον εθνικισμό.
Κύριε Κατσανιώτη, ολοκληρώστε.
Σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αυταπάτη ή σκοπίμως λέτε ψέματα; Διότι η δική σας πολιτική παράγει και χρειάζεται τον εθνικισμό σαν αντίπαλο δέος. Ο εθνικισμός είναι η άλλη όψη του εθνομηδενισμού.
Να κρατούμε τον χρόνο, παρακαλώ, κύριε Κατσανιώτη.
Οι πολιτικές σας πρακτικές και οι διεθνιστικές σας απόψεις τροφοδοτούν τον εθνικισμό, απέναντι στον οποίο μοναδικό ανάχωμα είναι ο πραγματικός πατριωτισμός, ο δημοκρατικός, γνήσιος και ανόθευτος πατριωτισμός, έναν πατριωτισμό που δεν καταλαβαίνετε και τον χαρακτηρίζετε αναχρονιστικό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σαν σήμερα πριν από τέσσερα χρόνια οι πολίτες της Αχαΐας με εξέλεξαν Βουλευτή. Τους κοιτάζω στα μάτια.
Κύριε Κατσανιώτη, παρακαλώ ολοκληρώστε. Διαμαρτύρονται οι άλλοι Βουλευτές.
Ολοκληρώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Η κ. Παπακώστα θα τους κοιτάζει στα μάτια αυτούς που την εξέλεξαν; Αυτό είναι το ερώτημα. Οι «πρόθυμοι» θα μπορούν να κοιτάζουν στα μάτια τους πολίτες που τους έφεραν εδώ; Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Δανέλλης, ανεξάρτητος Βουλευτής, έχει τον λόγο. Παράκληση να τηρήσετε τον χρόνο των πέντε λεπτών, για να μην ακούμε σχόλια.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πτώση του τείχους το 1989 ακολουθείται από την πτώση των αυταρχικών καθεστώτων της βαλκανικής και τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Τότε, παρουσιάζεται η ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα, ως κράτος μέλος της ΕΟΚ και του ΝΑΤΟ, να αναλάβει το ρόλο του «αναδόχου» στην πορεία των χωρών αυτών στον κοινοβουλευτισμό και στην ελεύθερη αγορά. Αυτό θα προσέδιδε διεθνές κύρος, αίγλη και επιρροή στη χώρα μας. Αντ' αυτού, μία πολιτική ηγεσία πολύ κατώτερη των περιστάσεων, εγκλωβίζει τη χώρα σε ένα και μόνο: Να μην αναγνωριστεί η γειτονική δημοκρατία με το όνομα «Μακεδονία» ή παράγωγα αυτού. Καμμία ανθελληνική προπαγάνδα δεν θα μπορούσε να κάνει τόση ζημιά όσο η εγκληματική, κοντόφθαλμη πολιτική που εφαρμόστηκε. Η χώρα οδηγήθηκε σε ασφυκτική απομόνωση και επέτρεψε στην Άγκυρα να απλώσει την επιρροή της κατά μήκος των βορείων συνόρων μας, από Βουλγαρία έως Αλβανία, διεισδύοντας στο οικονομικό, στρατιωτικό, πολιτιστικό, διπλωματικό και πολιτικό πεδίο. Ο λαός, οι αγνοί Έλληνες πατριώτες, παραπληροφορήθηκαν και χειραγωγήθηκαν από τους δημαγωγούς πατριδοκάπηλους που έκαναν καριέρες, όμως, πολιτικές και δημοσιογραφικές. Και ο λαός που έδωσε την ψυχή του στην υπόθεση, συμμετέχοντας πλανεμένος στις μεγάλες κινητοποιήσεις τότε και τώρα, δεν πρέπει να βγει από τη δοκιμασία αυτή με το αίσθημα της ήττας. Γιατί δεν πρόκειται για ήττα του έθνους, αλλά για ήττα μιας αδιέξοδης πολιτικής και ήττα συγκεκριμένων δημαγωγών πολιτικών, που για χάρη του μικροκομματικού και προσωπικού συμφέροντός τους θυσιάζουν το εθνικό συμφέρον. Σήμερα, σαν να μην πέρασε καμιά μέρα από τότε, η Νέα Δημοκρατία ξαναγυρνά στην καταστροφική πολιτική του Σαμαρά και του Δικτύου 21, «ούτε όνομα ούτε παραγωγό» και βέβαια, στο «η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική». Κατά κόρον, το ακούσαμε χθες από τον κ. Σαμαρά. Τον μοιραίο Αντώνη Σαμαρά. Πρέπει η Νέα Δημοκρατία να μας ξεκαθαρίσει αν όντως εγκατέλειψε την εθνική γραμμή του Βουκουρεστίου του 2008, Κώστας Καραμανλής - Ντόρα Μπακογιάννη, για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις. Γιατί από την αντιφατική ομιλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης χθες δεν καταλάβαμε ποια είναι πραγματικά η γραμμή της Νέας Δημοκρατίας.
Ακόμα;
Και υποκριτικά, κύριε Βορίδη, κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε ότι de facto μάς επιβλήθηκε σύνθετη ονομασία τότε στην Ενδιάμεση Συμφωνία. Γιατί το «Μ», βεβαίως, έχει κατά κόρον ακουστεί, σημαίνει «Μακεδονία». Αν δεν φτιάχνεις αλύτρωτους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αλυτρωτισμό δεν φοβάσαι. Ο γνήσιος πατριωτισμός συνοδεύεται και από αυτοπεποίθηση, αλλά και από σεβασμό για τον πατριωτισμό των άλλων. Δυστυχώς, παρά το πόσο μας κόστισαν εθνικά οι λογικές με τις μπάρες στη Θράκη, με τους Πομάκους, μυαλό δεν έχουμε βάλει. Προϋπόθεση μιας βιώσιμης συμφωνίας αποτελεί η δικαιοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός του εθνικού φιλότιμου των δύο λαών. Εμείς είμαστε οι γνήσιοι πατριώτες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Κι όχι μόνο δεν πουλάμε σήμερα τη Μακεδονία - πολύ περισσότερο δεν την χαρίζουμε - με τη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά την παίρνουμε πίσω. Μην ξεχνάτε πως δεν μιλάμε για μία ειρηνευτική συνθήκη που επιβάλλει τους όρους του ο νικητής μετά από πολεμική σύρραξη προς τους ηττημένους. Η Συμφωνία των Πρεσπών ικανοποιεί το μείζον αίτημά μας για σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις. Και για τους γείτονες δύο στοιχεία που συγκροτούν έναν ελάχιστο συνδετικό ιστό, απαραίτητο για να συνδέσει μία πολυεθνοτική κοινωνία. Από τα είκοσι άρθρα της συμφωνίας η ρητορική σας εξαντλείται, κυρίως, σε αυτά τα δύο ζητήματα, συγχέοντας ενσυνείδητα υπηκοότητα και ιθαγένεια με εθνικότητα και γλώσσα. Αν και φιλελεύθεροι, ξεχνάτε πως τα θέματα συνείδησης δεν αποτελούν αντικείμενο συμφωνιών. Καθώς επίσης, και ότι τα δικαιώματα του αυτοπροσδιορισμού και της αυτοδιάθεσης προστατεύονται από το διεθνές δίκαιο, τις αρχές της ΔΑΣΕ και βεβαίως, άπειρες αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου, αλλά και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Προσπερνάτε δε τη διαγραφή της αστείας διεκδίκησης της ιστορίας της αρχαίας Μακεδονίας και των συμβόλων, τη ρητή διατύπωση περί μη αμφισβήτησης των συνόρων, καθώς και την υιοθέτηση του ξεκάθαρου όρου «ομογένεια». Αν τώρα που υποχρεώσαμε τους γείτονές μας να αλλάξουν όνομα και Σύνταγμα, εμείς, η Βουλή των Ελλήνων, αρνηθούμε με οποιοδήποτε πρόσχημα την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, θα γίνουμε οι αποσυνάγωγοι της διεθνούς κοινότητας, της Δύσης, στην οποία όλο το συνταγματικό τόξο, πλην ΚΚΕ, ομνύουμε. Απαξίωση και απομόνωση μας περιμένει. Και βεβαίως, οποιοδήποτε τρίτο κράτος στραφεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή στον ΟΗΕ μπορεί να γίνει αυτόματη αναγνώριση της γειτονικής χώρας με το προηγούμενο, το συνταγματικό της όνομα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το μακεδονικό δεν είναι μόνο ένα μείζον εθνικό θέμα. Είναι θέμα ταυτοτικό για το κάθε κόμμα και τον καθένα από μας. Ακριβώς γι' αυτό, δρα ως καταλύτης για τις προφανείς εκλεκτικές πολιτικές συγγένειες που αναδεικνύονται, καταλύτης και για τις εξίσου προφανείς στρατηγικές που αυτές επιβάλλουν. Και πραγματικά, μόνο θλίψη μου προκαλεί η εγκατάλειψη από πλευράς της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ της κληρονομιάς που άφησαν ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου στην εξωτερική πολιτική συνολικότερα και στο μακεδονικό ειδικότερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη συνείδησή μου από την πρώτη στιγμή ήταν απολύτως ξεκάθαρο πως στην αποψινή ιστορική ψηφοφορία εγώ θα είμαι με τους Έλληνες. Λυπάμαι για τους Λακεδαιμόνιους που για άλλη μία φορά στην ιστορία της χώρας, μοιραία, αλλά όχι αναπόφευκτα, θα απουσιάσουν. Και για την ιστορία κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα στα Πρακτικά της Βουλής να υπάρχει το εμβληματικό εκείνο κείμενο του Φεβρουαρίου του 1993, στο οποίο υπογράψαμε τριακόσιοι εβδομήντα τέσσερις Έλληνες πολίτες - θα αναφέρω μόνο τους αξέχαστους Λεωνίδα Κύρκο και Μιχάλη Παπαγιαννάκη - με τίτλο: «Η ελληνική Μακεδονία είναι Ελληνική. Ας μιλήσουμε τώρα». [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδων Δανέλλης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Καρασμάνης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, έχει τον λόγο για πέντε λεπτά και αυτός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταδικάζω απερίφραστα τις επιθέσεις εναντίον των συναδέλφων Βουλευτών. Αυτές οι πράξεις βίας δεν συνάδουν με την ιδεολογία μας, την ιδιοσυγκρασία μας, τον πολιτικό μας πολιτισμό. Η Νέα Δημοκρατία είναι κόμμα της μετριοπάθειας, είναι το κόμμα τους μέτρου. Από τις θέσεις και τις αρχές μας ή απόρριψη κάθε ακρότητας και φανατισμού και πράξεις βίαιες. Μετά την εμπεριστατωμένη, τεκμηριωμένη, κατά γενική ομολογία, ομιλία του Προέδρου μας, ο οποίος φώτισε όλα τα γκρίζα σημεία της επιζήμιας αυτής συμφωνίας και την προσπάθεια που έκανε ο Πρωθυπουργός να αποδομήσει με αστεία επιχειρήματα και λόγω του περιορισμού του χρόνου, είμαι αναγκασμένος να αναπροσαρμόσω την ομιλία μου και να περιοριστώ σε τέσσερις - πέντε επισημάνσεις. Η Κυβέρνηση προχώρησε σε αυτή τη συμφωνία χωρίς να υπάρξει η απαιτούμενη εθνική συνεννόηση, χωρίς ουσιώδη διάλογο με τα κόμματα, δηλαδή με μία πολιτική του «αποφασίζουμε και πράττουμε». Επέδειξε μια υποχωρητικότητα που ουδεμία άλλη ελληνική κυβέρνηση έχει επιδείξει στο παρελθόν. Και επέλεξε μία συμπεριφορά πολιτικά και εθνικά απαράδεκτη και βαθύτατα αντιδημοκρατική. Η αναγνώριση μιας ψευδεπίγραφης «μακεδονικής» γλώσσας και ενός ανύπαρκτου «μακεδονικού» κράτους είναι επιεικώς ανιστόρητη και αντί, όπως ισχυρίζεται η Κυβέρνηση να λύνει ένα ακανθώδες πρόβλημα, που επί δεκαετίες ταλανίζει τη χώρα, ανοίγει έναν κύκλο αντιπαραθέσεων με ορατά ήδη τα συμπτώματα ενός λαϊκού διχασμού και ανοίγει την Κερκόπορτα διάπλατα στον μακεδονισμό και τον αλυτρωτισμό. Τα ανέλυσε ο Πρόεδρός μας. Δεν έχω τον χρόνο να επεκταθώ κι εγώ. Η αποδοχή εκ μέρους της FYROM ότι η μακεδονική γλώσσα εντάσσεται στην οικογένεια των νοτιοσλαβικών γλωσσών δεν συνιστά υποχώρηση. Αφού, όμως, και οι ίδιοι το ομολογούν, γιατί δεν την αποδέχονται ως νοτιοσλαβική, αλλά επιμένουν να την αποκαλούν «μακεδονική»; Όταν μάλιστα, και ο πρώτος Πρόεδρός τους, ο Κίρο Γκλιγκόροφ είχε δηλώσει: «Δεν είμαστε Μακεδόνες, είμαστε Σλάβοι και ουδεμία σχέση έχουμε με την κληρονομιά των αρχαίων Μακεδόνων». Όταν στο άρθρο 7 και στην παράγραφο 3 αναφέρεται ότι τα Σκόπια με τους όρους «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» νοούνται η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους, με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά, είναι ή δεν είναι αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και ταυτότητας; Όταν και η περίφημη ρηματική διακοίνωση μιλάει καθαρά για μακεδονικό λαό, για μακεδονική γλώσσα, γιατί, κύριοι της Κυβέρνησης, δήθεν απορείτε που διαφωνούμε; Αρνούμαστε κατηγορηματικά ότι υπάρχει μακεδονική γλώσσα, ότι υπάρχει μακεδονική εθνότητα ή μακεδονικό κράτος και λαός. Αυτά είναι που έγκριτοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, αλλά και ιστορικοί αποκαλούν βραδυφλεγή βόμβα που θα σκάσει στα χέρια των επόμενων κυβερνήσεων με απρόβλεπτες συνέπειες για τη χώρα μας. Ξαναδιαβάστε το άρθρο 8 που ορίζει ότι πρέπει να αναθεωρήσουν και οι δύο πλευρές σχολικά ιστορικά βιβλία, εγχειρίδια, χάρτες κ.λπ., που περιέχουν αλυτρωτικές αναφορές. Εμείς ποιον αλυτρωτισμό θα αποκηρύξουμε; Θα αναθεωρήσουμε την ιστορία μας, τον Παύλο Μελά, τον Τέλλο Άγρα, τον Γκόνο Γιώτα, συλλήβδην τους Μακεδόνες μας; Συγγνώμη για τη συναισθηματική φόρτιση, αλλά επιτρέψτε μου για μία ακόμη φορά να εκφράσω από αυτό εδώ το Βήμα την ιδιαίτερη ευαισθησία μου. Είμαι γέννημα και θρέμμα της γενέτειρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γεννήθηκα στην Πέλλα, μεγάλωσα, ανδρώθηκα, περπατώντας ανάμεσα σε μνημεία μάρτυρες μιας ιστορίας, που κανείς δεν δικαιούται ή μπορεί να παραχαράξει, πολύ δε περισσότερο να την εκχωρήσει. Από την πρώτη στιγμή που ως Υπουργός πάτησα το πόδι μου στα ευρωπαϊκά fora τον Ιούνιο του 2014, πριν φουντώσει το σκοπιανό, μπροστά στους είκοσι οκτώ ομολόγους μου, εκτός ημερήσιας διάταξης βγήκε μέσα από την ψυχή μου το βίωμα, όπως και στον ομόλογό μου Αμερικάνο Υπουργό. Τους μίλησα για την ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Πέλλα, τη Μητρόπολη του Ελληνισμού. Τους παρουσίασα όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για την αδιαμφισβήτητη και αποκλειστική ελληνικότητά της. Τους κάλεσα να την επισκεφθούν, να βιώσουν και αυτοί από πρώτο χέρι τη μοναδικότητα αυτού του τόπου, να θαυμάσουν τα μνημεία μας, τις ελληνικές μακεδονικές επιγραφές που έστειλαν σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο το πανανθρώπινο μήνυμα του ελληνικού πνεύματος, των γραμμάτων, της επιστήμης, των τεχνών και του πολιτισμού. Γιατί ορισμένοι απορείτε με τον απλό κόσμο που βγαίνει στους δρόμους και διαδηλώνει; Όλες αυτές οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού που συμμετέχουν με τα παιδιά τους και που θα ήταν πολύ περισσότεροι την περασμένη Κυριακή - αν δεν συνέβαιναν τα πρωτοφανή όσο και ύποπτα έκτροπα - είναι ακραίοι εθνικιστές και κατευθυνόμενοι φασίστες; Ήμουν εκεί από την αρχή μέχρι το τέλος και έχω ιδίαν αντίληψη, αλλά δεν έχω τον χρόνο να επεκταθώ. Νομίζουμε πως δεν κατανοούν ότι τυχόν υπερψήφιση της συμφωνίας ισοδυναμεί με δρόμο χωρίς επιστροφή; Δεν καταλαβαίνουν ότι δημιουργεί διεθνείς νομικές δεσμεύσεις και τετελεσμένα αμετάκλητα; Δεν αντιλαμβάνονται τι προοιωνίζει για τη χώρα το άρθρο 20 παράγραφος 9, το οποίο αναφέρει ρητά ότι οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας θα παραμείνουν σε ισχύ για αόριστο χρονικό διάστημα και είναι αμετάκλητες και ότι δεν επιτρέπεται καμμία τροποποίηση της παρούσας συμφωνίας, που περιέχει το άρθρο 1 στις παραγράφους 3 και 4; Νομίζουμε ότι δεν διάβασαν ή δεν άκουσαν ότι ο ίδιος ο Ζάεφ μετά την τροποποίηση, στα μέτρα τους βέβαια, του σκοπιανού συντάγματος μίλησε απερίφραστα για μακεδονικό λαό και μακεδονική γλώσσα, γράφοντας εκ προοιμίου στα παλιά του τα παπούτσια και συμφωνία και τροποποιήσεις; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε να σταθούμε με αίσθηση μιας τεράστιας εθνικής ευθύνης απέναντι στην ιστορία. Να πούμε «ναι» ή να βροντοφωνάξουμε «όχι» σε μια συμφωνία που συνομολογήθηκε ερήμην του λαού και των εκπροσώπων του, σε μια συμφωνία που διαγράφει με μια μονοκονδυλιά όλες τις κόκκινες γραμμές, που εκχωρεί μακεδονική εθνότητα, γλώσσα και ταυτότητα σε ένα σλαβικό κρατίδιο, που ενισχύει τον ανιστόρητο και επικίνδυνο αλυτρωτισμό τους και υποκύπτει στη θρασύτατη απαίτησή τους να διαγράψουμε τη δική μας ιστορία, τις μνήμες μας, τα βιβλία μας, τους ήρωες αγωνιστές του μακεδονικού αγώνα.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Θυμηθείτε, στην πολιτική δεν υπάρχει γομολάστιχα για να μπορεί να διαγράψει λάθη ή παραλείψεις και κυρίως ευθύνες. Σε κάθε «ναι» σε αυτήν την εχθρικά επιζήμια συμφωνία, θα είναι μια ανεξίτηλη υπογραφή σε ταπεινωτικές διεθνείς δεσμεύσεις της πατρίδας μας, οριστικές και αμετάκλητες. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή του χρόνου.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Σπίρτζης.
Κύριε Πρόεδρε, και σήμερα μιλάνε Υπουργοί;
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, για πέντε λεπτά, σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας.
Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τη συζήτηση των τελευταίων ημερών για τη συμφωνία, αλλά και από τη στάση του κάθε χώρου, του κάθε Βουλευτή, αναδείχθηκε πιο καθαρά από ποτέ ότι συγκρούονται δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο τελείως διαφορετικές εθνικές και πολιτικές αντιλήψεις. Συγκρούεται το χθες με το σήμερα και το μέλλον, αναμετράται η σύγχρονη Ελλάδα που γίνεται πρωτοπόρος χώρα στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, με την Ψωροκώσταινα της μιζέριας. Θα ήθελα να απευθυνθώ στους συμπολίτες μας και στα μέλη του Κοινοβουλίου που είναι ενάντια στη συμφωνία και δεν ανήκουν στον ακροδεξιό χώρο ή σε πατριδοκάπηλες λογικές και τακτικές. Αξίζει τον κόπο να δούμε ποια αποτελέσματα είχαμε με την τακτική που ακολουθούσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Εκατόν σαράντα χώρες αναγνώρισαν τους γείτονές μας ως Μακεδονία, σε λίγο όλος ο πλανήτης, εκτός από εμάς, θα αναγνωρίζει την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ως Μακεδονία σκέτο, χωρίς καμμία πρόβλεψη για την ιστορία μας, για το όνομα της Μακεδονίας, για τους δρόμους, για τη γλώσσα που τόσο κόπτεστε, για την εθνότητα. Σε κάθε διεθνή συνάντηση, σε κάθε πρωτοβουλία, σε κάθε συνεδρίαση που είναι καλεσμένη η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, δίνεται μια τεράστια μάχη από εμάς, προκειμένου να συμμετέχουμε με την επιφύλαξη ότι η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν αναγνωρίζεται από μας και μόνο ως Μακεδονία. Σε κρίσιμες συναντήσεις για τις υποδομές, τις μεταφορές, την ενέργεια, τον τουρισμό, τις τηλεπικοινωνίες, την πληροφορική, σε πρωτοβουλίες για επενδύσεις, για επενδυτικά σχήματα η χώρα μας δεν ασχολείται με το να δομήσει συνεργασίες, αλλά με την ονομασία της γείτονος χώρας. Είναι δε αρκετές οι περιπτώσεις που έχουμε ακυρώσει τη συμμετοχή μας σε τέτοιες συνεδριάσεις. Όταν συμμετέχουμε στο τέλος στα πρακτικά, στα συμπεράσματα, στις αποφάσεις δίνεται μια δεύτερη μάχη, όχι για να κατοχυρώσουμε καλύτερες διατυπώσεις και προβλέψεις που εξυπηρετούν τη χώρα σε κάθε τομέα, αλλά για να μη γραφτεί η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ως Μακεδονία ή για να βάλουμε τον αστερίσκο της ένστασής μας για το όνομα της γείτονος χώρας. Ένα δεύτερο πρόβλημα είναι πως οποιοδήποτε θέμα προκύπτει στα σύνορά μας δεν μπορεί να λυθεί, μιας και δεν μπορούμε να έχουμε διμερείς σχέσεις και διμερείς συμφωνίες με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η ίδρυση τελωνείου, η λειτουργία σιδηροδρομικών γραμμών, οι διαδικασίες στις οδικές και σιδηροδρομικές μεταφορές, η υλοποίηση κάθε κατηγορίας δικτύου, ενεργειακού, τηλεπικοινωνιακού, οτιδήποτε. Είναι προφανές ότι αυτά τα γνωρίζει η Νέα Δημοκρατία, τα γνωρίζει και το ΚΙΝΑΛ και όσοι έχουν υπηρετήσει σε κυβερνητικές θέσεις. Είναι δυνατόν να θέλει κάποιος να συνεχίσουμε έτσι; Το δικό μας όραμα για τη χώρα, για τα Βαλκάνια, για τους λαούς μας είναι άλλο. Να δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες στη γειτονιά μας που λειτουργούν, που υπάρχουν στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Να περνάς από τη μία χώρα στην άλλη και να μην καταλαβαίνεις πού είναι τα σύνορα, να αναπτύσσονται κοινές παραγωγικές δραστηριότητες, καθημερινές μετακινήσεις πολιτών και εμπορευμάτων, ζωντάνεμα των παραμεθόριων περιοχών. Ο δικός μας πατριωτισμός βασίζεται στην ειρήνη, βασίζεται στο να υπάρχει μηδενικό αίσθημα ανασφάλειας των συμπολιτών μας που μένουν, που κατοικούν εκεί. Η δική μας πολιτική τέσσερα χρόνια είναι να υλοποιήσουμε, όπου μπορούμε, όσους περισσότερους κάθετους άξονες μπορούμε μεταξύ των χωρών μας στα βόρεια σύνορά μας. Με έμφαση στην ηλεκτροδοτούμενη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Ειδομένης, που γίνονται δοκιμές αυτές τις μέρες και μετά τη συμφωνία, γιατί δεν θα μπορούμε πριν, θα μπορέσουμε να προωθήσουμε τη συμφωνία για το σιδηροδρομικό δίκτυο Θεσσαλονίκη - Ειδομένη - Σκόπια - Βελιγράδι, το πώς θα φθάνουν γρήγορα τα προϊόντα μας και το πώς θα αναβαθμιστούν τα λιμάνια μας προς τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Με πρωτοβουλία του Νίκου Κοτζιά ολοκληρώσαμε την ανάταξη και τη συντήρηση της σιδηροδρομικής γραμμής Φλώρινα - Μοναστήρι. Μετά την ψήφιση της συμφωνίας μπορούμε να προχωρήσουμε στη λειτουργία για να ιδρυθεί τελωνείο εκεί, για να μπορούν τα χωριά της περιοχής να ζωντανέψουν, για να μην λέμε πόσο ωραίες είναι οι Πρέσπες μια φορά τον χρόνο που πηγαίνουμε στα Πρέσπεια που κάνει ο Γιώργος Λιάνης και να ξαναζωντανέψουν τα χωριά. Πώς θα ξεπεράσουμε τα διασυνοριακά θέματα στις οδικές και σιδηροδρομικές μεταφορές όταν δεν μπορούμε να έχουμε διμερείς σχέσεις και όταν διαιωνίζεται αυτή η πολιτική; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μέλημά μας είναι να αναπτύξουμε, λοιπόν, κοινά δίκτυα υποδομών, κοινά σιδηροδρομικά δίκτυα, δίκτυα ενέργειας, τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, διαλειτουργικά συστήματα, να υλοποιήσουμε τον δακτύλιο συνδυασμένων μεταφορών στη Βαλκανική, να αναβαθμίσουμε τη χώρα μας. Αυτός είναι ο δικός μας πατριωτισμός που δεν σχετίζεται με τα χωριά φαντάσματα, τις ερειπωμένες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, όπως τις κατήντησε η Νέα Δημοκρατία. Χθες ανησυχήσετε για τα ροδάκινα. Χθες! Τόσα χρόνια που σε όλη τη Βόρειο Ελλάδα, στην Αριδαία, στην Έδεσσα, παντού, οι πολιτικές σας έβαζαν να θάβουν τα ροδάκινα οι αγρότες και να εγκαταλείπουν την πρωτογενή παραγωγή, δεν ανησυχούσατε!
Ο Ανδρέας Παπανδρέου το ξεκίνησε. Τότε ήσασταν μαζί.
Ναι, ναι. Θα πω και για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Τιμή μου και καμάρι μου, άλλοι δεν είναι τιμή μου και καμάρι μου που ήταν αρχηγοί μου. Όσο κι αν κρύβατε, λοιπόν, κάτω από το χαλί ότι αλλάξατε αυτές τις μέρες, τα τελευταία χρόνια, τις τελευταίες μέρες αναδυθήκαν όλα τα κρυμμένα σας μυστικά, της εθνικής διαπαιδαγώγησης του κινδύνου από βορρά. Δυστυχώς! Θα ήθελα να θυμίσω και στο ΚΙΝΑΛ, μια και το είπατε, ότι στις οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ όταν συζητούσαμε για τα εθνικά θέματα, δεν μας απασχόλησε ποτέ το θέμα των αλυτρωτικών διαθέσεων της Γιουγκοσλαβίας ή της τότε Δημοκρατίας της Μακεδονίας της Γιουγκοσλαβίας, ούτε της Βουλγαρίας. Μας είχε απασχολήσει ο τουρκικός επεκτατισμός, ιδιαίτερα μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, μας είχε απασχολήσει το εγχείρημα της συγκρότησης μουσουλμανικού τόξου στα βόρεια σύνορά μας, που ήταν μία προσπάθεια που επιχειρούσαν οι δυνάμεις του τουρκικού επεκτατισμού. Σήμερα με τη στάση τους, και η Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ, προφανώς βρίσκονται στον αντίποδα αυτής της ανησυχίας. Θέλουν να κάνουμε δώρο τη FYROM στις δυνάμεις του τουρκικού επεκτατισμού. Ποιοι εναντιώνονται, λοιπόν, στο να βρεθεί λύση;
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχετε δίκιο. Θέλω να καταθέσω δύο έγγραφα για να βοηθήσω τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας, μια και είναι οι κύριοι υπεύθυνοι διαχρονικά για το πρόβλημα που έχουμε με τους βόρειους γείτονές μας. Χθες ο Πρωθυπουργός ανέφερε τι είπε ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ για τη μακεδονική γλώσσα το 1959. Για να συμβάλω, λοιπόν, στον εμπλουτισμό, θα καταθέσω ένα φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης του Βασιλείου της Ελλάδος. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ ήταν Υπουργός Εσωτερικών και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν Πρωθυπουργός. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Χρήστος Σπίρτζης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στο άρθρο 7 αναφέρει τα Υπουργεία Δικαιοσύνης των Λαϊκών Δημοκρατιών της Σερβίας, της Κροατίας, της Σλοβενίας, της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, της Μακεδονίας και του Μαυροβουνίου. Προφανώς, από εκεί θα επηρεάστηκε η Τασία και οι σύντροφοι που είχαν πει μετά να τη λένε «Μακεδονία», από τη συμφωνία που είχατε γράψει. Γιατί εσείς ως παράταξη τη λέγατε από πολύ παλιότερα «Μακεδονία». Επιπλέον, να σας δώσω και ένα άρθρο. Τον ξέρετε αυτόν τον κύριο, είναι σοβαρός άνθρωπος. Είναι ο Μιχάλης Πεγκλής. Δεν είχε τη φωτογραφία του. Πρόκειται για ένα άρθρο του στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Το καταθέτω και αυτό. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Χρήστος Σπίρτζης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν άρθρο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σε αυτό εξηγεί από τη δική του οπτική γιατί η συμφωνία είναι η καλύτερη λύση για τη χώρα μας. Ο Μιχάλης Πεγκλής, διδάκτορας, διετέλεσε σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Χειρίστηκε για δέκα χρόνια το θέμα της ονομασίας στα Όργανα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και σε άλλα διεθνή φόρα. Αυτά, όμως, τα κρύβετε. Και επειδή κάποιοι έβγαλαν ξανά, αγαπητοί συνάδελφοι, ή θέλουν να βγάλουν ξανά τα τρίκυκλα στους δρόμους, κάποιοι βγήκαν αυτές τις μέρες από τη ναφθαλίνη, εκεί που τους είχαν κρύψει, κάποιοι στέλνουν μηνύματα με τα τηλέφωνά μας, κάποιοι μας παίρνουν και μας απειλούν και βρίζουν τις οικογένειές μας, κάποιοι επιτίθονται στις οικίες των συντρόφων μας. Για να μην τους αναφέρω έναν - έναν, θα ήθελα να στείλουμε ένα μήνυμα. Όσοι από εσάς έχετε σχέση με αυτούς, να τους το μεταφέρετε: Από τους παππούδες, τους πατεράδες μας, τις οικογένειές μας και την ιδεολογία της παράταξής μας έχουμε μάθει να μη φοβόμαστε, να μη λιποψυχούμε σε απειλές, τραμπουκισμούς και διωγμούς, να αγωνιζόμαστε για την ιδεολογία μας και στο τέλος να νικάμε. Είμαστε περήφανοι γι' αυτή την ιστορική συμφωνία - κρίμα που έφυγε Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά είναι ο κ. Βορίδης εδώ, που το είπε - όχι μόνο γιατί την υλοποιούμε και την κάνουμε, αλλά γιατί την πιστεύουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μουμουλίδης έχει το λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνεται σιγά - σιγά μια πολύ σημαντική συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων, μια ιστορική συνεδρίαση για την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Είμαι βέβαιος ότι ο χρόνος θα δικαιώσει αυτή την ιστορική απόφαση της Εθνικής Αντιπροσωπείας. Θέλω να σταθώ λίγο στη μέχρι σήμερα στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Δυστυχώς το χαρακτηριστικό της στάσης της είναι η επανάληψη και κυρίως η εξάντληση των επιχειρημάτων από την πλευρά της. Έτσι, οδηγούμαστε στην κορυφή της αντιπαράθεσης, ευτυχώς με την ελληνική κοινωνία να συνειδητοποιεί κάθε στιγμή και περισσότερο ποια είναι η αλήθεια και ποια είναι τα κατασκευασμένα ψεύδη, ποιοι υπερασπίζονται το δημιουργικό δημοκρατικό μέλλον της χώρας και τις προοπτικές που διανοίγονται και ποιοι επιθυμούν να επιστρέψει η χώρα στο ένδοξο αδιέξοδο και εσωστρεφές παρελθόν της. Θα εξαιρέσω ένα σημαντικό αριθμό ομιλητών της Νέας Δημοκρατίας και κυρίως, με σαφήνεια, θα εξαιρέσω τις σημαντικές πολιτικές τοποθετήσεις του κ. Δένδια. Στη συζήτηση αυτή εξαντλήθηκαν όχι μόνο τα επιχειρήματα, αλλά και οι λέξεις που ομολογουμένως ήταν λίγες, ίδιες και επαναλαμβανόμενες. Υπάρχει μια θλιβερή επανάληψη στον λόγο της Νέας Δημοκρατίας που συνεχίζεται για περισσότερα από τρία χρόνια. Θλιβερή επανάληψη, όμως, ήταν και η χθεσινή ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη: διχαστικό, εμφυλιοπολεμικό παραλήρημα με στόχο να διχάσει τους Έλληνες. Μια μελαγχολία. Επί μακρόν και μεθοδικά συνειδητοποιούμε ότι συνειδητά επιχειρείται μια πρωτοφανής λεηλασία και άλωση της συνείδησης των πολιτών. Δυστυχώς, είναι γεγονός πως πάνω στην άγνοια και τον φόβο χτίζονται πολιτικές καριέρες. Η ελληνική Κυβέρνηση επιλέγει να τολμήσει, να δημιουργήσει αισιόδοξα, ελπιδοφόρα ρήγματα στη μέχρι σήμερα αντίληψη διακυβέρνησης που επικρατούσε επί δεκαετίες και που συνοψίζεται στη λαϊκή έκφραση «όλα κάτω από το χαλί», καμμία λύση σε μείζονα ζητήματα και κυρίως σε μείζονα εθνικά ζητήματα. Η Κυβέρνηση αυτή επιλέγει πολιτικές με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, αναλαμβάνοντας το πολιτικό κόστος, λέξη άγνωστη στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Αλήθεια, πόσο μας προβληματίζει η διαπίστωση πως το μακεδονικό νομιμοποιεί την Άκρα Δεξιά για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση; Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αντί προτάσεων για εφαρμογή ρεαλιστικών πολιτικών και μιας ειλικρινούς κοινής πορείας ενημέρωσης του ελληνικού λαού, όπως οφείλει το πολιτικό σύστημα να πράξει, επιλέγει τον μύθο, την ψευδαίσθηση, τη φαντασιακή πραγματικότητα. Επιλέγει τη φυγήν. Κάπως έτσι επιθυμούν την πατρίδα, σε αέναη ομηρία στον συντηρητισμό, σε διαρκή κατάσταση εσωστρέφειας, κατεχόμενη από φοβικά σύνδρομα. Κι, όμως, η Συμφωνία των Πρεσπών έχει σημαντικές επιτυχίες. Η Ελλάδα παίρνει πίσω την ιστορία της. Είναι απολύτως δικός μας ο Μέγας Αλέξανδρος, απολύτως δικός μας ο ελληνικός πολιτισμός, δικά μας τα εμβλήματα, δικό μας το αστέρι της Βεργίνας, δικό μας το δικαίωμα χρήσης του ονόματος «Μακεδονίας» για τα προϊόντα μας, αλλά και η χρήση του ονόματος, όπως και όπου επιθυμούμε. Αντίθετα οι γείτονές μας υποχρεώνονται σε καιρό ειρήνης να αλλάξουν το σύνταγμά τους, να αλλάξουν το όνομά τους. Αλλάζουν ονόματα αεροδρομίων, γκρεμίζουν αγάλματα, αλλάζουν ονόματα δρόμων, διευκρινίζουν πως με τον όρο «nationality» αναφέρονται στην ιθαγένεια και πως η γλώσσα τους ανήκει στην οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η υπερψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι μια μοναδική ευκαιρία να ηττηθεί ο διαχρονικός βαλκανικός εθνικισμός. Έτσι, λοιπόν, όσοι είναι ανιστόρητοι και ασυνείδητα, ανεύθυνα και επικίνδυνα ξεστομίζουν το αλυτρωτικό μήνυμα: «Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική» - και αυτή είναι η διαφορά στους ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας, κάποιοι χθες το υπερασπίστηκαν με πάθος και κάποιοι το αρνήθηκαν - ας μας πουν και πότε θέλουν να ξεκινήσει ο πόλεμος. Ο φανατισμός δεν βοήθησε ποτέ την ελληνική κοινωνία. Να θυμίσω πριν λίγους μήνες πως δίπλα στο σύνθημα αυτό υψώθηκε και ένα πανό - σοκ που κρατούσαν εφηβικά χέρια με το σύνθημα: «Η Δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία». Έχουμε φτάσει, λοιπόν, σε επικίνδυνες και ασυνείδητες επιλογές. Η συγκέντρωση των Ελλήνων συμπολιτών μας την προηγούμενη Κυριακή στο Σύνταγμα είχε σημαντικά οφέλη για τη δημοκρατία. Από τη μία η λαϊκή έκφραση, αναφαίρετο δικαίωμα κάθε δημοκρατικής κοινωνίας να διαμαρτύρεται, να διαφωνεί, να διεκδικεί και να προτείνει και από την άλλη, η οργανωμένη αντιπαράθεση με τη δημοκρατία, η οργανωμένη αντιπαράθεση με την Κυβέρνηση, από τις πιο σκοτεινές εθνικιστικές και ναζιστικές δυνάμεις που επιχείρησαν μέχρι και την κατάληψη της Βουλής σε μία προσπάθεια να δημιουργηθεί χάος. Και επειδή τον τελευταίο καιρό αναφέρεται πολύ σε αυτήν την Αίθουσα οι έννοιες «θέατρο», «φάρσα», «κωμωδία», «φαρσοκωμωδία», θα πρέπει να ξέρετε κατ' αρχάς ότι το θέατρο είναι μια πολύ σοβαρή εργασία, μια πολύ υπεύθυνη εργασία που δεν μπορεί να παράξει έργο αν δεν υπάρχει όραμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω σε ένα λεπτό. Έτσι, λοιπόν, θυμάμαι έναν επίκαιρο και διαχρονικό ήρωα, θυμάμαι τον Ταρτούφο. Ο Ταρτούφος είναι το σύμβολο της υποκρισίας, της υποκριτικής συμπεριφοράς, μπορεί και επιβιώνει υποκρινόμενος τον θρησκευόμενο, τον θεοσεβούμενο, τον ηθικό, τον λάτρη της οικογένειας, τον λάτρη της ειρήνης, της αλήθειας, σταυροκοπιέται σε κάθε έκφρασή του, άλλα πράττει τα εντελώς αντίθετα, καθώς λειτουργεί αυστηρά δι' ίδιον όφελος. Νομίζω πως ο Μολιέρος θα ζήλευε πολύ τις ερμηνευτικές επιδόσεις αρκετών εκ των ομιλητών της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι ενδύθηκαν το ένδυμα του αμόλυντου, του αναμάρτητου, του θρησκευόμενου θεοσεβούμενου πατριώτη, του μοναδικού πατριώτη ο οποίος υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα, αλλά δεν λέει ποτέ τίποτε για τη θέση του γνωρίζοντας καλά πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Θα κλείσω με μια προχθεσινή αναφορά του Στέφανου Μάνου. Οι κυβερνήσεις πρέπει να παίρνουν αποφάσεις. Στις σχέσεις μας με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως και στη σχέση μας με την Τουρκία ή το Κυπριακό, διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις επέλεξαν να μεταθέσουν δύσκολες αποφάσεις για το μέλλον δήθεν για να βελτιώσουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τη βαθιά πίστη πως η ελληνική Μακεδονία βγαίνει ενισχυμένη από την υπογραφή αυτής της συμφωνίας και ως Μακεδόνας Βουλευτής και με πατριωτική ευθύνη και συνείδηση απέναντι στο μέλλον της χώρας, αλλά και της διαχρονικά παραμελημένης και λεηλατημένης ελληνικής Μακεδονίας υπερψηφίζω τη Συμφωνία των Πρεσπών. Σας ευχαριστώ.
Προχωρούμε με τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Κεφαλογιάννη. Ορίστε, κύριε Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσωπικά δεν έχω εκπλαγεί καθόλου από τις τοποθετήσεις των συναδέλφων της συμπολίτευσης και των Υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι υπερασπίζονται με τόσο πάθος το περιεχόμενο μιας εθνικά επιζήμιας συμφωνίας, αυτής της Συμφωνίας των Πρεσπών. Είναι εξάλλου γνωστές οι διαχρονικές θέσεις της Αριστεράς περί δημιουργίας μακεδονικού κράτους, ξεκινώντας μάλιστα τη δεκαετία του 1920 και συγκεκριμένα με την απόφαση του 3ου Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος τον Δεκέμβρη 1924 περί ανεξάρτητης Μακεδονίας και περί ανεξάρτητης Θράκης. Ριζοσπάστης 14-12-1924. Όπως, επίσης, είναι γνωστή και η κατάπτυστη απόφαση της πέμπτης ολομέλειας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος, 30 και 31 Ιανουαρίου 1949, που διακήρυσσε επί λέξει ότι «Σαν αποτέλεσμα της νίκης του δημοκρατικού στρατού και της λαϊκής επανάστασης ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη αποκατάσταση του, έτσι όπως τη θέλει ο ίδιος, προσφέροντας τώρα το αίμα του για να την αποκτήσει». Αυτή είναι η θέση του Κομμουνιστικού Κόμματος πάνω στο μακεδονικό ζήτημα. Οι δύο λαοί, ελληνικός και μακεδονικός, παλεύουν από κοινού για τη λευτεριά τους. Σαν αποτέλεσμα της νίκης ο μακεδονικός λαός θα αποφασίσει μόνος του πώς θέλει να ζήσει και να κυβερνηθεί». Συνεχίζει η ίδια απόφαση λέγοντας ότι «ο Παύλος Μελάς ήταν Έλληνας κομιτατζής που έσφιγγε τη θηλιά στο λαιμό του μακεδονικού λαού, ο οποίος στέναζε κάτω από τόσους ζυγούς σκλαβιάς». Επομένως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μας προκαλεί καμμία εντύπωση ότι η Κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστεράς» αποδέχθηκε άνευ διαμαρτυρίας μια ρηματική διακοίνωση από πλευράς των Σκοπίων που αναφέρεται πολλαπλώς σε μακεδονικό λαό. Αντί, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας να την επιστρέψει πίσω ως απαράδεκτη, πανηγύριζε και όχι επειδή δεν καταλάβαινε, αλλά επειδή πίστευε ότι δεν θα καταλάβει ο ελληνικός λαός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Κοτζιάς συνεπικουρούμενοι από τον κυβερνητικό τους εταίρο, τον κ. Καμμένο, διαπραγματεύτηκαν κρυφά και χωρίς να προσπαθήσουν να συγκροτήσουν ένα εθνικό μέτωπο, όπως συνέβη το 2007, για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, γιατί πίστεψαν ότι θα αιφνιδίαζαν τη Νέα Δημοκρατία και θα οδηγούσαν στη διάσπαση της και, δεύτερον, για να εξασφαλίσουν μια περαιτέρω εύνοια από πλευράς Ευρωπαίων, να αποφύγουν την εφαρμογή επώδυνων αχρείαστων μέτρων που μόνοι τους είχαν ψηφίσει και μόνοι τους είχαν επιβάλει στον ελληνικό λαό. Αντάλλαξαν ένα εθνικό θέμα για την παραμονή τους στην εξουσία. Άλλαξαν την εθνική γραμμή του 2008 για να διασπάσουν τη Νέα Δημοκρατία πρωτίστως και τα υπόλοιπα κόμματα της Αντιπολίτευσης δευτερευόντως. Βασικά κατέληξαν να σπάσουν με τον συνυπογράφων, κ. Καμμένο, λόγω της Συμφωνίας των Πρεσπών, έστω και με ένα σικέ διαζύγιο με δανεικούς Βουλευτές και συγκυριακές πλειοψηφίες. Και εδώ, βεβαίως, εγείρεται ένα ζήτημα δημοκρατικότητας. Νομιμοποιείται μία ευκαιριακή κυβέρνηση, μια κυβερνητική πλειοψηφία, να επικυρώσει μιας τέτοιας βαρύτητας συμφωνία; Νομιμοποιείστε, κύριοι και κύριοι συνάδελφοι, αυτήν τη στιγμή να νομιμοποιήσετε μία συμφωνία που είναι κόντρα στο 70% περίπου του ελληνικού λαού; Θέσατε υπ' όψιν αυτό το ζήτημα, τη συμφωνία αυτή ή ενδεχομένως την πρόθεση να υπογράψετε αυτήν τη συμφωνία με αυτό το περιεχόμενο στον ελληνικό λαό το 2015; Εγώ σας ρωτώ, γιατί δεν προχωράτε σε δημοψήφισμα; Εδώ προχωρήσατε το 2015 σε ένα ζήτημα το οποίο είναι λιγότερης βαρύτητας σε σχέση με το σημερινό. Βεβαίως, η απάντηση είναι απλή, διότι όπως είστε μία αλα καρτ κυβέρνηση, έτσι είστε και αλα καρτ δημοκράτες. Δεν φτάνει, όμως, που εργαλειοποιείτε ένα εθνικό ζήτημα για μικροκομματικούς σκοπούς, αλλά επιπλέον στην προσπάθειά σας να βρείτε ένα φύλλο συκής, χρησιμοποιείτε επιχειρήματα που ούτε οι Βουλευτές του κ. Γκρούεφσκι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν με αποκορύφωμα την δήθεν αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας το 1977. Το επιχείρημα που δεν τόλμησαν ποτέ οι Σκοπιανοί να το θέσουν στις διαπραγματεύσεις με τη χώρα μας, δυστυχώς το πρόσφερε απλόχερα ο Υπουργός Εξωτερικών τότε της Ελλάδας, ο κ. Κοτζιάς για να το διαψεύσει μέχρι και ο κ. Ζάεφ, ο οποίος σε tweet του πανηγύριζε ότι μετά τη συμφωνία - προσέξτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - θα προωθηθεί και η μακεδονική γλώσσα επιτέλους στον ΟΗΕ. Αντί, λοιπόν, εμείς να εκμεταλλευτούμε μια ευνοϊκή συγκυρία αλλαγής της κυβέρνησης στα Σκόπια με μια πιο διαλλακτική αντί της αδιάλλακτης του κ. Γκρούεφσκι, δυστυχώς η σκοπιανή πλευρά εκμεταλλεύτηκε τον ενδοτισμό του κ. Τσίπρα και του κ. Κοτζιά. Εξάλλου, σύμφωνα με τα έγγραφα που διέρρευσαν στο «Wikileaks», ήταν ξεκάθαρο το άγχος του κ. Ζάεφ: «Ελάτε να τελειώνουμε να κλείνουμε τη διαπραγμάτευση, γιατί οι επόμενοι αποκλείεται να αποδεχτούν αυτά τα οποία συζητάμε σήμερα». Αντί, λοιπόν, να εκμεταλλευτούμε τη ζέση της σκοπιανής πλευράς να εισέλθει στους ευρωατλαντικούς θεσμούς και να λύσει ένα θέμα εσωτερικής της ασφάλειας, δυστυχώς εκμεταλλεύτηκαν εκείνοι τη δίψα του ΣΥΡΙΖΑ για παραμονή λίγους μήνες ακόμα στην εξουσία. Στη συνέχεια, μόλις η συγκυβέρνηση του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου βρέθηκε απέναντι στη γενικότερη κατακραυγή του ελληνικού λαού και στο ενδεχόμενο μη επίτευξης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας επί του ζητήματος, προχώρησαν στην εξόχως καταφανώς αντεθνική στάση, προέτρεπαν δημόσια τον διεθνή παράγοντα να ασκήσει πίεση στη Νέα Δημοκρατία να αλλάξει στάση και να υπερψηφίσει την κατάπτυστη αυτή συμφωνία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δυστυχώς φτάσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της συμπολίτευσης, μέχρι και σε αυτό το έσχατο σημείο, να παρακαλάτε τον κ. Βέμπερ, την κυρία Μέρκελ να τραβήξει το αυτί των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Και εισέρχομαι στο τελευταίο σημείο, κύριε Πρόεδρε, ένα αδιανόητο ζήτημα για τη λειτουργία του ελληνικού Κοινοβουλίου. Οι Βουλευτές σήμερα καλούνται να ψηφίσουν μια ιστορική συμφωνία χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς κυρώνουν, καθώς η Κυβέρνηση δυστυχώς εξαπάτησε την ελληνική Βουλή. Μόλις προχθές ο Αναπληρωτής Υπουργός του κ. Τσίπρα, ο κ. Κατρούγκαλος παραδέχθηκε ότι δεν μπορεί να καταθέσει στο ελληνικό Κοινοβούλιο το αναθεωρημένο σύνταγμα των Σκοπίων, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει. Με απλά λόγια, μας είπε ότι δεν έχει προχωρήσει και ολοκληρωθεί η συνταγματική αναθεώρηση στα Σκόπια, κάτι που συνιστά ευθεία παραβίαση της συμφωνίας εκ μέρους των Σκοπίων με την ανοχή της Κυβέρνησης, καθώς επιτρέπει στα Σκόπια να ολοκληρώσουν την αναθεώρηση με τη διασφάλιση της ένταξής τους στο ΝΑΤΟ.
Κύριε Κεφαλογιάννη, ολοκληρώνετε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Και αντ' αυτού ο κύριος Υπουργός στην προσπάθειά του να εξαπατήσει το Κοινοβούλιο, κατέθεσε το υφιστάμενο σύνταγμα της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Κακώς το κατέβασε από το ίντερνετ, ενώ θα έπρεπε αυτονοήτως να καταθέσει το ολοκληρωμένο. Για όλους τους παραπάνω λόγους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς λέμε ένα βροντερό «όχι» στη συμφωνία, η οποία παραδίδει ένα μέρος της ελληνικής ταυτότητας σε ένα τεχνητό κράτος, σε έναν τεχνητό λαό, με μία τεχνητή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», πενήντα μία μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γενικό Λύκειο Βασιλικού Ευβοίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Βλάσης. Κύριε Βλάση, συγγνώμη, η κ. Γεννηματά ζήτησε επί προσωπικού τον λόγο.
Να μιλήσω τώρα που ανέβηκα και αμέσως μετά. Εάν δεν είχα ανέβει, ευχαρίστως.
Επειδή μπήκε μέσα…
Ας μιλήσει ο κ. Βλάσης αφού ανέβηκε στο Βήμα.
Θα μιλήσω μετά, κύριε Πρόεδρε.
Θα έχω την τιμή να με ακούν δύο Πρόεδροι και ο κ. Μητσοτάκης και η κ. Γεννηματά.
Οι Πρόεδροι, όπως ξέρετε, σήμερα δεν έχουν τον λόγο. Επί προσωπικού, όμως, πρέπει να δίνεται ο λόγος. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Βλάση για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πραγματικά τι τραγική ειρωνεία, σήμερα που γιορτάζετε τα τέσσερα χρόνια της διακυβέρνησής σας στην εξουσία, θα το κάνετε βάζοντας φαρδιά πλατιά την υπογραφή σας στο ξεπούλημα της Μακεδονίας μας. Σήμερα γράφετε με τον χειρότερο τρόπο την τελευταία πράξη μιας άθλιας πολιτικής παράστασης, κυρώνοντας στη Βουλή των Ελλήνων μία κάκιστη συμφωνία, που αντί να λύνει προβλήματα ενδεχομένως θα πυροδοτήσει πολλά περισσότερα, μια συμφωνία που δίνει στους γείτονές μας τα πάντα. Αναγνωρίζει «μακεδονική γλώσσα» και «μακεδονική εθνότητα», εκεί που ούτε κατά διάνοια υπάρχουν. Διαφημίζετε δεξιά και αριστερά ότι λύσατε το σκοπιανό. Για να ονομαστεί μία εξέλιξη λύση, προϋποθέτει την ικανοποίηση των συμφερόντων και των δύο μερών. Όταν ικανοποιείται μόνο η μία πλευρά, τότε για την άλλη πλευρά συνιστά υποχώρηση και παραίτηση. Δεν σας κάνει εντύπωση το ότι στη γειτονική χώρα περνάνε τα απαραίτητα με αυξημένη πλειοψηφία; Και μάλιστα όπου βρεθούν και όπου σταθούν, ο κ. Ζάεφ και η παρέα του, πανηγυρίζουν; Σίγουρα αυτό δεν συνιστά για την πατρίδα μας εξυπηρέτηση των δικών μας συμφερόντων, γιατί την ίδια ώρα εδώ οι αντιδράσεις είναι τεράστιες. Αγνοείτε το μεγαλειώδες και ακομμάτιστο - να το τονίσω - συλλαλητήριο της Κυριακής, σε αυτό που εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες με το υστέρημά τους ήρθαν από κάθε γωνιά της γης για να διαδηλώσουν κατά αυτής της κάκιστης συμφωνίας του κ. Τσίπρα. Και σαν αποτέλεσμα ο κ. Τσίπρας - σαν να μην έφταναν όλα αυτά - έρχεται και τους, μας αποκαλεί φασίστες και ακροδεξιούς. Εκεί χτυπήθηκαν παιδιά και ηλικιωμένοι, εκεί τους έριξαν ληγμένα χημικά. Ξέρετε, είναι αυτά τα χημικά που ο κ. Τσίπρας το 2014 έλεγε ότι θα τα καταργούσε. Και βέβαια, αφού έγιναν όλα αυτά, δεν είπε τίποτα για την ανάληψη ευθύνης, κουβέντα για παραίτηση. Όμως, τι να πω; Για την Κυβέρνηση της αριστερής αναισθησίας όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα. Η αλήθεια είναι ότι φοβάστε την οργή του λαού. Και ενώ εμείς, σαν Νέα Δημοκρατία, έχουμε καταδικάσει και καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε βία απ' όπου και αν αυτή προέρχεται, δεν καταλαβαίνετε ότι εσείς ειδικά, που πριν από το 2015 σπέρνατε διχόνοια και διχασμό, έφτασε η ώρα να θερίσετε οργή και αγανάκτηση; Λέτε ότι πετύχατε εκεί που είχαν αποτύχει όλες οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις. Και η αλήθεια είναι ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις ήθελαν να λύσουν το σκοπιανό, αλλά προς όφελος της πατρίδας μας. Εσείς το μόνο που θέλετε είναι να κλείσετε άρον - άρον το θέμα, αδιαφορώντας για τις απώλειες, αδιαφορώντας για τη διαφορετική άποψη σύσσωμης σχεδόν της ελληνικής κοινωνίας. Μόλις χθες ο Κώστας Καραμανλής διέψευσε την μέχρι σήμερα επιχειρηματολογία σας, τονίζοντας ότι απομακρυνθήκατε από την εθνική γραμμή του Βουκουρεστίου του 2018. Απωλέσατε το διαπραγματευτικό μας πλεονέκτημα της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Επιδείξατε αδικαιολόγητη βιασύνη, που θίγει τα δίκαια της πατρίδας μας. Στη συνέχεια ο Αντώνης Σαμαράς μίλησε γι' αυτά τα θέματα, που όταν βιάζεστε να τα κλείσετε όπως - όπως, δημιουργείτε ιδιαίτερα προβλήματα στο μέλλον, ενώ από την εμπνευσμένη και εμπεριστατωμένη ομιλία του Προέδρου μας και αυριανού Πρωθυπουργού της Ελλάδας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, είδαμε έναν κυνικό Πρωθυπουργό σε αποδρομή. Το μόνο που απέδειξε με τη χθεσινή του ομιλία είναι ότι γίνατε σκοπιανότεροι από τους Σκοπιανούς. Η ιστορία θα γράψει ότι ο κ. Τσίπρας είναι ο Πρωθυπουργός που είπε «ΝΑΙ» εκεί όπου οι προκάτοχοί του είχαν πει «ΟΧΙ». Καταφέρατε να διχάσετε τους Έλληνες για να ενώσετε τους Σκοπιανούς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και εγώ ένα λεπτό θέλω, κύριε Πρόεδρε, όπως οι προηγούμενοι. Και δεν περίμενα κάτι διαφορετικό απ' εσάς, που πολεμήσατε από την πρώτη στιγμή την ιστορία, την παράδοση, τη σημαία, την ορθοδοξία, την ελληνική οικογένεια, όλα τα θεμελιώδη συστατικά του έθνους μας. Προφανώς για σας η Μακεδονία δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα όνομα. Για εμάς όμως, όπως και για τους περισσότερους Έλληνες, είναι πολλά παραπάνω. Είναι κομμάτι της πατρίδας μας, της ιστορίας μας, είναι ένα από τα διαμάντια του πολιτισμού μας. Και αν, λοιπόν, για σας η Μακεδονία είναι απλά ένα όνομα, για εμάς - όπως έλεγε και ο σπουδαίος Ελύτης - η ψυχή μας είναι το όνομά μας. Ξέρω ότι καμμία από τις λέξεις που βγαίνουν από τα χείλη μου αυτή τη στιγμή, δεν σας αγγίζουν. Παρ' όλα αυτά θα ήθελα, έστω την ύστατη στιγμή, να σας ζητήσω να αναθεωρήσετε και να μην κυρώσετε αυτή την κατάπτυστη συμφωνία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Η Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Γεννηματά ζήτησε τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Πρόεδρε, κάτι άκουσα περί δευτερολογίας. Δεν υπάρχουν δευτερολογίες.
Όχι, το είπα και εγώ προηγουμένως.
Εάν ήθελε η κ. Γεννηματά να πάρει τον λόγο επί προσωπικού, θα παρακαλούσα για δύο, τρία λεπτά να αναφερθεί για το προσωπικό, παρ' ότι ουδείς αντελήφθη να υπάρχει κάτι προσωπικό. Καταλάβατε; [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] Όχι εντάξει! Σας παρακαλώ! Κανείς δεν θα έχει δευτερολογία.
Ακριβώς αυτό που είπατε, κύριε Πρόεδρε, το είπα και εγώ προηγουμένως στον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Κυρία Γεννηματά, έχετε τον λόγο.
Θέλω να σταθώ σε μερικά σημεία, που μας αφορούν άμεσα, από την χθεσινή ομιλία του Πρωθυπουργού. Ζήτημα πρώτο. Αναφέρθηκε στις επιθέσεις που γίνονται εναντίον των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, επιθέσεις που καταδικάζουμε απερίφραστα. Έχει έρθει, όμως, η ώρα, κύριε Τσίπρα, να κοιταχτείτε στον καθρέφτη σας. Γιατί ύστερα από τόσα χρόνια εσείς δεν έχετε ακόμα καταδικάσει τις επιθέσεις, τη βία, τους προπηλακισμούς εναντίον του ΠΑΣΟΚ, των στελεχών του, των Βουλευτών του, επιθέσεις που έφτασαν να γίνουν εναντίον ακόμα του και Προέδρου της Δημοκρατίας! Και όλα αυτά έγιναν με τη συμμετοχή δικών σας στελεχών, με την ανοχή σας, ίσως και την καθοδήγησή σας. Αυτός ο κύκλος της βίας ξεκίνησε στις πλατείες των αγανακτισμένων. Ήσασταν μαζί ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Δημοκρατία και η Χρυσή Αυγή. Και επιτέλους, αυτός ο κύκλος της βίας πρέπει να κλείσει τώρα γιατί δεν εξυπηρετεί τη χώρα και τον ελληνικό λαό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] Σημείο δεύτερο. Εντυπωσιαζόμαστε κάθε φορά με τον τρόπο, με τον οποίο λέτε τα ψέματα. Δεν διστάσατε χθες να διαστρεβλώσετε ακόμη και την ιστορική αλήθεια ή είστε τελείως άσχετος και είστε ταυτόχρονα και Υπουργός Εξωτερικών. Θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι η Συμφωνία της Οχρίδας ήταν μια εσωτερική υπόθεση για τα Σκόπια μεταξύ της Κυβέρνησης και κομμάτων και καμμία απολύτως ανάμειξη δεν είχε η χώρα μας και η Κυβέρνηση του κ. Σημίτη τότε, το 2001. Απλώς προσπαθείτε να δημιουργήσετε εντυπώσεις. Το δεύτερο ψέμα που είπατε είναι ακόμη μεγαλύτερο. Προσπαθήσατε να δημιουργήσετε την εντύπωση ότι η ονομασία FYROM προέκυψε μέσα από την Ενδιάμεση Συμφωνία και τον Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, ότι η ονομασία αυτή καθιερώθηκε τον Απρίλιο του 1993 επί Κυβερνήσεως Μητσοτάκη όταν μπήκε στον ΟΗΕ. Καμμία ανάμειξη δεν είχε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου στην Ενδιάμεση Συμφωνία. Ήδη η ονομασία αυτή υπήρχε. Προσπαθείτε απλώς να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα και δεν διστάζετε να πείτε ακόμη και αυτό το ψέμα. Σημείο τρίτο. Αναφέρθηκε εχθές ο πρώην συνεταίρος σας στο γεγονός ότι σύμβουλός σας παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη σε εκκρεμείς υποθέσεις. Και εγώ αναρωτιέμαι: Επιτέλους, υπάρχει ένας εισαγγελέας σε αυτόν τον τόπο να παρέμβει; Γιατί ακόμη δεν έχει παρέμβει κανείς για τα όσα ακούστηκαν στο Υπουργικό Συμβούλιο, όσα είπε ο πρώην συνεταίρος σας για την Κυβέρνησή σας, ό,τι χρηματοδοτείται από τον κ. Σόρος. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] Βέβαια, βλέπουμε ότι όλο και περισσότεροι πρώην συνεργάτες σας είναι σήμερα καμμένοι, γιατί τόλμησαν να συνεργαστούν μαζί σας, από τον κ. Αλαβάνο, τον κ. Βαρουφάκη, τώρα τον κ. Καμμένο. Ο κατάλογος μακραίνει διαρκώς. Μου είπατε, κύριε Τσίπρα, εχθές και με νόημα - μου κουνήσατε το δάκτυλο - ότι ο κ. Ζάεφ είναι σοσιαλιστής. Και, βέβαια, είναι σοσιαλιστής και γι' αυτό εξασφάλισε τα συμφέροντα της χώρας του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Εσείς, ούτε σοσιαλιστής είστε ούτε τα συμφέροντα της χώρας μας καταφέρατε να διαφυλάξετε. Κάθε φορά που εσείς διαπραγματεύεστε, αυτός ο τόπος χάνει, αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι τι κάνατε εσείς για τη χώρα σας και όχι τι έκανε ο κ. Ζάεφ για τη δική του. Ασχοληθήκατε δε, από το Βήμα της Βουλής, στη συζήτηση αυτής της τόσο σοβαρής συμφωνίας με τη διαγραφή στελέχους του Κινήματος Αλλαγής, μια υπόθεση που δεν σας αφορά. Προσέξτε, κύριε Τσίπρα, γιατί με αυτά που κάνετε εκτίθεστε ο ίδιος προσωπικά και εκθέτετε και ανθρώπους. Οφείλετε να είστε πολύ πιο προσεκτικός. Κλείνω, λοιπόν, λέγοντας ότι η καταψήφιση αυτής της συμφωνίας, είναι πράξη εθνικής ευθύνης, γιατί προφανώς δεν προστατεύει τα συμφέροντα του τόπου. Διαπραγματευθήκατε χωρίς συνεννόηση και χωρίς εθνική γραμμή. Κατ' επανάληψη ζητήσαμε να συγκληθεί το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Δεν θέλατε. Δεν θέλατε τη συνεννόηση, δεν θέλατε να φανεί η διαφωνία σας μπροστά σε όλη την Ελλάδα με τον συνεταίρο σας, τον κ. Καμμένο, δεν θέλατε να διακόψετε από τότε πιθανά τη συνεργασία σας και ένα πράγμα είχατε εξ αρχής στο μυαλό σας: Πώς θα εκμεταλλευθείτε, πώς θα χρησιμοποιήσετε αυτήν την τόσο σοβαρή υπόθεση για τον τόπο για να εξυπηρετήσετε τα κομματικά σας συμφέροντα. Χρησιμοποιήσατε αυτή την συμφωνία για να διχάσετε για άλλη μια φορά και για να διαλύσετε κόμματα. Σε κάποιες περιπτώσεις τα καταφέρατε. Να έχετε στο μυαλό σας, με την Κεντροαριστερά δεν θα τα βγάλετε πέρα. Ό,τι και να κάνετε γυρίζει εναντίον σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] Και κλείνω, όπως άρχισα: Go back, κύριε Τσίπρα. Τέσσερα χρόνια είναι υπεραρκετά. Αυτό είναι λαϊκή απαίτηση. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Ξυδάκη.
Κυρία Πρόεδρε, δεν θέλω τον λόγο επί προσωπικού, διότι δεν αισθάνομαι ότι με έθιξαν αυτά που είπε η κ. Γεννηματά, αλλά οφείλω εκπροσωπώντας την ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, απόντος του Προέδρου, να πω ότι ζήτησε τον λόγο επί προσωπικού η κ. Γεννηματά και δεν αναφέρθηκε σε τίποτα προσωπικό, διότι όλοι ήμασταν στην Αίθουσα και δεν ακούσαμε να θίξει ο Πρωθυπουργός χθες την κ. Γεννηματά. Η κ. Γεννηματά αισθάνεται, βεβαίως, την ανάγκη να συμπληρώσει την αδύναμη χθεσινή της παρουσία στη Βουλή. Αισθάνεται την ανάγκη να υπερασπίσει το καταρρέον κόμμα της. Είναι θεμιτό. Είναι σεβαστό. Είναι πολιτική θέση, αλλά γνωρίζει πολύ καλά ότι όλες αυτές οι κουβέντες που λέγονται, ότι ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ διεμβολίζουν κέντρα, χώρους κ.λπ. δεν ισχύουν. Τα κόμματα διαλύονται όταν δεν έχουν τίποτα να πουν. Κανένας άλλος δεν τα γκρεμίζει.
Τώρα θα δώσω τον λόγο στον κ. Θηβαίο. Παρακαλώ να τηρηθεί ο χρόνος, γιατί περνάει πολύ γρήγορα. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πραγματικά θα περίμενε κανείς από την κ. Γεννηματά ν' ακούσει κάτι πιο πρωτότυπο και όχι να επαναλαμβάνει πράγματα που έχει πει επί είκοσι φορές με μια ιδιαίτερα μονότονη τάση. Βέβαια, αυτή είναι, αυτά λέει. Έχουν ακουστεί πολλά επιχειρήματα και θα ήθελα να πω απλά ορισμένα πράγματα με το όνομά τους. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι υπέρ της σύνθετης ονομασίας. Ξαναλέω - και το τονίζω - Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ δεν έχουν καμμία αντίρρηση με τη χρήση του όρου «Μακεδονία» ως συνθετικό της ονομασίας της γείτονος χώρας. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, όταν και τα δύο κόμματα από το 2007 το έχουν ζητήσει ξανά και ξανά, σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό; Ιστορικά υπήρξαν πολλές «Μακεδονίες»: Η αρχαία ελληνική Μακεδονία, η Ρωμαϊκή, η Οθωμανική και ας μας έμαθε μια νέα ιστορία χθες ο κ. Σαμαράς που δεν ξέρω πού την έχει βρει γραμμένη. Ας μην κάνουμε ένα ακόμη μάθημα ιστορίας, αρκεί να δούμε πώς όποιος αρνείται σήμερα ότι γεωγραφικά η Μακεδονία μοιράζεται ανάμεσα σε τέσσερα κράτη είναι σαν να αμφισβητεί τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913, με την οποία η Ελλάδα πήρε το 51% της Μακεδονίας. Το ότι η Μακεδονία είναι μια μπορεί να ακούγεται ευχάριστο στα αυτιά πολλών, είναι, όμως, ασυγχώρητο να εκστομίζεται από υπεύθυνα πολιτικά χείλη. Όσοι υποτιμούν τη νοημοσύνη του λαού σφάλουν. Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες καταλαβαίνουν πως η γειτονική χώρα χρησιμοποιεί ήδη τον όρο «Μακεδονία» και πως αυτός χρησιμοποιείται και επισήμως από το ελληνικό κράτος ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Όλος ο κόσμος την αναγνωρίζει ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και σήμερα θα την αναγνωρίζει ως «Βόρεια Μακεδονία», δηλαδή μια Μακεδονία που δεν έχει σχέση με την ελληνική Μακεδονία από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκαν τις τύχες αυτού του τόπου για σαράντα χρόνια τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Και ενώ στο οικονομικό επίπεδο οι ευθύνες είναι πρωτοφανείς στην κατάπτωση της χώρας μας και αυταπόδεικτες, στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής επιχειρούν να εμφανιστούν σαν αποκλειστικοί πατριώτες. Παλιά μας τέχνη κόσκινο, θα μου πείτε. Πράγματι, η Συμφωνία των Πρεσπών λειτουργεί ως καταλύτης στις πολιτικές εξελίξεις, κάτι που δεν μπορεί να το καταλάβει το ΚΙΝΑΛ σήμερα. Η Νέα Δημοκρατία, επιλέγοντας την ακροδεξιά πολιτική ατζέντα και ρητορική για το μακεδονικό, προσπαθεί όχι μόνο να ψαρέψει στα θολά νερά του λαϊκισμού, αλλά και να κρύψει την πολιτική των απολύσεων που ετοιμάζει, της λιτότητας, του ασφαλιστικού Πινοσέτ, της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας υγείας και παιδείας. Το ΚΙΝΑΛ, παγιδευμένο στην πολιτική της στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ, επιλέγει τη συμπόρευση με τη Νέα Δημοκρατία και στο μακεδονικό. Αμήχανο και ανήμπορο να αντισταθεί στις τάσεις αυτοδιάλυσης, έχει γυρίσει την πλάτη στον προοδευτικό κόσμο. Είναι αλήθεια ότι μεγάλη μερίδα του κόσμου αντιδρά στη χρήση του όρου «Μακεδονία». Και αυτό, γιατί από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ έχουν επιβάλει έναν ακραίο στρουθοκαμηλισμό. Δεν πάνε να τη λένε όλοι σκέτη Μακεδονία; Εμείς θα τη λέμε Σκόπια. Έλα, όμως, που αυτό έχει κοντά ποδάρια! Έτσι δεν κάνεις εξωτερική πολιτική. Κυρίως, έτσι δεν είσαι πατριώτης. Έτσι κάνεις κακό στη χώρα σου, έτσι καλλιεργείς έναν άγονο εθνικισμό, έτσι απομονώνεσαι διεθνώς, σπαταλώντας πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο, ενώ αμφισβητείς την ίδια σου την ιστορία, ενώ προσβάλλεις έναν ολόκληρο λαό. Όλοι συνομολογούν σήμερα πως η σημερινή Μακεδονία, με τη Συμφωνία των Πρεσπών, δεν έχει καμμία σχέση με τη Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Φαίνεται, δηλαδή, πως ακόμα και οι βόρειοι γείτονές μας βαρέθηκαν να ζουν με ένα ψέμα. Επέλεξαν να απορρίψουν τα ψέματα, που τους τάιζαν ομοϊδεάτες της Νέας Δημοκρατίας, εθνικιστές, όπως ο Γκρουέφσκι, και επέλεξαν να φωνάξουν δυνατά σε όλον τον κόσμο «δεν έχουμε σχέση με τη Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Όμως, και εδώ υπάρχουν οπαδοί του Γκρουέφσκι. Αυτές τις ημέρες γίνεται στη Θεσσαλονίκη το συνέδριο της ΚΕΔΕ με θέμα τη συνταγματική Αναθεώρηση. Τα συμπεράσματα του συνεδρίου τα συνόψισε ο κ. Πατούλης στην παρακάτω δήλωση: «Την Πέμπτη θα είμαστε μέσα στη Βουλή, θέλοντας να δώσουμε το στίγμα σε όλους εκείνους τους Βουλευτές να σκεφθούν μέσα από τη συνείδησή τους και όχι μέσα από την κομματική τους προσταγή». Είναι γνωστή, βέβαια, η πολιτική αμετροέπεια και αλαζονεία του κ. Πατούλη, που θεωρεί τους Βουλευτές πολιτικά ασυνείδητους και κομματικά καταναγκασμένους. Αυτό, όμως είναι το λιγότερο. Το χειρότερο είναι ότι χρησιμοποιεί έναν κατ' εξοχήν λαϊκό θεσμό, την τοπική αυτοδιοίκηση, που πρεσβεύει συναίνεση, κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη, για να διχάσει τους πολίτες με έναν ανιστόρητο και εθνικά επικίνδυνο τρόπο. Νομίζω πως από αύριο και ο δικός μας λαός μπορεί να φωνάζει στον υπόλοιπο κόσμο: Η ιστορία μας δεν παραχαράσσεται. Δεν φοβόμαστε το μέλλον, το σχεδιάζουμε με αισιοδοξία. Οι μαύρες μέρες των μνημονίων είναι πίσω μας και ένα μέλλον συνύπαρξης και ειρήνης με τους γείτονές μας είναι το πεπρωμένο μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Θα δώσω τον λόγο στον κ. Κουράκη, Αντιπρόεδρο της Βουλής.
Κυρία Πρόεδρε, μια ενημέρωση μπορείτε να μας κάνετε για τον κατάλογο; Τι γίνεται;
Θα σας πω. Τώρα θα μιλήσει ο κ. Κουράκης, μετά ο κ. Ηλιόπουλος από τη Χρυσή Αυγή, μετά η Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Τελιγιορίδου και μετά θα συνεχίσουμε με τον κατάλογο.
Σήμερα είναι η μέρα των Βουλευτών. Κάνουμε συνεδρίαση ειδική για τους Βουλευτές, για να μιλήσουν.
Να σας διαβάσω μια ανακοίνωση, για να συνεννοηθούμε. Θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης, περίπου στις 14.30΄, θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί του νομοσχεδίου δια εκφωνήσεως, μετά από αίτημα του Προέδρου της Βουλής, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 εδάφιο γ΄. Έτσι και αλλιώς, από χθες έχουμε ανακοινώσει ότι στις 14.30΄ θα γίνει η ψηφοφορία.
Να προλάβουμε να μιλήσουμε οι Βουλευτές!
Προσπαθήστε, λοιπόν, να τηρείτε τον χρόνο, για να μιλήσουν όσο περισσότεροι γίνεται. Δεν μπορούμε να φτάσουμε στις πέντε μέρες, για να μιλήσουν όλοι.
Κυρία Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο.
Πάντως, η συνεννόηση με τον Πρόεδρο της Βουλής ήταν ότι θα μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι του καταλόγου.
Έτσι.
Εντάξει, κύριε Δένδια, υπάρχει όμως και μια οικονομία της λογικής. Έτσι;
Έχετε πιθανόν δίκιο αορίστως, αλλά το συγκεκριμένο θέμα είναι ειδικό θέμα. Νομίζω ότι πρέπει σε όλους τους συναδέλφους να δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουν. Εγώ αναφέρομαι στους συναδέλφους του κόμματός μου. Επ' ονόματι αυτών ομιλώ.
Το καταλαβαίνω.
Η θέση της Νέας Δημοκρατίας, η θέση του Μητσοτάκη, είναι ότι οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας πρέπει να μιλήσουν. Δεν είναι το θέμα του χρόνου το προεξάρχον.
Ναι, έχουμε όμως δηλώσει από χθες την ώρα λήξης. Υπάρχουν πάρα πολλές υποχρεώσεις ανθρώπων, με εισιτήρια κ.λπ., δεν γίνεται αλλιώς. Εν πάση περιπτώσει, εδώ είμαστε, για να το δούμε. Κύριε Κουράκη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μετά από τέσσερις μέρες εξαντλητικής κοινοβουλευτικής συζήτησης και διακοσίων και πλέον ομιλητών, απ' ό,τι φαίνεται, από το σύνολο των κομμάτων, μπορούμε να πούμε ότι σήμερα, παρά τις άθλιες προσπάθειες της ακροδεξιάς και διαφόρων άλλων, η δημοκρατία βγαίνει πιο δυνατή. Και στο επίπεδο των επιχειρημάτων ακούστηκαν ενδιαφέροντα πράγματα. Έτσι είχαμε όλοι την ευκαιρία να θυμηθούμε γιατί μόνο η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική. Καταφέραμε να επικαιροποιήσουμε τις γνώσεις μας σε σχέση με το ποια ήταν η εθνολογική εξέλιξη στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας, ποιοι λαοί συμβίωναν, ποιοι λαοί συγκρούστηκαν και πότε και κυρίως να θυμηθούμε ότι σ' αυτήν την περιοχή υπήρχαν άνθρωποι χωρίς όνομα. Χθες λέχθηκε πολύ χαρακτηριστικά ότι ονομάζονταν ντόπιοι. Κανένας δεν μπορούσε να εκφέρει ότι αυτοί ήταν Σλαβομακεδόνες. Ήταν άνθρωποι χωρίς δικαιώματα, άνθρωποι που συμμετείχαν στις δύσκολες στιγμές της ιστορίας αυτής της περιοχής των Βαλκανίων. Ποια ήταν η απαγορευμένη γλώσσα της Μακεδονίας; Ποιοι μιλούσαν τα μακεδονίτικα, στα οποία αναφέρθηκε η Πηνελόπη Δέλτα; Γνωρίζετε ότι ήταν τόσο μεγάλη η απαγόρευση να μιλούν τη γλώσσα τους, ώστε ακόμα και τραγούδια που ακούγονταν σε γάμους ήταν απαγορευμένα και έμπαινε η Αστυνομία και διέλυε τους γάμους. Ήταν οικογένειες που χώρισε ο εμφύλιος, που εκδιώχθηκαν και όλα αυτά τα ιστορικά γεγονότα τα θυμηθήκαμε με αφορμή τη συζήτηση που κάναμε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η καταφυγή στην εθνικιστική ρητορεία, η καταφυγή στον δικό μας αλυτρωτισμό ακόμα και χθες υπήρξε και θα θυμάστε πώς έκλεισε την ομιλία του ο κ. Σαμαράς, ότι είναι μία η Μακεδονία και είναι ελληνική. Αυτό δεν είναι αλυτρωτικό; Αυτό δεν συμπαρασύρει και το σύνθημα «στα όπλα, στα όπλα, να πάρουμε τα Σκόπια»; Γιατί υπάρχει ένας τέτοιος τυφλός εθνικιστικός αναθεωρητισμός και παραχάραξη της ιστορίας; Το ερώτημα, το οποίο πρέπει όλοι να θέσουμε, είναι ότι στο ιστορικό διάστημα ανάμεσα στη Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και στη σημερινή εποχή δεν υπήρξαν πληθυσμιακές ανακατατάξεις στα Βαλκάνια; Δεν υπήρξαν διαδικασίες δημιουργίας εθνικών κρατών; Δράττομαι της ευκαιρίας να πω ότι χθες χάρηκα που ο κ. Μητσοτάκης για πρώτη φορά αναγνώρισε και είπε ρητά ότι υπάρχει γεωγραφικός χώρος στη Μακεδονία, όπου υπάρχουν διάφορες «Μακεδονίες» που ανήκουν σε διάφορα κράτη. Εδώ υπήρξαν συγκρούσεις πριν και μετά τον εμφύλιο γύρω απ' αυτό το ζήτημα. Έτσι, λοιπόν, να αναρωτηθούμε: Η Μακεδονία ως ιστορικός και γεωγραφικός χώρος παρέμεινε ελληνικός και ενιαίος; Όποιος αρνείται αυτά τα ιστορικά γεγονότα δεν προσφέρει καλές υπηρεσίες στην Ελλάδα και εθνικό, όπως είπαμε, είναι το αληθές. Στο σημείο αυτό θα ήθελα, με δεδομένο ότι ακούστηκαν όλα τα επιχειρήματα σε σχέση με τη συμφωνία ως προς τα επίδικα της γλώσσας, της υπηκοότητας και όλων των άλλων σημαντικών θεμάτων, να κάνω μια αναφορά σ' ένα από τα πιο κρίσιμα για εμένα θέματα. Είναι το ζήτημα των σχολικών βιβλίων. Καταλαβαίνετε ότι μπαίνει θέμα σχολικών βιβλίων, καθώς έχουμε κατακτήσει μέσω της συμφωνίας το ζήτημα της ιστορίας, αυτό το αφήγημα που είχαν κτίσει οι γείτονές μας, να απαλειφθεί τελείως και άρα, συμπαρασύρει μια αλλαγή των σχολικών εγχειριδίων. Εάν ένα θέμα βρίσκεται στον πυρήνα της αδελφοσύνης ανάμεσα στον λαό της Ελλάδας και σε εκείνον της γειτονικής μας χώρας, είναι η δέσμευσή μας να διδάξουμε την ιστορία από κοινού, απαλείφοντας τους εθνικισμούς. Να θυμίσουμε ότι κάτι ανάλογο έκαναν η Γαλλία με τη Γερμανία και αυτό ήταν πάρα πολύ επωφελές και για τα δυο κράτη. Τα σχολικά εγχειρίδια της Ιστορίας, τα οποία θα προκύψουν από την κοινή, επιστημονική, παιδαγωγική μας προσπάθεια, είναι η πραγματική κοινωνική επένδυση αυτής της συμφωνίας. Η κοινή προσέγγιση της ιστορίας, όπου κατέστη δυνατή, όπως είπαμε, δημιούργησε νέες γενιές πολιτών που ξεπέρασαν το μίσος. Θέλουμε, λοιπόν, να το καταφέρουμε και θα το καταφέρουμε. Το Υπουργείο Εξωτερικών, στο οποίο αναφέρθηκε και ο κ. Μπόλαρης αναλυτικά, μέσω της κοινής επιτροπής που έχει συσταθεί δουλεύει και φέρνει αποτελέσματα. Μεγαλοϊδεατισμοί, διαστρεβλωτικοί χάρτες, σφετερισμός ιστορικών γεγονότων ήδη αποτελούν παρελθόν από τα βιβλία της γειτονικής χώρας. Στο σημείο αυτό, θέλω να σας πω ότι αυτή η επιτροπή συνεδρίασε μία φορά στη Θεσσαλονίκη και θα συνεδριάσει τις επόμενες μέρες σε κάποια πόλη, όπου μας καλέσουν στη γειτονική μας χώρα. Και όσον αφορά τα αναλυτικά προγράμματα που θα βγάλει το Υπουργείο Παιδείας από τα Σκόπια, θα δώσει εντολή κανένα κεφάλαιο από αυτά που ήταν της προπαγάνδας των προηγούμενων δεκαετιών να μην διδάσκεται, καθώς όλα ήταν ανιστόρητα και αναφέρονταν στην αρχαία ελληνική ιστορία, στην αρχαία μακεδονική ιστορία, στον Αλέξανδρο, στον Αριστοτέλη. Όλα αυτά δεν θα διδαχθούν. Κλείνω, λέγοντας ως πολίτης της Θεσσαλονίκης ότι περιμένω από αυτή τη συμφωνία να ωθήσει την ανάπτυξη, που όλοι έχουμε ανάγκη. Όλοι οι πολίτες Θεσσαλονίκης θυμόμαστε τον μαρασμό, που έφερε στην πόλη μας, του εμπάργκο στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Όλοι μας οργιστήκαμε όταν είδαμε τάγματα εφόδου να καίνε νεοκλασικά κτήρια και να επιτίθενται στον δήμαρχο της πόλης. Αυτήν την πόλη του μίσους εμείς δεν θα την αφήσουμε να υπάρξει. Η Θεσσαλονίκη είναι - και θα συνεχίσει να είναι - η πολυπολιτισμική πόλη της αδελφοσύνης, της φιλοξενίας και της προόδου. Κανένας δεν μπορεί να στρέψει την κοινωνία της πόλης στον εθνικισμό. Όλοι εμείς θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε με όλα τα μέσα που διαθέτουμε τα κοινωνικά και δημοκρατικά κεκτημένα που έχουμε εδραιώσει με αγώνες όλα αυτά τα χρόνια. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Ηλιόπουλος για πέντε λεπτά, παρακαλώ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Βέβαια, τα πέντε λεπτά για το ξεπούλημα της Μακεδονίας είναι πάρα πολύ λίγα. Θα προσπαθήσω να τα πω όσο πιο περιεκτικά γίνεται. Μαύρη Παρασκευή σήμερα για την πατρίδα μας. Όπως ήταν εκείνη η μαύρη μέρα, η 29η Μαΐου που έπεφτε η Κωνσταντινούπολη, έτσι είναι μαύρη Παρασκευή και σήμερα, η 25η Ιανουαρίου 2019 που πέφτει η Μακεδονία. Παραδίδουμε τη Μακεδονία. Και την παραδίδουμε εκ των έσω. Την παραδίδουμε, εδώ, από τη Βουλή των Ελλήνων. Δεν χύνεται αίμα. Ούτε μία σταγόνα αίματος δεν χύνεται. Την παραδίδουμε μόνοι μας. Την παραδίδουμε εμείς οι Έλληνες. Παραχωρούμε εθνική κυριαρχία. Είναι μαύρη Παρασκευή ή για όσους δεν το καταλάβατε, για εσάς τους καπιταλιστές, «Black Friday» για τον ελληνισμό. Βέβαια, θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια και στις μπολσεβίκες - μην το ξεχάσω - τις επικεφαλής του Υπουργείου «αταξίας και τσακίσματος του Έλληνα πολίτη» που έπνιξαν με τόνους χημικά και δεν ζήτησαν ούτε μία συγγνώμη την Κυριακή. Έπνιξαν δεκάχρονα παιδιά. Έπνιξαν ιερείς. Έπνιξαν μοναχές που κλαίγανε και κρατούσαν την ελληνική σημαία και δεν έφευγαν. Ανατρίχιασα όταν τις είδα. Ήταν μοναχές στο Σύνταγμα να κλαίνε από τα δακρυγόνα σας και δεν ζητήσατε ούτε μία συγγνώμη. Ήταν εκεί όμως με ελληνική σημαία. «Το όνομά μας είναι η ψυχή μας». Το είπατε και το ξαναείπατε. Εσείς, όμως, της Νέας Δημοκρατίας γιατί το λέτε, αφού εσείς το είχατε παραχωρήσει στο Βουκουρέστι. Και θα επανέλθω σε αυτό. Είστε τόσο δημοκράτες που δεν βγαίνετε στον δρόμο, στους Έλληνες, εδώ στο Σύνταγμα, στη Θεσσαλονίκη σε ολόκληρη την Ελλάδα να τους εξηγήσετε για αυτή την μεγαλειώδη συμφωνία που υπογράψατε, αυτή την πατριωτική Σύμβαση των Πρεσπών που είναι για τα σκουπίδια της ιστορίας, όπως είστε και εσείς και θα σας στείλει ο ελληνικός λαός, αφού σας έχει γράψει πρώτα με τα μελανότερα γράμματα στις σελίδες της ένδοξης ιστορίας των Ελλήνων. Σκυλιά του συστήματος εξαπολύσατε όλες αυτές τις μέρες για να κυνηγήσουν τους απλούς Έλληνες πολίτες, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για το αυτονόητο. Διαμαρτυρόμαστε για το αυτονόητο, να μην ξεπουλήσει η ελληνική Κυβέρνηση ελληνικό έδαφος. Και όμως, το κάνατε. Μόνοι μας εναντίον όλων εδώ μέσα στο Κοινοβούλιο. Η Χρυσή Αυγή, οι δεκαέξι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής και όλοι εσείς. Διότι εκτός από εσάς που τα λέτε και τα πιστεύετε - φαίνεται ότι τα πιστεύετε - είναι και κάτι άλλοι ψευτοπατριώτες της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι είχαν παραχωρήσει το όνομα στο Βουκουρέστι. Και όταν λέμε το όνομα, εννοούμε την ουσία του προβλήματος. Γιατί, όταν δίνεις το όνομα, παραχωρείς και την εθνότητα και τη γλώσσα. Γι' αυτό, μη μας κοροϊδεύετε ότι εσείς δεν είχατε δεχθεί εθνότητα και γλώσσα. Όταν αποδέχεστε να λένε τους άλλους «Βόρεια Μακεδονία», άρα η εθνότητα τους είναι μακεδονική - δεν είναι βορειομακεδονική - και η γλώσσα τους μακεδονικά. Τόσες μέρες εδώ μέσα όλοι, μα όλοι, αναφέρεστε στη Χρυσή Αυγή, το απόλυτο κακό του συστήματος και λέτε για το διχαστικό λόγο της Χρυσής Αυγής. Μία απλή ερώτηση μπορώ να κάνω εγώ ως Έλληνας πολίτης; Γιατί να είναι διχαστικός ο λόγος της Χρυσής Αυγής, που εκφράζει τα εκατομμύρια των Ελλήνων, τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων και δεν είναι διχαστικός ο δικός σας ο λόγος, που ξεπουλάει τη Μακεδονία; Για βγείτε, λοιπόν στον δρόμο να δούμε. Εμείς βγαίνουμε. Εμείς τολμάμε και βγαίνουμε στον δρόμο με ψηλά το κεφάλι, γιατί δεν προδώσαμε. Εσείς για βγείτε να δούμε. Για βγείτε εσείς που δεν έχετε διχαστικό λόγο, που τα λέτε τόσο ωραία και εσείς οι αριστεροί και εσείς οι δήθεν δεξιοί, οι ψευτοπατριώτες, πατριδοκάπηλοι. Όχι, όμως, δεν μπορείτε. Βγάζετε κάτι θολοκουλτουριάρηδες να υποστηρίξουν. Βγήκαν λέει τριακόσιοι, τριακόσοι πενήντα θολοκουλτουριάρηδες που υπογράφουν ως διανοούμενοι. Αν είναι δυνατόν, κάποιος να υπογραφεί ως διανοούμενος! Και μέσα σε αυτούς τους διανοούμενους αριστερούς, κάτι κομματόσκυλα του ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, διαβάζουμε ότι ήταν και μία εργάτρια του σεξ. Αυτούς βάλατε να υπογράψουν. Αλλά έτσι όπως σας βλέπω και εσάς εδώ και τους υπόλοιπους από αυτούς που έχουν υπογράψει, η μόνη που έχει δουλέψει πραγματικά είναι η εργάτρια του σεξ σε αυτή τη ζωή. Λέει ο Σαράντος Καργάκος ότι αυτός ο εθνάρχης ο δικός σας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής - μεγάλος εθνάρχης, έχει ξεπουλήσει τα πάντα - τον ρώτησε: «Καλά, γιατί κόβεσαι για τη Μακεδονία;». Και του λέει: «Γιατί κόβομαι; Γιατί η Μακεδονία είναι ποτισμένη με το αίμα των Ελλήνων Μανιατών. Είναι ποτισμένη με κόκκαλα Μανιατών». Και θα προσθέσω εγώ: και Θεσσαλών και Αθηναίων και Κρητών και νησιωτών. Όλοι οι Έλληνες έτρεξαν να σώσουν τη Μακεδονία. Γιατί όπως είπε και ο Ίωνας Δραγούμης, «αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει». Μιλάτε για πλειοψηφίες. Ποιες πλειοψηφίες; Μαζεύετε τα κουκιά εκεί, κακομοίρηδες, για να βρείτε εκατόν πενήντα τρεις προδότες. Να σας πω, όμως, και κάτι, γιατί όντως όπως αναφέρθηκε πολλές φορές, το εθνικό είναι και το αληθινό. Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εκστράτευε εναντίον των Περσών, υπήρχαν δύο στρατόπεδα: του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Δαρείου. Μαντέψτε ποιο είχε τους περισσότερους Έλληνες. Το στρατόπεδο του Δαρείου. Έτσι και εμείς, λοιπόν, εδώ στη Χρυσή Αυγή, οι λίγοι αμετανόητοι, είμαστε με το στρατόπεδο του Μεγαλέξανδρου. Και εσείς είστε με το στρατόπεδο του Δαρείου. Εμείς είμαστε με τους Έλληνες. Εσείς είστε με τους ξένους, με τους βαρβάρους. Και θα κλείσω με το εξής: Αφού καίγονται τόσο πολύ οι Σκοπιανοί να λέγονται Μακεδόνες, υπάρχει ένας πάρα πολύ απλός και εύκολος τρόπος να το πετύχουν: Να κάνουν ένα δημοψήφισμα και να προσαρτηθούν στην Ελλάδα για να λέγονται και επίσημα Μακεδόνες. Διότι η Μακεδονία είναι μόνο εδώ, είναι ελληνική. Και τότε, θα γίνουν αλήθεια τα λόγια που ακούγονται τις τελευταίες μέρες πάρα πολύ. Μην παραχαράσσετέ την ιστορία. Τα σύνορά μας φτάνουν μέχρι τη Σερβία. Ζήτω η Ελλάδα!
Τον λόγο έχει η Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης η κ. Τελιγιορίδου για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα σύνορά μας είναι και θα παραμείνουν απαραβίαστα. Ακούστηκαν πάρα πολλά αυτές τις μέρες σε αυτή την Αίθουσα. Θέλω όμως να σταθώ σε κάτι, το οποίο θεωρώ πολύ μεγάλο ατόπημα. Χθες, σε αυτή την Αίθουσα, ένας πρώην Πρωθυπουργός για να υπερασπιστεί την πολιτική του, έπεσε - πιστεύω - σε ένα πολύ μεγάλο σφάλμα. Έφτασε στο σημείο να πει ότι εμείς που σήμερα έχουμε αυτήν την πιο ρεαλιστική συμφωνία που θα μπορούσε να γίνει δεν είμαστε Έλληνες. Ο πρώην Πρωθυπουργός της Ελλάδας είπε ότι εμείς δεν είμαστε Έλληνες. Ας δούμε όμως αυτήν την κατηγορία και τα πράγματα αναλυτικά. Για εβδομήντα ολόκληρα χρόνια οι γείτονές μας έκλεβαν ιστορία. Δήλωναν απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το επίσημο ελληνικό κράτος σφύριζε αδιάφορα. Σήμερα, λοιπόν, που για πρώτη φορά με αυτήν την συμφωνία παραδέχονται ότι δεν έχουν σχέση με την ελληνική ιστορία και την ελληνική αρχαιότητα, ο Πρώην Πρωθυπουργός και μέλος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης λέει ότι δεν είμαστε Έλληνες. Και γιατί το λέει αυτό; Το λέει αυτό επειδή παίρνουμε πίσω την ιστορία μας, τα σύμβολά μας και τον πολιτισμό μας; Μας κατηγορεί επειδή καταφέραμε να αλλάξουν την ονομασία του αεροδρομίου τους και των δρόμων τους; Μας κατηγορεί επειδή κάτω από τα αγάλματα, που έγιναν με τη σιωπή και την ανοχή του επίσημου ελληνικού κράτους, των δικών σας κυβερνήσεων, πλέον γράφουν ότι αυτά τα αγάλματα αναφέρονται στην αρχαία ελληνική ιστορία; Μας κατηγορεί ότι δεν είμαστε Έλληνες γιατί πλέον η γλώσσα τους, όπως αναγνωρίζουν οι ίδιοι και το υπογράφουν σ' αυτήν τη συμφωνία, είναι σλαβική γλώσσα; Γιατί δεν κατηγορείτε τον εαυτό σας αντιστοίχως, όταν το 1977 ο ΟΗΕ αναγνώριζε μακεδονικό αλφάβητο και εσείς σιωπούσατε; Ποιος ήταν Κυβέρνηση σε αυτήν τη χώρα το 1977; Γιατί δεν κατηγορείτε τον εαυτό σας, όταν ο ΟΗΕ αναγνώριζε το 1992 μακεδονική γλώσσα; Γιατί δεν αντιδράσατε τότε; Ποιος ήταν κυβέρνηση το 1992; Πρώτη φορά μετά από προσπάθεια της δικής μας Κυβέρνησης αναγνωρίζουν ότι η γλώσσα τους είναι σλαβική και μας κατηγορείτε γι' αυτό ότι δεν είμαστε Έλληνες. Μήπως μας κατηγορείτε γι' αυτό και επειδή για πρώτη φορά - για πρώτη φορά επαναλαμβάνω - και εγγράφως και επίσημα παραδέχονται ότι δεν υπάρχει μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα; Γι' αυτό μας κατηγορείτε ότι δεν είμαστε Έλληνες; Ή μας κατηγορείτε, επειδή πέτυχαμε να αλλάξουν τα αλυτρωτικά στοιχεία του συντάγματός τους; Ποιον κοροϊδεύετε; Ποιον εμπαίζετε; Γιατί δεν λέτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό; Μας κατηγορείτε για τη σύνθετη ονομασία, ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και erga omnes; Εσείς τι θέλατε όλα αυτά τα χρόνια; Όμως, μάλλον δεν ξέρατε τι θέλετε, γιατί προχθές ο κ. Κουμουτσάκος εδώ μας είπε ότι η Νέα Δημοκρατία με πόνο ψυχής δέχθηκε τη σύνθετη ονομασία για να έρθει ο κ. Σαμαράς και να μας πει ότι η Μακεδονία είναι μόνο μία και αμέσως μετά ο κ. Μητσοτάκης για να πει ότι ουδέποτε το ελληνικό κράτος επιχείρησε να μονοπωλήσει ότι ολόκληρη η γεωγραφική Μακεδονία είναι ελληνική. Ο ένας αναιρεί τον άλλο. Τι θέλετε τελικά; Ποια είναι η πρότασή σας; Αποφασίστε. Ήταν σωστή ή λάθος η πολιτική σας των τελευταίων είκοσι χρόνων μαζί με το Βουκουρέστι; Μας είπατε πως βάζατε προϋπόθεση για την ευρωπαϊκή πορεία της γειτονικής χώρας την επίλυση του ονόματος. Μας είπατε την αλήθεια ότι δεν επιτρέπατε να γίνει καμμία συζήτηση για ευρωπαϊκό προσανατολισμό; Γιατί τότε ο Πρωθυπουργός δικής σας κυβέρνησης στις 5 Δεκεμβρίου του 2011, ο κ. Λουκάς Παπαδήμος, δήλωνε ότι η Ελλάδα επιδιώκει σχέσεις καλής γειτονίας με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και για τον λόγο αυτό έχει υποστηρίξει την ευρωπαϊκή πορεία των Σκοπίων σε πολλές περιπτώσεις. Αφού, λοιπόν, εσείς το εμποδίζατε, πείτε μας σε ποιες περιπτώσεις - και το δίνω στα Πρακτικά - αναφέρεται ο κ. Παπαδήμος; [[Στο σημείο αυτό η Υφυπουργός κ. Ολυμπία Τελιγιορίδου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η συνεδρίαση μας σήμερα είναι ιστορική, γιατί κλείνει ένα κεφάλαιο της σύγχρονης πολιτικής και διπλωματικής ιστορίας της πατρίδας μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υφυπουργού]] Θα ήθελα ένα λεπτό ακόμη, κυρία Πρόεδρε. Είναι τώρα η στιγμή και για την αποτύπωση και για τον σχεδιασμό αυτά τα δύο, το να αποτιμήσουμε την κατάσταση και να σχεδιάσουμε το μέλλον είναι οι εγγυήσεις για τη συγκρότηση μιας στιβαρής εθνικής στρατηγικής, στην οποία, όμως, δυστυχώς δεν θέλετε να συμβάλλετε δημιουργικά. Προτιμάτε να κρυφτείτε πίσω από συνθήματα που συγκινούν, αλλά παραπλανούν και το γνωρίζετε καλά. Γνωρίζετε ότι η χώρα μας μπορεί και πρέπει να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στα Βαλκάνια, γιατί αν τον ρόλο αυτόν δεν τον παίξει η δική μας χώρα, θα τον παίξει η Τουρκία και δεν είναι δυνατόν να θυσιάζετε τα εθνικά μας συμφέροντα στον βωμό της μικροπολιτικής για τη συλλογή κάποιων ακροδεξιών ψήφων. Και στα εθνικά θέματα η μικροπολιτική δεν έχει θέση και όποτε αυτό οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας το ξέχασαν, τότε δεν είχαμε καλά αποτελέσματα.
Ολοκληρώνετε, κυρία Τελιγιορίδου.
Εγώ ένα πράγμα θα πω και θα είμαι ξεκάθαρη και απαντώ στον πρώην Πρωθυπουργό, τον κ. Σαμαρά, που λέει ότι δεν είμαστε Έλληνες: Μαθήματα πατριωτισμού ούτε κάνω ούτε δέχομαι. Είμαι περήφανη για την ποντιακή μου ρίζα. Είμαι περήφανη που είμαι Μακεδόνισσα. Είμαι περήφανη που είμαι Ελληνίδα. Και όλους εκείνους τους ήρωες της πατρίδας - όχι τους δικούς σας ήρωες - την Τράικου, τον Κώττα, τον Άγρα, τον Παύλο Μελά δεν σας τους χαρίζουμε. Και δεν σας τους χαρίζουμε γιατί αυτοί αγωνίστηκαν για μια ασφαλή και δυνατή Ελλάδα. Δεν αγωνίστηκαν για να αφήνετε για εβδομήντα χρόνια την παραχάραξη της ιστορίας μας. Εμείς παίρνουμε πίσω την ιστορία μας, παίρνουμε πίσω τα σύμβολά μας. Δεν χαρίζουμε τίποτα και σε κανέναν από αυτά που μας ανήκουν και θέλουμε μια Ελλάδα που θα είναι γέφυρα της ειρήνης και της προόδου στα Βαλκάνια, στη Μεσόγειο και στην Ευρώπη. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί από το Γενικό Λύκειο Μακροχωρίου Ημαθίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Φωτήλα, έχετε τον λόγο, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώντας την τοποθέτησή μου, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι γιατί ακούγονται πάρα πολλά. Το είπε ο συνάδελφός μου - είναι παρών - ο κ. Τριανταφυλλίδης σε τηλεοπτική εκπομπή που ήμασταν στο ίδιο πάνελ πριν από λίγες μέρες, αλλά το ακούω συχνά - πυκνά και από άλλους Βουλευτές της Συμπολίτευσης, κυρίως από αυτούς που έλκουν την καταγωγή του από τη Μακεδονία. Είπε λοιπόν ότι δήθεν, δηλαδή, η Κυβέρνηση ανέλαβε μια «καυτή πατάτα» και καλούν τους πολίτες να δουν όχι τι θέλουν, τι επιθυμούν, αλλά τι είναι δυνατόν να πετύχουμε, τι μπορούμε να πετύχουμε, εννοώντας προφανώς ότι και αυτοί οι Βουλευτές θα ήθελαν μια καλύτερη συμφωνία, αλλά αυτό δεν είναι εφικτό. Κύριε Τριανταφυλλίδη, ο ισχυρισμός σας, εκτός του ότι είναι εκτός γραμμής και θα έπρεπε ο Πρωθυπουργός να σας τραβήξει το αυτί, είναι και καθ' όλα ψευδής. Καμμία «καυτή πατάτα» δεν αναλάβατε και καμμία υποχρέωση δεν είχατε να ανοίξετε, αλλά ακόμα περισσότερο να κλείσετε μέσα σε τρεις μήνες, ένα ζήτημα που εδώ και τριάντα χρόνια κανείς δεν έκλεισε. Κανείς δεν σας υποχρέωσε να κλείσετε το σκοπιανό. Σε διαφορετική περίπτωση, ας βγει ο Πρωθυπουργός να δηλώσει ότι υποχρεώθηκε και εκβιάστηκε από κάποιον και ας μας πει και από ποιον. Αντιθέτως, τόσο Πρωθυπουργός όσο και ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών, που υπέγραψε αυτήν τη συμφωνία, δηλώνουν υπερήφανοι γι' αυτήν και δηλώνουν ότι είναι μια συμφωνία εξαιρετική για τη χώρα. Συνεπώς, καμμία «καυτή πατάτα» δεν αναλάβατε. Επιλέξατε να ανοίξετε και να κλείσετε το σκοπιανό και δεν πήρατε αυτό που μπορούσατε, αλλά ακριβώς αυτό που θέλατε. Δεν ξεχνάμε ότι ήταν το κόμμα σας που το 2008 έδινε μάχες για να πετύχουν οι βόρειοι γείτονές μας αυτά ακριβώς που τους παραχωρείτε σήμερα με αυτήν τη συμφωνία: όνομα, γλώσσα, εθνότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, πήρατε ακριβώς αυτό που επιθυμούσατε και, υπ' αυτήν την έννοια, είναι δικαιολογημένη οι κύριοι Τσίπρας και Κοτζιάς να αισθάνονται υπερήφανοι για την επιτυχία τους. Τώρα το ερώτημα είναι: Γιατί επιλέξατε να φέρετε και να κλείσετε στο άψε σβήσε το σκοπιανό με κάθε κόστος; Η απάντηση είναι σύνθετη. Πρώτον, γιατί έπρεπε άμεσα να πετάξετε την μπάλα στην εξέδρα, ώστε να μην ασχολείται ο κόσμος με τα αδιέξοδα της οικονομικής καταστροφικής σας πολιτικής. Δεν υπολογίσατε, βέβαια, ότι ο Έλληνας πάνω από όλα βάζει την εθνική του συνείδηση. Δεν υπολογίσατε ότι σκάβετε τον ίδιο σας τον λάκκο. Και σωστά δεν το υπολογίσατε. Γιατί για εσάς δεν είναι τόσο σοβαρό, δεν είναι τόσο σημαίνον όσο για τον μέσο Έλληνα. Δεύτερον, γιατί σκεφτήκατε ότι κλείνοντας το σκοπιανό ύστερα από τριάντα χρόνια, θα κερδίζατε την εύνοια των ξένων δυνάμεων, ευρωπαϊκών και μη, και κατ' αυτόν τον τρόπο, θα αποκομίζατε κομματικά οφέλη. Πράγματι, αυτό το καταφέρατε. Τρίτον, γιατί πιστέψατε ότι κατ' αυτόν τον τρόπο θα φέρνατε σε δύσκολη θέση την Αντιπολίτευση, τόσο την ελάσσονα, αλλά κυρίως τη Νέα Δημοκρατία και εν μέρει το καταφέρατε. Διαλύσατε ένα κόμμα, το Ποτάμι, πληγώσατε ένα άλλο, το ΚΙΝΑΛ, ενσωματώσατε ένα τρίτο, τους ΑΝΕΛ. Όμως, τη Νέα Δημοκρατία όχι μόνο δεν τη φθείρατε, αλλά αντίθετα, τη συσπειρώσατε, τη δυναμώσατε, τη γιγαντώσατε. Στην ουσία τώρα. Ξεκίνησε η Κυβέρνηση μια διαπραγμάτευση χωρίς καμμία διαβούλευση, χωρίς συμμετοχή κανενός άλλου θεσμικού οργάνου - κόμματα, πολιτικοί Αρχηγοί, Πρόεδρος της Δημοκρατίας - , μια διαπραγμάτευση που ήταν καταδικασμένη από την αρχή να αποτύχει, πρωτίστως γιατί η ελληνική Κυβέρνηση δεν την πίστευε. Δεν την πίστευε ιδεολογικά, πάνω από όλα. Ακούσαμε όλοι την κ. Χριστοδουλοπούλου, ακούσαμε τον κ. Τσακαλώτο να δηλώνουν υπερήφανοι που το 2008 ήθελαν οι Σκοπιανοί να ονομαστούν «Μακεδόνες» σκέτο. Η τοποθέτηση του κ. Φίλη είναι η επίσημη ιδεολογική θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως ήταν καταδικασμένη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αποτύχει αυτή η διαπραγμάτευση και για άλλον ένα λόγο. Γιατί ξεκίνησε από αυτό που θα έπρεπε να επιδιώκει η Κυβέρνηση να είναι το τελευταίο σκέλος της διαπραγμάτευσης, το όνομα. Η διαπραγμάτευση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα έπρεπε να έχει ως αφετηρία την επίλυση όλων των αλυτρωτικών ζητημάτων και αφού έχουν κατοχυρωθεί αυτά, και μόνο τότε, η διαπραγμάτευση θα έπρεπε να περάσει στο επόμενο στάδιο που είναι η εύρεση ενός κοινά αποδεκτού ονόματος, σύνθετου ή μη. Εσείς, αντίθετα, είτε από ανικανότητα είτε γιατί θέλατε σώνει και καλά, άρον - άρον, να τελειώσετε με αυτή τη συμφωνία, αποδεχτήκατε και παραχωρήσατε τα πάντα, όνομα και ό,τι άλλο σας ζητήθηκε. Και βέβαια, το ερώτημα που προκύπτει είναι τι είδους διαπραγμάτευση ήταν αυτή, όταν από την αρχή ήσασταν διατεθειμένοι να παραδοθείτε εξ ολοκλήρου, σε σημείο που ήσασταν έτοιμοι να δεχτείτε το όνομα «Μακεδονία του Ίλιντεν» και το αποσύρετε άρον - άρον; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Λίγο την ανοχή σας, κύρια Πρόεδρε. Και επιτέλους, σταματήστε να μας ρωτάτε, δήθεν, για να μας φέρετε σε δύσκολη θέση, αν θα δεχόμασταν το ένα όνομα ή το άλλο. Γιατί δεν θα σας απαντήσουμε τι θα δεχόμασταν και τι όχι. Γιατί δεν πρέπει να σας απαντήσουμε. Γιατί εμείς έχουμε σκοπό να διαπραγματευτούμε πραγματικά, από το μηδέν, σε όλα τα επίπεδα, αν καταφέρουμε σήμερα να μην περάσει αυτή η επιζήμια συμφωνία. Για τον κ. Καμμένο δεν θα ξοδέψω ούτε δέκα δεύτερα από την ολιγόλεπτη ομιλία μου. Δεν αξίζει τον κόπο. Το μόνο που θα πω είναι ότι ο κ. Καμμένος είναι η επιτομή αυτού που λέμε «τζάμπα μάγκας» και πλέον ό,τι και να λέει, κανείς δεν του δίνει σημασία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνω. Η αλήθεια είναι μια. Όποιος ψηφίσει αυτή τη συμφωνία, στηρίζει αυτήν την Κυβέρνηση στο σύνολό της, δίνει ψήφο εμπιστοσύνης. Όποιος συνάδελφος ψηφίσει σήμερα «ναι», στηρίζει την παιδεία της ρετσινιάς της αριστείας, στηρίζει το πελατειακό κράτος των εκατό χιλιάδων και πλέον προσλήψεων από το παράθυρο στο δημόσιο, στηρίζει την πολιτική της αντικατάστασης της δουλειάς από επιδόματα, της αφαίμαξης των κονδυλίων των επενδύσεων στον βωμό των αχρείαστων υπερπλεονασμάτων, στηρίζει την Κυβέρνηση της ΔΕΠΑ, του Πετσίτη, του Παπά, του Καλογρίτσα. Όποιος ψηφίσει σήμερα «ναι» στηρίζει την ανασφάλεια, τον τρόμο, τους ρουβικωνοκουφοντίνες, στηρίζει την απόπειρα χειραγώγησης της δικαιοσύνης και της κατάλυσης της διάκρισης των εξουσιών.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Τέλος, όποιος συνάδελφος ψηφίσει σήμερα «ναι», να έχει υπ' όψιν του ότι στηρίζει τον κ. Πολάκη, τον κ. Κατρούγκαλο, τον κ. Παπαγγελόπουλο, τον κ. Σκουρλέτη, τον κ. Κουρουμπλή και πάνω απ' όλα, στηρίζει τον κ. Τσίπρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλή σας ψήφο.
Τον λόγο έχει ο κ. Δέδες και μετά ο κ. Φίλης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Καλημέρα σας. Κύριε Φωτήλα, ενίσταμαι γιατί δεν είπες τίποτα για μένα. Ευχαριστώ πολύ. Εκλογές έρχονται και έπρεπε να πεις και κάτι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αγαπητοί συνάδελφοι, πράγματι, η σημερινή ημέρα είναι πολύ μεγάλη. Και είναι πολύ μεγάλη και για τον ελληνικό λαό και για το έθνος, κυρίως, παράλληλα, είναι και για τους γείτονές μας που θέλουμε να συνυπάρξουνε με αυτούς. Όπως γνωρίζετε, στην περιοχή μας, Μέση Ανατολή, εγγύς Ανατολή, τώρα και δέκα - έντεκα χρόνια τουλάχιστον, είμαστε σε μια πυρίκαυστη ζώνη, όπου παράγει περισσότερα γεγονότα παρά όσα μπορεί να απορροφήσει η ιστορία και η κατάσταση. Βεβαίως, όπως καταλαβαίνετε, είμαστε και σε μια περίοδο πιθανώς αλλαγής των ζωνών επιρροής, διότι έχουν υπεισέλθει μεγάλες δυνάμεις και λαοί μετακινούνται και καταστρέφονται. Όμως, επειδή η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σοβαρό σταυροδρόμι σε αυτήν την περιοχή, στην ανατολική Μεσόγειο, είμαστε και εμείς εμπλεκόμενοι μερικώς σε όλα αυτά τα γεγονότα, διότι απορροφούμε μεγάλο πλήθος μεταναστών και προσφύγων από όλες αυτές τις καταστροφές. Άρα, μέσα σε αυτό το κλίμα το οποίο ουσιαστικά βρισκόμαστε θα πρέπει η εξωτερική μας πολιτική να είναι τέτοια που να διατηρεί μια σταθερότητα και να είναι ένας πυλώνας ειρήνης και συνύπαρξης των λαών της περιοχής μας. Στα Βαλκάνια, εν προκειμένω, έχουμε μια διείσδυση ουσιαστικά του μουσουλμανικού τόξου από την Τουρκία. Να φανταστείτε ότι στην Αλβανία αυτήν τη στιγμή κατασκευάζεται το μεγαλύτερο τζαμί όλης της Ευρώπης που θα μπορεί να στεγάσει γύρω στις επτά - επτάμισι χιλιάδες λαού. Δεύτερον, στο Κοσσυφοπέδιο δημιουργείται παράνομα στρατός τεσσάρων χιλιάδων ανδρών και τριών χιλιάδων μισθοφόρων. Παράνομα. Στη Βοσνία υπάρχει ένα σοβαρό εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Στη Σερβία την τελευταία εβδομάδα είχαμε την επίσκεψη του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του κ. Πούτιν, για να διευθετήσει ουσιαστικά και να πιέσει τους συμμάχους της τους Σέρβους, έτσι ώστε να ηρεμήσουν σε σχέση με την περιοχή των Βαλκανίων. Έρχεται, λοιπόν, αυτή η συνθήκη και η Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία εμείς φέραμε και επιταχύνουμε, διότι τουλάχιστον είκοσι πέντε, τριάντα χρόνια υπήρχε από όλες τις κυβερνήσεις, πλην όμως δεν είχαν τη δύναμη ή την πολιτική ευθιξία να την παρουσιάσουν στον ελληνικό λαό, για να τελειώνει το πρόβλημα με τους βόρειους γείτονές μας. Έρχεται, λοιπόν, αυτή η συμφωνία να λήξει τα προβλήματα που είχαμε και θα είχαμε, αν δεν υπήρχε αυτή η συμφωνία με τους βόρειους γείτονές μας. Αλλάζουν το όνομα της χώρας τους, αλλάζουν το σύνταγμά τους, αλλάζουν τα σύμβολά τους, διατηρούν τα σύνορα με εμάς, τα οποία θα είναι απαραβίαστα, από τη μια πλευρά και από την άλλη, ουσιαστικά, απαλείφουν τα αλυτρωτικά τους. Η είσοδος, λοιπόν, αυτής της χώρας στους διεθνείς οργανισμούς, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση, ουσιαστικά τους βάζει μέσα σε κανόνες διεθνείς, ώστε να μην είναι ανεξέλεγκτοι. Εδραιούται, λοιπόν, η ειρήνη στην περιοχή και η συνύπαρξη και η σύμπραξη των λαών. Αγαπητοί συνάδελφοι, κλείνουμε ένα σοβαρό κεφάλαιο που δαπάνησε τεράστιο διπλωματικό χρόνο και θα είμαστε από εδώ και πλέον ελεύθεροι να αφιερωθούμε στο εξ ανατολών κίνδυνο και πρόβλημα από τη μεριά της Τουρκίας. Ήθελα να συμπληρώσω το εξής: Έξω από τις κομματικές γραμμές, αλλά και τις δεσμεύσεις όλων των Βουλευτών, πρέπει να συμβουλευτείτε, αγαπητοί συνάδελφοι, το άρθρο 60 του Συντάγματος, παράγραφος 1, που αναφέρει ότι έχετε απεριόριστο δικαίωμα της ψήφου κατά συνείδηση. Μην εγκλωβιστείτε στις κομματικές γραμμές. Δεν πρέπει να άγεστε και να φέρεστε από το συναίσθημα, το οποίο έχει ξεχειλίσει αυτή τη στιγμή σε όλη τη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Δέδε. Ορίστε, κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι συζητήσεις και οι αποφάσεις για το μακεδονικό δεν αφορούν στο παρελθόν, αλλά στο μέλλον της χώρας. Πώς θα βγούμε από την κρίση; Πώς θα αποκτήσουμε μια ισχυρή εθνική αυτοπεποίθηση, όχι υποτιμώντας τους γείτονες και τους άλλους, αλλά αξιοποιώντας τις μεγάλες δυνατότητες του ελληνικού λαού μέσα στο σύγχρονο περιβάλλον της Ευρώπης, με τα Βαλκάνια όχι στον ρόλο του αιώνιου καυγατζή και της ευρωπαϊκής πυριτιδαποθήκης, αλλά μέσα σε ένα υποσύστημα οικονομικής συνεργασίας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως συμβαίνει με τις άλλες νότιες, αλλά και τις βόρειες χώρες; Ανάμεσα στις αιτίες της κρίσης που ζούμε είναι η νέα εθνικοφροσύνη που μετά το 1989 παραμόρφωσε το εθνικό φαντασιακό και επέτρεψε στις άρχουσες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις να κατασκευάσουν τα πήλινα πόδια της - εντός εισαγωγικών - «ισχυρής Ελλάδας», με υποτίμηση του εθνικού, αλλά και του κοινωνικού άλλου. Επέτρεψε να υπάρξει μια ρεβάνς απέναντι στη δημοκρατική Μεταπολίτευση. Αυτή ήταν μια επίδειξη δύναμης των ισχυρών έναντι των αδυνάτων. Αυτή η κούφια επίδειξη δύναμης συνδέθηκε με την κούρσα των εξοπλισμών, στο όνομα της ασφάλειας της χώρας και όλοι γνωρίζουμε σήμερα ότι αποτέλεσε το θερμοκήπιο της μίζας και της διαφθοράς. Βγαίνουμε σιγά - σιγά από την κρίση, αλλά η νέα εθνική πορεία προϋποθέτει νέες αξίες και μια μεγάλη αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Ποιες νέες αξίες, όμως, μπορεί να εμπνεύσει η ψηφοθηρική πατριδοκαπηλία και το σύνθημα «Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική», που εκθέτει την Ελλάδα ως χώρα που υποκινεί αλυτρωτισμούς ή οι κραυγές που λένε «Η δημοκρατία πουλάει τη Μακεδονία»; Ποιες αξίες μπορεί να τροφοδοτήσει η επιστροφή στην εποχή του Εμφυλίου, η αμφισβήτηση ξανά του πατριωτισμού εκατομμυρίων Ελλήνων δημοκρατών από μια υστερική ηγεσία της δεξιάς, με πρωταγωνιστή και πάλι τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος κατά τη χθεσινή του ομιλία απήγαγε τη Νέα Δημοκρατία και την οδήγησε στην εποχή της ΕΡΕ; Η αναχαίτιση αυτής της ακροδεξιάς παλινδρόμησης εις βάρος ενός μεγάλου λαϊκού δημοκρατικού κόμματος δεν γίνεται, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας - που σας βλέπω ότι ασφυκτιάτε - με μισόλογα και πολύ περισσότερο με σιωπές. Ο κ. Σαμαράς υπήρξε ωμός. Φιλοτέχνησε τη μακεδονική περιπέτειά του, παραποιώντας την ιστορική αλήθεια και επιχειρώντας μια επιλεκτική συγκρότηση των γεγονότων. Θυμήθηκε «το δάκρυ» του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αλλά ξέχασε την αποπομπή του - και, μάλιστα, με σκαιό τρόπο - από τον ίδιο τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας κατά τη σύσκεψη των πολιτικών Αρχηγών. Ξέχασε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και την ανατροπή της Κυβέρνησής του, την οποία αυτός προκάλεσε σε συνθήκες που από τότε περιγράφονται με τον όρο «διαπλοκή». Το πιο καταπληκτικό απ' όλα είναι ότι ο κ. Σαμαράς ξέχασε ότι στην πρωθυπουργία του, για να διατηρηθεί στην εξουσία, ανάμεσα στις «συγγνώμες» του προς τους δανειστές, ξέχασε τη θέση του για το Μακεδονικό και αναγκάστηκε να προσχωρήσει υποκριτικά και τυχοδιωκτικά - όπως αποδεικνύει η σημερινή του στάση - στην εθνική γραμμή της σύνθετης ονομασίας. Μας είπε εχθές ο κ. Σαμαράς ότι η Συνθήκη του Βουκουρεστίου δεν διένειμε σε τρία κράτη τη γεωγραφική Μακεδονία, με το όψιμο κατασκεύασμα ότι δεν υπήρξε γεωγραφική Μακεδονία. Δεκάδες τεκμήρια, μελέτες, σχολικά βιβλία, εγκυκλοπαίδειες, όλα αυτά που συγκροτούν την κιβωτό της γνώσης στην Ελλάδα τον τελευταίο αιώνα, διαψεύδουν τον ανιστόρητο ισχυρισμό του κ. Σαμαρά, που δεν είναι μόνο παιδαριώδης, αλλά υποκρύπτει τη γραμμή του αλυτρωτισμού, απειλώντας για μια ακόμη φορά να βάλει σε περιπέτειες τη χώρα μας. Για την ιστορία ο γεωγραφικός όρος «Βόρεια Μακεδονία» χρησιμοποιείται ήδη από τον Μεσοπόλεμο. Η λύση του μακεδονικού με συμβιβασμό που διασφαλίζει το αναγκαίο συμφέρον και τη σταθερότητα στην περιοχή είναι μια ιστορική εξέλιξη. Γι' αυτό αναδιατάσσεται το πολιτικό σύστημα, όπως συνέβη και σε άλλες ιστορικές στιγμές του εθνικού μας βίου. Αυτή τη φορά με την Αριστερά στην Κυβέρνηση δημιουργούνται συνθήκες ανασύνθεσης του πολιτικού συστήματος που αντανακλούν αγωνίες και συμφέροντα των λαϊκών και μεσαίων τάξεων. Η δημιουργία ενός νέου πλειοψηφικού, κοινωνικού, δημοκρατικού ρεύματος με προγραμματικούς στόχους υπέρ των πολλών, με δημοκρατικές αξίες, αυτό το νέο πλειοψηφικό κοινωνικό ρεύμα πολιτικά συγκροτείται σε έναν προοδευτικό πόλο με καρδιά την Αριστερά, χωρίς όμως ηγεμονισμούς, ανοικτό στις ευαισθησίες του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, σε αρμονία, επίσης, με διεργασίες που παρατηρούνται στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, των οικολόγων, της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ευρώπη, σε σύγκρουση με τον νεοφιλελευθερισμό, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό και την αντιμεταναστευτική υστερία στην ακροδεξιά κάθε μορφής. Είναι ώρα ιστορικής ευθύνης. Κανένα πρόσχημα δεν μπορεί να δικαιολογήσει αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις, γιατί ο λαός μας δεν θα συγχωρήσει μια πρακτική που, στο όνομα μιας δήθεν αντικαπιταλιστικής και αντιιμπεριαλιστικής αδιαλλαξίας, αδυνατίζει το μέτωπο στις αντιδραστικές δυνάμεις και ανοίγει κερκόπορτες. Με συνείδηση της ιστορικότητας των στιγμών απευθυνόμαστε στη νέα γενιά, με την υπόσχεση ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε μια Ελλάδα που να ανταποκρίνεται στα όνειρα, στους κόπους, στις προσδοκίες τους, με αξιοπρεπή δουλειά για όλους και ολόπλευρη μόρφωση, χωρίς ανισότητες. Αυτήν την προοπτική υπηρετεί το «ναι» στη Συμφωνία των Πρεσπών, για μια εξωστρεφή και όχι φοβική Ελλάδα, με ισότιμη διεθνή θέση. Και αυτό το πνεύμα των Πρεσπών πρέπει να προχωρήσει παντού. Η Νέα Δημοκρατία του κ. Σαμαρά επιστρέφει στην εποχή της ΕΡΕ και θέλει να μας γυρίσει στον Εμφύλιο. Είναι αυτό που έχει πει άλλο κορυφαίο στέλεχός της για τις «ελαττωματικές ιδέες της Αριστεράς, που πρέπει με κρατική παρέμβαση να εμποδιστεί να κυβερνά». Υπάρχει χειρότερη απειλή για το έθνος από τον εθνικό διχασμό και τα πραξικοπήματα; Απέναντι σ' αυτήν την εφιαλτική πρόκληση ποιος μπορεί να παραμείνει επιτήδειος ουδέτερος ή ακόμα χειρότερα χρήσιμος ηλίθιος; Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Βορίδης. Ακολουθεί ο κ. Συρίγος.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμπληρώνονται σήμερα τέσσερα χρόνια από την αποφράδα ημέρα… [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] …που κοροϊδέψετε τον ελληνικό λαό, τάζοντάς του ότι θα καταργήσετε τον ΕΝΦΙΑ, ότι θα επαναφέρετε τη δέκατη τρίτη και τη δέκατη τέταρτη σύνταξη, ότι θα αυξήσετε τον κατώτατο μισθό.
Τα αυξάνουμε τώρα.
Τώρα, τώρα, ναι! Και βέβαια, σας πίστεψαν οι Έλληνες, σας εξέλεξαν γι' αυτό. Απ' αυτά για τα οποία σας εξέλεξαν δεν πήραν τίποτε. Τσακίσατε τη μεσαία τάξη στους φόρους, τσακίσατε όλες τις παραγωγικές τάξεις στις ασφαλιστικές εισφορές, αλλά τι τους δίνετε για δώρο που σας πίστεψαν την τετραετία; Το ξεπούλημα της Μακεδονίας μας τους δίνετε! Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τέσσερα χρόνια μετά αυτός είναι ο απολογισμός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αξίζει εδώ να ειπωθούν ορισμένα βασικά. Ξέρετε, μπήκατε σε μεγάλο κόπο, μεγάλη προσπάθεια όλες αυτές τις μέρες να πείτε ένα βασικό επιχείρημα. Ποιο; Ότι όλοι το ίδιο είμαστε. Και εμείς αυτό δεν κάναμε; Και μάλιστα τι καλά που εσείς το κάνατε καλύτερα. Αυτό ήταν το βασικό επιχείρημα. Θέλω να σας διευκρινίσω κάτι. Στη Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχει ούτε ένας ο οποίος να ευχόταν ή να ευχήθηκε οποιαδήποτε στιγμή την επίλυση του θέματος αυτού με παραχώρηση της Μακεδονίας μας. Ούτε ένας! Όμως, εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είστε υπερήφανοι. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μας είπατε εδώ, σ' αυτήν την Αίθουσα, σ' αυτή τη συζήτηση, ότι είστε υπερήφανοι που πορευτήκατε θέλοντας μια λύση με το όνομα Μακεδονία, ούτε Βόρεια ούτε σύνθετα ούτε τίποτα. Έτσι δεν είναι, κυρία Πρόεδρε; Περήφανοι δεν είστε;
Θα σας απαντήσω, κύριε Βορίδη.
Και μάλιστα, αφού ήσασταν περήφανοι, γιατί θέλατε μια λύση με το «Μακεδονία» σκέτο, πώς να μην θεωρείτε επιτυχία αυτό, το οποίο φέρατε σήμερα; Πάλι καλά, δηλαδή, να λέμε. Γιατί μ' αυτές τις αντιλήψεις τι περιμέναμε να φέρετε; Αλλά ο κ. Τσίπρας είναι ένας και μοναδικός. Ένας και μοναδικός, ο οποίος συνεχίζει - προσέξτε - την παράδοση του μακεδονισμού της Αριστεράς. Δεν τη συνέχισε το ΚΚΕ. Ήρθε σήμερα το ΚΚΕ, άλλαξε την πολιτική του θέση από τότε, μίλησε για άλλες ιστορικοπολιτικές συγκυρίες και εμφανίστηκε ο κ. Τσίπρας να το μαλώνει γιατί δεν είναι σε εκείνη τη θέση. Και συνεχίζετε εσείς. Αλλά, βέβαια: Και με τον Λένιν και με τον Τραμπ ο κ. Τσίπρας. Και τα δύο μαζί, ταυτοχρόνως! Ταυτοχρόνως και παραλλήλως! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αφού η διεθνής συγκυρία σήμερα βολεύει, να μην το δώσουμε; Και προσέξτε: Εδώ είναι που ξεγυμνωθήκατε. Γιατί από εκεί που προσπαθούσατε να δημιουργήσετε εσωτερικά ζητήματα και δήθεν ότι κάποιοι από εμάς έτσι και κάποιοι από εμάς αλλιώς, ανέβηκαν όλοι αυτοί που επικαλείστε ότι είναι στη γραμμή τη δική σας, ο ένας πίσω από τον άλλο, προεξαρχούσης της κ. Μπακογιάννη, που είχε χειριστεί το θέμα, και σας ξεγύμνωσε. Σας ξεγύμνωσε. Σας εξευτέλισε. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Έδειξε το μέγεθος της παραχώρησής σας. Γιατί ζητήθηκε απ' όλες αυτές τις κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν και εθνικότητα, ζητήθηκε να αναγνωρίσουν γλώσσα, ζητήθηκε να αναγνωρίσουν λαό. Κανείς δεν το έκανε αυτό. Ο Τσίπρας το έκανε αυτό. Είστε μόνοι σας στην Ιστορία σε αυτό. Καμμία εθνική γραμμή. Καμμία εθνική συναίνεση. Καμμία εθνική πολιτική. Η δική σας στάση. Και όταν καλούμαστε να την ερμηνεύσουμε, ο κ. Τσίπρας ο ίδιος μας έδωσε την απάντηση. Αφού δεν σας νοιάζει, αφού θέλατε τη λύση με το όνομα «Μακεδονία», αφού δεκάρα δεν δώσατε για το εθνικό ζήτημα ποτέ, είστε Κυβέρνηση εθνικής μειοδοσίας. Και τόσες μέρες η επιχειρηματολογία σας είναι πιο σκοπιανή από τους Σκοπιανούς! Πιο σκοπιανή από τους Σκοπιανούς!
Σας παρακαλώ. Εντάξει. Είναι οι τελευταίες παρεμβάσεις. Συγκρατηθείτε. Τα πράγματα αυτά χαρακτηρίζουν αυτούς που τα λένε. Καταλαβαίνει ο καθένας.
Να βγει από τα Πρακτικά, κυρία Πρόεδρε. «Εθνική μειοδοσία» στο ελληνικό Κοινοβούλιο το 2019; Γυρίζει σε μετεμφυλιακή εποχή. Να πάρει θέση ο Πρόεδρος.
Βγαίνουν οι σκελετοί από τις ντουλάπες. Κύριε Συρίγο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Δεν είχα σκοπό να αναφερθώ εκτός κειμένου και εκτός του σημερινού θέματος, ωστόσο είμαι αναγκασμένος να πω ότι πράγματι σήμερα υπάρχει μια επέτειος που δηλοί την απώλεια της κυβερνήσεως από τη Νέα Δημοκρατία και τον συνεπή εταίρο της. Εις μνημόσυνον αιώνιον, λοιπόν, δι' αυτήν την απώλεια, η οποία από ό,τι φαίνεται δεν έχει γίνει πιστευτή. Αλλά τι να κάνουμε; Υπήρξε μια απώλεια.
Θα το καταλάβεις στις εκλογές.
Μιλώ για τώρα. Στις εκλογές θα το δούμε. Προφήτης δεν υπήρξα ποτέ.
Κύριε Γιακουμάτο, σας παρακαλώ.
Πάντως να ξέρουμε, επειδή μιλούμε περί απωλείας, όλοι ότι χάθηκε κάτι. Sic transit gloria mundi. Επιτρέψτε μου όμως. Δεν μου αρέσουν αυτές οι παρεκβάσεις, γιατί δημιουργούμε μια ατμόσφαιρα που δεν είναι καλή για τη συζήτηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μόνη η ιστορική και νομική προσέγγιση των πραγμάτων, όταν απουσιάζει η πολιτική, οδηγεί σε δογματισμούς και αδιέξοδα. Θα επιχειρήσω μια περισσότερο πολιτική προσέγγιση και θα προσπαθήσω να μιλήσω αποφεύγοντας επαναλήψεις σε μια προσπάθεια διαλόγου και όχι συγκρούσεως. Γι' αυτό δεν ήθελα να αρχίσω έτσι. Αναγκάστηκα, γιατί προκλήθηκα. Τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής είναι σύνθετα και συναρτώμενα ως συγκοινωνούντα δοχεία. Το ειδικότερο εντάσσεται στο καθόλου, δηλαδή σ' αυτό που πρέπει να εξυπηρετεί η πολιτική αυτή. Η τακτοποίηση χρονίων ζητημάτων επιμελώς και λελογισμένα προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πλέον αιχμιακό για τα αμέσως επόμενα χρόνια ζήτημα, που εν προκειμένω εστιάζεται στο Αιγαίο, την Κύπρο και την ανατολική Μεσόγειο, πρέπει να καθορίζει τις προτεραιότητές μας. Παράλληλα επιβάλλεται η οικοδόμηση ισχυρών συμμαχιών, η εμπέδωση της σταθερότητας στα βόρεια και όχι μόνο σύνορά μας και η αυξημένη αποτρεπτική ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων μας, κάτι για το οποίο φροντίζει η Κυβέρνηση. Το ευστόχως αποκλιθέν, σε σχετικό μελέτημα του καθηγητή Σωτηρίου Μπέλλου, «εκκρεμές των Δαρδανελίων» έχει εδώ και καιρό αφυπνιστεί και ταλαντώνεται με επίκεντρο την περιοχή από την Κριμαία ως το Σουέζ. Εξωτερική πολιτική σημαίνει προεχόντως επίκαιρες, προνοητικές και ορθά ιεραρχημένες επιλογές. Μέσα στο πλαίσιο αυτό εντασσομένη η Συμφωνία των Πρεσπών, μας υποδεικνύει ότι η πιστή εφαρμογή της είναι ο τομέας στον οποίον πρέπει να δίνεται η έμφαση. Η Αντιπολίτευση παραγνωρίζει τούτο εσφαλμένα και επιδίδεται σε μεγαλοστομίες οι οποίες μόνο διακηρυκτικό χαρακτήρα μπορούν να έχουν ενώ είναι αλυσιτελείς και χιμαιρικές. Ταυτόχρονα παροξύνει τις λαϊκές μάζες και δημιουργεί διχαστικά πάθη σε μια κοινωνία μάλλον επιρρεπή προς αυτά. Αντί, λοιπόν, να διακηρύσσει ακυρώσεις και άλλα ηχηρά παρόμοια, καλά θα κάνει, αν το μπορεί, να δομήσει την πολιτική της, δίνοντας έμφαση στην παρακολούθηση και τήρηση της συμφωνίας, παρ' ότι τούτο αποτελεί προνομιακό πεδίο για την Κυβέρνηση, αφού αυτή τη συνήψε, προσπαθώντας, τέλος, να την αξιοποιήσει προς όφελος της χώρας. Απευθυνόμενος λοιπόν, στην Αντιπολίτευση, της προτείνω να κάνει τώρα στροφή στις κατευθύνσεις και την πολιτική της, διότι οι συγκυρίες και το κριτήριο του εθνικού συμφέροντος το επιβάλλουν. Αν εγώ διαθέτω χαμηλότερη φωνή για να με ακούσει, τότε ας ακούσει τη φωνή του αειμνήστου Παναγιώτη Κανελλόπουλου που λέει ότι «η πάροδος του χρόνου δημιουργεί νέες προϋποθέσεις για την πολιτική στάση του καθενός. Η μεταβολή της όταν ανταποκρίνεται στο εθνικό συμφέρον σε μια συγκεκριμένη στιγμή, δεν αποτελεί ανακολουθία ηθική». «Αυτό εκμυστηρευόταν λίγους μήνες πριν τον θάνατό του.». Είναι απόσπασμα από το σχετικό βιβλίο του Κωνσταντίνου Σβολόπουλου. Κι αν τούτο διευκολύνει, παρόμοιες στροφές έχουν κάνει και οι περισσότεροι ηγέτες μας, από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ως τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου, όταν το επέβαλλε το εθνικό συμφέρον της χώρας. Και κάτι ακόμα. Η επένδυση σε διαδικαστικά ζητήματα αποκαλύπτει ανυπαρξία θέσεων. Η κριτική, οι αντιρρήσεις και οι ενστάσεις δεν αποτελούν πρόταση καταδεικνύοντας συνάμα ακόμα μία αδυναμία της Αντιπολιτεύσεως, η οποία έγκειται, στο να έπεται και απλά να παρακολουθεί γκρινιάζοντας αυτόν που έχει την πραγματική πρωτοβουλία των κινήσεων, δηλαδή την Κυβέρνηση. Τέλος, παρόμοια διαδικαστική στάση προδίδει την ίδια την πολιτική, αφού την εμφανίζει στα μάτια του λαού ως τερτίπι και όχι ως δημιουργία. Κυρίες και κύριο συνάδελφοι, η πολιτική δεν είναι τέχνασμα. Τελειώνω λέγοντας ότι το προνομιακό πεδίο στο οποίο θα υπάρξει τα επόμενα χρόνια η αντιπαράθεση είναι η Κύπρος. Εκεί θα μετρηθούμε όλοι. Το κυπριακό υπενθυμίζω, γιατί πολλές φορές ξεχνιέται, είναι διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Θα ήθελα να σας πω και να κλείσω μ' αυτό, ότι το εθνικό συμφέρον εξυπηρετείται με τον καλύτερο τρόπο, όταν ταχθείς με την πλευρά με την οποία ταυτίζονται τα συμφέροντά σου. Το παιχνίδι έχει ανοίξει και στον κόσμο και στην περιοχή. Κι όποιος δεν το έχει αντιληφθεί, θα μείνει κομπάρσος. Όποιος δεν το έχει καταλάβει, δεν μπορεί να κυβερνήσει. Όποιος έχει λοιπόν άλλη πρόταση, ας τη διατυπώσει ευθαρσώς τώρα κι ας μην κρύβεται πίσω από τακτικισμούς και διαδικασιολογίες. Όπως ήδη είπαμε, η πολιτική δεν είναι τέχνασμα. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Παναγιωτόπουλος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Άκουσα χτες απ' αυτό τον Βήμα τον κ. Τσίπρα, πιο επηρμένο και ειρωνικό από ποτέ. Και υποθέτω ότι έτσι συμβαίνει σε κάποιον που φτάνει να συνομιλεί, αλλά και να συνεννοείται περισσότερο με τους ισχυρούς παίκτες της διεθνούς σκηνής, παρά με τον ελληνικό λαό; Να θριαμβολογεί αφ' ενός και αφ' ετέρου να μεταθέτει κάθε ευθύνη για το προϊόν της διαπραγμάτευσης που οδήγησε στη Συμφωνία στο παλιό σύστημα και ειδικότερα στη Νέα Δημοκρατία, μήπως προκύψει ότι τελικά και η Συμφωνία δεν θα προσφέρεται τόσο για θριαμβολογίες; Ως Έλληνας Μακεδόνας όμως και περήφανος γ' αυτό, κυρία Πρόεδρε, οφείλω να δηλώσω ότι αυτή η Συμφωνία προσβάλλει την εθνική μου συνείδηση, γιατί περιγράφει τον τόπο μου ως βόρεια περιοχή του πρώτου μέρους και δεν αισθάνομαι ούτε εγώ, ούτε άλλα δύο εκατομμύρια Ελλήνων Μακεδόνων ως κάτοικοι μιας βόρειας περιοχής, ενός πρώτου μέρους, γιατί στη Συμφωνία που φέρατε, ήταν λες και ντραπήκατε να αναφέρετε ότι υπάρχει και η ελληνική Μακεδονία. Πριν καλά - καλά, όμως, κυρωθεί αυτή η κακή Συμφωνία από την κυβερνητική Πλειοψηφία και τον αχταρμά των προθύμων Βουλευτών, έχουν ήδη παραβιαστεί οι βασικοί όροι της από τους αντισυμβαλλόμενους Σκοπιανούς. Διότι η συνταγματική αναθεώρηση στη γειτονική χώρα δεν ολοκληρώθηκε μέχρι το τέλος του χρόνου, όπως ρητά ορίζει συγκεκριμένο άρθρο της και διότι το αναθεωρημένο σύνταγμα της γείτονος με ενσωματωμένες και κωδικοποιημένες τις συμφωνημένες τροποποιήσεις στο κείμενο του δεν έχει κατατεθεί ακόμα στη Βουλή. Από το διαδίκτυο κατέβασε ο αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός το προηγούμενο κείμενο, του προηγούμενου, του ισχύοντος συντάγματος των Σκοπίων. Και η τυπολατρία, η προσήλωση στους τύπους, κύριε προλαλήσαντα συνάδελφε, σε υποθέσεις εμβέλειας διεθνούς δικαίου καθίσταται και στοιχείο της ουσίας, πολύ σημαντικό στοιχείο της ουσίας. Ως εκ τούτου, σήμερα, ανήμερα της ψηφοφορίας, δεν ικανοποιείται ο βασικός όρος της Συμφωνίας, ήτοι πρώτα ολοκλήρωση όλων των συνταγματικών διαδικασιών στη FYROM και μετά η διαδικασία κύρωσης στη Βουλή των Ελλήνων. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι οι Βουλευτές που προτίθενται να ψηφίσουν σήμερα υπέρ, δεν είναι σε θέση να επαληθεύσουν αυτήν τη στιγμή τις τροποποιήσεις στο Σύνταγμα της γείτονος. Δίνουν δηλαδή λευκή επιταγή στα Σκόπια. Παραχωρούν όνομα, εθνική ταυτότητα και γλώσσα, έναντι ασαφών και δίχως οριστική απόδειξη ανταλλαγμάτων. Ακόμα και ένα ακίνητο να αγοράσεις, κύριοι συνάδελφοι, υπογράφεις ένα συμβόλαιο αγοραπωλησίας, όπου περιγράφονται επακριβώς τα στοιχεία του ακινήτου. Όταν κάποιος δεν ενδιαφέρεται να επαληθεύσει ακριβώς, με εξονυχιστικό έλεγχο του συμβολαίου, τα στοιχεία αυτού του ακινήτου, τότε δεν πρόκειται καν για αμέλεια, πρόκειται για επικινδυνότητα ως προς τα συμφέροντα της οικογένειας, ακόμα και για ανοησία έλεγα. Αυτές τις μέρες η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας και ο Πρόεδρός μας ειδικά, αποδείξαμε πόσο κακή είναι η Συμφωνία σημείο προς σημείο. Επίτρεψέ μου να εστιάσω σε ένα επιμέρους σημείο και να το συνδέσω και με μια ενδιαφέρουσα δικαστική ιστορία που έχει και τη σημασία της. Ένα από τα πλέον κακά σημεία, λοιπόν, της Συμφωνίας είναι ότι παραχωρείται στη γείτονα η μακεδονική γλώσσα. Έτσι, αναιρείται με τη σύμπραξη της ελληνικής πλευράς το εθνικό επιχείρημα περί κατασκευασμένης γλώσσας που η ελληνική πλευρά επικαλούνταν για δεκαετίες. Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για την υποσημείωση που δηλώνει το αυτονόητο: νότια σλαβική διάλεκτος. Όμως, όλοι ξέρουμε ότι το αυτονόητο, ως υποσημείωση, σύντομα θα ξεχαστεί. Όμως, ακούστε και αυτό: Υπάρχει μια απόφαση η 1448 του 2009 του Αρείου Πάγου. Αυτή έκρινε την αναίρεση που είχε ασκήσει το υπό ίδρυση σωματείο - δεν έχει αναγνωριστεί - με την επωνυμία «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού», εκεί πάνω στη Φλώρινα, με την οποία ζητούσε να ανατραπεί μια άλλη απόφαση του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, η οποία είχε απορρίψει το αίτημα του σωματείου να αναγνωριστεί επίσημα. Το ενδιαφέρον είναι ότι σε συγκεκριμένο άρθρο του καταστατικού που προσκόμισε προς έγκριση το υπό ίδρυση σωματείο οριζόταν μεταξύ άλλων ότι σκοπός του ήταν η διατήρηση και καλλιέργεια της μακεδονικής γλώσσας - μακεντόνσκι. Στο σκεπτικό του το εφετείο, το οποίο υποστήριξε μετά ο Άρειος Πάγος, αναφέρει ότι δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος και, κατά συνέπεια, μακεδονική γλώσσα και μακεδονικός πολιτισμός, ούτε φυσικά υφίσταται στην Ελλάδα μακεδονική μειονότητα. Είναι αυτονόητο ότι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων δεν μπορεί σε εξήντα χρόνια, εννοείται από το 1944 μέχρι το 2005 που εξεδόθη η απόφαση, να αποκτήσει εθνολογική ταυτότητα, στηριζόμενο σε χαλκευμένα ιστορικά στοιχεία. Με την απόφαση του δηλαδή, ο Άρειος Πάγος δέχθηκε το σκεπτικό του εφετείου, απέρριψε την αναίρεση, δεν επέτρεψε την αναγνώριση σωματείου με τον τίτλο «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού». Στη σύνθεση του δικαστηρίου, ως εισηγήτρια παρακαλώ της υπόθεσης, η Αρεοπαγίτης, τότε, κ. Βασιλική Θάνου. Καταθέτω την απόφαση στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και ανοίγω και μια παρένθεση μιας και μιλάω για την κ. Θάνου. Η νομική σύμβουλος τώρα του Πρωθυπουργού, κ. Θάνου, φωτογραφήθηκε μόλις χθες από τον πρώην κυβερνητικό εταίρο, κ. Καμμένο, ότι παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη. Είπε χθες ο κ. Καμμένος από το πιο επίσημο και δημόσιο βήμα της χώρας, αυτό της Ολομέλειας της Βουλής, «οι κυρίες σύμβουλοί σας, κύριε Πρωθυπουργέ, λένε στους δικαστές «άσ' το αυτό για παρακάτω»». Θεωρείτε ότι δεν είναι σοβαρό αυτό; Είτε είναι νύφη είτε γαμπρός, δεν με ενδιαφέρει, σ' αυτόν τον παράξενο γάμο που έληξε πριν από λίγο. Το σίγουρο είναι το διαζύγιο είναι αιματηρό και ήδη παράγει άπλυτα που βγαίνουν στη φόρα. Περιμένουμε, λοιπόν, αυτήν την ώρα την αντίδραση της ελληνικής δικαιοσύνης στις καταγγελίες ότι η νομική σύμβουλος Πρωθυπουργού «κτυπάει τηλέφωνα» σε δικαστές. Κλείνω την παρένθεση και τελειώνω. Όταν η κ. Θάνου δεν επικοινωνεί με δικαστές, παρακολουθεί υποθέτω τον Πρωθυπουργό να αναγνωρίζει την ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας, makedoncki, με τη Συνθήκη των Πρεσπών που έφερε ανατρέποντας βέβαια αυτά που η ίδια η δικαστής είχε νομολογήσει. Δεν συντάσσεται προφανώς με τη θεωρία ότι η μακεδονική γλώσσα είχε αναγνωριστεί από τη Νέα Δημοκρατία από το 1977. Αύριο, όμως, ένας άλλος Έλληνας δικαστής θα έχει τα χέρια του δεμένα από αυτήν τη Συνθήκη και δεν θα μπορεί να κάνει διαφορετικά από το να αναγνωρίζει σωματεία που σκοπό τους έχουν τη διάδοση της γλώσσας makedoncki. Και έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για τη στοιχειοθέτηση της ύπαρξης μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, έτσι πραγματώνεται ο αλυτρωτισμός των γειτόνων, έτσι ανοίγει ο ασκός του Αιόλου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας αναλογιστούμε την ευθύνη μας απέναντι στην ιστορία, απέναντι στο παρελθόν και το μέλλον της χώρας και ας ψηφίσουμε ανάλογα. Όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει. Σας ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για μια μικρή παρέμβαση εξήντα δευτερολέπτων.
Έχετε τον λόγο.
Ακούστηκαν σ' αυτήν την Αίθουσα κάποια πράγματα για εθνικούς μειοδότες. Είναι ακριβώς αυτά που λένε οι μαχαιροβγάλτες έξω από την Αίθουσα καταφερόμενοι εναντίον της Δημοκρατίας. Θα πρέπει αυτοί που τα λένε, οι επίγονοι των δικτατόρων και οι συνεργάτες του νεοφασισμού, να ξέρουν ότι το Κοινοβούλιο σε οποιαδήποτε περίπτωση δεν είναι χασαποταβέρνα της Μάνδρας για να μιλάνε στα ακροατήρια των ακροδεξιών και των ταβερνόβιων. Ζητώ και από τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας να καταλάβουν τι συμβαίνει εδώ αυτήν τη στιγμή, όταν ομοθυμαδόν καταδικάζουμε τις επιθέσεις και τους εμπρησμούς σε μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου και να καταλάβουν τι λένε οι απόγονοι των δικτατόρων και οι τσεκουροφόροι, σε τι καλούν και τι σήμα δίνουν στην ελληνική κοινωνία.
Τον λόγο έχει ο κ. Σταμάτης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν σκοπεύω να ασχοληθώ με το περιεχόμενο της Συμφωνίας. Έχουν ειπωθεί τόσα πολλά που είναι περιττό να το κάνω και εγώ. Εξάλλου, σε ποιους να απευθυνθώ; Στους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, η πλειοψηφία των οποίων θα ήταν ακόμη πιο χαρούμενη αν χαρίζαμε το όνομα Μακεδονία σκέτο; Όμως, βλέποντας τον κ. Φίλη, θα κάνω μια μικρή παρένθεση, μιας και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τον κ. Σαμαρά. Σας πονάει ο κ. Σαμαράς, το καταλαβαίνω. Χθες, ο κ. Τσίπρας επιβεβαιώνοντας τον εαυτό του, ως μόνιμα ψευδόμενος, είπε ότι ο κ. Σαμαράς είχε αλληλογραφία με τον Γκρουέφσκι. Πράγματι είχε. Γιατί δεν ρωτάτε τον αρχηγό σας να σας πει τι έγραφε η επιστολή του Σαμαρά; Ο Σαμαράς απήντησε στον Γκρουέφσκι στην πρόσκληση να συναντηθούν λέγοντας «Όχι. Κάτω από αυτές τις θέσεις που εκφράζεις, δεν μπορεί να γίνει συζήτηση και συνάντηση». Αυτό είπε. Όμως, το έκρυψε, γιατί έξεστι Αλέξη ασχημονείν! Πάμε τώρα στα θέματα που θέλω να θίξω. Και θα θίξω τρία θέματα. Το πρώτο θέμα: Κόπτεσθε όλες αυτές τις μέρες για εθνική γραμμή. Ποια εθνική γραμμή; Πώς διαμορφώθηκε αυτή η εθνική γραμμή; Μόνοι σας τη χαράξατε;
Όχι, εμείς, εσείς!
Αυτό που εμείς είχαμε εφαρμόσει μονίμως για εθνικά θέματα ήταν εθνική συνεννόηση, ενημέρωση των κομμάτων, συζήτηση. Η κ. Μπακογιάννη σάς έδωσε όλα τα στοιχεία χθες για το πως συμπεριφερόμασταν. Εσείς; Ποιος διαπραγματεύτηκε; Ο κύριος Πρωθυπουργός; Ένας Πρωθυπουργός που δεν γνώριζε ότι και η θάλασσα έχει σύνορα; Ένας Πρωθυπουργός που δεν γνώριζε καν τι σημαίνει «Ίλιντεν». Και ένας Υπουργός, ο οποίος κατηγορήθηκε ευθέως από συνυπουργό του, τον κ. Καμμένο, ότι έχει χρηματιστεί από τον κ. Σόρος. Εγώ δεν ξέρω ποιο από τα δύο είναι αλήθεια, θα τα βρείτε εσείς μεταξύ σας. Όμως, η καταγγελία είναι βαρύτατη. Και κατά περίεργο τρόπο - παράδοξο, θα έλεγα - η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου καθεύδει, αρκείται μόνο στην άσκηση μηνύσεων εκ μέρους του κ. Κοτζιά σε βάρος του κ. Καμμένου, λες και πρόκειται περί μιας ιδιωτικής διαφοράς. Εδώ πρόκειται περί καταγγελίας χρηματισμού Υπουργού! Όταν επρόκειτο να διασύρετε με τη σκευωρία της «NOVARTIS» δύο Πρωθυπουργούς και οκτώ Υπουργούς, βασιστήκατε σε τρεις ανώνυμους κουκουλοφόρους ψευδομάρτυρες. Και όταν εμφανίζεται Υπουργός της Κυβέρνησής σας να το καταγγέλλει αυτό, η κ. Δημητρίου κάνει το κορόιδο; Δεν άκουσε; Ταξίδι ήταν; Και βέβαια, συνέβη και άλλο παράδοξο. Ενώ ο κύριος Πρωθυπουργός συνέχαιρε τον κ. Κοτζιά για το επίτευγμά του, την ίδια μέρα που τον κατηγορούσε ο κ. Καμμένος για χρηματισμό, τον οδήγησε στην έξοδο, λέγοντας να κατέβει, αν θέλει, από το τρένο. Τι συνέβη; Δεν ήταν επιτυχής η Συμφωνία που έκανε, ή πίστεψε τα λεγόμενα του Καμμένου; Σε αυτά, κύριοι, η κοινωνία περιμένει απαντήσεις. Ποιοι και πώς διαπραγματεύτηκαν. Δεύτερον, ποιοι θα κυρώσουν τη Σύμβαση; Αυτή η Βουλή; Δηλαδή μία Κυβέρνηση μειοψηφίας που βρίσκεται σε αποδρομή, δύο ανύπαρκτα κόμματα και πέντε, έξι περιφερόμενοι Βουλευτές; Εσείς θα πάρετε το βάρος μιας τέτοιας μεγάλης εθνικής απόφασης; Και δεν τρέμουν τα πόδια σας από το άγχος και την αγωνία, μήπως κάνετε λάθος; Κύριοι συνάδελφοι, αυτή η Βουλή δεν έχει ουσιαστική πολιτική νομιμοποίηση. Δεν έχει πολιτική νομιμοποίηση να πάρει τέτοια απόφαση, την ίδια στιγμή που το θεμέλιο του δημοκρατικού πολιτεύματος, ο λαός, βρίσκεται έξω και διαμαρτύρεται. Και το ποσοστό διαμαρτυρομένων ξεπερνάει το 70%. Πού το βρήκατε εσείς αυτό το δικαίωμα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και τέλος, κλείνοντας την ομιλία μου, ως Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου ζητώ από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να πάρει θέση. Έχουμε πάρει θέση όλοι, Κυβέρνηση, κόμματα, Βουλευτές. Για ένα ζήτημα τέτοιας μεγάλης σημασίας πρέπει ο πρώτος Έλληνας να πάρει θέση. Το έχει κάνει στο παρελθόν για το ίδιο ζήτημα πολλές φορές. Έχει παρέμβει, άλλοτε δηλώνοντας ότι είναι περίπου καλή η Συμφωνία και άλλοτε στέλνοντας αυστηρά μηνύματα στον Ζάεφ. Τώρα έχουμε το τελικό κείμενο. Επί του τελικού κειμένου και επί της ουσίας, ιδιαίτερα σε δύο σημεία, τι έχει να πει; Ένα από τα σημεία στα οποία είχε δεσμευθεί ο κύριος Πρόεδρος ήταν ότι δεν πρόκειται ποτέ να δεχθεί τη «μακεδονική γλώσσα».
Κύριε Σταμάτη, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Και η «μακεδονική γλώσσα» ήρθε στη Βουλή γραπτώς και εμφαντικώς και μάλιστα, με το επιχείρημα εκ μέρους της Κυβέρνησης ότι αυτό το έχει αναγνωρίσει ήδη η Ελλάδα, η ελληνική Κυβέρνηση, όταν Πρωθυπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ψευδέστατο! Ο ίδιος, λοιπόν, έχει υποχρέωση να πάρει θέση, ως πανεπιστημιακός δάσκαλος και ως έμπειρος πολιτικός. Είναι έτσι ή δεν είναι; Δεύτερον, καταγγέλθηκε από όλα τα κόμματα - και έτσι είναι, το παραδέχτηκε ο κ. Κατρούγκαλος - ότι εδώ δεν έχουμε επίσημο κείμενο Συντάγματος, δεν έχουμε το αναθεωρηθέν Σύνταγμα. Έχουμε ένα Σύνταγμα υπό αίρεση να ψηφίσουμε πρώτα εμείς και ύστερα αυτοί. Εδώ υπάρχει δέσμια υποχρέωση του Προέδρου της Δημοκρατίας που πάνω σ' αυτή βρίσκει έρεισμα και η εφαρμογή του άρθρου 42 του Συντάγματος. Υπάρχει, δηλαδή, πρόβλημα συνταγματικότητας για την ψήφιση αυτού του νόμου.
Ελάτε, κύριε Σταμάτη. Σεβαστείτε τους ομιλητές που περιμένουν.
Για τους λόγους αυτούς, καλώ τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να πάρει θέση. Δεν ξέρω τι θέση θα πάρει. Είναι δικό του θέμα. Εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν δικαιούται να μην πάρει θέση.
Τον λόγο έχει ο κ. Σέλτσας.
Κυρία Πρόεδρε, επτά - οκτώ λεπτά ο καθένας; Εμείς θα μείνουμε στα αζήτητα!
Όμως, χειροκροτάτε.
Τι να κάνω;
Και εγώ τι να κάνω; Τι είμαι, τροχονόμος;
Σήμερα είναι η μέρα των Βουλευτών, όπως λένε η μέρα των Ευχαριστιών.
Ορίστε, κύριε Σέλτσα, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα θέμα χαρακτηρισμένο ως εθνικό. Συνοδευόταν πάντα από λογοκρισία και καταγεγραμμένες σιωπές. Επί χρόνια η δημόσια εκδήλωση μιας διαφορετικής γνώμης ήταν αντεθνική ή ύποπτη πράξη, προδοσία ή πλειοδοσία και εν πάση περιπτώσει, υπόκειτο σε περιορισμούς. Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να ψηφιστεί και μάλιστα, εγώ θα την υπερψηφίσω, καθώς θεωρώ ότι λύνει ένα μεγάλο πρόβλημα μεταξύ των χωρών και δημιουργεί ευοίωνες προοπτικές για το μέλλον. Η Συμφωνία αυτή ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να πετύχει η χώρα μας, το μέγιστο δυνατό των παραχωρήσεων υπό ειρηνικές συνθήκες, μέσα από αμοιβαίες υποχωρήσεις και από τις δύο πλευρές, με θετικό αποτέλεσμα. Από τη Συμφωνία αυτή δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Υπάρχει μόνο μια σοβαρή προοπτική ανάπτυξης σταθερών σχέσεων στα δυτικά Βαλκάνια, γεγονός απολύτως θετικό για την Ελλάδα. Έχουμε μια ισορροπημένη Συμφωνία, με διπλωματικά οφέλη που ικανοποιούν τη χαραγμένη από το 2008 εθνική γραμμή για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, με ισχύ για όλες τις χρήσεις, μια Συμφωνία που προβλέπει την αναθεώρηση του Συντάγματος της γειτονικής χώρας για εξάλειψη αλυτρωτισμών. Ήδη οι γείτονές μας στη ρηματική διακοίνωση λένε ότι η Συμφωνία δεν αναγνωρίζει εθνικότητα, αλλά ιθαγένεια. Με την κύρωση αυτής της Συμφωνίας εξασφαλίζονται η φιλία, η ειρήνη και η συνύπαρξη σταθερών σχέσεων στην περιοχή. Κατοχυρώνεται η ιστορία και ο πολιτισμός της αρχαίας Μακεδονίας, ο οποίος δεν έχει καμμιά σχέση με τον σύγχρονο πολιτισμό της γείτονος χώρας. Μάλιστα, οι γείτονες δεσμεύονται για την τροποποίηση των σχολικών βιβλίων και τη μη χρήση μακεδονικών συμβόλων. Η επίσημη γλώσσα της γείτονος χώρας αναφέρεται ρητά πως ανήκει στην ομάδα των νότιων σλαβικών γλωσσών και δεν έχει καμμία σχέση με την ιστορία και την κουλτούρα της αρχαίας Μακεδονίας. Το ίδιο αναφέρει ρητά και η ρηματική διακοίνωση. Με τη Συμφωνία των Πρεσπών αναβαθμίζεται οικονομικά και γεωστρατηγικά η θέση στα Βαλκάνια, καθώς επεκτείνεται η συνεργασία σε μια σειρά τομέων, όπως στο εμπόριο, στη γεωργία, στην οικονομία, στην ενέργεια, στο περιβάλλον, στον τουρισμό, στις μεταφορές. Θα ήθελα να αναφέρω σε αυτό το σημείο ένα θέμα που έχω θίξει ξανά στο παρελθόν. Η διάνοιξη του μεθοριακού σταθμού του Λαιμού Πρεσπών, που είναι κλειστός από τη δεκαετία του 1970, στερώντας μας επισκέπτες και συνάλλαγμα, πρέπει τώρα να γίνει πράξη, στο πλαίσιο μιας ανανεωμένης σχέσης εμπιστοσύνης με τους γείτονες. Με αφορμή και τη διαχείριση του Βαλκανικού Πάρκου Πρεσπών, θα μπορούσε να ανοίξει ξανά, δίνοντας πνοή στην τοπική οικονομία, προωθώντας και την αειφορία, την αειφόρο ανάπτυξη και την προστασία της περιοχής. Αν θέλει κανείς σήμερα να κάνει τις αναζητήσεις πάνω σε όλα αυτά τα ιστορικά θέματα που συζητούμε, θα πρέπει να προβληματιστεί αρκετά, αλλά δεν μπορεί στο τέλος παρά να καταλήξει στο κάτωθι συμπέρασμα. Η Συμφωνία των Πρεσπών δεν λύνει μόνο εκκρεμότητες σχεδόν τριάντα χρόνων, αλλά και ιστορικές εκκρεμότητες που κληροδότησε η ιστορία στους λαούς της περιοχής. Ας μην το ξεχνάμε. Εκπροσωπώντας τον λαό της Φλώρινας, της περιοχής που συνορεύει με τη FYROM, οφείλω να πω ενώπιον της Βουλής ότι οι συμπολίτες μου συνυπάρχουν ειρηνικά με τους γείτονες και αποδέχονται στο μεγάλο μέρος τους τη σοβαρή αυτή προσπάθεια να επιλυθεί το ζήτημα του ονόματος. Σημαντικές προσωπικότητες που κατάγονται από την περιοχή μας, όπως ο Νικόλαος Μέρτζος, τέως Πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, ο Γιώργος Λιάνης, πρώην Υπουργός του ΠΑΣΟΚ, ο Γιάννης Μπουτάρης, Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης έχουν ταχθεί ανοιχτά υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών, αλλά και πολλοί απλοί πολίτες επιθυμούν τη λύση του ονοματολογικού. Όσοι έχουν διαφορετική άποψη για την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών δεν είναι πολίτες χωρίς γνώση της ιστορίας, αλλά πολίτες που έχουν αφομοιώσει με επιτυχία την εθνική ιδεολογία, όπως αναπαράγεται από τους κυρίαρχους μηχανισμούς αναπαραγωγής ιδεών και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης όλα αυτά τα χρόνια. Ας στοχαστούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πού οδήγησαν οι διαστρεβλώσεις, τα στερεότυπα, τα συλλογικά τραύματα πάνω στο μακεδονικό ζήτημα όλα αυτά τα χρόνια και πώς τελικά μπορούν να μετασχηματιστούν σήμερα, μέσα από συλλογική διαβούλευση και ιστορική γνώση σε κοινωνική ειρήνευση και μείωση των δικαστικών παθών. Η Συμφωνία των Πρεσπών προωθεί μία πολιτική φιλίας, νηφαλιότητας και σεβασμού με τη γείτονα χώρα, δημιουργεί σταθερές βάσεις για ειρήνη, συνεργασία και τελικά συμβάλλει στην επούλωση και θεραπεία των ιστορικών τραυμάτων στην περιοχή των Βαλκανίων. Είναι, όμως, τεράστια ιστορική ευκαιρία για συσπείρωση όλων των προοδευτικών δυνάμεων αυτού του τόπου. Σε αντίθεση με την πατριδοκαπηλία, που δυστυχώς εκλαμβάνεται από κάποιους ως πατριωτισμός, πραγματικός πατριωτισμός είναι να αγαπάς τη χώρα σου και να την υπηρετείς με τέτοιο σκοπό που να προάγει τη φιλία των λαών. Τέλος, κυρίες και κύριοι, θέλω να συγχαρώ τον Πρωθυπουργό για τη γενναιότητα και την τεκμηριωμένη ομιλία του. Η αναφορά στους Μακεδόνες πολιτικούς πρόσφυγες στους οποίους δεν δόθηκε το δικαίωμα επαναπατρισμού το '83 με τον ρατσιστικό νόμο Σκουλαρίκη - Γεννηματά και η αναφορά στην Ειρήνη Γκίνη, είναι ερινύες, αγαπητοί σύντροφοι του ΚΚΕ, που θα τις αντιμετωπίσετε μόνοι σας.
Τον λόγο έχει ο κ. Πάλλης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χαίρομαι πολύ που διαδέχομαι στο Βήμα τον αγαπητό σύντροφο. Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά στη συζήτησή μας και έχουν τεκμηριωθεί τα νομικά ζητήματα μίας σύμβασης που καλούμαστε να ψηφίσουμε. Δεν θα επεκταθώ σε αυτά. Θα σας πω όμως ότι έχω την τιμή από την εκλογή μου στο ελληνικό Κοινοβούλιο, στην αρχή ως μέλος και στην πορεία ως επικεφαλής της εθνικής αντιπροσωπείας, να εκπροσωπώ το Κοινοβούλιό μας στην κοινοβουλευτική συνέλευση της διαδικασίας συνεργασίας νοτιοανατολικής Ευρώπης, στην οποία συμμετέχω μαζί με αντιπροσώπους Κοινοβουλίων δώδεκα κρατών, όλων των κρατών που έχουν προκύψει και από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Αναγνωρίζουμε την κοινή μας γεωπολιτική θέση και συμφωνούμε ότι μόνο μέσα από τη συνεργασία και τις συναινετικές διαδικασίες μπορούμε να την ισχυροποιήσουμε, μέσα από την ειρηνική επίλυση των διαφορών μας. Ακριβώς, λοιπόν, πάνω σε τέτοια θεμέλια θέλουμε να χτίσουμε το μέλλον μας. Δύο δρόμους μακριά από το σπίτι μας μαίνονται όλοι οι πόλεμοι του κόσμου μαζεμένοι. Το ανατολικό ζήτημα δεν λύθηκε ποτέ και εμείς επιμένουμε στο μοτίβο της σύγκρουσης και της ολοκληρωτικής επικράτησης. Δεν μπορεί να ξεχνάμε ότι το μακεδονικό ζήτημα είναι κομμάτι του ανατολικού ζητήματος. Δεν μπορεί να ξεχνάμε ότι μεταξύ των ελληνιστικών χρόνων και της σύγχρονης εποχής των εθνών - κρατών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεσολάβησαν μία Ρωμαϊκή, μία Βυζαντινή και μία Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεν πηδήξαμε από τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη σύγχρονη ελληνική δημοκρατία. Αγαπητοί συνάδελφοι, στην πολιτική επιλέγεις, είτε παίρνεις την οδό της συνεννόησης και του συμβιβασμού είτε την οδό της σύγκρουσης με στόχο την ολοκληρωτική επικράτηση. Είναι περιττό να πω τι επιλέγουμε συστηματικά από τη γέννηση του ελληνικού κράτους και ποια ήταν τα αποτελέσματα όταν οι συντηρητικές δυνάμεις, οι δυνάμεις της Δεξιάς που στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια με πάθος την ιδέα του έθνους - κράτους, τι ολέθριες συνέπειες είχε για τη χώρα μας. Ο εμφύλιος και η δικτατορία είναι κάποιες κακές μαρτυρίες. Αυτό το μοντέλο της πολιτικής, λοιπόν, που μας προτρέπετε να ακολουθήσουμε όχι απλώς εναντιώνεται, αλλά και δαιμονοποιεί τη Συνθήκη των Πρεσπών, η σύγκρουση, ισοπεδώστε τους γείτονες, θα βάλουμε βέτο, από εμάς εξαρτάται η ένταξή τους στον δυτικό κόσμο. Δεν ισχύει για το ΚΚΕ αυτό. Το ΚΚΕ έχει μία άλλη οπτική. Θα επανέλθω αν προλάβω. Δεν είναι μόνο οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, δυστυχώς το ακούσαμε και από τον τέως Πρωθυπουργό χθες. Και ποιο είναι το μέλλον, κύριε; Εγώ, λοιπόν, ακούγοντας τον Σταύρο Θεοδωράκη χθες, συμφωνώ στο μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του. Κατακρίνετε συναδέλφους που ψηφίζουν ατομικά, αλλά ξεχνάτε ότι αυτοί οι άνθρωποι εκφράζουν κόμματα που έχουν πάρει θέση. Και το Ποτάμι και η ΔΗΜΑΡ έχουν πάρει θέση. Το ΚΙΝΑΛ ίσως να είναι με «Υ» από εδώ και πέρα, «Κυνική Αλλαγή», αλλά, δυστυχώς, θα γραφτεί στην ιστορία η σημερινή του στάση. Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι ευρωπαϊκές χώρες έψαξαν να βρουν έναν τρόπο να προλάβουν τον επόμενο πόλεμο, με το καθεστώς που επικρατούσε εκείνη την εποχή στον πλανήτη. Κάπως έτσι, όμως, γεννήθηκε και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι διαμορφώθηκε το ευρωπαϊκό κεκτημένο Αυτό που κάνει η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ότι κάτι δίνουμε και κάτι παίρνουμε. Υπερβαίνουμε τον εθνικό μας εγωισμό και βλέπουμε μακριά, πέρα από τα σύνορα, πέρα από το 2019, στην ουσία του πράγματος. Έτσι ισχυροποιούμε τα εθνικά μας συμφέροντα, Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία δύο κράτη που προσδιορίζουν ένα πλαίσιο συνύπαρξης. Δέχονται ο ένας τα δικαιώματα του άλλου, το να υπάρχει κατ' αρχάς και εν τέλει παίρνουν θέση απέναντι στη σύγχρονη ευρωπαϊκή και παγκόσμια κρίση. Οι σχέσεις καλής γειτονίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που χτίζονται με τον γείτονά μας - και ο ισχυρός γείτονας είναι η ανατολική μας γείτονα και όχι ο βόρειος γείτονάς μας - αποδίδουν όταν είναι καλές και αποδίδουν στους λαούς. Εγώ θέλω να μιλήσω για τους λαούς. Θέλω να κοιτάζουμε τους λαούς στα μάτια, να μην ντρεπόμαστε να πούμε ότι οφείλουμε να τους σεβόμαστε και να αναγνωρίζουμε τις αλήθειες που υπάρχουν. Το ελληνικό κράτος κάποτε είχε αναγνωρίσει τους σλαβόφωνους στην περιοχή μας. Βουλγαρικά ήταν τα συμφέροντα που υπερασπιζόταν η ελληνική κυβέρνηση, που δεν τα υπερασπιζόταν, άλλοι είχαν συμφέροντα. Κλείνω λέγοντας το εξής, το 1994-1995 και εγώ ως μαθητής πήγα συντεταγμένα με το σχολείο μου σε συλλαλητήρια για τη Μακεδονία. Εκεί πρωτοακούστηκαν: «Τα σύνορα με τη Σερβία», «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική», «η βόρεια Ελλάδα είναι βόρεια Ελλάδα», «η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική Μακεδονία». Προφανώς και δεν αναφέρεται στη συμφωνία «ελληνική Μακεδονία», γιατί αυτή είναι η βόρεια Ελλάδα. Δεν είμαστε συνομοσπονδία κρατών. Η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, που θα λέγεται «Βόρεια Μακεδονία», προκύπτει από μία συνομοσπονδία κρατών, η οποία πάντα έτσι λεγόταν και έτσι την ξέρατε.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Εμμανουηλίδης και μετά ο κ. Κατσαφάδος.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τα ανθρώπινα είναι να εμφιλοχωρήσει σε άτομα και σε λαούς ο φόβος, ο φόβος που καταλύει κάθε στοιχείο αυτοπεποίθησης, καθαρής σκέψης, λογικής υπαγόρευσης, ο φόβος που τελικά γίνεται όχημα για αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Όταν ο φόβος χαρακτηρίζει τα άτομα, μέχρι εδώ υπάρχει μία κατανόηση. Όταν ο φόβος αρχίζει να γίνεται εξαγώγιμο προϊόν στην προσπάθεια να διαλύσει κάθε καθαρότητα σκέψης, κάθε καθαρότητα προθέσεων, από κει και έπειτα γίνεται εγκληματική συμπεριφορά. Ο μεγαλύτερος φόβος είναι ο φόβος να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, επιτέλους ας μιλήσουμε καθαρά. Μας κατηγορείτε για μειοδοτική συμπεριφορά, για όλα αυτά που υπό μορφή ποιήματος σε εθνικές επετείους βγαίνετε, λέτε το ποίημα σας περί παραχώρησης γλώσσας, περί παραχώρησης εθνότητας. Ας είμαστε αφαιρετικοί στη σκέψη. Τι είχαμε; Είχαμε στην καλύτερη περίπτωση τον όρο ΠΓΔΜ μέσα από την Ενδιάμεση Συμφωνία και δεν είχαμε τίποτε περισσότερο πέρα από αυτό. Το τι έχουμε πάρει είναι νομίζω κατατεθειμένο και ελεγχόμενο από την ιστορία, γιατί μέσα σε μία θερμοκρασία τέτοια που έχει δημιουργηθεί όλο αυτό το διάστημα δεν μπορούν να βγουν καθαρά εξαγόμενα, τα αυτιά είναι στομωμένα. Η ιστορία είναι αυτή που θα καταγράψει και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, γιατί ο δημόσιος λόγος που αρθρώνεται από αυτό το Βήμα δεν είναι λόγος που μπορεί να παραγραφεί. Άρα οι ευθύνες όλων μας θα μας ακολουθούν μέχρι το τέλος της φυσικής ζωής μας, αλλά και θα είναι οπωσδήποτε υλικό προς αξιοποίηση του ιστορικού του μέλλοντος. Το πρόβλημα, κυρίες και κύριοι, το ξέρετε πάρα πολύ καλά, δεν είναι οι όροι της συμφωνίας, που πρόκειται να υπογράψουμε, γιατί αυτοί δεν αντέχουν σε καμμία, μα καμμία απολύτως κριτική. Προφάσεις εν αμαρτίαις και δίκην σανίδας σωτηρίας είναι όλα αυτά τα ψελλίσματα, το ξέρετε πολύ καλά εσείς πρώτα, αλλά το ένοχο και εγκληματικό είναι ότι προσπαθείτε αυτόν το φόβο - θα σας μιλήσω για τον πραγματικό φόβο που σας ενέχει - να τον διασπείρετε στην κοινωνία. Και εκεί είναι το πλέον επικίνδυνο της υπόθεσης. Ποιος είναι ο πραγματικός φόβος; Ο πραγματικός φόβος είναι αυτός που βιώνετε τέσσερα ακέραια χρόνια σήμερα. Δηλαδή, ήρθαν οι ξωμερίτες, ήρθαν οι από πού στο καλό προέκυψαν και πήραν την μπουκιά από το στόμα μας. Ήρθαν ενοικιαστές και ενώ εμείς κάναμε ένα κρυφό συμβόλαιο με τον εαυτό μας και με τους υποστηρικτές αυτού του σχεδίου ότι θα είναι εντελώς παροδικό, δίμηνο, τρίμηνο - παρένθεση το είχατε πει - , βρίσκεται μία Κυβέρνηση τεσσάρων χρόνων με προοπτική ανανέωσης για άλλα τέσσερα χρόνια. Και ξέρετε γιατί; Γιατί στηριζόμαστε ακριβώς σε αυτήν τη δύναμη της αλήθειας, μία αλήθεια που την κοινωνούμε με την κοινωνία, μία αλήθεια που ανατροφοδοτεί όλες αυτές τις δύσκολες μέρες των τεσσάρων χρόνων που περάσαμε από αυτά τα εδώ τα έδρανα. Δεν ήμασταν οι Βουλευτές που με γαλαντομία το πολιτικό σύστημα τους συμπεριφέρθηκε. Ήμασταν και είμαστε αυτοί που κάθε μέρα δίνουμε μάχες απέναντι σε ένα σύστημα που λυσσαλέα προσπαθεί να μας ανατρέψει με έναν και μόνο σκοπό, την παλινόρθωση. Η παλινόρθωση, όμως, ως όρος είναι επιστροφή σε κάτι ιστορικά καταδικασμένο. Αυτό κρατήστε το υπόψιν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εμείς έχουμε όλη τη δύναμη, όλη τη θέληση να πάρουμε ευθύνες που δεν μας αναλογούν. Ωστόσο, όμως, απέναντι στην ιστορική ευθύνη έχουμε ακριβώς αυτή την ψυχική δύναμη και αυτή την ιστορική συνείδηση να προχωρήσουμε παραπέρα. Να προχωρήσουμε παραπέρα όχι για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για έναν λαό καθημαγμένο για οκτώ χρόνια. Ενώ έχουμε λίγους μήνες που ανασαίνουμε πραγματικά και εφαρμόζουμε και αφήνουμε το κοινωνικό μας αποτύπωμα, προσπαθείτε με κάθε τρόπο, για χίλιους δυο λόγους να ανακόψετε αυτή την πορεία. Ο λαός έχει μνήμη, έχει κρίση και έχει και ένστικτο κοινωνικής αυτοσυντήρησης. Σας ευχαριστώ.
Εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κατσαφάδος και μετά ο κ. Μίχος και η κ. Χριστοφιλοπούλου.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συνεδρίαση είναι μία από τις σημαντικότερες οι οποίες έχουν γίνει στο ελληνικό Κοινοβούλιο από τη Μεταπολίτευση και μετά, γιατί μιλάμε για ένα κρίσιμο εθνικό και ιστορικό θέμα. Νομίζω ότι σε τέτοιου τύπου συνεδριάσεις ο κάθε συνάδελφος πρέπει να συλλογιστεί και να αναμετρηθεί με τα πιστεύω του, τη συνείδησή του, τις αρχές, τις αξίες του και όχι με την κομματική του ταυτότητα. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, οι απόψεις τις οποίες θα καταθέσω να μην είναι προϊόν μιας κομματικής γραμμής, γιατί θεωρώ ότι στα εθνικά θέματα δεν πρέπει να υπάρχει κομματική γραμμή. Αντίθετα, θα πρέπει να αφουγκραζόμαστε και να υπηρετούμε τη βούληση του ελληνικού λαού. Με γνώμονα αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, σας κατηγορώ. Σας κατηγορώ γιατί φέρατε μία εθνικά επιζήμια συμφωνία στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Σας κατηγορώ γιατί διχάσατε αντί να ενώσετε τους Έλληνες πολίτες γύρω από αυτό το κρίσιμο εθνικό θέμα. Δεν συγκαλέσατε ποτέ το συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών, δεν συνεδρίασε ποτέ το συμβούλιο εξωτερικής πολιτικής, σε αντίθεση με αυτά που έκανε ο κ. Ζάεφ. Σας κατηγορώ γιατί μέσα από αυτή τη συμφωνία, παραχαράσσοντας την εθνική γραμμή - γιατί λέτε ψέματα σε ό,τι έχει να κάνει με την εθνική γραμμή - χαρίζετε στους βόρειους γείτονές μας γλώσσα και ταυτότητα. Κρύβετε την αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί όλοι ξέρουμε μέσα σε αυτή την Αίθουσα ότι μετά την ψήφιση αυτής της συμφωνίας, θα υπάρχει «Βόρεια Μακεδονία», που θα απαρτίζεται από Μακεδόνες πολίτες και θα μιλάνε τη μακεδονική γλώσσα. Δεν σέβεστε ούτε την ίδια τη συμφωνία την οποία υπογράψατε, αφού ήταν αναντίρρητα γραμμένο ως βασικός όρος αυτής της Συμφωνίας των Πρεσπών ότι πρώτα θα περάσουν οι τροποποιήσεις στο σκοπιανό σύνταγμα και μετά θα έρθει για επικύρωση στην ελληνική Βουλή. Και αν ισχύει η δικαιολογία την οποία είπε χθες ο Πρωθυπουργός, ότι υπάρχει άλλος τρόπος στο σκοπιανό κοινοβούλιο, τότε φαίνεται ότι αυτή η συμφωνία γράφτηκε στο πόδι και ήταν πάρα πολύ πρόχειρη. Δεν σέβεστε, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ούτε την ισχύ της χώρας, αφού μόλις προχθές ο κ. Νίμιτς είπε ότι αν η χώρα μας δεν συνυπογράψει και δεν επικυρώσει αυτή τη συμφωνία, οι συμφορές θα είναι μεγάλες και θα είναι πολύ επιζήμιες. Τέλος, όμως, δεν σέβεστε τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, το 70% και πλέον της κοινής γνώμης, η οποία είναι απέναντι σε αυτή τη συμφωνία. Δεν είναι μόνο οι διεθνολόγοι, δεν είναι οι διπλωμάτες, δεν είναι οι συνταγματολόγοι, δεν είμαστε εμείς οι οποίοι είμαστε πολιτικά αντιμέτωποι με σας. Είναι το σύνολο του ελληνικού λαού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι και δικοί σας άνθρωποι. Είναι ο Μίκης Θεοδωράκης ο οποίος είπε ότι είναι μία επικίνδυνη συμφωνία. Είναι η Αφροδίτη Μάνου - ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε η κ. Μάνου στις προηγούμενες εκλογές; - η οποία λέει ότι είναι καταστροφική αυτή η συμφωνία. Το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να δημιουργήσετε τεχνητές πλειοψηφίες και με ένα συρφετό προθύμων Βουλευτών να μπορέσετε να αποθηκεύσετε το μέλλον της χώρας. Άκουσα, όμως, με μεγάλη προσοχή τα επιχειρήματα και του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εξωτερικών - τον οποίο αντί να τον τιμάτε, τον διώξατε αμέσως μετά από αυτή τη μεγάλη, επιτυχημένη συμφωνία την οποία κάνατε - και πολλών συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ. Μας είπατε ότι συντάσσεστε πίσω από την εθνική γραμμή. Είναι αλήθεια; Και πότε ήσασταν πίσω από την εθνική γραμμή, κύριες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Ήσασταν το 1992 που λέγατε τα Σκόπια «Μακεδονία», το 2008 που λέγατε ότι οι Σκοπιανοί είναι «Μακεδόνες» πολίτες ή σήμερα; Κάνατε την αυτοκριτική σας; Άκουσα πάρα πολλούς συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ. Οι καλύτεροι διαπραγματευτές των Σκοπιανών βρίσκονται μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Κι αυτό είναι το λυπηρό. Οι Σκοπιανοί δεν χρησιμοποίησαν τη Διάσκεψη του ΟΗΕ το 1977 στην Αθήνα, που είναι ένα κείμενο τεχνικής φύσεως, όπως λέει και ο κ. Μπαμπινιώτης, ο οποίος συμμετείχε τότε στην επιτροπή. Το χρησιμοποιήσατε εσείς για να κρύψετε την αλήθεια. Αυτή είναι η οδυνηρή πραγματικότητα. Μας λέτε ότι έχουν αναγνωριστεί τα Σκόπια από εκατόν σαράντα χώρες. Να σας θυμίσω πόσες χώρες είχαν αναγνωρίσει την Ανατολική Γερμανία; Όλες! Υπήρχε χώρα του δυτικού, του ανατολικού κόσμου ή κάποια αδέσμευτη χώρα που δεν είχε αναγνωρίσει την Ανατολική Γερμανία; Μόνο οι δυτικογερμανοί δεν την είχαν αναγνωρίσει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και εάν οι Σκοπιανοί θέλουν να τους αναγνωρίσουμε εμείς ως Μακεδόνες, κανένας άλλος δεν θα έχει δικαίωμα να μην τους το αναγνωρίσει στον κόσμο. Αυτό είναι το πρόβλημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και κάνετε ότι δεν το γνωρίζετε. Βέβαια, είπατε και το τραγικό, ότι δημιουργείτε έναν νέο οδικό χάρτη για την οικονομία, για τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία, λες και κόπτεστε εσείς για την οικονομία με όλα αυτά τα οποία έχετε κάνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Άκουσα και κάτι άλλο, ότι το εθνικό θέμα με τα Σκόπια έχει κακοφορμίσει. Είναι - λέει - πάρα πολλά τα χρόνια που ταλανίζει τη χώρα. Και ποιος σας είπε ότι τα εθνικά θέματα πρέπει να λύνονται αν δεν κλείνουν την κερκόπορτα του αλυτρωτισμού και δεν είναι βέβαιο ότι δεν θα δημιουργηθούν μεγαλύτερα προβλήματα στο μέλλον; Δεν υπάρχουν λύσεις για τις λύσεις στα εθνικά θέματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κυρία Πρόεδρε, εάν μου επιτρέπετε. Άκουσα ένα άλλο επιχείρημα. Γιατί μας κατηγορεί η Νέα Δημοκρατία, όταν κατηγορεί τον Ζάεφ η αντιπολίτευση των Σκοπίων; Με αυτούς θα ταυτιστούμε; Η Αντιπολίτευση των Σκοπίων, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έλεγαν ότι είναι απόγονοι των Μακεδόνων. Και ο κ. Ζάεφ τι τους λέει; Ότι θα είναι οι μόνοι που θα λέγονται Μακεδόνες σε όλο τον κόσμο. Τους κλείνει το μάτι και τους λέει: «Κάντε λίγο υπομονή και την επόμενη μέρα θα είναι διαφορετικά τα πράγματα». Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και τέλος, άκουσα και το επιχείρημα ότι μας βγάζετε από τη δύσκολη θέση, ότι και η Νέα Δημοκρατία θα το ψήφιζε. Μην το ψηφίσετε. Σε δυο - τρεις μήνες θα έχουμε εκλογές. Αφήστε να πάρουμε εμείς την «καυτή πατάτα» και να δούμε αν λέμε αλήθεια ή ψέματα στον ελληνικό λαό. Άκουσα και κάτι τελευταίο, ότι ο κίνδυνος είναι εξ ανατολών και ότι αυτή η συμφωνία γίνεται για να αντιμετωπίσουμε τους Τούρκους. Ένα πράγμα δεν άκουσα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και δεν το χρεώνω σε εσάς, το χρεώνω στον Πρωθυπουργό. Δεν μας είπε την πραγματική αλήθεια, που έφερε αυτή τη συμφωνία στην ελληνική Βουλή. Δεν μας είπε ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που έφερε αυτή τη συμφωνία στη Βουλή. Τον κρύβει. Γιατί τίποτα απ' όλα αυτά που σας είπα, κανένα από τα επιχειρήματά σας δεν στέκει και δεν είναι βάσιμο για ένα τόσο κρίσιμο εθνικό θέμα. Οφείλετε, λοιπόν, να πείτε την αλήθεια έστω και την τελευταία στιγμή. Πρέπει να πείτε την αλήθεια και να ενημερώσετε τον ελληνικό λαό. Και τότε να αναμετρηθείτε με το είδωλό σας στον καθρέπτη. Εμείς πάντως αυτή τη συμφωνία δεν την ψηφίζουμε, όχι για την ιστορία μας, όχι μόνο για το παρελθόν μας, αλλά και για το μέλλον που θέλουμε να εξασφαλίσουμε στις επόμενες γενιές.
Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Μίχος.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν κατάλαβα πριν τι ήταν οι Μακεδόνες πολιτικοί πρόσφυγες. Και καλώς έπραξε η τότε κυβέρνηση και δεν τους δέχτηκε. Πολύ καλά έκανε. Από την άλλη ο πανικός, το άγχος και η επιθυμία σας να περάσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα γίνεται η Συμφωνία των Πρεσπών, φαίνεται από πολλές βεβιασμένες κινήσεις όσον αφορά τις διαδικασίες. Ως ανεξάρτητος Βουλευτής θέλω να καταγγείλω το τι έγινε για την εκπροσώπηση των Ανεξάρτητων Βουλευτών, η οποία ήταν νομότυπη από τη μία, αλλά ανήθικη από την άλλη με τον τρόπο που έγινε. Δεν είναι λογικό επτά Ανεξάρτητοι Βουλευτές να εκπροσωπούνται από δύο που ήταν υπέρ της συμφωνίας και οι εννέα που ήταν κατά, να εκπροσωπούνται από έναν. Προφανώς από κάπου θα πιέζεστε πάρα πολύ και θέλετε να τελειώνετε με αυτή την εκκρεμότητα - όπως ανέφερε χθες ο κ Βούτσης - όσο το δυνατόν πιο σύντομα γίνεται. Εδώ, όμως, δεν μιλάμε για οικονομικά και φορολογικά θέματα που έρχονται και παρέρχονται, αλλά για εθνικά θέματα και για τον κίνδυνο παραχώρησης εθνικού εδάφους. Η ερώτηση για το αν η Μακεδονία είναι ελληνική, είναι ρητορική. Όλοι το ξέρουμε. Η ερώτηση είναι αν η Κυβέρνηση αυτή πράττει αυτά που πρέπει να πράττει για τα συμφέροντα της πατρίδας μας και της Μακεδονίας μας. Είναι αδιανόητο εν καιρώ ειρήνης να υπάρχει κίνδυνος παραχώρησης εθνικού εδάφους με τις εντολές πάντα των Ξένων Δυνάμεων, της Δύσης, των φίλων μας και με τις ευχές του μισού - και παραπάνω - Κοινοβουλίου. Όσο για την Αντιπολίτευση, αν ήθελε να μη φτάσει προς κύρωση στη Βουλή η Συμφωνία των Πρεσπών, είχε τρόπους, είχατε τη δυνατότητα. Κατ' αρχάς, δεν έπρεπε να δεχθεί την επικύρωση της συμφωνίας με μόλις εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές, αλλά με εκατόν ογδόντα. Άλλωστε, σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 2 του Συντάγματος «Για ψήφιση νόμου που κυρώνει συνθήκες ή συμφωνίες με άλλα κράτη ή όργανα διεθνών οργανισμών απαιτείται πλειοψηφία τριών πέμπτων του όλου αριθμού των Βουλευτών». Στα Σκόπια οι συνταγματικές αλλαγές, κυρίες και κύριοι, έγιναν με τα δύο τρίτα, με ογδόντα Βουλευτές. Από την πλευρά τους είναι λογικό να τηρούν οι Σκοπιανοί τις διαδικασίες, αφού είναι οι μόνοι κερδισμένοι από τη μία πλευρά από αυτό που γίνεται, γιατί από την άλλη, είναι ένα συνονθύλευμα διαφορετικών εθνοτήτων χωρίς ταυτότητα, χωρίς ιστορία που ψάχνουν απεγνωσμένα να την βρουν. Όμως, είναι τυχεροί στο σημείο που έχουν βρεθεί και με όλα αυτά που έχουν παιχτεί τόσα χρόνια εις βάρος της Μακεδονίας μας, γιατί αυτό το θέμα θα μπορούσε να είχε λήξει και πιο πριν. Και δεν είναι υπεύθυνη μόνο η σημερινή Κυβέρνηση, αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Αυτό το κρατίδιο έπρεπε να έχει διαμελιστεί όταν είχε έρθει η ώρα του πριν μερικές δεκαετίες. Όλοι ξέρουμε τι είχε γίνει και τα σύνορά μας κατ' εμέ είναι με τη Σερβία. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Δεν μίλησα γι' αυτό, θα μπορούσε να είχε γίνει τότε, να τους είχαμε προσαρτήσει και αφού θέλουν να λέγονται «Βόρειοι Μακεδόνες», να ήταν μέσα στην Ελλάδα, όχι να προχωρήσουμε σε άλλα. Επίσης, η Αντιπολίτευση θα μπορούσε να είχε προτείνει δημοψήφισμα που είναι και επιθυμία της πλειοψηφίας των Ελλήνων, αλλά δεν το έπραξε. Εγώ είμαι υπέρ του δημοψηφίσματος. Πρέπει να γίνονται δημοψηφίσματα, αλλά εδώ έχουμε ένα θέμα. Δεν θα ξεχάσουμε την 5η Ιουλίου του 2015 που διεξήχθη δημοψήφισμα για τη συμφωνία των τριών θεσμών και μέσα σε λίγες μέρες με πολύ μαγικό τρόπο ο κ. Τσίπρας το «όχι» το έκανε «ναι». Οπότε, θα ήταν άσκοπο. Από εκεί και πέρα, είχατε μια πρόταση χθες, επειδή είναι εθνικό και μόνο το θέμα, να ξεκινήσετε και εσείς και το ΠΑΣΟΚ και όποιος άλλος ήθελε για παραίτηση - αυτό που σας είπε ο κ. Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής - να τελειώνει η διαδικασία, να μείνει μόνη της η Κυβέρνηση και να κρίνει ο κόσμος τη στάση όλων μας σε αυτό. Ούτε και αυτό το πράξατε. Προχθές ο κ. Καματερός του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε απροκάλυπτα για μία συμφωνία, λέει - και είναι και παραπονεμένος - που δεν έχει γίνει στο Αιγαίο. Δηλαδή, γιατί πάμε; Για τη γαλάζια πατρίδα του Ερντογάν; Πάμε να διαμελίσουμε πάλι το Αιγαίο, να κάνουμε συμφωνίες; Πού; Στα νερά μας; Στα ύδατα μας; Στην πατρίδα μας; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. Ή αργότερα θα έρθει κάποιος άλλος από την Ήπειρο και θα μιλήσει για την Ήπειρο; Η Θράκη ούτως ή άλλως είναι το επόμενο βήμα. Με τις ευλογίες του Σόρος, λοιπόν, πουλιέται η πατρίδα μας και ο αγοραστής είναι αυτός. Και εσείς θα υπογράψετε. Θα μας κρίνει όλους ο κόσμος γι' αυτά που γίνονται εδώ μέσα. Ευχαριστώ.
Κυρία Χριστοφιλοπούλου έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Επειδή ακούστηκαν κάποια πράγματα εδώ, θέλω να θυμίσω σε όλους μας, που ανήκουμε στο συνταγματικό τόξο, ότι η ύψιστη έκφραση του πατριωτισμού είναι η τήρηση του Συντάγματος. Και κατά το ελληνικό Σύνταγμα δεν γίνονται, όπως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, παραιτήσεις εξπρές για να πέφτουν κυβερνήσεις. Δεν το επιτρέπει το ελληνικό Σύνταγμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Και όσοι διακινούν τα ψέματα αυτά, τα κάνουν εκ του πονηρού και με πάρα πολύ υπονομευτικά για τη δημοκρατία μας κριτήρια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα εθνικά θέματα υπερβαίνουν κατά πολύ τον βραχύ πολιτικό εκλογικό κύκλο. Και έτσι θα έπρεπε άλλωστε, γιατί το μείζον στα εθνικά θέματα είναι η επίτευξη της μέγιστης δυνατής συναίνεσης στο εσωτερικό της χώρας, έτσι ώστε στο εξωτερικό, στη διαπραγμάτευση η χώρα να είναι με τη μέγιστη ισχύ που μπορεί να διαθέσει έχοντας τη στήριξη πλειόνων δυνάμεων. Αντί, όμως, ο κ. Τσίπρας να αδράξει αυτήν την ευκαιρία, θέλησε, όπως μας είπε ο ίδιος απ' αυτό εδώ το Βήμα, να χρησιμοποιήσει το μακεδονικό ως καταλύτη για την ανάδειξη πολιτικών δυνάμεων ενός άλλου πολιτικού σκηνικού και μιας άλλης αναδιάταξης.
Δεν το είπε αυτό.
Υπάρχει καταγεγραμμένο στα Πρακτικά, κύριε συνάδελφε. Ανατρέξτε στις 16 Ιανουαρίου. Χρησιμοποίησε, δηλαδή, και χρησιμοποιεί ένα μείζον εθνικό ζήτημα, για να εξυπηρετήσει τα στενά, εκλογικά, πολιτικά συμφέροντά του, με αποτέλεσμα να χαθεί ένα παράθυρο ευκαιρίας για μία εθνικά επωφελή επίλυση του ζητήματος των Σκοπίων, παράθυρο ευκαιρίας που δημιουργήθηκε βέβαια από την πτώση της κυβέρνησης Γκρουέφσκι και την ανάδειξη του μετριοπαθέστερου σοσιαλιστή Ζάεφ, που, όπως σας είπε η κ. Γεννηματά, εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικής του χώρας. Παρά τις επίμονες εκκλήσεις μας να υπάρξει συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών και πριν απ' αυτό, να υπάρξουν οι αναγκαίες διεργασίες για τη μέγιστη δυνατή συναίνεση, κωφεύσατε, γιατί, όπως είπα, ο Πρωθυπουργός είχε άλλες σκοπιμότητες. Ας το σκεφτούμε, όμως, και λίγο. Πώς θα άνοιγε τα χαρτιά της, για να επιτευχθεί μία μείζων συναίνεση στο εσωτερικό της χώρας, μία Κυβέρνηση που δεν μπορούσε να συνεννοηθεί ούτε στο εσωτερικό της, όταν είχαμε έναν Υπουργό Εθνικής Άμυνας, από τη μία, υπηρέτη ακροδεξιών και εθνολαϊκιστικών αντιλήψεων και από την άλλη, έναν Υπουργό Εξωτερικών ενδοτικό; Ακόμη και μέσα στο ίδιο το συμβούλιο ακούστηκαν βαριές κατηγορίες. Δεν ξέρω η δικαιοσύνη τι θα κάνει γι' αυτές, ακόμα δεν έχω δει κάτι. Πώς, αλήθεια, σήμερα αυτή η Κυβέρνηση, που κυβερνά με απομεινάρια ακροδεξιά και διάφορους γυρολόγους, είναι ικανή να σφυρηλατήσει, για να επιτευχθούν επωφελείς εθνικές συναινέσεις; Αυτό, δυστυχώς, δεν επετεύχθη και είμαστε σήμερα εδώ ενώπιον μίας συμφωνίας, η οποία, ενώ θα μπορούσε να είναι εθνικά επωφελής, τελικά, αντί να λύνει προβλήματα, στο άμεσο και στο απώτερο μέλλον θα δημιουργήσει, φοβούμαι, πάρα πολλά. Δύο - τρεις επισημάνσεις και από τη δική μου πλευρά. Πρώτον, η υιοθέτηση και ύπαρξη του όρου εθνικότητα, nationality, στη διεθνή συμφωνία - ασχέτως εάν η ελληνική πλευρά, με επίκληση και της ρηματικής διακοίνωσης, επιδιώκει να περιορίσει την εμβέλειά της στην ιθαγένεια, το citizenship - αναμφισβήτητα θάλπει τον μακεδονισμό με τα ιδιαίτερα εθνικιστικά και αλυτρωτικά χαρακτηριστικά που πήρε αυτός τον 19ο αιώνα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Για ένα - δύο λεπτά, κυρία Πρόεδρε, ζητώ και εγώ την ανοχή σας. Τέλος, υπάρχει το διεθνές παράδοξο η ιθαγένεια να μην ακολουθεί γλωσσικά την επίσημη ονομασία του κράτους. Βορειομακεδόνες θα έπρεπε να λέγονται οι ιθαγενείς της Βόρειας Μακεδονίας και όχι Μακεδόνες. Αυτή η απόκλιση από τη διεθνή κανονικότητα επιβεβαιώνεται, δυστυχώς, από τις διόλου τυχαίες γλωσσικές επιλογές που υπάρχουν μέσα στη ρηματική ανακοίνωση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Και είναι τουλάχιστον δυσεξήγητη αυτή η ρηματική διακοίνωση και ανοιχτή σε πολλαπλές αναγνώσεις, που υπηρετούν εν δυνάμει άλλες σκοπιμότητες, των Σκοπίων και όχι της χώρας μας. Η εθνικότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γλωσσική ταυτότητα. Δημιουργούνται οι προϋποθέσεις, που μπορεί να υπονομεύσουν εν τοις πράγμασι την κανονικότητα και έτσι τη διαμόρφωση μίας σταθερότητας στα Δυτικά Βαλκάνια και βεβαίως στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε, λέγοντας ότι δημιουργείται ακόμη και σε ό,τι αφορά το erga omnes ένα ετεροβαρές σχήμα. Από τη μία, η Ελλάδα αναγνωρίζει τη μακεδονική εθνικότητα και γλώσσα κατά τρόπο που είναι τετελεσμένος, απροϋπόθετος και αμετάκλητος και από την άλλη, η εσωτερική χρήση της σύνθετης ονομασίας για τα Σκόπια μετατίθεται στο απώτερο και αβέβαιο μέλλον. Κλείνω, λέγοντας το εξής: Αναρωτιέμαι, πώς θα μπορούσε η χειρότερη Κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης να φέρει μία εθνικά επωφελή συμφωνία; Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, και γι' αυτό καταψηφίζουμε τη συμφωνία.
Ο κ. Αϊβατίδης έχει τον λόγο.
Ζήτημα πρώτο: Η λέξη Μακεδονία προέρχεται από το Μακεδνός, ομηρική λέξη. Σύμφωνα με μία καινοφανή άποψη, η λέξη Μακεδνός αντιστοιχεί σε αυτόν που απολήγει σε οξύαιχμο άκρο. Ποιος διαφωνεί ότι η Χαλκιδική προσομοιάζει με την τρίαινα του Ποσειδώνα; Αυτή είναι, λοιπόν, μία άποψη από την οποία, όμως, αποδεικνύεται ότι είναι απολύτως ελληνική λέξη. Δεύτερον, η Συμφωνία των Πρεσπών καθιστά με την υπογραφή σας και την ψήφισή σας τους ανιθαγενείς πρακτικά, σε ιθαγενείς. Πρακτικά οι κάτοικοι του κρατιδίου είναι ανιθαγενείς και αναζητούν ιθαγένεια, η οποία δίδεται με την ψήφο του ΣΥΡΙΖΑ και των συνεργών του. Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ένα μέσο σφετερισμού της Μακεδονίας και συλλήβδην της ελληνικότητάς της. Το συνταγματικό τόξο απέδειξε με την απόρριψη της αντίρρησης συνταγματικότητας που κατέθεσε η Χρυσή Αυγή ότι είναι αντισυνταγματικό τόξο. Καταθέτω για τα Πρακτικά ένα αντίγραφο της αντίρρησης συνταγματικότητας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Αϊβατίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η Χρυσή Αυγή, ασκώντας προληπτικό έλεγχο συνταγματικότητος, έκανε το καθήκον της. Δεν θα μείνει εδώ όμως. Θα συνεχίσει με το να προκαλέσει, κύριε Κατρούγκαλε, κατασταλτικό έλεγχο συνταγματικότητας στο σχέδιο νόμου της Συμφωνίας των Πρεσπών. Και όχι μόνο αυτό. Θα αποδείξει στην πορεία ότι ακόμα και με τη Συνθήκη της Βιέννης θα προκύψει μία από τις προϋποθέσεις σχετικής ή απολύτου ακυρότητος της συνθήκης. Επίσης, η Χρυσή Αυγή, δεσμεύεται ότι στην εθνική κυβέρνηση, στην οποία θα προεξάρχει ως πολιτικό κίνημα, θα εντάξει άρθρο στο Σύνταγμα με το οποίο διά δημοψηφίσματος θα ακυρώνεται νόμος και συγκεκριμένα, αυτός ο νόμος. Ο κ. Κατρούγκαλος για εμένα - το λέω ευθαρσώς - είναι μία διχασμένη προσωπικότητα πολιτικά και ως προς τη συνταγματική προσέγγιση των ζητημάτων. Γιατί το λέω αυτό; Ο κ. Κατρούγκαλος ήταν από τους συμβούλους για τη σύνταξη του συντάγματος της Αλβανίας. Σύμφωνα με το άρθρο 151, πενήντα χιλιάδες πολίτες Αλβανοί μπορούν να προκαλέσουν δημοψήφισμα. Αυτός ο νόμος, που ουσιαστικά έχει ο κ. Κατρούγκαλος εισηγηθεί, θα εφαρμοστεί όταν η Χρυσή Αυγή έρθει στα πράγματα. Γι' αυτό, οι Έλληνες και όσοι αισθάνονται Έλληνες να μην απογοητεύονται, να κρατήσουν ψηλά τη σημαία της ελληνικής Μακεδονίας που είναι μία και μόνη. Ο συντάξας την αντίρρηση συνταγματικότητας αναφέρεται και στον κ. Μάθιου Νίμιτς. Ο κ. Μάθιου Νίμιτς ανήκει σε ένα αυτονομημένο σιωνιστικό διεθνιστικό κύκλο που ηγείται η οικογένεια Ρότσιλντ. Μαριονέτα της είναι ο Σόρος. Μαριονέτα του Σόρος είναι ο Νίμιτς. Και ο εσείς θα καταστείτε μαριονέτες αυτού του συστήματος. Ή, εάν δεν είναι έτσι, θα ακολουθήσετε την τύχη των κομιτατζήδων. Θα είστε οι νεοκομιτατζήδες. Και εννοώ την πολιτική τύχη, η οποία είναι γνωστή. Καταθέτω ότι ο κ. Νίμιτς, ο οποίος σύμφωνα με το BBC φέρεται ότι αμείβεται με ένα δολάριο τον χρόνο, ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Κέντρου Δημοκρατίας και Συμφιλίωσης στη νοτιοανατολική Ευρώπη, που σύγγραμμά του αναγνωρίζει και αναφέρει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ποιος είναι δωρητής, πέραν του Σόρος, αυτού του κέντρου; Η ελληνική Κυβέρνηση, το Υπουργείο Εξωτερικών και ο Δήμος Θεσσαλονίκης. Δεν είναι τυχαίο. Ο κ. Νίμιτς, που είναι μια σκοτεινή προσωπικότητα και έχει λειτουργήσει ως master of puppets για αυτή τη Συνθήκη των Πρεσπών - αντίκλητος μάλιστα master of puppets του Ρότσιλντ και του Σόρος - αναφέρεται σε μια συνέντευξη Τύπου των Ηνωμένων Εθνών, 17 Ιανουαρίου 2018. Εκεί, λοιπόν, εγείρεται θέμα αυτοεξαίρεσής του από τις διαβουλεύσεις γιατί είναι ιδιοκτήτης μιας εταιρείας, η οποία εταιρεία έχει θυγατρική στην Ελλάδα, τη SAXO BANK. Και ως εκ τούτου, αυτός είναι λόγος εξαίρεσης.
Κύριε Αϊβατίδη, μην ανοίγετε θέματα. Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Το θέμα, κυρία Πρόεδρε, είναι πολύ συγκεκριμένο: Η παρουσία, ως μάρτυρος έστω, ενώ είναι διαπραγματευτής του κ. Νίμιτς, μπορεί να καταστήσει αυτή τη συμφωνία άκυρη. Για τον λόγο αυτό, επαναλαμβάνω, καλούμε τους Έλληνες να συστρατευθούν στις τάξεις της Χρυσής Αυγής, προκειμένου να ανατρέψουμε αυτή τη σύμπραξη διεθνών σιωνιστικών κύκλων και Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Ο κ. Σηφάκης έχει τον λόγο και μετά ο κ. Τόσκας.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποιες φορές στη ζωή μας στεκόμαστε μπροστά στη συνείδησή μας και μπροστά στην ιστορία. Όταν με την ψήφο του ελληνικού λαού κάποιος έχει εκλεγεί Βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου, οφείλει σε κρίσιμες αποφάσεις, πολλώ δε μάλλον σε αποφάσεις που αφορούν στα εθνικά θέματα, να έχει μοναδικό κριτήριό του το εθνικό συμφέρον, να είναι ψύχραιμος, να έχει μελετήσει όλα τα πραγματικά δεδομένα και να είναι ορθολογιστής. Επίσης, να υπολογίζει τις προεκλογικές δεσμεύσεις του κόμματός του και να είναι συμπολιτευόμενος στις προγραμματικές θέσεις της κυβέρνησής του, να έχει ως γνώμονα τον πατριωτισμό, το ότι εθνικό είναι ό,τι είναι αληθινό. Και ακόμη, να συναισθάνεται το χρέος, να επιδιώκει τη λύση των εθνικών θεμάτων και όχι τη διαιώνισή τους, φυσικά όταν οι διεθνείς συνθήκες το επιτρέπουν. Να μην επηρεάζεται στην απόφασή του από φωνασκίες, από εξαλλοσύνες, από απειλές, από εκβιασμούς, από θρασύδειλες ενέργειες κύκλων του φασισμού και του υποκόσμου - εκδηλώσεις που αντιμετωπίζω κι εγώ αυτό το διάστημα μαζί με πολλούς άλλους συναδέλφους - να διαβάζει και να ακούει μόνο επιχειρήματα και αλήθειες. Είναι γνωστό, κύριοι συνάδελφοι, ότι η θέση για την επιδίωξη ονομασίας του γειτονικού κράτους με τη σύνθετη ονομασία με τον όρο «Μακεδονία», με γεωγραφικό προσδιορισμό, ήταν προγραμματική θέση τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΙΝΑΛ, αλλά υπάρχει και στις προγραμματικές θέσεις της Κυβέρνησής μας. Άρα, ο ισχυρισμός κάποιων ότι ψηφίζουμε κάτι χωρίς να έχουμε πάρει εντολή από τον λαό, είναι καταφανώς ψευδής. Δεν ισχύει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τότε που άρχισα να παρακολουθώ τα πολιτικά πράγματα της χώρας, από μαθητής, αργότερα φοιτητής του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, θυμάμαι ότι τότε στην ενιαία Γιουγκοσλαβία το νότιο τμήμα το ανέφεραν όλοι οι χάρτες - ακόμη και οι χάρτες μέσα στα σχολεία της χώρας μας - ως «Μακεδονία», χωρίς καμμία πτέρυγα της πολιτικής ζωής να αντιδρά. Η ιστορία λέει πως όταν διασπάστηκε η ενιαία Γιουγκοσλαβία ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της χώρας μας, ο κ. Αντώνης Σαμαράς, αναγνώρισε ως όνομα της γειτονικής χώρας το «Δημοκρατία της Μακεδονίας» το 1991, χωρίς κανέναν προσδιορισμό. Ο κ. Σαμαράς, ο οποίος σήμερα εμφανίζεται ως ο μεγάλος μακεδονομάχος, με κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ενώ μπορούσε τότε να πιέσει τη Γερμανία που καιγόταν για να αναγνωριστεί η Κροατία, δεν έδωσε την παραμικρή μάχη, παραδίδοντας το όνομα, αναλαμβάνοντας ιστορικές ευθύνες. Και τώρα πηγαίνει στα συλλαλητήρια και παρουσιάζεται ως αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, προσπαθώντας να αλλάξει τη θέση και του ίδιου του κόμματός του στο ζήτημα της γειτονικής χώρας. Η εθνική θέση για το όνομα της γειτονικής χώρας με σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes με τον όρο «Μακεδονία» είναι ακόμη και τώρα θέσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΙΝΑΛ. Αυτή είναι η θέση της Νέας Δημοκρατίας όσο και αν στα συλλαλητήρια κάποιοι εξ αυτών που συμμετέχουν, αλλά και στην επαρχία, κυρίως στις μακεδονικές επαρχίες, το αποκρύπτουν και αποφεύγουν επιμελώς να το αναφέρουν, κοροϊδεύοντας τους πολίτες. Χθες διάβασα μια ανοιχτή επιστολή που μου απέστειλε μέσω των τοπικών ΜΜΕ η τοπική οργάνωση της Νέας Δημοκρατίας της Αλμωπίας Πέλλας. Σε αυτή, πέραν των γραφικών επιθέσεων περί δήθεν μη ευαισθησίας μου για τη Μακεδονία, λόγω μη καταγωγής μου από την περιοχή, ανεξάρτητα που είμαι Μακεδόνας πάνω από τριάντα χρόνια και πλέον δεν θυμάμαι τίποτα άλλο, που τα παιδιά μου είναι Μακεδόνες, το σπίτι μου βρίσκεται στην Αριδαία, οι δουλειές μου είναι στη Μακεδονία και αφού ακόμη απαριθμούν τους ήρωες της περιοχής μας, που πολέμησαν ή έδωσαν την ψυχή τους, το αίμα τους και τη ζωή τους για την ελευθερία, απευθυνόμενοι στο θυμικό των συμπατριωτών μου, δεν βρήκαν ούτε λέξη να πουν για τη θέση της Νέας Δημοκρατίας, για το όνομα της γειτονικής χώρας που είναι το ζητούμενο τόσα χρόνια και η βάση της συμφωνίας. Το κάνουν και άλλες οργανώσεις της Νέας Δημοκρατίας σε όλη τη χώρα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Κύριοι πρόεδροι των τοπικών οργανώσεων της Νέας Δημοκρατίας, εκεί στην Πέλλα, πείτε μας καθαρά - μην κοροϊδεύετε τους πολίτες - ποια είναι η θέση σας για το όνομα. Η θέση, λοιπόν, της Νέας Δημοκρατίας είναι η σύνθετη ονομασία με τον όρο «Μακεδονία» και γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις, δηλαδή ό,τι λέει η Συμφωνία των Πρεσπών. Μόνο ο κ. Σαμαράς λέει το αντίθετο. Ας σταματήσει, λοιπόν, η σπέκουλα περί παράδοσης του ονόματος. Ένας παρέδωσε το όνομα, ο Σαμαράς και μάλιστα επί πρωθυπουργίας του πατέρα του σημερινού Προέδρου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εάν χτυπήσει κανείς το λήμμα «Μακεδονία» στο «Google», θα βρει σλαβικές καταχωρήσεις και κτήρια των Σκοπίων και όχι τον Λευκό Πύργο, όπως πολύ σωστά είπε και πολύ εμπεριστατωμένα στην ομιλία του χθες είπε ο Πρωθυπουργός. Με την υπερψήφιση της συμφωνίας, θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε τον όρο «Μακεδονία» σκέτο, αεροδρόμιο Μακεδονία, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας κ.λπ.. Και, φυσικά, δεν φοβόμαστε, κύριε Μητσοτάκη, ότι δεν θα μπορούμε να λέμε τα ροδάκινά μας μακεδονικά, όπως για καθαρά λαϊκίστικους λόγους είπατε χθες. Και με τα ροδάκινα τελευταία ασχολούνται πολύ. Ένας δήμαρχος μας είπε προχθές ότι δώσαμε - λέει - de minimis τα ροδάκινα για να περάσει μέσα στον κόσμο η Συμφωνία των Πρεσπών. Τώρα ο κ. Μητσοτάκης λέει ότι να τα λέμε πακιστανικά. Με τη συμφωνία, με τη φιλία και συνεργασία των λαών, θα βοηθηθεί η περιοχή μας και στην ανάπτυξή της. Θα επιτραπεί η έξοδος προς βορρά από τη Μακεδονία.
Παρακαλώ, κλείστε, κύριε Σηφάκη αμέσως.
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε. Για τους λόγους που αναφέρθηκαν, θεωρώ την υπερψήφιση της συμφωνίας εθνικό και πατριωτικό καθήκον. Κάνουμε το σωστό. Είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας και ο χρόνος θα μας δικαιώσει. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Ο χρόνος θα δικαιωθεί, όταν είμαστε εντάξει στην ώρα μας. Εσείς ήσασταν εντάξει. Ο κ. Τόσκας Νικόλαος από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, έχουμε τρεις διαστάσεις στην εξέταση της Συμφωνίας των Πρεσπών: τα νομικά θέματα και την ερμηνεία των όρων, τα γεωπολιτικά θέματα, έτσι όπως διαμορφώθηκαν από το 1992 μέχρι και σήμερα και, τέλος, έχουμε τα ζητήματα ανάπτυξης της περιοχής που έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτό το ορεινό και άγονο έδαφος που οι διαμάχες δεν άφηναν πολλές ελπίδες για διακρατικές συνεργασίες και κοινά οφέλη. Εθνικά θέματα υπάρχουν και στις τρεις διαστάσεις. Αν εξετάσουμε μόνο τη μια διάσταση, χάνουμε τη συνολική εικόνα. Σε ό,τι αφορά την πρόσφατη ιστορία, οι χώρες που ενδιαφέρονταν σοβαρά να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους το έκαναν είτε στη διάρκεια της κρίσης το 1992 είτε αμέσως μετά. Δυστυχώς, με ευθύνη του κ. Σαμαρά, αλλά και της τότε κυβέρνησης, χάθηκε το κρίσιμο διάστημα από το 1992 μέχρι την ενδιάμεση συμφωνία του 1995, που και αυτή ευτυχώς ήρθε και μας γλίτωσε από τον εγκλωβισμό των εμπάργκο που είχε επιβάλλει η χώρα μας, σε μια προσπάθεια στραγγαλισμού του λεγόμενου τότε κρατιδίου που έπρεπε να εξαφανιστεί, γιατί η εθνικιστική γραμμή Μιλόσεβιτς ταίριαζε και στα δικά τους μέτρα και ήταν και συνομιλητής τους, αυτού του κρατιδίου που ευτυχώς δεν κατέρρευσε, γιατί αλλιώς θα είχαμε δυο μεγάλες χώρες στα βόρειά μας. Η χώρα μας σε αυτήν τη ρευστή περίοδο επέβαλε δύο εμπάργκο - το ένα ήταν το εμπάργκο πετρελαίου από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1992 και το άλλο ήταν το εμπορικό εμπάργκο από την κυβέρνηση Παπανδρέου το 1993- και κατάφερε να είναι μέρος του προβλήματος αντί μέρος της λύσης. Κινδυνέψαμε να απομονωθούμε και, συγχρόνως με την απομόνωση, οδηγήσαμε τη γειτονική χώρα στην αγκαλιά της Τουρκίας, ενώ αυξήθηκε ο εθνικισμός και ο αλυτρωτισμός. Κατά τον κ. Σαμαρά, όπως είπε στην ομιλία του χθες, μια Κούβα μπορεί να απειλήσει μια μεγάλη χώρα. Σωστά, αλλά όχι από μόνη της, αλλά με ρωσικούς πυραύλους, δηλαδή με μια τουρκική επιρροή σαν κι αυτή που προκαλέσατε με την απομόνωση και εμείς προσπαθούμε να σταματήσουμε. Η κρίση των Σκοπίων μας ανάγκασε να σταματήσουμε την σκοπιανοποίηση της εξωτερικής πολιτικής και έγινε σαφές τότε ότι το ονοματολογικό ήταν τροχοπέδη στους ελληνικούς στόχους στα Βαλκάνια. Αρκετά αργότερα, από το 2008, θα δούμε μια ενιαία αντίληψη μετά τη Σύνοδο του Βουκουρεστίου για σύνθετο όνομα, μια γραμμή που διατυπώθηκε από την τότε Υπουργό Εξωτερικών κ. Μπακογιάννη με μόνο το ΛΑΟΣ να αντιδρά. Δυστυχώς, σήμερα αυτή η συναίνεση ανατρέπεται, με τη Νέα Δημοκρατία να προωθεί στενούς κομματικούς στόχους, χωρίς ενιαία θέση και να ταλαντεύεται μεταξύ σύνθετης ονομασίας και της ακραίας αντίληψης «καμμία αναφορά του ονόματος Μακεδονία». Τώρα οι εκπρόσωποι του ΛΑΟΣ στη Νέα Δημοκρατία παίρνουν την εκδίκησή τους, επιβάλλοντας τη δική τους άποψη. Η φιλελεύθερη δεξιά παραδίδει τη σκυτάλη, υποκύπτει, σιωπά ή αναγκάζεται να ψελλίσει κάποιες αντιρρήσεις. Τώρα το ΚΙΝΑΛ που τάσσεται υπέρ της ελευθερίας ψήφου, διαγράφει όσους υποστηρίζουν τη συμφωνία. Η συμφωνία έχει την υποστήριξη των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί εξυπηρετεί αναμφισβήτητα τα συμφέροντά τους, που είναι κυρίως να μην επιτρέψουν την επέκταση της Ρωσίας στα Βαλκάνια; Ναι, δεν πρέπει όμως να εκμεταλλευόμαστε τις διεθνείς αντιθέσεις, για να προωθούμε τα συμφέροντα της χώρας; Η όλη συμφωνία έγινε σε ένα περιβάλλον σταθερότητας και με μια εδραίωση ασφαλείας της χώρας μας, που έδωσε το κατάλληλο έδαφος για επίλυση του ζητήματος. Η χώρα μας είναι πυλώνας ασφάλειας στην περιοχή και στο εσωτερικό, παρά του ότι προσπαθεί η Αντιπολίτευση να μας πείσει για το αντίθετο εδώ και τέσσερα χρόνια. Βλέπουμε αυτές τις μέρες να υπογράφονται συμφωνίες στην Ευρώπη, βλέπουμε τους κινδύνους και τις επιπτώσεις του Brexit, βλέπουμε τη συμφωνία μεταξύ Γερμανίας - Γαλλίας στο Άαχεν και αναρωτιέμαι: Αυτά δεν μας επηρεάζουν; Δεν πρέπει να τα λάβουμε υπ' όψιν μας; Αν απομονωθούμε με επαρχιώτικο τρόπο, δεν θα προετοιμάσουμε το έδαφος για την επόμενη κρίση; Γιατί, κακά τα ψέματα, οι οικονομικές μας δυνατότητες και τα συμφέροντά μας είναι κοντύτερα στους Βαλκάνιους, στη νότια Ευρώπη και στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Κάποιοι ρωτούν «Και τι πάθαμε επί είκοσι επτά χρόνια που δεν λύθηκε το θέμα»; Είναι φανερό ότι Τουρκία προσπάθησε να εδραιωθεί στα Βαλκάνια μετά τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας. Δεν θα ξεχάσω και τις προσωπικές εμπειρίες στο Σαράγιεβο, αλλά και μετά σαν διοικητής μονάδας αρμάτων στο Πολύκαστρο Κιλκίς, και μετά, όταν έβλεπα να παραδίδονται όπλα στον εμφύλιο το 2001, που είναι αμφίβολο αν χρειαζόταν να εμπλακούμε. Εμείς θέλουμε μια χώρα αποσταθεροποιημένη και ίσως χωρισμένη σε μια μεγάλη Αλβανία και Βουλγαρία ή μια χώρα σταθερή; Θέλουμε τον ελληνικό λαό πληροφορημένο και ελεύθερα σκεπτόμενο ή φοβικό για να τον έχουν κάποιοι του χεριού τους κομματικά; Θέλουμε μια χώρα στα βόρειά μας να είναι γήπεδο επίλυσης των διαφορών των μεγάλων δυνάμεων ή μια χώρα συμμαχική και φιλική, με τα δικά της προβλήματα; Θέλουμε μια γειτονική χώρα, φυσικά, κοντά μας και όχι απέναντί μας. Ο ρεαλισμός και οι γεωπολιτικές συνθήκες επιβάλλουν να κλείσουμε μέτωπα. Αυτοί που θέλουν μέτωπα ανοιχτά για να συσπειρώνουν ακροδεξιά στοιχεία, ας σκεφτούν τις πρακτικές που οδήγησαν στο 1897- για όσους ξέρουν τι έγινε τότε και με την Εθνική Εταιρεία, τον πρόδρομο της Χρυσής Αυγής - και τις πολλές δράσεις που έγιναν τότε.
Κύριε Τόσκα, ολοκληρώστε σε είκοσι δευτερόλεπτα.
Υπάρχουν κεντρικά ζητήματα που συγκεντρώνουν τις αντιφάσεις. Η συμφωνία σύντομα θα φανεί επωφελής για τη χώρα μας και τον λαό. Το μόνο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι το ψέμα και τον τεχνητό φόβο και η χώρα μας θα έχει πλέον κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη και ειρήνη στα Βαλκάνια. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Γρηγοράκος από τη ΔΗΣΥ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια υπενθύμιση μόνο. Όταν ο Βρασίδας πήγε στην Αμφίπολη, μιλούσε την ελληνική γλώσσα και η Μακεδονία ήταν ελληνική και μιλούσε ελληνικά τότε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μεγάλη αλήθεια είναι ότι χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία το 1991. Παγιδευτήκαμε στις άγονες φαντασιώσεις, για να μην πω και επικίνδυνες, με αποτέλεσμα η γνωστή σε όλους μας πρόταση Πινέιρο να ναυαγήσει. Κάθε πέρσι και καλύτερα. Τα προβλήματα, όμως, που προκαλεί η Συμφωνία των Πρεσπών είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά που προσπαθεί να επιλύσει. Η σύνθετη ονομασία σε καμμιά περίπτωση δεν δικαιολογεί την αποδοχή της ιθαγένειας και της γλώσσας. Στην πραγματικότητα ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας. Οι ενστάσεις που έχουν διατυπωθεί είναι εύλογες και υπαρκτές. Δεν εδράζονται σε εθνικιστικές εξάρσεις και πολύ περισσότερο δεν υπαγορεύονται από φοβικά σύνδρομα. Στην ουσία, η ελληνική Κυβέρνηση απέφυγε την οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με τη γειτονική χώρα. Δέχτηκε χωρίς καμμία συζήτηση τα επιχειρήματά της. Η επίκληση της αλβανικής κοινότητας, προκειμένου να μην επιμείνουμε στη «βορειομακεδονική γλώσσα» και στον «βορειομακεδονικό λαό», δεν δικαιολογεί την άνευ όρων υποχώρηση του κ. Τσίπρα. Το πρόβλημα της εθνοτικής ταυτότητας δεν είναι αμελητέο. Αντιθέτως, είναι ένα μείζον ζήτημα το οποίο μπορεί να συντηρεί και να τρέφει αλυτρωτικές διαθέσεις και προθέσεις, αλλά και ανιστόρητους εθνικισμούς. Τα καίρια θέματα της εξωτερικής πολιτικής ενέχουν σοβαρούς κινδύνους, αν δεν αντιμετωπίζονται με υπευθυνότητα και οξεία πολιτική κρίση, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ιστορικές μνήμες. Εξ ου και θα έπρεπε από την πρώτη στιγμή που υπήρξε η επανεκκίνηση του μακεδονικού, ο Πρωθυπουργός να ενημερώσει τις ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων. Δεν το έκανε. Ήθελε να διαλύσει τα μικρά κόμματα και να δημιουργήσει ένα μεγάλο θέμα στην Αντιπολίτευση. Όφειλε να ζητήσει τις θέσεις και τις προτάσεις, προωθώντας μια σταθερή εθνική στρατηγική. Αν πράγματι νοιαζόταν για την επίτευξη μιας επωφελούς συμφωνίας, θα έπρεπε χωρίς τυμπανοκρουσίες και δημοσιότητες να διαβουλευτεί με όλες τις κομματικές ηγεσίες του δημοκρατικού τόξου, επιδιώκοντας τουλάχιστον να πετύχει ένα μίνιμουμ πλαίσιο συνεννόησης, συναίνεσης και σύνεσης. Δυστυχώς, όμως, δεν το έπραξε για καθαρά κομματικούς λόγους. Μοναδικό του μέλημα ήταν να προκαλέσει εσωτερικά προβλήματα στα ελληνικά κόμματα, εκμεταλλευόμενος διαφορετικές προσεγγίσεις και απόψεις που αναμφισβήτητα υπάρχουν. Ο Πρωθυπουργός, χωρίς να αντιλαμβάνεται την αίσθηση ευθύνης που οφείλει με τις πράξεις και τις ενέργειές του να επιδεικνύει, προέταξε την αναδιάταξη της πολιτικής σκηνής του τόπου. Άλλωστε, το ομολόγησε δημοσίως, χωρίς καμμία αναστολή προχθές στην «ΑΥΓΗ». Μάλιστα, αδιαφόρησε πλήρως για τις παρενέργειες των επιλογών του. Δεν τον ενοχλεί ούτε τον προβληματίζει καθόλου το ότι η Συμφωνία των Πρεσπών βάζει νερό στον μύλο των ακραίων εθνικιστικών κύκλων, εξάπτοντας ακόμα και γραφικές αντιδράσεις. Οι διακηρύξεις του περί προοδευτικού μετώπου δεν έχουν κανένα αντίκρισμα. Στην πράξη επιδιώκει το ακριβώς αντίθετο. Θέλει να ενισχυθεί περαιτέρω ένα ακροδεξιό ρεύμα, εκτιμώντας ότι απέναντι σ' αυτό μπορεί να αντιτάξει τον εαυτό του. Κεντρική επιδίωξή του είναι στη θέση του αντιμνημονιακού Τσίπρα που τον είδαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια, να προβάλει τον δήθεν προοδευτικό και αντιεθνικιστή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται πλέον καθαρά ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας για άλλη μια φορά επενδύει σε αυταπάτες. Αυταπάτη ήταν, όπως ο ίδιος ομολόγησε, οι αντιμνημονιακές κορώνες και τα φληναφήματα. Αυταπάτη είναι και η δήθεν μεταστροφή του στην κεντροαριστερή οικογένεια, με εργαλείο βέβαια αυτή τη φορά το μακεδονικό. Ωστόσο, το φλέγον πρόβλημα είναι ότι οι απαίδευτες επιλογές είναι επιζήμιες για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας. Η πολυδιαφημιζόμενη Συμφωνία των Πρεσπών το αποδεικνύει. Γι' αυτό και δεν πρέπει να περάσει. Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Γρηγοράκος ως έμπειρος, καθώς έχει κάνει και στο Προεδρείο και είναι και έμπειρος πολιτικός, τα είπε όλα σε τρία λεπτά και σαράντα τρία δευτερόλεπτα. Το λέω αυτό, για να ξέρουμε, όταν θέλουμε να κάνουμε διαδικασίες που να μιλούν διακόσιοι - και έτσι πρέπει - πώς θα μπορούσαν να γίνονται. Με συγχωρείτε, δηλαδή, αλλά στο Ευρωκοινοβούλιο δύο λεπτά έχουν. Ο κ. Χριστόφορος Παπαδόπουλος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ. Έχουν ειπωθεί τα πάντα σ' αυτήν την Αίθουσα αυτό το διήμερο και για την προηγούμενη συζήτηση για την έγκριση της Κυβέρνησης. Ίσως, αν κάτι είναι υποφωτισμένο, αυτό είναι το διεθνές περιβάλλον. Θα συνεχίσω, λοιπόν, από εκεί που τελείωσε ο Νίκος Τόσκας. Υπάρχει ένα ερώτημα από τη μεριά της Αντιπολίτευσης που λέει «Γιατί τώρα; Γιατί δεν το αναβάλουμε; Γιατί δεν το μεταθέτουμε;». Γιατί δεν το κρύβουμε, όπως εδώ και τριάντα χρόνια, κάτω από το χαλί, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας; Τι είναι αυτό που μας επείγει σήμερα και θέλουμε να λύσουμε μια ανοιχτή πληγή στη βαλκανική χώρα που ταλανίζει περιοχές, μειονότητες, εθνότητες και δημιουργεί πόλους ανταγωνισμού; Σ' αυτό το ερώτημα υπάρχουν δύο απαντήσεις. Ή υπάρχει παντελής άγνοια των μεγάλων ανταγωνισμών ή υπάρχει μεγάλη υποκρισία, ένας καιροσκοπισμός εκλογικού τύπου. Κοιτάξτε, φίλοι και φίλες, όσοι δεν αντιλαμβάνονται τη νέα εποχή που διαδέχτηκε τον διπολισμό των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης, δεν καταλαβαίνουν τους κινδύνους και τις αντιθέσεις που κρύβει αυτός ο πολυπολικός κόσμος και δεν μπορούν να οργανώσουν καμμιά άμυνα. Σε αυτόν τον σημερινό κόσμο, όπου είναι πολλοί οι ανταγωνιστές και πολλές οι περιφερειακές συγκρούσεις, ο πόλεμος είναι μία διέξοδος. Είναι μία διέξοδος και επιβολής και καταναγκασμού και υπεροχής, ένας ορατός κίνδυνος και για την περιοχή μας. Σε αυτούς τους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, που δεν γίνονται μόνο για πολιτική επιρροή, αλλά γίνονται για τους ενεργειακούς δρόμους, γίνονται για ολόκληρα συστήματα ασφαλείας και επιθετικότητας, πρέπει να προσθέσετε και άλλες πληγές που υπάρχουν ανοιχτές αυτή την περίοδο και μάλιστα σε οξύτητα: τον εμπορικό πόλεμο. Νόμιζαν όλοι ότι ήταν μια ιστορία Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας. Αμ δε! Σε αυτόν τείνει να συμπεριλάβει όλο τον δυτικό κόσμο, την Ευρώπη και τον Καναδά και να δέχονται πρώτες τους εκβιασμούς. Και μάλιστα οι πρώτοι που σηκώνουν τη σημαία της συνθηκολόγησης είναι οι βιομηχανικές τάξεις που κάνουν τα χατίρια του Τραμπ. Αν προσθέσετε σε αυτό την κλιματική αλλαγή, τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές, το προσφυγικό ζήτημα γίνεται το εργαλείο επιβολής γεωπολιτικών σχεδιασμών και ταυτόχρονα το εργαλείο για την άσκηση γεωπολιτικού ελέγχου. Στη δική μας γειτονιά, στη Βαλκανική, εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση ενεργοποιούνται και η Ρωσία και η Τουρκία και όσοι έχουν συμφέροντα. Αυτό το χάσμα των συγκρούσεων προσπαθεί να κλείσει η δική μας απάντηση και, προφανώς, η δική μας απάντηση δεν είναι η πατριδοκαπηλία του εθνικισμού της δεκαετίας του ενενήντα και του Σαμαρά ούτε μπορεί να είναι η μακεδονική «σαλάτα» των εθνικισμών της Νέας Δημοκρατίας και του VMRO. Αντίθετα, είναι μια πολιτική αλληλεγγύης, συνανάπτυξης και πολιτισμικής όσμωσης. Αν αυτός είναι ένας λόγος που υποτιμά η Νέα Δημοκρατία, η πεποίθησή μου είναι ότι παίζει και με ένα δεύτερο ενδεχόμενο, παίζει με την άνοδο της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Όλα δείχνουν ότι στις επόμενες ευρωεκλογές το ακροδεξιό μπλοκ θα πετύχει μια μεγάλη νίκη, μπορεί ακόμη να φθάσει, όπως λένε οι διεθνείς αναλυτές, να είναι η δεύτερη μεγάλη πολιτική οικογένεια. Τι σημαίνει αυτό για την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τι σημαίνει για το προσφυγικό, τι σημαίνει για το οικονομικό, τι σημαίνει για την ειρήνη όλοι μπορούμε να το φανταστούμε. Η Νέα Δημοκρατία χαϊδεύει την Ακροδεξιά, πιστεύει ότι θα πάρει πολιτική υπεραξία πλησιάζοντας ακροδεξιές θέσεις, ταυτιζόμενη δηλαδή με αυτό το ακροδεξιό μπλοκ.
Κύριε Παπαδόπουλε, παρακαλώ κλείστε τώρα.
Η δική μας προσπάθεια είναι να δημιουργήσουμε ένα πολιτικό ρεύμα που να 'ναι ενάντια στον εθνικισμό του ακροδεξιού ρεύματος και ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Ευχαριστούμε πολύ.
Καλώ στο Βήμα την κ. Χριστοδουλοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από χθες έχει αρχίσει να επικρατεί ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα μέσα στη Βουλή, αυτό δηλαδή το κλίμα που υπάρχει σε μία σειρά από πόλεις της βορείου Ελλάδας, με τους γνωστούς πρωταγωνιστές, μεταφέρθηκε και μέσα στην Αίθουσα της Ολομέλειας. Ακούσαμε τον κ. Βορίδη να μιλάει και να χαρακτηρίζει την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση μειοδοσίας, ακούσαμε τους γνωστούς χρυσαυγίτες να λένε ότι θα έπρεπε να έχουμε ήδη καταλάβει τη χώρα αυτή και να συνορεύουμε με τη Σερβία, ακούσαμε ό,τι παραλήρημα μπορεί να φανταστεί κανείς και πρέπει να δούμε ποιος τελικά οργανώνει αυτό το κλίμα. Ήρθε εδώ ο κ. Μητσοτάκης χθες και υπέδειξε εμένα και άλλους συντρόφους, τον κ. Τσακαλώτο, τον κ. Γαβρόγλου και λοιπούς που είχαμε υπογράψει ένα κείμενο το 2008, αφού βέβαια είχε προηγηθεί η «κασέτα» από τον κ. Κουμουτσάκο και άλλους πολλούς, τόσο μέσα στη Βουλή όσο και στα μέσα ενημέρωσης. Κουνούσαν την ανακοίνωση σαν να ήταν θησαυρός. Βρήκαν το μεγάλο επιχείρημα να μας συντρίψουν. Ήρθε μάλιστα εδώ ο κ. Μητσοτάκης και με εγκάλεσε όχι μόνο γιατί είχα υπογράψει αυτό το κείμενο αλλά και γιατί δήλωσα ότι είμαι υπερήφανη. Φανταστείτε την απίστευτη σύγχυση την οποία ζουν οι άνθρωποι της Νέας Δημοκρατίας. Τελικά, μ' αυτά που έγιναν χτες και σήμερα, πιστεύω ότι όλο αυτό το κλίμα που έχει αναπτυχθεί στην Ελλάδα, αυτοί οι άνθρωποι, οι ανώνυμοι μέχρι σήμερα, που κολλάνε τις αφίσες στη βόρεια Ελλάδα και στοχοποιούν Βουλευτές μας, αυτοί που κάνουν τις επιθέσεις, αυτοί που πάνε και χτυπάνε στα σπίτια βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ όλοι αυτοί συντονίζονται από τη Νέα Δημοκρατία.
Τι είναι αυτά που λέτε; Ντροπή σας!
Να ανακαλέσετε.
Αφήστε κύριε. Αφήστε. Θα τα πω όλα.
Παρακαλώ. Πολιτική εκτίμηση είναι. Κύριε Βρούτση, σας παρακαλώ.
Εσείς τα συντονίζετε. Εσείς τα συντονίζετε. Εσείς. Ο Αρχηγός σας βγήκε και με υπέδειξε. Με έδωσε στο αγριεμένο πλήθος
Ησυχάστε. Πολιτική εκτίμηση είναι. Σας παρακαλώ πολύ. Μη φωνάζετε.
Ο Αρχηγός σας με έδωσε στους τραμπούκους, φασίστες παρακρατικούς, στους κανίβαλους της Χρυσής Αυγής. Αυτό κάνετε. Στοχοποιείτε, όπως είχατε στοχοποιήσει στον Εμφύλιο Πόλεμο. Είστε οι σύγχρονοι …… Θα τα πω όλα τώρα. Αρκετά σας ανεχτήκαμε. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας παρακαλώ. Δεν θα μου πείτε εμένα τι θα πω. Καθίστε κάτω.
Παρακαλώ, καθίστε κάτω.
Το κείμενο αυτό, το οποίο είχα υπογράψει, κυκλοφόρησε το 2008…
Κυρία Χριστοδουλοπούλου, μπορείτε να σταματήσετε;
Να το πάρει πίσω.
Όχι βέβαια.
Θα διαγραφεί η λέξη «………» και σας παρακαλώ πολύ από εδώ και πέρα να μην συνεχίσετε με τέτοιους χαρακτηρισμούς.
Εντάξει.
Άλλο η απάντηση που δώσατε στο περί κυβέρνησης μειοδοσίας. Ήταν σκληρό αυτό που ακούστηκε. Είστε εξαιρετική πολιτικός, έτσι ώστε να αντιλαμβάνεστε.
Ο χρόνος μου δεν μετράει.
Τον τόσο χρόνο θα τον κρατήσω. Τον τόσο ακριβώς.
Το 2008 κυκλοφόρησε αυτή η δήλωση με τις υπογραφές. Ήταν ακριβώς την εποχή που ο κ. Καραμανλής και η κ. Μπακογιάννη έκαναν τις διαπραγματεύσεις στο Βουκουρέστι και θεωρήσαμε, αφελείς βέβαια, ότι μπορούσαμε να δημοσιοποιήσουμε ένα κείμενο για να ενθαρρύνουμε και την κυβέρνηση από τα αριστερά να λύσει το πρόβλημα. Γι' αυτό , στο κείμενο αυτό εκεί εντοπίζουμε τον κίνδυνο του εθνικισμού που μπορεί να αναπτυχθεί και στις δυο χώρες και στην Ελλάδα και στη FYROM. Δυστυχώς, επιβεβαιωθήκαμε. Γιατί, κύριοι κάνετε έτσι; Εγώ, ξέρετε, επειδή είμαι και νομικός, ψάχνω πάντα ελαφρυντικά. Είστε σε τέτοιο πανικό; Ήσασταν σίγουροι ότι πάτε φορτσάτοι να πάρετε την κυβέρνηση και κάτι χάλασε; Να πούμε τι χάλασε; Πήρε η Κυβέρνηση ψήφο εμπιστοσύνης. Έσπασε το αντι - ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο το οποίο μανιπουλάρετε τέσσερα χρόνια. Έσπασε. Δαλύθηκε. Τι θα κάνετε χωρίς το αντι - ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο; Αυτός ο πανικός, λοιπόν, που ζείτε, και σας απέτρεψε από την πρόταση μομφής, αποδεικνύει πόσο έχετε ηττηθεί. Έχετε, όμως, προσφέρει, εκτός απ' όλες αυτές τις ήττες, και θεάρεστο έργο προς την Ακροδεξιά. Νομιμοποιήσατε τη Χρυσή Αυγή στο δημοκρατικό τόξο σας, την ξεπλύνατε από ναζιστικό κόμμα, την κάνατε εθνική δύναμη και θα λογοδοτήσετε γι' αυτό.
Πού είναι το δικαστήριο της Χρυσής Αυγής;
Ευχαριστώ.
Διότι ανοίξατε το τζίνι του εθνικισμού. Και το τζίνι του εθνικισμού θα εγκατασταθεί εδώ, για να απειλήσει την κοινωνία, τη δημοκρατία και τις κατακτήσεις της.
Σας ευχαριστούμε πολύ.
Όχι, κύριε Πρόεδρε!
Όχι, κυρία Πρόεδρε. Σας παρακαλώ πολύ να κλείσετε.
Μου φάγατε το χρόνο.
Όχι, δεν σας έφαγα τίποτα. Θα κλείσετε τώρα.
Εντάξει, θα κλείσω. Κλείνω, λοιπόν και λέω: Ναι, κύριοι, είμαστε υπερήφανοι και για τις ιδέες μας και για τις αντιλήψεις μας και για το γεγονός ότι εμείς είμαστε φορείς των ιδεών που γράφτηκαν στις πιο ένδοξες σελίδες της ιστορίας, του διαφωτισμού, των μεγάλων επαναστάσεως του 20ου αιώνα, των ευρωπαϊκών εξεγέρσεων, του ανθρωπισμού κυρίως, όλων αυτών που σας είναι απολύτως ξένα, σας είναι απολύτως εχθρικά και, με κάθε ευκαιρία, βγαίνει αυτό το αποκρουστικό πρόσωπο. Θα πάρετε, λοιπόν, την απάντηση. Γιατί, το δίλημμα των εκλογών ξέρετε ποιο θα είναι; Εάν θα συγχωνευθεί ο νεοφιλελευθερισμός με την Ακροδεξιά ή θα επικρατήσει η δημοκρατία σε αυτήν τη χώρα. Στο δίλημμα αυτό η ελληνική κοινωνία, με τις υπερβάσεις που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια, θα δώσει τη σωστή απάντηση.
Εντάξει, έχετε κλείσει, κυρία Χριστοδουλοπούλου. Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τον λόγο έχει ο κ. Παυλίδης Κωνσταντίνος.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να λάβω τον λόγο.
Σας παρακαλώ πολύ, ακούστηκαν βαρύτατα πράγματα ένθεν και ένθεν, μέσα στη διήμερη συνεδρίαση. Όχι, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Γιατί το κάνετε τώρα αυτό;
Πιο βαρύ από αυτό που είπε;
Όχι, για εσάς είναι πιο βαρύ αυτό. Περάσανε «προδοσίες», «μειοδοσίες» και ό,τι άλλο θέλετε από εδώ, σας παρακαλώ πάρα πολύ!
Δεν είναι τυχαίο! Δεν είναι απλό.
Το πήρε πίσω η κ. Χριστοδουλοπούλου.
Δεν πήρε τίποτα πίσω. Τη διορθώσατε εσείς στο δεύτερο.
Για τα άλλα έδωσε εξήγηση θεωρητική και πολιτική.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να λάβω τον λόγο.
Ελάτε, κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο για μισό λεπτό. Αλλά ύστερα θα δώσω τον λόγο αναγκαστικά και στην κ. Χριστοδουλοπούλου.
Ελέχθησαν δύο βαρύτατα πράγματα: Το πρώτο είναι ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ο οργανωτής πίσω από τα βίαια επεισόδια. Το δεύτερο είναι ότι Νέα Δημοκρατία είναι αυτή η οποία νομιμοποίησε τη Χρυσή Αυγή. Εάν και τα δύο έχουν ανακληθεί και έχουν διαγραφεί από τα Πρακτικά, εγώ, προς χάριν της ομαλότητας του κλίματος, δεν θα συνεχίσω. Αλλά, ερωτώ: Έχουν ανακληθεί και έχουν διαγραφεί από τα Πρακτικά αυτές οι δύο δηλώσεις;
Είναι προφανές ότι αυτά τα δύο δεν έχουν ανακληθεί και δεν έχουν διαγραφεί, κύριε Δένδια. Αυτά καταλαβαίνετε ότι η κ. Χριστοδουλόπουλου ήθελε να τα πει. Κι εγώ δεν κάνω κρίση επί της ομιλίας.
Ωραία. Κύριε Πρόεδρε, πριν εισέλθω στην Αίθουσα είχα την τύχη να γνωρίσω, για πρώτη φορά, τη συνάδελφο Βουλευτή Κατερίνης, τη συνάδελφο του ΣΥΡΙΖΑ που μίλησε χθες. Είχα την ευκαιρία να της πω - στην πρώτη μας γνωριμία - ότι σήμερα το βράδυ θα είμαι στην Κατερίνη, για κομματική μας εκδήλωση, και ότι θα εκμεταλλευτώ αυτή την περίπτωση, για να καταδικάσω με τον πιο απερίφραστο τρόπο τα επεισόδια εναντίον της. Απορρίπτω, λοιπόν, με τον πιο σκαιό και απόλυτο τρόπο την οποιαδήποτε δήλωση, οποιουδήποτε εδώ μέσα, ότι η Νέα Δημοκρατία είναι πίσω από οποιοδήποτε βίαιο επεισόδιο κατά οιουδήποτε. Η Νέα Δημοκρατία έχει υπάρξει θύμα επεισοδίων. Έχει δώσει αίμα στην προστασία εναντίον της τρομοκρατίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και πρέπει να πω, κύριοι συνάδελφοι, ότι δεν νομιμοποιείται όποιος παρέστη ως μάρτυς υπερασπίσεως της τρομοκρατίας να έρχεται εδώ και να μας κουνάει το χέρι. Εμείς δώσαμε αίμα!
Σας ευχαριστώ πολύ.
Ως προς τη Χρυσή Αυγή, κύριε Πρόεδρε, έχουμε δώσει επίσης μάχες. Και ελπίζω τις επόμενες μάχες να τις δώσουμε όλοι μαζί σε αυτή την Αίθουσα, εναντίον της ακραίας αυτής περίπτωσης, η οποία μας προέκυψε μέσα από την κρίση, εναντίον του ρατσισμού, εναντίον του φασισμού. Και όποιος διασπά αυτό το ενιαίο μέτωπο είναι απερίγραπτος και απαράδεκτος.
Και επειδή δεν θα δώσω τον λόγο στην κ. Χριστοδουλόπουλου, αν μου το ζήταγε, θέλω να σας διευκρινίσω - και είστε έγκριτος νομικός - ότι το καθήκον του δικηγόρου…
Με είπε μάρτυρα…
Σας παρακαλώ, κυρία Χριστοδουλοπούλου! Το καθήκον του δικηγόρου, όπως και το δικαίωμα στη μαρτυρία, είναι η ιερά πράγματα και στη βάση του δικαιικού μας συστήματος και δεν μπορούν να αποτελούν φακέλωμα για οποιονδήποτε από εμάς και για οποιαδήποτε υπόθεση, κύριε Δένδια. Κάνατε την κριτική σας. Παρακαλώ το «δεν νομιμοποιείται» δεν ισχύει. Ευχαριστώ. Ο κ. Παυλίδης έχει τον λόγο, παρακαλώ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή και ο χρόνος είναι λίγος, εύχομαι η Αξιωματική Αντιπολίτευση να είχε την ίδια ευαισθησία όταν υπήρξαν πολλές ομιλίες συναδέλφων τους που μας κατηγορούσαν για εθνικούς μειοδότες και προδότες. Παρ' όλα αυτά, δεν υπήρξε καμμία τέτοια ομιλία ή δήλωση από κανέναν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω αμέσως, γιατί ο χρόνος είναι πάρα πολύ λίγος. Τι είπαν χθες και ο κ. Σαμαράς και ο κ. Μητσοτάκης στις ομιλίες τους; Ποιες ήταν οι δηλώσεις τους; Να αφήσουμε τη λύση σε άλλον πολιτικό χρόνο, χωρίς να γνωρίζουν αν θα υπάρξουν προϋποθέσεις για αυτό, αν θα μπορούμε, δηλαδή, να βρούμε λύση ή αν θα διαιωνίζουμε το αδιέξοδο στο μέλλον με ό,τι συνέπειες σημαίνει αυτό στον αλυτρωτισμό, στα σύμβολα, στον εθνικισμό της γείτονας χώρας. Δεύτερον, «διαδικασία εξπρές». Πέντε ημέρες συζητάμε σε επιτροπές και στην Ολομέλεια της Βουλής για αυτή τη συμφωνία. Άλλα ψέματα: Θυμήθηκε το μακεδονικό ροδάκινο. Κάποιος, προφανώς, πρέπει να εξηγήσει στον κ. Μητσοτάκη, που δεν το γνωρίζει, ότι οι χαρακτήρες ΠΟΠ, σύμφωνα με το δίκαιο, οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης, δεν μπορούν να αναφέρονται σε όνομα κράτους, αλλά σε όνομα περιοχής. Μία χώρα μόνο έχει περιοχή που λέγεται Μακεδονία και αυτή είναι η Ελλάδα. Όπως, επίσης, ο όρος «μακεδονικός» και «Μακεδονία» χωρίς πρόθεμα ή προσδιορισμό ανήκει μόνο στην Ελλάδα και σε καμμία άλλη χώρα. Εμείς μπορούμε να λέμε το αεροδρόμιό μας «Μακεδονία», ενώ αυτοί οφείλουν να λένε το αεροδρόμιό τους «Βόρεια Μακεδονία» και υποχρεωτικά να βάλουν πρόθεμα είτε αφορά κράτος είτε αφορά συλλόγους και εταιρείες που παίρνουν χρηματοδότηση από το κράτος ή φτιάχνονται και ιδρύονται με νόμο. Δεύτερον, απαγορεύονται, είπε ο κ. Σαμαράς, λαϊκές κινητοποιήσεις για το εθνικό ζήτημα του μακεδονικού, βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 4 της συμφωνίας. Να του θυμίσω τι έλεγε η Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 στο άρθρο 7; «Κάθε μέρος θα λάβει σύντομα αποτελεσματικά μέτρα για να απαγορεύσει εχθρικές ενέργειες ή προπαγάνδα από κρατικά ελεγχόμενες υπηρεσίες και να αποθαρρύνει ενέργειες από ιδιωτικές οντότητες που θα είχαν ως πιθανό αποτέλεσμα να υποδαυλίσουν βία, μίσος ή εχθρότητα αμοιβαίως.». Περίπου αντίστοιχα το ίδιο άρθρο στην Ενδιάμεση Συμφωνία το 1995. Τότε δεν το θυμόταν. Τώρα το αναφέρει ως πρόβλημα. Τρίτον, «ελληνική γλώσσα». Έχουν ακουστεί πολλά γύρω από αυτό. Ένα στοιχείο θα πω μόνο και θα το καταθέσω και στα Πρακτικά μετά, για να μην κουράσω και πετάω τα χαρτιά από εδώ, όπως έκανε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μη σεβόμενος καν τους εργαζόμενους, που είναι από κάτω. Στο πινάκιο του ΟΗΕ το 1977 στη Διάσκεψη των Αθηνών αναφέρει ξεκάθαρα στον τίτλο επάνω: «Αλφαβητικοί χαρακτήρες της μακεδονικής γλώσσας». Σχολικά βιβλία είπε ο κύριος Πρωθυπουργός και ανακοίνωσε την αλληλογραφία του κ. Σαμαρά με τον κ. Γκρουέφσκι περί κοινής επιστημονικής επιτροπής για την απάλειψη του αλυτρωτισμού και την παραποίηση της ιστορίας, μέτρο, δηλαδή, που υπάρχει και σε αυτή τη συμφωνία. Ειλικρινά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποιος αλήθεια έχει να ανησυχεί από αυτό; Ποιος έχει να ανησυχεί από μία διεπιστημονική επιτροπή που θα αναθεωρήσει τα βιβλία και θα βγάλει από μέσα κάθε στοιχείο αλυτρωτισμού και μισαλλοδοξίας; Εμείς ή οι γείτονές μας; Εμείς ή αυτοί, που έχουν μια εκπαίδευση δομημένη πάνω στη λογική της ιστορικής συνέχειας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της αρχαίας Μακεδονίας, πάνω σε αλυτρωτικές βάσεις; Προφανώς αυτοί. Το κυρίαρχο σύνθημα: «Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική». Για να δούμε τι λέγαμε επίσημα στο δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα με συγκεκριμένα στοιχεία. Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική όχι ως ιστορικός όρος, που θα μπορούσαμε να το κουβεντιάσουμε, ως γεωπολιτικός όρος. Να σας δώσω μερικά στοιχεία: 1913 μέχρι 1924, Ιωάννου Σαρρή «Γεωγραφία προς χρήσιν της Γ΄ τάξεως», εγκεκριμένη από την Εταιρεία Σχολικών Βιβλίων: «Η ελληνική Μακεδονία, σερβική και βουλγαρική Μακεδονία ή βόρειος Μακεδονία» με χιλιόμετρα, κατοίκους. «Διά της Συνθήκης του Βουκουρεστίου του 1918 η μεν βορειοδυτική Μακεδονία παρεχωρήθη στη Σερβία, η δε βορειοανατολική Μακεδονία εις τη Βουλγαρία.». Το 1931 «Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ελευθερουδάκη»: «Εις Σκόπια της σερβικής Μακεδονίας υπάρχει μεταλλείον χρωμίου» και άλλα πολλά. Το 1938 Παναγιώτη Ηλιόπουλου, Οργανισμός Εκδόσεως Σχολικών Βιβλίων, «Γεωγραφία της Ευρώπης, διά τη Β΄ τάξιν, οκταταξίων γυμνασίων, πενταταξίων προγυμνασίων και αστικών σχολών»: «σερβική Μακεδονία» και «ελληνική Μακεδονία». Οκτώ φορές στη σελίδα η φράση «σερβική Μακεδονία». Το 1939 Αντισυνταγματάρχης Σούλης, «Τα Βαλκάνια» και μία μελέτη «εκδιδόμενη εγκρίσει του Γενικού Επιτελείου Στρατού»: «Ούτως η Γιουγκοσλαυΐα περιλαμβάνει σήμερον», «…τη ΒΔ Μακεδονία» «…και η προσάρτησις της σερβικής Μακεδονίας.». Το 1953, αντίστοιχα πάλι τα ίδια, Γεωγραφία Ευσταθίου. Το 1963, του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Διεύθυνσις Σπουδών, Γεωγραφία Υποστράτηγου Σούλη Μιχαήλ: «Εις την ελληνικήν Μακεδονία κατοικούσι εξ ολοκλήρου ακραιφνείς Έλληνες, εις τη Γ/Β (γιουγκοσλαϋικήν) Σλαβομακεδόνες και εις την βουλγαρικήν, Βούλγαροι.». «Είτε προς το Αιγαίον πέλαγος και την ελληνικήν δυτικήν Μακεδονία.». Παρ' όλο το δάκρυ του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, το οποίο το πληρώσαμε πολύ ακριβά διπλωματικά, στις στρατιωτικές σχολές την ίδια χρονιά που ήταν Πρωθυπουργός αυτά αναφέραμε: ελληνική, βουλγαρική και γιουγκοσλαβική Μακεδονία. Αφιερωμένο στη Χρυσή Αυγή: 1973, Αριστοτέλη Κωστόπουλου, Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων: «Η Μακεδονία, η σημερινή ελληνική Μακεδονία, απλώνεται από τα γαλάζια ακρογιάλια του Αιγαίου ως τις κορυφές του Ολύμπου.». «Τι είν' η πατρίδα μας; Μην είναι οι κάμποι;». Το αφιερώνω εξαιρετικά εκεί.
Παρακαλώ, τελειώστε, κύριε Παυλίδη. Καταθέστε στα Πρακτικά, αν θέλετε κάτι, για να καλέσω τον επόμενο ομιλητή.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, στον επίλογο είμαι. Έτσι ακριβώς φθάνουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να λέει ο Ηλιόπουλος, ο Βουλευτής της Χρυσής Αυγής: «Τα σύνορά μας φθάνουν μέχρι τη Σερβία.». Γιατί; Γιατί σε μία ώρα ομιλίας ο κ. Σαμαράς και ο κ. Μητσοτάκης δεν τόλμησαν να πουν ούτε μία φορά τις λέξεις «φιλία», «συνεργασία», «ειρήνη», σε μια κοινοβουλευτική διαδικασία που αφορούσε τη σχέση δύο γειτονικών χώρων με πολλές πληγές του παρελθόντος. Να είστε, όμως, σίγουροι ότι η ιστορία θα σας κρίνει στο απώτερο μέλλον, αλλά και η κοινωνία θα σας καταδικάσει πολύ πιο σύντομα.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Γιακουμάτος Γεράσιμος από τη Νέα Δημοκρατία.
Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη, κυρία Τασία μου! Αυτό να έχετε υπ' όψιν σας, με αυτά που είπατε. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε τη δυνατότητα σήμερα να βρίσκομαι στην Εθνική Αντιπροσωπεία και να γραφτεί στα Πρακτικά ένα βροντερό, μεγάλο «όχι» σε αυτή την επαίσχυντο Συμφωνία των Πρεσπών.
Κάνετε ησυχία, παρακαλώ.
Και το λέω αυτό γιατί; Γιατί θέλω στα παιδιά μου και στα εγγόνια μου, στις μελλοντικές γενεές, στους ιστορικούς του μέλλοντος να έχει καταγραφεί ότι αυτή η αντίθεσή μου πάει με τη συνείδησή μου και όχι με την υπογραφή. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, δεν ξέρετε κάτι πολύ απλό. Ό,τι κερδίζεται με αίμα δεν χάνεται με υπογραφή και με μελάνι. Και εμάς τη Μακεδονία δεν μας τη χάρισαν. Πολεμήσαμε! Ποταμοί αίματος! Χιλιάδες θυσιάστηκαν για να είναι σήμερα η Μακεδονία ελληνική. Αυτό, λοιπόν, δεν χάνεται.
Ησυχία, παρακαλώ.
Ξεχάσατε τον Παύλο Μελά, που στις 13 Οκτώβρη του 1904 έδωσε το αίμα του πρώτος; Και ήταν ο μόνος; Χιλιάδες Έλληνες, Κρήτες, Λάκωνες, Κεφαλλονίτες πήγαν και έδωσαν τη μάχη για να είναι σήμερα η Μακεδονία ελεύθερη. Κύριε Πρόεδρε, εγώ τι να σας πω; Και οι περισσότεροι από εσάς το αποκρύβετε. Εγώ γεννήθηκα, μεγάλωσα και ανδρώθηκα με μία φράση μόνο, ότι η Μακεδονία είναι ελληνική. Με αυτό μεγάλωσα και ανδρώθηκα. Αυτό, λοιπόν, σήμερα δεν μπορώ να το ξεγράψω. Και δεν μπορώ να ξεγράψω ότι είναι ελληνική. Και μου το ζητάτε; Τι ζητάτε από εμένα; Ζητάτε να ξεγράψω όλα αυτά τα χρόνια την ιστορία μας; Ζητάτε από εκατομμύρια Έλληνες να διαγράψουν τη Μακεδονία; Αυτό δεν γίνεται! Δεν μπορούμε ποτέ να το απαρνηθούμε, γιατί η αλήθεια είναι μία. Δεν τη λέω εγώ. Ο Γκλιγκόροφ, ο πρώτος Πρόεδρος των Σκοπίων, τι είπε; «Είμαστε Σλάβοι» - είναι Σλάβοι! - , «δεν έχουμε καμμία σχέση με τον Μεγαλέξανδρο, έχουμε έρθει στα Βαλκάνια τον 6ο -7ο αιώνα. Δεν είναι αυτό που δίνει την ταυτότητα του λαού.». Αυτό έλεγε ο Κίρο Γκλιγκόροφ. Δεν θα σας πω τι έλεγε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Εθνάρχης, και δεν θα σας πω όλα τα άλλα, γιατί έχουν εξαντληθεί όλα.
Κάνετε ησυχία, παρακαλώ.
Θέλω, όμως, να σας πω κάτι. Η χώρα έπρεπε να διαπραγματευθεί πιο σοβαρά, ισχυρά, να είμαστε ενωμένοι όλοι μαζί, για να έρθει σε κύρωση στη Βουλή μια σοβαρή, υπεύθυνη συμφωνία και όχι να γίνονται αυτές οι γραφικότητες και οι καπηλείες που κάνατε για την ιστορική μας κληρονομιά. Κύριε Πρόεδρε, δεν θέλω να καθυστερώ άλλο. Θέλω να σας πω, όμως, το εξής: Ό,τι και να κάνετε, ό,τι και να ψηφίσετε, στη συνείδηση εκατομμυρίων Ελλήνων υπάρχει αυτό που λέμε εμείς, ότι η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική και τα Σκόπια είναι Σκόπια! Σκόπια! Ποτέ δεν θα δεχθούμε, ποτέ δεν θα μάθουμε αυτή τη λέξη, να λέμε αυτό το κρατίδιο «Μακεδονία»! Ποτέ των ποτών!
Ευχαριστούμε πολύ. Ο συνάδελφος κ. Στεργίου από το ΚΚΕ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι της Κυβέρνησης, η συμφωνία σας - και το ξέρετε, αλλά το κρύβετε - υπηρετεί τα σχέδια του ΝΑΤΟ, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή μας. Είναι επιστολή και μάλιστα συστατική για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτός είναι ο στόχος σας και η πραγματική ουσία της συμφωνίας. Το ζουμί της συμφωνίας περιγράφεται στο άρθρο 2, που αφορά την άμεση ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ και τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή είναι η ουσία και όλοι σας το αποκρύπτετε, γιατί κανείς σας δεν αμφισβητεί τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καρπός των οποίων υπήρξε η Συμφωνία των Πρεσπών. Προς απόδειξη των ανωτέρω και επειδή πολλοί Βουλευτές και κυβερνητικά στελέχη λέτε εδώ ότι η συμφωνία είναι τάχα και προοδευτική, ας δούμε ποιοι στήριξαν και στηρίζουν αυτή τη συμφωνία και μάλιστα με ωμές παρεμβάσεις. Δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Πρόεδρός της, αυτός ο «διαβολικά καλός Τραμπ», σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό, ο οποίος χτίζει τείχη και πυροβολεί μετανάστες; Προοδευτικός ο Τραμπ! Να τον χαίρεστε! Δεν είναι ο δολοφονικός οργανισμός του ΝΑΤΟ που φούντωσε τους εθνικισμούς στα Βαλκάνια, διαμέλισε και αιματοκύλησε τη Γιουγκοσλαβία, επέβαλε αλλαγές συνόρων; Βαφτίσια στο ΝΑΤΟ: Προοδευτικός ο πιο δολοφονικός οργανισμός που πέρασε από την ιστορία των τελευταίων αιώνων! Αυτός ο δολοφονικός οργανισμός δεν οργάνωσε μια ολόκληρη εκστρατεία για να γίνει αποδεκτή η Συμφωνία των Πρεσπών και μάλιστα ο Γενικός Γραμματέας του, ο Στόλτενμπεργκ, ήταν ο πρώτος που συνεχάρη τον Ζάεφ για τα αποτελέσματα στη Βουλή της ΠΓΔΜ; Προοδευτικοί ο Στόλτενμπεργκ και το ΝΑΤΟ! Με γεια σας! Δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και πολλοί ηγέτες, με πρώτη τη Μέρκελ, που ήλθε στην Ελλάδα πρόσφατα για να δώσει τα εύσημα στον κ. Τσίπρα όχι μόνο για τις επιδόσεις του στην πλήρη εφαρμογή των μνημονίων, αλλά και για την υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας; Όλοι αυτοί προοδευτικοί έγιναν ξαφνικά! Ακόμα - ακόμα, εν κατακλείδι, πήρατε μήνυμα από τον ακροδεξιό Καγκελάριο της Αυστρίας, τον Κουρτς. Ο ακροδεξιός Κουρτς στέλνει μήνυμα για μια προοδευτική συμφωνία! Αυτά είναι! Ο αποπροσανατολισμός που επιχειρείται στην Αίθουσα, εστιάζοντας την κουβέντα στο ονοματολογικό, έχει στόχο να συγκαλύψει την ωμή και απροκάλυπτη πραγματικότητα, ότι τη συμφωνία αυτή την ήθελε, τη στήριξε και την επέβαλε με κάθε τρόπο και μέσο η αφρόκρεμα των πιο δολοφονικών, επιθετικών, πολεμοκάπηλων χωρών και οργανισμών, που εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχουν σπείρει τον εθνικισμό και τον θάνατο στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή. Στήριξαν αυτή τη συμφωνία με προφανή στόχο να ενταχθεί η γειτονική χώρα στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και να προχωρήσει η ευρωατλαντική ολοκλήρωση στα Δυτικά Βαλκάνια. Να, λοιπόν, γιατί η ουσία, το άλφα και το ωμέγα της συμφωνίας, είναι το άρθρο 2, το οποίο δεν περιορίζεται μόνο στο ότι το ένα μέρος δεν θα εμποδίζει το άλλο μέρος σε διεθνείς οργανισμούς, αλλά κάνει ένα ακόμη βήμα παραπέρα και περιγράφει ξεκάθαρα μέσα στη συμφωνία όλα τα επόμενα βήματα και τη διαδικασία ένταξης της γειτονικής χώρας άμεσα, πρώτα στο ΝΑΤΟ και μετά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και επειδή ακριβώς αυτή η συμφωνία είναι αμερικανονατοϊκής κοπής και έμπνευσης και έχει τη δική τους σφραγίδα, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και στο κείμενο της συμφωνίας παραμένουν τα σπέρματα του αλυτρωτισμού περί «μακεδονικού λαού», «πολίτη», «γλώσσας» κ.λπ.. Αυτά μπορούν να αξιοποιηθούν στο μέλλον, φουντώνοντας τους εθνικισμούς και αλυτρωτισμούς κατά το δοκούν και από τις δύο πλευρές, μεθοδεύοντας αλλαγές συνόρων και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Άλλωστε, είναι τουλάχιστον ανοησία να πιστεύει κανείς ότι μια συμφωνία η οποία φέρει φαρδιά - πλατιά τη σφραγίδα του ΝΑΤΟ μπορεί πραγματικά να εξαλείψει αλυτρωτισμούς και εθνικισμούς, τις συνθήκες εκείνες δηλαδή που υποδαυλίζουν και γεννούν αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις. Αυτή η αλήθεια επιβεβαιώνεται από τη σύγχρονη πικρή πείρα των λαών των Βαλκανίων, με το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση να ενισχύουν τους εθνικισμούς στην περιοχή, ώστε τελικά να διαμελιστεί η Γιουγκοσλαβία τη δεκαετία του '90, να φτιαχτεί το κράτος - προτεκτοράτο του Κοσόβου. Η αλήθεια, λοιπόν, και η πικρή αλήθεια - και το καταλαβαίνετε - είναι ότι όπου βάζει το χέρι του το ΝΑΤΟ οι λαοί δεν μπορούν να εφησυχάζουν. Το αποτέλεσμα αυτό του ΝΑΤΟ είναι διαμελισμένα κράτη, πόλεμος και προσφυγιά. Μια συμφωνία, λοιπόν, νατοϊκής κοπής, όπως αυτή των Πρεσπών δεν μπορεί να αποτελέσει καμμία εγγύηση για τους λαούς ότι μπορούν να ζήσουν ειρηνικά και αδερφωμένα. Εμείς, το ΚΚΕ, είμαστε με τους λαούς, είμαστε με τη δυνατότητα που έχουν οι λαοί, με τη φιλία τους, την αλληλεγγύη, την κοινή τους πάλη να συγκρουστούν με τα πολεμοκάπηλα σχέδια αυτών των οργανισμών, να αποδεσμευτούν από αυτούς και να γίνουν οι ίδιοι αφέντες στις χώρες τους, με τη δική τους εξουσία. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι, όταν οι λαοί έχουν οι ίδιοι την εξουσία, μπορούν πραγματικά τέτοιες διαφορές να τις λύνουν, να ζουν αρμονικά και ειρηνικά. Αυτό το περιεχόμενο είχαν τα χθεσινά μαζικά συλλαλητήρια του ΚΚΕ και τα πανό μας που ήταν στην Ακρόπολη. Καταψηφίζουμε τη συμφωνία.
Ευχαριστούμε, κύριε Στεργίου. Τον λόγο έχει η κ. Τριανταφύλλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κανένας από την Πλειοψηφία δεν προσέρχεται και δεν πρέπει να προσέρχεται σε αυτή τη συζήτηση με ευκολία και με βεβαιότητες. Αντίθετα, πρέπει να υπάρχει επίγνωση της πολυπλοκότητας του θέματος, του ιστορικού του βάθους, του κοινωνικού και πολιτικού του βάθους. Και επιπλέον, κατά την άποψή μου, ήρθε η ώρα για όλη την ελληνική κοινωνία, τη χώρα και το πολιτικό προσωπικό να αντέξει αλήθειες και δόσεις αυτοσυνειδησίας. Ο ρόλος της ιστορίας είναι σημαντικός ως προς τη σύνδεση του παρόντος με το παρελθόν και ως προς την εξαγωγή συμπερασμάτων. Όμως, δεν μπορεί να γίνει συζήτηση με σταδιακή μετατόπιση θεμάτων και με μικροπολιτική. Και εδώ τα έχουμε και τα δύο. Και, επιπλέον, χωρίς γνώση. Γιατί αυτές τις μέρες μίλησαν πολλοί και πολύ, αγνοώντας την ιστορική ύλη ή και παραποιώντας τη. Η συζήτηση είχε παρελκυστικές τοποθετήσεις, ανιστόρητες έως και επικίνδυνες τοποθετήσεις, φυσικά με φωτεινές - τις γνωστές φωτεινές, επιτρέψτε μου να πω - εξαιρέσεις από την Αντιπολίτευση. Όνομα: Πήραμε τη σύνθετη ονομασία. Το έσχατο επιχείρημα «ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε σκέτο νέτο το όνομα “Μακεδονία”». Μάλιστα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε σκέτο νέτο το όνομα «Μακεδονία», ο Σαμαράς νέτο σκέτο υπέγραψε το όνομα «Μακεδονία», όπως πολύ σωστά είπε χθες ο Νίκος Κοτζιάς, το 1997. Δεν θα επικαλεστώ, το έχω ξανακάνει στη Βουλή, την άποψη, τους χαρακτηρισμούς του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών και πρώην Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Κατά τα άλλα «εθνική μειοδοσία», ύβρεις, λέξεις απευθυνόμενες στο ακροδεξιό ακροατήριο. Κοιτάξτε, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, στη μάχη στα μαρμαρένια αλώνια της ακροδεξιάς, ο Πρωθυπουργός σάς ευχήθηκε καλή τύχη. Εγώ δεν είμαι τόσο γενναιόδωρη για να σας το ευχηθώ. Αντίθετα, θλίβομαι για την αφωνία πολλών από εσάς. Πιστεύετε πως θα κερδίσετε τις εκλογές και μετά θα έρθει ο λογαριασμός. Δεν θα γίνει αυτό. Ο λογαριασμός μετά θα έρθει για τον Αρχηγό σας. Αλλιώς, αν παρ' ελπίδα γίνει αυτό, αποχαιρέτα τη, τη Νέα Δημοκρατία που χάνεις. Ειπώθηκαν πολλά. «Δίνουμε εθνότητα». Ξέρετε πολύ καλά ότι στις κυρώσεις δεν δίνεται εθνότητα και λαός. Και επιπλέον ξεχνάτε κάτι: Η ΠΓΔΜ είναι κυρίαρχο, ανεξάρτητο κράτος, που προσέρχεται σε μια κύρωση όχι με όρους αποικιοκρατίας. Και προσέξτε, σας ερωτώ: Τόσα χρόνια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» τι γλώσσα μιλούσαν και πώς ονομάζονταν; Το ρωτάτε εσείς, όταν βλέπετε «Μακεδόνας/πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας». Ερωτώ, λοιπόν και εγώ: Τόσα χρόνια «Δημοκρατία της Μακεδονίας» ή «πρώην Δημοκρατία της Μακεδονίας», τι γλώσσα μιλούσαν και τι ήταν αυτοί οι άνθρωποι; Προσέξτε, υπάρχει μία τοποθέτηση νομίζω από τον κ. Λοβέρδο ότι υπήρχε πρόνοια ακόμα και στις αναβολές των στρατιωτών, υπήρχε πράγματι ένα καθεστώς για τους φοιτητές που ήταν στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Με ποια πτυχία γύριζαν αυτοί οι άνθρωποι; Εγώ ξέρω ότι στους διεθνείς οργανισμούς που είμαστε, πολλοί Βουλευτές, από όλες τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες, και από τη Νέα Δημοκρατία, βλέπουμε ειδικά Κύπριους, Έλληνες δεν έχω γνωρίσει μέχρι τώρα για να πω την αλήθεια, και βλέπουμε τα πτυχία τους και είναι μεγάλοι άνθρωποι που είναι από τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Για να μη μιλήσω - και βλέπω εδώ τον κ. Καράογλου που είμαστε μαζί στην IPU - για αυτά που γίνονται όταν βλέπουμε ότι παντού και πάντα αναγκαζόμαστε να κάνουμε διαβήματα, γιατί υπάρχει παντού «Macedonia». Θα μπορούσα να πω πραγματικά πολλά παραδείγματα και για τα παρελκυστικά επιχειρήματα. Θα σταματήσω, όμως, σε ένα επιχείρημα που ακούστηκε και το οποίο είναι επικίνδυνο. Πρέπει να δούμε τι θέλουμε για τα Σκόπια, γιατί ακούστηκε: «Τέλος πάντων, τι είναι τα Σκόπια; Τι μας νοιάζει; Γιατί όχι τώρα; Δεν πειράζει.». Λίγο - πολύ ακούστηκε ακόμα και το «ας προσαρτηθούν». Τα Σκόπια μπορούν να φτάσουν, λέγατε, στο Αιγαίο. Η Αλβανία, η Βουλγαρία, που έχουν από πίσω την Τουρκία, δεν μπορούν να φτάσουν; Δεν μπορώ να το καταλάβω. Είμαστε υπέρ ή κατά του διαμελισμού αυτής της χώρας; Θέλουμε σοβαρό κράτος των Σκοπίων ή όχι; Εν πάση περιπτώσει, νομίζω ότι σήμερα είναι πραγματικά μια πολύ σπουδαία μέρα. Δύσκολες αποφάσεις θα πάρουμε όλοι μας. Εγώ θέλω να πω το εξής: Σε αυτή την κοινοβουλευτική διαδικασία, που σήμερα τελειώνει, νικητής δεν θα είναι ο Τσίπρας. Νικητής θα είναι η συνεργασία, η ειρήνη και η δυνατότητα των κυβερνήσεων να αλλάζουν τη μοίρα και να μην ακολουθούν το αντιδραστικό ρεύμα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Καλείται ο κ. Δημήτριος Ρίζος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο επόμενος και τελευταίος ομιλητής θα είναι ο κ. Νίκος Παρασκευόπουλος.
Κύριε Πρόεδρε,...
Δεν υπάρχει «κύριε Πρόεδρε» και οι επόμενοι επτά είναι του ΣΥΡΙΖΑ, για να καταλάβετε πού αρχίζει το κόψιμο. Σας παρακαλώ πολύ. Η διαδικασία θα συνεχιστεί έτσι όπως έχουμε αποφασίσει.
Είμαι ο μόνος, κύριε Πρόεδρε...
Κύριε Μπαλαούρα, δεν θέλω υποδείξεις. Μπορείτε να το καταλάβετε; Σας το λέω ευθέως, δεν θέλω υποδείξεις και δεν θα δεχτώ υποδείξεις. Παρακαλώ, κύριε Ρίζο.
Γιατί να μη μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι; Τι σημαντικότερο υπάρχει από το να μιλήσουν όλοι;
Σας παρακαλώ. Δεν είναι αν είναι το σημαντικότερο ή όχι. Η κοινή γνώμη και η απόφαση της Ολομέλειας είναι από χθες στις 14: 30΄ να πάρει απόφαση.
Μα είχατε πει ότι θα μιλήσουν όλοι.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ, μη συνεχίσετε, διότι επ' αυτού υπάρχει ομόφωνη απόφαση της σύσκεψης του Προεδρείου. Σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Είναι να μιλήσουν άλλοι εξήντα συνάδελφοι!
Κοιτάτε, εσείς είστε έμπειρος και έγκυρος άνθρωπος. Τέτοια ώρα δεν προσθέτουν τίποτα αυτές οι φωνασκίες. Σας παρακαλώ πάρα πολύ, μη συνεχίσετε. Θα σας δώσω τα στοιχεία του πόσοι μίλησαν. Μίλησαν διακόσιοι, τα 2/3. Παρακαλώ, καθίστε κάτω.
Να μιλήσουν και οι τριακόσιοι.
Να μιλήσουν και τετρακόσιοι, να κάνουμε και Γερουσία.
Δεν θα με βάλετε σε θέση να σας απολογούμαι. Σας παρακαλώ πολύ, οι συνάδελφοί του ΣΥΡΙΖΑ είναι τα 2/3...
Εσείς είχατε πει ότι θα μιλήσουν όλοι.
Γιατί το συνεχίζετε αυτό; Εκπροσωπείτε τη Νέα Δημοκρατία αυτή τη στιγμή; Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Γιατί το κάνετε αυτό;
Γιατί θέλω να μιλήσω!
Και αν θέλετε, εγώ τι φταίω γι' αυτό το πράγμα; Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Όταν δώσω τα στοιχεία της συνεδρίασης, θα καταλάβετε μερικά πράγματα.
Όλοι να μιλήσουν, όλοι.
Τα τρία λεπτά αυτού του τύπου της δημοσιότητας τα κερδίσετε επάξια. Τα κερδίσατε επάξια.
Να μιλήσουν όλοι οι Μακεδόνες.
Κατ' αρχάς, είμαστε Έλληνες. Εγώ είμαι Έλληνας Πελοποννήσιος και εσύ είσαι Έλληνας Μακεδόνας. Αφήστε τα αυτά. Υπάρχει και ο κ. Ρίζος, επίσης Μακεδών. Ελάτε τώρα, κλείνουμε τη διαδικασία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θέλω να ξεκινήσω με μια δήλωση, ότι αυτή την ώρα, αυτές τις μέρες στέκομαι με την ψυχή μου ολόκληρη στο πλευρό των συναδέλφων που δέχτηκαν από απειλητικά μηνύματα μέχρι δολοφονικές επιθέσεις. Δεν φοβόμαστε. Από μικροί στρατευτήκαμε στην Αριστερά και έχουμε πείρα από τέτοια πράγματα. Δεν περίμενα, όμως, το 2019, εδώ, μέσα στη Βουλή, αντί να λέμε και να αντιμετωπίζουμε όλες τις πολιτικές παρατάξεις, πλην μιας, σαν πολιτικούς αντιπάλους, να τους αντιμετωπίζουμε σαν εχθρούς μειωμένης πατριωτικότητας ή σαν μειωμένης δυνατότητας ανθρώπους. Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό, κύριοι συνάδελφοι, γιατί υπάρχουν γεγονότα αυτή την περίοδο που μας θυμίζουν άλλες εποχές, εποχές εμφυλίου πολέμου, εποχές «Κόκκινης Μηλιάς». Και μην ξεχνάμε ότι όποτε δεχτήκαμε να παίξουμε σε αυτό το γήπεδο, χάσαμε σαν πατρίδα, σαν Ελλάδα και σαν πατριώτες. Θα μπορούσα να αναφέρω χιλιάδες πράγματα. Αυτές τις ημέρες ακούστηκαν και τεχνικά ζητήματα και πολιτικά ζητήματα και διπλωματικά ζητήματα. Μάθαμε και εμείς οι μικροί τι γίνεται τελικά πίσω από αυτές τις κλειστές πόρτες των διεθνών συνθηκών, ποιοι δώσανε το όνομα το '91, γιατί, με ποιες συνθήκες, τι έγινε με εκείνες τις διαδικασίες Πινέιρο, τι έγινε με τη Συνθήκη της Αχρίδας, τι συζητούσαν στον ΟΗΕ οι Υπουργοί Εξωτερικών. Αυτά τα μάθαμε εδώ μέσα. Τα ακούσαμε πολλοί από εμάς, πιστεύω, για πρώτη φορά. Δεν πρέπει να κάνουμε όλοι τους πολύξερους, συνάδελφοι. Δεν είμαστε γνώστες των πάντων και ειδήμονες σε όλα, πρέπει να ακούμε. Πρέπει να ακούμε, αλλά να έχουμε και κατανόηση. Ακριβώς πάνω σε αυτό θέλω να πω ότι υπάρχουν και οι διεθνείς συνθήκες πάνω στις οποίες βασίζεται η Ελλάδα, όπως είναι η Συνθήκη του Βουκουρεστίου, όπως είναι η Συνθήκη της Λωζάνης. Δεν μπορούμε να λέμε ανιστόρητα και περίεργα πράγματα, όπως για επαίσχυντες συμφωνίες, όπως να κάνουμε αποστρατικοποιημένες ζώνες στα σύνορα με τα Σκόπια ή διάφορα τέτοια. Αν είναι δυνατόν, συνάδελφοι! Εγώ ζω εξήντα ένα χρόνια με δύο στρατιές απέναντι από τον Έβρο, δηλαδή πρέπει να φοβηθούμε την ταξιαρχία, την ενισχυμένη κιόλας, της FYROM; Ας μην ακούγονται τέτοια πράγματα μέσα στην ελληνική Βουλή, στις επιτροπές της Βουλής. Νομίζω ότι είναι μια ώρα ευθύνης για όλους μας. Πρέπει να δούμε το αύριο, να προχωρήσουμε μπροστά. Κανένας δεν μας παίρνει τίποτα και σε κανέναν δεν δίνουμε τίποτα. Δίνουμε μόνο την καρδιά μας, γιατί οι Έλληνες πάντα και φιλότιμοι ήταν και με μεγάλη καρδιά. Ας μη γινόμαστε μικρόψυχοι και φοβικοί. Πρέπει να δώσουμε κάτι στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας και αυτό είναι η αυτοπεποίθηση, η πίστη στην πατρίδα μας και όχι ο φόβος και ιδιαίτερα όχι ο φόβος στον συμπολίτη μας, γιατί, αν αρχίσουμε και βάζουμε τέτοια πράγματα ανάμεσα μας, δεν θα έχουμε καλό τέλος, συνάδελφοι. Ας προσέξουμε τότε όλοι μαζί, για να δούμε τι θα κάνουμε αύριο. Σήμερα ξέρουμε τι κάνουμε και αύριο δίνουμε το χέρι της φιλίας, της συνεργασίας, της συναδέλφωσης, της οικονομικής ευημερίας σε όλη την περιοχή μας, γιατί όλοι ξέρουμε μέσα από την καρδιά μας και στο μυαλό μας ποιος είναι ο κυρίαρχος κίνδυνος στην περιοχή μας. Άλλοι το λένε με το όνομά του, άλλοι το περιγράφουν, αλλά τουλάχιστον να μην το ξεχνάμε. Να είστε καλά.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Νίκος Παρασκευόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Όλη η συζήτηση για τη Συνθήκη των Πρεσπών έχει γίνει υπό τη σκέπη ενός ιδεολογήματος, το οποίο ασπάζονται οι πολέμιοι της Συνθήκης των Πρεσπών, «το όνομά μας είναι η ψυχή μας». Θέλω να υποστηρίξω ακριβώς το αντίθετο. Θέλω να πω ότι είμαι Θεσσαλονικιός, είμαστε Μακεδόνες για λόγους ιστορικούς, κοινωνικούς, για λόγους ψυχής. Όπως και αν μας ονομάσει οποιοσδήποτε και πολύ περισσότερο όπως και αν ονομάσει τον εαυτό του κάποιος άλλος, Μακεδόνες είμαστε και δεν φοβόμαστε τις μετονομασίες. Ο Ελληνισμός στην ιστορία του δεν φοβήθηκε την αλλαγή των ονομάτων. Διάφορα ονόματα είχαμε στην αρχαιότητα. Γραικοί γίναμε, Ρωμιοί γίναμε. Λέμε για Ρωμιοσύνη και εκφραζόμαστε, όπως μιλάμε και για Ελληνισμό. Με τον ίδιο τρόπο εκφραζόμαστε μιλώντας για Ρωμιοσύνη, άλλαξε η ταυτότητά μας; Ξέρετε τι θυμήθηκα; Θυμήθηκα τη Μελίνα Μερκούρη. Ευτυχώς έχει σωθεί η συνέντευξή της, που θύμισε ότι ένα βράδυ την ξύπνησαν κατά τη δικτατορία από την «DAILY MIRROR» και της είπαν: «Ξέρετε, ο Παττακός σάς στέρησε την ιθαγένεια. Δεν είστε Ελληνίδα.». Τι απάντησε η Μελίνα; Οι περισσότεροι θα το θυμάστε. Απάντησε: «Εγώ Ελληνίδα γεννήθηκα, Ελληνίδα θα πεθάνω. Εκείνοι φασίστες γεννήθηκαν, φασίστες θα πεθάνουν.». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτή είναι η υπεροχή της ψυχής απέναντι στο όνομα. Η δικτατορία, όταν ήθελε να διώξει τον βασιλιά, φώναζε τον εαυτό της «δημοκρατία». Ε, και λοιπόν; Μήπως έφθειρε το όνομα της δημοκρατίας, έπαψε η δημοκρατία να είναι δημοκρατία και να έχει την αξία την οποία είχε; Θα χάσει την αξία της η Μακεδονία ή η Ελλάδα, στην οποία η Μακεδονία ανήκει, επειδή ο οποιοσδήποτε και μάλιστα έξω από τα σύνορά μας θα πει όπως θέλει τη δική του χώρα; Μπορεί να μη θέλουμε να την πει έτσι. Ωραία, αλλά δεν θα φθαρούμε εμείς, επειδή θα την ονομάσουν οπωσδήποτε. Ο μετανάστης, που έρχεται στη χώρα μας, φιλάει το χώμα της χώρας του, δεν φιλάει το όνομα του χώματος. Το πράγμα προηγείται του ονόματος πάντοτε. Η ψυχή προηγείται του ονόματος. Το είπε και ο Αλέξης Τσίπρας χθες. Η ουσία μας είναι η ιστορία μας, δεν είναι το όνομά μας. Πρέπει να πω ότι πρέπει να διευκρινίσουμε κάτι ακόμη, εκτός απ' αυτό. Θα το πω με πολλή ταχύτητα, γιατί θέλω να σεβαστώ τον χρόνο. Γιατί κι ο σεβασμός στον χρόνο είναι στοιχείο της δημοκρατίας. Το δεύτερο ιδεολόγημα, στο οποίο έχει στηριχθεί όλη αυτή η συζήτηση, είναι ότι την ταυτότητα ενός λαού τη δίνει η καταγωγή, το αίμα. Δεν λέω ότι δεν έχει σημασία η καταγωγή. Έχει. Σημασία, όμως, έχει και ο χώρος, έχει και η δημοκρατία, έχει και η κοινωνία στην οποία ζούμε. Η δημοκρατία ανάμεσα στα στοιχεία της, στην ελευθερία του λόγου, στην παρρησία, έχει και τον αυτοπροσδιορισμό. Εάν εμείς δεν αναγνωρίζουμε τον αυτοπροσδιορισμό - και μάλιστα ο αυτοπροσδιορισμός είναι οικουμενικό δικαίωμα για τη δημοκρατία - πρώτον, δεν αναγνωρίζουμε την ίδια τη δημοκρατία. Διότι η ψήφος έχει αξία, όταν ο άλλος έχει αυτοπροσδιορισμό, γνώση και βούληση. Και αν δεν αναγνωρίζουμε τη δημοκρατία, ε, τι Έλληνες είμαστε; Όλη η Γη μάς σέβεται, επειδή αυτός εδώ ο χώρος είναι το λίκνο της δημοκρατίας. Εάν εμείς δεν γνωρίζουμε τι είναι δημοκρατία, είμαστε άξιοι του ονόματος «Έλληνες», είμαστε άξιοι του ονόματος «Μακεδόνες»; Αυτός ο πληθυσμός, αυτός ο λαός, έχει στον πυρήνα του την έννοια της δημοκρατίας. Ο φασίστας την έχει την έννοια της δημοκρατίας στον πυρήνα του; Νομίζω ότι εδώ ειπώθηκαν πολλά πράγματα, διευκρινίσεις λεπτομερειών και ειδικών ζητημάτων. Δεν θα τα απαξιώσω γενικά. Είναι χρήσιμο το ότι ορισμένα πράγματα διευκρινίστηκαν. Πιστεύω ότι ορισμένα από τα ειδικά ζητήματα που τέθηκαν για τη γλώσσα, για το όνομα, μπορεί να έχουν χρησιμότητα, γιατί κάποτε μπορεί να έχουμε και μια χειρότερη κυβέρνηση απ' αυτή του Ζάεφ από την άλλη πλευρά. Αυτό το οποίο θέλω να πω είναι ότι αυτά είναι λεπτομέρειες. Ο ογκόλιθος είναι ότι αλλάζουν το σύνταγμά τους, ότι εμείς έχουμε όποιο όνομα θέλουμε και ότι διατηρούμε τη δυνατότητα να είμαστε ελεύθεροι και περήφανοι. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε τη συμφωνία πέντε μέρες στην ελληνική Βουλή. Ήταν δύο μέρες στη διαδικασία των επιτροπών. Η Ολομέλεια κράτησε τριανταοκτώμισι ώρες. Είναι 40% παραπάνω απ' όλες τις συνθήκες, ακόμα και αυτών προσχώρησης της Ελλάδας σε διεθνείς συμφωνίες κ.λπ., όπως θα έπρεπε και θα μπορούσαμε και περισσότερο να κρατήσουν. Πάντως κράτησε τριανταοκτώμισι ώρες και μίλησαν εν συνόλω διακόσιοι συνάδελφοι, εκ των οποίων είναι επτά Αρχηγοί Κοινοβουλευτικών Ομάδων, τρεις πρώην Αρχηγοί Κοινοβουλευτικών Ομάδων, πρώην Πρωθυπουργοί, εισηγητές, ειδικοί αγορητές και εκατόν πενήντα έξι ομιλητές από τον κατάλογο. Επί του καταλόγου θέλω να σας πω κάτι, διότι πράγματι είναι μια ιστορική συνεδρίαση, όπως όλοι έχουν εντοπίσει, και υπήρχε ανάγκη απ' όλους τους συναδέλφους να τοποθετηθούν επιπλέον. Με έγκριση της Ολομέλειας θα διαβάσω τον κατάλογο όσων συναδέλφων δεν μιλήσουν και όσοι και όσες εξ αυτών θέλουν, μπορούν να καταθέσουν τις ομιλίες τους για τα Πρακτικά, όπου θα εκδοθούν ως παράρτημα. Κύριε Τραγάκη, το είχαμε κάνει και όταν ήμουν Υπουργός Εσωτερικών. Θα εκδοθούν ως παράρτημα των Πρακτικών, διότι δεν είναι ακριβώς στα Πρακτικά, δεν έχουν εκφωνηθεί. Ως παράρτημα των Πρακτικών, όμως, θα είναι κατατεθειμένα και θα εκδοθούν γι' αυτή την ιστορική συνεδρίαση. Είναι, λοιπόν, οι κ.κ. Μπαλαούρας, Δρίτσας, Δουζίνας, Μπαλωμενάκης, Κάτσης, Σταμπουλή, Κουτσούκος, Γερμενής, Τσίρκας, Τζαβάρας, Μορφίδης, Μπαλάφας, Γκιόλας, Γάκης, Δημοσχάκης, Κρεμαστινός, Λαζαρίδης, Αντωνιάδης, Μωραΐτης, Παπαηλιού, Μηταφίδης, Βαγιωνάκη, Καραγιάννης, Τσόγκας, Μιχαηλίδης, Παπαφιλίππου, Κουτσούμπας, Κοντογεώργος, Σεβαστάκης, Βρούτσης, Θραψανιώτης, Μαντάς, Μπαργιώτας, Μπούρας, Καραγκούνης, Αυγενάκης, Αμανατίδης, Καφαντάρη, Κυρίτσης, Βαρδάκης, Καμμένος, Τζαμακλής και Πολάκης. Είναι τελευταίος αλλά όχι έσχατος και δεν θα μιλήσει ο κ. Πολάκης, κύριε Γεωργιάδη! Αυτοί, λοιπόν, οι σαράντα οκτώ, εάν δεν κάνω λάθος, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, μπορούν να καταθέσουν ενόσω διαρκεί και μέχρι να λήξει η ψηφοφορία στα Πρακτικά την ομιλία τους και να είναι στον τόμο των Πρακτικών αυτής της σημαντικής συνεδρίασης.
Αύριο, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, κύριε Γάκη, δεν υπάρχει αύριο. Σε μία ώρα θα έχει τελειώσει η ψηφοφορία. Όσοι έχουν έτοιμες ομιλίες και θέλουν να τις καταθέσουν, θα παρακαλούσα να τις καταθέσουν. Η Βουλή εγκρίνει την παραπάνω πρόταση του Προεδρείου;
Η Βουλή ενέκρινε την πρόταση του Προεδρείου. Τούτων δεδομένων, παρακαλώ τον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών κ. Κατρούγκαλο να πάρει τον λόγο για δέκα λεπτά, για να κλείσει η συνεδρίαση και μετά θα προχωρήσουμε στην ονομαστική ψηφοφορία. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι όλες οι πλευρές της Αίθουσας συμφώνησαν ότι το Κοινοβούλιο συναντάται με την Ιστορία, συζητώντας την πολύ σημαντική αυτή συμφωνία. Από τη συνάντηση αυτή, μετά την επιτυχή ψήφιση και κύρωσή της, μπορεί πολλά να περιμένει η χώρα μας. Υπάρχουν, όμως, και δύο κίνδυνοι, ένας εκ των οποίων βλέπει προς το παρελθόν και ένας εκ των οποίων αφορά το μέλλον. Ο κίνδυνος για το μέλλον αφορά τον διχασμό, τον οποίο δεν σκέφτηκαν όσοι από την πλευρά σας υιοθέτησαν εμπρηστική φρασεολογία, φτάνοντας να μιλήσουν μέχρι και για εθνική μειοδοσία. Ο άλλος κίνδυνος αφορά - όπως είπε αναλυτικά ο Πρωθυπουργός - την εργαλειοποίηση της Ιστορίας. Και σ' αυτό το σημείο θα εξαντλήσω την ομιλία μου, εφόσον πρώτα σε ένα μικρό διάστημά της αναγκαστικά αναφερθώ σε ανακρίβειες που ακούστηκαν και που χωρούν διόρθωσης. Θα ξεκινήσω, για να έχω την προσοχή σας, από το ελάχιστο και για πολλούς λεπτομερειακό, επειδή όμως ακριβώς έχει επαφή με το σώμα της Ιστορίας και την αντίληψη που έχουμε γι' αυτή. Διαμαρτυρηθήκατε γιατί προβλέψαμε επιτροπή για τα βιβλία της Ιστορίας, σαν να μην ξέρετε ότι και τα δύο κόμματα, τα οποία είχατε κυβερνητική ευθύνη, προέβλεψαν αντίστοιχες επιτροπές για τα βιβλία της Ιστορίας με την Αλβανία και την Τουρκία. Και εδώ, λοιπόν, όχι απλώς υπάρχει ένα στοιχείο υποκρισίας, αλλά και άγνοιας για τον λόγο που χρειάζεται αυτή η διαδικασία. Δεν είναι για να διορθωθούν τα βιβλία, αλλά για να δούμε την αντίληψη που έχει ο κάθε λαός για τον άλλον και να μπορέσει να τεθεί η ειρηνική τους συνύπαρξη σε νέα βάση. Ξέρετε τι είναι το μόνο που μας ζήτησαν οι Αλβανοί; Να πάψουμε να χρησιμοποιούμε στα βιβλία τον όρο «Τουρκαλβανοί» και να χρησιμοποιούμε τον όρο «μουσουλμάνοι Αλβανοί». Είναι εναντίον του εθνικού συμφέροντος αυτό; Είναι υπέρ του εθνικού συμφέροντος να τονίζουμε την τουρκική επιρροή; Είδα και τα Πρακτικά. Όταν σας έλεγα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι η σύνθετη ονομασία που περιελάμβανε τον όρο «Μακεδονία» είναι εθνική θέση, άκουσα τους όρους, «ψεύτη» και «ψέματα». Είναι δυνατόν; Και αυτό έγινε όχι μόνο από την ενδιάμεση συμφωνία, που ρητά ενσωμάτωσε το όνομα «Μακεδονία», και όχι μόνο στις προγραμματικές δηλώσεις που ήδη ακούστηκαν, αλλά από το 1993, μέσα στο πλαίσιο της πρώτης αντίδρασης της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Είναι δημοσιευμένο έγγραφο - αλλά παρ' όλα αυτά θα το καταθέσω στα Πρακτικά - του πρέσβη μας στον ΟΗΕ, που αναφέρεται στην επείγουσα ανάγκη γρήγορης επίλυσης. Αυτό το λέω για εσάς, που είπατε γιατί βιαστήκαμε. Το 1993 το ελληνικό κράτος σημείωνε την επείγουσα ανάγκη γρήγορης επίλυσης και προτείνει ως όνομα, στο πλαίσιο - λέει το κείμενο - ενός γνήσιου συμβιβασμού της «Σλαβομακεδονίας». Καμμία αναφορά στην εθνότητα, καμμία αναφορά στη γλώσσα, μόνο στο όνομα. Όλα αυτά τα έγγραφα θα τα καταθέσω. Είπατε, όμως, χθες και κάτι που είναι μισή αλήθεια, άρα χειρότερη από ψέμα. Είπατε ότι εσείς στις διαπραγματεύσεις, όταν τέθηκε εκ των υστέρων το ζήτημα - μολονότι ο διαπραγματευτής του ΟΗΕ ανέκαθεν έλεγε ότι τα ζητήματα εθνότητας, ταυτότητας και γλώσσας είναι εκτός ρύθμισης ακριβώς για τον λόγο που αναφέραμε, διότι οι διεθνείς συμβάσεις δεν μπορούν να αναφερθούν στα θέματα αυτά - αντιδράσατε και αποκρούσατε τον ισχυρισμό για την εθνότητα και για τη γλώσσα. Αυτή είναι η μισή αλήθεια. Πού είναι η άλλη μισή; Ότι αυτή η διαπραγμάτευση γινόταν εκ μέρους σας στο πλαίσιο διπλής ονομασίας, άλλη για το εσωτερικό και άλλη για το εξωτερικό και σας καλώ να το διαψεύσετε, εάν αυτό που λέω τώρα δεν είναι αλήθεια. Δηλαδή, τι θα γινόταν; Θα είχε όνομα για τις διεθνείς της σχέσεις, άρα πρώτη εγκατάλειψη του erga omnes, θα άλλαζε το όνομα της διεθνούς ονομασίας, στο σύνταγμά τους όμως, εφόσον δεν θα υπήρχε αυτό το ζήτημα ούτε καν τεθειμένο εκ μέρους μας, θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν οι αναφορές στον μακεδονικό λαό, στη μακεδονική γλώσσα. Άρα αυτό που διαπραγματευόσασταν και έρχεστε να μας πείτε ότι ήσασταν και υπερήφανοι είναι πολύ χειρότερο απ' αυτό που πετύχαμε, γιατί εμείς έχουμε erga omnes, δηλαδή πραγματική ενιαία ονομασία και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό, ενώ ακόμα και στη δική σας λύση, που δεν τη φέρατε καν σε πέρας, η ονομασία «μακεδονικός λαός» και «μακεδονική γλώσσα» θα έμενε στο σύνταγμα της γειτονικής χώρας. Όχι, λοιπόν, μισές αλήθειες. Ας πάμε τώρα στο ουσιώδες. Είναι μία και ελληνική η Μακεδονία; Το 1880 ο Τρικούπης έλεγε: «Η Μακεδονία δύναται να διαιρεθεί εις τρία τμήματα, την μεσημβρινήν, ήτις είναι και θα είναι ελληνική, οτιδήποτε και να συμβεί, την κεντρικήν, την περιλαμβάνουσα ελληνικούς πληθυσμούς και την αρκτικήν, δηλαδή τη βόρεια, την μη οικουμένην υφ' Ελλήνων». Και σε μεταγενέστερή του συνέντευξη είπε την περίφημη φράση: «Όταν έρθει ο μέγας πόλεμος, η Μακεδονία θα γίνει ή ελληνική ή βουλγαρική κατά τον νικήσαντα». Τι έκανε το βαθύ κράτος; Πώς εργαλειοποίησε την Ιστορία, ειδικά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου; Επέδειξε έναν ιστορικό αλληθωρισμό και έναν στρουθοκαμηλισμό, ένα κατασκευασμένο είδωλο ιστορίας, ανάλογα με την πολιτική συγκυρία, ακριβώς επειδή τότε το βαθύ κράτος αντιλαμβανόταν ως βασικό κίνδυνο για τη χώρα τον εκ Βορρά κίνδυνο, προχώρησε σε μια δική του εκδοχή της Ιστορίας, στην οποία ανήκουν και αυτά τα οποία ακούσαμε και καταχειροκροτήθηκαν από τη μεριά σας. Το μεγαλύτερο έγκλημα και απέναντι στην Ιστορία και απέναντι στα εθνικά συμφέροντα ήταν ο εκτουρκισμός των Πομάκων στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής. Για να μη γίνεται συσχετισμός με τα βουλγαρικά χαρακτηριστικά της γλώσσας τους, τους στείλατε σε τουρκικά σχολεία να μαθαίνουν άλλη γλώσσα από τη δική τους και να αποκτούν άλλη συνείδηση. Το ίδιο ουσιαστικά, για να ανταποκριθείτε στον ίδιο κίνδυνο, εξηγεί και γιατί ο Ευάγγελος Αβέρωφ ήταν τόσο δεκτικός το 1959 να δεχθεί μακεδονική γλώσσα. Και λέτε για το όνομα. Συμφωνώ και εγώ. Το όνομα είναι σημαντικό. Όμως, η Ιστορία είναι η ψυχή μας, αλλά και το όνομα είναι κομμάτι της Ιστορίας μας. Ο Αριστοτέλης έλεγε, πράγματι, στο τρίτο βιβλίο της Ρητορικής: «Το ελληνίζειν εστί το ορθώς λέγειν». Εσείς, όμως, τι κάνατε για τα ονόματα και για τη γλώσσα συγκεκριμένα; Εννοώ το βαθύ κράτος, γιατί ίσως είναι άδικο να το αποδίδω μόνο στην παράταξή σας. Πραγματοποιεί, πράγματι, απογραφή γλώσσας το 1928. Με τι όνομα για τη γλώσσα; Μακεδονοσλαβική. Το 1951, που ξαναγίνεται γλωσσική απογραφή, στο πλαίσιο του κατασκευασμένου ειδώλου, της κατασκευασμένης κρατικής ιστορίας, απαλείψατε το όνομα «μακεδονο» και η γλώσσα καταγραφόταν ως σλαβική. Και στις δύο περιπτώσεις, προφανώς, υπήρχε βουλγαρική γλώσσα που καταγραφόταν. Ο όρος «σλαβική» αντιλαμβάνεστε ότι είναι ένα γλωσσικό παράδοξο. Δεν υπάρχει γλώσσα που να μιλούν όλοι οι Σλάβοι. Είναι σαν να δηλωνόταν η ελληνική ως ινδοευρωπαϊκή και δείχνει ακριβώς το παιχνίδι της υποκρισίας και της εργαλειοποίησης της Ιστορίας εκ μέρους σας. Είχαν ταυτότητα αυτοί οι άνθρωποι ή τη δημιούργησαν ο Τίτο και ο κομμουνισμός; Είχα διαβάσει, αλλά πρέπει να το ξαναδιαβάσω το απόσπασμα του Μυριβήλη από τη «Ζωή εν τάφω», που μιλάει και για τη γλώσσα και για την ταυτότητα. Λέει: «Τη γλώσσα τους την καταλαβαίνουν περίφημα και οι Βούλγαροι και οι Σέρβοι. Όμως αντιπαθούν τους πρώτους, τους Βούλγαρους, γιατί τους πήραν τα παιδιά στον στρατό. Μισούν τους δεύτερους που τους κακομεταχειρίζονται για Βούλγαρους και κοιτάνε εμάς τους περαστικούς Ρωμιούς με αρκετή συμπαθητική περιέργεια, επειδή είμαστε πνευματικοί υπήκοοι του Πατρίκ, του Πατριάρχη, και είναι και οι τάφοι των προεστών και των παπάδων τους, που είναι σκαλισμένοι με τα ιερά και μυστηριώδη ελληνικά γράμματα. Αυτά μας κάνουν προνομιούχους αντίκρυ στα μάτια τους, μολονότι δεν θέλουν αυτοί να είναι μήτε Μπουλγκάρ, δηλαδή Βούλγαροι, μήτε Σρρπ, μήτε Γκρρτς, μονάχα Μακεντόν ορτοντόξ». Εσείς θέλετε αυτούς τους ανθρώπους να τους κάνετε Βούλγαρους με το στανιό. Κανένα δικαίωμα και κανένα εθνικό συμφέρον δεν έχουμε για κάτι τέτοιο. Δεν έχουμε κανένα εθνικό συμφέρον να έχουμε μία μεγάλη Αλβανία στα σύνορά μας. Πάντοτε η χώρα μας ήταν φιλειρηνική χώρα, που αποσκοπούσε στη σταθεροποίηση της περιοχής, ως παράγοντας ειρήνης, σταθερότητας, υπεράσπισης του Διεθνούς Δικαίου.
Κύριε Υπουργέ, σας αρκούν δύο λεπτά για να κλείσουμε;
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Είπα πολλές φορές ότι τα θέματα ταυτότητας και εθνότητας δεν καθορίζονται από τις διεθνείς συνθήκες. Δεν υπάρχει εθνότητα και ταυτότητα στη Συνθήκη των Πρεσπών, ούτε μας πέφτει λόγος να προσδιορίσουμε την ταυτότητά τους στο τι είναι. Πού μας πέφτει λόγος; Στο να προσδιορίσουμε τι δεν είναι στον βαθμό που θίγει τη δική μας Ιστορία, τη δική μας ταυτότητα, τον δικό μας πολιτισμό. Και αυτό έγινε στη Συνθήκη των Πρεσπών με το άρθρο 7. Να αντιμετωπίσετε, λοιπόν, την Ιστορία και τον ελληνικό λαό με τιμιότητα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι μία φοβική χώρα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να καταδικαστεί στη μιζέρια και στην αδράνεια, όπως ήταν όλα αυτά τα χρόνια η πολιτική σας. Η Ελλάδα έχει ρόλο και ιστορία στα Βαλκάνια και, κυρίως, έχει μέλλον. Και αυτό το μέλλον το υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο η Συμφωνία των Πρεσπών.
Ευχαριστούμε πολύ τον Υπουργό, τον κ. Κατρούγκαλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση της Τελικής Συμφωνίας για την Επίλυση των Διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη Λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την Εδραίωση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ των Μερών». Θα ακολουθήσει ονομαστική ψηφοφορία δι' εκφωνήσεως, που θα διεξαχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παράγραφος 1 εδάφιο γ΄ του Κανονισμού της Βουλής. Η ονομαστική ψηφοφορία έχει ζητηθεί από τον Πρόεδρο της Βουλής, κατά τον Κανονισμό. Οι αποδεχόμενοι το σχέδιο νόμου λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι το σχέδιο νόμου λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ» Καλούνται επί του καταλόγου η Γραμματέας της Βουλής και Βουλευτής Έβρου κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Βουλευτής Ημαθίας κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι στο Προεδρείο έχουν έρθει, επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, επιστολές συναδέλφων Βουλευτών ευρισκόμενων σε αποστολή της Κυβέρνησης στο εξωτερικό, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους επί του σχεδίου νόμου. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση που θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
«ΟΧΙ» στην προδοσία!
Αν θέλει ο κ. Μπαρμπαρούσης να ξαναψηφίσει, να το κάνει. Η ψήφος θεωρείται άκυρη.
Τι είναι αυτά που λέτε; Άντε, ρε γελοίε. Δεν ντρέπεσαι πια!
Δεν υπάρχει ψήφος «Όχι στην προδοσία». Καταλάβατε;
Προδότες!
Προδότες! Άντε, ρε γελοίε! Είσαι γελοίος!
Προδότες!
Πού λέει ότι ακυρώνεται η ψήφος;
Παρακαλώ, καθίστε κάτω! Κύριε Λαγέ, κύριε Κασιδιάρη, καθίστε κάτω! [[Θόρυβος - έντονες διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Παρακαλώ πολύ, καθίστε κάτω ή εξέλθετε της Αιθούσης. Παρακαλώ πολύ!
Πες μου ποιο άρθρο του Κανονισμού λέει ότι ακυρώνεται η ψήφος.
Παρακαλώ, καθίστε κάτω!
Ποιο άρθρο λέει ότι ακυρώνεται η ψήφος; Να μας φέρετε το άρθρο!
Κύριε Κασιδιάρη, επειδή δεν θέλω να μου το πείτε άλλες τρεις φορές, θα σας πω απολύτως περί τίνος πρόκειται. Αυτή η ψηφοφορία γίνεται με «ΝΑΙ», «ΟΧΙ», «ΠΑΡΩΝ».
Ο κ. Σταμάτης είπε «Όχι, ποτέ» και δεν είπατε τίποτα!
Σας παρακαλώ, καθίστε κάτω. Επίτηδες είμαι τόσο ήρεμος! [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Τώρα γιατί δεν με ακούτε; Καθίστε κάτω. Δεν πρόκειται να αφήσω να γίνει επεισόδιο, όσο κι αν προσπαθήσετε. Παρακαλώ.
Πριν τον Μπαρμπαρούση επαναλήφθηκε δέκα φορές το ίδιο. Γιατί δεν μίλησες;
Ακούστε!
Επαναλήφθηκε δέκα φορές πριν αυτό.
Κύριε Κασιδιάρη, θα με ακούσετε;
Θα απαντήσεις σε αυτό που σε ρωτάω; Το επανέλαβαν δέκα Βουλευτές προηγουμένως. Γιατί δεν μίλησες;
Αν θέλετε οπωσδήποτε επεισόδιο, υπάρχει τρόπος να λυθεί. Αυτό που θέλετε εσείς…
Εσύ θες να το προκαλέσεις!
Εσύ κάνεις το επεισόδιο.
Εγώ σας λέω ευθύτατα το εξής: Αυτή η ψηφοφορία γίνεται με «ΝΑΙ», «ΟΧΙ», «ΠΑΡΩΝ». Ακούστηκε και ένα «ασφαλώς» και ένα «ποτέ», αλλά «προδότες» δεν ακούστηκε. Και γι' αυτό σας το λέω. Ψήφος που να έχει μαζί της πολιτικό περιεχόμενο δεν μετριέται ως ψήφος.
Να επαναλάβει, να ψηφίσει ξανά και ο Κοτζιάς!
Σας παρακαλώ πολύ, κύριε Κασιδιάρη. Γι' αυτό είπα να μπει μέσα ξανά ο κ. Μπαρμπαρούσης να προσμετρηθεί η ψήφος του. Περί αυτού πρόκειται. Εντάξει;
Να έρθει πρώτα ο Κοτζιάς και μετά θα επαναλάβουμε.
Συνεχίζω να δίνω εξηγήσεις, ενώ δεν θα έπρεπε. Συνεχίζω να δίνω εξηγήσεις, διότι έχω πλήρη συνείδηση και εμπειρία της ιστορικότητας της στιγμής.
Με βάση τα λεγόμενα, είναι άκυρη η ψήφος Κοτζιά!
Κύριε Μπαρμπαρούση, είπατε «ΟΧΙ». Παρακαλώ!
Είπα «ΟΧΙ» στην προδοσία και λέω ξανά «ΟΧΙ» στην προδοσία!
Καλώς.
Με βάση τα λεγόμενά σου είναι άκυρη η ψήφος Κοτζιά.
Αυτή η ψήφος να καταγραφεί ως «ΟΧΙ».
Αυτός είναι λόγος ακυρότητας. Κάντε το! Σας προκαλώ!
Τι λέτε, κύριε; Δεν υπάρχει ούτε ψήφος «Ναι στον θρίαμβο» ούτε «Όχι στην προδοσία» ούτε «Ναι σε οτιδήποτε άλλο». Υπάρχει «ΝΑΙ», «ΟΧΙ», «ΠΑΡΩΝ». Ο κ. Μπαρμπαρούσης είπε «ΟΧΙ». Παρακαλώ σημειώστε το. Τι να σας πω τώρα, γι' αυτό το επεισόδιο.
Δεν το προκαλέσαμε εμείς. Εσύ το προκάλεσες.
Ναι; Τι λέτε; Παρακαλώ να συνεχίσουμε με την ανάγνωση του καταλόγου.
Κι εγώ ψηφίζω «ΟΧΙ». Αφού κατεγράφη η ψήφος μου, δηλώνω ότι είστε προδότες και πουλημένοι.
Ήσυχα, σας παρακαλώ. Τώρα τι κάνετε; Καθίστε κάτω. Σας λέω ότι δεν πρόκειται να αφήσω να γίνει επεισόδιο. Έβρεχε και πολύ έξω. Ήταν λίγοι. Φώναζαν «Αλήτες, προδότες πολιτικοί» επί τέσσερις ώρες. Έκλεισε κι αυτό.
Είστε!
Όλος ο λαός το λέει, δεν το λέω μόνο εγώ.
Σας παρακαλώ, συνεχίζεται η ψηφοφορία.
Κύριοι συνάδελφοι, αν δεν κάνω λάθος, δεν υπάρχουν απόντες. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, εξήντα δύο μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Γυμνάσιο Πρέβεζας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελίδα 272α]] Ψήφισαν συνολικά 300 Βουλευτές. Υπέρ του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 153 Βουλευτές. [[Όρθιοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα]] Κατά του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 146 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε 1 Βουλευτής, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση της Τελικής Συμφωνίας για την Επίλυση των Διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη Λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την Εδραίωση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ των Μερών» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. [[Στο σημείο αυτό κατατίθενται, για να εκδοθούν ως παράρτημα των Πρακτικών, οι ομιλίες των εγγεγραμμένων στον κατάλογο Βουλευτών, που δεν πρόλαβαν να πάρουν τον λόγο κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 15.30΄ λύεται η συνεδρίαση για την προσεχή Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2019 και ώρα 18.00΄, με αντικείμενο εργασιών του σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.