Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Σήμερα θα συζητηθούν πέντε επίκαιρες ερωτήσεις. Στην πρώτη που θα συζητηθεί θα απαντήσει ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Γεώργιος Βασιλειάδης. Ξεκινούμε, λοιπόν, με την τρίτη με αριθμό 49/17-9-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Να γίνονται οι απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις όσων συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες με κρατική ευθύνη και χρηματοδότηση μέσω των δομών του κράτους». Ο κ. Συντυχάκης έχει τον λόγο για δύο λεπτά, για να αναπτύξει την ερώτησή του.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ο προαγωνιστικός έλεγχος, ο εντοπισμός ομάδων υψηλού κινδύνου, η δημιουργία δομών διάσωσης και πρώτων βοηθειών στους αγωνιστικούς αθλητικούς χώρους είναι ένα χρόνιο πρόβλημα που μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν έχει λυθεί. Η θέσπιση κάρτας υγείας του αθλητή ενώ είναι απαραίτητη, από μόνη της δεν λύνει το πρόβλημα, γιατί δεν υπάρχει ούτε κρατική δομή ούτε μέριμνα και κατάλληλη υποδομή για την καθιέρωση προληπτικών και εξειδικευμένων εξετάσεων για όλον τον πληθυσμό που να αντιμετωπίζουν ουσιαστικά και άμεσα αυτό που χρειάζεται, δηλαδή να βεβαιώνεται η υγεία του αθλητή. Δεν συνδυάζεται ούτε με χρηματοδότηση, ούτε με προσωπικό, ούτε και με την παρουσία αθλίατρου σε όλες τις αθλητικές δραστηριότητες, ιδιαίτερα όταν το κόστος των εξετάσεων για την έκδοση και την ανανέωσή της επιβαρύνει σωματεία και κατ' επέκταση τους γονείς. Αυτή την περίοδο ενώ έχουν ξεκινήσει οι εγγραφές στα αθλητικά σωματεία και τις δραστηριότητες τους, τα προγράμματα των δήμων αλλά και των σχολείων, η οικογένεια πρέπει να πληρώσει δύο ή και τρεις φορές για τον ίδιο έλεγχο, για να πιστοποιηθεί η υγεία των παιδιών. Για την έκδοση αθλητικών δελτίων, σε αρκετές περιπτώσεις έχει αποδειχθεί ο ανύπαρκτος ή εικονικός έλεγχος ή ακόμα και το σφράγισμα απλά του πιστοποιητικού από έναν γνωστό γιατρό, ο οποίος ίσως και να μην έχει δει ποτέ τους ίδιους τους αθλούμενους. Πολλά σωματεία αναγκάζονται να στραφούν στους ιδιώτες και τα ιδιωτικά κέντρα, συνάπτοντας μαζί τους συμβάσεις. Κανονική ταρίφα, δηλαδή, για κάθε παιδί. Όταν το κράτος δεν αναλαμβάνει τις εξετάσεις δωρεάν των αθλητών, των μαθητών, τότε αναλαμβάνουν δράση οι ασφαλιστικές εταιρείες, έτοιμες να κατασπαράξουν τον στόχο τους, που είναι μαθητές, αθλητές, τους γονείς τους και κάνουν ένα κανονικό «πάρτι». Εγώ θα καταθέσω στα Πρακτικά μια προσφορά ασφαλιστικής εταιρείας ώστε να έχετε γνώση, που υποθέτω ότι θα έχετε, αλλά εν πάση περιπτώσει, τού τι γίνεται στην πράξη. Προσφορά ασφαλιστικής εταιρείας μόνο για τον μήνα Σεπτέμβριο, με δωρεάν βεβαίωση άθλησης για παιδιά, με την προϋπόθεση να αποδεχθεί ο γονιός το πρόγραμμα υγείας της εταιρείας, επί πληρωμή βέβαια. Συμπίπτει η συγκεκριμένη προσφορά με τη στιγμή που τροποποιείται η υπουργική απόφαση και παρατείνεται η προθεσμία έκδοσης κάρτας υγείας έως 8 Οκτωβρίου του 2018. Δεν ξέρω αν αυτό λέει κάτι. Εν πάση περιπτώσει το θέτω εις γνώση σας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Να πώς η απουσία του κράτους ενισχύει τους επιχειρηματίες. Αυτός ο νέος θεσμών των ΤΟΜΥ κατά τη γνώμη μας απέτυχε πριν καν ξεκινήσει. Έχουν συμβληθεί μόλις εξακόσιοι είκοσι πέντε γιατροί όλοι κι όλοι. Εξήντα οικογενειακοί γιατροί για κάθε ένα εκατομμύριο ασφαλισμένους. Το ραντεβού με ιδιώτη γιατρό και η πληρωμή της επίσκεψης είναι μονόδρομος για τους περισσότερους ασφαλισμένους, ενώ η παρακαμπτήρια οδός των επισκέψεων σε παθολόγους, παιδίατρους που ασχολούνται στα κέντρα υγείας ή τα πρώην πολυιατρεία είναι μονίμως φρακαρισμένη. Σας ρωτάμε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, τι μέτρα προτίθεται να πάρει η Κυβέρνηση ώστε να λυθεί κεντρικά, με την αποκλειστική ευθύνη του κράτους, το θέμα των απαραίτητων ιατρικών εξετάσεων, το ζήτημα της κρατικής χρηματοδότησης, μέσω των δομών του κράτους, χωρίς να επιβαρυνθεί η λαϊκή οικογένεια; Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Συντυχάκη. Παρακαλώ τον Υφυπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Γεώργιο Βασιλειάδη να απαντήσει για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού και προκειμένου να αποφευχθούν και να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα αιφνίδιου θανάτου, η ελληνική πολιτεία με τον ν.4479/2017, όπως γνωρίζετε, θέσπισε την πιστοποίηση της υγείας των αθλητών μέσω της έκδοσης της σχετικής κάρτας υγείας. Τον Αύγουστο του 2018 εκδόθηκε η σχετική ΚΥΑ που καθορίζει σχετικές λεπτομέρειες. Θα σας αναλύσω μετά για τον λόγο της παράτασης, δεν χρειάζεται να κάνουμε θεωρίες συνομωσίας. Θα πρέπει να διευκρινιστούν τα εξής: Η κάρτα υγείας αφορά μόνο τους αθλητές, δηλαδή τους εγγεγραμμένους στα σωματεία και τους κατέχοντες δελτίο αθλητικής ικανότητας. Η κάρτα υγείας εκδίδεται ατελώς από την ομοσπονδία, ενώ η υγεία του αθλητή πιστοποιείται από καρδιολόγο, για να αποφευχθούν τα φαινόμενα των μαζικών υπογραφών, χωρίς να γίνει ποτέ εξέταση, όπως γνωρίζουμε ότι συνέβαινε στο παρελθόν. Στην εκδοθείσα ΚΥΑ, όπως έχετε διαβάσει, αναφέρεται ρητά η δυνατότητα πιστοποίησης από γιατρούς των μονάδων παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας υγείας, που τώρα ξεκινά και θα γίνει ακόμα καλύτερη στο μέλλον, αλλά και των νομαρχιακών, περιφερειακών, πανεπιστημιακών νοσοκομείων, υγειονομικών, στρατιωτικών μονάδων. Έχουμε δώσει και ταυτόχρονα τη δυνατότητα σε γιατρούς άλλων ειδικοτήτων, εφόσον περάσουν από ένα σεμινάριο από το ΕΚΑΕ, να εκπαιδευτούν σε θέματα προγνωστικού ελέγχου των αθλητών. Τα σχετικά σεμινάρια που θα διενεργηθούν από το ΕΚΑΕ υπολογίζουμε ότι θα ξεκινήσουν εντός του Οκτωβρίου. Το πνεύμα της νομοθεσίας ήταν ο διαχωρισμός της κάρτας υγείας από το δελτίο αθλητικής ικανότητας και για θέμα προσωπικών δεδομένων, αλλά και για θέμα σφετερισμού από τις ομοσπονδίες. Γι' αυτόν τον λόγο η κάρτα υγείας αποτελεί προσωπικό έγγραφο του αθλητή και δεν κρατείται αντίγραφο στην ομοσπονδία. Ταυτόχρονα, όμως, η μη προσκόμισή της σε αγώνα σημαίνει και τον αποκλεισμό του αθλητή. Επειδή υπήρξαν ζητήματα - κι αυτός είναι ο λόγος παράτασης - σχετικά με το νέο καθεστώς και κάποιες ομοσπονδίες δεν εναρμονίστηκαν λόγω κακής συνεννόησης, με αίτημα των ομοσπονδιών δώσαμε αυτή την παράταση του ενός μήνα και όχι για κάποιον άλλον λόγο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η δυνατότητα να πάνε στα δημόσια νοσοκομεία και στις δημόσιες δομές υπάρχει. Αν κάποιος θέλει να πάει σε έναν ιδιώτη γιατρό, αυτό δεν μπορούμε να το απαγορεύσουμε, αλλά ταυτόχρονα έχουμε ανοικτές όλες τις μονάδες και κατά προτεραιότητα και αυτή είναι η οδηγία, δηλαδή να δέχονται τα παιδιά για να κάνουν το καρδιογράφημα και να μην έχουμε άλλους θανάτους, γιατί και πέρσι θρηνήσαμε τον θάνατο ενός νέου αθλητή γι' αυτόν τον λόγο. Επομένως δεν καταλαβαίνω υπ' αυτό το πρίσμα πώς προκύπτει το βάρος. Δυνητικά εάν επιλέξει, μπορεί να πάει σε ιδιώτη, αλλά οι δομές υγείας παραμένουν ανοικτές. Είναι σαφές και ρητό ότι η κάρτα εκδίδεται ατελώς και μέσω των δομών που διευρύνουμε και μέσα από τις ΤΟΜΥ θα έχει πρόσβαση κάθε οικογένεια, χωρίς επιβάρυνση, στη βασική αυτή υπηρεσία. Συνεπείς - πιστεύω - στην πολιτική μας, δίνουμε έμφαση στην πρόληψη και στη θωράκιση της υγείας των αθλητών, χωρίς να επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός και έχοντας για πρώτη φορά εξασφαλισμένο και διασφαλισμένο τον έλεγχο της υγείας ιδιαίτερα των μικρών παιδιών.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υφυπουργό. Προχωρούμε με τη δευτερολογία του κ. Συντυχάκη για τρία λεπτά.
Κύριε Υπουργέ, αν παρατηρήσατε, ξεκίνησα την πρωτολογία λέγοντας ότι η θέσπιση κάρτας αθλητή είναι απαραίτητη, αλλά όχι ότι από μόνη της λύνει το πρόβλημα. Θα προτιμούσα να ξεκινούσατε με το εξής, ότι κατ' αρχάς υπάρχει ένα υπαρκτό θέμα. Δεν το είπατε. Προσπαθήσατε μ' έναν θεωρητικό τρόπο να πείτε ότι «εμείς φτιάξαμε την κάρτα υγείας, οι δομές είναι ανοικτές» κ.λπ.. Προφανώς δεν μπορεί να δικαιολογηθεί έτσι η πολιτική της Κυβέρνησης, μια πολιτική που βέβαια δεν είναι τωρινή, αλλά είναι διαχρονική επί Νέας Δημοκρατίας και επί ΠΑΣΟΚ. Το ζήτημα ποιο είναι; Ότι κάθε χρόνο θρηνούμε θύματα, νεαρά άτομα μέσα στα γήπεδα. Στην Κρήτη υπάρχουν δεκάδες τέτοιες περιπτώσεις, στην Ελευσίνα, στη Λάρισα, στα Γιάννενα. Γιατί; Διότι δεν έχουν διαγνωστεί έγκαιρα αυτές οι περιπτώσεις. Τέτοια περιστατικά να ξέρετε ότι συμβαίνουν κατά κύριο λόγο και κατά δεκάδες συνήθως στα φιλικά παιχνίδια, εκεί δηλαδή που δεν υπάρχει γιατρός. Ποιος θα λύσει, λοιπόν, το πρόβλημα της περιοδικής εξέτασης, όχι μια φορά και τελείωσε, αλλά σταθερά; Ποιος έχει την ευθύνη; Ποιος αναλαμβάνει το κόστος και πώς θα λύσει το πρόβλημα; Οδηγίες μπορεί να δίνετε, σαν αυτές που δώσατε προηγουμένως ή να διαφημίσετε κυβερνητικό πρόγραμμα, έργο, αυτό που λέτε με την κάρτα υγείας κ.λπ.. Πείτε μας ποια είναι τα κονδύλια που έχετε εγκρίνει για τον προαθλητικό έλεγχο. Πρακτικά πράγματα. Δεν ζητάμε ανεδαφικά πράγματα ή ιστορίες για αγρίους. Σήμερα υπάρχουν πάρα πολλά εμπόδια. Στην πράξη ένας παιδίατρος ή παθολόγος δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να δώσει βεβαίωση. Το ξέρετε αυτό; Μιλάμε και για δημόσια νοσοκομεία. Δεν αναλαμβάνει.
Και καλώς δεν αναλαμβάνει.
Για παράδειγμα, για καρδιολογικά αιτήματα σε παραπέμπει σε ειδικό καρδιολόγο. Επομένως διπλασιάζεται το εύρος και το κόστος των εξετάσεων. Τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν πάρα πολλές. Αν θέλετε, θα μπορούσα να σας μιλάω για πολλή ώρα γι' αυτές τις περιπτώσεις. Εν τω μεταξύ, άλλο χαρτί θέλεις για το μάθημα της γυμναστικής στο σχολείο, άλλο για το σωματείο και πάει λέγοντας, για να πληρώνεις δύο και τρεις φορές για τον ίδιο λόγο. Σε πολλούς δήμους έχει θεσπιστεί η κάρτα υγείας για την είσοδο σε έναν αθλητικό χώρο, η έκδοση της οποίας απαιτεί εξετάσεις. Πρόκειται δηλαδή για άλλο «πακέτο» που δεν αφορά τα σωματεία. Απλώς για να μπεις, να τρέξεις ή να περπατήσεις σε ένα δημοτικό στάδιο, θέλει κάρτα. Για το ΚΚΕ η ενασχόληση με τον αθλητισμό είναι δικαίωμα, δεν είναι πολυτέλεια. Απ' αυτή την άποψη, λοιπόν, το κράτος κεντρικά πρέπει να οργανώνει την περιοδική εξέταση με ατομικό ιστορικό και παρακολούθηση, χωρίς καμμία επιβάρυνση των ενδιαφερομένων, χωρίς καμμία παρέμβαση ιδιωτών, ούτε να αποτελεί ατομική ευθύνη των γονέων. Άλλος γονιός δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να το κάνει, άλλος το αμελεί ή το καθυστερεί λόγω κόστους. Κατά την άποψή μας, ιδιαίτερο βάρος πρέπει να δοθεί στην υγεία των μαθητών - αθλητών με τη φροντίδα του κράτους, με την καθιέρωση της κάρτας υγείας με την ευθύνη και το κόστος του κράτους και με ανά τρίμηνο εξειδικευμένες εξετάσεις δωρεάν για όλους τους μαθητές και για την εξασφάλιση της παρουσίας αθλίατρου σε όλες τις αθλητικές δραστηριότητες. Επίσης να οργανωθούν ειδικά προγράμματα για παιδιά με σωματικά προβλήματα και προβλήματα υγείας, με άμεσους διορισμούς καθηγητών φυσικής αγωγής με τη συγκεκριμένη ειδίκευση αγωγής. Και φυσικά πρέπει να διασφαλίζονται ένα σύνολο από προϋποθέσεις όπως χρηματοδότηση, υποδομές και προσωπικό. Όλα αυτά κατά την άποψή μας πρέπει να παρέχονται στη νέα γενιά δωρεάν από ένα οργανωμένο δίκτυο υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που οι ΤΟΜΥ σήμερα δεν μπορούν να τα προσφέρουν ούτε καν τα υφιστάμενα κέντρα υγείας. Άρα, νομίζω ότι πρέπει να μας απαντήσετε πολύ συγκεκριμένα στο ερώτημα που σας θέτουμε, πώς θα λυθεί οριστικά το πρόβλημα του προαγωνιστικού ελέγχου, της ευθύνης του κράτους, έτσι ώστε να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα και να μην ταλαιπωρούνται οι γονείς και βάζουν βαθύτερα το χέρι στην τσέπη. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη, Βουλευτή Ηρακλείου του ΚΚΕ. Ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Βασιλειάδης έχει τον λόγο για τη δευτερολογία του.
Επιμένω να μην καταλαβαίνω τον λόγο, κύριε Συντυχάκη. Για τον περιοδικό έλεγχο, η κάρτα υγείας του αθλητή ανανεώνεται κάθε χρόνο. Δεν ανανεώνεται απλά. Πρέπει να ξαναπεράσει από εξετάσεις. Επομένως ο περιοδικός έλεγχος υφίσταται. Ο ανά τρίμηνο έλεγχος, με βάση τα ιατρικά πρωτόκολλα, είναι υπερβολικός. Με βάση τα ιατρικά πρωτόκολλα έχουν βγει οι απαραίτητες εξετάσεις που πρέπει να γίνονται για να πάρει το πιστοποιητικό υγείας. Με βάση τις οδηγίες του Υπουργείου Υγείας και τους κανόνες που θεσπίζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται η όλη διαδικασία. Από εκεί και μετά, για την παρουσία ιατρικού προσωπικού στους αγώνες με βάση τον ν.4479/2017, όπου υπήρξε για πρώτη φορά η κατηγοριοποίηση των αθλητικών εγκαταστάσεων, υπήρξε η πρόνοια για την υποχρεωτική παρουσία ιατρού διασώστη και ασθενοφόρου στις μεγάλες αθλητικές υποδομές και στις μικρότερες αθλητικές υποδομές για υποχρεωτική παρουσία διασώστη ή ανθρώπου εξειδικευμένου στην παροχή πρώτων βοηθειών, ο οποίος επί της ουσίας παρέχει ό,τι παρέχει το ΕΚΑΒ, αν το καλέσουμε υπό κανονικές συνθήκες, καθώς και παρουσία ασθενοφόρου. Κι αυτά είναι μια πραγματικότητα. Κι αυτά γίνονται. Υπάρχει έλεγχος των ομοσπονδιών για το αν ακολουθούν τη νομοθεσία. Πολλές φορές υπάρχει και μια διελκυστίνδα με τις ομοσπονδίες οι οποίες δεν θέλουν να ακολουθήσουν αυτή τη διαδικασία. Δεν χρειάζεται εδώ να αναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα κυρίως μικρότερων ομοσπονδιών που επιμένουν κι απαιτούν να μην υπάρχει ασθενοφόρο κατά την ώρα των αγώνων και ιδιαίτερα σε επικίνδυνα σπορ. Από εκεί και μετά, από μόνη της η κάρτα δεν λύνει το πρόβλημα. Πρέπει να υπάρχει και η αντίστοιχη κουλτούρα, να ξεφύγουμε από τη λογική ότι θα πάμε για έναν τυπικό έλεγχο στον γιατρό. Γι' αυτόν τον λόγο αν δεν υπάρχει η κάρτα υγείας του αθλητή ο αθλητής δεν μπορεί να συμμετέχει σε μια αγωνιστική υποχρέωση. Και τα σχολεία ζητάνε ιατρική βεβαίωση, επειδή αυτό αφορά μόνο τους αθλητές. Πάλι δεν μπορεί να υπάρξει επιβάρυνση γιατί πάλι οι δημόσιες μονάδες υγείας είναι ανοιχτές γι' αυτές. Σε κάθε περίπτωση μιλάω και με προσωπική εμπειρία ως γονιός. Οι γονείς, στην αρχή της χρονιάς, όπου πάμε τα παιδιά μας έχουμε μαζί μας και τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Μια φορά πάμε στον γιατρό. Δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε ανά δεκαήμερο για τον ίδιο σκοπό. Ως προς τις ειδικότητες που είπατε πράγματι δεν υπογράφουν άλλοι γιατροί. Ο νόμος το προβλέπει ρητά. Μόνοι οι καρδιολόγοι έχουν αυτή την ειδικότητα και μπορούν να κάνουν αυτού του είδους τις εξετάσεις. Γι' αυτόν τον λόγο θεσπίσαμε την πιστοποίηση κι άλλων ειδικοτήτων, για να μην μπλοκάρει το σύστημα. Προφανώς δεν είναι όλα καλώς καμωμένα. Αυτή είναι η πρώτη χρονιά που το μέτρο αυτό λειτουργεί. Αν χρειαστεί να κάνουμε παρεμβάσεις θα κάνουμε στην πορεία. Τα κονδύλια διατίθενται από το Υπουργείο Υγείας με τον αυξημένο προϋπολογισμό που έχει για πρώτη φορά μέσα στα μνημονιακά χρόνια. Από του χρόνου θα είναι ακόμα πιο αυξημένος όπως θα φανεί και τις επόμενες μέρες στην κατάθεση του προϋπολογισμού. Νομίζω ότι προβλήματα υπάρχουν, αλλά τα βήματα που έχουν γίνει είναι σοβαρά, ούτως ώστε να μπορέσουμε να μην έχουμε τα τραγικά αυτά φαινόμενα νέων ανθρώπων οι οποίοι χωρίς να το ξέρουν - κι οι γονείς τους είναι ακόμα τραγικότερες περιπτώσεις - μένουν μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Πιστεύω ότι η φετινή χρονιά θα δείξει ότι είμαστε σε ένα καλύτερο σημείο. Ταυτόχρονα προσπαθούμε να εκμεταλλευθούμε, σε συνεργασία με την ποδοσφαιρική ομοσπονδία, τον εξοπλισμό αυτόν ο οποίος είχε αγοραστεί τότε. Δεν θέλω να ασχοληθώ με την άσχημη πλευρά της κάρτας υγείας που είχε προσπαθήσει να θεσπίσει η ΕΠΟ. Δεν μπαίνω στην ουσία της υπόθεσης. Είχε αγοραστεί. Υπάρχει. Είναι σύγχρονης τηλεματικής. Θέλουμε να τον χρησιμοποιήσουμε και αυτόν στις πρωτοβάθμιες δομές υγείας, να φύγει από τα κουτιά του μετά από μια δεκαετία και να τον χρησιμοποιήσουμε για πιο γρήγορα αποτελέσματα και πιο γρήγορη εξυπηρέτηση των ανθρώπων στις περιπτώσεις που καταλαβαίνετε ότι τον Σεπτέμβρη που όλοι τρέχουμε στα νοσοκομεία ενδεχομένως να υπάρξει μια μικρή καθυστέρηση. Λαμβάνουμε κάθε πρόνοια και οργανώνουμε την επόμενη μέρα της μεταμνημονιακής μετάβασης σε ένα κράτος κανονικό. Η κάρτα υγείας του αθλητή εντάσσεται μέσα στην ίδια φιλοσοφία και στο ίδιο πλαίσιο όλων των δράσεων της Κυβέρνησης για την οργάνωση μιας κανονικής χώρας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον Υφυπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Βασιλειάδη που απήντησε στην ερώτηση του Βουλευτή Εμμανουήλ Συντυχάκη. Προχωρούμε στην τέταρτη με αριθμό 46/13-9-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Ζ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Α΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Σπυρίδωνος Λυκούδη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Ανησυχία για το μέλλον του ιερού της Αγροτέρας Αρτέμιδος εκφράζει ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων». Στην επίκαιρη αυτή ερώτηση θα απαντήσει η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, κ. Μυρσίνη Ζορμπά. Κύριε Λυκούδη, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά να αναπτύξετε την ερώτησή σας.
Κυρία Υπουργέ, με βάση την ερώτηση που καταθέτω, αλλά και με δεδομένο - κατά τη γνώμη μου - το αναμφισβήτητο ενδιαφέρον που και προσωπικά έχετε ή νομίζω ότι έχετε για αντίστοιχα ζητήματα, πρέπει να γνωρίζετε περίπου ή βασικά ή και πλήρως το θέμα. Ο χώρος της Αγροτέρας Αρτέμιδος έχει κηρυχθεί ως αρχαιολογικός χώρος από το 1960. Εδώ δε και πενήντα πέντε χρόνια, από το 1964, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο με επανειλημμένες παρεμβάσεις έχει ζητήσει να απαλλοτριωθεί ο χώρος λόγω της ιδιαίτερης πολιτιστικής σημασίας, αλλά και ιστορικής αξίας που έχει. Υπάρχει, λοιπόν, μια διαδρομή πενήντα και πλέον ετών, όπου όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η διαχείριση της πολιτείας επ' αυτού του θέματος δεν έχει ενεργήσει. Δεν είναι τωρινό το θέμα, ούτε το καταθέτω για αντιπολιτευτικούς λόγους. Έχουμε πενήντα χρόνια - να μην πω αδιαφορία, γιατί ίσως είναι βαριά η λέξη - μια αδράνεια της πολιτείας όσον αφορά το να δει πώς μπορεί να λυθεί το ζήτημα. Υπάρχει, λοιπόν, μια αδράνεια και τίποτα δεν κινείται γύρω από αυτό το ζήτημα. Τελευταία, όμως, έχουμε μια εισήγηση στην Γ΄ Εφορεία των Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, η οποία δημιούργησε ιδιαιτέρως ανησυχητική ατμόσφαιρα, ότι δεν αποκλείεται, δηλαδή, με βάση την εισήγηση, να έχουμε ταχύτατα μια οικοδόμηση του χώρου, ενός χώρου ο οποίος έχει πολύ μεγάλη σημασία, ακόμα και αν είναι αληθή - και θα είναι, υποθέτω - τα στοιχεία που η κ. Μπάνα καταθέτει, ότι έχουν απομείνει ελάχιστα κομμάτια των παλιών μνημείων, ενδεχομένως θα μπορούσε να είναι πιο ρεαλιστική η αντιμετώπιση, κάτι να κάνουμε, να δομηθεί ένα μέρος, να μείνει ένα άλλο. Ακόμα και έτσι αν είναι τα πράγματα, όσον αφορά αυτόν τον ιστορικής αξίας χώρο ο οποίος γειτνιάζει με το Ολυμπιείο και είναι σε μια πόλη την οποία τα εκατομμύρια των τουριστών βασικά την επισκέπτονται όχι για να κάνουν βόλτες στους δρόμους της, αλλά γιατί εκπέμπει ένα παγκόσμιο πολιτιστικό μήνυμα με τους χώρους που έχει, αν έτσι έχουν τα πράγματα, σας ερωτώ: Τι πρέπει ή τι μπορεί να κάνει το Υπουργείο με το ενδιαφέρον που υποχρεούται να επιδείξει απέναντι σε αυτό το ζήτημα; Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λυκούδη για το θέμα που ανέπτυξε. Καλούμε τώρα την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Μυρσίνη Ζορμπά, για την πρωτομιλία της στο θέμα αυτό. Σας ακούμε, κυρία Υπουργέ. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Καλή σας μέρα, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Βουλευτές, είστε οι δύο πρώτοι που μου υποβάλλουν ερωτήσεις. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Δίνετε την ευκαιρία να συζητάμε σε ερωτήσεις ζητήματα τα οποία πολλές φορές είναι χρονίζοντα και αυτό έχει μια σημασία - νομίζω - να τα φέρνουμε ξανά στο φως. Το συγκεκριμένο ακίνητο στο Μετς εκεί στην οδό Αρδηττού, Θωμοπούλου κ.λπ. - είναι ένα τετράγωνο - ξεκίνησε να ανασκάπτεται, κύριε Λυκούδη, από τον 19ο αιώνα, δηλαδή το 1897. Επομένως, πράγματι, η ιστορία του είναι πάρα πολύ μεγάλη και η καθυστέρηση είναι τεράστια. Τότε βρέθηκαν ρωμαϊκοί και υστερορωμαϊκοί τάφοι εκεί. Όπως ξέρετε, η κλασική αρχαιότητα είναι αυτή που μονοπώλησε το ενδιαφέρον των αρχαιολόγων για πολλές δεκαετίες, μην πούμε και έναν αιώνα. Στη συνέχεια είδαν τα ρωμαϊκά ή τα οθωμανικά. Επομένως αυτός είναι και ένας λόγος που πρέπει να δούμε για την καθυστέρηση. Ωστόσο, στη δεκαετία του 1960 γίνεται η σωστική ανασκαφή, γιατί ανοίγει η Λεωφόρος Αρδηττού. Επομένως βγαίνει στο φως εκεί ένα τμήμα τείχους το οποίο οι αρχαιολόγοι το λένε Τμήμα Αναλήμματος. Σώζεται μέχρι σήμερα στο πρανές του βράχου. Ο ανασκαφέας της εποχής θεωρεί ότι είναι τμήμα του περιβόητου ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος. Η απαλλοτρίωση των 1400 τ.μ. εξετάστηκε από το ΚΑΣ το 1964. Εν όψει τίνος πράγματος; Του σχεδίου πόλεως το οποίο φτιαχνόταν την εποχή εκείνη, με στόχο να μείνει ελεύθερος και επισκέψιμος ο αρχαιολογικός χώρος. Τότε αποφασίστηκε για πρώτη φορά και η απαλλοτρίωση του χώρου από οικοδομές που υπήρχαν. Επανήλθε πολλές φορές στο ΚΑΣ, και στις συναρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου το 2002. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Συντομεύω, αλλά σας λέω μερικούς σταθμούς διότι η Αρχαιολογική Υπηρεσία πρέπει να πούμε ότι αγρυπνεί πάνω σε όλα τα μνημεία ή τις ανασκαφές, ωστόσο, δεν έχει πάντοτε τη δυνατότητα. Και θα σας πω ποια δυνατότητα δεν έχει. Υπάρχει, λοιπόν, κοινή υπουργική απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών και Πολιτισμού το 2002. Το 2002 γίνεται ανάκληση της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης αφού δεν συντελέστηκε εμπρόθεσμα, αλλά το ΚΑΣ το 2003 επανέρχεται και επομένως το θεωρεί και πάλι απαλλοτριώσιμο. Βλέπετε ότι γίνεται μια διελκυστίνδα. Ουσιαστικά, όμως, γιατί είναι ατελέσφορες οι αποφάσεις απαλλοτρίωσης; Διότι το ΤΑΠΑ δεν είχε καταφέρει να διαθέτει αρκετά χρήματα. Ξέρουμε όλοι ότι ήταν το θησαυροφυλάκιο του Υπουργείου Πολιτισμού, ωστόσο, νομίζω ότι τελευταία είναι που άνοιξε και μπορούμε να έχουμε μια βάσιμη ελπίδα για το ΤΑΠΑ. Τέλος πάντων, δεν μπορούσαν να έχουν τα έξοδα της απαλλοτρίωσης. Με απόφαση του 2005 ξαναγίνεται ανασκαφική έρευνα, καθαιρούνται παλιά κτήρια από το ακίνητο και το 2015 ακολουθεί η αρχαιολογική τεκμηρίωση των νέων δεδομένων που προέκυψαν από αυτήν τη έρευνα. Χρειάστηκαν δηλαδή δέκα χρόνια διότι κυρίως οι αρχαιολόγοι αισθάνονται ένα σώμα επιστημόνων, το οποίο θέλει να κάνει τις έρευνές του και ζητάει χρόνο. Μετά από όλα αυτά, το Τμήμα Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων Πολιτιστικής Κληρονομίας μάς ενημερώνει ότι η συγκεκριμένη υπόθεση βρίσκεται στην ατζέντα εκ νέου του ΚΑΣ με τα νέα δεδομένα της έρευνας. Αυτό είναι που περιμένουμε να γνωμοδοτήσει σχετικά γρήγορα, ελπίζω. Πρόκειται για ένα από τα ακριβότερα ακίνητα της πόλης λόγω της θέσης του και της εξαιρετικής θέας που έχει στην Ακρόπολη. Οπότε το ποσό θα πρέπει να συνυπολογιστεί στην απόφαση του ΚΑΣ. Προσωπικά πιστεύω ότι το ΚΑΣ δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του, μόνο που οι καθυστερήσεις μερικές φορές είναι μοιραίες.
Ευχαριστούμε. Τα υπόλοιπα στη δευτερολογία σας, κυρία Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Λυκούδης για τη δευτερολογία του για τρία λεπτά.
Κυρία Υπουργέ, για μένα είναι εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός ότι με την πρωτολογία σας και με την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή που κάνατε πάνω στο ζήτημα επιβεβαιώσατε ότι υπάρχει θέμα. Επιβεβαιώσατε - κατά τη γνώμη μου - και το ενδιαφέρον που έχει το Υπουργείο και εσείς προσωπικά, γιατί αλλιώς δεν θα λέγατε αυτά που είπατε, θα λέγατε άλλα, θα προσπαθούσατε να κρύψετε το ζήτημα ή να το λειάνετε. Έχω την εντύπωση ότι ακριβώς αυτά που είπατε αναδεικνύουν και το μέγιστο του προβλήματος. Δηλαδή τα πράγματα είναι έτσι ακριβώς. Υπάρχει ένας χώρος ο οποίος έχει τεράστια ιστορική και σημασία. Προφανώς, αν ήταν οι κολώνες του Παρθενώνα εκεί, θα είχε τελειώσει το ζήτημα, αλλά δεν είναι έτσι ο χώρος. Ο χώρος χρειάζεται και περαιτέρω ανασκαφές με βάση τις δηλώσεις του ICOMOS. Ακόμα περιμένουμε ότι δεν αποκλείεται με καινούργιες ανασκαφές να βγουν στην επιφάνεια και άλλα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία του πολιτιστικού μας παρελθόντος. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, - που έτσι έχουν, απ' ό,τι οι υπουργικές δηλώσεις λένε κι όχι ο ερωτών Βουλευτής - κάτι πρέπει να κάνει η πολιτεία. Δηλαδή, εάν καταλήξουμε, κυρία Υπουργέ, σε αυτό που είπατε στο τέλος και που υποθέτω ότι κι εσείς καταλαβαίνετε, θα έλεγα ότι είναι πολύ μικρό το μέγεθος του επιχειρήματος ότι «είναι πάρα πολύ ακριβή η απαλλοτρίωση, δυστυχώς, λεφτά δεν υπάρχουν και τι να κάνουμε τώρα;», «αυτό το ζήτημα μπορεί να παραμείνει σε εκκρεμότητα, όπως έχει μείνει πενήντα χρόνια». Γι' αυτό, δεν κατηγορώ την παρούσα Κυβέρνηση ούτε τη διαχείριση από την παρούσα πολιτεία. Πενήντα ολόκληρα χρόνια οι κυβερνήσεις δεν το προχωράνε, ίσως από αδράνεια που είπα πριν, αν θέλετε, όμως, να γίνω πιο αιχμηρός, ίσως διότι δεν αποκλείεται να μην θέλουν να συγκρουστούν και με τα τεράστιας οικονομικής σημασίας ιδιωτικά συμφέροντα που υπάρχουν στον αντίστοιχο χώρο, ιδιοκτητών κ.λπ.. Δεν μπορεί να μην υπάρχει και αυτό το ζήτημα. Εάν, όμως, έτσι έχουν τα πράγματα, πρέπει να αποφασίσουμε. Τελικά σε αυτή τη χώρα το τεράστιο ζήτημα της οικονομικής δυσπραγίας μπορεί να φέρει τέτοιου τύπου παρεμβάσεις, εννοώ επικίνδυνες, επιβαρυντικές, για το μεγάλο της όπλο, τη μεγάλη της αιχμή, που είναι ο πολιτισμός και να κωφεύουμε όλοι; Ξαναλέω ότι τα εκατομμύρια των επισκεπτών της Αθήνας κάθε χρόνο δεν έρχονται μόνο για τον καθαρό ουρανό της Αττικής. Έρχονται γιατί υπάρχει ένα μήνυμα από αυτή εδώ την πόλη σε ολόκληρη την ανθρωπότητα ότι έχει κάτι να τους δείξει. Εάν αυτό το πράγμα εμείς το εντάξουμε στη λογική των οικονομικών δυσκολιών και άρα, της δυσκολίας των απαλλοτριώσεων, δεν οδηγούμαστε πουθενά. Εγώ πρέπει να σας πω ότι με πολύ μεγάλη προσοχή και σεβασμό διάβασα την εισήγηση της κ. Μπάνα, διότι δεν είναι τυχαία, είναι αξιολογότατο στέλεχος της πολιτείας, η οποία κάνει τη δουλειά που κάνει. Κι όταν η κυρία Μπάνα λέει «ας δούμε το θέμα, ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε», εγώ δεν μπορώ να μην πάρω υπ' όψιν μου και τη δική της ευαισθησία για το ζήτημα. Πάνω απ' όλα, όμως, η δική μου ερώτηση έχει - νομίζω εγώ - την ευαισθησία μιας πόλης η οποία θέλει να αναδείξει το παρελθόν της και νομίζω ότι αυτή η ευαισθησία είναι πολύ μεγαλύτερη και πολύ επιβλητικότερη όλων των άλλων. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λυκούδη. Καλούμε την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Μυρσίνη Ζορμπά για τη δευτερολογία της, για τρία λεπτά.
Θέλω απλώς να σας πω ότι θεωρώ πως οι αρχαιολόγοι και ειδικά το ΚΑΣ είναι οι θεματοφύλακες και της ταυτότητας της πόλης και της πολιτισμικής κληρονομιάς της. Κι αν κατηγορούνται για κάτι συνήθως, είναι γιατί είναι σχολαστικοί, γιατί είναι πιστοί στην επιστημονική τους ανάλυση, γιατί «χρονοτριβούν». Θεωρώ, όμως, ότι κάνουν πραγματικά μια εξαιρετική δουλειά. Πρέπει να σας πω, όμως, ότι γνώριζα το Υπουργείο πριν περάσω το κατώφλι του και από προηγούμενη εμπειρία μου, αλλά δεν είχα την ευκαιρία ποτέ να αντιληφθώ την περιφερειακή του εμβέλεια, διότι η Ελλάδα είναι σπαρμένη από αρχαία, και τη συστηματική δουλειά που γίνεται. Είναι ένα εργοτάξιο μηχανικών, αρχαιολόγων, συντηρητών κλπ. Θεωρώ, λοιπόν, πως είναι εγγύηση ότι επανέρχεται στο ΚΑΣ και η απόφασή του θα μας δεσμεύσει για τη συνέχεια. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Προχωρούμε στην έκτη με αριθμό 36/7-9-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αττικής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Κωνσταντίνου Κατσίκη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Αποκατάσταση τοιχογραφιών Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Δήμου Αχαρνών». Στην ερώτηση θα απαντήσει η Υπουργός κ. Μυρσίνη Ζορμπά. Τον λόγο έχει για την πρωτολογία του, για δύο λεπτά, ο κ. Κωνσταντίνος Κατσίκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, θα ήθελα από καρδιάς να σας συγχαρώ για την ανάληψη των νέων σας καθηκόντων και να ευχηθώ κάθε επιτυχία στο δύσκολο και απαιτητικό σας έργο. Πιστεύω πως θα ανταποκριθείτε με επιτυχία στις υπάρχουσες προκλήσεις και προσβλέπω στην από μέρους σας δέουσα ευαισθησία απέναντι σε θέματα που σήμερα αποτελούν σειρά ζητημάτων πολιτιστικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος. Θα ήθελα να γνωρίζετε ότι ως Βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής γίνομαι κοινωνός, λήπτης και δέκτης θεμάτων των τοπικών κοινωνιών που αποτελούν την εκλογική μου περιφέρεια από τους συμπολίτες μου με τους οποίους έχω αποκτήσει ισχυρούς δεσμούς, συνεργασίας, φιλίας και επικοινωνίας και τους οποίους βεβαίως, έχω ορκιστεί να υπηρετώ. Η σημερινή επίκαιρη ερώτηση την οποία θέτω υπ' όψιν σας - και με την ευκαιρία επιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω για την άμεση ανταπόκρισή σας που σήμερα αυτήν την ώρα το συζητάμε - αφορά την κάλυψη ενός παγίου αιτήματος της τοπικής κοινωνίας του Δήμου Αχαρνών, το οποίο άπτεται βεβαίως, των δικών σας αρμοδιοτήτων και ευκαιρίας δοθείσης θα ήθελα, κυρία Υπουργέ, να συνδράμετε εποικοδομητικά στην επίλυσή του. Πέντε αιώνες τώρα ο μικρός ναός του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στέκεται μάρτυρας σιωπηλός όλων όσων διαδραματίζονται στη δύσκολη αυτή περιοχή του Δήμου Αχαρνών. Η επίκλησή του από το θεοσεβούμενο ποίμνιο της περιοχής για εφορία και ευκαρπία ταιριάζει απόλυτα - θα έλεγα - στον αγροτικό δήμο, τον Δήμο Αχαρνών. Ο Ιερός Ναός του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου φιλοτεχνημένος με εξαιρετικής θρησκευτικής και ιστορικής αξίας τοιχογραφίες και εικόνες, όπως η Ένθρονη Παναγία η Βρεφοκρατούσα, ο Ιησούς επί Θρόνου αλλά και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος κινδυνεύουν δυστυχώς να απολεσθούν νικημένες από το πέρασμα των χρόνων. Πιστεύω ότι η ένταξη του ναΐσκου σε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα χρηματοδότησης ή η εξεύρεση κονδυλίων, προκειμένου να συντηρηθεί και να αποκατασταθεί από τις φθορές που έχει υποστεί, ώστε αυτές καθ' αυτές οι φθορές, κυρία Υπουργέ, να μην γίνουν ανεπανόρθωτες θα λειτουργήσει υποστηρικτικά στη συνέχεια της ύπαρξης που ανατρέχει στα μεταβυζαντινά χρόνια και θα διασφαλίσει τη μακραίωνη παρουσία του, που κοσμεί την περιοχή. Η από πλευράς μου έμπρακτη εκδήλωση ενδιαφέροντος για το εν λόγω ζήτημα αποτελεί το ελάχιστο χρέος μου απέναντι στους συμπολίτες μου στην πόλη την οποία ζουν και είχα κάθε υποχρέωση να μεταφέρω σε εσάς το αίτημά τους, ευελπιστώντας ότι η δική σας παρουσία στον χώρο του πολιτισμού θα δώσει και την προσήκουσα λύση. Αυτό που απομένει πλέον και στο οποίο προσβλέπω, τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, είναι κυρία Υπουργέ, η επίδειξη της δικής σας μέριμνας, από δική σας πλευράς για το θέμα αυτό, προκειμένου οι αρμόδιες υπηρεσίες να επιληφθούν επί του θέματος και να επιτευχθεί η διάσωση αυτού του θρησκευτικού, ιστορικού μνημείου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Κατσίκη. Τον λόγο έχει για την πρωτολογία της η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, κ. Μυρσίνη Ζορμπά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Βουλευτές να ευχαριστήσω τον κ. Κατσίκη για την ευκαιρία που μου έδωσε να συμμετέχω στις εργασίες κοινοβουλευτικού ελέγχου. Το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου που βρίσκεται στον Δήμο Αχαρνών στην κεντρική πλατεία ακουμπά - όπως ξέρετε, κύριε Κατσίκη, και ξέρω κι εγώ - στη νότια πλευρά του ναού του Αγίου Βλασίου που είναι ο μητροπολιτικός ναός του δήμου. Εκτιμάται από τις υπηρεσίες ότι είναι του 16ου αιώνα ή 17ου αιώνα, δεν έχει τόση σημασία, είναι όντως ένα μνημείο πολιτισμικής κληρονομιάς. Στο εσωτερικό του υπάρχει τοιχογραφία, διάκοσμος στο Ιερό Βήμα, κτιστό τέμπλο και επομένως να δούμε λίγο και αυτού την ιστορία ότι το μακρινό 1972, δηλαδή μετράμε σαράντα έξι χρόνια πριν, πραγματοποιήθηκαν κάποιες εργασίες αποκατάστασης της φθοράς που είχε προκαλέσει ο χρόνος στο μνημείο. Όμως, σήμερα όντως χρειάζεται επισκευές το κτήριο. Το υπόστρωμα των τοιχογραφιών έχει διαβρωθεί, τα κονιάματα έχουν αποσαθρωθεί. Υπάρχει και μία απώλεια ενός μέρους της ζωγραφικής επιφάνειας, το οποίο θα πρέπει να το δούμε. Το πρόβλημα κυρίως προκαλείται από την ανερχόμενη από το έδαφος - μας λένε οι συντηρητές - υγρασία εξαιτίας του γεγονότος ότι ο ναΐσκος είναι καταχωμένος και με τη διαμόρφωση της πλατείας βρέθηκε κάτω από το έδαφος. Οπότε αυτή η υγρασία άρχισε να ανεβαίνει. Αυτό διαπιστώθηκε σε μία τελευταία αυτοψία στις 20 Απριλίου του 2018. Επομένως επί του παρόντος η Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής έχει δρομολογήσει ήδη τη λήψη σωστικών μέτρων για τη στερέωση της ζωγραφικής επιφάνειας και οι εργασίες ήταν προγραμματισμένες για να ξεκινήσουν αυτήν την εβδομάδα. Είναι σύμπτωση, αλλά είναι μια καλή συγκυρία. Δεν οφείλεται σε εμένα. Δεν μπορώ να πω ότι έκανα κάτι ακόμα! Είναι έτσι, όμως. Τα αποτελέσματα, όμως, αυτών των παρεμβάσεων για τη στερέωση της ζωγραφικής επιφάνειας και των τοιχογραφιών - αν και θετικά - κρίνονται ότι θα είναι μόνο προσωρινά, εάν δεν βρεθεί λύση στο πρόβλημα της κατάχωσης του ναού από τις εργασίες διαμόρφωσης της πλατείας. Πρέπει, δηλαδή, να γίνει γύρω - γύρω μία τάφρος. Η λύση αυτή - η οποία φαίνεται ότι είναι επιστημονικά η ορθή - δεν μπορεί να γίνει, εάν δεν γίνει μία συνεργασία των αρμόδιων φορέων, δηλαδή και του δήμου και της Μητρόπολης, ώστε να γίνουν εκεί οι ανάλογες εργασίες. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται το Υπουργείο, πέρα από την προσωρινή λύση του προβλήματος που υπάρχει.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Κατσίκης για τη δευτερολογία του για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, σας ευχαριστώ θερμά διότι αφ' ενός μεν είστε απόλυτα γνώστης της κατάστασης που επικρατεί σε εκείνον τον ναΐσκο, επιτρέψτε μου δε να προσθέσω επιπλέον ότι ήταν αρχαίος ναός και μετά μετετράπη σε χριστιανικό - βυζαντινό ναό. Ως εκ τούτου, η ιστορικότητά του και η αξία του όχι μόνο αυξάνει, αλλά αποδεικνύει και το τεχνικό πρόβλημα λόγω παλαιότητας, το οποίο πολύ σωστά αναφέρατε. Αφ' ετέρου πιστεύω ότι τόσο η τοπική κοινωνία, της οποίας τη μέριμνα οφείλει και πρέπει να έχει ο δήμος και η δημοτική αρχή του Δήμου Αχαρνών, όσο και το δικό σας ενδιαφέρον υπό την ιδιότητα σας ως Υπουργού Πολιτισμού, θα δημιουργήσει εκείνη την αγαστή συνεργασία ώστε οι υπηρεσίες σας συνεφελκόμενες να δώσουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Χάρηκα πάρα πολύ που μου είπατε ότι δρομολογήθηκαν και σε μία εβδομάδα θα ξεκινήσουν οι εργασίες αποκατάστασης. Και πιστεύω ότι η δική μου χαρά θα μεταλαμπαδευτεί και μέσα απ' αυτή την συζήτηση και στην τοπική κοινωνία, η οποία πραγματικά το περίμενε χρόνια. Ευχόμενος πάλι σε εσάς κάθε επιτυχία στο έργο σας, τελειώνω εδώ, κύριε Πρόεδρε, τη δευτερολογία μου. Δεν έχω να πω τίποτε άλλο. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κατσίκη. Τον λόγο έχει η κυρία Υπουργός για τη δευτερολογία της για τρία λεπτά.
Για να είμαι ακριβής, έχω εδώ το έγγραφο της υπηρεσίας το οποίο μας λέει ότι οι εργασίες συντήρησης έχουν ήδη αρχίσει από τη Δευτέρα 17-09, από την προηγούμενη Δευτέρα. Και επομένως, είναι σημαντικό να το παρακολουθήσουμε και εσείς και εμείς, προκειμένου να υπάρξει μία γρήγορη, καλή συνεργασία με τον δήμο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ. Προχωρούμε στην πρώτη με αριθμό 45/13-9-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, με θέμα: «Απελπιστική η κατάσταση στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου». Στην επίκαιρη ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Δημήτριος Βίτσας. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής κ. Βαρβιτσιώτης για να αναπτύξει την ερώτησή του για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, οι εικόνες ντροπής που μεταδίδονται καθημερινά από τη Μόρια, από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου δείχνουν τρία πράγματα, τρεις απλές λέξεις: αδυναμία, ανικανότητα και αδιαφάνεια. Αδυναμία στη χάραξη μίας πολιτικής. Ανικανότητα στην εφαρμογή οποιασδήποτε πολιτικής και εάν έχει αποφασιστεί. Και βέβαια, αδιαφάνεια στη διαχείριση του πακτωλού των χρημάτων. Εδώ συζητάμε, κύριε Υπουργέ, για ένα θέμα το οποίο προσβάλλει πραγματικά το σύνολο της ανθρωπότητας. Σήμερα η Μόρια δεν είναι μέρος και δεν είναι στοιχείο που μπαίνει στον χάρτη του ανθρωπισμού. Η Μόρια σήμερα αποτελεί το παγκόσμιο σύμβολο της ανθρώπινης εξαθλίωσης και της κυβερνητικής ανικανότητας. Είχατε στη διάθεσή σας και χρόνο και χρήμα να αντιμετωπίσετε αυτή την κατάσταση. Παρ' ότι δεν υπάρχει σήμερα μία πίεση των προσφυγικών ροών, η εικόνα που παρουσιάζεται στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου είναι εικόνα η οποία αποτελεί ντροπή για την Ευρώπη, αποτελεί ντροπή για τη χώρα μας, αποτελεί ντροπή για τους νησιώτες, οι οποίοι έχουν δείξει περίσσιο ανθρωπισμό στο παρελθόν, όταν κλήθηκαν να συνδράμουν ανθρώπους που βγήκαν στις ακτές τους. Είναι εκπληκτικό πως με τόσες δυνατότητες και χρήματα στη διάθεσή σας, με τόσο χρόνο στη διάθεσή σας, από την ημέρα που υπεγράφη ή ανακοινώθηκε η συμφωνία Ευρώπης - Τουρκίας, δεν έχετε καταφέρει να αντιμετωπίσετε αυτό το θέμα. Και πλέον και εσείς προσωπικά είσαστε υπόλογος για την ανυπαρξία πολιτικών από ένα Υπουργείο που δημιουργήθηκε, για να αντιμετωπίσει ακριβώς αυτό το θέμα. Έχετε αποτύχει. Και σήμερα αυτό που περιμένουμε να ακούσουμε δεν είναι μόνο τι θα κάνετε, αλλά περιμένουμε να ακούσουμε και ένα μεγάλο συγγνώμη προς τους πολίτες των νησιών του βορείου Αιγαίου, τους οποίους έχετε εγκαταλείψει και τους έχετε δώσει βορά σε ακραία κινήματα γιατί ακριβώς η κατάσταση η οποία επικρατεί ζητά δραστικές λύσεις. Εμείς, κύριε Υπουργέ, έχουμε καταθέσει το πλαίσιο των προτάσεών μας. Σας το καταθέσαμε και όταν συζητήσαμε το νομοσχέδιο στη Βουλή και είπατε τότε ότι θα διορθώσετε τις ανορθογραφίες. Και σας ασκήσαμε κριτική πριν από έξι μήνες και σας είπαμε ότι με το νομοσχέδιό σας δεν θα λύσετε κανένα πρόβλημα. Σήμερα επιβεβαιωνόμαστε. Είναι καιρός, λοιπόν, να αποφασίσει η Κυβέρνηση να χαράξει μία αποτελεσματική πολιτική σε ένα θέμα που σήμερα δεν είναι εκρηκτικό γιατί οι ροές είναι εκρηκτικές, αλλά είναι εκρηκτικό για την κατάσταση την οποία έχει δημιουργήσει η ίδια σας η πολιτική. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βαρβιτσιώτη. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Βίτσας για την πρωτολογία του.
Κύριε Βαρβιτσιώτη, κατά τη διάρκεια όλης της κυβερνητικής μου θητείας είτε στο Υπουργείο Άμυνας είτε στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής έχω κάνει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια να συζητήσουμε σοβαρά με όλες τις παρατάξεις, τουλάχιστον του δημοκρατικού τόξου, να ανταλλάσσουμε ιδέες και να σας δίνω πληροφορίες ώστε να χαράζετε και την πολιτική σας. Όμως, τις περισσότερες φορές βρίσκομαι αντιμέτωπος με έναν πολιτικά επιπόλαιο αντιπολιτευτικό λόγο μέχρι του βαθμού του ευτελισμού της συζήτησης. Για παράδειγμα, αναφέρομαι στη δήλωση που ο ίδιος κάνατε πριν μία εβδομάδα ότι αρνούμαι να έρθω στη Βουλή για να απαντήσω στην ερώτησή σας ενώ η Βουλή γνώριζε, και εσείς οφείλατε να γνωρίζετε, ότι ήμουνα στη Σύνοδο Υπουργών στη Βιέννη. Γιατί το κάνατε αυτό; Νομίζω σε αυτό θα πρέπει να δώσετε, ίσως όχι εδώ, με κάποιον τρόπο κάποιες εξηγήσεις. Αλλά, συγχρόνως, και ακούγοντας και τον επικεφαλής της παράταξής σας, δεν φείδεστε σαν παράταξη να κατηγορείτε όχι την Κυβέρνηση στον θεμιτό αντιπολιτευτικό λόγο για αντιπολιτευτική κριτική, αλλά και την ίδια τη χώρα, όπως ήταν η χθεσινή αναφορά του κ. Μητσοτάκη ότι η Ελλάδα δεν συμμετέχει στη συζήτηση στην Ευρώπη ενώ είμαστε στο κέντρο της συζήτησης, ενώ όχι απλώς είμαστε στο κέντρο, αλλά οι απόψεις και οι προτάσεις μας δικαιώνονται. Βεβαίως δεν δικαιώνονται από τις χώρες του Βίζεγκραντ, δεν δικαιώνονται από εκείνο το ακροδεξιό κομμάτι του ΕΛΚ το οποίο ακολουθεί τις απόψεις του κ. Όρμπαν ή του κ. Σαλβίνι και πάει λέγοντας. Εμείς δικαιωνόμαστε, γιατί βάζουμε και τις τρεις διαστάσεις του μεταναστευτικού: και του εξωτερικού και της διαχείρισης των συνόρων και της ανακατανομής στην Ευρώπη. Συμμετέχετε σε αυτό; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει του κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Εσείς έχετε δυο προτάσεις. Θα φτάσω και στη Μόρια, αλλά θα χρειαστώ λίγο χρόνο ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Η μια πρόταση είναι η θωράκιση των συνόρων, που με εκπληκτικό τρόπο απάντησε σε ερώτηση στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ο κ. Μητσοτάκης: «Με κάποιον τρόπο». Έτσι απάντησε ο κ. Μητσοτάκης. Σαφέστατος! «Με κάποιον τρόπο»! Με αυτόν τον τρόπο, όμως, υιοθετείτε την επιχειρηματολογία και την ατζέντα της ακροδεξιάς. Αυτό, αν το κάνετε για εκλογικούς, πολιτικούς λόγους, δεν θα σας ευνοήσει. Έχει αποδειχθεί και στην Ιταλία, όπου ο προηγούμενος Υπουργός Εσωτερικών έκανε τα ίδια με αυτά που κάνει ο νυν Υπουργός Εσωτερικών. Αυτό δυσκόλεψε και πολιτικά την κατάσταση. Λέτε ακόμα ότι βασική σας πρόταση είναι ο διαχωρισμός προσφύγων και μεταναστών. Θα πρέπει, όμως, να πάτε στα νησιά και να τους πείτε ότι αυτό σημαίνει, ακόμα και αν το υιοθετήσω, δύο κέντρα. Το ένα κέντρο για ανθρώπους με υψηλό προσφυγικό προφίλ, το άλλο κέντρο για ανθρώπους με χαμηλό προσφυγικό προφίλ. Θα το δεχθούν; Γιατί εμείς από πέρυσι τους έχουμε κάνει μια σειρά από προτάσεις πολύ πιο - επιτρέψτε μου την έκφραση - «light», τις οποίες δεν έχουν δεχθεί. Εμείς μιλάμε για θωράκιση των συνόρων, μιλάμε για τη διαχείρισή τους με βάση το Διεθνές Δίκαιο και με βάση την εξέταση. Πάμε τώρα στα συγκεκριμένα. Για τη Μόρια: Ποιος είπε πρώτος ότι η κατάσταση στη Μόρια είναι δύσκολη και πολλές φορές οριακή; Το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Και το είπε τον Μάιο, που υπήρχαν πάρα πολλές δυσκολίες, και εκτύλιξε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Όμως, είπε συγχρόνως ότι εξαρτιόμαστε από τις ροές. Ποιες είναι οι ροές που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα ελληνικά νησιά και στην Ελλάδα; Αυτή τη στιγμή - δηλαδή μέχρι 31 Αυγούστου 2018- οι ροές στην Ελλάδα - στα νησιά και στον Έβρο - έχουν ήδη ξεπεράσει τις ροές του 2017. Και θα σας μιλήσω με συγκεκριμένα στοιχεία.
Κύριε Υπουργέ, αν έχετε την καλοσύνη να συντομεύσετε. Τα υπόλοιπα στη δευτερολογία σας.
Οι εισροές στα νησιά μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου 2018 είναι είκοσι μία χιλιάδες επτακόσιες τριάντα επτά. Αυτό μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου. Οι εκροές από τα νησιά, δηλαδή, η ολοκλήρωση της εξέτασης και η μεταφορά στην ενδοχώρα, είναι δεκαεπτά χιλιάδες πεντακόσιες εξήντα τρεις, με μεγάλη δυσκολία στις επιστροφές. Επειδή, όμως, γνωρίζετε τη συμφωνία της Ελλάδας με τη Γερμανία, αυτή ξέρετε τι έχει αποδώσει για τη Γερμανία; Δύο! Από τη Γερμανία έχουν επιστραφεί δύο άνθρωποι! Σας λέω, λοιπόν, ότι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας είναι αυτό. Φυσιολογικά θα με ρωτήσετε το εξής: Τι κάνετε για να αντιμετωπίσετε αυτό το πράγμα; Σας είπα ότι, αν παίρνατε τις εκροές, θα δείτε ότι έχουμε ξεπεράσει όλο το νούμερο - και κατά τρεις χιλιάδες - των ανθρώπων που βρίσκονταν στα νησιά στο τέλος του 2018. Τι κάνουμε, όμως; Θα το πω πολύ γρήγορα και ας λείψει ο χρόνος από τη δευτερολογία μου. Πρώτον, ήδη ομάδα ειδικών, αλλά και στελεχών του Υπουργείου, βρίσκεται στα νησιά. Δεύτερον, ήδη προχωράμε στη μεγαλύτερη, ει δυνατόν, συνεργασία μαζί με τις αστυνομικές αρχές, για να πολλαπλασιαστούν οι επιστροφές, που είναι, όπως σας είπα, το πιο δύσκολο πράγμα το οποίο αντιμετωπίζουν όλες οι χώρες της Ευρώπης. Τρίτον, ειδικές ομάδες ασύλου πηγαίνουν στα προαναχωρησιακά κέντρα των νησιών, με σκοπό να επιταχυνθούν οι διαδικασίες. Τέταρτον, ήδη είμαστε σε τόσο στενή συνεργασία - την οποία ο κ. Αβραμόπουλος τόνισε εχθές - με την Κομισιόν, ώστε να υπάρχει όλη - θα έλεγε κανένας - η βοήθεια από τη μια μεριά που θέλουμε σε ειδικούς. Δεν υπάρχει μόνο το ζήτημα των χρημάτων. Στη δευτερολογία θα σας απαντήσω για τα χρήματα, που κάνετε, βέβαια, το λάθος να απευθύνετε την ερώτηση στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, ενώ θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι η διαχείριση των χρημάτων γίνεται από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Βρήκαμε τους τρόπους, ώστε στο επόμενο χρονικό διάστημα και αφού έχουμε δημιουργήσει μέσα σ' αυτό το χρονικό διάστημα δέκα χιλιάδες νέες θέσεις φιλοξενίας στην ενδοχώρα, να πάρουμε από τη Μυτιλήνη, από τη Μόρια, άλλες τρεις χιλιάδες ανθρώπους, γιατί θέλουμε να εξομαλύνουμε την κατάσταση, ώστε να μπορούμε να τη διαχειριστούμε ακόμα καλύτερα, παρ' όλο που έχουμε αντιδράσεις από μειοψηφίες τοπικών κοινωνιών. Και προσέξτε σας λέω - και τελειώνω με αυτό, προς το παρόν - την πολιτική σας. Σήμερα δημοσιεύεται μια πανευρωπαϊκή δημοσκόπηση σε σχέση με τους πρόσφυγες και πώς τους αποδέχονται οι λαοί της Ευρώπης. Θα δείτε ότι είναι συντριπτική η πλειοψηφία εκείνων που λένε ότι θα πρέπει να εφαρμόζεται το Διεθνές Δίκαιο. Συντριπτική η πλειοψηφία και μάλιστα σε χώρες, όπως - βεβαίως, δεν είναι πλειοψηφία αυτή τη στιγμή - στην Ουγγαρία. Λέει το 54% ότι δεν θέλουν και 46% ότι θέλουν. Μελετήστε, λοιπόν, αυτά. Εγώ δεν σας λέω να γίνετε αρωγός της προσπάθειας που κάνουμε και που θα επιτύχουμε στο να αποσυμφορήσουμε τα νησιά, εγώ σας λέω να κάνετε κριτική, γιατί ξέρετε ότι το ΥΜΕΠΟ ακόμα και την κακή κριτική τη ζητάει, ακριβώς για να παίρνει στοιχεία αυτοβελτίωσης.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Βαρβιτσιώτης έχει τον λόγο, για να δευτερολογήσει.
Κύριε Πρόεδρε, η σοβαρή κουβέντα, η σοβαρή συζήτηση, όπως είπε ο κύριος Υπουργός, γίνεται και μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Εδώ έχω δώδεκα αναπάντητες ερωτήσεις από το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Εάν θέλετε, μπορώ και να σας τις καταθέσω, για να δείτε πώς γίνεται η σοβαρή κουβέντα. Και δεν είστε μόνο εσείς. Κανένα άλλο Υπουργείο δεν δίνει στοιχεία για τη διαχείριση των κονδυλίων. Κανένα! Απαξιώνετε να ενημερώσετε την Αντιπολίτευση και τον ελληνικό λαό. Με τον τρόπο με τον οποίο απαντήσατε, ουσιαστικά είπατε ένα πράγμα: Είμαι χαρούμενος για την πολιτική μου, είμαι περήφανος για την πολιτική μου, η πολιτική μου είναι ικανή να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Είστε ο τρίτος Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής αυτής της Κυβέρνησης. Στη θητεία αυτής της Κυβέρνησης έχουν παραιτηθεί αρκετοί γενικοί γραμματείς από το Υπουργείο, αρκετοί διευθυντές της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής. Οι υπάλληλοι του Υπουργείου σάς καταγγέλλουν καθημερινά, οι υπάλληλοι της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής σάς καταγγέλλουν καθημερινά, η Περιφερειάρχης του Βορείου Αιγαίου κρίνει ακατάλληλη για λειτουργία τη Μόρια, δεν έχετε καταφέρει ούτε από το Υπουργείο Υγείας να στελεχώσετε στοιχειωδώς τις νοσηλευτικές και ιατρικές ανάγκες των hot spot. Στη Σάμο έχουν πλέον εξεγερθεί οι κάτοικοι και μαζεύουν υπογραφές για την απομάκρυνση του hot spot και εσείς έρχεστε εδώ και μας λέτε ότι «όλα καλώς τα κάνω και έχουμε και σχέδια και θα τα αντιμετωπίσουμε πολύ ωραία». Παρουσιάζετε μάλιστα ότι είναι εκρηκτική η κατάσταση, αλλά τα στοιχεία σάς διαψεύδουν. Φέτος το καλοκαίρι, που είναι η περίοδος των μεγάλων εισροών, είχατε 20% λιγότερες αφίξεις από πέρυσι. Ήταν δέκα χιλιάδες πεντακόσιες, σε σχέση με δωδεκάμισι χιλιάδες πέρυσι. Δεν υπάρχουν άλλες δικαιολογίες, για να πείτε ότι «ενώ έχω στη διάθεσή μου 1,6 δισεκατομμύριο ευρώ, δεν μπορώ να αντιμετωπίσω το πρόβλημα διαβίωσης σε ανθρώπινες συνθήκες δέκα χιλιάδων ανθρώπων στη Μόρια». Και επειδή σας κατηγορούμε ξεκάθαρα για αδιαφάνεια, θα σας θυμίσω ένα μόνο: Δεν έχετε ακόμα συνδέσει τη Μόρια με τον κεντρικό αγωγό λυμάτων της Λέσβου, με αποτέλεσμα κάθε μήνα να πληρώνεται τοπική εταιρεία να έρχεται να καθαρίζει χιλιάδες κατοσταριές. Έχετε ξοδέψει πάνω από 5-6 εκατομμύρια ευρώ εκεί, ενώ το κόστος σύνδεσης δεν ξεπερνά τις 350.000, σύμφωνα με δικές σας ανακοινώσεις, όταν ήσασταν στο Υπουργείο Άμυνας. Εγώ θέλω να σας πω, κύριε Υπουργέ, κάτι και να το πω σε όλους τους τόνους και προς όλους: και τους πρόσφυγες, των οποίων σήμερα προσβάλλουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, και προς τους μετανάστες, στους οποίους έχουμε δώσει την εικόνα ότι η Ελλάδα είναι ξέφραγο αμπέλι και όποιος θέλει μπαίνει και, άπαξ και μπει, δεν φεύγει ποτέ και δεν επιστρέφει πίσω, και, βέβαια, προς τους πολίτες και της Ευρώπης, αλλά πάνω απ' όλα της Ελλάδος και των ελληνικών νησιών. Θέλω να πω ότι σύντομα οι εικόνες ντροπής θα είναι παρελθόν. Και θα είναι παρελθόν μαζί με την Κυβέρνησή σας, που δημιούργησε αυτές τις εικόνες. Θα τις τελειώσουμε αυτές τις εικόνες, γιατί εμείς έχουμε αυτό το τρίπτυχο, το οποίο υπηρετούμε: Πρώτον, φύλαξη συνόρων, που δεν έχετε αξιοποιήσει ούτε ένα ευρώ από τις εκατοντάδες που έχετε στη διάθεσή σας για προμήθεια εξοπλισμού γύρω από τη φύλαξη των συνόρων. Ούτε ένα! Δεν έχετε ακόμα αγοράσει τίποτα σε σχέση με αυτό. Δεύτερον, διαχωρισμός πρόσφυγα και μετανάστη, γιατί το δίκαιο, οι πανανθρώπινες αξίες μάς επιβάλλουν να δώσουμε φιλοξενία στους πρόσφυγες, δεν μας επιβάλλουν όμως να δεχθούμε τους παράνομους μετανάστες που μπαίνουν στη χώρα μας, με στόχο να μείνουν εδώ ή να βρουν άλλη πόρτα για την Ευρώπη. Τρίτον, άμεσες επιστροφές στην Τουρκία. Άμεσες! Δυστυχώς, ο απολογισμός σας και σ' αυτό είναι θλιβερός. Μερικές δεκάδες φέτος, εάν δεν κάνω λάθος γύρω στους διακόσιους συνολικά, όταν έχουμε δεχθεί, όπως είπατε εσείς, κοντά στις είκοσι χιλιάδες από την Τουρκία. Αυτό δείχνει, λοιπόν, το μέγεθος της ανικανότητας, της αναποτελεσματικότητας και, πάνω απ' όλα, την έλλειψη πραγματικού ενδιαφέροντος για την αντιμετώπιση και του ανθρωπιστικού προβλήματος που η Κυβέρνησή σας δημιούργησε, αλλά και του ζωντανού προβλήματος που αισθάνονται οι πολίτες του βορείου Αιγαίου.
Ευχαριστούμε τον κ. Βαρβιτσιώτη. Καλούμε τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, τον κ. Βίτσα, να λάβει τον λόγο για τρία λεπτά για τη δευτερολογία του.
Κύριε Βαρβιτσιώτη, δεν ξέρω πού βρίσκετε τα στοιχεία, αλλά, όπως είδα και από την ερώτησή σας, κάνετε μια δημιουργική αριθμολογία. Δηλαδή, όποτε σας συμφέρει, παίρνετε τα στοιχεία μαζί με τον Έβρο και, όποτε δεν σας συμφέρει, αφήνετε τα στοιχεία από τον Έβρο. Το 50% των αιτούντων άσυλο ήρθε το καλοκαίρι και ο αριθμός είναι σχεδόν διπλάσιος από τον περσινό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Δεύτερο ζήτημα: Μιλάτε για αδιαφάνεια, τη στιγμή που η ίδια η Κομισιόν λέει ότι έχουμε κάνει όλους τους απαραίτητους ελέγχους και σε όλους τους απαραίτητους ελέγχους και τα Υπουργεία και η διαχειριστική αρχή έχουμε πάρει άριστα. Πλέον, θα σας δώσω εγώ χοντρική εικόνα. Από την τακτική χρηματοδότηση έχουμε ένα συνολικό ποσό 566 εκατομμυρίων μέχρι το 2020. Από αυτά τα 566 εκατομμύρια έχουμε ήδη πιστοποιήσει σε δαπάνες το 35%, δηλαδή περίπου 200 εκατομμύρια, κάτι παραπάνω δηλαδή απ' αυτά και είμαστε ακόμα στο 2018, στην ουσία στο 2016 και στο 2017 και πάμε μέχρι το 2020. Από την έκτακτη χρηματοδότηση - ας το ονομάσουμε το «ταμείο του κ. Στυλιανίδη», όπου προΐσταται ο κ. Στυλιανίδης - οι πόροι ήταν 570 εκατομμύρια για το προσφυγικό - μεταναστευτικό. Τα 388 εκατομμύρια απ' αυτά τα χρήματα, δηλαδή το 68%, έχουν κατανεμηθεί σε μη κρατικούς οργανισμούς, στην ουσία στην Ύπατη Αρμοστεία και στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης - εδώ πρέπει να πείτε ξεκάθαρα εάν θεωρείτε ότι αυτοί οι διεθνείς οργανισμοί, με τους partners τους, είναι αυτοί που λέτε ότι το κάνουν με αδιαφάνεια - και 182 εκατομμύρια σε κρατικούς φορείς με βασική την έκτακτη χρηματοδότηση που πήρε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, για να στήσει πάνω από σαράντα κέντρα φιλοξενίας και αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα υπάρχουν τριάντα τέσσερα κέντρα φιλοξενίας, εκ των οποίων τα είκοσι οκτώ είναι από πολύ καλά έως άριστα. Θα είμαι ο τελευταίος που θα πω ότι η κατάσταση είναι καλή στα νησιά. Είμαι ο πρώτος που είπα ότι η κατάσταση δεν είναι καλή. Όσον αφορά, όμως, την Αντιπολίτευση, θα ήθελα να σας ρωτήσω - και κοιτάξτε τις ερωτήσεις σας - το εξής: Τι ρωτούσατε όταν δεν υπήρχε η Ειδομένη; Τι ρωτούσατε για τον Πειραιά; Τι ρωτούσατε για το Ελληνικό; Τι ρωτούσατε πριν από λίγο καιρό για την Πάτρα; Αυτοεπαναλαμβάνεστε χωρίς να αυτοβελτιώνεστε και δεν συνδράμετε - δεν το περιμένω, αν και θα το ήθελα - ώστε να αντιμετωπίσουμε μια δύσκολη κατάσταση. Εγώ βάζω το εξής θέμα στους Ευρωπαίους: Τι θα γίνει αν συνεχιστεί αυτό και έχουμε έκρηξη στο Ιντλίμπ, τη στιγμή που ο κ. Ερντογάν λέει: «Εγώ δεν παίρνω άλλους και θα αρχίσω να σπρώχνω προς εκείνη την κατεύθυνση»; Δεν θα πρέπει να υπάρχει διαδικασία βοήθειας, ευρωπαϊκών λύσεων και ανακατανομής στην Ευρώπη; Αυτή είναι η πολιτική μας. Η δική σας πολιτική είναι η πολιτική του κ. Κερκλ, ο οποίος είπε: «Θα κατεβάσω τον στρατό». Το είπε στη Σύνοδο των Υπουργών και εξεμάνη και η Γερμανία και η Γαλλία και είπαν: «Με συγχωρείς, με ποιο συνταγματικό, με ευρωπαϊκό δικαίωμα;». Πολύ περισσότερο, πώς θεωρείτε ότι αυτό θα γίνει στα θαλάσσια σύνορα; Εμείς λέμε εξέταση με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Η ανθρωπότητα έχει φτάσει σε κάποιο επίπεδο. Άρα αυτό είναι το ζήτημα. Ο υπερπληθυσμός θέλει διαχείριση τόπου και χρόνου. Και τα εκατομμύρια τα οποία παίρνουμε από την Κομισιόν - γιατί και αυτό πρέπει να ειπωθεί, διότι διαβάζω στο διαδίκτυο κάποιους έξυπνους, οι οποίοι λένε ότι τα χαλάμε από τον κρατικό προϋπολογισμό - , που παίρνουμε, δηλαδή, από την Ευρωπαϊκή Ένωση ελέγχονται. Και όσον αφορά τον έλεγχο και τις γραφειοκρατικές διαδικασίες έχουμε πάρει άριστα. Τελευταίο: Χθες, δημοσιεύθηκε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» - φαντάζομαι ότι το ξέρετε - ότι εγκρίθηκε η πίστωση των 63.000.000 για συντήρηση, σίτιση κ.λπ. κατά κύριο λόγο στα νησιά. Μέσα σε αυτό, βασικό και πρώτο έργο είναι το έργο του βιολογικού καθαρισμού της Μόριας, όπου οι 68.000 με 70.000 θα πάνε με αυτοδιαχείριση της ΜΟΚΑ. Το έργο θα ξεκινήσει άμεσα. Αν μου πείτε ότι αυτό έγινε πολύ αργά, θα με βρείτε σύμμαχο. Είμαι ο άνθρωπος που έχει πει δέκα φορές «επιτέλους, αυτό το έργο της Μόριας!», διότι υπάρχουν γραφειοκρατικές διαδικασίες. Τέλος, αναφέρατε τι θα κάνετε όταν θα γίνετε κυβέρνηση. Ξέρετε, οι Σπαρτιάτες στον Φίλιππο που τους έλεγε «αν σας πιάσω, θα σας κάνω…», του απάντησαν: «Αν!». Τι μας λέτε, δηλαδή; Μας λέτε ότι θα έχουμε μια νέα Ηγουμενίτσα; Θα έχουμε μια νέα Πάτρα; Θα έχουμε έναν νέο Παντελεήμονα; Θα έχουμε μια νέα Δραγατσανίου; Διότι, με συγχωρείτε, αλλά αυτά είχαμε επί δικής σας διακυβέρνησης. Θα έχουμε πεντακόσιες εξήντα χιλιάδες μετανάστες, οι οποίοι ήρθαν όχι μόνο από τη δική σας διακυβέρνηση, αλλά και του ΠΑΣΟΚ, όλα εκείνα τα χρόνια, που αυτή τη στιγμή κάνουμε εμείς τις διαδικασίες οι άνθρωποι να έχουν χαρτιά; Αν πρόκειται για κάτι τέτοιο, δεν θα πάρουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Πριν προχωρήσουμε στη συζήτηση της τελευταίας επίκαιρης ερώτησης, θα ήθελα να ενημερώσω το Τμήμα ότι η πέμπτη με αριθμό 43/13-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Μωραΐτη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Προβλήματα στη λειτουργία του Κέντρου Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ) Αμφιλοχίας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Υγείας κ. Πολάκη, καθώς βρίσκεται στην Κρήτη για υπηρεσιακούς λόγους. Επίσης, η έβδομη με αριθμό 33/5-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Υπήρξε εμπλοκή των ΗΠΑ στο σκοπιανό ζήτημα;», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού. Προχωράμε στη συζήτηση της τελευταίας για σήμερα επίκαιρης ερώτησης και συγκεκριμένα της δεύτερης με αριθμό 48/17-9-2018 επίκαιρης ερώτησης του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Γεωργίου - Δημήτριου Καρρά προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Επεκτείνεται η ανάλγητη πολιτική της Κυβέρνησης στον ασφαλιστικό τομέα και σε νέες κατηγορίες συμπολιτών μας». Στην επίκαιρη ερώτηση θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος. Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, είναι γνωστό ότι η περιοχή στα μεταλλεία Χαλκιδικής έχει ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ και ιδιαίτερα ο κόσμος, ο οποίος εργαζόταν σε αυτές τις δραστηριότητες κάτω από ανθυγιεινές συνθήκες, στις στοές, κάτω από επικίνδυνες συνθήκες. Κάποια στιγμή - προ δέκα, δεκαπέντε ετών - η εταιρεία αυτή πτώχευσε και έμειναν στον δρόμο εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, εργαζόμενοι. Η πολιτεία μερίμνησε τότε και εισήγαγε προγράμματα επανακατάρτισης, δεδομένου ότι δεν υπήρχε η δυνατότητα να απασχοληθούν σε άλλες δουλειές. Το αντικείμενό τους ήταν εντελώς διαφορετικό και η μεταλλευτική δραστηριότητα στην Ελλάδα έχει υποχωρήσει δραστικά. Τότε, λοιπόν, το αρμόδιο Υπουργείο έδωσε τη δυνατότητα επανακατάρτισης και επανεκπαίδευσης με συμμετοχή σε προγράμματα, με συμβάσεις που έκανε με τοπικούς φορείς, ούτως ώστε να συνεχίσουν τη δυνατότητα παροχής εργασίας, έστω σε τοπικό επίπεδο, ή να εξειδικευθούν σε άλλες κατευθύνσεις και παράλληλα να μην απωλέσουν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Έτσι μπόρεσαν να διατηρήσουν δικαιώματα παροχής υπηρεσιών υγείας, αλλά ακόμη και σύνταξης μέχρι την κανονική συνταξιοδότησή τους, δεδομένου ότι η πλειονότητα των εργαζομένων αυτών υπάγεται στον κανονισμό βαρέων και ανθυγιεινών, λόγω της φύσης της εργασίας τους. Τα πράγματα εξελίχθηκαν σχετικά ομαλά, με νομοθετικές, βέβαια, παλινωδίες, μέχρι το 2013, οπότε υπήρξε πλέον μία ρύθμιση με τον τίτλο: «Ασφαλιστική τακτοποίηση των πρώην εργαζομένων στην εταιρεία “TVX HELLAS”» - είναι η εταιρεία στην οποία αναφέρομαι - με αναδρομική ισχύ. Όπως διαβάζουμε στη σχετική εγκύκλιο του ΙΚΑ, δικαιώθηκαν μεταγενέστερα και αναδρομικά για δικαιώματα πλήρους ασφάλισης, σύμφωνα με συγκεκριμένες διατάξεις. Μέχρι εδώ βαίνουν καλά τα πράγματα. Έχω, όμως, την ενημέρωση - και γι' αυτό απευθύνω την ερώτηση - ότι το τοπικό υποκατάστημα του ΕΦΚΑ στην περιοχή δεν αναγνωρίζει αυτά τα γνωστά χίλια πεντακόσια ημερομίσθια που δόθηκαν στους πρώην εργαζόμενους της «TVX HELLAS», λόγω της συμμετοχής τους στο πρόγραμμα επανακατάρτισης - πέντε χρόνια είχε διάρκεια αυτό το πρόγραμμα - τα οποία και δίνουν πλήρη συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Με την έννοια αυτή - και μπορώ να το καταθέσω - ήδη έχουμε την πρώτη απόρριψη αιτήματος συνταξιοδότησης μητέρας, διότι ο ΕΦΚΑ δεν αναγνωρίζει τα χίλια πεντακόσια και μένει μόνο σε όσα είχε υπό την παροχή εργασίας στην εταιρεία. Και κατόπιν αυτού ανακαλεί και την απόφαση περί παροχής προσωρινής σύνταξης και ζητάει και την επιστροφή ως αχρεωστήτως καταβληθέντων των παροχών που είχαν δοθεί με τη μορφή της προσωρινής σύνταξης. Αυτό έχει δημιουργήσει, βέβαια, μία ιδιαίτερη ανησυχία και σε εκείνους των οποίων τα αιτήματα για σύνταξη γήρατος εκκρεμούν. Κατόπιν αυτού, θέλω τις απαντήσεις του Υπουργείου στα δύο αυτά ερωτήματα, κύριε Υπουργέ. Το πρώτο ερώτημα είναι το εξής: Γιατί διακόπτεται η μέχρι σήμερα πρακτική ότι έχουν πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα εκ της συμμετοχής στο πρόγραμμα επανακατάρτισης και έρχεται το ΕΦΚΑ αυτή τη στιγμή και λέει ότι αυτά ήταν μόνο για τον κλάδο υγείας; Αυτό λέει το έγγραφο, ότι δεν αναγνωρίζονται. Το δεύτερο ερώτημα είναι: Σε τι κατάσταση βρίσκονται οι άνθρωποι αυτοί και οι οικογένειές τους που έχουν πάρει κάποιο διάστημα δύο, τριών ή πέντε ετών - δεν ξέρω πόσο είναι η διαδικασία για να χορηγηθούν οι οριστικές συντάξεις - και έρχεται και λέει «θα μου τα επιστρέψεις πίσω!»; Καταλαβαίνετε ότι θα καταλογίσει, αν γίνει και αυτό, ένα ποσό μέσω των ταμείων και του Κώδικα Εισπράξεων Δημοσίων Εσόδων, που οδηγεί, πέραν αυτού, ακόμη και σε κατασχέσεις περιουσιών και λογαριασμών. Αναμένω την απάντηση, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Καρρά. Θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Καρρά, δεν άλλαξε τίποτε από τις ισχύουσες ρυθμίσεις που έθεσε ο ν.2874/2000 και αναφέρεται στις περιπτώσεις επανακατάρτισης και απόκτησης ειδίκευσης για ανέργους. Είναι πρόγραμμα που τηρείται από τον ΛΑΕΚ και από τον ΟΑΕΔ. Επίσης, δεν άλλαξε τίποτα από τις διατάξεις του ν.3220/2004, που προέβλεψε ειδικά για αυτή την επιχείρηση των μεταλλείων της Χαλκιδικής. Για την εφαρμογή εκείνου του προγράμματος αρμόδια ήταν η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χαλκιδικής και οι τοπικοί δήμοι Αρναίας και οι άλλοι δήμοι που ήταν στην περιοχή αυτή. Αυτοί ήταν οι εκτελεστές, κατά κάποιον τρόπο, οι εφαρμοστές των σχετικών ρυθμίσεων, για να μπορούν να έχουν ασφαλιστική κάλυψη οι άνθρωποι αυτοί που έμειναν άνεργοι τότε. Από το 2004 μέχρι το 2013 που λέτε εσείς - νομίζω είναι μέχρι το 2014, όχι το 2013, αλλά τέλος πάντων - είναι εννιά χρόνια που πέρασαν και αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν καλυφθεί, παρά την πρόβλεψη εκείνου του νόμου, για τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Επομένως ήρθε τότε, επιτέλους, ο νομοθέτης και είπε με τον αλληλόχρεο λογαριασμό που υπάρχει με τον ΟΑΕΔ και με τον ΕΦΚΑ να παρθούν τα χρήματα αυτομάτως μέσα από αυτή τη διαδικασία. Συνεπώς, με όλες τις εγγυήσεις αυτής της διαπίστωσης και της διασταύρωσης στοιχείων, καλύφθηκαν όλοι όσοι είχαν τέτοιο δικαίωμα να καλύψουν μέχρι χίλια πεντακόσια ένσημα, αν αυτά έλειπαν, για να έχουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Επειδή είστε και νομικός, η δεκαπενταετία είναι ο ελάχιστος χρόνος που αποτελεί προϋπόθεση για να έχει δικαίωμα συνταξιοδότησης ο ασφαλισμένος. Και αυτό προέβλεψε ο νόμος. Κάθε άλλη μέρα παραπάνω από αυτή δεν ασφαλίζεται για σύνταξη. Η επανακατάρτιση και η επανειδίκευση στα σχετικά προγράμματα προβλέπει κάλυψη μόνο για υγεία και ατυχήματα - μόνο - , αλλά, ειδικά για τη ρύθμιση για την οποία μου μιλάτε, τηρήθηκε αυτή. Για όσους έπρεπε να συμπληρώσουν χίλια πεντακόσια ένσημα, προκειμένου να καλύψουν το ελάχιστο των δεκαπέντε χιλιάδων ενσήμων, τηρήθηκε. Δεν υπάρχει καμμία περίπτωση να απορριφθεί για άλλον λόγο. Ενδεχομένως, επειδή πράγματι τα ένσημα για υγεία και ατυχήματα δεν καλύπτονται για χρόνο ασφαλιστικό, να υπάρχει τέτοια περίπτωση σαν αυτή που μου λέτε. Η απάντηση από το τοπικό κατάστημα του ΕΦΚΑ και του πρώην ΙΚΑ εκεί στην περιοχή όπως είναι ότι δεν υπάρχει καμμία τέτοια περίπτωση που να κλήθηκε να επιστρέψει κάποιος χρήματα από έναν τέτοιο λόγο. Αυτή είναι η απάντηση. Παρακαλώ, θα ήθελα να το έχω. Αν πραγματικά έχει γίνει κάποιο λάθος, θα διορθωθεί. Όμως, το θεσμικό πλαίσιο είναι αυτό που σας ανέλυσα.
Δεν διαφωνώ στο θεσμικό. Επί της εφαρμογής του διαφωνώ.
Ωραία. Αν έχει γίνει κάποιο λάθος, θα διορθωθεί. Υπ' όψιν του Υπουργείου δεν έχει τεθεί τέτοια περίπτωση. Υποβάλατε την ερώτηση όπως την υποβάλατε, απαντώ όπως ακούσατε, στο πλαίσιο της νόμιμης διαδικασίας. Αυτά προβλέπονται και αυτά τηρούνται και εξακολουθούν να τηρούνται από τον ΕΦΚΑ. Δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο, να κληθεί κάποιος να επιστρέψει εισφορές για σύνταξη που πήρε υπό νόμιμες προϋποθέσεις. Θα ήθελα να το δω αυτό και να το ελέγξω και παραπέρα, αν πράγματι έχει συμβεί κάποιο λάθος, διότι θα πρόκειται περί λάθους και μόνο και όχι πολιτικής και πολύ περισσότερο ανάλγητης, όπως τη λέτε, για ανθρώπους που άφησαν τόσα χρόνια.
Για τους ανθρώπους αυτούς έτσι εισπράττεται.
Έτσι νοιάζονταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Από το 2004 μέχρι το 2014 τούς είχαν με έναν νόμο, ο οποίος δεν εφαρμοζόταν.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ, για την πρωτολογία σας. Τον λόγο έχει ο κ. Καρράς για τη δευτερολογία του, για τρία λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, επί του νομικού ζητήματος δεν θα διαφωνήσω. Θα κάνω μόνο μία παρατήρηση. Καταθέτω προς ενημέρωση και του κυρίου Υπουργού την εγκύκλιο του ΙΚΑ το 2013, η οποία εφαρμόζει τους προηγούμενους νόμους. Έχει και ένα ιστορικό, μια ιστορική αναδρομή, που αναφέρει ότι το 2010 οι εργαζόμενοι αυτοί δικαιώθηκαν μεταγενέστερα και αναδρομικά πλήρους ασφάλισης - πλήρους, όχι υγείας μόνο - σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.3867/2010. Μιλάμε για τους συγκεκριμένους εργαζομένους. Στη συνέχεια, επειδή δεν ξέρω αν αμφισβητείται ή δεν υπάρχει πλήρης ενημέρωση, έχω εδώ - θα καταθέσω - απόφαση του περιφερειακού υποκαταστήματος του ΕΦΚΑ, το οποίο αναφέρει τα εξής: «Ο αναγνωρισθείς χρόνος στο πρόγραμμα επανακατάρτισης της πρώην εργαζόμενης στην “TVX HELLAS” δεν μπορεί να ληφθεί υπ' όψιν για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος μειωμένης σύνταξης.». Αυτά λέγονται φέτος, στις 2-7-2018. Παράλληλα, με την ίδια απόφαση, ανακαλείται η απόφαση του διευθυντή για τη χορήγηση προσωρινής σύνταξης και απορρίπτεται το αίτημα για οριστική σύνταξη. Καταλογίζονται σε βάρος της τα ποσά που εισέπραξε ως αχρεώστητα, δυνάμει της από το 2014 απόφασης του διευθυντή για τη χορήγηση προσωρινής σύνταξης, και παραγγέλλεται η είσπραξη των ποσών αυτών. Συνεπώς υπάρχει ζήτημα διεκδικήσεως ως αχρεστωτήτων, κύριε Υπουργέ. Το λέει η απόφαση αυτή. Το τελευταίο, λοιπόν, που θέλω να θέσω υπ' όψιν του κυρίου Υπουργού και της Βουλής γενικότερα είναι ότι αυτά τα γνωστά χίλια πεντακόσια ημερομίσθια, τα οποία είναι επιπλέον εκείνων που είχαν παρασχεθεί στην εργασία, στην εταιρεία των μεταλλείων, έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις για δικαιώματα πλήρους σύνταξης. Διαβάζω λοιπόν: «Αναγνωρίζουμε στην ασφαλισμένη» κ.λπ. «… χίλιες πεντακόσιες ημέρες ασφάλισης για τη χρονική περίοδο 2005 έως 2010, που ήταν η επανακατάρτιση, ως χρόνου ασφάλισης στο ΙΚΑ ΕΤΑΜ & ΕΤΕΑ ως πρώην εργαζόμενη της εταιρείας “TVX HELLAS” στους κλάδους σύνταξης ΒΑΡΕΑ - ΑΣΘ» κ.λπ., γιατί θεωρούνται ότι ήταν βαρέα αυτά. Συνεπώς είναι μια πραγματική κατάσταση που είχε διαμορφωθεί υπέρ μιας εργαζόμενης. Όμως, από ό,τι πληροφορούμαι, υπάρχουν κι άλλοι στην ίδια κατηγορία, που εκκρεμεί η καταβολή προσωρινής σύνταξης και ακόμη δεν έχει αποφασιστεί αν θα λάβουν οριστική ή όχι υπηρεσία. Αν, λοιπόν, εφαρμοστεί αυτή η πολιτική, κύριε Υπουργέ, και αναγνωριστούν μόνο για τον κλάδο υγείας, όπως είπατε κι εσείς από την πληροφόρηση που έχετε, τα χίλια πεντακόσια ημερομίσθια - κατ' αρχάς, δεν θα είχαν αντικείμενο, αν ήταν μόνο για τον κλάδο υγείας, ενώ όλες οι πράξεις οι οποίες αναφέρονται αφορούν και τους κλάδους σύνταξης - καταλαβαίνετε ότι εύλογα αναφέρομαι στο ότι περιορίζονται ασφαλιστικά δικαιώματα. Θα τα καταθέσω και θα παρακαλέσω να τα μελετήσετε κι εσείς και οι υπηρεσίες σας, διότι φοβούμαι ότι γίνεται μια αδικία, η οποία εγώ δεν θα πω ότι είναι σκόπιμη, ενδεχόμενα - δεν έχω τέτοια στοιχεία να πω τι ακριβώς συνέβη - αλλά κατ' αποτέλεσμα είναι άδικη. Διότι θα επαναλάβω το εξής: Αύριο, βάσει του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων, θα πουν σε αυτούς τους ανθρώπους, που είναι άνεργοι για χρόνια και είναι πλέον μεγάλοι στην ηλικία, φέρτε μου 5.000, 10.000, 20.000 ευρώ αχρεώστητα. Τα έχουν; Αν τα έχουν, δεν το ξέρω, αλλά εγώ νομίζω ότι δεν τα είχαν, όταν κατέφυγαν στις ασφαλιστικές υπηρεσίες του κράτους και όταν έχασαν τη δουλειά τους και έμειναν τόσα χρόνια άνεργοι, διότι είχαν αδυναμία να ασχοληθούν κάπου αλλού. Μεταλλωρύχοι είναι οι περισσότεροι. Ξέρουμε όλοι την κατάσταση της μεταλλείας στην Ελλάδα και πώς έχουν κλείσει από πολλά χρόνια οι μεγαλύτερες εταιρείες, οι οποίες δεν επαναλειτούργησαν. Τα καταθέτω, λοιπόν, αυτά, κύριε Υπουργέ, προς ενημέρωσή σας.
Ευχαριστούμε, κύριε Καρρά. Θα κλείσει με τη δευτερολογία του ο Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Καρρά, αν προσέξατε, ήμουν πολύ αναλυτικός στην απάντησή μου. Σύμφωνα με τον ίδιο τον νόμο, που δεν είναι νόμος της δικής μας Κυβέρνησης, καλύπτονταν για ασφάλιση, ως προς τον χρόνο ασφάλισης, μέχρι τεσσερισήμισι χιλιάδες ένσημα.
Ήταν χίλια πεντακόσια συν τεσσερισήμισι χιλιάδες ένσημα.
Ήταν χίλια πεντακόσια ένσημα μέχρι την κάλυψη των τεσσερισήμισι χιλιάδων ενσήμων, που είναι για τη δεκαπενταετία. Η δεκαπενταετία είναι το κατώτατο όριο, προκειμένου να δικαιούται κάποιος πλήρους συντάξεως. Άρα σε όποιον έλειπαν μέχρι χίλια πεντακόσια ένσημα, αυτά τα ένσημα συμπληρώνονταν μέσα από το πρόγραμμα κατάρτισης, παρ' όλο που δεν υπήρχε εργασία. Έγινε ένας νόμος ειδικά για αυτή την εταιρεία. Δεν είναι για άλλες περιπτώσεις η κάλυψη αυτή. Μέχρι χίλια πεντακόσια ένσημα και μέχρι τεσσερισήμισι χιλιάδες ένσημα, στο άθροισμα. Στις άλλες περιπτώσεις πρόωρης συνταξιοδότησης, όπως είναι, για παράδειγμα, μια μητέρα με ανήλικο παιδί, που θέλει πεντέμισι χιλιάδες ένσημα και όχι τεσσερισήμισι χιλιάδες ένσημα, δεν καλύπτονται αυτά τα ένσημα, για να πάει στις πεντέμισι χιλιάδες και να πάρει τη σύνταξη νωρίτερα. Ο νόμος του 2004 είναι πάρα πολύ σαφής. Δεν δίνει περιθώρια αναγνώρισης επιπλέον ετών, πέραν των χιλίων πεντακοσίων ασφαλιστικών ημερομισθίων, αν συμπληρώνονται οι τεσσερισήμισι χιλιάδες ένσημα. Δείτε τον νόμο και θα το καταλάβετε.
Τον έχω δει.
Τότε θα συμφωνείτε με αυτό που σας λέω.
Δείτε, όμως, και τα έγγραφα, για να καταλάβετε σε τι αναφέρομαι.
Επομένως, κύριε Καρρά, επειδή μιλάτε για δικαιοσύνη και δώσατε και έναν τίτλο «αναλγησίας» στη δική μας συμπεριφορά, δεχτείτε ότι τηρήσαμε νόμους που προϋπήρχαν, με απόλυτο τρόπο, όπως ορίζουν οι σχετικές διατάξεις. Και λέει εκείνος ο νόμος: «Τυχόν διαφορετικός χρόνος καλύπτει μόνο υγεία και ατύχημα». Επομένως μην τα μπερδεύετε…
Το πέραν της πενταετίας…
Πέραν των τεσσεράμισι συνολικά. Όταν συμπληρώνονται τα τεσσεράμισι συνολικά, ο άλλος χρόνος που μπορεί να παρατείνεται η εκπαίδευση είναι χρόνος που καλύπτεται μόνο για υγεία και ατύχημα. Έτσι λέει ο νόμος.
Εκεί συμφωνώ.
Ε, αφού είναι έτσι, τι να κάνουμε; Τι μου ζητάτε; Να τα πολλαπλασιάσω και να δώσω παραπάνω εγώ μόνος μου; Δεν γίνεται αυτό. Επομένως…
Δεν θα πω περισσότερα. Δείτε τα έγγραφα και θα πάρετε απαντήσεις.
Βεβαίως και θα τα δω, αλλά αυτή είναι η απάντηση. Ίσως πρόκειται για περίπτωση πρόωρης σύνταξης, που θέλει περισσότερα ένσημα, και εσείς ζητάτε αντί τεσσεράμισι να τα κάνουμε πεντέμισι. Δεν το λέει αυτό εκείνος ο νόμος του 2004.
Εκεί είναι η διαφορά μας, τα χίλια πεντακόσια.
Όχι, δεν είναι η διαφορά μας. Αυτή είναι η αλήθεια. Να είστε καλά.
Να μην αδικήσουμε, όμως…
Καλά, κύριε Καρρά, εντάξει. Τι να κάνουμε τώρα; Νομίζω ότι απάντησα πολύ πειστικά. Αυτό λέει ο νόμος, τεσσεράμισι είναι το ανώτατο όριο. Δεν προσθέτει ένσημα και για παραπάνω. Δεν προσαύξανε σύνταξη η πρόβλεψη του 2004, εξασφάλιζε την ελάχιστη ως υποβοήθηση των ανέργων, για να μπορούν να πάρουν την ελάχιστη σύνταξη. Αν έλεγε «και το παραπάνω δώστε το», δεν θα έλεγε «καλύπτονται για την υγεία και για ατύχημα μόνο», θα έλεγε «όσο πάει». Δηλαδή, αν είχε τεσσερισήμισι χιλιάδες ένσημα κάποιος τότε, δεν έπαιρνε τίποτα. Αν είχε συμπληρώσει τεσσερησίμισι χιλιάδες ένσημα και πάνω ο άνεργος εκείνης της εταιρείας, δεν έπαιρνε ούτε ένα ένσημο από τα χίλια πεντακόσια για τέτοιον λόγο, για ασφάλιση σύνταξης. Έπαιρνε μόνο κάλυψη για ατύχημα και υγεία. Επομένως μην επιμένετε. Αυτή είναι η αλήθεια.
Θα επιμείνω. Για την επιστροφή δεν μου απαντήσατε, κύριε Υπουργέ.
Ολοκληρώσατε, κύριε Υπουργέ;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία, ευχαριστώ πάρα πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων. Διακόπτουμε για λίγα λεπτά και επανερχόμαστε με την ημερήσια διάταξη της νομοθετικής εργασίας. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση της Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος “Κοινωφελές Ίδρυμα Σ. Νιάρχος” και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 17 Σεπτεμβρίου 2018 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου. Συμφωνεί το Τμήμα;
Το Τμήμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ανδρέας Μιχαηλίδης για δεκαπέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου που εισάγεται σήμερα αφορά στην κύρωση της σύμβασης που υπογράφτηκε στις 6-9-2018 ανάμεσα στο ελληνικό δημόσιο και το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» και αφορά στην αναβάθμιση των δομών του ΕΣΥ και των υπηρεσιών υγείας γενικότερα στη χώρα μας. Θέτει ένα σαφές και οριοθετημένο πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιείται η μεγάλη αυτή δωρεά και ορίζει με ευκρίνεια τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της κάθε πλευράς. Περιγράφει με σαφήνεια τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσει το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», με σκοπό την πραγματοποίηση μιας σειράς έργων, καθώς και τον ρόλο του φορέα υλοποίησης των έργων αυτών. Με τη σύμβαση αυτή διασφαλίζεται απόλυτα η πραγματοποίηση των έργων και παράλληλα η πλήρης τήρηση της νομιμότητας, δηλαδή η εφαρμογή όλου του σχετικού ρυθμιστικού πλαισίου που ισχύει στη χώρα. Στο τέλος τα έργα παραδίδονται - μετά την ολοκλήρωσή τους - στο ελληνικό δημόσιο κατά πλήρη νομή και κυριότητα, δηλαδή παραδίδονται κατ' αποκλειστικότητα και κυριότητα στον τελικό χρήστη τους, που είναι ο ελληνικός λαός, σε κάθε πρόσωπο που έχει ανάγκη βοήθειας, όπως ακριβώς αναφέρεται χαρακτηριστικά στη σύμβαση. Επιτρέψτε μου επίσης να επισημάνω πως, όπως τονίστηκε και από τους αρμόδιους Υπουργούς κατά την προηγηθείσα συζήτηση του σχεδίου νόμου στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, τα έργα που θα πραγματοποιηθούν με τη δωρεά αυτή είναι έργα που εντάσσονται μέσα στον γενικότερο σχεδιασμό της Κυβέρνησης για την αναβάθμιση των δομών υγείας της χώρας μας και σε καμμία περίπτωση δεν αποτελούν αποσπασματικές και ευκαιριακές πρακτικές, που είχαμε συνηθίσει να γίνονται πολλές φορές για ευνόητους λόγους τα τελευταία χρόνια. Αυτά τα χαρακτηριστικά που προανέφερα, αγαπητοί συνάδελφοι, διαφοροποιούν σαφώς τη δωρεά αυτή από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» από άλλες, ανάλογου τύπου, δωρεές που συναντούμε στο παρελθόν. Θεωρώ αυτή την παρατήρησή μου χρήσιμη, γιατί κάποιοι συνάδελφοι επιχείρησαν να ιδεολογικοποιήσουν - επιτρέψτε μου την έκφραση - το σημερινό σχέδιο νόμου κατά τη συζήτηση που προηγήθηκε στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής. Επιτρέψτε μου να αναφέρω τα έργα τα οποία διαλαμβάνονται στη σύμβαση αυτή, όπως, για παράδειγμα, τον σχεδιασμό, την κατασκευή και τον εξοπλισμό του νέου Γενικού Νοσοκομείου Κομοτηνής. Πρόκειται για ένα εμβληματικό έργο για τη Θράκη, αλλά και για τη γενικότερη περιοχή. Επίσης θέλω να αναφερθώ στον σχεδιασμό, την κατασκευή και τον εξοπλισμό του Νοσοκομείου Παίδων Θεσσαλονίκης, μια μονάδα της οποίας η σημασία είναι αυτονόητη για το συγκεκριμένο αντικείμενο και τη συγκεκριμένη περιοχή, όπως επίσης και στον σχεδιασμό, την κατασκευή και τον εξοπλισμό κτηρίου το οποίο θα αναγερθεί στην Αθήνα σε χώρους του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», με σκοπό να λειτουργήσει ως έδρα το Τμήμα Νοσηλευτικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης να σας αναφέρω την προμήθεια και εγκατάσταση ιατρικού εξοπλισμού στην οργανική μονάδα του Γενικού Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», όπως αυτό το έργο αναγράφεται αναλυτικά στο παράρτημα του σχεδίου νόμου, το οποίο μας έχει κατατεθεί. Επίσης προβλέπεται η προμήθεια νέου εξοπλισμού, καθώς και η συντήρηση υφιστάμενου, με σκοπό την ενίσχυση της δυναμικότητας και αποτελεσματικότητας των αεροδιακομιδών του ΕΚΑΒ, η προμήθεια και εγκατάσταση ειδικού ιατρικού εξοπλισμού ΠΕΤ - τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων - καθώς και η δημιουργία μονάδας παραγωγής ραδιοφαρμάκων σε επιλεγμένα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας. Επίσης αναφέρεται η χρηματοδότηση της διαμόρφωσης και υλοποίησης εκπαιδευτικών προγραμμάτων σχετικά με τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις και την αντιμετώπιση του τραύματος στη χώρα, καθώς και κάθε άλλου συναφούς, παρεπόμενου ή και αυτοτελούς πρόσθετου έργου που ήθελε συμφωνηθεί ως πρόσθετη δωρεά διεπόμενη από την παρούσα σύμβαση με το ελληνικό δημόσιο, όπως αναφέρεται στο κεφάλαιο 8 της περιγραφής των έργων. Το ύψος της σύμβασης υπολογίζεται κατά προσέγγιση στα 200-250 εκατομμύρια ευρώ. Τα έργα μετά την αποπεράτωσή τους θα παραδοθούν στο ελληνικό δημόσιο για χρήση κάθε προσώπου που χρειάζεται περίθαλψη. Για κάθε επιμέρους έργο προβλέπεται η σύναψη ιδιαίτερης σύμβασης που θα καθορίζει τους όρους υλοποίησής του. Για την υλοποίηση αυτών των έργων προβλέπεται η δημιουργία αυτοτελούς νομικού προσώπου ειδικού σκοπού, το οποίο θα συσταθεί για τον λόγο αυτό από το ίδρυμα και το οποίο θα χρηματοδοτεί τη λειτουργία του, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη υλοποίηση των έργων. Μετά την ολοκλήρωση και δωρεά των έργων, κάθε ένα από αυτά θα περιέρχεται, όπως προανέφερα, στην αποκλειστική κυριότητα του δημοσίου, το οποίο θα έχει και την πλήρη ευθύνη για τη διαχείριση, λειτουργία και συντήρησή του. Η υλοποίηση των έργων θα πραγματοποιηθεί εξ ολοκλήρου με δαπάνη και μέριμνα του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», χωρίς καμμία οικονομική επιβάρυνση του ελληνικού δημοσίου ή την παροχή οποιουδήποτε είδους οικονομικού ανταλλάγματος εκ μέρους του. Ειδικά για την υλοποίηση του έργου που αφορά την προμήθεια ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», οι σχετικοί όροι προσδιορίζονται από την επιμέρους σύμβαση, η οποία επισυνάπτεται ως παράρτημα στο σχέδιο νόμου. Οι όροι υλοποίησης του κάθε ενός εκ των υπολοίπων έργων θα προσδιορίζονται από τις επιμέρους συμβάσεις, με βάση τα χρονοδιαγράμματα ωρίμανσης του κάθε έργου. Επιτρέψετε μου να κάνω μερικές αναφορές στη σύμβαση μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος». Όλες οι φορολογικές ρυθμίσεις που προβλέπονται στη σύμβαση αφορούν τον φορέα υλοποίησης και σε καμμία περίπτωση αυτό καθαυτό το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Ο φορέας υλοποίησης που θα δημιουργηθεί είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και τελεί ως προς το τυπικό λειτουργίας του υπό την εποπτεία της αρμόδιας περιφέρειας μέσω του Γενικού Εμπορικού Μητρώου, στο οποίο και υποχρεωτικά αναγράφεται. Το ελληνικό δημόσιο παραχωρεί κατά χρήση χώρους για την υλοποίηση των επιμέρους έργων, σύμφωνα με τους προβλεπόμενους όρους, στις επιμέρους συμβάσεις. Το ελληνικό δημόσιο θα παρέχει κάθε δυνατή συνδρομή για την έγκαιρη έναρξη των εργασιών των έργων και την ταχεία και ομαλή εξέλιξή τους, εφόσον πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την κάθε περίπτωση. Και εδώ οι ρυθμίσεις αυτές αφορούν το δημόσιο, τον ευρύτερο δημόσιο τομέα καθώς και τους ΟΤΑ πρώτου και δεύτερου βαθμού. Οι αρμόδιες αρχαιολογικές κατά τόπους υπηρεσίες θα πρέπει να επιλαμβάνονται για τη σχετικά γρήγορη συνέχιση των έργων και να διασφαλίζουν την προστασία των αρχαιοτήτων. Το ελληνικό δημόσιο αναλαμβάνει την υποχρέωση συντήρησης των δομών αυτών, τη συγκοινωνιακή υποστήριξή τους, τη σύνδεσή τους με τα υφιστάμενα δίκτυα και την ασφάλισή τους. Η πιστοποίηση ολοκλήρωσης των έργων εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου γίνεται διά των αρμοδίων αρχών με ακριβή διαδικασία που θα ορίζεται στις επιμέρους συμβάσεις. Ο εκάστοτε αρμόδιος φορέας μετά την παράδοση και παραλαβή του έργου θα καθίσταται απόλυτος κύριος και νομέας του έργου και θα έχει την υποχρέωση της καλής λειτουργίας συντήρησης του έργου, διαθέτοντας για αυτό κάθε αναγκαίο οικονομικό μέσο, όπως επίσης και το προβλεπόμενο ανθρώπινο δυναμικό. Στη γενική σύμβαση προβλέπονται, επίσης, οι αιτίες λύσης της σύμβασης αυτής, όπως και τα επακόλουθά της. Ορίζεται, επίσης, ότι η σύμβαση διέπεται από το ελληνικό δημόσιο, ενώ ορίζεται η επίλυση πιθανών διαφορών από διαιτησία. Επιτρέψτε μου, επίσης, μερικές παρατηρήσεις πάνω στο καταστατικό του φορέα υλοποίησης του έργου. Δημιουργείται ένας φορέας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «Πρωτοβουλία για την Υγεία Α.Ε.». Έχει κοινωφελή σκοπό, με αντικείμενο την κατασκευή των συγκεκριμένων έργων. Έδρα του ορίζεται ο Δήμος Αθηναίων. Η διάρκεια λειτουργίας του είναι κατ' αρχάς τα δεκαπέντε έτη, με αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 100.000 ευρώ, το οποίο βεβαίως προβλέπεται να αυξηθεί στη συνέχεια. Ανώτατο όργανο διοίκησής του είναι η γενική συνέλευση και μεταξύ των αρμοδιοτήτων της γενικής συνέλευσης είναι και η εκλογή διοικητικού συμβουλίου. Το διοικητικό συμβούλιο είναι τριμελές έως επταμελές με τριετή θητεία και τα μέλη του δεν λαμβάνουν αποζημίωση. Επίσης, ορίζεται σαφώς η σύνθεση του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του φορέα αυτού. Τέλος, όσον αφορά τη σύμβαση δωρεάς του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», θα πρέπει να πούμε ότι το νοσοκομείο μεριμνά για τη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών υποδοχής του εξοπλισμού, ο οποίος μετά την προμήθειά του παραμένει στην αποκλειστική κυριότητα του νοσοκομείου και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τις ανάγκες του. Η δαπάνη για το έργο αυτό είναι 8,5 εκατομμύρια ευρώ. Επίσης, το έργο αυτό έχει χρονοδιάγραμμα υλοποίησης τα δύο έτη. Το ελληνικό δημόσιο αναλαμβάνει βεβαίως τη λειτουργία, τη φύλαξη και τη συντήρηση του υλικού αυτού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σύμβαση την οποία καλούμαστε σήμερα να κυρώσουμε με τη συνεδρίαση του Τμήματος, ορίζει ένα σαφές πλαίσιο υλοποίησης μιας μεγάλης και σημαντικής δωρεάς του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», με την οποία θα αναβαθμιστούν οι υπηρεσίες παροχής υγείας της χώρας μας. Παράλληλα διασφαλίζεται, κατά τη γνώμη μου, απόλυτα το δημόσιο συμφέρον προς όφελος του ελληνικού λαού. Ως μια τέτοια σύμβαση σάς καλώ να την υπερψηφίσετε. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεράσιμος Γιακουμάτος.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχοντας μια μακρά θητεία στο ελληνικό Κοινοβούλιο μπορώ να σας διαβεβαιώσω για τις αντιδράσεις που συναντούσε κάθε δωρεά προς το ελληνικό δημόσιο. Δυστυχώς η Αριστερά στην Ελλάδα θεωρούσε ότι ήταν χρέος της να αντιτάσσεται σε κάθε τέτοια κίνηση μέχρι τώρα. Δυστυχώς δεν καταλαβαίνετε ότι κάθε δωρεά, πέρα από το ωφέλιμο του δημοσίου συμφέροντος, έχει και θέσεις εργασίας και αποτελεί κέρδος για την ελληνική κοινωνία. Ακόμη και σήμερα, όμως, που φέρατε αυτή τη σύμβαση - και καλά κάνατε - δεν χάνετε την ευκαιρία να κάνετε και εδώ τα «ρουσφετάκια» σας. Δεν αφήσατε να περάσουν τριήμερα από την ψήφιση του νομοσχεδίου και ενώ συζητούσαμε στην επιτροπή, εσείς ούτε προσχήματα δεν κρατήσατε και ορίσατε ως νέα Πρόεδρο την κ. Κονιόρδου. Μπράβο, σε αυτό είσαστε ταχύτατοι, γιατί δεν χώραγε στον ανασχηματισμό, έπρεπε κάπου να «βολευτεί» και τη βάλαμε εδώ την κ. Κονιόρδου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ιστορικά το ελληνικό κράτος κατάφερε και στηρίχθηκε σε μεγάλες δωρεές που λειτούργησαν ως σημείο αναφοράς. Θα σας θυμίσω το Ζάππειο, το Καλλιμάρμαρο, το θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ» που έχει συνδεθεί με μεγάλες νίκες του ελληνικού στρατού. Αυτά είναι κάποια λίγα από τα έργα, ελάχιστα, που άφησαν παρακαταθήκη οι εθνικοί ευεργέτες. Αλλά και στον νευραλγικό χώρο της υγείας δεν είναι λίγες οι δωρεές. Πώς έγινε το Νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός»; Πώς έγινε ο «Ευαγγελισμός»; Τα Νοσοκομεία «Παίδων» σήμερα; Υπάρχουν δωρεές. Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» είναι ένας από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς φιλανθρωπικούς οργανισμούς στον κόσμο και πραγματοποιεί δωρεές σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς στους τομείς της τέχνης, του πολιτισμού, της παιδείας, της υγείας και του αθλητισμού αλλά και της κοινωνικής προστασίας - πρόνοιας. Από το 1996 το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» έχει διαθέσει, άκουσον - άκουσον, άνω των 2,6 δισεκατομμυρίων ευρώ σε δωρεές σε εκατόν είκοσι τέσσερα κράτη ανά τον κόσμο. Ο σκοπός του είναι να συμβάλλει με τα μέσα που διαθέτει στη βελτίωση της ζωής των λιγότερο προνομιούχων και εκεί στοχεύουν οι δωρεές του καθώς και να υποστηρίξει δράσεις που μπορούν να επιφέρουν μια θετική διαχρονική αλλαγή στην κοινωνία. Η προσφορά, η επιτυχία και η αναγνώριση του ιδρύματος αντανακλά εξάλλου την ίδια τη ζωή του Σταύρου Νιάρχου, μια ζωή γεμάτη με επιχειρηματικές επιτυχίες, με καθολική αναγνώριση παγκοσμίως, με άνοιγμα επιχειρηματικών δρόμων και μέχρι και σήμερα μια επιτυχημένη πορεία. Ε, αυτή είναι η Ελλάδα που θέλουμε, μία Ελλάδα που πράγματι να έχει υψηλές προσδοκίες και υψηλά κίνητρα δημιουργίας. Αυτό είναι το θετικό πρότυπο του μόχθου και της εξέλιξης. Είναι πολύ σημαντικό ότι η παρούσα σύμβαση μεταξύ του κοινωφελούς Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» και του ελληνικού δημοσίου προβλέπει την κατασκευή οκτώ μεγάλων νοσοκομείων. Και, ω το μεγαλείον, πόσο ανάγκη έχει σήμερα η ελληνική κοινωνία από αυτά χάλια των νοσοκομείων αυτή τη δωρεά! Πάρα πολύ. Είναι επιτακτική η ανάγκη. Ο προϋπολογισμός του έργου και της δωρεάς είναι 200.000.000 με 250.000.000 εκατομμύρια ευρώ. Θα δώσει μια νέα πνοή. Θα βελτιώσει αυτή τη χείριστη υγεία που έχουμε σήμερα, τις δομές της. Αλλά και αυτό που μου έκανε εντύπωση και οφείλω να πω πάλι συγχαρητήρια, είναι η γεωγραφική περιοχή, όπως η Ροδόπη. Είναι πολύ σημαντικό το νοσοκομείο αυτό. Είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι η παρούσα σύμβαση αποτελεί το πλέον δεσμευτικό κείμενο μεταξύ του κοινωφελούς ιδρύματος και του ελληνικού δημοσίου. Το καλοκαίρι που μας πέρασε με τη ρύθμιση των θεμάτων δωρεών προς τους φορείς δημοσίου τομέα, άρθρο 55, νομοθετήθηκε ότι οι συμβάσεις προμήθειας αγαθών, παροχής υπηρεσιών ή εκτέλεσης έργων, οι οποίες συνάπτονται μεταξύ φορέων του δημοσίου και ιδιώτη, ρυθμίζονται αποκλειστικά με τη σχετική ρύθμιση - σύμβαση. Αυτό είναι σημαντικό. Αν αυτό μπορούσαμε να το προχωρήσουμε και στις επενδύσεις που αφορούν το δημόσιο συμφέρον, που έχουν δημόσιο όφελος με αυτή τη διαδικασία, θα ήταν επ' ωφελεία του κράτους και επ' ωφελεία της απασχόλησης. Άρα η παρούσα σύμβαση είναι καθοριστικό, δεσμευτικό κείμενο μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος». Η παρούσα κύρωση, δεν θα σας κουράσω, αποτελείται από το προοίμιο, στο οποίο περιγράφονται οκτώ νοσοκομειακά έργα και άλλα είκοσι. Επιπλέον στο τέλος της σύμβασης επισυνάπτονται τέσσερα παραρτήματα τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της σύμβασης, τα οποία τα έχετε διαβάσει. Έχουμε το μνημόνιο συνεργασίας, καταστατικό της ανώνυμης εταιρείας, πρωτοβουλία για την υγεία που θα υλοποιήσει τα έργα, αρχή πιστοποίησης και συμβάσεις δωρεάς για το έργο του «Ευαγγελισμού». Σχεδιασμός και κατασκευή των νοσοκομείων, όπως του Γενικού Νοσοκομείου Κομοτηνής. Σχεδιασμός, κατασκευή και εξοπλισμός του νέου Νοσοκομείου «Παίδων» της Θεσσαλονίκης. Απαραίτητο! Σχεδιασμός, κατασκευή και εξοπλισμός κτηρίου, το οποίο θα γίνει στην Αθήνα, στη θέση που βρίσκονται σήμερα τα κτήρια είκοσι αδελφών νοσοκόμων στον χώρο του Γενικού Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», οφθαλμιατρείο και ουκ έστιν τέλος. Δωρεές και προσφορές σημαντικότατες για την υγεία του ελληνικού λαού. Προμήθεια νέου εξοπλισμού, καθώς και συντήρηση υφισταμένου με σκοπό την ενίσχυση της δυναμικότητας, χωρίς το ελληνικό δημόσιο να προσφέρει ούτε ένα ευρώ. Αυτό είναι σημαντικό. Βέβαια, εδώ θέλω να κάνω μια παρατήρηση. Δεν πιστεύω κι αυτά τα έργα να έχουν την τύχη άλλων έργων που κατασκευάζει η Κυβέρνηση και μένουν χωρίς να λειτουργήσουν. Διότι, εδώ χρειάζεται προσωπικό, χρειάζεται να βάλεις μπρος και να λειτουργήσει. Δεν πιστεύω να μείνουν μετά τη δωρεά στα αζήτητα. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, πρέπει να το προσέξετε. Δεν θα σας πω λεπτομέρειες σύμφωνα με τις οποίες προβλέπονται φορολογικές ελαφρύνσεις κ.λπ.. Αυτό που θα σας πω είναι ότι πρέπει να διασφαλίσετε επαρκώς με εξειδικευμένο προσωπικό και όχι με κομματικούς ημετέρους αυτά τα έργα. Προμήθεια επαρκών ποσοτήτων αναλωσίμων υλικών για να μην έχουμε τις ελλείψεις σε γάζες και μπαμπάκι στα νοσοκομεία. Αυτό είναι απαραίτητο και πρέπει να το προσέξετε. Τέλος, διευκρινίζεται ότι οποιεσδήποτε διαφορές θα επιλύονται με τη μέθοδο της διαιτησίας στο Λονδίνο. Κάτι μου θυμίζει αυτό το «Λονδίνο», τι κάνατε ως Αντιπολίτευση, πόσα πεζοδρόμια ξηλώσατε, πόσες πλάκες και πέτρες ρίξατε. Το Δίκαιο του Λονδίνου. Λοιπόν, στην αγγλική γλώσσα, κάτι που δείχνει βέβαια και τη σχέση εμπιστοσύνης του ιδρύματος και του ελληνικού δημοσίου. Η Νέα Δημοκρατία θα υπερψηφίσει. Κατά συνέπεια η κύρωση σύμβασης δωρεάς του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» και του ελληνικού δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση του τομέα υγείας θεωρούμε ότι είναι κομβικής σημασίας για την περίοδο που διανύουμε, ειδικά τώρα, και θεωρούμε ότι ενισχύει ουσιαστικά τη δημόσια υγεία. Και τώρα θέλω να σας πω και δύο λόγια για τις τροπολογίες. Αλήθεια, «κατώτατος μισθός». Τι υποκρισία, τι φαρισαϊσμός! Θα σας θυμίσω τι κάνατε στον ν.4172. Καταψηφίσατε, ρίχνατε πέτρες, μας λιθοβολήσατε, για τον νόμο του Γιάννη Βρούτση το 2013. Και δεν φθάνει αυτό, βγήκατε αφού καταψηφίσατε και υπερθεματίσατε στη ΔΕΘ Θεσσαλονίκης, για το 751. Σας το θυμίζει τώρα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Αλήθεια, τόσο πολύ υποκρισία; Και τι κάνετε σήμερα; Αντί να φέρετε την 1η Ιανουαρίου του 2017 την αρχή της διαβούλευσης, που έλεγε ο νόμος, την φέρνετε τέλος του 2018. Δεν είστε συνεπείς ούτε εκεί. Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Ότι σήμερα ξεκινούν οι διαδικασίες που θα κρατήσουν τέσσερις - πέντε μήνες. Εσείς θα έχετε απέλθει και έχετε προβλέψει και αυτό το νομοσχέδιο και αυτόν τον χρόνο. Πώς θα γίνει η αύξηση; Πρέπει να λάβει υπ' όψιν ο Υπουργός, όταν υπογράψει μετά τις διαβουλεύσεις, πού είναι η ελληνική οικονομία, ποια είναι η προοπτική ανάπτυξης της χώρας, ποιο είναι το ποσοστό ανεργίας, τα εισοδήματα. Όλα αυτά αθροίζονται, για να δούμε αν θα δώσουμε αύξηση και αν θα υπογράψει ο Υπουργός, παρά τις διαβουλεύσεις. Είναι αύξηση του κατώτατου μισθού ή είναι υποκρισία και κοροϊδία; Θέλατε να κάνετε αύξηση μισθού; Πείτε 650, μην πείτε 751 που κοροϊδέψατε. Πείτε 640, πείτε κάτι! Τίποτα. Παραπέμπετε στον ν.4172. Να είστε καλά. Το πόσο κοροϊδεύετε τον κόσμο θα το καταλάβετε, όταν έλθει η ώρα των εκλογών, στην κάλπη. Πάμε στη δεύτερη τροπολογία. Δεν ξέρω αν σας έχει συμβεί. Εμένα μου έχει συμβεί με τη συγχωρεμένη τη Βαγγελιώ, τη μάνα μου. Έρχεται ασθενοφόρο, είναι ετοιμοθάνατος ο άνθρωπος, θέλει εντατική μονάδα και παίρνει σήμα από τα νοσοκομεία με τηλεφωνική επικοινωνία ότι δεν υπάρχει εντατική μονάδα. Είναι όλες γεμάτες. Τι κάνει το ασθενοφόρο; Δεν τον πάει σε ιδιωτικό που έχει κενή θέση. Μα, πεθαίνει ο άλλος. Δεν υπάρχει ένα κενό κρεβάτι στο δημόσιο νοσοκομείο. Τι κάνεις; Τον αφήνεις και πεθαίνει ή πληρώνεις; Πληρώνεις κατά την ευαισθησία σου. Το τραγικότερο ποιο είναι; Δεν είναι μόνο οι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ που κατέθεσαν την τροπολογία. Είναι και κάτι άλλο. Εάν χρήζει νοσηλείας - που χρήζει νοσηλείας - σε ΜΕΘ και δεν υπάρχει στο δημόσιο, αναγκαστικά, για να μην πεθάνει, πάει τον άνθρωπο, είτε με ιδιωτικό είτε με άλλο μεταφορικό μέσο, στο κρατικό νοσοκομείο. Ξέρετε πόσο κοστίζει για πέντε - έξι μέρες μια εντατική μονάδα; Πάνω από δέκα χιλιάδες. Από πού να τα πληρώσει ο φτωχός αγρότης από τα Τρίκαλα, κύριε Βουλευτά; Από πού θα τα πληρώσει; Το κράτος δεν έχει αναλάβει να πληρώνει τα έξοδα αυτά, όταν αναγκαστικά πάνε οι άνθρωποι εκεί. Αυτές είναι οι κοινωνικές παροχές που πρέπει να κάνετε. Αυτά είναι τα θέματα που αγγίζουν την ελληνική κοινωνία. Εδώ ποιείτε την νήσσαν και έρχεστε να πουλήσετε φούμαρα με αύξηση του κατώτερου μισθού, που δεν θα δουν επί των ημερών σας αύξηση οι εργαζόμενοι. Μακάρι να πέσω έξω, αλλά ούτε ένα ευρώ δεν θα πάρουν με την υποκρισία και το ψέμα που κυβερνάει αυτή τη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Γίνεται γνωστό στο Τμήμα ότι έχει κλείσει ο κατάλογος των ομιλητών. Ο κ. Καρράς, ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται ότι ξαναγυρίζουμε στην εποχή των μεγάλων δωρητών και αυτό δεν ξέρω αν είναι ευχάριστο ή όχι. Ευχάριστο, βέβαια, πάντα είναι όταν προσφέρεται στην ελληνική κοινωνία μία δωρεά της τάξεως του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» και του αντικειμένου της, το οποίο αφορά τη δημόσια υγεία, όμως δεν είναι ευχάριστο όταν η ιδιωτική πρωτοβουλία σε περιόδους που αναγνωρίζει τη δυσκολία που διέρχεται η χώρα, γιατί αυτή τη στιγμή η δωρεά οπωσδήποτε καλύπτει ανάγκες, τις οποίες η ελληνική πολιτεία θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει. Δεν έχει, όμως, σημασία αυτό καθαυτό το σχόλιό μου. Σημασία έχει ότι η Ελλάδα συνεχίζει την παράδοση στους μεγάλους δωρητές, συνεχίζει αυτό που ξεκίνησε από την απελευθέρωση, όταν πλέον ήλθαν μεγάλοι Έλληνες και έβαλαν τα θεμέλια της παιδείας, της υγείας - θυμίζουμε τα νοσοκομεία, θυμίζουμε τα σχολεία του Συγγρού και θυμόμαστε πάρα πολλά πράγματα - για να προχωρήσει η χώρα. Βεβαίως, η αξιοποίηση των δωρεών δεν είναι πάντα εξαιρετική. Πολλές φορές ξεχάστηκαν και οι δωρητές και εκείνο το οποίο παρέδωσαν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η σύμβαση αυτή, για την οποία συζητούμε, δίνει μια ώθηση στον τομέα υγείας της Ελλάδος, διότι καλύπτει πραγματικές ανάγκες, οι οποίες υπάρχουν και θα έπρεπε ήδη να έχουν καλυφθεί από το κράτος. Όμως, από τη δομή της η σύμβαση, επειδή λίγο - πολύ όλοι οι συνάδελφοι τη γνωρίζουμε, δείχνει ότι θα εκτελεστεί. Και γιατί θα εκτελεστεί; Διότι δεν αφήνεται στη διάκριση του δημοσίου. Αναλαμβάνει ο φορέας υλοποίησης να προχωρήσει και υπάρχουν και δεσμεύσεις του ελληνικού δημοσίου, ούτως ώστε να λειτουργήσουν πραγματικά και να γίνουν χρήσιμα τα δωρούμενα, είτε είναι νοσοκομεία είτε είναι τεχνολογία είτε είναι ιατρικά μηχανήματα. Εκεί θέλω να σημειώσω κάτι. Το ελληνικό δημόσιο - και εύλογα - αναλαμβάνει την υποχρέωση, την ευθύνη να στελεχώσει, να λειτουργήσει και να εφοδιάζει με αναλώσιμα τις νέες δομές. Δεν θέλουμε όμως να γίνει σε βάρος των ήδη υφισταμένων. Όπως είπα και στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, θεωρούμε χρήσιμο να υπήρχε από τώρα, ει δυνατόν, ένα οργανόγραμμα του προσωπικού που θα υπάρχει, ούτως ώστε να τηρήσουμε τους όρους της δωρεάς, να μη σπεύδουμε να αποσπούμε, να μεταφέρουμε ή να χρησιμοποιούμε και να αποστελεχώνουμε άλλες δομές για να καλύπτουμε τους όρους της σύμβασης. Νομίζω, λοιπόν, ότι πέρα από τη σύμβαση, η ελληνική πολιτεία έχει την υποχρέωση να προχωρήσει σύντομα στη δημιουργία του οργανογράμματος και του οργανισμού εκείνου που θα εξασφαλίζει πέραν των υφισταμένων δομών τις νέες, ούτως ώστε να μην έχουμε αποστελέχωση, απογύμνωση άλλων. Εκεί θα έχουμε συνέπειες και στη δημόσια υγεία και στο ύψος της παροχής υπηρεσιών υγείας προς τον ελληνικό λαό. Βεβαίως, η σύμβαση, απ' ό,τι κατανοούμε από τους όρους της, εξασφαλίζει τον δωρητή και είναι λογικό. Εκφράζει όμως και μια καχυποψία η οποία μπορώ να πω ότι με προβληματίζει. Πολλές φορές στις μεγάλες συμβάσεις βλέπω μια καχυποψία και μια έλλειψη εμπιστοσύνης προς τις υπηρεσίες που μπορεί να παράσχει το ελληνικό κράτος. Λέει, λοιπόν, ότι κατ' απόκλιση, κατ' εξαίρεση όλων εκείνων των διατάξεων που αφορούν προμήθειες, εκτέλεση έργων, παροχή υπηρεσιών του δημοσίου κ.λπ.. Και πρέπει εδώ να κάνουμε μια σύγκριση. Οι διατάξεις αυτές είναι πολυτελείς. Μάλιστα και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έφερε πρόσφατα νόμο περί προμηθειών του δημοσίου. Καλώς, λοιπόν, το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» λέει ότι δεν θα εφαρμοστούν στην προκειμένη σύμβαση. Μήπως πρέπει, λοιπόν, να δούμε και μια νέα νομοθεσία στην κατεύθυνση αυτή, ώστε να μπορέσουμε να απελευθερώσουμε κι άλλες υγιείς δυνάμεις που υπάρχουν στην Ελλάδα για να οδηγηθούμε στην ανάπτυξη ή να μείνουμε στα τετριμμένα των γνωστών διαδικασιών ενστάσεων, αντιρρήσεων, επιτροπών, ενδικοφανών προσφυγών που το μόνο που πετυχαίνουν είναι να μην εκτελείται ποτέ ένα έργο όσο καλές και να είναι οι προθέσεις, όσο καλός και να είναι ο σχεδιασμός του; Είναι θέμα που θέτω προς προβληματισμό. Ένα δεύτερο ζήτημα υπάρχει πάλι στην ίδια σύμβαση, το οποίο και κατανοώ μόνο για τον λόγο των χρονικών καθυστερήσεων. Είναι η καχυποψία προς το ελληνικό δικαστικό σύστημα. Διότι οδηγούνται οι διαφορές από τη σύμβαση να πηγαίνουν στο διεθνές εμπορικό επιμελητήριο, ούτως ώστε να επιλύονται διά διαιτησίας με το Ελληνικό Δίκαιο - δεν το αμφισβητώ αυτό - εφόσον είναι ρητή η ρήτρα, αλλά θα επιλύονται εκτός της Ελλάδας και από οργανισμό ο οποίος έχει άλλο αντικείμενο. Έχει ως αντικείμενο τις εμπορικές διαφορές. Δίνουμε έννοια εμπορικής διαφοράς στη σύμβαση αυτή; Δεν είναι εμπορική διαφορά. Είναι δημόσια σύμβαση παροχής μιας δωρεάς στο κράτος. Το κρατώ, λοιπόν κι αυτό σαν σημείωση με την έννοια ότι και οι μεγάλοι δωρητές, αλλά και ο μικρότεροι εκφράζουν επιφυλάξεις και ως προς τις καθυστερήσεις του δικαστικού συστήματος. Δεν θέλω να αναφερθώ στους κατ' ιδίαν όρους είτε τους συμβατικούς είτε του μνημονίου είτε των παραρτημάτων τους, διότι λίγο πολύ είναι γνωστοί και στους Βουλευτές και στην κοινωνία. Έχει ασχοληθεί με το θέμα, έχει ζητήσει ενημέρωση απ' ό,τι ξέρω για τον λόγο ότι η δωρεά είναι ενδιαφέρουσα, θεωρείται χρήσιμη και πολύτιμη. Θα πω όμως κάτι άλλο. Στον τομέα της υγείας και ιδιαίτερα της δημόσιας υγείας παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα μια έκπτωση. Ευελπιστούμε, όμως, ότι και η δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» θα ενισχύσει. Τίθεται, όμως, ένα μείζον ερώτημα το οποίο έχει απασχολήσει τη σκέψη μου. Διαπιστώνουμε αυτή τη στιγμή ότι τα μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία - και της Αττικής - λόγω χρεών περιέρχονται αυτή τη στιγμή υπό τη δικαιοδοσία τραπεζών και πωλούνται σε δημόσιους πλειστηριασμούς. Βεβαίως εφόσον είχαν συνάψει δάνεια, δεν θα πει κανείς ότι πρέπει αυτά να διαγραφούν. Όμως, βλέπουμε ότι δεν υπάρχουν και δικλίδες ασφαλείας και για τη διατήρηση υψηλού επιπέδου υπηρεσιών υγείας αλλά και για τον ανταγωνισμό που θα μειωθεί. Και θα σας εξηγήσω γιατί το λέω αυτό. Έχουμε το παράδειγμα μέσα στο τελευταίο εξάμηνο τρία μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία της Αθήνας - και μπορώ να τα κατονομάσω, είναι το «Metropolitan» στο Φάληρο, είναι το «ΙΑΣΩ General» στη Λεωφόρο Μεσογείων, είναι και το «Υγεία» προ ημερών - μέσω επισπεύδουσας τράπεζας να περιέλθουν στο ίδιο επενδυτικό κεφάλαιο. Επομένως αυτοί θα τηρήσουν ενιαία πολιτική, τουλάχιστον, τιμολογιακή πολιτική στις υπηρεσίες που θα προσφέρουν και θα δημιουργήσουν έλλειμμα ανταγωνισμού στον τομέα παροχών υγείας. Υπάρχει συγκέντρωση αυτή τη στιγμή στον τομέα αυτόν, ενώ η ανάγκη είναι: υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, χαμηλά τιμολόγια, ούτως ώστε και ο ΕΟΠΥΥ να μπορεί να καλύπτει τις υποχρεώσεις του για να λειτουργούν. Αυτό, λοιπόν, είναι κάτι για το οποίο δεν άκουσα μέχρι στιγμής να γίνεται κάποια συζήτηση. Δεν επιθυμώ να πω περισσότερα σε αυτό το σημείο. Θέλω να μείνω, όμως, σε αυτό και να τονίσω, σε σχέση με τη σύμβαση, ότι έχει και ρεαλισμό, διότι τα προτεινόμενα προς εκτέλεση έργα και υπηρεσίες είναι αναγκαία, έχουν ικανή διασπορά στον γεωγραφικό χώρο της Ελλάδος, ούτως ώστε να καλύπτουν ανάγκες - όπως το Παιδιατρικό της Θεσσαλονίκης ή στην ευαίσθητη Θράκη το Νοσοκομείο Κομοτηνής που θα αντικαταστήσει το παλιό «Σισμανόγλειο», το οποίο δεν ξέρω σε τι κατάσταση είναι σήμερα - και σε σχέση και με τη νέα τεχνολογία που προσφέρει. Εκείνο το οποίο, βεβαίως, έχει αξία να συζητήσουμε είναι το εξής: Η σύμβαση αυτή θα πρέπει να τελεί όχι μόνο υπό τον έλεγχο του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» - τουλάχιστον κατά την κατασκευή και το πρώτο στάδιο λειτουργίας δεν το αμφισβητεί κανείς - , αλλά στη διαδρομή θα πρέπει, όσο και να αφήνουν οι όροι ένα περιθώριο εποπτείας στον δωρητή για τη λειτουργία και τη στελέχωση ή ακόμα και τον εφοδιασμό με αναλώσιμα ή τη συντήρηση των ιατρικών μηχανημάτων, να μπορεί να υπάρχει και μια ευρύτερη εποπτεία, με την έννοια της αξιολόγησης, ούτως ώστε να μην περιοριζόμαστε μόνο σε μια συμβατική σχέση μεταξύ ελληνικού δημοσίου και δωρητού. Σημειώνω, μάλιστα, ότι και κατά την έκθεση της επιστημονικής υπηρεσίας της Βουλής τονίζεται εκείνο το οποίο είναι γνωστό, ότι όσο και να κυρώνεται μια σύμβαση με έναν νόμο κατά τις σχέσεις μεταξύ δωρητού και δημοσίου, έστω κι αν χαρακτηρίζεται ακόμα δημόσια σύμβαση, έχει όρους που είναι ιδιωτικοί και θα επιλύονται από τα δικαστήρια, τα πολιτικά ενδεχόμενα. Επομένως αυτό αφήνει ένα περιθώριο ευρύτερης σκέψης για τον λόγο ότι θα πρέπει να έχουμε και έναν ευρύτερο κοινωνικό έλεγχο. Δεν θα αμφισβητήσουμε ούτε την ποιότητα ούτε την αναγκαιότητα της δωρεάς, αλλά στην διαδρομή μετά όταν φτάνουμε προς το τέλος της λειτουργίας της σύμβασης ή όταν φτάνουμε πλέον στο να έχουμε προχωρήσει σε άλλες συμβάσεις, πολλές φορές να μην μένει πίσω η αξία αυτή η οποία δίνεται - και γι' αυτό μιλώ και για κοινωνικό έλεγχο. Όμως, ας μη μακρηγορήσω σε αυτό. Είναι θέματα τα οποία θα προκύψουν στη διαδρομή της εφαρμογής της. Βεβαίως, έχουμε πει εμείς, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, ότι δεν θα αρνηθούμε την ψήφο μας. Είναι θετική για τη σύμβαση και για τα παραρτήματα όπως δίδεται, για τον λόγο ότι πρέπει να χαιρετίζουμε και τέτοιες πρωτοβουλίες, όπως είναι αυτή, όπως έχουμε χαιρετίσει και άλλες πρωτοβουλίες, οι οποίες είναι χρήσιμες και για τον λαό και για τη χώρα. Έχουμε καταθέσει, λοιπόν, και μία τροπολογία συναφή προς το κείμενο της σύμβασης εφόσον αναφέρεται και στις διακομιδές του ΕΚΑΒ - και βεβαίως αναφέρεται στην αεροδιακομιδή - για ένα μείζον ζήτημα το οποίο έχει τεθεί. Την έχουμε καταθέσει εγώ με τους δύο γιατρούς συναδέλφους μου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, τον κ. Μπαργιώτα και τον κ. Γρηγοράκο. Με βάση αυτή την τροπολογία, όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη κλίνη σε μονάδα εντατικής θεραπείας δημόσιου νοσοκομείου και όταν κατά τη μεταφορά που κάνει το ΕΚΑΒ διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει, θα πρέπει να μπορεί να μεταφέρει τον έχοντα την ανάγκη της κλίνης και σε ιδιωτική κλινική που διαθέτει μονάδα εντατικής θεραπείας, που είναι και συμβεβλημένη με τον ΕΟΠΥΥ. Έτσι, λοιπόν, θα κερδίζεται χρόνος. Είναι πολύ σημαντικό το κέρδος του χρόνου της μεταφοράς, διότι ακούμε, βλέπουμε, έχουμε παραδείγματα ότι περιμένουν ώρες να εντοπιστεί μονάδα ή να βρει τα λεφτά πολλές φορές εκείνος ο οποίος έχει οικείο του τον ασθενή που πρέπει για να δώσει την προκαταβολή στο ιδιωτικό νοσοκομείο και επιβαρύνεται ακόμα και με τη μεταφορά. Θα πρέπει, λοιπόν, με την τροπολογία την οποίαν προτείνουμε να γίνει δεκτό ότι ο ασθενής μπορεί να μεταφέρεται, όταν δεν υπάρχει δημόσια κλίνη διαθέσιμη, και σε ιδιωτική κλινική που έχει σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ αδαπάνως και όχι μόνον αδαπάνως, αλλά να κερδίζεται και ο χρόνος ο οποίος είναι πολύτιμος για την υγεία ενός ανθρώπου ο οποίος έχει ανάγκη της νοσηλείας σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Εκεί καταλαβαίνετε ότι και τα δευτερόλεπτα παίζουν κρίσιμο ρόλο. Βλέπω πολλούς συναδέλφους γιατρούς παρόντες σήμερα που γνωρίζουν το αντικείμενο καλύτερα από μένα.
Κύριε Ξυδάκη, εσείς είπατε ότι γνωρίζετε; Φαντάζομαι ότι έχετε ιατρικές γνώσεις. Έχω μπροστά μου και την τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η οποία ακόμα δεν έχει αναπτυχθεί από την Υπουργό. Περιμένουμε να έρθει για να ακούσουμε τις λεπτομέρειες, διότι όπως έρχεται αυτή καθαυτή νομίζουμε πως κατ' αρχάς δεν θα έχουμε αντιρρήσεις. Θα πρέπει να υπάρξει διαδικασία και το 2018, όχι μόνον για το 2019, αλλά θέλουμε να συζητήσουμε το θέμα των καθυστερήσεων, όπως γιατί δεν ήρθε στη Βουλή κάτι ανάλογο για να ρυθμιστεί από την 1-1-2017 ή γιατί δεν εφαρμόστηκε ο προηγούμενος νόμος αλλά και να συζητήσουμε και κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι οι τριετίες. Περιλαμβάνονται εδώ μέσα; Ακόμα, θέλουμε να συζητήσουμε και ζητήματα, όπως είναι αυτά των εθνικών συλλογικών συμβάσεων. Θέλουμε να ακούσουμε αν θα μείνουμε σε αυτή τη ρύθμιση ή αν θα προωθηθεί και η λειτουργία των εθνικών συλλογικών συμβάσεων και η διαβούλευση και η διαπραγμάτευση για τις εθνικές συλλογικές συμβάσεις, οι οποίες είναι εκείνες που μπορούν να προστατεύσουν πραγματικά τους εργαζόμενους. Εξαιτίας του ότι το αφήνουμε πάλι στον εκάστοτε Υπουργό και στις επιτροπές οι οποίες είναι εκ του Υπουργείου ή εκ του Υπουργού διοριζόμενες, πολλές φορές δεν μπορούμε να πούμε ότι θα ασκείται και κοινωνική και εργασιακή πολιτική. Περιμένουμε, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, να ακούσουμε και την Υπουργό για να επανατοποθετηθούμε επί της τροπολογίας. Ευχαριστώ.
Θα έρθει η Υπουργός και θα την ακούσετε. Ο Βουλευτής κ. Λεωνίδας Γρηγοράκος ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από 20 Σεπτεμβρίου έως 26 Σεπτεμβρίου 2018. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Σαχινίδης από τη Χρυσή Αυγή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με το παρόν σχέδιο νόμου κυρώνεται η από τις 6 Σεπτεμβρίου 2018 σύμβαση μεταξύ του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» και του ελληνικού δημοσίου για ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της υγείας. Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» αναλαμβάνει το σύνολο του κόστους υλοποίησης, το οποίο και υπολογίζεται γύρω στα 250 εκατομμύρια ευρώ και αφορά διάφορα έργα τα οποία και μνημονεύονται στη σύμβαση δωρεάς. Πρόκειται για έργα που είναι σημαντικά και που έχουν να κάνουν με νοσοκομειακές μονάδες και με δομές στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Κομοτηνή από σχεδιασμό, εξοπλισμό και κατασκευή κτηρίων, από ιατρικό εξοπλισμό, από χρηματοδότηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων υγείας, μέχρι και εξοπλισμό για τις αεροδιακομιδές στο ΕΚΑΒ. Είναι ελπιδοφόρο το ότι στην εποχή που ζούμε, με την οξύτατη οικονομική και κοινωνική κρίση, γίνονται ακόμα δωρεές προς το ελληνικό δημόσιο. Εν προκειμένω, έχουμε τη συγκεκριμένη δωρεά για την ενίσχυση και αναβάθμιση υποδομών στην υγεία υπέρ και του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Η έμπρακτη ενίσχυση της δημόσιας υγείας από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, είχε δηλώσει ο κ. Τσίπρας, κατά την τελετή στο Μέγαρο Μαξίμου για την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» για τη δωρεά του ποσού που, όπως προανέφερα, αγγίζει τα 250 εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να ενισχυθεί η δημόσια υγεία. Εδώ, όμως, όπως σας είχα πει και στις επιτροπές, φαίνεται ότι πραγματικά οι καιροί αλλάζουν. Αξίζει στο σημείο αυτό να γυρίσουμε λίγο πίσω στον χρόνο και συγκεκριμένα, κύριε Υπουργέ, στο 2014, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είχα πει και στην επιτροπή, δεν ψήφισε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής τη σύμβαση δωρεάς μεταξύ της Α΄ Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής, του Γενικού Ογκολογικού Νοσοκομείου Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι» και του Συλλόγου Φίλων Γενικού Ογκολογικού Νοσοκομείου Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι». Να θυμίσουμε πως ο σκοπός της δωρεάς του συλλόγου ήταν η ανέγερση και η λειτουργία ξενώνα συγγενών των ασθενών, με δικές του αποκλειστικά δαπάνες σε οικόπεδο εντός του χώρου του νοσοκομείου. Το ποσό της δωρεάς ανερχόταν τότε στα 2.300.000 ευρώ και αποτέλεσε μέρος του ποσού που διατέθηκε στον δωρητή σύλλογο από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Τώρα, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι Κυβέρνηση. Αφήνει στην άκρη τα ιδεολογικά θέματα που τότε είχε και μάλιστα είχε ειπωθεί στην επιτροπή τότε πως τέτοιες δωρεές είναι ευπρόσδεκτες, αλλά αυτά είναι ζητήματα που σε ένα ευνομούμενο κράτος δεν μπορεί να τα ρυθμίζει η αγορά, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για τη φροντίδα ευάλωτων ομάδων. Τώρα προφανώς, λόγω των περιστάσεων, είναι καλή η αγορά, αφού βοηθά σε προβλήματα που προφανώς το κράτος με την πολιτική του στην υγεία δεν μπορεί να επιλύσει. Είναι γνωστή η αριστερή υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο. Το ζήτημα, όμως, είναι άλλο. Όπως είναι γνωστό, έχουν υπάρξει δωρεές και σε άλλα νοσοκομεία, θεραπευτικές μονάδες κ.λπ., και είναι ευτύχημα το ότι με τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν και λειτουργούν νοσοκομεία αλλά και άλλες δομές, αρέσει δεν αρέσει φυσικά σε κάποιους. Το ζήτημα είναι να μπορούν να ενισχύονται οι δομές υγείας και να στηρίζονται από το κράτος. Όμως, ακόμα και οι δωρεές θα πρέπει να μπορούν να υποστηριχθούν από το κράτος. Τι νόημα έχει φυσικά να δωρίσει κάποιος μια μονάδα εντατικής θεραπείας, όταν δεν θα υπάρχει το προσωπικό που θα πρέπει να τη στελεχώσει; Τι νόημα έχει να φτιαχτούν υπερσύγχρονα χειρουργεία όταν δεν θα υπάρχουν αναλώσιμα, όταν δεν θα υπάρχουν γιατροί και νοσηλευτές. Και στην παρούσα σύμβαση το δημόσιο θα πρέπει να προβεί σε ένα πλαίσιο ενεργειών γιατί, όπως ανέφερα και στην επιτροπή, τι νόημα θα έχουν τα κτήρια, τα χειρουργεία, ο εξοπλισμός αν το δημόσιο δεν πράξει αυτά που επιβάλλονται. Για να μην καταλήξουμε λοιπόν στο να εξελιχθούν οι δωρεές σε ένα δώρο άδωρο, θα πρέπει να υπάρξουν και οι ανάλογοι προϋπολογισμοί από πλευράς Υπουργείου Υγείας. Δυστυχώς, όμως, προϋπολογισμοί προβλέπονται μάλλον μόνο για τους πρόσφυγες και τους λαθρομετανάστες. Ακολουθώντας την τακτική της γνωστής ρήσης του Γεώργιου Παπανδρέου «λεφτά υπάρχουν», η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ φροντίζει να το επαναλαμβάνει και να το κάνει πράξη, όχι βέβαια για τον ελληνικό λαό, όχι για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους άνεργους, αλλά για τους λαθρομετανάστες και τον χορό των νέων προσλήψεων που αυτό συνεπάγεται. Έτσι, λοιπόν, η Κυβέρνησή σας προωθεί ένα πρόγραμμα μαμούθ συνολικού προϋπολογισμού 50 εκατομμυρίων ευρώ για την υγειονομική περίθαλψη των προσφύγων και λαθρομεταναστών. Ωστόσο, στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού εντάσσονται και οι χίλιες εξακόσιες προσλήψεις οι οποίες δείχνουν μάλλον ένα προεκλογικό άρωμα, θα έλεγα. Με πρόφαση τις όντως τραγικές συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής που επικρατούν στα hot spots της χώρας, στις 6 Σεπτεμβρίου λάβατε μια κοινή υπουργική πόφαση για μια νέα δράση και πρόσληψη χιλίων πεντακοσίων εβδομήντα έξι ατόμων για δύο χρόνια. Με την κοινή υπουργική απόφαση, λοιπόν, όπως ανέφερα και πριν, του Υπουργείου Οικονομικών, Υγείας, Οικονομίας και Ανάπτυξης και Διοικητικής Ανασυγκρότησης θα δοθεί το ποσό των 50 εκατομμυρίων ευρώ για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας και την κάλυψη των υγειονομικών αναγκών των προσφύγων, όπως ανέφερα πριν. Η δαπάνη των 50 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με αυτή την κοινή υπουργική απόφαση, θα ενταχθεί στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και θα καλυφθεί από το εθνικό και συγχρηματοδοτούμενο σκέλος του. Από το ποσό αυτό, σύμφωνα με την απόφαση, τα 46.751.400 ευρώ θα διατεθούν σε δαπάνες προσωπικού, ενώ για δαπάνες αναλώσιμων αναμένεται να δοθεί πάνω από 1.000.000 ευρώ, στην κατηγορία λοιπές δαπάνες το κονδύλι είναι ξανά 1.000.000 ευρώ. Ο χρόνος υλοποίησης αυτής της δράσης είναι τα δύο χρόνια, δηλαδή μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου του 2020. Είναι ολοφάνερο από τα όσα παρατέθηκαν ότι η μόνη ανάπτυξη που μπορεί να συμβεί στην εποχή της εθνομηδενιστικής «πρώτη φορά Αριστερά Κυβέρνησης» είναι σε ό,τι σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με το προσφυγικό - λαθρομεταναστευτικό. Για τον μη σχετιζόμενο με το θέμα αυτό ελληνικό λαό, δυστυχώς, λεφτά δεν υπάρχουν. Κυρίως, όμως, θα πρέπει να υπάρξει από πλευράς της συγκυβέρνησής σας κάτι το οποίο εσείς δεν μπορείτε σε καμμία περίπτωση να κάνετε. Θα πρέπει να υπάρξει ένας εθνικός σχεδιασμός για την υγεία των Ελλήνων. Αλλιώς, όσες δωρεές για την υγεία και να γίνουν - και ορθώς γίνονται - δεν θα έχουν απολύτως κανένα πρακτικό αποτέλεσμα, με συνέπεια τα προβλήματα στη δημόσια υγεία και την περίθαλψη να συνεχίζονται. Η Χρυσή Αυγή θα ψηφίσει «παρών» στην παρούσα κύρωση. Έχουμε, όμως, μία επιφύλαξη, κάτι το οποίο είχε αναφερθεί και στην επιτροπή, σχετικά με τα ποσά που θα χρειαστούν για να συντηρηθούν όλα αυτά. Δεν έχει υπάρξει κάποια οικονομική μελέτη. Αναμένουμε στο μέλλον. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Λαμπρούλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η ψήφος μας στο νομοσχέδιο - σύμβαση εκφράζει αφ' ενός την κριτική για τις ευθύνες της Κυβέρνησης, που με την πολιτική της υπέρ της πλουτοκρατίας περικόπτει δημόσιες παροχές στην υγεία, αυξάνει την ανταποδοτικότητα και τις πληρωμές στις υπηρεσίες υγείας, φάρμακα, εξετάσεις κ.λπ., συμβάλλοντας ώστε το δικαίωμα των ασθενών σε απαραίτητες δημόσιες μονάδες υγείας να παρουσιάζεται ως προσφορά από αυτούς που καταδικάζουν τον λαό στην εξαθλίωση. Αφ' ετέρου, η ψήφος μας εκφράζει την κριτική μας στο γεγονός ότι με τους όρους της σύμβασης το ίδρυμα αποκτά με έμμεσο τρόπο δικαίωμα ελέγχου και παρέμβασης στους τομείς που αφορούν τη δωρεά. Όπως είπαμε και στην επιτροπή, ως κόμμα δεν είμαστε αντίθετοι σε μέτρα που βελτιώνουν τις παροχές, τις συνθήκες περίθαλψης, της έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας των ασθενών, του λαού μας. Οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας, όμως, η ανάπτυξή τους και η απολύτως και καθολική αξιοποίησή τους από τον λαό, κατά τη γνώμη μας, δεν μπορεί να εξαρτώνται από τη φιλανθρωπία, τον εθελοντισμό και την ατομική διάθεση προσφοράς. Αποτελεί λαϊκό δικαίωμα και κρατική ευθύνη, που απορρέουν από τον χαρακτήρα που πρέπει να έχουν αυτές οι υπηρεσίες, όπως και από το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα είναι αυτοί οι οποίοι παράγουν τον πλούτο. Ακριβώς τέτοια μέτρα πρέπει να αποτελούν αποκλειστικά ευθύνη του κράτους, να χρηματοδοτούνται πλήρως από τον κρατικό προϋπολογισμό, να στελεχώνονται με μόνιμο προσωπικό πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, να εξασφαλίζεται επαρκής και σύγχρονος ιατρομηχανολογικός εξοπλισμός και να αποτελούν μέρος του πανελλαδικά ανεπτυγμένου δημόσιου συστήματος υγείας, ώστε έγκαιρα, με ασφάλεια και απολύτως δωρεάν να παρέχονται όλες οι προληπτικές, διαγνωστικές και θεραπευτικές πράξεις σε όσους έχουν ανάγκη, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Παράλληλα, οι όποιες τυχόν προσφορές να αξιοποιούνται επικουρικά και συμπληρωματικά. Απέναντι στο γνωστό επιχείρημα ότι «το κράτος δεν έχει λεφτά», «υπάρχει η κρίση» ή όπως ακούστηκε και στην επιτροπή από τον Υπουργό πως «δεν θα μπορούσαμε να έχουμε τέτοιες μονάδες λόγω των δημοσιονομικών», η πραγματικότητα είναι ότι και στην περίοδο των αυξημένων ρυθμών ανάπτυξης στο παρελθόν το κράτος και το κεφάλαιο, με όλες τις κυβερνήσεις του, υποχρηματοδοτούσαν το δημόσιο σύστημα υγείας, δεν ανέπτυσσαν τις αναγκαίες υποδομές, έπαιρναν μέτρα περικοπών των δημόσιων παροχών και οι ασθενείς πλήρωναν πολλά περισσότερα. Όλα αυτά σήμερα επιταχύνονται, πολλαπλασιάζονται, διότι η ανάπτυξη με ατμομηχανή στους επιχειρηματικούς ομίλους είναι σε πλήρη αντίθεση με τις λαϊκές κοινωνικές ανάγκες. Κι αν κάτι αποδεικνύεται και το οποίο θα πρέπει να σκεφτούν οι εργαζόμενοι, είναι πως το κράτος - αυτό το καπιταλιστικό κράτος - ποτέ δεν έχει λεφτά για τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων, ούτε στη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης ούτε στη φάση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Διότι αποτελεί πολιτική επιλογή η παντός είδους στήριξη των μεγαλοεπιχειρηματιών, είτε μέσω φοροαπαλλαγών, φοροελαφρύνσεων είτε δίνοντας ζεστό χρήματος, για την εξασφάλιση της υψηλής κερδοφορίας τους και στις δύο φάσεις. Άλλωστε, τα χρήματα που θα διαθέσει το ίδρυμα αποτελούν στην ουσία ένα πολύ μικρό μέρος των κερδών, σταγόνα στον ωκεανό, που προέκυψαν από την άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων, από τον απλήρωτο χρόνο εργασίας τους, που δημιουργεί τα κέρδη. Γιατί αυτά που παράγουν οι εργαζόμενοι και πολύ περισσότερο αυτά που εμποδίζονται να παραγάγουν λόγω της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας φτάνουν και περισσεύουν για την ανάπτυξη ενός δημόσιου, σύγχρονου, καθολικού και δωρεάν συστήματος υγείας. Η Κυβέρνηση όμως, όπως και όλες οι προηγούμενες εξάλλου κυβερνήσεις, αξιοποιούν αυτές τις συμφωνίες και για τη βαθύτερη ιδεολογική επίδραση των εργαζομένων, επιδιώκοντας: Πρώτον, να καλλιεργήσουν στο έδαφος των σοβαρών προβλημάτων των λαϊκών οικογενειών το ανθρώπινο πρόσωπο του συστήματος του καπιταλισμού και της εκμετάλλευσης. Δεύτερον, να συμφιλιωθούν οι εργαζόμενοι με την αντίληψη ότι όσο περισσότερο καλά πάει η κερδοφορία των επιχειρηματιών, μπορεί να περισσέψει και κανένα «ψίχουλο». Τρίτον, να εθίζονται οι εργαζόμενοι με την αντίληψη για κοινωνικές υπηρεσίες και παροχές όχι ως δικαίωμα αλλά ως φιλανθρωπία. Και όσο εντείνεται η αντιλαϊκή επίθεση του κεφαλαίου, προς όφελος των επιχειρηματιών, όσο προωθείται η δραματική περικοπή των κρατικών και εργοδοτικών δαπανών για την υγεία - πρόνοια και ενισχύεται η επιχειρηματική δράση, τόσο θα εμφανίζονται οι φιλανθρωπίες και οι πρωτοβουλίες των επιχειρηματιών για την υγεία και όχι μόνο. Και αυτό γιατί οι δωρεές αποτελούν το άλλοθι και το αντάλλαγμα των καπιταλιστών για να συνεχίζουν και να αυξάνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων, να εμπορευματοποιούν τις λαϊκές ανάγκες. Και φυσικά σε αυτούς τους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, των επιχειρηματιών, κουμπώνει και το σχέδιο της Κυβέρνησης, την οποία και περιβάλλουν με εμπιστοσύνη - και εξάλλου δεν το κρύβουν, το λένε - , αφού η Κυβέρνηση πιστοποιήθηκε ως σύγχρονο «πλυντήριο» των επιχειρηματικών ομίλων και του κράτους τους. Αυτό το περιεχόμενο και την επιδίωξη εξάλλου είχε και η τοποθέτηση του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, στην Θεσσαλονίκη, δηλώνοντας τις μεγάλες ευχαριστίες για την προσφορά του ιδρύματος. Και ακριβώς στην εξυπηρέτηση των σχεδιασμών και συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων δεν οφείλεται το γεγονός ότι τα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας που φτιάχτηκαν όλο και πιο πολύ ενισχύουν τα επιχειρηματικά και εμπορευματικά τους χαρακτηριστικά και ότι και αυτά που θα φτιαχτούν θα λειτουργήσουν σε αυτό το καθεστώς, ότι ολόκληρη η ανατολική Αττική, για παράδειγμα, διαθέτει ορισμένα μισολειτουργούντα κέντρα υγείας και ούτε ένα δημόσιο νοσοκομείο, ότι οι δημόσιες μονάδες υγείας είναι υποστελεχωμένες και με σταθερά αυξανόμενο τον αριθμό των υγειονομικών που εναλλάσσονται μεταξύ της ανεργίας και της φθηνής προσωρινής εργασίας ή ότι δεκαετίες τώρα η Θεσσαλονίκη και κατ' επέκταση η βόρεια Ελλάδα είναι χωρίς παιδιατρικό νοσοκομείο ή ότι 4.000.000.000 ετησίως πηγαίνουν για τις νατοϊκές δαπάνες προκειμένου να συμμετάσχουν στο πλιάτσικο όπου γης, ενώ για τη λαϊκή υγεία δεν περισσεύει ούτε ένα ευρώ; Πώς γίνεται όλοι αυτοί οι επιχειρηματικοί όμιλοι να θεωρούν αιτία πολέμου ακόμα και τη διεκδίκηση μιας στοιχειώδους αύξησης στον μισθό, να διαμορφώνουν συνθήκες δουλειάς και ζωής με όρους περασμένων δεκαετιών και από την άλλη να εμφανίζονται σαν μεγάλοι ευεργέτες υπέρ του λαού διαθέτοντας στην ουσία ένα ελάχιστο μέρος των κερδών από τη δουλειά των εργαζομένων, ώστε να εξασφαλίζουν πολλαπλάσιο κέρδος επιδιώκοντας την ενσωμάτωση και τη λεγόμενη «κοινωνική ειρήνη»; Ακριβώς η καλλιέργεια αυτής της εικόνας αποτελεί ουσιώδη ανάγκη του κεφαλαίου για την παραπλάνηση των εργαζομένων και σε αυτή την κατεύθυνση συρρέουν Κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα. Όλοι μαζί στήνουν εμπόδια στην χειραφέτηση των εργαζομένων. Συσκοτίζουν το γεγονός ότι με τη δική τους εξοντωτική δουλειά οι εργαζόμενοι παράγουν τον τεράστιο πλούτο και την επιστημονική γνώση, την οποία κλέβουν καθημερινά τα μονοπώλια. Έτσι, με ξένα κόλλυβα παριστάνουν τους γενναιόδωρους και όλοι μαζί προσπαθούν να αποτρέψουν τον μεγάλο κίνδυνο, την οργάνωση του αγώνα των εργαζομένων που θα διεκδικήσουν όλον αυτόν τον πλούτο και τα μέσα που τον παράγουν, ανατρέποντας την πολιτική και οικονομική εξουσία των μονοπωλίων. Και εάν τα ανωτέρω αποτελούν τις φανερές πλευρές - που δεν κρύβονται - μένει να δούμε στο μέλλον και τις άλλες, τις αθέατες πλευρές - και το επαναλαμβάνουμε και απ' αυτό το Βήμα, όπως το είπαμε και στην επιτροπή - αυτής της εκδήλωσης αγάπης η οποία δεν εξηγείται μόνο με αυτή καθαυτήν την προσφορά του ιδρύματος. Έτσι δημιουργούν ερωτηματικά τουλάχιστον - καταθέσαμε την άποψή μας και στην επιτροπή - τα όσα προβλέπονται στα άρθρα 15 έως 17 της σύμβασης, σύμφωνα με τα οποία το ίδρυμα αποκτά ισοβίως το δικαίωμα ελέγχου όλων των βασικών πλευρών της λειτουργίας των έργων με πρόβλεψη ποινών, ακόμα και με επιστροφή των ποσών που διέθεσε. Είναι κατανοητή η επιδίωξη για διασφάλιση της σωστής λειτουργίας των έργων και του σκοπού για τον οποίο διατέθηκαν τα χρήματα της δωρεάς. Όμως, τι θα γίνει στην περίπτωση - καθόλου απίθανη, εξάλλου, με την εμπειρία που υπάρχει - που το δημόσιο, στο οποίο θα παραδοθεί η πλήρης ιδιοκτησία των έργων, για οποιονδήποτε λόγο δεν χρηματοδοτεί ή δεν στελεχώνει επαρκώς τα νοσοκομεία; Με βάση τη σύμβαση αυτό μπορεί να αποτελέσει αφορμή είτε για επιστροφή των χρημάτων ή εάν το δημόσιο δεν έχει τη δυνατότητα να τα επιστρέψει, να βρεθεί λύση με την παραχώρηση των νοσοκομείων στους ιδιώτες, εφόσον είναι ή μπορεί να γίνει κερδοφόρο. Τα ανωτέρω αποτελούν ένα επιπλέον στοιχείο που επιβεβαιώνει τη θέση μας ότι η ανάπτυξη των δημόσιων μονάδων υγείας πρέπει να είναι πλήρως και αποκλειστικά ευθύνη του κράτους, χωρίς καμμία εμπλοκή άμεση ή έμμεση του ιδιωτικού επιχειρηματικού τομέα. Η κατάσταση δε, η οποία επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας, που ενισχύουν την επιχειρηματική τους δράση, που μειώνουν το προσωπικό, που υποχρηματοδοτούνται από το κράτος και καλούνται να επιβιώσουν πουλώντας τις υπηρεσίες τους άμεσα στους ασθενείς ή στα λεηλατημένα από το κράτος και το κεφάλαιο ασφαλιστικά ταμεία, δίνει και τις απαντήσεις στα ερωτήματα που θέσαμε εξάλλου και στην επιτροπή - απάντηση βέβαια δεν πήραμε - για το πώς θα εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία των συγκεκριμένων νοσοκομείων, εάν θα χρηματοδοτούνται πλήρως και επαρκώς από τον κρατικό προϋπολογισμό, για το αν θα γίνουν οι απαραίτητες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων, για το αν θα εξασφαλιστεί η επάρκειά τους σε υλικά και φάρμακα που έχουν ανάγκη οι ασθενείς, για το αν θα παρέχουν απολύτως δωρεάν τις υπηρεσίες σε όλους. Να γιατί απέναντι στα ανταλλάγματα των καπιταλιστών και τον επιχειρούμενο καθαγιασμό της αντιλαϊκής πολιτικής ως πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης Κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων οι εργαζόμενοι οφείλουν και πρέπει να δυναμώσουν την πάλη τους, την αντίστασή τους στα αντιλαϊκά μέτρα, να οργανώσουν την αντεπίθεσή τους που θα αλλάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς, με δυνατό ΚΚΕ, για ριζικές αλλαγές, για έναν δρόμο ανάπτυξης όπου τα μέσα παραγωγής είναι κοινωνική ιδιοκτησία με κεντρικό σχεδιασμό, εργατικό έλεγχο και πραγματική αλληλεγγύη. Σε αυτόν τον δρόμο ανάπτυξης μπορεί να ικανοποιηθεί το σύνολο των σύγχρονων και διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών και στην υγεία, την πρόνοια, το φάρμακο, να εξαλειφθούν η φτώχεια, η ανέχεια και συγχρόνως να ενισχυθεί και η φιλανθρωπία. Μάλιστα, όπως είπαμε και στην επιτροπή, κύριε Πρόεδρε, η ψήφος μας στη συγκεκριμένη σύμβαση, στο σχέδιο νόμου, θα είναι «παρών». Θα μου δώσετε λίγο χρόνο για να πούμε δυο λόγια και για την τροπολογία, αν και ακόμα δεν έχει τοποθετηθεί η Υπουργός ή κάποιος άλλος από το Υπουργείο. Δεν την έχουν αναπτύξει, αλλά αυτό δεν μας ενοχλεί στο να τοποθετηθούμε. Με τη συγκεκριμένη τροπολογία σε ό,τι αφορά τον κατώτατο μισθό η Κυβέρνηση θέτει σε εφαρμογή για πρώτη φορά τον αντεργατικό νόμο Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, τον γνωστό νόμο Βρούτση. Ενεργοποιεί έναν εμβληματικό μνημονιακό νόμο που καταργεί μόνιμα τις συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού. Αποκαλύπτεται ξεκάθαρα το μέγεθος της απάτης της κυβερνητικής προπαγάνδας όλο το προηγούμενο διάστημα για τα περί επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων, περί εξόδου από τα μνημόνια και άλλα πολλά που έχουμε ακούσει. Έτσι, αφού πρώτα διατήρησε την άθλια πράξη υπουργικού συμβουλίου του 2012, που πετσόκοψε τον κατώτατο μισθό κατά 22% - για τους νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών κατά 32% - έρχεται τώρα η Κυβέρνηση και με δόλωμα την ενδεχόμενη αύξηση του κατώτατου για λίγα ευρώ, ενδεχομένως, ενεργοποιεί τον μνημονιακό νόμο της συγκυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, με βάση τον οποίο ο κατώτατος μισθός θα ορίζεται μόνιμα με απόφαση του αστικού κράτους, της κυβέρνησης, χωρίς συλλογικές διαπραγματεύσεις και με βασικό κριτήριο τη διασφάλιση, όπως αναφέρεται εξάλλου, της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας, δηλαδή στη βάση των αναγκών του κεφαλαίου και των μονοπωλίων. Σε καμμία περίπτωση δεν συνιστά η συγκεκριμένη τροπολογία, το συγκεκριμένο μέτρο, ανάκτηση απωλειών. Με το συγκεκριμένο μέτρο πολύ περισσότερο η όποια ενδεχόμενη αύξηση, δηλαδή τα όποια «ψίχουλα» του κατώτατου μισθού θα εξανεμιστούν και με το παραπάνω από την ήδη ψηφισμένη μείωση του αφορολόγητου ορίου. Όντως, όμως, πέρα από τις κάλπικες προσδοκίες, η Κυβέρνηση στέλνει το μήνυμα στον λαό να μη ζητάει πολλά, την ίδια στιγμή που στα μονοπώλια μοιράζει μειώσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών με ιδιωτικοποιήσεις και κάθε είδους ρυθμίσεις και διευκολύνσεις για την επίτευξη της κερδοφορίας τους. Στο κάτω - κάτω αν θέλετε, κύριοι της Κυβέρνησης, να αυξήσετε τον κατώτατο μισθό, κάντε δεκτή την τροπολογία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας που έρχεται στον αντίποδα της δικής σας τροπολογίας φυσικά και μιλάει για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και κατάργηση όλων των αντεργατικών μνημονιακών διατάξεων του νόμου Βρούτση, της πράξης υπουργικού συμβουλίου και άλλων διατάξεων. Ιδού η Ρόδος, λοιπόν, κύριοι της Κυβέρνησης! Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Παπαχριστόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θέλω να δούμε κάπως αλλιώς το θέμα αυτής της δωρεάς. Θέλω να θυμίσω ότι κανένας επιχειρηματίας πουθενά στον πλανήτη, σε κανένα μέρος του κόσμου, δεν χαρίζει 200 έως 250 εκατομμύρια - τόσο είναι το ποσό της συνολικής προσφοράς - αν δεν είναι εξασφαλισμένη η αξιοπιστία του συστήματος στο οποίο τα χαρίζει. Κι έχω δύο παραδείγματα. Ένας από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στον πλανήτη, ο κ. Γουόρεν Μπάφετ, δεύτερος μετά τον Μπιλ Γκέιτς, είχε πει ότι «εγώ δεν επενδύω σε χώρες που υπάρχει διαφθορά». Και πράγματι δεν επενδύει. Επιλέγει χώρες που η διαφθορά είναι ή μηδενική ή ελάχιστη. Δεύτερον, ο Μπιλ Γκέιτς - τον οποίο κανείς δεν θα κατηγορήσει ότι με αθέμιτα μέσα πλούτισε, καθόλου, πιστεύω ότι είναι πρωτοπόρος σε αυτό που έκανε και καλώς κέρδισε τα χρήματα και πραγματικά κάνει φοβερές δωρεές - πουθενά δεν έχει χαρίσει λεφτά σε αναξιόπιστους οργανισμούς, σε αναξιόπιστες χώρες. Χειροπιαστή απόδειξη, λοιπόν, ότι κάτι έχει αλλάξει στον χώρο της υγείας είναι αυτή η δωρεά. Έτσι το βλέπω εγώ. Δεν μονοπωλώ την αλήθεια, αυτή είναι η αίσθησή μου. Κατ' αρχάς εγώ έχω μία ιδιαιτερότητα. Επειδή στον «Ευαγγελισμό», δούλεψα πάνω από τριάντα πέντε χρόνια, ξέρω τι σημαίνουν οι τέσσερις - πέντε προσφορές του ιδρύματος στο, κατά τη γνώμη μου, μεγαλύτερο κρατικό νοσοκομείο της χώρας. Με μεγάλη χαρά τις δεχόμαστε όλοι και δεν μπαίνουμε σε άλλου είδους λογικές. Θέλω μόνο να αναδείξω δύο σημεία αυτής της δωρεάς, για να συνεννοούμαστε ότι μετά τη δωρεά κάθε έργου, κάθε ένα από αυτά θα περιέλθει στην αποκλειστική κυριότητα και ευθύνη του ελληνικού δημοσίου. Έτσι, για να συνεννοούμαστε. Υπάρχει εξάρτηση δηλαδή. Και η υλοποίηση των έργων θα πραγματοποιηθεί με αποκλειστική δαπάνη και μέριμνα του ιδρύματος, χωρίς την καταβολή οποιουδήποτε χρηματικού ανταλλάγματος εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου. Και επειδή άκουσα, θέλω να πιστεύω όχι κακοπροαίρετα αλλά λίγο επικριτικά να λέγεται «εσείς που κατηγορούσατε τον ιδιωτικό τομέα», θέλω να ρωτήσω: δεν είναι αυτή η Κυβέρνηση που πας και χειρουργείσαι για μία δύσκολη επέμβαση μόνο με το ΑΜΚΑ σου; Μιλάμε για δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστους που δεν μπορούσαν να πληρώσουν τις εισφορές τους. Το γιατί δεν μπορούσαν να πληρώσουν τις εισφορές τους θα το βρούμε. Γιατί η χώρα χρεοκόπησε. Γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να πληρώσουν και έμειναν εκτός. Έπρεπε να μείνουν εκτός εσαεί; Όχι. Δυόμισι εκατομμύρια ήταν αυτοί! Όσο για τις ΤΟΜΥ είναι δύο Υπουργοί εδώ που τις έχουν ζήσει, τις έχουν κάνει και νομίζω ότι είναι κάπως υπέρβαση να κάτσω εγώ να τα αναδείξω αυτά. Πιστεύω ότι είναι πιο αρμόδιοι για να τα πουν. Παρ' όλα αυτά, θέλω στον χρόνο που έχω να θυμίσω δυο - τρία πράγματα ακόμα. Διαβάζω τις τελευταίες ημέρες γι' αυτό το περίεργο εμπάργκο που υπάρχει στην «ΕΡΤ1» ή από την Κυβέρνηση σ' έναν συγκεκριμένο σταθμό. Δεν θέλω να μπω στην ουσία αυτής της ιστορίας. Νομίζω ότι θα κριθεί ποιος είναι σωστός και ποιος είναι λάθος. Θέλω, όμως, εδώ να πω ότι δεν υπάρχει ούτε ένας λόγος - γιατί το να μην τα έχεις καλά με κάποιον δημοσιογράφο είναι αναφαίρετο δικαίωμά σου - να αποκλείεις το κρατικό κανάλι έτσι γενικά και αόριστα, επειδή νομίζεις ή μπορεί και να έχεις δίκιο. Αν ένας δημοσιογράφος έκανε κάτι κακό, απόκλεισε αυτόν τον δημοσιογράφο. Θα έλεγα το ίδιο και για το ιδιωτικό κανάλι, εάν θέλετε τη γνώμη μου, γιατί θέλω να είμαι αντικειμενικός. Είναι, πιστεύω, και ένα «σφίξιμο», για να είμαστε όλοι πιο μαζεμένοι. Έχω, όμως, ένα παράδειγμα και θέλω να το πω. Πρόσφατα ακούσαμε μια έρευνα. Μάλιστα, όσοι ήμασταν στη συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, τρεις ή τέσσερις φορές ακούσαμε πάλι για το Μάτι - καλώς, δικαίωμα του κάθε δημοσιογράφου να το αναδεικνύει - και άλλες τόσες στη συνέντευξη του αξιότιμου Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Θέλω, όμως, να πω ένα παράδειγμα. Πρόσφατα ακούσαμε απ' όλα τα ιδιωτικά κανάλια - εγώ δεν το αμφισβητώ και σας το λέω με πολλή ειλικρίνεια, δεν το σατιρίζω - την έρευνα κάποιου κ. Συνολάκη, που πιστεύω ότι είναι καλός επιστήμονας, που καλοπροαίρετα έκανε την έρευνά του και ερεύνησε πάλι τα αίτια της πυρκαγιάς στο Μάτι. Καλά έκαναν τα κανάλια και το ανέδειξαν και το ξανανέδειξαν. Δεν ακούστηκε, όμως, ποτέ μια αντίστοιχη εκτίμηση του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, που ξέρετε, οι υπάλληλοί του δεν διορίστηκαν τα δυο - τρία τελευταία χρόνια, αλλά είναι από παλιά διορισμένοι. Σας το λέω έτσι, για να συνεννοούμαστε. Αυτή η εκτίμηση, λοιπόν, σε αντίθεση με αυτή του κ. Συνολάκη, λέει τα εξής και θέλω να την πω, γιατί δεν ακούστηκε πουθενά, ακούστηκε μόνο στην «ΕΡΤ1». Η επιτυχής εκκένωση πρέπει να έχει τέσσερις προϋποθέσεις: Πρώτον, ταχύτητα και χρόνο εξέλιξης της πυρκαγιάς. Αυτή η πυρκαγιά ήταν με εκατόν είκοσι χιλιόμετρα σε πολύ κακές συνθήκες. Πρωτόγνωρο νούμερο για τέτοιου είδους πυρκαγιά, δεν θα την προλάβαινε ποτέ κανένας. Ο μέσος όρος ταχύτητας είναι γύρω στα εξήντα χιλιόμετρα. Δεύτερον, η ρυμοτομική κατάσταση - λέει το Αστεροσκοπείο Αθηνών - στο Μάτι με δεκαοκτώ αδιέξοδα, κάτι μικρά δρομάκια που πήγαιναν στα «τυφλά». Καμμία ρυμοτομία, λοιπόν. Τρίτον, ανυπαρξία - λέει το Αστεροσκοπείο Αθηνών - προδιαγεγραμμένων σημείων συγκέντρωσης. Δεν υπήρχε ούτε σήμανση ούτε τίποτα μέσα στο Μάτι. Αυτά είναι εδώ και χρόνια. Τέταρτο και τελευταίο, για όσους δεν θυμούνται, η εκτίμηση είναι ότι μέσα σε τριάντα λεπτά από τη λεωφόρο Μαραθώνος έφθασε η πυρκαγιά στη θάλασσα. Μέσα σε τριάντα λεπτά! Για να δοθεί εντολή εκκένωσης, αυτή δεν μπορεί να δοθεί με την έναρξη μιας πυρκαγιάς, αλλά γίνεται στη διαδικασία και κατόπιν εκτίμησης του κινδύνου. Αυτά δεν συνηγορούν υπέρ ή κατά, είναι οι εκτιμήσεις της κρατικής αυτής υπηρεσίας, οι οποίες αποσιωπήθηκαν. Αυτά για το τι κάνουν και τι δεν κάνουν τα κανάλια και αν πρέπει κ.λπ.. Θέλω, όμως, να έρθω και σ' ένα άλλο σημείο, για το οποίο έχει γίνει πολύς ντόρος. Πιστεύω ότι η Υπουργός θα μας τα πει με λεπτομέρειες. Εγώ, όμως, θέλω να θίξω από μια άλλη πλευρά το εξής: Όσοι παρακολούθησαν την ομιλία του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη άκουσαν ότι έκανε έντεκα συγκεκριμένες εξαγγελίες, μία, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε, έξι, έντεκα. Έχω σημειώσει εδώ μία απ' αυτές, την ένατη, που έλεγε: Αύξηση του κατώτατου μισθού και κατάργηση του μισθού πείνας - δεν χρησιμοποιώ έκφραση που δεν θεωρώ ότι δεν είναι γραμματικά σωστή - για τα άτομα που είναι κάτω από είκοσι πέντε χρονών. Αυτή ήταν η ένατη δέσμευση του Πρωθυπουργού. Μάλιστα, υπήρχαν δημοσκοπήσεις, που ρώταγαν τον κόσμο, κι αυτός έλεγε ότι καλά είναι αυτά, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό πίστευε ότι δεν θα γίνουν. Για όσους, λοιπόν, δεν έχουν καταλάβει, ξεκινάμε τώρα. Φαντάζομαι ότι η Υπουργός θα δώσει το ακριβές πλαίσιο του πώς θα γίνει. Εκτιμάται, λοιπόν, ότι αυτοί που είναι κάτω από είκοσι πέντε ετών δεν θα πάρουν μόνο 20-25 ευρώ αύξηση, αλλά θα πάρουν γύρω στα 100 ευρώ - από 511 ευρώ μπορεί να πάνε στα 610 ευρώ. Μετά, θα ισχύσει ό,τι ίσχυε κάθε Φεβρουάριο. Εκεί θα έρθει να συμπληρώσει την πρόταση του ΚΚΕ, το οποίο τρέχει - καλά κάνει, δικαίωμά του - και λέει όλη αυτή την αύξηση να τη δώσουμε τώρα. Εγώ θα έλεγα κατ' αρχάς ότι δείχνει τη σοβαρότητα των δεσμεύσεων του Πρωθυπουργού το ότι πηγαίνει πραγματικά κοστολογημένα και λέει τώρα για 20-25 ευρώ. Από τον Φεβρουάριο και μετά θα φτάσουμε στα τόσα που ζητάει και το ΚΚΕ. Εγώ το θεωρώ αυτό σφραγίδα αξιοπιστίας. Αυτή είναι η αίσθησή μου εμένα. Αυτό είναι ένα, ξαναλέω, από το έντεκα μέτρα. Και για όσους δεν έχουν καταλάβει, γιατί έχουν αμφιβολίες - υπάρχει πολύς κόσμος που λέει «Μα, θα τα κάνει;» - ξεκινάει. Το πρώτο είναι τώρα, το ένατο μέτρο. Το έχω σημειώσει εγώ. Θα πω και κάτι άλλο. Αυτό το πράγμα δεν το κατάλαβε κανείς. Γιατί κάποιοι όταν είναι στα είκοσι πέντε τους να παίρνουν μισθό πείνας; Τώρα, εξομοιώθηκε και γίνεται αυτό το πράγμα. Θα σας το πει και η Υπουργός. Και, κυρίως, επιδοτούνται οι εισφορές. Δηλαδή, ο επιχειρηματίας τον πρώτο χρόνο, το 2019, θα βάλει το 50% και τον επόμενο το 100% της επιδότησης. Είναι ή δεν είναι μια χειροπιαστή απόδειξη αυτό, πρώτον, για την ανεργία, δεύτερον, για να μη φύγουν άλλοι σ' αυτή την παραγωγική ηλικία, εξυπηρετώντας και τις δυο πλευρές; Πιστεύω ότι αυτές οι εξαγγελίες, για τις οποίες κάποιοι αμφιβάλλουν, ξεκινάνε σήμερα με αυτή την τροπολογία. Αυτό ήθελα να το αναδείξω, γιατί ακούω πολλές μεμψιμοιρίες, ότι τώρα όλοι υπόσχονται κ.λπ.. Εγώ χαίρομαι κιόλας που λέει για 20-25 ευρώ. Ναι, αυτή είναι η αύξηση. Αυτή μπορούμε τώρα και τον Φεβρουάριο θα δούμε πού ακριβώς θα κάτσει η μπίλια! Δεν θέλω να πω περισσότερα. Πιστεύω ότι η αξιοπιστία όλων μας δοκιμάζεται σ' αυτή την Αίθουσα. Αναφέρομαι στις εξαγγελίες αυτές - και τις έντεκα που έχουν γίνει, δεν θέλω να τις μνημονεύσω. Για μια μόνο θα πω το εξής. Γίνεται απίστευτος ντόρος καθημερινά με τις συντάξεις και το αφορολόγητο. Δηλαδή θα πρέπει κάποιος να έχει ιδιωτεία, να είναι κάτω από το 60-70 στον δείκτη νοημοσύνης. Ξέρουμε όλοι τι θα γίνει σε έναν χρόνο, Σεπτέμβρη - Οκτώβρη ή σε δυο - τρεις μήνες λιγότερο. Είναι δυνατόν να εξαγγέλλεις πράγματα που δεν θα κάνεις; Θα το δει ο άλλος στην τσέπη του. Το λέω αυτό, γιατί κάποιοι κακώς επένδυσαν στο ότι οι συντάξεις θα περικοπούν, επειδή έτσι έχει υπογραφεί. Εγώ έχω το ελεύθερο να μιλάω. Ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του καλά κάνουν και είναι μετρημένοι. Ξέρουν ότι δεν είναι διαρθρωτικό μέτρο, ξέρουν ότι αυτό το μέτρο το επέβαλε το ΔΝΤ, γιατί δεν περίμεναν να πιάσουμε το 3,5%. Να που το πιάνουμε, όμως. Ξέρω ότι υπάρχει δημοσιονομικός χώρος και η λογική θα επικρατήσει. Εγώ, λοιπόν, εκτίθεμαι και λέω το εξής: Ούτε μισό ευρώ δεν θα κοπεί από καμμία σύνταξη και δεν θα χρειαστεί να κάνουμε ούτε μονομερή ενέργεια ούτε αναβολή του μέτρου. Το μέτρο θα ακυρωθεί. Αυτά, γιατί κάποιοι έχουν επενδύσει - καλώς ή κακώς, θα το δούμε - στα αντίθετα. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ψαριανός από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρόκειται για την κύρωση από τη Βουλή της σύμβασης που υπογράφηκε μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και του κοινωφελούς Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», η οποία αφορά στην υλοποίηση δωρεάς του ιδρύματος για μια σειρά έργων με σκοπό την ενίσχυση και την αναβάθμιση της υγείας στην Ελλάδα. Είναι αναμφισβήτητα ένα θετικό βήμα και μία απολύτως θετική κίνηση. Είναι πολύ ευχάριστο που η Κυβέρνηση καταθέτει ένα τέτοιο σχέδιο νόμου και δέχεται μια προσφορά, μια δωρεά από ένα ίδρυμα, από αυτά που τα χαρακτηρίζαμε κάποτε σε μια μεγάλη περιοχή της Αριστεράς ως κάτι κεφαλαιοκράτες, κάτι μεγαλοκαρχαρίες του κεφαλαίου, όπως είπα και στην επιτροπή, που πίνουν το αίμα του λαού με το μπουρί της σόμπας. Αυτή ήταν μια καθιερωμένη περιγραφή για πολλά χρόνια. Θυμάμαι πριν από δέκα χρόνια ακριβώς, όταν συζητιόταν η παραχώρηση του Δέλτα του Φαλήρου στο Ίδρυμα «Νιάρχος», που ήταν όλος ο ΣΥΡΙΖΑ και ένα τεράστιο τμήμα της ελληνικής Αριστεράς απέναντι στην παραχώρηση του Δέλτα του Φαλήρου στο Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Σήμερα, είδαμε το αποτέλεσμα. Όποιος πηγαίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο «Σταύρος Νιάρχος» στο Δέλτα, νομίζει ότι πηγαίνει σε άλλη χώρα. Εξασφαλίσαμε ένα πραγματικό πολιτιστικό αριστούργημα και αρχιτεκτονικά και λειτουργικά και με κάθε τρόπο. Και, βέβαια, με την τοποθέτηση της κ. Κονιόρδου στη θέση της προέδρου του πολιτιστικού ιδρύματος θα φροντίζουμε για την αύρα του ιδρύματος γενικότερα! Είναι πολύ θετικό το ότι αποφασίζουμε και υλοποιούμε τέτοιες συνεργασίες του ιδιωτικού με τον δημόσιο τομέα. Κάποτε, πάλι μια μεγάλη περιοχή της Αριστεράς, όταν άκουγε ΣΔΙΤ νόμιζε ότι επρόκειτο για τίποτα βρομόλογα. Ήταν σαν μια βαριά βρισιά η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ενώ ίσως είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί μια χώρα να προχωρήσει. Όλες οι πολιτισμένες χώρες, πλην ορισμένων αφρικανικών χωρών, κινούνται σε αυτόν τον δρόμο και υλοποιούν τέτοια έργα και φροντίζουν με τέτοιον τρόπο και ο ιδιωτικός τομέας και το δημόσιο. Εδώ, πρέπει να πούμε ότι είναι καλό το ότι το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» θα επιτηρεί και θα φροντίζει τη λειτουργία, όπως γίνεται με το πολιτιστικό κέντρο του Δέλτα του Φαλήρου. Ελπίζουμε ότι αυτό θα γίνεται και στον τομέα της υγείας. Το σχέδιο αποτελείται από δύο άρθρα. Συμφωνούμε απολύτως σε κάθε περιγραφή του σχεδίου. Δεν έχει νόημα να σχολιάσουμε επιμέρους ή να προτείνουμε τροποποιήσεις που δεν θα χρειαστούν ίσως, διότι είναι ήδη υπογεγραμμένη η σύμβαση από το ίδρυμα και το ελληνικό δημόσιο. Η δωρεά του ιδρύματος είναι αναμφισβήτητα τεράστια και καλύπτει ανάγκες και λειτουργίες στον χώρο της υγείας - όπως και στον χώρο της παιδείας, του πολιτισμού, της δικαιοσύνης, σε όλες τις περιοχές λειτουργίας του ελληνικού κράτους και της ελληνικής πολιτείας - τις οποίες κανονικά θα έπρεπε εδώ και πολλά χρόνια, σε κάποιες περιπτώσεις, εδώ και δεκαετίες, να τις έχει καλύψει, να τις έχει φροντίσει και υλοποιήσει το ελληνικό δημόσιο. Ας μην ανοίξουμε, όμως αυτή τη συζήτηση τώρα. Είναι καλό το ότι υπάρχει αυτή η συνεργασία και η πρόθεση. Ίσως μονίμως από εδώ και πέρα να γίνονται τέτοιες συνέργειες. Το Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής είναι από τα παλαιότερα της χώρας. Η ανέγερση του νέου κτηρίου όπου θα μετεγκατασταθεί το νοσοκομείο αποτελεί έργο κομβικής σημασίας, μιας και το υπάρχον σήμερα δέχεται περίπου χίλιους επισκέπτες τον μήνα, εξυπηρετώντας τεράστιο μέρος των κατοίκων της ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης. Για τη δημιουργία παιδιατρικού νοσοκομείου Θεσσαλονίκης δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι αποτελεί μακρόχρονη ανάγκη και αίτημα δεκαετιών όλης της βόρειας Ελλάδας, όχι μόνο της Θεσσαλονίκης και της βόρειας Ελλάδας, αλλά ακόμη και της Θεσσαλίας. Επιτέλους, θα καλυφθεί και η ίδρυση παιδιατρικού νοσοκομείου στη Θεσσαλονίκη. Για το κόστος υλοποίησης θα θέλαμε να πούμε μερικά πράγματα. Περιγράφεται σε ένα ποσό από 200 έως 250 εκατομμύρια ευρώ, ενώ αναφέρεται ένα ποσό μόνο για 8,5 εκατομμύρια ευρώ στις αναλύσεις για το Οφθαλμιατρείο Αθηνών, Πολυκλινική του Γενικού Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Θα θέλαμε να ξέρουμε τι θα γίνει και να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια. Ελπίζουμε και το ίδρυμα να το φροντίσει αυτό, αλλά πριν από όλα θα πρέπει να το φροντίσει η Βουλή, να έχουμε μια απόλυτη διαφάνεια για το πώς θα τοποθετηθούν, πώς θα κατανεμηθούν αυτά τα 200 έως 250 εκατομμύρια ευρώ του ιδρύματος. Για τη δημιουργία του παιδιατρικού νοσοκομείο Θεσσαλονίκης πρέπει να πούμε ότι δεν φαίνεται πουθενά πού θα χωροθετηθεί το ίδρυμα, το νέο νοσοκομείο. Σε δελτίο Τύπου του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» αναφέρεται ότι η αρμόδια μελετητική ομάδα επισκέφθηκε το οικόπεδο, αλλά δεν γνωρίζουμε πού είναι. Καλό θα ήταν κι αυτό να το ξέρουμε.
Στα πρακτικά της επιτροπής υπάρχει απάντηση.
Θέλουμε την απάντηση κι εδώ. Καλό θα ήταν, κύριε Υπουργέ. Κάτι ήθελα να πω για την εκτίμηση του χρόνου αποπεράτωσης, αν υπάρχει ένα χρονοδιάγραμμα για το σε πόσο καιρό, πότε αναμένεται να ολοκληρωθεί το έργο αυτό και στις τρεις περιπτώσεις και για τη Θεσσαλονίκη και για την Κομοτηνή. Επίσης, η σύμβαση έχει υπογραφεί. Είναι τελεσίδικη η συνέργεια και η συνεργασία. Είπαμε ότι δεν μπορούμε να προτείνουμε τροποποιήσεις. Δεν μπορούν να γίνουν αλλαγές, διότι το ίδρυμα θα ακυρώσει τη σύμβαση. Πρέπει να ξέρουμε πότε θα ολοκληρωθεί, πώς θα κατανεμηθούν τα κεφάλαια και να ευχηθούμε από εδώ και πέρα να υπάρχουν τέτοιες συνέργειες και συνεργασίες ανάμεσα σε φορείς του ιδιωτικού τομέα. Είναι γεμάτη η χώρα, εδώ και εκατόν ογδόντα χρόνια, κοντεύουμε τα διακόσια, από τότε που υπάρχει το κράτος, με ιδρύματα στον χώρο της παιδείας, του πολιτισμού, της υγείας, σε δημόσια έργα που έγιναν με μεγάλες δωρεές Ελλήνων, οι οποίοι από τα υπερκέρδη τους επανατοποθετούσαν και επανεπένδυαν μεγάλα ποσά προς το κοινό συμφέρον και για το δημόσιο όφελος. Αυτή η συνταγή είναι κάτι που πρέπει να κρατήσουμε. Και ελπίζω να μειώνεται συνεχώς αυτός το χώρος, ένας απαρχαιωμένος χώρος μιας αντίληψης που έλεγε ότι όπου ανακατεύονται ιδιώτες και τα «συφέροντα» - έτσι προφέρεται συνήθως, χωρίς το «μ» - είναι απαραιτήτως κακό, καρκίνωμα, κατάρα ή οτιδήποτε τέτοιο. Για τις τροπολογίες τώρα. Έχουμε πει ότι σε τροπολογίες που έρχονται σε νομοσχέδια, είτε είναι τρεις είτε είναι τριάντα τρεις είτε είναι πενήντα τρεις, όταν έρχονται τροπολογίες σε νομοσχέδια, θα ψηφίζουμε «παρών». Κανονικά θα έπρεπε όσες τροπολογίες έχουμε να φέρουμε, να τις φέρνουμε σε οργανωμένο σχήμα, σε οργανωμένο σχέδιο νόμου, σε οργανωμένη συζήτηση στη Βουλή. Έχουμε δει περιστατικά που συζητάμε ένα θέμα για την παιδεία και έρχονται πενήντα έξι τροπολογίες για όλα τα άλλα πράγματα που θέλουμε να τακτοποιήσουμε, να βολέψουμε ή να φροντίσουμε. Θα ψηφίσουμε «παρών» στις τροπολογίες. Βεβαίως, για την αύξηση του κατώτατου μισθού θα μπορούσαμε να πούμε: γιατί 751 ευρώ; Να πάει στα 1.200 ευρώ ο κατώτατος μισθούς, στα 1.500 ευρώ. Γιατί δεν το κάναμε πριν από δύο χρόνια και το κάνουμε τώρα; Επειδή έρχονται οι εκλογές πιο κοντά; Με αυτό το κόλπο; Αν είναι γι' αυτό, καλώς έρχεται γρήγορα, σύντομα και εσπευσμένα, γιατί σημαίνει ότι θα έχουμε και γρήγορα εκλογές, στις οποίες εκλογές, αν από εδώ και πέρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ξανά αντιπολίτευση, ελπίζω να μη βγαίνει με μαύρες σημαίες στους δρόμους απέναντι στα μεγάλα έργα και ελπίζω να μην καταψηφίζει και μετά βδελυγμίας να καταγγέλλει μέσα στη Βουλή τα ΣΔΙΤ ή τη συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα ή τις επενδύσεις, που ως τώρα ήταν πάγια πρακτική. Το θυμάμαι. Θέλετε να αναφέρω όλα τα έργα που έχουν γίνει; Είτε ήταν δημόσια έργα είτε ήταν νοσοκομεία με προσφορές και δωρεές είτε ήταν παραχωρήσεις σε ιδρύματα, ήταν πάντοτε απέναντι, πάντοτε καταψήφιζε και πάντοτε κατήγγειλε μετά βδελυγμίας. Ελπίζουμε στο μέλλον να είναι πιο σώφρων σε αυτά τα ζητήματα και αν μπορεί να είναι και σε διάφορα άλλα ζητήματα, καλό θα είναι. Ευχαριστώ πολύ.
Η Υπουργός Εργασίας κ. Αχτσιόγλου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα είναι μια σημαντική στιγμή για τον κόσμο της εργασίας και την Κυβέρνησή μας, διότι σήμερα κάνουμε ένα σημαντικό βήμα για την υλοποίηση της κορυφαίας δέσμευσης που αναλάβαμε απέναντι στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Αυτή η δέσμευση δεν ήταν άλλη από την αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος, την αύξηση των μισθών των εργαζομένων. Η ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζομένων και η αύξηση των μισθών των μισθωτών όλης της χώρας αποτελεί την κεντρική πολιτική στόχευση αυτής της Κυβέρνησης. Και τη στόχευση αυτή την υπηρετούμε με δύο τρόπους: Πρώτον, με την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων στη χώρα, που από τον Αύγουστο του 2018 είναι πλέον πραγματικότητα. Επιμείναμε σθεναρά στην επαναφορά αυτή, ακριβώς διότι αποτελεί τον βασικό μηχανισμό, με τον οποίο οι εργαζόμενοι μπορούν να διεκδικούν και να πετυχαίνουν καλύτερους μισθούς και όρους εργασίας. Και σήμερα αυτό αποδεικνύεται στην πράξη, καθώς ήδη λίγες μέρες μετά την καθαρή έξοδο από το πρόγραμμα, που πέτυχε αυτή η Κυβέρνηση, έχουμε επεκτείνει επτά κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, που καλύπτουν περίπου διακόσιες χιλιάδες μισθωτούς σε όλη τη χώρα, πράγμα το οποίο συνεπάγεται άμεση αύξηση των μισθών για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στη χώρα. Ταυτόχρονα, υλοποιούμε την κορυφαία δέσμευσή μας για την αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζομένων και την ενίσχυση των μισθών τους μέσα από το βήμα που κάνουμε σήμερα με την επιτάχυνση της διαδικασίας για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Ο νέος ενιαίος αυξημένος κατώτατος μισθός θα θεσπιστεί από αυτή την Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2019, ένας κατώτατος μισθός, ο οποίος περικόπηκε το 2012, με επιλογή της τότε συγκυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ μέσα σε μία νύχτα κατά 22% και κατά 32% για τους νέους. Ταυτόχρονα, με επιλογή τής τότε συγκυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ «πάγωσαν» οι συλλογικές διαπραγματεύσεις στη χώρα, απαγορεύοντας ουσιαστικά στην πράξη στους εργαζόμενους να διεκδικούν και να πετυχαίνουν καλύτερους μισθούς και όρους εργασίας. Αυτές οι δύο κορυφαίες με δραματικές κοινωνικές συνέπειες επιλογές έγιναν τότε, διότι ακριβώς υπηρετούσαν μια αντίληψη που έλεγε ότι η ανάπτυξη θα μπορούσε να επανέλθει στη χώρα μόνο στη βάση της συντριβής της εργασίας. Οι δύο αυτές ολέθριες κοινωνικές επιλογές, πέραν του ότι συρρίκνωσαν αυτονοήτως αυτόματα το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων μέσα σε μία νύχτα, ταυτόχρονα εκτίναξαν και την ανεργία στο δυσθεώρητο 27,9% που είδαμε περί τα μέσα του 2013. Στον αντίποδα αυτής της αντίληψης για την ανάπτυξη η δική μας Κυβέρνηση εξαρχής είπε ότι η ανάπτυξη μπορεί να επανέλθει μόνο μέσα από την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζομένων, την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων, την ενίσχυση της διαπραγματευτικής τους δύναμης, τη θωράκιση των δικαιωμάτων τους. Κι αυτή τη λογική, αυτό το σχέδιο το υπηρετήσαμε και εντός του Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής. Εντός του Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής υπηρετήσαμε τον στόχο αυτόν άλλοτε διαπραγματευόμενοι σκληρά για να διατηρήσουμε κεκτημένα δικαιώματα και άλλοτε για να θέσουμε κανόνες και να θωρακίσουμε δικαιώματα που δεν ήταν προστατευμένα στην πράξη, θέτοντας κανόνες για την προστασία των εργαζομένων από τις εργολαβίες, για την τήρηση των ωραρίων, για την πληρωμή των υπερωριών, κανόνες για την καταβολή του μισθού, κανόνες για την αδήλωτη, την υποδηλωμένη, την απλήρωτη εργασία, κανόνες για την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων στις περιπτώσεις πτωχεύσεων των επιχειρήσεων. Το κάνουμε με ακόμη πιο εντατικό τρόπο τώρα, που μετά από την καθαρή έξοδο από το πρόγραμμα έχουμε πια και την πολιτική ελευθερία να ενεργούμε με μεγαλύτερη ένταση υπέρ της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας. Το κάνουμε μέσα από την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων που ήδη, όπως επεσήμανα στην αρχή, σημαίνει αυτόματη αύξηση μισθών για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στη χώρα μέσα από την επέκταση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Το κάνουμε και σήμερα με αυτό το βήμα ενεργοποίησης και επιτάχυνσης της διαδικασίας για την αύξηση του κατώτατου μισθού, που θα μας οδηγήσει τον Ιανουάριο του 2019 στη θέσπιση ενός νέου ενιαίου ενισχυμένου, αυξημένου κατώτατου μισθού για όλους τους εργαζόμενους, χωρίς δυσμενείς ηλικιακές διακρίσεις, χωρίς ρατσιστικές, ηλικιακές διακρίσεις, οι οποίες επίσης επιβλήθηκαν με επιλογή της τότε συγκυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που θέσπισαν τον λεγόμενο «υποκατώτατο μισθό», που σήμερα για λόγους τακτικής καταριούνται. Ο νέος, λοιπόν, ενιαίος αυξημένος κατώτατος μισθός θα θεσπιστεί από αυτή την Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2019. Η έξοδος από το Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής είναι ένα καθοριστικό σημείο ιστορικής σημασίας για τη χώρα. Στόχος μας είναι να αποδεικνύουμε στην πράξη ότι η επόμενη μέρα είναι καλύτερη για τον κόσμο της εργασίας. Με αυτό το μέλημα συνεχίζουμε, προσηλωμένοι στην προσπάθεια για τη βελτίωση της καθημερινότητας της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Με αυτό το μέλημα θα αποδεικνύουμε καθημερινά στην πράξη ότι η έξοδος από το μνημόνιο δεν ήταν μία συμβολικής μόνο σημασίας ενέργεια, αλλά ήταν μία μετάβαση σε μια νέα περίοδο ανάκτησης δικαιωμάτων για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Καβαδέλλας, ειδικός αγορητής της Ένωσης Κεντρώων, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, επί της τροπολογίας πότε θα γίνει η συζήτηση; Το λέω για να παραμείνει και η Υπουργός.
Να τελειώσουμε τώρα με τους ειδικούς αγορητές και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η συζήτηση. Ορίστε, κύριε Καβαδέλλα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είμαι υποχρεωμένος να διαμαρτυρηθώ για την εξαίρεση. Θεωρώ, βεβαίως, ότι δεν υπήρχε δόλος, γιατί είστε υποδειγματικός Πρόεδρος, οπότε πάμε παρακάτω. Συζητούμε, λοιπόν, σήμερα το νομοσχέδιο το οποίο φέρνετε υπό μορφή κύρωσης και μάλιστα υπό προθεσμία να κριθεί, να συζητηθεί και να ψηφιστεί στη Βουλή, διότι θα είναι άκυρη η σύμβαση εντός ολίγων ημερών. Πρόκειται για μια σύμβαση μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», το οποίο διαθέτει το ποσό των 250 εκατομμυρίων ευρώ για την υλοποίηση οκτώ μεγάλων έργων που θα γίνουν στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στην Κομοτηνή. Πέραν, όμως, από την Ελλάδα, το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» συμβάλλει σε εκατόν είκοσι τέσσερις χώρες στον κόσμο στη βελτίωση της ζωής και αυτό πηγαίνει τη σημαία της Ελλάδας στις άκρες του κόσμου. Τα έργα αυτά, λοιπόν, είπαμε ότι αφορούν την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Κομοτηνή. Όσον αφορά την Κομοτηνή, καλώς την εντάξατε, διότι εκεί όπου υπάρχουν θρησκευτικές μειονότητες που είναι παραμελημένες υπάρχει η επιβολή της Τουρκίας μέσω οικονομικών και άλλων παροχών και καλό είναι να δείξουμε και εμείς ότι αγαπάμε τους ακρίτες μας. Και όσον αφορά τη Θεσσαλονίκη, καλώς την εντάξατε, βεβαίως, αφού θεωρείται παραμελημένη και αυτή, διότι το μετρό εκεί όλο και τελειώνει. Ελπίζουμε τώρα με τη νέα εξαγγελία όντως το μετρό να λειτουργήσει. Όσον αφορά, βεβαίως, την υλοποίηση, υπάρχει κάποια - ας πούμε - δυσπιστία. Αυτό το έργο ακούγεται καλό. Και ποιος δεν θα ήθελε να γίνουν έργα και μάλιστα έργα τα οποία θα χρηματοδοτούνται από ιδιώτη και όχι από το ελληνικό κράτος; Η Ελλάδα έχει ανάγκη από τα έργα αυτά. Θα στηρίξουν την οικονομία και βεβαίως θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Έχουμε όμως εύλογες ανησυχίες - όχι μόνον εμείς, είμαι σίγουρος ότι και εσείς έχετε ανησυχίες - για το πώς θα εφαρμοστεί αυτή η επένδυση. Δεν ξέρουμε τι θα γίνει με τις θέσεις - κλειδιά, πώς θα στελεχωθούν αυτές οι υπηρεσίες. Ελπίζω να γίνει με διαφάνεια, ελπίζω όντως οι καλύτεροι να αναλάβουν αυτές τις θέσεις. Όσον αφορά την προσφορά των ιδιωτών, δηλαδή τη σχέση ιδιωτών - κράτους, σχέση που καμμιά φορά βάλλεται για ιδεολογικούς λόγους από την Αριστερά, να πω ότι είχαμε ακούσει έως τώρα ότι οι ιδιώτες είναι κακοί άνθρωποι και πίνουν το αίμα του λαού. Τώρα, όμως, όπως και παλαιότερα, μεγάλοι ευεργέτες με την παρουσία τους και με την προσφορά τους έδωσαν ένα χέρι βοήθειας στις δύσκολες στιγμές της Ελλάδας. Τώρα, λοιπόν, προσβλέπουμε στους ιδιώτες. Πριν από μερικά χρόνια ήμαστε κάθετα αντίθετοι με το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», με διαδηλώσεις και με άλλες λαϊκίστικες εκδηλώσεις. Έρχομαι τώρα στο κυρίως θέμα. Στοιχεία της σύμβασης δείχνουν ότι δεν μας εμπιστεύονται οι ευεργέτες, ούτε την Κυβέρνησή σας, αλλά ούτε και τις επόμενες κυβερνήσεις. Όπως φαίνεται στο άρθρο 15 και 17, υπάρχει ρήτρα επιστροφής των χρημάτων ή επιστροφής του έργου σε ιδιώτες. Οπότε θα ήταν μη λογικό να σας εμπιστευθούμε και εμείς. Εμείς δεν εμπιστευόμαστε κανέναν σας. Ξέρουμε την πρακτική των κυβερνήσεων και των προηγούμενων, μηδενός εξαιρουμένου. Καλό θα ήταν, αφού φέρατε το νομοσχέδιο αυτό στη Βουλή, να είχαμε στοιχεία, βάσει των οποίων να συζητήσουμε. Εμείς βλέπουμε ότι από τα 250 εκατομμύρια ευρώ υπάρχει μία αιτιολόγηση των 8,5 εκατομμυρίων ευρώ και για τα υπόλοιπα δεν υπάρχει τίποτα. Επίσης, λέτε για τη στελέχωση θα επιλεγούν οι καλύτεροι. Αυτό ή ότι θα γίνουν σωστές κινήσεις δεν μας λέει τίποτα. Θέλουμε εκτός από τα οικονομικά να έχουμε και μία πρόσβαση όσον αφορά τη στελέχωση. Όχι στο πώς θα βάλουμε τους δικούς μας, αλλά στο πώς θα γίνει. Σαφώς είναι καλές οι δωρεές. Για την πατρίδα μας είναι σπουδαία υπόθεση να υπάρξουν δωρητές. Οι δωρητές, όμως, θα πρέπει να αισθάνονται μία ασφάλεια. Είμαστε θετικοί στην υλοποίηση τέτοιων έργων. Θέλουμε, όμως, πριν ψηφίσουμε - αν και δεν το βλέπω αυτό - να έχουμε κάποια στοιχεία, διότι διαφορετικά θα συμβάλουμε και εμείς με την ψήφο μας σε μία πιθανή - δεν λέω ότι οπωσδήποτε θα υπάρξει - κακοδιαχείριση. Είμαστε ακόμα επιφυλακτικοί. Εγώ δηλώνω «παρών» επί του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Θέλουμε να ψηφίσουμε, γιατί τα έργα αυτά τα χρειάζεται η Ελλάδα. Θέλουμε, όμως, να ξέρουμε τι ψηφίζουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς. Κύριε Θεοχαρόπουλε, τι θέλετε;
Θα ήθελα τρία λεπτά για να τοποθετηθώ ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος για την τροπολογία.
Κύριε Πρόεδρε, πότε θα μιλήσουν αυτοί που έχουν ζητήσει τον λόγο;
Προτείνω να μιλήσουν τώρα ένας - δύο Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, μετά δύο ομιλητές…
Γιατί δεν ξεκινάμε με τους ομιλητές και να μπούμε στον κύκλο μετά; Τόση ώρα περιμένουμε.
Ας το κάνουμε έτσι.
Επειδή είναι η κυρία Υπουργός εδώ, έλεγα μήπως πρέπει να μιλήσουμε για την τροπολογία, ώστε να υπάρξει συνεννόηση. Μήπως πρέπει να γίνει συζήτηση για την τροπολογία, γιατί είναι σοβαρή;
Η συζήτηση είναι ενιαία.
Κύριε Πρόεδρε, έχει κατατεθεί μία πολύ σοβαρή τροπολογία και βρίσκεται σε δημόσιο διάλογο. Εμείς έχουμε καταθέσει μία προσθήκη - τροπολογία, την οποία θέλουμε να εξηγήσουμε. Φαντάζομαι ότι θα γίνει μία ειδική συζήτηση επί της τροπολογίας, κατά την οποία θα είναι εδώ και η κυρία Υπουργός. Αυτό μας διευκολύνει όλους.
Η συζήτηση είναι ενιαία. Εσείς είστε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Θέλετε να πάρετε τώρα τον λόγο, παρά το γεγονός ότι οι συνάδελφοι ζητούν να αρχίσουμε με τους ομιλητές;
Ας μιλήσουν δύο ομιλητές τουλάχιστον, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο πρώτος εκ των ομιλητών κ. Ηγουμενίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας κατά τη γνώμη μου βάζει σε τροχιά επιτάχυνσης την αύξηση του κατώτατου μισθού. Ουσιαστικά επισπεύδεται η διαδικασία, ξεκινώντας άμεσα, από αυτό το δεκαήμερο που αρχίζει σήμερα, με σκοπό να υλοποιηθεί μέσα στον Ιανουάριο του 2019. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ]] Νομίζω ότι δίνεται ένα σαφές μήνυμα: Αμέσως μετά την έξοδο από τα μνημόνια, αξιοποιείται η δυνατότητα επίσπευσης της διαδικασίας που στόχο έχει την προστασία του κόσμου της εργασίας, την προστασία των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας. Αυτή η τροπολογία στον βαθμό που της αντιστοιχεί βάζει το λιθαράκι της στην προσπάθεια αυτής της προστασίας. Η εξέλιξη αυτή έρχεται σαν συνέχεια μίας σειράς ρυθμίσεων ενάντια στο κύμα της νεοφιλελεύθερης απορρύθμισης της εργασίας και υπέρ της ενίσχυσης του εισοδήματος των εργαζομένων. Έρχεται μετά την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, με την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης και την αρχή της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, όπως έχουν επανέλθει και εφαρμόζονται μετά τις 21 του περασμένου Αυγούστου. Έρχεται μετά την προ ημερών επέκταση της κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας των ξενοδοχοϋπαλλήλων, δηλαδή τη μεγαλύτερη σε ισχύ κλαδική σύμβαση στη χώρα, που αφορά εκατόν δεκατέσσερις χιλιάδες εργαζόμενους για επτά κλαδικές συμβάσεις και σύνολο διακοσίων χιλιάδων εργαζομένων. Ακούσαμε την Υπουργό να μιλάει γι' αυτό πριν από λίγο. Το μήνυμα είναι σαφές: Όπως στην προσπάθεια εξόδου από τα μνημόνια, στο κέντρο της προσοχής μας ήταν η κοινωνία και η προσπάθεια να παραμείνει όρθια, έτσι και στην προσπάθεια οικοδόμησης της μετά τα μνημόνια Ελλάδας, στο κέντρο της προσοχής μας παραμένουν οι φτωχοί, οι αδύναμοι, οι εργαζόμενοι που στήριξαν τη μέχρι τώρα πορεία. Στον πυρήνα αυτού του σχεδιασμού μας βρίσκεται η ανάκτηση της εργασίας. Και κομμάτι ανάκτησης της εργασίας είναι και η σημερινή τροπολογία. Στόχος μας είναι μέσα στην επόμενη πενταετία να μειώσουμε την ανεργία στο 10%. Πιστεύω η διαδικασία αύξησης του κατώτατου μισθού να συνοδεύεται και να σημάνει, την ίδια στιγμή, και την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και της διάκρισης των νέων εργαζομένων. Στην ίδια κατεύθυνση είναι και τα αναδρομικά προς ομάδες εργαζομένων, είτε αυτό αφορά τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας είτε αφορά την απόφαση του Πρωθυπουργού και των Υπουργών Υγείας, πέραν των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, για την αποκατάσταση μιας αδικίας από το δεύτερο μνημόνιο. Επίσης, κατά τη γνώμη μου, στην ίδια κατεύθυνση είναι και η προσπάθεια βελτίωσης της οικονομικής θέσης των εργαζομένων, όπως και η προσπάθεια μείωσης του ΕΝΦΙΑ, τη σταδιακή μείωση του οποίου ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, όπως και η προσπάθεια μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών για τους επιστήμονες και τους νέους επαγγελματίες. Είναι πολλά τα μέτρα. Νομίζω ότι στον πυρήνα αυτών των μέτρων υπάρχει ένα πολιτικό μήνυμα, πέρα από την πραγματικά σημαντική βελτίωση της θέσης των εργαζομένων. Εγώ κρατώ - και θα ήθελα να το υπογραμμίσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - το υψηλού συμβολισμού μήνυμα που έχει η τροπολογία που κατέθεσε το Υπουργείο Εργασίας σήμερα. Σήμερα όπου οι γνωστές Κασσάνδρες «δίνουν τα ρέστα τους» στην καταστροφολογία, είναι σαφές ότι μετά την ολοκλήρωση του Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής της χώρας μας και αφού έκλεισε αυτός ο κύκλος, δεν χαρίζουμε ούτε μία σπιθαμή ελευθερίας στους δανειστές μας, δεν χαρίζουμε ούτε μία σπιθαμή ελευθερίας στο νεοφιλελεύθερο μπλοκ! Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ηγουμενίδη. Τον λόγο έχει ο κ. Βρούτσης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Αμέσως μετά θα ακολουθήσει ο κ. Θεοχαρόπουλος και ο κ. Παφίλης ως Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και θα συνεχίσουμε…
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Μα, έχουν ζητήσει ήδη τον λόγο. Θα μπείτε κι εσείς στη σειρά. Θα μιλήσουν οι ομιλητές και αμέσως μετά κι εσείς. Έτσι κι αλλιώς είναι λίγοι οι ομιλητές. Είναι εννέα στο σύνολο. Ήδη θα έχουν μιλήσει δύο και μετά συνεχίζουμε.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Βρούτση, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω, αποδίδοντας θερμές ευχαριστίες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, στον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ, στην παρούσα Υπουργό κ. Αχτσιόγλου, που σήμερα μου έκαναν την τιμή να χειροκροτήσουν ένθερμα και να υποστηρίξουν τον ν.4172/2013 περί κατώτατου μισθού, έναν νόμο που πραγματικά - θα συμφωνήσω μαζί τους, γι' αυτό άλλωστε βρίσκομαι εδώ σήμερα - δίνει το έναυσμα για την αύξηση του κατώτατου μισθού με υγιή τρόπο, με έναν τρόπο διαφορετικό απ' ό,τι γινόταν στο παρελθόν, με έναν τρόπο σύγχρονο και αποτελεσματικό. Εγώ και η Νέα Δημοκρατία, για να ανταποδώσουμε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, είμαστε εδώ για να υποστηρίξουμε την τροπολογία της Κυβέρνησης, είμαστε εδώ για να ψηφίσουμε την τροπολογία για τον κατώτατο μισθό. Όμως, με την ευκαιρία αυτής της συζήτησης καλό θα είναι να αποκαταστήσουμε για λίγο την ιστορική αλήθεια για το πώς έχουν τα πράγματα, διότι η Υπουργός μόνο τα εύσημα έδωσε στον νέο μηχανισμό για τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού και απέφυγε να μιλήσει για την ουσία του μηχανισμού και τον τρόπο λειτουργίας του αλλά για την ιστορική διαδρομή αυτού του νόμου. Εξηγούμαι, λοιπόν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήμουν Υπουργός Εργασίας. Το 2013, μέσα στο πλαίσιο της δημοσιονομικής προσαρμογής και των δυσκολιών της χώρας, έπρεπε να φτιάξουμε ένα νέο σύστημα βάσει του οποίου να υπάρχει η δυνατότητα να αυξάνει ο κατώτατος μισθός, αλλά με όρους υγιείς και σύγχρονους και όχι όπως γινόταν στο παρελθόν, δηλαδή κατά το δοκούν και χωρίς κανείς να γνωρίζει τη διαδικασία και τον τρόπο που αποφασιζόταν η αύξηση του κατώτατου μισθού, διότι κανείς δεν εκτιμούσε την πραγματική δυνατότητα που είχε η οικονομία. Οι πιο έγκριτοι οικονομολόγοι λένε - και το λένε και οι σύγχρονες πρακτικές στην Ευρώπη - πως όταν το κάνεις αυτό, οδηγείς τελικά τα πράγματα εναντίον των εργαζομένων. Τους υπονομεύεις σε μακροχρόνια βάση, γιατί υπονομεύεις τα πόδια της ίδιας της οικονομίας και της επιχειρηματικότητας και τελικά το θύμα είναι ο ίδιος ο εργαζόμενος. Έτσι έβγαινε η απόφαση για τον κατώτατο μισθό στη χώρα μας για δεκαετίες, χωρίς να υπολογίζεται η δυναμική της οικονομίας και τα πραγματικά δημοσιονομικά στοιχεία. Πράγματι, το νέο σύστημα, ο νέος μηχανισμός, που επαινεί τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ, ενσωματώνει μέσα όλες αυτές τις λειτουργίες. Το πιο κρίσιμο μέγεθος, εκτός από την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων για το οποίο οι κοινωνικοί εταίροι επανέρχονται στη συζήτηση, αφορά το ύψος του κατώτατου μισθού. Κρατήστε το. Και χαιρετίζω το θερμό χειροκρότημα του ΣΥΡΙΖΑ ειδικά για το σημείο αυτό. Με εντολή, λοιπόν, της Υπουργού Εργασίας, αμέσως μετά την ψήφιση του χρονοδιαγράμματος που θα γίνει μόνο για μία φορά, οι πέντε πιο ισχυροί θεσμικοί φορείς της χώρας, δηλαδή ανεξάρτητοι οικονομικοί θεσμικοί φορείς, όπως για παράδειγμα η Τράπεζα της Ελλάδας - αδιαμφισβήτητου κύρους - το ΚΕΠΕ, το ΙΟΒΕ, το Ινστιτούτο INE ΓΣΕΕ - την είχα βάλει τότε στον νόμο για να βάλουμε μέσα και το στοιχείο των εργαζομένων - η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία (ΕΛΣΤΑΤ) έρχονται και αποφασίζουν, βλέποντας τα στοιχεία της οικονομίας, ποιο θα είναι το ύψος του κατώτατου μισθού. Φυσικά! Φυσικά! Θυμίζω ότι όταν τότε είχα φέρει αυτόν τον νόμο στη Βουλή εκ μέρους της Κυβέρνησης με κορμό τη Νέα Δημοκρατία και τη στήριξη από το ΠΑΣΟΚ, «ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε»! Συγγνώμη για την έκφραση. Ούρλιαζε ο τότε ΣΥΡΙΖΑ. Φωνάζανε από την πλατεία Συντάγματος για τον αντιεργατικό νόμο που έρχεται στη Βουλή για τον κατώτατο μισθό. Φωνάζανε έξω από τη Βουλή με διαμαρτυρίες, «Πάρτε πίσω αυτό το έκτρωμα, διότι είναι αντιεργατικός νόμος και υπονομεύει το συμφέρον των εργαζομένων». Και τότε ο ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τους ΑΝΕΛ - μην τους αδικούμε - , όχι μόνο το κατήγγειλε, αλλά και το καταψήφισε και δεσμευόταν ότι θα φέρει κάτι άλλο την επόμενη μέρα που θα γίνει κυβέρνηση και έταζε στους εργαζόμενους υποκριτικά, κοροϊδεύοντάς τους, εμπαίζοντας την νοημοσύνη τους, 751 ευρώ κατώτατο μισθό. Να λοιπόν πώς γυρίζουν οι καιροί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα χειροκροτείτε τον νόμο που χθες καταγγέλλατε. Αυτό αν δεν λέγετε υποκρισία, πώς αλλιώς λέγεται; Επειδή, όμως, τα πράγματα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, χαιρετίζω και εγώ και η Νέα Δημοκρατία την επαναφορά στη λογική, στην υπευθυνότητα, τουλάχιστον σε αυτό το κομμάτι. Θυμίζω, όμως, άλλο ένα στοιχείο: Ο νόμος του οποίου ψηφίζουμε σήμερα το χρονοδιάγραμμα - γιατί ο νόμος είναι ψηφισμένος, ο ν.4172/2013- την αλλαγή του χρονοδιαγράμματος, ενσωμάτωνε μέσα και μια άλλη παράμετρο χρονική, ότι η εφαρμογή του κατώτατου, για την οποία τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ λέει αυτά που λέει, θα ξεκινούσε μετά την 1-1-2017. Ερωτώ: Γιατί δεν ξεκίνησε μετά την 1-1-2017; Απαντώ κιόλας, γιατί δεν πρόκειται να πάρω απάντηση. Γιατί είχαμε δρομολογήσει την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια από το τέλος του 2016 και είχαμε βάλει τότε ότι από 1-1-2017 θα μπορέσει να γίνει επανεκκίνηση της αύξησης του κατώτατου μισθού με όρους υγιείς, συγκεκριμένους και σύγχρονους. Με ευθύνη δική σας η αύξηση του κατώτατου μισθού, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, καθυστέρησε δύο ολόκληρα χρόνια! Εν πάση περιπτώσει, θα πρότεινα στην κυρία Υπουργό μια νομοτεχνική βελτίωση. Στους κοινωνικούς εταίρους, επειδή ο νόμος τότε τους ονομάτιζε, να βάλετε τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος, τον οποίο πρόσφατα κάναμε κοινωνικό εταίρο. Αυτό να γίνει με νομοτεχνική βελτίωση μέχρι το τέλος της διαδικασίας. Θυμίζω επιπλέον, γιατί το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό, και αυτά τα οποία λέει η κυρία Υπουργός και ο ΣΥΡΙΖΑ περί επέκτασης κλαδικών συμβάσεων. Γιατί μιλάτε; Για κάτι το οποίο υπάρχει δεκαετίες στον τόπο μας; Τι είστε; Από άλλον πλανήτη; Ο νόμος είναι ο ν.1896/90. Προβλέπεται πριν από τη Νέα Δημοκρατία, από άλλες κυβερνήσεις. Υπήρχε θεσμοθετημένη στον τόπο μας, νομοθετημένη η επέκταση των κλαδικών συμβάσεων. Απλούστατα έπρεπε αυτές να γίνουν μετά το πέρας των δημοσιονομικών περιορισμών. Και έρχεστε σήμερα και λέτε ότι αυτό είναι επίτευγμα; Τι επίτευγμα; Υποκρισία είναι. Είναι νομοθετημένα πράγματα. Και προσέξτε το εξής: Ειδικά για την επέκταση των κλαδικών συμβάσεων, θυμίζω ότι είχε παγώσει, πράγματι, λόγω του μνημονίου με τον ν.4024/2011, αλλά ήρθε και ο ΣΥΡΙΖΑ με τον ν.4472/2017 και πάγωσε ξανά την επέκταση. Και αν θέλετε να βάλουμε και στη ζυγαριά ποιος το έκανε περισσότερο, ποιος πάγωσε περισσότερο τον κατώτατο μισθό; Τέσσερα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος δεν διευκόλυνε την επέκταση των κλαδικών συμβάσεων; Από το 2015 θα είχαν επεκταθεί. Πέντε χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ. Μη λέτε, λοιπόν, για αυτονόητα πράγματα, προνομοθετημένα, πράγματα τα οποία είναι ανυπόστατα, ψευδή. Σας καλωσορίζουμε, λοιπόν, χειροκροτούμε, επαινούμε και εμείς, μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, την επιστροφή στη λογική και στην υπευθυνότητα. Η αύξηση του κατώτατου μισθού είναι ένα επίτευγμα αναγκαίο για τους εργαζόμενους, αλλά πλέον θα γίνεται με όρους ρεαλιστικούς, υπεύθυνους και υγιείς και όχι με εκείνες τις φαντασιώσεις τις παλιές και τις ανευθυνότητες που έλεγε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βρούτση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Βουλευτής Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Θεοδώρα (Ντόρα) Μπακογιάννη ζητά άδεια ολιγοήμερης απουσίας από τις εργασίες της Τμήματος και των Επιτροπών της Βουλής των Ελλήνων από 24/9/2018 έως και 28/9/2018, λόγω απουσίας της στη Νέα Υόρκη, προσκεκλημένη του Οργανισμού «Concordia». Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Τον λόγο έχει για δώδεκα λεπτά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Θεοχαρόπουλος.
Αρχικά, κύριε Πρόεδρε, θα μιλήσω λίγο για την τροπολογία της κυρίας Υπουργού. Εμείς έχουμε καταθέσει μία τροπολογία - προσθήκη. Και γιατί λέω «τροπολογία - προσθήκη»; Πρώτα απ' όλα, η νομοθετική αυτή ρύθμιση του 2013 αφορούσε ουσιαστικά ένα χρονικό διάστημα που ήδη έχει παρέλθει, εδώ και δύο χρόνια, χωρίς η Κυβέρνηση, όπως όφειλε, να εφαρμόσει τη διαδικασία αναπροσαρμογής του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου. Συνεπώς καθυστερήσεις δικές σας πληρώνουμε αυτήν τη στιγμή και για αυτό είναι αναγκαίο να υπάρξει μια ρύθμιση. Εμείς, λοιπόν, προτείνουμε - και σας καλούμε να την κάνετε αποδεκτή - μια ολοκληρωμένη τροπολογία, η οποία έχει τα εξής: Πρώτον, ο μηχανισμός του προσδιορισμού του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου με κυβερνητική απόφαση, με συγκεκριμένες, όμως, προθεσμίες έως 31-1-2019, να εφαρμοστεί άπαξ. Δεύτερον, μετά την πρώτη εφαρμογή της διαδικασίας καθορισμού του βασικού μισθού και ημερομισθίου, η αρμοδιότητα επανέρχεται στους κοινωνικούς εταίρους που μέσω των διαπραγματεύσεων υπογράφουν εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας. Τρίτον, να καταργηθεί εκείνη η υποπαράγραφος του ν.4254/14, ώστε να προβλέπονται οι προσαυξήσεις προϋπηρεσίας στον τελικό προσδιορισμό του μισθού και ημερομισθίου με βάση τις τριετίες. Τέταρτον, να καταργηθεί η διάταξη που προβλέπει ότι το πεδίο εφαρμογής περιορίζεται σε μη μισθολογικούς όρους. Πέμπτον, να καταργηθεί η διάταξη για τον νομοθετημένο κατώτατο και υποκατώτατο μισθό. Είναι ολοκληρωμένη η πρόταση που σας κάνουμε. Κανονικά πρέπει να την αποδεχτείτε σήμερα. Το ένα από αυτά που σας προτείνουμε, ο μηχανισμός του προσδιορισμού του κατώτατου μισθού να εφαρμοστεί άπαξ, το λέτε και εσείς. Συνεπώς δεν έχουμε κανέναν λόγο να διαφωνήσουμε. Συμφωνούμε και με την τροπολογία σας σήμερα, αλλά σας καλούμε να κάνετε δεκτή μια πιο ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του ζητήματος. Και σας λέμε ότι εάν δεν την κάνετε δεκτή, εδώ θα είμαστε και θα την καταθέσουμε ξανά ως πρόταση νόμου. Σας άκουσα, κυρία Υπουργέ, να αναφέρεστε και σε καθαρή έξοδο. Νομίζω ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα ο κ. Τσίπρας δεν αναφέρεται πλέον σε καθαρή έξοδο. Το έχει πάρει πίσω, με την έννοια πως έχει καταλάβει ότι είναι τόσο σκληρή η επιτροπεία, γι' αυτό και μιλάει για έξοδο από τα μνημόνια. Έχει αλλάξει λίγο τη φρασεολογία του. Λίγο. Μια την αλλάζει, βέβαια, μια την ξαναφέρνει. Είπατε, λοιπόν, για καθαρή έξοδο. Καθαρή έξοδο από πού; Από τις δεσμεύσεις; Από τα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%; Από πού; Από την υπερφορολόγηση; Ταυτοχρόνως, είπατε ότι λύνονται τα εργασιακά προβλήματα στη χώρα μας. Ξέρετε τι καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας υπάρχει σήμερα στην αγορά εργασίας; Όταν είχατε αναλάβει το Υπουργείο, σε μια Σύνοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μιλήσατε για τους ανθρώπους στην Ελλάδα που πληρώνονται με 300 ευρώ το μήνα. Σωστά. Τόσο πληρώνονται. Γι' αυτό μειώνεται η ανεργία. Το θέμα δεν είναι να μειωθεί ο δείκτης της ανεργίας αυξάνοντας τις μορφές υποαπασχόλησης, τις ευέλικτες μορφές εργασίας και δίνοντας τριακοσάρια αυτήν τη στιγμή στους εργαζόμενους. Δεν είναι αυτός ο τρόπος επίλυσης του προβλήματος. Βιώσιμες θέσεις εργασίας θέλουμε, με ένα σύστημα το οποίο πραγματικά θα δίνει αυτή τη δυνατότητα. Βέβαια, έχουμε και την άλλη υποκρισία που αφορά το Υπουργείο σας, την υποκρισία των συντάξεων. Υπογράψατε ένα μέτρο αχρείαστο, διαρθρωτικό, αντί ουσιαστικά να προχωρήσουν οι πραγματικές διαθρωτικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα μας. Και τώρα, ενώ το υπογράψατε, έρχεστε και λέτε ότι θέλετε να το καταργήσετε. Εμείς πρώτοι σας είπαμε ότι το μέτρο αυτό είναι αχρείαστο και πως χρειάζεται σκληρή διαπραγμάτευση. Και το ίδιο λέμε εμείς και όταν μιλάμε στο εξωτερικό. Δεν κάνουμε αυτό που κάνουν ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης, που μιλούν με την κομματική γλώσσα εσωκομματικού ακροατηρίου στο εξωτερικό. Λέμε, λοιπόν, ότι πρέπει να αλλάξει, αλλά χωρίς νέους λαϊκισμούς, με ένα σχέδιο και χωρίς λογικές του Βαρουφάκη, που οδηγούν στο τέλος - γιατί βλέπουμε να έρχονται κι αυτές τώρα προεκλογικά - στην υιοθέτηση όλων των μέτρων. Υπάρχει βέβαια το άγχος σας να φέρετε τώρα την τροπολογία. Βεβαίως, πρέπει να έρθει, γιατί καθυστέρησε. Νομίζω ότι καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε γιατί θέλετε να μεταφέρετε από το καλοκαίρι στο Γενάρη τη ρύθμιση αυτή. Διότι ακριβώς έχετε αποφασίσει ότι δεν θα εξαντλήσει η Κυβέρνησή σας την τετραετία. Συνεπώς, αυτό το οποίο θέλετε να κάνετε είναι τον Γενάρη να έχετε ένα συνολικό αφήγημα και εκεί που καθυστερείτε δύο - τρία χρόνια, να δείχνετε ότι δίνετε και πίσω. Περνάω σε ένα άλλο θέμα, πριν προχωρήσω σε ορισμένα του νομοσχεδίου, που όμως, ήταν πολύ σημαντικό και ανεδείχθη στις επιτροπές. Διαβάζω από τα Πρακτικά τι είπε ο κ. Πολάκης ότι βρήκατε έναν αυτοδιοικητικό παλαιό, τον εκθειάσατε και σας είπε: «Να σου πω ένα πράγμα. Όλα αυτά που βλέπεις με τους νόμους, τις διαδικασίες, τις διαύγειες, τα διατάγματα, τις εγκρίσεις, τα δέκα επίπεδα κ.λπ., ξέρεις τι είναι; Έχουν φτιάξει ένα κάστρο, υποτίθεται διαφάνειας, νομιμότητας, τιμιότητας, ελέγχου και εκεί μέσα τα τρώνε. Και έχουν φτιάξει αυτό το κάστρο για να μην μπει κανένας άλλος»». Αυτός ο υποτιμητικός τρόπος για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» για αυτή την προοδευτική μεταρρύθμιση! Νόμιζα ότι τουλάχιστον σε δυο - τρεις μεταρρυθμίσεις σε αυτήν τη χώρα, όπως για το ΕΣΥ, τον ΑΣΕΠ και τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», θα είχαμε συμφωνήσει εδώ μέσα ότι πρόκειται πραγματικά για τομές.
Δεν ξέρεις τι λες!
Εσείς δεν ξέρετε τι λέτε, κύριε Πολάκη. Ο κ. Τσίπρας σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μιλάει με τους σοσιαλδημοκράτες. Να χαίρεται λοιπόν, αυτή τη σοσιαλδημοκρατική πολιτική στο εσωτερικό της χώρας του. Από εσάς! Που μιλάτε με αυτόν τον τρόπο για τις μεταρρυθμίσεις της χώρας μας, για τη διαύγεια και για πολλά άλλα ζητήματα ή που δίνετε στη φόρα τη διεύθυνση ενός επιστήμονα του Συνολάκη ανεξαρτήτως αν έκανε καλή ή κακή δουλειά. Άλλο το ένα θέμα, άλλο το άλλο. Και σας ρωτώ: Αυτή είναι πολιτική; Αυτή η εθνικολαϊκιστική πολιτική σε όλα τα επίπεδα είναι η πολιτική που θέλει να κάνει ανοίγματα στην Κεντροαριστερά; Η διαύγεια, λοιπόν, είναι ο καθρέφτης της διακυβέρνησης που ασκείται. Αν αυτή η εικόνα δεν σας αρέσει, να φροντίσετε τον εαυτό σας αντί να τα βάζετε με τον καθρέφτη. Εμείς αυτές τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις θα τις υπερασπιστούμε. Για κάποια τέτοια ζητήματα δεν είχα ακούσει μια κριτική. Σε αυτό το θέμα, να σας πω την αλήθεια, δεν είχα ακούσει πολύ μεγάλη κριτική και όταν ήσασταν αντιπολίτευση ή δεν την θυμάμαι. Είχα ακούσει πολλά άλλα, αλλά όχι σε αυτό. Περιοριστείτε καλύτερα, λοιπόν, στα θέματα της υγείας, στα οποία η Κυβέρνηση σας έχει για πολλά να απολογηθεί και αφήστε αυτά τα ζητήματα, που δεν τα αντιμετωπίζετε με έναν τρόπο προοδευτικό, ούτε δημοκρατικό θα έλεγα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο το οποίο αφορά στην Κύρωση της Σύμβασης Δωρεάς του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της υγείας, έναν τομέα κατά τεκμήριο πολύπαθο, έναν τομέα που πλήττεται από χρόνιες παθογένειες, από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Μετά από τρία χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από την Κυβέρνησή σας, βρισκόμαστε μπροστά σε νοσοκομεία που βουλιάζουν στα χρέη, σε προσλήψεις που μένουν στα χαρτιά και πολλά άλλα θέματα. Έχω εδώ έναν κατάλογο ερωτήσεων, μερικές από τις οποίες δεν τις έχετε απαντήσει στο Υπουργείο Υγείας για ζητήματα του Υπουργείου Υγείας. Εμείς ξέρετε δεν ασκούμε στείρα αντιπολίτευση. Σήμερα, που μιλάμε, ψηφίζουμε και το νομοσχέδιο το οποίο έρχεται και την τροπολογία, με προγραμματικές θέσεις, με ζητήματα τα οποία σας λέμε και σας προτείνουμε να προστεθούν αυτήν τη στιγμή. Αυτό, όμως δεν σημαίνει και απουσία επιφυλάξεων, όχι μόνο για την υλοποίηση, αλλά κυρίως για το μετά την παράδοση των έργων στάδιο. Κύριε Υπουργέ, ακριβώς πριν δύο χρόνια είχαμε καταθέσει ερώτηση για τις ανεκμετάλλευτες δωρεές στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, μεταξύ των οποίων ήταν και μια δωρεά του εν λόγω Ιδρύματος επτά ακτινοθεραπευτικών μηχανημάτων σε ισάριθμα νοσοκομεία της χώρας. Τότε και για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ δεν είχε λυθεί το θέμα - την έχω την ερώτηση εδώ - , δεν λάβαμε καμμία απάντηση. Θα μπορούσατε να μας ενημερώσετε, τουλάχιστον σήμερα, για τους λόγους μη εκμετάλλευσης αυτής της δωρεάς ή αν υπήρξε - όπως μαθαίνουμε το τελευταίο χρονικό διάστημα - κάποια εξέλιξη σε σχέση με αυτά; Διότι ήταν δωρεές του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος». Όλα αυτά δείχνουν ότι οι καθυστερήσεις και οι ελλείψεις της Κυβέρνησης σας οδηγούν στο να χάνονται και αυτές οι δωρεές. Και αυτό αφορά και το σημερινό νομοσχέδιο. Διαβάσαμε πρόσφατα για τη δωρεά δώδεκα ακτινοθεραπευτικών μηχανημάτων του ιδρύματος μετά από τρία χρόνια και ενώ υπήρχε καθυστέρηση τριών ετών. Πρόκειται για νέα δωρεά ή για ενεργοποίηση της παλαιότερης; Σε κάθε περίπτωση έχουμε μια καθυστέρηση δύο ετών, την οποία εν τω μεταξύ έχουν πληρώσει με την υγεία τους οι ασθενείς. Ανάλογη τύχη είχε κι ένα άλλο θέμα, το οποίο δεν αφορά το Υπουργείο σας, αλλά το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» - και είχαμε κάνει ερώτηση - για τη δωρεά προς το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, την οποία το ίδρυμα τελικά απέσυρε αρχικά, λόγω μη τήρησης του χρονοδιαγράμματος των διαδικασιών και άλλων προαπαιτούμενων από το μουσείο. Ήταν 3 εκατομμύρια ευρώ. Προς τον κ. Μπαλτά είχαμε καταθέσει την ερώτηση εκείνη την χρονική περίοδο. Βέβαια, το Υπουργείο διαβεβαίωνε πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπήρχε. Και ναι μεν αυτή η δωρεά αφορά ένα άλλο Υπουργείο, είναι όμως ενδεικτική και αυτή της λειτουργίας του ελληνικού συστήματος και της Κυβέρνησής σας, που αφήνει ανεκμετάλλευτες δωρεές σε όλους τους τομείς. Διότι μπορεί το μουσείο να κατέθεσε νέα, επικυρωμένη αίτηση μετά από χρόνια, αλλά και πάλι χάθηκαν δύο χρόνια, με απόσυρση κ.ο.κ.. Έστω, όμως, ότι όλα βαίνουν καλώς στη συγκεκριμένη δωρεά, στην οποία βεβαίως και είμαστε θετικοί, και υλοποιείται. Αυξημένη ανησυχία μάς προκαλεί το στάδιο μετά την παράδοση των έργων, δικαιολογημένη ανησυχία, δεδομένου ότι έχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις που τα έργα μετά την παράδοσή τους εγκαταλείφθηκαν ή υπολειτούργησαν. Διαβάζουμε για υποχρεώσεις του δημοσίου, στα άρθρα 14 και 15, μεταξύ των οποίων και οι υποχρεώσεις συντήρησης και λειτουργίας, υποχρέωση επαρκούς χρηματοδότησης, διαχείριση και λειτουργία των έργων, πληρότητα προσωπικού, εκπαίδευση, επάρκεια - σ' αυτά δεσμεύεται το κράτος σήμερα - ομάδες συντήρησης των εγκαταστάσεων, υποδομών και εξοπλισμού. Η υποχρέωση δε του ελληνικού δημοσίου περιλαμβάνει τη διασφάλιση επαρκούς και ειδικευμένου προσωπικού για τη στελέχωση των έργων. Το θέμα είναι ότι δεν ισχύει τίποτε απ' όλα αυτά στην υφιστάμενη κατάσταση πέρα απ' αυτήν τη δωρεά. Ποια είναι τα εχέγγυα για την ύπαρξή τους στα εν λόγω έργα; Θα υπάρχουν όλα αυτά για τα έργα της δωρεάς, αλλά και για τα υφιστάμενα; Θα υπάρξει μήπως πρόβλεψη στον προϋπολογισμό για αύξηση των δαπανών υγείας ή θα συνεχιστούν οι περικοπές για να βγουν τα υπερμεγέθη πλεονάσματα, οπότε τίποτα δεν θα αλλάξει τόσο στα νέα έργα όσο και στην υφιστάμενη κατάσταση; Είναι παρήγορο βέβαια ότι η παρούσα σύμβαση προβλέπει ότι το ίδρυμα θα επιλέξει τους μελετητές, θα προχωρήσει στην εκπόνηση μελετών σκοπιμότητας, καθώς και στο παρελθόν αποσύρθηκαν δωρεές λόγω μη έγκαιρης κατάρτισης των μελετών. Η ανησυχία παραμένει όχι από διάθεση στείρας κριτικής, αλλά από επίγνωση των δυσκολιών και από θέληση για δημιουργικό και εποικοδομητικό διάλογο. Παράλληλα, παραμένει και το γεγονός ότι οι εν λόγω ασφαλιστικές δικλίδες, που σωστά τίθενται, υποδηλώνουν και ένα διαχρονικό έλλειμμα του κράτους εδώ και έλλειμμα εμπιστοσύνης σε αυτό. Κάποια στιγμή θα πρέπει να δουλέψουμε από κοινού για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης του πολίτη σε όλα τα επίπεδα. Εσείς, μετά από τέσσερα σχεδόν χρόνια διακυβέρνησης, μετά από σωρεία λαθών που καθήλωσαν την οικονομία, που υπονόμευσαν την προοπτική ανάπτυξης και την κοινωνική συνοχή, παραμένετε αλαζόνες, όπως σας απέδειξα πριν από τα Πρακτικά της επιτροπής με τις δηλώσεις του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας. Όχι μόνο δεν «χτίζετε», αλλά προσπαθείτε να γκρεμίσετε ό,τι πιο διαφανές και δημοκρατικό έχει θεσπιστεί. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο κλάδος της υγείας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με καθαρά λογιστικά κριτήρια από δανειστές, εταίρους, Κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα της χώρας, ούτε μπορεί να επαφίεται μόνο σε δωρεές, όσο και αν αυτές είναι αναγκαίες και καλοδεχούμενες. Αυτό που χρειάζεται είναι τομές και διαρθρωτικές αλλαγές, ώστε να αντιμετωπιστούν οι διαχρονικές παθογένειες του συστήματος. Οι διαρθρωτικές αλλαγές μείζονος κλίμακας του Εθνικού Συστήματος Υγείας αποτελούν το κλειδί. Αποτελούν πλέον τον μοναδικό τρόπο αποφυγής της συνέχισης της έντονης, πολυδιάστατης κρίσης στη χώρα. Δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και κοινωνική, είναι και πολιτισμική κρίση. Έχουμε ανάγκη από ένα σύγχρονο μοντέλο παροχής υπηρεσιών, όπου κεντρικός στόχος είναι ο άνθρωπος και η βελτίωση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας, της οικονομικής αποδοτικότητας και της ισότητας στην παροχή υπηρεσιών. Δυστυχώς, όπως βλέπουμε - και συνεχίζουμε να το βλέπουμε - δεν μπορείτε να τα καταφέρετε σ' αυτό το επίπεδο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχαρόπουλο. Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, για δώδεκα λεπτά. Μετά θα λάβουν τον λόγο ο κ. Κουτσούκος και ο κ. Κατσώτης από τους συναδέλφους ομιλητές και εν συνεχεία ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Τζαβάρας. Ορίστε, κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Πρέπει να είναι κάποιος συγκρατημένος, με την έννοια τού να συγκρατεί τα νεύρα του από τη σημερινή συζήτηση και από τη σημερινή τροπολογία που φέρνει η Κυβέρνηση. Μετά από μια επικοινωνιακή «καταιγίδα» όλο το καλοκαίρι, σήμερα έρχεται η ιστορική μέρα όπου η Κυβέρνηση, όπως λέει, υποστηρίζοντας τον κόσμο της εργασίας, βάζει μπροστά την ανάκτηση των απωλειών του. Βέβαια, στους κεφαλαιοκράτες άλλα λέτε και στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και στους Αμερικάνους και στους ξένους επενδυτές λέτε ότι «δεν πρόκειται να κουνηθούμε ρούπι». Θα εφαρμοστούν όλοι οι νόμοι οι μνημονιακοί που όπως λέγατε κάποτε και εσείς - υποκριτικά ή αλήθεια δεν έχει σημασία - εξυπηρετούσαν αυτά τα συμφέροντα. Τι τίτλο έχει η σημερινή τροπολογία; «Εκκίνηση διαδικασίας διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού». Κοροϊδία. Τι είναι στην πράξη; Είναι η εφαρμογή για πρώτη φορά του μνημονιακού νόμου Βρούτση, όπως ονομάστηκε, δηλαδή του νόμου Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ και από εδώ και στο εξής θα ονομάζεται νόμος Βρούτση - Αχτσιόγλου, από τα ονόματα των Υπουργών ή μάλλον θα ονομάζεται νόμος Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και άλλων που τον υποστηρίζουν. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Φαίνεται ζηλέψατε τη δόξα του κ. Βρούτση και εκείνης της κυβέρνησης, που κατήργησαν τις ελεύθερες διαπραγματεύσεις, επέβαλαν, αυτοί που είναι - υποτίθεται - υπέρ των ελεύθερων διαπραγματεύσεων, υπουργική απόφαση να καθορίζει τον κατώτατο μισθό με την πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου τον Νοέμβριο, του Βρούτση το 2013 και μία ακόμα. Είναι απόδειξη και ο νόμος Βρούτση ότι το κράτος είναι σκληρά ταξικό, είναι αστικό και ότι το ελεύθερο κράτος, που λέτε, και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, που δίνει ελευθερία διαπραγματεύσεων, και που το υπηρετεί με συνέπεια και ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα σε αυτήν τη ράγα, τελικά ούτε αυτά που λέει τα τηρεί, είναι υποκριτικά. Έχουμε 22% μείωση στους μισθούς και 32% στους νέους εργαζόμενους. Τέτοια παρέμβαση όντως δεν έχει γίνει πουθενά. Πώς λειτούργησε αυτό; Έλυσε τα χέρια των εργοδοτών γενικά, οι οποίοι επέβαλαν σχεδόν σε όλους τους τομείς και σε όλες τις επιχειρήσεις μεγάλες μειώσεις. Τι έλεγε, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ για τον νόμο που σήμερα θα εφαρμόσει; Ευκλείδης Τσακαλώτος, εισηγητής: «Έχουμε εκφράσει την αντίθεσή μας...», κ.λπ.. Λέει, λοιπόν: «Ας δούμε ένα πολύ σημαντικό σημείο...», θα το πω μετά για τα κριτήρια για τον νόμο, «...όλα αυτά τα άρθρα αν τα πάρετε σε πακέτο, βγαίνει για αυτό που είχαμε πει και έχουν πει και άλλοι συνάδελφοι. Αυτό το νομοσχέδιο δεν έχει καμμία σχέση με τον φιλελευθερισμό, καμμία σχέση με τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, είναι άκρα νεοφιλελεύθερο, σε ακραίο σημείο αντιδημοκρατικό, αυταρχικό και πρέπει να τελειώνουμε γρήγορα». Έλεγε ο κ. Τσίπρας, κρίνοντας αυτό το άρθρο και γενικότερα αυτήν την απόφαση: «Πώς αλλιώς να εξηγήσει κάποιος την απαίτησή τους για ανθρωποθυσίες και βέβαια πώς αλλιώς μπορεί να εξηγήσει κανείς τη δική σας προσφορά να υλοποιήσετε αυτές τις ανθρωποθυσίες, προκειμένου να διατηρήσετε τη δική τους εύνοια…», και εννοούσε τρόικα και κεφάλαιο, αγορές δηλαδή, όπως το λέτε, γιατί φοβόσαστε τη λέξη, «...για να κρατηθείτε λίγο ακόμα στην εξουσία, στις καρέκλες σας;» Διαβάστε το. Ισχύει απόλυτα και για σας, για τον νόμο, που τον φέρνετε και τον εφαρμόζετε και γενικώς λέω και για τον ίδιο τον νόμο. Τι τον κάνετε, λοιπόν; Γιατί δεν το λέτε; «Εφαρμόζουμε τον νόμο Βρούτση, μόνο που θα αρχίσει πριν τη διαδικασία, τον νόμο που είχαμε πει ότι είναι καρμανιόλα και διάφορα άλλα». Γιατί δεν το λέτε ότι κάνετε αυτό και κρύβεστε και λέτε ότι αρχίζετε για να δίνετε τον μισθό; Ποιον εξυπηρετεί αυτός ο νόμος; Εξυπηρετεί τους εργαζόμενους; Αν θέλατε να εξυπηρετεί τους εργαζόμενους, καταργήστε τον, γιατί ήταν καρμανιόλα και θεσμοθετήστε το 751, φυσικά κατάργηση του υποκατώτατου για να επανέλθει εκεί που ξεκίνησε και αφήστε ελεύθερες, όπως λέτε, τις διαπραγματεύσεις, όσο ελεύθερες μπορεί να είναι μέσα στον καπιταλισμό, με τον συσχετισμό των δυνάμεων και με αυτήν τη θεωρεία των κοινωνικών εταίρων. Ναι, ο εφοπλιστής και ο ναυτεργάτης είναι εταίροι, μόνο που ο ένας ζει στον μύθο και στη χλιδή και έχει όλα τα προβλήματά του λυμένα και ο άλλος σκυλοπνίγεται. Ο βιομήχανος και ο εργάτης είναι κοινωνικοί εταίροι σε αυτήν την κοινωνία, δεν εκμεταλλεύεται την εργατική δύναμη. Αυτά τα έχετε υιοθετήσει όλοι σας εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Επομένως, σε αυτούς δίνετε εξετάσεις, εφαρμόζοντας τον νόμο και ας φαίνεται διαφορετικό και οι μάσκες έπεσαν μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Φαίνεται η απάτη, η δήθεν επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η δήθεν έγινε η μονιμοποίηση της κατάργησής τους. Είναι αλήθεια ή ψέματα; Τι αλλάζετε; Ποιος θα καθορίζει τον κατώτατο μισθό; Ο Υπουργός. Άρα, ποιες συλλογικές διαπραγματεύσεις; Και ο κατώτατος μισθός είναι οδηγός και για τις άλλες συλλογικές διαπραγματεύσεις και για τις άλλες συλλογικές συμβάσεις που γίνονται. Το διατηρείτε, ναι ή όχι; Ποιον κοροϊδεύετε, λοιπόν, ότι καταργείτε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις; Με τον νόμο σας αφήνετε διαπραγμάτευση, για το επόμενο διάστημα, μέσα από - όπως λέτε - με τους κοινωνικούς εταίρους, εμείς λέμε μέσα από διαπραγματεύσεις που θα γίνουν από τους εργαζόμενους και τους εργοδότες; Όχι! Το Υπουργείο θα τις καθορίσει. Με τι κριτήρια θα τις καθορίσει το Υπουργείο; Με τον νόμο Βρούτση. Τι έλεγε ο Τσακαλώτος - και είχε δίκιο σε έναν βαθμό - για τον νόμο Βρούτση και για τα κριτήρια, τα οποία διατηρούνται σε ακέραιο, παρακαλώ; Έλεγε: «Τα κριτήρια που θα λαμβάνονται υπ' όψιν για τον καθορισμό του μισθού είναι σημαδεμένα χαρτιά…». Όπως λένε «πήγες να μου πασάρεις σημαδεμένη τράπουλα», κάπως έτσι. Θα το έλεγε ο Ευκλείδης, αν το ήξερε. «Γίνεται λόγος μόνο για την παραγωγικότητα, τις τιμές, την ανταγωνιστικότητα κ.λπ.. Πουθενά δεν υπάρχει πρόβλεψη για κριτήρια, όπως το όριο της φτώχειας ή το ελάχιστο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης». Πώς, λοιπόν, εσείς θα το καθορίσετε με υπουργική απόφαση, μετά από αυτό το όργανο «μαϊμού» που έχει φτιάξει ο νόμος Βρούτση και που θα το εφαρμόσετε εσείς τώρα; Πώς θα το καθορίσετε, με ποια κριτήρια; Με κριτήρια τις ανάγκες των εργαζομένων, το να ξαναγυρίσουν οι απώλειες, να ξαναδοθούν ή με αυτά, δηλαδή με ό,τι απαιτεί το κεφάλαιο - γιατί αυτούς τους όρους τους βάζει το κεφάλαιο - ανταγωνιστικότητα, μισθούς, τιμές κ.λπ.; Ποιος τα βάζει; Τα βάζουν οι εργαζόμενοι; Οι εργαζόμενοι είναι τα θύματα αυτής της ιστορίας. Με αυτά δεν θα καθορίσετε κι εσείς; Κι απ' ό,τι φαίνεται θα τα καθορίσετε στο εκπληκτικό, συγκλονιστικό ποσό των 20 ευρώ. Ντροπή, το λιγότερο! Γιατί - λέει - δεν αντέχει η οικονομία. Ας είναι 30 ευρώ, έτσι κυκλοφορεί. Ας είναι 50 ευρώ, που δεν θα είναι. Άρα, λοιπόν, και εδώ είναι εξαπάτηση των εργαζομένων και του ίδιου του ελληνικού λαού. Δεν αντέχει - λέει - η οικονομία. Αλήθεια; Πώς αντέχει και μειώνετε τις ασφαλιστικές εισφορές; Πώς αντέχει και δίνετε δισεκατομμύρια στους επενδυτές που θα έρθουν εδώ και θα κάνουν την ανάπτυξη; Πώς αντέχει και δίνετε 2% του ΑΕΠ για νατοϊκές δαπάνες; Πώς αντέχει κι έχετε κάνει την Ελλάδα αμερικανική βάση και συμμετέχετε σε όλες τις ασκήσεις, με δέκα χιλιάρικα για μια ώρα πτήσης του F16; Εκεί αντέχουν όλα αυτά. Για τους επιχειρηματίες αντέχει η οικονομία, αλλά δεν αντέχει για τους εργαζόμενους και με αυτά τα κριτήρια. Αλήθεια, παρουσιάζετε επαναφορά συλλογικών διαπραγματεύσεων. Τι έχει γίνει; Τέσσερα χρόνια διατηρήσατε ή όχι την πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου που λέγατε ότι θα την καταργήσετε; Και λέγατε μάλιστα - δεν θα τα διαβάσω πάλι - ότι «αυτός ο νόμος καταργείται κατευθείαν, μόλις ανεβούμε στην Κυβέρνηση». Δεύτερον, μειώσατε ακόμα περισσότερο κι αυτούς τους μισθούς, με αύξηση φόρων, χαρατσιών, ΕΝΦΙΑ, αύξηση ΦΠΑ και άλλα. Κοροϊδεύατε - και κοροϊδεύετε, αυτό συνεχίζετε - όταν λέγατε για «σταδιακή επαναφορά στα 751 ευρώ» και για «ελεύθερη διαπραγμάτευση». Λέμε ψέματα; Για να δούμε. Ας αφήσουμε τη Θεσσαλονίκη. Σχέδιο νόμου Σκουρλέτη. Τι έλεγε; Έλεγε ότι το 2016 θα πάει στα 650 ευρώ ο κατώτατος μισθός και 751 ευρώ το 2017, για να μην πάθει σοκ η αγορά. Έγινε; Όχι. Άρα, έχουμε δίκιο; Έχουμε. Κι έπειτα, η επαναφορά πήγε μετά την έξοδο από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018 κι έρχεται σήμερα αυτή η κοροϊδία, που θεωρείται επαναφορά του κατώτατου μισθού. Τι να πω; Να πω ντροπή; Δεν χρειάζεται. Τώρα, λοιπόν, τι έρχεται; Έρχεται ένα δόλωμα, με ενδεχόμενη αύξηση, - δεν ξέρουμε στα πόσα ευρώ και πώς θα καθοριστεί - αφού σας το εγκρίνει η τρόικα, για να μην ξεχνιόμαστε, αφού δώσατε και δίνετε αιματηρά ανταλλάγματα στη μεγαλοεργοδοσία, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, αφού επιβάλλετε πάλι σε άθλια επίπεδα, με κυβερνητική απόφαση, τον κατώτερο μισθό. Μόνο η ψηφισμένη μείωση στο αφορολόγητο θα γδάρει τους εργαζόμενους και θα πάρετε πολλά περισσότερα απ' όσα λέτε. Κι αυτό θα εφαρμοστεί το 2020, αλλά λέτε «ποιος θα θυμάται μέχρι το 2020». Αυτή ήταν η μεγάλη τιτανομαχία της Κυβέρνησης κι αυτά που κέρδισε το καλοκαίρι στη σκληρή διαπραγμάτευση με την τρόικα! Αυτό ήταν το εκπληκτικό αποτέλεσμα, δηλαδή να εφαρμόσει τον νόμο Βρούτση, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που ήταν ό,τι ήταν. Και βέβαια, αυτό που αλλάζει με την τροπολογία για να εφαρμοστεί νωρίτερα είναι ότι η Κυβέρνηση θέλει - που είναι φιλεύσπλαχνη πια απέναντι στους εργαζόμενους! - να δώσει στους εργαζόμενους ένα εικοσάρικο για να πάει στις εκλογές και να το αξιοποιήσει. Αυτό μόνο άλλαξε, τίποτε άλλο. Και αυτό δεν το λέτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου ένα λεπτό. Επίσης, άλλαξε το μέρος της συνάντησης για την εποπτεία. Εκεί που τρέχατε στα ξενοδοχεία, τώρα έρχονται στο γραφείο σας, στον δικό σας χώρο. Και μια ερώτηση θέλω να κάνω. Ο κ. Πάιατ συμφωνεί με αυτό το νομοσχέδιο; Γιατί τελευταία έχει λόγο για όλα, για τα πάντα - δεν υπάρχει αυτό! - πιο πολύ από τους Υπουργούς. Τέτοιο πράγμα δεν υπήρχε ούτε στο μετεμφυλιακό καθεστώς, σε άλλες συνθήκες βέβαια, με τον κ. Πάιατ. Γι' αυτό λέω, ρωτήστε τον. Πήρατε άδεια; Μήπως διαφωνεί και θα πρέπει να το συζητήσετε πλέον; Εάν νομίζετε, λοιπόν, ότι με τέτοια τερτίπια θα ξεγελάσετε τον κόσμο και τους εργαζόμενους, κάνετε μεγάλο λάθος. Είστε μακριά νυχτωμένοι, γιατί θα έρθει ο λογαριασμός. Γιατί με αυτές τις αποφάσεις που παίρνετε, θα φανεί τι κατώτατος επανέρχεται - αυτά που λέμε εμείς, δηλαδή, και είναι η πραγματικότητα - και τι ελευθερία σύναψης συλλογικών συμβάσεων μπορεί να υπάρχει. Οι εργαζόμενοι τι λένε; Επαναφορά για μια φορά - και τα λέει και η τροπολογία του ΚΚΕ - στα 751 ευρώ χωρίς καμμία ηλικιακή διάκριση. Κάντε το τώρα, εάν δεν είναι έτσι όπως τα λέμε και διαφωνείτε. Γιατί δεν το κάνετε; Επίσης, πλήρη επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων χωρίς κόλπα, όπως και στο άλλο νομοσχέδιο που θα φέρετε. Και το περιμένουμε, γιατί θα είναι παρόμοιο. Ακόμη, πλήρη αποκατάσταση του απεργιακού δικαιώματος, πλήρη απαγόρευση κάθε μορφής ανταπεργίας. Αυτά είναι τα ελάχιστα, αυτά είναι το κατώτατο, γιατί οι εργαζόμενοι δικαιούνται άλλα. Γιατί τώρα που έχει η οικονομία δυναμική και απελευθερώνεται το ελατήριο, οι εργαζόμενοι καλούνται να πάρουν ένα δεκάρικο και ένα εικοσάρικο αύξηση. Και αυτά θα τους τα πάρετε πίσω από άλλο δρόμο και οι κεφαλαιοκράτες δεν θα γίνουν απλά πιο ζάμπλουτοι - γιατί είναι - αλλά θα κερδίσουν αμύθητα ποσά. Και τελειώνω. Τι μας ζητάτε τώρα; Για να εξηγηθούμε εδώ στην Αίθουσα απλά και για να καταλάβει ο κόσμος. Μας ζητάτε να ψηφίσουμε τον νόμο Βρούτση, που τον είχαμε καταψηφίσει και εμείς και εσείς ετεροχρονισμένα από το 2018; Αυτό ζητάτε να κάνουμε στην πράξη. Και φυσικά δεν πρόκειται να το κάνουμε. Βέβαια τώρα πλέον είναι και αποκαλυπτικό ότι η περιβόητη διαχωριστική γραμμή προόδου και συντήρησης - σήμερα είχαμε και χειροκροτήματα από τη Νέα Δημοκρατία, από το ΠΑΣΟΚ και απ' όλους τους υπόλοιπους - από κάθετη έχει γίνει πια οριζόντια. Τι εννοώ; Τώρα έχουμε μια διαχωριστική γραμμή η οποία είναι Βρούτσης - Αχτσιόγλου. Μόνο που αυτό δεν χωρίζει, αλλά ενώνει. Έχουμε νόμο Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που χωρίζεται με παύλα και ενοποιείται. Να, οι μεγάλες διαφορές της προόδου και της συντήρησης. Το πρώτο βήμα ήταν η εφαρμογή του «δολοφόνου» νόμου για τους εργαζόμενους, του νόμου Βρούτση, όπως ονομάστηκε. Και εις ανώτερα! Θα δούμε και άλλα, αλλά στην παγίδα αυτήν δεν πρόκειται να πέσουμε.
Ευχαριστούμε τον κ. Παφίλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια ανακοίνωση προς το Τμήμα. Ο Υπουργός Οικονομικών, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, οι Υπουργοί Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Υποδομών και Μεταφορών, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης και Οικονομικών, καθώς και οι Υφυπουργοί Οικονομικών και Οικονομίας και Ανάπτυξης κατέθεσαν στις 20-9-2018 σχέδιο νόμου: «Ι) Κεντρικά Αποθετήρια Τίτλων ΙΙ) Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/2258 και άλλες διατάξεις και ΙΙΙ) Λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Τον λόγο έχει η Υπουργός κ. Αχτσιόγλου για τρία λεπτά, να δώσει κάποιες απαντήσεις.
Να ξεκινήσω από την τοποθέτηση του - δεν τον βλέπω εδώ - κ. Βρούτση. Ο κ. Βρούτσης, λοιπόν, είπε ότι αισθάνεται δικαιωμένος σήμερα με την τροπολογία που εισηγείται η Κυβέρνηση, η οποία θα επιταχύνει την διαδικασία για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να αισθάνεται όπως θέλει με βάση αυτά που φαντάζεται, που φαντασιώνεται, που νομίζει, που επιθυμεί. Αλλά αυτά αφορούν, νομίζω, τον κόσμο της ψυχολογίας και δεν αφορούν την πραγματικότητα. Διότι εγώ δεν κατανοώ πώς μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένο το στέλεχος ενός κόμματος που μείωσε τον κατώτατο μισθό σε μια νύκτα κατά 22%. Πώς μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένο το στέλεχος ενός κόμματος που θέσπισε τον υποκατώτατο μισθό, που κατήργησε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και απαγόρευσε ουσιαστικά στους εργαζόμενους να μπορούν να διεκδικούν και να πετυχαίνουν αυξήσεις και καλύτερους όρους εργασίας. Δεν κατανοώ πώς μπορεί κάποιος να αισθάνεται δικαιωμένος, όταν έχει εφαρμόσει μια τέτοια ολέθρια συνθήκη για τα εργασιακά δικαιώματα και να τη διατηρήσει μάλιστα για όσον καιρό είναι στην Κυβέρνηση. Δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί να είναι δικαιωμένο το στέλεχος ενός κόμματος που, ως Κυβέρνηση, εκτίναξε την ανεργία στο 27,9%. Και πώς μπορεί ιδίως σήμερα να αισθάνεται δικαιωμένος, που το αντίπαλο κόμμα, που σήμερα είναι στην Κυβέρνηση, έχει επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, έχει επεκτείνει ήδη επτά κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας που καλύπτουν διακόσιες χιλιάδες εργαζόμενους στη χώρα, που οδηγεί σε αυξήσεις τους μισθούς δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων, που σήμερα ενεργοποιεί τη διαδικασία και θα αυξήσει τον κατώτατο μισθό, που έχει θεσπίσει κανόνες για την τήρηση των ωραρίων, την καταβολή του μισθού, την προστασία των εργαζομένων από τις εργολαβίες. Εγώ δεν κατανοώ πώς ακριβώς μπορεί κάποιος να αισθάνεται δικαιωμένος, αλλά αυτό, το τι αισθάνεται, ίσως είναι περισσότερο στο πεδίο πια της ψυχανάλυσης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Δώστε μου λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα, όμως, και το άλλο επιχείρημα - το έχω ακούσει και άλλες φορές - αυτού του ιδιότυπου ντετερμινισμού ότι τα πράγματα έτσι θα γίνονταν, θα συνέβαιναν αυτά, αυτονόητα ήταν, θα επανέρχονταν οι συλλογικές συμβάσεις, θα αυξανόταν ο κατώτατος μισθός ούτως ή άλλως. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε τίποτα που ήρθε στην Κυβέρνηση. Αν ήταν έτσι, γιατί δεν τα κάνατε; Γιατί δεν τα κάνατε όσο ήσασταν εσείς; Γιατί δεν τελειώσατε το πρόγραμμα στα τέλη του 2014- εδώ άλλαξε την τοποθέτησή του ο κ. Βρούτσης - γιατί δεν τελειώσατε το δεύτερο πρόγραμμα που είχατε υπογράψει στα τέλη του 2014, όπως εξαρχής όριζε, και να κάνατε και την αύξηση του κατώτατου μισθού, να επαναφέρατε και τις συλλογικές συμβάσεις; Γιατί όταν διαπραγματευόμασταν εμείς τότε, λοιπόν, για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων βγαίνατε και λέγατε ότι αυτά είναι ιδεοληψίες της Αριστεράς; Γιατί δεν λέγατε μπράβο στην κυβέρνηση που προσπαθεί να επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις; Θα έλεγα, λοιπόν, να αφήσουμε στην άκρη τον κόσμο των επιθυμιών, που δεν ενδιαφέρει στο τέλος - τέλος και κανέναν και είναι λίγο ή πολύ ατομικό ζήτημα. Και να καλέσω τον κ. Βρούτση να εναρμονιστεί επιτέλους με τον Πρόεδρο του κόμματός του, ο οποίος ο άνθρωπος με παρρησία είπε ότι «είμαστε κατά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, ότι θέλουμε οι επιχειρήσεις να έχουν ευελιξία».
Ποιος το είπε αυτό; Πότε το ακούσατε;
Ο Πρόεδρος του κόμματός σας πολύ έξυπνα...
Δεν ντρέπεστε; Ακούσατε τον Πρόεδρο του κόμματος να λέει αυτά τα πράγματα;
Ελάτε, κύριε συνάδελφε.
Δεν μπορεί να λέει ψέματα εδώ και είναι και Υπουργός. Δεν μπορεί να ψεύδεται ασύστολα.
Μη φωνάζετε. Χαμηλά. Τόση ώρα ακούμε ένα κάρο μπούρδες.
Κύριοι συνάδελφοι, δεν ακούγεστε. Θα έχετε τον λόγο για να απαντήσετε. Κύριε Πολάκη!
Ο Πρόεδρος του κόμματός σας λοιπόν με πολύ μεγάλη ευφυία είπε για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις ότι θα πρέπει οι επιχειρήσεις να έχουν τη δυνατότητα να αποκλίνουν από αυτά που θα ορίζει μια συλλογική σύμβαση. Έχετε εικόνα της ελληνικής οικονομικής πραγματικότητας; Έχετε εικόνα ότι στις μικρές επιχειρήσεις, που είναι το 99% της ελληνικής οικονομίας, δεν υπάρχουν επιχειρησιακά σωματεία, δεν μπορούν οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουν καλύτερους μισθούς και όρους εργασίας, γιατί είναι δύο - τρεις εργαζόμενοι απέναντι σε έναν εργοδότη; Τι ακριβώς, λοιπόν, εννοούσε όταν έλεγε οι επιχειρήσεις να παρεκκλίνουν από τις συλλογικές συμβάσεις; Δεν εννοούσε να μην είναι υποχρεωτικές οι συλλογικές συμβάσεις; Κάνω εγώ παρερμηνείες ή μήπως δεν βολεύει αυτό που είπε; Ο άνθρωπος ήταν σαφής και καθαρός. Και με τις συλλογικές συμβάσεις εναντιώνεται, και το έχει πει και κατά τη διάρκεια που κάναμε τη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς ότι είναι ιδεοληψίες αυτά τα πράγματα, και με τον κατώτατο μισθό πολύ καθαρά είπε ότι θα προχωρούσαμε σε αύξηση, αν υπήρχε η συμφωνία του ΣΕΒ. Όλα τα υπόλοιπα, λοιπόν, αφορούν τον κόσμο των επιθυμιών του κ. Βρούτση και καλά θα κάνει να εναρμονιστεί με τον Πρόεδρο του κόμματός του, για να φαίνονται με σαφήνεια πια και τα πράγματα πού βρίσκονται. Σε ό,τι αφορά τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, μιλάτε για κάποια πράγματα λες και μας ήρθαν από τον ουρανό, λες και μας έπεσαν σαν φυσικό φαινόμενο. Ήσασταν ή δεν ήσασταν στη συγκυβέρνηση η οποία υπέγραψε την πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου του 2012, η οποία μείωσε τον κατώτατο μισθό κατά 22% μέσα σε μια νύκτα και τον έκανε 586; Ήσασταν ή δεν ήσασταν στη συγκυβέρνηση η οποία θέσπισε τον υποκατώτο μισθό, η οποία κατήργησε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις; Ήσασταν ή δεν ήσασταν σε αυτήν τη συγκυβέρνηση;
Δώστε το 22%.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ ησυχία.
Αν θέλατε αυξήσεις στον μισθό, όπου σήμερα με εγκαλείτε εμένα γιατί καθυστέρησα να κάνω την αύξηση του μισθού, γιατί δεν τις κάνατε όσο ήσασταν στη συγκυβέρνηση; Γιατί τον μειώσατε τον μισθό αφού θα έπρεπε, κατά την άποψή σας, να αυξηθεί;
Γιατί εσείς κόψατε τις συντάξεις;
Κύριε Γιακουμάτο, σας παρακαλώ πολύ.
Αντί, λοιπόν, να απολογηθείτε και να εισέλθετε σε μια περίοδο έμπρακτης αυτοκριτικής…
Εσείς υποχρεωθήκατε… (δεν ακούστηκε)
Υπάρχει ένας εκνευρισμός.
Κύριε Γιακουμάτο, σας παρακαλώ πολύ.
Αντί να απολογηθείτε και να εισέλθετε σε μια περίοδο έμπρακτης αυτοκριτικής για το επίπεδο στο οποίο φέρατε τους μισθούς και τα εργασιακά δικαιώματα, νομίζω ότι προ τετελεσμένων προβαίνετε σε τακτικισμούς, αλλά η πολιτική πράξη δεν διαγράφεται. Θα μου επιτρέψετε να πω και δυο κουβέντες σε σχέση με την τοποθέτηση του κ. Παφίλη από το ΚΚΕ. Έχετε την τάση - κάτι που έχουμε συζητήσει πολλές φορές, όσες φορές έχω την ευκαιρία να κάνουμε αυτόν τον διάλογο στη Βουλή - να υποβαθμίζετε όσα κάνει αυτή η Κυβέρνηση για τα εργασιακά. Αυτό είναι η μόνιμη επωδός των διαξιφισμών εντός της βουλής. Έχετε την τάση να υποβαθμίζετε όσα κάνει αυτή η Κυβέρνηση για τα εργασιακά και προσπαθείτε να μας ταυτίσετε με τη Νέα Δημοκρατία. Ξέρετε, όμως, ότι όση ρητορική προσπάθεια κι αν καταβάλλω εγώ ή εσείς εδώ μέσα, υπάρχει μια πραγματικότητα η οποία δεν μπορεί να διαγραφεί. Η πραγματικότητα αυτή είναι ότι η παρούσα Κυβέρνηση έχει επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Το αμφισβητούσατε ότι θα συμβεί αυτό. Λέγατε ότι δεν θα συμβεί αυτό. Λέγατε ότι λέμε ψέματα ότι θα τις επαναφέρουμε και το θυμάμαι πάρα πολύ καλά αυτό. Και σήμερα ξέρετε ότι έχουν επεκταθεί επτά κλαδικές συλλογικές συμβάσεις οι οποίες καλύπτουν διακόσιες χιλιάδες εργαζόμενους και εγγυώνται αυξήσεις μισθών σε δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους και αυτό θα συνεχιστεί το επόμενο διάστημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Ξέρετε ότι είναι αυτή η Κυβέρνηση η οποία έθεσε αυστηρούς κανόνες για την τήρηση των ωραρίων. Ξέρετε ότι αυτή τη στιγμή στα μεγάλα καταστήματα των τραπεζών φεύγουν σωρηδόν mail προς τους εργαζόμενους που τους λένε «αδειάστε το κατάστημα 17.00΄ η ώρα γιατί έρχεται το ΣΕΠΕ». Και αυτό το ξέρετε γιατί είστε στους χώρους δουλειάς. Ξέρετε ότι αυτή η Κυβέρνηση προστάτευσε τα δικαιώματα των εργαζομένων απέναντι στις εργολαβίες, τους έφερε πρώτους στις απαιτήσεις τους στις περιπτώσεις πτωχεύσεων των επιχειρήσεων. Ξέρετε ότι αυτά είναι πραγματικά υλικά βήματα που έχουν ενεργοποιηθεί από αυτή την Κυβέρνηση και ξέρετε ότι αυτή η Κυβέρνηση θα αυξήσει τον κατώτατο μισθό και πως είναι αυτή η Κυβέρνηση που μείωσε την ανεργία κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες. Άρα, ξέρετε ότι στην πράξη αυτή η Κυβέρνηση έχει σαφή διαχωριστική γραμμή από τη Νέα Δημοκρατία. Αυτό που συμβαίνει, κατά την άποψή μου, με την απαξίωση αυτή που κάνετε - και το οποίο νομίζω ότι δεν το κάνετε συνειδητά - είναι ότι υπονομεύετε τις δυνατότητες οι οποίες δίνονται στους εργαζόμενους χάρη στα εργαλεία που διασφαλίζει αυτή η Κυβέρνηση, τις δυνατότητές τους να διεκδικούν και να πετυχαίνουν καλύτερους μισθούς και όρους εργασίας εκμεταλλευόμενοι το θεσμικό πλαίσιο που εμείς ορίζουμε, τις δυνατότητές τους να διεκδικούν και να πετυχαίνουν περισσότερα.
Κυρία Υπουργέ, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Αυτή την προσπάθεια υπονομεύετε, κατά την άποψή μου, με τη στάση που κρατάτε.
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Κουτσούκος και αμέσως μετά ο κ. Κατσώτης και θα ακολουθήσουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Έχω την χαρά και την τιμή να διαδέχομαι στο Βήμα την αξιότιμη Υπουργό κ. Αχτσιόγλου, η οποία μόλις τώρα επιχειρηματολόγησε γιατί εφαρμόζει τα μνημόνια που καταδίκαζε. Διότι ως γνωστόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι ρυθμίσεις που ψηφίστηκαν τη μνημονιακή περίοδο, όταν η χώρα είχε 35 δισεκατομμύρια δημοσιονομικά ελλείμματα και ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο και ήταν μπροστά στη χρεοκοπία, ως είναι γνωστό, είχαν καταγγελθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, από τον κ. Τσίπρα, προσωπικά, και είχε εξαγγείλει την κατάργηση τους με ένα νόμο και με ένα άρθρο. Ειδικότερα δε, για τα θέματα που χειρίζεται η αξιότιμη κυρία Υπουργός, ο κ. Τσίπρας είχε πει ότι θα επαναφέρει τον κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ και ότι θα καταργήσει όλες τις αντεργατικές ρυθμίσεις. Και αντ' αυτού, είδαμε να τις αποδέχεται. Όμως, δεν είδαμε μόνο αυτό, αλλά περάσαμε και μια περίοδο που με εισήγηση της κυρίας Υπουργού επανήλθε το lock out, το οποίο εμείς είχαμε θέσει ως βέτο της περίοδο της συγκυβέρνησης και δυσκόλεψε επίσης πάρα πολύ τη διαιτησία. Φαντάζομαι ότι η κυρία Υπουργός, που απευθυνόταν νωρίτερα στον κ. Βρούτση, δεν είναι και τόσο περήφανη, που η μερική απασχόληση είναι πιο πάνω από την κανονική, που ο μέσος μισθός είναι κοντά στα 320 ευρώ, ούτε που είναι υποχρεωμένη σήμερα να υποστηρίξει τη ρύθμιση του ν.4172/2013, που τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταδικάσει. Εκείνο, όμως, που κατά τη συνήθη πρακτική των Υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ συμβαίνει, συνέβη και σήμερα εδώ. Η Κυβέρνηση λέει τη μισή αλήθεια. Διότι, εάν η Κυβέρνηση ήθελε, αυτή τη ρύθμιση περί της διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού θα είχε εφαρμοστεί εδώ και δύο χρόνια, καθώς η ρύθμιση προέβλεπε ότι η τελευταία προθεσμία εφαρμογής της είναι το τέλος του 2016, με το τέλος του προηγούμενου προγράμματος. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, εφάρμοσε ένα νέο τριετές πρόγραμμα, για το οποίο λέει ότι τελείωσε και παρά το γεγονός ότι ισχυρίζεται ότι τελείωσε το πρόγραμμα, μας φέρνει μια ρύθμιση του προηγούμενου προγράμματος. Πώς θα την αντιμετωπίσεις αυτή την αντίφαση και αυτή την ασυμφιλίωτη λογική της Κυβέρνησης με την αλήθεια και την πραγματικότητα; Φαντάζομαι ότι δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει κανένας. Θέλω να σημειώσω, κύριες και κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτό το επεισόδιο που βλέπουμε σήμερα είναι ένα από τα πολλά επεισόδια του σίριαλ «τέλος του προγράμματος», που θα δούμε το επόμενο διάστημα. Θέλω να θυμίσω, επικαλούμενος την προσοχή σας, τρία μείζονα ζητήματα αυτή της συγκυρίας, που συνδέονται με το ψευδεπίγραφο αφήγημα: «Το τέλος των μνημονίων και του προγράμματος». Το ένα είναι αυτό και στη συνέχεια θα επανέλθω, για να πω λίγα περισσότερα. Το δεύτερο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αυτή η Πράξη του κ. Τσακαλώτου, το ΦΕΚ με αριθμό 2320/2018, που έδωσε τα δέκα χιλιάδες ακίνητα του δημοσίου στο υπερταμείο, κατ' απαίτηση των δανειστών. Μετά το τέλος του προγράμματος, δίνετε τα ακίνητα του ελληνικού δημοσίου, κυριότητας του ελληνικού δημοσίου, στους δανειστές; Γιατί το κάνετε αυτό; Το κάνετε, γιατί είστε μια υποτελής Κυβέρνηση. Έστειλε γράμμα, λέει, το υπερταμείο στην Κυβέρνηση και ζήτησε αυτά τα ακίνητα. Θέλω να σημειώσω, επικαλούμενος την προσοχή σας, ότι με την επέκταση του Κτηματολογίου και τα υπόλοιπα, που θα κτηματογραφηθούν στην κυριότητα του ελληνικού δημοσίου κινδυνεύουν να περιέλθουν στο υπερταμείο. Το τρίτο σημείο της συγκυρίας είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι εντός ολίγων ημερών, θα έρθει στη Βουλή το προσχέδιο του προϋπολογισμού, ο οποίος έχει συνταχθεί με βάση την εγκύκλιο του κ. Χουλιαράκη, που συμπεριλαμβάνει τις περικοπές των συντάξεων από 1-1-2019. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια αντίφαση της Κυβέρνησης, η οποία, ενώ έχει περικόψει δραματικά τις συντάξεις με τη λαιμητόμο Κατρούγκαλου και οι καινούργιοι συνταξιούχοι, όσοι βγαίνουν δηλαδή μετά τον Μάιο του 2016, παίρνουν συντάξεις μειωμένες κατά 30%, ισχυρίζεται ότι θα προστατεύσει τις συντάξεις και ότι είναι σε διαπραγμάτευση με τους εταίρους και δανειστές μας. Εάν η Κυβέρνηση ήθελε να διαπραγματευτεί με τους εταίρους και δανειστές μας, θα έθετε το πλαίσιο του νόμου Κατρούγκαλου, τον οποίο με ιδιαίτερη ευχαρίστηση υλοποιεί η κ. Αχτσιόγλου και με ιδιαίτερη καθυστέρηση μάλιστα, καθώς οφείλονται εκατόν πενήντα χιλιάδες συντάξεις, προκειμένου να πάμε σ' ένα σύστημα, που θα διασφάλιζε τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, δεν θα οδηγούσε σ' αυτές τις μεγάλες περικοπές και θα ήταν δίκαιο. Άρα, και εδώ το μνημόνιο και το πρόγραμμα δεν τελείωσε και η Κυβέρνηση παίζει ένα ακόμα προεκλογικό παιχνίδι. Έρχομαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σ' αυτό που συζητάμε σήμερα. Τι είχε πει ο κ. Τσίπρας; Είχε πει ότι θα καταργήσει τον υποκατώτατο μισθό. Με έναν νόμο και ένα άρθρο, λέω εγώ. Γιατί δεν το φέρνει σήμερα η Κυβέρνηση; Τι είχε πει ο κ. Τσίπρας; Είχε πει ότι θα επαναφέρει τις εθνικές συλλογικές διαπραγματεύσεις. Είπε η κυρία Υπουργός ότι έχουμε συλλογικές διαπραγματεύσεις. Ναι, είχαμε και έχουμε και έφερε η Κυβέρνηση την επεκτασιμότητα. Την υποστηρίζουμε. Όμως, κυρία Υπουργέ, τη δυνατότητα της εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας να διαμορφώνει τον κατώτατο μισθό, τη συνεργασία δηλαδή των κοινωνικών εταίρων,γιατί δεν την επαναφέρετε; Υπάρχει πιο προχωρημένο και καταξιωμένο σύστημα από τη διαδικασία του κοινωνικού διαλόγου και την υπεύθυνη αντιμετώπιση από τους εργοδότες και εργαζόμενους της διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού; Και δεν επηρεάζει αυτή η διαδικασία του κατώτατου μισθού τις κλαδικές συμβάσεις; Η τροπολογία, που έχουμε καταθέσει, σας δίνει τη δυνατότητα, εάν θέλετε να την επαναφέρετε. Νομίζω ότι έχετε - και πρέπει να το τονίσω - μια απέχθεια απέναντι στις οργανώσεις των εργαζομένων. Πρόσφατα, φέρατε νόμο και καταστήσατε κοινωνικό εταίρο τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος, επειδή ο πρόεδρός του λέει και μερικές καλές κουβέντες για την Κυβέρνηση. Ο ΣΕΒ φαίνεται ότι δεν εκπροσωπεί, σύμφωνα με τη δική σας λογική, τη βιομηχανία στο σύνολό της και γι' αυτό φέρατε τον Σύνδεσμο Βορείου Ελλάδος. Σας ενημερώνω ότι Σύνδεσμοι Βιομηχάνων υπάρχουν και στη νότια Ελλάδα και στην Κρήτη και παντού. Γιατί δεν τους καθιστάτε κοινωνικούς εταίρους; Και αφού θέλετε διεύρυνση της συμμετοχής των κοινωνικών εταίρων, γιατί μέχρι σήμερα, κυρία Υπουργέ - και θέλω να το καταγγείλω από αυτό το Βήμα - δεν έχετε δει ούτε μια φορά τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος; Είναι καλοδεχούμενοι οι εργοδότες από την Κυβέρνηση, από τον κ. Τσίπρα στο Μαξίμου και από την κυρία Υπουργό. Μόνο η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος είναι αποκλεισμένη. Αυτές οι πρακτικές είναι καθεστωτικές πρακτικές. Πέρα, λοιπόν, από την εμμονή σας να στηρίζετε πολιτικές που τις είχατε καταγγείλει, διότι έχετε αδυναμία να διαπραγματευτείτε, δείχνετε και σημεία θεσμικής εκτροπής, σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση αυτής της διαδικασίας του κοινωνικού διαλόγου, της διαμόρφωσης των εργασιακών σχέσεων και του κατώτερου μισθού. Κατά συνέπεια, αν η Κυβέρνηση θέλει να αισθανθεί στοιχειωδώς υπερήφανη, όχι γιατί εφαρμόζει αυτά που κατήγγειλε και μάλιστα, με πολλή καθυστέρηση, ας αποδεχθεί την τροπολογία που έχει καταθέσει η Δημοκρατική Συμπαράταξη, η οποία τα βάζει όλα αυτά σε μια πάρα πολύ λογική βάση, μακριά από την παροχολογία των ημερών, ώριμα και τεκμηριωμένα, για να δικαιώσει αυτούς που υπέστησαν τα επίχειρα της κρίσης. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Κουτσούκο. Ο κ. Κατσώτης έχει τον λόγο για επτά λεπτά και αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Τζαβάρας.
Ας ελπίσουμε η κ. Αχτσιόγλου να μας ακούει, αν και συνήθως φεύγει μετά από κάποιες τοποθετήσεις. Ίσως δεν αντέχει. Είναι η τροπολογία που έφερε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η κ. Αχτσιόγλου, ο νόμος Βρούτση, ναι ή όχι; Είναι ο νόμος Βρούτση, το άρθρο 103 του συγκεκριμένου νόμου. Αυτό έρχεται να υλοποιήσει. Αυτή είναι η εκκίνηση της διαδικασίας για τη διαμόρφωση του κατώτερου μισθού. Είναι έτσι, ναι ή όχι; Είναι ακριβώς έτσι και να σταματήσει να παραπλανά με όλα τα υπόλοιπα που είπε. Θα πούμε και για τα υπόλοιπα. Τι προβλέπει, λοιπόν, το άρθρο 103 αυτού του νόμου; Ότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν θα είναι ελεύθερες. Θα αποφασίζει ο Υπουργός τον κατώτερο μισθό. Με ποια κριτήρια; Ποια είναι τα βασικά κριτήρια για την απόφαση του κατώτερου μισθού; Είναι η ανταγωνιστικότητα, η απασχόληση, η ανεργία, και όλα αυτά τα αντιδραστικά - τα βαθιά αντιδραστικά - επιχειρήματα που μέχρι τώρα χρησιμοποιούνταν, για να μπορέσουν να πουν ότι οι μισθοί φταίνε για την ανεργία, οι μισθοί φταίνε για την οικονομία, για την κρίση και για όλα τα υπόλοιπα. Αυτά υιοθέτησε η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Αυτά υιοθετεί πλήρως τώρα και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, διαβεβαιώνοντας το κεφάλαιο ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε πίσω στο παρελθόν, στις παθογένειες, όπως χαρακτήρισε ο κ. Τσίπρας, ο Πρωθυπουργός, τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης, του λαού μας. Αυτό έρχεται να κάνει σήμερα η Κυβέρνηση, με την τροπολογία που φέρνει. Προκαλεί η κ. Αχτσιόγλου, όταν λέει ότι διασφαλίζει τη διεκδίκηση από τους εργαζόμενους των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Έξι αποφάσεις βγήκαν τώρα για τους εργαζόμενους στο λιμάνι του Πειραιά, που παλεύουν για τη συλλογική σύμβαση εργασίας, ότι η απεργία τους είναι παράνομη και καταχρηστική. Έξι αποφάσεις δικαστηρίων. Θωράκισε η Κυβέρνηση, με τον νόμο για την περιστολή των δικαιωμάτων της απεργίας, τους επιχειρηματικούς ομίλους να χτυπήσουν αυτό το δικαίωμα, το να αγωνίζονται οι εργαζόμενοι για βελτίωση των όρων αμοιβής και εργασίας στους χώρους δουλειάς. Είναι δικό της έργο το ότι οι εργαζόμενοι στο λιμάνι του Πειραιά χτυπιούνται από τους ακροδεξιούς, από τους Χρυσαυγίτες. Όργανα στην υπηρεσία των επιχειρηματιών ομίλων κυνηγούν τους εργαζόμενους και χτυπούν τον Πρόεδρο του Συνδικάτου, του Σωματείου εκεί, και τρομοκρατούν τους εργαζόμενους, ώστε να απέχουν από τις απεργίες και να γίνουν απεργοσπάστες γιατί αλλιώς, τους περιμένει η τιμωρία της εργοδοσίας, αλλά και του κράτους, που είναι αδίστακτο μέσα από τους μηχανισμούς, που διαθέτει, τα ΜΑΤ, τους λιμενικούς και όλα αυτά που χρησιμοποιεί σε βάρος των εργαζομένων. Κατά τα άλλα όμως, δημιουργεί το περιβάλλον - λέει - για τη διεκδίκηση των εργαζομένων, για τη βελτίωση των όρων αμοιβής της εργασίας, των συλλογικών συμβάσεων. Οι οικοδόμοι παλεύουν κάθε μέρα μέσα στα εργοτάξια. Ποιοι είναι αυτοί που αντιδρούν και συγκρούονται μαζί τους; Ποιοι είναι αυτοί που τρομοκρατούν τους εργαζόμενους; Δεν είναι το κλίμα, που δημιουργεί αυτή η πολιτική σας, που υπηρετεί τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου και προωθεί τη φθηνή εργατική δύναμη, μέσα από όλο το πλαίσιο, που διατηρείτε τόσα χρόνια; Μίλησε εδώ για την πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, που μείωσε τους μισθούς κατά 22% και 32%. Δεν το διατηρείτε τώρα αυτό τέσσερα χρόνια, που είστε στην Κυβέρνηση; Γιατί δεν καταργήσατε αυτήν την πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου; Δεν λέγατε ότι θα επαναφέρετε άμεσα τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ; Ποιοι ήταν αυτοί, που σας απαγόρευσαν να προχωρήσετε σε μια τέτοια απόφαση; Ήταν οι ανάγκες του κεφαλαίου και οι δεσμεύσεις που είχατε απέναντί τους. Μίλησε η κ. Αχτσιόγλου και είπε ότι επέκτεινε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Μήπως δεν γνωρίζει ότι σήμερα συλλογικές συμβάσεις εργασίας έχει μόνο το 10% των εργαζομένων στη χώρα μας; Για να δούμε όμως και σε αυτούς τους κλάδους που την επέκτεινε, τι επέκτεινε; Ξέρει η κ. Αχτσιόγλου ότι στον τουρισμό - ξέρει πάρα πολύ καλά - η εργοδοσία, μαζί με την ομοσπονδία του τουρισμού κέρδισε τις αξιώσεις που είχε τόσα χρόνια για διευθέτηση του χρόνου εργασίας με δέκα ώρες δουλειά την ημέρα και για επτά ημέρες δουλειά την εβδομάδα; Το ξέρει αυτό; Αυτό επέκτεινε. Λένε ότι το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας και οι μηχανισμοί, η «ΕΡΓΑΝΗ» κ.λπ., διαπίστωσαν ότι η ομοσπονδία των ξενοδόχων καλύπτει το 52% του κλάδου. Ξέρει η κ. Αχτσιόγλου, σε πόσους εφαρμόζονταν μέχρι τώρα η σύμβαση, που είχε υπογραφεί πριν γίνει υποχρεωτική, όπως λέει ότι την έκανε; Εφαρμόζονταν στο 10% των εργαζομένων του κλάδου. Άρα, λοιπόν, τι λέει; Λέει ότι μέχρι τώρα, τέσσερα χρόνια, άφηνε έτσι τους εργοδότες να παραβιάζουν τη σύμβαση και να την υλοποιούν μόνο για το 10%, εκεί δηλαδή που υπήρχε συνδικάτο και πάλευε να εφαρμοστεί η σύμβαση. Αυτό μας λέει η κ. Αχτσιόγλου. Σήμερα, πώς διαβεβαιώνει ότι θα υλοποιηθεί η σύμβαση, που επεκτάθηκε σε όλη την Ελλάδα, τη στιγμή που - αν θέλετε - η πολιτική κατεύθυνση που δίνει αυτή η Κυβέρνηση - και η προηγούμενη και οι υπόλοιπες - είναι «μην πειράζετε τους εργοδότες. Άσε, εδώ η αγορά να λύσει τα προβλήματα και να υλοποιεί αυτή ό,τι υλοποιεί με τις εργασιακές σχέσεις και τις αμοιβές και με τις ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις να προχωρούν», άσχετα αν λέει η Κυβέρνηση τώρα ότι είναι υπέρ των κλαδικών συμβάσεων; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όμως, στην πράξη αυτό που γίνεται είναι άλλο πράγμα. Ιδού η Ρόδος! Αποδεχθείτε την τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ σήμερα. Είναι μια τροπολογία, την οποία την έχουν καταθέσει πεντακόσιες τριάντα οργανώσεις των εργαζομένων, δευτεροβάθμιες και πρωτοβάθμιες, όλης της χώρας μας και για των κατώτατο μισθό, αλλά βέβαια και για την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων. Η τροπολογία μας - τη διαβάζω, αν και την έχετε, βέβαια - προβλέπει κατ'αρχάς την κατάργηση όλων των αντεργατικών, μνημονιακών διατάξεων για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού που εξακολουθούν να ισχύουν, όπως είναι η πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012 και το άρθρο 103 του ν.4172/2013, του νόμου Βρούτση, όπως λέμε. Προβλέπουμε την κατάργηση. Εσείς τα καταργείτε; Ναι ή όχι; Όχι. Λέει η κ. Αχτσιόγλου ότι προβλέπουμε αύξηση. Είπε σήμερα για καμμία αύξηση του κατώτατου μισθού; Ακούσατε εσείς; Θα την πει αρχές του Γενάρη, όταν θα καταλήξουν με τον διάλογο; Και με ποιο κριτήριο; Είπαμε τα κριτήρια ποια θα είναι. Άρα, λοιπόν, η κατάλυση του κατώτατου μισθού, η αύξησή του, θα είναι, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη, στα πλαίσια αυτά που αποφάσισαν και στην Πορτογαλία, στα 80 λεπτά την ημέρα, για να μη διασαλευτεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, η κερδοφορία τους. Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι η πρότασή μας αποτελεί, αν θέλετε, τη λύση για τους εργαζόμενους, για τα λαϊκά στρώματα. Είναι η επαναφορά των 751 ευρώ κατώτατου μισθού. Είναι η επαναφορά, αν θέλετε, του νόμου που διασφάλιζε αυτές τις διαπραγματεύσεις, τις - εντός εισαγωγικών - «ελεύθερες», γιατί ποτέ δεν ήταν ελεύθερες και βεβαίως, είναι μια σειρά κατάργησης διατάξεων των προηγούμενων νόμων, που πράγματι διασφαλίζουν ότι εδώ η εργατική τάξη μπορεί να οργανώσει την πάλη της μέσα από την ανασύνταξη του κινήματος και να πετύχει καλύτερους όρους αμοιβής και εργασίας. Αλλιώς η ίδια η εργατική τάξη θα στείλει και εσάς εκεί που έστειλε και τους άλλους και θα διεκδικήσει, μέσα από την πάλη της, μέσα από τους αγώνες της, ανατροπή αυτής της πολιτικής και βεβαίως, δημιουργία προϋποθέσεων για άλλη πορεία.
Ευχαριστούμε τον κ. Κατσώτη. Τώρα τον λόγο έχει για δώδεκα λεπτά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Τζαβάρας και αμέσως μετά ο κ. Ξυδάκης. Μετά είναι η κ. Λιβανίου, ο κ. Κεγκέρογλου, ο κ. Χατζησάββας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από τη Χρυσή Αυγή, ο κ. Παπαδόπουλος, η κ. Κατσαβριά και θα ολοκληρώσουμε με τον κ. Μάρδα. Ορίστε, κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα, πράγματι οργανώσατε, κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, μια κοινοβουλευτική πανήγυρη, θα τη χαρακτήριζα, για να χειροκροτήσετε με τέτοιο πάθος αυτή την πολύ μεγάλη προσφορά προς τους εργαζόμενους της Ελλάδας, σ' αυτούς που αυταπατάστε ακόμα να πιστεύετε ότι χαίρετε της εκτιμήσεώς τους. Μα, είναι δυνατόν, κυρία Υπουργέ, εσείς, διδάκτωρ του Εργατικού Δικαίου, από ότι έχω πληροφορηθεί, διαβάζοντας το βιογραφικό σας και νέα πολιτικός, που θα έπρεπε σε αυτή την Αίθουσα να φέρετε ένα νέο ήθος, να κατηγορείτε τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας ότι είναι εναντίον των συλλογικών διαπραγματεύσεων; Έχετε εσείς το σθένος να διαστρέφετε τόσο πολύ το νόημα των λόγων, που είχε την ευκαιρία να απευθύνει πανελληνίως στο ακροατήριο όλης της Ελλάδας από το βήμα της Έκθεσης Θεσσαλονίκης και όπου ξεκάθαρα είπε ότι εμείς είμαστε υπέρ των ελευθέρων διαπραγματεύσεων, που αποτελούν εκδήλωση της συλλογικής αυτονομίας, δηλαδή της εξουσίας που αναγνωρίζει το Σύνταγμα του 1975; Η Νέα Δημοκρατία το έχει συντάξει αυτό με την πλειοψηφία, που είχε τότε και που βεβαίως, όπως λένε οι ειδικοί, είναι το πιο φιλελεύθερο σύνταγμα, που είχε ποτέ αυτή η χώρα. Γι' αυτό δεν έχετε, παρεμπιπτόντως λέω, και το δικαίωμα να κατηγορείτε τη Νέα Δημοκρατία και τον Μητσοτάκη ότι είναι ακροδεξιός ή έχει σχέση με την οποιαδήποτε εκδήλωση αυταρχισμού ή ολοκληρωτισμού σε αυτόν τον τόπο. Εκεί, λοιπόν, με τη συλλογική αυτονομία που το Σύνταγμα τη διασφαλίζει, την κατοχυρώνει και την βάζει θεμέλιο στον τρόπο με τον οποίο επιλύονται τα ζητήματα και οι τριβές που αναπτύσσονται μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, θεμελιώνεται όλη ακριβώς η φιλοσοφία της Νέας Δημοκρατίας, που είναι η παράταξη, που εκφράζει τον φιλελευθερισμό και όχι τον νεοφιλελευθερισμό. Είναι η παράταξη που στηρίζει την παρουσία της επί δεκαετίες σε αυτόν τον τόπο, επειδή έχει επενδύσει στην ελευθερία, στην ισότητα και στη δικαιοσύνη. Κι εσείς τώρα έρχεστε να μας πείτε, τι ακριβώς; Δεν έχω αντιληφθεί. Ότι αποκαθίσταται με τη συγκεκριμένη τροπολογία η διαδικασία των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η οποία είχε καταργηθεί; Από ποια διάταξη νόμου αυτό το πληροφορείστε; Είναι γνωστό ότι, πράγματι, στην Ελλάδα εξακολουθεί να ισχύει ο ν.1876/1990 για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Σ' αυτόν τον νόμο, λοιπόν, υπάρχει ως νομική πραγματικότητα, που ρυθμίζει όλες τις σχέσεις του συλλογικού εργατικού βίου, η δυνατότητα που έχουν οι κοινωνικοί εταίροι, μέσω των οργανώσεών τους να επιλύουν όλα τα ζητήματα, που έχουν σχέση με τους όρους της εργασίας και με τον καθορισμό των αμοιβών, των μισθών και των ημερομισθίων. Μία μόνο εξαίρεση υπάρχει, την οποία, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, ο ν.4093/2012 την έχει καθιερώσει και αυτήν ακριβώς την εξαίρεση την υιοθέτησε, γιατί αποφάσισε στην Ελλάδα να εφαρμόσει ένα νέο σύστημα καθορισμού του κατώτατου νόμιμου μισθού και του κατώτατου νόμιμου ημερομισθίου. Είπε, λοιπόν, ο νομοθέτης και η Βουλή αποφάσισε ότι μετά από αυτήν τη μεταρρύθμιση πλέον, δεν θα αποφασίζουν με συλλογικές διαπραγματεύσεις οι κοινωνικοί εταίροι για τον νόμιμο κατώτατο μισθό και το νόμιμο κατώτατο ημερομίσθιο, αλλά θα αποφασίζει το κράτος γι' αυτό. Και, βέβαια, θα έλεγα ότι αν είχατε από τη στιγμή που αναλάβατε την εξουσία φέρει μια τροποποίηση, μια μεταρρύθμιση και καταργούσατε αυτό το καθεστώς και οδηγούσατε πάλι τα πράγματα στον ν.1876/1990, δηλαδή στο καθεστώς του καθορισμού του νόμιμου κατώτατου ημερομισθίου και του νόμιμου κατώτατου μισθού με συλλογικές διαπραγματεύσεις, με την εθνική, δηλαδή, συλλογική σύμβαση εργασίας, τότε θα είχατε κάθε δικαίωμα, απευθυνόμενοι σε αυτό το Σώμα, να μας πείτε: Ναι, κύριοι, είμαστε διαφορετικοί, γιατί εσείς είστε εναντίον των εργαζομένων, ενώ εμείς είμαστε υπέρ της συλλογικής αυτονομίας σε όλες τις δυνατές της εκφάνσεις. Γιατί δεν το έχετε κάνει αυτό μέχρι σήμερα, κυρία Υπουργέ; Όμως, το χειρότερο που κάνετε, είναι να φέρνετε σήμερα μια τροπολογία, η οποία προσθέτει μια παράγραφο 8 σε ποια διάταξη; Στη διάταξη του άρθρου 103 του ν.4172/2013, νόμου, δηλαδή, ο οποίος ουσιαστικά είναι εφαρμοστικός του δευτέρου μνημονίου. Έτσι είναι, τουλάχιστον για όσους καταλαβαίνουν, για όσους κατανοούν την πραγματικότητα και όχι για όσους χρησιμοποιούν το ψέμα, με τον τρόπο που έχει αποκαλύψει ο Φρόιντ, δηλαδή ως μηχανισμό άμυνας εναντίον μιας πραγματικότητας, που μας είναι εχθρική, όπως - καλή ώρα - συμβαίνει στην περίπτωση τη δικιά σας. Αντί, λοιπόν, να μας πείτε: Ναι, επαναφέρουμε το παλιό καθεστώς και αποκαθιστούμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις σε όλες τις δυνατές εκφάνσεις του καθορισμού του συλλογικού βίου στις εργατικές σχέσεις, έρχεστε σήμερα και επικαιροποιείτε, ουσιαστικά αποδέχεστε και εμμέσως αναγνωρίζετε ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος πλέον στην Ελλάδα και μετά τη λήξη των μνημονίων, όπως πανηγυρίσατε πρόσφατα, για να καθορίζεται ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο από τη νομοθετική οδό, δηλαδή από την πράξη του κράτους και όχι από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Γιατί μας ψέγετε, λοιπόν; Πού είναι το δικαίωμά σας να απευθύνεστε στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, τη στιγμή που υιοθετείτε πλέον με τον τρόπο αυτόν εμμέσως και τις διατάξεις του δευτέρου μνημονίου, την οποία, όπως ακούσατε από τους προλαλήσαντες, είχατε διαρρήδην καταγγείλει και την είχατε καταψηφίσει; Και σήμερα, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, με αυτή την τροπολογία, την προσθήκη δηλαδή της παραγράφου 8 στη συγκεκριμένη διάταξη, κάτω από τα χειροκροτήματά σας και τον ενθουσιασμό σας, ουσιαστικά πραγματοποιείτε μία καθαρή επιστροφή στο δεύτερο μνημόνιο και στις διατάξεις που στο πλαίσιο αυτού του μνημονίου έχει ψηφίσει η Βουλή. Για πείτε μας, λοιπόν, τι θέλετε; Πείτε μας, για να ξέρει και ο ελληνικός λαός, με ποιον τρόπο έχετε φθάσει σε αυτό το σημείο του εμπαιγμού όλων εκείνων, που περιμένουν πράγματι από την Κυβέρνηση να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της; Όμως, φαίνεται ότι…
Επί της ουσίας πείτε μας κάτι! Θέλετε να ψηφιστεί ή όχι;
Αυτή την ουσία την έχετε στο μυαλό σας και κρατήστε τη για λογαριασμό σας. Όταν μιλάει ο αγορητής, όταν μιλάει ο Βουλευτής στο Βήμα, να ξέρετε ένα πράγμα - δεν μπορώ να καταλάβω, βέβαια, γιατί με διακόπτετε, αλλά δεν πειράζει, καλά κάνετε - να ξέρετε ότι όταν μιλάω εγώ στο Βήμα και όλοι οι συνάδελφοί μου που δεν ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουμε τίποτα άλλο στο μυαλό μας πάρεξ ελευθερία και γλώσσα. Γι' αυτό, κύριε, σταματήστε να με καταπιέζετε με αυτόν τον τρόπο, γιατί πράγματι είναι βέβαιον - και εσείς σήμερα εδώ το επιβεβαιώνετε - ότι αυτή η Κυβέρνηση, που εκπροσωπείται σήμερα από αυτούς εδώ τους κυρίους Υπουργούς και έχει ως Πρωθυπουργό τον κ. Τσίπρα, ένα πράγμα δεν ανέχεται: την Αντιπολίτευση, τον αντίθετο λόγο, τον λόγο που εισάγει ζητήματα τέτοια που ξεφεύγουν από τα όρια της αντίληψης, που έχουν για τον αυταρχισμό και την κομματοκρατία, γι' αυτό που σήμερα εκπροσωπείτε εσείς, ως οι ιδεολόγοι ενός κρατισμού, που δεν έχει πλέον όρια, αλλά δεν έχει και προσχήματα. Ακόμα και όταν είστε αναγκασμένοι να παίρνετε μέτρα φιλελεύθερα, ακόμα και όταν είστε υποχρεωμένοι να πιθηκίζετε και να μαϊμουδίζετε, δήθεν ότι είστε υπέρ της ανοιχτής και της ελεύθερης αγοράς, στο βάθος της ψυχής σας ένα πράγμα έχετε: πώς θα κάνετε το κράτος «πατερούλη» όλων των πολιτών. Ε, αυτό, πράγματι, η πραγματικότητα και κυρίως ο ελληνικός λαός σάς το αρνείται συστηματικά. Και γι' αυτό καταφεύγετε στα ψέματα. Είναι ένας μηχανισμός άμυνας, που τον χρησιμοποιείτε, γιατί πλέον δεν μπορείτε να αντέξετε τον πραγματικό θρήνο, που θα έπρεπε να συνοδεύει όλες τις κινήσεις σας, εάν συνέβαινε θαρραλέα και είχατε τη δυνατότητα να ρίξετε ένα βλέμμα έξω από το παράθυρο εδώ του Κοινοβουλίου ή του κυβερνείου σας και να δείτε πώς αντιδρά ο κόσμος, πώς μάχεται ο κόσμος και να δείτε πώς σχολιάζει ο κόσμος όλους αυτούς εδώ τους φενακισμούς και όλες αυτές τις προσπάθειες που κάνετε για να εξαπατήσετε τους εαυτούς σας, αλλά και την ίδια την κοινωνία. Γι' αυτό, λοιπόν, τι να κάνουμε, κυρία Υπουργέ; Πρέπει να το πάρετε απόφαση. Πρέπει να πάρετε απόφαση ότι αυτή την τύχη σας που ενδίδει, αυτά τα έργα σας που απέτυχαν και αυτά τα σχέδια της διακυβέρνησής σας, που απεδείχθησαν πλάνες, στο τέλος οι μόνοι που θα τα υποστείτε είστε εσείς και κανένας άλλος. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Τζαβάρα. Ο κ. Ξυδάκης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο και αμέσως μετά η κ. Λιβανίου. Ορίστε, κύριε Ξυδάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα στο Γ΄ Θερινό Τμήμα έχουμε το καθήκον, τη χαρά και την πρόκληση να έρθουμε αντιμέτωποι με δύο νομοθετήματα, τα οποία έχουν τη δική τους σημασία και ένα ιδιαίτερο ιστορικό βάθος. Το ένα αφορά τη δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», μια μεγάλη δωρεά προς το ελληνικό κράτος για ένα έργο κοινωνικής ευποιίας, για ένα έργο κοινωνικής πρόνοιας, για ένα έργο, που αφορά τη δημόσια υγεία. Και με αυτή την ευκαιρία ακούστηκαν και ευνοϊκά σχόλια, ακούστηκαν και κάποια κακεντρεχή σχόλια. Γίνεται μία ανακόλουθη, μία ασυνεχής σύγκριση διαφορετικών ιστορικών στιγμών και διαφορετικών προσεγγίσεων, χωρίς να δούμε, ακόμη και όταν μιλάμε για μεγάλους ευεργέτες και μεγάλες δωρεές ιδιωτών προς το δημόσιο, το ιστορικό βάθος και την ουσία. Να θυμηθούμε ότι όλο το νεοελληνικό κράτος τον 19ο αιώνα, για να οικοδομήσει θεσμούς παιδείας και κοινωνικής πρόνοιας, στηρίχθηκε, εν πολλοίς, στους μεγάλους ευεργέτες, να δούμε τους ανθρωπότυπους και την ειδική φυσιογνωμία των ευεργετών στον 19ο αιώνα. Ήταν κυρίως Ηπειρώτες, άνθρωποι, που έφτιαξαν τον πλούτο τους, εκτός εθνικών συνόρων, εκτός του μικρού ελληνικού προτύπου βασιλείου εκείνης της εποχής, στις υπερδουνάβιες ηγεμονίες, στη Ρωσία, στη Δυτική Ευρώπη, στη Βόρεια Αφρική, στην Αίγυπτο. Έκανε μια παρατήρηση ο κ. Καρράς από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη για τη δυσπιστία, που εκφράζεται εμπράκτως στη σύμβαση για τις δυνατότητες ταχείας επίλυσης διαφορών από τα ελληνικά διοικητικά δικαστήρια και την παραπομπή των οψέποτε διαφορών σε κάποιο άλλο διεθνές διαιτητικό όργανο. Αν διαβάσετε τις διαθήκες των μεγάλων ευεργετών του 19ου αιώνα, οι οποίες απόκεινται σε διάφορα αρχεία, θα δείτε με πόση λεπτολογία καταγράφεται αυτή η πάγια δυσπιστία των ευεργετών προς τις δυνατότητες του ελληνικού κράτους να απορροφήσει αυτήν τη δωρεά για το κοινό καλό και να μη διοχετευθεί σε κομματικά ή ιδιοτελή κανάλια. Ωστόσο, όλοι αναγνώρισαν ότι η σύμβαση, όπως κατατίθεται για κύρωση εδώ, στην Ελληνική Βουλή σήμερα, είναι υπεράνω πάσης υποψίας, διαυγής, καθαρή, συγκροτημένη, τεχνοκρατικά άψογη και σχεδόν καταδικασμένη να λειτουργήσει σωστά, με όλες τις προϋποθέσεις, τους όρους και τις ρήτρες. Κατά τούτο, λοιπόν, ως μέλη αυτού του Κοινοβουλίου, ως μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας, σε μία κρίσιμη ιστορικά περίοδο για τη χώρα, πρέπει να αισθανόμαστε ικανοποίηση και ότι γίνονται και κάποια βήματα στον τομέα της δημόσιας διοίκησης, στον τομέα της πολιτικής διοίκησης, στον τομέα ωρίμανσης της πολιτικής κουλτούρας. Και γίνεται αυτό με Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι κακό αυτό. Ας δώσει και η Αριστερά το δικό της δείγμα γραφής για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, για τους μεγάλους εκσυγχρονισμούς, που χρειάζεται αυτή η χώρα. Ας δούμε, επίσης, όλοι - δεν βγάζω φυσικά τον εαυτό μου έξω - ότι αυτές οι κινήσεις των μεγάλων ευεργεσιών, των μεγάλων δωρεών στους τομείς των κοινωνικών έργων, που απευθύνονται απευθείας στην κοινωνία, γίνονται σε μία περίοδο που μεγάλοι Έλληνες πλούσιοι, μεγάλοι Έλληνες κεφαλαιοκράτες, ακόμη τώρα που μιλάμε, σε αυτήν την πληγωμένη πατρίδα, αποφεύγουν να πληρώσουν φόρους, αποφεύγουν να επενδύσουν, αποφεύγουν να κάνουν ευεργεσίες. Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» και άλλα ομόλογα ιδρύματα είναι αυτά τα οποία σπάνε την κακή παράδοση των έργων κοινωνικής ευποιίας από την ελληνική κεφαλαιοκρατία στον εικοστό αιώνα. Άλλαξε την ατζέντα και μάλιστα, με έναν τρόπο, που μας κάνει να σκεφτούμε τι σημαίνει επιστροφή του κέρδους και του πλούτου στην κοινωνία, απ' όπου προήλθαν ή επιστροφή ενός κέρδους και ενός πλούτου, που μπορεί να προήλθε από τον διεθνή χώρο, αλλά επιστρέφει στην πατρίδα αυτού, που το κέρδισε ως ένα δώρο για τη γη του, για τους ανθρώπους, για τη χώρα που τον μεγάλωσε, για τη χώρα που τον έθρεψε, για τη χώρα που τον ενέπνευσε. Τέτοια πρέπει να συζητάμε σε αυτήν την αίθουσα. Ας τα συζητήσουμε, έστω και εκ των υστέρων, και ας δούμε απέναντι σε αυτές τις μεγάλες κινήσεις, που παράγουν ένα είδος ανανέωσης της κοινωνικής συνείδησης, τα άλλα παραδείγματα της ελληνικής πλουτοκρατίας, Ελλήνων ολιγαρχών, οι οποίοι επενδύουν τα κέρδη τους, επενδύουν τα πλούτη τους, όχι στην κοινωνία, όχι στην πατρίδα τους, όχι στους ανθρώπους, όχι στα νιάτα, όχι στην υγεία, αλλά στις ΠΑΕ, στον τζόγο και στα media ως τζόγο. Ας το δούμε αυτό. Είναι και αυτό ένα πολιτικό δίδαγμα, ένα πολιτικό μήνυμα. Αναφέρθηκαν συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης και σε διάφορες πτυχές της τροπολογίας, που έφερε η Υπουργός Εργασίας και η Κυβέρνηση, για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και του κατώτατου μισθού. Θα συμφωνήσω σε ένα πράγμα, ότι ναι, ο πραγματικός στόχος μιας κοινωνίας, που εργάζεται και ζει ελεύθερα, είναι η επαναφορά στο καθεστώς του 1990, την πλήρη ελευθερία των διαπραγματεύσεων. Το εργατικό κίνημα, οι εργαζόμενοι, πρέπει να έχουν πλήρη ελευθερία και αυτονομία και από τα κόμματα και από την εκτελεστική εξουσία, να βούλονται και να βουλεύονται και να καθιερώνουν τα δικά τους σχήματα. Θα γίνει και αυτό, αλλά βγαίνοντας από την μνημονιακή υπαγωγή, αυτό είναι το πρώτο βήμα, το οποίο στέλνει ένα μήνυμα, ένα σήμα στον κόσμο της εργασίας - ο οποίος περισσότερο απ' όλους, υπέφερε στη διάρκεια του μνημονιακού καταναγκασμού - ότι κάτι αρχίζει να αλλάζει. Είναι μακρύς ο δρόμος, είναι δύσβατος, είναι ανωφερής, ωστόσο κάτι γίνεται. Κάπου θα πάμε. Έχουμε κάπου να πιστεύουμε και σε κάτι να ελπίζουμε. Γι' αυτό η ισοπέδωση και η πλήρης εκμηδένιση της όποιας προσπάθειας, του όποιου βήματος είναι μεμψιμοιρία, μικροψυχία και μικρότητα. Δεν στέλνουμε έτσι ένα μήνυμα ελπίδας και κουράγιου στον κόσμο που έχει πονέσει, που έχει υποφέρει περισσότερο απ' όλους από τη φρικτή εσωτερική υποτίμηση, που έφεραν τα μνημόνια στην Ελλάδα τα τελευταία οκτώ χρόνια, από τον κόσμο που είδε το εισόδημά του να μικραίνει ή να βυθίζεται στη διαρκή επισφάλεια. Η δουλειά του πολιτικού κόσμου και των αιρετών αρχόντων μέσα στην δημοκρατία είναι να δημιουργούν υλικούς όρους και καλύτερες προϋποθέσεις, αλλά μαζί με αυτό, να στέλνουμε ένα μήνυμα, πίστη στη δημοκρατία, στις δυνάμεις της κοινωνίας, στις δυνάμεις των ανθρώπων και της δημοκρατικής πολιτείας. Θα ήθελα να υπερασπιστώ - αν και δεν έχει ανάγκη τη δική μου υπεράσπιση - τον Παύλο Πολάκη, από κάποια παρατήρηση που έκανε ο συνάδελφος κ. Θεοχαρόπουλος. Υπήρξε ένα δημοσίευμα επιπόλαιο - δεν θα το πω δόλιο - σε μία εφημερίδα μικρής κυκλοφορίας ή σε ένα site, δεν το θυμάμαι, που ήθελε να χτυπήσει τον Παύλο Πολάκη. Μπορείς να βρεις διάφορα για τον Παύλο Πολάκη - προθύμως εκτίθεται, προθύμως ορμά, προθύμως συγκρούεται, είναι ανοιχτό βιβλίο - όχι όμως γι' αυτό που τον κατηγόρησαν σήμερα το πρωί. Έπεσε στην παγίδα και ο κ. Θεοχαρόπουλος, που συνήθως είναι πιο προσεκτικός και πιο διαβασμένος. Είπαν ότι κατεφέρθη μέσα σε επιτροπή του Κοινοβουλίου ο Παύλος Πολάκης εναντίον της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ». Λάθος! Να διαβάσετε τα Πρακτικά.
Τα διαβάσαμε. Τα διαβάσαμε από τα Βήμα της Βουλής.
Μην με διακόπτετε, σας παρακαλώ. Θα σας πω, λοιπόν, εγώ τι διάβασα. Ο Πολάκης είπε ένα πράγμα, που θα το προσυπέγραφα μέχρι κεραίας. Ούτε κρατιστής είμαι, ούτε σταλινόβρυτος ούτε νεοφιλελές. Δημοκράτης είμαι και αριστερός. Ο Πολάκης λοιπόν είπε ένα πράγμα, που οποιοσδήποτε έχει ασχοληθεί με τη δημόσια διοίκηση, έστω και για δύο μήνες ή με την αυτοδιοίκηση για έναν χρόνο ή με οποιοδήποτε δημόσιο θεσμό, το γνωρίζει στην Ελλάδα, ότι έχουμε ένα πάρα πολύ βαρύ δημόσιο λογιστικό, με τεράστιους βραδείς μηχανισμούς προληπτικής κοστολόγησης και προληπτικών ελέγχων, το οποίο πολλές φορές οδηγεί τη διοίκηση σε αδράνεια, σε αδιέξοδα, σε δυσχέρειες. Είπε, λοιπόν, το προφανές, ιδιαίτερα μετά τη μεγάλη ιστορική περιπέτεια της χώρας, ότι ένα καθήκον των αιρετών δημοκρατών πολιτικών είναι να «βάλουν χέρι» και εκεί, να επιταχύνουν τα διοικητικά δικαστήρια, να ελαφρώσει το δημόσιο λογιστικό, ποτέ όμως εις βάρος της διαφάνειας και της διαύγειας. Ποτέ δεν έχει πει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι αμφιβάλλει για τη λειτουργικότητα του θεσμού της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ». Αυτό που είναι καθήκον της δημοκρατικής πολιτείας, ιδιαίτερα καθώς βγαίνουμε από την ιστορική περιπέτεια και ετοιμαζόμαστε για μία άλλη ιστορική φάση, είναι να φτιάξουμε ένα πιο λειτουργικό, πιο ευέλικτο, πιο δίκαιο και πιο αποτελεσματικό δημόσιο λογιστικό, ένα πιο λειτουργικό δημοκρατικό κράτος. Αυτό το προσυπογράφει ο κάθε δημοκράτης, μέχρι κεραίας. Διαφορετικά, σας παραπέμπω στις εκθέσεις της Κομισιόν προ τριάντα - σαράντα ημερών για το αρνητικό ρεκόρ της Ελλάδας στα διοικητικά δικαστήρια. Ο μέσος χρόνος τελεσιδικίας είναι πέντε και έξι χρόνια, όταν άλλες χώρες έχουν έξι και δώδεκα μήνες. Θα ήθελα να σας πω και για την έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου - που δεν είναι κανένας αριστερίστικος οργανισμός - το οποίο έκρινε την αποτελεσματικότητα των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, που κάποιος εδώ τις υπερασπίστηκε. Και εμείς υπερασπιζόμαστε το να συνεργάζεται ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας, όπου πρέπει, για καλύτερα αποτελέσματα, με όρους, κανόνες και ρήτρες. Όμως, το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο ισχυρίζεται ότι πάνω από το 50% των περιπτώσεων μεγάλων έργων έγιναν με λανθασμένους τρόπους, με μεγάλες καθυστερήσεις, με διασπάθιση χρήματος και χωρίς επίτευξη τελικού σκοπού. Ας ρωτήσουμε την ιταλική κυβέρνηση, που διαχειρίζεται τη γέφυρα στη Γένοβα, για να δούμε τι έχουν να μας πούνε. Σύμπραξη ήταν και εκείνη και υπάρχουν έλεγχοι για ποινικές ευθύνες. Δεν υπάρχουν μαύρα και άσπρα, δεν υπάρχουν καλοί φιλελεύθεροι και κακοί κρατιστές. Οι χειρότεροι κρατιστές στην Ελλάδα ήταν η Δεξιά του '50, του '60, του '70 και, δυστυχώς, ακόμα και τώρα, για το κράτος της πελατείας και των κολλητών, για τον «crony capitalism» τον οποίο λατρεύουν. Αυτοί είναι οι κρατιστές, οι σημερινοί βαφτισμένοι «φιλελεύθεροι». Μία από τις πιο γνήσιες παραδόσεις της Αριστεράς διαχρονικά από τον 19ο αιώνα είναι ότι πλάι στο μαρξισμό ήταν και ο φιλελευθερισμός. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ξυδάκη. Η κ. Λιβανίου έχει τον λόγο για επτά λεπτά. Μετά ακολουθεί ο κ. Κεγκέρογλου, ο κ. Χατζησάββας ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και τρεις συνάδελφοι Βουλευτές. Τέλος, θα λάβουν τον λόγο οι Υπουργοί, για να ολοκληρώσουμε τη συζήτηση. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο - σύμβαση, που αφορά σε μία δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» προς το Υπουργείο Υγείας ή, αν θέλετε καλύτερα, σε μία ευεργεσία του Ιδρύματος προς το σύνολο του ελληνικού λαού. Πρόκειται για ευεργεσία, διότι η συνεισφορά πόρων στη δημόσια υγεία, η εθελοντική ανάληψη της υποχρέωσης ανέγερσης κτηρίων για δομές της δημόσιας υγείας, η προμήθεια εξοπλισμού και η κάλυψη μιας σειράς αναγκών, που είναι δύσκολο να καλυφθούν επαρκώς, λόγω των περιορισμένων πόρων του κράτους, λύνει προβλήματα και κυρίως ενισχύει την ποιότητα των υπηρεσιών, που διαθέτει το κράτος δωρεάν. Άκουσα και στην επιτροπή το επιχείρημα ότι έχουμε αλλάξει στάση ή ότι η σύμβαση και αυτή η θετική εξέλιξη αφορά την πολιτική εικόνα της Κυβέρνησης, που δήθεν αποκτά μία δυνατότητα εξυπηρετήσεων. Δυστυχώς, ορισμένοι ξεχνούν τον ρόλο, που έχουν, ως εκπρόσωποι του ελληνικού λαού στη Βουλή και θεωρούν ότι τα πάντα εντάσσονται στην πολιτική της επικοινωνίας και των συνθημάτων. Παραγνωρίζουν το γεγονός ότι πρόκειται για μία σύμβαση, που ορίζει με λεπτομέρεια και απόλυτη διαφάνεια το πώς ακριβώς θα εξελιχθούν τα έργα και οι προμήθειες. Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι εξειδικευμένος νομικός, για να αντιληφθεί ότι με τη συγκεκριμένη σύμβαση η πλήρης διαχείριση των έργων πραγματοποιείται από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», χωρίς καμμία διαχειριστική εμπλοκή της Κυβέρνησης και του κράτους. Παραγνωρίζουν, επομένως, την πραγματικότητα συνειδητά, για να δημιουργήσουν μία ψευδή εικόνα, αποκαλύπτοντας, όμως, τελικά την αλήθεια, ότι δηλαδή το μόνο που ενδιαφέρει την Αντιπολίτευση είναι η παλινόρθωση του συστήματος, που οδήγησε στη χρεοκοπία της χώρας και του ελληνικού λαού. Η επιλογή του Υπουργείου Υγείας να μην ακολουθήσει τη διαδικασία να αναλάβει το ίδιο την εκτέλεση των έργων και τη διαχείριση των κονδυλίων, που διαθέτει το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» είναι εξαιρετική. Από τη μία θα επιτρέψει την ολοκλήρωση όσων προβλέπονται, χωρίς τις καθυστερήσεις που ενίοτε προκαλούνται - και εσκεμμένα - από διάφορες υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού. Ταυτόχρονα, η σύμβαση επιτρέπει από τη μία στο Ίδρυμα να εκτελέσει έργα εντός δημοσίων δομών, όπως είναι ο «Ευαγγελισμός», αλλά ορίζει και το πεδίο ελέγχου, τους κανόνες εξέλιξης των έργων. Παράλληλα, η διαδικασία που προβλέπεται, διασφαλίζει εξ αρχής ότι κανείς δεν μπορεί να εμπλακεί στις διαδικασίες και στη διαχείριση των χρημάτων, πέρα από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Κατά συνέπεια, το επιχείρημα ότι όλη η σύμβαση θα επιτρέψει στην Κυβέρνηση να επιδοθεί σε πελατειακού τύπου διαχειριστικές ενέργειες, όπως αυτές που γνωρίζουν πολύ καλά ορισμένοι της Αντιπολίτευσης, δεν στέκει. Η διαδικασία που ακολουθείται σε αυτή την περίπτωση αποκαθιστά σε κάποιο βαθμό την αξιοπιστία της ελληνικής πολιτείας, αλλά και την εμπιστοσύνη στο κοινωνικό κράτος. Οι δομές δημόσιας υγείας αποτελούν έναν από τους κύριους πυλώνες του κοινωνικού κράτος. Το γεγονός ότι ένα ίδρυμα τέτοιου μεγέθους αποφασίζει να διαθέσει αυτό το ποσό και να καλύψει τις συγκεκριμένες ανάγκες, που καλύπτει αποδεικνύει την αναγνώριση της πραγματικής αξίας, που έχει το κοινωνικό κράτος. Ταυτόχρονα αποδεικνύει την αναγκαιότητα να ενισχυθεί το κοινωνικό κράτος, να αναβαθμιστεί και να παρέχει όσο το δυνατόν καλύτερες υπηρεσίες στους πολίτες. Ελπίζουμε όλοι ότι το παράδειγμα του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» θα ακολουθήσουν και άλλοι. Άλλωστε σταδιακά, γίνεται αντιληπτό από όλους ότι οι εποχές που δωρεές εξαφανίζονταν ή εξαντλούνταν στην καλλιέργεια δημόσιας εικόνας συγκεκριμένων προσώπων και συγκεκριμένων εκπροσώπων του συστήματος, έχουν παρέλθει - ελπίζουμε - οριστικά. Η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους και όχι μόνο. Η υποστήριξη των κοινωνικών και οικονομικών φορέων σε αυτή την κατεύθυνση είναι γεγονός. Είναι η ελπίδα ότι μπορούμε να διαμορφώσουμε μια νέα πραγματικότητα. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται η τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας για την αναθεώρηση του κατώτατου μισθού. Η Κυβέρνηση αποδεικνύει στην πράξη την προσήλωσή της στη βελτίωση των μισθολογικών όρων εργασίας στη χώρα. Για όσους βιάζονται να υποστηρίξουν ότι η έναρξη της διαδικασίας για την αναθεώρηση του κατώτατου μισθού εντάσσεται σε προεκλογική παροχολογία, θυμίζω απλώς ότι το σύνολο των εργαζομένων στη χώρα από το 2010 έως το 2014 υποχρεώθηκε σε μειώσεις μισθών, αναντίστοιχες με την κερδοφορία των επιχειρήσεων και των πραγματικών δεδομένων της ιδιωτικής οικονομίας. Ταυτόχρονα, ο περιορισμός των εργασιακών δικαιωμάτων μέχρι το 2014 διαμόρφωσε, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, μια κατάσταση τραγική, της οποίας μέρος έχει θεραπευθεί από το 2015 και μετά. Η πλειοψηφία των εργαζομένων εξακολουθεί σήμερα, οχτώ χρόνια μετά το πρώτο μνημόνιο, να αμείβεται ελάχιστα. Η κατάσταση αυτή πρέπει να αλλάξει άμεσα. Η αύξηση του κατώτατου μισθού είναι μια αναγκαιότητα, η οποία θα έχει σημαντικό και θετικό αντίκτυπο στο σύνολο της κοινωνίας. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Αντιπολίτευσης να υποστηρίζει ότι η οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας θα προκύψει μόνο μέσα από τις μεγάλες και ξένες επενδύσεις. Είναι όμως και αναφαίρετο δικαίωμα της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Εργασίας να υποστηρίζει ότι πρωταρχική σημασία έχει να αμείβονται όσο το δυνατόν καλύτερα και δίκαια οι εργαζόμενοι. Οι ανάγκες είναι πολλές για την κοινωνία και τη χώρα. Λυπούμαστε πάρα πολύ, αλλά η χώρα δεν μπορεί, δεν αντέχει και η κοινωνία σίγουρα δεν επιθυμεί να συγχρονιστεί με τους σχεδιασμούς της Αντιπολίτευσης. Η Κυβέρνηση, με την έξοδο από τα μνημόνια, θέτει τις προτεραιότητες στη βάση των πραγματικών αναγκών της, της πραγματικότητας της κοινωνίας και θα προχωρήσει, υλοποιώντας όσα περισσότερα μπορεί, για να ανακουφίσει τον κόσμο και να δημιουργήσει τις βάσεις για μια ανασυγκρότηση, που θα ανταποκρίνεται στην κοινωνική δικαιοσύνη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Λιβανίου. Ο κ. Κεγκέρογλου έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε σήμερα βεβαίως, την κύρωση μιας σύμβασης. Εγώ δεν ανήκω στο Τμήμα, αλλά, σύμφωνα με τον Κανονισμό, δικαιούμαι να μιλήσω για την τροπολογία που έχει καταθέσει το Κίνημα Αλλαγής και την οποία συνυπογράφω. Γίνεται σήμερα μια συζήτηση για το θέμα που αφορά τον κατώτατο μισθό, το κατώτατο ημερομίσθιο, τον τρόπο προσδιορισμού, που αποκαλύπτει πλήρως την Κυβέρνηση, η οποία τριάμισι χρόνια πριν μας έλεγε ότι την επαύριον θα νομοθετήσει τα 751 ευρώ - στη συνέχεια μας είπε «σε δύο δόσεις» - και βέβαια για την επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων. Όλο το διάστημα του τρίτου μνημονίου, είχε τη δικαιολογία «τι να κάνουμε, παιδιά, φέρνουμε μνημονιακές διατάξεις και τηρούμε τους μνημονιακούς νόμους, αφού έχουμε το τρίτο μνημόνιο», το οποίο μας υπενθυμίζουν ότι το ψηφίσαμε και εμείς. Βέβαια, είχαν αυτό το αιτιολογικό και αυτήν τη δικαιολογία, απευθυνόμενοι στον ελληνικό λαό, λέγοντας ταυτόχρονα ότι μόλις λήξει το μνημόνιο, ερχόμαστε πλέον και εφαρμόζουμε τη δικιά μας πολιτική. Και έληξε, λέει, το μνημόνιο, άλλοι λένε συνολικά, άλλοι λένε τυπικά. Σε κάθε περίπτωση, όμως, μετά τη λήξη αυτής της σύμβασης στις 20 Αυγούστου του 2018 ερχόμαστε να διαπιστώσουμε ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει να υποστηρίζει τις διατάξεις, τις οποίες ψήφισε μέσα στο πλαίσιο του τρίτου μνημονίου από ομαδικές απολύσεις, μέχρι την ανταπεργία, συνεχίζει να ισχύει η διάταξη και με αυτήν εκδίδονται οι νέες μειωμένες συντάξεις, για όσους συνταξιοδοτούνται από τον Μάιο του 2016 και μετά - νόμος Κατρούγκαλου - συνεχίζει να ισχύει η διάταξη που προβλέπει ότι από 1-1-2019 θα έχουμε περικοπή της προσωπικής διαφοράς, συνεχίζει να ισχύει η διάταξη που λέει ότι θα μειωθεί το αφορολόγητο και θα αφαιρεθεί από τους μισθωτούς, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους ένας τουλάχιστον ακόμη μισθός και όχι μόνο αυτό, αλλά μετά τη λέξη του μνημονίου - εντός ή εκτός εισαγωγικών - υπέγραψε ο Τσακαλώτος και την εκχώρηση δέκα χιλιάδων και πλέον ακινήτων στο υπερταμείο για ενενήντα εννέα χρόνια. Είναι η λήξη του μνημονίου, βλέπετε, με όλα αυτά. Σήμερα, βεβαίως έχουμε την πλήρη αποκάλυψη. Έρχεται η Κυβέρνηση μετά από δύο χρόνια, που θα μπορούσε να είχε εφαρμόσει το άρθρο 103 του ν.4172 το 2017, και λέει να επιταχύνουμε λίγο την εφαρμογή του μνημονιακού αυτού νόμου. Ναι, αυτός ο νόμος είχε ψηφιστεί σε περίοδο μνημονίου. Τώρα συνεχίζουμε να είμαστε ακόμα σε μνημόνιο; Τον επιβεβαιώνετε; Και γιατί λέτε ότι επαναφέρετε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, όταν για τη βασική διαπραγμάτευση, που είναι η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, λέτε ότι δεν πρέπει να ασχολείται με το μισθολογικό κόστος και τα μισθολογικά θέματα; Είναι δυνατόν να υποστηρίζετε κάτι τέτοιο; Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς φέρνουμε μια ολοκληρωμένη τροπολογία, η οποία λέει, ναι, τον πρώτο προσδιορισμό κάντε τον με τη διαδικασία η οποία προβλεπόταν ή ακόμη καλύτερα, ελάτε να ψηφίσουμε αυτό το οποίο λέγατε πριν. Αλλά η βασική αρχή για εμάς είναι να επανέλθουν στο πλαίσιο των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων οι κοινωνικοί εταίροι. Και αυτό που λέει η Νέα Δημοκρατία και το είπατε κι εσείς και προσπάθησε η κ. Αχτσιόγλου να θυμίσει τις διαχωριστικές γραμμές, είναι ότι ταυτιστήκατε απόλυτα στο συγκεκριμένο θέμα. Και μας είπε η Νέα Δημοκρατία «Μα, πώς είναι δυνατόν οι κοινωνικοί εταίροι να γνωρίζουν τι σηκώνει η οικονομία για να προσδιορίσουν τον κατώτατο μισθό;». Ναι, δεν γνωρίζουν οι εργοδότες, δεν γνωρίζει η εργοδοτική πλευρά τι σηκώνει η οικονομία και το ξέρει ο κρατικοδίαιτος υπάλληλος ακόμα και του α΄ ή β΄ ινστιτούτου ή του Υπουργείου. Αν είναι δυνατόν! Είναι επιχείρημα αυτό; Απλά, αυτός ο μηχανισμός θεσπίστηκε σε περίοδο μνημονίου. Βεβαίως έρχεται να «δικαιώσει» τη Νέα Δημοκρατία ο ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνοντας αυτόν τον μηχανισμό, δυο χρόνια όμως μετά, σε περίοδο μη μνημονίου. Δεν γίνεται, κύριοι. Ή το ένα ισχύει ή το άλλο. Ή 20 Αυγούστου τελείωσαν οι βαριές υποχρεώσεις της χώρας και μπορούμε να νομοθετήσουμε ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις ή δεν ισχύουν. Να πω κάτι. Ο κατώτατος μισθός θα εφαρμόζεται στον ιδιωτικό τομέα αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους του δημόσιου και τους φορείς γενικής κυβέρνησης που έχουν σχέση ιδιωτικού δικαίου. Αυτό είναι γνωστό. Αν λοιπόν, η Κυβέρνηση είχε αληθή πρόθεση για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού από 1-1-2019, η Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους θα είχε επιστραφεί ως απαράδεκτη. Λέει, λοιπόν, το σημείο β΄ της Έκθεσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους: «Από τις προτεινόμενες διατάξεις δεν προκαλούνται δημοσιονομικές επιπτώσεις επί του κρατικού προϋπολογισμού και των προϋπολογισμών των λοιπών φορέων της γενικής κυβέρνησης». Δεν προκαλούνται; Θα εξαιρέσετε το δημόσιο; Δεν κατάλαβα. Ή είναι μόνο σε σχέση με την προεκλογική τακτική ακόμα και αυτό, ακόμα και η εφαρμογή του μηχανισμού; Παρακαλώ η έκθεση αυτή να επιστραφεί ως μη παραδεκτή. Αυτό που έπρεπε να πουν είναι ότι οι επιπτώσεις και το κόστος στον προϋπολογισμό θα εξαρτηθούν από το τελικό αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων και από το ύψος της αναπροσαρμογής. Αυτό εδώ το πράγμα δεν γίνεται αποδεκτό από εμάς. Δεύτερο θέμα: Υποκατώτατος μισθός. Θεσπίστηκε για να υπάρξει κίνητρο στον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου να εργαστούν - έτσι μας είπαν - και οι κάτω των είκοσι πέντε ετών που είχαν υψηλή ανεργία. Σήμερα μπορείτε να μου πείτε, κύριοι της Κυβέρνησης, γιατί εφαρμόζετε τον υποκατώτατο μισθό ακόμα και στο δημόσιο; Οι εργαζόμενοι κάτω από είκοσι πέντε ετών στην κοινωφελή εργασία τώρα, αλλά και στο τελευταίο ακόμα πρόγραμμα που ξεκινά τώρα, προβλέπεται να έχουν υποκατώτατο μισθό; Γιατί δεν τον καταργείτε με διάταξη; Εμείς, λοιπόν, έχουμε μια ολοκληρωμένη τροπολογία, η οποία προβλέπει την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, η οποία προβλέπει την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων μετά την πρώτη εφαρμογή του μηχανισμού αμέσως από τον Γενάρη του 2019 και προβλέπει την προσαρμογή του τελικού μισθού του εργαζόμενου με βάση τον κατώτατο, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις τριετίες. Είναι μια μεγάλη παράλειψη της Κυβέρνησης και βάλτε το έστω στη δική σας διάταξη. Προσθέστε το. Είναι εντελώς λάθος το ότι δεν επαναφέρετε την απρόσκοπτη συμμετοχή των τριετιών στον προσδιορισμό του βασικού μισθού του εργαζόμενου. Τέλος, επειδή πολλά ακούστηκαν για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τις συλλογικές συμβάσεις και την επεκτασιμότητα, έχει εκδώσει μια εγκύκλιο η κ. Αχτσιόγλου στις 17-6-2018, η οποία έχει θέμα: «Έλεγχος συνδρομής προϋποθέσεων για την επέκταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων». Η τελευταία παράγραφος λέει: «Σε περίπτωση μη υποβολής από την εργοδοτική οργάνωση του μητρώου μελών της και της συνακόλουθης αδυναμίας τήρησης της προβλεπόμενης διαδικασίας, η επέκταση της συλλογικής σύμβασης δεν είναι δυνατή». Και μόνο αυτό περιορίζει τις δυνατότητες του Υπουργείου και τη βούληση φυσικά, όσο και αν αυτή εκφράζεται, να επεκταθούν οι συλλογικές συμβάσεις.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Επομένως, για εμάς είναι θετικό το ότι κάποιος θυμήθηκε, έστω μετά από τριάμισι χρόνια, τον μηχανισμό αναπροσαρμογής του μισθού, αλλά είναι κουτσό βήμα και μάλιστα μνημονιακό σε περίοδο μη μνημονίου και γι' αυτό προτείναμε τη δική μας τροπολογία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κεγκέρογλου. Ο κ. Χατζησάββας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά. Μετά θα μιλήσουν η κ. Κατσαβριά, ο κ. Παπαδόπουλος και ο κ. Μάρδας. Ορίστε, κύριε Χατζησάββα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλό θα είναι να μην χρειάζονται νομοσχέδια για φιλανθρωπίες και για δωρεές και να λειτουργεί συντεταγμένα και σωστά το κράτος σ' ό,τι αφορά τη δημόσια υγεία και την παιδεία, αλλά και όλες τις άλλες βαθμίδες διοίκησης. Όσον αφορά, όμως, αυτήν την πολυδιαφημισμένη τροπολογία της κ. Αχτσιόγλου σχετικά με την άνοδο του κατώτατου μισθού, έτσι το παρουσίασαν τα συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης που ελέγχονται από την Κυβέρνηση, δηλαδή ως την τροπολογία που θα λύσει όλα τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από τις μνημονιακές δεσμεύσεις και νομοθετήσεις που ψήφισε στο σύνολό της η Βουλή, πλην της Χρυσής Αυγής. Τι είναι στην πραγματικότητα, όμως, αυτή η τροπολογία; Η τροπολογία αυτή απλά λέει ότι θα επανακαθορίσει τις προθεσμίες αναφορικά με την εκκίνηση της διαδικασίας διαμόρφωσης του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου για το έτος 2018. Λέει ότι θα ξεκινήσει άμεσα στα τέλη Σεπτεμβρίου και θα καταλήξει στις αρχές Ιανουαρίου και προβλέπει μια διαδικασία με εκθέσεις από διαφόρους επιστημονικούς φορείς, διάλογο με κοινωνικούς εταίρους, εισηγήσεις από επιτροπή επιστημόνων κ.λπ., τα οποία τα έχουμε δει και σε άλλα νομοσχέδια. Υποτίθεται ότι με τη διαδικασία αυτή ουσιαστικά θα επανακαθοριστεί ο κατώτατος μισθός σε επίπεδα που υποτίθεται ότι θα ανταποκρίνονται στα νέα δεδομένα της οικονομίας και τις ανάγκες του εργατικού δυναμικού. Δεν αναφέρει καν «άνοδο», λέει «επανακαθορισμό». Όμως σύμφωνα με τις μνημονιακές διατάξεις που ακολουθεί και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, το ύψος του νομοθετημένου κατώτατου μισθού και νομοθετημένου ημερομισθίου θα πρέπει να καθορίζεται λαμβάνοντας υπ' όψιν την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις προοπτικές της για ανάπτυξη από την άποψη της παραγωγικότητας, των τιμών και της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης και των ποσοστών ανεργίας, των εισοδημάτων και των μισθών. Δηλαδή αφού θα δουν την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η εθνική μας παραγωγή, που έχει διαλυθεί ο γεωργικός τομέας, η πρωτογενής παραγωγή, αφού θα δουν την αιμορραγία σε νέους και νέες οι οποίοι φεύγουν στο εξωτερικό για ένα καλύτερο μέλλον, θα βγάλουν μια απόφαση που θα λέει ότι θα ανέβει ο κατώτατος μισθός; Και αν ανέβει, πόσο θα ανέβει, πότε θα ανέβει; Μπορούμε να μάθουμε έστω και κατά προσέγγιση; Όχι όμως. Εσείς τα αφήνετε σε μια ασάφεια, σε γενικολογίες και σε μια μπακαλίστικη γενικότερα νομοθέτηση και βάζετε σε προεκλογική ομηρία τους εργαζόμενους, λέγοντας τους ότι «εμείς θα ξεκινήσουμε τη διαδικασία, αν θέλετε να δείτε και την κατάληξή της ψηφίστε μας και βλέπουμε μετά». Βέβαια ο κ. Τσακαλώτος, σε μια επίκαιρη ερώτηση δική μου σχετικά με τα μνημονιακά μέτρα που ψηφίζονται και αν αυτά βοηθούν σε κάτι την Ελλάδα, είχε παραδεχθεί δημοσίως ότι όλα τα μνημόνια που ψηφίστηκαν και από την πρώτη Κυβέρνηση και από τις μετέπειτα μνημονιακές κυβερνήσεις δεν είχαν ως στόχο, ως σκοπό και φυσικά ως αποτέλεσμα τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας και του Έλληνα, αλλά τη διάσωση της Ευρωζώνης και του ευρώ. Οφείλετε, λοιπόν, και εσείς και η κυρία Υπουργός, η οποία λείπει, να παραδεχθείτε ότι συνεχίζετε μια μνημονιακή πολιτική η οποία είναι αδιέξοδη για την ελληνική οικονομία. Κάνετε ακριβώς αυτά που έκαναν και οι προκάτοχοί σας και αποδεικνύεται - και πίστευα τουλάχιστον να μην το πιάσετε και σαν θέμα και να το επεκτείνετε - πως αισθάνεται δικαιωμένη η Νέα Δημοκρατία γιατί, λέει, ότι ενεργοποιείτε έναν μνημονιακό νόμο δικό της. Και ρωτάω εγώ τώρα: ήταν ανάγκη να φθάσετε σε αυτήν τη συζήτηση; Δεν έχετε καταλάβει ότι παίρνετε εντολές από τους ίδιους δανειστές οι οποίοι μας επιβάλλουν τα μνημόνια; Οι κύριοι Βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που κατηγορούν τα άλλα κόμματα για μνημονιακές πολιτικές δεν έχουν καταλάβει ότι έχουν ψηφίσει μνημόνια που τους έδωσαν οι ίδιοι οι εντολείς; Πιστεύετε ότι εφαρμόζετε σοσιαλιστική πολιτική ή σοσιαλδημοκρατίας; Φιλελεύθερη, καπιταλιστική είναι. Δεν μπορείτε να κρυφθείτε πλέον, στένεψαν τα περιθώρια και οι δήθεν σοσιαλιστικοί ελιγμοί που κάνατε δεν υπάρχουν πλέον ως επιλογή. Τουλάχιστον από τα νομοθετήματά σας και τις αποφάσεις που παίρνετε δεν προκύπτει σοσιαλιστική και φιλολαϊκή πολιτική. Είναι άκρατος νεοφιλελευθερισμός, καπιταλισμός και ακολουθείτε τις εντολές των δανειστών μας είτε η Κυβέρνηση είναι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, είτε η κυβέρνηση είναι ΠΑΣΟΚ - Νέα Δημοκρατία, και αυτό δεν αλλάζει. Όμως όταν βλέπουμε μια Υπουργό της Κυβέρνησης να λέει ότι ξεκινάμε μια διαδικασία με αυτήν την τροπολογία, που «θα» ανεβάσει τους μισθούς, που «θα» φέρει εκείνο, «θα» φέρει το άλλο, οφείλω να σας ενημερώσω ότι κυβερνάτε πάνω από τρία - τριάμισι χρόνια. Τα «θα» τα λέει η Αξιωματική Αντιπολίτευση και τα υπόλοιπα κόμματα της Αντιπολίτευσης, υποσχόμενοι ότι όταν θα γίνουν κυβέρνηση θα πραγματοποιήσουν κάτι. Εσείς είστε Κυβέρνηση. Αφήστε, λοιπόν, τα «θα» και αν θέλετε να βοηθήσετε θα πρέπει να δώσετε στην κοινωνία να καταλάβει ότι με αυτά που λέει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, για παράδειγμα, για κοινωνική διαπάλη και άλλες τέτοιες αριστερές κορώνες που λέτε, δεν μπορείτε να καταφέρετε τίποτα πλέον. Θα πρέπει ο εργοδότης να καταλάβει ότι ο εργαζόμενος και ο μισθός τον οποίον δαπανά για την αμοιβή του δεν είναι έξοδο για την επιχείρησή του, είναι μια επένδυση που κάνει και στο να τον πληρώσει και στο να τον μορφώσει και στο να τον εξειδικεύσει. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα κλίμα συνεργασίας, καλής επιβίωσης, καλών συνθηκών εργασίας, για να μπορεί και ο εργαζόμενος να αισθάνεται ότι δουλεύει στη δική του δουλειά, να έχει μεγαλύτερα κέρδη από αυτά που τώρα ορίζουν οι κατώτεροι μισθοί και οι εντολές των μνημονίων, θα πρέπει να παίρνει μέρος από τα κέρδη στα οποία και αυτός συνεισφέρει με την εργασία του και θα πρέπει να συνεργαστούν όλοι μαζί, ο καθένας από την πλευρά του και φυσικά με το κράτος να είναι οδηγός, το κράτος να κάνει παρεμβάσεις και στη διατίμηση, αλλά και γενικότερα στον έλεγχο της αγοράς και να μην αφήνει ανεξέλεγκτα τους καπιταλιστές που μια είναι αριστεροί και μια είναι δεξιοί να καθορίζουν το γενικότερο πλαίσιο λειτουργίας. Θα ήθελα, κλείνοντας, να επιστήσω την προσοχή σε εσάς που κυβερνάτε τόσα χρόνια, που φέρνετε διάφορες συμφωνίες, ότι στην περιοχή της Μακεδονίας μας τελευταία γίνονται κάποιες εκδηλώσεις και κάποια πανηγύρια τα οποία προκαλούν το κοινό αίσθημα, ειδικά μετά την τεταμένη κατάσταση της Συμφωνίας των Πρεσπών, από οργανώσεις οι οποίες λένε ότι είναι φιλοσκοπιανές, γίνονται αναρτήσεις στα σλάβικα. Ματαιώθηκαν κάποιες από αυτές από την αστυνομία γιατί κατάλαβαν ότι πάνε να δημιουργήσουν κάποιο πρόβλημα. Θα πρέπει να επιστήσω την προσοχή και στις αρχές της περιοχής, να προλάβουν κάποιες καταστάσεις οι οποίες ακόμα και μέσα από την επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών απαγορεύονται. Δεν χρειάζεται βέβαια να καταλάβουμε τι παίζεται στην όλη κατάσταση και δεν χρειάζεται να περιμένουμε καν να δούμε τι θα ψηφίσουν οι πολίτες των Σκοπίων, μιας και βλέπουμε ότι έχουν ψηφίσει υπέρ όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, έχει ψηφίσει ο Μπους και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υπέρ και καταλαβαίνουμε τι μεθοδεύσεις υπάρχουν και για το δημοψήφισμα και για τη συμφωνία. Βέβαια θα πρέπει να ξέρετε ότι οι επενδυτές των Σκοπίων τον τελευταίο καιρό επενδύουν πάρα πολύ μεγάλα χρηματικά ποσά για να αγοράσουν ακίνητα και οικόπεδα στη Βόρεια Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη και στη Χαλκιδική, περιουσίας αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, όταν ξέρουμε πολύ καλά ότι ένας καλά αμειβόμενος δημόσιος υπάλληλος των Σκοπίων παίρνει 200 ευρώ τον μήνα, πόσοι ελεύθεροι επαγγελματίες υπάρχουν και τι κεφάλαια διαχειρίζονται και για ποιον λόγο έχουν βαλθεί να αγοράζουν ακίνητη περιουσία στην περιοχή της Μακεδονίας μας. Βέβαια κάποιοι από αυτούς είναι επιχειρηματίες οι οποίοι είχαν μπει φυλακή μαζί με τον Ζάεφ, όταν εκποίησαν «φιλέτα» στα Σκόπια, όταν ο Ζάεφ ήταν Δήμαρχος. Και περνάμε σε μια ακόμα κατάσταση, που έχει δημιουργήσει η ιδεοληψία σας και η κακή πολιτική σας, στη Μόρια η οποία είναι έτοιμη να εκραγεί, σε άθλιες συνθήκες. Η ιδεοληψία σας, λοιπόν, πέτυχε αυτήν την κατάσταση. Ανήλικα παιδιά και γυναίκες μαζί με δολοφόνους, βιαστές και επικίνδυνους εγκληματικά άλλους ενηλίκους οι οποίοι είναι μαζί χωρίς να διαχωρίζετε τίποτα, όπως δεν διαχωρίσατε τους πρόσφυγες με τους μετανάστες και τους λαθρομετανάστες, και οδηγηθήκαμε σε αυτό το πρόβλημα. Απειλούν, σύμφωνα με εκθέσεις οργανισμών, ακόμα και ανήλικοι να θέσουν τέλος στη ζωή τους, να αυτοκτονήσουν, γιατί βιάζονται και κακοποιούνται καθημερινά ή θέλουν να πάνε σε κάποιο άλλο σημείο και έχουν εγκλωβιστεί στη Μόρια. Αυτά τα παραπάνω απεικονίζουν για μια ακόμη φορά το πώς έχετε εσείς τον ανθρωπισμό μέσα στο μυαλό σας και ξαναγεννάται το ερώτημα όσον αφορά το πού πήγαν όλα αυτά τα εκατομμύρια που λέτε ότι δόθηκαν, σε ποιες ΜΚΟ και πού κατέληξαν. Περιμένετε τις αντιδράσεις του ντόπιου πληθυσμού, που κάποτε θέλατε να τους δώσετε και βραβεία Νόμπελ, να αντιδράσουν τώρα γιατί δεν μπορούν να ζήσουν, δεν μπορούν να επιβιώσουν, και να τους χαρακτηρίσετε ρατσιστές και να τους κολλήσετε μια ταμπέλα και να τους στοχοποιήσετε, όπως ακριβώς στοχοποιείτε, με την ευαισθησία που δείχνει επιλεκτικά η αστυνομία, τα ΜΑΤ συγκεκριμένα, απέναντι σε Έλληνες οι οποίοι διαδηλώνουν για εθνικά ζητήματα και δέχονται χημικά και ξύλο χωρίς όριο, ενώ δεν γίνεται το ίδιο και δεν δείχνετε την ίδια ευαισθησία απέναντι στους αριστεριστές που καταστρέφουν, σπάνε και καίνε με κάθε ευκαιρία ή το ΚΚΕ. Δεν υπάρχει κάποιος να μου πει: δεν τους φαίνεται περίεργο ότι μέσα σε όλον αυτό τον κλοιό της αστυνομίας τούς επετράπη να φτάσουν μέχρι την κεντρική είσοδο της Έκθεσης της Θεσσαλονίκης; Δεν τους ανησυχεί καθόλου που το σύστημα δεν τους θεωρεί κίνδυνο; Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επισημάνω ότι όλα αυτά γίνονται με συγκεκριμένη στόχευση. Δεν πειράζει αν οι λαθρομετανάστες κλείσουν έναν δρόμο, πειράζει αν οι Έλληνες αντιδράσουν για ένα εθνικό θέμα. Θα πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι αυτή η πολιτική ασκείται γιατί ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ δύο φορές. Και δεν δικαιολογείται η ψήφος τους, γιατί τη δεύτερη φορά που τους ψήφισαν ήταν μετά από την αλλαγή στάσης και μετά από τη μνημονιακή στροφή και το δημοψήφισμα, όπου δεν εισακούστηκε ο ελληνικός λαός και το «όχι» έγινε «ναι». Θα πρέπει να καταλάβει ότι δεν μπορούν να κατηγορούν την Αστυνομία γιατί εφαρμόζει πολιτικές ΣΥΡΙΖΑ, όταν με τη ψήφο του έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ αφεντικό της Αστυνομίας και διοικητή του κράτους. Θα πρέπει να καταλάβει ότι αν θέλει να εκφραστεί ο μέσος Έλληνας πατριώτης, θα πρέπει να σχηματοποιήσει αυτά τα οποία έχει στο μυαλό του με ψήφο στη Χρυσή Αυγή, όποτε γίνουν οι επόμενες εκλογές. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χατζησάββα. Τον λόγο έχει η κ. Κατσαβριά για επτά λεπτά. Έχουμε ολοκληρώσει με τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους. Στη συνέχεια θα πάρουν τον λόγο ο κ. Παπαδόπουλος και ο κ. Μάρδας και μετά θα μιλήσουν οι Υπουργοί, για να προχωρήσουμε με την ψηφοφορία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός ότι με την κύρωση την παρούσας σύμβασης δωρεάς ανάμεσα στο ελληνικό δημόσιο και το Κοινωφελές Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» επιτυγχάνεται η ενίσχυση και η αναβάθμιση του συστήματος υγείας στην πατρίδα μας. Οι ρυθμίσεις και οι διαδικαστικές προβλέψεις που συζητούμε εξασφαλίζουν την υλοποίηση αυτής της δωρεάς του ιδρύματος με νομιμότητα, διαφάνεια, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα. Εκείνο που θεωρώ σημαντικό να υπογραμμιστεί είναι η επιλογή του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» να συμβάλλει σε κοινωνικό επίπεδο με τα συγκεκριμένα έργα που αφορούν στον ευαίσθητο τομέα της υγείας των Ελλήνων πολιτών. Πρόκειται για μία αξιέπαινη επιλογή η οποία έρχεται να προστεθεί και σε άλλες επιτυχημένες πρωτοβουλίες, όπως αυτή του Κέντρου Πολιτισμού στο Φάληρο, που ήδη λειτουργεί και κοσμεί την πρωτεύουσά μας. Πιο σημαντικό, όμως, είναι το γεγονός ότι το ίδρυμα αποδίδει αυτά τα έργα στην κοινωνία δια μέσω της πολιτείας, πράγμα που σημαίνει ότι ένας ιδιωτικός φορέας έμπρακτα εμπιστεύεται και αναγνωρίζει το δημόσιο ως τον φορέα ευθύνης για την άσκηση πολιτικών που αφορούν στο κοινωνικό σύνολο. Και εδώ δεν χωρά αμφιβολία ότι η υγεία, ο πολιτισμός, η παιδεία, δεν είναι αγοραία προϊόντα στα οποία μπορεί να έχει πρόσβαση μόνο ο πολίτης που μπορεί να πληρώσει. Αντίθετα, είναι καθολικό, κοινωνικό δικαίωμα και χρέος της πολιτείας να το διασφαλίζει και να παρέχει πλήρως όλες τις ανάλογες υπηρεσίες, σε όλους τους πολίτες και χωρίς καμία διάκριση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ασφαλώς και είναι ευπρόσδεκτη η κοινωνική συνεισφορά του ιδρύματος και μάλιστα, για την ίδρυση των δομών υγείας οι οποίες δεινοπάθησαν στα χρόνια της κρίσης και της χρεοκοπίας. Στο σημείο αυτό, όμως, θέλω να υπογραμμίσω ότι παρά τη δύσκολη οικονομική κατάσταση, εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κυβέρνησή μας, τα τελευταία χρόνια δίνουμε σκληρές μάχες και στον χώρο της υγείας. Είναι μάχες που τις κερδίζουμε καθημερινά, με μεγάλες μεταρρυθμιστικές τομές, με αύξηση των δαπανών, με διαφάνεια και πάταξη των φαινομένων διαφθοράς, που δυστυχώς ήταν πολλά, πάρα πολλά και ειδικά στην υγεία. Δεν περιμέναμε και ούτε επιδιώκουμε να καλύψουμε τις κοινωνικές ανάγκες με φιλανθρωπία, αλλά με συγκροτημένη και σχεδιασμένη κοινωνική πολική. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτή η δωρεά έρχεται σε μια καλή στιγμή, καθώς η χώρα μας γυρίζει σελίδα, βαδίζοντας πλέον με σιγουριά στον δρόμο της δίκαιης ανάπτυξης, της ανάκτησης των δικαιωμάτων και της ολοκλήρωσης του κοινωνικού κράτους. Η πιο ισχυρή, η πιο εμβληματική απόδειξη του γεγονότος ότι η χώρα γυρίζει σελίδα, είναι η τροπολογία που κατέθεσε σήμερα η Υπουργός Εργασίας κ. Αχτσιόγλου και αφορά στη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Η χώρα επανέρχεται με ταχύς ρυθμούς σε αυτό που λέμε κανονικότητα. Τα μνημόνια τελείωσαν χάρη στις θυσίες των εργαζομένων και της κοινωνίας των πολλών. Οι συνθήκες βελτιώνονται και ήρθε η ώρα να αποκαταστήσουμε τις απώλειες που υπέστησαν οι εργαζόμενοι εξαιτίας της χρεοκοπίας που προκάλεσε η κλεπτοκρατία και το παλιό πολιτικό σύστημα, το ΠΑΣΟΚ, με όποιο όνομα και ΑΦΜ, μαζί με τη Νέα Δημοκρατία. Ο βάρβαρος νεοφιλελευθερισμός, ο εργασιακός μεσαίωνας, η φτώχεια, η ανεργία και η κοινωνική αναλγησία είναι η συνταγή που δοκιμάσαμε και επιχειρούν να επαναφέρουν με τον μανδύα της αλήθειας τα μεγάλα συμφέροντα και το παλιό πολιτικό σύστημα. Δεν μας αξίζει αυτή η αλήθεια, ο λαός δεν τη θέλει και δεν παραπλανάται πλέον. Πρώτιστη προτεραιότητά μας είναι η πλήρης απασχόληση, η δίκαιη διανομή των εισοδημάτων και η δίκαιη κατανομή των βαρών. Αυτό είναι το μέλλον που διεκδικούν και θα κερδίσουν οι εργαζόμενοι και η νέα γενιά. Είναι ένα μέλλον με αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και κοινωνική αλληλεγγύη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς γιατί ήσασταν μέσα στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο κ. Παπαδόπουλος για επτά λεπτά.
Περί δωρεάς, δωρητών, ευεργεσίας, ευεργετών, καπιταλισμού, καπιταλιστών, σχέσεων κεφαλαίου και εργασίας, Δεξιάς και Αριστεράς στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και βέβαια για τη συγκεκριμένη σύμβαση δωρεάς ανάμεσα στο Ίδρυμα Νιάρχος και το ελληνικό δημόσιο - που είναι πάρα πολύ χρήσιμη - για τη συγκεκριμένη προσπάθεια της Κυβέρνησης να αυξήσει τους κατώτατους μισθούς, και για τα ζητήματα που έχουμε μπροστά μας αγαπητοί συνάδελφοι είναι σήμερα ο λόγος. Μακάρι η σημερινή Ελλάδα της νέας ιστορικής εποχής με δεσμεύσεις βέβαια, αλλά και με την επίσημη χειραφέτηση από τη μνημονιακή κηδεμονία στον προϋπολογισμό εσόδων και δαπανών της να μπορούσε να μην έχει ανάγκη από ευεργεσίες του Ιδρύματος Νιάρχου, του Ιδρύματος Ωνάση, και άλλων που προσφέρουν σε αυτήν την δύσκολη εποχή. Μακάρι η σημερινή περίοδος να σημαδεύονταν από τη δυνατότητα του κρατικού προϋπολογισμού να καλύπτει όλες τις ανάγκες σε ανέγερση νέων νοσοκομείων, νέων κτηρίων, σε κάλυψη όλων των αναγκών υλικοτεχνικού εξοπλισμού που χρειαζόμαστε σε στελέχωση. Μακάρι η δυνατότητα που έχουμε να είναι πολύ παραπάνω από το 5,2% του ΑΕΠ που δίνει σήμερα ο κρατικός προϋπολογισμός και να φτάσει πολύ παραπάνω ώστε να μπορούν να ζήσουμε με την ποιοτική ολοκλήρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας σταδιακά, αλλά με την ιεράρχηση που κάνουμε στις ανάγκες. Και όλα αυτά τα μακάρι έχουν σχέση και με τα ζητήματα που εξετάζουμε με τη συγκεκριμένη δωρεά. Κοιτάξτε λίγο, άλλη η συμπεριφορά του Ιδρύματος Νιάρχος, άλλη η συμπεριφορά της «SIEMENS», της «NOVARTIS» και άλλων καπιταλιστών. Άλλη η συμπεριφορά στο «Ερρίκος Ντυνάν» που μια ευεργεσία - προσφορά των μελών και φίλων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού έγινε ιδιοκτησία τράπεζας - και δεν χρησιμεύει τώρα για τον κοινωφελή χαρακτήρα και ελπίζουμε να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε στο μέλλον αυτόν τον κοινωφελή χαρακτήρα - και άλλο αυτό που γίνεται, να επενδύονται χρήματα πάνω στις ιεραρχήσεις τις οποίες κάνει η ελληνική πολιτεία, το Υπουργείο Υγείας, τα διάφορα ιδρύματα στα οποία επενδύονται τα χρήματα. Και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί δείχνει μια εμπιστοσύνη ότι και ο τρόπος με τον οποίο υπάρχει η ανοικοδόμηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και το κυβερνητικό σχέδιο για την υγεία αλλά και οι προτεραιότητες της ελληνικής Κυβέρνησης για το σύστημα υγείας, δίνουν την εμπιστοσύνη στους ευεργέτες, στους δωρητές ότι αυτά θα γίνουν με τον σωστό τρόπο. Η ευεργεσία στο «Ερρίκος Ντυνάν» δεν ελέγχθηκε από κυβερνήσεις. Και πολύ καλά κάνουν τώρα και βάζουν φορέα υλοποίησης. Γιατί η υλοποίηση όλων αυτών με τα σχεδιαγράμματα που θα γίνουν, προβλέπουν ένα χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο θα πρέπει οποιοσδήποτε είναι στην κυβέρνηση, να υλοποιήσει την πρόθεση των δωρητών. Θέλω ακόμη να επισημάνω ότι ευτυχώς που έχουμε παρεμβάσεις και από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και τις χρηματοδοτήσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και του ΕΣΠΑ. Χρειαζόμαστε εκτός από το Κέντρο Μεταμοσχεύσεων Συμπαγών Οργάνων στον χώρο του Ωνάσειου και το κέντρο για την παρέμβαση στον καρδιοχειρουργικό παιδιατρικό τομέα, να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε και στο «Παπανικολάου» Θεσσαλονίκης Κέντρο Μεταμοσχεύσεων Μυελού, είναι και αυτό μια προτεραιότητα. Και μπορούμε να δούμε ότι όλες οι ανάγκες που έχουμε και στον ογκολογικό τομέα και σε άλλους τομείς θα μπορέσουν να καλυφθούν με τις δικές μας προτεραιότητες και με το δικό μας σχέδιο. Θέλω ακόμη να επισημάνω ότι στο άρθρο 4 της συγκεκριμένης σύμβασης λέγεται ότι η τελική σύμβαση και οι επιμέρους για κάθε έργο κτηριακών υποδομών θα ορίζει τα τεχνικά χαρακτηριστικά του έργου, την ακριβή περιγραφή των ακινήτων, τη ζώνη εντός της οποίας θα υλοποιηθεί κάθε έργο καθώς και κάθε άλλη σχετική πληροφορία που αφορά την υλοποίηση. Είναι ένα συγκεκριμένο ζήτημα που μας το θέτουν, αγαπητοί εκπρόσωποι των δωρητών, και από τους εργαζόμενους του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Θέλουν να λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν τον χαρακτήρα των κτηρίων τα οποία σήμερα θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε ως κτήριο της Σχολής Νοσοκόμων του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου. Θέλουν να λάβουμε υπ' όψιν το τι λειτουργίες επιτελούνται σήμερα ώστε τα κτήρια τα οποία είναι σήμερα, τα δύο που συνεχίζουν να είναι ανεξάρτητα, να μπορέσουν να έχουν τα περιθώρια και στο μέλλον να υπηρετήσουν τις ανάγκες τις οποίες μέχρι τώρα υπηρετούσαν. Υπάρχει το πειραματικό χειρουργείο, γραφεία νοσηλευτικής υπηρεσίας, βιβλιοθήκη, κτήριο και αίθουσα για την Επιτροπή Λοιμώξεων, μουσείο, αρχεία κ.λπ. τα οποία οφείλουμε με κάθε τρόπο να τα υπερασπίζουμε. Νομίζω ότι η πρόθεση των δωρητών είναι στην τελική σύμβαση που θα υπάρξει να τα λάβει αυτά όλα υπ' όψιν. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παπαδόπουλο. Τον λόγο έχει ο κ. Μάρδας που είναι ο τελευταίος από τους ομιλητές. Μετά θα ξεκινήσει ο κ. Πολάκης και θα κλείσει ο κ. Ξανθός.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα αναφερθώ στην τροπολογία της Υπουργού Εργασίας. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα είναι πολλά έχουμε, όμως, δύο καίρια προβλήματα. Το ένα είναι η ανεργία σε συνδυασμό με την απασχόληση και το δεύτερο είναι η έξοδος των Ελλήνων που παρατηρείται προς άλλες χώρες και αυτό σε συνδυασμό με την υπογεννητικότητα. Κάθε τι το οποίο περιορίζει την ανεργία και περιορίζει την έξοδο όχι απλώς είναι καλοδεχούμενο, αλλά μπορώ να πω πρέπει όλοι μας να λιώσουμε έτσι ώστε να βρούμε τρόπους για να κρατήσουμε τα παιδιά και τα εγγόνια μας σε αυτήν τη χώρα. Προβλέπεται μία αύξηση των μισθών με τον τρόπο που προβλέπεται, που είναι η αρχή μιας διαδικασίας η οποία θα εξαρτάται από την αύξηση της συνολικής παραγωγής του ΑΕΠ, την παραγωγικότητα και από κάποιους άλλους παράγοντες οι οποίοι θα προσδιοριστούν. Εδώ, όμως, πρέπει να δώσουμε και μια ιδιαίτερη προσοχή και σε κάποιους άλλους χώρους οι οποίοι θα επηρεαστούν από τη συγκεκριμένη αύξηση και αναφέρομαι στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα επωμιστούν αυτήν την αύξηση, αλλά πρέπει, όμως, με κάθε τρόπο να περιορίσουμε όσο μπορούμε τα βάρη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Πιο συγκεκριμένα, εφόσον ο ΕΦΚΑ είναι πλεονασματικός και κρατάει γερά στα πόδια του, πρέπει να βρούμε μία μέθοδο έτσι ώστε η αύξηση των μισθών να μην οδηγήσει σε αύξηση βαρών υπέρ της κοινωνικής ασφάλισης. Δηλαδή ο συντελεστής του 20% στα 586 είναι ένα «α» ποσό, στα 600 με 610 ευρώ θα γίνει ένα «β» ποσό. Το «β» ποσό να είναι όμοιο με το «α». Ως εκ τούτου, ίσως θα είναι σκόπιμο να μειώσουμε τον συντελεστή ο οποίος αντιστοιχεί στα βάρη που συνδέονται με τη γενική ασφάλιση. Ένα δεύτερο σημείο το οποίο πρέπει να προσέξουμε, είναι η έξοδος των Ελλήνων που έχουν υψηλές δεξιότητες, επιστημόνων, ερευνητών κ.λπ.. Αυτό είναι μια αιμορραγία, η οποία έχει λάβει έκταση λαίλαπας τα τελευταία επτά χρόνια. Όσοι από εμάς, από εσάς, είμαστε πανεπιστημιακοί, το ζούμε πάρα πολύ ζωντανά στο πανεπιστήμιο. Το ζούμε ζωντανά στο πανεπιστήμιο, γιατί έρχονται απόφοιτοί μας μεταπτυχιακοί και ζητούν συστατικές επιστολές, για να βρουν δουλειά στο εξωτερικό. Η τιμωρία που προβλέφθηκε - αυτό το πράγμα δεν μπορώ να καταλάβω πώς το αποδέχθηκε η όποια ελληνική κυβέρνηση - σύμφωνα με την οποία οι νέοι κάτω των είκοσι πέντε ετών αμείβονται σήμερα χειρότερα από ό,τι κάποιοι άλλοι νέοι άνω των είκοσι πέντε ετών, μπορώ να σας πω ότι ήταν το σημείο το οποίο άνοιξε τις πόρτες, για να φεύγουν απόφοιτοι πανεπιστημίων κατευθείαν στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου, πρέπει να βρούμε μια άλλη πολιτική, η οποία να κρατά τον κόσμο στην Ελλάδα. Τι θα μπορούσε να γίνει; Θα μπορούσε να προβλεφθεί ένα ανώτατο πλαφόν εισφορών που να αντιστοιχούν, παραδείγματος χάριν, σε αμοιβές 1.500 ευρώ. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι αν κάποιος αμείβεται με 3.500 ευρώ, έχουμε επιχειρήσεις που μπορούν να δώσουν αυτά τα χρήματα σε επιστήμονες για να μπορέσουν για να τους κρατήσουν στη χώρα, αλλά έρχονται εταιρείες και λένε ότι εμείς δεν μπορούμε να πληρώσουμε εισφορές στην κοινωνική ασφάλιση για 4.000, 3.500 και 3.000 αμοιβές. Εκείνο το οποίο θα μπορούσε να γίνει, είναι το εξής: Να υπάρχει ένα ανώτατο πλαφόν εισφορών της κοινωνικής ασφάλισης που να μην ξεπερνά την αμοιβή των 1.500 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι όποιος αμείβεται με 2.000, 2.500 και 3.000, η εταιρεία και ο ίδιος θα πληρώνει εισφορές που αντιστοιχούν στα 1.500 ευρώ. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αυτό θα οδηγήσει σε μείωση των εσόδων της κοινωνικής ασφάλισης. Αυτός είναι ένας λάθος τρόπος σκέψης. Γιατί; Διότι αντί να έχουμε τους νέους μας που φεύγουν και οι οποίοι σε τελική ανάλυση πληρώνουν ό,τι έχει σχέση με τη γενική ασφάλιση στο εξωτερικό, που σημαίνει χρήματα που χάνονται από την Ελλάδα, θα δίνονται χρήματα από τα οποία αντιστοιχούν στα 1.500 ευρώ και θα μένουν στην Ελλάδα - θα δίνονται χρήματα στη γενική ασφάλιση - και έτσι δεν θα χάνονται οι νέοι μας. Με τέτοιου είδους μέτρα ίσως κι ίσως και κάποια άλλα που πρέπει να σκεφθούμε όλοι μας, πρέπει να οικοδομήσουμε ένα τέτοιο σύνολο προτάσεων οι οποίες θα οδηγήσουν σε αυτό που σας είπα στην αρχή, τόσο στη μείωση της ανεργίας, όσο ιδίως στη μείωση της τάσεως εξόδου των νέων μας στο εξωτερικό και ιδιαίτερα αυτών που έχουν δεξιότητες και είναι ο κορμός πάνω στον οποίο χτίζεται η επιστημονική Ελλάδα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μάρδα. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας κ. Παύλος Πολάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, κύριε εκπρόσωπε του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» σήμερα είναι μια ιστορική μέρα και αυτό είναι ένα ιστορικό νομοσχέδιο με την τροπολογία που κατατέθηκε. Μη γελάτε, κύριε Γιακουμάτο, το καταλαβαίνετε και εσείς.
Δεν γελάω. Γελάω για το «ιστορικό».
Κύριε Γιακουμάτο, ακόμη δεν ανέβηκε ο Υπουργός ξεκινήσαμε την αψιμαχία!
Είναι ιστορικό. Διότι, πρώτον, έχουμε μια εμβληματικού και πολύ μεγάλου ύψους δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», ενός ιδιωτικού φιλανθρωπικού φορέα προς το δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας. Δηλαδή, από την εποχή στην οποία με υπουργικές αποφάσεις, με τροπολογίες, με διαδοχικές γνωμοδοτήσεις χαρίζαμε εκατομμύρια από τον κρατικό κορβανά προς συγκεκριμένες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, περάσαμε στην εποχή που ένας μεγάλος ιδιωτικός φιλανθρωπικός οργανισμός στηρίζει με έναν πολύ δυνατό τρόπο το σύστημα υγείας. Αυτό είναι το ένα μεγάλο καλό. Το δεύτερο μεγάλο καλό είναι ότι μετά από έξι χρόνια εσωτερικής υποτίμησης της εργασίας που επέβαλαν τα μνημόνια, τα οποία η Αντιπολίτευση, η οποία σήμερα ήταν πολύ φιλεργατική, επέβαλε - γιατί μαζί τα ψηφίζατε, διότι κάνετε, κύριε Κεγκέρογλου, λες και είστε από κανέναν άλλον πλανήτη, λες και δεν τα έχετε ψηφίσει αυτά - , ανοίγει η πόρτα για να καταργηθεί ο υποκατώτατος, να αυξηθεί ο κατώτατος μισθός και να παρασύρει και τις άλλες αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα. Αυτή είναι, λοιπόν, η πραγματικότητα. Αυτά κουβεντιάζουμε σήμερα, αυτά θα ψηφίσουμε και όσο και αν προσπαθείτε να τα υποτιμήσετε, είναι πάρα πολύ μεγάλα. Θα ξεκινήσω από τη δωρεά και το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας μου θα είναι αφιερωμένο στη δωρεά, αλλά θα πω και δυο - τρεις άλλες κουβέντες, αν και νομίζω ότι απάντησε προηγουμένως η Έφη Αχτσιόγλου σε πολλά πράγματα, αλλά πρέπει να διευκρινίσω και δυο - τρία θέματα και για την τροπολογία που κατατέθηκε. Αυτή η δωρεά έχει μια μεγάλη διαφορά από τις άλλες. Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» έχει δώσει, αν δεν κάνω λάθος, 130 εκατομμύρια ευρώ από το 1996 μέχρι το 2016 σε δωρεές στον χώρο της υγείας, με τα 90 εκατομμύρια απ' αυτά να έχουν δοθεί μετά το 2011-2012. Δόθηκαν, δηλαδή, και τις εποχές των παχιών αγελάδων. Υπάρχουν και άλλοι δωρητές, οι οποίοι έχουν δώσει διάφορα μικρότερα ποσά κλπ. σε μηχανήματα, σε υποδομές, σε διάφορα νοσοκομεία. Ποια είναι η τεράστια διαφορά αυτής της δωρεάς, που δεν είναι μόνο το ύψος της, δηλαδή τα 250 εκατομμύρια, αλλά είναι και ο τρόπος με τον οποίο τελικά καταλήξαμε σ' αυτήν; Όλες οι δωρεές που έγιναν στο παρελθόν - και οι προηγούμενες δωρεές του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» που έγιναν πριν απ' αυτήν - ήταν το αποτέλεσμα της προσφυγής προς διάφορους φιλανθρωπικούς οργανισμούς κάποιων διευθυντών του ΕΣΥ, κάποιων διοικητών νοσοκομείων, κάποιων συλλόγων φίλων κάποιων νοσοκομείων, οι οποίοι απευθύνονταν σε διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα, για να καλύψουν μια μεγάλη, πιεστική, έντονη ανάγκη του νοσοκομείου, της δημόσιας δομής, η οποία δεν καλυπτόταν από έναν σχεδιασμό του κεντρικού κράτους, των κυβερνήσεων. Έτσι είναι όλα τα παραδείγματα. Δεν υπήρχε σχέδιο. Σχέδιο ανάπτυξης του δημόσιου συστήματος υγείας στην Ελλάδα υπήρξε μόνο την περίοδο 1982-1986. Μετά, πάρτε βουνά τον πόνο μου! Αυτό ίσχυε μέχρι σήμερα, μέχρι που αναλάβαμε εμείς. Και το λέω έτσι και μπορεί να είναι εγωιστικό, αλλά έτσι είναι. Παραλάβαμε μια κατάσταση διαλυμένη, με πρωτοβάθμια ανύπαρκτη, με νοσοκομεία που έλειπαν γάζες και βαμβάκι. Και κόψτε αυτήν την καραμέλα! Έχουμε βαμβάκι, για να τυλίξουμε όλον τον πλανήτη! Το ίδιο και γάζες. Πλέον κόψτε αυτήν την καραμέλα! Το λέει ο ΣΚΑΪ κάθε μέρα, μην το παίρνετε και εσείς. Ισορροπήσαμε, λοιπόν, την κατάσταση και βάλαμε έναν προγραμματισμό. Η πρόταση που είχε γίνει στο Ίδρυμα « Σταύρος Νιάρχος» - τα είπα στην επιτροπή, αλλά θα τα ξαναπώ και εδώ, γιατί πρέπει να ξανακουστούν και να εντυπωθούν - πάλι από κάποιους καθηγητές, από κάποια νοσοκομεία κ.λπ., ήταν η εξής και είχε συμφωνήσει το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος»: Ήθελε να κάνει μια δωρεά στον χώρο της υγείας αντίστοιχης εμβληματικότητας με το Ίδρυμα Πολιτισμού που έχει γίνει στο Φάληρο. Είχε συμφωνήσει - και αυτό μας πρότεινε και είχε ετοιμάσει τα πάντα κ.λπ. - να δώσει 200 εκατομμύρια, για να ανακατασκευάσει το Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» σε βάθος δεκαετίας, από τα υπόγεια μέχρι πάνω, κομμάτι - κομμάτι. Εκεί, λοιπόν, κάναμε μία πολύ ανοικτή και ειλικρινή κουβέντα ο Αντρέας, εγώ και το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», εν γνώσει του Πρωθυπουργού. Συζητήσαμε με τον Ανδρέα Δρακόπουλο, τον Πρόεδρο του Ιδρύματος. Τους είπαμε: Κοιτάξτε, δεν έχουμε ανάγκη αυτό το πράγμα. Με βάση αυτά που έχουμε κάνει - και θα πω κάποια πράγματα παρακάτω - χρειαζόμαστε τα εξής πράγματα, τα οποία είναι μεγάλα και δεν μπορούμε να τα κάνουμε εμείς αυτή τη στιγμή. Έχοντας κάνει όμως και σ' αυτά τα σκληρά χρόνια αρκετά - για τα οποία θα πω και πώς «κουμπώνει» η δωρεά με τα άλλα - χρειαζόμαστε αυτά στα οποία καταλήξαμε. Χρειαζόμαστε στο Νοσοκομείο Κομοτηνής, που είναι το πιο παλιό της χώρας, χρειαζόμαστε Νοσοκομείο Παίδων στη βόρεια Ελλάδα, που δεν υπάρχει και ήταν ντροπή μας που δεν υπήρχε και όλων των Κυβερνήσεων που πέρασαν τόσα χρόνια. Χρειαζόμαστε, επίσης, την επισκευή και την αγορά νέων πτητικών μέσων στο ΕΚΑΒ. Για αυτά τα ελικόπτερα που αγοράσαμε, από τα οποία έπεσαν τα τρία, δεν είχαμε συμβόλαια συντήρησης. Είπα και στην επιτροπή ότι δεν ξέρουμε που πήγαν - και δεν μπορούμε να το ανακαλύψουμε - τα λεφτά της αποζημίωσης για τα ελικόπτερα αυτά. Είπα ότι χρειαζόμαστε πτητικά μέσα - υπάρχει αυτή η τεχνολογία - για να μην χρησιμοποιούμε τα C27 και τα C130 του Στρατού, που καλώς τα πληρώνουμε όσο τα πληρώνουμε, γιατί έχουν σώσει κόσμο. Είπα ότι χρειαζόμαστε κάποιους συγκεκριμένους εξοπλισμούς υψηλής ιατρικής τεχνολογίας, για να συμπληρώσω και κάποια πράγματα που κάνουμε εμείς τώρα κ.λπ.. Το δέχθηκαν. Είναι η μεγαλύτερη δωρεά που έχει γίνει στο δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας από έναν ιδιωτικό φιλανθρωπικό φορέα, ο οποίος έρχεται και συμπληρώνει και ενισχύει με το παραπάνω προσπάθειες ενός σχεδίου που κάνει μία Κυβέρνηση που θέλει να ανατάξει - έχει κάνει σαφή πολιτική επιλογή - και να στηρίξει το δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας. Τα δύο νοσοκομεία που θα χτίσουν, συμπληρώνουν έναν σχεδιασμό που ήδη υλοποιείται. Ανοίξαμε τη Σαντορίνη. Τελειώνουμε το Νοσοκομείο Καρπάθου. Τελειώνουμε το νέο Νοσοκομείο Λευκάδας. Τελειώνει το Νοσοκομείο Χαλκίδας. Έγινε η επέκταση του ΑΧΕΠΑ. Τελειώνει το Νοσοκομείο της Βέροιας. Δεν είχαμε να κάνουμε ένα, δύο. Τα άλλα τα κάνουμε ήδη, είτε από ίδιους πόρους, είτε είχαν χτιστεί παλαιότερα, είτε από ΕΣΠΑ. Η ιστορία με το ΕΚΑΒ συμπληρώνει και προηγούμενη δωρεά που έκανε. Εμείς ως κράτος και ως περιφέρειες αγοράσαμε ενενήντα ασθενοφόρα. Αυτή τη στιγμή είναι στον αέρα άλλοι τρεις διαγωνισμοί, των πενήντα πέντε, των πενήντα και των τριάντα δύο. Είναι πενήντα πέντε για την Αττική, πενήντα για την κεντρική Μακεδονία και Θεσσαλία και τριάντα δύο από ίδιους πόρους του ΕΚΑΒ για την κεντρική Ελλάδα, το παράρτημα Τρίπολης και δυτικής Ελλάδας. Έχουν αγοραστεί άλλα δέκα από τη Β΄ Υγειονομική Περιφέρεια για τα μικρά νησιά. Έδωσε εκατόν σαράντα τρία ασθενοφόρα το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», τα οποία κυκλοφορούν, και άλλα τριάντα τρία ο Αγωγός ΤΑΠ στη Θεσσαλονίκη. Όλα αυτά σημαίνουν ότι αντικαθιστούμε μέσα σε δυόμισι, τρία χρόνια - γιατί αρχίσαμε το 2016 αυτήν την ιστορία - τα τετρακόσια δέκα ασθενοφόρα από τα επτακόσια πενήντα τέσσερα που είχε ο στόλος του ΕΚΑΒ που παραλάβαμε, όπου η τελευταία αγορά είχε γίνει το 2004 με τιμές που καλύτερα να μην τις συζητήσουμε. Τα ίδια ασθενοφόρα, το αντίστοιχο σημερινό μοντέλο, στον διαγωνισμό των ενενήντα ασθενοφόρων που πήραμε εμείς, τα αγοράσαμε 48.000 ευρώ, όταν αντίστοιχα ασθενοφόρα είχαν αγοραστεί με 85.000 ευρώ. Δεν αναφέρομαι σε κινητές μονάδες, αλλά σε κλασικά ασθενοφόρα. Αυτή ήταν η εποχή των παχιών αγελάδων και έτσι χρεοκόπησε η χώρα. Τρίτον, από ίδιους πόρους - δικούς μας και της Περιφέρειας Αττικής - αγοράζουμε σύστημα PET - CT στο Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Άγιοι Ανάργυροι». Αντικαθιστούμε το PET - CT του «Ευαγγελισμού» και παίρνουμε και δύο συστήματα παραγωγής ραδιοφαρμάκων, ένα για την Αθήνα κι ένα για τον Πειραιά. Του Πειραιά θα μπει στο «Μεταξά». Της Αθήνας θα μπει στο Γενικό Ογκολογικό της Κηφισιάς. Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» έρχεται και συμπληρώνει και παίρνει PET - CT στο Πανεπιστημιακό του Ηρακλείου, στο Πανεπιστημιακό της Λάρισας, στο Πανεπιστημιακό των Ιωαννίνων. Σε αυτά τα τρία βάζει και συστήματα παραγωγής ραδιοφαρμάκων. Προσθέτουμε κι ένα τέταρτο σύστημα παραγωγής ραδιοφαρμάκων στο Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου» στη Θεσσαλονίκη για να καλύψει το PET - CT του «Παπαγεωργίου» και του «Θεαγενείου» που και αυτό έγινε από κρατικά χρήματα. Έτσι συμπληρώνεται. Στον «Ευαγγελισμό», που ήταν και η αρχική πρόταση, ήδη έκλεισε ο κατάλογος των 8.500.000 ευρώ εξοπλισμού. Παίρνει άλλα 5.000.000 ευρώ από τον διαγωνισμό της περιφέρειας. Επίσης, πρόσφατα προσθέσαμε από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων την αντικατάσταση του PET - CT, που είναι το πρώτο που μπήκε στην Ελλάδα και που κοντεύει να γίνει «end of life», το οποίο και θα χρηματοδοτηθεί από Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων δικό μας. Βέβαια, τη μεγάλη αυτή παρέμβαση, αυτά τα δύο κτήρια - σωστές οι παρατηρήσεις του κ. Παπαδόπουλου - τα ξέρει το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Αυτά θα αποτυπωθούν στην τελική σύμβαση. Το θεμελιακό, όμως, είναι ότι στο πιο μεγάλο νοσοκομείο της χώρας φτιάχνουμε ένα κτήριο με την εγγύηση του Ρέντσο Πιάνο, όπως και τα άλλα δύο, στο οποίο θα μεταφερθεί η έδρα της πανεπιστημιακής νοσηλευτικής. Είναι προφανές ότι οι ανάγκες που υπάρχουν, θα καλυφθούν. Άλλωστε, εκεί τελείωσε πρόσφατα και η δωρεά της Εθνικής με το νέο κτήριο των χειρουργείων, τις μονάδες κ.λπ.. Βέβαια, υπάρχουν και δύο προγράμματα εκπαίδευσης: Από τη μία μεριά, είναι το πρόγραμμα για τις λοιμώξεις, που είναι μία μεγάλη πληγή στα νοσοκομεία μια μεγάλη εκροή πόρων. Από την άλλη μεριά, είναι η χρηματοδότηση για όλους τους φοιτητές και τους αποφοίτους της Ιατρικής της εκπαίδευσής τους στο Advanced Trauma Life Support. Πρόκειται για το σύστημα υποστήριξης και αντιμετώπισης του πολυτραυματία, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Είναι ένα εξαιρετικό πρόγραμμα. Ήμουν από τους πρώτους που το έκαναν στην Ελλάδα το 1995-1996, όταν πρωτοήρθε στη χώρα μας. Τότε το πληρώναμε από την τσέπη μας ή κάποιες εταιρείες έβαζαν κάποια χρήματα για να το κάνουν κάποιοι ειδικευόμενοι, ενώ τώρα αυτό καλύπτεται απ' αυτή την ιστορία. Αυτές είναι πραγματικά θεμελιακές και μεγάλες δράσεις, οι οποίες θα αφήσουν ένα μεγάλο αποτύπωμα όταν αυτά τα πράγματα ολοκληρωθούν. Διότι εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτά που κάναμε στο δημόσιο σύστημα υγείας αυτά τα τρία χρόνια. Πραγματικά, εγώ θέλω να ευχαριστήσω - και το λέω γιατί έχουμε συνεργαστεί σε πολλά πράγματα - και τον Ανδρέα τον Δρακόπουλο προσωπικά και τον Γιάννη τον Ζερβάκη, με τον οποίον έχουμε ρίξει πολύ ιδρώτα και στη δωρεά για τα ασθενοφόρα, ο οποίος έχει βοηθήσει πάρα πολύ στην πραγμάτωση αυτών των ιστοριών. Έρχομαι τώρα σε ένα άλλο θέμα: Κύριε Θεοχαρόπουλε, αυτό που είπα για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», ήταν η απάντηση στην κριτική, «Γιατί εξαιρείτε από το λογιστικό το δημόσιο…;» κ.λπ.. Κύριε Θεοχαρόπουλε, η απάντηση ήταν εκεί. Απομονώσατε, όμως, τη λέξη. Θα ξαναπώ αυτά που είπα, γιατί δεν παίρνω τίποτα πίσω. Απάντησε ο κ. Ξυδάκης μια χαρά. Ακούστηκε η εξής κριτική στην επιτροπή: «Γιατί εξαιρείτε τις διαδικασίες αυτές»; Για να κάνουμε πιο γρήγορα. Διότι είναι προφανές ότι το στοίχημα της επόμενης περιόδου, ναι, είναι το κράτος. Είναι το κράτος, όχι, όμως, με τη λογική που λέει ο κ. Γιακουμάτος, Σοβιετία, Μαδούρο, Βόρεια Κορέα και όλα τα υπόλοιπα. Είναι το κράτος το οποίο συγκροτήθηκε από την τουρκοκρατία και τους Βαυαρούς, από τον Εμφύλιο, το οποίο ήταν ένα στεγνό πελατειακό κράτος, που δεν έπρεπε να περνάει μύγα αν δεν ήταν δικός μας, μέχρι τη δεύτερη εξαγορά του ελληνικού λαού που πήρε ο Ανδρέας Παπανδρέου την ομογενή Ελλάδα και την έβαλε στο δημόσιο και «Αρχίστε παιδιά να γλεντάμε, να κάνουμε και κανένα δωράκι», που διακινούσε το μαύρο χρήμα και όλα αυτά τα πολλαπλά επίπεδα ελέγχων. Διότι αυτή είναι η κατάσταση. Αυτές τις μέρες ανέλαβα, με εντολή του Πρωθυπουργού, να ελέγξω την πρόοδο κάποιων έργων στην Κρήτη. Και ενώ έχουν πάει ένας σκασμός λεφτά από διάφορα Υπουργεία, προχωράνε με πολύ αργούς ρυθμούς και λιγότερα από τα μισά. Ήδη επιταχύνονται μέσα σε μιάμιση εβδομάδα. Να είστε σίγουρος, κύριε Θεοχαρόπουλε. Προσέξτε, όμως, το εξής: Είναι δυνατόν να κάνουν πενήντα πέντε ημέρες να απαντήσουν ότι δεν χρειάζεται να εγκρίνουν μια προγραμματική σύμβαση; Ποιος το έφτιαξε αυτό το τέρας; Είναι δυνατόν ένας δήμος - το έχω πει πολλές φορές το παράδειγμα - για να ενοικιάζει ομπρέλες στην παραλία, να θέλει είκοσι τρεις υπογραφές εκτός του δήμου; Είναι δυνατόν το Νοσοκομείο Χανίων - το αλλάζουμε αυτό - το οποιοδήποτε νοσοκομείο για να πάρει δυο χιλιάρικα αντί για ποτήρια, να πάρει στυλό, να πρέπει να υπογράψουν επτά υπάλληλοι στο Υπουργείο, ο κ. Ξανθός κι εγώ; Αυτό το κράτος έφτιαξαν και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία και όλοι οι προπάτορές τους. Και δεν φτιάχτηκε έτσι. Φτιάχτηκε για να υπάρχει πολιτικός έλεγχος, να ελέγχουμε τα ψηφαλάκια, δηλαδή, και τους πελάτες και για να διακινεί «μαύρο» χρήμα. Και, επίσης, φτιάχτηκε για να μην έχει κανένας ευθύνη, γιατί υπάρχει μία διάχυση της ευθύνης σ' αυτό το πράγμα. Αυτό είπα, λοιπόν, εγώ την άλλη φορά. Και είναι μια παλιά ρήση ενός αυτοδιοικητικού, τότε που πήγα να αναλάβω δήμαρχος, που μου είπε: «Να σου πω, Παυλή μου, αυτό γίνεται». Όλα αυτά τα επίπεδα, είναι για να φτιάξουν ένα κάστρο και να τρώνε μέσα. Γιατί δεν τρώγανε;
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Τα 85 δισεκατομμύρια ευρώ πώς φαγώθηκαν; Δεν βγήκαν στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ»; Δεν έγινε με όλη αυτή τη διαδικασία και με τις εγκρίσεις κ.λπ.; Αυτό είπα προχθές και μην το γυρνάτε τώρα ότι θα καταργήσουμε τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Αυτό το κράτος είναι εχθρός της ανάπτυξης και της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της κοινωνικά δίκαιης αναδιανομής, γιατί είναι φτιαγμένο για να εξυπηρετεί την αναπαραγωγή ενός πολιτικού και οικονομικού συστήματος που χρεοκόπησε την χώρα. Δυο κουβέντες για την τροπολογία. Ό,τι και να λέτε τώρα…
Δεκαέξι λεπτά μιλάς.
Έχετε τον Ολυμπιακό, κύριε Γιακουμάτο. Το ξέρω.
Δεκαέξι λεπτά μιλάς. Άσε τον Ολυμπιακό ήσυχο.
Ό,τι και να λέτε τώρα, η ιστορία θα γράψει…
Ελάτε, κύριοι συνάδελφοι, να ολοκληρώσουμε. Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Άκουσα πάρα πολλά σήμερα. Ό,τι και να λέτε η ιστορία θα γράψει ότι είστε οι κυβερνήσεις που έβαλαν τη χώρα στα μνημόνια και είμαστε η Κυβέρνηση που την έβγαλε.
Μπράβο!
Ό,τι και να λέτε, θα είστε οι κυβερνήσεις που έσπρωξαν δυόμισι εκατομμύρια συνανθρώπους μας στην απασφάλιση και στην υγειονομική φτώχεια, χρεώνοντάς τους 180 εκατομμύρια ευρώ για υπηρεσίες που τους προσφέρθηκαν στα δημόσια νοσοκομεία και θα μείνουμε στην ιστορία ως η Κυβέρνηση που τους κάλυψε δωρεάν στο δημόσιο σύστημα και διέγραψε τα χρέη που τους χρεώσατε. Ό,τι και να λέτε, θα είστε οι κυβερνήσεις που κατέβασαν 25% και 30% τον βασικό μισθό και τώρα, ναι, αυτή η Κυβέρνηση αρχίζει να τον ανεβάζει ξανά. Θα είστε οι κυβερνήσεις που έκοψαν έντεκα φορές τις συντάξεις και θα είμαστε η Κυβέρνηση που δεν θα τις κόψει τον Γενάρη.
Θα πάρετε την απάντηση στην κάλπη.
Κι ό,τι κόψαμε με το 4% που έγινε 6%, που σήμερα είναι 10 και 12 ευρώ, γύρισε όλο στον ΕΟΠΥΥ και στήριξε τα δημόσια νοσοκομεία. Μια κουβέντα θα πω για να τελειώνω. Προσέξτε. Αν δεν το έχετε πάρει χαμπάρι, επειδή δεν το λένε τα κανάλια, οι τέσσερις χιλιάδες που προσλήφθηκαν με κριτήρια ΑΣΕΠ μέσω του ΟΑΕΔ στα νοσοκομεία της χώρας, δεν παίρνουν τον υποκατώτατο. Παίρνουν 5 ευρώ λιγότερα από αυτό που θα έπαιρναν αν διορίζονταν μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι. Αυτό δεν το έχετε δει; Με τις συμβάσεις που υπογράψαμε - οι ατομικές συμβάσεις, όπου διώξαμε τους εργολάβους και εκεί που δεν τους έχουμε διώξει, είναι γιατί μας έχουν κόψει κάποιοι δικαστές, οι οποίοι μας ανάγκασαν να νομοθετήσουμε και δύο φορές μέσω αποφάσεων του Σ.τ.Ε. - οι εργαζόμενοι που πριν από τους εργολάβους πληρώνονταν με 300 και 400 ευρώ, τώρα παίρνουν 750 στην τσέπη. Κι εμείς κάνουμε τουλάχιστον 20% εξοικονόμηση από τον πρώτο χρόνο και 30% τους επόμενους.
Κύριε Υπουργέ, συγγνώμη, αλλά έχουμε φτάσει τα δεκαοχτώ λεπτά.
Ο «Ευαγγελισμός» - μιας που η κουβέντα είναι γι' αυτόν - έκανε ετήσια εξοικονόμηση 2.000.000 ευρώ μόνο από την καθαριότητα, με τις εργαζόμενες να παίρνουν 200 και 250 ευρώ παραπάνω στην τσέπη. Και με αυτά τα 2.000.000 περίσσευμα θα προσλάβει τώρα εκατόν δέκα άτομα επικουρικό προσωπικό - νοσηλευτικό κυρίως - για να στηρίξει όλες του τις υποδομές. Κλείνω με το εξής: Κύριε Καρρά - λείπει ο κ. Γρηγοράκος, λείπει και ο κ. Μπαργιώτας, που είναι και του χώρου - αυτήν την τροπολογία κακώς την καταθέσατε. Ισχύσει σήμερα. Κακώς την καταθέσατε. Δεν σας ενημέρωσαν.
Αν ισχύει, ακόμα καλύτερα.
Μπράβο. Όμως, ξέρετε κάτι τώρα; Λέτε να νομοθετήσουμε πως όταν δεν υπάρχει κρεβάτι σε ΜΕΘ δημόσιου νοσοκομείου, επιτρέπεται η διακομιδή ασθενών με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ στις εντατικές μονάδες όλων των ιδιωτικών κλινικών που έχουμε υπογράψει. Ισχύει σήμερα.
Ωραία. Ακόμα καλύτερα.
Γιατί το φέρατε ως τροπολογία δεν καταλαβαίνω. Και, μάλιστα, εμείς το επεκτείναμε - αποδεχόμενοι και μία τροπολογία του κ. Γρηγοράκου - και στους ανασφάλιστους που δεν καλύπτονταν. Το κάναμε κι αυτό, αν δεν βρίσκει. Επίσης, θα σας πω και κάτι άλλο, το οποίο και έχουμε ρυθμίσει με τον νέο ΕΚΠΥ πάρα πολύ. Δηλαδή, δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να σας ενημερώσω…
Κύριε Υπουργέ, φτάνουμε στα είκοσι λεπτά. Ούτε ο Υπουργός που έχει το νομοσχέδιο, δεν μιλάει τόσο.
Τελειώνω. Μία τελευταία κουβέντα θα πω μόνο. Παραλάβαμε - για να το ξέρετε και αυτό - λειτουργούντα τετρακόσια τριάντα οχτώ κρεβάτια ΜΕΘ. Το ρεκόρ της χώρας μας ήταν τα πεντακόσια δύο, πεντακόσια τρία κρεβάτια, που είχαμε φτάσει την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτήν τη στιγμή τα λειτουργούντα κρεβάτια είναι πεντακόσια εξήντα πέντε. Για την ακρίβεια δεν είναι πεντακόσια εξήντα πέντε, είναι πεντακόσια πενήντα εφτά, γιατί υπάρχει ανακατασκευή του «Ασκληπιείο Βούλας», της ΜΕΘ, μέσα από κάποια δωρεά και με δική μας ενίσχυση. Τα κρεβάτια, λοιπόν, είναι πεντακόσια πενήντα πέντε, πεντακόσια πενήντα εφτά. Είναι εκατόν είκοσι παραπάνω από αυτά που παραλάβαμε. Αυτό, βέβαια, δεν το λένε τα κανάλια. Έτσι; Και με αυτό που ετοιμάζουμε τώρα, με το επικουρικό προσωπικό κ.λπ., μέσα σε αυτή τη χρονιά θα ανοίξουμε και τα επόμενα ενενήντα που υπάρχουν και είναι έτοιμα από πλευράς υποδομής στον δημόσιο τομέα. Επίσης, χρειαζόμαστε και έναν αριθμό κρεβατιών, που με τους νέους όρους και με τις νέες συμβάσεις που θα υπογραφούν με τις ιδιωτικές κλινικές όπως φτιάχτηκε ο Κανονισμός Παροχών Υγείας του ΕΟΠΥΥ, θα το κάνουν οι κλινικές. Αυτό που λέτε, όμως, ισχύει και δεν χρειάζεται καμμία νομοθέτηση.
Ακόμα καλύτερα.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Πολάκη
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για δύο λεπτά. Αναφέρθηκαν σε εμένα και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και ο κύριος Υπουργός.
Παρακαλώ, κύριε Θεοχαρόπουλε, έχετε τον λόγο. Μόνο να είστε σύντομος.
Κύριε Πρόεδρε, στον χρόνο μου ήμουν και πριν. Το ξέρετε πολύ καλά.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, απάντησα σε αυτό που είπατε.
Ναι, το κατάλαβα.
Κύριε Πολάκη, αφήστε να μιλήσει ο συνάδελφος.
Απλώς για τα στοιχεία. Κύριε Υπουργέ, δεν κατάλαβα από την τοποθέτησή σας - δεν είπατε με ξεκάθαρο τρόπο εσείς προσωπικά, κατάλαβα αυτά που είπατε - αν υποστηρίζετε αυτή τη στιγμή τον θεσμό της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ». Δεν το είπατε με μία καθαρή κουβέντα. Γιατί σας το λέω: Παρακαλώ τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ να μάθουν τον διάλογο. Αγαπητοί συνάδελφοι, ο διάλογος στο Κοινοβούλιο…
Συνεχίστε, κύριε Θεοχαρόπουλε.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορώ να καταλάβω την ταραχή των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριοι συνάδελφο, σας παρακαλώ. Πρέπει να προχωρήσουμε. Ορίστε, κύριε Θεοχαρόπουλε, συνεχίστε.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ έκανε τον συνήγορο - υπερασπιστή και κάνει τον συνήγορο - υπερασπιστή του κ. Πολάκη. Γιατί το λέω αυτό;
Πες τα όλα!
Διότι κατέθεσα στα Πρακτικά αυτό που είπε στην επιτροπή. Τίποτα άλλο! Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο! Και το λέω τώρα εδώ πέρα. Τι σας είπε ένας αυτοδιοικητικός. Σας είπε ότι όλα αυτά που βλέπει στις διαδικασίες, στις διαύγειες κ.λπ. είναι τα κάστρα. Και αυτά τα κάστρα πρέπει να σταματήσουν. Και λέτε με δικά σας λόγια: «Αυτό το κάστρο πρέπει να το σπάσω». Και της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ», δηλαδή.
Θα απαντήσω.
Κύριε Πολάκη, σας παρακαλώ!
Μπορείτε, κύριε Πολάκη, να απαντήσετε. Δεν έχω κανένα πρόβλημα.
Θα απαντήσω.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, ολοκληρώστε.
Κύριε Πρόεδρε, μόλις τώρα ξεκίνησα. Απλώς έχω ένα λεπτό διακοπές. Επειδή ζητάει ο Υπουργός, διαβάζω από τα Πρακτικά: «όλα αυτά που βλέπεις με τους νόμους, τις διαδικασίες, τις διαύγειες, τα διατάγματα, τις εγκρίσεις, τα δέκα επίπεδα, ξέρεις τι είναι;» Στη συνέχεια, «αυτά τα κάστρα πρέπει να σταματήσουν, πρέπει να τα σπάσουμε». Αυτά τα κάστρα ανέφερε, και της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ». Και σήμερα όταν μίλησε ο κύριος Υπουργός, είπα για την αποτελεσματικότητα. Το πρόβλημα της αποτελεσματικότητας πρέπει να το δούμε, οι διαδικασίες να γίνουν πιο γρήγορες, αλλά όχι εις βάρος της διαφάνειας. Και η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» υπερασπίζεται τη διαφάνεια». Σας το καταθέτω, λοιπόν, και στα Πρακτικά, γιατί θα έπρεπε και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ να είναι πιο διαβασμένος για το τι έχει πει ακριβώς ο Υπουργός. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Θεοχαρόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν περίμενα, λοιπόν, σήμερα να υποστηρίξει ολόκληρο ΣΥΡΙΖΑ. Θα προτιμούσα, κύριε Υπουργέ, να πείτε ότι αυτό έτσι όπως το είπατε, ήταν ένα λάθος, ήταν μία λανθασμένη τοποθέτηση, όπως έγινε.
Κανένα λάθος!
Κατά τα άλλα, δεν μπορεί να ισχύει και το ένα και το άλλο ταυτόχρονα.
Κύριε Υπουργέ…
Μάλιστα, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ - άρα όλος ο ΣΥΡΙΖΑ - αναφέρθηκε σε fake news για αυτά τα Πρακτικά. Από αυτό συνεπάγεται ότι εδώ πέρα υπάρχει μείζον ζήτημα, γιατί δεν μπορεί να είναι και τα Πρακτικά της Βουλής fake news.
Είναι ξεκάθαρο, κύριε Θεοχαρόπουλε.
Κύριε Υπουργέ, δώσατε ένα ρεσιτάλ «σοσιαλδημοκρατικής» φινέτσας με μία επίδειξη αλαζονείας. Προτιμότερο θα ήταν να λέγατε ότι ήταν ένα λάθος η αναφορά σας και στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» και ότι υποστηρίζετε τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» από εδώ και στο εξής, με καθαρές κουβέντες.
Ευχαριστούμε, κύριε Θεοχαρόπουλε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Ξυδάκη, τι θέλετε τώρα; Δεν απαντάει ο κύριος Υπουργός, που απευθύνθηκε στον κύριο Υπουργό.
Σε εμένα απαντάει.
Επιβεβαιώνετε, δηλαδή, τώρα ότι είστε συνήγορος του κύριου Υπουργού; Αν είναι να απαντήσει ο κύριος Υπουργός, να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία.
Εγώ δεν θέλω να απαντήσω, γιατί έχει ανέβει στο Βήμα ο κ. Ξανθός.
Έχει ανέβει στο Βήμα και ο Υπουργός.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Ξυδάκη, έχει καταγραφεί στα Πρακτικά τι έχετε πει.
Παρακαλώ και τον κύριο Υπουργό και εσάς για ένα λεπτό.
Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό μόνο, κύριε Ξυδάκη, για να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία.
Ποτέ δεν μακρηγορώ. Κοιτάξτε, ήμουν πολύ προσεκτικός στις διατυπώσεις μου. Ούτε ο Παύλος Πολάκης χρειάζεται συνήγορο υπεράσπισης, ούτε ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος χρειάζεται να του μάθω να διαβάζει. Είναι προσεκτικός και έχει μελετήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Εδώ, όμως, έγινε μία υπερερμηνεία από μέσα μαζικής ενημέρωσης. Έγινε το πρωί μία συζήτηση. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αν εν τη ρύμη του λόγου ένας πολιτικός, θίγοντας ένα μεγάλο πρόβλημα δημόσιας διοίκησης στην καρδιά του δημοκρατικού κράτους, την καρδιά αυτού που απασχολεί την Ελλάδα, κάνει διαπιστώσεις, κάνει τολμηρές προτάσεις, εισηγείται μια μεταρρύθμιση και εμείς παίρνουμε ένα ουσιαστικό αποκομμένο από το ρήμα ή ένα αντικείμενο αποκομμένο από την απόδοσή του, έλεος! Χρειάζεται καλύτερη πίστη και να βλέπουμε την ουσία, το μεγάλο δένδρο. Όλοι συμφωνούν ότι η δημόσια διοίκηση σέρνεται, δεν είναι ούτε αποτελεσματική ούτε λειτουργική ούτε υπηρετεί την κοινωνία και τη δικαιοσύνη. Αυτό λέμε. Είναι χρέος μας και εμένα και του Παύλου Πολάκη και του Ανδρέα Ξανθού και του Θανάση Θεοχαρόπουλου να τη φτιάξουμε. Αυτό είπα. Τίποτα λιγότερο! Για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», ουδείς αμφισβήτησε τη χρησιμότητά της. Τίποτα άλλο! Τη διεύρυνσή της και τη διόρθωσή της θέλουμε!
Είναι ξεκάθαρο, κύριε Ξυδάκη. Νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο. Αν μπορείτε, να είστε μέσα στον χρόνο σας - θεωρώ ότι ο κ. Πολάκης έχει καλύψει τα περισσότερα θέματα - για να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία. Ευχαριστώ.
Θεωρώ ότι κλείνουμε μία συζήτηση με μία ένταση η οποία πραγματικά δεν αντιστοιχεί στο κυρίως θέμα το οποίο συζητάμε σήμερα. Βεβαίως υπήρξε πολιτική σύγκρουση που αφορούσε την τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας. Αυτό ήταν αναμενόμενο. Αντιλαμβάνομαι, όμως, ότι πραγματικά υπάρχει μία προσπάθεια, ακόμα και σε νομοσχέδια για τα οποία οι πολιτικές δυνάμεις δεν έχουν επί της ουσίας διαφωνίες, να εφευρίσκουν διάφορα προσχήματα για να αναπαράγεται μία επιθετική ρητορική απέναντι στην Κυβέρνηση. Αυτή νομίζω ότι είναι η ουσία του θέματος. Εδώ πραγματικά - το είπαμε και στην επιτροπή - έχουμε να κάνουμε με μία απλόχερη δωρεά μεγάλου χρηματικού ποσού, μεγάλου εύρους υπηρεσιών, υποδομών και εξοπλισμού, που παρέχονται στο σύστημα υγείας, ακόμα και στο πεδίο της εκπαίδευσης. Και θεωρώ ότι - όπως επισημάνθηκε από προηγούμενους ομιλητές - έρχεται να στηρίξει έναν συνολικό σχεδιασμό που ενισχύει, ακόμα και μέσα στην κρίση, τη δημόσια περίθαλψη, που προωθεί αλλαγές στον εξοπλισμό και στις κτηριακές υποδομές του ΕΣΥ, που ενισχύει με ανθρώπινους και υλικούς πόρους το σύστημα υγείας. Αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο έρχεται αυτή η πολύ σημαντική δωρεά να δράσει ενισχυτικά, να εγγυηθεί τη δημιουργία δύο νέων νοσοκομείων, μια ανανέωση στα πτητικά μέσα του ΕΚΑΒ πολύ κρίσιμη για την έγκαιρη ανταπόκριση στις ανάγκες αεροδιακομιδών και, επίσης, να δώσει τη δυνατότητα στο σύστημα υγείας να ανανεώσει τον εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας. Αυτό είναι, λοιπόν, το δεδομένο πλαίσιο. Επιτρέψτε μου να πω, ότι εδώ είναι ίσως και η διαφορά από προηγούμενες μνημονιακές περιόδους. Διότι μας εγκάλεσαν κάποιοι συνάδελφοι ότι υπήρχε στο παρελθόν αντίδραση κ.λπ.. Κατ' αρχάς, δεν υπήρξε ποτέ το «μετά βδελυγμίας» που είπε ο κ. Ψαριανός. Δεν υπήρξε αυτό, κύριε συνάδελφε. Είχαμε ψηφίσει «παρών» όταν το Κοινωφελές Ίδρυμα «Ιωάννη Λάτση» έκανε τη δωρεά των περίπου 5 εκατομμυρίων ευρώ για το «Κουρκούλειο» Ίδρυμα.
Για το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» στο Δέλτα, είπα. Ήμουν εισηγητής τότε.
Αυτό το συγκεκριμένο το είπε ένας άλλος Βουλευτής. Το πιο σημαντικό, αγαπητέ μου συνάδελφε, είναι ότι εμείς το λειτουργήσαμε, εμείς που είχαμε ψηφίσει «παρών», γιατί είχαμε ένα σκεπτικό που έλεγε «αυτή την περίοδο απαξιώνεται η δημόσια περίθαλψη και περικόπτονται δραματικά οι πόροι». Εμείς, όμως, το λειτουργήσαμε. Επί των ημερών μας λειτούργησε. Προσλάβαμε προσωπικό και σήμερα παρέχει εξαιρετικές υπηρεσίες ημερήσιας φροντίδας στους αρρώστους της περιοχής. Αυτή είναι νομίζω η διαφορά. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ορισμένα ποιοτικά στοιχεία διαφορετικά. Πρώτον, είναι μια νέου τύπου συνεργασία. Δεν είναι σύμπραξη, όπως κάποιοι αρέσκονται να λένε. Σύμπραξη δημόσιου - ιδιωτικού τομέα σημαίνει επιχειρηματικό κέρδος για τον επενδυτή. Εδώ δεν έχουμε τέτοιο πράγμα. Εδώ έχουμε επένδυση ιδιωτική στο δημόσιο σύστημα υγείας. Άλλη ποιότητα. Και αποδεικνύεται ότι αυτή η Κυβέρνηση, την οποία εγκαλείτε όλοι ότι διώχνει τις ιδιωτικές επενδύσεις, ότι αποστρέφεται καθετί ιδιωτικό, που μάχεται κατά των ιδιωτικών επιχειρήσεων και συμφερόντων, καταφέρνει με την αξιοπιστία της να προσελκύσει ιδιωτικές επενδύσεις που ενδυναμώνουν το δημόσιο σύστημα υγείας. Αυτό είναι επένδυση στην κοινωνική συνοχή και στην αξιοπρέπεια της χώρας μας και το καταλαβαίνουμε όλοι πάρα πολύ καλά. Δεύτερο στοιχείο - νομίζω ότι το ανέλυσε και ο κ. Πολάκης, δεν θέλω να επεκταθώ - είναι ότι έχουμε ένα ίδρυμα το οποίο αποδέχεται την ιεράρχηση και τον σχεδιασμό της πολιτείας και λέει βεβαίως: «Εσείς βάζετε τις προτεραιότητες και εμείς βάζουμε τους πόρους». Φυσικά έχουν απόλυτη υποχρέωση να ελέγξουν και να διασφαλίσουν την έγκαιρη ολοκλήρωση των έργων στη φάση της κατασκευής και στη συνέχεια εμείς έχουμε την απόλυτη υποχρέωση να διασφαλίσουμε τη λειτουργικότητα και την αποδοτικότητα αυτών των επενδύσεων. Από πού προέκυψε η συζήτηση ότι, αν το κράτος δεν είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του, αυτά τα έργα θα αποδοθούν σε ιδιώτες; Από πού προκύπτει, για να καταλάβω; Πού το είδατε γραμμένο αυτό; Το σύστημα υγείας είναι σε μία φάση επούλωσης πληγών, το έχουμε πει πάρα πολλές φορές. Υπάρχουν ακόμη προβλήματα, υπάρχουν ακόμα περιορισμοί, αλλά είμαστε σε μια φάση που έχουμε περισσότερες δυνατότητες να στηρίξουμε τη δημόσια περίθαλψη, να αναβαθμίσουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, να στηρίξουμε το ανθρώπινο δυναμικό του, να κάνουμε παρεμβάσεις προοπτικής, να προχωρήσουμε μεταρρυθμίσεις, να ενδυναμώσουμε το κοινωνικό κράτος. Αυτή είναι η ουσία της νέας περιόδου και πραγματικά αυτές τις ημέρες έχουμε αρκετά καλά νέα. Χθες ήμουν στο Νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός», όπου έγινε επίσης μία δωρεά από το Ίδρυμα «Ωνάση», για τη δημιουργία, την ανακαίνιση, την αναβάθμιση ενός κέντρου για το μελάνωμα και τον καρκίνο του δέρματος, με σύγχρονο εξοπλισμό, με σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους. Εξαιρετική επίσης πρωτοβουλία παρέμβασης και ενίσχυσης του συστήματος υγείας. Το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» μάς έχει επίσης συνηθίσει σε εξαιρετικές προσφορές προς το δημόσιο σύστημα υγείας όλα τα προηγούμενα χρόνια. Και το λέω αυτό επειδή ετέθη η ερώτηση - νομίζω από τον κ. Θεοχαρόπουλο, αν θυμάμαι καλά - τι γίνεται με αυτή τη δωρεά των γραμμικών επιταχυντών. Έχουμε συμφωνήσει ότι θα αγοραστούν δέκα γραμμικοί επιταχυντές. Έχουν παραδοθεί ήδη οι εννέα. Προχθές μάλιστα δόθηκε και ο δεύτερος σύγχρονος γραμμικός επιταχυντής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ηρακλείου. Θα δοθεί άλλος ένας στο «Αττικό» και απ' ό,τι με ενημέρωσαν οι άνθρωποι του ιδρύματος - ο κ. Ζερβάκης προηγουμένως - έχουν ήδη δρομολογηθεί άλλοι δύο για το «401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο». Άρα δώδεκα γραμμικοί επιταχυντές έχουν επενδυθεί στο δημόσιο σύστημα υγείας και δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτό το πεδίο της ακτινοθεραπείας το δημόσιο σύστημα υγείας υπερτερεί του ιδιωτικού. Υπάρχουν πενήντα επτά μονάδες ακτινοθεραπείας, εκ των οποίων οι τριάντα εννέα βρίσκονται στο δημόσιο σύστημα και οι δεκαοκτώ στον ιδιωτικό τομέα.
Γιατρούς δεν έχει.
Θα πω και γι' αυτό, κύριε Γιακουμάτο. Θέλουμε να είναι απολύτως σαφές ότι η περίοδος της εγκατάλειψης του Εθνικού Συστήματος Υγείας και των δραματικών περικοπών στους πόρους έχει τελειώσει οριστικά. Η περίοδος της υστέρησης της δημόσιας περίθαλψης έναντι του ιδιωτικού τομέα έχει επίσης τελειώσει οριστικά. Το δημόσιο σύστημα υγείας, αξιοποιώντας όλα τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία και φυσικά αυτές τις εξαιρετικές δωρεές από ιδιώτες και ιδρύματα, διεκδικεί επιπλέον ζωτικό χώρο στον τομέα της υγείας. Αυτή είναι η πολιτική μας και αυτό υλοποιούμε με σοβαρότητα, με καλά μελετημένα βήματα και χωρίς τυμπανοκρουσίες. Το ξέρουν πολύ καλά αυτό και οι εργαζόμενοι στο σύστημα υγείας, αλλά κυρίως οι πολίτες, οι οποίοι έχουν δεχθεί αυτά τα χρόνια την πολύ κρίσιμη παρέμβαση, που είναι τομή όντως στην υγειονομική και στην κοινωνική πολιτική της χώρας μας, της καθολικής κάλυψης και καθολικής πρόσβασης των ανασφάλιστων πολιτών στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Άρα λοιπόν, δεν ξαναγυρίζουμε στην εποχή των μεγάλων δωρητών, αγαπητέ συνάδελφε. Ξαναγυρίζουμε στην εποχή που η δημόσια περίθαλψη δεν ήταν το αποπαίδι της κρατικής πολιτικής. Ξαναγυρίζουμε στην εποχή που η δημόσια περίθαλψη και η πληρέστερη κάλυψη των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών γίνεται μέσα από ένα αναβαθμισμένο και στιβαρό δημόσιο σύστημα υγείας. Νομίζω ότι αυτόν τον στόχο υπηρετεί αυτή η εξαιρετική δωρεά. Επίσης, υπάρχει πρόβλεψη - και αυτό είναι πολύ σημαντικό και νομίζω ότι είναι ένδειξη ευαισθησίας του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» - για μία ειδική συμβουλευτική επιτροπή που συναπαρτίζεται από εκπροσώπους της πολιτείας, των Υπουργείων, των δήμων, των περιοχών όπου γίνονται αυτές οι επενδύσεις, οι παρεμβάσεις των εποπτευόμενων φορέων, του ΕΚΑΒ, του Πανεπιστημίου. Άρα δημιουργείται ένας μηχανισμός κοινωνικού ελέγχου από αυτούς που είναι οι αποδέκτες αυτής της δωρεάς. Νομίζω ότι και αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι δείχνει ότι υπάρχει ένας σεβασμός σε ένα άλλο δημόσιο και κοινωνικό ήθος που πρέπει να έχουμε σήμερα και στο σύστημα υγείας και στην πολιτική ζωή. Έφυγε ο κ. Θεοχαρόπουλος, αλλά θα ήθελα να δώσω κάποιες απαντήσεις, διότι περίπου αναδεικνύεται μία εικόνα ότι εδώ έχουμε ένα σύστημα υγείας το οποίο καταρρέει. Τρία χρόνια υπάρχει αυτή η ανεκπλήρωτη προφητεία. Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι ιδιώτες οι οποίοι συνδράμουν και το κρατούν στη ζωή! Εξηγήσαμε ότι δεν πρόκειται περί αυτού. Ούτε τα νοσοκομεία βουλιάζουν στα χρέη, όπως είπε ο κ. Θεοχαρόπουλος, ούτε οι δραματικές περικοπές συνεχίζονται. Από το 2015 σταμάτησαν οι περικοπές στις δημόσιες δαπάνες υγείας. Μπήκε ένα κατώφλι. Σταμάτησαν οι περικοπές επί πενταετίας που είχαν δημιουργήσει μία αθροιστική υποχώρηση της τάξης του 40% και υπήρξε μία περίοδος σταδιακής ενίσχυσης μέχρι τώρα, η οποία βεβαίως θα συνεχιστεί αρκετά πιο απλόχερα, όπως ελπίζω, στην επόμενη μεταμνημονιακή περίοδο. Ήδη φέτος προσθέσαμε 92,5 εκατομμύρια ευρώ στους κλειστούς προϋπολογισμούς για το φάρμακο και για τις παροχές του ΕΟΠΥΥ, μέσα από την προβλεπόμενη αναπροσαρμογή των κλειστών προϋπολογισμών των ορίων δαπανών λόγω της προβλεπόμενης αύξησης του ΑΕΠ. Αυτά τα λεφτά θα ενισχύσουν τη νοσοκομειακή δαπάνη για το φάρμακο. Θα ενισχύσουν, επίσης, την οδοντιατρική φροντίδα των παιδιών. Για πρώτη φορά ο ΕΟΠΥΥ θα καλύψει ανάγκες οδοντιατρικής φροντίδας, πρόληψης και θεραπείας του παιδικού πληθυσμού. Επίσης, θα ενισχύσουμε τον προϋπολογισμό που υπάρχει για ανάγκες ειδικής αγωγής. Αυτό σημαίνει, λοιπόν, ότι και η λειτουργική αξιοποίηση αυτών των υπηρεσιών και των υποδομών που θα αναπτυχθούν με τη δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» έχουν βιωσιμότητα και προοπτική. Για να πειστεί το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» ότι αξίζει τον κόπο να κάνει μια τόσο μεγάλη επένδυση στο δημόσιο σύστημα υγείας, συζητήσαμε αναλυτικά, παρουσιάσαμε τον σχεδιασμό ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού, το πλάνο των προσλήψεων, είτε με μόνιμο είτε με επικουρικό προσωπικό. Πείστηκαν οι άνθρωποι ότι εδώ υπάρχει σχέδιο και ότι δεν κάνουμε παρεμβάσεις κατακερματισμένες και αποσπασματικές. Δεν κάνουμε επεμβάσεις στο σύστημα που έχουν χαρακτήρα πρόσκαιρο και μη λειτουργικό. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτό είναι το κρίσιμο και πραγματικά το οφείλει η πολιτεία. Εδώ γίνεται μια μεγάλη συζήτηση και κριτική από την πλευρά των συναδέλφων του ΚΚΕ. Ο αγαπητός συνάδελφος Λαμπρούλης έθεσε το ερώτημα εάν η υγεία είναι δικαίωμα ή φιλανθρωπία. Έχουμε απαντήσει χρόνια τώρα σε αυτό και όχι μόνο από τα έδρανα της Βουλής, αλλά μέσα και από την αφοσίωσή μας στο δημόσιο σύστημα υγείας και μέσα από τη διεκδίκηση δεκαετιών υπέρ της δημόσιας περίθαλψης. [[Χειροκροτήματα]] Η υγεία, λοιπόν, είναι προφανώς κοινωνικό δικαίωμα. Είναι και δημόσια υπόθεση και δεν μπορεί να είναι αντικείμενο ιδιωτικής φιλανθρωπίας προφανέστατα. Βεβαίως πρέπει να διεκδικούμε μια περίοδο στα επόμενα χρόνια όπου η χώρα, έχοντας ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, θα μπορεί να συλλαμβάνει τον πλούτο και να κατανέμει δικαιότερα τα φορολογικά βάρη και να έχει την επάρκεια πόρων για να αντιμετωπίζει αυτές τις ανάγκες. Δεν είμαστε σε αυτή τη φάση και το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Γι' αυτό και είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε αυτή την πολιτική της συνέργειας πόρων από τον κρατικό προϋπολογισμό, από την κοινωνική ασφάλιση, από το ΕΣΠΑ, από παρεμβάσεις θετικές που κάνουν ορισμένες περιφέρειες, όπως η Περιφέρεια Αττικής που έχει επενδύσει 40 εκατομμύρια ευρώ στις υποδομές του ΕΣΥ στο Λεκανοπέδιο, από την αξιοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, από την αξιοποίηση του αποθεματικού του Υπουργείου και φυσικά από δωρεές ιδιωτών και ιδρυμάτων. Αυτό είναι το πλαίσιο. Αυτό είναι το πλάνο. Νομίζω ότι η προοπτική να πιάσει τόπο αυτή η σημαντική δωρεά είναι προφανώς αυτό που ενδιαφέρει και το ίδρυμα και εμάς. Δεν θέλουμε, όπως στο παρελθόν, να υπάρξουν υποδομές, σύγχρονες, καλά εξοπλισμένες, αλλά μη λειτουργικές. Αυτό το διασφαλίζει μια πολιτική γραμμή που λέει για επένδυση στη δημόσια περίθαλψη, περισσότερες προσλήψεις, ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού και όχι, επιτρέψτε μου να πω, αγαπητοί συνάδελφοι, μία πολιτική που λέει για λιγότερο κράτος, δηλαδή λιγότερο κοινωνικό κράτος, μια πολιτική που λέει να αγοράζουν υπηρεσίες από τον ιδιωτικό τομέα και ότι δεν χρειάζεται επένδυση στη δημόσια περίθαλψη. Τέλος, καταθέτω μία νομοτεχνική βελτίωση. Θέλουμε να προσθέσουμε τη φράση «και άλλες διατάξεις» στον τίτλο του νομοσχεδίου. Προσθέτουμε το «και άλλες διατάξεις». Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση της Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος "Κοινωφελές Ίδρυμα Σ. Νιάρχος" και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας». Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση της Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος "Κοινωφελές Ίδρυμα Σ. Νιάρχος" και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο πρώτο ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο πρώτο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1743 και ειδικό 134 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1743 και ειδικό 134 έγινε δεκτή ως έχει και εντάσσεται στο σχέδιο νόμου ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση της Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος "Κοινωφελές Ίδρυμα Σ. Νιάρχος" και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση της Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος "Κοινωφελές Ίδρυμα Σ. Νιάρχος" και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Τμήμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Τμήμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Τμήματος και ώρα 17.16΄ λύεται η συνεδρίαση. Εύχομαι σε όλους καλό απόγευμα.