Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Συνέχιση της συζήτησης επί της προτάσεως δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης που υπέβαλαν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και εβδομήντα πέντε Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, σύμφωνα με τα άρθρα 84 του Συντάγματος και 142 του Κανονισμού της Βουλής. Προχωρούμε χωρίς καθυστέρηση στον κατάλογο των ομιλητών. Τον λόγο έχει ο κ. Παναγιώτης Μηταράκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία εκφράζει σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που λέει «να φύγουν επιτέλους», όταν αναφέρονται την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που έριξαν την κυβέρνηση το 2015, παραβιάζοντας το πνεύμα του Συντάγματος, λίγες εβδομάδες πριν η χώρα μας βγει από το μνημόνιο. Οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που με ψέματα κέρδισαν τις εκλογές, μιλώντας για κατάργηση το μνημονίου με ένα νόμο και με ένα άρθρο, μιλώντας για μονομερή διαγραφή του χρέους, που με καταστροφικά λάθη οδήγησαν στο τρίτο αχρείαστο μνημόνιο, κοστίζοντας δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στον ελληνικό λαό. Ακούσαμε χθες την εκπρόσωπο του ESM να σχολιάζει σε ένα συνέδριο ότι το 2014 η Ελλάδα ήταν έτοιμη. Είχε ανάκαμψη της οικονομίας, είχε έξοδο στις αγορές. Όλα αναστράφηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2015. Και καταλήγει: «Η Ελλάδα έχασε τρία χρόνια ανάπτυξης και τον ενάρετο κύκλο της ευρωζώνης». Και ξεκίνησε ήδη το τέταρτο μνημόνιο, με σημαντικές μειώσεις συντάξεων, με μείωση του αφορολόγητου, με κατάργηση του ΦΠΑ στα νησιά, για το οποίο νησιωτικό ΦΠΑ έχουμε καταθέσει επανειλημμένες τροπολογίες, ζητώντας την παράταση του καθεστώτος, τις οποίες επιδεικτικά αγνοήσατε. Λέτε για δήθεν καθαρή έξοδο από το μνημόνιο. Και λέω «δήθεν», γιατί; Τι περιλαμβάνει ένα μνημόνιο; Περιλαμβάνει στόχους, περιλαμβάνει μέτρα, περιλαμβάνει μηχανισμό επιτήρησης και παροχή χρηματοδότησης. Πείτε μας, λοιπόν, τι καταργείται τον Αύγουστο; Καταργούνται οι στόχοι; Όχι. Παραμένουν για ιδιαίτερα υψηλά και πολυετή πλεονάσματα. Καταργούνται τα μέτρα; Όχι, κόβετε συντάξεις, αυξάνετε τη φορολογία για χαμηλομισθωτούς και χαμηλοσυνταξιούχους, αυξάνετε τον ΕΝΦΙΑ στις μη προνομιούχες περιοχές. Καταργείται ο μηχανισμός επιτήρησης; Όχι. Η χώρα μας θα παραμείνει υπό συστηματική εξωτερική παρακολούθηση. Το μόνο που καταργείται είναι η χαμηλότοκη χρηματοδότηση της χώρας, που μας επέτρεψε να πληρώνουμε σήμερα τους μισούς τόκους, σε σχέση με πριν την έναρξη του προγράμματος. Στα δικά σας μνημόνια προσθέσατε επιπλέον την υποθήκη της δημόσιας περιουσίας και τον περιορισμό του νομοθετικού δικαιώματος της Βουλής για δημοσιονομικά θέματα, μέσω του μηχανισμού του κόφτη. Και σήμερα βλέπουμε και ανυπαρξία νέων επενδύσεων και διαρκή μείωση των εισοδημάτων, γεγονότα που οδηγούν σε διαρκή υποβάθμιση των δικών σας προσδοκιών για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, φέτος και τα επόμενα χρόνια. Δεν είναι μόνο η οικονομία, για την οποία είστε επιζήμιοι για τον τόπο. Είναι η ασφάλεια των πολιτών, είναι η κατάπτωση των θεσμών, είναι το μεταναστευτικό, στο οποίο συνεχίζονται οι μεγάλες σας αδυναμίες, εγκλωβίζοντας χιλιάδες μετανάστες στα νησιά του Αιγαίου και αδυνατώντας να επαναπατρίσετε όσους δεν δικαιούνται διεθνούς προστασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τώρα η συμφωνία για το Σκοπιανό ξεχειλίζει το ποτήρι, χτυπά την ψυχή των Ελλήνων. Είναι μια συμφωνία, που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, που δεν ακολουθεί την εθνική γραμμή, αναγνωρίζοντας εθνότητα και γλώσσα, δηλαδή τη βάση του αλυτρωτισμού των γειτόνων. Εσείς, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αποδέχεται τη βάση του αλυτρωτισμού των γειτόνων. Ιδιαίτερη σημασία έχει και το άρθρο 8, το οποίο δίνει δικαιώματα στα Σκόπια να παρέμβουν στα δικά μας εθνικά σύμβολα και ονομασίες, δίνει σε μια επιτροπή το δικαίωμα να αμφισβητεί τη δική μας ιστορία, να ζητήσει την αλλαγή των δικών μας σχολικών βιβλίων. Αναρωτιέμαι, τα παιδιά μας δεν θα μπορούν να διαβάζουν «Τα μυστικά του Βάλτου» της Πηνελόπης Δέλτα; Η συμφωνία, επίσης, θα έχει αρνητικές επιπτώσεις και στην οικονομία, στα εμπορικά μας σήματα, στα σήματα που έχουν κατακτήσει τις διεθνείς αγορές. Ποια είναι η δική σας απάντηση, η απάντηση της Κυβέρνησης; Ακούμε ιστορικές αναφορές για τη διαχείριση του Σκοπιανού τα τελευταία εβδομήντα χρόνια. Ψάχνετε εμφανώς άλλοθι για τη δική σας συμφωνία. Όμως, ξεχνάτε επιμελώς ότι ούτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ούτε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ούτε ο Αντώνης Σαμαράς ούτε ο Κώστας Καραμανλής ούτε η Ντόρα Μπακογιάννη υπέγραψαν μια συμφωνία σαν αυτή που διαπραγματευτήκατε ούτε, φυσικά, τη δέχεται σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ακούμε, επίσης, πολιτικές αναφορές για τη Νέα Δημοκρατία. Μη σας ανησυχεί. Η παράταξή μας είναι ενωμένη και ισχυρή υπό τον Αρχηγό μας και μελλοντικό Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και θα έχει πάντα ως πυξίδα το εθνικό συμφέρον. Άκουσα κάποιες αναφορές σε κίνδυνο διχασμού. Παραγνωρίζετε ότι αυτή η παράταξη αγωνίστηκε για την ενότητα του λαού απέναντι σε πλατείες, ακραίες εκφράσεις και συμπεριφορές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διαδικασία της πρότασης δυσπιστίας αφορά άμεσα και ουσιαστικά την υπογραφή της συμφωνίας Ελλάδος - FYROM την Κυριακή, συμφωνία που παράγει άμεσα νομικά αποτελέσματα. Είναι φανερή η στρατηγική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να γίνει de facto διεθνώς αποδεκτή και εφαρμοστέα η συμφωνία, χωρίς να προτίθεστε να τη φέρετε στην παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο για κύρωση, δηλαδή πριν από τις εκλογές, επιτρέποντας - νομίζετε - σε κάποιους Βουλευτές της συμπολίτευσης να κοροϊδεύουν τους πολίτες, λέγοντας ότι, αφενός απορρίπτουν τη συμφωνία και θα το αποδείξουν κάποια στιγμή στο μέλλον, αλλά αφετέρου, στηρίζουν την Κυβέρνηση να την υπογράψει την Κυριακή. Το καταλαβαίνετε ότι τέτοια επιχειρήματα δεν πείθουν κανέναν. Το Σάββατο, κάθε Βουλευτής με οδηγό τη συνείδησή του, όπως επιτάσσει το άρθρο 60 του Συντάγματος, θα πρέπει να κάνει μια καθαρή επιλογή: Δέχεται ή απορρίπτει τη συμφωνία; Εξουσιοδοτεί ή δεν εξουσιοδοτεί τον Υπουργό των Εξωτερικών την Κυριακή να παραδώσει το όνομα της Μακεδονίας; Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μηταράκη και για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο κ. Κεδίκογλου από την Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, με την πρόταση μομφής απευθυνόμαστε κατά κύριο λόγο στη συνείδηση των Βουλευτών του κυβερνητικού συνασπισμού. Σας καλούμε να αναλογιστείτε τις συνέπειες, τις ιστορικές συνέπειες της υπογραφής του κ. Τσίπρα στη συμφωνία με τα Σκόπια, μια συμφωνία που αποτελεί μνημείο αποτυχημένης διαπραγμάτευσης, γιατί η Ελλάδα τα δίνει όλα και δεν παίρνει τίποτα. Φοβάμαι, βέβαια, ότι δεν θα μπορούσε να είναι άλλο το αποτέλεσμα όταν διαπραγματεύονται αυτοί, που πριν από λίγα χρόνια έλεγαν ότι τα Σκόπια έχουν δικαίωμα να αποκαλούνται όπως θέλουν και ότι το όνομα δεν έχει σημασία. Πώς να μην είναι αποτυχημένη μια διαπραγμάτευση, που ξεκίνησε αιφνιδιαστικά, εξελίχθηκε μυστικά με σαφείς μικροκομματικές σκοπιμότητες εσωτερικής κατανάλωσης και παρουσιάζεται μέσα σε ένα σύννεφο από ψέματα; Γιατί είναι ψέματα τα περί «Severna Makedonija» που είπε ο Πρωθυπουργός. Πουθενά δεν υπάρχει στη συμφωνία κάτι τέτοιο. Αντίθετα είναι πολύ πιθανό, οι βόρειοι γείτονες να αποκαλούν την ελληνική Μακεδονία «Usno Makedonija», νότια Μακεδονία δηλαδή, με προφανείς προεκτάσεις. Είναι ψέμα, επίσης, ότι η όλη διαδικασία τελεί υπό την αίρεση επικύρωσης από την ελληνική Βουλή. Εάν υπογράψει ο κ. Τσίπρας, τότε δρομολογείται άμεσα η ένταξη των Σκοπίων σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ. Εάν η ενταξιακή διαδικασία των Σκοπίων ξεκινήσει, θα είναι πρακτικά σχεδόν αδύνατο αυτό να ανακοπεί από μια επόμενη ελληνική κυβέρνηση ή με μια απόφαση της ελληνικής Βουλής. Το δε διπλωματικό κόστος θα είναι τεράστιο για τη χώρα. Η τελευταία ευκαιρία να αποτρέψουμε μια εθνική ήττα απρόβλεπτων διαστάσεων είναι η αυριανή ψηφοφορία. Εκεί θα κριθούμε όλοι και να είστε σίγουροι ότι αναμετριόμαστε με την ιστορία. Απευθυνόμαστε στη συνείδησή σας, κυρίες και κύριοι της συμπολίτευσης. Έχετε συνείδηση του τι συμβαίνει; Θα ρωτούσα εάν έχετε εθνική συνείδηση, αλλά φοβάμαι ότι για ορισμένους από εσάς έννοιες όπως η «εθνική συνείδηση», η «εθνική ταυτότητα», είναι μάλλον θολές. Έχετε, τουλάχιστον, ιστορική συνείδηση; Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει πλήρης εκχώρηση της δήθεν μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας; Ακούσαμε τον Πρωθυπουργό να κομπορρημονεί, γιατί αποτρέπεται η καπήλευση της αρχαίας Μακεδονίας. Μα, δεν ήταν ποτέ αυτό το πρόβλημα. Με τα περί Σκοπιανού Μέγα Αλέξανδρου γελούσε όλος ο κόσμος. Τα δε αγάλματα των Σκοπιανών, ήταν η αποθέωση του κιτς. Εκείνο που συμβαίνει, όμως, με τη συμφωνία, είναι η εκχώρηση της ιστορίας της Μακεδονίας από τον μεσαίωνα, από τα βυζαντινά χρόνια, μέχρι σήμερα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Ζάεφ έσπευσε να δηλώσει ότι ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος ήταν Σκοπιανοί και θα ήταν πολύ περήφανοι για τη συμφωνία. Η αμφισβήτηση της ελληνικότητας του Κύριλλου και του Μεθόδιου, η αμφισβήτηση δηλαδή του πρωταγωνιστικού ρόλου των Ελλήνων στον εκχριστιανισμό των Σλάβων είναι απλώς η αρχή. Όμως και μόνο αυτή έχει σοβαρές συνέπειες. Αλήθεια, τι θα λέμε για τη βυζαντινή δυναστεία των Μακεδόνων; Ήταν ελληνική τελικά ή τους χαρίζουμε και αυτούς στους Σκοπιανούς; Και το βυζαντινό θέμα της Θεσσαλονίκης; Ήταν και αυτό Σκοπιανό; Η περίοδος του μεσαίωνα, η βυζαντινή περίοδος δηλαδή, είναι πολύ σημαντική, γιατί τότε σημειώθηκε η έλευση των Σλάβων στην περιοχή και από τότε αρχίζει η διαμάχη των εθνών για τον έλεγχό της, που κορυφώθηκε τον εικοστό αιώνα. Προσέξτε τι συμβαίνει με τη συμφωνία. Θα υπάρχει μια Μακεδονία, η βόρεια που θα κατοικείται από Μακεδόνες και μια άλλη, η ελληνική που δεν θα έχει μακεδονική εθνότητα. Είναι ένας πάρα πολύ επικίνδυνος τραγέλαφος, ως συνέπεια της αναγνώρισης δήθεν μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας. Και επειδή στη συμφωνία προβλέπεται να ξαναγραφτούν και τα βιβλία της ιστορίας, προσέξτε μην βρεθούμε και κατηγορούμενοι για εθνοκάθαρση στην ελληνική Μακεδονία, μην δούμε να κατηγορούν τον Παύλο Μελά ως εγκληματία πολέμου. Ακούγεται εξωφρενικό, αλλά με τόσο ενδοτισμό από ελληνικής πλευράς, μπορεί να το δούμε και αυτό. Έστω και την ύστατη στιγμή, σάς καλούμε να αποτρέψετε την τραγική αναγνώριση δήθεν μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας. Πρέπει να επιμείνουμε στην αλήθεια. Η εθνότητα είναι σλαβομακεδονική, Σλάβοι που κατοικούν σε τμήμα της γεωγραφικής περιοχής. Και μην ακούτε τα παραμύθια ότι οι Αλβανοί των Σκοπίων δεν το θέλουν. Οι Αλβανοί των Σκοπίων δεν δηλώνουν Μακεδόνες, δηλώνουν Αλβανοί και αδιαφορούν για το πώς θα αποκαλούνται οι Σλάβοι των Σκοπίων. Η γλώσσα είναι σλαβομακεδονική. Για την ακρίβεια, είναι μια βουλγαρική διάλεκτος. Μοιάζει τόσο πολύ με τη βουλγαρική γλώσσα, όσο μοιάζουν τα ελληνικά που μιλούν στην Κύπρο με τα ελληνικά των Ελλαδιτών. Είναι, ουσιαστικά, η ίδια γλώσσα. Γι' αυτό και η Βουλγαρία, με την ανακοίνωση της συμφωνίας, έσπευσε να αντιδράσει. Έχω εντρυφήσει στις σλαβικές γλώσσες - μιλάω καλά ρωσικά - και οι ομοιότητες με τις άλλες σλαβικές γλώσσες, ιδιαίτερα με τα βουλγαρικά, είναι πάρα πολλές. Έχω διαπιστώσει από πρώτο χέρι, την ομοιότητα μεταξύ βουλγαρικής γλώσσας και σκοπιανής γλώσσας. Κανονικά, θα έπρεπε να το ξέρει και ο κ. Κοτζιάς. Εξ όσων γνωρίζω, μιλάει ρωσικά. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς βγαίνει και λέει τα περί μακεδονικής γλώσσας, αλλά και εθνότητας. Μιλώντας για τον κ. Κοτζιά, επειδή άκουσα ότι θέλει να λύσει και το πρόβλημα με την Αλβανία πριν φύγει για διακοπές, θέλω να τον παρακαλέσω να μην το κάνει. Δεν αντέχουμε άλλες τέτοιες επιτυχίες. Ας πάει κατευθείαν διακοπές. Κλείνοντας, επιστρέφω στο αρχικό ερώτημα, που θα πρέπει να απαντήσετε, κυρίες και κύριοι της συμπολίτευσης. Τι συνείδηση έχετε; Γιατί ο Πρωθυπουργός, με τους χειρισμούς του έδειξε ότι έχει μικροκομματική συνείδηση με σαφείς σκοπιμότητες. Το έκανε για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τα τεράστια προβλήματα της οικονομίας. Το έκανε με την ελπίδα να διχάσει την Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά δεν κατάφερε τίποτα. Επειδή είδα αυτή τη σκηνή που υποδέχεται τον κ. Ρέγκλιν στο Μαξίμου και είδα να συνδυάζει το Σκοπιανό με την εξέλιξη της οικονομίας, δεν θέλω να σκέφτομαι ότι υπήρξε κοστολόγηση του ονόματος. Κυρίες και κύριοι της συμπολίτευσης, καλείστε να απαντήσετε στο εξής: Έχει σημασία η ιστορία μας; Έχει σημασία για εσάς η ονομασία «Έλληνας» ή τα ισοπεδώνουμε όλα για την καρέκλα; Περιμένουμε την απάντησή σας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κεδίκογλου. Τον λόγο έχει ο κ. Νικολόπουλος Νικόλαος, Ανεξάρτητος Βουλευτής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκτός από τον Κώστα Γκιουλέκα, που μπήκε τώρα στη Βουλή, τους περισσότερους εκ των άλλων συναδέλφων που ξιφουλκούν από χθες το απόγευμα, δεν τους είδα σε κανένα συλλαλητήριο. Βέβαια, θυμάμαι το πρώτο συλλαλητήριο, για το οποίο ανακοίνωσε την ικανοποίησή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης από ένα ορεινό χιονοδρομικό κέντρο της Κορινθίας, αλλά μετά το συλλαλητήριο. Θέλω να σας πω ευθύς εξαρχής ότι, σε ό,τι αφορά το εθνικό θέμα, οι απόψεις του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος είναι ξεκάθαρες και στέρεες. Ποτέ και για κανέναν λόγο δεν θα δεχτούμε τη σύνθετη ονομασία. Ποτέ και για κανέναν λόγο δεν θα δεχτούμε τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία» ή παραγώγου του από τα Σκόπια. Ξεκάθαρα, λοιπόν, τονίζω ότι διαφωνώ οριζόντια και κάθετα με τη συμφωνία που κοινοποίησε η Κυβέρνηση και ασφαλώς, δεν δέχομαι να ονομαστούν τα Σκόπια ως βόρεια ή νότια ή πέρα ή δώθε Μακεδονία. Κατά συνέπεια, απορρίπτω πλήρως τη συμφωνία. Έχω έντονες ανησυχίες για την ενδεχόμενη απαρχή ενός νέου αλυτρωτισμού, που θα ξεπηδήσει στο μέλλον κατά της χώρας μας και ότι αυτή φορά φοβάμαι πως θα εδράζεται στην αποδοχή από την πλευρά της Ελλάδας της μακεδονικής εθνότητας και της μακεδονικής γλώσσας. Γι' αυτό, είναι πολύ πιο έντονος, επιθετικός και παρεμβατικός αυτή τη φορά ο ρόλος στη διεθνή κοινότητα των Σκοπίων, ιδιαίτερα μάλιστα, από τη στιγμή που τα Σκόπια, με ελληνική σφραγίδα, θα έχουν γίνει μέλος του ΝΑΤΟ. Η Μακεδονία - έχει ακουστεί πολλές φορές - πολιτισμικά, ιστορικά, εθνικά είναι μια και μόνη, και ελληνική. Και κάθε άλλος λαός ή φυλή που βρέθηκε σε αυτή ή βρίσκεται σε γεωγραφικά τμήματα του αρχαίου βασιλείου της Μακεδονίας δεν έχει καμμία σχέση με τη Μακεδονία και τους Μακεδόνες. Ψήφο, λοιπόν, σε αυτή τη συμφωνία δεν δίνω. Και μόνο το γεγονός ότι πανηγυρίζουν για τη Συμφωνία Ουάσιγκτον, Βρυξέλλες και Βερολίνο, δηλαδή οι αρχιτέκτονες του μνημονιακού τύμβου της Ελλάδας, με κάνει να ανησυχώ και να φοβάμαι τα χειρότερα. Φοβάμαι, δηλαδή, ότι, αφού μας έβαλαν την επιγραφή «ενθάδε κείται η ελληνική οικονομία», τώρα θα μας βάλουν και την επιγραφή «ενθάδε κείται η Μακεδονία». Η Μακεδονία, όμως, δεν είναι απλά ένας τόπος, μια γεωγραφική περιοχή, είναι η ίδια η Ελλάδα. Και ας μην κατάγομαι εγώ από τη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας, αισθάνομαι τόσο Μακεδόνας, όσο και κάτοικος της Θεσσαλονίκης, της Βέροιας, της Έδεσσας, της Καστοριάς και της Δράμας, όπως αισθάνομαι και Κρητικός, Επτανήσιος, Δωδεκανήσιος. Διότι όλα αυτά, μαζί είναι η Ελλάδα και όλα αυτά μαζί είμαστε όλοι εμείς οι Έλληνες και οι Ελληνίδες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διαπιστώνω, όμως, ότι η πολιτική και η κοινοβουλευτική διαχείριση, που γίνεται επί του θέματος, κυρίως από τον κ. Μητσοτάκη, είναι τουλάχιστον αφελής, για να μην πω ότι μπορεί να είναι ως και ύποπτη, διευκολύνοντας τελικά την Κυβέρνηση να προχωρήσει στην υπογραφή της συμφωνίας. Πριν από λίγες ώρες - το ακούσατε - η Κυβέρνηση πήρε εκατόν πενήντα τέσσερα «ναι» στα προαπαιτούμενα. Αλήθεια, θέλει να ακουστεί πάλι αυτό το «εκατόν πενήντα τέσσερα» ο κ. Μητσοτάκης, ίσως και κάτι περισσότερο; Δημοσίως έχω πει πολλές φορές ότι πραγματικά δεν με έχει πείσει αν εννοεί τα όσα λέει σήμερα, γιατί είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα που έλεγε τον προηγούμενο καιρό και αν πραγματικά με αυτή την κοινοβουλευτική παρέμβαση σήμερα θέλει να τινάξει στον αέρα τη συμφωνία, αν πραγματικά θέλει να αλλάξει τη ροή των εξελίξεων. Αν πραγματικά το θέλει, ας μην το ζητάει από τον Προκόπη Παυλόπουλο ή τον Πάνο Καμμένο! Έχει στα χέρια του το ύστατο θεσμικό όπλο. Του το είπαν στις πλατείες, ο στρατηγός Φραγκούλης εκεί, στο μεγάλο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, του το λέμε και εμείς εδώ από το Βήμα της Βουλής να ζητήσει τις παραιτήσεις των Βουλευτών του κόμματός του. Δεν χρειάζονται οι λόγοι οι δεκάρικοι και η φωνή από εδώ. Είναι τόσο απλό. Φαντάζεστε σήμερα ο κ. Μητσοτάκης και η Κοινοβουλευτική του Ομάδα να παραιτούνταν; Θα υπεγράφετο τίποτα στις Πρέσπες; Όχι, φυσικά! Όμως, τότε γιατί δεν το κάνει; Και αν το έκανε εκείνος, ενδεχομένως θα το έκαναν και άλλοι πολιτικοί Αρχηγοί, που λένε και εκείνοι ότι δεν θέλουν να υπογραφεί αυτή η συμφωνία. Είναι τόσο απλά, ξέρετε, τα πράγματα. Προσωπικά, θέλω να σας πω ότι αν κάτι τέτοιο επισυμβεί, ασφαλώς και είμαι έτοιμος την ίδια στιγμή να δώσω και εγώ την παραίτησή μου. Πεποίθησή μου, όμως, είναι το φιτίλι σε μια τέτοια θεσμική και κοινοβουλευτική βόμβα μπορεί να ανάψει κυρίως ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αν πραγματικά εννοεί όσα υποστηρίζει. Φοβάμαι, όμως, ότι δεν τα πιστεύει και γι' αυτό και δεν τα εννοεί. Προσπαθεί μόνο να ξεγλιστρήσει από τη δύσκολη θέση, που τον έχουν φέρει κάποιοι Βουλευτές μέσα από την παράταξή του, αλλά κυρίως οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που γεμίζουν, που ξεχειλίζουν τις πλατείες. Τα λέω αυτά, γιατί δεν τον είδα σε κανένα συλλαλητήριο. Υπάρχει και κάτι ακόμα πιο αποκαλυπτικό: Ο κ. Μητσοτάκης το προηγούμενο Σάββατο έστειλε επίσημη πολυμελή αντιπροσωπεία υπό τον Γενικό Γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Λευτέρη Αυγενάκη, στο Gay Pride, ενώ ποτέ - μα, ποτέ! - δεν έστειλε σε κανένα συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, έστω και μια υποβαθμισμένη αντιπροσωπεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αμέσως μετά από τη συζήτηση και την ψηφοφορία για τα προαπαιτούμενα, σε αρκετά άρθρα από τα οποία ο κ. Μητσοτάκης και οι Βουλευτές του είπαν «ναι», δείχνοντας πως η διαφωνία τους και η αντιπολίτευσή τους δεν είναι δομική, αλλά ούτε και επί της ουσίας, φοβάμαι ότι και σήμερα το ίδιο κάνουν. Ακολουθούν μια διαδικασία, που μάλλον ενισχύει την Κυβέρνηση. Και αλήθεια, πιστεύω ότι αυτό επιδιώκει ο κ. Μητσοτάκης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, θέλω να σας πω ότι είναι πολλές και εύλογες αυτές οι υποψίες. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι μόνο δικές μου, αλλά λέγονται και ακούγονται εκεί έξω, στην πλατεία, από τον κόσμο, που γεμίζει κιόλας την Πλατεία Συντάγματος. Ειλικρινά, λοιπόν, πώς μπορώ με την ψήφο μου να στηρίξω μια Κυβέρνηση που σε λίγες ώρες θα υπογράψει μια συμφωνία που θεωρώ εθνικά και πατριωτικά εγκληματική; Δεν γίνεται. Όμως, από την άλλη πλευρά, πώς μπορώ να στηρίξω μια πρόταση μομφής, όταν έχω την άποψη ότι χρησιμοποιείται μόνο ως προκάλυμμα καπνού; Προφανώς, δεν μπορώ να κάνω ούτε το ένα ούτε το άλλο. Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να συνεχίσω να είμαι εκεί έξω, μαζί με τον λαό, στους δρόμους και στις πλατείες, εκεί που θα ανεμίζουν οι σημαίες της Ελλάδας και τα εμβλήματα της Μακεδονίας, γιατί τελικά οι λαοί υπογράφουν τις συμφωνίες, αλλά οι λαοί τις ακυρώνουν κιόλας και όχι οι πολιτικές σκοπιμότητες και οι διεθνείς πιέσεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Άννα - Μισέλ Ασημακοπούλου. Θα ακολουθήσουν άλλοι δύο ομιλητές και μετά η Υπουργός κ. Κουντουρά. Ορίστε, κυρία Ασημακοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν στιγμές που είναι πραγματικά ιστορικές και σας εξομολογούμαι ότι για μένα, είναι μια τέτοια στιγμή. Μάλιστα, θα έλεγα ότι είναι και κορυφαία της μέχρι τώρα πολιτικής μου διαδρομής, γιατί αυτή τη στιγμή, αισθάνομαι μια πολύ μεγάλη ευθύνη. Όλοι μας κάποια στιγμή, αναμετριόμαστε με τις ευθύνες μας και το χρέος μας προς τον εαυτό μας, αλλά και προς την πατρίδα μας. Εννοώ την προσωπική μας ευθύνη και το προσωπικό μας χρέος, όχι το κομματικό. Εμείς οι Βουλευτές, λοιπόν, με την ψήφο μας θα καθορίσουμε τις εξελίξεις σήμερα, αλλά και αύριο. Αυτό ισχύει και για τους κορυφαίους πολιτειακούς πυλώνες, εντός των συνταγματικά προβλεπόμενων θεσμικών τους ρόλων. Όμως, ισχύει και για όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, όπου και αν βρίσκονται. Σήμερα, όλοι μας κοιτάμε στον καθρέφτη και αναμετριόμαστε με την ευθύνη μας και τη συνείδησή μας, με την ιστορία μας, αλλά κυρίως με την ιστορία της Ελλάδας, Ελληνίδες και Έλληνες, συνάδελφοι σ' αυτήν την Αίθουσα, μια - μία και ένας - ένας, όχι μόνο θεσμικά, αλλά και προσωπικά. Ας αποδείξουμε, λοιπόν, ότι είμαστε αντάξιοι της ευθύνης αυτού του χρέους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα μια πρόταση δυσπιστίας προς την Κυβέρνηση και εμείς, που θα την υπερψηφίσουμε, δεν είμαστε καθόλου δύσπιστοι για το αν αυτή η Κυβέρνηση αξίζει στη χώρα, σ' αυτό το έθνος. Αντιθέτως, είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι δεν αξίζει στην Ελλάδα και τους Έλληνες και αυτό, γιατί βάζετε τον πήχη χαμηλά για τη χώρα, όπως εξάλλου όλα αυτά τα χρόνια κάνατε για τον εαυτό σας, για την παράταξή σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, είχατε για δεκαετίες τον πήχη στο 3%. Και οι ιδεοληψίες σας ήταν του 3%, οι θέσεις σας ήταν στο 3%, τα επιχειρήματα ήταν του 3%, η πολιτική σας στάση και η συμπεριφορά σας ήταν του 3% και οι αποδοχή αυτών από τους πολίτες ήταν στο 3%. Ήταν τα ψέματά σας και η αγανάκτηση του λαού, που ανέβασαν τα ποσοστά σας και σας έφεραν στην εξουσία, ποτέ η δικαίωση και η επιβράβευση της ιδεολογίας σας. Αυτό δεν το καταλάβατε ποτέ. Αυτή παρέμεινε στο 3%. Και τότε, βέβαια, συνεταιριστήκατε με τον κ. Καμμένο του 3% και έτσι βάλατε τον πήχη χαμηλά και για την Ελλάδα. Προσπαθήσατε να φτιάξετε την Ελλάδα του 3%. Δεν ήταν «πρώτη φορά Αριστερά». Ήταν «πρώτη φορά η ιδεολογία του 3%» στην εξουσία. Φέρατε δύο μνημόνια, capital controls, υποθηκεύσατε την περιουσία της Ελλάδας για εκατό χρόνια, εξοντώσατε με φόρους τη μεσαία τάξη, εξολοθρεύσατε την υγιή επιχειρηματικότητα, καταστρέψατε τη δημόσια υγεία. Επιχειρήσατε την άλωση του κράτους. Εφαρμόσατε παλαιοκομματικές μεθόδους τύπου «Μαυρογιαλούρου» και κλείσατε το μάτι στους «Ρουβίκωνες» που αλωνίζουν, απειλούν και καταστρέφουν. Καμμία έκπληξη, όμως, γιατί αυτά πιστεύατε, όταν ήσασταν στο 3% και αυτά κάνετε και τώρα. Αυταπάτες είχατε τότε, αυταπάτες έχετε και τώρα και τον λογαριασμό τον πληρώνει ο ελληνικός λαός. Ήταν μία αποτυχημένη ιδεολογία του 3% που εφαρμόστηκε και τελικά απέτυχε παταγωδώς και συνολικά. Το ίδιο κάνετε και με τα εθνικά μας θέματα. Οι ιδεοληψίες σας του 3% έγιναν κυβερνητική πολιτική και εθνική στρατηγική. Αυτό δεν κάνετε τώρα με το Σκοπιανό, αυτά που πιστεύατε για δεκαετίες; Είστε περήφανοι με το «Βόρεια Μακεδονία», γιατί εξάλλου το όνομα σε «Severna Makedonija» δεν υπάρχει στη συμφωνία ούτε στα αγγλικά ούτε στα ελληνικά. Πώς να μην είστε, όμως, ευχαριστημένοι εσείς και περήφανοι, όταν το 2008, που ο Καραμανλής έδινε μάχη στο Βουκουρέστι, διακόσια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με κοινή γραπτή τους δήλωση, ήθελαν αναγνώριση των Σκοπίων ως Μακεδονία; Αυτή ήταν η άποψη του 3%. Και λέτε ψέματα σήμερα ότι η Κυβέρνηση πέτυχε το λεγόμενο «erga omnes», δηλαδή να υπάρχει ένα όνομα για χρήση έναντι όλων. Δεν υπάρχει «erga omnes» στη συμφωνία που εσείς θέλετε να υπογραφεί στις Πρέσπες. Δεν υπάρχει. Εκτός αν δεν την έχετε διαβάσει. Λέτε ψέματα και για την εθνότητα και για τη γλώσσα. Η αλήθεια είναι ότι για πρώτη - πρώτη φορά, συμφωνείται ρητά η αναγνώριση από την Ελλάδα δήθεν μακεδονικής εθνότητας και δήθεν μακεδονικής γλώσσας. Ακόμα κι ένα παιδάκι του δημοτικού καταλαβαίνει ότι, αν κάτι έχει συμφωνηθεί, δεν θα χρειαζόταν επανάληψη. Έχετε, όμως, πετύχει την προσθήκη ενός «ν» στις πινακίδες των αυτοκινήτων. Λέτε ψέματα για όλα όσα έχουν προηγηθεί. Και έχετε και το θράσος να λέτε ότι υπηρετείτε την εθνική γραμμή. Ψέματα, ψέματα, ψέματα! Και να σεμνύνεστε όταν μιλάτε για τη στάση που κράτησαν ο Εθνάρχης Καραμανλής, ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς, όπως και όταν μιλάτε για τη σημερινή στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη, μέσα και έξω από την Ελλάδα. Αυτή η διαχρονική στάση ευθύνης είναι που οδήγησε στη σημερινή πρόταση μομφής. Είναι η διαχρονική, σχεδόν καρμική στάση της Νέας Δημοκρατίας, της παράταξης που στα δύσκολα, στα μεγάλα, στα εθνικά θέματα βάζει πάνω απ' όλα την πατρίδα, όχι την Ελλάδα του 3%. Και τώρα, επειδή τα παραμύθια, αυτά που χρησιμοποιήσατε για να ρίχνετε στάχτη στα μάτια του κόσμου, σας γύρισαν όλα μπούμερανγκ, επενδύετε και πάλι στη ρητορική του εθνικού διχασμού. Δεν έπιασε η «NOVARTIS» και οι οffshore, ας πούμε για ακροδεξιά μετατόπιση στην Νέα Δημοκρατία. «Πιασάρικο» είναι και αυτό! Οι Έλληνες, όμως, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι η Νέα Δημοκρατία είναι η παράταξη που ενώνει τους Έλληνες και τις Ελληνίδες τις κρίσιμες ιστορικές στιγμές - και αυτή είναι η σημερινή στιγμή - ενώ εσείς οι ιδεολόγοι του 3% διχάζετε. Όπως και στο δημοψήφισμα, τα ίδια και τώρα. Όταν αντιτίθεται στη χρήση του όρου «Μακεδονία» ο κ. Καμμένος έχει τις «αρχές» του και τις «αξίες» του. Όταν, όμως, εκφράζουν την ίδια επιθυμία Ελληνίδες και Έλληνες ανά την επικράτεια, τότε είναι περιθωριακοί, φασίστες, ακραίοι και εθνίκια και ανήκουν σε έναν ετερόκλητο όχλο ή είναι έμποροι πατριωτισμού. Για να συνεννοούμαστε, έμποροι πατριωτισμού είναι όσοι εμπορεύονται τον πατριωτισμό τους για ανταλλάγματα, όπως είναι η ρύθμιση χρέους - και δεν το λέω εγώ αυτό, το λένε οι πολίτες - ή για τις καρέκλες τους. Δεν είναι αυτοί που διαδηλώνουν για τη Μακεδονία και την Ελλάδα, oρθά - κοφτά. Να μην προσβάλετε, λοιπόν, και να μην προκαλείτε. Και κάτι ακόμα, για σας τους συναδέλφους και Βουλευτές των Ανεξαρτήτων Ελλήνων: Τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με το 3% τους ξέραμε. Εσείς, όμως, που λέτε ότι διαφωνείτε με τη συμφωνία; Εσείς μάλιστα, που επιλέξατε το όνομα «Ανεξάρτητοι Έλληνες», που θα κρατούσατε το τρένο στις ράγες και ήσαστε το αναγκαίο καλό; Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποδείξετε, με ψήφο και όχι με λόγια, αν είστε Ανεξάρτητοι Έλληνες ή αν είστε εξαρτημένοι από την καρέκλα σας. Είναι ώρα ευθύνης και χρέους. Είναι χρέος προς την πατρίδα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Εγώ, στην απόπειρα εθνικού διχασμού που προτάσσετε, στη διαχρονική σας πρόκληση, που λέει «ή αυτοί ή εμείς», σας απαντώ ευθαρσώς. Εγώ είμαι με αυτούς που δεν ξεχνούν το παρελθόν, που δεν ξεχνούν και δεν θέλουν να το ξεχάσουν, αυτούς που αγαπούν τις ρίζες και τις παραδόσεις μας και που θέλουν να τις διαφυλάξουν, που πιστεύουν στο φιλότιμο, στην προκοπή, στην αλήθεια και σέβονται την άποψη της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Είμαι με αυτούς που θέλουν να ξαναμπεί ψηλά ο πήχυς για την Ελλάδα, εκεί που της αξίζει και όχι στο 3%, για να μην σκύβει ο Έλληνας το κεφάλι και να περνάει από κάτω. Είμαι με αυτούς που θέλουν να ξαναδούν τους Έλληνες με το κεφάλι ψηλά! Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Αθικίων Κορινθίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται ότι αυτό το μικρό 3%, μαζί με τη στήριξη το ελληνικού λαού, βγάζει τη χώρα μας από τα μνημόνια, αποκαλύπτει σκάνδαλα, ξεβρωμίζει τον τόπο από πολιτικές και λογικές ρουσφετιών, διαπλοκής, κακοφορμισμένες πολιτικές, που πήγαν την πατρίδα μας πίσω. Αυτό μάλλον σας ενοχλεί. Ένα μικρό 3% με ανθρώπους που είχαν όνειρα, οράματα, γερό στομάχι, δύναμη και κυρίως, τη στήριξη του ελληνικού λαού, κατάφερε να γυρίσει σελίδα σε αυτήν τη χώρα και κυρίως, κατάφερε να σας βάλει στη γωνία σας. Προσπαθώ, λοιπόν, από χθες να σκεφτώ και να αναλύσω για ποιον λόγο η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας στην Κυβέρνηση και μάλιστα, σε μία ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για τη χώρα μας, που ολοκληρώσαμε την τελευταία αξιολόγηση και κλείνουμε την πόρτα οριστικά στη βάρβαρη εποχή των μνημονίων. Καλοδεχούμενη η πρόταση. Άλλωστε, εμείς κρινόμαστε καθημερινά από τον λαό για τη δουλειά μας, τη σκληρή δουλειά. Για ποιο πράγμα, όμως, δυσπιστείτε; Θα ήθελα να μου εξηγήσετε. Για τις χιλιάδες θέσεις εργασίας, που δημιουργήθηκαν, για τη μείωση της ανεργίας, για την ανασύσταση και στελέχωση των δομών υγείας και παιδείας, για τον εξορθολογισμό στις δαπάνες και την εξοικονόμηση χρημάτων, που επιστρέφουν στον λαό, για την αύξηση των εξαγωγών και επενδύσεων, για τη δημιουργία βασικών υποδομών, που δεν είχαν γίνει τα τελευταία σαράντα χρόνια, γιατί θέλατε μίζα κάτω από το τραπέζι; Για τη δημιουργία χρηματοδοτικών εργαλείων και υγιούς περιβάλλοντος στο επιχειρείν, για το κόψιμο της μίζας, των ρουσφετιών και της διαπλοκής, για την αποκάλυψη των σκανδάλων σας, για το ξεμπρόστιασμα των στελεχών σας, που έκαναν καριέρες και περιουσίες στην πλάτη του ελληνικού λαού, χωρίς να σας ενδιαφέρει η πορεία και το μέλλον του, για τη ρύθμιση του χρέους, για την ανάκαμψη της οικονομίας και την ανάταση της κοινωνίας; Για τι από όλα αυτά; Η δεύτερη υπόθεση που μπορώ να κάνω - μικροπολιτική, βέβαια - είναι ότι σκέφτεστε πως με την πρόταση δυσπιστίας, θα πιεστούν οι ΑΝΕΛ και θα ρίξουν την Κυβέρνηση και θα επιστρέψετε στις γνωστές καρέκλες και στη γνωστή λογική που γνωρίζατε εδώ και σαράντα χρόνια, γιατί έχουν αρχίσει να αδειάζουν οι τσέπες και τα ταμεία σας. Η τρίτη υπόθεση είναι το Μακεδονικό. Καταθέτετε πρόταση δυσπιστίας, για να σταματήσει μια συμφωνία - πλαίσιο μεταξύ των δυο γειτονικών χωρών, αλλά και της διεθνούς κοινότητας, μια συμφωνία που επιβάλλει στη γείτονα χώρα να αλλάξει Σύνταγμα, να αλλάξει όνομα, να αλλάξει διαβατήρια, να αλλάξει το εθνικό της οικοδόμημα, ιστορία, σχολικά βιβλία - το σημαντικότερο - και να επαναπροσδιορισθεί. Ζητάτε να ψηφισθεί αυτή η συμφωνία σήμερα από τη Βουλή και ρωτώ: Έχετε χάσει κάθε ίχνος ευφυΐας και πολιτικής σκέψης, έστω στρατηγικής; Να ψηφίσουμε, δηλαδή, εκ των προτέρων και να δώσουμε έγκριση σε μια συμφωνία από την Ελληνική Βουλή, χωρίς η άλλη πλευρά να έχει τηρήσει τα προαπαιτούμενα, που βάζουμε. Να εγκρίνουμε, δηλαδή, μια συμφωνία και να απωλέσουμε το διαπραγματευτικό χαρτί του βέτο, εάν δεν υλοποιηθούν από την άλλη πλευρά όσα εμείς ζητούμε. Έτσι διαπραγματευόσασταν τόσα χρόνια για τα συμφέροντα της χώρας, αλήθεια, με τόση επιπολαιότητα; Η απάντηση είναι προφανής και την έχουμε πληρώσει ακριβά, ως έθνος και ως χώρα. Είστε τόσο ανεύθυνοι, που για ένα μείζον εθνικό ζήτημα, το οποίο εσείς προκαλέσατε, διασπείρατε έναν τόνο ψέματα και παραπλανάτε τον ελληνικό λαό. Όμως, σας βολεύει το ψέμα, γιατί έτσι μάθατε να πολιτεύεστε. Φοβάστε την αλήθεια, φοβάστε έναν λαό ενημερωμένο, φοβάστε έναν λαό, που έχει όλα τα δεδομένα ανοικτά και μπορεί να κρίνει. Σας βολεύει ένας λαός που ποτίζεται με ψέμα και εθνικιστικές ιαχές, για να κρύβετε τα δικά σας εγκλήματα. Διότι ιστορικά η παράταξή σας έχει διαπράξει εγκλήματα σε αυτή τη χώρα, εγκλήματα στη Θράκη, εγκλήματα στη Μακεδονία, εγκλήματα στην Κύπρο, εγκλήματα στην οικονομία και στην κοινωνία, εγκλήματα στην ιστορία μας. Θυμάστε τις μπάρες στην Θράκη; Γνωστή ιστορία επί κυβερνήσεών σας. Η πολιτική σας είναι η πολιτική της μπάρας, μπάρας αποκλεισμού. Μπάρες θέλετε να στήσετε και στη Μακεδονία. Μπάρες θέλετε να βάλετε στη συνεννόηση, την αλληλεγγύη, την ανάπτυξη των λαών και των κρατών. Πάμε, όμως, στο προκείμενο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Από τότε που εγώ άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο, τη γεωγραφία, τις πρώτες αφηγήσεις της ιστορίας - είμαι νεαρή στην ηλικία, βλέπετε - η γειτονική μας χώρα ονομαζόταν «Μακεδονία» και αυτό έχει τη δική σας αποκλειστικά υπογραφή: «Μακεδονία» σκέτο. Όλος ο κόσμος γνωρίζει αυτή τη χώρα ως «Μακεδονία» με τη δική σας υπογραφή. Οι νέοι και οι νέες της ηλικίας μου, που μεγάλωσαν στα Σκόπια και στα γύρω χωριά, μαθαίνουν στο σχολείο ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με τη δική σας υπογραφή. Μεγαλώσαμε, βλέποντας να μας κλέβουν την ιστορία, τον πολιτισμό, τα σύμβολά μας με τη δική σας υπογραφή. Βλέπαμε να ορθώνονται αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, να χρησιμοποιείται ο ήλιος της Βεργίνας, να στήνονται παντού τα σύμβολά μας με τη δική σας υπογραφή. Έστησαν το εθνικό τους αφήγημα και την εθνική τους ταυτότητα πάνω στη δική μας ιστορία, στον δικό μας πολιτισμό, με τη δική σας υπογραφή. Αλήθεια - θέλω να μου απαντήσετε σε αυτό - εσείς, οι πατριώτες που ενδιαφέρεστε για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας μας, πού ήσασταν όλα αυτά τα χρόνια; Πού ήσασταν, όταν γίνονταν όλα αυτά, όταν μας έκλεβαν την ιστορία με τις δικές σας υπογραφές; Πότε αντιδράσατε; Πότε διαφυλάξατε τη δική μας ιστορία και τα δικά μας συμφέροντα, τον πολιτισμό μας; Πότε διεκδικήσατε και επιβάλατε ότι αυτή είναι η δική μας ιστορία, η ελληνική; Εσείς βάζατε τις δικές υπογραφές. Ποτέ. Παραδοθήκατε άνευ όρων. Και ερχόμαστε σήμερα εμείς για να πάρουμε πίσω όσα εσείς δώσατε. Γιατί δεν μας τα κλέψανε, τα δώσατε, τα υπογράψατε. Τώρα, λοιπόν, που εμείς πάμε να υπερασπιστούμε την ελληνική ιστορία, τον πολιτισμό μας, τη γλώσσα μας, εσείς αρνείστε να το πράξουμε. Επιμένετε η χώρα αυτή να ονομάζεται σκέτο «Μακεδονία», να στήνει αγάλματα με τα δικά μας σύμβολα, να διατηρεί το ίδιο αλυτρωτικό σύνταγμα, να καπηλεύεται την ελληνική ιστορία μας. Γιατί αν δεν υπογραφεί αυτή η συμφωνία, θα συνεχίσει να τηρείται το καθεστώς που τώρα τηρείται, με τις δικές σας υπογραφές, με τη δική σας ανοχή. Και εξηγήστε μου κάτι. Ποιος ακριβώς έχει πουλήσει τι; Αυτός που έδωσε; Αυτός που υπέγραψε; Αυτός που ανέχτηκε; Ή εμείς που διεκδικούμε να πάρουμε την ιστορία μας πίσω, να διαφυλάξουμε την ελληνικότητα της Μακεδονίας; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι κρινόμαστε μπροστά στην ιστορία και όλοι έχουμε ευθύνη. Και τα δικά σας γραμμένα είναι καταστροφικά για τον ελληνικό λαό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, είστε τόσο κενοί, τόσο άδειοι, τόσο μικροί στα μάτια μου. Μπροστά στο εθνικό συμφέρον, προτάσσετε το ευκαιριακό μικροκομματικό συμφέρον σας, για να μαζέψετε ψηφαλάκια, πουλώντας υπερπατριωτισμό. Μέχρι και τη θέση του κόμματός σας αλλάξατε για την καρέκλα σας.
Τον κ. Καμμένο να ρωτήσετε.
Αναμένω με αγωνία την τοποθέτηση της κ. Μπακογιάννη και του κ. Κώστα Καραμανλή, οι οποίοι από τη θεσμική τους θέση, διαπραγματεύτηκαν το ζήτημα του Μακεδονικού. Οι τοποθετήσεις τους θα έχουν ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον.
Δεν υπέγραψε.
Περιγράφοντας την εμπειρία τους, θα μάθουμε πώς με την ανοχή τους ή την υπογραφή τους έχει ξεπουληθεί η ιστορία μας και η πατρίδα. Πατρίδα, μια λέξη που πολύ συχνά χρησιμοποιείτε, αλλά δεν γνωρίζετε το περιεχόμενό της. Για εσάς, η πατρίδα ήταν πάντα ένα λάφυρο, ήταν το μέσο για να στήσετε καριέρες και περιουσίες εις βάρος της. Πουλάτε υπερπατριωτισμό μόνο για τις ψήφους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δώστε μου ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Μιλάτε για πατρίδα όταν ιστορικά η παράταξή σας δεν έχει κάνει ούτε μια πράξη πατριωτική ούτε μία. Δεν πολεμήσατε ποτέ γι' αυτή την πατρίδα. Δεν υπερασπιστήκατε ποτέ αυτή την πατρίδα. Η ιστορία σας συνοδεύεται από πατριδοκάπηλους, συνεργάτες της χούντας, των ναζί και προδότες.
Κυρία Γκαρά, ολοκληρώστε.
Ευτυχώς, στην ιστορία έχουν γραφτεί ηρωικές πράξεις από Έλληνες, στις οποίες ευτυχές για εμάς, συμμετείχε ηρωικά και η Αριστερά. Η ιστορία δεν ξεγράφει. Και όποιος ξέρει να τη διαβάζει, ξέρει και τι σημαίνει ελληνική πατρίδα. Για εμάς, η πατρίδα δεν είναι κορώνες και ιαχές, δεν είναι μίζες και καρέκλες, δεν είναι ξεπούλημα της ιστορίας, της Μακεδονίας, δεν είναι ενίσχυση - συνεργασία με τα προξενεία στη Θράκη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και το γνωρίζετε καλά γιατί το κάνατε πράξη.
Σεβαστείτε τον χρόνο. Πού νομίζετε ότι είστε;
Για εμάς πατρίδα είναι η υπεράσπιση της γης, που μας γέννησε, είναι η θωράκιση της ιστορίας και της γλώσσας, Ξεκάθαρες σχέσεις με τους γείτονές μας και ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας. Πατριωτική πράξη σήμερα είναι να ζεις, να επενδύεις, να εργάζεσαι στη μεθόριο, να γνωρίζεις την ταυτότητά σου και να συνεργάζεσαι με τον γείτονα, χωρίς φόβο, χωρίς μίσος. Αυτή η συμφωνία θωρακίζει ακριβώς αυτό.
Ελάτε, κυρία Γκαρά, ολοκληρώστε. Παρακαλώ.
Τελειώνω σε τριάντα δευτερόλεπτα.
Όχι, όχι. Δεν υπάρχουν τριάντα δευτερόλεπτα.
Επιστρέφει όσα εσείς παραδώσατε.
Όχι. Σας παρακαλώ πολύ.
Ενισχύει την ανάπτυξη και την παραγωγή.
Κυρία Γκαρά, ήδη σας έδωσα ένα λεπτό. Σας παρακαλώ πάρα πολύ!
Θέτει σε κεντρικό παίκτη των Βαλκανίων τη Θεσσαλονίκη και συνολικά τη Βόρεια Ελλάδα. Θωρακίζει τις ακριτικές περιοχές, τις οποίες εσείς για δεκαετίες παραμελήσατε.
Θα με αναγκάσετε να σας διακόψω.
Ένα τελευταίο, κύριε Πρόεδρε. Δύο δευτερόλεπτα. Η Βουλή είναι το σπίτι της δημοκρατίας, είναι ο τόπος που θα έπρεπε να γεννά παιδεία και πολιτισμό.
Κυρία Γκαρά, θα σας κλείσω το μικρόφωνο. Κυρία Γκαρά, είναι απαράδεκτο αυτό που κάνετε.
Αναλογιστείτε τα μηνύματα, που στέλνετε στη νέα γενιά, τροφοδοτώντας τον δημόσιο λόγο με ψέματα, φανατισμό και φασιστικά συνθήματα.
Ακούτε, κυρία Γκαρά; Είναι απαράδεκτο αυτό που κάνετε. Είναι σε βάρος των συναδέλφων σας.
Ποια νομίζετε ότι είστε; Δεν μπορεί να μας βρίζει από το Βήμα!
Και αυτό το κάνετε μόνο για λίγες ψήφους. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος - Γεώργιος Καρράς από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε για ένα λεπτό;
Όχι, όχι. Δεν έχετε τον λόγο. Δεν έχετε τον λόγο. Σας παρακαλώ πολύ. Δεν έγινε προσωπική αναφορά. Δεν υπάρχει θέμα επί προσωπικού. Σας παρακαλώ πολύ.
Αναφέρθηκε προσβλητικά σε μια παράταξη.
Θέλει τον λόγο επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε και δεν του τον δίνετε;
Μη φωνάζετε. Έχω δώσει τον λόγο στον κ. Καρρά. Δεν υπάρχει θέμα επί προσωπικού.
Αναφέρθηκε προσωπικά σε όλους μας, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα πρέπει να ησυχάσουν λίγο οι κύριοι συνάδελφοι, για να ακούγομαι.
Κύριε Πρόεδρε, δικαιούμαι να απαντήσω. Κύριε Καρρά, με την άδειά σας…
Σας παρακαλώ, κύριε Μηταράκη. Υπάρχει Κανονισμός. Δεν υπήρχε προσωπική αναφορά απέναντί σας. Άρα, δεν έχετε τον λόγο.
Υπήρχε αναφορά σε όλους τους συναδέλφους.
Παρακαλώ ησυχία. Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Είναι απαράδεκτο!
Κύριε Πρόεδρε, είναι…
Ορίστε, κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, βλέπω ότι η ένταση γεννιέται στην Αίθουσα και θα συνεχιστεί ενδεχόμενα με το κρίσιμο αυτό ζήτημα, το οποίο μας απασχολεί, γιατί δεν είναι μόνο το ζήτημα της συμφωνίας με τα Σκόπια. Είναι επιπλέον η κριτική κατά ολόκληρης της Κυβέρνησης, όταν υποβάλλεται μία πρόταση δυσπιστίας. Πριν απ' όλα βέβαια, θα επιχειρήσω μία πολύ σύντομη αξιολόγηση της συμφωνίας, της οποίας επίκειται η υπογραφή, αύριο ή μεθαύριο, μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Κυβέρνησης της γειτονικής χώρας. Είμαι υποχρεωμένος να το κάνω αυτό, γιατί είναι μία διακρατική συμφωνία, είναι μία διμερής συμφωνία, μεταξύ της Ελλάδος και της Κυβέρνησης των Σκοπίων, αλλά αντανακλά συνέπειες σε έναν πολυμερή οργανισμό, όπως είναι το ΝΑΤΟ. Πρέπει να δούμε λοιπόν, τι δικλείδες ασφαλείας διατηρούνται υπέρ της Ελλάδος από αυτήν τη συμφωνία και εάν εξασφαλίζονται. Μένω στους αστερίσκους. Ποιοι είναι οι αστερίσκοι; Έχουμε επιφυλάξεις, έχουμε διαφωνία για την εθνικότητα, για τη Μακεδονική γλώσσα, όπως αναφέρεται, για όλα αυτά τα σημεία, τα οποία διατηρούν, έστω υπό μορφή ψήγματος, αλυτρωτικές διεκδικήσεις. Ας προχωρήσουμε, όμως, λίγο παρακάτω. Τι δικαιώματα έχει η Ελλάδα, σε περίπτωση που η γειτονική χώρα δεν προχωρήσει στο 100% των υποτιθέμενων δεσμεύσεων που λαμβάνει; Διαβάζω λοιπόν, στο άρθρο 1: «Η παρούσα συμφωνία είναι τελική και από τη θέση της σε ισχύ τερματίζεται η ενδιάμεση συμφωνία του Σεπτεμβρίου του 1995». Έχει, λοιπόν, μία τελική δεσμευτικότητα. Τι πρέπει να κάνει η γειτονική χώρα; Δεν θα τα πω αναλυτικά. Θα πω ότι θα καταθέσει τη συμφωνία στο Κοινοβούλιό της. Μετά την κύρωση από το Κοινοβούλιο, θα γνωστοποιήσει ότι έχει κυρώσει συμφωνία. Καμμία μεταβολή δεν θα έχει επέλθει, μέχρι τη στιγμή και της κύρωσης. Το δεύτερο μέρος, εφόσον αποφασίσει, θα διεξάγει δημοψήφισμα. Θα ξεκινήσει διαδικασία συνταγματικών τροποποιήσεων και θα το ολοκληρώσει μέχρι το τέλος του 2018. Όποιες, λοιπόν, συνταγματικές ή άλλες τροποποιήσεις κάνει στο τέλος του 2018, εμείς θα είμαστε υποχρεωμένοι να κυρώσουμε τη συμφωνία αμέσως και θα τη θέσουμε σε ισχύ. Και γιατί το λέω αυτό; Για τον απλούστατο και προφανή λόγο: Η συμφωνία αυτή, όπως είπα, αντανακλά συνέπειες σε έναν πολυμερή οργανισμό, όπως είναι το ΝΑΤΟ. Από τη στιγμή λοιπόν, που υπογραφεί από την ελληνική πλευρά είναι μέρος και μεταξύ των Συμφωνιών Ελλάδος και ΝΑΤΟ. Δεν έχουμε το δικαίωμα της υπαναχώρησης και αυτόματα, θα υποκείμεθα καθημερινά σε πιέσεις, ενδεχόμενα σε εκβιασμούς και οπωσδήποτε στο τέλος, θα υπογράψουμε, με όποιες τυχόν μεταβολές έχει επιφέρει. Δεν θα είμαστε σε θέση - φοβούμαι - να ελέγξουμε τις καταστάσεις, που θα προκύψουν και θα το χαρακτήριζα αυτό ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Από την ώρα, λοιπόν, που υπογραφεί, αύριο ή μεθαύριο η συμφωνία αυτή, είναι ταξίδι χωρίς επιστροφή. Να κάνω και ένα άλλο σχόλιο, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι; Ποιος φέρνει αυτή τη συμφωνία; Μία Κυβέρνηση, η οποία είναι χωλή τουλάχιστον, στο ζήτημα αυτό, διότι ο συγκυβερνήτης, εκείνος, ο οποίος έχει παράσχει την ψήφο εμπιστοσύνης, για να διατηρείται η Κυβέρνηση αυτά τα τρία χρόνια, αρνείται τη συμφωνία αυτή. Επομένως, είναι κυβερνητική η συμφωνία; Είναι ένα ερώτημα που τίθεται.
…(δεν ακούστηκε).
Αφήστε, κύριε Παπαδόπουλε, τα σχόλιά σας. Το ξέρω, αγαπάτε τα σχόλια. Θα είναι λοιπόν, μία συνολική κυβερνητική συμφωνία των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, συμφωνία της μιας πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ ή είναι μία μονομερής; Περιμένουμε αύριο το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, για να το δούμε. Θέλω να πω και κάτι άλλο και πολύ σύντομα. Για εμάς, δημιουργεί μία δέσμευση οριστική η συμφωνία αυτή, με τους αστερίσκους της, με όσα προηγουμένως ανέφερα. Είναι ακόμα λοιπόν, μία δέσμευση από τις πολλές, τις οποίες αναλαμβάνει συνεχώς η Κυβέρνηση. Και δεν θέλω να πω πολλά. Θέλω μόνο να αναφέρω το χθεσινό παράδειγμα, γιατί αισθάνομαι υποχρέωση να είμαι συνεπής στο χρόνο. Το χθεσινό παράδειγμα: Ψηφίστηκε από τη Βουλή το λεγόμενο πολυνομοσχέδιο. Ποια ήταν η άμεση ανακούφιση των Ελλήνων πολιτών; Καμμία. Ένα ή δύο παραδείγματα θέλω να δώσω μόνο, όχι για τα λεγόμενα αντίμετρα, τα οποία είναι αβέβαια μελλοντικά, αλλά προέρχονται οπωσδήποτε από την αφαίμαξη του εισοδήματος του ελληνικού λαού. Είναι καλύτερα, δηλαδή, κατά την κυβερνητική άποψη, να παίρνεις και να δίνεις μετά; Δεν είναι καλύτερα να αφήσεις το εισόδημα να το έχει ο συνταξιούχος, ο μικροεισοδηματίας, να το έχει στην τσέπη του και να μπορεί να το διαχειριστεί όπως θέλει; Αυτό είναι και το συμφέρον της οικονομίας και της Ελλάδος. Όχι να το παίρνεις και μετά να κάνεις προσθαφαιρέσεις αν μπορείς να του επιστρέψεις κάτι. Δεν είναι λύσεις αυτές. Χθες, λοιπόν, παρατηρήσαμε τα εξής: Ένα ζήτημα, που το έφερα κι εγώ στην Ολομέλεια της Βουλής. Θα πληρώσουν τόκο και εκείνοι που δεν περίμεναν να πληρώσουν στις τράπεζες τόκους. Και μιλάω γι' αυτούς με τον νόμο Κατσέλη, στους οποίους είχαμε δώσει ένα προνόμιο από το 2010- η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τότε - να παύει η τοκοδοσία, μέχρι να κριθεί αν είναι καλοί ή κακοί ή αν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις ή όχι. Τι έρχεται, λοιπόν, χθες και μας λέει το τέταρτο μνημόνιο; Ξέρεις, από τη στιγμή, που θα απορριφθεί η αίτηση υπαγωγής, θεωρείσαι κακοπληρωτής και θα κληθείς να πληρώσεις τόκους υπερημερίας πέντε, έξι, επτά ετών. Τουτέστιν, κύριε Μηταράκη, που παρακολουθείτε τα οικονομικά, 60% επιβάρυνση του δανείου. Προς δόξαν, λοιπόν, της οικονομίας των τραπεζών, όχι του ελληνικού λαού. Βεβαίως, δεν θέλω να αναφερθώ σε δεύτερο παράδειγμα, διότι θα πρέπει να το παραλληλίσω με τη συμφωνία, η οποία έρχεται προς συζήτηση σήμερα μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων, η οποία τουλάχιστον κατά την προσωπική μου άποψη - δεν θέλω να δεσμεύσω κανέναν πέραν αυτού - περιέχει υπέρμετρες δεσμεύσεις. Και περιέχει οπωσδήποτε και εκχώρηση ακόμα και εθνικής κυριαρχίας, όταν τίθενται υπό αμφισβήτηση σύμβολα, η ιστορία, η γλώσσα, η εθνικότητα. Και να θυμίσω: Τι; Βόρεια - Νότια Μακεδονία; Ας ανατρέξουμε ιστορικά να δούμε πού υπάρχουν αυτοί οι διαχωρισμοί, έστω κι αν εμφανίζεται ως γεωγραφικός ο διαχωρισμός. Δεν είναι. Είναι μάλιστα, ουσιαστικός αυτός ο προσδιορισμός, που αναφέρεται σε συνέχιση διεκδικήσεων. Έρχομαι, λοιπόν - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, επειδή υποσχέθηκα να είμαι συνεπής - στο εξής: Μία δέσμευση της εθνικής κυριαρχίας είναι η συμφωνία. Και μία άλλη δέσμευση είναι η χθεσινή, του υπερταμείου, με τις εγγυήσεις των 25 δισεκατομμυρίων, που παραχώρησε η Ελλάδα προς τους πιστωτές. Προς δόξαν μας, λοιπόν.
Τον λόγο έχει η Υπουργός Τουρισμού κ. Κουντουρά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, η Κυβέρνησή μας έλαβε εντολή από τον ελληνικό λαό να οδηγήσει τη χώρα εκτός μνημονίων, να εξασφαλίσει συνθήκες πραγματικής ανάπτυξης για την οικονομία και την ευημερία του λαού μας. Όλα αυτά είναι σήμερα σε εξέλιξη και γίνονται βήμα - βήμα πραγματικότητα, επανακτώντας τη χαμένη αξιοπιστία της χώρας μας. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, δυστυχώς, λειτουργεί υπονομευτικά σε αυτή την εθνική προσπάθεια, επιχειρώντας με αυτό τον τρόπο να αποκρύψει τις ευθύνες του παρελθόντος, που τη βαραίνουν, διότι τώρα η Κυβέρνηση απελευθερώνει την Ελλάδα από τις σκληρές δεσμεύσεις, που οι δικές τους πολιτικές επέβαλαν στο παρελθόν. Ειδικά μετά από τη χθεσινή θετική εξέλιξη της έγκρισης εκταμίευσης ενός δισεκατομμυρίου από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και το κλείσιμο μιας μακράς περιόδου διαπραγματεύσεων, η Ελλάδα είναι έτοιμη για μια επιτυχή έξοδο από το Πρόγραμμα τον Αύγουστο, κλείνοντας οριστικά τον κύκλο της λιτότητας και της ύφεσης. Γίνεται αντιληπτό ότι πλέον για την Αξιωματική Αντιπολίτευση αυτό που διακυβεύεται είναι η ίδια η πολιτική της επιβίωση. Με κάθε μέσο και πάσης φύσεως τεχνάσματα, προσπαθεί να αποκρύψει την αλήθεια για την επιτυχία αυτής της Κυβέρνησης, που είναι επιτυχία όλων μας, επιτυχία της Ελλάδας. Δεν είναι λίγες οι φορές, που διάφορες αντιπολιτευτικές φωνές, ανεύθυνα και άκομψα, επιχείρησαν να απαξιώσουν ακόμα και το μεγάλο τουριστικό άλμα της χώρας: Παρά τις πιο αντίξοες συνθήκες, πετύχαμε ο τουρισμός μας να αυξηθεί, κατά 25% τα τρία τελευταία χρόνια. Ο τουρισμός αποτελεί ισχυρή κινητήρια δύναμη για την ελληνική οικονομία και συνετέλεσε καθοριστικά, με τα συνεχή ρεκόρ εσόδων, στην επιστροφή της χώρας σε αναπτυξιακή πορεία. Επίσης, δημιουργεί νέες ευκαιρίες για την ευημερία κάθε τοπικής κοινωνίας και ολόκληρης της Ελλάδας. Οι ίδιες αντιπολιτευτικές φωνές είναι που προσπαθούν διαρκώς να υπονομεύσουν κάθε επιτυχία αυτής της Κυβέρνησης, απέχοντας συνειδητά από ένα πλαίσιο δημιουργικής αντιπολίτευσης και ουσιαστικού πολιτικού διαλόγου. Η Κυβέρνησή μας, με ισχυρή πολιτική βούληση, με υψηλό αίσθημα ευθύνης και με συγκεκριμένο σχέδιο πέτυχε υπεραπόδοση των δημοσιονομικών στόχων και προχωρά σταθερά στη δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας. Οδήγησε την οικονομία σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, τους υψηλότερους της τελευταίας δεκαετίας. Το 2017 έκλεισε με ανάπτυξη 1,4% και το πρώτο τρίμηνο του 2018 με ανάπτυξη 2,3%, σχεδόν διπλάσιο της Ευρωζώνης. Αύξησε την απασχόληση, με την ανεργία να μειώνεται κατά επτά μονάδες. Όλοι οι παραγωγικοί δείκτες, οι δείκτες οικονομικού κλίματος και επιχειρηματικής εμπιστοσύνης βελτιώθηκαν. Ρεκόρ δεκαετίας κατέγραψαν το 2017 οι ξένες επενδύσεις και νέο ιστορικό ρεκόρ οι εξαγωγές. Ο τουρισμός συνεισφέρει άμεσα και έμμεσα πάνω από το 20% του ΑΕΠ, με περίπου ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας, ενώ σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, που δημοσιεύθηκαν, η συνολική συμβολή τους στην οικονομία φτάνει έως και το 27,5% του ΑΕΠ, που αντιστοιχεί σε 48 δισεκατομμύρια ευρώ. Καταφέραμε να βγάλουμε τη χώρα από το περιθώριο των διεθνών εξελίξεων και την πολιτική απομόνωση. Αποκαταστήσαμε πλήρως τη φήμη της Ελλάδας, διεθνώς. Ισχυροποιήσαμε τη γεωπολιτική θέση της χώρας και τον στρατηγικό της ρόλο ως πυλώνα σταθερότητας και συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή. Και μαζί με την εμπιστοσύνη της διεθνούς κοινότητας, κερδίσαμε και την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Ο ελληνικός λαός γνωρίζει ότι πλέον αυτή η Κυβέρνηση πέτυχε την αποστολή της. Ανταποκρίθηκε με τον καλύτερο τρόπο σε όσα είχε εντολή να πράξει και δημιούργησε όλες εκείνες τις συνθήκες, που θα του επιτρέψουν μετά τον Αύγουστο να ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Το μέλλον της Ελλάδας οικοδομείται, πλέον, σε νέες και υγιείς βάσεις, που θα οδηγήσει στην ολική ανασυγκρότηση της πατρίδας μας. Σας καλώ, λοιπόν, να απορρίψετε αυτήν την πρόταση δυσπιστίας, γιατί δεν είναι παρά μία ενέργεια γεμάτη υποκρισία. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση προσπαθεί να κρυφτεί, να αποφύγει να τοποθετηθεί υπεύθυνα απέναντι στον ελληνικό λαό και επιδιώκει να αποσταθεροποιήσει τη χώρα και την αναπτυξιακή πορεία, στην οποία έχει ήδη εισέλθει και αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε να συμβεί. Στηρίζουμε την Κυβέρνηση, γιατί πρωτίστως σεβόμαστε τις υπέρμετρες θυσίες, που κατέβαλαν τα προηγούμενα χρόνια όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες. Τιμούμε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Υλοποιούμε τις δεσμεύσεις μας στο ακέραιο. Οι ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Οικολόγοι Πράσινοι έχουμε μια έντιμη συνεργασία. Μένουμε, όμως, σταθεροί στις θέσεις μας και με υπευθυνότητα αγωνιζόμαστε για το συμφέρον του ελληνικού λαού. Συνεχίζουμε και εργαζόμαστε σκληρά για να δημιουργήσουμε τις ευκαιρίες, που δικαιούνται όλες και όλοι για ανάπτυξη, πρόοδο, ευημερία και για ένα καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό και για την οικονομία του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Γεράσιμος Μπαλαούρας από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συνάδελφοι, άνδρες και γυναίκες, χθες το απόγευμα κλείσαμε ένα μεγάλο κεφάλαιο, ανοίγοντας τον δρόμο της εξόδου πια από τα μνημόνια. Όμως, φαίνεται ότι ο ταξικός πόλεμος συνεχίζεται με άλλη μορφή, όπως θα έλεγαν και οι παλαιοί κουμουνιστές. Αναρωτιέμαι, όμως, σε αυτόν τον ταξικό πόλεμο, τι θέση θα έχουν οι φιλελεύθεροι της Νέας Δημοκρατίας; Οι φιλελεύθεροι λέω, όχι οι νεοφιλελεύθεροι. Ποια θέση θα πάρουν; Γιατί βλέπω μια αμηχανία, για παράδειγμα, στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», που υποτίθεται ότι ήταν πρωτοπόρος σε αυτά τα ζητήματα. Αναρωτιέμαι, κύριε Χατζηδάκη. Ποια θέση θα πάρουν - εσείς πήρατε θέση - οι φίλοι σας, οι φιλελεύθεροι; Τι θέση θα πάρουν σε αυτά τα ζητήματα;
Για εμένα λέτε;
Βεβαίως. Έτσι προσπαθούμε να κλείσουμε ένα ζήτημα, ένα μεγάλο πρόβλημα, που δηλητηρίαζε, όχι μόνο τους λαούς μας, αλλά δηλητηρίαζε ευρύτατες μάζες της περιοχής μας και οδηγούσε ταυτόχρονα σε απώλεια της εθνικής στρατηγικής μας. Ας φανταστούμε το πλαίσιο, μέσα στα οποία βρισκόμαστε. Είμαστε σε μια βαλκανική χερσόνησο, η οποία έχει διεξάγει δύο παγκόσμιους πολέμους μέχρι τώρα. Ήταν η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Ναι, ή όχι; Και τι έχουμε από την άλλη πλευρά; Έχουμε στα ανατολικά μας σύνορα ένα κράτος άκρως επιθετικό, που ο σουλτάνος του προσπαθεί να παίξει παιχνίδια στην ευρύτερη περιοχή είτε αυτά αφορούν το νότιο μέρος του κράτους του, όπως είναι η Συρία, οι Κούρδοι και όλα αυτά, είτε αφορούν το Αιγαίο, την Κύπρο και τα δικά μας νησιά είτε αφορούν την ευρύτερη βαλκανική. Τι έχουμε χάσει τόσα χρόνια, επί τριάντα χρόνια που κουβεντιάζουμε; Έχουμε χάσει την επαφή μας με το βόρειο κομμάτι της περιοχής μας, δηλαδή τη βόρειο βαλκανική, γιατί δώσαμε έδαφος στις δυνάμεις αυτές να βάλουν πόδι. Πολλοί από εσάς το έχετε πει, μάλλον. Δεν θυμάμαι τον συνάδελφό σας από τη Νέα Δημοκρατία που έχει πει ότι ο στρατός της FYROM εκπαιδεύεται από τον τουρκικό στρατό. Αυτά δεν είναι πράγματα, τα οποία πρέπει να συλλογιστούμε τουλάχιστον και να δούμε πού έβγαιναν; Εμείς δεν ξεκινάμε, συνάδελφοι, από το μηδέν. Ξεκινάμε με δεδομένα. Όπως και στην οικονομία, είχατε χαράξει δεδομένα και μέσα σε αυτά παλέψαμε, για να καλυτερέψουμε και καλυτερέψαμε πάρα πολύ τα πράγματα, έτσι και στις διεθνείς σχέσεις και στην εξωτερική πολιτική ξεκινάμε από κάποια δεδομένα. Ποια είναι αυτά τα δεδομένα; Δεδομένο πρώτο: Σύνθετη ονομασία. Τα είπαν και άλλοι. Είναι γνωστό ότι τουλάχιστον από το 2008- δεν λέω για πιο παλιά - η Κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή με Υπουργό Εξωτερικών την κ. Ντόρα Μπακογιάννη συμφώνησε σε σύνθετη ονομασία «erga omnes». Ποιο είναι το πρόβλημα, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας; Ακολουθούμε την πολιτική της τότε Κυβέρνησης. Όμως εσείς δεν τολμήσατε. Ο μόνος που προσπάθησε να τολμήσει ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος έκανε βήματα, αλλά είχε έναν «δούρειο ίππο» στους κόλπους της κυβέρνησης. Αυτά είναι γνωστά. Αναφέρομαι στον Αντώνη Σαμαρά. Γι' αυτό σταμάτησε εκεί που έπρεπε να προχωρήσει. Γι' αυτό εγκατέλειψε το σκάφος και άφησε το θέμα έτσι. Τουλάχιστον, όμως, είχε μια τόλμη ο Κωνσταντίνος ο Μητσοτάκης. Είμαστε αντίπαλοι, σφοδροί μάλιστα αντίπαλοι, αλλά είχε την τόλμη ορισμένα πράγματα να τα προχωράει. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ότι πάνω στα βόρεια σύνορά μας ήταν ο πρώτος πολιτικός - μετά ακολούθησε και ο Ανδρέας Παπανδρέου - που διέλυσε και έσπασε τις μπάρες στη χώρα μας την Ελλάδα, διότι δεν μπορούσαν οι Πομάκοι και οι μουσουλμάνοι να προχωρήσουν χωρίς διαβατήριο, όπως και οι Έλληνες δεν μπορούσαν να πάνε στην αντίθετη πλευρά. Είναι γνωστά αυτά τα πράγματα. Δεν είναι γνωστά άραγε; Πάμε στο επόμενο. Ακόμα και το σκέτο «Μακεδονία» παίχτηκε στην περίοδο του Σαμαρά. Γιατί αυτά τα πράγματα; Πολλοί από σας έχετε πάει σε διεθνή fora. Έχω πάει εγώ πολλές φορές και στο παρελθόν και τώρα και βλέπω στην ταμπέλα δίπλα «Μακεδονία». Τι κάνατε; Βγάλατε κανένα περίστροφο; Πώς επιβλήθηκε από εκατόν σαράντα εννέα χώρες η αναγνώριση του κράτους αυτού σαν Μακεδονία; Από τον Θεό ή από ενέργειες συγκεκριμένες της πολιτικής εξουσίας, που τη διαχειριζόταν την εποχή εκείνη; Εδώ θα μου επιτρέψετε να κάνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία παρένθεση, για να δείτε την ανεπάρκεια και τις αδυναμίες της εξωτερικής, αλλά και της εσωτερικής μας πολιτικής. Περισσότερο θέλω να απευθυνθώ στους συντρόφους του ΚΚΕ. Υπάρχουν ακόμα απομεινάρια του Εμφυλίου Πολέμου, που είχαν δώσει αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας και με το ΕΑΜ αλλά και μετά, με τη σύγκρουση με τον Εμφύλιο Πόλεμο, τα οποία δεν έχουν ακόμα τη δυνατότητα να έρθουν να επισκεφθούν και να μείνουν στη χώρα, που γεννήθηκαν και αγάπησαν, την ελληνική Μακεδονία. Επομένως, θα πρέπει να κάνουμε κινήσεις, όπως είπα για την Τουρκία, κ.λπ.. Ο κ. Κουμουτσάκος χθες είπε, προέβλεψε, προφήτευσε, το είπε έτσι, δεν ξέρω, πάντως είπε μια αλήθεια.
Ευχήθηκε.
Ευχήθηκε; Ευχήθηκε! Είπε μια αλήθεια, μισή αλήθεια. Ποια ήταν; Ότι ο Μητσοτάκης έπεσε όταν προσπάθησε να λύσει το Μακεδονικό. Και είπε: προσέξτε κι εσείς - απευθυνόμενος στον Πρωθυπουργό - μην πέσετε κι εσείς. Χθες το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Αναρωτιόμουν ποιος από μας θα γίνει ο Σαμαράς να ρίξει την Κυβέρνηση που έχουμε σήμερα, με Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω ότι η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας πια από πατροκτόνοι που είναι, γίνονται και εθνοκτόνοι. Δείτε τα σημερινά και τα χθεσινά διεθνή μέσα ενημέρωσης. Η ιστορία σας στέλνει ένα μεγάλο «καληνύχτα, κύριε Κυριάκο Σαμαρά και κύριε Αντώνη Γκρουέφσκι».
Τον λόγο έχει η κ. Όλγα Κεφαλογιάννη.
Κύριοι συνάδελφοι, πιστοί και προσηλωμένοι σε αυταρχικές λογικές, διαπραγματευτήκατε με όρους μυστικής διπλωματίας την εξεύρεση λύσης για το ζήτημα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Από τα τέλη του περασμένου Νοεμβρίου και σε όλη τη διάρκεια της κρίσιμης διαπραγματευτικής διαδικασίας, δεν προχωρήσατε σε καμμία επίσημη ενημέρωση των πολιτικών κομμάτων, σε καμμία ενημέρωση του ελληνικού λαού. Πρόκειται για μια ιστορικά πρωτοφανή απαξίωση των πολιτικών δυνάμεων του τόπου, των κοινοβουλευτικών θεσμών και φυσικά, των Ελλήνων πολιτών και της ίδιας της δημοκρατίας. Επαναλαμβάνω, δεν έγινε ούτε μια επίσημη ενημέρωση. Διαρροές, συνεντεύξεις, non paper, προπαγάνδα. Αυτά ήταν τα εργαλεία σας. Αυτή είναι η αντίληψή σας για τη δημοκρατία και τους θεσμούς που την υπηρετούν. Δική μας αντίληψη είναι ότι, τόσο κρίσιμα πολιτικά ζητήματα πρέπει να βρίσκουν τις κατάλληλες λύσεις στον κατάλληλο χρόνο, με τις μέγιστες δυνατές συναινέσεις στα κόμματα, αλλά και στον λαό, λύσεις ρεαλιστικές που υπηρετούν το εθνικό συμφέρον και δυναμώνουν τη θέση της χώρας στο διεθνές περιβάλλον. Η Ελλάδα ήταν και θα πρέπει να παραμείνει παράγοντας σταθερότητας σε ολόκληρη τη νοτιοανατολική Μεσόγειο, στον πυρήνα και στην καρδιά της Ευρώπης, χωρίς να παίζει τον ρόλο του ταραχοποιού, όπως εσείς κάνατε στους έξι καταστροφικούς μήνες του 2015. Με αυτό το σκεπτικό η Νέα Δημοκρατία στέκεται πάντα στο ύψος των περιστάσεων, δείχνοντας τον δρόμο της ευθύνης και του πατριωτισμού. Ακόμη και με κόστος. Κανείς μας, ούτε ο ελληνικός λαός, δεν ξεχνά το δραματικό καλοκαίρι του 2015 και τη στάση ευθύνης που κρατήσαμε τον Αύγουστο. Έτσι και στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ αναγνωρίσαμε από την αρχή την ανάγκη μιας ολοκληρωμένης συμφωνίας, με αμοιβαίες υποχωρήσεις, που δεν θα ξεπερνούν, φυσικά, τις εθνικές κόκκινες γραμμές. Κρίναμε και εμείς ότι η συγκυρία είναι υπό προϋποθέσεις ευνοϊκή. Η ανάγκη, όμως, για μια ρεαλιστική εθνική λύση δεν σημαίνει εθνική οπισθοχώρηση, δεν σημαίνει ότι γινόμαστε υποχείρια των εθνικιστικών επιδιώξεων των γειτόνων μας. Συμφωνία «ναι», ήττα «όχι». Και εσείς φέρατε μια κακή συμφωνία, που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνει. Και για να γίνω απόλυτα κατανοητή, παραχώρηση της χρήσης του επιθέτου «μακεδονική» για την εθνότητα και την γλώσσα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, διότι όχι μόνο δεν εξαλείφει, αλλά αντίθετα, αποτελεί την πεμπτουσία του αλυτρωτισμού της γειτονικής χώρας και συνεπώς, ανοίγει τον δρόμο για μελλοντική βαλκανική αστάθεια. Πέφτουμε στην παγίδα του εθνικισμού των γειτόνων, που συγκροτείται γύρω από την εθνότητα και την γλώσσα. Κακός ο εδώ εθνικισμός, κακός όμως και ο εκεί εθνικισμός, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Διεθνιστές με επιλεκτικές αγάπες για κάποιους εθνικιστές δεν υπάρχουν. Και αυτούς τους εθνικισμούς, αυτές τις ακροβασίες τα Βαλκάνια τις έχουν πληρώσει με πολέμους, διχασμούς, με αίμα. Φτάνει, λοιπόν! Πείτε τα πράγματα με το πραγματικό τους όνομα, κύριε Πρωθυπουργέ. Διακόψτε τη συνομιλία σας με την ιστορία και μιλήστε επιτέλους με ειλικρίνεια στον ελληνικό λαό. Ακούστε τον. Σκεφτείτε τι διακυβεύεται και αναλάβετε τις ευθύνες σας. Και όλα αυτά, όταν ο εταίρος σας, χάρη στον οποίο βρίσκεστε δηλαδή στην εξουσία, δηλώνει ότι δεν αποδέχεται καμμία συμφωνία με το όνομα «Μακεδονία». Μιλάμε για τέτοιον παραλογισμό. Κυβερνάτε τη χώρα με ακραίους εθνικιστές και μιλάτε με περίσσιο θράσος για ακροδεξιά δείχνοντας τη δική μας παράταξη. Εργαλειοποιείτε ένα μείζον εθνικό ζήτημα, για να πολώσετε το πολιτικό κλίμα, το χρησιμοποιείτε για να δημιουργήσετε πρόβλημα στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Δεν τα καταφέρατε. Θέλατε να μας διχάσετε, αλλά είμαστε εδώ ακόμα πιο ενωμένοι, ακόμα πιο δυνατοί και ακόμα πιο κοντά στον ελληνικό λαό. Τον ελληνικό λαό που λοιδορείτε, αυτόν που προσπαθείτε να πολώσετε συστηματικά και με σχέδιο. Όλα αυτά φυσικά, τα κάνετε με το βλέμμα στραμμένο στις κάλπες. Η πόλωση είναι το τελευταίο σας σωσίβιο, πριν από την μεγάλη ήττα, που σας επιφυλάσσει ο ελληνικός λαός, σε εσάς και τον κυβερνητικό σας εταίρο, που κάνει τα τελευταία του δημόσια μαθήματα πολιτικού αμοραλισμού. Το συμπέρασμα είναι ένα: Και οι δυο σας παίζετε επικίνδυνα παιχνίδια, για να παρατείνετε την παραμονή σας στην εξουσία και παράλληλα συνεχίζετε την φτωχοποίηση των ελληνικών νοικοκυριών, τη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης, τη δημιουργία ενός νέου πελατειακού κράτους. Η Ελλάδα, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, δεν χρειάζεται τις ακραίες, τις διχαστικές σας φωνές, δεν αντέχει τα αμοραλιστικά σας παιχνίδια. Χρειάζεται μια νέα εθνική ενότητα, μια νέα εθνική αυτοπεποίθηση, έναν νέο πατριωτισμό, μακριά από αναχρονιστικούς εθνικισμούς και επικίνδυνους λαϊκισμούς, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον για μια Ελλάδα περήφανη, ισχυρή και ευημερούσα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Κεφαλογιάννη. Τον λόγο έχει ο κ. Παπαδόπουλος Νικόλαος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα, μάλλον εδώ και λίγο καιρό, προσπαθεί η Νέα Δημοκρατία να στοχοποιήσει τους Ανεξάρτητους Έλληνες, διότι τους κάνετε να φαίνονται ο αδύναμος κρίκος της Κυβέρνησης. Και αυτή τη μομφή, που κάνετε, δεν την κάνετε επί της ουσίας για την Κυβέρνηση, την κάνετε για τον κ. Καμμένο. Τα πράγματα πρέπει να τα λέτε πιο απλά, για να σας καταλαβαίνει ο κόσμος. Τα μπερδεύετε. Όμως, ο κόσμος σάς καταλαβαίνει πάρα πολύ καλά. Πιστεύετε ότι είναι ο αδύναμος κρίκος. Τελευταία και τα αφεντικά σας μιλάνε για χούντα και ότι θα πέσουμε. Άρα, κάνετε την ύστατη προσπάθεια, για να ρίξετε αυτήν την Κυβέρνηση. Απ' ό,τι καταλαβαίνω και απ' ότι βλέπω ούτε αυτό θα το πετύχετε. Μάλλον θα πάμε κανονικά σε άλλες διαδικασίες. Δεύτερον, με αυτήν τη συμφωνία που λέτε εγώ πιστεύω ότι σχεδόν όλα τα παίρνουμε, και τον πολιτισμό μας και ό,τι αυτό φέρνει από πίσω του. Θα μπορούσα να πω, μέχρι και τα αγάλματα του Βουκεφάλα, θα τα πάρουμε πίσω και αυτά, απ' ό,τι φαίνεται. Άρα, δεν έχετε επίδικα για να κατηγορήσετε την Κυβέρνηση και προσπαθείτε να τα ανακαλύψετε σε τέτοιον βαθμό που ακροβατείτε. Εκείνο που ξέρω, εγώ είναι ότι οι λαοί βρίσκουν τον βηματισμό τους και συνεργάζονται. Θα πω πάρα πολύ λίγα πράγματα, κατά τη γνώμη μου, διότι θα έπρεπε να πω και το εξής: Σαν παιδί πρόσφυγα βίωσα - αυτό που λένε - τον αυτοπροσδιορισμό μου. Δεν ήξερα τι ήμουν, τι ήταν ο παππούς μου όταν ήλθε. «Τούρκο» τον έλεγαν, «τουρκόσπορο» τον έλεγαν. Είναι μεγάλη υπόθεση να μπορείς να αυτοπροσδιορίζεσαι. Είναι μεγάλη υπόθεση ότι οι λαοί έχουν τον τρόπο τους να συνεννοούνται. Είναι η μουσική τους. Όταν φύγαμε εμείς από την Καππαδοκία, πήραμε μαζί και τους χορούς μας και τα ήθη και τα έθιμά μας. Αν θα πάτε τώρα στην Καππαδοκία, οι ίδιοι χοροί είναι, η ίδια μουσική παίζεται. Άρα, οι λαοί έχουν τον τρόπο να συνυπάρχουν και να τα βρίσκουν. Πάντως, εκείνο που πρέπει να πούμε - και όλοι συμφωνούμε εδώ - είναι ότι η Μακεδονία είναι μία, είναι ελληνική. Άρα, γιατί αυτός ο τσακωμός; Δηλαδή, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τον γεωγραφικό προσδιορισμό; Υπάρχει και η εξυπνάδα, που λέει ότι υπάρχει η βόρεια κι εμείς θα είμαστε η νότια. Τόσα επιχειρήματα λέτε, επειδή δεν μπορούμε να καταλάβουμε έναν γεωγραφικό προσδιορισμό, που δείχνει ότι ένα άλλο κράτος έχει γεννηθεί και ότι με αυτό το κράτος πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις γειτονίας; Θα ήθελα να αφήσω έναν χάρτη του 1977, που είναι από σχολικό βιβλίο, που ανέφερε την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία». Ακριβώς, «Μακεδονία» την έλεγαν. Άρα, και αυτό το πήραμε εμείς και του βάλαμε έναν προσδιορισμό. Θα το καταθέσω να το δείτε ότι υπάρχουν. Είναι του 1977. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Παπαδόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θα μας πείτε, καθώς όλο λέτε ότι «δεν θέλουμε εκείνο», τη θέση σας για το προκείμενο; Τι θέλετε εσείς απ' αυτήν τη συμφωνία; Να έχει τι; Να λέει τι; Θα μας πείτε; Εδώ ο καθένας λέει ό,τι θέλει και κάνει κριτική. Θα μας πείτε τη θέση σας; Θέλετε όνομα; Πώς το θέλετε; Θέλετε τι; Θα μας πείτε μια ολοκληρωμένη πρόταση δική σας, για να καταλάβουμε τι θέλετε;
Θα σας πούμε.
Την προσωπική σας ή της Νέας Δημοκρατίας; Αυτό έχει διαφορά.
Της Νέας Δημοκρατίας.
Μέχρι τώρα, δεν την άκουσα. Εδώ είμαστε να την ακούσουμε, να τη χειροκροτήσουμε κιόλας. Δεύτερον, να πάμε και σε άλλες πολιτικές, γιατί μπαίνοντας σ' αυτήν την ιστορία, βάζετε κι άλλα ζητήματα. Άκουσα και τον Αρχηγό σας και τα στελέχη σας να κατηγορείτε την Κυβέρνηση ότι θα μειώσει το αφορολόγητο. Μάλιστα, θα το μειώσει το αφορολόγητο. εσείς, όταν θα έλθετε στην εξουσία, θα το πάτε ξανά στα 9.600 ευρώ; Δεν το λέτε. Γιατί δεν το λέτε; Άρα, είστε αρνητές. Αρνείστε και δεν προτείνετε κάτι θετικό. Να μας πείτε για τον ΕΝΦΙΑ. Θα τον αλλάξετε τον ΕΝΦΙΑ; Γιατί δεν μας λέτε τι θα κάνετε γι' αυτά τα πράγματα, ναα δούμε κι εμείς πού είναι το λάθος μας να διορθωθούμε. Άρα, δεν έχετε θέσεις. Ο μόνος σας καημός είναι να πέσει η Κυβέρνηση, να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, να πέσει ο Τσίπρας - αυτός είναι ο καημός σας - για να έλθετε εσείς στα πράγματα. Θα ήθελα, όμως - μια που είναι και η Κυβέρνηση εδώ - κύριοι Υπουργοί, να πω ότι η αυτή η συμφωνία έχει ακόμα πολλή δουλειά, έχει πάρα πολλή δουλειά. Είναι και ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης εδώ. Θα υπάρξουν και συνέχειες με τα εμπορικά ονόματα, διότι και αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα, για το οποίο θα πρέπει να συνεννοηθούμε, όσον αφορά το τι θα γίνει με αυτά τα ονόματα στις εμπορικές χρήσεις. Είναι πάρα πολύ σοβαρό αυτό το θέμα, διότι ενδιαφέρει τον αγροτικό κόσμο. Υπάρχουν προϊόντα, τα οποία βρίσκονται σε αυτές τις χώρες. Θέλει και εδώ πολλή δουλειά. Άρα, είμαστε εμείς αυτοί που θα λύσουμε όλα τα ζητήματα. Εδώ θα είμαστε. Κουράγιο να υπάρχει! Εις το επανιδείν! Γεια χαρά!
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης από τη Χρυσή Αυγή.
Έχουμε σχεδόν τρία χρόνια διακυβέρνηση της Αριστεράς. Όχι πως τα προηγούμενα χρόνια δεν κυβερνούσαν οι αριστεροί. Και επί ΠΑΣΟΚ και επί Νέας Δημοκρατίας η Αριστερά κυβερνούσε. Διότι, εάν δεν περάσεις, από τη «μεγάλη του «Ριζοσπάστη» σχολή», δεν προοδεύεις στην πολιτική. Όμως, τα τελευταία τρία χρόνια έχουμε μια γνήσια αριστερή κομμουνιστική Κυβέρνηση. Μέσα σε τρία χρόνια, λοιπόν, και κάτι μήνες, εσείς οι κομμουνιστές, χρεώσατε τη χώρα με 90 δισεκατομμύρια ευρώ, ξεπουλήσατε όλη τη δημόσια περιουσία, βάλατε την Ελλάδα σε επιτήρηση για εκατό χρόνια, φορολογήσατε άγρια τη μεσαία τάξη, που είναι η δύναμη κάθε κράτους, γεμίσατε την Ελλάδα με λαθρομετανάστες και τους ελληνοποιείτε συνεχώς, αλλοιώνοντας τον κοινωνικό ιστό της χώρας, απελευθερώνετε τους εγκληματίες από τις φυλακές, αφήνετε στους δηλωμένους εχθρούς και διεκδικητές των εδαφών μας το δικαίωμα να πάρουν το όνομα της Μακεδονίας και τη γλώσσα. Και τέλος, εξαπολύετε πληρωμένους παρακρατικούς να βανδαλίζουν και να απειλούν όποιον αντιστέκεται. Αλέξη Τσίπρα, οι μέρες σου τελειώνουν! Και να ξέρεις ένα πράγμα, ότι φεύγοντας από την εξουσία, σίγουρα τα πράγματα για την πατρίδα μας θα έχουν αγριέψει πάρα πολύ. Συγγνώμη, έκανα λάθος, θα κάνω μία διόρθωση: Όχι «για την πατρίδα μας», αλλά «για την πατρίδα μου», γιατί εσύ, Αλέξη, δεν έχεις πατρίδα, εσύ είσαι άπατρις. Δεν ξέρω αν το έχεις σκεφθεί, Αλέξη Τσίπρα, αλλά πρέπει να γνωρίζεις ότι μετά το τέλος της θητείας σου, το οποίο πλησιάζει, δεν θα έχεις είκοσι κλούβες αστυνομικών να σε φυλάνε, εκτός και αν μέσα στις διαπραγματεύσεις που έκανες ήταν και το πώς θα σε φυγαδεύσουν οι μυστικές υπηρεσίες των ξένων κρατών, που θέλουν οπωσδήποτε αυτό το νεοσύστατο κράτος να μπει στο ΝΑΤΟ, για πολλούς και διάφορους λόγους. Αλέξη Τσίπρα, δεν σεβάστηκες τη θέληση του ελληνικού έθνους, που σύσσωμο σε όλη την Ελλάδα και σε όλη την υφήλιο συμμετείχε στα συλλαλητήρια. Και είναι η δεύτερη φορά, που δεν σέβεσαι τη θέληση του ελληνικού λαού, γιατί προηγήθηκε και ένα δημοψήφισμα για άλλον λόγο, βέβαια, αλλά και εκεί απέδειξες πόσο «δημοκράτης» είσαι. Και όχι μόνο δεν σεβάστηκες, αλλά κορόιδεψες και ειρωνεύτηκες και έβαλες τα «παπαγαλάκια» σου να λένε ότι ήταν εκατόν σαράντα χιλιάδες στην Αθήνα. Και τα ίδια αυτά «παπαγαλάκια» προ ολίγων ημερών βγήκαν και είπαν ότι στην Παρέλαση Περηφάνειας, όπως την ονομάζετε, έλαβαν μέρος περίπου εβδομήντα πέντε χιλιάδες, δηλαδή σχεδόν οι μισοί από όσους συμμετείχαν στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Αυτό μας είπατε. Ασελγείτε και υβρίζετε πάνω στο αίμα των Μακεδονομάχων, όπως του καπετάν Κώττα, του Τέλλου Άγρα, του Παύλου Μελά, του απείθαρχου Κρητικού Γιώργου Σκαλίδη και του Μητροπολίτη Γερμανού Καραβαγγέλη και τόσων άλλων, που αγωνίστηκαν γι' αυτό, που εσείς σήμερα χαρίζετε έτσι απλόχερα. Να ξέρετε, όμως, όλοι σας - και όταν λέω όλοι, εννοώ από τους πληρωμένους κονδυλοφόρους και τα πληρωμένα «παπαγαλάκια», μέχρι και τον ανώτερο της πολιτικής ηγεσίας - ότι μετά την ύβριν έρχεται η νέμεσις. Παναγιώτη Καμμένε, είπες: «Ούτε νεκρός δεν συνεργάζομαι με κόμμα, που στηρίζει τα μνημόνια. Θα ρίξω την Κυβέρνηση, εάν αυτή θίξει τα συμφέροντα της πατρίδας μας στη Θράκη. Εάν έρθει μνημόνιο, θα φύγω από την Κυβέρνηση, τους Ανεξάρτητους Έλληνες και την πολιτική.Θα έριχνα την Κυβέρνηση εάν υπήρχε ρήξη με την Εκκλησία. Δεν θα συναινέσω ποτέ στη χρήση του όρου ”Μακεδονία”». Πάνο Καμμένε, έπεσες σε όλα μέσα. Τα συντρόφια σου έκαναν όλα τα παραπάνω. Εσύ, όμως, δεν έκανες τίποτα από όσα είπες. Μπορείς, όμως, έστω και τώρα, την ύστατη στιγμή, αν έχεις λίγο φιλότιμο, να ρίξεις την Κυβέρνηση και να αποχωρήσεις αξιοπρεπώς από την πολιτική. Εσύ, όμως, Πάνο Καμμένε - και μακάρι να κάνω λάθος - αντί να έρθεις καβάλα στον Βουκεφάλα με την πανοπλία σου και να σώσεις τη Μακεδονία, θα έρθεις με φουστίτσα κλαρωτή για άλλη μία φορά, με κορδελίτσες πάνω στα μαλλιά, πάνω στο μικρό μου πόνι.
Κύριε Μπαρμπαρούση, παρακαλώ να ανακαλέσετε αμέσως.
Δεν ανακαλώ.
Αυτά τα περί «χούντας» και τα περί «απάτριδων».
Τι σας πείραξε; «Το μικρό μου πόνι»;
Αυτά που καταλογίσατε στον Πρωθυπουργό περί…
«Το μικρό μου πόνι»; Έχω να πω και άλλα. Περιμένετε. Στην Ελλάδα έχουμε μια λέξη που δεν μπορεί να μεταφραστεί σε καμμιά άλλη γλώσσα στον κόσμο, τη λέξη «φιλότιμο».
Κύριε Μπαρμπαρούση, θα ανακαλέσετε, αλλιώς θα διαγραφούν από τα Πρακτικά.
Δυστυχώς, όμως, μέσα εδώ αυτό το πράγμα σπανίζει. Αν υπήρχε δηλαδή, έστω και λίγο φιλότιμο σε αυτήν την Αίθουσα, όσο άπατρις και να είσαι, όσα λεφτά και να σου έδιναν, αυτά τα πράγματα δεν θα τα έκανες. Να τα βράσω και τα λεφτά και τις πισίνες και τα κότερα, όταν θα ξέρω ότι εξαιτίας μου ένας ολόκληρος λαός δυστυχεί και υποφέρει. Πραγματικά, νιώθω πολύ άσχημα, που βλέπω την πατρίδα μου να την συρρικνώνουν κάποιοι μικροί άνθρωποι και εγώ να μην μπορώ να τη σώσω. Ίσως να είμαι και εγώ μικρός. Η πατρίδα, όμως, πρέπει να σωθεί με οποιονδήποτε τρόπο. Και αυτό το λέω για να το ακούσουν όλοι και ειδικά αυτοί που φοράνε τη στολή, που ορκίστηκαν πίστη στην πατρίδα και όχι στο μηνιάτικο. Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά έχει ξεκινήσει ο διαμελισμός της Ελλάδας. Ακούστε, λοιπόν, εσείς που ορκιστήκατε πίστη στην πατρίδα πώς όρκιζε ο παπα - Αγγελής τους νέους μακεδονομάχους: Έβαζε πάνω στο Ευαγγέλιο ένα περίστροφο και ένα μαχαίρι χιαστί και στο σκοτεινό βάθος του Αγίου Δημητρίου, όπου τρεμόσβηναν λίγα κεριά, τους έλεγε: Ορκίζεστε ότι δεν θα τρέμει το χέρι σας και η καρδιά σας, όταν θα κρατάτε το πιστόλι και το μαχαίρι; Ορκίζεστε ότι θα σκοτώσετε αδίστακτα όποιους διαταχθείτε; Ότι θα προτιμήσετε να αυτοκτονήσετε, παρά να προδώσετε τους συντρόφους σας;» Πρέπει, λοιπόν, τα χέρια που απλώνονται για να αρπάξουν την πατρίδα μας να κόβονται. Όπως είπε και ο Οδυσσέας Ελύτης «την οργή των νεκρών να φοβάστε και των βράχων τα αγάλματα». Υπεράνω όλων η πατρίς και το έθνος! Και επειδή η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν νομοθετεί προς το συμφέρον του έθνους, αλλά για το προσωπικό της συμφέρον, καλώ τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας, να σεβαστεί τον όρκο της, να συλλάβει τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον Πάνο Καμμένο και τον Προκόπη Παυλόπουλο, για να αποτραπεί αυτή η προδοσία. Τα κεφάλια σας στις Πρέσπες!
Φασίστα! Είσαι γελοίος.
Αυτό ισοδυναμεί με αίτημα πραξικοπήματος!
Παρακαλώ, καθίστε κάτω. Ήρεμα.
Κύριε Πρόεδρε, τι είναι αυτά τα πράγματα;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κ. Βούτσης.
Κύριε Πρόεδρε, να γίνει διαγραφή και καταδίκη όσων λέχθηκαν! Αυτό ήταν κάλεσμα σε δικτατορία.
Σας παρακαλώ. Μου επιτρέπετε; Σηκωθήκατε όλοι και φωνάζετε. Ζήτησε τον λόγο ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής. Με συγχωρείτε, αλλά δεν μου αφήνετε περιθώριο, ως Προεδρεύοντα, να κάνω αυτό που σκέφτηκα, τουλάχιστον να προτείνω στο Σώμα, όπως προείπα την ώρα που μιλούσε ο συγκεκριμένος ομιλητής, για διαγραφή ορισμένων φράσεων. Από εκεί και πέρα, όμως, επειδή ζήτησαν τον λόγο…
Ζήτησε τον λόγο ο Πρόεδρος της Βουλής.
Συγγνώμη, αλλά θέλετε να με υποκαταστήσετε; Ελάτε, παρακαλώ, εδώ. Ελάτε, κύριε Παπαδόπουλε, εδώ. Ζήτησε τον λόγο ο κ. Βούτσης, ζήτησε τον λόγο η κ. Μπακογιάννη, ζήτησε τον λόγο ο κ. Λοβέρδος. Λοιπόν…
Έπεται. Προηγείται ο Πρόεδρος της Βουλής.
Άντε πάλι! Κύριε Παπαδόπουλε, ακούτε ή θέλετε ΩΡΛ;
Επιμένω ότι προηγείται ο Πρόεδρος της Βουλής.
Με συγχωρείτε πάρα πολύ, αλλά καταλάβατε τη σειρά, με την οποία θα δώσω τον λόγο; Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτή η ένταση. Εμείς πρέπει να δείχνουμε ψυχραιμία. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, προσωπικά, σας συγχαίρω για τον τρόπο με τον οποίο προεδρεύσατε. Το λέω από καρδιάς, διότι, όταν ο προηγούμενος ομιλητής έφτασε στα όρια της πατριδοκαπηλίας και αναφέρθηκε περί απάτριδος Πρωθυπουργού και απάτριδων, τον εγκαλέσατε στην τάξη και ύστερα για τα άλλα τα απαράδεκτα που έλεγε ο κ. Μπαρμπαρούσης. Νομίζω ότι, πράγματι, με αυτά τα αντανακλαστικά, θα πρέπει και το Προεδρείο επί τόπου να θέτει τα ζητήματα. Πλην, όμως, τα προηγούμενα είναι πράγματα, που έχουν ακουστεί ξανά και που έχουν τα όριά τους. Το ζήτημα είναι ότι σήμερα, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο έπεσαν οι μάσκες. Η πολιτική δύναμη Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή, η οποία βεβαίως έχει έρθει εδώ τρεις - τέσσερις φορές με την ψήφο ορισμένων συμπολιτών μας, ευθύτατα κάλεσε σε στρατιωτικό πραξικόπημα εναντίον του δημοκρατικού πολιτεύματος και μάλιστα, με την επίνευση της πλειοψηφίας, απ' ότι κατάλαβα, της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής. Θέλω να είμαι σαφής και δίκαιος, διότι είναι κρίσιμες οι στιγμές. Χθες μίλησε από εδώ ο Πρόεδρος της Χρυσής Αυγής. Δεν έθεσε τέτοια ζητήματα. Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας κλιμάκωσης, η οποία είναι απολύτως εσκεμμένη, σχεδιασμένη, διχαστική και θέλει να προκαλέσει σήμερα, αύριο και την Κυριακή βίαια επεισόδια και διχασμό μέσα στον ελληνικό λαό και θέλει να προκαλέσει και σε ελάχιστους, ενδεχόμενα, θύλακες ή πρόσωπα - που και αυτό το αμφισβητώ - μέσα στις Ένοπλες Δυνάμεις, ταραχή. Είναι πράγματα τα οποία δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά καθ' οιονδήποτε τρόπο στο πλαίσιο του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής και βεβαίως, θα ληφθούν μέτρα και θα γίνουν σχετικές εισηγήσεις στην Επιτροπή Δεοντολογίας. Πλην, όμως, θεωρώ και θα εισηγηθώ να γίνει μια έκτακτη Διάσκεψη γι' αυτό το θέμα για τη μη παρουσία αυτών των κυρίων και των κυριών περαιτέρω μέσα σε αυτή τη Βουλή, τουλάχιστον μέχρι να λήξει η αυριανή διαδικασία. Από εκεί και πέρα, θα δούμε. Είναι ανοικτή πρόκληση για πραξικόπημα μετά από πρωτοσέλιδα για τα οποία ήδη έχει παρέμβει ο εισαγγελέας για εκτελέσεις πολιτικών αντιπάλων και μετά από αυτό που έχει γίνει εδώ και δυόμισι μέρες, που δόθηκαν όλα τα κινητά τηλέφωνα όλων των Βουλευτών και μας ενοχλούν καθημερινά δήθεν πατριώτες, οι οποίοι είναι πατριδοκάπηλοι και οι οποίοι έχουν στην ιστορική τους διαδρομή και στο πολιτικό βιογραφικό τους σαφέστατες ευθύνες για τους μεγαλύτερους διχασμούς, δυστυχίες και τραγωδίες του ελληνικού λαού. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Πρόεδρο. Θα ήθελα να κάνω μια ανακοίνωση προς το Σώμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι εννέα μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους, από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Αλικαρνασσού Ηρακλείου Κρήτης. Σάς καλωσορίζουμε! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Σε ό,τι αφορά τις συγκεκριμένες εκφράσεις του συγκεκριμένου ομιλητή, που αφορούσαν και τον Πρωθυπουργό, αλλά και τον Υπουργό Άμυνας, ζήτησα και ζητώ και αυτή τη στιγμή τη διαγραφή τους.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Φυσικά, καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε - και αυτό προφανώς συμπεριλαμβάνει την άποψη της πλειοψηφίας των κομμάτων..
Όλους, όλους! Τη συντριπτική πλειοψηφία, κύριε Πρόεδρε!
Αυτά τα τελευταία, κύριε Πρόεδρε!
Αφήστε με να μιλήσω. Θα πάρετε τον λόγο, αν θέλετε, να πείτε την άποψή σας, να προτείνετε, κ.λπ.. Δεν έχω καμμία αντίρρηση σ' αυτό. Εξάλλου, κυρία Μπακογιάννη, ζητήσατε τον λόγο και θα σας τον δώσω. Δεν υπάρχει θέμα. Να διαγραφούν, λοιπόν, από τα Πρακτικά - αυτή ήταν η πρόταση και νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι - όπως επίσης…
Ναι!
…και οι τελευταίες καταδικαστέες εκφράσεις του συγκεκριμένου ομιλητή, στη βάση όσων ειπώθηκαν και από τον κύριο Πρόεδρο της Βουλής. Απ' ό,τι βλέπω, θέλουν τον λόγο ο κ. Χατζηδάκης, η κ. Μπακογιάννη…
Κύριε Πρόεδρε, βάλατε μία σειρά προηγουμένως.
Κύριε Λοβέρδο, εντάξει, με συγχωρείτε. Ζήτησε τον λόγο η κ. Μπακογιάννη. Είχαμε βάλει μία σειρά, να μιλήσουν δηλαδή ο κ. Βούτσης, η κ. Μπακογιάννη, εσείς. Ωραία. Θα πάρει τον λόγο ο κ. Χατζηδάκης και μετά εσείς.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Εντάξει, κύριε Υπουργέ. Κύριε Χατζηδάκη, ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχω ζητήσει τον λόγο. Μην κάνετε ότι δεν με βλέπετε.
Σας είδα, σας είδα. Ορίστε, κύριε Χατζηδάκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, όσα ακούσαμε προηγουμένως είναι πράγματι άνω ποταμών. Δεν έχουν ακουστεί ποτέ στην Αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων και χωρίς καμία αμφιβολία τα καταδικάζουμε όλοι με τον πιο έντονο τρόπο. Πραγματικά, ξεπερνούν τη φαντασία όσα ακούστηκαν και συμφωνώ με τον Πρόεδρο της Βουλής ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί ο Κανονισμός και να συγκληθούν αμέσως τα αρμόδια όργανα της Βουλής. Μπορεί να διαφωνούμε - και να διαφωνούμε έντονα - αλλά δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε το δημοκρατικό πολίτευμα, το οποίο είναι κατάκτηση του ελληνικού λαού. [[Χειροκροτήματα]] Εμείς είμαστε και θα είμαστε απέναντι στην κυβερνητική Πλειοψηφία στο θέμα των Σκοπίων. Κόσμος που ανήκει στη Νέα Δημοκρατία κατεβαίνει και θα κατέβει στα συλλαλητήρια για να διαμαρτυρηθεί εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής. Όμως ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας είναι Έλληνες δημοκράτες που στηρίζουν τη δημοκρατία μας και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Κύριε Πρόεδρε, με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να απευθυνθώ σε όλες τις πτέρυγες και στους Βουλευτές όλων των κομμάτων. Το πρωί στην Αίθουσα αυτή - προφανώς δεν συμψηφίζω, αλλά μιλώ και στους Βουλευτές και της δικής μας παράταξης - συνάδελφος από τον ΣΥΡΙΖΑ μίλησε με πολύ καταφρονητικό και υβριστικό τρόπο για την παράταξή μας. Μίλησε για ναζιστές, για συνεργάτες της χούντας, κ.λπ., πράγματα επίσης απαράδεκτα. Αυτή η παράταξη, η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, ήταν η παράταξη που αποκατέστησε τη Δημοκρατία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή επικεφαλής το 1974. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Επομένως, συνιστώ αυτοσυγκράτηση στη συνάδελφο και σε όλους τους συναδέλφους, ακόμα και στους συναδέλφους - επαναλαμβάνω - της Νέας Δημοκρατίας. Θα είναι δυο - τρεις δύσκολες μέρες στο πλαίσιο της συζήτησης αυτής της πρότασης δυσπιστίας. Μπορούμε να διαφωνήσουμε. Μπορούμε να παρουσιάσουμε τα επιχειρήματά μας, τις διαφορετικές θέσεις. Οι ύβρεις δεν ταιριάζουν στη Βουλή των Ελλήνων. Οι ύβρεις δεν ταιριάζουν στον πολιτισμό των Ελλήνων. Ας αυτοσυγκρατηθούμε και ας προσπαθήσουμε να προχωρήσουμε μπροστά ενωμένοι μέσα από τις διαφορές μας. Η πατρίδα πρέπει να μείνει όρθια. Και η Δημοκρατία θα μείνει όρθια.
Ευχαριστούμε τον κ. Χατζηδάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Γαβρόγλου για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να προσθέσω έναν προβληματισμό και, προφανώς, θα αποφασίσει το Προεδρείο της Βουλής. Τη στιγμή που υπάρχει τέτοια καθολική καταδίκη αυτού του φαινομένου, δεν πρέπει να διαγραφούν από τα Πρακτικά, διότι τα Πρακτικά είναι και τεκμήρια για τους ιστορικούς του μέλλοντος. [[Χειροκροτήματα]] Ο ναζισμός δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να έχει αυτό το προνόμιο της λήθης, ακόμα και σε τέτοιου είδους θέματα. Προτείνω, λοιπόν, να προστεθεί στον προβληματισμό σας, με κάθε σεβασμό, να μείνουν στα Πρακτικά, γιατί αυτά θα είναι μέρος της διαχρονικής καταδίκης τέτοιων συμπεριφορών. Σας ευχαριστώ.
Καλώς. Ευχαριστούμε. Κύριε Παππά, έχετε ζητήσει τον λόγο.
Με ξεχάσατε, κύριε Πρόεδρε. Είχα ζητήσει εγώ τον λόγο.
Συγγνώμη. Εντάξει, να κρατήσουμε τη σειρά. Έχετε τον λόγο, κύριε Λοβέρδο.
Κύριε Πρόεδρε, η δική μας παράταξη, απευθυνόμενη στον ελληνικό λαό, έχει την τιμή να μπορεί με επάρκεια να δηλώνει ότι απέχει τόσο από τον εθνικισμό, που τόσα κακά έχει συσσωρεύσει πάνω στη χώρα, όσο και από τον εθνομηδενισμό. Ποτέ δεν έχουμε οργανώσει συλλαλητήρια για τα θέματα της FYROM, δεν έχουμε καλέσει τον κόσμο να πάνε σε αυτά. Κρατάμε στάση ευθύνης. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε περιθώρια κριτικής. Έχουμε και εντονότατα. Τα ακούσατε και από χθες, θα τα ακούσετε και σήμερα. Ωστόσο, σήμερα εδώ διακόπτεται η ροή της συνεδρίασης γιατί συνάδελφος, που δεν ξέρω τι είχε στο μυαλό του, κάλεσε την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων να διαπράξει το κακούργημα της εσχάτης προδοσίας. Αυτό πρέπει να καταδικαστεί ρητά και απερίφραστα από όλη τη Βουλή. Και νομίζω ότι η στάση σας είναι πάρα πολύ σωστή. Όμως δεν συμφωνώ με τη διαγραφή από τα Πρακτικά των συγκεκριμένων φράσεων και εγώ. Πρέπει να μείνουν στα Πρακτικά. Και πρέπει όλοι να ζητήσουμε από αυτούς που εκστόμισαν όχι ύβρεις απλώς, αλλά την πρόσκληση σε τέλεση κακουργήματος να ανακαλέσουν εδώ και τώρα. Ειδάλλως, κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση δεν τελειώνει εδώ. Ευχαριστώ.
Κύριε Μαυρωτά, μετά τον κ. Παππά θα μιλήσετε και εσείς. Ελάτε, κύριε Παππά, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, κύριε Πρόεδρε, να πω κάτι σε συνέχεια αυτών που είπε ο κ. Λοβέρδος. Γιατί, κύριε εκπρόσωπε, λέτε «να ανακαλέσουν»; Εδώ στην Αίθουσα αυτή ο κάθε Βουλευτής είναι εκπρόσωπος του έθνους, είναι υπεύθυνος των λόγων του και αναλαμβάνει την ευθύνη των λόγων του. Δεν ήμουν στην Αίθουσα.
Χειροκροτούσαν όλοι.
Δεν θα κάνω διάλογο. Αφήστε με να μιλήσω. Τουλάχιστον αυτό αφήστε με να το κάνω. Και σε άλλες δόσεις έχετε χειροκροτήσει. Δεν άκουσα ακριβώς τι συνέβη. Όμως, συμπεραίνω πράγματα από όσα είπε και ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος λειτουργεί με έναν τρόπο αντιδεοντολογικό. Γιατί, κύριε Βούτση; Γιατί εφαρμόζετε - και είναι γνωστή η τακτική της Αριστεράς και, θα έλεγα, της Αριστεράς όχι στην οποία ενδεχομένως εσείς αποποιείστε και δεν ανήκετε, της σταλινικής Αριστεράς - τον κανόνα της συλλογικής ευθύνης; Αυτό σας πονάει. Σας πονάει η παρουσία της φωνής των Ελλήνων εθνικιστών, φωνής που είναι και μέσα στη Βουλή, αλλά και αυτή τη στιγμή είναι έξω από τη Βουλή και φωνάζει «όχι στη συμφωνία, κανένας συμβιβασμός για τη Μακεδονία μας». Έρχομαι να στηλιτεύσω την υποκριτική στάση της Νέας Δημοκρατίας.
Θα μας πείτε για τον Βουλευτή σας;
Σας είπα. Και έρχομαι να προσθέσω στον κ. Βούτση που είναι πολύ μεγαλύτερος από εμένα και είπε ότι έχουν στο βιογραφικό τους, ότι εγώ είμαι το ΄62 γεννημένος. Εσείς ενδεχομένως να έχετε στο βιογραφικό σας θέματα διχασμού και τα λοιπά. Όμως ο κ. Χατζηδάκης είπε ότι η Νέα Δημοκρατία αποκατέστησε το 1974 τη δημοκρατία στην Ελλάδα. Γνωρίζετε ότι ο «εθνάρχης» - εντός εισαγωγικών - ο δικός σας εξελέγη Πρόεδρος Δημοκρατίας με τις ψήφους των χουντικών της εθνικής παράταξης;
Παρακαλώ, κύριε Παππά.
Γνωρίζετε ότι στις τάξεις τις δικές σας ήταν ο Γεώργιος Ράλλης, ο δωσίλογος Πρωθυπουργός της κατοχής;
Κύριε Παππά, σας παρακαλώ.
Τι είναι αυτά που μας λέτε;
Κύριε Παππά, για τον Βουλευτή σας και για όσα είπε θα μας πείτε;
Γνωρίζετε ότι Βουλευτές εν ενεργεία της Νέας Δημοκρατίας προεκλογικά στη Β΄ Αθηνών - και έχω και όνομα, αν θέλετε, να σας πω - χορεύαν «ω, ρε Γιώργο Παπαδόπουλε», προκειμένου να πάρουν διάφορα ψηφαλάκια;
Έλεος! Έως πότε θα τους ανεχόμαστε;
Να του κλείσετε το μικρόφωνο, κύριε Πρόεδρε.
Τι είναι αυτά;
Κύριε Παππά! Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς. Ελάτε, κύριε Μαυρωτά. Να κλείσει το μικρόφωνο του κ. Παππά.
Και αν μη τι άλλο, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάμε για σχοινί.
Να κλείσει το μικρόφωνο του κ. Παππά. Κύριε Μαυρωτά, θα πάρετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε…
Παρακαλώ! Δεν έχετε τον λόγο, κύριε Παππά. Δεν έχετε τον λόγο. Και πολύ περισσότερο δεν είπατε κουβέντα, κύριε Παππά, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος εάν επικροτείτε τα όσα ειπώθηκαν από αυτό εδώ το Βήμα από τον Βουλευτή σας. Δεν είπατε ούτε λέξη! Άρα λοιπόν, το αποδέχεστε κι εσείς και το επικροτείτε. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς.
Κύριε Πρόεδρε, ασφαλώς και εμείς καταδικάζουμε τα όσα απαράδεκτα ακούστηκαν από τον Βουλευτή της Χρυσής Αυγής. Είμαστε και εμείς της άποψης ότι ίσως δεν πρέπει να διαγραφούν.
Κάντε λίγο ησυχία για να ακουστεί ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού.
Ναι, ασφαλώς. Ασφαλώς κι εμείς καταδικάζουμε τα όσα απαράδεκτα ακούστηκαν από τον Βουλευτή της Χρυσής Αυγής. Ίσως, κι εγώ συμφωνώ ότι δεν θα πρέπει να διαγραφούν αυτά από τα Πρακτικά, γιατί δεν πρέπει να διαγραφούν από τη συλλογική μνήμη, όχι μόνο της Βουλής, αλλά γενικότερα και του ελληνικού λαού, ίσως και της δικαιοσύνης. Από εκεί και πέρα όμως και συμφωνώντας με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, νομίζω ότι θα πρέπει να πέσουν λίγο οι τόνοι από όλους μας. Διότι μέσα από τέτοιες καταστάσεις και από όξυνση τέτοιων αντιθέσεων επωάζεται το αυγό του φιδιού. Σας ευχαριστώ πολύ.
Να ολοκληρώσουμε τον κύκλο των παρεμβάσεων …
Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να λάβω τον λόγο.
Κι εσείς, κύριε Ξυδάκη, θέλετε τον λόγο;
Μάλιστα.
Ωραία. Να δώσουμε τον λόγο στον κ. Σαρίδη που είχε ζητήσει τον λόγο πριν από εσάς και μετά θα λάβετε τον λόγο εσείς. Προφανώς, είστε ο τελευταίος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που θα λάβει τον λόγο και θα κλείσουμε με εσάς, κύριε Ξυδάκη. Παράκληση και προς το Σώμα, για να συνεχίσουμε τη διαδικασία.
Κύριε Πρόεδρε, η Ένωση Κεντρώων καταδικάζει τα λόγια, τα όσα ακούστηκαν σε αυτήν την Αίθουσα από τον Βουλευτή της Χρυσής Αυγής, τις σκέψεις και ενδεχομένως και τις πράξεις που μπορεί να υποκινηθούν μέσα από αυτές τις σκέψεις. Κοιτάξτε, κύριε Πρόεδρε. Η δημοκρατία μας, γι' αυτήν τη δημοκρατία που ζούμε, που διαχειριζόμαστε, έχει δώσει το αίμα του ο ελληνικός λαός. Αυτή τη δημοκρατία υπηρετούμε. Μπορεί να μην είναι η τέλεια δημοκρατία, αυτή που μπορεί ενδεχομένως να ονειρευόμασταν ή να θέλαμε, αλλά είναι η δημοκρατία και αυτήν υπηρετούμε εδώ πέρα μέσα σε αυτήν την Αίθουσα. Με αυτά τα λόγια, θα ήθελα να καταδικάσω απερίφραστα τις σκέψεις του Βουλευτή της Χρυσής Αυγής. Ευχαριστώ πολύ.
Καλώς, κύριε Σαρίδη. Ο κ. Ξυδάκης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Περιμένετε, κύριε Βαρεμένε. Ο κ. Ξυδάκης έχει τον λόγο και μετά ο κ. Παφίλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Ορίστε, κύριε Ξυδάκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι η πρώτη φορά που προκαλείται επεισόδιο από μέλη των αρνητών της δημοκρατίας.
Παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μόνο με τους τυπικούς κανόνες των ανθρώπων της δημοκρατίας τους αρνητές και τους υποψηφίους κατάδικους μιας εγκληματικής οργάνωσης. Συμφωνώ με τη διατήρηση των λεγομένων του εν λόγω στα Πρακτικά, να επιληφθεί η Διάσκεψη των Προέδρων και η Επιτροπή Δεοντολογίας για τα δέοντα. Όμως θα κάνω μία έκκληση και σε όλους τους συναδέλφους, γιατί από τη χθεσινή συνεδρίαση έχουν αρχίσει και ακούγονται μερικά πράγματα, με υψηλούς τόνους, με απειλητικές χροιές. Η σοβαρή συζήτηση και η ιστορική ευθύνη που έχουμε σε αυτήν την Αίθουσα, όταν συζητούμε ένα ζήτημα ιστορικής σημασίας, εθνικής σημασίας, δεν μας επιτρέπει να αγνοήσουμε την ιστορία εμπρηστικών ομιλιών και διχασμού, που σφραγίζει τον 20ο αιώνα. Είμαστε στον 21ο αιώνα, αντιμετωπίζουμε μία ιστορική πρόκληση επί οκτώ έτη να ανορθώσουμε την κοινωνία και το έθνος μας και αντιμετωπίζουμε μείζονες γεωπολιτικές προκλήσεις στην περιοχή μας, στις οποίες πρέπει να ανταποκριθούμε με αίσθημα ευθύνης και σοβαρότητας.
Ο Υπουργός σας εχθές …
Σας παρακαλώ. Σας παρακαλώ!
Μη διακόπτετε, παρακαλώ. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ελάτε, ήρεμα! Παρακαλώ, ηρεμήστε. Ελάτε, κύριε Ξυδάκη, συνεχίστε.
Απευθύνω μία έκκληση στις δυνάμεις του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, σε αυτούς που αποδέχονται τους θεμελιώδεις κανόνες της δημοκρατίας και τις επιταγές του Συντάγματος, στο οποίο έχουμε ορκιστεί όλοι.
Κύριε Ξυδάκη, ο Υπουργός σας χθες έλεγε τον κ. Μητσοτάκη…(δεν ακούστηκε)
Σας παρακαλώ! Κύριε Πρόεδρε!
Κύριε Κυριαζίδη, ηρεμήστε. Συνεχίστε, κύριε Ξυδάκη.
Έχουμε ορκιστεί όλοι στο ίδιο Σύνταγμα και γνωρίζουμε πολύ καλά ότι χρειάζεται την ευθύνη μας και την εγρήγορσή μας σε όλες τις διαστάσεις. Με βαριά την ιστορική προοπτική και την ιστορική ευθύνη ας κρατήσουμε ένα επίπεδο και για τη σημερινή, αλλά και για την αυριανή ημέρα. Οι αρνητές της δημοκρατίας και οι υποψήφιοι κατάδικοι δεν θα πρέπει να διαταράξουν τη δική μας ευθύνη και τη δική μας συζήτηση.
Καλώς. Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι αυτονόητη η καταδίκη. Εγώ θέλω να χρησιμοποιήσω μια λαϊκή παροιμία, που είναι πολύ σοφή: «Από στόματος κοράκου κρα θα ακούσεις». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, βέβαια, προσβάλλουμε και τα κοράκια. Είναι πολύ φυσικό - και δεν είναι η πρώτη φορά - από τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή - δεν θέλω να ανοίξω παρένθεση, που κάποιοι μας απαγόρευαν να την πούμε έτσι - αυτό θα ακούσει κανένας. Είναι δεδομένο ότι στηρίζουν και τη χούντα. Τι μιλάει ο κ. Παππάς; Εδώ υπάρχει φωτογραφία που έκανε περιοδεία στην Κρήτη με τη σημαία της χούντας. Εδώ ωμά και ανοιχτά έχουν διακηρύξει - και διακηρύττουν πάντα - ότι είναι οπαδοί της δικτατορίας. Η πολιτική τους προέλευση είναι γνωστή. Ποιοι μιλούν για πατρίδα; Οι συνεργάτες των Γερμανών, οι πρόγονοί τους; Τα τάγματα ασφαλείας; Το σύνθημα της Χρυσής Αυγής ήταν: «Δόξα και τιμή στους Χίτες και τους ταγματασφαλίτες». Από αυτούς προέρχονται. Ποιοι μιλούν; Οι συμμορίες του Γκοτζαμάνη και του παρακράτους στο μετεμφυλιακό καθεστώς; Ποιοι μιλούν; Τα φασισταριά της χούντας που καταπίεζαν όλο τον ελληνικό λαό και είχαν και πάρα πολλά προνόμια; Ποιοι μιλούν για πατρίδα σε τελευταία ανάλυση; Αυτοί που καταγγέλλουν με έγγραφά τους την αντίσταση των Κρητικών κατά των Γερμανών και χαιρετίζουν τους ήρωες του Μάλεμε; Όλα αυτά υπάρχουν. Και το θέμα που θέλουμε να θέσουμε, πέρα από την πολιτική καταδίκη, είναι ότι δεν είναι δυνατόν με τέτοιο υλικό η «ανεξάρτητη» - εντός οκτακοσίων εισαγωγικών - δικαιοσύνη να καθυστερεί τόσα χρόνια για να βγάλει απόφαση για τα εγκλήματά τους. Γιατί το ότι είναι μαχαιροβγάλτες, το ότι χτυπούν αδύναμους, το ότι είναι η αιχμή του δόρατος των πιο επιθετικών τμημάτων του κεφαλαίου, είναι γνωστό, παρά τα όσα λένε. Και ακόμα περιμένουμε τις αποφάσεις. Και αντί αυτού, έχουμε καταδίκες Ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, του Ζαριανόπουλου, που πλήρωσε πρόστιμο. Έχουμε καταδίκη από δικαστήριο ότι τους πρόσβαλε επειδή τους είπε φασίστες και ναζιστές και ότι βρωμίζουν τον τόπο, αντί να χώσουν στη φυλακή αυτούς τους ίδιους. Έχουμε καταδίκη δημοσιογράφων και από τον Άρειο Πάγο με το σκεπτικό ότι τους προσβάλλει επειδή τους λέει «ναζί» και «φασίστες». Αυτή είναι η κατάσταση. Γι' αυτό, λοιπόν, ξεσαλώνουν. Και άρα η καταδίκη πρέπει να συνοδεύεται και από συγκεκριμένες πράξεις. Και κάτι τελευταίο: Ας φωνάζουν. Ο λαός έχει εμπειρία. Τους τσάκισε και θα τους ξανατσακίσει. Και θα τους στείλει στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Αυτή είναι μία υπόσχεση, τουλάχιστον από την πλευρά του ΚΚΕ.
Νομίζω ότι ολοκληρώθηκαν οι παρεμβάσεις.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Είχατε ζητήσει τον λόγο; Με εσάς να ολοκληρώσουμε. Κύριε Βαρεμένε, τι θέλετε.
Κι εγώ θέλω τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, για τριάντα δεύτερα.
Ορίστε, κύριε Καμμένε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να εκπροσωπήσω τους Ανεξάρτητους Έλληνες στην Αίθουσα. Καταδικάζουμε το περιεχόμενο της επιθετικής, άκρως φασίζουσας, φασιστικής ομιλίας μίσους και αντιδημοκρατικότητας των - σε εισαγωγικά - «συναδέλφων» της Χρυσής Αυγής. Παρακαλώ, να μείνουν στα Πρακτικά τα πάντα, διότι είμαι σίγουρος ότι ο Εισαγγελέας θα επιληφθεί και χρειαζόμαστε τα Πρακτικά. Πέρα από την Επιτροπή Δεοντολογίας, αλλά και τη Διάσκεψη των Προέδρων, πρέπει να φανούμε, αγαπητοί συνάδελφοι, αρκετά αυστηρότεροι. Δεν είμαστε αρκετά αυστηροί. Είμαστε ένα κράτος δικαίου, αλλά πρέπει να είμαστε αυστηρότεροι. Όταν μιλάμε για να πέσουν κεφάλια τον 21ο αιώνα και να καταλύσουμε τη δημοκρατία, το να συζητάμε σε επιτροπές να κόψουμε ένα χιλιάρικο τον μήνα τον μισθό, είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε. Και ντροπιαζόμαστε κι εμείς. Και ντροπιαζόμαστε και στους πολίτες έξω. Είναι σαν να χαϊδεύουμε την ανομία, τους ναζί και τους φασίστες. Η τιμωρία πρέπει να είναι πολύ βαρύτερη. Να ξαναδούμε τον κώδικα. Να ξαναδούμε - και ο αξιότιμος κύριος Πρόεδρος, ο κ. Βούτσης - τι προβλέπεται για να τιμωρηθούν. Η καταδίκη δεν λέει κάτι. Πρέπει να υπάρξει τιμωρία. Η ατιμωρησία ή η επιείκεια στην τιμωρία είναι αυτή που φέρνει το επαναλαμβανόμενο «έγκλημα», εντός και εκτός εισαγωγικών. Και είναι έγκλημα κατά της δημοκρατίας. Παρακαλώ, τα Πρακτικά να κρατηθούν γιατί είμαι σίγουρος ότι θα επέμβει ο εισαγγελέας αυτεπάγγελτα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Καμμένο. Κύριε Βαρεμένε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση σχετικά με αυτό που είπε ο κ. Χατζηδάκης για ύβρεις εναντίον των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Θέλω να πω ότι από χθες εδώ ακούγονται χαρακτηρισμοί, όπως «ξεπουλάτε τη Μακεδονία» και πολύ χειρότερα θα έλεγα, κύριε Χατζηδάκη…
Γιατί; Δεν την ξεπουλάτε;
Γιατί δεν την ξεπουλάτε;
: Επιτρέψτε μου και τελειώνω.
…(δεν ακούστηκε)
Το επαναλαμβάνετε, έτσι; Εγώ θα έλεγα αυτά να αποφευχθούν μέχρι το τέλος της συζήτησης, διότι τροφοδοτείται ένα τέρας, το οποίο απειλεί να καταβροχθίσει και αυτούς που το τροφοδοτούν. Ευχαριστώ.
Καλώς. Ας κρατήσουμε…
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό. Δεν πρόκειται να είμαι εμπρηστικός.
Εντάξει, κύριε Χατζηδάκη, έχετε τον λόγο.
Νομίζω ότι ο κ. Βαρεμένος παρεξήγησε την παρέμβασή μου προηγουμένως. Εγώ μίλησα για την απαράδεκτη τοποθέτηση του εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής. Αναφέρθηκα σε μία - χωρίς να συμψηφίζω - τοποθέτηση μιας συναδέλφου το πρωί που μίλησε για ναζιστές, δήθεν συνεργάτες της Νέας Δημοκρατίας, και είπα προς όλες τις πτέρυγες και αναφέρθηκα και στη Νέα Δημοκρατία ότι όλοι πρέπει να δείξουμε αυτοσυγκράτηση. Πού είναι το μεμπτόν, κύριε Βαρεμένε; Νομίζω ότι εκφράζω το σύνολο της Αιθούσης και αυτό επαναλαμβάνω. Αυτό επαναλαμβάνω.
Εντάξει, κύριε Χατζηδάκη, δόθηκαν οι εξηγήσεις και νομίζω ότι κλείνει αυτή η διαδικασία σε ό,τι αφορά τις παρεμβάσεις γι' αυτό το συγκεκριμένο γεγονός. Κλείνοντας κι εγώ με τη σειρά μου, θέλω να πω πως το ότι ειπώθηκε στην αρχή του συμβάντος να γίνει η διαγραφή των Πρακτικών, είναι μια συνήθης πρακτική. Και δεν υπάρχει καμμία αντίρρηση ούτε από εμένα προσωπικά, αλλά και από όλα τα κόμματα, όπως εκφράστηκε στην Αίθουσα, να παραμείνουν οι συγκεκριμένες εκφράσεις στα Πρακτικά. Σε ό,τι αφορά τα επόμενα βήματα, αυτά θα τα δούμε στη Διάσκεψη των Προέδρων το επόμενο διάστημα. Επιτρέψτε μου μια ανακοίνωση πριν δώσω τον λόγο στον επόμενο ομιλητή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι επτά μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από τη Σχολή «Αγία Αικατερίνη» της Βρετανικής Πρεσβείας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Στέφος Ιωάννης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίναμε μάρτυρες, πριν από λίγο, μιας απροκάλυπτης επίθεσης απέναντι στον λαό και στο Σύνταγμα αυτής της χώρας, μιας επίθεσης που δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να μείνει αναπάντητη, δεδομένου ότι δεν κινδυνεύουμε να κριθούμε ως συνένοχοι, αλλά κινδυνεύουμε να θεωρηθούμε ως άβουλοι. Ως εκ τούτου, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να αποδοθούν όχι μόνο οι ευθύνες που απορρέουν από τον Κανονισμό της Βουλής, αλλά εκείνες οι ποινικές ευθύνες σε έναν άνθρωπο που βίαια κάλεσε τον λαό να ενεργήσει. Και δεν είναι άτυχο όλο αυτό ή τυχαίο από τις ημέρες αυτές, όπου καλούνται οργανώσεις, σωματεία και ο λαός αυτής της χώρας να προσέλθουν σε διαδηλώσεις, τις οποίες διαδηλώσεις ουδόλως φοβόμαστε. Άλλωστε, ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης, ο Αλέξης Τσίπρας, είπε προχθές στη συνέντευξή του ότι υπάρχουν άνθρωποι που κατεβαίνουν σε αυτές τις διαδηλώσεις έχοντας το συναίσθημα μπροστά και πολλές φορές την ιστορική άγνοια, υπάρχουν όμως και οι φασίστες οι οποίοι θέλουν να προκαλέσουν βίαια επεισόδια. Αυτό σήμερα καταδείχτηκε με τον πιο φανερό τρόπο. Προφανώς έχω αλλάξει τελείως την ομιλία μου και θα τοποθετηθώ στο υπόλοιπο του χρόνου μου από στήθους. Ας γυρίσουμε λίγο πίσω στην ιστορία να δούμε τι ακριβώς έχει γίνει με αυτήν την περίφημη Μακεδονία και να δούμε πώς εμείς παραδίδουμε το όνομα. Το 1991 υπήρξε μια ιστορική συμφωνία, πρωτεργάτης της οποίας ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και Υπουργός Εξωτερικών ο κ. Αντώνης Σαμαράς. Τότε, αποδεχθήκαμε το όνομα FYROM. Δεν θα μπω στις λεπτομέρειες αυτής της συζήτησης, δεν θα πω αν ήταν ηθική η ήττα ή όχι τότε, γιατί πολύ πριν, το 1977, στα σχολεία της χώρας μας, στις αίθουσες διδασκαλίας της χώρας μας, ήταν κρεμασμένοι οι χάρτες του Δημητρακόπουλου που έγραφαν ότι συνορεύουμε με τη Μακεδονία. Καταθέτω βεβαίως στα Πρακτικά τους σχετικούς χάρτες. Γεωγραφία του 1977: γράφει ότι συνορεύουμε με τη Μακεδονία. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Στέφος καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Λίγο νωρίτερα, στην εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος Larousse» φαίνονται ποιες χώρες αποτελούν την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας το 1963. Καταδεικνύεται σαφώς και ξεκάθαρα ότι υπάρχει και η Μακεδονία με 25.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 1,5 εκατομμύριο πληθυσμό. Αυτός ο πίνακας που βρίσκεται σε αυτή τη σελίδα της εγκυκλοπαίδειας ήταν σε όλα τα εγχειρίδια της γεωγραφίας της χούντας, η οποία είχε λογοκρίνει ό,τι γραφόταν και ό,τι δεν γραφόταν. Ποτέ δεν τον πείραξε κανείς αυτόν τον πίνακα. Τον καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Στέφος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Νωρίτερα δε, στον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» πολλές φορές διαβάσαμε στα πρωτοσέλιδα πόσο πολύ ο μακεδονικός λαός δυναστεύονταν από τον ελληνικό λαό. Τα αναφέρω για να ξέρουμε, λοιπόν, τι λέμε σήμερα και πόσο προδότες είμαστε εμείς και τι ακριβώς γινόταν τότε. Νωρίτερα, βέβαια, το 1959 όπως ειπώθηκε από πολλούς συναδέλφους τις προηγούμενες μέρες, ξέρουμε τι είχε γίνει και τι είχαμε αποδεχτεί. Το ίδιο και για το 1977, γνωρίζουμε τι δεχτήκαμε για τη γλώσσα και το κυριλλικό και μακεδονικό αλφάβητο. Ακούστε, εγώ δεν θεωρώ κανέναν προδότη στο θέμα. Ειλικρινά σας λέω ότι δεν θεωρώ κανέναν. Όμως αυτές τις τελευταίες μέρες έγινα σοφότερος. Σοφότερος σε τι; Σε αυτά που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έλεγε το 1991 και δεν τα πολυκαταλάβαινα ή δεν τα ανέλυα πολιτικά, όπως έπρεπε να τα αναλύσω και σταματώ εδώ. Κατηγορούμεθα, λοιπόν, διότι φέρνουμε μια συμφωνία, η οποία έχει χαρακτηριστεί από όλον τον πολιτικό κόσμο της Ευρώπης - και όχι μόνο της Ευρώπης - ως μια πολύ καλή συμφωνία για την ελληνική πλευρά και πάρα πολλοί έγραψαν για τις ηγετικές ικανότητες που επέδειξε επί του θέματος ο Πρωθυπουργός. Εδώ, όμως, εμείς βρίσκουμε μια καλή ευκαιρία, πάλι, να αρχίσουμε να τρώμε τις σάρκες μας. Θέλουμε να το κλείσουμε το θέμα αυτό; Προφανώς και θέλουμε. Θέλουμε άρον άρον; Όχι. Θα συζητάμε άλλα είκοσι πέντε χρόνια, όπως είπε ο κ. Κουμουτσάκος και όταν αποφασίσουμε να το επιλύσουμε, θα το επιλύσουμε ή τώρα θα επιδείξουμε πολιτική σθένος; Τι ακριβώς λέει αυτή η συμφωνία; Τι ακριβώς λέει για το δικό μας το κράτος, για την Ελλάδα, για τη Μακεδονία τη δικιά μας, που στη γεωγραφία ξέρουμε ότι είναι η μεγαλύτερη, ότι είναι η Μακεδονία μας και ότι κανείς ποτέ, μα ποτέ δεν θα μπορέσει να την αμφισβητήσει; Βάζει σε μια τάξη τα πράγματα στα Βαλκάνια. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι και εσείς γνωρίζετε ότι έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα. Ξεσηκώσαμε έναν λαό το 1991 με τα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης, για να φτάσουμε σήμερα να μην μπορούμε να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα. Μπαίνει, όμως, ένα ουσιαστικό ερώτημα. Γιατί αυτή τη στιγμή σηκώνετε το θέμα τόσο ψηλά; Ακριβώς αυτή είναι η στιγμή, η οποία σας καίει στη Νέα Δημοκρατία, αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι, διότι τώρα βγαίνουμε από τα μνημόνια. Τελειώνει η ιστορία των μνημονίων, μια ιστορία που την πολεμήσατε με νύχια και με δόντια για να μην τελειώσει ποτέ. Βγαίνουμε από τα μνημόνια.
Ναι, βγαίνουμε…
Κυρία Μπακογιάννη, αυτή είναι η πραγματικότητα και την ξέρετε πολύ καλά. Βγαίνουμε από την ιστορία των μνημονίων. Πίστευε ο κ. Σαμαράς, αφελώς, όπως κινήθηκε όλα τα χρόνια της πολιτικής του καριέρας, ότι σε τρεις μήνες θα πέσει η Κυβέρνηση. Επενδύσατε στη διάσπαση αυτής της Κυβέρνησης σε ό,τι έχει να κάνει με τη συγκυβέρνηση με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Και αυτό ακριβώς πολεμάτε και τώρα. Γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι αν δεν υπάρξουν Ανεξάρτητοι Έλληνες, τα πράγματα για εσάς θα είναι πιο εύκολα. Πολεμάτε μια Κυβέρνηση, ξεχνώντας ότι έκανε ικανή μια χώρα να σταθεί στα πόδια της τα τελευταία τρεισήμισι χρόνια. Μπόρεσε να δώσει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που δεν την είχαν, να ζήσουν με αξιοπρέπεια μέσα από τα κοινωνικά επιδόματα αλληλεγγύης, μέσα από τη θεσμοθέτηση της δυνατότητας αυτών των Ελλήνων πολιτών - δυο εκατομμύρια και πλέον - να πηγαίνουν στον γιατρό χωρίς να τους στέλνει η υπηρεσία του νοσοκομείου τα ραβασάκια στην εφορία. Είστε αυτοί οι οποίοι φθάσατε τον κατώτατο μισθό σε άθλια επίπεδα, στα 450 κι 550 ευρώ αντίστοιχα. Εμείς πετύχαμε και πετυχαίνουμε, κύριε Τσιάρα, μέσα από τις συλλογικές συμβάσεις…
Να τον πάτε στα 380 ευρώ.
Κάνετε λάθος. Δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Και όχι μόνο αυτό, δεν θα έχετε το πολιτικό σθένος να το ψηφίσετε, όταν θα έρθει στη Βουλή. Ακριβώς αυτό ισχύει. Δεν θέλετε να το ακούσετε. Και το κυριότερο ποιο είναι; Τα φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής, τα οποία με νύχια και με δόντια δεν θέλετε ποτέ να μάθει ο ελληνικός λαός - για αυτό και επιχειρείτε μονίμως να μας γκρεμίσετε με κάποιον τρόπο - έχουν ξεσκεπαστεί. Βεβαίως, το πώς θα προχωρήσει αυτή η ιστορία θα το κρίνει η ελληνική δικαιοσύνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας σας λέγω ότι σήμερα γίναμε μάρτυρες ενός άθλιου επεισοδίου, μιας άθλιας πολιτικής πρόκλησης. Έτσι μπορώ να πω «τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος του, τσάκισέ τον». Αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτή είναι η πολιτική ευθύνη όλων μας. Ευχαριστώ.
Ο κ. Δουζίνας από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο εθνικισμός είναι σαν τον καρκίνο. Ξεκινάει σαν ένα σημάδι, σαν ένα στίγμα πάνω στο δέρμα ή πάνω στο συκώτι και σιγά - σιγά μεγαλώνει, μαυρίζει το πρόσωπο, μαυρίζει το συκώτι και μετά πεθαίνεις. Πεθαίνει και ο άνθρωπος με τον καρκίνο και οι κοινότητες και οι συλλογικότητες όταν τις κτυπάει ο εθνικισμός. Γιατί βρισκόμαστε σήμερα σε αυτή τη συζήτηση και έχουμε αυτό το πρόβλημα για τριάντα χρόνια, όπως έχουμε και τον εθνικισμό επάνω. Εκείνους που έβαζαν τα αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Φιλίππου, του Ιουστινιανού και μας λέγανε ότι κατάγονταν από την αρχαία Ελλάδα, ποιος τους πίστευε; Κανένας στον κόσμο. Όμως υπήρχε και ο δικός μας εθνικισμός, ο οποίος φοβάμαι ότι χθες πιθανόν στο επίπεδο του στίγματος, στο επίπεδο μιας μικρής μελανιάς, δυστυχώς εκφράστηκε και από συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Είπε χθες ο ταλαντούχος κ. Κουμουτσάκος - με τον οποίον έχω ταξιδέψει επανειλημμένα και τον έχω ακούσει επανειλημμένα να αλλάζει την άποψή του μέσα σε ενάμισι μήνα - ότι η γλώσσα των γειτόνων είναι τεχνητή, δεν είναι ουσιαστική. Οι άνθρωποι είναι άφωνοι, είναι μουγγοί, δεν έχουν γλώσσα. Διότι - λέει - τεχνητώς μόνο αναγνωρίστηκε η γλώσσα αυτών των ανθρώπων, που δεν έχουν γλώσσα, το 1977. Μας είπε ότι οι διπλωμάτες έπαιρναν εντολές από τους πολιτικούς τους Αρχηγούς, από τους Υπουργούς να κάνουν ενστάσεις αν ακουστεί η λέξη «Μακεδονικός» ή «Μακεδονία». Να σας πω εγώ τη δική μου εμπειρία. Επί πολλά χρόνια πήγαινα σε συνέδρια. Έχω πάει πιθανόν σε εκατοντάδες συνέδρια. Το 1993 λέει η πρεσβεία του Λονδίνου ότι όταν ακούγεται η λέξη «Μακεδονία» ή «Μακεδονικός», πρέπει να κάνετε ένσταση, αυτό που είπε και ο κ. Κουμουτσάκος για τους διπλωμάτες. Και λέγαμε αστειευόμενοι στο Λονδίνο και οι άλλοι συνάδελφοι οι πανεπιστημιακοί ότι «θα αγοράσουμε ένα Macedonian radar, έναν ανιχνευτή της αναφοράς της λέξεως «Μακεδονία» και μόνο όταν ακουγόταν η λέξη «Μακεδονία» θα τρέχαμε και θα λέγαμε «δεν μπορείς να λες ότι είσαι Δημοκρατία της Μακεδονίας; Είσαι FYROM - αργότερα - ή τέλος πάντων δεν είσαι αυτό το πράγμα». Πολύ γρήγορα καταλάβαμε ότι όχι μόνον τα εκατόν σαράντα κράτη που τα έχουμε ακούσει επανειλημμένως, τους ονόμαζαν «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αλλά όλος ο κόσμος, όλοι οι πανεπιστημιακοί, οι εφημερίδες, όλοι οι δημιουργοί της διεθνούς κοινής γνώμης. Επομένως, τι κάναμε; Παίζαμε τη στρουθοκάμηλο. Μας λέγανε όλοι ότι αυτό δεν είναι το όνομά τους και εμείς λέγαμε: «Όχι, αυτό είναι το όνομά τους, είναι διαφορετικό». Και έτσι λοιπόν φθάσαμε στην κατάσταση που είμαστε τώρα. Και χθες, δυστυχώς, ακούσαμε και από τον ταλαντούχο κ. Κουμουτσάκο μία αναφορά στο συναίσθημα και στο αίσθημα. Και εγώ το παραδέχομαι και σέβομαι τον κόσμο, εκτός από τους φασίστες, που θα έλθουν να κάνουν συλλαλητήριο, διότι πάντα το έθνος ως φαντασιακή κοινότητα, όπως λέει ο Μπένετ Άντερσον, είναι κάτι που μιλάει στην καρδιά σου και στην ψυχή σου. Εδώ, όμως, έχουμε και επιχειρήματα, έχουμε και ορθό λόγο. Ας δούμε, λοιπόν, δυο - τρία από τα επιχειρήματα γιατί έπρεπε να γίνει η συμφωνία. Πρώτον, γιατί ίσως να μην το ξέρει ο κόσμος, η Ελλάδα είναι με μεγάλη απόσταση η πιο ισχυρή δύναμη στα Βαλκάνια. Το ΑΕΠ το δικό μας είναι υπερδιπλάσιο όλων των κρατών των Δυτικών Βαλκανίων και ίσο με όλα τα Βαλκάνια. Επομένως, εάν λυθεί αυτό το πρόβλημα, η Ελλάδα και η Θεσσαλονίκη θα γίνουν το εμπορικό κέντρο των Βαλκανίων και η δίοδος από την Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη προς το βορρά για επικοινωνίες, για εμπόριο, για logistics. Αυτό είναι το πρώτο επιχείρημα. Και βέβαια σε αυτό συνδυάζεται ότι δεν υπάρχει καμμία απειλή. Ποιος να σε απειλήσει και γιατί να σε απειλήσει; Θα γίνουμε ηγετική δύναμη, αλλά για εμάς υπάρχει και κάτι άλλο και αυτό είναι οι αξίες μας. Εμείς πιστεύουμε στην ειρήνη, πιστεύουμε στη φιλία, στη συνύπαρξη και τα έχουμε πει εδώ και τριάντα χρόνια. Δεν αλλάξαμε τίποτα, ούτε μια γραμμή από αυτά τα οποία πιστεύαμε. Να γυρίσουμε, όμως, και σε ορισμένα νομικά επιχειρήματα. Το μόνο που ακούσαμε χθες είναι: «ναι, όχι, ναι, όχι, ναι, όχι, πού θα κάτσει η μπάλα». Δεν ακούστηκαν επιχειρήματα, τα νομικά επιχειρήματα. Δεν έχει, λέει, νομιμοποίηση ο Πρωθυπουργός να υπογράψει αυτήν τη συμφωνία. Με συγχωρείτε, η νομιμοποίηση σύμφωνα με το πολιτικό και πολιτειακό μας σύστημα από ποιόν δίνεται; Δίνεται από τον ελληνικό λαό, δηλαδή στις εκλογές. Δεν έχει νομιμοποίηση να υπογράψει, λοιπόν; Όταν θα χάσει τη δεδηλωμένη, όπως έγινε στην Ισπανία και πέσει, τότε να πούμε να πάμε σε εκλογές. Όταν ζητάτε από τον κ. Παυλόπουλο να γίνει Ματαρέλα, δηλαδή να πάει εναντίον της δημοκρατικής απόφασης του ελληνικού λαού, πηγαίνετε σε ατόπημα και πολιτειακό και συνταγματικό, αλλά και βαθύτατα δημοκρατικό. Μετά μας είπε ο κ. Βορίδης, άλλος ένας πολύ ταλαντούχος και τσεκουράτος άνθρωπος, ότι όταν υπογράψει ο κ. Κοτζιάς, τότε θα υπάρχουν αμέσως κάποιες νομικές συνέπειες και κάποια διεθνής ευθύνη. Είναι καλός νομικός, αλλά διάβασε ένα άρθρο από κάποιον δευτερεύοντα νομικό σε κάποια εφημερίδα και το αντέγραψε, απλώς το μετέφερε, διότι η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική. Σύμφωνα και με το συμβατικό διεθνές δίκαιο, αλλά σύμφωνα και με τη σύμβαση της Βιέννης για τις συμβάσεις, για τις συνθήκες του 1969, άρθρο 14 και 24, μια διεθνής σύμβαση που προβλέπει κύρωση γίνεται δεσμευτική από τη στιγμή της κυρώσεώς της, εφόσον υπογραφεί μετά την κύρωση που θα γίνει στη Βουλή, πρωτόκολλο κύρωσης και αποσταλεί στους ανάλογους διεθνείς οργανισμούς. Αυτή είναι η κατάσταση. Εφόσον η συμφωνία προβλέπει και μια σειρά από βήματα, από ρήτρες δεσμευτικές και αυτές οι ρήτρες δεν έχουν υλοποιηθεί, είναι προφανές ότι δεν ισχύει. Αυτή είναι η νομική κατάσταση και ακούσαμε πάλι διάφορα ψεύδη γύρω από αυτήν την ιστορία. Θα ολοκληρώσω, λοιπόν, με το εξής. Να σας πω, κύριε Κουμουτσάκο, ταλαντούχε, ότι δεν είναι δυνατόν να συγκριθείτε με τον κ. Κοτζιά. Εγώ ήμουν κοντά λόγω της θέσης μου στις διαπραγματεύσεις και είδα τον κ. Κοτζιά και την ομάδα του, το team των νομικών, το team των διπλωματών που έκαναν μια τρομερή δουλειά και πρέπει να αναγνωριστεί από την ελληνική Βουλή είτε συμφωνείτε είτε όχι. Είδα, επίσης, τον κ. Τσίπρα, ο οποίος από ένας Πρωθυπουργός και ηγέτης έγινε αυτό που λέμε στα αγγλικά - τα καταλαβαίνετε - από leader statesman, έγινε ένας μεγάλος διεθνής ηγέτης. Δυστυχώς - και εδώ τελειώνω - και αυτό το λέω με κάποια λύπη, η απόφαση του ηγέτη της Νέας Δημοκρατίας να υιοθετήσει χθες τη στάση που υιοθέτησε, σημαίνει ένα κατ' αρχάς διαζύγιο μεταξύ ενός σημαντικού και ιστορικού κόμματος - και συμφωνώ με αυτά που είπε ο κ. Χατζηδάκης - και της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης και του ορίζοντα της χώρας. Μπορεί να μας βάλατε στην Ευρώπη, αλλά τι γράφουν σήμερα όλοι; Τι έγραφαν χθες οι εφημερίδες; Τι έγραφαν οι διεθνείς εφημερίδες και οι ελληνικές; Γράφουν ότι ο κ. Μητσοτάκης γυρίζει στην παλιά Ελλάδα, στην παλιά Ελλάδα την οποία τελείωσε ο κ. Τσίπρας. Εδώ γράφτηκε από έναν διαπρεπή συνάδελφο ότι δεν πρέπει ο κ. Μητσοτάκης να γίνει ακροδεξιός. Νομίζω, λοιπόν, ότι οι συνεπείς, οι ορθοφρονούντες, οι δημοκρατικοί αναμεσά σας - και είναι πάρα πολλοί, κύριε Χατζηδάκη και είστε και εσείς ένας από αυτούς - θα πρέπει να βάλετε τέρμα, διότι διαφορετικά δυστυχώς, για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση, το κόμμα σας επισήμως θα έχει μπει, έστω με ένα μικρό στίγμα, σε αυτόν το καρκίνο του εθνικισμού και αυτό πρέπει να το σταματήσουμε. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αποστόλου.
Κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, με την πρόταση δυσπιστίας που καταθέσατε, δεν κάνατε τίποτε άλλο από το να φέρνετε στο προσκήνιο με τον πιο θορυβώδη τρόπο την απόλυτη αμηχανία σας, όταν βλέπετε να επιλύονται θέματα μεγάλα και κρίσιμα, θέματα που εσείς δημιουργήσατε και δεν είχατε την τόλμη να τα αντιμετωπίσετε, από μια Κυβέρνηση της Αριστεράς για την οποία ήσασταν βέβαιοι ότι θα αποτελούσε σύντομη παρένθεση. Καταδεικνύει, επίσης, η πρότασή σας το απόλυτο πολιτικό αδιέξοδο, στο οποίο έχει περιέλθει ο Αρχηγός σας, ο κ. Μητσοτάκης. Ξέρει τόσο ο ίδιος, όσο και οι περισσότεροι από εσάς, ότι η συμφωνία με την Κυβέρνηση των βόρειων γειτόνων μας είναι μια συμφωνία έντιμη, μια συμφωνία που βρίσκεται σε αντιστοιχία και αναλογικότητα με τα πραγματικά δεδομένα, όπως έχουν διαμορφωθεί την τελευταία εικοσιπενταετία. Όμως δέσμιος όπως είναι στη σκληρή γραμμή που του επιβάλλουν οι ακραίοι του κόμματός σας, δέσμιος, επίσης, της λαϊκιστικής, ισοπεδωτικής Αντιπολίτευσης που έχει επιλέξει να κάνει σε όλα τα θέματα, δεν διστάζει πλέον να χρησιμοποιεί ένα εθνικό θέμα καθαρά για μικροπολιτική σκοπιμότητα. Αγαπητοί συνάδελφοι, τι άλλο εκτός από μικροπολιτική σκοπιμότητα δείχνουν οι συνεχείς αλλαγές στις τοποθετήσεις της Νέας Δημοκρατίας κατά το τελευταίο διάστημα ανάλογα με το πού έβλεπε ότι πηγαίνουν τα πράγματα; Τι άλλο δείχνει η υπαναχώρηση ακόμα και από τις θέσεις, τις οποίες ο ίδιος ο κ Μητσοτάκης και η παράταξή του είχαν υπηρετήσει στο παρελθόν; Η μοναδική σταθερή στάση σας, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, το τελευταίο διάστημα είναι η απόλυτη άρνηση, για να μην πω η υπονόμευση της εθνικής προσπάθειας. Εμείς με τη συμφωνία διατηρήσαμε άθικτες τις κόκκινες γραμμές του εθνικού συμφέροντος, πετύχαμε την καθιέρωση ονόματος erga omnes, την αλλαγή του συντάγματος των Σκοπίων, την εγκατάλειψη του αλυτρωτισμού, τον τερματισμό μιας προσπάθειας παραχάραξης της ιστορίας. Πρέπει, όμως, να γίνει σαφές ότι η συμφωνία που πετύχαμε είναι αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης και συμβιβασμού. Δεν επιβάλαμε τους όρους μας. Δεν μας επέβαλαν τους όρους τους. Υπήρξε σεβασμός στις αξίες και την αξιοπρέπεια και τη δική τους και τη δική μας, έτσι ώστε, εκτός των άλλων, να μπορεί η συμφωνία να γίνει αποδεκτή από τους δύο λαούς και κυρίως βιώσιμη στον χρόνο. Υπό την έννοια αυτή, είναι και μια νίκη της διπλωματίας, της συνεννόησης και καλής γειτονίας και είναι, ταυτόχρονα, μια ήττα της πατριδοκαπηλίας και από τις δύο πλευρές των συνόρων. Κύριοι συνάδελφοι, ο ελληνικός λαός βλέπει και κρίνει και τις προσπάθειες και τα αποτελέσματα που έχει η Κυβέρνηση αυτή, όχι μόνο στα λεγόμενα μεγάλα θέματα - με τη χώρα, για παράδειγμα, να βγαίνει από τον βραχνά των μνημονίων - αλλά και στις επιμέρους πολιτικές. Επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια για τον τομέα που υπηρετώ, τον αγροτοδιατροφικό. Παραλάβαμε, κύριοι συνάδελφοι, ένα χάος, μια διαχείριση κοινοτικών πόρων, με πρόστιμα και καταλογισμούς που έφταναν τα 3 δισεκατομμύρια και τους αγρότες να μην ξέρουν πότε θα πληρωθούν και πόσα θα πάρουν. Όχι μόνο βάλαμε τάξη και σταματήσαμε τα πρόστιμα, αλλά και μπήκαμε στη διαδικασία απομείωσης μέσα από διαπραγματεύσεις. Χθεσινό παράδειγμα είναι η αποδοχή από την επιτροπή της πρότασής μας για τη μείωση των καταλογισμών των συνεταιρισμών. Είναι μια μεγάλη προσπάθεια. Έχουμε μια πορεία μπροστά μας. Θα τα πούμε ξανά. Το ίδιο έγινε και με το πακέτο Χατζηγάκη. Θα γίνει αύριο και με τα υπόλοιπα. Αυτά κάνουμε εμείς. Δεν κρύβουμε τα προβλήματα κάτω από τα συρτάρια, κάτω από τα χαλιά, όπως κάνατε εσείς τόσα χρόνια. Έχουμε συγκεκριμένο στρατηγικό σχέδιο για τον αγροτικό χώρο. Το έχουμε καταθέσει ήδη στους θεσμούς, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις πρωτοβουλίες που συζητούνται αυτήν την ώρα σε όλα τα φόρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τι υπηρετούμε με αυτό; Πρώτον, τη διασφάλιση επάρκειας σε βασικά προϊόντα ποιοτικά για τους κατοίκους και τους επισκέπτες αυτής της χώρας. Δεύτερον, υπηρετούμε την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των τροφίμων σε διεθνές επίπεδο μέσω της προστιθέμενης αξίας. Και τρίτον, υπηρετούμε την παραγωγική, κοινωνική, πολιτισμική και πληθυσμιακή επανατοποθέτηση της υπαίθρου. Και με ποια εργαλεία; Με την πλήρη αξιοποίηση των πόρων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης και του Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιείας και Θάλασσας 2014-2020, ύψους 6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η πλειοψηφία των αναπτυξιακών δράσεων έχει ήδη προκηρυχθεί. Μέχρι σήμερα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν δεσμευθεί, ενώ ακόμη 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ αφορούν συνεχιζόμενα έργα, δηλαδή το 70% της δημόσιας δαπάνης των προγραμμάτων έχει δεσμευθεί. Έχουμε προχωρήσει δε σε πληρωμές που έχουν φθάσει στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή στο 35%. Υπηρετούμε, επίσης, τον χώρο και με παρεμβάσεις στο κόστος παραγωγής, όπως είναι η χρήση του εργόσημου και της κάρτας του αγρότη με χαμηλό επιτόκιο. Είχατε ακούσει ποτέ επιτόκια και ιδιαίτερα στον αγροτικό χώρο, γύρω στο 4%; Υπηρετούμε τον χώρο με παρεμβάσεις στη λειτουργία της αγοράς, όπως είναι η υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας των προϊόντων της ζωικής παραγωγής με την υποχρεωτική αναγραφή και η πληρωμή των ευαίσθητων και νωπών προϊόντων σε εξήντα ημέρες. Όμως δίνουμε και μάχες μέσα από συμμαχίες που έχουμε συνάψει με άλλα κράτη - μέλη για την αυστηρή στοχοθέτηση της χρήσης και την άριστη αξιοποίηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μετά το 2020. Για αυτόν τον λόγο, λοιπόν, επιμένουμε, πρώτον, να μην μειωθεί ο προϋπολογισμός της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και δεύτερον, να μην υπάρξει πλήρης εξωτερική σύγκλιση των άμεσων ενισχύσεων. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι: Καταφέραμε ήδη να την αποφύγουμε και ήταν ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα, γιατί αν γινόταν η εξωτερική σύγκλιση με τον τρόπο που έγινε στην προηγούμενη προγραμματική περίοδο - και είχατε συμφωνήσει εσείς, που χειριζόσασταν τότε τα συγκεκριμένα θέματα - ξέρετε τι απώλεια θα είχαμε; Απώλεια της τάξης των 746 εκατομμύρια ευρώ περίπου, ενώ με τη διαπραγμάτευση που κάναμε εμείς, διασφαλίσαμε ότι τουλάχιστον θα είναι ένα ποσό πάνω από τον διπλάσιο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ουσιαστικά θα έχουμε μία απώλεια της τάξης των 140 εκατομμυρίων ευρώ σε βάθος επταετίας, όταν θα χάναμε τα 750 εκατομμύρια ευρώ. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Επίσης, επιδιώκουμε να αποτραπεί κάθε ιδέα για μικρού βαθμού συγχρηματοδότηση των άμεσων ενισχύσεων από εθνικούς πόρους, γιατί αυτό θα ανοίξει την πόρτα της επανεθνικοποίησης. Και είναι θετικό το ότι υπάρχει δέσμευση του Επιτρόπου ότι δεν θα μπει τέτοιο θέμα. Αντιλαμβάνεστε εσείς ότι οι χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα, δεν θα μπορέσουν να αντέξουν στον ανταγωνισμό της χορήγησης εθνικών πόρων στον αγροτικό χώρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και κυρίως απευθύνομαι στους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης - αυτά και πολλά άλλα κάνουμε εμείς. Αυτή η Κυβέρνηση σε όλους τους τομείς, αντίθετα με όσα υποστηρίζει η λυσσώδης προπαγάνδα, έχει μετρήσιμα αποτελέσματα, έχει αποτελεσματικότητα, χαράζει δρόμους, δημιουργεί προοπτική. Και ξέρετε γιατί; Ξέρετε ποιο είναι το μυστικό; Εμείς είμαστε στην πολιτική όχι γιατί περιμέναμε διακαώς να απολαύσουμε τα προνόμια της εξουσίας, όχι γιατί αυτό επέβαλε η προσωπική φιλοδοξία και η οικογενειακή παράδοση. Είμαστε στην πολιτική από πάθος για να βελτιωθεί η ζωή του πολίτη και για να έχει ένα καλύτερο μέλλον η χώρα. Αυτό είναι το κριτήριό μας, αυτό είναι το κίνητρό μας. Γι' αυτό έχουμε και την τόλμη να παίρνουμε πρωτοβουλίες και να φέρνουμε λύσεις, ακόμα και για θέματα γεμάτα αγκάθια, όπως είναι αυτό των σχέσεών μας με τη γειτονική χώρα. Και αυτές τις πρωτοβουλίες είμαστε βέβαιοι ότι η ιστορία θα τις αξιολογήσει με θετικό πρόσημο, όπως θα αξιολογήσει και την ανεύθυνη στάση άλλων. Ας έχουν, λοιπόν, υπ' όψιν τους ότι ο πολιτικός γίνεται ηγέτης από τις αποφάσεις που παίρνει και από τη στάση που κρατά, όταν έρχεται η κρίσιμη ώρα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν από λίγο στην ελληνική Βουλή υπήρξε ένα πρωτοφανές συμβάν, καθώς εκπρόσωπος ενός κόμματος προέβη σε ανοιχτή πρόσκληση για στρατιωτικό πραξικόπημα ενάντια στη νόμιμα εκλεγμένη Κυβέρνηση της χώρας και εναντίον του απάτριδος, όπως είπε, Πρωθυπουργού.
Όνομα και κόμμα πείτε!
Είναι ο κ. Μπαρμπαρούσης της Χρυσής Αυγής. Αυτές οι εκφράσεις, πέραν όλων των άλλων, των προφανών και αυτονοήτων, θίγουν και την τιμή των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, που προφανώς δεν θίγονται από τέτοιου είδους προκλήσεις. Ταυτόχρονα, αποτελούν μια πρόκληση διχασμού, μία πρόκληση προς τη δημοκρατία, με ενδεχόμενο πρόκλησης ακραίων στοιχείων για δημιουργία επεισοδίων σε όλη τη χώρα. Παίρνω την ευθύνη να εισηγηθώ στην Ολομέλεια του Σώματος, με απόφαση της Ολομέλειας του Σώματος, κανείς εκ των κυρίων και κυριών της Χρυσής Αυγής οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι να μιλήσουν μέχρι τη λήξη της παρούσας διαδικασίας αύριο το βράδυ, να μην έχουν αυτό το προνόμιο που δίνει αυτή η Αίθουσα στην παρουσία τους, διότι πρέπει να δοθεί από την ελληνική Βουλή ένα μήνυμα προς όλο τον λαό. Δεν είναι ένα διαδικαστικό ζήτημα. Είναι ένα μήνυμα ενότητας, δημοκρατίας, ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης πάνω στα ζητήματα που μας απασχολούν και, ταυτόχρονα, ένα μήνυμα καταδίκης του φασισμού και των εκφραστών τους πατριδοκάπηλων, οι οποίοι μ' αυτόν τον τρόπο θέλουν να δημιουργήσουν αυτήν την ατμόσφαιρα. Είμαι σαφής. Αυτή η πρόκληση - ύστερα μάλιστα από την παρουσία του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής, ο οποίος είπε ότι δεν γνωρίζει ακριβώς τι ειπώθηκε, αλλά επί της ουσίας κάλυψε αυτή τη συμπεριφορά και χωρίς καμμία διάσταση και έννοια συλλογικής ευθύνης που είναι έξω από τη δημοκρατική κουλτούρα - αφορά στο σύνολο των μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Με αυτήν την έννοια εισηγούμαι να ληφθεί απόφαση από την Ολομέλεια για τη στέρηση του δικαιώματος της συζήτησης. Δεν θέλω να ξανακούσω - και μιλώ προσωπικά από καρδιάς, διότι μετά από λίγους ομιλητές είναι να μιλήσουν κι άλλοι εκπρόσωποι - αυτήν την πρόκληση, η οποία είναι σαφές ότι υπήρξε προσχεδιασμένη, συστηματική, διχαστική και έχει να κάνει και με το τι θα συμβεί σήμερα, αύριο, μεθαύριο, σ' αυτόν τον τόπο. Πρέπει να βάλουμε ένα τέρμα και την ευθύνη πρέπει να την αναλάβουμε όλοι μας. Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα]] Παρακαλώ, αν δεν υπάρχει αντίρρηση, να γραφεί στα Πρακτικά ότι ομοφώνως η Βουλή και οι παρούσες δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου συμφωνούν με αυτήν την πρόταση του Προέδρου του Κοινοβουλίου.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Γενικέ Γραμματέα του ΚΚΕ, κύριε Κουτσούμπα, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι, κύριε Πρόεδρε, παρ' ότι τοποθετηθήκαμε ήδη για το συγκεκριμένο ζήτημα που μόλις αναφέρατε και αποφάσισε η Βουλή, θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Δεν φτάνει μόνο να καταδικάζουμε ή απλώς να καταδικάζουμε τη στάση των ναζί Χρυσαυγιτών, όποτε κάνουν μία ακραία φασιστική προπαγάνδα μέσα στη Βουλή ή έξω απ' αυτήν ή να παίρνουμε απλώς τα μέτρα με βάση τη διαδικασία και τη λειτουργία του Κοινοβουλίου αποκλεισμού τους για μία - δυο μέρες, όταν μιλάμε για δολοφόνους, για μία εγκληματική ναζιστική οργάνωση, που βρίσκεται υπόδικη. Αυτό από μόνο του τα λέει όλα και για την ηγεσία της και για τους Βουλευτές της και για τους εκάστοτε πληρωμένους μπράβους που χρησιμοποιεί ως μέλη της για να δολοφονούν αθώους συμπολίτες μας. [[Χειροκροτήματα]] Γι' αυτό ο ελληνικός λαός πρέπει να πάρει την υπόθεση στα χέρια του, το λαϊκό κίνημα το ίδιο και να τους τσακίσει οριστικά. Κυρίες και κύριοι, ο ελληνικός λαός θα δώσει τη μομφή του οριστικά και αμετάκλητα σε οποιαδήποτε κυβέρνηση και σε αυτήν, σε όποια κυβέρνηση τον ματώνει είτε με τα σκληρά μέτρα σαν αυτά που ψήφισε χθες η κυβερνητική πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, είτε βάζοντάς τον να συμμετέχει σε πολεμοκάπηλους τυχοδιωκτισμούς του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οδηγώντας τη χώρα και την περιοχή σε αποσταθεροποίηση, σε ανασφάλεια, υπηρετώντας συμφέροντα παντελώς ξένα προς τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας του σκληρά εργαζόμενου ελληνικού λαού. Η σημερινή πρόταση δυσπιστίας του κ. Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας, κατά την άποψή μας, είναι βούτυρο στο ψωμί του κ. Τσίπρα, του κ. Καμμένου, του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Συμβάλλει όχι στην πραγματική ενημέρωση του λαού, αλλά στον αποπροσανατολισμό του από το πραγματικό και ουσιαστικό πρόβλημα που έχει η επικείμενη συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ. Δεν μας διαφεύγει το γεγονός ότι από τη μεριά της η Νέα Δημοκρατία στοχεύει κυρίως στο να στριμώξει τον Καμμένο, τους ΑΝΕΛ, έχοντας στραμμένο το βλέμμα της σε αυτό το 3% περίπου των πρώην Νεοδημοκρατών ψηφοφόρων των ΑΝΕΛ. Και από τη μεριά του, βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ, αξιοποιώντας αυτήν την πάσα της Νέας Δημοκρατίας, στοχεύει κυρίως στο να στριμώξει το Κίνημα Αλλαγής, την κ. Γεννηματά, τον κ. Θεοδωράκη και να βαθύνει το χάσμα των απόψεών τους, επιδιώκοντας μία προσέγγιση, ώστε να διευρύνει την ήδη ισχνή και σαθρή κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία έχει, όπως έχει δηλώσει ήδη ο Πρωθυπουργός, ημερομηνία λήξης τον Αύγουστο. Αυτό, αν ισχύουν βέβαια αυτά που λέτε, ότι βρίσκεστε στο τέλος των μνημονίων, πάνω στα οποία έχει χτιστεί, όπως επίσης έχετε ομολογήσει, αυτή η ετερόκλητη - όπως την αποκαλούν και πολλοί Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Κύριοι της Κυβέρνησης και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καλλιεργείτε συστηματικά και με κάθε ευκαιρία τον αποπροσανατολισμό, τη συσκότιση γύρω από τα προβλήματα που προκύπτουν για τον λαό μας με τη χθεσινή ψήφιση των νέων αντιλαϊκών μέτρων που θα μπουν σε ισχύ με το υποτιθέμενο - τέλος πάντων - τέλος των μνημονίων τον Αύγουστο, γιατί είστε στην ίδια γραμμή και οι δύο, του «yes, man», απέναντι στο ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον ΣΕΒ, την εγχώρια και ξένη πλουτοκρατία. Γι' αυτό αναζητάτε όλοι σας τα επιμέρους, τις όποιες διαφοροποιήσεις σας, τους αστερίσκους σας σε δευτερεύοντα, σε τριτεύοντα, σε κινήσεις εντυπωσιασμού, φθηνές και ευκαιριακές. Ας μιλήσουμε περισσότερο για το αντικείμενο που προκάλεσε την πρόταση δυσπιστίας, τη Συμφωνία Ελλάδας και Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Το πολιτικό σας θράσος δεν έχει όριο, κύριε Τσίπρα. Φαντάζομαι ότι βλέπετε τη συνεδρίαση, γιατί μέσα στην Αίθουσα δεν είστε. Βέβαια, αυτός ο τόπος έχει γνωρίσει πάρα πολλούς «καλαμοκαβαλάρηδες» και άλλους τόσους που εμφανίζονται λες και έχουν φάει τον Λένιν και τον Μαρξ με το κουτάλι, από ξεσκολισμένα ορφανά του Χίτλερ, που βάζουν στο στόμα τους τον Λένιν, όπως προχθές ένας πάλι χρυσαυγίτης, μέχρι ανανεωτές, αναθεωρητές της κακιάς συμφοράς. Δεν θα πω το γνωστό λαϊκό σοφό ρητό «η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας», γιατί χρειάζεται πραγματικά για όλα αυτά και περίσσιο θράσος επιπλέον, για να επικαλείται κανείς τον Λένιν, ο οποίος μιλούσε για την αυτοδιάθεση των λαών από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και φώτιζε τη διέξοδο της σοσιαλιστικής επανάστασης. Και να τα λες αυτά σε τηλεοπτική συνέντευξη τη στιγμή που υπογράφεις συμφωνία για να φυλακιστεί ακόμα ένας λαός μέσα στην πολεμική λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ, ε, χρειάζεται θράσος για να μπερδεύει κανείς την αυτοδιάθεση κάθε λαού από την καταπίεση κάθε ξένης, αλλά και εγχώριας αστικής τάξης, με τα ατλαντικά παιχνίδια που πυροδοτούν τον λεγόμενο αυτοπροσδιορισμό των μειονοτήτων, για να εφαρμόσει το ΝΑΤΟ τη γνωστή πολιτική τού διαίρει και βασίλευε στα Βαλκάνια. Μπορεί σε λίγο να μας ξεφουρνίσετε κάποια νέα προσέγγιση και για τη Θράκη, όπου και εκεί κάποια κέντρα απεργάζονται σχέδια με όχημα τον αυτοπροσδιορισμό. Από εσάς όλα πλέον τα περιμένουμε! Γι' αυτό λέμε ότι είστε πολιτικά επικίνδυνοι. Ανοίγετε τον δρόμο που θα μετατρέψει την Ελλάδα σε μεγάλο στρατιωτικό στόχο σε περίπτωση γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Μετατρέπετε την Ελλάδα σε μεγάλο στρατιωτικό ορμητήριο του ΝΑΤΟ, από την Αλεξανδρούπολη έως τη Σούδα, σε κόμβο υλοποίησης όλων των ατλαντικών οικονομικών σχεδίων που αφορούν τα Βαλκάνια και μάλιστα ονομάζετε με θράσος αυτή την επικίνδυνη για τον λαό μας πολιτική ως πολιτική δήθεν ειρήνης και σταθερότητας. Κυρίες και κύριοι, η Συμφωνία ανάμεσα στις Κυβερνήσεις Ελλάδας και FYROM επιτεύχθηκε με την απροκάλυπτη παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχει τη σφραγίδα τους και υπογράφηκε με βάση τις προθεσμίες και τα χρονοδιαγράμματα που καθόρισαν αυτοί οι οργανισμοί για να προχωρήσει η ευρωαντλαντική ολοκλήρωση στα Δυτικά Βαλκάνια. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει εξελιχθεί στον καλύτερο σημαιοφόρο των σχεδιασμών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή για χάρη τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου, που διεκδικούν βέβαια από τη μεριά τους μεγαλύτερα μερίδια, μεγαλύτερα κέρδη από τη ληστεία και την εκμετάλλευση των λαών. Είναι η άλλη όψη της αντιλαϊκής πολιτικής στο εσωτερικό, που τσακίζει εισόδημα και δικαιώματα του λαού μας. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ βαυκαλίζεται με τον ηγετικό ρόλο που θα έχει στα Βαλκάνια, που επιδιώκει βέβαια να της αναθέσουν οι Αμερικανονατοϊκοί και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές στα Βαλκάνια, για να είμαστε και πιο ακριβείς στις εκφράσεις μας. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, η όλη διαδικασία επικεντρώθηκε στο όνομα της γειτονικής χώρας, ενώ μια σειρά κρίσιμα ζητήματα, όπως η αντιμετώπιση του αλυτρωτισμού, με τις απαραίτητες αλλαγές στο σύνταγμα της γειτονικής χώρας, όχι μόνο παραπέμπονται στο μέλλον, αλλά η κατάσταση περιπλέκεται με την αποδοχή από την ελληνική Κυβέρνηση των ανιστόρητων θέσεων περί μακεδονικού έθνους, μακεδονικής γλώσσας, που αποτελούν βασικά στηρίγματα του αλυτρωτισμού. Κατά συνέπεια, είναι μια συμφωνία που δεν μπορεί να εξασφαλίσει λύση προς όφελος του ελληνικού λαού και του λαού της γειτονικής χώρας, όλων των λαών της περιοχής. Οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί ότι δήθεν αυτή η συμφωνία θα διασφαλίσει την ειρήνη, τη συνεργασία, τη σταθερότητα και στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή είναι πέρα για πέρα ψευδείς, παραπλανητικοί και ανιστόρητοι. Η συμφωνία αυτή είναι μόνο μια συστατική επιστολή του κ. Τσίπρα προς τον Ζάεφ, για να τη χρησιμοποιήσει ο ίδιος τόσο στο εσωτερικό της χώρας του όσο και στις Συνόδους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ τον προσεχή Ιούνιο και Ιούλιο για να πάρει την πρόσκληση για ένταξη στις λυκοσυμμαχίες αυτές. Στην πραγματικότητα, ο κ. Τσίπρας δίνει το πράσινο φως για την ένταση της αποσταθεροποίησης, της ανασφάλειας, των συγκρούσεων στην περιοχή των Βαλκανίων. Είναι εγκληματικό το γεγονός να παραγνωρίζετε και να αποσιωπάτε συνειδητά ότι το ΝΑΤΟ, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι παράγοντες ανασφάλειας, αλλαγής συνόρων, υποδαύλισης εθνικισμών και αλυτρωτισμών. Ιδιαίτερα οι λαοί των Βαλκανίων έχουν γνωρίσει στο πετσί τους την πολιτική των ιμπεριαλιστών. Αποσιωπάτε ότι η πορεία της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας στο ΝΑΤΟ και η επέκταση των σχεδιασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνυπάρχουν με αμφισβητήσεις συνόρων, με παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων, με ανακίνηση ακόμα και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων σε βάρος των λαών της περιοχής. Αποσιωπάτε, επίσης, ότι η ευρύτερη περιοχή βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα των ανταγωνισμών, γι' αυτό και δυναμώνουν οι επεμβάσεις, η μετακίνηση ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων, η εγκατάσταση νέων στρατιωτικών βάσεων και άλλα. Η ένταξη των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μέρος αυτών των συνολικών σχεδιασμών, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με άλλα ισχυρά κράτη, όπως είναι η Ρωσία και η Κίνα. Στα Βαλκάνια ανταγωνίζονται μεταξύ τους ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για το ποιος θα πουλήσει τα εξοπλιστικά του προγράμματα, ποιος θα εξασφαλίσει στρατιωτικά στηρίγματα με αντίστοιχες βάσεις και ανεπτυγμένη στρατιωτική συνεργασία, ποιος θα κάνει τις μεγαλύτερες μπίζνες στην περιοχή. Γι' αυτό οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και το ΝΑΤΟ ενισχύουν τις βάσεις τους και στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία και στη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατίας της Μακεδονίας, στην Αλβανία, στο Κόσοβο και φυσικά στην Ελλάδα. Στα σχέδιά τους ιεραρχούν δίνοντας προτεραιότητα στην ένταξη των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην ιμπεριαλιστική συμμαχία του ΝΑΤΟ. Γι' αυτό επιμένουμε ότι η εγγύηση για πραγματική λύση είναι να μην ενταχθεί η FYROM στο ΝΑΤΟ, γιατί η ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι παράγοντας ανασφάλειας, παραπέρα αποσταθεροποίησης εμπλοκών και προβλημάτων. Κυρίες και κύριοι, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας από το 1992, όταν τέθηκε το ζήτημα της ονομασίας του γειτονικού κράτους μετά τη διάλυση και των διαμελισμό της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, τοποθετήθηκε στο θέμα αυτό από θέσεις αρχών, με στόχο την προώθηση της φιλίας, της συνεργασίας, της αλληλεγγύης των λαών, ενάντια στα σχέδια των ιμπεριαλιστών και την αλλαγή συνόρων στην περιοχή. Στήριξε τις θέσεις του πάνω στο αδιαμφισβήτητο γεγονός πως η Μακεδονία είναι ένας ευρύς γεωγραφικός χώρος και μετά τη λήξη του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου και την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου το 1913 η Ελλάδα πήρε το 51,57%, η Σερβία το 38,32% και η Βουλγαρία 10,11%. Είναι μια μεγάλη γεωγραφική περιφέρεια που δεν ανήκει αποκλειστικά στην Ελλάδα, αλλά έχει μοιραστεί μεταξύ βαλκανικών χωρών. Σε αυτή την ευρύτερη γεωγραφική περιφέρεια της Μακεδονίας μιλούσαν ελληνικά, αλβανικά, τη σλάβικη διάλεκτο, εβραϊκά, αρμένικα, τουρκικά και άλλα και κανένα στοιχείο δεν μπορεί να τεκμηριώσει πως μέσα σε αυτό το μωσαϊκό υπήρξε ή υπάρχει ξεχωριστή διαμορφωμένη ενιαία μακεδονική γλώσσα. Το ίδιο ισχύει και για τη θέση περί μακεδονικού έθνους. Η θέση αυτή δεν πατάει στην πραγματικότητα γιατί, εκτός των άλλων, δεν πληροί στην πλειονότητά τους τα κριτήρια που τονίζουν πως το έθνος ως ιστορικά διαμορφωμένη ιστορική κοινότητα ανθρώπων εμφανίστηκε πάνω στη βάση της κοινότητας της γλώσσας, του εδάφους, της οικονομικής ζωής, της ψυχοσύνθεσης που εκδηλώνεται στην κοινότητα του πολιτισμού. Το κυρίαρχο έθνος που υπάρχει στη FYROM συγκροτήθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη βάση αυτών των όρων, με την οντότητα που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο όμως της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, ενώ υπάρχουν πολλές αποδείξεις πως μέχρι μια περίοδο ως προσδιορισμός χρησιμοποιούνταν η σλάβικη καταγωγή. Γι' αυτό σας λέμε ότι συμφωνία σας μπάζει σοβαρά, όσο και αν παρουσιάζεστε να πανηγυρίζετε σήμερα. Δε είναι άλλωστε η πρώτη φορά, έτσι κάνετε πάντα, μέχρι να ματώσει και πάλι ο ελληνικός λαός ή μέχρι να δούμε στην πράξη τι πρόκειται να συμβεί. Με το πράσινο φως που δώσατε στον Ζάεφ για ένταξη στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αναλαμβάνετε σοβαρές ευθύνες. Θα είστε υπόλογοι απέναντι στο παρόν και στο μέλλον της εργατικής τάξης της Ελλάδας, του ελληνικού λαού και του αγώνα για αποδέσμευση απ' αυτές τις λυκοσυμμαχίες, για να ζήσει πραγματικά ειρηνικά, με φιλία και συνεργασία με τους γειτονικούς λαούς, με ευημερία και ανάπτυξη. Ταυτόχρονα σας επισημάναμε από την πρώτη στιγμή και επιβεβαιώθηκε περίτρανα από τη μελέτη της ίδιας της συμφωνίας που μας μοιράστηκε χθες επίσημα, ότι έχει το σπέρμα του αλυτρωτισμού. Όχι για το όνομα, στο οποίο εντελώς λαθεμένα επικεντρώνεστε όλοι σας οδηγώντας σε συνεχείς συμβιβασμούς, στα υπόλοιπα. Το όνομα μπορεί να έχει γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes, όμως αυτό το ανατρέπετε σε μεγάλο βαθμό με την αποδοχή και κατοχύρωση των εννοιών της εθνικότητας του Μακεδόνα πολίτη και της μακεδονικής γλώσσας. Και, αλήθεια, αφού προσδιορίστηκε, όπως λέτε, αυστηρά γεωγραφικά η ονομασία ως «Βόρεια Μακεδονία», ποιος λόγος συντρέχει να μην ονοματίζεται και ο υπήκοος αυτής της χώρας με αυτόν τον τρόπο και μόνο και στα επίσημα έγγραφά του, ως πολίτης δηλαδή του κράτους της Βόρειας Μακεδονίας και η γλώσσα του ως η γλώσσα του κράτους της Βόρειας Μακεδονίας; Γιατί δεν κάνετε το αυτονόητο, όπως το παρουσιάζετε, αφού μάλιστα το αποδέχθηκαν και τα Σκόπια - σε άλλο σημείο, ξεχωριστά όμως, σε άλλο άρθρο της συμφωνίας - , ότι η γλώσσα τους είναι σλάβικη ή, όπως λένε, ανήκει στην κατηγορία των νότιων σλάβικων γλωσσών; Γιατί δεν προσδιορίζονται, λοιπόν, στη συμφωνία ως Σλαβομακεδόνες, για παράδειγμα; Γιατί δεν ονομάζετε τη γλώσσα τους ως σλαβομακεδονική; Κάποιες τέτοιες διατυπώσεις δεν θα άφηναν ζωντανό και το σπέρμα του αλυτρωτισμού για να αξιοποιηθεί στο μέλλον από οποιονδήποτε. Και αυτό είναι που δεν καταλαβαίνετε. Γιατί ο συμβιβασμός σας, όπως λέτε, δεν έγινε για να διευκολυνθεί μόνο σήμερα ο Ζάεφ με την αντιπολίτευσή του στο εσωτερικό του, αλλά και για να τους πει εκεί ότι αφήνει κάπως ανοικτό το ζήτημα και για αύριο, αφού θα έχει κατοχυρώσει την ένταξή του στο ΝΑΤΟ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οργανισμοί οι οποίοι, όπως όλοι από τη μεγάλη πλέον πείρα μας γνωρίζουμε, ότι όταν προκύπτει κάποιο πρόβλημα διμερές, μη τήρησης δηλαδή της συμφωνίας, όπως μπορεί να συμβεί αύριο, νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι. Χρόνια αυτό δεν κάνουν και με την Τουρκία και με τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και τη μη τήρηση συμφωνηθέντων εκ μέρους της; Άρα σε ποιον τα πουλάτε αυτά; Γιατί, κυρίες και κύριοι, οι πολιτικοί και άλλοι συσχετισμοί αλλάζουν και εδώ και στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και συνολικά στα Βαλκάνια και σε όλον τον κόσμο. Δεν μένουν αναλλοίωτοι. Και δυστυχώς, πολλές φορές αλλάζουν προς το χειρότερο για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, των άλλων λαών της περιοχής και όχι προς το καλύτερο, όπως είναι το επιθυμητό. Το ΚΚΕ, λοιπόν, σας ξαναλέμε, δεν πρόκειται να δώσει συστατική επιστολή και πράσινο φως στα επικίνδυνα σχέδια των ιμπεριαλιστών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στους γνωστούς δηλαδή και μη εξαιρετέους μακελάρηδες των λαών. Το έργο αυτό το αφήνουμε ολόκληρο σε σας. Οι Αμερικανονατοϊκοί αξιοποιούν την προθυμία σας και τα «yes man» σας για εξυπηρέτηση μόνο των δικών τους επιδιώξεων και στόχων, ιδιαίτερα όταν είδαν τον Τσίπρα και τον Καμμένο να ενθουσιάζονται με τον χαρακτηρισμό που τους έδωσε ο Αμερικανός Πρέσβης, ως γεωστρατηγικούς μεντεσέδες των Βαλκανίων. Δυστυχώς, για τον ελληνικό λαό δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεστε τι πόνος και δυστυχία κρύβεται για τους λαούς των Βαλκανίων πίσω απ' αυτές τις λέξεις. Και τι να αντιληφθείτε βέβαια εσείς; Μάλλον σας έχει συναρπάσει η αφ' υψηλού καρέκλα της εξουσίας. Το μόνο που σας έχει απομείνει είναι να φουσκώνετε σαν γαλοπούλες από περηφάνεια, γιατί νομίζετε ότι παίζετε και ηγετικό ρόλο στα Βαλκάνια. Τρομάρα σας! Κύριε Τσίπρα, δεν λέω και κάτι καινούργιο αφού πλέον μετά από μια δεκαετία που έχετε στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ και περίπου τέσσερα χρόνια σε λίγους μήνες στην προεδρία της Κυβέρνησης, είναι γνωστό τοις πάσι και μέσα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ότι έχετε γίνει συνώνυμο του οπορτουνισμού, του πολιτικού τυχοδιωκτισμού. Αλλά έχετε υπερβεί πλέον και αυτό το όριο. Αν καταγράψει κάποιος τι έχετε πει για διάφορα ζητήματα, τι έχετε πει και σε εμένα σε συναντήσεις μας - αλλά αφήστε το αυτό, λέω τα δημόσια - , θα φρίξει. Ιδιαίτερα αν δει με πόση ευκολία και σχετικά αθώο υφάκι λέτε χοντρά ψέματα. Να σας θυμίσω ότι ορκιζόσασταν ότι δεν έχει να κάνει με τίποτα η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως όρος βασικός, ως προϋπόθεση, για τη συμφωνία για το όνομα. Διαβεβαιώνατε σε όλους τους τόνους ότι η πρόσκληση για ένταξη σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση είναι άσχετα και ανεξάρτητα από τη συμφωνία και θα είναι μόνο επιλογή της γειτονικής χώρας που θα γίνει αργότερα. Και μας μοιράζετε μια συμφωνία που στο πρώτο άρθρο έχει το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», τα υπόλοιπα στα οποία ήδη αναφέρθηκα περί μακεδονικής εθνότητας, γλώσσας κ.λπ., και αμέσως στο επόμενο, στο δεύτερο άρθρο, σας ορίζει ρητά ότι μόλις την υπογράψετε θα πρέπει ως ελληνική Κυβέρνηση αμέσως εσείς να στείλετε επιστολή στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να βάλουν μέσα τη γειτονική χώρα. Και παριστάνετε τώρα και τους θιγμένους γιατί σας λέμε ότι τη συμφωνία αυτή την κάνατε ουσιαστικά μόνο και μόνο για να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, να πάρουν την πολυπόθητη πρόσκληση τον Ιούνη και Ιούλη. Και γι' αυτό κόπτεστε να πάτε άρον άρον στις Πρέσπες για να τα υπογράψετε μεθαύριο με τον Ζάεφ. Όμως για όλα αυτά τσιμουδιά και εσείς, αλλά και άλλα κόμματα και η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά και οι ελεγχόμενοι από εσάς, όσοι είναι ελεγχόμενοι, και από τις διάφορες πρεσβείες, αστική δημοσιογραφία στη χώρα μας. Και δεν σας φτάνει μόνο αυτό, γιατί Αλτσχάιμερ δεν έχετε. Αμνησία επίσης δεν το πιστεύω. Οι δηλώσεις σας δείχνουν να ξεχνούν τι έλεγε το ΚΚΕ από το 1992 έως σήμερα, με σταθερότητα και συνέπεια όπως πάντα. Και το ξεχνούν και οι κονδυλοφόροι που βάζετε να γράφουν στην «ΑΥΓΗ» και σε διάφορες άλλες φυλλάδες. Να σας τα θυμίσω πάλι συνοπτικά για άλλη μια φορά, γιατί ήδη τα έχω πει, για να τα εμπεδώσετε. Για την όποια συμφωνία μακριά από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και το διαίρει και βασίλευε των ιμπεριαλιστών. Σύνθετη ονομασία, με αυστηρά γεωγραφικό προσδιορισμό, έναντι όλων, εξάλειψη αλυτρωτισμών από το σύνταγμα της γειτονικής χώρας, όχι αποδοχή ανιστόρητων εννοιών περί μακεδονικού έθνους ή γλώσσας κ.λπ.. Και όλα αυτά βέβαια ενιαία και ως πακέτο. Γιατί εμείς δεν βλέπαμε και δεν βλέπουμε όπως εσείς όλοι, Συνασπισμός, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, από τότε, τις σχέσεις με τη γειτονική μας χώρα σαν βαφτίσια. Δεν βλέπαμε δηλαδή τους εαυτούς μας σαν κάποιους νονούς, σαν κουμπάρους. Τις κουμπάρες μόνο εσείς φαίνεται ότι ξέρετε καλά να τις παίζετε. Γι' αυτό και η κριτική του κ. Μητσοτάκη προς εσάς μένει στον αέρα. Δεν πείθει τον ελληνικό λαό. Γιατί η ιστορία αυτή έχει και κακό παρελθόν και ερωτηματικό παρόν. Γι' αυτό και η σύγχυση επίσης στην οποία βρίσκεται και εκφράζεται και από το Κίνημα Αλλαγής σήμερα με τις συνιστώσες του, από το Ποτάμι και λοιπούς. Βλέπετε, κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια, γιατί μπορεί να είστε διαφορετικά κόμματα μεταξύ σας, όμως έχετε κοινή στρατηγική πλεύση. Γιατί το στρατηγικό πρόγραμμα όλων σας είναι ένα: ΝΑΤΟ και ξερό ψωμί, Ευρωπαϊκή Ένωση και ξερό ψωμί, διαχείριση του συστήματος του καπιταλισμού, της κερδοφορίας του κεφαλαίου, της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, αναδιαρθρώσεις και μεταρρυθμίσεις που εντείνουν την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Και γι' αυτό ακριβώς, επειδή εξυπηρετείτε αυτόν τον θεό του χρήματος, τον Μαμμωνά και το σύστημά του, υψώνετε τους τόνους για τη διαφθορά μοιράζοντας τα επιχειρηματικά συμφέροντα που ο καθένας πολιτικά εκπροσωπεί ή θέλει να εκπροσωπήσει. Και η «NOVARTIS» και η «SIEMENS» και τα σκάνδαλα του ενός και του άλλου έχουν τον ρόλο μόνο του αποπροσανατολισμού του λαού από τη σκληρή πραγματικότητα. Όσο πάμε για βουλευτικές εκλογές, πιθανόν τον Σεπτέμβρη φέτος, τόσο θα δυναμώνουν όλα αυτά. Μάλιστα ακούγεται ότι έπαιξαν κάποιον ρόλο, ιδιαίτερα για τη «NOVARTIS», το αλισβερίσι με Αμερικάνους και άλλους για την επίτευξη αυτής της συμφωνίας. Το λέμε για να καταγραφεί και φυσικά μένει πολιτικά να το δούμε πώς θα εκφραστεί, εκτός κι αν θέλουν να μιλήσουν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που διακινούν κάτι τέτοια δεξιά και αριστερά, ισχυριζόμενοι μάλιστα ότι έχουν ως πηγή το Μαξίμου. Για όλα αυτά συνολικά, λοιπόν, πρέπει ο λαός να σας γυρίσει την πλάτη, να σας πει ένα μεγάλο «φτάνει πια!». Γι' αυτό κι εμείς σήμερα μέσα στη Βουλή σάς λέμε ότι παίζετε το παιχνίδι του γνωστού δικομματισμού, διπολισμού, με ανούσιες κοκορομαχίες, σκιαμαχώντας για την ουσία των προβλημάτων. Μόλις ψηφίσατε νέο πολυνομοσχέδιο. Μόλις ορκιστήκατε ότι τώρα τα μνημόνια θα τα βάζετε εσείς αφού έχετε πρώτα φυσικά συμφωνήσει με τους εταίρους σας, λες και τόσα χρόνια δεν τα ψηφίζατε πάλι εσείς όλοι μαζί όλα αυτά που έδεσαν χειροπόδαρα τον λαό μας με εκατοντάδες αντιλαϊκούς νόμους και μέτρα. Εμείς αυτές τις μέρες τοποθετηθήκαμε με ομιλίες όλων των Βουλευτών μας, με αυστηρότητα μεν αλλά με επιχειρήματα. Δεν έχουμε ακούσει μέχρι στιγμής κάποιον σοβαρό αντίλογο ή έστω επιχείρημα της προκοπής. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ δεν θα δώσει άλλη νομιμοποίηση σε αυτήν τη διαδικασία τόσο σε εσάς της Συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όσο και εσάς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ δεν θα πάρει άλλο μέρος σε αυτήν την παρωδία κοινοβουλευτικής διαδικασίας, σε αυτό το θέατρο, πραγματική νεοελληνική τραγωδία, διημέρου για τον λαό μας. Αποχωρούμε αυτήν τη στιγμή από τη διαδικασία. Τη δυσπιστία, έτσι κι αλλιώς, από τον ελληνικό λαό την έχετε, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η Νέα Δημοκρατία, την τελική μομφή θα σας τη δώσει ο ίδιος ο λαός με τους αγώνες του, με την πάλη του, με την οριστική ανατροπή όλων των αντιλαϊκών, οικονομικών πολιτικών και των διαφόρων ιμπεριαλιστικών συμφωνιών που θέλουν να τον γονατίσουν με το πιστόλι στον κρόταφο. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, δεκατρία μέλη από την Πανελλήνια Ένωση για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση και την Επαγγελματική Επανένταξη. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Βενιζέλο, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μη σας δώσω τώρα αμέσως τον λόγο. Να μιλήσουν δύο συνάδελφοι, αμέσως μετά εσείς, ύστερα να μιλήσουν άλλοι δύο συνάδελφοι και θα ρωτήσω τον κ. Λοβέρδο αν θέλει μετά ή αργότερα να τοποθετηθεί.
Αργότερα, κύριε Πρόεδρε.
Αργότερα, εντάξει. Μας διευκολύνει, κύριε Λοβέρδο. Κύριε Βενιζέλο, σας ευχαριστώ πολύ. Κάνω παράκληση για την τήρηση των χρόνων. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Κατσαφάδος. Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου ως μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας να σταθώ κι εγώ στο απαράδεκτο περιστατικό το οποίο έγινε με τον Βουλευτή της Χρυσής Αυγής και με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο να καταδικάσω τις απόψεις του και τις ενέργειές του. Θα ήθελα, όμως, να θυμίσω στον εκλεκτό συνάδελφο, τον κ. Δουζίνα, ο οποίος δεν βρίσκεται τώρα στην Αίθουσα, ότι όλη αυτή η επιστημονική, ιατρική, ανάλυση περί εθνικισμού και ναζισμού και τι μπορεί όλο αυτό να επιφέρει σε μια κοινωνία και σε μια χώρα, ίσως θα έπρεπε να το κάνει πιο νωρίς στους συντρόφους του και στους συναδέλφους του του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι με αυτό το μόρφωμα της Χρυσής Αυγής στην ίδια πλατεία ήσασταν, τα ίδια συνθήματα λέγατε, αυτό εδώ το Κοινοβούλιο θέλατε να καεί. Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα. Επιτρέψτε μου, όμως, τώρα, κυρίες και κύριοι, να αναφερθώ στην πρόταση μομφής. Μέχρι τώρα είχαμε συνηθίσει την ανεύθυνη πολιτική της συγκεκριμένης Κυβέρνησης γύρω από τα θέματα της οικονομίας, τις ιδεοληψίες και τις εμμονές σας. Είχαμε αντέξει άλλα να λέτε και άλλα να ψηφίζετε. Λέγαμε - και λέμε - ότι τα οικονομικά εγκλήματα μπορείς να τα διορθώσεις μέσα από ένα συγκροτημένο σχέδιο και μέσα από σκληρή δουλειά. Έναν εθνικό ακρωτηριασμό όμως; Εσείς, δυστυχώς, αποφασίσατε χωρίς καμμία εντολή κάτι που καμμία ελληνική κυβέρνηση δεν είχε τολμήσει να κάνει, να δώσετε το όνομα «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς, κάνοντας δώρο την ταυτότητα και τη γλώσσα. Είναι μία συμφωνία που ο κ. Τσίπρας δεν ήθελε να φέρει στη Βουλή και ήθελε να την υπογράψει στα κρυφά. Γι' αυτόν το λόγο, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε την πρόταση δυσπιστίας και όχι όπως λέτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να σας καταρρίψουμε το αφήγημα περί εξόδου από τα μνημόνια και για να γλυτώσουμε όλη αυτή τη σκανδαλολογία, την οποία φέρνετε ή για κάποιες εσωκομματικές αντιπαραθέσεις της Νέας Δημοκρατίας. Για τη Μακεδονία και τους Μακεδόνες την καταθέσαμε. Για την Ελλάδα και την ιστορία μας την καταθέσαμε. Για να μάθει ο ελληνικός λαός τι κρύβεται πίσω από αυτήν την συμφωνία, η οποία θα υπογραφεί πίσω από την πλάτη του, την Κυριακή. Να πέσουν, επιτέλους, οι μάσκες. Ο κάθε ένας που βρίσκεται μέσα σε αυτήν την Αίθουσα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Εσείς, οι δημοκράτες. Εσείς, οι προοδευτικοί. Εσείς, που στήνατε δημοψηφίσματα στις πλατείες και τις γειτονιές. Εσείς που το καλοκαίρι του ΄15, μέσα σε χρόνο ρεκόρ, διεξαγάγατε ένα δημοψήφισμα, για να μας φέρετε στην τιμή του ενός, δύο μνημόνια. Αυτή είναι η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσο και αν σας πονάει. Και τώρα, σε ένα μείζον εθνικό ζήτημα δεν τολμάτε να ζητήσετε τη γνώμη του λαού. Και ακόμη χειρότερα, κατηγορείτε όσους συμμετέχουν στις διαδηλώσεις, εκφράζοντας τον πατριωτισμό τους, στιγματίζοντάς τους ως εθνικιστές. Είπε ο εκλεκτός συνάδελφος, ο κ. Δουζίνας, στην ομιλία του - και χαίρομαι που βρίσκεται εδώ - ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και τριάντα χρόνια έμενε αταλάντευτα πιστός σε αυτά τα οποία πίστευε γύρω από το θέμα των Σκοπίων. Ναι, είναι αλήθεια, κύριε Δουζίνα. Κάνατε βέβαια μία μικρή υποχώρηση. Τριάντα χρόνια τα Σκόπια τα λέγατε «Μακεδονία». Τώρα βάλατε και το «Βόρεια» μπροστά. Όμως επί τριάντα χρόνια μιλάγατε για μακεδονική εθνότητα και για μακεδονική γλώσσα. Κάνετε, όμως, και ένα άλλο μεγάλο λάθος, κύριε συνάδελφε, και αυτό μάλλον είναι το λάθος που κάνει η Αριστερά. Κατηγορείτε τον πατριωτισμό και τον ταυτίζετε με τον εθνικισμό. Δεν μπορείτε να κατηγορείτε συλλήβδην όσους μιλάνε για πατρίδα και όσους θέλουν να δείξουν την αγάπη τους προς αυτήν ότι είναι εθνικιστές. Επικαλέστηκε ο κ. Τσίπρας τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Κώστα Καραμανλή. Ο τελευταίος όμως στο Βουκουρέστι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρνήθηκε παρά τις τεράστιες πιέσεις που δέχτηκε, να συνομολογήσει και να αποδεχθεί αυτά που αποδέχεται σήμερα ο ίδιος. Ο Κώστας Καραμανλής είχε επιδιώξει τη διαμόρφωση μιας εθνικής γραμμής, ενημερώνοντας τους Αρχηγούς των Κομμάτων. Ο κ. Τσίπρας, όμως, επέλεξε την πρακτική της μυστικής διπλωματίας, χωρίς εθνική συνεννόηση, χωρίς εθνική γραμμή διαπραγμάτευσης. Μιλάτε για το erga omnes, όταν τουλάχιστον για πέντε χρόνια από σήμερα τα έγγραφα και το υλικό δημόσιας διοίκησης των Σκοπίων που χρησιμοποιείται για το εξωτερικό θα συνεχίσει να έχει το όνομα «Μακεδονία». Και για το εσωτερικό, οι όποιες αλλαγές, θα γίνουν πρώτα σε σχέση με την πορεία των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ. Δηλαδή, χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό. Η αναγνώριση της μακεδονικής εθνότητας μπορεί να ταυτίζεται με τις εθνομηδενιστικές αντιλήψεις του ΣΥΡΙΖΑ του 3%, αλλά και παράλληλα με την ανιστόρητη αναγνώριση της μακεδονικής γλώσσας, δυστυχώς, αφήνει ορθάνοιχτη την κερκόπορτα του αλυτρωτισμού. Το άρθρο 13 μας υποχρεώνει να δώσουμε διέξοδο στη θάλασσα στα Σκόπια με ό,τι αυτό συνεπάγεται, με το επιχείρημα ότι πρόκειται για περίκλειστο κράτος. Στο προοίμιο της συμφωνίας στο άρθρο 36 υπάρχει αναφορά στα ειδικά δικαιώματα όσων έχουν αγωνιστεί για τις ιδέες της ξεχωριστής ταυτότητας του μακεδονικού λαού. Το άρθρο 56 μιλάει για την προστασία της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του μακεδονικού λαού. Στη συμφωνία - άκουσον, άκουσον - ορίζεται σύσταση ομάδας για να ελέγξει τα βιβλία της ιστορίας των δύο χωρών πάνω σε θέματα αλυτρωτισμού. Αυτά αποδέχεστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Γιατί αυτά έχει συμφωνήσει ο κ. Τσίπρας με τον κ. Ζάεφ. Δεν αντιλαμβάνεστε ότι η αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας αποτελεί τον πυρήνα του αλυτρωτισμού των Σκοπίων; Αυτά θα πάει να υπογράψει την Κυριακή ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας; Και μια και μιλάμε για αλυτρωτικά σύμβολα, με τη σημαία των Σκοπίων, τι θα γίνει; Με τον εθνικό ύμνο των Σκοπιανών τι θα γίνει; Τα έχετε θέσει αυτά; Μήπως ο Πρωθυπουργός δεν ξέρει ότι η σημαία των Σκοπίων είναι το σύμβολο του ήλιου της Βεργίνας; Απασχόλησε κανέναν αυτό στη διαπραγμάτευση ή μήπως το ξεχάσατε και δεν το θέσατε καν; Και φυσικά εδώ έχουμε τον κυβερνητικό σας εταίρο, ο οποίος για να μην κάνει άλλη μία νέα κυβίστηση έχει εναποθέσει όλες τις ελπίδες του στο ότι δεν θα ψηφίσουν τη συμφωνία οι Σκοπιανοί. Αυτή είναι η υπεύθυνη εξωτερική πολιτική που εφαρμόζουν οι ΑΝΕΛ. Αυτός είναι ο πατριωτισμός των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, να πετάτε το μπαλάκι στους άλλους και να ελπίζετε ότι οι άλλοι θα σας σώσουν. Μόνο που αυτή η στάση δεν χαρακτηρίζει τους πατριώτες, αλλά τους λαθρεπιβάτες της ιστορίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση της μομφής της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι κομματική, είναι εθνική. Εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών εντός της χώρας και όπου αλλού βρίσκονται. Αφήνετε τους Σκοπιανούς με αυτήν την συμφωνία - λέγοντάς μας τάχατες ότι το έχουν αναγνωρίσει εκατόν σαράντα χώρες - να λέγονται «Μακεδόνες». Διότι πρώτα οι Σκοπιανοί ξέρουν πολύ καλά ότι χωρίς το δικό μας πράσινο φως, χωρίς τη δική μας αναγνώριση, δεν θα ήταν ποτέ Μακεδόνες. Είναι Σλάβοι, είναι Βούλγαροι, είναι Αλβανοί, είναι ό,τι άλλο θες, αλλά Μακεδόνες δεν είναι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, κλείνω σε μισό λεπτό. Αποφασίζουμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Σάββατο αν θα είμαστε αντάξιοι της ιστορίας μας. Αντάξιοι των καθηκόντων μας απέναντι σ' αυτήν, αλλά και απέναντι στις επόμενες γενιές. Για κάποιους αντιλαμβάνομαι ότι αυτή η ψηφοφορία είναι η ώρα της καρέκλας. Για κάποιους άλλους, όμως, είναι η ώρα της ευθύνης. Ένα, λοιπόν, είναι σίγουρο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ότι το Σάββατο όλοι θα κρίνουμε την τύχη της χώρας μας με την ψήφο μας. Κανένας δεν θα μπορέσει να κρυφτεί πίσω από τις ευθύνες του. Και υπάρχει, επίσης, και κάτι άλλο το οποίο σίγουρα έχει σχέση με τη Νέα Δημοκρατία. Ότι όποια Κερκόπορτα και να προσπαθήσετε να ανοίξετε, εμείς θα είμαστε εκεί για να την κλείσουμε.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο, παρακαλώ.
Για ποιον λόγο ζητάτε τον λόγο;
Ο κ. Κατσαφάδος που είμαστε από την…
Ένα λεπτό. Για ποιον λόγο…
Αναφέρθηκε σε μένα προσωπικά και έκανε μια πλήρη παραμόρφωση αυτών που είπα. Για να είναι στα Πρακτικά η σωστή…
Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Να πω στον αγαπητό κ. Κατσαφάδο ότι αυτό που είπα είναι ότι η Αριστερά πάντα έχει μείνει πιστή σε ορισμένες αξίες και τις ονόμασα. Είναι η αξία της φιλίας, της ειρήνης, της καλής γειτονίας και του Διεθνούς Δικαίου. Για τριάντα χρόνια είμαστε σ' αυτές τις αξίες. Δεν είπα τίποτε άλλο. Όσο δε για το θέμα της εθνότητας, που είπε ότι εγώ είπα για εθνότητα, με συγχωρείτε, αλλά θα πρέπει να μπορούμε να καταλάβουμε ότι η λέξη «εθνότητα», με την έννοια της εθνοτικής ένταξης και υπηκοότητα, που στα αγγλικά και στα γαλλικά λέγεται «nationalite» - και ίσως να μην το καταλαβαίνει - έχει μια μεγάλη διαφορά. Υπηκοότητα είναι η σχέση του πολίτη με το κράτος. Η εθνότητα είναι το τι πιστεύω εγώ μέσα μου, στη συνείδησή μου στις λατινογενείς γλώσσες λέγεται «ethnicité». Καμμία διεθνής συνθήκη, κανένα διεθνές δίκαιο ούτε προσπάθησε ποτέ να αλλάξει την εθνότητα, ούτε μπορεί να το αλλάξει. Εγώ μίλησα για την υπηκοότητα και αυτό είναι το οποίο υπάρχει στην απόφαση.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Κατσαφάδο, έτσι δεν θα μιλήσουν οι άλλοι συνάδελφοι.
Κύριε Πρόεδρε, αν πρέπει ο κάθε συνάδελφος να απαντάει, αντιλαμβάνεστε ότι τότε μπαίνουμε σε μια άλλη λογική.
Ναι, μπαίνουμε στη λογική του ότι κάποιοι προς το τέλος του καταλόγου δεν θα μιλήσουν. Σ' αυτή τη λογική μόνο μπαίνουμε.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο, παρακαλώ, για τριάντα δευτερόλεπτα.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Κατ' αρχάς χαίρομαι που ο κ. Δουζίνας - γιατί δεν ανέτρεψε το επιχείρημά μου - παραδέχθηκε ότι ταύτισε τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό και αυτό είναι το πρόβλημα το οποίο είπα. Το πρώτο είναι αυτό. Το δεύτερο. Κανένας δεν έχει αρνηθεί, κύριε Δουζίνα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαχρονικά μίλαγε για μακεδονική γλώσσα και για μακεδονικό έθνος. Αυτή είναι η πραγματικότητα, κύριε Δουζίνα. Εσείς κάνατε μια υποχώρηση. Η υποχώρηση που κάνατε εσείς…
Κατ' αρχάς, κύριε Κατσαφάδο, πρέπει να απευθύνεστε στο Προεδρείο. Δεν απευθύνεστε στον συνάδελφο. Τον λόγο έχει η κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου και μετά ο κ. Βενιζέλος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλησπέρα. Ισχυριζόμαστε ότι η υπογραφή αυτή της συμφωνίας είναι ένα ιστορικό συμβάν μεγάλης ιστορικής σημασίας. Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν από όλους μας είναι γιατί έγινε εφικτή αυτή η συμφωνία σήμερα. Γιατί επί τριάντα χρόνια δεν μπορούσε να γίνει αυτή η συμφωνία; Ποιοι ήταν οι παράγοντες που εμπόδιζαν την υπογραφή της και ποιοι είναι σήμερα οι παράγοντες που επιτάχυναν αυτή τη συμφωνία, για την οποία όλοι θεωρούμε, τουλάχιστον από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν είναι μια συμφωνία ντροπιαστική ή οτιδήποτε άλλο. Θέλω να σας θυμίσω ότι στη δεκαετία του ΄90 που έγινε και η πιο σοβαρή προσπάθεια να λυθεί αυτό το ζήτημα συνέβαιναν κοσμογονικές εξελίξεις στον κόσμο. Κατέρρεε ο υπαρκτός σοσιαλισμός και όλοι αναζητούσαν μέσω του εθνικισμού ένα καταφύγιο για να στήσουν ένα κράτος. Αυτό έκανε και η γειτονική μας χώρα. Τι έκανε, δηλαδή, ακριβώς η γειτονική μας χώρα; Αναζήτησε εκείνα τα υλικά που θα επέτρεπαν στον δικό της κοινωνικό σχηματισμό να υπάρχει μια φαντασιακή θέσμιση ότι υπάρχει ένα εθνικό κράτος και μια εθνότητα. Ανέλαβε, λοιπόν, να δανειστεί την ιστορία από τους γείτονές της. Αυτό δεν έχει συμβεί μόνο σε αυτήν τη συγκεκριμένη περιοχή, έχει συμβεί σε δεκάδες περιοχές του κόσμου. Ήταν, λοιπόν, δυνατόν τότε να λυθεί αυτό το ζήτημα, όταν ο εθνικισμός ήταν ηγεμονική ιδεολογία της γείτονος χώρας, όταν προσπαθούσε να συγκροτηθεί σε εθνικό κράτος; Ήταν δυνατόν να υποχωρήσει; Ήταν δυνατόν να υπογράψει συμφωνία; Και η Ελλάδα όσο και αν το διεκδίκησε και όσο και αν το ήθελε, ήταν δυνατόν να το πετύχει; Θέλω, λοιπόν, τελικά να ισχυριστώ ότι σήμερα η συμφωνία αυτή έγινε εφικτή γιατί συνέβησαν τρία ξεχωριστά γεγονότα, τρεις αστάθμητοι παράγοντες εμφανίστηκαν ταυτόχρονα στην ιστορία. Ο πρώτος ήταν ότι στην Ελλάδα ήταν Πρωθυπουργός ο Τσίπρας και στη γείτονα χώρα ο Ζάεφ. Ο δεύτερος παράγοντας ήταν ότι η γειτονική χώρα είχε κουραστεί από την πολιτική και οικονομική απομόνωση και είχε την ανάγκη να ανοίξει φτερά. Ταυτόχρονα, είχε ηττηθεί πολιτικά ο εθνικισμός στη χώρα αυτή. Και το τρίτο είναι ότι η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μια κυβέρνηση που είχε ως αξιακά προτάγματα την κοινωνική χειραφέτηση, τη φιλία των λαών και το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού της, ήταν στην κυβέρνηση. Αυτοί οι τρείς αστάθμητοι παράγοντες διαμόρφωσαν αυτό που λέμε «ιστορικό χρόνο» για να λυθεί το ζήτημα αυτό μετά από τόσα χρόνια. Τι σημαίνει ιστορικός χρόνος; Σημαίνει ότι, πρώτον, τον ιστορικό χρόνο τον διαμορφώνουν τα πολιτικά υποκείμενα που δρουν και όχι αυτά που αντιδρούν. Δεύτερον, ιστορικός χρόνος σημαίνει το να μπορείς να αξιοποιήσεις, να κατανοήσεις και να προτείνεις μέσα σε μια συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία μια πολιτική πρόταση που να έχει μέλλον. Αυτόν, λοιπόν, τον ιστορικό χρόνο αξιοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί δεν τον θέλουν οι υπόλοιποι; Γιατί θεωρούν ότι μια πολιτική δύναμη που αξιοποιεί αυτόν τον ιστορικό χρόνο πρέπει να υποστεί τη δοκιμασία της δυσπιστίας και της μομφής; Δεν νομιμοποιείται, λοιπόν, μια πολιτική δύναμη που αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω της, που αντιλαμβάνεται τα πολιτικά και κοινωνικά φαινόμενα να δράσει, αλλά πρέπει να ζητήσει άδεια; Και από ποιον άραγε να ζητήσει άδεια; Θέλω, λοιπόν, σε αυτό το σημείο να πω ότι ο εθνικισμός, πέρα από το ό,τι θεωρεί ο καθένας ότι είναι, έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά, όπως την προσήλωση στην παράδοση, στην ιστορία, στο χθες, το μίσος στο μέλλον και σε κάθε πρόοδο. Αυτά τα στοιχεία είναι που καθορίζουν τις πολιτικές των κομμάτων που διαφωνούν με αυτήν τη συμφωνία. Και προς επίρρωση αυτού που λέω είναι ότι επειδή αυτές οι πολιτικές δυνάμεις θεωρούν ότι η ιστορία είναι αμετάβλητη, ότι η ιστορία είναι ένα αιώνιο συνεχές, ήταν οι ίδιοι που δεν μπορούσαν να συμφιλιωθούν με την ιδέα ότι κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015, διότι θεωρούσαν ότι θα είναι αιώνιοι, αμετάβλητοι, ότι η Ελλάδα θα ήταν όπως ήταν κάποτε και θα συνεχίσει να είναι. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί οι κοινωνικές δυνάμεις σε αυτήν την χώρα ανέθεσαν στον ΣΥΡΙΖΑ να λύσει και να διαχειριστεί τα ζητήματα της κρίσης και ούτε ακόμα μπορούν να το κατανοήσουν, γιατί δεν ασχολούνται με αυτό, αλλά ασχολούνται με το πώς αυτό το παρελθόν θα παγιοποιηθεί για πάντα στο μέλλον. Δεν γίνεται, όμως, οι νόμοι της ιστορίας είναι άλλοι. Και όποιος πάει ενάντια στους νόμους της ιστορίας, δεν μπορεί παρά να εισπράξει την ήττα. Σήμερα, λοιπόν, αυτό το οποίο χρειάζεται να πούμε για μια ακόμη φορά είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τόλμησε. Και αυτήν τη στιγμή γίνεται μια μομφή εναντίον του, γιατί είχε το πολιτικό θάρρος να λύσει αυτό το ζήτημα, να το αντιληφθεί και να βάλει τις βάσεις για ένα μέλλον ειρηνικό στην περιοχή. Ποια ήταν η άλλη πρόταση; Να μείνουμε στα ίδια. Τι κάνει; Δηλαδή, να είμαστε όπως ήμασταν τόσα χρόνια, το κράτος των εθνικοφρόνων, το κράτος του αντικομμουνισμού, το κράτος των δωσίλογων, που επί τόσα χρόνια υπήρχε στην Ελλάδα. Αυτό δεν πρέπει να διαταραχθεί, γιατί αυτό κρατάει τις κοινωνικές δυνάμεις σε μια πολιτική καθυστέρηση για να μπορεί να αναπαράγεται η εκάστοτε εξουσία. Τώρα, λοιπόν, τι θεωρούμε; Ότι μέσα από αυτήν την πρόταση θα πιεστούν οι ΑΝΕΛ να ρίξουν την Κυβέρνηση, που είναι το όνειρο όλων; Δεν θα γίνει αυτό. Καταλαβαίνουμε ότι η θεωρία για τις «καρέκλες», η οποία συνεχώς αναπαράγεται απ' όλους - και άκουσα και τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ να την αναπαράγει - , είναι μια θεωρία γιατί ακριβώς θέλει να πάρει αυτή τις «καρέκλες» για να κάνει τον ρεβανσισμό και την οπισθοδρόμηση. Όμως, ευτυχώς, οι κοινωνικές δυνάμεις το καταλαβαίνουν, γιατί τα τρία χρόνια που είμαστε στην Κυβέρνηση, που έχουμε την «καρέκλα» δεν γίναμε καρεκλοκένταυροι. Κάποιοι άλλοι είναι καρεκλοκένταυροι, που ήταν στην εξουσία πενήντα και εκατό χρόνια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Αντιπροέδρου]] Ας το αντιληφθούμε, λοιπόν, αυτό και ας δούμε ότι δεν πέφτουν έτσι οι κυβερνήσεις. Δεν πέφτουν οι κυβερνήσεις επειδή προσπαθούμε εμείς να αξιοποιήσουμε πολιτικά κενά, που, κατά τη γνώμη μας, ανακαλύπτονται εσχάτως και μέσα από την πίεση στους ΑΝΕΛ να προσπαθούμε να λύσουμε το ζήτημα, να ξεφορτωθούμε τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε επειδή το ήθελε η κοινωνία και θα μείνει, επίσης, εφόσον το θελήσει η κοινωνία. Όλα τα άλλα είναι εκ περισσού. Βέβαια, αυτοί που θεωρούν ότι δρουν στον καιρό τους και μπορούν να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες, αυτοί είναι οι πραγματικοί ηγέτες. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και η γερμανική, εχθρική εφημερίδα προς τον ΣΥΡΙΖΑ, βγήκε χθες με τίτλο: «Ο Τσίπρας ηγέτης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκπροσωπεί την αποτυχημένη Ελλάδα». Κάτι λένε όλα αυτά.
Κυρία συμπρόεδρε, πρέπει να κλείνετε.
Κλείνω σε ένα λεπτό. Και το λέω και για το ΚΚΕ το οποίο λέει ότι προχωρήσαμε σ' αυτήν τη συμφωνία γιατί μας πίεσε το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ μόλις πριν λεγόταν ότι: «Α, εσείς πάντα το θέλατε αυτό». Αφού το θέλαμε πάντα, ποιος μας πίεσε; Πάντα, λοιπόν, θέλαμε να λυθεί το ζήτημα. Όμως, δεν υπήρχε ο ιστορικός χρόνος, γιατί ο ιστορικός χρόνος άλλοτε είναι αργόσυρτος και ταλαιπωρεί, και άλλοτε είναι συμπυκνωμένος και παράγει πολιτικές εξελίξεις. Το θέμα είναι να καταλάβεις πότε είναι αργόσυρτος και πότε είναι συμπυκνωμένος για να μπορείς να κάνεις πολιτική, και αυτό δεν μπορείτε να το συγχωρήσετε στον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρία Χριστοδουλοπούλου, σας παρακαλώ.
Τελείωσα και συγγνώμη. Και δεν λέω ότι όσοι διαφωνούν με τη συμφωνία είναι εθνικιστές, γιατί υπάρχουν και άλλες σκοπιμότητες για να χτυπήσουν την Κυβέρνηση. Δεν μπορούν να ανεχθούν γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε ψηφοφόρους απ' όλα τα πολιτικά κόμματα. Δεν μπορούν και γι' αυτό είναι όλοι ενωμένοι, από το ΚΚΕ έως τη Χρυσή Αυγή. Αυτή είναι η διαφορά. Δεν μπορούν να συμφιλιωθούν. Έβγαλαν την παρηγορητική θεωρία της αριστερής παρένθεσης. Δεν τους βγαίνει.
Κυρία συμπρόεδρε, σας παρακαλώ, κλείστε.
Κυρίες και κύριοι, υπάρχει ιστορία, η οποία υπάρχει και προχωρεί και, με αυτήν την έννοια, θα πρέπει να διαχωρίσετε τη θέση της από ακροατήρια σκοταδιστικά, φασιστικά, ρατσιστικά, τα οποία συνυπάρχουν σ' αυτήν την πολιτική, η οποία τροφοδότησε για μια ακόμη φορά τον εθνικισμό σ' αυτήν τη χώρα. Σας ευχαριστώ
Τον λόγο έχει ο κ. Βενιζέλος.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η πρόταση δυσπιστίας που υπέβαλε η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει ένα προφανές και απλό νόημα, να ακυρώσει την επικοινωνιακή απάτη, στην οποία βασίζεται η κοινοπραξία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Οι ΑΝΕΛ διαφωνούν με τη συμφωνία για το όνομα, αλλά στηρίζουν με πάθος την Κυβέρνηση και προσωπικά τον Πρωθυπουργό που τη διαπραγματεύθηκε, τη συνομολόγησε και θα την υπογράψει, δεσμεύοντας τη χώρα άμεσα και προκαταβολικά πολύ πριν η συμφωνία έρθει στη Βουλή για κύρωση. Διότι η συμφωνία θα έρθει στη Βουλή για κύρωση μήνες αργότερα - αν έρθει - εκ των υστέρων, σε άλλα συμφραζόμενα, χωρίς τότε να είναι εφικτή οποιαδήποτε βελτιωτική παρέμβαση. Το υπερπατριωτικό αυτό τέχνασμα που απευθύνεται στο ευρύτερο ακροατήριο της συντηρητικής παράταξης προφανώς και ακυρώνεται με τη θετική ψήφο των ΑΝΕΛ στην Κυβέρνηση, δηλαδή στον Πρωθυπουργό, που διά της θετικής αυτής ψήφου θα υπογράψει τη συμφωνία. Το νόημα που εγώ θέλω να δώσω στην πρόταση δυσπιστίας, την οποία βεβαίως και υπερψηφίζουμε ως κόμμα, αλλά την υπερψηφίζω και εγώ με ιδιαίτερη έμφαση, είναι ευρύτερο. Είναι η απάντηση σε αυτό που συμβαίνει στη χώρα τα τελευταία τρία χρόνια. Είναι η απάντηση στον κομπασμό, στον τυχοδιωκτισμό, στην ακύρωση της έννοιας των λέξεων, στην ακύρωση κάθε πολιτικής αρχής και αξίας μέσα από ένα αριστεροδεξιό αμάλγαμα. Είναι η απάντηση στη συστηματική απαξίωση και αλλοίωση των θεσμών, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Είναι η απάντηση στη χειραγώγηση της δικαιοσύνης. Η πρόταση δυσπιστίας, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι και την ψηφίζω, είναι απάντηση στο ασύλληπτο πολιτικό θράσος του κ. Τσίπρα, που εμφανίζεται ταυτοχρόνως με καταπληκτική άνεση ως ομογάλακτος, μεγάλος αδελφός του κ. Καμμένου, ως προστάτης της μνήμης και του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Ανδρέα Παπανδρέου, ως τιμητής και ρυθμιστής ταυτόχρονα των εσωτερικών καταστάσεων, συσχετισμών και σχέσεων και στη Νέα Δημοκρατία και στο Κίνημα Αλλαγής. Η δική μου ψήφος στην πρόταση δυσπιστίας συνιστά απάντηση στην απόπειρα διαμόρφωσης μιας εικονικής πραγματικότητας, σύμφωνα με την οποία ο Πρωθυπουργός πανηγυρίζει ότι βγάζει - δήθεν - τη χώρα από τα μνημόνια, ενώ την οδήγησε ταπεινωμένη, στο όριο της ασύνταχτης χρεοκοπίας και στο τρίτο μνημόνιο, δηλαδή σε μια δευτερογενή οικονομική κρίση που κρατάει τρία χρόνια, που έχει βλάψει σε βάθος τη χώρα, οι επιπτώσεις της οποίας θα κρατήσουν, δυστυχώς, επί δεκαετίες, χωρίς να μπορούμε να γυρίσουμε τώρα, με την υποτιθέμενη λήξη του μνημονίου, εκεί που ήταν η χώρα τον Δεκέμβριο του 2014, στη δυναμική που είχε αποκτήσει. Και δεν θα αναφερθώ σε αυτά που ψηφίστηκαν χθες, στα νέα δημοσιονομικά μέτρα, τις βαριές δεσμεύσεις, όχι μόνο μέχρι το 2022, αλλά μέχρι το 2060. Και βεβαίως, το νόημα που εγώ δίνω στην πρόταση δυσπιστίας αφορά τη σύγκρουση δύο αντιλήψεων ως προς την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Η μία αντίληψη είναι εξωτερική πολιτική στο όνομα του εθνικού συμφέροντος, αναζητώντας ενιαία και σταθερή εθνική γραμμή και ευρύτερες συναινέσεις. Η άλλη αντίληψη είναι στο όνομα δήθεν συναινέσεων, τις οποίες αποκρούουν, αντί να τις επιζητούν πραγματικά, ο διχαστικός τακτικισμός, η χρήση της εξωτερικής πολιτικής ως μοχλού εσωτερικής πολιτικής, ως μεθόδου προετοιμασίας συγκρουσιακού κλίματος καθ' οδόν προς τις εκλογές. Διότι όλα αυτά σε σχέση με την καθυστερημένη κύρωση συνδέονται με το κλίμα που θέλει να δημιουργήσει η Κυβέρνηση εν όψει των εκλογών και καθ' οδόν προς τις εκλογές, κλίμα που δεν μπορεί να στηριχθεί στην οικονομία, αλλά θα στηριχθεί στον εκβιασμό των θεσμών, στην αλλοίωση της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος και στην παραφθορά της εξωτερικής πολιτικής. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχω μία σταθερή θέση την οποία έχω κατ' επανάληψη διατυπώσει. Είναι η ενιαία εθνική θέση από τον Απρίλιο του 1993: Ναι, χρειάζεται συμβιβαστική λύση με τη γειτονική χώρα, ναι, η λύση είναι ένα σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό, ναι, πρέπει αυτό το όνομα να χρησιμοποιείται erga omnes και εσωτερικά και διεθνώς, ναι, αυτό πρέπει να θεμελιωθεί σε μία διεθνή συμφωνία, επί τη βάσει και δυνάμει της οποίας πρέπει να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα της γειτονικής χώρας, όπως έγινε με την ενδιάμεση συμφωνία το 1995, επί τη βάσει της οποίας αναθεωρήθηκε σε αρκετά σημεία το Σύνταγμα της γειτονικής χώρας. Αυτά τα έχω πει, άλλωστε, δύο φορές ως Υπουργός Εξωτερικών στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Όμως, λέω ότι παρεμπιπτόντως δεν ήμουν απλός Υπουργός Εξωτερικός και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, αλλά ήμουν και κυβερνητικός εταίρος. Ήξερα πάρα πολύ καλά ποια είναι η ενιαία και διαχρονική θέση της χώρας και δεν χρειαζόμουν έγκριση του κ. Σαμαρά, ως Πρωθυπουργού, προκειμένου να διατυπώσω τη δική μου θέση ως κυβερνητικού εταίρου, Υπουργού Εξωτερικών και εκπροσώπου της χώρας από το Βήμα της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Όμως, λέγαμε πάντα ότι αναπόσπαστο στοιχείο μιας λύσης λειτουργικής, βιώσιμης και ασφαλούς για την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα είναι η ακύρωση κάθε αλυτρωτισμού με την έννοια της ιδεολογικής χρήσης της ιστορίας. Το πρόβλημα με τη συγκεκριμένη συμφωνία εστιάζεται κυρίως σε τρία σημεία: Στο γεγονός ότι η ιθαγένεια, ενώ είναι νομικός δεσμός του πολίτη με το κράτος, προσδιορίζεται ως μακεδονική, Macedonian/citizen of the Republic of North Macedonia. Ο Αλβανός πολίτης θα έχει ιθαγένεια μακεδονική ή απλώς την ιθαγένεια του πολίτη της Βόρειας Μακεδονίας, όπως είναι το ακριβές. Το άλλο παραπέμπει σε μια εθνοτική αντίληψη και αναγνώριση. Το ισχύον Σύνταγμα της γειτονικής χώρας στο άρθρο 4 καθορίζει την ιθαγένεια έτσι περιγραφικά, ως πολίτης της χώρας αυτής, όχι ως Macedonian. Εμείς τους δίνουμε εδώ κάτι που δεν το προβλέπει το ισχύον Σύνταγμά τους. Η γλώσσα είναι μακεδονική - σλαβική με κυριλλική γραφή. Ναι, αλλά έρχεται ο Πρωθυπουργός και λέει στο διάγγελμά του επί τη εξαγγελία της συμφωνίας: «Η ελληνομακεδονική γλωσσική κληρονομιά δεν θίγεται από τη γλώσσα των γειτόνων». Έτσι το λέμε, η «ελληνομακεδονική»; Αν φτάσουμε να το πούμε η «ελληνομακεδονική», τότε, αν μη τι άλλο, η άλλη γλώσσα είναι σλαβομακεδονική και φυσικά, δεν έχει αναγνωρισθεί το 1977. Το τρίτο κρίσιμο σημείο είναι ο προβληματικός συγχρονισμός των ενεργειών, ιδίως σε σχέση με την ένταξη στο ΝΑΤΟ. Διότι η γειτονική χώρα καλείται από το ΝΑΤΟ προς ένταξη και το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο αποφασίζει την ένταξη τώρα, πριν την έναρξη ισχύος της συμφωνίας. Το πρωτόκολλο ένταξης συνάπτεται και αρχίζει να κυρώνεται από τα είκοσι εννέα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα περιμένει τελευταία να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες. Όμως, όταν έρθει η Ελλάδα να κυρώσει τη σύμβαση αυτή και μαζί και το πρωτόκολλο ένταξης στο ΝΑΤΟ, θα είναι αργά. Αυτό είναι το θέμα. Το θέμα είναι ότι οι βελτιώσεις πρέπει να γίνουν τώρα. Μετά την υπογραφή δεν υπάρχει, δυστυχώς, περιθώριο βελτιώσεων. Διότι, όταν μετά από μήνες στην παρούσα Βουλή, ίσως σε άλλη Βουλή, με άλλον συσχετισμό, έρθει η συμφωνία αυτή για κύρωση, εάν οι γείτονες έχουν κάνει όλα όσα πρέπει να κάνουν - το δημοψήφισμα με θετική έκβαση, την αναθεώρηση του Συντάγματος, τον σεβασμό των ευαισθησιών - , δεν θα υπάρχει περιθώριο η Βουλή των Ελλήνων να ζητήσει τότε βελτιώσεις επί του κειμένου της συμφωνίας, η οποία σε πάρα πολλά σημεία προενεργεί, ενεργεί πριν από την τυπική θέση σε ισχύ. Γι' αυτό είπα: Διαβάστε με τους συμβούλους σας πολύ προσεκτικά το τι λέει η σύμβαση της Βιέννης για το δίκαιο των συνθηκών. Άρα, είναι άλλο η ακρίβεια, η δικαιοσύνη και η ειλικρίνεια στην αντιμετώπιση θεμάτων εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ευαισθησίας, αυτό που κάνουμε εμείς, αυτό που έχουμε πληρώσει πανάκριβα, αναλαμβάνοντας κόστος. Και άλλο είναι το να παίρνεις ένα πολιτικό «momentum» που είναι πράγματι θετικό για την επίλυση του προβλήματος και να το χρησιμοποιείς με το βλέμμα στραμμένο στο εσωτερικό για να δημιουργήσεις προβλήματα στην αντιπολίτευση, συγκρούσεις και μέτωπα πλαστά και όχι για να οικοδομήσεις πραγματική εθνική συναίνεση. Ζητώ, απαιτώ και σε τελευταία ανάλυση, ως Έλληνας πατριώτης, παρακαλώ την Κυβέρνηση να φροντίσει να βελτιώσει το κείμενο στα σημεία εκείνα τα οποία είναι ανοικτά στο μέλλον σε κακή χρήση και μπορούν να γίνουν πηγές προβλημάτων, διότι ανεξαρτήτως της νομικής συζήτησης, η υπογραφή, εφόσον συντελεστεί, δεσμεύει και εγκλωβίζει τη χώρα σε ένα τετελεσμένο και μετά δεν θα έχουμε περιθώρια να επέμβουμε, ώστε να διασφαλίσουμε την καλή γειτονία, την ειρήνη, την περιφερειακή σταθερότητα, την ασφάλεια, την πρόοδο, την ανάπτυξη και όλες τις αξίες, στο όνομα των οποίων, βεβαίως, αγωνιζόμαστε και ως πολιτικές δυνάμεις και ως άτομα, αλλά και ως έθνος. Σας ευχαριστώ.
Η διαδικασία θα προχωρήσει ως εξής: Θα δώσω τον λόγο για δύο, τρία λεπτά στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, ο οποίος θέλει να κάνει μια δήλωση ως πολιτικός προϊστάμενος του Στρατεύματος για όσα απαράδεκτα ακούστηκαν από τη Χρυσή Αυγή πριν από λίγο. Μετά θα ακολουθήσουν οι δύο συνάδελφοι, ο κ. Μίχος και η κ. Μεγαλοοικονόμου. Θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού και μετά ο κ. Βαρβιτσιώτης και ο κ. Κρεμαστινός. Εφόσον δεν υπάρχει και άλλος Υπουργός - που δεν νομίζω ότι θα υπάρχει εκείνη τη στιγμή - θα προχωρούμε τον κατάλογο κανονικά με τους συναδέλφους. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν από λίγες ώρες, κατά τη διάρκεια που ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας απέδιδε τα ξίφη στους νέους Ανθυπολοχαγούς στη Σχολή των Ευέλπιδων, εντός της Αιθούσης διεπράχθησαν σοβαρές προσβολές του πολιτεύματος, αλλά και του Στρατεύματος. Ως πολιτικός προϊστάμενος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας - και μόνο με αυτήν την ιδιότητα - θα ήθελα να θυμίσω ότι μέσα σε αυτήν την Αίθουσα εκλήθη η στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων να συλλάβει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Ο κ. Μπαρμπαρούσης, χειροκροτούμενος από τους Βουλευτές της Χρυσής Αυγής, διέπραξε σοβαρό ποινικό αδίκημα, το οποίο θα εξηγήσω αργότερα, αλλά και βαριά προσβολή για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, ο αξιωματικοί, οι υπαξιωματικοί οι στρατιώτες και οι εθνοφύλακες ορκίζονται στο Σύνταγμα, προστατεύουν το πολίτευμα της χώρας, διακατέχονται από τις αρχές της δημοκρατίας. Προστατεύουν τη δημοκρατία. Δεν μπορεί από κανέναν να καλούνται να καταπατήσουν το Σύνταγμα, να καταπατήσουν την αρχή του πολιτεύματος και να προχωρήσουν σε τέτοιου είδους ενέργειες. Θέλω να διαβεβαιώσω τον ελληνικό λαό ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι απόλυτα δημοκρατικές και σέβονται το σύνολο της Βουλής των Ελλήνων, τα κόμματα, την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και κανείς στρατηγός, αρχηγός, αξιωματικός, υπαξιωματικός, στρατιώτης ή εθνοφύλακας δεν πρόκειται να ανταποκριθεί με κανέναν τρόπο σε τέτοιου είδους εκκλήσεις. Τέτοιου είδους εκκλήσεις και τέτοιου είδους πράξεις οδήγησαν στην απώλεια εθνικού εδάφους και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του κ. Μπαρμπαρούση, όπου χειροκροτήθηκε από τα μέλη της Χρυσής Αυγής, υπήρξε παραβίαση του Ποινικού Κώδικα, του πρώτου κεφαλαίου με τίτλο «Προσβολές του Πολιτεύματος» και συγκεκριμένα του άρθρου 134 που αναφέρεται σε εσχάτη προδοσία και του άρθρου 135 που αναφέρεται σε παρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας. Κύριε Πρόεδρε, ζητώ καταρχήν από τη δικαιοσύνη όπως άμεσα ασκηθεί ποινική δίωξη για το συγκεκριμένο αδίκημα κατά του Βουλευτού Μπαρμπαρούση και κατά του κόμματος της Χρυσής Αυγής. Όπως επίσης, ζητώ δι' υμών, από το σύνολο και την Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, να εγκρίνει την άμεση άρση της βουλευτικής ασυλίας για να μπορέσει η δικαιοσύνη να εφαρμόσει τους νόμους. Δεν μπορούμε να παίζουμε με το πολίτευμα της χώρας. Δεν μπορούμε να παίζουμε με τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Υπάρχουν αντιπαραθέσεις πολιτικές, αλλά μέσα στα πλαίσια της εφαρμογής του Συντάγματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ποινική δίωξη θα την ασκήσει η δικαιοσύνη με δική της πρωτοβουλία. Εμείς αναφέρουμε στην Ολομέλεια της Βουλής το αίτημα και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Και από εκεί και πέρα θα ζητήσω διά του Προεδρείου να υπάρξουν άμεσες ενέργειες ή τουλάχιστον να υπάρξει ανάκληση από τη μεριά της Χρυσής Αυγής ή άλλων που διέπραξαν το συγκεκριμένο έγκλημα. Δεν μπορεί να αφήνεται η οποιαδήποτε σκιά επάνω στις Ένοπλες Δυνάμεις. Και δεν μπορεί να καλείται η στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων να συλλάβει τον πρώτο πολίτη της χώρας, τον Πρωθυπουργό, Υπουργούς και να καταλύσει το πολίτευμα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης.
Ευχαριστώ. Πριν από αρκετή ώρα η Βουλή ομοφώνως αποφάσισε να μη δοθεί ο λόγος μέχρι πέρατος αυτής της διαδικασίας σε κανένα μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής. Εφόσον αυτεπαγγέλτως ή μετά από έγκληση του Υπουργού ή των αρμοδίων αρχών διά της δικαστικής οδού ζητηθεί η άρση της ασυλίας και οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια, η Βουλή, όπως ορίζει το Σύνταγμα και ο Κανονισμός, βεβαίως θα τοποθετηθεί. Ευχαριστώ πολύ.
Προχωρούμε όπως είπαμε. Ο κ. Νικόλαος Μίχος, Ανεξάρτητος Βουλευτής, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η στρατηγική που έχει η Κυβέρνησή σας είναι πάρα πολύ καλή. Ξεκινήσατε πριν λίγες ημέρες με το gay pride για να φύγει το μυαλό του κόσμου, με ένα πολυνομοσχέδιο, με απεργίες εχθές από συνδικαλιστικές οργανώσεις, που δεν ακούστηκε από κανέναν φορέα ούτε λέξη φυσικά για το θέμα της Μακεδονίας μας και πολλά άλλα. Άκουσα με πολλή προσοχή πάρα πολλούς ομιλητές. Θα αναφερθώ σε ένα κομμάτι της ομιλίας του κ. Δουζίνα, που είπε σήμερα ότι όλοι όσοι πάνε στα συλλαλητήρια είναι φασίστες.
Είπα αυτό το πράγμα; Το αντίθετο ακριβώς είπα.
Κύριε Δουζίνα, ωραία, τι να κάνουμε; Έτσι το ερμηνεύει. Δηλώσατε εσείς τι εννοείτε. Έχει καταγραφεί. Τι να κάνουμε τώρα;
Το έχουν πει πάρα πολλοί στο κόμμα σας. Αν είπατε το αντίθετο, σας ζητώ συγγνώμη. Το λέγατε την ώρα που έμπαινα. Όμως, αυτό το έχουν πει πάρα πολλοί από το κόμμα σας, όπως και από άλλες παρατάξεις…
Κύριε Μίχο, για να σας διευκολύνω, όταν έδωσε τις εξηγήσεις ο κ. Δουζίνας δεν ήσασταν στην Αίθουσα. Νομίζω ότι έχει λυθεί το θέμα.
Καταδικάσατε πάρα πολλά. Άκουσα πολλές κορώνες πριν να λέγονται εδώ, αλλά δεν μπορεί κανένας να καταδικάζει μια ιδεολογία από λάθη κάποιων άλλων. Όπως εσείς λέτε για τον Ρουβίκωνα που κάνει τα ντου στη Βουλή, στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης ή τον Κωνσταντίνου που ήταν έξω όταν κάηκε η MARFIN - που ήταν από αυτούς που έδινε εντολές - κρατάτε μια διαφορετική στάση και κάποιοι από εσάς λένε ότι κάνουν ακτιβισμό, έτσι δεν μπορεί να κατηγορεί κανένας σας τον εθνικισμό σαν ιδεολογία από λάθη και σφάλματα κάποιων. Για την ιστορία δεν θα μιλήσω. Ακούστηκαν πάρα πολλά. Για το κ. Μπεναρούλια ξέρουμε όλοι τον ρόλο του. Ξέρουμε ποιος ήταν. Ξέρουμε τη θέση του. Για το κ. Μπουτάρη τα ίδια, δεν ακούστηκε τίποτα. Θέλει η οδός Αγίου Δημητρίου να μετονομαστεί σε οδό Κεμάλ Ατατούρκ. Αναφέρθηκαν πάρα πολλοί στην ιστορία, οπότε είναι άσκοπο να πω και για τον Παύλο Μελά - τις θέσεις μου τις έχω πει πάρα πολλές φορές - και για τη Μακεδονία. Άκουσα τον κ. Κουμουτσάκο που είπε ότι η συμφωνία υλοποιεί τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων και της Μακεδονίας του Ίλιντεν. Δεν θέλω να κατηγορήσω εσάς, τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Δεν φταίτε σε τίποτα σήμερα, εάν το κόμμα σας και στο παρελθόν έχει πάρει θέση για τη Μακεδονία, αντίθετη από αυτά που λέτε εσείς σήμερα, όπως αυτό που είχε πει ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης τη δεκαετία του ΄90 ότι δεν δέχεται ούτε την ελληνική μειονότητα που είναι μέσα στα Σκοπιά, όταν του το είχε αναφέρει ο Γκλιγκόροφ, και ούτε την είχε δεχθεί. Είχε πει μάλιστα τη φράση τότε ότι σε δέκα χρόνια θα έχει ξεχαστεί. Δεν έχει ξεχαστεί τίποτα, συνεχίζεται.
Κατάλαβες εσύ τι είχε πει ο Μητσοτάκης;
Εγώ;
Επικοινωνείς;
Επικοινωνώ και πάρα πολύ καλά. Δεν το έχω πει εγώ. Ο πατέρας σας τα είχε πει. Κι αυτά έχουν γραφτεί στην ιστορία, κυρία Μπακογιάννη. Και το ξαναλέω, όταν ο Γκλιγκόροφ του είπε ότι εδώ είναι εβδομήντα χιλιάδες Έλληνες ο ίδιος είπε: «Δεν δέχομαι ότι υπάρχει μειονότητα». Να το δεχθείτε αυτό.
Δεν νομίζω ότι ήσασταν ούτε εσείς μπροστά ούτε κανείς άλλος.
Κάνατε μία πρόταση μομφής. Αφήστε με να μιλήσω, εγώ δεν έχω διακόψει κανέναν.
Μην κάνετε ονομαστικές αναφορές.
Τι να κάνω, κύριε Πρόεδρε; Ερμηνεύει τον Μητσοτάκη.
Αφού μιλάει η κ. Μπακογιάννη.
Κύριε Μίχο, καταρχήν όταν απευθύνεστε στο Προεδρείο λίγο πιο χαμηλά η φωνή. Έτσι για να εξηγούμαστε.
Συγγνώμη. Εντάξει, αλλά και εσείς πρέπει …
Εγώ είμαι πολύ χαμηλόφωνος.
Ναι, αλλά δεν πρέπει να το λέτε σε μένα, στην κ. Μπακογιάννη.
Μόνο κραυγή δεν έβαλε η κ. Μπακογιάννη. Και αναγνωρίστε της μια ευαισθησία, γιατί αναφερθήκατε στον πατέρα της.
Κάνατε μια πρόταση μομφής. Νομιμοποιείτε την Κυβέρνηση να προχωρήσει. Ξέρετε ότι έχει την Πλειοψηφία. Γιατί εσείς, οι σημερινοί πατριώτες της Νέας Δημοκρατίας, είπατε πάρα πολλά, αλλά έχετε δώσει το δικαίωμα σε αυτά που σας είπαν - με τις προηγούμενες Κυβερνήσεις σας - και ο κ. Τσίπρας, ο Πρωθυπουργός και άλλοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, να πουν την αλήθεια σε αυτά που έχουν γίνει και όχι με τη δική σας Κυβέρνηση, αλλά και για άλλες. Γιατί λοιπόν δεν ζητάτε ένα δημοψήφισμα από την Κυβέρνηση; Γιατί δεν είσαστε διατεθειμένοι να πείτε ότι εάν προχωρήσει αυτό το νομοσχέδιο, εάν προχωρήσει αυτή η θέση της Κυβέρνησης για τη Μακεδονία, θα παρατήσετε και εσείς και όσοι είμαστε κατά αυτού του νομοσχεδίου τις έδρες μας και να σηκωθούμε να φύγουμε; Και να δώσουμε και ένα μήνυμα στους Ευρωπαίους και σε όλο το ΝΑΤΟ, που επιβουλεύεται - ό,τι χειρότερο για την πατρίδα μας - ότι μία φορά υπάρχουν κάποιοι που είναι ενωμένοι σε αυτό το ελληνικό Κοινοβούλιο και δεν είναι για τα συμφέροντά τους. Όμως, τη θέση σας την ξέρουμε. Όλα έχουν γίνει στο παρελθόν και με τη δική σας υπογραφή, μάλλον, όχι με τη δική σας, με ανθρώπους που ήταν στο κόμμα σας. Έχουμε παραδώσει την ιστορία, τη γλώσσα, τα σύμβολα. Και τώρα, έρχεται σιγά - σιγά και η διχοτόμηση, γιατί θα έρθει και αυτό και θα ξεκινήσει με το θέμα της Μακεδονίας. Μετά θα πάει και παραπέρα, θα πάει στη Θράκη, που κι εκεί οι Τούρκοι εθνικιστές των «Γκρίζων Λύκων» κάνουν το παιχνίδι τους. Θα πάμε στην Ήπειρο με τους Τσάμηδες κ.λπ.. Υπάρχει ένα άρθρο μέσα στη συμφωνία που λέει ότι τα Σκόπια, λαμβάνοντας υπ' όψιν το γεγονός ότι είναι το δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος, είναι περίκλειστο κράτος. Τα συμβαλλόμενα μέρη θα καθοδηγούνται από σχετικές προβλέψεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Δηλαδή κάθοδος στον Θερμαϊκό; Αυτό είναι το Δίκαιο της Θάλασσας; Γιατί η Γερμανία, κυρίες και κύριοι, καίγεται για την επίλυση του Σκοπιανού με τελική ονομασία, όπως το θέλουν οι ίδιοι, «Μακεδονία του Αιγαίου»; Μήπως η σύνδεση Δούναβη, Αξιού και Μοράβα εξυπηρετεί κάποια συμφέροντα, τα συμφέροντα της Γερμανίας, τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ, τα συμφέροντα της Αμερικής; Μάλλον κάτι τέτοιο. Είναι ένα σχέδιο πάρα πολύ παλιό, το γνωρίζουν εδώ μέσα πάρα πολλοί και ένα σχέδιο που είχε απορρίψει ο Ιωάννης Μεταξάς, γιατί ήξερε την καταστροφή που θα έρθει στην πατρίδα μας. Τα Σκόπια θα αποκτήσουν πρόσβαση στον Θερμαϊκό. Είναι μπροστά μας. Θα γίνει ανεξάρτητο κρατίδιο. Και όλα αυτά γιατί; Γιατί και πλούτος υπάρχει στη βόρεια Ελλάδα - στη Μακεδονία, στη Θράκη - και για να κάνουν το παιχνίδι τους κάποιοι, όπως ανέφερα πριν. Μπορεί να μου πει κανένας, όχι μόνο σε εμένα, στον κόσμο, στον λαό που είναι έξω, που θα κάνει συγκεντρώσεις, που θα κάνει συλλαλητήρια και διαμαρτυρίες, ποιος είναι αυτός ο κ. Νίμιτς που έχει μπει διαμεσολαβητής; Ποιος τον έβαλε; Πού ξέρει για την ιστορία τη δική μας; Τα δεχόσαστε. Μας έχουν φέρει έναν ανθέλληνα να κάνει τον διαμεσολαβητή για το καλό. Το καλό το ξέρουμε εμείς. Την ιστορία μας την ξέρουμε εμείς. Γιατί και ο Φίλιππος και ο Μέγας Αλέξανδρος μιλούσαν ελληνικά. Δεν μιλούσαν σλαβικά. Και μια ερώτηση: Ο κ. Βενιζέλος είπε πριν το εξής. Οι Αλβανοί των Σκοπίων - γιατί είναι ένα συνονθύλευμα - τι γλώσσα θα μιλάνε; Τι εθνότητα θα έχουν; Θα δεχτούν τη μακεδονική εθνότητα; Οι μόνοι που λέγονται Μακεδόνες εκεί είναι οι Έλληνες που ζουν και ζούσαν ανέκαθεν σ' αυτή την περιοχή, οι οποίοι είναι εβδομήντα χιλιάδες. Κανένας άλλος δεν έχει δικαίωμα να πάρει αυτόν τον όρο. Καμμία δημοκρατία δεν έχει δικαίωμα να ξεπουλάει, να κάνει αγοραπωλησίες με την ιστορία μας, με τα σύνορά μας, με τη γλώσσα μας και με τα σύμβολά μας. Όμως, όπως φαίνεται, θα προχωρήσει και θα πάμε για μια ανεξάρτητη Μακεδονία στην πορεία και μια Μακεδονία ξεχωριστή, ένα ξεχωριστό κράτος - το ξαναλέω - που θα φτάνει στο Αιγαίο. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Κύριε Δουζίνα, με συγχωρείτε. Δώσατε τις εξηγήσεις σας.
Μα, κύριε Πρόεδρε, είπε κάτι που είναι λάθος.
Δεν μπορεί. Μα, δεν γίνεται αυτό. Συγγνώμη. Δεν μπορεί κάθε φορά που γίνεται μια αναφορά στο όνομά σας να ζητάτε επί προσωπικού τον λόγο!
Είπε κάτι που είναι λάθος. Δεν το είπα εγώ.
Ωραία, τι να κάνουμε τώρα;
Θέλω τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, για τριάντα δεύτερα. Είναι η τελευταία φορά, προεδρεύοντος εμού, που σας δίνω επί προσωπικού τον λόγο. Δεν μπορεί να γίνεται αυτό κάθε φορά. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Με συγχωρείτε, είναι μια σοβαρή ανακρίβεια σε σχέση με αυτό που είπα. Είπα ότι τον κόσμο που είναι απ' έξω τον σέβομαι, εκτός από τους φασίστες. Και τους σέβομαι - το είπα και είναι στα Πρακτικά - διότι η σχέση του ανθρώπου με την εθνότητα και το γένος είναι μια σχέση συναισθηματική και δεν μπορώ εγώ να την καταδικάσω. Εδώ μέσα κάνουμε συζήτηση περί ορθού λόγου και επιχειρημάτων. Αυτό είπα. Ήταν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που είπε ο κύριος.
Ωραία. Προχωρούμε στην κ. Μεγαλοοικονόμου. Και να ετοιμάζεται μετά ο κ. Μαυρωτάς, ο οποίος να μην κάνει διάλογο με τον κ. Δουζίνα. Κυρία Μεγαλοοικονόμου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης γιατί σήμερα, όταν σηκώθηκα στις πέντε το πρωί, ανέβηκα στις βιβλιοθήκες μου. Και μου θύμισε τα μαθητικά μου χρόνια. Ήταν πάρα πολύ ωραίο αυτό. Μας έδωσε ένα έναυσμα, διότι με την κατάθεση της πρότασης δυσπιστίας βρήκα αρκετές εγκυκλοπαίδειες. Ψάχνοντας, λοιπόν, είδα ότι λέει κάποια εγκυκλοπαίδεια: «Μακεδονία ονομάζεται μία από τις δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας». Αυτή είναι από το 1969. Τα έφερα για να τα κάνω δώρο στον κ. Μητσοτάκη, γιατί με έκανε να αισθανθώ μαθήτρια. Πάμε παρακάτω σε άλλον τόμο. Λέει εδώ… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Συγγνώμη, θα με αφήσετε να μιλήσω; Όταν θέλετε, να σας τις κάνω δώρο. Έχουν ιστορική αξία. Λέει «Γιουγκοσλαβία ή Νοτιοσλαβία: Κράτος της Ανατολικής Ευρώπης, αποτελούμενο από έξι ομοσπονδιακές λαϊκές δημοκρατίες». Η Λαϊκή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας αποτελείται από έξι κράτη. Ομοσπονδιακές δημοκρατίες τις εννοεί. Δεν λέει «τοπωνύμια». [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αφήστε με να μιλήσω. Εγώ θα σας πω τι λέει εδώ η εγκυκλοπαίδεια και κάντε μήνυση στον εκδότη. Δεν ξέρω αν έχει παραγραφεί. Όταν πήγαινα εγώ λύκειο, αυτά διαβάζαμε. Λέει για δημοκρατίες της Σερβίας, Βοσνίας, Ερζεγοβίνης, Κροατίας και γράφει και τους πληθυσμούς και την έκταση. Λοιπόν, τα διαβάζω: «Η Σερβία, η οποία περιλαμβάνει τις αυτόνομες περιοχές της Βοϊβοντίνας, του Κοσόβου, των Μετοχίων, σε ολική έκταση 88.361 τετραγωνικά μέτρα και πληθυσμό 7.642.000 και πρωτεύουσα το Βελιγράδι. Της Κροατίας με έκταση τόσο, της Βοσνίας με έκταση τόσο και πληθυσμό, του Σεράγεβο, και της Μακεδονίας με έκταση 25.713 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 1.406.003». Αυτά αναφέρονται το 1961. Με την πρόταση της δυσπιστίας, όμως, του κ. Μητσοτάκη, δώσατε ένα έναυσμα, ένα σκαλοπάτι στη Χρυσή Αυγή, να φέρετε τη διχόνοια. Αυτό κάνατε, κύριοι συνάδελφοι. Δώσατε ένα έναυσμα στη Χρυσή Αυγή να πει αυτό που ήθελε. Εσείς, όταν κάνετε πρόταση δυσπιστίας στην Κυβέρνηση, τι κάνετε; Αμφισβητείτε την Κυβέρνηση, οπότε βάλατε τη Χρυσή Αυγή, το αυγό του φιδιού, να βγάλει το φίδι από την τρύπα για σας. Εσείς κάνατε την πρόταση δυσπιστίας. Αφού, λοιπόν, κάνατε την πρόταση δυσπιστίας, θέλατε να διχάσετε τον ελληνικό λαό. Αυτό μόνο θέλατε. Εγώ επειδή δεν θέλω να πω πάρα πολλά λόγια, γιατί δεν με παίρνει και ο χρόνος, θα ήθελα να αναφέρω το εξής: Ας θυμηθούμε τι έγινε σε διάφορες ημερομηνίες. Από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, επί κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στις 23 Οκτωβρίου του 1959, δημοσιεύτηκε ένα κείμενο στο Φύλλο της Κυβερνήσεως - και μάλιστα είναι γραμμένο καλλιτεχνικά, δεν είναι τυπωμένο - το οποίο αναγνωρίζει τις διάφορες περιοχές της Γιουγκοσλαβίας, μεταξύ των οποίων και τη Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας. Γράφει εδώ το άρθρο 7: «Οι αιτήσεις δικαστικής αρωγής υποβάλλονται δια των αντιστοίχων υπουργείων Δικαιοσύνης, άτινα αλληλογραφούσι προς τούτο απευθείας μεταξύ των όσον αφορά τη Γιουγκοσλαβία, τα υπουργεία Δικαιοσύνης των Λαϊκών Δημοκρατιών της Σερβίας, Κροατίας, Σλοβενίας, Βοσνίας Ερζεγοβίνης, Μακεδονίας και Μαυροβουνίου». Γιατί, κύριοι, το 1959 δεν αντισταθήκατε και να πείτε γιατί λέει εδώ «Μακεδονία»; Μιλάμε για το 1959. Γιατί δεν είπατε «όχι, θα σας λένε Σκοπιανία»;
Γιατί δεν είχαμε γεννηθεί.
Όσοι είχαν γεννηθεί!
Κυρία Μεγαλοοικονόμου, απευθύνεστε στη Βουλή μέσω του Προεδρείου και όχι κάνοντας διάλογο με συναδέλφους.
Μετά, πάλι, στις 23 Οκτωβρίου του 1959 έχω το Υπουργικό Συμβούλιο με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τους Κανελλόπουλο, Αβέρωφ - Τοσίτσα, Κόλλια, Παπακωνσταντίνου, Δερτιλή, Μάρτη, Γκίκα, Αδαμόπουλο, Στράτο, Δημητράτο, Τσάτσο, Καλαντζή, Κεφαλογιάννη, Θανόπουλο, Ψαρρέα, που υπογράφουν γι' αυτό. Τα καταθέτω στα Πρακτικά αυτά τα έγγραφα και μπορείτε να τα διαβάσετε με άνεση. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Λοιπόν, όσοι λέγατε ότι ήταν περιοχή και δεν ήταν Δημοκρατία, δεν ήταν κράτος, με αυτό σας αποδεικνύω ότι από το 1959 ήταν αναγνωρισμένες Δημοκρατίες της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Αυτά τα είχατε πει και στον κ. Λεβέντη όταν ήσασταν στο κόμμα του;
Κύριε Χατζηδάκη, σας παρακαλώ! Ορεξάτοι έχετε έρθει όλοι σήμερα.
Ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων έχει κάνει και ίδρυμα «Ηγέτες του Κέντρου», αλλά δεν είπε ότι και ο γέρος της Δημοκρατίας, ο Παπανδρέου δεν τα παραδέχτηκε. Πάμε παρακάτω: Το 1977- και πάλι επί κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας και Κωνσταντίνου Καραμανλή - στην τρίτη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση γεωγραφικών ονομάτων καταγράφεται μακεδονικό, κυριλλικό αλφάβητο. Και μάλιστα ο Αβέρωφ, ο τότε Υπουργός Εξωτερικών, στα Πρακτικά της Βουλής στις 17-9-1959, σελίδα 17 και 19 λέει «η μακεδονική γλώσσα ομιλείται στα Σκόπια και έχει τη γραμματικήν και το συντακτικόν». Είναι στα Πρακτικά της Βουλής της 17ης Σεπτεμβρίου 1959, στις σελίδες 17 έως 19. Μάλιστα, τότε ο Πρωθυπουργός, ο αείμνηστος Καραμανλής, δεν δάκρυσε όταν τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν τη γλώσσα. Απλώς θυμήθηκε να δακρύσει το 1992 στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης, όταν τον ρώτησαν: «Τι λέτε για τη Μακεδονία;». Τότε δάκρυσε, όχι το 1977, αλλά το 1992. Έτσι, φτάνουμε πλέον στο Βουκουρέστι το 2008 επί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή. Όλη η διαπραγμάτευση έγινε με δεδομένο τον όρο «Μακεδονία» και με γεωγραφικό προσδιορισμό. Αυτά κάνατε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, επί κυβερνήσεώς σας, για πενήντα ολόκληρα χρόνια. Αυτές ήταν οι διπλωματικές σας επιτυχίες, να καταγράψετε το θέμα των Σκοπίων και να μην μπορείτε να διαχειριστείτε το ζήτημα. Αφήσατε το πρόβλημα να χρονίζει, να διογκώνεται και να μην θέλετε να λυθεί ποτέ. Έτσι, αφότου την αναγνώρισαν εκατόν πενήντα κράτη, τώρα γυρίζετε και λέτε γιατί εσείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, αναγνωρίζετε τη Μακεδονία. Μα, ήδη την είχατε αναγνωρίσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Παρ' όλα αυτά, ο Πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας, πέτυχε μετά από όλες τις δεκαετίες της κακής διπλωματίας σας και ένα διεθνώς διαμορφωμένο κλίμα σε βάρος της Ελλάδας εξαιτίας των επιλογών σας, των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή είναι η ειρωνεία, ότι θέλετε να γυρίσει πίσω όλο το σύμπαν. Μα δεν γυρνάει το σύμπαν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ό,τι έγινε, έγινε. Δεχτείτε το. Όταν αναγγείλατε τα συλλαλητήρια, είχε πει ο Πρόεδρός σας ότι δεν θα πάει κανείς. Όταν είδατε όμως ότι πήγε η Χρυσή Αυγή και η Ένωση Κεντρώων, είπατε, γιατί να χάσουμε εμείς ψήφους; Θα πάμε κι εμείς. Όλοι μαζί! Αυτός είναι ο πατριωτισμός σας. Εσείς παραδώσατε το βήμα στον κ. Τσίπρα. Εσείς τα δημιουργήσατε όλα. Αφήνετε τον κ. Τσίπρα να βγάλει το φίδι από την τρύπα, αλλά τα καταφέρνει. Και σας λέω ότι θα καταφέρει και εσείς θα χάσετε στις εκλογές. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς. Μετά ακολουθεί ο κ. Βαρβιτσιώτης, ο κ. Κρεμαστινός, ο κ. Δημητριάδης και ο κ. Κεφαλογιάννης. Ορίστε, κύριε Μαυρωτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με αφορμή τη συμφωνία για το Σκοπιανό, η Νέα Δημοκρατία υπέβαλε πρόταση δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης. Άρα, θα χωρίσω την ομιλία μου σε δύο μέρη. Το πρώτο για την αιτία, δηλαδή για την Κυβέρνηση και το δεύτερο για την αφορμή, δηλαδή για τη σταγόνα που, όπως λέει το κείμενο της πρότασης μομφής, ξεχείλισε το ποτήρι, για τη συμφωνία. Στο παρελθόν, όποτε ψηφίζαμε κάποιο νομοσχέδιο που δεν το ψήφιζαν οι συγκυβερνώντες ΑΝΕΛ, κάποιοι μας κατηγορούσαν ότι στηρίζουμε την Κυβέρνηση. Θυμάστε τα νομοσχέδια για την ταυτότητα φύλλου, την αναδοχή κ.λπ.. Μάλιστα, έγκριτοι δημοσιογράφοι και στήλες μάς χλεύαζαν, γιατί προφανώς χαλάγαμε τη γραμμή. Απαντούσαμε σε όλους ότι δεν στηρίζουμε την Κυβέρνηση, αλλά στηρίζουμε τους συγκεκριμένους πολίτες, την κοινωνία, τα δικαιώματα που αφορούν οι διατάξεις. Στηρίζαμε, δηλαδή, τις αρχές μας ή μάλλον στηριζόμασταν στις αρχές μας, για να ψηφίσουμε χωρίς ετεροπροσδιορισμούς. Την Κυβέρνηση την στηρίζεις - είχε μαλλιάσει η γλώσσα μας να το λέμε αυτό - μόνο αν σε θεσμικές διαδικασίες, όπως η πρόταση δυσπιστίας, η ψήφος εμπιστοσύνης, ψηφίζεις υπέρ της. Και σήμερα θα δείξουμε ότι αυτό δεν το κάνουμε. Θα ξεκινήσω από τα πιο γενικά. Με το Ποτάμι έχουμε έρθει σε μετωπική σύγκρουση με τον ΣΥΡΙΖΑ σε θέματα όπως η παιδεία, η οικονομία, η δημόσια διοίκηση, οι θεσμοί και οι διαδικασίες και πολλά άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός. Πολλές φορές, μάλιστα, ειδικά σε ψηφοθηρικά θέματα, ίσως να ήμασταν και οι βασικοί του αντίπαλοι. Ας ξεκινήσουμε με ένα από αυτά, με την παιδεία. Στην παιδεία η Κυβέρνηση αυτενεργεί, προσποιούμενη ότι διαβουλεύεται. Στην πραγματικότητα, θεωρεί τον διάλογο ως κάτι διακοσμητικό και επικοινωνιακό. Συνεχώς τον αναγγέλλει, μας ζητάει προτάσεις, τις στέλνουμε, τις βάζει σε συρτάρια. Ενίοτε αναθέτει σε επιστημονικές επιτροπές πορίσματα και τελικά εφαρμόζει αυτά που θα της πουν οι συνδικαλιστές και οι ιδεοληψίες της. Δαιμονοποιεί την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, γιατί βολεύει το αφήγημά της απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Έχει αφήσει ξέφραγο αμπέλι τα πανεπιστήμια με το θεσμικό πλαίσιο που έχει εισάγει για το άσυλο. Καταργεί τις πανελλήνιες εξετάσεις κάθε Φεβρουάριο και Οκτώβριο και τον Ιούνιο τις επαναφέρει και πολλά - πολλά άλλα. Γενικά, η εμπιστοσύνη μας στην Κυβέρνηση στα θέματα της παιδείας συναγωνίζεται τα γκολ που έβαλε χθες η Σαουδική Αραβία στη Ρωσία στην πρεμιέρα του Μουντιάλ και όσοι ξέρετε, ξέρετε. Για την οικονομία μόλις χθες ψηφίσαμε το μεσοπρόθεσμο και τα προαπαιτούμενα. Τι εμπιστοσύνη μπορείς να έχεις άλλωστε σε καθαρές εξόδους από τα μνημόνια με 4,5% επιτόκιο του δεκαετούς; Τόσο καθαρές εξόδους που θα γλιστρήσουμε να φάμε τα μούτρα μας! Τι εμπιστοσύνη να έχουμε σε μία Κυβέρνηση που προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης 2,7% για το 2017 και τελικά πετυχαίνει ακριβώς το μισό - για το 2018 προβλεπόταν 2,5% και ήδη έχει πάρει την κατιούσα η πρόβλεψη, προς το 2% - κι όταν τα μόνα νούμερα στα οποία πηγαίνει καλά και τα πετυχαίνει η Κυβέρνηση είναι τα υπερπλεονάσματα, στραγγίζοντας τα συνήθη υποζύγια, τους συνεπείς φορολογούμενους, κι όταν το επιχειρείν είναι σχεδόν βλάσφημη λέξη και όλα πρέπει να τα κάνουν κρατικοί φορείς; Στη δημόσια διοίκηση ψηφίζουμε νόμους για την αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης. Η ντροπή είναι ότι μας το επιβάλλουν απ' έξω να το κάνουμε αυτό και δεν το κάνουμε μόνοι μας και δεν τους εφαρμόζετε ή μάλλον προσπαθείτε κουτοπόνηρα να τους παρακάμψετε και ενίοτε σας πιάνουν και με τη «γίδα στην πλάτη», όπως με τις προκηρύξεις για τους γραμματείς των Υπουργείων που αποδείχθηκαν «φωτογραφικά» πορτρέτα κατά παραγγελία. Πώς να σας έχουμε εμπιστοσύνη για τον σεβασμό των θεσμών όταν οι επεμβάσεις σε αυτούς είναι συνεχείς, φτάνοντας μέχρι και στο ξήλωμα μελών του ΑΣΕΠ που δεν στήριξαν τις προθέσεις σας; Πώς να σας έχουμε εμπιστοσύνη όταν κάνουμε προτάσεις και τις καταχωνιάζετε στα πιο βαθιά συρτάρια σας, για το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, για τον εκλογικό νόμο, το Σύνταγμα, τις μετεγγραφές φοιτητών και πολλά άλλα; Πώς να έχουμε εμπιστοσύνη όταν πηγαίνετε να διαπραγματευτείτε τα πάντα μόνοι σας, χωρίς την οποιαδήποτε ενημέρωση, εμπλοκή της Αντιπολίτευσης, χωρίς καμμία διαβούλευση; Και έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να σας λέμε ότι χρειαζόμαστε εθνική ομάδα σε αυτά τα θέματα, διότι μία ομόθυμη εθνική θέση, είτε αυτά είναι οικονομικά είτε είναι εθνικά θέματα, έχει πολύ μεγαλύτερη αξιοπιστία από μία απλή κυβερνητική θέση. Θα αναρωτηθεί, λοιπόν, κάποιος: Πώς είναι δυνατόν να μην έχεις εμπιστοσύνη στην Κυβέρνηση και να είσαι θετικός σε μια συμφωνία που φέρνει; Η αλήθεια είναι ότι θετικοί ήμασταν και σε νομοσχέδια, σε μεμονωμένα άρθρα, που έφερνε η Κυβέρνηση. Ο ρόλος της αντιπολίτευσης κοινοβουλευτικά είναι να διαβουλεύεται και να προσπαθεί να διορθώνει ό,τι διορθώνεται στα διάφορα νομοσχέδια. Το «όχι σε όλα» επειδή είμαστε στην αντιπολίτευση παραπέμπει μάλλον στον ΣΥΡΙΖΑ του 2014. Με λίγα λόγια, μπορεί να είμαστε θετικά διακείμενοι στη συμφωνία, αλλά να είμαστε αρνητικά διακείμενοι στην Κυβέρνηση; Μια ανεπαρκής κυβέρνηση μπορεί να φέρει μια επαρκή συμφωνία; Ναι, μπορεί, αν είναι ευνοϊκή και ώριμη η συγκυρία, όπως ένας ατζαμής παίκτης μπορεί να σκοράρει αν βρεθεί τη σωστή στιγμή στη σωστή θέση. Μου έχει τύχει πολλές φορές και με συμπαίκτες μου. Το γκολ μετράει, το αποτέλεσμα, και ας είναι προβληματικός ο σκόρερ. Ο λόγος λοιπόν που ψηφίζουμε την πρόταση μομφής δεν είναι ο ίδιος που την υπερψηφίζει και η Νέα Δημοκρατία, για να μην πάει δηλαδή ο κ. Τσίπρας στις Πρέσπες, όπως θέλει η Νέα Δημοκρατία. Άλλωστε, αυτό αφορά κυρίως τους ΑΝΕΛ - αυτές οι ψήφοι απαιτούνται για την πρόταση δυσπιστίας - , τον κ. Καμμένο που θέλει και την καρέκλα της εξουσίας ζεστή και τη στολή του Μακεδονομάχου φρεσκοσιδερωμένη. Και τα δύο μαζί όμως αυτά δεν πάνε, ειδικά για ένα θέμα που βρίσκεται, όπως λένε στην ιδρυτική τους διακήρυξη, στην κορυφή και τώρα το κάνουν γαργάρα. Αν η υποκρισία, λοιπόν, ήταν ολυμπιακό άθλημα, οι ΑΝΕΛ θα είχαν το χρυσό μετάλλιο από καιρό κρεμασμένο στον λαιμό τους. Το αργυρό και το χάλκινο, όμως, μπορεί να το διεκδικούσαν ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ γιατί υποκρίνεται ότι έγιναν όλα άψογα και αυτή η λύση είναι ιδανική και καλύπτει όλες τις απαιτήσεις μας, η δε Νέα Δημοκρατία γιατί υποκρίνεται ότι θέλει πράγματι λύσεις στο θέμα και όχι μια διαιώνιση της εκκρεμότητας. Ή μάλλον η διπλή υποκρισία είναι ότι αν η συγκυρία ήταν ευνοϊκή με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και έφερνε παρόμοια λύση, θα είχαμε εδώ μια πλήρη αντιστροφή των ρόλων. Το έχουμε ζήσει αυτό με τα οικονομικά ζητήματα, γιατί όχι και με τα εθνικά; Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί, δυστυχώς, ακόμα και τα εξωτερικά θέματα εργαλειοποιούνται από τα κόμματα στον βωμό του μικροκομματικού συμφέροντος, με ένα βλέμμα μυωπικό, ένα βλέμμα που φτάνει ως τις επόμενες εκλογές και όχι ως τις επόμενες γενιές. Το σκοπιανό ή μακεδονικό ή όπως θέλετε πείτε το και η παράταση της εκκρεμότητάς του έχει χτίσει και συνεχίζει να χτίζει, όπως φαίνεται, πολιτικές καριέρες, αλλά γκρεμίζει εθνικές προοπτικές. Και είναι πολλοί που προς τα έξω ξιφουλκούν κατά της συμφωνίας και από μέσα τους σκέφτονται: «Βάστα Ποτάμι, να λυθεί το ζήτημα». Λένε: «Ας πάρει το Ποτάμι το πολιτικό κόστος και εμείς το ψηφοθηρικό κέρδος. Ας βγάλει το Ποτάμι τα κάστανα από τη φωτιά και εμείς τις ψήφους από τις κάλπες». Να πω και δύο λόγια για τη συμφωνία. Η αλήθεια είναι - ακούσαμε εδώ πέρα πολλούς να το λένε - ότι πρόκειται για μια συμβιβαστική λύση με αρκετά θετικά στοιχεία, τα οποία προέκυψαν - να το τονίσουμε αυτό - κυρίως από τις πιέσεις των Αμερικάνων και Ευρωπαίων προς τους Σκοπιανούς - εκεί έχουν μεγαλύτερες δυσκολίες - , αλλά και αρνητικά σημεία για εμάς, που δεν πρέπει να τα αποσιωπούμε, αλλά να επαγρυπνούμε. Ακούσαμε προηγουμένως τον κ. Βενιζέλο να αναφέρεται σε μερικά από αυτά. Είναι μια λύση που μπορεί να μην είναι βέλτιστη για εμάς, είναι όμως σαφώς καλύτερη από τη συνέχιση του status quo που δρα υπέρ των Σκοπίων. Και ειδικά από τη στιγμή που εάν το όποιο ναυάγιο προκληθεί εξαιτίας μας, η κατάσταση θα επιδεινωθεί, καθότι η διεθνής κοινότητα - αν αυτό είναι κάτι που μας ενδιαφέρει, όσους τουλάχιστον πιστεύουμε στην ευρωπαϊκή προοπτική - θα μας χρεώσει τον μουντζούρη της αποτυχίας, αναγνωρίζοντας από εδώ και πέρα ερήμην μας περισσότερα δικαιώματα για την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Δεν είναι, λοιπόν, μια συμφωνία για να πανηγυρίσουμε, αλλά ούτε και για να την κλωτσήσουμε. Ας αφήσουμε, λοιπόν, κατά μέρος τα ξεπουλήματα, τους προδότες και τους πατριώτες, τους μειοδότες και τους πουλημένους, να μιλήσουμε με επιχειρήματα, όχι με συνθήματα και αναθέματα. Το εικοσασέλιδο της συμφωνίας το είδαν διπλωμάτες, νομικοί, διεθνείς αναλυτές. Υπάρχουν ενδοιασμοί, ερωτηματικά, προβληματισμοί. Όμως, με τη συμφωνία φαίνεται να επιτυγχάνονται οι βασικοί όροι της εθνικής γραμμής περί σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes, αναθεώρηση του Συντάγματος, ώστε να φύγουν οι αλυτρωτισμοί και η αστεία παραχάραξη της Ιστορίας μας. Ακόμα και το αστέρι της Βεργίνας θα φύγει από τα δημόσια κτήρια τους εντός και εκτός της χώρας τους. Η υπηκοότητα και η γλώσσα περιγράφονται ως «μακεδονική» με κάποιους προσδιορισμούς, για να τους διαχωρίζουμε από την ελληνική Ιστορία. Και αυτό είναι το σημείο που εγείρει και τις περισσότερες και τις σημαντικότερες ενστάσεις, όπως και η διαδικασία ένταξης στο ΝΑΤΟ, αν και ο κ. Στόλτενμπεργκ ήταν σαφής ότι η ένταξη θα γίνει στο τέλος της διαδρομής. Η συμφωνία, λοιπόν, δεν είναι ο τερματισμός, αλλά μάλλον η αφετηρία μιας προσπάθειας να ανατρέψουμε ένα διεθνές τετελεσμένο. Ποιο είναι αυτό το τετελεσμένο; Η παγκόσμια επικράτηση του αποκλειστικού όρου «Μακεδονία» για τη γείτονα χώρα, για να μη στρουθοκαμηλίζουμε ή να πέφτουμε από τα σύννεφα. Ο χρόνος δεν κυλάει υπέρ μας, ώστε να περιμένουμε ευνοϊκότερες συγκυρίες στο μέλλον. Η πορεία αυτή που ξεκινάει θέλει συστηματική δουλειά, διπλωματική εγρήγορση και μεθοδικότητα και προφανώς και από επόμενες κυβερνήσεις. Στη συγκεκριμένη γεωπολιτική συγκυρία πρέπει να κλείνουμε μέτωπα και να επικεντρωνόμαστε στα πραγματικά σημαντικά. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιστοιχιζόμαστε από ασταθείς γείτονες που εξάγουν μπελάδες. Επειδή ακριβώς είμαι περισσότερο ορθολογιστής και λιγότερο παρορμητικός θεωρώ το εθνικό συμφέρον με όρους μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας και όχι βραχυπρόθεσμου πάθους. Τα πάθη όμως συγκινούν τους ψηφοφόρους και γι' αυτό οι αποφάσεις και στα εθνικά θέματα φαίνεται να μπαίνουν και αυτές στην μικροκομματική διελκυστίνδα και από τους μεν και από τους δε. Και τραβάει ο ένας, τραβάει ο άλλος και στο τέλος το σκοινί σπάει ρίχνοντας και τους δύο κάτω, ρίχνοντας και τη χώρα. Γι' αυτό λέμε σε όλους του τόνους ότι με κομματικούς υπολογισμούς δεν λύνονται τα εθνικά ζητήματα. Κλείνοντας, λοιπόν, τη συζήτηση για την εμπιστοσύνη στην Κυβέρνηση και την πρόταση μομφής, το Ποτάμι θα μείνει αταλάντευτο στις αρχές του. Φτιάχτηκε για τα δύσκολα και όχι για τα δημοφιλή. Είμαστε θετικοί στο να ανοίξουν οι προοπτικές λύσης με τη συμφωνία για το Μακεδονικό, γιατί θεωρούμε ότι δεν θα υπάρξει καλύτερη συγκυρία στο μέλλον και είμαστε αρνητικοί σε οποιαδήποτε ψήφο εμπιστοσύνης στη συγκεκριμένη Κυβέρνηση. Επειδή ακούστηκαν πολλά και για πατριωτισμό, πατριωτισμός είναι να κοιτάς το εθνικό συμφέρον. Το εθνικό συμφέρον χρειάζεται και φρόνηση και πάθος, όχι μόνο το δεύτερο και βέβαια χρειάζεται και ομοψυχία, την οποία πολλοί επικαλούνται, αλλά συγχρόνως την υποσκάπτουν με διχαστικό και εμπρηστικό λόγο. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, κάνω ακόμη μια έκκληση αυτό το διήμερο να πέσουν οι τόνοι. Σε αυτά τα θέματα δεν υπάρχουν πατριώτες και προδότες. Υπάρχουν οι περισσότερο ορθολογιστές και οι περισσότερο παρορμητικοί. Όποτε ο Έλληνας πάντρεψε το μυαλό με το πάθος, μεγαλουργήσαμε. Όποτε επικράτησε σκέτο το πάθος, έγινε λάθος και το μετανιώσαμε. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πέντε φοιτητές της Νομικής Σχολής από το Πανεπιστήμιο Νέας Ορλεάνης Αμερικής. Welcome to Greece, welcome to Athens, welcome to Greek Parliament! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωρούμε με τη σειρά που είπαμε, δηλαδή ο κ. Βαρβιτσιώτης, ο κ. Κρεμαστινός, η κ. Κοζομπόλη και η κ. Μπακογιάννη. Είχα πει δύο άλλα ονόματα, αλλά έγιναν αμοιβαίες μεταθέσεις. Δεν άλλαξε ο κατάλογος. Μετά θα μιλήσει ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Κουρουμπλής, τέσσερις συνάδελφοι και μετά ο κ. Λαζαρίδης ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ. Ορίστε, κύριε Βαρβιτσιώτη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, άκουσα τον μόλις κατελθόντα από το Βήμα κ. Μαυρωτά να λέει ότι θα χρειαστεί πολύ σοβαρή δουλειά απ' όσους διαχειριστούν αυτήν τη συμφωνία για να τη φέρουν να παράξει πραγματικά αποτελέσματα. Όμως, αυτή η συμφωνία παράγει αποτελέσματα πραγματικά από την ανακοίνωσή της. Ήδη με το γεγονός ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός είπε ότι «καταλήξαμε σε συμφωνία και αυτό είναι το κείμενο» έχει θέσει τον πήχη όλων των διεκδικήσεων και καθιστά το έργο οποιουδήποτε θα θέλει ή μπορεί στο μέλλον να επαναδιαπραγματευτεί εξαιρετικά δύσκολο, γιατί σήμερα και η διεθνής κοινότητα, αλλά και η σκοπιανή έχουν πλέον κατακτήσει πράγματα τα οποία δεν είχαν ποτέ κατακτήσει στο παρελθόν. Και η ανακοίνωση της συμφωνίας, λοιπόν, έχει παράξει αποτελέσματα από τα οποία δεν μπορεί να φύγει η χώρα. Η δε υπογραφή της δημιουργεί νομικά τετελεσμένα, για τα οποία η οποιαδήποτε κύρωση στο μέλλον δεν έχει καμμία πρακτική σημασία. Και τα νομικά αποτελέσματα που παράγει είναι και η πρόσκληση προς το ΝΑΤΟ μαζί με την κύρωση από το Κοινοβούλιο των Σκοπίων, χωρίς όμως να έχουν γίνει όλα τα άλλα βήματα, και η πρόσκληση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γι' αυτό είναι μια πάρα πολύ κακή συμφωνία. Είναι μια πάρα πολύ κακή συμφωνία, γιατί δεσμεύει τη χώρα και προσπαθούν πίσω απ' αυτήν την προδέσμευση της χώρας να κρυφτούν όσοι λένε ότι «ναι, σήμερα απλώς υπογράφουμε, στο μέλλον θα κυρώσουμε και τότε θα κριθούν όλα». Όχι, στο μέλλον θα είναι πάρα πολύ δύσκολο για οποιαδήποτε ελληνική Κυβέρνηση, απ' όπου και αν προέρχεται. Ακόμα και ο κ. Πάνος Καμμένος - πράγμα το οποίο απεύχομαι - ο «Μακεδονομάχος» να είναι πρωθυπουργός δεν θα μπορεί να μην κυρώσει αυτήν τη συμφωνία σ' αυτό το Κοινοβούλιο. Γι' αυτό και ζητάμε να σταματήσει αυτή η διαδικασία σήμερα. Ο μόνος τρόπος με τον οποίον μπορεί να σταματήσει αυτή η συμφωνία από την εφαρμογή της είναι να δημιουργηθούν πολιτικά γεγονότα στην Ελλάδα τόσο σημαντικά ώστε να ανατρέψουν τη διάχυση της θετικής είδησης ότι έληξε αυτό το θέμα. Γι' αυτό κι έχουμε καταθέσει αυτή την πρόταση μομφής. Η Νέα Δημοκρατία είναι μία παράταξη που έχει χειριστεί αυτό το θέμα με πάρα πολύ μεγάλη σοβαρότητα και με πάρα πολύ μεγάλη υπευθυνότητα και έχει υποστεί τις συνέπειες της σοβαρής διαχείρισης, η οποία δεν ήταν ούτε εύκαμπτη ούτε βολική. Δεν υπήρξαμε ποτέ βολικοί στον ξένο παράγοντα και αυτό το πληρώσαμε ακριβά. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πλήρωσε ακριβά τη θέση του και τη στάση του απέναντι στη διάλυση της Πρώην Γιουγκοσλαβίας, με αποτέλεσμα να έρθει στην Αθήνα ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών κ. Warren Christopher και στις 11 Ιουνίου 1993, χωρίς να έχουν δρομολογηθεί πολιτικά γεγονότα στη χώρα, να προαναγγείλει εκλογές. Και ο Κώστας Καραμανλής, μετά το βέτο του στο Βουκουρέστι, δέχθηκε μία πρωτοφανή επίθεση λάσπης και μία πρωτοφανή επίθεση προς την κυβερνητική του συνοχή, που τελικά τον οδήγησε σε εκλογική ήττα. Εμείς το έχουμε πληρώσει, αλλά δεν αλλάζουμε απέναντι στις πιέσεις του διεθνούς παράγοντα. Άλλοι αλλάζουν και έχουν γίνει εύκαμπτοι και χαίρονται που σήμερα αυτοί που τους κατηγορούσαν τους αποθεώνουν. Όμως, η πρόταση δυσπιστίας που έχουμε καταθέσει δεν παράγει αποτελέσματα μόνο στο εξωτερικό. Παράγει αποτελέσματα και στο εσωτερικό. Διότι, επιτέλους, έπεσαν οι μάσκες σε αυτό το Κοινοβούλιο, με πρώτες τις μάσκες της Χρυσής Αυγής, η οποία σε ένα παραλήρημα εδώ μέσα - και καλά κάναμε με την ομόφωνη απόφαση του αποκλεισμού τους - έδειξε το πραγματικό της προσωπείο, πόσο σέβεται το δημοκρατικό πολίτευμα. Αλήθεια, θα ήθελα να ρωτήσω κάποια στιγμή και τον Υπουργό Δικαιοσύνης - ήταν εδώ πριν από λίγο ο Αναπληρωτής - αυτή η δίκη της Χρυσής Αυγής σκοπεύει να τελειώσει ποτέ επί Κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ; Διότι τριάμισι χρόνια τώρα, αφού βρήκατε μετά από ενάμιση χρόνο την αίθουσα, θα ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία; Έπεσαν οι μάσκες στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που πάρα πολλοί από αυτούς έχουν ανέβει σε αυτό εδώ το Βήμα και μιλάνε με τη φρασεολογία και την επιχειρηματολογία των εθνικιστών των Σκοπίων, του VMRO. Αυτή την επιχειρηματολογία έφεραν σε αυτό εδώ το Βήμα, ανασύροντας απίστευτα κομμάτια της ελληνικής ιστορίας, για να δικαιολογήσουν τι; Ότι όχι μόνο είναι Μακεδόνες, αλλά οφείλουν να λέγονται και Μακεδόνες, πρέπει να τους αναγνωρίζουμε ως Μακεδόνες και σωστά πράττουμε που τους αναγνωρίζουμε ως Μακεδόνες. Και αυτές οι μάσκες έπεσαν. Έπεσαν οι μάσκες - και θα πέσουν οι μάσκες - επιτέλους στους Ανεξάρτητους Έλληνες, γιατί δεν μπορεί ενώπιον λαού και Θεού να ορκίζονται ότι δεν θα δώσουν το δικαίωμα στον κ. Τσίπρα να διαπραγματευθεί την ιστορία μας και σήμερα όχι μόνο να του δίνουν το δικαίωμα να διαπραγματευθεί το όνομα και την ιστορία μας, αλλά με το επαίσχυντο άρθρο 8 παράγραφος 5 αναλαμβάνουμε την υποχρέωση να ξαναγράψουμε την ιστορία μας με έναν τρόπο πολιτικά κατευθυνόμενο. Αναλαμβάνουμε την υποχρέωση υπό την έγκριση του κ. Κοτζιά να ξαναγραφτεί η ελληνική ιστορία, ώστε να φύγουν οποιαδήποτε ψήγματα αλυτρωτισμού. Και επειδή δεν βλέπω τον κ. Μπάρκα, που το αμφισβητούσε αυτό σήμερα σε τηλεοπτικά κανάλια, θα ήθελα μόνο αυτό να διαβάσω, γιατί αυτό νομίζω ότι κανείς - μα, κανείς! - Έλληνας δεν μπορεί να το ψηφίσει: Η επιτροπή θα εξετάσει, εφόσον θεωρήσει κατάλληλο, να αναθεωρήσει οποιαδήποτε σχολικά εγχειρίδια και βοηθητικά, σχολικό υλικό, όπως χάρτες, ιστορικούς άτλαντες, οδηγούς διδασκαλίας που χρησιμοποιούνται από έκαστο των μερών. Αυτό είναι που τελικά θα πάει να υπογράψει ο Πρωθυπουργός την Κυριακή με έναν τρόπο ο οποίος νομίζω ότι προκαλεί σε όλους μας ένα αίσθημα απέραντης απόγνωσης και εθνικής ήττας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει πολύ μεγάλη σημασία για την ιστορία αυτού του τόπου το ότι έξι Πρωθυπουργοί μέχρι σήμερα δεν τόλμησαν να παραδεχθούν ποτέ την ύπαρξη ούτε μακεδονικού έθνους ούτε μακεδονικής γλώσσας και κανένας από τους έξι αυτούς Πρωθυπουργούς δεν ήταν ούτε προδότης ούτε υπερεθνικιστής. Ήταν άνθρωποι που με τα λάθη και τις αδυναμίες τους διαχειρίστηκαν με υπευθυνότητα το θέμα. Σήμερα, ενώ είχατε την ευκαιρία μετά την αλλαγή της κυβέρνησης των Σκοπίων, να κάνετε μια σοβαρή και στιβαρή διαπραγμάτευση, να μη δώσετε το δικαίωμα, να μην απολέσετε κανένα από τα εθνικά μας όπλα, που είναι πραγματικά το βέτο και η συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ, που είναι η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σήμερα τα παραχωρείτε έναντι μιας συμφωνίας η οποία, δυστυχώς, θα δεσμεύσει τη χώρα στο διηνεκές και δεύτερον, θα παράξει αποτελέσματα που δεν θα μας κάνουν περήφανους. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Προχωρούμε με τον συνάδελφο κ. Κρεμαστινό.
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, η πρόταση μομφής της Νέας Δημοκρατίας φυσικά στρέφεται κατά της Κυβέρνησης. Φαίνεται, όμως, ότι προβληματίζει γενικότερα όλους τους πολίτες όσον αφορά σε αυτό που λέγεται αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Πώς είναι δυνατόν να μη θεωρηθεί ο πολίτης αφελής, όταν με την ψήφο του πιστεύει ότι δίνει εντολή να εκπροσωπηθεί μέσα στη Βουλή και αυτός που τον εκπροσωπεί να μην ακολουθεί την εντολή του; Αναφέρομαι σε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Άκουσα σήμερα στο ραδιόφωνο, σε έναν ραδιοφωνικό σταθμό μέσα στο αυτοκίνητο τη φωνή του κ. Καμμένου η οποία επαναλάμβανε - πιστεύω να μην είναι μοντάζ - και έλεγε «δεν θα επιτρέψω σε κανέναν Σαμαρά, Βενιζέλο, Τσίπρα να παραχωρήσει το όνομα της Μακεδονίας». Όμως, με την ψήφο του κόμματός του θα στηρίξει τον Πρωθυπουργό για να πάει να υπογράψει αυτή τη συμφωνία. Δεν κρίνω τη συμφωνία. Κρίνω, όμως, το πώς κρίνεται το πολιτικό σύστημα από τον κόσμο που παρακολουθεί τα τεκταινόμενα μέσα στη Βουλή. Έτσι, δυστυχώς, αποδομείται το πολιτικό σύστημα. Απλώς έφερα ένα παράδειγμα. Δεν είναι μόνο αυτό. Θα μπορούσα να ασχοληθώ και να φέρω και άλλα παραδείγματα, αλλά δεν είναι της παρούσης, όπου δεν υπάρχει σεβασμός στις απόψεις και τις θέσεις που εκφράζει ο πολίτης, όταν τον καλείς να σε ψηφίσει και να σε στείλει στη Βουλή. Η κ. Γεννηματά, με διακόσιες δώδεκα χιλιάδες ψήφους που τη στηρίζουν, ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αλλά και του Κινήματος Αλλαγής, τονίζει σε ανακοίνωσή της ότι βλέπει ως ένα θετικό βήμα αυτή τη συμφωνία. Παράλληλα, όμως, εκφράζει επιφυλάξεις για την υλοποίησή της. Γιατί; Διότι εξαρτάται κυρίως από τις ενέργειες της γειτονικής χώρας και όχι από εμάς. Αυτή είναι επισήμως και η θέση του Κινήματος Αλλαγής. Πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχουν επιφυλάξεις, όταν επισήμως ο Πρόεδρος των Σκοπίων, ο Ιβάνοφ και το μεγαλύτερο κόμμα, το VMRO - που είναι στην αντιπολίτευση, αλλά είναι σε αριθμό Βουλευτών μεγαλύτερο κόμμα - λέει ότι θα την ανατρέψει; Πώς είστε σίγουροι ότι αυτή η συμφωνία θα προχωρήσει; Πώς να μην υπάρχουν επιφυλάξεις, αφού τα Σκόπια στο παρελθόν δεν εφάρμοσαν την ενδιάμεση συμφωνία, για την οποία είχαν δεσμευθεί με υπογραφές και διεθνείς εγγυήσεις, ακόμα και των Αμερικανών; Οι Αμερικανοί είχαν πρωτοστατήσει τότε για να γίνει η ενδιάμεση συμφωνία. Εμείς εμμένουμε στις θέσεις μας του γεωγραφικού προσδιορισμού ως προς το όνομα και της κατάργησης όλων των στοιχείων και των συμβόλων του αλυτρωτισμού στο Σύνταγμα, τα οποία πρέπει λεπτομερώς να αναγράφονται. Μέχρι τότε, αν δεν συμβούν όλα αυτά, δεν θα πρέπει να αρθεί το βέτο όσον αφορά στην χώρα αυτή για τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν θα πρέπει φυσικά σε καμμιά περίπτωση να αρχίσουν οι ενταξιακές διαδικασίες. Η επιφύλαξη που διατυπώνουμε δεν είναι αντιπολιτευτική. Ανήκει στην ιστορία των Σκοπίων, στην ενδιάμεση συμφωνία. Προβληματιστείτε: Αν δεν υπήρχε η ενδιάμεση συμφωνία, πώς θα υπήρχε το βέτο του Κώστα Καραμανλή στο Βουκουρέστι; Θα υπήρχε; Αν δεν υπήρχε ενδιάμεση συμφωνία, εμείς εδώ σήμερα θα συζητούσαμε αυτό το θέμα; Δεν θα το συζητούσαμε. Εκατόν σαράντα κράτη πρωτοστατούντων των μεγαλυτέρων, δηλαδή της Ρωσίας, της Αμερικής και της Κίνας, έχουν αναγνωρίσει τα πάντα, «Εθνική Δημοκρατία της Μακεδονίας» και όχι «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» που παλιά είχε αναγνωριστεί. Έφυγε το «Λαϊκή», τα Σκόπια επιμένουν να σβήσουν την πρώτη λέξη και λένε ««Αφού μας αναγνωρίσατε τόσα χρόνια ως Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας, τι σας πειράζει τώρα να απαλείψετε τη λέξη «Λαϊκή»»; Βέβαια, τα πράγματα δεν είναι έτσι, διότι ουσιαστικά έχουν επεκτατικές και αλυτρωτικές τάσεις. Γι' αυτό πιστεύω όλοι ανεξαιρέτως σ' αυτή τη Βουλή να ενισχύουν την άποψη αυτή και να την υποστηρίζουν, ότι δηλαδή το Σύνταγμά τους πρέπει να αλλάξει ξεκάθαρα και μέχρι τότε εμείς πρέπει να παρακολουθούμε τα γεγονότα, γιατί η ιστορία μάς έχει διδάξει ότι μέχρι τώρα τα Σκόπια δεν εφήρμοσαν αυτά τα οποία έχουν υπογράψει. Πρέπει να σας πω, επίσης, επειδή έζησα την εποχή εκείνη, ότι ο Παπανδρέου μόλις έγινε Πρωθυπουργός το 1993, μέσα σε ένα εξάμηνο επέβαλε το περίφημο «εμπάργκο» και τότε κινητοποιήθηκε όλος ο μηχανισμός της Αμερικής, γιατί η Αμερική ήθελε να επιβιώσουν τα Σκόπια. Και ο Σάιρους Βανς και ο Χόλμπρουκ, όλοι ήρθαν εδώ και ζητούσαν να αρθεί το «εμπάργκο» και να υπογραφεί ενδιάμεση συμφωνία. Και προσυπέγραψαν την ενδιάμεση συμφωνία, η οποία όμως δεν τηρήθηκε. Άλλο αν μας έδωσε εμάς και χάρη στον Ανδρέα Παπανδρέου - για να τον θυμηθώ ξανά - τη δυνατότητα να συζητάμε σήμερα. Γιατί συζητάμε σήμερα; Δεν θα την είχαν αναγνωρίσει όλοι; Θα ήταν μόνο εκατόν σαράντα τα κράτη; Θα ήταν και η Ευρωπαϊκή Ένωση, αργά ή γρήγορα. Άρα, πρέπει να σεβόμαστε και την ιστορία μας και τους ανθρώπους που πρωταγωνίστησαν και ό,τι ακριβώς έχει γίνει σήμερα. Βεβαίως, άκουσα επίσης στο ραδιόφωνο, όπως είπα προηγουμένως, ότι πρόκειται - θέλω να μην το πιστέψω - να κάνει διάγγελμα, να κάνει ανακοίνωση ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Καραμανλής. Εάν αποφασίσει να μιλήσει, πιστεύω ότι θα τιμήσει την ιστορία του και θα μιλήσει ενώπιον του Κοινοβουλίου, διότι αυτό επιτάσσει το Σύνταγμα, αυτό επιτάσσει η δημοκρατία. Αλίμονο αν όλοι μας, όντες Βουλευτές, δεν μιλούσαμε εδώ και κάναμε ανακοινώσεις! Πολύ περισσότερο οι πρωταγωνιστές, εννοώντας τους Πρωθυπουργούς! Ευχαριστώ.
Προχωρούμε με τη συνάδελφο από τον ΣΥΡΙΖΑ κ. Κοζομπόλη. Μετά θα ακολουθήσει η κ. Μπακογιάννη και ύστερα ο κ. Κουρουμπλής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που υπέβαλαν την πρόταση δυσπιστίας γνωρίζουν ότι υπάρχει νομιμοποίηση για την υπογραφή της συμφωνίας, αφού τέτοιες συμφωνίες συνάπτονται διά του Υπουργού των Εξωτερικών και ισχύουν από την κύρωσή τους από την Βουλή. Γνωρίζουν, επίσης, ότι το πρόβλημα το δημιούργησαν διαχρονικά οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και ότι η πρόταση πάνω στην οποία έγινε η διαπραγμάτευση σήμερα, είναι η πρόταση που διαμορφώθηκε από τη Νέα Δημοκρατία το 2008. Μάλιστα, η σημερινή συμφωνία προχώρησε ακόμη παραπέρα, αφού συμπεριέλαβε επιπλέον συνταγματική αναθεώρηση. Γνωρίζουν, επίσης, οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που υπέβαλαν την πρόταση δυσπιστίας στην Κυβέρνηση, ότι με τη συμφωνία που επετεύχθη λύνεται ένα πρόβλημα που παρέμεινε άλυτο επί είκοσι έξι, είκοσι επτά χρόνια, επουλώνεται μία πληγή που είχε κακοφορμίσει, ανατρέπονται παγιωμένες καταστάσεις και τετελεσμένα σε βάρος της χώρας μας, αφού είναι γνωστό ότι δεκαεννέα χώρες είχαν αναγνωρίσει με το όνομα «Μακεδονία» τη γείτονα χώρα, δημιουργούνται σχέσεις ειρήνης και φιλίας ανάμεσα στις δύο χώρες, προοπτικές ανάπτυξης της βόρειας Ελλάδας. Δεν θα ήθελα να πω άλλα. Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά για το θέμα αυτό. Τα γνωρίζετε όλα αυτά, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Άλλοι, λοιπόν, είναι οι λόγοι που σας ώθησαν να υποβάλετε αυτήν την πρόταση δυσπιστίας. Την απάντηση τη βρίσκουμε, αν κοιτάξουμε λίγο πίσω, όχι πολύ, όχι στο απώτερο ή στο απώτατο παρελθόν, αλλά στο πιο πρόσφατο, μετά τη γέννηση του Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας. Οι πολιτικές των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που διαδέχονταν η μια την άλλη και συμπλήρωνε η μια την άλλη ήταν συνεπείς μόνο σε τούτο, να προστατεύσουν όσα ήταν αναγκαία, για να δικαιολογούν τη διατήρησή τους στη νομή της εξουσίας. Δεν υπήρχε σχέδιο ανάπτυξης, ούτε για τον στοιχειώδη εκσυγχρονισμό της χώρας. Η χώρα επιβίωνε, δεν ζούσε. Επιβίωνε με δανεισμό. Ο υπερδανεισμός και οι κάκιστοι χειρισμοί για την πληρωμή του χρέους οδήγησαν σε πλήρη αδιέξοδα, που η λύση τους επιδεινώθηκε με δύο δανειακά προγράμματα. Ήταν δύο προγράμματα που φτωχοποίησαν ακόμα περισσότερο τον ελληνικό λαό, αφαιρώντας του το 25% του ΑΕΠ, κάτι που μόνο σε περίοδο πολέμου μπορούσε να συμβεί. Όμως, δεν σταματάμε εκεί. Τους όρους των συμφωνημένων προγραμμάτων δεν τους τήρησαν οι κυβερνήσεις που τα διαχειρίστηκαν και που σύναψαν αυτά τα προγράμματα και μετά το διαφαινόμενο αδιέξοδο της αποτυχίας και του δεύτερου προγράμματος, κυριολεκτικά δραπέτευσαν. Έφεραν νωρίτερα την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και συνακόλουθα εκλογές, σχεδιάζοντας την Αριστερή παρένθεση. Η παρούσα Κυβέρνηση μετά από σκληρή διαπραγμάτευση υπέγραψε μια δανειακή σύμβαση, σύμφωνα με την οποία οι δανειστές μας ανέλαβαν την πληρωμή των δανειακών μας υποχρεώσεων επί τρία χρόνια. Οι όροι της συμφωνίας επαχθείς. Κάθε δόση θα εκταμιευόταν για την πληρωμή των ληξιπρόθεσμων δανειακών μας υποχρεώσεων υπό την προϋπόθεση της τήρησης συγκεκριμένων όρων, οι οποίοι θα αξιολογούνταν σε τέσσερα καθορισμένα χρονικά σημεία, τα γνωστά προαπαιτούμενα. Το πλαίσιο της συμφωνίας υπεγράφη με ευρεία πλειοψηφία της Βουλής. Στη συνέχεια η όποια καθυστέρηση στις αξιολογήσεις προκαλούσε κραυγές, ιαχές και την απαίτηση να παραιτηθεί η Κυβέρνηση γιατί δήθεν είναι ανίκανη να φέρει σε πέρας τη συμφωνία που είχε υπογραφεί. Μέχρι και κίνημα κυριλάτο είδαμε, το «Παραιτηθείτε». Κάθε που ολοκληρώνονταν η αξιολόγηση, ερχόταν ο εφαρμοστικός νόμος στη Βουλή. Όμως, τότε σύμπασα η Αντιπολίτευση ωρυόταν για το κακό που κάνει αυτή η Κυβέρνηση στη χώρα, την οποία πάλι καλούσε να παραιτηθεί, παρ' ότι όσα έρχονται προς ψήφιση ήταν πολύ καλύτερα και ηπιότερα από το αρχικό πλαίσιο που ήδη είχαν ψηφίσει και που φυσικά ποτέ δεν ψήφισαν ούτε έναν εφαρμοστικό νόμο του νομοθετικού πλαισίου του 2015, χωρίς να αποτελέσει εξαίρεση και ο τελευταίος εφαρμοστικός νόμος που ψηφίστηκε προχθές. Εδώ, βεβαίως, υπήρχαν και πρόσθετοι λόγοι να μην ψηφιστεί αυτός ο νόμος, γιατί ήταν ο τελευταίος του νομοθετικού πλαισίου του 2015. Και ολοκλήρωσε ένα πρόγραμμα δανεισμού χωρίς να ανοίξει άλλο. Η χώρα γυρίζει σελίδα και μπαίνει ένα τέλος σε μια ζοφερή δεκαετία και επιστρέφει η κυριαρχία και η ευθύνη στους εκλεγμένους αντιπροσώπους των πολιτών. Βεβαίως το τεράστιο χρέος που κληροδοτήθηκε σε αυτή την Κυβέρνηση δημιουργεί υποχρεώσεις που συνεπάγονται παρακολούθηση, όπως και υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητα της χώρας μας ως κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, αυτή η παρακολούθηση καμμία σχέση δεν έχει με αυτή που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, όπου κάθε διάταξη, κάθε πρόταση ενός νόμου έπρεπε, ακόμα και αν δεν ήταν δημοσιονομικού χαρακτήρα, να εγκριθεί από τους δανειστές. Το κυριότερο μετά από αυτόν τον τελευταίο εφαρμοστικό νόμο είναι ότι βγαίνουμε από τα προγράμματα, έχοντας σχέδιο ανάπτυξης για τη χώρα που ήδη εφαρμόζεται και αποφέρει αποτελέσματα, έχοντας διαρκές μέτωπο κατά της διαφθοράς, έχοντας θέσει τη χώρα σε τροχιά εκσυγχρονισμού με σαφή πρόθεση πολιτική να υπερισχύσει της οικονομίας, εκπληρώνοντας την υπόσχεση των εκλογών του 2015. Χάνεται επομένως και η τελευταία ευκαιρία για να πέσει αυτή η Κυβέρνηση. Και μαζί με τη χαμένη αυτή ευκαιρία καταρρέουν και οι μύθοι για δράκους, μπαμπούλες, συμφορές που δήθεν αυτή η Κυβέρνηση έφερε στη χώρα. Γιατί οι πολίτες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τη διαφορά και στην καθημερινότητά τους. Έτσι μεγαλώνει η ανησυχία για όσους έχουν εμπλακεί σε υποθέσεις διαφθοράς, αφού παρά τις δυσκολίες, τις διελκυστίνδες και το προστατευτικό πλαίσιο για τους πολιτικούς, η έρευνα για τα σκάνδαλα που χρεοκόπησαν τη χώρα προχωρά. Αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι τα αληθή αίτια της πρότασης δυσπιστίας, αυτή είναι η αγωνία για τη δική τους τύχη την επόμενη μέρα. Η πρόταση δυσπιστίας είναι η τελευταία τους ελπίδα, δεν έχει να κάνει με τη συμφωνία, μια συμφωνία που ανάγει τη χώρα μας σε πόλο σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή και σε παράγοντα προόδου των χώρων και των λαών των Βαλκανίων. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ, κυρία Κοζομπόλη. Ήσασταν ακριβής στον χρόνο σας. Το λόγο έχει η κ. Ντόρα Μπακογιάννη. Ορίστε, κυρία Μπακογιάννη, έχετε τον λόγο.
Θα ζητήσω λίγο την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Μπακογιάννη, εδώ την έχω δώσει σε όλους τους συναδέρφους, δεν θα την δώσω σε συνάδελφο της Α΄ Αθηνών;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν στιγμές στην κοινοβουλευτική ιστορία που ουδείς δικαιούται να μένει σιωπηλός. Είναι στιγμές που δεν συνομιλούμε με τον λαό, πόσο μάλλον με το εκλογικό ακροατήριο, αλλά με τις προηγούμενες και τις επόμενες γενεές. Άλλωστε, ο ποιητής ήταν ξεκάθαρος: «Χρωστάτε σε όσους ήρθαν, πέρασαν, θα έρθουν, θα περάσουν. Κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι νεκροί.» Στροβιλίζει αυτό το ποίημα στο μυαλό μου τις τελευταίες μέρες. Ήταν, άλλωστε, το αγαπημένο ποίημα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, για τον οποίο τόσος λόγος έγινε χθες και σήμερα σε αυτή την Αίθουσα. Θέλω λοιπόν, να παρακαλέσω για την ανοχή σας, διότι σήμερα θα μιλήσω όχι μόνο ως ένας άνθρωπος, που έζησε το σκοπιανό από την πρώτη ώρα, αλλά και ως Υπουργός Εξωτερικών που στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του Κώστα Καραμανλή σχεδίασε και υλοποίησε τη στρατηγική του Βουκουρεστίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλουμε στον λαό την αλήθεια. Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, τριάντα χρόνια τώρα, το σκοπιανό έχει στιγματίσει τη διεθνή παρουσία της χώρας. Όλοι όσοι προσεγγίζαμε το θέμα ψύχραιμα και νηφάλια συμφωνούμε ότι όχι μόνο μπορούσαμε, αλλά έπρεπε από τις αρχές του '90, να είχε βρεθεί λύση. Όμως, τότε, δυστυχώς, μας κάλυψε το κύμα του λαϊκισμού, της πατριδοκαπηλίας, κέρδισε ο τυχοδιωκτισμός, κέρδισε ο καιροσκοπισμός. Με ένα δείγμα, άλλωστε, αυτής της λογικής συνεργάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα. Δεν είναι, όμως, ώρα να κάνουμε τον απολογισμό. Τώρα οφείλουμε να κοιτάξουμε μπροστά. Αρκούμαι να πω ότι υπάρχουν στιγμές της πολιτικής ζωής που η σιωπή είναι αξιοπρεπής δρόμος. Παρακολούθησα χθες με προσοχή την ομιλία του κ. Τσίπρα. Θα αντισταθώ στον πειρασμό να τη χαρακτηρίσω. Η απόσταση από την οίηση και την αλαζονεία μέχρι την λαϊκή νέμεση είναι όση από το «ωσαννά» μέχρι το «σταύρωσον αυτόν». Τι μας είπε, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός; Μας είπε ότι υπηρετεί την εθνική γραμμή, που χαράξαμε το 2007 και το 2008. Λίγο - πολύ παρουσιάστηκε ως η φυσική συνέχεια της δικής μας πολιτικής. Αναρωτιέμαι αν αυτό καταδεικνύει την άγνοιά του ή είναι απλώς ακόμα μία σημαία ευκαιρίας. Εδώ έφτασε, άλλωστε, να επικαλεστεί τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, έναν άνθρωπο που άφησε στην εξωτερική πολιτική ένα διακριτό αποτύπωμα, έναν ηγέτη που ήξερε να διαπραγματεύεται για το καλό της πατρίδας, έναν άνθρωπο του μέτρου και της λογικής, που σε όλη του τη διαδρομή υπερασπίστηκε το εθνικό συμφέρον, με υπευθυνότητα και αποτελεσματικότητα. Η υποκρισία του Πρωθυπουργού περισσεύει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εφόσον ο κ. Τσίπρας δεν κατάλαβε, δεν μπόρεσε ή δεν ήθελε να καταλάβει τι έγινε το 2008, επιτρέψτε μου, έστω και την ύστατη ώρα, να κάνω μία αναφορά, διότι δεν είναι αργά να ξεκαθαρίσουμε και ενδεχομένως, να προλάβουμε. Το 2008 ήταν σφοδρή η επιθυμία του διεθνούς παράγοντα να ενταχθούν άμεσα τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ. Ταυτόχρονα, για την ελληνική κυβέρνηση ήταν σαφές ότι άπαξ και τα Σκοπιά έμπαιναν στο ΝΑΤΟ και ξεκινούσε η διαδικασία ένταξης στην ΕΕ, το αμέσως επόμενο βήμα θα ήταν να ζητήσουν από τον ΟΗΕ αναγνώριση με το συνταγματικό τους όνομα και όχι βεβαίως με το «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Η ελληνική Κυβέρνηση έπρεπε να πάρει μια μεγάλη απόφαση: Να λειτουργήσει με τη λογική της ενδιάμεσης συμφωνίας, να κάνει μια τεράστια προσπάθεια να πετύχει αμοιβαία, επωφελή συμφωνία ή να καταδείξει την αδιαλλαξία των Σκοπίων και άρα, την αποκλειστική ευθύνη τους για τη μη εξεύρεση λύσης; Από την πρώτη στιγμή δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία ότι για να πετύχει εκείνη η προσπάθεια έπρεπε πρωτίστως να υπάρξουν δύο προϋποθέσεις: Πρώτον, να μη γίνει το σκοπιανό θέμα εσωτερικής αντιπαράθεσης. Γι' αυτό ενημέρωσα όλους του πολιτικούς αρχηγούς πριν ξεκινήσουμε τη διεθνή εκστρατεία εν όψει του Βουκουρεστίου. Γι' αυτό παρουσιάσαμε την πρότασή μας στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. Γι' αυτό καταθέσαμε το σχέδιό μας στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, με πρόεδρο μάλλον, κατά ιστορική ειρωνεία, τον κ. Καμμένο. Εκεί εξασφαλίσαμε τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, εκτός βεβαίως του ακραίου ΛΑΟΣ. Επρόκειτο άλλωστε για θέμα μέγιστης συναισθηματικής φόρτισης, που εύκολα θα μπορούσε να διχάσει τον ελληνικό λαό. Δεύτερον, η δημιουργία ενός εθνικού μετώπου και η απόλυτη ταύτιση της κυβέρνησης και δη του Πρωθυπουργού με τον Υπουργό Εξωτερικών και τον Υπουργό Αμύνης. Η χώρα έπρεπε να διαπραγματευτεί ισχυρή και ενωμένη. Δεν είχα άλλωστε καμμία αμφιβολία για τις πιέσεις, που θα αντιμετωπίζαμε και για το κόστος που θα είχε η πολιτική μας, κόστος το οποίο τελικά κατεβλήθη. Ναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάναμε μια ειλικρινή προσπάθεια αναζήτησης συμφωνίας. Όμως, μιας συμφωνίας βιώσιμης, έντιμης, ρεαλιστικής και εφαρμόσιμης. Στόχος μας ήταν και είναι μια συμφωνία που θα απαντούσε οριστικά στη λογική του Στάλιν και του Τίτο, που αποτυπωνόταν στη θεωρία του μακεδονισμού στα Βαλκάνια, που πηγάζει από τα γεγονότα του Ίλιντεν, αλλά και μια συμφωνία που θα απαντούσε, βεβαίως, στις ήδη απαξιωμένες διεθνώς γραφικότητες, με την καπηλεία της αρχαίας κληρονομιάς των αγαλμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ποιος, όμως, είναι ο πραγματικός κίνδυνος στην περιοχή; Η λογική της «μεγάλης Μακεδονίας», δηλαδή της εξόδου στο Αιγαίο. Όχι μόνο για σήμερα, αλλά και για αύριο και για μεθαύριο. Πόσο μάλλον όταν αναθεωρητικές δυνάμεις στην περιοχή αναζητούσαν ευκαιρίες να εργαλειοποιήσουν τα Σκόπια εις βάρος μας. Για να πολεμήσουμε αυτή τη λογική, έπρεπε να πολεμήσουμε τον αλυτρωτισμό, έναν αλυτρωτισμό, που καλλιεργήθηκε συστηματικά στη συνείδηση των πολιτών της γειτονικής χώρας για δεκαετίες. Βρήκαμε λυσσώδη αντίδραση από τον Γκρουέφσκι. Έχω εδώ δημοσίευμα που υποστηρίζει ότι οι Έλληνες θέλουν να μας πάρουν την ταυτότητα και τη γλώσσα μας. Ήξερε τι έλεγε ο κ. Γκρουέφσκι. Εκείνος δεν κρυβόταν. Εμείς εμείναμε, όχι γιατί θέλαμε να τους πάρουμε την ταυτότητα και τη γλώσσα τους, αλλά διότι θέλαμε ακριβώς να καταγραφεί η πραγματικότητα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Προφανώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ουδέποτε αμφισβήτησα το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Δεν θα ήταν, άλλωστε, πειστικό στη διεθνή κοινότητα. Στην ιθαγένεια, όμως - και το ακούσατε και νωρίτερα και καταγράψτε το - η πάγια ελληνική θέση, τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγες μέρες, ήταν ότι έπρεπε να περιγραφεί ως πολίτες της τάδε χώρας, με το ισχυρό επιχείρημα ότι πρόκειται για πολυπολιτισμική χώρα και η ιθαγένεια οφείλει να εκφράζει όλες τις εθνοτικές ομάδες. Στη γλώσσα ήμασταν εξίσου ξεκάθαροι. Ο χαρακτηρισμός πρέπει να συνδέεται με την ονομασία του νέου κράτους. Σκεφτείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ο κ. Τσίπρας και ο κ. Κοτζιάς πάνε να υπογράψουν μια γλώσσα μακεδονική, δηλαδή μια γλώσσα, που επισήμως στα Σκόπια σήμερα έχουν ψηφίσει ως επίσημη γλώσσα την αλβανική. Εμείς, δηλαδή, θα τους αναγνωρίσουμε τη γλώσσα του 70% και όχι του 100%. Γιατί; Η αλήθεια είναι μία. Τη μάχη αυτή δεν τη δίναμε για λόγους εντυπωσιασμού, αλλά για λόγους ουσίας, διότι αυτή είναι η καρδιά του προβλήματος. Εσείς τη χαρίσατε έχοντας αποδεχθεί ακόμα και την ονομασία του Ίλιντεν και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα σε μια συγκυρία που ήταν πράγματι η καλύτερη δυνατή. Τα τελευταία τριάντα χρόνια οι θέσεις των γειτόνων είναι σταθερές. Διεκδικούσαν - και θα το δείτε σε όλα τα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών - δύο πράγματα: ταυτότητα και γλώσσα. Και ο λόγος είναι προφανής. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Γκρουέφσκι έφτασαν και κορυφώθηκε η λογική του αλυτρωτισμού με την αρχαία ελληνική ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και γι' αυτό και εγκαταλείφθηκε με μεγάλη ευκολία από την κυβέρνηση Ζάεφ. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είδε το τυρί, αλλά δεν είδε τη φάκα. Επαίρεται ότι με την προτεινόμενη συμφωνία δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί στα Σκόπια ότι είναι απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κάτι που ήταν ανέκαθεν προφανές, διότι κανείς στη διεθνή κοινότητα που έχει τελειώσει το δημοτικό δεν αμφέβαλε ποτέ ότι ο Μέγας Αλέξανδρος μιλούσε ελληνικά. Αντίθετα, το ιδεολόγημα της Μακεδονίας του Ίλιντεν, το οποίο θα αποσταθεροποιούσε την περιοχή, η Κυβέρνηση το νομιμοποιεί με αυτή τη συμφωνία. Και ας κάνουμε μια αντιπαραβολή, διότι άκουσα πριν την αγαπητή συνάδελφο του ΣΥΡΙΖΑ να λέει «Αν δεν υπήρχε το Βουκουρέστι, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν θα μπορούσε να διαπραγματευτεί ο κ. Κοτζιάς, απολύτως τίποτα σήμερα».
Αυτό ακριβώς είπα.
Συμφωνούμε.
Ήταν δύσκολες, πάρα πολύ δύσκολες οι συζητήσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκείνη την εποχή και το λέω για πρώτη φορά. Και προσωπικά στοχοποιήθηκα και εξαιρετικά μεγάλες επιθέσεις δέχθηκα από τη διεθνή κοινότητα και ό,τι μπορούσε να γίνει για να επηρεάσει την τότε κυβέρνηση Καραμανλή, είχε γίνει. Επιμέναμε, όμως, με ξεροκεφαλιά μπορεί να πει κανείς, με αφοσίωση και πίστη απαντώ εγώ, κυρίως στην πατρίδα μας και στις δυνατότητές της. Και ναι, λυπάμαι που δεν παρίσταται ο κ. Κοτζιάς σήμερα. Δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος στον οποίο προσφέρονται αντιπαροχές. Εμείς αντέξαμε, όμως, αντισταθήκαμε και κρατήσαμε ψηλά το κεφάλι. Άλλωστε, το οπλοστάσιό μας ήταν γεμάτο, διότι είχαμε πετύχει έμπρακτα την ενότητα των πολιτών δυνάμεων. Επιτρέψτε μου να κάνω εδώ μια παρατήρηση. Παρακολουθώ τον Υπουργό των Εξωτερικών να περιφέρεται στα κανάλια και να απειλεί με δημοσιοποίηση απορρήτων εγγράφων. Είναι γνωστή, άλλωστε - τουλάχιστον στη γενιά τη δική μας η λογική της Στάζι. Ο κ. Κοτζιάς έχει εμπειρία από τη συνεργασία του με το αλήστου μνήμης καθεστώς… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ηρεμήστε, κύριοι συνάδελφοι, ηρεμήστε. Εγώ, λοιπόν, έστω και μέσω του αγαπητού κ. Φλαμπουράρη που είναι εδώ τώρα να τον ειδοποιήσει, τον προκαλώ - κύριε Φλαμπουράρη μου - να τα καταθέσει όλα στα Πρακτικά της Βουλής. Όλα, όμως! Και μια που θα κάνει τον κόπο να τα καταθέσει όλα, ας καταθέσει και τα δικά του, αυτά τα οποία έκανε τον τελευταίο χρόνο, για να φτάσει σε αυτή τη συμφωνία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Για να τελειώνουμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πανηγυρίζετε μια κακή συμφωνία. Παρουσιάζετε τα εύκολα δύσκολα. Και ας μη γελιόμαστε, αν είχαμε εμείς κάνει αυτές τις παραχωρήσεις και αυτές τις εκπτώσεις, θα είχαμε συμφωνία εδώ και δέκα χρόνια. Και τζάμπα, χωρίς να διχάσουμε τους Έλληνες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ιστορία του σκοπιανού έχει αναδείξει πολλές φορές τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Διαλέξτε επιτέλους, αν όχι όλοι σας, τουλάχιστον οι ατυχείς Βουλευτές των ΑΝΕΛ: «πολιτική πόρνη του κ. Τσίπρα», όπως έλεγε ο κ. Καμμένος ή «ξεπούλημα της Μακεδονίας», όπως πάλι έλεγε ο κ. Καμμένος; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Υπερψηφίζω την πρόταση δυσπιστίας, διότι όλα αυτά που ακούσατε πριν είναι σωστά. Άπαξ και υπογραφεί αυτή η συμφωνία, παράγει έννομα αποτελέσματα και καμμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί αύριο, μετά από δύο χρόνια, ούτε να την αρνηθεί ούτε να μην την υποστηρίξει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Έχετε καιρό ακόμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτές τις βασικές και τεράστιες αδυναμίες της συμφωνίας να τις αλλάξετε. Ειλικρινά πιστεύω ότι όσο ταχύτερα βεβαίως απελευθερωθεί η χώρα από σας, τόσο καλύτερα θα βρούμε τον δρόμο για το αύριο. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ηρεμήστε, ηρεμήστε. Εγώ πιστεύω βαθύτατα ότι μπορούμε να πετύχουμε μια καλύτερη συμφωνία και οφείλουμε να κάνουμε την προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση.
Αδικείτε τον πατέρα σας με αυτό που λέτε. Περιμέναμε άλλο λόγο.
Μη συγχίζεστε, κύριοι συνάδελφοι. Θα την κάνει η επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αφού έχει απαλλάξει τη χώρα από το καρκίνωμα της διχόνοιας και της δημαγωγίας.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Κουρουμπλής.
Κύριε Πρόεδρε, σε τέτοιες στιγμές, ιστορικές για τον τόπο, χρειάζεται μέτρο, μετριοπάθεια και σωφροσύνη. Περίμενα από την κ. Μπακογιάννη να ήταν τουλάχιστον λίγο προσεκτικότερη στους χαρακτηρισμούς για ξεπουλήματα. Είναι, όμως, ενδιαφέρον…
Μα, τι λέτε τώρα; Σοβαρευτείτε. Είπα εγώ για ξεπούλημα;
Δεν είπατε για τους ΑΝΕΛ ότι ξεπουλάνε τη Μακεδονία;
Ψυχραιμία, κύριοι συνάδελφοι.
Να το πάρετε πίσω.
Να το πάρετε πίσω. Ρωτήστε τον κ. Φλαμπουράρη που άκουσε. Εσείς ήσασταν αλλού απασχολημένος.
Κυρία Μπακογιάννη, παρακαλώ πολύ.
Μα τι να κάνω, κύριε Πρόεδρε;
Να τον ακούσετε με υπομονή. Και άμα τελειώσει και είναι κάτι προσωπικό, να ζητήσετε τον λόγο επί προσωπικού. Αυτή είναι η κοινοβουλευτική διαδικασία. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, συνεχίστε.
Η πολιτική, λοιπόν, χρειάζεται γενναιότητα. Γιατί είναι ενδιαφέρον να ακούμε ανθρώπους που ο ένας έλεγε τον άλλον «προδότη» να είναι τώρα στο ίδιο κόμμα και στην ίδια όχθη, απέναντι σε μια Κυβέρνηση που είχε το θάρρος και την τόλμη να σηκώσει το βάρος και να προχωρήσει σε μία λύση έντιμη, σε έναν έντιμο συμβιβασμό για να απαλλάξει τη χώρα από δεινά που έρχονται και που κάποιοι κάνουν πως δεν τα ξέρουν. Τουλάχιστον η κ. Μπακογιάννη διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών. Και παρακολουθεί τα πράγματα πώς εξελίσσονται στα Βαλκάνια και ποια είναι η διείσδυση της Τουρκίας σε όλη αυτή την περιοχή. Πώς αποκτά συνεχώς επιρροές ακόμα, κυρία Μπακογιάννη, και στην ορθόδοξη Σερβία, η οποία δεν τόλμησε, να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων, ενώ είχε δεσμευθεί. Την πήρε πίσω. Αυτά δεν τα λέτε στον ελληνικό λαό. Δεν λέτε από πού είναι η πραγματική απειλή. Μου θυμίζετε την εποχή του ψυχρού πολέμου, που ενώ η Ελλάδα απειλείτο από την ανατολή, εμείς λέγαμε ότι μας απειλούν οι βόρειοι γείτονες. Αυτή είναι η πραγματικότητα, την οποία δεν λέτε στον ελληνικό λαό. Ούτε λέτε στον ελληνικό λαό για την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου από την προσφυγή που έκανε η FYROM. Και τίθεται ένα μεγάλο ερώτημα. Γιατί είναι νοήμων ο ελληνικός λαός και δεν έχει μνήμη χρυσόψαρου σχετικά με το τι λέγατε παλιότερα, τι λέτε τώρα, τι έλεγε ο ένας, τι έλεγε ο άλλος. Έχει μνήμη. Εκατόν τριάντα πέντε χώρες αναγνώρισαν τα Σκόπια ως Μακεδονία. Και τα ονοματίζουν ως Μακεδονία. Ο κόσμος το έχει τούμπανο κι εμείς εδώ κρυφό καμάρι. Αυτή είναι η αλήθεια. Ο Τσίπρας έχει την ευθύνη αυτή και ο Κοτζιάς; Για αυτές τις εκατόν τριάντα πέντε χώρες ο Τσίπρας και ο Κοτζιάς έχει την ευθύνη, κυρίες και κύριοι; Για την αναγνώριση; Έρχομαι στο 1991. Ποιος συνυπέγραψε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας; Ποιος συνυπέγραψε αυτό το μεγάλο έγκλημα εις βάρος του σέρβικου λαού και των Βαλκανίων για να δημιουργηθεί όλη αυτή η ρευστότητα σε αυτή την ευρύτερη περιοχή σε μια περιοχή που χαρακτηριζόταν πάντα πυριτιδαποθήκη; Ποιος την υπέγραψε; Ο πολέμαρχος κ. Σαμαράς, ο οποίος μετά απεπέμφθη από τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ξεχνάτε την επιστολή που έστειλε τότε ο κ. Σαμαράς στον αείμνηστο Καραμανλή; Τώρα τον επικαλείται. Μάλιστα, επικαλείται και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Οψίμως. Αυτή είναι η πραγματικότητα για την οποία πρέπει σήμερα να συζητήσουμε. Όσες φορές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η χώρα προχώρησε σε ορισμένες κρίσιμες συμφωνίες, πάντοτε υπήρχε αυτός, δυστυχώς, ο αρνητισμός, γιατί δεν υπήρχε ποτέ γενναιότητα στην πολιτική. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος όταν υπέγραψε τη Συνθήκη των Σεβρών την επόμενη μέρα δέχθηκε δολοφονική απόπειρα. Μας λέτε, επίσης, ότι η Κυβέρνηση αυτή δεν νομιμοποιείται. Η Κυβέρνηση του 1959, που υπέγραψε τη Συνθήκη της Ζυρίχης, είχε νομιμοποίηση διαφορετική; Η Κυβέρνηση του 1980, που ψήφισε την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είχε διαφορετική νομιμοποίηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι;
Βέβαια.
Α, είχε. Και τώρα δεν έχει. Θα την πάρετε την απάντηση αύριο. Όμως, ξέρετε πολύ καλά τι κάνετε, γιατί δεν τις θέλετε τις εκλογές, γι' αυτό καταθέσατε αυτήν την πρόταση. Διότι ξέρετε πολύ καλά, λοιπόν, ότι με βάση την απόφαση που θα πάρει αύριο η Βουλή τέλος στο παραμύθι των εκλογών, με το οποίο καλλιεργούσατε προσδοκίες στον κόσμο σας. Αυτή είναι η αλήθεια. Τι έρχεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να κάνει αυτή η συμφωνία; Καλό θα είναι να μην προτρέχετε, γιατί καλά κάνατε και ζητήσατε τα Πρακτικά, κυρία Μπακογιάννη, αλλά υπάρχουν και Πρακτικά των προηγούμενων χρόνων. Να δούμε, λοιπόν, τι λέγατε για τη σύνθετη ονομασία. Διότι δεν σας άκουσα να μιλήσετε για τη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Το αποφύγατε. Έρχεται, λοιπόν, η συμφωνία με το άρθρο 1 και παίρνει πίσω το Μακεδονία, το οποίο το χαρίσατε με την αδυναμία που είχατε επιδείξει όλα αυτά τα χρόνια και την ανικανότητα να πείσετε έστω και μία χώρα να μην τους αναγνωρίσει. Αυτή είναι η αλήθεια. Η πολιτική κρίνεται εκ τους αποτελέσματος. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν πείσατε καμμία χώρα ούτε από την ανατολή ούτε από τη δύση. Και παίρνει, λοιπόν, η συμφωνία το όνομα «Μακεδονία» και το κάνει γεωγραφικό προσδιορισμό. Και όταν θα βγουν τα Πρακτικά, θα δούμε τι λέγατε για το «Βόρεια Μακεδονία». Λοιπόν, μην βιάζεστε. Τα γραπτά μένουν, έλεγαν οι Λατίνοι. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Τι άλλο κάνει, λοιπόν, η συμφωνία; Τον Γενάρη, όταν ο Πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Πρωθυπουργό της FYROM στο Νταβός, βγήκατε στα κάγκελα. Τουλάχιστον εγώ άκουσα αρκετούς συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας να λένε «δεν είναι δυνατόν να περιοριζόμαστε μόνο στο όνομα, αλλά και στα σύμβολα και στον αλυτρωτισμό, άρα αλλαγή του Συντάγματος». Το είχατε βάλει εσείς αυτό το θέμα της αλλαγής του Συντάγματος; Θα δούμε τα Πρακτικά. Εγώ είμαι καλόπιστος. Αν το είχατε βάλει, μπράβο. Αν, όμως, δεν το είχατε βάλει, τότε θα πρέπει να πείτε στον ελληνικό λαό ποιος είναι ο υποκριτής. Περί αυτού πρόκειται. Αυτή είναι η αλήθεια πάλι. Τι άλλο λέει η συμφωνία; Στο άρθρο 8 λέει για αλλαγή των συμβόλων Βεργίνας, τα πάντα. Το είχατε πετύχει; Το είχατε βάλει στο τραπέζι; Ούτε καν το διανοούσασταν. Όλα αυτά τα χρόνια που εσείς κυβερνούσατε, μιλούσανε και λέγανε ότι ήταν απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έχτιζαν αγάλματα, έδιναν ονομασίες σε λεωφόρους και έρχεται το άρθρο 7 της συμφωνίας και τους αποκόπτει οριστικά από τη σχέση τους με την αρχαιότητα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Και επειδή σας ακούω να κλαίτε για το όνομα και για τη γλώσσα, ποιος υπέγραψε τη συμφωνία του 1959, αναγνωρίζοντας τη FYROM, ως Δημοκρατία της Μακεδονίας; Για δείτε τα βιβλία της δεκαετίας του '60, κυρία Μπακογιάννη. Φέρτε μου ένα βιβλίο γεωγραφίας να δούμε τι μας δίδασκαν τα βιβλία εκείνης της εποχής. Από ποιες χώρες αποτελείται η Γιουγκοσλαβία; Από τη Δημοκρατία του Μαυροβουνίου και τη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Όταν πήγε ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου το 1964 στο Βελιγράδι και του έθεσαν το θέμα της Μακεδονίας, διέκοψε την επίσκεψή του. Δεν ξέρω τι γινόταν από άλλες κυβερνήσεις εκείνης της εποχής. Πρέπει να λέμε τα πράγματα όπως έχουν. Φτάνουμε και στη γλώσσα. Όταν έρχεται η συμφωνία και συνδέει τη γλώσσα και λέει ότι αυτή η γλώσσα είναι νοτιοσλαβική και ότι ανήκει στην οικογένεια των νοτιοσλαβικών γλωσσών, τι άλλο πρέπει να πει δηλαδή; Το 1977 ξέρετε πάρα πολύ καλά τι έγινε. Τα λέω αυτά, για να είμαστε κοντά στην πραγματικότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα, που δεν τη συμφέρει να διαλυθεί αυτό το κρατίδιο. Ξέρετε καλά ότι οι μόνοι που μπορούν να κερδίσουν είναι οι δεξιά και αριστερά ένθεν και ένθεν αυτού του κρατιδίου. Αυτή θα ήταν μια εξέλιξη που θα τροφοδοτούσε μεγαλοϊδεατισμούς σε αυτές τις χώρες. Και αυτό το ξέρουν και οι κάτοικοι αυτής της περιοχής. Ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει γι' αυτούς η Ελλάδα. Από αυτή τη συμφωνία, λοιπόν, η Ελλάδα ενισχύεται πολιτικά σε παγκόσμιο επίπεδο, όταν έχει ανοιχτά μέτωπα εκεί που ξέρετε και ξέρουν όλοι και θα έπρεπε να είναι το μυαλό όλων μας εκεί. Εγώ ντρέπομαι να ακούω ανθρώπους και μάλιστα πρώην στρατηγούς να λένε ότι μπορεί να μας απειλήσει αυτή η χώρα. Αν καταντήσει η Ελλάδα να νιώθει απειλή από αυτή η χώρα, με τέτοια ιστορία αυτού του λαού, ε, τότε δεν ξέρω τι στρατιωτικοί ήταν αυτοί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επίλυση αυτού του προβλήματος θα δώσει τη δυνατότητα να είναι η Ελλάδα μια περιφερειακή δύναμη στα Βαλκάνια, να ανοίξει τους οικονομικούς δρόμους και να πάρει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης την ώθηση για την ανάπτυξη, που θα το αναδείξει ως το καλύτερο κέντρο διακίνησης εμπορίου προς την κεντρική Ευρώπη από οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Ευρώπης. Είναι, λοιπόν, πολλά τα πλεονεκτήματα από την απόφαση να πάει η Κυβέρνηση στην επίλυση αυτού του ζητήματος. Κριτική, βεβαίως, μπορεί να γίνει. Υπάρχουν θέματα στα οποία μπορεί κανείς να αναφερθεί. Όμως, μια συμφωνία δεν είναι μια συμφωνία κατοχική. Είναι μια συμφωνία δυο κρατών, όπου εκ των πραγμάτων κάποιοι θα κερδίσουν. Και από τις δυο πλευρές κάποια πράγματα θα διεκδικηθούν. Εσείς έρχεστε αυτή τη στιγμή και ταυτίζεστε με τους εθνικιστές των Σκοπίων. Αυτό κάνετε. Ο κ. Μητσοτάκης πραγματικά μου κάνει εντύπωση ότι στην προσπάθειά του να απογαλακτιστεί από τη σκιά του πατέρα του, που ήταν ένας σημαντικός πολιτικός της χώρας, υπεργαλακτίζεται από τις ακραίες πολιτικές του κ. Σαμαρά. Και αυτό είναι επικίνδυνο και για τη Νέα Δημοκρατία και για την πατρίδα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Τον λόγο έχει η κ. Μπακογιάννη, επί προσωπικού.
Κύριε Πρόεδρε, έχω φοβερό προσωπικό θέμα, διότι πρώτον ο κ. Κουρουμπλής δεν παρακολούθησε το θέμα και δεύτερον με προσέβαλε βαθύτατα. Θεώρησε ότι ήταν ποτέ δυνατόν στο δικό μου πολιτικό λεξιλόγιο να χρησιμοποιηθούν εκφράσεις του κ. Καμμένου; Παρακαλώ, να ανακαλέσετε πάραυτα, κύριε Κουρουμπλή, διότι η διαφορά μας με τον κ. Καμμένο, είναι θηριώδης. Εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ να χρησιμοποιήσω ούτε το «πόρνη» του κ. Τσίπρα, ούτε το «ξεπούλημα» της Μακεδονίας. Δεν είναι μέσα στο δικό μου λεξιλόγιο. Παρακαλώ, αυτά στον συνέταιρό σας στην Κυβέρνηση και όχι σε εμάς. Δεύτερον, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση, κύριοι συνάδελφοι. Μας είπε ο κ. Κουρουμπλής, για το '81, για το '90. Είχαμε κυβερνητική πλειοψηφία. Δεν ρωτάτε την κ. Κόλλια που είναι μπροστά σας, με τι χαρά θα σας δώσει το διαβατήριο για τις Πρέσπες, κύριε Κουρουμπλή;
Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κ. Κοτζιάς επί προσωπικού.
Εάν κατάλαβα σωστά και εάν μου μεταφέρθηκε σωστά, τις ύβρεις που χρησιμοποιεί συγκεκριμένο περιοδικό που διασυνδέεται με την κ. Μπακογιάννη, που έχουν καταδικαστεί από ελληνικά δικαστήρια στο πρωτοδικείο, στο εφετείο τελεσίδικα και στον Άρειο Πάγο με τον δικό της άκομψο ως συνήθως τρόπο τις ξαναχρησιμοποίησε. Την καλώ ή να τις πάρει πίσω ή να κάνει άρση της ασυλίας της στο Κοινοβούλιο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κυρία Μπακογιάννη, θέλετε να σχολιάστε.
Κύριε Πρόεδρε, μετά μεγάλης χαράς. Ελάτε, κύριε Κοτζιά να τα βάλουμε κάτω, να δούμε ποιος στην ανατολική Γερμανία έγραφε βιβλία, πότε τα έγραφε τα βιβλία, με ποιους συνεργαζόταν. Εδώ είμαστε, κάντε μου μήνυση, εγώ θα ζητήσω την άρση της ασυλίας μου αμέσως.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Κοτζιά, μην κάνουμε τώρα αυτόν τον διάλογο.
Όχι ύβρεις.
Μπορώ να διευθύνω εγώ;
Κύριε Πρόεδρε, ξαναέβρισε. Επανέλαβε την ύβρη για να αποπροσανατολίσει από τα χάλια του κόμματός της στο ζήτημα του μακεδονικού - σκοπιανού. Την επανέλαβε. Είναι γνωστό ότι την ίδια μέρα που αυτήν την ύβρη την δημοσίευσε η εφημερίδα τα «ΝΕΑ», στη σελίδα 9, μετά από το πρώτο συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ίδια μέρα στη σελίδα 5, κατά λάθος βέβαια, δημοσίευαν τη συνέντευξη του κ. Στάινμάιερ, Προέδρου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, όπου εξηγούσε πως μέναμε στον ίδιο δρόμο και ήμασταν συμφοιτητές σε ένα πανεπιστήμιο κοντά στη Φρανκφούρτη.
Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο;
Ουδέποτε έκανα έστω και μια μέρα σπουδών ή άλλων επιστημονικών δραστηριοτήτων στην ανατολική Γερμανία. Βιβλίο, το οποίο έχω καμάρι ότι συνέγραψα με έναν από τους σπουδαιότερους πνευματικούς ανθρώπους της δυτικής Γερμανίας, όταν ήμουν μόλις δεκαεννέα ετών, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βρέμης, υβρίζεται από το περιοδικό που πιθανόν να χρηματοδοτήθηκε και από την οικογένειά της. Δεν ξέρω ακριβώς τη σχέση της. Η κ. Μπακογιάννη οφείλει να αποδείξει το πού σπούδασα. Έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα. Όταν πρωτοέγινα εγώ Υπουργός αμφισβητούσε ότι είχα καν σπουδάσει. Αυτές τις αθλιότητες λέει. Αυτές τις προπαγάνδες λέει για να μειώσει τους ανθρώπους και δεν ντρέπεται.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κυρία Μπακογιάννη, εάν είναι δυνατόν το σχόλιο σας να μην ξεπερνάει το λεπτό, σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Δεν θέλω να αποπροσανατολίσω τη συζήτηση, θέλω απλώς να επαναλάβω. Κύριε Κοτζιά, αυτό που σας αμφισβήτησα απεδείχθη περίτρανα, ότι δεν είστε καθηγητής στο Harvard και δεν είστε καθηγητής στην Οξφόρδη και υποχρεωθήκατε να το φάτε. Το δεύτερο που έχω να σας πω είναι ότι ως προς αυτό το οποίο θέλετε να αποδείξουμε, κάντε μου μήνυση. Ρητά δηλώνω ότι δεν θα καλυφθώ πίσω από την ασυλία. Ελάτε να πάμε στα δικαστήρια να βάλουμε κάτω την ιστορία σας, που νομίζω θα θέλετε να την αποδείξετε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Κοτζιά, μην αναφερθούμε στην ουσία του θέματος.
Μη βρίζετε μόνο.
Εσείς βρίζετε. Αν σας αρέσει να σας λένε, αυτά που λένε, δικό σας θέμα.
Κύριοι συνάδελφοι, εσείς τώρα τι ακριβώς κάνετε;
Είναι γνωστά τα ψευδή δημοσιεύματα όσον αφορά την επιστημονική μου κατάρτιση. Η ίδια η κ. Μπακογιάννη είχε στο κόμμα της τον νυν πρύτανη του Πανεπιστημίου Πειραιά, που βεβαίωσε πως ό,τι έχω πει είναι αληθές. Όσον αφορά την Οξφόρδη, έχω την τιμή να είμαι εκλεγμένο Senior Associated Membership, η οποία γίνεται με εκλογή τότε. Δεν γίνεται πια σήμερα. Έχω ιδρύσει ολόκληρο πρόγραμμα σπουδών, το «SEESOX» στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Όσον αφορά το Πανεπιστήμιο του Μαρβούργου, είχα τη μεγάλη τιμή να έχω κάνει professuvertretung και επισκέπτης καθηγητής. Η professuvertretung έγινε στην έδρα του Abendroth, στο οποίο έκανε διδακτορικό ο κ. Σημίτης. Είναι μια ειδική κατηγορία του νόμου του κρατιδίου Landes της Hessen και το ότι εκείνη και η παρέα της, που με υβρίζουν εδώ και χρόνια, δεν το γνωρίζουν, είναι δικό τους θέμα. Όσον αφορά το Χάρβαρντ, ουδέποτε είπα ότι είμαι καθηγητής στο Χάρβαρντ. Είπα ότι υπήρξα ερευνητής στο Weatherhead Centre στο ίδιο το Χάρβαρντ. Με τιμά και αυτό το κέντρο που με κάλεσε πέντε φορές όσο είμαι Υπουργός, ανεξάρτητα του ότι δεν πρόλαβα να πάω. Με τιμά, επίσης, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης που έκανα το 2016 την ετήσια ομιλία του πανεπιστημίου και όποιος ξέρει από πανεπιστημιακά, η ετήσια ομιλία γίνεται για σημαντική επιστημονική οντότητα και προσωπικότητα. Όσον αφορά το Πανεπιστήμιο του Μαρβούργου, έχω κάνει τρεις φορές επισκέπτης καθηγητής και μια φορά vertretung. Το ζήτημα είναι η κ. Μπακογιάννη να μας πει κάποτε πώς απέκτησε το πτυχίο της και από ποιες σχολές μετεγράφη στη Σχολή των Πολιτικών Επιστημών στο Μόναχο.
Κύριε Υπουργέ, καθίστε κάτω, γιατί αυτό δεν θα συνεχιστεί τώρα για το βιογραφικό του καθενός και τις σπουδές του. Παρακαλώ. Δεν πρόκειται να συνεχιστεί.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Κυρία Κόλλια, θέλετε τον λόγο επί προσωπικού;
Για την ομιλία μου.
Είστε στη σειρά μετά από τέσσερις συναδέλφους.
Κύριε Πρόεδρε, έχω κάνει μια αλλαγή στη θέση του κ. Λαζαρίδη κι επειδή είναι και η κ. Μπακογιάννη εδώ, θα ήθελα να της απαντήσω.
Με συγχωρείτε, να ενημερωθώ. Δηλαδή, επί προσωπικού ζητάτε τον λόγο;
Προφανώς. Αναφέρθηκε προσωπικά σ' εμένα. Όμως, είπα να μη φάω τον χρόνο των συναδέλφων, να μπω κατ' ευθείαν στην ομιλία μου και να τοποθετηθώ.
Κύριε Πρόεδρε, ο Υπουργός Εξωτερικών δεν μπορεί να βρίζει Βουλευτές εδώ πέρα. Σας παρακαλώ.
Μα, κύριε Βαρβιτσιώτη, εσείς ακριβώς τι θέλετε τώρα; Τι θέλετε αυτήν τη στιγμή; Εσείς τι ζητάτε; Μου λέτε; Σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Να σέβεται τουλάχιστον τους εκλεγμένους εκπροσώπους.
Κυρία Κόλλια, έχετε τον λόγο επί του προσωπικού. Μετά θα μιλήσετε κανονικά.
Εμείς με τον Πάνο Καμμένο, που δεχόμαστε τις βολές εδώ και πάρα πολλά χρόνια, επειδή τολμήσαμε να πούμε κάποια πράγματα με το όνομά τους, δηλώνουμε και σήμερα, όπως και αύριο θα το δηλώσει και ο ίδιος ο Πρόεδρός μας, όπως το δήλωσε και στη συνέντευξή του προχθές, ότι αυτήν τη σύμβαση, αυτήν τη συμφωνία, δεν τη δεχόμαστε. Έχουμε το δικαίωμα ως Έλληνες πολίτες. Έχουμε το δικαίωμα ως Έλληνες Βουλευτές. Έχουμε το δικαίωμα γιατί δεσμευόμαστε από τις ιδρυτικές μας διαδικασίες να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να ονομάζει τα Σκόπια Μακεδονία για κανένα λόγο. Άλλο είναι αυτό - γι' αυτό ήθελα να τοποθετηθώ στη βασική μου ομιλία, στην εισήγησή μου - και άλλο να ρίξουμε την Κυβέρνηση γιατί έχουν πρόβλημα εσωτερικό στη Νέα Δημοκρατία. Όσο για τις Πρέσπες, κυρία Μπακογιάννη, μη γελάτε. Δεν είμαι Μπακογιάννη εγώ. Εγώ είμαι η Μαρία Κόλλια. Αυτό το ξέρουν όλοι οι Νεοδημοκράτες και όλη η Ελλάδα.
Θα πάει στις Πρέσπες μεθαύριο.
Στις Πρέσπες θα πάνε όσοι θέλουν, όποτε θέλουν και όποιοι θέλουν. Εγώ δηλώνω και πάλι ότι αυτήν τη συμφωνία δεν τη δέχομαι. Δεν ψηφίζω, όμως, σήμερα γι' αυτήν τη συμφωνία. Όταν θα έλθει αυτή η συμφωνία να κυρωθεί…
Πάει στις Πρέσπες. Θα πάει αύριο και θα σας δέσει χειροπόδαρα.
Αυτά θα τα πούμε στο Βήμα, κύριε συνάδελφε. Τώρα τις θυμηθήκατε αυτές; [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τόση ώρα γίνεται συζήτηση εδώ για όλα αυτά, τα οποία έχουν συμβεί τα προηγούμενα χρόνια, και χειροκροτούσαμε και το ξέρετε.
Κυρία Κόλλια, τα υπόλοιπα στην ομιλία σας.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ!
Ποιος είστε, κύριε;
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Δαβάκη, μπορείτε να καθίστε κάτω, σας παρακαλώ; Κύριε Δαβάκη! Παρακαλώ!
Είναι απαράδεκτο! Είναι πρωτοφανές!
Κύριε Δαβάκη; Δεν απαντάτε εσείς; Καθίστε κάτω! Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ. Κύριε Δαβάκη, καθίστε κάτω! Έλεος, σεβασμός!
Είναι απαράδεκτο!
Εγώ θα το χειριστώ, όχι εσείς. Κύριε Υπουργέ, όταν δηλώνετε την ιδιότητά σας, να ξέρετε ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη πολιτική συμπεριφορά που συνοδεύει αυτή την ιδιότητα. Δεν έχετε δικαίωμα να παρεμβαίνετε με αυτόν τον τρόπο από τα υπουργικά έδρανα. Σας παρακαλώ πάρα πολύ!
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε ακριβώς, κυρία Υπουργέ; Τι θέλετε; Πείτε μου.
Θα ήθελα τον λόγο.
Για ποιον λόγο;
Διότι εδώ δημιουργείται μία κατάσταση με τους συνάδελφους Βουλευτές που δείχνουν με το δάχτυλο. Είμαστε πολύ προσεκτικοί. Είμαι εδώ από το πρωί και θέλω ο σεβασμός να είναι αμοιβαίος. Σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Κυρία Υπουργέ, πιστεύετε ότι δεν έχω τη δυνατότητα να διαχειριστώ τη συζήτηση; Σας παρακαλώ, καθίστε!
Όχι, αλλά γίνονται διαρκείς παρεμβολές που έχουν να κάνουν με τη στάση τη δική μας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κυρία Μπακογιάννη, σας διαβεβαιώ ότι είναι η τελευταία φορά που παίρνετε τον λόγο και θέλω να μιλήσετε μόνο τριάντα δευτερόλεπτα. Σας παρακαλώ πάρα πολύ! [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριοι συνάδελφοι, δεν βοηθάτε, όμως, καθόλου το Προεδρείο! Και δεν είναι σωστό αυτό. Προσπαθώ να διαμορφώσω μία συνθήκη συνεννόησης. Σας παρακαλώ! Ορίστε, κυρία Μπακογιάννη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αντιλαμβάνομαι τον εκνευρισμό των μελών του Κυβερνητικού Συμβουλίου και της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας. Θα παρακαλούσα πολύ να αποφύγει κανείς χαρακτηρισμούς, όπως χρησιμοποίησε ο Υπουργός σας των Εξωτερικών. Σέβομαι τον εκνευρισμό της κ. Κόλλια, το καταλαβαίνω. Και εγώ στη θέση της την ίδια δυσκολία θα είχα. Με χαρακτήρισε… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ηρεμήστε!
Κυρία Μπακογιάννη, δεν με βοηθάτε καθόλου! Γεννάται καινούργιο προσωπικό τώρα. Σας παρακαλώ πάρα πολύ!
Μου απηύθυνε τον λόγο, κύριοι συνάδελφοι. Ας μην τον απηύθυνε, για να μην της απαντούσα! Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κυρία Κόλλια, ανοίξτε λίγο τα βιβλία και θα δείτε ότι η αυριανή σας ψήφος είναι το διαβατήριο για να υπογραφεί η συμφωνία, που θα παράξει έννομα αποτελέσματα. Όπως και να το πείτε, δεν μπορείτε να το κρύψετε!
Ωραία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κυρία Κόλλια, σας παρακαλώ πάρα πολύ να μην πάρετε τον λόγο για να απαντήσετε, διότι όσα θα πείτε είναι βέβαιο ότι περιλαμβάνονται στην ομιλία που θα κάνετε μετά. Σας παρακαλώ, βοηθήστε με. Όλα όσα έχετε να πείτε θα τα πείτε στην ομιλία σας. Ο συνάδελφος κ. Θραψανιώτης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πάρα πολύς εκνευρισμός υπάρχει σήμερα. Η πρόκληση δεν ξέρω από πού προέρχεται και ποιοι εκνευρίζονται. Μάλλον κάποιοι χάνουν τον δρόμο και ψάχνουν να τον βρουν. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα επί της πρότασης άρσης εμπιστοσύνης που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία κατά της Κυβέρνησης. Αντιγράφω από την πρόταση, που υπογράφουν οι Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης: «Τριάμισι χρόνια τώρα η Κυβέρνηση φτωχοποιεί τους πολίτες. Υπέγραψε δύο μνημόνια, δέσμευσε τη χώρα με βαριές περικοπές συντάξεων και μισθών, αύξησε τους φόρους, υποθήκευσε τη δημόσια περιουσία. Με απαράδεκτες μεθοδεύσεις προκαλεί βλάβες στη λειτουργία των θεσμών και του κράτους δικαίου». Στη συνέχεια αναφέρεται στο δεύτερο επίδικο, στη συμφωνία για την επίλυση του χρονίζοντος προβλήματος που σημειωτέον η παράταξή σας είναι εκείνη που κρατά τόσα χρόνια στην επικαιρότητα, με αποτέλεσμα η λέξη «Μακεδονία» να χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια από εκατόν σαράντα χώρες του κόσμου. Για το δεύτερο θέμα, το μακεδονικό, δεν θα αφιερώσω πολύ χρόνο. Ο κ. Κατρούγκαλος, αλλά και άλλοι αξιόλογοι ομιλητές, αποδόμησαν το αφήγημα και κυρίως η κ. Αναγνωστοπούλου, η οποία κατά την ομιλία της παρέδωσε μαθήματα Ιστορίας. Θα πρότεινα την ομιλία της να τη διαβάσουν όλοι οι Βουλευτές.
Ο Φρέιρε είπε άλλα.
Κύριε Αθανασίου, μάθετε τουλάχιστον να σέβεστε αυτούς, που σας σέβονται και δεν σας διακόπτουν.
Και εσείς, κύριε Θραψανιώτη, στην ομιλία σας. Αφήστε με εμένα να χειριστώ το θέμα.
Ως παλαιότερος Βουλευτής, θα έπρεπε να είστε παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγή.
Συγγνώμη.
Ωραία. Συνεχίστε την ομιλία σας, παρακαλώ. Κύριε Αθανασίου, εσείς είστε ευγενής άνθρωπος. Αφήστε τον συνάδελφο να συνεχίσει.
Θα είναι χρήσιμη η ομιλία της κ. Αναγνωστοπούλου γιατί πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη τοποθέτηση όπως αξίζει σε πανεπιστημιακό δάσκαλο που τιμά την επιστήμη. Επιπροσθέτως, κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα σήμερα να επικαλεστώ μία δήλωση του κ. Αλιβιζάτου, έγκριτου συνταγματολόγου, που εσείς τον τιμάτε, ο οποίος δήλωσε σήμερα σε ραδιοφωνικό σταθμό, ότι η συμφωνία Ζάεφ - Τσίπρα είναι κατά 80% υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. Θα μου επιτρέψετε, όμως, μία αναφορά στον δεύτερο κατά σειρά ομιλητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ανέβηκε χθες στο Βήμα εκτοξεύοντας απειλές ένθεν κακείθεν στους Βουλευτές της βορείου Ελλάδος, στους Ανεξάρτητους Έλληνες, σε όσους σκέφτονται να ψηφίσουν κατά της πρότασης δυσπιστίας. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο συμπεριφέρεται και στην Εξεταστική Επιτροπή για την Υγεία, όταν βλέπει ότι δυσκολεύονται κάποιοι από τους εξεταζόμενους μάρτυρες. Βεβαίως δεν έχει καταφέρει να τους υπερασπιστεί όπως εκείνος θα επιδίωκε, γιατί σε κάποιους από αυτούς ο εισαγγελέας διαφθοράς έχει ασκήσει ποινική δίωξη κακουργηματικού χαρακτήρα και παραπέμπονται στη δικαιοσύνη, η οποία και θα αποφανθεί. Σε αυτό το παραληρηματικό, εμφυλιοπολεμικό και διχαστικό λόγο, όπου περίσσευαν οι απειλές, οι εκβιασμοί, η στοχοποίηση συναδέλφων Βουλευτών, θα μου επιτρέψετε να αφιερώσω το τραγούδι του Γιάννη Αγγελάκα: «Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ. Στα όριά του μονάχα μπορώ να γυροφέρνω. Σιγά μην κλάψω! Σιγά μην φοβηθώ!». Και γίνεται δυστυχώς σήμερα πιο επίκαιρο μετά την τοποθέτηση των εκπροσώπων των νοσταλγών του ναζισμού μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα πριν από λίγες ώρες, που όλες οι πτέρυγες της Βουλής καταδίκασαν, αλλά δυστυχώς δεν μας προβληματίζει. Σε ό,τι αφορά την πρώτη ενότητα της πρότασής σας, εδώ η επιστήμη πραγματικά σηκώνει ψηλά τα χέρια! Αλήθεια, πιστεύετε ότι ο ελληνικός λαός σάς πιστεύει, όταν λέτε ότι μέσα σε τρία χρόνια που δεν έχουν συμπληρωθεί ακόμα - και όχι τριάμισι - η Κυβέρνηση αύξησε τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, ενώ τα πέντε προηγούμενα χρόνια εσείς μοιράζατε λεφτά από το παράθυρο; Αρκεί να διαβάσει κανείς αυτήν τη φράση στην πρόταση μομφής για να καταλάβει πόσο καταφανώς ψευδή είναι όσα ακολουθούν. Δεν θα βρείτε βέβαια αγέννητους για να τους κοροϊδέψετε. Όλοι έζησαν τα έργα σας στα τελευταία χρόνια, αλλά και τα παλιότερα και όταν οι πολιτικές δυναστείες σας εναλλάσσονταν στην εξουσία για τη λεηλασία του κράτους. Να φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη και να επαναλάβουμε για μια ακόμη φορά ποιος ευθύνεται για τη χρεοκοπία του ελληνικού κράτους και τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού: «Με βάση τα έως τώρα στοιχεία και τις εξελίξεις, καθώς και τις διαφαινόμενες προοπτικές ευρισκόμεθα ενώπιον ενός πρωτοφανούς δημοσιονομικού εκτροχιασμού, ο οποίος δεν δικαιολογείται. Είναι δε απολύτως βέβαιο ότι η παρούσα δημοσιονομική θέση της χώρας δεν είναι διαχειρίσιμη». Ποιος τα λέει αυτά; Η έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος το 2009. Ποιος κυβερνούσε τη χώρα εκείνη την περίοδο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ποιος αύξησε το χρέος από το 105% και πήγε 180%; Πάμε παρακάτω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Τι επακολούθησε μετά από αυτό, τη διαπίστωση της Τράπεζας της Ελλάδος; Μπήκαμε στα μνημόνια. Γιατί μπήκαμε στα μνημόνια; Διότι κάποιοι που δάνειζαν τόσα χρόνια χρήματα στην Ελλάδα, ήθελαν πίσω τα λεφτά τους. Ποιος πλήρωσε γι' αυτή την ιστορία; Όχι, βέβαια, εκείνοι οι οποίοι έπαιρναν τα χρήματα και τα τοποθετούσαν σε τράπεζες του εξωτερικού, σε παραδείσους όπου φιγουράρουν σε περίοπτες θέσεις, όπως οι λίστες Λαγκάρντ, Μπόργιανς ή σε ακριβά ακίνητα. Γι' αυτό φροντίσατε και κουρέψατε τα ασφαλιστικά ταμεία. Γι' αυτό απολύσατε τους δημόσιους υπαλλήλους και κυρίως, στην υγεία και την εκπαίδευση. Γι' αυτό τα σκάνδαλα, που υπάρχουν στην υγεία είναι εκείνα τα οποία διαδέχονται το ένα το άλλο. Το Ντυνάν, το ΚΕΕΛΠΝΟ, τη «NOVARTIS» και ποιος ξέρει και πόσα άλλα ακόμα θα ανακαλύψουν οι επιθεωρητές δημόσιας υγείας. Στο διάστημα 2010-2015 ο ελληνικός λαός έχασε το 25% του εθνικού εισοδήματος, η ανεργία έφτασε στο 28%, οι μισθοί και οι συντάξεις μειώθηκαν 40%. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Εμείς, αγαπητοί συνάδελφοι, δημιουργούμε τέλος στις προϋποθέσεις για την έξοδο από την επιτροπεία, έτσι ώστε τον Αύγουστο να μπορέσουμε να αναπνεύσουμε ελεύθερα. Κανείς μας δεν υποστηρίζει ότι η επόμενη μέρα θα λύσει αυτόματα όλα τα προβλήματα που σωρεύτηκαν τόσα χρόνια. Θα μπορέσουμε, όμως, να διαχειριστούμε εμείς τις τύχες μας. Και όπως λέει ο Νίκος Καζαντζάκης: «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε; Πολέμα». Έχουμε χρέος να πολεμήσουμε για να δημιουργήσουμε καλύτερες συνθήκες γι' αυτή τη χώρα και γι' αυτόν τον λαό και να είστε βέβαιοι ότι θα μας δώσει ξανά την ευκαιρία να τα καταφέρουμε. Διότι φροντίζουμε τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, φροντίζουμε τα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς, φροντίζουμε τους εργαζόμενους με την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, που για κάποιους θεωρούνται ιδεοληψία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, εικοσιπέντε μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Θεσπρωτικού Πρέβεζας. Καλώς ήλθατε στην ελληνική Βουλή, παιδιά! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Αντώνιος Συρίγος.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, θα επιχειρήσω να πω και εγώ δυο κουβέντες, αν και πιστεύω ότι η ομιλία μου θα έχει την τύχη ενός πίνακα σε μια έκθεση ζωγραφικής που, περιστοιχιζόμενος από άλλους πίνακες με έντονα χρώματα, χάνεται, αλλά αυτό δεν νομίζω ότι πειράζει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυο λόγια για την ιστορία, από την ιστορία, όχι δικά μου, αποφεύγοντας μονότονα κλισέ, πριν αρχίσω να μιλώ και προς προβληματισμό: «Άλλωστε, θα ιδείτε ότι η Ελλάς, η οποία εξεκίνησε προ δεκαπέντε ετών από την Μελούναν, περιέλαβε έκτοτε εις τους κόλπους της και την Ήπειρον και το ελληνικόν μέρος της Μακεδονίας και την δυτικήν Θράκην και την Κρήτην και τας νήσους… και ότι από της Μελούνας τα όριά μας ευρίσκονται σήμερον εις τον Έβρον. Αν δεν πλανώμαι, δεν υπήρξε ποτέ ελληνικόν εθνικόν κράτος εξίσου μεγάλον». Το αναφέρω για να σημειώσετε τη διατύπωση «το ελληνικόν μέρος της Μακεδονίας». Είναι από λόγο του Ελευθερίου Βενιζέλου το 1929 στη Νεολαία των Φιλελευθέρων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως γνωρίζετε, είχε προγραμματιστεί η ενημέρωση της Βουλής από τον Πρωθυπουργό επίσημα και σύμφωνα με όσα επιτάσσει ο Κανονισμός της, για το πρωί της Παρασκευής, δηλαδή σήμερα, η οποία ματαιώθηκε προφανώς με υπαιτιότητα των δυσπιστούντων προς την Κυβέρνηση λόγω της παρούσης διαδικασίας. Συνήθως, ακούς, μαθαίνεις, πληροφορείσαι σχετικά, γιατί οι συμφωνίες δεν είναι μόνο κείμενο και μετά ταύτα, προβαίνεις στις ενέργειες που επιθυμείς, αφού λάβεις υπ' όψιν σου τα λεχθέντα. Εν προκειμένω, δεν ανέμενε η Αξιωματική Αντιπολίτευση τη θεσμική ενημέρωση της Βουλής από τον Πρωθυπουργό. Προέβη σε ό,τι είχε αποφασίσει, «σαν έτοιμη από καιρό», λόγω… θεσμικής ανυπομονησίας. Είναι, όμως, σωστό αυτό; Το θεωρώ ατόπημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα όσα λέγονται ή ακούγονται αυτές τις μέρες για τη συμφωνία που επίκειται με το γειτονικό κράτος μού υπαγορεύουν να θυμίσω κάποιες αρχές, που πρέπει να λαμβάνουμε υπ' όψιν, πριν ανοίξουμε το στόμα μας και πριν μιλήσουμε γι' αυτά σε συζητήσεις που τα αφορούν, αποτρέποντας τη δαιμονοποίησή τους και επιτρέποντας τη νηφάλια εξέτασή τους. Πιστεύω ότι στα περισσότερα θα συμφωνήσετε. Πρώτον, η εξωτερική πολιτική δεν διεξάγεται στους δρόμους και υπό το κράτος εντάσεων. Δεύτερον η εξωτερική πολιτική δεν πρέπει να εξαντλείται στο εσωτερικό πεδίο, ήτοι πρέπει να αποφεύγει τον πειρασμό τουπολιτικού κόστους. Τρίτον, η εξωτερική πολιτική πρέπει να λαμβάνει υπ' όψιν το ότι διεξάγεται σε ένα πεδίο ισχύος των κρατών, όπως το πεδίο των διεθνών σχέσεων. Γι' αυτό πρέπει να είναι ρεαλιστική και να εκμεταλλεύεται τη διεθνή συγκυρία και τις επωφελείς συμμαχίες. Τέταρτον, η εξωτερική πολιτική δεν διεξάγεται εις επήκοον όλων ή «on camera». Όμως, αυτό δεν σημαίνει μυστική διπλωματία, όπως κάποιοι ισχυρίζονται. Πέμπτον, οι διεθνείς συμφωνίες δεν είναι μόνο τα κείμενα, για τα οποία καλώς διεξάγεται μεγάλη και λεπτομερειακή συζήτηση. Οι συμφωνίες - και ιδίως η εφαρμογή τους - βασίζονται και πάλι στο ευρύ πεδίο της ισχύος των κρατών που οφείλουν να τις οδηγήσουν εκεί που επιθυμούν. Η εφαρμογή τους, λοιπόν, είναι ζήτημα πραγματικό, ισχύος διεθνών συσχετισμών και της καλλιέργειας κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των συμβαλλομένων. Προς αυτήν την κατεύθυνση, η κύρωση της συμφωνίας μετά την τήρηση των όρων που προβλέπει αποτελεί εξασφάλιση, ενώ η κύρωση πριν την τήρηση των όρων είναι σφαλερή ανακολουθία. Στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχουν μεμονωμένα ζητήματα. Δεν μπορείς να τα ξεχωρίζεις. Είναι σύνολο. Υπάρχουν τα ελληνοτουρκικά, το κακεδονικό, το Κυπριακό. Όμως, αυτά είναι σύνολο. Κάθε φορά που γίνεται κάτι, υπάρχει μια συνάρτηση. Εγώ πιστεύω ότι η παρούσα Κυβέρνηση συνολικά λειτουργεί για κάθε μεμονωμένο θέμα. Στην εξωτερική πολιτική, λοιπόν, δεν υπάρχουν μεμονωμένα ζητήματα. Όλα πρέπει να εξετάζονται σφαιρικά ως αλληλένδετα. Δεν χωρίζονται. Κάθε αντίρρηση, θεμιτή σε μια δημοκρατία που όμως δεν λαμβάνει υπ' όψιν της τη σύνθετη αυτή πραγματικότητα, είναι αλυσιτελής και ανώφελη. Αν ξεχωρίσετε τη συμφωνία από το σύνολο της ασκουμένης εξωτερικής πολιτικής, σφάλλετε. Αυτή τη διάσταση ίσως δεν αντιλαμβάνεται η Αντιπολίτευση και μένει εκστατική απέναντί της. Τώρα, όσον αφορά τα συλλαλητήρια, ουδείς τα απαγορεύει σε μια δημοκρατία. Σας υπενθυμίζω μόνο επιλεκτικά ένα ιστορικό συλλαλητήριο που έμεινε γνωστό για το μεγάλο «ανάθεμα» κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου το 1916 ως παράδειγμα προς αποφυγήν. Και τούτο πράττω επειδή ήδη έχουν ακουστεί φωνές και κραυγές περί προδοσίας, προδοτών, μειοδοτών, αρνησίθρησκων κ.λπ.. Και επ' ευκαιρία να σας τονίσω ότι η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται διά της επιδόσεως εξωδίκων «ενώπιον παντός αρμοδίου δικαστηρίου». Νηφαλιότητα, λοιπόν, σύνεση και «πάντα ανοικτά, πάντα άγρυπνα, τα μάτια της ψυχής μας». Με τον ίδιο πολιτικό καθαρά τρόπο θα σχολιάσω τις αιτιάσεις της Αντιπολιτεύσεως και για τα οικονομικά θέματα. Το 2018 σηματοδοτεί την αρχή του τέλους μιας δύσκολης και οδυνηρής πορείας. Στόχος είναι να σταθούμε στα πόδια μας, γιατί η οικονομία είναι το βασικό θεμέλιο επί του οποίου οικοδομεί ένα κράτος όχι μόνο την ευδαιμονία και την πρόοδό του, αλλά και την ισχύ του. Στόχος σταθερός της τριετίας 2015-2018 είναι να σταθούμε στα πόδια μας. Τον Αύγουστο θα είμαστε πιο κοντά όσο ποτέ στον ποθούμενο και διεκδικούμενο στόχο. Η ανάκτηση της πάλαι ποτέ χαμένης αυτοπεποίθησής μας ήταν μια μεγάλη επιτυχία αυτής της τριετίας. Υπό την έννοια αυτή είναι θεμιτή η κριτική, όσο έντονη και αν είναι, χωρίς όμως καταστροφολογία, κινδυνολογία και απαισιοδοξία. Αυτά δεν είναι μείγμα δημιουργικής πολιτικής, ακόμα και αν κάποιος στοχεύει να ανατρέψει μια Κυβέρνηση γιατί δεν πείθει. Τα «αντί» ή τα «κατά» αποτελούν κριτική, αλλά άγονη, καθώς δεν περιέχουν πρόταση. Τα τελευταία χρόνια ο καταγγελτικός λόγος έχει υποκαταστήσει την πολιτική πρόταση και το ορθολογικό πνεύμα και γίνεται μονότονος και κουραστικός ενισχύοντας ακραίες δυνάμεις που χρησιμοποιούν το μίσος ως οξυγόνο. Σ' αυτήν την κατεύθυνση, σε μία χώρα που έχει ανάγκη τη σταθερότητα για την οικονομία και για τον ταραγμένο διεθνή περίγυρο, οι εκλογές δεν αποτελούν πρόταση, ιδίως δε αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν θεωρήθηκε ποτέ ως σκάνδαλο το πρόωρο των εκάστοτε εκλογών, αλλά τουναντίον θεωρείται σκάνδαλο η εξάντληση της τετραετίας που εκ του Συντάγματος τίθεται. Η πρόταση δυσπιστίας ως κοινοβουλευτικό όπλο λειτουργεί σαν «μπούμεραγκ», αφού αν δεν ευοδωθεί, επιστρέφει σ' αυτόν που την εξαπέλυσε, χρεώνοντάς του κατ' επιεική κρίση μία πολιτική ήττα και κατά μείζονα λόγο την πολιτική ενδυνάμωση του καθ' ου η μομφή, δηλαδή του αντιπάλου του και εν προκειμένω της Κυβερνήσεως. Γι' αυτό η χρήση του μπούμερανγκ χρειάζεται πολλή προσοχή. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν την επέδειξε και αστόχησε, επιφέροντας αποτελέσματα που δεν προσδοκούσε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αγνόησε ακόμη και το γεγονός ότι πριν από την κατάθεση της πρότασης δυσπιστίας η Βουλή ενέκρινε το πολυνομοσχέδιο, επιδεικνύοντας καθαρά την εμπιστοσύνη της στην Κυβέρνηση, ώστε η απόρριψη της προτάσεώς της να αποτελεί εκ των πραγμάτων νομοτέλεια. Λάθος τακτικής ή πλήρης σύγχυση; Η Αντιπολίτευση, συνδέοντας την πρόταση δυσπιστίας με ένα εθνικό ζήτημα, παρείδε τον κίνδυνο διχασμού της κοινωνίας σε μια κρίσιμη στιγμή και παρεγνώρισε ότι μπορεί να ταυτιστεί, έστω και άθελά της, με μια αιμοσταγή πολιτική αντίληψη που έχει ως επίκεντρο την κοπή κεφαλών. Το ακούσατε εχθές. Θέλω να πιστεύω ότι δεν είμαστε κυνηγοί κεφαλών, αλλά σοβαροί άνθρωποι. Και τούτο αφορά την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου. Όπως και να έχει, η Κυβέρνηση, όπως όλα δείχνουν, απολαύει της εμπιστοσύνης της Βουλής και θα επικυρωθεί, προκειμένου να συνεχίσει το έργο της, ενώνοντας την κοινωνία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Χρήστος Κέλλας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι στιγμές που διανύουμε είναι ιστορικές για την πατρίδα, την ιστορία μας και την εθνική κληρονομιά. Ως Εθνική Αντιπροσωπεία καλούμαστε να προστατέψουμε τη Μακεδονία μας ενάντια στις τραγικές επιλογές μιας Κυβέρνησης που δείχνει έμπρακτα πως ο οικονομικός και πολιτικός κατήφορος της χώρας δεν έχει τέλος και θα έχει μακροπρόθεσμα ανεπανόρθωτες επιπτώσεις στην εθνική μας ασφάλεια. Φέρνετε μια απαράδεκτη συμφωνία για την οποία πανηγυρίζετε χωρίς καμμία ντροπή. Ξεγυμνωθήκατε κυριολεκτικά απέναντι στους Σκοπιανούς και τους δίνετε όνομα, ταυτότητα και γλώσσα, κρατώντας ως φύλλο συκής τον προσδιορισμό «Βόρεια». Τι πάει να πει «Βόρεια Μακεδονία»; Καταλαβαίνετε ότι ο προσδιορισμός αυτός τροφοδοτεί τον πυρήνα του αλυτρωτισμού των Σκοπιανών ή μήπως όχι; Κατανοείτε ότι αναγνωρίζουμε σιωπηρά ως κράτος τις βλέψεις τους για τη «Μακεδονία του Αιγαίου και του Πιρίν» ή μήπως το κάνετε επίτηδες; Μάλλον το δεύτερο ισχύει, αν λάβουμε υπ' όψιν το διάγγελμα του κ. Τσίπρα στο οποίο χρησιμοποίησε τον όρο «ελληνομακεδονική κληρονομιά». Και ερωτώ: τι εννοεί με τον όρο «ελληνομακεδονική κληρονομιά»; Οι Μακεδόνες δεν είναι Έλληνες; Επιμειξία είναι; Αυτό ισχυρίζεστε; Ή μήπως θέλετε να ανοίξετε εκ νέου το κεφάλαιο του μακεδονικού αγώνα και των Βαλκανικών Πολέμων; Γιατί οι νοτιοσλάβοι Σκοπιανοί φέρονται στο προοίμιο του συντάγματός τους ως συνεχιστές της δημοκρατίας του Κρούσεβου, του βραχύβιου κράτους που οργανώθηκε για να αντιμετωπίσει τον οθωμανικό ζυγό - Κρούσεβο το έλεγαν τότε - και στην πορεία μεταλλάχθηκαν σε διεκδικητές της μακεδονικής ταυτότητας για να εξυπηρετήσουν τους μεγαλοϊδεατισμούς της κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας. Αυτό το παιχνίδι παίζετε; Αν ισχύει αυτό, πείτε τα στον ελληνικό λαό. Πέρα από το όνομα, στο άρθρο 1 παράγραφος 3 της συμφωνίας αναγνωρίζεται «μακεδονική ιθαγένεια» ξεκάθαρα, η οποία συνοδεύεται από τον προσδιορισμό «πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας». Και για να το κάνουμε σαφές, θέτετε θέμα «μακεδονικού έθνους», τμήμα του οποίου είναι πολίτες της «Βόρειας Μακεδονίας»; Αυτό προκύπτει, τουλάχιστον, από το κείμενο της συμφωνίας και τους όρους «Macedonian nationality and citizen». Ντροπή! Έρχομαι και στο ζήτημα της γλώσσας. Στο άρθρο 1 παράγραφος 3 αναγνωρίζεται «μακεδονική γλώσσα» με τη διευκρίνιση πως ανήκει στην ομάδα των νότιων σλαβικών γλωσσών. Και ερωτώ: Αφού ανήκει στις νοτιοσλαβικές γλώσσες γιατί δεν την αποκαλείτε νοτιοσλαβική; Ακόμα ένα χαρακτηριστικό τροφοδοσίας, προκειμένου να τροφοδοτηθεί ο σκοπιανός αλυτρωτισμός. Δημιουργείτε εσείς, η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ένα νέο έθνος με εχέγγυα, που θα έχει την πλήρη νομιμοποίηση να εγείρει αξιώσεις εις βάρος των γειτόνων του. Επιπλέον φροντίζετε να παραχαράξετε την ιστορία με τις κοινές επιτροπές Ελλάδος και Σκοπίων, που θα εξετάσουν την αλλαγή των σχολικών εγχειριδίων και χαρτών, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 5, προκειμένου να απαλείψουν τον αλυτρωτισμό. Πότε εξεδήλωσε η Ελλάδα, αγαπητοί συνάδελφοι, αλυτρωτικές επιδιώξεις κατά των Σκοπίων και δεν το ξέρουμε; Ποτέ! Γιατί το κάνετε αυτό; Για να παρέμβετε στην ιστορία μας και στην κληρονομιά μας; Και μάλιστα αναφέρεται μέσα η συμφωνία σε ευρήματα αρχαιολογικά και ανασκαφών. Παντού υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της ελληνιστικής περιόδου. Δεν είδα κανέναν Ινδό, κανέναν Αφγανό, κανέναν Αιγύπτιο, κανέναν Ιρανό να λέει ότι είναι Μακεδόνας! Οι Σλάβοι, που ήρθαν χίλια και περισσότερο χρόνια μετά στη συγκεκριμένη περιοχή, από πού αντλούν την νομιμοποίηση να χρησιμοποιούν το όνομα και την κληρονομιά μας; Από τον τάφο του Τίτο; Και μάλιστα στη συμφωνία άρθρο 7 παράγραφος 5 τούς εκχωρείται κατ' ουσίαν και το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ελεύθερα. Περαιτέρω, φροντίζετε να αστυνομεύσετε το δημιούργημά σας, αφού στο άρθρο 6 προβλέπεται η απαγόρευση, η αποθάρρυνση και η πρόληψη από τα δύο μέρη ενεργειών και δραστηριοτήτων, που πιθανόν να υποδαυλίζουν τον σοβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό. Και ερωτώ: Πότε προκάλεσε η Ελλάδα τα Σκόπια; Ή μήπως θέλετε να φιμώσετε τον λαό μας και να σβήσετε την ιστορία από τη μνήμη μας; Μήπως για να αποκαλείτε φασίστα όποιον διαφωνεί μαζί σας, όπως με τα συλλαλητήρια που μας κατηγορούσατε όσους συμμετείχαμε; Και έρχομαι, τέλος, στο ζήτημα της ένταξης του συγκεκριμένου κράτους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ. Προβλέπεται η παράλληλη προώθηση της ένταξής τους με την υλοποίηση συγκεκριμένων βημάτων της συμφωνίας. Στη πραγματικότητα τους δίνετε το κλειδί, χωρίς να παίρνουμε καμμία εγγύηση για τίποτα. Και για εμένα είναι εξαιρετικά πιθανό ότι θα μπούνε στο ΝΑΤΟ χωρίς να προχωρήσουν σε ουσιώδεις αλλαγές. Ακούμε κατά κόρον από την πλευρά της Κυβέρνησης, μόλις προ ολίγου και από τον παριστάμενο Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, τον κ. Κουρουμπλή, το επιχείρημα ότι «τα Σκόπια» λέει, κύριε Υπουργέ, «έχουν αναγνωριστεί ως Μακεδονία τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια από περισσότερα από εκατόν σαράντα κράτη, μεταξύ των οποίων η Ρωσία, η Αμερική κ.λπ.». Και γιατί δεν έχουν ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, κύριε Υπουργέ; Γιατί διαπραγματεύονται με την Ελλαδίτσα, τι μας θέλουν; Έχετε ακούσει κάτι, κύριε Κουρουμπλή, περί βέτο Καραμανλή στο Βουκουρέστι το 2008, σας λέει κάτι; Δεν γνωρίζετε ότι χωρίς την έγκριση και τη συμφωνία με την Ελλάδα δεν μπορούν να προχωρήσουν οι ενταξιακές διαδικασίες ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε στο ΝΑΤΟ; Δεν γνωρίζετε ότι το κλειδί για την οικονομική και πολιτική επιβίωση του συγκεκριμένου κράτους, με τα τεράστια προβλήματα, που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό του με την αλβανική εθνική μειονότητα και την μουσουλμανική θρησκευτική μειονότητα, μπορούν να επιλυθούν μόνο μέσω Ελλάδος, κύριε Κουρουμπλή; Και έρχεστε εσείς και τους δίνετε τώρα το κλειδί και μάλιστα εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων; Γιατί αυτό κάνατε με αυτήν την συμφωνία. Σε τόσα πολλά οικονομικά ανταλλάγματα ελπίζετε, τόσο απελπισμένοι είστε; Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, η σημερινή πρόταση δυσπιστίας έχει ως στόχο να αποτρέψει την παράδοση της εθνικής μας κληρονομιάς και την παραχάραξη της ιστορίας μας, που θα θέσουν σε κίνδυνο τη εθνική μας ασφάλεια. Η Κυβέρνηση δεν έχει την πολιτική και ηθική νομιμοποίηση να υπογράψει μια τέτοια Συμφωνία, αφού οι ΑΝΕΛ και ο κ. Καμμένος έχουν δηλώσει ότι θα την καταψηφίσουν. Και λυπάμαι, κυρία Κόλλια, που είστε εσείς εδώ αυτή τη στιγμή, αλλά όποιος Βουλευτής καταψηφίσει την πρόταση δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης οπλίζει το χέρι του κ. Τσίπρα και του κ. Κοτζιά να υπογράψουν τη συγκεκριμένη συμφωνία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Όλα τα υπόλοιπα που «παπαγαλίζετε» Υπουργοί και στελέχη της Κυβέρνησης περί δεσμεύσεων πρώην πρωθυπουργών στο θέμα του Σκοπίων είναι χωρίς κανένα νόημα. Ποτέ κανένας Έλληνας Πρωθυπουργός, πόσο μάλλον της Νέας Δημοκρατίας, δεν δέσμευσε με την υπογραφή του την Ελλάδα στο θέμα αυτό.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Εντάξει, σας λέω να τελειώσετε.
Εντάξει, αλλά έχουν μιλήσει όλοι τον διπλό χρόνο και εγώ σας ζητώ μισό λεπτό. Πότε, λοιπόν, Έλληνας πρωθυπουργός δεν παρέδωσε την εθνική μας κληρονομιά ούτε προχώρησε σε μειοδοσίες. Ακόμα αντηχούν στα αυτιά μας: «Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική!» είπε ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής. «Η Μακεδονία θα σώσει την Ελλάδα» είπε ο μακαριστός Χριστόδουλος. «Όχι» είπε ο Κώστας Καραμανλής στο Βουκουρέστι το 2008. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα σας αναγνώσω μια δήλωση του κ. Νικόλαου Μιχαλολιάκου, Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, που απευθύνεται προς τον Πρόεδρο της Βουλής, κ. Νικόλαο Βούτση: «Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Λόγω της δηλώσεως του Βουλευτού Κωνσταντίνου Μπαρμπαρούση, δηλώσεως η οποία ευρίσκεται εκτός γραμμής της Χρυσής Αυγής, αποφάσισα, έχοντας τη σύμφωνη γνώμη του συνόλου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κόμματος, το εξής: Ο Βουλευτής Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης τίθεται εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Μετά τιμής, Νικόλαος Μιχαλολιάκος Πρόεδρος Κοινοβουλευτικής Ομάδος Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή».
Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Δευτέρας 18 Ιουνίου 2018, μαζί με τις οποίες θα συζητηθούν και οι επίκαιρες ερωτήσεις της Δευτέρας 11 Ιουνίου 2018, καθώς και οι αναφορές - ερωτήσεις. Α΄ Δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Δευτέρας 18 Ιουνίου 2018. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1800/12-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ιωαννίνων του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρήστου Μαντά προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Παγκόσμια ημέρα αιμοδότη και Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ)». 2. Η με αριθμό 1804/12-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιάσονα Φωτήλα προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Αποκαλύψεις για το ΚΕΕΛΠΝΟ, που εκθέτουν την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1805/12-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Άρτης της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Στύλιου προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Εικόνα κατάρρευσης παρουσιάζει το Γενικό Νοσοκομείο Άρτας». Β΄ Δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Δευτέρας 11 Ιουνίου 2018. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1744/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κοζάνης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ιωάννη Θεοφύλακτου προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με θέμα: «Επαναλειτουργία Στέγης Ανηλίκων Κοζάνης». 2. Η με αριθμό 1743/4-6-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Δράμας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Χαράς Κεφαλίδου προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,με θέμα: «Απονομή χάριτος σε ποινικούς κατάδικους προκειμένου να διοριστούν ή να πάρουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος». 3. Η με αριθμό 1732/30-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ .Αντωνίου Γρέγου προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με θέμα: «Περί των αξιόποινων και εθνικά επιζήμιων συμπεριφορών του Δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη». 4. Η με αριθμό 1747/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λαρίσης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Έλλειψη σκευασμάτων γ - σφαιρίνης». 5. Η με αριθμό 1728/30-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Κατάχρηση των ευεργετικών διατάξεων του ν.4368/2016». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1754/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Έβρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αναστασίου Δημοσχάκη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Η διοικητική αυτονόμηση του Νοσοκομείου Διδυμοτείχου προϋποθέτει την θωράκισή του με προσωπικό και εξοπλισμό». 2. Η με αριθμό 1729/30-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων». 3. Η με αριθμό 1731/30-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με θέμα: «Περαιτέρω διευκρινίσεις επί του αμετάθετου στις Ένοπλες Δυνάμεις». 4. Η με αριθμό 1706/25-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυρίδωνος - Αδώνιδος Γεωργιάδη προς τoν Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Σιγή ιχθύος τηρεί το Υπουργείο Οικονομικών σχετικά με τη σύμβαση του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗ.) με την επενδυτική τράπεζα Rothschild». 5. Η με αριθμό 1699/24-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Αχαΐας κ. Νικολάου Νικολόπουλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Ποιες οι απώλειες του κράτους από τα λαθραία τσιγάρα;». 6. Η με αριθμό 1588/3-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με θέμα: «Σχετικά με το μέλλον της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας». 7. Η με αριθμό 1538/23-4-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Επικρατείας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Παππά προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με θέμα: «Επιτακτική η ανάγκη αυξήσεως της στρατιωτικής θητείας». 8. Η με αριθμό 1539/23-4-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Επικρατείας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Παππά προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με θέμα: «Περί της συμμετοχής ενστόλων στρατιωτικών σε κομματική πορεία του ΚΚΕ». 9. Η με αριθμό 1518/17-4-2018 επίκαιρη ερώτηση του Η΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τα προβλήματα 4 εκατομμυρίων δανειοληπτών. ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 5175/17-4-2018 ερώτηση του Δ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Νικήτα Κακλαμάνη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Πώληση φαρμάκων και διεθνώς ελεγχόμενων ουσιών στο διαδίκτυο». 2. Η με αριθμό 3195/5-2-2018 ερώτηση του Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Κυριαζίδη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Στελέχωση του Γενικού Νοσοκομείου Δράμας με αναισθησιολόγους και των κέντρων υγείας του νομού με ιατρονοσηλευτικό προσωπικό». 3. Η με αριθμό 5225/18-4-2018 ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιωάννη Κουτσούκου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Οι υποθέσεις φοροδιαφυγής που παραγράφησαν στην διαδρομή από ΣΔΟΕ σε ΑΑΔΕ και οι κυβερνητικές ευθύνες για την απώλεια εσόδων». 4. Η με αριθμό 4017/2-3-2018 ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟ. - ΔΗΜΑΡ κ. Ιωάννη Κουτσούκου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Η απαίτηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) για συνυπογραφή της δανειακής σύμβασης του 3ου μνημονίου από το υπερταμείο “Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε.”». Ο κ. Κυριαζίδης έχει τώρα τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και θα παρακαλούσα για την κατανόησή σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από έναν κύκλο εν κρυπτώ διαβουλεύσεων μηνών, χωρίς την αναγκαία προηγούμενη ενημέρωση του Κοινοβουλίου και των πολιτειακών παραγόντων, η Κυβέρνηση εν μία νυκτί ανακοίνωσε την επερχόμενη σύναψη επαίσχυντης για τα εθνικά συμφέροντα συμφωνίας με τα Σκόπια, μιας συμφωνίας - «έκτρωμα», μιας συμφωνίας παντελώς ταπεινωτικής και προσβλητικής για την ιστορία, τα ιερά και τα όσια του Έθνους μας. Η Κυβέρνηση της στοχευμένης προπαγάνδας, άνευ λόγου και αιτίας, με εντελώς μειοδοτικά επιχειρήματα επέλεξε να χαρίσει στη βόρεια γείτονα το ιερό όνομα της Μακεδονίας και όχι μόνο αυτό, αλλά διά της υπογραφής της να αναγνωρίσει, για πρώτη φορά στα ιστορικά χρονικά, μακεδονική εθνότητα και γλώσσα. Το ολότελα επικίνδυνο κείμενο της συμφωνίας έρχεται σήμερα να δικαιώσει τον ανοίκειο και ανιστόρητο αγώνα των γειτόνων να καπηλευτούν ένα όνομα και μια ιστορική υπόσταση, που δεν τους ανήκει. Το ψευδοκατασκεύασμα του «μακεδονισμού» διά της υπογραφής του ΣΥΡΙΖΑ και με την έμμεση στήριξη των ΑΝΕΛ παίρνει, δυστυχώς, σάρκα και οστά μετά από εκατό χρόνια, γεγονός για το οποίο φέρετε ακέραια την ιστορική ευθύνη. Η συμφωνία αυτή αποτελεί το επιστέγασμα μιας ταπεινωτικής για τον ελληνισμό ήττας επί μιας μάχης που πραγματικά ποτέ δεν δώσατε. Αποτελεί το μέσο εκείνο που αν μη τι άλλο νομιμοποιεί, επικυρώνει και υλοποιεί ό,τι δεν κατάφερε πολιτικά το πάλαι ποτέ σλαβομακεδονικό κομμουνιστικό μέτωπο και ο Τίτο. Αποδίδετε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, μια ψευδεπίγραφη μακεδονική εθνική ταυτότητα, υπόσταση, συνείδηση, γλώσσα, σε έναν λαό που δεν του ανήκουν ιστορικά, συντηρώντας, νομιμοποιώντας και επαυξάνοντας το επικίνδυνο για τα εθνικά μας συμφέροντα ιδεολόγημα του «μακεδονισμού». Κυβερνώντες, σήμερα αποκαλυφθήκατε. Τα όσα είπαν και λέγουν από του Βήματος αρκετοί Βουλευτές σας και τα επιχειρήματα, που ακούστηκαν από αυτούς αποδεικνύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με την ανύπαρκτη διαπραγμάτευση που μεσολάβησε δεν έκανε τίποτε άλλο από το να υλοποιήσει την πολιτική του ατζέντα και τις πάγιες για το ζήτημα αυτό θέσεις. Μην εξανίσταστε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Από χθες έχω την αίσθηση ότι βρίσκομαι στο Κοινοβούλιο των Σκοπίων και έχω απέναντί μου σκοπιανούς Βουλευτές και όχι Έλληνες του ελληνικού Κοινοβουλίου. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μην εξανίσταστε. Σας το τόνισα και πιο μπροστά. Θυμίζω ότι αυτά τα οποία επικαλείστε για να δικαιολογήσετε τη θέση σας ούτε το VMRO τα αναφέρει. Δυστυχώς. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Θυμίζω προς τούτο το κείμενο της διακήρυξης στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ του 2008, που διαλαλούσαν ότι δεν υπάρχει κανένα εθνικό συμφέρον που να διακυβεύεται αν δοθεί η δυνατότητα στη γείτονα χώρα να διατηρήσει τη συνταγματική ονομασία. Δήλωναν με πανηγυρικό τρόπο ότι δεν θα αφήσουν τους κατά φαντασίαν μακεδονομάχους να δηλητηριάσουν την ελληνική κοινωνία με πολεμικές ιαχές και να υπονομεύσουν ακόμη περισσότερο την ειρήνη και την αλληλεγγύη στους λαούς των Βαλκανίων. Ένας δε από τους συνυπογράφοντες του κειμένου αυτού ήταν μεταξύ άλλων - και μην ξεχνιόμαστε - κι ο συμπατριώτης μου, κυβερνητικός Βουλευτής, ο οποίος από προχθές οδηγεί συμπολίτες μου στην αστυνομία, προκειμένου να «κατεβάσουν» ανακοινώσεις που έκαναν για να διαμαρτυρηθούν. Αυτό ούτε στη χούντα δεν συνέβαινε. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα ήθελα επίσης να θυμίσω ότι ήδη από το 2008 στελέχη σας μιλούσαν για την αναγνώριση της «μακεδονικής εθνότητας», όχι μόνο εντός αλλά και εκτός Σκοπίων. Η δε νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο το 2007 για το αυτονόητο δικαίωμα των γειτόνων να χρησιμοποιούν το όνομα «Μακεδονία», τονίζοντας ότι η ιστορική αυτή ονομασία αντιστοιχεί στη συνείδησή τους και ότι η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να ακυρώσει αυτή τη διεθνή πραγματικότητα. Διαφέρουν σε τίποτα αυτά από αυτά που συμφωνήσατε; Προφανώς, όχι. Τρίζουν σήμερα, αγαπητοί συνάδελφοι, που προέρχεστε από τη βόρεια Ελλάδα, τα κόκαλα των μακεδονομάχων και όχι μόνο αυτών, αλλά και όσων διαχρονικά απέκρουσαν τη μεθοδευμένη προσπάθεια αλλοίωσης της φυσιογνωμίας της Μακεδονίας μας και της ιστορίας της - την οποία εσείς σήμερα παραδίδετε στον σκοπιανό αλυτρωτισμό - , κάτι που δεν έχει συνέχεια και μακάρι να συμβεί. Έχω να πω και λίγα λόγια για την περιοχή μου. Ίσως να είναι γνωστά σε πολλούς, μα όχι σε όλους και γι' αυτό με ελαφρά καρδία κάποιοι να ψηφίσουν υπέρ της εκχώρησης του ονόματός μας, αναγνωρίζοντας ως μακεδονική εθνότητα και μακεδονική γλώσσα αυτό το νοτιοσλαβικό ιδίωμα των Σκοπιανών, αυτή τη βαλκανική σαλάτα. Πατριώτισσες και πατριώτες, πώς μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια μπρος στο μεγαλείο της Αμφίπολης, στους μακεδονικούς τάφους της Δράμας, των Ποταμών, της Σταυρούπολης, της Γαληψού, των Κερδυλίων, της Θάσου και αυτών των Φιλίππων και να τα εκχωρήσουμε στους Σκοπιανούς; Πώς μπορούμε να συγχωρήσουμε τη ληστρική επιδρομή και υφαρπαγή των πολιτιστικών και θρησκευτικών θησαυρών του αρχαιότερου μοναστηριού της Ευρώπης, της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας του Παγγαίου και του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου των Σερρών; Αγαπητή, κυρία Υπουργέ της Μακεδονίας, εσείς δίνετε σήμερα διαβατήριο στον Τσίπρα να πάει στις Πρέσπες. Πώς μπορούμε να απεμπολήσουμε τους αγώνες και τις θυσίες του Μητροπολίτη Χρυσόστομου Δράμας για τη σωτηρία της περιοχής από τη λαίλαπα των κομιτατζήδων αλλά και όλων όσων επέμεναν για να διατηρηθεί η περιοχή ελεύθερη; Πώς μπορούμε να ξεχάσουμε τις θυσίες των παλικαριών, όπως ο Βαλαβάνης στην Πετρούσα, ο καπετάν Τσάρας στο Παγγαίο, ο καπετάν Δούκας στο Μενοίκιο, ο καπετάν Μητρούσης στις Σέρρες, οι Κομβόκηδες στην Καλλιθέα και τόσοι άλλοι μακεδονομάχοι της περιοχής; Πώς μπορούμε να μη σταθούμε ευλαβικά μπροστά στην προτομή του εικοσάχρονου Άρμεν Κούπτσιου που τον κρέμασαν στην πλατεία της Δράμας, γιατί έμεινε πιστός στη ιδέα της ελευθερίας της Μακεδονίας, για τον οποίον η λαϊκή μούσα ακόμα και σήμερα τραγουδάει: «Το αίμα του χαλάλι για την ελευθεριά»; Πώς να μην ανάψουμε κερί μνημοσύνης σε λίγες μέρες στα αθώα θύματα της πρώτης καταστροφής του Δοξάτου, γιατί ακολούθησαν κι άλλες, που στις 30 Ιουνίου του 1912, ημέρα περίλαμπρης χαράς για την απελευθέρωση της περιοχής ύστερα από πεντακόσια σαράντα χρόνια πικρής σκλαβιάς, βίωσαν τον όλεθρο και την καταστροφή; Πώς μπορούμε να απαλύνουμε τον πόνο των ομήρων στα κάτεργα θανάτου του Κίτσοβου το 1916-1918, όπου το 90% έμειναν εκεί άκλαυτοι, χωρίς να γίνει μέχρι σήμερα ένα τρισάγιο στους ομαδικούς τάφους τους; Πώς μπορούμε να ζητήσουμε από τις χήρες και τα ορφανά να λησμονήσουν τους ανθρώπους τους, αθώα θύματα των θλιβερών γεγονότων του Σεπτεμβρίου του 1941, στα χωριά και την πόλη της Δράμας; Πώς μπορούμε να ζητήσουμε από τα άμοιρα ντουρντουβάκια να ξεχάσουν την πείνα, το ξύλο, τα βασανιστήρια, τις συνθήκες της καταναγκαστικής εργασίας, στην οποία υποβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της κατοχής; Και να ‘ταν μόνο αυτά! Κάθε οικογένεια στην πατρίδα μου έχει να προσφέρει θυμίαμα στους προγόνους της γιατί ο λαός της περιοχής έδωσε το αίμα του για την ελευθερία και τη διατήρηση της εθνικότητάς του. Στη οικογένειά μου έχω θύματα σε κάθε αγώνα, ακόμα και σ' αυτόν. Άρα, μου είναι αδύνατο να ακολουθήσω τη σκέψη σας. Όλα τα παραπάνω δεν τα επικαλούμαι από μισαλλοδοξία ή από ρεβανσισμό. Όχι, ιδιαίτερα σήμερα, που θέλω να πιστεύω ότι οι γειτονικοί λαοί βρίσκουν τον δρόμο της συμφιλίωσης και της αγαστής συνεργασίας. Όμως όποιος ξεχνά την ιστορία του είναι βέβαιο ότι θα την ξαναζήσει και για να αποφευχθεί αυτό, οφείλουμε να θυμόμαστε και να διδασκόμαστε από το παρελθόν. Γιατί όποιος ξεχνάει, χάνεται, μόνο ραγίζει όποιος θυμάται και δακρύζει! Γιατί η Μακεδονία απ' άκρου σε άκρον βρίθει από γεγονότα, αγώνες και αγωνίες διατήρησης της ελληνικότητάς της μέσα στους αγώνες. Με δάκρυ και αίμα διατήρησε και διέσωσε τις ζωηφόρες ελληνικές ιδέες, έκανε ύμνο τη «Γαλάζια περιστέρα» και πορεύτηκε και θα πορεύεται στο διηνεκές. Ο λαός της Μακεδονίας, οι Μακεδόνες, και βεβαίως όλοι εμείς δεν απεμπολούμε την ιστορία μας. «Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι» δεν θα επιτρέψουν τα άνομα σε βάρος τους σχέδια των διπλωματικών σαλονιών, όπου πρόθυμα κάποιοι αποδέχονται την αλλοτρίωση. Δεν θα γίνει πόρνη η Μακεδονία και η ρωμιοσύνη. Είναι και θα παραμείνουν οι Μακεδόνες πιστοί στις παρακαταθήκες των προγόνων τους. Θα αντιστέκονται σε κάθε επιβουλή της πατρώας γης τους. «Και ω! μικροκάμωτη εσύ γη, με την τρανή ιστορία …μην μπιστευτείς τον Σλάβο, τον Τούρκο, μην καταφρονάς και πάντα να εποπτεύεις τον ξένο… και τόλμα. Πρέπει να τολμάς. Άγια Σωτήρα η τόλμη.», όπως τονίζει ο εθνικός μας ποιητής, ο Κωστής Παλαμάς. Και στους ελάχιστους ριψάσπιδες, γιατί πάντα υπάρχουν Εφιάλτες που θα βρεθούν στη δίνη του ιδεολογικού τους ανεμόμυλου, των άκρατων ιδεοληψιών τους και θα συναινέσουν στο ανοσιούργημα της εκχώρησης των απαράγραπτων δικαιωμάτων τους, ο λαός της Μακεδονίας τονίζει ότι «Η Μακεδονία είναι μια και είναι ελληνική!». Κυβερνώντες, ο ελληνικός λαός δεν αποδέχεται τη συμφωνία που πρόκειται να υπογράψετε. Ο λαός μας δεν είναι πρόθυμος να παραδώσει αυτά που με αίμα προστάτευσε και τα οποία διά της επικείμενης υπογραφής σας έχετε δρομολογήσει να χαρίσετε στους Σκοπιανούς. Κατόπιν των ανωτέρω και εν όψει της εμφανούς δυσαρμονίας μεταξύ της βούλησης του ελληνικού λαού και των πραττομένων σας, επιβάλλεται για λόγους στοιχειώδους πολιτικής ευθιξίας, ευπρέπειας και εθνικής ευθύνης να θέσετε τη συμφωνία αυτή, πριν την υπογραφή της, στη λαϊκή έγκριση είτε διά εθνικών εκλογών είτε διά δημοψηφίσματος. Το δημοκρατικό πολίτευμα έχει κανόνες και αρχές, που πρέπει όλοι να σέβονται.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε. Μιλάτε έντεκα λεπτά. Περιμένουν άλλοι εκατόν δέκα συνάδελφοι να μιλήσουν.
Και η Κυβέρνηση σήμερα, εν όψει της διακηρυγμένης άρνησης των ΑΝΕΛ και του Πάνου Καμμένου, προσωπικά, να μην στηρίξει τη σχετική συμφωνία, γιατί έχει συνταγματικώς απολέσει τη δεδηλωμένη. Για τον λόγο αυτόν, καλείστε να μην προχωρήσετε στην υπογραφή μιας συμφωνίας για την οποία δεν διαθέτετε ούτε την κοινοβουλευτική ούτε τη λαϊκή νομιμοποίηση. Γιατί θα πρόκειται για εθνική προδοσία! Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Για ποιον λόγο, κύριε Ξυδάκη;
Ο συνάδελφος κ. Κυριαζίδης ανέφερε έναν συνάδελφό του Βουλευτή από τη Δράμα, κάνοντας καταγγελίες ότι τρέχει στην Αστυνομία.
Εδώ είμαι, κύριε συνάδελφε.
Δυο λεπτά, σας παρακαλώ, κύριε Καραγιαννίδη. Προηγουμένως με το επεισόδιο με τον κ. Μπαρμπαρούση, ήδη διαγραφέντα από τον κ. Μιχαλολιάκο, συμφωνήσαμε να ακολουθήσουμε έναν ευπρεπή, συνταγματικό και δημοκρατικό τρόπο διαλόγου.
Προηγουμένως ο Υπουργός Εξωτερικών αποκάλεσε την κ. Μπακογιάννη «άθλια». Τι μας λέτε τώρα;
Κύριε Κυριαζίδη, σας παρακαλώ.
Σας παρακαλώ, κύριε Κυριαζίδη, θα υπενθυμίσω κάτι.
Ήσασταν εδώ; Δεν ήσασταν εδώ.
Σας παρακαλώ, ήμουν εδώ όταν μίλησε ο κ. Μπαρμπαρούσης. Κύριε Πρόεδρε, θέλω να κάνω μια διευκρίνιση, να μιλάμε ως άνθρωποι και όχι ως αγέλη.
Συμφωνήσαμε πριν η διαδικασία να είναι με χαμηλότερους τόνους.
Κύριε Πρόεδρε, και ο κ. Χατζηδάκης και ο κ. Λοβέρδος και εγώ και όλοι οι εκπρόσωποι υπενθυμίσαμε αυτό, ότι εν δυνάμει ετελείτο - και έγινε έγκληση στον εισαγγελέα - πρόκληση για έγκλημα από τον κ. Μπαρμπαρούση. Έγινε δεκτό και από τον εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας. Είπα, προσωπικά, επειδή υπήρξαν και χθες υψηλοί τόνοι με απειλές, με δράματα, ότι δεν είμαστε εχθροί εδώ, είμαστε πολιτικοί αντίπαλοι και ανταγωνιζόμαστε ή συγκρουόμαστε βάσει επιχειρημάτων. Θα πω και κάτι τελευταίο, γιατί αφορά σ' όλους τους Βουλευτές. Η προσωποποίηση, οι απειλές και οι κορώνες αφορούν στους αχρείους οι οποίοι έχουν δημοσιοποιήσει όλες τις λίστες με τα e - mail και τα προσωπικά τηλέφωνα των Βουλευτών στο διαδίκτυο και όλη τη νύχτα και όλη τη μέρα…
Εντάξει, μην το αναδείξουμε κιόλας. Ας αφήσουμε να περάσει. Τι να κάνουμε;
Παρακαλώ τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης να δείξουμε αυτοσυγκράτηση. Το επεισόδιο με τον διαγραφέντα χρυσαυγίτη, επαναλαμβάνω, δείχνει τον δρόμο και τα όρια.
Έχετε δίκιο και έτσι θα συνεχίσουμε. Αν κάτι μας ξεφύγει, εν πάση περιπτώσει, μην το κάνουμε και θέμα της Αίθουσας. Κύριε Καραγιαννίδη, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Θα προσπαθήσω να τελειώσω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Δεν έχω καμμία πρόθεση να εκτινάξω την κουβέντα σε άλλα ύψη. Όμως, όταν λέγονται ψέματα για το πρόσωπό μου, δεν μπορώ να μην απαντήσω. Ό,τι ανέφερε ο κ. Κυριαζίδης για εμένα είναι ψευδές. Καμμία σχέση η αστυνομία. Δεν κουβάλησα κάποιον στην αστυνομία. Η αστυνομία επιλαμβάνεται ζητημάτων όταν στο facebook τα μέλη της Νέας Δημοκρατίας στη Δράμα γράφουν ότι θα μου φυτέψουν μία σφαίρα στο κεφάλι. Αυτό γράψανε. Αυτό έχω σε δελτίο Τύπου και το έχω δημοσιοποιήσει με ονοματεπώνυμο, όταν μέλη της Νέας Δημοκρατίας γράφουν: «Αν τολμάς, έλα στη Δράμα, σε περιμένουμε». Αυτό, λοιπόν, είπα. Δεν κουβάλησα κάποιον στην αστυνομία και η αστυνομία επιλαμβάνεται όταν αυτή κρίνει ότι η ζωή κάποιου αιρετού - οποιουδήποτε αιρετού - κινδυνεύει από τις απειλές. Αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Μα, γιατί; Θα ανοίξουμε τώρα νέο κύκλο; Θα απαντήσετε και θα σας απαντήσει. Αυτή τη δουλειά θα κάνουμε τώρα;
Είπε ότι εγώ ψεύδομαι. Φανταστείτε την αστυνομία να καλεί τους πολίτες να δηλώσουν μετάνοια.
Ωραία, ωραία.
Κύριε Πρόεδρε, είναι δυνατόν να λέει αυτά τα πράγματα, να φυτέψουν μία σφαίρα στο κεφάλι;
Ψέματα; Καταλαβαίνεις ότι είναι ψέματα;
Κύριε Μπαλαούρα, ενισχύστε τώρα και εσείς τη διαδικασία όσο μπορείτε! Άντε μπράβο! Να δώσουμε τώρα τον λόγο στην κ. Κόλλια, για να κατευνάσουμε τα πνεύματα. Η κ. Κόλλια έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι, παρ' όλο που προκλήθηκα προσωπικά, δεν θα μπω στο θέμα να απαντάω σε προσωπικές αιχμές. Απλώς θέλω μόνο να θυμίσω στους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας, ότι ήμουν στην τρίτη θέση, στην τέταρτη, όταν ο Κώστας Καραμανλής ανακοίνωνε εκείνη την επιτυχία…
Πείτε για τον Τσίπρα, εσείς με τον Τσίπρα είστε.
Θα πάω και στον Τσίπρα, θα φτάσω. Θέλετε να μην σας λέμε για τον Καραμανλή;
Σκοινί - κορδόνι τον Καραμανλή! Γίνατε όλοι «καραμανλιστές»! Αμάν πια!
Εμείς είμαστε «καραμανλικοί», εσείς δεν ξέρω τι είστε.
«Καραμανλικοί» με τον Τσίπρα δεν γίνεται, κυρία Κόλλια! «Καραμανλικοί» με την Αριστερά στην εξουσία δεν γίνεται, κυρία Κόλλια!
Μια χαρά γίνεται.
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ!
Πατριώτες με τις «καραμανλικές» αρχές.
Τώρα αρχίζει η διαμάχη ποιος είναι «καραμανλικός» και ποιος δεν είναι; Μα, σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Συνεχίστε, κυρία Κόλλια.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκάθαρα και δίχως υποσημειώσεις, εμείς οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ως καθαρά πατριωτικό κίνημα παραμένουμε σταθεροί στην απόφασή μας να μη στηρίξουμε την πρόταση στο όνομα της χώρας των Σκοπίων που θα περιλαμβάνει με οποιονδήποτε τρόπο το όνομα της Μακεδονίας, όταν και αν έρθει αυτή η συμφωνία να κυρωθεί στην ελληνική Βουλή. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν την παραχάραξη της ιστορίας μας. Για εμάς και για εμένα προσωπικά, το όνομα της Μακεδονίας δεν εκχωρείται, δεν παραχωρείται, ούτε σύνθετο ούτε με οποιουσδήποτε προσδιορισμούς και γι' αυτό δεν θα ψηφίσουμε καμμία συμφωνία αυτής της μορφής αν και όποτε έρθει προς ψήφιση στη Βουλή, όπως το είπα. Για εμάς και για εμένα προσωπικά, η Μακεδονία είναι Ελλάδα και η Ελλάδα είναι Μακεδονία. Αυτά για εμάς. Λόγια σταράτα, καθαρά και ξάστερα. Σήμερα, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν συζητάμε εδώ πρόταση δυσπιστίας της Αντιπολίτευσης κατά της Κυβέρνησης, συζητάμε την πρόταση κακοπιστίας της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας και της φανερής και της παρασκηνιακής. Και είναι φανερό ότι αυτή η πρόταση δυσπιστίας της Αντιπολίτευσης δεν γίνεται από πατριωτική ευθύνη, αλλά ως κίνηση τακτικής για να βγει από τη δύσκολη θέση που βρίσκεται σήμερα η ίδια και αυτοί τους οποίους με πάθος καλύπτει. Και η δύσκολη αυτή θέση οριοθετείται κυρίως από την πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής. Λογικά θα περιμένουμε την Αντιπολίτευση αρωγό μας να συμπαραταχθεί μαζί μας, μαζί με τη δικαιοσύνη. Όμως, δεν είναι τυχαίο ότι εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να ανατρέψει αυτό το έργο που επιτέλους ολοκληρώνεται. Αυτή η Κυβέρνηση είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας, μια κυβέρνηση εθνικού και πατριωτικού σκοπού, δύο εταίρων που ξεκίνησαν και βρίσκονται σε διαφορετικούς ιδεολογικούς χώρους, διαφορετικές αφετηρίες, μα καταφέρνουν παρά τις μεγάλες διαφορές, παρά τις δυσκολίες, όποιες και όποτε συμβαίνουν, να διατηρούν αφ' ενός ανόθευτες τις αρχές τους και αφ' ετέρου να συνεργάζονται για το καλό της χώρας, του λαού μας, όπως ακριβώς απαιτεί και η δημοκρατία. Και αυτό, συνάδελφοι της Αξιωματική Αντιπολίτευσης, είναι που σας τρομάζει και σας σοκάρει, ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας, μια κυβέρνηση εθνικού και πατριωτικού σκοπού που στηρίχθηκε σε μια προγραμματική συμφωνία δομημένη σε δύο άξονες, βγάζει τη χώρα από τα μνημόνια, καταπολεμά αποτελεσματικά τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Αυτές τις μέρες που ολοκληρώνεται με αδιάσειστα στοιχεία μια σειρά δικογραφιών για θέματα που καταρρακώνουν την πατρίδα μας, αυτές τις μέρες επιλέξατε μόνο και μόνο για να αποπροσανατολίσετε τον ελληνικό λαό να καταθέσετε την κακόπιστη πρόταση δυσπιστίας σας. Και είναι κακόπιστη, γιατί κατατέθηκε από την Αντιπολίτευση για να κρίνει και να κρύψει από τον ελληνικό λαό πως η χώρα μεγαλώνει την επικράτειά της με την επέκταση των χωρικών μας υδάτων μέσω της αναγνώρισης της ΑΟΖ και της εκμετάλλευσης του υποθαλάσσιου πλούτου, η διαπλοκή και οι διαπλεκόμενοι βρίσκονται στην τελική ευθεία για να εμφανιστούν ενώπιον των δικαστηρίων, ο τουρισμός καλπάζει, η ανεργία μειώθηκε φτάνοντας στο καλύτερο επίπεδο της τελευταίας δεκαπενταετίας, η ελάφρυνση του χρέους βρίσκεται προ των πυλών με χαρακτηριστική την πρόσφατη εκταμίευση ποσού ενός δισεκατομμυρίου και εκ νέου χαλάρωση των capital controls. Η πρόταση δυσπιστίας κατατέθηκε από την Αντιπολίτευση και για δικούς της εσωκομματικούς λόγους, για να αποπροσανατολίσει και να στρέψει τα φώτα της δημοσιότητας μακριά από το ΚΕΕΛΠΝΟ και τους «σιτιζόμενους» από αυτό, τη «NOVARTIS» και τους υπηρέτες της, τις off shore και τους κατόχους της, τα κομματικά θαλασσοδάνεια, το ξεπούλημα της ΑΤΕ και τις παρενέργειες του στον αγροτικό τομέα ακόμα και σήμερα, τους αρεστούς και τους δήθεν άριστους, τη «SIEMENS» και τους προστάτες της. Και έρχεστε σήμερα να κοιτάξετε το προσωπικό σας συμφέρον αγνοώντας το εθνικό, χρησιμοποιώντας όλο αυτόν τον καιρό ακόμα και τη Χρυσή Αυγή εκτρέφοντας την και φέρνοντάς μας τα σημερινά φαινόμενα. Καταθέτετε πρόταση δυσπιστίας ζητώντας τι, κύριοι συνάδελφοι; Να διακόψουμε την πορεία εξόδου από την κρίση και να επιστρέψουμε στο μίζερο και αποκρουστικό χθες; Να επιτρέψουμε σε εκείνους που έχουν απομυζήσει την ικμάδα της ελληνικής παραγωγής πλούτου και έχουν πλέον δεθεί με αδιάσειστες δικογραφίες, ώστε να κυκλοφορήσουν και πάλι ελεύθεροι για να καλύψουν όσα δεν πρόλαβαν; Στη φιλολογία της καρέκλας, που μας προσδίδετε, εμείς αντιπαραθέτουμε την ανάγκη της υπευθυνότητας. Και αν όπως μας προτείνετε, κύριοι συνάδελφοι, εμείς σήμερα δεν ψηφίζαμε κατά της πρότασης δυσπιστίας, εάν δηλαδή ρίχναμε την Κυβέρνηση, εσείς αύριο αν ήσασταν πρώτο κόμμα και πάντα με συνεργασία άλλου, αλήθεια τι θα ψηφίζατε; Κανένας δεν ανέφερε τι όνομα θα θέλατε γι' αυτό το κρατίδιο για το οποίο δυστυχώς, από κακούς χειρισμούς και από δυσκολίες τις οποίες είχε τα τελευταία χρόνια, τις τελευταίες δεκαετίες, η πατρίδα μας ανεχόταν να λέγεται έστω «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας»; Η Ελλάδα, λοιπόν, σηκώνει ξανά κεφάλι με θάρρος και ελπίδα και δεν θα αφήσουμε κανέναν να το ανακόψει. Αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να αναφερθώ, αν μου επιτρέπετε, σε κάτι πιο συναισθηματικό και πιο προσωπικό. Έχοντας την τιμή να είμαι Υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης έχω παλέψει...
Νότιας Μακεδονίας!
Αυτό δεν σας τιμά. Αυτό, λοιπόν, είναι το αντεθνικό που κάνετε, αγαπητοί συνάδελφοι.
Εσάς δεν τιμά!
Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι ως Υπουργός Μακεδονίας - Θράκης, το οποίο δυστυχώς κάποια κόμματα από εδώ που τώρα ....
Νότιας Μακεδονίας. Δεν το ξέρετε καλά. Να το συνηθίσετε.
Δεν θα το πω ποτέ νότια. Εσείς το λέτε.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Συγκρατηθείτε λίγο.
Όταν, λοιπόν, έχω την ευθύνη αυτού του χωρικού Υπουργείου εδώ και τρία, τριάμισι χρόνια με την εμπιστοσύνη του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου προσπάθησα και με τη βοήθεια του Θεού.... [[Θόρυβος - διαπληκτισμοί από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας]] Φτάνει πια! Φτάνει! Δείξτε λίγο σεβασμό! Κύριε Πρόεδρε, επιβάλετε, επιτέλους, λίγο την τάξη.
Κάθε τρεις και λίγο σταματάω και κάνω έκκληση να ησυχάσουν. Ξέρετε δεν είναι καθόλου εύκολο!
Θέλω να σας πω, λοιπόν, ότι ως Υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης προσπάθησα να τιμήσω αυτή την θέση. Προσπάθησα - και το κατάφερα, πιστεύω, σε μεγάλο βαθμό - να εκπροσωπήσω επάξια τους Μακεδόνες και τους Θράκες στο ελληνικό Κοινοβούλιο και όπου χρειάστηκε, σε όποιες χώρες, με όποιους ανθρώπους συνδιαλέχθηκα, με όποιους φορείς. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Έχω, όμως, να αντιμετωπίσω κάθε φορά τοποθετήσεις ακόμα και τώρα, προφανώς σκόπιμες, που υπονομεύουν τον ρόλο και την υπόσταση αυτού του ιστορικού Υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης, επιδιώκοντας μέχρι και την κατάργησή του. Αυτοί είναι φίλοι ή εχθροί, άραγε, της Μακεδονίας; Και τονίζω για πολλοστή φορά πως ο ρόλος του Υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης πρέπει να αναβαθμιστεί, να υποστηριχθεί και να θωρακιστεί θεσμικά και διοικητικά, ώστε και στη νέα εποχή να διαδραματίζει τον σπουδαίο ρόλο στη θρησκευτική, πολιτιστική, οικονομική και κοινωνική ζωή της Μακεδονίας και της Θράκης, αλλά και ολόκληρης της χώρας. Η Μακεδονία, λοιπόν, είναι Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι Μακεδονία. Το επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά πως για εμάς και για εμένα προσωπικά, για εμάς τους Ανεξάρτητους Έλληνες, το όνομα της Μακεδονίας δεν εκχωρείται, δεν παραχωρείται, ούτε σύνθετο, ούτε με οποιοδήποτε προσδιορισμό γεωγραφικό, χρονικό ή άλλο και γι' αυτό δεν θα ψηφίσουμε καμμία συμφωνία αυτής της μορφής όταν θα έρθει στη Βουλή. Είμαστε σταθεροί, λοιπόν, στη θέση μας. Στηρίζουμε την πορεία της εξόδου της Ελλάδας από την κρίση. Στηρίζουμε τις προσπάθειες του λαού μας που με την Κυβέρνηση αυτή, επιτέλους, πιάνουν τόπο για να κάνουμε τη χώρα μας πιο ισχυρή, πιο αξιοσέβαστη διεθνώς. Δεν θα αφήσουμε, όμως, να χαθεί καμμία ευκαιρία. Δεν θα αφήσουμε να πάνε στράφι οι θυσίες του ελληνικού λαού. Στηρίζουμε την Κυβέρνηση, στηρίζουμε την προσδοκία του κάθε πολίτη αυτής της χώρας να κυβερνιέται δημοκρατικά. Οφείλουμε να επιτρέψουμε στη δικαιοσύνη να ολοκληρώσει το έργο της, οφείλουμε να παραδώσουμε μια Ελλάδα ελεύθερη από τον ασφαλιστικό κλοιό των μνημονίων και γι' αυτό στηρίζουμε την Κυβέρνηση και το έργο της μέχρι να ολοκληρωθεί. Σας περιμένω, λοιπόν, υπεύθυνα να συνταχθείτε με τους Ανεξάρτητους Έλληνες που υπεύθυνα υπερασπίζονται τα συμφέροντα της Ελλάδας. Με αυτόν τον τρόπο, δημοκρατικά και εθνικώς υπεύθυνα καμμία συμφωνία που δεν είναι προς το συμφέρον του ελληνικού λαού δεν μπορεί να περάσει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε Λοβέρδο.
Ζητώ τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος μετά την αγόρευση της κυρίας Υπουργού.
Θέλετε κάτι συγκεκριμένο; Το λέω για να βοηθήσουμε τη διαδικασία, επειδή είναι πάρα πολλοί συνάδελφοι που περιμένουν να μιλήσουν.
Δεν θα σχολιάσω αυτά που είπε η κυρία Υπουργός.
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, οι Υπουργοί έχουν την ειδική - και σωστά - εκ του Κανονισμού και της διαδικασίας που αποφασίσαμε άνεση χρόνου για να μιλήσουν, διότι εκφράζουν την Κυβέρνηση. Και ειδικά σ' αυτήν τη διαδικασία, που είναι πρόταση δυσπιστίας εναντίον της Κυβερνήσεως, προφανώς οι Υπουργοί πρέπει να έχουν τον χρόνο για να υποστηρίξουν τις θέσεις της Κυβέρνησης. Ουδείς αμφισβητεί - και προκύπτει από το περιεχόμενο σχεδόν όλων των ομιλιών, είμαι από το πρωί εδώ - ότι το κορυφαίο θέμα αυτής της πρότασης δυσπιστίας σχετίζεται με τη συμφωνία που μονογράφηκε και θα υπογραφεί με την FYROM. Η κυρία Υπουργός, που μόλις κατήλθε από το Βήμα, πήρε τον λόγο και μίλησε με τη χρονική άνεση - και σωστά - της Υπουργού για να εισηγηθεί στην Εθνική Αντιπροσωπεία ως Υπουργός αντίθετα από αυτά που λέει η Κυβέρνηση. Πρόκειται για έναν εκφυλισμό της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Ό,τι έχει συμβεί είναι εναντίον δεκαετιών εμπειρίας κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Με άνεση χρόνου - σωστά - μέλος της Κυβέρνησης - σωστά - εισηγείται στο Σώμα να μην θεωρήσει σωστό και ψηφίσει αυτό που η Κυβέρνηση εισηγείται. Είστε πρωτοφανείς!
Κύριε συνάδελφε, πολιτική κρίση έκανε η κυρία Υφυπουργός. Ή συμφωνείτε ή δεν συμφωνείτε. Χρειάζεται να διακόψουμε για να το κρίνουμε αυτό; Ο κ. Δημοσχάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά είχε μοναδική ευκαιρία να γίνει η ηρωίδα όλου του ελληνισμού. Ανέλαβε να υπερασπιστεί μέσα από το υπουργικό της αξίωμα τη Μακεδονία και τη Θράκη. Επί των ημερών σας, όμως, κυρία Τσαρουχά, γεννάται η Βόρεια Μακεδονία. Αν παραιτηθείτε, νομίζω ότι προσφέρετε υπηρεσίες στην πατρίδα. Έρχομαι στο θέμα μας. Διαβάζω: «Η χώρας μας σύρθηκε σε μια πράξη ιστορικής ήττας και εθνικής μειοδοσίας με απρόβλεπτες συνέπειες και επιπτώσεις σε βάρος της χώρας και του λαού μας. Συνάμα, ποδοπατήθηκε η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού». Αυτά τα είπε ο τεράστιος, ο δικός μας, όλων, ο σύγχρονος Έλληνας, ο Μίκης Θεοδωράκης. Αποφασίσατε σε περίοδο οικονομικής ύφεσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και λοιπών άλλων προβλημάτων να βάλετε όλα τα εθνικά θέματα στο τραπέζι, χωρίς σχέδιο, χωρίς να έχετε τη σύμφωνη γνώμη της Αντιπολίτευσης, την οποία αντιδημοκρατικά και συστηματικά αγνοείτε. Ειδικότερα, για το σκοπιανό ζήτημα, ένα μείζονος σημασίας εθνικό θέμα, που αφορά στα θεμέλια της Ελλάδας, διαπραγματευτήκατε μόνοι σας, ερήμην του λαού, ερήμην της Βουλής. Θα μπορούσατε να αναζητήσετε κοινό τόπο, να δημιουργήσετε ενιαίο εθνικό μέτωπο, να διαπραγματευτείτε με ενισχυμένη ισχύ ως Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων, όπως οφείλετε και όπως προβλέπεται από το Σύνταγμά μας. Αντί αυτών, διαπραγματευθήκατε ως κόμμα μειοψηφίας, γεμάτο ενοχές και ιδεοληψίες και καταλήξατε σε μια επαίσχυντη συμφωνία. Μοναδικός σας στόχος σας ήταν να διασπάσετε και να διχάσετε την Αξιωματική Αντιπολίτευση να δώσετε το «φιλί της ζωής» στον συνένοχο συγκυβερνήτη σας. Σπεύσατε να κλείσετε άρον - άρον το Σκοπιανό, ένα θέμα που ταλάνιζε την εξωτερική μας πολιτική εδώ και δεκαετίες για έναν και μόνο λόγο, επειδή οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν αποδέχονταν και δεν συμφώνησαν να περιλαμβάνεται ο όρος «Μακεδονία» στην ονομασία της γειτονικής χώρας, επειδή δεν αναγνώριζαν και δεν συμφώνησαν σε καμμία μακεδονική εθνότητα και μακεδονική γλώσσα για τους βόρειους γείτονες μας. Και ήρθατε εσείς, οι πλέον πρόθυμοι κυβερνήτες της Μεταπολίτευσης, να κάνετε μείζονες εθνικές υποχωρήσεις και να τα δώσετε όλα: όνομα, μακεδονική εθνότητα, μακεδονική γλώσσα. Αυτή η αναγνώριση αποτελεί τη ρίζα του σκοπιανού αλυτρωτισμού. Παραδώσατε όλα τα διαπραγματευτικά όπλα που σας κληροδότησαν οι προκάτοχοί σας. Αφοπλίσατε οικειοθελώς τη χώρα χωρίς αντίκρισμα. Αναμφισβήτητα πρόκειται για μια επαίσχυντη συμφωνία, όπως προείπα, για τα εθνικά μας συμφέροντα, που θα προκαλέσει, όμως, στο μέλλον επώδυνες συνέπειες στον ελληνισμό, στο έθνος και στη βόρεια Ελλάδα, διότι εσείς ξεχάσατε την ιστορία μας ή τη διαβάζετε ανορθόγραφα. Ο Ίων Δραγούμης έλεγε ότι οι πνεύμονες του ελληνικού έθνους είναι η Μακεδονία. Αλίμονο αν δεν απελευθερωθεί. Εμείς οι Θρακιώτες υποστηρίζουμε και συμπληρώνουμε ότι η Θράκη αποτελεί την κεφαλή του έθνους. Ζούμε στη νευραλγική και ιστορική περιοχή της Θράκης και λόγω αυξημένης ευαισθησίας διαισθανόμαστε ότι ζημιώνονται τα εθνικά μας συμφέροντα. Πήρατε την επικίνδυνη πρωτοβουλία να συμφωνήσετε μόνοι σας με τον Σκοπιανό Πρωθυπουργό και, μάλιστα, εν κρυπτώ από την ελληνική Βουλή, από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Τρέχετε με ταχύτητα, λέτε και σας κυνηγούν. Αφού δεν σας κυνηγούν, γιατί τρέχετε για ένα θέμα που αφορά άλλους; Αν σας κυνηγούν, να μας το πείτε. Θα έχετε τη συμπαράστασή μας. Δεν είχατε την πολιτική νομιμοποίηση να προχωρήσετε σ' αυτήν τη συμφωνία και θέσατε τη χώρα σε συνταγματική και πολιτική αντικανονικότητα. Η αρχή της δεδηλωμένης παραβιάστηκε κατάφωρα. Γι' αυτό και εμείς επιμείναμε από την αρχή ότι οφείλει ο Πρωθυπουργός να φέρει την πρόταση στη Βουλή και να αποδείξει ότι διαθέτει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία πριν δεσμεύσει τη χώρα. Εσείς προτιμήσατε να αδιαφορήσετε για τη βούληση του ελληνικού λαού που διαδήλωνε σε κάθε γωνιά της χώρας, χωρίς καμμία κομματική ταυτότητα, αυθόρμητα, ότι η Μακεδονία είναι ελληνική και δεν χαρίζει σε κανέναν το όνομά της, τα σύμβολά της, την ταυτότητά της και όχι μόνο. Επιλέξατε να ακολουθήσετε μια διχαστική γραμμή συνειδητά, ξεχνώντας ότι αυτό το θέμα αφορά στην αξιοπρέπεια και στην ψυχή των Ελλήνων και δεν χωρούν μικροπολιτικά παιχνίδια. Οφείλετε να ξέρετε ότι υποχωρώντας από την πάγια ελληνική θέση για τα Σκόπια, όπως αυτή εκφράστηκε το 1992 στο Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον αείμνηστο τότε Κωνσταντίνο Καραμανλή, ουσιαστικά ανοίγετε την όρεξη και για άλλες περιοχές της χώρας. Δεν έχει περάσει μεγάλο διάστημα που οι Τούρκοι αξιωματούχοι έκαναν αλυτρωτικές αναφορές για τα εδάφη της Θράκης. Ανοίγετε μια κερκόπορτα αφήνοντας ανοικό το μονοπάτι για μη αναστρέψιμους εθνικούς τραυματισμούς. Και τώρα έρχεστε με θράσος και μας κουνάτε το χέρι, κάνοντας μαθήματα ιστορίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ο συγκυβερνήτης σας, όπως και η κυρία Υφυπουργός, δήλωσαν ότι θα καταψηφίσουν τη συμφωνία σας, όταν τη φέρετε στη Βουλή. Όμως, στηρίζουν την Κυβέρνησή σας στο πλαίσιο της κατατεθείσας πρότασης μομφής για την ίδια τη συμφωνία. Αυτή είναι, πράγματι, μια ιδιαιτερότητα και έχετε θέσει εκτός μάχης όλους τους συνταγματολόγους. Ο καθένας σας καλείται να αναλάβει την ευθύνη του απέναντι στην ιστορία, αλλά και στην οικογένειά του. Αυτό είναι το νόημα της πρότασης μομφής που καταθέσαμε: να αναλάβουν επώνυμα τις ιστορικές ευθύνες τους όσοι καταψηφίσουν την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, λέγοντας έτσι «ναι» σ' αυτήν την άκρως επιζήμια για την Ελλάδα συμφωνία.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, σε μισό λεπτό. Αν υπερψηφίσετε, που αυτό είναι το συμφέρον της χώρας, τότε μέσα από την εθνική συνεννόηση θα προκύψει μια συνισταμένη που θα πρέπει να την υπερασπιστούμε όλοι. Ελπίζω το Σάββατο βράδυ να φανείτε γενναίοι υπερασπιζόμενοι την πατρίδα. Κυρίως οι Βουλευτές της βορείου Ελλάδας, καθώς αν ψηφίσετε θετικά, συνυπογράφετε με τον Πρωθυπουργό της χώρας, τον κ. Κοτζιά και τον κ. Καμμένο μία συμφωνία που δημιουργεί μη αναστρέψιμες συνέπειες για τη χώρα μας και υλοποιεί στην πράξη τον αλυτρωτισμό των γειτόνων μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Δημοσχάκη, ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτός ο κύκλος θα κλείσει με τον κ. Λοβέρδο, τον κ. Φλαμπουράρη και τον κ. Μάριο Γεωργιάδη. Σας λέω ότι δεν μπορεί να υπάρξει άλλη αλλαγή επ' αυτού. Αυτός ο κύκλος θα κλείσει με τους τρεις συναδέλφους.
Μα, πότε ήρθε ο κ. Φλαμπουράρης
Ο κ. Φλαμπουράρης είχε ειδοποιηθεί ότι θα μιλήσει τώρα, κύριε Λοβέρδο. Δεν πειράζει. Καθήστε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, εννέα ξένοι μεμονωμένοι επισκέπτες. Η Ελληνική Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Kύριε Φλαμπουράρη, έχετε τον λόγο.
Η Κυβέρνηση είχε αποφασίσει - και το γνωρίζατε όλοι - την Παρασκευή να γίνει μία ουσιαστική συζήτηση για τη συμφωνία, η οποία είχε συνομολογηθεί με τους βόρειους γείτονές μας. Αυτή θα ήταν μια νηφάλια συζήτηση, η οποία θα ήταν επί της ουσίας και θα μπορούσε πραγματικά να γίνει τέτοια ανταλλαγή απόψεων, οι οποίες θα βοηθούσαν στην αναγκαία συναίνεση, για να προχωρήσουμε σε μια τέτοια συμφωνία. Δυστυχώς, όμως, είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω ότι αυτή τη νηφάλια συζήτηση κάποιες δυνάμεις μέσα στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κάποιες δυνάμεις οι οποίες χαρακτηρίζονται - σε εισαγωγικά - «ακραίες» δεν τη θέλησαν και επέβαλαν στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να καταθέσει τη μομφή, ούτως ώστε να γίνει πιο έντονη και πιο ανταγωνιστική η συζήτηση, η οποία - κατά την εκτίμησή μου - έπρεπε να έχει άλλο χαρακτήρα. Και έτσι, με βάση αυτό το στοιχείο, ζούμε από χθες πραγματικά μία κοινοβουλευτική παράσταση με σκηνοθετική ευθύνη, βέβαια, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, με γνωστό αποτέλεσμα. Είναι δεδομένα και αυτά που ακούγονται και κυρίως είναι δεδομένο το αποτέλεσμα. Ό,τι και να ειπωθεί, όποια πίεση και να υπάρχει, η οποία - κατά τη γνώμη μου - είναι και ανοίκεια εναντίον των στελεχών και των μελών των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, πρέπει να γνωρίζετε ότι έχει τελείως αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που εσείς επιδιώκετε. Ταυτόχρονα, θέλω να απευθυνθώ και σε άλλες πτέρυγες της Βουλής και να πω ότι πρέπει να αξιολογήσουν αυτήν την κατάσταση που ζούμε από χθες. Θέλω να απευθυνθώ σε κάποιες πτέρυγες που είναι στο δημοκρατικό τόξο και κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να παρασύρονται από τον αντικυβερνητικό φανατισμό τον οποίο έχουν ή από την αντίθεσή τους στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και να ενσωματώνουν μέσα στον λόγο τους μία επιχειρηματολογία, την οποία σε άλλες περιπτώσεις δεν θα τη χρησιμοποιούσαν. Διότι με βάση αυτά τα στοιχεία, έχουμε το αποτέλεσμα το οποίο πραγματικά ζήσαμε από αυτή τη μεριά - και είχαμε και διαγραφή - ότι αναπτύσσεται ο εθνικισμός, ο λαϊκισμός, οι μεγαλόστομες αναμετρήσεις με την ιστορία. Και ακόμα μέσα από αυτό έχει και την τιμητική του και ο Κώστας Καβάφης με τα μεγάλα «Ναι» και το μεγάλο «Όχι». Από την άλλη μεριά, είμαστε εμείς, είναι η προσπάθεια για την έξοδο από τα μνημόνια, που γνωρίζουμε ότι δεν θα τη θέλουν κάποια κόμματα τα οποία κυβέρνησαν και οδήγησαν τη χώρα σ' αυτήν τη δύσκολη περίοδο. Ταυτόχρονα, θέλω να επισημάνω ότι είναι πολύ θλιβερό, την ώρα που εμείς προσπαθούμε να απεμπλέξουμε τη χώρα από τα δίχτυα αυτής της ανάγκης, από τα δίχτυα που οι σημερινοί μας κατήγοροι την έχωσαν, την έδεσαν την ίδια ώρα και στο παρά πέντε να τα καταφέρουμε και οι υπεύθυνοι της χρεοκοπίας της χώρας να επιτίθενται επενδύοντας - ας μου επιτραπεί να πω - όχι με μεγάλη εντιμότητα στις ευαισθησίες και στο θυμικό κάποιων συμπολιτών μας, παραπληροφορώντας και διαστρεβλώνοντας τα δεδομένα. Και ενώ τα καταφέρνουμε, έχοντας υποχρεωθεί να λάβουμε μέτρα και να ακολουθήσουμε πολιτικές που εμείς δεν ονειρευτήκαμε - και καθόλου δεν κομπάζουμε για αυτές - οι αυθεντικοί οπαδοί και ζηλωτές αυτών των πολιτικών εκδηλώνουν μία κραυγαλέα πικρία που δεν βρίσκονται στη θέση μας, λες και δεν τους δόθηκαν στο παρελθόν αυτά τα περιθώρια, αλλά όπως φαίνεται, αποδείχθηκαν αρκετά ολίγοι. Η συμφωνία που έχουμε μπροστά μας, για την οποία έδωσε μάχη ο Υπουργός Εξωτερικών, σε συνεργασία με τον Πρωθυπουργό της χώρας, η οποία έχει λάβει κάθε πρόνοια, ώστε ακόμα και το εθνικό συμφέρον - στα στενά του όρια - να μην διακυβεύεται στο παραμικρό, είναι μία συμφωνία που τίποτα δεν απεμπολεί και μεταχρονολογείται στην πράξη, για να εξασφαλιστεί κάθε εγγύηση. Και αυτό το κατηγορούν. Είναι μία συμφωνία που επιλύει ένα χρόνιο διπλωματικό ζήτημα της χώρας, αλλά και ανακουφίζει ένα βαθύ τραύμα ανθρώπων και τόπων στον δρόμο της ειρηνικής συνύπαρξης και της συνεργασίας. Είναι μία συμφωνία που αποσυμπιέζει τα βόρεια σύνορά μας. Αυτή η συμφωνία, μαζί με την έξοδο από τα μνημόνια, γίνεται σήμερα μικρόψυχα και εκδικητικά, εργαλείο, μια απελπισμένη αφορμή της Αντιπολίτευσης για αντιπολίτευση. Συνεπώς, δεν θα είχα κάποιον λόγο να μιλήσω σήμερα, ούτε για να επαναλάβω το ωφελήματα της επίμαχης συμφωνίας ούτε για να επανέλθω στον μεγάλο αγώνα της Κυβέρνησής μας να σταματήσει την καταστροφή και να επαναφέρει τη χώρα στην οικονομική, κοινωνική και αναπτυξιακή τροχιά, εκτός από έναν λόγο, τον τρόμο που αισθάνομαι μπροστά στην ανεύθυνη, την εγκληματική τροφοδότηση του εθνικισμού, στην παραχάραξη της ιστορίας και στη συνειδητή άρνηση της πραγματικότητας. Πρόκειται - θεωρώ - για ένα φαινόμενο πολύ επικίνδυνο και πολύ σοβαρό, που υπερβαίνει τη συγκεκριμένη κοινοβουλευτική στιγμή μιας πρότασης μομφής που ήταν εξ αρχής προορισμένη να ναυαγήσει και που θα έχει ξεχαστεί αύριο ή μεθαύριο. Γι' αυτό έχω δύο κουβέντες να πω σε κάποιους από τους συναδέλφους αυτής της Αίθουσας και σε αυτούς που συνεχίζουν το οικογενειακό τους επάγγελμα και κυρίως σε εκείνους από όλους τους πολιτικούς χώρους του δημοκρατικού τόξου που μπήκαν στην πολιτική έχοντας - στην αρχή τουλάχιστον του δημόσιου βίου τους - συγκινηθεί από τις αρχές και τις αξίες του διαφωτισμού και της δυτικής αστικής δημοκρατίας, τους ευρωπαϊστές, μετριοπαθείς μεταρρυθμιστές, τους οπαδούς της οικονομικής ελευθερίας και συνεργασίας και τους θιασώτες των ατομικών δικαιωμάτων, αυτούς που πιστεύουν στη σταθερότητα των συνόρων, στην απομόνωση των αλυτρωτισμών και στον περιορισμό του θρησκευτικού φανατισμού, αυτούς που είναι υπέρ των φιλειρηνικών δυνάμεων, του διαλόγου και των κοινωνικών συμβολαίων. Δεν έχετε, συνάδελφοι, κανέναν λόγο να οπισθοχωρείτε σε ακροδεξιές θέσεις για μικροπολιτικές σκοπιμότητες αμφίβολης πολιτικής επιβίωσης. Διότι η ζωή έχει αποδείξει ότι ο ψηφοφόρος, όταν εκπαιδευτεί σε μία τάση, εν τέλει διαλέγει τον αυθεντικό εκφραστή της και όχι αυτόν που αμφιταλαντεύεται. Με άλλα λόγια, δεν δουλεύετε καν για τον εαυτό σας, αλλά για τα πιο συντηρητικά στρώματα και τα πιο αντιδραστικά πρόσωπα των κομμάτων σας, που έχουν πάρει, δυστυχώς, κεφάλι σε κάποια από αυτά. Και αυτό συνιστά από μέρους σας πολιτική αυτοχειρία. Όμως, αυτό που γίνεται είναι ακόμα χειρότερο. Εκπέμπεται στον ελληνικό λαό ένας τέτοιος διχαστικός εξτρεμιστικός εθνικοκαπηλευτικός λόγος σε όλους αυτούς που έχουν ξαναζήσει αντίστοιχη εικόνα παλιότερα και ξέρουν καλά ότι αυτή η κατάσταση οδήγησε τη χώρα στο χείλος της καταστροφής, με κατάλυση της δημοκρατίας και των ατομικών δημοκρατικών δικαιωμάτων. Το ίδιο εκπέμπεται και στους νέους και τις νέες που ζουν με δυσκολία, που μπορούν να συνυπάρχουν, να ερωτεύονται, να συναγωνίζονται. Αυτοί που δεν έχουν ζήσει κάποιες καταστάσεις, αλλά τις έχουν ακούσει ή διαβάσει, δεν χρειάζεται να ακούν να χύνεται δηλητήριο με τον κουβά, γιατί αυτό γίνεται εδώ και τρία χρόνια, αλλά δυστυχώς αυτό το τριήμερο έχει ξεπεραστεί κάθε όριο. Ευτυχώς ο κόσμος δεν σας ακούει, έχει εμπειρία, καταλαβαίνει ότι όλα γίνονται λόγω των εσωκομματικών σας αδιεξόδων. Δεν σας ακολουθεί «στου κακού τον δρόμο», που λέει και ο ποιητής. Μία αναφορά στον κ. Χατζηδάκη που είπε το πρωί για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Μετά από τη συνεχή αντίσταση του ελληνικού λαού και κυρίως της νεολαίας, με πολλά θύματα, αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία και σε αυτό είχε ουσιαστική συμμετοχή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Αυτή η συνεισφορά πρέπει να σας προβληματίσει πολύ σοβαρά για τη στάση της σημερινής σας παράταξης και κυρίως να σας προβληματίσει στο πού μπορεί να οδηγήσει η σημερινή σας στάση. Καθαρές κουβέντες, λοιπόν: Η Κυβέρνησή μας επιχειρεί από το 2015 να μετατρέψει τους συσχετισμούς της Ευρώπης από τις πολιτικές της λιτότητας σε πιο φιλικές προς τους λαούς πολιτικές και να απελευθερώσει τη χώρα από τα μνημόνια. Ήδη βλέπουμε τις προσπάθειες να πιάνουν τόπο. Επιλέξαμε την ευρωπαϊκή προοπτική και τον οδυνηρό δρόμο των μνημονίων. Κάναμε τα πάντα επί τρία χρόνια για να επουλώσουμε πληγές και να σχετικοποιήσουμε αυτές τις βάρβαρες πολιτικές. Τώρα βγαίνουμε στο φως, σε συνθήκες πολύ δύσκολες, με κορυφαία τη μεταναστευτική κρίση, που την αντιμετωπίσαμε και συνεχίζουμε να την αντιμετωπίζουμε μαζί με τον λαό μας, χωρίς να παζαρέψουμε τον ανθρωπισμό και την αλληλεγγύη, με εξωστρεφή, πολύπλευρη, και εκ του αποτελέσματος, μάλλον, επιδέξια διπλωματία που αξιοποίησε τα γεωπολιτικά πλεονεκτήματά μας. Σήμερα διεκδικούμε όχι μόνο ένα καλύτερο αύριο ως ισότιμη ευρωπαϊκή χώρα, αλλά και έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή. Αυτό σας διαβεβαιώ ότι δεν γίνεται από κάποια μεγαλομανία ή γιατί νομίσαμε ξαφνικά ότι γίναμε μητροπολιτική χώρα. Προσπαθούμε, γιατί αποκτήσαμε γνώση των συσχετισμών και των κανόνων του παιχνιδιού. Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι, αν βλέπεις το μέλλον της χώρας σου στην Ευρώπη, διεκδικείς μια Ευρώπη δημοκρατική και φιλολαϊκή. Αν υπερασπίζεσαι την ειρήνη, διεκδικείς σταθερότητα συνόρων και καλή γειτνίαση. Εάν νοιάζεσαι για τους ανθρώπους όπου γης, δέχεσαι τις ιστορικές τους ιδιαιτερότητες. Εάν έχεις νευρικούς γείτονες, προσπαθείς να ενταχθούν σε πλαίσιο που περιορίζουν τη νευρικότητά τους, ξέροντας και περιφρουρώντας κάθε φορά τα δικά σου όρια, τα δικά σου σύνορα και τις δικές σου δυνατότητες. Κύριοι συνάδελφοι, το μεγάλο «όχι» στο οποίο καλείστε, πρέπει να το πείτε στον εθνικισμό, στην πατριδοκαπηλία και στον επιχειρούμενο διχασμό. Το μεγάλο «ναι» πρέπει να το πείτε στην ελληνικότητα, που διατυπώθηκε από τον Ισοκράτη το 380 π.Χ. ως συνώνυμο της μόρφωσης και της σοφίας και αποσυνδέθηκε από το τυχαίο γεγονός της καταγωγής. Όσο για τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ένα έχω να του πω: Ας αναλογιστεί την πατροκτονία του είτε ως τραγωδία είτε ως φάρσα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ο συνάδελφος κ. Λοβέρδος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η υπερψήφιση της πρότασης δυσπιστίας κατά της παρούσας Κυβέρνησης είναι για μας μονόδρομος. Κάποιοι από εσάς της Πλειοψηφίας, ειρωνεύτηκαν τη διάθεση των κομμάτων της Αντιπολίτευσης να την υπερψηφίσουν, αλλά πρέπει να πω, χωρίς να θέλω να με παρεξηγήσει κάποιος, πως το να διατυπώνεις τέτοια γνώμη δηλώνει άγνοια των στοιχειωδών κανόνων του κοινοβουλευτισμού, γιατί οι κυβερνήσεις πολύ σπάνια τερματίζουν τη διαδρομή τους από προτάσεις δυσπιστίας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι προτάσεις αυτές στερούνται πολιτικής και πρακτικής σημασίας και χρησιμότητας. Το νόημά τους και το στοίχημά τους είναι να αποδεικνύεται στον λαό κάθε φορά πως οι κυβερνήσεις έπρεπε να πέσουν, αλλά αυτό δεν γίνεται γιατί υπάρχει μία τσιμεντοποιημένη - όπως λέγεται στη θεωρία - πλειοψηφία στη Βουλή που τη στηρίζει. Θεωρώ πως αυτή ακριβώς είναι και η περίπτωσή σας. Ορισμένες φορές, ζώντας τους ρυθμούς της Αίθουσας, καταλαβαίνω πως σας παραπλανά το γεγονός πως μέσα στην Αίθουσα είστε περισσότεροι, δίχως να μπορείτε να συνειδητοποιήσετε τι συμβαίνει μέσα στην Αίθουσα, όταν αυτή δεν επικοινωνεί ευθέως με τον χώρο εκτός της Αίθουσας, όταν δηλαδή αυτό που είναι εδώ πλειοψηφία, έξω είναι μειοψηφία. Υπερψηφίζουμε, λοιπόν, την πρόταση δυσπιστίας και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, γιατί κατά τη γνώμη μας στην ιστορία της Μεταπολίτευσης καμμία άλλη κυβέρνηση δεν συνδύασε τέτοια εκφορά δημαγωγίας και εθνικολαϊκισμού, όπως οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με τόση κυβερνητική αναποτελεσματικότητα. Σε αυτά τα τριάμισι χρόνια που είμαστε στην Αντιπολίτευση και σας αντιπολιτευόμαστε, ο δικός μου αντιπολιτευτικός λόγος υπήρξε σκληρός, αλλά ήταν δίκαιος, τουλάχιστον αυτό προσπαθούσα. Τον επικαλούμαι σήμερα αυτούσιο. Κανείς σας, όμως, δεν μπορεί - ειδικά οι συνάδελφοι που είναι μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας - να μην ισχυριστεί πως για τα θέματα αυτά, παρ' όλες τις συγκρούσεις και όσα έχουμε υποστεί από εσάς, η στάση μας ως κόμματος, αλλά και η δική μου προσωπικά υπήρξε και ψύχραιμη και νηφάλια και εποικοδομητική. Τα λένε οι Υπουργοί σας αυτά, όχι μόνον εγώ. Ήταν η στάση μας και θα παραμείνει, πάνω απ' όλα, πατριωτική. Ο πατριωτισμός υποστηρίζει πάντοτε τη χώρα του, ενώ τις κυβερνήσεις μόνον όταν το αξίζουν, έχει πει ο Μαρκ Τουέιν. Γι' αυτούς τους λόγους, κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, θα έπρεπε να εκτιμήσετε την υπεύθυνη αυτή στάση επί τριάμισι χρόνια και να την αξιοποιήσετε για τη δημιουργία μιας ευρύτερης συναντίληψης. Εσείς, όμως, από την αρχή του εγχειρήματός σας να υπάρξει μία συμφωνία με τη FYROM, επιλέξατε συνειδητά έναν μοναχικό αλαζονικό δρόμο, χωρίς καμμιά απόπειρα δημιουργίας ενωτικού κλίματος με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, έναν δρόμο που τον σχεδιάσατε και τον εφαρμόσατε στα πρώτα στάδια, υπακούοντας στις μικροπολιτικές και μικροκομματικές σας σκοπιμότητες. Και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι αποδείχθηκε πως, όταν επιληφθήκατε αυτού του μεγάλου θέματος, ξεκινήσατε έχοντας αβυσσαλέα άγνοια και πλήρη περιφρόνηση των γεωπολιτικών του διαστάσεων. Έχω μία απόδειξη, τα όσα συνέβησαν με τον πρωθυπουργικό χειρισμό για την ονομασία «Μακεδονία του Ίλιντεν», το πώς έγινε η δημόσια συζήτηση, που προήλθε από πληροφόρηση που πήραμε από μέσα ενημέρωσης από τη FYROM και από τη Βουλγαρία. Αυτό αποδεικνύει ότι ήταν πολύ περιορισμένα τα θεωρητικά, αλλά και τα γεωπολιτικά σας εργαλεία. Και θέλω να τονίσω ως αρκούντος χαρακτηριστική μια επαναλαμβανόμενη φράση από πολλά στελέχη της Κυβέρνησης και κυρίως από τον Υπουργό Εξωτερικών: «Παραλάβαμε το βάρος του σκοπιανού προβλήματος». Οφείλατε να γνωρίζετε πως τα περισσότερα - αν όχι όλα - τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας έχουν ιστορικό βάθος και ως εκ τούτου συνέχεια. Είναι λυπηρό και αδιανόητο ένας πολιτικός να θεωρεί άχθος κάθε εθνικό ζήτημα που συμβαίνει να έχει ρίζες πίσω από τη δική του θητεία. Το σκοπιανό ζήτημα, αυτή η αιχμή - γιατί θα ήταν βαρύ να το χαρακτηρίσω δηλητήριο - έχει ιστορική και πολυκύμαντη πορεία. Όποιος παρακολούθησε την κ. Αναγνωστοπούλου εχθές, το καταλαβαίνει. Και εσείς που τη χειροκροτήσατε πρέπει να πήρατε ένα μήνυμα για το πόσο πίσω πάνε τα προβλήματα που έχει και σήμερα ακόμα η χώρα στην εξωτερική της πολιτική. Πάμε από τα τέλη του 19ου αιώνα για την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας από το σουλτανικό φιρμάνι του 1870 μέχρι την ημερομηνία - ορόσημο του 1991, όπου διαλύεται η Ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία. Αν δει κάποιος τι συνέβη ανάμεσα σ' αυτά τα χρόνια, θα πρέπει να καταγράψει τα πολύ σοβαρά γεγονότα στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού, τους Βαλκανικούς Πολέμους, τα όσα έγιναν στον Μεσοπόλεμο, στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και κυρίως με τον Εμφύλιο, Βαλκανικό Σύμφωνο κ.ο.κ.. Το ζήτημα, λοιπόν, αυτό απλώνεται σε τρεις τουλάχιστον αιώνες και, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν δικοί μας Έλληνες διπλωμάτες - άλλοτε με ένταση, άλλοτε με λιγότερη ένταση ή και σιωπηρά - γινόταν σταθερά η προσπάθεια από την πλευρά των Σκοπίων να θυμίζει την ύπαρξη αυτού του προβλήματος και την ημερήσια διάταξη - την ατζέντα, όπως λέμε - των απαιτήσεών τους. Η ιστορική αυτή ακολουθία γι' αυτή την αιχμή, όπως τη χαρακτήρισα, που από το 1991 γίνεται γνωστή στους νέους Έλληνες, πρέπει να εκτιμήσουμε ότι προσλαμβάνει και χαρακτηριστικά - για όποιον καταλαβαίνει, βέβαια - λαϊκής διπλωματίας. Έτσι συντίθεται ένα πρόβλημα με ειδικό βάρος, που ακουμπά στην ελληνική κοινωνία και τους ανθρώπους, αλλά συγκροτεί ταυτόχρονα και ένα θέμα εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας. Αυτό το ειδικό βάρος το υποτιμήσατε στην αρχή, εξ ου και οι αλαζονικές δηλώσεις του Δεκεμβρίου ότι θα λύσουμε και αυτό το πρόβλημα, λες και είχατε λύσει και τίποτα άλλο. Όμως, εν πάση περιπτώσει, ο κ. Αμανατίδης από το Υπουργείο Εξωτερικών είναι εδώ και όσα ακούστηκαν από αυτό το Υπουργείο είναι ότι θα λύσετε και αυτό. Προχωρήσατε μόνοι σας, χωρίς επίγνωση ότι ο λαός στάθηκε απέναντί σας και στάθηκε για τρεις λόγους. Εγώ θέλω να είμαι ειλικρινής. Πρώτον, κάποιοι από συναίσθημα πατριωτισμού, δεύτερον, κάποιοι για πολιτικούς λόγους, γιατί δεν θέλουν την Κυβέρνησή σας, το δίπολο Τσίπρα - Καμμένου και τρίτον, από μια σκέψη που, καλώς ή κακώς, διαμορφώνεται στους ανθρώπους και λέει «ε, όχι πια και οι Σκοπιανοί, μετά τις περιπέτειες αυτών των τελευταίων οκτώ ετών». Όταν καταλάβατε ότι είστε μόνοι σας και με τον κόσμο απέναντι, αλλάξατε στάση και ζητήσατε στήριξη από την Αντιπολίτευση, φορές όμως με τρόπο καθόλου παραγωγικό, αλλά βάρβαρο και εκβιαστικό, που ασφαλώς φυσικά και δεν πέρασε. Θέλω να είμαι ακριβής στα όσα λέω. Τη Μεγάλη Εβδομάδα μάς ενημερώνει ο Υπουργός Εξωτερικών με λεπτομέρειες - είναι η αλήθεια - που εμφανίστηκαν στην εξέλιξη του προβλήματος και ως λεπτομέρειες που κατατέθηκαν με ειλικρίνεια. Η συμφωνία έχει θετικά στοιχεία. Από τα ονόματα που πρότεινε ο Νίμιτς το επιλεγέν είναι το καλύτερο αναμφίβολα. Επίσης, η συμφωνία έχει εγγυήσεις. Θέλω, όμως, να επισημάνω προκαταβολικά, πρώτον, ότι έχουμε έναν Ζάεφ από εκεί, που είναι η καλύτερη περίπτωση των δεκαετιών της αντιπαράθεσής μας με τη FYROM και από την άλλη, από τη δεκαετία του 2000, ένα πολύ καλό περιβάλλον σε διπλωματικό επίπεδο, όχι στα εμπορικά θέματα, που διαμορφώνεται υπέρ της Ελλάδας. Αυτά βγήκαν στα χέρια σας. Πάμε, όμως, να δούμε και τα αρνητικά εξαιτίας των οποίων εμείς δεν θα αναλάβουμε την ευθύνη να σας στηρίξουμε. Ξεκινάω από τη θέση αρχής πως εκφράζω ως εκπρόσωπος, μια παράταξη πατριωτική, που αρνείται όμως και τον εθνικισμό - τα είπα και το πρωί αυτά με την ευκαιρία της Χρυσής Αυγής - όσο και τον εθνομηδενισμό, φαινόμενα που χαρακτηρίζουν κάποιους και κάποιες από τις δυνάμεις της σημερινής Πλειοψηφίας. Επισημαίνω το εξής για την πρότασή σας, όπως μου δόθηκε η ευκαιρία να το πω, παίρνοντας τον λόγο μετά την κ. Κόλλια, Υπουργό Μακεδονίας - Θράκης, που ήρθε εδώ και μίλησε εναντίον της συμφωνίας σε πρόταση μομφής κατά της Κυβέρνησης, ως Υπουργός. Τραγελαφικό! Λόγω της διαφωνίας των ΑΝΕΛ παραβιάζονται οι σχεδόν ανεξαίρετοι - δεν έχω χρόνο - κανόνες της παγκόσμιας κοινοβουλευτικής μορφής του δημοκρατικού πολιτεύματος. Οι κυβερνήσεις λειτουργούν ομόφωνα. Μπορεί να διαφωνήσεις. Αν διαφωνήσεις και παραμείνεις, είσαι υποχρεωμένος να αναλάβεις στις πλάτες σου τις ευθύνες των αποφάσεων. Τα ευτράπελα παρουσιάστηκαν και σήμερα εδώ. Βέβαια και η Αντιπολίτευση έσπευσε να δώσει και αυτή από την πλευρά της τέτοιο παράδειγμα σε μικρότερο επίπεδο - πολύ μικρότερο, προφανώς - με κόμμα που λέει ότι θα στηρίξει τη συμφωνία, αλλά καταψηφίζει την Κυβέρνηση. Αντίφαση σοβαρή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, μια μικρή ανοχή ζητώ. Προβλήματα πέραν αυτού που αφορά στο πολιτικό συμβούλιο: Πρώτον, υπάρχει μια εξέλιξη που πέρα από Ελλάδα και FYROM σχετίζεται με τον ΟΗΕ. Δεν γίνεται αναφορά στη συμφωνία. Ελπίζω να είναι καθορισμένο το πλαίσιο με το δεδομένο ότι στο Συμβούλιο Ασφαλείας υπάρχει η Ρωσία. Εδώ μου δίνεται μια ευκαιρία να πω ότι μιλάμε για τη Ρωσία, τα δυτικά Βαλκάνια και χώρα που θέλει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Εμείς, όμως, είμαστε από αυτούς που συμμεριζόμαστε την άποψη ότι η Ρωσία είναι πρόβλημα. Οι δικές σας δυνάμεις, αυτοί στους οποίους στηρίζεστε δεν είναι σίγουρο ότι στην ολότητά τους - μην πω το αντίθετο - δεν συμμερίζονται αυτόν τον προβληματισμό. Δημιουργείς για την Ελλάδα μια ανάγκη χάριν της οποίας πας να λύσεις ένα πρόβλημα, αλλά δεν συμμερίζεσαι το πρόβλημα του υπαρκτού κινδύνου. Γρονθοκοπούνται τα επιχειρήματα αυτά μεταξύ τους. Είστε σύμφωνοι με αυτού του είδους την πολιτική προσέγγιση; Είναι η Ρωσία πρόβλημα; Τι άποψη έχετε γι' αυτό, ειδικά οι ΑΝΕΛ; Δεύτερη περίπτωση: Άρθρα 1 και 7 της συμφωνίας. Έχουμε ρυθμίσεις περί ιθαγένειας και γλώσσας. Η ελληνική θέση περί αλυτρωτισμού ανατρέπεται. Υποστηρίζετε πως απαλείφετε τον αλυτρωτισμό - άκουσα τον Πρωθυπουργό - εμείς όμως σας λέμε ότι τον κατοχυρώνετε. Τα ψιλά γράμματα που ο Πρωθυπουργός αξιοποίησε δεν είναι αυτά τα οποία καθορίζουν την τύχη εφαρμογής μιας συμφωνίας. Αναφέρομαι στα ψιλά γράμματα του άρθρου 7. Θεωρώ πολύ μεγάλο λάθος, όταν στο άρθρο 1 παράγραφος 3 συμπεριλαμβάνεται μια ρύθμιση που αφορά Διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ειδικό του φόρουμ, το 1977 που αναφερόταν και κατέγραφε τις γλώσσες της περιοχής. Έχω και εμπειρία. Στα φοιτητικά μου χρόνια, στο Ινστιτούτο Μακεδονικών Σπουδών στη Θεσσαλονίκη διδασκόταν η μακεδονική επί δικτατορίας, τον τελευταίο χρόνο που ήμουν φοιτητής. Διδασκόταν η μακεδονική ως διάλεκτος; Αυτό δεν το θυμάμαι. Διότι ήταν η εποχή του Τίτο, της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας, του ψυχρού πολέμου. Τα θέματα είχαν άλλη διαβάθμιση τότε. Αυτή, λοιπόν, του 1977, ενός μικρού σε εμβέλεια και αξία φόρουμ μια καταγραφή, την κάνετε όρο αυτής της συμφωνίας στο θέμα που αφορά στη γλώσσα που παραδέχεστε - και ο Υπουργός σας το παραδέχεται - ότι συγκροτεί το πρόβλημα του αλυτρωτισμού, εφόσον γλώσσα, ιστορία, παράδοση, ενίοτε και θρησκεία συγκροτούν αυτό που λέμε εθνότητα, έθνος. Καταγράφω πρώτη μεγάλη και σοβαρή επιφύλαξη, που δεν φαντάζομαι ότι ένας λογικός άνθρωπος της Πλειοψηφίας μπορεί να αρνηθεί: Την περίπτωση του άρθρου 1 παράγραφος 3 περίπτωση 5 για τους κροατικούς κωδικούς. Θέλω να τους δείτε παρακαλώ και με τα αρχικά τους. Να δείτε εκτός από τους κωδικούς των αυτοκινήτων για τους υπολοίπους, που είναι πολλοί και κυρίως πάρα πολύ ευρέως χρησιμοποιούμενοι, τι έχετε συναποφασίσει. Στην παράγραφο 8 του άρθρου 1, περί εμπορικών ονομασιών και σημάτων, υπάρχει μεγάλη - ρωτήστε τους μεγάλους εμπορικούς ακολούθους της χώρας - συσσωρευμένη αρνητική εμπειρία για το πώς εισέπραττε η διεθνής εμπορική κοινότητα τα θέματα των ελληνικών απαιτήσεων και των εμπορικών εταιρειών στις εκθέσεις κυρίως, σε ό,τι αφορά στα θέματα της ονομασίας της FYROM.
Κύριε Λοβέρδο, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ να μου δώσετε ένα λεπτό ακόμα για να ολοκληρώσω ένα επιχείρημά μου.
Μη φύγουμε παραπάνω από ένα λεπτό…
Τρίτη παρατήρηση και τελευταία: Πότε δημιουργούνται τετελεσμένα; Θέλω να προβληματιστείτε. Λένε κάποιοι, από τη θέση της συμφωνίας σε ισχύ. Λάθος. Τα τετελεσμένα σε πολιτικό επίπεδο δημιουργήθηκαν και από τη μονογραφή. Οι δύο Υπουργοί Εξωτερικών έχουν μονογράψει και έχουν αποστείλει το κείμενο στον Οργανισμό και αναμένεται η υπογραφή της Κυριακής. Τετελεσμένα παράγονται από τη στιγμή της επιδοκιμασίας της διεθνούς κοινότητας μετά τη μονογραφή, που όποιο όνομα και αν συμφωνούσατε, σε όποια διαδικασία εγγυήσεων και αν συμφωνούσατε, η διεθνής κοινότητα θα ήταν θετική και θα επέχαιρε προφανώς, γιατί επιλύεται ένα πρόβλημα. Υπάρχουν τετελεσμένα ήδη και η FYROM θα προσκληθεί στο ΝΑΤΟ σε λίγες μέρες, ο Πρωθυπουργός της θα απευθυνθεί στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. Μετά θα μπουν σε διαπραγμάτευση και ρύθμιση - η συνήθης πρακτική λέει τρεις μήνες - όλα τα θέματα που αφορούν δικαιώματα, υποχρεώσεις της FYROM σε σχέση με το ΝΑΤΟ. Μετά οι μόνιμοι αντιπρόσωποι θα υπογράψουν το πρωτόκολλο ένταξης, αυτό θα πάρει τον δρόμο για τα κοινοβούλια των είκοσι εννέα. Θα έρθει και εδώ, μαζί, μάλλον από ό,τι καταλαβαίνω…
Κύριε Λοβέρδο, έχετε φθάσει στα δεκαπέντε λεπτά. Σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Έκλεισα, κύριε Πρόεδρε. Και τότε πρέπει να καταλάβετε ότι δεν θα είναι ο χρόνος ο τότε της δημιουργίας των τετελεσμένων. Πολιτικά τετελεσμένα έχουν δημιουργηθεί από αυτό το Σαββατοκύριακο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τελευταία μου φράση λέει τα εξής: Όσα είπε ο κ. Τσακαλώτος προχθές που συζητούσαμε για οικονομικά θέματα, όταν επικαλέστηκε την ψήφο μας του καλοκαιριού του 2015 στο τρίτο μνημόνιο Τσίπρα - Καμμένου - που εμείς το κάναμε, όπως και οι άλλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, για να στηρίξουμε τη χώρα και όχι για να αποδεχθούμε αυτά που είχατε καταγράψει εκεί - τα επικαλέστηκε ο κ. Τσακαλώτος και πολλοί Υπουργοί σας στο παρελθόν, για να πουν «Μα, αυτά έχουν τη βάση τους στο μνημόνιο που ψηφίσατε τον Αύγουστο του 2015». Δηλαδή, μία προσπάθεια να στηριχθεί η χώρα μετατρέπεται σε όπλο εναντίον της Αντιπολίτευσης από εσάς. Σας λέμε, λοιπόν, ότι τους κινδύνους που αναδέχεσθε, ήδη μονογράφοντας και αύριο υπογράφοντας αυτή τη συμφωνία, θα τους πάρετε μόνοι σας στην πλάτη σας και δεν θα μπορέσετε ποτέ να επικαλεστείτε δική μας ψήφο, για να τη στρέψετε εναντίον μας. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Κίνημα Αλλαγής λέμε «όχι» στη συμφωνία και υπερψηφίζουμε την πρόταση δυσπιστίας. Ευχαριστώ πολύ.
Ο συνάδελφος κ. Μάριος Γεωργιάδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι Βουλευτές, κατ' αρχάς θα ήθελα να βάλω κάποια πράγματα στη θέση τους κι εγώ με τη σειρά μου και να συμφωνήσω με όσους έχουν πει ότι θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί στις εκφράσεις μας και στις παρομοιώσεις με τους συγκεκριμένους ανθρώπους της πτέρυγας, καθώς με κάθε ευκαιρία της μεταξύ μας διαμάχης παίρνουν τροφή και πολλές φορές ως εκφραστές της σύγχρονης χούντας θέλουν να πουν διάφορα πράγματα, όπως αυτά που καταδικάζουμε όλοι σύσσωμοι από το Βήμα σήμερα. Είμαστε δημοκράτες. Το πολίτευμά μας είναι πάνω απ' όλα και δεν θα αφήσουμε κανέναν να μας προκαλέσει. Αυτό θεωρώ και είμαι σίγουρος ότι είμαστε ενωμένοι όλοι μαζί. Πάμε τώρα στην πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Η αλήθεια είναι ότι δεν θα έπρεπε να περιμένουμε από την Αξιωματική Αντιπολίτευση για να παραιτηθείτε. Θα έπρεπε, με τα ψέματα που έχετε πει τόσο καιρό στον ελληνικό λαό, να το έχετε κάνει από μόνοι σας. Και δεν θα έπρεπε να γυρνάτε και να αποκαλείτε εμάς πολιτικούς απατεώνες, όταν έχετε τάξει στον ελληνικό λαό ότι θα ανεβάσετε το αφορολόγητο και χθες κιόλας ψηφίσατε τη μείωσή του, ότι θα πάτε το μισθό στα 751 ευρώ και βλέπουμε ότι οι μισθοί είναι μισθοί πείνας, ότι θα καταργήσετε τον ΕΝΦΙΑ και χθες κιόλας ψηφίσατε ότι θα αυξηθεί, ότι θα σκίσετε μνημόνια και μάλιστα εσείς ήδη έχετε υπογράψει δύο μνημόνια. Οπότε, οι εκφράσεις «πολιτικοί απατεώνες» προς εμάς, καλό θα ήταν να μην λέγονται και να κοιτάξετε λίγο εσωκομματικά τι γίνεται. Εμείς, ως Ένωση Κεντρώων, είμαστε δημοκράτες. Εκφράζουμε το κέντρο, είμαστε η φωνή της λογικής, είμαστε υπέρ μιας ενιαίας Ευρώπης και σε καμμία των περιπτώσεων και με κανέναν όρο δεν δίνουμε το όνομα της Μακεδονίας. Οπότε, σήμερα τελειώνουν μια και καλή τα όποια ψέματα, γιατί δεν γίνεται η συγκυβέρνησή σας των ΑΝΕΛ Δευτέρα ως Παρασκευή να σας παρέχουν στήριξη «a la cart» για να παίρνουν τον μισθό, να κάθονται στην καρέκλα και να έχουν και όλα τα προνόμια και το Σαββατοκύριακο να το παίζουν μακεδονομάχοι. Μάλιστα, το παίζουν μακεδονομάχοι της τηλεόρασης, γιατί πρέπει να θυμίσω ότι το 2014 ο κ. Καμμένος είχε δεσμευτεί δημοσίως ότι θα αποτελέσει εγγύηση ώστε κανένας Σαμαράς, κανένας Τσίπρας και κανένας Πρωθυπουργός να μη δώσει το όνομα «Μακεδονία» και όπως αποδεικνύεται, ήταν άλλο ένα ψέμα από τον συγκυβερνήτη. Μάλιστα, μίλησε για δημοψήφισμα, το οποίο δεν πραγματοποιείται. Επίσης άλλο ένα ψέμα! Μίλησε και για εκλογές. Πού είναι οι εκλογές; Γιατί δεν ρίχνει την Κυβέρνηση, όταν είπε ότι θα είναι ο εγγυητής στο να μη δοθεί το όνομα της Μακεδονίας; Και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τι κάνει; Εξακολουθεί και αρνείται αυτήν τη στιγμή το δημοψήφισμα για να εκφραστεί ο ελληνικός λαός, που όλοι γνωρίζουμε γιατί βγαίνει στα συλλαλητήρια. Βγαίνει για το όνομα, δεν βγαίνει για κάτι άλλο. Αρνείται τη σύσκεψη πολιτικών Αρχηγών, ώστε τουλάχιστον να υπάρχει μία εθνική γραμμή, αγνοεί το βροντερό «παρών» όλων των συμπολιτών μας στα συλλαλητήρια και μεθοδεύει την οποιαδήποτε συμφωνία, ώστε να μην έρθει μέσα στη Βουλή και κάποια στιγμή, λέει, θα τη φέρει, αφού τη νομιμοποιήσουν στα Σκόπια. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος αυτής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Άρα, τι έκανε, με λίγα λόγια; Αποφάσισε από μόνη της η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, γιατί με τη σημερινή ψήφο εμπιστοσύνης - όπως διά στόματος της Υπουργού κ. Κόλλια ειπώθηκε - και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες συγκαταθέτουν όχι εμμέσως, αλλά ευθέως, στο όνομα της Μακεδονίας. Οπότε, βάσιμα θα μπορούσε κάποιος να υπαινιχθεί ότι δεν υπάρχει καμμία εξουσιοδότηση για υπογραφή της συμφωνίας, γιατί εφ' όσον δεν έχει έρθει από τη Βουλή, ναι μεν το άρθρο 7 της Συμβάσεως της Βιέννης περί δικαίου των συνθηκών προβλέπει πράγματι ότι οι Υπουργοί Εξωτερικών δεν έχουν την υποχρέωση επιδείξεως πληρεξουσιοδότησης, αλλά αυτή η μη υποχρέωση ισχύει έναντι των Σκοπιανών και μόνο για την ημέρα της υπογραφής. Αν η Κυβέρνηση έχει διαφορετική άποψη, θα πρέπει να μας φέρει αυτό που ζητάει και ο ελληνικός λαός, δηλαδή τα Πρακτικά της συνεδρίασης και της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, που δίνει οδηγίες στον κ. Κοτζιά για τη συμφωνία και σαφέστατα έχει και την υπογραφή σύσσωμων των Υπουργών της συγκυβέρνησης των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και του κ. Καμμένου ή να μας ξεκαθαρίσει ότι δεν υπάρχει κάποια τέτοια απόφαση, άρα, σημαίνει ότι δεν υπάρχει εξουσιοδότηση και άρα, ο κ. Κοτζιάς δεν έχει κανένα δικαίωμα υπογραφής. Στην ίδια συμφωνία υπάρχουν εξόφθαλμα στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι δίνουμε ακόμα και το όνομα. Ακόμα, ακόμα και στην αναπροσαρμογή των αλλαγών δεν υπάρχει καθόλου το «Severna Makedonija», όπως μας το λέτε. Δεν υπάρχει ξεκάθαρο «erga omnes» και αυτό φαίνεται κιόλας από το πρώτο άρθρο και αναγνωρίζεται στους Σκοπιανούς η εθνότητα και η γλώσσα. [[Στο σημείο αυτό κτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Θα χρειαστώ ένα - δυο λεπτά ακόμα, κύριε Πρόεδρε και έχω ολοκληρώσει κι εγώ με τη σειρά μου. Ευχαριστώ για την κατανόηση. Υπάρχουν και κάποια προβληματικά σημεία, δέκα αλυτρωτικά άρθρα. Ακόμα και με την αλλαγή του Συντάγματος δεν φεύγουν οι αλυτρωτισμοί. Και αυτά είναι το άρθρο 3, που αναφέρεται στην αλλαγή των συνόρων, το άρθρο 4 για τη μακεδονική υπηκοότητα, το άρθρο 7 για τη μακεδονική γλώσσα, το άρθρο 8 για την εθνική ταυτότητα, το άρθρο 19 για τη μακεδονική εκκλησία, το άρθρο 36 για τους εθνικούς απελευθερωτικούς πολέμους, το άρθρο 48 για τα σχολεία, το άρθρο 49 για τους μακεδονικούς λαούς σε γειτονικές χώρες, το άρθρο 56 για τους μακεδονικούς πολιτιστικούς θησαυρούς και το άρθρο 74 που αναφέρεται επίσης σε αλλαγή συνόρων. Και έχουμε και το άρθρο 13 που αναφέρεται εμμέσως πλην σαφώς, σε ΑΟΖ και δίνουμε και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης για να έχουν εμπορικές συναλλαγές, χωρίς να έχουμε πάρει τίποτα. Καταθέτω στα Πρακτικά το σχετικό άρθρο, για να μην αναλωθώ σε αυτό. [[Στο σημείο αυτό ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Μάριος Γεωργιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μάλιστα, δεν είναι μόνο αυτό, αλλά ο κ. Κοτζιάς μας ενημερώνει για δυο - τρεις αλλαγές. Και δεν μας φτάνει αυτό, αλλά λέει ότι πριν πάει διακοπές, θα μας λύσει και το θέμα με την Αλβανία. Κύριε Υπουργέ, πηγαίνετε κατευθείαν διακοπές! Δεν θέλουμε να κάνετε άλλο έγκλημα. Φτάνουν όσα έχετε κάνει μέχρι τώρα. Ας αναφερθούμε τώρα και στο Κίνημα Αλλαγής. Πριν από λίγους μήνες μαζεύτηκε, λέει, για να ενοποιήσει το κέντρο. Και τώρα, όπως βλέπουμε με τις τελευταίες εξελίξεις, αρχίζει να γίνεται το παλαιό καλό ΠΑΣΟΚ. Το όνομα της Μακεδονίας το έδινε, αλλά τώρα δεν το δίνει ή το δίνει υπό όρους. Ναι, στη συμφωνία, όχι στη συμφωνία, ναι στην πρόταση δυσπιστίας, δεν ξέρετε και τι γίνεται εκεί πέρα. Θα πρότεινα, αγαπητοί συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ - ή Δημοκρατική Συμπαράταξη ή Κίνημα Αλλαγής, όπως θέλετε να λέγεστε πλέον - να λύσετε πρώτα τα εσωκομματικά σας, που είστε πλέον πέντε νοματαίοι και δεν μπορείτε μεταξύ σας να συνεννοηθείτε και να αφήσετε τα εθνικά θέματα για κάποιους που είναι πιο ικανοί και μπορούν. Και κλείνω με τη Νέα Δημοκρατία. Η δική σας θέση, ποια είναι; Καταθέτετε μία πρόταση δυσπιστίας, αλλά δεν μας λέτε ποια είναι η θέση σας. Να μας πείτε ξεκάθαρα, το όνομα «Μακεδονία» το δίνετε ή όχι; Το λέω, διότι τη μία είστε υπέρ της συμφωνίας του 2008, την άλλη του 1992, τώρα κάτι καινούργιο. Το μόνο που καταλαβαίνουμε είναι ότι είσαστε κατά όποιας συμφωνίας φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί εδώ μέσα παίζουμε το «Game of Thrones», ποιος θα ρίξει ποιον από την εξουσία για να ανέβει. Στείλαμε και επιστολή στον κ. Μητσοτάκη και του είπαμε ότι εάν από του Βήματος δεσμευθεί ότι θα κάνει τα πάντα για να ακυρωθεί αυτή η συμφωνία που φέρνει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και δεσμευθεί ότι δεν έχει καμμία πρόθεση και δεν θα δώσει ποτέ το όνομα Μακεδονία, τότε εμείς θα στηρίξουμε την πρόταση δυσπιστίας. Διαφορετικά, θα αποχωρήσουμε από την Αίθουσα. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Εντάξει, κύριε Γεωργιάδη. Το πήρε το γράμμα ο κ. Μητσοτάκης. Ο κ. Κεφαλογιάννης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία και συζητάμε αυτό το τριήμερο είναι ίσως το έσχατο κοινοβουλευτικό, δημοκρατικό μέσο που διαθέτει η Αντιπολίτευση, προκειμένου να αποτρέψει μια, κατά τη γνώμη μας, εθνικά επιζήμια συμφωνία. Είναι επιζήμια τόσο για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας σε σχέση με τα Σκόπια, όπως αυτά προσδιορίστηκαν και υπηρετήθηκαν από όλες ανεξαιρέτως τις προηγούμενες κυβερνήσεις, όσο και για τις σχέσεις καλής γειτονίας της χώρας μας μακροπρόθεσμα με το κράτος των Σκοπίων. Η συμφωνία αυτή είναι, δυστυχώς, το αποτέλεσμα της εφαρμογής ενός νέου δόγματος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Είναι η ελληνική εκδοχή του δόγματος περί μηδενικών προβλημάτων της χώρας με τους γείτονές της, ενός δόγματος το οποίο όπως εφαρμόζεται απαξιώνει κάθε διπλωματική θεσμική μνήμη και προσπάθεια, ακυρώνει κάθε συντεταγμένη εθνική στρατηγική στα μείζονα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής και που στον πυρήνα του βρίσκεται η αντίληψη του κ. Κοτζιά ότι αυτό το οποίο έλειπε τελικά τα τελευταία χρόνια στην εξωτερική μας πολιτική ήταν απλά η βούληση να λύσουμε τα προβλήματά μας. Βεβαίως, ο κύριος Υπουργός ξεχνάει ή προσπαθεί να μας κάνει να ξεχάσουμε ότι ο ίδιος ήταν στενός συνεργάτης του τότε Υπουργού Εξωτερικών επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, του κ. Παπανδρέου, και δεν είχε δείξει την αντίστοιχη βούληση, όταν ήταν και ο ίδιος ενεργός, όσον αφορά στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Γιατί κανείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι σε αυτήν την Αίθουσα δεν προέρχεται από παρθενογένεση. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής τα είδαμε στη σχέση μας με την Τουρκία, τα βλέπουμε σήμερα με τα Σκόπια και δυστυχώς θα τα δούμε προσεχώς και με την Αλβανία, όπως μας προειδοποιεί ο κ. Κοτζιάς και μάλιστα πριν αρχίσει τις καλοκαιρινές του διακοπές. Στο ζήτημα των Σκοπίων, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, όλοι οι προηγούμενοι Έλληνες διαπραγματευτές κατανοούσαν ένα βασικό δεδομένο, ότι η πραγματική διαφορά μας με τη γειτονική χώρα δεν ήταν ποτέ απλά μόνο το όνομα. Όλοι κατανοούσαν ότι το πραγματικό πρόβλημα ήταν η ανάδυση μιας όψιμης εθνογένεσης στα Βαλκάνια, η οποία εμπεριείχε αλυτρωτικά χαρακτηριστικά. Γι' αυτό και αναπόσπαστο στοιχείο διαχρονικά της εθνικής μας γραμμής ήταν η ακύρωση και η αποτροπή κάθε αλυτρωτισμού και κάθε ιδεολογικής χρήσης της ιστορίας και των λέξεων. Αποτρέπει ή έστω αμβλύνει τον αλυτρωτισμό της γείτονος χώρας αυτή η συμφωνία; Θα έλεγα, κάθε άλλο. Ο εθνικισμός στα Σκόπια βρίσκει με την παρούσα συμφωνία εκ νέου ένα πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθεί. Αυτό συμβαίνει πρωτίστως λόγω της μεγάλης και εντελώς αδικαιολόγητης εθνικής υποχώρησης της Κυβέρνησης στην παραχώρηση της χρήσης του ονόματος και του επιθέτου «μακεδονικής», τόσο για την εθνότητα όσο και για τη γλώσσα. Πραγματικά λυπούμαι που ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας, αντί να υπερασπιστεί την πάγια εθνική γραμμή, στην ουσία υιοθετεί επιχειρήματα της αντίπαλης πλευράς. Και επειδή δεν τον θεωρώ ούτε ανιστόρητο ούτε βεβαίως και ανόητο, είναι μια συνειδητή επιλογή που κάνει ο κ. Κοτζιάς και αυτό τον καθιστά επιζήμιο για τα εθνικά συμφέροντα. Τα ακραία στοιχεία της γειτονικής μας χώρας, διαθέτοντας πλέον και με τη βούλα της Ελλάδας τον αυτοπροσδιορισμό «Μακεδόνες», θα νομιμοποιούνται και έναντι της χώρας μας να ισχυριστούν στο μέλλον ότι το μακεδονικό έθνος τους επεκτείνεται πλέον των συνόρων τους. Διότι όταν οι πολίτες ενός κράτους ονομάζονται Μακεδόνες και παράλληλα η χώρα τους ονομάζεται Βόρεια Μακεδονία συνάγεται το συμπέρασμα ότι υπάρχει και μια άλλη Μακεδονία, προφανώς η νότια, στην οποία κατοικούν κάποιοι άλλοι Μακεδόνες, οι οποίοι βρίσκονται υπό την κυριαρχία κάποιου άλλου κράτους. Το χειρότερο από όλα είναι ότι η συμφωνία αυτή αν ακόμα καταρρεύσει μερικώς ή ολικώς, τότε η μακεδονική γλώσσα και η μακεδονική εθνότητα θα παραμένουν με την υπογραφή της ελληνικής Κυβέρνησης, με την υπογραφή του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, γιατί, όπως είπαν και άλλοι ομιλητές, δυστυχώς ακόμα και τώρα έχουν παραχθεί τετελεσμένα, έχουν παραχθεί νομικά αποτελέσματα. Αυτός είναι και ο λόγος βεβαίως που σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ αναπαρήγαγε προκαταβολικά το ψευδολόγημα του κ. Κοτζιά, ότι η μακεδονική γλώσσα δήθεν είχε αναγνωριστεί από το 1977. Αυτός είναι και ο λόγος που επικαλούνται μέχρι και τον Ευάγγελο Αβέρωφ, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ακόμη και τον Παύλο Μελά. Η ακραία βέβαια λογική απόληξη του επιχειρήματός σας είναι ότι η ομόσπονδη τότε δημοκρατία της Μακεδονίας στους κόλπους της Γιουγκοσλαβίας είχε αναγνωριστεί από τους προηγούμενους πρωθυπουργούς και κυβερνήσεις της Ελλάδος με το όνομα Μακεδονία. Και πραγματικά αναρωτιέμαι: ισχυρίζεστε κάτι τέτοιο; Ισχυρίζεστε κάτι τέτοιο για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ή ακόμα και για τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και άλλους πρωθυπουργούς; Απευθύνομαι και σε πολλούς συναδέλφους που προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ και έχουν μετακομίσει σε άλλα κόμματα. Όταν ήσασταν τότε στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Δημοκρατία πιστεύατε το ίδιο πράγμα; Ο κ. Τσίπρας μάς είπε ότι τήρησε την εθνική γραμμή του Βουκουρεστίου, η οποία τότε ήταν: πρώτα λύση και μετά ένταξη. Και εδώ, δυστυχώς, ακριβώς συμβαίνει το αντίθετο. Στο Βουκουρέστι πετύχαμε δύο πράγματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Πρώτον, erga omnes, δηλαδή ένα όνομα για όλες τις χρήσεις. Και δεύτερον, πρώτα συμφωνία και μετά πρόταση ένταξης στο ΝΑΤΟ. Δυστυχώς, ο Υπουργός Εξωτερικών, ο κ. Κοτζιάς, κατόρθωσε το ακατόρθωτο, να υποχωρήσει και στα δύο. Ούτε erga omnes υπάρχει από τη στιγμή που αναγνωρίστηκε μακεδονική εθνότητα και μακεδονική γλώσσα ούτε διασφαλίστηκε ότι η συμφωνία θα προηγηθεί της πρόσκλησης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Να μη μιλήσω και για το ψέμα το οποίο είπε ο Πρωθυπουργός περί ονομασίας «Severna Makedonija», κάτι το οποίο δεν υπάρχει στο κείμενο. Δυστυχώς, fake news ακόμα και σε ένα τόσο σοβαρό εθνικό ζήτημα! Η Ελλάδα δίνει στα Σκόπια την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την άμεση έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή ακυρώνει στο σύνολό της το διπλωματικό της οπλοστάσιο. Και υπάρχουν, δυστυχώς, δεκάδες ακόμα προβληματικά σημεία, σκοτεινά θα έλεγα, αυτής της συμφωνίας. Εάν, όμως, αυτή η συμφωνία προχωρήσει κανονικά, τι ακριβώς θα κληθεί να κυρώσει στο απώτερο μέλλον η ελληνική Βουλή; Τι σημασία θα έχει μια ενδεχόμενη μη αποδοχή της συμφωνίας; Τι θα πρέπει να κάνει η Ελλάδα σε περίπτωση μη αποδοχής; Είναι δυνατόν να ματαιωθούν οι διαδικασίες των διεθνών οργανισμών; Δυστυχώς, η συμφωνία όχι απλώς δεν επιλύει τις υπάρχουσες διαφορές μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων, αλλά δημιουργεί με μαθηματικό τρόπο νέα προβλήματα, είτε αυτή προχωρήσει είτε αυτή κολλήσει. Σε περίπτωση δε που η διαδικασία κολλήσει εξαιτίας των γειτόνων, η Ελλάδα θα μπει σε έναν διπλωματικό αγώνα, προκειμένου να αντιστρέψει τις επιπτώσεις της μέχρι τότε πορείας. Στην περίπτωση που προχωρήσει απρόσκοπτα, η ψήφος στην ελληνική Βουλή θα είναι σε ένα περιβάλλον εκβιασμού ενώπιον των επιπτώσεων της αρνητικής απόφασης και το «όχι» βεβαίως τότε στη συμφωνία θα σημαίνει μια συντριπτική ήττα της Ελλάδος και μια διεθνή απομόνωση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω λίγο χρόνο ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι εθνικό καθήκον και δικό σας αλλά και της Κυβέρνησης να αποδείξετε ότι διαθέτετε την αναγκαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία για αυτήν τη συμφωνία πριν ακριβώς δεσμεύσετε τη χώρα. Και ως Αντιπολίτευση, το είπα και στην αρχή της ομιλίας μου, δεν έχουμε άλλο κοινοβουλευτικό όπλο από το να καταθέσουμε αυτή την πρόταση δυσπιστίας: Πρώτον, για να αναδείξουμε ότι η κυβερνητική οργάνωση της αλληλουχίας για την υπογραφή της συμφωνίας έγινε από τον κ. Τσίπρα σε απόλυτη συνεννόηση με τον δήθεν υπερπατριώτη κυβερνητικό του εταίρο και με έναν τέτοιο κουτοπόνηρο τρόπο ώστε να βγάλει από πάνω του την υποχρέωση, αλλά και υπό τον κίνδυνο να υποστεί μια κοινοβουλευτική ήττα. Δεύτερον, για να επισημάνουμε ότι είναι έτσι μεθοδευμένη η υλοποίησή της, ώστε να τη στείλει στην επόμενη Βουλή, η οποία μπορεί να έχει μια διαφορετική κοινοβουλευτική πλειοψηφία που ενδεχομένως να διαφωνεί με τη συμφωνία. Τρίτον, για να καταδείξουν ακόμα και τη μικροκομματική τακτική του κυρίου Πρωθυπουργού να απαλλάξει από τη δύσκολη θέση τον κυβερνητικό του εταίρο, ο οποίος μπορεί πλέον απελευθερωμένος να πουλάει στους Έλληνες εσαεί και ανέξοδα τον πατριωτισμό του. Και για να μπει επιτέλους ένα τέλος σε αυτό το οποίο, κατά τη γνώμη μας, είναι ένα πολιτικό παράδοξο, να εμφανίζεται δηλαδή μια Κυβέρνηση διαιρεμένη σε ένα μείζον ζήτημα, ίσως το μεγαλύτερο ζήτημα το οποίο υπάρχει αυτήν τη στιγμή, και ταυτόχρονα οι δύο εταίροι να επιδίδονται αμφότεροι σε ένα ρεσιτάλ υποκρισίας: Δηλαδή ο κ. Καμμένος να θεωρεί μεν το ζήτημα της ονομασίας υπαρξιακό για τον ίδιο αλλά όχι τέτοιο που να αποχωρεί από την Κυβέρνηση και ο κ. Τσίπρας να μην τολμά να ζητάει από τον κυβερνητικό του εταίρο αυτό το οποίο ζητά από την Αντιπολίτευση. Δηλαδή να λέει από τη μια ότι εμένα δεν με πειράζει αν δεν στηρίξει ο Καμμένος τη συγκεκριμένη συμφωνία, αλλά να περιμένει και να θεωρεί περίπου εθνικό όνειδος αν δεν τη στηρίξει η Αντιπολίτευση, δηλαδή ο κ. Μητσοτάκης και η κ. Γεννηματά. Νομίζει προφανώς ότι απευθύνεται σε ιθαγενείς! Και κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής, για να γίνει ένα πράγμα κατανοητό μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα. Σήμερα όσοι καταψηφίσουν την πρόταση μομφής ή όσοι απέχουν από την ψηφοφορία αποδέχονται ένα πράγμα: Την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας, την ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας, την ύπαρξη μακεδονικής ταυτότητας. Αυτό, για να μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και για να μην κοροϊδεύουμε τον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Νικόλαος Φίλης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συμφωνία με τη γειτονική Δημοκρατία που αναμένεται να υπογραφεί μεθαύριο στις Πρέσπες είναι μία καλή συμφωνία. Είναι ένας συμβιβασμός προς όφελος των συμφερόντων των δύο χωρών, της σταθερότητας και της ειρήνης στην περιοχή. Ανταποκρίνεται στις δημοκρατικές αξίες της Ελλάδας για τη συνεργασία ανάμεσα στους λαούς, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα κοινό μέλλον ανάπτυξης και ευημερίας με όλους τους γείτονες μας. Αυτές οι αξίες επίσης ανταποκρίνονται στα καλώς εννοούμενα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ελλάδας, τα οποία εντάσσονται σε γενικότερες γεωπολιτικές επιδιώξεις. Έτσι, αξιοποιείται το momentum για να επιτευχθεί η συμφωνία και να σταματήσει η εκκρεμότητα των είκοσι επτά ετών που παρήγαγε εστίες αποσταθεροποίησης. Μπορεί στον χάρτη να υπάρχει μια τρύπα, ένα αβάπτιστο κρατίδιο, όπως με υπεροψία νομίζαμε, αλλά η πραγματικότητα δεν συγχωρεί το κενό. Θα θέλαμε στα βόρεια σύνορά μας να υπάρχει ένα κράτος εχθρικό που θα μπορούσε να το αξιοποιήσει επιτηδείως η Τουρκία; Ή μήπως θα ήταν εθνικά επωφελές να διαλυθεί το κράτος αυτό και να βρεθούμε ξαφνικά να συνορεύουμε με τη «μεγάλη Αλβανία» και τη «μεγάλη Βουλγαρία»; Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε δύο φορές τη λαϊκή εντολή να βγάλει τη χώρα από την κρίση για την οποία ο ελληνικός λαός γνωρίζει και δεν ξεχνά ότι ευθύνονται οι δυνάμεις του παλαιοκομματικού κατεστημένου. Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, είναι κρίση αξιών και κρίση του πολιτικού συστήματος. Επιπλέον, είναι κρίση ως προς τη διεθνή εικόνα της χώρας, καθώς μάλιστα το καθεστώς της χρεοκρατίας είχε απαξιώσει διεθνώς τη χώρα και είχε προκαλέσει εύλογα αισθήματα απογοήτευσης στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Είχε πληγώσει την καλώς εννοούμενη εθνική υπερηφάνεια μας. Για να βγούμε σταδιακά από αυτήν την πολύπλευρη κρίση πρέπει να σχεδιάσουμε διαφορετικά το αύριο του λαού και της πατρίδας μας, με όρους δημοκρατικού, συνταγματικού πατριωτισμού και όχι εθνικισμού και θρησκοληψίας. Ένας ζωντανός και επίκαιρος εθνικός λόγος πρέπει να λειτουργεί ενοποιητικά, να μην αποκλείει, να μη διχάζει, να μην ισοπεδώνει, να μην αμφισβητεί το δικαίωμα εθνικού αυτοπροσδιορισμού άλλων λαών με κατασκευές επιθετικής αποεθνοποίησης και υποτίμησής τους. Τι άλλο σήμαινε η επιμονή να μιλάμε για «κρατίδιο των Σκοπίων»; Πώς θα μας φαινόταν εάν κάποιοι ισχυροί ονόμαζαν την Ελλάδα «κρατίδιο των Αθηνών»; Η έξοδος από την κρίση απαιτεί έναν ζωντανό εθνικό λόγο που να ανέχεται τη θρησκευτική, την εθνική ή τη φυλετική διαφορετικότητα, να διαλέγεται με το παρόν, να μην καταδυναστεύεται από το παρελθόν και να συνθέτει οργανικά το εθνικό με το υπερεθνικό. Θέλουμε να νιώθουμε εθνικά υπερήφανοι όχι μόνο γι' αυτό που κληρονομήσαμε, αλλά και γι' αυτό που καθημερινά δημιουργούμε όλοι μαζί όσοι μετέχουμε στην εθνική προσπάθεια, με την κοινωνία όρθια, φορέα κοινωνικών δικαιωμάτων και δημοκρατικών αξιών. Για να βγούμε από την οικονομική κρίση οφείλουμε να σχεδιάσουμε μια νέα εθνική προοπτική ενταγμένη στην ευρωπαϊκή και γενικότερα διεθνή πορεία. Το αδιέξοδο στο μακεδονικό τη δεκαετία του '90 καθήλωσε την Ελλάδα σε εθνικιστικές αντιπαραθέσεις, με αποτέλεσμα η χώρα μας να μην μπορέσει να διαδραματίσει ουσιαστικό, αναπτυξιακό ρόλο. Και πρώτα - πρώτα έχασε η Μακεδονία μας, η ελληνική Μακεδονία, που είναι ελληνική και που δεν κινδυνεύει από εθνικιστικές φαντασιώσεις των γειτόνων. Γιατί εάν υιοθετήσουμε αυτήν την κινδυνολογία, τότε υπονομεύουμε την εθνική αυτοπεποίθησή μας. Τώρα δημιουργούνται νέες δυνατότητες από τις οποίες μπορεί να κερδίσει τόσο η Ελλάδα όσο και οι άλλες βαλκανικές χώρες. Μπορούν να δημιουργηθούν υποδομές με επενδύσεις, ευρωπαϊκές και διεθνείς, όπως η σιδηροδρομική γραμμή «Πειραιάς - Θεσσαλονίκη - Σκόπια - Βελιγράδι» και εκείθεν προς την κεντρική Ευρώπη, καθώς και ενεργειακά δίκτυα, παραδείγματος χάριν φυσικού αερίου. Μια τέτοια προοπτική είναι απαραίτητη για να βγει η χώρα μας με σταθερότητα από την οικονομική κρίση, με χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και ενισχυμένα εισοδήματα. Μία τέτοια προοπτική προϋποθέτει τουλάχιστον ομαλές διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας με τους γείτονές της. Αυτό εξυπηρετεί η συμφωνία για τη «Βόρεια Μακεδονία». Ορισμένοι - και ακριβέστερα το ΚΚΕ - υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μία καπιταλιστικού τύπου ανάπτυξη που εξυπηρετεί ιμπεριαλιστικά σχέδια. Πρόκειται για αναχρονιστικά πολιτικά κλισέ. Προφανώς και υπάρχει και καπιταλισμός και ιμπεριαλισμός, αλλά αξίζει να αγωνιζόμαστε για τις αξίες της συνεργασίας των λαών, της δημοκρατίας και της κοινής ανάπτυξης, ακόμη και μέσα σε αυτό το πλέγμα των υφιστάμενων κυρίαρχων σχέσεων - πώς αλλιώς άλλωστε; - που προφανώς είναι αναγκαία η σταδιακή αλλαγή τους. Όλα τα άλλα ισοδυναμούν με απόδραση από την πραγματικότητα, που όμως καταλήγει στην παθητική αποδοχή των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών. Όταν ένας γειτονικός λαός ζητεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, προφανώς γιατί έτσι θεωρεί ότι εξυπηρετείται το μέλλον του, με ποιο δικαίωμα η Ελλάδα, που είναι μέλος αυτών των διεθνών οργανισμών, θα εμποδίσει την ένταξή του για λόγους αρχής; Τελικά, πόσο απέχει ο εθνικιστικός μικρομεγαλισμός από τον αταβιστικό αντιιμπεριαλισμό; Όταν αλβανικοί πληθυσμοί βρίσκονται εκτός, αλλά συνορεύουν με την Αλβανία, ποιος δεν κατανοεί ότι χρειάζεται κοινός βηματισμός των δυτικών Βαλκανίων προς τις ευρωατλαντικές δομές, ώστε να μην δημιουργηθούν αποσχιστικές και αποσταθεροποιητικές τάσεις στα κράτη με μικρούς πληθυσμούς και ειδικότερα στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας; Ορθώς λοιπόν η Κυβέρνησή μας, σε συνέπεια προς τη διαμορφωμένη εθνική θέση των τελευταίων δεκαπέντε ετών, επιδίωξε και πέτυχε όρους εθνικά αποδεκτούς, ώστε να ξεκινήσει υπό προϋποθέσεις και σταδιακά η ενταξιακή πορεία των γειτόνων. Η εθνικιστική δημαγωγία και ο παροξυσμός αποτέλεσαν μία από τις αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κρίση από την οποία πασχίζουμε να βγούμε. Η Νέα Δημοκρατία απομακρυνόμενη από την πολιτική παράδοση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Αβέρωφ, του Ράλλη, του Μητσοτάκη, συμπεριφέρεται σήμερα ως κόμμα του κ. Σαμαρά. Μου προκάλεσε εντύπωση ότι η κ. Μπακογιάννη στη σύντομη ιστορική αναδρομή της σιώπησε αιδημόνως και δεν αναφέρθηκε στον εθνικισμό ως αιτία των αδιεξόδων για το μακεδονικό τη δεκαετία του '90, προκρίνοντας τον λαϊκισμό, έναν όρο που παραπέμπει στη σημερινή πολιτική αντιπαράθεση. Προφανώς η κ. Μπακογιάννη θέλησε να αποφύγει να κατονομάσει τον κ. Σαμαρά. Η Νέα Δημοκρατία όμως είναι ένα μεγάλο ιστορικό κόμμα, στο οποίο συνυπάρχουν φιλελεύθεροι με λαϊκούς δεξιούς και ακροδεξιούς. Αυτήν την περίοδο η συνισταμένη γέρνει προς τα ακροδεξιά. Προφανώς έχει ένα διαρθρωτικό πρόβλημα φυσιογνωμίας που εκφράζεται και με τη σημερινή στάση της στο μακεδονικό. Είναι απαράδεκτο όμως ο κ. Μητσοτάκης να αρνείται την εθνική ευθύνη του κόμματός του και να υπακούει στα παλαιοκομματικά κελεύσματα της κομματικής ιδιοτέλειας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω, θα ήθελα την ανοχή σας. Και αυτή η εθνικιστική κλίση της Νέας Δημοκρατίας δυστυχώς αθροίζεται με τον αυταρχισμό, τον ρατσισμό, τον εθνικισμό και την ξενοφοβία που απλώνεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης εις βάρος των φτωχών πολιτών, αλλά και των ασθενέστερων λαών. Αυτό το μάθημα το παίρνουμε καθημερινά. Εν ονόματι, λοιπόν, ποιας προοπτικής διεκδικεί η Νέα Δημοκρατία την επιστροφή της στην εξουσία; Παρέα με τον Όρμπαν και τους άλλους της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς; Γιατί το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, όπως και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα συμφωνούν με τη συμφωνία που πέτυχε η Κυβέρνηση με τα Σκόπια. Η διάσταση απόψεων που παρατηρούμε στο Κίνημα Αλλαγής είναι εξηγήσιμη. Το ΠΑΣΟΚ μοιάζει να συμπεριφέρεται ως δορυφόρος της Νέας Δημοκρατίας. Καμμία επίκληση του παρελθόντος του «πατριωτικού» ΠΑΣΟΚ δεν δικαιολογεί την ανατροπή της πολιτικής για το μακεδονικό που το ίδιο το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ είχε διαμορφώσει τα τελευταία χρόνια. Επ' αυτού είναι διαφωτιστική και ειλικρινής η δήλωση του κ. Παπανδρέου. Καθώς η χώρα βρίσκεται στο μεταίχμιο της σταδιακής εξόδου από τους μνημονιακούς καταναγκασμούς, το μακεδονικό και γενικότερα η δημοκρατική αντίληψη για τον διεθνή προσανατολισμό της χώρας θα αποδειχθούν καταλύτες προκειμένου να δημιουργηθούν πολιτικές συνθέσεις ανάμεσα στον κόσμο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς, απέναντι στη συντήρηση και τη Δεξιά. Γι' αυτό η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία είναι κοινοβουλευτικά άσφαιρη και χωρίς προοπτική. Ανταποκρίνεται στην ανάγκη συσπείρωσης του κομματικού της κοινού. Οι πολίτες γνωρίζουν - και εάν δεν γνωρίζουν, διαισθάνονται - ότι η Δεξιά στήνει αδίστακτη κομματική αντιπαράθεση από την οποία τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει, ιδιαίτερα για την πορεία των εθνικών θεμάτων. Και όταν λέμε Δεξιά, δεν εννοούμε μόνο τη Νέα Δημοκρατία αλλά και πρόσωπα του κοινωνικού χώρου, όπως ακραίους εκκλησιαστικούς παράγοντες, οι οποίοι επιδιώκουν να μετατρέψουν τα συλλαλητήρια σε κάποιου είδους παγκάρι, δηλαδή να κερδοσκοπήσουν πολιτικά επάνω σε κατανοητές εθνικές ευαισθησίες των πολιτών. Και εδώ θέλω να αναφερθώ στην υπεύθυνη στάση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο κατόρθωσε ώστε η αποκαλούμενη μέχρι πρότινος «Μακεδονική Εκκλησία» να μετονομαστεί σε «Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας» και να επανέλθει στην κανονική τάξη, βοηθώντας και στη Συμφωνία.
Πότε έγινε αυτό και δεν το πήραμε χαμπάρι;
Εντάξει, κύριε Χαρακόπουλε, μη διακόπτετε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα επιστρέφει στη διεθνή κοινότητα με κύρος και διεκδικεί μια νέα, κατά το δυνατόν ισότιμη, θέση. Αυτό είναι το καθήκον αλλά και η προσφορά της Αριστεράς, που αξιοποιεί τις θυσίες και τη δύναμη του λαού μας. Αφήνουμε πίσω μας ένα παρελθόν μιζέριας, διχόνοιας, υποβάθμισης, ατομικής, συλλογικής και εθνικής, που υπήρξε έργο του παλαιοκομματισμού και κοιτάμε μπροστά. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Γεννιά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ώρα, λοιπόν, που ψηφίζαμε για να θέσουμε τους όρους και τις προϋποθέσεις για την έξοδο της χώρας από την ασφυκτική λιτότητα των μνημονίων στα οποία η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ μας οδήγησαν, ο κ. Μητσοτάκης κατέθεσε την πρόταση δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης, ανοίγοντας έτσι, με τη μισαλλόδοξη αυτή στάση, το κουτί της Πανδώρας και φυσικά ευνοώντας την ανάπτυξη των πιο αντιδραστικών και ακραίων κύκλων της Δεξιάς και του φασισμού, με αποκορύφωμα τη σημερινή πρωτοφανή ομιλία του Μπαρμπαρούση, που κάλεσε σε στρατιωτικό πραξικόπημα μέσα από το Κοινοβούλιο. Η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας είναι καταφανής και αδιαμφισβήτητη. Αντί τα στελέχη να καταδικάσουν το ποινικά κολάσιμο της πράξης του χρυσαυγίτη, επιχειρούν να οξύνουν ακόμη περισσότερο τα πνεύματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα πρώην Υπουργός Εξωτερικών, που πριν από λίγο άφησε υπόνοιες για τον Υπουργό Εξωτερικών κ. Κοτζιά ότι έχει σχέσεις με τη Στάζι. Απαράδεκτο, ανεπίτρεπτο και φυσικά αβάσιμο. Τι επιχειρούν, λοιπόν, να κάνουν; Να πλήξουν με όλο τους το μένος το κύρος της Κυβέρνησης. Της Κυβέρνησης αυτής, που από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία προσπαθεί με κάθε κόστος να επουλώσει πληγές που άνοιξαν οι κυβερνήσεις τους, που ανέλαβε να οδηγήσει την Ελλάδα στο ξέφωτο, να την καταστήσει ισότιμο, αξιόπιστο κα αξιοπρεπές μέλος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των διεθνών συνομιλητών της, που έθεσε επιτέλους ως επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, μετά από επτά χρόνια κρίσης, που ανέλαβε πλήρως και απόλυτα τις ευθύνες, ακόμη και αυτές που δεν της αναλογούσαν. Έτσι, λοιπόν, κλήθηκε να λύσει κι αυτό το θέμα, τη διαμάχη με τα Σκόπια που ταλανίζει την εξωτερική μας πολιτική εδώ και είκοσι οκτώ περίπου χρόνια, ένα θέμα όμως που είναι υπαρκτό εδώ και εβδομήντα χρόνια. Τι κατάφερε, λοιπόν, η Κυβέρνηση; Κατάφερε να πετύχει μια συμφωνία που απ' όλους - Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ, βαλκανικά κράτη - χαρακτηρίζεται ιστορική, μια συμφωνία βιώσιμη, ταυτόσημη με την εθνική θέση και τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί εδώ και περισσότερο από είκοσι χρόνια: Σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, «erga omnes» και με συνταγματική αλλαγή. Μια συμφωνία η οποία αποκηρύσσει τον αλυτρωτισμό, μια συμφωνία που διασφαλίζει και κατοχυρώνει την πολιτισμική μας κληρονομιά και την ιστορία μας. Με αυτήν αίρεται οποιαδήποτε προσπάθεια οικειοποίησης της ιστορίας μας, κατοχυρώνεται πλήρως η πολιτισμική κληρονομιά της αρχαίας Μακεδονίας, της Μακεδονίας του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Μια συμφωνία με την οποία υποχρεούται η γείτονα χώρα να αλλάξει το σύνταγμά της και να απαλείψει κάθε έκφραση αλυτρωτισμού ή διεκδικήσεων. Και από εκεί που μέχρι σήμερα την αναγνωρίζουν περισσότερες από εκατόν σαράντα χώρες σε όλον τον κόσμο, ως Μακεδονία, τώρα προστίθεται ο γεωγραφικός προσδιορισμός, απαίτηση και δική σας, «Βόρεια Μακεδονία», η οποία διευκρινίζεται πως ουδεμία σχέση έχει με τη Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δηλαδή με την ελληνική Μακεδονία. Δυστυχώς, η πραγματικότητα ήταν η εξής: Τα μεγάλα κράτη - ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία και πολλά ακόμα - την ονόμαζαν Μακεδονία, μια πραγματικότητα που οι κυβερνήσεις των Μητσοτάκη και Σαμαρά είχαν δημιουργήσει και αποδεχθεί. Αυτοί, λοιπόν, που σήμερα υποβάλλουν την πρόταση δυσπιστίας ήταν οι ίδιοι που ευνόησαν την ανάπτυξη των αλυτρωτικών διαθέσεων της γείτονος, που έστηνε αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και οικειοποιείτο το όνομα της αρχαίας Μακεδονίας. Αυτοί που καταθέτουν τη πρόταση δυσπιστίας το κάνουν ως πατριδοκάπηλοι, μόνο για φτηνό εντυπωσιασμό ενός ακροδεξιού ακροατηρίου με έντονα εθνικιστικές τάσεις, γιατί γνωρίζουν ότι η πρόταση θα καταψηφισθεί. Διότι ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών και ο Πρωθυπουργός, δεν στρουθοκαμήλισαν, όπως οι προκάτοχοί τους. Αντίθετα, τι έκαναν; Αντιμετώπισαν το ζήτημα με νηφαλιότητα, εξαιρετική ικανότητα και βαθιά ιστορική γνώση, έχοντας υψηλό το αίσθημα του καθήκοντος και του πατριωτικού τους χρέους και πέτυχαν αυτήν την ιστορική συμφωνία με τους καλύτερους όρους. Πέτυχαν να αλλάξουν όνομα οι δρόμοι και τα αεροδρόμιά τους, να αφαιρεθούν τα αγάλματα των αρχαίων Μακεδόνων ή να γίνει σαφής αναφορά στην ελληνικότητά τους. Παράλληλα, εξασφάλισαν τη σταθερότητα και τη συνεργασία, σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο για την περιοχή. Τι κατάφεραν, λοιπόν; Ανέδειξαν με αυτόν τον τρόπο τον ηγετικό και κυρίαρχο ρόλο της χώρας μας ως ευρωπαϊκό πυλώνα ειρήνης, ασφάλειας και ανάπτυξης στα Βαλκάνια. Και ενώ όλα αυτά χαρακτηρίζονται - και είναι όντως - μια ιστορική στιγμή και επιτυχία, οι μόνοι που δεν το βλέπουν είναι ο κ. Μητσοτάκης και οι σκιώδεις πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας και φυσικά η Χρυσή Αυγή. Οι συσχετισμοί δεν είναι τυχαίοι. Τα συμπεράσματα είναι όλα δικά σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ και για την οικονομία του χρόνου. Ο κ. Κωνσταντόπουλος από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα στον Αρμαγεδώνα των νέων μέτρων η Κυβέρνηση, αδιόρθωτη, δραπετεύει από την κοινωνική κατακραυγή με τρόπο επικίνδυνο και εθνικά επισφαλή. Κύριοι της Κυβέρνησης, κύριοι Υπουργοί, προσπαθείτε να δραπετεύσετε από τα δεινά του τέταρτου μνημονίου: Από τα 5,2 δισεκατομμύρια νέα μέτρα. Από τα 2,5 δισεκατομμύρια μέτρα περικοπών, τα οποία οδηγούν στην απώλεια δύο συντάξεων. Από τα 230 εκατομμύρια ευρώ επιπλέον στους ελεύθερους επαγγελματίες, με την επιβάρυνση των ασφαλιστικών εισφορών. Από την αφαίρεση του μισθού λόγω της μείωσης του αφορολογήτου. Από την αύξηση του ΕΝΦΙΑ για περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες. Από τη μείωση των αποθεματικών. Από την εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας για ενενήντα εννέα χρόνια, όπως αυτή περιγράφεται στο άρθρο 109 του μεσοπροθέσμου. Από την αύξηση κατά 150% των διοδίων της Εγνατίας. Κύριοι της Κυβέρνησης, να θυμίσω ότι κλείσατε την αξιολόγηση με εγγυητή το Υπερταμείο στα 25 δισεκατομμύρια ευρώ για τους δανειστές. Μια, ωστόσο, είναι η διαπίστωση. Με τα εξοντωτικά και σκληρά πλεονάσματα σταματάτε τη ρευστότητα της οικονομίας. Τη βυθίζετε σε διαρκή ύφεση και την οδηγείτε σε συνεχή αδιέξοδα. Κύριοι της Κυβέρνησης, κύριοι Υπουργοί, προσπαθείτε να αποδράσετε από τις τεράστιες ευθύνες για τη συνέχιση των μνημονίων. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η πρωτοβουλία του κ. Τσίπρα να φέρει στο προσκήνιο μια συμφωνία που επί ένα εξάμηνο κυοφορείται στο παρασκήνιο; Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευθεί η επιμονή της Κυβέρνησης να αρνείται τη σύγκληση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Να σας θυμίσω ότι η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, η κ. Φώφη Γεννηματά, επέκρινε τον δρόμο της μυστικής διπλωματίας που ακολουθείτε. Σας κάλεσε κατ' επανάληψη στο τραπέζι του εθνικού διαλόγου, αλλά εσείς κωφεύσατε. Η τακτική σας, κύριοι της Κυβέρνησης, διακατέχεται από τη λογική ενός δήθεν αριστερού πολιτικού ναρκισσισμού. Είναι μια τακτική που κινείται ως εκκρεμές - θα έλεγα - ανάμεσα στην αυθεντία και ενίοτε στην αλαζονεία, τακτική τού να κάνουμε τον διάλογο προσχηματικά, αλλά να εμμένουμε στις δικές μας σκέψεις αμετακίνητα και να επιβεβαιώνουμε συνεχώς τις θέσεις μας. Με τι ωστόσο; Με μία ετερόκλητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που το μόνο που την ενώνει είναι η κυβερνησιμότητα. Δυστυχώς όμως για τη χώρα, αυτή η συγκολλητική ουσία είναι πολύ ισχυρή, αλλά δεν είναι καθόλου προοδευτική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τα διλήμματα των μνημονίων και των αντιμνημονίων περάσαμε στα διλήμματα των προοδευτικών και των μη προοδευτικών. Τώρα τι; Με την πολιτική που εφαρμόζετε, κύριοι της Κυβέρνησης, δημιουργείτε ένα εθνικό δίλλημα, το οποίο είναι πολύ βαθιά διχαστικό και στο οποίο δεν πρόκειται φυσικά να σας ακολουθήσουμε. Διερωτώμαι, λοιπόν και θέλω να απευθύνω ένα ερώτημα προς όλους μας, προς όλους τους συναδέλφους: Είναι λιγότερο Έλληνες όσοι αποδέχονται τους όρους της συμφωνίας ή αγαπούν περισσότερο την Μακεδονία όσοι απορρίπτουν κάθε ονομασία που την εμπεριέχει; Διότι αυτά τα μετρήματα είναι φυσικά εθνικά επιζήμια και συναισθηματικά οδηγούν εντάσεις στις εντάσεις και συγκρούσεις. Κύριοι Υπουργοί, είστε υπεύθυνοι για τη δημιουργία αυτού του άσχημου κλίματος. Η συμφωνία που φέρνετε πατάει στον πυρήνα πάνω σε αυτά που παλεύαμε πολλά χρόνια τώρα είτε ως ΠΑΣΟΚ είτε ως Δημοκρατική Συμπαράταξη. Η Πρόεδρός μας, Φώφη Γεννηματά, εκφράζοντας όλη τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, απέδειξε στην πράξη την υπεύθυνη και σταθερή μας θέση. Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώσατε το περίγραμμα της συμφωνίας αυτής, σας είπαμε να δούμε το περιεχόμενο, θα συζητήσουμε και υπεύθυνα θα τοποθετηθούμε στη Βουλή. Δηλαδή, για μια ακόμη φορά το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη έβαλε μπροστά τι; Έβαλε μπροστά το εθνικό και πατριωτικό χρέος από το πρόσκαιρο κομματικό όφελος. Εμείς, κύριοι Υπουργοί και αγαπητοί συνάδελφοι, αυτό το κάνουμε διαχρονικά. Αυτό τον δρόμο μάς έδειξε ο ιδρυτής μας, ο Ανδρέας Παπανδρέου. Δεν εκχωρούμε τίποτα, αλλά δεν διεκδικούμε και τίποτα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σύνθετο όνομα ήταν για εμάς αποδεκτό ως αποτέλεσμα συμβιβασμού στο πλαίσιο μιας καλής και ολοκληρωμένης συμφωνίας με το «erga omnes» ως υποχρεωτικότητα φυσικά, καθώς και τις αλλαγές του συντάγματος, χωρίς φυσικά καμμία αλυτρωτική βλέψη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το όνομα των Σκοπίων πρέπει να είναι απαλλαγμένο από μνήμες αλυτρωτικού χαρακτήρα, αλλά πρέπει να είναι και θωρακισμένο από κάθε μελλοντική επιβουλή. Κύριοι της Κυβέρνησης, δεν είναι δυνατόν να επιχειρείτε με διαδικασίες fast track να κλείσετε μείζονα εθνικά θέματα σε μια περίοδο όπου η περιοχή μας είναι πεδίο ισχυρών γεωστρατηγικών και οικονομικών συμφερόντων. Η συμφωνία που έρχεται έχει σημεία θετικά που επισημάναμε από την πρώτη στιγμή. Απέχει, όμως, από τις κόκκινες γραμμές που είχαμε θέσει που αφορούν στην εθνότητα, στην ταυτότητα, στη γλώσσα, στον χρόνο που γίνεται η πρόσκληση του ΝΑΤΟ, στο όνομα της γείτονας χώρας, στο όνομα της γλώσσας και στον αυτοπροσδιορισμό της εθνότητας. Είναι κόφτες, δικλείδες διαχρονικής ασφαλείας σε κάθε σκέψη αλυτρωτισμού. Να σας θυμίσω, κύριοι της Κυβέρνησης, τον τρόπο με τον οποίο χειριστήκατε το ταξίδι του Ερντογάν, την αιχμαλωσία των δύο στρατιωτικών μας, τις ροές μεταναστών. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Η ίδια προχειρότητα, η ίδια πολιτική χωρίς πυξίδα, χωρίς σχέδιο, χωρίς ευρύτερη συναίνεση. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση δυσπιστίας ψηφίζεται από εμάς για να σταματήσει ο κατήφορος της χώρας, για να σταματήσει η κρίση των θεσμών, η άλωση του κράτους και η κατάργηση της ανεξαρτησίας των εξουσιών. Η πολιτική σας σε μια περίοδο κρίσιμη για τον ελληνισμό, που έχει ανάγκη την φυγή προς τα εμπρός, απέτυχε, διότι αντί να επιδιώκετε εθνική συνεννόηση, σύμπνοια και ομοψυχία, εσείς καλλιεργείτε την πόλωση και τη μετωπική σύγκρουση. Αυτόν τον δρόμο, κύριοι της Κυβέρνησης, θα τον πορευτείτε μόνοι σας. Αυτός ο δρόμος είναι αδιέξοδος. Η λύση είναι μια, η ετυμηγορία του λαού μας Σας ευχαριστώ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για δύο λεπτά για να απαντήσω σε κάτι στον κ. Λοβέρδο.
Επί προσωπικού;
Δεν θα το θεωρήσω εντελώς προσωπικό. Αναφέρθηκε σε εμένα, είπε το όνομά μου. Επικαλέστηκε την ομιλία μου, κύριε Πρόεδρε.
Θετικά αναφέρθηκα.
Ναι, δεν είπα εγώ ότι αναφερθήκατε αρνητικά.
Αν αναφέρθηκε θετικά, τι να το αποθεώσουμε;
Σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για δύο λεπτά, επειδή αυτές οι στιγμές είναι ιστορικές.
Εγώ δεν το έχω ακούσει, για αυτό.
Τον άκουσα εγώ. Και τον άκουσα πολύ προσεκτικά. Επειδή είναι ιστορικές αυτές οι στιγμές και επειδή στην ελληνική Βουλή, όπως και σε κάθε Βουλή, γράφεται η ιστορία, και διαμορφώνεται και δημόσια η ιστορία, πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί σε ό,τι λέμε. Για πρώτη φορά, λοιπόν, εδώ μετά από χρόνια μιλάμε για ιστορία. Κύριε Λοβέρδο, σας ευχαριστώ που αναφερθήκατε θετικά για την ομιλία μου, αλλά θα ήθελα να σημειώσω ότι η δημόσια ιστορία φτιάχνεται από τα επίσημα στοιχεία - διεθνής συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913 και τι σημαίνει αυτή - , αλλά φτιάχνεται και από τις λαϊκές και κοινωνικές πραγματικότητες. Επειδή είπατε για λαϊκή ιστορία, θα ήθελα να αναφερθώ στον Ίωνα Δραγούμη, στην Πηνελόπη Δέλτα, στον Μυριβήλη και σε μύριους όσους και στον ντόπιο πληθυσμό που μίλαγε για μία γλώσσα. Ο Ίων Δραγούμης τη λέει μακεδονική, σλαβομακεδονική. Η Πηνελόπη Δέλτα τη λέει μακεδονική. Πλείστος τόσος κόσμος. Είναι τυχερή μία πολιτική ηγεσία όταν παίρνει τα επίσημα έγγραφα, τις επίσημες πραγματικότητες που φτιάχνονται από διεθνείς οργανισμούς, αλλά και τις κοινωνικές πραγματικότητες που έχουν διαμορφωθεί και αντί να τις στήνει στο ειδώλιο του κατηγορουμένου, τις κεφαλαιοποιεί προς όφελος των επόμενων γενεών. Δεν πήρα, όμως, για αυτό τον λόγο. Κύριε Λοβέρδο, επειδή ξέρω ότι είστε προσεκτικός, μιλήσατε για εθνομηδενιστές. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Θα καταλάβετε ότι όταν αυτή η Βουλή γράφει ιστορία, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Όταν, κύριε Λοβέρδο, αναφέρεστε σε εθνομηδενιστές και ξέρω ότι δεν το κάνετε σκοπίμως, θα ήθελα να σας πω ότι οι εθνομηδενιστές…
Κυρία Αναγνωστοπούλου, σας παρακαλώ πάρα πολύ, διευκολύνετε το Προεδρείο.
Κύριε Πρόεδρε, θα με αφήσετε να ολοκληρώσω; Δεν έχω ζητήσει πολλές φορές τον λόγο. Οι εθνομηδενιστές παραπέμπουν σε κάποιους οι οποίοι είναι εναντίον του έθνους. Δεν έχουμε τέτοιους Έλληνες στη χώρα μας, κύριε Λοβέρδο. Πολλοί συνάδελφοι δικοί σας και δικοί μου είναι αυτήν τη στιγμή στην Τουρκία στις φυλακές με την κατηγορία του εθνομηδενιστή. Θα σας παρακαλούσα να πάρετε τον όρο πίσω. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, τι είναι αυτά; Θα ήθελα τον λόγο.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ, όλα αυτά σε μία θεματική συζήτηση. Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Κύριε Λοβέρδο, διευκολύνετε το Προεδρείο, σας παρακαλώ!
Κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Επειδή αρκετοί συνάδελφοι από τις παριστάμενες και τους παρισταμένους τώρα εδώ ήταν όταν μίλησα, κατάλαβαν ότι εγώ αναφέρθηκα πολύ θετικά για την κ. Αναγνωστοπούλου. Θέλοντας να πω ότι το γεγονός αυτό που συζητάμε σήμερα έχει ρίζες πίσω στους αιώνες, παρέπεμψα στην ομιλία της, παρ' ότι δεν λέγαμε τα ίδια πράγματα. Όμως, πολύ σωστά η κ. Αναγνωστοπούλου αισθάνθηκε την υποχρέωση να πάει προς τα πίσω για να κάνει μία αναφορά στο σήμερα. Άρα λοιπόν, κατανοώ το πρώτο μέρος της παρέμβασής της. Όσον αφορά το δεύτερο μέρος, εγώ για εθνομηδενισμό μίλησα μη αναφερόμενος στην ίδια. Την ξέρω πάρα πολύ καλά και πάρα πολλά χρόνια. Δεν αναφέρομαι στην ίδια. Ωστόσο, υπάρχουν φαινόμενα που πρέπει να στηλιτευτούν. Το πρωί όλη η Αίθουσα το έκανε αυτό. Από τη δική μας πλευρά είπαμε ότι ο πατριωτισμός είναι κάτι που δεν έχει καμμία σχέση με τον εθνικισμό, αλλά και ούτε με τον εθνομηδενισμό. Δεν αναφερόμουν στην κ. Αναγνωστοπούλου. Είναι ακατανόητη η παρέμβαση.
Κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε συνάδελφε, αυτά παθαίνετε άμα λέτε καλά λόγια για Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και σε τέτοια συνεδρίαση! Καλά να πάθετε! Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μια και είμαστε όμως στο όνομα της Μακεδονίας και στην ιστορία, απλώς και μόνο για να καταγραφεί στα Πρακτικά και να καταλάβουμε λίγο γιατί υπάρχει αυτή η διαμάχη και πόσο σημαντική είναι, είναι κάτι που στο εξωτερικό πράγματι πολλοί δεν μπορούν να την καταλάβουν, κύριε καθηγητά. Θα σας διαβάσω από το βιβλίο του αειμνήστου Χαρίτωνος Κορυζή, του αδελφού του αειμνήστου Κορυζή του Πρωθυπουργού της Ελλάδας που αυτοκτόνησε όταν οι Ναζί κατέλαβαν τη χώρα, και συγκεκριμένα από τη σελίδα 97 ένα ιστορικό γεγονός. «Στις 26 Μαρτίου 1943 δίπλα στο νεκροταφείο της Καστοριάς εκτελέστηκαν οκτώ Έλληνες. Μακεδόνες δεν είστε; Τους ρώτησαν. Όχι, είμαστε Έλληνες, απάντησαν. Δηλώστε ότι είστε Μακεδόνες και θα σας ελευθερώσουμε αμέσως. Αλλιώς, ο θάνατος σας περιμένει, τους είπαν οι Βούλγαροι. Έλληνες γεννηθήκαμε και Έλληνες θα πεθάνουμε, όπως Έλληνες ήταν και οι πατέρες μας, όπως Έλληνες θα είναι και τα παιδιά μας», απάντησαν οι ετοιμοθάνατοι και μετά εκτελέστηκαν. Γι' αυτά που συζητάτε εσείς, κυρία Αναγνωστοπούλου, εδώ έτσι ψυχρά έχει χυθεί πολύ αίμα σ' αυτόν τον τόπο. Ξέρετε ο τρόπος που χειριστήκατε αυτό το θέμα, με αποκλειστικό γνώμονα την εσωτερική πολιτική ατζέντα, το πώς θα διασπάσετε τη Νέα Δημοκρατία και πώς θα διασώσετε τον Πάνο τον Καμμένο, δείχνει ακριβώς αν πιστεύετε στ' αλήθεια οτιδήποτε απ' όσα λέτε. Προηγουμένως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να καταλάβουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε, ζήσαμε ένα πρωτοφανές περιστατικό. Ο Υπουργός Εξωτερικών, ο κ. Κοτζιάς, εξανέστη όταν η κ. Ντόρα Μπακογιάννη τού υπενθύμισε τις παλιές του ιδεολογικές καταβολές. Την απείλησε, μάλιστα, και με δικαστήρια. Πραγματικά, μένω έκπληκτος! Καταθέτω για τα Πρακτικά το εξώφυλλο του βιβλίου του κ. Κοτζιά: «Η Πολωνία κι εμείς. Διαπιστώσεις και προοπτικές από τη σύγχρονη εποχή», ένα βιβλίο ύμνος στον δικτάτορα Γιαρουζέλσκι της Πολωνίας - ύμνος! - μέσα στο οποίο ο κ. Κοτζιάς υπερασπιζόταν με πάθος τον κομμουνισμό και τον ολοκληρωτισμό. Και τώρα έρχεται στη Βουλή και υποκρύπτει και κατηγορεί την κ. Μπακογιάννη ότι δήθεν τον θίγει; Βεβαίως. Ένας σταλινικός κομμουνιστής ήταν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είδα δε και το άλλο αμίμητο, ότι κάποιοι από εσάς τρελαθήκατε όταν η κ. Μπακογιάννη αναφέρθηκε σε μία φράση του Πάνου Καμμένου «Δεν θα γίνω η πολιτική πόρνη ούτε του Σαμαρά ούτε του Τσίπρα». Και σας έθιξε αυτό που είπε η κ. Μπακογιάννη. Μα, ερωτώ: Σας θίγει αυτό που λέει η κ. Μπακογιάννη και όχι αυτόν με τον οποίον συγκυβερνάτε; Καταθέτω, λοιπόν, για τα Πρακτικά της Βουλής τη συνέντευξη του Πάνου Καμμένου στο περιοδικό «CRASH». Τίτλος της συνεντεύξεως: «Δεν θα γίνω η πολιτική πόρνη ούτε του Σαμαρά ούτε του Τσίπρα», γιατί σας βλέπω λίγο ανενημέρωτους. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πάμε και στο τρίτο. Από το πρωί και όλες τις τελευταίες ημέρες υπάρχει μια φοβερή ευαισθησία του ΣΥΡΙΖΑ για τους θεσμούς: Μα, πώς τόλμησε ο Σαμαράς να πει το ένα; Πώς τόλμησε ο Γεωργιάδης να πει το άλλο; Νομίζετε ότι πάσχουμε όλοι εδώ από ομαδικό αλτσχάιμερ. Πού ήσασταν όταν το «UNFOLLOW» τύπωνε εξώφυλλο με τον Πρωθυπουργό Σαμαρά πυροβολημένο και λαβωμένο; Ξέρετε που ήσασταν; Η κ. Κωνσταντοπούλου ανέλαβε δικηγόρος τότε του περιοδικού και μετά την κάνατε Πρόεδρο της Βουλής. Τόσο σας πείραζαν οι θεσμοί και τόσο ευαίσθητοι είσαστε όταν θίγονται οι θεσμοί. Ψεύτες! Σας το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και έρχομαι τώρα στον Κώστα Βαξεβάνη, ο οποίος πρώτος δημοσίευσε τη συμφωνία και το όνομα φυσικά δύο εβδομάδες πριν ανακοινωθεί επίσημα. Δήθεν δεν το ξέρατε το όνομα και περιμέναμε να πάρει ο Ζάεφ τηλέφωνο τον Τσίπρα και ο Βαξεβάνης είχε δημοσιεύσει το όνομα δύο εβδομάδες πριν και κάνατε τα ψεύτικα θεατρικά τηλεφωνήματα για να το βάλετε την ώρα που ξεκινούσε το μνημόνιο. Μήπως καλύψετε το μνημόνιο και τις συντάξεις με το σκοπιανό. Πάρτε, λοιπόν, και τον Βαξεβάνη, τον αγαπημένο του Τσίπρα, που παρουσίαζε ως ψυχασθενή τον τότε Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν σας είδα τότε να σας πειράζουν οι θεσμοί. Πού ήταν ο κ. Φλαμπουράρης, που ήρθε γλυκομίλητος προηγουμένως εδώ, και μας μίλησε για το μέτρο και τη μετριοπάθεια; Τώρα τα μάθατε όλα. Τώρα που κάθεστε στις καρεκλίτσες. Με τις καρεκλίτσες σάς αρέσει πολύ η μετριοπάθεια. Χωρίς τις καρεκλίτσες, είστε έξω στην πλατεία των αγανακτισμένων και φωνάζετε: «Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή». Γιατί αυτά φωνάζατε απ' έξω και τα ακούγαμε εδώ πέρα μέσα.
Παρ' το πίσω!
Να το πάρω πίσω; Εσύ το φώναζες στην πλατεία, εγώ να το πάρω πίσω; Για να τελειώνει τώρα η πλάκα, πιο διχαστικό κόμμα από εσάς, πιο διχαστική κυβέρνηση από εσάς, πιο διχαστική ομάδα από εσάς δεν έχει περάσει από την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Το μόνο που σας ενδιέφερε ήταν πώς να αρπάξετε την εξουσία. Και τώρα φορέσατε τον μανδύα της μετριοπάθειας. Δεν θα σας κάνουμε το χατίρι. Πάμε, όμως, τώρα στους Ανεξάρτητους Έλληνες. Βλέπω τον κ. Κατσίκη, που είχε αναφερθεί δημοσίως πολύ αρνητικά στη συμφωνία. Ταυτίζονται οι απόψεις μας για τη συμφωνία, κύριε Κατσίκη. Όμως, συμβαίνει ένα περίεργο πράγμα. Ενώ οι απόψεις μας ταυτίζονται, εγώ είμαι ακραίος και έμπορος εθνικισμού, ενώ εσείς είστε υπεύθυνος Βουλευτής της Συμπολιτεύσεως που έχετε αρχές. Διότι αυτό μας είπε ο κ. Τσίπρας, ότι ο κ. Καμμένος, ο Αρχηγός σας, έχει αρχές, ενώ από την Αντιπολίτευση αυτοί οι οποίοι λένε «όχι» είναι έμποροι εθνικισμού. Πώς γίνεται τώρα ταυτόχρονα ο ένας που στηρίζει τον Τσίπρα να έχει αρχές και ο άλλος που δεν στηρίζει τον Τσίπρα να είναι έμπορος εθνικισμού, όταν συμπίπτουν στην απόφασή τους για το ίδιο πράγμα, αυτό μόνο ψεύτες σαν και εσάς μπορούν να το ξέρουν. Πάμε, όμως, σ' εσάς, κύριε Κατσίκη και στους υπόλοιπους των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Εγώ έχω ζήσει κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή. Ήταν η ψηφοφορία για το PSI. Τότε φώναζε ο Αρχηγός σας ότι το PSI είναι εθνικό έγκλημα γιατί έχει αγγλικό δίκαιο και διέσπασε τη Νέα Δημοκρατία. Εγώ τότε, όπως ξέρετε, ήμουν Υφυπουργός Ναυτιλίας και Βουλευτής Β΄ Αθηνών. Το ίδιο βράδυ ψήφισα υπέρ του PSI και την επομένη, αφού διεγράφην από το τότε κόμμα μου, παραιτήθηκα και από Βουλευτής και από Υπουργός και γύρισα να πουλάω βιβλία στην εκπομπή μου για να με ειρωνεύεται τώρα ο Παππάς, που έχει την ωραία καρέκλα και μοιράζει τα κονδύλια. Θα τα δούμε αυτά όταν έρθει η ώρα. Μην κάνετε το λάθος, κύριε συνάδελφε. Αυτή η ψηφοφορία θα καθορίσει την υπόλοιπή σας ζωή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Διότι δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι αν ο κ. Τσίπρας πάει και υπογράψει την Κυριακή μετά την ψηφοφορία αυτήν τη συμφωνία, τα παραγόμενα αποτελέσματα από αυτήν τη συμφωνία θα είναι μη αντιστρέψιμα, γιατί ο καθένας καλώς καταλαβαίνει ότι εφόσον οι Σκοπιανοί κυρώσουν τη συμφωνία στο Κοινοβούλιό τους και η Ελλάδα στείλει επιστολή στο ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι βάσει αυτής της συμφωνίας θα γίνει αποδεκτή αυτή η χώρα στο ΝΑΤΟ, κανένα ελληνικό Κοινοβούλιο στο μέλλον δεν θα μπορεί να αντιστρέψει, κύριε Μάριε Γεωργιάδη, αυτήν τη συμφωνία. Και καλό είναι, κύριε Γεωργιάδη, κι εσείς να το ξέρετε, γιατί κι εσείς κάνετε ένα είδος μικρού λαϊκισμού, ότι σήμερα κρίνεται το όνομα της Μακεδονίας. Δεν θα κριθεί στο μέλλον. Όταν μπει η υπογραφή - γιατί, όπως ξέρετε, τα κράτη έχουν συνέχεια - , επιστροφή δεν υπάρχει. Δεν είμαστε μόνοι μας στον πλανήτη. Είναι και άλλες χώρες που ζουν μαζί μας. Άρα αύριο στην ψηφοφορία, κύριοι των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, θα μετρηθούμε και θα γράψει η ιστορία ποιοι Βουλευτές έδωσαν το όνομα της Μακεδονίας. Και, φυσικά, όσοι ψηφίσουν «όχι» στην πρόταση δυσπιστίας της Νέας Δημοκρατίας είτε «παρών» ψηφίζουν είτε βγουν έξω από την Αίθουσα - δεν έχει σημασία, κύριε Γεωργιάδη - , όποιος δεν ψηφίσει «ναι» αύριο στην πρόταση δυσπιστίας, αναγκαστικά καταχωρείται σε αυτούς που επέτρεψαν στον κ. Τσίπρα να πάει να υπογράψει και να παραδώσει το ιερό όνομα της Μακεδονίας. Αυτή είναι η αλήθεια, για να μην κοροϊδευόμαστε. Και πρέπει να πούμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Σήμερα. Γιατί αύριο στην ψηφοφορία θα κριθεί τι θα γίνει. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε.
Κλείστε. Να μην είναι απλώς μία υπόσχεση.
Κλείνω, αμέσως, κύριε Πρόεδρε και ευχαριστώ. Οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ιδεολογική συνέπεια σ' αυτό το θέμα. Το αναγνωρίζω απολύτως στην κ. Αναγνωστοπούλου. Μακεδονία έλεγαν τα Σκόπια οι μισοί από αυτούς και οι άλλοι μισοί ήθελαν να το πουν και δεν το έλεγαν, αλλά ντρεπόντουσαν. Μακεδονία το έλεγε η νεολαία του κόμματός τους. Μακεδονία ήθελαν να λέγονται τα Σκόπια. Είναι υποχώρηση γι' αυτούς το Βόρεια Μακεδονία. Μακεδονία σκέτο ήθελαν. Εσείς, όμως, κύριε Κατσίκη, που ξέρω τον πατριωτισμό σας - και δεν το λέω ειρωνικά, το εννοώ - προσωπικά αύριο στην ψηφοφορία θα καθορίσετε σε ποια πλευρά της ιστορίας θα είναι ο εαυτός σας.
Το είπατε αυτό. Τελειώστε τώρα.
Σκεφτείτε το, λοιπόν, πολύ καλά, γιατί δεύτερη ευκαιρία δεν θα έχετε. Και, φυσικά, αυτό το επιχείρημα της κ. Κόλλια - Τσαρουχά ότι μετά θα καταψηφίσετε τη συμφωνία είναι στην παροιμία - ακούστε την καλά, κύριε Κατσίκη - «μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται». Αποφασίστε, λοιπόν, σε ποια πλευρά της ιστορίας θέλετε να γραφτεί το όνομά σας, κύριε Κατσίκη, και των υπόλοιπων Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε κύριε Κατρούγκαλε, έχετε τον λόγο και μετά ακολουθεί ο Υπουργός, ο κ. Σκουρλέτης.
Απλώς, κύριε Πρόεδρε, ζήτησα τον λόγο για ένα λεπτό, γιατί ο Υπουργός, ο κ. Νίκος Κοτζιάς, δεν είναι παρών και συνεχίζεται μία τακτική προσπάθειας αήθους σπίλωσης.
Δεν είναι επί προσωπικού.
Όχι, είναι ad hominem το επιχείρημα. Ο Κανονισμός με το άρθρο 97 παράγραφος 4 μου δίνει τα δικαίωμα να πάρω τον λόγο. Προφανώς δεν είναι επί προσωπικού, γιατί δεν έθιξε εμένα. Θεωρώ, όμως, ότι είναι τμήμα μιας τακτικής της παράταξής σας να μην αναφέρεται στα γεγονότα της σύμβασης, γιατί προφανώς δεν έχετε να πείτε κάτι σ' αυτό, αλλά να στρέφετε τη συζήτηση σε μία προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρων. Αυτό δείχνει κατ' εξοχήν αδυναμία επιχειρημάτων, γιατί…
Δεν είναι προσωπικό αυτό!
Ο κ. Κατσίκης δικαιούται να απαντήσει σ' αυτό. Συνήγορος του κ. Κατσίκη είστε;
Για τον κ. Κοτζιά μιλάω.
Μισό λεπτό, μην φωνασκείτε. Δεν υπάρχει λόγος.
Λέω, λοιπόν, ότι είναι γνωστό…
Πιθανώς να είχε τελειώσει τώρα ο κύριος Υπουργός.
Ναι, ένα λεπτό θα μιλήσω. Οι προσβολές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι τα επιχειρήματα όσων δεν έχουν επιχειρήματα. Αυτό που είπε η κ. Μπακογιάννη σε βάρος του Υπουργού δεν ήταν ότι ήταν κομμουνιστής. Είναι γνωστό ότι ο Νίκος Κοτζιάς ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος και της κομμουνιστικής νεολαίας. Τον κατηγόρησε ως μέλος της Στάζι. Όποιος δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα σε έναν ιδεολόγο και σε έναν πράκτορα, σίγουρα δεν είναι ιδεολόγος. Θέλω, λοιπόν, να σας καλέσω να αντιπαρατεθούμε επί της συμφωνίας, αλλά όχι με προσβολές, όχι με επιχειρήματα και κυρίως όχι με προσπάθειες να πλήξουμε την ηθική υπόσταση ανθρώπων που ήταν στην αντίσταση κατά της δικτατορίας και που δεν έχουν ούτε ένα μελανό στίγμα στην προσωπική και την πολιτική τους πορεία.
Ωραία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε Γεωργιάδη νούμερο δύο; Για ποιο πράγμα θέλετε να μιλήσετε; Κοιτάξτε, κύριε Γεωργιάδη, δεν απευθύνομαι σε εσάς, υπάρχει και άλλος Γεωργιάδης. Μην μονοπωλείτε για το όνομα τουλάχιστον. Τον χρόνο τον έχετε μονοπωλήσει. Λέω, κύριε Γεωργιάδη, σε αυτή τη συζήτηση - μισό λεπτό - ακούγονται πολλά ονόματα. Αν το πάμε στο προσωπικό, φαντάζομαι ότι ούτε την Κυριακή το βράδυ δεν θα τελειώσουμε. Διευκολύνετε τη συζήτηση, σας παρακαλώ. Τι θέλετε να πείτε;
Επί προσωπικού αναφέρθηκε ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης.
Είπατε ότι στείλατε γράμμα, το πήρε ο κ. Μητσοτάκης και θα δούμε.
Θα με αφήσετε να μιλήσω;
Πείτε μας.
Να αναπτύξω εγώ το προσωπικό ή θέλετε να το αναπτύξετε εσείς για εμένα; Αναφέρθηκε ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης σε λαϊκισμό όσον αφορά εμένα. Δεν μπορεί να μιλά για λαϊκισμό ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης μέσα σε αυτή την Αίθουσα. Προς Θεού! Όσον αφορά το ότι δεν θα ψηφίσουμε και δεν θα στηρίξουμε εμείς την πρόταση δυσπιστίας της Νέας Δημοκρατίας, εμείς δεν είπαμε ότι δεν θα τη στηρίξουμε. Οι ίδιοι να μας πουν ότι δεν δίνουν το όνομα της Μακεδονίας και εμείς θα το στηρίξουμε. Διότι κάθε μέρα κάνουν και μία κωλοτούμπα…
Το είπατε στην ομιλία σας αυτό.
…και αλλάζουν θέση πιο γρήγορα και από υαλοκαθαριστήρα. Ας μας πουν αν δίνουν το όνομα ξεκάθαρα ή όχι και εμείς εδώ είμαστε να το στηρίξουμε.
Ωραία, είναι σαφές. Ο κύριος Υπουργός, ο κ. Σκουρλέτης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Προς στιγμήν νόμιζα ότι ζω σε εφιάλτη, ακούγοντας τον κ. Γεωργιάδη. Βεβαίως, ο εφιάλτης φαίνεται ότι είναι πραγματικότητα και είναι οι απόψεις του κ. Γεωργιάδη μέσα στη Νέα Δημοκρατία. Είναι η συνιστώσα του ΛΑΟΣ, η οποία φαίνεται ότι έχει εισβάλει μέσα στη Νέα Δημοκρατία εδώ και αρκετά χρόνια. Αλήθεια, κύριε Γεωργιάδη, δεν κατάλαβα την έμμεση υπεράσπιση. Αναφέρεστε στο πρωτοσέλιδο του «ΜΑΚΕΛΕΙΟΥ»; Αυτό υπερασπιστήκατε; Διότι σε άλλο έντυπο υπερασπιστήκατε το «ΜΑΚΕΛΕΙΟ», το πιο χυδαίο φασιστικό έντυπο που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη χώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γνωρίζετε ότι ο εκδότης του ήδη παραπέμπεται για συγκεκριμένες κατηγορίες. Κύριε Γεωργιάδη, εάν έχετε απορίες για τα βιβλία του Υπουργού Εξωτερικών, δεν έχετε παρά να συγκρίνετε τα δικά του βιβλία με αυτά που πουλούσατε εσείς. Όμως, εσείς ειδικά είστε ο τελευταίος που όταν απευθύνεστε στον ΣΥΡΙΖΑ, μπορείτε να μιλάτε για καρεκλίτσε». Δεν έχετε ιδέα τι σημαίνει η στόφα του αριστερού Βουλευτή και αγωνιστή. Δεν έχετε καμμία ιδέα. Είστε πολύ μακριά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είναι χάος αυτό που μας χωρίζει, ιδιαίτερα εσάς που με μεγάλη ευκολία πηδήξατε από το ένα καράβι στο άλλο. Βεβαίως, ο κ. Καρατζαφέρης έμαθα σήμερα ότι δίνει σε εσάς και στον κ. Βορίδη συγχαρητήρια, διότι πάτε να φέρετε στον σωστό δρόμο τη Νέα Δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι, είναι φανερό πλέον - επιβεβαιώνεται - ότι εξ αρχής η Νέα Δημοκρατία, ανεξαρτήτως του περιεχομένου της συμφωνίας που φέρνουμε, θα την καταψήφιζε. Και ο λόγος νομίζω ότι είναι απόλυτα κατανοητός: Διότι δεν θέλησε να πάρει με σαφήνεια μία θέση. Γιατί δεν θέλησε να πάρει με σαφήνεια μία θέση; Δεν τοποθετήθηκε για το ποια είναι η σημερινή της θέση; Εξαφανίστηκε ως διά μαγείας η υπεράσπιση της προηγούμενης θέσης του επί των προηγουμένων κυβερνήσεων της σύνθετης ονομασίας, του erga omnes, της συνταγματικής αναθεώρησης; Αυτά χάθηκαν. Εμφανίστηκε, κατ' αρχάς, να μας εγκαλεί και να λέει «φέρτε τη συμφωνία ολόκληρη, όχι σαλαμοποιημένη, όχι κατακερματισμένη». Ήρθε ολόκληρη η συμφωνία. Και τώρα που ήρθε η συμφωνία, ενώ πριν από λίγες μέρες μας έλεγε «φέρτε τη, αφού πρώτα υλοποιηθούν τα βήματα που προβλέπει, και μετά να τη φέρετε για ψήφιση», τώρα έρχεται και ζητάει το ακριβώς αντίθετο, γνωρίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά την επιτυχία της Κυβέρνησης, αυτό που πέτυχε η Κυβέρνηση μέσα από τη διαπραγμάτευση των τελευταίων ετών, μια πετυχημένη τακτική η οποία βάζει συγκεκριμένα βήματα τα οποία πρέπει να υλοποιηθούν μέχρι την τελική έγκριση της συμφωνίας, θέλει να την ακυρώσει. Είναι φανερό, όμως - και νομίζω ότι το είδατε μόλις πριν από λίγο από την παρέμβαση του κ. Γεωργιάδη - γιατί υπάρχει αυτή η τακτική. Διότι η σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας είναι όμηρος όλης αυτής της ακροδεξιάς ομάδας που εισέβαλε στη Νέα Δημοκρατία επί πρωθυπουργίας Αντώνη Σαμαρά. Όλα, λοιπόν, γίνονται γι' αυτό, για να μην κακοκαρδίσουμε τον Αντώνη Σαμαρά, αυτές τις απόψεις οι οποίες ως σώγαμπροι τείνουν να γίνουν κυρίαρχοι του παιχνιδιού εντός της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή είναι η πραγματικότητα και μπορεί να εξηγήσει με πάρα πολύ σαφή τρόπο γιατί υπάρχει αυτή η ασυνέχεια από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, γιατί υπάρχει αυτός ο εθνικολαϊκιστικός τυχοδιωκτισμός που πάει να αμαυρώσει ένα ιστορικό κόμμα, το οποίο μετά το 1974 συνέδεσε το όνομά του με μεγάλες στιγμές για την Ελλάδα. Θα μου πείτε: Σας έπιασε ο πόνος για τη Νέα Δημοκρατία; Όχι, για τη χώρα μάς έπιασε ο πόνος. Διότι κατορθώνουμε και φέρνουμε την πιο προωθημένη συμφωνία που είχε ποτέ στα χέρια της η χώρα και έρχεστε σήμερα να την υπονομεύσετε. Πουλάτε έναν κάλπικο πατριωτισμό. Είστε πατριδοκάπηλοι. Αυτή είναι η αλήθεια. Και δεν μπορεί ο φόβος - και απευθύνομαι στον Αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας - μην τυχόν και γεννηθεί ένα κόμμα από τα δεξιά, να σας κάνει να υιοθετείτε μία τέτοια πολιτική, η οποία ουσιαστικά ποτίζει το δένδρο της Ακροδεξιάς. Διότι αυτά όλα που λέτε το μόνο που κάνουν είναι να μετατοπίζουν συνολικά την πολιτική ζωή του τόπου προς πιο ακροδεξιές, εθνικολαϊκιστικές σχέσεις. Η όλη ρητορική σας, όλα τα επιχειρήματά σας, αυτά τα οποία έχουν αναφερθεί το τελευταίο διήμερο εντός της Αιθούσης, ουσιαστικά ενθαρρύνουν αυτές τις απεχθείς, φασιστικές φωνές που ακούσαμε σήμερα το πρωί στο Κοινοβούλιο. Έχετε πολύ μεγάλη ευθύνη για αυτό το πράγμα. Δεν μπορείτε, λοιπόν, να κατακερματίζετε μία εθνική ενότητα που υπήρξε τα τελευταία χρόνια γύρω από την υπόθεση της Μακεδονίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα και την παρέμβαση της κ. Μπακογιάννη. Επρόκειτο περί μίας τραγωδίας. Δράμα! Από τη μία να θες να ασκήσεις κριτική στον Αντώνη Σαμαρά, κάπου να λες κάτι για πατριδοκαπηλία, να θες να υπερασπιστείς την υστεροφημία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αλλά τελικά να δείχνεις αλληλεγγύη προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και αυτά όλα γιατί; Χάριν των απόψεων του Αντώνη Σαμαρά. Πρόκειται για ένα δράμα, στο οποίο ειλικρινά συμπάσχω.
Ως τι;
Ως τι; Σαν εθνομηδενιστής;
Θα σας πω γιατί συμπάσχω. Στο ανθρώπινο επίπεδο. Όμως, προσέξτε να δείτε: Επειδή πρόκειται για εθνικά ζητήματα, αν ήταν μια δική σας, προσωπική, οικογενειακή υπόθεση, θα ήταν παντελώς αδιάφορο. Όμως, αφορά την προοπτική της χώρας. Αλήθεια, τι έχετε να πείτε για τη Μακεδονία; Ποια προοπτική δίνετε στην ελληνική Μακεδονία; Τι έχετε να της πείτε; Θέλετε τα ροδάκινα της Ημαθίας να πηγαίνουν κατευθείαν στις αγορές της Ευρώπης μέσω ενός νέου σιδηροδρομικού δικτύου; Θέλετε να γίνει το σημείο αναφοράς η Θεσσαλονίκη, αυτή που πάντοτε ήταν ιστορικά σε περιόδους ειρήνης η πρωτεύουσα των Βαλκανίων; Θέλετε το Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας να είναι αυτό το οποίο να μοιράζει πολιτισμό, να διδάσκει πολιτισμό, να είναι αυτό απ' όπου θα μαθαίνουμε τη δική τους ταυτότητα, αυτό απ' όπου θα μαθαίνουν αυτοί τη δική μας ταυτότητα, ναι ή όχι; Υπήρξε ποτέ άλλη περίοδος που μεγαλούργησε η βόρειος Ελλάδα, η Μακεδονία, πλην αυτών των περιόδων κατά τις οποίες συνυπήρχε με τους βόρειους γείτονές της ειρηνικά και όλοι μαζί έκαναν βήματα προς την ανάπτυξη; Αυτό δεν το σκέφτεστε; Δεν σας ενδιαφέρει; Ή και πάλι, αυτό το ταμάχι της εξουσίας σάς κάνει να υπονομεύετε μία δυναμική που περικλείεται σε αυτή τη συμφωνία; Και είναι η δυναμική αυτή η οποία ανεβάζει το διπλωματικό της κύρος και, συνδυασμένη με την έξοδο από την κρίση, δίνει νέες προοπτικές για τη χώρα, την αναδεικνύει ως σταθερό άξονα ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων. Τα Βαλκάνια έχουν χαρακτηριστεί ως η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Το γνωρίζετε καλά. Εδώ γίνεται ένα βήμα υπέρ της ειρήνης, υπέρ της συνύπαρξης των λαών, της συνεργασίας. Και σε αυτό πάνω είστε απέναντι. Γιατί όλα αυτά; Για χατίρι του κ. Σαμαρά και των απόψεών του. Είναι μεγάλη η ευθύνη, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, που δεν είστε με αυτήν την ακροδεξιά παράδοση και θα πρέπει να το αναλογιστείτε, διότι, όπως είπαμε και πριν, δεν είναι μία δική σας προσωπική υπόθεση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε στα χέρια μας την καλύτερη συμφωνία. Είναι μία συμφωνία για την οποία ειλικρινά εμείς, που την υπερασπίζουμε στη Βουλή, που τη φέρνουμε στη Βουλή ως Κυβέρνηση, ως Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, είμαστε εθνικά υπερήφανοι, διότι συνδυάζουμε το όνομά μας με μία συμφωνία η οποία κάνει ένα βήμα για την ειρήνη, για τη συνεργασία των λαών, ένα βήμα για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτές είναι οι μεγάλες αξίες της Αριστεράς! Και αυτό συνδυάζεται με το όφελος της χώρας και του λαού της. Εμπνεόμαστε, λοιπόν, από αυτές τις μεγάλες αξίες και με αποφασιστικότητα χωρίς να βλέπουμε τις δημοσκοπήσεις, όπως κάνετε εσείς, χωρίς να υιοθετούμε καιροσκοπικές στάσεις, θα προχωρήσουμε και θα κάνουμε αυτό το εθνικό βήμα για τον λαό μας, για την ιστορία της, για την ειρήνη, για την αλληλεγγύη, για τη συνύπαρξη στα Βαλκάνια! Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Γεωργιάδη, μισό λεπτό. Μην ανασκουμπώνεστε. Είναι φυσιολογική ροή κοινοβουλευτικού διαλόγου κάποιος που ακολουθεί να απαντάει στον προηγούμενο και να μη λέει το ποίημα που έχει γράψει προ πολλών ημερών. Μην τον εκφυλίσουμε αυτόν τον διάλογο. Σας παρακαλώ πάρα πολύ! Δεν θα τον εκφυλίσουμε.
Κύριε Πρόεδρε, επί προσωπικού παρακαλώ.
Με συγχωρείτε, ομιλώ μη ακουόμενος;
Επί προσωπικού δώστε μου τον λόγο.
Κοιτάξτε, πρέπει να μάθουμε και να ακούμε εκτός από το να μιλάμε. Παίρνει άλλες ατραπούς, όταν δεν ακούμε.
Επί προσωπικού είναι δυνατόν να μη μου δώσετε τον λόγο;
Ειδικά σε εσάς; Τι λέτε τώρα; Πάρτε τον τον λόγο! Είναι ιεροσυλία να μη δίνω σε εσάς τον λόγο επί προσωπικού!
Κύριε Υπουργέ, πραγματικά δεν γνωρίζω πολύ καλά τη στόφα του αριστερού Βουλευτού. Ξέρετε γιατί; Μου έχετε πει πενήντα φορές ότι έχω πάει από τον ΛΑΟΣ στη Νέα Δημοκρατία ως ψόγο. Πείτε μου όμως μία φορά που να το έχετε πει στον κ. Κουρουμπλή, ο οποίος πήγε από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ. Μία φορά στην κ. Τζάκρη ,που πήγε από το ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ. Μία φορά στον κ. Μπόλαρη, που πήγε από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ. Μία φορά στον κ. Κουβέλη, που πήγε από τον ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΗΜΑΡ και από τη ΔΗΜΑΡ στον ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο ο Γεωργιάδης σας πειράζει! Να γιατί δεν έχετε αρχές! Αν σας πείραζε να αλλάζει κάποιος κόμμα, δεν θα παίρνατε κανέναν από άλλο κόμμα. Δεν σας πειράζει να αλλάζει κάποιος κόμμα. Σας πειράζω εγώ! Ως προς το αν μοιάζουμε. Εγώ για να αλλάξω κόμμα, δεν πήγα, όπως ο κ. Κουρουμπλής ένα βράδυ με τη θεσούλα μου από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά παραιτήθηκα από Βουλευτής και Υπουργός και κατέβηκα με σταυρό στο καινούργιο κόμμα μου. Και με εξέλεξε ο ελληνικός λαός.
Να μην κάνουμε τώρα ανασκόπηση για τα δρομολόγια. Σας παρακαλώ πάρα πολύ! Είναι γνωστή η πορεία σας.
Να γνωριζόμαστε στην Αίθουσα. Δεν είμαστε ίδιοι, κύριε Σκουρλέτη. Εσείς είστε για τις καρέκλες. Εγώ είμαι για τις ιδέες.
Κύριε Γεωργιάδη, σας παρακαλώ πάρα πολύ!
Και ένα τελευταίο: Μεγάλος πόνος σας έπιασε για τη Νέα Δημοκρατία από το πρωί! Γίνατε όλοι καραμανλικοί! Ο μισός ΣΥΡΙΖΑ κλαίει για τον Καραμανλή και τη Νέα Δημοκρατία!
Εσύ πάντα τον έβριζες!
Τώρα ξεχάσατε τον Ανδρέα Παπανδρέου που εκθειάζατε στις περισσότερες ομιλίες σας. Ξέρετε γιατί τον ξεχάσατε τον Ανδρέα σε αυτήν τη συζήτηση; Γιατί ο Ανδρέας έλεγε ότι «το όνομα της Μακεδονίας είναι η ψυχή μας». Τώρα δεν σας αρέσει σε αυτή τη συζήτηση ο Ανδρέας. Τώρα σας αρέσει δήθεν ο Καραμανλής που τον λοιδορούσατε ότι είχε δώσει το όνομα από το 1987. Ό,τι και να λέτε, δεν αλλάζει το γεγονός ότι είστε και ψεύτες και υποκριτές! Ο ελληνικός λαός θα σας δώσει την απάντησή του, κύριοι! Ως προς το «ΜΑΚΕΛΕΙΟ» να σας πω ότι το έχουν καταδικάσει στα δικαστήρια. Δεν περίμεναν εσάς, κύριε. Εσείς, όμως, όταν ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ σάς ζήτησα να καταδικάσετε το εξώφυλλο του «UNFOLLOW» με τον πυροβολημένο Πρωθυπουργό, ξέρετε τι είπατε; «Δεν το καταδικάζω.» Αυτή είναι η διαφορά μας. Εσύ δεν καταδίκαζες το εξώφυλλο με τον πυροβολημένο Σαμαρά στο εξώφυλλο και κάνεις σε εμένα μαθήματα καλής συμπεριφοράς. Νομίζεις ότι έχω ξεχάσει.
Τον λόγο έχει ο κ. Σκουρλέτης.
Κύριε Γεωργιάδη, δεν ξέρω αν έχετε ξεχάσει ή όχι. Το σίγουρο είναι ότι λέτε ψέματα για το συγκεκριμένο. Όσον αφορά τον κ. Κουρουμπλή κατέβηκε με σταυρό και κατέλαβε μία από τις πρώτες θέσεις.
Κι εγώ.
Προσέξτε να δείτε: Το θέμα δεν είναι αν εσείς αλλάζετε κόμμα. Εγώ σας αναγνωρίζω το δικαίωμα του πολιτικού αυτοπροσδιορισμού. Εκείνο που με ενοχλεί ξέρετε ποιο είναι; Οι απόψεις σας. Παλιότερα, επί Σαμαρά, βάζατε τον Μπαλτάκο να μιλάει με τη Χρυσή Αυγή. Τώρα βάζουν εσάς να μιλάτε για να επικοινωνούν με την ακροδεξιά.
Τον λόγο έχει ο κ. Μεγαλομύστακας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω τη σημερινή μου ομιλία αναφέροντας δύο αρετές τις οποίες είχα αναφέρει και κλείνοντας την προηγούμενη ομιλία μου: τη σοβαρότητα και την ειλικρίνεια. Είναι δύο αρετές που πολλοί εδώ μέσα δεν έχουν, ενώ θα έπρεπε. Θέλω να καταδικάσω όσα έγιναν το πρωί. Θέλω να καταδικάσω τις δηλώσεις του κ. Μπαρμπαρούση, αλλά και ολόκληρη τη Χρυσή Αυγή η οποία προσχηματικά έρχεται να τον διαγράψει, ενώ όταν ήταν στο Βήμα και κατέβαινε τον χειροκροτούσαν όλοι μαζί. Αυτοί είναι οι φασίστες και, δυστυχώς, είναι δημιούργημα δικό σας, του πολιτικού συστήματος. Επίσης, θέλω να καταδικάσω και τους νταήδες της Αίθουσας. Υπάρχουν Βουλευτές που προέρχονται από τη δική σας πτέρυγα οι οποίοι, όταν παίρνει τον λόγο κάποιος άλλος, λένε χαρακτηριστικές φράσεις, όπως «τι κοιτάς έτσι εμένα;» ή φωνάζουν στον Πρόεδρο «τι τον αφήνεις να απαντήσει;», όταν ζητάει κάποιος τον λόγο επί προσωπικού. Δεν είναι αυτές φράσεις που πρέπει να ακούγονται εδώ μέσα, στον ναό της Δημοκρατίας. Όπως επίσης δεν είναι σωστό να ερχόμαστε να τοποθετηθούμε για ένα τόσο σημαντικό θέμα φορώντας φανελάκι. Στην παραλία πάμε; Δεν είναι σωστό, όταν μιλάμε για τόσο σημαντικά θέματα, για εθνικά θέματα, για να αποπροσανατολίζουμε τον κόσμο να αναφερόμαστε σε επιδόματα ντροπής, αλλά και σε voucher που δίνουμε σε γονείς για τους παιδικούς σταθμούς, χωρίς να έχετε προβλέψει θέσεις και δομές για να μπουν αυτά τα παιδιά. Δεν μπορούμε σε καμμία περίπτωση να διανοηθούμε πώς γίνεται Βουλευτές οι οποίοι ανήκαν στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που διαχειρίζονταν το σκοπιανό να έρχονται σήμερα να κάνουν κριτική. Σήμερα άκουσα χαρακτηριστικά δύο από αυτούς, που ανήκουν στη δική σας πτέρυγα. Εσείς πώς το δέχεσθε; Κοροϊδεύετε μαζί με αυτούς τον ελληνικό λαό. Έρχεστε τώρα εσείς - για να μιλήσουμε και για το θέμα - και με θράσος μας λέτε ότι φέρατε την καλύτερη συμφωνία. οι συριζαίοι, γιατί οι ΑΝΕΛ δεν το δέχονται αυτό. Πρόκειται για μία μαύρη συμφωνία, μία μαύρη σελίδα στην ιστορία των μνημονίων που γράφεται τα τελευταία χρόνια, των μνημονίων που έφερε η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και εσείς, οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Είναι μία συμφωνία με μικρά γράμματα. Ακολουθείτε τις τακτικές των τραπεζών που, όταν πάνε να δώσουν δάνεια, όλες οι παγίδες κρύβονται εκεί. Έτσι κάνετε και εσείς με αυτήν τη συμφωνία που φέρνετε. Και έρχεστε να μας δώσετε ως αφήγημα και ως επιχειρήματα ότι οι προηγούμενοι φταίνε, οι προηγούμενοι επέτρεψαν σε εκατόν σαράντα και πλέον κράτη να ονομάζεται Μακεδονία το κράτος των βορείων γειτόνων. Και εσείς τι κάνετε; Κάνετε το ίδιο λάθος που έκαναν αυτοί. Δεν διορθώνετε τίποτα και λέτε ότι οι γείτονες έχουν δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Λέτε ότι έτσι ήταν από πάντα. Όμως, αυτό είναι λάθος. Ακόμη και στην Οθωμανική Μακεδονία, τότε που με συμφωνία το 50% ήρθε στην Ελλάδα, αυτοί ονομάζονταν Βαρντάρσκα. Αυτό είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα και αυτό έπρεπε να υποστηρίζετε. Ας δούμε τώρα σε αυτή τη διαπραγμάτευση, μιας και είστε αυθεντίες στις διαπραγματεύσεις, τι δώσατε και τι πήρατε. Να ξεκινήσουμε από τα εύκολα: Τι πήρατε. Τίποτα. Δεν πήρατε απολύτως τίποτα. Λέτε ότι αφαιρέθηκαν οι αλυτρωτικές αναφορές ή θα αφαιρεθούν από το Σύνταγμα, κατέβηκαν και κάποια αγάλματα - όχι όλα - και αυτό το θεωρείτε επίτευγμα. Θέλετε να μπουν ως σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ και η χώρα που θα μπει ως σύμμαχος να έχει αλυτρωτικές διαθέσεις απέναντί μας. Τι πήρατε; Τίποτα. Ας δούμε τι δώσατε τώρα. Δώσατε τη γλώσσα, δώσατε το όνομα, δώσατε την εθνότητα, δώσατε την ταυτότητα, δώσατε το λιμάνι μας. Διότι θα κερδίσουν από αυτό οικονομικά και μακάρι να κερδίζαμε και εμείς. Εσείς δεν μιλήσατε - επειδή με αμφισβητείτε - ότι θα γίνει πρωτεύουσα των Βαλκανίων η Θεσσαλονίκη και το λιμάνι θα αποτελεί την οικονομική πρωτεύουσα; Αυτό είπατε. Δεν λέω ότι τους το παραδίδετε. Δεν λέω ότι έρχεστε να κάνετε σκοπιανό το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Εγώ λέω ότι και από αυτό θα κερδίζουν οι Σκοπιανοί. Διαπραγματεύτηκαν και για το δικό τους καλό, κέρδισαν. Λέτε εσείς τώρα ότι θα απαλειφθούν όλες οι αλυτρωτικές αναφορές από την πλευράς μας, όπως και ότι θα αλλάξουν και τα βιβλία μας. Θα αλλάξουν τι; Τα κεφάλαια που μιλούν για τον Μακεδονικό Αγώνα; Τι θα αλλάξει; Μαθαίνουν κάτι παράλογο αυτή τη στιγμή τα παιδιά μας; Δεν αλλάξατε τα βιβλία εδώ και τρία χρόνια που είστε Κυβέρνηση, που έχουν να αλλαχθούν είκοσι χρόνια, και θα αλλάξετε τα βιβλία για να ικανοποιήσετε τους Σκοπιανούς; Να σας ρωτήσω και κάτι ακόμη να αναρωτηθείτε και εσείς: Όταν λέτε ότι θα άρετε όλες τις αλυτρωτικές αναφορές, το Υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης πώς θα το λέτε; Μακεδονίας - Θράκης. Άρα κατά το δικό σας πάλι σκεπτικό, αυτό είναι αλυτρωτικό. Εσείς πρέπει να καταλάβετε πολύ καλά τι κάνετε. Μας λέτε ότι είμαστε πατριδοκάπηλοι, γιατί λέμε το αυτονόητο, γιατί λέμε αυτό που ζητάει να ακούσει ο ελληνικός λαός, αυτό που λέει ο ελληνικός λαός. Εμείς, όμως, σας λέμε παραχαράκτες της ιστορίας. Ανήκετε πλέον στους καταστροφείς αυτής της χώρας, γιατί συμβάλλετε και εσείς στη φτωχοποίηση, συμβάλλετε στην αλλοίωση της κοινωνίας μας, όταν αφήνετε τόσους νέους να φύγουν στο εξωτερικό. Βλέπουμε να καλπάζει και κατά τα χρόνια σας το brain drain και έχετε το μεταναστευτικό χωρίς να κάνετε τίποτα. Τώρα μόλις, αυτόν τον μήνα, πριν λίγες μέρες φέρατε νομοσχέδιο που το ρυθμίζει. Έχετε ανταλλάξει την ιστορία μας για να παραμείνετε στις καρέκλες σας. Αυτό είναι τραγικό σφάλμα. Να μιλήσουμε λίγο και για τη Νέα Δημοκρατία, η οποία μας κατηγορεί ότι δεν ανεβαίνουμε στο άρμα της. Γιατί να ανεβούμε; Να αποδεχθούμε τα λάθη που κάνατε μέχρι σήμερα; Επί των ημερών σας δεν ήταν που αυτές οι εκατόν σαράντα χώρες και πλέον ονόμασαν τους γείτονες Μακεδονία; Τι κάνατε; Τίποτα. Και τι κάνετε τώρα; Δεν μας λέτε ξεκάθαρα ότι, αν αναλάβετε εσείς να διαχειριστείτε αυτό το θέμα, δεν θα επιτρέψετε να χρησιμοποιηθεί ο όρος «Μακεδονία» στην ονομασία των γειτόνων. Πείτε το ξεκάθαρα και τότε μαζί σας. Να τους ρίξουμε, για να αποφύγουμε αυτό το μοιραίο λάθος που δεν διορθώνεται. Διότι θα πέσουν οι υπογραφές την Κυριακή και όλα τελείωσαν. Τι κάνετε εσείς μαζί με τους συγκυβερνήτες σας, τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι πολύ φοβάμαι ότι, αν δεν πάσχουν από άνοια, λένε ανήθικα ψέματα. Θα σας αιτιολογήσω γιατί το λέω αυτό. Διότι μας λένε ότι ήταν αρχή στο ιδρυτικό τους καταστατικό ότι δεν θα έδιναν τον όρο «Μακεδονία» στην ονομασία που, ψηφίζοντας σήμερα υπέρ της Κυβέρνησης, στην ουσία δίνετε το όνομα. Ενώ λέγατε ότι θα είστε και εγγυητές, σήμερα, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Προέδρου σας, παρακαλείτε να αντιδράσουν οι Σκοπιανοί. Αν δεν είναι αυτό δειλία, τι είναι; Και να αντιδράσουν όμως οι Σκοπιανοί, υπάρχει κίνδυνος τετελεσμένων. Δεν είμαστε μόνοι μας, όπως είπε και ο προηγούμενος ομιλητής, σε αυτόν τον κόσμο. Αν υπογραφεί η συμφωνία, στη συνέχεια τίποτα δεν θα αλλάξει. Το μόνο μας όπλο ήταν το βέτο της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και εσείς το δίνετε. Αφήνετε τη χώρα στο έλεος. Ξεβρακωνόμαστε - καταλάβετέ το - με αυτή τη συμφωνία. Συγγνώμη για την έκφρασή μου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Πολύ λίγο χρόνο θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε, ακόμη. Θα είμαι πολύ σύντομος, αρκεί να κλείσει το κουδούνι. Γιατί δεν πάμε σε δημοψήφισμα; Οι γείτονες θα πάνε. Ο Πρωθυπουργός μάς λέει ότι δεν αλλάζουμε εμείς το όνομά μας. Εμείς χαρίζουμε την ιστορία μας με αυτό το πράγμα. Εδώ θα έπρεπε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να επέμβει, γιατί πάτε στις Πρέσπες ή όπου αλλού θα πάτε - μπορεί να πάτε στα Σκόπια, σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες - να υπογράψετε χωρίς να έχετε την κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Αυτό είναι δημοκρατία; Ο πρεσβευτής του πολιτεύματός μας θα έπρεπε να αντιδράσει σε αυτό. Έχετε καταντήσει γιοι του Τζεπέτο, χειρότεροι από τον Πινόκιο: Και ψεύτες και νευρόσπαστα, εύκαμπτοι, όπως τα νήματα με τα οποία σας χειραγωγούν. Κάνετε αυτό ακριβώς που θέλουν, όπως εσείς τους ονομάζετε, ο διαβολικά καλός και η μαντάμ…
Κύριε Μεγαλομύστακα, σας παρακαλώ.
Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε ή να είμαστε συνένοχοι τουλάχιστον σε αυτό το έγκλημα που κάνετε κατά της ελληνικής ιστορίας, κατά της πατρίδας μας. Καταλάβετέ το και μέχρι την τελευταία στιγμή, τουλάχιστον εσείς που διαφωνείτε, αλλάξτε. Μην επιτρέψετε σε αυτούς που αποφασίζουν μόνοι τους να πουλήσουν την ιστορία μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς. Ο κ. Γεώργιος Δημαράς από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πολύ στενόχωρο για το Κοινοβούλιο εδώ που φτάσαμε. Είναι τραγικό ένας Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου να χρησιμοποιεί αυτές τις κουβέντες που χρησιμοποίησε ο Βουλευτής της Χρυσής Αυγής, κ. Μπαρμπαρούσης, να καλεί τον στρατό να αποκεφαλίσει τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό και άλλους. Εγώ το έχω συνειδητοποιήσει. Ας το καταλάβει και ο ελληνικός λαός. Χρυσή Αυγή σημαίνει χούντα. Αυτοί χειροκροτούσαν τον Μπαρμπαρούση. Όμως, με στενοχώρησε ιδιαίτερα το ύφος και το ήθος του Άδωνη Γεωργιάδη. Το ένα ενισχύει το άλλο. Τι μας είπε; Μας είπε: «Εσείς δεν φωνάζατε ‘‘να καεί, να καεί το μπουρδέλο, η Βουλή'';». Δεν ξέρει ότι κανένας από εμάς δεν έχουμε αυτή την άποψη, αυτή την αντίληψη; Γιατί το λέει; Δεν προκαλεί αυτά τα φαινόμενα; Δεν τα υποκινεί άμεσα ή έμμεσα; Εγώ δεν μπορώ να τον παρακολουθήσω στο ήθος τον κ. Άδωνι Γεωργιάδη και όλους τους σχετικούς, τι είναι αυτό που λέει; Εμάς δεν μας νοιάζουν οι καρέκλες. Δεν κάναμε επάγγελμα την πολιτική. Πολλοί από εμάς εδώ μέσα την περίοδο της δικτατορίας ρισκάραμε τη ζωή μας για τη δημοκρατία. Περάσαμε από βασανιστήρια. Και ξέρετε ποιοι ήταν οι ανάλογοι βασανιστές; Αυτού του τύπου οι Χρυσαυγίτες. Τέτοιοι τύποι με βασάνιζαν στο ΕΑΤ - ΕΣΑ και στη Γενική Ασφάλεια. Δεν τους φοβόμαστε, λοιπόν, αλλά όλοι όσοι αισθανόμαστε δημοκράτες πρέπει να κάνουμε ένα σχέδιο για το πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτόν τον κακοφορμισμό για τη χώρα μας. Έτσι, λοιπόν, τέτοια λόγια από Βουλευτές που δεν είναι στη Χρυσή Αυγή, σαν τον Άδωνι Γεωργιάδη, δεν πρέπει να λέγονται. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Δεν έχουμε αυτήν την αντίληψη που έχει ο Άδωνις και οι άλλοι. Ήθελα, λοιπόν, πιο ήρεμα να συζητήσουμε αυτό το θέμα που συζητάμε. Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και οπτικές στο μακεδονικό ζήτημα. Υπάρχει συναισθηματική προσέγγιση όλων μας. Ως Έλληνες διδαχτήκαμε από την ιστορία για την αρχαία Μακεδονία, τον Φίλιππο, τον Μεγαλέξανδρο που είχε δάσκαλο τον μεγάλο φιλόσοφο Αριστοτέλη και ότι ο Μέγας Αλέξανδρος διέδωσε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό σε Ανατολή και άλλες κατευθύνσεις. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν αισθάνεται καλά όταν μία άλλη χώρα εμφανίστηκε ως κληρονόμος αυτής της ιστορίας. Η συναισθηματική, όμως, προσέγγιση δεν λύνει πολιτικά κανένα θέμα. Η συναισθηματική προσέγγιση είναι κατανοητή και σεβαστή. Δεν πρέπει, όμως, αυτή να οδηγεί τις διεθνείς σχέσεις της χώρας και τις σχέσεις καλής γειτονίας. Η άλλη προσέγγιση είναι εθνικιστική. Τι λένε οι εθνικιστές; Λένε ««Δεν συζητάμε τίποτα, κανένα όνομα, καμμία παραχώρηση. Συζητάμε μόνο να αλλάξουν το όνομά τους και να το πουν όπως θέλουν, αλλά να μην περιλαμβάνεται η λέξη «Μακεδονία»». Αν τους πούμε ότι όλος ο κόσμος τους λέει σκέτο Μακεδονία, απαντούν «Δεν μας νοιάζει. Εμείς τους λέμε όπως θέλουμε». Αυτή η θέση πολλές φορές συνοδεύεται με πολεμικές κραυγές ή τύπου Μπαρμπαρούση. Όμως, εθνικιστές υπάρχουν και από την άλλη πλευρά, δηλαδή και στη FYROM, που δεν θέλουν και εκείνοι κανέναν συμβιβασμό και καμμία σύνθετη ονομασία. Θέλουν σκέτο Μακεδονία, διεκδικούν ξένα σύμβολα, ξένη ιστορία, τον Ήλιο της Βεργίνας, τον Μέγα Αλέξανδρο και κάνουν και κατακτητικά όνειρα. Οι ομοϊδεάτες εθνικιστές σε τέτοια ζητήματα δεν κατανοούν ο ένας τον άλλον. Εάν ήταν στις κυβερνήσεις, θα οδηγούσαν τις χώρες σε πολέμους. Δηλαδή, η συνάντηση των εθνικιστών στον χρόνο και στην εξουσία ισούται με πόλεμο. Αυτό δεν ξέρω αν το κατανοούν οι Έλληνες πολίτες και ιδιαίτερα αυτοί που ψηφίζουν τη Χρυσή Αυγή, γιατί νομίζουν ότι είναι πατριώτες. Αυτές οι πολιτικές θέσεις είναι λανθασμένες, γιατί δεν λογαριάζουν τη συνεχώς εξελισσόμενη και μεταβαλλόμενη πραγματικότητα. Είναι εκτός τόπου και χρόνου. Είναι ζημιογόνες για την πατρίδα και τους πολίτες, ακόμα και τότε που οι εκφραστές δίνουν όρκο πίστης στο έθνος και στην πατρίδα. Τέτοιες θέσεις μας μεταφέρουν πίσω στο Μεσαίωνα. Η σημερινή πραγματικότητα είναι διαφορετική. Στη σημερινή Ευρώπη, χώρες με αιώνιες αντιθέσεις και συγκρούσεις κατάλαβαν ότι το κοινό όφελος είναι η συνεννόηση, η αλληλοκατανόηση και η λύση αντιθέσεων διά της συνεργασίας. Έτσι εξαφανίστηκαν τα σύνορα μεταξύ Γαλλίας, Γερμανίας, Βελγίου, Ολλανδίας, Πολωνίας, Αυστρίας, Ιταλίας. Έχουμε μεγάλη περίοδο ειρήνης. Έχουμε αύξηση του βιοτικού επιπέδου. Έχουμε περισσότερη δημοκρατία και ατομικά δικαιώματα. Έχουμε, βέβαια, και επιχειρηματικές διασυνδέσεις και επενδύσεις. Η έννοια του «δικού μου» ή της «δικής μου» πατρίδας είναι διαφορετική σήμερα από ό,τι ήταν πριν από έναν αιώνα. Η παγκοσμιοποίηση άλλαξε τους όρους, είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει. Ελληνικές επιχειρήσεις είναι εγκατεστημένες στην πόλη των Σκοπίων και σε άλλες περιοχές της FYROM. Στην πατρίδα μας, οι τράπεζες ελέγχονται από ξένους. Οι επικοινωνίες ΟΤΕ, «COSMOTE», η κινητή τηλεφωνία, τα μεγάλα ξενοδοχεία, οι υπεραγορές, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, η ενέργεια και πολλά άλλα τα έχουν ξένοι. Έτσι είναι η πατρίδα μας σήμερα. Ποιος είναι ο εχθρός; Είναι το μικρό κράτος; Το τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας που κατοικείται εδώ και χίλια τετρακόσια χρόνια από ένα μείγμα εθνοτήτων με πλειοψηφικό αυτόν τον λαό της σλαβικής καταγωγής; Θα σας πω και λίγο την οικολογική οπτική στο ζήτημα. Επειδή ο πλανήτης δεν έχει σύνορα οι άνθρωποι έχτισαν τους φράχτες προστασίας που σήμερα είναι άχρηστοι ως προστασία. Τα αεροπλάνα και οι ρουκέτες ξεπέρασαν εκείνα τα τείχη. Τα ποτάμια, οι θάλασσες, τα δάση, δεν έχουν σύνορα. Με τη FYROM έχουμε το ίδιο ποτάμι. Αξιό το λέμε εμείς, Βαρντάρσκα το λένε εκείνοι. Η ρύπανση του αέρα και της θάλασσας δεν έχει σύνορα. Η κλιματική αλλαγή δεν έχει σύνορα. Κάποτε, λοιπόν, πρέπει να υπερβούμε αυτόν τον παλιό τρόπο σκέψης. Να πάψουμε να κοιτάμε με τα γυαλιά του 19ου αιώνα. Ποια είναι τα ζητούμενα σήμερα; Η προστασία του πλανήτη νομίζω ότι είναι το μείζον ζήτημα. Οι θάλασσες, τα ποτάμια, οι λίμνες, τα υπόγεια νερά, τα δάση, οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις και η κλιματική αλλαγή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, είχαν επτά λεπτά οι άλλοι.
Άργησα να σας βάλω τον χρόνο. Εδώ δεν αδικείται κανείς. Μόνο το Προεδρείο ενίοτε αδικείται.
Επιτρέψτε μου να τελειώσω. Ο μεγάλος κίνδυνος, λοιπόν, είναι ο κίνδυνος που διατρέχει ο πλανήτης και αφορά όλους τους ανθρώπους κι όλα τα άλλα ανθρώπινα είδη. Επίσης, μεγάλο ζήτημα είναι τα θέματα της ειρήνης. Η συνεργασία των λαών για το περιβάλλον, τις συγκοινωνίες, το εμπόριο, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, την άμυνα είναι νέα ζητήματα και προκλήσεις. Ας έχουμε, λοιπόν, αυτά στο μυαλό μας όταν διαπραγματευόμαστε και όταν παίρνουμε τις σοβαρές αποφάσεις. Οι συνθήκες κρίσης στη φύση απαιτούν υπερβάσεις και σύγχρονες αναλύσεις. Φωνές κι ομιλίες σαν του συναδέλφου Γεωργαντά, εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας που απευθύνονται στο συναίσθημα περισσότερο και όχι στη λογική εκμεταλλεύονται το θυμικό του απλού λαού που διακατέχεται από αγνά πατριωτικά συναισθήματα. Το κάνουν όμως για ψηφοθηρικούς λόγους.
Τελειώνετε, παρακαλώ. Πρέπει να τρέξουμε πιο γρήγορα. Υπάρχουν κι άλλοι στον κατάλογο.
Να τελειώσω τη φράση μου. Δεν θα διαβάσω το άλλο κείμενο για το ποια είναι η ελληνική πραγματικότητα σήμερα και για το ότι εκατόν σαράντα χώρες αναγνωρίζουν αυτό το κράτος σκέτο Μακεδονία, οι πιο μεγάλες χώρες του πλανήτη, η Κίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο. Θα ήθελα να πω ότι αυτή η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για δυσπιστία νομίζω ότι δεν είναι ειλικρινής πρόταση. Είναι ένα πολιτικό παιχνίδι. Είναι υποκρισία. Εγώ πιστεύω ότι στην ουσία εσείς θέλετε να ολοκληρωθεί αυτή η συμφωνία. Απλώς βγάζετε την ουρά σας απ' έξω για λόγους καθαρά ψηφοθηρικούς.
Ο κ. Στύλιος από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε αντίθετοι με τη συμφωνία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων. Είναι χειρότερη από κακή συμφωνία γιατί είναι μια ασταθής συμφωνία και θα σας αποδείξω το γιατί. Αναγνωρίζετε τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία ή Βόρεια Μακεδονία. Δημιουργείτε τετελεσμένο και προηγούμενο. Αναγνωρίζετε την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας. Αναγνωρίζετε την ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας. Η εξέλιξη αυτή είναι απαράδεκτη διότι η αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας και εθνότητας αποτελεί τη ρίζα του σκοπιανού αλυτρωτισμού. Ο εθνικισμός της γείτονος βρίσκει με την παρούσα συμφωνία πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι απολύτως ψευδές ότι η Κυβέρνηση πέτυχε να δεσμεύσει τα Σκόπια με το λεγόμενο erga omnes, δηλαδή, ένα όνομα για όλες τις χρήσεις και έναντι όλων. Πρόκειται για συμφωνία απάτη για το erga omnes και εξηγούμαι γιατί. Συγκεκριμένα στο άρθρο 1 ο όρος «Severna Mekedonija» δεν υπάρχει στο κείμενο. Πουθενά δεν προκύπτει ότι η Ελλάδα μπορεί να χρησιμοποιεί αμετάφραστο τον συγκεκριμένο όρο. Στην παράγραφο 10 στο ίδιο άρθρο προβλέπεται ότι για τα επίσημα έγγραφα που προορίζονται για διεθνή χρήση η αλλαγή του ονόματος θα γίνει εντός πέντε ετών, ενώ η αλλαγή για τα έγγραφα που προορίζονται για εσωτερική χρήση στη γείτονα χώρα θα γίνεται με την εξέλιξη της ενταξιακής διαδικασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην παράγραφο 3θ΄ μετατίθεται για το μέλλον και η διευθέτηση των εμπορικών ονομασιών και σημάτων και επωνυμιών. Στην παράγραφο 3ε΄ στο ίδιο άρθρο που αφορά τις συντμήσεις του ονόματος παραμένουν τα σημερινά ακρωνύμια της χώρας ΜΚ και MKD. Η μόνη αλλαγή που πέτυχε η Κυβέρνηση Τσίπρα - Κοτζιά αφορά τις πινακίδες των αυτοκινήτων στις οποίες θα μπουν οι κωδικοί ΝΜ και NMK. Στο άρθρο 7 αναφέρεται ότι κάθε χώρα θα ερμηνεύει τον όρο «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» κατά βούληση. Σύμφωνα με το άρθρο 8 στην παράγραφο 5 θα συσταθεί διεπιστημονική επιτροπή η οποία θα εξετάσει τον τρόπο διδασκαλίας της ιστορίας και των δύο χωρών ώστε να αρθούν οι αλυτρωτικές αναφορές. Άρα υπάρχουν και στα δικά μας συγγράμματα αλυτρωτικές αναφορές. Λέτε ψέματα. Αν όλα πάνε καλά η Ελλάδα, θα κυρώσει τη συμφωνία και το Πρωτόκολλο της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Αν τα Σκόπια, όμως, αθετήσουν τη συμφωνία, η πρόσκληση ένταξης στο ΝΑΤΟ δεν ακυρώνεται, αλλά η διαφορά παραπέμπεται για διαπραγματεύσεις στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Το ξαναλέω, φέρατε μία ασταθή συμφωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας κάνουμε, όμως, μία προβολή της συμφωνίας στο μέλλον. Από πού προκύπτει ότι θα αναπτυχθεί σχέση συνεργασίας και φιλίας με τα Σκόπια στο μέλλον; Θα προστατέψει η συμφωνία την πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά της χώρας μας; Έχετε ερωτηθεί μέσα σας ποια δεινά μπορεί να παραχθούν από τη συγκεκριμένη συμφωνία; Έχετε κάποια μελέτη ή δεν θα προκύψει κανένα δεινό; Τα διεθνή κείμενα και οι διεθνείς συμφωνίες, εκτός από την υπογραφή, οφείλουν να εξασφαλίζουν και την εφαρμογή τους. Η συμφωνία έχει μία μακρά χρονική πορεία υλοποίησης. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα - αυτό που λέμε road map - πραγματοποίησής της. Τι θα συμβεί αν αύριο τα Σκόπια αλλάξουν στάση; Ποιες είναι οι εγγυήσεις για την πολιτική εφαρμογής της; Υπογράφετε και μετά εξαρτάται από άλλους η υλοποίησή της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας ξεπεράσουμε τις νομικές διατυπώσεις και ας περάσουμε στην πολιτική πραγματικότητα και στην πολιτική πρακτική. Είναι ο Ζάεφ ένας μετριοπαθής πολιτικός; Διαθέτει την πολιτική εμπειρία και το πολιτικό μέγεθος να επιβάλλει τη χώρα του και στους πολίτες της τα συμφωνηθέντα; Έχει την πολιτική κοινοβουλευτική Πλειοψηφία; Έχει την πολιτική νομιμοποίηση; Υπάρχει εκτίμηση για τη μελλοντική του πολιτική κυριαρχία; Μήπως οι περισσότεροι Βουλευτές των Σκοπίων σήμερα είναι εθνικιστές; Σας το ξαναλέω, φέρατε μια ασταθή συμφωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τίθεται το ερώτημα, γιατί πρέπει να κλείσει τώρα η συμφωνία; Είναι η χώρα μας στην καλύτερη, την πιο ισχυρή διαπραγματευτική της θέση ιστορικά; Η Ελλάδα των μνημονίων είναι μία ισχυρή Ελλάδα; Η αποικία χρέους, όπως είπε πρώην Υπουργός της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σηματοδοτεί μία αδύναμη Ελλάδα για να διαπραγματευτεί την πιο σημαντική συμφωνία της ιστορίας μας μετά τη Μεταπολίτευση. Σύμφωνα με τα λεγόμενά σας, θα φύγουμε από τα μνημόνια και θα μεταβούμε σε δημοσιονομική ελευθερία και ανάπτυξη. Συνεπώς, γιατί δεν αφήνετε για το μέλλον, για εκείνη τη χρονική στιγμή, να διαπραγματευτείτε τη συγκεκριμένη συμφωνία; Θέλω να σας θυμίσω το παράδειγμα της Κύπρου. Το σχέδιο Ανάν απορρίφθηκε το 2004 από ένα δημοψήφισμα που έλαβε το 76% των κατοίκων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έλεγαν τότε οι διεθνείς εκπρόσωποι ότι ήταν το καλύτερο που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν οι αδελφοί μας Κύπριοι. Σήμερα, δεκατέσσερα χρόνια μετά, σας κοιτάζω στα μάτια και σας ρωτώ: Υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία τότε; Μήπως σήμερα είναι καλύτερες οι συνθήκες για την Κύπρο; Υπογράφετε μία συμφωνία σε μία χρονική συγκυρία που η χώρα μας βρίσκεται στη χειρότερη οικονομική της θέση και τα Σκόπια είναι σίγουρο ότι θα είναι σε χειρότερη θέση αργότερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πατριωτική πολιτική σημαίνει να εργάζεσαι για ένα καλύτερο μέλλον για τους πολίτες, να προσπαθείς για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, να εξασφαλίζεις ευνοϊκότερους όρους συνεργασίας με τις άλλες χώρες. Η έννοια του έθνους προχώρησε την ανθρωπότητα, διότι παρήγαγε ανθρώπινα δικαιώματα, ειρήνη, δημοκρατία, ανεξαρτησία, ευημερία. Ευημερία έχει ένα έθνος, κυρίες και κύριοι, όχι μόνο όταν έχει χρήματα, αλλά όταν διαθέτει πολιτισμική, ιστορική και θρησκευτική συνέχεια. Με απλά λόγια, πρέπει να έχει παράδοση, δεσμούς και ρίζες. Η συμφωνία δεν είναι πατριωτική διότι μπορεί να προκαλέσει συγκρούσεις και διότι αναπαράγει τον αλυτρωτισμό της γείτονος χώρας. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διαπράττει ένα εθνικό έγκλημα, αλλά, κατά τη γνώμη μου, αδιαφορεί για τη ζημιά που προκαλεί. Ενδιαφέρεται μόνο για να εισπράξει καλά λόγια από τους εκπροσώπους των διεθνών οργανισμών. Υποτιμά τον ελληνικό λαό και λειτουργεί σε βάρος της πατρίδας μας. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Κύριοι συνάδελφοι, έτσι κι αλλιώς θα πάμε μέχρι τις 2.00΄, εκτός κι αν υπάρχει η ιδέα να το πάμε συνεχόμενα μέχρι ξημερώματα της Δευτέρας. Υπό αυτό το πρίσμα, λέω να βάλουμε τον χρόνο στα πέντε λεπτά. Έτσι κι αλλιώς κανείς δεν το εφαρμόζει με το υποδεκάμετρο.
Είναι αδικία, κύριε Πρόεδρε.
Αφήστε και αύριο το βλέπετε.
Δηλαδή να το πάμε συνεχόμενα μέχρι τη Δευτέρα;
Αφήστε το ακόμη σήμερα.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα. Χάβρα είναι! Κύριε Παυλίδη, έχετε τον λόγο. Χάνουμε χρόνο έτσι κι αλλιώς.
Συγγνώμη, αλλά μετά από αυτά που έγιναν το πρωί, θεωρώ υποχρέωση να ενημερώσω την Κοινοβουλευτική Αντιπροσωπεία και τους συναδέλφους που είναι εδώ μέσα για δύο εξελίξεις. Η πρώτη εξέλιξη είναι ότι ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, το φασιστοειδές που προηγουμένως θέλησε να καλέσει σε κατάλυση του πολιτεύματος, έκανε δήλωση ανάκλησης, λέγοντας την πίστη του για τη συνταγματική νομιμότητα, αποδεικνύοντας πως οι απόγονοι των δωσιλόγων πάντα ήταν θρασύδειλοι. Πρώτο αυτό. Δεύτερον, θέλω να πω ότι πριν από λίγο βγήκε μία ανακοίνωση από το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα το οποίο καλεί τα μέλη του να υποστηρίξουν τη συμφωνία την οποία συνομολόγησε η Ελληνική Κυβέρνηση με την Κυβέρνηση της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το λέω για να το μάθετε.
Το διαβάζουμε. Δεν περιμένουμε εσένα.
Παρακαλώ, ησυχία!
Αυτό δεν είναι χάσιμο χρόνου;
Δεν κουράζεστε, κ. Βούλτεψη; Απορώ, δεν κουράζεστε;
Περιμένουμε να μιλήσουμε.
Μα, δεν σας έχει κουράσει αυτή η συμπεριφορά, κ. Βούλτεψη; Εμάς μας έχει κουράσει πάντως.
Εμάς μας κουράζει ο κάθε Υπουργός…
Θέλω να πω κάτι. Εγώ ως Αιτωλοακαρνάν ζητάω συγγνώμη για τη ντροπή του Μπαρμπαρούση. Κύριε Παυλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εξωτερική πολιτική ακολουθεί αναγκαστικά και υπηρετεί την υποχρέωση της συνέπειας στη διπλωματική συνέχεια. Δεν προκύπτει από επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, ούτε από το πουθενά, ούτε είναι κάποιο μεταφυσικό φαινόμενο. Δεν ξεκινά από μηδενική βάση έτσι κι αλλιώς. Ξεκινά από κατοχυρωμένες και καταχωρημένες θέσεις στους διεθνείς οργανισμούς και από τους φακέλους της εξέλιξης των διαπραγματεύσεων από το παρελθόν. Ακολουθεί δηλαδή την ιστορική διαδρομή των διαπραγματεύσεων στον χρόνο. Πατά σε συμφωνίες. Ανοίγουν οι φάκελοι στο τραπέζι. «Πού είχαμε μείνει; Τι θέλουμε να κάνουμε; Τι έχει κατοχυρωθεί μέχρι τώρα;». Με βάση αυτό, λοιπόν, έχουμε την Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το γλωσσικό το 1977 του κυρίου και αγαπητού μας Μπαμπινιώτη, την Ενδιάμεση Συμφωνία της Νέας Υόρκης το 1995 και το Βουκουρέστι το 2008. Τι είχαμε μέχρι τώρα; Πάντα είχαμε το αίτημα της σύνθετης ονομασίας, δεν υπήρξε διαπραγμάτευση χωρίς το αίτημα της σύνθετης ονομασίας. Δεν είχαμε πάντα erga omnes. Δεν είχαμε πάντα απαίτηση συνταγματικής αναθεώρησης και δεν είχαμε σχεδόν ποτέ αναφορά σε εθνότητα και σε γλώσσα ούτε στην Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995. Για να σας φρεσκάρω τη μνήμη. Υπάρχει μία έκθεση του Έλληνα διαπραγματευτή, του Πρέσβη Αδαμάντιου Βασιλάκη - μαζί με αξιωματούχους του Υπουργείου - προς τον κ. Αβραμόπουλο μόλις ανέλαβε στις 23 Ιουλίου του 2012 ως Υπουργός Εξωτερικών, όπου λέει αυτή η έκθεση: Για τη γλώσσα θα πρέπει να λεχθεί ότι το 1977 έγινε διεθνής συνάντηση των Ηνωμένων Εθνών για τα γεωγραφικά ονόματα. Τότε υπό την πίεση της πρώην Γιουγκοσλαβίας δεχθήκαμε ότι στην εν λόγω χώρα υπήρχαν δύο γλώσσες με κυριλλική γραφή, η σερβική και η makedonski της οποίας η λατινική γραφή είναι macedonian. Τόσο η εθνικότητα στην έκθεση όσο και η γλώσσα δεν περιλαμβάνονται στην ενδιάμεση συμφωνία ούτε στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Δεν θέσαμε ποτέ ζήτημα για το γλωσσικό του 1977 ούτε το 1995 ούτε το 2008. Τι κάναμε σε αυτήν τη συμφωνία; Ενσωματώσαμε μία ήδη κατοχυρωμένη θέση του γλωσσικού, μία κατοχυρωμένη θέση εδώ και σαράντα χρόνια. Πολλοί συνάδελφοι φοβάμαι ότι δεν διάβασαν τη συμφωνία. Αν ρωτήσω, πολλοί δεν θα ξέρουν ούτε πόσες σελίδες είναι η συμφωνία ούτε πόσα άρθρα έχει. Το διαπίστωσα πριν λίγο. Στη συμφωνία λέει μέσα ξεκάθαρα ότι επίσημη γλώσσα του Δεύτερου Μέρους - Δεύτερο Μέρος είναι η χώρα των Σκοπίων - όπως αναγνωρίστηκε από την Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση των γεωγραφικών ονομάτων που διεξήχθη στην Αθήνα το 1977. Αυτό είναι το γλωσσικό, αυτή είναι η κατοχύρωση στη συμφωνία. Η αρχή, δηλαδή, που έχει εγκριθεί από το 1977, χωρίς άλλη αναγνώριση, χωρίς τίποτα άλλο πιο δεσμευτικό, η οποία στο παρακάτω άρθρο λέει ξεκάθαρα ότι είναι γλώσσα ομάδας νότιων σλαβικών γλωσσών. Ιθαγένεια, εθνικότητα. Για να δούμε αναγνωρίζεται μακεδονική εθνότητα; Γιατί ξεκάθαρα πάλι στο άρθρο το συγκεκριμένο λέει ότι η ιθαγένεια του Δεύτερου Μέρους θα είναι μακεδονική - κάτοικος πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, όπως αυτή εγγράφεται στα ταξιδιωτικά έγγραφα που τώρα λένε σκέτο Μακεδόνας. Τι είναι ιθαγένεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ιθαγένεια είναι ή δεν είναι πολιτική, νομική έννοια; Δείχνει δηλαδή τον νομικό δεσμό του ατόμου με το κράτος του. Αντίθετα τι είναι η εθνικότητα; Είναι ή δεν είναι ηθική, πολιτισμική έννοια; Η σχέση δηλαδή που έχει ο άνθρωπος με τον πολιτισμό του, με την οικογένειά του με τις αξίες της κοινωνίας, στην οποία μεγαλώνει. Με βάση αυτό, λοιπόν, υπάρχουν και μειονότητες Βορειοηπειρώτες. Είναι ελληνικής εθνικότητας, αλβανικής ιθαγένειας. Ως κάτοικοι και πολίτες στην Αλβανία. Δεν μιλάνε λοιπόν για εθνικότητα μιλάνε για ιθαγένεια. Μπορεί εύκολα στον δημόσιο λόγο ο καθένας να λέει ό,τι θέλει, όμως, στην πραγματικότητα και στη συμφωνία κατοχυρώνεται ξεκάθαρα στο συγκεκριμένο άρθρο. Πάμε παρακάτω. Επειδή υπάρχει αυτή η εθνική αυτοαναφορικότητα, εμείς και κανείς άλλος. Ακούγεται το ζήτημα του αλυτρωτισμού, μειοδοσία, ξεπούλημα, εσχάτη εθνική προδοσία. Διατηρούνται ή δεν διατηρούνται όλες οι κόκκινες γραμμές της εικοσιπενταετίας; Κατά τη γνώμη μου διατηρούνται. Μπαίνει ζήτημα αλυτρωτισμού. Θα το δούμε κι αυτό. Ο αλυτρωτισμός είναι ή δεν είναι μία κοινωνικοπολιτική κίνηση, η οποία επιδιώκει την απελευθέρωση ομοεθνών είτε κατάκτηση εδαφών τα οποία κάποιος θεωρεί ότι του ανήκουν ή κάποτε έμενε ή χίλια δύο άλλα. Με ποιο τρόπο αυτό υπάρχει μέσα στη συμφωνία και δεν καταργείται; Να μου φέρει ένας συνάδελφος εδώ, όταν πάρουν τον λόγο οι επόμενοι συνάδελφοι, σήμερα και αύριο, τους παρακαλώ πολύ να μου πει «σε αυτό το σημείο διατηρείται μία αίσθηση αλυτρωτισμού». Επειδή πολλοί δεν διαβάσατε τα άρθρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να σας ενημερώσω από τώρα ότι είναι είκοσι σελίδες με είκοσι άρθρα. Να τα ξέρετε, αν σας ρωτήσουν στις τηλεοράσεις, να ξέρετε τι να πείτε. Από τα 20 άρθρα, τα πέντε - το άρθρο 3, το άρθρο 4, το άρθρο 5, το άρθρο 6, το άρθρο 7- θέτουν ξεκάθαρα ζητήματα κατάργησης του αλυτρωτισμού, που αφορούν είτε την υποτιθέμενη μειονότητα που δεν υφίσταται και δεν υπάρχει, είτε τα σύνορα, είτε τα σύμβολα. Προστατεύει ακόμα και από πράξεις ιδιωτικών φορέων που μπορεί να είναι ενάντια στην αντίληψη που έχει η μία ή η άλλη πλευρά για την υπόστασή της. Πέντε άρθρα από τα είκοσι αφορούν μόνο το ζήτημα του αλυτρωτισμού. Να πούμε κάτι άλλο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή έχει πέσει πολύ πατριωτισμός και πολύ ενδοτισμός και μειοδοσία. Αυτό το τρίγωνο της άρνησης της σύνθετης ονομασίας ο Μιτσκόσκι, ο ηγέτης του VMRO, ο Ιβανόφ, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Δημητρόφ, ο Υπουργός Εξωτερικών της γείτονος χώρα και για αλυτρωτισμό μιλούν. Να σας διαβάσω τι λέει ο κ. Ιβανόφ; Ο κ. Ιβανόφ λέει ότι με τη συμφωνία αυτή εγκαταλείφθηκαν οι θέσεις του κράτους τους για τη μη αλλαγή του Συντάγματος και τη μη αποδοχή του ονόματος «erga omnes». Η συμφωνία είναι επιβλαβής για αυτούς και αποτελεί μοναδική περίπτωση στην ιστορία της ανθρωπότητας, η οποία παραβιάζει το σύνταγμα και τους νόμους. Το κείμενο είναι ηττοπαθές για τη Μακεδονία - είπε ο Ιβανόφ - και εξήγησε ότι δεν αλλάζει μόνο το συνταγματικό όνομα, αλλά και το προοίμιο του Συντάγματος και όλα τα άρθρα στα οποία γίνεται αναφορά σε «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ο Γκρουέφσκι είπε ότι είναι χειρότερη η συμφωνία για αυτούς - για τα Σκόπια - από εκείνη που απέρριψαν τον 2009. Είναι αυτό που λέτε εσείς, «Εμείς μόνο δώσαμε και δεν πήραμε». Δεν ξέρω από πού συνάγεται. Δεν το βλέπω πάντως από κάπου εγώ.
Τελειώνει ο χρόνος σας.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Παυλίδη, θα το εφαρμόσω αυστηρά. Σας παρακαλώ πολύ!
Μα, με διακόψατε δύο δευτερόλεπτα…
Δεν θέλετε να αλλάξει ο χρόνος…
Με διακόψατε πριν καν ολοκληρωθεί ο χρόνος μου, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πω τα κόκκινα σημεία. Η σύνθετη ονομασία, κατοχυρώθηκε. Ο γεωγραφικός προσδιορισμός κατοχυρώθηκε. Erga omnes, συνταγματική αναθεώρηση, αλυτρωτικά ζητήματα και κυρίως το ζήτημα ότι διακόπτεται…
Ωραία.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με αυτό. Στην ουσία, λοιπόν, μπαίνει τέλος στην αντίληψη που υπήρξε, ότι μπορεί το συγκεκριμένο κράτος, ο συγκεκριμένος λαός, η συγκεκριμένη γλώσσα να είναι ιστορική συνέχεια της αρχαίας Μακεδονίας και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό είναι ξεκάθαρο μέσα απ' όλα τα άρθρα αυτής της συμφωνίας.
Είναι σαφές αυτό που είπατε!
Γι' αυτό σας καλώ να την ψηφίσετε, όσοι θέλετε…
Να είστε καλά, κύριε Παυλίδη.
...να είστε εθνικά υπεύθυνοι και όχι απλώς μισαλλόδοξοι. Σας ευχαριστώ πολύ.
Μη με φέρνετε σε δύσκολη θέση. Πρέπει να γίνει έτσι. Τον λόγο έχει η κ. Καφαντάρη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παίρνοντας τον λόγο θα ήθελα να τονίσω αρχικά τις τεράστιες ευθύνες που έχει η Νέα Δημοκρατία - και ειδικά η ηγεσία της - για όλα αυτά που ζήσαμε σήμερα το πρωί με το φασιστικό και πολεμικό λόγο που ακούσαμε μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Από πού κι ως πού, κ. Καφαντάρη;
Με την τακτική σας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ανοίξατε τα ντουλάπια της ιστορίας και προσπαθήσατε να επαναφέρετε το κλίμα του διχασμού και ένα κλίμα εμφυλιοπολεμικό, μιας άλλης εποχής, που η δημοκρατία της χώρας μας και ο ελληνικός λαός, ειδικά μετά τη Μεταπολίτευση, είχε βάλει στην άκρη. Σήμερα, πραγματικά έπεσαν οι μάσκες. Γιατί κατατέθηκε η πρόταση δυσπιστίας από τη Νέα Δημοκρατία στην Κυβέρνηση; Εγώ θα πω απλά δύο πράγματα. Πρώτον, γιατί αποδείχθηκε στην πράξη ότι δεν υπάρχει αριστερή παρένθεση και δεύτερον - και σημαντικό - γιατί η χώρα μας βγαίνει σταδιακά από τις μνημονιακές πολιτικές. Έτσι, λοιπόν, χρησιμοποιείτε ένα σοβαρό εθνικό ζήτημα, το οποίο η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει με σεβασμό όσον αφορά τους πολίτες αυτής της χώρας, αντιμετωπίζει με σεβασμό τις ευαισθησίες του ελληνικού λαού, για να πετύχετε τον πολιτικό σας στόχο: να πέσει αυτή η Κυβέρνηση. Και χρησιμοποιείτε όλα τα μέσα σε αυτήν την κατεύθυνση. Συζητάμε, λοιπόν, σήμερα μία πρόταση δυσπιστίας της Νέας Δημοκρατίας. Πρέπει, όμως, να ξεκαθαρίσουμε το εξής: Πώς κρίνεται μία Κυβέρνηση; Πρώτον, από την αντιστοιχία των πολιτικών της σε σχέση με την κάλυψη των αναγκών του λαού. Δεύτερον, από τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών, του πολιτεύματος, την κατοχύρωση δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών. Τρίτον, από την αναβάθμιση της χώρας σε διεθνές επίπεδο, καθώς και σε θεσμικά όργανα στα οποία συμμετέχει. Εδώ αναφέρομαι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ κ.λπ.. Και τέταρτον - και πολύ σημαντικό - από την ικανότητά της πραγματικά να λύνει ζητήματα σε όφελος της χώρας και της πατρίδας. Έχουμε, λοιπόν, μία Κυβέρνηση η οποία ανέλαβε τη χώρα σε κατάσταση χρεοκοπίας το 2015, μία πτωχευμένη χώρα ουσιαστικά, με 25% μείωση του ΑΕΠ και 27% ανεργία, μία χώρα, εκείνη τη στιγμή, υπό έξωση, θα έλεγα, από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς και τους μηχανισμούς του ευρώ, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να κλείνουν από το 2010 και τα νιάτα μας σωρηδόν από το 2010 και μετά να μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Εχθές το βράδυ ακούσαμε έναν καινούργιο πολιτικό όρο από τον έναν από τους δύο εισηγητές της Νέας Δημοκρατίας. «Μία περίπου Κυβέρνηση» είπε. Λοιπόν, αυτή η λεγόμενη «περίπου Κυβέρνηση» μας βγάζει από τα μνημόνια και η κοινωνία σήμερα είναι όρθια. Έχουμε αύξηση της εργασίας, έχουμε μείωση της ανεργίας, έχουμε αξιολογήσεις οι οποίες κλείνουν, έχουμε υπερπλεόνασμα ύψους 2,3 δισεκατομμυρίων το πρώτο τετράμηνο, αύξηση εξαγωγών, αύξηση βιομηχανικής παραγωγής, θετικό ισοζύγιο στο άνοιγμα νέων επιχειρήσεων σύμφωνα με την «ΕΡΓΑΝΗ», ενώ η χώρας μας για πρώτη φορά διαθέτει ένα αναπτυξιακό σχέδιο, το οποίο συζητήθηκε και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, αλλά βέβαια κατατέθηκε και στους θεσμούς. Έχουμε μία Κυβέρνηση που επαναφέρει τη χώρα στην κανονικότητα ενώ - και αυτό είναι πολύ σημαντικό και δεν το λέμε εμείς, το λένε όλοι σε επίπεδο Ευρώπης - ουσιαστικά έχει αποκτήσει την αξιοπιστία της. Προσέξτε, δεν μιλώ για success story. Κάποιοι άλλοι στο παρελθόν μιλούσαν για success story επί κυβέρνησης κ. Σαμαρά. Όμως, δυστυχώς για εσάς, υπόδειγμα success story χαρακτήρισε ο ίδιος ο κ. Ρέγκλινγκ τις προσπάθειες αυτής της χώρας. Δεν το λέμε εμείς. Ο κ. Ρέγκλινγκ το είπε προχθές. Αυτή η Κυβέρνηση, λοιπόν, κληρονόμησε μία σειρά ζητήματα και καλείται αυτά τα ζητήματα να τα λύσει. Ας αρχίσουμε από εκκρεμότητες χρόνων που χαρακτηρίζουν ένα σύγχρονο κράτος, πολύ περισσότερο ευρωπαϊκό: Εθνικό Κτηματολόγιο, δασικοί χάρτες, χωροταξικός σχεδιασμός. Πρόσφατα ψηφίστηκε και το χωροταξικό στη θάλασσα. Αναβάθμιση της γεωπολιτικής θέσης της χώρας μας, κάτι που είναι πολύ σημαντικό, η οποία σταδιακά μετατρέπεται σε κόμβο εμπορικό, διαμετακομιστικό, ενεργειακό, με μεγάλες συμφωνίες στα ενεργειακά, με τριμερείς Ελλάδα - Κύπρος - Ισραήλ - αντίστοιχα και με την Αίγυπτο - για ζητήματα προστασίας της Μεσογείου, των νερών, της θαλάσσιας ρύπανσης, της καινοτομίας. Τεράστιοι επενδυτικοί κολοσσοί στον τομέα της ενέργειας δείχνουν ενδιαφέρον ακόμα και για την εξερεύνηση υδρογονανθράκων στον ελλαδικό χώρο, κάτι που δείχνει την ψήφο εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία. Να μην πω για τους αγωγούς που προχωρούν, όπως TAP, IGB κ.λπ.. Η γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας μας συνεχίζεται. Η Ελλάδα, μία χώρα με το υψηλότερο ΑΕΠ στα Βαλκάνια - και αυτό έχει σημασία - έχασε εδώ και είκοσι πέντε χρόνια την ευκαιρία να ηγηθεί στην ευαίσθητη αυτή περιοχή των Βαλκανίων. Δεν θα αναφερθώ σε ιστορικά ζητήματα. Ελέχθησαν πάρα πολλά πάνω σε αυτό. Ένα, όμως, θα πω: Η Μακεδονία μας δεν κινδυνεύει. Πραγματικά είναι ευκαιρία σήμερα η πατρίδα μας να ηγηθεί των Βαλκανίων, να χτίσουμε δρόμους ειρήνης, συνεργασίας, συνανάπτυξης, που είναι πάρα πολύ σημαντικό. Είναι ευκαιρία να αποτραπούν σχέδια τρίτων δυνάμεων, με επεκτατικές βλέψεις και στα Βαλκάνια - και υπαινίσσομαι αυτήν τη στιγμή την Τουρκία - και να αποκτήσουν τα Βαλκάνια, επιτέλους, τη δική τους φωνή. Η Κυβέρνηση αυτή τολμά, έχει το θάρρος να λύσει ζητήματα. Ανοίγει νέους δρόμους για το όφελος του λαού. Δεν αποτελεί τιμή, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, - και απευθύνομαι πάλι σε εσάς - να καμαρώνετε για το ότι δεν λύσαμε αυτό το ζήτημα με τη γείτονα επί είκοσι πέντε χρόνια για διάφορους λόγους.
Κυρία Καφαντάρη, τελείωσε ο χρόνος. Τελεία και θαυμαστικό!
Τελευταία κουβέντα. Έχει γίνει πολλή συζήτηση για τον πατριωτισμό. Θα πω, όμως, ένα πράγμα. Πατριώτης είναι αυτός που λύνει ζητήματα, που ανοίγει νέους δρόμους για το καλό του τόπου του και του λαού του. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Λαζαρίδης έχει τον λόγο για δέκα λεπτά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητούμε σήμερα την πρόταση μομφής, την οποία κατέθεσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση και προσπαθεί - εδώ και μέρες το έλεγε - να εγείρει ή, εάν θέλετε, να συγκινήσει ή να θέσει σε δοκιμασία τον πατριωτισμό των Ελλήνων, λέγοντας ότι αυτή η πρόταση μομφής κατατέθηκε όσον αφορά τη συμφωνία με τα Σκόπια. Θέλω να σας διαβάσω τι λέει αυτή η πρόταση δυσπιστίας, κύριοι συνάδελφοι, για να δείτε γιατί είναι ένα μνημείο υποκρισίας και παραπλάνησης του ελληνικού λαού. Τι λέει, δηλαδή, αυτή η πρόταση μομφής; Λέει: «Αξιότιμε, κύριε Πρόεδρε, τριάμισι χρόνια η Κυβέρνηση φτωχοποιεί τους πολίτες. Υπέγραψε δύο αχρείαστα μνημόνια, δέσμευσε τη χώρα με βαριές περικοπές συντάξεων και μισθών, αύξησε τους φόρους, υποθήκευσε τη δημόσια περιουσία. Η ανασφάλεια κυριαρχεί παντού. Με απαράδεκτες μεθοδεύσεις…» κ.λπ.. Πού λέει εδώ για Μακεδονία; Παρακάτω έχει δύο - τρεις σειρούλες που λέει για Μακεδονία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Τι προσπαθεί να κάνει με αυτό, κύριοι συνάδελφοι; Προσπαθεί να παρασύρει, να παγιδεύσει κάποιους συναδέλφους να παρασυρθούν από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται αυτή την πρόταση μομφής, να στηρίξουν την πρόταση μομφής και στη συνέχεια να πει ότι «ορίστε, αμφισβητείται το οικονομικό πρόγραμμα της Κυβέρνησης.». Έρχομαι τώρα και σε κάτι άλλο, για να δείτε πόσο υποκριτικά λειτουργεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Μέχρι και χθες το απόγευμα, που ψηφίσαμε εδώ το πολυνομοσχέδιο, το πολέμησε με όλες της τις δυνάμεις το πολυνομοσχέδιο. Είχε τη δυνατότητα αυτή την πρόταση μομφής να την καταθέσει το πρωί ή και προχθές και να μπλοκάρει τις εξελίξεις στο πολυνομοσχέδιο. Δεν το έκανε. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι αυτά τα οποία γράφει εδώ η ίδια μέσα στην πρόταση μομφής και κατηγορεί την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης είναι υποκριτικά. Δεν δικαιολογείται διαφορετικά. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, κατ' αρχάς, επειδή από την ιδρυτική μας διακήρυξη δεν μπορούμε να δεχθούμε τη χρήση του όρου «Μακεδονία», λέμε όχι και στη συμφωνία και στη χρήση του όρου «Μακεδονία». Όμως, λέμε όχι και στην πρόταση μομφής της Νέας Δημοκρατίας, γιατί, όπως σας είπα, είναι ένα μνημείο υποκρισίας. Άκουσα εδώ κάποιους συναδέλφους από τη Νέα Δημοκρατία, που με παράπονο πράγματι είπαν ότι το 1993 έπεσε η Κυβέρνηση Σαμαρά από εξωτερικούς παράγοντες. Ποιος ήταν αυτός, ο οποίος έριξε το 1993 την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τότε, του Κώστα Μητσοτάκη; Ήταν ο κ. Σαμαράς, ο μετέπειτα Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας; Αυτός ήταν, κύριοι συνάδελφοι. Στη συνέχεια, άκουσα από κάποιους συναδέλφους για το 2008. Πράγματι, δέχθηκε τότε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή έναν άδικο πόλεμο, έναν πόλεμο όπου συμμετείχαν και άλλες δυνάμεις - έχει αποδειχθεί αυτό - εκτός χώρας. Και από πού έπεσε τότε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή; Ποιο ήταν το κυρίαρχο σύνθημα; Το «Λεφτά υπάρχουν». Από ποιον προήρχετο αυτό; Από τον Γιώργο Παπανδρέου, από το ΠΑΣΟΚ, από τον μετέπειτα συνεταίρο της Νέας Δημοκρατίας. Άρα ας μην ψάχνουν πού είναι αυτοί οι οποίοι εμπόδισαν τη Νέα Δημοκρατία να φτάσει τους στόχους της. Είναι μέσα από το ίδιο το κόμμα ή είναι άλλοι με τους οποίους συνεργάστηκε. Άκουσα προηγουμένως κάποιον συνάδελφο από τη Νέα Δημοκρατία να λέει ότι στα σαράντα χρόνια που διαπραγματεύτηκε, έφερε στιβαρό αποτέλεσμα. Ποιο στιβαρό αποτέλεσμα έφερε; Γιατί δεν μας το είπε; Λέει αόριστα ότι στα σαράντα χρόνια η Νέα Δημοκρατία έφερε στιβαρά αποτελέσματα. Ποια είναι; Για να δούμε ποια είναι τα στιβαρά αποτελέσματα, τα οποία μνημονεύονται εδώ, στο σχέδιο της συμφωνίας, το οποίο μας ήρθε. Λέει το πρώτο άρθρο στο δεύτερο σημείο: «…στις οποίες και τα δύο μέρη έχουν δεσμευθεί κατ' εφαρμογή των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817/1993 και 845/1993, καθώς επίσης και της ενδιάμεσης συμφωνίας του 1995». Ποιοι κυβερνούσαν τότε, κύριοι συνάδελφοι; Ποιοι δέσμευσαν σαν τη χώρα με αυτές τις συμφωνίες; Σαφώς και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Συνεχίζω με το σημείο γ΄ του δεύτερου μέρους. «Η επίσημη γλώσσα θα είναι η μακεδονική γλώσσα, όπως αναγνωρίστηκε από την Γ΄ Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση των γεωγραφικών ονομάτων που διεξήχθη στην Αθήνα το 1977». Αυτά τα γράφουν οι ξένοι. Δεν τα γράφει κανένας άλλος. Είναι δεσμεύσεις στις οποίες οδηγήσατε εσείς τη χώρα σε συγκεκριμένες περιόδους. Θα ήθελα να θυμίσω στο σημείο αυτό - και τα λέω εν τάχει, γιατί ο χρόνος είναι αμείλικτος, κύριοι συνάδελφοι - ότι το 2005 Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, η κ. Ψαρούδα - Μπενάκη, μίλησε για περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας και έκανε αναφορά για σύνορα κ.λπ.. Δεν προχωράω σε άλλες λεπτομέρειες. Όλοι τα αντιλαμβάνεστε και τα έχετε ακούσει αυτά, τα οποία είπε η κ. Μπενάκη. Τι έκαναν τότε τα δύο κόμματα που κυβερνούσαν τόσα χρόνια αυτόν τον τόπο; Είχαν κάνει τίποτε προηγουμένως για να οχυρώσουν την πατρίδα μας και να μην κινδυνεύει από αυτά τα οποία επισήμανε η κ. Μπενάκη; Όχι. Φρόντισαν στην συνέχεια, από τις επισημάνσεις της κ. Μπενάκη, να κάνουν τίποτε; Όχι. Άρα θα έπρεπε εδώ να ανέβουν και να απολογούνται. Ξέρετε, η συμφωνία θέλει πολύ χρόνο για να έρθει. Τώρα, δεν συζητάμε για τη συμφωνία. Παρά το γεγονός ότι προσπαθεί να διαμορφώσει κλίμα η Αξιωματική Αντιπολίτευση, εδώ δεν συζητάμε τώρα γι' αυτήν. Γιατί δεν μας λέει η Νέα Δημοκρατία ποια είναι η θέση της και τι στηρίζει; Δεν μας το λέει, γιατί, όπως είπα και χθες, η Νέα Δημοκρατία ακόμη δεν έχει θέση, διότι ένα κομμάτι της Νέας Δημοκρατίας συμφωνεί με γεωγραφικό προσδιορισμό. Ένα άλλο κομμάτι συμφωνεί με χρονικό προσδιορισμό, με «Νέα Μακεδονία» κ.λπ.. Άλλοι συμφωνούν με το «Βόρεια Μακεδονία» και «Άνω Μακεδονία» κ.λπ.. Για παράδειγμα, δεν έχω ακούσει ακόμη τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας να μας λέει ποια είναι η δική του γνώμη. Δεν το άκουσα ακόμη. Όλοι θυμόμαστε τα δεκαοχτώ σημεία, τα δύο Ζάππεια, το «ουδείς αναμάρτητος». Μιλάω, λοιπόν, τώρα για τη μεταλλαγμένη, τη νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία, γιατί κι εγώ από εκεί προέρχομαι. Εγώ προέρχομαι από τη Νέα Δημοκρατία του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού του Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπως όρισε τότε το ιδεολογικό περίγραμμα του κόμματος και που δεν έχει καμμία σχέση με αυτό το κόμμα το οποίο βλέπουμε σήμερα στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Επιτέλους, κύριοι συνάδελφοι, άκουσα μετά από πολύ καιρό κάποιους από την Αξιωματική Αντιπολίτευση να υπερασπίζονται την περίοδο του Κώστα Καραμανλή. Άκουσα κι εχθές έναν Βουλευτή, άκουσα και σήμερα. Διότι τόσο καιρό, τόσους μήνες ακούω από τους πρώην συνεταίρους σας, από το ΠΑΣΟΚ, να πυροβολούν την περίοδο του Κώστα Καραμανλή, η οποία ήταν η περίοδος που είχε τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης η πατρίδα μας και να τη θεωρούν υπεύθυνη για την καταστροφή και την κρίση στη χώρα μας. Επιτέλους βρέθηκαν κάποιοι να τη στηρίξουν. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, όπως είπα προηγουμένως, λέμε «όχι» και στην πρόταση μομφής την οποία έχει καταθέσει η Νέα Δημοκρατία, αλλά το ίδιο λέμε και στη συμφωνία. Κλείνοντας εδώ θα ήθελα να πω το εξής, γιατί είπε κάτι η κ. Μπακογιάννη προηγουμένως, το οποίο είναι επικίνδυνο. Είπε ότι θα πρέπει κάποιος να δώσει το διαβατήριο στον Υπουργό Εξωτερικών για τις Πρέσπες. Ξέρετε, για τις Πρέσπες δεν χρειάζεται διαβατήριο. Οι Πρέσπες είναι τμήμα της Ελλάδος, είναι τμήμα της Μακεδονίας και δεν χρειάζεται διαβατήριο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο θα έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Χατζηδάκης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ομολογώ ότι οι γνώσεις μου δεν μου επιτρέπουν να παρακολουθήσω το υψιπετές των αναλύσεων που γίνονται από το κόμμα των ΑΝΕΛ. Είμαι όμως βέβαιος ότι ο ελληνικός λαός όλο και κάτι παραπάνω θα ξέρει από εμάς τους ταπεινούς Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και θα επιβραβεύσει τον κ. Καμμένο και τους ΑΝΕΛ για αυτήν τη σαφήνεια και την καθαρότητα των θέσεων που έχουν διαχρονικά και ιδιαίτερα στο πλαίσιο αυτής εδώ της ψηφοφορίας. Έρχομαι στις δικές μας θέσεις, όμως. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα είμαι σαφής από την αρχή. Η Νέα Δημοκρατία είναι υπέρ ή εναντίον μιας λύσεως με τα Σκόπια; Προφανώς, υπέρ. Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί τάχα ότι η Ελλάδα είναι μία υπερδύναμη, η οποία μπορεί να επιβάλει τη θέλησή της έναντι όλων των γειτόνων μας; Προφανώς δεν έχουμε τέτοιου είδους αφέλεια. Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι το θέμα αυτό το οποίο συζητάμε σήμερα έχει ένα παρελθόν με συμμετοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων, μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών; Προφανώς στο θέμα αυτό υπάρχει ένα παρελθόν και για αυτό τον λόγο σας ζητήσαμε και το μεσημέρι, αν θέλετε να δημοσιοποιήσετε έγγραφα, δημοσιοποιήστε όλα τα έγγραφα και της δικής σας περιόδου. Μέσα στο παρελθόν αυτό υπάρχει προφανώς και ο μεγάλος σταθμός του Βουκουρεστίου, στον οποίο θα επανέλθω. Η Κυβέρνηση Τσίπρα στη διαπραγμάτευση με τα Σκόπια είχε δύο όπλα. Το ένα μόλις το ανέφερα. Είναι το κεκτημένο του Βουκουρεστίου. Ποιο είναι το κεκτημένο του Βουκουρεστίου για εμένα; Η ενδιάμεση συμφωνία του 1995 της Κυβερνήσεως Παπανδρέου έλεγε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να εμποδίσει την ένταξη των Σκοπίων σε κάποιο διεθνή οργανισμό, εφόσον τα Σκόπια υπέβαλαν αίτηση με το προσωρινό τους όνομα. Δεν μπορεί. Και υπάρχει για αυτό και η αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης. Στο Βουκουρέστι, όμως, οι εταίροι μας, μετά από τη διαπραγμάτευση της Κυβέρνησης Καραμανλή, ήρθαν και είπαν στα Σκόπια ότι «αποκλείεται να μπεις στο ΝΑΤΟ, αν δεν έχεις την έγκριση της Ελλάδας». Αυτό ήταν το όφελος με τη Νέα Δημοκρατία και με την Κυβέρνηση Καραμανλή. Να το ξεκαθαρίσουμε. Και σε αυτό ακριβώς στηριχθήκατε για να κάνετε τη διαπραγμάτευση αυτή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέα Δημοκρατία]] Το δεύτερο όπλο που είχατε τους τελευταίους μήνες είναι ότι πριν από το 2018 στα Σκόπια και με εμάς και με το ΠΑΣΟΚ και με εσάς υπήρχε μία αδιάλλακτη κυβέρνηση, επομένως το κεκτημένο του Βουκουρεστίου είχε μέχρι τότε μόνο μία θεωρητική αξία. Το είχαμε μέχρι να υπάρξει μία βούληση από τα Σκόπια να υπάρξει διαπραγμάτευση. Το εκμεταλλευτήκατε, θα δείτε πώς όμως στη συνέχεια, όπως και το ότι υπάρχει μια κυβέρνηση στα Σκόπια που θέλει να βάλει τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, το οποίο ΝΑΤΟ - ευτυχώς για το ΝΑΤΟ - δεν διαλύθηκε, όπως εσείς θέλατε στο πρόγραμμά σας ίσαμε και το 2015. Τη γλύτωσε το ΝΑΤΟ από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τι έκανε λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ; Το πρώτο που έκανε, κυρίες και κύριοι, - δείτε τις δηλώσεις σας - ήταν να αντιμετωπίσει το θέμα αυτό ως μία εκκρεμότητα. «Ας το ξεπετάξουμε». Είναι ένα μεγάλο εθνικό θέμα. Δεν το αντιμετωπίζεις ως εκκρεμότητα, να το λύσω σε έναν μήνα, να βγει από το τραπέζι. Η λέξη εκκρεμότητα που χρησιμοποιείτε και ξαναχρησιμοποιείτε είναι εύλογο να χρησιμοποιείται από εσάς. Διότι, όπως γνωρίζουμε πια, στις 17 Μαρτίου του 2008 διακόσια περίπου στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφόρησαν ένα έγγραφο - κοινή θέση, βάσει του οποίου έλεγαν, διαλαλούσαν ότι το κράτος αυτό πρέπει να κρατήσει τη συνταγματική του ονομασία. Δηλαδή «Δημοκρατία της Μακεδονίας» σκέτο. Μεταξύ των στελεχών αυτών, ήταν και δύο εν ενεργεία Υπουργοί της Κυβέρνησης, ο κ. Τσακαλώτος και ο κ. Γαβρόγλου. Καταθέτω το κείμενο εδώ, μαζί με τις υπογραφές για να μείνει στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Χατζηδάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό σε σχέση με το ζήτημα της εκκρεμότητας. Έρχομαι στο ζήτημα της διαδικασίας, δηλαδή πώς χειριστήκατε το θέμα. Το χειριστήκατε με αλαζονεία και ανευθυνότητα, με καμμία συναινετική διάθεση. Ξεκινήσατε με τις διαρροές από το Υπουργείο το Εξωτερικών ότι η Εκκλησία ταυτίζεται με τη Χρυσή Αυγή. Στη συνέχεια περάσατε στις δηλώσεις του Πρωθυπουργού, ότι οι εκατοντάδες χιλιάδες που μαζεύτηκαν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ήταν ένας ετερόκλητος όχλος. Ένα ιδιότυπο σύνδρομο πολιτικής ανωτερότητας, όποιος είναι απέναντί σας τον καταφρονείτε και τον απαξιώνετε. Και μετά ψάχνετε ποιος κινητοποιεί τον λαό σε αυτά τα συλλαλητήρια. Εσείς τον κινητοποιείται τον λαό με την αλαζονεία σας και τον αυταρχισμό σας. Αυτό είναι απολύτως ξεκάθαρο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πρώτα από όλα, επιχειρήσατε να εργαλειοποιήσετε το ζήτημα για να ξύσετε παλιές πληγές στη Νέα Δημοκρατία, μήπως και τσιμπήσετε κάτι παραπάνω στις δημοσκοπήσεις. Μιλάτε, λοιπόν, για την ακροδεξιά στροφή της Νέας Δημοκρατίας. Εσείς του ΣΥΡΙΖΑ, μιλάτε για την ακροδεξιά στροφή της Νέας Δημοκρατίας, όταν έχετε εταίρο σας το κόμμα των ΑΝΕΛ, το κόμμα του κ. Καμμένου, το οποίο βλέπετε πώς ψηφίζει σε πολλά και διαφορετικά νομοσχέδια, βλέπετε πως τοποθετείται γι' αυτή τη συμφωνία, την οποία, όχι εμείς αλλά εκείνοι, χαρακτηρίζουν κατάπτυστη, άσχετα με το τι θα κάνουν βεβαίως στο τέλος. Επομένως, όχι σε μας αυτά. Την ίδια στιγμή βεβαίως, θυμηθήκατε ότι είστε Καραμανλικοί και Μητσοτακικοί. Κάνετε ύμνους στον Καραμανλή και στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Για μια χούφτα ψήφους, είστε έτοιμοι να πείτε και «ζήτω η Νέα Δημοκρατία»! Για όλα είστε ικανοί! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και έρχομαι στο θέμα επί της ουσίας. Έχω εδώ το διάγγελμα του Πρωθυπουργού στην τηλεόραση, στις 12 Ιουνίου. Ο Πρωθυπουργός μίλησε στους Έλληνες πολίτες, είπε διάφορα και είπε ότι οι Σκοπιανοί συμφώνησαν να μετονομάσουν τη χώρα τους σε «Δημοκρατία της Severna Macedonia», δηλαδή στην γλώσσα μας σε «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας». Ψάξαμε να το βρούμε στη συνθήκη την επόμενη μέρα, ξαναψάξαμε, ξαναματαψάξαμε. Πουθενά. Δεν είναι, αν θέλετε, το πιο μείζον ζήτημα από όλα, αλλά ειλικρινά διερωτώμαι τι ωθεί έναν Πρωθυπουργό να λέει μια τόσο μεγάλη ανακρίβεια για να το θέσω ευγενικά. Προχωρώ παρακάτω. Υπάρχει η άλλη παραχώρηση που κάνετε, η μακεδονική γλώσσα. Επικαλείστε αυτό το περιβόητο έγγραφο του ΟΗΕ για τη μετάφραση από το κυριλλικό στο λατινικό αλφάβητο και αντιστρόφως. Εγώ ήμουν χρόνια Ευρωβουλευτής. Πάντοτε η κατεύθυνση που είχα από το Υπουργείο Εξωτερικών με όλες τις κυβερνήσεις είναι ότι όποτε αναφερόταν ο όρος «μακεδονική», «μακεδονικός» κ.ο.κ., να είμαστε απέναντι. Αυτή ήταν η κατεύθυνση που είχαμε από το Υπουργείο Εξωτερικών και έχω την εντύπωση ότι ο πρώην Αρχηγός σας, ο κ. Αλαβάνος, Ευρωβουλευτής κι αυτός, κάτι τέτοιο είπε σήμερα το πρωί σε μια ραδιοφωνική του συνέντευξη. Βεβαίως την ίδια στιγμή κάνετε και μια άλλη παραχώρηση της μακεδονικής ιθαγένειας, όχι σύνθετο όνομα, αλλά σκέτο «μακεδονική ιθαγένεια». Σε εσάς όλα αυτά φαίνονται αυτονόητα. Δεν φαίνονται ούτε στη Βουλγαρία αυτονόητα, η οποία Βουλγαρία διά του Υπουργείου Εξωτερικών εξέδωσε μια ανακοίνωση προχθές, με την οποία εκφράζει την ανησυχία της, γιατί, όπως ξέρετε, η Βουλγαρία έχει αναγνωρίσει το κράτος αυτό ως «Δημοκρατία της Μακεδονία»ς, αλλά δεν αναγνωρίζει μακεδονική ιθαγένεια και μακεδονική γλώσσα. Προφανώς και οι Βούλγαροι είναι ακροδεξιοί και είναι σ' αυτό το «μαύρο» μέτωπο της Νέας Δημοκρατίας.
Τους θεωρεί Βούλγαρους. Αυτό είναι υπέρ των ελληνικών δικαίων, η «μεγάλη Βουλγαρία»;
Το καταθέτω απλώς για να δείτε αν είναι μονομερείς οι ανησυχίες. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Χατζηδάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Στενογραφίας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έρχομαι στο ζήτημα του erga omnes, το οποίο βεβαίως περιγράφεται σε διάφορα σημεία του σχεδίου συμφωνίας, όμως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Στο άρθρο 1 παράγραφος 10α προβλέπεται ότι τα επίσημα έγγραφα που θα διακινούνται στο εξωτερικό θα κρατήσουν το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» για πέντε χρόνια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα μου δώσετε και τον χρόνο της δευτερολογίας μου, κύριε Πρόεδρε. Τα δε επίσημα έγγραφα που διακινούνται στο εσωτερικό θα κρατήσουν το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» μέχρι να ξεκινήσει η διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και να κλείνει κεφάλαιο - κεφάλαιο. Σημειώστε ότι είναι ενδεχόμενο να μην ξεκινήσει η διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και αν ξεκινήσει φραστικά, να μην προχωρήσουμε στα κεφάλαια, διότι υπάρχουν ισχυρές ενστάσεις από διάφορα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρα, είναι ενδεχόμενο εδώ να μην ισχύσει η συμφωνία ποτέ και να παραμείνουν τα κείμενα με σκέτο το «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Επίσης, φίλες και φίλοι, θέλω να σας ρωτήσω με όλη την καλή πίστη: Μιλάμε για erga omnes. Εάν είναι «Βόρεια Μακεδονία» το όνομα του κράτους και το δέχεστε, δεν είναι εύλογο να δεχθείτε με τη δική σας λογική ότι θα έπρεπε η ιθαγένεια να είναι «Βορειομακεδόνες» και η γλώσσα να είναι «βορειομακεδονική»; Είναι erga omnes; Ποιον κοροϊδεύετε; Θεωρώ ότι ούτε τους εαυτούς σας δεν μπορείτε να κοροϊδέψετε στο συγκεκριμένο θέμα. Επομένως, κυρίες και κύριοι, εμείς θεωρούμε ότι αυτή είναι μια ετεροβαρής συμφωνία. Αυτά που δίνουμε είναι πολύ περισσότερα απ' αυτά που παίρνουμε. Εγώ δεν είμαι ισοπεδωτικός, αλλά είναι βέβαιο ότι δίνουμε το όνομα και από την ελληνική πλευρά, δίνουμε την ένταξη στο ΝΑΤΟ, δίνουμε την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποδεχόμαστε τον όρο «μακεδονική γλώσσα», αποδεχόμαστε τον όρο «μακεδονική ιθαγένεια». Είναι μια κακή, ετεροβαρής συμφωνία, η οποία παράγει έννομες συνέπειες. Τι εννοώ; Στις 11 Ιουλίου, εάν έχει εγκριθεί από τη Βουλή των Σκοπίων, θα έλθει το ΝΑΤΟ, συμφωνούσης της Ελλάδας, και θα απευθύνει μια επιστολή πρόσκλησης στα Σκόπια να ενταχθούν στη συμμαχία. Στο ΝΑΤΟ οι διαδικασίες είναι διαφορετικές απ' ό,τι στην Ευρωπαϊκή Ένωση που μπορεί να σταματήσουν ανά πάσα στιγμή από τότε που θα ξεκινήσουν. Όλοι οι ειδικοί περί το ΝΑΤΟ λένε ότι αφ' ης στιγμής ξεκινά αυτή η διαδικασία, είναι χωρίς επιστροφή. Επομένως η υπογραφή της συμφωνίας από τον κ. Κοτζιά και τον κ. Τσίπρα την Κυριακή στις Πρέσπες είναι καθοριστικής σημασίας και αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, εάν λάβουμε υπ' όψιν αυτό που ήδη έχει συζητηθεί ευρέως αυτές τις μέρες, ότι δηλαδή έχουμε μια Κυβέρνηση, η οποία είναι βαθύτατα διχασμένη σ' αυτό το θέμα, διότι άλλη είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ και άλλες είναι οι θέσεις των ΑΝΕΛ. Έχω εδώ μια σειρά από θέσεις του κ. Καμμένου. Δεν έχει νόημα να τις αναφέρω, γιατί μετά τις δηλώσεις του ότι ούτε νεκρός δεν θα ψηφίσει το μνημόνιο, οι επόμενες δηλώσεις του που το χαρακτηρίζουν είναι οι δηλώσεις του ότι με τίποτα δεν θα αφήσει τον κ. Τσίπρα να δώσει το όνομα της Μακεδονίας. Και προφανώς, κύριοι των ΑΝΕΛ, αυτό κάνετε με τη σημερινή σας στάση και με τις σημερινές σας τοποθετήσεις. Εμποδίζετε να δημιουργηθούν τετελεσμένα μόλις τον επόμενο μήνα. Ρεκόρ πολιτικής υποκρισίας! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση δεν έχει νομιμοποίηση, λοιπόν, να προχωρήσει σε αυτή τη συμφωνία. Δεν είμαι μόνο εγώ που το λέω. Το λέει πρώτος από όλους ο κ. Τσίπρας. Ο κ. Τσίπρας το λέει.
Πότε το είπε;
Το είπε, κύριε Φίλη, στις 10 Ιουλίου του 2015 το βράδυ, όταν ακόμα είχε κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Δύο μέρες μετά το δημοψήφισμα, ήρθε σε αυτή εδώ την Αίθουσα και ζήτησε - έχω εδώ τα Πρακτικά της Βουλής - εξουσιοδότηση για τον Υπουργό Οικονομικών να πάει να διαπραγματευτεί στις Βρυξέλλες για το μνημόνιο. Πήγε και το διαπραγματεύτηκε με εξουσιοδότηση της Βουλής και μετά ήρθαμε στις 14 Αυγούστου και το κυρώσαμε. Ερώτηση: Γιατί χρειαζόταν ο κ. Τσακαλώτος εξουσιοδότηση για να πάει να διαπραγματευτεί για το μνημόνιο και δεν χρειάζεται ο κ. Κοτζιάς, φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, για να υπογράψει τη συμφωνία αυτή σε σχέση με τα Σκόπια και όλα τα συναφή ζητήματα; Γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά; Καταθέτω τις δηλώσεις του κ. Τσίπρα στα Πρακτικά. Είναι έτσι κι αλλιώς στα Πρακτικά. Εάν αμφιβάλλετε, να τις ψάξετε να τις βρείτε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Χατζηδάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επομένως, κύριε Πρόεδρε, συμπεραίνω ότι όποιος αύριο το βράδυ - και έχει φυσικά κάθε συνάδελφος το δικαίωμα να τοποθετηθεί με τον τρόπο που νομίζει - δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, στηρίξει την Κυβέρνηση με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο με την ψήφο του, στην πραγματικότητα να ξέρει ότι δίνει εξουσιοδότηση την Κυριακή το πρωί στις Πρέσπες ο κ. Κοτζιάς να υπογράψει μια συμφωνία, βάσει της οποίας το ΝΑΤΟ θα απευθύνει στα Σκόπια πρόσκληση να ενταχθούν με το όνομα Βόρεια Μακεδονία.
Βεβαίως. Σωστό.
Κύριε Φίλη, δεν το λέω για εσάς, γιατί ξέρω ότι εσείς διαχρονικά είστε συνεπής στις θέσεις σας. Είναι προφανές πού απευθύνομαι και καταλαβαίνουν και οι ίδιοι. Αλλά περιέργως πώς, το κόμμα των ΑΝΕΛ έχει τόσο μεγάλη ευαισθησία για το θέμα που είτε είναι τελείως κενά τα έδρανά τους είτε είναι ένας - δύο Βουλευτές κατά τη διάρκεια των συζητήσεων. Επομένως αύριο τοποθετούμαστε όλοι απέναντι στη συνείδησή μας. Οι στιγμές είναι ιστορικές. Σας δίνουμε τη δυνατότητα να δείξετε αυτά τα οποία υποτίθεται ότι εννοείτε με την ψήφο σας. Εμείς με την πρόταση μομφής απέναντι σε αυτή την Κυβέρνηση, μια Κυβέρνηση ανίκανη, ιδεοληπτική, αποτυχημένη σε όλα τα επίπεδα, κάνουμε το καθήκον μας. Πιστεύουμε ότι η Κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει, αλλά και όλη η Βουλή πρέπει να τοποθετηθεί συνειδησιακά, υπεύθυνα, εθνικά, γιατί η Ελλάδα δεν αξίζει τη διακυβέρνηση του κ. Τσίπρα. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Θα ήθελα να παρακαλέσω να κρατήσουμε τους χρόνους, διότι διαφορετικά ξεφεύγουμε όλοι και θα πάμε μέχρι τις 2.00΄ το πρωί σήμερα. Αυτή είναι η απόφαση της Ολομέλειας, να κρατήσουν οι χρόνοι. Δεν θα ήθελα εγώ ως Προεδρεύων να κάνω κάτι διαφορετικό. Επίσης, δεν θα ήθελα, κύριε Χατζηδάκη, να σας κάνω καμμία υπόδειξη από πλευράς Προεδρείου, αλλά επειδή και εγώ στην ομιλία μου ασχολήθηκα με αυτό το θέμα, η ενδιάμεση συμφωνία προέβλεπε ότι δεν μπορεί σε κανέναν οργανισμό να μπει η FYROM με άλλο όνομα χωρίς τη συγκατάθεση της Ελλάδας.
Δεν μπορεί να φέρει αντίρρηση, αν μπει με το προσωρινό όνομα.
Αυτό λέω κι εγώ. Σας φέρνω παράδειγμα ότι στις επιστημονικές ενώσεις, την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία, είχε μπει ως «Μακεδονία». Κάναμε ένσταση και τελικά έμεινε ως FYROM. Αλλά όταν ο Πρόεδρος Μπους πρότεινε να μπει στο ΝΑΤΟ, με το βέτο του Κώστα Καραμανλή, δεν την πρότεινε ως FYROM, την πρότεινε ως «Μακεδονία». Και γι' αυτό έγινε. Άρα, δηλαδή, η ενδιάμεση συμφωνία το απαγόρευε. Γιατί ως FYROM, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, δεν μπορεί να έχει ούτε γλώσσα, ούτε να επικαλείται εθνικά θέματα. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ. Θέλετε να μιλήσετε ή να κάνετε μια παρέμβαση;
Βάσει του άρθρου 97 παράγραφος 4, που μου επιτρέπει να τοποθετηθώ, νομίζω ότι θα προωθήσουμε τον δημόσιο διάλογο αν μου επιτρέψετε να τοποθετηθώ πολύ σύντομα, για πέντε λεπτά, που μου επιτρέπει ο Κανονισμός. Ο κ. Χατζηδάκης έκανε μια εξαιρετικά σοβαρή και ήπια ομιλία, η πρώτη με επιχειρήματα που έχω ακούσει μέχρι στιγμής από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας.
Θα τοποθετηθείτε για δέκα λεπτά;
Όχι. Πέντε λεπτά θέλω. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Για τους συναδέλφους που διαμαρτύρονται, το άρθρο 97 παράγραφος 4 του Κανονισμού προβλέπει ότι ο Υπουργός μπορεί να τοποθετηθεί επί πενταλέπτου και επί τρία λεπτά κάθε επόμενη φορά. Μην χαλάμε όμως τον χρόνο με τα διαδικαστικά. Μου έδωσε τον λόγο ο κύριος Πρόεδρος.
Ο Υπουργός μπορεί, όταν ζητήσει να τοποθετηθεί, και μάλιστα ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών.
Ας ξεκινήσουμε τα θέματα ένα - ένα και ιδίως αυτά που επειδή κατοχυρώνονται στη συμφωνία, μπορούν εύκολα να αντικρουστούν. Λέει ο κ. Χατζηδάκης: Χαρίζουμε κάτι. Δεν μπορεί να αντιστραφεί η αίτηση ένταξης στο ΝΑΤΟ. Δεν είναι έτσι. Όχι μόνο ρητά το άρθρο 2 παράγραφος 4 της συμφωνίας λέει ότι είναι υπό αίρεση της τελικής κύρωσης, αλλά για τη δική μας έννομη τάξη για να ενταχθεί οποιαδήποτε χώρα σε διεθνή οργανισμό, πρέπει να έρθει στη Βουλή η σχετική συμφωνία και να κυρωθεί. Άρα, προβλέπεται ρητά ότι αυτή η κύρωση του πρωτοκόλλου ένταξης δεν θα γίνει παρά μόνο αν έχει προηγηθεί όχι μόνο το δημοψήφισμα αλλά και η συνταγματική αναθεώρηση. Άρα, αυτό που είπατε δεν ήταν ακριβές. Δεύτερον, σε ό,τι αφορά στο erga omnes, το είπα και στην τοποθέτησή μου και εσείς που είστε σοβαρός άνθρωπος θα το προσέξατε. Το άρθρο 1, παράγραφος 9, λέει ακριβώς επειδή ισχύει το erga omnes ότι όλα τα νέα έγγραφα θα εκδίδονται με την ονομασία της χώρας: Βόρεια Μακεδονία. Υπάρχουν όμως υφιστάμενα έγγραφα, εκατομμύρια έγγραφα, δεκάδες εκατομμύρια έγγραφα. Θα ήταν να ζητάς το αδύνατο, να ζητάς την αντικατάσταση αυτών των εγγράφων άμα τη υπογραφή της συμφωνίας. Και γι' αυτό τον λόγο, για τα υφιστάμενα έγγραφα και για τη διατήρηση της εγκυρότητάς τους προβλέπονται οι μεταβατικές περίοδοι. Το λέει ρητά το άρθρο 1 παράγραφος 10. Τρίτο νομικό. Ο Υπουργός Εξωτερικών δεν χρειάζεται σύμφωνα με τη δική μας έννομη τάξη εξουσιοδότηση. Αυτός δεσμεύει τη χώρα. Δεσμεύει τη χώρα όμως όχι για την παραγωγή τελικών νομικών αποτελεσμάτων. Όπως όλοι ξέρουν, για να ισχύσει μια διεθνής συνθήκη, πρέπει να έρθει στη Βουλή και να κυρωθεί. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα. Και στην εισαγωγική μου ομιλία αναφέρθηκα σε δυο πολύ χτυπητά παραδείγματα. Η συμφωνία START II του 1993 κυρώθηκε από τη Γερουσία, όχι από το Κογκρέσο και δεν ίσχυσε ποτέ. Τέλος, το σημαντικότερο κι εκεί που ήταν η διαφωνία σας με έναν άλλον ήπιο και σοβαρό άνθρωπο που τιμά τον διάλογο, όπως τον τιμάτε κι εσείς στη Βουλή, τον κύριο Πρόεδρο. Η ενδιάμεση συμφωνία προέβλεπε στο άρθρο 5 ότι θα συνεννοηθούμε με την άλλη πλευρά για να καταλήξουμε σε όνομα. Γι' αυτό λεγόταν και ενδιάμεση συμφωνία. Άρα, η εκκρεμότητα, για την οποία μας κατηγορήσατε ότι εμείς τη θεωρούσαμε ότι υπάρχει, υφίσταται γιατί την ανέλαβε νομικά η χώρα μας. Το άρθρο 11 προέβλεπε ότι δεν μπορούμε να αντιταχθούμε στην είσοδο της χώρας αυτής με το όνομα Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Πράγματι στο Βουκουρέστι πετύχαμε να μην εφαρμόσουμε αυτή τη δέσμευση του άρθρου 11. Και ήρθε το Δικαστήριο της Χάγης και δέχθηκε ότι παραβιάσαμε την υποχρέωση του άρθρου 11 χωρίς να μπορεί να μας καταδικάσει να δεχθούμε την ένταξη στον οργανισμό. Άρα, αυτό που είπατε δεν είναι απολύτως ανακριβές, αλλά είναι σαν να δέχεστε ως κάτι φυσικό η χώρα μας, που παραδοσιακά λέει ότι σέβεται το διεθνές δίκαιο και αποτελεί τη βάση της υπεράσπισης των δικών της δικαίων, να ανέχεται ότι ένα δικαστήριο αναγνώρισε ότι παραβίασε διεθνή συνθήκη που συνομολόγησε η ίδια και αυτό να το περνάμε έτσι, χωρίς να μας αφορά και να θεωρείται μάλιστα και κεκτημένο ότι έχουμε μια τέτοια καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης. Τέλος, αυτό που θέλω να σας πω, επειδή μιλήσατε για συνέπεια θέσεων και επειδή είσαστε τίμιος και ειλικρινής άνθρωπος θα σας ρωτήσω ευθέως: Στο πλαίσιο της εθνικής θέσης, εξακολουθείτε και τη σύνθετη ονομασία ως πυρήνα της θέσης αυτής;
Κύριε Χατζηδάκη, να μην παραβιάσουμε...
Κύριε Πρόεδρε, με έχει ρωτήσει...
Λοιπόν, θα σας δώσω ένα λεπτό επί προσωπικού.
Και ο Υπουργός δεν έχει αντίρρηση. Σε σχέση με το δικαστήριο, δεν είπαμε διαφορετικά πράγματα. Μην ψάχνετε να βρείτε διαφορετικά. Είπα ότι η ενδιάμεση συμφωνία έλεγε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να εμποδίσει την ένταξη της χώρας αυτής με το προσωρινό της όνομα.
Καταδικαστήκαμε.
Δεν καταδικαστήκαμε. Προσέξτε, έχω εδώ την απόφαση του δικαστηρίου. Το δικαστήριο κάνει μια διαπίστωση. Υπήρχε αίτημα των Σκοπίων να καταδικαστούμε. Στάθηκε το δικαστήριο μόνο στο πρώτο αίτημα των Σκοπίων που ήταν διαπιστωτικό. Εν πάση περιπτώσει, αυτό που είπα εγώ κυρίως είναι ότι στο Βουκουρέστι με την τότε κυβέρνηση Καραμανλή και Υπουργό Εξωτερικών την κ. Μπακογιάννη πήγαμε παραπέρα, διότι οι εταίροι μας, ξεπερνώντας το πνεύμα της ενδιάμεσης συμφωνίας, είπαν ουσιαστικά στα Σκόπια ότι αν δεν τα βρείτε με την Ελλάδα, δεν πρόκειται να σας βάλουμε ούτε με προσωρινό όνομα. Αυτό είπαν. Ένα το κρατούμενο αυτό. Δεύτερον, σε σχέση με την κύρωση και την υπογραφή της συμφωνίας. Mε τη υπογραφή της συμφωνίας θα ακολουθήσει η βουλή των Σκοπίων και στη συνέχεια η πρόσκληση του ΝΑΤΟ. Αυτό που είπα, κύριε Υπουργέ, είναι ότι σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόσκληση από το ΝΑΤΟ εν τοις πράγμασι δημιουργεί τετελεσμένα.
Πολιτικά τετελεσμένα.
Πολιτικά και νομικά, διότι όλοι οι γνωρίζοντες το ΝΑΤΟ ξέρουν ότι όταν ξεκινάνε διαδικασίες, δεν γυρίζουν πίσω και γι' αυτόν τον λόγο σας ζητάμε, από την πλευρά σας, εσείς να επιζητήσετε την εξουσιοδότηση της Βουλής. Και το ζητάμε και πολιτικά, επικαλούμενοι τον Πρωθυπουργό ο οποίος ήρθε στις 10 Ιουλίου του 2015, ενώ δεν απαιτείτο, σε ένα κρίσιμο εθνικό θέμα, όπως ήταν η οικονομία μας στο μνημόνιο και η ευρωπαϊκή προοπτική και ενώ είχε βεβαιωμένα την πλειοψηφία της Βουλής ακόμα τότε, ζήτησε ευρύτερη συναίνεση από το Σώμα, εξουσιοδότηση από το Σώμα για τον Υπουργό Οικονομικών. Ενώ, λοιπόν, ζήτησε για τον κ. Τσακαλώτο εξουσιοδότηση για να πάει και να υπογράψει, δεν ζητάτε σήμερα εξουσιοδότηση για τον κ. Κοτζιά για να πάει να υπογράψει. Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αυτό είπα και αυτό επαναλαμβάνω.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ξυδάκης έχει τώρα τον λόγο για δέκα λεπτά. Θα σας παρακαλέσω να τηρήσουμε τους χρόνους. Βρισκόμαστε στον αριθμό «εξήντα οκτώ» επί συνόλου εκατόν εβδομήντα οκτώ Βουλευτών. Αντιλαμβάνεστε ότι πρέπει να κάνουμε μια προσπάθεια να τηρήσουμε τους χρόνους. Και να μην έχουμε προσωπικές συζητήσεις, διότι είναι αδύνατον. Αλλιώς θα συνεχίσουμε μέχρι το πρωί. Κύριε Ξυδάκη, σας παρακαλώ να δώσετε το καλό παράδειγμα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή μπήκαμε σε μια πιο σοβαρή και υπεύθυνη ατμόσφαιρα μετά τα επεισόδια των πολλών περασμένων ωρών, θα ήθελα να ξεκινήσω προσκαλώντας τους συναδέλφους Βουλευτές να δούμε τη μεγάλη εικόνα μέσα στην οποία συζητούμε το κατ' εξοχήν θέμα το οποίο παρακίνησε την Αξιωματική Αντιπολίτευση να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας, το μακεδονικό. Είναι ένα μείζον θέμα εξωτερικής πολιτικής, συναρτώμενο με τις εξελίξεις στην περιοχή μας και σε όλη την Ευρώπη μετά τις τεκτονικές αλλαγές του 1989-1990 και βέβαια στη γειτονιά μας με τον τρομερό πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, ο οποίος διαμέλισε ένα από τα μεγαλύτερα κράτη που έγιναν στη Βαλκανική στους νεότερους χρόνους, με αποτέλεσμα αυτό που έχουμε σήμερα: την πολυσπερμία, το μωσαϊκό και τη δυνητική αστάθεια. Νομίζω, λοιπόν, ότι πρέπει να δούμε τη μεγάλη εικόνα προτού μπούμε στις κορώνες και στις στενές αντιπαραθέσεις, σταθμίζοντας πολύ ψυχρά τα στρατηγικά οφέλη της χώρας, τα συμφέροντά της, τις ισορροπίες και τον ρόλο που μπορεί να παίξει. Αν βλέπουμε ότι ντε φάκτο επί είκοσι επτά χρόνια η Ελλάδα έχει γίνει μέρος ενός διπλωματικού προβλήματος και βλέπουμε ότι μπορεί να γίνει ο μοχλός, η δύναμη επίλυσής του, νομίζω ότι αυτό είναι ένα βήμα. Είναι μία ντε φάκτο κατάσταση δυσμενής για μας, διότι όσοι έχουν συμμετάσχει σε διπλωματικές αντιπροσωπεύσεις της χώρας γνωρίζουν πολύ καλά ότι πλην των μεγάλων οργανισμών, του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, σε οποιοδήποτε διεθνές φόρουμ, η FYROM φιγουράρει ως «Republic of Macedonia» και δεν μπορείς να κάνεις τίποτε. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να παζαρέψεις να το αλλάξουν για να παρακαθίσεις. Και είναι ατελείωτη σπατάλη διπλωματικού κεφαλαίου, ιδίως σε μια ιστορική περίοδο κατά την οποία η χώρα μας ταλαιπωρήθηκε, κατασυκοφαντήθηκε, χλευάστηκε από λαϊκές φυλλάδες, από ανεύθυνους πολιτικούς της Ευρώπης με τον πιο ιταμό τρόπο και προκάλεσε και αντιδράσεις από εχέφρονες Ευρωπαίους πολιτικούς, να εξακολουθούμε μέσα σε μια επαρχιώτικη εσωστρέφεια, σε μια φοβία και σε μια παντελή διπλωματική ακινησία, το δόγμα της ακινησίας: «Δεν πειράζουμε τίποτε, τα αφήνουμε όπως τα βρήκαμε, να συνεχίσουμε να πορευόμαστε.» Η ίδια η ιστορική συγκυρία μάς έχει επιβάλει κινητικότητα μετά τη χρεοκοπία του 2010 και όλη την απώλεια εθνικής κυριαρχίας στην οποία περιήλθαμε. Η ίδια η γεωπολιτική συγκυρία στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια μάς παρακινεί να πάρουμε πρωτοβουλίες, να αναλάβουμε λελογισμένα ρίσκα και να προχωρήσουμε προς τα μπροστά. Η κατάσταση στα Βαλκάνια δεν είναι αυτή που νομίζουν πάρα πολλοί συνέλληνές μας. Πληγωμένοι από τη μεγάλη ύφεση, πληγωμένοι από τον πόνο στο νοικοκυριό τους και στην εργασία τους, δεν ασχολούμεθα με το ποια είναι η κατάσταση στα Σκόπια, ποια είναι στη Βοσνία, ποια στο Μαυροβούνιο και ποια στο Κόσσοβο. Η κατάσταση, λοιπόν, στα Βαλκάνια για όσους γνωρίζουν και πολλοί από εσάς - όλοι ελπίζω - διαβάζετε και τον ξένο Τύπο και τον ελληνικό Τύπο για το τι συμβαίνει, είναι μια κατάσταση στην οποία εξακολουθούν ισχυρότατες μοχλεύσεις από πολλές ξένες δυνάμεις είτε με χρήματα, είτε δίκτυα, είτε με σουνιτοποίηση, είτε με χρηματοδότηση τζαμιών, είτε με δίκτυα σαλαφιστών. Όλοι παίζουν στα Βαλκάνια. Μόνο η Ελλάδα δεν παίζει. Έπαιζε για ένα διάστημα μετά την άρση του εμπάργκο. Ειρηνικά έκανε μια οικονομική, ας πούμε, ισχυρή παρουσία. Επηρέασε και το ΑΕΠ και τις ξένες επενδύσεις σε σειρά χωρών. Δεν είμαστε στην ίδια φάση της εξάπλωσης. Είμαστε τώρα σε μια φάση περιστολής, αλλά εξακολουθεί να είναι μια ηγεμονική πολιτιστικά δύναμη, σεβαστή, με μακράν το μεγαλύτερο ΑΕΠ, με απείρως μεγαλύτερη πολιτική και στρατιωτική ισχύ και πάντα σεβαστή. Αυτή, όμως, η πολλαπλή μόχλευση των Βαλκανίων δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας, προς το συμφέρον της σταθερότητας, δεν είναι προς το συμφέρον της καλής γειτονίας και της συνοδοιπορίας με τους γείτονες. Σας θυμίζω ότι το 1987 στη μεγάλη ελληνοτουρκική κρίση, ο Ανδρέας Παπανδρέου προσέτρεξε σε δύο γείτονες για να αντιμετωπίσει την τουρκική πίεση, στον τότε Ζίβκοφ της Βουλγαρίας και στον Άσαντ της Συρίας. Χρειάζονται αυτές οι συμμαχίες, χρειάζεται να έχουμε πόρτες ανοιχτές με τους γείτονές μας. Ας έρθουμε στα πρόσφατα. Έχουμε ακόμη μια διένεξη με την Αλβανία για την ΑΟΖ και τα νεκροταφεία των Ελλήνων πεσόντων. Γνωρίζει εδώ η πρώην Υπουργός κ. Μπακογιάννη, που χειρίστηκε τα θέματα, ότι συμφωνήσαμε για την ένταξη της Αλβανίας στο ΝΑΤΟ, συναινέσαμε και συμφωνήσαμε για να πάρει κι ένα στάτους ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Αλβανία το 2008 και το 2009. Και το αντάλλαγμά μας - γιατί όταν δίδεις κάτι, πρέπει κάτι να παίρνεις - θα ήταν η συνομολόγηση της ΑΟΖ, την οποία πήραμε από την αλβανική κυβέρνηση και σε έναν χρόνο μέσα την είχε ρίξει το συνταγματικό δικαστήριο με έωλη επιχειρηματολογία, η οποία προσφάτως μάλιστα απεδείχθη πόσο έωλη ήταν. Αυτό που δεν γνωρίζαμε και βγήκε μετά και από πληροφορίες και από ομολογία του ίδιου του Μπερίσα, ο οποίος εστράφη εναντίον του Ράμα, είναι ότι η αλβανική κυβέρνηση προκάλεσε αλλά και υπέστη πολλαπλές μοχλεύσεις από άλλες ξένες χώρες για να μην κρατήσει τον λόγο τον οποίο έδωσε. Θέλω να πω ότι στη διπλωματία και μάλιστα στη διπλωματία με τις όμορες χώρες και στα Βαλκάνια με το ποικίλο και κινδυνώδες και ρευστό μωσαϊκό της ιστορίας, των μνημών, των εθνοτήτων, των φυλών δεν είναι εύκολο να κερδίσεις κάτι χωρίς επιμονή, χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς μεγάλη πολιτική υπομονή. Στην περίπτωση των Σκοπίων έχουν γίνει πολλές προσπάθειες. Από το 1991-1992 έγιναν πάρα πολλές προσπάθειες, απελευθερώθη το θυμικό του δικού μας λαού. Ευεξήγητο, δεν θα το κρίνουμε τώρα. Σεβόμαστε και το συναίσθημα και τα πατριωτικά αισθήματα του καθενός. Όμως, μετά από είκοσι επτά χρόνια πρέπει με ψυχρό αίμα να σταθμίσουμε και τα παρόντα και τα μακροπρόθεσμα στρατηγικά συμφέροντα της χώρας. Αυτά οδηγούν προς μία αναγνώριση της γειτονικής χώρας με τους όρους του δικού μας πακέτου της εθνικής λύσεως και να προχωρήσουμε μπροστά. Ανεφέρθησαν πολλαπλώς εδώ και με πολύ αιχμηρό τρόπο, κυρίως από τον κ. Άδωνι Γεωργιάδη δηλώσεις, καταστάσεις, τι είπαν άλλοι. Και ο κ. Χατζηδάκης υπενθύμισε τι υπέγραφαν παλαιά στελέχη της κυβέρνησης. Κοιτάξτε, η Αριστερά είναι πολύ σαφής στο θέμα του μακεδονικού από τη δεκαετία του '90 στην οποία ανέκυψε το θέμα. Ήταν σαφής, είχε πολιτικό κόστος. Δεν ήταν εκατό τοις εκατό συμπαγής. Υπήρχαν και άνθρωποι που έλεγαν τη γνώμη τους, αλλά αυτή είναι η ουσία μιας παράταξης του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Ωστόσο, η συντριπτική πλειονότης είναι ιδεολογικά και πολιτικά και στρατηγικά συνεπής προς αυτά τα οποία πρεσβεύει και τα οποία μας επιτάσσει και η συγκυρία. Στη συντηρητική παράταξη δεν έχουμε την ίδια συνέπεια. Ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης το 2007 και το 2008 σε δηλώσεις του στο περίφημο «ΤΗΛΕΑΣΤΥ» του κ. Καρατζαφέρη κατηγορούσε την κ. Μπακογιάννη ως επικίνδυνη. Και η κ. Μπακογιάννη στην πρωινή της ομιλία ήταν πολύ σαφής. Είπε ότι το 2008 επιχειρήθηκε μια ευρεία πολιτική συναίνεση, για να φθάσουμε στο Βουκουρέστι και να συμπηχθεί η λεγόμενη έκτοτε «εθνική λύση», στην οποία συναίνεσαν όλα τα κόμματα εντός Κοινοβουλίου και διαφώνησε το ακραίο ΛΑΟΣ. Τα δύο επιφανέστερα στελέχη του ΛΑΟΣ, ο κ. Γεωργιάδης και ο κ. Βορίδης κοσμούν την ελληνική Βουλή και κατευθύνουν τις τύχες της συντηρητικής παράταξης. Αυτή είναι η κατάσταση. Οι υβριστές του Κωνσταντίνου Καραμανλή και της Ντόρας Μπακογιάννη, οι υβριστές της οικογένειας Μητσοτάκη - παρούσα η οικογένεια με δύο στελέχη της στην ηγεσία του συντηρητικού κόμματος - είναι παρόντες και δίνουν γραμμή. Αυτοί είναι. Δεν υπερασπίζεται κανείς τον Κώστα Καραμανλή προσωπικά, δεν υπερασπίζεται κανείς την κ. Μπακογιάννη. Υπερασπιζόμεθα το δικαίωμα να θυμόμαστε, να κρίνουμε και να συλλογιόμαστε ελεύθερα και αμερόληπτα. Θα τελειώσω με δύο σχόλια: Το ένα είναι για το ευρωπαϊκό σκότος που απειλεί τη δημοκρατία και επιμολύνει και τον ευρωπαϊκό νότο. Εννοώ τις θεωρίες περί αμιγών χριστιανικών ή φυλετικών κρατών τα οποία εξάγει συστηματικά ο κ. Όρμπαν από την Ουγγαρία και προς της Γερμανία και προς τον ευρωπαϊκό νότο. Πρέπει να τα προσέξουμε ως σοβαρό κίνδυνο. Διότι και για τους παρόντες υποψήφιους κατάδικους της εγκληματικής οργάνωσης πίσω από τον εθνικισμό κρύβεται ο εθνικοσοσιαλισμός τους. Πρόκειται περί μίας μετωνυμίας. Ο εθνικιστής μπορεί να είναι πατριώτης. Ο εθνικοσοσιαλιστής ποτέ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε, θα κάνω χρήση της δευτερολογίας μου για να ολοκληρώσω τη σκέψη μου.
Βεβαίως.
Υπάρχει το φλερτ με τα ορφανά της Χρυσής Αυγής, η οποία δικάζεται και αν καταδικαστεί, οι καταδίκες θα είναι βαρύτατες. Γι' αυτό τρέμουν μην απολεσθεί η ασυλία. Γι' αυτό θέλουν να φθάσουν σε εκλογές χωρίς να έχει τελειώσει η δίκη. Το φλερτ, λοιπόν, με τα ορφανά της βαναυσότητος ή με τους πλανημένους συμπολίτες που νομίζουν ότι η βαναυσότητα και η χυδαιότητα των μπράβων είναι πολιτική απάντηση, θα πρέπει να προβληματίσει όλους τους νουνεχείς ή αυτούς που πιστεύουν ότι η δημοκρατία δεν εκχωρείται έναντι κάποιων ψήφων. Το ένα στοιχείο είναι αυτό. Το δεύτερο είναι οι μεγάλες ιστορικές ευθύνες που έχουμε στην παρούσα Βουλή και σε όλα τα κοινοβούλια του καιρού της μεγάλης κρίσης και της μεγάλης ύφεσης, το κατά πόσον υπερασπιζόμαστε τους δημοκρατικούς θεσμούς, το πολίτευμα και τις συνειδήσεις των Βουλευτών να υπερασπιστούν και τα πιστεύω τους και να λογοδοτούν στους πολίτες. Η πίεση με κραυγές, προδοσίες, απειλές, κρεμάλες, το συνδαύλισμα αυτού του πληγωμένου αισθήματος ενός λαού που έχει υποφέρει είναι επικίνδυνο. Παρακαλώ όλους τους συναδέλφους να το αναλογιστούν. Και εάν χρειαστεί, να ανατρέξουν στα ήδη πολλά και καλά βιβλία που έχουν γραφτεί για την πολιτική ιστορία της Ελλάδας του εικοστού αιώνα, για την εποχή του διχασμού, για το τι έχει τραβήξει η Ελλάδα και το 1915 και το 1916 και το 1920 και το 1922 και το 1930 και το 1936 και σε όλη τη μεταπολεμική περίοδο. Οι ανταλλαγές κρωγμών μεταξύ πολιτικών όντων δεν είναι πολιτική. Είναι αλληλοεξόντωση εχθρών. Δεν είμαστε εχθροί. Εγώ πλην των ακροδεξιών και των μετωνυμικών εθνικοσοσιαλιστών εγκληματιών, δεν αισθάνομαι εχθρός με κανέναν. Μπορεί να αισθάνομαι αντίπαλος, σφοδρός αντίπαλος, ανταγωνιστής, συγκρουόμενος, αλλά με πολιτικά επιχειρήματα, με ορθό λόγο. Ούτε με κραυγές ούτε με χάδια στα κατώτερα ένστικτα των ανθρώπων που μας ακούν. Αξίζουν πολύ καλύτερο λόγο, πολύ καλύτερη ποιότητα λόγου, πολύ καλύτερα επιχειρήματα οι συμπολίτες μας και διαρκέστερη λογοδοσία. Η έκκληση, λοιπόν, προς τους παρόντες και τους απόντες της Αιθούσης, αλλά κυρίως προς τον ελληνικό λαό που μας παρακολουθεί, είναι ότι τα παρόντα και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της χώρας μας δεν μπορούν να εξαρτηθούν μόνο από πληγωμένα αισθήματα και από δημαγωγούς που ανεβαίνουν σε βαρέλια και προκαλούν τα ένστικτα. Θέλει ευθύνη, θέλει σοβαρότητα, θέλει αγάπη για τον τόπο, θέλει έγνοια για τις νεότερες γενιές. Θέλει όραμα και πραγματισμό. Αυτά τα οποία πράττουμε εμείς τώρα θα τα εισπράξουν οι επόμενες γενιές και θα μας κρίνουν. Με αυτά τα λόγια πιστεύω ότι και ο απολύτως θεμιτός κοινοβουλευτικός αγώνας της πρότασης δυσπιστίας, της συζήτησης επ' αυτής για τα πραγματικά ελατήρια, για τα επιχειρήματα και το πώς πορευτούμε, είναι θεμιτός, είναι εδώ, είναι μπροστά μας. Ο καθένας θα κρίνει και η πολιτική ζωή θα συνεχιστεί με τους ίδιους όρους και τις ίδιες απαιτήσεις και μετά την απόρριψη της πρότασης δυσπιστίας. Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Επειδή μίλησαν τρεις στη σειρά Κοινοβουλευτικοί, θα μιλήσουν έξι στη σειρά Βουλευτές, τρεις συν τρεις, δηλαδή, ο κ. Θεοφύλακτος, η κ. Αραμπατζή, ο κ. Κατσίκης, ο κ. Σαλμάς, ο κ. Κατσανιώτης και ο κ. Θεοχάρης. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοφύλακτος και παρακαλώ να τηρήσουμε τα επτά λεπτά. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω σύντομα με δύο, τρεις απαντήσεις στον κ. Αντιπρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Κύριε Χατζηδάκη απαντήθηκαν τα περισσότερα απ' όσα είπατε από τον Υπουργό μας κ. Κατρούγκαλο. Ακούστε ένα λεπτό, κύριε Χατζηδάκη. Συμπληρώνω κάποιες απαντήσεις. Τα περισσότερα απαντήθηκαν από τον κ. Κατρούγκαλο. Η συμφωνία δεν είναι ετεροβαρής. Απλώς αποσιωπήσατε στον λόγο σας τα βάρη της άλλης πλευράς, που είναι επαχθέστερα. Δεν είναι λίγο να αλλάξει μία χώρα το σύνταγμά της, επειδή το επιβάλλει η γείτονα χώρα. Δεν ήταν ανακρίβεια αυτό που ανέφερε στο διάγγελμά του ο Πρωθυπουργός για το «Severna». Αυτό είναι το «Βόρεια» στη γλώσσα τους. Και εξήγησε τελικά γιατί κατέληξε η διαπραγμάτευση στο να μην είναι αμετάφραστο. Είναι συμφερότερο για εμάς. Και τέλος, μην επιμένετε - δεν είναι καθόλου λογικό και καθόλου συμφέρον εθνικά - ότι πρέπει να προηγηθεί η εξουσιοδότηση και μετά να ακολουθήσει η διαδικασία στη γείτονα χώρα. Όχι, το συμφέρον και αυτό κερδήθηκε στη διαπραγμάτευση…
Δεν λέμε για κύρωση, για εξουσιοδότηση μιλάμε.
Ξέρω τι είπατε. Το ίδιο είναι. Άμα ψηφίσουμε μία φορά, μετά να έρθει η γείτονα χώρα και να πει δεν περνάει από το δημοψήφισμα; Αυτό το κερδίσαμε. Να μην το χάσουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επανέρχομαι στην πρόταση δυσπιστίας, γιατί η Νέα Δημοκρατία αναφέρει πρώτα το ποτήρι, που είναι δήθεν ότι κόψαμε μισθούς συντάξεις, δήθεν επιβάλαμε μνημόνια και φόρους και μετά, λέει, σταγόνα είναι το σκοπιανό. Ποιοι; Αυτοί που πτώχευσαν τη χώρα εξαιτίας των λαθών τους και παρέδωσαν τη χώρα στα χέρια των δανειστών μέμφονται εμάς; Η Κυβέρνησή μας πολιτεύεται με τρεις βασικούς πυλώνες: Πρώτος πυλώνας είναι η έξοδος από τα μνημόνια. Το πετύχαμε. Δεύτερος πυλώνας είναι η σταθεροποίηση και θέση της χώρας σε τροχιά βιώσιμης και δίκαιης ανάπτυξης για όλους τους Έλληνες. Το πετυχαίνουμε και θα το πετύχουμε ακόμα περισσότερο μετά την έξοδο από τα μνημόνια. Τρίτος πυλώνας είναι να χτυπήσουμε τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Δικαιοσύνη θέλουν οι Έλληνες πολίτες. Το κάναμε και το κάνουμε με επιτυχία. Συμμετείχα και στις δυο εξεταστικές επιτροπές και για τα θαλασσοδάνεια σε ΜΜΕ και σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και για τα σκάνδαλα στην υγεία και κυριολεκτικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έφριξε το μάτι μου. Γιατί είδα τον πατριωτισμό των σκανδάλων. Η πραγματικότητα ξεπερνάει κατά πολύ τη φαντασία. Τα κόλπα που έκανε το πολιτικό σύστημα, που τώρα καταθέτει πρόταση δυσπιστίας, σε συνεργασία με τους τραπεζίτες και τους καναλάρχες, ξεπερνούν κάθε φαντασία. Τι δάνεια με αέρα είδαμε, τι δάνεια μπαλόνια; Τέτοιο είναι και του «ΚΗΡΥΚΑ» του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τι δάνεια που έδωσαν την ίδια εγγύηση σε περισσότερες τράπεζες; ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έδωσαν την ίδια εγγύηση του ελληνικού δημοσίου σε περισσότερες τράπεζες. Και όλα αυτά τα θαλασσοδάνεια τα πλήρωσε και τα πληρώνει ο ελληνικός λαός. Είστε και παραμένετε μέρος αυτής της παθογένειας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, και το αποδεικνύουν τα χρέη σας. Τα ίδια και χειρότερα με τα σκάνδαλα στην υγεία. «Ερρίκος Ντυνάν», ΚΕΕΛΠΝΟ, «NOVARTIS», φάρμακο. Όσο ψάχνεις βρίσκεις. Τι δεκαεννιά εκατομμύρια εμβόλια αδιάθετα, τι παράνομοι διορισμοί. Χθες ήρθε η δικογραφία στη Βουλή, την έστειλε ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης. Τι αγορά κτηρίου με φωτογραφική διάταξη και φυσικά υπερτιμολόγηση. Τι υπερτιμολογήσεις φαρμάκων και τόσα άλλα. Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο έγιναν επί των ημερών σας και τα ανεχθήκατε, αλλά είστε και μέρος τους. Και μάλιστα εξακολουθείτε να τα υπερασπίζεστε στις επιτροπές. Θα πω μόνο μία φράση που αναφέρουν οι προστατευόμενοι μάρτυρες: «Οι πολιτικοί. Ποιοι πολιτικοί; Αυτοί που μας χτυπούσαν παλαμάκια το πρωί στα ιατρικά συνέδρια και το βράδυ στα μπουζούκια;». Έτσι μιλάνε για το πολιτικό σύστημα της χώρας. Και όλα αυτά χρηματοδοτούμενα από τη «NOVARTIS» και στην ουσία από τον ελληνικό λαό. Είχαν σαπίσει οι θεσμοί της χώρας και ας μην μιλάει, λοιπόν, ο κ. Βενιζέλος ότι δήθεν εμείς διαλύσαμε τους θεσμούς, που τους παραλάβαμε σάπιους και διαλυμένους. Βέβαια με το αζημίωτο, γιατί πολλοί έβγαλαν τα κέρδη τους στις offshore. Τώρα ανορθώθηκαν και λειτουργούν οι θεσμοί γι' αυτό και λειτουργεί και η χώρα. Αυτό, δυστυχώς, συνεχίστηκε και μέσα στα μνημόνια. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ με το ένα χέρι έκοβαν συντάξεις και με το άλλο συνέχιζαν να στηρίζουν το σύστημα της διαφθοράς και της διαπλοκής. Αυτό το πολιτικό σύστημα κατακρεούργησε την πατρίδα και δεν είναι δυνατόν τώρα να το παίζουν υπερπατριώτες. Αυτά για το ποτήρι. Έρχομαι στη σταγόνα που λέει η πρόταση μομφής, στο εθνικό θέμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μου έρχονται δύο ρήσεις στον νου. Η μία είναι του Διονυσίου Σολωμού «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό. Η δεύτερη του Οδυσσέα Ελύτη «Η αλήθεια έναντι θανάτου δίδεται». Η αλήθεια είναι ότι όλοι ή οι περισσότεροι Έλληνες με τεράστια ευθύνη του πολιτικού συστήματος κάναμε ότι δεν ξέραμε και δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει. Εκεί μας οδήγησε το πολιτικό σύστημα Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, που μέσα, στο εσωτερικό της χώρας, κραυγάζανε και τους λέγανε Σκοπιανούς και έξω όλοι τους λέγανε Μακεδόνες. Μέσα στη χώρα λιοντάρια, για εσωτερική κατανάλωση, και στο εξωτερικό γατούλες. Πάμε στη συμφωνία, λοιπόν. Την απάντηση την έδωσα πριν στον κ. Χατζηδάκη γιατί δεν πρέπει να προηγηθεί η εξουσιοδότηση. Είναι κάτι που κερδίσαμε και δεν πρέπει να το χάσουμε. Δεύτερον, επαναλαμβάνει συνεχώς ο κ. Μητσοτάκης ότι δήθεν ενώσαμε τους Σκοπιανούς και διχάσαμε τους Έλληνες. Δεν βλέπω τους γείτονες και πολύ ενωμένους. Πού το είδε αυτό; Και τους Έλληνες θα τους ενώσουμε δίδοντάς τους την αλήθεια. Με αυτή τη συμφωνία παίρνουμε και δεν δίνουμε. Και εξηγώ γιατί. Τόσες δεκαετίες οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ δεν έλυσαν το θέμα. Ποιο είναι το αποτέλεσμα πρακτικά; Όλοι τους λένε «Μακεδονία» σκέτο, με σύγχυση με την αρχαία Μακεδονία. Όλοι τους λένε «Μακεδόνες» και τη γλώσσα τους μακεδονική, με σύγχυση με την αρχαία Μακεδονία. Στο σύνταγμά τους έχουν αλυτρωτικές αναφορές, η προηγούμενη σημαία τους παρέπεμπε στη Βεργίνα και την έχουν κρατήσει σε διάφορα σημεία, η πρωτεύουσά τους έγινε μια αρχαιομακεδονική Ντίσνεϊλαντ. Πού είναι αυτοί που σήμερα κραυγάζουν; Γιατί δεν έγινε ένα συλλαλητήριο για όλα αυτά; Γιατί δεν φώναζε κανείς; Όλα ή τα περισσότερα απ' αυτά τα παίρνουμε πίσω με τη σημερινή συμφωνία. Απευθυνόμαστε σε όλους τους νηφάλιους Έλληνες πολίτες και σε όσους συμμετείχαν στα συλλαλητήρια και σε όσους έχουν πατριωτικές ευαισθησίες, που όλοι μας έχουμε. Το «Μακεδονία» γίνεται Βόρεια Μακεδονία. Το σύνταγμά τους αλλάζει και αυτό γίνεται erga omnes και για το εσωτερικό τους και για το εξωτερικό. Για πρώτη φορά διευκρινίζουν ότι δεν έχουν καμμία σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, ούτε αυτοί ούτε η γλώσσα τους. Αναγκάζονται να κατεβάσουν όλα τα αγάλματα ή να διευκρινίσουν ότι παραπέμπουν στον ελληνικό πολιτισμό.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Με αυτή τη συμφωνία τελειώνει κάθε πλαστογράφηση, που την ανεχθήκαμε ή μάλλον την ανεχθήκατε, κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, τόσες δεκαετίες. Συνεπώς, πληρούνται όλοι οι όροι της εθνικής γραμμής. Σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό, εξάλειψη αλυτρωτικών προβλέψεων και erga omnes, έναντι όλων, όλα τα παραπάνω. Έτσι, δεν έχουν καμμιά δικαιολογία ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ούτε η Φώφη Γεννηματά να μην δέχονται αυτή τη συμφωνία - ας το σκεφθεί κάθε Έλληνας πολίτης - όταν αυτή είναι η εθνική γραμμή, που την έχουν χαράξει όλα τα πολιτικά κόμματα, είναι η απόφαση της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή το 2008. Το ίδιο και η Κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, που τα είπαν το 2014 στον ΟΗΕ και τώρα έρχονται και λένε τα αντίθετα. Αυτοί, εάν είχαν πετύχει τέτοια συμφωνία, θα την στήριζαν και θα την ψήφιζαν. Κλείνω, λέγοντας να δουν οι Έλληνες πολίτες τον διεθνή ουδέτερο Τύπο, που φυσικά δεν είναι συριζαϊκός, πώς παρουσιάζει τη συμφωνία. Είναι υποχώρηση, λένε, για τη FYROM. Ας δούμε τις αντιδράσεις στο εσωτερικό των γειτόνων. Τέλος, ας αναλογιστούν όλοι ότι οι μεγάλες συμφωνίες - και θυμίζω την ελληνοτουρκική συμφωνία του 1929 μετά από ποταμούς αίματος, θυμίζω την ΕΟΚ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετά από ποταμούς αίματος - θέλουν πολιτικό θάρρος. Ευχαριστώ.
Θα παρακαλέσω όλους τους συναδέλφους να μην κάνουν κατάχρηση των επτά λεπτών. Η Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αραμπατζή έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατάγομαι από τις Σέρρες, κατάγομαι από τη Μακεδονία και πραγματικά δεν περίμενα ποτέ ότι ως Βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου θα έφτανε η μέρα που θα βρισκόμουν σ' αυτό εδώ το Βήμα, για να υπερασπιστώ τα αυτονόητα: Την ιστορία της πατρίδας μου, την ιστορία της Μακεδονίας, όχι απέναντι σε ξένους που την επιβουλεύονται, αλλά απέναντι στην Κυβέρνηση της χώρας μου, που αποφάσισε να την παραδώσει σε μια ακόμη περήφανη διαπραγμάτευση. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα έφτανε η μέρα που μια ελληνική κυβέρνηση θα πανηγύριζε, υιοθετώντας τις ψευδεπίγραφες εθνικές επιδιώξεις της γείτονος χώρας. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα βρισκόταν Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών που θα έβαζε την υπογραφή του, για να λέγεται ο πολίτης μιας άλλης χώρας Μακεδόνας και η γλώσσα που μιλά μακεδονική. Κυρίες και κύριοι της συγκυβέρνησης, εδώ και μήνες η Νέα Δημοκρατία και ο Πρόεδρός μας Κυριάκος Μητσοτάκης σας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Εδώ και μήνες σας έχει επισημάνει σε όλους τους τόνους ότι η συμφωνία με τη γειτονική χώρα πρέπει να είναι εθνικά επωφελής, να σέβεται τις ευαισθησίες του ελληνικού λαού, την ιστορία μας, την αταλάντευτη μέχρι χθες εθνική γραμμή, τον πατριωτισμό των Ελλήνων. Να υπακούει στη γραμμή του εθνικού συμφέροντος που αγκαλιάζει με τη δύναμη της εθνικής συναίνεσης τα κόμματα και τον λαό, το εθνικό συμφέρον που προάσπισε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή με το βέτο στο Βουκουρέστι, το διαπραγματευτικό αυτό όπλο, που με τόση αφέλεια και άνευ όρων εκχωρείτε. Δυστυχώς, βεβαίως, αγνοήσατε τους πάντες, την Αντιπολίτευση, τα κόμματα, τους θεσμούς και πάνω από όλα, τους πολίτες. Συμπεριφερθήκατε και συμπεριφέρεστε ως εκπρόσωποι του κ. Ζάεφ, αλλά και του σκοπιανού αλυτρωτισμού στην ελληνική Βουλή. Χθες, ακούγοντας τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να ξιφουλκούν υπέρ της συμφωνίας, πραγματικά μπερδεύτηκα για το εάν βρίσκομαι στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Γιατί μπερδεύτηκα, όμως; Μήπως δεν ήσασταν εσείς που μέχρι χθες υποστηρίζατε ότι τα Σκόπια πρέπει να ονομάζονται «Μακεδονία» σκέτο; Τώρα, φαντάζομαι που δέχεστε και το Βόρεια Μακεδονία κάνετε μια τρομερή υποχώρηση και υπέρβαση. Γι' αυτό η πρόταση δυσπιστίας που καταθέσαμε εναντίον της Κυβέρνησής σας είναι η τελευταία επιλογή. Είναι η μόνη επιλογή που μας δίνει το ίδιο το Σύνταγμα για να αποτρέψουμε αυτή τη συμφωνία, που αν την Κυριακή υπογραφεί, δημιουργεί τετελεσμένα και μη αναστρέψιμες συνέπειες, οδηγώντας τη χώρας μας σε μια βέβαιη εθνική ήττα, όπως αποτυπώνεται στο άρθρο 8, εκεί που προβλέπεται η σύσταση επιστημονικής επιτροπής για να εξετάσει - λέει - τον τρόπο της διδασκαλίας της ιστορίας στις δύο χώρες, ώστε να αρθούν αλυτρωτικές αναφορές. Μα, επιτέλους, κυρίες και κύριοι της συγκυβέρνησης, αντιλαμβάνεστε τι εισηγείστε και τι υπογράφετε; Και μόνο η αποδοχή συζήτησης αυτού του άρθρου συνιστά ανιστόρητη εθνική υποχώρηση, για να μην πω τίποτα βαρύτερο. Η χώρα μας, δηλαδή, που υπέστη όλα αυτά τα χρόνια την επιτομή του αλυτρωτισμού, της προπαγάνδας, τις γραφικές προσπάθειες κλοπής της ιστορίας μας από ένα κράτος που έστησε ψεύτικους Μεγαλέξανδρους και Βουκεφάλες για να χτίσει ιστορίες και τις αλυτρωτικές του επιδιώξεις θα καθίσει επί ίσοις όροις στο ίδιο τραπέζι με τους μέχρι χθες παραχαράκτες της ιστορίας μας για να διαπραγματευτεί και να συμφωνήσει τι, κυρίες και κύριοι της συγκυβέρνησης; Τη μακραίωνη ιστορία μας, τον πολιτισμό μας και τη γλώσσα μας; Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο εθνικού παραλογισμού; Πραγματικά, πώς αισθάνεστε ότι τα ελληνικά ιστορικά βιβλία μπορούν να διδάσκουν αλυτρωτισμό στους Έλληνες μαθητές; Μήπως τα ίδια σκέφτεστε και για την Αμφίπολη - έφυγε η Υπουργός Πολιτισμού - αυτό το αδιαμφισβήτητο οικουμενικό μνημείο πολιτισμού, αυτόν τον αδιάψευστο μάρτυρα της ελληνικότητας της Μακεδονίας που το αφήνετε χωρίς ντροπή τριάμισι χρόνια τώρα θαμμένο, εγκαταλελειμμένο και περιφρονημένο; Το πιο ανατριχιαστικό απ' όλα όμως είναι η απίστευτη εκχώρηση της μακεδονικής εθνότητας, της μακεδονικής γλώσσας στους Σκοπιανούς. Είστε η Κυβέρνηση που επικυρώνει τον μακεδονισμό, το ασίγαστο δηλαδή εθνικιστικό ιδεολόγημα των Σκοπιανών για τη δήθεν διαμελισμένη μακεδονική πατρίδα. Είστε η Κυβέρνηση που ξεπουλά τα υλικά εκείνα - ιθαγένεια, γλώσσα, όνομα - που συνιστούν και χτίζουν ένα κράτος. Είστε η Κυβέρνηση που δίνει όλα τα επιχειρήματα στους εκπροσώπους του σκοπιανού αλυτρωτισμού, προκειμένου να ισχυριστούν στο μέλλον ότι μπορεί το δήθεν μακεδονικό έθνος τους να επεκταθεί και πέρα των συνόρων τους. Αυτό άλλωστε είναι το ιδεολόγημα του Ίλιντεν, το ιδεολόγημα της Μακεδονίας στους Μακεδόνες, το ιδεολόγημα της Μεγάλης Μακεδονίας, όχι μόνο του μικρού σλαβόφωνου τμήματος της Μακεδονίας του Πιρίν, αλλά όλης της Μακεδονίας μέχρι τη Μακεδονία του Αιγαίου. Άλλωστε, ο Πρωθυπουργός σάς το είπε καθαρά και χωρίς καμμία συστολή προχθές στη συνέντευξή του στην κρατική τηλεόραση. Είπε: «Διαφωνώ με το σύνθημα ότι η Μακεδονία είναι ελληνική. Συμφωνώ ότι η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η πρόταση δυσπιστίας θα αποκαλύψει αύριο το βράδυ και τους λαθρεπιβάτες αυτής της ανίερης κυβερνητικής συμμαχίας. Αναφέρομαι, βεβαίως στους Βουλευτές και στους Υπουργούς των ΑΝΕΛ, μαζί με τον αρχηγό τους τον Υπουργό Άμυνας τον κ. Καμμένο. Κι επειδή άκουσα κάτι δεκάρικους λόγους Υπουργών των ΑΝΕΛ για δήθεν λόγια ξεκάθαρα σταράτα, ότι - δήθεν - δεν ψηφίζουν τη συμφωνία, αλλά στηρίζουν με νύχια και με δόντια την Κυβέρνηση που υπογράφει τη συμφωνία, θα σας το πω στα σκοπιανοβουλγαρικά των φίλων σας των Σκοπιανών, ότι δηλαδή, κυρίες και κύριοι των ΑΝΕΛ, το βράδυ του Σαββάτου δεν έχει dva politika, δηλαδή διπλή πολιτική. Καταψηφίζοντας την πρόταση δυσπιστίας της Νέας Δημοκρατίας συνυπογράφετε με τα δύο χέρια τη συμφωνία του κ. Κοτζιά στις Πρέσπες. Δεν υπάρχει άλλη ερμηνεία και άλλη επιλογή. Δεν υπάρχει άλλη διαφυγή. Και η δικαιολογία του αρχηγού σας ότι θα καταψηφίσετε τη συμφωνία όταν αυτή έρθει προς κύρωση στη Βουλή είναι ακόμη μια καραμπινάτη κοροϊδία. Αν κόπτεστε λοιπόν, κυρίες και κύριοι των ΑΝΕΛ, για τη Μακεδονία, ιδού πεδίο δόξης λαμπρό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ρίξτε την Κυβέρνηση, που με τη στήριξή σας, που με τα δεκανίκια σας θα υπογράψει φαρδιά πλατιά και χαμογελώντας την εκχώρηση της ιστορίας και της παρακαταθήκης της Μακεδονίας.
Κυρία Αραμπατζή, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μόνο δεκαεννέα δεύτερα πήρα. Κυρίες και κύριοι των ΑΝΕΛ - γιατί του ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζετε για τη συμφωνία - , έχετε λίγες ώρες μέχρι το βράδυ του Σαββάτου. Είναι καλύτερα να επιλέξετε την πτώση, παρά την ιστορική βεβήλωση, είναι καλύτερα να χάσετε την καρέκλα και την Κυβέρνηση, παρά να χάσει η Μακεδονία τα ιστορικά της κεκτημένα. Θυσιάστε τώρα την εξουσία σας, για να μη θυσιάσετε την ιστορία και τη χώρα.
Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, είμαστε δυο μέρες εδώ, κύριε Πρόεδρε, και όλοι δίνουν ένα με δύο λεπτά.
Εγώ προσωπικά μίλησα έξι λεπτά. Δεν έκανα χρήση του χρόνου. Και ετούτο, γιατί ο κίνδυνος να μη μιλήσουν κάποιοι συνάδελφοί μας απαιτεί να σεβόμαστε τον χρόνο. Είναι θέμα σεβασμού προς τους συναδέλφους που θέλουν να μιλήσουν. Διότι, εάν μιλάμε δέκα λεπτά οι πρώτοι και τρία λεπτά οι τελευταίοι, αυτό δεν είναι σεβασμός.
Να ισχύει για όλους, όμως.
Τον λόγο έχει ο κ. Κατσίκης, Βουλευτής των ΑΝΕΛ. Παράκληση για την τήρηση του χρόνου, κύριε Κατσίκη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εξ υπαρχής επιτρέψτε μου να παρακαλέσω θερμά για την ανοχή σας στον χρόνο, παρ' ότι είμαι από τις 11.00΄ το πρωί εδώ. Μου είχαν πει ότι θα μιλούσα στη 13.00΄. Βέβαια, δεν είμαι ο μόνος.
Όλοι μας.
Ναι, είπα ότι δεν είμαι ο μόνος, αλλά εν πάση περιπτώσει παρακαλώ θερμά τον κύριο Πρόεδρο για λίγη ανοχή στον χρόνο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η υποκριτική η οποία αναπτύσσεται σήμερα μέσα σε αυτόν εδώ τον χώρο είναι αξιοσημείωτη και θα μείνει με ανεξίτηλα γράμματα γραμμένη μέσα στο μυαλό όλων μας, αφού σήμερα πραγματικά γράφεται ιστορία. Γράφεται ιστορία από εκείνους οι οποίοι αποποιούνται τις δικές τους ευθύνες, αποποιούνται τα όσα αναμφισβήτητα τα ιστορικά γεγονότα αποδεικνύουν και τα οποία εμείς κληροδοτήσαμε, προσπαθώντας να επιρρίψουν τις ευθύνες σε εκείνους σήμερα που κατάφεραν να δημιουργήσουν μια συγκυβέρνηση, τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Κοίταξα με προσοχή την πρόταση δυσπιστίας την οποία καταθέσατε και στον επίλογο, στην κατάληξη αυτής της πρότασης είδα να λέτε, κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι οφείλουμε να ασκήσουμε κάθε δικαίωμα που μας δίνει το Σύνταγμα και οι δημοκρατικοί θεσμοί της πατρίδας μας για να αποτρέψουμε τη δημιουργία επιζήμιων τετελεσμένων. Και ερωτώ: Ποιους κοροϊδεύετε; Κοροϊδεύετε εμάς; Κοροϊδεύετε τον εαυτό σας ή προσπαθείτε - και εκεί θα προσπαθήσουμε κι εμείς να αποτρέψουμε να το επιτύχετε - να κοροϊδέψετε τον ελληνικό λαό, δημιουργώντας σφαλερές εντυπώσεις για το τι γίνεται σήμερα εδώ; Αλήθεια τι συζητάμε σήμερα εδώ; Μια προκαταρκτική συμφωνία συζητάμε ή την πρόταση δυσπιστίας σας, η οποία έχει πολιτικό έρεισμα, έχει πολιτικό κίνητρο. Πού στοχεύει; Στο να πέσει αυτή η Κυβέρνηση. Και αλήθεια, πιστεύετε ότι θα το καταφέρετε; Έτσι, λοιπόν, λέτε στην πρόταση δυσπιστίας ότι θα χρησιμοποιήσατε κάθε μέσο, δικαίωμα και νόμο του Συντάγματος για να αποτρέψετε τι; Μια διαφωνία ακόμη μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ; Σας ερωτώ ευθέως και να μου απαντήσετε. Γιατί τόσες διαφωνίες μέχρι σήμερα δεν καταβάλατε την παραμικρή προσπάθεια να τις αποτρέψετε; Ομιλώ για τις διαφωνίες που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ στα διάφορα νομοσχέδιο τα οποία περάσαμε. Εμείς καταψηφίζαμε, εμείς στηλιτεύαμε και εσείς στηρίζατε ως στυλοβάτες αυτών των νομοσχεδίων. Γιατί τότε δεν θέσατε θέμα δεδηλωμένης; Γιατί, πραγματικά, θα πρέπει να ακούσει ο ελληνικός λαός τι σόι δεξιοί είστε. Είστε οι δεξιοί που ψηφίσατε σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών, είστε οι δεξιοί που ψηφίσατε νομική αναγνώριση ταυτότητας, είστε οι δεξιοί που ψηφίσατε αναδοχή από ομόφυλους ανήλικων παιδιών και είστε και οι δεξιοί οι οποίοι ψηφίσατε αποτέφρωση νεκρών και μουσουλμανικό τέμενος. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τα λέω όχι επειδή δεν τα γνωρίζετε, τα λέω για να τα ακούει ο ελληνικός λαός, να ακούει για άλλη μια φορά τι σόι δεξιοί είσαστε.
Ο μπαμπάς σου τι λέει;
Ορίστε; Μιλήσατε για τον πατέρα μου τώρα; Μου δίνετε ωραία πάσα. Ο πατέρας μου λοιπόν, στήριζε την κυβέρνηση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, την οποία την έριξε ο Σαμαράς. Και έρχεστε να μας πείτε ότι πρέπει να κάνουμε το ίδιο. Το παράδειγμα προς αποφυγήν έρχεστε και μας το πασάρετε ως παράδειγμα προς μίμηση. Ντροπή σας! Δώσαμε όρκο στο Σύνταγμα και στην πατρίδα να τηρούμε τους νόμους. Και ως ορκισμένος Βουλευτής απαντώ τώρα στον αξιότιμο Αντιπρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Γεωργιάδη, ως ορκισμένος Βουλευτής τηρώ τους νόμους και τον όρκο που έδωσα και ως ορκισμένος υπηρέτης στέκομαι δίπλα στους συμπολίτες μου. Δεν ρίχνουμε κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν μιμούμαστε τον Σαμαρά. Να τον χαίρεστε! [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και εύχομαι να ζω όταν ο ιστορικός του μέλλοντος αποκαλύψει για ποιον λόγο αυτόν που αποκαλούσατε τότε προδότη, εσείς και το Μητσοτακέικο, κυρίως το Μητσοτακέικο, αποδέχτηκε την επιστροφή του στη Νέα Δημοκρατία. Εύχομαι να ζω, γιατί ακόμη δεν το έχω καταλάβει. Βέβαια, ο έτερος Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Χατζηδάκης μίλησε για χούφτα ψήφων. Ξέρετε κάτι; Προσωπικά παίρνω αρκετές χούφτες ψήφων από τους νεοδημοκράτες που φεύγουν από εσάς και έρχονται σε μας, τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Ξέρετε και κάτι ακόμη; Χάσατε πολλές χούφτες ψήφων από τον Πρόεδρο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, τον Πάνο Καμμένο και δεν μπορείτε ακόμη να χωνέψετε ότι αυτή η μεγάλη δύναμη σήμερα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, σε μικρό κόμμα αλλά μεγάλη φωνή, σας στέρησε πάρα πολλές ψήφους! Και σας στέρησε και σας ανέκοψε και την πορεία σας προς την εξουσία. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έτσι, λοιπόν, αυτά για τις χούφτες των ψήφων και αν εν πάση περιπτώσει έχουμε την πολιτική διάθεση να πούμε πέντε καλές κουβέντες για κάποια στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, δεν θα μας πείτε ότι χειροκροτούμε και ζητωκραυγάζουμε τη Νέα Δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, έχετε διαχειριστεί ζητήματα, έχετε αφήσει το πολιτικό σας στίγμα, έχετε αφήσει ανοιχτά μέτωπα τα οποία κληροδοτήσατε σε μας. Δεν είστε άμοιροι ευθυνών. Και ακριβώς επειδή δεν είστε άμοιροι ευθυνών αμφιταλαντευτήκατε αρκετά, μέχρι να καταλήξετε στη θέση που θα τηρήσετε απέναντι στο εθνικό αυτό θέμα. Και πιστεύω πως μέχρι και αυτή τη στιγμή δεν έχετε αποφασίσει ή τουλάχιστον δεν έχετε την τόλμη να ανακοινώσετε στον ελληνικό λαό την επίσημη θέση σας. Να ξεκινήσω από το ότι θα την καθορίζατε σύμφωνα με το πώς θα καθορίσει ο μικρός με τον μεγάλο κυβερνητικό εταίρο τη θέση του για το θέμα αυτό; Να συνεχίσω ότι μιλήσατε για Συνθήκη Βουκουρεστίου και σήμερα όταν είδατε τα συλλαλητήρια, στα οποία απαγορεύατε στους Βουλευτές να συμμετέχουν, αλλάζετε πορεία και την προσαρμόζετε σύμφωνα με αυτό το οποίο σας χαρακτηρίζει, δηλαδή τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία;
Ποιος απαγορεύει;
Κάτσε κάτω! Τελείωνε!
Θέλετε να σας τα θυμίσω όλα αυτά; Λοιπόν, σας τα θυμίζω. Ακούστε τα από έναν νέο Βουλευτή που πολλά χρόνια, όμως, σας παρακολουθεί και σας υπηρέτησε. Ακούστε τα από έναν Βουλευτή, τον οποίον τον προδώσατε.
Θα πάρεις χειροκρότημα! Δεν ντρέπεσαι! Γενίτσαρος είσαι!
Είστε, λοιπόν, οι άνθρωποι με στείρα κριτική. Πρόταση μομφής, αυτή είναι η απόφαση σας. Η εύκολη λύση. Κρύβεστε όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφε. Θλίβομαι που το λέω, αλλά κρύβεστε. Και το χειρότερο είναι πως υποθηκεύετε το μέλλον του τόπου με τη θέση σας, καθώς δεν έχετε το θάρρος να ενημερώσετε τον ελληνικό λαό για πράξεις, παραλήψεις και αποφάσεις που λάβατε εσείς, οι ίδιοι κατά το παρελθόν, οδηγώντας τη χώρα στη σημερινή θέση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας. Κάντε μου τη χάρη, έχω ανάγκη να μιλήσω. Εμείς, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες από την αρχή έχουμε πει ξεκάθαρα ένα μεγάλο «όχι» στην παραχώρηση του όρου «Μακεδονία». Έχουμε εναντιωθεί στην παραχάραξη της ελληνικής ιστορίας, έχουμε καταδικάσει την επιχειρούμενη φαλκίδευση της εθνικής μας ταυτότητας, έχουμε αντιταχθεί στην οικειοποίηση της πολιτικής μας κληρονομιάς. Αντίθετα, εσείς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αρνείστε το μερίδιο που σας αναλογεί, στη διαχείριση ενός εθνικού ζητήματος της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και αποποιείστε των ευθυνών που φέρετε. Βέβαια, για όλα αυτά υπάρχει εξήγηση. Πώς αλήθεια να τολμήσετε να λάβετε ξεκάθαρη θέση, όταν στο παρελθόν έχετε προβεί σε πράξεις που σας εκθέτουν; Όταν έχετε μιλήσει εσείς για σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό, όταν έχετε διαχειριστεί διαπραγματεύσεις, όταν έχετε πρωτοκλασάτα στελέχη που έχουν αντιπροτείνει εναλλακτικές προτάσεις, συμπεριλαμβάνοντας τον όρο «Μακεδονία»; Θα μας πείτε, επιτέλους, έστω και αυτή την ύστατη ώρα ποια είναι η θέση σας; Δεν θα μας πείτε ούτε σήμερα ούτε αύριο και είμαι πεπεισμένος γι' αυτό. Δεν θα μάθουμε ποτέ την επίσημη θέση σας, γιατί υπολείπεστε του πολιτικού σθένους να απευθυνθείτε στον ελληνικό λαό με ευθύτητα και ειλικρίνεια. Αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τι ακριβώς ζητάτε από τους Ανεξάρτητους Έλληνες; Μπορείτε να μας πείτε τι ακριβώς ζητάτε;
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Είστε στο δεύτερο επιπλέον λεπτό.
Τους ζητάτε να ρίξουν την Κυβέρνηση; Δεν θα τη ρίξουμε.
Δεν ζητάμε τίποτα.
Ζητάτε. Και το κυριότερο; Αρνείστε να αναλάβετε την ευθύνη για την φτωχοποίηση των Ελλήνων πολιτών. Αρνείστε να υπερασπιστείτε την εξυγίανση του δημοσίου βίου, αρνείστε να αποδώσετε ουσιαστικές ευθύνες σε όσους οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Ευτυχώς, όμως, δεν είμαστε όλοι ίδιοι και γι' αυτό μας πολεμάτε λυσσαλέα, διότι εμείς είμαστε αυτοί που οδηγούμε την εθνική οικονομία σε θετικό πρόσημο και όχι εσείς, διότι εμείς είμαστε αυτοί που συγκρουόμαστε με τις πολιτικές του παρελθόντος. Εμείς είμαστε που λύνουμε τα δεσμά που κρατούσαν τη χώρα σε ομηρία. Εμείς είμαστε αυτοί που εργαζόμαστε με πάθος για να αλλάξουμε την Ελλάδα και να δώσουμε πίσω στους Έλληνες τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Να είστε σίγουροι πως ακόμη δεν έχουμε ολοκληρώσει το έργο μας.
Κύριε Κατσίκη, ολοκληρώστε.
Θα τελειώσω, λοιπόν, με μία φράση και συγγνώμη για την παρέκκλιση στον χρόνο. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν είναι δικού μας προγόνου ή σύγχρονου διανοητή αυτή η φράση, αλλά του μεγάλου συγγραφέα Βίκτωρος Ουγκό, η οποία αποκαλύπτει τη θέση της χώρας μας στο παγκόσμιο στερέωμα: «Ο κόσμος είναι η Ελλάδα που διαστέλλεται. Η Ελλάδα είναι ο κόσμος που συστέλλεται». Σας ευχαριστώ.
O Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαλμάς έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ίσως μερικοί από εσάς έχετε επισημάνει ότι ήμουν απ' αυτούς τους Βουλευτές που παρ' ότι ανήκω στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, από την αρχή είχα ευχηθεί να πετύχει αυτή η Κυβέρνηση. Είχα υποστηρίξει ότι πάγια θέση μου είναι οι τετραετίες να εξαντλούνται και να κατοχυρωθούν συνταγματικά σε επόμενη συνταγματική αναθεώρηση, για να είμαστε ένα σοβαρό κράτος. Άρα, σήμερα έχω έναν πιο δύσκολο ρόλο για να εξηγήσω στον ελληνικό λαό γιατί υπέγραψα την πρόταση μομφής στην Κυβέρνησης. Προφανώς, θεωρώ ότι η αθέτηση πολλών δεσμεύσεων στην οικονομία από τη σημερινή Κυβέρνηση ίσως να μην είναι τόσο σημαντικός λόγος για να πέσει η Κυβέρνηση. Ούτε η υπόσχεση κατ' αρχάς για γρήγορο κλείσιμο της αξιολόγησης που δόθηκε πέρσι, που δεν έγινε και μάλιστα λέγατε ότι θα γίνει χωρίς μέτρα, αλλά έγινε με 5,1 δισεκατομμύρια ευρώ καινούργια μέτρα, είναι λόγος για να πέσει η Κυβέρνηση. Ούτε η υπόσχεση για την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που δεν υλοποιήθηκε, είναι λόγος για να πέσει η Κυβέρνηση. Ούτε η συμφωνία για το χρέος που δεν επετεύχθη είναι λόγος για να πέσει η Κυβέρνηση. Ούτε η δέσμευση για μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης - που ούτε αυτό επετεύχθη - είναι λόγος για να πέσει η Κυβέρνηση. Ούτε και η υπόσχεση ότι η Κυβέρνηση θα διαπραγματευόταν πλεονάσματα για το 2019 2,5% και για το 2020 2%, ενώ έγιναν 3,5% μέχρι το 2022, είναι λόγος για να πέσει η Κυβέρνηση. Επειδή, αγαπητέ φίλε Κώστα Κατσίκη, ξέρεις πολύ καλά ότι ποτέ δεν έκανα μικροπολιτική ούτε στους ΑΝΕΛ ούτε μπήκα σ' αυτή τη μικροκομματική αντιπαράθεση, θα σου πω τι ζητάμε από τους ΑΝΕΛ και θα σου το πω ευθέως. Το κόμμα σας έχει στην ιδρυτική καταστατική του διακήρυξη ότι δεν επιτρέπεται η χρήση του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία των Σκοπίων; Γνέφεις συγκαταβατικά. Η απάντηση είναι «ναι». Άκουγα ένα ηχητικό προχθές το πρωί σε έναν ραδιοφωνικό σταθμό. Ο Πρόεδρός σας στη Θεσσαλονίκη δεσμεύτηκε, για να πάρει αυτό το 3%, ότι δεν θα υποστηρίξει τον όρο «Μακεδονία» και δεν θα το επιτρέψει; Γνέφεις συγκαταβατικά, που σημαίνει ότι συμφωνείς. Ο Πρόεδρός σας, σε αυτές τις συναντήσεις, στις συγκεντρώσεις των οπαδών του στη Θεσσαλονίκη, υποσχέθηκε και δεσμεύτηκε ότι θα ρίξει την Κυβέρνηση αν προσπαθήσει να βάλει τον όρο «Μακεδονία», ναι ή όχι;
Δεν το άκουσα.
Δεν το άκουσες!
Ποιος το είπε αυτό;
Σου λέω εγώ, λοιπόν, με ευθύνη από αυτό το Βήμα ότι είπε, «Θα ρίξω την Κυβέρνηση εάν χρησιμοποιήσει τον όρο «Μακεδονία»». Αυτό σου ζητάμε να κάνεις.
Εν πάση περιπτώσει…
Πρόσεξε, αυτό το απλό ζητάμε να κάνετε. Και επειδή, δυστυχώς, είστε το μόνο κόμμα που μπορείτε να αποτρέψετε τον όρο «Μακεδονία», θέλω να σας πω ότι στο λαό που σας ψήφισε, υποσχόμενοι αυτό που προείπαμε, δεν αρκεί να μην το ψηφίσετε. Υποσχεθήκατε ότι θα αγωνιστείτε για να το αποτρέψετε.
Αυτό κάνουμε.
Αυτό θα κάνετε σήμερα. Χαίρομαι. Για αυτό, λοιπόν, υπέγραψα την πρόταση μομφής, για να το κάνετε αύριο. Με απλές κουβέντες, για να μην λέμε πολλά, ούτε με ένταση, αυτό το απλό, για το οποίο δεσμευτήκατε στον ελληνικό λαό, πρέπει να το κάνετε αύριο. Γι' αυτό και υπογράψαμε την ευκαιρία, για να σας δώσουμε τη δυνατότητα να κάνετε αυτό που υποσχεθήκατε. Τελεία και παύλα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμμετέχω στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ για πολλά χρόνια και γνωρίζω την πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και πολλών χωρών του ΝΑΤΟ για να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ. Προφανώς, οι επισπεύδοντες της συζήτησης αυτής που ξεκίνησε στα τέλη του περασμένου χρόνου, δεν είναι η Ελλάδα, διότι, προφανώς, η Ελλάδα έχει κατορθώσει στον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών το όνομα αυτής της χώρας να είναι Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Είναι μια ονομασία που προφανώς δεν χαίρεται μια χώρα να την λένε Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και τώρα θα τη λένε Βόρεια Μακεδονία. Άρα, για να καταλάβω, βγαίνει χαμένη ή κερδισμένη η χώρα αυτή; Εν πάση περιπτώσει, εάν ήταν πρωτοβουλία της Κυβέρνησης αυτό και είχε μεγάλη αγωνία για να λύσει αυτό το πρόβλημα, ποιο πρόβλημα μας δημιουργούσαν τα Σκόπια όλα αυτά τα χρόνια; Η συγκυρία που έρχεται τώρα να γίνει αυτή η συζήτηση, δεν είναι πριν τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, τον Ιούλιο; Δηλαδή, δεν θα πάρει πρόσκληση ένταξης η χώρα, η γείτονα, στο ΝΑΤΟ;
Το λέει η συμφωνία. Το λέει μέσα.
Άρα, θα πάρει πρόσκληση. Αυτό είναι το θέμα. Άρα, κερδίζει η χώρα μας με το να πάρει πρόσκληση; Η Τουρκία είναι στο ΝΑΤΟ. Τι είπε ο Στόλτενμπεργκ; Είπε, «Βρείτε τα μεταξύ σας». Δηλαδή, τι θα πει αύριο πάλι όταν θα υπάρχει πρόβλημα με τα Σκόπια; «Ξαναβρείτε τα μεταξύ σας». Μήπως υπάρχει η θεωρία ότι εάν μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα αλλάξει κάτι; Αυτό που θα αλλάξει είναι ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις θα πηγαίνουν στα Σκόπια πιο εύκολα - όπως πάνε στη Βουλγαρία, για να μην ταλαιπωρούνται - με 10% φορολογία για να επιχειρούν. Δεν κατάλαβα ποιο είναι το όφελος για τη χώρα. Δεν το έχω δει, κύριε Φίλη. Θέλω, όμως, να κάνω ένα ερώτημα και ίσως κλείσω με αυτό, γιατί προφανώς δεν χρειάζεται να πω ότι ούτε μακεδονικό έθνος πρέπει να αναγνωρίσουμε, ούτε και η Κυβέρνηση θεωρώ ότι νομιμοποιείται να το κάνει αυτό. Το ερώτημα είναι: Ποιο το κέρδος για τη χώρα; Τι κερδίσαμε; Καταλαβαίνω γιατί πανηγυρίζει ο κ. Στόλτενμπεργκ, καταλαβαίνω γιατί η κ. Μέρκελ πανηγυρίζει, καταλαβαίνω γιατί ο αμερικανικός παράγοντας πανηγυρίζει, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί πανηγυρίζει η χώρα. Και πραγματικά δεν μπορώ να πιστέψω τις φωνές που λένε ότι επισπεύσατε την επίλυση του θέματος με αυτόν τον τρόπο για ανταλλάγματα στα υπόλοιπα τα περί της οικονομικής πολιτικής. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ ιδιαιτέρως για την τήρηση του χρόνου, κύριε Σαλμά. Ο επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Κατσανιώτης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Μετά θα μιλήσει ο κ. Θεοχάρης και ο Υπουργός κ. Κοντονής. Ορίστε, κύριε Κατσανιώτη, έχετε τον λόγο.
Όλο η Δεξιά μιλάει.
Ε, μάλλον η Αριστερά δεν θέλει να μιλήσει, κύριε Ξυδάκη.
Δεν θέλει να μιλήσει η Αριστερά;
Ποια Αριστερά; Εσάς, κύριε Φίλη, έχει ενδιαφέρον να σας ακούμε.
Παρακαλώ, κύριε Κατσανιώτη.
Κυρίες και κύριοι, μετά τις εξελίξεις στο σκοπιανό όλοι, μα όλοι αντιλαμβάνονται πως η Ελλάδα σήμερα κυβερνάται από την Αριστερά του «Ναι, σε όλα» μαζί με τους εθνολαϊκιστές του «Πουλάμε τα πάντα», από μια ομάδα ανθρώπων χωρίς κανέναν πολιτικό φραγμό, χωρίς κανένα ιδεολογικό όριο, μια ομάδα που έφτασε στην εξουσία υποκλέπτοντας με ψέματα όχι μόνο τις ψήφους αλλά και τις ελπίδες των Ελλήνων. Και είτε γιατί το πιστεύουν, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε για να παραμείνουν στην εξουσία, όπως οι ΑΝΕΛ, δίνουν σε τιμή ευκαιρίας τα πάντα στα Σκόπια. Ακόμα και την ιστορική ταυτότητα! Ο χειρότερος φόβος όσων καταγγέλλαμε από την αρχή την Αριστερά του «ναι, σε όλα», δυστυχώς γίνεται πράξη. Κάνει, με τη συγκεκριμένη συμφωνία με τα Σκόπια, την οικονομική κρίση εθνική, μια συμφωνία στην οποία φτάσαμε μετά από μια πρωτοφανή στα χρονικά μυστική διπλωματία, με τον κ. Τσίπρα και την Αριστερά του «ναι» να μη θέλει να διαμορφώσει εθνική γραμμή, ενημερώνοντας τη Βουλή, τα κόμματα, για τις ενέργειές τους. Τώρα διαπράττει ένα ακόμα έγκλημα σε βάρος της χώρας, το σοβαρότερο, το ασυγχώρητο. Τώρα η Κυβέρνηση υπογράφει συμφωνία. Εκείνοι που έκαιγαν την αμερικάνικη σημαία, τρέχουν στην πρεσβεία να πάρουν συγχαρητήρια. Τώρα, η Αριστερά του «ναι» παραδίδει μακεδονική εθνότητα και μακεδονική γλώσσα στα Σκόπια. Τώρα ξεπουλιέται και το περίφημο erga omnes, επιτρέποντας στους Σκοπιανούς να αποκαλούνται διεθνώς Μακεδόνες. Η εθνική υποχώρηση συντελείται και είναι πλήρης. Συνεργοί όλοι όσοι αποφασίσουν να στηρίξουν την Κυβέρνηση. Τώρα, θα βάλουν κι αυτοί την υπογραφή τους στη συμφωνία Τσίπρα - Κοτζιά. Μη μας λένε «Στηρίζουμε την Κυβέρνηση, αλλά δεν στηρίζουμε τη συμφωνία με τα Σκόπια». Όσοι στηρίξουν την Κυβέρνηση, επιτρέπουν στον κ. Τσίπρα να πάει την Κυριακή στις Πρέσπες. Στηρίζουν την κακή συμφωνία. Αναγνωρίζουν τους Σκοπιανούς ως Μακεδόνες. Όσοι στηρίξουν την Κυβέρνηση, δίνουν το διαβατήριο για την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Χαρίζετε το πιο σημαντικό διαπραγματευτικό όπλο της χώρας. Γιατί; Έχετε πάρει ανταλλάγματα; Σας έχουν τάξει κάτι οι κακοί ξένοι; Οι Έλληνες, κύριοι, δεν αντέχουν άλλη ταπείνωση, δεν αντέχουν άλλες υποχωρήσεις. Όσοι από την κυβερνητική πλειοψηφία πιστεύουν ότι είναι καλή η συμφωνία, ας το πουν καθαρά και δημόσια. Μην ψάχνουν δικαιολογίες στο παρελθόν για να δικαιολογήσουν τη σημερινή τους στάση. Ας πούμε ότι συμφωνούν να αποκαλούνται «Μακεδόνες» οι πολίτες των Σκοπίων και «Ελληνομακεδόνες», όπως είπε ο Πρωθυπουργός, οι Έλληνες. Αντιλαμβάνεστε το έγκλημα που συντελείται; Αν κάποιοι πιστεύετε ότι είναι κακή συμφωνία, απλά αντισταθείτε. Πείστε την Κυβέρνηση να αλλάξει τη συμφωνία, να μην υπογράψει την εκχώρηση της μακεδονικής γλώσσας, της μακεδονικής εθνότητας, της μακεδονικής ιστορίας στους Σκοπιανούς, να μην υπογράψει την εκχώρηση του ονόματος, να μην δέσετε τη χώρα χειροπόδαρα. Αυτό μας νοιάζει. Πρώτα λύση, μετά ένταξη. Καμμία πρόσκληση από το ΝΑΤΟ. Κυρίες και κύριοι, ο κ. Κοτζιάς με τον κ. Τσίπρα διαπραγματεύτηκαν χωρίς εμάς. Ετοιμάζουν μια ανιστόρητη συμφωνία. Είναι αριστεροί και πιστεύουν ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν καν σύνορα. Διεθνιστές. Ο κ. Φίλης το είπε πολύ καλά. «Είμαστε οι ισχυροί που τους καταπιέζουν». Όμως, όπως είπε και ο κ. Τσίπρας, θα μας κρίνει όλους η ιστορία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να απευθυνθώ στους Βουλευτές των ΑΝΕΛ, όχι με την παρουσία τους, γιατί φυσικά δεν τιμούν το Κοινοβούλιο, αλλά μέσω του Προεδρείου. Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η σύνθεση της επόμενης Βουλής. Όμως τώρα είμαστε εδώ, σε αυτή τη Βουλή και οι Βουλευτές των ΑΝΕΛ έχουν καθήκον να πουν «όχι» σε αυτή τη συμφωνία, αυτή τη συμφωνία που είναι έτοιμοι να υπογράψουν ως Κυβέρνηση ο κ. Τσίπρας και ο κ. Κοτζιάς προσμετρώντας και τις δικές τους ψήφους. Αν στηρίξουν σήμερα την Κυβέρνηση, από αύριο τα Σκόπια θα λέγονται, σε όλο τον κόσμο, Μακεδονία με τη βούλα των ΑΝΕΛ, θα υπάρχει μακεδονικό έθνος. Στήριξη από τους ΑΝΕΛ σε αυτή την Κυβέρνηση σημαίνει επικύρωση...
Πώς λέγονται τώρα;
FYROM, κύριε. Δεν το ξέρετε; FYROM λέγονται.
Πώς τους λένε οι Αμερικάνοι;
Γι' αυτό περνάει μέσα από εμάς. FYROM λέγονται. Γιατί καίγονται να πάρουν το όνομα, κύριε;
Πώς τους λένε οι Αμερικάνοι;
Τους νοιάζει πώς τους λέει η Μποτσουάνα; Γιατί θέλουν και τη δική σου υπογραφή;
Τι είναι αυτά, κύριε Πρόεδρε; Χούλιγκαν είναι;
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Γιατί θέλουν τη δική σου υπογραφή; Αφού τους λένε οι Αμερικάνοι αλλιώς, τη δική σου γιατί τη θέλουν;
Μην διακόπτετε! Παρακαλώ!
Τη δική σου τι τη θέλουν; Αν πιστεύεις στη συμφωνία, έλα πάνω και υποστήριξέ την. Άσε τι λένε οι άλλοι. Μην κρύβεσαι πίσω από κανέναν. Αν το πιστεύεις, το ψηφίζεις. Είμαστε όλοι εδώ. Τελεία.
Κύριε Κατσανιώτη, μην κάνετε διάλογο.
Κι εσείς είστε και έντιμοι, αν θέλετε. Ποτέ δεν πιστεύατε ότι δεν πρέπει να λέγονται Μακεδονία. Όμως, αυτοί που το παίζουν πατριώτες, πρέπει να είναι εδώ και να μας πουν την άποψή τους. Η ιστορία γράφεται σήμερα. Όσοι λείπουν...
Διαβάστε καμμιά εγκυκλοπαίδεια ακόμα, κυρία μου. Διαβάστε καμμιά «ΠΑΠΥΡΟΣ» εσείς. Εδώ δεν είναι αστεία. Εδώ μιλάμε για την πατρίδα. Όποιος ψηφίζει, παίρνει την απόφασή του. Καταλαβαίνω τον Πρόεδρο των ΑΝΕΛ, τον κ. Καμμένο. Έχει μάθει στη μεγάλη ζωή. Του αρέσουν τα πούρα, τα ελικόπτερα, το Μονακό. Δεν ψηφίζει για να κρατήσει την καρέκλα. Οι υπόλοιποι Βουλευτές των ΑΝΕΛ μην χαραμίσουν την πίστη τους στην πατρίδα για έξι μήνες στα βουλευτικά έδρανα. Κάντε...
Άσε τον άνθρωπο να μιλήσει! Είναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε; Έλεος!
Παρακαλώ, βοηθήστε το Προεδρείο. Μην κάνετε διάλογο.
Κύριε Γεωργαντά, μην αγχώνεστε. Υπάρχει ο γενιτσαρισμός των…
Συνεχίστε, κύριε Κατσανιώτη, αλλά μην κάνετε διάλογο.
Δεν μπορώ να αντισταθώ, κύριε Πρόεδρε. Κλείνοντας, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Όποιος πιστεύει ότι είναι καλή συμφωνία, όποιος πιστεύει ότι αυτό πρέπει να κάνει, ας το κάνει χωρίς να κρύβεται πίσω από το παρελθόν. Να πάρει το βάρος της προσωπικής του ευθύνης και να πει «ναι, συμφωνώ να λέγονται Μακεδόνες, ναι, υπάρχει εθνική ενότητα». Θα τον κρίνει η ιστορία. Αυτοί που δεν έχουν δικαίωμα σε αυτό, είναι αυτοί που είναι οι δήθεν πατριώτες. Αυτούς δεν θα τους ξεχάσει η ιστορία. Να είστε καλά.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Ανεξάρτητος Βουλευτής κ. Θεοχάρης. Κύριε Θεοχάρη, βοηθήστε με τον σεβασμό του χρόνου το Προεδρείο. Έχετε επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πάντα προσπαθούμε να τηρήσουμε τον χρόνο. Είναι, όμως, ιστορικές οι στιγμές. Και θέλω να εξομολογηθώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι είναι, πράγματι, πάρα πολύ δύσκολο και ο προβληματισμός είναι τεράστιος για το τι θα πεις σήμερα και τι θα ψηφίσεις αύριο. Μόνο αλήθειες, στην πραγματικότητα, μπορούν να σώσουν τη σημερινή στιγμή, μόνο αλήθειες που πρέπει, επιτέλους, να πάρουν τη θέση της υποκρισίας που ζούμε. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έχουν δυνατότητα να αποτρέψουν αυτή τη συμφωνία, την οποία μας λένε ότι τη θεωρούν καταστροφική, αλλά παρ' όλα αυτά δεν την αποτρέπουν. Κόπτονται να γίνει η συμφωνία, αλλά στην πραγματικότητα δεν τη θέλουν. Αυτή η υποκρισία δεν μπορεί να συνεχιστεί, γιατί μετατρέπουμε τη Βουλή από ένα θεσμό διαλόγου και διαφάνειας, στο ναό της συσκότισης και του διχασμού. Δεν μπορεί να συνεχιστεί. Αρνούμαι να ακούω. Πραγματικά κάθομαι τόσες ώρες και παρακολουθώ τις συζητήσεις και γυρίζουμε δεκαετίες πίσω, με ορούς πολιτικούς, όχι με όρους ιστορικούς. Ακούω τη κ. Χριστοδουλοπούλου να μας μιλάει για δοσίλογους. Ακούμε το 2018 για δοσιλόγους; Ακούω ανθρώπους από τη δεξιά πτέρυγα να ξεχνάνε ότι κυβέρνησαν και το 1950 και το 1960 και είχαν τη δυνατότητα να αποτρέψουν όταν γίνονταν διάφορα επί Τίτο. Έγιναν λάθη και αφέθηκε αυτό το πρόβλημα και έφτασε ως εδώ. Ακούω την Αριστερά να μας λέει ότι θα λύσει ένα πρόβλημα, ενώ η ίδια αρκεί να γινόταν κομμουνιστική Ελλάδα, θα δεχόταν να λεγόταν «Μακεδονία» και να την παίρνανε κιόλας ως χώρα. Με αυτούς τους όρους θα κάνουμε τη συζήτηση; Με τους όρους του εμφυλίου; Με τους όρους του 1950 και του 1960; Η χώρα χρειάζεται ενότητα αυτή τη στιγμή. Είμαστε κράτος κι έχουμε συμφέροντα. Και αυτός είναι απαράβατος όρος και τα συμφέροντά μας είναι πρώτα. Όμως, για να υπερασπιστείς τα συμφέροντα θες ενότητα, όχι διχασμό. Τον διχασμό τον έχουμε πληρώσει στην ιστορία μας πολύ ακριβά. Και τα συμφέροντα, κύριε Φίλη, τα υπερασπίζεσαι με νηφαλιότητα και ορθολογισμό. Δεν τα υπερασπίζεσαι με συναίσθημα και με ντουντούκες. Αυτές τις ημέρες έγινε ο διαγωνισμός για το διπλωματικό σώμα, για να πάρουμε τους νέους διπλωμάτες. Ποιους νομίζετε ότι παίρνουμε; Τους πιο θερμοκέφαλους και τους πιο συναισθηματικούς ή αυτούς που είναι ψυχροί, υπολογιστές και ορθολογιστές; Αυτοί μπορούν να κάνουν διαπραγματεύσεις υπέρ της χώρας. Δύο, λοιπόν, είναι τα ερωτήματα, που ένας αδέσμευτος Βουλευτές θα πρέπει να κάνει για να πάρει απόφαση για τη σημερινή συζήτηση και για την αυριανή ψήφο. Πρώτον: Ψηφίζουμε μόνο για το ζήτημα αυτής της συμφωνίας ή κρίνουμε συνολικά την Κυβέρνηση σε όλα τα πεδία και στο οικονομικό για παράδειγμα; Το δεύτερο ερώτημα είναι αν αυτή καθ' αυτή η συμφωνία είναι σωστή, είναι καλή ή όχι. Εάν μιλούσαμε για τα οικονομικά, εσείς θα παίρνατε κάτω από τη βάση, διότι κλέψατε τους φτωχούς, διότι αυτούς κοροϊδέψατε. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις - το έχω πει και δεν σας το λέει η αντιπολίτευση - σταμάτησαν στην καταστροφή της μεσαίας τάξης. Τους φτωχούς μόνο εσείς είχατε την άνεση, λέγοντας ότι τους στηρίζετε, να τους κατακλέψατε. Ο κ. Σαμαράς δεν δεχόταν να κοπούν ούτε 10 ευρώ κάτω από τα 1.000 ευρώ σύνταξη. Εσείς πήρατε τα 600 ευρώ σύνταξη και τα κάνατε 400. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Παίρνετε κάτω από τη βάση στο οικονομικό πεδίο, γιατί κοροϊδεύετε αυτούς τους φτωχούς, τους πιο αδύναμους της κοινωνίας, με το άλλοθι ότι κυκλοφορείτε στα δυτικά προάστια και βέβαια με ένα ελαφρυντικό που έχει βάση: ότι δεν φέρατε εσείς την πτώχευση. Όντως δεν τη φέρατε. Το 2010 είχατε 4,6%. Περνάει ακόμα η μπογιά του ως επιχείρημα. Αυτό είναι το επιχείρημά σας. Αφού, λοιπόν, δεν φέρατε εσείς την πτώχευση, μπορείτε εσείς να περάσετε όλα, τα πιο δύσκολα και τα χειρότερα μέτρα. Δεν σας ακούω, όμως, να λέτε για το μέλλον, για το πώς θα είναι η χώρα τα επόμενα χρόνια. Δεν το λέτε, αλλά το χειρότερο είναι ότι δεν ξέρετε πώς θα είναι. Και δεν ξέρετε πώς θέλετε να είναι. Στην πραγματικότητα απλώς αφήνουμε στον αυτόματο πιλότο του μνημονίου τη χώρα και ό,τι γίνει, όποιος βρει δουλειά και με όποιους όρους. Ανταλλάσσουμε την ανεργία με φτώχεια στην εργασία, με 200 ευρώ, με ανθρώπους οι οποίοι περιμένουν και βλέπουν τηλεόραση σε εφημερία και όταν υπάρχει πολύς κόσμος και χρειάζονται παραπάνω ανθρώπους στα ταμεία, τότε τους παίρνουν και τους λένε, «Ελάτε και πληρώνεστε για τα λεπτά που κάθεστε στο ταμείο». Αυτά συμβαίνουν.
Πού γίνεται αυτό; Πείτε μας να ξέρουμε.
Αυτό γίνεται. Εσείς κυβερνάτε. Στείλτε το ΣΕΠΕ να βρει πού γίνεται. Δεν θα είμαι εγώ υπόλογος για τη δική σας διακυβέρνηση.
Είστε υπόλογος για ό,τι λέτε.
Η Νέα Δημοκρατία, όμως, και ο κ. Γεωργαντάς ήταν πειστικός, ότι στην πραγματικότητα πρέπει να επικεντρωθούμε στο ζήτημα της συμφωνίας. Βέβαια, ξέρω ότι σκοπός ήταν η Κυβέρνηση και τα δύο άκρα της Κυβέρνησης, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Όμως, νομίζω ότι ήταν πειστικό και ότι στην πραγματικότητα πρέπει να κρίνουμε με πολύ πιο στενά κριτήρια αν είναι αυτή η συμφωνία επωφελής ή όχι και τι θα πρέπει κάνουμε. Το πρώτο, βέβαια, που πρέπει να πούμε είναι ότι, προφανώς, παραλάβατε μια άσχημη κατάσταση. Είχε παγιωθεί και παγώσει μια κατάσταση, η οποία δεν είναι θετική. Και δεν είναι θετική ούτε για τα συμφέροντα της χώρας μας, γιατί η χώρα μεγαλώνει με τις σωστές σχέσεις όταν είναι πραγματικά πόλος σταθερότητας και όχι αν απλώς το λέει. Βέβαια, δεν σας πίεζε και κανένας να το λύσετε. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να λυθεί το ζήτημα από εμάς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δεύτερον, η συμφωνία αυτή είναι στα πλαίσια των πάγιων ελληνικών θέσεων. Και στο erga omnes και στον γεωγραφικό προσδιορισμό.
Κύριε Θεοχάρη, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε. Πρέπει, όμως, να εξηγήσουμε γιατί το θέλουμε αυτό με τρόπο που θα το καταλάβει ο κάθε Έλληνας πολίτης, όπως θα το καταλάβω εγώ, αλλά και η μητέρα μου που είναι Μακεδόνισσα, είναι από τη Θεσσαλονίκη. Τι πρέπει να πούμε με αυτή τη συμφωνία; Πρώτον, ότι θέλουμε σχέσεις καλής γειτονίας. Δεν θέλουμε το κακό των βόρειων γειτόνων μας. Θέλουμε τη συνανάπτυξη. Θέλουμε να τους βοηθήσουμε, να πάρουμε ανταλλάγματα οικονομικά και μαζί να αναπτυχθούμε. Δεύτερον, πρέπει να πούμε το εξής: «Κατά το ποσοστό που φυσικά είστε Σλάβοι και πρέπει αυτό να γραφτεί και πρέπει να το δούμε πώς θα γραφτεί, γιατί με ευθύνη σας υπάρχει ακόμα συσκότιση, δέχεστε ότι ήρθατε τα τελευταία χρόνια, τους τελευταίους αιώνες εδώ. Δεν έχετε σχέση με τους Έλληνες. Δεν είστε Μακεδόνες με αυτή την έννοια, αλλά έχετε αναπτύξει το δικό σας, τον διαφορετικό σλαβικό, ας το πω, πολιτισμό. Δεν είστε Βούλγαροι, δεν είστε Σέρβοι. Θέλετε να ξεχωρίσετε από τους υπόλοιπους Σλάβους και συνεπώς, δανείζεστε τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Μακεδονίας και λέγεστε «Μακεδόνες»». Αυτό πρέπει να πούμε και αυτό πρέπει να λέμε. Το πώς, λοιπόν, θα το πούμε έχει μεγάλη σημασία. Αυτό είναι το πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή. Τα καλύπτει αυτά η συμφωνία; Δεν απαντώνται όλα τα ερωτήματα. Πώς ακριβώς θα γραφεί το προοίμιο; Γιατί τα εμπορικά θέματα στην επιτροπή; Με ποιον τρόπο θα συμφωνήσουν και θα έρθουν στο τραπέζι όταν έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες; Γιατί στο άρθρο 13 δίνουμε ΑΟΖ; Τι υποκρύπτει αυτό; Γιατί δεν παίρνει το ΝΑΤΟ μόνο in principio την απόφαση να πούμε με διαλυτική αίρεση και της δικής μας απόφαση της Βουλής και τη δική τους;
Παρακαλώ ολοκληρώστε.
Και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Γιατί όλα αυτά τα ερωτήματα δεν τα απαντάτε; Χρειάζονται και αντισταθμιστικά οφέλη, χρειάζονται οι επενδύσεις να γίνουν μέσα από τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρειο Μακεδονία. Χρειάζονται πολλά. Το ζύγι λοιπόν, είναι πάρα πολύ δύσκολο. Και είναι δύσκολο και γιατί αυτή η συμφωνία δεν κρίνεται τώρα. Κρίνεται μετά. Εάν πούμε «όχι» σε αυτή τη συμφωνία, πώς θα διασφαλίσουμε ότι δεν θα χάσουμε πολύ περισσότερα; Το «Σλαβομακεδονία» το δέχονται; Όποιον και να ρωτήσω, το δέχεται το «Σλαβομακεδονία». Είκοσι πέντε χρόνια πριν, όμως, δεν το αποδεχθήκαμε και τώρα θα ήταν θετικό.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτά είναι τα σημαντικά ερωτήματα και πρέπει ο ελληνικός λαός να τα ακούσει. Τι μας λέει, κύριοι της Αντιπολίτευσης, ότι δεν θα κυνηγάμε το Βόρεια Μακεδονία είκοσι πέντε χρόνια μετά; Και από την άλλη, για ποιο λόγο αυτή η σπουδή και για ποιο λόγο ο διχασμός που σπείρατε εσείς, κύριοι της Κυβέρνησης; Διότι επειδή χάνετε, επειδή αποτύχατε στα οικονομικά, θέλετε να σπείρετε τον διχασμό μπας και ανατρέψετε αυτήν την κατάσταση, την άσχημη, για εσάς.
Παρακαλώ, ολοκληρώνετε, κύριε Θεοχάρη. Μην με αναγκάσετε να σας διακόψω. Ολοκληρώστε.
Δεν κυβερνιέται, όμως, έτσι η χώρα. Πού είναι η νηφαλιότητα; Αυτό χρειαζόμαστε σήμερα. Αυτό το ζύγι λοιπόν, με ευθύνη της Κυβέρνηση, δεν μπορεί εύκολα αυτή τη στιγμή να απαντηθεί. Σας ευχαριστώ.
Μετά τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τον κ. Κοντονή, τον λόγο θα πάρει η κ. Ιγγλέση και θα ακολουθήσει ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, κ. Δραγασάκης και ακολούθως τρεις Βουλευτές, ο κ. Βλάχος, ο κ. Αντωνίου και ο κ. Θεοχαρόπουλος. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Σταύρος Κοντονής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το πρώτο που θέλω να πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι το εξής: Παρατηρώ από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μία ρητορεία πίεσης προς το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Καλούν σε όλους τους τόνους αυτό το κόμμα να υπερψηφίσει την πρόταση δυσπιστίας. Ισχυρίζεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι αφού οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι κατά της συμφωνίας, θα πρέπει, όπως γλαφυρότατα είπε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, να κόψουν τον δρόμο προς τις Πρέσπες και να ρίξουν την Κυβέρνηση. Εάν αυτό είναι η κεντρική σας προσέγγιση, θα πρέπει εσείς οι ίδιοι να καλέσετε το Ποτάμι, το οποίο είναι υπέρ της συμφωνίας, να καταψηφίσει την πρόταση δυσπιστίας. Εσείς, όμως, πατάτε σε δύο βάρκες. Καλείτε τους ΑΝΕΛ να υπερψηφίσουν την πρόταση δυσπιστίας, επειδή είναι κατά της συμφωνίας, και συγχρόνως το Ποτάμι να υπερψηφίσει την πρόταση δυσπιστίας, το οποίο αν και είναι υπέρ της συμφωνίας, κάνει κριτική στην Κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική και για όλα τα άλλα τα οποία αναφέρετε. Η υποκρισία, λοιπόν, περισσεύει και σε αυτό το θέμα. Πείτε μας, λοιπόν, η πρόταση δυσπιστίας, την οποία φέρνετε, στηρίζεται στη συμφωνία με την οποία εσείς δεν συμφωνείτε ή στηρίζεται στη γενικότερη πολιτική που έχει ασκήσει η Κυβέρνηση; Γιατί, εάν ισχύει το δεύτερο, τότε δικαίως οι ΑΝΕΛ καταψηφίζουν την πρόταση δυσπιστίας. Ας σταματήσει, λοιπόν, αυτή η ρητορεία της παραπληροφόρησης, αυτή η ρητορεία τού άλλα ισχύουν για τη μία περίπτωση και άλλα για την άλλη, άλλα για το ένα κόμμα, άλλα για το άλλο και προσαρμοστείτε στην πρότασή σας. Η πρότασή σας είναι πρόταση δυσπιστίας. Σταματήστε, λοιπόν, αυτό το πολιτικό γαϊτανάκι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολλοί είπαν ότι η σημερινή συνεδρίαση και η κατάληξή της αύριο είναι ιστορικής σημασίας, διότι κλείνει επιτέλους μία εκκρεμότητα είκοσι πέντε ετών. Εγώ θα πω ότι είναι ιστορική και για άλλους δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση ακούστηκαν από το Βήμα της Εθνικής Αντιπροσωπείας, με αυτόν τον λόγο που δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας, προτροπές προς Έλληνες αξιωματικούς να υποπέσουν στο αδίκημα της εσχάτης προδοσίας. Είναι η πρώτη φορά που ακούγονται αυτά. Και νομίζω ότι δεν χρειάζεται πολλή σκέψη από κανέναν Έλληνα πολίτη, για να καταλάβει επιτέλους την πολιτική αφετηρία και την κατεύθυνση της νεοναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής. Όταν ακούγονται αυτά τα πράγματα από του Βήματος της Βουλής, κανένας δεν μπορεί να κάνει τον παραπλανημένο και, μάλιστα, όταν είναι νωπές ακόμα οι μνήμες της δικτατορίας, οι δολοφονίες, τα βασανιστήρια, το έγκλημα της Κύπρου. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πώς ανοίγεται η πόρτα στο νεοναζιστικό μόρφωμα; Εμείς δεν θα πούμε ποτέ ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα κόμμα που ταυτίζεται με αυτές τις απόψεις. Αλλά θέλω να σας πω ότι η ακροδεξιά ρητορεία στην οποία επιδίδεστε, η πατριδοκαπηλία και η έλλειψη επιχειρημάτων - ο κ. Χατζηδάκης ήταν ο μόνος που άκουσα να έχει κάτι διαφορετικό να πει, κι ας διαφωνώ ριζικότατα, απάντησε, άλλωστε, ο κ. Κατρούγκαλος - ταυτίζεται απολύτως με τον νεοναζιστικό λόγο της Χρυσής Αυγής. Έχετε τεράστιες ευθύνες γι' αυτό που συνέβη σήμερα και γι' αυτό που συμβαίνει στην ελληνική πολιτική ζωή τα τελευταία χρόνια. Γιατί εσείς, επαναλαμβάνω, επί μονίμου βάσεως νομιμοποιείτε - μία οιονεί νομιμοποίηση δηλαδή γίνεται - από την πίσω πόρτα αυτή την ιδεολογία, αυτή την πολιτική, αυτά τα πρόσωπα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε την πρόταση δυσπιστίας, αλλά επικεντρώνεται το ζήτημα στο θέμα κυρίως της συμφωνίας. Και λέτε πολλοί από εσάς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να μην παραδώσουμε το όνομα της Μακεδονίας στη βόρεια Δημοκρατία, τη γειτονική χώρα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ή βρισκόμαστε σε έναν συνεχή παραλογισμό ή επιτέλους προσαρμοστείτε στην πραγματικότητα που εσείς δημιουργήσατε. Αυτή η Δημοκρατία είναι μία δημοκρατία χωρίς όνομα; Είναι μία ανώνυμη Δημοκρατία ή είναι μια Δημοκρατία που η Ελλάδα συναίνεσε στη σύνθετη ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» και με αυτόν τον τρόπο λειτουργεί στον ΟΗΕ;
Ως προσωρινό.
Ε, αυτό σας λέμε. Αυτό δεχθήκατε, το προσωρινό σύνθετο όνομα.
Όχι ως τελικό.
Αυτό, λοιπόν, κύριε Κουμουτσάκο μου, είναι δημιούργημα δικό σας. Εσείς δεχθήκατε αυτή την κατάσταση και σωστά το κάνατε, διότι ήταν μία διέξοδος μπροστά στο ενδεχόμενο να γίνει δεκτή από τον ΟΗΕ η συγκεκριμένη Δημοκρατία με το συνταγματικό της όνομα. Καλά κάνατε. Σήμερα, λοιπόν, έρχεστε και λέτε «Όχι, να μην περιλαμβάνεται το “Μακεδονία” στην ονομασία». Παραβλέπετε και κάτι άλλο: Ότι αυτή η Δημοκρατία όχι μόνο λειτουργεί στο πλαίσιο του ΟΗΕ με σύνθετη ονομασία, αλλά λειτουργεί στον διεθνή χώρο με βάση το συνταγματικό της όνομα. Εκατόν πενήντα χώρες στον κόσμο έχουν αναγνωρίσει αυτή τη Δημοκρατία με το συνταγματικό όνομά της, Δημοκρατία της Μακεδονίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Για αυτά τα ζητήματα έχει μιλήσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος αναφέρθηκε πάρα πολλές φορές σε αυτή τη συνεδρίαση. Έδωσε, λοιπόν, το 1994 μία συνέντευξη στον κ. Πάνο Παναγιωτόπουλο, πρώην Υπουργό της Νέας Δημοκρατίας. Είπε τότε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην Πρωθυπουργός: «Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να πετύχουμε μια λύση εθνικά παραδεκτή, την καλύτερη δυνατή, παίρνοντας το σύνολο του πακέτου των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, όπου μέσα υπάρχουν όλα τα άλλα για τα οποία σήμερα κουβεντιάζουμε. Κουβεντιάζουμε για το αστέρι της Βεργίνας, για την εχθρική προπαγάνδα, για το Σύνταγμα». Αυτά είπε ο Μητσοτάκης το 1994. Τι από αυτά δεν περιλαμβάνει η συμφωνία; Όλα τα περιλαμβάνει και ακόμα περισσότερα. Και καταλήγει ο τότε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας: «Κατά την άποψή μου η Ελλάς θα πρέπει να δεχθεί, αλλιώς θα πάμε σε σκέτη “Μακεδονία” και είναι απαράδεκτη υποκρισία, εν ονόματι της εθνικής υπερηφάνειας και αδιαλλαξίας να δεχόμαστε να μείνει σε αυτό το κράτος το όνομα “Μακεδονία” και να μη δεχόμαστε σύνθετο όνομα». Καταθέτω στα Πρακτικά την απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Αν θέλετε, διαβάστε τη, θα γίνετε σοφότεροι. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Σταύρος Κοντονής καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το ζήτημα, όμως, είναι ότι εδώ διαπιστώνονται αντιστοιχίες. Τι λέει η Δεξιά και οι πατριδοκάπηλοι στην Ελλάδα; Ότι είναι μια προδοτική συμφωνία, ότι δεν πρέπει να την ψηφίσουμε και ότι εκχωρούμε τα πάντα στους Σκοπιανούς. Και τι λέει η Δεξιά και οι εθνικιστικοί κύκλοι στα Σκόπια; Τα ίδια πράγματα, μόνο που η δική τους κυβέρνηση τα εκχωρεί στην Ελλάδα. Απόλυτη ταύτιση απόψεων. Δεν σας προβληματίζει αυτό; Δεν σας προβληματίζει ότι ο κ. Γκρούεφσκι χθες ανέφερε ότι η συμφωνία που δέχθηκε η Κυβέρνηση της πατρίδας του είναι πολύ χειρότερη από αυτήν που απέρριψε ο ίδιος το 2009; Διαβάστε τη δήλωση του κ. Γκρουέφσκι. Όλα αυτά δεν σας προβληματίζουν; [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Σταύρος Κοντονής καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αλλά, εκτός από τις αντιστοιχίες, υπάρχουν και αναντιστοιχίες, διότι η προοδευτική Ευρώπη, το κόμμα της Αριστεράς, οι σοσιαλιστές, όλοι χαιρέτισαν αυτή τη συμφωνία. Τι κάνει εδώ η εγχώρια Κεντροαριστερά, που θέλει να λέγεται έτσι; Βάλλει κατά της συμφωνίας. Ας προβληματιστεί η κ. Γεννηματά, γιατί έχει γίνει μονίμως πλέον το «μαύρο πρόβατο» της σοσιαλιστικής ευρωομάδας, όχι μόνο για τα οικονομικά θέματα και για την πορεία της Κυβέρνησης, αλλά και για σοβαρά ζητήματα, όπως αυτό που σήμερα λύνεται μετά από είκοσι πέντε χρόνια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει ένα ενδιαφέρον να δούμε πώς διαπραγματεύτηκαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Ήμουν την προηγούμενη εβδομάδα στην Κύπρο και έπεσε στα χέρια μου η εφημερίδα «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» της 10ης Ιουνίου, όπου υπήρχε μια συνέντευξη της κ. Αρβελέρ. Η κ. Αρβελέρ, λοιπόν, πληροφορεί τον δημοσιογράφο για μια συζήτηση που είχε με τον κ. Πινέιρο σχετικά με τη Μακεδονία. Ακούστε τι λέει για εσάς, για την κυβέρνησή σας, η κ. Αρβελέρ! Η κ. Αρβελέρ συστήθηκε στον κ. Πινέιρο από την κ. Σιμόν Βέιλ ως βυζαντινολόγος και της λέει ο κ. Πινέιρο σε μια συζήτηση επιχειρημάτων που είχαν τα εξής. Διαβάζω ακριβώς από την εφημερίδα. «Μα, καλά, μου λέει ο Πινέιρο, γιατί δεν μας τα λέει αυτά ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας;». Απαντά έκπληκτη: «Τι σας λέει, δηλαδή;». «Τίποτα.». Αυτή είναι η απάντηση. «Μόλις πούμε το όνομα “Μακεδονία”, κλαίει και ο Γκένσερ την προηγούμενη εβδομάδα χτύπησε και τα δύο του χέρια πάνω στο τραπέζι και του είπε: Όχι κλάματα, επιχειρήματα». Και καταλήγει η κ. Αρβελέρ: «Τα επιχειρήματα τα περιμένουμε ακόμη». Αυτός ήταν ο διαπραγματευτής της κυβέρνησης, ο κ. Σαμαράς. Έτσι πηγαίναμε στα διεθνή φόρα και έτσι πιστεύαμε ότι θα δώσουμε λύση στο ζήτημα. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Σταύρος Κοντονής καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Τελειώνω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις τελευταίες ημέρες, εξαιτίας του κρίσιμου αυτού ζητήματος, πολίτες σοβαροί και επιστήμονες, οι οποίοι έχουν καταθέσει την άποψή τους για πολλά θέματα και δεν είναι με τον ΣΥΡΙΖΑ, αντιθέτως έχουν ασκήσει σφοδρή κριτική, έχουν πει ότι αυτή η συμφωνία είναι απολύτως θετική και εποικοδομητική για τη χώρα. Ο κ. Νίκος Αλιβιζάτος και ο κ. Νίκος Μαραντζίδης δεν πιστεύω να πει κανείς ότι είναι με τον ΣΥΡΙΖΑ και κάνουν «πλάτες» στην Κυβέρνηση. Όμως, οι δηλώσεις τους είναι αποκαλυπτικές για το τι διαλαμβάνεται στη συμφωνία. Μπορεί να διαφωνούμε σε πολλά πράγματα και με τον κ. Αλιβιζάτο και με τον κ. Μαραντζίδη, αλλά διαβάστε τις δηλώσεις τους, διαβάστε την εμπεριστατωμένη ανάλυση την οποία κάνουν και λένε ότι είναι μια απολύτως θετική συμφωνία, η οποία λειτουργεί προς όφελος της χώρας. Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε, λέγοντας αυτό που είπα στην αρχή, τον τρίτο λόγο, για τον οποίο αυτή η συζήτηση έχει μεγάλη ιστορική βαρύτητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αύριο η Νέα Δημοκρατία στην ουσία υπογράφει τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του κόμματός της. Μετά την ψηφοφορία μπορείτε να αποχωρήσετε και να μετονομάσετε το κόμμα σας σε «Πολιτική Άνοιξη» και να αναβιβάσετε τον κ. Σαμαρά σε «επίτιμο πρόεδρο». Θα είναι μια λογική κατάληξη της κατιούσας που ακολουθεί το κόμμα σας, σ' αυτή την ακροδεξιά και εθνικιστική ρητορεία, σ' αυτόν τον κατήφορο που δεν έχει τέλος. Το δράμα για εσάς είναι ότι συνδυάζεται αυτή η κατάσταση με όσα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε προσπαθήσει να πείσει τον ελληνικό λαό και το ίδιο του το κόμμα ορισμένες δεκαετίες πριν. Να ξέρετε, όμως, ότι η μετατροπή σας σε «Πολιτική Άνοιξη» δεν έχει μόνο σημασία σημειολογική, θα έχει και πολιτική. Διότι μετά τη μετατροπή σας σε «Πολιτική Άνοιξη», θα ακολουθήσει και η πολιτική σας καταβαράθρωση. Γιατί σας θυμίζω ότι ο κ. Σαμαράς μπορεί για μερικά χρόνια να εμφανιζόταν ως εκείνος που είχε κέρδη από τη λαϊκή δυσαρέσκεια, στο τέλος όμως καταβαραθρώθηκε εξαιτίας αυτών των λόγων του και της πολιτικής του. Διότι ο ελληνικός λαός μπορεί κάποια στιγμή να αγανακτεί με ορισμένα πράγματα, αλλά στο τέλος κρίνει συνολικά. Και όπως τον κ. Σαμαρά τον οδήγησε στην πολιτική ανωνυμία από την οποία τον ανασύρατε εσείς, έτσι θα στείλει κι εσάς στην ίδια πολιτική ανωνυμία. Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Θέλω να σας κάνω έκκληση για σεβασμό στον χρόνο, τόσο οι Βουλευτές όσο και οι Υπουργοί.
Αφού αφήσατε να μιλήσει δεκαεπτά λεπτά.
Ναι, γιατί δεν θέλω να διακόπτω. Διαφορετικά δεν θα προλάβουν να μιλήσουν όλοι όσοι είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο. Δεν μπορώ να κάνω, όμως, και τον χωροφύλακα ούτε να δυσανασχετούν οι ομιλητές και να τους διακόπτω τον ειρμό. Τον λόγο έχει η κ. Αικατερίνη Ιγγλέζη για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται ότι σε αυτή τη χώρα του ήλιου όλα τα σημαντικά γεγονότα συμβαίνουν το καλοκαίρι. Επίσης φαίνεται από τα γεγονότα ότι η σημερινή Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει επωμιστεί το καθήκον να λύσει τα χρόνια προβλήματα που δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Ήταν καλοκαίρι του 2015, όταν μετά από σκληρή διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας και μετά από έναν έντιμο, αλλά δύσκολο, συμβιβασμό αναλάβαμε την ευθύνη να οδηγήσουμε τη χώρα έξω από τα μνημόνια με τον καταταλαιπωρημένο ελληνικό λαό όρθιο, να τον οδηγήσουμε έξω από τα μνημόνια, στα οποία μας οδήγησαν οι πολιτικές των κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Πολύ περισσότερο, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας οδήγησε το καθεστώς διαφθοράς και διαπλοκής που δημιούργησαν και εξέθρεψαν οι παραπάνω κυβερνήσεις. Τότε, το καλοκαίρι του 2015, το εγχείρημα αυτό φαινόταν σχεδόν ακατόρθωτο. Φάνταζε ηράκλειος άθλος. Οι συσχετισμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η άποψη των ευρωπαϊκών θεσμών κάθε άλλο παρά θετικά ήταν για την καινούργια αριστερή Κυβέρνηση. Είχαμε να παλέψουμε με το τέρας του νεοφιλελευθερισμού που ήταν πανίσχυρο στην Ευρώπη, που έδειχνε τα δόντια του μέσω του κ. Σόιμπλε, που ήθελε να διώξει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη για να τιμωρήσει τους Έλληνες που ψήφισαν Αριστερά και να παραδειγματίσει και τους υπόλοιπους λαούς του Νότου που φαινόταν να στρέφονται προς τα αριστερά. Δεν τα κατάφεραν όμως οι ακραίες νεοφιλελεύθερες φωνές στην Ευρώπη, όπως δεν τα κατάφεραν και οι εγχώριοι ακόλουθοί τους. Η ελληνική Κυβέρνηση τους τελευταίους τριάντα τέσσερις μήνες με σκληρή δουλειά, υπερπηδώντας τα εμπόδια και αποφεύγοντας τις τρικλοποδιές που της έβαζαν οι αντίπαλοί της στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, κατάφερε να πετύχει εκεί που όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις είχαν αποτύχει. Η οικονομική αλλά και η κοινωνική πολιτική της Κυβέρνησης κατάφερε να διεισδύσει στις ελάχιστες και στενές χαραμάδες που άφηνε το ασφυκτικό μνημόνιο και να δημιουργήσει μια ασπίδα προστασίας για τους πολίτες αυτούς που οι μνημονιακές πολιτικές τούς οδήγησαν στην απόλυτη φτώχεια. Η αλληλεγγύη έγινε η πρώτη και κύρια μέριμνα αυτής της Κυβέρνησης. Επειδή, όμως, ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί η φτώχεια και να καταπολεμηθεί η ανεργία, η οποία στα μνημονιακά χρόνια έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη, είναι η οικονομική ανάκαμψη και ανάπτυξη, η Κυβέρνηση αυτή πέτυχε τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης των τελευταίων δέκα χρόνων. Κι επειδή, επίσης, η ανάπτυξη δεν έρχεται από μόνη της, αλλά χρειάζεται αναπτυξιακά εργαλεία, αυτή η Κυβέρνηση φρόντισε επιτέλους αυτή η χώρα να τα αποκτήσει: δασικοί χάρτες, χωρικός και πολεοδομικός σχεδιασμός, θαλάσσια χωροταξία, νέος εθνικός σχεδιασμός διαχείρισης απορριμμάτων και δεκάδες άλλα αναπτυξιακά εργαλεία που κάνουν τη χώρα μας επιτέλους μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα και όχι μια αποικία χρέους και Μπανανία διαφθοράς που την είχαν καταντήσει οι κυβερνήσεις των προηγούμενων χρόνων. Φτάνουμε σήμερα στο καλοκαίρι του 2018 με τον λαό όρθιο, όπως είχαμε υποσχεθεί, να βγαίνουμε από τα μνημόνια και να ανακτούμε το μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας που είχαμε εκχωρήσει στους εταίρους μας. Φτάνουμε στο καλοκαίρι του 2018, που η διεθνής κοινότητα εξαίρει την ελληνική Κυβέρνηση για την υπεύθυνη και συνεπή στάση της, που πολεμάει τη διαφθορά και οδηγεί με σταθερά βήματα τη χώρα στην ανάπτυξη. Ο Σόιμπλε δεν πέτυχε τον στόχο του να ταπεινώσει τους Έλληνες και να τους οδηγήσει εκτός Ευρωζώνης. Πέτυχε, όμως, αυτός και οι άλλοι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι με τις πολιτικές τους να εκθρέψει το χειρότερο από τα τέρατα, αυτό της ακροδεξιάς, του ρατσισμού και του φασισμού. Έτσι, βλέπουμε ακροδεξιά και ακραία εθνικιστικά κόμματα να αυξάνουν τα εκλογικά τους ποσοστά και να συμμετέχουν σε κυβερνήσεις όχι μόνο στον φτωχό και υπερχρεωμένο Νότο, αλλά και στον πλούσιο Βορρά. Και μέσα σε αυτή τη ζοφερή κατάσταση, δύο χώρες των Βαλκανίων με αριστερές και κεντροαριστερές κυβερνήσεις, που οι ανιστόρητες αγκυλώσεις προηγούμενων κυβερνήσεων και από τις δύο πλευρές τις ήθελαν μεταξύ τους εχθρικές, βλέπουμε να συνυπογράφουν μια συμφωνία που θα τους οδηγήσει σε ένα κοινό μέλλον φιλίας, ειρήνης και ανάπτυξης και φυσικά όλη τη διεθνή κοινότητα να επικροτεί αυτή τη συμφωνία. Ερχόμαστε, λοιπόν, συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, στο άλλο χρόνιο πρόβλημα που εσείς δημιουργήσατε και αυτή η Κυβέρνηση έρχεται σήμερα να λύσει. Ποιος ευθύνεται, κύριοι συνάδελφοι, που εκατόν σαράντα εννέα χώρες έχουν αναγνωρίσει ως σκέτη «Μακεδονία» τη γειτονική χώρα; Ποιος ευθύνεται που επί είκοσι πέντε χρόνια η χώρα αυτή καπηλεύτηκε την αρχαία ελληνική ιστορία; Όταν λέγατε «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό», τι εννοούσατε; Μας λέτε ότι εκχωρούμε το όνομα «Μακεδονία». Μα η Ελλάδα εδώ και είκοσι πέντε χρόνια την αποκαλεί επισήμως ως ΠΓΔΜ. Εκείνο το «Μ» μπορείτε να μου πείτε τι σημαίνει; Λέτε ότι εκχωρούμε τη μακεδονική γλώσσα. Ανατρέξτε λίγο στην Πηνελόπη Δέλτα, στον Ευάγγελο Αβέρωφ, στις αποφάσεις του ΟΗΕ. Λέτε ότι εκχωρούμε τη μακεδονική εθνότητα. Ποιος ευθύνεται που επί είκοσι πέντε χρόνια οι γείτονές μας ταξιδεύουν με έγγραφα όπου αποκαλούνται «Μακεδόνες»; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, από την πρεμούρα σας να επιστρέψετε στις αγαπημένες σας κυβερνητικές καρέκλες, που πιστεύετε ότι σας ανήκουν κληρονομικώ δικαίω, δεν αποδέχεστε τα αυτονόητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, ας τα επαναλάβουμε μήπως και τα καταλάβετε. Η γειτονική μας χώρα θα αναγνωρίζεται πλέον διεθνώς, όπως και στο συνταγματικό της όνομα, με γεωγραφικό προσδιορισμό. Αναγνωρίζουν μέσω της συμφωνίας οι γείτονές μας ότι δεν έχουν καμμία σχέση με τον αρχαίο μακεδονικό πολιτισμό, ότι η γλώσσα και η εθνότητά τους είναι σλάβικης προέλευσης. Δέχονται να αλλάξουν το Σύνταγμα τους ως προς τα αλυτρωτικά. Κατεβάζουν τα σύμβολα της αρχαίας Μακεδονίας. Αλλάζουν ονόματα σε αεροδρόμια και δρόμους. Αλλάζουν τα βιβλία της ιστορίας τους. Εσείς τι καλύτερο και περισσότερο θα πετυχαίνατε και γιατί δεν το πετύχατε επί είκοσι πέντε χρόνια; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, εμείς επιλέγουμε να προχωράμε μπροστά, στον δρόμο της ανάπτυξης και της ευθύνης, στον δρόμο της φιλίας και της αλληλεγγύης των λαών, στον δρόμο της ειρήνης και της συνεργασίας στην πολύπαθη περιοχή των Βαλκανίων. Εσείς επιλέγετε να συμπορεύεστε με την ακροδεξιά. Είστε όμηροι του Σαμαρά και των ακροδεξιών στοιχείων που αυτός ενέταξε στο κόμμα σας. Με τη στάση σας εκθρέψατε το τέρας. Έχετε απελευθερώσει τα πιο αντιδραστικά αντανακλαστικά, γιατί, εκτός από το σημερινό ακραίο περιστατικό εντός του Κοινοβουλίου, πριν από δύο μέρες υπήρξε και ένα κατάπτυστο εξώφυλλο φυλλάδας, για το οποίο ευτυχώς επενέβη ο εισαγγελέας, με τίτλο: «Στα οκτώ μέτρα σαν τον Μπελογιάννη». Ας θυμηθούμε, λοιπόν, ποιος ήταν ο Μπελογιάννης, ας θυμηθούμε το μπόι των ονείρων, το μπόι των ανθρώπων με ένα απόσπασμα από την απολογία του που συντάραξε τότε στο μακρινό 1952 τη διεθνή κοινότητα, αλλά όχι τους δήμιούς του. Σας διαβάζω, λοιπόν, τα λόγια ενός πραγματικού πατριώτη και όχι ενός πατριδοκάπηλου: «Αγαπάμε την Ελλάδα και τον λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. Το δείξαμε, όταν κινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της και ακριβώς αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο. Για τον σκοπό αυτόν αγωνιζόμαστε κι όταν χρειαστεί, θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα». Δεν έχω τίποτα άλλο να προσθέσω.
Τώρα τον λόγο έχει ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, ο κ. Δραγασάκης. Κύριε Δραγασάκη, έχετε δέκα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι νομίζω πλέον σαφές ότι η πρόταση δυσπιστίας έχει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Στόχος της ήταν όχι η συμφωνία. Κακά τα ψέματα. Φάνηκε από τις ομιλίες. Ο στόχος ήταν η αποσταθεροποίηση της Κυβέρνησης και η συγκρότηση ενός αντικυβερνητικού μετώπου. Το αποτέλεσμα είναι από τη μια πλευρά η πολιτική ενδυνάμωση της κυβερνητικής πλειοψηφίας και από την άλλη η αποκάλυψη των αντιφάσεων και των αδιεξόδων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Τα ακούσαμε και τα ακούμε κάθε ώρα που περνάει. Η Νέα Δημοκρατία, μπροστά στα διλήμματα και στις αναγκαίες επιλογές που πρέπει να κάνουμε για το μέλλον της χώρας, επιλέγει τον δρόμο της δημαγωγίας και της εσωστρέφειας. Γίνεται εκφραστής μιας φοβικής και στάσιμης Ελλάδας. Στις δυσκολίες, ο φιλελευθερισμός και ο ευρωπαϊσμός υποχωρούν. Μπαίνουν σε αχρηστία. Αλλά το χειρότερο είναι ότι με τη στάση της, όπως είχα την ευκαιρία να πω και προχτές, δίνει άλλοθι στη Χρυσή Αυγή και σε όλα αυτά τα οποία ζήσαμε το πρωί. Το Κίνημα Αλλαγής, από την άλλη μεριά, νομίζω αποκαλύπτεται αυτό που λέγαμε από την πρώτη στιγμή, τα όρια μιας πολιτικής ίσων αποστάσεων, τα όρια μιας πολιτικής που στηρίζεται στο «ούτε, ούτε», τα όρια και τα αδιέξοδα μιας πολιτικής, η οποία προσπαθεί να διαμορφωθεί στο κενό, όταν υπάρχουν τόσο κρίσιμα διλήμματα και τόσο καυτά προβλήματα, στα οποία κανείς πρέπει να πάρει θέση. Ο δογματικός «αντισυριζαϊσμός» οδηγεί τον χώρο αυτόν σε όλες αυτές τις διαφοροποιήσεις και τις αντιθέσεις, που πια είναι φανερές. Τέλος και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με τη στάση του σήμερα ακυρώνει την καθαρή θέση που είχε πάρει το 1992, διολισθαίνει σε επικίνδυνες περιοχές με θεωρίες για σπέρματα αλυτρωτισμού. Και θα ήθελα στο σημείο αυτό να πω ότι αναλύσεις που ερμηνεύουν όλες τις εξελίξεις ως εντολές του ΝΑΤΟ, τις οποίες η Κυβέρνηση εκτελεί ως υπάλληλος του ΝΑΤΟ, και αυτές έρχονται σε αντίθεση με αυτά που προσπάθησε το ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια να πει και να απεξαρτηθεί από αυτή τη μηχανιστική θεωρία της εξάρτησης. Το θέμα το οποίο πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι το ΝΑΤΟ και οι Αμερικάνοι μπορούν να υπάρξουν και με λύση του «μακεδονικού» και χωρίς τη λύση του «μακεδονικού». Μάλιστα, μπορεί κανείς να κάνει σκέψεις τι θα συμβεί εάν δεν λυθεί. Θα διατηρηθεί αυτή η χώρα ως ανεξάρτητο κράτος ή θα καταλήξει ένα προτεκτοράτο των Αμερικάνων, των Γερμανών ή οποιουδήποτε άλλου; Εμείς είμαστε αυτοί, όμως, που δεν μπορούμε να ζήσουμε με άλυτο το πρόβλημα και γι' αυτό όλη αυτή η ανάλυση και του ΚΚΕ και κάποιων άλλων δυνάμεων δεν ευσταθεί. Το κοινό, λοιπόν, στη θέση όλων των κομμάτων που ανέφερα είναι ότι δεν έχουν θετική πρόταση για το μέλλον. Δεν ακούσαμε τίποτα. Ποια είναι η προοπτική; Να μην περάσει η συμφωνία. Να γίνει τι; Να περιμένουμε τι; Και μέχρι πότε; Ποια είναι η θέση τους για τα Βαλκάνια; Έχουν κάποια άποψη για το πώς τα Βαλκάνια θα αναπτυχθούν; Πώς θα διαμορφωθούν οι δικές μας σχέσεις σε αυτή την περιοχή; Θα έλεγα, λοιπόν, ότι η συζήτηση γίνεται ακόμη περισσότερο χρήσιμη, διότι επιτρέπει να δούμε - όχι στο θέμα στενά της συμφωνίας, αλλά και ευρύτερα - ποιες είναι οι στρατηγικές που διατυπώνονται σήμερα για τη χώρα μας και το μέλλον της. Ακούσαμε τη μια στρατηγική, η οποία είναι ο πολεμοκάπηλος τυχοδιωκτισμός της Χρυσής Αυγής. Από την άλλη μεριά έχουμε μια στρατηγική, αν μπορεί κανείς να την πει έτσι, μια φοβική, όπως είπα, στάση απέναντι στα προβλήματα να μη γίνει τίποτα. Επομένως στο πλαίσιο αυτό ξεχωρίζει η στρατηγική της Κυβέρνησης ως η μόνη στρατηγική η οποία απαντάει στα σημερινά προβλήματα και τα εσωτερικά και τα εξωτερικά. Εγώ θα ήθελα, όμως, να αξιοποιήσω αυτή την ευκαιρία για να πω ότι εμείς από τη δεκαετία του '90, από τις μεγάλες γεωπολιτικές αλλαγές που έγιναν με την κατάρρευση του καθεστώτος του υπαρκτού σοσιαλισμού, διαμορφώσαμε από την αρχή τότε μία στρατηγική, για να μην πω ένα όραμα, το οποίο στηριζόταν στις εξής βασικές παραδοχές: Πρώτον, ότι τα Βαλκάνια είναι ένας χώρος ιστορικά βεβαρημένος με πολέμους, αντιθέσεις, εθνικισμούς και επομένως μόνο ως χώρος συνεργασίας μπορούν να έχουν μέλλον. Δεύτερον, ότι τα Βαλκάνια έχουν ορισμένα κοινά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά όλη η περιοχή μας είναι χώρος που ενώνει την Ασία με την Ευρώπη, τον Νότο με τον Βορρά. Τα λιμάνια μας είναι πύλες εισόδου όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλα τα Βαλκάνια και για όλη την Ευρώπη. Επομένως αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα ή μαζί μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε προς κοινό όφελος ή αυτό θα είναι σε βάρος της ανάπτυξης της περιοχής. Από εκεί προέρχεται βασικά η ιδέα της συνανάπτυξης που λέμε και σήμερα. Η τρίτη βασική παραδοχή και αρχή είναι ότι στη σημερινή εποχή τα Βαλκάνια μπορούν να έχουν μέλλον όχι απλώς ως ένας χώρος συνεργασίας, αλλά και ως μία δομή στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως ένα υποσύστημα μέσα στο ευρωπαϊκό σύστημα. Τη βαλκανική συνεργασία πρέπει να τη δούμε σε συνάρτηση με την ευρωπαϊκή και τη μεσογειακή συνεργασία. Θα έλεγα εδώ ότι η Μεσόγειος είναι η οικεία θάλασσα για όλες τις χώρες των Βαλκανίων και όχι η Βαλτική ή η Βόρεια Θάλασσα. Και πρέπει να πείσουμε τις χώρες των Βαλκανίων γι' αυτό, ότι δηλαδή εδώ, μαζί πρέπει να πορευτούμε. Η τέταρτη παραδοχή και αρχή είναι ότι για να χτίσουμε αυτό το κοινό μέλλον σ' έναν χώρο με τόσες παραδόσεις αντιθέσεων και πολέμων και καταστροφών, αυτό δεν αρκεί να γίνει υπόθεση κάποιων κυβερνήσεων, έστω και όλων, αλλά πρέπει να γίνει υπόθεση των ίδιων των λαών. Για αυτό αυτή η τοξικότητα που δημιουργείται σήμερα, το ότι ορισμένες δυνάμεις δηλητηριάζουν τμήματα του κόσμου κινδυνολογώντας, καταστροφολογώντας κ.λπ., έχει και ευρύτερες συνέπειες. Αυτή τη δυνατότητα, λοιπόν, την είχαμε το '90 και δεν την αξιοποιήσαμε ως χώρα. Την καταστρέψαμε μέσα από μεγαλοϊδεατισμούς για διείσδυση στα Βαλκάνια, για οικονομική κατάκτηση των Βαλκανίων, που τα Βαλκάνια θα ήταν η δική μας ενδοχώρα, με όλη αυτή την επέκταση μέσω δανεισμού και με τις συνέπειες που είχε. Άρα η συμφωνία πρέπει να προχωρήσει, εφόσον ικανοποιεί τα βασικά μας συμφέροντα, ως μια συμφωνία προϊόν συμβιβασμού. Ας ελπίσουμε ότι θα περάσει και στη γείτονα χώρα. Πρέπει να γίνουν όλα αυτά όχι για λόγους ιδεολογικούς, αλλά για λόγους πραγματικούς, για λόγους που έχουν να κάνουν με τη ζωή των ανθρώπων, με το μέλλον της περιοχής και με την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής και - θα έλεγα - με την Ελλάδα και ειδικά τη βόρεια Ελλάδα, αλλά και την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων. Προ καιρού κάναμε το Αναπτυξιακό Συνέδριο στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και θυμάμαι τον Δήμαρχο του Κιλκίς σε μια συζήτηση που κάναμε να μας θέτει ένα από τα προβλήματα που είχαν. Το πρόβλημα ήταν ότι φεύγουν τα αυτοκίνητα από το Κιλκίς και πάνε και γεμίζουν βενζίνη στην άλλη πλευρά. Και συζητούσαμε κάποια κίνητρα και πρέπει να βρούμε κίνητρα άμεσα. Όμως, η προοπτική ποια είναι; Δηλαδή, αν δεν λυθεί το πρόβλημα αυτό, ποιο είναι το μέλλον της ανάπτυξης της βόρειας Ελλάδας; Φοβάμαι ότι θα είναι μια ανάπτυξη μέσω παραοικονομίας, μέσω λαθρεμπορίων, χωρίς ισχυρές παραγωγικές δυνατότητες. Αντίθετα, αν καταφέρουμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα, οι πρώτοι που θα ωφεληθούν θα είναι οι κάτοικοι της βόρειας Ελλάδας. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει άνευ όρων λύση, αλλά μια λύση που, απ' ό,τι λένε και οι πλέον ειδήμονες, έχει τα βασικά στοιχεία για να προχωρήσουμε μπροστά. Θα ολοκληρώσω με την ανοχή του Προεδρείου για ένα - δύο λεπτά. Από τον Αύγουστο, λοιπόν, μπαίνουμε σε μια φάση που η Ελλάδα μπορεί να ξαναγίνει μια δύναμη πρωτοβουλίας για την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων. Πρέπει να πω ότι από πρέσβεις που βλέπουμε, από υπουργούς άλλων χωρών που βλέπουμε, από κυβερνητικά στελέχη που βλέπουμε, αυτό γίνεται με ανακούφιση αποδεκτό. Είναι θετικό για τους άλλους λαούς το ότι η Ελλάδα βγαίνει από την κρίση και επομένως μπορεί να ξαναπαίξει έναν ρόλο στα Βαλκάνια και να μη μονοπωλείται ο χώρος αυτός από άλλες δυνάμεις, μεγάλες ή και μεσαίες, που έχουν άλλους σχεδιασμούς. Μπορούμε, λοιπόν, να προχωρήσουμε σε μια τέτοια προοπτική και να εξασφαλίσουμε και το μέλλον το δικό μας αλλά και τον ευρύτερο ρόλο της χώρας ως μια δύναμη πρωταγωνίστρια και εγγυήτρια αυτής της προσπάθειας και αυτής της πορείας. Δεν πρέπει τέλος να αγνοούμε ότι και αυτές οι ιστορικές καταβολές του εθνικισμού, μέσω μιας πολιτικής ανάπτυξης ευημερίας με κοινά οφέλη για όλους, μόνο έτσι μπορεί να αντιμετωπιστεί. Η στρατηγική μας, λοιπόν, έχει δύο σκέλη: ένα εσωτερικό, που έχει να κάνει με την έξοδο από τα μνημόνια, και ένα εξωτερικό, που έχει να κάνει με αυτή την ευρύτερη βαλκανική συνανάπτυξη. Πρόκειται για τη μόνη στρατηγική για το μέλλον που θέτει ένα συνεκτικό, συγκεκριμένο όραμα για το μέλλον και της χώρας και της περιοχής. Τα δυο αυτά σκέλη της διαδικασίας είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Η χώρα, για να νιώθει ασφαλής έναντι εξωτερικών κινδύνων, πρέπει από τη μία εσωτερικά να αναπτύσσεται με δίκαιο τρόπο και από την άλλη μεριά η εσωτερική ανάπτυξη υποβοηθιέται - για να μην πω ότι έχει ως προϋπόθεσή της - με το να μην υπάρχουν εστίες έντασης, εστίες κινδύνου ή, αν υπάρχουν, να είναι υπό έλεγχο, στο εξωτερικό. Προφανώς, αυτό το σχέδιο - δεν ζούμε στα σύννεφα - για να προχωρήσει, πρέπει να υπερβεί αντιστάσεις - και εδώ στη χώρα μας τα βλέπουμε αυτά που λέγονται, αλλά και ευρύτερα στην περιοχή των Βαλκανίων - και διότι υπάρχουν εσωτερικές δυνάμεις που στο όνομα κάποιων συμφερόντων ή εθνικιστικών εγωισμών αρνούνται να μπουν σε αυτή τη λογική, αλλά και διότι τα Βαλκάνια είναι χώρος γεωπολιτικών αντιθέσεων και συγκρούσεων συμφερόντων. Άρα, για να προχωρήσουμε μπροστά, θα πρέπει να υπάρξει ένα υποκείμενο. Πρέπει να υπάρξει ένα ευρύτερο μέτωπο, ένα μέτωπο που θα στηριχτεί στην κοινή λογική, στις κοινές ανάγκες, στα κοινά συμφέροντα. Ένα μέτωπο, λοιπόν, κοινής λογικής και προοδευτικής κατεύθυνσης χρειάζεται για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε προς την κατεύθυνση αυτή, πέρα από την συμφωνία αυτή καθαυτή. Αυτό ακριβώς το μέτωπο θα υπάρξει με τη δράση όλων: κοινωνικών φορέων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, επιστημονικών οργανώσεων, των ίδιων των πολιτών. Πρέπει, δηλαδή, να υιοθετήσουμε μια ευρύτερη αντίληψη για τη διπλωματία. Διπλωματία δεν είναι μόνο υπόθεση των Υπουργών Εξωτερικών. Διπλωματία είναι μια υπόθεση των ίδιων των λαών. Επομένως πρέπει να ευχαριστήσουμε τη Νέα Δημοκρατία, διότι με την πρόταση μομφής έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουμε και να συζητάμε ευρύτερα το μέλλον της χώρας και το μέλλον της περιοχής, τις στρατηγικές που έχουμε μπροστά μας αλλά και τα μέσα με τα οποία θα προχωρήσουμε. Προσωπικά πιστεύω - όπως είπα - ότι θα βγούμε από αυτή τη συζήτηση με την κυβερνητική πλειοψηφία ενισχυμένη, αλλά και με πιο ισχυρές προσπάθειες και πιο ισχυρή συνειδητοποίηση της ανάγκης για αυτό που ονόμασα ένα ευρύτερο προοδευτικό μέτωπο το οποίο πρέπει να δημιουργήσουμε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Βλάχος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω πρώτα να σχολιάσω με μια φράση μόνο την ομιλία του κυρίου Αντιπροέδρου. Δεν ξέρω, κύριε Αντιπρόεδρε, αν θα βγείτε πιο ενισχυμένοι αριθμητικά στην αυριανή ψηφοφορία. Σίγουρα θα βγείτε με περισσότερες ευθύνες. Αυτό είναι γεγονός. Και αυτό είναι που μας δημιουργεί όλες αυτές τις ενστάσεις, όλες αυτές τις μέρες. Προσπαθούμε με ψυχραιμία να θέσουμε τον προβληματισμό μας για αυτή τη συμφωνία με τη γειτονική χώρα, την οποία, μετά από συζήτηση αρκετών μηνών και με λιγοστή - θα έλεγα - ενημέρωση, η Κυβέρνηση ανακοίνωσε. Στο διάστημα αυτό όλοι οι Έλληνες είχαμε πληροφόρηση για τις συζητήσεις, κυρίως από διαρροές, αλλά και από τις αντιδικίες των γειτόνων μας και λιγότερο από την επίσημη ενημέρωση της Κυβέρνησης. Γίνεται δε προσπάθεια τώρα να ενταχθεί η συμφωνία αυτή στο πλαίσιο της εθνικής γραμμής. Εθνική γραμμή εννοούμε την επιτυχή έκβαση της διαδικασίας στο Βουκουρέστι. Τη Νέα Δημοκρατία και εμένα προσωπικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας τιμά η ταύτιση της εθνικής γραμμής με το πρόσωπο και την πολιτική του Κώστα Καραμανλή. Ας θυμηθούμε όμως πράγματι τι έγινε στο Βουκουρέστι. Ο Κώστας Καραμανλής και οι συνεργάτες του πέτυχαν την ομόφωνη απόφαση της συνέλευσης των χωρών του ΝΑΤΟ: πρώτα επίλυση των όποιων διαφορών μεταξύ Ελλάδος και FYROM και μετά εκκίνηση των διαδικασιών για ένταξη στο ΝΑΤΟ και κατ' επέκταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δηλαδή, απλά, πρώτα θα τα βρείτε και μετά θα ανοίξουμε το θέμα. Το πώς ο Κώστας Καραμανλής πέτυχε αυτή την απόφαση, ποιες συμμαχίες έκανε η απειλή του βέτο και ποιο κόστος εισέπραξε απ' αυτή τη διαδικασία νομίζω ότι είναι σε όλους γνωστά. Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο Καραμανλής χτυπήθηκε, η κυβέρνησή του έπεσε. Χάνει τις εκλογές, γιατί οι Έλληνες ξέχασαν την πατριωτική στάση του Κώστα Καραμανλή και παγιδεύτηκαν σε κατασκευασμένα από ξένους και ντόπιους, είναι αλήθεια, σκάνδαλα τύπου Βατοπεδίου. Ακόμα ποιο ήταν το πλαίσιο αυτής της συμφωνίας που έθετε η Ελλάδα τότε; Τη μη ύπαρξη μακεδονικού έθνους, τη μη ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας και ονομασία κοινά αποδεκτή. Αυτό ελέχθη επίσημα τότε. Για κάθε χρήση ασφαλώς. Ουσιαστικά όμως η συζήτηση τότε δεν ξεκίνησε ποτέ. Δεν ξεκίνησε ποτέ, γιατί οι γείτονες απέρριψαν κάθε αλλαγή στο Σύνταγμά τους που θα απάλειφε τις αλυτρωτικές βλέψεις τους και τις οποίες η Ελλάδα έθετε ως προϋπόθεση. Το λάθος της σημερινής Κυβέρνησης, επιτρέψτε μου να πω η επιπόλαιη προσέγγιση του θέματος, είναι ότι η διαπραγμάτευση σήμερα ξεκίνησε από εκεί που έπρεπε να τελειώνει. Αυτό φαίνεται και από όλες τις συζητήσεις που γίνονται όλο αυτό το διάστημα, και εδώ στη Βουλή, που όλα τα κυβερνητικά στελέχη, Υπουργοί, Βουλευτές, συνάδελφοι, θέτουν συνεχώς το ερώτημα σε όλους μας για το όνομα - «Εσείς τι όνομα λέτε;» - , λες και από το όνομα πρέπει να ξεκινήσουμε. Συνάδελφοι, μπορεί το όνομα να μη λέει απολύτως τίποτα. Μπορεί, όμως, να λέει και τα πάντα. Η συμφωνία αξιολογείται συνολικά. Πρώτα θα βάλεις τους αλυτρωτικούς στόχους και βλέψεις της γείτονος χώρας και μετά, προφανώς, θα καταλήξεις σε ένα όνομα κοινά αποδεκτό. Αυτός ήταν ο στόχος πάντα. Αυτός είναι και σήμερα. Μόνο που εσείς αλλάζετε τη σειρά. Πού τηρήθηκε, λοιπόν, η εθνική γραμμή; Πουθενά. Ανοίγει ή αφήνει ανοιχτά εθνικοτοπικά θέματα, αφήνει ανοιχτό το θέμα της γλώσσας και τη χρήση του ονόματος. Κυρίως καταστρατηγεί τη βασική επιτυχία του Καραμανλή: πρώτα συμφωνία και μετά ένταξη. Και τούτο γιατί, ανεξάρτητα με το πότε θα κυρωθεί από τη Βουλή των Ελλήνων η συμφωνία, παράγει έννομα συμφέροντα, έννομα αποτελέσματα άμεσα με την υπογραφή της. Έρχομαι στο περίφημο erga omnes. Θα σας θυμίσω κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοι, το άρθρο 1 την παράγραφο 10, ότι, ενώ στη διεθνή χρήση εντός πενταετίας πρέπει να αλλάξουν το όνομά τους, συνδέουν την εσωτερική χρήση, τη χρήση στο εσωτερικό, με την ενταξιακή διαδικασία, με όσους κινδύνους μπορεί να έχει, που εξήγησε άριστα ο κ. Χατζηδάκης και θέλω να το επαναλάβω. Πού είναι, λοιπόν, το ένα όνομα για κάθε χρήση; Ήδη εδώ από το ξεκίνημα βλέπουμε δυο ονόματα. Ακόμα παραμένουν τα σημερινά ακρωνύμια, όπως αυτά προβλέπονται στο άρθρο 1 στην παράγραφο 3ε και 3θ, οι συντμήσεις του ονόματος και παραπέμπονται για το μέλλον οι συζητήσεις για εμπορικές ονομασίες και σήματα. Η Κυβέρνηση ξεκινά με την υπογραφή μια διαδικασία, από την οποία δύσκολα θα υπάρξει επιστροφή. Αυτό πρέπει να το κατανοήσουμε όλοι. Αυτό σημαίνει ότι τώρα και μόνο τώρα πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις, διορθώσεις των προβληματικών σημείων της συμφωνίας. Η καταψήφιση αύριο των χειρισμών της Κυβέρνησης της δίνει τη δυνατότητα να συνεχίσει τη διαπραγμάτευση. Να απαλείψει το «μακεδονικό», την ονομασία, είτε από το έθνος είτε από τη γλώσσα. Να υλοποιήσει πραγματικά τη μία ονομασία για κάθε χρήση και να θωρακίσει τη συμφωνία με διεθνείς δεσμεύσεις. Με αστερίσκους και ψιλά γράμματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν προστατεύονται τα εθνικά συμφέροντα. Ούτε η επίκληση επιχειρημάτων, τι έγινε το 1959, τι έγινε το 1977, παρ' όλο που υπάρχουν δηλώσεις ανθρώπων που συμμετείχαν σε εκείνες τις αντιπροσωπείες και που ενισχύουν την επιχειρηματολογία της χώρας μας, αλλά ούτε και τι έκαναν εκατόν σαράντα και εκατόν πενήντα χώρες. Αφού οι εκατόν σαράντα έλυσαν το πρόβλημα, τι μας θέλουν εμάς μετά από δέκα χρόνια; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και να θυμίσουμε κιόλας, γιατί περνάει λίγο απαρατήρητο - και τελειώνω, κύρια Πρόεδρε - , ότι το κύμα των εκατόν σαράντα χωρών ήρθε για να τιμωρηθεί η Ελλάδα και ο Καραμανλής μετά τη στάση του στο δημοψήφισμα στην Κύπρο με το σχέδιο Ανάν. Αυτή είναι η ουσία. Και εμείς αυτό το επικαλούμαστε και λέμε ότι, εντάξει, τους αγάπησε ο κόσμος. Δεν τους αγάπησε ο κόσμος. Σκοπιμότητα ήταν και σε αυτή την παγίδα, νομίζω, δεν πρέπει να μπαίνει κανένας, για να πούμε τα πράγματα ξάστερα. Όμως, και αν ακόμα πάρει αύριο η Κυβέρνηση πλειοψηφία, έχοντας όλα τα κόμματα και τους Ανεξάρτητους Έλληνες στο θέμα της ουσίας, απέναντι, τι συμφωνία και τι χειρισμούς μπορεί να κάνει; Θα μπορεί, δηλαδή, αυτή η συμφωνία να προχωρήσει; Δεν θα έρθει κάποια στιγμή στη Βουλή; Οι ΑΝΕΛ λένε ότι θα την καταψηφίσουν. Η Αντιπολίτευση σύσσωμη κάνει αύριο με τη στάση της το πρώτο βήμα, μη δίνοντας εξουσιοδότηση για να προχωρήσει αυτή η συμφωνία. Τι φαντάζεστε, ότι, όταν έρθει η συμφωνία, θα ψηφιστεί; Άρα δεν καταλαβαίνετε ένα επικίνδυνο μέτωπο που ανοίγει αύριο; Θα έλεγα ότι αυτό πρέπει να σας προβληματίσει περισσότερο και να σας οδηγήσει σε τροποποίηση αυτής της συμφωνίας. Η Ελλάδα, ως γνωστόν, δεν διεκδικεί τίποτα. Σεβόμαστε τις διεθνείς συμφωνίες και τις διμερείς συμβάσεις. Όμως, πρέπει να στείλουμε ένα μήνυμα σε κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να παραχωρήσουμε τίποτα. Όταν ο Καραμανλής αντιστάθηκε στους μεγάλους στο Βουκουρέστι, ήξερε πολύ καλά ότι κινδύνευε να μη γυρίσει ως Πρωθυπουργός στην Ελλάδα. Αυτό δεν τον εμπόδισε να κάνει το πατριωτικό του χρέος, γιατί το μοναδικό του κριτήριο ήταν η προάσπιση των εθνικών συμφερόντων. Για αυτό δεν μπορείτε να κάνετε αλά καρτ χρήση των αποφάσεων του παρελθόντος. Και την καραμανλική προσέγγιση στο τέλος - τέλος, είτε ανάλυση είτε θεωρία, όπως θα πω εγώ, ή την ασπάζεστε στο σύνολό της ή την απορρίπτετε στο σύνολό της. Μέσος όρος δεν υπάρχει. Η απόφαση θα είναι δική σας. Η δική μας απόφαση είναι να ψηφίσουμε «ναι» στην πρόταση δυσπιστίας, γιατί δεν θέλουμε να δώσουμε το δικαίωμα στην Κυβέρνηση να προχωρήσει αυτή τη συγκεκριμένη συμφωνία. Σας ευχαριστώ.
Ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης έχει ζητήσει τριάντα δευτερόλεπτα για μία διευκρίνιση.
Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ που μου δίνετε τον λόγο. Στην ομιλία μου έκανα μια αναφορά σχετικά με την ένταξη χρυσαυγιτών στα ψηφοδέλτια του ΛΑΟΣ. Ανέφερα ότι σε ένα ψηφοδέλτιο στο οποίο προΐστατο ο κ. Γεωργιάδης είχαν ενταχθεί τέσσερα μέλη της Χρυσής Αυγής. Με ενημέρωσε ο κ. Γεωργιάδης, και αποδέχομαι την εξήγηση που μου είπε, ότι δεν προΐστατο ο ίδιος στο ψηφοδέλτιο του ΛΑΟΣ σε εκείνες τις εκλογές και γι' αυτόν τον λόγο θέλω να το διευκρινίσω απολύτως στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Τώρα, το πού βρίσκεται πολιτικά το ΛΑΟΣ αυτό το γνωρίζουμε όλοι. Εσείς, κύριε Βορίδη, ξέρετε πού βρίσκεται το ΛΑΟΣ. Το δεύτερο που θέλω να σας πω είναι το εξής: Μετά από παραγγελία δική μου με βάση το άρθρο 30 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αλλά και παραγγελία του αρμόδιου αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για το αδίκημα του άρθρου 135 του Ποινικού Κώδικα κατά του Βουλευτή της Χρυσής Αυγής κ. Μπαρμπαρούση. Ήδη υπάρχει διαδικασία δίωξης του συγκεκριμένου Βουλευτή. Ήθελα να ενημερώσω την Εθνική Αντιπροσωπεία γι' αυτές τις νομικές ενέργειες. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Αντωνίου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αν αναρωτιόταν κανείς ποιοι είναι οι βαθύτεροι και ουσιαστικοί λόγοι για την κατάθεση της πρότασης δυσπιστίας από τη Νέα Δημοκρατία και από τον κ. Μητσοτάκη νομίζω ότι αυτό αρχίζει να φαίνεται και να γίνεται σαφές και καθαρό μετά τη διήμερη συζήτηση στη Βουλή. Δεν είναι το «μακεδονικό». Είναι τα εσωκομματικά προβλήματα και αδιέξοδα της Νέας Δημοκρατίας και οι διαφορετικές γραμμές και προσεγγίσεις που υπάρχουν για το θέμα στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εξ ου και η απουσία θετικής πρότασης για το θέμα, όπως φάνηκε από τη μέχρι τώρα συζήτηση στη Βουλή. Άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή τις τοποθετήσεις των συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας που μίλησαν χθες και σήμερα. Διαπίστωσα με λύπη, από κάποιους, όχι όλους, έναν διχαστικό πολιτικό λόγο, που μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, στη λογική των εθνικοφρόνων, των εθνικά και ορθώς σκεπτομένων και των προδοτών. Το έχουμε ζήσει πολλές φορές αυτό το έργο στο παρελθόν και η χώρα και ο λαός μας το πλήρωσαν ακριβά. Κάποιοι φαίνεται ότι δεν έβαλαν μυαλό και στο όνομα της πάση θυσία επανόδου στην εξουσία, ως οι νόμιμοι ιδιοκτήτες της χώρας, έχουν αποφασίσει να παίξουν ακόμη και το χαρτί του εθνικού διχασμού. Αφού έπαιξαν το χαρτί της καταστροφολογίας και δεν τους βγήκε, αποφάσισαν να αλλάξουν πεδίο αντιπαράθεσης, επιλέγοντας ένα προνομιακό και γνωστό γι' αυτούς γήπεδο, της πατριδοκαπηλίας και της έξαρσης του εθνικισμού. Ούτε, όμως, αυτό θα σας βγει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί ο ελληνικός λαός είναι πλέον περισσότερο ώριμος και πιο σοφός μετά τις περιπέτειες και την οικονομική καταστροφή που έζησε από το 2010 και μετά. Έρχομαι τώρα στο «μακεδονικό». Δεν θα αναφερθώ στις ιστορικές διαστάσεις αυτής της εκκρεμότητας που η σημερινή Κυβέρνηση κληρονόμησε. Οι διαχρονικές ευθύνες όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων έχουν καταγραφεί και έχουν επισημανθεί, δηλαδή πώς αυτό το κράτος στα βόρεια σύνορά μας κατοχύρωσε το συνταγματικό του όνομα ως Δημοκρατία της Μακεδονίας, πώς σχεδόν εκατόν πενήντα χώρες, μεταξύ των οποίων οι πιο ισχυρές του πλανήτη, το έχουν αναγνωρίσει με αυτό το όνομα και πώς κατοχύρωσε διαχρονικά τη γλώσσα ως μακεδονική. Όλα αυτά έχουν καταγραφεί και αποτελούν αντικείμενα των ιστορικών. Ήταν τα αποτελέσματα των κάκιστων χειρισμών σε συνδυασμό με την πολιτική της αδράνειας, της απραξίας και της ατολμίας που ακολουθήθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια και κυρίως μετά τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, που έχουν δυστυχώς δημιουργήσει αρνητικά τετελεσμένα για τη χώρα μας, τετελεσμένα που δεν μπορούν να αντιστραφούν εξ ολοκλήρου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συμφωνία που επιτεύχθηκε λύνει πολλά από τα θέματα αυτά με θετικό τρόπο από την Ελλάδα: Πρώτον, ανταποκρίνεται απόλυτα στην εθνική γραμμή για σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes και με εγγύηση συνταγματικής αναθεώρησης. Δεύτερον, απαλείφονται όλες οι αλυτρωτικές διατάξεις από όλες τις δημόσιες πτυχές του κράτους, Σύνταγμα, σχολικά βιβλία, δημόσια κτήρια, σύμβολα, σημαία κ.λπ.. Τρίτον, το νέο συνταγματικό της όνομα θα διαχωρίζει ότι το κράτος αυτό αποτελεί μέρος μόνο και όχι το όλον της μεγάλης γεωγραφικής έκτασης της Μακεδονίας. Τέταρτον, στο άρθρο 7 της συμφωνίας γίνεται καθαρό ότι η χώρα αυτή δεν αποτελεί επ' ουδενί ιστορική συνέχεια της αρχαίας Μακεδονίας, της οποίας η ιστορία και ο πολιτισμός αποτέλεσαν και αποτελούν αποκλειστικά ελληνική υπόθεση και κληρονομιά. Στα θέματα της γλώσσας, διευκρινίζεται ότι η γλώσσα των βόρειων γειτόνων αποτελεί νοτιοσλαβικό ιδίωμα και ότι ανήκει σε αυτή την κατηγορία γλωσσών, μη έχοντας καμμία συγγένεια με την γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη συμφωνία που για όσους κάνουν τον κόπο να τη διαβάσουν διαπιστώνουν ότι καλύπτει όλα τα εκκρεμή θέματα με λεπτομέρειες και δεν αφήνει περιθώρια για αμφισημίες και διαφορετικές ερμηνείες, καλύπτοντας απόλυτα τις εθνικές θέσεις και ανησυχίες. Η Ελλάδα, κυρίες και κύριοι, τον Αύγουστο βγαίνει από την οκταετή μνημονιακή περιπέτεια. Χθες ψηφίσαμε τα τελευταία προαπαιτούμενα που ανοίγουν οριστικά τον δρόμο, έτσι ώστε να προχωρήσουμε στη ρύθμιση και απομείωση του χρέους. Είναι αυτή η θηλιά που κληροδότησαν στην Ελλάδα και τους Έλληνες οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Όλες οι προσπάθειες, όλες οι δυνάμεις ως Κυβέρνηση επικεντρώνονται πλέον σε αυτό και ελπίζουμε με βάση ένα θετικό αποτέλεσμα, που θα βάλει οριστικά τις ράγες της ανάπτυξης στη χώρα μας και της ευημερίας μιας βιώσιμης, διατηρήσιμης και δίκαιης ανάπτυξης. Αυτή είναι η προοπτική που τρομάζει τη Νέα Δημοκρατία και το παλιό πολιτικό σύστημα της διαπλοκής και της διαφθοράς, που καταρρέει και ψυχορραγεί. Και μέσα στον πανικό της γι' αυτή την προοπτική ωθείται από διάφορους κύκλους που βλέπουν να κλονίζονται τα προνόμιά τους σε μια τυφλή αντιπαράθεση και σε κινήσεις πανικού, όπως η πρόταση δυσπιστίας. Όμως, για μια ακόμα φορά θα πάρετε την απάντηση που πρέπει. Αυτή η Κυβέρνηση έχει ακόμα δρόμο και προοπτική. Αυτό που ξεκινήσαμε θα το τελειώσουμε και στο τέλος της τετραετίας, όταν θα έχουμε ολοκληρώσει το έργο μας, θα μας κρίνει ο ελληνικός λαός όλους και εσάς και εμάς. Μέχρι τότε υπομονή και ηρεμία. Και κάτι τελευταίο και κλείνω, κυρία Πρόεδρε. Είμαι Μακεδόνας Βουλευτής και Μακεδόνας στην καταγωγή από πάππου προς πάππου. Δεν πτοούμαι ούτε με αγγίζουν απειλές ακραίων εθνικιστών και εμπόρων του πατριωτισμού. Σαν αυτές που εκτόξευσε χθες από το Βήμα αυτό ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργαντάς, αλλά και άλλοι συνάδελφοι που ακολούθησαν, δυστυχώς. Σέβομαι τις ευαισθησίες και τη συναισθηματική φόρτιση των καλοπροαίρετων συμπολιτών μου γύρω από το θέμα του «μακεδονικού». Πιστεύω, όμως, ότι η πολιτική γίνεται με τη λογική και όχι με το συναίσθημα. Η Ελλάδα, η χώρα μας, πρέπει να προχωρήσει μπροστά. Δεν μπορεί το παρελθόν να μας κρατάει δέσμιους σε μια Ελλάδα φοβική, κλεισμένη και επαναπαυμένη στις ιστορικές της δάφνες. Πρέπει να λύσουμε τους γόρδιους δεσμούς που μας καθηλώνουν. Η ελληνική Μακεδονία, η Θεσσαλονίκη πρέπει να γίνει το κέντρο και η πραγματική οικονομική, πολιτιστική πρωτεύουσα των Βαλκανίων. Η Μακεδονία, μια γη και ένας τόπος ευλογημένος από τη φύση, πρέπει τα επόμενα χρόνια να πρωταγωνιστήσει στα Βαλκάνια, να ηγηθεί της ανάπτυξης με ένα σχέδιο και με έναν νέο δυναμισμό, να αποτελέσει πυλώνα σταθερότητας και ειρήνης στον πολύπαθο χώρο των Βαλκανίων. Σε αυτή την προοπτική είμαι δεσμευμένος και θα την υπηρετήσω με συνέπεια. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Θεοχαρόπουλος.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η συμφωνία μεταξύ της χώρας μας και της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας κινείται σε θετική κατεύθυνση. Συγκεκριμένα η πρόταση προβλέπει σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, erga omnes, με διεθνή συμφωνία και αναθεώρηση του Συντάγματος με δεσμευτικές εγγυήσεις για να αποτραπούν τα ζητήματα αλυτρωτισμού. Πρόκειται για την εθνική γραμμή που ακολουθήθηκε από το 1995 και έπειτα. Το 1995 με την ενδιάμεση συμφωνία, το 2003 στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη με τον Γιώργο Παπανδρέου, το 2008. Υπάρχουν βέβαια και προβληματικά σημεία στη συμφωνία, όπως το ζήτημα της ιθαγένειας και της γλώσσας, αλλά και άλλα θέματα, όπως τα εμπορικά σήματα, για παράδειγμα, που παραπέμπονται σε διαδικασίες που είναι αμφίβολο αν θα οδηγήσουν σε διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων. Είναι βέβαια δεδομένο ότι η συμφωνία για το «μακεδονικό» αποτελεί έναν συμβιβασμό και ως τέτοιος δεν μπορεί να ικανοποιεί απόλυτα καμμία πλευρά. Συνεπώς οι πανηγυρισμοί από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ δεν ανταποκρίνονται στην ανάγκη μιας υπεύθυνης στάσης. Η υλοποίηση της συμφωνίας πλέον δεν εξαρτάται από την Ελλάδα, αλλά κυρίως από τις ενέργειες της γειτονικής χώρας. Η FYROM μένει να αποδείξει ότι μπορεί να εφαρμόσει αυτά που υπέγραψε. Εμείς έχουμε τονίσει επανειλημμένως ότι θέλουμε βιώσιμη λύση, κοινά αποδεκτή και από τις δύο πλευρές. Παράταση του σημερινού τέλματος ενέχει τον κίνδυνο να εξυπηρετήσει μόνο τα Σκόπια μέσα από την de facto μονοπώληση του ονόματος «Μακεδονία». Διαχρονικά εξάλλου ο πολιτικός μας χώρος επιχείρησε την επίλυση του προβλήματος, που συντήρησε και επέτεινε η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Η Κυβέρνηση συνεχίζει να επιδεικνύει επικίνδυνη προχειρότητα με τη διγλωσσία στο εσωτερικό της και τις ακραίες και αντιφατικές δηλώσεις των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Πριν από λίγες ημέρες η συνέντευξη Τύπου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου ήταν πραγματικά τραγελαφική. Επιθυμούσε ουσιαστικά να μην υπάρχει συμφωνία από τα Σκόπια, από την άλλη πλευρά, και ταυτοχρόνως έλεγε ότι δεν θα την ψηφίσει όταν θα έρθει. Οι πανηγυρισμοί του κ. Τσίπρα μετά το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης δεν βοηθούν, καθώς απαιτείται να παρουσιαστεί η αλήθεια προς τον ελληνικό λαό και όχι μία επικοινωνιακή προπαγάνδα για εξυπηρέτηση μικροκομματικών στόχων. Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία - που φέρει διαχρονικά την κύρια ευθύνη για τη δημιουργία αυτού του ζητήματος - με τις συνεχείς υπαναχωρήσεις και μεταμορφώσεις της, δεν συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας εθνικής γραμμής. Η θέση για μη λύση στο θέμα δεν εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα. Είναι απαράδεκτο η Νέα Δημοκρατία να κρατά ακόμα και σήμερα αυτή τη στάση. Ο χώρος μας, το Κίνημα Αλλαγής, οφείλει να μείνει αταλάντευτα προσηλωμένος στην επιλογή για πολιτική αυτονομία, την οποία και πρέπει να αποδεικνύει καθημερινά απέναντι στις αδιέξοδες κυβερνητικές πολιτικές αλλά και απέναντι στον απαράδεκτο τρόπο που ασκεί αντιπολίτευση η Νέα Δημοκρατία. Και μιλάω ουσιαστικά, γιατί ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία έχουν πλήρως την ευθύνη για το πολωτικό και διχαστικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί και στο μείζον αυτό εθνικό θέμα. Ο εθνολαϊκισμός, που είχε τη μορφή τότε στις πλατείες των αγανακτισμένων, ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από το 2015 ουσιαστικά τον υποστήριξε. Το ίδιο συμβαίνει σήμερα με τον αντίστοιχο τρόπο στις εκδηλώσεις και στα συλλαλητήρια. Ουσιαστικά οι διοργανωτές εκμεταλλεύονται τις αγωνίες ενός κόσμου με έναν τρόπο εθνικιστικό, που είναι εντελώς απαράδεκτος. Η θέση μας για την ανάγκη επίλυσης του «μακεδονικού» παραμένει σταθερή. Επιδιώκουμε σταθερά μια κοινά αποδεκτή λύση και όχι τη συνέχιση του σημερινού αδιεξόδου. Είναι καιρός να λυθεί ένα πρόβλημα που λιμνάζει εδώ και είκοσι έξι χρόνια, δηλητηριάζοντας τις σχέσεις των δύο χωρών. Είναι ένα πρόβλημα που δίνει τη δυνατότητα στην Τουρκία να παίζει παιχνίδια προστασίας των βαλκανικών λαών, που δήθεν απειλούνται από την Ελλάδα, αλλά και ένα πρόβλημα που ουσιαστικά τροφοδοτεί το μίσος, απ' όπου πηγάζει η ακροδεξιά και ο φασισμός. Αυτά τα στοιχεία τα είδαμε και σήμερα με τη Χρυσή Αυγή και αυτές τις απαράδεκτες ενέργειες, που ουσιαστικά προέτρεψε για στρατιωτικό πραξικόπημα - περί αυτού πρόκειται - και μάλιστα οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής χειροκροτούσαν, όπως είδαμε όλοι. Γιατί στη συνέχεια είδαμε ότι διαγράφηκε. Αλλά οι εικόνες - νομίζω - τα λένε όλα. Η λύση μπορεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε παράγοντα ειρήνης στα Βαλκάνια, ενώ δημιουργεί μια ισχυρή ασπίδα κατά των εντάσεων της χώρας με την Τουρκία. Αγαπητοί συνάδελφοι, είναι επίσης σαφές για εμάς ότι δεν πρόκειται να δώσουμε καμμία ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτή την αδιέξοδη Κυβέρνηση, που συσσωρεύει αντικοινωνικές πολιτικές με την πρόσφατη ψήφιση και του πολυνομοσχεδίου, με τα πρόσθετα βάρη στα πιο αδύναμα στρώματα. Αυτό και θα πράξουμε στη σημερινή πρόταση δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης, καθώς, μεταξύ άλλων, στην πρόταση αναφέρεται ότι τριάμισι χρόνια τώρα η Κυβέρνηση φτωχοποιεί τους πολίτες. Πράγματι, δέσμευσε τη χώρα με βαριές περικοπές συντάξεων και μισθών. Πράγματι, αύξησε τους φόρους και υποθήκευσε τη δημόσια περιουσία, με την ανασφάλεια να κυριαρχεί παντού και με βλάβη στη λειτουργία των θεσμών και του κράτους δικαίου. Πράγματι, η συνολική γενικότερη πολιτική της Κυβέρνησης εδώ και τριάμισι χρόνια είναι εντελώς αδιέξοδη. Θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα για τα επόμενα χρόνια, τα οποία φτάνουν το 5,2% για το 2022. Ψέματα για καθαρή έξοδο, τα οποία ακούστηκαν και πριν από λίγο εδώ. Καθαρή έξοδος δεν θα υπάρχει. Υπάρχει πιο βαθιά είσοδος στην κρίση. Μείωση των συντάξεων, μείωση του αφορολόγητου - ακόμα παραιτείται ο κ. Τσακαλώτος για τη μείωση του αφορολόγητου - και επιδοματική πολιτική ανακύκλωσης της φτώχειας, που δεν έχει καμμία σχέση - γιατί αναφερθήκατε πριν από λίγο - με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, η οποία υποστηρίζει τους κοινωνικούς τομείς πολιτικής και την υποστήριξη αυτών των τομέων και όχι να δημιουργείς φτωχούς και στη συνέχεια, απλώς, με επιδόματα να ανακυκλώνεις τη φτώχεια. Επιστρέφοντας στο «μακεδονικό», αγαπητοί συνάδελφοι, η πρόσφατη άποψη του Πρωθυπουργού σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι η ψηφοφορία για τη συμφωνία αυτή όταν θα έρθει στη Βουλή σαφώς, όπως είπε, και θα λάβει χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης καθώς και η θέση του κυβερνητικού εταίρου στο «μακεδονικό» εγείρουν ακόμα πιο έντονα το αίτημα της πολιτικής αλλαγής. Για αυτό οφείλουμε να μην επιτρέψουμε στον κ. Τσίπρα να κάνει ό,τι και τον Αύγουστο του 2015, δηλαδή να μην αναλαμβάνει καμμία δέσμευση εκ μέρους του και να ζητάει υπεύθυνη στάση μόνο από την Αντιπολίτευση, ενώ δεν έχει καν την απαραίτητη πλειοψηφία στην Κυβέρνησή του. Η ψήφιση της συμφωνίας, όταν και αν έρθει στη Βουλή, πρέπει να συνοδεύεται με τη δέσμευση του Πρωθυπουργού ότι αμέσως μετά θα προχωρήσει στην προκήρυξη εκλογών, με δεδομένο μάλιστα ότι σε ένα κρίσιμο εθνικό θέμα θα αποδειχθεί ότι δεν έχει πραγματική κυβερνητική πλειοψηφία. Παραμένω σταθερά προσηλωμένος, αγαπητοί συνάδελφοι, στην εθνική γραμμή και στην υπεύθυνη στάση που από την πρώτη στιγμή έχουμε σε αυτό το κρίσιμο εθνικό θέμα. Σε αυτές τις δύσκολες ώρες για τη χώρα, με ανοικτά εθνικά ζητήματα και την οικονομική κρίση στην κορύφωσή της, ο τόπος χρειάζεται μια ισχυρή και ενωμένη προοδευτική παράταξη. Το εγχείρημα του Κινήματος Αλλαγής, το εγχείρημά μας, με τη συγκρότηση ενός νέου φορέα από κόμματα και κινήσεις πρέπει να προχωρήσει και θα προχωρήσει με ενωτική διάθεση, πλουραλισμό και εξωστρεφή δράση στην κοινωνία. Είμαστε αποφασισμένοι για την ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών, των σημερινών αδιέξοδων πολιτικών συσχετισμών, ώστε να δώσουμε τις λύσεις που απαιτεί η κοινωνία, προοδευτικές λύσεις προς όφελος των πολιτών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Αννέτα Καββαδία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα επανέλθω στα όσα ανατριχιαστικά ακούστηκαν πριν από λίγες ώρες σε αυτή εδώ την Αίθουσα διά στόματος του εκπροσώπου της γνωστής νεοναζιστικής, φασιστικής, εγκληματικής οργάνωσης, ο οποίος, παρά τις εξελίξεις - τη διαγραφή του, τη δήλωση μετάνοιας - είναι σαφές ότι εξέφραζε απόψεις του όλου της Χρυσής Αυγής, σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της οποίας τον καταχειροκροτούσε. Μία κουβέντα μόνο θα ήθελα με αφορμή τα όσα έγιναν. Θα ήθελα να πω πως όταν καλλιεργείς το έδαφος για φασισμό και εθνικισμό μην περιμένεις να ανθίσουν τριαντάφυλλα. Με άλλα λόγια, η «κακέκτυπη» Χρυσή Αυγή πάντα θα χάνει τη μάχη των εντυπώσεων στο στοχευμένο ακροδεξιό κοινό από τη γνήσια Χρυσή Αυγή. Και ο νοών νοείτω. Από αυτό, λοιπόν, το Βήμα, η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ καλούμε όλους της δημοκρατικούς πολίτες της χώρας, σε όποια πολιτική παράταξη και αν βρίσκονται να συσπειρωθούν μαζί μας σε ένα μέτωπο κατά της ακροδεξιάς, του εθνικισμού και των νοσταλγών του κατάμαυρου παρελθόντος της χώρας μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε εν μέσω της διαδικασίας της πρότασης μομφής που κατέθεσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση, κάνοντας χρήση ενός κορυφαίου κοινοβουλευτικού εργαλείου. Έχει ενδιαφέρον να δούμε τη χρονική στιγμή που επιλέγεται αυτή η πρόταση μομφής, προκειμένου να αντιληφθούμε τα πραγματικά κίνητρα της συγκεκριμένης επιλογής. Είναι κοινώς ομολογούμενο ότι τον Αύγουστο η χώρα μας βγαίνει από τη σκληρή επιτροπεία των μνημονίων. Δεν πρόκειται για μια εύκολη έξοδο, αλλά για το αποτέλεσμα της αιματηρής προσπάθειας του λαού μας, προκειμένου να φθάσουμε σε αυτό το σημείο. Η έξοδος αυτή από τη σκληρή επιτροπεία, επαναλαμβάνω μια σκληρά πληρωμένη έξοδος, έγινε κατορθωτή χάρη στις πολιτικές γραμμές που χάραξε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Έγινε κατορθωτή χάρη στις ρωγμές που εκμεταλλευτήκαμε στο πλαίσιο του αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων με το οποίο βρεθήκαμε αντιμέτωποι. Είναι ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός, ένα βήμα που πανικοβάλλει όλους εκείνους τους κύκλους που χρεοκόπησαν τη χώρα, σε όφελος πάντα της τσέπης τους, τους κύκλους που πρώτα οραματίστηκαν την αριστερή παρένθεση, μετά ονειρεύτηκαν κόφτες και νέα μέτρα, που όλον αυτόν τον καιρό ήλπιζαν και επένδυαν στην αποτυχία της Κυβέρνησης και που τελικά διαψεύδονται πανηγυρικά. Η Νέα Δημοκρατία, ως γνήσιος εκφραστής αυτών των κύκλων, βρίσκεται πλέον σε στρατηγικό αδιέξοδο, εξαιτίας αυτής ακριβώς της θετικής κατάληξης της εθνικής μας περιπέτειας. Επί χρόνια κατασπατάλησαν τα δημόσια οικονομικά, ταΐζοντας τους «ημέτερους» και πυροδοτώντας την κρίση. Μετά έβαλαν τη χώρα στα μνημόνια, στη συνέχεια πόνταραν στην αποτυχία μας και τώρα πρέπει να βρουν μια καινούργια γραμμή συσπείρωσης του ακροατηρίου τους, αφού τα προηγούμενα αφηγήματα του κ. Μητσοτάκη απέτυχαν παταγωδώς. Και επιλέγει να το κάνει, ποντάροντας και κλιμακώνοντας την αντιπαράθεση για το μακεδονικό ζήτημα, καταθέτοντας - λίγες μέρες πριν από το κρίσιμο για το ελληνικό χρέος Eurogroup - πρόταση μομφής. Άραγε γιατί αυτή η βιασύνη, γιατί αυτή η πρεμούρα; Μα, είναι σαφές, γιατί το χαλί συνεχίζει να τραβιέται κάτω από τα πόδια του κ. Μητσοτάκη και στην προσπάθειά του να κρατήσει την ισορροπία του δεν διστάζει να ευθυγραμμιστεί ακόμα περισσότερο με τις πατριδοκάπηλες φωνές εντός του κόμματός του. Πατριδοκάπηλες φωνές που δεν δίστασαν να επιτεθούν ακόμη και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ζητώντας του να υπερβεί τα όρια των συνταγματικών του εξουσιών, γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε θεσμική εκτροπή. Σε αυτό το απαράδεκτο αίτημα του κ. Σαμαρά, η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας δεν είδαμε να αντιδρά, προσφέροντας διά της σιωπής της ασυγχώρητη κάλυψη και επιβεβαιώνοντας ότι ο κ. Μητσοτάκης είναι, όντως, όμηρος του Αντώνη Σαμαρά. Όμως, και στην ουσία των όσων λέει η Νέα Δημοκρατία, εάν θελήσουμε να σταθούμε, παραβλέποντας το προσχηματικό του αιτήματός της, πάλι είναι αδύνατο να καταλάβουμε το νόημα της πρότασης μομφής. Μέμφεσθε, κυρίες και κύριοι, την ελληνική Κυβέρνηση, επειδή κατάφερε να αποτυπωθεί ότι η γλώσσα των γειτόνων μας δεν έχει καμμία σχέση με την αρχαία Μακεδονία, αλλά ότι είναι μία νοτιοσλαβική γλώσσα; Μήπως η αιτία είναι η σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, που περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία»; Μα, αυτή είναι η κοινή γραμμή όλων των πολιτικών Αρχηγών από τη δεκαετία του '90. Όλοι αυτοί υπήρξαν προδότες; Και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής; Και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης; Ειλικρινά, ο μόνος πραγματικά πατριώτης είναι ο κ. Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος αποβλήθηκε από το κόμμα σας και έριξε την κυβέρνησή σας, ακριβώς επειδή είχε γραμμή απ' όλους τους άλλους Αρχηγούς της παράταξής σας; Έχετε αναλογιστεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε τι αυτοϋπονόμευση μπαίνετε με τη στάση σας; Γνωρίζετε ή όχι πως σήμερα πάνω από εκατόν σαράντα χώρες και μεταξύ αυτών η Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, δηλαδή ο μισός πληθυσμός του πλανήτη, αναγνωρίζουν τη γειτονική μας χώρα ως «Μακεδονία»; Το ζούμε και στους διεθνείς οργανισμούς, στους οποίους συμμετέχουμε, κυρία Μπακογιάννη. Μακεδονία είναι, πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και δεν βλέπω να υπάρχει καμμία αντίδραση. Μπορείτε, λοιπόν, να μας εξηγήσετε πώς συνάδουν οι έξαλλες αντιδράσεις των εθνικιστικών κομμάτων των γειτόνων μας με τη, δήθεν, προδοσία μας που επικαλείστε; Μπορείτε να μας εξηγήσετε πώς φαντάζεστε την οικονομική συνεργασία και ανάπτυξη στα Βαλκάνια; Πώς θέλετε να γίνει η Θεσσαλονίκη οικονομική μητρόπολη της Βαλκανικής, όταν αντιτίθεστε στην επίλυση των προβλημάτων με τους γείτονες; Καταλαβαίνετε πως, όσο χρονοτριβούμε στην εύρεση λύσης, υπονομεύουμε την ειρήνη στην περιοχή μας; Και, στην τελική, ας απαντήσουμε στο εξής: Ποιος μάς έδωσε το δικαίωμα να προσβάλλουμε, να χλευάζουμε λαούς γειτονικών χωρών, την εκλεγμένη ηγεσία τους, την ίδια την υπόστασή τους; Κυρίες και κύριοι, συνάδελφοι, αναλογιστείτε το τι μονοπάτια επιλέγετε να ακολουθήσετε. Αναλογιστείτε τις συνέπειες της ακροδεξιάς σας διολίσθησης. Αναλογιστείτε ότι η επένδυση στην πατριδοκαπηλία μόνο δεινά έχει επιφέρει, όσες φορές έχει επιλεγεί ως τρόπος πολιτικής αντιπαράθεσης. Και κάτι τελευταίο και με αυτό κλείνω. Υπάρχουν στιγμές, όπως αυτές που ζούμε, που η απουσία κάποιων ανθρώπων είναι κάτι περισσότερο από αισθητή. Έτσι είναι και η απουσία του Άγγελου Ελεφάντη, που είμαι σίγουρη ότι την Κυριακή, βλέποντας προς τις Πρέσπες, και αυτός, όπως και εμείς, από κάπου θα χαμογελά, κρατώντας το τεύχος του Οκτωβρίου - Δεκεμβρίου του 1992 του περιοδικού «ΠΟΛΙΤΗΣ», με τον εμπνευσμένο τίτλο: «Η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική». Σας ευχαριστώ.
Θα πάρει τώρα τον λόγο ο κ. Γιόγιακας και αμέσως μετά ακολουθεί ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Κουβέλης. Κύριε Γιόγιακα, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συμφωνία με τα Σκόπια δείχνει για άλλη μία φορά ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειριστεί τα μεγάλα ζητήματα της χώρας, ότι πορεύεται με γνώμονα την πολιτική της επιβίωση και όχι το εθνικό ή το δημόσιο συμφέρον, ότι την ενδιαφέρει μόνο να διχάσει και να προκαλέσει. Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να επικαλείται ιστορικούς ηγέτες της παράταξής μας, για να μας κατηγορήσει ως δήθεν καιροσκόπους και ασυνεπείς. Εμείς τους ηγέτες μας τους τιμούμε, τους σεβόμαστε και είμαστε περήφανοι γι' αυτούς. Η Νέα Δημοκρατία, όμως, ήταν συνεπής από την αρχή. Είχαμε πει από την πρώτη στιγμή τι δεν πρέπει να παραβιάζει η όποια συμφωνία με τα Σκόπια. Θέλουμε να πούμε στους πολίτες, γιατί η Κυβέρνηση πέρασε για άλλη μία φορά κάτω από τον πήχη των προσδοκιών της, για ποιον λόγο έρχεται να υποθηκεύσει με τους χειρισμούς της και σε αυτό το θέμα τη μελλοντική θέση της χώρας. Διαφωνούμε σε τρία επίπεδα. Διαφωνούμε επί της ουσίας. Διαφωνούμε με το χρονοδιάγραμμα. Διαφωνούμε με τον χειρισμό. Σε ό,τι αφορά στην ουσία της συμφωνίας, το λεγόμενο «erga omnes», δηλαδή ένα όνομα για όλες τις χρήσεις και προς όλους, ακυρώνεται στην πράξη, γιατί δεν ξεκαθαρίζετε εδώ και τώρα τι θα γίνει με τις ονομασίες, τις επωνυμίες και σήματα για εμπορικές χρήσεις. Ακυρώνεται από τις αναφορές σε «μακεδονική γλώσσα» και «μακεδονική ιθαγένεια». Η πρώτη είναι ένα εφεύρημα, χωρίς ιστορική και γλωσσική βάση. Η άλλη, η «μακεδονική ιθαγένεια» δεν συμφωνεί καν με τη σύνθετη ονομασία «Βόρεια Μακεδονία». Αναγνωρίζοντας μια δήθεν «μακεδονική εθνότητα» και μια δήθεν «μακεδονική γλώσσα» κάνετε διπλό έγκλημα. Βάζετε τα θεμέλια για την απαξίωση της σύνθετης ονομασίας στο μέλλον. Ποιος και γιατί να χρησιμοποιεί το «Βόρεια» δίπλα στο «Μακεδονία»; Το δεύτερο έγκλημα είναι ότι αφήνετε το παράθυρο ορθάνοιχτο για συνέχιση των διεκδικήσεων των σφετερισμών, της προπαγάνδας. Ρίχνετε νερό στο δέντρο του σκοπιανού αλυτρωτισμού, αντί να το ξεριζώσετε. Επί της ουσίας, λοιπόν, ούτε erga omnes ούτε τέλος στον αλυτρωτισμό. Διαφωνούμε επίσης και με το πότε αναλαμβάνει, ποιος και τι. Ανοίγετε τον δρόμο για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και για έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση πριν ισχύσει η συμφωνία. Οι όροι της συμφωνίας για το όνομα και η erga omnes χρήση του μέσα και έξω από Σκόπια θα πάρουν τουλάχιστον μία πενταετία μέχρι να εφαρμοστούν πλήρως, αφού δηλαδή οι γείτονές μας έχουν ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και έχουν ξεκινήσει οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Δίνετε, δηλαδή, όλα μας τα διαπραγματευτικά όπλα πριν κλειδώσετε ακόμα και αυτά που έχετε συμφωνήσει ή νομίζετε ότι έχετε συμφωνήσει. Έρχομαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο τελευταίο μέρος της διαφωνίας μας, αυτό του πολιτικού χειρισμού των διαπραγματεύσεων. Γνωρίζαμε ότι η Κυβέρνηση είναι μυστικοπαθής και ότι της αρέσει να αιφνιδιάζει, γιατί νομίζει ότι έτσι έχει τα πλεονεκτήματά της. Τα έχουμε δει σε διάφορα νομοσχέδια, τροπολογίες, υπουργικές αποφάσεις και άλλα σχετικά. Με το να είστε μυστικοπαθείς, όμως, στα μεγάλα εθνικά θέματα είναι ασυγχώρητο, γιατί μπορεί να είναι εθνικά επιζήμιο. Καμμία διάθεση δεν έχετε να αναζητήσετε μια κοινή γραμμή πλεύσης με τα άλλα κόμματα. Δεν είχαμε καμμία επίσημη ενημέρωση μέχρι και μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας. Όλα κρυφά ή με τις αγαπημένες σας διαρροές. Τώρα, είστε έτοιμοι να υπογράψετε τη συμφωνία χωρίς πρώτα να έχετε συμφωνήσει την έγκριση της Βουλής και χωρίς φυσικά να τη φέρετε για κύρωση από τη Βουλή αμέσως αφού την υπογράψετε. Έτσι, αν όλα έχουν γίνει από τα Σκόπια, όπως τα περιμένετε όταν ύστερα από μήνες θα έρθει η συμφωνία για να κυρωθεί από τη Βουλή, θα είναι πολύ αργά για να πάρουμε πίσω ό,τι θα έχουμε παραχωρήσει. Τότε, κύριοι, το πιο πιθανό είναι να μην είστε εδώ μέσα. Η χώρα θα βρίσκεται προ τετελεσμένων γεγονότων. Και αναρωτιούνται οι πολίτες αυτής της χώρας από τη Μακεδονία μέχρι την Κρήτη: Τι σας έπιασε να τελειώνετε όπως - όπως με ένα τόσο σοβαρό και ευαίσθητο θέμα; Ποιος σάς έδωσε το δικαίωμα να το χρησιμοποιήσετε ως ένα ακόμα εργαλείο στον προεκλογικό σας σχεδιασμό; Πώς θα περάσετε μια απόφαση στην οποία δεν συμφωνεί ο ένας κυβερνητικός εταίρος; Και πώς είναι δυνατόν ο εταίρος αυτός να στηρίζει μια Κυβέρνηση που υπογράφει μια συμφωνία με την οποία ο ίδιος διαφωνεί, όταν τον Νοέμβριο του 2016 στο 3ο τους συνέδριο οι ΑΝΕΛ, διά βοής, ομόφωνα, στο σώμα του συνεδρίου ψήφιζαν το δεύτερό τους ψήφισμα που αφορά την ονομασία των Σκοπίων; Εκεί έλεγαν οι ΑΝΕΛ ότι δεν αποδέχονται σε καμμία μορφή και με κανένα παράγωγο τη χρήση του όρου «Μακεδονία». Εμείς προσπαθούμε να κόψουμε τον δρόμο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, των ΑΝΕΛ προς τις Πρέσπες. Προσπαθούμε να κόψουμε αυτή τη συμφωνία. Τι θα πείτε, κύριοι, στην κοινωνία που έχει εξοργιστεί μαζί σας; Και, τελικά, πόση άλλη ζημιά θα προκαλέσετε στη χώρα μέχρι να φύγετε; Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Γιόγιακα, και για την τήρηση του χρόνου. Είστε ο μοναδικός. Κύριε Κουβέλη, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τίθεται ένα ερώτημα: Αν αφαιρέσουμε όλα εκείνα που έχουν καταγραφεί στην πρόσφατη και στην πιο μακριά ιστορία του συγκεκριμένου ζητήματος, του λεγομένου «μακεδονικού», παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη σύμβαση, η συγκεκριμένη συμφωνία, την οποία κρίνω ως πάρα πολύ θετική, ξεπερνάει, αν θέλετε, επιτυχείς ρυθμίσεις του παρελθόντος και υιοθετεί όσο και αποδέχεται, ακριβώς στο πλαίσιο της εθνικής γραμμής, ρυθμίσεις του παρελθόντος, γιατί η δυσπιστία; Γιατί η κατάθεση πρότασης δυσπιστίας, όταν θα μπορούσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αξιοποιώντας το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής, να καταθέσει μια πρόταση δυσπιστίας προς την Κυβέρνηση για μια σειρά από άλλα ζητήματα, τα οποία εξαιρετικά ισχνά, όσο και δειλά, καταγράφει στο πρώτο μέρος του εγγράφου της πρότασης δυσπιστίας; Κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, έχω τη γνώμη ότι επιλέξατε την πρόταση δυσπιστίας ακριβώς για να οξύνετε την αντιπαράθεση σε ένα ζήτημα το οποίο έχει τον χαρακτήρα αναμφισβήτητα της εθνικής υπόθεσης. Και οι εθνικές υποθέσεις, όπως η προκείμενη για την οποία συζητάμε, δεν αντέχουν, δεν είναι δεκτικές, δεν πρέπει να είναι δεκτικές, αυτής της οξείας αντιπαράθεσης, που δεν αποσκοπεί στην ανεύρεση λύσης - χρήσιμης και ωφέλιμης για την ελληνική πολιτεία και τα εθνικά μας ζητήματα - , αλλά επιδιώκει να αναδείξει μια αντιπολίτευση η οποία γίνεται για την αντιπολίτευση. Λυπάμαι. Θα σας πω με απόλυτη ειλικρίνεια την άποψή μου. Την πρόταση δυσπιστίας την καταθέσατε όχι μόνον για να οξύνετε την αντιπαράθεση προς την Κυβέρνηση, αλλά κυρίως για να αξιοποιήσετε, για να εκμεταλλευθείτε ένα ζήτημα στο οποίο πράγματι είναι επενδεδυμένες - άλλες φορές δομημένες, άλλες φορές αδόμητες - αγωνίες, ακόμη και συγκινήσεις του ελληνικού λαού, όπως, άλλωστε, έχουν καταγραφεί και από πάρα πολλές ομιλίες που έγιναν εδώ. Δεν επιλέγω να αναπτύξω την άποψή μου - γιατί πολλά έχουν κατατεθεί - αναφορικά με τη χρησιμότητα μιας τέτοιας συμφωνίας, σε σχέση με τη γεωπολιτική θέση της χώρας, σε σχέση με την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, σε σχέση με τον πρωταγωνιστικό ρόλο που η Ελλάδα μπορεί να εξασφαλίζει με μια τέτοια συμφωνία, η οποία επιλύει μια υπόθεση ετών, αποδεσμεύει πολιτικό και διπλωματικό κεφάλαιο και προχωράει προς τα μπροστά. Αυτά έχουν κατατεθεί, νομίζω, με εξαιρετική επάρκεια. Άκουσα λίγο πριν τον εκλεκτό συνάδελφο να αναφέρεται στη λεγόμενη «αιρεσιμότητα». Δεν μίλησε καν, βέβαια, για αιρεσιμότητα. Κατέθεσε - ας είμαι καλοπροαίρετος - την αγωνία του ότι, αν δεν τηρηθεί η συμφωνία, θα δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα, τα οποία ανεξάρτητα αν θα υπάρξει κύρωση και συμφωνία εν τέλει, τα τετελεσμένα γεγονότα θα έχουν δημιουργηθεί. Δεν είναι έτσι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι η στοιχειώδης ανάγνωση της συμφωνίας που βρίσκεται στα χέρια σας καταγράφει τι θα συμβεί εάν από την άλλη πλευρά δεν υπάρχει τήρηση των όρων και των προϋποθέσεων που τίθενται στη συγκεκριμένη συμφωνία. Ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορούν να ενταχθούν οι γείτονές μας με το νέο όνομά τους, αλλά ούτε εν τέλει και στο ΝΑΤΟ - για όσους ενδιαφέρονται για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ - , διότι με σαφήνεια καταγράφεται η γνωστή αιρεσιμότητα, δηλαδή οι όροι και οι προϋποθέσεις για να ενταχθούν σε αυτά τα πολιτικοστρατιωτικά ολοκληρώματα και ιδιαίτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως, βλέπετε όταν υποτάσσεται η λογική, όταν υποτάσσεται η ειλικρινής και συμφέρουσα για τη χώρα μας ανάγνωση του κειμένου, τότε αναδεικνύεται ο εύκολος, ο πρόχειρος και - φοβάμαι - ο διχαστικός λόγος, ο οποίος κατά κόρον διατυπώνεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι θετική κατά τη γνώμη μου η συμφωνία. Όμως, από εκεί και πέρα, η όποια αντίθεση δεν πρέπει να εγκλωβίζεται - κυρίως από την πλευρά της Αντιπολίτευσης - στη στόχευση και στη σκόπευση να εξασφαλιστούν εκλογικά οφέλη, με δεδομένο - επαναλαμβάνω - το ενδιαφέρον όσο και την πολιτική συγκίνηση μιας μεγάλης μερίδας του ελληνικού λαού, αναφορικά με την τύχη και την εξέλιξη ενός τέτοιου κρίσιμου ζητήματος. Ο λόγος όταν γίνεται υπερβολικός, όταν για την υπεράσπιση της αντίθετης προς την Κυβέρνηση άποψης γίνεται ισοπεδωτικός, τότε διχάζει. Και, κυρίως, διαμορφώνει συνθήκες να πολλαπλασιάζεται αυτός ο διχασμός, να στηρίζει και να εκτρέφει επικίνδυνες απόψεις, όχι ακροδεξιού μόνο χαρακτήρα, αλλά φασιστικού χαρακτήρα. Δεν ανησυχείτε, κύριοι συνάδελφοι, όταν ακούτε απόψεις σαν κι εκείνες που διατυπώθηκαν το μεσημέρι από κάποιον Βουλευτή της Χρυσής Αυγής ονόματι Μπαρμπαρούση; Δεν ανησυχείτε όσοι αναφέρεστε ότι πρέπει να κοπεί ο δρόμος προς τις Πρέσπες, τον λόγο του, που ήταν η κατακλείδα της ομιλίας του, «και τα κεφάλια στις Πρέσπες»; Έτσι διαμορφώνονται οι συνθήκες που το εκκολαπτόμενο φίδι γίνεται μεγάλο και διαμορφώνει συνθήκες οι οποίες είναι εξαιρετικά επικίνδυνες για την κοινωνία και την εξέλιξη των πραγμάτων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας κάνουμε μια αφαίρεση και ας υποστηρίξουμε ότι τίποτα δεν είχε συμβεί στο παρελθόν, ότι δεν υπήρχε εθνική γραμμή, ότι δεν έγιναν εκείνα τα οποία έγιναν, ότι όταν ο αείμνηστος Μητσοτάκης έλεγε «ελάτε να πάρουμε το πακέτο Πινέιρο και να προχωρήσουμε», η πλειονότητα του πολιτικού συστήματος κλώτσησε την πρόταση αυτή. Ας τα αφαιρέσουμε όλα αυτά και ας δεχτούμε ότι η παρούσα συμφωνία έρχεται χωρίς να υπάρχει τίποτα από το παρελθόν. Και έρχεται σήμερα, μετά από μια μεγάλη διαδρομή ετών και με μόνο το γεγονός ότι εκατόν σαράντα και πλέον χώρες στον κόσμο αναγνωρίζουν τη γειτονική χώρα με το όνομα «Μακεδονία» και όταν τέσσερα από τα έξι μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών την αναγνωρίζουν, την ονοματίζουν και την αποκαλούν «Μακεδονία». Ποια είναι, λοιπόν, τα τετελεσμένα γεγονότα; Αυτά τα οποία θα διαμορφωθούν, όπως αβάσιμα υποστηρίζεται από κάποιους, και δεν θα είναι δυνατόν να γυρίσουν πίσω, όταν υπάρχει η αιρεσιμότητα, όταν υπάρχουν οι όροι, οι προϋποθέσεις, που κατασφαλίζουν όλα αυτά τα πράγματα; Τετελεσμένα γεγονότα είναι αυτά που τα αρνείται ο αδυσώπητος, στριφνός και αφυδατωμένος από πολιτική ουσία λόγος, όταν αρνείται να δει την πραγματικότητα, όπως αυτή υπάρχει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρω ότι δεν πείθεστε, όχι γιατί δεν αναγνωρίζετε την ουσία, το θετικό αυτής της συμφωνίας. Δεν πείθεστε διότι δυστυχώς έχετε υποτάξει τη συνολική πολιτική σας αντίληψη για την επίλυση αυτού του ζητήματος στο βραχυπρόθεσμο προσδοκώμενο από τη μεριά σας εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά αυτά και αν ακόμη - που δεν το πιστεύω - φέρνουν πρόσκαιρα κομματικά οφέλη, εν τέλει αποβαίνουν σε βάρος της χώρας και γενικότερα της ελληνικής κοινωνίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό και για την τήρηση του χρόνου. Η κ. Τελιγιορίδου έχει τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν κάποιες στιγμές στην πορεία του χρόνου και στη διαδρομή της ιστορίας που ο καθένας από εμάς καλείται να πάρει σημαντικές αποφάσεις και να σταθεί στην κορυφή του χρέους και της ευθύνης. Σε αυτές, λοιπόν, τις στιγμές θα πρέπει ο καθένας από εμάς να βγει από τον μικρόκοσμό του και να δει τη μεγάλη εικόνα. 16 Φεβρουαρίου 2018: Συνάντηση του Προέδρου του γειτονικού κράτους, του κ. Ιβανόφ, με τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας κ. Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα. Δίνουν τα χέρια και λένε ότι μαζί θα πάνε και θα προσπαθήσουν στη συμφωνία και στη διαπραγμάτευση που γίνεται με την ελληνική Κυβέρνηση να έχουν κοινή στόχευση. Η στόχευση αυτή, όπως λέει ξεκάθαρα ο Ταγίπ Ερντογάν, είναι η Δημοκρατία της Μακεδονίας, σκέτο «Μακεδονία». Μάλιστα, επαίρεται προς τον κ. Ιβανόφ, λέγοντάς του «εγώ σε αναγνώρισα ως “Μακεδονία”» και είναι το πρώτο κράτος που έκανε και προξενείο στη γειτονική μας χώρα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ]] Παρατηρώντας τώρα τη διεθνή αντίδραση στη συμφωνία που έρχεται ανάμεσα στη δική μας χώρα και τη γειτονική χώρα, βλέπουμε ότι ο μόνος που δεν χάρηκε και ο μόνος που δεν είδε θετικά τη συμφωνία αυτή από τη διεθνή κοινότητα είναι ο Ταγίπ Ερντογάν. Αυτό ίσως θα έπρεπε να προβληματίσει την Αξιωματική Αντιπολίτευση πριν καταθέσει πρόταση δυσπιστίας για την ελληνική Κυβέρνηση με αφορμή αυτό το κρίσιμο πράγματι εθνικό θέμα. Γιατί, άραγε, ο Ερντογάν δεν βλέπει με καλό μάτι τη συμφωνία; Μήπως χάνει τον ηγεμονικό του ρόλο στα Βαλκάνια; Εσείς τι θέλετε; Να αφήσουμε τον Ερντογάν να παίξει κυρίαρχο ρόλο στα Βαλκάνια ή να προσπαθήσουμε αυτόν τον ρόλο να τον παίξει η δική μας χώρα ως μια δύναμη εγγύησης της ειρήνης, της σταθερότητας, της συνεννόησης, της συνεργασίας και της συναδέλφωσης των λαών; Η χώρα μας βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η διεθνής κρίση και η γενικότερη αναστάτωση που υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή απαιτούν την ύπαρξη ισχυρών ηγεσιών που θα δημιουργήσουν δυνατές και σταθερές συμμαχίες στην περιοχή του άμεσου ενδιαφέροντός μας. Είναι κεφαλαιώδους σημασίας αυτό. Είναι κεφαλαιώδους σημασίας να υπάρχει στη χώρα ισχυρή ηγεσία, που, ανεξάρτητα ακόμη και από το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος, να βλέπει το μέλλον, να έχει όραμα και να προσπαθεί να αντιμετωπίσει τη γενικότερη γεωπολιτική κατάσταση. Είναι κεφαλαιώδους σημασίας, μιας και η τύχη της χώρας μας θα κριθεί εν πολλοίς από την αντιπαράθεση που υπάρχει αυτή τη χρονική περίοδο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Οφείλουμε, λοιπόν, σ' αυτό το κρίσιμο γεωπολιτικό περιβάλλον να προβούμε σε μια σταδιακή εξομάλυνση όλων των βαλκανικών εκκρεμοτήτων. Στο πλαίσιο αυτό, είναι σημαντικό να προχωρήσουμε σε μια επίθεση φιλίας στη γείτονα χώρα, χωρίς να απεμπολήσουμε κανένα από τα δικαιώματά μας, ώστε να λυθεί ένα χρόνιο πρόβλημα που ταλανίζει την ελληνική πολιτεία και διπλωματία εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ας ξεκαθαρίσω σε αυτό το σημείο ότι από τη δική μας πλευρά δεν απεμπολούμε την ιστορία μας όπως δεν απεμπολούμε και την ιστορική μας ευθύνη. Θέλετε να αφήσουμε αυτό το θέμα να συνεχίζει να αποτελεί ένα διπλωματικό βάρος για τη χώρα μας και να μην υπάρχει λύση; Από τις δεκαετίες του '50, του '60 και του '70 οργιάζει η προπαγάνδα κάποιων στο εξωτερικό, όπως σε χώρες όπως ο Καναδάς, η Αυστραλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού. Από τις δεκαετίες αυτές υπήρχαν πάμπολλα έγραφα και υπομνήματα, και από πρεσβευτικές αρχές αλλά και από ομογενειακές οργανώσεις, για το πρόβλημα που υπήρχε. Ούτε το '50 ούτε το '60 ούτε το '70 το ελληνικό κράτος απάντησε ποτέ σε αυτά τα υπομνήματα. Δεν απάντησαν και έλεγαν: «Δεν υπάρχει πρόβλημα». Δεν αντέδρασαν και έλεγαν: «Ποιο “μακεδονικό”; Δεν υπάρχει. Μην ασχολείστε». Και αφού άφησαν το θέμα για σαράντα και πλέον χρόνια να φουντώνει εις βάρος της Ελλάδας και της ιστορίας μας, στις 16 Δεκεμβρίου του 1991, τότε που μπορούσαν, που ήταν η ιστορική ευκαιρία, δεν προστάτεψαν τα συμφέροντα της χώρας. Είναι η δική σας κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, οποία στις 16 Δεκεμβρίου του 1991 υπέγραψε την ίδρυση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και έβαλε σε ομηρία τη χώρα. Και ο ίδιος άνθρωπος έχει σε ομηρία σήμερα την παράταξή σας. Αν δεν υπάρξει λύση σήμερα, μπορεί να έχουμε αποσταθεροποίηση στη γειτονική χώρα με επιπτώσεις σε εμάς, να ενισχυθούν οι εθνικιστικές δυνάμεις της γείτονος και ο αλυτρωτισμός, να ευνοηθούν άλλες χώρες που θα μπορούν να παίζουν παιχνίδια εις βάρος της χώρας μας στα βόρεια σύνορά μας. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτε με το γειτονικό κράτος. Με τη συμφωνία αποφασίζουμε σύνθετη ονομασία για χρήση erga omnes, συνταγματική αναθεώρηση. Παίρνουμε πίσω ιστορία, σύμβολα, παράδοση. Με τη συμφωνία στην αλλαγή του Συντάγματος, σταματάει το παραθυράκι μιας δήθεν μειονότητας. Και όσοι ασχολούνται με το θέμα, και ιδιαίτερα στη βόρειο Ελλάδα, καταλαβαίνουν. Αφαιρούνται πλέον οι αναφορές σε προστασία υποτιθέμενων μακεδονικών μειονοτήτων σε γειτονικές χώρες. Υπάρχει η παραδοχή ότι δεν έχουν σχέση με την ελληνική ιστορία και τον Μέγα Αλέξανδρο. Όσο για το θέμα της γλώσσας, που τόσα ακούστηκαν, καταθέτω στα Πρακτικά από τη σημερινή ιστοσελίδα του ΟΗΕ, να δούμε ποιος την αναγνώρισε το 1977.
Να το καταθέσετε, για να δούμε ότι είναι από την ιστοσελίδα του ΟΗΕ.
Βεβαίως, για αυτό το δίνω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Ολυμπία Τελιγιορίδου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκατόν σαράντα εννιά χώρες αναγνώρισαν τη FYROM ως Δημοκρατία της Μακεδονίας. Πότε και σε ποιο κράτος διαμαρτυρηθήκατε; Πότε και από ποιο κράτος ζητήσατε να αλλάξει την απόφασή του; Από κανένα. Δεν κάνατε τίποτα! Και δεν κάνατε τίποτα, γιατί δεν σας ενδιέφερε. Ούτε σήμερα σας ενδιαφέρει. Σήμερα με την πρόταση δυσπιστίας θέλετε να ρίξετε την Κυβέρνηση για να σταματήσει η έρευνα για τα σκάνδαλα, γιατί δεν αντέχετε να βλέπετε ότι εμείς βγάζουμε τη χώρα από τα μνημόνια που εσείς τη χαντακώσατε. Αυτό δεν αντέχετε. Εμείς, όμως, θέλουμε να προχωρήσουμε, να πάμε με τις νέες γενιές στο μέλλον για μια Ελλάδα με πρωταγωνιστικό ρόλο και παράγοντα σταθερότητας στα Βαλκάνια, στη Μεσόγειο και στην Ευρώπη. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Μπαργιώτας από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Στη συνέχεια τον λόγο θα λάβουν η κ. Άννα Καραμανλή, ο κ. Ψαριανός και ο κ. Ανδριανός.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτές τις μέρες ακούσαμε πολλά για ιστορία σε αυτή την Αίθουσα. Έχουμε πάρει αυτό που λέμε «overdose» από ιστορία. Το πρόβλημα είναι ότι είναι λίγο επιλεκτική η χρήση. Άλλοι διαλέγουν τον Μέγα Αλέξανδρο και κλείνουν το βιβλίο μόλις τελειώνει η περίοδός του, άλλοι διαλέγουν τον Παύλο Μελά. Κανένας δεν μιλάει για τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο. Επιλεκτικές μνήμες και επιλεκτικές αναφορές, που συνήθως εξυπηρετούν το επιχείρημα. Όμως, η ιστορία - και ειδικά η ιστορία της Μακεδονίας - δεν προσφέρεται ούτε για εύκολες απλοποιήσεις ούτε για εθνολαϊκιστικά σόου με χλαμύδες, περικεφαλαίες και κιτς. Είναι αρκετά πολύπλοκη, αρκετά δύσκολη. Σε τελευταία ανάλυση, σήμερα δεν μιλάμε για την ιστορία. Δεν κάνουμε σεμινάριο ιστορίας. Μιλάμε για ένα πολύ σύγχρονο και πολύ πραγματικό και πιεστικό, αν θέλετε, πρόβλημα, που μπορεί οι ρίζες του να πάνε πολύ παλιά, όμως αφορά στο σήμερα και το μέλλον της χώρας και όχι το παρελθόν. Μετά από πολλά, πολλά χρόνια προέκυψε ένα παράθυρο για λύση ενός προβλήματος το οποίο μας ταλανίζει εδώ και είκοσι πέντε τουλάχιστον χρόνια, γιατί η κυβέρνηση στα Σκόπια, για πρώτη φορά, η κυβέρνηση Ζάεφ, ζήτησε την έναρξη διαπραγματεύσεων για την αλλαγή του ονόματος, αναγνωρίζοντας ως πλαίσιο διαπραγμάτευσης - για πρώτη φορά - το πλαίσιο που είχε βάλει η ελληνική κυβέρνηση, τουλάχιστον από την ενδιάμεση συμφωνία, και είχε επισημοποιήσει και οριστικοποίησε με την περίφημη Σύνοδο του Βουκουρεστίου. Η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Καμμένος, ως μέλος της Νέας Δημοκρατίας, το σύνολο του πολιτικού κόσμου πρακτικά είχε σχηματίσει μια εθνική γραμμή, στην οποία αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων να προσφύγει η σημερινή κυβέρνηση των Σκοπίων. Το κίνητρο από την πλευρά των Σκοπίων είναι προφανές. Είναι η ευημερία των λαών της Δημοκρατίας των Σκοπίων διά μέσου της εισόδου, της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, τα οποία σταματάνε ακριβώς γιατί δεν υπάρχει συμφωνία με τη χώρα. Η ελληνική Κυβέρνηση έσπευσε να συμφωνήσει. Και, παρ' όλο που αναρωτιούνται πολλοί τι κίνητρο έχουμε να λύσουμε αυτό το θέμα τώρα και «γιατί δεν το αφήνουμε, βρε αδερφέ, να σέρνεται», η αλήθεια είναι ότι η ειρήνη και η ευημερία στα Βαλκάνια και η καλή συνεργασία μεταξύ των κρατών και των λαών ευνοεί τα εθνικά συμφέροντα της χώρας, αναδεικνύει τον ρόλο της Ελλάδας σαν της ισχυρότερης, του παίκτη - κλειδί, αν θέλετε, στην περιοχή και σ' αυτό που έχει επικρατήσει να λέγεται «Δυτικά Βαλκάνια» και ακυρώνει την προσπάθεια της Τουρκίας να μας απομονώσει και να μας περικυκλώσει. Με αυτή τη λογική και σε αυτό το πλαίσιο έσπευσε ο Ανδρέας Παπανδρέου να υπογράψει την ενδιάμεση συμφωνία. Με αυτή τη λογική από την εποχή των κυβερνήσεων Σημίτη και εντεύθεν η ελληνική εξωτερική πολιτική συμφωνεί και βοηθάει την ένταξη και τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις για όλες τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένης της FYROM, υπό την αίρεση του συγκεκριμένου προβλήματος και της συγκεκριμένης διένεξης που συζητάμε εδώ, η οποία σταματάει την ένταξη της συγκεκριμένης χώρας. Η αλλαγή, λοιπόν, στα Σκόπια, η μεγάλη κυβερνητική αλλαγή και τα γενναία, αν θέλετε, βήματα της κυβέρνησης Ζάεφ, έδωσαν ένα παράθυρο για τα Σκόπια, μια ευκαιρία στην κυβέρνηση των Σκοπίων και τον λαό των Σκοπίων. Ταυτόχρονα, έδωσαν και μια ευκαιρία στην Ελλάδα και στα εθνικά μας συμφέροντα, γιατί είναι ευκαιρία και για την Ελλάδα αυτό το παράθυρο επίτευξης συμφωνίας. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έσπευσε να συμφωνήσει και έκανε πάρα πολύ καλά. Το πρόβλημα είναι πως ήταν το τελευταίο πράμα που έκανε πολύ καλά σε αυτή την ιστορία. Αμέσως μετά άρχισαν τα προβλήματα. Ο κ. Καμμένος πήρε τις γειτονιές και άρχισε να υπονομεύει τη συμφωνία, διατρανώνοντας την αντίθεσή του σε αυτά που είχε ήδη συνομολογήσει το 2008, δηλαδή στο erga omnes και στο όνομα με σύνθετο γεωγραφικό προσδιορισμό υπονομεύοντας ουσιαστικά την προσπάθεια λύσης και απειλώντας ότι θα ρίξει την Κυβέρνηση και θα κάνει διάφορα πράγματα, που σήμερα αποδεικνύονται, για ακόμα μια φορά, κουβέντες του αέρα, οι οποίες δεν πραγματοποιούνται μια και σήμερα θα ψηφίσει ο κ. Καμμένος τη στήριξη της Κυβέρνησης και το δικαίωμα του Υπουργού Εξωτερικών να υπογράψει την Κυριακή το πρωί τη συγκεκριμένη συμφωνία που θα γκρέμιζε την Κυβέρνηση, κατά τον ίδιο. Η συγκεκριμένη στάση του κ. Καμμένου έχει συγκεκριμένα αποτελέσματα και ήταν και προδιαγεγραμμένα. Πυροδότησε μια αλυσιδωτή αντίδραση σε όλον τον χώρο των ομοϊδεατών του, η οποία είναι η εθνικιστική Δεξιά, η οποία βρίσκεται όχι μόνο δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, αλλά εκτείνεται βαθιά μέσα στη δεξιά της πτέρυγα. Το αποτέλεσμα ήταν τα γνωστά συλλαλητήρια και οι γνωστές υπερβολές που ακούμε έκτοτε συνεχώς που μας τρυπάνε τα αφτιά, αλλά ταυτόχρονα όσο ο κ. Καμμένος συγκρατούσε το υπερπατριωτικό του μέτωπο, η άλλη μισή Κυβέρνηση, οι συνεταίροι, συγκροτούσαν το και καλά προοδευτικό μέτωπο χαρακτηρίζοντας συλλήβδην όλους τους Έλληνες, που βγήκαν να διαδηλώσουν με πραγματική αγωνία για τη χώρα, την πατρίδα και την Μακεδονία, φασίστες και προσπαθώντας να τραβήξουν μια κόκκινη γραμμή, διαχωρίζοντας τον ελληνικό λαό σε δύο διαφορετικές και καλά διακριτές ομάδες, από τη μια μεριά οι κακοί και από την άλλη μεριά οι καλοί - τα διλήμματα, η διλημματική πολιτική - προσπαθώντας ουσιαστικά να δημιουργήσουν ένα διχαστικό κλίμα. Ήταν πολύ λογικό σε αυτό το πλαίσιο ότι η διπλωματία θα ήταν μυστική, ότι δεν θα προσπαθούσε η Κυβέρνηση, όπως και δεν προσπάθησε, να συζητήσει να συμφωνήσει στο εσωτερικό ή να ενισχύσει το μέτωπο της εθνικής διαπραγμάτευσης απέναντι στους άλλους. Δεν ενημερώθηκε ποτέ η Επιτροπή Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας, δεν ενημερώθηκε ποτέ κανένας Πολιτικός Αρχηγός και ξαφνικά ήρθαμε στο σήμερα που ανακοινώθηκε ξαφνικά η επίτευξη μιας συμφωνίας και ήρθε στη Βουλή ένα κείμενο το οποίο έχει ένα χαρακτηριστικό, δεν μπορεί κανείς να παρέμβει, δεν αλλάζει, είναι μονογραμμένο από τον Υπουργό Εξωτερικών της γείτονος και των Υπουργών Εξωτερικών της χώρας. Είναι αυτό, δεν επιδέχεται καμμίας αλλαγής. Στην πραγματικότητα δηλαδή η Κυβέρνηση ασκεί έναν πολιτικό εκβιασμό, είστε με αυτούς ή είστε με τους άλλους. Δεν συζητάμε την ουσία. Το κείμενο, το περιεχόμενο δεν έχει σημασία γιατί είναι ένα σύμβολο, είναι ένα εργαλείο διχασμού. Έρχεστε από εδώ ή είστε από εκεί. Το γεγονός βέβαια ότι το μισό Υπουργικό Συμβούλιο της Κυβέρνησης είναι από εκεί δεν παίζει κανέναν ιδιαίτερο ρόλο προφανώς, γιατί στην παράνοια η οποία επικρατεί με τον κ. Καμμένο άλλες φορές να ψηφίζει και άλλες φορές να μην ψηφίζει, φαίνεται πολύ λογικό τη μία να ψηφίζουμε και την άλλη να μην ψηφίζουμε και κατά τα άλλα να λέμε ό,τι μας κατεβαίνει. Το κείμενο πραγματικά δεν έχει καμμιά συμφωνία. Εμείς όμως πραγματικά δεν είμαστε ούτε από εδώ ούτε από εκεί. Είμαστε με το συμφέρον της χώρας. Δεν συντασσόμαστε ούτε με τους υπερπατριώτες, στους οποίους - δυστυχώς - φαίνεται να προσχωρεί η Νέα Δημοκρατία, που όλο και λιγότερο φαίνεται να θυμάται τις θέσεις τις από το 1991 και μετά, όλο και λιγότερο αναφέρεται στο Βουκουρέστι και στις σύνθετες ονομασίες, ούτε το - και καλά - πατριωτικό μέτωπο, το προοδευτικό το οποίο ουσιαστικά προσπαθεί να στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ για να λύσει τα πολιτικά αδιέξοδα που έχει αυτή η Κυβέρνηση που οδεύει προς το τέλος της. Από την αρχή δηλώσαμε πως θα κρίνουμε τη συμφωνία σύμφωνα με το εθνικό συμφέρον. Ανακοινώσαμε τα κριτήρια με τα οποία θα την κρίνουμε και στην συνέχεια...
Κύριε Μπαργιώτα, σας παρακαλώ πολύ να ολοκληρώνετε.
Σε τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Και στη συνέχεια επισημάναμε τα σημεία στα οποία διαφωνούμε και τα οποία θεωρούμε ότι δεν συμφέρουν τη χώρα και ότι δεν καλύπτουν τα εθνικά ζητήματα. Δεν θα τα αναφέρω ξανά λόγω χρόνου, γιατί τα έχουμε αναλύσει πάρα πολλές φορές. Εμείς πιστεύουμε ότι αυτή εδώ είναι μια καλή αρχή στην προσέγγιση των δύο χωρών μεταξύ τους. Πιστεύουμε ότι υπάρχει λόγος και χρόνος βελτίωσης. Πιστεύουμε ότι υπάρχει η δυνατότητα περαιτέρω διαπραγμάτευσης και καλούμε την Κυβέρνηση να μην το κλείσει με τον τρόπο που το έκλεισε. Δεν υπάρχει για την Ελλάδα ζήτημα - παράμετρος χρόνου. Μπορούμε να συνεχίσουμε και πρέπει να συνεχίσουμε να διαπραγματευόμαστε για το καλό της χώρας. Αρνούμαστε να δεχτούμε το διχαστικό κλίμα που καλλιεργείται εκατέρωθεν δυστυχώς πλέον και δηλώνουμε ότι θα αγωνιστούμε για τη λύση του προβλήματος, όπως εμείς θεωρούμε ότι είναι εθνικά συμφέρουσα. Τελικά, και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, δεν θα δεχτούμε ποτέ ότι υπάρχουν πατριώτες και προδότες σε αυτή τη χώρα. Πιστεύουμε πάντα ότι υπάρχουν Έλληνες που αγωνίζονται, από τη σκοπιά τους και με την άποψη τους, για το καλό της πατρίδας και γι' αυτό θα δουλέψουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Καραμανλή από τη Νέα Δημοκρατία. Παρακαλώ πολύ να τηρούμε τους χρόνους, οι συνάδελφοι είναι πολλοί, για να τελειώσουμε σήμερα και αύριο με τη σειρά.
Μην το κάνετε σε μένα αυτό. Δώσατε σε όλους από ένα λεπτό.
Υπάρχει μια μικρή ανοχή σε όλους. Υπάρχει μια ευγένεια, αλλά το Προεδρείο πρέπει να είναι αυστηρό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία με αφορμή τη συμφωνία με τους γείτονες των Σκοπίων μας δίνει τη δυνατότητα να συζητήσουμε επιτέλους στο ελληνικό Κοινοβούλιο τις πτυχές της διαπραγμάτευσης, μία ευκαιρία που δεν μας την έδωσε ο Πρωθυπουργός διαπραγματευόμενος εν κρυπτώ επί έξι μήνες, αγνοώντας επιδεικτικά τα πολιτικά κόμματα, απαξιώνοντας θεσμούς και περιφρονώντας τον ελληνικό λαό που μαζικά αντέδρασε στους σχεδιασμούς του. Όσοι εναντιώθηκαν μάλιστα χαρακτηρίστηκαν από κυβερνητικούς κύκλους ως περιθωριακοί, γραφικοί και ακραίοι. Δεν θέλησε, λοιπόν, να συζητήσει το ζήτημα στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Δεν θέλησε να δημιουργήσει ένα εθνικό αρραγές μέτωπο. Θέλησε και θέλει ακόμη και σήμερα να διχάσει, αλλά και να ικανοποιήσει έξωθεν απαιτήσεις χωρίς να προβάλει την παραμικρή αντίσταση. Ο Πρωθυπουργός με την διαπραγματευτική δεινότητα που τον διακρίνει έφερε μία Συμφωνία που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το συντριπτικά μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ούτε η μακεδονική γλώσσα, ούτε η μακεδονική εθνότητα, που αποτελούν τον πυρήνα του σκοπιανού αλυτρωτισμού, ούτε και η αποδοχή του αυτοπροσδιορισμού των γειτόνων ως Μακεδόνες. Έρχεται αυτή η Κυβέρνηση να τους εκχωρήσει ένα τέτοιο δικαίωμα. Αν αυτοί είναι «Μακεδόνες» που ζουν στη «Βόρεια Μακεδονία», τότε πώς ακριβώς διαχωρίζονται από τους Μακεδόνες που ζουν στην Ελλάδα; Κύριε Υπουργέ, κάτι τέτοιο δεν γεννά τις προϋποθέσεις για αλυτρωτικές διεκδικήσεις; Δεν γεννά την όρεξη να ενωθούν κάποια στιγμή στο μέλλον με το υποτιθέμενο υπόλοιπο μακεδονικό έθνος που ζει εκτός Σκοπίων; Είναι τυχαίο ότι η Βουλγαρία, η οποία αν και αναγνώρισε αμέσως τη συνταγματική του ονομασία, δεν προχώρησε ποτέ σε αναγνώριση μακεδονικής γλώσσας και ταυτότητας; Πάμε τώρα στο περίφημο «erga omnes», στη μία από τις κόκκινες γραμμές της ελληνικής θέσης. Πώς δεσμεύονται τα Σκόπια ότι η ονομασία είναι για όλες τις χρήσεις και έναντι όλων; «Δεν δεσμεύονται» είναι η απάντηση και το συγκεκριμένο κομμάτι της συμφωνίας είναι κενό γράμμα. Το πιο χαρακτηριστικό επιχείρημα είναι ότι η συμφωνία δεν προβλέπει κανένα ορατό deadline για τους γείτονες προκειμένου να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που προβλέπει η συμφωνία γι' αυτούς. Αγοράζετε τοις μετρητοίς και πουλάτε επί πιστώσει. Εξίσου εξοργιστικό είναι το γεγονός ότι η συμφωνία προβλέπει τη σύσταση διμερούς επιτροπής που θα εξετάσει την άρση αλυτρωτικών αναφορών στη διδασκαλία της ιστορίας των δύο χωρών. Συνιστά ή όχι κάτι τέτοιο έμμεση παραδοχή ότι υπάρχουν αλυτρωτικές αναφορές και από την ελληνική πλευρά; Υπάρχει κάτι που μαθαίνουν σήμερα τα παιδιά στα σχολειά μας για την Μακεδονία μας και θεωρείται προπαγάνδα; Να περιμένουμε νέες θεωρίες περί συνωστισμών στη Σμύρνη; Έφυγε και ο κ. Κουβέλης βέβαια. Αφορούσε Βουλευτή του τότε. Στη ΔΗΜΑΡ ήταν, νομίζω. Αυτό θα αποτελέσει τη χαριστική βολή για έναν κόσμο που αισθάνεται σήμερα ότι του κλέβουν ένα κομμάτι της ψυχής του και της κληρονομιάς του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, η ταπεινωτική συμφωνία που φέρνετε σας οδηγεί στην πολιτική απομόνωση. Γνωρίζουμε ότι τα συμφωνηθέντα απηχούν τις απόψεις πολλών κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αυτών που ζητούσαν στο παρελθόν να αποκαλείται το γειτονικό κράτος «Μακεδονία» σκέτο. Οι υπουργικές και κοινοβουλευτικές καρέκλες τούς έχουν κάνει βέβαια να φαίνονται πιο μετριοπαθείς και καλύπτονται και με το όνομα «Βόρεια Μακεδονία». Δεν έχουν, όμως, τη συγκατάθεση του ελληνικού λαού, γι' αυτό και δεν τολμήσατε να τη ζητήσετε. Αντίθετα, επιχειρήσατε να εμπλέξετε στην προπαγάνδα σας την κυβέρνηση Καραμανλή. Τι έπραξαν, όμως, ο Κώστας Καραμανλής και η Ντόρα Μπακογιάννη στο Βουκουρέστι; Είχαν το σθένος και το ανάστημα να κάνουν αυτό που αδυνατεί να κάνει ο κ. Τσίπρας με τον κ. Κοτζιά, να πουν «όχι» στις διεθνείς πιέσεις και να υπερασπιστούν στο ακέραιο τα εθνικά συμφέροντα, τηρώντας μια στάση που έκανε υπερήφανους τους Έλληνες, μια στάση ενωτική και όχι βαθιά διχαστική, όπως συμβαίνει δυστυχώς σήμερα. Τι είχε πει, λοιπόν, τότε ο Καραμανλής; Πρώτα λύση και μετά ένταξη, ειδάλλως βέτο. Εσείς εξουδετερώσατε ουσιαστικά το βασικό διαπραγματευτικό όπλο της πατρίδας μας. Δεχθήκατε αβίαστα την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων των γειτόνων σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς να θέσετε ως προαπαιτούμενο να ανταποκριθούν πρώτα σε όλες τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τη συμφωνία. Ακόμα και από αυτή την κακή συμφωνία θα μπορούν εύκολα να ανατραπούν οι παγιωμένες καταστάσεις και τα τετελεσμένα σχετικά με την ένταξη των γειτόνων, αν δεν φανούν συνεπείς; Ασφαλώς και όχι, αφού αιχμαλωτίζετε τη χώρα με όσα συμφωνήσατε. Να θυμηθούμε τι είπε ο κ. Πάνος Καμμένος, Αρχηγός των ΑΝΕΛ, στις 17 Ιανουαρίου του 2015, λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές σε προεκλογική ομιλία στην Κοζάνη. «Σε επόμενη κυβέρνηση με ΑΝΕΛ το όνομα των Σκοπίων δεν θα έχει κανένα σύνθετο του όρου Μακεδονία. Όπως ρίξαμε την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, έτσι θα ρίξουμε και την επόμενη κυβέρνηση». Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Καραμανλή καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αλλά και ο συνάδελφος των ΑΝΕΛ, ο κ. Δημήτρης Καμμένος, μίλησε για μεγαλειώδη ήττα προσθέτοντας ότι τους δώσαμε περισσότερα απ' όσα φαντάστηκαν ότι μπορούν να κερδίσουν. «Κατάπτυστο και ελεεινό το κείμενο της συμφωνίας, οι ΑΝΕΛ δεν εξουσιοδοτούμε τον κ. Κοτζιά να μεταβεί στις Πρέσπες και να υπογράψει τη συμφωνία με τα Σκόπια». Το καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Καραμανλή καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το ίδιο βεβαίως και άλλοι συνάδελφοι των ΑΝΕΛ που έχουν μιλήσει για έλλειψη πολιτικής νομιμοποίησης της Κυβέρνησης. Καταθέτω στα Πρακτικά αυτά που είπε ο κ. Κατσίκης, ο οποίος έγινε καπνός μόλις μίλησε. Έκανε λόγο για «εθνική ήττα», προσθέτοντας ότι «συντελείται πολιτικό και εθνικό λάθος, για να μην το πω έγκλημα». Το καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά. Όμως και η Κυβέρνηση αλήθεια αισθάνεται ότι έχει την εμπιστοσύνη αυτών των Βουλευτών; Πώς γίνεται ο κ. Τσίπρας να κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία για οπορτουνισμό, επειδή δεν αποδέχεται τη συμφωνία, αλλά να μην απαιτεί από τον κυβερνητικό του εταίρο να τη στηρίξει; Οπορτουνιστής δηλαδή και ο κ. Καμμένος. Πώς γίνεται ο κ. Καμμένος να θεωρεί το ζήτημα της Μακεδονίας ζωτικής σημασίας και να είναι έτοιμος να προβάρει την παραλλαγή του, αλλά όταν έρχεται μία συμφωνία που εκχωρεί τον όρο «Μακεδονία», τη γλώσσα και την εθνότητα να είναι απλά Ιούνιος και να συνεχίζει να συμπορεύεται με τον ΣΥΡΙΖΑ; Φυσικά δεν θα μιλήσω και πάλι για τον κ. Κουβέλη, δεν θα ασχοληθώ, γιατί η πορεία του τα λέει όλα. Συνεργάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ υπό του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, του κ. Καμμένου. Αυτά περί καρέκλας. Με αυτή την πρόταση, κυρίες και κύριοι, την πρόταση μομφής ο παραλογισμός η φαιδρότητα και το κρυφτούλι θα πρέπει να τελειώσουν. Η λογική «και με τον χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα» υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών. Ο καθένας από εμάς θα έρθει αύριο αντιμέτωπος με τη συνείδησή του και την ευθύνη απέναντι στην ιστορία της πατρίδας μας, αλλά και στις επόμενες γενιές και ο καθένας θα σηκώσει και το βάρος της επιλογής του. Και οι Βουλευτές είτε θα αποδειχθούν άξιοι των περιστάσεων και δεν θα επιτρέψουν μια εθνική ταπείνωση είτε θα αποδειχθεί ότι η μόνη και πανίσχυρη συγκολλητική ουσία των δύο κυβερνητικών εταίρων είναι εξουσία. Γι' αυτό και η θλιβερή περίοδος της διακυβέρνησής τους θα μείνει στην ιστορία ως η συμμαχία της καρέκλας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ, κυρία Καραμανλή. Μας τρομάξατε πριν με τον χρόνο. Ήσασταν κυρία. Τον λόγο έχει ο κ. Γρηγόριος Ψαριανός από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ποταμιού.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Χάρηκα πάρα πολύ που μετά από πάρα πολύ καιρό είδα μέσα στο Κοινοβούλιο τον παλιό μου σύντροφο Φώτη Κουβέλη ως βοηθό Καμμένου και ελπίζω να επιλεγεί για να πάει στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, αντικαθιστώντας τον προϊστάμενό του, ο οποίος αρνείται. Βρήκαμε ποιος θα πάει στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Θα πω μερικά πράγματα για το «μακεδονικό». Είμαστε υπέρ της σύνθετης ονομασίας, που ήταν έτσι κι αλλιώς εθνική στρατηγική εδώ και δεκαετίες. Το όνομα «Μακεδονία» χρησιμοποιείται στο γειτονικό κράτος, στα βόρεια σύνορά μας. Δεν το λέω κρατίδιο, είναι ηλίθιο, γιατί κρατίδιο πρέπει να λένε εμάς οι Κινέζοι, οι Ινδοί κ.λπ.. Στο γειτονικό κράτος, λοιπόν, το όνομα αυτό είναι κατοχυρωμένο και με δική μας ευθύνη, ανοχή, αποδοχή εδώ και δεκαετίες. Κάθε καινούργια συμφωνία που κάνουμε σε οποιοδήποτε επίπεδο για οποιοδήποτε εθνικό θέμα είναι χειρότερη από την προηγούμενη που αρνηθήκαμε. Ιστορικά πάντα συμβαίνει αυτό. Όταν αρνείσαι μια συμφωνία, η επόμενη που θα κάνεις θα είναι χειρότερη. Αυτή η συμφωνία που κάνουμε είναι η καλύτερη απ' όσες μπορούσαμε; Αυτό είναι το ερώτημα που θέλω να θέσω. Και επειδή συζητάμε για το «μακεδονικό», θέλω να πω στην Αντιπροσωπεία σε όσους είναι εδώ και σε όσους λείπουν και σε όλους τους ανθρώπους που μας βλέπουν, ποιος μας ρώτησε εάν συμφωνούμε ή όχι, εάν το ψηφίζουμε ή όχι; Κατατέθηκε στο ελληνικό Κοινοβούλιο κάποια πρόταση για λύση; Πρέπει να είμαστε όλοι υπέρ μιας λελογισμένης λύσης με αμοιβαίες υποχωρήσεις. Βεβαίως είναι όλα αυτά και τα ιστορικά και όσα μας ενοχλούν και αυτά που δεν μας ενοχλούν και αυτά που θα έπρεπε να έχουμε κάνει και δεν τα κάναμε. Όλα αυτά είναι σωστά. Ποιος μας ρώτησε εάν ψηφίζουμε αυτή την συμφωνία; Μιλάμε για το εάν ψηφίζουμε τη συμφωνία και εάν τη στηρίζουμε. Ποιος μας ρώτησε; Είναι δύο διαπραγματευτές εκπροσωπώντας ένα μεγάλο κόμμα πλέον - που είναι μία μεγάλη φράξια της Κυβέρνησης, όχι η Κυβέρνηση - οι οποίοι διαπραγματεύονται εδώ και μήνες αυτή τη συμφωνία. Ποιον ρώτησαν από τα άλλα κόμματα; Πότε έγινε σύσκεψη πολιτικών Αρχηγών για να καθορίσουμε τη νέα εθνική γραμμή, αφού αρνηθήκαμε όλες τις προηγούμενες, όπως τη Λισαβόνα, τον Πινέιρο και όλα τα προηγούμενα τα οποία ήταν καλύτερα; Και κακώς τα αρνηθήκαμε. Απευθυνόμενος σε όλες τις πτέρυγες της Βουλής, θέλω να πω ότι όταν διαπραγματεύεται μια χώρα, η Κυβέρνηση μιας χώρας, ένα πολύ σοβαρό, κορυφαίο εθνικό ζήτημα, το «μακεδονικό» - να το πούμε γυφτοσκοπιανοσλαβομακεδονικό; Ό,τι θέλετε - το Κυπριακό, το ΝΑΤΟ, τι κάνει ένας σοβαρός Πρωθυπουργός που ενδιαφέρεται να λύσει το πρόβλημα και όχι να παίξει μικροκομματικά παιχνίδια προς όφελος της Κυβέρνησής του ή για να τη διασώσει όταν έχει πάρει ήδη τον γκρεμό; Τι κάνει, λοιπόν; Ζητά από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συγκληθεί Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, να καθοριστεί, να συμφωνηθεί μια εθνική γραμμή, στην οποία αυτή να διαπραγματευθούμε ως Κυβέρνηση και ως χώρα. Να διαπραγματευθούμε ως Κυβέρνηση και όχι ως φράξια της Κυβέρνησης χωρίς πολιτική νομιμοποίηση, αλιεύοντας θετικές ψήφους, όπως σε διάφορα άλλα θέματα, όπως για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν θέλω να τα επαναλάβω, έχουν γίνει πολλά τέτοια. Κυβερνάς με τα κοράκια και ζητάς από τα περιστέρια να σε στηρίζουν στα δύσκολα! Αυτό είναι ένα σωστό σύστημα διακυβέρνησης μιας χώρας; Κατηγορούσαμε τους Σαμαροβενιζέλους, αυτούς τους άθλιους κεντροαριστεροδεξιούς που συνεργάστηκαν με τον Φώτη Κουβέλη - τον βοηθό Καμμένου - ότι διέλυσαν τη χώρα. Και εμείς τώρα διαπραγματευόμαστε ένα κορυφαίο εθνικό ζήτημα ως μειοψηφία της Κυβέρνησης με την υπόλοιπη Κυβέρνηση να διαφωνεί κάθετα, οριζόντια, διαγώνια, με όλους τους τρόπους. Δεν νομίζω ότι μπορεί να θεωρείς τη χώρα και την κυβέρνησή σου σοβαρή περίπτωση, όταν διαχειρίζεσαι κορυφαία εθνικά ζητήματα έτσι. Θα ήθελα να συζητήσουμε κάποια στιγμή και επί της ουσίας για το «μακεδονικό» ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το. Πρέπει να συνεργαστούμε με τους βόρειους γείτονές μας. Είναι οι μόνοι πιο φίλοι μας απ' όλους τους άλλους. Έχουμε καταφέρει με όλες τις πολιτικές έως τώρα όλων των κυβερνήσεων να έχουμε εχθρούς στην Αλβανία, στην Βουλγαρία, στην Τουρκία, στην «γυφτοσκοπιανία». Περιστοιχιζόμαστε από εχθρούς. Είμαστε η μόνη χώρα του κόσμου που περιστοιχίζεται από εχθρούς. Μήπως δεν κάνουμε κάτι καλά; Μήπως δεν φταίνε όλοι αυτοί οι εχθροί που μας ζηλεύουν, μας επιβουλεύονται, που θέλουν να μας πιούν το αίμα; Και κλείνουμε τα σύνορα, κάνουμε εμπάργκο για να κονομάνε κάτι λαθρέμποροι καυσίμων και να γίνονται πλούσιοι κάποιοι, να φτιάχνουν πολιτικές καριέρες, ταΐζοντας τη συμμορία των φίλων του ΣΥΡΙΖΑ που χόρευαν μαζί στις πλατείες, όταν ήταν εκεί η κυβέρνηση των «εθνοπροδοτών», των «γερμανοτσολιάδων». Η Κυβέρνηση τώρα των «αμερικανοτσολιάδων» γιατί είναι καλύτερη; Θέλω να μου απαντήσει η Κυβέρνηση αυτή. Θέλω να μου απαντήσουν οι άνθρωποι που με ακούνε, οι παλιοί μου σύντροφοι. Δεν με ενδιαφέρει, ήταν κάτι «πασοκαρίες», κάτι παλιοί από τα γραφεία του Άκη, του Σάκη, του Μάκη και έχουν γίνει κουλουβάχατα. Και ένας κύριος εκεί πίσω χαιρετάει! Λοιπόν, κάποια στιγμή πρέπει να πούμε τα πράγματα κανονικά όπως έχουν. Για ποιον λόγο συζητάμε σε αυτό το επίπεδο και μάλιστα κατηγορούμε τώρα μερικοί άλλους μερικούς ότι σπέρνουν τον εθνικό διχασμό; Ποιοι τον σπέρνουν; Οι προδότες, γερμανοτσολιάδες, μερκελιστές, οι γλείφτες των τοκογλύφων, οι τσάτσοι συμφερόντων, οι διακινητές πατριδοφροσύνης και διάφορα τέτοια. Ποιοι κατηγορούν ποιους; Αφού ο διχασμός είναι εθνικό μας σπορ από το 1830 και πρέπει να το τελειώσουμε. Αυτοί που φωνάζανε «τελειώστε τους πριν μας τελειώσουν» και «ή αυτοί ή εμείς», «κρεμάλες», «λαιμητόμους», «εκτελέσεις» και «στησίματα στα έξι μέτρα» θα σκεφτούν τώρα γιατί οι άλλοι, οι πρώην γερμανοτσολιάδες, σπέρνουν τον εθνικό διχασμό στους νέους αμερικανοτσολιάδες; Τι είναι αυτό το συστηματάκι που κάνουμε; Και γιατί για το «μακεδονικό» δεν συζητήσαμε εδώ; Κανείς δεν μας κάλεσε να ψηφίσουμε εδώ επί του «μακεδονικού». Καμμία κυβέρνηση δεν έκανε πρόταση ότι «αυτό το εθνικό θέμα προτείνουμε να λυθεί έτσι», να συζητηθεί εδώ και να ζητηθεί η ψήφος μας. Επί ποίου θέματος συζητάμε; Θεωρητικά, μεθαύριο θα πάει κάποιος κ. Τσίπρας με κάποιον κ. Ζάεφ σε κάποιες Πρέσπες να βάλουν κάτι υπογραφές. Μαγκιά τους. Ας τις βάλουνε. Δεν ξέρω αν ρωτήθηκαν ούτε οι γυφτοσκοπιανοί ούτε οι γυφτοελληναράδες. Δεν ξέρω αν ρωτήθηκαν, αν ψηφίστηκαν. Είναι μία συμφωνημένη συμφωνία που καλούμαστε να επικυρώσουμε αυτή ή μιλάμε τώρα αρλούμπες, πομφόλυγες, μπαρμπούτσαλα και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, για να πουλάμε πατριωτισμό, μαγκιές, ότι λύνουμε εθνικά θέματα, ότι προδίδουμε τη χώρα; Τι είναι αυτό το συστηματάκι;
Κύριε συνάδελφε, θα κλείσουμε; Είμαστε στα εννέα λεπτά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ναι, θα τελειώσουμε. Όπου να ‘ναι τελειώνουμε. Έτσι και αλλιώς τελειώνουμε όπου να 'ναι. Θέλω να κλείσω λέγοντας ότι έχουμε μια πρόταση δυσπιστίας. Εγώ είμαι υπέρ του να στηρίζαμε μια λύση στο Μακεδονικό. Πράγματι έπρεπε να καταλήξουμε, με την καλή έννοια, σε μια λύση και να προταθεί στον λαό και να ψηφιστεί από τα κόμματα, από τη συντριπτική πλειοψηφία, με σύνθετη ονομασία. Αλλά εδώ βλέπουμε εθνότητα, γλώσσα, διάφορα πράγματα τα οποία δεν υπήρχαν σε προηγούμενα σχέδια συμφωνιών, αλλά αυτό είναι συζήτηση επί της ουσίας. Αρνούμαι να την κάνω. Πολλά με ενοχλούν, με κάποια συμφωνώ. Μας ρώτησε κανείς; Κατέθεσε η Κυβέρνηση και όχι μία φράξια της Κυβέρνησης κάποια πρόταση λύσης για να ψηφιστεί στη Βουλή;
Κύριε Ψαριανέ, ξεπεράσατε τον χρόνο όλων των συναδέλφων.
Και λέει τώρα, «αφού εσείς θα στηρίζατε κάποια λύση, αν σας ρωτούσαμε και αν ψηφίζατε, γιατί ψηφίζετε πρόταση δυσπιστίας;». Γιατί είναι η χειρότερη κυβέρνηση που έχει περάσει στη χώρα μακράν. Έχει διαλύσει την παιδεία, τη δικαιοσύνη, το δημόσιο. Είναι η χειρότερη περίπτωση, που υπογράφει με τους ξενόδουλους τοκογλύφους δανειστές τα χειρότερα, για να προσλαμβάνει και να ταΐζει πελατάκια, τα οποία μπορεί τα βράδια να σπάνε και στα Εξάρχεια κανένα μαγαζί. Είναι η χειρότερη κυβέρνηση που έχει γνωρίσει η χώρα. Γι' αυτό ψηφίζουμε την πρόταση δυσπιστίας, σύντροφοι, συναγωνιστές, πατριώτες, δημοκράτες και εθνικόφρονες πολίτες. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Λίγο σεβασμό στους επόμενους ομιλητές, είναι πολλοί. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Ανδριανός από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση μομφής που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία κατά της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι μια αυτονόητη πράξη εθνικής υπευθυνότητας, είναι μια αυτονόητη πράξη που δίνει τη δυνατότητα στους Βουλευτές όλων των πολιτικών δυνάμεων να πάρουν συνειδητά, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο θέση απέναντι σε ένα κατ' εξοχήν εθνικό θέμα. Είδαμε όλο αυτό το διάστημα των διαπραγματεύσεων να συμβαίνουν πρωτόγνωρα πράγματα. Είδαμε τον Υπουργό Εξωτερικών να υποχωρεί από τις πάγιες εθνικές θέσεις. Είδαμε τον Πρωθυπουργό να φέρνει μια κακή ετεροβαρή συμφωνία, για την οποία, όχι μόνο δεν επεδίωξε, ως όφειλε, τη συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων, όχι μόνο δεν ενημέρωσε εγκαίρως, ως όφειλε, για τις απαράδεκτες υποχωρήσεις από την εθνική γραμμή, στις οποίες προέβη αλλά και δεν τον απασχόλησε και το γεγονός ότι δεν διαθέτει καν τη στήριξη της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Είδαμε όλο αυτό το διάστημα τον Πρωθυπουργό να εγκαλεί την Αντιπολίτευση, που διαφωνεί με την κακή ετεροβαρή συμφωνία που έφερε ο ίδιος, και την ίδια ώρα να μην έχει κανένα πρόβλημα με τους ΑΝΕΛ, που δηλώνουν με κάθε ευκαιρία ότι δεν θα στηρίξουν αυτή τη συμφωνία, γιατί είναι πραγματικά πολύ κακή και καταστροφική. Βλέπουμε, λοιπόν, τον ελάσσονα κυβερνητικό εταίρο να λέει ότι δεν θα στηρίξει τη συμφωνία, αλλά θα παραμείνει στην Κυβέρνηση. Πολλοί από τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είχαν εκφράσει τη θέση για τα Σκόπια να ονομαστούν «Μακεδονία». Είναι σεβαστό, αλλά ο ελληνικός λαός δεν τους έδωσε την αυτοδυναμία, για να μπορέσουν να υλοποιήσουν αυτή τη θέση τους, αυτή την πολιτική τους. Και τώρα έρχονται υλοποιούν αυτή την πολιτική θέση μέσω των ΑΝΕΛ, οι οποίοι ΑΝΕΛ λένε ότι δεν συμφωνούν και διαλαλούν προς κάθε κατεύθυνση ότι είναι εναντίον της παραχώρησης του ονόματος «Μακεδονία». Μάλιστα, αυτό αναγράφεται και στο καταστατικό τους. Τώρα, λοιπόν, η Κυβέρνηση, την οποία στηρίζουν οι ΑΝΕΛ και στην οποία μετέχετε, κύριοι συνάδελφοι των ΑΝΕΛ, κάνει αυτό ακριβώς που ξορκίζατε. Τώρα που η Κυβέρνηση πάει να δημιουργήσει αρνητικά αποτελέσματα, αρνητικά τετελεσμένα, δημιουργεί έννομες αρνητικές επιπτώσεις, γιατί η υπογραφή της συμφωνίας από τους Υπουργούς Εξωτερικών την Κυριακή και με την παρουσία των Πρωθυπουργών δημιουργεί πράγματι τετελεσμένα αρνητικά δεδομένα γι' αυτό το εθνικό θέμα, εσείς της δίνετε ξανά το πράσινο φως. Μπροστά, λοιπόν, σε αυτή την αρνητική συμφωνία για τα εθνικά μας δίκαια και συμφέροντα κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ούτως ή άλλως διάτρητες δικαιολογίες και προφάσεις. Η ευθύνη γι' αυτό που πρόκειται να συμβεί, να υπογραφεί δηλαδή την Κυριακή στις Πρέσπες, είναι προσωπική και θα καταγραφεί ανεξίτηλα, όχι μόνο στα Πρακτικά της Βουλής, αλλά και στη συνείδηση των Ελλήνων. Βεβαίως, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός δεν αξιοποίησε αυτή την ευκαιρία, για να μετατρέψει την πρόταση μομφής σε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Είναι, εάν μη τι άλλο, αποκαλυπτικό του αδιεξόδου στο οποίο βρίσκεται η κυβερνητική πλειοψηφία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η συμφωνία συνιστά ξεκάθαρη οπισθοχώρηση από την εθνική γραμμή που χαράχθηκε από τον Κώστα Καραμανλή στο Βουκουρέστι. Συνιστά οπισθοδρόμηση, για την οποία, επαναλαμβάνω, η Κυβέρνηση δεν έχει ούτε την εξουσιοδότηση, ούτε την εθνική συναίνεση, ούτε καν τη στοιχειώδη εσωτερική συνοχή. Είναι μία συμφωνία που βρίσκεται σε ξεκάθαρη δυσαρμονία προς τη βούληση της τεράστιας πλειονότητας των Ελλήνων, μία συμφωνία που προσβάλλει την ιστορία και τις ευαισθησίες των Ελλήνων τόσο στη Μακεδονία όσο και σε κάθε γωνιά της χώρας. Ο Πρωθυπουργός πηγαίνει στις Πρέσπες, για να αναγνωρίσει μακεδονική εθνότητα και μακεδονική γλώσσα, που είναι βασικά στοιχεία αλυτρωτισμού, που αποτελούν το βασικό πυρήνα του αλυτρωτισμού. Πηγαίνει, λοιπόν, στις Πρέσπες, για να υποχωρήσει από τις εθνικές κόκκινες γραμμές. Και το ερώτημα που βρίσκεται στα χείλη όλων των Ελλήνων είναι σαφές: Γιατί ξαφνικά γίναμε εμείς οι επισπεύδοντες; Γιατί ξαφνικά η Κυβέρνηση σπεύδει όχι μόνο να ικανοποιήσει διεκδικήσεις των γειτόνων μας, τις οποίες ποτέ προηγουμένως δεν συζητούσαμε αλλά και μας λέει ουσιαστικά ότι θα πρέπει να είμαστε και χαρούμενοι και υπερήφανοι που δεν εκχωρεί ακόμα περισσότερα; Και αυτό το σημείο πρέπει να το υπογραμμίσουμε εμφατικά. Το Βουκουρέστι έδωσε στην Ελλάδα ένα υπερπολύτιμο διαπραγματευτικό όπλο. Ο Κώστας Καραμανλής στη Σύνοδο Κορυφής, μέσα σε ένα πολύ δύσκολο κλίμα, το οποίο είχα την ευκαιρία και την τιμή να ζήσω προσωπικά ως μέλος της ελληνικής αποστολής, με εθνική ευθύνη, με πατριωτισμό, με τις κατάλληλες συμμαχίες, κατάφερε η θέση «όχι λύση, όχι πρόσκληση», δηλαδή πρώτα επίλυση των διαφορών με την Ελλάδα και μετά διαδικασία ένταξης σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση, να γίνει αποδεκτή τόσο από το ΝΑΤΟ όσο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί λοιπόν η σημερινή Κυβέρνηση απεμπολεί αυτό το δεδομένο; Γιατί φτάσατε μέχρι και να υποστηρίξετε όνομα με το ξεκάθαρα αλυτρωτικό Ίλιντεν; Γιατί δίνετε τώρα γη και ύδωρ στο ιδεολόγημα του «μακεδονισμού»; Ποιες είναι οι πιέσεις που δεχθήκατε; Ποιες είναι οι ιδεοληψίες που εξυπηρετείτε; Διότι τρίτη επιλογή δεν υπάρχει. Ή το ένα συμβαίνει ή το άλλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, με την κοινοβουλευτική διαδικασία αυτή που ακολουθεί η Νέα Δημοκρατία, με την ονομαστική ψηφοφορία αύριο σας θέτουμε προ των ευθυνών σας απέναντι στην ιστορία, απέναντι στο έθνος, απέναντι στους Μακεδόνες του σήμερα και του αύριο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ανδριανό και για τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει η συνάδελφος από τον ΣΥΡΙΖΑ κ. Βαγιωνάκη. Θα ακολουθήσει ο κ. Δαβάκης από τη Νέα Δημοκρατία, μετά ο Υπουργός Υγείας και μετά η κ. Δριτσέλη. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Παρ' ότι αρκετοί συνάδελφοι από το πρωί αναφέρθηκαν, θέλω να πω ότι ο χρυσαυγίτης Μπαρμπαρούσης από το Βήμα της Βουλής σήμερα κάλεσε τον Ελληνικό Στρατό σε πραξικόπημα. Είναι η πρώτη φορά από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το '74 που τέτοια πράγματα ακούγονται στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Το γεγονός είναι απόλυτα καταδικαστέο. Παρόμοιες φασιστικές συμπεριφορές πρέπει να βρουν συνολικά αντίδραση από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις. Τέτοιες, ωστόσο, ακρότητες υποβοηθούνται από τα ακραία εθνικιστικά μισαλλόδοξα κηρύγματα που ακούγονται και από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας που δυστυχώς την τελευταία περίοδο όλο και περισσότερο γίνεται όμηρος της ακροδεξιάς της συνιστώσας και του κ. Σαμαρά, εκτρέφοντας περισσότερο το τέρας. Αγαπητοί συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι, παρά τα μεγάλα προβλήματα που η Κυβέρνησή μας είχε να αντιμετωπίσει τα προηγούμενα χρόνια, την προσπάθεια εξόδου από την κρίση και τα μνημόνια, τις προσφυγικές ροές, τις μόνιμες προκλήσεις από τους εξ Ανατολάς γείτονές μας, προσπάθησε από την πρώτη στιγμή να δημιουργήσει συμφωνίες συνεργασίας και να κτίσει γέφυρες με τους λαούς των Βαλκανίων, τις χώρες της Μέσης Ανατολής και τη Βόρεια Αφρική, ώστε η Ελλάδα να αποτελέσει πόλο ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή. Με βάση αυτή τη στρατηγική και μόλις δημιουργήθηκαν οι πολιτικές προϋποθέσεις στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, εδώ και πολλούς μήνες υπήρξε εργώδης προσπάθεια από τη μεριά του Υπουργού Εξωτερικών προκειμένου να καταλήξουμε σε συμφωνία με βάση την εθνική γραμμή, αυτή δηλαδή που ακολουθούσαν όλες οι Κυβερνήσεις από το 2008 και εντεύθεν, δηλαδή σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις. Επιπρόσθετα, δόθηκε μεγάλη έμφαση στα θέματα του αλυτρωτισμού. Θυμάμαι μάλιστα τον κ. Κοτζιά σε συνέντευξή του να υπογραμμίζει ότι, κατά τη γνώμη του, αυτά είναι τα πιο σημαντικά και δύσκολα. Γι' αυτό, εξαρχής τέθηκε ο στόχος να απαιτηθούν αλλαγές στο Σύνταγμα της γείτονος. Και αν, συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, είστε ειλικρινείς, θα παραδεχόσασταν ότι κάτι τέτοιο δεν είχε μπει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης από τις προηγούμενες κυβερνήσεις έως τώρα. Πιστεύω ειλικρινά ότι μία συμφωνία με τη γείτονα πρέπει να υπογραφεί τώρα, αφού τα βασικά θέματα που η εξωτερική πολιτική έθετε διαχρονικά επιλύονται από την παρούσα συμφωνία και μάλιστα κατά τον καλύτερο τρόπο, δεδομένου ότι το αντίθετο, δηλαδή η μη ύπαρξη συμφωνίας, θα οδηγούσε σε περαιτέρω αποσταθεροποίηση στη γείτονα με επιπτώσεις στην ασφάλεια της χώρας μας. Ας σκεφτούμε, το γειτονικό κράτος παραμένει ασταθές και ασθενές. Αν δεν καταφέρει να ενταχθεί σε προστατευτικούς υπερεθνικούς οργανισμούς, πιθανόν θα καταρρεύσει εν μέσω εμφύλιων διαιρέσεων. Συμφέρει μια τέτοια εξέλιξη τη χώρα μας; Αντιθέτως, πιστεύω ότι η χώρα μας έχει κάθε συμφέρον από τη σταθερότητα αυτού του κράτους. Δεύτερον, η μη υπογραφή συμφωνίας θα ενίσχυε τον ρόλο τρίτων χωρών. Θέλω να υπενθυμίσω εδώ ότι η Τουρκία επιχείρησε να βάλει τρικλοποδιά στην απόπειρα συμφωνίας. Η κ. Τελιγιορίδου είπε προηγουμένως τι έγινε στις 12 Φεβρουαρίου 2018. Τρίτον, θα αποδυνάμωνε τις προοδευτικές δυνάμεις της γείτονος που επιθυμούν λύση, ανοίγοντας εκ νέου τον δρόμο σε εθνικιστικές δυνάμεις που καπηλεύονται την ιστορία μας. Άρα όλοι εμείς και τονίζω όλοι εμείς - γιατί πιστεύω ότι διαθέτουμε πατριωτισμό - που επιδιώκουμε την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή μας, που δεν θέλουμε αναθεωρητισμούς και θεωρούμε αδιαπραγμάτευτα τα σύνορά μας, έχουμε συμφέρον από μια βιώσιμη συμφωνία. Αυτή η συμφωνία έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, αφού έχει σύνθετο γεωγραφικό προσδιορισμό, αποδοχή erga omnes, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1, αναφέρεται στην ανάγκη αλλαγής του Συντάγματος όχι μόνο ως προς το όνομα, αλλά και άρθρων που μπορούν να εγείρουν αλυτρωτισμούς. Και αφού αυτά λύνονται από τη συμφωνία, η συζήτηση πλέον περιστρέφεται μόνο στα θέματα γλώσσας και υπηκοότητας. Θεωρώ ότι σε αυτά τα θέματα η συμφωνία είναι καθαρή. Μπορεί, βέβαια, να μην μας ικανοποιεί 100%, αλλά είναι καθαρή, αφού στο άρθρο 7 παράγραφος 4 αναφέρεται συγκεκριμένα ότι το δεύτερο μέρος, δηλαδή η FYROM, δηλώνει ότι η επίσημη γλώσσα της, η μακεδονική γλώσσα, ανήκει στην ομάδα των νότιων σλαβικών γλωσσών. Τα μέρη σημειώνουν, επίσης, ότι η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά του δεύτερου μέρους, δηλαδή της FYROM, δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της βόρειας περιοχής του πρώτου μέρους, δηλαδή της Ελλάδας. Όσον αφορά την ιθαγένεια, διευκρινίζεται ότι οι πολίτες της FYROM, είναι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας. Σημειώνω, ωστόσο, ότι το δικαίωμα του ετεροπροσδιορισμού είναι δικαίωμα που το έχει κάθε λαός. Αγαπητοί συνάδελφοι, συναδέλφισσες, ειλικρινά δεν μπορώ να εξηγήσω τη συμπεριφορά πολλών εξ ημών και τη στάση απέναντι στη συμφωνία, όταν άλλα έλεγαν στο παρελθόν και άλλα λένε σήμερα, εκτός και αν η στάση σας αυτή εκκινεί από την επιμονή σας να ρίξετε την Κυβέρνηση. Δεν σας βγήκε η «αριστερή παρένθεση», δεν θα σας βγει και τώρα. Βέβαια, πολλοί από εσάς επικαλείστε τις διαδηλώσεις και την αντίθεση ενός μέρους των Ελλήνων πολιτών στην «εκχώρηση» της λέξης «Μακεδονία». Αφού σας υπενθυμίσω ότι η λέξη αυτή υπάρχει και μέσα στο «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» και το «πρώην» αναφέρεται στη Γιουγκοσλαβική, θα έλεγα ότι ο ρόλος των πολιτικών και δη των ηγετών δεν είναι να διαμορφώνουν τη θέση τους με βάση τι λέγεται από τους πολίτες μόνο, αλλά με βάση τι εκτιμούν ότι είναι προς το συμφέρον της χώρας και ότι ο πολιτικός έχει κι αυτός ευθύνη για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Καμμιά φορά είναι πολιτικά σωστό να πηγαίνουμε και κόντρα στο ρεύμα. Αγαπητοί συνάδελφοι, συναδέλφισσες, η χώρα μας πέρασε μια μεγάλη κρίση, τις επιπτώσεις της οποίας ζούμε και σήμερα. Όμως, τα δύσκολα πέρασαν, τον κάβο τον έχουμε διαβεί. Τα τελευταία προαπαιτούμενα ψηφίστηκαν χθες και η ρύθμιση του χρέους είναι μπροστά μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η έξοδος από τα μνημόνια τον Αύγουστο είναι πανθομολογούμενη, θα έλεγα περισσότερο έξω παρά στο εσωτερικό. Η οικονομία ανακάμπτει. Έχουμε πρόγραμμα, έχουμε σχέδιο που αφορά και την οικονομία, κυρίως, όμως, τους ανθρώπους και την κάλυψη των πληγών που άνοιξε η κρίση. Χρειαζόμαστε, όμως, ένα σταθερό περιβάλλον και θέλουμε να συμβάλουμε σε αυτό. Αυτή η συμφωνία το κάνει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ την κ. Βαγιωνάκη για την τήρηση του χρόνου. Παρακαλώ πολύ από την Νέα Δημοκρατία τον κ. Αθανάσιο Δαβάκη να πάρει τον λόγο για επτά λεπτά. Θα ακολουθήσει ο Υπουργός κ. Παύλος Πολάκης και η κ. Παναγιώτα Δριτσέλη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα το μεσημέρι η Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου ανέφερε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα θεωρία. Συγκεκριμένα είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλεύτηκε ένα πολιτικό παράθυρο ευκαιρίας για να επιλύσει το χρονίζον ζήτημα του σκοπιανού. Η κ. Χριστοδουλοπούλου έχει δίκιο. Πράγματι, στη συμφωνία αυτή οδηγηθήκαμε γιατί άνοιξε ένα παράθυρο ευκαιρίας, το οποίο τα Σκόπια φρόντισαν να εκμεταλλευτούν απόλυτα. Το παράθυρο αυτό είναι η άνοδος της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των πρόθυμων βοηθών της αλλά και της διαπραγματευτικής της ομάδας στην εξουσία. Αν κάτι έχει καταστεί βέβαιο αυτά τα χρόνια, είναι η διαπίστωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μηδενική κατανόηση για τις αρχές και τις τεχνικές της διαπραγμάτευσης. Αυτό είναι το πρόβλημα το οποίο σήμερα αντιμετωπίζουμε. Και εξηγούμαι, θέτοντας πέντε απλά ερωτήματα προς την Κυβέρνηση. Πρώτο ερώτημα: Επιλύει η συγκεκριμένη συμφωνία οριστικά και στο διηνεκές το ζήτημα του αλυτρωτισμού; Όχι, διότι, σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3, με την κύρωση της συμφωνίας η Ελλάδα θα αναγνωρίσει επισήμως την ύπαρξη μακεδονικής ταυτότητας και γλώσσας, γεγονός που θα αποτελέσει ισχυρή νομιμοποιητική βάση, για το αλυτρωτικό αφήγημα της γειτονικής μας χώρας. Δεύτερο ερώτημα: Προστατεύει η συμφωνία με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά μας; Και πάλι όχι, διότι το άρθρο 7 είναι η επιτομή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της ασάφειας σχετικά με την ερμηνεία των όρων «Μακεδόνας» και «Μακεδονικός», καθώς λείπει η συγκεκριμένη αναφορά στην Αρχαία Μακεδονία. Με άλλα λόγια τίποτα από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 7 δεν θα εμποδίσει στο μέλλον τα Σκόπια να συνεχίσουν να παραχαράσσουν την ιστορική αλήθεια, σχετικά με την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Τρίτο: Προστατεύει η συμφωνία με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο τα ελληνικά εμπορικά σήματα και τις ονομασίες προέλευσης; Και πάλι όχι, διότι στο άρθρο 1 παράγραφος 3 αναφέρεται ότι το συγκεκριμένο ζήτημα εναπόκειται στην καλή πίστη μιας απρόσωπης επιχειρηματικής κοινότητας στη γειτονική χώρα, καθώς και στη σύσταση μιας επιτροπής ειδικών επιτροπών, εκπροσώπων των δύο κρατών, η οποία θα διαπραγματευτεί χωρίς χρονοδιάγραμμα και ουσιαστικά δομημένες διαδικασίες όλα τα σχετικά ζητήματα. Τέταρτο ερώτημα: Είναι τα κέρδη που η κάθε πλευρά αποκομίζει από αυτήν σύμμετρα ή ανάλογα της διεθνούς θέσης της κάθε πλευράς; Δυστυχώς όχι. Η Ελλάδα, όπως όλοι γνωρίζουμε, καλείται να καλύψει σαφώς μεγαλύτερη απόσταση από τα Σκόπια. Το 2008 η χώρα μας ήταν αυτή που έκανε αρκετά βήματα μπροστά, ενώ σήμερα καλείται πάλι να κάνει πολλά βήματα μπροστά, αποδεχόμενη την ύπαρξη κυρίως μακεδονικής ταυτότητας και γλώσσας. Επίσης, τα κέρδη που η πλευρά των Σκοπίων αναμένει να αποκομίσει από την είσοδό της στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχουν καμμία σύγκριση με αυτά τα οποία εμείς αποκομίζουμε. Όπως αντιλαμβάνεστε με την είσοδο της χώρας αυτής στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση - αλλά στο ΝΑΤΟ λέω αυτή τη στιγμή - , αλλάζει πλήρως το status της όσον αφορά τη συμμετοχή της στη μεγαλύτερη αμυντική συμμαχία του κόσμου. Η συμφωνία είναι πολύ ξεκάθαρη στο τι πρόκειται να συμβεί, αν τα Σκόπια αποτύχουν να ολοκληρώσουν τη συνταγματική τους αναθεώρηση. Είναι απολύτως σαφές, επίσης, τι θα συμβεί αν εφαρμόσουν πλήρως τα προβλεπόμενα στη συμφωνία. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι σαφές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι μπορεί να γίνει σε περίπτωση που ολοκληρώσουν τη συνταγματική αναθεώρηση, αλλά παραβιάζουν με άλλους τρόπους τις προβλέψεις της συμφωνίας ή την καλή γειτονία. Πείτε μας ποιο εργαλείο θα έχει στη διάθεσή της η Ελλάς, η οποία στο άρθρο 2 δεσμεύεται να μην παρεμποδίσει την είσοδο της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξασφαλίσει ότι τα Σκόπια θα συνεχίσουν εις το διηνεκές να εφαρμόζουν τα προβλεπόμενα στη συμφωνία; Επειδή, λοιπόν, τα κέρδη για την Ελλάδα από τη συμφωνία είναι λίγα και ασαφή και τέλος, επειδή είναι υψηλό το ρίσκο να βρεθεί η χώρα μας χαμένη, αν η διαδικασία προχωρήσει και τα Σκόπια δεν τηρήσουν τμήμα των όσων έχουν δεσμευτεί ότι θα τηρήσουν, γι' αυτό και η Νέα Δημοκρατία έχει αυτή την αντιθετική στάση προς αυτή τη συμφωνία. Κλείνοντας, θέλω να αναφέρω ότι στην παράγραφο 5 του άρθρου 8 αναφέρεται ότι θα συσταθεί κοινή διεπιστημονική επιτροπή εμπειρογνωμόνων, που ουσιαστικά θα προβούν σε ενέργειες και δράσεις όσον αφορά πολιτιστικά ζητήματα, βιβλία, σχολικά βιβλία κ.λπ.. Θέλω να καταθέσω ένα συναισθηματικό σύνδεσμο αυτή τη στιγμή, ο οποίος αφορά αυτό για το οποίο εμείς - και όπως γνωρίζετε τόσα χρόνια δεν διέπομαι από διχαστικές τάσεις ή διχαστικό λόγο - , από ό,τι αποδεικνύεται σε αυτή την Αίθουσα αισθανόμαστε ιδιαίτερη συγκίνηση, ιδιαίτερη - αν θέλετε - ευαισθησία αναπολώντας ιστορικές μνήμες. Η ιστορία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει γραφτεί. Έχει γραφτεί πριν από εκατό - εκατόν δέκα χρόνια από τους Λάκωνες, αν θέλετε, συμπατριώτες μου μακεδονομάχους, οι οποίοι πολέμησαν και έδωσαν το αίμα τους και τους αγώνες τους για τη Μακεδονία μας. Η ιστορία έχει γραφτεί από τον Αντώνη Βλαχάκη, τον καπετάν Λίτσα, νέα παιδιά που έφυγαν από τη Μάνη, από τη Λακωνία, από τη νότιο Ελλάδα, από την Κρήτη για να απελευθερώσουν και να δώσουν τους αγώνες τους για τη Μακεδονία, νέα παιδιά όπως αυτά που θα κατακλύσουν αύριο τις πλατείες. Τον Αντώνη, λοιπόν, Βλαχάκη, τον καπετάν Λίτσα, τον Λεωνίδα Πετροπουλάκη που σκοτώθηκαν από τους Βούλγαρους στης 7 Μαΐου 1906 στο Καστανόφυτο της Καστοριάς. Τον ήρωα της λίμνης των Γιαννιτσών Ιωάννη Δεμέστιχα ή καπετάν Νικηφόρο, τον Γρηγόρη Φαληρέα ή καπετάν Ζάκα, τον Γεώργιο Φραγκάκο ή καπετάν Μαλέα, τον Παρασκευά Ζερβέα, τον καπετάν Ταϋγετο, τον Θόδωρο Μαντούβαλο από τη Μέσα Μάνη, τον καπετάν Γέρμα Νικόλαο Τσοτάκο από τη Γέρμα του Γυθείου που, όπως ανέφερε και ο θρύλος της λαϊκής ποίησης της Μάνης, το μανιάτικο μοιρολόι, «εμείνασι φρουροί αιώνιοι και σιωπηλοί στα φρούρια της λευτεριάς, στα μακεδονικά χωριά». Αυτούς εμείς δεν τους ξεχνάμε. Ευχαριστώ.
Όλη η παλαιά Ελλάς χειροκροτεί!
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Δαβάκη και για την τήρηση του χρόνου. Κύριε Πολάκη, έχετε τον λόγο. Θα μας πει ο κ. Πολάκης για τους Κρητικούς.
Από εκεί θα ξεκινήσω, κύριε Πρόεδρε, γιατί κι εγώ κατάγομαι από ένα μέρος που έδωσε πολλούς μακεδονομάχους και πολύ αίμα για την ελευθερία και για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και για την Ήπειρο και γενικά και πριν ακόμα η Κρήτη ενταχθεί στον εθνικό κορμό. Αυτή τη στιγμή δεν κάνουμε διαγωνισμό μακεδονομάχων. Το 1913, με τη λήξη των βαλκανικών πολέμων, οι νικητές μοίρασαν τα εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας και η χώρα μας πήρε το 51% του γεωγραφικού χώρου που ονομαζόταν Μακεδονία. Αυτόν απελευθέρωσαν αυτοί οι μακεδονομάχοι. Απαντώ με μια κουβέντα σε αυτό που είπατε, κύριε Δαβάκη, γιατί προσπαθήσατε να βάλετε έναν τόνο ηρωισμού που έχετε από το παρελθόν σε μια περίοδο που ολοκληρωνόταν η εθνική συγκρότηση μιας χώρας που έβγαινε από τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς, με διαρκείς επαναστάσεις, κρητικές επαναστάσεις αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, προκειμένου να ολοκληρωθεί με τον τρόπο που ολοκληρώθηκε και που βέβαια είχε και την τελική ήττα του 1922 με τη μικρασιατική καταστροφή, που και αυτή ανασυγκρότησε διαφορετικά τα πράγματα. Δεν είναι ίδια η εποχή, κύριε Δαβάκη. Κάνετε ένα άλμα στον χρόνο και αυτό έγινε το 1992 από τον κ. Σαμαρά. Το 1913 υπήρξε η Συνθήκη του Βουκουρεστίου που περιέγραψε τα σύνορα και το πού μοιράστηκε ο γεωγραφικός χώρος της Μακεδονίας, σε ποιες χώρες, στην Ελλάδα, στη Σερβία, στη Βουλγαρία και ένα πολύ μικρό ποσοστό στην Αλβανία. Με τη λήξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, όταν το ένα τρίτο των χωρών της γης πέρασε στο στρατόπεδο που επαγγελλόταν την κομμουνιστική απελευθέρωση, αυτή η χώρα και αυτή η περιοχή ονομάστηκε Δημοκρατία της Μακεδονίας. Υπήρξε μία αντίρρηση από κανέναν σας; Υπήρξε; Για τόσα χρόνια στα σχολικά βιβλία, μέχρι και το 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, οι χάρτες που ήταν μέσα στις αίθουσες των σχολείων της πέμπτης και της έκτης δημοτικού έλεγαν Δημοκρατία της Μακεδονίας αυτή την περιοχή της Σερβίας, της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Ναι ή όχι; Το 1977 αποδεχθήκαμε στον ΟΗΕ την ύπαρξη της μακεδονικής γλώσσας που κατατάχθηκε σε αυτόν τον κατάλογο που δεν τον θυμόταν ο κ. Κουμουτσάκος.
Δεν ισχύει αυτό.
Καλά, δεν ισχύει, εντάξει. Έκανες τη μπούρδα προχθές και δεν ήξερες τι σου γινόταν και τώρα είναι ψέμα. Το 1959 δεχθήκαμε και υπογράψαμε εμπορικές συμφωνίες με τα ομόσπονδα κρατίδια. Μέχρι το 1991 γιατί δεν υπήρξε καμμία αντίδραση απ' όλο αυτό το απαράτ της εθνικοφροσύνης εδώ, στη χώρα μας; Διότι είχε μοιραστεί ο κόσμος, διότι υπήρχαν η συμφωνία της Τεχεράνης, της Γιάλτας, του Πότσδαμ, όπου υπήρξε αυτός ο διαχωρισμός. Το 1991-1992, με την πτώση των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού, ο κ. Σαμαράς ήταν ο πρώτος που υπέγραψε συμφωνία διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, παρά και ενάντια στις τότε οδηγίες του πατέρα του σημερινού Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» μέσα. Μετά από λίγο καιρό κήρυξε ανένδοτο, έκτισε καριέρα πάνω σε αυτό το πράγμα, με τα συλλαλητήρια, το ένα, το άλλο κ.λπ.. Πού οδηγηθήκαμε είκοσι πέντε χρόνια με αυτά; Πού οδηγηθήκαμε; Οδηγηθήκαμε σε μια κατάσταση στην οποία εκατόν σαράντα χώρες και βάλε την έχουν αναγνωρίσει με αυτό το όνομα, με βάση την πρόβλεψη που έλεγε ο γερο - Μητσοτάκης ότι εάν δεν βρούμε λύση, θα την αναγνωρίσουν ως «Μακεδονία». Αυτό σβήνει από τη μνήμη σας; Γιατί αυτό είπαν. Με έναν αντίστοιχο εθνικισμό να γιγαντώνεται και από εκεί με το VMRO του Γκρούεφσκι κ.λπ.. Έκτισαν και αυτοί καριέρες, παράλληλες πορείες των εθνικιστών, με αλυτρωτικά άρθρα στο Σύνταγμα, με στήσιμο αγαλμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με το αστέρι της Βεργίνας. Αυτά δεν γίνονταν τότε; Σε ποια χώρα διαμαρτυρηθήκατε τότε, όπως είπε και η Ολυμπία Τελιγιορίδου προηγουμένως; Τι άλλο κάνατε; Έγινε μια απόπειρα το 2008. Χαράχτηκε μια γραμμή. Αυτό που καταφέραμε σήμερα είναι πολύ καλύτερο από αυτό. Πολύ καλύτερο! Έχει πράγματα τα οποία τότε δεν έμπαιναν ούτε ως βάση για συζήτηση, όπως αναγνωρίζει η κ. Μπακογιάννη, παρά τις πιρουέτες που έκανε σήμερα εδώ για να στηρίξει τον αδελφό της και τον κ. Σαμαρά κ.λπ.. Από τη μια μεριά δεν της έβγαινε, από την άλλη της ερχόταν αλλιώς κ.λπ.. Ήθελα να ξέρω: Έχετε διαβάσει τα άρθρα της συμφωνίας; Γιατί επαναλαμβάνετε κάποια πράγματα. Εγώ θα αναγκαστώ να διαβάσω κάποια άρθρα της συμφωνίας. Εδώ λέει στο άρθρο 7 για την ταυτότητα, τη γλώσσα που λέτε κ.λπ.: «Αναφορικά με το πρώτο μέρος, με αυτούς τους όρους νοούνται - τη Μακεδονία δηλαδή - όχι μόνο η περιοχή και ο πληθυσμός της βόρειας περιοχής προ του μέρους της Ελλάδας αλλά και τα χαρακτηριστικά τους, καθώς και ο ελληνικός πολιτισμός, η ιστορία, η κουλτούρα, η κληρονομιά της περιοχής από την αρχαιότητα ως σήμερα. «Αναφορικά με το δεύτερο μέρος - δηλαδή την ΠΓΔΜ - νοούνται η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους, με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά, διακριτώς διαφορετικά από αυτά που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο». Το δεύτερο μέρος σημειώνει ότι: «Η επίσημη γλώσσα επειδή είναι η μακεδονική γλώσσα που ανήκει στην ομάδα των νότιων σλαβικών γλωσσών. Επίσης, τα δύο μέρη σημειώνουν ότι η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά της ΠΓΔΜ - δηλαδή της Μακεδονίας - δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της βόρειας περιοχής του πρώτου μέρους». Τα διαβάσατε αυτά; Τα είδατε; Πόσο πιο κρυστάλλινα να το πει; Στο άρθρο 3, σε σχέση με τα αλυτρωτικά λέει: «Τα μέρη διά της παρούσης επιβεβαιώνουν το υφιστάμενο κοινό τους σύνορο ως ισχυρό και απαραβίαστο διεθνές σύνορο. Κανένα από τα μέρη δεν θα εκφράσει ή υποστηρίξει οιεσδήποτε υποστηρίξεις για οιοδήποτε τμήμα της επικράτειας του άλλου μέρους. Δεν θα υποστηρίξει ο οιοσδήποτε παρόμοιες διεκδικήσεις που μπορεί να εγερθούν από τρίτο μέρος», όπως πάνε να κάνουν οι άλλοι και τους κόβουμε. Επίσης λέει: «Έκαστο μέρος δεσμεύεται να σέβεται την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα, την πολιτική ανεξαρτησία του άλλου μέρους. Δεσμεύονται να μην υποκινούν ή υποστηρίζουν δραστηριότητες και πράξεις μη φιλικού χαρακτήρα ακόμα και από ιδιωτικούς οργανισμούς». Αλλάζουν το Σύνταγμα και απαλείφονται αυτά. Απαλείφονται τα σύμβολα. Φεύγουν όλα αυτά τα οποία στήθηκαν επί δεκαετιών των κυβερνήσεων σας και τότε δεν κάνατε τίποτα και σήμερα σηκώσατε το λάβαρο. Άρα, για να τελειώνω, δεν είναι ο λόγος που καταθέσατε την πρόταση μομφής. Θα τα πω τώρα στον χρόνο που απομένει. Κερδίζουμε μια σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων. Τελειώνουμε με το θέμα του αλυτρωτισμού. Τελειώνουμε με το θέμα του μπλεξίματος των διαφορετικών πολιτισμών που κατοίκησαν σε αυτά τα εδάφη και ανοίγει ένας μεγάλος δρόμος συνεργασίας, το οποίο μόνο καλά μπορεί να φέρει για τη δικιά μας χώρα. Άκουσα χθες την ομιλία του κ. Μανιάτη. Είδα ότι αναπαρήχθηκε από πάρα πολλά site. Το άρθρο 13 το παρουσίασε σαν μια δαιμονική συνέργεια ενός άρθρου το οποίο θα υπονομεύσει την ΑΟΖ και δεν συμμαζεύεται. Κολοκύθια με τη ρίγανη. Στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας στις περίκλειστες χώρες προβλέπεται κατόπιν συμφωνίας να τους δίνεται η δυνατότητα της διεξόδου προς θαλάσσιες μεταφορές. Αλλά πρέπει να προβλεφθεί στη συμφωνία. Και γι' αυτό μπαίνει. Δεν θα υπονομεύσει την ΑΟΖ μας ή το φυσικό αέριο αυτή η συμφωνία. Μην ακούω ιστορίες και σενάρια επιστημονικής φαντασίας που προσπαθείτε να φτιάξετε για να δικαιολογήσετε αρνητική στάση. Ακούστε τώρα για να τελειώνουμε. Η συμφωνία είναι πολύ καλύτερη. Κι αυτό φαίνεται και από τις τοποθετήσεις των εθνικιστών του VMRO οι οποίοι λένε ότι απέρριψαν μια καλύτερη συμφωνία γι' αυτούς το 2009. Σήμερα ζούμε τον επιθανάτιο ρόγχο μετά και τα πρωινά. Η πολιτική που ακολουθήσατε το απελευθέρωσε αυτό. Τα φίδια βγήκαν από την τρύπα επειδή κρατήσατε αυτή τη γραμμή. Τη γραμμή του αδιεξόδου σε κάθε διέξοδο. Του χαϊδέματος της ακροδεξιάς, του εθνικισμού και αυτής της λογικής. Την είδατε το πρωί. Από το 1974 είχε να ακουστεί κουβέντα εδώ μέσα να αναλάβει ο στρατός να συλλάβει τον Πρωθυπουργό, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Κι αυτό απελευθερώθηκε λόγω της στάσης σας, κύριοι συνάδελφοι. Κι αυτό να σας βάλει σε σκέψεις και να ανασυγκροτήσετε την πολιτική σας γραμμή. Η ακροδεξιά, ο φασισμός, ο ρατσισμός οι ναζί, εκτρέφονται από τη φτώχεια και ποτίζονται από τον εθνικισμό και την πατριδοκαπηλία. Κι αυτοί είναι πιο γνήσιοι εκπρόσωποι από εσάς. Και σήμερα δάγκωσαν. Αλλά υπήρξε αυτή η αντίδραση που υπήρξε και έφυγαν σαν τις κότες. Με εκατόν ογδόντα χιλιόμετρα έτρεχε ο Μπαρμπαρούσης να κρυφτεί και έστειλε την δήλωση όπου έγραφε «λάθος καταλάβατε, το είπα έτσι, δεν το είπα αλλιώς». Θα ξαναπώ αυτό που είπα το πρωί για να αποδειχθεί άλλη μια φορά ότι οι απόγονοι των δωσίλογων είναι μόνο θρασύδειλοι. Σήμερα, λοιπόν, ζούμε τον επιθανάτιο ρόγχο μιας προσπάθειας την οποία έχετε ξεκινήσει από τον Γενάρη του 2015, συνάδελφοι. Ένα σύστημα εξουσίας, το οποίο νεμόταν την οικονομική και πολιτική εξουσία σε αυτή τη χώρα για πάνω από σαράντα χρόνια, για να μην πω εβδομήντα, ογδόντα. Δεν μπόρεσε ποτέ να δεχθεί ότι έχασε το κομμάτι που λέγεται κυβερνητική εξουσία. Από την πρώτη μέρα του Γενάρη του 2015 μετά που ο ελληνικός λαός ακούμπησε την ελπίδα του σε αυτή την κυβέρνηση και την ανανέωσε για τον Σεπτέμβρη, συνεχώς διατυπώνετε σενάρια αριστερής παρένθεσης και πτώσης. Δεν σας βγήκε κανένα. Κανένα. Αφήσατε άδεια ταμεία. Δεν παρέδωσε ο Σαμαράς στον Πρωθυπουργό. Μεγάλο θεσμικό ατόπημα. Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ μετά την Μεταπολίτευση. Λέγατε ότι θα αποτύχει η πρώτη αξιολόγηση, θα αποτύχει η δεύτερη αξιολόγηση, θα μπουν κόφτες, θα μπουν χατζάρια, θα μπουν μαχαίρια, διαλύεται η οικονομία, κάνει μπήχνει, δείχνει, ανεργία, κακό. Αξιοποιήσατε ό,τι μηχανισμούς είχατε στον σκληρό πυρήνα του κράτους, σε κομμάτια της δικαστικής εξουσίας, στον χώρο των ΜΜΕ. Προσπαθήσατε να μας ακυρώσετε νόμους. Ρίξατε τον νόμο για τα κανάλια για να συνεχίσετε να έχετε τον έλεγχο της δημόσιας σφαίρας.
Εμείς το κάναμε αυτό;
Εσείς το κάνατε.
Είμαστε το Συμβούλιο της Επικρατείας;
Απάντησέ μου μετά, συνάδελφε Βορίδη. Μην κάνεις τώρα τον ανήξερο.
Όχι, όχι, διάλογο. Κύριε Υπουργέ, να κλείσετε. Μιλάτε δωδεκάμισι λεπτά. Λίγη ησυχία για να κερδίσουμε τον χρόνο. Κύριε Υπουργέ, ευχαριστώ.
Είπατε ότι η τρίτη αξιολόγηση δεν θα τελειώσει. Προβλέψατε καταστροφές, οργανώσατε σενάρια. Φωνάζατε «βάστα ΔΝΤ». Και εσείς και τα φερέφωνά σας. Βγήκατε βασιλικότεροι του βασιλέως. Και δεν σας έκατσε. Τελειώνει. Το πρώτο πρόγραμμα βγαίνει για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι γιατί έβαλε πλάτη ο ελληνικός λαός γιατί δεν θέλει να σας ξαναδεί στα μάτια του και ο δεύτερος είναι γιατί κατάλαβε ότι εμείς δεν κλέβουμε. Γι' αυτό μας δίνει αυτό το περιθώριο.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ. Να κλείσουμε. Είμαστε στα δεκατρεισήμισι λεπτά. Έχουμε άλλους εκατό ομιλητές.
Θα κλείσω. Δεν βγαίνει, λοιπόν, και παίξατε ρέστα με αφορμή αυτή τη συμφωνία, η οποία λύνει ένα πρόβλημα είκοσι πέντε ετών, καλλιεργήσατε χαϊδέψατε τον εθνικισμό - έβγαινε ο Κυρανάκης χθες και άλλαζε την ώρα της συγκέντρωσης, να δω πόσους θα μαζέψετε και αύριο μετά από όσα διαμείφθηκαν σήμερα και ό,τι έγινε - σε μια προσπάθεια να πέσει η Κυβέρνηση από τους «Μένουμε Ευρώπη» μέχρι τώρα. Δεν τα καταφέρατε και δεν θα τα καταφέρετε.
Κύριε Υπουργέ...
Και η συμφωνία θα υπογραφεί και τον Αύγουστο βγαίνουμε από τα μνημόνια και έχουμε άλλον ένα χρόνο μέχρι τις επόμενες εκλογές για να δείξουμε πώς θα κυβερνήσουμε χωρίς τον ασφυκτικό εναγκαλισμό των δανειστών. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Παρακαλώ πολύ την κ. Δριτσέλη από τον ΣΥΡΙΖΑ να έρθει στο Βήμα.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Χατζηδάκη, ποιος είναι ο λόγος; Τι θέλετε;
Είμαι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Κι εγώ θέλω τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, για πέντε δευτερόλεπτα επί προσωπικού.
Κύριε Δαβάκη, σας παρακαλώ. Κύριε Χατζηδάκη, για ένα λεπτό, δεν βάζω χρόνο. Κάντε ησυχία, κύριοι συνάδελφοι.
Έχω δύο παρατηρήσεις μόνο, κύριε Πρόεδρε. Θα μπορούσα να πω πολλά. Επανέρχονται όλοι οι ομιλητές σχεδόν και οι Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ στο επιχείρημα της Χρυσής Αυγής, ότι χαϊδεύει η Νέα Δημοκρατία τη Χρυσή Αυγή. Νομίζω ότι η πρωινή μου τοποθέτηση ήταν απολύτως καταδικαστική και χαρακτηριστική της γραμμής της Νέας Δημοκρατίας. Από εκεί και πέρα, θα μπορούσα να πω κι εγώ, αν ακολουθούσα την ίδια γραμμή, να θυμίσω αυτό που λέγεται πολύ συχνά στην Αίθουσα η πάνω και η κάτω πλατεία, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Χρυσή Αυγή, το ότι συνέπεσαν και τα δύο αυτά κόμματα στη ψηφοφορία για πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά μέσω της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Δεν τα λέω, διότι πιστεύω αυτό που σημείωσα και το πρωί, ότι επειδή έχουμε δυο - τρεις μέρες δύσκολη κοινοβουλευτική συζήτηση, πρέπει να κρατήσουμε όλοι την ψυχραιμία μας. Εν πάση περιπτώσει, αν οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να συνεχίσουν αυτά τα πολιτικά ανέκδοτα περί σχέσεων της Νέας Δημοκρατίας με τη Χρυσή Αυγή, ας τα συνεχίσουν. Είναι δικαίωμά τους και πρόβλημά τους. Οι ίδιοι εκτίθενται. Η δεύτερη παρατήρηση, κύριε Πρόεδρε και τελειώνω, έχει να κάνει με αυτό που είπε ο κ. Πολάκης για τον επιθανάτιο ρόγχο. Κοιτάξτε, εγώ δεν θέλω να μιλήσω για τον επιθανάτιο ρόγχο οποιασδήποτε παράταξης, και του ΣΥΡΙΖΑ και οποιαδήποτε άλλης παρατάξεως. Τα κόμματα είναι θεσμοί της δημοκρατίας και η δημοκρατία χρειάζεται όλα τα κόμματα. Δεν εύχομαι, λοιπόν, στον ΣΥΡΙΖΑ να περάσει κανέναν επιθανάτιο ρόγχο, αλλά μπορώ να προβλέψω, σχεδόν μετά βεβαιότητος, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της κάλπης. Το αποτέλεσμα της κάλπης θα είναι βαριά ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και ο χειρισμός στο θέμα των Σκοπίων θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο την έκταση της ήττας. Αυτά, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Η κ. Δριτσέλη έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο για να διευκρινίσω την έννοια...
Όχι, κύριε Υπουργέ, γιατί περιμένουν οι συνάδελφοι.
Πώς όχι;
Δεν πειράζει. Νομίζω ότι ξεκαθαρίστηκε. Ας σεβαστούμε την κ. Δριτσέλη.
Σας παρακαλώ. Μην ανοίξουμε διάλογο με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο. Είμαστε υποχρεωμένοι από τον Kανονισμό να του δίνουμε τον λόγο. Κυρία Δριτσέλη, έχετε τον λόγο και μιλήστε αρκετά δυνατά για να σας ακούμε.
Κύριε Τζαβάρα, αν έχω τον λόγο, ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εξαρχής είχαμε δηλώσει ότι αυτή η πρόταση δυσπιστίας ήταν καλοδεχούμενη. Και ήταν καλοδεχούμενη, προφανώς και γιατί δεν φοβόμαστε ότι αυτή η Κυβέρνηση μπορεί να πέσει - θεωρώ ότι κανένας δεν το πίστευε ούτε από εσάς - ξέραμε όμως και ότι και σε αυτή τη συζήτηση θα επιβεβαιωνόμασταν ως προς το ισχυρό μας επιχείρημα ότι η Νέα Δημοκρατία, αυτή τη στιγμή, βρίσκεται σε ένα απίστευτο στρατηγικό αδιέξοδο. Έχει μια απίστευτη ένδεια επιχειρημάτων για να ανταποκριθεί στα πολύ κρίσιμα ζητήματα που ταλανίζουν τη χώρα, και τα εθνικά και τα οικονομικά και τα κοινωνικά. Και ξέραμε ότι αυτό το πρόβλημα εξαρχής, όπως και είπαμε, ούτε σε αυτή τη συζήτηση θα στεκόταν στο ύψος των περιστάσεων και επιβεβαιωθήκαμε όσον αφορά την άποψη ότι και αυτό το μείζον εθνικό ζήτημα, για το οποίο έχετε πολύ βαριά ευθύνη διαχρονικά, δεν θα το προσέγγιζε με μια σοβαρότητα, με μια υπεύθυνη στάση, σε ένα πεδίο συζήτησης για μια ωφέλιμη λύση για τη χώρα, αλλά θα το προσέγγιζε μόνο τυχοδιωκτικά. Βγήκε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέχρι στιγμής η κοινωνία σοφότερη από τη συζήτηση αυτή; Θεωρώ πως δεν βγήκε. Έμαθε η κοινωνία ποια είναι η άποψη των κομμάτων για αυτό το κρίσιμο ζήτημα; Προφανώς και όχι. Μάθαμε τι θα έκανε ή τι καλύτερο θα έφερνε η Νέα Δημοκρατία με τη διαπραγματευτική της ομάδα γι' αυτή τη συμφωνία, γι' αυτό το μείζον εθνικό ζήτημα; Προφανώς και όχι. Ακόμα και οι άνθρωποί με τους οποίους αύριο μαζί θα διαδηλώνετε, όχι όλοι σας, κάποιοι από σας, δεν κατάλαβαν τι ακριβώς θέλετε να κάνετε με το «μακεδονικό». Όσο περνάει η συζήτηση ακόμη και πιο σίγουρη γίνομαι κι είναι προσωπική μου άποψη ότι αυτή η πρόταση δυσπιστίας έχει καταλήξει σε ένα αυτογκόλ για την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Είναι ένα αυτογκόλ γιατί ένα εσωτερικό της πρόβλημα, που προφανώς είναι στρατηγικό και ιδεολογικό, προσπαθεί να το μεταφέρει στην ελληνική κοινωνία κι αυτό είναι επικίνδυνο. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, σε μια άλλη στιγμή ίσως αυτό μπορεί να προκαλούσε γέλια. Αυτή τη στιγμή, όμως, είναι επικίνδυνο. Και είναι άκρως επικίνδυνο γιατί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η ταυτότητα κάθε έθνους - κι αυτό δεν λέτε να το καταλάβετε - προφανώς και εδράζεται στην ιστορική συνέχεια. Σφυρηλατείται, όμως, καθημερινά και στους αγώνες και στην εργασία και από τις αντιλήψεις και από τα στερεότυπα και από την κουλτούρα και τις συνθήκες, διαμορφώνεται συνεχώς. Αναλογιστείτε, λοιπόν, σε ποια μεριά και προς τα πού κτυπάνε τα δικά σας σφυριά αυτές τις δύο μέρες που συζητάμε. Εύχομαι να είναι οι τελευταίες ομιλίες αυτές που ακούσαμε γιατί πραγματικά δεν ήταν μόνο στρατηγικό το αδιέξοδο. Θεωρώ ότι κάποιοι από τους Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης πραγματικά πιστεύουν αυτά που με φωνές χθες υπερασπίζονταν από το Βήμα της Βουλής και που προφανώς έφεραν στο σημείο να αποθρασυνθεί κι το ακροδεξιό κομμάτι που αντιπροσωπεύεται στη Βουλή. Τι μένει, λοιπόν, από τη συζήτηση αυτή; Εγώ σταχυολογώντας αυτές τις ομιλίες τρία πράγματα διέκρινα. Πρώτον, πολιτική μικροψυχία, δεύτερον, στρατηγικό αδιέξοδο, τρίτον, καιροσκοπική ψηφοθηρία. Γιατί μόνο γι' αυτόν τον λόγο η Νέα Δημοκρατία έφτασε στο σημείο να καταθέσει πρόταση μομφής, ενώ αυτό το εργαλείο, ένα θεσμικά κοινοβουλευτικό εργαλείο πολύ σημαντικό, θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή και σε άλλα πιο σοβαρά ζητήματα να το χρησιμοποιήσει. Είναι αποκαλυπτική βέβαια κι αυτή η συζήτηση για δύο πράγματα. Πρώτον, η Νέα Δημοκρατία θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή, με αυτή τη συζήτηση έχει διαλέξει ιδεολογικό στρατόπεδο κι έχει διαλέξει κι αρχηγό, άσχετα αν δεν μπορούν να το παραδεχτούν. Οι εθνικιστικοί παροξυσμοί και οι φωνές, οι κορώνες στις ομιλίες, ειδικά των εισηγητών της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σφράγισαν την ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας. Κι επειδή τα γραπτά μένουν, αυτές οι ομιλίες θα σας ακολουθούν και από δω και στο εξής θα σας χαρακτηρίζουν. Η πρόταση μομφής προφανώς και δεν ήρθε γιατί η Νέα Δημοκρατία κόπτεται για το τι θα κάνει η Ελλάδα με αυτό το μείζον θέμα. Αν ήταν να το λύσει, θα το είχε λύσει ίσως τα προηγούμενα χρόνια. Δεν το έκανε. Δεν ήθελε να το κάνει κι αυτές τις μέρες καταλάβαμε γιατί. Αυτή η πρόταση μομφής ήρθε, γιατί κάθε μέρα εξανεμίζεται ένα αφήγημά της το οποίο ακούμε δειλά από το 2012 περί ανικανότητας, αχρηστίας και ούτω καθεξής. Αυτή η Κυβέρνηση δεν είναι ανίκανη και το αποδεικνύει. Το αποδεικνύει κάθε μέρα, το επιβεβαιώνουν όλοι και η ίδια η πραγματικότητα. Και το χειρότερο ξέρετε ποιο είναι; Ότι αυτό δεν μπορούν να το χωνέψουν. Και είναι εξωφρενικό να έρχονται εδώ μερικοί λανσάροντας πατριωτισμό και με ύφος χιλίων καρδιναλίων να κάνουν τους ειδήμονες περί των διπλωματικών και των ιστορικών ζητημάτων, επιχειρώντας να εμπεδωθεί στην κοινωνία ότι αυτή η διαπραγμάτευση διεξήχθη εν κενώ, tabula rasa η διαπραγματευτική γραμμή της Κυβέρνησης. Δεν υπήρξε εθνική γραμμή, δεν υπήρξαν τετελεσμένα τα οποία εσείς δημιουργήσατε! [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριοι συνάδελφοι, αν μου επιτρέπετε να συνεχίσω.
Κύριοι συνάδελφοι, της Νέας Δημοκρατίας, παρακαλώ λίγη ησυχία.
Αυτές οι δυνάμεις, που δυστυχώς δεν είναι μόνο της Νέας Δημοκρατίας, είναι και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης - και λέω «δυστυχώς» γιατί η Δημοκρατική Συμπαράταξη είχε μια ιστορική ευκαιρία να ταυτιστεί με τις απόψεις που έχει η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη - , προσπαθούν να κάνουν το ίδιο με αυτό που κάνει και εθνικιστική δεξιά στη γειτονική χώρα. Και είναι αυτές οι δυνάμεις οι οποίες δεν θέλουν τις δύο χώρες να έρθουν κοντά και δεν επιθυμούν να βαδίσουμε όλοι μαζί στα Βαλκάνια. Η συμφωνία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν έχει ως στόχο - και ποτέ δεν προβλήθηκε ως τέτοια - την επιβολή ενός ισχυρού απέναντι σε έναν αδύναμο, όπως κάποιοι ονειρεύονται στα εθνικιστικά τους όνειρα. Η συμφωνία αυτή έχει στόχο την επίτευξη ενός συμβιβασμού ο οποίος δεν θα διαλύει την εθνική υπερηφάνεια κανενός και φυσικά δεν θα επιτρέπει τον σφετερισμό της ιστορίας από κανέναν. Αυτές οι αδιανόητες κινδυνολογίες και οι φαιδρές δικαιολογίες που ακούστηκαν, προφανώς και είναι το φύλο συκής για να καλυφθεί η φοβική πολιτική στάση των κομμάτων, που αυτοχαρακτηρίζονται κατά τα άλλα ως προοδευτικοί. Και επειδή δεν θέλω να πάρω πολύ χρόνο - ήδη έχω ξεπεράσει τον χρόνο που μου αναλογεί - τελειώνω με το εξής. Η Κυβέρνηση αυτή έχει κάνει πολλές προσπάθειες, έχει κάνει πολλές υπαναχωρήσεις. Σε αυτό το θέμα δεν έκανε υπαναχώρηση. Και το λέω με πλήρη επίγνωση. Η Ελλάδα ξαναμπαίνει δυναμικά σε αναπτυξιακή τροχιά. Αφήνει πίσω της τα αδιέξοδα και προχωράει με σταθερά βήματα σε μια νέα φάση ανασυγκρότησης. Σε αυτή την πορεία, η πρόταση δυσπιστίας που καταθέσατε, αποτελεί ακόμα μία κίνηση πανικού, η οποία όχι μόνο δεν μπορεί να πλήξει την κυβερνητική σταθερότητα, αλλά θα ισχυροποιήσει ακόμα περισσότερο την προσπάθειά μας για την έξοδο από την κρίση, για την ανατροπή της λιτότητας, για την πάταξη της διαφθοράς αλλά και την ενίσχυση της χώρας σε όλα τα διεθνή επίπεδα.
Ευχαριστούμε πολύ την κ. Δριτσέλη. Τον λόγο έχει ο κ. Θεόδωρος Παπαθεοδώρου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Θα ακολουθήσουν ο κ. Δημητριάδης, η κ. Βούλτεψη, ο πρώην Υπουργός, κ. Δρίτσας, και ο κ. Τζαβάρας. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνηση βρισκόταν μπροστά σε δύο επιλογές σε αυτή τη διαπραγμάτευση: είτε να διαμορφώσει μια εθνική γραμμή πάνω στην αρχή της συνεννόησης των πολιτικών δυνάμεων και της συνέχειας των διπλωματικών κεκτημένων του 1995 και του 2008, είτε να προχωρήσει σε μία διαπραγμάτευση με αποκλειστικά δική της ευθύνη, εργαλειοποιώντας τον στόχο εξεύρεσης λύσης για να αποκομίσει πολιτικά οφέλη. Ο πρώτος δρόμος ήταν αυτός της εθνικής συνεννόησης και διαμόρφωσης της μεγαλύτερης δυνατής κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης, ενώ ο δεύτερος είναι ο δρόμος του διχασμού, του εθνικού διχασμού, της πόλωσης και της νέας έξαρσης του εθνολαϊκισμού και της πατριδοκαπηλίας στους ακραίους πολιτικούς κύκλους. Κάπου εκεί η Κυβέρνηση «έχασε» τον κ. Καμμένο, τον έντιμο σύμμαχο - όπως λέει ο Πρωθυπουργός - ο οποίος είδε την ευκαιρία εκλογικής νεκρανάστασής του μέσα από την εθνολαϊκιστική πλειοδοσία και τη δήθεν αντίσταση στην εκχώρηση του ονόματος «Μακεδονία». Είχαμε εξαρχής τοποθετηθεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπέρ μιας λύσης με σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις και έναντι όλων, erga omnes, με απάλειψη των αλυτρωτικών συνταγματικών διαθέσεων των Σκοπίων. Πιστεύουμε ότι πρέπει να υπάρχει λύση, η οποία να κατοχυρώνει τα εθνικά συμφέροντα, να είναι συνολική, να είναι μόνιμη, να είναι βιώσιμη, χωρίς περιθώρια διολισθήσεων και διπλών ερμηνειών στο μέλλον. Αν παραμερίσουμε τις αδιέξοδες και μυωπικές διχαστικές κορώνες, που συγκαλύπτουν με ανεύθυνο εθνικιστικό αρνητισμό την προοπτική εξεύρεσης λύσης και εστιάσουμε στο εθνικό συμφέρον στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών, βλέπουμε ότι αυτή η συμφωνία, παρά τα όποια θετικά, έχει σοβαρά προβλήματα, τα οποία θα τα βρούμε στο μέλλον. Δημιουργεί τετελεσμένα, τα οποία είναι απαράδεκτα για την ελληνική πλευρά. Να μιλήσουμε λίγο για τη συμφωνία, γιατί δεν έχουμε μιλήσει πάρα πολύ από χθες, για αυτά τα οποία προβλέπει η συμφωνία. Στο άρθρο 1, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το «erga omnes» προσδιορίζεται και περιορίζεται στα προβλεπόμενα από τη συμφωνία άρθρα, με αποτέλεσμα, όπως θα σας αποδείξω, να κάμπτεται η γενική του ισχύς και ιδιαίτερα ως προς την απόδοση των όρων «Μακεδονία» και «Μακεδών». Ως προς αυτούς τους όρους, το άρθρο 7 της συμφωνίας προβλέπει ότι τα μέρη διατηρούν τη δική τους ελεύθερη αντίληψη, άρα και ερμηνεία το καθένα, για το ιστορικό πλαίσιο και την ιστορική κληρονομιά τους. Αυτή η διατύπωση δημιουργεί μείζον πρόβλημα, όταν, ταυτόχρονα, στο άρθρο 1 παράγραφος 3 αναγνωρίζει μακεδονική εθνικότητα - ιθαγένεια στους πολίτες της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας. Μακεδονική εθνικότητα και ιθαγένεια! Παράλληλα, το αλυτρωτικό στοιχείο παγιώνεται μέσω της συμφωνίας όταν η διεθνής πλέον αναγνώριση της μακεδονικής εθνικότητας - ιθαγένειας, της μακεδονικής γλώσσας, της ιδιαίτερης αντίληψης για την ιστορία και τον πολιτισμό των Μακεδόνων στους πολίτες του κράτους που θα αποκαλείται «Βόρεια Μακεδονία», διαμορφώνουν τις συνθήκες συγκρότησης μακεδονικής εθνότητας. Σε αυτό το σημείο έγκειται η κάμψη, η υποχώρηση του erga omnes. Απαράδεκτο, ανιστόρητο, εθνικά επιζήμιο γιατί απλά δεν υπάρχει μακεδονική εθνότητα ή, εν πάση περιπτώσει, η Ελλάδα διαχρονικά αυτή τη μακεδονική εθνότητα δεν την αναγνώριζε και δεν την αναγνωρίζει. Αυτό δεν αρνούνταν συστηματικά όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ως συστατικό στοιχείο του αλυτρωτισμού; Η σημερινή Κυβέρνηση με ποια νομιμοποίηση το αποδέχεται; Με ποια νομιμοποίηση το συνομολογεί, έτσι ώστε να υπάρξουν τα συστατικά στοιχεία της μακεδονικής εθνότητας; Δεύτερον, ο αλυτρωτισμός συντηρείται στο άρθρο 7 όπου προβλέπεται ότι η ιδιαίτερη αντίληψη του κάθε μέρους για τους όρους «Μακεδών» και «Μακεδονία» - αυτά, κύριοι συνάδελφοι, έχουν νομική αποτύπωση με διεθνή ισχύ όταν πρόκειται για συμφωνία μεταξύ κρατών που θα λάβει αργότερα διεθνή διάσταση - αφορά, μεταξύ άλλων, την ερμηνεία της επικράτειας της Βόρειας Μακεδονίας, δηλαδή του γεωγραφικού χώρου στον οποίο το κράτος ασκεί την κυριαρχία του. Άρα και εκεί αναγνωρίζεται, συμφωνημένα πλέον και απόλυτα, ο όρος «μακεδονική επικράτεια». Είναι απλά τεράστιο λάθος να παραχωρήσουμε αυτήν την αλυτρωτική διεκδίκηση που ανάγεται στη θεωρία της εθνογένεσης του Ίλιντεν, αυτό, δηλαδή, που αρνηθήκαμε και κατηγορήσαμε τον Πρωθυπουργό ότι δεν έπρεπε να το δεχθεί. Ποιος είναι ο λόγος που δεσμεύεται η Ελλάδα να απεμπολήσει το βασικό διαπραγματευτικό μέσο, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, επιτρέποντας, από την υπογραφή της συμφωνίας, την πρόσβαση της FYROM σε αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς πριν τα Σκόπια ολοκληρώσουν τη συνταγματική αναθεώρηση και συμμορφωθούν με τους όρους της συμφωνίας; Μάλιστα, μια συμφωνία που γίνεται με μια χώρα με έντονη πολιτική αστάθεια. Γιατί η Κυβέρνηση σήμερα σπεύδει να δεσμεύσει διεθνώς την Ελλάδα στα έννομα αποτελέσματα που παράγονται άμεσα από την υπογραφή της συμφωνίας, απελευθερώνοντας έτσι στην ουσία τις διεθνείς προοπτικές της FYROM προς το ΝΑΤΟ, προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς κανένα αντάλλαγμα και χωρίς καμμία ασφάλεια δικαίου; Γιατί δεν περιμένει; Είναι μέγιστο λάθος της Κυβέρνησης η υιοθέτηση της αιρεσιμότητας, η οποία δεν ισχύει - και το γνωρίζουν πάρα πολύ καλά στο Υπουργείο Εξωτερικών - για τις διαδικασίες στο ΝΑΤΟ, όταν, κατά το Διεθνές Δίκαιο, η ακύρωση μιας συμφωνίας δεν επηρεάζει ουσιαστικά την αναδρομική ακύρωση των έννομων αποτελεσμάτων που αυτή έχει παραγάγει; Αντίθετα, η οποιαδήποτε ενδεχόμενη μετέπειτα υπαναχώρηση της Ελλάδας θα εκθέσει τη χώρα και θα αποδυναμώσει τη διεθνή ισχύ της. Θυμίζω ότι ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου έλεγε εδώ στη Βουλή ότι προϋπόθεση λύσης είναι να δοθούν πρωτίστως από την πλευρά των Σκοπίων έμπρακτα και αξιόπιστα δείγματα για τη δική της επιθυμία να πάψει η αβεβαιότητα σε σχέση με την αναγνώρισή τους. Σήμερα η Ελλάδα εμφανίζεται επισπεύδουσα. Γιατί; Αυτή η συμφωνία δεν συνιστά αποδεκτή λύση και υπάρχει ακόμα χρόνος και δυνατότητα να αλλάξει. Δεν ξέρω εάν υπάρχει πολιτική βούληση από την Κυβέρνηση ή εάν υπάρχουν άλλες πολιτικές δεσμεύσεις. Επιβλαβείς περιπτώσεις, τετελεσμένα και ανιστόρητες υπαναχωρήσεις σε εθνικά θέματα είναι ανεπίτρεπτες και δεν πρόκειται να τις αποδεχτεί ο ελληνικός λαός, αλλά μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλη ζημιά στο μέλλον. Το Κίνημα Αλλαγής, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, καταψηφίζει την συμφωνία στην παρούσα της μορφή. Περισσότερο από τους μικροκομματικούς υπολογισμούς, την απεριόριστη και απερίσκεπτη ενδοτικότητα που δείχνουν ορισμένες διατάξεις και τους τυχοδιωκτικούς πειραματισμούς της Κυβέρνησης, προέχουν το εθνικό συμφέρον και η πατριωτική ευθύνη. Μόνο και μόνο γι' αυτούς τους λόγους, υπάρχει λόγος να υπερψηφίσουμε την πρόταση δυσπιστίας και αυτό θα κάνουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Παπαθεοδώρου. Ο κ. Δημητριάδης από τον ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει τώρα τον λόγο και μετά θα ακολουθήσουν η κ. Βούλτεψη, ο κ. Δρίτσας, ο κ. Τζαβάρας και έχει ζητήσει τον λόγο και ο Υπουργός, ο κ. Τσιρώνης. Κύριε Δημητριάδη, έχετε τον λόγο.
Η πρόταση δυσπιστίας που συζητούμε σήμερα, την οποία κατέθεσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση, κατατέθηκε αμέσως μόλις ψηφίστηκε το τελευταίο πολυνομοσχέδιο, ένα νομοθέτημα που ολοκλήρωσε μια περίοδο κλειστής διέλευσης. Σηματοδοτεί το τέλος της διαδρομής που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2015 και είναι αυτή που επικυρώνει το τέλος των μνημονίων. Κλείνει μια δύσκολη, αλλά διαφορετική περίοδος από την παλιά, αποτυχημένη και καταδικασμένη. Είναι μια περίοδος, αυτή η τριετία δηλαδή, που στήριξε την επιβίωση της χώρας, διέσωσε τον πλούτο της και τα κοινωνικά δικαιώματα, εδραίωσε πολιτικές ανάπτυξης, σταμάτησε εν πολλοίς το καθοδικό σπιράλ. Αυτά τα τρία χρόνια που πέρασαν βάλαμε ένα στοπ στην καταστροφή της χώρας, βάλαμε ένα στοπ στην κατρακύλα του 25% της μείωσης του ΑΕΠ, στην απώλεια του 65% του όγκου των επενδύσεων, στη μέση ετήσια συρρίκνωση της εγχώριας ζήτησης κατά 6%, στη μείωση του ακαθάριστου ονομαστικού διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών κατά 7,5%, στην ανεργία που είχε φθάσει το θηριώδες ποσοστό του 27%. Γεγονότα που ήταν απόρροια μιας στρατηγικής αντίληψης κατά την προηγούμενη πενταετία των προηγούμενων για το πώς έπρεπε να αντιμετωπίσουν το ζήτημα του χρέους. Δηλαδή, μεγάλα πλεονάσματα περίπου 15 δισεκατομμύρια κατ' έτος, συν 50 δισεκατομμύρια απευθείας εκποίησης δημόσιας περιουσίας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, ίσον εξόφληση του χρέους περίπου σε είκοσι χρόνια, κάτι για το οποίο ουσιαστικά ακόμα και τώρα σε αυτό επιμένουμε. Εμείς, αντιθέτως, επιτύχαμε πλεονάσματα, που ποτέ δεν μπορούσε να φανταστεί κανένας της τάξης του 5% και για το 2016 και το 2017 και που, απ' ό,τι φαίνεται, θα πετύχουμε και το 2018, τα οποία, βάσει προγράμματος που ήδη τρέχει, επανεπενδύονται στο ΑΕΠ της χώρας και δεν πηγαίνουν στους δανειστές. Έχουμε τη βεβαιότητα, επομένως, ότι πατάμε σε ένα σταθερό έδαφος γι' αυτά που έχουμε συμφωνήσει για το μεσοπρόθεσμο 2019-2022. Είναι κάτι το οποίο αποδέχονται όλοι οι εμπλεκόμενοι επίσημοι θεσμοί σε αυτή τη διαδικασία, αλλά δεν το αποδέχεται η Αντιπολίτευση στη χώρα μας. Όλο αυτό το πολιτικό αποτέλεσμα το αποδέχονται - ξέρετε - θεσμοί και φορείς, οι οποίοι δεν είναι στο δικό μας πολιτικό σχέδιο και είναι μάλλον πολιτικά απέναντί μας. Έρχεται, λοιπόν, μια νέα εποχή που πρέπει να επιλύσει τα ήδη διαμορφωμένα επίδικα. Τη ρύθμιση του χρέους και τη βιώσιμη ανάπτυξη, τα πλεονάσματα και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, την προστασία του δημόσιου πλούτου και του δημόσιου χώρου, τα κοινωνικά και εργατικά δικαιώματα. Η ανάπτυξη έχει δημιουργήσει ένα ικανοποιητικότατο επίπεδο θετικών αναφορών, όπως τα πλεονάσματα, οι επενδύσεις, η μείωση της ανεργίας, οι εξαγωγές και κυρίως το απόθεμα για πρώτη φορά του εκπληκτικού ποσού των 30 δισεκατομμυρίων ευρώ περίπου. Η δημόσια υγεία, επίσης, έχει διασωθεί και επανασχεδιαστεί με σημαντικό το γεγονός ένταξης σε αυτή - στην περίθαλψη δηλαδή - χιλιάδων ανασφάλιστων. Στην ενέργεια, τους τρεις βασικούς πυλώνες της ενεργειακής μας παραγωγής - ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ και ΔΕΣΦΑ - τους επαναφέραμε στο δημόσιο και τους μεγεθύνουμε οικονομικά. Στη νέα, λοιπόν, αυτήν εποχή, σε αυτόν το διάλογο είμαστε μόνοι μας. Προσδοκούμε, όμως, τη ρύθμιση του χρέους, διότι είναι γεγονός πως τα επόμενα χρόνια - και το 2019 και το 2020 και το 2021 και το 2022- αυτό που ήδη μας επιφυλάχθηκε από τις προηγούμενες πολιτικές είναι πως πρέπει να πληρώνουμε, τουλάχιστον, κατ' έτος τοκοχρεολύσια 19 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό ισχυρίζονταν ότι ήταν το πρόγραμμά τους και πριν το 2015. Αυτό, τελικά, ισχυρίζονται και για το 2019 και μετά στο μεσοπρόθεσμο. Το δεύτερο που έχουμε να διαχειριστούμε και να διαπραγματευτούμε είναι η βελτίωση της αύξησης του δημοσιονομικού χώρου που θα μας επιτρέψει να επιταχύνουμε της αναπτυξιακές μας πολιτικές, να αλλάξουμε το αναπτυξιακό μείγμα, μειώνοντας φόρους, ανεργία και εδραιώνοντας το κοινωνικό κράτος. Θέλουμε, επίσης, να επαναφέρουμε σε κανονικότητα τα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας, τις συλλογικές συμβάσεις και την αύξηση του κατώτατου μισθού. Ταυτόχρονα, επιζητούμε αλλαγή του εργασιακού προτύπου, προστρέχοντας στις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές. Με λίγα λόγια, έχουμε μπροστά μας μια πρόκληση σε μια νέα εποχή που εμείς μπορούμε και θέλουμε να τη διαμορφώνουμε. Διεκδικούμε ένα συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο ανασυγκρότησης και της οικονομίας και του κράτους. Καταθέτουμε συγκεκριμένες προτάσεις και κάνουμε συγκεκριμένες σκέψεις για το πώς θα το πετύχουμε αυτό. Αναμένουμε, λοιπόν - ίσως αδίκως - προτάσεις ή έστω και σκέψεις από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις σε αυτά τα σημαντικά επίπεδα. Και μέχρι τώρα, πρέπει να παρατηρήσω, δεν ακούσαμε σχεδόν τίποτα. Στην προοπτική, λοιπόν, της στρατηγικής ανάπτυξης της χώρας και της οικονομίας αυτήν ακριβώς την περίοδο που συμβαίνουν όλα αυτά, ξεδιπλώθηκε και η πρόκληση της πιθανότητας λύσης του προβλήματος με τη γείτονα FYROM και εμείς, βεβαίως, ανταποκριθήκαμε. Πιστεύουμε πως είναι βαθιά πατριωτικό η εξυπηρέτηση μιας εθνικής γραμμής και η ιστορική διασφάλιση των θέσεων της χώρας, κρατώντας πάντα σταθερή την εθνική γραμμή. Σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, erga omnes και συνταγματική αναθεώρηση προς άρση του αλυτρωτισμού. Επιτεύχθηκαν και τα τρία στο απόλυτο. Και δεν είναι μόνο αυτό. Ξεκαθαρίζεται ότι η ιστορική και πολιτιστική ελληνική μακεδονική παράδοση είναι δική μας ως εθνική κληρονομιά, σε διάκριση πάντα με αυτή των γειτόνων που είναι νοτιοσλαβική. Αποκαλύπτεται, τελικά, πώς για τη Νέα Δημοκρατία και την Αντιπολίτευση μάλλον αυτό δεν αρκεί, σαν να ήταν τόσα χρόνια αυτή η συζήτηση άλλη. Και στις δύο περιπτώσεις, δηλαδή, και για εσωτερικά θέματα, αλλά και εξωτερικά, εγγράφεται η ίδια πολιτική συμπεριφορά από την Αντιπολίτευση: απουσία της παραμικρής πρότασης, θέσεων είτε στόχων, για αναπτυξιακή στρατηγική είτε για εξωτερική πολιτική για το «μακεδονικό». Απλώς, μηδενιστική κριτική και άρνηση να πάρουν οποιαδήποτε θέση. Λυπάμαι να παρατηρήσω πως χαρακτηρίζει μια αναπόδραστη πολιτική παρακμή των δύο μεγάλων κομμάτων της χώρας - εννοώ τη Νέα Δημοκρατία κυρίως, αλλά και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, όμως, ήδη έχει αποδομηθεί - και είναι ορατοί οι κίνδυνοι του εκφασισμού του δημόσιου λόγου ακριβώς λόγω αυτής της έλλειψης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Είναι προφανές πως δεν είναι σε θέση να δημιουργήσουν νέες πολιτικές, νέα οράματα, να ανταποκριθούν θετικά στο νέο πολιτικό περιβάλλον. Οι πολιτικές της υποταγής είναι η ταυτότητά τους και η εμμονή στο 2014 είναι συνέχιση μιας επικίνδυνης ακροδεξιάς κυριαρχίας. Οι πολιτικές αξιοπρέπειας, που εμείς αναζητούμε, είναι ενεργές και παρούσες και ταυτοχρόνως είναι και εφικτές. Μας καθιστούν έναν χρήσιμο επεξεργαστή των λαϊκών αιτημάτων. Είμαστε μια μεγάλη, πρόθυμη πολιτική δύναμη προοδευτικού μετασχηματισμού για τη χώρα, αλλά και για όλη τη Βαλκανική. Αφήνουμε πίσω τις πολιτικές των νεοφιλελεύθερων ελίτ που χρεοκόπησαν τη χώρα. Αφήνουμε πίσω τις πολιτικές της πατριδοκαπηλίας και του εθνικισμού που καταδίκασαν τα Βαλκάνια στη βία, τον φόβο και τη μισαλλοδοξία. Οικοδομούμε με μια μεγάλη, νέα ορμή μια ανοικτή, συνεργατική και δίκαιη κοινωνία στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια του μέλλοντός μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Βούλτεψη από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα και γενικά αυτές τις μέρες έχουν θριαμβεύσει ο σταλινισμός και το τιτοϊσμός. Μέθοδοι που ακολουθούνταν κάποτε, που είναι μέθοδοι διαπόμπευσης του πολιτικού αντιπάλου, απειλών διά διαρροών επιλεκτικών και συκοφάντηση κάθε αντίθετης άποψης με σκοπό τη φίμωση, έχουν αναγεννηθεί. Όποια απειλή και να πραγματοποιηθεί από αυτές που έχουν εξαγγελθεί, μία είναι η απάντηση: συμφωνία μέχρι τώρα για το σκοπιανό η Ελλάδα και οι κυβερνήσεις μας δεν έφεραν και δεν υπέγραψαν ποτέ. Είκοσι πέντε χρόνια γίνονταν συζητήσεις, ανταλλάσσονταν έγγραφα, αλλά συμφωνία φέρνετε μόνο εσείς. Και για να το ξεκαθαρίσουμε, στις Πρέσπες ο κ. Τσίπρας θα είναι εκεί. Μαζί του, όμως, θα είναι και ο κ. Καμμένος. Θα πλανάται το φάντασμά του. Δεν υπάρχει περίπτωση να θεωρήσει ο κόσμος που ψήφισε τον κ. Καμμένο ότι με τη στάση που κρατά, κάνει αντίσταση. Έχουμε τον κ. Τζανακόπουλο, ο οποίος μας έλεγε ότι θα είναι τέτοια η συμφωνία, που θα δυσκολευτούμε πολύ να βρούμε ένα επιχείρημα για να διαφωνήσουμε, τον κ. Τζανακόπουλο, που σήμερα ενοχοποίησε τη Νέα Δημοκρατία για συμπεριφορές που εκδηλώθηκαν σε αυτή την Αίθουσα σήμερα το πρωί, διότι, βέβαια, όταν το ψέμα αποκαλύπτεται, το θράσος είναι το μοναδικό καταφύγιο, που κάνει κι αυτός στοχοποίηση του αντιπάλου του. Θέλω να μου πείτε, όμως, ποια είναι η γενεσιουργός αιτία όλων αυτών; Ποιος εξέθρεψε όλα αυτά τα φαινόμενα; Μέσα σε αυτή την Αίθουσα, όχι οι ντιστεγκέ Υπουργοί, που έρχονται τώρα εδώ με τα μαντηλάκια και με το ωραίο στυλ, αλλά κάποιοι άλλοι μας αποκαλούσαν «χούντα με κοινοβουλευτικό μανδύα». Και ο κ. Καμμένος μάς έλεγε «Τσολάκογλου» και «γερμανοτσολιάδες» που πρέπει να μας ανατρέψει. Να τα θυμόμαστε αυτά, γιατί ήταν δημοκρατικά εκλεγμένη και εκείνη η κυβέρνηση. Βλέπω, επίσης, ότι με πάθος εδώ μέσα υπερασπίζεστε όλοι τα επιχειρήματα των Σκοπιανών και εφευρίσκετε κι άλλα, για να τα δώσετε στη φαρέτρα τους. Αδιανόητο ο κ. Τσίπρας να υπογράφει μόνος του, χωρίς συμφωνία λαού και πολιτικού κόσμου, χωρίς τον συγκυβερνήτη του, που του εξασφαλίζει τη δεδηλωμένη. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά σε πολιτική ανωμαλία. Αδιανόητο και ύποπτο, που σημαίνει ότι το αντάλλαγμα υπάρχει και είναι πάνω στη μία από τις δύο σκακιέρες που είχε μπροστά στον κ. Ρέγκλινγκ και σχετιζόταν με τα δάνεια της χώρας. Ο κ. Αναστασιάδης στην Κύπρο - που είδα ότι έκανε και μια δήλωση υπέρ της συμφωνίας - πριν πάει σε άτυπο δείπνο με τον Ακιντζή, συγκαλεί συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών. Πότε έγινε αυτή η συζήτηση εδώ; Αν δεν είχε γίνει η πρόταση δυσπιστίας, οι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης ούτε τη συμφωνία δεν θα είχαν διαβάσει. Και γιατί η Βουλγαρία άλλαξε ξαφνικά γνώμη; Διότι το 2012 έλεγε: «Με τίποτα «Βόρεια Μακεδονία», γιατί περιλαμβάνει και δικά μας εδάφη». Τι έγινε τώρα ξαφνικά; Και γιατί τους δίνετε ξαφνικά και δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού και ότι είναι «Μακεδόνες»; Βέβαια τι θα λένε; «Δεν είμαι του Μεγαλέξανδρου. Είμαι του Κύριλλου και του Μεθόδιου. Και δεν μιλάμε ακριβώς μακεδονικά. Είναι μια άλλη γλώσσα που είναι νοτιοσλαβική». Όταν θα βγαίνουν, αυτά θα λένε. Τους αναγνωρίζετε ομογένεια - διότι μέχρι τώρα λένε ότι έχουν μειονότητα, την οποία θα τη μετατρέψουν άμεσα σε ομογένεια - τους αναγνωρίζετε αλυτρωτισμό στην Ελλάδα. Εδώ είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Το λέει η συμφωνία: «Και τα δύο μέρη συμφωνούν στην ανάγκη να απέχουν από κάθε είδους αλυτρωτισμό και αναθεωρητισμό». Άρα η Ελλάδα, κατά τη γνώμη σας, έχει αλυτρωτισμό. «Έκαστο μέρος…» - λέει - «…δεσμεύεται επίσημα και δηλώνει ότι τίποτα στο Σύνταγμά του, όπως ισχύει σήμερα ή όπως θα τροποποιηθεί το μέλλον, δεν θα μπορεί να ερμηνευτεί…» κ.λπ.. Άρα έχει πρόβλημα και το δικό μας Σύνταγμα. Του την κάνατε τη χάρη του Ζάεφ, όταν έλεγε να ανοίξουμε όλοι τα Συντάγματά μας. «Και έκαστος μέρος…» - όπως λέτε - θα αποθαρρύνει ενέργειες προπαγανδιστικές, που πιθανόν να υποδαυλίζουν σωβινισμό. Έχει επιδείξει κάτι τέτοιο η Ελλάδα και ξαφνικά το βάλατε μέσα στη συμφωνία και δέσατε και την Ελλάδα; Και θα φτιαχτεί και μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων για να εξετάσει, λέει, την αντικειμενική επιστημονική ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων, βασισμένων σε αυθεντικές στοιχειοθετημένες και επιστημονικά στέρεες ιστορικές πηγές. Θα μας βάλουν να ξαναγράψουμε και την ιστορία, δηλαδή; Μάλιστα, η συμφωνία αυτή προσφέρει και έξοδο στο Αιγαίο, όπου και θα πραγματοποιηθεί και η επιθυμία των Σκοπιανών για τη «Μακεδονία του Αιγαίου». Διότι, σας θυμίζω, κάνουν και γιορτές για τα παιδιά του Αιγαίου πάνω στα σύνορα, όπως ξέρετε. Τους δίνετε, λοιπόν, και έξοδο στο Αιγαίο. Γιατί; Δεν έχουν 25% Αλβανούς; Μπορούν να βρουν ως περίκλειστο κράτος έξοδο στην Αδριατική, μέσω της Αλβανίας. Δηλαδή, όλα θα τα δώσετε; Αυτή είναι μια πάρα πολύ κακή συμφωνία, γιατί θα έχει άμεσα αποτελέσματα όσον αφορά στα σχολικά βιβλία! Λέει, «Θα διασφαλιστεί ότι σε έκαστο από τα μέρη κανένα σχολικό εγχειρίδιο ή βοηθητικό σχολικό υλικό…» - δηλαδή τα Μυστικά του Βάλτου! - «…σε χρήση τη χρονιά μετά την υπογραφή της παρούσας». Δηλαδή, την επόμενη χρονιά, θα έλθει εδώ επιτροπή να εξετάζει αν θα διδάσκουμε τον Παύλο Μελά. Και θέλω να πω και τούτο: Κύριοι συνάδελφοι, αυτό το κράτος συνεχίζει να έχει μια ληστρική συμπεριφορά. Δεν πρόλαβε να απαρνηθεί τον Μέγα Αλέξανδρο και άρπαξε τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο. Και επειδή υπάρχει όρος στη συμφωνία ότι θα γίνεται παρέμβαση και στα σύμβολα, έτσι και χρησιμοποιούμε εμείς τώρα τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο, θα λένε ότι είναι δικός τους. Είπε ο Ζάεφ τώρα, στις 13 του μήνα, ότι «Η μακεδονική γλώσσα, ο μακεδονικός λαός, ο Μακεδόνας, η Μακεδόνισσα προστατεύονται και ενισχύονται μια για πάντα». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα δευτερόλεπτο, κύριε Πρόεδρε. Στεκόμαστε με υπερηφάνεια μπροστά στον Κύριλλο και τον Μεθόδιο, τον Κλίμεντ, τον Ναούμ, τον Γκότσε Ντέλτσεφ και άλλους Βούλγαρους κομιτατζήδες! Δηλαδή, τι κάνατε τώρα εσείς; Όχι μόνο δεν λύσατε το πρόβλημα, γιατί ήταν γελοίο να λένε ότι είναι ο Μέγα Αλέξανδρος, να φοράνε περικεφαλαίες να βάζουν αλογοουρές οι νέοι τους κ.λπ. - αυτά δεν τα πίστευε κανείς - αλλά εδώ τους βάλατε καινούργιο αλυτρωτισμό, τιτοϊκό. Τους λέτε ότι είναι δικοί τους ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος πλέον και πηγαίνουν στην περίοδο του Ίλιντεν τώρα. Δηλαδή, δεν μας έφθαναν όλα τα βάσανά μας τόσο καιρό, που στο κάτω - κάτω άγγιζαν και τα όρια του γελοίου, τώρα φτιάχνετε από την αρχή αλυτρωτισμό και τους δίνετε και το δικαίωμα να έλθουν μέσα στη χώρα μας, να ελέγχουν σύμβολα, τα οποία - λέει - θα αφαιρούνται αν διαφωνεί η άλλη πλευρά. Τα έχετε διαβάσει αυτά; Αυτή τη συμφωνία την έχετε διαβάσει; Τη δέχεστε; Αυτό που συμβαίνει εδώ, δεν θέλω πραγματικά να το χαρακτηρίσω. Θα τα βρουν μπροστά τους οι επόμενες γενιές. Και αν είχαν υπαρξιακό πρόβλημα οι Σκοπιανοί μέχρι τώρα, υπαρξιακό πρόβλημα από εδώ και πέρα θα έχει η Ελλάδα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ την κ. Βούλτεψη. Τον λόγο έχει ο πρώην Υπουργός κ. Θεόδωρος Δρίτσας από τον ΣΥΡΙΖΑ και ακολουθεί ο κ. Τζαβάρας. Ορίστε, κύριε Δρίτσα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Τώρα πώς να αγιάσει κανείς μετά από όλα αυτά; Σε άλλο τόνο ήθελα να μιλήσω και να πω στον κ. Χατζηδάκη, που είναι και πολύ συμπαθής και πολύ προσεκτικός, ότι όταν μίλησε το πρωί, μετά από την άθλια αυτή παρέμβαση του χρυσαυγίτη νεοναζί, η πτέρυγα των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ τον χειροκρότησε, όπως χειροκροτήσαμε και την παρέμβαση του εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του ΚΚΕ, ακριβώς γιατί ο τόνος μας είναι να αναδείξουμε αυτόν τον κίνδυνο, που μέσα από τέτοιου είδους πατριδοκάπηλες εξάρσεις, μπορεί το αυγό του φιδιού να επωαστεί. Κι όχι μόνο να επωαστεί, αλλά να βγει με πολύ επικίνδυνο τρόπο στην επιφάνεια. Όμως, αυτά που είπε η κ. Βούλτεψη τι άλλο είναι από εθνική μειοδοσία, από προδοσία από τη μεριά μας; Πώς περιγράφονται, δηλαδή; Πώς θα τα χαρακτήριζε όλα αυτά που έχει ανακαλύψει σ' αυτή τη συμφωνία η κ. Βούλτεψη και πολλοί άλλοι Βουλευτές; Άρα, αν είμαστε προδότες, αν είμαστε μειοδότες, αν η πατρίς κινδυνεύει, αν καταστρέφεται το έθνος, η ιστορία μας, ο πολιτισμός μας, η κυριαρχία μας, τότε, πράγματι, πρέπει να εξεγερθείτε όλοι και πράγματι να θέσετε και ζήτημα όχι μόνο να πέσει η Κυβέρνηση, αλλά να στηθούν και δικαστήρια και στρατοδικεία, αν είμαστε προδότες. Περί αυτού πρόκειται; Αυτή τη συζήτηση θα κάνουμε; Όταν την κάνει κανείς αυτή τη συζήτηση και θέτει έτσι τα ζητήματα για λόγους πολιτικής τακτικής, είναι ανεύθυνος, είναι και επικίνδυνος. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι δεν μπορούμε να αγνοούμε ότι οι επιλογές μας - πράγματι δεν έχει καμμία σχέση με τη Χρυσή Αυγή η Νέα Δημοκρατία - μπορεί να νομιμοποιούν συνειδήσεις και σκέψεις και πρακτικές και να παίρνουν φωτιά τα μυαλά τους με αυτόν τον τρόπο; Οι συνθήκες είναι κρίσιμες. Η Ελλάδα είναι ακόμα στη χρεοκοπία, στη διαδικασία οριστικής υπέρβασης της χρεοκοπίας. Δεν είμαστε στην άνετη περίοδο, όσο και αν έχουν γίνει τεράστια βήματα χάρη και στις μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού και όσο και αν είμαστε πια σε δρόμο κανονικότητας. Ας δούμε, λοιπόν, μια πρόταση δυσπιστίας που «ξεχειλίζει το ποτήρι της αγανάκτησης του ελληνικού λαού». Αυτό λέει η πρόταση. Αν συζητήσουμε τη συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας και FYROM, των Υπουργών Εξωτερικών και των Πρωθυπουργών, μπορεί να κάνει ο καθένας ένα σωρό παρατηρήσεις, αλλά προς θεού, δεν μπορεί να ισχύει το ότι αυτή η συμφωνία δεν είναι όχι μόνο εντός της εθνικής γραμμής, αλλά και ότι την επιβεβαιώνει στον μέγιστο βαθμό και μάλιστα με τις σύγχρονες ρυθμίσεις και στα ζητήματα που τέθηκαν όλο το τελευταίο διάστημα. Και σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό - είναι ή δεν είναι στην εθνική γραμμή αυτό; - και erga omnes έναντι όλων. Είναι ή δεν είναι στην εθνική γραμμή αυτό; Η εθνική γραμμή εκεί, αν θυμάμαι καλά, σταμάταγε, με την προσθήκη «κοινά αποδεκτή και από τα δύο μέρη». Εδώ είναι το ζήτημα που κρίνεται. Αν θα είναι κοινά αποδεκτή και από τα δύο μέρη. Γιατί να μην είναι, λοιπόν, κοινά αποδεκτή και από τα δύο μέρη και να διαμορφώσει όρους προόδου, εθνικής ενότητας, συνεννόησης, ψύχραιμης αντιμετώπισης; Μια συμφωνία δεν τελειώνει τα ζητήματα. Έχει μέλλον η συνανάπτυξη των λαών της Βαλκανικής, η εγκαθίδρυση σχέσεων πλήρους εμπιστοσύνης, φιλίας και συνεργασίας. Έχει πραγματικό μέλλον αυτό. Δεν τελειώνει με οποιαδήποτε υπογραφή οποιασδήποτε σύμβασης. Όμως, διαβάζω από το ίδιο το κείμενο της συμφωνίας: Υπογραμμίζουν και τα δύο μέρη τις αρχές του απαραβιάστου των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας ότι το υφιστάμενο σύνορο είναι ένα διαρκές διεθνώς σύνορο, ότι είναι ανάγκη να απέχουν και δεσμεύονται γι' αυτό από κάθε είδους αλυτρωτισμό και αναθεωρητισμό, ότι συμφωνούν στην υποχρέωσή τους να κινούνται σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και το Διεθνές Δίκαιο και να μην παρεμβαίνουν με οποιοδήποτε πρόσχημα ή τρόπο στις εσωτερικές υποθέσεις και στις δικαιοδοσίες άλλου. Αυτά έρχονται ως συνέχεια και της ενδιάμεσης συμφωνίας και φτάνουν ακριβώς να θέσουν το επίσημο όνομα του δεύτερου μέρους, δηλαδή της FYROM, «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», γιατί εδώ ακούσαμε ότι δεν αναφέρεται καν στη σύμβαση η ονομασία! Φυσικά και αναφέρεται. Αυτή είναι η ελληνική μετάφραση: «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας». Θα είναι το συνταγματικό όνομα, erga omnes, δεσμευτικά. Η ιθαγένεια του δεύτερου μέρους - της FYROM δηλαδή - θα είναι «Μακεδονικοί πολίτες της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας», όπως αυτή θα εγγράφεται σε όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα. Η επίσημη γλώσσα του δεύτερου μέρους, δηλαδή της FYROM, θα είναι η «μακεδονική» γλώσσα, «όπως αναγνωρίστηκε από την τρίτη συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση των γεωγραφικών ονομάτων που διεξήχθησαν στην Αθήνα το 1977», δηλαδή κεκτημένα, πραγματικά συμφωνημένα από το παρελθόν από τις δύο χώρες. Οι όροι «Μακεδονία» και «Μακεδόνες» έχουν την έννοια που αποδίδεται στο άρθρο 7 της παρούσης συμφωνίας. Το άρθρο 7 ξεκαθαρίζει τη διακριτότητα των πολιτισμών, των ιστορικών παραδόσεων, της καθεμιάς διακριτής σχέσης με αυτό το όνομα, γιατί ακριβώς από τη γεωγραφική έκταση της Μακεδονίας το 51% δόθηκε στην ελληνική πλευρά και τα υπόλοιπα, μικρότερο ποσοστό στη βουλγαρική και τα άλλα στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Αυτά είναι πασίγνωστα, κεκτημένα, τετριμμένα πράγματα της βασανιστικής διαδρομής, όχι της διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όλων των κυβερνήσεων. Αποτυπώνονται όλα αυτά με τον πιο εναργή, λεπτομερή, σαφή και δεσμευτικό τρόπο, με δημοψήφισμα, με συνταγματικές τροποποιήσεις, με όλα αυτά που η ίδια η συμφωνία δεσμευτικά τα περιλαμβάνει. Και μάλιστα εφόσον η άλλη πλευρά τα κυρώσει και τα πραγματοποιήσει, τότε θα έρθει η ελληνική πλευρά να πει ότι πραγματικά δεσμεύεται. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, να αναφερθώ σε αυτό που είπε ο κ. Μανιάτης χθες το βράδυ, ότι δίνουμε την ΑΟΖ. Ο κ. Θεοχάρης τσίμπησε και κάποιοι άλλοι. Αν είναι δυνατόν! Κύριε Κουμουτσάκο, πείτε το. Ήταν στην ενδιάμεση συμφωνία. Είναι υποχρέωση από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Δεν παραχωρείς τίποτα.
Δεν υπάρχει υποχρέωση;
Σας παρακαλώ, κοιτάξτε καλύτερα. Είναι υποχρέωση και δεν έχει καμμία αυτόματη λειτουργία. Είναι μέσα σε ένα πλαίσιο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχει πράγματι η άλλη πλευρά: ο Ιβάνοφ, ο Μιτσόσκι, όλοι αυτοί που είναι στο VMRO. Είναι συνδεδεμένο μέλος του VMRO με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Ο Μιτσόσκι λέει: «Η Μακεδονία χάνει την ταυτότητά της. Χάνει τμήμα των γνωρισμάτων αυτού που μας καθορίζει ως έθνος - κράτος και πολίτες. Αλλάζει την ταυτότητά της. Ο Ζάεφ προχώρησε σε μια συμφωνία συνθηκολόγησης για τη Μακεδονία. Προκάλεσε ζημιά στη χώρα». Τι να σας πω; Να πάρει ο κ. Μητσοτάκης τον Ιβάνοφ και τον Μιτσόσκι χέρι - χέρι και να πάνε στη Μέρκελ και στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και να τους πούνε: «Καταστρέφετε τις χώρες μας, την Ελλάδα και τη FYROM»; Θα ήταν μια πολιτική πράξη.
Κύριε Δρίτσα, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Τελείωσα. Μια τελευταία λέξη επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε. Η εθνική ανασφάλεια περισσεύει στη χώρα μας και υπάρχουν αιτίες γι' αυτό. Χρέος των πολιτικών ηγεσιών είναι να τονώσουν την εθνική αυτοπεποίθηση, όχι με ψέματα, αλλά με σχέδια και προοπτικές ανοιχτών οριζόντων που επιτρέπουν πραγματικά την ειρηνική πρόοδο, όχι μόνο της δικής μας χώρας και του δικού μας λαού - γιατί κανένας δεν μπορεί να είναι μόνος του - αλλά ιδιαίτερα όλου του χώρου της Βαλκανικής και της Μεσογείου. Αυτό το στοίχημα παλεύει η δική μας Κυβέρνηση και κανένα συντηρητικό κόμμα δεν μπορεί να αντιστρατεύει με πατριδοκάπηλες θέσεις τέτοιου είδους προοπτικές. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Προτού ξεκινήσω την ομιλία μου, θα ήθελα να ειδοποιήσω τον κ. Πολάκη ότι απ' αυτά που θα πω δεν πρόκειται να καταλάβει τίποτα, οπότε…
Κύριε Πολάκη, δεν είναι προσωπικό. Δεν τίθεται θέμα επί προσωπικού.
Δεν είναι θέμα προσωπικού. Μου το έχει δείξει άλλωστε ότι δεν με καταλαβαίνει.
Με αυτό που είπε, ένα το προσωπικό!
Πράγματι, αγαπητοί συνάδελφοι, εδώ και πολύ ώρα, παρακολουθώντας πολλούς Βουλευτές της Πλειοψηφίας, προσπαθώ να αντιληφθώ πόσοι εξ αυτών έχουν συνείδηση του αντικειμένου για το οποίο σήμερα γίνεται λόγος στην Εθνική Αντιπροσωπεία και κυρίως του αντικειμένου στην εξελικτική του πορεία, δηλαδή του σκοπιανού προβλήματος από τότε που δημιουργήθηκε μέχρι σήμερα. Αναφέρομαι σε πολλούς από εσάς που ήρθατε εδώ και μέσα σε μια άνεση, πληρότητα, σχεδόν αυτιστική ικανοποίηση του ότι νίκησε η Κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση, αυτό για το οποίο δεν μας είπατε είναι ποιο είναι το πρόβλημα για το οποίο υπήρχε η εκκρεμότητα να επιλυθεί και τι τελικώς επιλύθηκε. Γιατί με μια απλή ανάγνωση των αποφάσεων 817 και 843 του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, σε συνδυασμό και με την ενδιάμεση συμφωνία, θα βλέπατε ότι ένα ήταν το ζήτημα που έπρεπε να λύσουμε, το λεγόμενο, όπως εσείς επανειλημμένως αρέσκεστε να το αποκαλείτε, ονοματολογικό. Εσείς όμως και κυρίως ο κ. Κοτζιάς με τον κύριο Πρωθυπουργό καταφέρατε να λύσετε εν ταυτώ και άλλα δύο προβλήματα, για τα οποία δεν υπήρχε καμμία βία να επιλυθούν. Και ποια είναι αυτά; Το θέμα της εθνικότητας και το θέμα της γλώσσας. Άρα, λοιπόν, κύριε Δρίτσα, θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν μπορεί να σας κατηγορήσει, πράγματι, κανένας για μειοδοσία με τον τρόπο που εννοήσατε, αλλά μπορεί όμως ευχερώς να σας κατηγορήσει για πλειοδοσία υπέρ των Σκοπίων. Είναι πολύ απλό το ζήτημα. Αν διαβάσετε το κείμενο αυτής της συγκεκριμένης, της επίμαχης, για την οποία εμείς κάναμε την πρόταση δυσπιστίας στην Κυβέρνηση, αυτής της συγκεκριμένης, της νικητήριας, όπως τη λέτε συμφωνίας, θα δείτε ότι στο άρθρο 1 παράγραφος 3β, ενώ δέχεστε ως όνομα του κράτους των Σκοπίων την «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», εντούτοις ως ιθαγένεια δεν τους απονέμετε την βορειομακεδονική, όπως θα έπρεπε να την έχετε ορίσει. Η ιθαγένεια, όπως είπαν κι άλλοι εκλεκτοί συνάδελφοι από του Βήματος αυτού, είναι ο νομικός δεσμός του πολίτη με το κράτος. Κι αφού το κράτος είναι η Βόρεια Μακεδονία, άρα ο πολίτης δεν μπορεί να είναι Μακεδόνας, πρέπει να είναι Βορειομακεδόνας. Άρα, λοιπόν, σ' αυτή την περίπτωση, που είναι ευρύτερη σε πλάτος η συγκεκριμένη ονομασία της ιθαγένειας, δεν μιλάμε για ιθαγένεια αλλά μιλάμε για εθνικότητα. Ταυτόχρονα στην περίπτωση γ΄ της ίδιας παραγράφου ορίζεται ότι η γλώσσα αυτού του κράτους θα είναι μακεδονική. Πράγματι εδώ δεν υπήρχε καμμία υποχρέωση να λύσετε εσείς το γλωσσικό θέμα των Σκοπίων. Όμως γιατί το κάνετε; Το κάνετε, προφανώς, γιατί κάποιοι ήθελαν μέσα από αυτές τις επιδαψιλεύσεις που με μεγάλη γενναιοδωρία τους προσφέρατε - θα πούμε γιατί το κάνατε - να τους εκμαυλίσετε ή να τους κάνετε πιο εύκολα διαχειρίσιμους στα ζητήματα που εσείς επιθυμούσατε να έχετε την πολύ μεγάλη ικανοποίηση που αισθάνονται όλοι οι μεγάλοι που σας στέλνουν συγχαρητήρια, γιατί πράγματι τους απαλλάξατε από μια ενοχλητική εκκρεμότητα. Προσέξτε να δείτε τώρα γιατί λέω το τελευταίο, γιατί ως μακεδονική γλώσσα έρχεστε εδώ και αδιάντροπα σχεδόν οι περισσότεροι από εσάς, γιατί ξέρω ότι πολλοί είστε και εγκρατείς και άνθρωποι με περισπούδαστη γνώση των πραγμάτων, πολλοί, λοιπόν, από εσάς γνωρίζετε ότι μακεδονική γλώσσα δεν υπάρχει. Φέρνετε, λοιπόν, ένα παιδαριώδες επιχείρημα και λέτε: «Την αναγνωρίσαμε το 1977 στο 3ο Συνέδριο που έγινε στην Αθήνα ποίου πράγματος; Του Τμήματος Τεχνικής Συνεργασίας του ΟΗΕ, που σκοπό είχε σε αυτή τη συνεδρίαση να κάνει μεταγραφή των γεωγραφικών όρων των Βαλκανίων από το κυριλλικό αλφάβητο και το ελληνικό αλφάβητο στο λατινικό, για να ευκολύνονται αυτοί που κυκλοφορούν στους δρόμους. Και εδώ, λοιπόν, υπάρχει ένα θέμα, κύριοι συνάδελφοι. Άραγε, αν ψάξετε και διαβάσετε αυτό, το οποίο υπάρχει και στη συμφωνία, εκεί γίνεται λόγος για αλφάβητο κυριλλικό - μακεδονικό. Πιστεύει κανένας από εσάς ότι το κυριλλικό αλφάβητο έχει τόσο καθοριστική σημασία για την ταυτότητα μιας γλώσσας; Πιστεύω και γνωρίζετε πως όχι, γιατί θα σας πω τούτο, κυριλλικό είναι το αλφάβητο και της ρωσικής γλώσσας και της βουλγαρικής και της σκοπιανής γλώσσας. Άρα δεν έχει διακριτική δύναμη το αλφάβητο, για να δίνει χαρακτήρα και ταυτότητα σε μια γλώσσα. Το άλλο που είναι σπουδαιότερο, πιστεύω ότι κάποιοι από εσάς πρέπει να γνωρίζετε ότι υπάρχει μια γραφή που λέγεται καραμανλήδειος γραφή. Αυτή, λοιπόν, η γραφή χρησιμοποιεί το ελληνικό αλφάβητο για να γράφει την τούρκικη γλώσσα. Είναι αυτά τα βιβλία που χρησιμοποιούσαν μέχρι τις αρχές του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου στην Καππαδοκία εξισλαμισθέντες Έλληνες, οι οποίοι εξακολούθησαν να χρησιμοποιούν το ελληνικό αλφάβητο, αλλά είχαν γίνει τουρκόφωνοι. Εξ αυτού του λόγου, λοιπόν, νομίζετε ότι η τούρκικη γλώσσα θα μπορούσε να καταστεί ελληνική; Άρα, λοιπόν, αυτές οι υπερβολές κρύβουν...
Όχι εξισλαμισθέντες. Το Ευαγγέλιο δεν το χρειάζονταν οι ισλαμιστές.
Ευχαριστώ. Το δέχομαι, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος. Το δέχομαι, νομίζω όμως ότι συμφωνείτε στα πραγματολογικά στοιχεία. Άραγε ποια είναι η πρόθεσή σας; Είναι πολύ απλή. Την είπαν αρκετοί συνάδελφοι που παρήλασαν από αυτό εδώ το Βήμα. Αυτό, κύριοι συνάδελφοι, που συνέβη με την πολύ μεγάλη επιτυχία που νομίζετε ότι έχει πράγματι δρέψει τις δάφνες της δόξας της αυτή η Κυβέρνηση, που τελικά θα γίνουν στάχτες σε λίγο, είναι η αντίληψη που έχουν πολλοί από εσάς για την έννοια και τη λειτουργία του έθνους στην ιστορία. Πράγματι, αυτό που κάνετε είναι το στίγμα, είναι το ίχνος που αφήνει στην ιστορία η πολιτική, όταν επιτρέπει στον εθνομηδενισμό να τη διαπερνάει. Γιατί αυτό ακριβώς είναι που κάνετε, μηδενίζετε κάθε λογική, κάθε έννοια έθνους. Προσπαθείτε με αυτά που μας είπαν κάποιοι από εσάς, ότι δήθεν έθνος είναι μια φαντασιακή κοινότητα, εκτός τόπου και χρόνου, κάποιων ετερόκλητων πληθυσμιακών στοιχείων που βρέθηκαν τυχαία σε μια εδαφική περιοχή που μπορεί κατά την εποχή του Βυζαντίου να ήταν μία Σκλαβηνία, όπως την έλεγαν στις αρχές του 10ου αιώνα μ.Χ., εκεί δηλαδή όπου πήγαιναν Σλάβοι και προτού εξελληνιστούν είχαν αυτή την ενότητα μεταξύ τους. Όμως, ευτυχώς, που ένας πολύ μεγάλος σοφός, ο αείμνηστος Νικόλαος Σβορώνος, που συμπωματικά ήταν και έδωσε μάχες μέσα από τις τάξεις της Ανανεωτικής Αριστεράς, που κάποιοι από εσάς...
Κύριε Τζαβάρα, να καταλήξουμε με τον κ. Σβορώνο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μας έδωσε έναν πολύ στέρεο ορισμό τού τι είναι έθνος. Και όλοι σήμερα ξέρουμε ότι έθνος είναι μια κοινότητα ανθρώπων διαμορφωμένη ιστορικά, που έχει συνείδηση του ότι αποτελεί ένα ενιαίο και αλληλέγγυο σύνολο, που διαθέτει μια φυσιογνωμία ενιαία πολιτισμική και πολιτική πολλές φορές και έχει, επίσης, επίγνωση της ετερότητάς της απέναντι σε γειτονικά κοινωνικά σύνολα. Αυτοί βέβαια εξελίχθηκαν μετά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα και ήταν τα λεγόμενα εθνικά κράτη.
Κύριε Τζαβάρα, ήσασταν ξεκάθαρος. Το κατανοήσαμε.
Εσείς, λοιπόν, και τελειώνω, με αυτό που κάνετε, δηλαδή με το ότι δώσατε γλώσσα μακεδονική, δηλαδή το πιο ουσιώδες στοιχείο για να υπάρχει έθνος, αλλά και επικράτεια μακεδονική και εθνικότητα μακεδονική, δώσατε σε αυτό το μόρφωμα του κρατιδίου των Σκοπίων τη συγκρότηση έθνους. Γι' αυτό πρέπει κάποιοι να ντρέπονται, όταν έρχονται εδώ και με υψωμένο το χέρι απευθυνόμενοι στον Καραμανλή και στη Μπακογιάννη, παριστάνουν τους εισαγγελείς.
Κύριε Τζαβάρα, ευχαριστούμε.
Την τελευταία πρόταση λέω, κύριε Πρόεδρε. Ακούστε, κύριοι, για να τελειώνουμε. Το 2008 ο Κώστας Καραμανλής ως Πρωθυπουργός και η Ντόρα Μπακογιάννη ως Υπουργός Εξωτερικών…
Κύριε Τζαβάρα, μην ξεκινήσουμε γι' αυτό.
Μια πρόταση θα πω. Δεν μπορεί να είστε ανεκτικός σε δεκαπέντε που παρήλασαν από εδώ και να κάνετε σε εμάς αυτού του είδους τους περιορισμούς.
Είμαστε στα δώδεκα λεπτά.
Ακούστε, λοιπόν, για να τελειώνουμε. Το 2008 στο Βουκουρέστι ο Πρωθυπουργός Κώνστας Καραμανλής και η Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη πήγαν κόντρα στις βουλές των δυνατών της Γης και κατάφεραν να νικήσει η Ελλάδα μεγάλη επιτυχία. Εσείς, όμως, σήμερα πήγατε σύμφωνα με τις εικαζόμενες ή και τις εκπεφρασμένες βουλές των δυνατών, αλλά αντί να νικήσει η Ελλάδα, νίκησαν οι άλλοι και αυτό θα είναι στίγμα για εσάς εσαεί.
Ευχαριστούμε τον κ. Τζαβάρα. Καλώ τον Υπουργό κ. Τσιρώνη να έρθει στο Βήμα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Δεν ήταν προσωπικό.
Ήταν προσβολή.
Έχετε τριάντα δευτερόλεπτα με λίγο σεβασμό στους ομιλητές για να δούμε το προσωπικό.
Πρόεδρε, ήταν προσβολή και πρέπει να απαντήσω.
Κύριε Πολάκη, έχετε τριάντα δευτερόλεπτα. Κάντε λίγο ησυχία για να τελειώνουμε.
Το προσωπικό ήταν η έναρξη της ομιλίας του κ. Τζαβάρα, ο οποίος προσπάθησε να υποτιμήσει αυτά που είπα πριν, λέγοντας ότι: «Αυτά που θα πω δεν μπορεί να τα καταλάβει ο κ. Πολάκης».
Πολιτική εκτίμηση έκανε.
Απαντώ, λοιπόν, κι εγώ στην πολιτική εκτίμηση. Πρώτον, να μιλήσουμε επί της ουσίας…
Είδατε τώρα που καταλήγουμε; Κύριε Τζαβάρα, μην απαντάτε.
Περιμένετε, κύριε Τζαβάρα, θα σας απαντήσω σε όλα. Πρώτον, για το επί της ουσίας, παρ' ότι το διανοητικό πηλίκο είναι ένας τρόπος μέτρησης μιας εκπαιδευμένης ικανότητας και δεν έχει πάντα αντικειμενικά αποτελέσματα, να σας ενημερώσω ότι το διανοητικό μου πηλίκο, μετρημένο με τρεις τέσσερις μεθόδους σε φοιτητική ηλικία, είναι γύρω 138. Αν έχετε γνώση των πινάκων, θα καταλάβετε τι σημαίνει. Δεύτερον, σε έναν πολιτικό σημασία δεν έχει να τον καταλαβαίνουν μόνο οι τεχνοκράτες ή οι ειδήμονες, γιατί αν παίξουνε σε ένα καφενείο η ομιλία η δικιά μου και η ομιλία η δικιά σας, από τη δικιά σας ένας λαϊκός άνθρωπος δεν θα καταλάβει γρι.
Είδατε, λοιπόν, που σας πρόλαβα.
Δεν κάνεις, λοιπόν, πολιτική με αυτά που λέτε, διότι αυτό που κάνατε ήταν δικολαβισμός. Σκέτο, τίποτε άλλο.
Κύριε Πολάκη, έχουμε όμως, ήδη τον Υπουργό στο Βήμα.
Μισό λεπτό.
Έχω κι εγώ προσωπικό, κύριε Πρόεδρε.
Αφήστε, κύριε Κουμουτσάκο. Είστε μικρός εσείς ακόμα. Το είπατε και προχθές. Μην ανακατεύεστε με αυτά. Είστε μικρός. Σε ένα κομμάτι θα απαντήσω. Είπατε κάτι για τη γλώσσα και το αλφάβητο. Συνειδητά κρύψατε ότι στο παρακάτω άρθρο της συμφωνίας αναφέρεται καθαρά ότι αυτή η «μακεδονική γλώσσα» ανήκει στις νοτιοσλαβικές γλώσσες. Και δεν είναι ότι το αλφάβητο καθορίζει το τι είναι. Διότι από το λατινικό αλφάβητο έχει προέλθει μια σειρά από γλώσσες στην Ευρώπη. Γιατί τελικά ισχυρή κριτική στην συμφωνία δεν κάνατε. Απολύτως τίποτα! Διότι αυτό που έγινε κατορθωτό σήμερα είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερο απ' αυτά που υποτίθεται ότι κατάφερε ο Καραμανλής το 2008,.
Κύριε Υπουργέ, αυτή είναι απάντηση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου. Δεν είναι δική σας απάντηση αυτή τη στιγμή στον κ. Τζαβάρα.
Το ξέρετε πολύ καλά, αλλά προσπαθείτε να το θολώσετε. Δεν το καταφέρατε. Κύριε Τσιρώνη συγγνώμη.
Ευχαριστούμε.
Δεκτή η συγγνώμη.
Κύριε Πρόεδρε, να απαντήσω.
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ τώρα, αφήστε αυτό το θέατρο πια. Αφήστε, είναι σοβαρές οι στιγμές.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ τώρα. Με προσβάλλει.
Δεν μπορούμε στις δώδεκα και δέκα τα μεσάνυχτα με άλλους εκατό ομιλητές να συζητάμε για κατανόηση εννοιών.
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ! Ας μην ανοίγατε αυτόν τον διάλογο.
Σας παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, δεν έχω προσωπικά μαζί σας. Με τον κ. Πολάκη έχω.
Μα, είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Είμαι στο Βήμα!
Κύριε Τζαβάρα, σας λέω ότι δεν γίνεται.
Να κάτσετε κάτω σας παρακαλώ! Σεβαστείτε. Δεν είναι δυνατόν!
Αυτή τη στιγμή γίνεται ένας διάλογος κατανόησης της γλώσσας και των εννοιών μεταξύ σας. Μπορούμε να τα λύσουμε στο καφενείο της Βουλής.
Είπε ότι οι σλαβικές γλώσσες είναι μακεδονικές.
Όχι, δεν είπε αυτό.
Αυτό είναι προσωπικό, κύριε Τζαβάρα; Έχει και ένα όριο η αντοχή. Βγείτε έξω και πείτε τα.
Κύριε Τσιρώνη, σας παρακαλώ. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα αναμετρώμαστε με την ιστορία μας και επιτέλους πρέπει ο καθένας από εμάς σήμερα εδώ ό,τι κάνει και ό,τι λέει να είναι για να κοιτάει τα παιδιά του και τα εγγόνια του στα μάτια. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ]] Και ξεκινάω κατ' αρχάς με το όνομα της γειτονικής χώρας. Σήμερα που μιλάμε, λοιπόν, εκεί που μας οδήγησαν οι κυβερνήσεις σας, έχουμε μία χώρα με σύνθετη ονομασία - όχι erga omnes, μόνο για την εξωτερική χρήση για τον ΟΗΕ - η οποία λέγεται «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Και ρωτάω πάρα πολύ απλά: Πώς φτάσαμε εδώ; Και δεν θα γυρίσω στον εμφύλιο ούτε θα γυρίσω στον Μέγα Αλέξανδρο. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Παρακαλώ, κύριοι εδώ μπροστά της Νέας Δημοκρατίας, σεβαστείτε λίγο. Σας μιλάω. Σεβαστείτε μας λιγάκι.
Μας έχει διασκεδάσει ο κ. Πολάκης.
Λυπάμαι, πηγαίνετε έξω να διασκεδάσετε.
Κύριε Υπουργέ, μην απαντάτε. Συνεχίστε παρακαλώ.
Με τον Κανονισμό, λοιπόν, 3567/1991- είναι Κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης - που κάποιος τον είχε ξεχάσει, τον οποίο υπέγραψε ο κ. Σαμαράς, σταματάνε οι εμπορικές σχέσεις το 1991 με τη Γιουγκοσλαβία. Και λέει εδώ για το καθεστώς που θα εφαρμοστεί πλέον χωριστά και ανεξάρτητα με τις Δημοκρατίες της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, της Κροατίας, της «Μακεδονίας» και της Σλοβενίας. Είναι πια οι Δημοκρατίες που γεννιούνται από τα συντρίμμια της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Αυτό εδώ, λοιπόν, το έχετε υπογράψει. Και μη μου πείτε ότι δεν είναι φρέσκο. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Ιωάννης Τσιρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Υπογράψατε, λοιπόν, στις αρχές Δεκεμβρίου του 1991 ότι κάνετε ανεξάρτητες εμπορικές σχέσεις με αυτό που σήμερα αναθεματίζετε. Τότε ήσασταν στο «ναι» σε όλα. Τότε, βέβαια, ό,τι έλεγε η Ευρωπαϊκή Ένωση, το υπογράφατε. Και δεν κοιτάξατε τις επιπτώσεις αυτού του κειμένου. Γιατί τότε έπρεπε η Ελλάδα να βάλει το βέτο και να πει ότι εδώ υπάρχει μια εκκρεμότητα από τον εμφύλιο, από το 1945, και να πει ότι όχι, αυτοί εδώ είναι κρατίδιο και δεν μπορούμε να έχουμε ανεξάρτητες εμπορικές σχέσεις. Τότε διαμελίστηκε η Γιουγκοσλαβία και μετά από λίγα χρόνια είχαμε στα βόρεια σύνορα μας αυτό το οποίο σήμερα αναθεματίζετε αλλά δεν το παραδέχεστε, μία χώρα δηλαδή που ονομάζεται «Μακεδονία» σκέτο. Αυτό, λοιπόν, το έγκλημα του κ. Σαμαρά, που το αποδεχθήκατε, σήμερα το αρνείστε τελείως. Άκουσα την κ. Βούλτεψη και πολλούς άλλους. Άκουσα για τα διαδικαστικά, άκουσα για το ένα, για το άλλο. Θα μιλήσουμε γι' αυτά. Ρωτάω κάτι πολύ απλά: Τη σύνθετη ονομασία τη δέχεστε; Και αν τη δέχεστε, γιατί πάτε στα συλλαλητήρια; Γιατί αυτοί που πάνε στα συλλαλητήρια αρνούνται τελείως τη διαπραγμάτευση με τη γειτονική χώρα. Εσείς, λοιπόν, ως Νέα Δημοκρατία, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, όταν εδώ πέρυσι ο Πρόεδρός σας, καλοκαίρι του 2017, έλεγε ότι εθνική θέση της χώρας είναι σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό μπροστά από τη λέξη Μακεδονία - τα λόγια του αναφέρω - πώς είναι δυνατό να μας λέτε αυτή τη στιγμή ότι «πάμε στα συλλαλητήρια», που ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι εκεί πέρα παρέα με τον κ. Μπαρμπαρούση θα είναι και όσοι δεν θέλουν καθόλου τον όρο Μακεδονία. Αυτό φωνάζουν στα συλλαλητήρια. Το αποδέχεστε ή όχι; Δεν το λέτε, κρύβεστε πίσω από αυτό. Εκτός αν είσαστε μπλοφαδόροι, όπως είπε ο Αντιπρόεδρός σας. Είσαστε μπλοφαδόροι; Κοροϊδεύατε τότε; Κρυβόσασταν πίσω από τον Γκρουέφσκι δηλαδή; Θέλετε ή δεν θέλετε σύνθετη ονομασία; Και πάμε τώρα στο σημαντικό ζήτημα της γλώσσας. Ακούσαμε ότι στον ΟΗΕ δεν έγινε δεκτή η μακεδονική γλώσσα, αλλά έγινε δεκτή η μεταγραφή στα λατινικά, πράγματι, των αλφαβήτων. Εκεί, όμως, υπάρχουν δύο αλφάβητα τα οποία έγιναν δεκτά εκείνη την ημέρα, το σερβοκροατικό κυριλλικό αλφάβητο και το μακεδονικό κυριλλικό αλφάβητο. Γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι υπάρχει και βουλγάρικο κυριλλικό αλφάβητο και ρωσικό κυριλλικό αλφάβητο. Δεν είναι γενικά κυριλλικό αλφάβητο, όπως δεν είναι γενικά λατινικό αλφάβητο. Εκείνη την ημέρα, λοιπόν, το 1977 ήταν συγκεκριμένα δύο κυριλλικά αλφάβητα: το σερβοκροατικό και το μακεδονικό. Και ρωτάω: Πώς είναι δυνατό να υπάρχει μακεδονικό αλφάβητο χωρίς να υπάρχει μακεδονική γλώσσα; Αλλά μετά μας είπατε και το άλλο απίστευτο: Ότι μόνο έξι γλώσσες, λέει, αναγνωρίζονται στον ΟΗΕ. Δηλαδή, αντιστοίχως, για να το καταλάβω, δεν αναγνωρίζεται ούτε η ελληνική γλώσσα ούτε η σερβική ούτε η ινδική ούτε η τουρκική ούτε καμμία άλλη. Μπορούμε να σοβαρευτούμε λίγο; Αυτές είναι οι γλώσσες του ΟΗΕ, οι έξι που μεταφράζονται στα κείμενά του τα επίσημα ή όλες οι γλώσσες των εκατόν ενενήντα τριών χωρών; Άρα υπάρχει μακεδονική γλώσσα, γιατί έχει το αλφάβητό της και δεν ήταν αθώα εκείνη η μέρα. Απλώς τότε δεν υπήρχε το πρόβλημα, αλλά επινοήθηκε τώρα πρόσφατα. Και βέβαια εγώ να πάω μαζί σας και να πω «ωραία είναι μια νοτιοσλαβική γλώσσα, που για πρώτη φορά αυτό γίνεται παραδεκτό». Γιατί μέχρι πριν από λίγο καιρό - μας το είπε ευκολάκι η κ. Βούλτεψη «έλα τώρα ο Μέγας Αλέξανδρος, σιγά, τι έγινε;» - αυτό, όμως, φωνάζατε ότι ήταν το έγκλημα και γι' αυτό δεν τα βρίσκατε. Τώρα ξαφνικά έγινε και ευκολάκι ο Μέγας Αλέξανδρος; Εγώ ρωτάω, λοιπόν, αυτή η γλώσσα, που είναι σλαβική, τι είναι; Είναι βουλγαρική, ρώσικη, σερβοκροατική; Και εδώ προσέξτε πάρα πολύ καλά τι θα απαντήσετε, γιατί, αν πείτε βουλγαρική - γιατί τα άλλα δεν είναι και το ξέρετε - τότε παίζετε με άλλον επικίνδυνο εθνικισμό. Και πάμε, λοιπόν, στην περίφημη μακεδονική εθνότητα. Θα πω ότι ο κ. Τζαβάρας αυτό που διάβασε του Σβορώνου να το θυμάται όταν μιλάμε για όλα τα έθνη και όχι όταν μιλάμε μόνο για το ελληνικό έθνος. Πολύ καλά το διάβασε. Αυτό, όμως, που λέει ο κ. Τζαβάρας, αν δεν το αναγνωρίζει στους γείτονές μας, τότε δεν είναι απλά με τον Σβορώνο και το πώς ορίζεται το έθνος, αλλά φοβάμαι καταντάει εθνικισμός, αν το αναγνωρίζουμε μόνο για τον εαυτό μας. Άμα, όμως, εδώ μιλάμε για μακεδονικό έθνος, θα σας διαβάσω ένα κείμενο, το οποίο μπορεί να το αναγνωρίσετε πολλοί. Λέει, λοιπόν, αυτό το κείμενο: «Ήταν ένα κράμα όλων των βαλκανικών εθνοτήτων τότε η Μακεδονία. Έλληνες, Βούλγαροι, Ρουμούνοι, Σέρβοι, Αλβανοί, χριστιανοί και μουσουλμάνοι ζούσαν φύρδην μίγδην κάτω από τον βαρύ ζυγό των Τούρκων. Η γλώσσα τους ήταν η ίδια, μακεδονίτικη, ένα κράμα και αυτή από σλάβικα και ελληνικά, ανακατεμένα με λέξεις τούρκικες. Όπως και στα βυζαντινά χρόνια, οι πληθυσμοί ήταν ανακατωμένοι τόσο, που δύσκολα ξεχώριζες έναν Έλληνα από έναν Βούλγαρο, τις δύο φυλές που κυριαρχούσαν. Εθνική συνείδηση είχαν τη μακεδονική μονάχα». Την εθνική συνείδηση που πριν από λίγο μας είπε ο κ. Τζαβάρας. «Όταν, όμως, οι Βούλγαροι κήρυξαν την εκκλησιαστική τους ανεξαρτησία, και αναγνωρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη αρχηγός της βουλγαρικής εκκλησίας ο Έξαρχος αντί του Πατριάρχη, και όταν η Σύνοδος του 1872 κήρυξε σχισματικούς τους Βουλγάρους, χωρίστηκε η Μακεδονία σε πατριαρχικούς Έλληνες και εξαρχικούς Βούλγαρους, χωρίστηκαν και οι συντοπίτες, οι συγχωρίτες ακόμα και οι οικογένειες». Αυτά δεν τα γράφει ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε οι Οικολόγοι Πράσινοι, που ανήκω εγώ, αλλά τα γράφει η Πηνελόπη Δέλτα για τη μακεδονίτικη γλώσσα και για τη μακεδονική εθνότητα. Και θα σας διαβάσω και κάτι άλλο, το οποίο έχω πάρει από την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, το βιβλίο του Παύλου Τσάμη «Μακεδονικός Αγών». Το 1975 δημοσιεύθηκε. Λέει, λοιπόν, εδώ πέρα ο ίδιος ο Παύλος Μελάς - είναι από την τελευταία του έκθεση στο Υπουργείο Εξωτερικών - τα εξής: «Αμέσως, λοιπόν, χωρίς να αναμείνω όλους τους οδηγούς, παραλαβών τον έναν εξ αυτών διηυθύνθην πρός το Λέχοβον και εκείθεν εις Πρεκοπάναν, όπου εφονεύθησαν αμέσως οι διαβόητοι Βούλγαροι ιερεύς και διδάσκαλος. Και οι δύο κατείχον σπουδαίαν εν τω Κομιτάτω θέσιν. Συγκαλέσας τους χωρικούς, ιδία τους δημογέροντας, συνέστησα εις αυτούς, πρώην ορθοδόξους, (διά της βίας αποσκιρτήσαντας) διά θερμοτάτης ομιλίας να επανέλθωσιν εις την ορθοδοξίαν. Τους ηρώτησα να μοί είπωσιν ελευθέρως εάν η συνείδησίς των είναι βουλγαρική και αι πεποιθήσεις των σχισματικαί». Και οι άνθρωποι είπαν ότι δεν είναι Βούλγαροι και προθύμως θα ασπαστούν το Ορθόδοξον Πατριαρχείον». Λέει παρακάτω ότι είχε βρει έναν νέο τριάντα πέντε ετών, για τον οποίο λέει μάλιστα ότι ανεπτυγμένος, όλοι τον σέβονται και τον αγαπούν εις όλα τα περίχωρα. Εάν δέ ως είναι αποφασισμένος λάβει και αυτός ο ίδιος τα όπλα κατά την άνοιξιν, - ενάντια στους Βούλγαρους εννοεί - θα είναι φοβερός κατά των δολοφόνων παράγων, διότι θα συμπαρασύρει όχι μόνον τους ιδικούς μας, αλλά και πολλούς σχισματικούς εφ' ών και επιρροήν και τρόμον ενασκεί.». Ο Παύλος Μελάς διεκδικεί αυτούς τους σλαβόφωνους να πολεμούν μαζί τους. Χωριό - χωριό τους διεκδικεί, να μην πάνε με τους Βούλγαρους και εδώ εύκολα μας λέτε εσείς ότι αυτή η γλώσσα είναι βουλγαρική! Ό,τι λένε οι Βούλγαροι εθνικιστές! Μας τελείωσε, λοιπόν, ο Μέγας Αλέξανδρος. Θα πω και άλλα δυο ζητήματα. Πρώτα απ' όλα, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλα αυτά έγιναν, λέει, και τους χαρίσαμε το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μα, διαβάστε την ενδιάμεση συμφωνία, την οποία μας παραδώσατε. Με αυτή δουλεύουμε. Δεν έχει η Ελλάδα δικαίωμα να εμποδίσει αυτή τη χώρα να μπει στο ΝΑΤΟ - προσέξτε, με τι όνομα - FYROM. Μακεδονία, δηλαδή, σύνθετη και χωρίς erga omnes. Δεν έχει η Ελλάδα δικαίωμα να ασκήσει βέτο. Εάν αύριο ο κ. Τραμπ ή ο οποιοσδήποτε εταίρος του ΝΑΤΟ θελήσει να βάλει τη χώρα, η Ελλάδα δεν μπορεί να ασκήσει βέτο. Αυτό λέει η ενδιάμεση συμφωνία.
Αυτό ήθελαν και δεν μπόρεσαν.
Διαβάστε την ενδιάμεση συμφωνία, για να δείτε τι παραλάβαμε. Παραλάβαμε τον ενδοτισμό του κ. Σαμαρά.
Το 2008 το αγνοήσαμε αυτό.
Το 2008 δεν ήθελαν να τους βάλουμε χωρίς εμάς. Εάν, όμως, εμείς αυτή τη στιγμή…
Α, δεν ήθελαν!
Ναι, ναι, σας παρακαλώ πολύ. Τι εννοώ ακριβώς; Εννοώ, ότι εάν αύριο η εξωτερική πολιτική της Αμερικής αλλάξει και προτιμήσει να βάλει αυτή τη χώρα, χωρίς τη συμφωνία της Ελλάδας, εμείς βέτο δεν μπορούμε να ασκήσουμε. Αυτό που καταφέραμε το 2008, η ενδιάμεση συμφωνία, έχουμε χάσει και τη Χάγη…
Ποιος το λέει αυτό;
Να μάθετε να πληροφορείτε τους πολίτες. Περισσότερο γι' αυτούς μιλάμε σήμερα, για να καταλαβαίνουν και τι γίνεται. [[Στο σημείο κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Ανακεφαλαιώνω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε και τελειώνω. Τι διαφέρει ο πατριώτης από τον πατριδοκάπηλο. Ο πατριώτης αγωνίζεται για την πατρίδα του. Αγωνίζεται, όπως μπορεί, με τα δεδομένα, να λύνει προβλήματα και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της χώρας του. Ο πατριδοκάπηλος γεννά εχθρούς, για να προστατεύει τις λαμογιές στο εσωτερικό. Αυτό κάνουν όλοι οι πατριδοκάπηλοι. Να σας θυμίσω ότι οι πατριδοκάπηλοι έδιωξαν τους παππούδες μου από τον Πόντο, δίχασαν την Κύπρο και με τους λεονταρισμούς αυτούς, το να φτάσουμε πέρα από το Σαγγάριο ή ότι θα πάρουμε την Κύπρο με κάτι πραξικοπήματα τύπου Σαμψών - ξέρουμε σε ποια πολιτική οικογένεια ανήκουν όλοι αυτοί - πάθαμε μεγάλες εθνικές καταστροφές. Και εάν συνεχίσει αυτή η χώρα να ονομάζεται «Μακεδονία» σκέτο, χωρίς να λύσουμε τα υπόλοιπα προβλήματα, σας προειδοποιώ ότι θα έρθει εκείνη η ώρα, που θα τη δείτε και στο ΝΑΤΟ ως FYROM. Γιατί εδώ βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή.
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Δώστε μου ένα λεπτό.
Ένα λεπτό εσείς, ένα λεπτό στον καθένα, δεν θα τελειώσουμε. Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο γηραιότερος, τερμάτισε την προαιώνια διένεξη με τη Βουλγαρία - και εκεί μιλούσαμε για προαιώνια διένεξη - με θάρρος και τιμώντας όλα αυτά που έκανε ο Παύλος Μελάς, γιατί πραγματικά κάποτε οι διενέξεις πρέπει να λήγουν. Αντίθετα, αυτές τις μέρες εσείς λυσσαλέα αγωνίζεστε να διαιωνίσετε μία διένεξη, που στην πραγματικότητα δεν είναι προαιώνια, δεν υπήρχε, είναι προϊόν πολιτικών, οι οποίες είναι πολύ μεταγενέστερες του Παύλου Μελά και του Μακεδονικού Αγώνα. Είναι πολιτικές που προέκυψαν μετά τον εμφύλιο πόλεμο, μετά το 1945 και αυτές τις έχθρες θέλετε να συνεχίζετε. Και ερωτώ: Θέλουμε απέναντί μας και στο Βορρά μας έναν φίλο ή έναν εχθρό; Θέλουμε να ταπεινώσουμε κάποιους; Θέλουμε να τους αφήσουμε στην κατάσταση που είναι τώρα; Θέλουμε να ξαναέρθει ένας Γκρουέφσκι με Μεγαλέξανδρους ή θέλουμε επιτέλους να λύσουμε αυτό το πρόβλημα; Και γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ; Γιατί είμαστε τόσο με την έχθρα; Πότε μας απείλησαν αυτοί οι άνθρωποι που σας απέδειξα πριν από λίγο ότι στον Βαλκανικό Πόλεμο πολλοί από αυτούς θέλαμε να τους φέρουμε στη μεριά μας;
Κύριε Υπουργέ, έχετε φτάσει στα δεκατρία λεπτά.
Κάνω λοιπόν, μια ύστατη έκκληση: Αναλογιστείτε την ιστορία μας. Αναλογιστείτε τι παραλάβαμε. Ξεχάστε τις κομματικές γραμμές για μια φορά. Ψηφίστε κατά συνείδηση και στηρίξτε αυτή τη συμφωνία. Είναι ό,τι καλύτερο έχει έρθει στην Ελλάδα αφότου ξεκίνησε αυτή η διένεξη τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κύριοι συνάδελφοι, επειδή θα πάμε μέχρι τον αριθμό «110», πράγμα που σημαίνει ότι είναι είκοσι ένας ομιλητές ακόμη με επτά λεπτά για τον καθένα - κάντε τον υπολογισμό - έχουμε δυόμισι ώρες ακόμη. Άρα, εκ των πραγμάτων, πάμε μέχρι τις 3.00΄.
Δεν είναι σωστό αυτό.
Δεν ακούω τίποτα. Ή θα τηρήσετε τους χρόνους ή όποιος δεν ενδιαφέρεται μπορεί να διαγραφεί και να πάμε νωρίτερα στα σπίτια μας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μία πρόταση: Καθίστε μέχρι το πρωί μόνος σας.
Να καθίσω μέχρι το πρωί μόνος μου; Μπορώ να διαγράψω. Δεν έχω κανένα πρόβλημα.
Θα αλλάξετε την ώρα;
Θα αλλάξουμε την ώρα, γιατί έχω τέτοια εντολή από το Προεδρείο. Έχουν ανακοινωθεί οι ομιλητές. Να τηρούσατε τους χρόνους για να μην ξενυχτάμε.
Μέχρι τις 2.00΄ είπαμε.
Δεν έχουμε μέχρι τις 2.00΄. Δεν υπάρχει ώρα. Είναι μέχρι να ολοκληρώσουν οι ομιλητές. Από όλους εσάς, που δεν τηρείτε τους χρόνους, έχουμε οδηγηθεί σε αυτά τα αποτελέσματα. Ζητάτε τον λόγο επί προσωπικού όλη την ώρα και έχουμε φτάσει να είμαστε όλοι εδώ. Και δεν είστε μόνο εσείς. Είναι και όλοι οι υπάλληλοι της Βουλής.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μια πρόταση. Νομίζω, θα πω κάτι που δεν είναι ούτε δεξιό ούτε αριστερό. Είναι θέμα κοινής λογικής. Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι λογικό να λέμε ότι θα πάμε μέχρι τις 3.00΄ - το πρωί ενώ αύριο - όπως συζήτησα με τον Πρόεδρο της Βουλής, η ψηφοφορία προγραμματίζεται κατά τις 21.00΄ με 21.30΄. Έχουμε τρεις ώρες μέχρι τα μεσάνυχτα αύριο, αντί να καθόμαστε εδώ να κάνουμε αυτό το late night show! Συγγνώμη για την έκφραση που χρησιμοποιώ. Ας σταματήσουμε κάποια πιο λογική ώρα, μετά από μία ώρα, να ξεκινήσουμε αύριο στις 9.00΄ και να πάμε μέχρι το βράδυ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Χατζηδάκη, είναι εκατόν εξήντα δύο ομιλητές στο σύνολο, δηλαδή, μιλάμε ότι θα είναι άλλοι εβδομήντα αύριο να μιλήσουν. Με τους χρόνους, τους οποίους πηγαίνετε δεν θα τελειώσουμε ούτε αύριο τα μεσάνυχτα. Θέλετε να μικρύνουμε τους χρόνους και να το πάμε στο πεντάλεπτο;
Όχι.
Δεν θέλετε. Άρα ποιο είναι το πρόβλημά σας να καθίσετε μέχρι τις 2.30΄;
Τρώτε ώρα, κύριε Πρόεδρε!
Εγώ τρώω την ώρα ή εσείς με διακόπτετε.
Κύριε Πρόεδρε, έχω μια πρόταση: Με ευθύνη του Προεδρείου - δεν καταλογίζω τίποτα παραπάνω - δεν έχει τηρηθεί κανένας χρόνος, δυστυχώς. Δεύτερον, με τα επτά λεπτά και τους εκατόν τόσους ομιλητές δεν θα τελειώσουμε ούτε την Κυριακή!
Αν τηρήσετε τον χρόνο, κύριε Ξυδάκη, θα τελειώσουμε.
Αυτό που σας λέω είναι το τεχνικό. Το ουσιαστικό είναι το εξής: Από ένα σημείο κι έπειτα, όταν βραδιάσει, η συζήτηση εκφυλίζεται. Έχουμε εκφυλιστικά χαρακτηριστικά.
Ωραία, πρέπει να μετριάσετε τους χρόνους σας και να είστε στους χρόνους σας. Τον ξέρετε τον χρόνο σας όλοι οι συνάδελφοι.
Στη συζήτηση για το πολυνομοσχέδιο και το μεσοπρόθεσμο περίπου εξήντα με εβδομήντα ομιλητές δεν μίλησαν ποτέ.
Τι θέλετε να κάνουμε; Θέλετε να διαγράφουμε ομιλητές αύριο; Δεν θέλετε να μιλήσετε όλοι;
Δεν είπα αυτό. Αυτοδιαγράφησαν εξήντα με εβδομήντα άτομα. Ας είμαστε λίγο πιο συμμαζωμένοι. Ας ρυθμίσουμε τον χρόνο. Ας πάει στο πεντάλεπτο.
Μη χάνουμε άλλον χρόνο. Θα συνεχίσουμε και αν δεν έχω άλλη εντολή να αλλάξει κάτι, τότε θα πάμε μέχρι να τελειώσουν οι εκατόν δέκα ομιλητές.
Είναι υποτιμητικό για έναν Βουλευτή να μιλάει στις 3.00΄ τα ξημερώματα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε Κεγκέρογλου;
Νομίζω ότι με την εξουσιοδότηση του Σώματος στα επτά λεπτά να κλείνει το μικρόφωνο στους Βουλευτές και στα δέκα λεπτά στους Υπουργούς. Από τα δέκα λεπτά μέχρι τα δεκατρία ή από τα επτά λεπτά και πάνω όλοι βρίζουν μόνο.
Δεν διαφωνώ μαζί σας.
Να κλείνετε το μικρόφωνο στα επτά και στα δέκα λεπτά. Τέλος.
Μα, εάν κλείσω τα μικρόφωνα πάμε στις 3.00΄, κύριε Κεγκέρογλου. Αυτό δεν έχετε καταλάβει. Εάν αφήσουμε τον χρόνο να ξεφύγει, θα πάμε στις 4.00΄ και στις 5.00΄. Κυρία Καρακώστα, έχετε τον λόγο.
Είναι μερικές στιγμές στη ζωή των πολιτικών, που είναι κορυφαίες. Οι περισσότερες έχουν να κάνουν με την ιστορικότητα της στιγμής, όταν βρίσκονται στο κέντρο των εξελίξεων, όταν πρέπει οι πολιτικοί να πάρουν τις σωστές αποφάσεις, εκφράζοντας τον λαό που τους εξέλεξε, τους στήριξε και τους περιμένει και που περιμένει από αυτούς λύσεις στα χρόνια προβλήματα που τους ταλαιπωρούν. Μια τέτοια στιγμή είναι και η σημερινή, κυρίες και κύριοι. Μετά από τόσα χρόνια με παλινωδίες, με εθνικιστικές κορώνες, με γελοία αφηγήματα περί πατριωτισμού ήρθε αυτή η Κυβέρνηση που συγκροτημένα, με διπλωματικές προσπάθειες, βασισμένη στην εθνική γραμμή, που υποστήριζαν όλα τα κόμματα εκτός από το ΛΑΟΣ και προφανώς από αυτούς που προέρχονται από εκεί και μεταπήδησαν στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, καταφέρνει να επιλυθεί ένα ζήτημα που εκκρεμούσε σχεδόν τριάντα χρόνια. Το σημαντικό αυτής της συμφωνίας έγκειται στο συμφέρον που έχει η χώρα μας να σταματήσει η Πρώην Γιουγκοσλαβία της Δημοκρατικής Μακεδονίας να είναι ένα ασταθές κράτος, ώστε με την ένταξή του σε σχηματισμούς, να αποφύγει την κατάρρευση μέσω εμφυλίων διαιρέσεων. Γιατί η αβεβαιότητα με την ύπαρξη του αλβανικού και του μουσουλμανικού στοιχείου, όπως επίσης και με τις επιρροές Ρωσίας και Τουρκίας, μπορούν να οδηγήσουν τον διαμελισμό του μεταξύ Αλβανίας, Βουλγαρίας και Σερβίας και είναι η μόνη περίπτωση που μπορεί να απειληθεί η χώρα μας, μια και τότε θα ξυπνήσουν διάφοροι βαλκανικοί μεγαλοϊδεατισμοί. Πρέπει όλοι να αντιληφθούμε πως η χώρα μας μόνο ωφέλιμη μπορεί να βγει από κάθε συμφωνία, που μειώνει την αβεβαιότητα και την αστάθεια στα Βαλκάνια. Αυτή η συμφωνία είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη σταθερότητα και την ομαλότητα. Η ικανοποίηση, όμως, που θα έπρεπε να είναι διάχυτη στην κοινωνία αλλά και σε αυτή την Αίθουσα δεν υπάρχει. Η χώρα διχάζεται με αποκλειστική ευθύνη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Την ώρα που η συμφωνία χαιρετίζεται στα πρωτοσέλιδα του παγκόσμιου Τύπου, την ώρα που παγκοσμίως οι μεγάλες δυτικές χώρες και ξένοι πολιτικοί απονέμουν τα εύσημα στους δύο ηγέτες για τις προσπάθειές τους, η θλιβερή σημερινή πρόταση δυσπιστίας για καθαρά μικροπολιτικούς σκοπούς συμπλέει μοναδικά με τις δηλώσεις του ανιστόρητου Γκρουέφσκι. Αναζητούν αρκετοί εδώ τι κερδίζει η Ελλάδα, χωρίς να σκέφτονται πως έχουν δικαιώματα και οι γείτονές μας. Έχουν δικαιώματα στην αυτοδιάθεσή τους και στη δική τους συνείδηση. Δεν υπάρχουν φιλίες και ειρήνη, όταν υπάρχει κυρίαρχος και κυριαρχούμενος. Και, φυσικά, δεν είναι τυχαία η σύμπλευση με ανιστόρητους εθνικιστές, αφού από τη μια τους έχετε αναγάγει σε Αντιπροέδρους στο κόμμα σας και από την άλλη προσπαθείτε για ψηφαλάκια να ψαρέψετε στη θολούρα των δήθεν μακεδονομάχων πατριωτών και των ακροδεξιών κύκλων. Ευχαριστώ πολύ για όσους μιλάτε. Δίνεται χώρος ύπαρξης στον κατάπτυστο Μπαρμπαρούση, που σήμερα από το ιερό Βήμα της Βουλής των Ελλήνων κάλεσε τον ελληνικό στρατό σε πραξικόπημα. Είναι η πρώτη φορά από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974 που ακούγονται τέτοια πράγματα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Προσοχή, εκτρέφετε το τέρας! Μέχρι και οι ίδιοι οι Χρυσαυγίτες, οι φασίστες, για να μη χάσουν τις έδρες τους στο Κοινοβούλιο, που κατά τα άλλα το αφορίζουν πολιτικά, διέγραψαν τον Μπαρμπαρούση. Προσοχή και πάλι προσοχή, η πρακτική σας των τελευταίων ημερών, η γενικευμένη επίθεση στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είτε με το αντισυνταγματικό αίτημα του Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας είτε με τις ανεύθυνες δηλώσεις του πρώην - ή να υποθέσω νυν Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαρά; - είτε με τις δηλώσεις του Τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας κ. Βορίδη περί ανιστόρητης σύμπλευσης, οδηγεί στην απαξίωση των θεσμών της δημοκρατίας και στην τροφοδότηση των πλέον εθνικιστικών, φασιστικών και σκοταδιστικών κύκλων. Και πάλι προσοχή, γιατί δεν θα αρκεί εκ των υστέρων η τοποθέτηση του κ. Χατζηδάκη. Το εφεύρημα της πρότασης δυσπιστίας είναι σαφώς αποτέλεσμα των εσωτερικών συσχετισμών στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, απέναντι στην ευκαιρία που βρέθηκε στον δρόμο ενός, κατά τη δήλωσή του φιλελεύθερου πολιτικού και υπέρμαχου του εκσυγχρονισμού, να αποδείξει ότι παραμένει πιστός ακόμα και στις οικογενειακές του παραδόσεις και πεποιθήσεις, ενάντια στις εθνικιστικές ρητορείες. Να συμπλεύσει με λογικές και μετριοπαθείς φωνές, που ακούγονται μέσα από το ίδιο του το κόμμα, προτιμά να στοιχηθεί πίσω από τις ακροδεξιές ψεύτικες υπερπατριωτικές κορώνες που βοήθησαν κάποιους να χτίσουν πολιτικές διαδρομές και πολιτικές καριέρες. Και αναρωτιέμαι ξανά: Είστε όμηροι του Αντώνη Σαμαρά; Και παρά τις καλύτερες πολιτικές συνθήκες που υπάρχουν σήμερα, όπως παραδέχτηκε η κ. Μπακογιάννη, κάνετε πρόταση δυσπιστίας που επενδύει στο αδιέξοδο και στο ανεπίλυτο. Είναι συνέχεια μιας πολιτικής επιλογής, που απομονώνει την Ελλάδα από τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι πρόταση που δυσκολεύει το βηματισμό και το άνοιγμα της χώρας προς τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι μια πρόταση συμφεροντολογική για εσωτερικές κομματικές ισορροπίες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με τη συμφωνία η Κυβέρνηση θέτει έναν φραγμό στη σύγχυση της ιστορίας και της γεωγραφίας, φραγμό στην καπηλεία των εθνικών μας ζητημάτων για μικροπολιτικούς σκοπούς, φραγμό στις εντάσεις με τις γειτονικές μας χώρες. Και η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αντί να αρκεστεί έστω σε ρόλο παρατηρητή, συντάσσεται με την ακροδεξιά ρητορική. Η Νέα Δημοκρατία περνάει επίσημα στην όχθη της μισαλλοδοξίας και του εθνικισμού. Φυσικά και δεν θα την παρακολουθήσουμε στον ιδεολογικό κατήφορο, που ένα ευρωπαϊκό κόμμα κατάντησε να συντάσσεται με περιθωριακές πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η επίλυση της διαφοράς μας με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έγινε με νηφαλιότητα, σοβαρότητα και ασφαλιστικές δικλίδες για τα συμφέροντά μας. Η υποστήριξη της συμφωνίας δεν είναι υποστήριξη προς την Κυβέρνηση. Είναι πολιτική επιλογή ανάμεσα στο νέο και το παλιό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ανάμεσα στη διορατικότητα και την κοντόφθαλμη πολιτική, ανάμεσα στην κλειστή και ανοιχτή Ελλάδα. Και εμείς δεν θέλουμε μια χώρα περιχαρακωμένη. Θέλουμε και παλεύουμε για μια χώρα στο κέντρο των εξελίξεων και όχι για μια χώρα εθνικιστική, για μια χώρα ανοιχτή στον κόσμο και όχι για μια χώρα θεοκρατική, για μια χώρα πιστή στις ευρωπαϊκές αξίες, για μια χώρα ηγέτη στα Βαλκάνια. Η Κυβέρνησή αυτή αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι είναι εδώ για τα δύσκολα. Γι' αυτό την επέλεξε ο ελληνικός λαός, γι' αυτό και θα την επιλέξει ξανά. Γι' αυτό έχουμε την υποχρέωση να κλείσουμε τα αυτιά μας στους ποικίλους εκβιασμούς, προχωρώντας μπροστά. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Καρακώστα. Η πρόταση του Προεδρείου είναι να πάμε μέχρι τον αριθμό «101», δηλαδή μέχρι τις 2.00΄, μέχρι τον κ. Βλάση. Θα σας πω τα ονόματα. Ο κ. Καραγκούνης, ο κ. Κασαπίδης, ο κ. Τριανταφυλλίδης, ο κ. Τασούλας, ο κ. Βαρδάκης, η κ. Χριστοφιλοπούλου, ο κ. Κυρίτσης, ο κ. Καββαδάς, ο κ. Μπγιάλας, ο κ. Πάλλης και ο κ. Βλάσης. Αν τηρήσετε τους χρόνους, στις 2.00΄ θα έχουμε φύγει. Και ξεκινάμε 9.30΄ το πρωί με τους υπολοίπους. Το Σώμα συμφωνεί με αυτήν την πρόταση;
Ωραία. Ελάτε, κύριε Καραγκούνη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Απ' όλα αυτά που ακούσαμε μέχρι τώρα σ' αυτή τη συζήτηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει καταστεί σαφές ότι αυτή η πρόταση μομφής έχει μια αυτονόητη διάσταση, δεδομένου ότι η Κυβέρνηση «πακέταρε» ως εθνική λύση μια συμφωνία που αποτελεί υπαναχώρηση της Ελλάδας από τις πάγιες εθνικές θέσεις τριάντα ετών, θέσεις που είναι ταυτόσημες με τις θέσεις και της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Όμως, δεν θα επεκταθώ περαιτέρω σ' αυτό. Άλλωστε, πολλοί συνάδελφοι έχουν ήδη μιλήσει πολύ αναλυτικά και πάρα πολύ ωραία. Εγώ απλώς από την πλευρά μου θα ήθελα να επισημάνω και μια ευρύτερη συνταγματική διάσταση που θέτει όλος αυτός ο χειρισμός του θέματος, που αρκεί από μόνη της για να καταδειχθεί ότι η Κυβέρνηση δεν διαθέτει δημοκρατική νομιμοποίηση και επομένως την οποιαδήποτε βάση για όσα πράττει. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το Κοινοβούλιο εκφράζει στατικά τους συσχετισμούς των πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες όμως εξελίσσονται κάθε μέρα με τρόπο που υπερβαίνουν την κοινοβουλευτική αριθμητική. Γι' αυτό άλλωστε παλιότερα υπήρχε και ρητή διάταξη στο Σύνταγμα περί διάλυσης της Βουλής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε περίπτωση προφανούς δυσαρμονίας με το λαϊκό αίσθημα. Η διάταξη μπορεί να άλλαξε, αλλά άλλαξε με την έννοια τού να μην αποτελεί το ζήτημα της διάλυσης ευχέρεια του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας, γιατί κατά τα άλλα το νόημα παραμένει, διότι σύμφωνα με το Σύνταγμα, θεμέλιο της συνταγματικής τάξης είναι η λαϊκή κυριαρχία. Με την έννοια αυτή, μια Βουλή που δεν την εκφράζει, στην πραγματικότητα δεν έχει νομιμοποίηση. Γι' αυτό, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η υπερψήφιση της πρότασης μομφής κατά της Κυβέρνησης θα πρέπει να είναι συνταγματικά αυτονόητη. Σκεφτείτε τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα. Η συμφωνία για το λεγόμενο μακεδονικό, που αποτελεί και την αφορμή για την πρόταση μομφής, ήδη γνωρίζουμε ότι έχει τύχει της αποδοκιμασίας της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτικών δυνάμεων. Η Νέα Δημοκρατία δεν την ψηφίζει, το Κίνημα Αλλαγής δεν θα την ψηφίσει, το ΚΚΕ δεν την ψηφίζει, η Ένωση Κεντρώων δεν την ψηφίζει, ακόμα και ο ένας κυβερνητικός εταίρος, οι ΑΝΕΛ, είπε ότι δεν θα την ψηφίσει. Άρα ποιος θα την ψηφίσει τελικά; Διαβάζω ότι εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ, μια τέτοια συμφωνία θα υπερψηφιστεί ενδεχομένως με κάποιους από το Ποτάμι και ίσως και από κάποιους άλλους μεμονωμένους. Εδώ, λοιπόν, εγώ ερωτώ: Ανεξάρτητα των κοινοβουλευτικών συσχετισμών, που όμως, όπως είπα, είναι στατικοί και δεν αποτυπώνουν την πολιτική πραγματικότητα της κοινωνίας, άραγε η Ελλάδα θα αποφασίσει για ένα από τα σοβαρότερα εθνικά της θέματα, που το κράτησε ανοικτό σε διαπραγματευτική εκκρεμότητα για τριάντα χρόνια, με πλειοψηφία που θα αποτελείται από τον ΣΥΡΙΖΑ, το Ποτάμι και τον κ. Παπαχριστόπουλο; Δηλαδή, με δυο λόγια μιλάμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για πολιτικό τραγέλαφο, γιατί ακόμα και αν έβρισκαν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 151, και πάλι δεν θα είχαμε δημοκρατική νομιμοποίηση, διότι μια τέτοια κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα εξέφραζε μια ξεκάθαρη μειοψηφία του εκλογικού σώματος. Δηλαδή, με δυο λόγια, την κομβική αυτή απόφαση μάς λένε πως θα την πάρουν ένα κόμμα, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, που στις δημοσκοπήσεις λαμβάνει σταθερά και μεσοσταθμικά 20%, ένα άλλο κόμμα, το Ποτάμι, που δεν καταγράφεται καν στις δημοσκοπήσεις και για να συμπληρωθεί αυτή η τεράστια πλειοψηφία, θα τους συνδράμει και ο κ. Παπαχριστόπουλος! Πώς σας ακούγεται αυτό; Εμένα μου ακούγεται ότι μια τέτοια πλειοψηφία είναι περιορισμένη δημοκρατία και δεν πρέπει να περάσει. Τα εθνικά θέματα, εκτός από κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, απαιτούν και πραγματικές πολιτικές πλειοψηφίες. Και το σχήμα ΣΥΡΙΖΑ, Ποτάμι, Παπαχριστόπουλος δεν έχει καμμία σχέση με πραγματική πολιτική πλειοψηφία. Η συμπόρευσή τους για να λύσουν ένα τόσο σοβαρό θέμα αποτελεί πολιτειακή απάτη, αποτελεί πολιτειακή φενάκη. Θέλετε να λύσετε πραγματικά τα θέματα; Νωπή λαϊκή εντολή. Κάντε εκλογές. Και όταν μια νέα Βουλή θα εκφράζει, όχι στατικά, αλλά δυναμικά την πολιτική πραγματικότητα, ας αποφασίσει έχοντας γνήσια πολιτική νομιμοποίηση. Αποφάσεις μείζονος εθνικής σημασίας από υπό διάλυση κόμματα και μεμονωμένους της κυβερνητικής απελπισίας, δεν θα δεσμεύσουν την Ελλάδα. Αυτός είναι ο λόγος που πρωτίστως πρέπει να ψηφίσουμε την πρόταση μομφής. Έχουμε μια Κυβέρνηση πραγματικής μειοψηφίας, που έχει το πολιτικό θράσος να θέλει να επιβάλει λύσεις σε εθνικά θέματα που απαιτούν ευρύτερες συναινέσεις, πραγματικές πολιτικές και κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες και ουσιαστική εθνική γραμμή. Το ξαναλέω, λοιπόν: Αν θέλετε να βοηθήσετε πραγματικά στα εθνικά θέματα, προκηρύξτε εκλογές. Ο πολιτικός σας χρόνος τελείωσε και λίγοι μήνες ακόμη δεν σας επιτρέπουν να δεσμεύετε τη χώρα στο διηνεκές. Ευχαριστώ πολύ.
Είδατε πόσο εύκολα και πριν τα επτά λεπτά μπορούν να γίνουν τα πάντα; Ελάτε, κύριε Κασαπίδη. Έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ μάλλον θα δανειστώ το ένα λεπτό του συναδέλφου κ. Καραγκούνη. Ουδέποτε φανταζόταν κανείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ένα τόσο σημαντικό θέμα, ένα εθνικό ζήτημα, θα το αντιμετώπιζε τόσο καθεστωτικά η όποια ελληνική κυβέρνηση σε περίοδο δημοκρατίας. Ουδέποτε φανταζόμουν ότι ως Βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου θα αναγκαζόμουν να υπερασπιστώ την ελληνικότητα της Μακεδονίας μας σε καιρό ειρήνης έναντι ελληνικής κυβερνήσεως. Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ο Μέγας Αλέξανδρος σε κρίσιμη περίοδο για τον Ελληνισμό ένωσε τους Έλληνες, μεγάλωσε την Ελλάδα, εξάπλωσε τον ελληνικό πολιτισμό, τον ελληνικό τρόπο σκέψης και τον ελληνικό τρόπο ζωής. Ο Αλέξης Τσίπρας σε κρίσιμη περίοδο για τον Ελληνισμό διχάζει τους Έλληνες, μειώνει την Ελλάδα και πουλάει στοιχεία του ελληνικού πνεύματος και του ελληνικού πολιτισμού ,που διατράνωσε και δόξασε ο Μέγας Αλέξανδρος. Αναγνωρίζει μακεδονική γλώσσα, μακεδονική εθνότητα και παραδίδει το όνομα της Μακεδονίας στους βόρειους γείτονές μας, οι οποίοι τη μόνη σχέση που είχαν με αυτά τα ιερά και τα όσια του Ελληνισμού και της Μακεδονίας μας ήταν αυτή της προκλητικής πλαστογράφησης, κλοπής και η οικειοποιήσεώς τους. Με τον σημερινό Πρωθυπουργό νιώθουμε στο πετσί μας οι Έλληνες την καθεστωτική λειτουργία της Κυβέρνησής του, που αντί να ρωτήσει τον ελληνικό λαό με δημοψήφισμα εάν συμφωνεί όχι για ένα τόσο σημαντικό εθνικό ζήτημα, παραχωρεί με δική του απόφαση και την ψήφο των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, το όνομα της Μακεδονίας στους Σλάβους και Αλβανούς κατοίκους των Σκοπίων, καθώς και τη μακεδονική γλώσσα και εθνότητα. Αν αυτό δεν είναι πισώπλατο χτύπημα στην Ελλάδα, την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό λαό, τότε τι είναι; Ερήμην του ελληνικού λαού διαμορφώνονται τετελεσμένα, που αφορούν την παράδοση των ιερών και τον οσίων της Μακεδονίας μας για τα οποία έχυσαν ποταμούς αίματος αθώοι πολίτες της Μακεδονίας και χιλιάδες μακεδονομάχοι από όλη την Ελλάδα. Τον αγώνα αυτό, κύριε Τσίπρα τον πουλάτε με τη συμφωνία αυτή και απαξιώνετε ολοκληρωτικά τη θυσία των μακεδονομάχων. Ό,τι διεκδικούσαν οι Σλάβοι γείτονές μας εδώ και δεκαετίες με κάθε αθέμιτο και σκοτεινό τρόπο, τους το χαρίζετε με αυτή τη συμφωνία, κύριε Τσίπρα και κύριε Κοτζιά. Είναι εσχάτη προδοσία και ως προδότες θα σας αντιμετωπίσει η ελληνική ιστορία και ο ελληνικός λαός, εσάς και όσους ψηφίσουν και συνεργήσουν στην υπογραφή αυτής της συμφωνίας! Είναι βέβαιο ότι μια μελλοντική δημοκρατική κυβέρνηση θα αναζητήσει τις ευθύνες σας αυτές. Για ένα τόσο σημαντικό εθνικό ζήτημα θα έπρεπε να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός με δημοψήφισμα. Να συγκληθεί το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να επιβεβαιώσει το ψήφισμα του 1992. Να έρθει προς συζήτηση η συμφωνία στη Βουλή και τελικά να αποφασίσει ο ελληνικός λαός. Λειτουργείτε όμως και ως ανιστόρητοι σαν αν μην ξέρετε πως το βασικό στοιχείο της κομμουνιστικής προπαγάνδας του Τίτο και του Στάλιν για την ίδρυση του ψευδεπίγραφου κράτους της Μακεδονίας αλλά και των παλαιοτέρων πλαστογράφων από το 1870 ήταν και παραμένει ότι οι Μακεδόνες δεν είναι Έλληνες κι ότι η Μακεδονία ανήκει στους Μακεδόνες. Αυτή η θεώρηση παραμένει, κύριε Τσίπρα, και στους σημερινούς κατοίκους των Σκοπίων αλλά και τον Πρωθυπουργό τους. Σε πρόσφατο πανηγυρικό διάγγελμά του ο κ. Ζάεφ δήλωνε ευτυχής, διότι κέρδισε την αναγνώριση της μακεδονικής γλώσσας, ταυτότητας και εθνότητας. Επικαλούμενος ήρωες του μακεδονικού έθνους μεταξύ άλλων ανέφερε και τους Έλληνες, Θεσσαλονικείς στην καταγωγή, αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο, τους ιεραπόστολους Θεσσαλονικείς που τον 9ο μ.Χ. αιώνα διέδωσαν γραπτά και προφορικά τον χριστιανισμό στους Σλάβους. Όλος ο κόσμος γνωρίζει την καταγωγή τους, καθώς και η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, εκτός από τον κ. Ζάεφ, ο οποίος είτε είναι ανιστόρητος - απαράδεκτο για έναν Πρωθυπουργό να μη γνωρίζει την ιστορία της πατρίδας του - είτε οριοθετεί τον νέο λυτρωτισμό ή καλύτερα επεκτατισμό των Σκοπίων εις βάρος της Ελλάδος. Ως Έλληνας ορθόδοξος χριστιανός ενοχλούμαι ιδιαιτέρως απ' αυτή την δημόσια τοποθέτηση και θα περίμενα από τον Έλληνα Πρωθυπουργό και τον Υπουργό των Εξωτερικών, ανεξαρτήτως των θρησκευτικών τους αντιλήψεων, να παρέμβουν. Όμως, δεν είδαμε τίποτα εδώ και τρεις ημέρες και καμμία παρέμβαση του κ. Τσίπρα ή του κ. Κοτζιά να μαζέψουν τον κ. Ζάεφ. Μήπως συμφωνούν μαζί του; Τότε ψευδώς δηλώνουν ότι η συμφωνία προστατεύει την ελληνική πολιτισμική ταυτότητα και κληρονομιά. Κύριε Τσίπρα, θέστε ξεκάθαρα στον κ. Ζάεφ να δηλώσει δημόσια αν αναγνωρίζει ότι οι Μακεδόνες είναι Έλληνες και ότι η Μακεδονία είναι ελληνική. Αυτό είναι το βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν με ειλικρίνεια οι Σκοπιανοί προς τον ελληνικό λαό. Το δεύτερο είναι η παραίτησή τους από κάθε είδους αλυτρωτικές βλέψεις, πράξεις ή δημόσιες αναφορές κατάλοιπα του κομμουνιστικού επεκτατισμού του Τίτο και του Στάλιν εις βάρος της Ελλάδας. Όμως, δεν το επιβάλατε αυτό. Δεν επιβάλατε την ιστορική αλήθεια. Ούτε καν την υπερασπιστήκατε. Εσείς που θα αλλάζατε την Ευρώπη ολόκληρη και θα την κάνατε να χορεύει πεντοζάλη, δεν καταφέρατε να πείσετε τους αδύναμους Σκοπιανούς για τα ιστορικά δίκαια της Ελλάδας. Αντιθέτως, τα παραδώσατε όλα χωρίς καμμία διασφάλιση. Μόνο προσδοκίες για κομματικό όφελος και παραμονή στην εξουσία με τη στήριξη των ξένων, αυτών που μέχρι χθες κατηγορούσατε ως ιμπεριαλιστές και φονιάδες των λαών και σήμερα αναφέρεστε με υπερηφάνεια στους επαίνους τους. Φοβάμαι ότι οι επόμενες γενιές των Ελλήνων θα αναγκαστούν ξανά να υπερασπιστούν τα άγια χώματα της Μακεδονίας μας. Μπορεί να μην είστε οι πρώτοι, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, που μιλήσατε για σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια και να ρίχνετε τις ευθύνες στους προηγούμενους. Όμως ο κ. Κοτζιάς κλείνοντας το θέμα τα έδωσε όλα και δεν πήρε τίποτα. Ισχυρίστηκε ότι ήδη έχουμε αναγνωρίσει τη γλώσσα, πράγμα που είναι ψευδές και δεν προκύπτει ούτε από τα στοιχεία που ο ίδιος δημοσίευσε. Το έκανε για να ισχυριστεί πως το παιχνίδι έχει χαθεί προ πολλού με ευθύνη των προηγουμένων, πράγμα που δεν ισχύει. Η αλήθεια είναι ότι ήθελε να προχωρήσει από την αναγνώριση της μακεδονικής γλώσσας, που τη φόρτωσε στους άλλους, στην αναγνώριση και της μακεδονικής εθνότητας. Με την παραχώρηση των πυρηνικών αυτών οπλών του πολιτισμού, της γλώσσας και του έθνους, οι Σκοπιανοί ως Βόρειοι Μακεδόνες και Μακεδόνες στο έθνος έχουν άμεση πρόσβαση και δικαιώματα στην ελληνική γη, την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ανοίγετε τον ασκό του Αιόλου για τη Μακεδονία και την αφήνετε έρμαιο στις ορέξεις των αφεντικών των βορείων γειτόνων μας και των σχεδίων για την περιοχή. Καθαρή προδοσία και εμπαιγμός του ελληνικού λαού. Άλλα υποσχεθήκατε κι άλλα κάνατε, τόσο στην οικονομία όσο και στα εθνικά. Παραπλανήσατε τον ελληνικό λαό και υφαρπάξατε την ψήφο του. τον φτωχοποιείτε για να τον εξαρτήσετε πολλαπλώς από την επιδοματική σας πολιτική. Όμως, το ανοσιούργημά σας αυτό για τη Μακεδονία δεν μπορείτε να το κουκουλώσετε με κανέναν τρόπο και κανένα κονδύλι. Θα γνωρίζετε, κύριε Τσίπρα και κύριε Κοτζιά, ότι στην περιφέρεια που θα μεταβείτε, στη δυτική Μακεδονία είναι θαμμένα τα κόκκαλα των Ελλήνων μακεδονομάχων τα ιερά. Μεταξύ αυτών του Παύλου Μελά, του Αντώνη Βλαχάκη, του Ζαχαρία Παπαδά, του Νικόλαου Τσοτάκου, που όλοι τους έπεσαν ηρωικώς μαχόμενοι για τη Μακεδονία μας. Τα κόκαλά τους θα τρίζουν τη στιγμή που θα ψηφίζετε την επαίσχυντη συμφωνία στη Βουλή, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, και θα την υπογράφετε την επομένη στις Πρέσπες. Βεβηλώνετε τα ιερά χώματα της δυτικής Μακεδονίας με αυτή την προδοσία.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Όμως, να είστε σίγουροι ότι ο αγώνας για τη Μακεδονία δεν χάθηκε, τώρα αρχίζει. Μαύρο στις εκλογές σε όσους παραχαράσσουν και πλαστογραφούν την ιστορία και λειτουργούν ως εθνικοί μειοδότες. Καταλύτης στον νέο μακεδονικό αγώνα είναι η γνώση και η διάδοση της ένδοξης ιστορίας του, ιδίως στους νέους ανθρώπους. Μαζί με αυτούς θα δώσουμε την υπόσχεση στους ήρωες μακεδονομάχους ότι η θυσία τους δεν πήγε χαμένη και θα αγωνιστούμε για μια πραγματικά ελεύθερη και δημοκρατική Ελλάδα, που θα σέβεται την ιστορία της και τις θυσίες των Ελλήνων. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Τι θέλετε, κύριε Φίλη;
Ένα λεπτό, δεν είναι απλά τα πράγματα. Ο κ. Κασαπίδης είπε στην ομιλία του ότι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ διαπράττουν το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας, ότι είναι προδότες, μειοδότες και ότι διαπράττουν το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας. Οι εκφράσεις αυτές, αντιλαμβάνεστε, ότι δεν μπορούν να ακούγονται αδιαμαρτύρητα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Τον καλώ να πάρει πίσω τα όσα είπε. Διαφορετικά η διαδικασία της συνεδρίασης φοβούμαι ότι είναι δύσκολο να συνεχιστεί.
Κύριε Κασαπίδη, είσαστε υπεύθυνος και υπόλογος των λεγομένων σας, αν θέλετε, μπορείτε να ανακαλέσετε.
Κύριε Πρόεδρε, για το όνομα της Μακεδονίας, τα ιερά και τα όσια, έχυσαν το αίμα τους χιλιάδες μακεδονομάχοι και κατακρεουργήθηκαν χιλιάδες αθώοι Μακεδόνες πολίτες. Αν αυτά που τα υπερασπίστηκαν οι μακεδονομάχοι με το αίμα τους, εμείς τα χαρίζουμε με αυτή τη συμφωνία, τότε αν αυτό δεν είναι προδοσία, τότε τι είναι;
Καταγράφονται στα Πρακτικά, έγινε η σχετική παρατήρηση. Είναι υπεύθυνος και υπόλογος ο κ. Κασαπίδης των λεγομένων του. Από εκεί και πέρα...
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε Χατζηδάκη;
Αν σας ενοχλώ, κύριε Πρόεδρε, να μη μιλήσω.
Πατριδοκαπηλία είναι να επικαλείται τον Παύλο Μελά ο κύριος...
Δεν με ενοχλείτε καθόλου. Πείτε μου. Απλά καταλαβαίνετε ότι αρχίζουμε ένα «γαϊτανάκι» πάλι.
Αν δεν θέλετε να μιλήσω, δεν μιλάω.
Κύριε Τσιρώνη, σας παρακαλώ πολύ. Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, καταλαβαίνω τη φόρτιση όλων των συναδέλφων, ιδιαίτερα των προερχομένων από τη βόρεια Ελλάδα. Είναι λογικό αυτές τις ώρες, υπάρχει μια ένταση στις περιοχές τους, υπήρχε ένταση και το πρωί. Και από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνθηκαν βαριές κατηγορίες εναντίον της Νέας Δημοκρατίας. Θα ήθελα, ό,τι λέγεται να ιδωθεί μέσα στο πλαίσιο αυτής της έντασης και να προχωρήσουμε παρακάτω. Αυτό που έχει σημασία είναι οι απόψεις μας και οι απόψεις μας είναι απόψεις, νομίζω, δημοκρατικών κομμάτων, που το ένα σέβεται το άλλο και ελπίζω να μείνουμε εκεί.
Κύριε Χατζηδάκη, είναι ξεκάθαρο αυτό που είπατε. Νομίζω ότι όλοι το έχουμε επικροτήσει και από το Βήμα.
Μη μας λέει και προδότες!
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ πολύ. Από αυτό το Βήμα όλοι συμφωνήσαμε - και εγώ προσωπικά, όταν τοποθετήθηκα - να μη δυναμιτίζουμε το κλίμα, για να μη δίνουμε πάτημα σε κάποιους ανθρώπους να χρησιμοποιούν τις εκφράσεις οι οποίες ειπώθηκαν το πρωί. Εγώ, για άλλη μια φορά, κύριε Κασαπίδη, θα σας προτρέψω, αν θέλετε, να ανακαλέσετε. Από εκεί και πέρα, σαφέστατα είσαστε υπεύθυνος και υπόλογος των λεγομένων σας και θα ήθελα να λήξει εδώ το θέμα.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Ξυδάκη, τοποθετήθηκε ο κ. Φίλης. Σας παρακαλω πάρα πολύ, μην αρχίσουμε...
Όχι, θέλω να τοποθετηθώ κι εγώ.
Κύριε Φίλη, αφήστε με να συντονίσω λίγο τη συζήτηση. Θα δώσω τον λόγο στον κ. Κασαπίδη και μπορεί να λήξει το θέμα. Ελάτε κύριε συνάδελφε.
Τότε τζάμπα σκοτώθηκε ο Παύλος Μελάς, τζάμπα σκοτώθηκαν όλοι οι μακεδονομάχοι. Γι' αυτά τα ιερά αγωνίστηκαν και τα υπερασπίστηκαν με το αίμα τους κι εμείς τα ξεπουλάμε.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Ελάτε, κύριε Ξυδάκη. Σας παρακαλώ πολύ, σύντομα.
Αν μου δώσετε το μικρόφωνο. Άκουσα με προσοχή τον κ. Χατζηδάκη και άκουσα και τα περί εσχάτης προδοσίας που είπε ο κ. Κασαπίδης. Αν επαναλάβουμε αυτά που είπε ο χρυσαυγίτης, τον οποίον τον κυνηγάει ο εισαγγελέας και οι αστυνομικές δυνάμεις για κακούργημα, δεν πιστεύω ότι έχει την πρόθεση ο κ. Κασαπίδης να προκαλέσει κατάλυση του πολιτεύματος. Όμως, αν ο λόγος του, επικαλούμενος το συναίσθημα και τον Παύλο Μελά, είναι ότι οι παρόντες συνάδελφοί του, οι ορκισμένοι στο Σύνταγμα, πρέπει να προσαχθούν για εσχάτη προδοσία και ότι είναι προδότες, τον παρακαλώ πολύ, είτε να ανακαλέσει είτε να πάμε σε άλλες καταστάσεις. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα τώρα. Αν αρχίσουμε να λέμε ο ένας τον άλλο προδότη, δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Ας πάει να τα πει με τους χρυσαυγίτες.
Κύριε Ξυδάκη, εγώ ως Προεδρεύων έκανα αυτό που όφειλα, να τον καλέσω σε τάξη και να του προτείνω να ανακαλέσει.
Τον καλώ, λοιπόν, κι εγώ.
Ο καθένας είναι υπεύθυνος και υπόλογος αυτών που λέει και από κει και πέρα υπάρχουν οι διαδικασίες μέσω του Κανονισμού της Βουλής.
Όχι, δεν είναι έτσι. Με συγχωρείτε, πρέπει να μιλήσουμε λίγο πολιτικά εδώ.
Πολιτικά μιλάμε.
Γιατί είναι ωραία η θεατρικότητα και να λέμε ό,τι μας καπνίσει, αλλά μέχρι ενός σημείου.
Πολιτικά μιλάμε.
Τον καταδιωκόμενο Μπαρμπαρούση τον διέγραψε ο Μιχαλολιάκος. Ας πάρει και η Νέα Δημοκρατία θέση. Ας μας πει, μιλάμε για εσχάτη προδοσία;
Κύριε Ξυδάκη, είστε ξεκάθαρος. Τοποθετηθήκατε. Έγιναν οι σχετικές παρατηρήσεις. Από κει και πέρα παρακαλώ να συνεχίσουμε.
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Ξυδάκη, σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Τι θέλετε, κύριε Λοβέρδο;
Μια ερώτηση να κάνω σε εσάς. Επειδή η λέξη αυτή δεν είναι σωστή, δεν πρέπει να ακούγεται, να πάρετε εσείς την πρωτοβουλία να διαγραφεί από τα Πρακτικά.
Δεν γίνεται έτσι.
Κύριε Λοβέρδο, εγώ δεν έχω αυτή τη δικαιοδοσία. Εγώ δεν μπορώ να διαγράψω από τα Πρακτικά, διότι την προηγούμενη φορά, που προσπάθησα να το κάνω, υπήρξε θέμα. Είναι υπεύθυνος και υπόλογος των λεγομένων του ο κ. Κασαπίδης κι από κει και πέρα ο Κανονισμός της Βουλής μπορεί να επιβάλει οτιδήποτε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Φίλη.
Ο κ. Κασαπίδης είναι υπεύθυνος για όσα είπε.
Το είπα εγώ. Δεν χρειάζεται να το πείτε ξανά εσείς.
Εντάξει. Ανεύθυνος είναι με όσα λέει, δυστυχώς.
Δεν έχει σημασία, κύριε Φίλη.
Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να πάρει σαφή θέση.
Αυτό είπα. Ο Μιχαλολιάκος διέγραψε...
Έχουν γίνει παρατηρήσεις στον κ. Κασαπίδη. Παρακαλώ πολύ να τελειώσει το θέμα. Ο κ. Τριανταφυλλίδης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Χατζηδάκη.
Κύριε Πρόεδρε, για να καταγραφεί στα Πρακτικά, νομίζω ότι η τοποθέτηση του κ. Κασαπίδη ήταν αποτέλεσμα της προσωπικής του φόρτισης. Δεν νομίζω ότι τα είπε με τη νομική έννοια του όρου. Αυτή είναι η δική μου ερμηνεία. Εν πάση περιπτώσει, ανεξάρτητα από την τοποθέτηση του κ. Κασαπίδη προσωπικά, η τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας είναι αυτή που εκφράσαμε. Είμαστε απέναντι σε αυτή τη συμφωνία για τους λόγους που εξήγησα κι εγώ στην τοποθέτησή μου. Είναι μια πολιτική θέση. Θεωρούμε ότι είναι λάθος της Κυβέρνησης. Την ελέγχουμε γι' αυτό. Έχουμε καταθέσει πρόταση μομφής και θέλουμε να πέσει η Κυβέρνηση και γι' αυτή της την πολιτική και γενικότερα. Τελεία σε αυτό το σημείο.
Μας το είπατε. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Έχει πάει μία η ώρα μετά τα μεσάνυχτα.
Είμαστε προδότες…
Κύριε Φίλη, σας παρακαλώ πολύ.
Απαντήστε ευθέως!
Κύριοι συνάδελφοι, ελάτε τώρα! Σας παρακαλώ!
Κύριε Φίλη, μην κάνετε σόου!
Σόου είναι αυτό, αν σας πουν προδότη και για εσχάτη προδοσία…
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ!
Ήταν σαφέστατη η τοποθέτησή μου. Και εξακολουθώ να είμαι σε αυτή τη γραμμή.
Η Χρυσή Αυγή μέσα σας είναι.
Αυτή είναι η γραμμή της Νέας Δημοκρατίας. Η Νέα Δημοκρατία δεν μιλάει με αυτόν τον τρόπο.
Κύριε Χατζηδάκη, είστε ξεκάθαρος για τη θέση της Νέας Δημοκρατίας.
Δεν είναι ξεκάθαρος.
Είναι ξεκάθαρος. Σας παρακαλώ πολύ! Υπεύθυνος και υπόλογος των λεγομένων του είναι ο κ. Κασαπίδης.
«Προδότης» και «εσχάτη προδοσία» δεν μπορούμε να το δεχθούμε.
Κάντε αίτηση στην Επιτροπή Δεοντολογίας να κληθεί ο κ. Κασαπίδης και να απολογηθεί. Και τελειώνει εδώ το θέμα.
Πώς τελειώνει;
Όχι, κύριε Ξυδάκη. Δεν θα συνεχιστεί άλλο. Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Ελάτε, κύριε Τριανταφυλλίδη.
Σας παρακαλώ!
Τι με παρακαλείτε; Το συζητήσαμε εκτενώς.
Πώς τελειώνει αυτό δηλαδή; Με δική σας πρωτοβουλία θα ζητήσετε τη σύγκλιση της Επιτροπής Δεοντολογίας.
Δεν έχω να ζητήσω εγώ κάτι!
Ποιος θα το ζητήσει;
Εσείς θα το ζητήσετε. Να το ζητήσετε και να στείλετε επιστολή στον Πρόεδρο για τη διαδικασία. Έχουν καταγραφεί τα πάντα στα Πρακτικά και θα χρησιμοποιηθούν. Δεν χρειάζεται να συνεχίσουμε.
Ο Μπαρμπαρούσης καταδικάστηκε από όλες τις δημοκρατικές πτέρυγες. Ο κ. Κασαπίδης επικαλείται παραμύθια. Να πει, «Συγγνώμη, μου ξέφυγε».
Το είπαμε. Κύριε Ξυδάκη, μη θέλετε να δημιουργήσετε εντυπώσεις τώρα. Σας παρακαλώ πολύ. Δεν θέλει να ζητήσει συγγνώμη. Τι να κάνουμε τώρα;
Να παραπεμφθεί στην Επιτροπή Δεοντολογίας.
Κάντε το. Συγκεντρώστε υπογραφές και κάντε το. Είναι τόσο απλό το θέμα.
Να τοποθετηθεί το Προεδρείο επ' αυτού.
Το Προεδρείο έχει τοποθετηθεί. Έχει ανακαλέσει σε τάξη τον κ. Κασαπίδη.
Ποιος ανακάλεσε;
Εγώ προσωπικά.
Ανακάλεσε ο κ. Κασαπίδης;
Δεν ανακάλεσε. Και είπα ότι είναι υπεύθυνος και υπόλογος των λεγομένων του και από εκεί και πέρα εάν θέλετε να τον παραπέμψετε στην Επιτροπή Δεοντολογίας, μπορείτε να το κάνετε. Τελειώνει εδώ το θέμα με αυτή τη διαδικασία.
Δεν τελειώνει έτσι.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο; Πρέπει να τελειώσει αυτό το θέμα.
Μα νομίζω ότι έληξε.
Δεν έληξε.
Δεν λήγει έτσι, κύριε Γεωργιάδη.
Γιατί να μη λήξει; Τι πρέπει να γίνει δηλαδή; Ορίστε, κύριε Λοβέρδρο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, την παραπομπή στην επιτροπή, κατά τον Κανονισμό, την κάνει ο Πρόεδρος της Βουλής. Δεν την κάνουν οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Συνεννοηθείτε με το Προεδρείο για να δείτε τι θα κάνετε με τον κ. Κασαπίδη. Εγώ του ζητώ να ανακαλέσει, για να προχωρήσουμε. Δεν είναι σωστά πράγματα αυτά, κύριε Κασαπίδη. Από το πρωί είχαμε πει να κρατήσουμε μία άλλη στάση στην Βουλή. Καλείστε να το επανορθώσετε. Βοηθάτε αυτούς τους οποίους μέμφεστε με αυτό το πράγμα.
Κύριε Κασαπίδη, θα σας το πω για άλλη μία φορά: Εάν θέλετε, βοηθήσετε τη διαδικασία. Διαφορετικά έχουν καταγραφεί στα Πρακτικά και από εκεί και πέρα θα αποφασίσει ο κ. Βούτσης τι θα γίνει.
Πρωτοβουλία του Προεδρείου αυτή την στιγμή.
Άστο τώρα, κύριε συνάδελφε.
Σας παρακαλώ, κύριε Ξυδάκη. Τι θα πει πρωτοβουλία του Προεδρείου αυτή τη στιγμή;
Με έχεις πει προδότη δέκα φορές από το 2012.
Ποιος εγώ;
Ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε ότι δεν ακούγεστε; Υπάρχει μια οχλαγωγία αυτή τη στιγμή και δεν ακουγόσαστε.
Με ονοματεπώνυμο είμαστε και έχει ατομική ευθύνη ο καθένας για το τι λέει.
Κύριε Τριανταφυλλίδη, ελάτε σας παρακαλώ, γιατί δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτή η διαδικασία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω κάτι τελευταίο.
Ορίστε, κύριε Χατζηδάκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, και το πρωί ελέχθη κάτι πολύ βαρύ από την κ. Γκαρά. Το σημείωσα. Είπε ότι η Νέα Δημοκρατία συνεργάζεται με ναζιστές. Ήταν πολύ βαρύ. Αυτή την ώρα λέγεται κάτι που, επίσης, δεν εκφράζει τον πολιτικό λόγο της Νέας Δημοκρατίας αυτό περί εσχάτης προδοσίας. Η Νέα Δημοκρατία παίρνει απόσταση και από τα δύο. Εγώ πιστεύω ότι μπορούμε να τερματίσουμε το θέμα εδώ. Εάν θέλουμε να συνεχίσουμε στην Επιτροπή Δεοντολογίας, ας πάει και η κ. Γκαρά να δούμε εάν οι εκφράσεις αυτές ότι εμείς είμαστε ναζιστές ή συνεργάτες ναζιστών, γίνονται αποδεκτές από την Βουλή. Να τα δούμε όλα και σφαιρικά. Πάντως επαναλαμβάνω, δεν βοηθάει αυτή την ώρα η όποια ακραία τοποθέτηση. Η Νέα Δημοκρατία είναι κόμμα του μέσου και της μεσότητος. Είμαστε κόμμα δημοκρατικό. Βεβαίως είμαστε σε απόλυτη αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με το ζήτημα των Σκοπίων. Από εκεί και πέρα τοποθετούμαστε, όπως τοποθετήθηκε ο Πρόεδρός μας, όπως τοποθετήθηκα εγώ το πρωί. Τελεία και παύλα.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Δεν δέχομαι συμψηφισμούς. Δεν συμφωνώ με τον χαρακτηρισμό που ειπώθηκε το πρωί, αλλά ήταν ένας πολιτικός χαρακτηρισμός. Δεν αφορούσε τη Νέα Δημοκρατία. Αφορούσε τους ναζί. Ένα αυτό.
Όχι, για εμάς.
Δεύτερον, εδώ υπάρχει ευθεία επίθεση η οποία προσβάλλει το Κοινοβούλιο. Και ποια είναι αυτή; Ότι η πλειοψηφία του ελληνικού Κοινοβουλίου, οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι Βουλευτές είναι προδότες. Αυτό έχει μεγάλη διαφορά και μη συμψηφίζουμε. Μη συμψηφίζουμε φράσεις με υπαινιγμούς και με βαρύτατους χαρακτηρισμούς. Άκουσα τη Νέα Δημοκρατία στη νέα τοποθέτησή της. Κρατώ όσα είπε ο κ. Χατζηδάκης. Δεν θέλω να συνεχίσω. Παραμένει το θέμα ανοιχτό για την Επιτροπή Δεοντολογίας. Ντροπή του - και εννοώ τον κύριο αυτόν εκεί πίσω - ο οποίος έφτασε στο σημείο να πιάσει στο στόμα του και έναν ήρωα, τον Παύλο Μελά, με τις ντροπές που έχει εδώ μέσα.
Καταγράφεται, κύριε Φίλη.
Κύριε Πρόεδρε, μια τελευταία παρατήρηση.
Ορίστε, κύριε Χατζηδάκη.
Διαβάζω από τα Πρακτικά τι είπε η κ. Γκαρά. Ενδεχομένως δεν το ξέρει ο κ. Φίλης και δεν το ξέρουν και άλλοι συνάδελφοι εδώ του ΣΥΡΙΖΑ. Λέει η κ. Γκαρά: «Η ιστορία σας συνοδεύεται από πατριδοκάπηλους, συνεργάτες της χούντας, των ναζί και προδότες». Επομένως στην Επιτροπή Δεοντολογίας εάν πάει ο ένας, θα πάει και ο άλλος.
Όχι εσείς, κύριε μου!
Εγώ δεν μιλάω έτσι, δεν θα μιλήσω έτσι…
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Φίλη, δεν ακούγεστε. Δεν μπορεί να γίνει συζήτηση έτσι!
Ο Παπαδόπουλος από το Κιλκίς ήταν ένας δοσίλογος Βουλευτής της ΕΡΕ. Είναι ψέμα αυτό;
Τι με νοιάζει εμένα η ΕΡΕ;
Η ιστορία σας. Όχι εσείς προσωπικά το κόμμα σας. Βεβαίως δοσίλογοι υπήρχαν στην παράταξή σας. Είναι ψέμα αυτό; Ο Παπαδόπουλος, ο Τσαούς Αντών εδώ στην ΕΡΕ ήταν. Το ξεχνάτε;
Δεν είναι Γιάννης είναι Γιαννάκης τώρα. Μην αρχίζουμε να καλύπτουμε τέτοιες πρακτικές. Ή θα καταδικάσουμε τα άκρα ή θα κάνουμε τέτοιου είδους διακρίσεις.
Τελειώνει η συζήτηση εδώ.
Δεν συμψηφίζουμε.
Κύριε Τριανταφυλλίδη, ελάτε στο Βήμα. Λήγει το θέμα εδώ.
Ο κ. Κασαπίδης είναι υπόλογος και πρέπει να παραπεμφθεί στην Επιτροπή Δεοντολογίας.
Δικαιολογείτε την κουβέντα της Γκαρά;
Κύριε Φίλη, εσείς προσωπικά θα λέγατε τη φράση της κ. Γκαρά;
Όχι.
Τότε καταδικάστε το!
Κύριε Χατζηδάκη και κύριε Φίλη, σας παρακαλώ. Δεν γίνεται έτσι.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Όχι λήγει η κουβέντα εδώ. Έχει γίνει παρατήρηση ήδη τρεις φορές στον κ. Κασαπίδη. Ο κ. Κασαπίδης δεν δέχεται να ανακαλέσει. Είναι υπεύθυνος και υπόλογος των λεγομένων του και θα δούμε τι θα γίνει στη συνέχεια. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ελάτε, κύριοι συνάδελφοι, φτάνει. Ένα τέταρτο συζητάμε αυτό το θέμα.
Επαγγελματικά γίνεται αυτό απόψε. Ένταση εξ επαγγέλματος.
Κύριε Λοβέρδο, σας παρακαλώ. Τον λόγο έχει ο κ. Τριανταφυλλίδης. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι.
…(δεν ακούστηκε)
Δεν ακούγεστε. Έχει ανέβει στο Βήμα συνάδελφός σας. Σεβαστείτε τον για να συνεχίσουμε τη διαδικασία.
Όταν είναι γνωστό ότι ο Πρόεδρος της Βουλής, ο Νίκος ο Βούτσης, εκφράζοντας ομόθυμα και ομόφωνα την ελληνική Βουλή, κατεδίκασε τα άθλια εξώδικα που εστάλησαν από δήθεν ομοσπονδίες, τα οποία κατηγορούσαν Έλληνες Βουλευτές για εσχάτη προδοσία και προδοσία και αυτό έτυχε της σύμφωνης γνώμης και της καταδίκης σύσσωμης της Βουλής, δεν θα περίμενε κανείς επικίνδυνα γραφικές φωνές υστερίας και ανεύθυνης κατηγορίας να εκστομιστούν από Έλληνες Βουλευτές οποιουδήποτε κόμματος σε βάρος συναδέλφων τους. Αυτά μπορεί να λέγονται σε κάποια ραδιόφωνα περιθωριακά, εκεί όπου επωάζεται το αυγό του φιδιού, εκεί όπου η ταπεινότητά μου, μετά τον ξυλοδαρμό του Δημάρχου Θεσσαλονίκης, του κ. Μπουτάρη, μίλησε για αιμομικτική σχέση δεξιάς και ακροδεξιάς. Τότε ήταν που μετά από δηλώσεις του κάμποσου και κάμποσων άλλων στελεχών μικρών και μεσαίων από όλη τη χώρα, όπου έλεγαν καλά του έκαναν… κ.λπ..
Κύριε Τριανταφυλλίδη, συγγνώμη. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ ησυχία.
Κύριε Ξυδάκη, αυτό που κάνετε δεν είναι σωστό. Πρέπει τώρα να μιλήσουν μεταξύ τους οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι; Δηλαδή περιμέναμε οκτώ ώρες να λήξει η συνομιλία Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων και Υπουργών, για να εκφράσουμε πέντε απλές κατανοητές σκέψεις. Έχουμε τη δυνατότητα να τις εκφράσουμε;
Ασφαλώς.
Παρακαλώ. Έτσι, λοιπόν, αυτό δεν θα το περίμενε κανείς. Είναι άθλια, αποκρουστική και κατάπτυστη η συγκεκριμένη αναφορά, ειδικά σήμερα, μετά το σοκ που υπέστημεν από τη δήλωση Μπαρμπαρούση. Εκθρέψατε το τέρας και το τέρας τσίμπησε, σοκάρισε. Ξυπνάτε! Αυτό που είπε η ταπεινότητά μου πριν από ένα μήνα, μετά τον ξυλοδαρμό, ήταν ότι η Νέα Δημοκρατία καλείται να γράψει μια άσκηση δημοκρατίας και να αποστασιοποιηθεί από το ακραίο συμπαγές σκοτεινό θάλαμο της ακροδεξιάς και να κατανοήσει ότι πρέπει να συμμετέχει στο πανδημοκρατικό μέτωπο κατά του φασισμού, του ναζισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν είχα σκοπό να ξεκινήσω έτσι, αλλά πέρα από τα fake news και την παραπληροφόρηση, υπάρχει το κείμενο της συμφωνίας. Ό,τι κακό που πρέπει να αποδειχθεί όταν εφαρμοστεί ή ό,τι καλό που πρέπει να βελτιωθεί έτι περαιτέρω, το έχουμε μπροστά μας. Βρείτε το μετά από είκοσι έξι χρόνια που λέτε κι εσείς και συνομολογείτε ότι πρέπει να λυθεί το πρόβλημα. Άρθρο 7. «Αναφορικά με το πρώτο μέρος με αυτούς τους όρους νοούνται όχι μόνο η περιοχή και ο πληθυσμός της βόρειας περιοχής του πρώτους μέρους…» - που είναι η πατρίδα μας η Μακεδονία - «…αλλά και τα χαρακτηριστικά τους καθώς και ο ελληνικός πολιτισμός, η ιστορία, η κουλτούρα και η κληρονομιά αυτής της περιοχής από την αρχαιότητα έως σήμερα». Το άρθρο 7 παράγραφος 2 τοποθετείται θετικά, ορίζει θετικά. Το άρθρο 7 παράγραφος 4 είναι ο ορισμός εξ αντιθέτου: «Το δεύτερο μέρος σημειώνει ότι η επίσημη γλώσσα του, η μακεδονική γλώσσα, ανήκει στην ομάδα των όποιων σλαβικών γλωσσών. Τα μέρη σημειώνουν …» - και τα δύο μέρη - «…ότι η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά του δευτέρου μέρους δεν έχουν σχέση» - ορισμός εξ αντιθέτου - «…με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της βόρειας περιοχής του πρώτου μέρους». Δηλαδή δεν έχουν σχέση με το Δίον, με την Πέλλα, με τις Αιγές, με την Αμφίπολη, με τον αρχαίο μακεδονικό πολιτισμό που είναι κομμάτι του ελληνικού πολιτισμού. Αυτό είναι σαφές και συνομολογείται. Ήδη έφτασα στα πέντε λεπτά. Έχω αρκετά να πω. Θα ξεπεράσω τον ορισμό περί πατριωτισμού και θα μιλήσω για την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, τον νέο πατριωτισμό, τη νέα εθνική αυτοπεποίθηση χωρίς φοβικά σύνδρομα, διμερείς και πολυμερείς συνεργασίες, που είναι το στρατηγικό πλάνο πάνω στο οποίο κινούμαστε, και να έρθω στο σκοπιανό - «μακεδονικό», που είναι ένα ακόμη ναυάγιο των προηγούμενων κυβερνήσεων και πιο συγκεκριμένα των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας στον κρίσιμο τομέα των εθνικών μας θεμάτων. Ο ορισμός του ναυαγίου περιγράφεται με ενάργεια και σαφήνεια από τα λόγια των ιδίων των μοιραίων πρωταγωνιστών της, αυτών που κλήθηκαν και απέτυχαν παταγωδώς την κρίσιμη στιγμή να υπερασπιστούν τα εθνικά δίκαια και σήμερα είτε πετούν χαρταετό ή πουλούν τρέλα, αυτών που κλήθηκαν να αποκρούσουν τότε που έπρεπε - το '90, το '91, '92- στη διεθνή κοινωνία τους παραχαράκτες εθνικιστές των Σκοπίων που οικειοποιήθηκαν την ιστορίας μας, τα σύμβολά μας, τον αρχαίο μακεδονικό πολιτισμό, αυτά που τώρα παίρνουμε πίσω με το άρθρο 7. Τα δώσατε όλα διαχρονικά. Όνομα, γλώσσα, πολιτισμό. Επιχειρούμε να τα πάρουμε όλα πίσω για τη Μακεδονία και τον Ελληνισμό. Γίνομαι συγκεκριμένος. Έχω εδώ έξι στοιχεία και το βιβλίο του Γεωργίου Ράλλη «Εις ώτα μη ακουόντων», που αναφέρεται και αξιολογεί την παρουσία Μητσοτάκη - Σαμαρά και της κυβέρνησης εκείνης που χειρίστηκε και διαχειρίστηκε το σκοπιανό τότε, τη στιγμή που ήταν η στιγμή που μπορούσε να κοπεί σύριζα ο μακεδονικός αλυτρωτισμός τύπου Σκοπίων, γιατί ήταν τότε που σπαρταρούσε η Γερμανία να αναγνωρίσει Κροατία και Σλοβενία. Τότε θα μπορούσε η ελληνική πλευρά να επιβάλλει. Αυτά δεν τα λέει η ταπεινότητά μου. Τα λένε οι διεθνολόγοι, τα λένε πολιτικοί, τα λένε πολικοί της δικής σας παράταξης. Τι λέει εδώ; Ξεχάστε τους συριζαίους, ξεχάστε και την ταπεινότητά μου. Φάκελος δύο του Αλέξη Παπαχελά. Λέει ο κ. Μητσοτάκης: «Ο Σαμαράς, όχι από κακή πρόθεση βέβαια αλλά από ανικανότητα, τα έκανε μούσκεμα». Λίγο πιο κάτω μιλάει ο Σαμαράς για τον Μητσοτάκη: «Δεν σου κρύβω…» - έλεγε ο Μητσοτάκης στον Σαμαρά, παρουσία και άλλων - «…ότι το θέμα του ονόματος δεν το θεωρώ σοβαρό». Και λίγο πιο κάτω λέει ο Σαμαράς: «Πήγα στο εξωτερικό ως Υπουργός Εξωτερικών και έγινα περίγελος». Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εσείς από ανικανότητα, όπως λέτε εσείς για εσάς, εσείς που τα κάνατε «μούσκεμα», όπως λέτε εσείς για εσάς, εσείς που δεν θεωρούσατε το όνομα της Μακεδονίας σοβαρό, όπως το αποκαλύψατε εσείς για εσάς, εσείς που γίνατε περίγελος στο εξωτερικό, όπως λέτε εσείς για εσάς, τότε που διαλυόταν η ενιαία Γιουγκοσλαβία, τότε που είχαμε το συγκριτικό διπλωματικό πλεονέκτημα εντός της τότε ΕΟΚ να επιβάλουμε όνομα που δεν περιείχε τον όρο «Μακεδονία», τότε δώσατε, παραχωρήσατε το όνομα της Μακεδονίας, όπως εσείς ομολογείτε.
Κύριε Τριανταφυλλίδη, σας παρακαλώ πολύ, ολοκληρώστε.
Μόνο ένα σημείο θα πω, επειδή το ανέφερα και είναι πάρα πολύ σημαντικό. Από το βιβλίο του αειμνήστου Γεωργίου Ράλλη σημειώνω το εξής: «Δεν νομίζω ότι υπάρχει παρόμοιο προηγούμενο Υπουργοί Εξωτερικών ή Πρωθυπουργοί οποιασδήποτε ελληνικής κυβερνήσεως, να απεμπόλησαν το δικαίωμα της χώρας να διορίσει εκπρόσωπό της σε διεθνή οργανισμό, όταν επρόκειτο να συζητηθεί σ' αυτόν εθνικό μας θέμα.». Αναφέρεται στην απουσία εκπροσώπου στην επιτροπή Μπαντεντέρ.
Κύριε Τριανταφυλλίδη, έχουμε φθάσει στα εννέα λεπτά.
Αντί, λοιπόν, να αισχύνεστε, κομπορρημονείτε. Αντί να απολογείστε, αποθρασύνεστε. Αντί να μετανοείτε, επιδίδεστε σε παληκαρισμούς, παριστάνοντας τα λιοντάρια της Νεμέας του νέου πατριωτισμού. Όμως ο λαός και οι πολίτες δεν ξεχνούν. Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά.
Ελάτε, κύριε Τριανταφυλλίδη, φθάνουμε στα εννιάμισι λεπτά!
Θα ήθελα να πω και άλλα.
Σας παρακαλώ πολύ!
Θα κλείσω.
Κλείστε, όμως, σας παρακαλώ!
Θα κλείσω με την προτροπή όλα αυτά τα στοιχεία, κάποια στιγμή, ανάμεσα στον ελληνόφωνο βαρβαρισμό και στην απουσία ουσιαστικού λόγου επιχειρημάτων, να αναδειχθούν και να καταδειχθούν, γιατί εζυγίστητε, εμετρήθητε και ευρέθητε ελλιπείς. Σας ευχαριστώ.
Πείτε μου τώρα που ανεβαίνει ο κ. Τασούλας, πώς θα μπορέσω πριν τα δέκα λεπτά να τον κόψω; Σας παρακαλώ πολύ!
Μη ρωτάτε, κλείνετε και κανένα μικρόφωνο.
Να ξεκινήσω από πού; Να ξεκινήσω από τη Νέα Δημοκρατία, αυτό προτείνετε τώρα;
Απ' όπου θέλετε.
Ξέρετε, όμως, τι γίνεται; Με τα είκοσι λεπτά που χάσαμε πριν, πάμε στις 2.30΄ τώρα. Έχουμε ακόμα οκτώ ομιλητές. Με επτά λεπτά ο καθένας σημαίνει μία ώρα και ήδη έχει πάει 1.30΄. Είχαμε πει να κλείσουμε στις 2.00΄ και τώρα θα κλείσουμε στις 2.30΄. Από εσάς εξαρτάται τι ώρα θα φύγουμε.
Late night θα το κάνουμε στις 4.30΄.
Κύριε Τασούλα, έχετε τον λόγο και σας παρακαλώ πολύ, όσο μπορείτε, να έχετε συνέπεια στον χρόνο σας.
Η πρόταση δυσπιστίας, την οποία υποβάλαμε για την Κυβέρνηση, έχει τον στόχο να καταδείξει ότι φθάσαμε σε μία φάση αποκορύφωσης των επιπτώσεων της κυβερνητικής πολιτικής εις βάρος του λαού και της χώρας τόσο στο οικονομικό πεδίο όσο και στο εθνικό πεδίο. Αντιλαμβάνομαι ότι οι περισσότεροι συνάδελφοι που μίλησαν από την πλευρά της Πλειοψηφίας, με μένος και αυτοπεποίθηση συγχρόνως για τη συμφωνία, δεν έχουν κατανοήσει τη βαρύτητα του λεγομένου μακεδονικού ζητήματος. Το μακεδονικό ζήτημα δεν ξεκίνησε πριν από είκοσι πέντε χρόνια. Το μακεδονικό λεγόμενο ζήτημα δεν ξεκίνησε καν από τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, μετά τον δεύτερο βαλκανικό πολέμο. Το μακεδονικό ζήτημα αποτελεί τμήμα του περίφημου Ανατολικού ζητήματος, ξεκίνησε από τα βάθη του 19ου αιώνος και έκτοτε ταλαιπωρεί και τη χώρα μας και τη Βαλκανική. Το μακεδονικό ζήτημα έφθασε σε έξαρση, λόγω και πανσλαβισμού και κομμουνισμού. Το μακεδονικό ζήτημα ήταν η απαίτηση των τσάρων και του Μαύρου Αετού και των τσάρων του Ερυθρού Αστέρος να βγει ο σλαβισμός στο Αιγαίο. Ήταν ο ίδιος στόχος εις βάρος της χώρας μας. Είχαμε απελπιστική εξέλιξη μετά τη νίκη της Ρωσίας εις βάρος της Τουρκίας το 1878. Η απελπιστική αυτή εξέλιξη οφείλεται στη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Η απελπιστική αυτή εξέλιξη οφείλεται στη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου στην Κωνσταντινούπολη, η οποία δημιούργησε τη μεγάλη ηγεμονία της Βουλγαρίας. Απέκτησε η Βουλγαρία το 1878 εκατόν εβδομήντα χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα. Κατέλαβε αυτό που λέμε σήμερα την ελληνική Μακεδονία, με εξαίρεση τη δυτική Μακεδονία. Χάρη στην πολιτική της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και του Μπίσμαρκ οι οποίοι δεν ήθελαν η Ρωσία μέσω της Βουλγαρίας να φτάσει στο Αιγαίο, δύο μήνες μετά στο Βερολίνο καταργήθηκε η Μεγάλη Βουλγαρία και η Μακεδονία ξαναγύρισε στην καταρρέουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, για να τη βρουν οι Έλληνες των Βαλκανικών Πολέμων στην καταρρέουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, ευτυχώς, και να καταλάβουν με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το μεγαλύτερο μέρος της. Είναι ένα πολύπλοκο θέμα, ένα σύνθετο θέμα και δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε με βάση τα κριτήρια του 2018, με τα οποία πασχίζουμε να ερμηνεύσουμε τη συμπεριφορά των κυβερνήσεων της ΕΡΕ ή των κυβερνήσεων της δεκαετίας του '90. Κάθε περίοδος έχει διαφορετικές ανάγκες. Η αναγνώριση από την Ελλάδα της ανάγκης για Ελληνο - γιουγκοσλαβική φιλία τη δεκαετία του '50 οφείλεται στο γεγονός ότι λόγω του Κυπριακού, η Ελλάδα απέκτησε εχθρότητα με την Τουρκία, λόγω του Ψυχρού Πολέμου με τη Βουλγαρία και την Αλβανία και δεν άντεχε τη δεκαετία του '50 η Ελλάδα να έχει εχθρότητα και με τη Γιουγκοσλαβία. Αποφασίσαμε, λοιπόν, με τη Γιουγκοσλαβία, επειδή θα ήταν αφόρητη η κατάσταση αν είχαμε και τη Γιουγκοσλαβία εις βάρος μας, να συνάψουμε καλές διπλωματικές σχέσεις. Δεν υπήρχε τότε κράτος ξεχωριστό στα Σκόπια με την ονομασία της Μακεδονίας. Ήταν μια επαρχία της τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας και ποτέ, ποτέ από το '54 έως το '60 η τιτοϊκή Γιουγκοσλαβία, το Βελιγράδι, δεν μίλησε για μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα, γιατί είχαν συγκρατηθεί και πάντα η Γιουγκοσλαβία του Τίτο εκείνη την εποχή στον ΟΗΕ ψήφιζε υπέρ του Κυπριακού. Πάντα και για να καταλάβετε ένα παράδοξο, θα σας πω ότι ο Τίτο, όταν η Ελλάδα εγκατέστησε το σύστημα αεράμυνας των περιβόητων ή περίφημων πυραύλων «Τίμιος Τζων», δεν διαμαρτυρήθηκε και εξέφρασε την ικανοποίησή του, γιατί ήθελε ισχυρή Ελλάδα στα νώτα της η Γιουγκοσλαβία. Παράξενα πράγματα εν σχέσει με τα καθεστώτα, ευεξήγητα πράγματα εν σχέσει με τις εποχές. Και μην ερμηνεύετε το '50 και το '59 με τα κριτήρια και τις υστερίες και τις αδυναμίες και τις ανασφάλειες του 2018. Είναι άλλη πραγματικότητα. Σήμερα, λοιπόν, εσείς πήρατε ένα θέμα, που ποτέ κανείς δεν το έλυσε. Όντως ποτέ κανείς δεν το έλυσε, γιατί προτίμησε να σέρνεται παρά να το λύσει, ας πούμε, έτσι όπως το λύνετε εσείς και κάνετε τρία δραματικά λάθη. Ένα λάθος έχει να κάνει με τη συγκυρία. Δεν ενδείκνυται χώρα η οποία είναι γονατισμένη και οικονομικά και ως προς το διεθνές της κύρος - είμαστε δυστυχώς γονατισμένοι - να προσπαθεί την ώρα που είναι γονατισμένη και έχει τεράστιες ανάγκες, να λύσει σοβαρά θέματα μακροχρόνια, γιατί θα την πιάσουν γονατισμένη και θα την εκμεταλλευτούν. Όταν έκρινε η Βρετανική Αυτοκρατορία να επιβάλει τη λύση της τριπλής κυριαρχίας στην Κύπρο με το σχέδιο Μακμίλλαν το 1958 είχαμε την αποστασία εις βάρος της κυβερνήσεως Καραμανλή για να τον βρουν αδύναμο. Δεν έπιασε αυτό και πήγαμε στην αποτροπή του σχεδίου Μακμίλλαν και φτάσαμε στην εγγυημένη ανεξαρτησία. Πάντα θέλουν να λύνουν θέματα, όταν οι χώρες είναι γονατισμένες. Δεύτερο λάθος είναι η αρχιτεκτονική του σχεδίου. Η αρχιτεκτονική του σχεδίου βάζει πρώτα την ένταξη και μετά τη λύση, ενώ η σωστή αρχιτεκτονική είναι πρώτα η λύση και μετά η ένταξη. Η σωστή αρχιτεκτονική δεν είναι παραδίδουμε το οπλοστάσιό μας - που είναι η ένταξη σε Ευρώπη και ΝΑΤΟ και η λύση για το περίκλειστο κράτος - δεν το παραδίδουμε προκαταβολικά έναντι υποσχετικών. Και το τρίτο λάθος είναι η ουσία της συμφωνίας, η οποία διατηρεί αλώβητο και τον αλυτρωτισμό και τον επεκτατισμό και όλες αυτές τις βλέψεις που μπορεί να προκύψουν, γιατί αυτή η συμφωνία δεν συνάπτεται για πέντε και έξι χρόνια. Δεν είναι μισθωτήριο γκαρσονιέρας. Είναι μια συμφωνία εις το διηνεκές. Και μην περιμένετε να διορθωθεί η συμφωνία εις τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ ή στη Χάγη. Εμείς θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτή τη συμφωνία με κλειστά μάτια πριν δέκα, είκοσι, τριάντα χρόνια. Προτιμήσαμε την εκκρεμότητα από μια τόσο κακή συμφωνία, η οποία επαναλαμβάνω είναι κακή, κάκιστη και ως προς την αρχιτεκτονική της και ως προς τη συγκυρία και ως προς την ουσία της. Η πρόταση δυσπιστίας είναι μια αναιμική ελπίδα, μια λυμφατική ελπίδα μην τυχόν ο κ. Καμμένος θυμηθεί ότι έδωσε όρκο για να ρίξει την Κυβέρνηση Τσίπρα αν βάλει τη λέξη Μακεδονία σε λύση. Ο κ. Καμμένος προφανώς δεν θα μηνυθεί αύριο από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου για ψευδορκία. Ο κ. Καμμένος και ο ΣΥΡΙΖΑ θα υποστούν τα επίχειρα τα πολιτικά στις προσεχείς εκλογές. Εμείς μέχρι τις εκλογές, μέχρι να γίνουμε Κυβέρνηση, θα κάνουμε το παν για να αποτρέψουμε αυτή τη συμφωνία, η οποία είναι απολύτως επιζήμια για τα εθνικά μας συμφέροντα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Τασούλα. Κύριε Γιαννακίδη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά. Μετά τον κ. Γιαννακίδη, τον λόγο έχει η κ. Χριστοφιλοπούλου, ο κ. Κυρίτσης, ο κ. Καββαδάς, ο κ. Μπγιάλας, ο κ. Πάλλης και τελευταίος ο κ. Βλάσης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η Νέα Δημοκρατία κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης με αφορμή τη διαφαινόμενη συμφωνία της Ελλάδας με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, για την οριστική και αποφασιστική επίλυση ενός πολύ σημαντικού εθνικού ζητήματος, το οποίο ταλανίζει την ελληνική διπλωματία και την ελληνική κοινωνία πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Μια συμφωνία την οποία χαιρέτισε το σύνολο της διεθνής κοινότητας και των πολιτικών δυνάμεων στην Ευρώπη, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, όπως του σημερινού Προέδρου της γειτονικής χώρας και του πρώην Πρωθυπουργού της, οι οποίοι έκαναν λόγο για την ταπεινωτική ήττα και απαράδεκτες υποχωρήσεις, σε σχέση με το όσα είχαν κερδηθεί στο παρελθόν. Δυστυχώς την ίδια θέση για τη συμφωνία εκφράζει και η Νέα Δημοκρατία. Η διαπραγμάτευση πραγματοποιήθηκε σε ένα διεθνές περιβάλλον, στο οποίο ο όρος Μακεδονία ήδη περιλαμβανόταν στο όνομα της γειτονικής χώρας, όπως αυτό που χρησιμοποιείτο στους διεθνείς οργανισμούς και σε όλα τα διεθνή fora, κάτι που προέκυψε από τη δεσμευτική ενδιάμεση συμφωνία του 1995, σύμφωνα με την οποία η ονομασία της γείτονος ήταν Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Εθνικό καθήκον και στάση υπευθυνότητας δεν είναι η ενδεχόμενη παραπομπή της λύσης σε μια αόριστη μελλοντική συγκυρία. Μια τέτοια επιλογή θα αποδυνάμωνε τις προοδευτικές δυνάμεις που επιθυμούν λύση, ανοίγοντας τον δρόμο εκ νέου στην ανάπτυξη εθνικιστικών δυνάμεων στη γειτονική χώρα, δυνάμεις οι οποίες επιχειρούν να καπηλευτούν την ιστορία της Ελλάδος. Μια τέτοια επιλογή θα ενίσχυε τον ρόλο τρίτων δυνάμεων στα βόρεια σύνορά μας με άμεσες επιπτώσεις για την ασφάλεια της χώρας μας και την εν γένει σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων. Μια τέτοια επιλογή δεν θα εκμεταλλευόταν την παρούσα θετική συγκυρία για τη χώρα μας στο δρόμο για την επίλυση της μαύρης τρύπας της σύγχρονης διπλωματικής ιστορίας μας. Η συμφωνία ανταποκρίνεται απόλυτα στην εθνική γραμμή για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για χρήση «erga omnes», θέση που διατηρεί η χώρα εδώ και είκοσι χρόνια. Αξίζει να τονίσουμε ότι η αποδοχή της χρήσης «erga omnes» αποτελεί μεγάλη επιτυχία για την Ελλάδα, δεδομένου ότι στο παρελθόν αυτό δεν είχε γίνει αποδεκτό ούτε ως βάση συζήτησης. Αυτό σημαίνει ότι οι γείτονές μας όχι μόνο θα χρησιμοποιούν το συμφωνηθέν όνομα στις διεθνείς τους σχέσεις, στους διεθνείς οργανισμούς, στα διεθνή fora και στα διεθνή έγγραφα αλλά και στο εσωτερικό της χώρας τους. Επιπρόσθετα η Κυβέρνηση πέτυχε την υποχρέωση της γείτονος να προχωρήσει άμεσα σε συνταγματική αναθεώρηση, κάτι το οποίο αποτελεί τεράστια νίκη της Ελλάδας, δεδομένου ότι δεν περιλαμβανόταν στην εθνική γραμμή, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια. Ποιοι ήταν όμως οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους η Νέα Δημοκρατία προχώρησε στην κατάθεση πρότασης δυσπιστίας; Η σημερινή ακραία στάση και ρητορική της Νέας Δημοκρατίας δεν πηγάζει από το πραγματικό ενδιαφέρον της για την ουσιαστική επίλυση του μείζονος αυτού εθνικού ζητήματος. Άλλωστε οι πραγματικοί υπαίτιοι γι' αυτό το αδιέξοδο έχουν αναδειχθεί από την ίδια την ιστορία και σε μεγάλο βαθμό έχουν κατονομαστεί ακόμα και από πρώην Προέδρους της Νέας Δημοκρατίας. Η σημερινή ακραία στάση της Νέας Δημοκρατίας πηγάζει από τον πανικό που διακατέχει την πραγματική της ηγεσία, λόγω των εξελίξεων σε σωρεία υποθέσεων που απασχολούν αυτή την περίοδο τη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, το ελληνικό Κοινοβούλιο, τις εξεταστικές επιτροπές, τη δικαιοσύνη, αλλά όχι τα κατεστημένα ΜΜΕ που σας στηρίζουν και συστηματικά βάλλουν κατά της Κυβέρνησης, υποθέσεις όπως το ΚΕΕΛΠΝΟ, οι offshore, η «NOVARTIS», τα δάνεια των κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης και άλλα πολλά. Ήδη από το 2015 αποκλειστικός στόχος της Νέας Δημοκρατίας, στην οποία βρήκαν καταφύγιο και πρωταγωνιστικό ρόλο η Πολιτική Άνοιξη και το ΛΑΟΣ, ήταν η ανατροπή της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και η τάχιστη επάνοδος στην εξουσία με κάθε τρόπο και κάθε κόστος όχι για τη σωτηρία και την πρόοδο της χώρας αλλά για την επιστροφή στις πρακτικές του παρελθόντος, που μας οδήγησαν στην καταστροφή και τα μνημόνια. Αρχικά η Νέα Δημοκρατία επένδυσε στο σενάριο της αριστερής παρένθεσης, προτάσσοντας όχι το εθνικό αλλά το μικροκομματικό συμφέρον, παραδίδοντας ένα ναρκοθετημένο πεδίο στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με απαράδεκτες δεσμεύσεις, σωρεία εκκρεμοτήτων και ανοικτών ζητημάτων και με τα ταμεία της χώρας άδεια. Μάλιστα ήταν τόσο σίγουρη η Αξιωματική Αντιπολίτευση για την αριστερή παρένθεση και την τάχιστη επιστροφή της στη διακυβέρνηση της χώρας, που ουδέποτε ο κ. Σαμαράς εμφανίστηκε στην τελετή παράδοσης - παραλαβής στο Μέγαρο Μαξίμου. Το σχέδιο της αριστερής παρένθεσης όχι μόνο απέτυχε, αλλά αμέσως μετά το δημοψήφισμα του 2015 η Νέα Δημοκρατία οδηγήθηκε σε αλλαγή ηγεσίας, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει αλλάξει κάτι όσον αφορά τη στρατηγική και την ακροδεξιά στροφή που συντελέστηκε επί ηγεσίας Σαμαρά. Μετά από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 οι προσδοκίες για ανατροπή της Κυβέρνησης της χώρας στηρίχθηκαν στους πιο ακραίους κύκλους των δανειστών, στη μη ολοκλήρωση των αξιολογήσεων, στη μη επίτευξη των στόχων, στον εκτροχιασμό του προγράμματος, στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό αδιέξοδο, στην καταστροφή και στην καθημερινή τρομοκράτηση της κοινωνίας. Όλοι θυμόμαστε τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ιδιαίτερα κατά τη δεύτερη αξιολόγηση, τα κρυφά ραντεβού με τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, το διαρκές αίτημα για σκληρή στάση των δανειστών απέναντι στη χώρα μας με αντάλλαγμα την πάγια και επαναλαμβανόμενη θέση ότι η ρύθμιση του δημόσιου χρέους δεν έχει σημασία, αλλά ζητούμενο ήταν η υιοθέτηση και η εφαρμογή των πιο ακραίων αιτημάτων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Φυσικά ουδείς μπορεί να λησμονήσει την απαράδεκτη τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας διά στόματος του Αντιπροέδρου της για τη μη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης με κάθε κόστος, αρκεί να ανατραπεί η Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Σήμερα μετά την ψήφιση των τελευταίων προαπαιτουμένων της τελευταίας αξιολόγησης και την ορατή έξοδο από την εποχή των μνημονίων, στα οποία η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ μάς οδήγησαν, εναποθέσατε τις ελπίδες σας για ανατροπή της Κυβέρνησης στη μη επίλυση του πιο σημαντικού ίσως εθνικού θέματος της σύγχρονης ιστορίας μας. Η μόλις προ ολίγων μηνών τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας σχετικά με το ζήτημα της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για χρήση έναντι όλων, «erga omnes», ξεχάστηκε εν μία νυκτί και μέρα με τη μέρα η Αξιωματική Αντιπολίτευση περιθωριοποιείται όλο και περισσότερο και απομακρύνεται από τους ομοϊδεάτες της του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε στους εκκολαπτόμενους πατριδοκάπηλους της Πολιτικής Άνοιξης και του ΛΑΟΣ, να συμπαρασύρουν την ελληνική κοινωνία σε επικίνδυνες λογικές διαχωρισμού και δημιουργίας νέων αδιεξόδων. Τα εσωτερικά προβλήματα της νέας ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας δεν θα φορτωθούν στην ελληνική κοινωνία και δεν θα επιτρέψουμε να πλήξουν τα συμφέροντα της χώρας και της ευρωπαϊκής οικογένειας. Ενδεχομένως οι περιπέτειες του Ραχόι και του Σαρκοζί να αποτελούν εικόνα από το κοντινό μέλλον, που φοβίζει αρκετά κάποιες από τις γαλάζιες συνιστώσες. Ιδιαίτερα η πολυπολιτισμική Θράκη και οι πολίτες της, που ανεξαρτήτως καταγωγής, χρώματος και θρησκείας, γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις πολιτικές του κ. Σαμαρά είτε ως Υπουργού Εξωτερικών στις αρχές της δεκαετίας του '90 είτε ως Προέδρου της Πολιτικής Άνοιξης μετά την ανατροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη και προσφάτως ως Πρωθυπουργού, δεν πρόκειται να παρασυρθούν από ακροδεξιές λογικές και πρακτικές και δεν θα επιτρέψουν σε ακραίους κύκλους να επαναλάβουν τα εγκλήματα του παρελθόντος σε βάρος αυτής της χώρας. Όχι μόνο θα καταψηφίσουμε την πρόταση δυσπιστίας αλλά θα συνεχίσουμε με ακόμα περισσότερο σθένος και δύναμη να αγωνιζόμαστε για τη δημοκρατία, την ιστορία, την ειρηνική συνύπαρξη των λαών, την ενίσχυση της εσωτερικής κοινωνικής συνοχής, τοποθετώντας τη χώρα μας σε ρυθμιστικό παράγοντα στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη και σε πυλώνα σταθερότητας στην ευαίσθητη περιοχή της ευρύτερης Ανατολικής Μεσογείου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γιαννακίδη. Τον λόγο έχει η κ. Χριστοφιλοπούλου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ώρα είναι περασμένη. Ωστόσο αισθάνομαι την ανάγκη και την υποχρέωση να ξεκινήσω από όσα απαράδεκτα έγιναν σήμερα το πρωί. Και αισθάνομαι και εγώ την ανάγκη να στηλιτεύσω με όση δύναμη έχω και με τη δική μου φωνή αυτά που ζήσαμε εδώ, στο ελληνικό Κοινοβούλιο, με το εγκληματικό κάλεσμα του Βουλευτή της Χρυσής Αυγής σε στρατιωτικό πραξικόπημα και δολοφονική βία. Η ανοχή ναζιστών και φασιστών είναι αδιανόητη και ασυγχώρητη. Μας γυρίζει πολλές δεκαετίες πίσω. Δεν θέλω, όμως, να ξεχνάμε και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Χρυσή Αυγή, αυτό το ναζιστικό μόρφωμα, θέριεψε εκμεταλλευόμενο την άθλια ρητορική της προδοσίας, την άθλια ρητορική της αγανάκτησης που κι άλλοι την χρησιμοποιούσαν και που δυστυχώς πριν λίγο ακούστηκε και από έναν συνάδελφο. Από ό,τι ακούμε ίσως επαναλήφθηκαν κάποιοι τέτοιοι όροι. Χρειάζεται νηφαλιότητα. Γι' αυτό δεν θέλω να σταθώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε στιγμές που και η ίδια προσωπικά έχω ζήσει. Είμαι σίγουρη ότι εάν δουν το βίντεο παλαιών κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων οι αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, δεν θα αισθανθούν καλά. Μας έχουν αποκαλέσει «Τσολάκογλου», «γερμανοτσολιάδες» και «προδότες». Εγώ θα προσπαθήσω να μιλήσω σε αυτή την πρόταση μομφής χωρίς να χρησιμοποιήσω βαρείς όρους. Δεν θα πω καν αυτό που είπε ο πρώην Πρόεδρος του Συνασπισμού κ. Αλαβάνος σήμερα στο ραδιόφωνο ότι πρόκειται για συμφωνία υποταγής. Κατά τη γνώμη μας δεν πρόκειται για συμφωνία υποταγής. Πρόκειται για μια συμφωνία που έχει κάποια θετικά σημεία αλλά πολλά και σοβαρά αρνητικά. Πριν μπω στη συμφωνία, θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ λίγο στο γενικότερο. Όταν συζητούμε στο Κοινοβούλιο για την πρόταση μομφής, συζητούμε συνολικά για την κυβερνητική δράση. Συζητούμε και πάμε να διαπιστώσουμε εάν υπάρχει εκ νέου η δεδηλωμένη. Δεδηλωμένη, βέβαια, θα υπάρξει αλλά και δεν θα υπάρξει, διότι κατ' ουσίαν η ακροδεξιά με την οποία κυβερνάτε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, έχει πει και ξεπεί τόσες φορές ιδίως όσον αφορά το μακεδονικό ζήτημα. Άρα ο κόσμος δεν κοροϊδεύεται. Το «ναι» στην Κυβέρνηση και το «όχι» στην πρόταση δυσπιστίας όσων από τους συναδέλφους των ΑΝΕΛ ψηφίσουν αύριο δεν μετράει, γιατί ο λαός ξέρει ότι ουσιαστικά αύριο δεν θα υπάρχει πραγματική δεδηλωμένη. Κύριοι των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έχετε προ πολλού χάσει κάθε δημοκρατικό νομιμοποιητικό έρεισμα και πέρα από τη συμφωνία αυτή. Γιατί εκλεγήκατε εκμεταλλευόμενοι ένα χυδαίο εμπόριο ελπίδας. Πουλήσατε αφειδώς απάτες. Μετά τις είπατε αυταπάτες και δεν τις πουλήσατε μόνο τον Γενάρη του 2015 αλλά τις πουλήσατε και τον Σεπτέμβρη του 2015. Το ίδιο κάνετε και σήμερα, μιλώντας για καθαρή έξοδο από τα μνημόνια και για δίκαιη - δήθεν - ανάπτυξη. Βλέπετε σας χαλάει και τη σούπα εκείνος ο κ. Ρέγκλινγκ, ο οποίος και σήμερα ξαναμίλησε. Δεν σας αφήνει να ησυχάσετε, να πείτε ένα ωραίο παραμύθι πάλι. Επιμένει να σας διαψεύδει, εκεί ο Ρέγκλινγκ. Όχι, λέει, μέχρι το 2059 θα υπάρχει έλεγχος και συνέχεια εποπτεία στα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Με τις υγείες σας.
…(δεν ακούστηκε)
Αφήστε, κύριε Πολάκη, ηρεμήστε. Σας πονάει πολύ, το ξέρω, αλλά ηρεμήστε λίγο. Το μόνο που καταφέρατε είναι η βίαιη στοχοποίηση όχι μόνο των αδύναμων αλλά και της μεσαίας τάξης. Είναι ακόμη νωπή η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για τα «αιματοβαμμένα» - δική σας ορολογία - πλεονάσματα που φέρνετε, ύψους 57 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2022, που πέφτουν στις πλάτες των συνταξιούχων, που τους αφήσατε χωρίς ΕΚΑΣ, που τους πετσοκόψατε τις κύριες και επικουρικές συντάξεις, των χηρών που χάνουν κάθε οικονομικό στήριγμα, των άνεργων νέων που εγκαταλείπουν τη χώρα, των υγιέστερων δυνάμεων αυτού του τόπου, των ανθρώπων που με μόχθο παλεύουν, των αγροτών, των ελεύθερων επαγγελματιών, των εμπόρων, των επιστημόνων, που συνθλίβονται κάτω από το δυσβάστακτο βάρος δημευτικών φόρων και εισφορών που επιβάλατε. Όμως αυτό θέλετε. Θέλετε μια χώρα εξαναγκασμένη σε μόνιμη οικονομική και κοινωνική καχεξία. Μια χώρα που η Κυβέρνηση θα συντηρεί εξαρτημένους, εξαθλιωμένους και πένητες πολίτες. Εθισμένους στην πολιτική εξάρτηση, τον λαϊκισμό και το ψεύδος που συστηματικά καλλιεργείτε με όχημα ένα συγκεντρωτικό κομματικό κράτος - «πατερούλη». Δεν υπάρχει θεσμικό αντίβαρο, στο οποίο να μην έχετε επιτεθεί με ύπουλο και δόλιο τρόπο. Στην προσπάθεια αυτή έχετε επιλέξει να έχετε συμμάχους τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ. Την λαϊκή δεξιά, επίσης, στην οποία προσφέρετε ασυλία, συγκαλύπτοντας τις μεγάλες ευθύνες της περιόδου 2004-2009. Γιατί δεν λέτε κάτι και γι' αυτό, κυρίες και κύριοι στον ΣΥΡΙΖΑ; Και επιτέλους αυτό το παράθυρο ευκαιρίας να λυθεί ένα διαχρονικό πρόβλημα και αυτό το βλέπετε μικροκομματικά, ωφελιμιστικά και τυχοδιωκτικά. Διότι μέχρι τώρα τι κάνατε; Ο κ. Καμμένος πότε κρυβόταν και πότε φανερωνόταν για να βγάλει τη σπάθα και να πει «δεν ψηφίζουμε» και ο κ. Κοτζιάς πηγαινοερχόταν σε κρυφή διπλωματία. Δεν υπήρχε μια οργανωμένη, συντονισμένη κατάσταση, όπου οι πολιτικές δυνάμεις αυτού του τόπου να μπορέσουμε, πραγματικά, να συνεννοηθούμε πάνω στο σημαντικό αυτό ζήτημα. Κύριε Πρόεδρε, δεν θα πάω στα δέκα λεπτά, αλλά θέλω για δυο λεπτά την ανοχή σας. Αλλά δεν είναι ότι έχετε απέναντί σας αυτή τη στιγμή στη συμφωνία από το αριστερό κομμάτι του πολιτικού κατόπτρου ως και το δεξιό, είναι ότι έχετε απέναντί σας τον λαό και το δημιουργήσατε αυτό γιατί διχάσατε τον κόσμο. Έχετε δημοκρατικό και ηθικό καθήκον να πάψετε να παίζετε και να τζογάρετε με τη Μακεδονία. Και επειδή η ιστορική αλήθεια πρέπει να καταγράφεται, πρέπει να πω εδώ ότι η ενδιάμεση συμφωνία του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν μεγάλη κατάκτηση και βασίζεται σ' αυτή μέρος της συμφωνίας που έχουμε και πολλές από τις θετικές πλευρές της. Μας επέτρεψε να περάσουν όλα αυτά τα χρόνια - και το επονείδιστο καθεστώς Γκρουέφσκι στη γείτονα χώρα - και, πραγματικά, εμείς ως χώρα να είμαστε ακέραιοι. Και τώρα, λοιπόν, με μια βαρουφάκεια, θα έλεγα, επιπολαιότητα θυμηθήκατε τα παλιά σας, εισηγείστε μια συμφωνία. Θα σταθώ στα αρνητικά, γιατί, όπως έχουμε πει, η σύνθετη ονομασία είναι ένα θετικό στοιχείο. Αλλά όμως από εκεί και πέρα πώς διανοηθήκατε να βάλετε υπογραφή ή μονογραφή έστω, αύριο η υπογραφή, κάτω από ένα κείμενο που μιλάει για «μακεδονική υπηκοότητα» και «μακεδονική γλώσσα»; Ποια διπλωματική ή νομική έμπνευση σας ώθησε να δεχθείτε το απόλυτο παράλογο; Ποιο είναι αυτό; Πρώτα να δεχθούμε την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και μετά να ακολουθήσει το δημοψήφισμα και οι συνταγματικές αλλαγές στη γείτονα χώρα. Πόση απρονοησία μπορεί να έχει κάποιος, που δέχεται ο αντισυμβαλλόμενός του να δηλώνει μονομερώς ότι πληροί τους όρους της σύμβασης και η δήλωση αυτή να παράγει έννομες συνέπειες αυθωρεί και παραχρήμα με πιο σημαντική συνέπεια ασφαλώς την είσοδο της γείτονος στο ΝΑΤΟ; Ούτε σε μισθωτήριο περιπτέρου τέτοιοι όροι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Πώς φανταστήκατε ότι μπορεί να διασφαλίζετε το στοιχειώδες εθνικό συμφέρον μέσα από τον νομικό σολοικισμό πολλαπλών αναβλητικών αιρέσεων; Τέλος ποια είναι άραγε η δημοκρατική σας ευαισθησία, όταν ανερυθρίαστα επιδιώκετε να δέσετε πισθάγκωνα έναν λαό με ένα κείμενο δεσμευτικό; Κάντε λίγο κράτει. Κι αυτή η πρόταση δυσπιστίας ίσως γίνει και μια αφορμή να κάνετε κράτει. Κύριοι Βουλευτές της Συμπολίτευσης και συμπράττοντες κολαούζοι πολλών αποχρώσεων, εσείς που με τόση ευκολία μιλούσατε και μας λέγατε προδότες, ήρθε η ώρα να αναμετρηθείτε με την ιστορία. Είναι ώρα προσωπικής και ιστορικής ευθύνης για τον καθένα και την καθεμιά. Η Ελλάδα και οι γενιές που έρχονται, δεν θα σας συγχωρήσουν λάθη. Είναι η ώρα να ξαναδείτε τη συνθήκη. Να βελτιωθεί η συμφωνία και όχι να υπογραφεί.
Ευχαριστούμε την κ. Χριστοφιλοπούλου. Κύριε Κυρίτση, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω παρακολουθήσει σχεδόν όλες τις ομιλίες αυτού του διημέρου και έχω καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, αλλά μου έχουν μείνει και κάποιες απορίες. Πρώτο συμπέρασμα είναι γιατί έγινε πρόταση μομφής. Η πρόταση μομφής έγινε - και γι' αυτό συνέπεσε - , πρώτον, διότι μετά το τέλος της τέταρτης αξιολόγησης και του μνημονίου, η Νέα Δημοκρατία δεν είχε καμμία απολύτως αφήγηση και έπρεπε να βρει. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίον έγινε η πρόταση μομφής, είναι ότι διάφορα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, με εκκρεμότητες με τη δικαιοσύνη, το είδαν ως μια προσπάθεια να πιαστούν από τα μαλλιά τους, μπας και μπορέσουν να ρίξουν την Κυβέρνηση, θεωρώντας αδύναμο κρίκο τους ΑΝΕΛ. Ο τρίτος λόγος ήταν ότι σε αντίθεση με αυτό που είπε ο κ. Μητσοτάκης, ότι δεν θα διχάσει τους Έλληνες για να ενώσει τους Σκοπιανούς, στην πραγματικότητα διχάζει τους Έλληνες για να ενώσει το κόμμα του. Διότι το κόμμα του αυτή τη στιγμή έχει απαχθεί από την ομάδα Σαμαρά - Γεωργιάδη και Σία, δεν το ελέγχει και έκανε μία τέτοια απελπισμένη προσπάθεια από την οποία προφανώς θα χάσει, γιατί όταν κάτι δεν μπορείς να το εκφράσεις γνήσια, έχεις πολύ μεγάλο πρόβλημα. Έχω, όμως, και κάποιες απορίες. Η μία είναι ποια είναι η θέση της Νέας Δημοκρατίας. Διοργανώνετε ένα συλλαλητήριο αύριο, διοργανωτής είναι ο κ. Κυρανάκης, είναι δικό σας συλλαλητήριο. Έχετε πει στους ανθρώπους που πάνε εκεί για το «καθόλου Μακεδονία» ότι δέχεστε το Μακεδονία με γεωγραφικό προσδιορισμό; Δεν το έχετε πει. Ένα είναι αυτό. Δεύτερον αύριο που, όπως στα προηγούμενα συλλαλητήρια που έγιναν, θα εμφανιστεί η Χρυσή Αυγή en bloc, δύο χιλιάδες άτομα, στρατιωτικό περπάτημα, πανό, σημαίες με την ηγεσία τους, πώς θα τους υποδεχτείτε και πώς πρόκειται να συνυπάρξετε μαζί τους, ύστερα από αυτά που έγιναν σήμερα; Επόμενη απορία. Από την κ. Μπακογιάννη και από τον κ. Βορίδη ο οποίος είναι εδώ, κατάλαβα ότι με πονηρό τρόπο είπαν ότι άπαξ και μονογραφεί και υπογραφεί αυτή η συμφωνία από τον Κοτζιά, από εκεί και πέρα θα την τρέξετε κανονικά. Άρα μη δουλεύετε τον κόσμο. Το επόμενο που μου έκανε εντύπωση - και θα ήθελα αλλά δεν βλέπω εδώ κάποιον που να μου φαίνεται αρμόδιος για να απαντήσει - ήταν η τοποθέτηση του κ. Κουμουτσάκου ότι το 1993 για το «μακεδονικό» έπεσε η κυβέρνηση και έρχεται και η σειρά της. Εγώ θέλω να ξέρω το 1993 η Νέα Δημοκρατία με ποιον ήταν; Ήταν με αυτόν που φώναζαν: «αλήτη, προδότη, Σαμαρά» στις συγκεντρώσεις της Νέας Δημοκρατίας ή ήταν με τον κ. Σαμαρά; Αυτό πρέπει να το ξεκαθαρίσετε, γιατί αφορά και την ιστορία σας και αφορά και τον τρόπο με τον οποίον μπορούμε να σας προσεγγίζουμε, να ξέρουμε άμα μιλάμε σοβαρά ή αν είσαστε φτερό στον άνεμο. Η Νέα Δημοκρατία από το 1974 και μετά που υπάρχει, εν πάση περιπτώσει, φτιάχτηκε από τον Καραμανλή, με την προσπάθεια να γίνει ένα ευρωπαϊκό κόμμα. Αυτό το οποίο βλέπουμε σαράντα χρόνια μετά, είναι ότι η Νέα Δημοκρατία από ευρωπαϊκό κόμμα μετατρέπεται σε κόμμα της Βαλκανικής Δεξιάς. Προωθεί μια εμφυλιοπολεμική εθνικοφροσύνη, μια εθνικοφροσύνη από τα καζίνο στη Γευγελή, μια εθνικοφροσύνη με φορολογική έδρα τη Βουλγαρία, μια εθνικοφροσύνη του φραπόγαλου και των οπαδικών ραδιοφώνων. Αυτή είναι η πολιτική σας αφήγηση, όσο και αν προσπαθούν ορισμένα στελέχη σας, όπως ο κ. Τασούλας που έκανε μια πάρα πολύ καλή ομιλία, να προσδώσουν κάποιο περιεχόμενο. Αυτό είναι, κοροϊδεύετε τον κόσμο. Αλλά επειδή υπάρχει ιστορική μνήμη, όσο και αν προσπαθείτε να πείσετε την ελληνική κοινωνία ότι η ιστορία ξεκινάει το 2015, η ιστορική μνήμη υπάρχει. Η ιστορική μνήμη η οποία συνδέεται με την παράταξή σας, μάς έχει οδηγήσει σε εθνικές καταστροφές. Θυμόμαστε τα προς την Άγκυρα που οδήγησαν στην Μικρασιατική Καταστροφή, εσείς ήσασταν από πίσω. Θυμόμαστε το 1975 στην Κύπρο, κύριε Βορίδη, που πουλήσατε τη μισή Κύπρο στην Τουρκία και ακούσαμε και τη Χρυσή Αυγή - είστε συγγενής - η οποία το πρωί ήθελε πραξικόπημα. Προφανώς για να δώσει, ενδεχομένως, και τη μισή ελληνική Μακεδονία σε κάποια άλλη χώρα, γιατί αυτή είναι η παράδοσή σας. Για να αποφύγουμε, λοιπόν, τέτοιου είδους κόλπα στο μέλλον, πρέπει να αποφύγουμε και να αποκρούσουμε την απάτη του εθνικισμού και ο τρόπος για να αποκρούσουμε την απάτη του εθνικισμού, είναι να έχουμε στο μυαλό μας αυτό που είπε ο Σολωμός ότι, το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κυρίτση για την οικονομία στον χρόνο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω δέκα δευτερόλεπτα μόνο επί προσωπικού.
Δεν υπάρχει προσωπικό, αλλά αναφέρθηκε το όνομά σας και θέλετε να δώσετε διευκρινίσεις.
Το προσωπικό συνίσταται σε μια παρερμηνεία. Ουδέποτε εγώ είπα το εξής ότι η συμφωνία παράγει έννομες συνέπειες. Τελειώνω εδώ. Δεν έχω πει τίποτε για τις μέλλουσες δεσμεύσεις. Είπα ότι παράγει έννομες συνέπειες…
Ούτε τώρα λέτε.
Επαναλαμβάνω. Παράγει έννομες συνέπειες, οι οποίες δημιουργούν αναπόδραστα ορισμένα δεδομένα. Αυτό είπα.
Είναι ξεκάθαρο, κύριε Βορίδη. Κύριε Καββαδά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα για ένα σοβαρό εθνικό μας ζήτημα, με αφορμή την πρόταση δυσπιστίας που καταθέσαμε για μια συμφωνία που δεν τολμήσατε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, να φέρετε στη Βουλή και ετοιμάζεστε να υπογράψετε με τους γείτονες ένα κείμενο με πολλές και αδικαιολόγητες εθνικές υποχωρήσεις. Μια συμφωνία που δεν έχετε τη νομιμοποίηση να υπογράψετε, γιατί δεν έχετε τη στήριξη του κυβερνητικού σας εταίρου. Μόνοι σας διαπραγματευτήκατε στα κρυφά και μόνοι σας επιχειρείτε να αποφασίσετε για ένα θέμα που αφορά όλους τους Έλληνες, τον πολιτισμό μας, την εθνική μας ταυτότητα και την ιστορία μας. Μονομερώς δίνετε αυτό που αρνούμασταν επί είκοσι πέντε χρόνια τώρα. Επικυρώνετε την ουσία του αλυτρωτισμού των γειτόνων μας με την αποδοχή της «μακεδονικής εθνότητας» και της «μακεδονικής γλώσσας». Δεν καταλαβαίνετε ή μάλλον αρνείστε ιδεολογικά να καταλάβετε ότι η μακεδονική ταυτότητα είναι το όχημα του αλυτρωτισμού ίσως περισσότερο και από την κρατική ονομασία. Δεν καταλάβατε ποτέ ότι σε αυτή τη διαπραγμάτευση η Ελλάδα είναι και παραμένει σε θέση ισχύος έναντι των γειτόνων μας κι αυτό αποδεικνύεται ότι παρά το γεγονός ότι εκατόν σαράντα κράτη έχουν αναγνωρίσει την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ως «Μακεδονία», αυτό που είναι κρίσιμο για τους Σκοπιανούς, είναι πώς θα τους αναγνωρίσουμε εμείς, με ποια ταυτότητα, με ποια εθνότητα και με ποια γλώσσα θα ανοίξει ο δρόμος τους προς τις διεθνείς συμμαχίες στις οποίες διακαώς επιθυμούν να ενταχθούν. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, δυστυχώς, κάθε φορά που ο Αρχηγός σας ο κ. Τσίπρας διαπραγματεύεται, έχουμε κακές ειδήσεις για τη χώρα. Και μπορεί οι Έλληνες να υπέμειναν τα πάντα σε ό,τι αφορά την οικονομία, αλλά δεν θα ανεχθούν καμμία υποχώρηση στα εθνικά μας ζητήματα. Δεν σας λένε τίποτα οι φωνές των Ελλήνων από άκρη σε άκρη της χώρας, που σας καλούν να μην υπογράψετε αυτή την κακή συμφωνία; Γιατί είναι μια κακή συμφωνία και το ξέρουμε όλοι μέσα σε αυτή την Αίθουσα. Να σας δώσω ένα παράδειγμα για να μην κοροϊδευόμαστε. Υπάρχει κανείς που αμφιβάλλει ότι έτσι όπως είναι η συμφωνία, σε λίγα χρόνια ο Μακεδόνας και η Μακεδονία θα ταυτίζεται μόνο με τους γείτονες και όχι με εμάς; Αμφιβάλλει κανείς ότι σε λίγα χρόνια, υπάρχει το ενδεχόμενο τα Σκόπια να εγείρουν διεκδικήσεις; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το όνομα της ιθαγένειας/υπηκοότητας σε όλα τα κράτη είναι πάντα παράγωγο της κρατικής ονομασίας. Ο πολίτης της Νότιας Αφρικής είναι Νοτιοαφρικανός, ο πολίτης του Βελγίου ανεξαρτήτως αν εθνοτικά είναι Βαλόνος ή Φλαμανδός είναι Βέλγος όσον αφορά την ιθαγένεια. Κατά συνέπεια στην περίπτωση της Βόρειας Μακεδονίας όπως επιθυμείτε να ονομαστεί, ανεξαρτήτως αν εθνοτικά είναι Σλάβοι ή Αλβανοί, θα έπρεπε να είναι Βορειομακεδόνες στην ιθαγένεια. Οι κύριοι Ζάεφ και Ντιμιτρόφ επέμειναν να διατηρήσουν το όνομα Μακεδόνες, επειδή ακριβώς θέλουν να κρατήσουν ζωντανό το εθνικό ιδεολόγημά τους, τον μακεδονισμό. Γιατί οι κύριοι Τσίπρας και Κοτζιάς παραβίασαν τον διεθνή κανόνα και αντί το όνομα Βορειομακεδόνες, αποδέχθηκαν τον όρο «Μακεδόνας/πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας» που στην πράξη θα γίνει «Μακεδόνας». Με άλλα λόγια γιατί αφού ισχυρίζονται ότι απαλείφουν τον αλυτρωτισμό, επικύρωσαν τον πυρήνα του; Τα θέματα αυτά δεν είναι ένα ανατολίτικο παζάρι, κυρίες και κύριοι, όπου ισχύει το δώσε μου αυτό για να σου δώσω το άλλο. Τα ονόματα όφειλαν να αντιστοιχούν επακριβώς στις έννοιες. Αυτά είναι τα στοιχειώδη και κρίσιμα εθνικά θέματα. Αποδείχθηκε, όμως, πως ήταν ψιλά γράμματα και για τον Πρωθυπουργό και για τον Υπουργό Εξωτερικών. Οι Σκοπιανοί επιζητούν αναγνώριση από την Ελλάδα «μακεδονικής εθνότητας» και το επιτυγχάνουν αφ' ενός μέσω της «μακεδονικής γλώσσας» και αφ' ετέρου μέσω της ιθαγένειας. Γιατί στα διαβατήρια αναγράφεται η ιθαγένεια και όχι η εθνότητα. Τώρα διεθνώς θα βλέπουν κράτος «Βόρεια Μακεδονία» και πολίτες «Μακεδόνες». Πρόκειται για τοξικό συνδυασμό, ο οποίος μετατρέπεται σε παγίδα για τη σύνθετη κρατική ονομασία. Λόγω του Βιετνάμ, παλαιότερα, και της Κορέας σημειολογικά το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» παραπέμπει σε διαμελισμένο έθνος. Γι' αυτό έπρεπε να το αποφύγει η ελληνική πλευρά. Έτσι όπως τα έκανε ο κ. Κοτζιάς, ο συνειρμός που θα κάνουν τρίτοι είναι ότι υπάρχει και μία «Νότια Μακεδονία» με «Μακεδόνες». Εμμέσως πλην σαφώς, δηλαδή, επικυρώνεται το ιδεολόγημα της «διαμελισμένης μακεδονικής πατρίδας». Κύριε Τσίπρα, στη συνέντευξή σας προχτές στην ΕΡΤ είπατε ότι θα σας κρίνει η ιστορία. Σας διαφεύγει ότι άλλο είναι ο αλαζόνας ηγέτης και άλλο ο χαρισματικός ηγέτης, που με τον λαό μαζί του γράφει χρυσές σελίδες στην ιστορία ενός τόπου. Να ξέρετε, όμως, ότι δεν θα είστε ο μόνος που θα κριθείτε. Θα κριθούμε όλοι μας. Ο καθένας από εμάς έχει την ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό και την ιστορία. Και σε αυτή τη χρονική στιγμή σε αυτή την ιστορική για την Ελλάδα στιγμή οι Έλληνες σας γυρνούν την πλάτη. Προλαβαίνετε να τους ακούσετε. Προλαβαίνετε να ακυρώσετε τη συμφωνία και να περισώσετε ό,τι μπορείτε από την πολιτική σας υστεροφημία. Είστε μια επικίνδυνη Κυβέρνηση. Αφού δεσμεύσατε την περιουσία της χώρας για έναν αιώνα και την παραδώσατε στη διαχείριση των ξένων, αφού μόλις χθες ψηφίσατε ένα τέταρτο μνημόνιο με μέτρα 5,5 δισεκατομμύρια - και μάλιστα αυτή τη φορά χωρίς η χώρα να παίρνει χρήματα, αλλά αντίθετα να είναι υποχρεωμένη από μόνη της να εξασφαλίζει τεράστια πλεονάσματα - έρχεστε τώρα να δώσετε και την ψυχή της. Πρέπει να φύγετε από μόνοι σας όσο είναι νωρίς. Και αύριο έχετε τη ευκαιρία να το πράξετε, καταψηφίζοντας τον εαυτό σας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Καββαδά. Τον λόγο έχει ο κ. Μπγιάλας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεύτερη μέρα που συζητάμε την πρόταση δυσπιστίας της Νέας Δημοκρατίας στην Κυβέρνηση μας. Μία πρόταση δυσπιστίας η οποία έλεγε πως η συμφωνία αποτελούσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Αλλά υπήρχε και ένα άλλο σκεπτικό γι' αυτή την επικίνδυνη, καταστροφική Κυβέρνηση, γι' αυτή την Κυβέρνηση που διέλυσε τα πάντα, αυτή την Κυβέρνηση που σε τρία χρόνια έκανε όσα κακά δεν είχε κάνει όλο το προηγούμενο πολιτικό προσωπικό. Η σταγόνα ήταν η συμφωνία και γι' αυτό έπρεπε να γίνει η πρόταση μομφής. Γιατί δεν κάνατε την πρόταση δυσπιστίας μόνο για τη συμφωνία.
Μόνο.
Δεν την κάνατε μόνο γι' αυτή. Το σκεπτικό σας ήταν όλο το υπόλοιπο και γράφατε ότι η σταγόνα είναι αυτή που ξεχείλισε το ποτήρι. Παρ' όλα αυτά, όμως, βλέπουμε ότι δύο μέρες τώρα, όλοι οι ομιλητές σας ελάχιστα αναφέρονται για τα προηγούμενα. Προφανώς αναφέρεστε μόνο σε αυτό, γιατί θεωρήσατε ότι είναι η τελευταία σας απέλπιδα προσπάθεια μπας και καταφέρετε να πείσετε, να πιέσετε τους συναδέλφους των ΑΝΕΛ μήπως και ρίξουν την Κυβέρνηση. Ένα είναι το σίγουρο, όμως, ότι και εσείς οι ίδιοι δεν πιστεύετε ότι μπορούσε να συμβεί αυτό. Ο απελπισμένος, όμως, και ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Ως δυτικομακεδόνας γέννημα θρέμμα των Γρεβενών από γενιά σε γενιά - και εδώ να επισημάνω ότι ο προπάππους μου έχει αφήσει την ψυχή του και τα κόκκαλά του στη Θεσσαλονίκη το 1912 για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης - δεν μπορώ να δεχθώ από οποιουσδήποτε να αναφέρονται σε προδότες και να μιλούν για εσχάτη προδοσία, άνθρωποι που οι πρόγονοί τους ήρθαν πολύ πιο μετά από τον Μακεδονικό Αγώνα καταδιωκόμενοι. Όχι, όμως, μαθήματα πατριδοκαπηλίας σε ανθρώπους που ζούσαν, ζουν και θα ζουν, για να μην μπερδεύουμε τα πράγματα. Για τη συμφωνία αυτή στην οποία μπαίνει η πρώτη υπογραφή, μας λέτε το εξής: Να την ψηφίσουμε πρώτα στη Βουλή και μετά να υπογράψουμε. Μα αυτό ακριβώς εδώ εμπεριέχει τη μεγαλύτερη αντίφαση της πολιτικής σας, γιατί εάν την ψηφίσουμε, κανένας δεν μας εγγυάται, καμμία διασφάλιση δεν υπάρχει ότι θα εφαρμοστούν τα όποια άρθρα της συμφωνίας. Εκεί είναι το βασικό ότι η συμφωνία λέει ότι πρώτα θα εφαρμοστούν και το Σύνταγμα αλλά και όποιες άλλες μέσα από τις διαδικασίες που θα έχει η γειτονική χώρα, και μετά θα περάσει από την κύρωση της ελληνικής Βουλής. Φάσκετε και αντιφάσκετε και αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να γίνει πειστικό στον ελληνικό λαό. Με ρωτάνε, όπως ρωτάνε και πολλούς μας. Δεν σας ενοχλεί να υπάρχει ο όρος Μακεδονία στο όνομα της γειτονικής χώρας; Θα σας απαντήσω καθαρά με το συναίσθημά μου και εγώ και όχι μόνο με τη λογική. Σαφώς και ενοχλούμαι. Και με ενοχλούσε εμένα πάρα πολύ, όταν το 1991 που ήταν η κρίσιμη περίοδος για να απαλειφθεί ο όρος Μακεδονία από την ονομασία αυτού του κράτους, δεν έγινε. Σαφώς και με ενοχλεί και με ενοχλούσε, όταν το 1992 πάλι εμπεριεχόταν ο όρος Μακεδονία, όπου στην ενδιάμεση συμφωνία αναγνωρίστηκε αυτό το κράτος - όχι από την ενδιάμεση αλλά και από το 1991- ως Δημοκρατία της Μακεδονίας αλλά και με την ενδιάμεση συμφωνία που λέει Δημοκρατία της Μακεδονίας, Πρώην Γιουγκοσλαβική. Γιατί το πρώην πάει στην γιουγκοσλαβική της λειτουργία και η ονομασία είναι Δημοκρατία της Μακεδονίας. Όπως με ενοχλεί και με ενοχλούσε, όταν το 1959 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβαζε την υπογραφή του σε μία κύρωση σύμβασης. Ας μην είχα γεννηθεί, το διάβασα. Όπως με ενοχλούσε και ενοχλεί ότι το 1959 ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Αβέρωφ, αναφέρονταν για τη «μακεδονική γλώσσα» και νομίζω ότι έχει δοθεί και στα Πρακτικά. Δε χρειάζεται να το δίνω και εγώ και να επαναλαμβάνομαι. Όπως με ενοχλούσε και ενοχλεί, όταν το 1977 έγινε η αναγνώριση της γλώσσας και καταγράφηκε στον ΟΗΕ. Λέτε ότι δεν είναι έτσι. Και όμως έτσι είναι. Ας ήμουν δεκατριών χρονών τότε. Και δεκατριών χρονών που ήμουν, οφείλω και όφειλα να γνωρίζω την ιστορία είτε δεκαεφτά είμαι είτε οποιασδήποτε άλλης ηλικίας. Όπως με ενοχλούσε και ενοχλεί όπου όλα αυτά τα χρόνια και σήμερα, όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα από τη γειτονική χώρα έχουν τον τίτλο «Δημοκρατία της Μακεδονίας», όπου οι πινακίδες των αυτοκινήτων της γειτονικής χώρας που έρχονται στη Θεσσαλονίκη, που έρχονται στη δυτική Μακεδονία, στη βόρεια, την κεντρική και την ανατολική Μακεδονία, έχουν τα χαρακτηριστικά ΜΚ δηλαδή Macedonia. Με ενοχλούσε και ενοχλεί, που τα τιμολόγια των συναλλαγών ανάμεσα στις δύο χώρες αναφέρονται ως Δημοκρατία της Μακεδονίας. Με ενοχλούσε και ενοχλεί, όταν τα βιβλία του ελληνικού κράτους, του Υπουργείου Παιδείας, τα οποία βγήκαν από τον Οργανισμό Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων, όπως αυτό του 1977, έχουν τον χάρτη και αναφέρονται σε Μακεδονία. Το καταθέτω στα Πρακτικά, γιατί δεν ξέρω αν υπάρχει. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Μπγιάλας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Με ενοχλούσε και ενοχλεί ότι σε όλες τις διεθνείς αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, η δική μας αντιπροσωπεία μάλωνε και τσακωνόταν για το αν θα είναι Δημοκρατία της Μακεδονίας ή θα ονομαζόταν ως FYROM. Όλα αυτά είναι αποτελέσματα των δικών σας πολιτικών της δικής σας παράταξης. Αυτά είναι, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αυτά τα οποία εσείς παραδώσατε σε εμάς και ερχόμαστε σήμερα σε μία συμφωνία. Μια συμφωνία την οποία ο καθένας τη χαρακτηρίζει. Εγώ δεν θέλω να τη χαρακτηρίσω. Δεν θέλω να είμαι ο ειδικός. Αυτές τις δύο ημέρες άκουσα, πραγματικά, πολύ τεκμηριωμένες απόψεις και ιστορικές αναφορές από όλα τα μέρη, απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής, αλλά κατέληγαν με διαφορετικό αποτέλεσμα. Θα πω, όμως, τα εξής για το εάν ήταν καλή ή κακή. Και θα αναφερθώ στους καθηγητές Διεθνούς Δικαίου και Βαλκανικών Σπουδών. Ο κ. Αλιβιζάτος λέει: «Θετική η συμφωνία.». Υπέρ της συμφωνίας για το όνομα των Σκοπίων τάχθηκε ο συνταγματολόγος. «Η Νέα Δημοκρατία», αναφέρει, «κινείται στην κόψη του ξυραφιού. Δυσκολεύεται να βρει τον βηματισμό της για να παραμείνει ένα ευρωπαϊκό κόμμα, και ταυτόχρονα να μη στηρίζει οτιδήποτε κάνει η Κυβέρνηση Τσίπρα. Εάν, όμως, ταυτιστούν με τους Καζίνσκι και τους Ορμπάν στον έξαλλο εθνικισμό, τότε πού οδηγούνται;». Ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Γιάννης Αρμακόλας λέει: «Η συμφωνία με τα Σκόπια, ουσιαστικά, εξασφαλίζει τα αιτήματα που είχε η ελληνική πλευρά εδώ και πολλά χρόνια.». Είναι επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Βαλκανικών - Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Ο κ. Κύρκος Δοξιάδης, Καθηγητής Κοινωνικής Θεωρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, λέει: «Η λύση για την ονομασία που τελικά συμφωνήθηκε, Βόρεια Μακεδονία, ήταν αυτή που ενδόμυχα πάντοτε πίστευα πως είναι η πιο ορθή. Σκέφτομαι, λοιπόν, να την υιοθετήσω από τώρα», αναφέρει ο καθηγητής, «ακόμα και στον δημόσιο λόγο μου έστω και αν δεν έχει ακόμα επικυρωθεί επισήμως.». Ο Αντώνης Λιάκος, ο ομότιμος Καθηγητής της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, λέει: «Αυτή η συμφωνία είναι ιστορική και τερματίζει ένα πρόβλημα είκοσι επτά χρόνων. Εάν πάει καλά έως το τέλος, θα είναι ένα από τα λίγα επιτεύγματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής αναφορικά με τα εθνικά θέματα σημαντικό όσο και η είσοδος της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.». Ο Καθηγητής Δημήτρης Χριστόπουλος λέει: «Είμαι ικανοποιημένος με τη συμφωνία, αρκεί τώρα οι δυο κυβερνήσεις να δείξουν σταθερότητα και ψυχραιμία στις πιέσεις που θα δεχθούν. Είναι αναπάντεχα καλό νέο, που ένα διμερές πρόβλημα που είχε η χώρα μας, κατά την άποψή μου με δική της ευθύνη, δρομολογείται για να βρει λύση». Είναι Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου ο κ. Χριστόπουλος και Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αφήστε την υποκρισία. Η χώρα πρέπει να προχωρήσει μπροστά με τη γειτονική της χώρα, όπου το επόμενο διάστημα - και δεν θα ξεχαστεί - θα δικαιωθεί η προσπάθεια αυτής της Κυβέρνησης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Οι τελευταίοι ομιλητές για απόψε είναι ο κ. Πάλλης και ο κ. Βλάσης. Κύριε Πάλλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βλέπω και τον κ. Βορίδη χαμογελαστό. Φαντάζομαι ότι ήταν παράλειψή σας, όντας νεολαίος, ότι παρέμεινε η λέξη Μακεδονία στα βιβλία.
Κύριε Πάλλη, μην αναφέρετε ονόματα, γιατί θα αρχίσουμε διάλογο.
Όχι το λέω με χαμόγελο, γιατί νομίζω ότι το έχουμε κερδίσει αυτό, να μην έχουμε αναφορές επί προσωπικού. Εμένα δεν με ενοχλούσαν και δεν με ενοχλούν πολλά από τα πράγματα που ενοχλούν τον συνάδελφο κ. Μπγιάλα. Με ενοχλεί πάρα πολύ, όμως, να προσπαθούμε να παρουσιάσουμε το αυτονόητο ως μία υπέρβαση εδώ πέρα. Γιατί το αυτονόητο που έχουμε να κάνουμε, είναι να λύσουμε θέματα, να πάμε παρακάτω. Κατ' αρχάς έχουμε μία ύψιστη κοινοβουλευτική διαδικασία, στην οποία είναι τιμή μας να μιλάμε και για ένα πολύ σημαντικό θέμα. Κύριε Βορίδη, τώρα θα αναφερθώ σε εσάς. Να ακούτε λίγο. Μη μιλάτε με τον συνάδελφο. Δυο - τρεις έχετε μείνει στην Αίθουσα, να ακούτε. Να μιλήσουμε και εμείς.
Μιλήστε. Ποιος σας εμποδίζει;
Εάν δεν ήσασταν και εσείς, δεν θα μιλούσαμε καθόλου νομίζω. Εσείς μας καλέσατε να μιλήσουμε.
Συνεχίστε, κύριε Πάλλη, δεν σας διέκοψε κανείς.
Ακούσαμε τον κ. Κουμουτσάκο να μιλά για τους διπλωμάτες. Δεν είναι ενεργητική διπλωματία μόνο να παρεμβαίνουμε, για να διορθώνουμε συναδέλφους στο εξωτερικό και οι εντολές που δίνονται στους διπλωμάτες είναι να κάνουν παρεμβάσεις γι' αυτό το θέμα και να διορθώνουν όσους κάνουν χρήση αυτής της ονομασίας, που έχουν αναγνωρίσει οι περισσότερες χώρες στον κόσμο. Για προδοσίες και άλλα τέτοια δεν θα αναφερθώ περισσότερο. Νομίζω πως ό,τι γράφτηκε στα Πρακτικά, απ' όποιους τα είπαν και στους τόνους που μίλησαν, θα τα δούμε στην πορεία πώς θα εξελιχθούν και δεν είναι ένα ζήτημα που πρέπει να «βαρύνουμε». Δεν θα πέσουμε στη λούμπα σας. Δεν θα πέσουμε στη λούμπα του κ. Τζαβάρα για τον εθνομηδενισμό. Θα δεχθούμε όλες τις απόψεις που μας παρουσίασε. Είναι η έννοια του αυτοπροσδιορισμού. Σωστά το είπε. Όπως μπορώ να χαρακτηρίσω την ορθότητα του λόγου του κ. Τασούλα με τις επισημάνσεις που ανέφερε και τους προβληματισμούς του. Και άλλοι ομιλητές όπως ο κ. Μπαργιώτας από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη θα έλεγα ότι έκανε μια τίμια ομιλία. Το ζητούμενο στην κουβέντα είναι το εξής: Ένα είναι το ζήτημα της γείτονας χώρας. Το άλλο είναι το ζήτημα του τι ψηφίζει το Κοινοβούλιο στην πρόταση δυσπιστίας. Για εμάς, λοιπόν, είναι τιμή αυτή η πρόταση, και μας δόθηκε μια ευκαιρία να μιλήσουμε για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, σε μια διαδικασία που η εθνική αξιοπρέπεια έρχεται απέναντι στην πατριδοκαπηλία, σε μια διαδικασία που ο ρεαλισμός βρίσκεται απέναντι στον τυχοδιωκτισμό, σε μια εποχή που ο Πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας και ο Υπουργός Εξωτερικών ο κ. Κοτζιάς παραδίδουν μαθήματα πολιτικής με το «π» κεφαλαίο. Αξιοποιούν τη συγκυρία - γιατί είναι παράγοντας η συγκυρία - για να εκλείψουν προβλήματα που υπάρχουν στη Βαλκανική - και όλοι μας γνωρίζουμε τα προβλήματα της Βαλκανικής - ανωμαλίες του παρελθόντος, ζητήματα που δεν αφορούν μόνο την Ελλάδα και την βόρεια γείτονά μας αλλά όλο το μέλλον της περιοχής. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, για την πολιτική της διακυβέρνησης του Γκρουέφσκι με τη αγαλματοποιία, με τις ονοματοδοσίες, με τα αρχαιοπρεπή οικοδομήματα, τις αναφορές όλα αυτά. Σε όλους αυτούς που αποκαλούν «Μακεδονία» τη γείτονά μας χώρα, που την έχουν αναγνωρίσει με το συνταγματικό της όνομα, πέρασε σε κανενός το μυαλό η ιδέα ότι όλοι αυτοί με όλα αυτά που κάνουν, έχουν να κάνουν με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και όλα αυτά και ότι αυτοί είναι οι απόγονοί τους; Κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας εδώ; Τα συνδυάσανε ποτέ αυτά τα πράγματα με τις αστειότητες του Γκρουέφσκι; Δυστυχώς, όμως, η πατριδοκαπηλία και οι εθνικισμοί και η αναγκαιότητα, εγώ θα έλεγα, τα τελευταία εκατό χρόνια στην περιοχή μας μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να δημιουργούνται έθνη - κράτη, να αποκτήσουν συνείδηση, δεν είναι μόνο στην ελληνική πλευρά. Σε όλες τις χώρες υπάρχει αυτό. Σλιπάκια με τον ήλιο της Βεργίνας τύπωναν. Τα δεχόμαστε εμείς όλα αυτά τα πράγματα; Σκέφτομαι, λοιπόν, πώς μπορεί να θεωρούνται περισσότερο Έλληνες οι Μακεδόνες - Έλληνες που ήταν πάντα στη Μακεδονία από τους Πόντιους - Μακεδόνες, από τους Μικρασιάτες - Μακεδόνες και πώς μπορεί να ανησυχούν τόσο έντονα για τους Σλάβους γείτονές μας και όχι για τους Βούλγαρους φίλους μας. Δεν καταλαβαίνω, γιατί δεν ανησυχείτε για τους προβληματισμούς της Βουλγαρίας αυτή τη στιγμή για τη λύση που προωθείται με τη γείτονα χώρα και το κατά πόσο θέλουμε αυτή η χώρα να είναι ισχυρή, σταθερή και να μην έχουμε άλλα προβλήματα στην περιοχή μας. Αξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, πρώτα απ' όλα είμαστε όλοι Έλληνες και δευτερευόντως χαρακτηριζόμαστε Αιγαιοπελαγίτες, Μακεδόνες, Κρητικοί. Είμαστε περήφανοι όλοι που είμαστε σε αυτή τη χώρα. Αυτή είναι η πατρίδα μας. Δεν μας στερεί κανένας αυτό το δικαίωμα ούτε κανένας έχει το δικαίωμα να αυτοαποκαλείται περισσότερο ή λιγότερο. Όπως κανένας δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα σε ανθρώπους να αυτοπροσδιορίζονται. Όπως δεν μπορώ να πω στους Κρητικούς απέναντι από τον τόπο μου στο Αϊβαλί να μην αυτοπροσδιορίζονται ως Κρητικοί, ως αποτέλεσμα των βίαιων πεπραγμένων εκείνης της εποχής, της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τους πήραν από την Κρήτη και τους πήγαν εκεί. Κράτησαν και τη γλώσσα τους. Δεν ξέρω εκεί στη βόρειο Ελλάδα, στην ελληνική Μακεδονία, τη ντοπιολαλιά - να μην τη χαρακτηρίσω ως γλώσσα - που ομιλείται σε πολλά χωριά, πώς τη λένε οι ντόπιοι; Έχει ονομασία η ντοπιολαλιά ή απλώς «τα ντόπια» τα λέμε; Και αυτά τα ντόπια τελικά είναι ελληνικά, και από τη μια και από την άλλη; Προβληματισμοί πολλοί, λοιπόν, από την κουβέντα και είναι κακό να χαλάμε την κουβέντα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ήλπιζα - και θα κλείσω εδώ για να μην καταχραστώ τον χρόνο, ένας συνάδελφος έχει μείνει - ότι με την αρχή της συζήτησης και την παρέμβαση της συναδέλφου Σίας Αναγνωστοπούλου, μια ιστορική ομιλία στο Κοινοβούλιο, θα μπορούσε να οδηγήσει την κουβέντα σε πολύ καλύτερα αποτελέσματα. Μη γελάτε, κύριε Βορίδη.
Δεν γελάω με εσάς.
Αλλά, δυστυχώς, την ώρα εκείνη που μας καλέσατε εδώ για να υπερασπιστούμε αυτή την Κυβέρνηση που φέρνει αυτή τη συμφωνία, την ώρα που η συνάδελφος μιλούσε, εσείς που μας καλέσατε, ήσασταν μόνο πέντε στην Αίθουσα. Ήλπιζα κι εγώ ότι θα πιάσει τόπο η ομιλία της, αλλά δεν ήταν κανένας εδώ μέσα να ακούσει.
Τώρα είμαστε τέσσερις και εμείς και εσείς.
Τώρα είστε τέσσερις.
Κύριε Πάλλη, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Καληνύχτα σας, λοιπόν, με τον σκοταδισμό σας, με το παρελθόν στην πολιτική του κ. Σαμαρά, του συντάκτη της μήνυσης προς τον Πρωθυπουργό, με αυτή τη λογική που πιστεύει και εσείς μαζί ότι η ταύτιση με την ακροδεξιά, όταν κλείσει αυτή η ιστορία με τα δικαστήρια, θα σας τους φέρει πίσω. Πλανάστε και κάνετε ζημιά στον τόπο, κάνετε ζημιά στην πατρίδα.
Τελευταίος ομιλητής για απόψε είναι ο κ. Βλάσης. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν εξελέγη ο κ. Τσίπρας Πρωθυπουργός στην Ελλάδα, νομίζαμε ότι οι επιπτώσεις από αυτή την εκλογή θα ήταν μόνο οικονομικές. Και υπήρχαν αρκετές. Capital controls, αύξηση φόρων, μείωση μισθών και συντάξεων, ύφεση, φτωχοποίηση παντού. Δυστυχώς οι επιπτώσεις δεν έμειναν μόνο εκεί. Η ζημιά είναι τεράστια όσον αφορά την ίδια την κοινωνία μας, τις αρχές, τις αξίες και τις παραδόσεις. Βέβαια τι θα μπορούσε να περιμένει κάποιος από έναν Πρωθυπουργό, τον μοναδικό ηγέτη - αν μπορείς να τον χαρακτηρίσεις έτσι - από όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, που όχι μόνο πήγε στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο - και καλά έκανε, αφού αυτές είναι οι πεποιθήσεις του - , αλλά τόλμησε - ακούστε! - να συγκρίνει τον Φιντέλ Κάστρο με τον δικό μας Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Όταν ο ίδιος άνθρωπος, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δηλώνει άθεος - και καλά κάνει - αλλά δεν έχει πρόβλημα για επικοινωνιακούς λόγους να φιλήσει σταυρό. Όταν τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας την αναφέρει ως μια απλή καταστροφή του μικρασιατικού ελληνισμού. Όταν προσπαθεί να αφαιρέσει κάθε τι χριστιανικό από τα σχολεία, όπως το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως την πρωινή προσευχή. Όταν αφήνει στελέχη του να αναφέρονται στην ελληνική σημαία σαν ένα απλό κομμάτι πανί. Όταν προτεραιότητα της Κυβέρνησης είναι η καλλιέργεια της κάνναβης και η αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Και βέβαια, όταν τέτοιες μέρες αντί να φωτιστεί η Βουλή από τον ήλιο της Βεργίνας - τι άλλο θα περίμενες, όταν στηρίζεις την πατρίδα σου σε ένα τόσο εθνικό θέμα - τη φωτίζεις μόνο κατά το gay pride. Όλα αυτά φαντάζομαι είναι προοδευτικότητα κατά εσάς. Είναι προοδευτικότητα, το γνωρίζω. Ο άνθρωπος, λοιπόν, που είπε ότι η Ελλάδα δεν έχει σύνορα - και βλέπουμε τις συνέπειες - , όταν ο άνθρωπος αυτός, ο Πρωθυπουργός είπε ότι η ομηρία των δυο Ελλήνων στρατιωτικών είναι ένας σύνηθες συνοριακό γεγονός - τέσσερις μήνες είναι τα παληκάρια αυτή τη στιγμή στην Τουρκία - τι θα μπορούσε να πει άραγε για τη Μακεδονία; Αυτό που είπε ότι είναι μια ακόμα απλή εκκρεμότητα. Ε, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, η Μακεδονία δεν είναι μια εκκρεμότητα, είναι ένα κομμάτι της πατρίδας. Και η συμφωνία για το σκοπιανό έρχεται για να επιβεβαιώσει πλήρως αυτό που είδαμε από την πρώτη μέρα της διακυβέρνησής σας. Είδαμε ότι είστε πρόθυμοι να ξεπουλήσετε τα πάντα, προκειμένου να μείνετε στις καρέκλες σας. Ο κ. Τσίπρας έλεγε ότι θα παραιτηθεί αν υπέγραφε κάποιο μνημόνιο. Υπέγραψε δύο. Ο κ. Τσακαλώτος θα παραιτούνταν αν έπεφτε το αφορολόγητο. Στην καρέκλα του κάθεται και, βέβαια, για να φθάσουμε σήμερα στον κ. Καμμένο, ο οποίος από τη Θεσσαλονίκη έλεγε ότι: «θα είμαστε η εγγύηση, ώστε κανένας Σαμαράς, Βενιζέλος ή Τσίπρας δεν θα πραγματευτεί το όνομα της Μακεδονίας», αύριο θα μπει φαρδιά - πλατιά η υπογραφή του κ. Καμμένου στη συμφωνία. Τώρα, ο κ. Τσίπρας αποκαλεί τον κ. Μητσοτάκη τζογαδόρο. Ο ίδιος ο οποίος έπαιξε την πατρίδα στα ζάρια το 2015. Και, βέβαια, το δημοψήφισμα - παρωδία που έκανε τότε, σήμερα αρνείται να το κάνει για τη Μακεδονία. Προφανώς διότι δεν θεωρεί τη Μακεδονία σημαντική. Και όσο και να ανατρέχετε στο παρελθόν και ψάχνετε να μετατοπίσετε τις δικές σας ευθύνες σε άλλους, δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι όλοι οι προηγούμενοι απλά διαπραγματεύθηκαν. Δεν υπέγραψαν τίποτα. Εσείς αύριο πάτε και υπογράφετε. Αντ' αυτού ο κ. Τσίπρας με τη μυστική του κορυφαία αυτή διπλωματία χωρίς να ενημερώσει καθόλου τον πολιτικό κόσμο, χωρίς να ενημερώσει κανέναν πολίτη, φέρνει μια συμφωνία επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα με πληθώρα μελανών σημείων. Τόσο στο ελληνικό όσο και στο αγγλικό κείμενο πουθενά δεν προκύπτει ότι η Ελλάδα μπορεί να χρησιμοποιεί αμετάφραστα το Severna Macedonia, όπως, βέβαια, ευθαρσώς για άλλη μια φορά ο κ. Τσίπρας μόλις πριν τρεις μέρες στο διάγγελμά του κοίταγε στα μάτια τον ελληνικό λαό και έλεγε για άλλη μια φορά ψέματα. Το «erga omnes» είναι ψευδές, καθώς η υποχρέωση των Σκοπίων να εφαρμόσει συμφωνία, μετατίθεται σε ένα αβέβαιο μέλλον. Το χειρότερο όμως, είναι ότι η εν λόγω συμφωνία μιλάει για δήθεν μακεδονική εθνότητα, για δήθεν μακεδονική γλώσσα για τους βόρειους γείτονες, γιγαντώνοντας έτσι τον αλυτρωτισμό. Την ίδια ώρα - και αυτό είναι ακόμα χειρότερο - , θα υποχρεωθούμε να περάσουμε από έλεγχο για πιθανή αλυτρωτική προπαγάνδα, την ιστορία που διδάσκονται τα παιδιά μας στα σχολεία. Έλεος! Θα σας πω και μια δική μου εμπειρία. Όταν με ρώταγε τις προάλλες ένα νεαρό παιδί τι ακριβώς επιχειρηματολογία χρησιμοποιούν οι Σκοπιανοί, έτυχε να ακούω έναν συνάδελφό σας σε κάποιο πάνελ της τηλεόρασης και απλά δυνάμωσα τη φωνή. Και του λέω: «Να η επιχειρηματολογία». Γι' αυτό, λοιπόν, λυπάμαι. Δυστυχώς είστε η Κυβέρνηση, που μέσα σε τριάμισι χρόνια κατάφερε να δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία για ενενήντα εννέα χρόνια, να υπογράψει δύο αχρείαστα μνημόνια, να φέρει τεράστιες μειώσεις σε μισθούς σε συντάξεις, να φέρει τα capital controls, τα οποία ακόμα εδώ μένουν, να ξεπουλήσει το όνομα της Μακεδονίας. Τι θα πείτε, κύριε Τσίπρα, όταν κληθείτε να αναμετρηθείτε με την ιστορία; Ότι παραδώσατε την πατρίδα μικρότερη από ό,τι την παραλάβατε; Το ότι ξεπουλήσατε τα πάντα, προκειμένου να μείνετε στις καρέκλες της εξουσίας σας; Ό,τι κι αν κάνετε, δεν θα καταφέρετε να αλλοιώσετε την ψυχή και την ιστορική μνήμη των Ελλήνων. Μπορεί να τους κοροϊδέψατε αρκετές φορές. Πλέον, όμως, όλοι γνωρίζουν με ποιους έχουν να κάνουν. Μας κατηγορείτε για συντηρητισμό, επειδή τιμούμε τις παραδοσιακές αξίες του έθνους μας, επειδή τιμούμε την ιστορία μας, επειδή σεβόμαστε τη θρησκεία μας, επειδή βάζουμε πάνω από όλα την οικογένεια μας. Αν είμαστε συντηρητικοί για όλα αυτά, κύριοι Υπουργοί, τότε ο χαρακτηρισμός αυτός δεν είναι μομφή αλλά παράσημο για όλους εμάς στη Νέα Δημοκρατία. Αν για σας το να είναι κανείς πατριώτης είναι ντροπή, για μας είναι τιμή. Με βάση την αγάπη μας για την πατρίδα θα πορευτούμε για να τη φέρουμε στη θέση που της αξίζει, όπως άλλωστε το έχει κάνει πολλές φορές η μεγάλη παράταξή μας, αυτή τη φορά με κριτική σκέψη, με αυτοκριτική διάθεση, με περισσότερη τεχνογνωσία, με πρόγραμμα και με ρεαλισμό, λέξεις που δυστυχώς εσείς δεν ξέρετε, γιατί να ξέρετε ότι οι Έλληνες είναι υπερήφανος λαός. Μπορεί να συγχωρούν πολλά, μπορεί κάποιες φορές να παρασύρονται και να λειτουργούν εν θερμώ, όμως δεν συγχωρούν ποτέ εκείνον, που θίγει την περηφάνια και τα θεμελιώδη της εθνικής τους ταυτότητας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βλάση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 2.38΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Σάββατο 16 Ιουνίου 2018 και ώρα 9.30΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: Συνέχιση της συζήτησης και ψηφοφορία επί της προτάσεως δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης που υπέβαλαν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και εβδομήντα πέντε Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, σύμφωνα με τα άρθρα 84 του Συντάγματος και 142 του Κανονισμού της Βουλής.