Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2022». Επίσης, η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Μεταρρυθμίσεις στο νομοθετικό πλαίσιο της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών και άλλες επείγουσες διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης». Παρακαλείται ο κύριος Γραμματέας να ανακοινώσει τις αναφορές προς το Σώμα. [[Ανακοινώνονται προς το Σώμα από τον Γραμματέα της Βουλής κ. Βασίλειο (Λάκη) Βασιλειάδη, Βουλευτή Πέλλας, τα ακόλουθα:]] Α. ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΑΝΑΦΟΡΩΝ [[Να μπουν οι αναφορές από το σχετικό e-mail]] Β. ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Για σήμερα υπάρχουν τρεις ερωτήσεις. Υπάρχει το σχετικό έγγραφο του Γραμματέα της Κυβέρνησης. Θα συζητηθεί η με αριθμό 240/1-12-2021 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Θεσπρωτίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Βασίλειου Γιόγιακα προς τον Υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης με θέμα: «Ενίσχυση υποκαταστημάτων ΕΛΤΑ στη Θεσπρωτία με προσωπικό». Θα απαντήσει ο Υφυπουργός κ. Γεώργιος Γεωργαντάς. Κύριε Γιόγιακα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, μια φράση μπορεί να περιγράψει την κατάσταση στα ΕΛΤΑ της Θεσπρωτίας σήμερα: Δεν το πάνε το γράμμα. Η εξυγίανση της επιχείρησης έφερε περικοπές προσωπικού και στην περιοχή μας. Είχαμε αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης και εθελουσίας αποχώρησης. Τα κενά δεν αναπληρώθηκαν ούτε με μια οκτάμηνη σύμβαση έργου. Έμειναν έτσι τα ΕΛΤΑ με έναν διανομέα για όλον τον δήμο της Ηγουμενίτσας, ένα διανομέα, κύριε Υπουργέ, για είκοσι πέντε χιλιάδες και βάλε κατοίκους. Όμως, και τα τριάντα επτά χωριά στον Δήμο Σουλίου περιμένουν να εξυπηρετηθούν με έναν, επίσης, διανομέα. Η κατάσταση είναι, επίσης, τραγική στο υποκατάστημα των ΕΛΤΑ στους Φιλιάτες, όπου σαράντα επτά χωριά εξυπηρετούνται από έναν ενοικιαζόμενο και έναν υπάλληλο που μετακινείται ανά δέκα ημέρες από την Παραμυθιά ή από την Ηγουμενίτσα. Παρά τις προσπάθειες των λιγοστών εργαζομένων στα ΕΛΤΑ, τα προβλήματα στην εξυπηρέτηση των κατοίκων χειροτερεύουν όσο περνά ο καιρός. Λογαριασμοί υπηρεσιών κοινής ωφελείας μοιράζονται με καθυστέρηση, με αποτέλεσμα να χάνεται η έκπτωση της έγκαιρης πληρωμής. Εφημερίδες φτάνουν στους συνδρομητές τους ύστερα από μέρες, ενώ κάποια φύλλα δεν φτάνουν ποτέ. «Βάρεσαν διάλυση», κύριε Υπουργέ, γράφει για τα ΕΛΤΑ ο τοπικός Τύπος και δεν είναι κάτι που το γράφουν σήμερα, είναι επαναλαμβανόμενα δημοσιεύματα στην τοπική κοινωνία. Καταθέτω, λοιπόν, στα Πρακτικά το προχθεσινό δημοσίευμα, το οποίο, μάλιστα, είχε γράψει ακριβώς τα ίδια, όπως σας είπα και πριν ένα χρόνο. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Γιόγιακας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και ενώ υπάρχει αυτή η κατάσταση, κύριε Υπουργέ, ήρθαν τα χειρότερα, γιατί στο νέο οργανόγραμμα των ΕΛΤΑ προβλέπονται μόλις δώδεκα άτομα προσωπικό για τα τρία υποκαταστήματα της Θεσπρωτίας, δώδεκα άτομα για τρεις δήμους με δεκάδες ορεινά, δυσπρόσιτα, απομακρυσμένα χωριά και συνοικισμούς. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ότι αν δεν δοθούν περισσότερες θέσεις και αν δεν γίνουν άμεσα προσλήψεις, η κατάσταση δεν πρόκειται να φτιάξει. Τώρα είναι η ώρα να σκύψετε πάνω σε αυτό το πρόβλημα. Οι πολίτες περιμένουν από εσάς να δώσετε λύση.
Κύριε Γεωργαντά, έχετε τον λόγο.
Κύριε συνάδελφε, ευχαριστώ πάρα πολύ για την ερώτηση, γιατί θα μας δώσει την ευκαιρία να πούμε μερικά πράγματα για τη λειτουργία των ΕΛΤΑ, γνωστά σε σας θέλω να πιστεύω, αλλά είναι καλό να τα ακούσουν και όλοι οι υπόλοιποι. Καθώς έχετε κάνει συχνά ερωτήσεις για τα ΕΛΤΑ -και πολύ καλά κάνετε γιατί πάνω απ' όλα είναι το ενδιαφέρον σας για να υπάρχει μια καλή ταχυδρομική υπηρεσία στον Νομό Θεσπρωτίας- θα θυμάστε ότι το 2016 με νόμο που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση, μάλιστα, ακριβώς με το άρθρο 197 του ν.4389/2016 το σύνολο των μετοχών κυριότητας του ελληνικού δημοσίου της «ΕΛΤΑ Α.Ε.» είχε μεταβιβαστεί αυτοδικαίως και χωρίς αντάλλαγμα στην εταιρεία «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε.». Δεν το αναφέρω ως κάτι καινούργιο, είναι κάτι που έχει ακουστεί συχνά σε αυτή την Αίθουσα και είναι και κάτι το οποίο, όταν στην προηγούμενη Κυβέρνηση γίνονταν ερωτήματα επιχειρησιακά των ΕΛΤΑ -γιατί θα σας πω ποια αρμοδιότητα έχει μείνει ουσιαστικά αυτή τη στιγμή στο ελληνικό δημόσιο- όταν λοιπόν γίνονταν ερωτήματα επιχειρησιακά, όπως το συγκεκριμένο, απαντούσε ο τότε αρμόδιος Υπουργός, ο κύριος Παππάς. Υπάρχει τέτοια απάντηση την οποία θα καταθέσω στα Πρακτικά, κύριε Πρόεδρε- έλεγε ότι «δεν έχω αρμοδιότητα». Δεν θέλω να πω εγώ το ίδιο, δεν θέλω να δώσω αυτή την απάντηση εδώ, δεν θέλω να μείνω στο τυπικό σκέλος μιας τέτοιας απάντησης, στο «δεν έχω αρμοδιότητα». Μάλιστα, του απαντούσαν αυτοί που φρόντισαν να γίνει αυτή μεταβίβαση. Εγώ θέλω να μπω στην ουσία των ερωτημάτων σας. Ξέρετε πάρα πολύ καλά πως, όταν ανέλαβε η συγκεκριμένη κυβέρνηση τη χώρα, υπήρχε στα ΕΛΤΑ πολύ μεγάλη ζημιά. Υπήρχε η ανάγκη να δίνονται από τα χρήματα του ελληνικού λαού 6 με 7 εκατομμύρια τον μήνα για να μπορέσει να υπάρξει η αναγκαία λειτουργία, έτσι ώστε να επιτελέσουν τον πολύ σημαντικό τους ρόλο και να υπάρχει καθολική ταχυδρομική υπηρεσία σε όλη την επικράτεια. Αναγκαστήκαμε να κάνουμε ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης των ΕΛΤΑ. Αυτό το σχέδιο αναδιάρθρωσης βρίσκεται σε εξέλιξη. Είναι ένα σχέδιο το οποίο συμπεριελάμβανε μια εθελούσια έξοδο χιλίων εννιακοσίων υπαλλήλων και μάλιστα στέφθηκε με επιτυχία, καθώς οι υπάλληλοι βλέποντας και τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί, πραγματικά είδαν ότι αυτή η επιλογή είναι καλή για τους ίδιους. Έγινε, λοιπόν, επιτυχημένα και πήραμε κάποιους συμβασιούχους που ήταν αναγκαίο μέσα από διαδικασία ΑΣΕΠ, πράγμα που δεν είχε γίνει ποτέ στα ΕΛΤΑ. Προχωρήσαμε σε συγκεκριμένες κινήσεις για τον εκσυγχρονισμό στη λειτουργία των ΕΛΤΑ, γιατί είναι αναγκαίο να υπάρχει ο εκσυγχρονισμός αυτός που θα κάνει ανταγωνιστική αυτή τη λειτουργία. Εκεί έρχεται το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης με έναν μόνο ρόλο, τον μοναδικό ρόλο που έχει απομείνει με βάση τη νομοθετική παρέμβαση της προηγούμενης κυβέρνησης: είναι η εποπτεία για την καθολική ταχυδρομική υπηρεσία στην επικράτεια. Σε αυτό γίνονται συγκεκριμένες κινήσεις, γίνονται συγκεκριμένες δράσεις. Έγινε για πρώτη φορά οργανόγραμμα στα ΕΛΤΑ που δεν υπήρχε ποτέ και προσπαθούμε πραγματικά να καλύψουμε όλες τις ανάγκες και θα έχω τη δυνατότητα στη δευτερολογία να σας απαντήσω επί του συγκεκριμένου θέματος που αφορά ακριβώς τον Νομό Θεσπρωτίας.
Κύριε Γιόγακα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, τα δώδεκα άτομα προσωπικό που προβλέπονται για τα τρία υποκαταστήματα, συγκεκριμένα, οκτώ στην Ηγουμενίτσα, δύο στους Φιλιάτες και δύο στην Παραμυθιά, είναι αυτονόητο ότι δεν φτάνουν. Πώς περιμένετε, κύριε Υπουργέ μου, με δύο άτομα να εξυπηρετηθεί ολόκληρος δήμος; Δεν θα πάρουν άδειες αυτοί; Δεν θα απουσιάσουν εκτάκτως; Κάποια στιγμή μπορεί να συμβεί κάποιο θέμα υγείας και τότε τι θα γίνεται; Πώς θα βγαίνει η δουλειά; Θέλω να σας πω και κάτι ακόμα, ότι με το νέο οργανόγραμμα δίνονται περισσότερες θέσεις σε περιοχές με παρόμοιο πληθυσμό της Θεσπρωτίας, δηλαδή, με δύο ή και τρεις δήμους και με πολλά ορεινά και απομακρυσμένα χωριά. Παραδείγματος χάριν, δεκαεννέα στη Φωκίδα, δεκαέξι στην Καστοριά, δεκατέσσερα στη Φλώρινα, δεκατρία στα Γρεβενά. Συνολικά, είκοσι τέσσερις θέσεις, κύριε Υπουργέ, δηλαδή, πάνω από το 50% και βάλε, δίνονται στη γειτονική μας Πρέβεζα -και καλώς δίνονται, κύριε Υπουργέ, και μακάρι να ήταν και περισσότεροι- αλλά με ποια λογική δίνονται μόλις δώδεκα στη Θεσπρωτία; Θα ήθελα να σας θυμίσω ότι είχα υποβάλει και στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου σας και στη διοίκηση της επιχείρησης -όπως πολύ καλά αναφέρατε και στην πρωτολογία σας- μια ρεαλιστική πρόταση για τη στελέχωση των τριών υποκαταστημάτων στον Νομό Θεσπρωτίας. Συγκεκριμένα, πρότεινα γύρω στα δεκαέξι με δεκαεπτά άτομα, κύριε Υπουργέ, περίπου τα μισά απ' όσα προβλέπονταν στο προηγούμενο οργανόγραμμα, χωρίς υπερβολές, αλλά προκειμένου να εξυπηρετούνται οι ανάγκες όλων των δήμων της Θεσπρωτίας. Αυτή η πρόταση, κύριε Υπουργέ, είναι καιρός να ληφθεί σοβαρά υπ' όψιν. Γνωρίζετε, άλλωστε, πόσο σημαντικό είναι το ταχυδρομείο για πολλούς συμπολίτες μας, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας που ζουν σε απομακρυσμένα χωριά, πόσω μάλλον όταν πρόκειται για ανθρώπους που δεν μπορούν να κάνουν συναλλαγές, δεν μπορούν να πληρώσουν, δεν μπορούν να διαβάσουν τα νέα απ' το κινητό ή από τον υπολογιστή τους, που μπορεί να ζουν στα χωριά μας που δεν καλύπτονται ικανοποιητικά ακόμα από δίκτυα τηλεπικοινωνιών και μπορεί να μένουν χωρίς ίντερνετ και τηλέφωνο. Το ζήσαμε, άλλωστε, και τις πρόσφατες μέρες, κύριε Υπουργέ, με τα έντονα καιρικά φαινόμενα που είχαμε και δυστυχώς, οι δήμοι μας, κύριε Υπουργέ, έχουν γερασμένο πληθυσμό. Τα ΕΛΤΑ έχουν, λοιπόν, υποχρέωση ως πάροχος καθολικής υπηρεσίας να σκεφτούν αυτούς τους ανθρώπους. Οφείλουν να σεβαστούν και να κάνουν πράξη την κοινωνική αποστολή και τον κοινωνικό ρόλο στον οποίον έχουν δεσμευτεί ως επιχείρηση. Σας ζητούμε, για άλλη μία φορά, να ασκήσετε τον εποπτικό σας ρόλο και να διασφαλίσετε ότι τα ΕΛΤΑ θα ανταποκριθούν πράγματι στον ρόλο τους. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, αναζητώντας τις ερωτήσεις που έχουν υποβληθεί για τα ΕΛΤΑ -γιατί έχει πραγματικά ενδιαφέρον να δούμε διαχρονικά πώς αντιμετωπίζεται αυτό το ζήτημα από όλες τις κυβερνήσεις- βλέπω μια δικιά σας ερώτηση από τις 14-3-2018, η οποία ερώτηση ξέρετε τι αντικείμενο είχε; Είχε ως αντικείμενο το γεγονός ότι είχε παρατηρηθεί το φαινόμενο στα ΕΛΤΑ να μην αποδίδουν τα χρήματα που εισπράττουν για λογαριασμούς της ΔΕΗ, με αποτέλεσμα να έχουν διακοπεί μέχρι συνδέσεις με τη ΔΕΗ, αν θυμάστε, ακριβώς επειδή δεν υπήρχε η δυνατότητα, υπήρχαν τόσες ζημιές, υπήρχε τέτοια κακή διαχείριση που δεν μπορούσε να υπηρετηθεί ούτε το μισθολογικό κόστος. Αυτή η κατάσταση έχει αλλάξει. Ερωτήσεις του τύπου «γιατί παρακρατούν από τα ΕΛΤΑ τα λεφτά της ΔΕΗ» δεν υπάρχουν. Ένας οργανισμός, ο οποίος πραγματικά κόστιζε 7 εκατομμύρια τον μήνα στο ελληνικό δημόσιο, πλέον δεν υφίσταται και το επόμενο διάστημα θα γίνουν ανακοινώσεις για την οικονομική κατάσταση αυτής της περιόδου. Εγώ θα σας απαντήσω επί της ουσίας. Γίνεται για πρώτη φορά ένα οργανόγραμμα. Το οργανόγραμμα έχει να κάνει ακριβώς με τα σημεία εξυπηρέτησης που πρέπει να υπάρχουν, αλλά και με την ανάγκη να ανταποκριθούμε στις πραγματικές ανάγκες που υπάρχουν σε κάθε νομό, και βεβαίως, με τον κανόνα της υποχρέωσης μας για την καθολική υπηρεσία σε όλη την επικράτεια. Τα ΕΛΤΑ είναι η αρχαιότερη ελληνική δημόσια εταιρεία και ως τέτοια, πρέπει να διαφυλαχθεί στο κύρος και στον σκοπό τον οποίο έχει και ειδικά στην ελληνική επικράτεια, στην ελληνική περιφέρεια είναι πάρα πολύ σημαντικός ρόλος τον οποίο διαδραματίζει. Κάνατε κάποιες πληθυσμιακές συγκρίσεις. Θέλω να σας πω το εξής, λαμβάνονται υπ' όψιν όλα, βεβαίως και ο πληθυσμός, αλλά καταλαβαίνουμε όλοι μας ότι αυτό που είναι το σημαντικότερο για την αξιολόγηση των αναγκών και τη στελέχωση των καταστημάτων αυτών είναι η κίνηση η οποία υπάρχει. Και επειδή αναφερθήκατε στον Νομό Πρεβέζης, θα σας δώσω μια εικόνα για το τι ακριβώς συμβαίνει: Στον Νομό Πρεβέζης υπάρχουν έξι ταχυδρομικά καταστήματα και τέσσερα πρακτορεία, στον Νομό Θεσπρωτίας υπάρχουν τέσσερα ταχυδρομικά καταστήματα και επτά πρακτορεία -είναι τέσσερα, αναφέρεστε σε τρία, στο ένα όντως, υπηρετεί ένας υπάλληλος, αλλά είναι τέσσερα τα ταχυδρομικά καταστήματα- αλλά κοιτάξτε τον όγκο των συναλλαγών. Αυτή τη στιγμή, οι επιδόσεις των ταχυδρομικών αντικειμένων που εκτελούνται στα καταστήματα της Πρέβεζας είναι σαράντα έξι χιλιάδες εννιακόσιες εβδομήντα εννέα πράξεις και σε εσάς, στον Νομό Θεσπρωτίας είναι δεκαπέντε χιλιάδες εννιακόσιες σαράντα τρεις, δηλαδή, το ένα τρίτο περίπου. Ταυτόχρονα, συνολικά το πλήθος των συναλλαγών που γίνεται στα καταστήματα και στα πρακτορεία, στην Πρέβεζα είναι διακόσιες έξι χιλιάδες εκατόν ενενήντα δύο και στον Νομό Θεσπρωτίας ογδόντα δύο χιλιάδες ενενήντα εννέα. Αυτά είναι τα νούμερα που αφορούν το πρώτο ενιάμηνο του 2021. Δεν σημαίνει, όμως, αυτό από μόνο του ότι η Θεσπρωτία πρέπει να έχει συγκεκριμένο αριθμό εργαζομένων και η Πρέβεζα κάποιον άλλο. Σίγουρα όμως, είναι ένας πολύ σημαντικός συντελεστής και είμαστε στη φάση της αναδιάρθρωσης συνολικά της ταχυδρομικής υπηρεσίας με γνώμονα την κάλυψη κάθε σημείου της ελληνικής επικράτειας. Βεβαίως, λαμβάνουμε υπ' όψιν την κίνηση που υπάρχει σε κάθε νομό και βεβαίως, το επόμενο διάστημα, τους λίγους επόμενους μήνες, αφού για πρώτη φορά έγινε ένα πρώτο οργανόγραμμα, όπου χρειάζονται διορθωτικές παρεμβάσεις θα γίνουν, αλλά θα γίνονται αιτιολογημένα, θα γίνονται στοχευμένα, έτσι ώστε και ο οργανισμός να παραμείνει υγιής και να μπορεί να επιτελεί τον ρόλο του χωρίς να χρεώνει το ελληνικό δημόσιο, αλλά και ταυτόχρονα ο τελευταίος κάτοικος της ελληνικής επικράτειας να αισθανθεί ότι έχει την παρουσία του ταχυδρόμου, όχι μόνο για την αλληλογραφία αλλά και για πολλές άλλες υπηρεσίες που ξέρουμε ότι τις έχουμε ανάγκη στην ελληνική περιφέρεια. Να είστε σίγουρος, λοιπόν, ότι και στον Νομό Θεσπρωτίας, όπως και σε όλα τα άλλα σημεία της Ελλάδας, αφού ολοκληρωθεί μια μελέτη που είναι σε εξέλιξη σε σχέση με την ανάγκη στελέχωσης, όπου αυτή πρέπει να γίνει, θα γίνει, όπου πρέπει να υπάρξουν μετακινήσεις επίσης θα υπάρξουν και βεβαίως, όπου πρέπει να έχουμε νέα πρακτορεία, όπου πρέπει να έχουμε νέα σημεία εξυπηρέτησης και αυτά το επόμενο διάστημα θα γίνουν. Διότι εικόνες οι ερωτήσεις σαν αυτή που σας προανέφερα, σε σχέση με το κατάντημα του οργανισμού, έτσι όπως τα προηγούμενα χρόνια τον είδαμε να διασύρεται, δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να υπάρξουν ξανά.
Προχωράμε στη δεύτερη με αριθμό 244/2-12-2021 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Μεσσηνίας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξανδρου (Αλέξη) Χαρίτση προς τον Υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, με θέμα: «Η Κυβέρνηση παγώνει τις πληρωμές του ΕΣΠΑ». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός κ. Άδωνις Γεωργιάδης. Ορίστε, κύριε Χαρίτση, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, μπορεί ο κ. Μητσοτάκης και εσείς οι Υπουργοί του να πανηγυρίζετε για τους ρυθμούς ανάπτυξης. Εγώ θα πω ότι είναι καλοδεχούμενη η ανάκαμψη -δεν είναι ανάπτυξη- μετά την καθίζηση, την τρομακτική καθίζηση του 2020, την οποία, βεβαίως, επιμελώς αποκρύπτετε. Αυτό, όμως, το οποίο είναι πιο σημαντικό είναι ότι δυστυχώς αποκρύπτετε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή η πραγματική οικονομία. Αναφέρομαι στο γεγονός ότι μία στις τέσσερις επιχειρήσεις βρίσκεται με μηδενικά ταμειακά διαθέσιμα, σύμφωνα με τη ΓΣΕΒΕΕ, στο γεγονός ότι η Ελλάδα είχε την υψηλότερη τιμή χονδρεμπορικής ηλεκτρικού ρεύματος σε ολόκληρη την Ευρώπη για όλο τον μήνα Νοέμβριο. Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία. Ήδη τα τιμολόγια του ρεύματος έχουν αυξηθεί σχεδόν κατά 100% και αυτό αφορά το σύνολο της οικονομίας και βεβαίως, τα νοικοκυριά, ενώ η ακρίβεια ροκανίζει το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών και ειδικά των πιο ευάλωτων στρωμάτων. Και την ίδια στιγμή κλάδοι της οικονομίας λειτουργούν λόγω της πανδημίας σε καθεστώς ιδιότυπου lockdown, καθώς αναγκάζονται να λειτουργούν με περιοριστικά μέτρα, χωρίς, όμως, να λαμβάνουν την αναγκαία στήριξη από την Κυβέρνηση. Και τι κάνει η Κυβέρνηση απέναντι σε αυτή την πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση για την πραγματική οικονομία; Από τη μία, βλέπουμε ότι στον προϋπολογισμό του 2022 δεν προβλέπεται το παραμικρό κονδύλι -μηδέν!- για τη στήριξη των επιχειρήσεων οι οποίες πλήττονται αυτή τη στιγμή από την πανδημία. Δεν προβλέπεται, επίσης, το παραμικρό κονδύλι -και πάλι μηδέν!- για τη στήριξη της κοινωνίας και της οικονομίας που πλήττεται αυτή τη στιγμή από την ακρίβεια. Την ίδια στιγμή για το Ταμείο Ανάκαμψης -τα είπαμε και την προηγούμενη βδομάδα σε επίκαιρη ερώτησή μου με τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Σκυλακάκη- από τον προϋπολογισμό του 2021, που η Κυβέρνηση μιλούσε για 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ, φτάσαμε στα 150 εκατομμύρια ευρώ μόλις δαπάνη, δηλαδή δεν έχουμε την αναγκαία εισροή πόρων προς την πραγματική οικονομία. Και μέσα σε όλες αυτές τις δύσκολες συνθήκες, όπου η χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας είναι πιο επιτακτική από ποτέ, φαίνεται ότι και εσείς έχετε προχωρήσει στο πάγωμα του ΕΣΠΑ. Είναι μία κίνηση η οποία δεν έχει καμμία αναπτυξιακή λογική προφανώς, να κόβετε επενδυτικές δαπάνες σε αυτές τις συνθήκες, μία κίνηση η οποία δεν έχει και καμμία δημοσιονομική λογική, γιατί, βεβαίως, οι πόροι του ΕΣΠΑ είναι συγχρηματοδοτούμενοι, το μεγαλύτερο μέρος αυτών επιστρέφει στη χώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ρωτάω, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, τα εξής: Έχουν σταματήσει οι πληρωμές του ΕΣΠΑ; Πόσα λεφτά χρωστάτε αυτή τη στιγμή; Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε από το Υπουργείο, είναι πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ οι πληρωμές οι οποίες αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εκκρεμότητα, σε σχέση με τις ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν μέχρι το τέλος της τρέχουσας χρονιάς. Και αναφέρομαι πολύ συγκεκριμένα σε τρεις βασικές κατηγορίες -γιατί θέλω να είμαι πολύ συγκεκριμένος σε αυτό το οποίο λέω- εργολήπτες μεσαίων και μικρών έργων σε ολόκληρη τη χώρα, μικρομεσαίες επιχειρήσεις οι οποίες έχουν μπει σε προγράμματα στήριξης επιχειρηματικότητας -και αναφέρομαι για παράδειγμα στο πρόγραμμα της μη επιστρεπτέας των περιφερειών από τα ΠΕΠ- και το «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ». Είναι τρεις κατηγορίες οι οποίες αφορούν πάρα πολλούς συμπολίτες μας, εκατοντάδες επιχειρήσεις, χιλιάδες εργαζόμενους. Μιλάμε και για μισθοδοσίες εργαζομένων οι οποίες αυτή τη στιγμή έχουν παγώσει. Και εγώ σας ρωτώ: Αυτό είναι απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης; Είναι απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών; Είναι απόφαση του ίδιου του Πρωθυπουργού; Νομίζω ότι οφείλετε να δώσετε απαντήσεις, γιατί αυτή η κίνηση είναι μία κίνηση, η οποία σε αυτές τις πολύ δύσκολες συνθήκες για την πραγματική οικονομία συνιστά μία βόμβα στα θεμέλια της προσπάθειας για ανάταξη της οικονομίας σε αυτές τις εξαιρετικά κρίσιμες στιγμές. Και βεβαίως, κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ, επειδή την ερώτηση την απευθύνω σε σας για να απαντήσετε όχι σε μένα, αλλά για να απαντήσετε σε αυτούς οι οποίοι αυτή τη στιγμή αγωνιούν για τις πληρωμές τους, μη μου απαντήσετε με πίνακες περί απορρόφησης. Τα έχουμε ζήσει, τα έχουμε κάνει, τα έχω κάνει προσωπικά, γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά.
Ολοκληρώστε, κύριε Χαρίτση.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι θετική η πρωτιά. Βεβαίως, έχει να κάνει σε πολύ μεγάλο βαθμό με το γεγονός ότι πάρα πολλές δαπάνες για την πανδημία πέρασαν μέσα από το ΕΣΠΑ. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι η απορρόφηση. Το ζήτημα είναι τι φτάνει πραγματικά στην πραγματική οικονομία, στους πραγματικούς δικαιούχους, στους πραγματικούς ωφελούμενους, στις επιχειρήσεις, στους εργαζόμενους και στα νοικοκυριά. Ευχαριστώ.
Ωραία, εντάξει, έγινε κατανοητό. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητέ κύριε συνάδελφε, θέλω να είμαι πάρα πολύ ειλικρινής. Πίστευα ότι μετά τις ανακοινώσεις τόσο της ΕΛΣΤΑΤ όσο και της EUROSTAT των τελευταίων ημερών θα βρίσκατε έναν εύσχημο τρόπο να αποσύρετε αυτή την ερώτηση και σας ευχαριστώ πάρα πολύ που δεν το κάνατε, δείχνει μία πολύ μεγάλη γενναιότητα. Ξεκινάω με το τελευταίο για να σας δώσω τον χρόνο να προετοιμαστείτε. Είπατε ως προς τους πίνακες απορρόφησης του ΕΣΠΑ ότι τα έχετε κάνει και εσείς. Σας προκαλώ, λοιπόν, να παρουσιάσετε έναν πίνακα ΕΣΠΑ επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, όπου η Ελλάδα ήταν πρώτη σε όλη την Ευρώπη, έναν! Δώστε μου μία ημέρα -μία ημέρα!- όπου η Ελλάδα ήταν πρώτη! Για λόγους ιστορίας και μόνο -επειδή μας ακούει ο κόσμος- επισημαίνω ότι τη μέρα που ανέλαβα την πολιτική ευθύνη του ΕΣΠΑ με την ομάδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, με τον Γιάννη Τσακίρη, τον Δημήτρη Σκάλκο και τους ειδικούς γραμματείς, τον κ. Ζερβό και την κ. Δανδόλου, ήμασταν στη δέκατη ένατη θέση σε απορρόφηση. Σήμερα η Ελλάδα μας από τη δέκατη ένατη θέση είναι στην πρώτη θέση. Και όταν λέμε για απορρόφηση, μιλάμε για πληρωμές, άρα μιλάμε για λεφτά που φτάνουν στην πραγματική οικονομία. Προσέξτε, δεν μιλάμε για δείκτη δέσμευσης. Εσείς, πράγματι, στη δέσμευση είχατε δεσμεύσει το ΕΣΠΑ με διάφορα έργα, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν γίνονταν ποτέ. Εδώ μιλάμε για δαπάνες, για πληρωμές τιμολογίων, δηλαδή για χρήματα που έφτασαν στην πραγματική οικονομία. Άρα στο ερώτημά σας αν φτάνουν χρήματα στην πραγματική οικονομία, ναι, αφού είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη, φτάνουν χρήματα στην ελληνική οικονομία. Ας το πάμε και λίγο ευρύτερα τώρα και επειδή υπήρξατε στο Υπουργείο Ανάπτυξης -και εγώ θα πω καλός Υπουργός, μέσα στο πλαίσιο της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ θα έλεγα εκπληκτικά καλός- έρχομαι στο προκείμενο που με ενδιαφέρει, Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και εθνικό σκέλος και συγχρηματοδοτούμενο, δηλαδή για να καταλάβει ο κόσμος -γιατί εσείς καταλαβαίνετε, αλλά ο κόσμος δεν καταλαβαίνει- και εθνικοί πόροι -δικά μας λεφτά- και πόροι που πληρώνουμε και παίρνουμε πίσω από την Ευρώπη το κομμάτι του ΕΣΠΑ. Επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ -πέντε χρόνια ΣΥΡΙΖΑ!- υπήρχε μία χρονιά -μία!- που εκτελέστηκε στο 100%, χωρίς να «παρκάρετε» λεφτά στο τέλος; Ούτε μία! Ξέρετε τι κάνατε κάθε χρόνο και είναι και εντυπωσιακό; Είναι εντυπωσιακό ότι σε όλες τις εκθέσεις της τρόικας επί πενταετίας ΣΥΡΙΖΑ ένα από τα θέματα που βάζει η τρόικα στις εκθέσεις της είναι η υποεκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Την ίδια στιγμή, δηλαδή, που η ελληνική οικονομία είχε ύφεση, την ίδια στιγμή που όλοι λέγαμε ότι δεν έχουμε λεφτά, καταφέρνατε επί πέντε χρόνια τα λεφτά του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων να μην τα δώσετε ούτε μία χρονιά στην πραγματική οικονομία. Έτσι, πηγαίνατε κάθε μέρα, κάθε χρονιά στο τέλος του χρόνου και βάζατε 500 εκατομμύρια στην Αναπτυξιακή Τράπεζα, 600 εκατομμύρια στην Τράπεζα της Ελλάδας, «παρκάρατε» δηλαδή τα διαθέσιμα για να μην τα χάσετε σε διάφορους λογαριασμούς, γιατί δεν είχατε καταφέρει να τα πληρώσετε στον κόσμο, στην πραγματική οικονομία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Δύο χρόνια κυβερνήσεως Κυριάκου Μητσοτάκη και θα πω και του εαυτού μου αναγκαστικά ως Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων, το εξής: Ξέρετε, κύριε Χαρίτση, τι έχει γίνει αυτά τα δύο χρόνια στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων; Και είναι ακριβώς η ερώτηση που με ρωτάτε. Το 2020, κύριε Πρόεδρε -και είμαι περήφανος γι' αυτό- το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων στην Ελλάδα ξόδεψε 11 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι η μεγαλύτερη δαπάνη του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων από την πρώτη μέρα που η Ελλάδα μπήκε στις ευρωπαϊκές οικονομικές κοινότητες. Και φέτος, δεύτερη χρονιά, θα κλείσουμε στα 10 δισεκατομμύρια ευρώ, που είναι η δεύτερη καλύτερη επίδοση σε όλη την ιστορία της Ελλάδας από την ένταξή μας στις ευρωπαϊκές οικονομικές κοινότητες. Και προσέξτε, κύριε Χαρίτση, επειδή μου κάνατε την ερώτηση για τις πληρωμές, φέτος έχουμε αυξήσει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων τρεις φορές. Τρεις φορές έχουμε αυξήσει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων! Για ποιον λόγο; Διότι τα χρήματα δαπανώνται, δηλαδή γίνονται οι πληρωμές για τις οποίες ρωτάτε. Και γίνονται από μία Κυβέρνηση που δεν αφήνει να πάει χαμένη ούτε μία μέρα, από μία Κυβέρνηση που είναι πάνω από τα προβλήματα των ανθρώπων είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, από μία Κυβέρνηση που δεν αφήνει και δεν έχει αφήσει ούτε μία επιχείρηση μόνη της και προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα, να ξεκολλήσει πληρωμές, να εκτελεστούν έργα, να προχωρήσουν οι επενδύσεις. Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για την ανοχή. Θα επανέλθω στη δευτερολογία μου για τα συγκεκριμένα που ετέθησαν, κυρίως για το πρόγραμμα «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ» που με ενδιαφέρει, διότι το «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ» έχει μια σημασία, αλλά και για να ακούσει και ο κόσμος. Κύριε Χαρίτση, είπατε λίγο μικρόψυχα -λίγο μικρόψυχα, είπα!- για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας το 2021. Ναι, προφανώς είναι ανάκαμψη. Φυσικά διεθνώς λέγεται «ανάπτυξη». Οι δείκτες περί αναπτύξεως μιλάνε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στη διεθνή οικονομία, αλλά και στην Ελλάδα. Όμως, εγώ θέλω να δεχτώ απολύτως αυτό που είπατε. Από το -9,1% του 2020, από μια πολύ μεγάλη ύφεση, όλοι περίμεναν ότι η Ελλάδα μας το 2020 θα είχε τη μεγαλύτερη ύφεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν την είχε. Την είχε η Ισπανία με πολύ μεγάλη διαφορά, που είναι και το πολιτικό σας πρότυπο. Φέτος, λοιπόν, πάμε -θα δούμε πού θα φτάσει-, όπως λέμε, στο 7,1%. Όμως, με τα στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί, φαίνεται ότι αυτός είναι ένας μέτριος υπολογισμός.
Ωραία, κύριε Γεωργιάδη.
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να τελειώσω. Πάμε στο να είμαστε μία -προσέξτε, κύριοι συνάδελφοι και κλείνω με αυτό- από τις τρεις ευρωπαϊκές οικονομίες -μία από τις τρεις!- που θα έχουν θεραπεύσει σε επίπεδο ΑΕΠ όλη τη ζημιά του 2020 σε μία χρονιά. Προσέξτε, οι είκοσι τέσσερις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα έχουν καταφέρει αυτό που κατάφερε η Ελλάδα μας! Άρα μην το θεωρείτε και τόσο δεδομένο, κύριε Χαρίτση.
Κύριε Χαρίτση, έχετε τον λόγο, είτε από τη θέση σας είτε από το Βήμα.
Κύριε Πρόεδρε, θα απαντήσω από εδώ. Δεν χρειάζεται να έρθω στο Βήμα. Κύριε Υπουργέ, μου φαίνεται ότι δυστυχώς για μία ακόμη φορά κάνουμε διάλογο κωφών. Σας είπα να μη συγκρίνετε το 2020 με άλλες χρονιές. Είμαστε σε πανδημία. Πέρασαν άπειρες δαπάνες μέσα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και το ΕΣΠΑ. Κι εγώ θα πω ότι ορθώς. Δεν έχω πρόβλημα σε αυτό. Όμως, το θέμα είναι τι γίνεται τώρα, κύριε Υπουργέ! Και λέω το «τι γίνεται τώρα», γιατί έχω εδώ επιστολή που σας έχει σταλεί στις 22 Οκτωβρίου από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Τεχνικών Εταιρειών. Ο τίτλος, το θέμα της επιστολής, είναι: «Στάση πληρωμών έργων ΕΣΠΑ». Εκεί, λοιπόν, γράφουν το εξής: «Οι σχετικές διαμαρτυρίες των μελών μας αφορούν ακόμη και ολοκληρωμένα έργα». Θα το καταθέτω στα Πρακτικά. Επανέρχεται ο Σύνδεσμος Τεχνικών Εταιρειών στις 2 Δεκεμβρίου και λέει: «Σας είχαμε αποστείλει επιστολή στην οποία δεν…κ.λπ.. Σήμερα που έχουμε ήδη μπει στον τελευταίο μήνα του χρόνου, το φαινόμενο όχι μόνο δεν έχει περιοριστεί, αλλά έχει γενικευθεί σε όλα σχεδόν τα έργα…». Αυτό λέει, δεν το λέω εγώ. Για να μη λέτε ότι λέω εγώ τα δικά μου. Η Πανελλήνια Ένωση Διπλωματούχων Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων γράφει: «Είμαστε αποδέκτες καταγγελιών μελών της ένωσής μας για σημαντικές καθυστερήσεις πληρωμών εκτελεσμένων εργασιών έργων που βρίσκονται σε εξέλιξη και χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ». Η Πανελλήνια Ένωση Διπλωματούχων Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων επανέρχεται με το εξής: «Είμαστε αποδέκτες καταγγελιών μελών μας, της Ένωσής μας, Εργοληπτών Δημοσίων Έργων, για σημαντικές καθυστερήσεις στα προγράμματα “AΝΤΩΝΗΣ TΡΙΤΣΗΣ” και “ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ”». Αυτό ήταν στις 9 Νοεμβρίου του 2021. Η Πανελλήνια Ένωση Συνδέσμων Εργοληπτών Δημοσίων Έργων γράφει: «Στάση πληρωμών δημοσίων έργων». Απευθύνεται προς τον κ. Σταϊκούρα, αλλά το κοινοποιεί και σε εσάς. Αυτό είναι στις 3 Νοεμβρίου. Γράφουν: «Η ομοσπονδία μας έχει γίνει αποδέκτης συνεχώς αυξανόμενου αριθμού καταγγελιών για έλλειψη χρηματοδότησης έργων, που είτε βρίσκονται σε εξέλιξη είτε έχουν περαιωθεί». «Ασκούμενοι δικηγόροι εκατό μήνες απλήρωτοι από το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ». Ανάλογα και για το «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ», για το οποίο είπατε και θα περιμένω να δω τα στοιχεία σας. Όμως, επειδή κάναμε και ερώτηση εβδομήντα Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία πριν από λίγες ημέρες, ποια είναι η απάντηση; Ότι από τις τριάντα επτάμισι χιλιάδες αιτήσεις -μιλώ για το πρόγραμμα του 2020 και όχι για το νέο το οποίο θα ξεκινήσει τώρα- ξέρετε πόσες πληρωμές έχουν γίνει; Ογδόντα! Έχουν γίνει ογδόντα πληρωμές σε τριάντα επτάμισι χιλιάδες, ήτοι 0,21% του συνόλου! Αυτή, λοιπόν, είναι η πραγματικότητα! Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να απαντήσετε, στους επιχειρηματίες, στους επαγγελματίες, στους απλήρωτους εργαζόμενους, στα νοικοκυριά στα οποία δεν παίρνουν τα χρήματά τους από το «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ». Σε αυτήν, λοιπόν, την πραγματικότητα πρέπει να απαντήσετε, η οποία πραγματικότητα δεν μπορεί να απαντηθεί με τους δείκτες απορρόφησης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εγώ είπα από την αρχή ότι κατανοώ και τη μεταφορά πόρων στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για το ζήτημα της πανδημίας. Όμως, αυτή τη στιγμή αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι έχουμε, δυστυχώς, μία παύση πληρωμών σε επενδυτικά προγράμματα τα οποία είναι εξαιρετικά σημαντικά, κάτι που βεβαίως υπονομεύει και την προσπάθεια για την επόμενη χρονιά. Όταν ξεκινάμε από τόσο χαμηλή αφετηρία, όταν έχουμε τόσες εκκρεμότητες, οι οποίες θα μεταφερθούν βεβαίως και στην επόμενη χρονιά, τι θα γίνει το 2022; Τι θα γίνει το 2022 με το Ταμείο Ανάκαμψης -τα είπαμε και με τον κ. Σκυλακάκη την προηγούμενη εβδομάδα- όταν δεν έχουν γίνει οι δαπάνες που είχαν προϋπολογιστεί για φέτος και μεταφέρονται του χρόνου; Ποιες ακριβώς θα γίνουν; Οι φετινές ή οι δαπάνες οι οποίες ήδη προβλέπονται για το 2022; Δυστυχώς αυτή είναι η κατάσταση! Όσον αφορά τώρα τα άλλα σε σχέση με τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα την περίοδο 2015 - 2019, αυτά έχουν καταγραφεί στην ιστορία. Όση προσπάθεια και να κάνετε για την αλλοίωση αυτής της ιστορίας, για την παραποίησή της, αν θέλετε, δεν θα το πετύχετε. Τα έχουμε καταθέσει. Εγώ τα έχω καταθέσει στη Βουλή πάρα πολλές φορές. Αν θέλετε να καταθέσω τα στοιχεία για μία ακόμη φορά, θα το κάνω. Ο ίδιος ο Πρόεδρος τότε της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον Απρίλιο του 2018, είχε πει σε επίσημη δήλωσή του ότι η Ελλάδα είναι πρώτη και στην απορρόφηση των ευρωπαϊκών συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων του ΕΣΠΑ και του σχεδίου Γιούνκερ. Τότε βεβαίως εσείς δεν πανηγυρίζατε. Τότε εσείς ασκούσατε ισοπεδωτική αντιπολίτευση. Όμως, εγώ λέω -και αυτό είναι το ζητούμενο, κύριε Υπουργέ, και σε αυτό πρέπει να απαντήσετε- τι συμβαίνει σήμερα. Καταθέτω στα Πρακτικά όλες αυτές οι επιστολές των συνδέσμων που δείχνουν ποια είναι η πραγματική εικόνα. Γνωρίζω πάρα πολύ καλά ότι και στο Υπουργείο σας έχετε λάβει πάρα πολλά μηνύματα εσείς, οι συνεργάτες σας, οι υπηρεσιακοί παράγοντες από διαμαρτυρίες για τις καθυστερήσεις στις πληρωμές. Γνωρίζω πάρα πολύ καλά ότι η αυτοδιοίκηση, πάρα πολλοί περιφερειάρχες και δήμαρχοι είναι έξαλλοι με αυτή την κατάσταση. Πρέπει και αυτοί να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να τοποθετηθούν δημοσίως για το τι πραγματικά συμβαίνει. Κυρίως, όμως, πρέπει να δοθεί ένα τέλος σε αυτή την παύση πληρωμών, η οποία υπονομεύει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια της ελληνικής οικονομίας σε αυτές τις πολύ δύσκολες συνθήκες. Σας ευχαριστώ.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Χαρίτση, σας είπα αν έχετε, να καταθέσετε έναν πίνακα της Κομισιόν που να είστε πρώτοι. Παραπέμπετε σε μία δήλωση του κ. Γιούνκερ -δήλωση υπάρχει, εγώ περιμένω να καταθέσετε τον πίνακα- που πράγματι είχε συμβεί προσπαθώντας να σας ενθαρρύνει να μπείτε στον καλό δρόμο. Άλλο η δέσμευση, σας είπα, κι άλλο η απορρόφηση. Δέσμευση κάνατε, πληρωμές δεν κάνατε! Και για να το καταλάβει και διαφορετικά ο κόσμος, θα πω το εξής: Όταν ανέλαβα την πολιτική ευθύνη του Υπουργείου και ήσασταν ήδη στο πέμπτο χρόνο του ΕΣΠΑ -στον πέμπτο χρόνο, 2014 - 2020, εγώ ανέλαβα το 2019 - είχατε κάνει δαπάνες 22%. Από το 100% του ΕΣΠΑ, είχατε καταφέρει να πληρώσετε 22%! Χθες, δυόμισι χρόνια μετά, είμαστε στο 75%. Άρα μη μου μιλάτε για πληρωμές. Το ρεκόρ που έχει γίνει τα τελευταία δυόμισι χρόνια πρέπει να καταγραφεί στην ελληνική ιστορία. Τώρα, όσον αφορά αυτό που είπατε ότι λόγω των δαπανών της πανδημίας έχει συμβεί αυτό, εγώ επίτηδες αναφέρθηκα σε συγκριτικό πίνακα, πίνακα δηλαδή μεταξύ των είκοσι επτά χωρών. Εξ όσων θυμάμαι, πανδημία έχουν κι οι είκοσι επτά χώρες. Δεν είναι διαφορετική η συνθήκη η δική μας με τις άλλες χώρες. Απλώς εμείς τα καταφέραμε καλύτερα από όλες τις άλλες χώρες. Αυτή είναι η διαφορά.
Απλώς οι άλλες χώρες δεν άλλαξαν τα προγράμματά τους και δεν πέρασαν εκεί τις δαπάνες.
Τα καταφέραμε καλύτερα…
Κύριε Χαρίτση, τι κάνετε τώρα;
Κύριε Χαρίτση, μην εκνευρίζεστε. Τα καταφέραμε καλύτερα από τις άλλες χώρες. Είμαστε πρώτοι και όλοι οι άλλοι μας βλέπουν με τα κιάλια.
Συγχαρητήρια!
Και για αυτό πρέπει να είστε χαρούμενος, κύριε Χαρίτση, ως Έλληνας πολίτης και Βουλευτής κι όχι να εκνευρίζεστε. Ο εκνευρισμός για την εθνική μας επιτυχία είναι κακό πράγμα. Αρκεί να σας πω, αφού μου λέτε για δηλώσεις, ότι χθες ο νέος Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας κ. Λίντνερ -και επειδή είπατε για τον πληθωρισμό στην Ελλάδα- είπε το αμίμητο που δεν «έπαιξε» τόσο πολύ στα μέσα, έχει παίξει το άλλο που είπε, ότι «πρέπει να γίνουμε παράδειγμα σαν την Ελλάδα», που είπε για την Ελλάδα. Είπε: η Ελλάδα είναι πρότυπο χώρας πια, με υψηλή ανάπτυξη και χαμηλό πληθωρισμό. Αυτό είπε χθες στο γερμανικό Κοινοβούλιο, αφού μιλάμε για δηλώσεις ξένων λοιπόν.
Εσείς ισχυρίζεστε ότι έχετε χαμηλό πληθωρισμό;
Βεβαίως. Έχουμε έναν από τους τρεις χαμηλότερους πληθωρισμούς σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε ετήσια βάση, κύριε Χαρίτση, θα έχουμε 0,1%. Αν το 0,1% λέγεται μεγάλος πληθωρισμός να μου το πείτε και εμένα.
Τον Νοέμβριο πόσο θα είναι;
Όσον αφορά τον Νοέμβριο που είχαμε 4,3%, αν διαβάζατε σωστά, θα ξέρατε ότι τον Νοέμβριο του 2020 με τον οποίο γίνεται η σύγκριση είχαμε μείον 2%. Άρα από το μείον 2% έχουμε πάει στο 4,3%. Ούτε αυτό δεν ξέρετε!
Στο 8% της ανάπτυξης πώς φθάσαμε; Θα με τρελάνετε; Είναι δυνατόν;
Κύριε Χαρίτση!
Ό,τι και να κάνετε, τρεις μέρες τώρα όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης -για να μη λέτε για λίστα Πέτσα- και όλες οι ευρωπαϊκές αρχές συγχαίρουν την Ελλάδα. Έχουμε βαρεθεί να δεχόμαστε συγχαρητήρια από όλες τις ευρωπαϊκές αρχές και από όλους τους επενδυτικούς οίκους. Οι μόνοι που δεν το αναγνωρίζετε είστε εσείς. Όσον αφορά τις πληρωμές δεν υπάρχει, κύριε Πρόεδρε, καμμία στάση πληρωμών. Μόλις προχθές δόθηκαν στις περιφέρειες από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων 100 εκατομμύρια, για να κάνουν πληρωμές και υπενθυμίζω ότι έχουμε ήδη πληρώσει σε όλες τις περιφέρειες όλα τα χρήματα που προβλέπαμε στον προϋπολογισμό. Δηλαδή αυτά τα 100 εκατομμύρια που τους δώσαμε είναι πάνω από τον προϋπολογισμό, είναι επιπλέον χρήματα, για να πληρώσουν, από όσα είχαμε προϋπολογίσει στην αρχή της χρονιάς. Άρα κανένας περιφερειάρχης δεν μπορεί να διαμαρτύρεται για τίποτα απολύτως. Όσα χρήματα είχαμε πει ότι θα τους δώσουμε τα πήρανε και τώρα τους δώσαμε και 100 επιπλέον εκατομμύρια. Και όσον αφορά το συγχρηματοδοτούμενο σκέλος -γιατί αυτά τα 100 εκατομμύρια είναι από το εθνικό σκέλος- δώσαμε άλλα 300 εκατομμύρια, για να κάνουν πληρωμές. Άρα στο σύνολο, μέσα στις προηγούμενες τέσσερις μέρες δώσαμε 400 εκατομμύρια. Επομένως μη μου λέτε για παύση πληρωμών. Και επαναλαμβάνω, κύριε Χαρίτση: πώς γίνεται να έχουμε κάνει ταυτόχρονα παύση πληρωμών, όπως ισχυρίζεστε ψευδέστατα, και ταυτόχρονα να έχουμε τη μεγαλύτερη απορρόφηση και εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων; Προσέξτε, για να καταλάβει ο κόσμος τη διαφορά. Το ανώτατο σημείο που έφτασε ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αθροίζοντας το εθνικό και το συγχρηματοδοτούμενο σκέλος, το ανώτατο, αυτό που κατάφεραν το περισσότερο στα πέντε χρόνια ήταν 4 δισεκατομμύρια. Και αυτό που έχουμε καταφέρει εμείς σε δύο συνεχόμενα χρόνια είναι 21 δισεκατομμύρια. Και έχουν τα μούτρα και να μιλάνε! Πάμε λοιπόν τώρα στο «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ», για να κλείσω.
Και με αυτό κλείστε.
Στο «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ», κύριε Χαρίτση, υπάρχει ένα πραγματικό πρόβλημα για το οποίο θέλω να μιλήσω, για να το ακούσει ο κόσμος. Τι έχει συμβεί; Από τις αιτήσεις που έχουν κατατεθεί μόλις το 1% είναι πλήρεις αιτήσεις στην πρώτη αξιολόγηση. Δηλαδή από τις εκατό αιτήσεις οι ενενήντα εννέα έχουν μέσα λάθη που βάσει του κανονισμού απαγορεύεται να γίνει πληρωμή.
Και για το «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ» η Αντιπολίτευση φταίει; Η Κυβέρνηση δεν φταίει ποτέ; Στα προηγούμενα προγράμματα γιατί δεν έγιναν λάθη; Γιατί έγιναν τώρα τα λάθη;
Κύριε Χαρίτση, εσείς είστε ένας άνθρωπος σωστός. Τι κάνετε σήμερα;
Θα απαντήσω αμέσως για τα προηγούμενα χρόνια, μη βιάζεστε. Θα απαντήσω. Το 20% των αιτήσεων φτάνουν να είναι πλήρεις μετά τη δεύτερη αξιολόγηση. Αυτό σημαίνει αφού επαναϋποβάλλουν την αίτηση. Το 40% μετά την τρίτη αξιολόγηση, δηλαδή έχουν υποβάλει και τρίτη φορά την αίτηση και το 39% μένει με προβλήματα και μετά την τρίτη αξιολόγηση. Άρα λοιπόν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και θα πρέπει καταθέτοντας τις αιτήσεις να είναι πολύ περισσότερο προσεκτικοί πια στον τρόπο που κάνουν την κατάθεση στο «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ», αν θέλουν να πάρουν τα χρήματά τους γρήγορα. Τα χρήματα είναι δεσμευμένα στην Αναπτυξιακή Τράπεζα και μόλις η αίτηση γίνει δεκτή, η πληρωμή γίνεται το ίδιο δευτερόλεπτο, αυτόματα. Εάν δεν έχεις κάνει λάθος στην πλατφόρμα, αυτόματα πληρώνεσαι. Λέει ο κ. Χαρίτσης κάτι σωστό: «Γιατί στα προηγούμενα…;» Σωστή η απορία δηλαδή. Γιατί σίγουρα θα γνωρίζετε, εφόσον είστε επιμελής, ότι στον έλεγχο που έκανε η ΕΥΘΥ στις πληρωμές του προηγούμενου προγράμματος «ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ», των προγραμμάτων επί των ημερών σας, βρήκε τόσα πολλά λάθη στις αιτήσεις, κύριε Χαρίτση, που έβαλε πρόστιμο 7 εκατομμύρια στην Αναπτυξιακή Τράπεζα. Για ποιο λόγο; Διότι πράγματι πληρώνατε, αλλά πληρώνατε χωρίς να ελέγξετε. Και ποιος πλήρωσε τελικά τα χρήματα; Ο Έλληνας φορολογούμενος! Εμείς λοιπόν είπαμε: Δεν θα πληρώνεται καμμία αίτηση εάν δεν είναι απολύτως ορθή βάσει του κανονισμού και αυτοί που κάνουν τις αιτήσεις να προσέχουν να τις κάνουν σωστά. Γιατί τους μάθατε να τα κάνουν πλημμελώς και τελικά τα ξαναπληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος. Αν θέλετε την έκθεση ελέγχου της ΕΥΘΥ επί των ημερών σας, για να δείτε τι εγκλήματα κάνατε, πολύ ευχαρίστως.
Κύριε Γεωργιάδη, τελειώστε.
Κλείνω. Άρα λοιπόν είναι θράσος από το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει σε μας υποδείξεις. Σε όλους τους δείκτες τούς έχουμε ξεπεράσει κατά τρόπο εκπληκτικό και είμαι πολύ περήφανος γι' αυτό. Ευχαριστώ πολύ. Καλά Χριστούγεννα.
Εγώ τώρα αν θέλετε να σας πω ένα συμπέρασμα, θα πω ότι αν τύχει και παρακολουθούσαν τη συνεδρίαση οι Έλληνες πολίτες δεν κατάλαβαν απολύτως τίποτα εξαιτίας του ότι…
Αυτός είναι ο στόχος σας.
Και εσείς δεν σεβόσασταν τον άλλο ομιλητή. Τουλάχιστον ο κ. Γεωργιάδης δεν σας διέκοπτε. Συνεχίζουμε με την τρίτη με αριθμό 235/30-11-2021 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Βουλευτού Α΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γαρυφαλλιάς (Λιάνας) Κανέλλη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Το Κέντρο Εκπαίδευσης Τυφλών και ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλών απέλυσαν τυφλή εκπαιδευτικό». Θα απαντήσει η Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Μιχαηλίδου. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κυρία Κανέλλη, με σχετική ανοχή και σε εσάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ελπίζω να ακούγομαι. Μου είναι αρκετά δύσκολο να μιλάω λόγω αλλεργικής ρινίτιδας με τη μάσκα, ελπίζω να ακούγομαι καλά. Κύριε Υπουργέ, επανέρχομαι και μάλιστα σε διάστημα λιγότερο των δύο μηνών σε μία ερώτηση. Και δυστυχώς επανέρχομαι. Και αυτή τη φορά θα ξεκινήσω από το αίτημά μου. Σας παρακαλώ πάρα πολύ, θα σας έλεγα και απαιτώ, χωρίς αυτό να το πάρετε προσβλητικά, να παρέμβετε να ανανεωθεί η σύμβαση εργασίας της εν λόγω τυφλής εκπαιδευτικού και εκτός των άλλων να είναι και αορίστου χρόνου, όπως και των υπολοίπων, διότι -και δεν θα άρχιζα από αυτό, πιστέψτε με- το κλίμα που επικρατεί αυτή τη στιγμή στο ΚΕΑΤ και στο ΚΔΑΠ είναι εξαθλιωτικό και διακατεχόμαστε από τον φόβο ότι θα μετατραπεί σε κουφάρι αργά η γρήγορα. Υπάρχουν και οι αντίστοιχες ντιρεκτίβες από την Ευρωπαϊκή Ένωση να αντικαταστήσουμε την εκπαίδευση με δημιουργική απασχόληση, κάτι σαν το Ίδρυμα Κωφών και να γίνει ένα κουφάρι λειτουργίας. Και εσείς και εγώ την προηγούμενη φορά αναγνωρίσαμε εδώ το έργο του ΚΕΑΤ. Μιλήσαμε και για ηλικίες, μιλήσαμε και για μια σειρά από άλλα πράγματα. Πάμε να δούμε σήμερα γιατί. Δεν θα ξεκινούσα, σας ξαναλέω, από την απαίτηση εάν δεν είχα δει την απάντηση της διευθύντριας και αν αυτά που λέει για την εμπάθεια και την ημετεροκρατία δεν υλοποιούνταν κατά γράμμα στην απάντησή της. Η απάντηση που έδωσε στα αιτήματα των εργαζομένων και σε εμάς εμμέσως, που τα φέρνουμε στη Βουλή, αρχίζει με την εξής αναφορά σε εικοσιεπτάχρονη κοπέλα τυφλή, με πτυχίο, με απίστευτα σεμινάρια, με δύο γλώσσες και που τώρα πηγαίνει για τρίτη γλώσσα. Φέρθηκε αποκαλώντας την «η εν λόγω κυρία». Και μόνο από αυτό καταλαβαίνετε. Κι εσείς κι εγώ, άμα θελήσουμε να ειρωνευτούμε ή να περιφρονήσουμε, υπάρχουν και άλλοι τρόποι από το υβρεολόγιο και δη γραπτά. Μπήκαν κριτήρια. Λέγονται ψέματα άπειρα. Η αδιαφάνεια είναι ασύλληπτη. Λένε ότι δεν είχαν κονδύλια για να ανανεώσουν. Στην πραγματικότητα απολύσανε οκτώ και πήραν εφτά πίσω, κυρία Υπουργέ. Μη μου πείτε ότι το ΚΔΑΠ και η «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ» είναι ανεξάρτητα από το ΚΕΑΤ. Μη μου το ξαναπείτε αυτό, γιατί 99% αυτά τα δύο, εάν δεν συνεργαστούν, δεν υπάρχει ούτε το ΚΕΑΤ ούτε το ΚΔΑΠ. Υπάρχει μία τάση να πάνε ημέτεροι. Δεν μπορεί να έχεις μόνιμους υπαλλήλους μέσα -σας φέρνω ένα παράδειγμα πολύ σαφές- και να μην τους αναθέτεις έργο. Στη θέση τους να προσλαμβάνεις δύο, μία φιλόλογο και έναν γυμναστή, από τους οποίους η φιλόλογος που προσλαμβάνεται να είναι με βάση προσόντα -για τα προσόντα θα συζητήσω στη δευτερολογία μου, εάν θέλετε- και βλέπουσα και να απολύεται μία που δεν βλέπει. Στα κριτήρια, αν θέλετε να δείτε αυτά που μπήκαν και που θεωρούνται, τάχα μου δήθεν, πρωτοποριακά, γιατί πρόκειται για κρίμα και άδικο, αλήθεια σας το λέω, και δεν πιστεύω ότι θέλετε να κάνετε άδικο, υπάρχουν κριτήρια στα οποία ισοφαρίζεται ένα τρίμηνο σεμινάριο με είκοσι χρόνια προϋπηρεσία στην ειδική αγωγή; Γιατί, αν θέλετε διαφάνεια, στην ειδική αγωγή, εδώ, στα προβλήματα των αναπήρων δεν θα βάζατε προϋπηρεσία γενικώς -όχι εσείς, η κυρία που τις έβαλε- θα έβαζε προϋπηρεσία ειδική, αφού μιλάμε για ειδικά σχολεία, όχι μια γενική προϋπηρεσία. Έγιναν προσλήψεις ανθρώπων, για να συνεννοηθούμε, δηλαδή, στην κοινή λογική σας και σε ένα στοιχειώδες ήθος απευθύνομαι. Δεν μπορείς να προσλαμβάνεις ανθρώπους και να τους μονιμοποιείς, να τους κάνεις αορίστου χρόνου, οι οποίοι έχουν full time job -να το πω έτσι για να το καταλάβει και η Ελλάδα πια, η εκσυγχρονισμένη- δηλαδή, πλήρη εργασία σε άλλους φορείς και να έχουν και πλήρη εργασία μέσα στο ΚΔΑΠ και στο ΚΕΑΠ. Δεν γίνεται, πώς να σας το πω; Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι αυτό είναι δημοκρατικό ή εκσυγχρονιστικό και κονδύλια υπάρχουν και χίλια δύο. Δεν μπορεί να υπάρχει αυτό το επιχείρημα: «Εμείς είμαστε καλοί, δώσαμε δεκατέσσερις μισθούς». Δεν μπορώ να το καταλάβω, έπρεπε να δίνει δώδεκα, δηλαδή; Εδώ γίνεται αγώνας για να ξαναέρθουμε στους δεκατέσσερις μισθούς, έτσι δεν είναι; Δεν μπορεί να θέλουμε να το παγιοποιήσουμε. Το αίτημα, λοιπόν, είναι: Μία κοπέλα είκοσι επτά χρονών, λαμπρή, όπως και άλλη μεγαλύτερη σε ηλικία, απολύονται, ούτε δουλειά θα βρίσκουν ούτε θα μπορέσουν να προχωρήσουν τη ζωή τους και δεν υλοποιείται και το πρόγραμμα της Κυβέρνησης για τη συμπερίληψη των ατόμων με ειδικές ανάγκες στην κανονική ζωή, όταν αντικαθιστάς μία προσοντούχα εικοσιεπτάχρονη με τυφλότητα, με κάποια -μακάρι να παίρνατε άλλες τόσες- βλέπουσα και να λέτε μετά ότι είστε υπέρ της συμπερίληψης.
Η Υπουργός κ. Μιχαηλίδου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Κανέλλη, νομίζω ότι, πραγματικά, υποβαθμίζουμε τον ρόλο της Εθνικής Αντιπροσωπείας, όταν ερχόμαστε εδώ να συζητήσουμε ή να καλέσουμε η μία την άλλην για συζήτηση κατά πόσο ή όχι ήταν ειρωνικά τα σχόλια που έγιναν μέσα σε μία ανεξάρτητη μη κερδοσκοπική εταιρεία μεταξύ δύο υπαλλήλων ή αν όχι μόνο ήταν ειρωνικά μεταξύ των δύο, αν η εταιρεία έκρινε σωστά τις περγαμηνές ή τις γλώσσες που είχε μία κυρία, η οποία κλήθηκε να δουλέψει εκεί για αντικατάσταση πολύ συγκεκριμένης εργασίας. Αν θέλετε να τα συζητήσουμε αυτά, να τα συζητήσουμε. Καταλαβαίνω όντως ότι η εν λόγω κυρία μιλούσε δύο γλώσσες, ελληνικά και αλβανικά, αλλά η εταιρεία εκείνη, δηλαδή η «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ», έκρινε πως πήρε την τυφλή δασκάλα. Γιατί την πήρε; Την πήρε γιατί υπήρχε μία εκπαιδευτικός μέσα στο ΚΔΑΠ ΑΜΕΑ της «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΣ», η οποία ζήτησε αναρρωτική άδεια και στη διάρκεια της αναρρωτικής άδειας προσέλαβαν μια κυρία, που σωστά είπατε, μιλούσε αυτές τις δύο γλώσσες και όταν γύρισε η άλλη κυρία από την αναρρωτική άδεια, δυστυχώς η σύμβαση ορισμένου χρόνου είχε λήξει, έπρεπε να λήξει, και πήγε η κυρία αυτή σπίτι της, που όμως η «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ» με διαβεβαιώνει εμένα ότι η κυρία αυτή, όταν θα ανοίξει κάποια άλλη θέση εργασίας θα μπορέσει να δουλέψει εκεί. Τώρα, στο πώς εσείς αντιλαμβάνεστε και εκλαμβάνετε το πώς δουλεύει το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών, φαίνεται όχι μόνο εγώ να έχω άλλη άποψη, που θα περιμένατε βέβαια να έχω άλλη άποψη, αλλά και η ΕΣΑΜΕΑ, αλλά και ο Εθνικός Σύνδεσμος Τυφλών να έχει διαφορετική άποψη από εσάς, καταθέτω και τις δύο και του Συλλόγου Τυφλών και της ΕΣΑΜΕΑ, στα Πρακτικά, που λένε ότι είναι πολύ ευχαριστημένοι με τη νέα διοίκηση του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών. [[Στο σημείο αυτό η Υφυπουργός Εργασίας κ. Δόμνα - Μαρία Μιχαηλίδου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, να σας πω ότι η «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ» είναι, όντως, διαφορετική από το ΚΕΑΤ. Μπορεί το ΚΕΑΤ να είναι ο βασικός μέτοχος της «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΣ», αλλά, από την άλλη, δεν είθισται να κάνει κουμάντο αυτός που δίνει και τα χρήματα, τουλάχιστον, σίγουρα όχι στη δική μας λογική. Διαφωνώ, γιατί δεν μπορεί να συμβαίνει αυτός που δίνει τα χρήματα, να κάνει και κουμάντο, ειδικά, σε έναν φορέα ο οποίος έχει τον ευαίσθητο και ιδιαίτερα σημαντικό αυτό χαρακτήρα, που όπως σωστά είπατε και την προηγούμενη φορά συζητήσαμε εδώ πέρα. Οπότε, αυτό που θα ήθελα είναι να γνωρίζουμε πραγματικά τα συμβάντα και αυτά έχω εγώ καθήκον να εκθέσω στην Εθνική Αντιπροσωπεία, παρά να υποκύπτουμε όλοι σε πειρασμό ενός βαρύγδουπου τίτλου, όπως «το ΚΕΑΤ απέλυσε τυφλή υπάλληλο». Θα ξεκινήσω, λοιπόν -και είναι σημαντικό εδώ- από τη διαδικασία που ακολουθεί η «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ» -όχι το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών- για όλες τις νέες προσλήψεις που κάνει και για τη συγκεκριμένη. Για τη συγκεκριμένη, λοιπόν, στις 10 Αυγούστου, η «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ», απηύθυνε δημόσια πρόσκληση ενδιαφέροντος για θέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης, που δημοσιεύτηκε στο site της, αλλά και στον «Xρυσό Oδηγό». Για πρώτη φορά, στην δημοσίευση αυτή, περιγράφονται αναλυτικά τα απαραίτητα και επιθυμητά προσόντα όλων των ανθρώπων που θα κληθούν να δουλέψουν στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης, σε αντίθεση με όλες τις ασάφειες που υπήρχαν στις προηγούμενες προσκλήσεις, οι οποίες, βέβαια, άφηναν περιθώρια αυθαιρεσίας στην επιλογή και θα σας πω τι εννοώ με αυτό. Φέτος, επίσης, για πρώτη φορά, η πρόσκληση αυτή ήταν για συμβάσεις εντεκάμηνες και όχι τρίμηνες ή τετράμηνες. Οι ενδιαφερόμενοι έστελναν το βιογραφικό τους και κλήθηκαν να δώσουν δύο συνεντεύξεις, που έγιναν διαδικτυακά για ευνόητους λόγους, στην «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ» και μόνο. Την πρώτη συνέντευξη την έδιναν με τη διαχειρίστρια της «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΣ», τη δεύτερη δε, με τη διευθύντρια της «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΣ». Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί είναι πολύ σημαντικό ότι κανένας εργαζόμενος ούτε η διοίκηση ούτε η πρόεδρος του ΚΕΑΤ δεν ήταν στις συνεντεύξεις αυτές. Και τι καταφέραμε έτσι, κυρία Κανέλλη; Καταφέραμε οι όσες προσλήψεις έγιναν να μην έχουν καμμία σχέση με τους εργαζόμενους του ΚΕΑΤ, γιατί κάθισα και έψαξα χρονιά, χρονιά και από το 2007 και μετά έχουν γίνει δεκατέσσερις -όχι μία, όχι δύο, αλλά δεκατέσσερις!- προσλήψεις συγγενών άλφα και βήτα βαθμού του ΚΕΑΤ στην «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ». Αυτό τελείωσε, οι προσλήψεις γίνονται με απόλυτη διαφάνεια, σύμφωνα με τα προσόντα των εργαζομένων και η προηγούμενη κατάσταση αυθαιρεσίας και συγκάλυψης συγγενειών έχει τελειώσει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Η κ. Κανέλλη έχει το λόγο.
Πολύ φοβάμαι ότι σας παγίδευσαν σε μη αληθή γεγονότα. Ο τρόπος με τον οποίο έγιναν οι προσλήψεις, πιστέψτε με, είναι αδιαφανής. Ένα μήνα πριν, εντελώς αιφνιδιαστικά, τον Αύγουστο, αντικαταστάθηκαν οι άνθρωποι που παίρνουν τις προσλήψεις, αν πάτε να ρωτήσετε αυτή τη στιγμή πόσες αιτήσεις πήγαν, δεν θα σας απαντήσουν καν, για να καταλάβετε. Δεν θα σας απαντήσουν καν. Τα e-mail έφυγαν και πήγαν στην «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ» και δεν θα σας απαντήσει κανένας πόσες αιτήσεις έγιναν για πρόσληψη. Αντικαταστάθηκαν από δύο ανθρώπους. Αυτοί οι δύο άνθρωποι είναι αυτοί που σας στέλνουν σήμερα συγχαρητήρια ότι είναι πάρα πολύ ευχαριστημένοι, γιατί είναι δικοί τους άνθρωποι. Αν θέλετε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, να τα πούμε με το όνομά τους. Δεν μου λέτε; Αντικατέστησε την κυρία η οποία έλειψε με αναρρωτική άδεια. Αν την αντικατέστησε και η κυρία γύρισε, γιατί χρειάστηκε και πρόσληψη φιλολόγου; Γιατί δεν υπάρχει αντικείμενο, δεν της δίνουν εργασία. Ξέρετε ότι υπάρχουν άνθρωποι μόνιμοι μέσα που τους έχουν βάλει να πηγαίνουν σε διάφορα σχολεία να κάνουν Μπράιγ και τίποτε άλλο και να μην απασχολούνται μέσα; Είναι σαφές το σχέδιο και πλέκεται, ενδεχομένως, χωρίς καν να το πάρετε μυρωδιά. Φέρνουν αντίρρηση για τον διορισμό ή την ύπαρξη ανθρώπων, οι οποίοι δεν θέλουν να καταργηθεί η ουσία της δημόσιας δομής. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, ειλικρινά σας το λέω. Προσπαθήστε να το καταλάβετε. Πηγαίνετε στο ίδιο το ΚΕΑΤ και ρωτήστε τους ανθρώπους. Και θα δείτε ότι θα πάρετε διαφορετικά πράγματα και σαν αίσθηση εντελώς διαφορετική για το τι συμβαίνει μέσα, από αυτή που, ενδεχομένως, σας έρχεται με τις επιστολές. Παίρνουν και φιλόλογο. Άρα χρειάζονταν. Άρα δεν αρκούσε το γεγονός ότι επανήλθε από την ανάρρωση. Εκεί σας ρωτάω εγώ: Γιατί πήραν βλέπουσα και όχι να ανανεώσουν την πεπειραμένη, με τα προσόντα, τυφλή; Τόσο δύσκολο είναι να μου το απαντήσει κάποιος αυτό; Γιατί δεν ανανεώθηκε; Είχε λιγότερα προσόντα; Η αλήθεια είναι ότι στο παρελθόν τα προσόντα ήταν ασαφή. Θέλετε να δούμε τη σαφήνεια των προσόντων που μπήκαν τώρα; Θέλετε να τη δούμε; Ποια είναι η σαφήνεια; Τα κριτήρια για τις προσλήψεις είναι: πτυχίο, σεμινάριο στην ειδική αγωγή και γνώση γλώσσας Μπράιγ. Επιθυμητά είναι το μεταπτυχιακό, η παιδαγωγική επάρκεια και η προϋπηρεσία και όχι στην ειδική αγωγή. Μα, στα αλήθεια, αυτά είναι αντικειμενικά κριτήρια; Ένα σεμινάριο φτάνει να αντικαταστήσει, σε έναν θεσμό, που μόνοι σας παραδέχεστε ότι ό,τι έχει κάνει το έχει κάνει ως δημόσιος θεσμός μέχρι σήμερα το ΚΕΑΤ; Μπορεί να μην δίνουμε τη δυνατότητα σε ανθρώπους να προχωρήσουν; Οι άλλοι δε τρεις που έφυγαν, από τους οποίους οι δύο είναι στο ΚΕΑΤ και ήταν απαραίτητοι, μιλάμε για οκτώ ανθρώπους που διώχτηκαν και πάρθηκαν στη θέση τους επτά. Τι καθόμαστε και συζητάμε τώρα; Είναι ορατό. Αντικαθιστούμε αυτούς τους οκτώ με άλλους επτά. Ποιος είναι ποιανού φαίνεται. Φωνάζει από μακριά. Ειλικρινά σας το λέω. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι εσείς παίρνετε από αυτούς που κατάφεραν και διόριζαν ημετέρους -να σας το πω πλαγίως, ευθέως, διαγωνίως, όπως αλλιώς θέλετε- ή ανθρώπους που τους ήταν εύκολοι στον χειρισμό και απέλυσαν επτά που τους ήταν δύσκολοι. Αλλά ανοίγει κακό προηγούμενο για δείγμα προς την κοινωνία, τους επιχειρηματίες, το δημόσιο. Η θέση που θέλω να πάρετε είναι: Πώς γίνεται να μην προηγείται, με αυτή την τάση που έχετε, ένας προσοντούχος άνθρωπος με αναπηρία, με τυφλότητα εν προκειμένω, και να αντικαθίσταται από βλέπουσα; Μακάρι να είχατε τη δυνατότητα να πάρετε και πέντε βλέπουσες και πέντε μη βλέπουσες και πέντε βλέποντες και πέντε μη βλέποντες. Ούτως ή άλλως θα χρειαζόταν πολύ περισσότερο προσωπικό, όχι μόνο το ΚΕΑΤ. Αλλά να μην χάσει τον χαρακτήρα του και την ουσία του, με το πρόσχημα ότι έχουμε μη ελεγχόμενες απευθείας από την Κυβέρνηση μορφές οργάνωσης, όπως η «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ» ή το ΚΔΑΠ ή να προσπαθεί το ένα να υποκαταστήσει το άλλο, ώστε δια του «διαίρει και βασίλευε» μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου τομέα να καταστραφεί το απαιτούμενο και ζητούμενο που είναι η πλήρης ενσωμάτωση - εκπαίδευση και όχι απλή απασχόληση των ατόμων που έχουν τις ιδιαιτερότητες να μην βλέπουν ή να μην ακούν.
Κυρία Μιχαηλίδου, έχετε τον λόγο, για να κλείσουμε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Κανέλλη, θέλω να είμαι σαφής, πραγματικά να είμαι σαφής. Όντως θεωρώ ότι καθόμαστε εδώ στην Εθνική Αντιπροσωπεία και συζητάμε γιατί πήραμε τη μία κυρία χωρίς τις δύο γλώσσες αλλά τη γραφή Μπράιγ και δεν πήραμε την άλλη κυρία με τις δύο γλώσσες, δηλαδή δεν είναι δυνατόν να υποβαθμίζουμε τον διάλογο εδώ στο επίπεδο αυτό.
Μην το ευτελίζετε.
Δεν σας διέκοψα, πραγματικά δεν σας διέκοψα. Με τι έχουμε να κάνουμε; Έχουμε να κάνουμε με μια τυφλή κυρία της οποίας η σύμβαση ορισμένου χρόνου σε μια μη κερδοσκοπική εταιρεία δεν ανανεώνεται. Γιατί αυτή η κυρία δούλευε στην εταιρεία αυτή; Γιατί μια άλλη κυρία, η οποία εξίσου δούλευε στην εταιρεία αυτή, πήρε αναρρωτική άδεια. Αφού πήρε λοιπόν αυτή η κυρία αναρρωτική άδεια, δεν έπρεπε να πάει κάποιος να την αναπληρώσει; Ναι. Ποιος πήγε; Η τυφλή αυτή κυρία με τα ελληνικά και τα αλβανικά. Πολύ σωστά και πήγε.
Το κάνατε κουτσομπολιό…
Κάποια στιγμή όμως τελείωσε η αναρρωτική άδεια της άλλης κυρίας και έπρεπε η κυρία με την τυφλότητα να φύγει, όπως έλεγε και το συμβόλαιό της με τη μη κερδοσκοπική εταιρεία. Έφυγε λοιπόν η κυρία αυτή. Τι μου λέει εμένα η διοίκηση του Κέντρου Αποκατάστασης Τυφλών; Μου λέει ότι όταν δημιουργηθεί μια θέση, επειδή η κυρία αυτή ήταν καλή, θα την ξαναπάρουμε. Δημιουργήθηκε όμως ενδιάμεσα μια άλλη θέση για έναν φιλόλογο. Η κυρία αυτή ήταν φιλόλογος; Ναι, ήταν φιλόλογος. Προτιμήθηκε για τη θέση αυτή; Όχι, δεν προτιμήθηκε για τη θέση αυτή. Γιατί; Γιατί προτιμήθηκε ένας άλλος φιλόλογος, ο οποίος ήταν επίσης ανάπηρος, ήταν καρκινοπαθής, αλλά επειδή ήταν βλέπων, θεωρήθηκε ότι με παιδιά με πολυαναπηρίες -δεν ξέρω αν έχετε πάει στο ΚΕΑΤ, εγώ πηγαίνω κάθε μήνα- έπρεπε να είναι κάποιος βλέπων, γιατί είναι παιδιά τα οποία είναι κωφάλαλα, έχουν και τύφλωση και είναι τόσο δύσκολες οι περιπτώσεις τους που θεωρήθηκε από τους ειδικούς της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ» ότι αυτός ο άνθρωπος πρέπει να βλέπει. Πριν από έναν μήνα ήμασταν ξανά εδώ για να συζητήσουμε ξανά για το ΚΕΑΤ από μια άλλη αντίστοιχη κυρία η οποία ήρθε σε εσάς για να έρθετε σε εμένα και να το συζητήσουμε όλοι εδώ μαζί. Εκεί τι μου είπατε;
Απαξιώνετε το ΚΕΑΤ…
Γιατί βάλαμε, λέει, υπεύθυνο του ΚΕΑΤ έναν κύριο που δεν βλέπει, γιατί η αναπηρία και τυφλότητά του, μου λέτε τότε, ήταν ικανό προσόν για να τον βάλουμε διευθυντή, ενώ βγάλαμε μια άλλη κυρία που είχε έρθει πάλι σε εσάς;
Το κάνατε κουτσομπολιό…
Δεν ακούγεστε ούτως ή άλλως, κυρία Κανέλλη.
Γιατί, μου λέτε, η τυφλότητα δεν μπορεί να είναι το μοναδικό κριτήριο. Λοιπόν, αποφασίστε. Είναι το κριτήριο σας; Δεν είναι το κριτήριο σας; Δεν μπορεί να ερχόμαστε εδώ κάθε μήνα και να συζητάμε γιατί μια μη κερδοσκοπική οργάνωση διάλεξε τον δείνα και όχι τον άλλον, όταν είναι καθαρά τα κριτήρια και για πρώτη φορά δεν προσλαμβάνονται εκεί πέρα συγγενείς. Δεκατέσσερις συγγενείς την τελευταία δεκαετία, Αυτό επί της δικής μου ηγεσίας εδώ έχει αλλάξει. Ευχαριστώ πολύ.
Αγαπητοί συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων. Η ώρα είναι 10.20΄. Στις 10.30΄ ξεκινάει το νομοσχέδιο. Είναι ήδη κάποιοι συνάδελφοι μέσα, αλλά να έρθουν οι εισηγητές, οι ειδικοί αγορητές και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι για την εναρκτήριο διαδικασία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Πριν εισέλθουμε στη νομοθετική εργασία, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, οι Υπουργοί, Εσωτερικών, Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εξωτερικών, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Προστασίας του Πολίτη, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Δικαιοσύνης, Υποδομών και Μεταφορών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Τουρισμού, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, οι Υπουργοί Επικρατείας, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Οικονομικών, Εξωτερικών, Εσωτερικών καθώς και ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κατέθεσαν στις 6 Δεκεμβρίου 2021 σχέδιο νόμου με τίτλο: «Προστασία του εθελοντισμού, ενίσχυση της δράσης της κοινωνίας των πολιτών, φορολογικά κίνητρα για την ενίσχυση της κοινωφελούς δράσης των Ο.Κοι.Π. και λοιπές διατάξεις». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Μεταρρυθμίσεις στο νομοθετικό πλαίσιο της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών και άλλες επείγουσες διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 2 Δεκεμβρίου 2021 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση, ενιαία επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών. Η εγγραφή και σήμερα των ομιλητών θα γίνει ηλεκτρονικά και μέχρι το τέλος της ομιλίας του δεύτερου εισηγητή. Υποθέτω ότι δεν υπάρχει αντίρρηση επί της βασικής διαδικασίας.
Το Σώμα συνεφώνησε ομόφωνα. Να ανοίξει παρακαλώ η ηλεκτρονική εγγραφή. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Μεσσηνίας, κ. Ιωάννης Λαμπρόπουλος για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, εισάγεται σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τον τίτλο: «Μεταρρυθμίσεις στο νομοθετικό πλαίσιο της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών», η οποία ιδρύθηκε το 1994, κατ' επιταγήν του άρθρου 88 παράγραφος 3 του Συντάγματος και λειτούργησε με τους πρώτους σπουδαστές το έτος 1995. Σκοπός του νομοσχεδίου είναι η μεταρρύθμιση της οργάνωσης και λειτουργίας της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών για τη βελτίωση της ποιότητας και του χρόνου απονομής της δικαιοσύνης. Σε ομιλία της η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου ανέφερε ότι η καθυστερημένη απονομή της δικαιοσύνης, εκτός από τις σοβαρές κοινωνικές, οικονομικές και δημοσιονομικές επιπτώσεις που συνεπάγεται για τους πολίτες και το κράτος, αποτελεί σημαντικό πλήγμα στο κράτος δικαίου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η κοινωνία, η οικονομία και γενικότερα οι απαιτήσεις των καιρών επιβάλλουν γρήγορες και δίκαιες αποφάσεις. Αυτό θα το επιτύχουμε με δικαστές σύγχρονους, που θα διαθέτουν άριστη και πολύπλευρη κατάρτιση, ανεξάρτητη γνώμη, ορθή κρίση, ήθος, σοβαρότητα, σεμνότητα, πίστη στη δημοκρατία. Οι πολίτες απαιτούν ο δικαστής που καλείται να εφαρμόσει τον νόμο και να αποδώσει δικαιοσύνη να είναι παράδειγμα στην κοινωνία και ποτέ να μην γίνεται αντικείμενο δυσμενών συζητήσεων για ανάρμοστες συμπεριφορές και ποινικά κολάσιμες πράξεις, που πλήττουν αδίκως όλο το δικαστικό σώμα και την εμπιστοσύνη των πολιτών. Μερικές από τις σημαντικές καινοτομίες του νομοσχεδίου είναι οι εξής: η ένταξη χρηματοδότησης της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών στο Ταμείο Ανάκαμψης, η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του διοικητικού συμβουλίου, του γενικού διευθυντή, των διευθυντών κατάρτισης και επιμόρφωσης και των συμβουλίων σπουδών της σχολής, η έναρξη λειτουργίας για πρώτη φορά της κατεύθυνσης των ειρηνοδικών, η δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της προκήρυξης του εισαγωγικού διαγωνισμού έως το τέλος Μαΐου κάθε έτους, η μείωση του ορίου ηλικίας για την εισαγωγή στην Εθνική Σχολή Δικαστών από τα σαράντα πέντε στα σαράντα έτη, η συμμετοχή στον εισαγωγικό διαγωνισμό υποψηφίων που έχουν την ιδιότητα του ειρηνοδίκη, ή του μέλους του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ή του δικαστικού υπαλλήλου με πτυχίο Νομικής Σχολής, η καθιέρωση της επιτυχούς γραπτής εξέτασης ξένης γλώσσας ως προαπαιτούμενου για την εισαγωγή στη Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, η αλλαγή συντελεστών βαρύτητας μεταξύ γραπτής και προφορικής δοκιμασίας, η καθιέρωση οκταμήνου πρακτικής άσκησης των εκπαιδευομένων, η αξιολόγηση ήθους και συμπεριφοράς και η διενέργεια ψυχομετρικής διερεύνησης της προσωπικότητας των εκπαιδευομένων δύο φορές πριν από τον διορισμό τους από τριμελή επιτροπή που αποτελείται από γιατρούς ψυχιατρικής μονάδας κρατικού ή πανεπιστημιακού νοσοκομείου, η δημιουργία νέου ειδικού τμήματος για το Ελεγκτικό Συνέδριο στην κατεύθυνση της διοικητικής δικαιοσύνης, η υποχρεωτική αξιολόγηση και εκπαίδευση του κάθε εκπαιδευόμενου από όλους τους εκπαιδευτές κατά τη διάρκεια της πρακτικής άσκησης, η πρόβλεψη τακτικών προγραμμάτων επιμόρφωσης για όλους τους δικαστικούς λειτουργούς από τον βαθμό του εφέτη και κάτω, τα οποία περιλαμβάνουν τέσσερις κύκλους επιμόρφωσης και είναι υποχρεωτικά, η διεύρυνση των διεθνών εκπαιδευτικών προγραμμάτων κατάρτισης και επιμόρφωσης για τους δικαστικούς λειτουργούς, η καθιέρωση εκπαίδευσης των εκπαιδευτών. Η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, έχει διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, εποπτεύεται από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και έχει έδρα την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης. Σκοπός της σχολής είναι η επιλογή και η αξιολόγηση αυτών που πρόκειται να διοριστούν σε θέσεις δοκίμων δικαστικών λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας, των πολιτικών και ποινικών δικαστηρίων αλλά και η διαρκής επιμόρφωση των εν ενεργεία δικαστικών λειτουργών. Η σχολή συνεργάζεται με ημεδαπά και αλλοδαπά εκπαιδευτικά ιδρύματα, με άλλους φορείς και συμμετέχει σε ευρωπαϊκά προγράμματα κατάρτισης. Η σχολή χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και τον κρατικό προϋπολογισμό. Τα όργανα διοίκησης της Σχολής Δικαστικών Λειτουργών είναι το διοικητικό συμβούλιο, ο γενικός διευθυντής και ο διευθυντής οικονομικού προγραμματισμού και εποπτείας οικονομικών υποθέσεων. Στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών τοποθετούνται τρεις διευθυντές κατάρτισης και επιμόρφωσης και λειτουργούν δύο σύμβουλοι σπουδών, τα οποία αποτελούνται από πέντε μέλη. Επίσης στην Εθνική Σχολή Δικαστών λειτουργούν τρία συμβούλια διδασκόντων. Η συγκρότηση των παραπάνω οργάνων είναι αδιαμφισβήτητα αξιοκρατική, αντικειμενική και διαφανής. Στη συνέχεια στο νομοσχέδιο καθορίζονται όλα αυτά που αφορούν την επιλογή των εκπαιδευομένων, με την προκήρυξη του διαγωνισμού κατ' έτος έως το τέλος Μαΐου, τα απαιτούμενα προσόντα συμμετοχής στον διαγωνισμό, τις αιτήσεις συμμετοχής, την επιτροπή εισαγωγικού διαγωνισμού, τον χρόνο και τον τόπο διεξαγωγής των εξετάσεων, τα στάδια του διαγωνισμού, τη βαθμολόγηση των υποψηφίων, την εγγραφή των επιτυχόντων, καθώς και τις αποδοχές τους. Ο εισαγωγικός διαγωνισμός προβλέπει τρία στάδια: Τη γραπτή εξέταση ξένης γλώσσας, που καθίσταται πλέον προαπαιτούμενο για την εισαγωγή στη Σχολή Δικαστικών Λειτουργών. Οι επιτυχόντες του πρώτου σταδίου συμμετέχουν στο δεύτερο, το οποίο περιλαμβάνει γραπτή εξέταση και το τρίτο προφορική. Ο τελικός βαθμός επιτυχίας κάθε υποψηφίου προκύπτει από το άθροισμα του μέσου όρους της γραπτής δοκιμασίας με συντελεστή βαρύτητας -ελπίζουμε, κύριε Υπουργέ, να γίνει εδώ μια αλλαγή και να έρθει στο 75%- και του μέσου όρου της προφορικής διαδικασίας με συντελεστή 25%. Ο διαφανής και αντικειμενικός τρόπος επιλογής της επιτροπής του διαγωνισμού αποτελεί εγγύηση για το αδιάβλητο και της προφορικής εξέτασης. Οι διαγωνιζόμενοι εισέρχονται στη σχολή με αδιάβλητες εξετάσεις και ολοκληρώνουν την κατάρτισή τους μόνο με επιτυχείς εξετάσεις. Ο τελικός βαθμός προσαυξάνεται κατά ένα δέκατο της μονάδας για κάθε ένα μεταπτυχιακό δίπλωμα και για όχι περισσότερα από δύο. Ένα πολύ σημαντικό μέρος τους νομοσχεδίου αφορά την αξιολόγηση ήθους και συμπεριφοράς, αλλά και την ψυχιατρική διερεύνηση, μετά από την ολοκλήρωση και του δεύτερου σταδίου κατάρτισης. Οι επιτυχόντες εκπαιδευόμενοι κρίνονται ως προς το αν θεωρούνται κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του δικαστικού λειτουργού τα οποία πρόκειται να τους ανατεθούν. Υψίστης σημασίας αποστολή της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών είναι και η διαρκής επιμόρφωση των εν ενεργεία δικαστικών λειτουργών, που αποσκοπεί στον εμπλουτισμό των γνώσεών τους και στη συνεχή ενημέρωσή τους σε θέματα που έχουν σχέση με την άσκηση του δικαιοδοτικού τους έργου με τακτικά και έκτακτα προγράμματα επιμόρφωσης. Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου έχει επισημάνει: «Είναι αναγκαίο να εκσυγχρονιστούν οι ρυθμίσεις για εκπαίδευση και επιμόρφωση των δικαστικών λειτουργών. Τα δικαστήρια και οι δικαστές οφείλουν να συντονιστούν με την εποχή τους και τις απαιτήσεις της». Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε μια εποχή έντονα μεταβατική η δικαιοσύνη δεν είναι δυνατό να παραμείνει προσκολλημένη στη αντίληψη της απόκτησης από τους δικαστές πείρας και ειδικών γνώσεων με την πάροδο του χρόνου και την εκδίκαση συγκεκριμένων υποθέσεων και μόνο. Ο ελάχιστος αριθμός προγραμμάτων επιμόρφωσης ανέρχεται σύμφωνα με το νομοσχέδιο σε ένα ετησίως και η ολοκλήρωση αυτών είναι σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων ετών και όχι πέραν των οκτώ. Στα προγράμματα αυτά δημιουργούνται τέσσερις κύκλοι επιμόρφωσης. Μετά το πέρας κάθε υποχρεωτικού επιμορφωτικού προγράμματος σε όλους όσοι συμμετείχαν στις ομάδες εργασίας και συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο του άρθρου 43, με το οποίο αξιολογείται το σεμινάριο, χορηγείται πιστοποιητικό παρακολούθησης που τίθεται στον υπηρεσιακό τους φάκελο. Στην εποχή μας, που όλα αλλάζουν με μεγάλη ταχύτητα, η διαρκής επιμόρφωση και των δικαστών είναι πλέον αναγκαιότητα. Εκφράζω δε τη βεβαιότητα ότι θα επιδιώκεται και από τους ίδιους. Άλλωστε η χρονική επιβάρυνσή τους από τα επιμορφωτικά σεμινάρια είναι μία ημέρα τον χρόνο και για τέσσερα χρόνια. Αυτό το νομοσχέδιο ρυθμίζει όλα όσα αφορούν στη λειτουργία της σχολής με πλήρη σαφήνεια και λεπτομέρεια. Εκσυγχρονίζει και βελτιώνει τη λειτουργία της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Θεσμοθετεί τα της επιλογής και επιμόρφωσης των υποψηφίων δικαστικών λειτουργών με τον πλέον αδιάβλητο και αξιοκρατικό τρόπο. Διαμορφώνει το πλαίσιο για τη μέγιστη δυνατή βελτίωση του επιπέδου των δικαστικών λειτουργών. Επιλέγει τα όργανα διοίκησης της σχολής με τον πλέον διαφανή και αντικειμενικό τρόπο. Εμπνέει εμπιστοσύνη για το αδιάβλητο στους υποψήφιους δικαστικούς λειτουργούς που επιθυμούν να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό. Επιλέγονται οι άριστοι και καταλληλότεροι. Εμπνέει σεβασμό και εμπιστοσύνη στους πολίτες προς το δικαστικό σώμα και τις αποφάσεις του. Ενισχύει τη δικαιοσύνη, που το Σύνταγμά μας την έχει τάξει ως μία από τις τρεις ανεξάρτητες και ισότιμες λειτουργίες της Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας μας. Δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια πιο ανεξάρτητη, ελεύθερη και με υψηλό κύρος δικαιοσύνη, που θα πρέπει όλα τα κόμματα και οι πολίτες να σεβόμαστε, να τιμάμε και στηρίζουμε. Η υπερψήφιση αυτού του νομοσχεδίου είναι έμπρακτη στήριξη στους νέους, αλλά και στο σύνολο του δικαστικού σώματος. Η ομοφωνία μας σήμερα θα στείλει ένα ισχυρό και ελπιδοφόρο μήνυμα στον ελληνικό λαό, εν ονόματι του οποίου εκδίδονται οι αποφάσεις των δικαστηρίων μας. Με αυτό το νομοσχέδιο, αν και αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για την αναβάθμιση του δικαστικού σώματος, δεν θα λυθούν όλα τα προβλήματα. Οι προσπάθειες που μέχρι τώρα έχουν γίνει από την Κυβέρνηση και το Υπουργείο Δικαιοσύνης είναι μεγάλες και προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν κι άλλα νομοσχέδια. Η οργάνωση και σωστή λειτουργία των δικαστηρίων ενισχύεται καθημερινά και θα πρέπει να συνεχίζει να ενισχύεται με το κατάλληλο προσωπικό, δικαστικούς υπαλλήλους και μέσα. Οφείλουμε όλοι να επιδεικνύουμε, σε ό,τι αφορά τη δικαιοσύνη, σεβασμό, κοινή προσπάθεια, διάθεση για διάλογο, σύγκλιση απόψεων. Θα είναι η καλύτερη υπηρεσία που έχουμε προσφέρει για την αναβάθμιση της ποιότητας και του χρόνου απονομής της. Σας ευχαριστώ.
Ωραία, κύριε Λαμπρόπουλε. Τον λόγο έχει ο γενικός εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ιωάννης Σαρακιώτης.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε σήμερα να συζητήσουμε στην Ολομέλεια επί του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης με θέμα: «Μεταρρυθμίσεις στο νομοθετικό πλαίσιο της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών», ενός νομοσχεδίου το οποίο θα έπρεπε να ενώνει όλες τις πτέρυγες της Βουλής, καθώς αφορά έναν σημαντικότατο θεσμό, η αξία του οποίου για το δημοκρατικό πολίτευμα και τη λειτουργία του κράτους δικαίου αναγνωρίζεται ευρύτατα. Όμως με αποκλειστική ευθύνη του Υπουργείου Δικαιοσύνης και παρά τις προσπάθειές μας από την πρώτη κιόλας επιτροπή στην οποία συζητήθηκε και μπήκε προς επεξεργασία το παρόν νομοσχέδιο προκύπτουν ενστάσεις και διαφωνίες, τόσο από πλευράς μας όσο και από τους κατ' εξοχήν εμπλεκόμενους επιστημονικούς φορείς. Από το έτος της ίδρυσής της, το 1994, και έπειτα η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών έχει ως αταλάντευτη αποστολή της την εκπαίδευση αμερόληπτων και υψηλά καταρτισμένων δικαστών, οι οποίοι θα λειτουργούν με αίσθημα ευθύνης εντός του πλαισίου ενός ευρωπαϊκού κράτους δικαίου. Με αυτόν τον γνώμονα, μια νομοθετική πρωτοβουλία η οποία στοχεύει στην επικαιροποίηση του πλαισίου λειτουργίας της σχολής είναι απολύτως θεμιτή και επιθυμητή. Ωστόσο η εμβάθυνση επί του περιεχομένου του νομοσχεδίου προϋποθέτει απαντήσεις σε ερωτήματα, όπως: Υπό ποιο πρίσμα συντελούνται οι ενδεχόμενες αλλαγές; Και οι εν λόγω αλλαγές αποτελούν προτάγματα διαφύλαξης των αρχών λειτουργίας της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών ή αντικατοπτρίζουν αλλότριες μεθοδεύσεις και σκοπιμότητες; Διατυπώνονται με σεβασμό στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών ή διά μέσου αυτών, εργαλειοποιείται η δικαστική εξουσία; Διαφυλάττουν την αναγκαία αυτονομία των λειτουργών της Θέμιδας ή καλλιεργούν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για όσους επιτήδειους θα επιθυμούσαν ενδεχομένως να τους ετεροκατευθύνουν; Συμβάλλουν στην ουσιαστική επιμόρφωση των δικαστικών λειτουργών ή αναπαράγουν μια στείρα και παρωχημένη λογική όσον αφορά στην εκπαιδευτική διαδικασία. Μέσω των ως άνω ερωτημάτων συνοψίζεται όχι μόνο ο δικός μας προβληματισμός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αλλά, όπως αποδείχθηκε και κατά τη διαδικασία της ακρόασης των φορέων, παρόμοιες ενστάσεις αποτυπώνονται και στις επίσημες θέσεις των δικαστικών ενώσεων. Μάλιστα, όταν τολμήσαμε να μεταφέρουμε στην κοινοβουλευτική συζήτηση την ανησυχία των επιστημονικών φορέων, ο κύριος Υπουργός μάς κατηγόρησε ότι συμπορευόμαστε με συντεχνίες, λες και οι επισημάνσεις των δικαστών και των εισαγγελέων δεν διέπονται από κριτήρια επιστημονικότητας και σαν να μην πρέπει να λειτουργούμε σε αυτή την Αίθουσα ως Εθνική Αντιπροσωπεία, αλλά ως αυτόφωτοι και αυτόκλητοι λειτουργοί. Παρ' όλα αυτά και πριν υπεισέλθω στις επιμέρους ενστάσεις μας, οφείλω να υπογραμμίσω ότι καλωσορίζουμε τις αλλαγές στα άρθρα 31 και 40, οι οποίες εναρμονίζονται με τα όσα είχαμε καταθέσει και επισημάνει το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Εναρμονίζονται με τις προτάσεις μας. Αναγνωρίζουμε ότι οι συγκεκριμένες αλλαγές συνιστούν θετική εξέλιξη, αλλά θα αναμέναμε και άλλες, κατά τη γνώμη μας, εξίσου απαραίτητες διορθώσεις. Με αφορμή το άρθρο 19 και την αντικατάσταση του αντικειμένου της γενικής παιδείας με εκείνο της γενικής νομικής παιδείας στην Κατεύθυνση της Διοικητικής Δικαιοσύνης, στην Κατεύθυνση της Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης και στην Κατεύθυνση Ειρηνοδικών, αλλά και στην Κατεύθυνση Εισαγγελέων, θεωρούμε ότι η απουσία στρατηγικού σχεδιασμού και φιλοσοφίας είναι σαφέστατα αισθητή. Τι επεσήμανε η εισηγητική έκθεση του 1994 για την ίδρυση της σχολής; Θυμίζω αυτολεξεί: «Η εισαγωγή σε αυτή γίνεται μετά από επιτυχή συμμετοχή σε διαγωνισμό που αποβλέπει στη διερεύνηση των νομικών γνώσεων των υποψηφίων, αλλά και της γενικότερης πνευματικής τους καλλιέργειας». Παράλληλα τονιζόταν: «Η εκπαίδευση περιλαμβάνει αντικείμενα της νομικής επιστήμης, αλλά και ύλη χρήσιμη για την επιτυχή άσκηση του δικαστικού έργου, όπως κοινωνιολογία, ψυχολογία, οικονομικά κ.ά.». Με άλλα λόγια, όσα αντιλαμβανόταν το 1994 ο νομοθέτης και τα μετουσίωνε σε πολιτικές κατευθύνσεις το αρμόδιο Υπουργείο, εν έτει 2021, η σημερινή Κυβέρνηση αδυνατεί έστω και να τα κατανοήσει, ότι δηλαδή στον 21ο αιώνα, η πρόσβαση στην πληροφορία αποτελεί μια σχετικά εύκολη διαδικασία. Το ζητούμενο, όμως, συνίσταται στην καλλιέργεια κριτικού πνεύματος, αναλυτικού υποβάθρου και ευρύτερων γνώσεων. Συνεπώς, ενώ και στο σημερινό άρθρο 20 του παρόντος, πέραν της εισηγητικής έκθεσης του 1994, αναφέρεται ορθά ότι υφίσταται αναγκαιότητα κατοχής ενός ευρέος φάσματος γνώσεων, πέραν της στενής νομικής κατάρτισης. Με το άρθρο 19 το μάθημα της γενικής παιδείας αντικαθίσταται από εκείνο της γενικής νομικής παιδείας. Και εύλογα διερωτάται κανείς: Πού ακριβώς έγκειται η σημασία της στείρας και άνευ ουσιαστικού αντικρίσματος απομνημόνευσης δικαστικών αποφάσεων, αποφάσεων παραδείγματος χάριν του Συμβουλίου της Επικρατείας, όταν ένας δικαστικός λειτουργός θα είναι, κατά τα λοιπά, αποκομμένος από τις κοινωνικές, τις οικονομικές, τις τεχνολογικές ή ακόμη και τις γεωπολιτικές διεργασίες και εξελίξεις όσον αφορά τουλάχιστον τις επιχειρούμενες αλλαγές; Όπως αποτυπώνονται τώρα στο άρθρο 19, είναι ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται για εξέλιξη ή για κάποια επικαιροποίηση. Δεν συνιστούν καν δείγμα στασιμότητας. Συνιστά σαφέστατη οπισθοδρόμηση στη συλλογιστική η οποία οφείλει να διέπει την εκπαιδευτική διαδικασία κατά την εισαγωγή και τη φοίτηση στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών. Η απουσία οράματος και η αδυναμία ορισμού ενός πλαισίου προτεραιοτήτων διαφαίνονται και μέσω του άρθρου 19, όπου θέτετε ως προαπαιτούμενο την επιτυχή εξέταση επί της ξένης γλώσσας, πριν καν την αξιολόγηση επί νομικών αντικειμένων. Συγκεκριμένα, τοποθετείτε την εξέταση της ξένης γλώσσας κατά το πρώτο στάδιο, η επιτυχής ολοκλήρωση του οποίου αποτελεί προϋπόθεση για να προχωρήσει στη συνέχεια ο υποψήφιος. Κωδικοποιώ, λοιπόν και αναλύω τη λογική σας. Οι υποψήφιοι δικαστές δεν έχουν ανάγκη τις ευρύτερες γνώσεις. Οφείλουν να διδάσκονται αποκλειστικά νομικά, αλλά πριν από αυτό, κατά τις εισαγωγικές εξετάσεις τους, είναι υποχρεωμένοι να είναι άριστοι σε μία ξένη γλώσσα. Προφανώς και οφείλουν να γνωρίζουν ξένες γλώσσες, αλλά απαντήστε μας, κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ: Πιστεύει κάποιος σε αυτή την Αίθουσα ότι ένας αριστεύσας νομικός δεν μπορεί να επιτύχει αυτό σε ένα κατοπινό στάδιο; Συνιστά δίκαιη και αντικειμενική αξιολόγηση η απόρριψη ενός, κατά τα λοιπά, άριστου νομικού, ο οποίος προφανώς έχει μεταθέσει την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας για επόμενη χρονική φάση της εκπαίδευσής του; Και αφού αναφερόμαστε στην εμπέδωση ενός συστήματος αντικειμενικής αξιολόγησης, δεν θα μπορούσα να παραλείψω τις προβλέψεις του άρθρου 20 για τον ορισμό συντελεστή βαρύτητας 30% στην προφορική εξέταση από 15% που ήταν προηγουμένως. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αυτονόητο ότι συμφωνούμε με την ύπαρξη προφορικής συνέντευξης, αλλά εγείρεται πλήθος ερωτημάτων όσον αφορά στην αξιοπιστία της διαδικασίας αυτής, όταν προσμετράται σε τέτοιον βαθμό, ώστε να αλλοιώνει το αποτέλεσμα της γραπτής εξέτασης. Προφανώς, προκύπτει ζήτημα διαφάνειας. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε εκούσια αλλοίωση της διαδικασίας, αλλά στην ίδια τη φύση της, η οποία είναι εξ ορισμού υποκειμενική και αστάθμητη. Συνιστά διαχρονικό ζητούμενο η δημιουργία ενός αντικειμενικού και αδιάβλητου πλαισίου των προφορικών εξετάσεων και όσο αυτό κρίνεται ανέφικτο τόσο οι κυβερνήσεις επιλέγουν να διατηρούν χαμηλά τους σχετικούς συντελεστές βαρύτητας των προφορικών εξετάσεων, για λόγους προφανούς διαφάνειας και ισοτιμίας. Όμως φαίνεται ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν το απασχολεί η εν λόγω προβληματική περί της δυνατότητας ποσοτικοποίησης, κατά τα λοιπά, ποιοτικών δεδομένων, προβληματική επί της οποίας δημοσιεύονται κάθε χρόνο δεκάδες επιστημονικά άρθρα παγκοσμίως. Η προφορική εξέταση συνεπικουρεί, αλλά μόνο η γραπτή εξέταση κατά τη διάρκεια της οποίας αποκρύπτονται ακόμη και τα ονοματεπώνυμα των εξεταζομένων συμβάλλει στην εμπέδωση της αξιοκρατίας. Τονίζω όλα αυτά, βέβαια, υπό την προϋπόθεση ότι κοινή μας προσήλωση και στόχος είναι η εκπαίδευση αμερόληπτων και υψηλά καταρτισμένων στελεχών, με απώτερο διακύβευμα την επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης, στην οποία τόσο ομνύετε από καιρού εις καιρόν. Δεν θα μπορούσα επ' αυτού να μην επισημάνω και πάλι ότι οι πράξεις σας βρίσκονται σε πλήρη αντίφαση με τα λόγια σας, μιας και στη συζήτηση στις επιτροπές ακούστηκε από τα κυβερνητικά στελέχη πολλές φορές η φράση «επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης». Θα φέρω ένα απτό και χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς εννοείτε την επιτάχυνση της δικαιοσύνης. Είναι αυτό του Ειρηνοδικείου Αταλάντης. Κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους συνταξιοδοτήθηκαν και οι τρεις μόνιμοι δικαστικοί υπάλληλοι. Δεν προβλέψατε την αντικατάσταση αυτών, αν και το γνωρίζετε -ήταν συνταξιοδότηση- και εν τέλει, ως λύση, προτείνετε την απόσπαση δύο υπαλλήλων από το Εφετείο Λαμίας, το οποίο είναι ήδη υποστελεχωμένο. Αυτό πιστεύω ότι είναι το επιτελικό κράτος σε όλο του το μεγαλείο! Αυτός, μάλλον, είναι ο σχεδιασμός σας για την επιτάχυνση του έργου της απονομής της δικαιοσύνης. Έτσι πιστεύετε ότι θα εμπεδωθεί το αίσθημα δικαίου στους πολίτες και αυτό είναι το μέλλον των δικαστικών υπηρεσιών της ελληνικής περιφέρειας. Κατά τα λοιπά, ενοχληθήκατε στην τρίτη συνεδρίαση της επιτροπής, με θέμα το παρόν νομοσχέδιο, όταν σας χαλάσαμε το πανηγυρικό κλίμα για το ηλεκτρονικό πινάκιο. Επαναλαμβάνω ότι τα τεχνικά δελτία για το ηλεκτρονικό πινάκιο σε πραγματικό χρόνο είχαν ολοκληρωθεί και υποβληθεί ήδη από τον Δεκέμβριο του 2018. Κατά συνέπεια πανηγυρίζετε για το γεγονός ότι εισάγετε την πρώτη πιλοτική εφαρμογή μετά από ακριβώς τρία χρόνια και μάλιστα αυτό το πράττετε ενώ η ανάπτυξη της ηλεκτρονικής δικαιοσύνης είναι τον τελευταίο ενάμιση χρόνο περισσότερο επιτακτική εξαιτίας και των μέτρων αποστασιοποίησης και προστασίας που έχουν ληφθεί κατά του κορωνοϊού. Η πολιτική σας είναι πλήρης αντιφάσεων και ανακόλουθη, στοιχείο το οποίο διαφαίνεται και μέσω του παρόντος νομοσχεδίου για την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, η οποία αποτελεί την προμετωπίδα της διαφύλαξης της αμεροληψίας της δικαιοσύνης, ενός θεσμού που οφείλει και εκ του Συντάγματος να είναι ανεξάρτητος και να διέπεται πρωτίστως από την αρχή της διαφάνειας. Δυστυχώς, όπως αναλύσαμε με αφορμή και το άρθρο 20 του υπό συζήτηση νομοσχεδίου, εσείς δημιουργείτε ένα πλαίσιο ευνοϊκό για έξωθεν παρεμβάσεις κατά τη διαδικασία αξιολόγησης και των δικαστικών λειτουργών. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ, κύριε Σαρακιώτη. Κλείστε παρακαλώ και το σύστημα ηλεκτρονικής εγγραφής. Τον λόγο έχει η συνάδελφος κ. Κωνσταντίνα Γιαννακοπούλου εκ μέρους του Κινήματος Αλλαγής.
Ευχαριστώ, πολύ κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου που καλούμαστε να συζητήσουμε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς δεν τροποποιεί απλά, αλλά αντικαθιστά τον ισχύοντα νόμο για την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών. Από θέση αρχής η δική μας παράταξη δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι αντίθετη στον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας μιας τόσο σπουδαίας εκπαιδευτικής δομής, όπως είναι η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών. Θα ήθελα, λοιπόν, ευθύς εξαρχής στην ομιλία μου, όπως έπραξα άλλωστε και στην αρμόδια επιτροπή, να αποσαφηνίσω τη θετική μας προδιάθεση και στάση απέναντι στο νομοσχέδιο και τη δικαιοπολιτική του στόχευση. Αυτή η θετική μας στάση ωστόσο, κύριε Υπουργέ, δεν μας εμποδίζει, αλλά το αντίθετο μάλλον, μας υποχρεώνει να σταθούμε επικριτικά απέναντι σε κάθε ανορθογραφία σε κάθε σφάλμα ή αστοχία που περιέχεται στο σχέδιο νόμου. Ακούσαμε και αξιολογήσαμε τις αντιδράσεις που αναπτύχθηκαν στον δημόσιο διάλογο και φυσικά δώσαμε ιδιαίτερη έμφαση στην ακρόαση των φορέων, ιδίως δε των δικαστικών ενώσεων, αλλά και των λοιπών εκπροσώπων της νομικής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων και των δικηγορικών συλλόγων. Και ασφαλώς με αυτόν τον τρόπο καταλήξαμε στις παρατηρήσεις που διατυπώσαμε στην επιτροπή και θα παρουσιάσουμε σήμερα και στην Ολομέλεια. Οφείλω να ομολογήσω ότι χαίρομαι ειλικρινά και θέλω να δηλώσω την ικανοποίησή μου, κύριε Υπουργέ, γιατί φαίνεται ότι ακούσατε, αφουγκραστήκατε τις παρατηρήσεις, τόσο των φορέων, όσο και της Αντιπολίτευσης και κάνατε τις απαραίτητες αλλαγές και τροποποιήσεις στο παρόν σχέδιο νόμου. Εμείς άλλωστε στο Κίνημα Αλλαγής, κύριε Υπουργέ, έτσι νοούμε και έτσι καταλαβαίνουμε την Αντιπολίτευση με τεκμηρίωση, με διαρκή διάλογο με την κοινωνία και με τους φορείς της και με διατύπωση νηφάλιου, αλλά σαφούς και ξεκάθαρου πολιτικού λόγου. Δεν μεταφέρουμε άκριτα τα παράπονα φορέων ή ομάδων πίεσης, αλλά τα αξιολογούμε και προφανώς τα υιοθετούμε στον βαθμό που συμφωνούμε με την οπτική τους γωνία. Αυτό κατά την άποψή μας είναι η θεσμικά συνεπής στάση της Αντιπολίτευσης, χωρίς κορώνες και συνθήματα, αλλά με χρήσιμη παρουσία η οποία προάγει τον πολιτικό διάλογο και την ποιότητα της νομοθεσίας μας. Έτσι θα συνεχίσουμε, σεβόμενοι το Κοινοβούλιο και σεβόμενοι την εντολή την οποία έχουμε λάβει από τους πολίτες οι οποίοι μας εμπιστεύονται. Η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών έχει μια μακρά παράδοση στην ελληνική έννομη τάξη. Βασικός σκοπός της είναι η εκπαίδευση και η επιμόρφωση των δικαστών και των εισαγγελέων οι οποίοι στελεχώνουν το ελληνικό δικαιοδοτικό σύστημα. Δεν εξαντλείται όμως εκεί. Αντιθέτως, η αποστολή της Σχολής Δικαστών οφείλει να είναι ευρύτερα κοινωνική. Μέσα από την εκπαίδευσή τους οι δικαστές και οι εισαγγελείς εξοικειώνονται με τον ρόλο τους, με την πολιτειακή τους αποστολή και τις ιδιαιτερότητες του λειτουργήματός τους. Η ίδια η λειτουργία της σχολής, δηλαδή, οφείλει να κατατείνει στην εκπαίδευση δικαστών κύρους με ανεξαρτησία γνώμης και με αναπτυγμένη κριτική ικανότητα, δικαστών οι οποίοι θα μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της κοινωνίας μας. Παρά τις όποιες αδυναμίες της είναι σαφές ότι η Σχολή Δικαστών, αποτέλεσε μία επιτυχημένη μεταρρυθμιστική τομή. Με αυτήν άλλωστε εισήχθη στην Ελλάδα η έννοια της δικαστικής εκπαίδευσης και βεβαίως και επιμόρφωσης των δικαστικών λειτουργών. Σήμερα η δικαστική εκπαίδευση αποτελεί ένα ζήτημα εξαιρετικά ευαίσθητο, θα μου επιτρέψετε να σας πω. Σχετίζεται ευθέως με τον ανθρώπινο παράγοντα της απονομής στη δικαιοσύνη, με τον δικαστικό λειτουργό με το γνωστικό του υπόβαθρο, με τη λειτουργηματική επάρκειά του, με την ίδια την προσωπικότητά του. Προφανώς στο πεδίο της εκπαίδευσης των δικαστικών λειτουργών τα περιθώρια βελτίωσης είναι ακόμη μεγάλα. Χρειάζεται περαιτέρω εξειδίκευση, πρακτική εκπαίδευση, σύγκλιση με τις διεθνείς εξελίξεις. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα σημερινά και σύγχρονα ζητούμενα. Η εκπαίδευση και επιμόρφωση των δικαστικών λειτουργών οφείλει να έχει κομβική θέση στους άξονες αναβάθμισης του δικαιοδοτικού μας συστήματος. Συνδυάζεται αρμονικά με τα υπόλοιπα μεταρρυθμιστικά βήματα στη διοίκηση, στην αξιολόγηση, στη χωροταξία, στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό των δικαστηρίων. Άλλωστε, κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι η βέλτιστη εκπαίδευση των Ελλήνων δικαστών συνιστά τη μεγαλύτερη εγγύηση στην απονομή δικαιοσύνης, εγγύηση ότι θα έχουμε σύγχρονους δικαστές με επιστημονική αναγνώριση και με ισχυρή θεσμική υπόσταση. Το Κίνημα Αλλαγής πιστεύει στην ανάγκη η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών να λειτουργεί με αξιοκρατικό και αποδοτικό τρόπο, με το καλύτερο εκπαιδευτικό προσωπικό και με το βέλτιστο πρόγραμμα σπουδών για τους νέους δικαστές και για τους νέους εισαγγελείς, τους λειτουργούς οι οποίοι θα κληθούν τα επόμενα χρόνια να περιφρουρήσουν το ίδιο το κύρος της ελληνικής δικαιοσύνης, να εγγυηθούν ότι το κράτος δικαίου θα λειτουργεί και θα γίνεται σεβαστό από όλους. Αυτά επί της αρχής, κύριε Υπουργέ. Σταχυολογώντας τώρα ορισμένες από τις διατάξεις στις οποίες επικεντρώθηκε η συζήτηση στην επιτροπή, πέραν των τόσων πολλών θετικών στοιχείων που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο και τα οποία αναγνωρίσαμε, όπως, παραδείγματος χάριν, η πρόβλεψη ειδικής κατεύθυνσης ειρηνοδικών ή και δικαστών του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, θα ήθελα να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις. Επαναλαμβάνω και από θέση αρχής ότι εμείς δεν είμαστε σε καμμία περίπτωση αντίθετοι στην ανάγκη διαρκούς επιμόρφωσης των δικαστικών λειτουργών. Θεωρούμε ότι η επιμόρφωση είναι κρίσιμη για την ολοκλήρωση της προσωπικότητας του δικαστή και για τη διαρκή βελτίωσή του σε νομολογιακό επίπεδο, αλλά και στα διεθνή συγκριτικά δεδομένα. Άρα προφανώς, προφανέστατα, συμφωνούμε με την ανάγκη να παρακολουθούν επιμορφωτικά σεμινάρια οι δικαστές και εισαγγελείς. Σας είπαμε, όμως, και στις επιτροπές -και χαίρομαι γιατί το κάνατε δεκτό- ότι αυτή η επιμόρφωση ακόμη και με υποχρεωτικά σεμινάρια δεν θα πρέπει να συγχέεται με την αξιολόγηση, δεν θα πρέπει, δηλαδή, να υπεισέρχεται με τρόπο συγκαλυμμένο σε αξιολογικά στοιχεία και μάλιστα εκτός του συστήματος επιθεώρησης και αξιολόγησης, όπως ορίζει ο ίδιος ο κώδικας οργανισμού των δικαστηρίων και της κατάστασης δικαστικών λειτουργών. Όσον αφορά, λοιπόν, στο σύστημα αναθεώρησης, επιθεώρησης και αξιολόγησης, εμείς σας λέμε ότι πρέπει να το δείτε με έναν ειδικό νόμο και να γίνει γι' αυτό μια πολύ μεγάλη συζήτηση από κοινού με το δικαστικό σώμα. Είναι κάτι το οποίο πρέπει να το δείτε και να το δείτε προσεκτικά. Έως τότε πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και να αποφεύγουμε οποιαδήποτε νομοθετικά πειράματα. Και, βεβαίως, οφείλει η πολιτεία στο πνεύμα του Συντάγματος να διατηρήσει τον δικαστικό χαρακτήρα της επιθεώρησης. Είναι ένα στοιχείο ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, το οποίο πρέπει και οφείλει να διαφυλαχθεί. Εμείς, κύριε Υπουργέ, είμαστε εδώ και θα περιμένουμε να συμμετέχουμε στη διαβούλευση επί ενός σχεδίου αναμόρφωσης της αξιολόγησης, όπως άλλωστε κάναμε και στο πλαίσιο της συνταγματικής Αναθεώρησης του 2019, όταν προτείναμε την αναμόρφωση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου. Θα έχουμε, λοιπόν, τις δικές μας προτάσεις και θα επιμένουμε στην ανάγκη για έναν ανοιχτό, για έναν ειλικρινή διάλογο με τις δικαστικές ενώσεις. Είμαστε, λοιπόν, υπέρ των καθαρών λύσεων. Κατά τη γνώμη μας, η αξιολόγηση του δικαστή δεν μπορεί να εξαρτάται ούτε βεβαίως να εξαντλείται σε σεμινάρια και σε τεστ γνώσεων. Η αξιολόγηση περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από αυτό. Οφείλει να εξετάζει αν ο δικαστής ασκεί τα καθήκοντά του ευσυνείδητα, με ορθές αποφάσεις, που εκδίδονται σε εύλογο χρόνο και το δικαστικό άλλωστε έργο αξιολογείται όχι απλά και μόνο με βάση τις γνώσεις -ναι, είναι σημαντικές κι αυτές- αλλά κατά κύριο λόγο, με την απόδοση του δικαστικού έργου από τη μεριά του δικαστή. Προχωρώντας στο άρθρο 31, ήταν προβληματική η προτεινόμενη ρύθμιση στο αρχικό σχέδιο -το αλλάξατε, όμως, και χαιρόμαστε γι' αυτό- σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευομένων με προκαθορισμένα ποσοστά αριστείας. Σας είπαμε ότι δεν μπορεί να υπάρχουν προκάτ ποσοστά βαθμολόγησης. Το αντιληφθήκατε. Άλλωστε και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής είχε κάνει, νομίζω, μια πολύ σημαντική δουλειά και πολύ σοβαρές παρατηρήσεις για τη συγκεκριμένη διάταξη. Είναι σημαντικό ότι αποσύρατε το συγκεκριμένο θέμα. Επιμένουμε, όμως, κύριε Υπουργέ, ότι είναι πολύ προβληματική και πρέπει να διορθωθεί η πρόβλεψη της παραγράφου 4 του άρθρου 20 για τον συντελεστή βαρύτητας των γραπτών και προφορικών εξετάσεων. Η αύξηση του συντελεστή στο 30% στα προφορικά δεν φαίνεται και δεν είναι δικαιολογημένη και, επίσης, δημιουργεί εύλογες απορίες. Θα επιμείνουμε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ -και θέλουμε να το δείτε-, ότι θεωρούμε πως ένα ποσοστό 20% θα ήταν αρκετό ως συντελεστής βαρύτητας των προφορικών, όπου θα διασφάλιζε και την ακεραιότητα όλου του διαγωνισμού. Θεωρούμε ότι μόνο έτσι μπορεί να προστατευθεί το κύρος του διαγωνισμού από οποιεσδήποτε σκιές και υποψίες για προνομιακή μεταχείριση υποψηφίων. Επίσης, στο άρθρο 19 θα επιμείνουμε να λέμε ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί δίνεται όλο αυτό το προβάδισμα στην εξέταση της ξένης γλώσσας στο πρώτο στάδιο των εισαγωγικών εξετάσεων. Για ποιο λόγο πρέπει να υπάρχει αυτή η προτεραιοποίηση, πρώτα, δηλαδή, η εξέταση στις ξένες γλώσσες και μετά όλα τα υπόλοιπα; Είναι, κατά τη γνώμη μας, υπερβολικό να εισάγεται αυτό ως πρόκριμα για να μπορέσει να προχωρήσει ένας υποψήφιος στις γραπτές εξετάσεις. Για εμάς ορθότερο είναι -και αυτή είναι η πρότασή μας- να γίνεται μια σοβαρή εξέταση ξένης γλώσσας, με αξιώσεις και με διακριτή βαθμολογία μετά από τα νομικά μαθήματα. Τέλος, χαιρόμαστε που μας ακούσατε, ακούσατε τις παρατηρήσεις, τις οποίες είπαμε στην επιτροπή σχετικά με τη δυνατότητα του να μπορούν οι ασκούμενοι να κάνουν πρακτική άσκηση και στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης πέραν των Αθηνών.
Μόνο στη Θεσσαλονίκη.
Το παρακολούθησα. Παρακολούθησα και την αιτιολόγησή σας. Το δεχόμαστε. Το αποδεχόμαστε. Θεωρούμε ότι είναι αιτιολογημένο. Είναι σημαντικό ότι το κάνατε αποδεκτό. Εμείς θα συνεχίσουμε να σας λέμε ότι θα ήταν σημαντικό και σας ζητούμε να δείτε τη δυνατότητα να ικανοποιηθεί το αίτημα για αύξηση των αποδοχών του σπουδαστή στο 70% του μισθού του παρέδρου πρωτοδικών με δεδομένα ιδίως τα έξοδα στα οποία υποβάλλονται οι σπουδαστές, οι οποίοι δεν προέρχονται από τη Θεσσαλονίκη.
Καλά, προσπαθήσατε.
…(Δεν ακούστηκε)
Ναι. Υπάρχει το φύλλο αξιολόγησης; Μπαίνει μέσα στον φάκελο; Είναι ένα προσόν για την περαιτέρω πορεία και εξέλιξη του δικαστικού; Όχι, κύριε Υπουργέ, δεν είναι. Από την άλλη μεριά, προς τη σωστή κατεύθυνση είναι η ξένη γλώσσα. Βεβαίως και πρέπει να γνωρίζουν ξένη γλώσσα αυτοί οι οποίοι ξεκινούν τώρα τη θητεία τους. Υπάρχουν τα επιμορφωτικά σεμινάρια, υπάρχουν τα σεμινάρια στο εξωτερικό. Όλοι οι νόμοι που βγαίνουν από τα δικαστήρια είναι κυρίως γραμμένοι στα αγγλικά. Λογικό είναι αυτό. Και δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγο γίνεται μια τέτοια φασαρία. Αλλού έπρεπε να είναι το θέμα, κύριε Υπουργέ. Και επειδή δεν βλέπω κανέναν και το αποσιωπήσαμε όλοι, θα ήθελα να πω πως όχι εμείς. Η Ελληνική Λύση, κύριε Υπουργέ, το είπε και κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων. Κοιτάξτε! Αυτό το οποίο συνέβη προσφάτως στο Συμβούλιο της Επικρατείας με την κατάντια ενός ανώτατου δικαστή δεν έπρεπε να έχει φτάσει στο σημείο να συμβεί. Διότι έπρεπε κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης -εάν υπήρχε αξιολόγηση, κύριε Υπουργέ- να έχουμε αντιληφθεί, να έχουμε δει αν κάποιος δικαστής και όχι μόνο -σε όλα τα επαγγέλματα συμβαίνει αυτό- έχει κάνει κάποιο λάθος. Δεν συγχωρείται το λάθος και το πάθος στον δικαστή, διότι δικάζει και είναι υπεύθυνος για τη ζωή των ανθρώπων. Ξέρετε, το αποκούμπι σε όλον τον κόσμο, στον φτωχό, στον απλό πολίτη είναι η δικαιοσύνη. Θα πάει στον δικαστή. Όταν, λοιπόν, κάποιος δικαστής χρόνια ολόκληρα έχει πάθη -πάθη με «η», όχι ότι έχει πάθει κάτι- τα οποία γνωρίζουν και οι συνάδελφοί του, αλλά κανείς δεν μιλάει, μας οδήγησε σ' αυτό το σημείο που φτάσαμε, να ρεζιλεύεται ολόκληρη η δικαιοσύνη, διότι δεν είχαμε δει, δεν είχαμε αξιολογήσει, δεν είχαμε αποφασίσει ότι πρέπει να προχωρήσουμε τους άριστους και αυτούς οι οποίοι κάνουν λάθη -κι ας ήταν κομματικά δικοί μας- να τους τελειώσουμε. Αυτό έγινε. Αν δείτε την κατάθεση αυτού του δικαστή, θα σας σηκωθεί η τρίχα! Ψάρευα παιδάκια, ψάρευα νεαρούς. Αυτή είναι η κατάθεσή του. Μου την έστειλαν και την έχω στα χέρια μου, κύριε Υπουργέ, αλλά δεν θέλω να την καταθέσω. Είναι απίστευτα αυτά τα πράγματα τα οποία συμβαίνουν, να δίνει δικαστής ναρκωτικά! Κανείς δεν τον ήξερε; Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η κ. Σακελλαροπούλου, με την οποία ήταν χρόνια μαζί στο Ε΄ τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, ο κ. Ράντος, ο οποίος είναι γενικός εισαγγελέας στην Ευρώπη, δεν ήξεραν τίποτα; Κανείς δεν ήξερε τίποτα; Όλοι γνώριζαν και κανείς δεν αποφάσιζε να μιλήσει. Γι' αυτό λέω, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να είμαστε σκληροί, άτεγκτοι και να αξιολογούμαστε καθημερινά και πρώτοι εμείς, οι πιλότοι. Ξέρετε ότι αξιολογούμαστε καθημερινά, κάθε βδομάδα, κάθε μήνα, κάθε έτος; Έρχονται από το εξωτερικό και αξιολογούμαστε. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε μπροστά. Υπάρχουν δικαστές οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο πολλών πολιτών και κυρίως στο Αστικό Δίκαιο, κάτι που λέω μετά λόγου γνώσεως. Είναι αυτά που βγάζουν ορισμένες φορές. Βέβαια, το σύνολο των δικαστών είναι εξαιρετικοί και μοχθούν. Ωστόσο, φταίει και η πολιτεία, διότι δεν τους έχουμε δώσει τα απαραίτητα για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους. Δουλεύουν είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο! Το 90%, το σύνολο των δικαστών είναι άνθρωποι που μοχθούν και δεν έχουν έναν βοηθό! Δεν έχουν αυτά τα οποία έπρεπε να τους δώσουμε, όπως κτηριακές υποδομές και δικαστήρια και τους αφήσαμε στην τύχη τους. Πηγαίνετε να δείτε τι γίνεται τώρα τον χειμώνα με τον COVID, όπου τα παράθυρα είναι ανοιχτά, με αποτέλεσμα να ξεπαγιάζει ο δικαστής και ο εισαγγελέας που κάθονται με τις ώρες στην έδρα. Πού πάμε; Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, λοιπόν, άριστα δομημένο, οργανωμένο, παραγωγικό σχολειό, με άριστους καθηγητές, με σεμινάρια, με αξιολόγηση πραγματική, ώστε να βγάλουμε σοβαρούς, έντιμους ανθρώπους. Ο φυσικός δικαστής είναι αυτός ο οποίος δικάζει με βάση τον νόμο και τη συνείδησή του. Αν δεν είναι συνειδητά σοβαρός, σωστός, η απόφαση δεν θα είναι σωστή. Και αυτός ο φουκαράς, ο φτωχός, που δεν έχει τη δυνατότητα να πάει στα μεγάλα δικηγορικά γραφεία και να δώσει χιλιάδες ευρώ θα μπει φυλακή. Κάποτε ένας ανακριτής -γιατί έχω περάσει αρκετές φορές από τα κατώφλια αυτά- μου είχε πει: «κύριε Μυλωνάκη, βλέπω ότι έχετε δίκιο. Όμως αν στη θέση μου βρισκόταν ένας άλλος δικαστής, ένας άλλος ανακριτής μαζί με έναν εισαγγελέα, θα μπορούσατε να είστε στη φυλακή αυτή τη στιγμή». Και μια μέρα φυλακή για έναν άνθρωπο αθώο ισοδυναμεί με μια ζωή ολόκληρη, κύριοι Υπουργοί. Το ξέρετε πολύ καλά. Πρέπει να σας πω ότι για την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, η οποία είναι το εκκολαπτήριο των μεθαυριανών δικαστών που θα απονείμουν το δίκαιο στην κοινωνία, η Ελληνική Λύση είναι κάθετα αντίθετη με καθετί το οποίο δεν είναι σοβαρό, δεν είναι μετρημένο, δεν είναι εξειδικευμένο και είναι πρόχειρο. Σας είπαμε ξανά και από την πρώτη στιγμή, για τον τρόπο αξιολόγησης, ότι το 75% - 25% που έρχεστε τώρα να νομοθετήσετε είναι πολύ όσον αφορά στο προφορικό. Κύριε Υπουργέ, σας είχαμε κάνει την εξής πρόταση και θα την κάνουμε και τώρα στην Ολομέλεια. Θα μπορούσαμε να βάλουμε στα προσόντα, στα οποία θα υπάρχουν μοριοδοτήσεις, πτυχία, μεταπτυχιακούς τίτλους. Αντί για τη σκέτη προφορική εξέταση για να διαπιστωθεί αν ο άλλος είναι καλός ρήτορας, αν είναι έξυπνος, αν είναι γρήγορος στη σκέψη, θα μπορούσαμε να βάλουμε άλλα κριτήρια, τα οποία θα κάνουν ακόμα πιο αξιοκρατικό το σύστημα. Θα σας πω ένα παράδειγμα το οποίο το είχαμε διαβάσει, το ξέρετε και εσείς, αλλά εν πάση περιπτώσει θα το αναφέρω. Ένας εισακτέος, ένας που έδινε εξετάσεις δηλαδή, υποψήφιος, πήρε βαθμολογία στα γραπτά «10,4» με άριστα το «15». Ήταν εικοστός δεύτερος στους δεκαέξι εισακτέους, άρα ήταν εκτός. Ερχόμαστε τώρα στα προφορικά και παίρνει «14,5» με άριστα το «15» και ξαφνικά ανεβαίνει είκοσι θέσεις πάνω. Πείτε μου τώρα, κύριε Υπουργέ, τι θα σκεφτεί ο κάθε ένας ο οποίος έχει διαβάσει, έχει μοχθήσει, είναι άριστος. Τι θα σκεφτεί από μέσα του; Και να τύχει αυτός να είναι ο γιος του Μυλωνάκη, ο οποίος είναι δικαστής μεγάλος, ο οποίος είναι Υπουργός! Τι θα σκεφτεί ο καθένας; Ας κλείσουμε, λοιπόν, τις πόρτες και τα παράθυρα επιτέλους! Ας βάλουμε ενδεικτικά 90% στο γραπτό, 10% στο προφορικό και για μοριοδότηση άλλα προσόντα, άλλα πτυχία πιο εξειδικευμένα. Αυτό μπορούσαμε να το κάνουμε. Δεν το κάνατε. Επίσης, είναι και αυτό που σας είπα. Δεν τολμήσατε να πάτε στην αξιολόγηση και το φύλλο αξιολογήσεως, που θα μπαίνει στον φάκελο του κάθε δικαστικού κατά τακτά χρονικά διαστήματα, να είναι αυτό ένας οδηγός για να προάγεται σε ανώτερα και ανώτατα αξιώματα. Η δικαιοσύνη, κύριοι της Κυβέρνησης -και το ξέρετε πολύ καλά, κύριε Υπουργέ- δεν αποτελεί πεδίο για κομματικές εξυπηρετήσεις και ρουσφέτια. Ναι, θα μου πείτε τώρα ότι δεν υπάρχει αυτό. Πείτε το εδώ. Το είπατε αυτό;
Το έχω πει πολλές φορές κι εγώ αυτό.
Εντάξει, το έχετε πει κι εσείς. Αλλά μην μου πείτε ότι δεν υπάρχει. Γίνεται. Και να σας πω και κάτι άλλο, κύριε Υπουργέ; Αυτό το οποίο τώρα τελευταία είναι ένα σύνηθες φαινόμενο, το να φεύγει ένας δικαστής από ανώτατη θέση και να καταλαμβάνει τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι λάθος. Τι θα σκεφθούν, δηλαδή, οι πολίτες; Ότι η κ. Σακελλαροπούλου, η οποία έφυγε από το Συμβούλιο της Επικρατείας, όντας Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, και μεταπήδησε στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα ελέω του κ. Μητσοτάκη δεν έχει καμμία σχέση με την Κυβέρνηση; Καμμία σχέση; Η κ. Θάνου από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία βρέθηκε στο πρωθυπουργικό γραφείο και εν συνεχεία πήγε στο γραφείο του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα ως σύμβουλος, δεν έχει καμμία σχέση; Άρα γιατί να μην σκεφθεί ο απλός Έλληνας πολίτης «Με κοροϊδεύουν; Εκεί πέρα τι κάνουν; Μεταξύ τους τα φτιάχνουν, έχουν τη δικαιοσύνη σε ανώτατο επίπεδο και κάνουν ό,τι θέλουν, περνάνε ό,τι θέλουν». Θα σας πω ένα άλλο θέμα, το οποίο πρέπει να το δούνε οι δικαστές και το λέω και στους συνδικαλιστές δικαστές. Γιατί σας είπα ότι η Ελληνική Λύση δεν έχει ανάγκη από ψηφοθηρισμό σε τέτοια θέματα. Η εισφορά αλληλεγγύης, κύριε Υπουργέ. Το λέω και επειδή έχουμε και δικαστικούς εδώ πέρα. Εισφορά αλληλεγγύης πληρώνουν οι δικαστικοί, πληρώνουν οι συνταξιούχοι. Γιατί δεν είπαν οι δικαστικοί να σταματήσει; Και δεν πληρώνουν του ιδιωτικού τομέα οι εργαζόμενοι, πληρώνουν οι του δημοσίου εισφορά αλληλεγγύης. Δεν λένε, όμως, οι δικαστές ότι πρέπει να σταματήσει η εισφορά αλληλεγγύης από τον συνταξιούχο, τον φτωχό. Όχι. Λένε για τον εαυτό τους. Όχι, δεν θα λέμε για τον εαυτό μας. Ο δικαστής μιλάει για όλη την κοινωνία. Αυτός είναι ο δικαστής, θέλουμε δεν θέλουμε. Έτσι είναι, κύριε Υπουργέ. Δύσκολα τα πράγματα αυτά που λέμε, αλλά η Ελληνική Λύση μπήκε για τα δύσκολα. Και σας είπαμε και πάλι ότι θα είμαστε κοντά στην Κυβέρνηση, θα στηρίζουμε τα νομοσχέδια που πρέπει, γιατί είναι για το καλό της ελληνικής κοινωνίας, όμως θα είμαστε απέναντι όταν βλέπουμε ότι κάτι πάει να γίνει, αλλά δεν είναι αυτό το οποίο θέλει η ελληνική κοινωνία. Σας είπαμε και πάλι -για να τελειώνω- ότι το νομοσχέδιο αυτό έχει κάνει πολλά άλματα. όμως, μας αναγκάζετε με τα δύο θέματα τα οποία σας είπα να ψηφίσουμε «παρών» σε αυτό το νομοσχέδιο. Και για να κλείσω, κύριε Πρόεδρε, θα αναφερθώ στην τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας. Το είπε κι ο εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Η φοίτηση είναι υποχρεωτική στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό -όπως αναφέρεται στο άρθρο 3- και στο γυμνάσιο, εφόσον ο μαθητής δεν έχει υπερβεί το δέκατο έκτο έτος. Κανείς δεν λέει όχι σε αυτό το πράγμα. Αυτός ο νόμος, αυτό το άρθρο είχε καταργηθεί το 2017. Επανέρχεται τώρα. Γιατί τώρα; Επειδή έχουμε τον COVID; Αυτό λέει ο κόσμος, αυτό θα σκεφθεί ο κόσμος. Γιατί το timing να είναι αυτό; Αυτό είναι το πρώτο. Δεύτερον, φέρνει η κ. Κεραμέως αυτό το άρθρο. Συλλαμβάνεται ο πατέρας και η μητέρα και στο πρώτο παιδί τιμωρείται με δύο χρόνια με αναστολή, στο δεύτερο με φυλακή, στο τρίτο με φυλακή. Εκτίει την ποινή, δεν μπορεί να είναι συνέχεια με αναστολές. Και τα παιδιά πού θα πάνε; Τα τρία παιδιά πού θα μείνουν; Στον δρόμο; Υπάρχουν οι κοινωνικές δομές, κύριε Βρούτση; Πού θα μείνουν τα παιδιά αν συλλάβουν εσάς και τη γυναίκα σας; Θα μου πείτε: καλά, κύριε Μυλωνάκη, δεν θα στείλω τα παιδιά σχολειό; Υπάρχουν καταστάσεις -και το ξέρετε πάρα πολύ καλά και κυρίως στην επαρχία- που μπορεί ο άνθρωπος να μην έχει να τα στείλει ή να είναι μακριά το σχολειό.
Δεν υπάρχουν αυτά.
Όχι, υπάρχουν κι αυτά. Υπάρχουν οι Ρομά.
Εκεί τι λέτε εσείς, να μην πηγαίνουν σχολείο;
Υπάρχουν κι οι Ρομά, λέω. Πρέπει να πηγαίνουν σχολειό τα παιδιά. Εμείς αυτό λέμε. όμως, θα συλλάβετε τους Ρομά, θα συλλάβετε τον πατέρα; Πηγαίνετε. Τα περισσότερα παιδιά δεν πάνε σχολείο.
Είναι θέμα νόμου.
Πηγαίνετε λοιπόν να συλλάβετε τους γονιούς τώρα, περιμένω. Μετά από αυτό τον νόμο που θα περάσετε , πηγαίνετε να συλλάβετε τους γονιούς. Περιμένουμε από αύριο να δούμε πόσα παιδιά από τους Ρομά δεν πηγαίνουν σχολειό, να πάνε να συλληφθούν οι γονείς όλοι. Πηγαίνετε. Μας κοροϊδεύετε, κύριε Υπουργέ; Κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας εδώ πέρα; Τα φέρνετε σε μια στιγμή που υπάρχει ο COVID και περνάτε ό,τι θέλετε, χωρίς να σκεφθείτε πού είναι οι δομές οι κοινωνικές για να μπουν τα παιδιά. Αφήστε τα, λοιπόν, αυτά. Αυτά είναι πράγματα τα οποία ούτε καν πρέπει να τα βλέπει η ελληνική κοινωνία, γιατί εκνευρίζεται υπερβολικά και θα το δούμε στις εκλογές. Η Ελληνική Λύση από την πρώτη στιγμή, μέχρι τώρα και όσο είναι στη Βουλή θα κάνει αντιπολίτευση σοβαρή. Θέλετε δεν θέλετε, θα την ακούτε. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Μυλωνάκη και ολοκληρώνουμε την τοποθέτηση των εισηγητών και ειδικών αγροτών με την ειδική αγορήτρια του ΜέΡΑ25 κ. Αγγελική Αδαμοπούλου. Κυρία Αδαμοπούλου, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια, σχετικά με την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, συνάντησε αρκετές αντιδράσεις, η αλήθεια είναι, τόσο στη διαβούλευση όσο και στην ακρόαση των φορέων. Η μεγάλη συζήτηση, βεβαίως, ο μεγάλος ντόρος, έγινε για την αξιολόγηση της οποίας την έννοια, την αναγκαιότητα, κανείς δεν αμφισβητεί. Αυτό με το οποίο διαφωνήσαμε από την αρχή είναι η μεθοδολογία, ο τρόπος με τον οποίο επιχειρήθηκε από το Υπουργείο να δομηθεί, να οργανωθεί αυτή η αξιολόγηση, διότι προέβλεπε το σύστημα των πολλαπλών ερωτήσεων του multiple choice, το οποίο, όπως είπα και στην επιτροπή, σε νομικά ζητήματα δεν έχει καμμία αξία, διότι τα νομικά ζητήματα επιδέχονται πολλών ερμηνειών, πολλών απαντήσεων, αντικρουόμενων πολλές φορές. Δεν είναι, δηλαδή, σαν να δίνουμε τα σήματα για να πάρουμε το δίπλωμα οδήγησης ούτε, επιπλέον, τα νομικά ζητήματα επιδέχονται μία επιγραμματική απάντηση. Βεβαίως, προκλήθηκε σφοδρή αντίδραση σε σχέση με την ενσωμάτωση του πιστοποιητικού επιτυχούς, ευδόκιμης παρακολούθησης στον υπηρεσιακό φάκελο. Πολύ ορθά, βεβαίως, κύριε Υπουργέ, αντικαταστήσατε αυτή τη διάταξη και φέρατε νομοτεχνική βελτίωση σε σχέση με το έντυπο αξιολόγησης. Όμως, η αλήθεια είναι ότι τόσο αυτές οι αντιδράσεις όσο και το γεγονός ότι ήρθαν οι ευρωπαίοι δικαστές και κατακεραύνωσαν και το Υπουργείο με μία πολλή σκληρή κριτική, όλο αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί. Θα μπορούσε να αποφευχθεί, αν το Υπουργείο είχε αφουγκραστεί νωρίτερα αυτά τα οποία είχαν ανακοινώσει, είχαν καταγγείλει οι διάφορες ενώσεις και δεν θα φτάναμε στο σημείο να έχουμε υποστεί μια τέτοια κατσάδα, η οποία, θα μου επιτρέψετε να πω, ότι προκαλεί και μία διεθνή κατακραυγή. Και το λέω αυτό, γιατί, ίσως εδώ θα πρέπει εσείς να τραβήξετε τα αυτιά στους φορείς εκείνους με τους οποίους συνομίλησε αυτός ο φορέας, οι αξιολογητές του Justice Scoreboard. Θέτω, λοιπόν, ως ερώτημα. Ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι συνομίλησαν με αυτούς, που δεν ήρθαν ως αλεξιπτωτιστές; Προηγήθηκαν κάποιες συζητήσεις, προηγήθηκε μια ενημέρωση, σε σχέση με το πόσες ημερίδες, πόσα συνέδρια, πόσες στρογγυλές τράπεζες και κάθε πότε οργανώνονται εδώ στην Ελλάδα; Το ερώτημα είναι: Οι υπηρεσιακοί παράγοντες οι οποίοι συνομίλησαν με αυτόν τον φορέα, με αυτούς τους αξιολογητές, προσκόμισαν σε αυτούς μία λίστα από τα αμέτρητα, πραγματικά, σεμινάρια, από τις ημερίδες, από τις στρογγυλές τράπεζες που γίνονται κάθε τρεις και λίγο, από πολύ αξιόπιστους φορείς και τα οποία παρακολουθούν τακτικά οι δικαστές και οι εισαγγελείς; Το λέω, γιατί είναι πραγματικά κρίμα, είναι κρίμα και για το Υπουργείο, είναι κρίμα για την Ελλάδα, να βγαίνει μία εικόνα η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι, όπως είπα, κάθε λίγο και λιγάκι πραγματοποιούνται τέτοια επιμορφωτικά σεμινάρια, τέτοια σεμινάρια κατάρτισης. Ήδη, μετά την ψήφιση των τροποποιήσεων του Ποινικού Κώδικα και της Ποινικής Δικονομίας, διεξήχθη μετά από πέντε μέρες ένα σχετικό σεμινάριο στο εφετείο, το οποίο παρακολούθησαν πολλοί δικαστές και εισαγγελείς. Έχουμε, επίσης, τα νομικά περιοδικά, έχουμε τις ίδιες τις νομικές σχολές, οι οποίες διοργανώνουν τέτοιες ημερίδες με τα αντίστοιχα πιστοποιητικά παρακολούθησης. Το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης τρέχει πολύ συχνά τέτοια προγράμματα, ειδικά για δικαστικούς λειτουργούς, η ίδια η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών. Άρα, λοιπόν, θα πρέπει να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί και σε σχέση με την ενημέρωση που έχει το Υπουργείο από τους αρμόδιους παράγοντες. Οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες που ενημέρωσαν τους αξιολογητές, την επόμενη φορά να έχουν μία πληρέστερη ενημέρωση, ώστε και η ενημέρωση αυτών των αξιολογητών να είναι ακριβής και να μην εκθέτει τη χώρα σε σχέση με την εικόνα, ως προς τα σεμινάρια και την κατάρτιση των δικαστικών λειτουργών. Πολύ ορθά, επίσης, αποσύρατε τις ποσοστώσεις στη βαθμολόγηση των καταρτιζομένων. Ήταν μία επιλογή η οποία δεν είχε καμμία λογική και έδενε τα χέρια των ίδιων των εκπαιδευτών. Ωστόσο, λυπάμαι, ότι παραμένουν προβληματικά κάποια άλλα σημεία, κάποιες άλλες διατάξεις. Με λύπη μου θα πω ότι διαπίστωσα στην επιτροπή πως, ενώ υπάρχουν προβληματικά σημεία τα οποία δημιουργούν πρακτικά ζητήματα ως προς τον εισαγωγικό διαγωνισμό της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών και τα ζητήματα αυτά επηρεάζουν το μέλλον πολλών ανθρώπων οι οποίοι θέλουν να εισαχθούν, δεν άκουσα πολλούς συναδέλφους να ασχοληθούν με αυτά τα ζητήματα, με το πραγματικό μέλλον της σχολής. Διότι, μιλάμε για αξιολογήσεις, μιλάμε για σεμινάρια κατάρτισης. Όμως, τι νόημα έχουν όλες αυτές οι διαδικασίες, αν, τελικά, δεν επιλέγετε με το νομοσχέδιο που φέρνετε, αν δεν επιλέγει η εκάστοτε κυβέρνηση, με τις αποφάσεις τις αντίστοιχες, να προάγει, τελικά, τους πιο άξιους σπουδαστές. Εν προκειμένω, λοιπόν, γιατί το λέω; Διότι, αναφερόμενη στο ηλικιακό όριο των σαράντα ετών από τα σαράντα πέντε έτη, στο οποίο κατεβαίνει το μάξιμουμ ηλικιακό όριο εισαγωγής στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, είναι πραγματικά κρίμα να στερούμε από το δικαστικό σώμα πολύ άξιους νομικούς, ηλικίας σαράντα, σαράντα δύο, σαράντα πέντε και πενήντα ετών, οι οποίοι έχουν δικαστηριακή εμπειρία, οι οποίοι έχουν αναλάβει πλήθος υποθέσεων. Δεν έχουν απλά τη θεωρητική κατάρτιση, στην οποία τις περισσότερες φορές περιορίζεται ένας απόφοιτος Νομικής μικρότερης ηλικίας. Στα είκοσι οκτώ έτη, για παράδειγμα, που είναι το κατώτατο όριο -εντάξει, σε αυτή την ηλικία, εκτός αν τελείωσε κανονικά στα τέσσερα χρόνια, τελείωσε και το μεταπτυχιακό του πολύ γρήγορα, πάντως, στα είκοσι οκτώ χρόνια, συνήθως, να έχει τελειώσει ένα μεταπτυχιακό και να έχει πάρει και την άδεια- δεν έχει την εμπειρία που χρειάζεται, για να μπορεί να ασχοληθεί σοβαρά, πρακτικά, με μία υπόθεση και η δικαιοδοτική του κρίση να απορρέει όχι από το θεωρητικό του υπόβαθρο, αλλά από την ίδια την πρακτική της δικηγορίας. Εδώ έχουμε πολλές καταδικαστικές αποφάσεις για παραβίαση του άρθρου 5 του Συντάγματος, ως προς την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, ακριβώς λόγω ηλικιακών ορίων που τίθενται και λόγω δυσμενούς ακριβώς διάκρισης λόγω ηλικίας. Είναι εξόφθαλμα, λοιπόν, προβληματικό το ηλικιακό όριο και το λέω αυτό, επιμένω σε αυτό, διότι έχουμε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι έχουν δώσει τόσα λεφτά, έχουν αφιερώσει πάρα πολλές ώρες και χρόνια μελέτης και είναι κρίμα, αυτή τη στιγμή, να τους αποκλείετε με τη μείωση του ηλικιακού ορίου. Είναι λάθος, λοιπόν, το σαράντα, είναι εξαιρετικά χαμηλό, όπως εξαιρετικά χαμηλό είναι και το όριο των είκοσι οκτώ ετών. Θα έπρεπε, κανονικά, ο δικαστής για να ανέβει στην έδρα, το όριο να είναι από τα τριάντα πέντε μέχρι τα πενήντα. Αυτό είναι το όριο όπου έχει την απαιτούμενη ωριμότητα, την απαιτούμενη κοινωνική αντίληψη και ευρυμάθεια, αλλά και εμπειρία, πάνω απ' όλα, για να δικάσει με ευθυκρισία. Πάμε, τώρα, στο περίφημο 70% - 30%. Το είπα και στην επιτροπή, δεν ευσταθεί το επιχείρημα ότι μέσα από τις προφορικές εξετάσεις, οι οποίες διαρκούν μόλις δέκα λεπτά, με την αγωνία των σπουδαστών να έχει φτάσει στο διακόσια ο καρδιακός παλμός, δεν αρκούν έξι, επτά ερωτήσεις προφορικές, οι οποίες είναι σε αμιγώς νομικά ζητήματα, για να κριθεί η προσωπικότητα του δικαστή. Για όνομα του θεού! Αυτό, απλά, δεν στέκει. Ούτε η κοινωνική του αντίληψη μπορεί να κριθεί ούτε το ήθος του. Μας είπατε ότι το 15% ή το 20% στα προφορικά, δεν θα έχει μετά τη βαρύτητα που αρμόζει σε αυτές τις εξετάσεις. Εγώ, λοιπόν, θα θυμίσω ότι οι προφορικές εξετάσεις δεν είναι ίδιες για όλους τους υποψηφίους, όπως είναι τα γραπτά, οι ερωτήσεις διαφοροποιούνται στα προφορικά. Άρα, λοιπόν, είναι δεδομένο, ότι δεν υπάρχει αμεροληψία και ότι κάποιοι αδικούνται με πιο δύσκολες έως και τελείως άκυρες ερωτήσεις. Δεύτερον, με το 70% - 30% είχαμε ανθρώπους που ενώ στα γραπτά βρίσκονταν σε μονοψήφιο αριθμό στην κατάταξη -και τρίτη και τέταρτη και όγδοη, θα πω-, ξαφνικά έρχονται τα προφορικά και πέφτουν εξήντα, εβδομήντα θέσεις πιο κάτω και αποκλείονται. Κι εκεί μετά αρχίζει η μουρμούρα -η εύλογη μουρμούρα, γιατί καπνός χωρίς φωτιά δεν υπάρχει συνήθως- ότι κάποιοι με «σπρώξιμο» πέτυχαν στις εξετάσεις, με γνωριμίες, με βύσμα και τα λοιπά. Θέλω να αναφερθώ, μιας και ο σκοπός αυτού του νομοσχεδίου είναι η αναμόρφωση, να το πούμε, και του πλαισίου εισαγωγής των σπουδαστών σε αυτή τη σχολή, αλλά και κατά συνέπεια, να αναβαθμίσουμε την ποιότητα της ίδιας της δικαιοσύνης, στα προβλήματα σε σχέση με την ανεπάρκεια και την ποιότητα της δικαιοσύνης και την ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης, γιατί είναι πολλά. Αυτό βέβαια δεν ξεκίνησε με την παρούσα Κυβέρνηση. Είναι ένα χρόνιο πρόβλημα. Είναι μία χρόνια παθογένεια. Τα προβλήματα του κράτους δικαίου έχουν πολύ μεγάλο αντίκτυπο και στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, διότι κανένας επενδυτής, όπως γνωρίζουμε, δεν θα έρθει, όταν επικρατεί ανασφάλεια δικαίου, να επενδύσει σε μια χώρα που δεν λειτουργεί το κράτος δικαίου. Συμβάλλει βεβαίως και στη γενικότερη κοινωνική ζωή των πολιτών, όταν έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στην αποτελεσματικότητα και στο κύρος της ίδιας της δικαιοσύνης. Θέλω να αναφέρω αυτολεξεί τα πολύ εύστοχα σχόλια και λόγια ενός αρεοπαγίτη, του κ. Λέανδρου Ρακιντζή, ο οποίος επισημαίνει τα προβλήματα, κάνει πάρα πολύ εύστοχες προτάσεις, τις οποίες θέτω υπ' όψιν σας, κύριε Υπουργέ. Θεωρώ ότι αξίζει να τις λάβετε υπ' όψιν σας, γιατί θέτει προβλήματα πρακτικά, μιας και μιλάμε για αξιολόγηση και γενικότερα για επιμόρφωση και κατάρτιση των δικαστών. Κατ' αρχάς λέει ότι σημαντικός παράγοντας καλής λειτουργίας της δικαιοσύνης είναι η ίδια η νοοτροπία των δικαστών, η οποία πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στη σύγχρονη εποχή, άρα πρέπει να αλλάξει η ίδια η νοοτροπία των δικαστών εξ απαλών ονύχων, για να μπορέσουν να ασκήσουν το λειτούργημά τους με την ύψιστη αξιοκρατία και την ύψιστη αξιολόγηση, σε ένα σύστημα με αξιολόγηση και αξιοκρατία. Λέει κάτι πρακτικό, πολύ σπουδαίο κατά τη γνώμη μου, ότι το μεγάλο σχολείο κάποτε για την επιμόρφωση των νέων δικαστών -και θα ήθελα λίγο να με προσέξετε σε αυτό, γιατί θεωρώ ότι είναι ένα πρακτικό ζήτημα- ήταν οι διασκέψεις των πολυμελών δικαστικών σχηματισμών. Αυτές οι διασκέψεις διαρκούσαν ολόκληρες μέρες, υπήρχε πολύ μεγάλη ανάπτυξη των πραγματικών και των νομικών ισχυρισμών, αντιπαράθεση επιχειρηματολογίας, εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού. Κι έτσι, λοιπόν, οι νεότεροι δικαστές εθίζονταν στη δικαστική σκέψη και οι παλαιότεροι έδιναν τα φώτα τους στους νεότερους. Κι έτσι λοιπόν, εθίζονταν και στη σκέψη και στο ήθος και στη συμπεριφορά των δικαστών. Έτσι επιμορφώνεται ένας δικαστής. Δυστυχώς, οι συνθέσεις των πολυμελών δικαστικών σχηματισμών έχουν περιοριστεί πλέον. Λάθος αυτό. Η επιμόρφωση των δικαστών γίνεται μέσα από την πρακτική της δίκης. Ωραία τα σεμινάρια, αλλά είναι θεωρητικά. Ο αρεοπαγίτης επίσης λέει ότι κανένας θεσμός δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αξιολόγηση. Με ποια διαδικασία όμως; Της επιθεώρησης. Μιλάμε για αξιολόγηση, όταν έχουμε μια επιθεώρηση η οποία λαμβάνει χώρα μία φορά τον χρόνο, επιθεώρηση και επιβολή πειθαρχικών κυρώσεων. Έρχεται δηλαδή μία φορά τον χρόνο ο ανώτερος δικαστής και θα πρέπει να επιβλέψει και να αξιολογήσει πεντακόσιους δικαστές της περιφέρειάς του. Είναι πολύ μικρό αυτό. Είναι δηλαδή μία φορά τον χρόνο. Είναι λάθος ως πρόβλεψη. Δεν προλαβαίνει να συντάξει μια έκθεση αξιολόγησης για μία φορά τον χρόνο. Άρα, θα πρέπει να αναμορφωθεί και το σύστημα επιθεώρησης των δικαστών και βεβαίως, να επιβάλλονται και πειθαρχικές κυρώσεις, όταν έχουμε φαινόμενα και κακοδικίας και φαινόμενα καθυστέρησης απονομής της δικαιοσύνης, η όποια καθυστέρηση φτάνει στα όρια της αρνησιδικίας. Βεβαίως να λάβουμε οπωσδήποτε υπ' όψιν τον όγκο των υποθέσεων που έχει ένας δικαστής, ότι έχουν μεγάλο όγκο να διεκπεραιώσουν, ότι μπορεί ενδεχομένως να μη γίνεται μία ισοκατανομή, ότι δεν υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός των δικαστών. Όμως, όταν αυτή η καθυστέρηση είναι αναιτιολόγητη, τότε πρέπει να υπάρχουν και πειθαρχικές κυρώσεις. Λέει, λοιπόν, ο κ. Ρακιντζής ότι θα ήταν πιο αντικειμενική η αξιολόγηση, αν το ανώτερο δικαστήριο, όταν επιλαμβάνεται απόφασης του πρωτοβάθμιου, του κατώτερου δικαστηρίου, δεν εκδίδει απλά απόφαση, δεν ασκεί τη δικανική του κρίση, αλλά αξιολογεί και τον εισηγητή δικαστή. Την ώρα που εκδίδει απόφαση, θα πρέπει να αξιολογείται και ο κατώτερος δικαστής. Αυτό βεβαίως απαιτεί συνταγματική αναθεώρηση. Άλλα προβλήματα της δικαιοσύνης: χωροταξικά διά της κατάργησης συγκεκριμένων πρωτοβάθμιων δικαστηρίων, λειτουργικά έχουμε καθυστέρηση στην εκδίκαση των ποινικών υποθέσεων, όχι μόνο ως προς τον προσδιορισμό δικάσιμο, αλλά και ως προς τις αναβολές, τις αλλεπάλληλες αναβολές που δίνονται λόγω παρέλευσης ωραρίου που είναι 9.00΄ - 15.00΄ και μεταφέρονται, αναβάλλονται συνεχώς υποθέσεις, οπότε αυτό, κατά συνέπεια, παρεμποδίζει και την αμεσότητα που πρέπει να υπάρχει στην εκδίκαση της υπόθεσης. Όλα αυτά, λοιπόν, θα πρέπει να ληφθούν υπ' όψιν, θα πρέπει να μελετηθούν εκ μέρους του Υπουργείου. Η μηχανογράφηση των υπηρεσιών επίσης υστερεί τραγικά και βεβαίως, οι δικαστικοί υπάλληλοι είναι πολύ λιγότεροι από τους ίδιους τους δικαστές. Τελειώνω λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, με ένα ένδικο βοήθημα που υποτίθεται ότι παρέχεται στους πολίτες ως ένδικο βοήθημα προστασίας από φαινόμενα κακοδικίας. Και μιλάω για την αγωγή κακοδικίας, η οποία προβλέπεται και στο Σύνταγμα στο άρθρο 99, προβλέπεται και στον ν.693/1977. Δυστυχώς, πρόκειται για μία διάταξη η οποία έχει καταστεί ανενεργή ουσιαστικά, διότι στη συντριπτική πλειονότητά τους αυτές οι αγωγές απορρίπτονται, είναι αγωγές δηλαδή πολιτών κατά δικαστικών λειτουργών. Αφ' ενός, λοιπόν, αυτές οι περιπτώσεις οι οποίες δικάζονται έτσι κι αλλιώς από δικαστές, από το ανώτατο ειδικό δικαστήριο, στη συντριπτική πλειονότητά τους απορρίπτονται. Αφ' ετέρου, έχει θέσει ο νόμος μια ασφυκτική προθεσμία έξι μηνών από τη δημοσίευση της αμετάκλητης απόφασης και δεν προλαβαίνει ο ενάγων να μαζέψει το αποδεικτικό υλικό, να βρει δικηγόρο, να μαζέψει τα λεφτά για να πληρώσει τον δικηγόρο, όταν η αντίστοιχη προθεσμία για τον δικαστικό λειτουργό, σύμφωνα με άρθρο 937 του Αστικού Κώδικα είναι εννέα φορές μεγαλύτερη, δηλαδή πέντε χρόνια. Είναι μία διάταξη η οποία χρήζει τροποποίησης. Θέλει βέβαια πολλή μελέτη και ως προς τη σύνθεση και ως προς το ποιοι μπορούν να δικάζουν τέτοιες αγωγές. Πάντως, πολύ φοβάμαι -και τελειώνω- ότι επειδή μιλάμε για αξιολόγηση, επιμόρφωση και τα λοιπά, όλη αυτή η συζήτηση καταλήγει θεωρητική, όταν υπάρχουν διατάξεις άκρως προβληματικές και όταν δεν υπάρχουν μηχανισμοί ουσιαστικοί για να προστατέψουν τους πολίτες από τα φαινόμενα κακοδικίας, αρνησιδικίας και καθυστέρησης απονομής της δικαιοσύνης. Σας καλώ, κύριοι Υπουργοί, να εξετάσετε σοβαρά αυτά τα οποία έθεσα υπ' όψιν σας, αυτά τα οποία έθεσα ουσιαστικά διά των προτάσεων που κάνουν οι ίδιοι οι δικαστές. Θα πρέπει να γίνει μια συζήτηση με τους ίδιους τους δικαστικούς λειτουργούς, με τους δικηγόρους, προκειμένου να μελετηθούν τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η δικαιοσύνη. Έτσι θεωρώ ότι θα διαμορφώσουμε πραγματικά τη δικαιοσύνη μας και θα εξασφαλίσουμε ένα πραγματικό κράτος δικαίου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε την κ. Αδαμοπούλου. Τον λόγο τώρα θα πάρει, αφού τακτοποιηθεί υγειονομικά το Βήμα, ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Κυριάκος Βελόπουλος. Αμέσως μετά, για λόγους που το Προεδρείου εκτιμά, τον λόγο θα πάρει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Σκανδαλίδης. Να σας ενημερώσω ότι έχουν εγγραφεί συνολικά εννέα Βουλευτές, άρα θα υπάρξει ευχέρεια εναλλαγής και των άλλων Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, μιας και ο αριθμός των Βουλευτών που έχουν εγγραφεί είναι αυτός που προανέφερα. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η χαρά του Αριστοφάνη το σημερινό νομοσχέδιο. Αν ζούσε, κύριε Τσιάρα -φαντάζομαι θα έρθει ο κ. Τσιάρας, τον εκτιμώ δεόντως έτσι κι αλλιώς ως άνθρωπο- θα έγραφε μια ωραία κωμωδία στην παρούσα φάση. Στη χώρα του ακαταδίωκτου μιλούν για δικαιοσύνη. Αναρωτιέμαι, είμαστε τόσο σοβαρή χώρα ώστε να θεσπίζουν το καταδιωκτικό οι κυβερνώντες και να μιλάμε για δικαιοσύνη σήμερα; Και θα σας εξηγήσω με πολύ απλά λόγια τι σημαίνει δικαιοσύνη και πώς θα μπορούσε να νοηθεί αυτή η ύψιστη έννοια του ανθρώπου, που είναι το καταφύγιο, το τελευταίο καταφύγιο του πολίτη, η δικαιοσύνη και οι δικαστές. Το πρόβλημα στην Ελληνική Δημοκρατία της Μεταπολίτευσης και μετά το 1974 είναι η συνεχής νομοθέτηση, είναι η συνεχής εμπλοκή της κυβέρνησης σε ρουσφέτια, εξυπηρετήσεις και συνεχείς νομοθετήσεις. Έλεγε ο μέγας Κικέρων: «Περισσότεροι νόμοι, λιγότερη δικαιοσύνη». Αυτό ακριβώς έκανε η Μεταπολίτευση. Αυτό ακριβώς έκανε η Νέα Δημοκρατία, το ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ - δεν ξέρω πώς λέγονται- και ο ΣΥΡΙΖΑ. Πολλοί νόμοι, καθόλου δικαιοσύνη. Γι' αυτό κι υπάρχει ανομία σε όλα τα επίπεδα. Και βέβαια να πω στον Υπουργό, όπως λέει κι ο Γκάντις, «Θα βρεις δικαιοσύνη στον άλλο κόσμο. Σε αυτή τη ζωή έχουμε μόνο νόμους.». Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε, μια πραγματικότητα που μάλλον δεν τη βλέπετε έξω στο περιβάλλον σας. Βγείτε στον πολίτη έξω να ακούσετε τι λέει, δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Είναι απογοητευμένοι, όχι γιατί δεν υπάρχουν δικαστές, όχι. Διότι η πολυνομία και τα παραθυράκια που αφήνετε κάθε φορά, εξυπηρετώντας διαπλεκόμενα, ολιγάρχες, συντεχνίες, αφήνουν κενά στην απόδοση δικαιοσύνης. Και βέβαια το ρητορικό μου ερώτημα «Είναι σωστό να αποφασίζει ο Υπουργός για τη δικαιοσύνη κάθε έξι μήνες;» απαντάται πολύ εύκολα: Όχι. Θα έπρεπε σοβαρά αυτή η Κυβέρνηση, που θεωρείτε ότι είναι μεταρρυθμιστική, να συζητήσει με τα υπόλοιπα κόμματα, να κατατεθούν προτάσεις από όλους και να βγάλει ένα πολύ έξυπνο νομοσχέδιο, ώστε να έχει την προοπτική του να το κρατήσουμε για άλλα είκοσι χρόνια ως πυξίδα για τη δικαιοσύνη. Δεν το κάνετε. Δεν θα μπω στο τι λένε οι ενώσεις δικαστών και εισαγγελέων. Εγώ είμαι εναντίον του συνδικαλισμού σε συγκεκριμένους φορείς. Το έχω πει πάρα πολλές φορές και η Ελληνική Λύση είναι ξεκάθαρη: Πρέπει να πληρώνεται καλά ο δικαστής, ο στρατιωτικός, ο αστυνομικός, για να μην αναγκάζονται να κάνουν συνδικαλιστικά σωματεία. Τελεία και παύλα. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, έχετε αποτύχει πραγματικά σε όλα τα επίπεδα. Μία επιτυχία μπορώ να προσάψω στην Κυβέρνηση και αυτή είναι ο έλεγχος των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Εδώ κατηγάγατε θρίαμβο πανηγυρικό! Ελέγχετε όλα τα μέσα ενημέρωσης, με άκομψο τρόπο, με άθλιο τρόπο, με ελεεινό τρόπο, γιατί αυτό δεν είναι δικαιοσύνη και δημοκρατία. Ξέρετε τι έλεγε ο Βίσμαρκ, τον οποίο πρέπει να τον διαβάσετε όλοι σας λίγο ή πολύ. Έλεγε, λοιπόν, ότι ένας μεγάλος άνδρας πρέπει να διακρίνεται από τρία πολύ σημαντικά σημεία, μνημειώδη σχεδιασμό, ανθρώπινη εκτέλεση και μετριοφροσύνη στην επιτυχία. Εδώ έχουμε τρία διαφορετικά πράγματα: Δεν έχετε σχεδιασμό, διαχειρίζεστε εντολές -άρα εκτελείτε- των Βρυξελλών και επαίρεστε για τις αποτυχίες σας. Θα δώσω ένα παράδειγμα. Ελλάδα: τρίτη στα αυστηρότερα μέτρα σε σχέση με τον κορωνοϊό. Μιλάμε για χουντικές καταστάσεις. Το λένε όλοι οι φορείς που ερεύνησα. Το έχω μπροστά μου εδώ, Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Θα το καταθέσω στα Πρακτικά. Τρίτη στον κόσμο η Ελλάδα στα αυστηρότερα μέτρα. Κι όμως ακόμη και τώρα πεθαίνουν άνθρωποι καθημερινά. Με τα πιο περιοριστικά μέτρα, λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και οι μετρήσεις που γίνονται εν πάση περιπτώσει, που επιβάλλονται στους πολίτες. Ποια είναι η δεύτερη χώρα; Αυτή που αντιγράφει ο κ. Μητσοτάκης, η λατρεμένη του η Γερμανία. Η μισητή για την Ελλάδα Γερμανία είναι δεύτερη και μετά εμείς τρίτοι. Κι εγώ θα σας απαντήσω με κάτι που επιμελώς κρύβετε συνεχώς, τις δηλώσεις του κ. Ιωαννίδη. Και ντρέπομαι που αντί να κρύψετε στα υπόγεια της Πειραιώς την κ. Παγώνη, τον κ. Βασιλακόπουλο και όλους αυτούς που λένε άλλα τη μία εβδομάδα, άλλα την άλλη βδομάδα, άλλα σας εκθέτουν, άλλα δεν σας εκθέτουν, άλλα σας καλύπτουν, άλλα σας συγκαλύπτουν, βγαίνει ο Ιωαννίδης και λέει: «Τρίτη χειρότερη χώρα στον κόσμο σε αντιμετώπιση ιού η Ελλάδα, περισσότερους θανάτους και αυστηρότερα περιοριστικά μέτρα στην Ευρώπη. Παγκοσμίως μας παίρνουν τα νησιά Φίτζι κι ένα ακόμα. Την εβδομάδα που πέρασε είμαστε η δωδέκατη μεταξύ διακοσίων χωρών σε νεκρούς. Κάποιος πρέπει να ζητήσει -λέει ο καθηγητής Ιωαννίδης, και όχι ο καθηγητής της Νέας Δημοκρατίας, αυτοί οι δέκα επιστήμονες- ειλικρινά συγγνώμη, προτού ζητήσει από τον πληθυσμό συμμόρφωση σε περισσότερα μέτρα. Αλλιώς χάνει την αξιοπιστία του.». Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, τη χάσατε και θα σας το αποδείξω τώρα πέρα από τον Ιωαννίδη. Σήμερα το πρωί κατήγγειλε σε έναν δικό σας ραδιοφωνικό σταθμό ο κ. Γιαννακός ότι κρατάτε σαράντα επτά μονάδες εντατικής θεραπείας για VIP πρόσωπα. Ναι ή όχι; Ο Γιαννακός δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Είπε ότι η Κυβέρνηση κρατάει σαράντα επτά ΜΕΘ για VIP πρόσωπα! Οι άλλοι Έλληνες τι είναι; Ο αγρότης, ο συνταξιούχος, ο μισθωτός, να πεθάνει; Και δεν απάντησε ακόμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Δεν απαντάει κανένας σας. Ισχύει ή δεν ισχύει αυτό; Σαράντα επτά VIP ΜΕΘ! Τι το περάσαμε εδώ! Η ανθρώπινη ψυχική αξιοπρέπεια αλλά και η ζωή είναι ίδια για όλους. Το έχετε καταλάβει αυτό; Πάμε στη δεύτερη καταγγελία. Η κόρη του κ. Ροκόφυλλου, η Αντιδήμαρχος του Μπακογιάννη, χθες σας μίλησε για αυτό που πρώτη η Ελληνική Λύση -και ας σταματήσουν κάποιοι από την άλλη πλευρά να το καπηλεύονται το θέμα- είπε, ότι πριν ένα χρόνο περίπου η κυρία, πριν τον Αρχιεπίσκοπο, νόσησε από κορωνοϊό και είπε: «Μου έδωσαν μονοκλωνικά αντισώματα και σε δύο μέρες ήμουν περδίκι». Το είπαμε πρώτοι εδώ. Λέγατε ότι δεν υπάρχουν. Πώς τα έδιναν στα νοσοκομεία; Αντιδήμαρχος Αθηναίων. Υπήρχαν ή δεν υπήρχαν; Τα λέγαμε εδώ και μας λέγατε γραφικούς κάποιοι εδώ πέρα. Και δεν είναι μόνο αυτό. Θα πω στον Υπουργό, που ήρθε τώρα: Ξέρετε πώς χάνονται, κύριε Υπουργέ μου, οι πόλεις; Ξέρετε, κύριε Υπουργέ; Όταν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τους καλούς από τους κακούς. Και αυτό δεν το λέω εγώ, το έλεγε ο Αντισθένης. Χωρίς αξιοκρατία, κύριε Υπουργέ, στον χώρο της δικαιοσύνης, με ακαταδίωκτο σε τραπεζίτες κλέφτες, σε γιατρούς, σε δικηγόρους, σε όλους αυτούς που λυμαίνονται τη χώρα σαράντα ολόκληρα χρόνια, πενήντα χρόνια, δεν μπορεί να υπάρχει δικαιοσύνη. Ακαταδίωκτο σε τραπεζίτες! Ακαταδίωκτο για τα θαλασσοδάνεια! Ακαταδίωκτο για τον κορωνοϊό! Αξιολόγηση με προφορικές εξετάσεις. Τι λέτε; Τι λέτε! Θέλετε να κάνετε μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη; Κόψτε την επετηρίδα. Αξιοκρατικά, μέσα από το σώμα των δικαστών, να ανελίσσονται, να ανεβαίνουν οι καλύτεροι δικαστές της χώρας για να υπάρχει δικαιοσύνη. Τελεία και παύλα. Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για δικαιοσύνη. Κομισιόν: έκθεση του 2020. Τι λέει αυτή η έκθεση για τη δικαιοσύνη, κύριε Υπουργέ; Να σας πω εγώ, τα χειρότερα. Μέτρια επίπεδα ανεξαρτησίας δικαιοσύνης, ελλιπές πλαίσιο προστασίας μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος, αμφιλεγόμενος τρόπος διορισμού δικαστικών λειτουργών. Η Ελλάδα στη δέκατη έβδομη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εξηκοστή παγκοσμίως στον δείκτη αντίληψης της διαφθοράς. Συσσωρευμένες υποθέσεις εκδίκασης αστικών και εμπορικών υποθέσεων σε πεντακόσιες πενήντα εννιά μέρες. Τετρακόσιες εβδομήντα εννιά έγιναν το 2017. Έβδομον, 86,3% μείωση παραγωγικότητας στα δικαστήρια από το 2018 σε σχέση με το 96% το 2017. Διοικητικά δικαστήρια εξακόσιες ημέρες η υπόθεση το 2018. Δωροδοκία, Νοέμβριο 2019 καταργήθηκαν οι τροποποιήσεις για το αδίκημα της ενεργητικής δωροδοκίας. Και μου μιλάτε για δικαιοσύνη εδώ μέσα; Φέρατε νόμο που τροποποιήσατε την ενεργητική δωροδοκία κόμματα και το ψηφίσατε και μου μιλάτε εμένα για δικαιοσύνη; Σοβαρά μιλάμε; Ως πότε θα κοροϊδεύουμε τον ελληνικό λαό; Ως πότε θα τον κοροϊδεύετε εσείς; Εσείς στη Νέα Δημοκρατία, εσείς ναι! Να σας πω και το εξής για το ακαταδίωκτο. Εσείς δεν το κάνατε, κύριε Υπουργέ; Για τους τραπεζίτες; Πλήρωσαν ποτέ τις κακές, εγκληματικές επιλογές στα θαλασσοδάνεια οι τραπεζίτες, που έδιναν δάνεια αφειδώς στον καθένα; Και μου μιλάτε για δικαιοσύνη; Αυτό σας λέω. Εδώ είναι η έκθεση, κύριε Υπουργέ. Σας στέλνω στο Υπουργείο με μέιλ ή αν θέλετε σας τη στέλνω έτσι να τη δείτε. Έκθεση Διεθνούς Διαφάνειας του 2019: Δεύτερη πιο διεφθαρμένη χώρα στην Ευρώπη η Ελλάδα και ο Υπουργός επαίρεται ότι κάνουν επιτυχίες στη Νέα Δημοκρατία. Μια θέση πριν τη Βουλγαρία! Θα την καταθέσω στα Πρακτικά κι αυτή. Κι είναι κι άλλα: Υποχώρηση οκτώ θέσεις στον δείκτη αντίληψης της διαφθοράς παγκοσμίως σε έναν χρόνο. Κι εδώ αναφερόμαστε στην κύρια επιλογή για την κ. Θάνου κι όλα αυτά. Δεν ελέγχει τις αποφάσεις η Κυβέρνηση ή η εκάστοτε κυβέρνηση των διοικητικών δικαστηρίων ή καλύτερα του Σ.τ.Ε.; Δεν είναι πολιτικές αποφάσεις το Σ.τ.Ε., ναι ή όχι; Θα σας το αποδείξω με στοιχεία σε λίγο, για να δείτε ότι κοροϊδεύετε τον κόσμο. Σε ένα τέτοιο νομοσχέδιο έπρεπε να είναι γεμάτη η Αίθουσα εδώ με Βουλευτές, εκπροσώπους του ελληνικού λαού, να μιλήσουμε για τη δικαιοσύνη σοβαρά, να κάνουμε σοβαρό έργο. Απουσιάζουν ως συνήθως βέβαια και ενοχλείται ο Πρόεδρος της Βουλής, που είμαι κάθε μέρα εδώ και μιλάω και μου κάνει και χάρη. Ε, δεν θα μου κάνει χάρη! Θέλει, δεν θέλει, θα μ' ακούει κι αυτός και η ομήγυρή του! Λοιπόν, θέλετε να σας πω την αλήθεια; Θα σας την πω τώρα, κύριε Υπουργέ. Ξέρετε ότι προσωπικά, σας τιμώ. Ξεκάθαρα πράγματα. Όλοι γνωρίζετε εδώ μέσα ότι τη δικαιοσύνη η Κυβέρνηση πάντοτε την ελέγχει. Ειδικά με την επετηρίδα, προάγει αυτούς που ελέγχει και κόβει τα κεφάλια των εντίμων, γιατί δεν είναι συμπαθείς ή δεν είναι ευλύγιστοι και εύκαμπτοι στις εντολές που τους δίνουν. Θέλετε αποδείξεις. Στα αντιλαϊκά μέτρα, λοιπόν, των επιλογών της Κυβερνήσεως τι είπε η δικαιοσύνη; Για περικοπές και αναδρομικά συνταξιούχων είπε «ναι». Τι είπε η δικαιοσύνη για επενδύσεις σε αναδασωτέες εκτάσεις, η κ. Σακελλαροπούλου; Είπε «ναι». Τι είπε για τα μνημόνια η δικαιοσύνη; Είπε «ναι». Τι είπε για την υποχρεωτικότητα του εμβολίου; Είπε «ναι». Τι είπε για περιοριστικά μέτρα και lockdown; Είπε «ναι» η δικαιοσύνη. Τι είπε για το ακαταδίωκτο; Είπε «ναι». Τι είπε για την καρατόμηση Θάνου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού; Είπε «ναι». Άρα, λοιπόν, μη μου λέτε για δικαιοσύνη. Αυτό λέγεται πολιτική απόφαση και επιβολή στο Σ.τ.Ε. επιλογών κομματικών, κυβερνητικών. Τελεία και παύλα. Θα λέμε την αλήθεια εδώ μέσα στον ελληνικό λαό. Τοποθετείτε, λοιπόν, πάντα δικούς σας, ελεγχόμενους. Ο ορισμός της διαπλοκής να βλέπω σήμερα στα βουλευτικά έδρανα πρώην εισαγγελείς. Πρώην εισαγγελείς, πρώην δικαστικούς λειτουργούς τους βλέπω εδώ μέσα. Είναι δυνατόν; Είσαι εισαγγελέας και δικαστής; Θα γίνει συνταξιούχος και δεν θα πάρεις ξανά καμμία θέση. Γιατί; Διαπλέκεσαι. Διότι, για να γίνει Βουλευτής κάποιος, πρέπει να τον έχει προτείνει ένα κόμμα. Άρα, η συναυτουργία, η συζήτηση έγινε τρία χρόνια πριν. Άρα, για όποια απόφαση πάρει αυτός, ως εισαγγελέας, μπορεί να έχει και τις δικές του, αν θέλετε, ρωγμές στην αντικειμενική επιλογή. Ο ορισμός της διαπλοκής; Να σου τον πω τώρα. Η κ. Σακελλαροπούλου ήταν ο ορισμός της διαπλοκής σε επίπεδο επιλογής, αν θέλετε. Τέως πρόεδρος εφετών έγινε πρόεδρος ανεξάρτητης αρχής και παραιτήθηκε για σεξουαλικά παραπτώματα. Να σας πω για τη δικαιοσύνη εγώ τώρα και μπορώ να σας πω και άλλα. Ο Κουτρομάνος του ΕΣΡ. Έχω να πω πολλά για αυτόν σε λίγο. Πρώην πρόεδρος Σ.τ.Ε. διορίζεται πρόεδρος μη συνταγματικά κατοχυρωμένης αρχής. Πρώην πρόεδρος Σ.τ.Ε. έγινε Βουλευτής Επικρατείας και Αντιπρόεδρος. Πρώην δικαστής έγινε Βουλευτής και Υπουργός. Πρώην εισαγγελέας έγινε Βουλευτής και Υπουργός. Διορίζετε συνταξιούχο πρώην πρόεδρο του Σ.τ.Ε. στη νέα αρχή για το Ταμείο Ανάκαμψης, που δεν είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη, κατά παράβαση του Συντάγματος. Ακούτε τι κάνετε, επειδή είναι δική σας ή δικός σας, στο Ταμείο Ανάκαμψης, στα πολλά λεφτά; Λέω εγώ…
Ποιον βάλαμε;
Ποιος είναι; Θα το δείτε σε λίγο. Ξέρω τι λέω. Θα το δείτε σε λίγο και το όνομά της. Με σκοπό τον κυβερνητικό έλεγχο των δημοσίων συμβάσεων. Αυτή είναι η ιστορία. Έτσι επιλέγετε τα άτομα σε ανεξάρτητες αρχές, πόσο ευλύγιστοι, πόσο εύκαμπτοι και πόσο κάνουν τη βρώμικη δουλειά, δυστυχώς! Και οι άλλοι, οι τίμιοι, οι πολλοί εισαγγελείς και δικαστές στο περιθώριο. Όχι, αυτό δεν είναι δικαιοσύνη. Αυτό είναι κομματική λεηλασία της έννοιας «δικαιοσύνη», «ακριβοδικία», «ισοδικία», «ισηγορία». Τελεία και παύλα. Ζούμε σε μια παρακμιακή κοινωνία. Το εννοώ πλέον. Το φαινόμενο του να ψαρεύει αγοράκια αντιπρόεδρος του Σ.τ.Ε. πώς το είδε; Κανείς δεν μίλησε. Κανένας. Κουκούλωμα κατευθείαν. Με ναρκωτικά μαζί. Κανείς δεν μίλησε. Οι δικηγόροι εδώ μέσα για να μην ενοχληθεί το σινάφι τους. Οι υπόλοιποι πολιτικοί το κουκούλωσαν, γιατί το Σ.τ.Ε. το φοβόμαστε. Εάν, λοιπόν, φοβόμαστε το Σ.τ.Ε. και τις αποφάσεις που θα πάρει, σημαίνει κάτι, ότι έχετε λερωμένη τη φωλιά σας και δεν μιλάτε. Επειδή, λοιπόν, η Ελληνική Λύση δεν έχει λερωμένη φωλιά, θα σας πάει μέχρι αίμα, μέχρι τέλους στον δρόμο της δικαιοσύνης. Εμπλοκή ονόματος: Τι έπρεπε να κάνει τώρα η Κυβέρνηση; Σε όλους τους φακέλους του κυρίου αυτού για τα τελευταία δέκα χρόνια έλεγχο. Ποιος μου εγγυάται ότι ο κύριος αυτός έπαιρνε και λάμβανε αποφάσεις χωρίς πίεση; Θα το πω αλλιώς, για να μην πάρουν το «πίεση» στραβά κάποιοι, χωρίς εκβιασμό. Να περιμένει ο πολίτης δικαιοσύνη και αυτός μπορεί να εκβιάζεται. Δεν το καταλαβαίνετε αυτό; Αντιπρόεδρος του Σ.τ.Ε., νεαρά άτομα. Έλεγξαν το σπίτι του. Τρία άτομα και να μην πω τι λέει η δικογραφία. Δεν υπήρχε και λόγος, αλλά και δεν με ενδιαφέρει το πρόσωπο του ανθρώπου ούτε η επιλογή του. Με ενδιαφέρει το πρόβλημα που υπάρχει στο αν εκβιάζεται ή όχι κάποιος από κάτι που έχει κάνει. Και τι έγινε; Παραιτήθηκε. Άλλη υποκρισία, κύριε Τσιάρα. Δεν σας είδα να το καταγγέλλετε. Για να μην αυταπατάται, λοιπόν, ο κόσμος, γιατί παραιτήθηκε ο αντιπρόεδρος; Κανένας δεν το λέει εδώ μέσα. Όλοι φοβισμένοι και δειλοί! Τουλάχιστον, εμείς έχουμε την εντιμότητα, παρά τις διώξεις από το ΕΣΡ, παρά τις διώξεις από τα δικαστήρια, παρά τη φίμωση του κόμματός μας, να λέμε εδώ αυτό που συμβαίνει. Παραιτήθηκε προ της ενάρξεως οιασδήποτε ποινικής και πειθαρχικής διαδικασίας. Δεν θα συγκληθεί πειθαρχικό, αφού δεν φέρει δικαστική ιδιότητα. Καταλάβατε; «Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει», λένε. Και εδώ έχουμε διαπλοκή της Κυβερνήσεως με τη δικαστική εξουσία ωμή, ξεκάθαρη. Ρωτώ τον κύριο Υπουργό να μου πει σε ποια χώρα ισχύει το ακαταδίωκτο που ανέφερα προηγουμένως. Δεν είναι προσωπικό το ζήτημα, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, της παρατάξεως του γενάρχη σας Κωνσταντίνου Καραμανλή. Αν ένας δικαστικός είναι χρήστης ναρκωτικών, δεν μας αφορά, θα πουν πολλοί. Αν έχει σχέση με το εμπόριο ναρκωτικών, μας αφορά πολύ, όμως. Διότι αυτό πρέπει να τον ρωτήσουμε, πού βρήκε τα ναρκωτικά. Ρωτώ: Αυτό είναι πλημμέλημα, σαν έναν οποιοδήποτε εργαζόμενο, άνεργο, ένα κλεφτρόνι του δρόμου; Έτσι το αντιμετωπίζουμε; Κοκαΐνη βρέθηκε στο σπίτι του, κύριοι και δεν συνελήφθη. Το βλέπει τώρα ο μικρός που πήρε δύο γραμμάρια κοκαΐνης ο κακομοίρης για τη χρήση του και τον μπουζουριάζουν, τον βάζουν οι αστυνομικοί μέσα και τρώει και τιμωρία στο τέλος, γιατί είχε δέκα γραμμάρια κοκαΐνης. Το βλέπει αυτό και τι λέει; Δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Το βλέπει ο πολίτης που τιμωρήθηκε για ένα πταίσμα, για ένα πλημμέλημα. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι, το δίκαιο δυστυχώς με την τακτική της Νέας Δημοκρατίας, όπως έλεγε ο Πλάτωνας για τη δικαιοσύνη, δεν είναι τίποτα άλλο παρά το συμφέρον του ισχυρού. Και όπου ισχυρός εδώ η Νέα Δημοκρατία, η οποία νομοθετεί ακαταδίωκτο, νομοθετεί ατιμωρησία. Και το εννοώ. Ας ψάξουμε, λοιπόν, και άλλες αντιλαϊκές αποφάσεις των δικαστηρίων, για να δούμε πώς παίρνουν πολιτικές αποφάσεις, για να μην κοροϊδεύουμε τον ελληνικό λαό. Κάποια στιγμή πρέπει να ξιφουλκήσουμε απέναντι στον ελληνικό λαό και να του πούμε: Είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε τα δικαιώματά σου, να προστατεύσουμε την αξιοπρέπειά σου, να προστατεύσουμε την ίδια σου την ύπαρξη». Νομιμοποίησαν τα μνημόνια, τα αιολικά πάρκα σε δάση -το επαναλαμβάνω- τη ληστεία των τραπεζών για το ελβετικό φράγκο, ρε παιδιά. Καταλήστεψαν τους ομολογιούχους Έλληνες και είπαν ότι είναι νόμιμο για αυτούς που επένδυσαν στο ελληνικό κράτος. Καταλήστεψαν με το ελβετικό φράγκο πάλι τους Έλληνες οι τράπεζες. Κανείς δεν μίλησε. Νόμιμα, λέει, η δικαιοσύνη. Νομιμοποίησαν τη ληστεία των συντάξεων. Μοίραζαν αναδρομικά μόνο στους εαυτούς τους οι δικαστές. Και καλά έκαναν! Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει! Η απόλυτη, αν θέλετε, σήψη στη δικαιοσύνη, η απόλυτη απαξία του πολίτη απέναντι σε αυτά που διακυβεύονται και έρχονται. Διότι τον πολίτη θα τον χρειαστούμε, αν γίνει κάτι. Και εύχομαι να μη γίνει ποτέ ένας πόλεμος με την Τουρκία! Θα έρθει δίπλα μας να πολεμήσει μαζί μας. Πρέπει να νιώθει ασφάλεια αυτός για όλα όσα συμβαίνουν. Οι νόμοι, λοιπόν, όπως έλεγε ο Σόλωνας, μοιάζουν με τον ιστό της αράχνης από αρχαιοτάτων χρόνων και δεν είναι κάτι τυχαίο. Αν πέσει πάνω κάτι ελαφρύ και αδύνατο, το συγκρατεί. Αν είναι κάτι μεγαλύτερο, πολύ μεγάλο, όπως η Νέα Δημοκρατία, όπως το ΚΙΝΑΛ, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως οι ολιγάρχες, όπως οι τραπεζίτες, όπως οι μεγαλογιατροί, όπως οι μεγαλοπαράγοντες, όχι μόνο παίρνουν το δίχτυ παραμάζωμα, αλλά καταστρέφουν και την ίδια την παγίδα της αράχνης. Φυσικά, θα το πω για να το καταλάβουν κάποιοι. Φυσικά και είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στον νόμο. Απαγορεύεται -και θα το πω ευθέως- για την Ελληνική Λύση τόσο στους πλουσίους όσο και στους φτωχούς να κοιμούνται κάτω από γέφυρες, να ζητιανεύουν και να κλέβουν ψωμί για να ζήσουν, είτε είσαι φτωχός είτε είσαι πλούσιος. Αυτός πρέπει να είναι ο νομοθέτης, αυτοί πρέπει να είναι οι νόμοι. Και πάμε τώρα στα άλλα, κύριε Τσιάρα, στα ωραία. Ποιους επιλέγετε; ΕΣΡ: Ποιος τους επέλεξε; Ποιος τους έβαλε εκεί πέρα. Με εισήγηση του ίδιου του Πρωθυπουργού, ο κ. Κουτρομάνος, όπως λέγεται, ο συγχωριανός σας. Ευτυχώς, είστε το αντίθετο ακριβώς από αυτόν! Πραγματικά, το λέω, ως άνθρωπος πλέον!
Την προηγούμενη περίοδο έγινε αυτό.
Όχι, ξέρω τι λέω. Η εισήγηση του ονόματος έγινε από τη Νέα Δημοκρατία. Ψάξτε το καλά.
Δεν έγινε τώρα.
Του συγκεκριμένου ονόματος έγινε από τον κ. Μητσοτάκη προσωπικά. Ξέρω τι σας λέω.
Την προηγούμενη περίοδο.
Ψάξτε το λίγο παραπάνω, κύριε Τσιάρα, γιατί δεν τα βρίσκαμε. Ήταν τα 4/5 τότε. Ξέρω καλά το θέμα του ΕΣΡ, κύριε Τσιάρα. Το έχω πληρώσει με αίμα, ένα εκατομμύριο ευρώ και πλέον. Δεν ξέρω εγώ τον Κουτρομάνο, νομίζετε; Από το χωριό σας, κοντοχωριανός σας, αλλά ευτυχώς δεν είστε εσείς σαν τον Κουτρομάνο. Εμείς, λοιπόν, θα πούμε την αλήθεια. Δεν διαπλεκόμαστε, δεν έχουμε εξαρτήσεις. Οι νόμοι του ΕΣΡ είναι μια εφεύρεση των κυβερνήσεων, ώστε να φιμώνουν με νομικίστικο τρόπο τους αντιπάλους τους. Απόδειξη το ΕΣΡ. Οι άνθρωποι του ΕΣΡ είναι επιλεγμένοι, ανίδεοι, άχρηστοι, άμισθοι -το επαναλαμβάνω- αργόμισθοι. Το λένε οι ίδιοι, δεν το λέω εγώ. Ήρθε εδώ ο Πρόεδρος και είπε: «Δεν μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις δημοσκοπήσεις. Άτυπα καταργήθηκε ο νόμος». Αυτός ήταν δικαστής και ήρθε και σας είπε εδώ στη Βουλή ότι «ατύπως καταργήθηκε ο νόμος των δημοσκοπήσεων για τον έλεγχο από εμάς»! Και τον έχουμε εκεί αντί να τον πάρει από το αυτί ο Πρωθυπουργός και να του πει «φύγε από δω μέσα, ρε συ, αφού το λες και μόνος σου ότι είσαι άχρηστος, αργόμισθος». Είναι ο συγκεκριμένος πρόεδρος -θα το πω ευθέως- και μνησίκακος και εμμονικός. Θέλετε αποδείξεις; Θα σας τις πω τώρα. Είναι μια παρεούλα. Πραγματικά παρεούλα! Όλες οι αποφάσεις που λαμβάνουν είναι εναντίον των μικρών καναλιών. Στα μεγάλα ο «μέγας» κ. Κουτρομάνος σκύβει. Για «ΣΚΑΪ», «MEGA», δεν μιλάει, δεν λαλάει και αλλού κοιτάει. Όταν έχει να κάνει με μικρούς -και αυτό είναι δικαιοσύνη ξέρετε- η ανεξάρτητη αρχή επιβάλλει διοικητικές κυρώσεις. Είναι μία μορφή δικαιοσύνης. Αφήσατε, λοιπόν, κύριε Τσιάρα, έναν κύριο δικαστή άσχετο με τα τηλεοπτικά, έναν απίθανο τύπο, έναν ανίδεο άνθρωπο που δεν ήξερε όταν τον ρώτησα εγώ τι σημαίνει «WeTransfer», δεν ήξερε τι σημαίνει μοντάζ, να αποφασίζει να έχει άποψη για την τηλεόραση, τον κ. Κουτρομάνο. Πρέπει να ντρέπεστε όλοι σας. Πρέπει να ντρεπόμαστε όλοι. Έναν άνθρωπο ανίδεο που παριστάνει τον θεό, που δεν καταλαβαίνει τίποτα! Εδώ, λοιπόν, θα σας καταθέσω την προσωπική μου μαρτυρία με αποδείξεις, κύριε Υπουργέ. Εδώ έχω, λοιπόν, τα πρόστιμα που επεβλήθησαν -1 εκατομμύριο περίπου- από τον κ. Κουτρομάνο. Από αυτόν επιβλήθηκαν. Και θα του πω κάτι ως μήνυμα: Του χρόνου τον Νοέμβριο θα φύγει από κει, θα ξηλωθεί, τελειώνει η θητεία του. Θα τον βρω κάπου ως πολίτη, σε ένα καφέ και θα του πω: Είναι δυνατόν ένας μόνο άνθρωπος να κάνει δέκα καταγγελίες μέσα σε τρεις μήνες για εκπομπές μου που δεν μεταδόθηκαν. Ακούστε: Έκανε καταγγελία τον Οκτώβριο και η εκπομπή ήταν για τον Φεβρουάριο. Είναι δυνατόν να δέχεται το ΕΣΡ αυτό το πράγμα; Ο ίδιος άνθρωπος, ένας άνθρωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Λυμπεράκης από την Κρήτη, -κάτι είναι, περιφερειακός σύμβουλος, δεν ξέρω- νομίζω ότι είναι, δέκα καταγγελίες! Πρόστιμο 1 εκατομμύριο και να κινδυνεύουν πεντακόσιες θέσεις εργασίας, να κινδυνεύουν δεκαοκτώ κανάλια, να κινδυνεύουν να κλείσουν δέκα καταστήματα, μία μικρή βιομηχανική μονάδα. Για να καταλάβετε το έγκλημα αυτού του ανθρώπου που δεν καταλαβαίνει. Να πληρώνεται, όμως, ξέρει! Βέβαια! Τα λεφτά τα παίρνει! Οι καρεκλοκένταυροι, λοιπόν, και οι αργόμισθοι. Ένας τύπος που κατήγγειλε το 2020 κατήγγειλε για κάτι που έκανα το 2015, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Κύριε Τσιάρα, με ακούτε;
Σας ακούω πολύ καλά.
Καταγγέλλει ο κύριος αυτός για κάτι που έκανα το 2015 το 2020. Τι καταγγέλλει; Ότι παρουσίασα ένα βιβλίο με τα χειρόγραφα του Ιησού. Το 2015 έγινε αυτό σε παρουσίαση βιβλίου. Εγώ το είχα παρουσιάσει. Δεν ξανάγινε από τότε. Το 2020 το κατήγγειλε. Τότε το θυμήθηκε. Και τα δέχεται το ΕΣΡ. Και άλλα περίεργα. Και ακούστε τώρα: Τη δήλωση του Πρωθυπουργού ότι είναι λαθροεισβολείς αυτοί που μπήκαν από τον Έβρο -την έκανε δημοσίως σε πολλά κανάλια- δεν την τιμώρησε το ΕΣΡ. Για τη δήλωση τη δική μου ότι είναι λαθροεισβολείς αυτοί που μπήκαν από τον Έβρο επέβαλε πρόστιμα 250 χιλιάδων ευρώ το ΕΣΡ. Πείτε μου ποια δικαιοσύνη, κύριε Τσιάρα; Ποια δικαιοσύνη; Πείτε μου εσείς αν αυτή είναι δικαιοσύνη. Τον επιλέξατε. Εδώ οι άνθρωποι δεν ξέρουν ότι το Ισλάμ είναι θρησκεία. Εγώ μιλούσα για θρησκείες και αυτοί μου έλεγαν ότι είναι έθνος το Ισλάμ και με τιμώρησαν και με 30 χιλιάδες ευρώ πρόστιμο. Για να καταλάβετε ποιους επιλέγετε στη δικαιοσύνη. Ο κατά δήλωσή του, λοιπόν, αργόμισθος -το είπε ο άνθρωπος, «εγώ δεν δουλεύω, αλλά πληρώνομαι»-, ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή στα εβδομήντα του -δεν ξέρω πόσο-, που δεν ξέρει τα βασικά της τηλεόρασης, θα ελέγχει εμένα. Ο πρόεδρος που δεν τηρεί τον νόμο για τις δημοσκοπήσεις, όπως ομολόγησε ο ίδιος, ο οποίος κατήργησε, λέει, άτυπα το ΕΣΡ τον νόμο αυτόν διότι λέει «δεν ελέγχουμε» και αντί να τον τραβήξουμε από το αυτί -το επαναλαμβάνω- και να του πούμε: «Έλα εδώ. Τι κάνεις;» Τι να πω; Ξέρω εγώ! Δεν ξέρω. Δεν θα πω τι κάνει το ΕΣΡ. Θα πω όμως το εξής: Εγώ ως Βελόπουλος τα λάθη μου έμαθα να τα πληρώνω. Η Ελληνική Λύση τα λάθη της θα τα πληρώσει, όποια και αν είναι αυτά. όμως, κάνω έκκληση στον Πρωθυπουργό. Θα ζητήσω προσωπική συνάντηση μαζί του γιατί δεν πάει άλλο, για να του θέσω το θέμα του ΕΣΡ. Αποφεύγει επιμελώς να δώσει λύση. Δεν μπορεί -ακούστε- με βάση το πρόγραμμα της Ελληνικής Λύσης που είναι κατατεθειμένο στον Άρειο Πάγο να λέμε ότι η πρότασή μας είναι τα ακατοίκητα νησιά. Είναι η άποψή μας. Μπορεί να διαφωνείτε. Λέμε όμως με δομές ανθρώπινες με παροχές κανονικές. Με τιμωρούν και γι' αυτό. Ο Άρειος Πάγος δέχτηκε το πρόγραμμά μου και αυτοί με τιμωρούν για ρητορική μίσους! Για να καταλάβετε τι εξουσία δώσατε σε πολύ μικρούς τύπους, οι οποίοι νομίζουν ότι είναι θεοί. Και σταματώ εδώ για να μην σας κουράσω περισσότερο. Θα σας πω όμως το εξής: Εμείς προσφύγαμε και στο Σ.τ.Ε.. Κάνω έκκληση προς τους ανθρώπους του Σ.τ.Ε., γιατί υπάρχουν έντιμοι δικαστές, να αποφασίσουν τα νόμιμα, να αποφασίσουν τα σωστά, τα ηθικά και τα νόμιμα, να μην πάρουν εντολή από κανέναν και αλλάξουν τη νόμιμη απόφαση που αφορά το δίκαιο των καναλιών, των επιχειρήσεων. Σας είπα πως για μένα είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουν κάποιοι ότι τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Και θα καταθέσω στα Πρακτικά για ακόμη μια φορά -και θα ζητήσω και με έγγραφο στον Πρωθυπουργό- όλες αυτές τις τιμωρίες των καναλιών από έναν άνθρωπο ο όποιος δεν καταλαβαίνει ότι στερεί το ψωμί από τα παιδιά κάποιων ανθρώπων, όχι τα δικά μου, γιατί εγώ μπορώ να φύγω, να κλείσω τις εταιρείες μου και να πάω στο εξωτερικό. Μπορώ να το κάνω, είμαι ικανός και γι' αυτό, να τις κλείσω. Υπάρχουν όμως πεντακόσιοι εργαζόμενοι. Δεν τον νοιάζει, δεν τον αφορά τον κύριο πραγματικά και ενοχλούμαι. Η απόδειξη αυτού που λέω, κύριε Τσιάρα, είναι ότι τα δύο μέλη που μπήκαν εσχάτως συνεχώς απουσιάζουν από ψηφοφορίες, αντιδρούν. Είναι όμως δύο. Οι άλλοι είναι η παρεΐτσα, η ομαδούλα. Για να μην πω συμμορία, λέω ομαδούλα. Οι δύο που πήγαν τελευταία δεν αντέχουν την αδικία και αποχωρούν. Δεν είναι εκεί στις αποφάσεις. Τι χρείαν έχουμε περισσότερων στοιχείων για να αποδείξουμε ότι οι άνθρωποι είναι ανίκανοι, δεν είναι αδέκαστοι και κυρίως είναι άδικοι. Όπως έλεγε, κύριε Υπουργέ, και ο Αριστοτέλης, «σε τίποτα δεν διαφέρει το να μην υπάρχουν νόμοι από το να μην εφαρμόζονται οι νόμοι». Το ΕΣΡ δεν εφαρμόζει κανέναν νόμο ή εφαρμόζει τον νόμο αλά καρτ, όπως βολεύει στο σύστημα. Εμείς, λοιπόν, είμαστε απέναντι στο σύστημα. Εδώ έχω τις προτάσεις μας, κύριε Υπουργέ. Σας είχαμε καταθέσει τις προτάσεις μας για τη δικαιοσύνη πολλαπλώς. Επιμένουμε ότι τους ανώτατους δικαστές, αλλά και τους δικαστές, πρέπει να τους ελέγχουν -εντός εισαγωγικών-, να τους προωθούν, να τους εκλέγουν, να τους επιλέγουν οι ίδιοι οι δικαστές, οι ίδιοι άνθρωποι που είναι μέσα στη δικαιοσύνη, χωρίς κομματική πίεση, χωρίς κριτήρια, αν θέλετε, κομματικά ή προσωπικά συμφέροντα. Πρέπει να είναι μία διαδικασία διαφανής. Δεν πάει άλλο αυτό το σκοτάδι. Δεν γίνεται. Και κλείνοντας ένα μήνυμα σε όλους τους Έλληνες για τον αστυνομικό που συνέλαβαν χθες την Τουρκία: Πρέπει κάποιοι να καταλάβουν ότι όσοι μεταβαίνουν στα Σκόπια, όσοι μεταβαίνουν στη Βουλγαρία, όσοι μεταβαίνουν στην Τουρκία ή στη κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο μας να ξέρουν ένα πράγμα ότι βοηθούν άλλες οικονομίες, ότι βοηθούν άλλους λαούς και όχι την πατρίδα, την εντόπια παραγωγή. Να ξέρουν επίσης όσοι πάνε στην Τουρκία για τουριστικούς λόγους ότι είναι πολύ πιθανό να βρεθούν με χειροπέδες για κάποια ασήμαντη αφορμή. Να ξέρουν επίσης ότι όσοι αγοράζουν είδη καπνιστού, οινοπνευματώδη ενισχύουν μέσω του ειδικού φόρου κατανάλωσης το Ταμείο Υποστήριξης της Αμυντικής Βιομηχανίας της Τουρκίας, δηλαδή του όπλου, της σφαίρας που θα σκοτώσει το παιδί του, που θα σκοτώσει τον ίδιο. Μέσω αυτού του ταμείου χρηματοδοτούνται όλα τα οπλικά συστήματα της Τουρκίας. Ας καταλάβουν, λοιπόν, οι Έλληνες. Κανένα ευρώ στην Τουρκία, κανένα ευρώ στα Κατεχόμενα, κανένα ευρώ σε εχθρούς της Ελλάδος. Μόνο έτσι, με πρωτοβουλίες των Eλλήνων θα μπορέσουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα. Αν περιμένουμε από την όποια κυβέρνηση, τότε θα αποτύχουμε, όπως απέτυχε η Μεταπολίτευση. Δι' αυτού, λοιπόν, του λόγου κάνουμε μία έκκληση στους Έλληνες: Επιλέξτε ορθά, επιλέξτε σωστά, επιλέξτε αντικειμενικά, επιλέξτε ελληνικά με βάση το πρόγραμμα και το σχέδιο της Ελληνικής Λύσης. Η ψήφος στην Ελληνική Λύση είναι στην Ελλάδα. Ψήφος στην Ελληνική Λύση είναι ψήφος στο αύριο. Ψήφος στην Ελληνική Λύση είναι το αύριο της χώρας. Εμείς μιλάμε για τους Έλληνες, την Ελλάδα και λέμε το εξής: Πρώτα η Ελλάδα, πρώτα οι Έλληνες. Όχι πρώτα όλοι οι άλλοι και μετά οι Έλληνες. Πρώτα η Ελλάδα. Πρώτα οι Έλληνες.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής ο κ. Κωνσταντίνος Σκανδαλίδης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι πάρα πολύ σύντομος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε φορά που μιλάμε για τη δικαιοσύνη θεωρώ ότι το Κοινοβούλιο οφείλει να σκύβει με τη μέγιστη δυνατή περίσκεψη και την πιο καθαρή ματιά σε ένα θεσμό συνταγματικά κατοχυρωμένο που ασκεί μια ανεξάρτητη εξουσία. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι είναι γεγονός ότι όσες προσπάθειες και να έγιναν στο παρελθόν, τις περισσότερες από τις οποίες έκανε η δική μας παράταξη, η οποία σε μια θητεία της ίδρυσε και την αντίστοιχη σχολή, τα προβλήματα παραμένουν πολλά και παρά τη σωρεία των δικαστών με συνείδηση του ρόλου και της λειτουργίας τους οξύνονται και πολλαπλασιάζονται διαρκώς. Ιδιαίτερα πολλαπλασιάζονται στη σημερινή εποχή όπου όλες οι τεκτονικές αλλαγές, που γεμίζουν ανασφάλεια, αβεβαιότητα και φόβο τους πολίτες, καθιστούν την αντιμετώπιση των προβλημάτων παραβατικότητας, ανομίας, εγκλημάτων κατεπείγουσας προτεραιότητας. Το φαινόμενο σήμερα μεγαλώνει και πρέπει να παραδεχτούμε εδώ στο Κοινοβούλιο ότι οι αλλαγές που συντελούνται στον θεσμό, που επαναλαμβάνω τις περισσότερες από τις οποίες τις έκανε η δική μας παράταξη, είναι βραδύτερες από τις αλλαγές που απαιτούν οι περιστάσεις και αυτό είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο, πολύ σημαντικό θέμα. Δεν είναι τυχαίο ότι στη συνταγματική Αναθεώρηση του 2019 προτείναμε την αναβάθμιση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου σε ένα συμβούλιο υψηλής στάθμης με μια γενναία τροποποίηση της ισχύουσας διάταξης. Θέλαμε να απαντήσουμε με τρόπο πιο ριζικό στο κεντρικό αίσθημα των πολιτών που συνεχώς τροφοδοτείται εν πολλοίς από το έλλειμμα εμπιστοσύνης του θεσμού με βάση τον τρόπο που δικάζονται, εξετάζονται, αξιολογούνται και αποφασίζονται τα προβλήματα που έχουν σε σχέση με τη δικαιοσύνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια πολυεπίπεδη μεταρρύθμιση στον χώρο αυτό σημαίνει ουσιαστικά πέντε πράγματα, κατά τη γνώμη μας: Πρώτον, ο εκσυγχρονισμός της βασικής νομοθεσίας, η υπόθεση, δηλαδή, των κωδίκων, η οποία ουσιαστικά οδηγεί στην ποιοτική βελτίωση της απόδοσης της δικαιοσύνης, στην κατάργηση της πολυνομίας, στη δυνατότητα οι αποφάσεις να παίρνονται με πιο καθαρά κριτήρια. Δεύτερον, οι εναλλακτικές μορφές επίλυσης διαφορών. Μιλάμε για τη διαμεσολάβηση, που ουσιαστικά απαλλάσσει από το πολυάριθμο και ανεκτέλεστο των δικαστικών υποθέσεων, αποσυμφορίζει ουσιαστικά τα δικαστήρια και τη δυνατότητα που έχουν, άρα, να παίξουν πιο σημαντικό ρόλο και πιο καθαρό στο κράτος δικαίου. Τρίτον, η ηλεκτρονική δικαιοσύνη όπου χτυπάμε τη γραφειοκρατία με έναν επιτέλους αποτελεσματικό τρόπο. Τέταρτον, η δικαστική εκπαίδευση, επιμόρφωση, αξιολόγηση, που είναι η ποιοτική αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού. Και, πέμπτον, ένας νέος δικαστικός χάρτης με μια ανατροπή, αλλαγή χωροταξική και θεματική ανακατανομή των δικαστηρίων, έτσι ώστε να γίνουν σε σημερινές συνθήκες πιο αποτελεσματικά και να παίρνουν πιο γρήγορα και πιο ουσιαστικά τις αποφάσεις. Είναι πέντε πολύ συγκεκριμένοι άξονες που απαιτούν ένα συνεκτικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων. Ό,τι συμβάλλει γενικά ή ειδικά χωρίς να συνοδεύεται από αρνητικές διατάξεις που αναιρούν το περιεχόμενο αυτής της μεταρρύθμισης το θεωρούμε θετικό και το υπερψηφίζουμε. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, που φέρνει σήμερα η Κυβέρνηση εντάσσεται στον άξονα της δικαστικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης και αξιολόγησης, δεν τροποποιεί απλά, αλλά ουσιαστικά αντικαθιστά τον υπάρχοντα νόμο, δεν τον τροποποιεί απλά, έχει θετικά σημεία και για αυτό και η θέση μας είναι θετική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών είναι ένα σχολείο επιλογής, εξειδίκευσης, επιμόρφωσης και αξιολόγησης με στόχο ένα δικαστικό σώμα υψηλής στάθμης, σύγχρονης εκπαίδευσης και λειτουργίας. Όσον αφορά στην επιλογή, στον τρόπο που γίνεται επιλογή, έχει κάνει και η εισηγήτριά μας την παρατήρηση σε ό,τι αφορά στον διαγωνισμό κ.λπ. ότι πρέπει να γίνεται με αξιοκρατικά κριτήρια και προφανώς να μην εμφιλοχωρεί η αμφιβολία ότι η συνέντευξη με το μεγάλο ποσοστό που δίνεται σε αυτή μπορεί να αλλοιώσει τα πραγματικά γεγονότα της γνωστικής, ας πούμε, δυνατότητας που έχουν οι υποψήφιοι. Σε ό,τι αφορά την εξειδίκευση, είναι η κλαδική κατανομή, είναι αυτό που χρειάζεται να γίνει με ξεχωριστά σώματα σε κάθε επίπεδο που έχουν σχέση με ξεχωριστές δικαστικές υποθέσεις. Δηλαδή, δεν μπορεί να μην υπάρχει μια διαδικασία κάποιας ειδικής μεταχείρισης από συγκεκριμένους ειδικούς για τα θέματα του πόθεν έσχες, παραδείγματος χάριν, ή τα θέματα του οικονομικού εγκλήματος ή άλλα θέματα. Έχει γίνει μια κάποια εξειδίκευση, αλλά δεν αρκεί. Όσον αφορά την επιμόρφωση, όταν όλα τρέχουν με την ταχύτητα αστραπής, οι δημόσιοι λειτουργοί είναι οι πρώτοι οι οποίοι πρέπει να γίνονται γνώστες των θεμάτων και των διαδικασιών, έτσι ώστε να μπορούν να συμβαδίζουν με την εποχή μας. Και, τέλος, η αξιολόγηση σημαίνει να γίνεται ουσιαστικά και όχι τυπικά, έτσι ώστε να υπάρχουν ανεξάρτητοι, πραγματικά ανεξάρτητοι δικαστές. Όλα αυτά τα θέματα, προφανώς, αποτελούν αντικείμενο της σημερινής πρότασης, της κυβερνητικής. Εμείς πιστεύουμε ότι είναι επείγουσα ανάγκη η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών να λειτουργεί με αξιοκρατικό και αποδοτικό τρόπο, με το καλύτερο εκπαιδευτικό προσωπικό, με το βέλτιστο πρόγραμμα σπουδών για τους νέους δικαστές και εισαγγελείς. Το κράτος δικαίου, δυστυχώς, στη χώρα μας εξακολουθεί παρά τα βήματα που έγιναν να είναι ζητούμενο και εδώ θα πρέπει να υπάρχει, επειδή αφορά μια πραγματικά ανεξάρτητη εξουσία, και μια πολύ συγκεκριμένη συναινετική και ουσιαστική μέσα από συστηματικό διάλογο, μέσα από τις διαδικασίες του Κοινοβουλίου, κατοχύρωση αυτής της τεράστιας υπόθεσης που αφορά τη δημοκρατία μας. Εμείς ψηφίζουμε την κυβερνητική πρόταση και ελπίζουμε κάποτε το συνολικότερο μεταρρυθμιστικό σχέδιο να συμπεριλάβει και τους πέντε τομείς που προανέφερα με έναν συνεκτικό τρόπο, έτσι ώστε πραγματικά να γίνει μια ριζική αλλαγή που θα βοηθήσει στην πιο γρήγορη αντιμετώπιση αυτών των μεγάλων προβλημάτων.
Ευχαριστώ θερμά τον κ. Σκανδαλίδη και για την περιεκτικότητα της τοποθέτησής του. Εδώ ισχύει απόλυτα το «ουκ εν τω πολλώ το ευ, αλλ' εν τω ευ το πολύ». Και συνεχίζουμε μπαίνοντας στον κατάλογο των Βουλευτών συναδέλφων με τον κ. Παναγή Καππάτο, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, κύριε Καππάτο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν ξεκινήσω την ομιλία μου για το νομοσχέδιο ακούγοντας τον κ. Βελόπουλο, τον Αρχηγό της Ελληνικής Λύσης, θα ήθελα να σταθώ σε ένα σημείο της αρχής του λόγου του. Είπε: «Δεν υπάρχει δικαιοσύνη». Είναι βαριά κουβέντα, πολύ βαριά κουβέντα να ακούγεται από πολιτικό Αρχηγό στην Αίθουσα της δημοκρατίας, στο σαλόνι της δημοκρατίας που είναι το ελληνικό Κοινοβούλιο. Οι τρεις άξονες της δημοκρατίας στη χώρα μας, μία εκ των τριών πυλώνων της δημοκρατίας είναι η δικαστική εξουσία, η ανεξάρτητη δικαστική εξουσία. Δεν μπορεί, λοιπόν, αυτή τη δικαστική εξουσία να έρχεται και να την ισοπεδώνει ουσιαστικά με τη φράση αυτή ότι «δεν υπάρχει δικαιοσύνη» ο Αρχηγός, μάλιστα, ενός πολιτικού κόμματος. Και έχω δύο παρατηρήσεις πάνω σε αυτό. Δεν μπορεί να ακούγεται διότι έξω στα δικαστήρια είναι ο κόσμος, ο απλός κόσμος, ο οποίος παλεύει για το προσωπικό του δίκιο, παλεύει για τη δική του δημοκρατία στους δικαστές. Και επιτρέψτε μου, επειδή τυγχάνει να είμαι νομικός και μαχόμενος δικηγόρος τριάντα δύο χρόνια, να γνωρίζω ότι υπάρχει δικαιοσύνη, υπάρχει δικαστικό σύστημα, με όποια, προβλήματα, αν θέλετε, που υπάρχουν σε αυτό. Άρα μπορούμε να συζητήσουμε για προβλήματα, αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Νομίζω ότι ήταν μια βαριά κουβέντα, η οποία δεν έπρεπε να ακουστεί στο ελληνικό Κοινοβούλιο με τον τρόπο αυτό. (Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ' Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ). Έρχομαι στο σημερινό νομοσχέδιο και πριν ξεκινήσω πάλι για το νομοσχέδιο θα ήθελα να σχολιάσω την τροπολογία, την υποχρεωτικότητα της φοίτησης στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό σχολείο και στο γυμνάσιο. Για εκείνον που έχει την επιμέλεια ή την πραγματική φροντίδα του ανηλίκου και παραλείπει την εγγραφή ή την εποπτεία του ως προς την φοίτησή του προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι δύο έτη και χρηματική ποινή. Πρόκειται για ρύθμιση, που επιβάλλεται από μία διπλή αναγκαιότητα: Από τη μία πλευρά, την προστασία του συνόλου του πληθυσμού από τη διασπορά του κορωνοϊού και από την άλλη, τη διασφάλιση του δικαιώματος της πρόσβασης των παιδιών στην εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς. Δεν μιλάμε, επομένως, για την υποχρέωση μόνο των γονέων να παρακολουθούν την απρόσκοπτη φοίτηση των παιδιών τους στο σχολείο. Μιλάμε, ταυτόχρονα, για το δικαίωμα των παιδιών στην παιδεία, στη μόρφωση και την πρόσβαση στα σχολεία και τις σχολικές αίθουσες, την κοινωνικοποίησή τους και όχι την αποξένωσή τους από το φυσικό περιβάλλον τους, που μια τέτοια αποξένωση μόνο προβλήματα θα προκαλέσει στην ψυχική προσωπικότητα των παιδιών. Είναι ένα δικαίωμα που η οργανωμένη πολιτεία έχει χρέος να διαφυλάξει και το πράττει με τη σημερινή τροπολογία. Με δεδομένα τα παραπάνω, δεν βρίσκω κάποια εύλογη ένσταση στο περιεχόμενο της τροπολογίας την οποία και υποδεχόμαστε θετικά. Εισέρχομαι τώρα στο κύριο μέρος της εισήγησής μου, που αφορά στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Όταν το 1994 ιδρυόταν η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και έναν χρόνο αργότερα υποδεχόταν τους πρώτους σπουδαστές της, ήταν πραγματικά μια σπουδαία στιγμή για την οργάνωση και τη θεσμική λειτουργία της ελληνικής δικαιοσύνης. Πώς, άλλωστε, θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, όταν η ανάγκη στελέχωσης του δικαστικού κλάδου απαιτούσε την εκπαίδευση και κατάρτιση ενός υψηλού επιπέδου δικαστικών λειτουργών; Είναι, μάλιστα, η ίδια η πραγματικότητα που επιβεβαιώνει την επιτυχημένη λειτουργία της σχολής έως και σήμερα. Είκοσι έξι σειρές σπουδαστών έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και υπηρετούν ως δικαστικοί λειτουργοί στα δικαστήρια και τις εισαγγελίες της χώρας. Την ίδια στιγμή, ένας σημαντικός αριθμός εν ενεργεία δικαστικών λειτουργών έχει παρακολουθήσει επιτυχώς μια σειρά επιμορφωτικών σεμιναρίων σε κρίσιμα, επίκαιρα νομικά ζητήματα, αλλά και θεματικές ευρύτερου ενδιαφέροντος, που εμπίπτουν στη φύση του δικαστικού λειτουργήματος. Σήμερα, είκοσι επτά χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου που έθετε τη σχολή σε λειτουργία, μια σειρά αντικειμενικών δεδομένων μάς κατευθύνει στο να ενισχύσουμε τον εκπαιδευτικό και επιμορφωτικό χαρακτήρα της Σχολής των Δικαστικών Λειτουργών. Το πρώτο δεδομένο αφορά στη λειτουργία του ίδιου του θεσμού της δικαιοσύνης. Οι σημαντικές καθυστερήσεις κατά τη διαδικασία απονομής της, καθώς και τα προβλήματα που έχουμε αναδείξει ως παθογένειες και για τα οποία έχουμε κληθεί να νομοθετήσουμε, δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών για τη σημασία της εκπαίδευσης των δικαστικών λειτουργών στην κατεύθυνση της άμβλυνσης αυτών των δυσλειτουργιών. Το δεύτερο δεδομένο συνδέεται με τις στάσεις που η σύγχρονη ψηφιακή εποχή επιβάλλει στον τρόπο οργάνωσης της δικαιοσύνης. Στο κατώφλι του 2022, την εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης και της ψηφιοποίησης σειράς τομέων της δημόσιας διοίκησης, της επαγγελματικής μας ζωής και της καθημερινότητάς μας, είναι προφανές ότι οι συνθήκες ζωής συγκριτικά με εκείνες του 1994 διαφέρουν σημαντικά. Αυτή η απόσταση δεν μπορεί παρά να επηρεάζει και τον τρόπο οργάνωσης της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών. Τόσο ο μετασχηματισμός του τρόπου με τον οποίο οργανώνεται η κοινωνία μας, όσο και οι ανάγκες που γεννά η ψηφιακή αλλαγή, υποχρεώνουν τον σύγχρονο δικαστικό λειτουργό να προσαρμοστεί στην εν λόγω μεταβολή. Το τρίτο δεδομένο βρίσκεται σε ευθεία σύνδεση με τα δύο προηγούμενα και πρόκειται για την οργάνωση της ίδιας της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών. Η ψηφιακή εποχή που ήδη διανύουμε, επιβάλλει την κατάρτιση προγραμμάτων σπουδών προσαρμοσμένων σε εκείνη, αλλά και τον σχεδιασμό ενός σύγχρονου οργανογράμματος, ικανού να υποστηρίξει τις αυξημένες εκπαιδευτικές ανάγκες. Τόσο η διοικητική οργάνωση της σχολής όσο και η διαδικασία επιλογής εκπαιδευομένων ή εν ενεργεία λειτουργών προς επιμόρφωση είναι διαστάσεις που το παρόν σχέδιο νόμου επηρεάζει στην κατεύθυνση και τη λογική που μόλις περιέγραψα. Η ένταξη χρηματοδότησης της σχολής στο Ταμείο Ανάκαμψης και η παρακολούθηση του νομοθετικού έργου της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πρωτοβουλίες, που υιοθετούνται στο σχέδιο νόμου που ψηφίζουμε σήμερα. Ο εξορθολογισμός, ακόμη, της εξεταστέας ύλης και του εισαγωγικού διαγωνισμού συνολικά, η πρόβλεψη τακτικών υποχρεωτικών προγραμμάτων επιμόρφωσης για όλους τους δικαστικούς λειτουργούς μέχρι και το βαθμό του εφέτη, καθώς και η επέκταση των διεθνών συνεργασιών της σχολής είναι σημαντικές παρεμβάσεις με ιδιαίτερη προστιθέμενη αξία. Η εισαγωγή, τέλος, της νέας ρύθμισης που αφορά στην εκπαίδευση του διδακτικού προσωπικού είναι το αποτέλεσμα της συστηματικής παρακολούθησης των διεθνών και ευρωπαϊκών καλών πρακτικών. Πρόκειται για μοντέλα, που συστήνουν στους διδάσκοντες περιγράμματα και μεθόδους μεγιστοποίησης του εκπαιδευτικού αποτυπώματος. Η εμπειρία της πανδημίας του κορωνοϊού ανέδειξε την αναγκαιότητα ανάπτυξης τέτοιου είδους προγραμμάτων που μόνο να προσθέσουν μπορούν στην εκπαιδευτική αποστολή της σχολής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνω την εισήγησή μου με μια αναφορά στην πρόσφατη ψήφιση του νομοσχεδίου σχετικά με τη λειτουργία της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και κάνω αυτή την αναφορά, για να καταδείξω πόσο σημαντικά είναι για εμάς η στήριξη και ο εκσυγχρονισμός των εκπαιδευτικών θεσμών, που εντάσσονται στην ευρύτερη λογική των παραγωγικών σχολών. Η εκπαίδευση και η επιμόρφωση των δικαστικών λειτουργών, ακριβώς όπως εκείνη των επιτελικών στελεχών της δημόσιας διοίκησης, περνά μέσα από τη διαμόρφωση ενός πλήρους συνεκτικού και σύγχρονου πλαισίου οργάνωσης των αντίστοιχων εθνικών σχολών. Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ. Στην περίπτωση της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών ακολουθούμε το πρόσφατο παράδειγμα επιτυχίας της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης. Η εξωστρέφεια, οι διεθνείς συνεργασίες, τα επικαιροποιημένα προγράμματα σπουδών και οι αναμορφωμένες διαδικασίες των εισαγωγικών εξετάσεων είναι κοινά χαρακτηριστικά που επιβεβαιώνουν την πρόθεσή μας να στηρίξουμε τη λειτουργία και τον εκσυγχρονισμό των θεσμών της δικαιοσύνης και της δημόσιας διοίκησης. Η πρόθεσή μας δεν αποδεικνύεται μόνον στο παρόν σχέδιο νόμου, αλλά συνολικά με την παρέμβασή μας σε μια σειρά προβλημάτων που ο θεσμός της δικαιοσύνης αντιμετωπίζει. Οι τομές, άλλωστε, για τις οποίες έχουμε ήδη νομοθετήσει από το καλοκαίρι του 2019 μέχρι και σήμερα, επιβεβαιώνουν την πρόθεσή μας αυτή. Από την κωδικοποίηση της νομοθεσίας και το νόμο για τη διαμεσολάβηση μέχρι τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και το οικογενειακό δίκαιο, αντιλαμβανόμαστε το εύρος των μεταρρυθμίσεων που έχουμε εισαγάγει ως Πλειοψηφία. Το σημερινό σχέδιο νόμου εντάσσεται, επομένως, σε μια συνολική φιλοσοφία που έχουμε υιοθετήσει και που επιτρέπει στον ευαίσθητο θεσμό της δικαιοσύνης να προχωρήσει πολλά βήματα μπροστά. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Καππάτο. Μέχρι να ετοιμαστεί το Βήμα, θα δώσω τον λόγο στον κ. Ιωάννη Βρούτση, τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας.
Μετά από δύο, κύριε Πρόεδρε, να μιλήσουν πρώτα οι δύο Βουλευτές.
Μετά από δύο μου είπατε; Νόμιζα ότι θέλατε για δύο λεπτά, συγγνώμη. Μετά από δύο θα έχουμε θέμα, θα μιλήσει ο Υφυπουργός, συνεννοηθείτε. Έχω τον κ. Παπαηλιού από τον ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Καμίνη και μετά μπορείτε…
Όχι, μετά από έναν ομιλητή…
Όχι, από δύο. Θα συμφωνήσουμε. Παρακαλώ.
Δεν κατάλαβα τι συνεννόηση έγινε, αλλά επειδή είμαι και στην εξεταστική επιτροπή…
Θα μιλήσετε κανονικά, κύριε Καμίνη, να ετοιμάζεστε. Μετά τον κ. Παπαηλιού είστε, κανονικά. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Παπαηλιού από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το υπό κρίση νομοσχέδιο αφορά στην αναμόρφωση ή μάλλον στην τροποποίηση του θεσμικού πλαισίου για την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών. Από τα επιμέρους στοιχεία, τα οποία συγκροτούν και διαμορφώνουν την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, προκύπτει και το πρόσωπο του δικαστή που επιδιώκεται να αναδειχθεί, αλλά και η σχέση του δικαστή με την εκτελεστική εξουσία κατά την άσκηση του δικαιοδοτικού έργου του. Η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, αλλά και η αμεροληψία των δικαστών είναι κομβικής σημασίας για την εύρυθμη λειτουργία του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας. Η αξιοπιστία της, η αξιοπιστία των αποφάσεών της και η εξ αυτής εμπιστοσύνη των πολιτών προς αυτές αποτελούν όρους που πρέπει να ενισχύονται συνεχώς. Η προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των δικαστών αποτελούν τη βάση της δικαστικής ανεξαρτησίας. Σε αυτό το πλαίσιο οι δικαστικοί λειτουργοί εκτός από υψηλή νομική συγκρότηση χρειάζεται να διαθέτουν ευρύτερη παιδεία, κοινωνικές παραστάσεις, κοινωνική εμπειρία, ανεξαρτησία γνώμης, ανεπτυγμένη κριτική ικανότητα, επίγνωση -όχι απλά γνώση- της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, αλλά και της διεθνούς πραγματικότητας, ώστε να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της κοινωνίας και του σύγχρονου κόσμου. Οι καταιγιστικές εξελίξεις όσον αφορά την τεχνολογία, τις οικονομικές αλλαγές στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, τις κοινωνικές διεργασίες και διαμορφώσεις προϋποθέτουν εκ μέρους των δικαστικών λειτουργών ευρύτητα πνεύματος, παραστάσεις της πραγματικής ζωής, γενικότερες γνώσεις και βέβαια, ανεξάρτητο και ελεύθερο πνεύμα. Οι νομικές γνώσεις μόνες και η εξειδικευμένη γνώση δεν αρκούν. Η πρόσβαση στη γενική παιδεία είναι απαραίτητη. Δεν αρκεί οι δικαστές να είναι ένα είδος τεχνοκρατών της εφαρμογής του δικαίου. Επιπλέον δε, δεν πρέπει να εργαλειοποιούνται προς την κατεύθυνση της χειραγώγησής τους από την εκτελεστική εξουσία. Η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών πρέπει να έχει ως αποστολή την εκπαίδευση και τη διαρκή κατάρτιση και επιμόρφωση των δικαστικών λειτουργών που θα αναπτύσσουν αυτά τα χαρακτηριστικά. Η λειτουργία της σχολής συνδέεται με την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Αυτό αφορά και τις εξετάσεις για την εισαγωγή σε αυτή, το περιεχόμενο σπουδών, τον τρόπο βαθμολόγησης, ακόμη και τις προϋποθέσεις ένταξης των αποφοίτων στο δικαστικό σώμα, ή την επιλογή αυτών που θα μετάσχουν στα προγράμματα επιμόρφωσης. Οι παρατηρήσεις των δικαστικών ενώσεων είναι ουσιαστικής σημασίας και πρέπει ή έπρεπε να ληφθούν υπ' όψιν, προκειμένου να υπάρχει διαφανής και δημοκρατική νομοθετική διαδικασία, διαδικασία που από την αρχή της κυβερνητικής νομοθετικής πρωτοβουλίας ήταν προβληματική, αφού οι δικαστικές ενώσεις είχαν αποκλειστεί από τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή. Η απολύτως αναγκαία και ουσιαστικής σημασίας για το δικαστικό λειτούργημα διαρκής επιμόρφωση και αξιολόγηση των λειτουργών της δικαιοσύνης ρυθμίζεται με το νομοσχέδιο με τρόπο -θα έλεγα- προβληματικό και ακραία παρεμβατικό για την ανεξαρτησία του θεσμού. Αυτό το γενικότερο πλαίσιο εξειδικεύεται -ανάλογα ή όχι- με ρυθμίσεις που άλλες φορές ανταποκρίνονται στην παραπάνω περιγραφείσα αποστολή του δικαστή και άλλες όχι. Ειδικότερα, ενώ αρχικά αυξάνεται ο συντελεστής βαρύτητας από «0,5» σε «1», ως προς την κατοχή ενός ευρέος φάσματος γνώσεων πέραν της στενής νομικής κατάρτισης, στη συνέχεια αντικαθίσταται το αντικείμενο της «γενικής παιδείας» με εκείνο της «γενικής νομικής παιδείας». Αυτό προσκρούει στην ανάγκη διαμόρφωσης δικαστών με ευρύτερο πεδίο γνώσεων και αντίληψη της πραγματικής ζωής. Τίθεται ανώτατο ηλικιακό όριο συμμετοχής στον διαγωνισμό για την εισαγωγή στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών τα σαράντα έτη, άκρως προβληματική διάταξη για πολλούς λόγους. Αρχικά, αποτελεί κοινό τόπο ότι ο δικαστικός λειτουργός δεν πρέπει απλά να κατέχει νομικές γνώσεις, αλλά να έχει εμπειρία επαγγελματική και κοινωνική, δηλαδή να έχει αναπτύξει την ικανότητα να διαχειρίζεται περίπλοκες καταστάσεις όχι μόνο από νομική άποψη. Είναι, άλλωστε, γεγονός ότι μάχιμος δικηγόρος με εμπειρίες μπορεί να γίνει κάποιος μετά την ηλικία των τριάντα, τριάντα πέντε ετών, αν συνυπολογιστούν τα αναγκαία έτη σπουδών στη νομική σχολή, αλλά και το μεταπτυχιακό στάδιο. Αυτούς τους μάχιμους δικηγόρους με πολυετή εμπειρία στα δικαστήρια και σε μία παραγωγική ηλικία αποκλείει αυτή η διάταξη, η οποία βρίσκεται μακριά και από την ευρωπαϊκή πρακτική που καταργεί το ανώτατο όριο και επιβάλλει υψηλότερο κατώτερο όριο εισαγωγής. Τίθεται ως αυτοτελές προαπαιτούμενο η επιτυχής εξέταση επί ξένης γλώσσας και μάλιστα, πριν καν αξιολογηθούν οι υποψήφιοι επί νομικών θεμάτων. Είναι αυτονόητο ότι οφείλουν οι υποψήφιοι να γνωρίζουν τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα, αλλά αυτό θα έπρεπε να αξιολογείται σε δεύτερο στάδιο, δηλαδή μετά την εξέτασή τους σε νομικά θέματα. Αλλάζει ο τρόπος βαθμολόγησης των υποψηφίων και συγκεκριμένα ενισχύεται ο συντελεστής βαρύτητας για την προφορική εξέταση στο 30% από το 15% που ίσχυε μέχρι σήμερα. Η αλλαγή αυτή και προβληματίζει, αλλά και ενισχύει την καχυποψία για την αναγκαιότητά της. Με αυτή την ποσόστωση δεν ενισχύονται η διαφάνεια, η ισότητα και η αντικειμενικότητα, με συνέπεια τη διαμόρφωση ενός -θα έλεγα- αναξιοκρατικού πλαισίου κατά παράβαση της αρχής της αξιοκρατίας κατά τη διαδικασία των εξετάσεων. Είναι γνωστό ότι οι περισσότερες αδικίες, ενστάσεις, η εν γένει αμφισβήτηση προκύπτουν στις προφορικές εξετάσεις. Κύριε Υπουργέ, υπό την πίεση των πραγμάτων και των ισχυρών αντιρρήσεων τόσο των δικαστικών ενώσεων, αλλά και του συνόλου της Αντιπολίτευσης φαίνεται ότι θα κάνετε -γιατί δεν τις έχουμε δει ακόμη εγγράφως- αλλαγές σε συγκεκριμένες ρυθμίσεις που οδηγούν στη διαμόρφωση ενός προτύπου δικαστή, που δεν συνάδει με τις ανάγκες και τα δεδομένα της εποχής. Πάντως αυτές οι αλλαγές τις οποίες φαίνεται ότι θα προωθήσετε είναι καλοδεχούμενες. Και ένα τελευταίο ως προς τα προγράμματα επιμόρφωσης για τους εν ενεργεία δικαστικούς λειτουργούς. Φαίνεται ότι αποσύρεται το πιστοποιητικό ευδόκιμης παρακολούθησης, το οποίο δεν θα μπαίνει στον υπηρεσιακό φάκελο του δικαστή. Και αυτό διότι δεν πρέπει να συγχέεται η συμμετοχή σε ένα πρόγραμμα επιμόρφωσης με την αξιολόγηση. Το είχαν προτείνει οι δικαστικές ενώσεις, δεδομένου, μάλιστα, ότι η αξιολόγηση των δικαστών γίνεται τακτικά, ανά έτος και δεύτερον, ότι η αξιολόγηση αφορά το δικαιοδοτικό έργο τους. Σε αυτό αναφέρθηκε και η Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών με επιστολή της, η οποία, μάλιστα, αναφέρει ότι η συγκεκριμένη διάταξη που προωθούσατε -και φαίνεται ότι θα την αποσύρετε- είναι διάταξη η οποία υπεισέρχεται και επεμβαίνει στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Συνεπώς θα έλεγα ότι με αυτές τις αλλαγές, τις οποίες φαίνεται ότι θα προωθήσετε, γίνεται μία βελτίωση των πραγμάτων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ακόμη ισχυρές ενστάσεις, οι οποίες αν εισακούονταν θα μπορούσαν να διαμορφώσουν ένα υπόδειγμα, ένα πρότυπο δικαστή διαφορετικό από αυτό που είναι γνωστό μέχρι σήμερα. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Να ενημερώσω ότι τώρα θα μιλήσει ο κ. Καμίνης από το Κίνημα Αλλαγής, στη συνέχεια ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, μέχρι να καθαριστεί το Βήμα, για να καταθέσω νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Ναι, βεβαίως. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να καταθέσουμε τις νομοτεχνικές βελτιώσεις -σχετικά έγκαιρα αυτή τη φορά, αυτό είναι το σημαντικό- και να σας πω ότι μεταξύ αυτών είναι και η αλλαγή των ποσοστών που υπάρχουν στη γραπτή και στην προφορική δοκιμασία, που πλέον για να μην είναι τόσο μεγάλο το ένα ποσοστό, όπως διατυπώθηκε και από τους συναδέλφους και από τις δικαστικές ενώσεις, αλλά για να έχει πραγματικά αξία η προφορική εξέταση, η προφορική διαδικασία, διαμορφώνονται τα ποσοστά 75% για τα γραπτά και 25% για τα προφορικά. Παρακαλώ, καταθέτω τις νομοτεχνικές βελτιώσεις για τα Πρακτικά.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Έλεγα, λοιπόν, ότι μετά τον κ. Καμίνη που θα μιλήσει τώρα, θα πάρει τον λόγο ο κ. Βρούτσης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης κ. Χήτας. Δεν θέλω να παρεξηγηθείτε που βάζω δύο μαζί. Ο κ. Χήτας ως ομιλητής έχει μισό χρόνο. Μετά είναι ο κ. Κούβελας και μετά ο κύριος Υφυπουργός. Τον λόγο, λοιπόν, έχει τώρα ο κ. Γεώργιος Καμίνης από το Κίνημα Αλλαγής.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, μετά τον κύριο Υφυπουργό να πάρω τον λόγο εγώ ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Βεβαίως, κύριε Ξανθόπουλε. Γιατί όχι;
Ή μπορείτε να μου δώσετε τον λόγο, αφού μιλήσει ένας συνάδελφος. Ας μεσολαβήσει συνάδελφος μετά τον κύριο Υπουργό και μετά εγώ.
Ωραία, κύριε Ξανθόπουλε. Ορίστε, κύριε Καμίνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η Εθνική Σχολή Δικαστών ιδρύθηκε το 1994 από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ήταν μία ακόμη δομή αριστείας, όπου ο δόκιμος δικαστής, αφού είχε εισαχθεί με ένα σύστημα αξιοκρατικών και αντικειμενικών εξετάσεων, θα λάμβανε όλες εκείνες τις αναγκαίες γνώσεις και δεξιότητες, ώστε την επόμενη μέρα να μπορεί να απονέμει δικαιοσύνη σε κάθε βαθμό και σε κάθε δικαιοδοσία. Χρειαζόμαστε έναν άρτια εκπαιδευμένο και με υψηλό αίσθημα καθήκοντος δικαστή περισσότερο, θα έλεγα, από ό,τι σε άλλες χώρες, γιατί στη δική μας χώρα, όπως και σε κάποιες άλλες ακόμα, ισχύει το σύστημα του διάχυτου ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων, γεγονός που σημαίνει ότι ο κάθε δικαστής, ακόμη και ο πιο απομακρυσμένος ειρηνοδίκης, έχει το δικαίωμα να εξετάζει τη συνταγματικότητα του νόμου και να μην εφαρμόζει το νομοθετικό κείμενο που έχει μπροστά του αν κρίνει ότι δεν συμμορφώνεται, δεν συμβαδίζει με το Σύνταγμα. Αυτή είναι μία εξαιρετική αρμοδιότητα έκτακτου χαρακτήρα, γιατί εάν εξαντλήσει όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, οδηγεί ουσιαστικά ή μπορεί να οδηγήσει στη ματαίωση της βούλησης του νομοθέτη. Πρέπει, λοιπόν, ο δικαστής ενώπιον του οποίου άγεται οποιαδήποτε υπόθεση να έχει στέρεες νομικές γνώσεις, τις οποίες βέβαια δε θα εμπεδώσει μόνο σε ένα πρόγραμμα δεκαέξι μηνών, αλλά και θα τις εμπλουτίσει στη συνέχεια με τη διαρκή επιμόρφωση. Ως προς την οργάνωση και τη λειτουργία της σχολής, παρατηρούμε στο νομοσχέδιο μια τάση συγκέντρωσης αρμοδιοτήτων στον γενικό διευθυντή με μία παράλληλη ενίσχυση των αρμοδιοτήτων των διευθυντών κατάρτισης και επιμόρφωσης που φτάνουν μέχρι και την άσκηση πειθαρχικής εξουσίας. Ως προς τη θεματική τού εισαγωγικού διαγωνισμού συζήτηση έχουν προκαλέσει, κυρίως, τρία ζητήματα: η μείωση του ορίου ηλικίας για τη συμμετοχή στον διαγωνισμό, η διακριτή εξέταση της αγγλικής γλώσσας και η επαύξηση του συντελεστή βαρύτητας της προφορικής δοκιμασίας στον τελικό βαθμό του υποψηφίου. Ως προς τη μείωση του ηλικιακού ορίου από τα σαράντα πέντε στα σαράντα ένα έτη μετά από τη διενέργεια δύο εισαγωγικών διαγωνισμών, υπάρχει το επιχείρημα ότι κάποιος που εισάγεται στο δικαστικό σώμα στα σαράντα πέντε δεν προλαβαίνει να σταδιοδρομήσει, αφού το όριο ηλικίας βάσει του Συντάγματος είναι τα εξήντα επτά έτη. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα σαράντα ένα έτη. Αν μιλούσαμε σε μια άλλη εποχή, όπου ο νέος επιστήμονας, νομικός η δικηγόρος, είχε απορροφηθεί νωρίτερα στην αγορά εργασίας, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι πράγματι αξίζει να μειωθεί το όριο ηλικίας. Όμως, το να το μειώνουμε σήμερα που συμβαίνει το εντελώς αντίθετο πιστεύω ότι είναι κάτι που μπορεί να μη συμβαδίζει με τις ανάγκες της εποχής μας. Ως προς το ζήτημα της ξένης γλώσσας, δεν χωρεί καμμία αμφιβολία ότι ένας σύγχρονος δικαστής πρέπει να έχει άριστη γνώση, τουλάχιστον, των αγγλικών, για να μπορεί να εμβαθύνει με άνεση στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά και για να έχει τη δυνατότητα μιας επαφής με τη σύγχρονη διεθνή βιβλιογραφία και βεβαίως να διευκολύνεται και στην επικοινωνία του με τους συναδέλφους του στην Ευρώπη στο πλαίσιο της EUROJUST ή άλλων συναφών οργανισμών. Είναι αλήθεια ότι τα προηγούμενα έτη υπήρχε μια κριτική στον συνυπολογισμό του βαθμού της ξένης γλώσσας στον τελικό βαθμό στη βάση ότι ο υποψήφιος δεν κρίνεται επακριβώς για τις νομικές του γνώσεις. Νομίζω ότι είναι καιρός πια να απαλλαγούμε από αυτή την αντίληψη. Καλώς, κατά τη γνώμη μου, δίνεται αυτή η προέχουσα θέση στην ξένη γλώσσα. Δεν δικαιολογείται πια άνθρωποι οι οποίοι ασκούν ένα τόσο υψηλό λειτούργημα να μην έχουν άριστη γνώση ξένης γλώσσας τουλάχιστον των αγγλικών. Το στοιχείο στο οποίο θα επιμείνω είναι η προφορική δοκιμασία. Όσον αφορά στην προφορική συνέντευξη που προβλέπεται και μάλιστα παίρνει ένα αυξημένο ποσοστό από το 15% στο 30%...
Στο 25%.
Το άλλαξε πριν από λίγο ο κύριος Υπουργός.
Το είπα μόλις τώρα.
Ναι; Ωραία. Θα έπρεπε, λοιπόν, να έχει αυξημένες εγγυήσεις, κύριε Υπουργέ. Ποιες είναι αυτές οι αυξημένες εγγυήσεις; Όπως έχω πει ξανά, είναι ο δημόσιος χαρακτήρας της προφορικής συνέντευξης. Όταν ήμουν στον Συνήγορο του Πολίτη και κατέθεταν υποψηφιότητες άνθρωποι με πάρα πολύ υψηλά προσόντα…
Έχει δημόσιο χαρακτήρα η συνέντευξη.
Το καταγράφω αυτό, γιατί δεν το είχα καταλάβει. Το άλλο που θα πρέπει να εξετάσετε, γιατί και πάλι έχει αυξημένο συντελεστή σε σχέση με το παρελθόν, είναι να υπάρχει πιθανόν μια κληρωτίδα από την οποία θα βγαίνουν οι ερωτήσεις. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ τον δημόσιο χαρακτήρα ως κάτι βασικό. Να θυμίσω ότι παλιότερα οι εξετάσεις για την εισαγωγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν δημόσιες και ήταν μία πάρα πολύ σημαντική τελετή, ήταν μία πολύ σοβαρή διαδικασία αυτή η οποία διεξαγόταν ενώπιον του δικαστηρίου. Γι' αυτό το Συμβούλιο της Επικρατείας έφτασε στο σημείο να έχει δικαστικούς λειτουργούς πολύ υψηλής ποιότητας, έφτασε στο σημείο να έχει έναν υψηλό μέσο όρο επάρκειας δικαστικών λειτουργών. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι θετικό ότι και ειρηνοδίκες θα αποφοιτούν πια από την Εθνική Σχολή Δικαστών. Είναι, επίσης, θετικό ότι θεσπίζονται διακριτές κατευθύνσεις στην κατεύθυνση της διοικητικής δικαιοσύνης, καθώς και ότι δίνεται έμφαση πια στην πρακτική άσκηση. Όμως, ενώ θεσπίζετε τις διακριτές κατευθύνσεις, δεν παρέχεται επαρκής χρόνος εμβάθυνσης. Μετά το στάδιο της κοινής φάσης, προβλέπονται μόλις τέσσερις μήνες για την ειδίκευση, όπου ο ένας μήνας είναι ο Αύγουστος και τρεις μήνες φυσικά δεν επαρκούν. Τέλος, ανακύπτει ένα ζήτημα με την αξιολόγηση των σπουδαστών από τον πρωτοείσακτο βαθμό του βασικού διδάσκοντα, ο οποίος υποκαθιστά επί της ουσίας όλους εκείνους που έρχονται να διδάξουν στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Απονευρώνεται ο θεσμός του διδάσκοντα στη σχολή. Δεν νοείται διδασκαλία μαθήματος χωρίς την αξιολόγησή του από τον ίδιο τον διδάσκοντα. Αν θεωρείτε ότι ένας διδάσκων, που έχει λίγες ώρες δεν πρέπει να βαθμολογεί, δώστε του περισσότερες ώρες ή εκχωρήστε τη διδασκαλία εξ ολοκλήρου στους βασικούς διδάσκοντες. Επιπλέον, πουθενά στο άρθρο 27 δεν εξειδικεύονται τα κριτήρια αξιολόγησης. Εισάγετε ένα συγκεντρωτικό σύστημα αξιολόγησης των δόκιμων δικαστών με μία δόση αυθαιρεσίας, γιατί υπόκειται στην καλή προαίρεση του βασικού διδάσκοντα. Θεωρώ, επίσης, θετικό ότι το άρθρο 49 περιγράφει αναλυτικά τη διαδικασία και τα κριτήρια επιλογής των εκπαιδευτών στην Εθνική Σχολή. Καλό θα ήταν να υπάρχει και η πρόβλεψη το μητρώο αυτό να είναι ανηρτημένο στην ιστοσελίδα της Σχολής Δικαστών, ώστε να είναι ανά πάσα στιγμή δημόσια προσβάσιμο. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Καμίνη. Ο κύριος Υπουργός έχει κάνει αλλαγή στο ποσοστό κατά τη διάρκεια της προφορικής εξέτασης. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννης Βρούτσης και να ετοιμάζεται ο κ. Χήτας. Ορίστε, κύριε Βρούτση, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου -άλλωστε το επιτρέπει και η ίδια η κοινοβουλευτική διαδικασία- πριν μπω στο περιεχόμενο του πολύ σημαντικού αυτού νομοσχεδίου, που εισάγει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης να αναφερθώ σε κάτι εξίσου σημαντικό το οποίο οφείλω ως νησιώτης, ως Αιγαιοπελαγίτης και ως Κυκλαδίτης Βουλευτής να αναφέρω στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Χθες επετεύχθη στο ECOFIN μία πολύ σημαντική συμφωνία, μία συμφωνία η οποία αλλάζει δεδομένα τα οποία δρομολογούσαν μια πολύ αρνητική εξέλιξη. Και συγκεκριμένα, με βάση την εισήγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 2018 υπήρχε η κατεύθυνση η ευρωπαϊκή οδηγία να περιλαμβάνει μία ενιαία μορφή στους συντελεστές του ΦΠΑ, ακυρώνοντας και καταργώντας αυτό που ως εθνική επιτυχία είχε πετύχει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, το 1992. Αυτή την επιτυχία, η οποία δυστυχώς χάθηκε το προηγούμενο διάστημα, κατάφερε η ελληνική κυβέρνηση, το Υπουργείο Οικονομικών, ο Υπουργός Οικονομικών, η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, η Αθηνά Καλύβα, μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις να ακυρώσει, να αλλάξει και από χθες πλέον η νέα αυτή πολιτική συμφωνία σε επίπεδο ECOFIN τροποποιεί τα δεδομένα και πλέον ανοίγει ο δρόμος οριστικά και αμετάκλητα με τη νέα αυτή ευρωπαϊκή συμφωνία στη δυνατότητα επαναφοράς του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου, της Δωδεκανήσου, του βορείου Αιγαίου, των Κυκλάδων, κάτι που είναι δίκαιο, σωστό, κάτι αναγκαίο. Το είχαμε πει πάρα πολλές φορές από αυτό εδώ το Βήμα της Βουλής υπερασπιζόμενοι το μέτρο αυτό, το καθεστώς αυτό, το ειδικό καθεστώς του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου, καθότι το θέμα δεν ήταν μόνο η ανταγωνιστικότητα του τουριστικού προϊόντος μέσα από τον μειωμένο ΦΠΑ, το ειδικό καθεστώς μείωσης κατά 30% των συντελεστών ΦΠΑ, ήταν και η αντοχή όσον αφορά στο βιοτικό επίπεδο των κατοίκων, των νησιωτών, που δεν είναι όλοι επιχειρηματίες. Υπάρχουν εργαζόμενοι, υπάρχουν συνταξιούχοι, υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι των οποίων το βιοτικό επίπεδο μειώθηκε δυστυχώς μέσα από την αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ, και την κατάργησή τους το 2015. Μετά τη χθεσινή συμφωνία ανοίγει πλέον ο δρόμος οριστικά και αμετάκλητα -το επαναλαμβάνω-, εάν και εφόσον η Κυβέρνηση το αποφασίσει, να επανέλθουμε στους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ, στο ειδικό καθεστώς. Εκτιμώ και πιστεύω και εύχομαι να μη μείνει κενό γράμμα και η Κυβέρνηση πολύ σύντομα -καθότι αυτό βρίσκεται σε αναλογία και με τις δημοσιονομικές δυνατότητες της χώρας- να προχωρήσει στην οριζόντια εφαρμογή, σε όλα τα νησιά του Αιγαίου, αυτού του εθνικού στόχου που είχαμε πετύχει στο παρελθόν, χάσαμε για ένα διάστημα και τώρα πλέον δίνεται οριστικά η δυνατότητα να επανέλθουμε. Είναι ένα πολύ σημαντικό επίτευγμα αυτή η συμφωνία, η οποία περιλαμβάνει μέσα και άλλα στοιχεία για μειωμένο ΦΠΑ στις κατοικίες, κάτι πολύ σημαντικό για την αναπτυξιακή δυναμική αλλά και για τον πρωτογενή τομέα της χώρας μας, όπως κι η θέση της ελληνικής κυβέρνησης από το 2004 για τα γεωργικά μηχανήματα και τον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ και στο βαμβάκι. Αυτό το επίτευγμα λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το οποίο ήρθε χθες ως πολύ θετικό στοιχείο, αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης στο ECOFIN, είναι κάτι το οποίο αποτελεί πλέον μια ανοιχτή πρόκληση για την ελληνική Κυβέρνηση και τους νησιώτες που περιμένουν την επαναφορά των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ. Οφείλω δημόσια να ευχαριστήσω -γιατί όλα αυτά τα χρόνια έδιναν τη μάχη αυτή και δεν υπέστειλαν ποτέ τη σημαία της εθνικής αυτής προσπάθειας- την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, τον περιφερειάρχη, όλους τους δημάρχους των νησιών του Αιγαίου, που μαζί δίναμε μάχη όλο αυτό το διάστημα για να επανέλθει το ειδικό καθεστώς του ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου. Όσον αφορά το νομοσχέδιό μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ άκουσα με προσοχή και τους εισηγητές και τους Βουλευτές όλων των κομμάτων για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ας δούμε όμως τι αφορά. Το νομοσχέδιο αυτό αφορά την Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών της χώρας μας. Είναι σημαντικό; Απάντηση: ναι. Γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό το νομοσχέδιο; Άκουσα από όλους -και εδώ υπάρχει κοινή συμφωνία- ότι ένα κράτος δικαίου αποτελεί θεμέλιο της δημοκρατίας. Όλοι το είπαν και συμφωνούμε όλοι σε αυτό. Είναι αναγκαία προϋπόθεση για ένα κράτος δικαίου να έχει καλούς δικαστές. Τι σημαίνει καλοί δικαστές; Σημαίνει υψηλό επίπεδο μόρφωσης, νομική κατάρτιση, ακεραιότητα, ήθος, ανεξαρτησία, ευθυκρισία και πολλά άλλα, που θα μπορούσε να προσθέσει κάποιος. Άρα είναι, πάρα πολύ, σημαντικός ο τρόπος με τον οποίο εκπαιδεύονται αυτοί οι δικαστές στους οποίους επενδύουμε ως πολιτεία για να έχουμε το στοιχείο του κράτους δικαίου, που είναι συστατικό της δημοκρατίας μας. Τι επιχειρεί, λοιπόν, το νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο κάνει κάτι πολύ απλό, αυτονόητο. Η Εθνική Σχολή Δικαστών, που ιδρύθηκε το 1994 με βάση το άρθρο 88 παράγραφος 3 του Συντάγματος, ξεκίνησε να λειτουργεί από το 1995. Ήταν πετυχημένος θεσμός; Απάντηση: ναι, ήταν πετυχημένος θεσμός. Λειτούργησε μέχρι τώρα με τον τρόπο που λειτούργησε, όμως όπως με όλους τους θεσμούς μέσα στην πορεία των ετών δημιουργούνται κενά, δημιουργούνται θέματα, τα οποία πρέπει να επιλυθούν μέσα από την ίδια την κοινωνική εξέλιξη και την κοινωνική πραγματικότητα. Επιχειρεί, λοιπόν, το Υπουργείο Δικαιοσύνης μετά από είκοσι επτά ολόκληρα χρόνια να έρθει και να κάνει παρέμβαση στην Εθνική Σχολή Δικαστών, κάτι πολύ σωστό, αυτονόητο, όπως είπα πριν. Αυτή την Εθνική Σχολή Δικαστών και το νομοσχέδιο το συγκεκριμένο το έφερε ο ίδιος ο Υπουργός κ. Τσιάρας, το έγραψε στο γραφείο του; Απάντηση: όχι. Ο πολιτικός προϊστάμενος του Υπουργείου Δικαιοσύνης έδωσε εντολή στους ίδιους τους δικαστές, που ασχολούνται με την Εθνική Σχολή Δικαστών επί επτά ολόκληρους μήνες να επεξεργαστούν το νομοσχέδιο και με σεβασμό στην άποψή τους έφερε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο προς ψήφιση στη Βουλή. Ήταν άτεγκτος, δεν δέχτηκε καμμία αλλαγή; Βεβαίως και όχι. Είδατε και λίγο πριν τον Υπουργό να καταθέτει νομοτεχνικές βελτιώσεις και από την επιτροπή που συζητήθηκε το νομοσχέδιο μέχρι τώρα πάρα πολλές από τις ενστάσεις και παρατηρήσεις όλων των κομμάτων έγιναν δεκτές. Άρα ουσιαστικά έχουμε μία πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, που κινείται στην κατεύθυνση τού να βελτιώσει και να εκσυγχρονίσει αυτόν τον πολύ σημαντικό θεσμό της Εθνικής Σχολής Δικαστών και ταυτόχρονα να δέχεται παρατηρήσεις οι οποίες ακούστηκαν από τις πτέρυγες της Βουλής, όπως επιβάλλει η δημοκρατική διαδικασία και ο δημοκρατικός διάλογος και να τις υιοθετεί. Έχουμε λοιπόν ένα καλό νομοσχέδιο που αποσκοπεί ακριβώς σε αυτό που θέλουμε όλοι: στη δημιουργία καλών δικαστών. Μπαίνει ένα ερώτημα: Ποιοι θα διοικούν αυτή την Εθνική Σχολή Δικαστών; Είναι άνθρωποι που επιλέγει ο Υπουργός Δικαιοσύνης ή η εκάστοτε κυβέρνηση; Απάντηση: όχι. Το διοικητικό συμβούλιο, όπως αποτυπώνεται εδώ στον νόμο, είναι καθαρά θεσμικό. Οι θέσεις όλων αυτών οι οποίοι θα είναι στη διοίκηση του εθνικού κέντρου των δικαστών είναι άτομα τα οποία είναι υψηλού κύρους, αδιαμφισβήτητου κύρους και είναι και θεσμικοί όσον αφορά τον χώρο της δικαιοσύνης. Είναι παραδείγματος χάριν ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, είναι δικαστικοί υψηλού κύρους, οι οποίοι έρχονται με βάση τον νόμο και μπαίνουν στη διαδικασία να ενταχθούν στο διοικητικό συμβούλιο, όπως προβλέπει ο νόμος, και αυτοί θα αποφασίζουν για το μέλλον, την προοπτική και τα προβλήματα της Εθνικής Σχολής. Με λίγα λόγια, τι επιχειρεί το νομοσχέδιο; Δύο πράγματα. Σε έναν πετυχημένο θεσμό -στο οποίο συμφωνούμε όλοι- από το 1994-1995 που λειτούργησε, μετά από είκοσι επτά χρόνια κρίνεται πλέον η ανάγκη αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Είκοσι επτά ολόκληρα χρόνια κύλησαν και πλέον έρχεται η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, κρίνει ότι πρέπει να αλλάξουν ορισμένα πράγματα μετά από εισήγηση των ίδιων των δικαστών και εισάγει διατάξεις μέσα από τις οποίες, πρώτον, βελτιώνεται το επίπεδο σπουδών -συμφωνούμε όλοι σε αυτό- και δεύτερον, καθίσταται υποχρεωτική η συνεχής επιμόρφωση. Κι εδώ εγείρεται ένα ερώτημα: Πόσες φορές σε αυτήν την Αίθουσα για άλλα πράγματα έχουμε πει ότι χρειάζεται συνεχής επιμόρφωση; Είναι κανείς πλέον να πάρει θέση ότι μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο ή από μία σχολή, που κάνει το μεταπτυχιακό του, τελειώνουν όλα; Όλοι οι χώροι οι επαγγελματικοί της χώρας μας, συνεχώς, επιμορφώνονται είτε θεσμικά είτε ατομικά ο καθένας, μέσα από την ενασχόλησή του με το επάγγελμά του και τη συνεχή εκμάθηση και εμβάθυνση των γνώσεων των επιστημονικών του επαγγέλματος που ασκεί. Δεν γίνεται χωρίς συνεχή επιμόρφωση πλέον στο παγκόσμιο περιβάλλον, το ανταγωνιστικό, που ζούμε. Άρα, το νομοσχέδιο αυτό, ακριβώς αυτό επιχειρεί και νομίζω ότι οι ενστάσεις που ακούγονται σήμερα, μέχρι το τέλος της διαδικασίας ψηφοφορίας πρέπει να αρθούν. Διότι δεν άκουσα κριτική ουσιαστική που να αμφισβητεί το νομοσχέδιο την ουσία του και το περιεχόμενό του. Στην κριτική η οποία ακούστηκε, οι περισσότερες αιτιάσεις, ήταν σε ζητήματα που δεν αφορούν το νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο αυτό πρέπει να το αξιολογήσουμε στο περιεχόμενό του, εάν και εφόσον αναβαθμίζει τις σπουδές των δικαστών, εάν και εφόσον είμαστε ή όχι σύμφωνοι με τη συνεχή επιμόρφωση των δικαστών. Αυτό είναι το ζητούμενο και δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να είπε από τους εισηγητές ή από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους ότι δεν συμφωνεί. Εκτιμώ, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο πληροί όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που είναι το ζητούμενο για να έχουμε καλούς δικαστές, αδέκαστους δικαστές, δικαστές οι οποίοι θα αποφοιτούν από την Εθνική Σχολή και θα είναι και ανεξάρτητοι και πιο πλούσιοι σε γνώσεις και, ταυτόχρονα, θα επιμορφώνονται συνεχώς, για να ασκήσουν την επόμενη ημέρα τον πολύ κρίσιμο και σημαντικό ρόλο της δικαιοσύνης, μια δικαιοσύνη που -επαναλαμβάνω-είναι ένας από τους τρεις πυλώνες της δημοκρατίας μας και που σε αυτήν την Αίθουσα -συμφωνούμε όλοι- ότι πρέπει να την εμπλουτίσουμε, να τη δυναμώνουμε και με αυτήν τη διάσταση του κράτους δικαίου. Τα περισσότερα από τα οποία εξειδικεύουν το νομοσχέδιο τα είπε πολύ αναλυτικά και πολύ εμπεριστατωμένα ο εισηγητής μας ο κ. Γιάννης Λαμπρόπουλος, ο οποίος περιέγραψε με ακρίβεια όλες τις πτυχές της συγκεκριμένης διαδικασίας. Άρα, στο κλείσιμο αυτής της διαδικασίας, πιστεύω και εύχομαι να πρυτανεύσει η λογική, να πρυτανεύσει η θετική πλευρά πάνω στο νομοσχέδιο και να ψηφιστεί από όλα τα κόμματα. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε και για την τήρηση του χρόνου. Καλείται στο Βήμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης, κ. Κωνσταντίνος Χήτας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. «Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα», κύριε Βρούτση. Ωραία τα είπατε. Σαν παραμύθι ακούστηκε. Ήρθε η ώρα να τα φτιάξουμε όλα, θα τα κάνουμε όλα. Αυτά που δεν πετύχατε σαράντα επτά, σαράντα οκτώ χρόνια που κυβερνάτε αυτή τη χώρα, θα τα κάνετε σήμερα με το νομοσχέδιο αυτό. Κύριε Υπουργέ και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, θέλω να κάνω μια μικρή αναφορά ότι κάπου, κάποιος εδώ, πριν από λίγο, ένας Βουλευτής σας, κάτι είπε, μετά την ομιλία του Προέδρου της Ελληνικής Λύσης. Είπε ότι δεν επιτρέπεται να ακούγεται από Πρόεδρο Κοινοβουλευτικής Ομάδας να λέμε ότι ο κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη κ.λπ.». Τι σας πειράζει εσάς, δηλαδή; Που λέμε την αλήθεια; Δεν έχετε μάθει να ακούτε την αλήθεια; Δεν ξέρετε τι επικρατεί εκεί έξω; Το αντίθετο. Ένας πολιτικός Αρχηγός οφείλει να λέει την αλήθεια στους Έλληνες. Εσείς δηλαδή είστε υπερήφανοι για την εικόνα της ελληνικής δικαιοσύνης; Αυτά που είπε, λοιπόν, ο Κυριάκος Βελόπουλος δεν ισχύουν; Δεν το ξέρετε; Τώρα το ακούτε, πρώτη φορά; Βγείτε έξω, κάντε μια δημοσκόπηση εκεί έξω, αλλά κανονική δημοσκόπηση, όχι σαν αυτές τις δικές σας, που έβγαζε τον τρίτο του ΠΑΣΟΚ πρώτο και όλα αυτά τα μυστήρια που κάνετε. Κανονική δημοσκόπηση. Μια σφυγμομέτρηση και ρωτήστε τον κόσμο ποια είναι η άποψή του. Κύριε Υπουργέ, κύριε Τσιάρα, πρέπει να γνωρίζετε ότι πετυχημένος Υπουργός δεν είναι αυτός που παράγει πολλούς νόμους, είναι αυτός που εκτελεί ορθά και αποτελεσματικά τους νόμους. Εντάξει, για το σύστημα απονομής δικαιοσύνης τα έχουμε πει εκατό φορές ότι χρήζει ολικής μεταρρύθμισης. Κάντε, λοιπόν, αυτή τη σφυγμομέτρηση που σας είπα και δείτε ποια είναι η άποψη του ελληνικού λαού, των Ελλήνων πολιτών, για την ελληνική δικαιοσύνη. Αυτά περιέγραψε ο Κυριάκος Βελόπουλος προηγουμένως, απλά πράγματα, αυτά που ισχύουν. Κύριε Τσιάρα και κύριε Κώτσηρα, δύο-τρία σχόλια, για να πάω σε κάποια άλλα θέματα. Είναι ένα νομοσχέδιο που δίνει υπερβολικές νομοθετικές εξουσιοδοτήσεις στον Υπουργό Δικαιοσύνης. Εσείς τοποθετείτε τον γενικό διευθυντή, εσείς τοποθετείτε τον διευθυντή οικονομικού προγραμματισμού, τους διευθυντές κατάρτισης, τους διευθυντές επιμόρφωσης, όλους. Με τι κριτήρια, βέβαια, δεν μας είπατε ότι τους τοποθετείτε. Φέρνετε νομοσχέδια και μας κάνετε να αναρωτιόμαστε -πολλές φορές το έχουμε πει αυτό- …
Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο…
… αν έχουμε να κάνουμε με νομοθέτες ή με φωτογράφους, γιατί τα περισσότερα που κάνετε είναι φωτογραφικά. Αυτό κάνετε. Λέτε, μεταξύ άλλων, στο 9 άρθρο, ότι ανάμεσα στις αρμοδιότητες του γενικού διευθυντή, που εσείς τοποθετείτε, είναι η δυνατότητα απαλλαγής εγκαλούμενη από πειθαρχική ποινή. Γιατί; Γιατί τέτοιες εξουσίες; Στο άρθρο 20 αυξάνετε τον συντελεστή της προφορικής δοκιμασίας. Καταλήξαμε τελικά στο 75-25. Είχαμε πάει στο 20-80, 70-30 και τα λοιπά. Ο καθένας από εδώ καταλαβαίνει για ποιον λόγο το κάνετε. Βάζετε τον υποκειμενικό παράγοντα βαθιά στο παιχνίδι. Ο υποκειμενικός παράγοντας. Θεωρία, εντάξει. Άρθρο 17. Αλλάζετε το όριο ηλικίας των υποψηφίων και το ρίχνετε από τα σαράντα πέντε στα σαράντα. Να ρωτήσω κάτι; Ένας ο οποίος είναι σαράντα ενός ετών δεν μπορεί να γίνει δικαστής; Δεν ψάχνουμε για αθλητές, δικαστές ψάχνουμε. Εν πάση περιπτώσει, τα ανέλυσε ο Αντώνης Μυλωνάκης πάρα πολύ καλά πριν. Θα μου επιτρέψετε να κάνω δυο, τρία σχόλια σε κάποια θέματα επικαιρότητας. Γιατί, δυστυχώς, αυτή την εποχή, κύριοι Υπουργοί και κύριοι συνάδελφοι, βλέπουμε την πατρίδα μας πραγματικά να δοκιμάζεται αφού βλέπουμε, τουλάχιστον στο κομμάτι της πανδημίας -πανδημία, οικονομία, δύο βασικά θέματα- να έχετε αποτύχει παταγωδώς και θα σας εξηγήσουμε γιατί. Χθες βρέθηκα σε ένα τηλεοπτικό πάνελ -σπάνιο αυτό, αλλά μας δίνουν και τον λόγο πού και πού να μιλάμε- με έναν Βουλευτή σας, πρώην Υπουργό, τον κ. Καράογλου. Χθες, λοιπόν, την ώρα της εκπομπής εγώ ανατρίχιασα. Χωρίς να τον ρωτήσει κανείς, μίλησε ο ίδιος -διευκρινίζοντας ότι δεν εκφράζει, λέει, την Κυβέρνηση, τη Νέα Δημοκρατία, εκφράζει προσωπική άποψη- για όλους, από τα βρέφη μέχρι τους ενενήντα πέντε, εκατό χρόνων, για υποχρεωτικό εμβολιασμό». Τάσσεται υπέρ της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού για όλους τους πολίτες. Προφανώς και ο άνθρωπος δεν εξέφραζε την προσωπική άποψη μόνο, όπως λέει. Λειτούργησε ως πολιτικός λαγός. Βγείτε δυο-τρεις να το πείτε και σιγά-σιγά να έρθουν εξελίξεις. Ανατριχιαστικό, μην πω φασιστικό. Ανατριχιαστικό, πραγματικά. Υπάρχει ένας εδώ μέσα, κύριε Υπουργέ, να βάλουμε τη λογική λίγο να δουλέψει, είστε λογικός άνθρωπος, και οι δύο Υπουργοί και οι συνάδελφοι. Τα κρούσματα αυξάνονται κατακόρυφα. Ναι; Ναι. Μάλιστα. Οι εμβολιασμένοι που είναι πάρα πολλοί -70% περίπου- και κολλάνε και μεταδίδουν. Γιατί δεν παίρνουμε και κάποια μέτρα για όλους και για αυτούς; Τι μέτρα εννοούμε; Μάσκα, παντού. Τήρηση αποστάσεων. Δεν ισχύουν αυτά για τους εμβολιασμένους; Αποφυγή συνωστισμού, ιδίως σε κλειστούς χώρους, μπαρ, κλαμπ, κ.λπ.. Εβδομαδιαία τεστ δεν πρέπει να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι; Δηλαδή, εάν κολλήσουν οι εμβολιασμένοι και έρθετε εδώ, δεν θα κολλήσετε και τους υπόλοιπους; Δεν πρέπει να ελέγχονται αυτοί οι άνθρωποι; Άρα, τι αποδεικνύεται; Ότι δεν σας ενδιαφέρει η προστασία των πολιτών. Όχι. Σας ενδιαφέρει η τιμωρία των υπολοίπων. Αυτό σας ενδιαφέρει. Γιατί αν ήσασταν λογικοί άνθρωποι… Ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις δεν έχει περιοριστεί. Δεν έχει αλλάξει αυτό. Μέσα μαζικής μεταφοράς: της τρελής γίνεται. Ακόμη περιμένουμε τις μελέτες του κ. Μητσοτάκη να μας πει ότι δεν κολλάμε στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Άρα, λοιπόν, τίποτε από αυτά δεν έχετε κάνει. Άρα τα κρούσματα αυξάνονται…. Θα πάρω ένα κομμάτι της δευτερολογίας μου και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχετε τις επτά χιλιάδες υγειονομικούς στον τέταρτο μήνα αναστολής. Πώς θα ζήσουν αυτοί οι άνθρωποι; Και για ποιο σύστημα υγείας μιλάμε με τόσο προσωπικό σε αναστολή; Είμαστε σε πόλεμο και στέλνετε τους πολεμιστές στα σπίτια τους; Αναβάλλονται χειρουργεία καθημερινά. Το προσωπικό δεν φτάνει! Δεν τα ξέρετε αυτά, δεν τα βλέπετε; Όσο δεν θέλετε να βλέπετε το πρόβλημα κατάματα, αυτό θα μεγαλώνει. Στοιχεία, θέλετε αριθμούς; Τη Δευτέρα, κύριε Πρόεδρε, η Γαλλία είχε εκατόν ενενήντα δύο θανάτους από επιπλοκές του κορωνοϊού, η Ελλάδα είχε εκατόν δεκαέξι. Η Γαλλία έχει εξήντα επτά εκατομμύρια κόσμο, εμείς δέκα-έντεκα εκατομμύρια. Πώς γίνεται αυτό; Τι δεν κάνουμε καλά; Σε ποσοστό 70% εμβολιασμένοι στη Γαλλία, 66%-67% στην Ελλάδα. Ίδιοι οι αριθμοί. Εξαπλάσιο πληθυσμό η Γαλλία, σχεδόν ίδιους θανάτους εμείς. Γιατί; Πώς γίνεται αυτό εξηγήστε μας. Πώς γίνεται στη Γερμανία που είναι πλήρως εμβολιασμένοι σε ποσοστό 68%; Στην Ελλάδα ίδιο ποσοστό περίπου. Γιατί στη Γερμανία είχαν τη Δευτέρα, χθες, 1,38 θανάτους ανά εκατομμύριο και εμείς είχαμε έντεκα; Πώς γίνεται αυτό; Εξηγήστε μας. Κάτι δεν πάει καλά. Κι επειδή άκουσα και τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο πάλι, προσέξτε λίγο και στο κομμάτι της πανδημίας και στο κομμάτι της οικονομίας. Μην εμπαίζετε τον κόσμο. Περνάει δύσκολα ο κόσμος εκεί έξω. Μην τον τρελαίνετε. Σας ακούει και χάνει τα λογικά του ότι τα κάνετε καλά, ότι πάνε όλα τέλεια, ότι η οικονομία ανακάμπτει. Θριαμβολογούμε. Ακούω τον Άδωνι χθες δεξιά και αριστερά «Θρίαμβος της οικονομίας», «Ανάπτυξη», «Αύξηση του ΑΕΠ», «Μείωση της ανεργίας». Σας ακούει ο κόσμος. Τι είναι αυτά που κάνετε; Παίζετε με τα νούμερα. Βιάζετε τη λογική του κόσμου. Πανηγυρίζετε για άλλη μια φορά. Μας λέτε για το ΑΕΠ. Ποιο ΑΕΠ; Αύξηση 13,4%, λέτε, του ΑΕΠ. Με δανεικά 43,3 δισεκατομμύρια. Δηλαδή τι κάναμε; Δανειστήκαμε 43,3 δισεκατομμύρια, τα ρίξαμε και αυξήσαμε το ΑΕΠ 13,4%. Το ΑΕΠ μας όμως, κύριε Τσιάρα, το 2020-2021 θα είναι κατά 5 δισεκατομμύρια χαμηλότερο από το 2019. Άρα τι πανηγυρίζετε; Πάλι πιο κάτω θα είμαστε. Το εμπορικό έλλειμμα έχει αυξηθεί, έχει εκτοξευθεί. Λέτε αυξήθηκαν οι εξαγωγές. Ναι, αλλά υπερδιπλασιάστηκαν οι εισαγωγές και υπάρχει τεράστια διαφορά εμπορικού ελλείμματος. Πείτε τα στον κόσμο. Πού ζείτε; Δεν το έχω μαζί μου να σας το δείξω τώρα. Μου ήρθε το ρεύμα και το αέριο. Πλήρωνα περίπου 100 ευρώ τον μήνα. Μου ήρθε 308 ευρώ. Τα έχω εκεί, θα σας τα δείξω τώρα. Και μου ήρθε και το αέριο χθες 290 ευρώ από 80 ευρώ. Εγώ μπορώ να τα πληρώσω όμως. Ο κόσμος εκεί έξω τι θα κάνει; Αύξηση 400% στα φυτικά λιπαρά, λάδια και τα λοιπά. Αυτά που πάει να ψωνίσει κάθε μέρα ο μεροκαματιάρης σας λέω. Αύξηση 50%-60% στα δημητριακά, 50% στα υλικά συσκευασίας, 18% στη ζάχαρη, 120% στα ενοίκια και στο ηλεκτρικό ρεύμα. Το καταλαβαίνετε; Πού ζείτε; Μαζέψτε τους Υπουργούς σας, να μην βγαίνουν και πανηγυρίζουν για οικονομικό θρίαμβο. Μαζέψτε τους οι πιο λογικοί εδώ μέσα τουλάχιστον. Το κόστος παραγωγής από το ρεύμα που πληρώνουμε τώρα είναι 240 ευρώ, όταν το κόστος παραγωγής από λιγνίτη είναι 120 ευρώ, τα μισά. Όχι! Να κλείσουν οι λιγνίτες! Θα τα πούμε αύριο αυτά στο νομοσχέδιο για τους λιγνίτες. Μια μικρή βιομηχανία, μια μικρομεσαία βιομηχανία πλήρωνε 19.000 ευρώ ρεύμα και πληρώνει 47.000 ευρώ. Πείτε μου πώς να αντέξει αυτός ο άνθρωπος. Πώς να αντέξει και να γίνει ανταγωνιστικός; Πείτε μου λίγο εσείς. Και όλα αυτά στα Πρακτικά. Ερώτηση: Μα, είστε Αντιπολίτευση, λέτε, λέτε. Μέτρα και προτάσεις. Σας τα έχουμε πει εκατό φορές. Πάνω σε αυτά και κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Μείωση φόρων και ΦΠΑ έχουμε πει εκατό φορές στα είδη πρώτης ανάγκης, τα τρόφιμα και την ενέργεια. Μείωση στον ειδικό φόρο κατανάλωσης. Κάτω τα χέρια από λιγνίτες, τώρα που είμαστε μέσα στο κέντρο της θύελλας της ενεργειακής κρίσης. Είναι άδικο το κράτος να εισπράττει, κύριε Τσιάρα, αυξημένους φόρους από τις αυξημένες τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης. Τι έχουμε πει; Όταν αυτό, ξαναλέω, κάνει 10 ευρώ και το κράτος εισπράττει 24%, δηλαδή 2,4 ευρώ, όταν θα κάνει 15 ευρώ αυτό -που κάνει 15 ευρώ- αυτό που εισπράττει το κράτος είναι 3,6 ευρώ. Γιατί; Να συνεχίσει το κράτος να εισπράττει 2,4 ευρώ. Άρα μειώνω τους φόρους, δεν χάνει το κράτος, θα εισπράττει ό,τι εισέπραττε μέχρι τώρα και θα ρίξει την τιμή του προϊόντος είτε είναι καύσιμο είτε είναι ενέργεια είτε είναι γάλα είτε είναι κρέας είτε είναι οτιδήποτε άλλο. Δεν το καταλαβαίνετε; Και κλείνω, κύριε Πρόεδρε, πραγματικά. Δεν μας ενδιαφέρει η καταστροφή σας, γιατί εκεί οδεύετε. Όταν η κάθε κυβέρνηση χάνει την επαφή της με τον λαό, με τους Έλληνες πολίτες, δεν έχει ιδέα τι γίνεται εκεί έξω -οι Βουλευτές ξέρετε τι γίνεται εκεί έξω, γιατί γυρνάτε στις περιοχές σας όπως γυρνάμε κι εμείς- θα την πληρώσετε πολιτικά εσείς και θα ψάχνετε την ψήφο σας. Εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτές δεν θα ξαναδείτε ούτε στα καλύτερα όνειρά σας. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η καταστροφή των Ελλήνων, γιατί τελικά πάλι οι Έλληνες θα πληρώσουν τα δικά σας λάθη και τις δικές σας εγκληματικές πολιτικές.
Καλείται στο Βήμα ο κ. Δημήτριος Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία, μετά ο Υφυπουργός και μετά η κ. Ράπτη.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο ιδιαίτερης σημασίας, καθώς αποτελεί μια ακόμη πραγματική μεταρρύθμιση στον χώρο της δικαιοσύνης. Μάλιστα είναι ιδιαίτερα θετικό το γεγονός ότι από την πλειονότητα των συναδέλφων που τοποθετήθηκαν συμμερίζονται αυτήν την άποψη και εισέβαλαν θετικά στη συζήτηση που έχει προηγηθεί μέχρι τώρα. Η Κυβέρνηση και το Υπουργείο εδώ και δυόμισι χρόνια θέτουν τις βάσεις για να πετύχουμε το διπλό στοίχημα που βάλαμε από την πρώτη στιγμή. Από τη μία, να περιφρουρηθεί και να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου και από την άλλη, να βελτιωθεί η ποιότητα και να έχουμε επιτάχυνση στην απονομή της δικαιοσύνης. Είναι αλήθεια ότι η πανδημία επηρέασε τη λειτουργία των δικαστηρίων όσο καμμία άλλη δημόσια λειτουργία. Παρ' όλα αυτά, η Ελλάδα παύει σιγά-σιγά να είναι ουραγός της Ευρώπης με δεκάδες καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος μας για την καθυστέρηση ως προς την έκδοση αποφάσεων από τα δικαστήριά μας και βελτιώνουμε τη θέση μας με τις νομοθετικές παρεμβάσεις που γίνονται εδώ και δύο χρόνια. Όμως παραμένουμε δυστυχώς στην τελευταία θέση ή περίπου στην τελευταία θέση στο ζήτημα της διαρκούς κατάρτισης των δικαστών μας. Το κλίμα αυτό αλλάζει επίσης με τις συνεχείς βαθιές τομές που γίνονται στον χώρο της δικαιοσύνης. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις σημαντικές παρεμβάσεις που γίνονται τα τελευταία δύο χρόνια και απολαμβάνουν της εμπιστοσύνης του δικαστικού κόσμου, των δικαστικών υπαλλήλων, των δικηγόρων και τελικά, των ίδιων των πολιτών. Είχαμε τη διαμεσολάβηση, τον θεσμό που καθιερώθηκε, τον νέο κώδικα για το Ελεγκτικό Συνέδριο, τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, τους νέους ποινικούς κώδικες, τον νέο Κώδικα Δικαστικών Υπαλλήλων, παρεμβάσεις στον Αστικό Κώδικα και στα ζητήματα του Οικογενειακού Δικαίου. Φυσικά υπάρχουν και άλλα τα οποία πρέπει να γίνουν για τους δικαστικούς υπαλλήλους, ώστε να αποδώσουν και αυτοί ακόμη καλύτερα στο σημαντικό έργο που έχουν να φέρουν σε πέρας. Όμως σήμερα το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε κάνει καίριες παρεμβάσεις στην Εθνική Σχολή Δικαστών μετά από πολλά χρόνια, όπου δεν είχαν αλλάξει τα πράγματα στο μεταξύ. Οι ίδιοι οι φορείς, ο διευθυντής της Εθνικής Σχολής Δικαστών παρουσίασαν στην επιτροπή τους λόγους για τους οποίους είναι επιβεβλημένες αυτές οι αλλαγές τις οποίες συζητάμε. Μεγάλα προβλήματα, καταστάσεις οι οποίες δεν προσιδιάζουν με το κλίμα της εποχής, την ψηφιακή εποχή ούτε βέβαια και στο δικαιικό μας σύστημα ή το σύστημα μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας, όπως είμαστε πλέον στον χάρτη αυτό. Συνεπώς η ανάγκη εκσυγχρονισμού της Σχολής Δικαστών είναι κοινός τόπος. Και βέβαια, όλοι μας αντιλαμβανόμαστε ότι όσο περισσότερο το νομικό και κοινωνικό περιβάλλον αλλάζει τόσο πιο προσεκτικοί, σε μεγαλύτερη εγρήγορση πρέπει να βρισκόμαστε, σε σχέση με τέτοιου είδους αλλαγές. Έχει παράδοση η Σχολή Δικαστών. Το '94 ιδρύθηκε βάσει του άρθρου 88 του Συντάγματος, από το '95 λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη. Συνεχίζει μέχρι και σήμερα να είναι η μήτρα από όπου έχουν προέλθει σπουδαίοι δικαστικοί λειτουργοί που κοσμούν τις δικαστικές έδρες όλης της χώρας. Όμως η δικαστική εκπαίδευση δεν πρέπει να σταματήσει, δεν μπορεί να σταματήσει, πρέπει να έχει ως διαρκή στόχο την ενίσχυση της δικαιοσύνης με ικανούς δικαστές, με υψηλό πολιτειακό κύρος, με απαραίτητες γνώσεις και αυτό είναι αδήριτη ανάγκη της κοινωνίας μας. Η παρουσία δικαστών με σύγχρονη σκέψη, με ανεξαρτησία γνώμης, με γνώση και αντίληψη της κοινωνικής πραγματικότητας, γνώση και αντίληψη του οικονομικού περιβάλλοντος, όχι μόνο του ελληνικού αλλά και του ευρωπαϊκού, είναι τα ελάχιστα τα οποία σήμερα έχει γίνει δεκτό πως πρέπει να διαθέτει ο Έλληνας δικαστής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, σε αυτήν τη λογική, σε αυτήν την κατεύθυνση, ενισχύουμε τη σχολή και τη λειτουργία της, επιδιώκοντας άριστη κατάρτιση και διαρκή επιμόρφωση. Είναι μια ξεχωριστή μεταρρύθμιση και τομή που επέρχεται. Έτσι λοιπόν, με όρους σύγχρονους, επιλέγονται, καταρτίζονται και αξιολογούνται, και με κανόνες σύγχρονους, οι απόφοιτοι που πρόκειται να στελεχώσουν τα δικαστήρια της χώρας μας στη συνέχεια. Η σχολή θα συνεργάζεται διαρκώς με φορείς εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, με φορείς τέτοιους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, μακριά από τη λογική της στείρας αποστήθισης, όπως ακούστηκε από συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Συμμετέχει επίσης σε πολλά ευρωπαϊκά προγράμματα κατάρτισης, αλλά συνεργάζεται και με Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και με νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, με διεθνείς οργανισμούς, με διεθνή δικαστήρια. Συνεπώς αναβαθμίζεται, εκσυγχρονίζεται και λειτουργεί πλέον στο σύγχρονο περιβάλλον, το διεθνές και όχι μόνο το ελληνικό. Ακόμη και η υποστήριξή της από το Ταμείο Ανάκαμψης έχει επιτευχθεί, πέραν από την ενίσχυση που θα έχει από τον τακτικό προϋπολογισμό, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων των οργάνων της σχολής, δηλαδή του διοικητικού συμβουλίου, του γενικού διευθυντή, των διευθυντών κατάρτισης όλων των τομέων είναι κάτι το οποίο προβλέπεται και ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην παρακολούθηση του νομοθετικού έργου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και της νομολογίας του δικαστηρίου της και του Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Πρώτη φορά καθιερώνεται και λειτουργεί η κατεύθυνση των ειρηνοδικών, γεγονός πολύ σημαντικό, δεδομένου ότι και η ύλη αλλά και το οικονομικό αντικείμενο αυτών των δικαστηρίων έχει διευρυνθεί, όπως ξέρουμε. Θα δημοσιεύεται πλέον έγκαιρα η προκήρυξη του διαγωνισμού, έτσι ώστε να μην υπάρχει αβεβαιότητα ανάμεσα στους υποψήφιους ούτε καθυστερήσεις. Η γραπτή εξέταση θα έχει συντελεστή βαρύτητας 75%, όπως διαμορφώνεται τελικά, και η προφορική δοκιμασία 25%. Δίνεται, λοιπόν, επιπλέον αξία και ορθώς γίνεται αυτό. Η πρακτική άσκηση, στην οποία βέβαια όλοι μας αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία, θα γίνεται εξ ολοκλήρου στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης. Εδώ, σ' αυτό το σημείο, θα πρέπει να σημειώσω, κύριε Υπουργέ, ότι δίνεται σημασία στη διαδικασία της διαβούλευσης αλλά και στις συζητήσεις των αρμόδιων επιτροπών. Αυτό αποτελεί μια πολύ καλή πρακτική, που την ακολουθείτε συστηματικά, και αυτό εδώ μόνο σε καλή νομοθέτηση μπορεί να αποδώσει. Άλλωστε για εμάς, για την Κυβέρνησή μας, οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες δεν είναι στατικές, τυπικές διαδικασίες, αλλά είναι απολύτως ουσιαστικές. Έτσι λοιπόν το Υπουργείο σας άκουσε, αξιολόγησε, παρενέβη, και στο ζήτημα της πρακτικής άσκησης και στον τόπο που αυτή θα γίνεται μετά την εκπαίδευση στη σχολή αλλά και ως προς τον συντελεστή βαρύτητας γραπτής και προφορικής διαδικασίας. Έτσι καταλήγουμε σε ένα νομοθέτημα το οποίο είναι ακόμη ευρύτερης αποδοχής από το Σώμα. Μακριά από εγωισμούς, μακριά από πολιτικά γινάτια, είστε το Υπουργείο και η πολιτική ηγεσία που αναζητείτε και βρίσκετε λύσεις στα θέματα. Η επίδοση των εκπαιδευόμενων θα αξιολογείται από τους εκπαιδευτές με βάση την εργασία και την προσωπικότητα. Προστίθεται και η ψυχιατρική διερεύνηση της προσωπικότητάς τους, που θα πραγματοποιείται δύο φορές, κάτι το οποίο έχει κριθεί αναγκαίο και είναι μια διεθνής πρακτική. Πολύ σημαντικό όμως είναι ότι συνεχιζόμενη κατάρτιση προβλέπεται επιπλέον και για τους ίδιους τους εκπαιδευτές, για το διδακτικό προσωπικό. Αυτή είναι μια καλή διεθνής πρακτική. Εφαρμόζεται σε χώρες όπου διαθέτουν υψηλό νομικό πολιτισμό αλλά και σε διεθνείς οργανισμούς. Από τα παραπάνω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, γίνεται αντιληπτό ότι βασικός στόχος μας είναι η αλλαγή κουλτούρας του δικαστικού περιβάλλοντος, του περιβάλλοντος εργασίας του λειτουργήματος αυτού, μέσα από ένα σύγχρονο μοντέλο εκμάθησης, που θα βοηθήσει στην κατάρτιση και στην ποιοτική αναβάθμιση του Έλληνα δικαστή και τελικά στην ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης αλλά και στην ενίσχυση του κράτους δικαίου. Διότι μην ξεχνάμε ότι ένας καλά καταρτισμένος και επαρκής δικαστικός λειτουργός είναι αυτός που θα δώσει λύση σε όλα τα σοβαρά, στα δύσκολα ζητήματα που θα τεθούν υπ' όψιν του. Είναι εκείνος που θα διαμορφώσει τη σύγχρονη νομολογία που έχει ανάγκη η κοινωνία μας και τελικά οι ίδιοι οι πολίτες. Όπως έχουμε παραδεχθεί άλλωστε, αποτελεί πρόβλημα όταν οι δικαστές επηρεάζονται από τον καιρό της ημέρας, ενώ αντίθετα επιβάλλεται να συμβαδίζουν με το κλίμα της εποχής. Κυρίως όμως θέλουμε δικαστές εκείνους που κατά τον Σωκράτη «Ακούν ευγενικά, απαντούν με συνέπεια, σκέφτονται ορθά και αποφασίζουν τελικά αμερόληπτα». Με αυτές τις σκέψεις σας καλώ να υπερψηφίσουμε το σχέδιο νόμου και σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Να είστε καλά. Εκεί που είναι χτισμένη και η σχολή στη Θεσσαλονίκη χαίρεσαι να πηγαίνεις. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Δικαιοσύνης κ. Γεώργιος Κώτσηρας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμοι συνάδελφοι, ξεκινώ την τοποθέτησή μου σε σχέση με τη χθεσινή αναφορά που έκανε και ο κύριος Υπουργός για τη θέση σε λειτουργία του αυτοτελούς γραφείου προστασίας ανήλικων θυμάτων «Το σπίτι του παιδιού» στην Αθήνα. Είχαμε τη χαρά χθες να επισκεφθούμε με τον κύριο Υπουργό τον συγκεκριμένο χώρο, ο οποίος πλέον λειτουργεί μετά την επίλυση πολλών προβλημάτων τεχνικών, οργανωτικών, διοικητικών και υπηρεσιακών καθ' όλο αυτό το διάστημα. Καταφέραμε να θέσουμε σε λειτουργία «Το σπίτι του παιδιού» της Αθήνας, το οποίο πράγματι είναι ένας θεσμός οποίος έχει να εισφέρει σημαντικά οφέλη στον ευρύτερο χώρο της δικαιοσύνης, στην προστασία των ανηλίκων, και αισθανόμαστε την ικανοποίηση ότι με τις παρεμβάσεις μας, σε συνεργασία και με την «ΚΤΥΠ Α.Ε.» καθ' όλο αυτό το διάστημα, με τις υπηρεσίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με συνεχείς πρωτοβουλίες για να αλλάξουν και να τροποποιηθούν προβλήματα και προβληματικά σημεία, στο πλαίσιο που υπήρχαν, να είναι εφικτή η λειτουργία του. Με τον τρόπο αυτόν, μπορέσαμε να διευκολύνουμε τις δικαστικές και τις εισαγγελικές αρχές, προκειμένου να υπάρχει μια διαδικασία κατάθεσης των ανήλικων θυμάτων σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, προκειμένου να υπάρχει βέλτιστη απονομή της δικαιοσύνης στον πολύ ευαίσθητο αυτό χώρο, που αφορά τα συγκεκριμένα θύματα, συγκεκριμένων αδικημάτων, ιδιαίτερης ποινικής απαξίας και ιδιαιτέρως ευαίσθητων. Αυτή είναι μια πολιτική η οποία αποτελεί για το Υπουργείο Δικαιοσύνης γενικότερα προτεραιότητα, διότι αφ' ενός εντάσσεται στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού που έχει υιοθετηθεί από τον εθνικό μηχανισμό, έχει υπογραφεί ήδη από πολλούς Υπουργούς και αφορά οριζόντιες δράσεις σε σχέση με την προστασία των ανηλίκων και των δικαιωμάτων του παιδιού για το διάστημα 2021-2023 και είναι σε συνέχεια λοιπών δράσεων, όπως ήταν οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που είχαν έμφαση στην προστασία της ανηλικότητας και ειδικά σε ότι έχει να κάνει με τις διώξεις αδικημάτων που αφορούν τη γενετήσια ελευθερία των ανηλίκων, τον τρόπο δίωξης, τις ποινές. Αυτό, σε συνδυασμό με τη διαδικασία κατάθεσης που προσπαθούμε να βελτιώσουμε, θεωρώ ότι δημιουργεί ένα ευμενέστερο, ένα πιο ποιοτικό πλαίσιο πραγματικής προστασίας των ανηλίκων σ' αυτές τις ευαίσθητες διαδικασίες. Έχουμε έρθει επίσης σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, ώστε να ενταχθούν στα εργαστήρια δεξιοτήτων τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα του παιδιού. Έχει συσταθεί ομάδα εργασίας που αξιολογεί το πλαίσιο για την εμπορία ανθρώπων, το οποίο ξέρουμε και το έχουμε συζητήσει επανειλημμένως ότι έχει ένα μεγάλο κομμάτι που αφορά τα ανήλικα θύματα trafficking. Επίσης προσφάτως, με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού, ανακοινώθηκε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση, στο οποίο ενεργό δράση έχει και η παριστάμενη σήμερα Βουλευτής κ. Ράπτη, με την οποία επανειλημμένως έχουμε έρθει σε επικοινωνία προκειμένου να θέσει ζητήματα που αφορούν την προστασία των ανηλίκων και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και να μπορέσουμε να προχωρήσουμε μαζί σε συνέργειες, οι οποίες θα είναι επ' ωφελεία αυτού του πολύ ευαίσθητου στόχου που έχει θέσει ο Πρωθυπουργός και στον οποίο δίνει έμφαση συνολικά η ελληνική Κυβέρνηση. Σε συνέχεια αυτού -και το συνδέω με το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε σήμερα- δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επιμόρφωση των δικαστών έχει βασικό ρόλο στο νομοσχέδιο το οποίο έχει έρθει προς ψήφιση σήμερα από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Η συνεχής εκπαίδευση των δικαστικών λειτουργών είναι βασικός άξονας πάνω στον οποίο θα χτιστεί ο δικαστής του μέλλοντος. Και για αυτόν τον λόγο, το ανέφερα και στην επιτροπή και μου είχε πει, μάλιστα, ο κ. Ξανθόπουλος γιατί αναφέρομαι στο άρθρο 42 και όχι στο άρθρο 40, που υπήρχε η γενικότερη συζήτηση. Το ανέφερα, διότι πράγματι, στο άρθρο 42 υπάρχει ένα μεγάλο εύρος σύγχρονων θεματικών στις οποίες δεν διαφωνούμε προφανώς, οι οποίες διαμορφώνουν όμως ένα περιβάλλον εργασίας για τον δικαστή του μέλλοντος σε πολύ ευαίσθητα θέματα, ένα εκ των οποίων είναι και η φιλική στα παιδιά δικαιοσύνη και η προστασία των ανηλίκων και η προστασία των ατόμων με αναπηρία, όπως και γενικότερες θεματικές που αφορούν στα ανθρώπινα δικαιώματα. Και το λέω αυτό, διότι όλα αυτά μαζί μπορούν να δημιουργήσουν και να καλλιεργήσουν ένα πνεύμα ευμενέστερο και ουσιαστικότερο στον δικαστή του μέλλοντος, προκειμένου να αξιολογεί με ιδιαίτερη ευαισθησία και τέτοια ζητήματα, που συχνά τίθενται. Το νομοθετικό πλαίσιο επικαιροποιείται, όπως κάναμε πρόσφατα, οι ανάγκες εξελίσσονται, η κοινωνία προχωράει και ο δικαστής δεν μπορεί να είναι αποκομμένος από τέτοιου είδους ζητήματα τα οποία έχουν τεθεί στο νομικό περιβάλλον εργασίας. Θεωρώ ότι θα ενισχύσει και την εικόνα της χώρας και τη θέση της στο European Justice Scoreboard. Όπως έχουμε τονίσει, δυστυχώς, η χώρα μας το 2019 ήταν στην τελευταία θέση με μηδενικές δράσεις. Το 2020 βελτιώθηκε η θέση της. Προσπαθούμε με όλες αυτές τις δράσεις να βελτιώσουμε και αυτή την εικόνα της χώρας στο διεθνές γίγνεσθαι, αλλά κυρίως να βοηθήσουμε επί της ουσίας να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον εργασίας νομικό, ουσιαστικό, δικονομικό που θα προστατεύει τους ανήλικους σε όλες τις εκφάνσεις, τις δράσεις και της τυχόν θυματοποίησής τους. Δεν υπάρχει, λοιπόν, αμφιβολία ότι η Εθνική Σχολή Δικαστών παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του δικαστή του μέλλοντος, καταρτίζει τους νέους δικαστές, επιμορφώνει τους υπηρετούντες, αναβαθμίζει το επίπεδο απονομής της δικαιοσύνης, στηρίζεται σε αυτή το δικαιοδοτικό μας οικοδόμημα. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στη σχολή οι μελλοντικοί δικαστικοί λειτουργοί λαμβάνουν τις αναγκαίες γνώσεις, οι οποίες θα είναι ωφέλιμες για τη μελλοντική τους θητεία στο πολύ δύσκολο λειτούργημα που έχουν να επιτελέσουν βάσει των συνταγματικών προβλέψεων. Και πράγματι, η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών επιτελεί έναν σημαντικό ρόλο. Έχει επιτύχει τον σκοπό για τον οποίον δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1990, αλλά όλο αυτό το χρονικό διάστημα, όπως όλοι συμφωνήσαμε, δημιουργήθηκαν ανάγκες, προέκυψαν καινούργια δεδομένα, μεταβαλλόμενες συνθήκες οι οποίες δημιούργησαν την ανάγκη της πολιτείας να παρέμβει. Και παρεμβαίνει με έναν τρόπο μέσω του συγκεκριμένου νομοσχεδίου που θα συνδράμει στη βελτίωση της ποιότητας της δικαιοσύνης στη χώρα μας για τα πολλά επόμενα χρόνια μέσω ενός καλύτερου περιβάλλοντος εκπαίδευσης, συνεχούς, διά βίου και τακτικής εκπαίδευσης των δικαστικών λειτουργών. Θα οδηγήσει προφανώς και αυτό σε περιορισμό του χρόνου που απαιτείται για την απονομή της δικαιοσύνης σε συνδυασμό με την ποιότητα. Θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις, ώστε οι μελλοντικοί, αλλά και οι εν ενεργεία δικαστές να ανταποκρίνονται στις νέες νομοθετικές αντιλήψεις και στις μεταβαλλόμενες κοινωνικοοικονομικές ανάγκες και προκλήσεις μέσω της συγκεκριμένης διαδικασίας επιμόρφωσης και με αυτόν τον τρόπο αξιοποιούνται όλα τα διαθέσιμα εκπαιδευτικά εργαλεία και τα μαθησιακά δεδομένα, ώστε σε αυτή την εκπαιδευτική και επιμορφωτική διαδικασία, την πολύ κρίσιμη διαδικασία για τον δικαστή του μέλλοντος, να υπάρχει μια μοντέρνα και μια πιο σύγχρονη αντίληψη. Διότι άκουσα και την κ. Αδαμοπούλου, που έθεσε κάποιες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις, ότι πράγματι, ο δικαστής συνεχώς επιμορφώνεται, συνεχώς υπάρχει η ανάγκη αξιολόγησης και παρακολούθησης από την ίδια τη φύση του λειτουργήματός τους από το νομικό περιβάλλον. Όμως, η πολιτεία αυτό που πρέπει να κάνει είναι θεσμικά να λειτουργήσει στο πλαίσιο της Εθνικής Σχολής Δικαστών κατά κύριο λόγο, να μπορέσει να δώσει στο περιβάλλον εργασίας ασφάλεια και σύγχρονο τρόπο εκπαίδευσης, ώστε να έχουμε έναν δικαστικό λειτουργό στο μέλλον ο οποίος θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και της νομικής επιστήμης. Σημαντικές παρεμβάσεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου είναι η χρηματοδότηση, όπως αναφέρθηκε, της Εθνικής Σχολής, που εντάσσεται πλέον στο Ταμείο Ανάκαμψης και θα επιτρέψει στη σχολή να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο και από υλικοτεχνική υποδομή και από άποψη ενίσχυσης των εκπαιδευτικών και επιμορφωτικών της δραστηριοτήτων. Είναι η συνεχής -και είναι στον πυρήνα της όλης διαδικασίας- παρακολούθηση των ευρωπαϊκών και διεθνών νομικών δεδομένων, ώστε, όπως είπα, να έρθουν σε επαφή με την πραγματική διάσταση και του περιβάλλοντος το οποίο διαμορφώνεται σε ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιο στο δίκαιο. Είναι η λειτουργία και η πρόβλεψη ευαίσθητων θεματικών, όπως είναι αυτές που προανέφερα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για τα άτομα με αναπηρία, για τους ανηλίκους. Θα μου δώσετε δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ.
Για τα άτομα με αναπηρία, για ιδιαίτερες θεματικές, σύγχρονες, μοντέρνες, οικονομικού δικαίου, θεσμικού δικαίου, δικονομικού δικαίου, ώστε να υπάρξει μια ευρύτερη επιμόρφωση των δικαστικών λειτουργών. Είναι η λειτουργία για πρώτη φορά, επίσης, της Κατεύθυνσης των Ειρηνοδικών, που διασφαλίζει την ενίσχυση της κατάρτισής τους. Και πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι είναι πολύ σημαντική αυτή η πρόβλεψη, διότι στη δικαστηριακή πρακτική γνωρίζουμε ότι, δεδομένης και της αύξησης της ύλης που υπάρχει στα ειρηνοδικεία -είναι ένα πρώτο πολύ σημαντικό και πολύ ουσιαστικό σημείο επαφής της κοινωνίας με τον χώρο της δικαιοσύνης τα ειρηνοδικεία- είναι κρίσιμο να υπάρχει μια συντεταγμένη εκπαίδευση στους ειρηνοδίκες, όπως και γενικότερα το όλο πλαίσιο της εκπαίδευσης το οποίο διαμορφώνεται και σε συνεργασία της σχολής με ευρωπαϊκούς φορείς, οι οποίοι ενισχύουν τη διεθνή διάσταση της κατάρτισης των εν ενεργεία δικαστικών λειτουργών και την παρακολούθηση των συνεχών διεθνών και ευρωπαϊκών εξελίξεων, με έντονο αποτύπωμα στην πρακτική τους διάσταση, στην οποία δίνεται πολύ μεγάλη έμφαση στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Είναι, επίσης, η πρόβλεψη για την προφορική διαδικασία και η ενίσχυση του ποσοστού με έναν πολύ συντεταγμένο τρόπο. Εξηγήθηκε από τον κύριο Υπουργό στις επιτροπές το πόσο το υφιστάμενο πλαίσιο πολλές φορές οδηγούσε στην ουσία να μην υπάρχει αξιολόγηση της προφορικής διαδικασίας. Με τις αλλαγές που γίνονται θεωρούμε ότι θα υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στη γραπτή και στην προφορική αξιολόγηση, γιατί, όπως όλοι τονίσαμε, η φύση του λειτουργήματος του δικαστικού και του εισαγγελικού λειτουργού προφανώς, διέρχεται και από την αξιολόγησή του σε επίπεδο προσωπικότητας και για αυτόν τον λόγο, υφίσταται η πρόβλεψη για την προφορική εξέταση, για να υπάρχει μια πιο διευρυμένη και ισορροπημένη αξιολόγησή του για τα μελλοντικά του καθήκοντα. Με αυτές τις σκέψεις και θεωρώντας ότι έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση στην κοινοβουλευτική επιτροπή, όπου και με τις αλλαγές που ανέφερε ο κύριος Υπουργός μέσω των νομοτεχνικών βελτιώσεων και μέσω της αξιοποίησης των δεδομένων που τέθηκαν και από συναδέλφους των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, αλλά και από τους φορείς, δείχνοντας ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης, όπως κάνει πάντα από την αρχή της θητείας της παρούσας Κυβέρνησης, λαμβάνει υπ' όψιν των θεμάτων που τίθενται στον κοινοβουλευτικό διάλογο, θεωρώ ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα περιβάλλον εργασίας ισορροπημένο, το οποίο επιτυγχάνει τους στόχους και της καλής νομοθέτησης, αλλά και της ουσίας της νομοθέτησης για μια σύγχρονη Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, η οποία θα είναι το εργαλείο, το μοντέλο εντός του οποίου θα διαμορφωθεί ο δικαστής του μέλλοντος, θα διαμορφωθεί ο δικαστής ο οποίος θα αξιολογήσει το σύγχρονο νομοθετικό περιβάλλον των επόμενων ετών και προφανώς, θα συνδράμει και αυτός στη διαμόρφωση μιας κοινωνίας η οποία θα έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη. Όλα αυτά τα βήματα σε αυτή την κατεύθυνση γίνονται και θεωρώ ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχει έντονα μεταρρυθμιστικά στοιχεία τα οποία θα κρατήσουν για πολλά χρόνια τη Σχολή Δικαστών σε ένα σύγχρονο, επαρκές περιβάλλον και κρίνω ότι είναι σκόπιμο σήμερα, με τη μεγαλύτερη δυνατή πλειοψηφία, να στηριχθεί από τα κόμματα της ελληνικής Βουλής. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Μέχρι να ετοιμαστεί το Βήμα, θα δώσω τον λόγο στην Υπουργό Παιδείας, την κ. Κεραμέως, για την τροπολογία 1160 με ειδικό 103. Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ζητώ συγγνώμη για τη μικρή παρέμβαση. Θα είμαι πολύ σύντομη. Έχουμε καταθέσει από κοινού με το Υπουργείο Δικαιοσύνης μια ρύθμιση που αφορά σε περιπτώσεις γονέων και κηδεμόνων που κρατούν τα παιδιά τους μακριά από το σχολείο, επειδή ενδεχομένως δεν θέλουν τα παιδιά τους να φορέσουν μάσκα, να κάνουν self tests κ.ο.κ.. Και θέλω να είμαι ξεκάθαρη: Εδώ προστατεύουμε την πρόσβαση όλων των παιδιών μας στην εκπαίδευση. Θα ρωτήσει κάποιος: «Μα αφορά πολύ κόσμο;». Όχι είναι η απάντηση. Είναι μεμονωμένες οι περιπτώσεις, αλλά και μία περίπτωση αρκεί. Η πολιτεία οφείλει, κατά τη γνώμη μας, να προστατεύσει την πρόσβαση των παιδιών στην εκπαίδευση και γι' αυτό προβλέπονται επιπλέον ποινικές ευθύνες σε όσους γονείς ή κηδεμόνες κρατούν τα παιδιά μακριά από την εκπαίδευση με το δεδομένο, θα θυμίσω, ότι η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό και στο γυμνάσιο. Προβλέπονται, λοιπόν, ειδικές ρυθμίσεις με ποινικές ευθύνες για όσους γονείς επιλέγουν να κρατήσουν τα παιδιά τους μακριά από την εκπαίδευση. Να πω, επίσης, ότι με την ίδια τροπολογία παρατείνεται μέχρι το τέλος Μαρτίου του 2022 η προθεσμία για τη μετατροπή των κέντρων διά βίου μάθησης στα κέντρα δια βίου μάθησης του νόμου του 2020 και επίσης δίνεται στα πανεπιστήμιά μας η δυνατότητα παράτασης συμβάσεων καθαριότητας, απολύμανσης και φύλαξης των κτηρίων έως το τέλος Μαρτίου 2022. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής: Θέλω να πιστεύω ότι τις ρυθμίσεις αυτές και δη τη ρύθμιση που αφορά στην προστασία των παιδιών μας και στην πρόσβαση όλων των παιδιών μας στην εκπαίδευση θα την υπερψηφίσουν όλα τα κόμματα της Βουλής. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Ξανθόπουλε.
Κυρία Υπουργέ, επειδή εσείς εισηγηθήκατε την τροπολογία, σε σας απευθύνομαι. Στο άρθρο 3 για την υποχρεωτικότητα της φοίτησης αντιλαμβανόμαστε όλοι πάρα πολύ καλά ότι ως έννομη τάξη πρέπει να πάρουμε τα μέτρα μας και να προστατέψουμε τα δικαιώματα των παιδιών. Θα ήθελα να ξέρω εάν όσον αφορά την επαπειλούμενη ποινή των δύο ετών την εισάγετε με μία αίσθηση αναλογικότητας με άλλα αδικήματα ή αυτοτελώς χωρίς να λαμβάνεται υπ' όψιν το τι προηγήθηκε και το τι ισχύει. Αυτό είναι το πρώτο. Το δεύτερο που θέλω να ρωτήσω είναι το εξής: Η εποπτεία του ανηλίκου είναι μία γενική νομική έννοια. Σε τι συνίσταται η παραμέληση της εποπτείας; Σε μια βδομάδα, σε πέντε μέρες, σε τρεις μήνες, σε έξι μήνες; Έχετε μια αίσθηση; Θεωρώ ότι για ένα πολύ σοβαρό θέμα το οποίο απασχολεί την ελληνική κοινωνία πρέπει να την αποσύρετε από την τροπολογία, να έρθουμε να καθίσουμε ήρεμα και ψύχραιμα και να τη συζητήσουμε, να θεσπίσουμε πρόσφορα και αναλογικά μέτρα για την τιμωρία αυτών που έχουν την ευθύνη των παιδιών τα οποία δεν πηγαίνουν σχολείο για τους «χι» λόγους και πρωτίστως να το διαχωρίσουμε από τις κοινωνικές αιτίες που προκαλούν τη σχολική διαρροή. Τα υπόλοιπα κατά την τοποθέτησή μου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Παφίλη.
Κυρία Υπουργέ, θέλουμε να σας ρωτήσουμε κάτι. Φέρνετε μια τροπολογία ξαφνικά χωρίς να έχει γίνει κανένας διάλογος με κανέναν. Ότι είναι υπαρκτό πρόβλημα, το αναγνωρίζουμε όλοι. Γιατί δεν μπορούσατε… Τι συμβαίνει, κύριε Τσιάρα;
Υπήρχε η διάταξη. Ήταν πταίσμα και καταργήθηκαν τα πταίσματα. Δεν είναι κάτι καινούργιο.
Το 2019 καταργήθηκε.
Ξαναλέω ότι έρχεται μία διάταξη η οποία είναι οριζόντια. Είναι ή δεν είναι;
Απολύτως.
Είναι. Για να δούμε, λοιπόν. Το 11% των παιδιών εγκαταλείπει τα σχολεία. Αυτό είναι το επίσημο ποσοστό του Υπουργείου Παιδείας. Είναι ή δεν είναι; Είναι. Ποιους αφορά ξέρετε πολύ καλύτερα. Και εμείς γνωρίζουμε το ποιους αφορά. Έρχεστε, λοιπόν, με αυτήν την τροπολογία -θα μπορούσε να συζητήσει κανείς για τους αρνητές- και λέτε ότι όποιος δεν στέλνει το παιδί του ή το εμποδίζει κ.λπ. θα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο χρόνια. Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα γιατί υπάρχουν κοινωνικές διαστάσεις. Αντικειμενικά στην τροπολογία -δεν καταλογίζω προθέσεις- συμπεριλαμβάνονται οι πάντες, και εκείνοι που δεν μπορούν να τα στείλουν, μονογονεϊκές οικογένειες για διάφορους λόγους, οι οποίοι έχουν αναλυθεί, και οι αρνητές των εμβολίων οι οποίοι συνειδητά δεν στέλνουν τα παιδιά τους. Και ζητάτε να συμφωνήσουμε σε μία τέτοια οριζόντια ρύθμιση. Και σας λέω και κάτι ακόμα. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Δύο γονείς δεν στέλνουν τα παιδιά τους. Τους τιμωρείτε με δύο χρόνια φυλάκιση. Τι θα γίνουν τα παιδιά; Υπάρχουν κοινωνικές υποδομές; Υπάρχει εξατομίκευση; Εμείς αυτό λέμε τόσο καιρό εν όψει της πανδημίας. Γελάτε, κύριε Τσιάρα;
Με τη μάσκα δεν φαίνεται. Μην το λέτε.
Αν γελάτε, κύριε Τσιάρα, να κάνετε καμμιά γύρα και στον κόσμο τον απλό να δείτε τι γίνεται με αυτά τα θέματα και τι δυσκολίες υπάρχουν όχι μόνον εκεί, αλλά και αλλού. Ας μην ανοίξω το στόμα τώρα και αρχίζω και γενικεύω. Πόσα παιδιά δεν πάνε στο πανεπιστήμιο γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν τα ενοίκια οι γονείς τους; Και δεν κάνετε τίποτα γι' αυτό. Πείτε μας τι θα κάνετε. Γιατί θέτουμε αυτό το ερώτημα; Διότι δεν κάνετε τίποτα γενικά, επειδή δεν υπάρχουν κοινωνικές υποδομές για να αντιμετωπιστεί το 11% που δεν έχει σχέση με την πανδημία, υπήρχε και πριν την πανδημία. Τι απαντάτε σε όλα αυτά;
Κατανοητό, κύριε Παφίλη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κυρία Αδαμοπούλου.
Κυρία Υπουργέ, η συγκεκριμένη διάταξη πράγματι υπήρχε στον νόμο. Προέβλεπε ότι η σχετική παράβαση θα τιμωρείται ως πταίσμα και θα τιμωρείται συγκεκριμένα με διοικητικό πρόστιμο. Τώρα το μετατρέπετε σε πλημμέλημα και προβλέπετε βαριά ανώτατη ποινή. Μας είπατε ότι η τροποποίηση αυτή σχετίζεται με τους γονείς οι οποίοι αποτρέπουν τα παιδιά τους από το να φορούν μάσκα ή να κάνουν το self test. Κατ' αρχάς αυτά τα μέτρα έχουν αποδειχθεί ότι είναι ανεπαρκή διότι τα σχολεία έχουν γίνει υγειονομικές βόμβες και άρα η διασπορά του ιού δεν έχει αποτραπεί από τα συγκεκριμένα μέτρα. Το να μην αφήνει ένας γονιός το παιδί του να πηγαίνει στο σχολείο είναι πράγματι κακή άσκηση επιμέλειας και ανεξάρτητα από την πανδημία σχετίζεται με τη γενικότερη διαρροή, που έχει να κάνει και με τους δείκτες φτώχειας. Ένα παιδί μπορεί να είναι από μία πολύ φτωχή οικογένεια. Ξέρουμε το κοινωνικό πρόβλημα. Σε ό,τι αφορά όμως την πανδημία, το να μην αφήνει ο γονιός το παιδί του όχι να τηρεί τα υγειονομικά μέτρα τα οποία επαναλαμβάνω ότι είναι ανεπαρκή, αλλά το να μην το αφήνει να πηγαίνει στο σχολείο διότι τα σχολεία είναι υγειονομικές βόμβες, αυτό είναι υπό σκέψη αν αποτελεί κακή άσκηση επιμέλειας, διότι, κυρία Υπουργέ, τι κάνατε τόσο καιρό για να διασφαλίσετε υγειονομικά τα σχολεία; Αραιώσατε τις αίθουσες, τα τμήματα; Τον Σεπτέμβρη υπήρξε ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας σε συνάντηση με την ΟΛΜΕ ότι δεν θα αραιώσετε τα τμήματα. Έχουν συγχωνευθεί τμήματα, έχουν στοιβαχθεί τα παιδιά σε αίθουσες άνω των είκοσι πέντε και τριάντα ατόμων. Έχουν γίνει προσπάθειες να ανευρεθούν άλλες αίθουσες, να επιταχθούν χώροι προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ως αίθουσες; Όχι. Καθιερώσατε την ιχνηλάτηση στα σχολεία δωρεάν με μοριακό τεστ; Αυτό πρέπει να γίνει για όλους όχι μόνο για τα σχολεία, διότι όταν πάει κάποιος και κάνει τρία rapid tests και με το μοριακό βγαίνει θετικός, ενώ με τα rapid tests βγαίνει αρνητικός, καταλαβαίνουμε και πόσο αμφιβόλου αποτελεσματικότητας και αξιοπιστίας είναι τα self tests. Νομίζoυμε, λοιπόν, ότι οι εκπαιδευτικοί και τα παιδιά έχουν εκτεθεί σε κινδύνους υγειονομικούς. Τα σχολεία αυτήν τη στιγμή δεν είναι ασφαλή. Η οποιαδήποτε άρνηση των γονέων όχι να τηρήσουν τα υγειονομικά μέτρα -αυτό το συζητάμε-, αλλά να στείλουν τα παιδιά τους στα σχολεία, διότι το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Υγείας δεν έχουν κάνει τίποτα ως συναρμόδια και συνυπεύθυνα Υπουργεία για να διασφαλίσουν υγειονομικά τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς, με ταυτόχρονη ενίσχυση του ΕΣΥ και της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, είναι ευθύνη του Υπουργείου. Δεν πρέπει να πηγαίνουμε να ποινικοποιούμε συμπεριφορές, να στοχοποιούμε γονείς οι οποίοι αυτήν τη στιγμή λειτουργούν σε κάποιες περιπτώσεις και με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον των παιδιών τους. Ευχαριστώ.
Κύριε Χήτα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πολύ σύντομα θα μιλήσω, γιατί τοποθετηθήκαμε για την τροπολογία αυτή και στη βασική ομιλία του εισηγητή μας, του κ. Αντώνη Μυλωνάκη. Κατ' αρχάς, το επαναφέρατε, κυρία Κεραμέως. Δεν υπήρχε τιμωρία. Είχε καταργηθεί το σχετικό του Ποινικού Κώδικα. Τώρα επαναφέρετε ουσιαστικά την τιμωρία. Όμως, το συμπέρασμα, το οποίο βγαίνει αβίαστα -και το τονίσαμε σε όλους τους τόνους και προηγουμένως στην ομιλία μας- είναι ότι δεν σας ενδιαφέρει πραγματικά η προστασία των πολιτών. Δεν είναι στο μυαλό σας η προστασία των πολιτών. Αυτό που σας ενδιαφέρει κυρίως είναι να έχετε μια τιμωρητική διάθεση για όσους δεν συντάσσονται με αυτά τα οποία αποφασίζετε εσείς. Ένα καίριο ερώτημα το οποίο τέθηκε από όλους -το είπε και ο Αντώνης ο Μυλωνάκης πριν-: Αν μπουν και οι δύο γονείς στη φυλακή; Στο πρώτο παιδί με αναστολή. Στο δεύτερο παιδί μπήκε φυλακή. Πού θα το πάμε το παιδί αυτό; Υπάρχουν οι δομές, οι κοινωνικές δομές; Δεύτερον, πραγματικά στις τάξεις έχει περιοριστεί ο αριθμός των μαθητών; Λέμε αυτονόητα πράγματα και κουράζουμε και τον κόσμο, αλλά είναι ένα ερώτημα πολύ σημαντικό. Έχουν μειωθεί στις τάξεις; Όχι. Άρα, ο κίνδυνος παραμένει ο ίδιος -ναι- να γυρίσει σπίτι και να σε κολλήσει είτε είσαι εμβολιασμένος είτε δεν είσαι. Μα, έχω ρωτήσει. Θα γυρίσει το παιδί και θα σε κολλήσει. Γιατί λέω ότι δεν σας ενδιαφέρει πραγματικά η προστασία των πολιτών. Γιατί αν σας ενδιέφερε στο κόμματι το δικό σας, το θέμα της παιδείας δηλαδή, θα είχατε αραιώσει τα παιδιά στις αίθουσες, θα είχε περιοριστεί, λοιπόν, ο αριθμός των μαθητών στις αίθουσες, θα είχατε περιορίσει τον αριθμό των επιβατών στα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπου και εκεί δεν κάνατε τίποτα, θα είχατε πάρει μέτρα για την αποφυγή συνωστισμού ιδίως σε κλειστούς χώρους, που ξέρουμε πλέον όλοι -το έχουμε παραδεχθεί όλοι- ότι οι εμβολιασμοί και νοσούν και μεταδίδουν. Άρα, αφού νοσώ και μεταδίδω, άμα με βάλεις μαζί με σαράντα άτομα, θα γίνει της τρελής. Αν με βάλεις μαζί με τετρακόσια άτομα σε ένα κλαμπ από το πρωί, θα γίνει της τρελής. Άρα, τα μέτρα σας δεν έχουν ουσιαστικά κοινωνικό χαρακτήρα για την προστασία του πολίτη. Είναι καθαρά τιμωρητικά. Δεν ξέρω πραγματικά που σας οδηγεί αυτός ο κατήφορος, ο πολιτικός εννοώ κατήφορος, σε καμμία άλλη περίπτωση κάτι άλλο. Όμως, το είπαμε και πριν: Δεν μας ενδιαφέρει το ότι εσείς πολιτικά έχετε απώλεια και θα χάσετε και θα καταστραφείτε. Ό,τι θέλετε κάντε. Την πληρώνει ο κοσμάκης. Αυτό είναι το πρόβλημα. Πραγματικά δεν έχω τι να πω.
Ευχαριστούμε πολύ. Ορίστε, κυρία υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Παρ' ότι δεν αφορά αμιγώς το θέμα, αλλά θα απαντήσω με μεγάλη χαρά στο θέμα των μέτρων στα σχολεία. Στα σχολεία μας εφαρμόζουμε από τον Σεπτέμβριο μια πολιτική που έχει να κάνει και με μέτρα προστασίας εντός σχολικής τάξης, αλλά και με πάρα πολλά αυξημένα τεστ. Η μαθητική κοινότητα, η εκπαιδευτική κοινότητα είναι η μόνη η οποία ελέγχεται στο σύνολό της. Κάθε βδομάδα όλα τα παιδιά, πλην αυτών που είναι εμβολιασμένα, κάνουν δύο τεστ στην εβδομάδα. Επιπλέον, σε περίπτωση που υπάρξει κρούσμα οι στενές επαφές του κρούσματος κάνουν πόσα τεστ; Επτά την εβδομάδα, ένα κάθε μέρα. Είναι όλα δωρεάν και εργαστηριακά και self. Πριν από μερικές ημέρες ήμουν στο Συμβούλιο Υπουργών Παιδείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν άκουσα καμμία χώρα να κάνει επτά δωρεάν τεστ την εβδομάδα. Επαναλαμβάνω: Επτά. Γιατί έχει σημασία αυτό; Γιατί η διεθνής πρακτική δείχνει ότι ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο αυτήν τη στιγμή είναι το αυξημένο testing. Ελέγχεις κάθε μέρα τις στενές επαφές και βλέπεις ανά πάσα στιγμή αν τυχόν είναι φορέας του ιού και συνεπώς με αυτόν τον τρόπο μπορείς και σταματάς τη διασπορά του ιού. Και να πω κάτι; Σταματάς τη διασπορά του ιού μέσα στο σχολείο, αλλά αυτό βοηθά και την κοινωνία, γιατί όταν έχεις ένα τεράστιο πληθυσμιακό σύνολο, όταν έχεις συνολικά ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες ανθρώπους στα σχολεία συνολικά, το γεγονός ότι όλοι αυτοί ελέγχονται συστηματικά είναι καταλυτικό στο να ελεγχθεί η διασπορά συνολικά στην κοινωνία. Άρα, έχουμε πρωτόκολλα στα σχολεία, αυξημένο testing, το οποίο δεν σας κρύβω κοστίζει πάρα πολύ. Είναι μια συνειδητή απόφαση της Κυβέρνησης να επενδύσει στο αυξημένο testing και να επενδύσει αφ' ενός για να προστατεύσει τη δημόσια και την ατομική υγεία και αφ' ετέρου να διασφαλίσει τη δια ζώσης λειτουργία των σχολείων. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Και απαντώ σε εσάς. Ότι τις τελευταίες δύο εβδομάδες, παρ' ότι η πανδημία είναι σε εξέλιξη, όπως την ξέρουμε όλοι, έχουμε σχεδόν χίλια λιγότερα κρούσματα στα σχολεία σε μόλις δύο εβδομάδες. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Ότι τώρα που μιλάμε έχουμε περίπου δεκαπέντε τμήματα κλειστά στη χώρα σε πάνω από ογδόντα πέντε χιλιάδες τμήματα. Αυτή είναι, λοιπόν, η αποτυχία; Το ότι έχουμε 0,01% κλειστά τμήματα; Θεωρώ πραγματικά ότι είναι θλιβερό να κάνει κανείς αντιπολίτευση σε αυτά. Σε κάθε περίπτωση, τα δεδομένα είναι ξεκάθαρα και αυτά δείχνουν. Τα σχολεία ακολουθούν την πανδημία, δεν την οδηγούν. Και αυτό πιστώνεται στους εκπαιδευτικούς μας, στους μαθητές μας και στους γονείς τους. Έρχομαι, λοιπόν, στα θέματα της τροπολογίας που τέθηκαν από τους συναδέλφους. Ρωτήσατε πώς καθορίστηκε η ποινή. Η ποινή καθορίστηκε σε συνεργασία με το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Τονίζω ότι είναι μέχρι διετία και χρηματική ποινή. Και σχετικά με την επιμέλεια είναι σαφές ότι αυτό κρίνεται κατά περίπτωση από τα δικαστήρια. Κρίνεται από τα δικαστικά όργανα πώς ακριβώς ασκείται η επιμέλεια. Είναι νομίζω ξεκάθαρα αυτά τα πράγματα. Να πούμε και το εξής: Υπήρχε πρόβλεψη. Ήταν πταίσμα. Καταργήθηκε το 2019 από την προηγούμενη Κυβέρνηση και ερχόμαστε τώρα και περνάμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα, ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν μπορεί κανείς να στερήσει σε ένα παιδί την εκπαίδευση. Να μιλήσουμε λίγο ανοιχτά, ευθέως; Η εκπαίδευση στη χώρα μας είναι υποχρεωτική. Είναι υποχρεωτική στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό και στο γυμνάσιο για να δώσουμε στα παιδιά μας τα εφόδια που οφείλουμε να τους δώσουμε. Τι συζητάμε; Να είναι υποχρεωτική, αλλά να μην υπάρχει καμμία κύρωση; Να είναι υποχρεωτική στα χαρτιά; Θέλουμε ή δεν θέλουμε να σπουδάσουν τα παιδιά μας; Δηλαδή, συζητάμε τώρα αν είναι φυσιολογικό ένας γονιός, ο οποίος δεν θέλει να κάνει self-test στο παιδί του, το παιδί του να στερείται την εκπαίδευση, αυτό το πολυτιμότατο αγαθό; Εμείς ως Κυβέρνηση αυτό το θωρακίζουμε και για αυτό και επιμένουμε πόσο σημαντικό είναι και ας είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις. Ήταν μια κοινή πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης και του Υπουργείου Παιδείας να προστατεύσουμε το κάθε ένα παιδί, τον κάθε μαθητή και την κάθε μαθήτρια να έχει απρόσκοπτη πρόσβαση στην εκπαίδευση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Και πάμε στους ομιλητές που έδειξαν πολλή υπομονή. Μία από αυτές είναι η κ. Ράπτη από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζεται ο κ. Ανδρέας Νικολακόπουλος, επίσης, από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κυρία Ράπτη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζήτησα να μιλήσω στη σημερινή συνεδρίαση γιατί το υπό ψήφιση νομοσχέδιο περιλαμβάνει εκτός των πολλών σημαντικών αλλαγών και διατάξεις που είναι εναρμονισμένες με το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός από το Βήμα της Βουλής. Πριν φτάσω σε αυτό, θα ήθελα να επισημάνω την πολύ ουσιαστική διάσταση του νομοσχεδίου που μεταρρυθμίζει πλήρως το νομοθετικό πλαίσιο της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών τόσο ως προς την οργάνωση και λειτουργία της όσο και ως προς τον τρόπο εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των μελλοντικών και εν ενεργεία δικαστικών. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η εκπαίδευση και η κατάρτιση των δικαστών αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την ποιότητα, αλλά και τον χρόνο απονομής της δικαιοσύνης. Οι δικαστές πρέπει να είναι πάντοτε καλά ενημερωμένοι για τις νομοθετικές και νομολογιακές εξελίξεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αλλά και σε ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος που απασχολούν τη δικαιοσύνη. Μέχρι σήμερα η οργάνωση της Σχολής Δικαστών λόγω των πολλών νομοθετικών αλλαγών βασιζόταν σε ένα κατακερματισμένο πλαίσιο με περιορισμένες εκπαιδευτικές μεθόδους και χωρίς την απαιτούμενη ευρύτητα των διδασκόμενων αντικειμένων που απαιτεί το σύνθετο λειτούργημα του δικαστή. Αυτό αλλάζει. Το νομοσχέδιο αυτό προχωρά σε δομικές αλλαγές, σε ένα νέο σύστημα διευθυντών κατάρτισης και εκπαίδευσης, σε ποιοτικότερα κριτήρια πλήρωσης των θέσεων ευθύνης στο λειτουργικό οργανόγραμμα της νέας σχολής, σε αναδιάταξη της ύλης και των εξεταζόμενων μαθημάτων, στην καινοτόμο ρύθμιση των δύο σταδίων κατάρτισης στη σχολή με έμφαση στον πρακτικό προσανατολισμό της εκπαίδευσης των σπουδαστών, στον καθορισμό τεσσάρων κύκλων επιμόρφωσης που αφορούν στους εν ενεργεία δικαστικούς λειτουργούς, στην εισαγωγή ιδιαίτερου βάρους στη δημιουργία ομάδων εργασίας, στη δυνατότητα της σχολής να διοργανώνει διεθνείς εκπαιδευτικές ανταλλαγές δικαστικών λειτουργών και στη διαδικασία εκπαίδευσης του διδακτικού προσωπικού μέσα από το training trainers που αποτελεί διεθνή εκπαιδευτική πρακτική. Πάω στον δεύτερο λόγο της τοποθέτησής μου που είναι ενδεικτικός της νέας εκπαιδευτικής φιλοσοφίας που διατρέχει το νομοσχέδιο. Όπως γνωρίζετε, πριν από λίγες μέρες ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση. Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προστασίας για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. Καθημερινά, δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί έρχονται σε επαφή με παιδιά-θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. Η διαχείριση αυτών των υποθέσεων είναι τόσο λεπτή και ευαίσθητη που απαιτεί αυξημένο βαθμό ειδικής εκπαίδευσης και επιμόρφωσης στο συγκεκριμένο θέμα. Σκοπός είναι να εξασφαλιστεί ότι τα παιδιά που είναι θύματα σεξουαλικής κακοποίησης θα έχουν την απαραίτητη πληροφόρηση, υποστήριξη και προστασία κατά τη συμμετοχή τους στην ποινική διαδικασία και ότι θα αναγνωρίζονται και θα αντιμετωπίζονται με σεβασμό και ευαισθησία σε κάθε επαφή με τις αρμόδιες υπηρεσίες υποστήριξης θυμάτων ή τη δικαιοσύνη. Με ευκαιρία αυτό το νομοσχέδιο, στο πλαίσιο του εθνικού σχεδίου δράσης είχα προτείνει στον κύριο Υπουργό και στον κύριο Υφυπουργό, την ενσωμάτωση της προστασίας της ανηλικότητας και των φιλικών διαδικασιών της δικαιοσύνης προς το παιδί στην επιμόρφωση των δικαστών ως επιπρόσθετη θεματική. Χαίρομαι ιδιαίτερα που ανταποκρίθηκαν πλήρως σε αυτή την πρόταση προσθέτοντας αυτήν την πρόβλεψη στο άρθρο 42, δηλαδή την προστασία ανηλίκων και τη φιλική προς το παιδί δικαιοσύνη ως ένα ξεχωριστό εκπαιδευτικό θεματικό αντικείμενο. Είναι ενδεικτικό, μάλιστα, της ευαισθησίας τους το ότι πήγαν ένα βήμα παραπέρα, δηλαδή, στο να μπει η παραπάνω θεματική στο πρόγραμμα τακτικής επιμόρφωσης. Θεωρώ, επίσης, απαραίτητη μία αναφορά σε μία ακόμη προτεραιότητα του εθνικού σχεδίου δράσης που δεν περιλαμβάνεται στον παρόντα νόμο, αλλά με μεγάλη ικανοποίηση την βλέπουμε να υλοποιείται χάρη στην εξαιρετική δουλειά του Υπουργείου. Και αυτό δεν είναι άλλο από το «Σπίτι του Παιδιού», το οποίο ξεκινά να λειτουργεί για πρώτη φορά στην Αθήνα ως ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος ακρόασης των παιδιών, φιλικός προς τα παιδιά, όπου διεξάγεται η μία και μόνη δικανική εξέταση-κατάθεση του παιδιού-θύματος. Η λειτουργία «Σπίτι του Παιδιού» που αναμένεται να ξεκινήσει και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας αποτελεί μία πρόταση του εθνικού σχεδίου δράσης που υλοποιείται με τις συντονισμένες προσπάθειες του Υπουργείου και είναι πολύ ενθαρρυντικό να βλέπουμε προτάσεις του σχεδίου να υλοποιούνται τόσο σε θεσμικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω λέγοντας πως το εθνικό σχέδιο δράσης αποτελεί για τη χώρα μια μεγάλη ευκαιρία να δράσουμε συντονισμένα απέναντι στην παιδική σεξουαλική κακοποίηση. Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί, επίσης, μία μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα, ώστε να αναβαθμίσει το επίπεδο εκπαίδευσης των Ελλήνων δικαστών και εισαγγελικών λειτουργών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Εμείς ευχαριστούμε και για την τήρηση του χρόνου. Καλείται στο Βήμα ο κ. Ανδρέας Νικολακόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία και μετά θα δώσω τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, στον κ. Ξανθόπουλο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η ορθή και αποτελεσματική λειτουργία της δικαιοσύνης είναι βασική προϋπόθεση, όχι μόνο για τη λειτουργία του πολιτεύματος και της δημοκρατίας, αλλά και για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και την αντιμετώπιση των σύγχρονων κοινωνικών και οικονομικών αναγκών και προβλημάτων. Συχνά, μιλάμε για την ανάγκη επιτάχυνσης της απονομής δικαιοσύνης, αλλά δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε και την ανάγκη για ποιοτική αναβάθμιση. Οι πολίτες δεν ζητούν μόνο γρήγορες, αλλά και ορθές και δίκαιες αποφάσεις και αναμφίβολα για την ποιοτική αναβάθμιση είναι καθοριστικός ο ρόλος της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών. Για τον λόγο αυτό, το παρόν σχέδιο νόμου που αποτελεί τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στη δικαστική εκπαίδευση από την ίδρυση της Εθνικής Σχολής Δικαστών πριν από είκοσι επτά χρόνια, έχει ιδιαίτερη σημασία και αξία. Πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου που καταρτίστηκε με βάση το πόρισμα της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, που συστάθηκε με σκοπό να αναμορφώσει πλήρως το νομοθετικό πλαίσιο τόσο ως προς την οργάνωση και τη λειτουργία σχολής, όσο και ως προς τον τρόπο επιλογής, εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των μελλοντικών και εν ενεργεία δικαστικών λειτουργών. Το παρόν σχέδιο νόμου κάνει ένα βήμα ακόμα μπροστά για τη βελτίωση της απονομής δικαιοσύνης. Επιδιώκει να εξελίξει τη δικαιοσύνη, να δημιουργήσει τα κατάλληλα εφόδια σε σύγχρονους δικαστές με ήθος και πίστη στη δημοκρατία. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το επίπεδο των δικαστών μας είναι υψηλό. Όμως, πρέπει να το διατηρήσουμε, να το προσαρμόσουμε στις σύγχρονες ανάγκες και συνθήκες ανεβάζοντας το ακόμα ψηλότερα. Εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στους Έλληνες δικαστές. Στελέχη της προηγούμενης Κυβέρνησης ασκούσαν κριτική στον τρόπο λειτουργίας τους και, ακόμα και σήμερα, στελέχη της Αντιπολίτευσης υποτιμούν την ποιότητα της δικαιοσύνης. Οι ίδιοι, φυσικά, δεν πρόλαβαν να κάνουν πολλά και να την αναβαθμίσουν στα χρόνια της διακυβέρνησής τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών είναι ένας κρίσιμος θεσμός για τη δικαιοσύνη, ένας θεσμός που διανύει την τρίτη δεκαετία της λειτουργίας του και βρίσκεται σε μια νέα εποχή προκλήσεων, μια εποχή στην οποία πρέπει να παρέχει επαρκή κατάρτιση και εκπαίδευση στους νέους δικαστικούς λειτουργούς, επιμόρφωση στους εν ενεργεία, αλλά και να εισάγει καινοτομίες που θα ενισχύσουν τη δικαιοσύνη και θα εστιάσουν στην αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων. Με το παρόν σχέδιο νόμου προβλέπεται η χρηματοδότηση της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών από το Ταμείο Ανάκαμψης. Πρόκειται αναμφίβολα για μια σημαντική ενίσχυση στους οικονομικούς πόρους της σχολής που θα ενισχύσουν τη λειτουργία της. Αξίζει, επίσης, να αναφερθώ στη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του διοικητικού συμβουλίου, του γενικού διευθυντή και των διευθυντών κατάρτισης και επιμόρφωσης όλων των κατευθύνσεων, καθώς και των συμβουλίων σπουδών της σχολής που προβλέπεται με το παρόν σχέδιο νόμου, μια νομοθετική παρέμβαση που προάγει την εξειδίκευση των αρμοδιοτήτων με σκοπό την καλύτερη λειτουργία της σχολής, όσο και την καλύτερη παρακολούθηση του νομοθετικού έργου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη νομολογία του δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ο εισαγωγικός διαγωνισμός έχει πλέον τρία στάδια και στο πρώτο καθίσταται αναγκαίο προαπαιτούμενο η καλή γνώση ξένης γλώσσας. Η καθιέρωση της ξένης γλώσσας δεν προτάθηκε μόνο γιατί αποτελεί ένα σημαντικό προσόν για τον σύγχρονο Έλληνα δικαστή, προτάθηκε και για ένα ακόμα πιο σημαντικό λόγο: Η χώρα μας ανήκει στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια και έχει ενεργή παρουσία σε θεσμικά όργανα της Ευρώπης, όπως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τα θεσμικά αυτά όργανα χρησιμοποιούν περισσότερες από μία γλώσσες για την εσωτερική και εξωτερική επικοινωνία, γεγονός που προϋποθέτει την καλή γνώση ξένων γλωσσών και από τους δικαστές και για την ενεργή συμμετοχή στις διαδικασίες, αλλά και για την παρακολούθηση των εξελίξεων. Δεν μπορώ να κατανοήσω τις αντιδράσεις στην πρόβλεψη του παρόντος σχεδίου νόμου. Εν συνεχεία, οι επιτυχόντες του πρώτου σταδίου συμμετέχουν στο δεύτερο που αφορά τη γραπτή εξέταση και, τέλος, στο τρίτο που αφορά την προφορική εξέταση. Στο σημείο αυτό, οφείλω να εστιάσω στην αλλαγή του ποσοστού που διαμορφώνεται στον τελικό βαθμό. Συγκεκριμένα, αλλάζει το 85/100 στα γραπτά και 15/100 στα προφορικά και διαμορφώνεται πλέον στο 75/100 και 25/100 αντίστοιχα, σύμφωνα και με την τροπολογία που κατατέθηκε πριν από λίγο. Ο δικαστής είναι ο άνθρωπος ο όποιος έχει επίδραση σε έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων γύρω του. Επομένως, ο τρόπος με τον οποίον εκθέτει τις γνώσεις του, την κρίση του και ο τρόπος που ασκεί τα καθήκοντά του επηρεάζει την κοινή γνώμη. Για τον λόγο αυτό, από την πρώτη στιγμή της εισαγωγής του εκάστοτε υποψηφίου πρέπει να εκτιμηθεί η προσωπικότητά του, αλλά και η θέληση του και η δυνατότητά του να λειτουργεί δημόσια μαζί με άλλους ανθρώπους με μοναδικό σκοπό την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ένα ακόμα σημείο στο οποίο θα ήθελα να εστιάσω είναι ότι για πρώτη φορά καθορίζονται τέσσερις κύκλοι επιμόρφωσης που αφορούν τους εν ενεργεία δικαστικούς λειτουργούς. Οι κύκλοι αυτοί αφορούν οκτώ ημέρες σεμιναρίων σε οκτώ χρόνια δίνοντας τη δυνατότητα σε δικαστικούς λειτουργούς να συμμετέχουν, εφόσον το επιθυμούν, σε επιμορφωτικά σεμινάρια που αφορούν την οργάνωση και τη διοίκηση των δικαστηρίων, τη δικαστική επικοινωνία, τη δικαστική δεοντολογία και το οικονομικό δίκαιο. Νομίζω ότι στο σημείο αυτό θα πρέπει να είμαστε όλοι σύμφωνοι, καθώς η επιμόρφωση είναι ένα αναγκαίο στοιχείο για την ποιοτική αναβάθμιση της δικαιοσύνης. Άλλωστε, αυτό επιβάλλεται από την ίδια τη φύση του έργου του δικαστή που είναι σύνθετη, πολύπλοκη και απαιτεί προσαρμογή σε νέα δεδομένα και εξελίξεις. Στα αντικείμενα της επιμόρφωσης, άλλωστε, περιλαμβάνονται και οι εξελίξεις του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι σύγχρονες τάσεις της νομολογίας, τα προβλήματα του δικονομικού και σωφρονιστικού συστήματος και η εφαρμογή νέων τεχνολογιών, ιδίως με τη χρήση της πληροφορικής και της τεχνητής νοημοσύνης. Δεν θα μπορούσα, επίσης, να παραλείψω την πρόβλεψη ότι όλες οι διαδικασίες πλέον, οι οποίες αφορούν τόσο την προεισαγωγική όσο και τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση, διενεργούνται ηλεκτρονικά, γεγονός που αποτελεί ένα ακόμα βήμα για την ψηφιοποίηση της δικαιοσύνης, όπως σημαντικό βήμα αποτελεί και το ηλεκτρονικό πινάκιο που ανακοινώθηκε πριν από λίγες μέρες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αδιαμφισβήτητα, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ακόμα μεταρρυθμιστικό βήμα που αφορά την εκπαίδευση και την επιμόρφωση των δικαστών μας, την οργάνωση και τη λειτουργία της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Η Εθνική Σχολή Δικαστών αναμορφώνεται, εξειδικεύει και αναβαθμίζει το πρόγραμμα σπουδών της, εστιάζοντας ταυτόχρονα στην προσωπικότητα του δικαστή. Καλείται πλέον να λειτουργήσει με νέα δεδομένα που προέρχονται από τις προκλήσεις που απασχολούν την ίδια την κοινωνία, διαμορφώνοντας τον χώρο για τη λειτουργία της ελληνικής δικαιοσύνης στα επόμενα χρόνια. Είναι ένα βήμα σημαντικό, αλλά δεν μπορεί να είναι το μοναδικό και δεν είναι αρκετό. Πρέπει να γίνουν και άλλα βήματα και είμαι σίγουρος ότι το επόμενο διάστημα θα ανοίξει η συζήτηση για μια ακόμα μεταρρύθμιση στον δικαστικό κλάδο που θα περιλαμβάνει την αντικειμενική και αξιοκρατική εξέλιξη, την αξιολόγηση και τον πειθαρχικό έλεγχο των δικαστικών λειτουργών. Η προσπάθεια, λοιπόν, για την ενίσχυση της δικαιοσύνης συνεχίζεται και σε αυτή την προσπάθεια πρέπει να πάρουμε όλοι θέση όχι με στείρα άρνηση, αλλά με εποικοδομητική κριτική και προτάσεις, γιατί ο στόχος είναι κοινός και η προσπάθεια πρέπει να είναι κοινή για μια δικαιοσύνη σύγχρονη, αποτελεσματική, ανεξάρτητη και αμερόληπτη. Σας ευχαριστώ.
Εμείς ευχαριστούμε, κύριε Νικολακόπουλε και για την τήρηση του χρόνου. Η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτει την έκθεσή της επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση και ρύθμιση ειδικότερων ζητημάτων απολιγνιτοποίησης». Καλείται στο Βήμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κάθε συζήτηση νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης έχει και κοινωνικό και επιστημονικό ενδιαφέρον και βεβαίως, διεξάγεται σε ένα κλίμα συναίνεσης και συγκλίσεων, αλλά αρκεί μία τροπολογία της κ. Κεραμέως από κοινού με το Υπουργείο για να δείξει τις πραγματικές διαστάσεις και τις πραγματικές αντιθέσεις. Θα ξεκινήσω με αυτό καθ' εαυτό το νομοσχέδιο. Είναι κοινός τόπος ότι η δικαιοσύνη αποτελεί ουσιαστικά το «ultimum refugium», το τελευταίο καταφύγιο του πολίτη απέναντι πρωτίστως στην κρατική αυθαιρεσία και δεύτερον, στις διαφωνίες που έχει στο πλαίσιο της κοινωνικής συμβίωσης. Η δικαιοσύνη αποτελεί στοιχείο του πολιτικού συστήματος, αποτελεί οδοδείκτη προόδου μιας κοινωνίας και συν τοις άλλοις αποκρυσταλλώνει την κοινωνική δυναμική μιας κοινωνίας. Πυλώνας της δικαστικής εξουσίας είναι οι δικαστές. Και είναι αυτονόητο ότι όλοι μας έχουμε ένα μεγάλο ενδιαφέρον και για την ποιότητα των δικαστών και βεβαίως, για την παραγωγική σχολή των δικαστών, που είναι η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, την αναμόρφωση της λειτουργίας της οποίας συζητάμε σήμερα. Θέλω να κάνω μια επισήμανση. Οι επιλογές που κάνετε στο Υπουργείο θα αποδώσουν σε βάθος χρόνου και γι' αυτό θα πρέπει να έχουν τη συναίνεση όλων μας και γι' αυτό πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο αποτέλεσμα συγκλίσεων και συνεργασίας, ακριβώς γιατί έχουν στόχο την παραγωγή καλύτερων δικαστών και θα έχουν αποτελέσματα σε ένα βάθος χρόνου, όπου ενδεχομένως κανείς μας δεν θα είναι μέρος αυτής της Αίθουσας. Νομιμοποιούμαστε ως ΣΥΡΙΖΑ να ενδιαφερόμαστε για τη λειτουργία της Σχολής Δικαστών όχι μόνο από τη θεσμική μας λειτουργία, αλλά και λόγω των αποτελεσμάτων στα οποία έχουμε καταλήξει και τα οποία έχουμε καταθέσει ως ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση. Είμαστε αυτοί που αυξήσαμε τον αριθμό των υποψηφίων. Είμαστε αυτοί που θεσμοθετήσαμε την κατεύθυνση των ειρηνοδικών και πολύ σωστά έρχεται η Κυβέρνηση και την υλοποιεί. Η κοινοβουλευτική διαδικασία που ακολουθήθηκε είχε θετικά αποτελέσματα, διότι ο κύριος Υπουργός ουσιαστικά κατήργησε και αυτή την αντιεπιστημονική και παράλογη διάταξη που προσδιόριζε ότι το 10% θα καταγράφεται στο πρώτο επίπεδο των δικαστών. Κανείς δεν αποκλείει οι άριστοι δικαστές να είναι λιγότεροι ή περισσότεροι από το 10% και αυτός ο κορσές ήταν κάτι το οποίο πολύ σωστά κάνατε και το αποσύρατε. Προφανώς και το πιστοποιητικό παρακολούθησης, το οποίο ενσωματώνεται στον φάκελο των δικαστών δεν είχε λόγο και σωστά το αποσύρατε, γιατί ακριβώς ακολουθούσε και επηρέαζε την εξέλιξη του δικαστή, ενδεχομένως χωρίς να είναι μία θεσμοθετημένη διαδικασία. Εντάξατε τη δυνατότητα των δικαστών να ασκούνται και στην Περιφέρεια της Θεσσαλονίκης. Δεχθήκατε τις παρατηρήσεις της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών και πλέον τα μαθήματα αυτής της κατεύθυνσης θα είναι όχι εισαγωγικά, αλλά μετά το πρώτο εξάμηνο. Όλες αυτές είναι πολύ θετικές επιλογές τις οποίες και στηρίζουμε και υποστηρίξαμε και προτείναμε και όχι μόνον εμείς, αλλά και η πλειοψηφία της Αντιπολίτευσης, αλλά, βεβαίως και οι δικαστικές ενώσεις. Πρέπει, όμως, να επισημάνω την αρχική μας επιφύλαξη, γιατί ακριβώς οι δικαστές που παράγουμε ως ελληνική πολιτεία είναι οι εφαρμοστές του δικαίου και εκτός από την εξαιρετική ποιότητα που οφείλουν να έχουν στο επιστημονικό πεδίο πρέπει να έχουν και μια ώσμωση με το κοινωνικό γίγνεσθαι. Δεν είναι δικαστές μονής κατεύθυνσης, είναι δικαστές συνολικής στάσης. Αντλώ από την εισηγητική έκθεση του ιδρυτικού νόμου της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών, όπου αναφέρεται ότι οι δικαστές πρέπει να διακατέχονται από δικαιοκρατική επαγρύπνηση και ευαισθησία, όπου ο δικαστής είναι διαιτητής κοινωνικών συγκρούσεων και εγγυητής και ερμηνευτής του δικαίου, όπου η πολιτεία ευθύνεται για τη διαμόρφωση του επιστημονικού και εμπειρικού υπόβαθρου του δικαστή. Η έκθεση καταλήγει με μία επισήμανση: «Η Εθνική Σχολή Δικαστών δεν είναι μεταπτυχιακό πανεπιστημιακό ινστιτούτο. Είναι επαγγελματική σχολή κατάρτισης δικαστών». Κατά την άποψή μου, λοιπόν, η εισηγητική έκθεση φωτίζει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε. Και αυτό που εμείς προτείναμε από την πρώτη αρχή και είναι έλλειμμα στη διαφαινόμενη, στην προτεινόμενη αλλαγή του πλαισίου της Εθνικής Σχολής Δικαστών είναι ότι ουσιαστικά προωθείται, επισπεύδεται μία μονομέρεια της κατάρτισης των δικαστών που έχει σχέση μόνο με τη νομική επιστήμη. Ξαναλέω σε όλους τους τόνους ότι οι δικαστές που βγάζει η Εθνική Σχολή Δικαστών είναι εξαιρετικής νομικής επάρκειας. Αυτό που πρέπει να φροντίσουμε ως νομοθετικό Σώμα είναι να έχουν μία γείωση στην κοινωνία, να επινοήσουμε και να θεσμοθετήσουμε παράλληλες διδακτικές δραστηριότητες μαζί με τη διδασκαλία των αμιγώς νομικών μαθημάτων. Πρότεινα κάτι, είπα μία σκέψη φωναχτά στην επιτροπή, μία εμπειρία -ας πούμε- από το ΚΕΘΕΑ θα ήταν χρήσιμη για να σπάσουν στερεότυπα και να έρθουν οι άνθρωποι αυτοί πολύ κοντά με ένα μεγάλο κομμάτι της δικαστικής ύλης που θα κληθούν να διεκπεραιώσουν στο μέλλον. Ο δικαστής πρέπει να αντιλαμβάνεται τη δυναμική που επικρατεί στην κοινωνία, στους κοινωνικούς και στους συνδικαλιστικούς αγώνες. Το να κρίνεις μια απεργία ως παράνομη και καταχρηστική, χωρίς να μπαίνεις στη δυναμική της απεργίας και της αντιπαράθεσης και του τι διακυβεύεται σε αυτήν, είναι μία ξερά νομική προσέγγιση που αφυδατώνει τη νομική από την κοινωνική της λειτουργία. Είναι, δηλαδή, παράμετροι που πρέπει να απασχολήσουν το νομοθετικό Σώμα, είναι παράμετροι που πρέπει να εισαχθούν στην κατάρτιση των Ελλήνων δικαστών. Είναι παράγοντες που θα δώσουν στον δικαστή τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται πολύ καλά την κοινωνική δυναμική και τις παραμέτρους των αποφάσεων τις οποίες θα εκδώσει. Έτσι, λοιπόν, με αυτή την έννοια καταλήγουμε κατ' αρχάς να υιοθετήσουμε τις προτάσεις του κυρίου Υπουργού, οι οποίες είναι σε θετική κατεύθυνση και τις οποίες θα υπερψηφίσουμε. Σε ό,τι αφορά τώρα τη σημερινή διαδικασία και την τροπολογία υπ' αριθμόν 1160/103/7-12-2021, παρακολουθούμε πάλι άλλο ένα επεισόδιο στη σειρά της τυχαίας και κακής νομοθέτησης. Έρχεται μία τροπολογία με τρία άρθρα, εκ των οποίων καθένα έχει διαφορετικό τομέα και καθένα έχει μια διαφορετική ιστορία να αφηγηθεί. Το πρώτο άρθρο, λοιπόν, μιλάει για την προθεσμία της μετατροπής των κέντρων διά βίου μάθησης, η οποία έληγε στο τέλος του χρόνου και παρατείνεται μέχρι τις 31-3-2022. Είναι θετική, αναμφίβολα. Πρώτον, ήταν τσαπατσουλιά, ήταν προχειρότητα, ήταν αβελτηρία, όταν πριν από πολύ λίγο καιρό ορίζατε την καταληκτική ημερομηνία ως 31-12-2021; Ασκήσαμε κοινοβουλευτικό έλεγχο. Εμείς ως Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ καταθέσαμε ερώτηση και λέγαμε ότι πίσω από αυτήν την πολύ σφιχτή προθεσμία στην οποία είναι αδύνατο να ανταποκριθεί η πλειονότητα των κέντρων διά βίου μάθησης τάξης ένα και δύο, οι οποίες είναι ουσιαστικά μικρές επιχειρήσεις, επιχειρείται να συρρικνωθεί η αγορά δραματικά προς όφελος των μεγάλων κέντρων διά βίου μάθησης. Έρχεστε, λοιπόν, σήμερα και τροποποιείτε -και ορθώς πράττετε- την καταληκτική προθεσμία μέχρι 31 Μαρτίου. Και πρέπει να μας πείτε αν ήταν τσαπατσουλιά και προχειρότητα και το αντιλαμβάνεστε ή ακόμη χειρότερα, προσπαθήσατε να μεταφέρετε ένα μεγάλο μέρος της επαγγελματικής δραστηριότητας στα πολύ μεγάλα γραφεία, στις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, αντιδράσαμε και σε πολιτικό και σε κοινωνικό επίπεδο και τώρα τα μαζεύετε και φέρνετε μία τροπολογία. Αυτήν την τροπολογία, λοιπόν, τη συρράπτετε, την επισυνάπτετε, τη συναρθρώνετε με το άρθρο 2 της συγκεκριμένης τροπολογίας, όπου λέει για τη δυνατότητα παράτασης συμβάσεων καθαριότητας, απολύμανσης, φύλαξης των κτηρίων των ΑΕΙ και επικαλείστε την από 14-3-2020 πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Είμαστε, δηλαδή, στον Δεκέμβριο του 2021 και επικαλείστε πράξη νομοθετικού περιεχομένου του Μαρτίου του 2020 και εδώ, για να πείτε για το κατεπείγον και ότι δεν πρέπει να ακολουθηθούν οι νόμιμες διαδικασίες των διαγωνισμών; Ποιο είναι αυτό το πράγμα το οποίο πλέον κυριαρχεί επί δύο χρόνια στη χώρα και εσείς αιφνιδιαστήκατε και επικαλείστε την πράξη νομοθετικού περιεχομένου του Μαρτίου του 2020, για να παρατείνετε την παρουσία αυτών των ανθρώπων στους οποίους κατ' ανάθεση ουσιαστικά χορηγήσατε αυτήν τη διαδικασία; Πόσο, δηλαδή, προκλητικότεροι θα γίνεται όταν επικαλείστε την ξαφνική και επείγουσα διαδικασία, έτσι ώστε να παραμείνουν οι ίδιοι άνθρωποι και να παραταθούν αυτές οι συμβάσεις; Ειλικρινά, καταλαβαίνετε ότι και μόνο από λόγους αρχής αυτό το πράγμα δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Θα κάνω χρήση και τμήματος της δευτερομιλίας μου, κυρία Πρόεδρε, για να αναφερθώ στο κυρίως θέμα αυτής της τροπολογίας που δεν είναι άλλο από το άρθρο 3, το οποίο μιλάει για την υποχρεωτικότητα της φοίτησης στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό και στο γυμνάσιο. Για να συνεννοούμαστε, είναι αυτονόητο ότι τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο. Το σχολείο δεν είναι μόνο διαδικασία μάθησης, είναι διαδικασία κοινωνικοποίησης, είναι διαδικασία σφυρηλάτησης ταυτότητας. Ως εκ τούτου, είναι αδιανόητο το παιδί να μην πηγαίνει στο σχολείο. Δεύτερον, ευτυχώς είναι ελάχιστοι αυτοί οι γονείς οι οποίοι για λόγους πανδημίας και γιατί έχουν την άποψη ότι το παιδί δεν πρέπει να φοράει μάσκα ή να κάνει αυτοδιαγνωστικά τεστ δεν στέλνουν το παιδί στο σχολείο. Όμως, έστω και ελάχιστοι να είναι, θα πρέπει να βρεθεί λύση. Ποια λύση φέρνετε, λοιπόν; Φέρνετε μια οριζόντια ρύθμιση που συγκέντρωσε τα πυρά της Αντιπολίτευσης, γιατί αφορά επί δικαίους και αδίκους. Ξέρουμε ότι η σχολική διαρροή είναι σε ένα ψηλό ποσοστό. Ο κ. Παφίλης την προσδιόρισε στο 11% και αφορά κυρίως ομάδες που έχουν πρόβλημα κοινωνικής ένταξης. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και με το πρόσχημα της πανδημίας, για την οποία πανδημία συμφωνούμε όλοι ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, εισηγείστε μία διάταξη με μια οριζόντια ρύθμιση, επαπειλούμενη ποινή τα δύο χρόνια. Με τα δύο χρόνια την εξισώνετε με την παράνομη βία, με το άρθρο 330 του Ποινικού Κώδικα. Δεν υπάρχει μια αναλογικότητα; Γι' αυτό λέω ότι όσες προσπάθειες και να κάνετε, αυτή η λογική που σας διαπερνά, της αυστηροποίησης των ποινών και της αντιμετώπισης των κοινωνικών προβλημάτων με το κνούτο της καταδίκης και του ποινικού νόμου, δεν σας αφήνει να αγιάσετε. Θα μπορούσε, όπως είπα στην κυρία Υπουργό, να την αποσύρει και να κάνουμε μία συζήτηση, γιατί όλοι, όλες οι πτέρυγες της Βουλής, είμαστε πρόθυμοι να βρούμε τη βέλτιστη λύση. Για παράδειγμα, στον προηγούμενο Ποινικό Κώδικα ήταν πταισματικού χαρακτήρα. Θέλετε να την αυστηροποιήσετε; Βάλτε κοινωνική εργασία. Μέχρι δύο χρόνια φυλάκισης; Δεν υπάρχει καμμία αναλογία; Δεν υπάρχει καμμία αίσθηση του τιμωρητικού χαρακτήρα αυτής της ποινής;
Θα σας απαντήσω.
Θα τα πείτε, κύριε Υπουργέ, αλλά είναι εντυπωσιακό ότι για κάθε κοινωνικό πρόβλημα έχετε μία ποινική αντιμετώπιση. Επαναλαμβάνουμε ότι όντως είναι πρόβλημα και τραγικό άνθρωποι που έχουν ανορθολογικές απόψεις να στερούν τα παιδιά τους από τη φοίτηση, αλλά δεν θέτετε το θέμα στο Κοινοβούλιο για να πούμε τις απόψεις μας και να συνεισφέρουμε. Μας φέρνετε μία τροπολογία συραμμένη με δύο τροπολογίες σε άσχετα αντικείμενα και ουσιαστικά δημιουργείτε μια ενιαία ποινή για όλους τους ανθρώπους οι οποίοι δεν εντάσσονται στον ίδιο κανόνα. Όπως αντιλαμβάνεστε, αυτού του είδους η νομοθέτηση, αυτού του είδους η προσέγγιση και αυτού του είδους η τακτική δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη. Δεν έχουμε καμμία σχέση με τους ανθρώπους που είναι απέναντι στον ορθολογισμό. Εμείς στην Αριστερά είμαστε κατ' εξοχήν τέκνα του ορθού λόγου. Είναι προφανές ότι τα εμβόλια και το Εθνικό Σύστημα Υγείας αποτελούν τις μόνες άμυνες που έχουμε ως κοινωνία απέναντι στον ιό. Με αυτές τις πρακτικές και αυτές τις διαδικασίες τροφοδοτείτε ουσιαστικά τις αντιδράσεις και το κύμα του ανορθολογισμού και κυρίως επιρρίπτετε επί δικαίων και αδίκων μία ευθύνη την οποία δεν ξέρω πώς θα σηκώσουμε ως κοινωνία. Με αυτήν την έννοια, λοιπόν, ζητούμε εκ νέου την απόσυρση αυτής της τροπολογίας. Μολονότι έχει, όπως σας είπα, το θετικό της παράτασης στο κέντρο διά βίου μάθησης, δεν μπορούμε να την υπερψηφίσουμε. Όμως, αποσύρετε το άρθρο 3 και φέρτε το γρήγορα σε μία διαβούλευση για να τοποθετηθούμε τα κόμματα και να βρούμε τη βέλτιστη λύση, έτσι ώστε και η κοινωνική ηρεμία να μη διασαλευθεί και τα παιδιά να μπορούν να πάνε στο σχολείο, αλλά πρωτίστως να μην πληρώσουν αθώοι αυτήν την οριζόντια ποινική αντιμετώπιση. Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Κωνσταντινίδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε, όπως και τον εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι αναδείχθηκαν επαρκώς σε ακόμη ένα σχέδιο νόμου της δικαιοσύνης οι αδυναμίες και οι δυσλειτουργίες του θεσμού. Είναι αυτές που ενώ όλες οι πτέρυγες του Κοινοβουλίου τις έχουν καταγράψει και συνομολογήσει διαχρονικά, η ελληνική πολιτεία δεν έχει καταφέρει ακόμα να τις αντιμετωπίσει δραστικά και αποτελεσματικά. Είναι αυτές που με τολμηρές μεταρρυθμίσεις επιχειρεί να βελτιώσει βήμα-βήμα η σημερινή Κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία του αρμόδιου και επισπεύδοντας Υπουργείου με τομές τόσο στους βασικούς κώδικες της δικαιοσύνης που αναφέρονται στο εφαρμοστικό και δικαιοδοτικό πεδίο, όσο και στο λειτουργικό και υπηρεσιακό με την εισαγωγή νέων θεσμών, τη δημιουργία σύγχρονων δομών και την εγκατάσταση και διάθεση στους χρήστες και στους λειτουργούς των υπηρεσιών πολλών ψηφιακών μέσων. Συνολικά όλες αυτές οι παρεμβάσεις κατατείνουν στον διττό στόχο της ταχείας και ποιοτικής απονομής της δικαιοσύνης. Στη διαχρονική, λοιπόν, αυτή προσπάθεια η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, ένας θεσμός που έχει ήδη διανύσει δύο δεκαετίες λειτουργίας και βρίσκεται ήδη στην τρίτη, έχει ουσιαστική συμβολή στη διαδικασία στελέχωσης του δικαστικού σώματος, αλλά και στην επιμόρφωση των εν ενεργεία δικαστών. Όπως κάθε οργανισμός, όμως, πρέπει να εξελίσσεται και να εκσυγχρονίζεται. Έτσι, λοιπόν, και η Εθνική Σχολή Δικαστών πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και στο ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Και ας μην ξεχνάμε ότι η Σχολή Δικαστών, για εμάς τουλάχιστον τους βορειοελλαδίτες αποτελεί μια κατάκτηση απέναντι στο συγκεντρωτικό κέντρο και συνεπώς θέλουμε και επιδιώκουμε τη διαρκή αναβάθμισή της. Επιχειρούνται, λοιπόν, με το συζητούμενο σχέδιο νόμου καινοτόμες παρεμβάσεις, όπως η χρηματοδότηση της Σχολής Δικαστικών Λειτουργών από το Ταμείο Ανάκαμψης, γεγονός που της παρέχει μεγαλύτερη αυτάρκεια και οικονομική ασφάλεια, η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων των οργάνων της διοίκησης και εκείνων που είναι επιφορτισμένα με το διδακτικό και επιμορφωτικό αντικείμενο της σχολής, που και αυτή αυξάνει την αυτοτέλεια του οργανισμού, η ιδιαίτερη βαρύτητα που δίνεται στην παρακολούθηση του νομοθετικού έργου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της νομολογίας του δικαστηρίου της και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η έναρξη λειτουργίας για πρώτη φορά της κατεύθυνσης των ειρηνοδικών -πολύ σημαντική τομή εν όψει και της διαρκώς αυξανόμενης ύλης των υποθέσεων που δικάζονται σε αυτόν τον βαθμό της αρμοδιότητας-, η συμμετοχή στον εισαγωγικό διαγωνισμό υποψηφίων που έχουν την ιδιότητα του ειρηνοδίκη ή του μέλους του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ή του δικαστικού υπαλλήλου με πτυχίο Νομικής Σχολής, οι οποίοι δικαστικοί υπάλληλοι έχουν συμπληρώσει τριετή θητεία στην υπηρεσία τους. Και εν προκειμένω, σε σχέση δηλαδή με τα όρια και τις προϋποθέσεις συμμετοχής στη διαγωνιστική αυτή διαδικασία, προβλέπεται δικαίωμα συμμετοχής σε όσους δεν υπερέβησαν το 40ό έτος της ηλικίας τους, ρύθμιση που υπακούει στην ανάγκη, στον κανόνα της υπηρεσιακής εξέλιξης στο Σώμα. Κύριε Υπουργέ, έχουμε καταθέσει μία τροπολογία που αφορά τους αστυνομικούς υπαλλήλους, τους αξιωματικούς αυτούς που προέρχονται από τις παραγωγικές σχολές της αστυνομίας και τους αξιωματικούς που υπηρετούν στο Σώμα και ασκούν ειδικά καθήκοντα στην Ελληνική Αστυνομία, αλλά και τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, ώστε και αυτοί υπό τις ίδιες προϋποθέσεις, δηλαδή της κτήσης πτυχίου της Νομικής, αλλά και εφόσον έχουν συμπληρώσει τριετή θητεία σε αυτήν τη θέση εν όψει του ότι αυτό συνιστά ένα τεκμήριο ενασχόλησης με τη διαδικασία της απονομής της δικαιοσύνης να τύχουν και αυτοί του ιδίου δικαιώματος συμμετοχής στη διαγωνιστική διαδικασία. Αλλαγή περαιτέρω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισάγεται και στη διαδικασία εξέτασης της ξένης γλώσσας σε πρώτο χρόνο και σε ξεχωριστή διαδικασία, με τους διαγωνιζόμενους να εξετάζονται σε κοινά για όλες τις ξένες γλώσσες κείμενα. Στο συγκεκριμένο ζήτημα είπα και στη συζήτηση στην επιτροπή ότι ίσως θα μπορούσαμε στο μέλλον να δούμε μια διαδικασία απόκτησης της επάρκειας σε ανύποπτο χρόνο από πιστοποιημένο φορέα, προκειμένου να μην επιβαρύνεται η διαγωνιστική διαδικασία με αυτό το ξεχωριστό σκέλος, αναγνωρίζοντας πάντως τη μεγάλη σημασία της ικανοποιητικής γνώσης μιας ή και περισσότερων ξένων γλωσσών από τους δικαστές μας. Περαιτέρω, σημαντικές είναι και οι προβλέψεις για την αυξημένη βαρύτητα που θα δίνεται στην κατάρτιση των σπουδαστών στο πρακτικό σκέλος, για τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση και τακτική επιμόρφωση των εν ενεργεία δικαστικών λειτουργών, για την υλοποίηση έκτακτων προγραμμάτων επιμόρφωσης για τους δικαστές όλων των κλάδων και όλων των βαθμών, οι οποίοι καλούνται να εφαρμόσουν νέες ρυθμίσεις με επείγοντα χαρακτήρα, αλλά και για την εκπαίδευση των εκπαιδευτών, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο ευρωπαϊκό δίκτυο ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των φορέων που παρέχουν δικαστική εκπαίδευση. Συμφωνήσαμε όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για το πόσο σημαντική είναι η άρτια και ολοκληρωμένη εκπαίδευση των δικαστικών λειτουργών, οι οποίοι αποτελούν αναμφίβολα το θεμέλιο του δικαστικού οικοδομήματος. Συμφωνήσαμε όλοι ότι η πολιτεία οφείλει να τους εξασφαλίζει τη δυνατότητα για την παρακολούθηση επιμορφωτικών σεμιναρίων και προγραμμάτων διά βίου κατάρτισης εν όψει μάλιστα και της κάκιστης κατάταξης της χώρας στον σχετικό ετήσιο πίνακα του EU Justice Scoreboard τελευταία, όπως προέκυψε και από τα στοιχεία που εισέφερε ο κύριος Υπουργός κατά τη συζήτηση. Οφείλουμε συνεπώς να ενεργοποιηθούμε άμεσα σε αυτήν την κατεύθυνση, μακριά από αγκυλώσεις και εσωστρεφείς προσεγγίσεις. Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να σημειώσω τη δημιουργική διάθεση των περισσότερων κομμάτων που συνάντησε την ανταπόκριση του κυρίου Υπουργού και είχε ως αποτέλεσμα τη συμπερίληψη αρκετών βελτιώσεων στο τελικό νομοθετικό κείμενο το οποίο, όπως φαίνεται, θα τύχει ευρύτατης αποδοχής. Συγχαρητήρια σε όλους. Ευχαριστώ θερμά.
Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Παφίλης.
Τα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης έρχονται με μεγάλη συχνότητα. Από όσο θυμόμαστε ποτέ δεν έχουν έρθει τόσα πολλά νομοσχέδια σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα. Είναι αλήθεια, κύριε Υπουργέ;
Είναι αλήθεια.
Είναι. Αυτά, λοιπόν, που έρχονται με μεγάλη συχνότητα όχι μόνο στον τομέα της δικαιοσύνης, αλλά σε όλους τους τομείς -βομβαρδισμός κυριολεκτικά!- αποτελούν μέρος μιας ενιαίας στρατηγικής για την οποία τα άλλα κόμματα δεν αναφέρονται, αλλά γυρνάνε γύρω γύρω γιατί ακριβώς συμφωνούν σ' αυτήν την ενιαία στρατηγική. Ποιος είναι ο τίτλος της στρατηγικής; Αποτελεσματικότερη προσαρμογή όλων των τομέων -και φυσικά και της δικαιοσύνης- στην εξυπηρέτηση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Θα έλεγα ότι ο κ. Κώτσηρας ήταν ειλικρινής, βέβαια το είπε κομψά -όπως έλεγε το ΠΑΣΟΚ κάτι μυστήρια πράγματα παλαιότερα-ότι είναι προσαρμογή στις σύγχρονες οικονομικές συνθήκες. Δηλαδή τι εννοούμε; Ποιες είναι οι σύγχρονες οικονομικές συνθήκες; Είναι η πλήρης κυριαρχία του καπιταλισμού, είναι η πλήρης κυριαρχία του κεφαλαίου και είναι αυτά που απαιτεί σήμερα. Θα τα ακούσετε και μετά βγείτε να με αντικρούσετε αν είναι έτσι ή αν δεν είναι. Άλλο αν διαφωνείτε. Εντάξει; Για να είμαστε εξηγημένοι και να είμαστε και ειλικρινείς. Και αν ήσασταν ειλικρινείς, ξέρετε τι θα λέγατε; Θα λέγατε: ναι, εμείς λέμε ότι είναι ο κινητήρας της οικονομίας, που θα φέρει την ανάπτυξη, που θα φέρει τις καλοπληρωμένες θέσεις ανεργίας -δύο κατοστάρικα, τρία κατοστάρικα στην πραγματικότητα- ακριβώς γι' αυτό κάνουμε κι αυτές τις αλλαγές, για να μπορέσει να απελευθερωθεί, να φύγουν όλα τα βαρίδια, για να κερδίσει περισσότερα. Αλλά δεν το λέτε. Αυτούς αφορά η βελτίωση της ποιότητας της δικαιοσύνης. Και εμείς δεν μιλάμε με τσιτάτα, μιλάμε με αποδείξεις. Λέει η Κυβέρνηση και πιθανόν θα το ακούσουμε -δεν ξέρω αν θα το ακούσουμε από τον κύριο Υπουργό, αλλά τα έχουμε ακούσει-, όλοι λέτε ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν οι καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης. Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει, γιατί ο κοσμάκης είναι κρεμασμένος και περιμένει αποφάσεις δύο και τρία χρόνια. Είναι έτσι όμως; Υπάρχει απολογισμός ήδη από το κυβερνητικό έργο και το δικό σας και των προηγούμενων, για να μην τους αδικήσω. Τι ήταν το νομοθετικό έργο της Κυβέρνησης μέχρι τώρα και ποιους εξυπηρετεί; Πρώτον, ίδρυση ειδικών τμημάτων στα δικαστήρια. Πολυτελείας τα λένε. Ποιον εξυπηρετούν; Τις επενδύσεις, τους επιχειρηματικούς ομίλους, να βγαίνουν γρήγορα όλες αυτές οι αποφάσεις. Ενώ ένας εργαζόμενος μπορεί να κρέμεται δύο και τρία χρόνια για να πάρει μια αποζημίωση, η επένδυση πρέπει να γίνει αμέσως! Να το μέτρο λοιπόν! Δεύτερο θέμα. Ο κόσμος βέβαια περιμένει, όμως θεσπίζονται διάφορες μορφές ιδιωτικής διαμεσολάβησης, που τις διαφημίσατε όλοι σας εδώ μέσα, η εξωδικαστική επίλυση διαφορών. Και σας ρωτάμε απλά και λαϊκά, να καταλαβαίνει ο κόσμος: Όταν πάμε σε τέτοια εξωδικαστική επίλυση διαφορών σε όλους τους τομείς -το πήγατε και στο ποινικό τώρα, στη συνδιαλλαγή- ποιος είναι λοιπόν ο ισχυρότερος και ποιος είναι ο αδύναμος; Αυτός που έχει το χρήμα. Πάει μια εταιρεία με έναν απλό άνθρωπο και αναγκαστικά, εκτός εξαίρεσης, αυτός θα υποκύψει στους όρους που θα του βάλει αυτή η εταιρεία και η οικονομική δύναμη. Προωθούνται συγχωνεύσεις, κατάργηση δικαστηρίων, μετατροπή της διοίκησης των δικαστηρίων, ώστε να προσομοιάζει με τη διοίκηση μεγάλων επιχειρήσεων. Κι ύστερα εδώ μας βγάζετε λόγους για τη δικαιοσύνη που πρέπει να είναι για όλους και τη μετατρέπετε με αυτά τα μέτρα, με όρους μάνατζμεντ. Είναι έτσι ή δεν είναι; Αυτά τα περάσατε, τα έχετε ψηφίσει. Απ' όλα αυτά αποδεικνύεται πως γι' αυτό που καίγεται και η δική σας Κυβέρνηση -και είναι φυσιολογικό- αλλά και οι υπόλοιποι που κρύβονται -στρουθοκαμηλισμός δηλαδή, κανονικά- είναι ότι πρέπει να εξυπηρετηθεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, ναι ή όχι; Και εδώ που πανηγυρίζετε, κύριε Κωνσταντινίδη, και άλλοι σαν εσάς, δεν είναι προσωπικό το θέμα, για τη χρηματοδότηση που έχει από το Ταμείο Ανάκαμψης, φυσικά και θα έχει χρηματοδότηση. Για ποιον λόγο; Γιατί το Ταμείο Ανάκαμψης, όπως ξέρετε, έχει δεκατρείς όρους για να χρηματοδοτήσει στο 90% τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και λέει ότι πρέπει να αρθούν τα οποιαδήποτε εμπόδια υπάρχουν και στον τομέα της δικαιοσύνης, ώστε να πάει το χρήμα στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και ο λαός να κληθεί να πληρώσει, γιατί τίποτα δεν είναι τζάμπα από τη μεγάλη σας Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακριβώς το αντίθετο! Αυτή είναι και η κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης- έτσι δεν είναι, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ;- με την οποία συμφωνεί και η Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ. Βέβαια, το ΚΙΝΑΛ τώρα εξόφθαλμα είπε ότι το ψηφίζει. Δικαίωμα του, εμείς κριτική κάνουμε. Αυτή είναι η μία όψη, που αφορά τη δημιουργία ενός παραδείσου ανεξέλεγκτου για την επιχειρηματικότητα, δηλαδή για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, όχι για τους μικρούς και η άλλη αφορά την καθυστέρηση της δικαιοσύνης και τα λαϊκά προβλήματα. Για να δούμε, λοιπόν, ποια είναι τα προβλήματα που υπάρχουν και αργεί η δικαιοσύνη. Πρώτον, υπάρχει πρόβλημα κρατικής χρηματοδότησης, ναι ή όχι; Υπάρχει. Δίνετε λεφτά παραπάνω; Όχι. Δεύτερον, χρειάζεται αναβάθμιση και επέκταση των κτηριακών υποδομών και του τεχνικού εξοπλισμού των δικαστηρίων, ναι ή όχι; Γι' αυτό λέει τίποτα, όχι μόνο αυτό το νομοσχέδιο, συνολικά η πολιτική σας; Όχι, γιατί αυτά αφορούν τις μαζικές δίκες, δηλαδή τις πολλές δίκες και αποφάσεις απλών ανθρώπων, εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων. Τρίτον, πήγαμε περιοδεία σε όλα τα δικαστήρια, άμεση περιοδεία και όχι κομμουνιστές. Τι μας έβαλαν πρώτο θέμα; Μαζικές προσλήψεις δικαστικών υπαλλήλων με πλήρως κατοχυρωμένα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Κάνετε; Όχι. Χαμός γίνεται! Νομίζεις ότι είσαι στο 1950. Πήγατε καμμιά φορά μια γύρα στα γραφεία; Αν πήγατε, τι είδατε; Σε πιάνει να φτερνίζεσαι από τους φακέλους που είναι εκεί και που δεν μπορούν να τους δουλέψουν αντικειμενικά οι άνθρωποι ό,τι και να κάνουν. Τι άλλο κάνατε όλες οι κυβερνήσεις; Ακριβή δικαιοσύνη με νέα δικονομικά βάρη και άλλα εμπόδια που δεν αντέχονται και έτσι πολύ κόσμος δεν πάει καν στα δικαστήρια για πράγματα που δικαιούται να κάνει και που θα έπρεπε να τα διεκδικήσει, γιατί δεν μπορεί. Ακριβή δικαιοσύνη, εκτός και αν μας πείτε ότι θα την κάνατε φθηνή. Αυτό δεν το περιμένουμε. Τι επιδιώκετε με το νομοσχέδιο; Επιδιώκετε -ό,τι έχει γίνει σε όλον τον δημόσιο τομέα και από το ΠΑΣΟΚ παλιότερα και από τον ΣΥΡΙΖΑ, παρ' ότι τα «έντυνε» διαφορετικά- να φτιάξετε μια νέα γενιά δικαστών και δημοσίων υπαλλήλων, που θα δρα με αποτελεσματικότερο και ταχύτερο τρόπο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου. Θέλετε να βγάλετε νεογιάπιδες, οι οποίοι, όπως λέγανε, δεν αρκεί να εφαρμόζουν αλλά πρέπει να συμφωνούν με την αντιλαϊκή, βάρβαρη -στην πραγματικότητα- πολιτική. Αυτό έχει γίνει σε όλους τους τομείς, σε όλον τον δημόσιο τομέα, για τα στελέχη της δημόσιας διοίκησης -τα έχουμε ξαναπεί- αυτό γίνεται στα πανεπιστήμια, αυτό γίνεται παντού. Σε όλους τους τομείς υποτάσσονται όλοι στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Θα κάνουν έρευνα οι φοιτητές και τι θα γίνεται; Θα την παίρνουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι και θα την πουλάνε αύριο, όπως πουλάνε τα εμβόλια, γιατί το AstraZeneca, για παράδειγμα, ποιου είναι; Της Οξφόρδης δεν είναι; Πόσα δισεκατομμύρια; Ποιος την κάνει αυτή τη δουλειά; Την κάνουν οι φοιτητές και οι ερευνητές. Πού τη διαθέτετε; Τη διαθέτετε στην υπηρεσία των μονοπωλίων, τα οποία λυμαίνονται κυριολεκτικά όλη την ανθρωπότητα και αδιαφορούν για τον θάνατο που σκορπάτε κάθε μέρα εν όψει, παραδείγματος χάριν, της πανδημίας και όχι μόνο. Επίσης, θέλετε ασφυκτικότερο έλεγχο και των εν ενεργεία δικαστών αλλά και μέσα στη σχολή -θα πω παρακάτω δυο λόγια- ώστε να μην ξεφεύγουν βήμα από την εξυπηρέτηση της κυρίαρχης αντιλαϊκής πολιτικής. Πώς γίνεται αυτό; Γιατί μπορεί να μας πει κάποιος: Αυτά τι σχέση έχουν με τη Σχολή Δικαστών; Πρώτον, γίνονται αλλαγές στην οργάνωση της σχολής; Γίνονται. Γιατί, αλήθεια, βγάζετε έξω και υποβαθμίζετε τις δικαστικές ενώσεις από τη διοίκηση της Σχολής Δικαστών; Γιατί; Είναι ένα ερώτημα. Δεύτερον, με την εκπαίδευση. Τρίτον, με την ύλη και το εκπαιδευτικό αντικείμενο. Τέταρτον, με την επαγγελματική εξέλιξη και τη σταδιοδρομία των δικαστών μέσω και της βαθμολόγησης. Επίσης -κι αυτό είναι πολύ σοβαρό κατά τη γνώμη μας, παρ' ότι δεν έχουμε καμμία αυταπάτη- γιατί απαιτείτε νομικές γνώσεις και όχι γενικές; Ένας -δεν θέλω να πω το όνομά του- που έχει κάνει Υπουργός Δικαιοσύνης σε μία μνημειώδη απόφαση που βγήκε από το δικαστήριο του Πειραιά έκανε μήνυση εργοδότης στο σωματείο που είχε βγάλει προκήρυξη και έγραφε ότι η εργοδοσία εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενους- έκανε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και ο συγκεκριμένος δικαστής -ξέρουμε τι συμβαίνει στον Πειραιά- καταδίκασε το σωματείο. Βέβαια, μετά άρθηκε η απόφαση. Κι όταν το είπα σε κάποιον -Υπουργό μάλιστα- ξέρετε τι μου είπε; Είναι τραγωδία και έχω μετανιώσει που στήριξα τη Σχολή Δικαστών, γιατί ο δικαστής δεν μπορεί να δικάζει με το γράμμα του νόμου, κυρίες και κύριοι. Γιατί εάν δίκαζε με το γράμμα του νόμου, οι μισοί Έλληνες θα ήταν φυλακή σήμερα, αλλά πρέπει να παίρνει υπ' όψιν και κάποιες κοινωνικές διαστάσεις. Πέμπτον, ο θεσμός της αξιολόγησης που γενικεύεται. Και ο θεσμός της αξιολόγησης, αν τα δέσει κάποιος όλα μαζί, καταλαβαίνει τι πάει ακριβώς να κάνει: ιδεολογική χειραγώγηση, πολιτική χειραγώγηση -θα πω παρακάτω- και, βέβαια, με μια έννοια, τρομοκρατία. «Αν θες να ανέβεις, θα κάνεις αυτά. Αν δεν θες, θα σου βάλουμε λιγότερο βαθμό -αν χρειαστεί- ή θα σε κρίνουμε διαφορετικά στις προφορικές». Λέτε μάλιστα να προσαρμοστεί στα διεθνή πρότυπα, ώστε να είναι οι υπερασπιστές της εθνικής οικονομίας και της κοινωνικής ειρήνης. Για βαστάτε εδώ. Τι πάει να πει «εθνική οικονομία»; Είναι η οικονομία της Ελλάδας, συμφωνούμε. Όμως, στην οικονομία της Ελλάδας υπάρχουν αυτοί που παράγουν και αυτοί που κλέβουν τον πλούτο. Ποιοι είναι αυτοί που παράγουν; Η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού. Δώστε μου παρακαλώ δύο λεπτά και από τη δευτερολογία μου. Ποιοι είναι αυτοί που καρπώνονται το 65% του ΑΕΠ τουλάχιστον και έχουν απίστευτα κέρδη που βγαίνουν από τη δουλειά των εργαζομένων; Είναι οι λίγοι. Άρα στην εθνική οικονομία κάποιοι είναι που συμβάλλουν με τον ιδρώτα και το αίμα τους -πολλές φορές και τη ζωή τους την ίδια- και κάποιοι άλλοι είναι που ζουν στη χλιδή και στον πλούτο ακριβώς από τον ιδρώτα και το αίμα άλλων εργαζομένων. Επομένως τι εννοείτε δηλαδή; Δεύτερον, λέτε της «κοινωνικής ειρήνης;» Τι λέτε; Λάσκαρης νούμερο 2; Τι εννοείτε δηλαδή; Στην κοινωνία ό,τι και να πείτε, ακόμα και αστοί οικονομολόγοι και φιλόσοφοι λένε ότι υπάρχουν ταξικές αντιθέσεις και πάλη των τάξεων. Ο Μαρξ έγραφε ότι δεν αναγνώρισε εκείνος την πάλη των τάξεων, δεν την εφηύρε. Την εφηύραν οι αστοί φιλόσοφοι. Και έτσι είναι. Υπάρχουν αντιτιθέμενα συμφέροντα. Για να βγάλει ο εργοδότης, πρέπει να εκμεταλλευτεί τον εργαζόμενο, ο δε εργαζόμενος για να πάρει κάτι παραπάνω, πρέπει να αγωνιστεί. Τι εννοείτε, λοιπόν, «κοινωνική ειρήνη»; Υποταγή, σκλαβιά σύγχρονη, με δυο κατοστάρικα και δυόμισι ή δεν υπάρχουν αυτά στην εργοδοσία και μάλιστα στους μεγάλους ομίλους που έχουν ξεφύγει από κάθε όριο και εν μέσω πανδημίας. Ποιος πληρώνει στην πανδημία; Ο εργαζόμενος, ο λαός συνολικά. Ποιος θησαυρίζει; Φαρμακευτικές εταιρείες, άλλες εταιρείες, ιδιωτικές εταιρείες στην υγεία, χωρίς ντροπή! Δεν τους υποχρεώνετε να συνεισφέρουν και οι ίδιοι. Ακόμα και στέλεχος κορυφαίο δικό σας -να μην πω το όνομά του- σας το είπε: Ας βάλουν και αυτοί κάτι. Όχι βέβαια. Και έχουμε τα προγράμματα, για να τελειώσω εδώ. Εδώ βγάζει μάτι. Τι λέει; Διοίκηση και οργάνωση δικαστηρίων. Οι τίτλοι των προγραμμάτων εκπαίδευσης στη Σχολή Δικαστών, αυτό εννοώ. Τι εννοεί; Αλλαγές ώστε να ανταποκρίνεται η δικαιοσύνη στον ρόλο που αναφέραμε παραπάνω, δηλαδή να προωθεί όσο μπορεί καλύτερα και πιο γρήγορα την πολιτική στήριξης του κεφαλαίου. Δεύτερον, -εδώ είναι κραυγαλέο- έμφαση στο οικονομικό δίκαιο, στην κεφαλαιαγορά, στην ενέργεια. Τι είναι αυτά; Είναι η πολιτική σας. Σε αυτά θέλετε να τους εκπαιδεύσετε, να στηρίξουν, παραδείγματος χάριν, την «πράσινη» ενέργεια που είναι πράσινα άλογα -και μαύρα είναι-, για να φέρει τεράστια κέρδη στους επιχειρηματικούς ομίλους. Κεφαλαιαγορά. Φοβερό. Όλοι οι εργαζόμενοι, κυρίες και κύριοι, είναι στα δικαστήρια με την κεφαλαιαγορά. Έτσι δεν είναι; Ειρωνικά το λέω. Τέτοια σεμινάρια τους κάνετε, δηλαδή της λειτουργίας της καπιταλιστικής οικονομίας και τη στήριξη σε αυτή την πολιτική και τις επενδύσεις του κεφαλαίου και εμβάθυνση στο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτή την κόλαση που ζουν οι ευρωπαϊκοί λαοί και μαζί και η Ελλάδα. Η θέση μας είναι γνωστή για τον ρόλο της αστικής δικαιοσύνης και τη λεγόμενη ανεξαρτησία της. Κι επειδή ορισμένοι πολιτικοί, για να μην πω καμμιά βαριά κουβέντα, καραγκιόζηδες δημοσιογράφοι μάς κάνουν και επίθεση λες και δεν γνωρίζουν τι λέμε, θέλουμε να τους πούμε: Θα μας φιμώσουν να ζητάμε μια δικαιοσύνη για τον λαό και όχι για τους λίγους; Θα κρύψουμε τη θέση μας ότι χρειάζεται ανατροπή αυτού του συστήματος που οι μεν είναι βασιλιάδες και οι άλλοι είναι δουλοπάροικοι; Γιατί έτσι είναι. Τα λέω μεταφορικά για να μην υπάρχει κανένα θεωρητικό μπέρδεμα. Θα πω δύο απλά παραδείγματα. Δεν θα κάνω αναλύσεις. Τα είπε ο Γιάννης Δελής και πιο επιστημονικά και καλά. Η δήθεν ανεξάρτητη δικαιοσύνη γιατί είναι ανεξάρτητη; Τι θα εφαρμόσει; Τι καλείται να εφαρμόσει ένας δικαστής, ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί ότι είναι δίκαιο ή άδικο; Θα έρθει να εφαρμόσει την αντιλαϊκή πολιτική που ψηφίζεται στη Βουλή βέβαια, αλλά που η εκάστοτε κυβέρνηση προωθεί. Ακόμα και αν καταλαβαίνουν τι περιθώρια έχουν αλήθεια να εκδώσουν μια δίκαιη απόφαση; Να, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ακούστε, το «τέρας» του Χατζηδάκη και της Νέας Δημοκρατίας, ο συνδικαλιστικός νόμος. Απολύεται ένας εργαζόμενος από την επιχείρηση, λέει ότι είναι παράνομο, καταφεύγει στο δικαστήριο. Ακούστε, αθεόφοβοι. Έχει το βάρος της απόδειξης ο εργαζόμενος με τα επτά, τα πέντε, τα εννέα κατοστάρικα ότι η εταιρεία είναι ζωντανή, ότι είναι κερδοφόρα και ότι κακώς τον απέλυσε. Πείτε μας, λοιπόν, τι θα κάνει ο δικαστής; Ο φουκαράς εργαζόμενος τι θα κάνει; Θα βάλει μελετητικό γραφείο; Πού θα βρει τα λεφτά αυτά; Γιατί αυτά τα στοιχεία δεν βγαίνουν εύκολα ούτε βγαίνουν από τις εφημερίδες. Αυτά τα τέρατα κάνετε. Τι θα πει; Αυτόν τον νόμο ψηφίσατε. Άρα ποια ανεξάρτητη δικαιοσύνη; Το 99% των απεργιών βγαίνει παράνομο. Καλά κάνει. Κανένας όμως δεν έχει δίκιο; Κανένας, μα κανένας δεν έχει σε όλες αυτές τις απεργίες; Εντολή και με βάση τον νόμο αλλά και με την ερμηνεία του νόμου, για να βγαίνουν παράρτημα. Άρα δεν είναι ανεξάρτητη. Εξαρτάται από το αντιλαϊκό νομοθετικό πλαίσιο. Δεύτερον, ποιος διορίζει τους προέδρους και τα ανώτατα όργανα των δικαστηρίων; Η εκάστοτε κυβέρνηση. Εσείς του ΣΥΡΙΖΑ δεν το αλλάξατε, που λέγατε διάφορα. Το κρατήσατε γιατί σας βόλευε. Μάλιστα. Γιατί όμως τα κρατάει αυτά η Κυβέρνηση; Γιατί αυτά διαμορφώνουν τη βαρύτερης σημασίας νομολογία. Κι έχετε περάσει και την πιλοτική δίκη που αφορά όλους τους τομείς: αστικό, διοικητικό, ποινικό. Τι σημαίνει αυτό; Τις σοβαρές υποθέσεις τις κρίνουν τα ανώτατα δικαστήρια και δημιουργούν και νομολογία. Για ποια ανεξάρτητη μας λέτε λοιπόν; Πείτε μας. Ποια ανεξάρτητη δικαιοσύνη; Γιατί δεν δέχεστε την πρόταση που κάνουν όλες οι δικαστικές ενώσεις ή τουλάχιστον οι περισσότερες, για να είμαι ακριβής, να εκλέγεται από τους δικαστές η ανώτατη δικαιοσύνη. Ακριβώς γι' αυτό, για να έχετε έναν ασφυκτικό έλεγχο, έμμεσο ή άμεσο, πέρα από φωτεινές εξαιρέσεις που μπορεί να υπάρχουν. Υπάρχουν βέβαια και δικαστές οι οποίοι αντιδρούν και οι οποίοι δεν έχουν και δυνατότητα πολλές φορές, γιατί θα βρεθούν κατηγορούμενοι οι ίδιοι. Είναι αρκετοί, δεν είναι λίγοι. Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι η ιστορία έχει αποδείξει -και να τη διαβάζετε καλά και όχι ανάποδα, όχι η παλιά μόνο και η πρόσφατη- ότι οι αγώνες του λαού αχρήστευσαν πολλές φορές τους αντιλαϊκούς νόμους και τους πέταξαν στα σκουπίδια. Και τώρα γίνεται: Η απεργία στην «COSCO» και η απεργία με τους ντελιβεράδες αχρήστευσαν το νομοθετικό τερατούργημα του Χατζηδάκη και θα το αχρηστεύουν και στην πορεία. Σε αυτόν τον αγώνα καλούμε και τους δικαστικούς λειτουργούς που ζουν και αντιλαμβάνονται -όσοι είναι αυτοί- να συνταχθούν μαζί με το εργατικό λαϊκό κίνημα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα είχε ο Υφυπουργός Οικονομικών κ. Βεσυρόπουλος, να τοποθετηθεί για την τροπολογία του.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνησή μας έχει αποδείξει ότι ξέρει να διεκδικεί συγκροτημένα και κυρίως με αποτελεσματικότητα. Επιβεβαιώθηκε μετά τις χθεσινές αποφάσεις του ECOFIN που δίνουν τη δυνατότητα στη χώρα μας να καθιερώσει από το 2025 μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ. Σύμφωνα με την απόφαση του ECOFIN η Ελλάδα κατοχυρώνει σε μόνιμη βάση τη δυνατότητα εφαρμογής μειωμένων κατά 30% συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου. Δίνεται η δυνατότητα εφαρμογής μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα αγροτικά μηχανήματα, καθώς και στο βαμβάκι, σε ηλιακά πάνελ, βρεφικές πάνες, μάσκες χειρουργικές, υπηρεσίες live streaming θεαμάτων. Παρέχεται η δυνατότητα απαλλαγής ΦΠΑ σε βασικά είδη και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης και σε ιατρικό εξοπλισμό σε περιπτώσεις ακραίων φαινομένων και καταστροφών. Παρέχεται επίσης η δυνατότητα απαλλαγής ΦΠΑ σε αναπηρικά είδη. Η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα συντονισμένων προσπαθειών και διαπραγματεύσεων της Κυβέρνησής μας. Αποτέλεσμα μιας προσπάθειας δυόμισι ετών που στέφθηκε με επιτυχία και ανοίγει νέους αναπτυξιακούς ορίζοντες για την οικονομία μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λαμβάνω τον λόγο προκειμένου να αναφερθώ στις διατάξεις της τροπολογίας με γενικό αριθμό 1159 και ειδικό 102 που κατατέθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών, η οποία τροποποιεί, επικαιροποιεί και βελτιώνει το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο για την κρατική αρωγή. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι η πρώτη κυβέρνηση που δημιούργησε ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό θεσμικό πλαίσιο κρατικής αρωγής για τις θεομηνίες και τις φυσικές καταστροφές, με στόχο ένα ξεκάθαρο και αυτοματοποιημένο πλαίσιο αποζημιώσεων για επαγγελματίες, πολίτες και επιχειρήσεις, αλλά και για την αποκατάσταση των περιοχών που πλήττονται. Στόχος μας είναι να καταστεί αυτό το πλαίσιο πλήρως λειτουργικό και τον στόχο αυτό υπηρετεί το περιεχόμενο της τροπολογίας που κατατέθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών. Με το άρθρο 1 της τροπολογίας, τροποποιείται η παράγραφος 3 του άρθρου 4 του ν.4797/2021 σχετικά με την επιχορήγηση για την αντιμετώπιση ζημιών. Με τη διάταξη που έρχεται προς ψήφιση: Πρώτον, αποσαφηνίζεται το εύρος της κάλυψης των ζημιών από την επιχορήγηση που προβλέπει ο νόμος για την κρατική αρωγή και, δεύτερον, ρυθμίζονται τα ζητήματα αλληλοεπικάλυψης του πλαισίου της κρατικής αρωγής με το πλαίσιο χορήγησης στεγαστικής συνδρομής. Συγκεκριμένα, διασφαλίζεται η αποτελεσματικότερη ολοκλήρωση των διαδικασιών τόσο της επιχορήγησης του Υπουργείου Οικονομικών όσο και της χορήγησης στεγαστικής συνδρομής του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Προβλέπεται, επίσης, αναδρομική ισχύς της διάταξης προκειμένου να διευκρινιστεί το πεδίο εφαρμογής της επιχορήγησης και για τις περιπτώσεις των πυρκαγιών του καλοκαιριού του 2021 και του σεισμού της 27ης Σεπτεμβρίου 2021 στην Κρήτη, για τις οποίες έχει χορηγηθεί ενίσχυση έναντι στεγαστικής συνδρομής και έναντι της επιχορήγησης. Με το άρθρο 2 εισάγεται νέα γενική ρύθμιση για τη χορήγηση πρώτης αρωγής προς επιχειρήσεις έναντι της επιχορήγησης του ν.4797/2021 μετά από θεομηνίες. Συγκεκριμένα, προβλέπεται η χορήγηση πρώτης αρωγής για την άμεση στήριξη επιχειρήσεων, με στόχο την άμεση αντιμετώπιση των δυσμενών συνεπειών των φυσικών καταστροφών, μέσω της τροποποίησης της παραγράφου 1 του άρθρου 6 του νόμου για την κρατική αρωγή, ως προς την οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής της για περιοχές που έχουν οριοθετηθεί ή έχουν κηρυχθεί σε έκτακτη ανάγκη. Το άρθρο 3 της τροπολογίας σχετίζεται με βελτιωτικές τροποποιήσεις που επέρχονται στο ρυθμιστικό πλαίσιο για τη διαδικασία επιχορήγησης επιχειρήσεων και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα φορέων που έχουν πληγεί από θεομηνίες. Στο εξής η Διεύθυνση Κρατικής Αρωγής θα διαβιβάζει τον σχετικό φάκελο στη Γενική Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών, η οποία θα προβαίνει στην εκκαθάριση και στην πληρωμή στους δικαιούχους αφαιρώντας το ποσό της προκαταβολής και της ενίσχυσης πρώτης αρωγής έναντι επιχορήγησης που έχει χορηγηθεί σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 6 του νόμου για την κρατική αρωγή. Ταυτόχρονα, με το άρθρο 4 της τροπολογίας τροποποιείται η παράγραφος 5 του άρθρου 8 του ν.4797/2021 ως προς το ποσό της ενίσχυσης της πρώτης αρωγής, που αφαιρείται από το τελικώς καταβληθέν ποσό και διενεργούνται οι αναγκαίες νομοτεχνικές βελτιώσεις στις υφιστάμενες διατάξεις του εν λόγω άρθρου 8, αναφορικά με τη διαδικασία προκαταβολής έναντι της επιχορήγησης. Με το άρθρο 5 της τροπολογίας καθορίζεται η διαδικασία για τη χορήγηση της πρώτης αρωγής έναντι της επιχορήγησης προς επιχειρήσεις και φορείς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που έχουν πληγεί από θεομηνίες στα πρότυπα των ρυθμίσεων που ψηφίστηκαν για την αντιμετώπιση των συνεπειών από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού και του σεισμού της 27ης Σεπτεμβρίου 2021 στην Κρήτη. Θα ισχύει, δηλαδή, μια αυτοματοποιημένη διαδικασία για τη χορήγηση της πρώτης αρωγής, όπως ίσχυσε και για τις δύο ανωτέρω περιπτώσεις. Με το άρθρο 6 θεσπίζεται η δυνατότητα καταβολής επιχορήγησης λόγω εκτεταμένων ζημιών σε φυτικά μέσα παραγωγής και σε φυσικά πρόσωπα που δεν είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, αλλά κατέχουν αγροτικές εκμεταλλεύσεις. Προϋπόθεση είναι όσοι κατέχουν αγροτικές εκμεταλλεύσεις να υποβάλουν τη δήλωση ενιαίας ενίσχυσης στο Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης Ελέγχου και να έχουν εκπληρώσει την υποχρέωση καταβολής της ειδικής ασφαλιστικής εισφοράς στον ΕΛΓΑ. Με το άρθρο 7 καθιερώνεται νέα ειδική διαδικασία για την επιχορήγηση αγροτικών εκμεταλλεύσεων λόγω ζημιών σε φυτικά μέσα παραγωγής, όπως δενδρώδεις καλλιέργειες και αμπέλια για τις περιπτώσεις που οι ζημιές αυτές δεν καλύπτονται από τον ΕΛΓΑ, ενώ παράλληλα προβλέπεται και η δυνατότητα προκαταβολής. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι εκτιμήσεις και ο έλεγχος των στοιχείων για τους δικαιούχους διενεργείται από τον ΕΛΓΑ, ο οποίος και θα αποστέλλει στο Υπουργείο Οικονομικών τις απαραίτητες καταστάσεις για την έκδοση των αποφάσεων επιχορήγησης ή προκαταβολής και για την πληρωμή των δικαιούχων. Η νέα αυτή διαδικασία είναι προσαρμοσμένη στις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζουν οι εν λόγω ζημιές, λαμβάνοντας υπ' όψιν τα διαθέσιμα από τον ΕΛΓΑ στοιχεία, την εμπειρία και την εξειδίκευση των στελεχών του. Το άρθρο 8 προβλέπει την ενίσχυση και διεύρυνση του ρόλου της Κυβερνητικής Επιτροπής Κρατικής Αρωγής, που θα συντονίζει το έργο αποκατάστασης και ανασυγκρότησης των υποδομών και των έργων του δημοσίου μετά από θεομηνίες. Η ίδια παράλληλη στόχευση αποτυπώνεται και στο άρθρο 9, με το οποίο διευρύνονται και ενισχύονται οι αρμοδιότητες του Περιφερειακού Συντονιστή Κρατικής Αρωγής ως προς τον συντονισμό της διαδικασίας εκτίμησης και καταγραφής των ζημιών στις δημόσιες υποδομές από θεομηνίες. Με το άρθρο 10 της τροπολογίας θεσπίζεται η δυνατότητα σύστασης Επιτροπών Κρατικής Αρωγής και σε κεντρικό επίπεδο, με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, προκειμένου να λειτουργήσουν ενισχυτικά ως προς το έργο των Επιτροπών Κρατικής Αρωγής που συστήνονται στις περιφερειακές ενότητες. Με το άρθρο 11 προβλέπεται η επέκταση της χρήσης της ψηφιακής πλατφόρμας arogi.gov.gr για τη χορήγηση της πρώτης αρωγής. Ταυτόχρονα, εισάγεται μεταβατική διαδικασία για τον χειρισμό των περιπτώσεων στις οποίες έχει ήδη γίνει καταγραφή και εκτίμηση των ζημιών σε κτήρια από τις Επιτροπές Κρατικής Αρωγής. Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι οι ζημιές σε κτηριακές εγκαταστάσεις, οι οποίες έχουν καταγραφεί και εκτιμηθεί από τις Επιτροπές Κρατικής Αρωγής στο πλαίσιο εκτίμησης και καταγραφής ζημιών από θεομηνίες που έχουν εκδηλωθεί πριν την 1η Μαΐου 2021 θα μπορούν να καλύπτονται από την επιχορήγηση για αντιμετώπιση ζημιών, η οποία καταβάλλεται στους δικαιούχους σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 7 του νόμου για την κρατική αρωγή. Με τα άρθρα 12 και 13 εισάγεται νέα γενική ρύθμιση για τη χορήγηση της πρώτης αρωγής έναντι στεγαστικής συνδρομής προς ιδιοκτήτες κτηρίων που έχουν πληγεί από θεομηνίες, όπως έγινε και σε ανάλογες περιπτώσεις στις πυρκαγιές του καλοκαιριού και του σεισμού της 27ης Σεπτεμβρίου 2021 στην Κρήτη. Σημειώνεται ότι η ενίσχυση της πρώτης αρωγής είναι αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη στα χέρια του δημοσίου ή τρίτων, δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε κράτηση, τέλος ή εισφορά, δεν δεσμεύεται και δεν συμψηφίζεται με βεβαιωμένα χρέη προς τη φορολογική διοίκηση, το δημόσιο και τα πιστωτικά ιδρύματα. Προβλέπεται, επίσης, ότι η διάταξη θα έχει αναδρομική ισχύ, προκειμένου να μπορούν να ενταχθούν σε αυτή τη ρύθμιση και όσοι επλήγησαν από άλλες θεομηνίες που προκάλεσαν σημαντικές και εκτεταμένες ζημιές. Με τη διάταξη του άρθρου 14 καθορίζονται οι σχετικές διαδικασίες για τη χορήγηση της πρώτης αρωγής έναντι στεγαστικής συνδρομής προς ιδιοκτήτες κτηρίων που έχουν πληγεί από θεομηνίες. Με το άρθρο 15 της τροπολογίας παρατείνεται η προθεσμία εξέτασης από την αρμόδια επιτροπή των αιτήσεων σεισμοπαθών ιδιωτών ιδιοκτητών ακινήτων που βρίσκονται εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου στις θέσεις «Ράχη» και «Μαχάλα» Μαλεσίνας Φθιώτιδας έως την 31η Ιανουαρίου 2022. Με τον τρόπο αυτόν, δίνεται ο αναγκαίος χρόνος για την έκδοση των σχετικών παραχωρητηρίων των δικαιούχων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το περιεχόμενο της τροπολογίας πληροί όλες τις προϋποθέσεις για να τύχει ευρείας διακομματικής στήριξης. Σε κάθε περίπτωση, όπως ανέφερα και στην αρχή της ομιλίας μου, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αφουγκραζόμενη τις ανάγκες της κοινωνίας, επικαιροποιεί και βελτιώνει όποτε κρίνεται αναγκαίο το ισχύον θεσμικό πλαίσιο της κρατικής αρωγής. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Μπούμπας από την Ελληνική Λύση.
Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι του Υπουργείου, σημαντικό αυτό που συζητάμε σήμερα, διότι μια σωστά οργανωμένη Σχολή Δικαστών είναι το εκκολαπτήριο για τους αυριανούς εκπροσώπους και όχι αντιπροσώπους -έχει τη σημασία του- της Θέμιδος, της θείας δίκης. «Δίκη», από το «δείκνυμι», σχεδιάζω, οργανώνω. Όμως, αυτό που σας είπε και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, ο Κυριάκος Βελόπουλος, «το δίκαιον ουκ άλλο τι ή του κρείττονος ξυμφέρον». «Το δίκαιο δεν είναι τίποτα άλλο», έλεγε ο Πλάτωνας, «παρά το δίκαιο του ισχυρού». Γιατί το λέει η κοινή γνώμη, κύριε Υπουργέ, αυτό σήμερα; Διότι ο δικαστικός εκπρόσωπος δεν αφουγκράζεται, δεν έχει την ώσμωση, δεν έχει τον κώδικα και την επικοινωνία με το περί κοινού δικαίου αίσθημα. Διότι χάνει την επαφή με το περιβάλλον και την κοινωνία, η οποία αλλάζει, μεταλλάσσεται ανάλογα με τις συνθήκες. Είναι καλό η εξειδίκευση των δικαστικών λειτουργών. Επιχειρείται σε κάποια κράτη. Όταν ο δικαστής, για παράδειγμα, δικάζει τροχαία ατυχήματα, αν είναι εξειδικευμένος σε αυτόν τον τομέα, αυτό είναι ένα θετικό πρόσημο, περισσότερα βέλη έχει στη φαρέτρα του, προκειμένου να αναπτύξει αυτή την ικανότητά του. Όμως ο κ. Τσιάρας, που φεύγει τώρα από την Αίθουσα, θα έπρεπε να κάνει άλλες τομές, αν θέλουμε να έχουμε μια εύρυθμη λειτουργία της Εθνικής Σχολής Δικαστών, η οποία ιδρύθηκε το 1994. Από τον πρώτο χρόνο -διαβάζω την ιστορία της Εθνικής Σχολής Δικαστών- με έδρα τη συμπρωτεύουσα, τη Θεσσαλονίκη, έβαλε ημερίδες και σεμινάρια για τους σπουδαστές, για να επιμορφωθούν. Αυτό είναι πάρα πολύ καλό. Όμως, στο πλαίσιο για το οποίο συζητούμε σήμερα, δεν είναι μόνο σπουδαστής, κύριοι, ο αυριανός εκπρόσωπος της Θέμιδος. Είναι και το τι καθηγητές θέλουμε στη Σχολή Δικαστών στη Θεσσαλονίκη. Έχουν πειθώ; Έχουν μεταδοτικότητα; Έχουν επαφή με την κοινωνία; Αφήστε το «επίσταμαι» και τις νομικές επιστήμες. Είναι αδιανόητο -το φέραμε ως Ελληνική Λύση και κανένα κόμμα δεν πήρε θέση ευθαρσώς προς τον ελληνικό λαό που πρέπει να τον δούμε στα μάτια- ότι τον Φεβρουάριο του 2020 στη Σχολή Δικαστών στη Θεσσαλονίκη υπήρχε ένα κείμενο επιμόρφωσης από τους καθηγητές δικαστές προς τους νέους εκκολαπτόμενους εκπροσώπους της Θέμιδας, τους νέους δικαστές που έλεγε: «Τώρα που θα βγείτε έξω, να στηρίξετε τις τράπεζες, να βάλετε ενδεχόμενο δόλο στα υποκείμενα, δηλαδή στους δανειολήπτες, για να μη μετακυλιστεί η φορολογία των πολιτών ενάντια στα πιστωτικά ιδρύματα»! Αντιλαμβάνεστε για τι εντολές μιλούμε; Έχει αυτό κοινωνικό αντίκτυπο, έχει κοινωνικό έρεισμα στα κοινωνικά στρώματα; Είναι ο καθηγητής δικαστής εκπρόσωπος του λαού στη συγκεκριμένη περίπτωση; Όχι! Είναι αντιπρόσωπος συγκεκριμένων ολιγαρχικών πιστοληπτικών ιδρυμάτων. Χάνει ο κόσμος την εμπιστοσύνη του; Τι λέει ο κόσμος, όταν δικάζεται με μία τράπεζα; Σιγά να μη βγάλει απόφαση αθωωτική για τον δανειολήπτη! Υπέρ της τράπεζας θα λειτουργήσει! Και όλα αυτά έγιναν εν όψει του νόμου Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα στη Σχολή Δικαστών. Το παραδέχθηκε ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Δεν μπορούμε, λέει, να παρέμβουμε στη δικαστική εξουσία. Ένας δεν είχε την πολιτική αύρα, την πολιτική χροιά -τουλάχιστον η πολιτική με «η» και «οι»- να καταδικάσει αυτό το γεγονός. Τι προβλέπεται για έναν δικαστή; Δεν προβλέπεται, κύριοι, μόνο να έχει μέσα του το «επίσταμαι» της νομικής. Προβλέπεται να είναι και άνθρωπος. Άρα ο στόχος της Εθνικής Σχολής Δικαστών, που οφείλει στην κοινωνία, είναι η παρουσία της Εθνικής Σχολής να έχει ένα διφυές έργο, που σημαίνει ότι βγάζω τον δικαστή άνθρωπο και τον δικαστή νομικό, ο οποίος πρέπει να έχει έναν ορίζοντα στη δικονομική του σκέψη, να είναι όμως μια προσωπικότητα που θα μπορεί να κρίνει αμερόληπτος, χωρίς να απειλείται από κανέναν και να βγάλει ορθά μια δικαστική απόφαση. Ο δικαστής αυτός θα παρακολουθεί σεμινάρια για να εξοικειωθεί με την εγκληματικότητα, με διάφορες κοινωνικές εκφάνσεις, για το πώς λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, για να έχει γνώσεις. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο μέσα στην έννοια του δικαστή, που δεν πρέπει να διαλάθει της προσοχής μας, ότι ο δικαστής πρέπει να παρακολουθεί και ημερίδες τέχνης, πολιτισμού και γραμμάτων. Γιατί το λέει αυτό; Γιατί ο δικαστής που θα φύγει από τη Σχολή Δικαστών πρέπει να είναι, κύριοι, και διανοούμενος. Ουαί και αλίμονο αν είναι μόνο ένας γραφειοκράτης, ο οποίος θα βγάζει στείρες δικαστικές αποφάσεις του ρήματος «δείκνυμι», χωρίς να πλατειάζει τις κοινωνικές του ευαισθησίες και να μην είναι διανοούμενος. Τότε δεν έχουμε δικαστές - ανθρώπους. Τότε έχουμε δικαστές - εξομοιωτές, κλωνοποιημένους, οι οποίοι είναι απλά ρομπότ. Τίποτα άλλο. Αυτό πρέπει να αποκαταστήσουμε σήμερα για γρήγορη δικαιοσύνη. Δεν μπορεί να λένε σήμερα καθηγητές νομικής επιστήμης -ο κ. Δημήτραινας αν θυμάμαι καλά από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο- να λένε ότι ακόμα και οι προφορικές εκφάνσεις και εκφράσεις από πολιτικούς είναι μία χειραγώγηση της δικαστικής επιστήμης και της δικαστικής λειτουργίας του όλου ζητήματος, διότι και αυτό θεωρείται παρέμβαση. Δεν μπορεί να παρεμβαίνουμε στο δικαστικό έργο. Γι' αυτό λέμε αμερόληπτη δικαιοσύνη. Διάβασα προσεκτικά τη συνέντευξη του νυν αντιπροέδρου και δικαστικού χρόνια και στο Ελεγκτικό Συνέδριο του κ. Πικραμμένου. Εγώ θα συμφωνήσω. Δεν μπορεί να τρέχουν άλλες πτυχές της κοινωνίας με χίλια, λέει ο κ. Πικραμμένος, και η δικαιοσύνη να τρέχει με εκατό. Οι καλύτεροι κριτές, όμως, για τους καθηγητές της Σχολής Δικαστών είναι οι ίδιοι οι σπουδαστές που μπορούν πανεύκολα και ανώνυμα να τους κρίνουν μέσω μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας. Γιατί δεν το επιχειρείτε, για παράδειγμα; Το τελευταίο νομοθετικό πλαίσιο στη Σχολή Δικαστών που ιδρύθηκε το 1994, ήταν το 2008. Σίγουρα είναι αδήριτη ανάγκη να γίνει ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο. Επίσης, όσον αφορά τα χρήματα που πρέπει να παίρνουν οι σπουδαστές είτε είναι ειρηνοδίκες είτε είναι δικηγόροι με δύο χρόνια -αυτό δεν λέει;- ή να είναι και διοικητικοί υπάλληλοι με πτυχίο Νομικής, είναι αναγκαίο, για να έχουν λύσει τα προς το ζην τουλάχιστον -δεν μιλάμε για το ευ ζην-, στέγαση, τροφή και μισθό, για να μπορούν απρόσκοπτα να παρακολουθούν. Όσον αφορά όριο που βάζετε με το τεσσαρακοστό πέμπτο σε τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας, κύριε Υπουργέ, δεν βλέπω η ηλικία να καθορίζει την ευαισθησία, τη γνώση, το ποιόν και την ικανότητα ενός δικαστή. Πώς το θέτετε ηλικιακά; Τι είναι; Αστυνομική σχολή για να έχει δυνάμεις ή πυροσβεστική; Πώς το βάζετε αυτό; Η ξένη γλώσσα καλά. Αλλά εδώ μέχρι και ανθρωπιστικές επιστήμες θα μπορούσαν να εισαχθούν. Μπορεί να μην είναι πανεπιστημιακή σχολή, μπορεί να είναι μια εξειδικευμένη σχολή, αλλά έπρεπε να κάνει μαθήματα φιλοσοφίας. Άλλο παιδεία, άλλο εκπαίδευση. Όταν όμως γαλουχήσεις δικαστές με παιδεία, να ξέρετε ότι θα είναι αμερόληπτοι, ότι θα είναι δικαστές πάνω απ' όλα άνθρωποι με κεφαλαία. Άρα είναι ανθρωπιστικός ο χαρακτήρας της Εθνικής Σχολής Δικαστών που πρέπει να αναδιοργανωθεί. Πρέπει να είναι κοντά σε αυτούς τους εκκολαπτόμενους εκπροσώπους της Θέμιδας και να λειτουργεί ως θερμοκήπιο. Το θερμοκήπιο, όμως, ή το εκκολαπτήριο για να λειτουργήσει, χρειάζεται φως. Γι' αυτό λέμε ότι πρέπει να υπάρχει άπλετο φως στον τρόπο λειτουργίας της σχολής, έξω από κάποιες πολιτικές - κομματικές παρεμβάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης. Δεν μπορεί να λένε οι καθηγητές ότι για απλές υποθέσεις του κόσμου χρειάζεται να περάσουν χίλιες πεντακόσιες ογδόντα ημέρες, γιατί είναι στοίβα οι δικογραφίες. Και κάτι άλλο: Αν δεν εξειδικευθούν και οι διοικητικοί υπάλληλοι και στη συγκεκριμένη σχολή και στα δικαστήρια, μην περιμένετε εύρυθμη λειτουργία των δικαστηρίων. Επειδή είστε και γιατρός μικροβιολόγος, κύριε Τσιάρα, να σας πω ότι ένα μεγάλο πρόβλημα στα νοσοκομεία σήμερα της χώρας, όπου είναι δυσθεώρητο το χρέος πλέον προς τους προμηθευτές, είναι ότι οι γιατροί έβλεπαν καθημερινά ιατρικούς επισκέπτες για να παζαρέψουν αναλώσιμα, αντί να υπηρετούν την επιστήμη της Ιατρικής, και δεν υπήρχε εξειδίκευση, αυτό που λένε οι Άγγλοι administration, ώστε να μπορέσουν οι διοικητικοί να οργανώσουν σωστά τις κλινικές και τα νοσοκομεία. Γι' αυτό φτάσαμε εκεί. Είναι και θέμα διοικητικής εξειδίκευσης. Θα μπορούσαμε πολλά να πούμε σήμερα για το εκκολαπτήριο των εκπροσώπων της Θέμιδος, για τη Σχολή Δικαστών. Να αναλογιστείτε, όμως, την έκθεση GRECO, ότι η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα σε διαφθορά στην Ευρώπη μετά τη Βουλγαρία. Να θυμηθείτε τις είκοσι πέντε συστάσεις που έχει η Ελλάδα έναντι των τριάντα τριών συστάσεων για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για καταπάτηση επίσης του απλού Έλληνα πολίτη στην κατανομή σύνταξης. Να αναλογιστείτε τις ευθύνες σχετικά με τη βαθμολογία της Ελλάδος, που έπρεπε να είναι πολύ υψηλότερη, αν θέλουμε να χαίρουμε ισονομίας και ισοπολιτείας στην Ενωμένη Ευρώπη. Δεν μπορεί η Δανία να έχει 75 μονάδες ή η Σουηδία ή ο μέσος όρος μιας ελλειμματικής δημοκρατίας να είναι 49, τα απολυταρχικά καθεστώτα σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο και τη Διεθνή Διαφάνεια να έχουν 35 και η Ελλάδα μετά βίας να έχει 45! Άρα η Ελλάδα τι είναι; Ελλειμματική δημοκρατία υπάρχει -ξεκάθαρα πράγματα-, αλλά αυταρχικό - απολυταρχικό καθεστώς βέβαια δεν είναι. Είναι μια μέση κατάσταση. Αυτό πρέπει να βελτιώσουμε. Κλείνω με τον Επίκτητο. Τα λέει όλα, τα εμπεριέχει όλα αυτό το φιλοσοφημένο ρητό ενός στωικού φιλοσόφου, ο οποίος λέει: «Ωσπερ το ευθύ ευθέος ουκ δείται, ούτως ουδέ το δίκαιον δικαίου», δηλαδή «η ευθεία γραμμή δεν έχει ανάγκη από χάρακα, όπως και το δίκαιο δεν έχει ανάγκη από τη δικαιοσύνη». Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει μέσω Webex ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μπουρνούς.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Η σύσταση της Εθνικής Σχολής Δικαστών ικανοποίησε ένα πάγιο αίτημα του νομικού κόσμου της χώρας για την εξασφάλιση της βέλτιστης δυνατής κατάρτισης των μελλοντικών δικαστικών λειτουργών. Στην αποστολή της, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται η ενδυνάμωση του φρονήματος της ανεξαρτησίας της γνώμης, η ενίσχυση της δημοκρατίας και της ελευθερίας, η μεταφορά παραστάσεων από την κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας, η ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας κατά την προσέγγιση όχι μόνο του δικαίου, αλλά και των κοινωνικών φαινομένων, η διδαχή του δικανικού λόγου και η διεύρυνση των οριζόντων για την πνευματική καλλιέργεια μέσω της επαφής με τις τέχνες και τον πολιτισμό. Βασική επιδίωξη της ΕΣΔΙ ήταν, είναι και θα πρέπει να συνεχίσει να είναι η δημιουργία σύγχρονων δικαστών και εισαγγελέων με διευρυμένες γνώσεις και δεξιότητες, ώστε να ανταποκρίνονται πλήρως στις συνεχώς διαμορφούμενες και εναλλασσόμενες προκλήσεις των καιρών. Μια πρώτη παραδοχή είναι ότι θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας αλλά και το πρόγραμμα σπουδών της Εθνικής Σχολής Δικαστών πρέπει να εκσυγχρονίζεται και να βελτιώνεται, προκειμένου να συμβαδίζει με τις σύγχρονες κοινωνικές συνθήκες. Μια δεύτερη παραδοχή είναι ότι καθήκον της πολιτείας είναι να θέτει ένα αξιόπιστο προστατευτικό πλαίσιο για τη λειτουργία της δικαιοσύνης, την ενδυνάμωση της ανεξαρτησίας της και την αποτροπή χειραγώγησής της, διαφυλάσσοντας με αυτόν τον τρόπο τον ρόλο της ως ασφαλούς καταφυγίου κάθε πολίτη ανεξαρτήτου οικονομικής επιφάνειας ή κοινωνικής προέλευσης. Υπάρχει, όμως, και μια τρίτη παραδοχή: Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ανεξαρτήτως της φύσης του νομοθετήματος επιλέγει πάντα τον δρόμο της αυταρχικότητας και της άρνησης ουσιαστικής διαβούλευσης. Ομοίως και σε αυτό το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης η Κυβέρνηση αποφασίζει και διατάσσει, προβαίνει στην τροποποίηση, που βαφτίζει «μεταρρύθμιση», του πλαισίου για τη λειτουργία της Εθνικής Σχολής Δικαστών, χωρίς να έχει λάβει υπ' όψιν τις παρατηρήσεις των δικαστικών λειτουργών και των ενώσεών τους. Προχωρά σε οπισθοδρομικές και επικίνδυνες για τη λειτουργία και την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης παρεμβάσεις και αδιαφορεί για τη θύελλα αντιδράσεων του νομικού κόσμου, ακόμη και εκτός συνόρων. Χαρακτηριστική είναι η αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Δικαστών, που σας επισημαίνει σε επιστολή της, διασύροντάς σας διεθνώς, ότι η νομοθετική σας πρωτοβουλία για την επιμόρφωση των δικαστών, φερ' ειπείν, έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με το κεκτημένο που ακολουθείται και από άλλα κράτη-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Δεν νομίζω κανείς σε αυτή την Αίθουσα να διαφωνεί ή να εναντιώνεται στην ανάγκη αξιολόγησης των δικαστικών λειτουργών. Με την προτεινόμενη όμως μεθοδολογία, μνημείο αναχρονιστικής και άχρηστης βαθμοθηρίας, είναι πασιφανές ότι θέλετε να χειραγωγήσετε τη δικαστική εξουσία και να επιβάλετε τις κυβερνητικές επιλογές, αδιαφορώντας για τη διάκριση των εξουσιών και για τις δημοκρατικές κατακτήσεις σε σχέση με τη δικαιοσύνη. Συζητάμε, λοιπόν, σήμερα για ένα νομοσχέδιο που η συντριπτική πλειοψηφία των δικαστικών λειτουργών έχει ήδη απορρίψει. Η απόρριψή του δεν οφείλεται στο γεγονός ότι κάποιος οχυρώνεται πίσω από μια συνδικαλιστική άποψη ή μια στείρα άρνηση, όπως πολύ προσβλητικά αναφερθήκατε στο σύνολο του δικαστικού σώματος. Το έχει απορρίψει, γιατί ένα κακό νομοσχέδιο, που διευκολύνει τις έξωθεν παρεμβάσεις στη διαδικασία αξιολόγησης των δικαστικών λειτουργών και κατ' επέκταση στην ανεξάρτητη λειτουργία της δικαιοσύνης. Με το άρθρο 40 επιχειρείτε πλαγίως να εισάγετε μια απαράδεκτη μέθοδο επιπλέον αξιολόγησης των δικαστών εκτός της υφιστάμενης επιθεώρησής τους. Αντιμετωπίζετε τον δικαστή με καχυποψία και αδιαφορείτε παντελώς για τη σπουδαιότητα του λειτουργήματος που ασκεί, καθώς και για τις δύσκολες συνθήκες κάτω από τις οποίες καλείται να διαχειριστεί με υπευθυνότητα τον καθημερινό φόρτο εργασίας. Τον υποχρεώνετε να παρακολουθεί επιμορφωτικά σεμινάρια για τα οποία στο τέλος θα εξετάζεται με το σύστημα ερωτήσεων πολλαπλής επιλογής. Σε περίπτωση δε μη συγκέντρωσης βαθμολογίας τουλάχιστον 70 στα 100 η πολιτεία ως γυμνασιάρχης άλλων εποχών υποχρεώνει τον δικαστικό λειτουργό να επαναλάβει τον ίδιο κύκλο σε επόμενα έτη. Κύριοι της Κυβέρνησης, όπως πολύ σωστά σας έχει επισημανθεί, ο δικαστής πρέπει να κρίνεται από το τι γράφει σε μια απόφασή του, σε μια διάταξη, σε ένα βούλευμα και όχι αν έχει απαντήσει θετικά στο 70% των ερωτήσεων επί των γνώσεων που λαμβάνει από τα σεμινάρια. Με πρόσχημα τη διαρκή επιμόρφωση, την οποία αποδέχονται και στην οποία προσβλέπουν και οι ίδιοι οι δικαστές, καλλιεργείτε τον ανταγωνισμό, το άγχος της ανταπόκρισης, την αίσθηση της υπαλληλοποίησης, την κενή περιεχομένου βαθμοθηρία και τελικά την υπηρεσιακή ανασφάλεια. Στο άρθρο 20 παράγραφος 4 που αφορά στη βαθμολόγηση των υποψηφίων ενισχύεται χωρίς σοβαρή αιτιολόγηση ο συντελεστής βαρύτητας προφορικής δοκιμασίας του 25% έναντι του αντίστοιχου της γραπτής, που διαμορφώνεται στο 75%. Με δεδομένη τη χρονική διάρκεια της γραπτής δοκιμασίας και της πολλαπλότητας στο αντικείμενο της εξέτασης, προκειμένου να διαπιστωθεί η επιστημονική επάρκεια του υποψηφίου, η ρύθμιση της αύξησης του συντελεστή βαρύτητας της προφορικής εξέτασης, εκτός από εσφαλμένη είναι και περίεργη ως προς την αιτία νομοθέτησής της. Επιπλέον, η ενίσχυση της προφορικής δοκιμασίας έναντι της γραπτής γίνεται ακόμη πιο προβληματική, αν λάβει κανείς υπ' όψιν ότι οι γραπτές εξετάσεις διενεργούνται με απόκρυψη των ονομάτων των υποψηφίων και με κοινά ερωτήματα για κάθε κλάδο, μια διαδικασία δηλαδή που εξασφαλίζει τη διαφάνεια και την αντικειμενικότητα της εξέτασης, στοιχεία που με κανέναν τρόπο δεν μπορούν ή είναι εξαιρετικά δύσκολο να διασφαλιστούν στις προφορικές εξετάσεις. Στο άρθρο 17 μειώνετε το ανώτατο όριο ηλικίας για την εισαγωγή στη Σχολή Δικαστών. Η ρύθμιση αυτή, σε αντίθεση με όσα ισχυρίζεστε, δεν συμβάλλει καθόλου στη βελτίωση της ποιότητας δικαιοσύνης και τον περιορισμό του χρόνου που απαιτείται για την απονομή της, αφού αποκλείει από το λειτούργημα του δικαστικού νομικούς με πολυετή εμπειρία και κατάρτιση. Η διάταξη αυτή τυγχάνει όλως ανεπιεικής, πρωτίστως για τους νομικούς ηλικίας από άνω των τριάντα εννέα έως και σαράντα τεσσάρων, ετών που έχουν ήδη ξεκινήσει την πολυδάπανη και ψυχολογικά απαιτητική προετοιμασία τους για τους διαγωνισμούς της ΕΣΔΙ και θα κληθούν ξαφνικά να την εγκαταλείψουν, με άμεσο αποτέλεσμα την απώλεια δαπανηθέντων χρημάτων και χρόνου. Κλείνοντας, η μεταρρύθμιση συνεχίζεται και στο άρθρο 22 για τις αποδοχές του σπουδαστή της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Μείωση αποδοχών από το 70% στο 50% του μισθού του παρέδρου πρωτοδικείου είναι εκτός πραγματικότητας ή τουλάχιστον είναι εντός της δικής σας πραγματικότητας. Το ύψος του ποσού των μηνιαίων αποδοχών των εκπαιδευόμενων όχι μόνο δεν πρέπει να μειωθεί αλλά είναι επιτακτική ανάγκη να αυξηθεί σημαντικά, με δεδομένο ότι πρόκειται για εκπαιδευόμενους οι οποίοι καλούνται για ένα έτος να εγκαταλείψουν τη μόνιμη κατοικία τους και να υποστούν τα έξοδα μετοίκησης και διαβίωσης σε άλλον τόπο, στην έδρα της σχολής. Το σημερινό υπό συζήτηση νομοσχέδιο ούτε εκσυγχρονίζει ούτε βελτιώνει τη λειτουργία της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Απώτερος σκοπός του είναι η παρέμβαση στα εσωτερικά της δικαιοσύνης και η εγκαθίδρυση ενός μοντέλου διαχρονικής καταστολής του ελεύθερου φρονήματος και της ανεξαρτησίας των Ελλήνων δικαστών. Η Κυβέρνηση συνεχίζει να μεταρρυθμίζει απορρυθμίζοντας και να πρωτοπορεί οπισθοδρομώντας. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα πάλι μέσω Webex ο κ. Λάππας από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κάνω μια επισήμανση πραγματικά με ένα στενάχωρο συναίσθημα που με κατακλύζει σε επίπεδο συνείδησης και ψυχικής διάθεσης. Το Υπουργείο ανέμενε και η Κυβέρνηση, και η χώρα θα έλεγα εγώ, ένα μπράβο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την καλή νομοθέτηση. Σήμερα την παράσταση σε κοινοβουλευτικό επίπεδο την έκλεψε το Υπουργείο Οικονομικών με μια δήθεν τροπολογία ενός εκτεταμένου, ενός ολοκληρωμένου, πλήρους νομοσχεδίου, το οποίο έρχεται χωρίς τις απαιτούμενες προϋποθέσεις της κοινοβουλευτικής δεοντολογίας, που επιβάλλει ο Κανονισμός της Βουλής με τη διαβούλευση, με τη λήψη αντιγράφων από τα κόμματα, τη θέση τους και λοιπά και λοιπά. Και γίνεται πολλαπλώς με την ανοχή του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Ερωτώ, λοιπόν, τους αρμόδιους Υπουργούς: Μπορείτε να μου πείτε ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου σας, κύριοι Υπουργοί της Δικαιοσύνης, που θα έπρεπε να ήταν ο φάρος και ο φωτεινός πυρσός -σας τα έχω πει εκατό φορές- της καλής νομοθέτησης που να μη δεχτήκατε ναυμαχία τροπολογιών από διάφορα Υπουργεία; Είναι αυτή εικόνα, να έρχεται το Υπουργείο Οικονομικών και επί είκοσι λεπτά να εισηγείται ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών μια τροπολογία με δέκα, δώδεκα, δεκατρία άρθρα, παραγράφους και υποπαραγράφους; Είναι αυτό, πράγματι, στοιχείο, εικόνα, απόδειξη καλής νομοθέτησης και μάλιστα, σε μια μέρα που συζητάμε ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης σημαντικότατο, θα έλεγα εγώ; Είναι πολύ σημαντικό. Μετά τους Ποινικούς Κώδικες είναι το σημαντικότερο από τα δεκατρία ή δεκατέσσερα νομοσχέδια που έχει φέρει το Υπουργείο σας τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Το καταγράφω και το τονίζω με θλίψη. Ένα αυτό. Δεύτερον, πράγματι, είναι ένα θέμα μεγάλο, πολύ σοβαρό η Εθνική Σχολή Δικαστών, γιατί αφορά τη δικαιοσύνη και έχω ξαναπεί και στις επιτροπές -το επαναλαμβάνω και τώρα- ότι πρέπει να ξαναθυμηθούμε ότι η δικαιοσύνη είναι η κρισιμότερη από όλες τις εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής. Και αυτό, γιατί αποτελεί τον τελικό στόχο, όπως λέμε εμείς οι νομικοί, το τελικό αγαθό, το summum bonum της πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης και, μάλιστα, από την πλευρά της κοινωνίας, είναι το ultimum refugium, όπως λέμε οι νομικοί, το τελικό καταφύγιο, το τελευταίο καταφύγιο του δυναστευόμενου, όχι του υπηκόου, του πολίτη με τα προβλήματα του, των φτωχών, των αδικημένων και των κατατρεγμένων. Υπό την έννοια αυτή, κάποιος συνάδελφος το είπε και το επαναλαμβάνω κι εγώ. Η Σχολή Δικαστών με την επιλογή που κάνει το νομοσχέδιο ως προς το ζήτημα της γενικής νομικής παιδείας νομίζω ότι είναι εσφαλμένη και επαναφέρει μια κουβέντα, μία αρθρογραφία και μια διδαχή που έκανε ο καθηγητής του Δικονομικού Δικαίου, ο Κώστας Μπέης, στα πανεπιστήμια για χρόνια. Έλεγε ότι οι δικαστές είναι ένα σώμα, το οποίο καθορίζει το κράτος δικαίου, την ποιότητα του πολιτικού διαλόγου και τη δικαιοσύνη. Όχι τον νόμο, τη δικαιοσύνη. Ο νόμος δεν είναι δικαιοσύνη. Ο νόμος είναι απλώς ένα εργαλείο, για να πλησιάζουμε συνεχώς τη δικαιοσύνη, η οποία συνεχώς απομακρύνεται, όπως οι ταξιδιώτες στο ποίημα «Παράκελσος» του Μπράουνινγκ. Έλεγε, λοιπόν, ο Μπέης ότι οι δικαστές δεν πρέπει να είναι γραφειοκράτες σε καμμία περίπτωση και δεν πρέπει να έχουν μονομερή γνώση και εκπαίδευση νομικής παιδείας μόνο. Και θα σας πω ακριβώς τι έλεγε, για να το καταλάβουν οι δικαστές. Η δουλειά του δικαστή, λέει, είναι μια εργασία αμιγώς διανοητικού επιπέδου και ο ίδιος ο δικαστής δεν πρέπει να αισθάνεται υπαλληλοποιημένος έχοντας μόνο νομικές γνώσεις και νομικά εφόδια, για να αντιμετωπίσει μία υπόθεση ή μία δικογραφία. Δεν είναι αυτό. Είναι ένας διανοούμενος, βαθιά διανοούμενος και ως τέτοιος πρέπει να μορφώνεται και ως τέτοιος πρέπει να συμπεριφέρεται κατά την άσκηση του δικαιοδοτικού του έργου. Άρα, λοιπόν, η επιλογή του νομοσχεδίου, που μιλάει για γενική νομική παιδεία, είναι εσφαλμένη. Πρέπει να παραμείνει γενικής παιδείας. Γιατί ο δικαστής στο δικαιοδοτικό του έργο πρέπει να δικάζει όχι μόνο ως δικαστής στη στενή του έννοια εφαρμόζοντας τις νομικές διατάξεις, αλλά και ως ένας λειτουργός ο οποίος θα εξορθολογίσει τη διαφορά μεταξύ των ιδιωτών ή του κράτους και ενός πολίτη, αλλά παράλληλα θα εξανθρωπίσει με την απόφασή του. Άρα είναι βαθιά ουμανιστικό το έργο του και γι' αυτό πρέπει να έχει μια πολύ βαθιά, πλούσια, πλατιά γενική παιδεία. Αυτό είναι το ζητούμενο. Και, μάλιστα, ζητούμενο δεν είναι μόνο σήμερα που το λέμε εμείς, κύριοι Υπουργοί. Ήταν και στην αιτιολογική έκθεση του ιδρυτικού νόμου, του ν.2236/1994. Ακούστε τι έλεγε στην εισαγωγή της αιτιολογικής έκθεσης: «Αποστολή της σχολής είναι να εμπνεύσει στους σπουδαστές και στους επιμορφούμενους δικαστές και εισαγγελείς υψηλό φρόνημα και ανεξαρτησία γνώμης, να οικοδομήσει ήθος, να ενισχύσει την πίστη στις αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας, να μεταφέρει παραστάσεις από την κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας, να αναδείξει την ευρωπαϊκή και διεθνή διάσταση του δικαίου, να αναπτύξει την κριτική ικανότητα κατά την προσέγγιση όχι μόνο του δικαίου, αλλά και των φαινομένων γενικά της κοινωνικής ζωής.». Πριν άκουσα τον Θανάση Παφίλη να ρωτά: Είναι δυνατόν σε ένα κράτος δικαίου στο 99% των απεργιακών κινητοποιήσεων -η απεργία είναι συνταγματικό δικαίωμα, όχι υποχρέωση- να είναι απορριπτικές οι αποφάσεις των δικαστηρίων για την άσκηση αυτού του συνταγματικού δικαιώματος; Είναι ένα μεγάλο ζήτημα, το οποίο πληγώνει τη νομική κοινότητα και -νομίζω- πληγώνει και το δικηγορικό σώμα, είτε είναι από την πλευρά υπεράσπισης του εργοδότη είτε είναι από την πλευρά του εργαζόμενου. Η σημασία των δικαστών για ένα κράτος δικαίου. Αρύομαι μια πληροφορία, κύριοι Υπουργοί, κυρία Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, από την αρχαιοελληνική γραμματεία. Φανταστείτε ότι η αρχαία δημοκρατία, που ήκμασε βέβαια και σε δικαιοδοτικό επίπεδο και σε επίπεδο δημοκρατίας και δικαιοσύνης, θεωρούσε ότι οι δικαστές επέλυαν όχι μόνο προβλήματα της επίγειας ζωής, της κοινωνικής ζωής, της καθημερινής ζωής, αλλά ακόμη ότι οι δικαστές έκριναν και τον νεκρό, τον θανόντα, που ο Πλούτων μετέφερε στον Κάτω Κόσμο. Και οι δικαστές έκριναν: Έπρεπε αυτός ο νεκρός να πάει στη νήσο των Μακάρων ή στα Τάρταρα; Φανταστείτε, λοιπόν, τη σημασία που απέδιδαν οι αρχαίοι Έλληνες. Από εκεί, βέβαια, αντλούμε όλα τα πορίσματα της νομικής παιδείας μας σχετικά με τη σημασία του σώματος των δικαστών. Τώρα πάω στο νομοσχέδιο και κλείνω, κυρία Πρόεδρε. Εντάξει, έγιναν δεκτές πάρα πολλές τροποποιήσεις. Πότε, όμως; Μετά την έκδοση της απόφασης της Διοικητικής Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Μέχρι τότε, μας κατηγορούσαν οι Υπουργοί ότι δεν έχουμε προτάσεις και ότι όσα λέμε, όσα τελικά αποφάσισε η Διοικητική Ολομέλεια αποτελούσαν δήθεν μια στείρα άρνηση των κομμάτων της Αντιπολίτευσης και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ. Σας έλεγαν: «Πάρτε το πίσω αυτό. Μην το ξαναλέτε. Εποικοδομητικά στεκόμαστε στο Κοινοβούλιο σε όλα τα νομοσχέδια, κυρίως του Υπουργείου Δικαιοσύνης.». Παρ' όλα αυτά, επιμένατε ότι τα κόμματα της Αντιπολίτευσης έχουν στείρα αντιπολιτευτική στάση. Ήρθε, λοιπόν, η Διοικητική Ολομέλεια και επιβεβαίωσε τις ανησυχίες μας και, κυρίως, δικαίωσε όλες σχεδόν τις ενστάσεις της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Παρέμεινε, όμως, ένα ανοικτό θέμα. Παρέμεινε το θέμα του άρθρου 17 παράγραφος 1β, κύριοι Υπουργοί, σχετικά με το όριο ηλικίας. Και εδώ υπάρχει μια τεράστια αντινομία και αντίφαση. Νόμος 4689/2020: Ακούστε τι έλεγε η αιτιολογική του έκθεση. Δεν θα τη διαβάσω, γιατί θα περάσει ο χρόνος. Έλεγε ότι το στοιχείο της εμπειρίας και για τους ειρηνοδίκες, αλλά και για τους δικαστές γενικότερα, είναι σημαντικότατο εφόδιο για την άσκηση του δικαιοδοτικού τους έργου. Και τεκμηρίωνε για ποιον λόγο πήγαμε στο τεσσαρακοστό πέμπτο έτος. Τώρα ακριβώς τα αντίστροφα έρχεστε και ισχυρίζεστε με το παρόν νομοσχέδιο, διακωμωδώντας κατά κυριολεξία ένα νομοθετικό έργο δεκαπέντε μηνών. Δικός σας νόμος ήταν, του 2020, ο ν.4689. Αντιστρέφετε ακριβώς την τότε αιτιολογική έκθεση λαμβάνοντας εκ διαμέτρου αντίθετη στάση και απόφαση. Νομίζω ότι είναι λάθος. Το τεσσαρακοστό πέμπτο έτος είναι ένα πολύ καλό όριο ηλικίας για να γίνει κάποιος δικαστής, γιατί το στοιχείο της εμπειρίας, δηλαδή της απόκτησης εναλλακτικής εμπειρίας από τον δικαστή, είναι κορυφαίο εφόδιο, κορυφαίο κτήμα και κορυφαίο κριτήριο για την άσκηση ενός επωφελούς για την κοινωνία, τον πολίτη, αλλά και την ιδέα της δικαιοσύνης δικαιοδοτικό έργο. Γι' αυτό, λοιπόν, και οι παρατηρήσεις που σας κάνει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής στο θέμα αυτό, το άρθρο 17 για το όριο ηλικίας, είναι κατακριτικές. Και ενώ λέτε ότι ακούτε γενικώς, ποιον ακούτε τελικά; Εδώ δεν ακούσατε την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων. Δεν ακούτε τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, με τον ισχυρισμό ότι κάνουμε στείρα αντιπολιτευτική κριτική. Μα, δεν ακούτε και την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, που σας λέει ότι το τεσσαρακοστό πέμπτο έτος της ηλικίας, που υπήρχε με νόμο δικό σας του 2020, κρίθηκε ότι είναι επαρκές όριο ως εφόδιο για τον δικαστή που σπουδάζει στη Σχολή Δικαστών. Τώρα λέτε τα αντίθετα. Και για να κλείσω, κυρία Πρόεδρε, θα πω κάτι το οποίο νομίζω ότι είναι γνωστό ιδίως στους δικηγόρους αλλά και σε όλους όσοι ασκούν λειτουργήματα στη χώρα μας. Στην Ευρώπη είναι δυο ειδών οι μεγάλες σχολές: οι σχολές των δικαστών και οι σχολές δημόσιας διοίκησης. Φανταστείτε, κύριοι Υπουργοί, ότι από τη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης της Γαλλίας αποφοίτησαν οι εννιά από τους δέκα Προέδρους της Γαλλικής Δημοκρατίας των τελευταίων σαράντα χρόνων, από τον Μιτεράν μέχρι σήμερα. Όλοι, εκτός από έναν. Λέω τώρα: Μακάρι και από τη από την Εθνική Σχολή Δικαστών να αποφοιτούσαν μελλοντικοί ηγέτες όλων των δικαστηρίων, και της διοικητικής και της ποινικής και της πολιτικής δικαιοσύνης. Βεβαίως, εδώ η Ελλάδα μαστιγώνεται αλύπητα από το Συμβούλιο της Ευρώπης για τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε, σαν πολιτικό σύστημα δυστυχώς και όχι δικαστικό σύστημα, την ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων. Ήταν μια τεράστια ευκαιρία που χάσαμε ως πολιτικό σύστημα στην πρόσφατη Αναθεώρηση του Συντάγματος, το 2019, να αλλάξουμε τον τρόπο επιλογής των ηγεσιών όλων των δικαστών των ανωτάτων δικαστηρίων και έτσι να έρθουμε πιο κοντά σε μία ευρωπαϊκή αντίληψη και πρακτική. Τη χάσαμε και έτσι υφιστάμεθα την κριτική -και μάλιστα πολύ σκληρή κριτική- από τα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα. Νομίζω ότι θα μας δοθεί η ευκαιρία την επόμενη πενταετία -γιατί μετά από μια πενταετία μπορούμε να αλλάξουμε το Σύνταγμά μας- να αλλάξουμε και τακτική και συνείδηση, διότι οι ανάγκες της κοινωνίας απαιτούν σήμερα η επιλογή της ηγεσίας της δικαιοσύνης…
Παρακαλώ να κλείσετε, κύριε συνάδελφε.
…η επιλογή της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων σήμερα σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο επιβάλλεται να αλλάξει και στη χώρα μας προσεγγίζοντας την ευρωπαϊκή αντίληψη. Ευχαριστώ θερμά, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τώρα πηγαίνουμε στις δευτερολογίες. Το ΜέΡΑ25 είπε ότι δεν θα δευτερολογήσει. Ο κ. Μυλωνάκης απουσιάζει από την Αίθουσα. Κύριε Δελή, θα δευτερολογήσετε;
Ναι, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Δελή, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Δεν θα έπαιρνα τον λόγο για δευτερολογία, αλλά θα ήθελα να διευκρινίσω τις θέσεις μας για τις τέσσερις υπουργικές τροπολογίες. Να πω για την πρώτη, κατ' αρχάς, για τις νομοτεχνικές διορθώσεις στον Ποινικό Κώδικα, τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, δηλαδή την τροπολογία 1158. Να πούμε, κύριε Υπουργέ, ότι, αν δεν κάνουμε λάθος, το μελάνι από τις αλλαγές στον κώδικα στον οποίο αναφέρεστε δεν έχει στεγνώσει ακόμα.
Δεν είναι αλλαγές.
Εντάξει, αλλά δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό και κάθε βδομάδα να έχουμε αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα.
Δεν υπάρχει καμμία περίπτωση.
Εν πάση περιπτώσει, εμείς θα ψηφίσουμε «παρών» στην τροπολογία αυτή. Προχωράμε στην επόμενη τροπολογία, την 1159, η οποία αφορά τις ζημιές από τις φυσικές καταστροφές. Για μια ακόμη φορά και με μια ακόμα νομοθετική ρύθμιση, η Κυβέρνηση -και αυτή η Κυβέρνηση- αρνείται να αποκαταστήσει τις ζημιές, να δώσει τις αποζημιώσεις, δηλαδή στο 100% των ζημιών από φυσικές καταστροφές και σε όλους τους δικαιούχους. Στην πραγματικότητα αυτό κάνετε. Δεν θα ψηφίσουμε φυσικά ούτε αυτή την τροπολογία. Θα την καταψηφίσουμε. Για την τρίτη τροπολογία, την 1160, αναφέρθηκα ήδη στην πρωτολογία μου, για το υποκριτικό -το λέμε ανοιχτά- ενδιαφέρον της Κυβέρνησης σε σχέση με τα παιδιά που δεν φοιτούν στο σχολείο. Είναι χιλιάδες, κύριε Υπουργέ, τα παιδιά που δεν φοιτούν στο σχολείο και η Υπουργός Παιδείας δεν απάντησε επί της ουσίας σε αυτά που έθεσε το ΚΚΕ. Αν πραγματικά θέλατε όλα τα παιδιά να φοιτούν στο σχολείο και θέλατε η εννιάχρονη εκπαίδευση να είναι πράγματι υποχρεωτική -εμείς λέμε ότι είναι ανάγκη όχι η εννιάχρονη, η δωδεκάχρονη εκπαίδευση-, τότε θα έπρεπε να πάρετε μια σειρά από κοινωνικά μέτρα, έτσι ώστε αυτό να εξασφαλιστεί για όλα, μα όλα, τα παιδιά. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν είναι ούτε στις προθέσεις σας και δεν είναι ούτε και στην πολιτική σας. Ταυτόχρονα, όμως, μέσα σε αυτή την τροπολογία υπάρχει και το άρθρο 2, για την παράταση των συμβάσεων καθαριότητας κ.λπ.. Θα λέγαμε ότι με τον τρόπο που νομοθετείτε -και εσείς δεν πρωτοτυπείτε βέβαια-, τσουβαλιάζοντας ανόμοια πράγματα σε ένα, ότι αυτή την τροπολογία αν ερχόταν μόνη της θα την ψηφίζαμε, γιατί αφορά ανθρώπους, εργαζόμενους, συμβασιούχους. Θα εξακολουθούμε βεβαίως πάντα να προβάλλουμε το δικαίωμά τους στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, αλλά επαναλαμβάνω ότι αν ερχόταν μόνο του αυτό το άρθρο, το άρθρο 2 της τροπολογίας 1160, θα το ψηφίζαμε. Τέλος, για την τροπολογία 1161, την τελευταία, θα την καταψηφίσουμε και αυτή. Περιέχει πάρα πολλές διατάξεις. Είναι χαρακτηριστική η διάταξη εκείνη που εξασφαλίζει ποινική ασυλία στα μέλη της Επιτροπής Εξώδικης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών. Αυτά θέλαμε να διευκρινίσουμε. Την αντίθεσή μας για το νομοσχέδιο την έχουμε εκφράσει, έχουμε επιχειρηματολογήσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Εγώ σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Κυρία Γιαννακοπούλου, από το Κίνημα Αλλαγής, θα δευτερολογήσετε;
Ναι, ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα απλά να τοποθετηθώ σε σχέση με την τροπολογία την οποία από κοινού καταθέτει το Υπουργείο Δικαιοσύνης με το Υπουργείο Παιδείας, σχετικά με την αυστηροποίηση των ποινών για τους γονείς, οι οποίοι και λόγω του COVID δεν στέλνουν τα παιδιά τους στην εκπαίδευση. Η υποχρεωτική εκπαίδευση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πρώτα και πάνω από όλα μια συνταγματική επιταγή και προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του Συντάγματος. Και βεβαίως έχει τις καταβολές της και στη νομοθεσία του 1985, που θέσπισε πρώτο το ΠΑΣΟΚ, ανοίγοντας το σχολείο σε όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις, χωρίς περιορισμούς. Με την τροπολογία επαναφέρεται η ποινή στις περιπτώσεις παρεμπόδισης της υποχρεωτικής φοίτησης εκ μέρους των γονέων. Και αυτό -και το λέμε με καθαρές κουβέντες- είναι κατ' αρχάς ένα ορθό μέτρο, διότι η κύρωση, καλώς ή κακώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αυτή η οποία νοηματοδοτεί και την υποχρέωση, αλλιώς δεν είναι υποχρέωση. Κατά τη γνώμη μας, όμως, κύριε Υπουργέ, θα έπρεπε να υπάρξει μια πιο προσεκτική διατύπωση, που να αποκλείει όσους αντιμετωπίζουν ένδεια, οικονομική αδυναμία ή πραγματική ανάγκη.
Θα κριθεί από το δικαστήριο, κυρία συνάδελφε.
Είναι κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό. Βεβαίως θα το ελέγξει και το δικαστήριο, όμως καταλαβαίνετε ότι θα έπρεπε να ήταν πιο προσεκτική η διατύπωση. Κατανοούμε απολύτως την ανάγκη να αντιμετωπίσουμε αυτό το φαινόμενο. Είναι λίγοι οι γονείς, αλλά υπάρχει αυτό το φαινόμενο και λόγω της πανδημίας. Υπάρχουν γονείς οι οποίοι εμποδίζουν την πρόσβαση των παιδιών τους στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Όμως αυτό δεν σημαίνει, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι πρέπει να φτάνουμε στο άλλο άκρο. Θεωρούμε ότι η ενδεδειγμένη ποινή στη συγκεκριμένη περίπτωση θα ήταν η κοινωφελής εργασία, κύριε Υπουργέ.
Υπάρχει χρηματική ποινή.
Δίκαιο, αναλογικό, σωστό. Είναι μια ήπια, αλλά κατάλληλη ποινή, που βεβαίως δεν επιβαρύνει τα σωφρονιστικά καταστήματα και έχει έναν βελτιωτικό κοινωνικό χαρακτήρα, όχι απλά τιμωρητικό. Αλλά, όπως πολλές φορές σάς έχουμε πει, σας έχουμε ελέγξει, δυστυχώς η κοινωφελής εργασία συνεχίζει να παραμένει ένα κενό γράμμα στη χώρα μας και ακόμα περιμένουμε και σας ζητούμε την ενεργοποίησή της. Προφανώς παραμένει, παρά το σημερινό μέτρο, αδήριτη η ανάγκη της διαφύλαξης της δημόσιας υγείας μέσα στα σχολεία. Είμαστε υπέρ των εμβολιασμών, υπέρ των τακτικών ελέγχων των εκπαιδευτικών και των μαθητών. Έχει, όμως, πραγματικά, κύριε Υπουργέ -και δεν είναι εδώ και η αρμόδια Υπουργός Παιδείας-, κάνει η Κυβέρνηση όσα πραγματικά έπρεπε για να μην υπάρχει η διασπορά του ιού στα σχολεία; Πολύ φοβάμαι πως όχι. Σας ευχαριστώ θερμά.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Ξανθόπουλος.
Στο σύνολο των τροπολογιών έχουμε εκφράσει την άποψή μας. Απομένει μόνο η τροπολογία με γενικό αριθμό 1116 και ειδικό 104. Στο άρθρο 3 ουσιαστικά δίνεται παράταση της υποβολής «πόθεν έσχες», που σημαίνει ότι το «πόθεν έσχες» του 2020 θα γίνει τους πρώτους μήνες του 2022, που είναι ανεπίκαιρο. Γίνεται επίκληση της πανδημίας, αλλά εν πάση περιπτώσει αυτή την πανδημία κάθε φορά την επικαλούμαστε κατ' επιλογή; Και αφού είναι μια πάγια διαδικασία το «πόθεν έσχες», πώς μπόρεσε να επιδράσει η πανδημία στο να μεταφερθεί πάλι η κρίση για το 2022; Στο άρθρο 4, λοιπόν, από την υποχρέωση υποβολής δήλωσης εξαιρούνται οι βασικοί μέτοχοι και οι μέτοχοι επιχειρήσεων που συνάπτουν δημόσιες συμβάσεις και είτε οι ίδιες είτε οι βασικοί μέτοχοι εμπίπτουν στις εξαιρέσεις από την υποχρέωση ονομαστικοποίησης. Η Κυβέρνηση επικαλείται την πολυμετοχικότητα, το γεγονός ότι μπορεί να είναι εισηγμένες σε ξένο κράτος, για να ισχυριστεί ότι είναι ανέφικτος ο έλεγχος, αλλά η δήλωση «πόθεν έσχες» υποβάλλεται αφού κλείσει το έτος αναφοράς και αφορά αποτύπωση της τιμής στις 31 Δεκεμβρίου. Συνεπώς δεν ισχύει αυτό που αναφέρει η αιτιολογική έκθεση, ότι υπάρχει ταχύτητα στις συναλλαγές που εμποδίζει τον έλεγχο του «πόθεν έσχες». Εν πάση περιπτώσει, φέρνει η Κυβέρνηση διάταξη για το «πόθεν έσχες» εταιρειών που διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα, τη στιγμή που ο κύριος Πρωθυπουργός ελέγχεται για μια ιστορία τού «πόθεν έσχες», η κ. Νικολάου ελέγχεται από την έγκληση που υποβάλαμε οι τρεις τομεάρχες για τη διαχείριση αυτών των πραγμάτων και νομίζουμε ότι εντάσσεται σε μια συνολική πολιτική της Κυβέρνησης, στην οποία φυσικά είμαστε εντελώς απέναντι. Τέλος, για το άρθρο 5, ουσιαστικά αυτό το ακαταδίωκτο υποκρύπτει κρυπτοαμνηστία και αυτό μάς οδηγεί στην καταψήφιση. Επομένως καταψηφίζεται συνολικά η 1116 για τους λόγους που προανέφερα. Για τις υπόλοιπες τροπολογίες έχουμε μιλήσει κατά τη διαδικασία.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Λαμπρόπουλος, για να δευτερολογήσει.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, ως εισηγητής του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας θέλω να ευχαριστήσω τους συναδέλφους εισηγητάς και όλους όσοι πήραν μέρος στη συζήτηση και βεβαίως να ευχαριστήσω τον Υπουργό, τον Υφυπουργό, γιατί είχαμε μια συζήτηση αρκετά εποικοδομητική, χρήσιμη και πιστεύω ακράδαντα ότι ήρθε ένα πάρα πολύ καλό νομοσχέδιο. Έτσι, θα έχουμε μια Σχολή Δικαστών μέσα από ένα νομοσχέδιο το οποίο διαμορφώσαμε μετά από διάλογο και συζήτηση, που είναι ακόμη καλύτερο και κυρίως αποδεκτό από τους δικαστικούς λειτουργούς και όλους τους ενδιαφερόμενους. Εγώ αισθάνομαι αρκετά ευχαριστημένος για τη σημερινή συζήτηση, αλλά και τη συζήτηση που διεξήχθη στην επιτροπή. Επειδή είμαι και δικηγόρος, δεν θα αισθανόμουν καλά εάν έφευγα από εδώ χωρίς να πω δύο λέξεις για τη δικαιοσύνη, σχετικά με αυτά που ακούστηκαν από ένα μόνο κόμμα, που είπε ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη στον τόπο μας. Λυπάμαι, γιατί ακούστηκαν τέτοιες κουβέντες εδώ μέσα, στη Βουλή των Ελλήνων, στον χώρο της δημοκρατίας μας. Τέτοιες λέξεις και τέτοιες διατυπώσεις είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία μας και είναι άδικες και για όλο το δικαστικό σώμα. Οι δικαστές κάτω από δύσκολες και αντίξοες συνθήκες προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους και στο σύνολό τους, στη συντριπτική πλειοψηφία, κάνουν καλά τη δουλειά τους. Πρέπει να γνωρίζουν οι πάντες ότι ο δικαστής αποφασίζει με τον νόμο και μόνο και με τη συνείδησή του. Όσον αφορά την τροπολογία που ήρθε για να τιμωρούνται οι γονείς ή αυτοί που έχουν την επιμέλεια των παιδιών που δεν πάνε στα σχολεία, θέλω να πω στον αγαπητό συνάδελφο και συμφοιτητή μου ότι κανένας, μα κανένας, δεν είναι αθώος όταν δεν στέλνει τα παιδιά του στο σχολείο, όποιος και αν είναι αυτός και για όποιον λόγο και αν το κάνει αυτό. Κανένας δεν είναι αθώος, ιδιαίτερα μετά απ' αυτά τα φαινόμενα που διαβάσαμε και ακούσαμε για τις μάσκες, τα άλλα τραγελαφικά και οτιδήποτε άλλο σχετικό με την πανδημία. Κανένας, λοιπόν, δεν δικαιούται να στερήσει από τα παιδιά του, από τα παιδιά της κοινωνίας και της Ελλάδος, τη μόρφωση, να γίνουν άνθρωποι σωστοί, μορφωμένοι, χαρακτήρες καλοί, χρήσιμοι στην κοινωνία. Κανένας, για όποιες ιδέες, για όποιες αρχές και αν πιστεύει, δεν δικαιούται να το πράξει. Εγώ θα πάω και παραπέρα. Έχουμε πολλές ομάδες στην πατρίδα μας, όπως υπάρχουν και σε άλλα κράτη φυσικά, που είτε συνειδητά δεν στέλνουν τα παιδιά τους είτε παραμελούν να τα στείλουν είτε τα στέλνουν να κάνουν κάποιες άλλες δουλειές. Και γι' αυτές τις ομάδες πιστεύω ότι η τιμωρία είναι ένα μήνυμα, για να τους υποχρεώσει να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο, για να εφαρμοστεί ο νόμος, που πολύ σωστά ειπώθηκε ότι υπάρχει από το '85, καταργήθηκε το '19, αλλά επανέρχεται. Έστω και με την απειλή της τιμωρίας, πρέπει οι πάντες, είτε λέγονται Ρομά είτε δεν ξέρω πώς αλλιώς λέγονται, να στείλουν τα παιδιά τους στα σχολεία. Είναι μία ευκαιρία αυτή η τροπολογία που έρχεται σήμερα να ανεβάσουμε το επίπεδο και των Ρομά και να τους εντάξουμε κοινωνικά, γιατί δεν πρόκειται ποτέ να ενταχθούν στην κοινωνία, εάν δεν έχουν πάει στο δημοτικό, εάν δεν έχουν πάει στο νηπιαγωγείο, εάν δεν έχουν πάει στο σχολείο, εάν δεν έχουν μάθει γράμματα. Γι' αυτό, λοιπόν, πρέπει και σε αυτή την τροπολογία όλοι να συναινέσουμε και να δούμε ότι δεν περιορίζεται μόνο σε αυτούς που είναι αντίθετοι με την πανδημία, με το εμβόλιο ή με οτιδήποτε άλλο τραγελαφικό ακούγεται, αλλά έχει ορίζοντα και άλλων πραγμάτων που πρέπει να σκεφτούμε. Ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Τις κυβερνήσεις να καταδικάσετε πρώτα, που καταδικάζουν αυτά τα παιδιά.
Τα είδαμε και τα δικά σας…
Το είχαμε λύσει προ πολλού, πριν από έναν αιώνα. ΙΩΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ: Το είδαμε!
Βεβαίως, το είδαμε. Και τώρα «λουζόμαστε» τα δικά σας.
Τα δικά σας…
Κύριε Υπουργέ, θα χρειαστείτε και τα δεκαοκτώ λεπτά;
Ναι, κυρία Πρόεδρε.
Έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν ο Πρωθυπουργός της χώρας μού έκανε την τιμή να μου αναθέσει τον ρόλο του Υπουργού Δικαιοσύνης, προσπάθησα να προσδιορίσω από τη δική μου σκοπιά ποια είναι τα μεγάλα προβλήματα του χώρου της δικαιοσύνης. Βεβαίως, το ζητούμενο μετά από μία πρώτη κατά κάποιον τρόπο, εάν θέλετε, διαπίστωση-καταγραφή είναι πώς μπορεί κανείς να δει και να λύσει τα προβλήματα, να αντιμετωπίσει τις παθογένειες, να δείξει έναν δρόμο που, εν πάση περιπτώσει, θα δημιουργήσει τα δεδομένα ή τις συνθήκες, ώστε η λειτουργία της δικαιοσύνης να εμπνέει τους πολίτες, να τους δίνει την αίσθηση της εμπιστοσύνης απέναντι στη λειτουργία της και βεβαίως να τους κάνει να αισθάνονται ασφαλείς. Κάτω απ' αυτή τη θεώρηση προσπαθήσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα να δούμε ένα-ένα τα ζητήματα που θα μας βοηθούσαν προκειμένου να κινηθούμε σε αυτή την κατεύθυνση. Γι' αυτό και, όπως πολλές φορές σάς έχω πει, έχουμε ανοίξει ζητήματα, τα οποία για πολλούς φαντάζουν υπερβολικά σε αριθμό, για εμάς όμως φαντάζουν απολύτως αναγκαία, εάν θέλουμε να μεταρρυθμίσουμε τη δικαιοσύνη στον παρόντα χρόνο, να εκσυγχρονίσουμε τις διαδικασίες και να απαντήσουμε σε βασικά ερωτήματα που τίθενται και από τους πολίτες αλλά και από την ίδια την κοινωνία. Ψηφίσαμε αλλαγές κωδίκων και θα ολοκληρωθούν αυτές οι αλλαγές με το επόμενο νομοθέτημα, που θα αφορά στον Κώδικα του Οργανισμού Δικαστηρίων και των Δικαστικών Λειτουργών. Σήμερα ερχόμαστε να συζητήσουμε για ένα νομοσχέδιο που αφορά στην Εθνική Σχολή Δικαστών, με άλλα λόγια στη δικαστική εκπαίδευση. Προσωπικά εκτιμώ ότι είναι η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που γίνεται στον χώρο της δικαστικής εκπαίδευσης από την ίδρυση της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Γιατί; Γιατί έρχεται να επικαιροποιήσει όλη τη διαδικασία της λειτουργίας της Εθνικής Σχολής Δικαστών, από τον τρόπο ή τη διαδικασία της εισαγωγής των σπουδαστών, από τη διαδικασία της εκπαίδευσης σε σχέση και με τα αντικείμενα στα οποία θα εκπαιδευθούν, αλλά και με τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει η συγκεκριμένη άσκηση, αλλά βεβαίως και με διαδικασίες οι οποίες αφορούν στη διά βίου εκπαίδευση των δικαστικών λειτουργών, κάτι για το οποίο νομίζω ότι έγινε πολύς λόγος νωρίτερα από πολλούς συναδέλφους και διατυπώθηκαν διαφορετικές απόψεις. Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη των εκπροσώπων των κομμάτων να έρθουν και να πουν την άποψή τους ή, εν πάση περιπτώσει, να κινηθούν σε μία κατεύθυνση που δείχνει σαν να μην είχαν παρακολουθήσει το τι είχε συμβεί προηγουμένως και το πώς εξελίχθηκε η διαδικασία από την πρώτη μέρα της συζήτησης στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Γιατί με δεδομένο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το γεγονός ότι πάντα απευθύνομαι στο Σώμα και πάντα έχω μια ανοικτή, εάν θέλετε, διάθεση να συνδιαμορφώσουμε μαζί τα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης -εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι μία κοινοβουλευτική άσκηση τα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης-, νομίζω ότι για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχουμε επιτύχει το μέγιστο αυτής της άσκησης. Κανονικά θα έπρεπε να εκτιμάται ως μια κοινοβουλευτική επιτυχία το γεγονός ότι ήρθαμε με ένα νομοσχέδιο το οποίο για διαφορετικούς λόγους ετύγχανε διαφορετικής αντιμετώπισης, όχι μόνο από τα κόμματα ή ενδεχομένως από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τις δικαστικές ενώσεις και τους επιστημονικούς φορείς, αλλά συνολικά ετύγχανε, εάν θέλετε, ενός γενικότερου προβληματισμού ακόμη και ημών των ιδίων και το είχαμε εκφράσει από την πρώτη στιγμή. Από την πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής νομίζω ότι έκανα σαφές απέναντί σας ότι, για να γίνει το όποιο επόμενο βήμα, θα ακούσω τις απόψεις και των εισηγητών και των αγορητών των κομμάτων, θα ακούσουμε τις απόψεις των δικαστικών ενώσεων -που είχαν ήδη κληθεί τη δεύτερη ημέρα των συζητήσεων στην επιτροπή- και βεβαίως θα ακούσουμε και το τι θα πει η Διοικητική Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. Και σε επίρρωση όλων αυτών, σε επιβεβαίωση όλων αυτών, ερχόμαστε να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές και να διαμορφώσουμε ένα νομοσχέδιο το οποίο προφανώς δεν δημιουργεί πλέον τον γενικότερο προβληματισμό που είχε δημιουργήσει από την αρχή της κατάθεσής του ή από την αρχή της συζήτησης. Και βεβαίως νομίζω ότι έχει απαντήσει σχεδόν σε όλα τα μεγάλα ζητήματα τα οποία είχαν τεθεί. Αντί λοιπόν η σημερινή συζήτηση να είναι η επιβεβαίωση μιας κοινοβουλευτικής πρακτικής -που κακά τα ψέματα δεν είναι τόσο συχνή και νομίζω ότι όσοι βρίσκονται στον χώρο του ελληνικού Κοινοβουλίου το γνωρίζουν πάρα πολύ καλά-, έρχεστε πολλές φορές με μία λογική αντίθεσης ή κριτικής που εγώ νομίζω ότι θα έπρεπε να έχει ξεπεραστεί. Και το λέω αυτό διότι δυστυχώς υπήρξαν πολλοί συνάδελφοι οι οποίοι δεν παρακολούθησαν την εξέλιξη του νομοσχεδίου. Δεν κατάλαβαν καν τις αλλαγές τις οποίες είχαμε προαναγγείλει κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Υπήρχαν συνάδελφοι οι οποίοι από το Βήμα της Ολομέλειας είπαν πράγματα τα οποία ήδη είχαν ξεπεραστεί. Και αυτό δείχνει ότι ενδεχομένως δεν παρακολουθούν τα νομοσχέδια με τον τρόπο που θα έπρεπε να τα παρακολουθήσουν ή δεν συμμετέχουν ενδεχομένως σε μία θετική κατεύθυνση. Και το λέω χωρίς να θέλω ούτε να παρεξηγηθώ ούτε να δώσω κάποιου είδους μομφή σε κανέναν, απλά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα, τα οποία νομίζω ότι θα μας κάνουν όλους να βλέπουμε με διαφορετική ματιά και τη νομοθετική λειτουργία, κυρίως όμως να συμβάλλουμε θετικά σε κατευθύνσεις που, εν πάση περιπτώσει, νομίζω ότι κάποιες φορές μπορούμε να συγκλίνουμε. Ήταν ή δεν ήταν κατακερματισμένο και ασύνδετο το νομοθετικό πλαίσιο που αφορούσε στη λειτουργία της Εθνικής Σχολής Δικαστών; Νομίζω ότι η απάντηση είναι προφανής: Ναι. Από το 1994, με δύο ακόμη νόμους, βρισκόμασταν σε μία διαφορετική κοινωνική πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να μην μπερδεύουμε τους όρους και παραποιούμε αυτά τα οποία ακούγονται. Αυτό τι σήμαινε; Σήμαινε ότι εάν θέλουμε να έχουμε δικαστές που ανταποκρίνονται σε μια διαφορετική κοινωνική πραγματικότητα, πρέπει να αναμορφώσουμε το πλαίσιο της εκπαίδευσής τους, πρέπει να δούμε τα ζητήματα που αφορούν στον τρόπο της εισαγωγής στην Εθνική Σχολή Δικαστών και πρέπει βεβαίως να διασφαλίσουμε με έναν συγκεκριμένο τρόπο τη διά βίου εκπαίδευσή τους. Γι' αυτό και βλέπετε ότι και στα επιμέρους στάδια γίνονται συγκεκριμένες αλλαγές, για να μπορούμε να διασφαλίσουμε ουσιαστικά τον εκσυγχρονισμό συνολικά όλου του πλαισίου λειτουργίας της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Και βεβαίως να απαντήσουμε και σε ένα μεγάλο ζήτημα το οποίο έχει τεθεί, αλλά δεν ξέρω πόσο τού έδωσαν κάποιοι σημασία. Θα σας απαντήσω, κυρία Αδαμοπούλου, ότι προφανώς υπάρχει εκπαίδευση εσωτερική των δικαστών, αλλά είναι θέμα πολιτείας. Και εκεί ακριβώς αναφέρεται η έκθεση του European Justice Scoreboard για το 2021. Και λέει ότι η διά βίου εκπαίδευση των δικαστών, με βάση τού τι κάνει η ελληνική πολιτεία είναι μηδενική. Και είναι υποχρέωσή μας να το κάνουμε. Αυτό επιχειρούμε αυτή τη στιγμή. Δεν είναι θέμα άρνησης. Ακούστηκε από τους εκπροσώπους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας να αποδεχθούμε, εν πάση περιπτώσει, ότι υπάρχει εκπαίδευση των δικαστών. Προφανώς υπάρχει. Γίνονται σεμινάρια εσωτερικά. Δεν αρνήθηκε κανείς ότι γίνονται. Αλλά υπάρχει και μία ευθύνη της πολιτείας να υποστηρίξει τη διά βίου μάθηση, τη διά βίου εκπαίδευση των δικαστικών λειτουργών. Και σε αυτή την υποχρέωση ανταποκρινόμαστε, προκειμένου να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Παρακαλώ να καταθέσω στα Πρακτικά το στοιχείο το οποίο αποδεικνύει ποια είναι η κατάταξη της χώρας μας με βάση την έκθεση του European Justice Scoreboard. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και εδώ βεβαίως, ενώ είχαν τεθεί κάποια ερωτήματα και παρά το ότι -εγώ δεν σας το κρύβω- πίστευα ότι η όλη η διαδικασία αφορά σε μία αυτοαξιολόγηση των δικαστικών λειτουργών, σέβομαι απολύτως το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας με τη Διοικητική του Ολομέλεια έχει μια διαφορετική άποψη. Όμως ακούστηκαν πράγματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό νομίζω ότι δεν έχουν βάση, πραγματικά. Δηλαδή οι σημερινοί δικαστές, εάν πρέπει να δούμε τα επιμέρους αντικείμενα τα οποία πρόκειται να διδαχθούν στα επιμορφωτικά σεμινάρια, δεν έχουν ανάγκη από εξειδικευμένη γνώση; Δεν πρέπει να γνωρίζουν σχετικά με την οργάνωση και τη διοίκηση των δικαστηρίων; Γίνονται προϊστάμενοι κάποιων δικαστηρίων όταν σε μια στιγμή της θητείας τους πρέπει να ασκήσουν διοίκηση. Δεν πρέπει να γνωρίζουν πώς θα ασκήσουν διοίκηση; Δεν πρέπει να γνωρίζουν, παραδείγματος χάριν, για θέματα που αφορούν στο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου; Δεν πρέπει να γνωρίζουν σε μία άλλη λογική ζητήματα που αφορούν στη νομική εμβάθυνση σε θεματικές ενότητες ανάλογα με τον κλάδο της δικαιοσύνης που υπηρετούν; Ή δεν πρέπει από την άλλη πλευρά να γνωρίζουν το Οικονομικό Δίκαιο και κυρίως θέματα τα οποία ξέρουμε πλέον ότι ξεπηδάν κανονικά και πρέπει να τα αντιμετωπίσουν με μία λογική εντελώς διαφορετική σε σχέση με αυτή που λειτουργούσε η δικαιοσύνη στο παρελθόν; Εγώ θα ξεκαθαρίσω τη θέση μου. Σέβομαι τις απόψεις όλων. Αλλά πιστεύω ότι η λειτουργία της δικαιοσύνης προφανώς έχει άμεση εξάρτηση από την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. Και η οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας προφανώς και σχετίζεται με τις επενδύσεις. Προφανώς σχετίζεται και με ζητήματα που δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας. Αν κανείς θέλει να μείνει σε μία λογική προηγουμένων δεκαετιών, είναι δικαίωμά του. Αλλά φαντάζομαι ότι οι απόψεις οι οποίες εκφράζονται από το Βήμα της Βουλής προφανώς τίθενται στην κρίση των Ελλήνων πολιτών και εκεί οι Έλληνες πολίτες αποφασίζουν ποια είναι η σωστή άποψη, ποια είναι κοντά στα δικά τους πιστεύω και ποια ενδεχομένως τυγχάνει της μεγαλύτερης ή της μικρότερης επικρότησης. Αυτό σημαίνει άλλωστε και δημοκρατία. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει κάποια στιγμή να δούμε τα πράγματα και με μία λογική. Ακούστηκε ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης και το Υπουργείο τοποθετούν τον διευθυντή σπουδών στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Είναι σαν να μην ξέρουμε ποια είναι η πρακτική. Δεν ξέρετε ότι όλα αυτά είναι ζητήματα τα οποία άπτονται αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου; Δεν υπάρχει εμπλοκή κανενός Υπουργού Δικαιοσύνης και κανενός Υπουργείου Δικαιοσύνης στο τι συμβαίνει στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Αυτό άλλωστε κατοχυρώνεται συνταγματικά από την ίδια την λειτουργία της δικαιοσύνης. Πρέπει όμως -επαναλαμβάνω- από την άλλη πλευρά να δούμε και πολλά άλλα ζητήματα. Το όριο ηλικίας για το οποίο έγινε πολύς λόγος, που είναι ένα από τα ζητήματα που δεν αντιμετωπίσαμε, δεν σας το κρύβω ότι υπήρχε ένας γενικότερος προβληματισμός και ήταν και μία μεγάλη συζήτηση η οποία, πέραν του νομοσχέδιου που μας έδωσε η νομοπαρασκευαστική επιτροπή και μελετήσαμε, ήταν ένας γενικότερος προβληματισμός και με τους συνεργάτες μου και τους δικαστικούς λειτουργούς που είναι αποσπασμένοι στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Εάν δείτε όμως τι συμβαίνει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, θα καταλάβετε ότι δεν είναι εύκολη μία απόφαση που να αφορά στο ποιο είναι το ηλικιακό όριο εισαγωγής στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Χαρακτηριστικά θα σας πω ότι το γαλλικό σύστημα, στο οποίο υποτίθεται ότι βρισκόμαστε κοντά, έχει όριο ηλικίας τα τριάντα ένα έτη για να μπει κάποιος στη δική τους αντίστοιχη Εθνική Σχολή Δικαστών. Θα σας πω όμως ότι σε άλλες χώρες είναι προϋπόθεση η ολοκλήρωση ενός μεγάλου ακαδημαϊκού, επιστημονικού, επαγγελματικού κύκλου προκειμένου κάποιος να γίνει δικαστής, όπως συμβαίνει ενδεχομένως στο Αγγλοσαξονικό Δίκαιο. Πρέπει όμως πάντα ανάλογα με το τι επιλέγει κανείς τελικά να κάνει, ποια είναι η γενικότερη φιλοσοφία που διέπει την όποια Εθνική Σχολή Δικαστών για την όποια χώρα, να προσδιορίσει τα δεδομένα τα οποία κάθε φορά είναι τα αναγκαία προκειμένου να υπάρχει μια υπηρεσιακή παρουσία και μια υπηρεσιακή εξέλιξη. Είναι εντελώς διαφορετική φιλοσοφία αν πρέπει κάποιος, παραδείγματος χάριν, μετά τα πενήντα του ή και τα εξήντα του χρόνια να μπαίνει στο δικαστικό σύστημα ως δικαστής και είναι εντελώς διαφορετικό να μπαίνει από μικρή ηλικία και να πρέπει ουσιαστικά να κρατήσει μια συγκεκριμένη λογική κατά τη διάρκεια του υπηρεσιακού του βίου. Και σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό η λογική άλλωστε αυτή του προβληματισμού που διατυπώθηκε νομίζω ότι απαντάται από το γεγονός ότι υπάρχει μια μεταβατική διάταξη, ούτως ώστε να μην υπάρχει αιφνιδιασμός, τουλάχιστον για όλους αυτούς οι οποίοι αποφασίζουν κοντά στη συγκεκριμένη ηλικία να δώσουν εξετάσεις εισαγωγής στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Άρα και αυτό το ζήτημα το αντιμετωπίζουμε χωρίς να υπάρχει κάποια παρενέργεια ή χωρίς να δημιουργείται κάποιο άλλο δεδομένο. Σας είχα πει από την πρώτη στιγμή ότι τα θέματα τα οποία έτυχαν ενός γενικότερου προβληματισμού θέλαμε να τα αντιμετωπίσουμε και το είπα ουσιαστικά και στην πρώτη και στη δεύτερη μέρα των συνεδριάσεων. Μάλιστα κάποια τα κάναμε δεκτά αμέσως μετά την ακρόαση των φορέων και για κάποια περιμέναμε τη γενικότερη τοποθέτηση, τη γενικότερη άποψη της Διοικητικής Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Και αυτό αποδεικνύει ακριβώς και τη συνέπεια μιας νομοθέτησης η οποία επαναλαμβάνεται με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο στο Υπουργείο Δικαιοσύνης το τελευταίο χρονικό διάστημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι το να απαντά κανείς το αυτονόητο δεν χρειάζεται ούτε να το περιπλέκει ούτε, πολύ περισσότερο, να δημιουργεί απλά και μόνο έναν λόγο συζήτησης. Το ότι υπάρχει μια αδήριτη ανάγκη να αναμορφώσουμε το πλαίσιο της Εθνικής Σχολής Δικαστών και να το εκσυγχρονίσουμε και να το προσαρμόσουμε στα δεδομένα μιας σύγχρονης πραγματικότητας νομίζω ότι λίγο ή πολύ είναι μια άποψη που εκφράστηκε σχεδόν από όλους τους συναδέλφους εδώ. Και αυτό τουλάχιστον είναι -θα έλεγα- μια βάση από την οποία ξεκινάει η όποια συζήτηση, όπως επίσης και το γεγονός ότι ακούστηκαν καθαρές απόψεις, είτε κοντά είτε απέναντι, και αυτό νομίζω ότι είναι μια πολύ μεγάλη επιτυχία κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης. Θέλω να μιλήσω λίγο για τις τροπολογίες και να παρουσιάσω τις δύο, κατ' αρχάς, τροπολογίες που αφορούν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Με την πρώτη τροπολογία, με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις των άρθρων 1 έως 7 της συγκεκριμένης τροπολογίας, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν υπάρχει αλλαγή. Καταλαβαίνω ότι είναι «δίκαιη» -εντός εισαγωγικών- η ένσταση, την οποία καταθέσατε, ότι αφορά μόνο σε παρείσφρηση παροραμάτων στον ν.4855 που τροποποίησε τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Δεν υπάρχει αλλαγή, το ξεκαθαρίζω. Είναι ζητήματα τα οποία δεν μεταφέρθηκαν για κάποιον λόγο στο τελικό κείμενο του νόμου, προφανώς είναι παροράματα και γι' αυτόν τον λόγο αντιμετωπίζονται με αυτόν τον τρόπο. Στην άλλη, όμως, τροπολογία, για την οποία διατυπώθηκαν ενστάσεις -άκουσα νωρίτερα και τον κ. Ξανθόπουλο- θα σας πω ότι με το άρθρο 1 δημιουργείται ειδική ηλεκτρονική πλατφόρμα παράδοσης μέσω ηλεκτρονικού κρυπτογραφημένου μηνύματος της διάταξης του εισαγγελικού λειτουργού της παραγράφου 3 του άρθρου 5 του ν.3649/2008, για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφαλείας, η οποία λειτουργεί στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Με άλλα λόγια, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών χρησιμοποιεί, όπως θα έπρεπε να το κάνει, μια δική της πλατφόρμα. Με το άρθρο 2 παρατείνεται η ισχύς των πινάκων διοριστέων με σειρά προτεραιότητας των υποψηφίων και την πλήρωση θέσεων τακτικού προσωπικού πανεπιστημιακής, τεχνολογικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, δηλαδή για τα δικαστήρια και τις δικαστικές υπηρεσίες της χώρας, που είχαν προκηρυχθεί με τις 1Κ/2017, 2Κ/2017 και 8Κ/2017 προκηρύξεις του ΑΣΕΠ. Η ισχύς αυτού του πίνακα παρατείνεται έως τις 31-12-2022, ακριβώς για να μπορέσουμε να απορροφήσουμε και άλλους επιτυχόντες, μιας και ξέρουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε είναι η υποστελέχωση στο κομμάτι των δικαστικών υπαλλήλων. Και αντιλαμβάνεστε ότι είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα. Δεν σας το κρύβω ότι προσπαθούμε και με τον αρμόδιο Υπουργό Εσωτερικών το τελευταίο διάστημα και με τη διοίκηση του ΑΣΕΠ να βρούμε μια λύση. Υπάρχει μεγάλο θέμα στην υποστελέχωση των δικαστικών υπαλλήλων και προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε. Με το άρθρο 3, το είπαμε και το ακούσαμε νωρίτερα, παρατείνεται η προθεσμία για την υποβολή των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και οικονομικών συμφερόντων. Η παρατεταμένη ουσιαστικά διάρκεια της πανδημίας έχει δημιουργήσει ζητήματα και τουλάχιστον, αν έπρεπε να κάνω ένα σχόλιο, θα έλεγα στον κ. Ξανθόπουλο ας δει πόσον καιρό δεν κάναμε δηλώσεις «πόθεν έσχες» κατά τη διάρκεια της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να πει οτιδήποτε άλλο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Με το άρθρο 4 προβλέπεται η απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και οικονομικών συμφερόντων στις περιπτώσεις μετόχων εταιρειών που εξαιρούνται από την υποχρέωση ονομαστικοποίησης, διότι αυτή η παραπάνω υποχρέωση στην πραγματικότητα είναι ανέφικτη, λόγω της πολυμετοχικής σύνθεσης των εταιρειών αυτών και της ταχύτητας των χρηματιστηριακών συναλλαγών. Ο σκοπός είναι να διασφαλιστεί η διαφάνεια και να καταπολεμηθεί η διαφθορά και μπορεί να επιτευχθεί γι' αυτούς τους συγκεκριμένους μετόχους, τόσο από την υφιστάμενη φορολογική νομοθεσία όσο και από τη γενικότερη ισχύουσα νομοθεσία. Τέλος, με το άρθρο 5 προτείνονται αλλαγές και προσθήκες, με σκοπό τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας των μελών Επιτροπών Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών, ώστε να καταστεί σαφές ότι για τη γέννηση της αστικής και ποινικής ευθύνης τους απαιτείται σωρευτικά πέραν του δόλου με πρόθεση και η ύπαρξη σκοπού προσπορισμού παρανόμου περιουσιακού οφέλους ή βλάβης του δημοσίου ή άλλου. Και για την άσκηση ποινικής δίωξης τίθεται, επιπλέον, ως προϋπόθεση η υποβολή αίτησης από τον διοικητή της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Και όλα αυτά ισχύουν αναλογικά, για λόγους ίσης μεταχείρισης, και για τον πρόεδρο και τα μέλη της Επιτροπής Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών, το άρθρο 70 του ν.2238/1994, καθώς και για τους υπαλλήλους και τους προϊσταμένους της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, το άρθρο 63 του ν.4174/2013. Έχουν κατατεθεί και δύο βουλευτικές τροπολογίες, οι οποίες πρέπει να πω εκ των προτέρων ότι κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Τόσο η τροπολογία του συναδέλφου του ΣΥΡΙΖΑ, που αφορά στην αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων του ΤΑΧΔΙΚ, είναι ένα ζήτημα το οποίο μάς προβληματίζει, το απάντησα και στην επιτροπή. Ήδη το θέσαμε υπ' όψιν του ΤΑΧΔΙΚ και πιστεύω ότι πολύ σύντομα θα επανέλθουμε με ολοκληρωμένη νομοθετική πρωτοβουλία. Επαναλαμβάνω, είναι μία πρόταση που κινείται στην απολύτως σωστή κατεύθυνση -το ξεκαθαρίζω αυτό- και νομίζω ότι σύντομα θα λυθεί. Για την τροπολογία που κατέθεσαν οι δύο συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, πάλι θα έκανα το ίδιο ακριβώς σχόλιο, ότι είναι στη σωστή κατεύθυνση και η συγκεκριμένη τροπολογία. Πρέπει να δούμε, όμως, το θέμα συνολικά. Δηλαδή, το δικαίωμα της συμμετοχής στον διαγωνισμό της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών, Αστυνομικών Υπαλλήλων, Αποφοίτων Σχολών Αξιωματικών και Αστυφυλάκων ή Αξιωματικών Ειδικών Καθηκόντων και Σωφρονιστικών Υπαλλήλων είναι ένα ζήτημα το οποίο, κατ' αρχάς, ακούγεται ως θέμα και πρόταση ότι κινείται στη σωστή κατεύθυνση και θα προσπαθήσουμε να το προσεγγίσουμε και να το λύσουμε συνολικά. Τέλος, θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τη μεγάλη -εντός εισαγωγικών- «αντίδραση» ή συζήτηση που προκάλεσε η τροπολογία που κατέθεσε η Υπουργός Παιδείας και που, εν πάση περιπτώσει, συζητήθηκε νωρίτερα. Δεν ξέρω ποια μπορεί να είναι η γενικότερη πολιτική τοποθέτηση είτε των κομμάτων είτε των συναδέλφων Βουλευτών. Νομίζω, όμως, ότι υπάρχει ένα δικαίωμα των παιδιών στην εκπαίδευση, το οποίο δεν μπορεί κανείς να το βάλει σε καμμία κριτική. Δεν είναι δυνατόν να μην προστατεύεται με κάθε τρόπο το δικαίωμα των παιδιών να πάρουν τη βασική εκπαίδευση. Κι εκεί νομίζω ότι πρέπει να σταθούμε. Όλα αυτά τα οποία έχουν εκφραστεί ως φόβοι, ανησυχίες, απαντώνται σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι η δικανική κρίση, η κρίση του δικαστηρίου, είναι αυτή που θα απαντήσει στα επιμέρους ζητήματα. Ακούω με ενδιαφέρον αυτά που είπατε, κυρία Γιαννακοπούλου, και θα δούμε στη συνέχεια πώς και αν μπορεί να λειτουργήσει. Ωστόσο, αν ανατρέξει κανείς στο πρόσφατο παρελθόν, θα δει ότι αυτή ήταν μία διάταξη που υπήρχε ως πταίσμα στον προηγούμενο Ποινικό Κώδικα, προ των αλλαγών που επιχείρησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, τον Ιούνιο του 2019, με τη συνολική, όμως, κατάργηση των πταισμάτων. Και χωρίς να υπάρχει πρόβλεψη, τουλάχιστον για κάποια ζητήματα τα οποία αφορούν στο δικαίωμα των παιδιών να πάρουν τη βασική εκπαίδευση, τη βασική μόρφωση, αντιλαμβάνεσθε ότι και τα ερωτηματικά για τη σπουδή που επιδείχθηκε τότε, αλλά πολύ περισσότερο οι αμφιβολίες για το κατά πόσο μια τόσο εσπευσμένη νομοθέτηση δεν δημιούργησε μια σωρεία άλλων προβλημάτων, προφανώς μεγεθύνονται και προφανώς δημιουργούν ακόμα μεγαλύτερη αμφισβήτηση για την τότε επιχειρούμενη νομοθετική πρωτοβουλία. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το να μιλάμε σήμερα για το αν και κατά πόσο πρέπει να είναι υποχρεωτική η βασική εκπαίδευση των παιδιών, κάτι που συνιστά αναντίρρητα για εμένα βασικό δικαίωμα των παιδιών, δεν νομίζω ότι πρέπει να μπαίνει σε κανενός είδους λογική. Προφανώς και θα ελεγχθούν οι ιδιαίτερες συνθήκες κάποιων οικογενειών ή κάποιων ανθρώπων που μπορεί να μην έχουν αυτή τη δυνατότητα ή πιέζονται από τρίτους παράγοντες. Όμως, το να το κάνει κανείς -εντός εισαγωγικών- «συνειδητά», είτε λόγω ιδεοληψίας είτε λόγω αδιαφορίας είτε λόγω κακής άσκησης γονικής μέριμνας, είναι ένα ζήτημα το οποίο δεν μπορεί να περνάει απαρατήρητο και να μην το αντιμετωπίζει κανείς. Δεν είναι θέμα κοινής λογικής, είναι θέμα ηθικής όλων μας. Και έτσι πρέπει να το δούμε. Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω. Με αυτές τις σκέψεις θέλω να σας ευχαριστήσω. Παρά το ότι μπορεί να μην αναγνωρίστηκε ότι ήταν, ενδεχομένως, η καλύτερη κοινοβουλευτική άσκηση που είχαμε μέχρι τώρα η συζήτηση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, θα σας πω ότι η συζήτηση και οι τοποθετήσεις του κάθε συναδέλφου συνεισέφεραν ουσιαστικά στο να καταλήξουμε σε ένα αποτέλεσμα που είναι ένα μεγάλο βήμα. Και είναι ένα μεγάλο βήμα γιατί όντως το μεγαλύτερο βήμα πρέπει να γίνει με την κατάθεση και τη συζήτηση του επομένου νομοσχεδίου, που είναι ο Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και Δικαστικών Λειτουργών. Εκεί είναι που πρέπει να δούμε όλα τα ζητήματα που αφορούν σε διαδικασίες που ξέρουμε ότι γεννάνε ερωτηματικά και που ξέρουμε ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν διαφορετικά. Η επιθεώρηση, η αξιολόγηση, τα πειθαρχικά είναι ζητήματα τα οποία γνωρίζω ότι απασχολούν και τις δικαστικές ενώσεις -όχι μόνο την κοινωνία ή τη λειτουργία της δικαιοσύνης, αλλά και τις ίδιες τις δικαστικές ενώσεις- και πιστεύω ότι με έναν ειλικρινή διάλογο μεταξύ μας, θέτοντας όλα τα ζητήματα τα οποία θα μας βοηθήσουν να πάρουμε αποφάσεις, ώστε να έχουμε ένα εκσυγχρονισμένο δικαστικό σύστημα, που θα αντιμετωπίσει μόνο του τις μεγάλες παθογένειες που καταγράφονται, κυρίως τις μεγάλες καθυστερήσεις που αφορούν στον χρόνο απονομής της δικαιοσύνης, θα έχουμε κάνει ένα πραγματικά μεγάλο βήμα, τα αποτελέσματα του οποίου θα είναι ορατά από την κοινωνία, θα είναι ορατά από τους πολίτες. Αν θα ισχυριζόταν κανείς ότι από μόνη της η νομοθέτηση λύνει τα προβλήματα, προφανώς θα ήταν σε μια λογική ουτοπίας. Αν πάλι ισχυριζόταν κανείς ότι από μόνος του ο εκσυγχρονισμός των διαδικασιών, η ψηφιοποίηση ή η κατασκευή νέων δικαστικών κτηρίων είναι η απάντηση στο πρόβλημα που υπάρχει στον χώρο της δικαιοσύνης, για τον ίδιο ακριβώς λόγο μάλλον δεν θα μπορούσε να δει την ίδια την πραγματικότητα. Είναι μια πολυπαραγοντική πραγματικότητα, που εμπλέκει και τις διαδικασίες και το νομοθετικό πλαίσιο και τις υποδομές, αλλά βεβαίως και τους ίδιους τους ανθρώπους. Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν όντως είμαστε αποφασισμένοι θέματα ή ζητήματα που ξέρουμε ότι έρχονται ως προβλήματα από το παρελθόν και που πλέον από μόνα τους δηλώνουν ότι πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε και με γενναιότητα και με ομοφωνία, γιατί είναι καθοριστικό να υπάρχει ομοφωνία, αν ο καθένας από εμάς εκπέμπει διαφορετικά μηνύματα προς την κοινωνία, αντιλαμβάνεστε ότι αυτό δεν θα μας φέρει ποτέ στη λύση του προβλήματος. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Και επειδή ο καθένας από εμάς πρέπει να αναλάβει το κομμάτι της ευθύνης που του αναλογεί, είτε ως πολιτικό σύστημα είτε ως Κοινοβούλιο είτε ως παράγοντας πραγματικά αυτής της διαδικασίας της ανεξάρτητης, συνταγματικά κατοχυρωμένης εξουσίας που είναι η δικαιοσύνη, αντιλαμβάνεστε ότι αυτό θα είναι ένα στοιχείο για το οποίο οι μελλοντικές γενιές και θα μας κρίνουν, αλλά πολύ περισσότερο θα μας αποδώσουν αυτές την ευθύνη που μας αναλογεί. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Μεταρρυθμίσεις στο νομοθετικό πλαίσιο της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών και άλλες επείγουσες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, πενήντα επτά άρθρα, τέσσερις τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα πεδία που περιλαμβάνει η ψηφοφορία. Αφού καταχωρίσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία μπορείτε να απευθύνεστε στους αρμόδιους υπαλλήλους. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Μεταρρυθμίσεις στο νομοθετικό πλαίσιο της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών και άλλες επείγουσες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.12΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2021 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, νομοθετική εργασία: μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων: «Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση και ρύθμιση ειδικότερων ζητημάτων απολιγνιτοποίησης», σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.