Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 30-8-2019 εξουσιοδότηση του Σώματος, επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΙΔ΄ συνεδριάσεώς του, της Παρασκευής 30 Αυγούστου 2019, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και άλλες επείγουσες διατάξεις».]] [[Να καταχωριστεί η απόφαση, σελίδα 29α]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Αποφάσεις Βουλής: συζήτηση και ψήφιση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 του Συντάγματος και του άρθρου 118 του Κανονισμού της Βουλής, της πρότασης του Προέδρου της Βουλής: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Κοινοβουλευτικό». Η συζήτηση γίνεται κατά ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 108 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή μπορούν να λάβουν τον λόγο οι εισηγητές, οι ειδικοί αγορητές και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι για πέντε λεπτά. Τον λόγο έχει η εισηγήτρια της Πλειοψηφίας κ. Ζωή Ράπτη.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια δύο αναγκαίες τροποποιήσεις του Κανονισμού της Βουλής που προέκυψαν λόγω της ανασύνθεσης του Σώματος κατόπιν των εκλογών της 7ης Ιουλίου, αλλά και λόγω της πρόσφατης ψήφισης του ν.4622/2019 σχετικά με την επιλογή του διοικητή της νέας Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Με την προτεινόμενη πρώτη τροποποίηση του άρθρου 13 του Κανονισμού προστίθεται στο άρθρο 13, παράγραφος 1 του Κανονισμού αυτού ως μέλος της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής ο Πρόεδρος της Επιτροπής Βιβλιοθήκης της Βουλής. Αυτό γίνεται για να αποκατασταθεί και αριθμητικά η πλειοψηφία εντός του οργάνου που σήμερα είναι ισοψηφία μεταξύ κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας και του συνόλου της Αντιπολίτευσης και σήμερα επικρατεί η ψήφος του προέδρου. Εξάλλου και στο παρελθόν, το 2017, το ζήτημα αυτό της Διάσκεψης των Προέδρων είχε επιλυθεί με αντίστοιχο τρόπο, δηλαδή με την προσθήκη στη σύνθεση της του Προέδρου της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής τότε. Τώρα, αντιστοίχως, προστίθεται ο Πρόεδρος της Επιτροπής Βιβλιοθήκης της Βουλής για να διαθέτει πλειοψηφία μίας ψήφου το κόμμα της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας. Έτσι, ο αριθμός των μελών του οργάνου αυξάνεται κατά ένα και διευκολύνεται η λήψη των σχετικών αποφάσεων. Υπενθυμίζω στο Σώμα ότι η σύνθεση της παρούσας Βουλής είναι πλέον εξακομματική αντί για οκτακομματική όπως η προηγούμενη, γεγονός που επηρεάζει αντίστοιχα τη σύνθεση του άνω οργάνου. Με τη δεύτερη προτεινόμενη τροποποίηση θεσπίζεται η αναγκαία κοινοβουλευτική διαδικασία για την επιλογή του νέου διοικητή της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας σύμφωνα με τις προσφάτως ψηφισθείσες διατάξεις του ν.4622/2019 και ειδικότερα του άρθρου 90, παράγραφος 2 αυτού. Σύμφωνα, λοιπόν, με την προτεινόμενη διάταξη ο Πρόεδρος της Βουλής συγκαλεί σε συνεδρίαση την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για την επιλογή, μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, του Διοικητή της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας με πλήρη θητεία. Αν η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας εγκρίνει την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, τότε η απόφαση της κοινοποιείται στον Πρωθυπουργό. Αν η πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου δεν γίνει δεκτή από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, επαναλαμβάνεται η διαδικασία του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 90, παράγραφος 2, στοιχείο δ΄ του ν.4622/2019 για τον έτερο των δύο επικρατέστερων υποψηφίων. Αν αυτός επιλεγεί από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, η σχετική απόφαση κοινοποιείται στον Πρωθυπουργό. Αν δεν επιλεγεί, το σχετικό πρακτικό της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας κοινοποιείται στον Πρωθυπουργό. Μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου για την επιλογή του διοικητή της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας για διετή θητεία, αυτό αφορά την πρώτη περίοδο λειτουργίας της επιτροπής, ο Πρόεδρος της Βουλής συγκαλεί σε συνεδρίαση την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για να αποφανθεί επ' αυτής. Η απόφαση της επιτροπής κοινοποιείται στον Πρωθυπουργό. Η τροποποίηση αυτή γίνεται με προσθήκη εσωτερικής αρίθμησης στην παράγραφο 2, στοιχείο α΄ του άρθρου 43α του Κανονισμού και σχετική προσθήκη της ως άνω διάταξης ως στοιχείο ΙΙ. Δεδομένης, λοιπόν, της σημασίας που αποδίδεται σήμερα στη λειτουργία του νέου θεσμού της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας για την καταπολέμηση της διαφθοράς στον τόπο μας, πράγμα το οποίο συζητήθηκε και εκτενώς σε αυτή την Αίθουσα, αλλά και του γεγονότος ότι το Υπουργικό Συμβούλιο ήδη πρότεινε την προηγούμενη εβδομάδα το πρόσωπο που προορίζεται για νέος διοικητής της αρχής, είναι προφανής η αναγκαιότητα προσαρμογής του Κανονισμού στα νέα δεδομένα, ώστε η αρμόδια Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας να ασκήσει τις κατά νόμο αρμοδιότητές της ως προς την επιλογή του άνω προσώπου. Και η επιλογή αυτή επιβάλλεται να γίνει το συντομότερο δυνατό, ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή έναρξη λειτουργίας της νέας αρχής και είναι αυτονόητο βέβαια πως το γράμμα και το πνεύμα της προτεινόμενης ρύθμισης εναρμονίζεται πλήρως με τις διατάξεις του ν.4122/2019. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω πως κατέστη σαφής και σε όλες και σε όλους τους συναδέλφους η αναγκαιότητα της άμεσης τροποποίησης του Κανονισμού της Βουλής, ώστε να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία τόσο της Διάσκεψης των Προέδρων, αλλά και να θεσμοθετηθεί η απαραίτητη κοινοβουλευτική διαδικασία για την επιλογή του διοικητή της νεοσύστατης Εθνικής Αρχής Διαφάνειας σύμφωνα με τη νομοθεσία που πρόσφατα ψηφίσαμε. Πρόκειται, λοιπόν, για εκείνες τις απαραίτητες παρεμβάσεις στη λειτουργία του Σώματος για τις οποίες ζητούμε τη στήριξη όλων των συναδέλφων και σας καλούμε να τις υπερψηφίσετε. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε την κ. Ράπτη για την αγόρευσή της εντός του χρόνου. Καλείται, λοιπόν, να λάβει τον λόγο ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Ζαχαριάδης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα. Συζητήθηκε το θέμα εκτενώς και χθες στην επιτροπή. Αναφορικά με την πρώτη αλλαγή, είναι απολύτως σαφές και κατανοητό ότι αλλάζοντας η σύνθεση της Βουλής είναι δικαίωμα της Πλειοψηφίας να μπορεί να πλειοψηφεί στη Διάσκεψη των Προέδρων. Και με αυτή την λογική και εμάς η γνώμη μας και η διάθεση μας σε αυτό το ζήτημα είναι συγκαταβατική, αν και θεωρούμε ότι το Κοινοβούλιο και η Διάσκεψη είναι το καλύτερο πεδίο εξεύρεσης των συναινέσεων και της συνεννόησης. Τώρα αναφορικά με το δεύτερο άρθρο, δηλαδή την προσαρμογή αναφορικά με το ν.4622/2019, θα θυμάστε ότι είχαμε τοποθετηθεί αναφορικά με αυτό το ζήτημα και στην Ολομέλεια αρνητικά. Προφανώς, ο Κανονισμός της Βουλής πρέπει να ενσωματώσει αυτή τη διάταξη για να μπορέσει να ισχύσει. Εμάς η λογική μας ήταν και εξακολουθεί να είναι ότι πρέπει μέσα από τη νομοθεσία που ψηφίζεται να εξαντλείται στο πεδίο της συναίνεσης, της συνεννόησης και της διαφάνειας γι' αυτό είχαμε επιμείνει στο ζήτημα των 4/5. Αυτό δεν εξασφαλίστηκε και με αυτήν την έννοια θα τοποθετηθούμε ως «παρών» λόγω της προηγούμενης τοποθέτησής μας, παρ' όλο που αναγνωρίζουμε ότι πρέπει να ενσωματωθεί η διάταξη. Ευχαριστώ.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω ιδιαίτερα για τους νεότερους των συναδέλφων, ορισμένοι και ορισμένες των οποίων βρίσκονται εδώ, ότι βάσει του Συντάγματος η Βουλή ρυθμίζει τα του οίκου της με βάση τον Κανονισμό της και το Σύνταγμα. Άρα ό,τι νομοθετικά αφορά εις την Βουλή πρέπει να περάσει στον Κανονισμό της για να υλοποιηθεί εν συνεχεία από πλευράς θεσμικής συμμόρφωσης της Βουλής, γιατί η Βουλή έχει αυτήν την αυτονομία. Παρακαλείται να λάβει τον λόγο ο ειδικός αγορητής του Κινήματος Αλλαγής, κ. Κεγκέρογλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ομολογώ ότι με μπερδέψατε με την αναφορά σας, διότι βεβαίως η Βουλή σύμφωνα με τον Κανονισμό και το Σύνταγμα καθορίζει τα του οίκου της, αλλά τελικά με τη δεύτερη αναφορά σας ότι ο νόμος ψηφίστηκε έτσι, άρα πρέπει να τον ενσωματώσουμε έτσι, αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση κανονίζει τα του Κανονισμού της Βουλής. Άρα δεν ισχύει αυτή η βασική αρχή στην προκειμένη περίπτωση. Αυτή, θα έλεγα, η διαφορετική αντίληψη Κυβέρνησης και Βουλής θα έπρεπε να έχει αντιμετωπιστεί στο πρότερο στάδιο, στη διαδικασία της διαβούλευσης, της συζήτησης για την ψήφιση του νομοσχεδίου. Από τη στιγμή που εμπλέκεται εκ των πραγμάτων η Βουλή με τη γνωμοδότησή της για τη νέα αρχή η οποία δημιουργείται, θα έπρεπε να ληφθεί υπ' όψιν το γεγονός ότι η Βουλή θα μπορεί να γνωμοδοτεί και εφόσον, βεβαίως, συμφωνήσουμε να ήταν αυτή η γνωμοδότηση με αυξημένη πλειοψηφία. Αυτό, τουλάχιστον, απαιτεί το πνεύμα συναίνεσης που εξέφραζε το προηγούμενο διάστημα και το κόμμα που σήμερα έχει τη διακυβέρνηση της χώρας. Αλλά εδώ παρατηρούμε ότι συμβαίνει αυτό που μπορούμε να πούμε ότι συνέβαινε και σε προηγούμενες περιπτώσεις, αλλά όχι πάντα. Με το που γίνηκε Κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία ξέχασε τα περί συναίνεσης. Και βέβαια με το έγινε Αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκε τα περί συναίνεσης. Γιατί και αυτοί, ως κυβερνητική πλειοψηφία, δυστυχώς δεν ήταν σε αυτό το πνεύμα. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι είναι ένα θέμα πάρα πολύ σοβαρό. Εμείς τοποθετηθήκαμε θετικά στην ενοποίηση των κατακερματισμένων λεκτικών μηχανισμών. Ήταν μια απαραίτητη νομοθετική πρωτοβουλία και ευχόμαστε να λειτουργήσει σωστά. Διαφωνήσαμε, όμως, απόλυτα και ως προς την απλή πλειοψηφία που απαιτείται από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και βεβαίως - το ανεξήγητο - ότι η πρώτη θητεία μπορεί να είναι διετής. Είναι ένα ζήτημα το οποίο δεν εξηγήθηκε. Θα μπορούσε να ήταν μονοετής, θα μπορούσε να είναι τριετής. Από τη στιγμή που προβλέπεται πενταετής ποιο ήταν το νόημα; Να γίνει κανονικά η διαδικασία. Επανέρχομαι, λοιπόν, και αναφερόμενος στην εισηγήτρια να πω ότι δυστυχώς πληθαίνουν όχι από την πλευρά της συναδέλφου, αλλά συνολικά από την Κυβέρνηση, τα επιχειρήματα «μα έτσι γινόταν και στο παρελθόν, μα έτσι το κάνατε και εσείς». Όσο αυξάνονται αυτά τα επιχειρήματα, κύριε Πρόεδρε, νομίζω κατανοείτε ότι τα κακώς κείμενα δεν διορθώνονται και δεν θα διορθωθούν ποτέ. Αυτή η πρακτική η οποία ακολουθείται θα μεταφερθεί και σε επόμενη φάση, σε επόμενο στάδιο. Έτσι, λοιπόν, για μεν το πρώτο θέμα, όπως τοποθετήθηκα και στην Επιτροπή Κανονισμού, θα πρέπει να δούμε εξ αρχής σε κάποια χρονική περίοδο την οποία θα κρίνετε κατάλληλη το ζήτημα της συγκρότησης της Διάσκεψης των Προέδρων ούτως ώστε η λαϊκή ετυμηγορία και η συγκρότηση της Βουλής να μην επηρεάζει τη σύνθεση της Διάσκεψης των Προέδρων. Τι κάναμε, δηλαδή, και το προηγούμενο διάστημα και τώρα; Λέμε εντάξει, να φτιάξουμε τη Διάσκεψη των Προέδρων στα μέτρα μας. Πρέπει να ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας; Βεβαίως. Πρέπει να γίνεται κατάχρηση αυτής της αρχής ούτως ώστε αυτό που μπορεί να αναπτυχθεί στη Βουλή, δηλαδή ο διάλογος, η διαβούλευση και να επιτευχθεί συναίνεση ή έστω συνεννόηση στα βασικά ζητήματα, να είναι μια δεύτερη βασική αρχή; Βεβαίως. Αυτά, λοιπόν, να τα συζητήσουμε σε κάποια φάση. Στο στάδιο που βρισκόμαστε, επειδή με ανορθόδοξο τρόπο είχε εξυπηρετηθεί και το προηγούμενο διάστημα η αρχή της πλειοψηφίας στη Διάσκεψη των Προέδρων, δικαιολογείται και αυτή η τροποποίηση, αλλά χρειάζεται συνολική αναθεώρηση. Ως προς το άρθρο που αφορά την ενσωμάτωση της πρότασης το περιεχόμενο του νόμου και την πρόταση που γίνεται στην Επιτροπή Κανονισμού ψηφίσαμε «παρών» γιατί ναι μεν το τυπικό της ενσωμάτωσης θα πρέπει να προχωρήσει από την άλλη διαφωνούμε απολύτως με αυτή τη λογική της Κυβέρνησης η οποία επιβάλλεται αυτή τη στιγμή στη Βουλή και δεν είχε τη δυνατότητα για ελεύθερη βούληση και τη δυνατότητα για να διαμορφώσει, όπως θα έδινε το σχετικό άρθρο, η ίδια η Βουλή, που είναι το κυρίαρχο όργανο. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ήθελα να πω πριν δώσω τον λόγο στον ειδικό αγορητή του Κομμουνιστικού Κόμματος, τον κ. Παφίλη, ότι προφανώς προηγήθηκε η νομοθέτηση του επιτελικού κράτους βάσει του οποίου σήμερα προσαρμόζεται ο Κανονισμός, αλλά η Κυβέρνηση ανέθεσε στη Βουλή να ακούσει τον διοικητή αυτού του φορέα ενώ θα μπορούσε, φαντάζομαι, να αποποιηθεί αυτής της διαδικασίας και να το κρατήσει αποκλειστικά στον εαυτό της. Άρα η σύμπραξη της Βουλής δεν είναι κάτι το οποίο μειώνει τη Βουλή. Είναι κάτι το οποίο δίνει ρόλο στη Βουλή και εμείς πρέπει αυτόν τον ρόλο τώρα να τον θεσμοθετήσουμε για τον εαυτό μας, αλλά είναι πώς το βλέπει καθένας. Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το επιχείρημα της σημερινής Κυβέρνησης, όπως και της προηγούμενης - δεν θυμάμαι των προηγούμενων - είναι ότι πρέπει να συμπληρωθεί η διάσκεψη των Προέδρων με κάποιο πρόσωπο από τη Βουλή ώστε να υπάρχει κυβερνητική πλειοψηφία. Βέβαια ξεκινάω με το εξής: όταν λέμε «η απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων» κατά 99%, άντε να πω 90%, είναι απόφαση του κυβερνητικού κόμματος - είτε του σημερινού είτε παλιότερου - , που έχει πλειοψηφία. Δημιουργείται η αίσθηση ότι αποφασίζει η Βουλή, αλλά δεν αποφασίζει η Βουλή γενικά. Η Βουλή έχει πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Αποφασίζει η κυβερνητική πλειοψηφία. Αυτή η κυβερνητική πλειοψηφία είναι πραγματικά πλειοψηφία στον λαό; Όχι. Η Νέα Δημοκρατία σήμερα έχει εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτές με ποιο ποσοστό; Έπρεπε να έχει πάρει 52%. Αναλογικά, δηλαδή, και με βάση το αστικό πολιτικό σύστημα είναι πλαστή πλειοψηφία. Δημιουργείται, δηλαδή, μια παντοδυναμία του ενός ή άλλου κόμματος στη Βουλή η οποία στον λαό, όμως, είναι μειοψηφία. Κάτω από αυτό, λοιπόν, το σκεπτικό εμείς δεν ψηφίζουμε παρ' ότι αντιλαμβανόμαστε το πως πρέπει να λειτουργεί. Ως προς το δεύτερο, που αφορά και τον Πρόεδρο της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, ισχύει ακριβώς ό,τι ισχύει για όλες τις ανεξάρτητες αρχές. Είναι ανεξάρτητες οι αρχές, αλήθεια; Όχι, λέμε εμείς. Οι αρχές δεν είναι ανεξάρτητες για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος γιατί αποφασίζουν σε ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο είτε αυτό λέγεται ευρωπαϊκή νομοθεσία είτε αποφάσεις της Κυβέρνησης και δεν μπορούν να φύγουν από αυτό ούτε μπορούν να κάνουν κάτι καλύτερο, για τον λαό κυρίως λέω. Και δεύτερον, γιατί διορίζονται κυριολεκτικά από την εκάστοτε κυβέρνηση. Τι ανεξάρτητη, δηλαδή; Αυτό που συμβαίνει και εδώ τώρα είναι ότι θα γίνει αυτή η διαδικασία και αν δεν αποφασίζουν θα ξαναγυρίσει πάλι πίσω και στο τέλος ποιος θα αποφασίσει; Το Υπουργικό Συμβούλιο. Άρα είναι το θεαθήναι, κατά τη γνώμη μας, και είναι και υποκρισία. Φυσικά μπορεί να υπάρξουν κάποιες επιμέρους αντιθέσεις, αλλά η ουσία δεν αλλάζει, η εκάστοτε κυβέρνηση διορίζει όποιους αυτή θέλει. Και έχοντας μια πλειοψηφία, η οποία επαναλαμβάνουμε ότι είναι πλαστή σε σχέση με τη λαϊκή βούληση ακόμα και σ' αυτές τις εκλογές που γίνονται, δημιουργεί μια αυταπάτη και στον κόσμο ότι αποφασίζει η Βουλή. Φυσικά συναινέσεις μπορεί να υπάρχουν. Και οι συναινέσεις είναι τεράστιες ανάμεσα και στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΚΙΝΑΛ και στη Νέα Δημοκρατία, είναι το κοινό πρόγραμμα, τρίτο μνημόνιο παραδείγματος χάριν, και όλα τα υπόλοιπα. Αυτές είναι οι πολιτικές συναινέσεις. Τώρα ο καυγάς που γίνεται μερικές φορές αφορά στα πρόσωπα κυρίως, σε ποιον χώρο θα ανήκουν και φυσικά κάθε κυβέρνηση αυτό που κάνει είναι να τοποθετεί τους δικούς της. Και λέω τώρα, έρχεται η αναθεώρηση του Συντάγματος, βέβαια έχει λήξει, και όλοι μιλάνε για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Η μία πλευρά είναι ότι η δικαιοσύνη εφαρμόζει νόμους που ψηφίζονται, που είναι ό,τι είναι, αντιλαϊκοί κ.λπ.. Πώς διάολο γίνεται κατά 95% -98% των απεργιών να βγαίνουν παράνομες, είναι ένα ερώτημα το πώς, και δεν φταίνε οι δικαστές μόνο γι' αυτό. Δεύτερον, όλοι λένε να υπάρξει μια συναίνεση για τη δικαιοσύνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν αντιπολίτευση ήταν στα κεραμίδια. Μόλις πήρε την κυβέρνηση έκανε ακριβώς ότι έκαναν οι προηγούμενοι. Τα ίδια έκανε η Νέα Δημοκρατία. Εμείς προτείναμε να μπει για αναθεώρηση αυτό το άρθρο του Συντάγματος και να υπάρξει συζήτηση - και εκεί μπορεί να υπάρξει κάποια συναίνεση - να διορίζονται από ένα ευρύτερο σώμα μόνο ή με κάποιον άλλο τρόπο ώστε να έχουν μία ευρύτερη στήριξη και όχι από την εκάστοτε κυβέρνηση. Γι' αυτό είναι - δεν θέλω να το λέω, αλλά αυτό είναι - κοροϊδία το να λέμε ότι είναι ανεξάρτητη και να διορίζει όλη την ηγεσία της η εκάστοτε κυβέρνηση. Κάτω απ' αυτό το σκεπτικό, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, εμείς δεν θα ψηφίσουμε αυτές τις αλλαγές.
Σειρά έχει η ειδική αγορήτρια της Ελληνικής Λύσης, κ. Αθανασίου. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε σήμερα στην Ολομέλεια για να συζητήσουμε την αλλαγή του Κανονισμού της Βουλής σχετικά με την αύξηση του αριθμού των συμμετεχόντων στην Διάσκεψη των Προέδρων και σχετικά με τις αρμοδιότητες της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας για την έγκριση και διορισμό ουσιαστικά του διοικητή της νεοσύστατης Αρχής Διαφάνειας, που η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος εισήγαγε πρόσφατα. Και διαβάζοντας την αιτιολογική έκθεση, κύριε Πρόεδρε, τολμώ να σας πω ότι δεν αντιλήφθηκα τις αιτίες, τους λόγους και την αναγκαιότητα για κάποιες από τις ρυθμίσεις που η ολομέλεια καλείται να αποφασίσει σήμερα. Για ποιο λόγο, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να αυξηθεί ο αριθμός των συμμετεχόντων στη Διάσκεψη των Προέδρων με τη συμμετοχή του Προέδρου της Επιτροπής της Βιβλιοθήκης της Βουλής; Σε τι ωφελεί εντέλει η παρουσία του; Γιατί στην αιτιολογική έκθεση δεν μας το αιτιολογείτε ως οφείλετε, ούτε μας ενημερώσατε γι' αυτό. Αποσκοπεί στον πλουραλισμό των σκέψεων, δράσεων και εντέλει αποφάσεων της Διάσκεψης των Προέδρων; Θα είναι αποτελεσματικότερη η Διάσκεψη των Προέδρων με αυτήν την προσθήκη ή απλώς θα έχουμε ακόμα μία ψήφο υπέρ μας; Θα έχουμε μία ψήφο υπέρ μας! Και επίσης, κύριε Πρόεδρε, ποια θα είναι η οικονομική επιβάρυνση αυτής της πρότασης στον προϋπολογισμό; Πόσο θα στοιχίσει και θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό η συμμετοχή του συγκεκριμένου προσώπου στην εν λόγω διάσκεψη και με ποιο ανταποδοτικό όφελος για τις εργασίες της διάσκεψης, το Κοινοβούλιο και ειδικότερα τον ελληνικό λαό; Περαιτέρω, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, στην παράγραφο 2 του άρθρου 43 του Κανονισμού της Βουλής προβλέπεται η προσθήκη αρμοδιοτήτων της ειδικής μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, προκειμένου αυτή να δύναται να εγκρίνει την τοποθέτηση του διοικητή της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Ωστόσο, από την ανάγνωση του κειμένου της προσθήκης, όπως αυτό ήρθε στην επιτροπή και σήμερα στην Ολομέλεια, δεν είναι καθόλου σαφές ποια διαδικασία θα ακολουθηθεί εάν απορριφθεί και ο δεύτερος υποψήφιος που θα προταθεί στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της πρώτης παραγράφου της προσθήκης. Θα προταθεί ο αμέσως επόμενος επιλαχών από τον κατάλογο που έχει συσταθεί από το Συμβούλιο Διοίκησης ή θα ξαναγίνει ο διαγωνισμός από την αρχή για την εν λόγω θέση και σε πόσο χρονικό διάστημα; Και περαιτέρω, με ποια πλειοψηφία θα δοθεί η έγκριση ή μη της κατατεθείσας προτάσεως για το πρόσωπο - υποψήφιο για την εν λόγω θέση; Κατά τη γνώμη μας, τότε δέον θα ήταν λόγω της σημαντικότητας της θέσεως και της λειτουργίας της αρχής η έγκριση να παρέχεται με αυξημένη πλειοψηφία από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, δηλαδή, αυτή των 3/5 των μελών της επιτροπής για την καλύτερη και μέγιστη δυνατή συναίνεση των κοινοβουλευτικών ομάδων. Χθες αυτό ελέχθη στην επιτροπή και ο Πρόεδρος μου έδωσε την απάντηση ότι θα κωλυσιεργήσει όλη η διαδικασία. Εμείς ως Ελληνική Λύση, επιμένουμε ότι μ' αυτό τον τρόπο θα έχουμε πραγματική δημοκρατία, κύριε Πρόεδρε. Είναι άλλωστε μια αρχή που θα ελέγχει και θα αξιοποιεί το σύνολο του δυναμικού που θα της διατεθεί από το κράτος προς όφελος του κράτους, της πολιτείας και εν τέλει του ελληνικού λαού. Θα πρέπει να επιδιώκεται η μέγιστη δυνατή κοινοβουλευτική συναίνεση στην επιλογή του διοικητή της αρχής και να μην αποτελεί μία επιλογή κομματική ή κυβερνητική, όπως είπαν και οι άλλοι συνάδελφοι. Φυσικά θα μπορούσε να προταθεί η αρχική πρώτη ψηφοφορία για την παροχή έγκρισης να απαιτεί μία υψηλή πλειοψηφία στο πνεύμα των ανωτέρω, αλλά και μία δεύτερη ψηφοφορία πιο αναλογική αλλά όχι όμοια της παραγράφου 4 του άρθρου 39. Με αυτό τον τρόπο, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, θα επιβάλλεται από το νομοθέτη και τη δημοκρατία μας ως πρώτη επιλογή και γνώση της εκάστοτε κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού μία ευρεία κοινοβουλευτική συναίνεση, η οποία θα πρέπει να επιδιώκεται εξ αρχής τόσο προς όφελος του έθνους και του πολιτεύματος όσο και του ίδιου του θεσμού της Αρχής Διαφάνειας, που πρέπει να είναι ένας θεσμός ανεπηρέαστος και αδιάβλητος, αλλά και μία δεύτερη διαδικασία ελλείψει αρχικής συμφωνίας στην επιτροπή που θα μπορεί να οδηγήσει σε ορισμό διοικητή της αρχής με πρωτοβουλία της εκάστοτε συνέργειας προς αυτό, αφήνοντας όμως ανεκπλήρωτο το αρχικό πνεύμα του νομοθέτη για συναίνεση, το οποίο πάντα πρέπει να επιδιώκεται, χωρίς ωστόσο να διακόπτεται και να εμποδίζεται και η λειτουργία του κράτους. Εγώ θέλω να τελειώσω, αγαπητοί συνάδελφοι - μιας και μου δίνεται η τιμή να μιλώ από το Βήμα - με το ότι εμείς στην Ελληνική Λύση συνεχίζουμε να ζητάμε αυτές τις είκοσι υπογραφές για τη διερεύνηση ευθυνών του τέως Υπουργού, κ. Κοτζιά για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Είναι επιθυμία του ελληνικού λαού! Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ. Τα περισσότερα που ρωτήσατε, τα απαντήσαμε χθες. Ρωτήσατε, όμως και για το κόστος. Το κόστος να προστεθεί ένα μέλος στη Διάσκεψη των Προέδρων είναι 65 ευρώ. Αυτό δεν είναι συντριπτικό εν σχέσει με το ότι πρέπει να αποκατασταθεί η πλειοψηφία, η οποία γίνεται αποδεκτή στη λειτουργία αυτών των επιτροπών. Η πλειοψηφία φυσικά δεν απαγορεύει τις ευρύτερες συναινέσεις. Είναι, όμως, ένα τελικό στάδιο λήψης αποφάσεων. Και επειδή κάποια στιγμή είπατε «εμείς προτιμούμε την κωλυσιεργία από τη δημοκρατία», μάλλον εννοούσατε «προτείνουμε τη δημοκρατία από την κωλυσιεργία». Το λέω για να μην κάνουμε διορθώσεις. Τον λόγο έχει η κυρία Μπακαδήμα εκ μέρους του ΜέΡΑ25.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε σήμερα εδώ να συζητήσουμε την πρόταση του Προέδρου της Βουλής αναφορικά με την τροποποίηση δύο άρθρων του Κανονισμού, συγκεκριμένα των άρθρων 13 και 43α. Η προσθήκη στο πρώτο άρθρο αφορά στη διεύρυνση των μελών που συμμετέχουν στη Διάσκεψη των Προέδρων ενώ η δεύτερη προτείνει την επιλογή του διοικητή της νεοσυσταθείσας, έπειτα από την ψήφιση του πρόσφατου νόμου του επιτελικού κράτους ν.4622/2019, Εθνικής Αρχής Διαφάνειας από τη μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής τόσο για την πλήρη όσο και για τη διετή θητεία κατά την έναρξη λειτουργίας αυτής. Μολονότι σαφέστατα κατανοούμε την ανάγκη να ενσωματωθούν στον Κανονισμό της Βουλής αποφάσεις που είτε αφορούν ένα υφιστάμενο όργανο είτε αφορούν μία αρχή που συστάθηκε με νόμο ακριβώς εξαιτίας του περιεχομένου αλλά και της ουσίας των δύο προσθηκών, δεν μπορούμε παρά να είμαστε αντίθετοι και στις δύο και να καταψηφίσουμε τόσο επί της αρχής όσο και επί των άρθρων, παρ' ότι χθες στην επιτροπή ψηφίσαμε «Παρών». Επιτρέψτε μου, όμως, να εξηγήσω τους ακριβείς λόγους αυτής της εναντίωσης. Κατ' αρχάς σύμφωνα με το άρθρο 13 του Κανονισμού τα μέλη που απαρτίζουν στην παρούσα φάση τη Διάσκεψη των Προέδρων είναι εκτός από τον Πρόεδρο της Βουλής, οι αντιπρόεδροι των κομμάτων, ο διατελέσας Πρόεδρος κ. Νίκος Βούτσης, οι έξι Πρόεδροι των Διαρκών Κοινοβουλευτικών Επιτροπών, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, οι Πρόεδροι των έξι κοινοβουλευτικών ομάδων που ως είθισται αντικαθίστανται από τους αντιπροσώπους τους και ο Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής, ενώ σύμφωνα με την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου οι αποφάσεις λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών - εκτός αν φυσικά ορίζεται διαφορετικά απ' άλλες διατάξεις - και σε περίπτωση ισοψηφίας υπερτερεί η ψήφος του Προέδρου. Αναλύοντας έτσι την παρούσα σύνθεση από τα είκοσι τέσσερα μέλη, τα δεκατρία ανήκουν στην κυβερνώσα παράταξη. Με την εφαρμογή της προτεινόμενης προσθήκης του Προέδρου της Επιτροπής της Βιβλιοθήκης της Βουλής, έχουμε την αύξηση των μελών σε είκοσι πέντε και αυτών που ανήκουν στη Νέα Δημοκρατία σε δεκατέσσερα. Και αν δούμε σε βάθος την πρόταση μπορούμε να παρατηρήσουμε πως ουσιαστικά, αλλά και πρακτικά, η Κυβέρνηση ακολουθεί την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, που είχε παλαιότερα προσθέσει στη Διάσκεψη των Προέδρων τον Πρόεδρο της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής. Προσθέτει και εκείνη τώρα, με τη σειρά της, τον Πρόεδρο της Επιτροπής της Βιβλιοθήκης. Με την τακτική αυτή έχουμε την προσθήκη σε ένα όργανο - που σαφέστατα γνωρίζετε καλύτερα από μένα, γιατί είστε παλαιότεροι όλοι σε αυτά τα έδρανα - που εκτός από διαδικαστικές αποφάσεις, όπως ο καθορισμός των εκάστοτε ημερήσιων διατάξεων και των διαδικασιών των εντός της Ολομέλειας συζητήσεων, λαμβάνει και πολιτικές αποφάσεις, όπως για παράδειγμα η επιλογή των επικεφαλής των ανεξάρτητων αρχών. Έτσι προστίθεται ένας κοσμήτορας, που παρ' ότι έχει εκλεγεί από την Ολομέλεια, το αντικείμενο της επιτροπής που προεδρεύει, αποτελεί μία αποκλειστικά εσωτερική διαδικασία όπως είναι η λειτουργία της βιβλιοθήκης. Και παρ' ότι είναι σαφέστατα σημαντική για το Κοινοβούλιο, παραμένει αμιγώς εσωτερική και χωρίς πολιτικές προεκτάσεις. Φυσικά το ίδιο ισχύει και για την Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής. Η λογική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πίσω απ' αυτές τις κινήσεις τόσο της τωρινής όσο και της προηγούμενης κυβέρνησης είναι προφανής: Είναι η διατήρηση από πλευράς της εκάστοτε κυβέρνησης του ελέγχου της Διάσκεψης των Προέδρων. Εμείς, ως ΜέΡΑ25 οφείλουμε να καταγγείλουμε αυτή την πρακτική που καθιστά ένα όργανο ευρύτερων συναινέσεων και πολιτικού πολιτισμού, ένα ακόμη πιόνι επίδειξης της πολιτικής κυριαρχίας της κάθε κυβέρνησης. Παράλληλα, ζητάμε την απόσυρσή του και την τροποποίησή του, ώστε να αφαιρεθεί από τη Διάσκεψη και ο Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής. Περνώντας τώρα στο δεύτερο άρθρο, θα πρέπει να σημειωθεί πως από τη σχετική συζήτηση του νομοσχεδίου του επιτελικού κράτους είχαμε εκφράσει έντονα τη διαφωνία μας για αυτή καθ' αυτή τη σύσταση της αρχής που αποτελεί ένα ακόμη δείγμα της υπερσυγκέντρωσης εξουσιών στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού. Δεν θα μπορούσαμε να τηρήσουμε διαφορετική από αυτή τη στάση και στη σημερινή συζήτηση. Καθώς η αρχή παραμένει στον απόλυτο έλεγχο του Πρωθυπουργού, κρίνουμε ως εξόχως υποκριτικό να επιλέγεται ο Διοικητής της από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Ας επιλέγεται και αυτός από τον Πρωθυπουργό, ώστε να μην χρησιμοποιείται η επιτροπή σαν μέσο δημιουργίας εντυπώσεων στους πολίτες μιας επίπλαστης δημοκρατικής συναίνεσης και διαλόγου μεταξύ των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Απλώς, ήθελα να σας πω ότι στην επιτροπή, στη Διάσκεψη των Προέδρων η αριθμητική αναλογία σήμερα είναι 12-12 και όχι 13-12. Είναι 12-12 και θα γίνει 13-12. Ο λόγος που είναι ισοπαλία οφείλεται στο ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας είναι από την Πλειοψηφία, όμως ο Αντιπρόεδρος είναι από τη Μειοψηφία. Εσείς εκλάβατε ότι και ο Αντιπρόεδρος είναι από την Πλειοψηφία. Άρα, τώρα γίνεται 13-12 και όπως είναι ΜέΡΑ25 έτσι η Διάσκεψη των Προέδρων γίνεται είκοσι πέντε, όχι ΜέΡΑ25! Τον λόγο έχει ο κ. Τραγάκης που είναι εκ των συναδέλφων που ζήτησαν τον λόγο για λίγα λεπτά και μετά θα προχωρήσουμε στην ψηφοφορία.
Κύριε Πρόεδρε, πήρα τον λόγο για έναν και μόνο λόγο: Κατ' αρχάς, θα ήθελα να πω τι συνέβαινε όλες αυτές τις φορές στη Διάσκεψη των Προέδρων, όταν συζητούσαμε τον Κανονισμό της Βουλής στην Επιτροπή Κανονισμού. Η Επιτροπή Κανονισμού, το θέμα του Κανονισμού δεν έρχεται πολύ συχνά στο Κοινοβούλιο και υπήρχαν πάντοτε - εκτός από μια περίοδο, κάποια - ευρύτατες συναινέσεις. Για πρώτη φορά βλέπω ότι ο Πρόεδρος φέρνει μια διάταξη αλλαγής του Κανονισμού σε δύο θέματα τα οποία είναι αυταπόδεικτα ότι έτσι έπρεπε να γίνει και υπάρχει μια αντίδραση άνευ προηγουμένου. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να πω ότι η Διάσκεψη των Προέδρων είναι το κορυφαίο κοινοβουλευτικό όργανο. Όμως, είναι και επιτροπή. Τι συνέβαινε με τον Κανονισμό της Βουλής όσον αφορά τις επιτροπές; Σαφώς ο Κανονισμός της Βουλής προβλέπει ότι το κυβερνών κόμμα πρέπει να έχει την πλειοψηφία. Το προβλέπει. Έχετε ποτέ αναρωτηθεί, παραδείγματος χάριν, στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων γιατί το κόμμα της πλειοψηφίας έχει είκοσι έξι και τα υπόλοιπα είκοσι πέντε; Σε όλες τις άλλες επιτροπές γιατί υπάρχει αυτό; Γιατί το προβλέπει ο Κανονισμός. Επειδή και η Διάσκεψη των Προέδρων είναι επιτροπή, άρα, ο Κανονισμός προβλέπει ότι πρέπει να έχει την πλειοψηφία, ανεξάρτητα του γεγονότος ότι, εάν ο Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας δεν ήταν Αντιπρόεδρος της Βουλής, τότε δεν θα συμμετείχε και ο Αντιπρόεδρος ο προερχόμενος από την Αντιπολίτευση. Άρα, σε ό,τι αφορά το θέμα της αύξησης κατά ενός του Προέδρου της Βιβλιοθήκης στη Βουλή, δίνει το δικαίωμα στο κυβερνών κόμμα να έχει την πλειοψηφία. Γιατί δίνει το δικαίωμα αυτό; Γιατί πρέπει να λαμβάνονται αποφάσεις κατά πλειοψηφία. Στην προηγούμενη Διάσκεψη των Προέδρων, παραδείγματος χάριν, είχε έρθει δύο φορές η περίπτωση να υπερισχύσει η ψήφος του Προέδρου. Αυτό ο Πρόεδρος σχεδόν δεν το απεδέχθη τότε, όπως και νομίζω ότι και ο Πρόεδρός μας τώρα δεν θα αποδεχόταν ποτέ να κάνει χρήση του δικαιώματος της διπλής ψήφου για να ληφθεί μια απόφαση. Άρα, ορθώς περνάει η διάταξη αυτή και έπρεπε να περάσει. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο θέμα για την επιλογή του Διοικητή: Η επιλογή του Διοικητή είναι απόφαση της Κυβέρνησης που νομοθέτησε η Βουλή, δηλαδή, υπάρχει νομοθέτημα της Βουλής, υπάρχει νόμος της Βουλής που προβλέπει διαδικασίες, οι οποίες διαδικασίες πρέπει να ενσωματωθούν στον Κανονισμό οπωσδήποτε. Άρα, αφού έπρεπε να γίνει αυτό, η Βουλή δεν θα μπορούσε να αρνηθεί στον Κανονισμό της να ενσωματώσει αυτές τις διατάξεις και αυτό κάνει. Από κει και πέρα, η κρίση επί του νομοθετήματος έγινε τότε που συζητούνταν ο ν.4622/2019 και δημοσιεύτηκε 7-8-2019 και είναι καινούργιος νόμος. Άρα, οι κρίσεις επί του νομοθετήματος είναι λογικές και εφικτές. Όμως, η απόφαση της Επιτροπής Κανονισμού που σήμερα κρίνουμε να συμπεριληφθεί στον Κανονισμό είναι επιβεβλημένη. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, σας έκανα μια πρόταση και στην επιτροπή και δώσατε μια απάντηση η οποία με ικανοποίησε. Όπως ξέρετε, έχω επεξεργαστεί πολύ την αλλαγή του Κανονισμού και σε ότι αφορά το Κοινοβουλευτικό Μέρος, αλλά και σε ότι αφορά το Μέρος Β΄ που αφορά το προσωπικό. Μου είπατε ότι εντός του Οκτωβρίου - ξέρω εγώ - θα είμαστε έτοιμοι να φέρουμε αυτές τις αλλαγές. Πρέπει να γίνει αυτό γιατί υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις που πρέπει να αλλάξει, παραδείγματος χάριν, το Κοινοβουλευτικό Μέρος - εσείς το είπατε και σωστά το είπατε - σε ότι αφορά τον χρόνο ομιλητών είτε αφορά τους Προέδρους των κομμάτων είτε αφορά όλους τους άλλους ομιλητές. Εγώ έχω θέσει πάρα πολλές φορές το θέμα των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, διότι δεν μπορεί ο κάθε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος σηκώνοντας το χέρι του να παίρνει τον λόγο. Δεν δικαιούται να τον παίρνει και έχει γίνει συνήθεια εδώ οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι να σηκώνουν το χέρι και να παίρνουν τον λόγο. Άρα, ορισμένα θέματα επί του Κανονισμού πρέπει να αλλάξουν.
Ορισμένοι κοινοβουλευτικοί.
Πάντοτε ορισμένοι κοινοβουλευτικοί. Άρα, ορισμένα θέματα πρέπει να αλλάξουν και εύχομαι, ελπίζω και πιστεύω, αν έχει περάσει και από την Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, αν υπάρχουν διατάξεις που και εκείνες θα θεσπιστούν πια στο αναθεωρητέο Σύνταγμα, να ενσωματωθούν στον Κανονισμό της Βουλής. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ τους συναδέλφους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής και των άρθρων της πρότασης του Προέδρου της Βουλής: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Κοινοβουλευτικό». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση επί της αρχής;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς η πρόταση του Προέδρου της Βουλής: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Κοινοβουλευτικό» έγινε δεκτή επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 1 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 2 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο της πρότασης;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το ακροτελεύτιο άρθρο της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Προχωρούμε στην ψήφιση της πρότασης και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση και στο σύνολό της;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Η πρόταση έγινε δεκτή και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς η πρόταση του Προέδρου της Βουλής «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Κοινοβουλευτικό», έγινε δεκτή κατ' αρχήν, κατ' άρθρο και στο σύνολο κατά πλειοψηφία και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση της παραπάνω πρότασης του Προέδρου της Βουλής.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό έχω την τιμή να σας ανακοινώσω ότι οι Υπουργοί Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Οικονομικών, Υγείας, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών και Υποδομών και Μεταφορών κατέθεσαν στις 2-9-2019 σχέδιο νόμου: «Κύρωση της από 24-7-2019 Π.Ν.Π. ʺΛήψη μέτρων για την αντιμετώπιση άμεσων κινδύνων και αναγκών στις περιοχές της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής που επλήγησαν από τις πυρκαγιές της 23ης Ιουλίου 2018.ʺ (Α΄ 127), σύσταση και καταστατικό λειτουργίας της εταιρείας ʺΜάτι Ξανάʺ». [[Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή]] Πριν ζητήσω την άδεια για λύση της συνεδριάσεως, να διαβάσω ένα αίτημα συναδέλφου για απουσία στο εξωτερικό. Ενημέρωση είναι περισσότερο. «Προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Αξιότιμε, κύριε Πρόεδρε, σας ενημερώνω ότι θα απουσιάζω από τις εργασίες της Ολομέλειας και των Επιτροπών από την Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου έως την Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου, ευρισκόμενος στο Ελσίνκι σε κοινοβουλευτική αποστολή. Με εκτίμηση, Τάσος Χατζηβασιλείου, Βουλευτής Σερρών» Ο Βουλευτής κ. Χατζηβασιλείου ζητεί, λοιπόν, άδεια απουσίας στο εξωτερικό. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος λύεται η συνεδρίαση. Ώρα λήξης 11.00΄.