Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Οικονομικών καθώς και ο Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κατέθεσαν σήμερα, 12-4-2016, σχέδιο νόμου: «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΒΟΥΛΗΣ Συζήτηση και ψήφιση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 του Συντάγματος και του άρθρου 118 του Κανονισμού της Βουλής, των προτάσεων: α) «Για τον Κώδικα Δεοντολογίας των μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου». β) «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Β΄ (ΦΕΚ 51 Α΄/10-4-1997), όπως ισχύει». γ) «Τροποποίηση της υπ' αριθμ. 6701/ΦΕΚ Α΄ 234/27-12-1994 Απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής "περί μισθώσεως από τη Βουλή αναλόγου αριθμού δωματίων για τη διαμονή των στερουμένων ιδιοκτήτου ή μισθωμένης κατοικίας στην περιοχή τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, Βουλευτών επαρχίας"» και δ) «Τροποποίηση της Απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής, ΦΕΚ Α΄ 163/30-11-1990, «Για τη σύσταση "Λογαριασμού Αλληλοβοηθείας Βουλευτών, Ευρωβουλευτών"»». Η πρώτη πρόταση του Προέδρου της Βουλής, που αφορά τον Κώδικα Δεοντολογίας των μελών του ελληνικού Κοινοβουλίου, έγινε δεκτή από τα μέλη της Επιτροπής Κανονισμού της Βουλής με πλειοψηφία 4/5 και επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφοι 6 και 1, η ψήφισή της μπορεί να γίνει χωρίς συζήτηση. Η δεύτερη πρόταση του Προέδρου της Βουλής, που αφορά στην τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής, έγινε δεκτή από τα μέλη της Επιτροπής Κανονισμού της Βουλής ομόφωνα. Για τις επόμενες δύο προτάσεις του Προέδρου της Βουλής έχει ληφθεί απόφαση από τη Διάσκεψη των Προέδρων της 7-4-2016. Επομένως, μετά τα παραπάνω, προτείνω να λάβουν τον λόγο οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές για επτά λεπτά ο καθένας, προκειμένου να τοποθετηθούν επί όλων των προτάσεων και κατόπιν να προχωρήσουμε στην ψήφισή τους. Θέλω να πω ότι είναι μια διαδικασία που μπορεί αρκετά εύκολα και έγκαιρα να περαιωθεί, γιατί μας απασχόλησε τουλάχιστον τρεις φορές, αν θυμάμαι καλά, στις αρμόδιες επιτροπές, με αναλυτική συζήτηση και με σύνθεση απόψεων, όπως επίσης στην τελική του διατύπωση το κείμενο για το οποίο μιλάμε - ο Κώδικας Δεοντολογίας, εν προκειμένω - έχει λάβει υπ' όψιν του όλη τη συζήτηση και έχει τύχει ευρύτατης συναίνεσης. Να περάσουμε, λοιπόν, στη διαδικασία των εισηγητών. Είπαμε ότι έχουν από επτά λεπτά όλοι και οι ειδικοί αγορητές. Τον λόγο έχει αρχικά ο κ. Συρίγος και μετά ο κ. Τραγάκης.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, θα αναφερθώ σε όλα τα θέματα, όπως είναι εγγεγραμμένα στην ημερήσια διάταξη. Αρχίζω από τον Κώδικα Δεοντολογίας. Στις επιτροπές, πράγματι, έγινε μια εκτεταμένη συζήτηση. Υπήρξαν απόψεις - διιστάμενες πολλές φορές - αλλά και συγκερασμός απόψεων. Το κείμενο, η πρόταση που έρχεται σήμερα για να την συζητήσουμε, είναι ακριβώς προϊόν αυτής της ανταλλαγής απόψεων και των αναγκαίων συγκλίσεων, οι οποίες έγιναν μετά από έναν γόνιμο διάλογο. Θα ήθελα να πω μόνο δυο λόγια γι' αυτό το θέμα και να μην σας καθυστερήσω, διότι πράγματι εκτενώς συζητήθηκε και εξαντλήθηκε. Παρόμοιοι κανονισμοί οι οποίοι διασφαλίζουν και το κύρος του Κοινοβουλίου, εξασφαλίζουν και την καλή του λειτουργία και ζητήματα διαφάνειας που ενδεχομένως θα μπορούσαν να προκύψουν, έστω και υπό τη μορφή αποριών ή ερωτημάτων από τον λαό - όλα αυτά έρχεται να τα τακτοποιήσει κατά κάποιον τρόπο ο κώδικας - υπάρχουν και σε άλλες χώρες του εξωτερικού και κυρίως σε ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό μπορούμε να το διαπιστώσουμε και στην έκθεση η οποία συνοδεύει την πρόταση του Προέδρου της Βουλής. Θα δείτε και σε πόσα κοινοβούλια υπάρχει κάτι παρόμοιο. Κάνοντας, λοιπόν, μία γενική αναφορά, στο προοίμιο εξαγγέλλονται οι στόχοι αυτού του Κανονισμού και στο άρθρο 1 ο σκοπός του. Στο άρθρο 2 αναφέρονται οι γενικές αρχές, τις οποίες οφείλουν να τηρούν εν γένει οι Βουλευτές κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Στο άρθρο 3 περιγράφεται η σύγκρουση των συμφερόντων. Έγιναν συζητήσεις πάνω σε αυτά τα ζητήματα και υπήρξε μία κατάληξη κοινή, μία σύγκλιση. Το άρθρο 4 αφορά δώρα, σχετικές παροχές και ωφελήματα. Το άρθρο 5 αφορά τη χρήση των εμπιστευτικών πληροφοριών και των εγγράφων προς ίδιον όφελος. Αυτό είναι διευκρινιστικό. Εδώ ετέθησαν τα οικονομικά ζητήματα που μπορούν να αφορούν αυτές τις πληροφορίες. Το άρθρο 6 αφορά τον τρόπο κατάθεσης των αναφορών. Το άρθρο 7 αναφέρεται στη συνδρομή που πρέπει να παρέχει και η αρχή, αλλά και οι ίδιοι οι αναφερόμενοι στην Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας. Το άρθρο 8 αναφέρεται στα πειθαρχικά μέτρα. Το άρθρο 9 διασφαλίζει τη διακριτικότητα των συνεδριάσεων. Το λέω χρησιμοποιώντας έναν ήπιο όρο. Είναι μυστικές οι συνεδριάσεις της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας. Το άρθρο 10 μιλά για τη δημοσιότητα του μέρους αυτού του Κανονισμού. Τέλος, το άρθρο 11 καθορίζει την έναρξη της ισχύος του. Σας έκανα, λοιπόν, μία γενική αναφορά πάνω σε αυτά. Θα ήθελα, κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο, να πω ότι αυτό το οποίο προκύπτει και από τις συζητήσεις και αυτό το οποίο υπήρξε στόχος εκτός των άλλων, πέραν του ότι υπήρχε η επιθυμία να υπάρχει ένας Κώδικας Δεοντολογίας που θα εξασφαλίζει και τον αλληλοσεβασμό μεταξύ μας πολλές φορές - αυτονόητο, απλώς καταγεγραμμένο πλέον - είναι ότι δόθηκε ιδιαίτερη πρόνοια στη διασφάλιση των δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα ακροάσεως του όποιου - ο μη γένοιτο - θα κληθεί ενώπιον της επιτροπής για κάποια από τις παραβάσεις που προβλέπονται και είναι μέσα στις πρόνοιες του Κανονισμού, της προτάσεως και, επίσης, όσον αφορά τη διασφάλιση, επειδή γίνεται διαχείριση λεπτών ζητημάτων, της διαδικασίας ενώπιον των επιτροπών. Από εκεί και πέρα, όλα τα άλλα είναι δικό μας θέμα, δηλαδή και η τήρηση του δέοντος και ο έλεγχός της. Θα αναφερθώ τώρα στα υπόλοιπα θέματα της ημερήσιας διάταξης. Έχουμε την πρόταση του Προέδρου της Βουλής για την τροποποίηση των διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής, Μέρος Β΄, όπως ισχύει. Συγκεκριμένα, το άρθρο 1 αποσαφηνίζει ποιοι Πρόεδροι πρώην Κοινοβουλευτικών Ομάδων δικαιούνται ενός μετακλητού υπαλλήλου μέχρι τη λήξη της τρέχουσας βουλευτικής περιόδου, προκειμένου να αποφευχθούν καταχρηστικά αιτήματα διορισμών. Αυτό το δικαίωμα το έχουν μόνο οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων κομμάτων που έλαβαν μέρος σε εθνικές εκλογές. Υπενθυμίζεται ότι βάσει της από 9-11-2015 απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής, η δυνατότητα διορισμού μετακλητού υπαλλήλου σε πρώην Πρόεδρο Κοινοβουλευτικής Ομάδας καταργείται από την έναρξη της ΙΗ΄ βουλευτικής περιόδου. Το άρθρο 2 αφορά υπαλλήλους της Βουλής που έχουν εκλεγεί δημοτικοί σύμβουλοι. Γίνεται μια επέκταση αυτού που ισχύει και για τους υπόλοιπους, δηλαδή δύναται να αποσπώνται στην περιφέρεια στην οποία έχουν εκλεγεί. Το άρθρο 3 αφορά την άρση μίας εκκρεμότητας, η οποία υπήρχε για μία ομάδα υπαλλήλων. Με την προτεινόμενη διάταξη δίδεται οριστική λύση στο πνεύμα της εφαρμογής της θεμελιώδους αρχής της ισότητας στο ζήτημα της μισθολογικής μεταχείρισης και συγκεκριμένα στο ζήτημα της καταβολής της υπερβάλλουσας μείωσης της παραγράφου 5 του άρθρου 164 Δ του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Β΄) των μεταταγέντων υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών που ήταν αποσπασμένοι στη Βουλή κατά το έτος 2009, που προέκυψε μετά την ψήφιση του άρθρου 15 της από 23-12-2014 απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής. Έτσι, με τη ρύθμιση αυτή αποσαφηνίζεται το θέμα αυτό και αποκαθίσταται μία αδικία, η οποία είχε δημιουργηθεί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Έρχομαι τώρα στα ζητήματα που εισάγονται μετά από απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων. Έχουμε, λοιπόν, την πρόταση του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, με την οποία αποσαφηνίζεται ότι εφεξής και οι Βουλευτές Επικρατείας, που στερούνται ιδιόκτητης κατοικίας στον Νομό Αττικής, συγκαταλέγονται στους δικαιούχους της υπ' αριθμόν 6701/1994 αποφάσεως της Ολομέλειας της Βουλής. Δηλαδή επεκτείνεται και στους Βουλευτές της Επικρατείας η ρύθμιση που ισχύει και για τους άλλους Βουλευτές της επαρχίας, όσον αφορά τη διαμονή τους. Τέλος, υπάρχει η πρόταση του Προέδρου της Βουλής, με την οποία καθορίζεται ρητώς το ύψος των δανείων που χορηγούνται από τον Λογαριασμό Αλληλοβοηθείας Βουλευτών στους εν ενεργεία και πρώην Βουλευτές και Ευρωβουλευτές, οι όροι εξόφλησης και ο τρόπος καταλογισμού υπέρ του ταμείου σε περίπτωση καθυστέρησης εξόφλησης των δανείων. Εδώ έγινε μία συζήτηση επ' αυτού και υπήρξαν κάποιες βελτιώσεις. Έλεγε: «τα βοηθήματα έχουν τη μορφή ατόκων δανείων και εξοφλούνται…». Η βελτίωση, η οποία επέρχεται, είναι: «όσα βοηθήματα έχουν τη μορφή ατόκων δανείων εξοφλούνται με σαράντα…» και λοιπά. Δεν θα σας διαβάσω το υπόλοιπο. Διαβάζω τα δύο σημεία, στα οποία υπήρξε η βελτίωση. Το ύψος του δανείου δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 15.000 ευρώ για εν ενεργεία Βουλευτές και Ευρωβουλευτές και το ποσό των 7.500 ευρώ για πρώην Βουλευτές και Ευρωβουλευτές. Και κατόπιν ρυθμίζει τι γίνεται στην περίπτωση καθυστέρησης της οφειλής του δανείου και τα ζητήματα του καταλογισμού. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω. Ευχαριστώ πάρα πολύ που με ακούσατε και αναμένω να ακούσω και εγώ τις υπόλοιπες εισηγήσεις και, αν χρειαστεί, να παρέμβω.
Ευχαριστούμε, κύριε Συρίγο. Πριν δώσω τον λόγο στον συνεισηγητή, τον κ. Τραγάκη, να διευκρινίσω, κύριε Συρίγο, επειδή είναι και δημόσια η συνεδρίαση, ότι αυτά τα περί βοηθημάτων, δανείων και τα λοιπά, αφορούν σε ειδικό λογαριασμό από τη μηνιαία μισθοδοσία των Βουλευτών και δεν αφορούν είτε στον προϋπολογισμό είτε σε δημόσιο χρήμα. Διότι ευλόγως έχουν εγερθεί και δημοσίως απόψεις για το πώς δίνονται δάνεια, βοηθήματα ατόκως. Δεν πρόκειται περί κάποιου άλλου μέτρου. Να είναι πολύ σαφές από πού προέρχονται. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ήταν παράλειψή μου το ότι δεν έγινε αυτή η αναφορά. Ορθώς το αναφέρατε, για να διευκρινιστεί και να γίνει γνωστό.
Βεβαίως. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα μιλήσουν άλλοι;
Όχι. Θα είναι ένας από κάθε κόμμα. Κύριε Τραγάκη, έχετε τον λόγο.
Υπάρχει το ερώτημα με ποια διαδικασία εισέρχεται προς συζήτηση ο Κώδικας. Αυτό μας απασχόλησε στην επιτροπή, με ερώτημα δικό μου. Διότι, όπως γνωρίζετε, το άρθρο 76 παράγραφος 6 του Συντάγματος είναι η διαδικασία των κωδίκων και το άρθρο 111 του Κανονισμού της Βουλής και το 118 παράγραφος 6 ορίζει με ποια διαδικασία ψηφίζονται οι κώδικες. Άρα, από τη στιγμή που ψηφίζεται σαν κώδικας, δεν έπρεπε να γίνει καμμία διόρθωση, ούτε καν στην επιτροπή. Στην επιτροπή, όμως, πράγματι, κάναμε τρεις πολύωρες συζητήσεις, πολλές βελτιώσεις, πολλές αλλαγές και απεδείχθη ότι ήταν εποικοδομητικές. Τι σημαίνει αυτό; Αποφασίσαμε τότε, λοιπόν, να το πάμε με τη διαδικασία που είχαμε ακολουθήσει και παλαιότερα, σε παλαιότερες συνεδριάσεις της Βουλής, στη διαδικασία των κωδίκων - για στρατιωτικά θέματα ήταν την τελευταία φορά - που ψηφίζεται στο σύνολο και τα άρθρα συζητούνται και ψηφίζονται ξεχωριστά. Και αυτή τη διαδικασία ακολουθούμε τώρα. Ένα άλλο θέμα που έθεσα στην επιτροπή και θα ήθελα να θέσω υπ' όψιν σας είναι ότι αυτός ο Κώδικας Δεοντολογίας δεν αφορά τους εξωκοινοβουλευτικούς Υπουργούς. Οι Βουλευταί Υπουργοί υπάγονται στον Κώδικα Δεοντολογίας που θα ψηφίσουμε σήμερα. Υπάρχει βέβαια ο Κώδικας Δεοντολογίας των μελών της κυβέρνησης, ο οποίος είχε έρθει με απόφαση του τότε Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά, στις 30 Ιουνίου του 2014 και τον οποίο μάλιστα καταθέτω και στα Πρακτικά για να υπάρχει. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Τραγάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όμως ο Κώδικας Δεοντολογίας των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου δεν είναι τόσο αυστηρός όσο είναι ο Κώδικας Δεοντολογίας τον οποίο εμείς σήμερα καλούμεθα να ψηφίσουμε. Το ερώτημα είναι τι ισχύει για τους εξωκοινοβουλευτικούς Υπουργούς. Αφού το συζητήσαμε αυτό επί μακρόν στην επιτροπή, η πρόταση ήταν να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση με την οποία και οι εξωκοινοβουλευτικοί Υπουργοί θα υπάγονται στον Κανονισμό, τον οποίο θα ψηφίσουμε σήμερα και στον Κανονισμό Δεοντολογίας. Η απαίτηση να υπάρχει Κώδικας Συμπεριφοράς και Δεοντολογίας για τα μέλη του Κοινοβουλίου είναι πολύ παλιά και είχε ξεκινήσει από το 2008. Εδώ θα θυμίσω τις προσπάθειες που είχαν γίνει τότε από τον Πρόεδρο κ. Σιούφα, τον Αντιπρόεδρο κ. Σούρλα, από τον σεβαστό καθηγητή μας κ. Μαυριά και τον κ. Γαλούκα. Είχαν κάνει πολλές προσπάθειες. Το 2012 είχαμε φέρει πάλι ένα σχέδιο για τη δεοντολογία. Το 2014 μάλιστα, στον τέταρτο κύκλο αξιολόγησης από την GRECO - η GRECO είναι η ομάδα χωρών, η οποία έχει τους κώδικες δεοντολογίας και διαφθοράς στην Ευρωπαϊκή Ένωση - η χώρα μας συμμετείχε στις 15 με 19 Ιουνίου 2015 στο Στρασβούργο με εκπροσώπηση και εκεί υπεβλήθη πάλι μία συγκεκριμένη πρόταση από τη μεριά μας. Αυτή, λοιπόν, η προεργασία που είχε γίνει έρχεται σήμερα να αποτυπωθεί σε αυτό τον Κώδικα, τον οποίο καλούμεθα να ψηφίσουμε. Ποιες είναι οι γενικές αρχές του Κώδικα; Αυτός ο Κώδικας περιλαμβάνει αρχές δεοντολογίας και κανόνες συμπεριφοράς και δημιουργεί εντός του Κοινοβουλίου την προώθηση, την εποπτεία και την επιβολή των αρχών του Κώδικα και - το κυριότερο απ' όλα - ενημερώνει το κοινό για τα αποτελέσματα, κάτι το οποίο δεν ίσχυε παλαιότερα. Δεν θα αναφερθώ στα άρθρα, αλλά για να μην ξαναπάρω τον λόγο θα κάνω μία μικρή αναδρομή για τα άρθρα, αναφερόμενος κυρίως στο άρθρο 3 που θεσπίζει κανόνες για την ad hoc αποκάλυψη, όταν υπάρξει σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στα ιδιωτικά συμφέροντα του Βουλευτή ή των στενών συγγενών του και της εντολής που έχει πάρει από τον ελληνικό λαό. Επίσης, το άρθρο 3 μιλάει για τις ασυμβατότητες και τις συμπληρωματικές δραστηριότητες, δηλαδή για συμβάσεις οι οποίες συνάπτονται με δημόσιες αρχές, να αξιολογείται επαρκώς η εφαρμογή των κανόνων περί επαγγελματικού ασυμβιβάστου και να δημιουργείται το αναγκαίο βοηθητικό νομοθετικό πλαίσιο, που ήδη προβλέπεται από το Σύνταγμα βέβαια, αλλά εδώ στον Κώδικα Δεοντολογίας, που έχουμε να ψηφίσουμε, θεσπίζουμε και κανόνες σχετικά με το πώς τα μέλη του Κοινοβουλίου εμπλέκονται με ομάδες συμφερόντων ή άλλα τρίτα μέρη, που προσπαθούν να επηρεάσουν την κοινοβουλευτική διαδικασία. Αυτό είναι στο άρθρο 3 του παρόντος Κώδικα. Το άρθρο 4 αναφέρεται στα δώρα, τις δωρεές και τις διάφορες άλλες παροχές, τις οποίες λαμβάνουν οι Βουλευτές. Εδώ έγινε πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση για το τι είναι δώρο, τι είναι παροχή. Παραδείγματος χάριν, ο ελεύθερος τηλεοπτικός χρόνος κατά κάποιον τρόπο είναι μία παροχή προς τον οποιονδήποτε Βουλευτή βγαίνει κατ' εξακολούθηση στα κανάλια. Έγινε, λοιπόν, μεγάλη συζήτηση. Έχει τεθεί όλο το θέμα μέχρι ποιου ποσού μπορεί να είναι τα δώρα, τα οποία μπορούν να δεχθούν οι Βουλευτές και καταλήξαμε στα 200 ευρώ. Πέραν των 200 ευρώ καταγράφονται. Όλα αυτά βέβαια παραμένουν στη Βουλή των Ελλήνων και θα δείτε ότι σε πάρα πολλές προθήκες της Βουλής έχουμε αφιερώματα, τα οποία έχουν γίνει δώρα. Ένα μόνο σημείο δεν έχουμε διευκρινίσει, το οποίο έθεσα εγώ, και είναι το εξής: Εάν ένα δώρο κηρυχθεί ως απαράδεκτο, δηλαδή είναι τέτοια η αξία του ή αποτιμάται τόσο, πώς γίνεται η επιστροφή του και σε ποιον γίνεται η επιστροφή του; Αυτό, κύριε Πρόεδρε, το έθεσα ως θέμα στην επιτροπή και το θέτω και ως θέμα στην Ολομέλεια. Το άρθρο 5 αφορά την αθέμιτη χρήση εμπιστευτικών πληροφοριών, δημιουργεί τους κανόνες πρόληψης της κατάχρησης εμπιστευτικών πληροφοριών, όχι κατ' ανάγκην αυτές που εντάσσονται στο ποινικό αδίκημα της αποκάλυψης των μυστικών του κράτους, αλλά μιλά απλώς για εμπιστευτικές πληροφορίες. Έρχομαι στο άρθρο 7, σχετικά με τις ασυλίες. Εδώ θα σταθώ λίγο για το θέμα των ασυλιών, γιατί εδώ έχω και μία πρόταση, η οποία δεν έγινε δεκτή στην επιτροπή, αλλά εγώ την επαναφέρω στην Ολομέλεια. Όπως ξέρετε, για την ασυλία πράγματι ο Κώδικας λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα, προκειμένου να εξασφαλιστούν όλες οι διαδικασίες για την άρση ασυλίας των Βουλευτών, δεν παρεμποδίζει την ποινική διαδικασία για τα μέλη του Κοινοβουλίου, πιθανώς ύποπτα για την τέλεση αδικημάτων που συνδέονται με τη διαφθορά και καθορίζει ξεχωριστούς και ξεκάθαρους κανόνες γι' αυτά τα κριτήρια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει, όμως, ένα θέμα για τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Είναι γνωστό ότι όταν υπάρχει καταγγελία κατά Υπουργού, αυτή ανακοινώνεται από την Έδρα, πηγαίνει στις υπηρεσίες της Βουλής και είναι στη διάθεση των κομμάτων να την κρίνουν, για να αποφασίσουν αν θα ζητήσουν εξεταστική επιτροπή ή προανακριτική επιτροπή. Αυτό δημιουργεί ένα προηγούμενο, το οποίο δεν είναι καλό. Η πρότασή μου είναι ότι στον νόμο περί ευθύνης Υπουργού τον οποίον πρέπει να αλλάξουμε και να τον φέρουμε οπωσδήποτε, ώστε και οι Υπουργοί και οι Βουλευτές να είναι ισόνομοι απέναντι του νόμου - όπως και όλοι οι άλλοι πολίτες - θα πρέπει και οι εισαγγελικές παραγγελίες που έρχονται κατά Υπουργού, να πηγαίνουν και αυτές στην Επιτροπή Δεοντολογίας και η Επιτροπή Δεοντολογίας να αποφασίζει για τους Υπουργούς όπως και για τους Βουλευτές. Το λέω αυτό για να μην επικρέμανται ζητήματα. Δεν θέλω να αναφερθώ στις τελευταίες εκλογές, όπου πολιτικός Αρχηγός κατεφέρθη εναντίον άλλου πολιτικού Αρχηγού με μια λέξη που δεν συνάδει και ήταν και απαράδεκτη. Άρα αυτό πρέπει να το αλλάξουμε. Το άρθρο 8, αναφέρεται στα πειθαρχικά μέτρα τα οποία επιβάλλονται και τα οποία είναι σύμφωνα με τα άρθρα 77, 78, 79 και 80 του Κανονισμού της Βουλής. Είναι αυστηρότερα αυτά που εισάγουμε τώρα με τον Κώδικα Δεοντολογίας των μελών της Βουλής αλλά ισχύουν και από τον Κανονισμό της Βουλής. Θα ήθελα να αναφερθώ λίγο και στις τροποποιήσεις που κάνουμε στον Κανονισμό της Βουλής, με την παρατήρηση - με πρόλαβε ο Πρόεδρος της Βουλής, όμως, το έχω πει επανειλημμένως και εγώ - για το τι είναι ο ΛΑΒ, δηλαδή ο λογαριασμός αλληλοβοηθείας Βουλευτών. Είναι χρήματα των ιδίων των Βουλευτών. Παρακρατούνται από τη μισθοδοσία, παρακρατούνται και όταν μπαίνουμε στη Βουλή. Είναι χρήματα τα οποία διατίθενται, όταν κάποιος Βουλευτής ζητήσει ένα δάνειο. Το λέω, επειδή έγινε μεγάλη σπέκουλα τον τελευταίο καιρό πάνω σε αυτό το θέμα των δανείων των Βουλευτών. Είναι δάνεια από χρήματα τα οποία ανήκουν στους Βουλευτές. Επομένως δεν πρέπει κανένας να τους κατηγορεί. Υπάρχουν, πράγματι, ορισμένες αρρυθμίες σε ό,τι αφορά τις εξοφλήσεις και κυρίως από τέως συναδέλφους, οι οποίοι, βέβαια, και λόγω της οικονομικής κρίσης δεν έχουν τη δυνατότητα να αποπληρώσουν το οφειλόμενο δάνειο. Μία άλλη θετική τροποποίηση είναι η τροποποίηση την οποία εισάγετε, κύριε Πρόεδρε, για το θέμα των Βουλευτών Επικρατείας. Ήταν κάτι το οποίο είχα ζητήσει εγώ πριν δυο κοινοβουλευτικές περιόδους περίπου. Αν θυμάμαι καλά, στη Βουλή του 2009 ή του 2008. Το είχα ζητήσει τότε, όταν ίσχυσε αυτό που ίσχυσε για τους Βουλευτές επαρχίας. Υπήρχαν και Βουλευτές Επικρατείας, οι οποίοι δεν είχαν στέγη στο Λεκανοπέδιο. Δεν ήταν πολλοί. Δύο όλοι κι όλοι. Και τώρα πάλι τρεις είναι. Θα πρέπει, λοιπόν, αυτοί να εξομοιωθούν οπωσδήποτε με τους Βουλευτές επαρχίας και αν δεν έχουν ακίνητο στο Λεκανοπέδιο, να μπορούν να παίρνουν και αυτοί τη δυνατότητα του βοηθήματος το οποίο δίνουμε. Οι άλλες ρυθμίσεις είναι απλές διαδικαστικές ρυθμίσεις, που λύνουν μερικά προβλήματα. Κλείνοντας, θα αναφερθώ σε ένα πολύ αγαπητό μου θέμα. Θα αναφερθώ στο θέμα της Παλιάς Βουλής. Βρισκόμαστε τώρα, αυτή τη στιγμή, στο στάδιο που διεκδικούμε με πραγματικά δεδομένα, το να περιέλθει πλέον η Παλιά Βουλή σε εμάς. Όπως γνωρίζετε, η Παλιά Βουλή δεν ανήκει στο Κοινοβούλιο και χαίρομαι που ο κύριος Πρόεδρος έκανε τώρα μια επιτροπή, την οποία είχαμε κάνει και σε άλλες Βουλές. Είχαμε κάνει με την κ. Μπενάκη, με τον κ. Σιούφα, με τον κ. Μεϊμαράκη και τον κ. Πετσάλνικο. Κάναμε πάντα τις προσπάθειές μας. Θέλω τη συμπαράσταση όλων των συναδέλφων Βουλευτών, ώστε η Παλιά Βουλή να έρθει και να ανήκει, όπως πάντα ανήκε, στο Κοινοβούλιο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να μας αγγίξει όλους. Δεν σας αγγίζει, κύριοι συνάδελφοι;
Ασφαλώς μας αγγίζει.
Δεν χειροκροτήσατε, όμως.
Στο τέλος.
Θα κλείσω, λέγοντας, κύριε Πρόεδρε, για την Ιόνιο Βουλή. Όπως γνωρίζετε, και η Ιόνιος Βουλή ανήκει στη Βουλή. Θα προτείνω, λοιπόν, επειδή είναι λίγα τα κονδύλια που απαιτούνται για να γίνει μια μικρή επιδιόρθωση, να γίνει αυτή η επιδιόρθωση και μια επιτροπή της Βουλής να συνέλθει στην Ιόνιο Βουλή, στην Κέρκυρα δηλαδή, για να μπορέσουμε έτσι να δώσουμε ζωή σε αυτά τα κοινοβούλια, τα οποία ανήκουν σε εμάς, κυριολεκτικά σε εμάς. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Ευχαριστώ τον κ. Τραγάκη. Υπήρχε μία ευχέρεια χρόνου, επειδή ήταν ανάμεσα στους δύο εισηγητές. Μετά τον κ. Λαγό που θα μιλήσει εκ μέρους της Χρυσής Αυγής, θα παρεμβληθεί, όπως ζήτησε, ο Πρόεδρος του Κόμματος της Ένωσης Κεντρώων, ο κ. Λεβέντης, με χρόνο, όπως και οι άλλοι αγορητές παρακαλώ, επτά λεπτά. Ως εκ τούτου ο κ. Καρράς που θα μιλήσει ύστερα, θα έχει περιορισμένο χρόνο, δηλαδή τέσσερα λεπτά. Μετά είναι ο κ. Παπαθεοδώρου, δηλαδή κατά τη σειρά των κομμάτων. Παρακαλώ τον κ. Λαγό να πάρει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να ξεκινήσουμε, κατ' αρχάς, λέγοντας ότι ως Χρυσή Αυγή συμφωνούμε ότι πρέπει να υπάρχουν κανόνες και κώδικες, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται αλλά πρέπει να τηρούνται απ' όλους. Επειδή ο χρόνος που μας δίνετε, δεν είναι αρκετός για να αναπτύξω αυτά που θα ήθελα να πω, θα ήθελα να ρωτήσω, αν Κώδικας Δεοντολογίας είναι, όταν μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο οι ερωτήσεις που καταθέτουμε οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής δεν απαντώνται. Αυτό δεν γίνεται τυχαία για μία φορά, αλλά γίνεται κατ' εξακολούθηση. Όταν, λοιπόν, η Χρυσή Αυγή έχει καταθέσει δεκάδες ερωτήσεις και κάποιοι Υπουργοί δεν θέλουν να μας απαντούν με το «έτσι θέλω», κατά πόσο είναι δεοντολογικό αυτό; Όταν η Χρυσή Αυγή έχει καταθέσει πενήντα δύο επίκαιρες ερωτήσεις, από τις οποίες έχουν απαντηθεί οι δεκαπέντε, γιατί έτσι θέλουν οι Υπουργοί, πείτε μου τον Κώδικα Δεοντολογίας που υπάρχει εδώ; Επίσης, κύριε Πρόεδρε, όταν πολλοί ανεβαίνουν πάνω σε αυτήν εδώ την Έδρα…
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, κάντε ησυχία.
…ή προεδρεύουν σε διάφορες επιτροπές και δεν σέβονται τον ρόλο που έχουν ως Πρόεδροι αλλά λειτουργούν σαν φανατικοί ιδεολογικοί εχθροί της Χρυσής Αυγής και είτε διακόπτουν τους ομιλητές είτε δεν απαντούν είτε αφαιρούν τον λόγο είτε κάνουν οτιδήποτε, προκειμένου να μην ακουστεί η άποψη της Χρυσής Αυγής, θα ήθελα να ρωτήσω, λοιπόν, εσάς κι όλους αυτούς οι οποίοι νομοθετείτε εδώ πέρα, κατά πόσο αυτά τα πράγματα είναι Κώδικας Δεοντολογίας και κατά πόσο εφαρμόζονται. Αυτά για να μην κοροϊδευόμαστε. Άκουσα προηγουμένως τους δύο προλαλήσαντες, να αναφέρονται σε διάφορα ζητήματα αλλά να μην αναφέρονται καθόλου στον Κώδικα Δεοντολογίας. Επειδή εμείς θα τα πούμε αυτά τα πράγματα, ας τα ακούσει και ο ελληνικός λαός να δούμε τι έχει γίνει. Υπάρχει, λοιπόν, το άρθρο 1. Στο άρθρο 1, αναφέρεται ότι υπάρχει η δικαιοδοσία αυτού του Κώδικα Δεοντολογίας που συζητάμε τώρα, ώστε να ελέγχει τους Βουλευτές τόσο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, όσο και κατά την εν γένει παρουσία τους στην κοινωνία. Αυτό, λοιπόν, κάποιοι από τους Βουλευτές εδώ, που θα το ψηφίσουν σήμερα, πιθανόν να μην το ξέρουν. Πιθανόν κάποιοι άλλοι να το ξέρουν. Θέλουμε δε να σας ρωτήσουμε. Αυτό, ως ελεύθερους πολίτες δεν σας πειράζει; Γιατί εδώ υπάρχουν δύο εξηγήσεις. Είτε δεν σας πειράζει, γιατί έχετε μάθει να ζείτε με σκυμμένο το κεφάλι, να σας ελέγχουν και να σας λένε τι θα κάνετε, αν είστε καλά παιδιά, αν συμφωνούν με αυτά που λέτε. Η δεύτερη είναι ότι ξέρετε, πως αυτός ο Κώδικας Δεοντολογίας δεν θα εφαρμοστεί ποτέ για εσάς. Ένα από αυτά τα δύο ισχύει. Αν πιστεύατε κάτι άλλο, θα έπρεπε να αντιδράσετε, γιατί εδώ μιλάμε για τον ορισμό του «μεγάλου αδελφού». Αλήθεια, ποιος σας δίνει το δικαίωμα εσάς ως Επιτροπή Δεοντολογίας ή ως Προεδρείο της Βουλής, να ελέγχετε τον οποιονδήποτε Βουλευτή, αν είναι σε μια εκδήλωση που εσείς δεν θέλετε να είναι, αν κάνει μια συνέντευξη ή μια δήλωση σε έναν ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό σταθμό, με την οποία εσείς δεν συμφωνείτε; Μπορείτε, λοιπόν, να μας καλέσετε για να μας ζητήσετε εξηγήσεις. Αυτά τα πράγματα είναι αδιανόητα. Όμως ψηφίζονται μέσα εδώ στην ελληνική Βουλή και χωρίς να πείτε «κιχ». Ακούσαμε προηγουμένως και την Κυβέρνηση και την Αντιπολίτευση και δεν έχουν να προσθέσουν τίποτα πάνω σε αυτά. Αυτή, λοιπόν, είναι η ελευθερία που θέλετε να περάσετε. Επίσης εδώ πέρα ξεκινάμε και πάμε στο άρθρο 2, το οποίο αναφέρει κάποια στιγμή ότι πρέπει οι Βουλευτές να τηρούν τις αρχές της προάσπισης του κύρους της Βουλής, της προσήλωσης στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και της εχεμύθειας, όπου αυτή απαιτείται από το Σύνταγμα ή τον νόμο ή τον Κανονισμό της Βουλής που περνάμε τώρα. «Εχεμύθεια». Ποια είναι, λοιπόν, η εχεμύθεια; Η εχεμύθεια είναι, λοιπόν, ο Βουλευτής της Χρυσής Αυγής ή και κάποιος άλλος Βουλευτής ο οποίος βλέπει να γίνεται κάτι το οποίο δεν είναι σωστό - μπορεί να βλέπει κάποια σκάνδαλα τα οποία γίνονται εδώ μέσα - να πρέπει να κλείσει το στόμα του σε ένδειξη καλής θέλησης και εχεμύθειας. Προφανώς αυτά ίσχυαν μέχρι τώρα μέχρι πριν από λίγα χρόνια στην ελληνική Βουλή. Έτσι λειτουργούσατε, «ομερτά», μία ομάδα ανθρώπων που έμπαιναν εδώ μέσα και δεν έθιγε κανείς τα συμφέροντα του άλλου. Όμως, επειδή η Χρυσή Αυγή σάς δημιούργησε πολλά προβλήματα, επειδή από τη Χρυσή Αυγή ακούστηκαν πολλές αλήθειες που δεν θα είχαν ακουστεί στην ελληνική κοινωνία και δεν θα τα είχε μάθει ο ελληνικός λαός, προσπαθείτε να μας φιμώσετε μ' αυτόν τον τρόπο. Εχεμύθεια, λοιπόν. Να τονίσουμε, όμως, ότι καθήκον εχεμύθειας προβλέπεται μόνο σε υπαλληλική σχέση, κύριοι, κι εμείς υπάλληλοι δεν είμαστε εδώ κανενός. Δεν είμαστε υπάλληλοί σας ούτε θα σας λέμε τι θα κάνουμε. Αν πρέπει να πούμε κάτι, θα το πούμε στον ελληνικό λαό. Δεν είμαστε υπόλογοι απέναντι σε σας αλλά είμαστε υπόλογοι μόνο σ' αυτούς που μας ψηφίζουν αλλά και σ' αυτούς που δεν μας ψηφίζουν και πρέπει να μάθουν την αλήθεια. Αυτό έχει ταχθεί να κάνει η Χρυσή Αυγή και αυτό θα κάνει. Αυτό, λοιπόν, περί εχεμύθειας είναι ένα ωραίο παραμύθι που έχετε κάνει, προκειμένου - επαναλαμβάνω - να μην μαθαίνει ο ελληνικός λαός τίποτα απ' αυτά που δεν πρέπει να μάθει. Θα συνεχίσουμε μιλώντας για το άρθρο 5 παράγραφος 2. Είναι αυτό που λέει ότι οι Βουλευτές οφείλουν να μην χρησιμοποιούν προς ίδιον οικονομικό όφελος ή προς οικονομικό όφελος τρίτου προσώπου εμπιστευτικές πληροφορίες και έγγραφα. Παρακάτω, όμως, στην παράγραφο 2, αναφέρεται ότι αν κάποιος το έχει κάνει αυτό, θα λαμβάνεται ιδιαίτερα υπ' όψιν η αιτιολόγηση της απόφασής του, σε συνδυασμό με τις αρχές της διαφάνειας και της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος. Άρα, αυτό τι σημαίνει; Αν ένας Βουλευτής της Χρυσής Αυγής κρίνει ότι κάτι πρέπει να ακουστεί στην ελληνική κοινωνία και το φέρει και το δημοσιοποιήσει - όχι φυσικά προς οικονομικό όφελος, αυτά τα πράγματα δεν τα κάνουμε εμείς και το ξέρετε - θα μπορέσετε να μας καλέσετε και να μας τιμωρήσετε, εάν οι εξηγήσεις που θα μας ζητήσετε δεν είναι οι επαρκείς και δεν θα καλύψουν εσάς, λες κι εσείς εδώ πέρα είστε ο Πάπας. Αν, όμως, ένας άλλος Βουλευτής ή από την Κυβέρνηση ή από την Αντιπολίτευση κάνει το ίδιο ακριβώς πράγμα μ' ένα άλλο έγγραφο, με μια άλλη πληροφορία που έχει και οι πληροφορίες αυτού του Βουλευτή σάς καλύψουν, αυτός δεν θα διωχθεί ούτε θα υπάρχουν κυρώσεις εις βάρος του. Αυτό το λέω για να δείτε εδώ πέρα τι συζητάμε αυτήν τη στιγμή και το πόσο «φωτογραφική» είναι όλη αυτή η διαδικασία. Ζούμε σε εποχή «μεγάλου αδελφού» - το επαναλαμβάνω - όπου θέλετε να ελέγχονται άμεσα τα πάντα. Θα ήθελα να τελειώσω μιλώντας για κάτι που υπάρχει και στο άρθρο 5. Συζητάμε και λέμε ότι Βουλευτές πρέπει να συμβάλουν στην αποτροπή εκδηλώσεων μίσους κατά προσώπων λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους, των θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεών τους, του φύλου τους, της ηλικίας τους, της αναπηρίας τους ή του σεξουαλικού προσανατολισμού τους. Η διάταξη αυτή είναι αντισυνταγματική γιατί κατ' αρχάς καθιερώνει μια υποχρέωση του Βουλευτή σε πράξη. Δηλαδή, πρέπει εμείς ως Βουλευτές, είτε εσείς όταν είστε σε κάποια διαδήλωση, σε μια συγκέντρωση, οπουδήποτε γίνει κάτι, να τρέξουμε και να κάνουμε τον αστυνομικό, να τρέξουμε και να προλάβουμε τυχόν επεισόδια που έχουν γίνει; Είναι δυνατόν να γίνει αυτό το πράγμα; Δηλαδή - γιατί σε μας θα συμβούν αυτά, δεν υπάρχει περίπτωση να συμβούν σε κάποιον άλλον από τους Βουλευτές, σ' όποια συγκέντρωση και διαδήλωση και αν είναι - αν γίνουν κάποια επεισόδια που εμείς προσπαθούμε να τα σταματήσουμε αλλά δεν τα σταματήσουμε, αυτό θα είναι κακό, θα είναι κατακριτέο και τότε θα μπορέσετε να μας καλέσετε για να μας τιμωρήσετε. Η Χρυσή Αυγή εννοείται ότι είναι εναντίον αυτού του Κώδικα Δεοντολογίας που υπάρχει, γιατί είναι καθαρά προσχηματικός και αναφέρεται «φωτογραφικά» σε συγκεκριμένες κινήσεις και πράξεις οι οποίες εσάς δεν σας αρέσουν. Θα θέλαμε να τονίσουμε για άλλη μια φορά εδώ πέρα ότι η Χρυσή Αυγή, οι χρυσαυγίτες και οι χρυσαυγίτισσες Βουλευτές δεν είναι υπάλληλοί σας και θα συνεχίσουν να λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Θα συνεχίσουμε να λέμε τα πράγματα με την αλήθεια όπως εμείς τα αισθανόμαστε, όπως εμάς μάς πρεσβεύουν και από κει και πέρα εδώ είμαστε. Καλέστε μας στις επιτροπές σας για να δίνουμε εξηγήσεις.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Λεβέντης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αισθάνθηκα την υποχρέωση να έλθω εις το Κοινοβούλιο για να εκφράσω την αντίθεσή μου με τον Κώδικα Δεοντολογίας. Κατ' αρχάς, δεν πιστεύω να ελέχθη στην Αίθουσα αυτή ποιος είναι ο λόγος αναγκαιότητας του κώδικα. Εναρμονιζόμεθα με ξένες νομοθεσίες; Δεν είχαμε άλλο νομικό οπλοστάσιο να κυνηγήσουμε την παρανομία, τη συκοφαντία, τα αδικήματα; Δεν είχαμε άλλα οπλοστάσια; Ή είχαμε λυμένα όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της χώρας και περίσσευε αυτό και έπρεπε να το λύσουμε επειγόντως το ζήτημα αυτό; Είχαμε λυμένα όλα τα προβλήματα; Έχει η Αίθουσα όλα τα προβλήματα του λαού λυμένα; Ο Βουλευτής πρέπει να έχει ελευθερία στην κίνησή του. Αν προβαίνει στην ενάσκηση των καθηκόντων του σε παράνομες πράξεις, όπως προέβησαν κάποιοι, υπάρχουν νόμοι και τρόποι να καταδιωχθεί. Το να ενισχύσουμε το οπλοστάσιο προληπτικά μου θυμίζει λίγο Ερντογάν, δηλαδή προληπτική λογοκρισία. Στο Σύνταγμα υπάρχει το άρθρο 60, το οποίο επιτρέπει την απεριόριστη ελευθερία γνώμης και ψήφου του Βουλευτή. Απεριόριστη! Πώς θα πάμε τώρα να πούμε ότι αυτή η περίπτωση, επειδή αφορά ατομικά δικαιώματα των άλλων, πρέπει να τιθασευτεί; Δεν με βρίσκει σύμφωνο. Δεν μπορεί χέρι κεντρώου Βουλευτή να ψηφίσει περιορισμό της ελευθερίας του Βουλευτή. Είναι πολύ ουσιώδες, γιατί στην Αίθουσα αυτή δεν ξέρουμε στο μέλλον τι μπορεί να συμβεί, τι κίνδυνοι μπορεί να υπάρξουν για τη δημοκρατία, για τη διακίνηση των ιδεών, και δεν μπορώ εγώ να αναθέτω σε επιτροπές να ψάχνουν ποιος φταίει ή ποιος δεν φταίει. Γιατί και όλες οι επιτροπές της Βουλής λειτουργούν με βάση κάποιες πλειοψηφίες περιστασιακές. Δεν είναι μια δικαστική αρχή, η οποία να κρίνει. Είναι επιτροπές όπου υπάρχει η αρχή της περιστασιακής εκάστοτε πλειοψηφίας. Στο άρθρο 61, το εδάφιο 1 προβλέπει το ακαταδίωκτο του Βουλευτή και το εδάφιο 3 προβλέπει ότι δεν έχει καμμία υποχρέωση ο Βουλευτής να αναφέρει τις μαρτυρίες επί των οποίων βασίστηκε η αγόρευσή του ή η λειτουργία του. Πρέπει να μας εξηγήσουν κάποιοι που αποβλέπουν, τι ζητήματα επιλύει. Αν μας πουν τι ζητήματα επιλύει και γιατί αυτήν την ώρα συνήλθαμε στη Βουλή για να κάνουμε κάτι, τότε μπορεί να πεισθώ και εγώ. Αλλά το να φοράμε μεγάλο ρούχο που να χωράει σε όλους, δεν ξέρω πώς θα λειτουργήσουν αυτές οι επιτροπές και ποια δικαιώματα θέλουν να καταπνίξουν. Εξηγούμε επ' αυτών. Όσον αφορά τη σύγκρουση συμφερόντων, το ένα άρθρο επιτρέπει μόνο το δημόσιο συμφέρον να υπηρετήσεις. Με το άλλο άρθρο έχεις δικαίωμα και ως επαγγελματίας να υπηρετήσεις τα ατομικά σου συμφέροντα, τα συμφέροντα της οικογενείας σου κ.λπ.. Αυτά διίστανται μεταξύ τους. Ή το δημόσιο όφελος θα υπηρετήσεις ή το ατομικό συμφέρον. Γιατί αυτά δεν βαδίζουν πάντα μαζί. Χαμογελάτε; Σας αντιλαμβάνομαι.
Τον κ. Τραγάκη ρωτήστε.
Δεν ξέρω τι θέλει ο κ. Τραγάκης. Ο κ. Τραγάκης ανήκει σε ένα κόμμα το οποίο εσείς λέτε δεξιό. Αν το επικαλείστε αυτό για να μας βάλετε όλους να ψηφίσουμε αυτό το πράγμα, λυπούμαι. Πρώτη φορά βλέπω να επικαλείστε τη Δεξιά για να πείσετε το Κέντρο να ψηφίσει ό,τι και η Αριστερά. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, τι υπηρετούμε έτσι; Αν ο κ. Παπασταύρου για παράδειγμα ήταν Βουλευτής και είχε τις offshore κ.λπ. τι θα κάναμε; Θα τον παραπέμπαμε;
Ασφαλώς.
Το μεν ένα άρθρο τού το απαγορεύει, το άλλο άρθρο τού λέει «αφού είσαι ιδιώτης, μπορείς τα ιδιωτικά σου συμφέροντα να υπηρετήσεις». Δεν καταλαβαίνετε ότι θα υπάρξουν καταστάσεις νοσηρές από αυτό που πάτε να ψηφίσετε; Δεν το καταλαβαίνετε. Βάλτε μόνο το δημόσιο συμφέρον, τουλάχιστον στο άρθρο αυτό να είστε σύμφωνοι με τη συνείδηση ενός δημοκράτη πολίτη. Το άλλο «περί εχεμύθειας, όσο διαρκεί η θητεία». Τι είναι η εχεμύθεια για εσάς; Τι είναι η εχεμύθεια; Εγώ πιστεύω ότι ενώπιον του λαού πρέπει όλα να φανερώνονται. Εχεμύθεια; Δηλαδή, κρατάμε μυστικά από τον λαό, από την κοινωνία και αυτό είναι μάλιστα υποδεικνυόμενο υπό νόμου; Τηρούμε εχεμύθεια, λέει, «εις όσες περιπτώσεις προβλέπει ο νόμος και ο Κανονισμός ότι πρέπει να τηρεί εχεμύθεια». Εγώ πιστεύω ότι η συνείδηση του Βουλευτή είναι πάνω από όλα. Το μόνο που θα μπορούσα να δεχθώ εις την υπόθεση όλη αυτού του νομοσχεδίου είναι αυτά τα «κηρύγματα μίσους», που λέτε να αποτρέπονται. Εις αυτό συμφωνώ. Αλλά, για πείτε μου τι είναι μίσος και τι είναι κήρυγμα μίσους; Μπορεί να έλθει ένας εδώ και να πει μια κουβέντα κατά των μουσουλμάνων, ας πούμε. Θα τον θεωρήσουμε υποκινητή; Για πείτε μου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Προέδρου]] Εδώ, τόσος κόσμος φέρετε με βία εναντίον Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι; Θα μπορούσαμε εμείς, οι οποίοι καταγγέλλουμε τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, να ήμασταν υποκινητές; Εδώ τα όρια είναι ασαφή. Πρέπει να το αντιλαμβάνεστε. Αν θέλετε να βρείτε υποκινητές, για να κατασκευάσετε κατηγορουμένους, είναι άλλη υπόθεση. Όμως, δεν μπορεί η Ένωση Κεντρώων να σας το επιτρέψει. Σας λέω ότι μόνο στο θέμα μίσους και υποκίνησης βίας και μίσους θα μπορούσα να είμαι σύμφωνος. Αλλά ποιος θα πει τι είναι μίσος και τι υποκινεί, από τη διατύπωση άποψης μέχρι την υποκίνηση; Ποιος θα το καθιερώσει; Απορώ που το Νομικό Συμβούλιο της Βουλής επέτρεψε ένα τέτοιο νομοσχέδιο, τόσο ασαφές, τόσο ευρύχωρο, «Super Puma», να χωράει σε όλους. Είναι μια αγχόνη, που αν νομίζετε στην Αίθουσα αυτή ότι κάποιοι άλλοι θα βάλουν τον λαιμό τους μέσα στη θηλιά, μπορεί στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί για να μπει ο οιοσδήποτε μέσα στη θηλιά. Και δεν μπορούν, κόμματα σαν την Ένωση Κεντρώων, να ψηφίσουν τέτοια νομοσχέδια. Ένα έσχατο ερώτημα, πριν αποχωρήσω από το Βήμα αυτό: Η χώρα πεινάει, έχει ενάμισι εκατομμύριο ανέργους. Αλληλοεξοντώνεστε στον ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος και αν πρέπει να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις. Μαλώνουν οι Υπουργοί - κατ' ουσίαν τον Πρωθυπουργό υπονομεύετε, ο οποίος είχε δώσει εντολή - για το αν θα πρέπει να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις.
Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Έρχεται η Λαγκάρντ και λέει ότι ο πολιτικός κόσμος στην Ελλάδα δεν έχει αναλάβει τις ευθύνες του. Και η κατάληξη θα είναι να τα υπογράψουμε όλα. Και υπογράφει και η Δεξιά. Μα, θα δούμε και στην Αίθουσα αυτήν - φαντάζομαι σύντομα - κυβέρνηση Δεξιάς και ΣΥΡΙΖΑ. Θα το δούμε και αυτό λίαν συντόμως.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει ο καθηγητής κ. Παπαθεοδώρου, εκ μέρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οπωσδήποτε θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι ένας Κώδικας Δεοντολογίας, όπως αυτός που έχει καθιερωθεί παντού στην Ευρώπη, είναι ζήτημα εξέλιξης και του κοινωνικού και του νομικού και του πολιτικού πολιτισμού. Αυτό νομίζω ότι καταγράφηκε και κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στην επιτροπή. Η διαδικασία συζήτησης του Κώδικα Δεοντολογίας των μελών του ελληνικού Κοινοβουλίου στην αρμόδια επιτροπή υπήρξε, κατά την άποψή μου, παράδειγμα νομοθετικής επεξεργασίας, ανοιχτού διαλόγου και συναινετικών διαδικασιών. Και η συναίνεση η οποία επήλθε δεν ήταν συνέπεια της μειωμένης σημασίας της εν λόγω συζήτησης, αλλά αντίθετα, όπως καταγράφηκε, της εμπέδωσης ενός κλίματος υπέρβασης των αντιθέσεων και εποικοδομητικής συζήτησης για την επίτευξη ενός κοινού στόχου. Εγώ θα πρέπει να αναγνωρίσω, από την πλευρά όλων των κομμάτων που τουλάχιστον βρίσκουν μια χρησιμότητα στην ψήφιση του Κώδικα Δεοντολογίας, ότι υπήρξε αυτή η υπέρβαση, έγιναν δεκτές οι τροποποιήσεις, τις οποίες προτείναμε και, πάνω από όλα, υπήρξε μια συζήτηση επί της ουσίας. Γιατί η ουσία, κατά την άποψή μας, είναι η εξής: Η θέσπιση ενός κοινά αποδεκτού Κώδικα Δεοντολογίας είναι μια διαδικασία γνωστή στα περισσότερα από τα ευρωπαϊκά Κοινοβούλια και υποδηλώνει τελικά την πολιτική βούληση των μελών του Κοινοβουλίου για αυτοδέσμευση σε μια σειρά από αρχές και αξίες. Δεν είναι νόμος, ο οποίος επιβάλλεται επειδή κάποια άλλη αρχή μπορεί να τον επιβάλει. Δεν είναι ο Κανονισμός της Βουλής. Είναι η αυτοδέσμευση των μελών του Κοινοβουλίου, σε αρχές και αξίες που πιστεύουμε ότι πρέπει να διέπουν την κοινοβουλευτική λειτουργία. Αυτές οι αρχές και αξίες καθοδηγούν τα μέλη του Κοινοβουλίου, κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τους και ανταποκρίνονται στην ανάγκη για διαφάνεια και αξιοπιστία κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας, δηλαδή της νομοθετικής εξουσίας. Ως σειρά ρυθμίσεων και διατάξεων αυτοδέσμευσης των Βουλευτών εντάσσονται στον αυξημένης ουσιαστικής και τυπικής ισχύος Κανονισμό της Βουλής και επιδιώκουν την ενίσχυση της εμπιστοσύνης του λαού για την αποστολή της αρχής της αντιπροσώπευσης και έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας. Έτσι, ο Κώδικας αυτός καθορίζει κανόνες συμπεριφοράς - όχι νόμους - και δεοντολογίας που πρέπει να διέπουν τη συμμετοχή του Βουλευτή κατά την ενάσκηση των καθηκόντων του, αλλά και την κοινωνική του παρουσία. Από τις διατάξεις του άρθρου 2 τονίζουμε την υποχρέωση του Βουλευτή να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον ως υπέρτερο συμφέρον, σε σχέση με οποιοδήποτε ιδιωτικό ή προσωπικό συμφέρον, όπως και τη ρητή δέσμευσή του να συμβάλλει στην αποτροπή εκδηλώσεων μίσους κατά άλλων προσώπων, εντός και εκτός Βουλής, λόγω φυλετικής, εθνικής καταγωγής, των θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων, του φύλου ή του σεξουαλικού προσανατολισμού. Από τις διατάξεις του άρθρου 3 περί σύγκρουσης συμφερόντων θεωρούμε σημαντική την επίγνωση για παρούσα ή παρελθούσα οικονομική δραστηριότητα του Βουλευτή, που μπορεί ενδεχομένως να επηρεάσει την εκτέλεση των καθηκόντων του και τη σχετική του δήλωση. Διατηρούμε, ωστόσο, επιφυλάξεις για την αναφορά στον Κώδικα διατάξεων περί αποδοχής δώρων ή παροχών, που μπορεί να εγείρουν ζητήματα αμεροληψίας, όταν η αξία τους υπερβαίνει τα 200 ευρώ, όταν γνωρίζουμε ότι ανάλογες ρυθμίσεις διεθνώς, σε όλα τα Κοινοβούλια, έχουν μόνο συμβολικό χαρακτήρα και συχνά αλυσιτελή σκοπό. Σε κάθε περίπτωση, η αξία του Κώδικα Δεοντολογίας δεν προσδιορίζεται από τις διατάξεις που έχουν ηθικολογικό περιεχόμενο, αλλά απ' αυτές που έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο σε σχέση με τη διαφάνεια. Ορθές είναι οι διατάξεις, επομένως, του άρθρου 5 για την αποτροπή χρήσης εμπιστευτικών πληροφοριών προς ίδιο οικονομικό όφελος και όχι γενικά εμπιστευτικών πληροφοριών του Βουλευτή ή τρίτου προσώπου. Τέλος, θεωρούμε ότι σε έναν κώδικα δεοντολογίας δεν χωρούν ως απολύτως αναγκαία τα πειθαρχικά μέτρα. Αυτά θα πρέπει να ενταχθούν οργανικά στον Κανονισμό της Βουλής. Δηλώνουμε, όμως, ρητά ότι συμφωνούμε με το περιεχόμενο των προβλεπόμενων πειθαρχικών μέτρων, σε περίπτωση επίδειξης αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς από συνάδελφο Βουλευτή. Η προσπάθεια για διαφάνεια και αξιοπιστία στην ενάσκηση του βουλευτικού καθήκοντος δεν περιορίζεται, βέβαια, στη θέσπιση του Κώδικα Δεοντολογίας. Απλά η εν λόγω θέσπιση αποδεικνύει τη βούληση για αυτοδέσμευση και προστασία του κοινοβουλευτικού ήθους, δηλαδή τη βούληση για βελτίωση της κουλτούρας, της λειτουργίας, της ποιότητας του Κοινοβουλευτικού Έργου και ως τέτοιο εμείς θα το ψηφίσουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Παπαθεοδώρου. Καλώ στο Βήμα το συνάδελφο κ. Λαμπρούλη, ειδικό αγορητή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με τη θέσπιση του Κώδικα Δεοντολογίας, όπως αναφέρεται και στο κείμενο, εκφράζεται η θέληση για ενίσχυση της διαφάνειας, με μέτρα κατά της διαπλοκής, η ενίσχυση της αξιοπιστίας και του κύρους του Κοινοβουλίου στο λαό και παράλληλα συνοδεύεται με κηρύγματα περί ηθικής - γιατί αυτό στην ουσία γίνεται μέσω του Κώδικα - με την αναφορά περί αμεροληψίας, ανιδιοτέλειας, αντικειμενικότητας, αξιοπιστίας, διαφάνειας και σεβασμού στο δημόσιο συμφέρον. Εδώ αξίζει να θυμίσουμε - ακούστηκε και από άλλους εισηγητές - ότι δεν είναι τυχαίο πως η ψήφιση του Κώδικα Δεοντολογίας έρχεται σε εφαρμογή συγκεκριμένων μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας και συγκεκριμένα σε εφαρμογή της συμφωνίας με την Task Force στο πλαίσιο του Οδικού Χάρτη για την καταπολέμηση της διαφθοράς που υπογράφηκε το 2012. Και είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ως κατεύθυνση την ψήφιση τέτοιων κωδίκων, σε μια προσπάθεια να ωραιοποιήσει την κατάσταση και να καλύψει τις συνέπειες, που προκαλούν οι βάρβαρες πολιτικές, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του ευρωενωσιακού κεφαλαίου. Μήπως, άραγε, σταμάτησαν τα φαινόμενα της διαφθοράς αυτοί οι κώδικες; Μα, τα σκάνδαλα που ξεσπούν, πότε στη μία και πότε στην άλλη χώρα δείχνουν ότι τα φαινόμενα αυτά όχι μόνον δεν περιορίζονται, αλλά απεναντίας εκτρέφονται μέσα σε αυτό το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα. Έτσι, κανένας Κώδικας Δεοντολογίας δεν απέτρεψε μονοπωλιακούς κολοσσούς - για παράδειγμα στη Γερμανία, «Siemens», «Krupp», «MAN» κ.λπ., αλλά και άλλες - να χρηματοδοτούν, να χρηματίζουν, να δωροδοκούν κυβερνήσεις και κυβερνητικούς παράγοντες, εδώ και έναν αιώνα και περισσότερο, αλλά και σήμερα παράλληλα σε όλο τον κόσμο. Να γιατί οι οδηγίες της Ευρωπαϊκή Ένωσης για κώδικες δεοντολογίας είναι υποκριτικές και τίποτα περισσότερο. Είναι στάχτη στα μάτια των εργαζόμενων, των άνεργων, των εκμεταλλευόμενων σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα. Συγχρόνως αξιοποιούνται αυτά τα φαινόμενα για γενικότερες παρεμβάσεις στο πολιτικό σύστημα, ώστε να θωρακιστεί η πραγματική εξουσία, αυτοί δηλαδή που έχουν την πραγματική εξουσία, δηλαδή το κεφάλαιο το ίδιο. Και, βέβαια, σε αυτήν την κατεύθυνση θωρακίζουν πότε με τον έναν τρόπο και πότε με τον άλλον. Έτσι, αν διαβάσει κανείς την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την καταπολέμηση της διαφθοράς και ειδικά το κεφάλαιο που αφορά τη χώρα μας, ανοίγονται περαιτέρω ζητήματα για τον έλεγχο της λειτουργίας των κομμάτων με πρόσχημα τα οικονομικά τους, θέτοντας θέματα για τη θέσπιση κώδικα δεοντολογίας των κομμάτων, αλλά και κώδικα δεοντολογίας μεταξύ των κομμάτων, των συνδικαλιστικών οργανώσεων και λοιπά. Εμείς θεωρούμε πως πρόκειται για πολύ επικίνδυνες διατάξεις που στόχο έχουν τα κόμματα και τις οργανώσεις που αμφισβητούν ακριβώς την εξουσία του κεφαλαίου, που εναντιώνονται στις αντιλαϊκές πολιτικές Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και κυβερνήσεων που πιστά ακολουθούν αυτήν την κατεύθυνση. Πού στοχεύει αυτή η συζήτηση, η κουβέντα, περί κωδίκων; Πρώτα και κύρια, κατά τη γνώμη μας, αποτελεί τμήμα της συνολικότερης προσπάθειας των αστικών κομμάτων να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ότι αυτό το σάπιο σύστημα που υπηρετούν μπορεί να κάνει την αυτοκάθαρσή του, να πείσουν, δηλαδή, ότι η διαφθορά, η διαπλοκή του κεφαλαίου με τα κόμματά του δεν είναι σύμφυτες με τον καπιταλισμό, αλλά είναι μια παθογένεια του συστήματος, η οποία με την απαραίτητη πολιτική βούληση μπορεί δήθεν να εξαλειφθεί. Δεύτερον, αυτό που επιδιώκεται είναι η προσπάθεια παράλληλα κατευνασμού της δεδομένης λαϊκής αγανάκτησης απέναντι στην ασκούμενη πολιτική. Ποιος ο κοινός παρονομαστής που προβάλλεται από όλα τα αστικά κόμματα; Η προστασία των θεσμών. Από πότε, όμως, οι θεσμοί αυτού του κράτους, του καπιταλιστικού κράτους και της κοινωνίας, όποιοι κι αν είναι, κοινοβουλευτικοί, δικαστικοί, αυτοδιοικητικοί, οικονομικοί και λοιπά, είναι παράγοντες κάθαρσης και όχι παραγωγοί διαφθοράς; Πώς γίνεται η σήψη να απλώνεται παντού και μονίμως να φταίνε μόνο τα διεφθαρμένα πρόσωπα που δεν υπηρετούν σωστά τον θεσμό και ο ίδιος ο θεσμός να μην ευθύνεται; Έτσι, ούτε ήταν ούτε πρόκειται να γίνουν ουδέτεροι οι αστικοί θεσμοί, να βρίσκονται, να στέκουν σαν λευκές περιστέρες πάνω από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης από το κεφάλαιο, όπως δεν γίνεται να διατηρούνται καθαροί και αμόλυντοι μέσα στη σκληρή καταπίεση και τη ληστεία των λαϊκών στρωμάτων από μια μικρή μειοψηφία. Αντίθετα, υπάρχουν για να την υπηρετούν, να την επιβάλλουν και να την προστατεύουν. Πρόσφατα δεν ψηφίστηκε η σκανδαλώδης τροπολογία για κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο φυσικό αέριο για βιομηχανίες, την ίδια ώρα που ο λαός μας στενάζει από τα μέτρα και τις πολιτικές όλων αυτών των ετών και των προηγούμενων κυβερνήσεων και της παρούσας Κυβέρνησης και στερείται του στοιχειώδους κοινωνικού αγαθού, κατά τη γνώμη μας, της ηλεκτρικής ενέργειας, του ηλεκτρικού ρεύματος ή παράλληλα το χρυσοπληρώνει; Γιατί, σκάνδαλο δεν είναι, για παράδειγμα, όλες αυτές οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις - που όλα τα άλλα κόμματα τις στηρίζουν - στα εργασιακά, στο ασφαλιστικό, οι ιδιωτικοποιήσεις, η εμπορευματοποίηση της παιδείας, της υγείας, το τσάκισμα της ζωής της λαϊκής οικογένειας; Για τα κέρδη ποιων; Της πλουτοκρατίας. Την ίδια ώρα, όμως, μέσω προκλητικών διατάξεων, δεν νομιμοποιήθηκαν κάθε είδους αδήλωτα εισοδήματα της πλουτοκρατίας, είτε αυτά αποκτήθηκαν με νόμιμους, όπως λέγεται, τρόπους, δηλαδή από την εκμετάλλευση των εργαζομένων, είτε από άλλες, άγνωστης προέλευσης πηγή; Αλήθεια, θα σταματήσει μετά την ψήφιση του κώδικα η προώθηση και εφαρμογή των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων για τη στήριξη της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου; Απόδειξη είναι αυτό που συνεχίζεται αυτές τις μέρες και υποτίθεται πως οσονούπω θα λάβει τέλος, δηλαδή η περίφημη διαπραγμάτευση στα πλαίσια της αξιολόγησης, η οποία έρχεται να προσθέσει νέα βάρβαρα μέτρα στις πλάτες της πλειοψηφίας του λαού μας. Αυτό στην ουσία δεν είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο, το να παίρνεις από τους πολλούς για να δώσεις στους λίγους, δηλαδή στο μεγάλο κεφάλαιο; Και αυτό το σκάνδαλο είναι νόμιμο. Και αυτό είναι κατά τη γνώμη μας το κύριο. Αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση επιδιώκετε και μέσα από τις γενικές αρχές να ενισχύσετε, παράλληλα με τη δημιουργία κλίματος υποταγής του λαού στις αντιλαϊκές πολιτικές και παράλληλα στον αυταρχισμό. Να, γιατί εμείς λέμε ξεκάθαρα ότι ο λαός μας έχει κάθε δικαίωμα να αγωνιστεί για την ανατροπή αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά και των νόμων που φέρνουν τη φτώχεια και τη δυστυχία, που ποδοπατούν κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα για να θωρακίσουν την εξουσία του κεφαλαίου. Εξάλλου, με σκληρούς και αιματηρούς αγώνες κόντρα στους νόμους που τα απαγόρευαν, δεν κατακτήθηκαν μια σειρά από δικαιώματα από τους εργαζόμενους, όπως το δικαίωμα στην απεργία, στο συνδικαλισμό, τα ζητήματα του κοινωνικοασφαλιστικού, το ωράριο και άλλα πολλά; Αν θέλετε πραγματικά μέτρα και όχι ανέξοδα ηθικά κηρύγματα για μέτρα κατά της διαπλοκής, γιατί δεν δέχεστε για παράδειγμα - και δεν το λέμε τώρα, το είπαμε και στην επιτροπή, το λέμε χρόνια τώρα - τις προτάσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, δηλαδή ονομαστικοποίηση όλων των μετοχών, αλλά και των χρηματοοικονομικών προϊόντων; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Δώστε μου μισό λεπτό, σας παρακαλώ. Καταργήστε όλα τα απόρρητα, φορολογικά, τραπεζικά και επιχειρηματικά. Γιατί δεν επιβάλετε έλεγχο στην εξαγωγή και εισαγωγή κεφαλαίων; Παράλληλα, να απαγορευτεί η δράση των offshore εταιρειών. Λέμε, για παράδειγμα, να γίνει έλεγχος. Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες ότι με αυτόν τον τρόπο θα αντιμετωπιστεί ριζικά το πρόβλημα, αλλά τουλάχιστον θα διευκολύνει τον έλεγχο. Σε ό,τι αφορά το κόμμα μας, δεν θα σταματήσουμε να αποκαλύπτουμε στον λαό τα σχέδια, τις επιδιώξεις τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και των άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών, όσο και των κυβερνήσεων. Συγχρόνως, οι Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος θα είναι στην πρώτη γραμμή του αγώνα, της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Στο δια ταύτα, εμείς θα ψηφίσουμε «παρών» επί της αρχής για τον Κώδικα Δεοντολογίας. Θα ψηφίσουμε και εκείνα τα άρθρα, τα οποία, αν και δεν ξεφεύγουν από τη γενικολογία, δεν έχουμε αντίρρηση να υπάρχουν. Επίσης, δεν διαφωνούμε με τις διατάξεις που αφορούν τα τρία άρθρα, που αφορούν, δηλαδή, τον Κανονισμό της Βουλής. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή.
Ευχαριστώ, κύριε Λαμπρούλη. Κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι έχουμε συνεννοηθεί, παρ' ότι πηγαίνει με τη διαδικασία των κωδίκων, να δοθεί ο λόγος από επτά λεπτά στους δύο εισηγητές και στους ειδικούς αγορητές των κομμάτων. Δεν θα δώσουμε τον λόγο - το έχουμε πει εξ υπαρχής, αυτή ήταν και η ομόφωνη πρόταση της επιτροπής - σε άλλους συναδέλφους που πιθανά, λόγω του ενδιαφέροντος της συζήτησης, θα ήθελαν να τοποθετηθούν. Και ο κ. Τασούλας είχε δηλώσει την επιθυμία να λάβει τον λόγο και άλλοι Βουλευτές ή και οι κοινοβουλευτικοί. Θα περιοριστούμε στους ειδικούς αγορητές έτσι όπως είναι στην πρόταση.
Εγώ θα ζητήσω τον λόγο, κύριε Πρόεδρε…
Ναι, κύριε Λοβέρδο.
...γιατί διευκρινίστηκε ότι δεν θα πάμε με τη διαδικασία των κωδίκων.
Όχι, διευκρινίστηκε από τον κ. Τραγάκη ότι παρ' ότι θα πάμε με αυτήν τη διαδικασία, θα δοθεί ο λόγος. Γι' αυτό γίνεται, για να μεταγγιστεί και στην Αίθουσα ο προβληματισμός που έγινε σε τρεις πολύωρες συζητήσεις της επιτροπής. Δεν γίνεται κατά παραχώρηση, αλλά για την οικονομία της συζήτησης. Ο κ. Λυκούδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα μείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο Βήμα πάνω από δυο, τρία λεπτά. Δεν είχα πρόθεση να μιλήσω, παρά μόνο να δηλώσω την υπερψήφιση από την δική μας πλευρά και του Κώδικα και των τροποποιήσεων του Κανονισμού. Και αυτό, γιατί και η συζήτηση που έγινε - η οποία ήταν πολύ ενδιαφέρουσα - στην Επιτροπή, μας οδήγησε στην υπερψήφιση του προτεινομένου Κώδικα και των τροποποιήσεων, αλλά και γιατί προηγουμένως ο αγαπητός μας Πρόεδρος, ο κ. Τραγάκης, είπε πολλά χρήσιμα και ενδιαφέροντα πράγματα, επεξηγηματικά, σε σχέση με τη λογική που διέπει τα άρθρα και στον Κώδικα και στην τροποποίηση του Κανονισμού και επειδή οι προτάσεις που κάνουμε για να συμπληρωθούν αυτά τα άρθρα, έγιναν δεκτές από τον εισηγητή στη διαδικασία της συζήτησης στην Επιτροπή. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, νομίζω ότι δεν χρειαζόταν να κάνω κάποια ιδιαίτερη ομιλία. Ανέβηκα στο Βήμα μόνο και μόνο για να συμβάλω - αν μπορώ και όσο μπορώ - στην αποσαφήνιση ενός θέματος γύρω από το οποίο νομίζω ότι έχει γίνει μια παρεξήγηση. Ποιος είναι, ακριβώς, ο χαρακτήρας του περί ου ο λόγος Κώδικα και των τροποποιήσεων; Δηλαδή, διατυπώθηκαν μερικές απόψεις σαν να αντιμετωπίζεται ο συγκεκριμένος Κώδικας σαν ένα νομοθέτημα, σαν ένας νόμος, με μια κλειστή λογική, αυστηρές διατάξεις, πέραν των οποίων δεν μπορεί να κινηθεί αυτός ο οποίος λειτουργεί μέσα στο πλαίσιο αυτής της νομοθετικής ρύθμισης. Δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο προφανώς. Πρόκειται για ένα Κώδικα Δεοντολογίας, ο οποίος ομαδοποιεί, καταγράφει - ρητώς βέβαια - υποχρεώσεις των Βουλευτών που θα μπορούσαν καθ' ερμηνεία να έχουν συναχθεί και από υπάρχουσες διατάξεις σκόρπιες σε διάφορα ζητήματα, νομοθετήματα από τον Κανονισμό της Βουλής μέχρι και σε ειδικούς ποινικούς νόμους. Μέσα σε μια τέτοια ευρεία διάταξη ρυθμίσεων ενυπάρχουν και αυτά τα οποία συζητάμε τώρα. Ο προτεινόμενος Κώδικας απλώς ομαδοποιεί μερικά πράγματα που αφορούν τον τρόπο λειτουργίας ή την ευχή για το πώς θα έπρεπε να λειτουργούν και πώς θα έπρεπε να συμπεριφέρονται οι Βουλευτές. Προφανώς, δεν το αφήνει στην τύχη του. Περιγράφει και μερικά ζητήματα που είναι υποχρεωμένοι οι Βουλευτές να ακολουθούν, ακριβώς διότι θέλει να δημιουργήσει ένα πλαίσιο λειτουργίας, το οποίο να αποτυπώνει την αξιοπιστία που πρέπει να έχει ένα κοινοβουλευτικό πρόσωπο στη λειτουργία του εντός και εκτός της Βουλής. Αυτό επιχειρεί να κάνει ο Κώδικας. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Γι' αυτό οι ενστάσεις που δίνουν άλλο χαρακτήρα στη συζήτηση που κάνουμε σήμερα, δηλαδή στον Κώδικα που συζητάμε, θα θεωρούσα ότι είναι μάλλον εκτός θέματος. Μπορεί να διατυπώνονται ενδιαφέρουσες ιδέες, αλλά είναι σαν να αφορούν άλλο πράγμα. Όσον αφορά τον προτεινόμενο Κώδικα, δεν πιστεύω ότι φιλοδόξησε ο συντάκτης του να τον εμφανίσει ως μία ανατροπή της συνήθους εικόνας της λειτουργίας των Βουλευτών. Δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Δεν είναι ένα νομοθέτημα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Είναι ένα σύνολο - όπως είπε και ο κ. Παπαθεοδώρου πριν, ευστοχότατα, κατά τη γνώμη μου - κανόνων συμπεριφοράς που βασίζονται κυρίως στην αυτοδέσμευση των Βουλευτών για το πώς μπορούν να λειτουργούν εποικοδομητικά εντός ή εκτός Βουλής. Αυτό είναι όλο. Υπ' αυτήν την έννοια, θεωρώ ότι ορθώς επιμένουμε στην υπερψήφισή του Κώδικα, όπως και των τροποποιήσεων του Κανονισμού που είναι επίσης ενδιαφέρουσες, διότι λύνουν προβλήματα τα οποία ήταν άλυτα χωρίς λόγο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Λυκούδη. Ο κ. Βασίλειος Κόκκαλης, ο ειδικός αγορητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένας Κώδικας Δεοντολογίας πάντα αφορά δύο πλευρές, άμεσα και έμμεσα. Η ενίσχυση της διαφάνειας και της εμπιστοσύνης στον θεσμό του ελληνικού Κοινοβουλίου και στο λειτούργημα του Βουλευτή ήταν αναγκαία όσο ποτέ. Η διαφάνεια και η αξιοκρατία είναι επιτακτικές ανάγκες όσο ποτέ τα τελευταία πέντε χρόνια. Τι κάνει αυτός ο Κώδικας Δεοντολογίας; Κατ' αρχάς, λειτουργεί συμπληρωματικά με τον Κανονισμό της Βουλής και διέπει τη συμπεριφορά των Βουλευτών κατά την ενάσκηση των καθηκόντων τόσο μέσα στη Βουλή όσο και στην κοινωνία. Έχει συγκεκριμένα άρθρα, αφού έχουν απαλειφθεί αόριστες νομικές έννοιες και αντικρουόμενες. Ειδικά όσον αφορά στη σύγκρουση συμφερόντων προβλέπει ποιο είναι το δημόσιο συμφέρον, τις προϋποθέσεις και την όλη διαδικασία κατά την οποία πρέπει να αναλαμβάνει ο Βουλευτής και να γνωστοποιεί στη Βουλή. Το άρθρο 4 αφορά τα δώρα. Είναι επιτακτική η ανάγκη να ρυθμιστεί και αυτό. Το άρθρο 5 αφορά τη χρήση εμπιστευτικών πληροφοριών και εγγράφων προς ίδιον όφελος. Τα υπόλοιπα άρθρα αναφέρονται στα πειθαρχικά μέτρα σε περίπτωση που παραβιαστεί ο Κώδικας Δεοντολογίας από τους Βουλευτές, όπως και στις συνεδριάσεις της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας. Ήταν εξαντλητική η συζήτηση στις επιτροπές. Δεν θέλω να σας κουράσω, αλλά να πω τούτο μόνο. Το ότι θεσπίζεται και ψηφίζουμε σήμερα Κώδικα Δεοντολογίας ήταν αναγκαίο όσο ποτέ, διότι οι Βουλευτές είναι ο καθρέπτης της ελληνικής κοινωνίας. Εμείς πρέπει να δίνουμε το παράδειγμα με τη συμπεριφορά μας τόσο εδώ μέσα στη Βουλή όσο και έξω και να μην προκαλούμε. Συνεπώς, ψηφίζουμε τον Κώδικα Δεοντολογίας, ο οποίος θα είναι μέρος του Κανονισμού και, βεβαίως, υπερψηφίζουμε και τις προτάσεις του Προέδρου της Βουλής που αφορούν τροποποίηση των διατάξεων του Κανονισμού, Μέρος Β΄. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Κόκκαλη. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος - Δημήτριος Καρράς, εκ μέρους της Ένωσης Κεντρώων, για τέσσερα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε, λόγω του χρόνου, να μιλήσω από τη θέση μου.
Βεβαίως.
Προβληματιστήκαμε πράγματι σε σχέση με τον Κώδικα Δεοντολογίας, αν έπρεπε να τον υπερψηφίσουμε ή να τον καταψηφίσουμε. Είχαμε την άποψη ότι θα μπορούσε, κατ' αρχάς, να ήταν χρήσιμος, εάν προσέθετε κάτι στα ήδη υφιστάμενα κείμενα. Ιδιαίτερα αναφέρομαι στο συνταγματικό κείμενο, όπου το Σύνταγμα δίνει την εξουσία του Βουλευτού και τα όρια της δράσεώς του. Δεν νομίζουμε, λοιπόν, ότι ο Κώδικας αυτός προσθέτει κάτι παραπάνω από τα ήδη ισχύοντα. Εκείνο το οποίο μας έθεσε τον προβληματισμό εντονότερο ήταν όχι μόνο η έννοια της εχεμύθειας, αλλά και ιδιαίτερα η διαδικασία κατάθεσης αναφορών, που εν όψει του ότι παραπέμπονται στην Επιτροπή Δεοντολογίας, δημιουργούν εξ αφορμής μιας γενικότερης - ευκαιριακής συνήθως - πλειοψηφίας, κάποιους κινδύνους για τα κόμματα μειοψηφίας. Νομίζουμε, λοιπόν, ότι με τις σκέψεις αυτές οδηγηθήκαμε - το εξήγησε και ο Βασίλης Λεβέντης - στο να μην υπερψηφίσουμε τον Κανονισμό αυτόν. Θέλω, βέβαια, να προσθέσω μία προσωπική μου σκέψη - και να κλείσω την παρέμβασή μου αυτή - για τον λόγο ότι ήμουν πράγματι εξ εκείνων που συμμετείχαν στην επιτροπή και νομίζω πως, ανεξάρτητα από την τελική τοποθέτηση την οποία είχαμε, συνέβαλα στο μέτρο του δυνατού στη διευκρίνηση κάποιων ζητημάτων. Ας μου συγχωρέσετε την προσωπική αναφορά αυτή. Και συμπληρώνω, κύριε Πρόεδρε, ότι για το Β΄ Μέρος που προτείνετε την τροποποίηση, δεν τίθεται ζήτημα - το έχουμε δηλώσει εξ αρχής - διότι αυτές τις διατάξεις τις θεωρούμε θετικές. Επανερχόμενος, δε, στον Κώδικα Δεοντολογίας, μπορώ να πω ότι έχουμε ένα αυστηρό Σύνταγμα, έχουμε έναν αυστηρό Κανονισμό Βουλής. Επαναλαμβάνω ότι κατά την άποψή μας δεν θα προσέθετε κάτι περισσότερο ο Κώδικας Δεοντολογίας. Έχει μία σειρά και αορίστων νομικών εννοιών. Έχω - και πάλι μου επιτρέπετε μία προσωπική τοποθέτηση - και μια νομική διαστροφή που με διακρίνει μετά σαράντα δύο χρόνια μαχίμου ασκήσεως του επαγγέλματος. Επομένως, με τις σκέψεις αυτές, είπαμε ότι δεν θα οδηγηθούμε σε υπερψήφιση του Κανονισμού. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Τι θέλετε; Θέλετε να πείτε κάτι για τον Κώδικα Δεοντολογίας;
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, για να σας μεταφέρω κάτι. Για την οικονομία του χρόνου…
Κύριε Παππά, ένα λεπτό. Πρώτα είχε ζητήσει τον λόγο ο κ. Λοβέρδος. Επί ποιου θέματος ζητάτε τον λόγο, κύριε Λοβέρδο;
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ την κατανόησή σας. Αν δεν το κρίνετε σκόπιμο, δεν θα αντιδικήσουμε. Το κλίμα είναι πολύ καλό, δεν το επιτρέπει.
Επί ποίου θέματος, κύριε Λοβέρδο;
Ακούστε με.
Όχι επί άλλου θέματος. Δεν θα το επιτρέψω, σας το λέω.
Εφόσον κινηθήκαμε μέσα στο 118 του Κανονισμού της Βουλής, αλλά με ιδιόρρυθμο τρόπο και ερμηνεύοντας τον Κανονισμό εκ των ενόντων...
Πήρε απόφαση η Βουλή. Δεν ήσασταν παρών, κύριε Λοβέρδο.
Η συζήτηση, έτσι όπως εξελίχθηκε, μου δίνει τη δυνατότητα - και για το θέμα που μόλις ολοκληρώθηκε η συζήτηση και θα ψηφίσουμε σε λίγο, αλλά και για ένα ευρύτερο θέμα που δεν αφορά αυτό - να σας ζητήσω τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Λοβέρδο, λυπάμαι πολύ, δεν μπορώ.
Σε ό,τι αφορά το δεύτερο, στο οποίο βλέπω ότι έχετε μια αρνητική στάση, εγώ θεωρώ, κύριε Πρόεδρε, και είναι στην κρίση και την αξιολόγησή σας, ότι εκτός Αιθούσης και για πολύ σημαντικά θέματα που αφορούν τον ελληνικό λαό συμβαίνουν πράγματα, τα οποία αν η Βουλή αποφύγει να τα κουβεντιάσει, να τα συζητήσει, να ακουστούν απόψεις επ' αυτών, είναι σαν να λειτουργεί εκτός τόπου και χρόνου.
Έχετε απόλυτο δίκιο. Έχουμε Ολομέλεια αύριο το πρωί, αύριο το απόγευμα. Εν Ολομελεία λειτουργεί η Βουλή. Έχουμε νομοθετήματα, έχουμε κυρώσεις, έχουμε εξεταστικές, Προ Ημερησίας, είναι ανοικτή η Βουλή και λειτουργεί συνεχώς πέραν και των επιτροπών. Θα μας δοθεί ευκαιρία σε αυτά, όπως ευλόγως θέτετε, τα φλέγοντα θέματα να υπάρχουν τοποθετήσεις. Κύριε Παππά, εσείς τι θέλατε; Είχατε συμμετάσχει στη σχετική συζήτηση.
Δεν θέλω να αντιδικήσω μαζί σας, αλλά θέλω, επειδή τυγχάνει να είμαστε άνθρωποι και Βουλευτές, να σας μεταφέρω ένα περιστατικό το οποίο πρέπει να προβληματίσει.
Τι εννοείτε; Επί του θέματος που συζητάμε;
Κοιτάξτε να δείτε, όπως ανέφερε και συνάδελφος προηγουμένως εδώ για τον Κώδικα, πριν από λίγη ώρα ήμουν στην Επιτροπή Ελλήνων της Διασποράς και υπήρξε ένας Υπουργός εξωκοινοβουλευτικός, μη Βουλευτής, ο οποίος - έγινε μια αντιδικία με την Αξιωματική Αντιπολίτευση - είπε «Δεν μιλώ για εσάς, μιλάω για τον από πίσω» έτσι, τελείως απαξιωτικά. Είναι αυτό στο πλαίσιο του Κώδικα Δεοντολογίας; Όπως επίσης, είναι στο πλαίσιο του Κώδικα Δεοντολογίας, όταν η κ. Ζαρούλια εκτός μικροφώνου έναν Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, τον γνωστό κ. Αθανασίου, - και έχει υποστεί και η οικογένειά της κ.λπ. - τον λέει «αλήτη» να έχει πρόστιμο και όταν ο κ. Βενιζέλος λέει «αληταρά» και όλα αυτά να μην ανοίγει μύτη;
Κύριε Παππά, αυτά είναι εκ του περισσού.
Αυτά, όμως, δείχνουν ότι εδώ υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Όπως σας είπα και στην επιτροπή, όταν δεχόμεθα χαρακτηρισμούς ανεπιτρέπτους, θα πρέπει διαγράφονται και από τα Πρακτικά και να ανακαλούνται οι συνάδελφοι στην τάξη, ώστε να υπάρχει εδώ μια ευπρέπεια, όπως πρέπει να υπάρχει.
Ο ειδικός αγορητής σας επί μακρόν αναφέρθηκε σε τέτοια ζητήματα. Αυτά είναι εκ του περισσού.
Μας κάλυψε.
Θα παρακαλούσα πολύ τους δύο εισηγητές για δύο λεπτά, αν θέλουν ένα σχόλιο, αλλιώς θα περάσουμε στην ψηφοφορία.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε τον λόγο.
Ένα σχόλιο, κύριε Πρόεδρε, μόνο θέλω να κάνω, γιατί, ίσως επειδή ήταν εκτενείς οι συζητήσεις στις επιτροπές, δεν υπήρξαμε και εμείς εκτενείς ενώπιον της Ολομέλειας και πολλές φορές γίνονται παρεξηγήσεις. Κάθε κείμενο, κάθε νόμος, κάθε διάταξη έχει μια ερμηνεία την οποία μπορεί να του δώσει κάποιος βασιζόμενος σε συλλογισμούς. Σημασία έχει ο τρόπος που κάποιος αναγιγνώσκει κάτι. Δυστυχώς, ορισμένοι, οι οποίοι εξέφρασαν διαφόρους φόβους, πιστεύω ότι δεν το είδαν με κάποιον καλοπροαίρετο τρόπο, αλλά εξέφρασαν φόβους οι οποίοι σχετίζονται δήθεν με τη φίμωση των ιδεών ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Τέτοια πράγματα δεν προέκυψαν ούτε από τη συζήτηση ούτε στοχεύει σε κάτι τέτοιο. Δεν είναι ο Κώδικας της Δεοντολογίας ένα κείμενο το οποίο έρχεται να ρυθμίσει κανόνες σαν τον παιδονόμο, για να το πω ευθέως αυτό το πράγμα. Γιατί έγινε πάρα πολλή συζήτηση πάνω σε αυτό το ζήτημα. Πιστεύω, λοιπόν, ότι ένα πράγμα δεν είναι καλό ή κακό από μόνο του. Αυτό το οποίο το καθιερώνει είναι η χρήση του. Έχουμε, λοιπόν, έναν Κώδικα στον οποίο καταλήξαμε μετά από συζητήσεις και μια συναίνεση, η οποία πραγματικά ήταν ζηλευτή και θαυμαστή, με μια επίδειξη αλληλοεμπιστοσύνης μεταξύ μας. Από εκεί και πέρα, και αυτοί που θα εφαρμόσουν τον Κώδικα - τις αρχές του εν τέλει - και εμείς οι ίδιοι είμαστε υποχρεωμένοι να δείξουμε αν αυτό το νομοθέτημα τελικά επιτελεί τους σκοπούς του. Και, εν πάση περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, μια και μιλάμε για τον Κώδικα Δεοντολογίας, η γυναίκα του Καίσαρος δεν οφείλει μόνο να είναι, αλλά πρέπει και να φαίνεται.
Σας ευχαριστούμε. Ο κ. Τραγάκης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα σας θυμίσω ότι στην επιτροπή είχαμε εξ αρχής πει ότι δεν χρειάζεται να περιβληθεί με νομοθετική ισχύ ο Κώδικας Δεοντολογίας, διότι ο Κώδικας Δεοντολογίας δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια αυτοδέσμευση των Βουλευτών. Μετά, όμως, από τη σημερινή συζήτηση στην Ολομέλεια και παρά το καλό κλίμα που επικράτησε στην επιτροπή, στην οποία αφιερώσαμε πάρα πολλές ώρες και έγιναν πάρα πολλές προσεγγίσεις - εμείς οι μηχανικοί θα το λέγαμε «με τη μέθοδο των διαδοχικών προσεγγίσεων» - , φθάσαμε σε ένα κείμενο, το οποίο έγινε αποδεκτό από τα 4/5 της Βουλής. Αντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ότι είναι ένα κείμενο ηυξημένης ισχύος και θέλουμε να το περιβάλλουμε αυτό το κείμενο ηυξημένης ισχύος και με νομοθετική ισχύ. Τώρα έχω αλλάξει γνώμη και επιμένω ότι καλώς το περιβάλλουμε με νομοθετική ισχύ και το βάζουμε στον Κανονισμό της Βουλής με νομοθετική ρύθμιση, διότι ο Κώδικας Δεοντολογίας του Υπουργικού Συμβουλίου είναι με απόφαση του Πρωθυπουργού. Έχει περισσότερη ισχύ ο δικός μας Κώδικας και απεδείχθη από τη σημερινή συζήτηση ότι σε ορισμένα θέματα θα μπορούσαν να υπάρξουν ορισμένες βελτιώσεις, αλλά σε γενικές γραμμές είναι ένας Κώδικας που μας δίνει το δικαίωμα να αυτοδεσμευτούμε εμείς οι ίδιοι, ώστε να προσέχουμε και τις εκφράσεις μας και τις συμπεριφορές μας, γιατί είναι κάτι το οποίο πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Γιατί; Γιατί γύρω μας υπάρχουν όλα αυτά τα οποία υπάρχουν, τα δημοσιεύματα κατά κόρον που καταδικάζουν τους Βουλευτές για οτιδήποτε κάνουν. Παρουσιάζεται αυτήν τη στιγμή σε όλη την κοινωνία το φαινόμενο να υπάρχουν αντιδράσεις εναντίον Βουλευτών οποιουδήποτε κόμματος. Αυτήν τη στιγμή είναι για ένα κόμμα, άλλες φορές ήταν για άλλα κόμματα. Ε, αυτά θα πρέπει να περιοριστούν, να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι εμείς εδώ μέσα στο Κοινοβούλιο προσπαθούμε να πάμε συναινετικά. Και πρέπει να πηγαίνουμε σε ορισμένα θέματα συναινετικά. Ένα πρώτο θέμα συναινετικό δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο Κανονισμός, τον οποίο πρέπει εμείς οι ίδιοι να τηρούμε. Οι Βουλευτές δεν πρέπει να τηρούμε τον Κανονισμό της Βουλής; Άρα τηρώντας τον Κανονισμό της Βουλής, δεν πρέπει να έχουμε ορισμένους κανόνες δεοντολογίας, βάσει των οποίων τηρούμε τον Κανονισμό; Άρα νομίζω ότι ήμασταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Έγινε μία εποικοδομητική συζήτηση, γι' αυτόν τον λόγο και ήμασταν υπέρ του να ψηφιστεί όπως έχει διαμορφωθεί από την επιτροπή, όπως επίσης να ψηφιστούν και οι άλλες διατάξεις του Κανονισμού που έχουμε, οι οποίες τονίζω ότι είναι βελτιωτικές. Είναι πραγματικά βελτιωτικές και λύνουν ορισμένα προβλήματα. Θα έλεγα επ' ευκαιρία, κύριε Πρόεδρε, ότι θα πρέπει να κάνουμε και μία αναμόρφωση του Κανονισμού στο Μέρος Α΄.
Ευχαριστώ πολύ που το λέτε. Έχει ξεκινήσει ήδη η διαδικασία.
Κλείνω με το εξής: Έχετε ζητήσει ήδη από τα κόμματα να υποβάλουν προτάσεις σε ό,τι αφορά τον Κανονισμό στο Μέρος Α΄, ώστε να το βελτιώσουμε σε ορισμένες περιπτώσεις. Η πρώτη περίπτωση που εγώ θέτω πάντοτε και θα τη θέτω πάρα πολύ συχνά είναι αυτό που γίνεται με τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους. Θα πρέπει, επιτέλους, να εφαρμοστεί ο Κανονισμός, να υπάρξει σαφής διάταξη του Κανονισμού για το πότε και πόσες φορές οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι μπορούν να πάρουν τον λόγο, διότι έτσι φιμώνονται οι απλοί Βουλευτές. Γι' αυτό, λοιπόν, στην τροποποίηση που θα κάνουμε στο Μέρος Α΄ να έχουμε ορισμένες διατάξεις οι οποίες να βοηθήσουν και στη λειτουργία του Κοινοβουλίου, αλλά και στο να μιλούν όσο το δυνατόν περισσότεροι Βουλευτές στα νομοσχέδια. Έχουμε νέους συναδέλφους οι οποίοι θέλουν να μιλήσουν και δεν τους δίδεται η ευκαιρία, γιατί δεν προλαβαίνουν, κύριε Πρόεδρε. Αυτό πρέπει να το βελτιώσουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της πρώτης προτάσεως: «Για τον Κώδικα Δεοντολογίας των μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση επί της αρχής;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η πρόταση έγινε δεκτή επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 της πρότασης ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 1 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 της πρότασης ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 2 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 της πρότασης ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 3 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 της πρότασης ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 4 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 της πρότασης ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 5 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 της πρότασης ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 6 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 της πρότασης ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 7 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 της πρότασης ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 8 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 της πρότασης ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 9 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 της πρότασης ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 10 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου της πρότασης. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο της πρότασης;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς η πρόταση έγινε δεκτή επί της αρχής και επί των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση και στο σύνολο;
Συνεπώς η πρόταση: «Για τον Κώδικα Δεοντολογίας των μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου» έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο της παραπάνω πρότασης.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της δεύτερης πρότασης: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Β΄ (ΦΕΚ 51 Α΄/10.4.1997), όπως ισχύει». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση επί της αρχής;
Συνεπώς η πρόταση έγινε δεκτή επί της αρχής ομοφώνως. Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 της πρότασης ως έχει;
Συνεπώς το άρθρο 1 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 της πρότασης ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 2 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 της πρότασης ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 3 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 της πρότασης ως έχει;
Συνεπώς το άρθρο 4 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου της πρότασης. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο της πρότασης;
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό ομοφώνως. Συνεπώς η πρόταση έγινε δεκτή επί της αρχής και επί των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση και στο σύνολο;
Συνεπώς η πρόταση: «Για τη τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Β΄, ΦΕΚ 51 Α΄/1997, όπως ισχύει», έγινε δεκτή επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο της παραπάνω πρότασης.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της τρίτης πρότασης: «Τροποποίηση της υπ' αριθμόν 6701/ΦΕΚ 234 Α΄/27.12.1994 απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής “περί μισθώσεως από τη Βουλή αναλόγου αριθμού δωματίων για τη διαμονή των στερουμένων ιδιοκτήτου ή μισθωμένης κατοικίας στην περιοχή της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, Βουλευτών επαρχίας”». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση του Προέδρου της Βουλής;
Συνεπώς η πρόταση του Προέδρου της Βουλής: «Τροποποίηση της υπ' αριθμ. 6701/ΦΕΚ 234 Α΄/27.12.1994 απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής “περί μισθώσεως από τη Βουλή αναλόγου αριθμού δωματίων για τη διαμονή των στερουμένων ιδιοκτήτου ή μισθωμένης κατοικίας στην περιοχή της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, Βουλευτών επαρχίας”» έγινε δεκτή ομοφώνως και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο της παραπάνω πρότασης.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της τέταρτης πρότασης: «Τροποποίηση της απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής, ΦΕΚ 163 Α΄/30.11.1990, “Για τη σύσταση “Λογαριασμού Αλληλοβοήθειας Βουλευτών, Ευρωβουλευτών””». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση του Προέδρου της Βουλής, όπως τροποποιήθηκε;
Συνεπώς η πρόταση του Προέδρου της Βουλής: «Τροποποίηση της απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής, ΦΕΚ 163 Α΄/30.11.1990, “Για τη σύσταση “Λογαριασμού Αλληλοβοήθειας Βουλευτών, Ευρωβουλευτών””» έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε, ομοφώνως και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο της παραπάνω πρότασης.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας καταθέτει τις εκθέσεις της στις αιτήσεις της εισαγγελικής αρχής για τη χορήγηση άδειας άσκησης ποινικής δίωξης κατά Βουλευτών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 19.38΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Τετάρτη 13 Απριλίου 2016 και ώρα 10.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.