Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 65’inci Birleşimini açıyorum. Elektronik cihazla yoklama yapacağım. Yoklama için üç dakika süre vereceğim. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, sağlık hizmetleri alanında artan sorunlar ve çalışanların huzursuzlukları hakkında söz isteyen İstanbul Milletvekili Abdullah Levent Tüzel’e aittir. Buyurunuz Sayın Tüzel.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ülkemizde yaşanan sağlık sorunlarıyla ilgili gündem dışı söz almış bulunuyorum. Bugün, Dünya Öykü Günü. Ülkemizin bütün değerli öykücülerini selamlarken cezaevindeki şair, yazar, akademisyen, gazeteci, avukat, tüm düşünce suçlularının özgürlüklerine kavuşmalarını diliyorum. Diyarbakır Cezaevinde halkının özgürlüğü için açlık grevine başlayan Şırnak Milletvekili Selma Irmak’ın çığlığını hep birlikte duyalım, keza, Van’da çadırları ellerinden alınan depremzedeleri de. Bugün toplu gözaltılar, toplu ölümler, İstanbul Hey Tekstilde olduğu gibi 420 işçinin birden işten çıkartılması, toplu işten atmalar… Böyle bir ülkede ne yazık ki sağlıklı kalabilmek mümkün değil. Geçtiğimiz haftalarda İstanbul ve Ankara’da, Türkiye'nin büyük tıp fakültelerinin emekçileriyle buluştum. Hocasından hemşiresine, asistanından teknisyenine, taşeron işçisinden hekimine hepsinin ortak sorunu, halka sağlıklı hizmet verememek ve çalışan olarak büyük sıkıntılar yaşamak. Nedeni ise Hükûmetin hâlen övündüğü “Sağlıkta Dönüşüm Programı” adı altında dokuz yıldır sürdürdüğü sağlık politikalarının yarattığı tahribatlar, 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname, Tam Gün Yasası ve genel sağlık sigortasıyla çoğalan sorunlardır. Gelir testi için sıralarda, kuyruklarda… SGK kurumlarının önünde vatandaşlar kuyruk oluşturuyor. Yeşil kartlılar, on sekiz yaşını geçmiş kız çocuğu bulunan aileler, kayıt dışı çalışmaya itilmiş 100 binlerce işçi “Sağlık hizmeti alabilecek miyim?” sorusunu soruyor. Asgari ücretin üçte 1’inden biraz fazla geliri olanlar ne yapacaklar? Bu parayla ev kirası mı verecekler, SGK primi mi ödeyecekler, çocuklarını okula mı gönderecekler yoksa ailelerini besleyebilecekler mi? Sağlık Bakanı Sayın Recep Akdağ yakın zamanda yaptığı basın toplantısında “Amacımız, sağlığı ticarileştiren anlayıştan kurtarmak.” dedi. Sayın Sağlık Bakanına sormak gerekiyor: Daha iki ay önce Türkiye’yi sağlıkta cazibe merkezi hâline getirmek amacıyla sağlıkta serbest bölgeleri yasalaştıran 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’yi siz hazırlamadınız mı? Hekimlik yapmak isteyen aile hekimlerini elektrik, su, kira, ısınma gideri faturalarını ödeyen ticarethane olmaya zorlayan siz değil misiniz? SES ve TTB öncülüğünde tüm sağlık emekçileri “Sağlıkta ticaret ölüm demektir.” derken onları ideolojik olmakla suçlayan siz değil misiniz? Hastane ziyaretlerimin sonuçlarını sizlerle paylaşmak istiyorum. Sağlık hizmeti sunumu ekip işi olmaktan çıkmıştır. Bakanlığın hastaya “Ne kadar işlem o kadar para.” anlayışıyla dayattığı performans ücretlendirmesi sağlık emekçilerinin deyişiyle bonus biriktirme uygulaması iş barışını bozmuştur. Hastaya yaklaşımda etik değerler büyük ölçüde zedelenmiştir. Sağlık emekçileri iş ve gelir güvencesizliği yaşamaktadır. Uygulanan bu sistemin hastalarla sağlık emekçilerini karşı karşıya getirmesini ise hep birlikte biliyoruz, şiddet vakaları gazetelerden düşmüyor. Daha çok muayene daha fazla kâr anlayışı ile Avrupa’da en az yirmi dakika olan muayene süresi SGK tarafından on dakikaya indirilmiştir. Biliyor musunuz, İstanbul Bağcılar Devlet Hastanesinde günde 7 bin hastaya bakılmaktadır. Artık sağlık hizmetinde kalite değil, sayılar konuşuluyor. Bu çalışma koşullarına dayanabilmek için ilaç kullanan hekimler vardır ve bu hekimlerden geçen yıl 3 tanesi yaşamını yitirmiştir. Sağlık Bakanının memleketi Erzurum’da tam bir yılda, Erzurum’un nüfusu kadar olan sayı, 1 milyon 300 bin hastaya bakılmıştır. Kışkırtılan sağlık ihtiyacıyla kaynaklar ilaç tekellerine, tıbbi teknoloji tekellerine, özel sağlık hizmetlerine aktarılmıştır. Tam Gün Yasası’yla boşalan üniversite hastanelerinde tıp eğitiminin ciddi yara alacağı açıkken bu konuda ısrar niye? Alanında deneyimli birçok yetenekli hoca üniversite dışına itilmiştir. Hastalar doktorlarından, tıp öğrencileri hocalarından mahrum bırakılmıştır. Üniversitede hasta bakamayan hoca, öğrencisine nasıl pratik eğitim verecektir? Değerli milletvekilleri, sağlık emekçilerinin ve halkın sesine kulak verilmelidir. Halkın da, sağlıkçıların da talebi sağlık hizmetlerinin genel bütçeden karşılanmasıdır; sağlık hizmetlerinin nitelikli ve ulaşılabilir, ücretsiz olmasıdır; katkı ve katılım paylarının kaldırılmasıdır.
Buyurunuz devam ediniz.
Ve elbette ki değerli milletvekilleri, sağlıklı bir yaşam için her şeyden önce ülkemizde barışı kazanmak zorundayız. Sözlerimi dünya halklarının büyük şairi Bertolt Brecht’le sonlandırmak istiyorum: “Bize öyle geliyor ki karşı çıkmak en iyisi. Ve en küçük bir sevinçten bile vazgeçmemek. Ve kovmak yeryüzündeki acıyı yaratanları. Ve sonunda yaşanır bir hâle getirmek dünyayı.” Teşekkür ediyorum.
Hükûmet adına Sağlık Bakanı Recep Akdağ. Buyurunuz Sayın Akdağ.
Biraz önce gündem dışı konuşmada sağlığı söz konusu eden değerli milletvekiline teşekkür ediyorum çünkü insanımıza AK PARTİ hükûmetleri olarak sağlıklı kalmak ya da hastalanan vatandaşlarımız için hizmet etmek konusunda neler yaptığımızı, neler başardığımızı Meclis kürsüsünden bir kere daha izah etme fırsatını bana verdi. Kendisine gerçekten teşekkür ediyorum. Değerli milletvekilleri, şükürler olsun ki dokuz seneyi aşkın iktidarımızda, halkımız, birçok alanda olduğu gibi sağlık konusunda da çilelerden kurtulduğu bir dönemi yaşıyor. Kuşkusuz, her hizmet alanında olduğu gibi bir hizmet sektörü olan sağlık alanında da hâlâ eksiklerimiz var, yapacak işlerimiz var, yapısal dönüşümümüzü gerçekleştirmek için atmamız gereken yeni adımlar var ancak vatandaşımız, gerek koruyucu hizmetlere gerek tedavi edici hizmetlere gerek acil ihtiyaç duyduğu zaman acil hizmetlere geçmişle kıyaslanamayacak kadar, şükürler olsun, daha kolay ulaşıyor. Biraz önceki değerli konuşmacı Tam Gün Yasası’ndan bahsetti, genel sağlık sigortasından bahsetti. Özellikle bu konu üzerinde durarak konuşmama başlamak istiyorum. Türkiye, AK PARTİ İktidarından önce, ambulanslara hasta koymak için hasta yakınlarından para istenen, evrakı olmadığı için ya da parası olmadığı için vatandaşların hastanelerde rehin tutulduğu, çocuk cenazelerinin hastanelerde rehin tutulduğu bir ülkeydi. Bunu vatandaşımız, halkımız çok iyi biliyor. Türkiye, bir işçiye ya da işçi emeklisine “Sen sadece işçinin hastanesine gidebilirsin, SSK hastanesine gidebilirsin, yanı başındaki sağlık olacağına bile gidemezsin, devlet hastanesine adımını atamazsın, özel hastanenin önünden bile geçme.” dendiği dönemleri yaşadı. Türkiye, hastaneye bir şekilde giden, fırsat bulan vatandaşa “Muayenehaneye gel de hizmeti ancak bu şekilde alabilirsin.” dendiği günleri yaşadı, hem de çok yoğun bir biçimde yaşadı. Tabii o dönemlerde hepimiz sistemin mağduruyduk, bir taraftan halkımız bu sistemin mağduruydu değerli milletvekilleri, öte yandan biz sağlık çalışanları sistemin mağduruyduk. Şöyle tahayyül edelim, geçmişe dönüp bir hatırlayalım: Bir bebek cenazesi morgda bekletiliyor; onun annesi-babası üniversite hastanesinde sizin yanınıza gelmiş -siz üniversite hastanesinde bir hekimsiniz, bir öğretim üyesisiniz- size diyor ki: “Hocam, ne olursunuz, bebeğimi verin de götüreyim.” Sizin de elinizden herhangi bir şey gelmiyor, siz de sistemin mağdurusunuz; hekim olarak, hoca olarak, asistan olarak elinizden herhangi bir şey gelmez ki. Ya da ambulansa bir hasta koyacaksınız, size verilen talimat: “Bu ambulansın önce mazot parasını alacaksın, sonra hastayı o ambulansa koyacaksın.” Siz o ambulansın şoförüsünüz ya da o ambulansta hizmet veren doktorsunuz, o ambulansta hizmet veren acil tıp teknisyenisiniz; vatandaşla birlikte çektiğiniz çileyi ve vicdan azabını düşünün. Şimdi, Yasası’yla üniversitelerin boşaldığından Sayın Milletvekili bahsetti, hastaların doktorlarından, öğrencilerin de hocalarından uzaklaştığını iddia etti. Değerli milletvekilleri, acaba gerçekler bu mudur? Tam Gün Yasası’ndan önce Türkiye'de hemen her uzman hekimin bir şekilde vatandaşla bir para ilişkisi oluşuyordu, sistem bunu gerektiriyordu. Üniversitelerimizde durum şöyleydi: “Özel muayene” ve “özel ameliyat” adı altında bir işlem vardı; gittiniz, normalde sizi asistanlar karşılar; bir şekilde hocayla görüşmeniz gerekiyorsa, öyle bir ihtiyacınız varsa ya hastanede özel muayene parası vereceksiniz, özel ameliyat parası vereceksiniz ya da bir muayenehaneye gideceksiniz, durum bundan ibaretti. Şimdi, Sayın Milletvekili acaba bu sistemin ortadan kaldırılmasından neden müteessir oluyor, neden rahatsız oluyor? Bunun vatandaşın lehine olduğunda bir şüphe var mı? Değerli milletvekilleri, Tam Gün Yasası’ndan sonra üniversitelerimizde yaklaşık olarak 12 bin uzman hekimden yalnızca bin kadarı aynı anda hem üniversitede çalışmak hem de dışarıda çalışmak talebini üniversitelerine bildirmişlerdir. Dikkatinizi çekiyorum: “Boşalan üniversite” diye ifade edilen, bin öğretim üyesiyle ilgilidir. Dahası, Türkiye'de 120 bin hekim var. Bu 120 bin hekimin yaklaşık olarak 90 bini kamuda çalışmaktadır. Bu 90 bin hekimden de aşağı yukarı 45 bini uzman hekimdir. 90 bin hekimden Tam Gün Yasası’ndan sonra bir şekilde muayenehaneyle, dışarıyla ilişkisi kalan yalnızca bin kişidir. Bundan neden rahatsız oluyoruz? 90 bin kişiden bin kişinin derdi neden bu milletvekilimizi bu kadar rahatsız ediyor? Biz biliyoruz ki vatandaşımız hizmete daha kolay ulaşıyor, vatandaşımız bir muayenehaneye taşınmadan -yoksulumuz, garibanımız, işçimiz, emeklimiz, esnafımız, köylümüz- hastaneden faydalanma imkânını buluyor. Bundan neden rahatsız olunur gerçekten anlamak mümkün değil değerli milletvekilleri. Şimdi, bir öğretim üyesinin muayenehanesinin olduğu günleri düşünelim. Öğleye kadar çalışır bu değerli öğretim üyemiz, bundan sonra muayenehanesine giderdi -sistem böyle çalışıyordu- ya da öğleden sonra saat öğle vaktine gelince, üniversitelerimizde “özel muayene, özel ameliyat, özel işlem” diye bir usul vardı, öğretim üyeleri o tarafa geçerdi, cebinde parası olan gider vezneye para yatırır ve bu şekilde hizmet alırdı. Şimdi, bir öğretim üyesi muayenehaneye gittiği zaman eğitim nerede kalıyor, öğrenci nerede kalıyor, hasta nerede kalıyor? Yani muayenehanesine giden bir hekimin, üniversitede çalışırken muayenehanesine öğleüzeri giden bir hekimin öğrencileriyle ne kadar irtibatı olabilir? Ya da öğleden sonra özel muayeneye başlayan bir hekimin öğrencileriyle ne kadar irtibatı olabilir? Dolayısıyla burada vatandaşımıza verilen hizmet, sağlıkta dönüşümle verdiğimiz hizmet Tam Gün Yasası’yla bir kere daha tescillenmiştir. Değerli milletvekilleri, Sayın Milletvekilimiz genel sağlık sigortasından da bahsetti. Bakınız, gerçekleri iyi görmek lazım. Bugün, 4 kişilik bir aileyi düşünelim, bu 4 kişilik ailenin geliri yaklaşık olarak 1.200 lirayı buluyorsa, 1.200 liranın altındaysa bu aile hiç prim ödemeden sağlık hizmetlerinden yararlanabilir. Zaten biliyorsunuz on sekiz yaşın altında olan herkes gelirine bakılmaksızın sağlık hizmetlerinden yararlanıyor. Peki, 4 kişilik bir ailenin geliri 1.200 liranın üstündeyse, 3.600 liraya kadarsa, 1.200’le 3.600’ün arasındaysa o zaman kişi başına 30 lira civarında, 35 lira civarında bir prim ödemesi gerekiyor. Şimdi, bir sosyal devlet olarak yoksulu, garibanı kollayan, gözeten bir sistem kurmuş durumdayız. Bir şekilde sigortası olmayan bir aile, herhangi bir akardan ya da başka bir yerden geliri varsa, tabiatıyla, bu gelirinden küçük bir prim ödeyerek bu hizmetten yararlanıyor ama yoksullar için, AK PARTİ hükûmetleri, bir sosyal devlet olma gereğini öteden beri yerine getirmiştir, bundan sonra da yerine getirmeye devam edecektir. Bu ülkede yoksul ve gariban bir kişi, çok açık ifade ediyorum, AK PARTİ hükûmetlerinde dokuz yıldır Sağlık Bakanlığı yapan bir siyasetçi olarak ifade ediyorum, bu ülkenin yoksul ve garibanı bundan böyle hiçbir hastanenin önünde boynunu eğmeyecektir. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Velev ki önüne gittiği hastane bir özel hastane olsun, değişmez. Eğer acil bir durumu varsa, yoğun bakım ihtiyacı varsa, isterse bir özel hastane olsun, isterse Sosyal Güvenlik Kurumuyla anlaşması olmayan bir özel hastane olsun, vatandaşlar bu hizmeti o özel hastaneden ceplerinden 5 kuruş ödemeden bile alabilmektedir. Bu usule uymayan, Hükûmetimizin ortaya koyduğu bu kurala uymayan herhangi bir özel işletme, özel hastane olursa bunun için de gerekli yaptırımları uyguluyoruz. Bizim vatandaşlarımızdan istirhamımız şudur: Kendileri için getirilen haklardan bütün vatandaşlarımız, halkımız yeterince yararlanmalıdır. Bu, koruyucu hizmetler açısından da böyledir, tedavi edici hizmetler açısından da böyledir, bireyin kendi sağlığını koruması açısından da böyledir. AK PARTİ hükûmetleri olarak bundan böyle de vatandaşımızın sağlığını korumak, onu hiçbir zaman bir sağlık kuruluşu önünde, kapısında sahipsiz bırakmamak için gayretlerimize devam edeceğiz ve Allah’ın izniyle, bunlardan daha iyisine de halkımız layıktır, daha iyisine de halkımızı kavuşturacağız. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Gündem dışı ikinci söz, Kütahya iline yapılan kamu yatırımları hakkında söz isteyen Kütahya Milletvekili Alim Işık’a aittir. Buyurunuz Sayın Işık.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Kütahya iline yapılan kamu yatırımları hakkında sizleri bilgilendirmek üzere söz aldım. Bu vesileyle tekrar saygılarımı sunuyor, iyi bir çalışma haftası diliyorum. Değerli milletvekilleri, bilindiği gibi, Kütahya ili 2002 yılından bu yana yapılan her seçimde iktidar partisine en fazla oy desteği vermiş birkaç ilden birisi olmuştur. Ancak ne yazıktır ki, aynı dönemde bu oy desteğinin karşılığını hizmet olarak alamamış ve seçim yılları dışında âdeta iktidar partisi tarafından unutulmuş bir il olmuştur. AKP’nin iş başına geldiği tarihten bu yana ilin en önemli istihdam kaynaklarından olan Şeker Fabrikası, Azot Fabrikası, ETİ Gümüş, Osmangazi Elektrik Dağıtım Şirketi ve KÜMAŞ AŞ gibi tesisler özelleştirilerek istihdam kapasitesi daraltılmış, ilimize yıllardır hizmet veren ve her yıl yaklaşık 10 bin asker ile 50 bine yakın asker yakınının ziyaret ettiği jandarma taburu ve benzeri gibi bazı kamu kurumları da kapatılarak başka illere taşınmışlardır. İle hizmet vermeye devam eden diğer kamu kurum ve kuruluşlarında ise taşeron sistemiyle Türkiye’nin gündemine getirilen, âdeta “kölelik sistemi” olarak tanımlayacağımız bir ucube sistemle gençlerimiz ili terk etmek zorunda kalmışlardır. AKP hükûmetleri döneminde ilimize gerek kamuda gerekse özel sektörde ek istihdam yaratılamayınca göç artmış ve ilin 2000 yılında 657 bin olan nüfusu 2011 yılında 564 bine gerileyerek 100 bine yakın çoğu genç erkek işsizimizin başka illere gitmesine yol açılmıştır. Bu rakamlarla 81 il içerisinde 2000 yılında yaklaşık yüzde 1’lik nüfus payıyla 34’üncü sırada yer alan Kütahya ili bugün yüzde 0,75’lik payla 36’ncı sıraya gerilemiş, aynı dönemde Türkiye nüfusu yüzde 10’un üzerinde artış gösterirken Kütahya nüfusu yüzde 14 oranında düşerek reel anlamda yüzde 25’e varan küçülmeleri maalesef bu il yaşamıştır; bunun sonucunda da milletvekili sayımız 6’dan 5’e inmiştir. Eski ismiyle “Devlet Planlama Teşkilatı”, yeni ismiyle de “Kalkınma Bakanlığı” resmî verilerine göre, kamu yatırımlarının illere göre dağılımları incelendiğinde, AKP’nin iktidara geldiği 2002 yılı öncesindeki 1999-2002 yılları bütçe döneminde görev yapan 57’nci Hükûmet döneminde 81 il içerisinde ortalama 29’uncu sırada yer alan Kütahya ili, 2003-2011 yıllarını kapsayan dokuz yıllık AKP hükûmetleri döneminde ise tam 10 sıra gerileyerek ortalama 39’uncu sırada yer almıştır; yani son on yılda il geriye gitmiş, istihdamı daralmış ve göç artmıştır. İlimiz, iktidar mensuplarının her fırsatta övünerek bahsettikleri duble yollardan kendine düşen hakkını alamamış, Türkiye’deki tüm şoförler bugünlerde delik deşik olmuş yollar nedeniyle neredeyse Eskişehir-Kütahya ve Kütahya-Afyon güzergâhlarındaki işleri yolların durumu nedeniyle kabul etmez hâle gelmişlerdir. Değerli milletvekilleri, söz konusu Devlet Planlama Teşkilatı resmî verilerine göre, bahsettiğim 57’nci ve 58, 59, 60 ve 61’inci Hükûmet dönemlerindeki bu gelişimin sektörlere göre dağılımı incelendiğinde -özet olarak paylaşmak istiyorum- son dokuz yıllık AKP İktidarı döneminde Kütahya ili tarımda alması gereken payın toplamda sadece dörtte 1’ini almış, madencilikte ve imalatta hakkının üzerinde katkı almış, enerjide alması gereken kamu yatırımlarının sadece dörtte 1’ini, ulaştırmada sadece onda 1’ini, turizmde sadece seksende 1’ini, konutta sadece on birde 1’ini, eğitimde dörtte 3’ünü, sağlıkta beşte 3’ünü, diğer yatırımlarda sadece dörtte 1’ini, toplamda ise alması gereken payın sadece ve sadece yarısını alabilmiştir, durum budur. Son dönemde, 2011 nüfus sayımı sonucunda, Türkiye’de en fazla göç veren Isparta ilinden sonra 2’nci il unvanını almıştır. Yine AKP İktidarı döneminde, Türkiye genelinde kapatılan 16 bin dolayındaki ilköğretim okulundan 549 köy okulunu kapatarak Türkiye 1’incisi olmuştur. İktidarı, bu ili duymaya ve hizmete davet ediyorum. Hepinizi saygıyla tekrar selamlıyorum.
Hükûmet adına Orman ve Su İşleri Bakanı Sayın Veysel Eroğlu. Buyurunuz Sayın Eroğlu.
Evvela şunu ifade edeyim: Kütahya’ya hakikaten çok büyük yatırımlar yapıyoruz, yapmaya da devam ediyoruz. Tabii bunun bilinmesi gerekir. Zaten, Kütahyalılar da bunu takdir ettikleri için her seçimde bunu sandık başında bize gösteriyorlar, bir kere onu da ifade edeyim. Evvela, ben kendi Bakanlığımdan başlayayım. Biz orada, Çevre ve Orman Bakanlığı, şimdi de Orman ve Su İşleri Bakanlığı olarak Pullar Göleti sulaması, Gümele Göleti sulaması, Tavşanlı sulaması ikmali, Konuş Göleti gibi pek çok göletleri tamamladık, sulamaları tamamladık. Ayrıca, tam 32 adet dere ıslahını bitirdik. İsimlerini saymayacağım çünkü her birisini saymak zaman alır. Bunun dışında, Beşkarış Barajı vardı, yıllardan beri bitmemiş, hatta ben geldiğim zaman “Bu baraj kaç yılda biter?” dediğim zaman “Bu ödeneklerle yetmiş iki yılda biter.” diye DSİ’deki arkadaşlar ben Genel Müdürken söylediler. Biz Beşkarış Barajı’nı da yıldırım hızıyla bitirdik, şu anda da Beşkarış sulamasının projeleri devam ediyor ve Mayıs 2012’de, bu yılın Mayıs ayında ihale edeceğiz; yaklaşık 96.860 dekar arazi sulanacak, ödeneği de var. Kütahya’da Hasanlar Barajı vardı. Kütahyalılar geldiler, “Fahri hemşehri olarak bu barajı yap.” dediler. Ben de Kütahya’nın fahri hemşehrisi ve Simav’ın fahri hemşehrisi olmaktan dolayı büyük bir gurur duyuyorum ve neticede, Hasanlar Barajı’nın inşaatına başladık, şu anda yüzde 50’si tamamlandı ve barajın bitim tarihini de “31 Mayıs 2012 saat 13. 00’ü 13 geçe bitsin.” diye kesin talimat verdim. Bununla ilgili, Hisarcık ve Sanlar ovalarındaki 8.630 dekar alan sulanacak, bunun da ödeneği var. Ayrıca, Hasanlar sulamasının da inşaat ihalesi yapıldı, 24 Ocak 2012 yani geçtiğimiz günlerde yapıldı, burada da 8.630 dekar alan sulanacak. Şimdi, Kütahyalılara büyük bir müjde vermek istiyorum. Ben, Kütahya’ya gittiğimde Aslanapa Kureyşler Barajı’nı mutlaka yap.” diye talep etmişlerdi, hakikaten bu da önemli bir şey. Bununla ilgili proje yapımını başlatmıştık. Şimdi, şu anda baraj inşaatıyla alakalı, yatırım programına dâhil oldu, hatta şu anda teklifler de alındı, bu sene de gideceğiz, birlikte, hep beraber kazmayı vuracağız. Şimdi, ben, tabii, bir sürü dere ıslahları var, onlardan bahsetmeyeceğim ama Kütahya’yla ilgili çok büyük bir müjdeyi buradan verme fırsatı verdiği için değerli hemşehrim Alim Işık Beyefendi’ye teşekkür ediyorum. Efendim, Kütahya’da 29 adet gölet ve sulamasını programa aldık. Yıldırım hızıyla yapacağız ve temel attığımız gün, 364 günde bitecek. Bakın, bunları, Kütahyalılar beni buradan dinliyorlardır… (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Bakın: 1) Kütahya Konuş Göleti, 1.030 dekar, inşaatı bitti. 2) Simav Söğüt Göleti, 3) Tavşanlı Şenlik Göleti, 4) Tavşanlı Uluçam Göleti, 5) Hisarcık Güldüren Göleti, 6) Gediz Göleti ve sulaması, 7) Simav Yemişli Göleti, 8) Gediz Yağmurlar Göleti, 9) Domaniç Çukurca Göleti, 10) Simav Kiçir Göleti, 11) Merkez Başören Göleti, 12) Tavşanlı Doğanlar Göleti, 13) Şaphane Göleti, 14) Tavşanlı Kayı Göleti, 15) Gediz Yunuslar Göleti, 16) Domaniç Çamlıca Göleti, 17) Gediz Gümüşlü Göleti, 18) Tavşanlı Kışlademirli Göleti, 19) Pazar Orhanlar Göleti, 20) Simav Yağmurlar Göleti, 21) Hisarcık Kayaköy Göleti, 22) Hisarcık Arapşah Göleti, 23) Simav Yeşilköy Göleti, 24) Gediz Kızılüzüm Göleti, 25) Gediz Fırdan Göleti, 26) Gediz Kayacık Göleti, 27) Gediz Işıklar Göleti, 28) Gediz Ilıcasu Göleti, 29) Şaphane Üçbağ Göleti. Bu 29 tane gölet ve sulamasını bitireceğiz. Yani ben şunu ifade edeyim: Kütahya Kütahya olalı bu kadar baraj, gölet görmemiştir; göremez de çünkü hepsini bitireceğiz.
Bunun dışında -daha müjdelerimiz var, bitmedi- Kütahya’da muazzam bir ağaçlandırma seferberliği başlattık. Biz 845.400 dekar arazide çalışma yaparak Kütahya’mızda 32 milyon fidanı toprakla buluşturduk. Şu anda 2 tane kent ormanı kurduk Kütahya’ya. 16 tane orman içi dinlenme yeri, mesire alanı inşa ettik; Kütahya’mıza sunduk. Ayrıca Kütahya’da ne kadar otomatik meteoroloji ölçüm istasyonu talep edilmişse hepsini karşıladık. Bakın, şu ana kadar 7 tanesi kuruldu. Dumlupınar’a, Gediz, Emet, Kütahya merkez, Simav, Tavşanlı ve Kızılcık köyüne 7 tane otomatik meteoroloji ölçüm istasyonu kurduk. Son Simav’a gittiğimde 3 tane daha talep ettiler, onun da kurulması talimatını verdim. Bunlar Altıntaş, Pazarlar, Domaniç; bunları da kuracağız. Bunun dışında, ben Çevre ve Orman Bakanıyken Kütahya’dan çevreyle ilgili ne talep getirilmişse hepsini yerine getirdim. Bakın, sadece Bakanlığımızdan o tarihlerde 4 milyon TL sırf çevre için hibe yatırımlar yaptık. Pek çok belediyeye -şu anda sayısını unuttum- 12 tane belediyeye, hatta bir kısmını müşterek kullanıyor, 15 belediyeye özel sıkıştırmalı çöp kamyonu gönderdik. Efendim, bunlarla bitmiyor bakın, sadece bizim Bakanlık değil. Sağlık Bakanlığı 2 devlet hastanesi olmak üzere 21 sağlık tesisini hizmete açtı. Bir de şu müjdeyi vereyim: Biz Kütahya’ya gittiğimizde Kütahyalılar çok modern bir eğitim ve araştırma hastanesi talep ettiler ama yer problemi vardı. Yerini de biz Kütahya milletvekillerimizle birlikte, Kütahya’nın Afyonkarahisar çıkışında, sağ tarafta muhteşem bir ormanlık alan var, burada…
Sayın Bakanım, orayı şimdi değiştirmek istiyorlar, ona müsaade etmeyin o zaman.
Evet, peki. Size de hitap ediyorum, merak etmeyin. Size söylüyorum zaten, siz de duyun diye. Şimdi, tarım sektörüne…
Hayır, şu anda başka yere taşımak istiyorlar hastaneyi, haberiniz olsun.
Evet, tamam, peki. Peki, tamam. Bakın, tarım sektöründe geçen yıl sonuna kadar 327 milyon TL’lik tarımsal destek verilmiş. Millî Eğitim Bakanlığı 1.165 yeni derslik yapmış. Nasıl oluyor bu? Yeni derslik taleplerini karşılamış ve Kütahya’da, Dumlupınar Üniversitesi bünyesinde 7 tane birim hizmete açıldı. Efendim, Ulaştırma Bakanlığı destan yazıyor. Bakın…
Hastane kapandı, Tıp Fakültesi Hastanesi kapatıldı.
Yenisi açılıyor. Bazı köylerde kapanmamış olabilir ama lütfen, sayın milletvekillerim, orada nüfusun artması için siz de biraz gayret edin, teşvik edin.
Gayret mi etsin, teşvik mi etsin, hangisi?
Şimdi, maalesef, nüfus artış hızı Kütahya’da düşük. Afyonkarahisar’da da düşük ama…
Afyon da benzer Sayın Bakan, Afyon da bizden çok iyi değil.
Afyonkarahisar’ın nüfusunu şimdi 700 bine yükselttik Allah’a şükür, Kütahya’yı da kısa zamanda 700-750 bine yükseltelim birlikte.
Afyon da bizden çok iyi değil o konuda.
Şimdi, bakın, Millî Eğitim Bakanlığı dışında, Ulaştırma Bakanlığı. Efendim, Ulaştırma Bakanlığının geçen yıl sonuna kadar yaptığı yatırımı okuyorum: Tam 355 milyon 7 bin 382 TL Ulaştırma Bakanlığı yatırım yapmış. Özellikle Ulaştırma Bakanlığımız şu ana kadar 140 kilometre bölünmüş yolu tamamladı. İnşallah iki yıl içinde bunu 300 kilometreye tamamlayacağız. Bakın, bunun takibini de yapıyoruz.
Sayın Bakanım, Afyon-Kütahya yoluna hiç kimse yük almıyor.
Tamam, bir müsaade et, müsaade et. Bak, bak, bak, şimdi, Bozüyük… Bakın, Bozüyük…
Çukurdan gidemiyor, çukur her taraf.
Efendim, yağışlardan dolayı tahrip olmuş olabilir ama şu anda Afyonkarahisar’dan veya Kütahya’dan İstanbul’a biz yedi sekiz saatten önce gidemiyorduk. Bilecik rampalarında kamyonun arkasına kilometrelerce -ben de o bölgenin insanıyım- takılıp kalıyorduk ama şu anda…
Alması gerekenin onda 1’ini almıştır Sayın Bakan, onda 1’ini; 9’unu istiyoruz sizden.
Müsaade edin, ben sizi dinledim.
Sayın Işık…
Ben sizi dinledim. Lütfen, karşılıklı nezaket… Hemşehriyiz.
Buyurunuz Sayın Bakan, devam ediniz.
“Onu da vereceğiz.” de de bitsin Sayın Bakanım.
Üstelik, ben de Simav’ın hemşehrisiyim. Hemşehriyiz, birlikte yapacağız. Sayın Vekilim birlikte yapacağız, ben de takipçisi olacağım.
Yapılanı çok büyük bir hizmet gibi göstermenin bir anlamı yok Sayın Bakan.
Söz veriyorum, ben de takipçisi olacağım.
Biri veren dokuzunu da verir.
Yeni dönemde yol istiyoruz biz.
Bakın, şu anda Bozüyük’ten İstanbul’a gitmek için Bozüyük’ten giriyoruz Mekece’den dağları deldik, Mekece’den çıkıyoruz. Şimdi inşallah, kısa zamanda burası, Bozüyük-Kütahya ve Afyonkarahisar yolu var ya, orası bitümlü sıcak karışım, yani halkın sıcak asfalt dedikleri asfalttan yapılacak. Hava şartları müsait olunca tabii ki, ben de biliyorum.
Sayın Bakan, Kütahya’ya yapılan hizmet Afyon’a yapılmış demektir.
Hayır, Kütahya’ya yapacağız. Bunun dışında, bakın, bölünmüş yollar; Kütahya-Abide-Uşak bölünmüş yolu, Dumlupınar-Altıntaş ve Balıkesir yolu da, şu anda projesi yapılıyor, yani Kütahya, hem Uşak’a hem Afyonkarahisar’a hem Eskişehir hem İstanbul hem de Balıkesir’e bağlanmış olacak. Bunun dışında…
Sayın Bakan, proje var yol yok, bizim sıkıntımız bu, yol istiyoruz biz.
Peki, ben size göstereyim. Haydi yolu görmediniz, TOKİ’nin yaptıklarını da mı görmüyorsunuz koca binaları? 5.378 tane konut inşa etmiş ve inşa etmeye devam ediyor.
Sayın Bakan, nüfus boşalıyor diyor ama… konutlarda kim oturacak?
KÖYDES, BELDES deriz…
Nüfus boşalıyor diyor...
Şimdi efendim bakın, o zaman size bir şey söyleyeyim: Nüfus boşalıyor diyor ama…
Bakın, Isparta’da yüzde 20 boşalmış nüfus…
Sayın Vekilim, bakın 2007 yılında sigortalı işçi sayısıyla 2012 Ocaktaki sigortalı işçi sayısını aldım, lütfen rakamlara dikkat edin; Kütahya’da 2007 yılında 28 bin sigortalı işçi varken 2012 Ocak ayında 49 bin sigortalı işçi var. İstihdam daha iyileşiyor, bundan daha iyisi can sağlığı.
Aylık kaç para alıyorlar bir de onu anlatın.
İkincisi: Peki, ben şöyle söyleyeyim…
Isparta’da altı ayda yüzde 100 artmış bakın, rakamları doğru vereceksiniz Sayın Bakan.
Sayın milletvekilleri, lütfen karşılıklı konuşmayalım, lütfen dinleyiniz.
Anlaşılan konuşmamdan rahatsız oluyorsunuz. Peki, şimdi, tamam, yaptıklarımızı bir kefeye koyduk; şimdi, yapacaklarımızın, yatırımların ben size müjdeyi veriyorum.
On yılın hesabını verin bize, yapacaklarınızı boş ver.
Tamam, yapacaklarımı söylüyorum ben. Bir: Eğitimde 100 milyon TL’lik yatırım ayırıyoruz. İki: Sağlıkta 170 milyon TL. Lütfen yazın. Ulaştırmada 350 milyon TL, madencilikte 220 milyon TL, DSİ 100 milyon TL’lik yatırım yapacak. Enerjide 30 milyon TL ve diğer birimlerde 100 milyon TL olmak üzere 1 milyar 70 milyon TL Kütahya’ya 2012 yılında yaklaşık 1 milyar TL yaptık. Yeter mi?
Sayın Bakanım, ancak teşekkür ederiz, eğer vermediklerinizi bu sene alırsak teşekkür ederiz. Seneye de oraya çıkarsak teşekkür ederiz.
Şimdi, değerli hemşehrilerim bakın, Halep oradaysa arşın burada. Halep oradaysa arşın Simav’da, arşın Kütahya’da.
Simav depremini Van’la birleştirmediğiniz sürece hiç konuşmayın.
Simav’da 19 Mayısta deprem oldu hemen birlikte, hep beraber, vekillerimiz sağ olsun -vekilim de oradaydı- birlikte el attık ve şu anda 928 konutta vatandaşlarımız dört dörtlük binalarda oturuyor, bakın bitti. İki, hak sahiplerine teslim edildi.
Anahtarlarını geri verdiler Sayın Bakan.
Okullar bitmek üzere, hatta bütün oradaki okulları bizzat ben takip ettim, inşallah kısa zamanda okulların tamamı da bitmiş olacak. Ayrıca, Beyce’de ilköğretim okulu on gün içinde teslim edilecek, diğer okullar ise iki ay içinde teslim edilecek, dört dörtlük okullar. Bunun dışında, hükûmet konağının üçüncü kat betonu… Bakın hükûmet konağında yer yoktu o yeri bu hemşehriniz verdi. Meteoroloji çıksın, Simav’a hükûmet konağı lazım diye… Hiç olmazsa buna teşekkür etseydin Sayın Vekilim ya Allah aşkına. Hiçbir şeye teşekkür etmiyorsun yani hemşehriyiz bir de.
Sayın Bakanım, herhâlde vereceksiniz yani siz de o bölgenin Bakanısınız, biz de size başkaları gibi davranmıyoruz, teşekkür ediyoruz.
Şimdi bunun dışında bakın, devlet hastanesi… Şimdi sizden o zaman ben bir şey talep edeyim: Şimdi devlet hastanesi için yer istediler, ben dedim ki: “Ormandan beğendiğiniz yeri verin.” Ama Simavlılar dediler ki: “Orman uzak, belediyenin bir yeri var, belediye versin.” Muhteşem bir hastane yapalım diye karar aldık. Lütfen birlikte gayret edelim o zaman belediye… Nasıl ki biz belediyeye büyük yardım ediyoruz, bu şekilde oraya… Simav için bakın şu anda okullar yapıldı mı? Konutlar yapıldı mı? Ayrıca camiler, bütün şeyler yapılıyor mu?
Sayın Bakanım, birlikte gidelim neyse yapılması gereken hayhay, memnuniyetle.
Hükûmet konağı için yer istediniz? Bunu da verdik mi Sayın Vekilim. Şimdi hastanesi kaldı, hastane için ormandan yer Simavlılar, siz de Simavlısınız, vekillerimle beraber Simav’a gidin, nereye istiyorsa ormanda, bana ait bir yer istiyorsa, Bakanlığıma ait, başımın üstünde yeri var ama onlar diyorlar ki “Belediyeye ait bir yer istiyoruz.” Siz onu alırsanız, hemen de ben söz veriyorum, Sağlık Bakanımızla birlikte el ele tutarak takip edeceğiz. Yani, Sayın Vekilim, tabii söylenecek çok şey var ama şunu yapalım mümkünse: Maksadımız Kütahya’yı ve bütün Türkiye’yi kalkındırmak. Lütfen, bir eksiklik varsa, ben de Kütahya’nın bir hemşehrisi, fahri hemşehrisi ve hizmetkârı olarak, yapılacak şeyleri lütfen bana verirseniz bizzat birlikte takip edelim.
Bakanım, biz de zaten onun için size söylüyoruz.
Bu gururu hep beraber yaşayalım. Ben, hepinize çok teşekkür ediyorum. İnşallah, güzelliklere vesile olur. Hepinizi saygıyla selamlıyorum efendim, sağ olun.
Gündem dışı üçüncü söz, Suriye’de yaşanan sorunların sınır illerimize etkileri hakkında söz isteyen Gaziantep Milletvekili Mehmet Şeker’e aittir. Buyurunuz Sayın Şeker.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Suriye’de yaşanan olaylar ve ülkemize yansımalarına ilişkin gündem dışı söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlarım. Sayın milletvekilleri, 2 Şubat 2011 tarihinde Suriye’nin Öncüpınar Sınır Kapısı’dan geçerken bir tır gümrük muhafaza memurları tarafından yakalandı. Bu tırın içerisinde silahlar vardı. Bu silahlar Gürbulak Sınır Kapısı’ndan geçerek Kilis’in Öncüpınar Sınır Kapısı’ndan Suriye’ye girerken yakalandı. Yaklaşık on tane ili de bu arada geçmiş oldu. Yaklaşık bu olayın üzerinden bir yıl geçti. Bir yıl geçmesine rağmen bu silahlarla ilgili hiçbir açıklama yapılmadı. Bu silahlar nereye gidiyordu? Bu silahlar Suriye’deki isyancılara mı, Suriye ordusuna mı yoksa başka bir yere mi gidiyordu? Bu silahların hangi devlete ait olduğu, hangi marka olduğu, Hükûmetçe maalesef herhangi bir şekilde bununla ilgili açıklama yapılmadı. Yine, aradan geçen bir yıl sonra 7-8 Ocak tarihinde yani bu yılın 7-8 Ocak tarihinde beş tane tır daha yakalandı bu sınır kapısında. Basında yer alan haberlere göre, bunların da içerisinde sodyum sülfat ve silah malzemesi, silah yapımında kullanılan maddeler olduğu açıklandı. Ancak bununla ilgili Kilis Valiliğinden aldığımız bilgiler neticesi TÜBİTAK, Gümrük Müsteşarlığı ve Kara Kuvvetleri Komutanlığından oluşan bir bilimsel kurulun bunları incelediği ancak şu ana kadar bir açıklama yapılmadığını da dikkatlerinize sunarım. İlk tırdaki malzemeler bundan bir ay önce Osmaniye’deki Toprakkale askerî birliğine teslim edildi ve yine bir açıklama yok. Bu silahlar ne malı, nereye gidiyor, nerede kullanılacak bunlarla ilgili bir bilgi yok. Kilis Valisi bunlarla ilgili şöyle bir açıklama yaptı: “Son tır da diğer tırlar gibi bir ihbar sonucu yakalanmıştır, bunlarla ilgili çalışmalarımız devam etmektedir.” demiştir. Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Sayın Selçuk Ünal bununla ilgili bir açıklama, yapmış, yine yuvarlak bir açıklama, gümrük memurlarının yaptığı olağan işler olarak bunları yorumlamıştır. Gümrük ve Ticaret Bakanı Sayın Hayati Yazıcı teknik çalışmalarının devam ettiğini ancak yine bu silahlarla ilgili bir açıklama yapmamıştır. İran’ın Ankara Büyükelçiliği Gürbulak Sınır Kapısı’ndan yani İran’dan geçtiği için yazılı bir açıklama yaparak Suriye’ye silah gönderdikleri yolundaki iddiaları reddetmiştir. Gümrükten sorumlu Kilis Vali Yardımcısı da buna benzer bir açıklama yapmıştır. Tırlarda bahsedildiği gibi bomba ve silah yapımında kullanılan malzemeler varsa nasıl oluyor da bunlar Gürbulak Sınır Kapısı’ndan Kilis Öncüpınar Sınır Kapısı’na kadar on tane ili elini kolunu sallayarak dolaşabiliyor? Bu ülkenin güvenlikle ilgili, istihbaratla ilgili zaafları mı var? Bu malzemeler Suriye’deki isyancılara mı gidiyor yoksa Suriye ordusuna mı gidiyor? Bunları kim planlıyor, kim organize ediyor? Ya da bu yakalananın dışında başka tırlar geçmiş midir? Başka silahlar geçmiş midir? Bizim de vesile olduğumuz, ülkemiz üzerinde güvenliği tam tesis edemediğimiz için bu silahlar, bu ülkelere gidip birtakım insanların ölümüne, yoksul, fakir insanların ölümüne sebep olmuş mudur? İkinci olay da sayın milletvekilleri, Kilis’te gümrükleme sahasında bir mülteci kampı kurulması olayı. Burada bir mülteci kampı kurulmasına karar verilmiş, bu işte koordinasyonu sağlamak üzere Sayın Beşir Atalay görevlendirilmiştir. Tam da sıfır noktasına Suriye’ye 150 metre mesafede böyle bir kamp kurulmaktadır. Gümrükleme sahası, hac konaklama sahası olarak kullanılıyordu. Biz olay yerine 3 milletvekili arkadaşımızla birlikte gittik. Burada, olay yerinde yaklaşık 10 bin kişinin barınacağı, konteynerlerden oluşan, altyapısı tamamlanmış bir alan vardı. Sevgili arkadaşlar, şimdi burada sizlere şunu sormak istiyorum: Bugün eksi 20 derecede Van’da yaklaşık 50 bin kişi çadırda soğuktan titremekteyken, nereden geleceğini bilmediğimiz mülteciler için bugünden bir kamp kurma ve konteynerlerden oluşan bir kamp kurma doğru mu? Bunu sizlerin vicdanlarınıza bırakıyorum. Bu kamp, provokasyona açık bir kamp, yaklaşık 150 metre ilerisi Suriye askerlerinin, Suriyeli vatandaşların olduğu bir yer. Oradan bizim ülkemize av tüfeğiyle yapılan bir silah atışı bile savaş sebebi sayılacaktır. Onun için Kilis halkı da, Kilis’teki esnaf da, Kilis’te görüştüğümüz insanlar da bu kampın orada kurulmasına karşılar. Sıfır noktasındaki bu kamp tamamen provokasyona açık bir yerdedir. İlle de bir kamp kurulacaksa bu noktada yapılması gerek ülkemiz gerekse Kilisli vatandaşlarımız açısından doğru değildir.
Lütfen sözlerinizi tamamlayınız. Buyurunuz.
Son günlerde hepinizin malumu olduğu üzere -ne diyorduk- MİT Müsteşarıyla ilgili savcılık ifade talebinde bulundu ve Sayın Cumhurbaşkanımızla görüştü. Sayın Cumhurbaşkanımız şunu söyledi: “Asıl büyük olan resme bakmak lazım.” Ben de sizleri büyük olan resme bakmaya davet ediyorum sayın milletvekilleri. Büyük resim Suriye’dir, büyük resim Arap Yarımadası’dır, büyük resim İsrail’dir, büyük resim Amerika’dır. Saygılar sunuyorum.
Sayın milletvekilleri, İç Tüzük’ün 73’üncü maddesi uyarınca Sayın Oktay Vural’ın bir söz talebi vardır, onun söz talebini yerine getireceğim. Buyurunuz Sayın Vural.
Efendim, şimdi Adalet Komisyonunda, özellikle son günlerde meydana gelen KCK, devletin görevlileri, ilişkilerinin sorgulanmasıyla ilgili bir kanun teklifi görüşülmektedir ve Sayın Meclis Başkanı bu kanun teklifini Adalet Komisyonuna havale etmiştir. Aslında bu kanun teklifi Anayasa’mızın eşitlik prensibiyle, hukukun üstünlüğü prensibi ve Anayasa’mızın başlangıcında yazılı olan hiç kimseye ve zümreye ayrıcalık, istisna tanınamaz hükmünü de haleldar eden ve aynı zamanda da devletin diğer ilgili kurumlarını da ilgilendiren bir kanun teklifidir. Çünkü bilindiği gibi Türkiye Cumhuriyeti devletinin çeşitli kurumları vardır ve bu çeşitli kurumlarının kanun çerçevesinde verilmiş görevleri bulunmaktadır. Bu çerçevede Millî Savunma Komisyonu ya da İçişleri Komisyonunun üstlendiği birtakım görevler de bulunduğuna göre, Sayın Başkanın bu ilgili kanun teklifini sadece ve sadece Adalet Komisyonuna havale etmiş olması kabul edilemez çünkü havale edilen bu kanun teklifi aynı zamanda Anayasa’ya aykırı. Biraz önce ifade ettiğim gibi, kanun önünde eşitlik, hiç kimseye kanun dışında görev verme talimatının olamayacağına ilişkin hükümler, hukukun üstünlüğü hükümleri, imtiyaz tanıma hükümleri dikkate alındığında, bu kanun teklifinin Anayasa Komisyonuyla da alakası vardır. Bu kanun teklifinin devletin güvenliğiyle ilgili kurumları olan Millî Savunma Bakanlığıyla alakası vardır, devletin güvenliğiyle ilgili olan İçişleri Bakanlığıyla alakası vardır. Dolayısıyla, böyle bir kanun teklifi devletin ilgili kurumlarının görüşü alınarak tasarı olarak gelmediğine göre, hiç olmazsa devlet geleneği ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin yönetim anlayışı çerçevesinde ivedilikle diğer komisyonlarda görüşülmesi gerekmektedir çünkü bu konuştuğumuz kanun teklifi, bir terör örgütünün devletin hüküm ve tasarrufu altında yönetildiğine, kurulduğuna ve buna ilişkin de siyasi bir karar verildiğine ilişkin bir süreçle ilgilidir. Böyle bir durumda, Türkiye Büyük Millet Meclisi olarak, Sayın Başkanın yaptığı bu havalenin, bu kanun teklifini ilgilendiren komisyonları dışlaması milletvekillerimizin de egemenlik yetkisini kullanmasını engellemiştir. Bu bakımdan, bu havale uygun olmamıştır, üstelik Anayasa’ya aykırı ve yürütülmekte olan bir soruşturmayı bizatihi engellemeye yönelik, ayrıca suç olarak tarif edilen birtakım hususları da hukukileştirerek bir siyasi, hukuki imtiyaz sağlayan bir kanun teklifi sadece ve sadece Adalet Komisyonunda görüşülemez. Bu bakımdan, Başkanlığın şu anda Adalet Komisyonunda görüşülen bu kanun teklifiyle ilgili bu havaleyi yeniden değerlendirmesi ve biraz önce ifade ettiğim gibi, Anayasa yönüyle Anayasa Komisyonuna, devletin güvenliğiyle ilgili kurumlar yönüyle de Millî Savunma Bakanlığı ve İçişleri Komisyonunu ilgilendirmesi bakımından onlara da havale edilerek bu komisyonlarda yer alan milletvekillerimizin görevlerini yapmasını temin etmesi gerekiyor. Çok önemli bir kanun teklifidir. Yangından mal kaçırır gibi... Bu kanun teklifiyle devletin kurumlarını töhmet altında bırakmak ya da hukuk dışı talimatları hukukileştirmeye yönelik millî iradenin, millî egemenliğin tesis edildiği Parlamentoda uygun zeminlerde görüşülmesini sağlamak Başkanlığın görevlerindedir. Dolayısıyla, biz Milliyetçi Hareket Partisi olarak, Sayın Başkanın sadece bu kanunu Adalet Komisyonuna göndermesi yerine, diğer komisyonların da çalışma yapmasını temin edecek şekilde görev dağılımı yapması gerektiğini ifade ediyoruz. Bu konuda Başkanlığın inisiyatif almasını istirham ediyorum. Saygılarımı arz ediyorum.
Sayın milletvekilleri, İzmir Milletvekili Sayın Oktay Vural’ın bu görüşleri Başkanlıkça değerlendirilecektir. Teşekkür ederiz.
Sayın Başkanım…
Sayın Başkan…
Sayın Başkan, tabii, kanun teklifinin bu yönüyle bakıldığı zaman esas komisyon tarafından ele alınması, diğer komisyonlar tarafından ele alınmasını da engeller. Bu bakımdan sizden istirhamım, şu anda Sayın Başkanla görüşmek suretiyle, bu kanun teklifinin, bu kanun teklifini ilgilendiren diğer komisyonlara da gönderilerek, milletvekillerimizin millî iradeden aldığı güçle egemenlik kullanma yetkisinin engellenmemesini temin etmenizi istirham ediyorum.
Aynı şeyi söylüyor Sayın Başkan.
Sayın Vural, görüşlerinizi dinledik efendim.
Çünkü birleşim bittikten sonra anlamı kalmayacaktır bu itirazın. Dolayısıyla, oturum başında itiraz olduğuna göre, bu itirazların gereğini temin etmeniz lazım.
Evet, yerine getirilmiştir itirazınız, sizin talebiniz de İç Tüzük’e uygun olarak yerine getirilmiştir efendim. Buyurunuz.
Sayın Başkanım, Sayın Sözcünün talebi İç Tüzük’e uygun değildi, siz de İç Tüzük’e uygun olmayacak bir şekilde bir talebi karşılayıp söz verdiniz. Ben özellikle Başkanlık makamından neye göre söz verdiği konusunda Genel Kurulu bilgilendirmesini arz ediyorum efendim.
Sayın Başkan…
Bir dakika Sayın Vural, lütfen… Lütfen…
Çünkü İç Tüzük’ün 73’üncü maddesi kanun tasarılarını düzenliyor.
Ben neden söz vermiş olduğumu biliyorum gayet iyi bir şekilde. Sayın milletvekilleri, İç Tüzük’ün 73’üncü maddesi kanun tasarıları ve komisyonlara havale maddesidir ve burada kanun tasarıları ve teklifleri de aynı işlemi gördüğü için, burada…
Okur musunuz onu!
Bu verilen kanun teklifi, kanun tasarısı değil ki.
Sayın Başkan… Sayın Başkan…
Lütfen dinler misiniz. “Bu havaleye bir milletvekili itiraz etmek isterse, oturumun başında söz alır.” diyor. Sayın Vural bu havaleye itiraz etmek istemiştir. Bizim Başkanlık olarak bu yorumlamamız hem tasarı hem teklifler içindir. Biz öyle geniş yorumladık, bu bizim yorumumuzdur, bu şekilde uyguladık efendim.
Sayın Başkan, İç Tüzük’e aykırıdır bu.
Tüzük’e aykırı olarak görmüyorum efendim. Söz ve itiraz hakkını milletvekilleri kullanabilmelidir.
Sayın Başkan, kanun teklifleri İç Tüzük’te açıkça yazılmıştır zaten.
Sayın Başkan, yaptığınız usul yanlış. Bakın, 73’üncü madde tasarılarla ilgili konuyu düzenliyor, 74’üncü madde tekliflerle ilgili konuyu düzenliyor. Yaptığınız uygulama İç Tüzük’e aykırıdır. Usul tartışması açmanızı rica ediyorum.
Yaptığım uygulama İç Tüzük’e aykırı değildir…
İç Tüzük’e aykırıdır efendim, bakın…
…çünkü “Bir havaleye…
Madde başlığı var Sayın Başkan.
“…bir milletvekili itiraz etmek isterse oturumun başında söz alır.” diyor.
Sayın Başkan, madde başlığını okudunuz. Madde başlığı ne diyor?
Madde başlığını da okudum.
Kanun tasarıları…
Kanun teklifleri de, ikisi de aynı şekilde…
Sayın Başkan, İç Tüzük’e aykırı hareket ediyorsunuz.
…ve geniş olarak yorumladım efendim.
Sayın Başkan…
Teklifler 74’te düzenlenmiştir.
Sayın Başkan, tutumunuz hakkında söz talep ediyorum.
Usul tartışması açmak istiyorsanız buyurunuz Sayın Elitaş.
Lehinde efendim.
Sayın Başkan, 63’e göre usul tartışması…
Buyurunuz, buyurunuz.
Aleyhinde…
Aleyhinde efendim…
Tutumunuzun aleyhinde efendim…
Sayın Elitaş, buyurunuz, aleyhinde…
Türkiye Büyük Millet Meclisinin çalışma esasları İç Tüzük’e uygun olarak yapılmak mecburiyetindedir. İç Tüzük’ün emredici hükümleri vardır. İç Tüzük’le ilgili konular hoşumuza gitse de gitmese de değiştirilene kadar bu İç Tüzük’e uymak mecburiyetindeyiz. Bazı maddeler var ki yoruma hiç müsait olmayan maddelerdir. Nitekim 73’üncü madde, açıkça, başlığı da dâhil olmak üzere, kanun tasarıları ve komisyonlara havale: “Hükümetçe hazırlanan kanun tasarıları bütün bakanlarca imzalanmış olarak ve gerekçesi ile birlikte Meclis Başkanlığına sunulur. Bu havaleyle ilgili, eğer kanun tasarısıyla ilgili milletvekillerinin herhangi bir itirazları varsa bu konu Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulunda dile getirilir.” diyor. Hâlbuki bu, Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulan, kanun tasarısı değil, tekliftir. Başkanlık Makamının özellikle bu konuya dikkat etmesi gerekir. Başkanlık Makamı İç Tüzük’ü uygulamakla mükelleftir. Başkanlık Makamı, keyfî olarak hareket etmek, “Ben bu şekilde anladım.” demek hakkına sahip değildir. Bakın, kanun teklifleri de 74’üncü maddede düzenlenmiştir. 74’üncü maddede komisyonlara nasıl havale edileceği, 73’üncü maddede de kanun tasarılarının hangi şekilde havale edileceği açık ve net ifade edilmesine rağmen, ki nitekim, hep gelen ifade, “Başkan, gelen tasarıları ilgili komisyonlara doğrudan doğruya havale eder ve bunu tutanak dergisine ve ilan tahtasına yazdırır. Bu havaleye bir milletvekili itiraz etmek isterse oturumun başında söz alır.” Şimdi Sayın Başkanım, yaptığınız uygulama İç Tüzük’e aykırı bir harekettir. Nitekim, biz İç Tüzük’le ilgili değişiklikler yapmak istiyoruz. İç Tüzük’teki değişiklikleri bazı istifhamlı konuları netleştirmek amacıyla yapıyoruz ama net olan bir konuda Başkanlık Divanının, Değerli Başkanın bu konudaki yanlış tutumunun da İç Tüzük’e uygun olmadığını ifade ediyorum. Tutumunuzun aleyhinde olduğumu söylüyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Lehte, İzmir Milletvekili Oktay Vural. Buyurunuz Sayın Vural.
Doğrusu, böyle bir havaleye bir milletvekilinin itirazını görmezlikten gelmenin anlamını kavrayabilmiş değilim. Yani, şimdi, böylesine bir önemli…
İşte o zaman kaldıralım.
Ya bu kanun tasarısının arkasında Hükûmetiniz yok…
Tasarı değil; teklif, teklif.
Kanun teklifi bu.
Yani kanun teklifinin arkasında Hükûmetiniz yok. Dolayısıyla, burada Sayın Başkanın bir kanunla ilgili bir havale işlemine itirazı bu şekilde değerlendirmesini doğru buluyorum. Şimdi, aslında, keşke bu tutanakları biraz önce Adalet Komisyonuna gönderseydik. Biraz önce, Adalet Komisyonu, Komisyon Başkan Vekili Başkanlığında toplandı. Oysa eğer Mustafa Elitaş gerçekten bu konuda samimiyse hemen Adalet Komisyonu Başkan Vekilini aramalı çünkü orada diyor ki: “Komisyonlar, kendi başkanlarınca toplantıya çağırılır.” Oysa kendi Başkanı tarafından toplantıya çağırılmadı, İsmail Hakkı Köylü Başkan Vekili, toplantıya çağırdı. İşinize geldiği zaman İç Tüzük’ü böyle okuyorsunuz, işinize geldiği zaman öyle okuyorsunuz.
Buna itiraz edebilirsiniz.
O zaman, şu anda Genel Kurulda yapılan bu görüşmeler istikametinde bu usul tartışması açıldığına göre, Sayın Elitaş da bu İç Tüzük hükümlerinin olduğu gibi uygulanması gerektiğini söylüyorsa şu anda Adalet Komisyonunun Komisyon Başkan Vekilinin Başkanlığında toplanması da İç Tüzük’e aykırıdır.
Sayın Vural, ona itiraz edebilirsiniz ama 73’ten dolayı…
Bu durumda yapılacak bu usul tartışması sonucunda hemen bu tutanakları da Adalet Komisyonuna göndermek suretiyle, bu Komisyon toplantısının da keenlemyekûn, yok hükmünde olduğunu bu şekilde kayıt altına aldırmak istemiştir. Dolayısıyla, zaten amacımız ve hedefimiz de buydu. Buna katkı sağladığınız için Sayın Elitaş teşekkür ediyorum. Bu durumda, Adalet Komisyonu Başkan Vekili tarafından Komisyonun toplantıya çağırılamayacağı hükmünün de bu usul tartışmasıyla lehinde olduğunuzu kararlaştırdınız. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyoruz Sayın Vural. Aleyhte, Adıyaman Milletvekili Ahmet Aydın.
Sayın Başkan, ben de lehinizde istiyorum.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Öncelikle Başkanlık tutumunun çok yanlış olduğunu ifade etmek istiyorum. Değerli arkadaşlar, tabii, Başkanlığımız bu şekilde yorumladığını ifade etti ama yorum, hakkında hüküm bulunmayan hususlarla alakalı olur, İç Tüzük çok net bir şekilde ifade etmiş. 73’üncü madde kanun tasarılarını düzenliyor, 74’üncü maddeye de baktığımızda kanun tekliflerini düzenliyor. Şimdi, Adalet Komisyonunda görüşülmekte olan bir kanun tasarısı değil, dolayısıyla 73’üncü maddeye dayanarak söz vermeniz doğru değil.
Tasarı ve teklif ayrımı, İç Tüzük teklifi geldiğinde Komisyonda niye aklınıza gelmemişti bu?
İç Tüzük’te 74’üncü maddede kanun tekliflerini düzenliyor. Orada da “Milletvekillerince verilen kanun tekliflerinde bir veya daha çok imza bulunabilir. Kanun teklifleri de, gerekçesi ile birlikte Başkanlığa verilir. -Verildi- Komisyonlar, şartlarına uymayan kanun tekliflerini, sahiplerine tamamlatmaya yetkilidirler. Kanun teklifleri, Başkanlıkça komisyonlara doğrudan doğruya havale edilir.” Burada “Bunun üzerine ilk oturumda söz verilir.” diye bir hüküm yok. O kanun tasarılarına ilişkin onu vermeniz çok doğru değil. Bir de Sayın Vural’ın anlayamadığım bir gerekçesi oldu. Sayın Vural, madde 27’de çok açık bir şekilde ifade ediyor “Komisyon başkanı, toplantı ve karar yeter sayısı başlığı altında: “Komisyonlar, başkanlarının yönetiminde çalışır…”
Çalışmaz, çalışmaz. Toplantıya çağırma, 26’yı oku.
“26” Ahmet, yanlış biliyorsun.
“…Başkan bulunmadığı zaman başkanvekili, o da yoksa sözcü, komisyona başkanlık eder.” Değerli arkadaşlar, bir komisyon başkanımız bir vesileyle burada bulunamadı, rahatsız oldu, Türkiye’de değil, başka bir mazereti oldu, o komisyon çalışmayacak mı? Bugüne kadar nerede oldu bu? Kusura bakmayın, sizler kendiniz de inanmıyorsunuz ama…
Hatırlamıyor musun Plan Bütçeyi, toplantı iptal oldu Ahmet Bey.
Bir başka husus değerli arkadaşlar, bu kanun teklifiyle devlet kurumları töhmet altında bırakılmıyor. Bu kanun teklifiyle töhmet altında bırakılmak istenen bir devlet kurumu, değerli arkadaşlar, bununla ilgili tartışmalara son verilmek adına yapılıyor.
Silahlı Kuvvetler devlet kurumu değil mi?
Değerli arkadaşlar, devletin bir istihbarat teşkilatı, asli vazifesi bu.
Hukuka davet ediyorum sizi, hukuksuzluğa değil.
Zaten mevcut MİT Kanunu’nun 26’ncı maddesi de buna cevaz veriyor. Biz ne yapıyoruz? Malumu ilan ediyoruz, yaptığımız ekstra bir şey yok.
Tekrar Başkanlık Divanının aleyhinde olduğumu belirtir, saygılar sunarım.
Lehinde, Muş Milletvekili Sırrı Sakık. Buyurunuz Sayın Sakık.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; aslında konu şu an Adalet Komisyonunda görüşülmekte olan bir kanun teklifiyle ilgili. Şimdi, yasalar birilerini kollamak, korumak adına olmaz. Herkesin sığınabileceği bir hukukun ülkesini yaratmak hepimizin boynunun borcu. Ama bu özel yetkili savcılar ne zaman sizlere dokunursa kıyametleri koparıyorsunuz. Oysaki bu cumhuriyetin kuruluşundan bugüne kadar Şark İstiklal Mahkemelerinden istiklal mahkemelerine, Olağanüstü Hal Bölgesi uygulanan dönemlerde DGM’lerde ve bugünkü adıyla da özel yetkili mahkemelerde hep muhalifler yargılandı; Kürtler yargılandı, Aleviler yargılandı, inananlar yargılandı, siz buna uygun bir yasa yaratmadınız. Ne yapıyorsunuz? Bugün kişiye özgü bir yasa yaratmaya çalışıyorsunuz. Oysaki yapılmak istenen şu olmalıydı: Bu yetkilerle donatılmış savcıları, derhâl bugün bu Parlamento toplanıp bu özel yetkili savcıları fesheden bu mahkemeleri feshetmeliydi. Bunu yapabilmiş olsaydınız bu sorun tartışılmazdı. Aslında bugünkü savcıların MİT’ten rövanş almasının tek nedeni, Kürt sorununun barışçıl bir şekilde çözülmesine karşı bir direnç sergiliyorlar. Eğer gücünüz yetiyorsa gelin bu direnci birlikte kıralım. Yani ben diğer muhalif partilerin bu mazeretini de kabul etmiyorum. Gerçekten bunlar görüşebilmelidir, daha çok görüşmelidir. Oslo’da başlayan, Süleymaniye’ye kadar gelen ve sonra da sekteye uğrayan bu görüşmeler tekrar görüştürülmeli ve görüşmelidir ve bu insanlar da desteklenmelidir. Yoksa başka türlü biz sorunlarımızı çözemeyiz. Bu ülkede siyasal iktidarlar da, savcılardan, kolluk kuvvetlerinden özellikle bu konuda bir talimat almak gibi bir zorunluluğu yoktur. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyoruz Sayın Sakık. Tutumumda bir değişiklik yoktur.
Sayın Başkan, İç Tüzük’e aykırı hareket yapıyorsunuz.
Doğrudur, hayır, hayır doğru.
Tutumumda bir değişiklik yoktur efendim.
Sayın Başkan, yaptığınız uygulama İç Tüzük’e aykırıdır, İç Tüzük’e aykırı bir hareket yapıyorsunuz efendim.
Şimdi, 60’a göre sisteme girmiş sayın milletvekillerine çok kısa söz vereceğim. Buyurun Sayın İnce.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Aslında sorun şurada çıkıyor: 73 “tasarı” diyor, 74 “teklif” diyor. Bu da tasarı görünümlü bir teklif aslında. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Yani herkes biliyor ki bunu Sayın Recep Özel vermedi, Bakanlar Kurulundan eline tutuşturdular.
Çakma teklif.
Çakma bir teklif bu. Geçen dönem de bunu Veysi Kaynak yapıyordu. Veysi Kaynak, Türkiye Cumhuriyet tarihinin en fazla yasaları yasalaşan milletvekiliydi. Bu dönemde herhâlde bu görev Recep Özel’e verildi. Yani Doğan görünümlü Şahin vardı, bu da tasarı görünümlü bir teklif olduğu için tartışma buradan çıkıyor. Sayın Başkan Vekilini İç Tüzük’e uymaya davet edeceğinize, Meclis Başkanını İç Tüzük’e uymaya davet etseydiniz daha iyi bir iş yapardınız. [[CHP sıralarından alkışlar]] Eğer o kadar İç Tüzük, Anayasa meraklısıysanız “Kanun hükmünde kararnameler ivedilikle ve öncelikle görüşülür.” diyor.
Meclisi bugün toplayıp bunları görüşmemiz lazım diye düşünüyorum. Teşekkür ediyorum.
Sayın Atalay…
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, İstiklal Harbi’nin ender kahramanlarından, Kars ve Ardahan’ı Ruslardan kurtaran Deli Cesur Yürek Halit Paşa, İkinci Dönemin en güçlü muhalif sesi Ardahan Mebusuyken 9 Şubat 1925 yılında Meclis çatısı altında istiklal mahkemelerinin cellatlarıyla yaşadığı bir arbede esnasında arkadan kahpe bir kurşunla vuruldu, 14 Şubat gününe kadar Mecliste bir odaya kapatıldı ve iddialara göre, kan kaybından vefat etti. Ardahan’ın diğer Mebusu Hilmi Bey ise bu davanın izini sürdüğü için, ertesi yıl İzmir suikastı bahanesiyle istibdat mahkemesi tarafından idam edildi. Esasında ise bu cinayet kamu vicdanında hâlâ meçhul kalmıştır. Ardahan Vekili olarak her 2 mebusun iadeiitibarını talep ediyor, saygılar sunuyorum.
Teşekkür ediyoruz Sayın Atalay. Sayın Atıcı…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, Sağlık Bakanı halkı yanılttığı gibi sizi de yanıltıyor. Lütfen, Sağlık Bakanının dediklerini dikkatle dinleyin, bir de hekimleri dinleyin, bir de hastaları dinleyin, bakın, tek kişi 233 liranın üstünde bir gelir elde ediyorsa prim ödeyecek Sağlık Bakanlığına sağlık hizmeti için. Hem vergisini ödeyecek hem primini ödeyecek hem katkı payı ödeyecek hem de ilaçta kutu başına para ödeyecek. Bakın, bunları ben yapmadım Sağlık Bakanınız yaptı. Bunun adı devletin bıçak parası almasıdır. Ama devlet herkesten bu bıçak parasını aldığı için sürümden kazanıyor. Bakın, vicdanları sızlatan bir konu yeşil alan konusudur. Karnı ağrıyan bir hasta acile geldi, eğer bu gaz sancısıysa bundan katkı payı alınacak, eğer apandisitse ameliyat olacak. Hasta korkusundan hastaneye gelmezse apandisi patlayıp ölürse bunun vebali kimde, bunun günahı kimde? Allah aşkına bunu bir değerlendirin.
Teşekkür ederiz. Sayın Erdoğdu…
Sayın Başkan, değerli üyeler; hazır burada Sayın Bülent Arınç varken ben, TRT Genel Müdürlüğünün 40 trilyonluk bir ihaleyi, Kamu İhale Kurumuna hiç sormadan, bir ihale bile yapmadan doğrudan temin yöntemiyle One Haber Ajansından alması konusunda Sayın Bülent Arınç’ın görüşlerini çok merak ediyorum. Eğer bu şekilde, 40 trilyon lirayı İzmir Büyükşehir Belediyesi ihale yapmadan bir şirketten almış olsaydı duruma nasıl tepki verirlerdi? TRT Genel Müdürlüğünün bu şekilde ihale yapmadan mal alması konusunda ne düşünüyorlar? Çok teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyoruz Sayın Erdoğdu. Sayın Öğüt…
Sayın Başkanım, teşekkür ederim. Bildiğiniz gibi ağız ve diş sağlığı genel sağlığın ayrılmaz bir parçasıdır. Ülkemizde diş ve diş eti sorunları toplumun yüzde 70’ini kapsamaktadır. Başta kalp ve damar hastalıklarına, düşük riskine ve birçok hastalığa yol açmaktadır. Diş ve diş eti hastalıkları önlenebilir hastalıklar sınıfına girmektedir. Bu toplumsal mücadelede kamudan yararlanıldığı kadar muayenehanelerden de yararlanılmalıdır. Genel tıp alanında özel sağlık kuruluşlarından hizmet alımı yapılırken diş hekimi muayenehaneleri unutulmuştur. Koruyucu diş hekimliğinin sıfır-on sekiz yaş grubuna, altmış beş yaş üstüne ve zihinsel, bedensel engellilere yoğun hizmet vermesi gereken kamunun ağız ve diş sağlığı merkezleri, serbest çalışan 17 bin diş hekimiyle haksız rekabete girerek sadece tedaviye ve dünyada örneği olmayan estetik proteze yönelmiştir. Sağlık Bakanımız, bu konuda ne gibi çalışma yapacaktır, muayenehanelerin mağduriyetini ne zaman giderecektir? Bunu öğrenmek istedim efendim.
Teşekkür ederiz Sayın Öğüt. Sayın Kuşoğlu…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Ben Sayın Sağlık Bakanının konuşması üzerine söz aldım ama kendisi burada değil. Sayın Bakan her konuşmasında eskiyle yeniyi mukayese ediyor ve yeni dönemde özel hastanelerin devreye girmesinden bahsediyor. Buna göre de bir kıyaslama, sağlık hizmetlerinin iyi olduğuna dair sözler söylüyor. Hâlbuki sağlıkta kıyaslama tedavi süreleriyle ilgili, mortaliteyle ilgilidir. Bununla ilgili kendisi eski dönem-yeni dönem diye bilgi versin. Kendi dönemi eğer hakikaten normalin üzerinde iyiyse kendisinin heykelini dikelim. Bu konuyla ilgili olarak söz aldım. Çok teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Kuşoğlu. Sayın Demirel…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Ben de Sağlık Bakanı burada olmamasına rağmen kayda geçmesi adına kendisinin ne kadar hesap kitap bilmez olduğuna dair 3 tane örnek vermek istiyorum. Sayın Bakan bütün konuşmalarını rakamlarla süslüyor ama Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin -daha açıldığının birinci haftasında- acil servisinin niye yıkıldığını sanıyorum herkes hatırlıyor. Sedyelerin bile giremeyeceği darlıkta koridorlar yapılan bir hastanede sanıyorum rakamlardan, hesaptan kitaptan söz edilemez. İkinci bir hesap kitapsızlık konusu, aile hekimliği. Sayın Bakan bu konuyla çok övünerek diyor ki: “Her gebeyi en az 4 kez takip ediyoruz.” Peki o zaman neden bütün gazeteler on bir-on iki yaşında gebeliğinin sonunda doğum yapmak üzere olan annelerin haberleriyle çalkalanıyor Sayın Bakan? Ya sizin bu 4 kere görme hikâyeniz bir hayal ya da aile hekimliği sistemi çöküyor. Ben bu cümlelerden olmak üzere Sayın Başbakana tekraren geçmiş olsun derken bir konuda talepte bulunmak istiyorum: Sayın Başbakan biliyorsunuz domuz gribi faciası yaşanırken ülkemizde –ki bu bir facia değildi, Sayın Bakan adına bir faciaydı- Sayın Sağlık Bakanını uyarmıştı. Bu konudaki hassasiyetine ben çok teşekkür ediyorum.
Sayın Onur…
Ben de Sağlık Bakanı buradayken soracaktım ama yine de kendisine iletilir. Bu Tam Gün Yasası’yla ilgili olarak sürekli anlatıyorlar ama neden Başbakana bir ayrıcalık yapıldığı konusunda herhangi bir yanıt alamadık. Başbakana yapılan ayrıcalık bir gün bir vatandaşa yapılacak mı? Bunun dışında, sağlık sistemi, sağlığın şefkatli eli ne zaman cezaevlerine girecek? Çünkü Tekirdağ’da yaşananlar, Erzurum’da yaşananlar, Pozantı Cezaevi’nde yaşananlar birer insanlık dramıdır. Doğal gaz olmadığı için elleri yanan ve kangren olma noktasına gelen arkadaşlarımız tedavi göremiyorlar doğru dürüst. Silivri’dekileri hiç anlatmıyoruz. Bu yüzden Sağlık Bakanlığının, Adalet Bakanlığıyla özellikle çok çabuk bir araya gelip bu işe bir çözüm bulması gerekiyor. Teşekkürler.
Teşekkür ederiz Sayın Onur. Sayın Ağbaba…
Sayın Başkan, 13/2/2012, yani dün Arapgir Devlet Hastanesindeki ambulansların arızalı olması nedeniyle Arapgir’de hasta olanlar hastaneye götürülememiştir. Maalesef, Arapgir, Malatya’ya en uzak ilçelerimizden birisidir, 120 kilometredir. Arapgir’de bugünlerde ölen insanlar kendi köylerine cenazelerini götüremiyorlar, gidemiyorlar. Şimdi, biraz önce Sayın Sağlık Bakanı da konuştu, Sayın Veysel Eroğlu da konuştu. Bakanların, bence sadece kendi illerine hizmet götürmemeleri gerekiyor, diğer illere de hizmet götürmeleri gerekiyor. Örneğin, keşke burada olup da sorsaydım Sayın Veysel Eroğlu’na, kendi iline kaç tane gölet yapılmış, Malatya kendi ilinden daha büyük, Malatya’ya kaç tane gölet yapılmış. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Ağbaba. Sayın Doğru…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Dışişleri Bakanlığına ve Hükûmete bir konuda hassasiyetle ilgili olarak bir soru sormak istiyorum, bilgi vermek istiyorum daha doğrusu. Doğu Türkistan kökenli, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan, Uygur Türklerinden olan Abdulhamit Davutoğlu, Kemal Ömeroğlu ve Ahmet Raşit isimli insanlar Tacikistan devleti makamlarınca tutuklanmışlardır. Türkiye-Tacikistan arasında ticaretle uğraşan bu insanların ne sebeple tutuklanmış olduklarını aileler de bilmiyorlar. Tabii bu konuda da çok büyük bir korku var. Çin Devleti’ne teslim edileceği noktasında büyük bir korku içerisindeler. Bu yönlü olarak önümüzdeki günlerde de Çin Devlet Başkan Yardımcısının Türkiye Cumhuriyeti devletini ziyaret edeceği konusu olması dolayısıyla Dışişleri Bakanlığının bu konuya bir el atmasını ve bu Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan insanların akıbetlerini ortaya çıkartmasını ve haklarını savunmasını istiyoruz. Bu konuda bilgi vermek istedim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Doğru. Sayın milletvekilleri, sadece 10 kişiye söz verecektim. Bunu baştan söylemediğim için kusuruma bakmayınız.
Sayın Başkanım, grup başkan vekillerine birer söz verseniz günün anlamıyla ilgili birer dakika konuşsak…
Buyurunuz Sayın Şandır.
Değerli arkadaşlar, Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak hem şahsım hem grubum adına… Bugün 14 Şubat Sevgililer Günü, Sevgi Günü. Sevgi yaradılışın hamuru, amacı. Dolayısıyla sevgiyi öne çıkartarak bugünü kutlamak gerçekten hepimizin çok ihtiyacı olan bir husus. Biz de Milliyetçi Hareket Partisi camiası olarak tüm toplumumuzun sevgi içerisinde olmasını, kişisel olarak da herkesin birbirine sevgiyle bakmasını, sevgililerini hatırlamasını, çoluk çocuğunu hatırlamasını bu sıkışık gündem, bu zor gündemde, bu sıkıntılar içerisinde bile sevgiden vazgeçilmemesi gerektiğini tekrar hatırlayarak ve hatırlatarak bugünü tüm insanlarımıza Sevgililer Günü olarak kutluyorum. Söz verdiğiniz için de teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Şandır. Ben de sevginin dünyaya hâkim olmasını diliyor, hepinizin Sevgililer Günü’nü kutluyorum bu vesileyle. [[Alkışlar]] Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Sayın milletvekilleri, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Sayın Faruk Çelik gündemin “Sözlü Sorular” kısmının 1, 18, 24, 142, 168, 184, 204, 312, 320, 338, 340, 345, 347, 397, 428, 431, 463, 470, 486, 503, 527, 589, 600, 667, 668, 669, 670, 671, 682, 685, 694 ve 794’üncü sıralarda yer alan önergeleri birlikte cevaplandırmak istemişlerdir. Sayın Bakanın bu istemini sırası geldiğinde yerine getireceğim. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, ayrı ayrı okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Şehit Yakınları ve Gazilerin Sorunları ve Çözüm Yollarını tespit etmek amacıyla Anayasanın 98'inci İç Tüzüğün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince ekte sunulan gerekçe çerçevesinde Meclis Araştırması açılmasını arz ederiz. Uzun yıllar süren bölücü terörle mücadele sırasında on binlerce asker, polis ve kamu görevlimiz; şehit, gazi, harp ve vazife malulü olmuştur. Birçok aile, evladını, eşini, babasını veya annesini, kardeşini, vatan uğruna şehit vermiş, en değerli varlıklarını da feda etmişlerdir. Gazilerimiz vatanın bölünmez bütünlüğü uğrunda sağlıklarını hatta vücut bütünlüklerini kaybetmişlerdir. Bu insanlarımıza hak ettikleri ilginin gösterilip gösterilmediğinin, kendilerine sahip çıkılıp çıkılmadığının ortaya konulması gerekmektedir. Şehit yakınları ve gazilerimiz için neler yapılması gerektiğinin belirlenmesi, vefa ve minnet duygusunun ötesinde bir ödevdir. Devlet; şehitlerimizin ailelerine ve malullerimize nakdi tazminat, sosyal güvenlik sistemi içerisinde aylık bağlanması ve sağlık yardımı imkânlarını sağlamaktadır. Ancak bu konularda aksaklıklar yaşandığı, basınımızda sıkça rastlanan "ödenen bazı nakdi tazminatların geri istendiğine" ve "bağlanan maaşların yetersizliğine" ilişkin haberlerden anlaşılmaktadır. Bu aksaklıkların bürokratik hatalardan kaynaklandığı belirtilmekle birlikte aksaklıkların büyük ölçüde şehit, gazi, harp ve vazife malulleriyle ilgili mevzuatın dağınıklığından ve kamu sosyal güvenlik sisteminin her türlü sosyal güvenlik görevini yapmakla görevlendirilmiş olmasından kaynaklandığı aşikâr bulunmaktadır. Sosyal güvenlik sistemi kapsamındaki çözüm çabalarına ek olarak devlet tarafından şehit yakınlarına, gazi, harp ve vazife malullerine; iş temini, konut kredisi, bazı kamu taşıtlarında ücretsiz seyahat, eğitim öncelikleri gibi çeşitli imkânlar ve kolaylıklar sağlanmaya çalışılmaktadır. Bazı yerel yönetimler su ücretlerinde indirimli tarife uygulamaktadır. Bazı kamu kuruluşları tatil imkânları sunmaktadır. Madalya ve berat ile başka birtakım manevi destekler verilmeye çalışılmaktadır. Ancak bu çabalardan nasıl bir sonuç alındığı ve gazilerimiz bu uygulamalardan yararlanma oranı belirsizdir. Standart olarak her hak edene verilmeyen bu hizmetlerin bu şekilde verilmesinin hakkaniyetle bağdaşmadığı açıktır. İş temini ile ilgili yönetmelikte, gaziler ve şehit yakınlarının eski hükümlülerle aynı kapsamda değerlendirilmesi eleştirilere konu olmaktadır. Şehit yakınları ve gazilerin zorunlu istihdam edilmesi, verimlilik ve rekabet şartları gerekçeleriyle özel sektör kuruluşlarının şikâyetlerine ve isteksiz davranmasına sebep olmaktadır. Şehit yakınları ve gazilerle ayrıca bazı sivil toplum kuruluşları, bazı vakıflar ve derneklerin çeşitli şekillerde yardım ve ilgileri söz konusudur. Bunların bazıları bağış toplamaktadır. İçişleri Bakanlığı verilerine göre ülkemizde adında şehit veya gazi olan 178 dernek ve 10 vakıf mevcuttur. Bu sivil toplum kuruluşlarımız ile kamu kurum ve kuruluşları arasında koordinasyonu sağlamak üzere İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğü görevlendirilmiştir. Bunların dışında bazı kişi ve kuruluşlar dağınık bir biçimde yardım kampanyaları düzenlemekte, yoksul ve fakir vatandaşlar için hazırlanan gıda paketlerini şehit yakınlarına, gazi, harp ve vazife malullerine dağıtmaktadır. Toplumumuzun bu samimi çabalarının amaçlanan sonucu doğurup doğurmadığı meçhul bulunmaktadır. Yukarıda açıklanan gerekçelere binaen; Şehit yakınları ve gaziler için; Çeşitli kanunlarda dağınık olarak bulunan hükümlerin ve çeşitli yönetmeliklerin değerlendirilmesi, Şehit, gazi, harp ve vazife malulü tanımlarının yeniden yapılması, Konunun mevcut sosyal güvenlik sistemi içinde değerlendirilmesinin doğurduğu sakıncalar, objektif esaslara dayalı bir uygulama ile iş ve işlemlerde bürokratik usul ve esaslarının sadeleştirilmesinin tespiti, Toplanan bağış ve yapılan yardımların bir esasa bağlanması, sistem halinde düzenlenmesi durumunda bağış ve yardımların bu mekanizmaya yönlendirilmesi, Böylelikle şehit aileleri ve gazilerinin yaşadıkları sorunların kalıcı ve çağdaş normlarda çözümlenmesi, için alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasanın 98 inci İç Tüzüğün 104 ve 105 inci maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılması uygun olacaktır. [[Mersin]] [[Aydın]] [[Muğla]] [[Elâzığ]] [[Kütahya]] [[Mersin]] [[Adana]] [[Ankara]] [[Kayseri]] [[Manisa]] [[Konya]] [[Antalya]] [[Afyonkarahisar]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Erzurum]] [[Denizli]] [[Kahramanmaraş]] [[Manisa]] [[İstanbul]] [[Kastamonu]] Elma üreticilerinin sorunlarının araştırılarak, alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla, Anayasa'nın 98. ve TBMM İçtüzüğünün 104 ve 105. maddesi uyarınca bir Meclis araştırması açılmasını arz ve talep ederiz. Sofralarımızı süsleyen, severek yediğimiz besin değeri yüksek bir meyve olan elma A ve C vitaminleri yönünden çok zengin özelliklere sahiptir. Muhtevasında su, protein, meyve şekeri, lif ve bakır, flor, magnezyum, kalsiyum, potasyum gibi mineraller bulundurur, 100 gramında 59 kalori mevcuttur. Solunum yolları, beyin, prostat ve cilt hücrelerinin sağlam kalmasında, hastalıklara karşı korunmasında faydalı etkileri vardır. Bulundurduğu antioksidanlarla bazı kanserlere karşı koruyucu özelliği olduğu ve bağırsak faaliyetlerini düzenleyerek kabızlığı önlediği bilinmektedir. Dünyada yıllık ortalama 50-60 milyon ton elma üretilmektedir. Dünyada geniş bir üretim potansiyeline sahip olan elma, ülkemizde de en fazla yetiştiriciliği yapılan meyve türleri arasında yer almaktadır, Türkiye, yıllık yaklaşık 3 milyon ton civarında üretimle Çin ve Amerika Birleşik Devletlerinin arkasından 3. sırada yer almaktadır, Ülkemizde rakımı 600-1. 600 metre arasında her bölgede elma yetişmektedir. 70'e yakın ilimizde bugün elmacılık yapılmaktadır, Yalnızca Karaman ilimizde 5 milyon elma ağacında yılda toplam 450-500 ton elma üretilmektedir. Ülkemizde Karaman, Isparta ve Niğde elma üretiminde ilk üç sırada yer almaktadır, Artan üretim miktarı, kurulan modern elma bahçeleri, gençleşen elma ağaçlarımıza rağmen bugün ne yazık ki ürünlerimiz, hak ettikleri emeğin karşılığın alamamaktadır. Bu yıl da geçen yıl olduğu gibi elmada hasat mevsimi sıkıntılı başlamıştır. İç ve dış pazarlarda satışa sunulmak üzere binbir emekle yetiştirilen elma kimi yerlerde dalda, kimi yerlerde de soğuk hava depolarında alıcısını beklemektedir. Bu durum, ülke ekonomisi açısından önemi bir ekonomik kayba neden olmaktadır, Hâlbuki elma, bol çeşitli olması, soğuk iklimlere dayanıklılığı ve sanayide çok farklı şekillerde değerlendirilmesi bakımından önemli bir meyvedir. Elmada iç piyasanın yanında dış piyasa koşullarının da devlet desteğiyle iyi değerlendirilmesi gerekmektedir, Türkiye genelinde her yerde gerçekleştirilen verimli, üretimi kârlı bir tüketime dönüştürmek için elma, elma kurusu, elma püresi, elma suyu ve elma nektarı gibi ürünlere dönüştürecek ve pazarlayacak yatırımlara yönelmek gerekmektedir, Üreticilerimizin, yan sanayi yetersizliğinin yanı sıra ihracat konusunda da sıkıntıları vardır. Bugün, elma ihracatının önündeki en büyük engel, disiplinsiz ve kontrolsüz yapılan ithalat uygulamalarıdır. Hükûmet üretim ve pazarlama konusunda yetersiz kalmakta ve iyi bir planlama yapmamaktadır. Bahar aylarında verilen teşvikler, üreticilere çok az yansımaktadır. Elma teşvikleri, zamanında ve üreticinin işine yarayacak şekilde verilmelidir. İhracat teşvikleri, hep bir plan dâhilinde verilmelidir. Üretici ile tüketici arasında yüksek oranda fiyat farkı yaşanmaktadır. Bugün, bahçede üreticiden zararına alınan elmalar, iç piyasada tüketiciye çok yüksek fiyatlarla satılabilmektedir. Dünya pazarlarında rekabet sorunu yaşayan elma üreticilerimizin, yüksek girdiler konusunda da sorunları bulunmaktadır. Kredi, iç ve dış pazar açısından da sorun yaşayan elma üreticileri, taşıma ve depolama ile ilgili de sorun yaşamaktadır. Bu nedenle; elma üreticilerimizin sorunlarının Anayasa'nın 98. ve TBMM İçtüzüğünün 104 ve 105 maddesi uyarınca bir Meclis Araştırma Komisyonu kurularak araştırılması ve gerekli önlemlerin alınması yerinde olacaktır. [[Mersîn]] [[Aydın]] [[Muğla]] [[Mersin]] [[Kütahya]] [[Adana]] [[Ankara]] [[Kayseri]] [[Manisa]] [[Tekirdağ]] [[Afyonkarahisar]] [[Bursa]] [[Kastamonu]] [[Erzurum]] [[Manisa]] [[Denizli]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Kahramanmaraş]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] "Ülkemizde meydana gelen erozyon ve kuraklığa bağlı olarak oluşan çölleşmenin engellenmesi için alınması gereken önlemlerin belirlenmesi" amacıyla, aşağıda belirtilen gerekçelerle Anayasa'mızın 98'inci, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü‘nün 104'üncü ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. Her yıl milyonlarca ton verimli toprağın denizlere karışması sonucu oluşan erozyon, ülkemizin 89,11'ini çölleşme ile karşı karşıya bırakmıştır. Bu topraklarımızın yüzde 36,84'ü çok şiddetli, yüzde 23,6'sı şiddetli, yüzde 23,19'u orta şiddetli ve yüzde 5,48'i hafif şiddetli erozyona uğramış topraklardır. Türkiye'nin toprak potansiyeli zengin değildir ve topraklarımızın sadece yüzde 15'i üstün verime sahiptir. Ne var ki, yılların ihmali sonucunda kader olarak kabul edilen erozyonun tahrip ettiği alanların içinde bu verimli topraklar önemli bir yer tutmaktadır. Her yıl kaybedilen 1 milyar 400 milyon ton toprağın 500 milyon tonu maalesef tarım alanlarından gitmektedir. Toprak üretilemeyen bir kaynaktır. 1 cm verimli toprak ancak ortalama 500 yılda oluşmaktadır. Tarım yapılabilmesi için gereken asgari 40 cm toprağın oluşması ortalama 20 bin yıl sürmektedir. Konumu itibarıyla dünyanın en iyi yerinde bulunduğu kabul edilen ülkemizde toprağın değerinin anlaşılmadığını şu rakamlar ortaya koymaktadır: Fırat Nehri, yılda 108 milyon ton, Yeşilırmak 55 milyon ton toprak taşımaktadır. Her yıl Keban Barajı'nda 32 milyon, Karakaya Barajı'nda 31 milyon ton toprak birikmektedir. Her gün 400 bin kamyon dolusu, her yıl da 1 milyar 400 milyon ton civarında verimli toprak erozyon sonucunda kaybedilmektedir. Her yıl erozyonla kaybedilen 1 milyar 400 milyon ton toprakla İzmit ve Bursa illeri 18 cm kalınlığında toprak ile kaplanması mümkün olabilmektedir. Çeşitli şiddetlerde yaşanmakta olan ülkemizdeki toprak erozyonu Avrupa'nın 17, Kuzey Amerika'nın 6 katıdır. ABD'nin yüzölçümü ülkemizin 12 katı olmasına rağmen erozyonla kaybedilen toprak miktarı ABD'de 1,7 milyar ton iken Türkiye'de 1,4 milyar tondur. Ülkemizde 1960 yılında kişi başına düşen tahıl ekim alanı 1 hektar iken, 2000 yılında bu alan 0,35 hektara düştü. Erozyonun yanı sıra toprakların sağlıksız ve aşırı kullanımı, ormanların yakımı ve tahribi, hayvanların aşırı ve bilinçsiz otlatılması; bitki örtüsünü eritmekte ve çevremizin ekolojik dengesini bozmaktadır. Cumhuriyetin ilanından bu yana 44 milyon hektar mera alanımız, hatalı yerleşimler başta olmak üzere, yanlış kullanımlar sonucu 12,3 milyon hektara kadar gerilemiştir. Ekolojik dengenin bozulmasına bağlı olarak iklimlerde yaşanan değişiklikler sonucu ülkemizde yetişen 2 bine yakın bitki türü yok olma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Üst yüzey toprak kaybı yavaş, sessiz, ancak tam olarak algılanmamış gerçek bir krizdir, afettir. Tüm bu sorunların sebepleri ve sonuçlarının araştırılarak alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi amacıyla Anayasanın 98'inci, TBMM İçtüzüğünün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis Araştırma Komisyonu kurulmasını arz ve teklif ederiz. [[Mersin]] [[Aydın]] [[Muğla]] [[Kütahya]] [[Mersin]] [[Adana]] [[Ankara]] [[Kayseri]] [[Manisa]] [[Tekirdağ]] [[Denizli]] [[Balıkesir]] [[Bursa]] [[Afyonkarahisar]] [[İstanbul]] [[Erzurum]] [[İstanbul]] [[Kastamonu]] [[Manisa]] [[Kahramanmaraş]] [[İstanbul]] Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler, sırası geldiğinde yapılacaktır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Cemil Çiçek'in, Suudi Arabistan Şura Meclisi Başkanı Abdullah Al-Sheıkh'in vaki davetine icabetle Riyad'da düzenlenecek olan G-20 Ülkeleri Parlamento Başkanları III. İstişare Toplantısı'na katılmak üzere, beraberindeki Parlamento heyetiyle, Suudi Arabistan'a ziyarette bulunması hususu Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında 3620 sayılı Kanun'un 9. Maddesi uyarınca Genel Kurul'un tasviplerine sunulur. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, on dakika ara veriyorum.