Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 11-7-2017 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΝ΄ συνεδριάσεώς του, της Τρίτης 11 Ιουλίου 2017.]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 14 Ιουλίου 2017. «Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1207/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, με θέμα: «Μέτρα πρόληψης και καταπολέμησης κυβερνοεπιθέσεων». 2. Η με αριθμό 1191/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Αχαΐας κ. Νικολάου Νικολόπουλου προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, με θέμα: «Ήλθε η ώρα να προκηρύξει το ΕΣΡ τις επτά τηλεοπτικές άδειες, με γνώμονα την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος». 3. Η με αριθμό 1124/4-7-2017 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Χανίων του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ευαγγελίας (Βάλιας) Βαγιωνάκη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σχετικά με τη θεσμική προστασία της περιοχής του Ελαφονησίου Χανίων. 4. Η με αριθμό 1121/3-7-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ευβοίας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Μίχου προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Εντείνεται η δράση της «Ziraat Bank» μετά τον πλειστηριασμό ελληνικής περιουσίας στη Ρόδο». 5. Η με αριθμό 1122/3-7-2017 επίκαιρη ερώτηση του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος στη Ρόδο εν μέσω καύσωνα και τουριστικής περιόδου». 6. Η με αριθμό 1036/16-6-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιάσονα Φωτήλα προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Θα δοθεί επιτέλους λύση στο θέμα της «ΑΜΙΑΝΤΙΤ»;». Εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Πρώτη θα συζητηθεί η πέμπτη με αριθμό 1210/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λάρισας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τα προβλήματα λειτουργίας και το σχέδιο κλεισίματος του Θεραπευτηρίου Χρόνιων Παθήσεων Παίδων Σκαραμαγκά. Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Γίνεται λόγος για το Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες στον Σκαραμαγκά, το οποίο λειτουργεί εδώ και περίπου είκοσι οκτώ χρόνια, φιλοξενώντας άτομα με σοβαρές αναπηρίες. Σήμερα φιλοξενούνται είκοσι εννέα άτομα - οι δυνατότητες, με βάση τις κτηριακές υποδομές, επιτρέπουν τη φιλοξενία περισσότερων - σε ένα κτήριο που χρήζει, όμως, συγκεκριμένων παρεμβάσεων στην κατεύθυνση συντήρησης, επισκευής, αφού έχει στην ουσία εγκαταλειφθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Παράλληλα, τεράστιο παραμένει το πρόβλημα των ελλείψεων σε προσωπικό, για παράδειγμα σε νοσηλευτές - σήμερα υπάρχουν μόνο είκοσι - σε ψυχίατρο, παιδοψυχίατρο, ψυχολόγους και άλλες ειδικότητες, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των φιλοξενούμενων. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι η πλημμελής φροντίδα των φιλοξενούμενων και ειδικά στην εξατομικευμένη φροντίδα, που είναι απαραίτητη για αυτά τα άτομα, ενώ παράλληλα η εντατικοποίηση της δουλειάς λόγω του ελλιπούς προσωπικού των εργαζομένων, έχει τραγικές επιπτώσεις και στους ίδιους λόγω βαριών περιστατικών που φιλοξενούνται σε αυτή τη Μονάδα. Με πρόσχημα την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη συγκεκριμένη δομή, απόρροια της συνειδητής απαξίωσης διαχρονικά και με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων - των προηγούμενων, αλλά και της σημερινής - αποφασίστηκε από το διοικητικό συμβούλιο του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής, η κατάργηση της συγκεκριμένης Μονάδας και η μεταφορά των φιλοξενούμενων σε άλλες μονάδες. Στη βάση, λοιπόν, αυτής της εξέλιξης, αλλά και με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η συγκεκριμένη δομή, τα ερωτήματα προς την Υπουργό είναι τα εξής: Πρώτον, θα γίνουν όλες οι απαραίτητες παρεμβάσεις - εργασίες στη συγκεκριμένη Μονάδα, ώστε να βελτιωθούν οι κτηριακές εγκαταστάσεις; Δεύτερον, τι κινήσεις θα γίνουν, τι πρωτοβουλίες θα πάρει η Κυβέρνηση, τι μέτρα, προκειμένου να προσληφθεί το αναγκαίο προσωπικό, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των φιλοξενούμενων και να μπορέσουν έτσι να γίνουν και άλλες εισαγωγές λόγω των τεράστιων ελλείψεων σε τέτοιες προνοιακές δομές.
Θα απαντήσει η Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Φωτίου. Παρακαλώ, κυρία Φωτίου, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο Σκαραμαγκάς, κύριε συνάδελφε, είναι μια περίπτωση - ίσως η πιο αιχμηρή - από μια κατάσταση που υπάρχει γενικώς στη χώρα μας σε επίπεδο ιδρυμάτων και στην άποψη η οποία είχε διαμορφωθεί για χρόνια, ότι είναι καλό να έχουμε μεγάλα ιδρύματα, πολυπληθή ιδρύματα, αν θέλετε, ατόμων με αναπηρίες ή ατόμων με νοητική υστέρηση ή ατόμων που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού, η περίπτωση του Σκαραμαγκά δηλαδή. Στην περίπτωση του Σκαραμαγκά έχουμε είκοσι έξι άτομα με βαριά νοητική υστέρηση και άλλες περιπτώσεις στο φάσμα του αυτισμού. Αυτή, λοιπόν, η κατάσταση μας έχει δημιουργήσει από παλιότερα μια αντίληψη ότι είναι καλό να έχουμε τέτοια μεγάλα ιδρύματα. Σήμερα, σε όλον τον κόσμο, σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στη χώρα μας, όλες οι επιστημονικές μονάδες θεωρούν ότι είναι λάθος να συνεχίζουμε την πολιτική της ασυλοποίησης και ότι είναι λάθος να έχουμε μονάδες στις οποίες βρίσκονται άτομα τα οποία είναι περισσότερα από είκοσι, τριάντα, κλπ.. Επομένως, για να έχουμε μια εξατομικευμένη φροντίδα πρέπει να δημιουργήσουμε μικρές ομάδες, για να σπάσουμε την κατάσταση της ασυλοποίησης. Αναφερόμενοι στον Σκαραμαγκά, μπορεί ο Σκαραμαγκάς να φτιαχτεί, να εκσυγχρονιστεί, να εξοπλιστεί; Τι μπορεί να κάνει ακριβώς; Ας πάρουμε τον Σκαραμαγκά κατ' αρχάς ως κτήριο. Ο Σκαραμαγκάς αυτή τη στιγμή είναι κομμάτι ενός παλιού εκπαιδευτηρίου - ένα κομμάτι, δηλαδή, κατέχεται από αυτή τη Μονάδα - το οποίο είναι ισόγειο και τέσσερις όροφοι. Ο κάθε όροφος είναι 680 τετραγωνικά μέτρα και είναι 3.500 τετραγωνικά μέτρα μαζί με το υπόγειο. Σήμερα οι δυο όροφοι είναι κενοί. Θα είχε νόημα να φτιάξουμε τον Σκαραμαγκά και να βάλουμε άλλα είκοσι έξι παιδιά; Λέμε παιδιά, αλλά είναι όλοι από τριάντα πέντε χρονών έως πενήντα. Όταν εμείς αναλάβαμε, δυο παιδιά, δηλαδή ανήλικα, τα μεταφέραμε σε άλλα θεραπευτήρια με συναίνεση και των γονιών τους, γιατί ενδιαφερόμαστε όλα όσα κάνουμε να έχουν και τη συναίνεση όλων, δηλαδή και των εργαζομένων και των ειδικών και των γονιών. Τα παιδιά έχουν αλλάξει εντελώς. Αυτό που μας λένε οι γονείς, οι ειδικοί κλπ., είναι ότι άλλαξε η ζωή τους και ότι βρίσκονται σε ένα νέο περιβάλλον, το οποίο πράγματι τα φροντίζει και αλλάζει την κατάστασή τους. Επομένως, αν σήμερα φτιάχναμε τον Σκαραμαγκά, δεν θα τον φτιάχναμε για να γίνει ένα μεγάλο άσυλο. Δεν είναι αυτή η σύγχρονη αντίληψη. Δεν είναι αυτή η άποψη του Συνηγόρου του Πολίτη και του Παιδιού, ο οποίος μας έχει στείλει εκτεταμένη έκθεση - την οποία θα καταθέσω στο τέλος στα Πρακτικά - όπου προτείνει και ο ίδιος τη μετεγκατάσταση. Η μετεγκατάσταση είναι μια ιστορία η οποία θέλει χρόνο και πολλαπλές συναινέσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα συνεχίσω στη δεύτερη φάση της ομιλίας μου. Ένας από τους λόγους που ο Σκαραμαγκάς, εκτός των άλλων, είναι ακατάλληλος γι' αυτού του τύπου τις μονάδες, είναι γιατί είναι εκτός οικιστικού ιστού. Το συγκρότημα βρίσκεται στο Σχιστό και είναι απομονωμένο. Δεν είναι αντίληψή μας ότι αυτά τα συγκροτήματα πρέπει να είναι αποθήκες ψυχών εκτός οικιστικού ιστού. Πρέπει να είναι μέσα στον οικιστικό ιστό, πρέπει να είναι ανοικτά στην κοινωνία, η κοινωνία να μπαίνει μέσα σε αυτά και αυτά να προσφέρουν δράσεις στην κοινωνία, ώστε αυτά τα άτομα να εντάσσονται σιγά - σιγά και να αρχίζει η αποκατάστασή τους, εν μέρει, όσο αντέχουν. Αυτή είναι η αντίληψή μας και για τα Λεχαινά και γι' αυτό το πρόγραμμα που έχουμε κάνει μέχρι σήμερα στα Λεχαινά. Ανοίγει σιγά - σιγά την πιο ακραία περίπτωση στην κοινωνία για τα άτομα αυτά, για τα οποία απαιτείται πολύχρονη και άλλου τύπου προστασία, καθώς και ειδικές ενέργειες. Αυτή είναι η πρόθεσή μας και θα σας εξηγήσω στο δεύτερο κομμάτι της ομιλίας μου πώς θα γίνει και ποιοι είναι σήμερα στον Σκαραμαγκά.
Παρακαλώ, κύριε Λαμπρούλη, ορίστε, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά για τη δευτερολογία σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα με προσοχή την κυρία Υπουργό. Δείτε, αυτή η εξέλιξη - με όσα προείπα και στην πρωτολογία μου - δικαίως, κυρία Υπουργέ, δημιουργεί τις έντονες ανησυχίες και διαμαρτυρίες των γονέων και κηδεμόνων, αλλά και του Αγωνιστικού Αναπηρικού Κινήματος, οι οποίοι εναντιώνονται στο κλείσιμο της συγκεκριμένης Μονάδας του Σκαραμαγκά και στη μεταφορά των περιθαλπόμενων σε άλλες μονάδες. Τι διεκδικούν; Διεκδικούν αυτό που είπα και στην πρωτολογία μου, δηλαδή τη βελτίωση των συνθηκών της υφιστάμενης δομής - κτηριακά κλπ. - την ενίσχυση με επαρκές προσωπικό, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες αυτών των «παιδιών» και από εκεί και πέρα να έχουν όλες εκείνες τις παροχές που μπορεί να τους προσφέρει σήμερα η επιστήμη και η πρόοδος που υπάρχει στον τομέα - ή στους τομείς, αν θέλετε - παροχής τέτοιου τύπου υπηρεσιών «προνοιακού», αν θέλετε, χαρακτήρα. Βεβαίως, αναδεικνύεται και με τη σημερινή κουβέντα για το Σκαραμαγκά ένα ζήτημα που δεν είναι σημερινό, αλλά έρχεται από χρόνια. Αναδεικνύεται η ανάγκη δημιουργίας και λειτουργίας, κατά τη γνώμη μας, δημόσιων δομών φιλοξενίας αντιμετώπισης τέτοιου είδους περιστατικών ατόμων με χρόνιες παθήσεις, ατόμων με ειδικές ανάγκες, για παράδειγμα του αυτιστικού φάσματος. Όμως, δεν είναι μόνο του αυτιστικού φάσματος. Ποτέ το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν συνηγόρησε - και νομίζω ότι το ξέρετε αυτό πολύ καλά - όταν ακόμα ξεκίνησε και η περίφημη συζήτηση για την αποασυλοποίηση. Όμως, δείτε το εξής: Απαξιώθηκαν, εξαθλιώθηκαν συνειδητά - και το επαναλαμβάνω, είναι διαχρονικό ζήτημα και ευθύνες έχουν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις - μια σειρά από τέτοιες δομές και παράλληλα με αυτούς και οι ευεργετούμενοι - ας το πούμε έτσι - τα άτομα με ειδικές ανάγκες, με αποτέλεσμα όντως να καταντήσουν άσυλα, με τις τραγικές εικόνες και με όλα αυτά που έχουμε δει στο παρελθόν. Εάν αντίστοιχα είχαν ληφθεί τα μέτρα αποκατάστασης ζημιών, βλαβών, ενίσχυσης με προσωπικό, με προγράμματα τα οποία θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τα άτομα αυτά, θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στη ζωή τους, γιατί πολλά από αυτά ή ένα μέρος από αυτά εντάσσονται και στην κοινωνία σταδιακά. Άρα, εδώ μιλάμε για μια συγκεκριμένη κατάσταση, όπου υπάρχουν ευθύνες διαχρονικά. Και, βεβαίως, υπάρχει έντονη ανησυχία, με βάση την εξέλιξη αυτή σε ό,τι αφορά τη απόφαση για το κλείσιμο και τη μεταφορά αυτών των «παιδιών», ότι ενδεχομένως μέσα στο καλοκαίρι, από ό,τι ειπώθηκε προφορικά, να υπάρξει αυτή η κίνηση μεταφοράς.
Κυρία Υπουργέ, πριν σας δώσω τον λόγο, θα ήθελα μια ανακοίνωση προς το Σώμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω ότι η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού «Συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων, χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων και άλλα θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Παναγιώτης (Νότης) Μηταράκης από τη Νέα Δημοκρατία ζητά άδεια ολιγοήμερης απουσίας για μετάβαση στο εξωτερικό από Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου έως Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου του 2017 και από την Τρίτη 24 Οκτωβρίου έως Κυριακή 29 Οκτωβρίου του 2017. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, η απαξίωση, αν θέλετε, των ιδρυμάτων αυτών ως αποτέλεσμα της κρίσης μέσα από συγχωνεύσεις που έγιναν, όπως ξέρετε, σε δεκατρία κέντρα κοινωνικής προστασία σε όλη την Ελλάδα εξήντα τριών ιδρυμάτων - ο Σκαραμαγκάς είναι ένα εκ των ιδρυμάτων που συγχωνεύτηκαν στο Κέντρο Κοινωνικής Προστασίας Αττικής, μαζί με τα υπόλοιπα ιδρύματα που το απαρτίζουν - είναι η μία εικόνα της συγχώνευσης της διοικητικής. Παρ' όλα αυτά ο Σκαραμαγκάς έχει αυτή τη στιγμή - και πρέπει να το πούμε - τριάντα επτά εργαζόμενους για είκοσι έξι άτομα, όπως σας είπα. Είναι είκοσι νοσηλευτές και βοηθοί νοσηλευτών και τα υπόλοιπα δεκαεπτά άτομα γενικότερα της διοίκησης ή άλλων εξυπηρετήσεων. Είναι αρκετά; Όχι, δεν είναι. Θέλουμε πιο εξειδικευμένους ανθρώπους για να εξυπηρετούν τα είκοσι έξι άτομα; Θέλουμε. Όπως, όμως, σας εξήγησα στο πρώτο μέρος, δεν είναι εκεί το πρόβλημα, να βρούμε, δηλαδή, άλλους δέκα ανθρώπους, παρ' όλο που ξέρετε ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να διοριστούν δέκα νέοι άνθρωποι στη Μονάδα του Σκαραμαγκά και κατ' επέκταση σε όλες τις μονάδες του κράτους, στις εξήντα τρεις αυτές μονάδες του κράτους. Το πρόβλημα, όπως σας εξήγησα, είναι πρόβλημα αντίληψης. Σκοπεύουμε να κάνουμε μεγάλα άσυλα, να έχουμε στοιβαγμένους ανθρώπους και μη στοιβαγμένους; Διότι εδώ το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι έχουμε ένα τεράστιο συγκρότημα - έξι στρέμματα υπαίθριου χώρου - όπου είναι αδύνατον να παρακολουθήσεις τους ωφελούμενους του Σκαραμαγκά να αυλίζονται. Εξ ου και τον περισσότερο χρόνο μένουν μέσα. Υπάρχει, λοιπόν, θέμα κλίμακος. Πρέπει να δημιουργηθούν στην Ελλάδα, όπως σε όλο τον κόσμο, μικρότερα ιδρύματα που να προσομοιάζουν με μεγάλα σπίτια και να είναι μέσα στον αστικό ιστό ή κοντά στον αστικό ιστό, ώστε αυτά τα μεγάλα σπίτια να είναι ανοιχτά στην κοινότητα. Η ένταξή τους στην κοινότητα και στην εργασία κατ' επέκταση, είναι δικαίωμα των ατόμων με αναπηρία, σύμφωνα με τις συνθήκες του ΟΗΕ που έχουμε υπογράψει σαν χώρα. Εγώ σας λέω το εξής: Εάν αυτές οι μονάδες δεν αρχίσουν να γίνονται πιο μικρές, πιο ευέλικτες και μέσα στον αστικό ιστό, δεν πρόκειται να έχουμε αλλαγή της νοοτροπίας που θεωρεί ότι όλα αυτά τα άτομα πρέπει να είναι απομονωμένα κάπου, όπου η κοινωνία να μην τα βλέπει, αν θέλετε. Έχουμε άλλη αντίληψη. Ο Σκαραμαγκάς είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα. Δεν σκοπεύουμε να προβούμε σε βεβιασμένες ενέργειες. Αν θέλαμε να το κάνουμε, θα το είχαμε κάνει. Και θα είχαμε επιλύσει, αν θέλετε, επιστημονικά ορθότερα το πρόβλημα, όπως λένε όλοι οι ειδικοί και ο Συνήγορος του Παιδιού. Έτσι μας λέει και ο Συνήγορος του Παιδιού, ότι πρέπει να μετεγκαταστήσουμε τους ωφελούμενους του Σκαραμαγκά. Θα το είχαμε κάνει. Προσπαθούμε να έχουμε τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση. Οι εργαζόμενοι το επιθυμούν να βρεθούν σε μικρότερες μονάδες, να βρεθούν με οκτώ παιδιά. Οι εργαζόμενοι πρέπει να δουλέψουν αλλιώς. Έχουν εξαντληθεί. Όλες αυτές οι ιστορίες είναι πολύ ψυχοφθόρες. Πρέπει να αλλάξει εντελώς όλη η αντίληψη. Εγώ θα συνεχίσω να το υποστηρίζω μετά πάθους, ότι πρέπει να αλλάξουμε το προνοιακό τοπίο της χώρας μας. Γι' αυτό φέρνουμε και τον νόμο για την αναδοχή και υιοθεσία μέσα στο καλοκαίρι στη Βουλή. Θα τον φέρουμε, γιατί ακριβώς πιστεύουμε ότι η πρώτη κίνηση είναι να μην μπαίνουν τα παιδιά στα ιδρύματα - αυτή είναι η πιο σοβαρή κίνηση - και μετά, βεβαίως, τα ιδρύματα σιγά - σιγά να γίνονται ολοένα και πιο μικρές μονάδες και να δημιουργούν στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης, όπου ανά τέσσερα, ανά πέντε, τα άτομα αυτά θα μπορούν να ζουν μέσα στον κοινωνικό ιστό. Όχι όλα, αλλά κάποια από αυτά, μαζί με το κατάλληλο προσωπικό. Αυτό είναι το σχέδιο. Και ή το βάζουμε όλα τα κόμματα μπροστά με συναίνεση, έχοντας και όλη την επιστημονική κοινότητα στο πλάι μας ή, νομίζω, η χώρα μας δεν κάνει βήματα μπροστά σ' αυτό τον τομέα. Και ελπίζω και στη συνεργασία του ΚΚΕ, αλλά και όλων των πτερύγων της Βουλής, για να αλλάξουμε επί της ουσίας το προνοιακό τοπίο της χώρας. Αυτό πρέπει να το κάνουμε. Ακόμη και σε συνθήκες κρίσης μπορούμε να το κάνουμε. Φτάνει να θέλουμε, όλοι μαζί. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Προχωρούμε στην τρίτη με αριθμό 1213/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου, προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Αντί για μέτρα στήριξης της ελληνικής κτηνοτροφίας, εξαίρεση των σύνθετων ζωοτροφών από τη μείωση του ΦΠΑ». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Τσιρώνης. Παρακαλώ, κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Υπουργέ, η ελληνική κτηνοτροφία περνά μια δύσκολη φάση, κατά την οποία παρατηρείται αύξηση του κόστους και ταυτόχρονα μείωση των τιμών. Η αύξηση του κόστους έχει να κάνει, βεβαίως, με την αύξηση της φορολογίας, τη σταδιακή αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και, βεβαίως, την αύξηση των απαραιτήτων ζωοτροφών. Ταυτόχρονα, και ενώ έχουμε μειωμένη λόγω διαφόρων - καιρικών κυρίως - συνθηκών παραγωγή του γάλακτος, οι τιμές μειώνονται. Έτσι, λοιπόν, αυτή η κατάσταση οδηγεί σε αδιέξοδο τους κτηνοτρόφους μας, οι οποίοι θεωρούν ακατανόητη - και είναι ακατανόητη - την εξαίρεση από τη μείωση του ΦΠΑ των σύνθετων ζωοτροφών, των ελληνικών δηλαδή επεξεργασμένων θηραμάτων και ζωοτροφών, που είναι απαραίτητες για την ελληνική κτηνοτροφία και που αποτελούν κατά το μέγιστο ποσοστό τις ζωοτροφές που χρησιμοποιούν οι Έλληνες κτηνοτρόφοι. Βεβαίως, υπάρχουν ονομαστικές συλλογικές και ατομικές καταγγελίες για τις ελληνοποιήσεις γάλακτος, οι οποίες οδηγούν και στη μείωση των τιμών του γάλακτος. Για όλα αυτά σας ρωτάμε, κύριε Υπουργέ, εάν προτίθεστε και με ποιον τρόπο, ως Κυβέρνηση αλλά και ως Υπουργείο, να επανεξετάσετε την άποψή σας και τη θέση σας για την εξαίρεση από τη μείωση του ΦΠΑ των σύνθετων επεξεργασμένων ζωοτροφών, ώστε να ενταχθούν και αυτές στον ΦΠΑ 13%. Και, βεβαίως, να μας ενημερώσετε εάν έχετε λάβει γνώση των καταγγελιών για τις ελληνοποιήσεις γάλακτος και ποιες είναι οι ενέργειες στις οποίες έχετε προβεί μέχρι τώρα ή προτίθεστε να προβείτε, προκειμένου να προστατευτούν η ελληνική κτηνοτροφία και οι Έλληνες παραγωγοί. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Κεγκέρογλου θίγει ένα θέμα πάρα πολύ σημαντικό, την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα της ελληνικής γαλακτοπαραγωγής, που είναι μια συζήτηση πάρα πολύ μεγάλη, γιατί ξέρουμε ότι η χώρα μας δεν είναι αυτάρκης στο γάλα και μάλιστα δέχεται πολύ σκληρή επίθεση από ανταγωνιστικά προϊόντα άλλων χωρών. Πρέπει, λοιπόν, να δούμε τις αιτίες που αυτή τη στιγμή δυσκολεύουν την ελληνική παραγωγή. Βέβαια, κάποια νούμερα τα οποία επικαλέστηκε ο κ. Κεγκέρογλου δεν είναι ακριβή. Θα αναφέρω συγκεκριμένα στοιχεία για την παραγωγή αγελαδινού γάλακτος: Το 2013 ήταν 607.000 τόνοι, το 2014 ήταν 610.000 τόνοι, το 2015 ήταν 602.000 τόνοι και το 2016 ήταν 600.000 τόνοι. Όπως βλέπετε, δεν έχουμε κάποια σημαντική μείωση, ώστε να λέμε ότι αυτή τη στιγμή έχουμε αυτό που ονομάζουμε «κατάρρευση της παραγωγής». Ξαναλέω ότι όλα αυτά τα χρόνια η Ελλάδα δεν είναι αυτάρκης σε γάλα. Δεν το θεωρούμε αυτό το πράγμα καλό νούμερο, αλλά δεν μιλάμε για μειωμένη παραγωγή. Στο δε αιγοπρόβειο, που είναι και η κορωνίδα μας, γιατί εκεί πέρα στηρίζεται η δική μας παραγωγή και αυτό είναι το ιδιαίτερο προϊόν μας, το 2016 είχαμε 10% αύξηση της παραγωγής, δηλαδή είχαμε 606.000 τόνους πρόβειο και 141.000 τόνους γίδινο, ενώ το 2015 είχαμε 549.000 τόνους πρόβειο και 129.000 τόνους γίδινο. Είχαμε, δηλαδή, μια αύξηση της παραγωγής, χωρίς πάλι αυτό να σημαίνει ότι είμαστε ικανοποιημένοι με αυτά τα νούμερα. Γυρίζω τώρα στο κομμάτι του αυξημένου κόστους. Είναι φανερό ότι το αυξημένο κόστος δεν αφορά την αύξηση της φορολογίας επί των κερδών. Η δε αύξηση του ΦΠΑ στις εισροές ξέρετε ότι δεν είναι κόστος για τον παραγωγό. Είναι απλώς μια κακή πίστωση, η οποία μειώθηκε τώρα. Θα εξηγηθώ και στο θέμα αυτό για τη φορολογική κλάση 2309. Αυξημένο κόστος έχουμε πράγματι στις ζωοτροφές, γιατί η Ελλάδα δυστυχώς - και θα το εξηγήσω στη δευτερολογία μου - εξαρτάται από τις ζωοτροφές. Το 70% του κόστους είναι η ζωοτροφή, το πραγματικό κόστος ζωοτροφής, όχι ο φόρος. Αυτό δεν ισχύει, δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Κλείνω με την κλάση. Ναι, το Υπουργείο απαντά καταφατικά. Το Υπουργείο Οικονομικών μελετάει αυτήν τη στιγμή να μπουν και οι σύνθετες ζωοτροφές μέσα στο χαμηλό ΦΠΑ, το οποίο πετύχαμε σε συνεργασία με τους θεσμούς από 24% σε 13% για όλα τα άλλα προϊόντα. Η δυσκολία σε αυτήν την κλάση, στην 2309, δεν οφείλεται στο ότι ήθελε η Κυβέρνηση ή κάποιος άλλος να την εξαιρέσει, αλλά στο ότι σε αυτήν την κλάση υπάγονται και οι ζωοτροφές των κατοικίδιων ζώων, που όντως πρέπει να έχουν - δεν νομίζω να έχει αντίρρηση κανένας -24% ΦΠΑ, γιατί είναι καταναλωτικό προϊόν, δεν αφορά την παραγωγή, δεν αφορά τα παραγωγικά ζώα. Και επειδή στην κλάση 2309 είναι και αυτές οι ζωοτροφές, αυτά που αγοράζουμε δηλαδή για τα σκυλάκια και τα γατάκια, ήταν φανερό ότι το Υπουργείο επεξεργάζεται μια τροπολογία ώστε να μπορέσουμε να εξαιρέσουμε τις σύνθετες ζωοτροφές και να πάνε και αυτές στην κατηγορία 13%. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, κύριε Κεγκέρογλου, έχετε και πάλι τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για το θέμα που έχει να κάνει με τις σύνθετες ζωοτροφές, που αποτελούν βασικό παράγοντα για την ελληνική κτηνοτροφία, νομίζω ότι η αποδοχή του λάθους της Κυβέρνησης μπορεί να οδηγήσει, εάν είναι πραγματικά το Υπουργείο Οικονομικών διατεθειμένο να επεξεργαστεί την άρση αυτής της αδικίας, σε μια σωστή απόφαση. Αναμένουμε για να δούμε τι ακριβώς θα γίνει με αυτήν την ιστορία. Όμως, δεν είναι δικαιολογία οι ζωοτροφές για τα σκυλάκια και τα γατάκια. Αυτό νομίζω τώρα ότι είναι μια δικαιολογία της στιγμής. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούμε τέτοια επιχειρήματα, κύριε Υπουργέ. Είναι λάθος της Κυβέρνησης και η αύξηση του ΦΠΑ, η οποία έγινε συνολικά, και η εξαίρεση από τη μείωση για τις σύνθετες ζωοτροφές. Απλά πράγματα. Θα το εξετάσει το Υπουργείο. Είπατε ότι θα το δει εκ των υστέρων. Εντάξει, δεχόμαστε αυτήν την ειλικρινή στάση. Από εκεί και πέρα, δεν μπορεί να υπάρξει δικαιολογία για γατάκια, σκυλάκια κλπ.. Όσον αφορά το θέμα των ελληνοποιήσεων γάλακτος, οι καταγγελίες οι οποίες έγιναν σε εσάς προσωπικά και στον εκπρόσωπο του Οργανισμού «ΔΗΜΗΤΡΑ» από τους εκπροσώπους των κτηνοτρόφων δεν βρήκαν ικανοποιητικές τις απαντήσεις σας και βέβαια και εγώ σήμερα δεν άκουσα μια ικανοποιητική απάντηση για τον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος. Κοιτάξτε, το ότι οι γαλακτοβιομήχανοι έχουν δηλώσει υψηλά αποθέματα για να έχουν τη δυνατότητα να εισάγουν από Βουλγαρία κλπ., δεν σημαίνει ότι υπήρξε αύξηση της παραγωγής, ιδιαίτερα για αιγοπρόβειο γάλα. Το ισοζύγιο δεν λειτουργεί. Το σύστημα «ΑΡΤΕΜΙΣ» δεν λειτουργεί. Ή μήπως λειτουργεί; Τι γίνεται με όλα αυτά τα οποία σας έχουν καταγγείλει μέχρι τώρα; Έτσι τα ξεπερνάμε; Δεν μπορεί. Δεν μπαίνω στο θέμα που έχει να κάνει με τη φέτα, παρά μόνο στην ανάγκη να προχωρήσουμε περαιτέρω, σύμφωνα με το αίτημα που έχει γίνει και στη δημιουργία διεπαγγελματικής οργάνωσης. Και δεν μπαίνω στο θέμα που έχει να κάνει με τη φέτα, διότι υπάρχουν λεπτά ζητήματα, τα οποία πρέπει να τα εξετάσετε εσείς, χωρίς να υπάρχει η ανάγκη καταγγελιών ή οποιονδήποτε άλλων στοιχείων. Νομίζω ότι σας έχουν διατεθεί αυτά τα στοιχεία και πρέπει να προχωρήσετε στον έλεγχο και βεβαίως σε συγκεκριμένες ενέργειες και πράξεις που μπορούν να οδηγήσουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος των ελληνοποιήσεων γάλακτος, που δεν είναι βέβαια μόνο για την παραγωγή τυροκομικών. Σε αυτό έχει συμβάλει και η αύξηση των ημερών για το φρέσκο γάλα που δίνει τη δυνατότητα εισαγωγών και άλλοι παράγοντες. Νομίζω, λοιπόν, ότι σ' αυτό θα πρέπει να κάνετε συγκεκριμένες ενέργειες και - αν δεν είστε έτοιμος σήμερα, εντάξει - να μας ενημερώσετε ποιες είναι αυτές οι ενέργειες σε μια επόμενη φάση. Όμως, να μην κρύβουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Είναι τεράστιο το πρόβλημα. Βεβαίως, να επανέλθω στο ζήτημα των ζωοτροφών - και να κλείσω με αυτό - και να πω ότι όσο καθυστερούμε τόσο ευνοούμε τις εισαγόμενες ζωοτροφές, όσο καθυστερούμε τόσο ευνοούμε τη μεταλλαγμένη σόγια. Και ειδικά εσείς, που προέρχεστε από τους οικολόγους και έχετε δείξει ευαισθησία στα θέματα των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων, αλλά και ζωοτροφών, θα πρέπει αυτό να το αντιμετωπίσετε. Στη γενετικά μεταλλαγμένη σόγια μειώθηκε το ΦΠΑ στο 13%. Αυτό είναι ένα ευνοϊκό καθεστώς για κάτι το οποίο δεν το θέλουμε νομίζω. Πρέπει να δούμε και πολύ γρήγορα αυτήν τη διαδικασία εξέτασης που είπατε για τον ΦΠΑ πώς θα κατέβει στο 13%. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δήλωσα και το επιβεβαιώνω ότι είμαστε σε στενή συνεργασία με το Υπουργείο Οικονομικών - για να το κλείσουμε αυτό το θέμα - να λυθεί αυτό το ζήτημα με τη συγκεκριμένη κλάση και να πάρουν οι αγρότες και σε αυτές τις σύνθετες ζωοτροφές το ΦΠΑ το δίκαιο, αυτό που έχουν το ΦΠΑ για όλα. Όμως, λέω ξανά ότι το ΦΠΑ στις εισροές - και οποιοσδήποτε έχει έστω και μια πολύ μικρή επιχείρηση ή είναι αγρότης το ξέρει - δεν είναι κόστος. Δεν μετράει το ΦΠΑ στο κόστος. Είναι έλλειψη ρευστότητας πιθανά, είναι πρόβλημα, δεν είναι κόστος. Να μιλάμε με στοιχειώδη οικονομικά και με στοιχειώδη αριθμητική. Το ΦΠΑ συμψηφίζεται. Το ξέρετε όλοι. Άρα, δεν μπορεί να προκαλεί κόστος. Έτσι; Από εκεί και πέρα, λοιπόν, γυρίζω στο ουσιαστικό, γιατί το ουσιαστικό δεν είναι το ΦΠΑ. Το λέω ξανά. Είναι πρόβλημα ρευστότητας, αλλά δεν είναι το ουσιαστικό. Το κόστος στην Ελλάδα δημιουργείται από δύο βασικές αιτίες και εδώ να μπούμε στη ρίζα του κακού. Η μία βασική αιτία είναι ότι εμείς εισάγουμε ζωοτροφές. Οι Σαρδήνοι συνάδελφοι μας - Ιταλία είναι η Σαρδηνία, δεν είναι Τουρκία, δεν είναι τρίτη χώρα, είναι Ευρώπη, ελεύθερη διακίνηση αγαθών - πουλάει 0,65. Φτάνει, δηλαδή, το κόστος για την ελληνική επιχείρηση στην πόρτα της κάτω από 0,80. Αυτό είναι μια πραγματικότητα. Ας δούμε, λοιπόν, κι εμείς τι έκαναν αυτοί και μείωσαν τα κόστη, ώστε κι εμείς να τα μειώσουμε και ξέρουμε τι έκαναν. Έφτιαξαν βοσκήσιμες γαίες. Έριξαν ψυχανθή σε σταροχώραφα που δεν τους ενδιέφεραν γιατί δεν κέρδιζαν από εκεί και δεν εισάγουν ζωοτροφές. Μείωσαν πάρα πολύ τις εισαγόμενες ζωοτροφές. Λοιπόν, εδώ πέρα είναι είδηση για σήμερα ότι χθες, στις 3 του μηνός για την ακρίβεια - χθες το αναγγείλαμε και στον Τύπο - επιτέλους ξεκινάμε στη Ελλάδα τα διαχειριστικά σχέδια για τις βοσκήσιμες γαίες. Διαχειριστικά σχέδια σημαίνει πολύ περισσότερες βοσκήσιμες γαίες, πολύ μεγαλύτερη αειφορική διαχείρισή τους, να γίνουν ξανά τα ΑΔ, αυτά που δασώθηκαν, οι αγροί που δασώθηκαν και εγκαταλείφθηκαν να γίνουν ξανά βοσκότοποι, να μπορέσουν να γυρίσουν, ώστε να έχουμε υψηλής ποιότητας προϊόντα, τα οποία είναι τα ζωοτροφικά προϊόντα, όπως είναι η χαρουπιά, όπως είναι τα ψυχανθή, να γυρίσουμε και να έχουμε πάρα πολύ χαμηλά κόστη. Αυτή είναι η μεγάλη μάχη. Η μεγάλη μάχη είναι να μειώσουμε σημαντικά το κόστος της ζωοτροφής. Μια άλλη μεγάλη μάχη - και εκεί δουλεύουμε αυτήν τη στιγμή - είναι να μειώσουμε το κόστος των διαφόρων φαρμάκων. Δεν είναι δυνατόν, για παράδειγμα, ένα φάρμακο κτηνοτροφικό στην Ιταλία να κάνει 30 ευρώ και στην Ελλάδα 130. Τι να τον κάνω εγώ τον ΦΠΑ να είναι 13% και 0%, όταν πληρώνω τη βασική τιμή και ο Ιταλός πληρώνει με 30; Και 50 να ήταν ο ΦΠΑ στην Ιταλία, θα το αγόραζε 45 ευρώ κι εμείς το αγοράζουμε 130. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε μισό λεπτό. Το τελευταίο ζήτημα - αλλά λέω το τελευταίο, γιατί το πρώτο είναι να γίνουμε ανταγωνιστικοί, να γίνουμε παραγωγικότεροι και αυτό συζητάμε με τις αγρότισσες και τους αγρότες μας - είναι οι έλεγχοι. Πράγματι, το «ΑΡΤΕΜΙΣ» αυτήν τη στιγμή είναι αδύνατον, έτσι όπως λειτουργεί, να πιάσει όλη την διακίνηση και να την κάνει συνεχή, να πιάσει όλα τα ισοζύγια. Χρειάζεται, οπωσδήποτε ένα cloud, ένα πρόγραμμα δηλαδή, το οποίο να είναι μια βάση δεδομένων, που να καλύπτει όλη την παραγωγή. Αυτό δουλεύουμε και προσπαθούμε να φτιάξουμε τώρα και το δουλεύουμε σε συνεργασία με τις επαγγελματικές ενώσεις, ώστε να αποκλείεται πραγματικά με το που μια εταιρεία δηλώνει ότι έφερε γάλα από την Ιταλία και έφερε δέκα τόνους και μια άλλη εταιρεία δηλώνει ότι έφερε πενήντα να δούμε τι έγινε αυτό το γάλα, πώς έφτασε στην κατανάλωση. Θα ήθελα να κλείσω με ένα πράγμα το οποίο ακούστηκε και δεν είναι ακριβές. Εγώ είμαι κάθετα αντίθετος στην αύξηση των ημερών. Το δηλώνω, δεν είναι στην πολιτική μου άποψη. Ήταν μια πίεση που δεχθήκαμε - το ξέρετε - από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Δεν είναι της πολιτικής μου. Όμως, ξεκαθαρίζω - και φαίνεται από τα στοιχεία - ότι δεν άλλαξε η εισαγωγή νωπού αγελαδινού γάλακτος από αυτή την αύξηση των ημερών. Άλλωστε, οι περισσότερες εταιρείες δεν την έκαναν αυτή την αύξηση, γιατί σέβονται τον καταναλωτή τους. Ξέρετε ότι και ο καταναλωτής αυτή τη στιγμή ξέρει τι σημαίνει ποιότητα. Όσο λιγότερες είναι οι ημέρες, τόσο χαμηλότερη η παστερίωση, που σημαίνει γευστικά ότι το γάλα των πέντε ημερών είναι πολύ καλύτερο από το γάλα των επτά ημερών, των έντεκα ημερών, του ενός μήνα. Με αυτή την έννοια, οι ίδιες οι γαλακτοβιομηχανίες δεν θέλουν να αυξήσουν αυτές τις ημέρες, γιατί το γάλα δεν βγαίνει στην αγορά πάρα πολύ καλό. Το μόνο πλεονέκτημα ίσως που δημιουργεί το να είναι το γάλα περισσότερων ημερών, επτά αντί για πέντε ημέρες, είναι ότι μπορούν τα σούπερ μάρκετ να το βγάλουν τις τελευταίες δυο ημέρες που πάει να λήξει με πολύ χαμηλότερη τιμή, αλλά από ό,τι μας λένε τα δικά μας στατιστικά στοιχεία - και αυτό γίνεται, θα το έχετε δει στην κατανάλωση - δεν έχει επηρεάσει αυτό σημαντικά - το λέω γιατί έχει μια πολύ μικρή μείωση - τουλάχιστον την τιμή του αγελαδινού γάλακτος, η οποία έχει χάσει τα τελευταία δυο χρόνια γύρω στα 4 λεπτά. Άρα, δεν μπορεί να συσχετίσουμε τα δυο γεγονότα. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Έχω την τιμή να ανακοινώσω ότι ο Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης, ο κ. Καλογήρου, γνωστοποιεί προς τη Βουλή ότι δεν θα συζητηθούν μια σειρά επίκαιρων ερωτήσεων εξαιτίας διαφόρων λόγων. Κατ' αρχάς, δεν θα συζητηθεί η ένατη με αριθμό 1178/5-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Αχαΐας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Καραθανασόπουλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με την άμεση σύνδεση του φράγματος Γαδουρά με το δίκτυο ύδρευσης της Ρόδου, διότι αρμόδιο Υπουργείο είναι το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών. Επίσης, δεν θα συζητηθούν λόγω κωλύματος των αρμοδίων Υπουργών και θα επαναπροσδιοριστούν για συζήτηση οι ακόλουθες επίκαιρες ερωτήσεις: Δεν θα συζητηθεί η τέταρτη με αριθμό 1183/7-7-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Αθηνών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ελένης Ζαρούλια προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Συνεχιζόμενες τρομοκρατικές επιθέσεις κατά διμοιριών των ΜΑΤ από παρακρατικά στοιχεία», λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών κ. Τόσκα που θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη. Δεν θα συζητηθεί η τρίτη με αριθμό 1179/6-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Παρασκευής Χριστοφιλοπούλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με την προστασία και την ασφάλεια των κατοίκων των Αχαρνών. Επίσης, δεν θα συζητηθεί η τέταρτη με αριθμό 1184/7-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Αντωνίου Γρέγου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Η βεβήλωση του ιερού μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου, ως αποτέλεσμα συνεχούς ατιμωρησίας». Δεν θα συζητηθεί η έκτη με αριθμό 1190/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Δράμας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρήστου Καραγιαννίδη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με τη δράση των «Ανένταχτων Μαιάνδρων Εθνικιστών» και της «Combat 18 Hellas» στο Μενίδι. Ταυτόχρονα, δεν θα συζητηθεί η ενδέκατη με αριθμό 1175/4-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Η μειωμένη χρηματοδότηση του Πυροσβεστικού Σώματος δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στο έργο των πυροσβεστών και στην πυρόσβεση». Επίσης, δεν θα συζητηθεί η πρώτη με αριθμό 1186/10-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξανδρου Τριανταφυλλίδη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Σήμα κινδύνου εκπέμπει ο Θερμαϊκός Κόλπος, επείγει πρόγραμμα άμεσης δραστικής παρέμβασης», λόγω κωλύματος της Υφυπουργού Εσωτερικών κ. Κόλλια - Τσαρουχά που έχει ως αιτία την τριμερή σύσκεψη Ελλάδας - Σερβίας - Βουλγαρίας στο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, δεν θα συζητηθεί η πέμπτη με αριθμό 1211/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Λέσβου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σταύρου Τάσσου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών με θέμα: «Να παρθούν άμεσα μέτρα για την άμεση αποζημίωση των σεισμοπαθών και την αποκατάσταση των ζημιών στη Λέσβο» λόγω κωλύματος του Υπουργού Μεταφορών και Υποδομών κ. Σπίρτζη που θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη με τον Πρωθυπουργό και τη σέρβικη αντιπροσωπεία. Η δέκατη τρίτη με αριθμό 1110/27-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ευβοίας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Μίχου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Στα πρόθυρα της καταρρεύσεως η οικία του Ήρωα της Εθνεγερσίας «Ανδρέα Μιαούλη»», δεν συζητείται λόγω κωλύματος της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Λυδίας Κονιόρδου. Επίσης, η δέκατη τέταρτη με αριθμό 1123/3-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Αντωνίου Γρέγου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Κατάχρηση του ονόματος «Μακεδονία» σε αθλητικές οργανώσεις», δεν συζητείται. Επίσης, η δέκατη πέμπτη με αριθμό 1031/15-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Αθηνών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ελένης Ζαρούλια προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ο Δήμος Καβάλας νομιμοποιεί το ψευδοκράτος σε τουριστική έκθεση στην Κωνσταντινούπολη», δεν συζητείται. Επίσης, δεν συζητείται η δωδέκατη με αριθμό 1212/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Δελή προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Οξυμμένο πρόβλημα με το πόσιμο νερό σε πολλά χωριά του Δήμου Μύκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης», εξαιτίας κωλύματος του Υπουργού Εσωτερικών κ. Σκουρλέτη, λόγω έλλειψης χρόνου για τη συγκέντρωση των απαραιτήτων στοιχείων. Ο Υπουργός προτίθεται να απαντήσει γραπτώς στην με αριθμό 6948 ερώτηση του Βουλευτή που αναφέρεται στο ίδιο θέμα. Συνεχίζουμε με την πρώτη με αριθμό 1185/10-7-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Σωκράτη Βαρδάκη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Στελέχωση των Τμημάτων Επιθεώρησης Εργασίας». Στην επίκαιρη ερώτηση θα απαντήσει η Υπουργός κ. Ευτυχία Αχτσιόγλου. Κύριε Βαρδάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας συμβάλλει καθοριστικά στην αντιμετώπιση της αδήλωτης και υποδηλωμένης εργασίας μέσω των ελέγχων που διενεργεί. Για να καλύψει, όμως, αποτελεσματικά την αγορά εργασίας σε όλο της το φάσμα, σε όλο της το εύρος και να ανταπεξέλθει στις ανάγκες εργαζομένων και επιχειρήσεων καθίσταται επιτακτική η ενίσχυση της στελέχωσης των τμημάτων επιθεώρησης εργασίας. Επειδή η καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας αποτελεί βασική προτεραιότητα της Κυβέρνησης, άμεσα τα περιφερειακά τμήματα ΣΕΠΕ πρέπει να στηριχθούν με σοβαρές παρεμβάσεις, γιατί η προσπάθεια που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι είναι πραγματικά αξιόλογη. Επίσης, θα ενταθούν οι προσπάθειες για ακόμη πιο αποτελεσματικούς ελέγχους που θα προστατεύουν τους εργαζόμενους και θα αποτελέσουν ουσιαστική στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος; Επιπλέον, για την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών του ΣΕΠΕ θα εγκρίνονται οι αναγκαίες πιστώσεις για καύσιμα και υλικοτεχνικές υποδομές έγκαιρα; Κυρία Υπουργέ, το σίγουρο είναι ότι μέσα από έναν σχεδιασμό σοβαρού και συγκροτημένου πλαισίου μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την παραβατικότητα στην αγορά εργασίας και θεωρώ ότι όλοι μας θα βοηθήσουμε σε οποιαδήποτε προσπάθεια του Υπουργείου Εργασίας για την αναβάθμιση του ΣΕΠΕ και γενικότερα για την ενεργοποίηση και στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών, ώστε να καταπολεμηθεί η ανασφάλιστη και μαύρη εργασία που πλέον τείνει να γίνει μάστιγα της εποχής μας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριοι Βουλευτές, είναι ιδιαίτερα κρίσιμο και νομίζω ότι σήμερα σημειώνεται μια πάρα πολύ θετική δυναμική σε ό,τι αφορά την ανεργία και από αυτό θέλω να ξεκινήσω. Είδαμε ότι τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ έδειξαν το διορθωμένο ποσοστό της ανεργίας για τον Απρίλιο του 2017, που είναι 21,7%. Είναι περίπου δύο μονάδες κάτω από το αντίστοιχο ποσοστό που περσινού Απριλίου και είναι περίπου πέντε μονάδες κάτω από το ποσοστό ανεργίας με το οποίο ξεκίνησε αυτή η Κυβέρνηση το έργο της. Η θετική δυναμική που σημειώνεται στο ζήτημα της καταπολέμησης της ανεργίας πρέπει να συμπληρωθεί οπωσδήποτε και από ισχυρές παρεμβάσεις στην ποιότητα των εργασιακών σχέσεων. Και εδώ είναι που το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας κάνει πραγματικά μια πολύ μεγάλη προσπάθεια για να βελτιώσει αυτό το ζήτημα, δηλαδή να βελτιώσει την ίδια την ποιότητα των εργασιακών σχέσεων. Η Επιθεώρηση Εργασίας, μέσα στην κρίση από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, υποβαθμίστηκε ουσιαστικά και νομίζω πως αυτό δεν ήταν τυχαίο. Ήταν μία συνειδητή πολιτική επιλογή, διότι συνολικά η προσέγγιση της προηγούμενης κυβέρνησης στο ζήτημα των εργασιακών σχέσεων ήταν μία προσέγγιση, η οποία θεωρούσε ότι τα εργασιακά δικαιώματα αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξη. Ότι η ανάπτυξη, δηλαδή, θα έρθει μέσα από τη συμπίεση του εργατικού κόστους και των εργασιακών δικαιωμάτων ήταν το βασικό αφήγημα το οποίο υιοθετούταν από την προηγούμενη κυβέρνηση. Παράδειγμα που δείχνει αυτή την υποβάθμιση, το οργανόγραμμα που υιοθέτησε η προηγούμενη κυβέρνηση το 2014 για το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, που κατήργησε διακόσιες εννιά οργανικές θέσεις και είκοσι έξι οργανικές μονάδες, εννέα διευθύνσεις και δεκαεπτά τμήματα. Και επειδή πολλές φορές τα νούμερα μπορεί να μη λένε αυτό ακριβώς που χρειάζεται, δίνω μόνο δύο παραδείγματα. Από την προηγούμενη κυβέρνηση καταργήθηκαν το Τμήμα Νομικής Στήριξης του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας και το Τμήμα Πληροφοριακών Συστημάτων του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Είναι προφανές ότι αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία να προσπαθήσει ένας ελεγκτικός μηχανισμός να λειτουργήσει χωρίς νομική στήριξη και χωρίς πληροφοριακό σύστημα. Εμείς τι κάνουμε από τη στιγμή που αναλάβαμε και λόγω της μεγάλης βαρύτητας που δίνουμε στη δράση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας για να επιφέρει την νομιμότητα στους χώρους δουλειάς; Επτά παρεμβάσεις θα αναφέρω. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Θα ξεκινήσω και ελπίζω να προλάβω να ολοκληρώσω στη δευτερολογία μου. Με το νέο οργανόγραμμα οι οργανικές θέσεις αυξάνονται κατά εκατόν σαράντα. Δημιουργούμε εννέα νέες οργανικές μονάδες, δύο διευθύνσεις και επτά τμήματα. Έχουν ήδη γίνει πενήντα προσλήψεις στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας και ελπίζω ότι μέσα στο επόμενο διάστημα θα είμαστε σε ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε περισσότερες. Ενίσχυση κυρίως του τμήματος της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία, στο οποίο έχουν να γίνουν προσλήψεις εδώ και δεκαεπτά χρόνια. Το δεύτερο πολύ κρίσιμο στοιχείο για την αναβάθμιση της λειτουργίας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας είναι η έγκριση ενός συνολικού σχεδίου δράσης με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ 7.600.000 ευρώ, ο συνολικός προϋπολογισμός. Το συγκεκριμένο σχέδιο περιλαμβάνει χρηματοδότηση πιλοτικών προγραμμάτων ελέγχων σε κλάδους υψηλής παραβατικότητας, αναβάθμιση των υπηρεσιών ενημέρωσης και νομικών συμβουλών προς τους εργαζόμενους, αναβάθμιση των πληροφοριακών συστημάτων και προγράμματα εκπαίδευσης των επιθεωρητών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Θα συνεχίσω στη δευτερολογία μου με τα υπόλοιπα σημεία.
Ο κ. Βαρδάκης έχει τον λόγο για να δευτερολογήσει για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, ξέρουμε ότι πράγματι είναι δύσκολο οι υπηρεσίες και οι οργανισμοί που απαξιώθηκαν και διαλύθηκαν πραγματικά - το βιώσαμε στο πετσί μας από ανισόρροπες πολιτικές τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια - να λειτουργήσουν για την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου σε δύο χρόνια. Όμως, αυτό για εμάς, για την Κυβέρνησή μας, σε καμμία των περιπτώσεων δεν πρέπει να αποτελεί άλλοθι. Προέχει άμεσα η αποκατάσταση των αρνητικότατων μεταβολών και της απαξίωσης που προέκυψαν, όπως σας είπα προηγουμένως, από τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων, συγχωνεύσεις, απενεργοποιήσεις, δομών του ΣΕΠΕ, καμμία φορά και σκόπιμα, με αποτέλεσμα το 2013, το 2014 και το 2015 η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία να εκτοξευθεί στο 30%. Περιμένουμε τις δικές σας ενέργειες, κυρία Υπουργέ, τις επόμενες ημέρες, ενέργειες που θα δημιουργήσουν άμεσα προοπτικές ασφάλειας και εργασιακής αξιοπρέπειας της ελληνικής κοινωνίας. Σε αυτές τις προσπάθειες να ξέρετε ότι εμείς θα είμαστε αρωγοί, αλλά άμεσα θα πρέπει να γίνουν αυτές οι προσπάθειες, για να μη συμβεί ό,τι συνέβαινε τα προηγούμενα δέκα χρόνια.
Η κυρία Υπουργός έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συνεχίζω ουσιαστικά να παραθέτω τους βασικούς άξονες της ενίσχυσης του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Είναι οι άξονες οι οποίοι δείχνουν ότι ενισχύουμε το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας με προσωπικό, με το αναγκαίο πληροφοριακό σύστημα, προκειμένου να γίνονται στοχευμένα οι έλεγχοι και να είναι περισσότερο αποτελεσματικοί, αλλά και με ένα σύνολο θεσμικών παρεμβάσεων, τις οποίες θα φέρουμε σύντομα στη Βουλή. Και αυτό είναι η τρίτη βασική παρέμβαση. Ήδη μπαίνουμε στο τελικό στάδιο για την ολοκλήρωση των διαδικασιών για τους ελέγχους σε αγροτικές περιοχές. Η θολή νομοθεσία που επέτρεπε και η πολιτική απραξία που ανεχόταν τις «Μανωλάδες» έχει τελειώσει. Ήδη, σε λειτουργία από την αρχή του έτους βρίσκεται το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, που μέσα από ένα πρόγραμμα ανάλυσης κινδύνου δείχνει ποιες επιχειρήσεις είναι περισσότερο πιθανό να παρανομήσουν, ώστε οι έλεγχοι να γίνονται εκεί στοχευμένα. Και οι στοχευμένοι έλεγχοι φέρουν αποτέλεσμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι στους κλάδους υψηλής παραβατικότητας η αδήλωτη εργασία έπεσε από 19,17% το 2014 στο 13,5% το 2016. Σε επιχειρησιακό επίπεδο αναβαθμίζουμε τη δράση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Αυτή τη στιγμή υλοποιούνται προγράμματα στοχευμένων ελέγχων στον τουρισμό. Έχει γίνει ήδη, για παράδειγμα, μια παρέμβαση τον τελευταίο μήνα των Ειδικών Επιθεωρητών με διακόσιους ελέγχους σε τουριστικές περιοχές, όπου στο 50% επιβλήθηκε πρόστιμο ή βρίσκονται στη διαδικασία των γραπτών εξηγήσεων. Θέτουμε στο στόχαστρο για πρώτη φορά την υποδηλωμένη εργασία. Πριν από λίγο διάστημα είχαμε αναφέρει το πρόστιμο του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ που επιβλήθηκε σε μεγάλη τράπεζα για περιπτώσεις υποδηλωμένης εργασίας, για περίπου εκατό παραβάσεις και χθες το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας ανακοίνωσε και πάλι πρόστιμο σε μεγάλη τράπεζα ύψους 250.000 ευρώ για παραβάσεις των χρονικών ορίων εργασίας, υπερωρίες δηλαδή και υπερεργασίες. Τέλος, αναβαθμίζουμε και τον επιχειρησιακό συντονισμό των ελεγκτικών σωμάτων, ώστε πλέον να δρουν από κοινού το ΣΕΠΕ, το ΣΔΟΕ, η Οικονομική Αστυνομία και τα ελεγκτικά όργανα του ΕΦΚΑ. Έχει ήδη ξεκινήσει πιλοτικά στην Περιφέρεια Αττικής αυτή η λειτουργία των τεσσάρων σωμάτων και θα ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο. Επίσης, σχεδιάζουμε ένα σύνολο θεσμικών παρεμβάσεων - αυτή είναι η τελευταία παρέμβαση - ένα σύνολο θεσμικών αλλαγών, νομοθετικό έργο δηλαδή, που θα το δείτε σύντομα στη Βουλή. Ήδη, έχουμε θεσπίσει την υποχρεωτική καταβολή του μισθού μέσω τράπεζας, κάτι το οποίο βοηθά πάρα πολύ στον έλεγχο της καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών στους εργαζόμενους και το επόμενο διάστημα θα θεσπίσουμε ένα σύστημα αποκλεισμού πρόσβασης σε δημόσιο χρήμα ή σε κοινοτικά κονδύλια των επιχειρήσεων που συστηματικά παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία και θα διορθώσουμε μια σειρά από «τυφλά» σημεία που έχει το σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» σε ό,τι αφορά ιδίως το σύστημα των υπερωριών, προκειμένου να γίνεται πολύ καλύτερος ο έλεγχος της τήρησης των χρονικών ορίων της εργασίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Νομίζω ότι απ' όσα πρόλαβα να αναφέρω δείχνουμε ότι αυτή η Κυβέρνηση έχει σίγουρα τη βούληση και έχει και ένα πολύ συγκροτημένο σχέδιο για την επιβολή της νομιμότητας στους χώρους δουλειάς.
Οι επόμενες επίκαιρες ερωτήσεις, επειδή έχουν κοινό θέμα, θα συζητηθούν μαζί. Θα συζητηθεί η δεύτερη με αριθμό 1205/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Χίου της Νέας Δημοκρατίας κ. Παναγιώτη (Νότη) Μηταράκη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Συνεχίζεται η ταλαιπωρία για όσους αναμένουν τη σύνταξή τους και χάνονται οι διαθέσιμοι πόροι». Επίσης, θα συζητηθεί η έβδομη με αριθμό 1214/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Με τον νόμο του ΣΥΡΙΖΑ προβλέπονται ευτελείς συντάξεις ενώ παραμένουν και εκατοντάδες χιλιάδες σε εκκρεμότητα». Επίσης, θα συζητηθεί η όγδοη με αριθμό 1180/6-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Παρασκευής Χριστοφιλοπούλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τις καθυστερήσεις στην απονομή συντάξεων και την απώλεια πόρων για την κοινωνική ασφάλιση. Θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Πετρόπουλος. Κύριε Μηταράκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να σημειώσω κατ' αρχάς ότι είστε πάντα επιμελής στο να απαντάτε επίκαιρες ερωτήσεις και επερωτήσεις, δεν είστε επιμελής στο να απαντάτε τις γραπτές ερωτήσεις. Το είχα θίξει και την προηγούμενη φορά που μιλήσαμε στη Βουλή και θα ήθελα κάποια στιγμή, εάν έχετε την καλοσύνη, κύριε Υπουργέ, να απαντήσετε στις τριάντα μία ερωτήσεις που εκκρεμούν. Να πάμε, όμως, στην ουσία του θέματος. Είναι μεγάλο πλέον κοινωνικό πρόβλημα η καθυστέρηση στην απονομή κύριων και επικουρικών συντάξεων για δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, οι οποίοι ολοκλήρωσαν τον εργασιακό τους βίο σ' αυτές τις δύσκολες συνθήκες και περιμένουν να εκδοθεί η σύνταξή τους και όσο αυτή εκκρεμεί, τους δημιουργεί σημαντικότατα προβλήματα επιβίωσης. Φέρατε έναν άδικο νόμο, κύριε Υπουργέ, και είναι προβληματική σήμερα στην πράξη η εφαρμογή του. Φέρατε τα πάνω - κάτω στην κοινωνική ασφάλιση, αυξήσατε τις εισφορές για την παραγωγική Ελλάδα, περικόψατε τις συντάξεις, αλλά ακόμα και αυτές τις μειωμένες συντάξεις στην πράξη δεν είστε σε θέση να τις εκδώσετε. Ο ημερολογιακός στόχος για την έκδοση αυτών των συντάξεων αποτελεί κινούμενη άμμο. Κάθε φορά, κάθε τόσο, αλλάζει η στοχοθεσία και εκδόθηκε και μια υπουργική απόφαση πριν από λίγες ημέρες που μετέβαλε τους στόχους αποπληρωμής των συντάξεων το 2017 για το 2018 με επιπλέον κόστος 325 εκατομμυρίων ευρώ για τον κρατικό προϋπολογισμό. Από τα στοιχεία που μας έδωσε ο Διοικητής του ΕΦΚΑ, εκκρεμούν εξήντα μία χιλιάδες αιτήσεις προ του νόμου Κατρούγκαλου, αλλά εβδομήντα οκτώ χιλιάδες - πολύ περισσότερες - μετά την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου. Εκκρεμούν, βεβαίως, και εκατόν είκοσι έξι χιλιάδες αιτήσεις για επικουρικές και εξήντα δύο χιλιάδες αιτήσεις για εφάπαξ. Συνολικά, κύριε Υπουργέ, εκκρεμούν τριακόσιες είκοσι επτά χιλιάδες αιτήσεις συνταξιοδότησης. Και όπως τόνισα, επειδή η Κυβέρνησή σας αντί να κυβερνά προτιμά πολλές φορές να κάνει αντιπολίτευση στην Αντιπολίτευση, και σας σημείωσα ήδη - και σας προλαβαίνω φαντάζομαι - οι νέες αιτήσεις που εκκρεμούν μετά την ανάληψη των καθηκόντων σας είναι πολύ περισσότερες από αυτές που εκκρεμούσαν πριν. Σας πήρε έναν χρόνο να καταλάβετε ότι δεν λειτουργεί ο μαθηματικός τύπος για τις κύριες συντάξεις. Ακόμα δεν έχετε εκδώσει τον μαθηματικό τύπο για τις επικουρικές και έχετε δώσει εντολή να μην εκδοθεί καμμία νέα επικουρική μετά την 1η Ιανουαρίου του 2015. Επί δυόμισι χρόνια, δηλαδή, δεν υπάρχει έκδοση επικουρικών. Πείτε μας, κύριε Υπουργέ, ποιος είναι ο νέος στόχος και κυρίως πείσετε την Εθνική Αντιπροσωπεία ότι είστε σε θέση με συγκεκριμένους πόρους που έχετε δεσμεύσει, με συγκεκριμένες διαδικασίες πλέον που λειτουργούν, να καλύψετε τον νέο ανανεωμένο στόχο σας. Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Κεγκέρογλου, για δύο λεπτά.
Κύριε Υπουργέ - παρουσία βεβαίως της κυρίας Υπουργού, πρέπει να σας λέμε κύριο Υφυπουργό, αλλά νομίζω ότι ενιαία λειτουργείτε - είστε πλέον η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση. Αυτό δεν σας δίνει το δικαίωμα να αναζητείται άλλοθι σε οτιδήποτε αρνητικό υπήρχε από τα πολλά αρνητικά που υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα σε κάθε τομέα της πολιτικής. Συγκεκριμένα, για το θέμα που συζητάμε, οι τριακόσιες και πλέον χιλιάδες αιτήσεις για κύριες, επικουρικές και εφάπαξ είναι ένα θέμα που εδώ και καιρό σάς έχουμε ζητήσει να το αντιμετωπίσετε. Έχετε δεσμευτεί με μεγάλες κουβέντες ότι τον Οκτώβρη θα είναι τα πάντα λυμένα - αν θυμάμαι καλά - και βεβαίως έχετε δεσμευτεί και με το μνημόνιο, προκειμένου να μην χαθούν συγκεκριμένα χρήματα σε χρονοδιάγραμμα έκδοσης αυτών των συντάξεων, των εφάπαξ, των κύριων και των επικουρικών. Κύριε Υπουργέ, χθες ο κ. Μπακαλέξης, ο ΕΦΚΑ ανακοίνωσε εσπευσμένα ένα πριμ για τους εργαζομένους, προκειμένου να βγει το χρονοδιάγραμμα, υποθέτω. Αυτή είναι μια κίνηση πανικού μπροστά στην αδράνεια που είχατε δείξει μέχρι τώρα και στο τεράστιο πρόβλημα το οποίο συσσωρεύτηκε. Θα θέλαμε να μας εξηγήσετε γιατί μέχρι τώρα δεν είχατε λάβει μέτρα αντίστοιχα ή άλλα που θα οδηγούσαν στην εξέταση των εκκρεμουσών αιτήσεων. Και βεβαίως να μας πείτε τι θα κάνετε για τις ευτελείς συντάξεις οι οποίες έχουν αρχίσει και βγαίνουν και αφορούν αιτήσεις που έγιναν το διάστημα από 1-1-2015 ως 12-5-2016, πριν δηλαδή από την εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου, που λόγω των μέτρων τα οποία ψηφίστηκαν το καλοκαίρι του 2015, οδηγούν σε συντάξεις του τύπου - θα σας καταθέσω τα αντίστοιχα έγγραφα -121 ευρώ σύνταξη σε εξηντατετράχρονη ασφαλισμένη για δεκαεπτά χρόνια εργασίας. Σας το έχω γράψει αναλυτικά στην ερώτηση. Και όταν θα φθάσει στα εξήντα επτά, θα πάρει και τη λεγόμενη εθνική σύνταξη, το μέρος που της αναλογεί, δηλαδή 346 ευρώ ή δεν ξέρω πόσα άλλα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό το φαινόμενο δεν αφορά μία, δύο, τρεις ή κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις, ούτε καν τις τριάντα χιλιάδες που αφορά σε αυτό το διάστημα. Θα είναι ένα διαρκές φαινόμενο από εδώ και πέρα. Άρα, πρέπει να μας πείτε τι θα κάνετε άμεσα για την έκδοση των συντάξεων και αν σκέφτεστε να επανεξετάσετε αυτή την κοινωνικά ανάλγητη ρύθμιση την οποία ψηφίσατε - εισηγηθήκατε εσείς, υποθέτω, και όχι η τρόικα και ψήφισαν οι εκατόν πενήντα τρεις συνάδελφοι της Πλειοψηφίας - που λέει ότι μέχρι τα εξήντα επτά μπορείς να ζεις και με άλλους τρόπους, σε γυναίκες ή άνδρες ή οποιοσδήποτε άλλος είχε καταβάλλει τις εισφορές. Και να μας υποδείξετε και με ποιους άλλους τρόπους θα ζήσουν μέχρι τα εξήντα επτά, αφού έχετε ψηφίσει αυτή τη ρύθμιση. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ. Κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, συνεχίζω κι εγώ με τις δικές μου σκέψεις και τα δικά μου στοιχεία πάνω στα θέματα που ήδη έθεσαν οι δύο προηγούμενοι συνάδελφοι. Κύριε Υπουργέ, υπάρχουν αυτή τη στιγμή συνταξιούχοι - και το γνωρίζετε - που ενώ έχουν βγει στη σύνταξη, παραδείγματος χάριν από τον δημόσιο τομέα, στις αρχές του χρόνου, δεν έχουν καν πάρει την προσωρινή σύνταξη. Και καλούνται αυτοί οι άνθρωποι - πολλοί από τους τριακόσιες χιλιάδες που ήδη αναφέρθηκαν - να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ και τους φόρους, δηλαδή να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους προς το κράτος και την ίδια ώρα να ζήσουν, να καλύψουν τις προσωπικές τους ανάγκες και τις οικογενειακές τους ανάγκες. Υπάρχει δηλαδή ζήτημα ουσίας και επιβίωσης στο θέμα αυτό. Και επανέρχομαι σε αυτά που ήδη κατατέθηκαν, για να ζητήσω και κάτι επιπλέον. Όντως, λοιπόν, έχετε καθυστερήσει πάρα πολύ στην έκδοση νέων συντάξεων. Ήδη το κονδύλι των 859 εκατομμυρίων ευρώ - υποτίθεται ότι μέχρι τον Οκτώβριο του 2017 θα δίνονταν οι συντάξεις και είχατε το κονδύλι αυτό, το είχατε εξασφαλίσει - παίρνει παράταση. Πείτε μας εδώ στη Βουλή γιατί ήταν ανάγκη να πάρει παράταση και εν πάση περιπτώσει, πότε οι συνταξιούχοι θα πάρουν τα λεφτά τους και εν τω μεταξύ, τι θα κάνετε για να εκδίδονται οι προσωρινές συντάξεις. Διότι, κύριε Πρόεδρε, είναι γνωστό ότι η νομοθεσία του 2011 έγινε για να διευκολύνει. Και αντί να πάμε μπροστά - γιατί κάθε κυβέρνηση παραλαμβάνει και προβλήματα και θετικά - στην ιστορία αυτή, πήγαμε πίσω. Και εξηγούμαι. Όχι μόνο έχουμε χαμηλότερο πλαφόν στις προσωρινές συντάξεις, αλλά σήμερα που μιλάμε έχουμε - και το γνωρίζετε - πολλούς δικαιούχους συντάξεων του ΟΑΕΕ και άλλων παλαιών ταμείων, οι οποίοι δεν παίρνουν καν προσωρινή σύνταξη. Πόσοι είναι αυτοί, κύριε Υπουργέ, και πότε αυτοί οι άνθρωποι θα πάρουν τουλάχιστον την προσωρινή τους σύνταξη, αυτή την πετσοκομμένη; Γιατί δεν καταργήσατε μόνο το ΕΚΑΣ και τα πετσοκόψατε, αλλά δεχθήκατε όλες τις δικές μας περικοπές και είπατε ότι δεν είναι αρκετές, και για να καλύψουμε τα capital controls και τη «βαρουφάκειο» διαδρομή, έπρεπε να κάνουμε και άλλες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, στη δευτερολογία μου θέλω απλώς να αναφέρω το ζήτημα αυτής της περιόδου που ανέφερε και ο κ. Κεγκέρογλου, διότι η περίοδος των συνταξιούχων μεταξύ Ιουλίου του 2015 και Μαΐου του 2016 είναι οι μεγάλοι χαμένοι του συστήματος. Είναι περίπου τριάντα χιλιάδες, όπως υπολογίζουμε με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, κύριε Υπουργέ. Τριάντα χιλιάδες άνθρωποι παίρνουν ή δεν παίρνουν καν ή θα πάρουν, όταν πάρουν, συντάξεις πείνας. Εκεί πρέπει να κάντε κάτι να διορθώστε την αδικία.
Ευχαριστώ. Κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο, για εννέα λεπτά συνολικά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Μηταράκη, να ενημερώσετε τον αρμόδιο τομεάρχη σας για την αλήθεια, όσον αφορά τα κονδύλια που έχει εξασφαλίσει η χώρα από τις χρηματορροές που μετά την επιτυχή αξιολόγηση, ανοίγουν προς τη χώρα μας, για να καλυφθούν και αυτές οι ανάγκες των παλαιών ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων εκ μέρους της πολιτείας προς τους ασφαλισμένους. Δηλαδή δεν είναι αληθές αυτό που λέει και περιφέρεται και το λέει ξανά και ξανά, πως χάσαμε αυτά τα κονδύλια, ότι θα αναγκαστούμε τα μισά να τα δώσουμε εμείς. Σωστά εσείς τοποθετήσατε το ερώτημα, δεν ακολουθείτε αυτό το ψεύδος που περιφέρει ο αρμόδιος τομεάρχης σας, διότι πράγματι αυτό που έχει συμφωνηθεί είναι να έχουμε 859 εκατομμύρια από αυτές τις χρηματορροές για το διάστημα που αναφερόταν αρχικά, από τον Οκτώβριο. Πήραμε μια παράταση με πρόσθετα 325 εκατομμύρια, που επεκτείνει και τη χρονική περίοδο καταβολής συντάξεων μέχρι τον Ιούνιο του 2018. Έχουμε, πράγματι, σκοπό και θα το πετύχουμε το ήμισυ αυτού του ποσού επιπλέον να το καταβάλουμε από ίδιους πόρους. Έτσι, λοιπόν, θα εξασφαλίσουμε την κάλυψη όλων των συντάξεων που εκκρεμούν. Επομένως και τα 325 εκατομμύρια για τα οποία μιλήσατε εσείς ως κόστος που επιβαρύνεται η χώρα, είναι ένα επιπλέον ποσό χρηματοδότησης, δεν είναι κόστος για τη χώρα. Είναι, επίσης, ένα επιπλέον ποσό που θα έρθει από τη χρηματορροή που έχουμε εκ μέρους των δανειστών. Τα νούμερα είναι αμείλικτα, πράγματι. Αν είναι εκρηκτικό το φαινόμενο του να έχουμε αυτή τη στιγμή περίπου εκατόν τριάντα εννιά χιλιάδες εκκρεμείς συντάξεις, τότε οι εκατόν εξήντα χιλιάδες εκκρεμείς που ήταν, όταν παραλάβαμε εμείς την Κυβέρνηση, τι έκρηξη σημαίνει; Εικοσιπέντε χιλιάδες περίπου παραπάνω εκκρεμούσαν από παλιά. Αν μιλήσουμε για τα εφάπαξ που εκκρεμούσαν από τον Αύγουστο του 2013, που δεν καταβάλλονταν ποτέ και άρχισαν να καταβάλλονται από εμάς, τι φαινόμενο εκρηκτικό είναι αυτό από τη μεγάλη σώρευση των παλαιών συντάξεων που σας είπα; Πρόκειται για ποσά τα οποία ήταν σε όρια τα οποία δεν ήταν διαχειρίσιμα. Πάνω από εκατόν εξήντα χιλιάδες πεντακόσιες εκκρεμείς κύριες συντάξεις ήταν τον Γενάρη του 2015. Και επειδή τα αθροίζετε όλα μαζί, κύριες, επικουρικές και εφάπαξ, για να βγάλετε ένα μεγάλο ποσό και να ακούγεται, ας επιμερίσουμε τα ποσά και να έχουμε λογαριασμό σωστό. Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν εκατόν τριάντα εννιά χιλιάδες και μέσα στη διετία 2015-2016 εξυπηρετήσαμε διακόσιες δεκαεπτά χιλιάδες εξακόσιες κύριες συντάξεις, με προσωρινές και οριστικές εκδόσεις αποφάσεων. Επομένως, μιλάμε για ένα έργο το οποίο στην πραγματικότητα, αν κάνουμε σωστά τους λογαριασμούς και όχι με αλχημείες, φαίνεται ότι προωθήθηκε στην περίοδο της δικής μας διακυβέρνησής σε σύγκριση με τις καθυστερήσεις που υπήρχαν στις συντάξεις του προηγούμενου διαστήματος. «Πώς επιβιώνουν;», ρωτήσατε, κυρία Χριστοφιλοπούλου. Πώς επιβίωναν όλα αυτά τα χρόνια που περίμεναν τέσσερα και πέντε χρόνια τη σύνταξη και πώς επιβίωναν αυτοί οι πολύ περισσότεροι σε αναμονή συνταξιούχοι σε σχέση με εκείνους που είναι σε αναμονή σήμερα; Πράγματι, εκείνο που κάνουμε είναι να πετύχουμε τον εκμηδενισμό της χρονικής απόστασης από την αίτηση μέχρι τη χορήγηση της σύνταξης. Αυτό θα φανεί στην ολοκλήρωση της εφαρμογής των μηχανογραφικών συστημάτων, τα οποία ήδη επεξεργαζόμαστε με ταχύ ρυθμό και γι' αυτό θα έχουμε γρήγορα τα θετικά αποτελέσματα στην έκδοση αυτών των συντάξεων. Επομένως, όλες σας οι ερωτήσεις αφορούν το παρελθόν σας: Γιατί καθυστερούσατε τόσο πολύ τις συντάξεις, γιατί δεν δίνατε εφάπαξ, γιατί δημιουργούσατε αυτό το πρόβλημα στην οικονομία, η οποία πραγματικά δεν μπορούσε με τέτοιο μέγεθος ανεργίας, με τέτοια τεράστια ελλείμματα που υπήρχαν στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης όλα τα προηγούμενα χρόνια, ελλείμματα που προστίθεντο από χρόνο σε χρόνο. Αυτά ανακόπηκαν πια και έχουμε για πρώτη φορά πλεονάσματα. Με μετρήσεις πλέον του προηγούμενου μήνα 140 εκατομμύρια έχει φτάσει το πλεόνασμα στον ΕΦΚΑ, παρά τις δικές μας αρχικές προβλέψεις για ελλείμματα. Έχουμε πετύχει πλεονάσματα. Αυτό οφείλεται, φυσικά, ως ένα μεγάλο βαθμό στα στοιχεία που σας ανέφερε πριν από λίγο η Υπουργός κυρία Αχτσιόγλου σε σχέση με το θέμα της ανεργίας. Το πρόβλημα της περίπτωσης της σύνταξης που αναφέρατε, κύριε Κεγκέρογλου, αφορά τη σύνταξη με τον ν.4336/2015. Υπενθυμίζω ότι είναι ο νόμος που εσείς, οι δυνάμεις της Αντιπολίτευσης, επιβάλατε ασμένως να αποδεχθούμε και να προχωρήσουμε ταχύτατα στην υπογραφή τέτοιων αξιώσεων. Πράγματι, ήταν μία επιλογή εκείνης της περιόδου δική σας - κυρίως δική σας - καθώς φωνάζατε όλοι μαζί για την εσπευσμένη υπογραφή αυτών των δεσμεύσεων. Δεν ήταν επιλογή της Κυβέρνησής μας. Άρα, το ποσό για το οποίο μιλάτε, δηλαδή το ποσό των 121,68 εκατομμυρίων ευρώ - τόσο είναι ακριβώς - είναι αληθές, αλλά ως αποτέλεσμα ενός νόμου που ασμένως θέλατε να ψηφίσετε και εσείς. Δεν κρατιόσασταν με τίποτα. Μάλιστα, κατηγορούσατε εμάς που στη συνέχεια με τους Βουλευτές μας ψηφίσαμε τον ν.4387/2016, έναν νόμο ο οποίος οδηγεί σε άλλο αποτέλεσμα σύνταξης για τη συγκεκριμένη περίπτωση που μιλάτε. Με βάση τον ν.4387/2016 αντιστοιχούν 418 ευρώ στην περίπτωση αυτή που τώρα αποδίδει 121 ευρώ με βάση τον ν.4336/2015 που εσείς θέλατε να ψηφίσουμε. Τον ν.4387/2016 που δίνει 418 ευρώ δεν τον ψηφίσατε. Τον νόμο που δίνει 121 ευρώ τον θέλατε. Αυτή είναι η διαφορά. Πράγματι, ο ν.4387/2016 είναι ολόκληρος δικός μας, ενώ τα 121 ευρώ είναι η αξίωσή σας να υπογράψουμε γρήγορα - γρήγορα την περίοδο εκείνη του 2015, τη δύσκολη αυτή περίοδο του 2015 που ήμασταν εξαναγκασμένοι να δεχθούμε με την υπόσχεση ότι στο επόμενο διάστημα θα αλλάξουμε τα πράγματα. Αυτήν την υπόσχεση την τηρήσαμε, λοιπόν, με τον ν.4387/2016. Η σύνταξη, λοιπόν, που δικαιούνται αυτοί οι άνθρωποι στην κατώτατη κατηγορία στην οποία αναφερθήκατε - εσείς μιλάτε για τριάντα χιλιάδες ανθρώπους, αλλά εμείς λέμε για όσους είναι, τέλος πάντων - πλέον είναι 418 ευρώ. Βεβαίως, θα αντιμετωπίσουμε αυτό το θέμα πριν φτάσουμε σε εκείνη τη χρονική στιγμή της συμπλήρωσης των εξήντα επτά ετών, σύμφωνα με την οποία η εθνική σύνταξη θα δίνεται πια ακέραιη και χωρίς περικοπές. Αυτό έχουμε τον τρόπο να το πετύχουμε και όλοι αυτοί οι ασφαλισμένοι που βρέθηκαν σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση θα ενημερωθούν. Θα βρούμε την κατάλληλη λύση για να έχουμε πραγματικά, μια σωστή, δίκαιη και ισότιμη αντιμετώπιση με τους άλλους ασφαλισμένους που υπάγονται στις διατάξεις του ν.4387/2016. Η νομοθεσία του 2011, λέτε, πήγαινε μπροστά. Δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Τι σημαίνει «πήγαινε μπροστά» μετά από τόσο μεγάλο έλλειμμα έκδοσης συντάξεων και τόσο μεγάλο κεφαλαιακό έλλειμμα στα ταμεία των φορέων; Όταν εμείς αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας υπήρχαν ελλείμματα παντού, ελλείμματα τα οποία έφτασαν να οδηγούν, παρά τις μειώσεις που είχαν επέλθει στις συντάξεις, σε ένα τεράστιο ποσό και εν τέλει η ίδια η δαπάνη να φτάνει στο 17% του ΑΕΠ. Συνεπώς, επειδή τα νούμερα είναι πράγματι αμείλικτα, αλλά σε βάρος της δικής σας πολιτικής των προηγούμενων ετών, θα απαντήσουμε και γραπτώς, κύριε Μηταράκη, στα γραπτά ζητήματα που θέτετε, τα οποία, όπως ξέρετε, συντάσσονται από τους υπαλλήλους του Υπουργείου. Εγώ έρχομαι εδώ και απαντώ πάντα κατευθείαν σε όλες τις ερωτήσεις. Αυτά τα στοιχεία συντάσσονται από το Υπουργείο, του οποίου οι υπάλληλοι έχουν αποδεκατιστεί, όπως έχουν αποδεκατιστεί και οι υπάλληλοι των φορέων κοινωνικής ασφάλισης που από δεκαπέντε χιλιάδες περίπου που ήταν το 2010, έχουν φτάσει σήμερα τους οκτώ χιλιάδες τριακόσιους. Παρ' όλα αυτά, με τόσο περιορισμένο αριθμό υπαλλήλων, με αποδεκατισμένες τις υπηρεσίες των φορέων κοινωνικής ασφάλισης - εφτά χιλιάδες λιγότεροι απ' ό,τι ήταν το 2015- καταφέραμε το θαύμα να έχουμε εκδώσει περισσότερες συντάξεις και να προχωράμε στην καλύτερη οργάνωση του φορέα. Αξίζουν έπαινοι σε αυτούς τους ανθρώπους. Αξίζουν έπαινοι στα στελέχη και στους υπαλλήλους που, παρά τις δυσκολίες, κάνουν αυτόν τον αγώνα μαζί μας. Θα έλεγα να συνταχθείτε και εσείς, επιτέλους, στον αγώνα αυτόν που κάνουν και οι υπάλληλοι των φορέων κοινωνικής ασφάλισης.
Παρακαλώ, κύριε Μηταράκη, έχετε και πάλι τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, όπως είπα στην πρωτολογία μου, φτιάξατε έναν άδικο νόμο και δεν είστε σε θέση να τον εφαρμόσετε. Θα μπορούσατε να πείτε σήμερα με γενναιότητα ότι δεν πιάσατε τον στόχο της έκδοσης των εκκρεμών συντάξεων το 2017, που ήταν δικός σας στόχος. Το φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, το οποίο θα καταθέσω για τα Πρακτικά, με ημερομηνία 4 Ιουλίου του 2017, με την υπογραφή της κ. Αχτσιόγλου, πρώτον, επιβεβαιώνει την πρόσθετη δαπάνη για τον κρατικό προϋπολογισμό των 325 εκατομμυρίων ευρώ και, δεύτερον, μεταθέτει τον στόχο για την αποπληρωμή των συντάξεων για την 30 Ιουνίου του 2018. Το πιο σημαντικό, όμως - και αυτό περιμένω να ακούσω, κύριε Υπουργέ, στη δευτερολογία σας - είναι να εξηγήσετε στην Εθνική Αντιπροσωπεία συγκεκριμένα πώς έχετε οργανώσει τις υπηρεσίες του Υπουργείου σας, τις οποίες μόλις απαξιώσατε με το σχόλιο που κάνατε, για να μπορέσετε να πιάσετε τον νέο δικό σας στόχο. Πάντως εγώ θυμάμαι την προηγούμενη περίοδο όπου, παραδείγματος χάριν, στα εφάπαξ δόθηκαν 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2011-2014. Πείτε μας αυτή η Κυβέρνηση τι έχει εκδώσει αντίστοιχα για εφάπαξ και επικουρικές από τον Ιανουάριο του 2015; Κάνατε έντονη κριτική στην Αντιπολίτευση, πάγια τακτική των Υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, πλέον, κύριε Υπουργέ, έχουν περάσει δυόμισι χρόνια και πλέον δεν μπορείτε να κάντε αντιπολίτευση στην Αντιπολίτευση, πλέον κρίνεστε για τα δικά σας πεπραγμένα. Και θέλουμε να μας πείτε εσείς τι θα κάνετε για να εκδώσετε τις τριακόσιες είκοσι επτά χιλιάδες εκκρεμείς συντάξεις, που όπως σας είπα, το στοκ, οι νέες συντάξεις που εκκρεμούν μετά την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου, είναι πλέον πολύ περισσότερες από το στοκ που υπήρχε πριν από αυτόν. Βέβαια, υπάρχει και ένα ποιοτικό θέμα. Όπως μαθαίνουμε από υπηρεσιακούς παράγοντες, εκδίδονται κατά κανόνα οι εύκολες συντάξεις, παραδείγματος χάριν, αυτές που δεν έχουν θέματα διαδοχικής ασφάλισης, πλασματικών ετών κλπ.. Το επιβεβαιώνετε αυτό; Επιβεβαιώνετε ότι υπάρχει τεράστια δυσανάλογη καθυστέρηση και έλλειψη ενδιαφέροντος από τις υπηρεσίες του Υπουργείου, λόγω των ποσοτικών στόχων, για αυτές τις πιο πολύπλοκες συντάξεις; Επίσης, να ρωτήσω κάτι ακόμα. Εκδόθηκε η υπ' αριθμόν 24 εγκύκλιος του ΕΦΚΑ τον Μάιο του 2017, που λέει ότι οι νέες συντάξεις που εκδίδονται, εκδίδονται και αυτές με επιφύλαξη. Γιατί; Ακόμα δεν υπάρχει ορθός τρόπος εφαρμογής του μαθηματικού τύπου; Εξακολουθούν δηλαδή να υπάρχουν οι ατέλειες του αρχικού νόμου Κατρούγκαλου; Βέβαια, δεν μας είπατε τι κάνατε οργανωτικά όλους αυτούς τους μήνες, όλα αυτά τα δυόμισι χρόνια για να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα των εκκρεμών συντάξεων. Την προηγούμενη εβδομάδα - λέει - αποφασίσατε να δώσετε ένα έκτακτο μπόνους στους εργαζομένους. Δεν θα το κρίνω. Όμως, αν χρειαζόταν, γιατί δεν το σκεφτήκατε πριν; Αν δεν χρειάζεται, έχετε φτάσει σε αδιέξοδο και τώρα ψάχνετε να βρείτε τρόπο με υπερωρίες να καλύψετε την οργανωτική αδυναμία του ΕΦΚΑ, το συστημικό σας πρόβλημα; Είναι συγκεκριμένα τα ερωτήματα, κύριε Υπουργέ. Θέλω να μας πείτε συγκεκριμένα τι στόχο έχετε για αυτές τις τριακόσιες είκοσι επτά χιλιάδες συντάξεις; Πότε θα τις εκδώσετε; Και το πιο σημαντικό, πώς; Τι είναι αυτές οι οργανωτικές αλλαγές που θα κάνετε τώρα για να διορθώσετε αυτά που έγιναν την προηγούμενη περίοδο, περίοδο που απέτυχε η έκδοση των εκκρεμών συντάξεων; Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν περίμενα άλλη απάντηση, γιατί βεβαίως υπάρχουν άνθρωποι που μπερδεύουν τα «fake news» με τα «fuck news», υπάρχουν άνθρωποι που μπερδεύουν τις κραυγές αγωνίας των επαγγελματοβιοτεχνών και των εμπόρων και τις θεωρούν επευφημίες. Και άρα, τι απαντήσεις να περιμένεις, όταν υπάρχει τέτοια σύγχυση στο μυαλό αυτών που διαχειρίζονται τα δημόσια πράγματα; Έρχομαι τώρα στον Υφυπουργό κ. Πετρόπουλο να του θυμίσω ότι με δικιά τους απόφαση - αυτός μπορεί να ήταν τότε Πρόεδρος στον ΟΑΕΕ - υπήρξε Υφυπουργός των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ο οποίος κατήργησε τα κατώτερα όρια των συντάξεων. Και το αποτέλεσμα των 121 ευρώ είναι αποτέλεσμα της κατάργησης με υπουργική απόφαση του κ. Χαϊκάλη, την οποία συνεχίσατε, και βεβαίως της μείωσης κατά 22% των κατώτατων ορίων συντάξεων, η οποία ισχύει από το εξηκοστό έβδομο έτος της ηλικίας και μετά. Άρα, μην ψάχνετε άλλοθι. Είστε οι καλύτεροι υποτακτικοί μνημονιακοί, που δεν είχατε καν την ευαισθησία να πείτε ότι «εν πάση περιπτώσει, διαφωνούσαμε, αλλά το κάναμε και θα κοιτάξουμε να το διορθώσουμε». Ήρθατε, όμως, με τον νόμο Κατρούγκαλου και το επιβεβαιώσατε για άλλη μια φορά. Επιβεβαιώσατε όλη αυτή την κατάσταση, αντί να την διορθώσετε. Και σήμερα ψάχνετε άλλοθι. Εγώ κατέθεσα το εκκαθαριστικό που προκαλεί πράγματι σοκ και σας ζήτησα να μου πείτε η εξηντατετράχρονη μέχρι τα 67 της με ποια εργασία θα μπορέσει να επιβιώσει, με ποια ποσά. Ακόμα και αν απευθυνθεί στο δημόσιο, είναι πλέον άμισθοι οι σύμβουλοι ή οτιδήποτε άλλο, αν θα μπορούσατε να την πάρετε για σύμβουλο, όπως μας λέτε. Είναι μια κατάφωρη αδικία για την ίδια, γιατί έχει καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές για συγκεκριμένα χρόνια και πρέπει να πάρει τα ανάλογα. Αναφερθήκατε σε ένα χρονοδιάγραμμα για τον Ιούνιο του 2018. Μέχρι προχθές μας λέγατε εδώ ότι το χρονοδιάγραμμα μέχρι τον Οκτώβριο θα τηρηθεί και ότι είναι όλα έτοιμα και τα έχετε προβλέψει. Άλλος ήταν αυτός ο Υφυπουργός, ο κ. Πετρόπουλος, που μας έλεγε ότι μέχρι τον Οκτώβριο θα τα έχει τακτοποιήσει όλα; Ήταν ψευδείς ειδήσεις, κατασκευασμένες; Και τώρα έρχονται οι πραγματικές που λένε για τον Ιούνιο του 2018; Νομίζετε ότι μπορείτε να κοροϊδεύετε τον κόσμο; Δεν έχετε το θάρρος να πείτε με ειλικρίνεια «πέσαμε έξω και στις προβλέψεις»; Μόνο έρχεστε να ρίξετε έμμεσα τις ευθύνες στους εργαζόμενους και να πείτε ότι οι εργαζόμενοι δεν δουλεύουν, αλλά τους δίνουμε τώρα ένα γρηγορόσημο για να δουλέψουν; Αυτή ακριβώς η εξήγηση δίνεται από την κοινή γνώμη, όταν έρχεστε μετά από καιρό - και αφού αποτύχατε ως πολιτική ηγεσία και ως διοίκηση του ΕΦΚΑ, να δρομολογήσετε τα πράγματα - να ρίξετε τις ευθύνες έμμεσα στους εργαζόμενους. Και να λέει η κοινή γνώμη «καλά, θέλουν επιπλέον λεφτά οι εργαζόμενοι για να βγάλουν τις συντάξεις;». Και αυτό είναι κάτι που δεν ισχύει, γιατί στην ουσία πρόκειται περί εργασίας η οποία θα είναι επιπλέον. Και θα δουλέψουν οι άνθρωποι επιπλέον για να βγάλουν αυτές τις συντάξεις. Αυτό, όμως, δεν οφείλεται προφανώς μόνο σε οποιαδήποτε κατάσταση έχει να κάνει με τους εργαζόμενους, αλλά και στη γενικότερη δική σας αδράνεια και αστοχία. Και πείτε μου επί τη ευκαιρία: Τον Οκτώβρη του 2016 θα ολοκληρωνόταν η ψηφιοποίηση του ασφαλιστικού βίου των Ελλήνων ασφαλισμένων. Η ολοκλήρωση της ψηφιοποίησης τον Οκτώβρη του 2016 θα σήμαινε ότι μπορούσε εντός εβδομάδος να εκδοθεί η σύνταξη. Γιατί την καθυστερήσατε; Ήταν σκόπιμο, γιατί δεν υπήρχαν τα αντίστοιχα χρήματα; Γιατί το κάνατε αυτό; Με ποιο δικαίωμα;
Παρακαλώ, ολοκληρώνετε, κύριε Κεγκέρογλου.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, την τοποθέτησή μου, γιατί το θέμα δεν ολοκληρώνεται. Είναι τόσες πολλές οι αστοχίες, οι αδυναμίες, οι σκοπιμότητες και όλα αυτά, για τα οποία η πολιτική ηγεσία θέλει να ρίξει σε άλλους τις ευθύνες, που σήμερα δεν μπορούν να εξαντληθούν στο πλαίσιο μιας ερώτησης. Αν είχε ολοκληρωθεί αυτό το έργο της ψηφιοποίησης στην ώρα του, τότε πραγματικά σήμερα θα μπορούσε να υλοποιηθεί μέσα στους χρόνους η έκδοση αυτών των εκκρεμουσών συντάξεων. Αυτή είναι η διαφορά του σήμερα με το παρελθόν: Αν αυτό είχε ολοκληρωθεί, θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί άμεσα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ. Κυρία Χριστοφιλοπούλου, παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πετρόπουλε, προσπαθώντας να μου απαντήσετε - που δεν μου απαντήσατε - μου είπατε πώς ζουν σήμερα οι συνταξιούχοι χωρίς σύνταξη και χωρίς προσωρινή σύνταξη και πώς ζούσαν επί των ημερών μας. Και άκουσα να λέτε και πάλι ότι για όλα φταίνε οι «κακοί παλιοί». Αυτό δεν είναι μόνο ένδειξη πολιτικής δειλίας, κύριε Πρόεδρε. Είναι ένδειξη μιας κυβέρνησης, η οποία ζει από το ψέμα, το οποίο όμως έχει κοντά ποδάρια. Θέλω να σας θυμίσω - αιδώς! - για τότε που φωνάζατε - και σωστά κάνατε ως Αντιπολίτευση - ότι καθυστερούν οι συντάξεις. Διότι εμείς θεσμοθετήσαμε την προσωρινή σύνταξη το 2011, κύριε Πετρόπουλε. Μιλάγαμε το πολύ για έναν χρόνο και ομολογώ ότι ήταν πολύ, γιατί εγώ δεν θα ωραιοποιήσω, ούτε «fake news». Δεν είμαι λαϊκίστρια, δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και δεν θα είμαι ποτέ. Τότε, λοιπόν, φωνάζατε - και σωστά λέω εγώ - και προσπαθούσαμε, γιατί υπήρχαν περιπτώσεις που έφταναν τον έναν χρόνο. Τώρα μιλάμε για τρία. Έχετε συναίσθηση της κατάστασης; Έχετε μιλήσει με συνταξιούχους; Έχετε καταλάβει ότι όχι μόνο αποδεχθήκατε τις δικές μας περικοπές των μνημονίων που έγιναν ελλείμματα, αλλά και τις περικοπές των δικών σας, όταν παραλάβατε πλεονάσματα; Και είχαμε μόνο την υποχρέωση ενός κονδυλίου κάτω του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ για το ασφαλιστικό. Ήταν πολύ κάτω, ήταν γύρω στο μισό δισεκατομμύριο η επιπλέον υποχρέωση για το ασφαλιστικό της χώρας. Αυτή τη στιγμή με τα αλλεπάλληλα μνημόνια το ασφαλιστικό έχει επιβαρυνθεί μέχρι στιγμής με 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Και αν βάλουμε κι αυτά που ψηφίσατε για το 2019, θα πάμε στα 5,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Και τολμάτε και λέτε για τους παλιούς; Δεν ντρέπεστε καθόλου; Μόνο το ΕΚΑΣ; Μόνο οι συντάξεις; Μόνο οι επικουρικές; Το πετσόκομμα που κάνατε, τα βάρη που σωρεύσατε; Διότι αυτά τα πληρώνει ο Έλληνας συνταξιούχος, ο οποίος την ίδια ώρα - ξαναλέω - πληρώνει ΕΝΦΙΑ, πληρώνει φόρους, είναι το υποζύγιο. Και τολμάτε κι έρχεστε εδώ, όταν έχετε σωρεύσει αυτά στις πλάτες των ασφαλισμένων; Για παράδειγμα - για να δούμε το μέγεθος της ανικανότητάς σας - οι επικουρικές. Βγάλατε τώρα τον Μάη νέα εγκύκλιο. Συνεχίζεται η αναστολή χορήγησης των επικουρικών συντάξεων. Σας τα είπαν και οι άλλοι συνάδελφοι. Γιατί; Είναι τεχνικοί οι λόγοι; Πάλι φταίνε οι παλιοί; Και για τα καινούργια φταίνε οι παλιοί; Ξέρετε, αυτό το παραμυθάκι δεν μπορεί να σας πάει μακριά. Τελειώνω λέγοντας ότι εδώ τώρα ήρθαν και οι συνάδελφοι που είναι της δικής σας παράταξης και των ΑΝΕΛ να κλάψουν και να ζητήσουν προστασία για τους συνταξιούχους. Είναι σαν τον άνθρωπο που πάει στο δικαστήριο και λέει, είμαι ορφανός, κύριε Πρόεδρε και είχε σκοτώσει τον πατέρα του. Γιατί; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ολοκληρώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ζητάνε σωστά αυτό που η Δημοκρατική Συμπαράταξη εδώ και καιρό έχει καταθέσει και σε πρόταση νόμου και σε τροπολογίες και μονίμως το αρνείστε. Να πάει το ακατάσχετο στα 1.500 ευρώ. Τα τσακίσατε όλα! Τα αφορολόγητα, τα ακατάσχετα, τις περικοπές, τα ΕΚΑΣ, όλα! Ισοπεδώσατε τα πάντα. Είστε, όπως είπε ο κ. Κεγκέρογλου, οι καλύτεροι μνημονιακοί. Αιδώς, λοιπόν! Μην μας απαντήσετε πάλι έτσι.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι τρεις Ελληνοαμερικανοί φοιτητές και φοιτήτριες του Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Κατηγορήθηκα για πολιτική δειλία. Θα περίμενα να απαντήσετε επί της ουσίας των όσων εγώ ανέπτυξα. Και θα ήθελα πράγματι, αν το επιτρέπει και ο κύριος Πρόεδρος, να μου έλεγε ο κ. Κεγκέρογλου - μια και πέρασε από το αρμόδιο χαρτοφυλάκιο - τι ποσοστό είχε ψηφιοποιηθεί, που αν το αφήναμε λιγάκι θα τελείωνε το 2016, πότε είπατε. Πόσο είχε ψηφιοποιηθεί από το πρόγραμμα ψηφιοποίησης όλων των προηγούμενων ετών; Ξεπερνούσε το 5%, που θα γινόταν ξαφνικά μόλις ήρθε η Κυβέρνηση 100% και το εμποδίσαμε εμείς; Από πού και ως πού; Το χειρότερο πράγμα που κόστισε πάρα πολύ και δεν λειτούργησε ποτέ. Αντιθέτως, προσλαμβάνονταν άτομα που θα έκαναν δήθεν την ψηφιοποίηση και διοχετεύονταν σε άλλου είδους κομματικές ανάγκες και αντί να δουλέψουν για την ψηφιοποίηση έκαναν άλλα πράγματα, αποδεκατιζόμενοι εν τω μεταξύ οι φορείς και το Υπουργείο με μείωση υπαλλήλων και στελεχών. Και αντί να απαντήσετε στη δευτερολογία σας επί εκείνων που εγώ με νούμερα και απόλυτη πιστότητα κατέδειξα, επαναλαμβάνετε τα ίδια ψέματα και παραποιείτε και αυτά που είπα. Αυτό που είπα με τη φράση «αποδεκατίσατε τις υπηρεσίες» το μεταφράσατε σε υποτίμηση εκ μέρους μου των υπαλλήλων και στελεχών ότι δεν δουλεύουν, ενώ είπα το αντίθετο, ότι πρέπει να τους επαινέσετε και να σταθείτε και εσείς δίπλα σ' αυτή την προσπάθεια. Δεν είναι αυτό ψόγος, έπαινος είναι. Σας ψέγω για διαρκή ψέματα, τα οποία τελικά είναι η μόνιμη καταφυγή σας. Διαφωνείτε με το μπόνους; Γιατί όλοι μαζί λέτε: «Μπόνους για τι;» Πείτε το, εάν διαφωνείτε, γιατί εγώ δεν θέλω να βγω με τον αγύρτικο τρόπο που εσείς μιλάτε και να πω κατευθείαν ότι δεν θέλετε να δοθεί το μπόνους στους ανθρώπους που θα δουλεύουν τα απογεύματα. Γι' αυτό και σας ρωτώ και στο τέλος τουλάχιστον να μου πείτε: Είστε εναντίον της χρηματικής ενίσχυσης εκείνων που δουλεύουν παραπάνω, για να βγουν αυτές οι υποχρεώσεις; Μισοί είναι απ' αυτούς που ήταν πριν και πρέπει πραγματικά να ενισχύσουμε εκείνους που θα διαθέσουν χρόνο και τα απογεύματα, για να βγουν αυτές οι συντάξεις. Η κατάργηση των κατωτάτων ορίων δεν έγινε με την εγκύκλιο Χαϊκάλη. Ο ν.4336, που εσείς απαιτούσατε να ψηφίσουμε, όρισε έτσι το ύψος της σύνταξης. Και γι' αυτό επαναλαμβάνω ότι με τον ν.4387 εμείς τηρήσαμε την υπόσχεσή μας, την υπόσχεση που δώσαμε από τότε ότι θα αλλάξουμε τα πράγματα. Οι συντάξεις αυτές, πράγματι, με τον ν.4387 αυξάνονται περίπου κατά 300 ευρώ σε σχέση με τον ν.4336, που εσείς επιμένατε να ψηφίσουμε. Δεν υπάρχει καμμία περίπτωση εμείς να μην προσπαθήσουμε να αλλάξουμε αυτά τα πράγματα και μάλιστα άμεσα με τις νέες διατάξεις του ν.4387. Η ολοκλήρωση της ψηφιοποίησης θα γίνει. Και θα γίνει στο επόμενο διάστημα μέσα από την ενοποίηση των ίδιων των φορέων και οι φάκελοι συγκεντρώνονται πλέον στον ΕΦΚΑ, στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης. Δεν υπάρχει, λοιπόν, λόγος να μιλάτε για μια κατάσταση, η οποία πράγματι επιβράδυνε τον ρυθμό έκδοσης των συντάξεων, διότι η διαδοχική ασφάλιση είχε αυτή τη συνέπεια, αυτό το αποτέλεσμα, να συγκεντρώνεις από διαφορετικά ταμεία ασφαλιστικό χρόνο, ενώ τώρα συγκεντρώνονται όλα στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης. Πρέπει να σας εξηγήσω ότι κάθε μηχανογραφικό σύστημα λειτουργεί με βάση τους κανόνες δικαίου που έχουμε μπροστά μας για εφαρμογή. Ο ν.4387 έβαλε τελείως διαφορετικές διατάξεις και αυτές οι διατάξεις μπαίνουν μέσα στο σύστημα της μηχανοργάνωσης, για να εκδοθούν οι συντάξεις. Παραποιήσατε, επίσης, τη σχετική εγκύκλιο σχετικά με τις επικουρικές συντάξεις που εκδίδονται ακόμη, γιατί υπάρχουν παλιές υποχρεώσεις, μέχρι τον Γενάρη του 2015. Η εγκύκλιος ούτε ανέστειλε ούτε ανακάλεσε συντάξεις. Σε καμία περίπτωση δεν συνέβη αυτό και είναι ένα από τα ψεύδη που διοχετεύατε στα μέσα ενημέρωσης, ότι τάχα θα κληθούν όσοι πήραν επικουρικές συντάξεις να τις επιστρέψουν. Τίποτε ψευδέστερο! Και αυταπόδεικτα ψευδές, διότι εκείνο που λέει η εγκύκλιος είναι ότι οι συντάξεις που ήδη έχουν εκδοθεί με τις παλιές διατάξεις θα επανυπολογιστούν με τις νέες και θα προκύψει μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις αύξηση στη χορήγηση αυτών των συντάξεων. Πάντως, πρέπει να εφαρμοστεί με κανόνες νομιμότητας ο νέος νόμος, ο ν.4387, ο οποίος απέτρεψε τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και τις ολέθριες συνέπειες που θα είχε η εφαρμογή της στις επικουρικές συντάξεις που είχαν ήδη μειωθεί κατά πολύ. Κύριε Μηταράκη, πρέπει να συνεννοηθείτε με τον εαυτό σας. Τι θα είναι τελικά εκατόν τριάντα εννέα χιλιάδες οι συντάξεις ή τριακόσιες χιλιάδες;
Είπα τριακόσιες είκοσι επτά χιλιάδες.
Εσείς λέτε τριακόσιες είκοσι επτά, άλλος είπε τριακόσιες σαράντα επτά. Ε, δεν γίνεται αυτό. Ήδη οι ερωτώντες της Δημοκρατικής Συμπαράταξης προσδιόρισαν με ακρίβεια το ποσό: Εκατόν τριάντα εννέα χιλιάδες αντί εκατόν εξήντα χιλιάδες πεντακόσιες που ήταν οι εκκρεμείς επί των ημερών σας. Λιγότερες είναι. Όλοι το λένε. Εσείς επιμένετε στις τριακόσιες τριάντα επτά. Αυτή η γραμμή ψεύδους που έχει η Νέα Δημοκρατία μετά τη «συμφωνία αλήθειας» που ποτέ δεν είδαμε, δεν μπορεί να παραποιεί και νούμερα τα οποία η ίδια η πλευρά των πτερύγων που αντιπολιτεύονται την Κυβέρνηση παραδέχεται με ακρίβεια. Δεν υπάρχει αυτό το νούμερο. Και, επιτέλους, μην επαναλαμβάνετε συνεχώς ψεύδη τα οποία νομίζετε ότι θα γίνουν πιστευτά, όπως αυτά τα οποία λέτε ότι «σφαγιάσαμε» τους ασφαλισμένους, διότι τους παίρνουμε πάρα πολλές εισφορές. Ακόμα επιμένετε να το λέτε αυτό, όταν όλοι πια ξέρουν τι είναι αυτό που καταβάλλουν. Και έχουμε πει ότι το αποτέλεσμα το θετικό που έχουμε στην αύξηση των εσόδων του Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, θα μας επιτρέψει στο επόμενο διάστημα να βρούμε λύσεις για εκείνες τις κατηγορίες που με υπέρμετρο τρόπο επιβαρύνονται στις εισφορές αυτές. Είναι μια υποχρέωση της Κυβέρνηση που θα εφαρμόσει, καθώς θα ολοκληρώνεται το σχέδιο της ανάσχεσης της πτώσης που είχε το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και της ανάκτησης των δυνάμεων που πρέπει να έχει ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης, πράγμα που επιτυγχάνουμε κάθε μέρα με τα βήματα τα οποία έχουμε και στην οικονομική διαχείριση του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης. Όμως, όσο λέτε ψέματα, τόσο περισσότερο φαίνεται η αλήθεια μας. Γιατί οι αγρότες διαπιστώνουν την αλήθεια και ξέρουν, γι' αυτό κάθε μήνα πηγαίνουν και καταβάλλουν την εισφορά τους. Και μπορούν να την καταβάλλουν. Το 90% του πληθυσμού των αγροτών πηγαίνει κάθε μήνα και καταβάλλει, παρά τις συνήθειες του, τις εισφορές αυτές. Και οι ελεύθεροι επαγγελματίες πια το ξέρουν. Στη γειτονιά σας δεν έχετε κανένα μαγαζάκι να ρωτήσετε πόσο πληρώνει τελικά; Γιατί εγώ, επειδή άρχισα να λέω μήπως δεν καταλαβαίνω καλά τι βλέπω ή μου λένε ψέματα οι δικοί μου, όπου κι αν πάω έχω τη συνήθεια πια να ρωτώ, «Τι πληρώνετε σε εισφορά;» και όλοι μου λένε, «Ένα πάρα πολύ μικρό ποσό».
Εξακολουθούν να σας ζητούν στον δρόμο να πληρώνουν περισσότερο;
Το «μας χειροκροτούν», δεν το είπαμε ποτέ. Θα μου το πείτε ξανά ότι πάλι σήμερα έλεγα ότι με χειροκροτούν. Λέω ότι όσο πιο πολλά ψέματα λέτε, τόσο πιο πολύ φαίνεται η αλήθεια μας. Και φαίνεται πόσο αναξιόπιστη είναι η πολιτική την οποία υπόσχεστε για το μέλλον, διότι στην πραγματικότητα δεν λέτε τίποτα από όσα θα μπορούσατε ίσως να ψελλίσετε σε απάντηση αυτών που εμείς υποστηρίζουμε και εφαρμόζουμε. Να είστε βέβαιοι ότι στο επόμενο διάστημα ο Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης, ο ΕΦΚΑ, θα αποδώσει τα μέγιστα. Οργανώνεται συνεχώς, ενοποιούνται τα συστήματα και διευκολύνονται ακόμη περισσότερο οι ασφαλισμένοι. Και τα αποτελέσματα αυτά θα φαίνονται σιγά - σιγά όλο και πιο πολύ. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Προχωρούμε στην δέκατη με αριθμό 1177/5-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Σερρών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Μιχαήλ Τζελέπη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με θέμα: «Τραγελαφική η κατάσταση στις διαδικασίες συνταξιοδότησης των νέων συνταξιούχων αγροτών και κτηνοτρόφων». Παρακαλώ, κύριε Τζελέπη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, με τον ν.4387, γνωστό ως «νόμος Κατρούγκαλου», ψηφίσατε και τη δημιουργία του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, του ΕΦΚΑ. Η βιαστική και εσπευσμένη εφαρμογή του από αρχές του 2017 απεδείχθη ότι ήταν χωρίς σχέδιο, γι' αυτό και εξελίσσεται ο ΕΦΚΑ σε μια μόνιμη πηγή δημιουργίας σοβαρών προβλημάτων. Έτσι, είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα και με τους ασφαλισμένους αγρότες στον ΟΓΑ. Με τη διάλυση του ΟΓΑ και την ενσωμάτωσή του στον ΕΦΚΑ, αυτή τη στιγμή υπάρχει σύγχυση, αγωνία και οι αγρότες βρίσκονται στο απόλυτο σκοτάδι. Γιατί; Διότι οι γεννηθέντες αγρότες του 1950, που θα έπρεπε να συνταξιοδοτηθούν την 1-7-2017, ακόμη και σήμερα δεν έχουν καμμία σοβαρή και υπεύθυνη ενημέρωση. Σήμερα έχουμε 13 Ιουλίου και οι αγρότες θα έπρεπε να έχουν πληρωθεί. Δεν ξέρουν, όμως, πότε θα πληρωθούν. Και γνωρίζετε πάρα, μα πάρα πολύ καλά ότι οι ασφαλισμένοι αγρότες στον ΟΓΑ καταθέτουν την αίτηση συνταξιοδότησής τους λόγω γήρατος, με όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά, στις αρχές του έτους κατά το οποίο συμπλήρωσαν το 67ο έτος της ηλικίας τους. Αυτό έκαναν και αυτήν τη φορά. Μάλιστα, πλήρωσαν προκαταβολικά τις αντίστοιχες ασφαλιστικές εισφορές. Για να γνωρίζετε πολύ καλά το πόσο πρόχειρα λειτουργεί ο ΕΦΚΑ, θα σας πω το εξής: Ενώ στις 31-12-2016 έληξε η ασφαλιστική διάρκεια όλων των γεννηθέντων του 1950, συνέχισε ο ΕΦΚΑ να τους στέλνει μηνιαίες ασφαλιστικές εισφορές αρκετούς μήνες μετέπειτα, κάτι το οποίο αντιληφθήκατε και το συμμαζέψατε, μπορώ να πω, αρκετά γρήγορα. Παράλληλα, υπήρξε και μια σύγχυση σε αυτό το χρονικό διάστημα με τον «κόφτη» του 60%, αν θα αφορούσε στις συντάξεις των αγροτών, εάν και εφόσον συνέχιζαν τις καλλιέργειές τους. Όταν δόθηκε από εσάς η διευκρίνιση ότι αυτό πηγαίνει το 2024, ήταν ήδη αργά. Είχαν περάσει τέσσερις, πέντε μήνες. Και πολλοί υπό συνταξιοδότηση νέοι αγρότες μετέφεραν είτε τα δικαιώματά τους είτε ακόμα και τις καλλιέργειές τους και σήμερα βρίσκονται χωρίς εισόδημα. Και θέλω να σας ρωτήσω, κύριε Υπουργέ, εξαιτίας όλων αυτών των προβλημάτων που προέκυψαν σε μια κοινωνική ομάδα - διότι μέχρι τώρα δεν είχε ο ΟΓΑ ούτε καθυστερήσεις στις απονομές συντάξεων και ήξεραν οι αγρότες πότε θα πληρωθούν - το εξής: Πότε θα πληρωθούν - να μας το πείτε υπεύθυνα - οι γεννηθέντες του 1950 δικαιούχοι - νέοι συνταξιούχοι αγρότες; Και εάν δεν είναι δυνατόν να πληρωθούν άμεσα, υπάρχει πρόθεση να δοθεί το 80% της προκαταβολής της δικαιούμενης σύνταξής τους, όπως γίνεται και για τις υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες των συνταξιούχων; Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Τζελέπη, θεωρώ ότι ρωτάτε καλόπιστα. Σας βρίσκω, όμως, λίγο αδιάβαστο, γιατί για τους αγρότες έχω απαντήσει από το 2016. Και έχω απαντήσει πάρα πολλές φορές ότι τα δικαιώματα σε καμμία περίπτωση δεν θα επηρεάσουν ούτε τη σύνταξη ούτε τη θέση τους ως συνταξιούχων. Μάλιστα, με εγκύκλιό μου και απόφασή μου υπουργική, με απάντηση στον τότε ΟΓΑ, ορίστηκε με σαφήνεια - άλλωστε προέκυπτε και απ' τον νόμο - ότι οι αγρότες από 1-1-2017 εντάσσονται σε ό,τι τους αφορά, μεταξύ αυτών και το ζήτημα των δικαιωμάτων. Όμως, και προτού εκδώσω τις απανωτές υπουργικές αποφάσεις, είχα δηλώσει, με ευκαιρία διάφορες ερωτήσεις που υποβάλλονταν από την πλευρά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης συνήθως, ότι δεν υπάρχει περίπτωση οι αγρότες να έχουν οποιαδήποτε συνέπεια επειδή θα δηλώσουν τα δικαιώματά τους. Και τους καλούσα να μην ακούν τις φήμες που διέσπειραν ανά την Ελλάδα διάφοροι, ότι να μην κάνουν δηλώσεις, διότι θα τους κόψουν τις συντάξεις. Έλεγα ότι δεν πρόκειται να γίνει, αλλά δυστυχώς η υπεύθυνη Κυβέρνηση δεν ακούγεται. Ακούγονται εκείνοι οι οποίοι διασπείρουν διαρκώς ψευδείς ειδήσεις. Και για να μην το ξεχάσω, πείτε στον κ. Κεγκέρογλου ότι είναι νέος όρος αυτός για τον οποίο μίλησε και καθιερώνεται σιγά - σιγά δίπλα στα «fake news». Και καλό είναι να είμαστε - τουλάχιστον εμείς εδώ στο Κοινοβούλιο - ειλικρινείς πάνω στα θέματα τα οποία αντιμετωπίζουμε για τον ελληνικό λαό και τα προβλήματα τα οποία πραγματικά αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός. Και να έρθω τώρα στην ερώτησή σας. Ποτέ δεν δόθηκαν σε όλους οι συντάξεις μέσα στον Ιούλιο. Πάντα δίνονταν στη διάρκεια των επόμενων μηνών μέχρι και τον Δεκέμβριο. Φέτος έχουμε τέσσερις χιλιάδες παραπάνω συντάξεις προς τους αγρότες σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, τα τελευταία δύο έτη. Και για να είμαι ακριβής, χορηγούνται δύο χιλιάδες τριακόσιες παραπάνω συντάξεις από το 2016 και τρεις χιλιάδες παραπάνω συντάξεις από το 2015. Είναι προφανές ότι ο ν.4387 αυτή τη στιγμή διαχωρίζει δύο χρονικές περιόδους για τον υπολογισμό των συντάξεων των αγροτών. Το ένα μέρος αυτή τη στιγμή είναι περίπου στο 94% με τις παλιές διατάξεις και το 6,20% είναι με τις νέες διατάξεις. Του χρόνου αυτό το 6,20% θα γίνει 12,30% και κάθε χρόνο η σχέση αυτή θα μετατοπίζεται προς τον ν.4387, αλλάζοντας τα ποσοστά. Είναι προφανές ότι η εφαρμογή του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος, που βγάζει τις συντάξεις στον ΕΦΚΑ, πρέπει αυτή την πληροφορία να την συγκεκριμενοποιήσει και να μπορεί να την κάνει εφαρμόσιμη, όπως για όλους τους συνταξιούχους, διότι πια δεν εκδίδεται από την ΗΔΙΚΑ, όπως εκδιδόταν παλιά, αλλά από το νέο σύστημα. Αυτό, πράγματι, επέφερε μία καθυστέρηση - το παραδέχομαι, έτσι είναι - με αποτέλεσμα να δώσουμε τον μήνα Αύγουστο χίλιες συντάξεις. Πέρυσι είχαν δοθεί τέσσερις ή πέντε χιλιάδες - δεν θυμάμαι - μέσα στην περίοδο αυτή. Τον Σεπτέμβριο θα δοθούν τέσσερις χιλιάδες συντάξεις και κάθε έναν από τους επόμενους μήνες θα δοθούν από τρεις χιλιάδες. Δηλαδή, στο τέλος του Δεκέμβρη θα έχουμε χορηγήσει δεκατέσσερις χιλιάδες συντάξεις. Αυτός είναι ο σχεδιασμός. Θεωρώ ότι αυτός ο σχεδιασμός είναι επιτεύξιμος. Πραγματικά, θα παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή αν τα συστήματα θα αποδώσουν αυτούς τους στόχους. Είναι στόχοι που θεωρώ ότι πρέπει να τους πετύχουμε. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Τζελέπη, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, εγώ δεν είμαι αδιάβαστος. Μάλλον εσείς δεν παρακολουθείτε ή δεν γνωρίζετε τα θέματα γύρω από τα δικαιώματα ή τον νόμο που ψηφίσατε. Πρώτον, οι παλιοί συνταξιούχοι αγρότες, δεν είχαν κανένα θέμα. Δεύτερον, σας απευθύνθηκα για τους νέους συνταξιούχους αγρότες. Πότε βγάλατε την εγκύκλιο ότι και αυτοί εντάσσονται στο 2014; Πριν δεκαπέντε μέρες. Έχουμε Ιούλιο. Από τον Ιανουάριο οι νέοι συνταξιούχοι αγρότες δεν ήξεραν τι θα κάνουν. Μήπως νομίζετε ότι έχουν εμπιστοσύνη στις διαρροές από την πλευρά της Κυβερνήσεως; Καμμία. Εγώ προσωπικά κατέθετα επανειλημμένως ερωτήσεις. Η τελευταία ήταν στις 23 Μαΐου και ακόμη δεν έχει απαντηθεί. Γι' αυτό και την έκανα επίκαιρη. Άρα, λοιπόν, μην λέτε ότι είμαστε αδιάβαστοί, ούτε καν καλοπροαίρετοι. Από την άλλη πλευρά, μένω έκπληκτος που βάζετε τώρα έναν προγραμματισμό και λέτε ότι τον Αύγουστο θα πληρώσετε περίπου χίλιες συντάξεις, τον Σεπτέμβριο άλλες τρεις χιλιάδες και θα ολοκληρώσετε τον Δεκέμβριο. Αυτοί οι αγρότες συνταξιούχοι είναι χωρίς εισοδήματα πλέον. Το γνωρίζατε, όμως, ότι οι συνταξιούχοι αγρότες έπρεπε 1-7-2017 να πάρουν τη σύνταξη. Τι κάνετε έξι μήνες τώρα; Ποιος είναι ο προγραμματισμός; Τώρα τρέχετε να βγάλετε σχετικές εγκυκλίους για το πώς θα βγουν οι συγκεκριμένες συντάξεις. Μάλιστα, δεν υπάρχει ακόμη σαφήνεια σε σχέση με τους αγρότες που είτε έχουν διαδοχική ασφάλιση και σε άλλα ταμεία, είτε έχουν ασφάλιση και στο εξωτερικό. Καλό θα ήταν να δώσετε και εδώ διευκρινίσεις για να αρχίσουν να «τρέχουν» οι εργασίες από την πλευρά των αρμοδίων υπηρεσιών, μήπως προλάβετε μέσα στο 2017 να δώσετε κάποιες συντάξεις. Εδώ, κύριε Υπουργέ, υπάρχει πραγματικά ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα. Το τόνισα επανειλημμένα, γι' αυτό και κάναμε αυτές τις επίκαιρες ερωτήσεις, τις ερωτήσεις πιο μπροστά, εδώ και δύο, τρεις μήνες. Μιλάμε για Έλληνες αγρότες, που λόγω του θολού τοπίου που επικρατούσε, αναγκάστηκαν να μεταβιβάσουν δικαιώματα και περιουσίες. Έχουν πρόβλημα επιβίωσης αυτή την στιγμή. Μεριμνήστε, τουλάχιστον, γι' αυτές τις χιλιάδες αγροτών να δοθεί τάχιστα το 80% ως προκαταβολή για να μπορέσουν να επιβιώσουν και αφήστε τους σχεδιασμούς στα χαρτιά. Δεν θα σας βγουν. Εδώ θα είμαστε και πάλι. Μακάρι να σας βγουν. Όμως, γνωρίζετε πολύ καλά ότι ακόμα και σήμερα που μιλάμε, τα περιφερειακά υποκαταστήματα του πρώην ΟΓΑ δεν ξεκίνησαν καν τη διαδικασία, δεν έχουν εισαχθεί στο σύστημα ούτε καν το πόσοι είναι οι συνταξιούχοι αγρότες, δεν έχουν βγει οι σχετικές εγκύκλιοι και τι θα γίνει με τη διαδοχική και τι γίνεται με αυτούς, που έχουν ασφαλίσεις στο εξωτερικό. Πραγματικά, κάνω έκκληση γι' αυτήν την κοινωνική ομάδα των αγροτών να μην αντιμετωπιστεί όπως ακούσαμε προηγουμένως, με τον μεγάλο αριθμό των εκκρεμών συντάξεων στις υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις. Εδώ, ενώ δεν υπήρχε πρόβλημα, με τον ΕΦΚΑ δημιουργείται ένα μείζον θέμα, κοινωνικό πλέον στην ελληνική περιφέρεια.
Κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Τζελέπη, επειδή ενοχληθήκατε που σας είπα καλοπροαίρετο, δεν θα το κάνω ξανά, δεν θα ξαναπώ ότι είστε καλοπροαίρετος. Κατ' αρχάς, δεν περίμενα να πείτε αυτά που είπατε στη δευτερολογία σας. Εισόδημα μπορούν να έχουν οι αγρότες. Αγρότες ήταν, κτηνοτρόφοι ήταν, αλιείς ήταν. Μπορούν να συνεχίσουν να δουλεύουν όπως δουλεύαν και να ζουν μια χαρά, παίρνοντας και μία σύνταξη επιπλέον, προσαυξάνοντας το εισόδημά τους. Δεν υπάρχει αφαίρεση εδώ. Είναι η μόνη κατηγορία, η οποία εδώ…
Γιατί δεν βγάλατε νωρίτερα την εγκύκλιο; Πέντε μήνες ήταν στον αέρα.
Ακούστε, κύριε Τζελέπη. Εσείς και οι άλλοι συνάδελφοί σας από την Αντιπολίτευση φροντίζετε να διασπείρετε σε όλη τη χώρα την ψευδή είδηση ότι πρόκειται να περικοπούν οι συντάξεις, παρά τις επανειλημμένες δικές μου διαβεβαιώσεις ότι δεν πρόκειται να περικοπούν και πως δεν υπάρχει ζήτημα συσχετισμού των δικαιωμάτων με τις συντάξεις. Ο υπεύθυνος να δεσμεύεται είμαι εγώ, δεν είστε εσείς. Όμως, η δική μου φωνή κρυβόταν από τον ελληνικό λαό. Δεν ακούστηκε πουθενά. Ακουγόταν η δική σας και όλων όσων φρόντιζαν να σπέρνουν τον πανικό και να προκαλούν αυτήν τη ζημιά. Με αυτόν τον τρόπο δήλωνα τη θλίψη μου και την οργή μου σε άλλες τοποθετήσεις μου, γιατί προκαλείτε τέτοια ζημιά σ' αυτόν τον κόσμο και παραποιείτε την αλήθεια και τους ωθείτε στο να μην κάνουν δηλώσεις. Και τώρα έρχεστε και διαμαρτύρεστε γιατί τους παραπλανήσατε - μάλλον πολλούς, δεν ξέρω, εσείς ξέρετε πόσους - και δεν έκαναν δηλώσεις. Και ρωτάτε εμένα γιατί δεν έκαναν. Γιατί εσείς τους λέγατε ψέματα. Γι' αυτό δεν έκαναν. Το 80% δεν θα το δώσουμε. Θα δώσουμε το 100%. Και θα δώσουμε το 100% ο κόσμος να χαλάσει μέχρι το τέλος του χρόνου. Όπως το έκανε ο πρώην ΟΓΑ, αυτό θα γίνει και τώρα με τον ΕΦΚΑ. Υπάρχει υποχρέωση απέναντι στους ασφαλισμένους μας να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας, με τα νέα συστήματα και τους νέους υπολογισμούς. Και θα επιστραφούν τα ποσά που κατέβαλλαν μέσα στο 2017, ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, σε όλους τους αγρότες που δικαιούνται σύνταξη μέσα στο 2017 ως ασφαλισμένοι του 1950. Θα επιστραφεί, λοιπόν, και αυτό το ποσό για όσους κατέβαλλαν αυτό το ποσό μέσα στο 2017. Ακούστε και την άλλη καλή είδηση και υποστηρίξτε, επιτέλους, τα καλά πράγματα που κάνουμε. Η ταλαιπωρία των ασφαλισμένων που ζητούσαν σύνταξη ως αγρότες και τους τις έκοβε ο ΟΓΑ στο παρελθόν, διότι δεν έβλεπε στο σχετικό φύλλο της εφορίας ότι δηλώθηκε εισόδημα αγροτικό ή κτηνοτροφικό, τελείωσε. Με την τυπική ασφάλιση λαμβάνουν όλοι σύνταξη. Τέλειωσε αυτή η περιπέτεια και πρέπει να δούμε πώς θα λύσουμε και τα προβλήματα που η πολιτική των προηγούμενων ετών δημιουργούσε σε αυτούς τους ανθρώπους. Συνεπώς, κύριε Τζελέπη, η ερώτησή σας το μόνο καλό, που έκανε είναι να μάθουν για μια φορά ακόμη οι ασφαλισμένοι του πρώην ΟΓΑ τα καλά νέα, τα οποία ανέφερα από τούτο το Βήμα και ελπίζω τα μέσα ενημέρωσης να τα προβάλλουν. Ελπίζω! Κι αν καταδείξουν και τα ψεύδη σας, που έχετε την ευθύνη για όλα όσα συνέβησαν για όσους δεν κάνουν δηλώσεις, θα τις κάνουν του χρόνο. Ελπίζω να μην έχασαν πολλά οι άνθρωποι με τη ζημία που τους προκαλέσατε. Σας ευχαριστώ.
Προχωρούμε στη δεύτερη με αριθμό 1206/11-7-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Έβρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αναστασίου Δημοσχάκη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με θέμα: «Σοβαρά προβλήματα λειτουργίας των ΤΟΕΒ (Τοπικός Οργανισμός Εγγείων Βελτιώσεων) - ΓΟΕΒ (Γενικός Οργανισμός Εγγείων Βελτιώσεων)». Στην ερώτηση του κ. Δημοσχάκη θα απαντήσει ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Βασίλειος Κόκκαλης. Ορίστε, κύριε Δημοσχάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υφυπουργέ, τα πλημμυρικά φαινόμενα του 2014-2015 στον Έβρο προκάλεσαν μεγάλες ζημιές, μεγάλες καταστροφές, οι οποίες πραγματικά ήταν πρωτόγνωρες, αφού η περιοχή μας είχε να αντιμετωπίσει παρόμοιες εδώ και τριάντα χρόνια. Οι τοπικές αρχές στο σύνολό τους, μαζί με τους κατοίκους, κινητοποιήθηκαν άμεσα. Εξασφάλισαν τις απαιτούμενες πιστώσεις και αποκατέστησαν τις ζημιές που πραγματικά ήταν καίριες σε ό,τι αφορά τα αναχώματα τόσο κατά μήκος του ποταμού Έβρου όσο και κατά μήκος των παραποτάμων του Άρδα και Ερυθροπόταμου του Διδυμότειχου. Τα έντονα, όμως, καιρικά φαινόμενα κατέστρεψαν και υποδομές γύρω από το αρδευτικό μας σύστημα, αλλά ταυτόχρονα κατέστρεψαν, με φερτά υλικά, ολόκληρες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Επίσης, με φερτά υλικά γέμισαν όλα τα κανάλια, τα οποία, ως γνωστό, χρησιμοποιούνται για τις αρδεύσιμες γαίες. Οι κατά τόπους ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ, δηλαδή οι Τοπικοί Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων - για αυτούς που μας παρακολουθούν - και ο Γενικός Οργανισμός Εγγείων Βελτιώσεων της Ορεστιάδας σήκωσαν το βάρος της αποκατάστασης της καταστροφής, που υπέστησαν οι υποδομές των περιοχών αυτών, χωρίς, όμως, αποτέλεσμα στο σύνολό τους. Η φορολογική και φοροληστρική επιδρομή, που πραγματικά έχετε εξαπολύσει στα αγροτικά εισοδήματα, έχει ως αποτέλεσμα να αδυνατεί ο αγροτικός κόσμος να ανταποκριθεί στην πληρωμή των εισφορών. Οι ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ είναι πλέον αποδυναμωμένοι, καθώς η πηγή των εσόδων τους είναι οι αγροτικές εισφορές. Αυτό έχει ως συνέπεια να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και επίσης, να μην μπορούν να πληρώσουν τα χρωστούμενα στη ΔΕΗ. Υπάρχει κίνδυνος διακοπής ηλεκτροδότησης. Άλλωστε, σας είχα κάνει και γραπτή ερώτηση, όπου στη γραπτή απάντηση που μας δώσατε, μας πληροφορήσατε ότι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης μπορεί να ενισχύει οικονομικά αυτούς τους οργανισμούς και κυρίως τις παραμεθόριες περιοχές, σε ό,τι αφορά τη συντήρηση, τη διοίκηση, την εποπτεία και την αποκατάσταση των ζημιών. Δυστυχώς, όμως, μέχρι σήμερα δεν έχετε προβεί σε ενέργειες. Οφείλετε να μας πείτε, λοιπόν, σε ποιες πρωτοβουλίες θα προχωρήσετε για τη χρηματοδότηση των ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ και τι θα κάνετε με το θέμα των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τη ΔΕΗ. Υπάρχει σχεδιασμός για την αποκατάσταση των υποδομών, των καναλιών, των φραγμάτων, καθώς επίσης και των αγροτεμαχίων, τα οποία έχουν αμμολόφους; Μάλιστα, στo Σουφλί είναι εμφανείς για όποιον περνάει από την περιοχή μας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Βουλευτά, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, τα έργα των εγγείων βελτιώσεων ανήκουν αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του ελληνικού δημοσίου μέσω των Υπουργείων Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αλλά και του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Το συγκεκριμένο Υπουργείο μέσω των φορέων των Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων έχουν την ευθύνη για τη λειτουργία, τη συντήρηση των έργων. Οι δαπάνες για τη λειτουργία και τη συντήρηση καλύπτονται μέσω των ανταποδοτικών αρδευτικών τελών από τους ωφελούμενους. Κατ' αρχάς, να ξεκαθαρίσουμε λίγο όσον αφορά στις ζημιές που, πράγματι, ήταν πολύ μεγάλες και εκτεταμένες το 2014-2015. Στις καλλιέργειες είναι αρμόδιος ο ΕΛΓΑ. Όσον αφορά στη ΔΕΗ, οι Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων υπάγονται στο αγροτικό μειωμένο τιμολόγιο. Και όσοι Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων έχουν αιτηθεί τον διακανονισμό των οφειλών, τον έχουν πετύχει με τη ΔΕΗ, όσον αφορά, δηλαδή, τη διακοπή της ηλεκτροδότησης. Πάμε να δούμε τι έχει κάνει το 2015 και το 2016 το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και η αρμόδια διεύθυνση για την αποκατάσταση των ζημιών και τι πρόκειται να κάνει. Κατ' αρχάς με σχετικό έγγραφο της αρμόδιας διεύθυνσης υπενθυμίζεται ότι το 2016 το Υπουργείο μεριμνά για την έκδοση αποφάσεων συμμετοχής του δημοσίου στις δαπάνες διοίκησης, λειτουργίας και συντήρησης των εγγειοβελτιωτικών έργων δικαιοδοσίας των ΟΕΒ, όταν το έργο βρίσκεται σε περίοδο ανάπτυξης ή στις παραμεθόριες περιοχές, καθώς και για τη συμμετοχή του δημοσίου στις δαπάνες αποκατάστασης των ζημιών από πλημμύρες ή άλλη αιτία. Σε αυτό το πλαίσιο, το 2016 εξεδόθη σχετική κοινή υπουργική απόφαση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και του Υπουργείου Οικονομικών, με την οποία εγκρίθηκε το ποσό των 40.000 ευρώ, βάσει του ν.414/76, για την αποκατάσταση ή πρόληψη ζημιών από πλημμύρες στα εγγειοβελτιωτικά έργα του ΓΟΕΒ Ορεστιάδας του Νομού Έβρου. Το 2015 εγκρίθηκαν από πιστώσεις του τακτικού προϋπολογισμού συνολικά 168.000 ευρώ για την περιοχή του Νομού Έβρου. Αναλυτικά εγκρίθηκαν 100.000 ευρώ στον ΓΟΕΒ Ορεστιάδας, 9.000 ευρώ στον ΤΟΕΒ βόρειας περιοχής Άρδα, 20.000 ευρώ στον ΤΟΕΒ Ερυθροποτάμου Έβρου, 9.000 ευρώ στον ΤΟΕΒ Λαγυνών, 25.000 ευρώ στον ΤΟΕΒ Πυθίου Ορεστιάδας και 14.000 ευρώ στον ΤΟΕΒ Τυχερού της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου. Για το τρέχον έτος δεν έχει υποβληθεί αίτημα, κύριε Βουλευτά, και είναι μια καλή αφορμή η επίκαιρη ερώτησή σας να μεταβιβάσετε στους φορείς την πρόσκλησή μας να υποβάλουν τα σχετικά αιτήματα, διότι η αρμόδια υπηρεσία εφόσον το αίτημα είναι στοιχειοθετημένο και αποδεικνύεται από σχετικά έγγραφα και παραστατικά ότι έχουν υποστεί ζημιές το ικανοποιούν άμεσα. Επίσης, στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου κατανεμήθηκε από τους κοινούς αυτοτελείς πόρους του 2016 για κάλυψη δαπανών συνολικά ποσό ύψους 3.237.000 ευρώ. Όσον αφορά στα υπόλοιπα που θέσατε, για το ποιες πρωτοβουλίες έχει πάρει η Κυβέρνηση όσον αφορά στους Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων, θα τοποθετηθώ στη δευτερολογία μου.
Παρακαλώ, κύριε Δημοσχάκη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας, για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Υφυπουργέ, ως Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης μέσα από μία εγκύκλιο κάνατε τη γνωστοποίηση της διαθεσιμότητας από πλευράς Υπουργείου. Γιατί δεν το πράττετε και για το 2017; Ένα είναι αυτό. Δεύτερον, δεν γνωρίζουν οι άνθρωποί μας, οι αγροτοκτηνοτρόφοι, που ως γνωστόν είναι μέλη των διοικητικών συμβουλίων, ότι θα πρέπει να ζητούν κατ' έτος τη δική σας οικονομική ενίσχυση, τη χρηματοδότηση, όπως οφείλετε και όπως το περιγράψατε στον σχετικό νόμο, αλλά και στη σχετική γραπτή απάντηση. Για να είμαι εδώ, όμως, και να μετατρέπω μία γραπτή ερώτηση σε επίκαιρη σημαίνει ότι τα προβλήματά μας δεν έχουν αντιμετωπιστεί. Οι εκκρεμότητες παραμένουν και γι' αυτό, μια και το συζητάμε, μπορείτε να εκδώσετε μία εγκύκλιο του Υπουργείου σας, που θα απευθύνεται στα ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ του Έβρου. Ταυτόχρονα, όμως, πιστεύω ότι και μέσα από αυτήν τη διαδικασία θα ενημερωθούν. Το μπάζωμα των αρδευτικών και των αποστραγγιστικών καναλιών, το γέμισμα των γεωτρήσεων από φερτά υλικά είναι πάρα πολύ έντονο. Θα σας παρακαλέσω πολύ να προγραμματίσετε μία επίσκεψη είτε εσείς είτε οι δύο Υπουργοί σας, να δείτε από κοντά ότι για να αποκατασταθεί ένα στρέμμα από αυτά που έχουν τους αμμόλοφους, που προανέφερα, χρειάζονται 2.000 ευρώ. Η αξία του στρέμματος είναι 600 ευρώ. Αντιλαμβάνεστε ότι δεν έχουν τις αντοχές οι άνθρωποι αυτοί να αποκαταστήσουν την καλλιεργήσιμη γη που είχαν μέχρι πρότινος στα χέρια τους. Και θα πρέπει εσείς να αναλάβετε πρωτοβουλία ως αρμόδιο Υπουργείο και να λύσετε πάγια προβλήματα και αιτήματα τα οποία πραγματικά δημιουργήθηκαν εξαιτίας των πλημμυρικών φαινομένων. Κι επίσης δε, θα ήθελα να σας ενημερώσω κι εσάς, κύριε Πρόεδρε, και το Σώμα ότι το 80% της καλλιεργήσιμης γης του Έβρου καλλιεργείται. Το 60% αυτής της καλλιεργήσιμης γης αρδεύεται. Εφόσον αυτή τη στιγμή ετοιμάζει το ελληνικό κράτος και κυρίως το Υπουργείο σας τη χρήση του νέου προγράμματος ΕΣΠΑ, θα πρέπει να συμπεριλάβετε εκτάσεις οι οποίες έχουν, πραγματικά, ανάγκη άρδευσης και υπάρχει η τεχνική δυνατότητα, τόσο στην περιοχή της Ορεστιάδος όσο και στις περιοχές του Διδυμοτείχου, του Σουφλίου, του Τυχερού, των Φερών και της Αλεξανδρούπολης. Το έχουν ανάγκη.
Παρακαλώ ολοκληρώνετε, κύριε Δημοσχάκη.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, και κλείνω. Θέλω να σας πω ότι η λεκάνη απορροής του Έβρου και η πεδιάδα αυτού είναι η μεγαλύτερη της βαλκανικής και μπορεί αυτός ο κάμπος του Έβρου να σιτίσει τη μισή Ελλάδα. Νομίζω ότι το στοίχημα είναι μεγάλο. Κι εσείς, μια και κατάγεστε από περιοχή του κάμπου της Θεσσαλίας, νομίζω ότι αντιλαμβάνεστε την προστιθέμενη αξία που θα έχει για την περιοχή μας. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ. Κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο, για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, όσον αφορά τα νέα αιτήματα για νέα έργα, η υπηρεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης συλλέγει τα αιτήματα, ώστε αυτά να ενταχθούν στο μέτρο 4.3.1. Υποδομής Εγγείων Βελτιώσεων στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης. Γι' αυτά τα οποία, όμως, έχουν υποστεί ζημιές, κύριε Βουλευτά, είπατε πριν ότι «όπως διαθέσατε το 2015 και το 2016 τα σχετικά ποσά, να τα διαθέσετε και τώρα». Αν δεν υποβληθεί αίτημα, πώς θα διατεθούν χρήματα; Σας είπα, επαναλαμβάνω, ότι για το έτος 2017 δεν υποβλήθηκε αίτημα. Εφόσον το αίτημα είναι στοιχειοθετημένο και θεμελιώνεται με παραστατικά για ζημιές, η υπηρεσία και το Υπουργείο είναι κοντά και ικανοποιείται, πρώτον. Δεύτερον, αναφερθήκατε στις πρωτοβουλίες, που έχει πάρει η Κυβέρνηση, όσον αφορά στη διαχείριση των Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων και των ΤΟΕΒ. Τώρα αναγκαστικά πρέπει να πω ότι και οι ΓΟΕΒ και οι ΤΟΕΒ είναι χρεωμένοι. Είχαν μια κακοδιαχείριση. Έχουν ανάγκη από προσωπικό. Είχαν ανάγκη από προσωπικό για να κάνει αυτά τα έργα και στον Έβρο και τη Λάρισα, παντού. Θέλει μηχανικούς και γεωπόνους. Γι' αυτό και τον Μάρτη του 2017 κατατέθηκε μια τροπολογία, η οποία ενσωματώθηκε εν τέλει στο ν.4456/2017 κι έλαβε το άρθρο 46, με την επικεφαλίδα: «Ρυθμίσεις θεμάτων έργων και Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων». Με αυτό το άρθρο δίνουμε τη δυνατότητα στους ΟΕΒ να προσλάβουν προσωπικό χωρίς τις εξαιρέσεις του ν.3833/2010, για να κάνουν τα έργα. Και το κόμμα σας δεν ψήφισε αυτή την τροπολογία, με την οποία διευκολύνονται οι ΟΕΒ. Σύντομα θα έρθει τροπολογία για την είσπραξη των οφειλών, αφ' ενός να προστατεύονται οι παραγωγοί κι αφ' ετέρου να υπάρχει βιωσιμότητα αυτών των οργανισμών. Ελπίζουμε αυτή την τροπολογία να την ψηφίσετε. Γιατί όταν ενδιαφερόμαστε, πραγματικά, για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, όπως είναι η αγρότες, πρέπει και να γνωρίζουμε το τι έχουμε πράξει. Σας είπαμε: Πρώτον, Διαθέσαμε αυτά τα ποσά για την αποκατάσταση των ζημιών. Υποβάλετε τα αιτήματα και θα είμαστε κοντά σας. Δεύτερον, για τους ΟΕΒ, διευκολύνουμε για το προσωπικό. Τρίτον, σύντομα η τροπολογία. Κι επειδή αναφέρατε τη φορομπηχτική πολιτική στους αγρότες, να σας θυμίσω ότι ο κατά κύριο επάγγελμα αγρότης με τον ν.4337/2016 έχει έκπτωση φόρου, κύριε Βουλευτά. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Εσωτερικών, Οικονομίας και Ανάπτυξης, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών, Υγείας, Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Υποδομών και Μεταφορών, Τουρισμού, Μεταναστευτικής Πολιτικής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Εσωτερικών, Οικονομίας και Ανάπτυξης, Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, καθώς και η Υφυπουργός Οικονομικών κατέθεσαν στις 12-7-2017 σχέδιο νόμου: «Ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου οργάνωσης και λειτουργίας των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης Αποχέτευσης (Δ.Ε.Υ.Α.) - Ρυθμίσεις σχετικές με την οργάνωση, τη λειτουργία, τα οικονομικά και το προσωπικό των Ο.Τ.Α. - Ευρωπαϊκοί Όμιλοι Εδαφικής Συνεργασίας - Μητρώο Πολιτών και άλλες διατάξεις». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Επίσης, ο συνάδελφος Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κωνσταντίνος Δουζίνας ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από την Τρίτη 18 Ιουλίου έως την Τετάρτη 19 Ιουλίου 2017. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων. Πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη της νομοθετικής εργασίας, διακόπτουμε τη συνεδρίασή μας για λίγα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων, χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων και άλλα θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού». Το ανωτέρω νομοσχέδιο χαρακτηρίστηκε από την Κυβέρνηση ως επείγον και η αρμόδια Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων αποδέχθηκε κατά πλειοψηφία τον χαρακτηρισμό του ως επείγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 110 του Κανονισμού της Βουλής. Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 10 Ιουλίου 2017 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μια έως δυο συνεδριάσεις ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Συμφωνεί το Σώμα;
Συνεπώς το Σώμα συμφώνησε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Σκουρολιάκος για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητούμε σήμερα το νομοσχέδιο για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων. Πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου, που ενσωματώνει την ευρωπαϊκή οδηγία του 2014 και διαδέχεται τον προ εικοσαετίας ν.2121/1993 που έκλεισε τον λειτουργικό του χρόνο. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει, τα εργαλεία είναι διαφορετικά και έχουμε ανάγκη για έναν νέο νόμο, που κατοχυρώνει τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και τη συμμετοχή σε ένα τοπίο, πραγματικά, δοκιμασμένο και ταλαιπωρημένο. Το παρόν νομοσχέδιο αφορά δεκαεπτά οργανισμούς, που δραστηριοποιούνται στη συλλογή και διανομή πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων των μελών τους. Είναι ενώσεις ηθοποιών, σκηνοθετών, σεναριογράφων, φωτογράφων και λοιπά. Αφορά και την ελληνική ιδιαιτερότητα, πρωτοτυπία, παθογένεια που ονομάζεται ΑΕΠΙ μια ιδιωτική εταιρεία, που από το 1935 διαχειρίζεται τα δικαιώματα των συνθετών και στιχουργών αδιαφανώς και αρκούντως αυθαιρέτως. Αυτή η ιδιαιτερότητα βάρυνε το νομοσχέδιο και το έκανε ομολογουμένως διάσημο. Παρακάμπτοντας, λοιπόν, ένα τοπίο αυθαιρεσίας και μη νομιμότητας έρχεται για πρώτη φορά το παρόν νομοσχέδιο να φέρει για πρώτη φορά στο προσκήνιο τους δημιουργούς, να τους καταστήσει αποφασιστικούς παράγοντες σ' ό,τι αφορά την εκμετάλλευση του ταλέντου, της έμπνευσης και της εργασίας τους. Μονότονα επαναλαμβάνω: για πρώτη φορά! Το νομοσχέδιο ενθαρρύνει τον έλεγχο των οργανισμών, όχι μόνο από το κράτος που τους εποπτεύει, αλλά και από τους ίδιους τους δημιουργούς που πρέπει να γνωρίζουν την πορεία, που ακολουθεί και τα αποτελέσματα που φέρει η οικονομική εκμετάλλευση των δικαιωμάτων τους. Με το νομοσχέδιο αυτό το κράτος, από την πλευρά του, αυξάνει την εποπτεία στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης και επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις σε όσους δεν τηρούν τις προϋποθέσεις του νόμου, κυρώσεις όπως πρόστιμα σε περιπτώσεις παραβίασης των κανόνων διαφάνειας και λογοδοσίας, αλλά και προσωρινής ή οριστικής ανάκλησης της άδειας των οργανισμών. Υπήρχαν και στον προηγούμενο νόμο, αλλά δυστυχώς σπάνια - σπανιότατα, θα έλεγα - εφαρμόζονταν. Με το νομοσχέδιο, που συζητάμε σήμερα προστίθεται ένα επιπλέον διοικητικό μέτρο ελέγχου των οργανισμών, η δυνατότητα ορισμού επιτρόπου εξυγίανσης σε οργανισμό συλλογικής διαχείρισης ή ανεξάρτητη οντότητα διαχείρισης ως έσχατη επιλογή πριν την οριστική ανάκληση της αδείας του, με μόνο γνώμονα την προστασία των δικαιωμάτων των δημιουργών. Επιβάλλει στους πάντες, ακόμα και σε εκείνους τους οργανισμούς, που μέχρι σήμερα κατάφερναν να διαφεύγουν του νόμου, διαφάνεια, λογοδοσία και χρηστή διοίκηση, έτσι ώστε να προστατεύονται οι δημιουργοί και να εξασφαλίζονται τα χρήματα που δικαιούνται. Μια βασική αλλαγή - μεταρρύθμιση είναι πως οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης, ανεξαρτήτως της νομικής μορφής τους, πρέπει να προβλέψουν τη γενική συνέλευση των μελών τους και τη δημιουργία εποπτικού συμβουλίου που θα εκλεγεί από τη συνέλευση, προκειμένου οι δικαιούχοι να γνωρίζουν και να συμμετέχουν ενεργά στη διοίκηση και τον έλεγχο των οργανισμών. Οι οργανισμοί διαχειρίζονται δικαιώματα και χρήματα των δημιουργών. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα οι ίδιοι οι δημιουργοί να έχουν λόγο για πρώτη φορά. Δεύτερη μεγάλη αλλαγή στο μέχρι σήμερα τοπίο είναι πώς καθιερώνεται ένα όριο 20% στις διαχειριστικές δαπάνες των οργανισμών. που σε κάποιες περιπτώσεις έφταναν το 30%, το 35%, το 37% - υπάρχει οργανισμός ο οποίος παρακρατεί το 50% των αμοιβών από τους δημιουργούς ως προμήθεια - , που εν τέλει λειτουργούν ως κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Το ποσοστό αυτό, που επιπλέον είναι σύμφωνο με τις πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις, το 20%, επιβάλλει τη χρηστή διαχείριση των χρημάτων, που εισπράττονται από τους οργανισμούς, οδηγώντας σε περιορισμό υπερβολικών λειτουργικών εξόδων και υπέρογκων μισθών στα στελέχη των διοικήσεων. Επίσης, αν κρίνεται σκόπιμο για τη βιωσιμότητα του οργανισμού συλλογικής διαχείρισης, του ΟΣΔ, δίνεται δυνατότητα υπέρβασης του 20% των διαχειριστικών εξόδων, απαιτείται όμως η σύμφωνη γνώμη της γενικής συνέλευσης και του εποπτικού συμβουλίου, μαζί με κάποια έκθεση που θα αναφέρει το θέμα και θα δικαιολογεί την αύξηση. Πρόσθετα, εξασφαλίζεται η διαφάνεια στα έσοδα από τη χρήση των έργων των δημιουργών, διότι πλέον θα κατατίθενται σε ξεχωριστούς τραπεζικούς λογαριασμούς από τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας και θα αποδίδονται στους δικαιούχους χωρίς καθυστερήσεις. Έτσι θα είναι ξεκάθαρο τι ανήκει στην εταιρεία και τι στους δικαιούχους. Σημαντική θεωρούμε πως είναι και η πρόβλεψη η κάθε συναλλαγή να γίνεται μέσω τραπέζης ή ηλεκτρονικά, έτσι ώστε να υπάρχει πλήρης διαφάνεια. Για πρώτη φορά και αυτό. Κανόνες μπαίνουν και στη διαχείριση και χρήση των αδιανέμητων. Είναι ποσοστά δημιουργών, που δεν βρέθηκαν ή αναζητούνται, ούτως ώστε να μην χρησιμοποιούνται για την κάλυψη άλλων σκοπών της εταιρείας, αγνώστων στους δημιουργούς. Να πω ότι σκόπιμα έχουμε περιπτώσεις όπου αναφέρεται ένα έργο του Σούμαν με 3 εκατομμύρια δικαιώματα. Λανθασμένα αναφέρεται ο τίτλος του έργου. Και πόσες φορές παίχτηκε αυτός ο Σούμαν στα ραδιόφωνα, ώστε να συγκεντρώσει δικαιώματα 3 εκατομμυρίων, τα οποία λιμνάζουν στο ταμείο της εταιρείας και χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν; Θα το συζητήσουμε παρακάτω. Γι' αυτό λέμε ότι το νομοσχέδιο για την πνευματική και συγγενική ιδιοκτησία, που συζητούμε σήμερα, κλήθηκε να αντιμετωπίσει και ένα πρόβλημα, που στοιχειώνει χρόνια τώρα τη χώρα. Πρόκειται για την ελληνική, όπως είπαμε, ιδιαιτερότητα που ταλανίζει τόσο τους δημιουργούς όσο και εκείνους, που κάνουν χρήση των έργων τους. Πρόκειται για την Ανώνυμη Εταιρεία Πνευματικής Ιδιοκτησίας, τη γνωστή «ΑΕΠΙ», που ιδρύθηκε το 1935. Αμέσως μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 η νέα Κυβέρνηση εκφράζει τη βούλησή της να θέσει κανόνες σε αυτό το σκοτεινό τοπίο και βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σταυρόλεξο για απίστευτα δυνατούς λύτες, όπως έχω ξαναπεί. Όσοι ασχοληθήκαμε με τη σύνταξη του νομοσχεδίου για τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα, και η Υπουργός στο γραφείο της και εμείς, συζητήσαμε με τους πάντες: συνθέτες, στιχουργούς, τραγουδιστές μεμονωμένα, αλλά και με τις συλλογικότητές τους, με την ίδια την «ΑΕΠΙ», με όποιον τέλος πάντων είχε κάποια σχέση με το θέμα. Ξέραμε ήδη πολλά. Ακούσαμε και μάθαμε ακόμα περισσότερα. Υπήρχαν καταγγελίες πως η «ΑΕΠΙ», ενώ εισπράττει μεγάλα ποσά, αποδίδει ελάχιστα. Πως κάποια μέλη του ΔΣ της αμείβονται πλουσιοπάροχα. Το ίδιο και η διοίκηση, που ανήκει σε μία οικογένεια. Εισπράτταμε την οργή για τις πρακτικές της, αλλά και την αγωνία των δημιουργών και των κληρονόμων τους να μην κλείσει η στρόφιγγα που τροφοδοτεί, αναιμικά έστω, τη μεγάλη τους πλειοψηφία. Όλα αυτά, όμως, ήταν στη σφαίρα της αναπόδειχτης πληροφορίας, έως ότου ήρθε το πόρισμα του ειδικού διαχειριστικού ελέγχου για την «ΑΕΠΙ», το οποίο είχαν παραγγείλει οι κύριοι Αριστείδης Μπαλτάς και Νικόλαος Ξυδάκης από τις τότε κυβερνητικές θέσεις τους. Ο έλεγχος διεξήχθη από την εταιρεία «ERNST AND YOUNG HELLAS» για την περίοδο 2011-2014. Χρειάστηκε, μάλιστα, να επιβληθεί με τη βοήθεια του εισαγγελέα και μετά από κύρωση προστίμου στην εταιρεία, η οποία αρνείτο να δώσει στοιχεία. Όντως είναι μεγάλες οι αμοιβές των μελών του ΔΣ. Ο ιδιοκτήτης, για παράδειγμα, εισέπραξε για αυτό το διάστημα ποσά, που κυμαίνονται από 514.061 ευρώ έως 625.565 ευρώ κατ' έτος. Άλλα τέσσερα μέλη του ΔΣ, της οικογενείας δηλαδή, εισέπραξαν ποσά από 44.109 ευρώ έως 466.266 ευρώ. Το σύνολο των αμοιβών του ΔΣ, της ιδίας οικογενείας όπως είπαμε, για όλα αυτά τα χρόνια ανέρχεται στο ποσό των 7.434.976 ευρώ εν μέσω οικονομικής κρίσης. Βεβαίως, θα αντιτείνει κάποιος πως ανώνυμη εταιρεία είναι, βγάζει χρήματα, όπως θέλει τα διαθέτει. Ας απαντήσει σε ηθικό επίπεδο μόνο, δυστυχώς, σε όλους αυτούς που αντιπροσωπεύει και των οποίων την έμπνευση, το ταλέντο και την εργασία διαχειρίζεται για το αν είναι δίκαιη απέναντί τους. Υπάρχουν ωστόσο και πιο τυπικές παραβιάσεις του νόμου: άτοκα δάνεια και άλλες παροχές προς τα μέλη του ΔΣ, της οικογενείας όπως είπαμε, υπό τη μορφή δανειακών συμβάσεων, κάτι που απαγορεύεται ρητά από τον νόμο περί ανωνύμων εταιρειών. Και όμως, μεγάλα ποσά εκταμιεύονταν ως δάνεια. Ακόμη χειρότερα, ο ένοχος αποκάλυψε πως γύρω από την «ΑΕΠΙ» είχε στηθεί ένα πανηγύρι θυγατρικών εταιρειών, οι οποίες ανήκαν στα ίδια πρόσωπα και συναλλάσσονταν αποκλειστικά μαζί της. Εταιρείες που με υπερκοστολογήσεις των υπηρεσιών τους και άλλες διευθετήσεις στα όρια της νομιμότητας είναι σήμερα υγιείς, κερδοφόρες και έχουν δημιουργήσει και μεγάλη περιουσία. Μόλις πρόσφατα μάθαμε για το ακίνητο στη Θεσσαλονίκη που αγοράστηκε πριν από δύο χρόνια νομίζω με χρήματα της «ΑΕΠΙ», των δημιουργών δηλαδή, για να καταλήξει σε μία από τις τέσσερις θυγατρικές της, την «ΕΔΥΣ Α.Ε.». Όμως, η μητέρα εταιρεία η οποία μοιράζει αστρονομικά ποσά στη διοίκησή της και τροφοδοτεί τις επιχειρήσεις δορυφόρους, όχι απλώς δεν είναι μια υγιής εταιρεία, αλλά βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής. Έχει 19,9 εκατομμύρια αρνητικά κεφάλαια, πράγμα που σημαίνει πώς αδυνατεί να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς τους δημιουργούς και τους άλλους δικαιούχους. Την ίδια στιγμή έχει συγκεντρώσει 46 εκατομμύρια ευρώ από αδιανέμητα κεφάλαια, ποσά που αντιστοιχούν στους διάφορους Σούμπερτ, όπως είπα προηγουμένως. Αυτά είναι χρήματα για δικαιώματα των οποίων οι δικαιούχοι δεν βρέθηκαν ή αναζητούνται. Η Υπουργός Πολιτισμού, λοιπόν, η κ. Κονιόρδου, έστειλε το πόρισμα στον εισαγγελέα, η δικαιοσύνη θα κάνει το καθήκον της, η πολιτεία πρέπει να κάνει το δικό της. Το παρόν νομοσχέδιο που καταθέτει το Υπουργείο Πολιτισμού ενσωματώνει την ευρωπαϊκή οδηγία και ταυτόχρονα προστατεύει, δίνει φωνή και δυνατότητα σε ελέγχους στους πνευματικούς και συγγενικούς δημιουργούς. Ακόμα, σε περίπτωση πτώχευσης των εταιρειών φροντίζει για την ασφαλή διαχείρισή τους. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η «ΑΕΠΙ», το πόρισμα και το πρόβλημα της είναι άλλο πράγμα και το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης είναι ένα άλλο πράγμα, με την έννοια ότι αφορά και τους υπόλοιπους δεκαεπτά οργανισμούς, που δραστηριοποιούνται στον χώρο. Επιτέλους, με το παρόν νομοσχέδιο εξασφαλίζεται για πρώτη φορά μετά από ογδόντα χρόνια η ουσιαστική προστασία και ο λόγος στους καλλιτέχνες, που περνούν κυριολεκτικά τη ζωή τους στο έλεος αυτών που φροντίζουν για αυτούς, χωρίς αυτούς. Υπάρχουν και παράπονα, βέβαια, από την πλευρά των χρηστών, των άλλων εμπλεκομένων. Καταγγέλλουν αυθαιρεσίες από την εταιρεία, υπέρογκα τιμολόγια, βιομηχανία μηνύσεων. Κινούνται, λένε, αυτόφωρα για 100 ευρώ ή για 200 ευρώ. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το παρόν νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο ειλικρινούς ισορροπίας. Εξισορροπεί τις έντονες αντιθέσεις που υπάρχουν, έχει συγκεράσει τις επιμέρους διαφοροποιήσεις ανάμεσα στα πνευματικά και στα συγγενικά δικαιώματα, έχει επιτύχει να υπάρξει φροντίδα και για τον δημιουργό και για τον χρήστη, είτε ο χρήστης έχει έναν καφενέ στην παραμεθόριο, είτε έχει ένα μπαρ στη Μύκονο, είτε ο δημιουργός - εκτελεστής έχει ένα πολυπληθές φαν κλαμπ, είτε είναι ένας ταπεινός δημιουργός ενός πολύ μικρού ρεπερτορίου. Ενσωματώνοντας πολλές τέτοιες προτάσεις των διάφορων φερόμενων και των φορέων τους, που συζητήσαμε όλον αυτόν τον καιρό, οι οποίοι με υποδειγματικό, ήπιο και ουσιαστικό τρόπο συνεργάστηκαν μαζί μας όλο το διάστημα αλλά και στη χθεσινή ακρόαση των φορέων, βλέπουμε ότι αποτελεί υπόδειγμα φροντίδας για τους δημιουργούς και δικαιοσύνη για τους χρήστες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι δημιουργοί έρχονται πια στο προσκήνιο. Γιατί αν δεν υπήρχε η πνευματική τους παραγωγή και η περιουσία, οι μη κερδοσκοπικές συλλογικότητες αλλά και οι ιδιωτικές εταιρείες δεν θα υπήρχαν. Με διαφάνεια, λοιπόν πληροφορούνται τα πάντα και παρεμβαίνουν όπου και όταν πρέπει, προκειμένου να υπερασπιστούν τον πνευματικό τους μόχθο και τις εξ αυτού οικονομικές απολαβές. Η δικαιοσύνη στο χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων, που ήταν ζητούμενο όλα αυτά τα χρόνια, επιτέλους αποκαθίσταται. Σας καλώ, λοιπόν, να υπερψηφίσετε το παρόν νομοσχέδιο, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή στον χώρο των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Πάνο Σκουρολιάκο. Παρακαλώ τώρα την εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγα Κεφαλογιάννη να πάρει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν με ρωτάγατε τον Ιανουάριο του 2015 να σας πω έναν τομέα που η νέα τότε κυβέρνηση της Αριστεράς - θα εξαιρούσα για προφανείς λόγους τους ΑΝΕΛ - θα μπορούσε να έχει κάποια θετικά αποτελέσματα, θα σας έλεγα αυθόρμητα και με μεγάλη ειλικρίνεια τον πολιτισμό. Όχι γιατί είναι ένας εύκολος τομέας, το αντίθετο. Είναι ένας εξαιρετικά δύσκολος, απαιτητικός και σύνθετος τομέας, που απαιτεί συστηματική δουλειά, μεγάλη επιμονή και ανοιχτά μυαλά, μακριά από ιδεοληψίες πάσης φύσεως και εμμονές. Ούτε φυσικά γιατί είχατε κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα για τον πολιτισμό, σχέδιο προς υλοποίηση. Είχατε, όμως, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, συστηματικά και πολύ προσεκτικά καλλιεργήσει έναν ωραίο μύθο μιας υποτιθέμενης ακόμα υπεροχής, ενός ακόμη πλεονεκτήματος, μιας ισχυρής παράδοσης που γκρεμίστηκε πολύ γρήγορα σαν χάρτινος πύργος. Οι αλλεπάλληλες κρίσεις που δημιουργήσατε στον χώρο του πολιτισμού αυτό μαρτυρούν. Δεν θα μπορούσα ποτέ να πιστέψω ότι μέσα σε δυόμισι χρόνια μπορούσατε να κάνετε τόσο λίγα καλά και τόσα πολλά κακά στον πολιτισμό. Ο κατάλογος είναι μακρύς και δεν θα ήθελα να επεκταθώ, για να μην χάσω και την ουσία της συζήτησης. Δεν θα μπορούσα, όμως, ποτέ να φανταστώ ότι απογοητεύσατε τόσο, πολλούς, σοβαρούς, από τον χώρο της Αριστεράς, ανθρώπους τόσο γρήγορα. Η νομοθετική τερατογένεση, που συζητούμε σήμερα και αφορά τα πνευματικά δικαιώματα, αποτελεί την κορυφή, το επιστέγασμα, μιας μεγάλης συνολικής αποτυχίας. Οι όποιες καλές προθέσεις υπήρχαν χάθηκαν πολύ γρήγορα μέσα σε ένα σύννεφο προβλημάτων που επισκίαζε τα πάντα. Κομματικός συγκεντρωτισμός, διευθέτηση συμφερόντων, συγκρούσεις φατριών, έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα, αδιαφορία για τα προβλήματα, αλαζονεία και πλέον μια ιδιότυπη επιτροπεία του κόμματος στη σημερινή Υπουργό, που δεν ξέρω εάν τη θέλει, αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να ξεφύγει απ' αυτήν. Παρ' όλα τα δέκα χρόνια που βρίσκομαι στη Βουλή, θα χρειαστώ τη βοήθεια παλαιότερων κοινοβουλευτικών, για να αναζητήσουμε περίπτωση νομοσχεδίου σαν και αυτό, που συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια, ενός νομοσχεδίου που αποδομήθηκε με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο κατά τη διαδικασία ακρόασης των φορέων στην επιτροπή, ενός νομοσχεδίου που η αμήχανη Συμπολίτευση δυσκολεύεται να το υπερασπιστεί και να μας πείσει για τους σκοπούς και την αποτελεσματικότητά του. Κανένα επιχείρημα, καμμία στρατηγική υπεράσπισής του, ιδίως τώρα, μετά και την καθοριστική συμβολή όλων των φορέων που αποδόμησαν το τερατούργημά σας. Ενός νομοσχεδίου, που φέρνει απέναντι από την Κυβέρνηση σχεδόν το σύνολο των Ελλήνων δημιουργών, αλλά και των χρηστών. Θέλω να επαναλάβω και στην Ολομέλεια μια βασική μου απορία, η οποία σε καμμία περίπτωση δεν απαντήθηκε κατά τη διάρκεια των διαδικασιών στην επιτροπή, παρ' όλο που ετέθη από πολλούς συναδέλφους και φυσικά από πολλούς δημιουργούς. Είναι απορίας άξιο, πώς μια εναρμόνιση στο Εθνικό Δίκαιο μιας κοινοτικής οδηγίας, πώς μια ορθή, παράλληλη κίνηση του τότε Αναπληρωτή Υπουργού Πολιτισμού κ. Ξυδάκη για έλεγχο της «ΑΕΠΙ» εξελίχθηκε σε ένα μείζον πρόβλημα για το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, σε ένα μείζον τελικά πρόβλημα κυβερνητικής αξιοπιστίας απέναντι τόσο σε δημιουργούς όσο και σε χρήστες. Πώς ένα νομοσχέδιο, που έχει δοθεί στη διαβούλευση από τον Δεκέμβριο του 2015 χρειάζεται τρεις Υπουργούς Πολιτισμού και τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, για να καταλήξει εδώ που κατέληξε; Πώς ένα νομοσχέδιο, που έχει περάσει με επιτυχία από τη διαβούλευση, έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των ενδιαφερόμενων, τελικά αποσύρεται, εξαφανίζεται, μεταλλάσσεται σε κάτι διαφορετικό και μας παρουσιάζεται σήμερα ως ένα ακατανόητο νομοθετικό τερατούργημα; Τα ερωτήματα παραμένουν: Γιατί αποσύρθηκε το νομοσχέδιο Μπαλτά τον Ιούλιο του 2016; Τι μεσολάβησε; Από πού ασκήθηκαν πιέσεις; Σε ποιον οφείλεται αυτή η απόσυρση; Ποιος ωφελείται απ' αυτή την απόσυρση; Όλες οι απορίες λύνονται, εάν δει κανείς προσεκτικά τις αλλαγές των δύο κειμένων, του κειμένου Μπαλτά του Ιουλίου 2016 και του σημερινού. Αυτές οι αλλαγές αφορούν, φωτογραφίζουν και υποδεικνύουν την «ΑΕΠΙ». Όλες οι απορίες θα λυθούν και σε εσάς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ γρήγορα, πολύ εύκολα, όταν θα ακούσετε προσεκτικά την πλήρη αποδόμηση αυτής της απίστευτης ιστορίας που βάζει σε κίνδυνο το σύνολο των Ελλήνων δημιουργών, που παίζει με το μέλλον του ελληνικού τραγουδιού, τον βιοπορισμό των Ελλήνων δημιουργών, την τύχη χιλιάδων ανθρώπων. Η κόκκινη γραμμή για εμάς ήταν σαφής και ξεκάθαρη από την αρχή. Διαφάνεια, λογοδοσία, υπεράσπιση δημοσίου συμφέροντος, εναρμόνιση με την κοινοτική οδηγία και εξυγίανση της «ΑΕΠΙ». Τίποτε απ' όλα τα παραπάνω δεν εξυπηρετείται. Γι' αυτό και στεκόμαστε με επιχειρήματα και απόλυτη βεβαιότητα απέναντι σ' αυτό το αρνητικό νομοθετικό τερατούργημά σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από την Τρίτη που ξεκίνησε η συζήτησή του τονίσαμε την ανάγκη να κληθούν όλοι ανεξαιρέτως οι φορείς. Είπαμε ότι υπάρχουν νέες διατάξεις, που δεν είχαν καν περάσει από τη διαβούλευση, όπως οι διατάξεις του άρθρου 55 παράγραφοι 3 και 4, διατάξεις αλλαγμένες, λανθασμένες διατάξεις, προχειρογραμμένες ρυθμίσεις, που δεν εξυπηρετούσαν τον στόχο της ενσωμάτωσης της κοινοτικής οδηγίας. Τονίσαμε ότι αυτές θα προσθέσουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που έρχονται να λύσουν. Θα φέρουν σε αδιέξοδο καλλιτέχνες, χρήστες, όλους τους ενδιαφερόμενους με ανυπολόγιστες συνέπιες. Όπου βλέπαμε βέβαια θετικά, σας τα επισημαίναμε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της ρύθμισης για την πειρατεία στο διαδίκτυο, που ήρθε όντως να καλύψει ένα νομοθετικό κενό. Από την πρώτη στιγμή εξηγήσαμε ότι σε σχέση με τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, τους ΟΣΔ, έγινε μια κατά κάποιον τρόπο αντιγραφή, χωρίς ιδιαίτερη επεξεργασία της οδηγίας, που παρέχει ασφάλεια και διαφάνεια. Αντίθετα, σε σχέση με τις ΑΟΔ, φαίνεται ότι η προσαρμογή δεν είναι επαρκής. Είπαμε ότι δεν υπάρχει αιτιολόγηση για τη θέσπιση με το άρθρο 51 κανόνα δικαίου που διαχωρίζει τις ΑΟΔ με δεσπόζουσα θέση. Σας θέσαμε ερωτήματα που δεν απαντήσατε και τα οποία σας θυμίζω για άλλη μια φορά. Γιατί προστατεύονται καλύτερα οι ΑΟΔ με δεσπόζουσα θέση; Γιατί δεν τους προστατεύετε όλους; Γιατί δεν βάζετε κριτήρια διαφάνειας για όλους; Σας ζητήσαμε να μας ξεκαθαρίσετε αν υπάρχει ίση μεταχείριση στα δικαιώματα και στα προνόμια και ιδιαίτερη μεταχείριση στις υποχρεώσεις. Επισημαίναμε αδυναμίες για να τις βελτιώσετε. Ζητήσαμε να μας πείτε αν έχετε σχέδιο εξυγίανσης της «ΑΕΠΙ» και τι ισχύει για τις διανομές στους δικαιούχους. Δεν απαντήσατε σε τίποτα από όλα αυτά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χθεσινή επιτροπή ακρόασης φορέων ήταν πραγματικά αποκαλυπτική. Ήταν μια μέρα κατά την οποία φορείς που εκπροσωπούσαν τους χρήστες, τους δημιουργούς και άλλους ενδιαφερόμενους προσπαθούσαν μέσα σε περιορισμένο χρόνο, ως αποτέλεσμα της επείγουσας διαδικασίας που εσείς επιλέξατε, να σας εξηγήσουν τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Σας είπαν ευθέως πόσα πρέπει να αλλάξουν σε αυτό το σχέδιο νόμου προκειμένου να είναι δίκαιο και αποτελεσματικό για όλους. Η στάση σας σε όλη αυτή την καταιγιστική εμφάνιση των φορέων ήταν το λιγότερο αμήχανη. Δεν μπορέσατε ούτε μια στιγμή να υποστηρίξετε το νομοσχέδιο που εσείς, κυρία Υπουργέ, φέρνετε τελικά προς ψήφιση. Έλλειψη επιχειρημάτων, αδυναμία απαντήσεων, έλλειψη κεντρικής θέσης απέναντι στα πολλά προβλήματα, που προέκυψαν και δεκάδες φορείς που επιβεβαίωσαν τις θέσεις μας, ότι δηλαδή αυτό το σχέδιο νόμου δεν εξυπηρετεί τους στόχους του. Τα ζητήματα που προέκυψαν ήταν ακόμη περισσότερα από αυτά που φανταζόμασταν στην αρχή. Οι φορείς σάς είπαν ότι δεν είναι επαρκής η ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας, ότι δημιουργούνται ΑΟΔ δύο ταχυτήτων, ότι το καθεστώς της «ΑΕΠΙ» δεν υπάρχει σε καμμία άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι στηρίζετε περισσότερο την «ΑΕΠΙ» παρά τους δημιουργούς με το παρόν σχέδιο νόμου. Σας είπαν για τη βελτίωση της λειτουργίας του εποπτικού συμβουλίου, για τη μορφή του πρώτου εποπτικού, ώστε να μην υπάρξουν αποκλεισμοί και για τον αριθμό των μελών του. Μιλήσαμε αναλυτικά για το άρθρο 45, γιατί ενώ θα έπρεπε να είχε πρόβλεψη για υποχρεωτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης που εκπροσωπούν τη μουσική και των αντιπροσωπευτικών φορέων των χρηστών, διατηρείτε το άρθρο μεν, αλλά με τέτοιο τρόπο που την ίδια ώρα καθίσταται ανενεργό, αποδυναμωμένο, προσθέτοντας περισσότερα προβλήματα από αυτά που έρχεται να αντιμετωπίσει, καθώς μεταξύ άλλων απαλείφεται η επιτροπή διαμεσολάβησης, που προβλεπόταν ανάμεσα στις διαπραγματεύσεις με τους δικαιούχους και το εφετείο και η οποία θα είχε την τεχνογνωσία να προτείνει αμοιβές για όλη τη χώρα. Ποιος θα αποφασίζει τώρα τις αμοιβές για όλη τη χώρα; Το εφετείο; Με ποια τεχνογνωσία; Στο προηγούμενο στάδιο, σε προηγούμενο σχέδιο προβλεπόταν εμπεριστατωμένη γνωμοδότηση από την επιτροπή διαμεσολάβησης. Και εκεί ήταν η αξία της επιτροπής, δηλαδή να υπάρχει μια επιτροπή με εμπειρογνώμονες και συμμετοχή των εμπλεκόμενων φορέων, που θα μπορούσε να εκδώσει μια γνωμοδότηση που θα διευκόλυνε το εφετείο να καταλήξει σε μια σωστή δίκαιη κι ισορροπημένη απόφαση. Η διαδικασία τώρα είναι προαιρετική, ενώ θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική. Οπότε, θα ζήσουμε χαοτικές καταστάσεις, όπως σας τις εξέθεσα και τις ανέλυσα και χθες. Και μάλιστα τη στιγμή που το ζήτημα της δημόσιας εκτέλεσης έχει ρυθμιστεί σε άλλες χώρες με αντίστοιχες υποχρεωτικές διαδικασίες. Πρέπει, κυρία Υπουργέ, να γίνουν οι απαραίτητες διορθώσεις. Ενημερωθήκαμε για την παράγραφο 2 στο άρθρο 55. Συγκεκριμένα, λόγω του ότι αναμένεται η έκδοση σύστασης, που θα εναρμονίσει και θα ενιαιοποιεί τους κανόνες θέσπισης και είσπραξης των αμοιβών υπέρ των δημιουργών για την ιδιωτική αναπαραγωγή έργων τους, είναι απολύτως εύλογο για τη χώρα μας να περιμένει πρώτα την έκδοση της σύστασης αυτής από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πριν σπεύσει να νομοθετήσει. Επίσης, στις 11 Ιουλίου η Επιτροπή Πολιτισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξέδωσε τη γνωμοδότησή της και τις τροπολογίες στο σχέδιο οδηγίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ψηφιακή ενιαία αγορά. Γιατί άραγε να νομοθετήσουμε κάτι το οποίο αύριο μπορεί να τροποποιηθεί και να είμαστε ανακόλουθοι; Για το άρθρο 55 και τις παραγράφους 3 και 4, επειδή είπατε χθες ότι θα κάνετε κάποιες αλλαγές, δεν θα τοποθετηθώ, παρόλο που είναι ανήκουστο να επιχειρείται εντελώς αιφνιδιαστικά η κατάργηση πνευματικών δικαιωμάτων συγγραφέων και εκδοτών με ρυθμίσεις που δεν πέρασαν καν από δημόσια διαβούλευση. Και μετά από όλα αυτά, που ακούσαμε στην επιτροπή ακρόασης των φορέων και συζητήσαμε, από τα σημειώματα των φορέων που διαβάσαμε που δεν ήταν δυνατόν να κληθούν λόγω, ξαναλέω, της επείγουσας διαδικασίας, παραμένει το ερώτημα το οποίο θα επαναλάβω: Τι σας έκανε να εξαφανίσετε με πρωτοφανή τρόπο ένα σχέδιο νόμου που από τη χθεσινή διαδικασία φάνηκε ότι ήταν στη σωστή κατεύθυνση; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Το φάντασμα του πρώτου σχεδίου Μπαλτά πλανάται ακόμα από πάνω σας και θα πλανάται για πολύ ακόμα μαζί με τις σκιές και τα ερωτήματα γύρω από την απόσυρσή του. Σας εξήγησαν οι ενδιαφερόμενοι ότι ο ελέφαντας στο δωμάτιο ονομάζεται «ΑΕΠΙ» κι εσείς αρνείστε μέχρι τώρα να το δείτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Σας λέμε ότι σε καμμία περίπτωση δεν εξυπηρετείται το τρίπτυχο που είχαμε θέσει ως βασική μας αρχή: διαφάνεια, λογοδοσία, υπεράσπιση δημοσίου συμφέροντος. Και σας ζητήσαμε να προχωρήσετε, έστω και αργά, στις κρίσιμες αλλαγές που χρειάζονται για να σωθεί η χαμένη τιμή των Ελλήνων δημιουργών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο δεύτερο μέρος του σχεδίου νόμου, που αφορά σε άλλες διατάξεις του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, που βρήκατε την ευκαιρία να κάνετε πακέτο με το θέμα των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων, προκειμένου να καλύψετε τη νομοθετική και πολιτική ακινησία τόσων πολλών μηνών…
Κύριε Πρόεδρε, γιατί δεν κλείνετε το κουδούνι;
Το κουδούνι χτυπάει, ξέρετε, γιατί δεν έχει ζητηθεί - που θα παρέχω, βεβαίως, με πολύ μεγάλη άνεση - ανανέωση του χρόνου.
Επειδή τον δώσατε αυτομάτως στον εισηγητή της Πλειοψηφίας, θεώρησα ότι αυτομάτως θα τον δώσετε και στην εισηγήτρια της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Το ζήτησα, δεν έγινε αυτομάτως.
Έγινε αυτόματα, κύριε Σκουρολιάκο.
Ζητάτε όσον χρόνο θέλετε…
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε, αφού θέλετε να σας το ζητήσω, θα το κάνω. Κύριε Πρόεδρε, επειδή είναι πολύ μεγάλο το νομοσχέδιο, θα χρειαστώ λίγη ώρα ακόμα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ζητάμε, κυρία Κεφαλογιάννη, όσον χρόνο θέλουμε...
Θέλω τρία λεπτά ακόμα.
Πολύ ωραία. Τα έχετε.
Ο κοινός παρονομαστής για αυτές τις ρυθμίσεις είναι ότι θα έπρεπε να έχετε αντιμετωπίσει θέματα που βρήκατε έτοιμα από την προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά εσείς τα αφήσατε και φτάσαμε δυόμισι χρόνια μετά να συζητάμε ακόμα για αυτά. Η σημαντικότερη είναι αυτή, που αφορά την κρατική εγγύηση, μια εκκρεμότητα που έπρεπε να ρυθμιστεί, καθώς ισχύει στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διάταξη είχε προετοιμαστεί από το 2014. Επρόκειτο να εισαχθεί στη Βουλή. Μεσολάβησε η εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, οπότε δεν προχώρησε. Επισημαίνουμε ότι είχε παραδοθεί έτοιμη στη νέα ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού από τον Ιανουάριο του 2015, όπως επίσης και η διάταξη για τον εκσυγχρονισμό της Κρατικής Σχολής Ορχηστρικής Τέχνης. Επαναλαμβάνει σχεδόν αυτούσια αυτήν τη διάταξη, που σας παραδώσαμε, επίσης το 2015, και η οποία επρόκειτο να εισαχθεί στο ίδιο σχέδιο νόμου με την κρατική εγγύηση. Οι λοιπές διατάξεις ρυθμίζουν τεχνικά κυρίως θέματα για τη λειτουργία των υπηρεσιών και των οργανισμών του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και πολλές επαναλαμβάνουν δικό μας θεσμικό πλαίσιο, που απαιτούσε επικαιροποίηση ή συμπλήρωση ή πράγματα που εσείς αλλάξατε και τα επαναφέρατε στην προηγούμενη κατάσταση. Στο σημείο, όμως, αυτό δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ σε αυτήν την ασταμάτητη, την ασυγκράτητη ροπή σας να καταθέτετε τροπολογίες. Σας το είπαμε και στην επιτροπή και μάλιστα από την πρώτη στιγμή. Τα θέματα είναι τόσα πολλά, τόσο σημαντικά. Βάλτε έναν κόφτη στις τροπολογίες. Το ότι η κυρία Υπουργός τόσον καιρό δεν αποφάσιζε να ασχοληθεί με το νομοθετικό έργο, δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε αυτήν τη διαδικασία, η οποία υποβαθμίζει ακόμα παραπάνω τη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Άλλωστε, αν έχετε πρόθεση να συζητήσετε κάτι από όλα αυτά τα θέματα, θα είχατε μεριμνήσει να ασχοληθείτε έγκαιρα. Το ίδιο ισχύει, το ξεκαθαρίζω, και για τις βουλευτικές τροπολογίες, αυτήν την άθλια νομοθέτηση, που έχετε αποφασίσει τον τελευταίο καιρό να υιοθετήσετε και την οποία δεν θα παρακολουθήσουμε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ολοκλήρωση της σημερινής συζήτησης και την ψήφιση του νομοσχεδίου αναλαμβάνετε μια ιδιαίτερα μεγάλη ευθύνη απέναντι στους Έλληνες δημιουργούς, καλλιτέχνες, συγγραφείς, διανοούμενους, ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, μια ευθύνη, που έχει να κάνει με το παρόν και το μέλλον αυτών των ανθρώπων. Δεν θέλω να είμαι μάντης κακών ειδήσεων, αλλά πολύ φοβάμαι ότι τα προβλήματα είναι μπροστά μας. Σύντομα κινδυνεύετε να κληθείτε να διαχειριστείτε μια μεγάλη κρίση στον χώρο των δικαιωμάτων, αν όχι εσείς προσωπικά κάποιος άλλος. Και αυτό δυστυχώς, είναι και το βασικό συμπέρασμα από αυτήν την εξαντλητική διαδικασία, ότι το νομοσχέδιό σας δεν λύνει, όπως όφειλε, προβλήματα, αλλά δημιουργεί ακόμα περισσότερα και δεν εναρμονίζει, όπως πολύ απλά θα μπορούσε να κάνει με την κοινοτική οδηγία, αλλά απορυθμίζει σε συνδυασμό με την κλιμακούμενη κρίση στην «ΑΕΠΙ». Αυτή η κρίσιμη κατάσταση μας έκανε να ακολουθήσουμε έναν συγκεκριμένο δρόμο, αυτόν της αντιπολίτευσης με συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις που σας έδιναν την εναλλακτική δυνατότητα διευθέτησης. Είχατε μέχρι και πριν από λίγο την ευκαιρία να μην προχωρήσετε στην ψήφιση αυτού του τερατουργήματος, να προστατεύσετε τους δημιουργούς και τους χρήστες, να βάλετε τις βάσεις για έναν αναγκαίο εκσυγχρονισμό που θα υπηρετούσε τα δικαιώματα των ενδιαφερομένων και το δημόσιο συμφέρον. Είχατε την ευκαιρία να προχωρήσετε σε μια ουσιαστική και οριστική κάθαρση μιας ιδιαίτερα δυσάρεστης ιστορίας. Η ευκαιρία, όμως, χάθηκε και μαζί της χάθηκαν πολλά και σημαντικά πράγματα: πολύτιμος χρόνος, δημιουργοί που θα στήριζαν μια γενναία τομή, η διαρκής ανάγκη για διαφάνεια, λογοδοσία και εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Αποτύχατε παταγωδώς σε όλα. Και πιστέψτε με, αυτό με στενοχωρεί ιδιαίτερα. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε τώρα είναι να σας πούμε ένα βέβαιο και ηχηρό «όχι» σε αυτή την πρωτοφανή αποτυχία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Προχωρούμε με την ειδική αγορήτρια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Χαρά Κεφαλίδου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ξεκινάω με τα λόγια της ίδιας της κ. Κονιόρδου. «Ήρθε λοιπόν, η στιγμή να τεθούν σαφείς κανόνες στη λειτουργία των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, να αποδοθούν ευθύνες και να προστατευθεί πραγματικά η πνευματική δημιουργία». Και έφερε το σχέδιο νόμου νύχτα στην κυριολεξία, και ως συνήθως επείγον. Επί δύο χρόνια αυτή η Κυβέρνηση «κοιλοπονάει» για τα πνευματικά δικαιώματα. Κυρία Υπουργέ, κατασπαταλήσατε όλο τον χρόνο και σήμερα με μια επιλεχθείσα διαδικασία επείγοντος λοιδορείτε και το Κοινοβούλιο. Αρνηθήκατε τη διαβούλευση. Προφανώς τη φοβόσασταν πολύ και εκ του αποτελέσματος δεν σας αδικώ. Προσπαθούσατε κάτι να κρύψετε; Κάποιους να εξυπηρετήσετε με αυτή την επιλογή; Το σίγουρο είναι ότι με αυτό που επιλέξατε δεν εξυπηρετείτε ούτε τους δημιουργούς ούτε τους χρήστες, πλην ενδεχομένως συγκεκριμένων προτιμήσεων ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κρίμα τόσος χρόνος, τόσος πόνος για να γεννηθεί άλλο ένα τερατούργημα της Κυβέρνησης σας. Μας έχετε συνηθίσει. Αυτή είναι, ας το πάρουμε χαμπάρι, η νομοθέτηση στην εποχή ΣΥΡΙΖΑ: Ξυνόμεθα, συζητάμε πίσω από κλειστές πόρτες, μαγειρεύουμε, ξαναμαγειρεύουμε τα νομοσχέδια, μιλάμε και με μερικούς κολλητούς μας και τα σερβίρουμε ζεστά με την υπόδειξη πάντα να τα καταπιεί γρήγορα και αμάσητα το Κοινοβούλιο και ο ελληνικός λαός από την άλλη, που έτσι κι αλλιώς τον έχετε εξασκήσει αρκούντως στη βρώση σανού. Και κάπως έτσι εν μέσω καύσωνα βρήκε το δρόμο του για το Κοινοβούλιο κι αυτό το νομοσχέδιο το πολύπαθο που ξεκίνησε από πέρσι να έρχεται στη Βουλή και τελικά έχασε το GPS, έχασε τον προσανατολισμό του, χάθηκε στα τρία οικοδομικά τετράγωνα που μας χωρίζουν από το Γενικό Λογιστήριο και από πέρσι τον Μάρτη κατέληξε στα χέρια μας φέτος. Η διαδικασία είναι ανεκδιήγητη, το ίδιο κι εσείς, κύριοι της Κυβέρνησης. Συνεχίζετε το ίδιο βιολί της άθλιας νομοθέτησης, της γελοιοποίησης κάθε κοινοβουλευτικής διαδικασίας και με περισσό κομπασμό δεν χάνετε ευκαιρία να δείξετε πόσο τα έχετε όλα αυτά γραμμένα στα παλαιότερα των υποδημάτων σας. Και είναι τέτοια η φόρα που έχετε πάρει και τόση η έξη στην απαξίωση των κοινοβουλευτικών θεσμών, που τους περιφρονείτε ακόμη κι όταν αυτό δεν το χρειάζεστε. Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εσχάτως σας έχει κατακλύσει ένα κύμα συναίνεσης, ή μάλλον - για να το πω πιο σωστά - μια πρεμούρα συναίνεσης και αγωνιάτε και κόπτεστε. Με τι προσόντα έρχεστε και μιλάτε για συναινέσεις; Με κάτι τέτοια νομοσχέδια, που σέρνονται έναν χρόνο και στήνονται σε μια νύχτα; Που κατατίθενται νύχτα και φροντίζετε να τα φέρετε με διαδικασίες εξπρές, μήπως και περάσουν ανώδυνα μέσα στη ζαλάδα από τα σαραντάρια του καλοκαιριού και ψηφιστούν και γρήγορα; Θυμίζετε τις μαμάδες που προσπαθούν να μπουκώσουν το πικρό χάπι σε υποψιασμένα πια πεντάχρονα και εκείνα αντιδρούν. Κλείνετε τα μάτια, κάνετε υπομονή για τρεις ημέρες, όσο διαρκεί η διαδικασία νομοθέτησης και μετά απτόητοι συνεχίζετε. Κι ας λέμε εμείς πόσο προσβλητικές είναι τελικά για όλους μας αυτές οι διαδικασίες και ο τρόπος νομοθέτησης. Εσείς, επειδή ξέρετε πολύ καλά τι έχετε σχεδιάσει, θέλετε ένα σύντομο μαρτύριο, γιατί γνωρίζετε ότι δεν θα βρεθεί κανείς για να σας υπερασπιστεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, στεναχωριέμαι γιατί είστε υποχρεωμένοι, να κάνετε εσείς οι ίδιοι το ανάχωμα σε μια κοινοβουλευτική διαδικασία, που άστοχα έχει επιλεγεί από το Υπουργείο και σας εκθέτει ανεπανόρθωτα. Προσπαθείτε να μας πείσετε για τον επείγοντα χαρακτήρα του νομοσχεδίου και παρακάμπτετε τις όποιες διαδικασίες διαλόγου, τις όποιες διαδικασίες διαβούλευσης. Αναρωτιέμαι: Θεωρείτε ότι είναι ασήμαντες λεπτομέρειες; Λες και έχετε ξεμάθει ή, για να είμαι πιο ακριβής, δεν μάθατε ποτέ να λειτουργείτε σε συνθήκες ομαλότητας. Μόνοι σας δυναμιτίζετε τη συναίνεση, που από την άλλη την αναζητάτε αγωνιωδώς. Η πόλωση, που συστηματικά και συνειδητά χτίζετε, συμφέρει όταν είναι κανείς ψηλά. Και εσείς τελευταία βρίσκεστε σε ελεύθερη πτώση. Βουλιάζετε στα ρηχά και απαρατήρητοι. Θυμίζω ότι αυτή η προσπάθεια για ρύθμιση του τοπίου της διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων είναι μια πολύ παλιά ιστορία. Στη χώρα μας η όποια προσπάθεια εναρμόνισης με το Κοινοτικό Δίκαιο μοιραία ακουμπά και στην «ΑΕΠΙ». Όσο τεχνικό κι αν μοιάζει ως θέμα, άλλο τόσο σημαντικό είναι, γιατί αγγίζει πάρα πολλούς και γιατί τα χρήματα που διακινούνται είναι πάρα πολλά για να υποθάλπει η πολιτεία, έστω και άθελά της, τα συμφέροντα μιας οικογένειας ή κάποιων ευνοημένων, όποιοι και αν είναι αυτοί. Και εκεί ξεκινάει η περιπέτεια της δικής σας Κυβέρνησης. Είμαστε Αύγουστος του 2015. Ο κ. Ξυδάκης μαζί με τον κ. Μπαλτά έχουν την τόλμη να προχωρήσουν τον διαχειριστικό έλεγχο στην «ΑΕΠΙ». Λόγω της άρνησης συνεργασίας της «ΑΕΠΙ», οι εργασίες «παγώνουν» πριν καν ακόμη αρχίσουν. Και ξεκινάνε μόνο μετά από την επιβολή προστίμου τον Σεπτέμβριο του 2016. Ο έλεγχος ολοκληρώνεται στις 6 Φεβρουαρίου του 2017 και αφορά την τριετία 2011-2015. Χθες μάθαμε με χαρά από την επίτροπο ότι θα συνεχιστεί αυτός ο έλεγχος και για το 2015-2016. Το πόρισμα είναι αποκαλυπτικό, εξαιρετικά αποκαλυπτικό θα σας έλεγα: Αρνητικά κεφάλαια ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ και, επομένως, αδυναμία εξόφλησης των υποχρεώσεών της, λειτουργικά έξοδα υψηλότερα από τα έσοδά της και, άρα, ζημίες και άρα κακοδιαχείριση και πάει λέγοντας. Η αντίδραση της «ΑΕΠΙ» με την κατάθεση του πρώτου δικού σας νομοσχεδίου ήταν η εξωχώρια μετακίνησή της στην Κύπρο. Ως ανώνυμη εταιρεία κοίταξε τα συμφέροντά της και προσπάθησε να παρακάμψει τη νομική ρύθμιση του Υπουργείου, που προφανώς δεν την ευνοούσε. Και η «ΑΕΠΙ» ως ανώνυμη κερδοσκοπική εταιρεία πάρα πολύ καλά έκανε. Υπερασπίστηκε τα συμφέροντά της και τον εαυτό της. Το θέμα για εμάς είναι τι κάνει το κράτος. Στις 5 Ιουλίου του 2016 κατατίθεται στη Βουλή άλλο νομοσχέδιο, διαφορετικό αυτήν τη φορά, με περιεχόμενο ευνοϊκό για την «ΑΕΠΙ» και λίγες ώρες μετά το αποσύρετε, γιατί κατανοείτε τον κίνδυνο να εκτεθείτε ανεπανόρθωτα. Έτσι, φτάνουμε αισίως Φλεβάρη το 2017 με μια νέα μορφή σχεδίου νόμου, που κυκλοφορεί και ανακοινώνεται η κατάθεσή του στη Βουλή. Συγχρόνως, το χωρίς προηγούμενο σκάνδαλο της «ΑΕΠΙ» έχει φουντώσει για τα καλά με τεράστια οικονομικά συμφέροντα και με πλήθος φορέων να αγωνιούν από τους δημιουργούς μέχρι και τον τελευταίο χρήστη. Η θέση μας είναι καθαρή από την πρώτη ώρα. Σας είπαμε με ευθύτητα - και ήμασταν οι μόνοι - τι θεωρούμε εμείς στοιχειώδες: Να προχωρήσει άμεσα η εξυγίανση της «ΑΕΠΙ». Ο μόνος τρόπος είναι η τοποθέτηση κρατικού επιτρόπου. Η ευρωπαϊκή οδηγία στο άρθρο 36 αυτό επιβάλλει. Πρότυπα είχατε. Σας είπαμε να δείτε τι γίνεται στις τράπεζες και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και προχωρήστε. Ονομάστε τον όπως εσείς νομίζετε, αλλά, προς Θεού, δώστε του ενισχυμένες και αποφασιστικές αρμοδιότητες. Στόχος είναι να μην καταρρεύσει η «ΑΕΠΙ» και να μην συμπαρασύρει το σύνολο σχεδόν δημιουργών και χρηστών, γιατί αυτό θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες. Εσείς κάνατε τις δικές σας επιλογές και σήμερα οι χρήστες έχουν σταματήσει να πληρώνουν, έχοντας ακλόνητο άλλοθι τις ατασθαλίες της «ΑΕΠΙ». Και κάθε μέρα που περνά χάνονται - και το ξέρετε πολύ καλά - λεφτά που θα έπρεπε να έχουν δοθεί στους χιλιάδες δημιουργούς που τελούν σε ομηρία. Το κλίμα στη χθεσινή ακρόαση φορέων ήταν αποκαλυπτικό για το μέλλον του νομοσχεδίου. Ποιος εξαντλητικός διάλογος και ποια συνεννόηση και ποια άμβλυνση των αντιθέσεων; Αποκαθηλώθηκε και το τελευταίο επιχείρημα της Κυβέρνησης και έγινε κατανοητό γιατί η διαβούλευση έπρεπε να παρακαμφθεί. Η μόνη βεβαιότητα που έχουμε είναι ότι το νομοσχέδιο θα ψηφιστεί. Θα ψηφιστεί από τους εκατόν πενήντα τρεις. Άλλωστε, σε αυτό ποντάρει και η Κυβέρνηση και οι Υπουργοί της και δεν σέβονται καμμία απολύτως κοινοβουλευτική διαδικασία. Η απορία μου, όμως, παραμένει. Σας ενδιαφέρει μόνο να φύγει από πάνω σας το άχθος; Πώς περιμένετε να υλοποιηθούν οι νομοθετικές σας πρωτοβουλίες, όταν δεν απαντούν στα πραγματικά προβλήματα των φορέων; Δεν σας ανησυχεί ότι ούτε ένας δεν βρέθηκε να υπερασπιστεί το νομοθέτημά σας και μάλιστα, σας προέτρεψαν άπαντες να το αλλάξετε; Τότε, εξηγήστε μου για ποιους νομοθετείτε; Επειδή δεν υπήρξε καμμία διαβούλευση, επειδή το αποτέλεσμα έχει τεράστια προβλήματα και παρ' όλο που θα το ψηφίσετε, δεν είναι σίγουρο ότι στην πράξη θα είναι υλοποιήσιμο, επειδή η καθυστέρηση ήταν μεγάλη και εσείς οφείλατε να είστε πιο προσεκτικοί στη διαβούλευση, γιατί ενόσω «έτρεχε» εξελισσόταν και το μεγάλο σκάνδαλο της «ΑΕΠΙ», επειδή όταν υπάρχει ένα τόσο σοβαρό θέμα κακοδιαχείρισης, το σκάνδαλο που «έτρεξε» επηρεάζει τις ζωές πολλών ανθρώπων και τελικά μας ξεπερνά όλους, οφείλατε να έχετε ζητήσει διακομματική συνεννόηση. Οι δημιουργοί δεν ανήκουν πουθενά. Ανήκουν μόνο στην τέχνη τους και στον πολιτισμό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ ένα επιπλέον λεπτό πέρα από τα δώδεκα λεπτά. Επειδή καμμία ενσωμάτωση κοινοτικής οδηγίας δεν έχει γίνει, πέρα από μια α λα καρτ κοπτοραπτική μέσα σε όλο το νομοσχέδιο - με αυτό πιστεύουμε ότι θέλετε να θολώσετε το τοπίο και να παραπλανήσετε - αποφασίσαμε να μη συνεχίσουμε άλλο αυτή την κωμωδία και καταψηφίζουμε όλο το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου. Ωστόσο, μέσα σε αυτό το περιβάλλον και για να μην αδικείται κανείς και για να μην υπάρχουν άνωθεν παρεμβάσεις, σας προτείνουμε τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ΟΠΙ, που πραγματικά θα λειτουργεί ως ρυθμιστική αρχή και όχι απλώς ως ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που θα εξαρτάται τόσο από το Υπουργείο όσο και από τις σχέσεις του με τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης. Η πρωτοπορία σας, πάντως, στα κοινοβουλευτικά ήθη συνεχίζεται και όπως ψηφίσατε με τροπολογία το μνημόνιο σε νομοσχέδιο για τα ψάρια, φέρνετε σήμερα εναρμόνιση κοινοτικής οδηγίας μαζί με διατάξεις περί πνευματικών δικαιωμάτων και άλλα. Απολύτως σουρεαλιστικές διαδικασίες! Στο δεύτερο μέρος, λοιπόν, του νομοσχεδίου, εκεί, στα «Άλλα θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού» ρυθμίζετε ζητήματα που αφορούν μεγάλο εύρος εποπτευόμενων φορέων του Υπουργείου Πολιτισμού. Επιγραμματικά: Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Μουσείο Λαϊκών Οργάνων «Φοίβος Ανωγειανάκης», Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος και συνεχίζεται ο κατάλογος. Θα ήθελα, λοιπόν, να κάνω κάποιες παρατηρήσεις. Παρατήρηση πρώτη: Έχει να κάνει με το πόσο πρόχειρα και στο πόδι νομοθετείτε. Αφού έχετε φέρει όποια εκκρεμότητα θέλετε να τακτοποιήσετε στο Υπουργείο σας, σε αυτό το δεύτερο μέρος, ξεχάσατε και κάποιους και από εχθές ξεκίνησε χορός τροπολογιών, με το ελληνικό φεστιβάλ, με αποσπάσεις υπαλλήλων στο Μέγαρο Μουσικής και βλέπω ότι και βουλευτικές τροπολογίες σήμερα. Και τι περίεργο! Ενώ εσείς νομοθετείτε στο άρθρο 72 για το Μέγαρο Μουσικής, φέρνετε και τροπολογία για αποσπάσεις υπαλλήλων στο Μέγαρο Μουσικής. Αυτό, όμως, γίνεται σκοπίμως, για να μην «καρφώνεστε» για το πόσο «φωτογραφικά» νομοθετείτε. Παρατήρηση δεύτερη: Είναι λυπηρό να δίνετε τόσο λίγη σημασία σε αυτούς τους φορείς, που τους τσουβαλιάζετε σε ένα νομοσχέδιο. Ούτε καν θα προλάβουμε να τους κατονομάσουμε, ούτε καν θα προλάβουμε να συζητήσουμε τα θέματα που προτείνονται προς νομοθέτηση. Είναι άδικο για τους φορείς που έχουν τόσο σημαντική παρουσία όχι μόνον στο Υπουργείο σας, αλλά κυρίως στην ελληνική κοινωνία, με μεγάλη προσφορά και διαχρονική παρουσία. Τελευταία παρατήρηση: Έχει να κάνει με τη γνωστή τακτική της Κυβέρνησης να αφήνει έτοιμα νομοσχέδια στα συρτάρια να τα τρώει ο σκόρος και κάποια στιγμή να τα παρουσιάζει ασθμαίνοντας. Η κυρία Υπουργός γνωρίζει ότι όλο το υλικό, που καλύπτει το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, έχει δοθεί έτοιμο από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Το σίγουρο είναι πως άλλη μία φορά, με την επίφαση της ανταπόκρισης της Κυβέρνησής σας σε σημαντικά θέματα, εσείς επιλέξατε να «κλείσετε το μάτι» στους κομματικούς σας φίλους, να θολώσετε το τοπίο, να βολέψετε καταστάσεις, χάνοντας άλλη μια ευκαιρία να αφήσετε κάτι ουσιαστικό πίσω σας. Την τακτική σας αυτήν τη μάθαμε, τη βαρεθήκαμε και εμείς και οι πολίτες. Φτάνει πια! Καταψηφίζουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Αντώνιος Γρέγος, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ένα ακόμα νομοσχέδιο με τη μορφή του επείγοντος. Και τα υπόλοιπα νομοσχέδια που θα έρθουν, με αυτήν τη μορφή θα έρθουν. Το καταγγείλαμε και στην επιτροπή. Είχαμε τη δυνατότητα να ακούσουμε τριάντα φορείς, για όσο πρόλαβαν να μιλήσουν. Μαθαίνω ότι υπάρχουν κάποιες αλλαγές. Θα πρέπει να μας ενημερώσει η κυρία Υπουργός ποια άρθρα αλλάζουν και τι αλλαγές προτίθεται να κάνει, για να είμαστε ενημερωμένοι, έστω και την τελευταία στιγμή. Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο χωρίζεται σε δύο τμήματα. Το πρώτο και σημαντικότερο, τα άρθρα 1 έως 55, αφορά στην τροποποίηση του θεσμικού πλαισίου του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Η αλλαγή του νόμου αυτού, του ν.2121/93, καθώς και του συνόλου του νομικού πλαισίου για τους οργανισμούς πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων των δημιουργών έπρεπε εδώ και χρόνια να έχει αλλάξει και μάλιστα με τρόπο μονομερή από την πλευρά της συντεταγμένης πολιτείας. Το αίσχος που επικρατούσε για χρόνια στους οργανισμούς αυτούς και από την «ΑΕΠΙ» - κορυφή του παγόβουνου αποτελούν τα οικονομικά σκάνδαλα που πρόσφατα αποκαλύφθηκαν και διερευνώνται από τη δικαιοσύνης - ήταν γνωστό σε όλους όσοι είχαν ελάχιστη επαφή με το αντικείμενο από πλευράς δικαστικής. Ειδικότερα, η αυθαιρεσία των οργανισμών αυτών, που με τη συνενοχή του κράτους διαχεόταν σε ολόκληρη την κοινωνία, μπορούσε να αποτυπωθεί εύκολα, αν κάποιος τύχαινε να παρακολουθήσει την εκδίκαση μιας υπόθεσης πνευματικών δικαιωμάτων σε δικαστική αίθουσα. Εκεί θα παρατηρούσε ότι, μέσα σε ελάχιστο χρόνο και με δήθεν «αυτόπτη μάρτυρα» κάποιον εκπρόσωπο ενός τέτοιου εκβιαστικού «οργανισμού δημιουργών», που προσερχόταν στο ακροατήριο, καταλογίζονταν τεράστια ποσά σε απλούς επιχειρηματίες - από περιπτεράδες και ιδιοκτήτες καταστημάτων ρούχων, μέχρι καφετέριες και λογιστικά γραφεία - , επειδή δήθεν κατά την επίσκεψη του μάρτυρα - «φαντομά» στον χώρο, ακουγόταν τραγούδι του τάδε ή του δείνα δημιουργού ή τραγουδιστή - συχνότατα αλλοδαπού καλλιτέχνη - τον οποίο δήθεν εκπροσωπούσε ο προσφεύγων οργανισμός, χωρίς ποτέ να έχει προσκομίσει σχετική εξουσιοδότηση και χωρίς να το ξέρει ο ίδιος ο καλλιτέχνης ή η εταιρεία του. Με αυτήν τη νόμιμη απάτη, στην οποία συνεργούσε όλο το σύστημα και ολόκληρη η πολιτεία, παρά τις συνεχείς διαμαρτυρίες των νομίμων ενώσεων, που εκπροσωπούσαν τα καταστήματα, ο μέσος ελεύθερος επαγγελματίας αναγκαζόταν ή να ενδώσει στους εκβιασμούς των νταβατζήδων των οργανισμών, που εν είδει μπράβων εισέπρατταν «μηνιάτικο» από κάθε κατάστημα, είτε να οδηγηθεί στα δικαστήρια, τα οποία καταλόγιζαν τεράστια ποσά. Η απάτη συνίστατο στο ότι τα ποσά αυτά, όχι μόνο δεν κατέληγαν στις τσέπες των δημιουργών, των καλλιτεχνών ή των συγγενών τους, κατά τους ορισμούς του νόμου, αλλά αντίθετα, στις τσέπες των απατεώνων και του κυκλώματος που είχαν στήσει με την ευθύνη και τη συνενοχή της πολιτείας. Μέρος όλων αυτών των δεκάδων εκατομμυρίων που εισέπρατταν κάθε μήνα κατέληγε στην «ΑΕΠΙ», ουσιαστικά σε μια οικογένεια, που σήμερα βρίσκεται υπό δικαστική κρίση για τα έκτροπα στον χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων. Επομένως, είναι σαφές ότι ήταν απολύτως απαραίτητη η αλλαγή του νομικού πλαισίου και ο εκσυγχρονισμός του καθεστώτος αυθαιρεσίας, που επικρατούσε στον χώρο, έστω και αν αυτό έπρεπε να γίνει μέσω μιας ευρωπαϊκής οδηγίας του 2014, την οποία υιοθετεί χωρίς καμμιά τροποποίηση η Κυβέρνηση. Πάντως, κατά την γνώμη της Χρυσής Αυγής η οποία έχει διατυπωθεί και σε ανάλογες περιπτώσεις, η αντιγραφή διατάξεων από τις οδηγίες μέσω της μετάφρασής τους χωρίς τη μεσολάβηση της προσαρμογής τους στα ελληνικά δεδομένα, μπορεί να είναι η ευκολότερη μέθοδος νομοθέτησης για την Κυβέρνησή σας, αλλά δεν είναι και η ασφαλέστερη, αφού η πείρα έχει δείξει ότι ελάχιστες φορές κάτι που έχει νομοθετηθεί στο εξωτερικό μπορεί να εφαρμοστεί και να αποδώσει στο εσωτερικό. Επομένως, σε γενικές γραμμές, αν και η παρούσα οδηγία την οποία έχετε ενσωματώσει στο σύνολό της στο νομοθέτημα, καλύπτει τα κενά και τις παραλείψεις του ν.2121/1993, θα έπρεπε, όπως θα πούμε στον κατάλληλο τόπο, να διαμορφωθεί καταλλήλως για να μπορέσει να υλοποιηθεί. Διαφορετικά, θα παραμείνει κενό γράμμα και θα καταπέσει στην πράξη. Ενδέχεται μάλιστα να αναγκαστείτε να κάνετε νέα ενσωμάτωση σε νέα ευρωπαϊκή οδηγία. Και έρχομαι τώρα επί των άρθρων. Τα άρθρα 1 ως 55 έχουν εφαρμογή στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης στην Ελλάδα και το εξωτερικό, εντός κι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον υπάρχει δραστηριοποίησή τους εντός της ελληνικής επικράτειας, στη διαχείριση και την προστασία των δικαιωμάτων των συγγενών των δημιουργών - συγγενικά δικαιώματα - καθώς και στα νομικά πρόσωπα που ασχολούνται ως αντικείμενο με τη συλλογική διαχείριση, δηλαδή, τη διαχείριση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας περισσοτέρων φυσικών προσώπων δημιουργών. Το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχει επανακαθορισμός της διαδικασίας για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας των διαφόρων αυτών οργανισμών διαχείρισης δικαιωμάτων, με συγκεκριμένη διαδικασία που ορίζεται με τρόπο αυστηρό από την οδηγία (άρθρα 4 ως 7). Οι κανόνες για τη λειτουργία των οργανισμών αυτών που ήταν το ζητούμενο στη χαώδη κατάσταση που παραπάνω περιγράψαμε, φαίνεται να διασφαλίζονται εν μέρει από διάφορες πρόνοιες, όπως το εποπτικό συμβούλιο που θεσπίζεται, οι οποίες όμως μόνες τους δεν μπορούν να λειτουργήσουν, αν δεν υφίσταται κεντρικός έλεγχος και κυρίαρχη βούληση από την πλευρά της πολιτείας για την εφαρμογή τους (άρθρα 8 ως 10). Η διαχείριση των εσόδων και των εξόδων των οργανισμών αυτών, που είναι και το ζητούμενο, δεδομένης της αδιαφάνειας που επικρατούσε και της λογικής της «αρπαχτής», που είχε κυριαρχήσει από τους τυχάρπαστους διαχειριστές έναντι των ιδιωτών επιχειρηματιών, φαίνεται να ορίζεται με πιο ειδικό τρόπο, ορίζοντας ανώτατο πλαφόν εξόδων, προθεσμίες για τη διανομή των συγκεκριμένων ποσών στους δικαιούχους (άρθρα 17 ως 21). Σημαντική καινοτομία είναι αυτή που εισάγεται με το άρθρο 12 παράγραφος 1, κατά την οποία οι δικαιούχοι δημιουργοί έχουν το δικαίωμα να αναθέτουν σε οργανισμό να διαχειρίζεται το περιουσιακό δικαίωμα και όχι την υποχρέωση. Με άλλα λόγια, ο δημιουργός μπορεί να επιλέξει να διαχειρίζεται ο ίδιος τα περιουσιακά δικαιώματα, που απορρέουν από τη δημιουργία του, χωρίς να τα αναθέτει σε κάποια συλλογική οντότητα. Ο δεύτερος πυλώνας που είχε υποστεί την εκμετάλλευση από τους διάφορους δήθεν οργανισμούς ήταν οι χρήστες, δηλαδή, οι επιχειρηματίες που εξαναγκάζονταν χωρίς κανένα μέτρο να παρέχουν διάφορα ποσά που δεν προσδιορίζονταν από κανέναν, παρά μόνο από την όρεξη των εταιρειών διαχείρισης. Πλέον με το νέο σύστημα που εισάγεται, φαίνεται ότι τυπικά προστατεύουν τους δημιουργούς, οι οποίοι όμως από την άλλη, με την υπογραφή συμβάσεων εκπροσώπησης δίδουν το δικαίωμα στους οργανισμούς διαχείρισης να διαχειρίζονται τα δικαιώματά τους, με το κόστος της παρακράτησης σχετικών χρηματικών ποσών, το ύψους των οποίων είναι δυσθεώρητο για το πώς καθορίζεται (άρθρα 20 και 21). Αντίστοιχα, τα άρθρα 22, 23 και 24 φαίνεται ότι τείνουν να ρυθμίσουν νομοθετικά τα θέματα που άπτονται των αμοιβών των δικαιούχων, πλην όμως παρατηρούμε σε αρκετά σημεία αοριστίες οι οποίες πιθανόν να συγκεκριμενοποιηθούν με ύστερες υπουργικές αποφάσεις. Ο οδηγία εισερχόμενη στην ουσία του προβλήματος της αντιπροσωπευτικότητας του κάθε οργανισμού, με τα άρθρα 25 ως 30 φαίνεται να υπάρχει μια πρόθεση να αναδεικνύεται η αναγκαιότητα της ύπαρξης διαφανών διαδικασιών. Συνηγορούμε υπέρ αυτής της προθέσεως, γνωρίζοντας όμως ότι, αν δεν υπάρξει κατάλληλη στελέχωση, τότε δυστυχώς θα δημιουργηθούν τα γνωστά «μαγαζάκια» εκμετάλλευσης καλλιτεχνών και δημιουργών. Οι ίδιοι οργανισμοί ορίζεται επίσης στο άρθρο 33 ότι μπορεί να χορηγούν άδειες για περισσότερες επικράτειες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης - πολυεδαφικές άδειες - για on line υπηρεσίες, τα λεγόμενα επιγραμμικά δικαιώματα, που προκύπτουν από την αναπαραγωγή έργων μέσω του διαδικτύου, διασφαλίζοντας την ακρίβεια των πληροφοριών - άρθρο 35- την υποβολή συγκεκριμένων αναφορών για τη χρήση των on line υπηρεσιών, τις συμφωνίες μεταξύ των οργανισμών - άρθρο 38- και την τιμολόγηση των προϊόντων - άρθρο 37- που δεν θα μπορεί να είναι αυθαίρετες. Κρίσιμο είναι και το άρθρο 46, με το οποίο διατυπώνεται η αυτονόητη δυνατότητα απάντων των αντισυμβαλλομένων να διεκδικήσουν διά της δικαστικής οδού την προστασία των δικαιωμάτων τους. Χρήζουν βελτίωσης οι διατάξεις που προβλέπουν «Επίτροπο Εξυγίανσης» - μιλάμε για άρθρο 52- ο οποίος, αν και προσομοιάζει με τον άλλοτε γνωστό σύνδικο της πτώχευσης, δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να λειτουργήσει με τρόπο αποτελεσματικό υπό το προτεινόμενο πλαίσιο και πρέπει ή να αντικατασταθεί ή να υπαχθεί στη διαδικασία που προβλέπει ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας για τη διοίκηση σωματείου που δεν έχει ΔΣ. Προβληματικό είναι και το άρθρο 53 όχι μόνο λόγω της ελλιπούς διατύπωσής του, αλλά και λόγω της ουσίας του, αφού εξαρτά τη λειτουργία των δήθεν διαδικτυακών προσβολών από τις αρμοδιότητες μιας επιτροπής η οποία θα δημιουργηθεί κατόπιν έκδοσης ΚΥΑ, η οποία δεν πρόκειται ποτέ να λειτουργήσει με σωστό τρόπο, αν λάβουμε υπ' όψιν μας τις ανάλογες εμπειρίες του παρελθόντος, καθώς και τις αυξημένες απαιτήσεις του νομοσχεδίου για αυτή. Συμπερασματικά, για το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου, που αφορά την τροποποίηση του ν.2121/1993, έχουμε συγκεκριμένες ενστάσεις σε άρθρα, όπως αναλυτικά εκθέσαμε και στην επιτροπή. Όσες από τις επόμενες διατάξεις του δευτέρου μέρους του νομοσχέδιου δεν είναι καθαρά ή με υπόνοιες ρουσφετολογικές και στοχεύουσες σε ικανοποίηση της ευρύτερης κομματικής πελατείας της Κυβέρνησης, ασφαλώς τις καταψηφίζουμε ή θα ψηφίσουμε «παρών», εφόσον δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού, όπως τα άρθρα 56 έως 60. Υπάρχουν άρθρα που είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, όπως είναι το άρθρο 65, με το οποίο συγκροτείται επιτροπή για τον έλεγχο της κατάστασης των λεγόμενων κινητών μνημείων - αυτοκινήτων ή σκαφών - και ρυθμίζονται σχετικά θέματα. Είναι απαραίτητο το έμψυχο δυναμικό της επιτροπής αυτής να αποτελείται αποκλειστικά από υπαλλήλους του αρμοδίου Υπουργείου, ώστε να μην υπάρξει επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού. Έμπειροι εμπειρογνώμονες, όπως αναφέρει η διάταξη, μπορούν να εξευρεθούν και εντός του κρατικού μηχανισμού. Στο άρθρο 66 ρυθμίζονται θέματα ασφάλειας και εγγυήσεων μουσειακών εκθεμάτων τα οποία εκτίθενται είτε στην ημεδαπή είτε στην αλλοδαπή. Προβλέπεται η παροχή εγγύησης εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου για περιπτώσεις απώλειας ή φθοράς των εκθεμάτων. Οτιδήποτε αποσκοπεί στην προστασία και στη διαφύλαξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς κινείται προς τη θετική κατεύθυνση. Απαραίτητη, βέβαια, προϋπόθεση αποτελεί η απόλυτη διαφάνεια κατά τη διαχείριση των σχετικών κονδυλίων. Στα άρθρα 67, 68, 73 προβλέπονται περιπτώσεις ανανέωσης ή παράτασης συμβάσεων ορισμένου χρόνου για υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού, στο πλαίσιο προφανώς της γνωστής τακτικής πελατειακής εξυπηρέτησης της Κυβέρνησης. Αντίθετα, είμαστε υπέρ της ειδικής πρόσθετης αμοιβής για τους καταδυόμενους υπαλλήλους της Εφορίας Εναλίων Αρχαιοτήτων που εκτελούν εργασίες σε αντίξοες συνθήκες. Μιλάω για το άρθρο 69. Τα άρθρα 72 και 76, που αφορούν τις θέσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και τις συμβάσεις για το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, είναι άρθρα που δεν πρόκειται να στηρίξουμε για προφανείς λόγους, αντίθετα με διατάξεις που στοχεύουν στη διαχείριση υπαρχόντων ζητημάτων στα πλαίσια ευθύνης του Υπουργείου Πολιτισμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα ή δύο λεπτά θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε, μόνο. Από την τοποθέτηση της Υπουργού και των εισηγητών της Πλειοψηφίας στην επιτροπή για τα ζητήματα του εξεταζόμενου νομοσχεδίου, χρήσιμο θα ήταν να τονιστούν συμπληρωματικά στα όσα είπαμε χθες και τα ακόλουθα. Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ και η κυρία Υπουργός αναφέρθηκαν στα τεράστια όρια διαχειριστικών δαπανών των εταιρειών διαχείρισης που δρούσαν επί δεκαετίες ανεξέλεγκτες και έφταναν σε ορισμένες περιπτώσεις μέχρι το 50%, ενώ μετά την ψήφιση του νόμου θα κυμαίνονται με όριο το 20%. Η υποτιθέμενη ασφαλιστική δικλίδα που θέτει το νομοσχέδιο είναι το εποπτικό συμβούλιο. Το ερώτημα το οποίο μένει αναπάντητο και πρέπει να απαντήσετε, είναι το εξής: Ποιος ελέγχει την αντιπροσωπευτικότητα του εποπτικού συμβουλίου σε σχέση με όσους δημιουργούς συμμετέχουν στον οργανισμό διαχείρισης; Ποιος κρατικός ελεγκτικός μηχανισμός είναι εκείνος που θα κρίνει και θα αποφασίζει κατά πόσο η αύξηση στα διαχειριστικά έξοδα του οργανισμού που θα εισηγείται η γενική συνέλευση είναι πραγματική ή πλασματική; Αυτό που κάνετε εδώ είναι να μεταθέτετε το πρόβλημα από το επίπεδο της διοίκησης του οργανισμού στο επίπεδο της αντιπροσώπευσης αυτού μέσω των οργάνων του, χωρίς όμως να έχετε εισηγηθεί άρθρο που να την ελέγχει και να την αξιολογεί. Επομένως, αυτό που εν ολίγοις προτείνουμε εμείς είναι να τεθεί ένα όριο μελών - δημιουργών που να αντιπροσωπεύονται στη γενική συνέλευση και να μπορούν να εισηγούνται πλειοψηφικά αλλαγές στα διαχειριστικά έσοδα - για παράδειγμα, άνω του 60% των μελών - και όχι αυθαίρετα, όπως αφήνετε να εννοηθεί. Η υποκρισία της Νέας Δημοκρατίας ακόμα και σε αυτό το νομοσχέδιο είναι άνευ προηγουμένου. Ακούσαμε εχθές την εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας κ. Κεφαλογιάννη να μιλάει για κανόνες διαφάνειας και νομιμότητας, στους οποίους η Νέα Δημοκρατία είναι πιστή, όταν επί κυβερνήσεών της και μάλιστα επί διακυβέρνησης Σαμαρά που είχε θητεύσει επί χρόνια Υπουργός Πολιτισμού εφάρμοζε κατά γράμμα το σύστημα της ασυδοσίας, που τώρα δήθεν κατακρίνει. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν εισέφερε ούτε μια πρόταση στα ζητήματα του εξεταζομένου νομοσχεδίου για τον απλούστατο λόγο ότι πάντα αποτελούσε τον θιασώτη της αδιαφάνειας και της συναλλαγής στον χώρο και των πνευματικών δικαιωμάτων. Δεν είχε καν την ευθιξία να παραδεχθεί την πλήρη αποτυχία της ακόμα και στο να παραπέμψει στη δικαιοσύνη τα στελέχη της «ΑΕΠΙ» που λυμαίνονταν τον χώρο των δημιουργών και ήταν εκείνη που ανεχόταν επί των ημερών της τους «νταβατζήδες» που εισέρχονταν στα εμπορικά καταστήματα για να επιβάλουν πολλές φορές μαζί με τη συνδρομή της Αστυνομίας «πρόστιμα» στους «εγκληματίες» που είχαν τρανζιστοράκι στο μαγαζί τους. Το θέμα του λεγόμενου επιτρόπου που έχει θεσμοθετηθεί με τροπολογία από την Κυβέρνησή σας, είναι προβληματικό, όπως απεδείχθη. Τόσο τα ανατεθειμένα καθήκοντα, όσο και οι παρεμβάσεις του, δεν διέπονται από σαφείς κανόνες και ήδη δημιουργούνται προβλήματα εφαρμογής. Τέθηκε το αναπάντητο ερώτημα: «Ποιος αποφασίζει τελικά για τις νόμιμες αμοιβές των δημιουργών;». Σ' αυτό δεν έχετε απάντηση και παραπέμπετε αόριστα στο εφετείο, το οποίο μέσα από μια αμφιλεγόμενη ως προς την ουσία της διαδικασία θα αποφασίζει για όλα τα κρίσιμα θέματα που εσείς αποφεύγετε να θίξετε. Στο αντίστοιχο άρθρο χαρακτηρίσαμε τον επίτροπο ως σύνδικο με βάση τα κρατούντα στην πολιτική δικονομία. Η διαφορά είναι πως εκεί υπάρχουν συγκεκριμένες αρμοδιότητες, ενώ εδώ μια γενική αοριστία η οποία ήδη προσμετράται ως αρνητική εξέλιξη στα ισχύοντα στα πνευματικά δικαιώματα. Επανήλθε η συζήτηση από κάποιους εισηγητές για το άρθρο 45 του νομοσχεδίου. Οφείλουμε να επισημάνουμε τη σημαντική ατέλεια ότι η διαβούλευση, που εισάγει με τους καταστηματάρχες εν γένει δεν είναι, όπως είπε η Υπουργός, υποχρεωτική, αλλά μόνο προαιρετική, για να μην καθυστερήσει η διαδικασία. Αυτό είναι λάθος. Κατά την εκτίμησή μας, η διαβούλευση όχι μόνο πρέπει να είναι υποχρεωτική, αλλά πρέπει να ορίζεται ρητά και με αυστηρές διατάξεις ως προς το περιεχόμενό της και τους φορείς που θα συμμετέχουν και θα πρέπει στην κατάληξή της, μετά από συγκεκριμένη προθεσμία, να υπάρχει πρακτικό το οποίο να συντάσσεται και να συνυπογράφεται από τους συμμετέχοντες. Μόνο έτσι θα διασφαλιστεί απόλυτα τόσο το περιεχόμενο της υποχρέωσης των καταστημάτων απέναντι στις εταιρείες διαχείρισης δικαιωμάτων, αλλά και το ύψος αυτής, το ποια καταστήματα υπάγονται στην υποχρέωση, κ.λπ..
Ολοκληρώνετε, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μιλήσαμε για πνευματικά δικαιώματα και πειρατείες και το μυαλό μας πάει σε όλους αυτούς που πουλούσαν και συνεχίζουν να πουλάνε ανεξέλεγκτα cd, dvd, βιβλία, κ.λπ., οπουδήποτε χωρίς άδεια. Φυσικά, ξέρετε ποιους εννοώ. Χιλιάδες χρήστες οδηγήθηκαν στα δικαστήρια και πολλοί καταστράφηκαν οικονομικά - κυρίως μικρές επιχειρήσεις - εξαιτίας της «ΑΕΠΙ» και με ευθύνη των κυβερνήσεων. Υπάρχουν πάρα πολλά δημοσιεύματα που αναγράφουν ονόματα και ποσά, μεγάλα ποσά. Μέσα σ' αυτά τα δημοσιεύματα διαβάζω και το όνομα Διονύσης Τσακνής μέλος του ΔΣ της «ΑΕΠΙ», συνθέτης, στιχουργός, σημερινός Πρόεδρος της ΕΡΤ και γνωστός λογοκριτής της Χρυσής Αυγής. Είχαμε επισημάνει το σκάνδαλο με συγκεκριμένη ερώτηση που κατέθεσαν οι κύριοι Κασιδιάρης και Ηλιόπουλος, αλλά το Υπουργείο δήλωσε αναρμοδιότητα. Επειδή έχετε αποδείξει ότι, όπως και οι προηγούμενοι, δεν μπορείτε να εγγυηθείτε ούτε τη διαφάνεια ούτε την πολυφωνία ούτε τη νομιμότητα και την κάθαρση σε κανέναν χώρο και βάσει των θέσεων των φορέων στην επιτροπή, δεν μπορούμε να ψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο. Περιμένουμε τη δικαιοσύνη να πράξει το καθήκον της για την κάθαρση του χώρου. Κάποιοι ονόμασαν το νομοσχέδιο «τερατούργημα» και «κόλαφο». Δεν συμμερίζομαι κάτι τέτοιο. Τέτοιοι νόμοι ήταν ο νόμος για την ιθαγένεια και ο αντιρατσιστικός νόμος. Ευχαριστώ.
Προχωρούμε με τον ειδικό αγορητή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, τον κ. Ιωάννη Δελή, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, βολική συνήθεια σας έγιναν εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ οι επείγουσες διαδικασίες στη Βουλή. Όμως, για το σημερινό νομοσχέδιο δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία. Τη συζήτηση θέλατε να αποφύγετε και τίποτα άλλο. Το σημερινό νομοσχέδιο για τα πνευματικά δικαιώματα, που ενσωματώνει και τη σχετική κοινοτική οδηγία, αποτελεί βασικό μοχλό της κυβερνητικής πολιτικής στον χώρο της τέχνης και του πολιτισμού. Η κυβερνητική πολιτική, η οποία, όπως και στους υπόλοιπους τομείς, με σημαία πάντα την ανάπτυξη των καπιταλιστικών κερδών, τσακίζει τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, έτσι και στον χώρο της τέχνης ετοιμάζεται να θυσιάσει τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα των δημιουργών, καλλιτεχνών στον βωμό των κερδών του κεφαλαίου που δραστηριοποιείται ολοένα και πιο έντονα στον πολιτισμό, πλήττοντας ταυτόχρονα και το δικαίωμα του λαού σε αυτόν. Δεν θα μπορούσε, όμως, να είναι και αλλιώς. Η αντιλαϊκότητα της κυβερνητικής πολιτικής είναι ενιαία τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική πολιτική. Γι' αυτό και δεν προλαβαίνετε να παίρνετε τα «μπράβο» από τους θεσμούς, το ΝΑΤΟ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και, βεβαίως, τις άλλοτε «χορευταρούδες» αγορές! Το θέμα των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων, βεβαίως, είναι ένα πάρα πολύ σύνθετο ζήτημα. Η αναγκαιότητα του καλλιτέχνη, δημιουργού, ερμηνευτή, εκτελεστή να υπερασπιστεί το έργο του από φυσική, ηθική ή όποια άλλη φθορά, η ανάγκη μέσα στην καπιταλιστική αγορά να μπορεί να διεκδικεί το μερίδιο από τη μεταπώληση, την εκμετάλλευση, τη δημόσια εκτέλεση της δημιουργίας του και της ερμηνείας του, υποχρεώνει τους καλλιτέχνες να διεκδικούν τον σεβασμό των υπολοίπων στα δικαιώματα αυτά. Με τα μονοπώλια να είναι κυρίαρχα - όπως τώρα - σε όλες τις σφαίρες της παραγωγής και της διανομής, οι πιο πάνω αναγκαιότητες ασφαλώς και γίνονται και επιτακτικότερες. Το καλλιτεχνικό έργο, όμως, δεν είναι απλά μια εμπορευματική αξία που παίρνει τον δρόμο της αγοράς. Αυτό το χαρακτηριστικό της εμπορευματικής αξίας το αποκτά από τη φύση του καπιταλιστικού συστήματος που μετατρέπει όλα τα αγαθά - ακόμα και τα πιο πολύτιμα για τη ζωή του ανθρώπου - σε απλά εμπορεύματα. Από την άλλη, ο καλλιτέχνης είναι υποχρεωμένος να προσαρμοστεί σε αυτή την πραγματικότητα - δεν μπορεί να την αγνοήσει - , αν θέλει να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, τη φυσική, αλλά και την καλλιτεχνική. Η πραγματικότητα, όμως, αυτή εξελίσσεται και έτσι με την ολοένα και μεγαλύτερη ανάπτυξη της τεχνολογίας, την έκρηξη του διαδικτύου, αλλά και το ξέσπασμα της κρίσης και την όξυνση των ανταγωνισμών, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι αστικές κυβερνήσεις επικεντρώνονται πιο συστηματικά τα τελευταία χρόνια στον πολιτισμό, αφού βλέπουν όχι μόνο οικονομικά κέρδη, αλλά, ταυτόχρονα, ιδεολογικά και προπαγανδιστικά κέρδη. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια! Στις συνθήκες αυτές τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα βγαίνουν στο προσκήνιο, αφού σχετίζονται άμεσα με το θεμελιακό ζήτημα της ιδιοκτησίας στην πνευματική και καλλιτεχνική παραγωγή. Και στο ζήτημα αυτό, όμως, δυο αντιλήψεις υπάρχουν και συγκρούονται. Και αυτό δεν αφορά απλώς τον χώρο των ιδεών. Δεν είναι, δηλαδή, μια απλή θεωρητική συζήτηση, γιατί η υιοθέτηση της μιας ή της άλλης έχει και πάρα πολλές πρακτικές συνέπειες, πραγματικές συνέπειες στην κοινωνική ζωή. Από τη μια η αντίληψη του ΚΚΕ που θεωρεί ότι τα πνευματικά δικαιώματα ενός δημιουργού, καλλιτέχνη θεμελιώνονται, εκπορεύονται και συναρτώνται από την ίδια την καλλιτεχνική του δημιουργία και από την άλλη, η αντίληψη όλων σας, ανεξαιρέτως, ότι τα πνευματικά δικαιώματα πηγάζουν αποκλειστικά από την ιδιοκτησία του καλλιτεχνικού έργου. Γι' αυτό, άλλωστε, και καθόλου τυχαία χρησιμοποιείτε και τον όρο «πνευματική ιδιοκτησία». Ασφαλώς και η διαφορά ανάμεσα σε αυτές τις δύο αντιλήψεις είναι αβυσσαλέα. Η αντίληψη του ΚΚΕ αναφέρεται στο δικαίωμα του δημιουργού πάνω στο έργο του, στην προστασία του από κάθε είδους προσπάθεια αλλοίωσης της ουσίας και της ποιότητάς του. Κοντολογίς, πρόκειται για αναφαίρετο δικαίωμα που δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο οποιασδήποτε εμπορικής συναλλαγής. Η δική σας αντίληψη μετατρέπει το δικαίωμα σε ατομική ιδιοκτησία. Άρα, αποτελεί αντικείμενο αγοραπωλησίας που αργά ή γρήγορα - έτσι γίνεται - περνά στα χέρια του κεφαλαίου, το οποίο βέβαια και το μεταχειρίζεται ανάλογα με τις τρέχουσες οικονομικές, πολιτικές και ιδεολογικές του σκοπιμότητες. Αυτό ακριβώς επιδιώκει και η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το νομοσχέδιο που την ενσωματώνει. Γι' αυτό και η κριτική των υπόλοιπων αστικών κομμάτων στο κυβερνητικό νομοσχέδιο, που συμφωνούν απόλυτα με την ουσία και τη στόχευσή του, αναλώνεται κυρίως σε δευτερεύοντα ζητήματα διαδικαστικού χαρακτήρα. Και ο καυγάς γίνεται και επικεντρώνεται μονάχα για την «αμαρτωλή» «ΑΕΠΙ», που δυσφημεί την «αθώα» επιχειρηματικότητα. Κι, όμως, αυτή η επιχειρηματικότητα που θέλετε να γιγαντώσετε στον χώρο της τέχνης, αυτή ακριβώς είναι και το πρόβλημα. Και το παράδειγμα της «ΑΕΠΙ» δείχνει με τον πιο κραυγαλέο τρόπο το πού μπορεί να οδηγήσει αυτή. Και αφήστε, επιτέλους, τις υποκριτικές κορώνες για την «ΑΕΠΙ». Φέρτε τώρα μια νομοθετική ρύθμιση και αφού εξυγιανθεί η «ΑΕΠΙ», να περάσει στα χέρια των ίδιων των δημιουργών, διατηρώντας τη συνέχειά της, χωρίς απώλειες των οφειλόμενων δικαιωμάτων στους δημιουργούς, χωρίς κατάρρευση του εισπρακτικού της μηχανισμού και χωρίς κινδύνους για τους εργαζόμενους σε αυτήν. Άλλα, όμως, έχετε στο μυαλό σας. Και εδώ καλό είναι να μην επαναπαύονται οι δημιουργοί και οι εργαζόμενοι. Τι κάνει, λοιπόν, η οδηγία και το νομοσχέδιο; Πολύ απλά, παρεμβαίνουν για τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής αγοράς πνευματικών δικαιωμάτων που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, επιτρέποντας να ιδρυθούν στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης πολλές κερδοσκοπικές επιχειρήσεις με αντικείμενο της οικονομικής τους δραστηριότητας τη διαχείριση των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων. Αποτέλεσμα; Το βάθεμα της εμπορευματοποίησης στον χώρο του πολιτισμού. Πώς, όμως, θα γίνει αυτό, όταν είναι γνωστό ότι εδώ και είκοσι χρόνια, εκτός από την κερδοσκοπική «ΑΕΠΙ», υπάρχουν στη χώρα μας και οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων σε όλο το φάσμα της τέχνης, οι οποίοι λειτουργούν σε συνεταιριστική βάση, με αυτοδιαχείριση και χωρίς οποιαδήποτε κερδοσκοπική λογική; Μιλώ για τους ΟΣΔ, γι' αυτούς που ιδρύθηκαν από τους ίδιους τους καλλιτέχνες στην προσπάθειά τους να υπερασπιστούν το έργο τους από τη μονοπωλιακή ασυδοσία που τους δείχνει τα δόντια. Δεν μιλώ, βέβαια, για τις ανεξάρτητες οντότητες διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων, αυτό το καινούριο φρούτο που προβλέπεται από το νομοσχέδιο, γιατί αυτές είναι ήδη και λειτουργούν ως αμιγώς κερδοσκοπικές, δηλαδή καπιταλιστικές, επιχειρήσεις, διαχειριζόμενες τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα των καλλιτεχνών - πελατών τους, που εναποθέτουν, βεβαίως, τα συμφέροντα και τις τύχες τους στους κερδοσκόπους. Αυτούς, λοιπόν, τους ΟΣΔ, τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, που επιμένουν ακόμα να λειτουργούν ως μη κερδοσκοπικοί συλλογικοί φορείς διαχείρισης, η οδηγία και το νομοσχέδιό σας τους ωθεί ή στο να αλλάξουν τον χαρακτήρα τους και να μετατραπούν σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις ή να κλείσουν, για να γίνουν ανταγωνιστικοί. Γι' αυτό τους ωθείτε να επενδύουν χωρίς όρια τόσο τα έσοδα από τα δικαιώματα, όσο ακόμα και το 50% των αδιανέμητων εσόδων ακόμα και στο Χρηματιστήριο, όταν είναι ακόμη νωπή στη μνήμη η λεηλασία των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων σ' αυτό. Γι' αυτό στρώνετε το έδαφος, για τη συγκρότηση μεγάλων κερδοσκοπικών ΟΣΔ, οι οποίοι μπορεί να έχουν ως μέλη ακόμα και μόνο επιχειρήσεις παραγωγής, ΑΟΔ δηλαδή, αλλά και ισχυρούς οικονομικά καλλιτέχνες που είναι συνδεδεμένοι με αυτούς τους παραγωγούς. Γι' αυτό και εντείνετε τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό με τους εισαγόμενους ΟΣΔ και ΑΟΔ που λειτουργούν ήδη σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μπορούν πια να λειτουργήσουν ελεύθερα και στη χώρα μας, παρέχοντας τη δυνατότητα σε έναν καλλιτέχνη να ενταχθεί σε οποιονδήποτε ΟΣΔ ή ΑΟΔ θέλει, ακόμα και αν αυτός ο οργανισμός δεν δραστηριοποιείται στην χώρα μας. Γι' αυτό με το νομοσχέδιο βάζετε τέτοιες και τόσο μεγάλες προϋποθέσεις στους ΟΣΔ, που θα θελήσουν να διαχειριστούν πνευματικά δικαιώματα στο διαδίκτυο, που κυριαρχεί πια, ώστε αναγκαστικά αυτό τους το δικαίωμα να το παραχωρήσουν, θέλοντας και μη σε άλλον, πιο ισχυρό ΟΣΔ, που έχει αυτή τη δυνατότητα. Τέτοιους οργανισμούς, τέτοιους ΟΣΔ δηλαδή, ήδη τους λειτουργούν οι μονοπωλιακοί όμιλοι, ελέγχοντας όλο και περισσότερο το τι θα βλέπουμε και το τι θα ακούμε στο διαδίκτυο. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το νομοσχέδιο και η οδηγία μεροληπτούν απροκάλυπτα υπέρ των ΑΟΔ έναντι των ΟΣΔ. Χαλαρός, όσο γίνεται πιο χαλαρός ο κρατικός έλεγχος και «χάδια» οι κυρώσεις για τις ανεξάρτητες οντότητες διαχείρισης, τις καπιταλιστικές δηλαδή επιχειρήσεις, αλλά ασφυκτικός, αμείλικτος ο έλεγχος για τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης. Για παράδειγμα, καμμία υποχρέωση δεν προβλέπεται για τις ΑΟΔ, όπως ακόμη και το να δημοσιοποιούν εκθέσεις διαφάνειας για το πώς διαχειρίζονται τα ποσά που παρακρατούν, που δεν είναι και λίγα. Αντίθετα, είναι εξοντωτικά τα πρόστιμα για τους ΟΣΔ, που φτάνουν μέχρι και 200.000 ευρώ και οι κυρώσεις, που φτάνουν μέχρι και την οριστική ανάκληση της ίδιας τους της λειτουργίας. Εδώ, εκτός από τους καλλιτέχνες που θα πέσουν θύματα του καπιταλιστικού ανταγωνισμού, υπάρχουν και αρκετοί εργαζόμενοι στην «ΑΕΠΙ» και τους άλλους οργανισμούς. Ποια θα είναι η τύχη των μισθών τους, των δικαιωμάτων τους, της ίδιας της εργασίας τους, όταν βάζετε ανώτατο όριο λειτουργικών εξόδων στους ΟΣΔ το 20% των ακαθάριστων εσόδων και μέσα σ' αυτό το 20% στριμώχνετε, εκτός από τους μισθούς τους και τα υπέρογκα πρόστιμα που νομοθετείτε; Να, γιατί λέμε εμείς ότι τα πρόστιμα δεν πρέπει να συνυπολογίζονται στα λειτουργικά έξοδα και ρωτάμε τι θα απογίνουν αυτοί οι εργαζόμενοι σε περίπτωση πτώχευσης ενός ΟΣΔ, σενάριο πολύ πιθανό σε ένα τέτοιο ανταγωνιστικό τοπίο, όταν με βάση και τον νέο Πτωχευτικό Κώδικα που εσείς ψηφίσατε αυτοί οι εργαζόμενοι που θα βρεθούν ξαφνικά στον δρόμο δεν θα έχουν την παραμικρή δυνατότητα να διεκδικήσουν τυχόν δεδουλευμένα και αποζημιώσεις απόλυσης. Σχετικά τώρα με το υπουργικό δικαίωμα να διορίζει επίτροπο, παρεμβαίνοντας ωμά στη λειτουργία οποιουδήποτε ΟΣΔ και μόνο με την πιθανολόγηση - προσέξτε, αρκεί και μόνο η πιθανολόγηση - ότι αυτός ο ΟΣΔ δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ευθύνες του, αυτή η νομοθετική ρύθμιση στην πραγματικότητα αποκαλύπτει το εξής: Αλήθεια, τι θα τον χρειάζονταν τον επίτροπο οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης, εάν τους βλέπατε ως απλούς συλλογικούς διαχειριστικούς και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς; Πώς είναι δυνατόν να πτωχεύσουν τέτοιοι ΟΣΔ, εάν απλά εισπράττουν έσοδα για λογαριασμό των μελών τους; Θα αρκούσε εδώ ίσως μια απλή απαγόρευση κερδοσκοπικής λειτουργίας των ΟΣΔ. Δεν τους βλέπετε όμως έτσι, αλλά σαν καπιταλιστικές επιχειρήσεις, σαν ΑΟΔ δηλαδή και γι' αυτό προβλέπετε και τον διορισμό επιτρόπου. Την ίδια στιγμή δεν περνά καθόλου απαρατήρητη η διάταξη, σύμφωνα με την οποία στους δικαιούχους δημιουργούς των εσόδων από ηλεκτρονικούς υπολογιστές, tablets και smartphones συμπεριλαμβάνετε και τους επιχειρηματίες εκδότες καλλιτεχνικών έργων. Αλήθεια, τι σχέση έχουν αυτοί με την καλλιτεχνική δημιουργία; Όσο για τις βιβλιοθήκες, δημόσιες και πανεπιστημιακές, αν θέλουμε πραγματικά να λειτουργούν ως τέτοιες, δεν είναι δυνατόν να δεχτούμε στην αξιοποίησή τους από τους ενδιαφερόμενους να επιβάλλεται το οποιοδήποτε κόστος. Η ταξικότητα της πολιτικής σας αποτυπώνεται και στις λοιπές διατάξεις του νομοσχεδίου. Υπάρχει μια πανσπερμία κυριολεκτικά διατάξεων. Αντί να στηρίξετε την Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης και τη λειτουργία της αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό, εσείς εμπορευματοποιείτε τις σπουδές της, την ωθείτε στην επιχειρηματικότητα - αυτήν την επιχειρηματικότητα την σκέφτεστε παντού και για τα πάντα - και τη σέρνετε στα πόδια των χορηγών. Σε ό,τι αφορά το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και παρά τα όσα ευφάνταστα ακούστηκαν χθες στη Βουλή από βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, ότι τάχα ανοίγει τις πύλες του στον λαό, η αλήθεια είναι ότι όχι μόνο εξακολουθεί να είναι απροσπέλαστο και αποξενωμένο για τα πλατιά λαϊκά στρώματα της πόλης - και πώς να μην είναι, όταν ένα εισιτήριο κοστίζει 50 ευρώ ή το κόστος ενοικίασης του Μεγάρου είναι εξωπραγματικό κυριολεκτικά για τους λαϊκούς φορείς της πόλης - αλλά επιδιώκεται με αυτό το άρθρο να ανοίξει για τα καλά αυτό το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης για τις ΜΚΟ - κοινωνία των πολιτών το λέτε, αλλά εμείς σας καταλαβαίνουμε - ενισχύοντας παραπέρα ακόμα περισσότερο την επιχειρηματική του λειτουργία. Συμπερασματικά, ούτε η οδηγία ούτε το νομοσχέδιο προστατεύουν τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα των δημιουργών - καλλιτεχνών. Αντίθετα, αποτελούν μεγάλο βήμα για την καπιταλιστική απαλλοτρίωση και είναι κίνδυνος για κάθε πνευματικό πολιτιστικό αγαθό, όπως - και ας μην το υποτιμήσουμε αυτό - είναι κίνδυνος - θάνατος και για την ίδια την πολιτιστική μας κληρονομιά και την πρόσβαση του λαού μας σ' αυτήν. Ήταν χαρακτηριστική η κραυγή αγωνίας χθες στην επιτροπή των Ελλήνων μουσικών δημιουργών. Για όλους, βεβαίως, τους παραπάνω λόγους είμαστε αντίθετοι ως ΚΚΕ με το νομοσχέδιο. Εμείς, το ΚΚΕ, εντάσσουμε το θέμα των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων στον αγώνα για την κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, της οικονομικής και πνευματικής εκμετάλλευσης των λαϊκών στρωμάτων. Η εργατική εξουσία στόχο έχει να καταργήσει την ουσία αυτής της βαθιάς ταξικής πολιτιστικής πολιτικής, ακυρώνοντας την οικονομικής της βάση, δηλαδή την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και διάδοσης της τέχνης. Μόνο με αυτόν τον τρόπο και κανέναν άλλον εξασφαλίζεται και η θεμελιακή προϋπόθεση για να μπορεί ο καλλιτέχνης να δημιουργεί πραγματικά ελεύθερα, χωρίς τις μεσολαβήσεις των κάθε είδους «παραγωγών» και προαγωγών με ή χωρίς εισαγωγικά. Ελεύθερα, υπό έναν και μόνο όρο: Το έργο του να ψυχαγωγεί, να εξυψώνει το διανοητικό, συναισθηματικό, αισθητικό κόσμο των ανθρώπων, αντί ευχάριστα να τους αποκοιμίζει και να τους χειραγωγεί. Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτής της εργατικής εξουσίας όλοι οι δημιουργοί - καλλιτέχνες θα είναι απαλλαγμένοι από τις βιοποριστικές έγνοιες, αφού θα τους εξασφαλίζονται, όπως και σε όλους, σταθερή εργασία και μισθός και οι διαχειριστικοί μηχανισμοί αυτού του είδους θα αχρηστεύουν, δεν θα χρειάζονται, αφού η έννοια του αναφαίρετου πνευματικού δικαιώματος θα εξαγνιστεί από τους κερδοσκοπικούς σκοπούς και θα δικαιωθεί πραγματικά, αποκτώντας το πραγματικό ηθικό και μόνο ηθικό νόημά της. Στις σημερινές, όμως, συνθήκες που οι καλλιτέχνες προσπαθούν να επιβιώσουν με όρους αποτρεπτικούς για την καλλιτεχνική δημιουργία πιστεύουμε ότι οι καλλιτέχνες, ενταγμένοι στον αντιμονοπωλιακό, αντικαπιταλιστικό αγώνα, μπορούν να αποκτήσουν μία πρώτη ασπίδα των δικαιωμάτων τους, απορρίπτοντας καταρχάς την καταστροφική για αυτούς οδηγία και αρνούμενοι τη συστράτευσή τους με τους εκμεταλλευτές της δημιουργίας τους. Κριτήριό τους να μην είναι μόνο η κατάσταση στην «ΑΕΠΙ», γιατί η ευρωπαϊκή οδηγία ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για την ίδρυση πολλών «ΑΕΠΙ» και σε όλους τους χώρους, αλλά μαζί με τον λαό να πουν «όχι» στους κερδοσκοπικούς ΟΣΔ, να αντιταχθούν αποφασιστικά στην ίδρυση των ανεξαρτήτων οντοτήτων διαχείρισης και να διεκδικήσουν έναν και μη κερδοσκοπικό ΟΣΔ για κάθε κλάδο καλλιτεχνικών δικαιωμάτων και την υποχρεωτική μετατροπή βέβαια της «ΑΕΠΙ», του μοναδικού μέχρι σήμερα κερδοσκοπικού οργανισμού στην Ελλάδα, σε ΟΣΔ.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα χρειαστώ μισό λεπτό ακόμα. Να αποκλειστούν ως μη δικαιούχοι από το πνευματικό δικαίωμα των καλλιτεχνών, δημιουργών, ερμηνευτών, εκτελεστών όλοι οι επιχειρηματίες εκμεταλλευτές τους, που είναι αμέτοχοι σ' αυτή καθαυτή την καλλιτεχνική δημιουργία και δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με αυτή. Ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας να μετατραπεί σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Δεν μπορεί ένας φορέας ιδιωτικού δικαίου να ασκεί έλεγχο και να έχει δικαίωμα εισήγησης επιβολής ποινών. Βασικός του στόχος πρέπει να είναι η εποπτεία και η στήριξη των ΟΣΔ στον αγώνα τους για την προστασία και τη διαχείριση των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων των καλλιτεχνών. Να προβλεφθούν κριτήρια, όσο το δυνατόν αντικειμενικά, ώστε οι αμοιβές των καλλιτεχνών από τη δημόσια εκτέλεση ή χρήση των έργων τους να είναι ικανοποιητικές και από την άλλη, να διευκολύνουν τη συνεργασία με τους χρήστες με βάση την αναλογική χρήση των κριτηρίων. Να διευκολυνθούν οι χρήστες μικρής οικονομικής επιφάνειας, οι αυτοαπασχολούμενοι, που με δυσκολία κατορθώνουν να επιβιώνουν. Άλλο ένα καφενείο στο χωριό και άλλο ένα μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι ή ένα μεγάλο κλαμπ εκατοντάδων θαμώνων. Πρέπει, επιτέλους, κάποια στιγμή να ληφθούν και μέτρα, ώστε να υποχρεώνονται όλοι οι μεγαλοεπιχειρηματίες χρήστες, όπως οι ξενοδοχειακοί όμιλοι, τα κέντρα διασκέδασης, να καταβάλλουν τα καθορισμένα ποσοστά αμοιβής των καλλιτεχνών που αρνούνται σήμερα να τα καταβάλουν. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η ίδια η ζωή, η ίδια η ιστορία της τέχνης, δείχνει ότι η τέχνη γονιμοποιείται και ο καλλιτέχνης ολοκληρώνεται, όταν συναντά και εκφράζει τον λαό, τις ανάγκες του και τους αγώνες του. Στους σημερινούς ταξικούς αγώνες, λοιπόν, οι καλλιτέχνες έχουν χρέος να συμβάλλουν και με το όπλο της τέχνης τους. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δελή, ειδικό αγορητή του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Προχωρούμε με τον ειδικό αγορητή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Γιώργο Λαζαρίδη για δώδεκα λεπτά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα για ένα σχέδιο νόμου, μία νομοθετική πρωτοβουλία του αρμόδιου Υπουργείου Πολιτισμού για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων. Ο ανοιχτός διάλογος που διεξήχθη χθες ήταν πολύ εποικοδομητικός, καθώς μέσα από αυτόν ετέθησαν από διαφορετικές πλευρές παρατηρήσεις και προτάσεις, οι οποίες εν τέλει ενσωματώθηκαν στο νομοσχέδιο και όλα αυτά μεταξύ ανθρώπων καλλιτεχνών και επαγγελματιών, συγγενών με τον χώρο. Η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συλλογική διαχείριση ήταν για τη χώρα μας ευκαιρία ή καλύτερα η αφορμή για να μπει μία τάξη και να αποκτήσουμε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο, το οποίο θα επιβάλλει διαφάνεια, λογοδοσία και συμμετοχή των δημιουργών στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, κάτι το οποίο εξασφαλίζεται σήμερα. Το νομοσχέδιο βάζει μετά από δεκαετίες τάξη στο τοπίο των πνευματικών δικαιωμάτων, εξασφαλίζει διαφάνεια, λογοδοσία και έλεγχο των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, εναρμονίζει τους κανόνες διαφάνειας και ελέγχου στους ανώνυμους οργανισμούς διαχείρισης και ενισχύει τον έλεγχο από τους ίδιους τους δημιουργούς, ενισχύοντας τις αρμοδιότητες των συλλογικών οργάνων και του Εποπτικού Συμβουλίου, πάγια αιτήματα η μη υλοποίηση των οποίων είχε οδηγήσει τον καλλιτεχνικό χώρο σε αδιέξοδο. Η ιδιαιτερότητα του χώρου, η συνύπαρξη διαφόρων επαγγελματιών και ερασιτεχνών καλλιτεχνών σε μια κατηγορία ορίζει ξεκάθαρα και τον μεγάλο βαθμό δυσκολίας πάνω στον οποίο έπρεπε να εργαστούν όλες οι πλευρές, που τελικώς και μέσα από μία μακρά διαδικασία και ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων, οδηγηθήκαμε σε αυτές τις ρυθμίσεις, οι οποίες μας φέρνουν πιο κοντά στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Με το νομοσχέδιο αυτό τίθενται κάποιοι σημαντικοί κανόνες λειτουργίας και ρυθμίζονται θέματα εποπτείας, καθώς ορίζεται σε ποιους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης εφαρμόζονται οι διατάξεις του. Επανακαθορίζονται οι σχέσεις μεταξύ των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης και των δικαιούχων. Προσδιορίζονται για τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης και τις ανεξάρτητες οντότητες ο τρόπος διαχείρισης των εσόδων από τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και επιβολής των κρατήσεων επ' αυτών, οι προθεσμίες για τη διανομή των οφειλόμενων ποσών σε δικαιούχους ή σε άλλους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης και οι διαδικασίες για τη διαχείριση οφειλόμενων ποσών σε δικαιούχους που δεν εντοπίζονται. Επίσης, εισάγονται δικονομικά τεκμήρια υπέρ των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης για τη διευκόλυνση των σκοπών τους, καθότι οι εσωτερικές δομές των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης είναι θεμελιώδους σημασίας για την αναγνώριση και τη νομιμοποίηση της δράσης τους, αλλά και για την αποτελεσματική τους λειτουργία. Ακόμη, τίθενται οι διατάξεις που διασφαλίζουν ότι οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης λειτουργούν σύμφωνα με τις αρχές της διαφάνειας και της συμμετοχικότητας, ενώ για να μπορούν οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τα δικαιώματα που τους έχουν ανατεθεί, εισάγεται ρύθμιση, βάσει της οποίας θα πρέπει να λαμβάνουν και να επαληθεύουν τα απαραίτητα στοιχεία από τους δικαιούχους. Όσον αφορά τη μουσική στο διαδίκτυο, όπου ο κανόνας εξακολουθεί να είναι η συλλογική διαχείριση των δικαιωμάτων του δημιουργού ανά επικράτεια, μέσω του παρόντος κεφαλαίου δημιουργήθηκαν οι συνθήκες που ευνοούν τις πλέον αποτελεσματικές πρακτικές αδειοδότησης σε ένα ολοένα αυξανόμενο και χωρίς σύνορα πλαίσιο. Εν κατακλείδι, με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο επιχειρείται να μπει μία τάξη στο τοπίο αυτό που λέγεται «πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα» και που χρήζει άμεσης επικαιροποίησης, όχι μόνο εξαιτίας του χρόνου που έχει παρέλθει από την προηγούμενη ρύθμιση, αλλά και εξαιτίας των ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων που έχουν αλλάξει μερικώς το ύφος και το πλαίσιο εργασίας πολλών εκ των καλλιτεχνών και επαγγελματιών κάθε είδους. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στηρίζουμε το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γιώργο Λαζαρίδη, Βουλευτή και ειδικό αγορητή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Τον λόγο έχει ο κ. Αναστάσιος Μεγαλομύστακας, ειδικός αγορητής από την Ένωση Κεντρώων, για δώδεκα λεπτά.
Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πραγματικά δεν ήθελα να πω αυτά σήμερα. Ωστόσο, οι ανάγκες το επιτάσσουν, καθώς όταν ακολουθούμε fast track διαδικασίες νομοθέτησης, θα πρέπει και οι αντιδράσεις μας να είναι ανάλογες, γιατί αλλιώς δεν διατελούμε σωστά το έργο μας ως νομοθέτες. Δεν γίνεται να αλλάζουμε συνεχώς άρθρα, διατάξεις, να αφαιρούμε, να προσθέτουμε και να μην υπάρχει κατάλληλη ενημέρωση προς τους Βουλευτές, γιατί έτσι δεν μπορούμε να κάνουμε και σωστά τη δουλειά μας. Συζήτησα με τους υπόλοιπους εισηγητές, συζήτησα και με τους συνεργάτες της κυρίας Υπουργού. Θα έπρεπε να υπάρχει ένας πίνακας μαζί με το σώμα του νομοσχεδίου που μας δόθηκε σήμερα, που να μπορούμε να βλέπουμε αναλυτικά τι γίνεται και ποιες ακριβώς είναι οι αλλαγές. Μπορεί να μας δόθηκαν κάποιες νομοθετικές βελτιώσεις μέσα στις επιτροπές. Ωστόσο, είναι πολύ δύσκολο για κάποιον αν λάβει το σώμα σήμερα, να εξετάσει ακριβώς πώς έγιναν οι αλλαγές. Επομένως, θα πρέπει να το ρυθμίσετε αυτό. Είδαμε στις επιτροπές και ειδικότερα στην επιτροπή που φιλοξενήθηκαν οι φορείς να μην γίνεται ουσιαστικός διάλογος, γιατί είχαν πάρα πολύ λίγο χρόνο. Δεν κλήθηκαν όλοι οι φορείς, καθώς εβδομήντα προτάθηκαν. Ήρθαν πάλι αρκετοί, αλλά δεν ήταν όσοι θα έπρεπε. Είδαμε ότι η πλειοψηφία, αν όχι όλοι οι φορείς, ήταν αρνητικοί προς αυτό το νομοσχέδιο και δεν καταλαβαίνω γιατί αποσύρατε ένα νομοσχέδιο του κ. Μπαλτά και του κ. Ξυδάκη, το οποίο είχε αποδεχτεί γενικά ο κόσμος της δημιουργίας και του πολιτισμού. Αυτό μόνο ασυνέχεια, όχι του κράτους, αλλά της Κυβέρνησης δείχνει. Θα πρέπει να αναρωτηθείτε γιατί συμβαίνουν όλα αυτά. Γιατί να ερχόμαστε κάθε φορά στο Βήμα όλοι εμείς της Αντιπολίτευσης και να κάνουμε κριτική; Δεν υπάρχει ένα νομοσχέδιο, όχι μόνο από το Υπουργείο σας, αλλά και από τα υπόλοιπα Υπουργεία, στο οποίο να υπάρχει μία ευρύτερη συμφωνία. Το γεγονός ότι δεν υπήρχε διαβούλευση φαίνεται και από την επιστολή που στάλθηκε στον Πρωθυπουργό. Θα την καταθέσω για τα Πρακτικά. Μέχρι σήμερα που μιλάμε δεν έχει γίνει αλλαγή. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αναστάσιος Μεγαλομύστακας καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα επιστολή, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Γνωρίζω, έχοντας μάθει, ότι θα γίνει κάποια αλλαγή στο άρθρο 55. Ελπίζω να γίνει. Αν υπήρχε ουσιαστικός διάλογος πριν κατατεθεί το νομοσχέδιο, δεν θα ερχόμασταν αυτήν τη στιγμή σε αυτή τη θέση. Είδαμε και διάφορες άλλες αλλαγές, όπως στο άρθρο 72 στις επιτροπές, σήμερα άρθρο 71 μετά τις αλλαγές, όπου εμείς φωνάζαμε και λέγαμε ότι δεν θα έπρεπε να ορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο οι αποδοχές και όντως το αλλάξατε και ορίζονται πλέον με κοινή υπουργική απόφαση. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Ελπίζω να μην πάνε προς τα πάνω. Ίσως θα έπρεπε να διατηρηθούν στο ποσό που είχαν στην προηγούμενη υπηρεσία, γιατί ξέρουμε όλοι ότι ο Οργανισμός του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών είναι ένας πτωχευμένος οργανισμός. Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να το διατηρήσουμε. Γιατί τι μας έχει μείνει στη χώρα; Ο πολιτισμός είναι κάτι που πρέπει να το διαφυλάξουμε και είμαστε σύμφωνοι σε όλη αυτή την προσπάθεια. Ωστόσο όλα αυτά πρέπει να γίνουν με τον σωστό τρόπο. Είδαμε τα τελευταία χρόνια - και δεν φταίτε φυσικά εσείς σε αυτό - καλλιτέχνες και μεγάλους δημιουργούς στα βαθιά γεράματά τους να πεινούν, να μην έχουν ούτε τα απαραίτητα προς το ζην και τους τελευταίους μήνες είδαμε γιατί. Γιατί υπήρχε μία επιχείρηση, μία εταιρεία η οποία κατασπαταλούσε τα χρήματα των δημιουργών, των μουσικών, των στιχουργών, όλων αυτών που μας χάρισαν εμάς πολύ όμορφες στιγμές με τα έργα τους, για να είναι αυτοί καλά και κάποιοι δικοί τους δημιουργοί και στιχουργοί και «μεγάλοι καλλιτέχνες». Το βάζω σε εισαγωγικά, γιατί οι καλλιτέχνες πρέπει να διατελούν και άλλο έργο πέρα από αυτό του πολιτισμού. Θα πρέπει να φροντίζουν και για τους συναδέλφους και για όλους τους υπόλοιπους της δικής τους «συνομοταξίας». Ο κόσμος είναι αγανακτισμένος. Το νομοσχέδιο αυτό θα έπρεπε κι εσείς να το έχετε φέρει πολύ πιο πριν, καθώς είναι νομίζω ίσως το πιο σημαντικό που φέρνει το Υπουργείο Πολιτισμού από τότε που αναλάβατε Κυβέρνηση. Είχατε χρόνο και το 2015, καθώς η οδηγία κατατέθηκε το 2014. Είχατε χρόνο και το 2015 και το 2016 και τις αρχές του 2017, γιατί έχουμε διανύσει πλέον του μισού έτους του 2017. Πρέπει να έχουμε άμεσες αντιδράσεις στα ουσιαστικά και μεγάλα προβλήματα αυτής της χώρας. Ένα από αυτά είναι κι αυτό που θέλετε να λύσετε μέσα από αυτό το σχέδιο νόμου. Εμείς θα είμαστε εδώ να ελέγχουμε το τι αλλάζετε και τι όχι και πώς το εφαρμόζετε και γιατί πρέπει να γίνονται οι αλλαγές. Δυστυχώς, ακολουθώντας αυτές τις τακτικές, δεν μπορούμε να ανακτήσουμε τον σεβασμό του κόσμου, του ελληνικού λαού, ο οποίος εφτά χρόνια παλεύει μέσα στα μνημόνια. Το μέλλον, δυστυχώς, δεν προβλέπεται ευοίωνο. Εμείς δεν κάνουμε ούτε το ελάχιστο, να προσφέρουμε τουλάχιστον στον ελληνικό λαό έναν ουσιαστικό διάλογο και ουσιαστικές λύσεις. Δεν θέλουμε στο τέλος αυτού του νομοσχεδίου να υπάρχει μία στοιχειώδης ρύθμιση του θέματος, όπως είπε ο εισηγητής της συγκυβέρνησης χθες, θέλουμε οριστικές λύσεις κι αυτές δεν δίνονται στο πόδι. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να συμβαίνουν όλα αυτά. Πραγματικά υπάρχουν πολλές θετικές διατάξεις μέσα στο νομοσχέδιο. Υπάρχουν ακόμη και στις κάποιες τροπολογίες που φέρατε κάποια θετικά στοιχεία. Ωστόσο θα έπρεπε να γίνονται πιο μελετημένα. Δηλαδή, κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί την ασφάλεια στο καταδιωκόμενο προσωπικό, κανένας δεν μπορεί να διαφωνήσει με το βραβείο «Μόραλης», κανένας δεν θα διαφωνήσει με το να ρυθμιστούν τα θέματα της ΕΠΟ, με το να αναβαθμιστεί ή τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε την κατάσταση στο ΝΟΜΑ. Ωστόσο πρέπει να γίνεται με έναν σωστό τρόπο, τον οποίο εσείς μάλλον δεν τον έχετε βρει. Κλείνοντας θέλω να αναρωτηθούμε όλοι εδώ μέσα το εξής: Αν με το καλό υπερψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο, που αυτό θα γίνει, από τη συμπαγή ομάδα της συγκυβέρνησης, θα έχουν λυθεί επιτέλους τα προβλήματα των δημιουργών; Εγώ πολύ φοβάμαι ότι αυτό δεν τους το εξασφαλίζουμε. Ελπίζω για το καλύτερο και θα επανατοποθετηθούμε μόλις δούμε και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που θα φέρετε σήμερα, που νομίζω ότι αναμένουμε όλοι. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αναστάσιο Μεγαλομύστακα.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να κάνω μία παρέμβαση;
Μία παρέμβαση γενικώς;
Για ένα θέμα που έχει προκύψει και νομίζω ότι πρέπει να ασχοληθείτε κι εσείς και η κυρία Υπουργός.
Σας ακούμε.
Εδώ προκύπτει ότι από την έκθεση που συντάχθηκε για τη συζήτηση στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή του νομοσχεδίου αυτού, έχει απαλειφθεί το άρθρο 61 του νομοσχεδίου που κατατέθηκε και στη θέση του ως 61 έχει τοποθετηθεί το άρθρο 62 του νομοσχεδίου κι έχει γίνει αναρίθμηση όλων των διατάξεων μέχρι το τέλος. Μετά δε, την ενσωμάτωση και των τριών τροπολογιών που έγιναν δεκτές, θα έπρεπε τα άρθρα να είναι ογδόντα, αλλά είναι εβδομήντα εννέα. Αυτή η διάταξη είναι σημαντική και μάλιστα κάποιοι εκ των εισηγητών είχαν εξάρει και είχαν επαινέσει αυτήν την πρωτοβουλία του να καταργηθεί η υποχρέωση του να κατατίθεται αντίγραφο κινηματογραφικών έργων όχι στο Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών και Κινηματογράφου, που είχε ιδρύσει ο κ. Παππάς με τον ν.4339, αλλά όπως προέβλεπε ο νόμος περί κινηματογράφου 3405/1910, στην Εθνική Ταινιοθήκη. Πράγματι, υπάρχει ανάγκη προστασίας αυτού του φορέα που λέγεται Εθνική Ταινιοθήκη και μάλιστα από πολύ καιρό όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί με τον πολιτισμό, θεωρούν ότι ο φυσικός φορέας, το λεγόμενο depot legal, όπως το λένε εδώ οι κινηματογραφιστές, πρέπει να είναι η Εθνική Ταινιοθήκη. Δυστυχώς, αυτή η διάταξη έχει εξαφανιστεί.
Καλώς. Να μην κόψουμε τον ειρμό.
Να τοποθετηθεί η Υπουργός.
Βεβαίως. Θα τοποθετηθεί.
Μπορεί να κάνουμε και λάθος.
Να δώσουμε τον λόγο στον τελευταίο από τους ειδικούς αγορητές, τον κ. Γρηγόριο Ψαριανό από το Ποτάμι, και αμέσως μετά θα έχει τον λόγο η κυρία Υπουργός για να τοποθετηθεί και να απαντήσει και στην ερώτηση που μόλις θέσατε. Παρακαλώ, κύριε Ψαριανέ, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ξέρετε, εδώ και δεκαετίες η Αριστερά είχε επεξεργασμένες προτάσεις για την υγεία, για την παιδεία, για τη δικαιοσύνη, για τις σχέσεις κράτους - εκκλησίας και για τον πολιτισμό και για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για την αντιμετώπιση της διαφθοράς και της διαπλοκής, για τα λαθρεμπόρια καπνών, πετρελαίων, φυσικού αερίου κ.λπ.. Είχε επεξεργασμένες προτάσεις και είχε δικαίως έναν καταγγελτικό λόγο προς τους προηγούμενους κυβερνήσαντες όλων των αποχρώσεων και όλων των πολιτικών σχεδιασμών. Είχε, λοιπόν, και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο και προτάσεις για τα πνευματικά δικαιώματα και για τη διασφάλισή τους, όταν μάλιστα στη χώρα επί δεκαετίες γινόταν μια ανεξέλεγκτη λεηλασία των πνευματικών δικαιωμάτων, μια ληστεία από μία, ας πούμε φαμίλια, που θα λέγαμε σε άλλες μεσογειακές χώρες, όπως στη νότια Ιταλία ας πούμε, η οποία από το 1938 ελυμαίνετο τα πνευματικά δικαιώματα, κυνηγούσε τις ταβερνούλες και τα καφενεδάκια σε όλα τα χωριά, όπου πηγαίναν διάφοροι εισπράκτορες - νταβατζήδες και έπαιρναν ανεξέλεγκτα χρήματα από μικρά καφενεδάκια σε όλα τα χωριά και σε όλα τα νησιά και παντού σε όλη την Ελλάδα, σε όλα τα μαγαζιά, σε όλα τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος με μουσικές που έπαιζαν ή δεν έπαιζαν ή με ραδιοφωνάκι που ακουγόταν και ένα καφενεδάκι με τρεις πελάτες ξαφνικά έβλεπε έναν τύπο, ας πούμε, σχεδόν μαφιόζο, ο οποίος πήγαινε εκεί και έλεγε «θέλουμε ένα χιλιάρικο τον μήνα» ή «50.000» σε δραχμές ή «500 ευρώ». Αυτά τα ξέρουν όλα τα μαγαζιά της Ελλάδος επί δεκαετίες, όχι μόνο οι μαγαζάτορες, αλλά και οι πελάτες και όλοι. Αυτή η ανεξέλεγκτη λεηλασία, λοιπόν, των πνευματικών δικαιωμάτων είχε τεράστιες εισπράξεις, τεράστια απόδοση κερδών, όχι για τους ιδιοκτήτες των πνευματικών δικαιωμάτων, όχι για τους δημιουργούς, για τους συνθέτες, τους στιχουργούς ή ακόμα και τους συγγραφείς, τους εικαστικούς σε όλες τις μορφές τέχνης. Ας επικεντρώσουμε, όμως, στη μουσική, μια και μιλάμε για την περίφημη «ΑΕΠΙ», της οποίας το σκάνδαλο έσκασε πριν από μερικούς μήνες και κάναμε όλοι ότι ήμασταν έκπληκτοι. Μείναμε όλοι άναυδοι από αυτά που ακούγαμε, λες και δεν τα ξέραμε. Η Αριστερά, λοιπόν, ήλθε με τη μορφή ενός δώρου από τον Μεγαλοδύναμο, με τη βοήθεια του λαού στην εξουσία με το δεκανίκι μιας ψεκασμένης Δεξιάς, με την οποία συνεργάζεται άψογα και άριστα και χειροκροτεί ο ένας τον άλλον, ο αριστερός τον δεξιό και ο δεξιός τον αριστερό, προκαλώντας μία μόνιμη απορία στον κόσμο πώς μπορούν αυτοί να συνεργάζονται. Μια χαρά μπορούν να συνεργάζονται. Όταν τρώμε, δεν μιλάμε, δηλαδή δεν συνεργαζόμαστε και κάνουμε δουλειές, business as usual. Έτσι, λοιπόν, τώρα ερχόμαστε να διαχειριστούμε τα πνευματικά δικαιώματα και μια γάγγραινα που επί χρόνια «έτρωγε» τον πνευματικό κόσμο της χώρας. Με την οργή και την αγανάκτηση του αριστερού πας να διαχειριστείς και να εξορθολογίσεις το τοπίο και να καθαρίσεις την κόπρο του Αυγεία. Τι κάνεις; Ανοίγεις την πόρτα να έρθουν και άλλες «ΑΕΠΙ», δίνεις στην «ΑΕΠΙ» το δικαίωμα να μεταφέρει την έδρα της στην Κύπρο, χωρίς να την ελέγξεις. Έχεις μια επίτροπο, ή πάνε και κάτι λογιστές, κάτι ορκωτοί, οι οποίοι θα κάνουν έναν έλεγχο. Βέβαια, ελπίζω αυτή η φαμίλια να επιστρέψει τα χρήματα που μάζευε από τον κοσμάκη και να τα μοιράσει στους πνευματικούς δημιουργούς κάποια στιγμή, έστω με δικαστικές αποφάσεις, έστω με ένα ανηλεές κυνηγητό. Θα το κάνουμε αυτό; Δεν νομίζω. Μάλλον πάμε να το κουκουλώσουμε και να ανοίξουμε την πόρτα να έρθουν και άλλες τέτοιες εταιρειούλες, να διαχειρίζονται με κερδοσκοπικό τρόπο και να λεηλατούν τα πνευματικά δικαιώματα. Έχουμε, λοιπόν, ενσωμάτωση ευρωπαϊκής οδηγίας. Η ενσωμάτωση, αυτή η πολύ συνηθισμένη διαδικασία, έχει γίνει πάγια τακτική σε αυτή την Κυβέρνηση, εκτός από τις αθρόες τροπολογίες που φέρνει σε όλα τα νομοσχέδια. Τώρα έχουμε άρθρα μέσα στο δεύτερο μέρος από αυτοδύτες εναλίων αρχαιοτήτων, έχουμε τοποθετήσεις και αποσπάσεις και διορισμούς στο Μέγαρο Μουσικής. Έχουμε τακτοποιήσεις δίκαιων αιτημάτων εργαζομένων στο Φεστιβάλ Αθηνών. Έχουμε πολλά πράγματα, εκ των οποίων μερικά είναι και θετικά και θα τα ψηφίζαμε. Μερικά, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε το πολύ θα τα ψηφίσουμε. Όμως, όλο αυτό το πακέτο με τη διαδικασία του επείγοντος, με έναν διάλογο που δεν έγινε ποτέ! Χθες, παραμονή που θα ψηφιζόταν το νομοσχέδιο ήρθαν - είχαμε προτείνει συνολικά περίπου εβδομήντα εκπροσώπους φορέων - πάνω από τριάντα. Είναι πολύ μεγάλος αριθμός, από τους μεγαλύτερους αριθμούς εκπροσώπων φορέων που έχουν έρθει. Από τους τριάντα, ας πούμε, οι είκοσι οκτώ «βομβάρδισαν» το νομοσχέδιο. Ήταν οργισμένοι, έξαλλοι, κατήγγελλαν το νομοσχέδιο και μόνο ένας, δυο εκπρόσωποι φορέων, οι οποίοι ήταν και υποψήφιοι σε ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ κάποτε, είχαν σχέσεις με τις κομματικές δομές του ΣΥΡΙΖΑ - από τους ΑΝΕΛ, από τις κομματικές δομές δεν εμφανίστηκαν στα πνευματικά δικαιώματα, δεν ξέρω γιατί, δεν θα είναι η ειδικότητά τους, φαίνεται - ζήτησαν να ψηφιστεί το νομοσχέδιο. Ένας, δυο στους τριάντα! Οι υπόλοιποι το κατακεραύνωσαν. Κυρία Υπουργέ, έχουμε ομοβροντία αντιθέσεων, καταγγελιών, καταγγελτικού λόγου. Είκοσι οκτώ στους τριάντα, τριάντα ένας στους τριάντα πέντε ωρύονταν, άλλοι έλεγαν ότι δεν κλήθηκαν, άλλοι ότι δεν μπορούσαν να μιλήσουν μέσα σε τέσσερα λεπτά σε ένα νομοσχέδιο, το οποίο θα έπρεπε να έχει ενάμιση χρόνο μπροστά του διαβούλευση και τον είχε, διότι είχαμε ένα νομοσχέδιο για την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας, αλλά και για τη διευθέτηση των πνευματικών δικαιωμάτων. Τον Δεκέμβριο του 2015 είχε αναρτηθεί στη Βουλή, ήταν σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και είχε καταληκτική ημερομηνία τον Απρίλιο του 2016. Κατατέθηκε τον Δεκέμβριο του 2015. Έγινε η διαβούλευση, ήταν μακροχρόνια, σε κανονικό χρονικό διάστημα, χωρίς επείγοντα τρόπο, χωρίς υπερεπείγουσες διαδικασίες. Τον Μάιο του 2016 κατατέθηκε στη Βουλή, πέρασε από νομοπαρασκευαστική επιτροπή και πήγαινε για ψήφιση. Είχαν συμφωνήσει σχεδόν όλοι οι φορείς, όλοι αυτοί που χθες ήταν έξαλλοι και διαφωνούσαν. Τότε σχεδόν όλοι είχαν συμφωνήσει. Ξαφνικά τον Ιούλιο του 2016 το νομοσχέδιο, νύχτα μάλλον, αποσύρθηκε, ενώ είχε την πλήρη στήριξη των φορέων. Γιατί αποσύρθηκε; Ρώτησα, περιμένω απαντήσεις και από τον κ. Ξυδάκη και από τον κ. Μπαλτά γιατί αποσύρθηκε αυτό το νομοσχέδιο, ποιος ζήτησε την απόσυρσή του. Έχουμε αλληλοσπαρασσόμενες φατρίες, από τις οποίες πολλές διαφωνούσαν και είπαν «πάρτε το πίσω αυτό, να τακτοποιήσουμε κάτι θεματάκια;». Έπρεπε να τακτοποιηθεί το ζήτημα της «ΑΕΠΙ», να κουκουλωθεί και να το δούμε; Θεωρητικά την καταγγέλλουμε, αλλά στην πραγματικότητα την αφήνουμε να έχει βγάλει τα φράγκα έξω, να έχει πάει την έδρα στην Κύπρο, να μην έχει διανείμει τίποτα στους πνευματικούς δημιουργούς, ενώ μερικοί βέβαια κορυφαίοι και επώνυμοι - πέντε, έξι, επτά - έπαιρναν αρκετά χρήματα από την «ΑΕΠΙ» και δεν μιλούσαν κιόλας, γιατί, ξέρετε, ο μπουκωμένος δεν μιλάει. Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά, όμως, που έπαιζαν μουσικές, που έγραφαν, εκατοντάδες παιδιά ηθοποιοί, συγγραφείς, σεναριογράφοι, σκηνοθέτες, τραγουδιστές, τραγουδοποιοί έπαιρναν ψίχουλα από την «ΑΕΠΙ» και μερικοί δεν έπαιρναν τίποτα! Αυτό αντί να το τακτοποιήσουμε, το «ψιλοκουκουλώνουμε»; Θα το καταγγείλουμε; Θα λεηλατήσουμε τη λεηλασία;
Εσείς ήσασταν συγκυβέρνηση.
Μη διακόπτετε, σας παρακαλώ.
Δεν μπορώ να ακούω από κάτω διάφορους να λένε διάφορα πράγματα, οι οποίοι μάλιστα κάνουν παράπονα ότι…
Βεβαίως. Έχετε δίκιο. Συνεχίστε.
Δεν θέλω να συνεχίσω τώρα επί προσωπικού για να μην πούμε θέματα «χοντρά». Δεν θέλω να μιλήσω γι' αυτό. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2016, ενώ τον Ιούλιο του 2016 αποσύρθηκε το νομοσχέδιο στο οποίο σχεδόν όλοι συμφώνησαν, εμφανίστηκε ένα νέο νομοσχέδιο και τον Φλεβάρη του 2017 έσκασε η βόμβα της «ΑΕΠΙ».
Έσκασε από μόνη της;
Καθόλου από μόνη της. Μην πετάγεστε. Μπορείτε να πείτε μετά ό,τι θέλετε, ότι εξετάσατε και βρήκατε και αποκαλύψατε και μπορείτε να επανορθώσετε. Να μας τα πείτε εδώ. Να μας πείτε γιατί αποσύρατε το προηγούμενο νομοσχέδιο.
Μπορείτε να μας πείτε τι κάνατε γι' αυτά;
Μην διακόπτετε από κάτω. Σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε…
Δεν απευθύνομαι σε εσάς, κύριε Ψαριανέ.
Ευχαριστώ πολύ.
Από κάτω σας παρακαλώ!
Μπορούμε να μάθουμε γιατί αποσύρθηκε το προηγούμενο νομοσχέδιο; Θα μας απαντήσει κάποιος ευθέως;
Εσείς θα μας πείτε γιατί ως συγκυβέρνηση δεν κάνατε τίποτε;
Κυρία Βαγενά, δεν είναι σωστό αυτό που κάνετε.
Για όλη αυτήν τη λεηλασία, τα εκατομμύρια που εξαφανίστηκαν, τις αμοιβές της φαμίλιας και των συνεργατών της και για όλα αυτά τα πράγματα, εκκρεμούν ιστορίες οι οποίες πρέπει να αποκαλυφθούν και να αποκατασταθούν. Την Παρασκευή, λοιπόν, κατατίθεται το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, χωρίς καμμία διαβούλευση. Μας είπε ένας από τους τριάντα τόσους εκπροσώπους φορέων που ήρθαν χθες στην επιτροπή ότι έγινε διαβούλευση. «Εμείς πήγαμε» είπε μάλιστα «στο γραφείο της Υπουργού και συζητήσαμε». Ήρθαν εκπρόσωποι, εβδομήντα εκπρόσωποι, στο γραφείο σας, κυρία Υπουργέ, και συζητήσατε διεξοδικά και αναλυτικά για όλα τα θέματα του νομοσχεδίου; Γιατί μας το απέκρυψαν εχθές οι εκπρόσωποι των φορέων και δεν μας είπε κανείς πού συναντηθήκατε, πού έγινε αυτή η διαβούλευση, αν έγινε σε «γιάφκες» - το ρώτησα και εχθές στην επιτροπή - , αν έγινε τηλεφωνικώς, αν υπήρξαν συμφωνίες ή διαφωνίες; Πού έγινε αυτή η διαβούλευση για ένα νομοσχέδιο που κατατέθηκε προχθές, για το οποίο δεν ξέρουμε ακόμα ποιες αλλαγές σε άρθρα έχουν γίνει; Μέχρι σήμερα που το ψηφίζουμε δεν ξέρουμε εάν το 34 θα είναι 34, αν απαλείφθηκε, αν το 72 έγινε 73. Δεν ξέρουμε ποιες αλλαγές έχουν γίνει. Το σύνολο αυτού του τερατουργήματος ερχόμαστε να το ψηφίσουμε συναινετικά μάλιστα, όλοι οι «γερμανοτσολιάδες» και οι «δωσίλογοι» και οι «προδότες» οι προηγούμενοι που είχαν δύο μνημόνια και εσείς, η «ψεκασμένη» αριστεροδεξιά κυβέρνηση που έχετε πέντε, έξι μνημόνια στο πρόγραμμα και τα υπογράφετε εύκολα. Ξέρετε, κατηγορούσατε τους άλλους ότι υπέγραφαν ό,τι τους έδιναν. Εσείς υπογράφετε και ό,τι δεν σας δίνουν. Χαλαρά, δηλαδή! Αρκεί να κάνουμε δουλειές! Αρκεί να τοποθετούμε υπαλλήλους από το Υπουργείο Οικονομικών στο Μέγαρο Μουσικής, ενώ ήταν μόνο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το βάλατε με τροπολογία. Δεν μας δώσατε τις φωτογραφίες και τα ονόματα αυτών που θέλετε να πάτε από το Υπουργείο Οικονομικών στο Μέγαρο Μουσικής. Έχουμε συνεχώς βουλευτικές τροπολογίες που ζητούν διευθετήσεις και τακτοποιήσεις, όπως, ας πούμε, τους φόρους τής ΣΕΚΑΠ. Βουλευτική τροπολογία ήταν. Πέρασε από δω εν μία νυκτί, κρυφίως πώς. Το μάθαμε από τις εφημερίδες μετά από μέρες, ότι κάποιος επιχειρηματίας απαλλασσόταν από καμιά τριανταοχταριά εκατομμύρια πρόστιμα για να πάρει μία εταιρεία «ανάλαφρη» και «τζαμπέ». Δηλαδή αυτές οι τροπολογίες που έρχονται εδώ βροχηδόν περιμένετε να τις ψηφίσουμε; Τα προηγούμενα κόμματα των «δωσίλογων», «γερμανοτσολιάδων» «μερκελιστών», τα καταγγέλλατε και τα καταχεριάζατε, αριστεροί σύντροφοι, και τους δείχνατε ως προδότες και λέγατε «κρεμάλες» και «Γουδί», και τώρα έχετε πάρει το «Γουδί» και το «γουδοχέρι» και φτιάχνετε σκορδαλιά και ό,τι θέλετε βάζετε μέσα, από μελιτζάνες μέχρι βερίκοκα, ό,τι γουστάρετε!
Είσαι θεός!
Είστε εκατόν πενήντα τρεις και θα μείνετε εκατόν πενήντα τρεις, κόλαση να γίνει. Δεν πρόκειται να κουνηθεί φύλλο. Διότι business as usual.
Για πρόσεχε λίγο!
Κυρία Βαγενά, σας παρακαλώ!
Οι προηγούμενοι «γερμανοτσολιάδες» που λεηλάτησαν τη χώρα έχαναν από καμμιά δεκαριά, εικοσαριά, τριανταριά Βουλευτές. Το κάθε κόμμα έχανε είκοσι και τριάντα Βουλευτές, κυρίες μου και κύριοι, σε κάθε ψήφιση μνημονίου.
Είσαι ανεξέλεγκτος πια! Δεν ξέρεις τι σου γίνεται.
Εσείς τα κάνετε γαργάρα, κάνετε την πάπια και θα μείνετε εκατόν πενήντα τρεις μέχρι να πέσετε και οι εκατόν πενήντα τρεις.
Κι αυτό σε πειράζει!
Κι όταν πέσετε, θα δούμε τι θα κάνουμε.
Ολοκληρώστε σας παρακαλώ, κύριε Ψαριανέ. Κυρία Βαγενά, σας παρακαλώ!
Κυρία Βαγενά, θέλετε να φέρετε κανένα κασετοφωνάκι εδώ να μας παίξετε αντιμνημονιακά άσματα;
Ναι, θα φέρω. Κακό είναι; Αυτό έχω. Κασετόφωνο. Δεν έχω ακριβά μηχανήματα.
Σας παρακαλώ!
Θέλετε να μας φέρετε κανένα τρανζιστοράκι, να μας παίξετε για τη Μέρκελ να της πείτε «Go home», ε;
Αυτό έχω. Κασετόφωνο έχω.
Κύριε Ψαριανέ, ολοκληρώστε σας παρακαλώ την τοποθέτησή σας.
Θα ολοκληρώσω, λέγοντας ότι ως αριστερός ή ως πρώην αριστερός, αν θέλετε, γιατί για εμένα δεν είναι η διαδρομή αν θα πάμε αριστερά ή δεξιά, είναι αν θα πάμε ένα βήμα μπροστά, αν αυτή η χώρα θα γίνει μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα, να μην είναι πια «Κατσαπλιαδιστάν». Δεν θέλουμε να γίνει ούτε Καράκας, ούτε «μακάρι να ήμασταν Βενεζουέλα», ούτε «μακάρι να ήμασταν Αργεντινή», που έλεγε ο παλιός μου σύντροφος, ο Ξάκης. Γιατί έχουμε τον Ξάκη και τον Κούλη.
Αυτό σε καίει, μωρέ;
Να προσέχουμε, λοιπόν, πού πεταγόμαστε και σε ποιον μιλάμε.
Αυτό δεν μπορείς να καταπιείς, ότι ο παλιός σου σύντροφος έγινε πρωθυπουργός!
Business as usual. Να προσέχετε τι ψηφίζετε και να θυμάστε τι ψηφίσατε. Γιατί η ιστορία τα γράφει και κρατάει ονόματα, διευθύνσεις, τηλέφωνα και αξιοπρέπειες.
Παρακαλώ πολύ να το ανακαλέσει αυτό.
Καλώς. Ευχαριστούμε.
Καταψηφίζουμε μετά βδελυγμίας το κατασκεύασμα. Είπαμε να αποσύρει η κυρία Υπουργός το νομοσχέδιο αυτό και να φέρει το προηγούμενο που δεν ήταν δικό μας, το νομοσχέδιο Ξυδάκη - Μπαλτά, με τη δική της υπογραφή, με την ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών οδηγιών. Να μην βάζουμε «τσόντες» στις ευρωπαϊκές οδηγίες, κατσαπλιανδίστικες οδηγίες δικές μας για τακτοποιήσεις. Φέρτε το προηγούμενο δικό σας νομοσχέδιο που αποσύρατε νύχτα να το ψηφίσουμε.
Καλώς, κύριε Ψαριανέ.
Αυτό το καταψηφίζουμε. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας. Ντα σβιντάνια.
Προχωρούμε με την τοποθέτηση της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Λυδίας Κονιόρδου, για δώδεκα λεπτά.
Ντροπή!
Ντροπή δική σου! Ήσουν στη συγκυβέρνηση.
Υπόγραψε τα μνημόνια και μετά μιλάμε.
Λίγο ησυχία, κυρία Βαγενά. Λίγο ησυχία, σας παρακαλώ, να μιλήσει η κυρία Υπουργός.
Δεν μπορείς να καταπιείς ότι δεν ήσουν στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ έγινε Κυβέρνηση. Αυτό σε τρώει.
Θα παίξετε τραγωδία σήμερα;
Κυρία Βαγενά, λίγο ησυχία να μιλήσει η Υπουργός. Σας παρακαλώ! Κύριε Ψαριανέ, κι εσείς ησυχία. Ελάτε, κυρία Υπουργέ.
Δεν μπορεί να καταπιεί ότι δεν ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ ενώ έγινε Κυβέρνηση. Έχασε το τρένο.
Θα παίξετε τραγωδία ή κωμωδία;
Κυρία Βαγενά, δεν βοηθάτε τώρα! Έχουμε μπει στη διαδικασία να τοποθετηθεί η κυρία Υπουργός. Κυρία Υπουργέ, σας ακούμε.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Βουλευτές, τι να πει κανείς στην προκλητική προσπάθεια καταστροφής, τώρα που η πολιτεία έρχεται, μετά από χρόνια αδράνειας και αδιαφορίας, κατά γενική ομολογία, να στηρίξει τα συμφέροντα των δημιουργών και να ρυθμίσει τις σχέσεις με τους χρήστες; Τι να πει κανείς στην πλήρη έλλειψη ουσιαστικών προτάσεων και σοβαρών επιχειρημάτων; Βλέπουμε μόνο προσπάθεια εκμετάλλευσης θεμάτων με αρκετή δόση διαστρέβλωσης, όπως και ρηχής και ανεύθυνης αντιμετώπισης. Αναφέρομαι σε κάτι που είπε χθες η κ. Κεφαλογιάννη, που δυστυχώς δεν είναι εδώ να το ακούσει: Γνωρίζατε χρόνια αυτόν τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο, κάτι στο οποίο αναφερθήκατε. Το γνωρίζατε χρόνια όλοι και αδρανούσατε και αδιαφορούσατε. Ποιος, λοιπόν, σήμερα ή τόσα χρόνια κουκούλωνε ή συγκάλυπτε; Η Κυβέρνηση αυτή είναι η πρώτη που άνοιξε το κεφάλαιο που όλοι ξέραμε και το εξέθεσε στο φως. Δεν θα ενδώσουμε στις προκλήσεις. Θα κρατήσουμε ψηλά το επίπεδο του πολιτισμού, εφόσον αυτό υπηρετούμε, τον σεβασμό στον δημοκρατικό διάλογο, τον σεβασμό στους πολίτες, τον σεβασμό στους δημιουργούς και χρήστες που αγωνιούν, τον σεβασμό στον πολιτισμό που υπηρετώ με αφοσίωση και ανιδιοτέλεια εδώ και σαράντα χρόνια. Ο πολιτισμός θα έπρεπε να γεφυρώνει αντιθέσεις και όχι να γίνεται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης. Το νομοσχέδιο που επεξεργαστήκαμε, το παραλάβαμε από τον κ. Μπαλτά. Διατηρούσε πολλά άρθρα από το αρχικό. Εν όψει των εξελίξεων που γνωρίζαμε, το θέσαμε σε νέο κύκλο διαβούλευσης, ως οφείλαμε. Ως προς την Επίτροπο που τοποθετήθηκε προσωρινά με τροπολογία που εσείς εδώ μέσα, δυστυχώς καταψηφίσατε, χαίρομαι που τώρα, εκ των υστέρων επικροτείτε, κυρία Κεφαλίδου, τα αποτελέσματά της παρέμβασής της στην ΑΕΠΙ, τα αυξημένα έσοδα που κατάφερε να συγκεντρώσει σε λιγότερο από δύο μήνες υπέρ των δημιουργών, πολύ περισσότερο από το αντίστοιχο χρονικό διάστημα της προηγούμενης χρονιάς, την αποκάλυψη σοβαρών διαχειριστικών και οικονομικών στοιχείων. Ας γίνουν συγκεκριμένες προτάσεις. Ποιος θα αναλάβει τα χρέη; Ο Έλληνας φορολογούμενος, όπως έκανε με τον τρόπο που διαχειριστήκατε το Μέγαρο Μουσικής; Ποιος θα αναλάβει όλα αυτά τα χρέη; Πείτε προτάσεις συγκεκριμένες, όχι επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Σε τι άλλο να προλάβουμε να αναφερθούμε; Στην πολεμική στην οποία συμβάλατε για την τοποθέτηση προσωρινού Επιτρόπου; Στην τροπολογία που περίμεναν τα ΔΗΠΕΘΕ εδώ και μήνες, σχετικά με τα τυπικά προσόντα των καλλιτεχνικών διευθυντών, που μόνο με το έργο τους θα έπρεπε να κρίνονται και όχι με τα πτυχία; Στο γεγονός ότι αποκρύψατε, ενώ θα έπρεπε να το γνωρίζετε, ότι ουδείς ηθοποιός εδώ και δεκαετίες δεν γίνεται δεκτός σε σχολή χωρίς απολυτήριο λυκείου; Στην προσπάθεια απόκρυψης των θεμάτων για τις βιβλιοθήκες και τους συγγραφείς και εκδότες; Ευτυχώς, με δική μας παραίνεση οι δύο πλευρές συναντήθηκαν και συζήτησαν. Το γεγονός ότι δεν προλάβαμε να κάνουμε διαβούλευση, κύριοι Βουλευτές, ήταν γιατί και εμείς αιφνιδιαστήκαμε με μία απειλητική επιστολή προς όλες τις βιβλιοθήκες της Ελλάδας ότι θα έπρεπε να πληρώσουν αναδρομικά, αλλιώς θα αντιμετώπιζαν νόμιμες κυρώσεις. Οφείλαμε να αντιδράσουμε, γιατί θα είχαμε απέναντί μας όλη την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους φοιτητές. Εμείς προχωράμε μπροστά, πρόσω ολοταχώς, παρά όλο αυτό τον κακόφωνο χορό των Ερινύων. Σήμερα καλείστε να ψηφίσετε σχέδιο νόμου για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων, χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων και άλλα θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Είναι πολύ σημαντική ημέρα γιατί μετά από είκοσι τέσσερα χρόνια μπαίνουν νέοι εκσυγχρονισμένοι κανόνες στα πνευματικά δικαιώματα, με την ευκαιρία της ενσωμάτωσης της σχετικής κοινοτικής οδηγίας. Το νομοσχέδιο έγινε αντικείμενο μεγάλης επεξεργασίας, νόμιμα, μέσα στο Υπουργείο Πολιτισμού, σε καμμία γιάφκα, σε κανένα καφενείο. Είναι αποτέλεσμα μακράς διαβούλευσης και διαλόγου, από τον προηγούμενο Υπουργό Πολιτισμού και από τη δική μου ώρα της ανάληψης αυτής της θέσης. Στη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών έγινε εντατική και κοπιώδης διαβούλευση σε συναντήσεις στο Υπουργείο Πολιτισμού με την πλειοψηφία των εκπροσώπων των φορέων, τους οποίους αφορά το νομοσχέδιο. Οι παρατηρήσεις των φορέων που κατατέθηκαν και ήταν σωστές και δίκαιες ενσωματώθηκαν στο νομοσχέδιο που κατατίθεται. Για άρθρα που υπήρχαν διχογνωμίες έγινε επιπλέον διαβούλευση και επεξεργασία, για να αποτυπωθεί η πιο δίκαιη λύση. Όσα δεν μπορέσαμε να ενσωματώσουμε ετέθησαν εδώ εχθές από τους φορείς. Διατηρήθηκε ίση απόσταση από όλους τους φορείς και δεν ευνοήθηκε καμία πλευρά, παρά τις όποιες πιέσεις λόγω διαφορετικών συμφερόντων που εκφράζονταν συχνά έντονα και δημόσια. Ενδεικτικό της επεξεργασίας που έχει γίνει είναι το γεγονός ότι στη χθεσινή διαβούλευση με τους φορείς στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, από τα εβδομήντα επτά άρθρα του νομοσχεδίου, μόνο τα πέντε άρθρα ήταν αντικείμενο αντιπαράθεσης. Ακόμα τονίζω το γεγονός ότι με δική μας πρωτοβουλία εκλήθησαν να μιλήσουν τριάντα πέντε αντιπροσωπευτικοί φορείς, πάρα πολλοί, όπως παραδεχθήκατε, σε σχέση μ' αυτό που προβλέπεται. Μίλησαν τριάντα - και με δευτερολογίες - αντί των δέκα που προβλεπόταν. Η συζήτηση ολοκληρώθηκε ομαλά, χωρίς φωνές και κραυγές, εντός του προβλεπόμενου χρόνου. Από τις προτάσεις που κατατέθηκαν, έγιναν αντικείμενο επεξεργασίας και ενσωματώνονται οι εξής: Στο άρθρο 9 του σχεδίου νόμου, επέρχονται οι εξής νομοτεχνικές βελτιώσεις: Το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 5, δηλαδή η πρόταση «Εφόσον υφίσταται σύγκρουση συμφερόντων, αποκλείεται η συμμετοχή των μελών αυτών στη γενική συνέλευση των μελών», διαγράφεται. Στο τελευταίο εδάφιο της περιόδου α΄ της παραγράφου 9, μετά τη λέξη «δέκα (10)», η λέξη «δημιουργών» αντικαθίσταται από τη λέξη «μελών». Στο πρώτο εδάφιο της περιόδου β΄ της παραγράφου 9, μετά τη φράση «από το 1/25 των…» η λέξη «δημιουργών» αντικαθίσταται από τη λέξη «μελών». Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 9, μετά τη φράση «ή του 1/25 των…» η λέξη «δημιουργών» αντικαθίσταται από τη λέξη «μελών». Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 5, ισχύει το ίδιο, δηλαδή μετά τη φράση «τουλάχιστον το 1/25 των…» η λέξη «δημιουργών» αντικαθίσταται από τη λέξη «μελών». Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του σχεδίου νόμου η φράση «έως πέντε» αντικαθίσταται, όπως ζητήθηκε, από τη φράση «έως εννέα». Στο άρθρο 18 του σχεδίου νόμου, μετά την παράγραφο 3 προστίθεται η παράγραφος 4 ως εξής: «4. Για τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, των οποίων τα ετήσια ακαθάριστα έσοδά τους δεν υπερβαίνουν το ποσό των 500.000 ευρώ, τα έξοδα διαχείρισης δεν πρέπει να υπερβαίνουν συνολικά κατά μέσο όρο ποσοστό 25% των ακαθάριστων εσόδων του οργανισμού συλλογικής διαχείρισης». Στο άρθρο 45 του σχεδίου νόμου επέρχονται οι εξής νομοτεχνικές βελτιώσεις: Στον τίτλο μετά τη λέξη «καταστήματα» προστίθεται η λέξη «και επιχειρήσεις». Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 μετά τη λέξη «οι ανωτέρω» προστίθενται οι λέξεις «τρεις πρώτοι». Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 51 του σχεδίου νόμου μετά τη λέξη «διαχείρισης που», προστίθεται η φράση «είτε προϋπάρχουν, είτε συσταθούν μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου και οι οποίες….» κ.λπ.. Στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 52 του σχεδίου νόμου επέρχονται οι εξής νομοτεχνικές βελτιώσεις. Είναι αρκετές οι βελτιώσεις, κύριε Πρόεδρε, να προχωρήσω;
Να μας τις δώσετε, κυρία Υπουργέ.
Βεβαίως.
Προφανώς και θα τις δώσει, αλλά τις εξηγεί, αν χρειαστεί κάτι. Συνεχίζουμε, κυρία Υπουργέ.
Τις λέμε ενδεικτικά, γιατί θέλουμε να τονίσουμε ότι η χθεσινή διαβούλευση με τους φορείς δεν ήταν προσχηματική, αλλά ουσιαστική. Ενσωματώθηκαν και πολλές δίκαιες παρατηρήσεις από τους φορείς αυτούς. Είναι πολλές αυτές. Θα τις πάρετε, επομένως, για να μην παίρνω τον χρόνο. Το πνεύμα του νομοσχεδίου εξασφαλίζει διαφάνεια, δικαιοσύνη, λογοδοσία και έλεγχο σε ένα τοπίο που είχε αφεθεί επί χρόνια ανεξέλεγκτο και ως εκ τούτου είχαν δημιουργηθεί σοβαρές παθογένειες και δυσλειτουργίες. Με την ευκαιρία της ενσωμάτωσης της κοινοτικής οδηγίας έγινε σοβαρή εργασία για την αντιμετώπιση αυτών των παθογενειών. Ακόμα, έγινε εφαρμογή της οδηγίας με παράλληλη πρόβλεψη για τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής πραγματικότητας, σύμφωνα με την πρόβλεψη της ίδιας της κοινοτικής οδηγίας. Ένα βασικό θέμα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί, ήταν η ιδιαίτερη περίπτωση της «ΑΕΠΙ», ανώνυμης εταιρείας κερδοσκοπικού χαρακτήρα με δεσπόζουσα θέση στα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών. Το καθεστώς λειτουργίας της έπρεπε να εναρμονιστεί με αυτό των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης ως προς τη διαφάνεια, προς τους δικαιούχους και τους χρήστες, στη λογοδοσία, στη συμμετοχή των δημιουργών και δικαιούχων στα συλλογικά όργανα και στο εποπτικό συμβούλιο με διευρυμένες αρμοδιότητες. Αναλυτικά στοιχεία έχει ήδη καταθέσει ο Πάνος Σκουρολιάκος στην ομιλία του. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Εξάλλου εξασφαλίζεται ο έλεγχος σαν έσχατη λύση όλων των οργανισμών με την τοποθέτηση επιτρόπου ή συνδίκου εξυγίανσης. Για πρώτη φορά δίνεται εξίσου η δυνατότητα σε όλους τους δημιουργούς να έχουν λόγο και να ελέγχουν επιτέλους τους οργανισμούς που διαχειρίζονται τα πνευματικά τους δικαιώματα. Εδώ θα ήθελα, αν μου επιτρέπετε, να παραθέσω ένα σύντομο ιστορικό που δείχνει ακόμα πιο γλαφυρά τη δυσκολία και τη συνθετότητα του εγχειρήματος. Η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη έκανε σοβαρή προσπάθεια να εξυγιάνει το τοπίο. Όμως, δυστυχώς, τότε δεν υποστηρίχθηκε αρκετά στο έργο αυτό. Έγιναν προσπάθειες μέσα στα χρόνια να δημιουργηθούν άλλοι οργανισμοί από τους ίδιους τους δημιουργούς που, δυστυχώς, επίσης δεν ευοδώθηκαν. Ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο του '93 ο νόμος που όλοι γνωρίζουμε, ο ν.2121, μετά από επεξεργασία που ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1991. Το τονίζω αυτό. Είναι ενδεικτικό της απαραίτητης, μακρόχρονης επεξεργασίας που απαιτείται για αυτό το θέμα. Κατατέθηκε αγωγή το '93 από την ομάδα Ξαρχάκου, Μαμαγκάκη, Κυπουργού, Κουμεντάκη και άλλων, για υπέρογκες προμήθειες της «ΑΕΠΙ» που τώρα δικαιώθηκαν. Δικαιώθηκαν τώρα και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Με την ανάληψη της Κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τη δέσμευση του Πρωθυπουργού για διαφάνεια και δικαιοσύνη, ξεκίνησε από τους προκατόχους μου διαχειριστικός έλεγχος των ετών 2011-2014 που συνεχίζεται τώρα με δική μας παραίνεση, με δικό μας αίτημα για τα έτη 2015-2016. Χαίρομαι, κυρία Κεφαλίδου, που επικροτείτε αυτόν τον έλεγχο. Όμως, κάποιοι τον διέταξαν. Δεν έγινε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Το πόρισμα ήταν αποκαλυπτικό, γι' αυτό και εστάλη στον εισαγγελέα. Το νομοσχέδιο έπρεπε να καλύψει τα νέα δεδομένα και να προβλέψει πιθανές εξελίξεις και όχι επιπόλαια να κατατεθεί πριν ωριμάσουν όλες οι προβλέψεις. Όμως, το νομοσχέδιο δεν αφορά μόνο την περίπτωση της «ΑΕΠΙ». Θέτει κανόνες διαφάνειας για όλους τους οργανισμούς. Ρυθμίζει και ομαλοποιεί τις σχέσεις μεταξύ των δικαιούχων και των χρηστών. Για πρώτη φορά οι συναλλαγές θα είναι διαφανείς. Με την υποχρεωτική ένταξή τους στο τραπεζικό σύστημα μέσω καρτών το «μαύρο χρήμα» θα είναι πλέον παρελθόν. Το νομοσχέδιο εξασφαλίζει πολλούς και εναλλακτικούς τρόπους διαβούλευσης και διαπραγμάτευσης μεταξύ των οργανισμών των δικαιούχων και των χρηστών, στάδια διαβούλευσης, διαμεσολάβησης, διαιτησίας, πριν από την προσφυγή στη δικαιοσύνη. Το νομοσχέδιο προωθεί το ελεύθερο πνεύμα διαλόγου που υπάρχει στις άλλες χώρες και δυστυχώς δεν έχει καλλιεργηθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια με δική σας ευθύνη. Προωθεί επίσης πνεύμα διαλόγου, διαβούλευσης, ώστε να αποφεύγεται η μαζική προσφυγή στα δικαστήρια. Μειώνει τα υπέρογκα και ανεξέλεγκτα διαχειριστικά έξοδα που στερούσαν από τους δημιουργούς την είσπραξη των δικαιωμάτων τους. Αντιμετωπίζει επιτέλους της αδιανέμητα ποσά υπέρ των δικαιούχων. Με το νομοσχέδιο εκτός από τα πνευματικά δικαιώματα ρυθμίζονται και θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, που ήταν χρόνια προβλήματα. Ήταν εκκρεμότητες που έπρεπε να αντιμετωπιστούν επειγόντως. Πού θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν αυτά παρά σε ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού; [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Τέλος, αφού ευχαριστήσω όλους όσους συμμετείχαν και συνέβαλαν στον ουσιαστικό και δημοκρατικό διάλογο, σας καλώ να στηρίξετε το νομοσχέδιο αυτό για τα πνευματικά δικαιώματα.
Ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Αμυράς έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε, μήπως μπορώ να πω ποιες βουλευτικές τροπολογίες κάνω δεκτές;
Βεβαίως, κυρία Υπουργέ. Κύριε Αμυρά, περιμένετε σας παρακαλώ, μισό λεπτό.
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε.
Μήπως θέλετε να μιλήσετε πρώτα, κύριε Αμυρά;
Προτιμώ να ακούσω πρώτα, κυρία Υπουργέ, ποιες τροπολογίες θα κάνετε δεκτές.
Σας ευχαριστώ. Οι τροπολογίες, λοιπόν, που κατατίθενται είναι η 1096…
Να μας λέτε και τι λένε, κυρία Υπουργέ. Την περίληψη.
Ναι, να σας πω. Αυτή η τροπολογία κατατίθεται από την κυρία Βαγενά και τον κ. Παπαδόπουλο και αφορά την ίδρυση Εθνικού Μουσείου Αγροτικού Κινήματος ΚΙΛΕΛΕΡ. Επίσης, η τροπολογία 1097 από την κ. Γεωργοπούλου - Σαλτάρη και τον κ. Σκουρολιάκο και έχει τίτλο «Εκπαιδευτικές άδειες υπαλλήλων Εθνικής Πινακοθήκης». Ακόμα, η τροπολογία 1098 που κατατίθεται από τους κυρίους Φίλη, Μπαλτά, Ακριώτη και άλλους με τίτλο «Σχολές Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης». Επιπλέον, η τροπολογία 1099 που κατατίθεται από τον κ. Δελή, τον κ. Συντυχάκη, τον κ. Γκιόκα, για την εικαστική παρέμβαση στα δημόσια κτήρια. Ή μάλλον όχι, αυτή δεν ισχύει. Τις προηγούμενες κάνω δεκτές. Η τελευταία νομίζω ότι είναι εκπρόθεσμη.
Όλες είναι εκπρόθεσμες, κυρία Υπουργέ.
Η τελευταία είναι σε διαδικασία συζήτησης.
Θα μας πείτε αργότερα;
Θα σας πω αργότερα. Επίσης, η τροπολογία για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου επιχειρείται η κάλυψη πραγματικών υπηρεσιακών αναγκών σε συνδυασμό με τη βέλτιστη διαχείριση των ανθρώπινων πόρων της ευρύτερης δημόσιας διοίκησης, με αποσπάσεις προσωπικού από το Υπουργείο Οικονομικών ή το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Όσον αφορά την τροπολογία - προσθήκη για την εύρυθμη λειτουργία και ασφάλεια των αρχαιολογικών χώρων, γίνεται αποδεκτή και αυτή. Έχουμε την τροπολογία για το Ελληνικό Φεστιβάλ, για να μπορεί να καλύψει το προσωπικό που απασχολεί υπερωριακά.
Κυρία Υπουργέ, αυτές έχουν γίνει δεκτές στην Επιτροπή και έχουν ενσωματωθεί ως άρθρα.
Έχουν ενσωματωθεί. Η τελευταία είναι εισήγηση από το Υφυπουργείο Αθλητισμού, κατόπιν της διενέργειας της καταστατικής γενικής συνέλευσης, για την αντικατάσταση της παραγράφου 12 του άρθρου 24.
Κύριε Αμυρά, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρία Υπουργέ, θα μου επιτρέψετε να σχολιάσω κάποια από τα σημεία της τοποθέτησής σας και να σας ζητήσω κάποιες απαντήσεις. Μιλήσατε για μακρά και εντατική διαβούλευση της Κυβέρνησης, του Υπουργείου σας, με τους φορείς εν όψει της συζήτησης και ψήφισης του παρόντος σχεδίου νόμου. Θα ήθελα, λοιπόν, να μου πείτε πόσους και ποιους φορείς είδατε στο γραφείο σας, διότι όλοι οι φορείς χθες διαμαρτυρήθηκαν είτε γιατί βρέθηκαν αποκλεισμένοι από την επικοινωνία διαλόγου μαζί σας είτε γιατί το χθεσινό τετράλεπτο που είχε έκαστος από τους τριάντα φορείς δεν ήταν αρκετό. Γίνομαι πιο συγκεκριμένος, κυρία Υπουργέ. Όσον αφορά την Ελληνική Ένωση Εκδοτών Μουσικής, οι εκδότες μουσικής θα αποκλείονται από τη συμμετοχή στα όργανα λήψεως του κυρίαρχου πλέον οργάνου της συλλογικής διαχείρισης που διαχειρίζεται τα δικαιώματά τους. Αυτό συμβαίνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε ολόκληρη την Ευρώπη μόνο στη Λιθουανία, τη Ρουμανία και τη Σλοβενία. Η δε Κομισιόν έχει επισημάνει ως παθογένεια τον αποκλεισμό αυτής της ομάδας καλλιτεχνών, που είναι πολλοί και σημαντικοί, δηλαδή των εκδοτών μουσικής, από τη λήψη αποφάσεων που έχουν να κάνουν με τα δικά τους δικαιώματα. Παρακαλώ, προσέξτε το. Ένας δεύτερος οργανισμός, που ούτε καν εκλήθη στους φορείς, αν και εμείς προτείναμε να κληθεί, γιατί πιστεύουμε ότι είχε πράγματα να πει, είναι ο Σύνδεσμος Ελλήνων Παραγωγών Κινηματογράφου, Τηλεόρασης Βίντεο και Πολυμέσων. Καταθέτω εγώ το υπόμνημά τους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ώστε να ενημερωθείτε και για να δείτε τις δικές τους προτάσεις και εσείς, κυρία Υπουργέ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Αμυράς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν υπόμνημα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κάνουν προτάσεις, που πιστεύω ότι είναι βελτιωτικές. Θα σας βοηθούσε να βλέπατε κάποια από τα σημεία που επισημαίνουν. Αυτά με τους φορείς. Έρχομαι σε ένα δεύτερο θέμα, κυρία Υπουργέ. Είπατε ότι η διαδικασία του επείγοντος υπεβλήθη από την ανάγκη του να μην αντιμετωπίσουμε ένα σοβαρό πρόβλημα που ανέκυψε από μια απειλητική επιστολή προς τις ελληνικές βιβλιοθήκες. Από ποιον είναι η απειλητική επιστολή; Δεν το κατάλαβα. Από την Κομισιόν;
Όχι.
Όχι. Από ποιον είναι; Ποιοι έλαβαν αυτήν την επιστολή και τι έλεγε που ήταν τόσο απειλητική που ανάγκασε την Κυβέρνηση να ξεπεράσει την απλή πάγια κοινοβουλευτική διαδικασία και να φέρει αυτό το σχέδιο νόμου να το συζητήσουμε με διαδικασίες επείγοντος; Δεν θα μας καταθέσετε στα Πρακτικά αυτήν την επιστολή; Έτσι θα μας κάνετε όλους σοφότερους. Τρίτο θέμα από τα σχόλια που αυθορμήτως προέκυψαν στο μυαλό μου μετά την ομιλία σας, κυρία Υπουργέ. Θα σας πω για το Μέγαρο Μουσικής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ, μην ξύνετε πληγές που οι ίδιοι έχετε προκαλέσει στο σώμα γενικότερα της ελληνικής κοινωνίας. Ξέρουμε ότι με απόφαση Χουλιαράκη το ελληνικό δημόσιο ανέλαβε τα χρέη ύψους 113 εκατομμυρίων ευρώ του Μεγάρου Μουσικής.
Όχι, λάθος κάνετε.
Σας παρακαλώ!
Ήταν 350 εκατομμύρια από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Είστε βαθιά νυχτωμένος που μου λέτε αυτά τα πράγματα!
Να μην γίνεται διάλογος. Κύριε Σκουρολιάκο, σας παρακαλώ.
Για ακούστε, λοιπόν. Την ανάληψη και ένταξη στο χρέος της κεντρικής διοίκησης από την 1η Ιανουαρίου 2017 του ανεξόφλητου κεφαλαίου…
Λάθος κάνετε! Το δημόσιο ήταν πρωτεγγυητής από τους προηγούμενους.
Κύριε Σκουρολιάκο, δεν μιλά μαζί σας. Κύριε Αμυρά, δεν έχει σημασία. Παρενέβη ο κ. Σκουρολιάκος, αλλά εσείς απευθύνεστε στην Ολομέλεια και όχι στον κ. Σκουρολιάκο. Συνεχίστε, σας παρακαλώ.
Έχετε απόλυτο δίκιο. Απλώς, προσπαθώ να πω στον κ. Σκουρολιάκο το εξής: Κρατήστε την επαναστατικότητά σας για κάπου αλλού. Διότι ο κ. Τσίπρας, ο Αρχηγός σας, δήλωνε πως όταν κλείνουν νοσοκομεία, γιατί δεν έχουμε να δώσουμε 23 εκατομμύρια ευρώ, την ίδια στιγμή για κάποια κτήρια που είναι απέναντι από το «Αιγινήτειο» και το «Αρεταίειο», δηλαδή το Μέγαρο Μουσικής, χαρίζουμε 100 εκατομμύρια ευρώ σε εγγυήσεις. Πρέπει να αποφασίσουμε τι προέχει, έλεγε ο κ. Τσίπρας, κύριε Σκουρολιάκο. Να μας πείτε εσείς τι προέχει.
Θα σας απαντήσω.
Η κοινωνική συνοχή και να προασπίσουμε τον αδύναμο ή - έλεγε ο κ. Τσίπρας - να προασπίσουμε τα συμφέροντα των λίγων και εκλεκτών της οικονομικής ολιγαρχίας αυτού του τόπου; Ένα χρόνο μετά, αναλαμβάνει η Κυβέρνησή του τα 113 εκατομμύρια ευρώ χρέος του Μεγάρου Μουσικής και τα φορτώνει στον οργανισμό διαχείρισης δημοσίου χρέους. Αυτή είναι η επαναστατικότητά σας, λοιπόν. Τρέχει από τα μπατζάκια σας, αλλά ξέρετε να χαρίζετε τα χρέη εκεί που υποτίθεται ενδεχομένως να υπήρχε και να υπάρχει διαπλοκή. Ή υπάρχει διαπλοκή ή δεν υπάρχει.
Να μην φύγετε μετά. Να καθίσετε να ακούσετε.
Και αν θέλετε τη δική μου πρόταση για το Μέγαρο Μουσικής, κυρία Υπουργέ, θα σας την πω ευθαρσώς. Την έχω πει και στις επιτροπές. Την έχω πει και στην Ολομέλεια. Εάν το Μέγαρο Μουσικής δεν μπορεί να σταθεί με τις δικές του δυνάμεις, να κλείσει. Να κλείσει για να κάνει μια νέα αρχή, όχι πάνω στις πλάτες των δανείων και των χρημάτων που οι φορολογούμενοι θα βγάλουν από την τσέπη τους. Έτσι, με ξένα κόλλυβα, εγώ ξέρω να σου λειτουργήσω δεκαπέντε Μέγαρα Μουσικής! Λοιπόν, αυτή είναι η δική μου άποψη. Ας έκανε μία νέα αρχή, με βάση τις ανάγκες του και τους πόρους που το ίδιο μπορεί να αντλήσει και να προχωρήσει. Όχι που μου κάνετε τους επαναστάτες και την ίδια στιγμή χαρίζετε 100 εκατομμύρια ευρώ στο Μέγαρο Μουσικής. Πάμε παρακάτω. Επίσης, μία μικρή επισήμανση, κυρία Υπουργέ, με όλη μου την εκτίμηση, είπατε ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός ότι η προσφυγή Ξαρχάκου τελεσφόρησε τώρα.
Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά.
Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά. Πού είναι ακριβώς το μη τυχαίο; Δεν πιστεύω να λέτε ότι κάτι υπάρχει με τη δικαιοσύνη και ότι μπορεί κάπως να επηρεαστεί η δικαιοσύνη; Διότι θα μας ακούσει η κ. Θάνου και θα φρίξει! Αλλά τι λέω; Τώρα η κ. Θάνου είναι συνάδελφος του κ. Καρανίκα στο Μέγαρο Μαξίμου. Συνεχίζω. Έρχομαι σε δύο άλλα θέματα..
Μη διαβάλλεις…
Μην γίνεστε τόσο λαϊκιστής.
Σας παρακαλώ! Πάμε στην ουσία του σχεδίου νόμου. Προβλέπεται 1% χαράτσι, τέλος, στην αξία των κινητών, των tablets, των τηλεοράσεων με εσωτερική μνήμη RAM ή όταν είναι άνω των 4GB. Θα σας πω πολύ απλά τι σημαίνουν αυτά. Επίσης, βάζετε χαράτσι 6% επί της αξίας των συσκευών ήχου - εικόνας, όπως των τηλεοράσεων για παράδειγμα και 4% χαράτσι επί της αξίας των φωτοτυπικών συσκευών, των σαρωτών, των εκτυπωτών και του χαρτιού Α4. Διότι, τι μας λέει η Κυβέρνηση; Ότι βάζω προληπτικά ένα χαράτσι. Θα πας να αγοράσεις κινητό; Θα πας να αγοράσεις τηλεόραση; Θα προπληρώσεις 1-6%, διότι η επίσημη πολιτεία σε θεωρεί εν δυνάμει πειρατή, κλέφτη. Τα κατεβάζεις παράνομα. Οπότε, προπλήρωσε από πριν την ενδεχόμενη υποθετική σου παρανομία. Ναι, αλλά με αυτή τη λογική, κυρία Υπουργέ μου, δεν λέτε στον κόσμο στην ουσία ότι εμμέσως νομιμοποιώ το παράνομο downloading, το κατέβασμα αρχείων; Στην ουσία λέτε ότι κάθε συσκευή θα χρησιμοποιηθεί παράνομα. Δώστε μου από τώρα χρήματα, γιατί εγώ δεν μπορώ να μαζέψω την πειρατεία, δεν μπορώ να βρω αυτούς που κατεβάζουν παράνομα - εγώ και οι εταιρείες και οι οργανισμοί και οι συλλογικότητες αυτών των εταιριών. Αυτή, λοιπόν, είναι μία στρεβλή, μία κακή αντιμετώπιση του περιεχομένου της προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων. Εδώ, για να γίνουμε ελαφρώς σοφότεροι, θα καταθέσω, αγαπητοί συνάδελφοι, ένα άρθρο που βρήκα από το Κόμμα Πειρατών Ελλάδος. Το είχε βγάλει τον Δεκέμβριο του 2011. Έχει την προϊστορία - αν θέλετε - και την ιστορία, που φτάνει ως το σήμερα, της εξαπάτησης σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα. Όλα άρχισαν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 1905, όταν το αυτόματο πιάνο εμφανίστηκε στην αγορά. Τότε όσοι πουλούσαν παρτιτούρες, ισχυρίστηκαν ότι θα χάσουν τη δουλειά τους, δεδομένου ότι δεν θα χρειάζεται κανείς πια να παίρνει την παρτιτούρα, διότι θα έχει ενσωματωμένη τη μελωδία και τον ρυθμό το αυτόματο πιάνο και έτσι θα μείνουν οι άνθρωποι στον άσσο. Ε, από εκεί ξεκινάει, λοιπόν, η - θα το πω - προστασία - και καταλαβαίνετε την έννοια της λέξης «προστασία» - πέριξ των πνευματικών δικαιωμάτων. Καταθέτω λοιπόν, «Τα λόμπι του κοπυράτι - ένας αιώνας εξαπάτηση» από το Κόμμα Πειρατών και πιστεύω ότι αν το διαβάσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα σας οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα και σκέψεις σε σχέση με το σημερινό σχέδιο νόμου. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Αμυράς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν άρθρο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Να πούμε τώρα για το σχέδιο νόμου κάτι. Κυρία Υπουργέ, πάμε να δούμε λίγο την Οδύσσεια του νομοσχεδίου; Στις 23 Δεκεμβρίου του 2015 αναρτάται σε δημόσια διαβούλευση. Τον Μάιο του 2016 κατατίθεται, μπαίνει στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή και οδεύει προς ψήφιση. Έχει την κοινή αποδοχή όλων των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης εκτός της «ΑΕΠΙ». Ως εκ θαύματος, τον Ιούλιο του 2016 αποσύρεται εσπευσμένα. Αρχές Σεπτεμβρίου του 2016 υποβάλλεται ένα νέο σχέδιο νόμου κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της «ΑΕΠΙ». Της δίνει περισσότερα δικαιώματα και τη δυνατότητα να λειτουργεί πιο ασύδοτα απ' ότι πριν. Το σχέδιο νόμου, λοιπόν, συζητείται και για κάποιους λόγους αποσύρεται. Το νομοσχέδιο Μπαλτά δεν ευδοκίμησε να φτάσει σε αυτήν την Αίθουσα. Σας είπε ο Γρηγόρης Ψαριανός και επέμεινε να μας δώσει μία εξήγηση για ποιον λόγο αποσύρθηκε, εξαφανίστηκε εκείνο που είχε μεγαλύτερη αποδοχή απ' ό,τι το σημερινό και είχε, κατά τη δική μου άποψη, πολύ καλύτερες ρυθμίσεις. Για ποιον λόγο το αποσύρατε; Τι συνέβη; Φτάνουμε στο σήμερα, στην επείγουσα διαδικασία. Εσείς που δεν το βρίζατε γιατί το αποσύρατε, αφού ήσασταν υπερήφανοι; Ή δεν ήσασταν υπερήφανοι για τα έργα και ημέρες των προηγούμενων Υπουργών σας; Αποφασίστε, λοιπόν, με ποιον είστε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τεχνολογία τρέχει, καλπάζει, καλπάζει, καλπάζει. Ένας εικοσάχρονος σήμερα είναι διακόσια χρόνια μπροστά από εμάς τους υπόλοιπους. Αυτός ο εικοσάχρονος σε δέκα χρόνια θα έχει μείνει πολύ πίσω σε σχέση με τους σημερινούς δεκάχρονους. Αντί, λοιπόν, να ακολουθήσουμε κι εμείς το άρμα της τεχνολογίας και του τρόπου διαχείρισής της, του τρόπου ελέγχου της όπου πρέπει, του τρόπου προστασίας της, φτάνουμε σε ένα κακογραμμένο, πρόχειρο, κολοβό σχέδιο νόμου που εμείς θα το καταψηφίσουμε, κυρία Υπουργέ. Καταλήγω, για να σας υπενθυμίσω τα ερωτήματά μας. Πείτε μου, σας παρακαλώ, με ποιους έγινε η μακρά διαβούλευση, με ποιους φορείς. Πείτε μου αν θα λάβετε υπ' όψιν το υπόμνημα της Ελληνικής Ένωσης Εκδοτών Μουσικής. Πείτε μου, σας παρακαλώ, γιατί δεν ήταν τυχαίο ότι τώρα τελεσφόρησε δικαστικώς η προσφυγή Ξαρχάκου. Επιπλέον, θα ήθελα να ξέρω εάν τα 100 εκατομμύρια που χαρίστηκαν από την Κυβέρνησή σας σε εγγυήσεις στο Μέγαρο Μουσικής είναι επαναστατική πολιτική ή είναι μία πολιτική των λίγων και εκλεκτών της οικονομικής ολιγαρχίας αυτού του τόπου, όπως το ακούσαμε από τα χείλη του κ. Τσίπρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Γιατί πράγμα, κυρία συνάδελφε;
Για κάτι που είπε ο κ. Αμυράς.
Τι είναι αυτό; Σας αφορά προσωπικά;
Αφορά το Μέγαρο Μουσικής. Δεν μπορεί να ακούγονται τέτοιες στρεβλώσεις σε αυτήν την Αίθουσα.
Θα μιλήσετε για το Μέγαρο; Κυρία Βάκη, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Ειλικρινά, δεν μπορεί να γίνεται αυτό.
Θέλω κι εγώ τον λόγο επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε.
Ξέρετε πολύ καλά ότι δεν σχολιάζουμε τις ομιλίες. Σας ευχαριστώ πολύ. Κύριε Ψαριανέ, ούτε εσείς έχετε το δικαίωμα να μιλήσετε. Καθίστε παρακαλώ. Μπαίνουμε στον κατάλογο των ομιλητών με μία σειρά συγκεκριμένη. Πρότεινε ο κ. Καματερός και η κ. Αντωνίου κάθε δύο με τρεις ομιλητές, συναδέλφους Βουλευτές, να μπαίνει ένας κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε, αλλά ζητάω εγώ τότε τον λόγο επί προσωπικού, γιατί αναφέρθηκε στο όνομά μου ο κ. Αμυράς.
Το όνομά σας ανέφερε. Δεν σας έθιξε σε τίποτα. Μισό λεπτό, να προσδιορίσουμε λίγο την έννοια του προσωπικού. Δεν έχει προσωπικό όποιος αναφέρεται το όνομά του, αλλά εάν λέγεται κάτι που τον θίγει. Σας έθιξε σε τίποτα;
Αναφέρθηκε στο όνομά μου και θέλω να απαντήσω.
Κύριε Σκουρολιάκο, δεν θα τσακωθούμε για αυτό. Πάρτε τον λόγο για ένα λεπτό. Αλλά, παρακαλώ, για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, τότε θέλω κι εγώ μετά να πάρω τον λόγο.
Κι εγώ θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Έτσι, κύριε Πρόεδρε, θα πρέπει να απαντήσουν και οι υπόλοιποι.
Θα αρχίσουμε αυτήν την ιστορία τώρα;
Θα ήθελα να απαντήσω και να ανταπαντήσει ο κ. Αμυράς…
Κύριε Σκουρολιάκο, δεν θα ανοίξουμε τέτοια κουβέντα τώρα. Μην εκμεταλλεύεστε την ανοχή του Προεδρείου.
Κύριε Πρόεδρε, έχω τον λόγο;
Για ένα λεπτό μόνο. Δεν υπάρχει απάντηση, κύριε Αμυρά. Σας παρακαλώ πολύ!
Επί προσωπικού θέλω κι εγώ τον λόγο. Αναφέρθηκε και το δικό μου όνομα.
Εύσημα σας έδωσε.
Πότε σας ανέφερα;
Δύο φορές.
Ποτέ.
Θέλετε το βίντεο;
Ποτέ!
Τι κάνετε τώρα, κύριοι συνάδελφοι; Λίγη στοιχειώδη σοβαρότητα, σας παρακαλώ. Κύριε Σκουρολιάκο, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό. Θα είναι αυστηρά για ένα λεπτό.
Είτε κλείσει είτε δεν κλείσει το Μέγαρο, το Ελληνικό δημόσιο έχει εγγυηθεί για τα χρέη του. Είναι πρωτεγγυητής με τροπολογία του κ. Βενιζέλου από το 2012. Ήταν πρωτεγγυητής το δημόσιο και έτσι το παρέλαβε αυτή η Κυβέρνηση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Μπαίνουμε στον κατάλογο των ομιλητών.
Κύριε Πρόεδρε, συγγνώμη, θα ήθελα τον λόγο για είκοσι δευτερόλεπτα.
Κύριε Αμυρά, μα δεν είπε τίποτα ο κ. Σκουρολιάκος.
Μόνο για είκοσι δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, πείτε μας τι θέλετε.
Κύριε Πρόεδρε και αγαπητέ συνάδελφε, κύριε Σκουρολιάκο, πάτε να διαφύγετε μέσω του κ. Βενιζέλου; Εγώ σας φέρνω απόφαση του κ. Χουλιαράκη, με την οποία προκαλείται δαπάνη σε βάρος του Κρατικού Προϋπολογισμού ύψους 112 εκατομμυρίων ευρώ για την κάλυψη των «σκασμένων» δανείων του Μεγάρου Μουσικής από τα έτη - από πότε, κύριε Σκουλιοράκο, ξέρετε τι έχετε αναλάβει; - από το 2017 ως το 2030. Αλλά θα μου πείτε τι είναι το 2030 μπροστά…
Ευχαριστώ, κύριε Αμυρά. Κύριε Καματερέ, ελάτε στο Βήμα, γιατί αλλιώς ο διάλογος δεν θα τελειώσει ποτέ. Τον λόγο θα λάβει τώρα ο κ. Καματερός, μετά η κ. Αντωνίου, μετά ο κ. Θεοχαρόπουλος. Κάθε δύο με τρεις συναδέλφους θα μπαίνει και ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Ορίστε, κύριε Καματερέ, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, μόνο όσοι έχουν υποφέρει όλα αυτά τα χρόνια από αυτό το άγριο κύκλωμα που υπήρχε - καλά χαρακτηρίστηκε σαν «φαμίλια» λίγο πριν - μόνο αυτοί έχουν καταλάβει το πόσο βαθύ ήταν αυτό το κύκλωμα, πόσο στυγνό. Εάν δεν κάνω λάθος - κι αν κάποιος έχει άλλα στοιχεία, ας με διαψεύσει - δεν έχασε καμμία δίκη όποτε είχε διαμάχη με τους χρήστες, με τους καταστηματάρχες, με τους εμπόρους, είτε με τους δημιουργούς. Επιτέλους, έρχεται σήμερα - γιατί κανένας ως τώρα δεν τόλμησε να το αγγίξει - έστω καθυστερημένα, περνώντας μέσα από αυτές τις διαδικασίες. Εγώ δεν είμαι ο πιο ειδικός για να κρίνω από τις λεπτομέρειες ούτε τα δικαιώματα των δημιουργών ούτε των χρηστών. Όμως, μεταφέροντας την αγωνία ενός ολόκληρου κόσμου που υπέφερε όλα αυτά τα χρόνια, ήθελα μόνο μια παρατήρηση να κάνω απευθυνόμενος κυρίως στην κυρία Υπουργό. Ξέρουμε πολύ καλά - αναπτύχθηκαν εδώ και από τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ - τα θετικά του νομοσχεδίου, η εξυγίανση που πάει να γίνει, η τάξη που πάλι να βάλει σε όλο αυτό το χάος που είχε δημιουργηθεί όταν αυθαίρετα μια «φαμίλια» καθόριζε τις τιμές ανεξέλεγκτα, καθόριζε από πού θα εισπράττει, πώς θα εισπράττει και τελικά αποδείχθηκε και πώς τα διέθετε αυτά τα χρήματα: προς ίδιον όφελος. Ποια είναι η παρατήρησή μου, κυρία Υπουργέ; Κάτι πρέπει να κάνουμε με τις εκκρεμείς υποθέσεις. Χιλιάδες επιχειρήσεις είναι άδικα στα δικαστήρια και αξιώνει η «ΑΕΠΙ» ποσά ανεπίτρεπτα, ποσά τα οποία δεν δικαιούται. Ως τώρα κατάφερνε και κέρδιζε τα δικαστήρια. Θα αφήσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους να σύρονται στα δικαστήρια και με έξοδα επιβαρυμένα και με πρόστιμα; Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι; Εδώ βλέπω ότι σε ορισμένα άρθρα του νομοσχεδίου - και πολύ καλά - από δω και πέρα προβλέπονται κάποιες διαδικασίες. Ακόμα και διαβούλευση, διαμεσολάβηση προβλέπεται σε διαφωνίες. Ακόμα και όταν υπάρχουν διαφωνίες για την αμοιβή, το άρθρο 22, παράγραφος 6 καθορίζει τι γίνεται. Ακόμα και για τα τιμολόγια προβλέπει μέσα από ποιες διαδικασίες μπορούν να καθοριστούν. Δεν μπορούμε εδώ πέρα να προβλέψουμε μία διαδικασία διαμεσολάβησης ακόμα και στις εκκρεμείς υποθέσεις πριν πάνε στα δικαστήρια; Πολύ απλά να έχουν το δικαίωμα οι άνθρωποι να υποβάλουν μία αίτηση στην Επίτροπο, που και αυτή είναι δουλειά της Επιτρόπου. Ξέρετε, θα εξυπηρετήσει και στην είσπραξη. Διότι λέτε ότι κατάφερε και αύξησε τις εισπράξεις και είναι υπέρ των δημιουργών. Όμως, για να αυξήσεις τις εισπράξεις - κάτι αντίστοιχο που κάνουμε και με τα φορολογικά - πρέπει να δεις πώς μπορούν να τα δώσουν οι άνθρωποι. Αν, λοιπόν, ακολουθήσουμε μία παρόμοια διαδικασία διαμεσολάβησης, ρυθμίσεων, συμβιβασμών, θα εισπράξει πιο πολλά από το να αφήσουμε και τους ανθρώπους να πάνε στα δικαστήρια και τα λεφτά να μην μπορούν να τα εισπράξουν. Σε αυτό το θέμα θα ήθελα, κυρία Υπουργέ, να δούμε μήπως μπορεί να γίνει μία παρέμβαση. Δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει με μία τροποποίηση ή με μία εγκύκλιο ή βοηθώντας την Επίτροπο, που έχει αυτόν τον ρόλο, να απευθυνθεί σε όλους όσους έχουν εκκρεμείς υποθέσεις και να τους δώσει το δικαίωμα να κάνουν έναν συμβιβασμό. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Η κ. Αντωνίου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου προτού τοποθετηθώ επί του σημερινού νομοσχεδίου, να κάνω μια αναφορά στη χθεσινή ομιλία του Πρωθυπουργού στο - όπως το βάφτισαν - Αναπτυξιακό Συνέδριο Δυτικής Μακεδονίας. Λέω ότι το βάπτισαν, γιατί υποτίθεται ότι στα αναπτυξιακά συνέδρια ανακοινώνονται συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές. Όμως, στο αναπτυξιακό συνέδριο δυτικής Μακεδονίας η μόνη συγκεκριμένη εξαγγελία, χωρίς περισσότερες λεπτομέρειες βέβαια, και για το 2018 αφορούσε τη μείωση - λέει - της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις στη δυτική Μακεδονία. Μακάρι να γίνει. Όμως, το βεβαρυμμένο παρελθόν του κ. Τσίπρα σε ψεύτικες υποσχέσεις δεν μας γεμίζει αισιοδοξία. Μιας που μιλάμε για πνευματικά δικαιώματα δημιουργών, καλλιτεχνών κ.λπ., όλες οι υπόλοιπες αναφορές του Πρωθυπουργού, ειδικά για την Καστοριά, κινήθηκαν στο πνεύμα του γνωστού τραγουδιού που λέει, «Ποιος είδε φάρο στον Ψηλορείτη, στην Ελασσόνα λευκό πανί», αφού μίλησε για αεροδρόμιο - λιμάνι της Καστοριάς, ένα αεροδρόμιο, το οποίο έχει αφεθεί τα τελευταία δύο χρόνια στην τύχη του, οι πτήσεις μειώθηκαν στις μισές - από έξι σε τρεις - και δεν προβλέπεται καμμιά χρηματοδότηση από κανένα πρόγραμμα. Από την αόριστη, λοιπόν, αναφορά του Πρωθυπουργού δεν προέκυψε κάποια συγκεκριμένη χρηματοδότηση. Το πιο πιθανό είναι να μιλάμε για μία ακόμη μαγική εικόνα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Για την ανεργία στην Καστοριά, για τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα, όπου οι αγρότες της Καστοριάς περιμένουν ακόμα τις αποζημιώσεις του 2016, για την ανάπτυξη του πολιτισμού και του τουρισμού στην Καστοριά οι αναφορές του Πρωθυπουργού δεν κινήθηκαν ούτε καν σε επίπεδο προεκλογικών εξαγγελιών, αλλά σε επίπεδο δημοσιογραφικής καταγραφής. Οπότε δεν νομίζω ότι έχει κανείς να σχολιάσει και πολλά. Πάμε, λοιπόν, τώρα στο σημερινό νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού - Αθλητισμού, όπου, δυστυχώς, όπως άλλωστε και στα περισσότερα νομοσχέδια, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επιλέγει να απαξιώσει για μια ακόμη φορά τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και να στερήσει τη δυνατότητα για γόνιμο και ουσιαστικό διάλογο - αυτός είναι ο δημοκρατικός διάλογος, κυρία Υπουργέ, και όχι ο διάλογος που γίνεται μεταξύ σας - γύρω από ένα πολύ σημαντικό θέμα, που αφορά τη συλλογική διαχείριση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Η Υπουργός την Τρίτη στην επιτροπή για τη διαδικασία του επείγοντος, για το ότι έχουμε μόνο πέντε λεπτά για να μιλήσουμε ο κάθε Βουλευτής, μας είπε ότι έπρεπε να έχει ψηφιστεί από το 2016, πριν από έναν χρόνο. Ποιος φταίει που καθυστέρησε; Μήπως η Αντιπολίτευση; Γι' αυτό φταίμε εμείς; Μία κοινοτική οδηγία, η οποία θα μπορούσε να θέσει κανόνες και να ενισχύσει τη διαφάνεια στον χώρο της συλλογικής διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων και της λειτουργίας των οργανισμών συλλογής - διαχείρισης, ενσωματώνεται με το παρόν νομοσχέδιο με δεκαπέντε ολόκληρους μήνες καθυστέρηση. Από τις 10 Απριλίου του 2016 ήταν η προθεσμία ενσωμάτωσης. Μάλλον, πάλι φταίει η Αντιπολίτευση και γι' αυτό. Ενώ, λοιπόν, είχατε δεκαπέντε μήνες, κυρία Υπουργέ, για να ενσωματώσετε τη σχετική οδηγία, τη φέρνετε κυριολεκτικά στο παρά ένα και με τη διαδικασία του επείγοντος, χωρίς δημοκρατικό διάλογο όπως μας είπατε. Χρειάστηκε προηγουμένως, φυσικά, να αλλάξουν τρεις Υπουργοί και να αποσυρθεί προφανώς - κατόπιν πιέσεων - το σχετικό νομοσχέδιο που είχε κατατεθεί τον Ιούλιο του 2016 επί υπουργίας του κ. Μπαλτά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, επειδή είναι μεγάλο το νομοσχέδιο, θα μου δώσετε τον απαιτούμενο χρόνο.
Θα έχετε ανοχή.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όσο εσείς καθυστερούσατε και γράφατε και σβήνατε το νομοσχέδιο, η αγωνία και η αναστάτωση στον χώρο των δημιουργών και των χρηστών ολοένα και μεγάλωνε. Δεν μας απαντήσατε γιατί το αλλάξατε. Φέρατε, λοιπόν, ένα νομοσχέδιο, το οποίο ενώ θα περίμενε κανείς να δώσει λύσεις, να ενισχύσει τη διαφάνεια και τη νομιμότητα, εντούτοις παρουσιάζει - όπως διαπιστώσαμε και από την ακρόαση των φορέων - τεράστια προβλήματα. Ενώ το νομοσχέδιο, αντιγράφοντας ουσιαστικά την οδηγία, ρυθμίζει το πλαίσιο λειτουργίας των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης και ενισχύει τη διαφάνεια, δεν φαίνεται να κάνει το ίδιο με τις ανεξάρτητες οντότητες διαχείρισης, στις οποίες παρέχει μεν τα ίδια δικαιώματα, αλλά όχι τις ίδιες υποχρεώσεις. Γιατί, άραγε; Γιατί, κυρία Υπουργέ, διακρίνετε στο άρθρο 51 τις ΑΟΔ με δεσπόζουσα θέση και τους παρέχετε μεγαλύτερη προστασία από τις υπόλοιπες; Δεν υπάρχει πουθενά στην οδηγία τέτοιος διαχωρισμός. Γιατί να μην ισχύουν τα ίδια κριτήρια για όλες τις ΑΟΔ και να μην προστατεύονται όλες με τον ίδιο τρόπο; Επίσης, στο άρθρο 45, όπως ορθά παρατήρησε και η εισηγήτριά μας, θα έπρεπε να γίνει πρόβλεψη για υποχρεωτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης που εκπροσωπούν τη μουσική και των αντιπροσωπευτικών φορέων και χρηστών. Η προαιρετική διαδικασία που προβλέπει το άρθρο, είμαι βέβαιη ότι θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα και σύγχυση μεταξύ των ΟΣΔ και χρηστών, ενώ θα μπορούσαμε κάλλιστα να πάμε σε υποχρεωτικές διαπραγματεύσεις, όπως, άλλωστε, γίνεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Για ποιον λόγο, αλήθεια, καταργείτε την Επιτροπή Διαμεσολάβησης που προβλεπόταν ανάμεσα στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δικαιούχων και του εφετείου και η οποία είχε την τεχνογνωσία να προτείνει αμοιβές για όλη τη χώρα; Ποιος θα καθορίσει, λοιπόν, τώρα τις αμοιβές; Το εφετείο; Διαθέτει τέτοια τεχνογνωσία και εμπειρία ο δικαστής; Όμως, εσείς τους δικαστές τους κάνετε υπαλλήλους του Πρωθυπουργικού Γραφείου. Θα μου πείτε, γιατί όχι; Επίσης, στο άρθρο 35 παράγραφος 2.α. και β. η ρύθμιση που προβλέπει την υπαγωγή στο καθεστώς της εύλογης αμοιβής, είναι τουλάχιστον ατυχής και βεβιασμένη. Θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προετοιμάζει την έκδοση σύστασης που θα εναρμονίζει και θα ενοποιεί τους κανόνες είσπραξης των αμοιβών υπέρ των δημιουργών και την ιδιωτική αναπαραγωγή του έργου τους. Συνεπώς, το εύλογο θα ήταν να περιμένουμε να εκδοθεί η σύσταση και να νομοθετήσετε μετά, σύμφωνα με την κοινή ευρωπαϊκή νομοθεσία και πρακτική και όχι το αντίθετο. Όμως, πού να βρει κανείς λογική στον τρόπο που νομοθετείτε; Κλείνοντας, θα ήθελα να παρατηρήσω, με αφορμή και το σημερινό νομοσχέδιο, τις τεράστιες καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν για να έρθει αυτό στη Βουλή. Στον τομέα Πολιτισμού, κυρία Υπουργέ, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διέψευσε τις όποιες προσδοκίες υπήρχαν. Τη στιγμή που όλος ο κόσμος των δημιουργών και των χρηστών αγωνιούσε και περίμενε την κατάθεση του νομοσχεδίου, η Κυβέρνηση και το Υπουργείο όχι μόνο κωλυσιεργούσε, αλλά και υποχωρούσε σε πιέσεις. Ο χώρος της συλλογικής διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων απαιτεί διαφάνεια και νομιμότητα. Εσείς, από ό,τι φαίνεται, δεν θέλετε ή δεν μπορείτε να τις εξασφαλίσετε. Αποδεικνύεται, εξάλλου, περίτρανα από τις αλλεπάλληλες αλλαγές των Υπουργών, όπως, άλλωστε και από το ότι εξαφανίσατε το νομοσχέδιο Μπαλτά. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Θεοχαρόπουλος έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα έχουμε άλλη μία απόδειξη της διάψευσης των εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προεκλογικά δήλωνε πως «ως εκφραστής της Αριστεράς και του ρόλου που αυτή έχει διαδραματίσει διαχρονικά στον πνευματικό και πολιτιστικό τομέα προτάσσει μία πολιτιστική πολιτική απαλλαγμένη από τις αγκυλώσεις και τις πελατειακές σχέσεις». Θα εξηγήσω γιατί στην πορεία. Δυόμισι χρόνια τώρα ποιες ήταν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης; Ποιες ήταν οι ευκαιρίες που μας δόθηκαν να συζητήσουμε θέματα σχετικά με τον πολιτισμό; Εν τέλει, υπάρχει κάποιος κεντρικός συντονισμός, που δεν θα άλλαζε και από την αλλαγή των Υπουργών, κάτι που να μαρτυρά τον σχεδιασμό και την υλοποίηση μιας οραματικής πολιτιστικής πολιτικής; Δεν έχουμε συζητήσει, αγαπητοί συνάδελφοι, νομοσχέδια για τον πολιτισμό. Αντιθέτως, σχετικές αποσπασματικές και αδιανόητες διατάξεις έχουν έρθει με τη μορφή τροπολογιών. Εγώ θα θυμίσω - το ανέφερε η Υπουργός, δεν το περίμενα - και το πιο πρόσφατο παράδειγμα που αφορά στο διορισμό των καλλιτεχνικών διευθυντών στα ΔΗΠΕΘΕ, για τον οποίο κρίνεται επαρκές το απολυτήριο του γυμνάσιου. Το τονίσαμε και εκείνη τη μέρα, όταν ήρθε εκείνη η βουλευτική τροπολογία - σε ένα άσχετο νομοσχέδιο μάλιστα - και είπαμε ότι δεν έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Κυρία Κονιόρδου, πρόσφατα - τον Φεβρουάριο του 2017- είχατε απαντήσει στην κ. Κεφαλίδου στη Βουλή - διαβάζω από τα Πρακτικά της Βουλής - τα εξής: «Είναι η πρώτη φορά που υπάρχει ένας ανοιχτός διάλογος με τους δημιουργούς και που οι ίδιοι βρίσκονται σε διαδικασίες συνελεύσεων, συλλογικών αποφάσεων, ώστε να αντιμετωπίσουν οι ίδιοι τα προβλήματα που τους απασχολούν. Αυτό γίνεται για πρώτη φορά ακριβώς μέσα από τον ανοιχτό διάλογο που έχουμε δημιουργήσει». Αυτά λέγατε τον Φεβρουάριο του 2017. Φέρατε με τη μορφή του επείγοντος αυτό το νομοσχέδιο σήμερα, με την ίδια απαράδεκτη τακτική, ενώ θα περιμέναμε εσείς, που δεν είστε και ένα πολιτικό στέλεχος, να έχετε τουλάχιστον σε αυτό μία άλλη λογική και να μην έχουμε τη λογική του επείγοντος σήμερα εδώ μέσα. Ενώ λέγατε αυτά για τους δημιουργούς και τον διάλογο ο οποίος έχει αναπτυχθεί, βλέπουμε πριν από μία εβδομάδα την επιστολή της Ένωσης Ελληνικού Βιβλίου, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Συγγραφέων, του Συλλόγου Ελληνικού Επιστημονικού Βιβλίου, του Συλλόγου Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών, του Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίων, στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Καταγγέλλουμε με τον πιο έντονο τρόπο την ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, η οποία εντελώς αιφνιδιαστικά σκοπεύει να καταργήσει τα πνευματικά δικαιώματα των συγγραφέων και εκδοτών. Είναι παράλογο - αν όχι ύποπτο - γιατί η Υπουργός δεν έθεσε το θέμα σε δημόσια διαβούλευση, αλλά σπεύδει να ρυθμίσει με τον δικό της καταστροφικό, για τους δημιουργούς, τρόπο το θέμα. Δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν Έλληνας Υπουργός Πολιτισμού να στερεί τους δημιουργούς και εκδότες - αυτούς που λέγατε τον Φεβρουάριο ότι συζητάτε μαζί τους - τα πνευματικά δικαιώματα κατά παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας και του Συντάγματος. Τρομάζει ο αντιδημοκρατικός τρόπος που η Υπουργός επιχειρεί αυτήν την πραξικοπηματική κατάργηση πνευματικών δικαιωμάτων χωρίς δημόσια διαβούλευση, χωρίς καμμία ενημέρωση θιγόμενων κλάδων - συγγραφέων, δημοσιογράφων, εκδοτών - για τη στήριξη των οποίων έχει την υποχρέωση να λειτουργεί». Και αναφέρονται στην επιστολή και πολλά άλλα. Τα διαβάζω αυτά για να σας πω ότι είτε δεν κάνατε ουσιαστική διαβούλευση είτε την κάνατε και απλώς δεν σας κατάλαβε κανένας. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, να φταίνε, δηλαδή, όλοι αυτοί οι σύλλογοι. Και εν πάση περιπτώσει, και εσείς νομίζω και στον ΣΥΡΙΖΑ τόσο καιρό λέτε: «Πρέπει να τους δίνουμε σημασία, να λαμβάνουμε υπ' όψιν τη γνώμη τους», και τόσα άλλα. Σας ακούσαμε, λοιπόν, σήμερα να λέτε ότι η πολιτεία έρχεται να στηρίξει τα συμφέροντα των δημιουργών. Με αυτόν τον τρόπο, τον οποίο δεν τον καταλαβαίνει κανείς, ούτε η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής; Και θα εξηγήσω σε λίγο. Μάλιστα, κατηγορείτε την Αντιπολίτευση ότι δεν έχει προτάσεις, ενώ σας κάναμε συγκεκριμένες προτάσεις και στις επιτροπές. Εάν αυτά λέγατε και στους φορείς, τότε εξηγείται γιατί δεν υπάρχει διαβούλευση: για τον ίδιο λόγο που δεν μπορεί να υπάρχει καμμία συνεννόηση πολλές φορές και με την Αντιπολίτευση Βεβαίως είπατε ότι οι απόψεις των φορέων ενσωματώθηκαν. Σας είπα - και έχω και άλλα στοιχεία να σας αναφέρω - για τις διαμαρτυρίες που υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Μας είπατε, επίσης, ότι μόνο σε πέντε άρθρα είχαν διαφωνία. Μα σοβαρά μιλάμε τώρα; Είναι ποσοτικό το θέμα; Αν, δηλαδή, φέρετε ρύθμιση και καταργήσετε τα πνευματικά δικαιώματα σε ένα άρθρο, θα λέμε ότι υπάρχει διαφωνία σε ένα άρθρο; Δεν είναι ποσοτικό το θέμα και νομίζω ότι το καταλαβαίνετε αυτό. Να σας πω, για παράδειγμα, για ένα άρθρο, για το άρθρο 55, τι λέει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής: «Επισημαίνεται η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης - και αναφέρει το άρθρο 5 και δίνει και το παράδειγμα της Πορτογαλίας - μια τέτοια ερμηνεία θα είχε ως αποτέλεσμα να καταστήσει κενή περιεχομένου την παράγραφο 1 του άρθρου 55, αφαιρώντας με αυτόν τον τρόπο κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα. Σύμφωνα με τον βασικό σκοπό της οδηγίας, η οδηγία αποβλέπει στη διασφάλιση της δυνατότητας των δημιουργών, των καλλιτεχνών, των ερμηνευτών να αποκτούν επαρκές εισόδημα και να αποσβένουν τις ιδιαίτερα υψηλές και ριψοκίνδυνες επενδύσεις. Ως εκ τούτου, η απαλλαγή όλων των κατηγοριών ιδρυμάτων που προβαίνουν σε αυτού του είδους τον δανεισμό από την υποχρέωση την οποία θεσπίζει το άρθρο 5, παράγραφος 1 της οδηγίας, θα στερούσε τους δημιουργούς από μία αμοιβή που θα μπορούσε να αποσβέσει τις επενδύσεις.» Και συνεχίζει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής: «Η παρέκκλιση θεσπίζεται για ορισμένες κατηγορίες. Παρατηρείται, όμως, ότι η αναδρομική εφαρμογή της διάταξης ενδέχεται να θίγει δικαιώματα αμοιβής των δημιουργών, τα οποία μέχρι σήμερα δεν έχουν ικανοποιηθεί. Υπό το φως των ανωτέρω δημιουργείται προβληματισμός ως προς τη συμβατότητα της μη καταβολής αμοιβής για τους δημιουργούς τόσο με τις ανωτέρω διατάξεις του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και του Εθνικού δικαίου, που κατοχυρώνουν το δικαίωμα των δημιουργών να αμείβονται.» Αυτά λέει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής σε σχέση με το Σύνταγμα της χώρας και με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σε μια κοινοτική οδηγία, λοιπόν, στην οποία θα μπορούσε να υπάρξει συμφωνία στην ανάγκη ενσωμάτωσής της, έρχονται ρυθμίσεις οι οποίες η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής λέει ότι είναι μακριά από τις επιταγές του Συντάγματος και της ευρωπαϊκής κοινοτικής οδηγίας. Αναφέρθηκα σε ένα μόνο άρθρο, στο άρθρο 55. Σήμερα, λοιπόν, για άλλη μια φορά βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να συζητούμε ένα νομοσχέδιο το οποίο έρχεται με τη διαδικασία αυτή. Ο χορός της κακής νομοθέτησης καλά κρατεί για την Κυβέρνηση. Αναρωτιόμαστε ξανά και ξανά: Γιατί ένα νομοσχέδιο που σέρνεται δυο χρόνια, έπρεπε να κατατεθεί με αυτόν τον τρόπο. Τι είναι εδώ; Τι επείγον υπάρχει για να μη συζητηθεί σε πέντε μέρες, όπως θα έπρεπε; Είναι μια μνημονιακή δέσμευση; Εξάλλου εσείς είχατε δηλώσει προσφάτως ότι έχουν τελειώσει τα θέματα της αξιολόγησης - δικές σας δηλώσεις είναι - άρα, θα μπορούμε να ασχοληθούμε με την άνεσή μας με όλα αυτά τα θέματα και να τα λύσουμε. Καταφέρατε, λοιπόν, μια εναρμόνιση κοινοτικής οδηγίας να εξελιχθεί σε ένα μείζον πρόβλημα. Δεν μιλώ για το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ - αυτό δεν αφορά τη χώρα - αλλά σε ένα τεράστιο πρόβλημα αξιοπιστίας απέναντι σε χρήστες και δημιουργούς. Όλα αυτά ενώ ακόμα δεν έχει κοπάσει ο θόρυβος από το σκάνδαλο της «ΑΕΠΙ», που λειτουργεί σε καθεστώς αδιαφάνειας και αυθαιρεσίας. Τι να πει κανείς; Κατά το «η ζωή ξεπερνάει τη φαντασία», αυτή η Κυβέρνηση ξεπερνάει όχι μόνο τη φαντασία, αλλά και κάθε ανοχή. Αυτό το νομοσχέδιο θα έπρεπε να αποσυρθεί και να επανακατατεθεί μετά από ουσιώδη και ενδελεχή διαβούλευση. Βεβαίως γιατί αναφέρθηκα και στην «ΑΕΠΙ» - έχει γίνει και συζήτηση προηγουμένως - έχει επιτραπεί η διοίκηση της «ΑΕΠΙ» ουσιαστικά να λειτουργεί με τον δικό της τρόπο, στο δικό της παράλληλο σύμπαν. Εμείς από την πρώτη στιγμή τα είπαμε αυτά το προηγούμενο χρονικό διάστημα και τονίσαμε ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί, να επιβληθεί η διαφάνεια, η λογοδοσία και η συμμετοχή των δημιουργών στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης. Οι οδηγίες, λοιπόν, της Ένωσης στον τομέα των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας ήδη παρέχουν ένα υψηλό επίπεδο προστασίας στους δικαιούχους και ως εκ τούτου, ένα πλαίσιο στο οποίο μπορεί να λάβει χώρα η εκμετάλλευση του προστατευόμενου από τα εν λόγω δικαιώματα περιεχομένου. Δεν θα μείνω σε λεπτομέρειες οι οποίες έχουν συζητηθεί. Θα τονίσω, όμως, ότι αυτή η Κυβέρνηση πειραματίζεται και μένει σε ασκήσεις επί χάρτου συστηματικά. Δυο χρόνια σέρνεται ένα σοβαρό νομοσχέδιο, ενώ θα περίμενε κανείς να κατατεθεί ένα άρτιο νομοσχέδιο σε συνέχεια ουσιαστικών διαβουλεύσεων. Δεν έγινε. Δεν υπήρξε αυτή η διαβούλευση. Δεν υπήρξε έρευνα, σχέδιο, δεν υπήρξε προετοιμασία. Στερείται η Κυβέρνηση όλων αυτών των προϋποθέσεων και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έρχεται να προστεθεί στις διατάξεις μιας οδηγίας, πλήθος διατάξεων, οι οποίες, αν μη τι άλλο, προκαλούν προβληματισμό για αξιοκρατία, διαφάνεια, αρχή της ισότητας, ασφάλεια δικαίου. Βέβαια έχουν ενσωματωθεί και τροπολογίες οι οποίες είναι εντελώς άσχετες, όπως για την ΕΠΟ. Πριν δέκα μέρες συζητούσαμε εδώ νομοσχέδιο του Υπουργείου Αθλητισμού. Μα, είναι δυνατόν; Πριν μια εβδομάδα όλα αυτά τα ζητήματα και ήρθε τροπολογία για την ΕΠΟ να ενσωματωθεί τώρα σε αυτό το νομοσχέδιο. Εν πάση περιπτώσει, λίγη σοβαρότητα και λίγη υπευθυνότητα για να μπορεί να υπάρχει ορθή νομοθέτηση. Ο εκσυγχρονισμός του όλου συστήματος και κυρίως αυτού της διανομής ακαδημαϊκών συγγραμμάτων πρέπει να αντιμετωπίσει τόσο θεσμικά, εκπαιδευτικά και επιστημονικά θέματα όσο και μια σειρά από τεχνικά και οικονομικά ζητήματα, με στόχο τον εξορθολογισμό της ετήσιας δαπάνης από την πολιτεία, τη διατήρηση και βελτίωση του επιπέδου πρόσβασης των φοιτητών στο επιστημονικό υλικό, την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων και τη μη ανατροπή των δραστηριοτήτων του εκδοτικού κλάδου. Η Κυβέρνηση έχει χρέος, αλλά και πολιτική ευθύνη να στηρίζει τους ανθρώπους του πνεύματος, της τέχνης, τους δημιουργούς και τα δικαιώματά τους. Γι' αυτό χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αλλαγών, μεταρρυθμίσεων, το οποίο όμως θα αποτελέσει αντικείμενο ευρείας και πολυεπίπεδης διαβούλευσης. Χρειάζεται όραμα, αλλά και ρεαλισμός, σχεδιασμός και προγραμματισμός. Αυτή η Κυβέρνηση συστηματικά το αρνείται και βέβαια, δεν το αρνείται μόνο στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα, του Πολιτισμού, αλλά το αρνείται σε όλα τα ζητήματα. Νομίζω ότι λειτουργείτε σε παράλληλο σύμπαν, αγαπητές κυρίες και αγαπητοί κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα Υπουργός σας δήλωσε ότι «έμποροι, βιοτέχνες και επαγγελματίες μάς θεωρούν ευεργέτες…» έκανε αυτή τη δήλωση - «…και ότι ο κόσμος του Εμπορικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου θεωρεί ευεργέτες την Κυβέρνηση». Ταυτόχρονα, αύριο έχουμε νέο αναδρομικό χαράτσι για πενήντα χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες και μια αδιέξοδη κατάσταση. Με αυτά νομίζετε ότι μπορείτε να πείσετε κάποιον; Θεωρείτε πραγματικά ότι είναι επιχειρήματα; Σας εκφράζουν; Υπουργός σας, της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, τα έχει πει, σήμερα. Ταυτοχρόνως συνεχίζεται, βέβαια, η επίθεση στις ανεξάρτητες αρχές, στη δικαιοσύνη. Σήμερα μόλις ο Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ επιτέθηκε στον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος έχει υποχρέωση για θέματα που τον αφορούν να τοποθετείται θεσμικά, με βάση την ιδιότητά του. Βεβαίως όλα αυτά συνεχίζονται. Το μόνο που κάνατε και αλλάξατε ως στρατηγική, γιατί φαίνεται ότι δεν σας έβγαινε άλλο, είναι να πείτε επιτέλους, να κατηγορήσετε και τη Νέα Δημοκρατία για πρώτη φορά, για το έλλειμμα 15% που άφησε στη χώρα το 2009. Η καταστροφική πενταετία Καραμανλή 2004-2009 για την οποία δεν μιλούσατε, δεν λέγατε τίποτα. Για πρώτη φορά αναφέρθηκε χθες ο Πρωθυπουργός σε αυτό το έλλειμμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όμως η μείωση του ελλείμματος έγινε με δαπανηρές θυσίες του ελληνικού λαού όλα αυτά τα χρόνια και δεν μπορείτε και αυτή τη μείωση του ελλείμματος να προσπαθείτε να την οικειοποιηθείτε αυτή τη στιγμή. Έλεος πια με την οικειοποίηση των πάντων! Ακόμα και με τη μείωση του ελλείμματος, το οποίο, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, έγινε με αιματηρές θυσίες του ελληνικού λαού και εν πάση περιπτώσει, δεν μπορέσατε να το πετύχετε εσείς. Το μόνο που καταφέρατε είναι να δεσμεύσετε τη χώρα για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% για μια πενταετία, για υπερφορολόγηση και για υπονόμευση της δυνατότητας εξόδου της χώρας…
Κύριε συνάδελφε, τελειώστε, σας παρακαλώ.
Τα ίδια, λοιπόν και στη γενική πολιτική της χώρας, τα ίδια και στο θέμα του πολιτισμού.
Ευχαριστούμε πολύ.
Τουλάχιστον στα θέματα του πολιτισμού, κυρία Υπουργέ, εμείς περιμέναμε από εσάς να έχετε μια άλλη αντίληψη, επειδή δεν είστε πολιτικό στέλεχος, αλλά είστε καλλιτέχνης. Γι' αυτόν τον λόγο περιμέναμε τουλάχιστον σε αυτά τα θέματα ούτε με τη μορφή του επείγοντος να τα συζητούμε σήμερα, αλλά να τα συζητούμε υπό ένα άλλο πρίσμα. Αυτό χρειάζεται ο πολιτισμός επιτέλους.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκαέξι Αμερικανοί φοιτητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το «Michigan State University». Σάς καλωσορίζουμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο, αγαπητοί φίλοι! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Η κυρία Υπουργός θέλει να κάνει μια παρέμβαση.
Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι, όπως υπήρξε η επιστολή των φορέων που εκπροσωπούν τους εκδότες και τους συγγραφείς προς τον Πρωθυπουργό, υπήρξε αντίστοιχη επιστολή των φορέων που εκπροσωπούν τις ακαδημαϊκές, τις σχολικές, τις δημόσιες βιβλιοθήκες, με έντονη διαμαρτυρία προς τον Πρωθυπουργό, αποτέλεσμα αυτής της απρόβλεπτης και αιφνιδιαστικής κίνησης από την πλευρά των εκδοτών. Εμείς βρεθήκαμε ανάμεσα σε αυτές τις δυο αντίθετες και αλληλοσυγκρουόμενες κινήσεις και γι' αυτό, ήδη προχθές το βράδυ, με διαβούλευση στο Υπουργείο Πολιτισμού, ζητήσαμε από τους δυο φορείς να έρθουν σε μια επικοινωνία μεταξύ τους και να βρουν μια πρόταση από κοινού, έτσι ώστε να είναι κοινή συναινέσει αυτό το οποίο θα καταθέσουμε σήμερα στη Βουλή.
Ευχαριστώ, κυρία Υπουργέ. Ο συνάδελφος κ. Χρήστος Χατζησάββας από τη Χρυσή Αυγή έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακόμα εγώ δεν μπόρεσα να καταλάβω ποιος είναι ο λόγος του επείγοντος, όταν ενάμιση χρόνο πριν είχε έρθει αυτός ο νόμος και απεσύρθη και ως πρόφαση χρησιμοποιείτε την ενσωμάτωση της οδηγίας, η οποία είναι από το 2014. Ξαφνικά το κρίνετε ότι είναι επείγον να τελειώσει μέσα σε τρεις μέρες. Ήρθαν τριάντα φορείς που μίλησαν από τρία λεπτά ο καθένας, όσοι πρόλαβαν να έρθουν μέσα στο καλοκαίρι. Αυτή η οδηγία του 2014 μέχρι τώρα μπορεί να έχει αλλάξει ή να αλλάζει τώρα ή να αλλάξει σε μερικές μέρες. Θα έρθουμε ξανά να νομοθετήσουμε αργότερα. Πέραν αυτού, όμως, γενικότερα ερωτήματα υπάρχουν για τα πνευματικά δικαιώματα, σε παγκόσμιο επίπεδο πάλι. Πιστεύετε, δηλαδή, ότι μπορεί να υπάρξει δίκαια είσπραξη των πνευματικών δικαιωμάτων; Πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρξει δίκαια απόδοση, αν καταφέρετε να τα εισπράξετε; Πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρξει προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων; Σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχει προϊστορία σε αυτά τα θέματα. Η τεράστια μουσική βιομηχανία και η βιομηχανία κινηματογράφου, βέβαια, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι τεράστια, γιατί αφορούσε δισεκατομμύρια δολάρια, με τεράστια δικηγορικά γραφεία, με δικηγόρους έτοιμους να αντιμετωπίσουν κάθε μορφή πειρατείας ή καταπάτησης των δικαιωμάτων. Δεν τολμούσε κανένας να παίξει κάτι χωρίς να χρυσοπληρώσει αυτούς τους κολοσσούς και ξαφνικά ήρθε το ίντερνετ. Όλοι συνδέθηκαν με όλους, δημιουργήθηκε λογισμικό, όπως το napster, το οποίο γονάτισε όλους αυτούς τους κολοσσούς. Δεν πουλούσε υλικό. Μοιράζονταν οι χρήστες με το λογισμικό αυτό, το peer - to - peer, αναμεταξύ τους αρχεία, μουσική, ταινίες αργότερα, βιβλία. Από 18 εκατομμύρια δολάρια, λοιπόν, τον μήνα που παρουσιάστηκε η συγκεκριμένη εφαρμογή, το κέρδος αυτών των εταιρειών έπεσε στα 4 εκατομμύρια δολάρια. Αναγκάστηκαν, λοιπόν, να αγοράσουν αυτό το λογισμικό και να πουλάνε φθηνά στο διαδίκτυο, ακόμα και δωρεάν καμμιά φορά, αν διαθέτουν οι ίδιες οι εταιρείες τα προϊόντα τους, μόνο και μόνο για να μην καταφεύγει ο χρήστης στην παράνομη απόκτησή τους. Άλλωστε, μεγαλύτερη ζημιά κάνει η δωρεάν χρήση ενός αρχείου ή η νόμιμη αγορά του και μετά η παράνομη αναπαραγωγή και πώλησή του; Τη μουσική, λοιπόν, δεν τη σκοτώνει μόνο η πειρατεία. Τα υπερκέρδη των πολυεθνικών εταιρειών τη σκοτώνουν και η υπερφορολόγηση του κράτους. Δεν είναι δυνατόν να πάει ένας Έλληνας αυτή τη στιγμή και να αγοράσει ένα cd μουσικής που κάνει 18 ευρώ, 19 ευρώ ή 20 ευρώ, όταν στην Ευρώπη και σε άλλες περιοχές έχει οριστεί μια ενιαία τιμή, για να μπορεί να είναι εύκολη η πρόσβαση από τον χρήστη και για να υπάρχουν κέρδη και για τα κράτη με τη λογική φορολόγηση, αλλά και για τις εταιρείες. Όμως όλα αυτά που αποτελούν παγκόσμια προβλήματα εδώ στην Ελλάδα δεν μας αφορούν. Δεν έχουμε φτάσει ακόμα σ' αυτό το επίπεδο. Εδώ όλα έχουν να κάνουν με την «ΑΕΠΙ», μια οικογενειακή επιχείρηση που δεν ξέρω πότε και πώς δημιουργήθηκε, που δεν την αγγίζει στην ουσία κανένας, με άτομα σαν τον Τσακνή στα διοικητικά συμβούλια κατά καιρούς, που έχουν δημιουργήσει ένα κοινωνικό πρόβλημα μ' αυτήν την εταιρεία. Έχουν ρημάξει τα μικρομάγαζα και όχι μόνο αυτά που πουλάνε μουσική, αλλά και αυτά όπου δεν είναι κύριο αντικείμενο πώλησης η μουσική. Δηλαδή δεν πάει κάποιος σε ένα κουρείο επειδή του αρέσει η μουσική που παίζει εκεί. Θα πληρώσουν και αυτοί, όσο τους αναλογεί. Έχουν κλείσει μαγαζιά, γιατί δεν μπορούσαν να πληρώνουν ή γιατί έβγαλαν τη μουσική που δεν μπορούσαν να πληρώνουν. Σύρονται στα δικαστήρια, πληρώνουν τεράστια ποσά, ακόμα και τώρα εκκρεμούν οι υποθέσεις και δεν έχετε μεριμνήσει γι' αυτούς. Μάλλον είπατε: «Θα τους αφήσουμε στην τύχη τους και ό,τι πουν τα δικαστήρια». Το χειρότερο από όλα είναι ότι αυτοί οι καταστηματάρχες και οι χρήστες που εξοντώθηκαν νομίζουν ότι αυτοί οι οποίοι πήραν τα χρήματα και είναι αντίπαλοί τους είναι οι καλλιτέχνες. Στην ουσία, όμως, οι καλλιτέχνες και οι χρήστες εξαπατήθηκαν από τα «boys» της «ΑΕΠΙ», τα οποία πολλές φορές έπαιρναν μισθούς οι οποίοι ήταν πολλαπλάσιοι σε σχέση με καλλιτέχνες οι οποίοι παίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ στα ραδιόφωνα. Το 2016, η Επίτροπος που μπήκε εκεί στην «ΑΕΠΙ» είπε ότι έγιναν εισπράξεις 22 εκατομμυρίων ευρώ και βρέθηκαν μηδέν χρήματα στο ταμείο όταν ήταν να τα αποδώσει στους καλλιτέχνες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε και τελειώνω. Φανταστείτε, δηλαδή, τι εισπράξεις γίνονταν από τη συγκεκριμένη εταιρεία, την «ΑΕΠΙ», τα χρόνια που δεν υπήρχε οικονομική κρίση και, φυσικά, δεν τα έπαιρναν οι καλλιτέχνες όπως λένε. Το ωραίο είναι ότι κάποιος συνάδελφος Βουλευτής έχει καταθέσει προς το Υπουργείο σας μια ερώτηση σχετικά με την εξαπάτηση της «ΑΕΠΙ» απέναντι στους καλλιτέχνες, αλλά και τους χρήστες και το Υπουργείο σας δήλωσε αναρμόδιο να απαντήσει στην ερώτηση, ενώ τώρα είναι αναρμόδιο να νομοθετήσει. Αν θέλετε, λοιπόν, να υπάρξει εξυγίανση, ρίξτε τις τιμές και τη φορολογία, βρείτε ποιοι έκλεψαν και τι έκλεψαν στην «ΑΕΠΙ», βάλτε τους στη φυλακή και μετά βλέπουμε. Ευχαριστώ.
Ο συνάδελφος κ. Μαυρωτάς έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το παρόν νομοσχέδιο αποτελεί, δυστυχώς, ένα ακόμα παράδειγμα αλλοπρόσαλλης νομοθετικής πρακτικής. Επικαιροποιείται το ελληνικό πλαίσιο για τα πνευματικά δικαιώματα από το 1993 και τον ν.2121/1993 μέσω της ενσωμάτωσης της ευρωπαϊκής οδηγίας του 26/2014. Γενικά το ιστορικό είναι γνωστό. Είχε έρθει ξανά, αποσύρθηκε, διαφοροποιήθηκε και τώρα κατατέθηκε με τις διαδικασίες του κατεπείγοντος. Δεν θα μπω πάλι σ' αυτή τη συζήτηση. Όμως, από ό,τι ακούσαμε στην ακρόαση των φορέων, φαίνεται ότι η εναρμόνιση με την ευρωπαϊκή οδηγία γίνεται με έναν αμφιλεγόμενο τρόπο. Η ακρόαση των φορέων μού άφησε την αίσθηση ότι ακούσατε μόνο κάποιους από όσους διαβουλευτήκατε - όσο διαβουλευτήκατε - και υποψιάζομαι ότι αυτοί οι κάποιοι είναι οι δικοί σας στο τμήμα πολιτισμού στον ΣΥΡΙΖΑ. Επιτρέψτε μου να επικεντρωθώ στο άρθρο 55 και συγκεκριμένα στις παραγράφους 3 και 4, που αφορούν στις εξαιρέσεις και στους περιορισμούς στα πνευματικά δικαιώματα που έχουν να κάνουν με τις ακαδημαϊκές και άλλες βιβλιοθήκες. Σίγουρα χρειάζεται ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων των δημιουργών και της ακαδημαϊκής έρευνας. Ακούσαμε τις ενστάσεις στην ακρόαση των φορέων τόσο από τους εκδότες, τους συγγραφείς και τους δημιουργούς, όσο και από τον Σύνδεσμο των Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών. Ακούσαμε σήμερα και τις ενστάσεις από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Τις ανέφερε ο συνάδελφος προηγουμένως. Εφόσον, λοιπόν, μιλάμε για ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας 26/2014, θα πρέπει να πούμε ότι ήδη από τις 14 Σεπτεμβρίου 2016, δηλαδή από πέρυσι, έχει ξεκινήσει η διαδικασία αναθεώρησης της συγκεκριμένης οδηγίας, που πάμε σήμερα να ενσωματώσουμε στην ελληνική νομοθεσία. Μάλιστα αυτή η οδηγία συζητήθηκε προχθές - μιλάμε για την ευρωπαϊκή οδηγία και την αναθεώρησή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - και ψηφίστηκε η γνωμοδότηση της Επιτροπής Πολιτισμού. Ένας από τους εισηγητές ήταν και ο Ευρωβουλευτής του Ποταμιού Γιώργος Γραμματικάκης, οπότε έχουμε και πληροφορίες εκ των έσω, όπως θα έπρεπε ίσως και εσείς να έχετε πληροφορίες από τους δικούς σας Ευρωβουλευτές. Στα τέλη Οκτωβρίου θα ακολουθήσει η ψηφοφορία στην Επιτροπή Νομικών Υποθέσεων, που έχει και τη βασική αρμοδιότητα για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Προχθές, λοιπόν, αναθεωρήθηκαν διάφορα πράγματα που έχουν να κάνουν με τις εξαιρέσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μάλιστα, στα άρθρα 3 και 4 της συγκεκριμένης αναθεώρησης αναφέρεται ότι τα κράτη - μέλη πρέπει να ενθαρρύνουν τους δικαιούχους και τους ερευνητικούς οργανισμούς να καθορίσουν κοινά αποδεκτές βέλτιστες πρακτικές σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων, κάτι που κι εμείς συνιστούμε να γίνει εδώ πέρα, δηλαδή να συζητήσουν οι ενδιαφερόμενοι. Παράλληλα γίνεται και μια σαφής περιγραφή των προϋποθέσεων, για να γίνεται έτσι αυτή η εξαίρεση σε ό,τι έχει να κάνει με τα μελλοντικά δικαιώματα. Λέει, μάλιστα, η συγκεκριμένη αναθεώρηση, ότι θα πρέπει η χρήση να πραγματοποιείται σε εγκαταστάσεις εκπαιδευτικού ιδρύματος ή μέσω ασφαλούς ηλεκτρονικού δικτύου στο οποίο να έχουν πρόσβαση μόνο οι μαθητές, οι φοιτητές και το εκπαιδευτικό προσωπικό του εκπαιδευτικού ιδρύματος. Κατά δεύτερον, πρέπει να συνοδεύεται από αναφορά της πηγής, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος του δημιουργού, εκτός αν αυτό είναι αδύνατο. Βάζει, δηλαδή, ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και δεν το αφήνει έτσι γενικά, ώστε να τρομάζει, όπως τρομάζει τους δημιουργούς η παράγραφος 3 και 4 του άρθρου 55. Νομίζω, λοιπόν, ότι στηριζόμενοι στην αναθεώρηση της οδηγίας που αφήνει βαθμούς ελευθερίας, οι ενδιαφερόμενοι - οι δημιουργοί, οι εκδότες, οι βιβλιοθήκες - μπορούν με τη μεσολάβηση του Υπουργείου Πολιτισμού και Παιδείας να βρουν μια λύση. Και όντως έκανε αυτή την προσπάθεια η Υπουργός με ειλικρινή διάθεση. Για να μην πάμε μακριά, πιθανώς να ήταν σκόπιμο, αφού καταλήξει αυτή η διαβούλευση, να έρθει σε ένα επόμενο νομοσχέδιο, ίσως στο νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση του κ. Γαβρόγλου που περιμένουμε - ελπίζουμε να μην έρθει με τις διαδικασίες του επείγοντος και αυτό - προκειμένου να μπορέσουμε έτσι να καταλήξουμε σε μια συναινετική λύση. Στο άρθρο 18, κατά την ακρόαση των φορέων ακούσαμε ότι θα έπρεπε να υπάρξει - και είναι λογικό να υπάρξει - μια μεταβατική περίοδος τριών ετών και για τους υπό ανάπτυξη οργανισμούς και όχι μόνο αυτούς που θα δημιουργηθούν από εδώ και πέρα, μια και έχουν κάνει επενδύσεις με ένα συγκεκριμένο business plan. Όσον αφορά στα του Μεγάρου Μουσικής και την τροπολογία που έρχεται, κυρία Υπουργέ, σας είχαμε καταθέσει μια ερώτηση στις 8 Μαΐου σχετικά με την καθυστέρηση της πλήρωσης της θέσης του γενικού διευθυντή του Μεγάρου και δεν μας έχετε απαντήσει ακόμα. Αναρωτιόμαστε, αν η συγκεκριμένη τροπολογία έχει να κάνει με αυτήν την καθυστέρηση, αν υπάρχουν δηλαδή κάποια διαδικαστικά προβλήματα που θα ξεπεραστούν με αυτήν την τροπολογία. Επιτρέψετε μου να κλείσω με κάτι που μας έκανε εντύπωση. Ανατρέχοντας στην προηγούμενη έκδοση του νομοσχεδίου για τα πνευματικά δικαιώματα πριν από ενάμιση χρόνο υπήρχε μια διάταξη με τίτλο «Σχολές Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης» και αφορούσε στη διευθέτηση του θέματος των ισοτιμιών των τίτλων σπουδών που χορηγήθηκαν από ανώτερες δημόσιες και ιδιωτικές σχολές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Οι απόφοιτοι αυτών των σχολών ήταν σε ομηρία από το 2003. Βλέπουμε τώρα να έρχεται με βουλευτική τροπολογία και το ενδιαφέρον είναι ότι υπογράφουν οι πρώην Υπουργοί Παιδείας και Πολιτισμού κ. Μπαλτάς και Φίλης μαζί με άλλους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Επανακαταθέτουν, δηλαδή, verbatim το ίδιο άρθρο σαν βουλευτική τροπολογία. Απ' ό,τι κατάλαβα, την κάνατε αποδεκτή τη συγκεκριμένη τροπολογία και η απορία είναι γιατί δεν ήρθε με την κανονική διαδικασία. Υπήρχαν διαφωνίες μέσα στο κόμμα; Ξεπεράστηκαν; Εν κατακλείδι, λοιπόν, για να κλείσω γιατί ξεπέρασα και τον χρόνο, δεν είμαστε θετικοί για το συγκεκριμένο νομοθέτημα και τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν, αλλά και για το περιεχόμενο της πλειοψηφίας των άρθρων του. Η όλη διαδικασία δίνει την εικόνα ότι υπάρχουν μαγαζάκια, που κάποια από αυτά ενίοτε είναι πιο κοντά στα αφτιά της εξουσία και περνάνε το δικό τους, ανάμεσα στις γραμμές και στο περιθώριο που αφήνουν οι ευρωπαϊκές οδηγίες, που και αυτές με καθυστέρηση και ασθμαίνοντας υιοθετούμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρία Υπουργέ, θέλετε να κάνετε μια παρέμβαση. Απλώς θα ήθελα, αν μπορείτε, να μαζεύετε τις παρατηρήσεις σας και να τις πείτε όλες μαζί μετά. Όμως, αν θέλετε τώρα τον λόγο, δεν πειράζει, αρκεί να είναι λίγο σύντομη η παρέμβαση.
Κύριε Πρόεδρε, το θέμα του Μεγάρου Μουσικής είναι πολύ σημαντικό, γι' αυτό ήθελα να το πω άμεσα. Είναι συνδεμένη με αυτή τη διάταξη που φέρνουμε.
Συναρτάται;
Βεβαίως. Γιατί χρειάζεται να υπάρξει αυτή η ρύθμιση, για να μπορέσει να τοποθετηθεί διευθυντής στο Μέγαρο. Επίσης να διευκρινίσω ότι από τους έξι διευθυντές που προβλέπονταν αρχικά, εμείς θεωρούμε απαραίτητους μόνο τους τρεις. Και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό να το ξέρετε.
Ευχαριστώ, κυρία Υπουργέ. Ακολουθεί ο συνάδελφος κ. Σαρίδης. Μετά είναι ο κ. Καρράς και ο κ. Μπαλτάς. Εάν έρθει στην Αίθουσα ο κ. Λοβέρδος, του οποίου παίρνετε τη σειρά γιατί είναι σε μια επιτροπή, προφανώς θα παρέμβει. Κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκινήσω με ένα θετικό σχόλιο σχετικά με την απόλυτη ομοφωνία που επέδειξε για πρώτη φορά το ελληνικό Κοινοβούλιο όταν προχθές αποφασίσαμε να δώσουμε, επιτέλους, τον φάκελο της Κύπρου στους αδελφούς Κύπριους. Είδα μια φωτογραφία σε δημοσιεύματα όπου είμαστε όλοι όρθιοι, υπερψηφίζοντας με αυτόν τον τρόπο την αποστολή των απόρρητων φακέλων, ακόμα και εκείνων των έντεκα πρώτων, που κάποιος τους πήρε κατά λάθος στο σπίτι του και από τότε δεν έχουν ξαναβρεθεί και αναγκαστήκαμε να καταφύγουμε στις σημειώσεις των πρακτικογράφων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εικόνα αυτή εκπέμπει ένα πάρα πολύ ισχυρό μήνυμα. Η εικόνα αυτή άρεσε στους Έλληνες. Δεν υπάρχει συμπολίτης μας που να μην ξέρει πως όταν τρωγόμαστε μεταξύ μας είμαστε ευάλωτοι, αδύναμοι και εύκολα μπορούν να μας εκβιάσουν, πράγμα το οποίο, δυστυχώς, ήδη συμβαίνει, όπως άλλωστε απέδειξαν τα γεγονότα. Αποφάσεις που παίρνονται με τους τριακόσιους μαζί είναι αποφάσεις που έχουν λείψει από τη δημοκρατία μας, κυρία Υπουργέ. Είναι λογικό και αναμενόμενο σε μια δημοκρατία να υπάρχουν τουλάχιστον δύο ή και τρεις απόψεις σε κάθε ζήτημα, σε κάθε θέμα. Στην Ελλάδα δε όλοι και όλες μάθαμε εδώ και δεκαετίες να θεωρούμε φυσιολογικό το να έχουμε τριακόσιες διαφορετικές απόψεις. Όμως την πραγματική δύναμη της δημοκρατίας μπορεί να την εντοπίσει κανείς όταν επιτυγχάνεται η ομοφωνία, κατόπιν διεξαγωγής διαλόγου με επιχειρήματα. Το ελληνικό Κοινοβούλιο συζητά από το 1988 αν έπρεπε ή όχι να ανοίξουν οι φάκελοι αυτοί και να λάβουν γνώση όλοι για το τι ακριβώς έγινε, και οι συνάδελφοί μας στην Κύπρο, αλλά και σταδιακά ολόκληρος ο Ελληνισμός, είτε στην Ελλάδα είτε και παγκόσμια. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια, αλλά φτάσαμε σε αυτό το σημείο και δεχθήκαμε πια πως έχουμε υποχρέωση - ιστορική ευθύνη θα έλεγα - να προχωρήσουμε σε αυτή την απόφαση. Μακάρι να είχαμε χρόνο για να βρούμε τρόπο να συμφωνήσουμε και σε άλλα πολύ σοβαρά ζητήματα. Δυστυχώς, όμως, γνωρίζουμε καλά όλοι και όλες σε αυτή την Αίθουσα πως χρόνος δεν υπάρχει. Την ίδια ώρα που η Κυβέρνηση και η Αξιωματική Αντιπολίτευση καλλιεργούν πολεμικό κλίμα, ανταλλάσσοντας κατηγορίες και χαρακτηρισμούς, την ίδια ώρα χιλιάδες συμπολίτες μας παραμένουν επί δεκαπέντε μήνες απλήρωτοι με τραγικά για αυτούς αποτελέσματα. Την ίδια ώρα που εμείς ασχολούμαστε με τις δηλώσεις Μοσκοβισί και προσπαθούμε να αξιολογήσουμε τη σημασία που είχε η πρόσφατη απόφαση να αναγνωριστεί πως η Ελλάδα δικαιούται να βγει από τη διαδικασία διαχείρισης υπερβολικού ελλείμματος, την ίδια στιγμή μια νέα γυναίκα οδηγήθηκε σε απόγνωση και αυτοκτόνησε. Την ίδια ώρα που μιλάμε για το αν η δικαιοσύνη εμποδίζει την Κυβέρνηση να κυβερνήσει, την ίδια ώρα χιλιάδες συμπολίτες μας παραμένουν απλήρωτοι και διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους στα δικαστήρια και αναρωτιόνται: Μα, δεν μπορούν αυτοί οι τριακόσιοι να συμφωνήσουν επιτέλους για το ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες της ελληνικής πολιτείας του οργανωμένου ελληνικού κράτους; Γιατί δεν μπορούμε να βρούμε το τι πρέπει να γίνει, για να σταματήσουν οι αδικίες που καθημερινά υφίστανται και υπομένουν οι συμπολίτες μας, εξαιτίας κυρίως των κακών νόμων που εμείς, εσείς, οι προκάτοχοί μας, μέσα σε αυτή την Αίθουσα επιβάλαμε στην ελληνική πραγματικότητα; Γιατί δεν μπορούμε να σηκωθούμε και οι τριακόσιοι και να πούμε τέρμα; Ο κόπος, ξέρετε, του εργαζόμενου είναι ιερός. Τα δεδουλευμένα πρέπει να πληρώνονται σε κάθε περίπτωση άμεσα, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς εκπτώσεις. Τι πρέπει να γίνει; Πόσοι πρέπει να αυτοκτονήσουν για να καταλάβουμε πως πρέπει να σηκωθούμε όρθιοι εδώ μέσα εμείς οι τριακόσιοι και να πούμε σε αυτούς τους επιχειρηματίες που εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους και τους αφήνουν απλήρωτους για μήνες πως δεν έχουν το δικαίωμα να το κάνουν αυτό και πως θα βρουν άσχημα τον μπελά τους από εμάς τους ίδιους όταν εφαρμόζουν τέτοιες απάνθρωπες πρακτικές; Πόσος χρόνος χρειάζεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου για να ομοφωνήσουν πως η ανασφάλιστη εργασία δεν είναι απάτη αλλά είναι κακούργημα; Ρωτάω, για παράδειγμα, εδώ και καιρό να μάθω πόσα εργατικά ατυχήματα έγιναν στη χώρα τα τελευταία δύο χρόνια και δεν μου απαντάει κανείς. Έχω υποβάλει μια ΑΚΕ εδώ και πάρα πολλούς μήνες, η οποία παραμένει αναπάντητη και θα συνεχίσει να παραμένει, γιατί κανείς δεν ξέρει να την απαντήσει. Από τις ειδήσεις, όμως, συνεχώς κάθε μήνα ακούμε για εργατικά ατυχήματα με τραγικές συνέπειες. Κλείνω αυτό το εισαγωγικό μου σχόλιο, καταθέτοντας στα Πρακτικά τη φωτογραφία της ομοφωνίας μας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Σαρίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και σας καλώ να τη δείτε καλά. Να αφουγκραστείτε τη δύναμη που έχουμε ενωμένοι. Και να αναλογιστείτε για το αν έχουμε θέσει τις σωστές προτεραιότητες στο κοινοβουλευτικό μας έργο. Δεν μπορούμε άραγε να βρούμε πάλι, αν όχι τριακόσιους, έστω τόσους Βουλευτές που ψήφισαν το τελευταίο μνημόνιο και να στείλουμε ένα μήνυμα στους δανειστές μας για το ποια είναι η άποψη των Ελλήνων για την αποτελεσματικότητα των μέτρων λιτότητας που μας έχουν επιβάλει στους μισθούς και στις συντάξεις. Υπάρχουν συμπολίτες μας στον ιδιωτικό τομέα οι οποίοι δεν πληρώνονται. Το έχετε καταλάβει; Οι αποφάσεις μας εδώ μέσα σε αυτή την Αίθουσα επηρεάζουν ζωές. Το έχετε αντιληφθεί; Προχωρώ στον σχολιασμό επί του νομοσχέδιο. Μιλάμε για τα πνευματικά δικαιώματα, στη σκιά των αποκαλύψεων που περιέχει το πόρισμα των ελεγκτών της «ΑΕΠΙ». Κάποιοι από εμάς έδειξαν να πέφτουν από τα σύννεφα. Δεν ξέρετε, κύριοι συνάδελφοι, τι γινόταν κάθε βράδυ σε αυτή τη χώρα για δεκαετίες ολόκληρες; Κάθε βράδυ, λοιπόν, για κάποιους κτύπαγε η καμπάνα της «ΑΕΠΙ». Για άλλα και άλλα το κράτος δεν βιαζόταν να στείλει τους αστυνομικούς τους να επιβάλλουν τους νόμους, αλλά όταν η «ΑΕΠΙ» έπαιρνε τηλέφωνο ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός λειτουργούσε για να επιβάλει τα συμφέροντα μιας οικογένειας. Πόσοι συμπολίτες μας έχουν συλληφθεί με τη διαδικασία του αυτοφώρου επειδή δεν πλήρωσαν το χαράτσι της «ΑΕΠΙ»; Και από την άλλη πόσοι επιχειρηματίες έχουν συλληφθεί για κακουργηματικές παραβάσεις του Εργατικού Δικαίου; Όλοι γνώριζαν τότε τι συμβαίνει. Κανείς δεν μίλαγε, όμως, γιατί αυτοί που έπρεπε να μιλήσουν, τα μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου δηλαδή, είχαν άλλα ενδιαφέροντα, είχαν άλλες προτεραιότητες. Το κράτος λειτουργούσε για χρόνια ως μπράβος της «ΑΕΠΙ». Δεν έχει κανείς την πολιτική ευθύνη για αυτό; Καταστράφηκαν άνθρωποι από τις πρακτικές αυτές. Από την αρχή στηρίξαμε την προσπάθεια να μπει ένα τέλος σε αυτή την τραγωδία. Και ελπίζαμε πως με το σημερινό νομοσχέδιο και, με αφορμή την υποχρέωση της χώρας μας να εναρμονιστεί με το ευρωπαϊκό δίκαιο και να προχωρήσει στην ενσωμάτωση της σχετικής ευρωπαϊκής οδηγίας, θα αλλάζαμε κάτι προς το καλύτερο. Δυστυχώς, όμως, ακούγοντας τα όσα είπαν οι φορείς, έβγαλα το συμπέρασμα πως η συντριπτική πλειοψηφία τους θεωρεί πως το παρόν είναι ένα λειψό και πρόχειρο κακέκτυπο της προηγούμενης νομοθετικής πρωτοβουλίας του κ. Μπαλτά. Ραντεβού στα δικαστήρια, λοιπόν, είπαν οι φορείς. Και είναι λογικό ότι θα παλέψουν κάποιοι από αυτούς, όπως ακούγεται, για την επιβίωσή τους. Επιβάλατε το πλαφόν του 20%, χωρίς έστω να το εξετάσετε. Πρέπει να εξετάσετε, κυρία Υπουργέ, την πρόταση της συναδέλφου, της κ. Βαγενά, να γίνει μια πρόβλεψη, ώστε να είναι κλιμακούμενο αυτό το ποσοστό σε αναλογία με τα πραγματικά έσοδα. Αν δεν το υλοποιήσετε αυτό το πλαφόν, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στο κλείσιμο πολλών μικρών μη κερδοσκοπικών οργανισμών. Έτσι επιβραβεύουμε αυτούς που τόσα χρόνια, παρά τις απειλές και τις κακουργηματικές πράξεις της «ΑΕΠΙ», πάλεψαν και άντεξαν. Το σημερινό νομοσχέδιο έπρεπε να έχει σκοπό να βάλει κανόνες σε μια άναρχη και βίαιη κατάσταση που αφορά δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας. Αντ' αυτού, εισάγουμε δια νόμου την κερδοσκοπία ως θεμιτή πρακτική στον ευαίσθητο τομέα της διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων. Το σημερινό νομοσχέδιο έπρεπε να έχει ειδική πρόβλεψη για το πώς θα προστατεύσει το ελληνικό τραγούδι, τον ελληνικό κινηματογράφο, τα ελληνικά βιβλία, από τη λαίλαπα των θηρίων της «GOOGLE» και της «AMAZON» και πολλών άλλων που σύντομα θα επιχειρήσουν να βάλουν χέρι σε αυτά. Αντ' αυτού, εμείς φροντίζουμε να αποσπαστούν μερικοί υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών στο Μέγαρο Μουσικής. Μήπως θα έπρεπε να χαιρόμαστε που δεν φορτώνετε και τα χρέη της «ΑΕΠΙ» στις πλάτες του Έλληνα φορολογούμενου, όπως κάνετε με τα χρέη του Μεγάρου Μουσικής; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των δημιουργών. Αντιθέτως, αντί να διαφυλάξει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα των πνευματικών δικαιωμάτων, τα αντιμετωπίζει ως προϊόν, ως ζήτημα ιδιοκτησίας οικοπέδων. Οι προσθήκες ελληνικής εμπνεύσεως είναι περισσότερες από τις διατάξεις που μας ζητά να αφομοιώσουμε στο Ελληνικό Δίκαιο η σχετική ευρωπαϊκή οδηγία. Και αντί να αντιμετωπίζουν τις ιδιαιτερότητες της χώρας μας, όπως άλλωστε προβλέπει και μας δίνει το δικαίωμα η ίδια αυτή οδηγία, αντιθέτως δημιουργούνται εμπόδια και οδηγούμαστε σε αδιέξοδα. Τι θα λέμε αν το Συμβούλιο της Επικρατείας κρίνει αντισυνταγματικά δύο ή τρία άρθρα του παρόντος; Ποιος θα φταίει; Η δικαιοσύνη; Αν οι νόμοι που ζητάμε από τη δικαιοσύνη δεν είναι σαφείς και κατανοητοί και από τον πιο αδιάφορο συμπολίτη μας, τότε δεν φταίει η δικαιοσύνη. Τότε φταίμε εμείς. Γιατί εμείς εδώ δίνουμε τους νόμους αυτούς στη δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη δεν τους βρίσκει κάπου, τους παίρνει από εμάς. Δύο κουβέντες για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1093 και ειδικό 26 σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής των αρχαιρεσιών της ΕΠΟ. Τα όσα συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο απαιτούν σοβαρότητα και υπευθυνότητα από μέρους μας. Το ελληνικό Κοινοβούλιο κατηγορεί τη δικαιοσύνη πως είναι τυφλή. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι η τυφλότητα της δικαιοσύνης, αλλά τα στραβά μάτια του ελληνικού Κοινοβουλίου. Ίσως κάποια στιγμή να επιστρέψουν οι ελληνικές οικογένειες στα γήπεδα και οι επικίνδυνοι στις φυλακές. Δεν έχει έρθει όμως αυτή η ώρα ακόμη και από ό,τι καταλαβαίνω και εκτιμώ θα αργήσει πολύ να έρθει. Για τον ίδιο λόγο που αργεί να έρθει και η περίφημη έξοδος από τα μνημόνια και το πολυαναμενόμενο τέλος των capital controls. Δεν μπορείτε μόνοι 153 να επιβληθείτε, αγαπητοί συνάδελφοι, στα οργανωμένα συμφέροντα που λυμαίνονται το ελληνικό ποδόσφαιρο. Όπως δεν μπορείτε και οι 153 να πείσετε τους δανειστές πως δεν πρέπει να φέρεστε με αυτόν τον εξευτελιστικό τρόπο στη χώρα μας. Σχετικά με την τροπολογία με γενικό αριθμό 1094 και ειδικό 27 με τίτλο ρύθμιση θεμάτων της «Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε» μόνο ένα σχόλιο μπορεί να κάνει κάποιος. Αυτοί οι άνθρωποι πραγματικά δουλεύουν ούτως ή άλλως για δώδεκα ώρες. Σήμερα το αναγνωρίζουμε και εμείς αυτό, λες και μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς. Όσον αφορά την τροπολογία για το Μέγαρο Μουσικής, θα σας πω ότι είναι προκλητική. Βέβαια δεν είναι περισσότερο απαράδεκτη από το γεγονός πως φορτώθηκε ο Έλληνας φορολογούμενος τα χρέη που άφησαν απατεώνες στο όνομα της «διάδοσης του πολιτισμού στους αγράμματους». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έκφραση «στείρα αντιπολίτευση» ξεκίνησε από την εποχή του Τρικούπη με τον Δεληγιάννη. Τότε, λοιπόν, σε ό,τι έλεγε ο Τρικούπης, ο Δεληγιάννης έλεγε όχι, χωρίς επιχειρήματα, χωρίς να ξέρει να γυρίσει και να πει το γιατί. Αυτή, λοιπόν, η έκφραση καλλιεργήθηκε και έτσι δημιουργήθηκε και ο λαϊκισμός εδώ στην Ελλάδα. Από την Ένωση Κεντρώων, στείρα αντιπολίτευση δεν πρόκειται να δείτε, γιατί η Ένωση Κεντρώων διατηρεί μέσα της ζωντανό και προσπαθεί να κάνει πράξη αυτό που ουσιαστικά εκείνη πιστεύει ότι μπορεί να οδηγήσει τη χώρα έξω από το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει. Η αλήθεια ενώνει. Και μόνο επειδή η αλήθεια ενώνει, γι' αυτές τις αλήθειες τις οποίες σας ανέφερα λίγο πιο πριν, η Ένωση Κεντρώων επί της αρχής θα στηρίξει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Μόνο και μόνο γι' αυτές τις αλήθειες, για να δείξει για άλλη μία φορά τον δρόμο προς τη συναίνεση, περιμένοντας και από τη δική σας την πλευρά να τιμήσετε το σύνολο του ελληνικού Κοινοβουλίου και να μπορέσετε να επιτύχετε μεγαλύτερες συναινέσεις πέραν του 153, πέραν του 180, πέραν των 200 Βουλευτών. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ακολουθούν οι συνάδελφοι κύριοι Καρράς, Μπαλτάς και μετά ο κ. Τζαβάρας. Ο κ. Καρράς έχει τον λόγο.
Για το ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων δεν έχω να πω πολλά, παρά μόνο ότι προσυπογράφω όλη την κριτική η οποία ακούστηκε στην Αίθουσα. Στέκομαι όμως σε ένα άλλο σημείο. Το νομοσχέδιο έχει και τίτλο ότι αναφέρεται σε άλλες διατάξεις, αρμοδιότητος του Υπουργείου Πολιτισμού. Επ' αυτών δεν άκουσα κάτι. Και εφόσον δεν άκουσα κάτι συγκεκριμένο πέραν κάποιων τροπολογιών, ενδιαφέρθηκα να το προσεγγίσω, να δω τι αντιμετωπίζει.
Και τρομάξατε.
Θα τα ακούσετε, κύριε Τζαβάρα. Βλέπω, λοιπόν, ότι έχουμε μία επέμβαση σε έναν νόμο, τον 3028/2002, που αφορά την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, με τρεις διατάξεις οι οποίες περιλαμβάνονται στο σχέδιο νόμου. Να ξεκινήσω από τη μία, το άρθρο 64 του σχεδίου; Δεν ξέρω αν έχει αναριθμηθεί και έχει γίνει 63, το παίρνω από την αρχική διατύπωση. Άρθρο 64, λοιπόν. Λέμε: έχουμε χαρακτηρισμένα ως μνημεία, σκάφη, σιδηροδρομικούς συρμούς, άμαξες, τα οποία προστατεύονται βάσει του αρχαιολογικού νόμου και βάσει της πολιτιστικής κληρονομιάς. Λέμε, λοιπόν, ότι αυτά τα μνημεία μπορούμε να τα συντηρούμε. Εύλογο. Μπορούμε όμως και να τα διαλύουμε εάν υπάρχουν κριτήρια από μία επιτροπή για την αδυναμία συντήρησης ή για το κόστος συντήρησης. Και όταν διάβαζα αυτή τη διάταξη, πήγε το μυαλό μου, σε δύο σκάφη. Πήγε στο «ΑΒΕΡΩΦ» και στο «ΒΕΛΟΣ», κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που είναι στο Τροκαντερό και είναι μουσεία. Μήπως, λοιπόν, τη στιγμή που θα είναι ασύμφορη η συντήρησή τους, έχουμε κατ' εφαρμογή αυτής της διατάξεως περαιτέρω δυνατότητες που δεν θα θέλαμε να έχουμε; Το κρατώ προς σημείωση. Το επόμενο άρθρο, το άρθρο 65. Εδώ, λοιπόν, θα μου επιτρέψετε τον σχολιασμό. Γιατί; Μας λέει κάτι. Όταν έχουμε εκθέσεις και μεταφέρονται στο εξωτερικό κινητά αρχαία ή αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς ή στο εσωτερικό γίνονται εκθέσεις στις οποίες εκτίθενται αρχαία ή στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς από ξένους φορείς πολιτιστικούς, το ελληνικό κράτος λέει ότι παρέχει την εγγύηση για την αξία αυτών των αντικειμένων, ούτως ώστε να μην υφίσταται κίνδυνος ζημίας. Θα θυμίσω κάτι. Ο ίδιος ο ν.3028 μας λέει κάτι άλλο. Ότι και τα κινητά μνημεία ανήκουν στην ιδιοκτησία του κράτους. Όσα έχουν κατασκευαστεί μέχρι το 1453 κατά τον προηγούμενο αρχαιολογικό νόμο και όσα είναι μέχρι το 1830 με τον νεότερο τον ν.3028. Το ερώτημά μου, λοιπόν, είναι γιατί, από ποιον θα τα εξασφαλίζει το δημόσιο, σε ποιον θα παρέχει εγγύηση το δημόσιο για την ζημία που το ίδιο θα υποστεί; Κύριε Υπουργέ, πρέπει να την τροποποιήσετε αυτή τη διάταξη και να την καθορίσετε ως εξής: ότι εκείνος ο οποίος τα παραλαμβάνει στην έκθεσή του, υποχρεούται να τα ασφαλίζει σε αξιόχρεη ασφαλιστική εταιρεία, για να μην υφίσταται το κράτος τη ζημιά σε περίπτωση φθοράς, με δαπάνες του, διότι αυτός αποκερδαίνει από τη χρήση τους στο διάστημα της έκθεσης, με δαπάνες του υπέρ του ελληνικού δημοσίου. Διότι διαφορετικά δεν υπάρχει η δυνατότητα οικονομικής, τουλάχιστον προστασίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Συγχωρήστε με κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Τρίτο θέμα που με απασχόλησε. Το άρθρο 67. Υλοποίηση έργων, χωρίς έγκριση του Υπουργείου Πολιτισμού, όταν έχουμε επέμβαση σε αρχαιολογικό χώρο, ιστορικό, μνημείο κινητό, ακίνητο, από το Υπουργείο Πολιτισμού το οποίο συμβάλλεται με προγραμματική σύμβαση. Έχω την απορία: Στην προγραμματική σύμβαση έχουμε τη δυνατότητα να θέτουμε και όρους προστασίας ή δια της απαλείψεως της ανάγκης της αδείας του Υπουργείου Πολιτισμού, με την προγραμματική σύμβαση η οποία είναι σύμβαση μεταξύ διαφόρων φορέων - ισότιμων πλέον - δεν μπορούμε να επιβάλουμε αυτούς τους όρους; Ερώτημά μου σημαντικό. Να πω για το Μέγαρο Μουσικής δύο κουβέντες; Ήμουν εξ εκείνων ο οποίος είχα αντιδράσει, γιατί είχα πει ότι το Μέγαρο Μουσικής δεν μπορεί να κρατικοποιηθεί, με την έννοια την οποία μας είπαν ότι έχει μια αξία 560 εκατομμυρίων και επομένως ωφελείται το ελληνικό δημόσιο. Είχα πει, λοιπόν, μην το μεταφέρετε στο δημόσιο, αλλά καλέστε ειδικούς, για να δούμε εάν υπάρχει δυνατότητα εξυγίανσης. Και ποιοι ήταν αυτοί οι ειδικοί; Είχα κάνει και πρόταση. Είχα προτείνει το Ίδρυμα Βάγκνερ και τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης, που έχουν την εμπειρία. Σήμερα μας λέτε κάτι άλλο. Μάλλον δεν βρήκαμε καλλιτεχνικό διευθυντή, μάλλον δεν βρήκαμε κατάλληλο στελεχιακό δυναμικό, θα πάρουμε από το δημόσιο και θα το τοποθετήσουμε. Μας λέτε, όμως, και περαιτέρω με μια τροπολογία ότι θα αποσπάσουμε και δημοσίους υπαλλήλους από το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Πολιτισμού και θα το κρατικοποιήσουμε. Πολύ ωραία! Εγώ έχω πει, κυρία Υπουργέ, ότι είμαι φίλος και του λυρικού θεάτρου και της όπερας και δεν νομίζω ότι συμβάλλουν στον πολιτισμό αυτής της κατηγορίας αυτές οι ενέργειες. Μια τελευταία πρόταση, κύριε Πρόεδρε. Εάν δεν κωδικοποιηθεί ο ν.2121/1993 με τις σημερινές διατάξεις θα παραμείνει ανεφάρμοστος, όπως και στο παρελθόν, διότι είναι ένας πολυτελής νόμος ο σημερινός που πρέπει να απλοποιηθεί, πρέπει να γίνει κατανοητός και προσιτός και από τους μη νομικούς για να μπορεί να εφαρμοστεί, διαφορετικά θα αντιμετωπίζουμε πάλι τα ζητήματα της «ΑΕΠΙ» και στο μέλλον και ούτε οι δημιουργοί θα μπορούν να προστατευτούν, αλλά ούτε και να λειτουργήσει. Και γιατί το προτείνω αυτό; Για τον λόγο ότι μόνο οι νόμοι που μπορούν να είναι απλοποιημένοι έχουν τη δυνατότητα επιτυχούς εφαρμογής. Η τελευταία μου παρατήρηση, χωρίς να πω και κάτι άλλο, είναι η εξής: Λέτε, λοιπόν, ότι οι δαπάνες αρχαιολογικών ερευνών στο άρθρο 59 αναλαμβάνονται από τον κύριο του έργου, όταν πρόκειται για διευρυμένης οικονομικής εκτάσεως δημόσιο έργο, οι αρχαιολογικές δαπάνες είτε στις σωστικές ανασκαφές είτε στις ερευνητικές ανασκαφές. Γιατί το λέτε αυτό, αφού ούτως ή άλλως στις συμβάσεις πληρώνονται και αυτές οι δαπάνες; Θα υπάρχει, δηλαδή, επιπλέον χρηματική συνεισφορά από το κράτος; Να θυμίσω λίγο το Αμύνταιο με τη ΔΕΗ. Δεν θέλω να το μπλέξω στην παρούσα συζήτηση, όπου από αστοχία του τρόπου εκτελέσεως των αρχαιολογικών ανασκαφών και ερευνών προέκυψε καταστροφή. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Αριστείδης Μπαλτάς έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αυτός ο νόμος που συζητούμε σήμερα είναι αποτέλεσμα, εάν πάμε λίγο πίσω στον χρόνο, μιας πολύ συγκεκριμένης πολιτικής απόφασης της Κυβέρνησης. Σε σχέση με την ενσωμάτωση της οδηγίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίστηκε ότι δεν μένουμε σε μια απλή μεταγραφή στα ελληνικά της οδηγίας, αλλά προσπαθούμε να διευρύνουμε αυτά τα δεδομένα, ώστε να πιάσουμε όλα τα ζητήματα που αφορούν την πνευματική ιδιοκτησία στη χώρα μας, εκσυγχρονίζοντας με αυτή την έννοια τον προηγούμενο νόμο που κάπου είχε αρχίσει να «τρώει τα ψωμιά» του, επειδή μπήκαν στο παιχνίδι όλα τα ηλεκτρονικά, οι νέες τεχνολογίες κ.λπ.. Παράλληλα, ξέραμε από συγκεκριμένες καταγγελίες και από μια διάχυτη συζήτηση και ατμόσφαιρα ότι η ελληνική ιδιομορφία έχει ένα πολύ συγκεκριμένο πράγμα, το οποίο καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, την περίφημη «ΑΕΠΙ», η οποία «ΑΕΠΙ» ήταν ουσιαστικά εταιρεία ιδιωτική, εταιρεία μιας οικογένειας, με πολλές φήμες για κακοδιαχείριση, για να το πω ευγενικά και κατ' ελάχιστον, η οποία όμως ωστόσο εκπροσωπούσε περίπου την παμψηφία των Ελλήνων δημιουργών στο επίπεδο της μουσικής, του τραγουδιού κ.λπ.. Και το ερώτημα ήταν πώς η όλη διαδικασία του νομοσχεδίου θα αντιμετώπιζε επιπλέον και αυτή την εταιρεία. Εξήγησα αναλυτικά χθες πώς και γιατί από εκείνη την πρώτη ιδέα περάσαμε σε ένα πρώτο νομοσχέδιο Μπαλτά, το οποίο πολλοί εκθειάζουν εκ του ασφαλούς σήμερα, διαπιστώσαμε το λάθος αυτού του νομοσχεδίου και ομολογώ, δηλώνω ότι γενναία - εδώ ταιριάζει αυτό το επίθετο - αποφασίσαμε να το πάρουμε πίσω και να το ξαναδούμε από την αρχή. Γιατί; Γιατί, όταν έχεις μια εταιρεία, που με εκείνο το πρώτο νομοσχέδιο προσπαθείς να δημιουργείς ασφυξία σ' αυτήν, χωρίς επαρκή τεκμήρια αφ' ενός, χωρίς να λαμβάνεις υπ' όψιν ποιοι θέλουν να φύγει αυτή η «ΑΕΠΙ» από τη μέση, να δημιουργηθεί μια άλλη «ΑΕΠΙ» στη θέση της και τρίτον, χωρίς καμμία μέριμνα για το σύνολο των δημιουργών που ήταν εγγεγραμμένοι στην «ΑΕΠΙ», φτιάχνεις μια δυνατότητα καταστροφής σε πολλά επίπεδα. Το πρώτο είναι να μείνουν χωρίς καμμία προστασία οι δημιουργοί. Το δεύτερο είναι τα χρέη της «ΑΕΠΙ», που φαίνονταν από τότε που είναι μεγάλα και υπέρογκα να το χρεωθεί το ελληνικό δημόσιο, αλά Μέγαρο Μουσικής όπως λέγαμε και τρίτον, να μην έχεις κανέναν έλεγχο τι θα αντικαταστήσει την υπάρχουσα «ΑΕΠΙ». Γι' αυτόν τον κύριο λόγο πήγαμε πίσω στο νομοσχέδιο και για έναν δεύτερο λόγο, ότι εκείνο το νομοσχέδιο έγερνε, εάν θέλετε, πολύ περισσότερο απ' ό,τι έπρεπε προς την πλευρά των χρηστών. Χρήστες και δημιουργοί είναι δύο κατηγορίες συμπολιτών μας, που πιάνουν πολύ τόπο στην Ελλάδα και καλά κάνουν, αλλά έχουν εξ αντικειμένου αντιτιθέμενα συμφέροντα. Ένα τέτοιο νομοσχέδιο, λοιπόν, έπρεπε να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα σ' αυτά τα συμφέροντα, χωρίς να γέρνει ούτε πολύ από τη μια μεριά ούτε πολύ από την άλλη μεριά, με δεδομένο ότι στο τέλος θα διαφωνούσαν περίπου όλοι γιατί κανείς δεν θα εκφραζόταν πλήρως από ένα νομοσχέδιο σαν και αυτό. Αυτό ήταν το σκεπτικό αυτής της πορείας. Στον δρόμο διαπιστώσαμε ότι στο Υπουργείο Πολιτισμού υπάρχει και μια άλλη εστία διαφθοράς. Εκτός από την «ΑΕΠΙ», λοιπόν, την οποία αμέσως στείλαμε στα δικαστήρια, κάναμε τον έλεγχο, αποκρούσαμε την άμυνά της σε σχέση του να μην γίνει έλεγχος, φτάσαμε στον έλεγχο, έχουμε τώρα τεκμήρια για το τι εταιρεία ήταν, απολύτως αμαρτωλή όπως αποδείχθηκε και, άρα, ο εισαγγελέας έχει τον λόγο για τα περαιτέρω. Εκτός απ' αυτήν, όμως, στο Υπουργείο υπήρξε και μια δεύτερη εστία διαφθοράς, με παλιά ιστορία, την οποία αντιμετωπίσαμε και αυτή με μια συστηματικότητα, γιατί τέτοια πράγματα χρειάζονται μεγάλη συστηματικότητα και επιμονή. Ακούει στο όνομα Ταμείο Αλληλοβοηθείας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού. Αποτελεί ένα μυστηριώδες μόρφωμα που οφείλεται στην ευφάνταστη δημιουργικότητα του κ. Βενιζέλου ως Υπουργού Πολιτισμού και τη νομομάθειά του, διότι είναι μοναδικό πράγμα. Είναι ταμείο αλληλοβοηθείας, πρώτον, χωρίς αλληλοβοήθεια, μόνο χορηγία από το Υπουργείο Πολιτισμού παίρνει, δεν έχει νομική προσωπικότητα, δεν είναι ένωση προσώπων, δεν έχει γενική συνέλευση, δεν έχει τίποτα απ' όλα αυτά και ορίζεται με την πρώτη πράξη ένα διοικητικό συμβούλιο, για το οποίο έχει λόγο στην αντικατάστασή του μόνο ο Υπουργός. Ο νόμος εκείνος λέει ότι αυτοί είναι τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, επαφίεται στον Υπουργό να τα αλλάξει, αλλά μόνο με τη δική του σύμφωνη γνώμη. Είναι η πεμπτουσία του τι σημαίνει διαπλοκή, διαφθορά, ό,τι θέλετε. Τι κάνει αυτό; Από τότε μέχρι σήμερα παίρνει - ακούστε το, είναι άλλη φοβερή εφεύρεση - ποσοστά επί των εσόδων του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων. Είναι ένα ποσοστό κυμαινόμενο - ο κ. Σαμαράς κάποια ωραία στιγμή σκέφτηκε να το ανεβάσει - δηλαδή ένα ποσοστό απ' αυτά τα έσοδα πηγαίνουν απευθείας, ανεξέλεγκτα, σ' αυτό το μόρφωμα και στο διοικητικό του συμβούλιο. Το άλλοθι; Το άλλοθι είναι ένας παιδικός σταθμός, τον οποίο παιδικό σταθμό ως κτήριο τον παραχωρεί το Υπουργείο, άρα είναι χωρίς νοίκι, παιδιά μπαίνουν γύρω στα εκατό με κριτήρια επιεικώς όχι «καραμπινάτως» διαφανή και κοστίζουν, εάν δείτε τους ισολογισμούς, περίπου πενταπλάσια - κατά τους πιο ήπιους υπολογισμούς - απ' ό,τι κοστίζουν οι δημόσιοι παιδικοί σταθμοί. Αυτό το καταθέσαμε σε μια πλήρη ερώτηση, είμαστε σε συζήτηση και εντός των ημερών θα πάει στον εισαγγελέα. Άρα με αυτήν την έννοια η δουλειά μας στο Υπουργείο Πολιτισμού, παρ' όλο που δεν ήταν αυτή η αρμοδιότητα ενός τέτοιου Υπουργείου προφανώς, είναι να βρει τι στο Υπουργείο υπάρχει ως αυτό που θα ονομάζαμε μέσου επιπέδου διαπλοκή. Γιατί η διαπλοκή στην Ελλάδα δεν είναι μόνο τα πολλά δισεκατομμύρια εξοπλιστικών προγραμμάτων, υγείας κ.ο.κ., είναι και αυτές οι μικρότερες εστίες που παίζουν γύρω στις δεκάδες ή πεντάδες εκατομμύρια και οι οποίες φτιάχνουν όρους αναπαραγωγής όλου του προηγούμενου καθεστώτος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Αυτή είναι η ιστορία εδώ. Θέλω να πω μια λέξη ακόμα, εάν μου επιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε. Θα αναφερθώ σε δυο σημεία μονολεκτικά. Η τροπολογία για τις σχολές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης είναι απλώς μια τροπολογία που φτιάχνει στοιχειώδη ισονομία, εν όψει μιας μεγάλης μεταρρύθμισης που απαιτείται, που είναι οι καλλιτεχνικές σχολές των παραστατικών τεχνών, οι οποίες οφείλουν να αποκτήσουν κανονική διαδικασία παιδείας, σωστές αντιστοιχήσεις και σωστά δικαιώματα. Είχαμε ξεκινήσει αυτή τη διαδικασία. Είναι σε εξέλιξη μια επιτροπή που είχαμε ορίσει τότε. Και μια τελευταία φράση πραγματικά. Η φράση ότι η καλλιτεχνική ελληνική δημιουργία χρειάζεται προστασία, εξακολουθεί να ισχύει και μετά το νομοσχέδιο. Χρειάζεται, όπως κάνει η Γαλλία και άλλες χώρες, μέριμνα, ώστε στο πλαίσιο προφανώς μιας παγκόσμιας - ας το πούμε - καλλιτεχνικής παραγωγής σε όλες τις χώρες, όπως άλλες χώρες της Ευρώπης, να φροντίσουμε σεμνά να προστατεύσουμε την ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία, όχι μόνο σε επίπεδο πνευματικών δικαιωμάτων αλλά και σε επίπεδο νομοθετήσεων και ρυθμίσεων που αφορούν τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις κ.ο.κ. σε ένα γενικότερο πλαίσιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Τζαβάρας έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Διαδέχομαι στο Βήμα ένα πρώην Υπουργό Πολιτισμού, για τον οποίον πολλά θετικά λόγια ακούστηκαν κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου αυτού στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Και, πράγματι, κανένας δεν υπάρχει σε αυτή την Αίθουσα που να αμφιβάλλει ότι αυτό το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αποτελεί ένα νομοθετικό παλίμψηστο, το οποίο τελικώς κατέληξε να το φέρει στο Κοινοβούλιο η σημερινή Υπουργός. Δεν ξέρω βέβαια πόσο αθώα είναι αυτά ακριβώς που κατά καιρούς προσπάθησε η Κυβέρνηση να κάνει μέσω των διατάξεων που συνεχώς η μια διαδεχόταν την άλλη, προσπαθώντας - σήμερα κατάλαβα - να αποδείξει ότι το πνεύμα που φέρνει στον πολιτισμό είναι το πνεύμα της κάθαρσης, είναι το πνεύμα της καταπολέμησης της διαφθοράς και της εμπέδωσης της διαφάνειας. Μα αυτή είναι μια συνολική υπόθεση που την έχει ξεκινήσει πρώτος ο Πρωθυπουργός, που την έχουν αναλάβει όλοι οι Υπουργοί Οικονομικών, που υπάρχουν οικονομικοί εισαγγελείς που ασχολούνται με αυτό το θεάρεστο έργο, για το οποίο ποτέ κανένας δεν σας εμπόδισε να κάνετε ό,τι είχατε στο μυαλό σας. Όμως, τρία χρόνια μετά τι έχετε πετύχει; Πήγατε και βάλατε επίτροπο στην «ΑΕΠΙ»; Για πείτε μας, κυρία Υπουργέ, έχετε ενημέρωση από τους οικονομικούς εισαγγελείς εάν έχουν δεσμεύσει την περιουσία της οικογένειας; Όλον αυτόν τον καιρό, από τότε που ιδρύθηκε αυτή η συγκεκριμένη, η διεφθαρμένη, όπως τη λέτε «ΑΕΠΙ», μέχρι σήμερα, έχει κάπου αποτυπωθεί η πραγματική βούληση της πολιτειακής εξουσίας να ξεκαθαρίσει αυτή την υπόθεση; Γιατί με το να κάνουμε εκθέσεις, με το να τοποθετούμε τους επιτρόπους, δεν έχουμε απαντήσει στο δικαιολογημένο ερώτημα που έχουν οι δημιουργοί: Τα λεφτά μας πού είναι; Αυτό σας ζητάνε οι δημιουργοί. Και βεβαίως είμαι υποχρεωμένος από το Βήμα αυτό να επαινέσω τη δραστηριότητα και την πρωτοβουλία του κ. Ξυδάκη. Πολλοί περάσαμε από αυτό το Υπουργείο. Πλην όμως πουθενά, από καμμία φωνή δεν είχε ακουστεί αυτό. Παρά το γεγονός ότι εγώ προσωπικά και ως δικηγόρος ήμουν αντίπαλος σε πλείστες όσες δίκες της «ΑΕΠΙ», είχα πάντα την απογοήτευση σε όλους τους ισχυρισμούς που προέβαλα να έχω μια αποστομωτική απάντηση του Αρείου Πάγου. Και ήταν πραγματικά φοβερή η ικανότητα των συνηγόρων της «ΑΕΠΙ» για όλα τα εκκρεμή νομικά θέματα και για όλα τα ζητήματα της διαχείρισης, για όλα αυτά να έχουν καλυφθεί και με μια απόφαση της δικαιοσύνης. Και γι' αυτό - εδώ επανέρχεται και το θέμα της δικαιοσύνης - πρέπει να κάνουμε κριτική στις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Καμμία αντίρρηση. Αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε, όμως, γιατί δεν πρέπει να προσχωρούμε στην από εκεί όχθη, είναι να βγαίνουμε δημοσίως και να αναιρούμε τη σπουδαιότητα και τη σημασία που έχει η ύπαρξη δικαστών σε μια δημοκρατία και η ύπαρξη δικαστηρίων. Ακόμα και ένας μυλωνάς κάποτε στο Πότσνταμ το είχε διατυπώσει αυτό με τα πολύ απλά λόγια: «Υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο», απαντώντας στον Κάιζερ, προσέξτε. Όμως, κυρία Υπουργέ, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι εδώ είστε ως Υπουργός Πολιτισμού, όπως είπα, δεν είστε ως Υπουργός Δικαιοσύνης, δεν είστε ως εκπρόσωπος κάποιας ανεξάρτητης διοικητικής αρχής, που σκοπό έχει να κάνει αυτά που είπε προηγουμένως ο εκλεκτός συνάδελφος. Εδώ, όμως, εσείς πρέπει να ξέρετε ότι όταν ανεβαίνετε σε αυτό το Βήμα πρέπει να δίνετε απαντήσεις. Και δυστυχώς, ενώ περιμέναμε να πάρουμε απαντήσεις από το στόμα σας, ακούσαμε ένα λογύδριο, το οποίο μάλιστα απαγγείλατε με επηρμένη την οφρύν, απευθυνόμενη σε αυτή την παράταξη που κάθεται εδώ και έχει το ιστορικό προνόμιο να λέγεται Νέα Δημοκρατία. Και προσέξτε γιατί το λέω. Γιατί παρά την προσπάθεια που κάνατε να αναθεωρήσετε αυτό το νομοθέτημα, τον ν.2121/1993, το μόνο που κάνατε είναι κάποιες μικρές συγκεκριμένες διατάξεις να τις μεταμορφώσετε κατά τέτοιον τρόπο βέβαια, που σε λίγο θα είναι ανεφάρμοστες. Αυτό, λοιπόν, το κλασικό πια νομοθέτημα, εννοώ τον ν.2121/1993, το εισηγήθηκε στην Εθνική Αντιπροσωπεία η Νέα Δημοκρατία με τότε Υπουργό Πολιτισμού την κ. Ντόρα Μπακογιάννη και τότε σύμβουλο, νομικό και πνευματικό, στα θέματα αυτά έναν μεγάλο δάσκαλο, έναν πνευματικό άνθρωπο, έναν καθηγητή της νομικής επιστήμης, που είναι ο αείμνηστος Γεώργιος Κουμάντος. Αυτό λοιπόν το νομοθέτημα έπρεπε να το σεβαστείτε. Και σας το λέω, γιατί οποιαδήποτε ενσωμάτωση ρυθμίσεων, που υποτίθεται ότι προκύπτουν από τη συγκεκριμένη οδηγία του 2014, θα έπρεπε να έχει ένα όριο, ένα φίλτρο. Επειδή τυχαίνει να είστε και εγνωσμένης αξίας καλλιτέχνης στον χώρο του θεάτρου και από τα χείλη σας έχουν περάσει όλα τα πολύτιμα μέταλλα της γλώσσας, που επί τρεις χιλιάδες χρόνια ομιλούμε σε αυτόν τον τόπο, τουλάχιστον έπρεπε να έχετε μια έγνοια για αυτή τη γλώσσα, να πείτε και εσείς: «Μήγαρις έχω άλλο στο μυαλό μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;», για να συνεχίσετε μια λαμπρή παράδοση. Αντ' αυτού, λοιπόν, βλέπουμε ενδιαφέροντα γλωσσικά μαργαριτάρια του τύπου «συμβατικές συμφωνίες». Ξέρετε και συμφωνίες που να μην είναι συμβατικές; Βλέπουμε - προσέξτε - «επιγραμμικές χρήσεις». Μπορεί αυτή τη συγκεκριμένη διατύπωση - γιατί έψαξα - να την έχει εισηγηθεί η αρμόδια επιτροπή μετάφρασης της ορολογίας, αλλά όταν ακούμε για «επιγραμμική χρήση», μεταφράζοντας το «online» ή ακόμα και τα «συγγενικά» δικαιώματα, που βέβαια «συγγενή» έπρεπε να λέγονται, φτάνουμε στο σημείο να ευχαριστούμε που μέχρι σήμερα η λέξη person ή persona ή personne δεν έχει μεταφραστεί ως «διηχείον», γιατί όπως ξέρετε, προέρχεται από τη λέξη «per» που σημαίνει «δια» και «sono» που σημαίνει «ηχώ». Προσέξτε να δείτε το μεγαλείο της μετάφρασης, αυτής δηλαδή της πνευματικής λειτουργίας που προσπαθεί - και επιβάλλεται - σε ξένες λέξεις να δίνει ισοδύναμο νόημα. Αντί για person, λοιπόν, αυτό στα ελληνικά λέγεται «πρόσωπο», σας κοιτάω και με κοιτάτε. Αυτό είναι το μεγαλείο το πολιτισμού και της παράδοσης, η οποία άνθισε σε αυτόν τον τόπο και στηρίχτηκε στο πρόσωπο. Αυτό το πρόσωπο εσείς μάλιστα το λέτε και «οντότητες». Γνωρίζετε ότι η λέξη «οντότητες» μάς ήρθε μεν από έξω, καθώς πράγματι υπάρχει ως «entities» στα κείμενα τα αγγλικά, αλλά δεν έχει καμμία μα καμμία συστηματική ενότητα με την ορολογία του Δικαίου της χώρας μας; Εδώ έχουμε τα πρόσωπα και τα πρόσωπα αυτά είναι ή φυσικά ή νομικά. Αυτά τα νομικά πρόσωπα πιστεύω ανεπιγνώστως τα παραβιάζετε με αυτές τις ρυθμίσεις που κάνετε, που ουσιαστικά δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία αγορανομικού χαρακτήρα επέμβαση αστυνομοκρατικού περιεχομένου για τη λειτουργία των νομικών προσώπων, τα οποία το Σύνταγμα τα θέλει να διέπονται από την αρχή της αυτονομίας, της αυτοδιαχείρισης και της αυτοδιοίκησης. Εσείς, λοιπόν, τους προσθέτετε θεσμούς που δεν τους προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία ούτε για τις εταιρείες ,νομικές εταιρείες, αστικές εταιρείες. Ξέρουν εδώ οι συνάδελφοι. Με ποιοι δικαίωμα εσείς βάλατε αυτά τα όργανα; Δεν σας το δίνει το δικαίωμα αυτό η συγκεκριμένη οδηγία. Γιατί στο άρθρο 4 ιδρύει και σας καθιστά προσεκτική, για να σέβεστε την αρχή της κρατική ουδετερότητας απέναντι σε αυτά τα νομικά πρόσωπα. Και τι σας λέει; Ότι γνώμονας θα πρέπει να είναι, για οτιδήποτε κάνετε στον χώρο της πνευματικής ιδιοκτησίας και για οτιδήποτε μεταρρυθμίσεις επιφέρετε στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων, γνώμον πρέπει να είναι το βέλτιστο συμφέρον των δικαιούχων. Και όχι μόνο αυτό, αλλά πρέπει να αποφεύγετε να καθιερώνετε υποχρεώσεις, εάν αυτές δεν είναι αντικειμενικώς αναγκαίες για την προστασία και τη διαχείριση αυτών των δικαιωμάτων με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Δυστυχώς απέναντι σε αυτό δεν έχετε κάνει τίποτα. Το μόνο που κάνατε είναι, παρασυρμένη ενδεχομένως από κάποιους συναδέλφους καλλιτέχνες Βουλευτές, να δείξετε μια πράγματι υπερεκχειλίζουσα ευαισθησία για τα θέματα της «ΑΕΠΙ», την οποία την έχετε καταστήσει μοντέλο, αρνητικών μεν στην ουσία, θετικών κατά την άποψή σας, επεμβάσεων του κράτους, που στο πρώτο δικαστήριο θα καταπέσουν. Τι έχετε κάνει, λοιπόν; Μια τρύπα στο νερό. Και δεν είναι μόνο αυτό. Είναι μια σειρά θέματα - τα είπε εδώ ο κ. Καρράς - γιατί είναι πλέον modus operandi κοινοβουλευτικό αυτό που κάνετε. Δηλαδή, μας φέρνετε εδώ ένα κείμενο νομοθετικό, όπου ο τίτλος λέει «ενσωμάτωση μιας συγκεκριμένης οδηγίας» και έρχεστε στη συνέχεια με μια σειρά άλλων άσχετων διατάξεων και μια σειρά άλλων νυχτερινών τροπολογιών και ενώ εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να μιλάμε για τα πνευματικά δικαιώματα και εσείς βεβαίως να εξαπατάτε τους δημιουργούς ότι δήθεν προστατεύετε τα δικαιώματά τους, και περνάτε άλλες ρυθμίσεις, οι οποίες είναι ύποπτες, σαν κι αυτή παραδείγματος χάριν που λέει ότι χωρίς απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού μπορούν να γίνονται επεμβάσεις σε μνημεία και στοιχεία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, εφόσον υπάρχουν υπογεγραμμένες στις προγραμματικές συμβάσεις. Δηλαδή, και οι ιδιώτες που έχουν μαζί σας προγραμματικές συμβάσεις, θα έχουν το δικαίωμα να κάνουν οτιδήποτε χωρίς την προηγούμενη άδεια και έγκριση του Υπουργού Πολιτισμού; Συγχαρητήρια! Και κάτι άλλο ακόμα πιο σοβαρό θα σας πω. Δημιουργείτε, επίσης, εντυπώσεις με μια αθώα, αναδρομική δήθεν, ισχύ της διάταξης που φέρνετε, με την οποία απαγορεύεται την πληρωμή δικαιωμάτων στους συγγραφείς και στους επιστήμονες για τον δημόσιο δανεισμό των έργων τους, με αυτήν την αναδρομικότητα που φτάνει μέχρι το 1993. Μάλιστα, αυτός που συνέταξε την έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής θα πρέπει να έρθει εδώ στη Βουλή να τον γνωρίσουμε, γιατί είναι πράγματι μεγάλος επιστήμονας, αλλά πιο πολύ, όμως, είναι μανδαρίνος που ξέρει να λέει και τις δύο απόψεις και ξέρει δήθεν να δείχνει ένα ψήγμα προβληματισμού για εκείνες τις διατάξεις που είναι κατάφορά αντισυνταγματικές, χωρίς να παίρνει θέση. Η Βουλή δεν χρειάζεται τέτοιους επιστήμονες. Η Βουλή χρειάζεται επιστήμονες που να υπερασπίζονται τη γνώμη, να έχουν γνώση και τη γνώμη τους να έχουν το θάρρος να την υποστηρίζουν και να μην λένε παραδείγματος χάριν ότι «βέβαια, μπορείτε να δώσετε αναδρομική ισχύ σε μια διάταξη, πλην όμως είναι προβληματικό αν αυτή η διάταξη συμβιβάζεται με το γεγονός ότι από την εφαρμογή της θα καταστρατηγηθούν και ουσιαστικά θα ζημιωθούν τα δικαιώματα τα περιουσιακά που έχουν αποκτήσει τα χρόνια αυτά εκείνοι οι δημιουργοί, οι επιστήμονες, οι συγγραφείς, στους οποίους το κράτος οφείλει να δώσει χρήματα». Αυτές τις πονηρίες γιατί τις κάνετε; Νομίζετε ότι με αυτόν τον τρόπο προσθέστε τίποτα σε αυτή τη μεγάλη ιστορία που έχει η Αριστερά με τον πολιτισμό; Δυστυχώς, το είπε η κ. Κεφαλογιάννη, σήμερα εδώ στο πρόσωπό σας και με την πρωτοβουλία σας αποδεικνύετε ότι δικαιολογημένα σε αυτόν τον χώρο ουδέποτε η Αριστερά είχε μια οργανική σχέση με τον πολιτισμό. Αντίθετα, είχε οργανικούς υπαλλήλους στον χώρο του πολιτισμού, ανθρώπους, που όπως λέει ο Διονύσης Σαββόπουλος, ποτέ δεν δίστασαν να λένε ότι ανήκουν στην Αριστερά για λόγους που όλοι έχουμε καταλάβει πλέον. Και θα σας πω ακόμα κάτι πιο σοβαρό.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επειδή είστε καλλιτέχνης, θα σας πω ακόμα κάτι πολύ σοβαρό. Είμαι εξ εκείνων που πράγματι θεωρώ ότι ήταν υποδειγματική η σχέση της Αριστεράς κάποτε στη διάρκεια του μεσοπολέμου με τον πολιτισμό.
Δεν ζούσατε τότε.
Ακριβώς. Το έχω μελετήσει, όμως, και δεν θα σας είναι πράγματι βάρος να με ακούσετε, γιατί πιστεύω ότι θα συμφωνήσετε. Σε εκείνη, λοιπόν, την ηρωική εποχή συμβάδισαν τα ιδεώδη του Μαρξ με τις θεωρίες του Φρόιντ και με αυτές έδωσαν ένα επαναστατικό κίνημα, ρωμαλέο θα έλεγε ο Υπουργός Παιδείας, που ονομάστηκε σουρεαλισμός. Οι περισσότεροι από εσάς τη λέξη «σουρεαλισμό» τη χρησιμοποιείτε για να δείξετε ότι κάτι είναι εντελώς τρελό…
Οι περισσότεροι από εσάς.
Όχι, από εσάς. Το έχω παρακολουθήσει.
…(δεν ακούστηκε)
Εγώ που σας ομιλώ, πάντως, ποτέ. Και επειδή εγώ σας ομιλώ, ακούστε τι θα σας πω. Την ίδια εποχή, λοιπόν, που ο Μπρετόν, ο Τζαρά, ο Σουπό, ο Ελιάρ, ο Αραγκόν, ο Μιρό, όλοι αυτοί έφτιαχναν αυτήν την εποποιΐα, στην Ελλάδα ο Εμπειρίκος και ο Εγγονόπουλος ξέρετε τι αποδοχής είχαν τύχει από την Αριστερά; Πηγαίνετε στον Σπήλιο στον Ριζοσπάστη - δεν το ζήσαμε αλλά το έχουμε διαβάσει - να δείτε με ποιον τρόπο η Αριστερά, αυτή η σημερινή και εκείνοι που έχουν προηγηθεί, στις ιδέες της υποστήριξε τον πολιτισμό.
Κύριε συνάδελφε, έχετε φτάσει τα δεκαεπτά λεπτά.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Οι μελέτες της Αριστεράς είχαν καταπληκτικά…
Κύριε Σκουρολιάκο, σας παρακαλώ.
Είναι γνωστά όλα. Είναι γραμμένα όλα ευτυχώς. Το άσχημο είναι ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να βάλουμε όλα αυτά τα αυτονόητα και τα στερεότυπα σε μια φαινομενολογική αγκύλη και να πάμε να προσεγγίσουμε αυτό το φαινόμενο, με όρους βέβαια αληθείας και ειλικρίνειας. Γιατί τότε, κυρία Υπουργέ, θα καταλάβουμε τι σημαίνει να υπάρχουν σήμερα Βησιγότθοι, όπως το λέει ο Μιχάλης ο Κατσαρός.
Ευχαριστούμε, κύριε Τζαβάρα.
Και βέβαια μην κάνετε άσχημες σκέψεις για τους Βησιγότθους. Είναι κάτι ακίνητα ανθρωπάκια, όπως λέει ο ποιητής, που παριστάνουν τους επιδρομείς. Δυστυχώς, όμως, σας το λέω κι εγώ, μετά από το δικό σας πέρασμα στην εξουσία, είναι βέβαιο ότι προϋποθέσεις για μια νέα άνοιξη, όσο και να προσπαθήσετε εσείς ειδικά, δεν πρόκειται να υπάρξουν.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Γεωργιάδης έχει τον λόγο.
Κυρία Υπουργέ, είμαι από αυτούς που πραγματικά με πολύ μεγάλη, θα έλεγα, έκπληξη αλλά και μπορώ να πω με θετική προδιάθεση, αντιμετώπισα την υπουργεία σας. Για όλους εμάς που σας έχουμε παρακολουθήσει στο θέατρο, είστε ένας θρύλος και κοσμείτε όλα αυτά τα χρόνια την ελληνική τέχνη. Για αυτό θέλω να σας ευχαριστήσω. Τώρα έρχεστε εδώ, όμως, ως Υπουργός και θα ήθελα να απαντήσετε σε ορισμένα συγκεκριμένα ερωτήματα γιατί στην ομιλία που κάνατε προηγουμένως, δυστυχώς, δεν απαντήσατε. Και δεν έχω καμμία διάθεση, ειδικά με σας, για συνηθισμένες κοινοβουλευτικές μάχες, αλλά θα ήθελα απαντήσεις σε ερωτήσεις. Ερώτηση πρώτη: Για ποιον λόγο φέρνετε αυτό το νομοσχέδιο με τη διαδικασία του επείγοντος; Ποιος είναι ο λόγος; Η δημόσια διαβούλευση αυτού του νομοσχεδίου, κύριε Μπαλτά, ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2015. Από τον Δεκέμβριο του 2015 η Κυβέρνηση το συζητά. Τι είναι αυτό που ξαφνικά κατέστησε τώρα τη διαδικασία αναγκαία για να συντμηθούν οι κοινοβουλευτικοί χρόνοι; Ξέρετε, κυρία Υπουργέ, έχει μεγάλη σημασία να τηρούμε και τα προσχήματα σε μια Βουλή. Θα ήθελα, λοιπόν, να μας πείτε: «Ο λόγος που επιλέξατε τη διαδικασία του επείγοντος, άρα στερήσαμε από τη Βουλή την κανονική της κοινοβουλευτική διαδικασία είναι αυτός». Δεν έχω ακούσει καν μια πρόφαση, μια δικαιολογία. Τι άλλαξε, δηλαδή, από τον Δεκέμβριο του 2015. Δεύτερον. Άκουσα με πολύ μεγάλη συγκίνηση τον κ. Μπαλτά να δικαιολογεί τη στροφή την οποία κάνετε από την αρχική έκδοση του νομοσχεδίου. Πρώτα απ' όλα, απλώς για λόγους τάξεως και λόγους ιστορίας, δεν ήταν ένα προσχέδιο νόμου που καταθέσατε και μετά καταλάβατε ότι κάνατε κάποιο λάθος. Είχε πάρει οκτώ υπογραφές Υπουργών. Είχε περάσει από την ΚΕΝΕ. Ήταν, δηλαδή, ειλημμένη κυβερνητική απόφαση. Τώρα για να μην κοροϊδευόμαστε, μεταξύ μας όλοι ξέρουμε τι έγινε. Έχετε ένα Βουλευτή τον κ. Φάμελλο, ο οποίος έκανε πολύ μεγάλη φασαρία λόγω του αδερφού του, σας εξήγησε τι συνέβαινε με την «ΑΕΠΙ» και λόγω αυτού του γεγονότος έγινε το σχετικό lobbying στην κοινοβουλευτική σας ομάδα και το πήρατε πίσω. Ας αφήσουμε λίγο, κύριε Πρόεδρε, τα δακρύβρεχτα και ας πάμε στην αλήθεια. Αυτή είναι η αλήθεια και δεν την υποτιμώ και θα σας πω για ποιο λόγο, κύριε Υπουργέ. Διότι ο κ. Φάμελλος προφανώς προσπάθησε να σας πει και να εκπροσωπήσει το ένα κομμάτι των καλλιτεχνών. Και πρέπει να μας απασχολήσει εδώ τι είναι αυτό που έκανε όλα αυτά τα χρόνια τις προηγούμενες κυβερνήσεις να μην έχουμε αντιμετωπίσει τον μεγάλο «ελέφαντα» στο δωμάτιο που είπε η κ. Κεφαλογιάννη. Ήμασταν κακοί; Διεφθαρμένοι; Αυτό είναι το αφήγημα που συνεχώς θα λέτε; Ή ότι ένα μεγάλο κομμάτι των καλλιτεχνών, όπως είπατε πριν, η συντριπτική τους πλειοψηφία, εκπροσωπείτο από την «ΑΕΠΙ» και η όποια διαμάχη μεταξύ των καλλιτεχνών ήταν οι πολλοί με την «ΑΕΠΙ» και οι λίγοι αντίθετοι; Τι σημαίνει αυτό στ' αλήθεια για την προστασία των ειδικών πνευματικών δικαιωμάτων; Αυτό δεν το θίξατε καθόλου, ούτε το είπατε εδώ ούτε το εξήγησε η κυρία Υπουργός. Θα σας πω και γιατί δεν το είπατε. Εγώ περίμενα από εσάς, κύριε Μπαλτά, να απαντήσετε για το άρθρο 51. Το άρθρο 51 όμως, κύριε Μπαλτά, το προσπεράσατε και μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση. Ξέρετε γιατί; Γιατί είστε ένας πραγματικός Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ. Την πρώτη μέρα καταλάβατε ότι πρέπει να πλήξετε την «ΑΕΠΙ», γιατί έχει δεσπόζουσα θέση, κατά τη φρασεολογία της κυρίας Υπουργού και πρέπει με κάποιον τρόπο να την αντιμετωπίσουμε. Καταθέσατε ένα νομοσχέδιο με οκτώ υπογραφές Υπουργών. Μετά καταλάβατε ότι δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό, γιατί αν γκρεμίσετε ξαφνικά την «ΑΕΠΙ», θα άφηνε χώρο για να εισέλθουν σε αυτό το πεδίο ανεξέλεγκτες ομάδες διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων που θα μπορούσαν να πλήξουν στ' αλήθεια τα συμφέροντα των δημιουργών. Πήρατε τη δεύτερη εκδοχή του νομοσχεδίου σας. Και έρχεται σήμερα εδώ η κ. Κονιόρδου και τι κάνει στο άρθρο 51; Στο άρθρο 51, κυρία Κονιόρδου - και σε αυτό θέλω πάρα πολύ να μου απαντήσετε συγκεκριμένα - γράφετε και για όσες ανεξάρτητες οντότητες δημιουργηθούν στο μέλλον. Κύριε Μπαλτά, γι' αυτό θα είχατε να μου πείτε μια κουβέντα; Γιατί εδώ είναι όλο το ζουμί του νομοσχεδίου. Καθόμαστε και συζητάμε για το νομοσχέδιο και όλο το ζουμί του νομοσχεδίου, κυρία Υπουργέ, είναι αυτό, το άρθρο 51. Τι θα πει: «Και όσες ανεξάρτητες οντότητες δημιουργηθούν στο μέλλον»; Μπορείτε να μας πείτε για το ελληνικό ρεπερτόριο και τους Έλληνες καλλιτέχνες που ανησυχούν ότι αυτό ανοίγει το δρόμο για τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες να έρθουν να φτιάξουν τέτοιους οργανισμούς διαχείρισης στην Ελλάδα και να εξαφανίσουν το ελληνικό τραγούδι; Γι' αυτό η Αριστερά έχει να πει κάτι ή δεν έχετε να πείτε τίποτα; Αυτό θα ήταν ενδιαφέρον να μας απαντήσετε, κύριε Μπαλτά, και το ξεχάσατε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Πάμε τώρα και στο κομμάτι το εκδοτικό, κυρία Υπουργέ. Μην το πάρετε ως ειρωνεία αυτό που θα σας πω. Σας ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας σε προσωπικό επίπεδο και θα σας πω και γιατί. Εγώ, όπως ξέρετε, είμαι εκδότης βιβλίων. Στον εκδοτικό χώρο, νομίζω ότι δεν κομίζω γλαύκας εις Αθήνας, είναι σχεδόν συντριπτική πλειοψηφία η Αριστερά. Ήμασταν πάντα οι «Εκδόσεις Γεωργιάδη» σαν τη μύγα μες στο γάλα. Οι αριστεροί όλοι μαζεμένοι και κάνα δυο τρεις άλλοι δεξιά και αριστερά. Από την ώρα που φέρατε το άρθρο 55 παράγραφος 3 και 4 εδέχθην τα περισσότερα τηλεφωνήματα από συναδέλφους εκδότες που έχω δεχθεί από την πρώτη μέρα που είμαι στον εκδοτικό χώρο. Και είμαι από το 1993! Έχουν περάσει, δηλαδή, είκοσι τέσσερα χρόνια. Είκοσι τέσσερα χρόνια δεν με έχουν πάρει τόσοι εκδότες, στη συντριπτική τους πλειοψηφία της Αριστεράς, οι περισσότεροι από αυτούς κομματικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, για να εξυβρίσουν την Κυβέρνηση σας με τρόπο που δεν μπορώ να μεταφέρω στο Κοινοβούλιο. Ποια ήταν η δικαιολογία την οποία φέρατε; Η δικαιολογία είναι ότι τρομάξατε από μια επιστολή. Και λόγω αυτού σας του φόβου, δεν κάνατε διάλογο. Αυτό είπατε. Το έχω στα Πρακτικά σήμερα από την ομιλία σας. Λόγω της επιστολής που δεχθήκατε, γιατί θα έπρεπε να πληρώνετε για τις βιβλιοθήκες στους οργανισμούς διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων, κάνατε ξαφνικά την κίνηση βιαστικά, κυρία Υπουργέ. Είπατε και την άλλη αντίθεση. Αφού δικαιολογήσατε στην ομιλίας σας γιατί δεν προηγήθηκε διάλογος για να φέρετε το άρθρο 55, μετά είπατε: «Χάρη στη δική μας παραίνεση κάθισαν και συζήτησαν». Και τα δύο! Και δεν προηγήθηκε διάλογος, γιατί ήταν ξαφνική η απόφασή μας γιατί τρομάξαμε, αλλά και λόγω της δικής μας παραινέσεως κάθισαν και συζήτησαν. Μονά ζυγά δικά σας!
Κύριε Γεωργιάδη, τελειώσατε. Έχετε μιλήσει επτά λεπτά.
Κλείνω σε τριάντα δευτερόλεπτα μόνο. Το άρθρο 55 να ξέρετε, όσον αφορά την αναδρομικότητα μέχρι το '93, θα πέσει σίγουρα στα δικαστήρια ως αντισυνταγματικό. Και μη βγαίνετε πάλι τότε να κατηγορείτε τη δικαιοσύνη, όπως κάνετε εσχάτως. Είναι οφθαλμοφανής η αντισυνταγματικότητα. Και πρέπει να σας πω ότι τέτοιους είδους τεράστιες μεταβολές σε έναν ευαίσθητο χώρο, όπως είναι ο εκδοτικός, ο οποίος αυτή την περίοδο διανύει πολύ μεγάλη κρίση, πρέπει να γίνονται με πολύ μεγάλη προσοχή και με εξαντλητικό διάλογο, κυρία Υπουργέ, και όχι ξαφνικά. Κλείνω μόνο με μια τελευταία ερώτηση. Αφήσατε ένα υπονοούμενο στην ομιλία σας το οποίο ομολογώ ότι δεν κατάλαβα. Αναφερθήκατε στην πολυετή διαμάχη κατά της «ΑΕΠΙ» και των υπερβολικών της χρεώσεων από το 1993 μιας ομάδας καλλιτεχνών και είπατε επί λέξει από τα Πρακτικά: «τώρα δικαιώθηκαν αυτοί οι καλλιτέχνες και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο». Τι θα πει δεν είναι τυχαίο; Δηλαδή υπήρξε κάποιου είδους παρέμβαση δική σας για τη δικαίωσή τους ή απλώς ωρίμασε η κατάσταση στην ελληνική δικαιοσύνη; Δεν θέλω να πω ονόματα στο Κοινοβούλιο, γιατί οι εποχές είναι πολύ πονηρές.
Ετέθη το ερώτημα, κύριε Γεωργιάδη, ας μην το εξηγήσουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Δεν υπάρχει προσωπικό, κυρία Βάκη. Δεν αναφέρθηκε ούτε καν το όνομά σας.
Όχι, μιλάει για τον Υπουργό εν τη απουσία του. Θα μου δώσετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Τώρα μιλάω εγώ. Μιλάει η Έδρα.
Μιλάτε εσείς, αλλά δεν μπορεί να προσβάλλει Υπουργό εν τη απουσία του.
Δεν αναφέρθηκε ούτε καν το όνομά σας. Αν έχετε την ανάγκη να απαντήσετε πολιτικά σε αυτά που ακούσατε, υπάρχει η ώρα που θα μιλήσετε. Προσωπικό δεν υπάρχει!
Είμαι Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος και έθιξε Υπουργό της Κυβέρνησης εν αγνοία του.
Όταν έρθει η ώρα, θα μιλήσετε ως Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος και θα έχετε δώδεκα λεπτά. Δεν υπάρχει προσωπικό! Κυρία Υπουργέ, παρακαλώ, θέλετε να κάνετε νομοτεχνικές βελτιώσεις;
Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορεί να δίνετε τον λόγο επιλεκτικά. Είναι αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά και ήθος!
Κύριε Πρόεδρε, επί προσωπικού θα ήθελα τον λόγο.
Κοιτάξτε, θα σας δώσω τον λόγο διότι αναφέρθηκε επανειλημμένως στο όνομά σας. Όμως, καταλαβαίνετε, είστε έμπειρος άνθρωπος, ότι έγινε μια κριτική στη δική σας προηγούμενη θητεία. Γίνονται αυτά στη Βουλή. Τι να κάνουμε τώρα; Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Έχετε δίκιο, κύριε Πρόεδρε. Θα το άφηνα να περάσει έτσι, αλλά υπάρχει εξήγηση του κ. Γεωργιάδη η οποία αφορά αφ' ενός εμένα προσωπικά και αφ' ετέρου στο συνάδελφό μου εδώ τον κ. Φάμελλο, η οποία είναι τοποθέτηση - εξήγηση που φτιάχνει υπόγεια ρεύματα επικοινωνίας, δυνάμεις οι οποίες έρχονται πίσω και μπλέκουν εμένα προηγουμένως κ.λπ.. Δεν θέλω να οξύνω την κατάσταση προφανώς, αλλά όσο παίρνει η κουβέντα και όσο κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει πιστευτό από τον κ. Γεωργιάδη ή κάποιον άλλον, δεν υπήρξε αυτή η διαδικασία. Πρώτο αυτό. Δεύτερον, εξήγησα δια μακρόν χθες ολόκληρη τη διαδικασία, από το πώς φτάσαμε από την πρώτη μέρα που αναλάβαμε μέχρι σήμερα. Τρίτον, σε σχέση με τα της «ΑΕΠΙ», τα είπα και προηγουμένως και απλώς προσθέτω σε αυτά που είπε ο κ. Γεωργιάδης, όπως ότι είχαμε το πρόβλημα της «ΑΕΠΙ» γιατί ήταν πλειοψηφία, ότι εμείς, κύριε Πρόεδρε, κάναμε τον διαχειριστικό έλεγχο, αποκτήσαμε τεκμήρια και όχι φήμες για το τι κάνει η «ΑΕΠΙ». Αυτά τα τεκμήρια και αυτές οι φήμες πάνε στον εισαγγελέα και εγκαλώ πολιτικά - δεν είναι προσωπικό, προς Θεού - κάποιον από την προηγούμενη κυβέρνηση που είχε τη σχετική ευθύνη, να μας πει τι έκανε για τις τότε φήμες της «ΑΕΠΙ». Σας ευχαριστώ
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Γεωργιάδη, ακούστε. Αναφερθήκατε στον κ. Φάμελλο και κάνατε και μία παρατήρηση, που αν ήταν εδώ ο κ. Φάμελλος, θα του έδινα τον λόγο για πέντε λεπτά να απαντήσει. Μην το συνεχίζετε, όμως, αυτό το πράγμα.
Για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, για να λυθεί η παρεξήγηση. Ένα λεπτό να μου δώσετε. Θα το κλείσω.
Παρακαλώ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Μου κάνει πραγματικά εντύπωση η αντίδραση της Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Μπαλτάς είπε ότι είχαν ένα αρχικό νομοσχέδιο, καταλάβαν ότι έκαναν λάθος και πήγαν σε ένα καλύτερο. Και εγώ επίστωσα - προσέξτε, δεν κατηγόρησα - αυτή τη μεταβολή επί τα βελτίω, κατά τον κ. Μπαλτά, σε έναν συνάδελφο της κ. Βάκη. Και αυτό προκαλεί εντύπωση. Δηλαδή, αυτό θεωρείται συκοφαντική δυσφήμιση. Το ότι είπα «μπράβο» στον κ. Φάμελλο που μετέβαλε τη θέση της Κυβερνήσεως.
Κύριε Γεωργιάδη, παρακαλώ.
Θα μου τον δώσετε τον λόγο, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορεί να με προσβάλλει.
Ένα λεπτό! Εκτός εάν η μεταβολή κατά τον κ. Μπαλτά δεν ήταν επί τα βελτίω αλλά επί τα χείρω.
Κύριε Γεωργιάδη, παρακαλώ. Λέτε ότι το πιστώσατε στον κ. Μπαλτά, όταν δώσατε ολόκληρη εξήγηση γιατί το έκανε. Λόγω Φάμελλου.
Και τότε φταίει ο κ. Φάμελλος. Όμως, τότε δικαιολογείται η αντίδραση της κ. Βάκη.
Αναγκαστικά θα μου τον δώσετε τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Δεν έχετε τον λόγο.
Και κύριε Υπουργέ, πήρατε τον λόγο, αλλά για το άρθρο 51, για το οποίο τόσο πολύ σας προκάλεσα, δεν είπατε τίποτα.
Κύριε Γεωργιάδη, δεν έχετε τον λόγο. Προχωράμε παρακάτω.
Σας παρακαλώ, δεν μπορεί να με προσβάλλει. Θα μου δώσετε τώρα τον λόγο.
Για ποιο λόγο, κυρία Βάκη;
Έκανε αναφορά στο όνομά μου.
Έκανε αναφορά ο κ. Μπαλτάς και απάντησε επί του θέματος και σας είπα ότι αν ήταν ο κ. Φάμελλος εδώ, θα του έδινα βεβαίως τον λόγο.
Θα μου δώσετε τον λόγο για ένα λεπτό. Αναφέρθηκε στο όνομά μου. Έχω και δικαίωμα ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος να παρέμβω και τώρα.
Μα, κυρία Βάκη, με συγχωρείτε πάρα πολύ.
Για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Αυτή η επιμονή τώρα για ποιο λόγο; Έχετε δώδεκα λεπτά να μιλήσετε. Δεν μπορείτε να κάνετε εκεί την αναφορά;
Έχω και δικαίωμα εκ του Κανονισμού να παρέμβω. Και τώρα είμαι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Από το ωραίον και το υψηλόν του συναδέλφου Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου, του κ. Τζαβάρα, και τις ωραίες αναφορές του στον σουρεαλισμό και σε ρεύματα τέχνης, ήρθε, δυστυχώς, ο Αντιπρόεδρος, ο οποίος για μια ακόμη φορά ευτέλισε τη δημόσια χρήση του λόγου με ένα παραπολιτικό καφενόβιο κουτσομπολιό. Αναφέρεστε εν τη απουσία Υπουργού - δεν είμαι συνήγορος του κ. Φάμελλου - και με υπουλία…
Γιατί δεν είναι εδώ; Ολομέλεια έχουμε!
…και μ' ένα άθλιο πολιτικό επίπεδο στο ότι ήταν ούτε λίγο ούτε πολύ «δούρειος ίππος» απόσυρσης του νομοσχεδίου, προσβάλλοντας έτσι και τον κύριο Υπουργό, τον κ. Μπαλτά, και επικαλούμενος και διασυνδέσεις με συγγενικά του πρόσωπα. Είναι αυτό επίπεδο κοινοβουλευτικού λόγου; Είναι κοινοβουλευτική δεοντολογία; Συνέλθετε! Ντροπή σας!
Κυρία Βάκη, πρέπει να σας πω ότι επ' αυτού ο κ. Μπαλτάς απάντησε πολύ συνολικότερα. Δεν χρειαζόταν η δική σας παρατήρηση.
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε δικαίωμα να παίρνουμε τον λόγο.
Δεν έχετε δικαίωμα κάθε φορά που ακούγεται κάτι. Τα είπε πριν ο κ. Μπαλτάς και τα είπε και συνολικά.
Αναφέρθηκε στο όνομά μου.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Γεωργιάδη, τι θέλετε τώρα;
Είναι δυνατόν μετά από αυτό να μην πάρω τον λόγο; Με είπε καφενόβιο, άθλιο. Μόνο που δεν με έδειρε! Αυτό δεν είναι προσωπικό; Αυτό είναι το προσωπικό!
Έχω την εντύπωση ότι έχετε όρεξη. Διάθεση έχετε τώρα κ.λπ. και συζητάμε ζητήματα….
Μα, το καταλαβαίνετε, κύριε Πρόεδρε.
Τι καταλαβαίνω; Έκανε ολόκληρη αναφορά πριν σε ζητήματα πολύ σοβαρότερα ο κ. Τζαβάρας και δεν έγινε αυτή η ιστορία περί της τέχνης και της Αριστεράς. Και τώρα συζητάμε για την παρέμβαση του κ. Φάμελλου;
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό μόνο. Στο ένα λεπτό θα σας κόψω.
Πραγματικά, μένω έκπληκτος από τη φρασεολογία και τη χυδαιολογία της κυρίας κοινοβουλευτικού συναδέλφου του ΣΥΡΙΖΑ.
Να ανακαλέσετε.
Μου είναι αδιανόητο ότι με αυτές τις φράσεις χαρακτήρισε περιστατικά γνωστά στους Έλληνες πολίτες από εκατοντάδες διαφορετικά δημοσιεύματα και όχι παραπολιτικά. Όμως, έρχομαι λίγο, κύριε Πρόεδρε, στην ουσία αυτού του ζητήματος.
Ποια ουσία;
Στην ουσία του προσωπικού ζητήματος αναφέρομαι. Δεν έπρεπε να της επιτρέψετε εσείς, κύριε Πρόεδρε, να χρησιμοποιήσει αυτήν τη φρασεολογία. «Άθλια ομιλία», «ντροπή του», «ποιος είναι», «καφενόβιος». Τι είναι αυτά; Εδώ είναι Κοινοβούλιο! Της μίλησα εγώ έτσι της κ. Βάκη ή της έδωσα το δικαίωμα να αναφέρεται σε μένα κατ' αυτόν τον τρόπο, όταν καλώς γνωρίζουμε, κύριε Πρόεδρε, ότι συνεχώς στο Κοινοβούλιο αναφερόμαστε σε πρόσωπα που δεν είναι παρόντα; Και βάσει του Κανονισμού έχουν το δικαίωμα να έρθουν και να απαντήσουν ανά πάσα στιγμή. Κλείνω με το εξής: Σήμερα που μιλάμε, στην εξεταστική επιτροπή για την υγεία ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ψηφίσει να μη με καλέσουν στην εξεταστική και να με αφήσουν για τα Χριστούγεννα, ενώ αναφέρουν το όνομά μου σε κάθε συνεδρίαση τετρακόσιες πενήντα φορές.
Αυτό τώρα δεν έχει σχέση.
Και θα μας κάνει μάθημα τώρα η κ. Βάκη γιατί έλειπε ο κ. Φάμμελος; Να έρθει ο κ. Φάμελλος. Αυτή είναι η απάντηση.
Εγώ είπα νωρίτερα ότι αν ήταν εδώ ο κ. Φάμελλος, θα του έδινα τον λόγο και, μάλιστα, με όση άνεση θέλει να μιλήσει. Απλώς αναφέρθηκε ο κ. Φάμελλος σε συνδυασμό με έναν τρόπο που χειρίστηκε το νομοσχέδιο ο κ. Μπαλτάς, του έδωσα τον λόγο και δικαίως και απάντησε επί του συνόλου. Γιατί επιμένετε επ' αυτού τώρα; Όρεξη για καυγά έχετε;
Πάντα!
Ο συνάδελφος κ. Αϊχάν Καρά - Γιουσούφ έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο περί πνευματικής και συγγενικής ιδιοκτησίας, ένα νομοσχέδιο το οποίο επιχειρεί να οργανώσει τη διαχείριση των δικαιωμάτων χιλιάδων δημιουργών με σκοπό να αποδίδονται σ' αυτούς με τάξη και διαφάνεια τα χρήματα που προκύπτουν από το έργο που παράγουν. Μετά από εξαντλητική διαβούλευση, αλλά και ζυμώσεις μεταξύ όλων των συμβαλλόμενων μερών, η Κυβέρνηση καταθέτει στη Βουλή ένα νομοσχέδιο, που φέρνει, επιτέλους, τους καλλιτέχνες στο προσκήνιο και διασφαλίζει ότι θα προστατεύεται η πνευματική ιδιοκτησία από οργανισμούς, που τόσα χρόνια λειτουργούσαν με αδιαφάνεια κερδοσκοπώντας στην πλάτη επώνυμων και ανώνυμων δημιουργών. Όπως περιγράφεται και με γλαφυρό τρόπο στην εισήγηση, δυστυχώς από την ίδρυσή της η «ΑΕΠΙ» διαχειρίζεται τα δικαιώματα των καλλιτεχνών με αποκλειστικό στόχο την κερδοφορία - την κερδοφορία των λίγων - , ενώ αποδίδει ελάχιστα στους ίδιους τους δημιουργούς και δρα στις παρυφές του νόμου αποδίδοντας ελάχιστα και στο ίδιο το κράτος. Το παρόν νομοσχέδιο επιχειρεί να βάλει μια τάξη τόσο στη λειτουργία της «ΑΕΠΙ» όσο και στη λειτουργία των υπόλοιπων οργανισμών που εκπροσωπούν τους δημιουργούς απ' όλο το φάσμα του καλλιτεχνικού χώρου. Πιο συγκεκριμένα, μπαίνουν αυστηροί κανόνες και πλαίσια στους οργανισμούς που διαχειρίζονται πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα, ενώ στα όργανα διοίκησης και εποπτείας αυτών θα συμμετέχουν οι ίδιοι οι δημιουργοί, ώστε να έχουν λόγο στον τρόπο άσκησης της διαχείρισης της δουλειάς τους. Επίσης υιοθετούνται, επιτέλους, ενιαίοι κανόνες διαφάνειας στον τρόπο που λειτουργούν και αποφασίζουν αυτά τα νομικά πρόσωπα, ώστε να εξασφαλίζεται η ισότιμη ενημέρωση των εμπλεκόμενων μερών ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, αλλά και η ισότιμη μεταχείρισή τους. Η προμήθεια των οργανισμών για τα λειτουργικά τους έξοδα ορίζεται ότι δεν μπορεί να ξεπερνάει το 20% των ακαθάριστων εσόδων του οργανισμού. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, δεν υπήρξε ανώτατο όριο και παρατηρούνταν φαινόμενα αισχροκερδείας με κάποιους οργανισμούς να εισπράττουν έως και το 50% των εσόδων τους για το ίδιο όφελος. Το κράτος και ειδικότερα το Υπουργείο Πολιτισμού αναλαμβάνει εποπτικό και ελεγκτικό ρόλο στην αγορά πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων, αλλά θα έχει και υπ' ευθύνη του την αδειοδότηση των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης και των ανεξάρτητων οντοτήτων. Οι οργανισμοί αυτοί θα πρέπει να λειτουργούν σε καθεστώς πλήρους διαφάνειας, αλλά και να είναι βιώσιμοι. Εντούτοις υπάρχει πρόβλεψη όταν τα κριτήρια αυτά δεν πληρούνται, να επιβάλλονται κυρώσεις και όχι λουκέτο. Σημαντικό στοιχείο του παρόντος νομοσχεδίου είναι, επίσης, ότι εισάγεται δομημένη διαπραγμάτευση μεταξύ των χρηστών και των αντιπροσωπευτικών τους οργανώσεων όσον αφορά τα αμοιβολόγια για τη δημόσια εκτέλεση της μουσικής σε εμπορικά καταστήματα και επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος. Θα είναι υποχρεωτική η ανάρτησή στους στον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας, ενώ θα είναι υποχρεωτικό οι κάθε είδους συναλλαγές να εκτελούνται ηλεκτρονικά, ώστε να υπάρχει πλήρης διαφάνεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήλθε επιτέλους η ώρα να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη για χιλιάδες δημιουργούς, καλλιτέχνες, ώστε η πνευματική τους προσπάθεια να μην αποτελεί πια προϊόν εκμετάλλευσης από μια ισχνή μειοψηφία «νταβατζήδων» της έκφρασης και της δημιουργίας, που κρατούν για χρόνια δέσμιο τον χώρο και καλλιεργούν ένα καθεστώς, που κάθε άλλο παρά λειτουργεί προς όφελος της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Αυτό το νομοσχέδιο συνδράμει ώστε οι πρωταγωνιστές αυτής της υπόθεσης, που δεν είναι άλλοι από τους ίδιους τους δημιουργούς - καλλιτέχνες, να έχουν οι ίδιοι λόγο για την τύχη, αλλά και για την εμπορική αξία των δημιουργημάτων τους. Η Κυβέρνησή μας βάζει ένα τέλος και φέρνει τους δημιουργούς στο προσκήνιο. Σας καλώ όλες και όλους, αν έχετε ευαισθησία για αυτό το θέμα, να υπερψηφίσετε το νομοσχέδιο και να συμβάλετε στην προσπάθειά μας για την ουσιαστική στήριξη μικρών και μεγάλων, επώνυμων, αλλά και λιγότερο επώνυμων καλλιτεχνών. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Φωτεινή Βάκη έχει τον λόγο και αμέσως μετά ο συνάδελφος κ. Παναγιώτης Ηλιόπουλος. Ορίστε, κυρία Βάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να πω εκ προοιμίου ότι λυπάμαι πολύ για το προηγούμενο συμβάν στη Βουλή. Θεωρώ ότι για αυτό οι πολίτες αποστρέφονται πλέον, δυστυχώς, την πολιτική. Έχει τραυματιστεί ανεπανόρθωτα η σχέση και θα επιμείνω σε αυτό, διότι τέτοια δείγματα γραφής συνιστούν την απόλυτη ευτέλεια του δημόσιου λόγου και δεν είναι κοινοβουλευτική συμπεριφορά αυτή. Προχωρώ, λοιπόν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ ότι έγινε μια πολύ αξιόλογη συζήτηση στην επιτροπή. Ακούστηκαν πάρα πολλά επιχειρήματα. Βεβαίως, ακούστηκαν και οι γνωστοί επικοινωνιακοί μαξιμαλισμοί από μεριάς της Αντιπολίτευσης. Ακούσαμε για τερατογενέσεις, για τερατουργήματα, για αμηχανία από τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο, για μια ομοβροντία και έναν καταιγισμό κριτικής και τα λοιπά. Τώρα, για τις τερατογενέσεις ας μη μιλήσουμε, διότι πολλά τέρατα δημιουργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια σε αυτόν τον τομέα. Δεν φτιάξαμε εμείς το απόστημα της «ΑΕΠΙ» και το απόστημα της «ΑΕΠΙ» δεν το σπάσατε εσείς τόσα χρόνια. Ήταν ένα έγκλημα που όλοι γνώριζαν και ουδείς ομιλούσε. Και έπρεπε να έρθει αυτή η Κυβέρνηση και να σταλεί πόρισμα επί υπουργίας Νίκου Ξυδάκη, Αριστείδη Μπαλτά. Οπότε, νομίζω ότι για τις τερατογενέσεις ευθύνονται άλλοι. Όσον αφορά τον κ. Μπαλτά, επίσης - διότι ακούσαμε εδώ πέρα μια νοσταλγική επίκληση του ονόματος του κ. Μπαλτά και του θαυμάσιου νομοσχεδίου τότε, που ακόμα έχουμε τις επιφυλλίδες και όλοι είχατε βιαστεί να κατακεραυνώσετε - τώρα ξαφνικά όλοι τον νοσταλγούν. Εξήγησε γιατί αποσύρθηκε: Διότι κανείς δεν ήθελε να φτιαχτεί μια νέα «ΑΕΠΙ» στη θέση της «ΑΕΠΙ», κανείς δεν ήθελε να θέσει σε ομηρία, να κάνει πάλι δέσμιους τους δημιουργούς σε μια νέου τύπου «ΑΕΠΙ», διότι δεν ήθελε κανείς να επαναληφθεί πάλι ως τραγωδία - και όχι ως φάρσα - η ιστορία του Μεγάρου και να επωμιστεί το δημόσιο όλα αυτά τα χρέη. Και βεβαίως, υπήρχαν και άλλα. Επειδή είπαμε για τις τερατογενέσεις, μίλησα και για το σκάνδαλο του ταμείου αλληλοβοήθειας, το οποίο - ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν - πρέπει να διερευνηθεί και να καθαρίσει και αυτό το απόστημα. Ας πω, λοιπόν, τώρα δυο λόγια για το νομοσχέδιο. Θεωρώ ότι ο σκοπός του υπό συζήτηση νομοσχεδίου είναι σαφής ήδη από το πρώτο του άρθρο. Είναι η ρύθμιση της συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων με τη δημιουργία ενός προστατευτικού νομικού κέλυφους. Ο μοναδικός γνώμονας νομοθέτησης - τα είπαμε και στην επιτροπή - δεν είναι μόνο μια συμβατική υποχρέωση που έχουμε όσον αφορά την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας, αλλά είναι κυρίως μια διάφανη, διαυγής, πρωτίστως μια δίκαιη και χρηστή διαχείριση των ποσών που εισπράττονται, προκειμένου να αμειφθούν οι δημιουργοί, αλλά και προκειμένου να μην αδικηθούν οι χρήστες. Διότι έχουμε και αυτή τη διαμάχη μεταξύ δημιουργών και χρηστών. Ας βρεθεί, λοιπόν, ένα σημείο ισορροπίας. Αποπειράται το νομοσχέδιο, λοιπόν - και αυτός είναι ο σκοπός - μια ισορροπημένη λύση ενός γόρδιου δεσμού και των δύσκολων μέχρι τώρα και ενίοτε σκοτεινών σχέσεων μεταξύ χρηστών, δημιουργών και οργανισμών συλλογικής διαχείρισης ή των ανεξάρτητων οντοτήτων διαχείρισης, στους οποίους συγκαταλέγεται και η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα «ΑΕΠΙ», όπως εύστοχα χθες ο συνάδελφος τη χαρακτήρισε. Και θα ήθελα να κάνω και ειδική αναφορά σε αυτή. Και σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, το νομοσχέδιο επιχειρεί μια θωράκιση ή ακριβέστερα μια αυστηρή οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας, ο οποίος οφείλει να αδειοδοτεί και να ελέγχει τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης και τις ανεξάρτητες οντότητες διαχείρισης. Επιπλέον πέραν της θεσμικής θωράκισης και της διασφάλισης της διαφάνειας, κάποια άρθρα του νομοσχεδίου εμφορούνται από ένα θετικό πνεύμα συμμετοχικότητας και δημοκρατίας. Αναβαθμίζεται, για παράδειγμα, η γενική συνέλευση των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, που θεωρείται πλέον το κυρίαρχο όργανο όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων, στο οποίο μπορούν να μετέχουν όλα τα μέλη του οργανισμού. Σημαντική είναι στο άρθρο 9 και η δυνατότητα που δίδεται και στις ανεξάρτητες οντότητες διαχείρισης με δεσπόζουσα θέση για τη θέσπιση γενικής συνέλευσης, καθώς επίσης και για συγκρότηση εποπτικού συμβουλίου. Χρειάζεται το εποπτικό συμβούλιο και αν θέλετε, έτσι θεραπεύεται και το κενό του προηγούμενου νόμου, του ν.2121/1993. Το άρθρο 11 επιχειρεί να διαφυλάξει δικαιούχους από τυχόν κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης από οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, επιπλέον και ως προς την τακτική αμοιβή των δικαιούχων. Το άρθρο 19 παράγραφος 2 θέτει ένα απώτατο χρονικό όριο, εντός του οποίου οι δικαιούχοι θα πρέπει να λαμβάνουν τα ποσά από τα δικαιώματά τους, ενώ στο άρθρο 22 παράγραφος 8 ενισχύεται η διαφάνεια μέσω των ηλεκτρονικών συναλλαγών και τραπεζών μεταξύ χρηστών και οργανισμών. Και επιτέλους, μπαίνει ένα πλαφόν. Έχουμε πλέον το 20% των δαπανών από το 36%. Θα ήθελα να πω δυο λόγια τώρα και για το πνεύμα του νομοσχεδίου. Ας πάμε, λοιπόν, τώρα στο επίμαχο θέμα του επιτρόπου με αφορμή τον αμαρτωλό βίο και την πολιτεία της «ΑΕΠΙ» και τη μεμπτή ηθική της γνωστής οικογένειας που λυμαινόταν ανερυθρίαστα και συστηματικά τα δικαιώματα των δημιουργών και το δημόσιο συμφέρον. Το πόρισμα της εταιρείας των ορκωτών λογιστών - και να ξαναθυμίσω ότι επί υπουργίας Αριστείδη Μπαλτά - Νίκου Ξυδάκη εστάλησαν αυτοί οι λογιστές και διατάχθηκε ο έλεγχος - είναι καταπέλτης. Ακούσαμε για μισθούς 52.000 ευρώ τον μήνα, δημιουργούς στα αζήτητα, διότι από τα 21 εκατομμύρια ευρώ - λέει - που εισπράχθηκαν την προηγούμενη χρονιά βρέθηκαν μόλις 3 εκατομμύρια ευρώ. Τις πταίει, επομένως; Η παρουσία των ορκωτών λογιστών και ο μετέπειτα ορισμός επιτρόπου; Αυτό φταίει ή η διασπάθιση των ποσών που προορίζονταν για τους δημιουργούς; Ένα διαχρονικό έμβλημα ήταν η «ΑΕΠΙ», μυστικά και ψέματα καλά κρυμμένα κάτω από το χαλί, που όλοι γνώριζαν ή υποψιάζονταν και μεταφράζονταν σε σκανδαλώδεις αμοιβές, σε εικονικές αυξήσεις, υπέρογκες αυξήσεις λειτουργικών εξόδων, σε εξωπραγματικές αμοιβές δικηγορικών γραφείων και τα λοιπά. Διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι η παρουσία του επιτρόπου θα επέφερε την τάξη και τη νομιμότητα, αλλά θα διέτρεχε τον κίνδυνο της μη πληρωμής των δημιουργών για ένα διάστημα. Κοιτάξτε, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Ο επίτροπος δεν είναι τραπεζικός επίτροπος που θα μπει μέσα και θα επωμιστεί το δημόσιο τελικά τα χρέη, όπως έγινε με το Μέγαρο Μουσικής και φεσώσατε και φορτώσατε το ελληνικό δημόσιο με 350 εκατομμύρια ευρώ - και αυτό τότε έγινε με απόφαση του 2012- και είτε κλείσει είτε δεν κλείσει το Μέγαρο, τα χρέη είναι εκεί να τα επωμίζεται ως πρώτος εγγυητής το ελληνικό δημόσιο. Δεν πρόκειται περί αυτού. Ο επίτροπος τοποθετήθηκε για να διασωθούν οι δημιουργοί και να αποκατασταθεί, να διασφαλιστεί η νομιμότητα, όχι για να τιμωρηθούν αυτοί που δεν φταίνε, οι αθώοι. Ο επίτροπος μπήκε με προσοχή, ακριβώς για να μην επωμιστεί τα υπέρογκα χρέη μιας οικογένειας το ίδιο το ελληνικό δημόσιο. Ας σταματήσει, λοιπόν, επιτέλους - ας είμαστε ειλικρινείς - το προσφιλές στην Αντιπολίτευση αφήγημα περί πτώχευσης των δημιουργών, διότι μπήκε μέσα ο επίτροπος. Oι δημιουργοί θα πτωχεύσουν και θα αδικούνται, όταν απουσιάζει το νομοθετικό πλαίσιο και οι θεσμικές δικλίδες ασφαλείας, από την αδιαφάνεια, τη διασπάθιση των δικαιωμάτων τους, το έλλειμμα κανόνων και λογοδοσίας, την αυθαιρεσία, που ήταν οι προμετωπίδες μιας ανώνυμης εταιρείας που επέχει θέση ανεξάρτητης οντότητας διαχείρισης και έκανε διαρκώς κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης. Εμείς δεν θέλουμε μια «ΑΕΠΙ» ακόμα, μολονότι είναι ευρωπαϊκή οδηγία. Το στοίχημα είναι εάν η ενσωμάτωση της οδηγίας στο Εθνικό μας Δίκαιο θα γίνει με τρόπο που θα εκλείψει άπαξ διά παντός η αδιαφάνεια, η διαφθορά και θα δίδεται φωνή, θα δίδονται τα δικαιώματα στους δημιουργούς και δεν θα αδικούνται, βεβαίως, και οι χρήστες. Ακούστηκαν αντεγκλήσεις και μομφές περί καθυστέρησης του νομοσχεδίου, κραυγές περί ασύγγνωστης καθυστέρησης. Δεδομένου του μεγάλου σκανδάλου «ΑΕΠΙ», ερωτώ, συνάδελφοι, καλόπιστα, χωρίς καμμία αντιπολιτευτική διάθεση: Δεν το γνωρίζατε εσείς το διαρκές έγκλημα; Τι κάνατε; Εκόντες, άκοντες συνένοχοι στον φόνο; Πόντιοι Πιλάτοι που ένιπταν τας χείρας τους, οχυρωμένοι πίσω από ένα παρωχημένο από την ίδια την αλματώδη τεχνολογική εξέλιξη νομοθέτημα του 1993, που έχρηζε επικαιροποίησης, όπως και η ίδια η εννοιολόγηση του πνευματικού δικαιώματος; Διότι είμαστε στην εποχή της πειρατείας και της ψηφιοποίησης και η γουτεμβέργειος εποχή παρήλθε ανεπιστρεπτί. Αδιαφάνεια, διαφθορά και συνακόλουθα κοινωνική αδικία υπάρχουν εκεί όπου απουσιάζει ένα νομικό και θεσμικό πλαίσιο. Ακόμη και αν υπήρξε καθυστέρηση - τους λόγους τους εξήγησε αναλυτικά, ας μην επανέλθουμε πάλι, ο κ. Μπαλτάς και εχθές και σήμερα - , προτιμητέο ένα νομοσχέδιο καθυστερημένα, παρά κανένα νομοσχέδιο. Καλύτερα να εισέλθει προς συζήτηση ένα νομοσχέδιο που σκοπεί στην προστασία των δικαιωμάτων των δημιουργών και των χρηστών, έστω με ατέλειες, με τυχόν κενά, παρά η πλήρης απουσία κανόνων. Ας το δούμε, εν πάση περιπτώσει, υπό το πρίσμα συνθέσεων και καλόπιστης διαβούλευσης, διότι η ατζέντα των πνευματικών δικαιωμάτων έχει και αυτή διακρίσεις που πρέπει να εξαλείψουμε. Υπάρχουν τα λαμπερά αστέρια και οι άσημοι, πλην όχι ασήμαντοι, δημιουργοί, που έχουν και αυτοί δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και στη δημιουργία και τους οποίους δεν πρέπει να πνίγει και να μαραίνει το άχθος της επιβίωσης ή η μόνιμη αδικία του «έναντι» και του «βλέπουμε πότε θα πληρωθείς». Υπάρχουν, όμως, και οι χρήστες που είναι πολλών ταχυτήτων. Ας μπούνε κανόνες επομένως μη αμφισβητήσιμοι. Δεν είναι του ιδίου μεγέθους το καφενείο στην παραμεθόριο με το κλαμπ της Μυκόνου. Τελειώνω με την επίμαχη διάταξη που αφορά τις βιβλιοθήκες. Εδώ επιτρέψτε μου και έναν πιο προσωπικό τόνο, που τον υπαγορεύει η πανεπιστημιακή μου ιδιότητα. Με επιστολή τους στον Πρωθυπουργό - πριν από δύο, τρεις ημέρες - εκδότες και συγγραφείς εκφράζουν την αγανάκτησή τους για διατάξεις που προστέθηκαν στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο και αφορούν τον ορισμό της εύλογης αμοιβής που οφείλουν να καταβάλλουν οι βιβλιοθήκες στους πνευματικούς δημιουργούς αλλά και το δικαίωμα για αναπαραγωγή αποσπασμάτων ή μέρους του έργου τους στην εκπαιδευτική διαδικασία, μολονότι πολλοί από εμάς - άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο - τους παροικούντες την εκπαιδευτική και πανεπιστημιακή Ιερουσαλήμ θα μπορούσαμε να αυξήσουμε και τα εισοδήματά μας, ενδεχομένως, εάν πληρωνόμασταν τις προαναφερθείσες αμοιβές. Δεν είναι ούτε νόμιμο, με βάση τουλάχιστον το νομικό πλαίσιο του ν.2121/1993, δεν είναι, όμως, και ηθικό για όσες και όσους ενστερνίζονται το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν πρόσβαση στη γνώση, πολλώ δε μάλλον όταν την τελευταία διευκολύνει και η ψηφιακή εποχή που διανύουμε. Η σχετική διάταξη του 1993 είναι ακριβώς αυτή. Επιτρέπεται, χωρίς την άδεια του δημιουργού και χωρίς αμοιβή, η αναπαραγωγή άρθρων νομίμως δημοσιευμένων σε εφημερίδες ή σε περιοδικά, σύντομων αποσπασμάτων έργου, βιβλίου κ.λπ. για τη διδασκαλία ή τις εξετάσεις σε εκπαιδευτικό ίδρυμα, στο μέτρο που δικαιολογείται από τον επιδιωκόμενο σκοπό. Τούτη η διάταξη, αν θέλετε, συνάδει απολύτως και με την κοινοτική οδηγία κατά την οποία κράτη μέλη μπορεί να προβλέπουν εξαιρέσεις και ως προς την αμοιβή των συγγραφέων, εφόσον αυτές οι εξαιρέσεις γίνονται για την αναπαραγωγή που πραγματοποιείται από προσιτές στο κόστος βιβλιοθήκες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, μουσεία, αρχεία και λοιπά. Κοιτάξτε, δεν γράφουμε βιβλία όσοι είμαστε στην εκπαίδευση, στο πανεπιστήμιο, για το κέρδος. Γράφουμε βιβλία, κάνουμε έρευνα, για να προσφέρουμε κάτι, για να καταθέσουμε τον πνευματικό μας οβολό στην παιδεία. Αυτός είναι ο ρόλος μας και αυτόν επιτάσσει το λειτούργημά μας. Στην εποχή μας, δυστυχώς, στην οβιδιακή αυτή μεταμόρφωση του high tech ψηφιοποιημένου καπιταλισμού, υπάρχει μία αντίφαση. Από τη μία βλέπουμε μια αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας, που επιτρέπει πλέον η γνώση να συγκαταλέγεται και αυτή στα κοινά, να υπάρχει πρόσβαση, και από την άλλη βλέπουμε φτωχές, πάμφτωχες ακαδημαϊκές, δημόσιες βιβλιοθήκες, οι οποίες γίνονται αποθήκες βιβλίων, να φυτοζωούν και φοιτητές μας να έχουν το άγχος της επιβίωσης, πολλώ δε μάλλον να αγοράσουν ένα βιβλίο. Ας τους δώσουμε, λοιπόν, το δικαίωμα και ας γκρεμίσουμε αυτά τα τείχη. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε για μισό λεπτό για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις;
Κύριε Ηλιόπουλε, θα περιμένετε ένα λεπτό, γιατί θέλει να κάνει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις η κυρία Υπουργός.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να καταθέσω για τα Πρακτικά κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις, για να διανεμηθούν.
Ευχαριστώ, κυρία Υπουργέ. Κύριε Ηλιόπουλε, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε για ένα λεπτό;
Παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς οι νομοτεχνικές βελτιώσεις πρέπει να λέγονται προφορικά, γιατί εδώ ισχύει πρώτον η αρχή της προφορικότητας. Δεύτερον, υπάρχει μια εκκρεμότητα με το άρθρο 61 του νομοσχεδίου, που μετά την επιτροπή έχει χαθεί και στη θέση του έχει μπει ένα άλλο άρθρο πρώην 62 και νυν 61. Έχει χαθεί ένα άρθρο! Το καταλαβαίνετε; Δεν είναι δυνατόν! Μέχρι να τελειώσει η σημερινή διαδικασία πρέπει αυτό να αποκατασταθεί. Πρέπει κάποιος να αναζητήσει αυτό το άρθρο, να το ενσωματώσει σε αυτό το συγκεκριμένο νομοσχέδιο…
Κύριε Τζαβάρα, το άρθρο στο οποίο αναφέρεστε, έχει αποσυρθεί.
…διαφορετικά πλέον καταγελοιοποιείται η Βουλή και η διαδικασία της. Περίμενα απάντηση από την κυρία Υπουργό. Δεν την πήρα.
Έχει αποσυρθεί το άρθρο στο οποίο αναφέρεστε.
Με τίνος δήλωση;
Έχει αποσυρθεί.
Δεν γίνεται έτσι, κύριε Πρόεδρε. Με συγχωρείτε. Δεν αποσύρονται σιωπηρά τα άρθρα ούτε και οι νομοτεχνικές λέγονται με ένα χαρτί. Έχουμε φτάσει, δηλαδή, μέχρι του σημείου να αλλοιώσουμε τη φυσιογνωμία του κοινοβουλευτικού λόγου; Με συγχωρείτε, με όλον τον σεβασμό.
Είναι λίγο υπερβολικό αυτό που λέτε.
Δεν είμαι καθόλου υπερβολικός. Τυχαίνει να είμαι πιο συνεπής σε κάποιες διαδικασίες και θεσμούς.
Εντάξει. Να κρατήσουμε την παρατήρησή σας.
Μπορεί, τουλάχιστον, κάποιος να μας ενημερώσει με ποιον τρόπο χάθηκε στον δρόμο αυτή η διάταξη;
Θα το έχει υπ' όψιν της η κυρία Υπουργός και θα απαντήσει. Κρατήσαμε την παρατήρησή σας. Κύριε Ηλιόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βλέπουμε να χάνονται άρθρα, να έρχεται ένα νομοσχέδιο με τη μορφή του επείγοντος, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος, για ένα θέμα το οποίο γνώριζαν όλοι εδώ και δεκαετίες, αλλά κανένας δεν έκανε τίποτα. Ακούσαμε, όμως, και την εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας και την εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ να λένε ότι περίμεναν άλλα. Μου έκανε πραγματικά εντύπωση σήμερα να λένε ότι περίμεναν άλλα στο θέμα του πολιτισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ, από την Αριστερά. Γιατί τι είναι η Αριστερά στην Ελλάδα; Κάτι θολοκουλτουριάρηδες ήταν, που ήταν στο περιθώριο και θα ξαναγυρίσουν στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής. Από αυτούς τους ανθρώπους εμείς περιμέναμε ότι θα έκαναν κάτι άλλο στον πολιτισμό! Αυτοί, λοιπόν, που με τις ιδεοληψίες τους προσπαθούν να μολύνουν μέσω της παιδείας τους παιδικούς εγκεφάλους, που προσπαθούν μέσω μίας τέχνης - ο Θεός να την κάνει! - να επέμβουν στα πάντα, έπρεπε να κάνουν κάτι άλλο, κάτι ανώτερο. Είναι ανώτεροι οι αριστεροί στο θέμα της τέχνης! Το ακούσαμε και αυτό από νεοδημοκράτες και πασοκτζήδες. Μάθαμε και ότι η κ. Βάκη είναι και συγγραφέας στα τελευταία λεπτά της ομιλίας της, μας αφιέρωσε μιλώντας στο πρώτο πρόσωπο και λέγοντας ότι γράφει. Εντάξει, το μάθαμε και αυτό. Μπράβο σας, κυρία Βάκη.
Δεν ντρέπεστε να με ειρωνεύεστε;
Δεν σας ακούω και ούτε χρειάζεται να σας ακούσω. Να πάμε τώρα στο θέμα αυτό που συζητάμε. Έχουμε να κάνουμε με την «ΑΕΠΙ», ένα θέμα το οποίο έπρεπε να μας έχει αποσχολήσει χρόνια τώρα, γιατί, όπως είπα ξανά, πολλοί γνώριζαν και κανείς δεν έκανε τίποτα. Έρχεται, λοιπόν, η κ. Μπακογιάννη με τον ν.2121/1993 να δώσει την εξουσία στην «ΑΕΠΙ», σε μια ιδιωτική εταιρεία, η οποία εν είδει μπράβου, νταβατζή - πείτε το όπως θέλετε - έμπαινε σε οποιοδήποτε μαγαζί θεωρούσε ότι έπρεπε να πάρει πνευματικά δικαιώματα - σε ένα καφενείο σε ένα χωριό που πήγαιναν πέντε παππούδες να πιουν τον καφέ τους έμπαινε μέσα ο μπράβος της «ΑΕΠΙ» - και έλεγε «θέλω τόσα». Από πού οριζόταν αυτό το ποσό δεν έλεγε κανένας. Όμως, με τον νόμο της κ. Μπακογιάννη, που τους είχε δώσει αυτή την εξουσία να απομυζούν τα διάφορα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, μπορούσε η «ΑΕΠΙ» να οδηγήσει στη δικαιοσύνη πολλούς μικροκαταστηματάρχες και, μάλιστα, με πάρα πολύ μεγάλες ποινές. Μέσω ενός, θα το πω, κοινωνικού αυτοματισμού που είχε δημιουργήσει η «ΑΕΠΙ», που επέβαλλε την είσπραξη των δικαιωμάτων, είχε κάνει τον κόσμο όλα αυτά τα χρόνια να στραφεί - τον ιδιοκτήτη του καφέ, του καφενείου, του κομμωτηρίου, του γυμναστηρίου - εναντίον του δημιουργού, αυτού του ανθρώπου, δηλαδή, που έπρεπε να ζήσει από αυτό που δημιουργούσε, που το χρησιμοποιούσε όντως. Ο χρήστης, λοιπόν - να τον πούμε χρήστη, για να μην επαναλαμβάνουμε συνεχώς το πού έμπαινε η «ΑΕΠΙ» - είχε στραφεί εναντίον του δημιουργού και ο δημιουργός εναντίον του χρήστη, γιατί έλεγε «εγώ κάνω μουσική, γράφω στίχους, πρέπει να ζήσω από αυτό και όμως κάποιοι κακοί δεν πληρώνουν για να ζήσω εγώ». Από την άλλη, ο καταστηματάρχης έλεγε «ποιοι είστε εσείς που θα με στείλετε εμένα στα δικαστήρια για να πληρώνω υπέρογκα ποσά;». Μάλιστα, επαναλαμβάνω ότι με νόμο της κ. Μπακογιάννη είχαν γίνει όλα αυτά. Έρχεται, λοιπόν, ένας έλεγχος και μας δείχνει ότι μόνο τα τελευταία χρόνια, από το 2011 μέχρι το 2014, ο διευθύνων σύμβουλος της «ΑΕΠΙ» εισέπραττε 52.000 ευρώ μηνιαίως - προσέξτε - συν μπόνους. Άλλα μέλη του Δ.Σ. εισέπρατταν από 6.000 ευρώ έως 38.000 ευρώ. Λέγοντας «άλλα μέλη του Δ.Σ.» είναι και ο Πρόεδρος της ΕΡΤ Διονύσης Τσακνής. Δεν ξέρουμε πόσα εισέπραττε ο συγκεκριμένος. Θα τα μάθουμε όλα στην πορεία. Για να επανέλθω και στην αρχή, έτσι είναι οι αριστεροί, θολοκουλτουριάρηδες και όπου μπορούν να βρουν μια τρύπα ανοικτή, «τρουπώνουν», όπως έλεγε και στην ελληνική ταινία, για να τα κονομήσουν. Υπάρχει και η αριστερή κονόμα. Σύνολο, λοιπόν, τα τελευταία τρία χρόνια, 2011-2014, 7,2 εκατομμύρια οι αποδοχές αυτών των golden boys. Αυτό που διαβάζω εδώ και που βλέπετε είναι η ερώτηση που έχουμε καταθέσει με τον κ. Κασιδιάρη, η οποία έχει ημερομηνία 16-2-2017. Η κυρία Υπουργός ούτε καν μπήκε στον κόπο να μας απαντήσει. Δεν μας απάντησε κάτι. Δεν περιμέναμε, βέβαια, να μας απαντήσει. Για αμοιβές, λοιπόν, Δ.Σ., Προέδρων, Αντιπροέδρων και λοιπών 7,2 εκατομμύρια, ενώ 7,4 εκατομμύρια πήγαν σε μια εταιρεία συνδεδεμένη με την «ΑΕΠΙ» για την παροχή, λέει, τεχνικής βοήθειας στην «ΑΕΠΙ». Εισπράττει, λοιπόν, η «ΑΕΠΙ» όλα αυτά τα χρόνια από τους χρήστες και αποδίδει κυριολεκτικά ψίχουλα στους δημιουργούς. Κρατάει τη μερίδα του λέοντος για τα golden boys. Λέμε εμείς στην ερώτησή μας: Σε ποιο ακριβώς ύψος ανέρχονται σήμερα τα αδιανέμητα δικαιώματα στους δημιουργούς, τα οποία δεν έχουν αποδοθεί και διανεμηθεί σε μέλη, δεδομένου ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, στις 31-12-2014 ανέρχονταν στο ποσό των 42 εκατομμυρίων ευρώ; Δεν μας έχει απαντήσει κανείς μέχρι σήμερα. Δεν γνωρίζουμε. Δεν γνωρίζουν και οι δημιουργοί, που - επαναλαμβάνω - περιμένουν να ζήσουν από αυτή την υπόθεση των δικαιωμάτων. Ερχόμαστε, λοιπόν, στην ιδιωτική εταιρεία του κ. Ξανθόπουλου με τους παρατρεχάμενούς του, οι οποίοι σαν νταβατζήδες - επαναλαμβάνω - μοιράζονταν τα χρήματα μεταξύ τους. Τώρα θα δημιουργηθεί θέμα, γιατί, όταν μπαίνει η «ΑΕΠΙ» και ζητάει τα δικαιώματα από ένα κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος, από ένα ραδιόφωνο, δεν υπάρχει σωστός τρόπος κατανομής δικαιωμάτων, όποιος εποπτικός οργανισμός και αν επέμβει. Σας λέω το πιο απλό παράδειγμα: Παίζει σε ένα καφενείο σε ένα χωριό από το πρωί μέχρι το βράδυ ένα τρανζιστοράκι. Νομίζετε ότι ο ιδιοκτήτης του καφέ θα δώσει την play list στην «ΑΕΠΙ», ούτως ώστε να μοιραστεί το ποσό που θα εισπραχθεί από την «ΑΕΠΙ» στους δημιουργούς; Είναι αδύνατον. Οι δημιουργοί χθες μάς είπαν ξεκάθαρα ότι δεν επιθυμούν να κλείσει η «ΑΕΠΙ», αλλά επιθυμούν την εξυγίανσή της. Εμείς λέμε να ενισχυθεί ο εποπτικός ρόλος και οι ελεγκτικές αρμοδιότητες του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας - σας τα λέω εν τάχει - , να αυστηροποιηθούν οι προϋποθέσεις αδειοδότησης των ως άνω οργανισμών, οι οποίες προβλέπονται από τον ν.2121/1993 και να τεθούν αυστηρότερα κριτήρια. Διότι ακούστε τι έχει γίνει. Έχουν δημιουργηθεί άλλοι οργανισμοί, γιατί κάποιοι καλλιτέχνες μυρίστηκαν τη δουλειά και δημιούργησαν άλλους οργανισμούς, οι οποίοι κάνουν το εξής: Πάνε στα ίδια καταστήματα που εισέπραττε η «ΑΕΠΙ» και λένε: «Είμαστε και εμείς εδώ. Τώρα θα δίνετε και σε εμάς.». «Μα…», λένε, «…δίνουμε στην «ΑΕΠΙ»». Τους λένε: «Όχι, τώρα θα δίνετε και σε εμάς, γιατί εκπροσωπούμε αυτούς και αυτούς τους καλλιτέχνες.». Λέμε και εμείς, λοιπόν, να μειωθεί αυτή η πολυδιάσπαση των οργανισμών διαχείρισης. Η ύπαρξη πληθώρας οργανισμών οι οποίοι φέρονται να εκπροσωπούν ακόμα και τις ίδιες κατηγορίες δικαιούχων - δηλαδή στιχουργούς, μουσικούς κ.λπ. - έχει ως αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να υπολογιστούν τα ποσά που όντως δικαιούνται να λάβουν ως αμοιβή. Κρίνεται αναγκαία η εκλογίκευση, κατά το δυνατόν, του ύψους των καταβαλλόμενων από τους χρήστες αμοιβών, δεδομένης και της οικονομικής κρίσης, η οποία έχει οδηγήσει στην οικονομική εξόντωση την πλειοψηφία των επιχειρήσεων και των επιτηδευματιών. Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, που σήμερα μιλάει για αδιαφάνεια και για κακοδιαχείριση, όλα αυτά τα χρόνια δεν έκανε τίποτε. Ο κ. Σαμαράς ήταν Υπουργός Πολιτισμού κάποια χρόνια, ήταν και Πρωθυπουργός. Δεν άγγιξε το θέμα. Επειδή, όμως, εμείς δεν έχουμε άλλο Βήμα πέρα από αυτό που μας δίνεται εδώ, στη Βουλή, δεν βγαίνουμε πουθενά αλλού, σε κανένα κανάλι δεν μας καλούν, γενικώς είμαστε αποκλεισμένοι από τους πάντες, θα θέσω και μερικά θέματα εκτός νομοσχεδίου, όπως έχω το δικαίωμα. Ανατριχιάζω, λοιπόν, αυτές τις μέρες που ακούω τη Νέα Δημοκρατία να οδύρεται για τη δικαιοσύνη. Η Νέα Δημοκρατία μιλάει για τη Θάνου που πήγε στο γραφείο του Τσίπρα και περιμένουμε να δούμε τα έργα και τις ημέρες της κ. Θάνου. Όμως, μέχρι να τα δούμε αυτά, έχουμε κάποιες άλλες τρανταχτές περιπτώσεις της Νέας Δημοκρατίας, με τον Μπάμπη τον Αθανασίου. Από εν ενεργεία εισαγγελέας αμέσως μετά διορίζεται Βουλευτής. Λέω «διορίζεται», γιατί μπήκε επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Βέβαια, το έβγαλε το μεροκάματό του αμέσως μετά ο άνθρωπος. Έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης και πιάστηκε το χέρι του να παίρνει σε εισαγγελείς και ανακριτές για να μας κλείσουν μέσα, να δέσουν, όπως νόμιζε, την υπόθεση της Χρυσής Αυγής. Το έβγαλε το μεροκαματάκι του. Μας μιλούν για τον Καμμένο, που κακώς μιλούσε με έναν ισοβίτη. Όμως, δεν τολμάει να πει τίποτα ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τον Σαμαρά, όταν ο Σαμαράς έπαιρνε φίλο του τηλέφωνο και έλεγε «πες στον γνωστό τον παναθηναϊκάκια οι επόμενοι τρεις…», και μέσα σε αυτούς τους τρεις ήμουν και εγώ, «…όταν θα πάνε να τους …μπιπ». Αυτό δεν το αναφέρει η Νέα Δημοκρατία. Αυτή δεν είναι παρέμβαση στη δικαιοσύνη. Μάλιστα, έχει έρθει και σχετική δικογραφία για τον επάρατο Σαμαρά. Θα κάνουμε εμείς την εξεταστική επιτροπή, όταν χρειαστεί. Τα λέει ο Μπαλτάκος πάρα πολύ καθαρά. Ο Μπάμπης Αθανασίου, λοιπόν, ο οποίος ξεκίνησε σαν ένας απλός δικαστικός, παντρεύτηκε μια κυρία με έναν μισθό να μπαίνει στο σπίτι και βρέθηκε μετά από λίγα χρόνια αυτός, η γυναίκα του και τα παιδιά του να κατέχουν πολυτελείς βίλες. «Real estate Μπάμπης Αθανασίου»! Αυτός είναι ο ορισμός, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, της ανάπτυξης. Της ανάπτυξης της προσωπικής περιουσίας, βέβαια. Πώς να μιλήσει για όλα αυτά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όταν μιλάμε για έναν άνθρωπο του οποίου εδώ και διακόσια χρόνια η οικογένεια είναι κρατικοδίαιτη και μας το παίζει και αντικρατιστής; Αυτό είναι παγκόσμια πρωτοτυπία! Όλη η οικογένεια Μητσοτάκη είναι κρατικοδίαιτη και όμως το παίζουν αντικρατιστές. Μπράβο σας! Εδώ αποδεικνύει ότι είστε το ίδιο ακριβώς με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν διαφέρετε πουθενά και γι' αυτό δεν πρέπει να μας κουνάτε το δάχτυλο. Τι έκανε, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία; Έλεγε «αρχιερέα της διαπλοκής» τον Σημίτη. Τι έκανε στον Σημίτη; Τίποτα. Οι κυρίες και οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ πριν από τις εκλογές μάς έλεγαν ότι θα έστελναν τους κλέφτες στη φυλακή. Τι έκαναν μέχρι σήμερα; Απολύτως τίποτα. Το ίδιο σάπιο σύστημα ανακυκλώνεται συνέχεια. Η δικαιοσύνη, βέβαια, δεν μένει απ' έξω, δεν μένει στο απυρόβλητο, γιατί θα μπορούσε για όλα αυτά τα αίσχη των τελευταίων σαράντα ετών να έχει παρέμβει. Όμως, δεν παρενέβη ποτέ, γιατί είναι και αυτή μέρος του κυκλώματος. Όχι όλη η δικαιοσύνη, σαφώς - υπάρχουν και άξιοι δικαστές - , αλλά αυτοί που είναι οι παρατρεχάμενοι της πολιτικής εξουσίας. Ο κ. Μητσοτάκης συναντήθηκε χθες - μπράβο του, κιόλας - με εκπροσώπους οκτώ οργανώσεων αμφιφυλόφιλων, τρανσέξουαλ και ομοφυλόφιλων και με κάτι τέτοιες οργανώσεις. Μας έδειξαν και κάτι φωτογραφίες από πίσω, βέβαια, για να μη δούμε με ποιους συναντιέται, μη δούμε πώς είναι το πρόσωπό τους. Είπε, μάλιστα, ότι οποιαδήποτε δήλωση στελέχους της Νέας Δημοκρατίας εναντίον αυτών των κοινωνικών ομάδων, κοινωνικών δικτύων, ειδικών πληθυσμών θα πατάσσεται άμεσα. Μάλιστα, η Νέα Δημοκρατία συμμετείχε και στο «Gay Pride». Αυτά τα λέμε γιατί δεν έχουμε άλλο Βήμα και πρέπει οι Έλληνες να μαθαίνουν ποιους εκπροσωπεί η Νέα Δημοκρατία. Η Νέα Δημοκρατία δεν εκπροσωπεί το «πατρίς - θρησκεία - οικογένεια». Αυτό το εκπροσωπεί μόνο η Χρυσή Αυγή. Η Νέα Δημοκρατία νοιάζεται για τη διαστροφή, αλλά όχι για τη διατροφή των Ελλήνων πολιτών. Επομένως, λέω ξανά ότι είστε ίδιοι. Είχα πάρα πολλά να πω, αλλά θα περιοριστώ σε αυτά που είπα. Εσείς του ΣΥΡΙΖΑ να μας πείτε μόνο τι ήταν η άσκηση «ΤΥΦΩΝΑΣ» που διενήργησε τις τελευταίες ημέρες η Ελληνική Αστυνομία και γιατί έγινε αυτή η άσκηση. Περιμένετε κάτι; Θα πρέπει να ενημερώσετε και τον ελληνικό λαό και θα πρέπει να πούμε ότι αυτή η συγκεκριμένη άσκηση αφορούσε σε τρομοκρατικές επιθέσεις ισλαμιστών. Πείτε μας, λοιπόν - αν έχετε κάποια απάντηση - , τι πληροφορίες έχετε για να διενεργηθεί αυτή η άσκηση. Εμείς λέμε ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να γυρίσουν στις πατρίδες τους. Είμαστε κάθετοι και απόλυτοι σε αυτό. Κλείνω με μία ευχή. Εύχομαι οι Έλληνες να ξυπνήσουν και να δουν ποιοι πραγματικά εκπροσωπούν τα δίκαιά τους. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Ανδρέας Λοβέρδος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, θα αρχίσω με κάτι που μας απασχολεί πραγματικά, για να δούμε τι ψηφίζουμε και τι δεν ψηφίζουμε. Υπήρξε μια δική σας παρέμβαση για να κάνετε μια εξυπηρέτηση σε συνάδελφό σας. Πήρατε αρμοδιότητα για ψηφιακά θέματα και άλλα τινά ευχάριστα από φορέα που εποπτεύετε και την πήγατε στον Υπουργό κ. Παππά. Κατακριθήκατε, επικριθήκατε και κάνατε αλλαγή. Αν ενημερώθηκα σωστά - είμαι σε άλλη λειτουργία της Βουλής και δεν έχω πλήρη ενημέρωση - με ένα άρθρο, με το άρθρο 61, επανορθώσατε το σφάλμα υπό το βάρος της κριτικής που δεχθήκατε. Τώρα ενημερώνομαι ότι με την αναρίθμηση που έγινε μέσα από τις τροπολογίες - που αποδεχθήκατε, που φέρατε, δεν ξέρω πώς ακριβώς έγινε κοινοβουλευτικά - αυτό το άρθρο, που διατηρούσε τα πράγματα σε καλύτερη κατάσταση, δεν υπάρχει μέσα στο κείμενό σας. Ενημερώνομαι ότι δι' αυτού του τρόπου επιχειρείτε σιωπηλά και πονηρά να κρατήσετε την αρμοδιότητα αλλού από εκεί τουλάχιστον που έχετε υποσχεθεί ότι θα την κρατήσετε. Αν ισχύει αυτό, είναι κοινοβουλευτικό τερτίπι. Δεν είναι δυνατόν - πρόκειται για το πρώτο σας νομοσχέδιο - να έρχεσθε στη Βουλή με τερτίπια. Πρέπει να δώσετε μια απάντηση και να ξεκαθαριστούν στο Σώμα τα περί του άρθρου 61. Έτσι ενημερώθηκα και, αν σας το πω, θα καταλάβετε τι εννοώ. Το δεύτερο θέμα είναι το εξής: Στο άρθρο 55 προσθέσατε δύο παραγράφους - σας κατήγγειλαν οι αρμόδιοι φορείς - όπου αφαιρείτε πνευματικά δικαιώματα, αλλά με τροπολογία που φέρατε, χωρίς να έχει περάσει από το στάδιο της διαβούλευσης. Οι φορείς παραπονούνται. Μπορεί εχθές να φάνηκε να λέτε ότι θα γίνει μια συζήτηση και να το ακούν οι φορείς, να το καταλαβαίνουν και να το θεωρούν θετικό, αλλά, απ' ό,τι βλέπω, οι παράγραφοι 3 και 4 του άρθρου 55 παραμένουν στο σχέδιο νόμου. Από τη στιγμή που αυτό θα δημοσιευτεί στο ΦΕΚ είναι νόμος του ελληνικού κράτους και πρέπει να εφαρμοστεί. Αν έχετε κάνει κάποια αλλαγή, να μας το πείτε. Ειδάλλως, σωστό και έντιμο είναι να αποσύρετε τις παραγράφους και, όταν θα κάνετε τον δημόσιο διάλογο, με άλλη ευκαιρία ή με μία τροπολογία να τις φέρετε, έχοντας εξαντλήσει την προκοινοβουλευτική νομοθετική διαδικασία που σας επιβάλλει ο νόμος και που με τα τερτίπια των τροπολογιών προσπαθούν οι κυβερνήσεις πολλές φορές ή οι Υπουργοί να ξεπεράσουν. Για να μην ακούσουν την οργανωμένη κοινωνία, κάνουν αυτές τις ρυθμίσεις. Ένα τρίτο θέμα είναι το εξής: Ξέρετε πολύ καλά - σας έχω κάνει μία ερώτηση και δεν έχω επανέλθει, περιμένοντας να φέρετε ένα σχέδιο νόμου - ότι παρακολουθώ με τη μορφή του κοινοβουλευτικού ελέγχου τρία, τέσσερα θέματα από τα πολλά που έχει η Ελληνική Δημοκρατία. Ένα από αυτά είναι και το Μέγαρο Μουσικής, το οποίο παρακολουθώ με προσοχή. Το ίδιο κάνω και για θέματα της άμυνας ή και για θέματα που έχουν να κάνουν με τα τελωνεία. Έχω τρία, τέσσερα θέματα που τα παρακολουθώ. Έχουμε συζητήσει, λοιπόν και σας έχω πει ότι αυτό που πρέπει να κάνετε για το Μέγαρο είναι να φέρετε την τροπολογία που θα ρυθμίζει οριστικά το ζήτημα που έχει προκύψει από μία κακή ερμηνεία από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους του νόμου Μπαλτά. Είναι σωστή ρύθμιση, που ερμηνεύτηκε λάθος. Σας το έχω πει αυτό. Φτάνουμε στον Αύγουστο, που θα φέρετε εδώ τροπολογία την τελευταία στιγμή, γιατί δεν θα μπορείτε να πληρώσετε τους εργαζόμενους και τα ανοίγματα που έχει το Μέγαρο από την καθημερινή του λειτουργία. Αντί, λοιπόν, να φέρετε αυτό που έχουμε απόλυτη ανάγκη, το οποίο σας ευθυγραμμίζει με τον κ. Μπαλτά - κι εμείς ως Δημοκρατική Συμπαράταξη έχουμε στηρίξει την πρωτοβουλία Μπαλτά - , φέρνετε εδώ το άρθρο 72, για να καλύψετε έξι κατ' αρχάς - μετά λέτε με αποσπάσεις, αλλά το διορθώνετε - θέσεις, που είναι καταφανές ότι αφορούν κάποιους συγκεκριμένους. Εγώ ξέρω ποιους, όπως ξέρετε και εσείς. Όμως, εγώ δεν ήλθα εδώ για να διασύρω πρόσωπα. Αυτοί δεν φταίνε σε τίποτα. Εσείς φταίτε. Από τους διακόσιους εργαζόμενους του Μεγάρου, δεν μπορείτε να βρείτε έναν, δύο ή τρεις να κάνουν αυτή τη δουλειά; Είναι όλοι ανίκανοι και είναι ικανοί αυτοί που θα έλθουν; Εγώ ξέρω μία περίπτωση αποσπάσεως που έχετε κάνει που δεν πατάει ποτέ το πόδι της. Πώς, λοιπόν, εσείς που μ' αυτή τη μέθοδο έρχεσθε εδώ να καλύψετε «ημετέρους», αλλά δεν ρυθμίζετε το βασικό θέμα του Μεγάρου, έχετε πρόσωπο να έλθετε στη Βουλή και να μας λέτε διάφορα; Διακόσιοι άνθρωποι είναι για πέταμα, ενώ αυτοί οι αστέρες που θα φέρετε είναι οι φοβεροί; Επειδή προσωποποιούνται, θα δεχθείτε κριτική για την οποία ίσως να μη φταίτε. Όταν θα προσωποποιηθούν αυτές οι θέσεις, θα τα ακούσετε. Μπορεί και να το προλάβετε. Αυτή η διάταξη πρέπει να αποσυρθεί. Δεν τη χρειάζεσθε. Οι διατάξεις που αφορούν και το ένα και το άλλο Μέγαρο, δηλαδή και της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, δεν βοηθούν. Κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό θα θέσω ακόμα δύο θέματα. Παρακολουθώ το θέμα της «Καμεράτας», κυρία Υπουργέ, που έχει πάρα πολλά προβλήματα. Προσφέρει καλλιτεχνικό προϊόν για λίγους, αλλά την Ελλάδα τη βοηθά και την τέχνη την προωθεί. Βλέπω ότι και γι' αυτό το θέμα που έχει πολλές προβληματικές διαστάσεις, για τις οποίες εσείς δεν φταίτε, δεν παίρνετε καμμία πρωτοβουλία. Παρακολουθώ, επίσης, το θέμα του Θεατρικού Μουσείου. Διάβασα, κυρίες και κύριοι, τη συνέντευξη Γεωργουσόπουλου πριν από λίγες εβδομάδες. Είχα μιλήσει με τον κ. Μπαλτά - διά του κοινοβουλευτικού ελέγχου, όχι προσωπικά - και τον είχα ρωτήσει αν σκόπευε να μεταφέρει εκεί το Θεατρικό Μουσείο. Μου είχε πει «ναι, είναι στις προθέσεις μου». Τρεις Υπουργοί έχετε αλλάξει σε έναν τομέα που δεν έχει να κάνει με τρόικα ούτε με οικονομικές δυσκολίες - έχει όπως όλη η Ελλάδα βέβαια, δεν το αρνούμαι αυτό - , σε ένα Υπουργείο που δεν είναι μνημονιακό Υπουργείο για να έχει άλλα βάρη και που η Ελλάδα έχει τη διακριτική ευχέρεια να κάνει τις πολιτικές της επιλογές. Εδώ που έχετε μια άνεση να κάνετε κάτι και οι χώροι είναι μεγάλοι, δεν το κάνετε. Η συνέντευξη του κ. Γεωργουσόπουλου που διάβασα - και ενός άλλου κυρίου πολύ σημαντικού, αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει το όνομά του - είναι καταπέλτης για πλημμελή πολιτική εποπτεία σε ό,τι αφορά τα ζητήματα και του Θεατρικού Μουσείου. Κλείνω με μία φράση. Ενώ έχετε ανοικτά θέματα, τα οποία είμαι απολύτως βέβαιος ότι ξέρουν και οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν σχέση με τον χώρο του πολιτισμού - από μένα πάντως τα ξέρουν πολύ καλύτερα - και σας τα λένε, εμφανίζεσθε θύμα πελατειακού κράτους εδώ, στο πρώτο υπουργικό σας βήμα. Δεν νομίζω ότι είναι σωστό αυτό που κάνετε, κυρία Υπουργέ, και σας ζητώ, όταν θα πάρετε τον λόγο, να δώσετε διευκρινίσεις και για τα θέματα ουσίας που σας έθεσα και για το νομοτεχνικό θέμα που σας έθεσα με το άρθρο 61, που ίσως να κρύβει λαθροχειρία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Λοβέρδο. Η συνάδελφος κ. Ζωή Λιβανίου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρία Υπουργέ, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, τον τρόπο διαχείρισής τους και την προστασία τόσο των δημιουργών, όσο και των χρηστών. Για δεκαετίες και, παρά το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εμπλεκόμενων μερών διαμαρτυρόταν για έλλειψη διαφάνειας και περίεργες πρακτικές, ένας οργανισμός διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων κατέστη στην ουσία μονοπώλιο στη χώρα μας, επέβαλλε τις απόψεις του, λειτουργούσε ως κράτος εν κράτει και επέτρεπε σε μία οικογένεια, κατά κύριο λόγο, να καρπωθεί την περιουσία των πραγματικών δικαιούχων. Η Κυβέρνηση οφείλει να εντοπίσει τις αιτίες και τα κενά που υπήρχαν στον νόμο, ώστε να μην επαναληφθούν ανάλογα φαινόμενα στο μέλλον, με τους δημιουργούς να καθίστανται όμηροι. Το νομοσχέδιο που έχουμε στα χέρια μας, πέρα από την ενσωμάτωση σχετικών ευρωπαϊκών οδηγιών, περιέχει και μια σειρά ρυθμίσεων ικανών να αποκλείσουν την επανάληψη αντίστοιχων «ΑΕΠΙ» φαινομένων. Η κυβερνητική πρόταση κινείται στους κανόνες της διαφάνειας σε όλους τους τομείς της διαχείρισης, θέτει όρια ή περιορισμούς, καθιστά όμως πρωτίστως αναγκαία την ουσιαστική συμμετοχή των δημιουργών στους φορείς διαχείρισης των πνευματικών τους δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα τίθεται ένα πλαίσιο που επιτρέπει στους χρήστες - κυρίως στους επαγγελματίες, που εκ του νόμου υποχρεώνονται να καταβάλλουν αντίτιμο για την εκμετάλλευση προϊόντων που υπόκεινται στην προστασία πνευματικών δικαιωμάτων - να διαπραγματεύονται το εύλογο αντίτιμο για τα πνευματικά δικαιώματα που εκμεταλλεύονται. Μέχρι σήμερα το αντίτιμο ουσιαστικά οριζόταν από την «ΑΕΠΙ», χωρίς να λαμβάνονται υπ' όψιν κρίσιμοι παράγοντες, όπως, για παράδειγμα, η λειτουργία καταστήματος σε μικρά χωριά. Τα παραδείγματα που έχω υπ' όψιν μου είναι πάρα πολλά, μιας που για τρία χρόνια διετέλεσα Γενική Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου Καταστηματαρχών του Νομού της Εύβοιας. Οι αδικίες που προκαλούσε ο τρόπος λειτουργία της «ΑΕΠΙ» δημιούργησε μια ιδιότυπη διαμάχη μεταξύ χρηστών και δημιουργών, που δεν μπορεί και δεν πρέπει να επαναληφθεί. Με τις προτάσεις της Κυβέρνησης δημιουργούνται οι προϋποθέσεις να ικανοποιούνται και οι δύο πλευρές, να αμείβονται οι δικαιούχοι και οι χρήστες να μη θεωρούν ούτε εξοντωτική ούτε ληστρική τη χρέωση που τους επιβάλλεται. Γίνεται ένα αποφασιστικό βήμα στην ανάκτηση της εμπιστοσύνης, τόσο από πλευράς αναγκών, όσο και από πλευράς χρηστών. Η εισαγωγή κανόνων διαφάνειας στο σύνολο της λειτουργίας των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης επιτρέπει τον έλεγχο από κάθε δικαιούχο. Η θέσπιση χρονικών ορίων, εντός των οποίων θα καταβάλλονται υποχρεωτικά οι αποζημιώσεις στους δικαιούχους, αλλά και οι ρητά προβλεπόμενες χρήσεις των εσόδων δημιουργούν ένα περιβάλλον ασφάλειας και δικαιοσύνης. Η ρητή πρόβλεψη για τον τρόπο λήψης των αποφάσεων με τη συμμετοχή των δημιουργών, η οριοθέτηση των διαχειριστών και η σαφήνεια αναφορικά με τη διαχείριση των εσόδων μπορούν να εγγυηθούν τη σωστή και δίκαιη λειτουργία του όλου συστήματος προς όφελος του πολιτισμού και των ανθρώπων του. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Πέρα, όμως, από αυτά, το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού ρυθμίζει σειρά άλλων θεμάτων αρμοδιότητάς του. Εκσυγχρονίζει το πλαίσιο λειτουργίας της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, η οποία λειτουργεί με τον νόμο του 1976. Η αναγκαιότητα αυτού του εκσυγχρονισμού είναι ευδιάκριτη σε όλους, αφού ήδη η καταξιωμένη αυτή σχολή έχει υπερβεί εκ των πραγμάτων τα στενά, με τα σημερινά δεδομένα, όρια που τις επιφύλασσε ο ιδρυτικός της νόμος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ταυτόχρονα, ακολουθώντας τις σύγχρονες τάσεις στον χώρο του πολιτισμού, διευκολύνεται η διαδικασία ανταλλαγής εκθεμάτων και συμμετοχής σε διεθνείς δράσεις των ελληνικών μουσείων, επιφέροντας σημαντική εξοικονόμηση πόρων από την πρόβλεψη εγγύησης του δημοσίου, για τη μεταφορά έργων από το εξωτερικό στην Ελλάδα και αντίστροφα. Εξαιρετικά σημαντική είναι η εισαγωγή και στη χώρα μας νομοθετικού πλαισίου για τα κινητά μνημεία του πολιτισμού μας, τα οποία μέχρι σήμερα βρίσκονται σε κενό νόμου, με αποτέλεσμα κάποια να καταστρέφονται ή να μην υπάρχει σαφώς ορισμένη διαδικασία για την ορθή συντήρηση. Οφείλουμε να χαιρετίσουμε την πρωτοβουλία αναγνώρισης του έργου και της προσφοράς του Γιάννη Μόραλη με τη θέσπιση βραβείου στη μνήμη του. Η θέσπιση κανόνων διαφάνειας εισάγεται και για τη διεθνή έκθεση Μπιενάλε, το σημαντικότερο γεγονός πολιτισμού. Η ύπαρξη κανόνων διαφάνειας και δικαιοσύνης είναι υποχρεωτική σε κάθε έκβαση της κοινωνίας, όσο μικρό και αν εικάζεται ότι είναι το ποσοστό του πληθυσμού που αφορά. Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ σε μια σημαντική ρύθμιση που περιλαμβάνει το σημερινό νομοσχέδιο και που δεν ακούγεται. Αναφέρομαι στην ειδική αποζημίωση των δυτών του Υπουργείο Πολιτισμού. Οι εργαζόμενοι αυτοί, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών της χώρας, πρέπει να καλύπτουν τις ανάγκες όλης της επικράτειας. Η φύση μάλιστα της εργασίας τους είναι τέτοια, που απαιτεί πρόσθετη ασφάλεια και ειδική αποζημίωση. Με τις αλλαγές που προτείνονται σήμερα από το Υπουργείο Πολιτισμού ασφαλίζονται για τους κινδύνους που προκύπτουν από την εργασία τους και δεν καλύπτονται από το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού με το σημερινό νομοσχέδιο αναδεικνύει σειρά θεμάτων που έπρεπε να έχουν ρυθμιστεί εδώ και πολλά χρόνια. Τέλος, χαιρετίζω τη βουλευτική τροπολογία των συναδέλφων Βαγενά και Παπαδόπουλου για την ίδρυση Εθνικού Μουσείου Αγροτικού Κινήματος Κιλελέρ.
Ολοκληρώστε, κυρία Λιβανίου.
Η μεγάλη διαφορά είναι ότι τα στελέχη αυτής της Κυβέρνησης δεν αντιλαμβάνονται τα αξιώματα ως εφαλτήριο ούτε πλουτισμού ούτε καλλιέργειας της φήμης και τους ονόματός τους. Τα αντιλαμβάνονται ως ευθύνη απέναντι στην κοινωνία, ως ευθύνη απέναντι στην ιστορία, ως ευθύνη απέναντι στις γενιές που έρχονται. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ για μισό λεπτό τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε Λοβέρδο;
Αφορά και εσάς που προεδρεύετε.
Έχετε ένα λεπτό.
Ούτε ένα λεπτό δεν θα χρειαστώ. Εμείς έχουμε μία ερώτηση για την κυρία Υπουργό, που την παρακαλώ να απαντήσει τώρα. Ρωτάμε αν για το άρθρο 72, για το οποίο αγόρευσα, για το Μέγαρο, έχει τη συμφωνία των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Μέχρι τώρα, κυρία Υπουργέ, οι διατάξεις που έφερναν οι συνάδελφοι σας περνούσαν επειδή ψήφιζε η Δημοκρατική Συμπαράταξη. Σας δηλώνουμε τώρα ότι εμείς το άρθρο 72 δεν το ψηφίζουμε. Εάν δεν έχετε την υποστήριξη των ΑΝΕΛ, δεν θα περάσει το άρθρο και θα καταθέσουμε πρόταση ονομαστικής ψηφοφορίας. Για να μη σας παιδεύουμε χωρίς λόγο, πείτε μου τώρα αν έχετε την υποστήριξη των ΑΝΕΛ, ειδάλλως θα κατατεθεί πρόταση ονομαστικής ψηφοφορίας. Εμείς να συνεχίσουμε αυτό το γαϊτανάκι του παιχνιδιού που κάνετε δεν είμαστε διατεθειμένοι!
Καλώς, κύριε Λοβέρδο. Κυρία Υπουργέ, αν θέλετε να απαντήσετε, έχετε τον λόγο.
Επί της αρχής και επί των άρθρων γνωρίζουμε ότι οι ΑΝΕΛ θα υπερψηφίσουν.
Σας λέμε για το άρθρο 72.
Ναι, το άρθρο 72.
Εδόθη η απάντηση από την κυρία Υπουργό. Οπότε να δώσουμε τον λόγο στον κ. Θεμιστοκλή Μουμουλίδη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα σημαντικό νομοσχέδιο, που αφορά στα πνευματικά δικαιώματα. Ωστόσο, αγαπητοί συνάδελφοι, παρακολουθώντας από το πρωί τη διαδικασία της συζήτησης, διαπιστώνω με έκπληξη πως στο πλαίσιο του διαλόγου σήμερα «δόθηκαν μαθήματα ιστορίας, ξαναθυμηθήκαμε τον σουρεαλισμό και επιτέλους ερμηνεύτηκε αρκούντως η σχέση των ανθρώπων του πολιτισμού με την Αριστερά»! Ως είθισται τον τελευταίο χρόνο στη κοινοβουλευτική διαδικασία, δεν ακούστηκε καμμιά πρόταση από την πλευρά τουλάχιστον της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Όλο αυτό που συμβαίνει κοινοβουλευτικά, μου θυμίζει την έκφραση «εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήρα και το βόδι»! Αυτό προσπαθούν να κάνουν. Προσπαθούν με τρόπους επικοινωνιακούς να αλλάξουν την ατζέντα, να αναδείξουν ζητήματα ασήμαντα, ώστε μέσα από το βήμα της επικοινωνίας, μέσω της τηλεόρασης της Βουλής, να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Όμως σήμερα συζητάμε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, γιατί συζητάμε για το δικαίωμα των Ελλήνων δημιουργών στον έλεγχο και στη διάθεση του έργου τους, όπως αυτοί επιθυμούν και επιλέγουν. Αυτό συζητάμε. Αυτό ζητάμε να ψηφιστεί και γι' αυτό θέλουμε να κριθούμε. Γνωρίζουμε πως για αρκετούς δημιουργούς τα έσοδα από πνευματικά δικαιώματα είναι και τα μοναδικά τους έσοδα. Αυτό οφείλουμε να το υπερασπιστούμε και να το σεβαστούμε. Οφείλουμε, επίσης, να γνωρίζουμε πως ο χώρος των Ελλήνων δημιουργών και καλλιτεχνών είναι ο χώρος με τη μεγαλύτερη ανεργία στη χώρα, μια ανεργία που ξεπερνά κατά πολύ το 90%. Είναι ένας χώρος ανυπεράσπιστος, ένα χώρος λεηλατημένος. Ο χώρος του πολιτισμού είναι ένας χώρος που μπορεί να ανέδειξε τρεις Αρχηγούς κομμάτων, υπήρξε όμως πάντοτε παραδοσιακά σύνθημα στα χείλη των δύο κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα. Στις συζητήσεις των εκπροσώπων των δυο κομμάτων, των κομμάτων που προηγήθηκαν, κυρίως της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, ακούσαμε αυτούσια κείμενα που είδαν το φως της δημοσιότητας στο προηγούμενο διάστημα. Δηλαδή αυτά που ακούστηκαν εδώ τα διαβάζουμε εδώ και μήνες αυτούσια ως κριτική για το νομοσχέδιο που θα ερχόταν και που σήμερα έρχεται προς συζήτηση και τα κείμενα απλά αντιγράφονται. Έτσι, λοιπόν, όλο αυτό το θέμα δημιουργεί ένα πλαίσιο εξαιρετικής κοινοβουλευτικής υποκρισίας. Θα αναφερθώ για λίγο στην εισηγήτρια, στην εκπρόσωπο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που στην προσπάθειά της να προσεγγίσει με καθυστέρηση πολλών δεκαετιών τους Έλληνες δημιουργούς, προχωράει ένα βήμα παραπέρα. «Αν με ρωτούσατε», λέει, «όταν ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, ποιο είναι για τον προνομιούχο χώρο της Αριστεράς», προνομιακό χώρο της Αριστεράς, ήθελε να πει, «θα έλεγα πως αυτός είναι ο χώρος του πολιτισμού. Όμως, σήμερα ο χώρος αυτός, ο χώρος των Ελλήνων δημιουργών είναι απέναντι στην Κυβέρνηση.». Αυτό είναι το συμπέρασμά της. Με την εισήγησή της, λοιπόν, επιχειρεί να αποδομήσει συλλήβδην κάθε ενέργεια της Κυβέρνησης στον χώρο του πολιτισμού. Έφτασε μάλιστα ανέξοδα να μιλήσει για επιτροπεία της Υπουργού Πολιτισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ. Να απαντήσω, λοιπόν, στην αγωνία της κ. Κεφαλογιάννη για το αν ο πολιτισμός είναι ο προνομιακός, ο προνομιούχος χώρος της Αριστεράς, θυμίζοντάς της πως ό,τι έχει διαμορφωθεί στον μεταπολιτευτικό σύγχρονο πολιτισμό είναι κατά κανόνα φυσική προέκταση της χρυσής δεκαετίας του 1960 του ελληνικού πολιτισμού, τότε που δημιουργήθηκε ως κλίμα, ως αποτέλεσμα των αγώνων του λαού και βέβαια της Αριστεράς. Ας είμαστε, λοιπόν, σεμνοί και κυρίως περισσότερο υπεύθυνοι απέναντι στην ιστορία αλλά και στην ιστορία των Ελλήνων δημιουργών. Γιατί, αγαπητοί φίλοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να λυπάστε όποιον δεν ονειρεύεται. Εμείς συνεχίζουμε και να παλεύουμε και να ονειρευόμαστε. Γιατί όταν εσείς ως πολιτικός χώρος υιοθετούσατε στο παρελθόν, στη δεκαετία του '50 και του '60, τραγούδια για τη λήθη, όπως έγραφε ο Χατζηδάκις, και για την ξεγνοιασιά, κάποιοι άλλοι τραγουδούσαν τις μνήμες, τους αγώνες, την ιστορία αυτού του λαού και κάποιοι επέλεξαν να μελοποιήσουν την ποίηση Ελλήνων και να την τραγουδούν σε ταβέρνες και υπόγεια ως ταπεινοί και καταφρονημένοι ενός ανελέητου συστήματος. Για να έρθω στο θέμα της «ΑΕΠΙ», θα ήθελα, απευθυνόμενος στους εκπροσώπους των δυο κομμάτων που προηγήθηκαν στη διακυβέρνηση της χώρας, να ρωτήσω, αλήθεια, πού ήσασταν ως κυβέρνηση από τις αρχές της δεκαετίας του '90, τότε που ο χώρος των δημιουργών και χρηστών σφάδαζε στην κυριολεξία από τις συμπεριφορές και πρακτικές της «ΑΕΠΙ»; Βοούσε ο χώρος των δημιουργών για ιδιότυπο… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Στον χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων εσείς ήσασταν απόντες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας είμαστε ειλικρινείς. Στην πραγματικότητα η «ΑΕΠΙ» έχει καταρρεύσει ή επέλεξε να καταρρεύσει εδώ και πολλά χρόνια, πολύ πριν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλθει στην εξουσία, στην Κυβέρνηση και αυτή η Κυβέρνηση έρχεται απλά να διαχειρισθεί μια προδιαγεγραμμένη πτώση, αυτή που εσείς δεν μπορέσατε να διαχειριστείτε. Είναι πάρα πολύ υποκριτικό να έρχεστε σήμερα και να εγκαλείτε μια Κυβέρνηση που προσπάθησε και προσπαθεί να δώσει λύσεις σε ένα πρόβλημα το οποίο εσείς δεν τολμήσατε να αγγίξετε. Κλείνοντας, μιλώντας λίγο για την «ΑΕΠΙ», θα πρέπει να γνωρίζουμε πως πρόκειται για μοναδικό υβρίδιο σε ευρωπαϊκό, ίσως και σε παγκόσμιο, επίπεδο, με όλα τα προβλήματα στις καταχρήσεις και στις παρανομίες, που όλοι γνωρίζουμε και που εκθρέψανε όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και διαχρονικά τα δυο κόμματα που προηγήθηκαν στη διακυβέρνηση. Εκτίμησή μου είναι πως το πρόβλημα της «ΑΕΠΙ» δύσκολα θα αντιμετωπιστεί, ωστόσο το νομοσχέδιο που έχουμε στα χέρια μας βοηθάει στο να βρεθεί μια δίκαιη για τους δημιουργούς λύση και αυτή η λύση δεν είναι άλλη - και εδώ καταθέτω μια προσωπική άποψη - από το να καταστούν οι Έλληνες δημιουργοί μόνοι υπεύθυνοι και διαχειριστές της δικής τους περιουσίας. Γιατί η «ΑΕΠΙ» δεν κάνει τίποτε άλλο, παρά να διαχειρίζεται την πνευματική ιδιοκτησία των Ελλήνων δημιουργών.
Με αυτό νομίζω ότι πρέπει να ολοκληρώσετε, κύριε συνάδελφε.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω με τρεις διαπιστώσεις. Το νομοσχέδιο που έχουμε στα χέρια μας έχει πλεονεκτήματα. Είναι ένα νομοσχέδιο που μπορεί να εμφανίζει στοιχειώδεις αδυναμίες, αλλά κατά κανόνα είναι ένα σοβαρό νομοσχέδιο, το οποίο δίνει λύσεις και απαντάει στον χώρο των Ελλήνων δημιουργών, στον χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων. Δημιουργεί μια κανονικότητα στον χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων. Αυξάνει σημαντικά - εφόσον το αξιοποιήσουμε - το έσοδο των Ελλήνων δημιουργών και δίνει περιθώριο βελτιώσεων και ελέγχου στη δικαιότερη κατανομή. Τέλος, υιοθετεί ένα καθεστώς μεγαλύτερης διαφάνειας. Δυστυχώς, ο χρόνος είναι ελάχιστος για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Ξυδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα προσπαθήσω στον σύντομο χρόνο που έχουμε να κάνω μερικές παρατηρήσεις γι' αυτή την κοινοβουλευτική διαδικασία που επιστέφει μια μακρά συζήτηση, κάνοντας μια αναφορά πρώτα στον χρόνο, γιατί σηκώθηκαν πολύ οι τόνοι από την Αντιπολίτευση και θα ήθελα να υπενθυμίσω μια, δυο ημερομηνίες. Ο ν.2121 ψηφίστηκε το 1993. Συνετάγη από τον πράγματι σπουδαίο καθηγητή Κουμάντο, ο οποίος, όμως, εκτός από σπουδαίος νομικός ήταν και άνθρωπος και μέσα στον νόμο κατόρθωσε να θωρακίσει την ΑΟΔ με δεσπόζουσα θέση, νομολογώντας σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα σε όλη την Ευρώπη. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πουθενά στην Ευρώπη αυτό το μόρφωμα, αυτή η αυτόνομη οντότητα δικαιωμάτων και διαχείρισης. Σας θυμίζω, λοιπόν, ότι από το 1993 μέχρι το 2015, όταν στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, 24 Φεβρουαρίου 2015, είκοσι μέρες αφότου έγινε η κυβέρνηση, παραγγείλαμε έλεγχο διαχειριστικό στην «ΑΕΠΙ», ένα πάγιο αίτημα των δημιουργών, για το οποίο είχαν δημιουργήσει και σωματείο «Το Μέτρον» το 2012, ολοκληρώσαμε την έκδοση προεδρικού διατάγματος που έδινε κυρωτική αρμοδιότητα στον οργανισμό πνευματικής ιδιοκτησίας και αυτό καθυστερούσε επί πολλά έτη. Θέλω να ρωτήσω: Όλη αυτή η κριτική που υφίσταται τώρα η παρούσα Κυβέρνηση, η οποία έρχεται να κάνει τη νέα ρύθμιση, πού βρισκόταν; Η ανησυχία, η λαχτάρα, η γνώση και η πολιτική βούληση από το 1993 μέχρι το 2015 πού βρισκόταν; Πουθενά. Προς τιμήν του ο κ. Τζαβάρας, ο οποίος έχει χρηματίσει Υπουργός Πολιτισμού, είπε ότι πέρασε από εκεί για σύντομο χρόνο…
Έχω θητεύσει, αλλά χρήματα δεν παίρναμε.
Χρηματίσας, λοιπόν, και όχι χρηματισθείς, είπε «δεν το πρόλαβα, αλλά άκουγα και έχω βρεθεί αντιμέτωπος ως συνήγορος διωκομένων καταστηματαρχών». Ας δούμε, λοιπόν, τι γίνεται από εδώ και πέρα. Το παρελθόν δεν είναι υπέρ των παλαιών κυβερνήσεων. Είναι κατάφωρα εναντίον τους. Αυτό που ξέρουμε από το 1993 μέχρι σήμερα και που έρχονται στο φως και με τους ελέγχους των ορκωτών λογιστών και με τον βαθύ έλεγχο που διεξάγει η επίτροπος, που πάλι διορίστηκε απ' αυτή την Κυβέρνηση, είναι ότι η «ΑΕΠΙ» κατέκλεψε τους Έλληνες δημιουργούς, καταλήστεψε το ελληνικό τραγούδι και τώρα αυτή τη στιγμή έχουμε στα χέρια μας ένα ερείπιο. Επειδή μιλάμε για ελέγχους, να σας θυμίσω πάλι ότι έχουμε και άλλη μια σκοτεινή γκρίζα περιοχή στο Υπουργείο Πολιτισμού, το Ταμείο Αλληλοβοηθείας των Υπαλλήλων. Στις 17 Αυγούστου του 2015 παραγγείλαμε έλεγχο στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Από τις αρχές του '16 υπάρχει ολοκληρωμένη νομική, διοικητική και οικονομική μελέτη για το τι πρέπει να γίνει. Πρόκειται για ένα εν δυνάμει σκάνδαλο και καλώ την κυρία Υπουργό εντός ενός πολύ μικρού χρονικού διαστήματος, διότι ανησυχούν όλοι οι Βουλευτές της Συμπολίτευσης, να δώσει ένα οριστικό τέλος. Πρόκειται εν δυνάμει - το επαναλαμβάνω - για περίπτωση παραγωγής πολιτικού χρήματος και είναι ανεπίτρεπτο, εν πάση περιπτώσει, συνδικαλιστές, ένα σωματείο να λαμβάνει τέτοια χρήματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, για τα πνευματικά δικαιώματα θα μου δώστε δυο - τρία λεπτά, γιατί είναι πολύ σημαντικά τα θέματα. Ζητώ την ανοχή σας και κρίνετε απ' αυτά που θα λέω, εάν αξίζει να μου δώστε δυο - τρία λεπτά παραπάνω. Ακούσαμε τους ενδιαφερόμενους φορείς και νομίζω ότι είναι ο μόνος τρόπος για να νομοθετούμε ορθά, να ακούμε αυτούς, τα κοινωνικά υποκείμενα, τους ανθρώπους, τις κοινωνικές τάξεις, των οποίων η ζωή εξαρτάται από τους νόμους που κατασκευάζουμε σ' αυτή την Αίθουσα. Πέρασαν είκοσι τέσσερα χρόνια για να έρθουν κάποιες αλλαγές σ' αυτόν τον νόμο. Πιθανόν να περάσουν άλλα δέκα ή άλλα είκοσι χρόνια. Για αυτό έχουμε μεγάλη ευθύνη, να είμαστε πολύ προσεκτικοί, να είναι ανθεκτικός ο νόμος, να είναι λειτουργικός και να επιλύει υπάρχουσες ανάγκες και να προβλέπει μελλοντικές. Δικαιούχοι δημιουργοί, επιχειρηματίες και τελικοί χρήστες δεν είναι εχθροί, μπορούν να συνεννοηθούν. Εμείς, ως πολιτεία, πρέπει να αποτρέψουμε τον αλληλοκανιβαλισμό συντεχνιών και να επιτρέψουμε, να ενθαρρύνουμε, τους συμβιβασμούς και τη λειτουργική ανοχή και τη συλλειτουργία κοινοτήτων και όχι συντεχνιών. Το παγκόσμιο τοπίο στις επικοινωνίες και στα έργα πολιτισμού και στον τρόπο υλοποίησής τους αλλάζει τόσο γοργά, που δεν προλαβαίνουμε να το παρακολουθήσουμε. Αλλάζει η εννοιολόγηση του έργου τέχνης, η εννοιολόγηση του τι είναι άυλο και τι ένυλο, νομοθετούμε πια με μια καυτή ανάσα από το μέλλον που μας έρχεται. Όμως, αυτό που νομοθετούμε είναι αυτό από το οποίο εξαρτάται η ζωή και η αξιοπρέπεια των δημιουργών του ελληνικού πολιτισμού, είναι ο νόμος από τον οποίο εξαρτάται η πορεία της καλλιτεχνικής έρευνας, της πρωτοπορίας, της αυθεντικότητας και επίσης εξαρτάται η ποιότητα των πνευματικών έργων εν όλω και η ελευθερία του πολίτη για τις επιλογές πνευματικού έργου. Ως προς την «ΑΕΠΙ», η εκτίμησή μου είναι ότι είναι πρακτικά νεκρή. Αυτό προκύπτει από τις δημόσιες πληροφορίες και από τις πληροφορίες που με μεγάλη οξυδέρκεια προσέφερε χθες στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων η Επίτροπος, η κ. Βλάχου. Περιμένουμε με ενδιαφέρον τη δημοσιοποίηση και του πορίσματος της κ. Βλάχου, που έχει παραδώσει στην Υπουργό, και περιμένουμε με ενδιαφέρον τις κινήσεις του εισαγγελέως, κατόπιν της προσκόμισης συμπληρωματικού υλικού από την επίτροπο στα χέρια του. Πολιτικά απαιτείται ένας νομοθετικός διάδρομος για την επόμενη ημέρα, με δεδομένο ότι η «ΑΕΠΙ» βρίσκεται σε ερειπιώδη κατάσταση, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις διάσωσης και μεταβίβασης των συμβάσεων και του αρχείου της «ΑΕΠΙ» σε έναν καινούργιο, υγιή ΟΣΔ, με κριτήρια και απόφαση που θα λάβει η πολιτική ηγεσία. Έχουμε και ένα παράδειγμα. Έχουμε τις βέλτιστες πρακτικές στην Ευρώπη και το παράδειγμα της Γαλλίας και της Αυστρίας. Έχουν συμβεί αυτά τα περασμένα χρόνια στην Ευρώπη. Ας τα μελετήσουμε και ας διαλέξουμε τις καλύτερες πρακτικές. Να διευρυνθούν τα εποπτικά συμβούλια των ΟΣΔ, για να έχουν καλύτερη αντιπροσώπευση. Να έχουμε μια καλύτερη πρόνοια με μεγάλη σοφία και μεγάλη σύνεση για τα τιμήματα του πνευματικού δικαιώματος από την ψηφιακή αναπαραγωγή, να έχουμε υπ' όψιν μας ότι η πρακτική πρόσβασης και download, μεταφόρτωσης, πολιτιστικού υλικού από το διαδίκτυο είναι τεράστια, δεν μπορεί κανείς να την ανασχέσει. Ας βρούμε, λοιπόν, προληπτικώς κάποιον τρόπο να έχει ένα εύλογο τίμημα ο δημιουργός και ας προβλέψουμε επίσης έναν διάδρομο να συγχωνευθούν οι πολλοί εισπρακτικοί φορείς, που προκαλούν σύγχυση στην αγορά και στους χρήστες, προς όφελος και των χρηστών και των δημιουργών.
Κύριε Ξυδάκη, ολοκληρώνετε, παρακαλώ.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, ένα λεπτό, ήδη σας έδωσα τρία λεπτά που ζητήσατε.
Είναι για δυο άρθρα κρίσιμα τώρα.
Ναι, αλλά ολοκληρώνετε, παρακαλώ, σύντομα.
Στο άρθρο 55 η Υπουργός θα γνωρίζει ασφαλώς ότι χθες οι εκπρόσωποι συγγραφέων και εκδοτών και οι εκπρόσωποι των βιβλιοθηκών συμφώνησαν. Ας μας φέρει αυτή τη συμφωνία να την ψηφίσουμε. Συγχαρητήρια για το κρατικό ασφάλιστρο για τα έργα τέχνης, για τις εκθέσεις που φεύγουν από κρατικές συλλογές! Να μην ταλαιπωρείται το ελληνικό δημόσιο να πληρώνει πανάκριβα ασφάλιστρα. Ακολουθούμε με καθυστέρηση πολλών δεκαετιών την ευρωπαϊκή πρακτική. Στο άρθρο 61 περιμένω τις εξηγήσεις της Υπουργού. Είναι μεγάλης σημασίας να διαφυλαχθεί και το depôt legal και η Ταινιοθήκη. Δεν ορίζονται ο κινηματογράφος ή ο πολιτισμός ή τα έργα τέχνης από την τρέχουσα μορφή υλοποίησης. Είναι κάτι παραπάνω από το εάν είναι CD ή εάν είναι σε USB stick ή εάν είναι αποθηκευμένα στον Cloud. Τα έργα πολιτισμού, τα έργα τέχνης πρέπει να είναι υπό τη μέριμνα του Υπουργείου Πολιτισμού. Νομίζω ότι σε συνεννόηση με τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής πρέπει να βρεθεί μια οδός. Κάτι τελευταίο, ίσως το μείζον. Στο άρθρο 68, στις λοιπές διατάξεις, υπάρχει μια μεταβολή του αρχαιολογικού νόμου, του ν.3028. Προστίθεται εδάφιο ως εξής και το διαβάζω ακριβώς: «Δεν απαιτείται η έκδοση υπουργικής απόφασης σε περίπτωση υλοποίησης έργου σε μνημεία, ιστορικούς τόπους και αρχαιολογικούς χώρους στο πλαίσιο προγραμματικών συμβάσεων στις οποίες συμμετέχει ως συμβαλλόμενο μέρος το Υπουργείο Πολιτισμού.». Ζητώ την πλήρη διευκρίνιση από την Υπουργό, διότι, κατά την εκτίμησή μου, με αυτό το μικρό εδάφιο που προστίθεται στον αρχαιολογικό νόμο, έναν από τους βαρείς και σοβαρούς νόμους της ελληνικής πολιτείας, με τον οποίο ερμηνεύεται το άρθρο 24 του Συντάγματος περί προστασίας πολιτισμού και περιβάλλοντος, δεν πρέπει να ανοίξει κανένα παράθυρο. Σε μια προγραμματική σύμβαση που συνάπτει το Υπουργείο Πολιτισμού με έναν δήμο, με μια περιφέρεια, με έναν τρίτο οργανισμό ή με ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου κατά την υλοποίηση του έργου - ποιου έργου; έργου κηρυγμένου πολιτιστικής κληρονομιάς - θα πρέπει να υπάρχει και υπουργική απόφαση και, αν χρειαστεί, που συχνά χρειάζεται, η γνωμοδότηση των ανώτατων επιστημονικών συμβουλίων που έχει στη διάθεσή του το Υπουργείο.
Κύριε Ξυδάκη, σας παρακαλώ…
Σας παρακαλώ πολύ, μιλάμε για το Σύνταγμα.
Πάλι με παρακαλείτε; Σας έδωσα τον διπλάσιο χρόνο.
Παρακαλώ πολύ, επειδή ο Υπουργός είναι θεματοφύλακας του άρθρου 24, αυτή η διάταξη είτε να αποσυρθεί και να έρθει με σοβαρή συζήτηση, αιτιολογημένη, είτε να δοθούν επαρκείς εξηγήσεις. Έτσι όπως είναι διατυπωμένη, ανοίγει τον δρόμο να γίνονται έργα επάνω στην πολιτιστική κληρονομιά, χωρίς πολιτική ευθύνη και χωρίς επιστημονική γνωμοδότηση. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Άννα Καραμανλή από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Ξυδάκη, είπατε ότι ακούσαμε τους φορείς, ότι έγινε συζήτηση. Ζητάτε από την Υπουργό το ένα να το αποσύρει, το άλλο να επανέλθει, το άλλο να το συζητήσει, το άλλο να την ακούσετε. Καμμία συζήτηση δεν έγινε. Τους φορείς κακήν - κακώς τούς ακούσαμε, τρία λεπτά τον καθένα. Να αναλύσουν, να πουν τι; Όλοι παραπονέθηκαν ότι δεν έγινε καμμία διαβούλευση. Άρα τι συζητήθηκε; Απολύτως τίποτε. Εγώ, θα ήθελα να σταθώ στην τροπολογία που κατέθεσε ο Υφυπουργός Αθλητισμού, με την οποία εξαιρεί την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία από τον ν.4326/2015 και προβλέπει τη λειτουργία της με βάση το καταστατικό της. Με αυτή την τροπολογία, την τρίτη κατά σειρά, ολοκληρώνεται η μεγάλη κυβίστηση του κ. Βασιλειάδη στο θέμα της Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Την είχε προαναγγείλει, άλλωστε, και ήταν φως - φανάρι από πολύ νωρίς το πού θα οδηγήσει τα πράγματα. Του είχαμε ζητήσει μάλιστα μέσα από ερωτήσεις μας επανειλημμένα να το επιβεβαιώσει, αλλά το απέφυγε επιμελώς. Προφανώς δεν αισθάνεται και τόσο περήφανος για όλη αυτή την τακτική που ακολούθησε. Ελπίζω, όμως, με την ολοκλήρωση της τριλογίας να τελειώσει εδώ και αυτή η φάρσα, να είναι η τελευταία πράξη και να μη συνεχίσει η Κυβέρνηση να νομοθετεί με το τεμάχιο για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Είχαμε πει στη Βουλή πριν από δεκαπέντε ημέρες ότι ο κύριος Υφυπουργός νομοθετεί κατά παραγγελία και εφαρμόζει νομοθέτηση ειδικού σκοπού. Έσπευσε να μας δικαιώσει και να μας επιβεβαιώσει. Μίλησε ξανά για επιστροφή στην κανονικότητα. Είναι η μόνιμη επωδός του, προφανώς στη λογική του «πες, πες, κάτι θα μείνει». Γιατί όλη η τακτική του μόνο σε κανονικότητα δεν παραπέμπει. Ο κ. Βασιλειάδης, λοιπόν, που είναι ο φορέας της κανονικότητας, θα θέλαμε να μας απαντήσει: Πόσο κανονικό θεωρεί το γεγονός ότι για τη διενέργεια εκλογών και την ανάδειξη αιρετής διοίκησης στο ποδόσφαιρο, δηλαδή για το αυτονόητο, χρειάστηκαν τρεις τροπολογίες, οι οποίες καταργούσαν ουσιαστικά τον νόμο που ψήφισε η δική του Κυβέρνηση; Πόσο κανονικό βρίσκει μια διάταξη να ψηφίζεται από την ελληνική Βουλή στις 26 Ιουνίου 2017 και πριν καλά - καλά δημοσιευθεί σε ΦΕΚ, να φέρνει νέα τροπολογία που να την αναιρεί; Πριν από δεκαπέντε ημέρες που μας έφερε διάταξη έλεγε «πλην της περίπτωσης διεξαγωγής αρχαιρεσιών». Σήμερα στην τροπολογία η διατύπωση είναι «συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης διεξαγωγής αρχαιρεσιών». Πόσο κανονικό είναι να νομοθετεί με χρονικό ορίζοντα λίγων ημερών και κατ' επιταγή τρίτων; Πόσο κανονικό είναι να λειτουργεί μονίμως ως ουρά των εξελίξεων; Πόσο κανονικό είναι τελικά να νομιμοποιεί εκ των υστέρων προαποφασισμένες γενικές συνελεύσεις και εκλογικές διαδικασίες; Τόση κανονικότητα δεν αντέχεται! Ούτε και τέτοια ανακολουθία σαν αυτή που επιδεικνύει η Κυβέρνηση μπορεί να περνά απαρατήρητη, παρά την όποια επικοινωνιακή καταιγίδα. Ρωτώ: Το δικό σας κόμμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, δεν ήταν που θεωρούσε την εκλογική διαδικασία στην ΕΠΟ κομβικής σημασίας για την καταπολέμηση της διαφθοράς; Δεν χαρακτήριζε την αυξημένη αντιπροσωπευτικότητα ως μονόδρομο, για να πάψει το ποδόσφαιρο να είναι έρμαιο της διαφθοράς και της διαπλοκής; Πολύ θα ήθελα να ακούσω τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, που εμφανίζονταν ως υπέρμαχοι της απλής αναλογικής στις ομοσπονδίες - και φυσικά κανείς τους δεν πήρε τον λόγο - να μιλήσουν και να καταθέσουν την άποψή τους για τη συρρίκνωση του εκλογικού σώματος που θα ψηφίσουν σήμερα. Ούτε θα ψηφίσουν. Αποφεύγουν. Γιατί σήμερα αυτή την έρμη την αντιπροσωπευτικότητα, που την είχατε κάνει σημαία, την υποστέλλετε και επισήμως. Ο κύριος Υφυπουργός βάζει την ουρά στα σκέλια και καταπίνει τους εβδομήντα έναν εκλέκτορες, δίνοντας τη χαριστική βολή και στο νομοθέτημα του προκατόχου του, που το έχει κάνει κουρελόχαρτο. Δεν αποδομεί απλώς τον νόμο του, αλλά και την επιχειρηματολογία του. Από υπερασπιστής του εκδημοκρατισμού της ΕΠΟ, που θα έδιωχνε τους γαλίφηδες, έγινε υποστηρικτής της ποδοσφαιρικής τρόικας και υπερηφανεύεται κιόλας ότι ο ίδιος τη ζήτησε. Λειτουργεί ως παρακολούθημα αυτής της τρόικας και σκαρφίζεται συνεχώς διατάξεις, για να περιβάλλει με νομοθετικό μανδύα τις εξελίξεις της ΕΠΟ. Μίλησε ο κ. Βασιλειάδης για «νέα εποχή» στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Τι σηματοδοτεί άραγε αυτή τη νέα εποχή, για την οποία έπρεπε να φουσκώνουμε από υπερηφάνεια; Ότι βρισκόμαστε υπό επιτροπεία; Το θεωρεί υγιές και τιμητικό για το ποδόσφαιρό μας, το γεγονός ότι μέχρι πριν από λίγες μέρες δεν γνωρίζαμε ποιες ομάδες θα αγωνίζονται στη Super League, λόγω προσφυγών ομάδων στο διαιτητικό δικαστήριο; Αυτή την αισιοδοξία του δεν φαίνεται να την ασπάζεται ούτε ο σταθμός που έχει τα τηλεοπτικά δικαιώματα της Λίγκας, ο οποίος απειλεί να τινάξει τη συμφωνία στον αέρα. Για να μην αναφερθούμε στη Football League και στις συνεχείς καταγγελίες περί διαφθοράς. Μιας και αναφερθήκαμε στα τηλεοπτικά δικαιώματα, είναι δουλειά του Υφυπουργού Αθλητισμού να διαπραγματεύεται με τη Λίγκα αν θα πάρει τα τηλεοπτικά δικαιώματα η ΕΡΤ; Έχει κάποια εξουσιοδότηση να παζαρεύει τέτοια πράγματα; Σε ποια τιμή και με ποιους όρους; Εντάσσεται και αυτό στο πνεύμα της νέας εποχής; Γιατί περισσότερο ταιριάζει στην παλαιοκομματική λογική του «κατόπιν ενεργειών μου το θέμα τακτοποιήθηκε». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δική μας αδιαπραγμάτευτη θέση είναι ότι δεν μπορεί να προηγείται η τροποποίηση του καταστατικού των ομοσπονδιών και να προσαρμόζεται σε αυτό ο νόμος. Η έννομη τάξη υπαγορεύει να προηγείται ο νόμος και να εναρμονίζονται σε αυτόν τα καταστατικά. Η Νέα Δημοκρατία, όπως είχαμε τονίσει και κατά τη συζήτηση του πρόσφατου αθλητικού νομοσχεδίου, σέβεται απόλυτα το αυτοδιοίκητο της ΕΠΟ και ευχόμαστε η αιρετή διοίκηση που θα προκύψει να πετύχει τους στόχους της και να πάει το ποδόσφαιρό μας ένα βήμα μπροστά. Δεν μπορούμε, όμως, να κάνουμε τα στραβά μάτια στην υποκριτική στάση της Κυβέρνησης σε έναν ακόμη τομέα και να αγνοήσουμε την ασυνέπεια λόγων και πράξεων ούτε φυσικά μπορούμε να επικροτήσουμε τον ανορθόδοξο τρόπο με τον οποίο επιχειρεί νομοθετικά να λειτουργήσει στο συγκεκριμένο ζήτημα. Για αυτό και δεν υπερψηφίζουμε την εν λόγω τροπολογία, που αποτελεί τον καθρέφτη της αντίληψης των κυβερνώντων για τον αθλητισμό, και σε αντιλήψεις καιροσκοπισμού θα στεκόμαστε σταθερά απέναντι. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο, παρακαλώ, για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις;
Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ.
Θα ήθελα να καταθέσω νομοτεχνικές βελτιώσεις, που προβλέπουν, πρώτον, μια εσωτερική αναρίθμηση και, δεύτερον, στο άρθρο 55, την αφαίρεση των κινητών smartphones για την εύλογη αμοιβή, γιατί υπάρχει εκκρεμοδικία, λόγω της ειδικότητας των συγκεκριμένων μηχανημάτων.
Παρακαλώ, να τις καταθέσετε, για να μοιραστούν στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες.
Τον λόγο έχει η κ. Σκούφα από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά που βλέπουμε, ως Βουλευτές και Βουλεύτριες συγκυβερνώντος κόμματος επί δυόμισι χρόνια που έχει αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους ΑΝΕΛ, δεν μας προκαλούν καμμία απολύτως εντύπωση ούτε βέβαια μας κάνουν να πέφτουμε από τα σύννεφα. Εντύπωση δεν προκαλούν πια ούτε στον ελληνικό λαό, ο οποίος αντιλαμβανόμενος το μεγάλο φαγοπότι που έπεφτε επί δεκαετίες στη χώρα και μάλιστα εις βάρος του, μας ενέθεσε σε μια κρίσιμη στιγμή μέσω εκλογών το τιμόνι της χώρας. Όπου και να γυρίσει, όπου και να κοιτάξει κανείς, υπάρχουν θύλακες ανομίας, θύλακες παράνομου ή έστω στα όρια της νομιμότητας θησαυρισμού, οι οποίοι θύλακες, βέβαια, για να σπάσουν και να αποκαλυφθούν, απαιτούνται πολλά πολλά χρόνια χρηστής, σύννομης, αυστηρής με την τήρηση των νόμων διακυβέρνησης της χώρας. Είμαστε σε μια εποχή, λοιπόν, που έρχονται τα πάνω κάτω. Το μέχρι τώρα υπάρχον σύστημα ξερνά τον εαυτό του και τους υποστηρικτές του, ξερνά αυτούς που το χάιδεψαν, το ντάντεψαν, το εξέθρεψαν. Έχουμε, ως Κυβέρνηση, όπως είπα, πολλή πολλή δουλειά να κάνουμε ακόμη, μέχρι να αποκαταστήσουμε τη διαφάνεια, τη νομιμότητα, τη δικαιοσύνη, τη χρηστή διοίκηση και τη δημοκρατία σε αυτή τη χώρα. Όμως, αυτή η δουλειά δεν μας τρομάζει. Αντίθετα μας συνεπαίρνει και μας συγκινεί. Μας δίνει πνευματική, πολιτική, κοινωνική τροφή για το παρόν και το μέλλον. Έχουμε πάντα στο μυαλό μας το σύνθημα που έφερε στη διακυβέρνηση της χώρας το «ή τώρα ή ποτέ». Ούτε και μας πτοούν οι όποιες αντιξοότητες, από όπου και αν αυτές προέρχονται, γιατί το δίκαιο και η αλήθεια πάντα λάμπουν και νικούν και γιατί το δίκαιο δεν είναι το δίκαιο του ισχυρού, των οικονομικών παραγόντων και της cosa nostra των θυλάκων της ανομίας. Έρχομαι τώρα στο προκείμενο νομοσχέδιο, για να γνωρίσει και ο ελληνικός λαός ακόμα ένα παιδί που γαλουχήσατε και νταντέψατε όσο δεν πάει άλλο, που εκτράφηκε από τους νόμους της ανομίας και που δεν μπορέσατε ή δεν θελήσατε να μαλώσετε και να βάλετε σε τάξη. Μιλώ σαφώς για την «ΑΕΠΙ», ένα ακόμη παράδειγμα ανώνυμης εταιρείας που ουδέποτε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, ελέγξατε, ένα ακόμη παράδειγμα δυσλειτουργίας, ένα ακόμη παράδειγμα εκμεταλλευτηρίου ζωών και δημιουργών, μια εταιρεία που έπρεπε να έρθει η σημερινή Κυβέρνηση, για να δώσει εντολή ειδικού διαχειριστικού ελέγχου και να φέρει στο φως τα άδυτα των αδύτων της, να έρθει στο φως, δηλαδή, ότι, ενώ η εταιρεία χρωστάει περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ στους μόνους δικαιούχους, που είναι οι δημιουργοί, ενώ χρωστάει χρήματα στο ελληνικό δημόσιο από ΦΠΑ, άλλους φόρους καθώς και ασφαλιστικές εισφορές, την ίδια στιγμή ο ιδιοκτήτης της εισέπραττε ποσά μεταξύ των 515.000 ευρώ και 625.000 ευρώ ετησίως. Τέσσερα άλλα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, που όλως τυχαίως ανήκαν στην οικογένειά του, εισέπρατταν αντίστοιχα ποσά από 44.000 ευρώ έως 466.000 ευρώ, επίσης ετησίως. Αυτά τα στοιχεία, όμως, και πολλά άλλα που έδωσε ο διαχειριστικός έλεγχος δεν ήρθαν εύκολα στο φως. Η εταιρεία, η αγαπημένη μας «ΑΕΠΙ», γεμάτη χάρη και καπρίτσιο αρνούνταν να αποκαλύψει οτιδήποτε. Ο ίδιος ο έλεγχος επιβλήθηκε με τη βοήθεια εισαγγελέως και μετά από κύρωση προστίμου στην εταιρεία, επειδή ακριβώς αρνούνταν να δώσει στοιχεία. Κάποια άλλα δείγματα παράφορης ανομίας και σφηκοφωλιάς κακής διαχείρισης ήταν τα άτοκα δάνεια, άλλες παροχές προς τα μέλη του Δ.Σ. και της ίδιας οικογενείας και το στήσιμο ενός ολόκληρου δικτύου θυγατρικών εταιρειών, οι οποίες ανήκαν στα ίδια πρόσωπα, στην ίδια οικογένεια, και συναλλάσσονταν αποκλειστικά με την «ΑΕΠΙ». Εντύπωση μας προκάλεσε, ή μάλλον δεν μας προκάλεσε, όταν μάθαμε για το ακίνητο στη Θεσσαλονίκη, που αγοράστηκε πριν από δύο, τρία χρόνια με χρήματα της «ΑΕΠΙ», τα οποία χρήματα ήταν αυτά που είχαν πληρώσει οι χρήστες, για να πάνε στους δημιουργούς για τα πνευματικά τους δικαιώματα, αλλά, όλως τυχαίως και ανεξελέγκτως, έγιναν ακίνητα στη Θεσσαλονίκη. Δεν θα αναφερθώ σε άλλα στοιχεία με τα οποία φρίττει ο κάθε νοήμων και σύννομος πολίτης. Θα πω μόνο και θα θίξω το γεγονός ότι, ενώ εδώ πέρα μέσα, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, χύνετε κροκοδείλια δάκρυα για το γεγονός ότι καθυστέρησε αυτό το νομοσχέδιο, ποτέ επί παραπάνω των σαράντα χρόνων διακυβέρνησής σας δεν τολμήσατε και στο φαινόμενο του πολιτισμού και στο φαινόμενο της κακής και παράνομης διαχείρισης πνευματικών, κατά τα άλλα, δικαιωμάτων να βάλετε το χέρι επί τον τύπον των ήλων. Ο ελληνικός λαός σάς έχει κρίνει, ο ελληνικός λαός επιμένει και στηρίζει τη συγκεκριμένη Κυβέρνηση με πείσμα, για να αναλάβει την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και να φέρει το φως σε όλα τα επίπεδα θυλάκων μέχρι τώρα ανομίας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Ανεξάρτητος Βουλευτής κ. Θεοχάρης.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε δυόμισι χρόνια τρεις Υπουργοί, δεκάδες νομικοί σύμβουλοι για ένα νομοσχέδιο που δεν προστατεύει ουσιαστικά τα πνευματικά έργα και τους δημιουργούς τους. Κρίμα! Ακούσαμε το σύνολο των φορέων χθες να είναι θετικοί στο νομοσχέδιο του κ. Μπαλτά. Μόνο η «ΑΕΠΙ» ήταν τότε αντίθετη, ενώ τώρα αντιτίθεται το σύνολο των δημιουργών. Ακούστε τους. Κυρία Υπουργέ, ακούστε τους. Είστε και η ίδια δημιουργός. Η αμαρτωλή «ΑΕΠΙ» - ακούσαμε πολλά σήμερα για το τι βρήκε ο έλεγχος - από την οποία δεινοπάθησαν οι δημιουργοί. Ελπίζω και ελπίζουμε όλοι μας να βρει άκρη η δικαιοσύνη. Έχετε, όμως, ευθύνη οι κυβερνώντες, εσείς και οι προηγούμενοι. Οι ισολογισμοί ήταν γνωστοί εδώ και χρόνια και, αντί για αυτοσχεδιασμούς, ο κόσμος ζητάει να δώσετε λύση. Επιτρέψτε να μεταφερθούν τα δικαιώματα σε έναν νέο ΟΣΔ, ώστε να προστατευτούν από εδώ και στο εξής οι δημιουργοί μέχρι η υπόθεση αυτή να ξεκαθαρίσει. Γιατί η «ΑΕΠΙ» δεν είναι μόνο οι μέτοχοί της. Είχα την τύχη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως και χιλιάδες συμπολίτες μας να παρακολουθήσω χθες τη συναυλία του Διονύση Σαββόπουλου. Εκεί πέρασε από μπροστά μας όλη η ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Είδα έφηβους, μεσήλικες, μεγαλύτερους να συγκινούνται, να νοσταλγούν, αλλά και να ονειρεύονται. Δεν ήταν απλώς μια συνάντηση προσφοράς ή πολιτισμού. Ήταν μια συνάντηση των ιστορικών στιγμών του χθες με το σήμερα και με το αύριο και αυτό μόνο ο πολιτισμός μπορεί να το κατορθώσει. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, ως πολιτεία τι κάνουμε για αυτούς τους ανθρώπους. Πώς τους προστατεύουμε; Τους αφήνουμε στις τύχες τους; Σας ρωτώ, λοιπόν, κυρία Υπουργέ, γιατί αποσύρθηκε στο σύνολό του το σχέδιο του κ. Μπαλτά. Γιατί δεν προηγήθηκε καμμία διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς, όπως και οι ίδιοι καταγγέλλουν; Αποφασίσατε την εναρμόνιση της εγχώριας νομοθεσίας με την κοινοτική οδηγία 26/14, χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο. Πού πήγαν οι δημοκρατικές σας αξίες, η αξία της πολυφωνίας, η αξία του διαλόγου; Φοβάται η Κυβέρνηση να συζητήσει; Πάμε τώρα λίγο επιγραμματικά στα ειδικότερα θέματα του νομοσχεδίου. Πρώτον, άρθρο 45, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις με τους χρήστες. Αλλάξτε το. Η απλότητα εδώ έχει αξία. Να διαμεσολαβούν εμπειρογνώμονες και η συμφωνία να είναι υποχρεωτική για όλους. Να προσβάλλεται μόνο για δόλο ή για συμπαιγνία. Με αυτόν τον τρόπο η λύση θα είναι απλή και θα δουλεύει. Εσείς βάζετε το εφετείο να κάνει τη συμφωνία. Με ποια τεχνογνωσία, αναρωτιέμαι. Πώς θα μπορέσει να το κάνει; Δεύτερον, με το άρθρο 51 του νομοσχεδίου υπάρχει τουλάχιστον η υποψία ότι φτιάχνουμε νέες «ΑΕΠΙ». Αντί να αποτρέψουμε το φαινόμενο, αντί να το αποτρέψετε προς όφελος των δημιουργών, εμείς ενδεχομένως πάμε σε νέες διαδικασίες που θα δημιουργήσουν νέες «ΑΕΠΙ». Σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν υπάρχει πουθενά πρόβλεψη για αντίστοιχη ΑΟΔ δεσπόζουσας θέσης, αλλά οι ίδιοι οι δημιουργοί ασκούν συλλογική διαχείριση. Τρίτον, όσον αφορά τη διάταξη του άρθρου 55 παράγραφος 3 και στο επόμενο - που θα μιλήσω για την παράγραφο 4- μας έχετε απειλήσει με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, αλλά ακόμα δεν τις έχουμε δει. Αυτό είναι αδιανόητο. Δεν μπορεί να πλησιάζουμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και να μην ξέρουμε ποια θα είναι η τελική του μορφή. Ξέσπασε σάλος για αυτές, αφού τα εκπαιδευτικά ιδρύματα θα μπορούν να χρησιμοποιούν αποσπάσματα χωρίς την άδεια των δημιουργών και χωρίς αμοιβή, διάταξη αντίθετη με την κοινοτική οδηγία, που αφήνει παράθυρο για εξαίρεση, φυσικά, αλλά εξαίρεση. Ενώ εδώ έχουμε γενίκευση ενός κανόνα. Η διεθνής πρακτική είναι η σχετική εξαίρεση να συνοδεύεται και με την υποχρέωση καταβολής αμοιβής στους μη ακαδημαϊκούς συγγραφείς και εκδότες. Τέταρτον, με άλλη αντισυνταγματική διάταξη, στο άρθρο 55 παράγραφος 4, καταπατάτε την απαγόρευση εκμετάλλευσης της εργασίας χωρίς αμοιβή, ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα. Λέτε, μάλιστα, στο σχέδιο νόμου «μέχρι την έκδοση προεδρικού διατάγματος». Γιατί; Να ισχύει η συμφωνία αναδρομικά. Εφόσον υπάρχει δημόσια διάθεση των έργων τους, η συμφωνία να ισχύσει από την αρχή. Πέμπτον, αποσύρατε εν κρυπτώ, σας το είπαν κι άλλοι, το άρθρο 61, ένα πρόχειρο άρθρο, φυσικά, και πάτε τις αρμοδιότητες μπρος - πίσω. Τι θα γίνει με αυτό; Εν κρυπτώ θα αποσυρθεί; Το είπαν προηγουμένως και ο κ. Τζαβάρας και άλλοι συνάδελφοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι προτείνω; Πρώτον, να λυθεί το πρόβλημα της «ΑΕΠΙ» με το άνοιγμα του συνόλου των δεδομένων της, καταλόγου πελατών και ρεπερτορίου, και τη διάθεσή τους σε όλους, χωρίς περιορισμούς. Θα έχουμε την ουσιαστική αντικατάσταση της «ΑΕΠΙ» με πραγματικά ανταγωνιστικούς στις υπηρεσίες τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης. Δεύτερον, να γίνει πραγματικά ανεξάρτητος ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας, για να λειτουργεί ως Ρυθμιστική Αρχή και να μην τον καταπατάτε με το να μην παίρνετε τις συμβουλές του για το νομοσχέδιο, ως οφείλατε. Τρίτον, να ρυθμιστεί σύμφωνα με τη σχετική κοινοτική οδηγία και όχι κατά παρέκκλιση το θέμα της χρήσης έργων και οι περιορισμοί για εκπαιδευτικές ανάγκες. Τέταρτον, να ενισχυθούν ουσιαστικά οι ελληνικές βιβλιοθήκες και να δοθούν κίνητρα στους δημιουργούς να εκθέτουν τα έργα τους εκεί, με όφελος και για τους ίδιους και για το αναγνωστικό κοινό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε. «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Παλιό φυσικά το σύνθημα, αλλά ακόμα δυστυχώς επίκαιρο. Ψωμί. Προσέξτε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, με το success story μιλάτε για έξοδο στις αγορές. Θέλετε να κάνετε ό,τι έκανε η κυβέρνηση Σαμαρά το '14, ακόμη και με αυξημένο για τους πολίτες κόστος. Αν δεν το κάνετε σωστά, όμως, θα το πληρώσετε με το να καθυστερήσει κι άλλο η ουσιαστική έξοδος στις αγορές και θα το πληρώσετε και εσείς αλλά και ο ελληνικός λαός. Παιδεία. Θα έρθει η ώρα να συζητήσουμε για το νομοσχέδιο Γαβρόγλου, που ήδη έχει προκαλέσει σάλο στην εκπαιδευτική κοινότητα. Ελευθερία. Ελευθερία στη δημιουργία, στην τέχνη, στην έκφραση. Ελευθερία που μόνο η πρόοδος και η ανάπτυξη που φτάνει σε κάθε πολίτη μπορεί να προσφέρει. Ελευθερία που η εκπαίδευση και ο πολιτισμός μπορούν να στηρίξουν. Ελευθερία που σας προκαλεί φαίνεται αλλεργία, γιατί δεν έχετε ούτε αρετή ούτε τόλμη και αυτό πια το έχει καταλάβει και ο ελληνικός λαός. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντόπουλος Δημήτριος από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο ενσωματώνεται στην ελληνική έννομη τάξη η οδηγία για τη συλλογική διαχείριση, η οποία προωθεί τη διαφάνεια και τη λογοδοσία των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης. Το παρόν νομοσχέδιο έχει στόχο την αντιμετώπιση της διαδικτυακής πειρατείας και την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας. Εδώ τίθεται το ερώτημα: Επιτυγχάνονται αυτοί οι στόχοι με τις παρούσες διατάξεις; Διότι κατά την ακρόαση των φορέων αποκαλύφθηκαν σημαντικές αδυναμίες του νομοσχεδίου, που προκάλεσαν ιδιαίτερες αντιδράσεις, όπως οι διατάξεις που αφορούν στην προστασία των δικαιωμάτων των πνευματικών δημιουργών. Είπαν οι φορείς ότι το αρχικό νομοσχέδιο του κ. Μπαλτά ήταν σε θετική κατεύθυνση. Να θυμίσω ότι είχε περάσει από συλλογική διαπραγμάτευση και δημόσια διαβούλευση, είχε υπογραφεί από οκτώ Υπουργούς, είχε περάσει από την Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή και φυσικά περιμέναμε να κατατεθεί. Όμως, εν μια νυκτί, κύριε Μπαλτά, αποσύρθηκε. Πολλά τα ερωτήματα θα έλεγα, όπως: Γιατί αποσύρθηκε; Σε ποιους δεν άρεσε; Ποιους σκοπούς εξυπηρετούν οι αλλαγές του σημερινού νομοσχεδίου, που κινούνται σε τελείως αντίθετη κατεύθυνση και άλλαξαν τον χαρακτήρα του νομοσχεδίου Μπαλτά; Ένα είναι σίγουρο, ότι, όπως τελικά κατατέθηκε το νομοσχέδιο, δεν υπηρετεί τα δικαιώματα των δημιουργών. Κάποιοι μίλησαν φυσικά για φωτογραφικές διατάξεις υπέρ της «ΑΕΠΙ». Για ποια «ΑΕΠΙ», όμως, συζητάμε, κυρία Υπουργέ; Την «ΑΕΠΙ» με τα τεράστια χρέη και τις υποχρεώσεις; Αυτή την «ΑΕΠΙ», που, στη συνείδηση των δημιουργών, είναι απαξιωμένη; Για μια νέα «ΑΕΠΙ»; Για μια νέα ανεξάρτητη οντότητα διαχείρισης; Όμως με ποιους όρους και ποιες διασφαλίσεις; Πώς θα διασφαλίζεται η προστασία των δημιουργών, αν αυτή πτωχεύσει; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα προβλήματα της «ΑΕΠΙ» είναι γνωστά. Ωστόσο θα μπορούσε να εξυγιανθεί. Θα μπορούσε, θα έλεγα, να αλλάξει το καθεστώς της, γιατί είναι ο μόνος κερδοσκοπικός οργανισμός συλλογικής διαχείρισης στην Ευρώπη, διότι υπήρχε η ευκαιρία να αποκτήσουμε ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης με δεδομένες τις αλλαγές που προωθούνται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτή η ευκαιρία χάνεται, όμως, με το παρόν νομοσχέδιο. Δυστυχώς, μαζί της χάνεται και η ελπίδα να εμπνευστούν νέοι δημιουργοί, να αισθανθούν ασφάλεια για τα δικαιώματά τους. Πολλά και τραγικά τα λάθη της «ΑΕΠΙ». Λανθασμένη, όμως, και η αντιμετώπιση από την Κυβέρνηση. Όταν αποκαλύφθηκαν οι οικονομικές ατασθαλίες, εμείς ως Δημοκρατική Συμπαράταξη είχαμε προτείνει διακομματική τοποθέτηση κρατικού επιτρόπου, με αυξημένες αρμοδιότητες. Δυστυχώς, δεν εισακουστήκαμε. Αντίθετα έφερε η Κυβέρνηση μια τροπολογία, ένα ιδιότυπο καθεστώς συνδιοίκησης στην «ΑΕΠΙ». Διόρισε κρατικό επίτροπο χωρίς φυσικά να καταργήσει το διοικητικό συμβούλιο. Δηλαδή δεν υπήρξε πολιτική βούληση για οριστική λύση. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η κατάσταση να γίνει ανεξέλεγκτη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας προβληματίζει το γεγονός ότι στο νομοσχέδιο δεν καταργείται το καθεστώς των ανώνυμων εταιρειών να διαχειρίζονται τα πνευματικά δικαιώματα. Αντιθέτως ενισχύεται, με αποτέλεσμα να στερούνται οι δημιουργοί των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Μας προβληματίζει ότι καταργείται αναδρομικά το δικαίωμα αμοιβής για το παρελθόν για το χρονικό διάστημα 1993 μέχρι σήμερα. Όπως και το γεγονός ότι αυτοί που έχουν παραγάγει πρωτογενές υλικό, όπως είναι οι συγγραφείς ή οι δημοσιογράφοι, στερούνται της αμοιβής τους για τη χρήση του. Καμμία απάντηση. Θα βιοποριστούν αυτοί οι άνθρωποι; Πώς προστατεύονται αυτοί από την εκτεταμένη χρήση των έργων τους ακόμη και ψηφιακά; Αυτά εγείρουν και την πιο έντονη αντίδραση, θα έλεγα, από τους φορείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έπρεπε η χώρα μας να πρωτοστατεί στην προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, να ασκεί συστηματικές πιέσεις στο Ευρωκοινοβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ειδικά ως προς την εισαγωγή του ανταγωνισμού στην πνευματική ιδιοκτησία, φυσικά διά μέσου των ΑΟΔ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε υποχρεωμένοι να ενσωματώσουμε την οδηγία. Ποιος ο λόγος, όμως, να προστεθούν διατάξεις που δεν προβλέπονται στην οδηγία και περιορίζουν δικαιώματα των δημιουργών; Εδώ καμμία απάντηση, κυρία Υπουργέ. Σας ζητάμε από το πρωί να μας πείτε για το άρθρο 61. Περιμένουμε την απάντησή σας. Είχαμε την ευκαιρία να θέσουμε ένα σύγχρονο πλαίσιο για τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης με πρώτο στόχο τη σωστή διαχείριση των δικαιωμάτων των δημιουργών. Είχαμε την ευκαιρία να αποκτήσουμε, θα έλεγα, ένα προοδευτικό πλαίσιο συγγενικών δικαιωμάτων, γιατί, πέρα από τους δημιουργούς, έχουμε και τους κληρονόμους. Δυστυχώς, με το νομοσχέδιο αυτό φαίνεται ότι η Κυβέρνηση έχασε το momentum. Κλείνοντας, θα ήθελα να σταθώ σε ένα σημείο, στην εθνική πολιτική για το βιβλίο. Έχουμε ανοικτό μπροστά μας το ζήτημα της ενιαίας τιμής βιβλίου. Γίνεται πάρτι με μεγάλες εκπτώσεις από τα μεγάλα βιβλιοπωλεία, φυσικά εις βάρος των μικρών. Στην Ευρώπη υπάρχει ενιαία τιμή. Μόνο σε δεκατρείς χώρες η αγορά του βιβλίου είναι απελευθερωμένη. Έχουμε χρέος και υποχρέωση να υπερασπιστούμε το βιβλίο και τους μικρούς βιβλιοπώλες. Έχουμε χρέος να στηρίξουμε τους αδυνάτους. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για την πολύχρονη ασυλία της «ΑΕΠΙ» προφανώς δεν πρέπει να εγκαλείτε τη σημερινή Κυβέρνηση. Αυτή ήταν που άνοιξε αυτό το απόστημα, με το οποίο εσείς συνυπήρχατε χρόνια ολόκληρα. Θα ήθελα, όμως, επειδή θέλω να είμαι εποικοδομητικός, να συμφωνήσω με την καταληκτήρια επισήμανση του συνάδελφου κ. Κωνσταντόπουλου. Είχαμε καταθέσει Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σχετική επίκαιρη ερώτηση για την καθιέρωση επιτέλους ενιαίας τιμής στο βιβλίο. Γιατί η προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων πηγαίνει χέρι - χέρι με το να εξασφαλίσουμε, ιδιαίτερα στους μικρούς βιβλιοπώλες, τη δυνατότητα να επιβιώσουν μέσα σε αυτό το σκληρό και ανταγωνιστικό περιβάλλον. Επίσης, κυρία Υπουργέ, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι υπάρχει και μια άλλη εκκρεμότητα, για την οποία νομίζω ότι πρέπει στο αμέσως επόμενο διάστημα να υπάρξει και εδώ μια εποικοδομητική λύση. Αφορά τις τιμητικές συντάξεις των συγγραφέων και καλλιτεχνών που υπέστησαν και αυτές το ψαλίδι των περικοπών και δυστυχώς τους ζητούνται να επιστρέψουν και ως αχρεωστήτως καταβληθέντα τα λεφτά που είχαν πάρει. Θα ήθελα, όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, να μιλήσω παίρνοντας αφορμή και από αυτά που είπε ο κ. Τζαβάρας - πολύ σωστά, κατά τη γνώμη μου - αλλά προπαντός από την τραγική αυτοκτονία μιας απλήρωτης επί δεκαπέντε μήνες σαρανταδυάχρονης εργαζόμενης στις αμαρτωλές επιχειρήσεις Καρυπίδη. Είπε πολύ σωστά ο κ. Τζαβάρας ότι πρέπει να κρίνονται και οι δικαστικές αποφάσεις. Είναι μια πρωτοφανής ταξική απόφαση - με όλη την κυριολεξία της λέξης - του Αρείου Πάγου. Ενώ μέχρι τώρα ήταν ποινικό αδίκημα, θεωρεί ότι δεν αποτελεί βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η μη καταβολή των δεδουλευμένων. Δεν ξέρω αν έχουν τύψεις μετά την τραγική αυτή αυτοκτονία οι δικαστές του Αρείου Πάγου - αυτό ας το λύσουν με τον εξομολόγο της γειτονιάς τους - , αλλά εδώ έχουμε τη νομιμοποίηση της πιο κραυγαλέας αδικίας που μπορεί να υπάρξει. Θα ήθελα με αφορμή την αναφορά στον Γεώργιο Κουμάντο, που υπήρξε διοικητικά εκτοπισμένος το 1972 στο Κερασοχώρι Ευρυτανίας και στο Θέρμο Τριχωνίδας, να αφιερώσω εξαιρετικά στους «ιππότες» - πώς να τους πω αλλιώς; - του άκρατου νεοφιλελευθερισμού μια από τις τελευταίες του παρακαταθήκες. Είναι δημοσιευμένη στην εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». «Πιστεύω ότι τίποτα σωστό δεν μπορεί να γίνει με τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό που υποστηρίζει: ας ζημιωθεί το κοινωνικό σύνολο, αρκεί η οικονομία να προχωράει.». Αυτή είναι η πραγματικότητα, δυστυχώς, που ζούμε αυτή την περίοδο. Θα ήθελα να καταλήξω με δύο ζητήματα. Το ένα βέβαια είναι ότι επιτέλους, μετά από πολύ καιρό, αποκαθιστούμε μια αδικία και την ίση μεταχείριση ανάμεσα σε αποφοίτους των καλλιτεχνικών σχολών που ήταν κάτοχοι του ίδιου τίτλου σπουδών ως προς το γνωστικό αντικείμενο, που, ενώ τους είχε χορηγηθεί το ίδιο χρονικό διάστημα και από τον ίδιο εκπαιδευτικό φορέα, ωστόσο αποτελούσαν αντικείμενο διάκρισης ως προς τα δικαιώματα που είχαν για την επαγγελματική τους αποκατάσταση. Το άλλο που θέλω να πω, καθώς την επόμενη Κυριακή, στις 23 Ιουλίου, συμπληρώνονται σαράντα τρία χρόνια από την κατάρρευση της εφτάχρονης τυραννίας - θα υπάρξει και σχετική εκδήλωση στις 24 του μηνός στο Επταπύργιο της Θεσσαλονίκης - , είναι να προχωρήσετε, κυρία Υπουργέ, καθώς αποτελεί αίτημα και του Δήμου Θεσσαλονίκης και των αντιστασιακών οργανώσεων, στην ίδρυση στο Επταπύργιο ενός μνημείου, ενός μουσείου και αρχείου της αντιδικτατορικής αντίστασης. Είναι μια οφειλή προς τη μαρτυρική και αγωνιστική ιστορία της Θεσσαλονίκης.
Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Φίλης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε ένα νομοσχέδιο το οποίο αντιμετωπίζει με κάποια καθυστέρηση - να το δεχτώ - , με κάποιες αλλεπάλληλες αλλαγές νομοθετικής επεξεργασίας - να το δεχθώ - , αλλά αντιμετωπίζει μετά από πολλά χρόνια - κάτι για το οποίο δεν ευθύνεται η παρούσα Κυβέρνηση - ένα μείζον πρόβλημα, που αφορά τον χώρο του πολιτισμού και έχει να κάνει με το σκάνδαλο της «ΑΕΠΙ» και με την απόδοση στους δημιουργούς της ευθύνης να μπορούν οι ίδιοι να αξιοποιούν τον μόχθο τους, τα χρήματα τα οποία προκύπτουν από το έργο τους. Θα δούμε ποιο θα είναι το διάδοχο σχήμα ή τα διάδοχα σχήματα και θα δούμε και πώς στον χώρο αυτόν πιθανές μορφές συνεταιριστικής οργάνωσης θα ευδοκιμήσουν και θα έχουμε ένα θετικό παράδειγμα, ελπίζω, συνεταιρισμών. Όμως, είμαστε σε ελπίδες. Θα ήθελα, επίσης, να τονίσω ότι στις συνθήκες βαθιάς κρίσης που ζούμε, ιδιαίτερα στη χώρα μας, το θέμα του πολιτισμού μπορεί να αποδειχθεί εμβρυουλκός για μια νέα ζωή, για μια νέα κοινωνική πραγματικότητα στη χώρα μας. Όμως, θα αποδειχθεί εμβρυουλκός οργανώνοντας αυτή τη νέα κοινωνική πραγματικότητα στη βάση των αρχών του δημόσιου συμφέροντος και του λαϊκού συμφέροντος. Πιστεύω, ας μου επιτρέψει η κυρία Υπουργός, ότι δύο διατάξεις του άρθρου 61, το οποίο άρθρο αποσύρθηκε, δηλαδή το ότι αποσύρθηκε το άρθρο 61 και το ότι έχουμε εδώ πέρα το άρθρο 67, δεν υπηρετούν αυτές τις αρχές του δημόσιου και του λαϊκού συμφέροντος. Όσον αφορά το άρθρο 61, που υπήρχε και πρέπει να επανέλθει, με το γεγονός ότι αποσύρεται το άρθρο αυτό οδηγούμαστε σε υποβάθμιση δύο σοβαρών πολιτικών φορέων της χώρας, που είναι η Ταινιοθήκη και η Εθνική Βιβλιοθήκη. Πιστεύω ότι χρειάζεται μια σοβαρή συζήτηση και στην Κυβέρνηση και στη Βουλή και στους άλλους θεσμούς για το ζήτημα της ψηφιακής πολιτικής μας. Όχι λεηλασία, εν ονόματι του καινούργιου, της ψηφιακής πολιτικής, αλλά τάξη και σεβασμό σε μια πραγματικότητα που έχει να κάνει και με την αρχειοθέτηση των βιβλίων, των δικαιωμάτων, των ταινιών και λοιπά. Δεύτερον, το άρθρο 67 είναι ένα άρθρο, το οποίο προσβάλλει βασικές αρχές της νομοθεσίας προστασίας των αρχαιολογικών χώρων και πιστεύω ότι πρέπει να αποσυρθεί, διότι αλλιώς εκτιθέμεθα. Θέλοντας και μη εκτιθέμεθα ότι υπηρετούμε μικροσυμφέροντα ή μεσαία συμφέροντα ιδιωτικά στη χώρα μας. Τι άλλο σημαίνει ότι χωρίς υπουργική απόφαση, θα μπορεί να υπάρχει αξιοποίηση των διαφόρων αρχαιολογικών χώρων; Βάζω την «αξιοποίηση» σε πολλά εισαγωγικά εκμετάλλευση δηλαδή. Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ, που γνωρίζω την ευαισθησία σας σ' αυτά τα ζητήματα, να μην επιμείνετε σ' αυτή τη διατύπωση, που είναι και άσχετη προς το κύριο μέρος του νομοσχεδίου και να μας ακούσετε - πολλοί συνάδελφοι το λέμε - και να υπάρξει διάλογος και με την Αρχαιολογική Υπηρεσία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα μπορούσα να αναφερθώ και σε άλλα ζητήματα, αλλά προτιμώ να αναφερθώ σε ένα μείζον πολιτικό θέμα. Δεν το παρακάμπτω. Είναι το θέμα της καλής νομοθέτησης. Δεν είμαι ευτυχής - και όχι μόνο εγώ αλλά πολλοί συνάδελφοι εδώ - για τον τρόπο με τον οποίο συνεχίζεται μια διαδικασία, που παραπέμπει στη νομοθεσία - σε εισαγωγικά - «εκτάκτου ανάγκης». Δεν κατανοώ, για ποιον λόγο το σημερινό νομοσχέδιο έρχεται με τη διαδικασία του επείγοντος. Για ποιον λόγο; Πιστεύω ότι είναι μια κακή πρακτική, που προέρχεται από τη σκληρή μνημονιακή πραγματικότητα ή ακόμα και από το γεγονός ότι ως νέα Κυβέρνηση είμαστε αναγκασμένοι να παίρνουμε γρήγορες αποφάσεις για ορισμένα ζητήματα. Όμως εδώ - και θα το τονίσω αυτό το πράγμα - πρέπει και από την Κυβέρνηση, που το έχει παραδεχθεί τους προηγούμενους μήνες, να ληφθούν αποφάσεις. Δεν μπορεί να παρακάμπτουμε τις αρχές της καλής νομοθέτησης. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ σε μια τροπολογία που καταθέσαμε για την καλλιτεχνική εκπαίδευση μαζί με τον κ. Μπαλτά και με άλλους συναδέλφους. Πιστεύουμε ότι ορθώς έγινε δεκτή από την κυρία Υπουργό ότι είναι το έλασσον, προκειμένου να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μερικούς τελειόφοιτους καλλιτεχνικών σχολών, οι οποίοι σε αντίθεση με άλλους συμφοιτητές τους, που έχουν πάρει πτυχίο και αυτοί την ίδια περίπου περίοδο, δεν έχουν δικαιώματα επαγγελματικά. Όμως αυτό είναι το έλασσον. Το μείζον είναι ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση, να μιλήσουμε με σύγχρονους και δημοκρατικούς όρους για την αναδιοργάνωση και την αναβάθμιση της καλλιτεχνικής παιδείας. Αυτό πιστεύω ότι είναι ένα από τα ζητήματα, που τόσο το Υπουργείο Πολιτισμού όσο και το Υπουργείο Παιδείας θα πρέπει να το δουν σύντομα και να παρουσιάσουν ένα σχέδιο εδώ για συζήτηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υποστηρίζουμε το νομοσχέδιο γιατί κάνει βήματα και εδώ είμαστε να διορθώσουμε, αν δούμε ότι κάποια ζητήματα χρειάζονται διόρθωση. Όμως τονίζω ότι το άρθρο 67 δημιουργεί σοβαρές, δυστυχώς, πολιτικές επιφυλάξεις και πρέπει να αποσυρθεί. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Δουζίνας από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θα απευθυνθώ στους λιγοστούς και στις λιγοστές συναδέλφους που είναι στην Αίθουσα για τα προλεγόμενα του δικαίου της πνευματικής ιδιοκτησίας, αυτά τα οποία δεν τα ακούσαμε σήμερα σ' αυτή τη μεγάλη συζήτηση την οποία είχαμε. Η πνευματική ιδιοκτησία είναι ένας σύνθετος όρος ιδιοκτησία και πνευματική. Όπως όλες οι μορφές της ιδιοκτησίας η πνευματική ιδιοκτησία δημιουργεί μια δέσμη δικαιωμάτων. Δεν αποτελεί, δηλαδή, σχέση μεταξύ ενός υποκειμένου και ενός αντικειμένου, άλλα δημιουργεί μια δέσμη δικαιωμάτων ανάμεσα στους δικαιούχους και σε τρίτους, κυρίως σ' αυτή την περίπτωση στους χρήστες και δημιουργεί αυτά τα δικαιώματα ακριβώς, έτσι ώστε να δώσει κίνητρα στους δημιουργούς, για να προχωρήσουν τη δουλειά του λόγου, της τέχνης και της επιστήμης. Όμως επειδή είναι πνευματική ιδιοκτησία, υπάρχει μια ιδιαίτερη σχέση σ' αυτά τα δικαιώματα, τη δέσμη των δικαιωμάτων που δίδεται στους δημιουργούς. Δηλαδή πέρα από το περιουσιακό δικαίωμα γίνεται μια προσπάθεια να υπηρετηθεί το δημόσιο αγαθό της δημιουργίας, της διανομής και της απόλαυσης των έργων του λόγου, της τέχνης και της επιστήμης. Έχουμε, επομένως, πέρα από το ιδιοκτησιακό περιουσιακό δικαίωμα, τη δέσμη δικαιωμάτων, και την αρχή της ελευθερίας της έκφρασης, του λόγου και της πληροφορίας, της πληροφόρησης, που υπάρχει σ' αυτή τη δέσμη. Από τη μια πλευρά έχουμε την ελευθερία της έκφρασης των δημιουργών. Αναγνωρίζει, δηλαδή, ο νόμος τη διαφορά ανάμεσα στην πνευματική ιδιοκτησία και στη γενική ιδιοκτησία. Αυτό φαίνεται καθαρά, διότι δημιουργεί ο νόμος της πνευματικής ιδιοκτησίας ένα αναπαλλοτρίωτο ηθικό δικαίωμα στους δημιουργούς. Ταυτόχρονα βάζει και ένα χρονικό όριο, μετά το οποίο τα περιουσιακά δικαιώματα εξαφανίζονται, διότι παραμένουν τα έργα στην κοινή χρήση. Όμως όταν η σχέση περιορίζεται, όπως συζητήθηκε περισσότερο σήμερα εδώ, ανάμεσα στους δημιουργούς και στους άμεσους χρήστες, ξεχνάμε ότι υπάρχει και ένας τρίτος παράγοντας, που είναι πιθανόν και ο πιο σημαντικός και αυτός είναι όλοι εμείς, όλοι οι πολίτες που έχουμε ακριβώς δικαίωμα στην απόλαυση των έργων, του λόγου, της τέχνης και της επιστήμης. Το δίκαιο, το copyright, ας πούμε, της πνευματικής ιδιοκτησίας το αναγνωρίζει αυτό, δημιουργώντας την αρχή της εύλογης χρήσης, το fair use, το οποίο επιτρέπει να χρησιμοποιήσουν τρίτοι τα δημιουργήματα και τα έργα κάποιων συγγραφέων ή άλλων, ακριβώς για να μπορούν να συμμετέχουν σε αυτόν τον μεγάλο πολιτισμικό διάλογο, που γίνεται μέσα από την πνευματική ζωή του χώρου. Σήμερα, λοιπόν, η κριτική νομική επιστημονική έρευνα αντιμετωπίζει τη πνευματική ιδιοκτησία, ως μια κοινωνική σχέση που αποβλέπει στο να επεκτείνει την πρόσβαση των πολιτών στα προϊόντα του πολιτισμού και της επιστήμης. Έτσι η ψηφιακή κοινωνία και η οικονομία της γνώσης προχωράει προς την αρχή της ανοικτότητας - openness είναι αυτό - και με τη λογική του open access αλλά και με τη λογική του open source σε σχέση με το λογισμικό. Και αυτό γίνεται και θα μεγαλώνει αυτή η τάση, διότι ακριβώς σε αυτόν τον χώρο έχουμε από τη μια πλευρά το δικαίωμα των καλλιτεχνών και των συγγραφέων να μπορούν ακριβώς να δημιουργούν αλλά από την άλλη και το δικαίωμα όλων μας στα προϊόντα του λόγου και της τέχνης. Αποτελεί, δηλαδή, ο λόγος και η τέχνη έναν αυτοσκοπό, πέρα από τα συγκεκριμένα δικαιώματα και συμφέροντα τα οποία προστατεύουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου ένα λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Όλα αυτά ισχύουν απόλυτα στον χώρο στον οποίο εγώ ανήκω - και με τον οποίο θέλω να τελειώσω, κάνοντας μερικές αναφορές, γιατί ακούστηκαν τόσα - που είναι ο χώρος της δημιουργίας, της συγγραφής επιστημονικών έργων, άθλων και βιβλίων, τα οποία μετά χρησιμοποιούνται από τα πανεπιστήμια και τις βιβλιοθήκες και τις σχολικές βιβλιοθήκες είτε υπό τη μορφή δανεισμού είτε υπό τη μορφή διανομής αποσπασμάτων από τα έργα μας. Άκουσα από διάφορους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης ότι μέχρι σήμερα παίρναμε πολλά λεφτά, επειδή χρησιμοποιούσαν το έργο μας, για να το διανείμουν για εκπαιδευτικούς, διδακτικούς και εξεταστικούς σκοπούς τα πανεπιστήμια και οι βιβλιοθήκες. Αυτό, βέβαια, δεν ήταν αλήθεια. Ο προηγούμενος νόμος δημιουργούσε, ακολουθώντας την ευρωπαϊκή οδηγία, το δικαίωμα των πανεπιστημίων, των βιβλιοθηκών - και των δημοσίων και των εκπαιδευτικών - να χρησιμοποιούν αποσπάσματα έργων, χωρίς την άδεια και την αμοιβή του συγγραφέα.
Εδώ έρχεται η έννοια του αποσπάσματος.
Έχετε δίκιο, αλλά αυτό θα μπει σε μια νομική ερμηνεία. Τώρα δεν μπαίνουμε σε αυτό. Ακούσαμε για την επιστολή των συγγραφέων. Σήμερα πήρα μια επιστολή - την οποία θα καταθέσω κιόλας - από εκατοντάδες πανεπιστημιακούς συναδέλφους, από την οποία σας διαβάζω μόνο δυο μικρά αποσπάσματα: «Θεωρούμε ότι η γνώση και η εκπαίδευση αποτελούν κοινά αγαθά και σαν τέτοια θα πρέπει να θωρακίζονται θεσμικά. Θεωρούμε τις ρυθμίσεις του νόμου» - τις παραγράφους 3 και 4 δηλαδή του άρθρου 55- «στο πλαίσιο των εξαιρέσεων που προβλέπει ο νομοθέτης απολύτως αποδεκτά». Καλεί την Κυβέρνηση αυτή η ομάδα των πανεπιστημιακών, να εκκινήσει διαδικασία μελέτης ειδικού νομοθετικού πλαισίου, που μεγιστοποιεί τις εξαιρέσεις των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας για τους σκοπούς της έρευνας και της διδασκαλίας. Είχαμε χθες τον κ. Τσάκωνα, τον κ. Τσιμπόγλου από την Εθνική Βιβλιοθήκη, από τις εκπαιδευτικές βιβλιοθήκες, οι οποίοι δήλωσαν ότι οι διατάξεις του άρθρου 55, είναι ορθολογικές, ισορροπημένες και προοδευτικές.
Κύριε Δουζίνα, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έγινε μια προσπάθεια χθες - και ελπίζω ότι θα ευοδωθεί - να τα βρουν οι συγγραφείς, που είναι κυρίως μη πανεπιστημιακοί συγγραφείς και οι βιβλιοθήκες. Ελπίζω, λοιπόν, ότι θα ευοδωθεί και εγώ θα έλεγα, σε σχέση με αυτό, ότι πρέπει να περιμείνουν στο άρθρο 55 οι παράγραφοι 3 και 4 ως έχουν και να μπει πιθανόν ένας τερματικός χρόνος, ένα sunset close, όπως ονομάζεται, μέσα στον οποίο θα πρέπει να βρεθεί αυτή η συμφωνία και τότε να έρθει αυτό με μια τροπολογία. Τελειώνοντας, επίσης, θα ήθελα να πω ότι και εγώ συμφωνώ απολύτως ότι η απόσυρση του δικαιώματος του «depot legal» από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, είναι εξαιρετικά προβληματική και πρέπει να γίνει. Αποτελεί μια τεράστια κληρονομιά, μια τεράστια δεξαμενή ολόκληρου του ελληνικού κινηματογραφικού υλικού και πρέπει να συνεχίσει να ζει έτσι. Όμως να πω - και τελειώνω με αυτό - ότι αυτό το νομοσχέδιο έχει απόλυτη σχέση και με το νομοσχέδιο για την παιδεία που έρχεται. Ξεκινάμε την προσπάθεια, να προχωρήσουμε σε μια οικονομία της γνώσης και χωρίς τις διατάξεις μεταξύ άλλων και του άρθρου 55, αυτό δεν θα είναι δυνατό. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Βαγενά Άννα από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σας λέω από την αρχή ότι θα χρειαστώ λίγο περισσότερο χρόνο, γιατί θα αναφερθώ και στο θέμα της τροπολογίας για την ίδρυση του Μουσείου Αγροτικού Κινήματος, που καταθέσαμε και που έγινε αποδεκτή. Ξέρω ότι θα χαρείτε και εσείς για αυτό το θέμα ως Θεσσαλός. Θα χρειαστώ, λοιπόν, λίγο περισσότερο χρόνο. Λυπάμαι που θα απογοητεύσω τον συνάδελφο - έφυγε κιόλας από την Αίθουσα - που δεν έχω μαζί μου το κασετοφωνάκι. Δεν ξέρω τι τον πείραξε, τι τον ενόχλησε, που σε μια προηγούμενη ομιλία μου εδώ είχα φέρει ένα κασετοφωνάκι. Τι να κάνω; Εγώ αυτό το κασετοφωνάκι έχω, από αυτό ακούω μουσική, αγαπητέ συνάδελφε. Δεν έχω ακριβά στερεοφωνικά μηχανήματα τύπου «SIEMENS». Άλλωστε αυτή είναι και η διαφορά μας με κάποιους άλλους. Αυτά ως προς το κασετοφωνάκι. Η τροπολογία που κατατέθηκε με γενικό αριθμό 1096 και ειδικό αριθμό 29, σχετικά με την ίδρυση ειδικού Μουσείου Αγροτικού Κινήματος «Κιλελέρ» και ήρθε σήμερα εμπρόθεσμα στην Ολομέλεια, με κάνει ιδιαίτερα ευτυχή. Ήταν μια προσπάθεια, που ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μόλις εκλεχτήκαμε και έγινα Βουλευτής. Αυτό το όνειρό μου συνταίριαξε με το όνειρο των κατοίκων του Κιλελέρ του δημάρχου και των άλλων εκεί και έτσι όλοι μαζί προσπαθήσαμε αυτή την ιστορία. Γι' αυτό ευχαριστώ πολύ που έγινε δεκτή. Το «Κιλελέρ» είναι μια ιστορία του παγκόσμιου αγροτικού κινήματος - το ξέρετε, βεβαίως - όχι μόνο για την Ελλάδα. Είναι το πρώτο αγροτικό κίνημα παγκόσμια και ως τέτοιο πρέπει να πάρει την αξία του. Βεβαίως την έχει, αλλά κατά τη γνώμη μου έπρεπε να μπει στα σχολικά εγχειρίδια ως μάθημα της Ιστορίας. Ονειρεύομαι, ανεβαίνοντας προς τη Λάρισα προς την πατρίδα μου, στην εθνική οδό όταν φτάνουμε εκεί στο σημείο του Κιλελέρ, όπου υπάρχει η ταμπέλα για το χωριό Κιλελέρκ, να υπάρχει σε λίγο καιρό και η ταμπέλα «Μουσείο Αγροτικού Κινήματος». Αυτό το μουσείο δεν το φαντάζομαι σαν ένα νεκρό κέλυφος μερικών αντικειμένων που αφορούν τους αγρότες αλλά σαν ένα ζωντανό διαδραστικό ίδρυμα, όπου οι νέοι άνθρωποι και τα παιδιά θα μαθαίνουν με ζωντανό εκπαιδευτικό τρόπο την ιστορία και τους αγώνες των αγροτών προγόνων τους. Διότι μόνο αν μάθουν αυτή την ιστορία, θα αγαπήσουν ξανά τη γη τους. Χαίρομαι που η Κυβέρνησή μας δίνει φάρο στους νέους αγρότες και στις καινούργιες μορφές ανάπτυξης και στήριξής τους, όπως είπε χθες και ο Πρωθυπουργός από την Κοζάνη. Μόνο τότε θα γίνουμε υγιής οικονομία, αν οι νέοι άνθρωποι ξαναγυρίσουν στη γη τους. Κάνω έκκληση σε όλους - και κυρίως, βέβαια, στην Κυβέρνησή μας - να βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια, να βοηθήσουν τους νέους κατοίκους της υπαίθρου να ξαναγίνουν αγρότες. Ελπίζω και εύχομαι το μουσείο αυτό, χωρίς να είναι ένα νεκρό κέλυφος, όπως είπα, να γίνει γρήγορα και να είναι ακόμα ένας λόγος, που θα βοηθήσει σε αυτή την προσπάθεια. Θα ήθελα να καταθέσω στα Πρακτικά όλη τη σειρά των ενεργειών που έκανε ο Δήμος Κιλελέρ, γιατί είναι σημαντικό. Παρεχώρησε με ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου την έκταση αυτή κοντά στο μνημείο, όπου θα γίνει το νέο μουσείο. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Βαγενά καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο που ψηφίζεται σήμερα. Όσον αφορά το μεγαλύτερο μέρος της Αντιπολίτευσης σε όλη την κριτική της, πραγματικά δεν καταλαβαίνει τι λέει και, βεβαίως, κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να τους παρακολουθήσει. Γιατί ακριβώς μας κατηγορούν; Γιατί φέραμε στο φως ένα τεράστιο σκάνδαλο, αυτό της «ΑΕΠΙ», το οποίο ήταν γνωστό εδώ και πολλά χρόνια και το οποίο αυτοί που μας κατηγορούν και που τόσα χρόνια κυβερνούσαν, δεν το είχαν αγγίξει ποτέ; Εμείς οδηγούμε αυτό το σκάνδαλο στη δικαιοσύνη. Η αντιφατικότητα συνεχίζεται όμως. Μας κατηγορούν, γιατί το νομοσχέδιο άργησε. Τώρα που ήρθε, γιατί ήρθε ως επείγον και ξαφνικά όλοι αγάπησαν τον κ. Μπαλτά και το νομοσχέδιό του! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα λίγο χρόνο ακόμη. Αγαπητοί συνάδελφοι, η «ΑΕΠΙ» όλα αυτά τα χρόνια ήταν το αποκούμπι αλλά συγχρόνως και ο εκβιαστής - για να μη χρησιμοποιήσω κάποιον χειρότερο χαρακτηρισμό - δημιουργών, συνθετών, στιχουργών, κάθε φορά που ένας από αυτούς βρισκόταν σε ανάγκη είτε με πρόβλημα υγείας είτε με οτιδήποτε άλλο. Ήταν υποχρεωμένος να παίρνει όσα χρήματα του έδινε η «ΑΕΠΙ», λέγοντας και ευχαριστώ. Είμαι σε θέση να τα γνωρίζω αυτά από πρώτο χέρι, γιατί ο σύντροφός μου, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, εισέπραττε τα πνευματικά του δικαιώματα μέσω της «ΑΕΠΙ», όλα αυτά τα σαράντα χρόνια που ήμαστε μαζί. Αγαπητοί συνάδελφοι, αν ακούγατε προσεκτικά τους φορείς που μίλησαν εχθές και δεν είχατε έτοιμες τις ομιλίες σας, στις οποίες το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να βρείτε πάση θυσία επιχειρήματα εναντίον της Κυβέρνησης, θα διαπιστώνατε ότι τα τρία σωματεία που εκπροσωπούν δημιουργούς, διαφωνούν μεταξύ τους ή τουλάχιστον δεν συμπλέουν στο θέμα της «ΑΕΠΙ». Ο εκπρόσωπος ενός εξ αυτών των σωματείων, της ΣΟΜΣΕ, είπε στην παρέμβασή του σαφώς ότι η «ΑΕΠΙ» πρέπει να σωθεί και να εξυγιανθεί, γιατί ένα πλήθος καλλιτεχνών εξασφαλίζουν τα προς το ζην, μέσω των ποσοστών που εισπράττουν από αυτή. Άρα η Κυβέρνησή μας και ιδιαίτερα η Υπουργός έπρεπε να βρει μία λύση για μια ομαλή μετάβαση από την πλήρη ασυδοσία των εταιρειών στον έλεγχο των εισπρακτικών φορέων από τους δικαιούχους με τη συμμετοχή εκπροσώπων τους στα όργανα της διοίκησης. Άλλωστε κανείς δεν υποχρεώνει τους δημιουργούς, να εισπράττουν μέσω της «ΑΕΠΙ». Υπάρχουν ήδη και θα υπάρξουν αυτοδιαχειριζόμενοι οργανισμοί. Εδώ απαντώ και στον συνάδελφο τον εισηγητή του Κομμουνιστικού Κόμματος ότι πραγματικά όλα αυτά τα χρόνια θα μπορούσατε να είχατε εμφυσήσει στους καλλιτέχνες, στους δημιουργούς τη συνεταιριστική συνείδηση, εσείς ένα κόμμα που κόπτεται γι' αυτό. Γιατί δεν ακολουθούν; Δεν τους εμποδίζει κανείς. Υπάρχουν και άλλα σωματεία. Γιατί δεν τους πείθετε, να πάνε στα άλλα σωματεία τα αυτοδιαχειριζόμενα; Είναι ελεύθερη επιλογή του κάθε δημιουργού, σε ποιο σωματείο θα πάει. Κανείς δεν τον υποχρεώνει να πάει στην «ΑΕΠΙ». Αυτοί, λοιπόν, που επιλέγουν την «ΑΕΠΙ», την επιλέγουν, γιατί από εκεί παίρνουν τα χρήματά τους. Το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων είναι τεράστιο και πολλές φορές για εμάς τους δημιουργούς εφιαλτικό. Πιστέψτε με. Αισθανόμαστε ανυπεράσπιστοι και ανίσχυροι, μπροστά στο θράσος και την αναίδεια όλων αυτών που εκμεταλλεύονται εμάς και το έργο μας. Θα σας φέρω και πάλι ένα προσωπικό παράδειγμα. Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν δύο δικαστικές υποθέσεις προσφυγής της οικογένειάς μου, για θέματα που αφορούν την πνευματική ιδιοκτησία, τα πνευματικά δικαιώματα του Λουκιανού Κηλαηδόνη για έναν τηλεοπτικό σταθμό και για μία εφημερίδα, που καταχρηστικά χρησιμοποίησαν τη δουλειά του, χωρίς να πάρουν την άδειά μας. Εκκρεμούν στη δικαιοσύνη και δεν ξέρω για πόσο καιρό θα εκκρεμούν.
Κυρία Βαγενά, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω λίγο χρόνο σας παρακαλώ.
Πόσο;
Έχω πολύ καιρό να μιλήσω. Αφήστε με να πω δυο πράγματα. Νομίζω ότι είναι σημαντικά. Αυτό, λοιπόν, το νομοσχέδιο είναι απαραίτητο, για να αρχίσει να μπαίνει μια τάξη στο τοπίο. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Υπάρχει το άρθρο, που ασχολείται με την εύλογη αμοιβή του 1% επί του υλισμικού υλικού. Στο σχέδιο νόμου επέρχεται τροποποίηση και αποκατάσταση του ποσοστού αυτού στο 1% στο άρθρο 55 παράγραφος 2 του νομοσχεδίου. Όπως ανέφερα και στην επιτροπή, αυτό το ποσοστό εύλογης αμοιβής έχει κυματώδη ιστορία, για να μη χρησιμοποιήσω οξύτερη διαπίστωση. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, να σας υπενθυμίσω πως στην αρχική του μορφή ο νόμος - πλαίσιο για την πνευματική ιδιοκτησία, ο ν.2121/1993 άρθρο 18 παράγραφος 3, θέσπιζε το ποσοστό 2% επί της αξίας του ηλεκτρονικού υπολογιστή ως κονδύλιο εύλογης αμοιβής υπέρ των δημιουργών. Εν συνεχεία η τότε κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, επί υπουργίας Ευάγγελου Βενιζέλου, αφαίρεσε τη συγκεκριμένη πρόβλεψη με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του ν.3049/2002 ενός νομοσχεδίου - «σκούπα» του Υπουργείου Οικονομικών, που στο δέκατο τέταρτο άρθρο του στο Κεφάλαιο «Άλλες Διατάξεις» - και κατηγορούν εμάς για διάφορες άλλες διατάξεις - κατήργησε εν μία νυκτί το ποσοστό 2% επί του υλισμικού αυτού υλικού. Η δικαιολογία όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση του εν λόγω νόμου, ήταν ότι αυτή η εύλογη αμοιβή, δεν προβλεπόταν από καμμία κοινοτική οδηγία και διεθνή σύμβαση περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Άρα έπρεπε να καταργηθεί. Να το εξηγήσουμε όμως. Ο τότε Υπουργός Πολιτισμού σε άσχετο νομοσχέδιο για αποκρατικοποιήσεις αποφάνθηκε ότι η αρχή του μέγιστου προστατευτικού αποτελέσματος που επικρατεί στο δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας παγκοσμίως, δεν έχει καμμία ισχύ και κανένα αποτέλεσμα. Είναι αντιπαραγωγική και ένα πρόσκομμα στον ασύδοτο ανταγωνισμό - λέω εγώ - και άρα καταργηθήτω, κατά το ρήμα σας, κύριε Υπουργέ. Δεν προξενεί εντύπωση ότι τότε είχε προκληθεί αίσθηση στους κύκλους των πνευματικών δημιουργών και θεωρήθηκε πως η κυβέρνηση Σημίτη - και δη ο Υπουργός Πολιτισμού - είχε ενδώσει στις αξιώσεις των πολυεθνικών εις βλάβη της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας με μια νομικά όσο και πολιτικά έωλη αιτιολογία. Για τα Πρακτικά θα καταθέσω την αρχική μορφή της ρύθμισης και τη μορφή που έφερε ο κ. Βενιζέλος.
Κυρία Βαγενά, φτάσατε στα δώδεκα λεπτά, για την ακρίβεια στα εντεκάμισι λεπτά. Σας παρακαλώ ολοκληρώστε. Πόση ανοχή να δώσουμε; Νομίζω ότι ήταν επαρκέστατος ο χρόνος, για να αναπτύξετε αυτά που θέλατε.
Νομίζω ότι είχε ιδιαίτερα ενδιαφέρον τέλος πάντων.
Θα μας κατηγορήσουν οι συνάδελφοι ότι μεροληπτώ υπέρ των Θεσσαλών! Και δικαίως!
Ας μεροληπτήσετε λίγο. Δεν πειράζει. Έχω πολύ καιρό να μιλήσω και δεν ξέρω πότε θα ξαναμιλήσω.
Εντάξει αλλά αυτό δεν πάει σωρευτικά, «δεν μίλησα πριν, πρέπει να μιλήσω τώρα». Σας παρακαλώ να κλείσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων είναι τεράστιο. Προσπαθούμε, λοιπόν, με αυτό το νομοσχέδιο, να μπει κάποια τάξη. Άκουσα διάφορες κατηγορίες περίεργες. Θέλω να σας πω ότι την Υπουργό Πολιτισμού την γνωρίζω χρόνια ως ηθοποιό. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι έχει στο πίσω μέρος του μυαλού της κάποια συναλλαγή. Κανείς από εμάς. Το δηλώνω. Είμαστε όλοι μακριά από ένα τέτοιο πολιτικό ήθος. Μακριά από εμάς αυτή η πρακτική. Μην κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια, κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης. Η Υπουργός είναι πολύ καινούργια σε αυτή τη θέση και βλέπω ότι προσπαθεί με πρακτικό πνεύμα, να λύσει κάποια προβλήματα. Παραδείγματος χάριν, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια με δική της πρωτοβουλία δίνονται στα θέατρα, στους θιάσους, στους νέους δημιουργούς κάποια χρήματα, για να κάνουν ανεξάρτητες παραγωγές. Δεν είδα κανένα μέσο μαζικής ενημέρωσης να το επισημαίνει αυτό και να το προβάλλει. Ας βοηθήσουμε σε αυτή την προσπάθεια για τον πολιτισμό και για όλους μας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κεφαλογιάννης Ιωάννης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ δεν έχω καμμία διάθεση να πρωτοτυπήσω αλλά νομίζω ότι αδίκως κατηγορούμε την κυρία Υπουργό και κατ' επέκταση την Κυβέρνηση, για τη διαδικασία του επείγοντος με την οποία επέλεξε να συζητηθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο για τα πνευματικά δικαιώματα. Νομίζω ότι έχει δίκιο η κυρία Υπουργός. Διαβούλευση για τα πνευματικά δικαιώματα στη χώρα μας υπήρξε και μάλιστα μεγάλη και έντονη. Δεν υπήρξε πραγματικά εκτεταμένη πολύ μεγάλη και έντονη συζήτηση τουλάχιστον το 2010, όταν η οικονομική κρίση άρχισε να ακουμπάει και τον χώρο της τέχνης, όταν οι περισσότεροι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι για παράδειγμα στον χώρο της μουσικής, η δισκογραφία τείνει να τελειώσει ή όταν οι δημιουργοί κατάλαβαν ότι ελάχιστοι πια έχουν τη δυνατότητα να κάνουν συναυλίες; Δεν υπήρξε μεγάλη και έντονη συζήτηση, από τότε τουλάχιστον που έγινε ευρέως γνωστό ότι δεκάδες χιλιάδες καταστηματάρχες, ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί, ξενοδόχοι, εμπορικά καταστήματα, που ένιωθαν επί χρόνια στο πετσί τους τη βαρβαρότητα των μεθόδων και των πρακτικών που εφάρμοζε η «ΑΕΠΙ», συνειδητοποίησαν ξαφνικά ότι τα χρήματα τα οποία κατέβαλλαν, στην ουσία δεν πήγαιναν στους δημιουργούς αλλά σε μια εταιρεία ή - για να το πούμε καλύτερα - σε μια οικογένεια που εκμεταλλευόταν τον μόχθο τους; Δεν υπήρξε, πράγματι, πολύ μεγάλη διαβούλευση, όταν προκλήθηκε σάλος και αποκαλύφθηκε η εγκληματική κακοδιαχείριση της «ΑΕΠΙ», η οποία μόνο για το 2016 εισέπραξε 22 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να αποδώσει ούτε 1 ευρώ στους δημιουργούς; Δεν δημοσιεύτηκαν τον τελευταίο χρόνο δεκάδες επιστολές για τις καταχρηστικές πρακτικές της «ΑΕΠΙ» για την παρελκυστική τακτική του Υπουργείου; Δεν δημιουργήθηκαν νέοι σύλλογοι για την προάσπιση των πνευματικών δικαιωμάτων; Δεν διοργανώθηκαν μια σειρά από εκδηλώσεις και δημόσιες συζητήσεις; Εν τέλει ο Πρωθυπουργός δεν ενεπλάκη στο όλο ζήτημα; Αδίκως, λοιπόν, κυρία Υπουργέ, σας κατηγορούν για τη διαδικασία του επείγοντος που ακολουθήσατε. Κανονικά με τόση διαβούλευση ίσως και οι δυο μέρες που συζητείται το νομοσχέδιο στη Βουλή, να ήταν υπεραρκετές. Δυστυχώς, όμως, ελάχιστα πράγματα από την προαναφερθείσα πραγματικότητα λάβατε υπ' όψιν σας με τη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία. Δεν λάβατε, λοιπόν, υπ' όψιν σας αυτές τις ανησυχίες που εκφράστηκαν όλο αυτό το διάστημα στην ανεπίσημη, στην ουσία, διαβούλευση η οποία υπήρξε και θεωρώ, δυστυχώς, ότι με τη νομοθετική πρωτοβουλία, το Υπουργείο έκανε μια τρύπα στο νερό. Ξέρετε, δεν υπάρχει μεγαλύτερο παράδειγμα, από το γεγονός ότι σήμερα μόλις δεκαπέντε Βουλευτές από τη Συμπολίτευση, ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Έλληνες, αψήφησαν τη ζέστη και βρέθηκαν σε αυτή τη Αίθουσα, για να υποστηρίξουν το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης. Μόλις το 10% των Βουλευτών που υποστηρίζουν την Κυβέρνηση πήραν σήμερα τον λόγο, για να υποστηρίξουν το νομοσχέδιό σας. Το υπόλοιπο 90% είτε το θεώρησε ένα κακό νομοσχέδιο είτε ενδεχομένως είχε κάτι καλύτερο να κάνει. Προφανώς και θα ψηφίσετε το νομοσχέδιο, γιατί οι εισηγητές θα το υπερψηφίσουν, αλλά από εκεί και πέρα μόλις δεκαπέντε - εγώ έχω τον κατάλογο, μπορείτε να τον δείτε και εσείς - πήραν σήμερα τον λόγο, για να υποστηρίξουν το νομοσχέδιό σας. Χρειάζεται μεγαλύτερη απόδειξη, τελικά, για το τι πραγματοποίησε το Υπουργείο, όσον αφορά τη νομοθετική πρωτοβουλία; Είχατε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία, να θέσετε σε μια νέα και στέρεα βάση τόσο τις σχέσεις των δημιουργών και των θεσμικών μηχανισμών για τη διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων όσο και τις σχέσεις μεταξύ των δημιουργών και των χρηστών. Πάμε στο πρώτο. Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη, που ο εθνικός εισπρακτικός φορέας στον χώρο της μουσικής είναι κερδοσκοπική ανεξάρτητη οντότητα διαχείρισης, ΑΟΔ όπως λέγεται, αντί για μη κερδοσκοπικό οργανισμό συλλογικής διαχείρισης. Η κατάσταση αυτή είναι κατά γενική ομολογία - βεβαίως και του καλλιτεχνικού κόσμου - ο βασικός λόγος, που επιτρέπει την κερδοσκοπία των ιδιοκτητών σε βάρος των δημιουργών και ξέρετε το γιατί. Διότι πολύ απλά δημιουργείται μια σύγκρουση καθηκόντων και συμφερόντων. Η «ΑΕΠΙ» έχει συμφέρον, η προμήθειά της, βεβαίως, να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερη, ενώ αντίθετα οι δημιουργοί έχουν συμφέρον, να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη. Επιπλέον ο ιδιωτικός και κερδοσκοπικός χαρακτήρας της «ΑΕΠΙ» σε συνδυασμό, βεβαίως, με τη μονοπωλιακή θέση που απολαμβάνει στην αγορά, τής παρέχει τη δυνατότητα, να επιβάλλει στους δημιουργούς και στους χρήστες καταχρηστικούς όρους και πρακτικές. Νομίζω ότι το γνωρίζουμε όλοι. Είχατε μια μεγάλη ευκαιρία, κυρία Υπουργέ, να το διορθώσετε και, δυστυχώς, δεν το κάνατε. Και δεν το κάνετε, γιατί υιοθετήσατε τη λογική, την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» - είδαμε και τους θεσμικούς εκπροσώπους τι σας είπαν στην επιτροπή - και μια λογική που υιοθετεί, βεβαίως, η «ΑΕΠΙ» ότι αν δεν το κάνετε, εγώ θα κλείσω. Εδώ θα κάνω μια παρένθεση. Είναι βέβαιο ότι προφανώς το πολιτικό σύστημα διαχρονικά έχει τεράστιες ευθύνες για την κατάσταση η οποία δημιουργήθηκε. Δεν μπορεί κανείς να πει το αντίθετο. Δυστυχώς όμως και ο καλλιτεχνικός κόσμος, ο οποίος το τελευταίο διάστημα δεν εμφανίστηκε ενωμένος στην προώθηση του αιτήματος της μετατροπής της «ΑΕΠΙ» σε μη κερδοσκοπικό οργανισμό, έχει και αυτός τις ευθύνες του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αυτή τη διάσπαση εκμεταλλεύτηκε, δυστυχώς, τόσο η ΑΕΠΙ όσο και η Κυβέρνηση, βεβαίως, που βγαίνει σήμερα και υποστηρίζει ότι δήθεν με αυτόν τον τρόπο, νομοθετεί υπέρ των συμφερόντων των δημιουργών. Ερχόμαστε ακριβώς σε ένα εφιαλτικό σενάριο, σύμφωνα με το οποίο είναι πιθανόν να κλείσει την «ΑΕΠΙ». Είναι εφιαλτικό όχι βεβαίως για τους μετόχους αλλά για τους δημιουργούς. Το ερώτημα είναι. Κινδυνεύει η «ΑΕΠΙ» να κλείσει; Βεβαίως και κινδυνεύει. Όχι, βεβαίως, από τον νόμο ο οποίος θα έβαζε σε τάξη πρώτη φορά τον χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων αλλά από τους ίδιους που διοικούν την «ΑΕΠΙ» δηλαδή τους ιδιοκτήτες της. Ο λόγος είναι, απλούστατα, ότι πλέον δεν είναι βιώσιμη. Με τα δεδομένα των δημοσιευμένων ισολογισμών της, φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή η «ΑΕΠΙ» χρωστά 42.666.000 ευρώ σε δικαιούχους. Αν κάποιοι από αυτούς διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και κινηθούν νομικά, φοβούμαι ότι δεν θα υπάρχει οικονομική ρευστότητα, για να ανταποκριθεί η «ΑΕΠΙ» σε αυτές τις υποχρεώσεις. Ο μόνος τρόπος θεωρητικά μια ανώνυμη εταιρεία να διασωθεί, είναι η αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου. Ούτε, όμως, αυτό προφανώς είναι εφικτό είτε γιατί κάποιοι δεν θέλουν να το κάνουν είτε γιατί δεν μπορούν, ίσως γιατί ακόμα και αν θέλησαν να το κάνουν ή αν θελήσουν να το κάνουν, με αυτόν τον τρόπο θα αποδειχθεί το «πόθεν έσχες» αυτών των χρημάτων. Αντί, λοιπόν, το Υπουργείο του οποίου προΐσταστε και το οποίο καλείται να εποπτεύει, να αναζητήσει και να απαιτήσει άμεσα αυτά τα χρήματα, όχι μόνο δεν το κάνει αλλά, δυστυχώς, φαίνεται ότι χαρίζει στην «ΑΕΠΙ», έναν νόμο ο οποίος είναι στα μέτρα της. Όμως ας το προσπεράσουμε και αυτό. Υπάρχει η παραμικρή, έστω, πρόβλεψη, για το τι θα συμβεί, αν η «ΑΕΠΙ» κλείσει σε σχέση με το μέλλον των συμβάσεων και των δημιουργών και τη μεταφορά τους σε έναν νέο υφιστάμενο οργανισμό συλλογικής διαχείρισης; Δυστυχώς η απάντηση είναι πως όχι. Οι δημιουργοί, λοιπόν, αυτή τη στιγμή είναι απόλυτα εκτεθειμένοι, σε περίπτωση που η εταιρεία πτωχεύσει. Πάμε - και ολοκληρώνω με αυτό - στις σχέσεις οργανισμών συλλογικής διαχείρισης και χρηστών. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Οι χρήστες δεν είναι εχθροί των δημιουργών. Είναι κατά κάποιο τρόπο πελάτες των υπηρεσιών τους. Όπως, όμως, οι χρήστες πρέπει να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις απέναντι στους δημιουργούς, έτσι και οι δημιουργοί και οι οργανισμοί, τους οποίους εκπροσωπούν, πρέπει να είναι ξεκάθαροι απέναντι στους χρήστες. Αυτό, όμως, που πρέπει να γίνει πρωτίστως, είναι να μπορέσουν να το διευθετήσουν μεταξύ τους και αν δεν τα βρίσκουν, βεβαίως να είναι αρμόδια η Δικαιοσύνη, κυρία Υπουργέ.
Κύριε Κεφαλογιάννη, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω με μια φράση. Θεωρώ, λοιπόν, λάθος που καταργήσατε την αρχική διάταξη, που επέτρεπε υποχρεωτική συλλογική διαπραγμάτευση οργανισμών και χρηστών μέσω μιας λογικής διαδικασίας, που προέβλεπε μια αδιάβλητη επιτροπή κύρους για διαμεσολάβηση σε περίπτωση μη συμφωνίας, προτού οδηγηθούν στα δικαστήρια. Με τον τρόπο αυτό πιστεύουμε ότι δεν εξυπηρετούνται ούτε τα δικαιώματα των δημιουργών πόσω δε μάλλον τα δικαιώματα των χρηστών. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Στύλιος από τη Νέα Δημοκρατία και υπολείπονται δυο, τρεις ενδεχομένως, ομιλητές. Μετά θα ακολουθήσει ο κύκλος των δευτερολογιών των εισηγητών, αγορητών - όποιος θέλει βεβαίως - και θα κλείσει η κυρία Υπουργός. Ορίστε, κύριε Στύλιο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μιλήσω μόνο για την τροπολογία, η οποία αφορά την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, την τροπολογία που κατατέθηκε από τον Υφυπουργό Αθλητισμού. Έχω να πω μια σύντομη ιστορία, για να καταλάβουν και όσοι μας ακούν αυτή τη στιγμή αλλά πάνω από όλα, για να καταλάβουν και οι Βουλευτές τι συμβαίνει και τι ψηφίζουμε με τη συγκεκριμένη τροπολογία. Το 2015, είχαμε μια νέα κυβέρνηση, η οποία εξήγγειλε ότι ο συνταγματικός νομοθέτης, ο νομοθέτης της χώρας μας, είναι πάνω από όλους τους συλλόγους τους ιδιωτικούς, τις ομοσπονδίες είτε της χώρας είτε οτιδήποτε άλλο. Έλεγε, λοιπόν, ότι οι νόμοι του κράτους, είναι πάνω από τα καταστατικά της ΕΠΟ, πάνω από τα καταστατικά της UEFA, της FIFA και όλων των υπολοίπων ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών. Ψηφίζεται, λοιπόν, το 2015 από την τότε κυβερνητική πλειοψηφία το άρθρο 15 του ν.4326/2015. Εμείς ως Νέα Δημοκρατία είχαμε πει ότι στο συγκεκριμένο άρθρο, οφείλει η Κυβέρνηση να δει τα συγκεκριμένα ζητήματα με πολύ μεγάλη προσοχή και είναι υποχρεωμένη να διατηρήσει κάποιες σχέσεις, κάποιες συνεργασίες, κάποιες διαβουλεύσεις με τις διεθνείς ομοσπονδίες. Σίγουρα, όμως, είναι υποχρεωμένη απέναντι στους Έλληνες πολίτες, να πράξει το καλύτερο για την αξιοπιστία του ελληνικού ποδοσφαίρου και το καλύτερο για τη διαφάνεια του ελληνικού αθλητισμού και συγκεκριμένα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν μπορεί, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ό,τι ισχύει για όλες τις υπόλοιπες αθλητικές ομοσπονδίες της χώρας, να μην ισχύει για την αθλητική ομοσπονδία του ποδοσφαίρου. Στη συνέχεια, λοιπόν, η Κυβέρνηση έρχεται και τροποποιεί ξανά αυτό το άρθρο που είχε ψηφίσει τότε το άρθρο 15 του ν.4326/2015. Και τι έχουμε από το 2015 και στη συνέχεια; Έχουμε την απόφαση της UEFA, να ορισθεί μια νέα διοίκηση στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, ώστε να διεξαχθούν εκλογές και τα διάφορα που λέγονταν, γράφονταν και παρακολουθούσαν οι φίλαθλοι στη χώρα μας αλλά και οι άνθρωποι του αθλητισμού, να μην ισχύουν πλέον, να «καθαριστούν», προκειμένου να μπορούμε να μιλάμε για ένα σοβαρό, αξιόπιστο πρωτάθλημα και για ένα σοβαρό άθλημα όπως είναι το ποδόσφαιρο. Για να υπάρξει, λοιπόν, νομιμοποίηση αυτών των διαδικασιών, αφού η Κυβέρνηση καταστρατήγησε τις δικές της εξαγγελίες για ό,τι είχε πει σε σχέση με το ποδόσφαιρο, στη συνέχεια θα έπρεπε να γίνει γενική συνέλευση, που δεν μπορούσε, όμως, να γίνει με τις διατάξεις τις οποίες είχε ψηφίσει το 2015 και η γενική συνέλευση να προχωρήσει σε εκλογικές διαδικασίες. Ήρθε, λοιπόν, πριν από δεκαπέντε ημέρες η Κυβέρνηση, ψηφίζοντας τον ν.4479/2017 με μία διάταξη. Διαβάζω τη διάταξη: «Για τη σύγκληση, συγκρότηση και λειτουργία της γενικής συνέλευσης της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, ΕΠΟ, πλην της περίπτωσης διεξαγωγής αρχαιρεσιών, εφαρμόζονται κατ' εξαίρεση οι διατάξεις του καταστατικού της». Αυτό στην ουσία σημαίνει ότι δίνει την πλήρη αυτονομία στην ΕΠΟ, κάτι που διακήρυσσε ότι δεν θα έπραττε ποτέ. Πότε έγινε αυτό; Έγινε πριν από δεκαπέντε ημέρες, στις 29 Ιουνίου 2017. Ενημερώνω ότι στις 30 Ιουνίου 2017, είχε γενική συνέλευση η προσωρινή διοικούσα επιτροπή, η διορισμένη από την UEFA σε συμφωνία με την Κυβέρνηση. Αυτή, λοιπόν, η διάταξη ενώ ψηφίστηκε για να νομιμοποιήσει τη γενική συνέλευση, σήμερα καλείται το εκλογικό Σώμα να ψηφίσει το εξής: «Για τη σύγκληση, συγκρότηση και λειτουργία της γενικής συνέλευσης της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας συμπεριλαμβανομένης…» - το λέω ξανά, «συμπεριλαμβανομένης» - «…της διεξαγωγής αρχαιρεσιών εφαρμόζονται κατ' εξαίρεση οι διατάξεις του καταστατικού της». Άρα, λοιπόν, τι άλλαξε αυτές τις δεκαπέντε ημέρες από τις 29 Ιουνίου μέχρι και σήμερα; Άλλαξε το εξής: Ψηφίσατε, ξε - ψηφίσατε και εκεί που είχατε πει «πλην των αρχαιρεσιών», τώρα μετά από δεκαπέντε μέρες θα έρθει το ελληνικό Κοινοβούλιο, να ψηφίσει και να πει «συμπεριλαμβανομένων των αρχαιρεσιών». Αυτά τα πράγματα είναι ανήκουστα. Θα καταγραφεί διεθνώς στη βιβλιογραφία, σ' αυτούς που μελετούν τα πολιτικά κόμματα, σ' αυτούς που μελετούν αρχαιρεσίες και στρατηγικές, αυτό το οποίο βιώνουμε με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνολικά. Τι λέτε; Μέσα σε δέκα μέρες λέτε «Ψηφίζω - ξεψηφίζω», «πλην - συμπεριλαμβανομένου». Λέτε «Θα σκίσουμε τα μνημόνια - ψηφίζουμε δυο μνημόνια», «Είμαστε εναντίον της λιτότητας -14,5 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα», «Θα καταργήσουμε την Αμυγδαλέζα, φέρνουμε τους μετανάστες και ανοίγουμε την Αμυγδαλέζα», «Θα καταψηφίσουμε τους δασικούς χάρτες - ξαναψηφίζουμε τους δασικούς χάρτες». Αυτά τα πράγματα είναι ανήκουστα. Θα σας πω το εξής: Ο κόσμος του ποδοσφαίρου, ο απλός φίλαθλος, είναι ανάστατος με τα πισωγυρίσματα, με τα μπρος - πίσω. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα, κύριοι της Κυβέρνησης, να πυροβολείτε το ποδόσφαιρο. Σας ζητούμε ένα διάφανο, καθαρό, αξιόπιστο πρωτάθλημα και έχετε υποχρέωση, με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς αυτό το πράγμα να το τηρήσετε, να το διαφυλάξετε και να το θεσμοθετήσετε. Εσείς πράττετε τα ακριβώς αντίθετα. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορεί, παρακαλώ, να μας διευκρινίσει κάτι η κυρία Υπουργός; Έχω εδώ μπροστά μου τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, από τις οποίες δεν προκύπτει ότι το άρθρο 61, έχει αφαιρεθεί από το νομοσχέδιο. Αναφέρομαι στο άρθρο, που αφορά τα οπτικοακουστικά μέσα για τα κινηματογραφικά έργα. Θέλω να ξέρω, εάν παραμένει ή όχι στο σώμα του νομοσχεδίου. Επίσης όσον αφορά το άρθρο 68, όπως μας κατατέθηκε το πρωί στο νομοσχέδιο, νομίζω ότι το έχετε πλέον αναριθμήσει σε άρθρο 67, επειδή έχετε απαλείψει το άρθρο 45. Αφορά στο σκανδαλώδες αυτό θέμα ότι δεν απαιτείται έκδοση υπουργικής απόφασης, όταν υπάρχουν προγραμματικές συμβάσεις, στις οποίες μετέχει ως συμβαλλόμενο μέρος το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Θα θέλαμε μια διευκρίνιση από την κυρία Υπουργό, διότι φτάνουμε προς το τέλος του καταλόγου των ομιλητών. Απ' ό,τι είδαμε, έχει υπάρξει αντίδραση και από τη Συμπολίτευση γι' αυτά τα άρθρα και θα θέλαμε να ξέρουμε, για να μπορούμε να τοποθετηθούμε στο τέλος της συζήτησης.
Αυτό είναι σωστό. Κυρία Υπουργέ, θα θέλατε να δώσετε μια πρώτη απάντηση, μια διευκρίνιση στα όσα ανέφερε η κ. Κεφαλογιάννη, για να συνεχίσουμε;
Κύριε Πρόεδρε, το άρθρο 61 έχει αφαιρεθεί και στις απαντήσεις μου θα δώσω και την αιτιολογία.
Πώς έχει αφαιρεθεί; Με ποιον τρόπο έχει αφαιρεθεί;
Έχει αφαιρεθεί χωρίς να το έχετε αφαιρέσει στις νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Δεν έχω κι εγώ μπροστά μου το σπλάχνο του νομοσχεδίου.
Κυρία Υπουργέ, δεν αφαιρούνται τα άρθρα επειδή αποφασίζετε εσείς, χωρίς να το έχετε στις νομοτεχνικές βελτιώσεις, που έχουν διανεμηθεί στους Βουλευτές. Θέλω απλώς να εξηγήσω ότι εμείς προτιθέμεθα να καταθέσουμε αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας. Θέλουμε να ξέρουμε, λοιπόν, αν θα ετοιμάσουμε ένα αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας, για κάτι που υπάρχει ή που δεν υπάρχει μέσα στο νομοσχέδιο. Θα μείνει μέσα στο νομοσχέδιο ή δεν θα μείνει; Άρα, η κυρία Υπουργός, πρέπει να μας δώσει μια απάντηση σύντομα.
Κοιτάξτε, το «σύντομα» είναι, έως την ώρα τουλάχιστον που θα ολοκληρώσουν τον κύκλο των δευτερολογιών οι αγορητές και οι εισηγητές.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να πάρω τον λόγο επί της διαδικασίας;
Ορίστε, κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό, σας παρακαλώ.
Ευχαριστώ. Πιστεύω ότι προφανώς η κυρία Υπουργός γνωρίζει ότι από τη στιγμή που κατατίθεται ένα νομοσχέδιο και αποτελείται από συγκεκριμένα άρθρα που έχουν συγκεκριμένο αριθμό και απ' αυτό το νομοσχέδιο μέχρι το τέλος της διαδικασίας της επεξεργασίας του από την κοινοβουλευτική επιτροπή δεν έχει μέχρι στιγμής δηλωθεί ότι αποσύρεται το άρθρο 61, αυτό το άρθρο μέχρι τώρα θεωρείται ότι υπάρχει. Απλώς κάποιος το έχει αφαιρέσει, χωρίς να υπάρχει νόμιμος λόγος, που να θεμελιώνεται στον Κανονισμό. Δεν μπορεί, λοιπόν, σ' αυτή τη φάση να μην υπάρξει το άρθρο 61. Εγώ, προσωπικά, παρακαλώ την κυρία Υπουργό, να πει ότι εκ παραδρομής αφαιρέθηκε αυτό το άρθρο, να ενσωματωθεί ως άρθρο 61Α επιτέλους και να τελειώσει όμορφα κι ωραία αυτή η ιστορία, γιατί διαφορετικώς προκύπτουν πολύ μεγάλα και σοβαρά ζητήματα.
Καλώς, κύριε Τζαβάρα. Κυρία Υπουργέ, θα θέλατε να πάρετε τον λόγο ή στο τέλος;
Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να λάβω τον λόγο στο τέλος, για να είμαι πιο έτοιμη.
Καλώς. Τον λόγο έχει η κ. Χρυσούλα Κατσαβριά - Σιωροπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση για τα πνευματικά δικαιώματα είναι αποκαλυπτική, καθώς συγκρούονται δυο εκ διαμέτρου αντίθετες αντιλήψεις. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της Αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, να ντύσουν με ευφυολογήματα τον λόγο τους, η θέση τους είναι ξεκάθαρη. Θέλουν να υποβαθμιστεί ο μόχθος του πνευματικού δημιουργού και του καλλιτέχνη και να αποξενωθεί από τον έλεγχο της εργασίας του. Είναι μια θέση την οποία υπηρέτησαν πιστά και με συνέπεια και την έκαναν πολιτική πράξη για δεκαετίες. Τα απόνερα αυτής της πολιτικής ήρθαν στην επιφάνεια ήδη από το 2011 με το κολοσσιαίο σκάνδαλο της ΑΕΠΙ. Οι κατά τα άλλα λαλίστατες, κυρίες συνάδελφοι, - εκπρόσωποι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης επιχείρησαν να αποδημήσουν κάθε προσπάθεια της Κυβέρνησης στον χώρο του Πολιτισμού και δεν βρήκαν ούτε μια λέξη να πούνε για τον ν.2121/1993, με τον οποίο νομιμοποιήθηκε η παράδοση της «ΑΕΠΙ» στη γνωστή οικογένεια, καθώς και η γιγάντωση της εκμετάλλευσης των δημιουργών. Βλέπετε για τις κυρίες συναδέλφους και τα κόμματά τους αυτή ήταν μια ορθή και οξυδερκής νομοθετική πρακτική. Επίσης δεν βρήκαν ούτε μια λέξη για την κυβερνητική τους απραξία στο άκουσμα των καταγγελιών για την «ΑΕΠΙ» από το 2011 μέχρι το 2015. Δεν βρήκαν, όμως, ούτε μία λέξη για την καταψήφιση από τα κόμματά τους, της τροπολογίας με την οποία τοποθετήθηκε η επίτροπος της «ΑΕΠΙ», μετά τον διαχειριστικό έλεγχο που διέταξε τον Αύγουστο του 2015 ο τότε Υπουργός Πολιτισμού, ο κ. Ξυδάκης. Κατά τα λοιπά η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ενδιαφέρονται για τη διαφάνεια, τον έλεγχο και τη λογοδοσία και όλως περιέργως κόπτονται και για τη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τους δημιουργούς! Βεβαίως όχι μόνο δεν ενδιαφέρονται για αυτή τη σχέση αλλά αντίθετα επιδιώκουν να την υπονομεύσουν με την επίκληση διαδικαστικών αιτιάσεων, με τεχνάσματα και συνεχή διαστρέβλωση των γεγονότων. Όμως ο κόσμος της τέχνης, του πνεύματος και του πολιτισμού γνωρίζει πολύ καλά το παρελθόν και ποιοι έκαναν για πολλές δεκαετίες τα στραβά μάτια στον σφετερισμό του έργου τους. Έχω την πεποίθηση ότι αναγνωρίζουν τις προσπάθειες της σημερινής Κυβέρνησης να βρεθεί μια δίκαιη λύση και να μπει τάξη και σεβασμός στον χώρο των δικαιωμάτων τους αλλά και να επεκταθεί το δικαίωμα όλων των πολιτών. να έχουν πρόσβαση στα έργα του λόγου, της επιστήμης και της τέχνης. Έτσι και αλλιώς μας ενώνει η κοινή αντίληψη για το πολιτιστικό αγαθό, για το πολιτιστικό δημιούργημα. Είναι εκείνη η αντίληψη, που αρνείται την εμπορευματοποίηση του έργου και ενίοτε του ιδίου του δημιουργού του που αντιστέκεται στην αποξένωση του πνευματικού ή καλλιτεχνικού έργου από τον παραγωγό του. Η τεχνολογία και η ταχύτητά του, εκτός των άλλων, ενσωματώνεται στην αγορά των πολιτιστικών αγαθών και συνυπάρχει με εκείνες τις κοινωνικές δυνάμεις, οι οποίες είτε αντιστέκονται στην εμπορευματοποίηση και στην εκμετάλλευση είτε επιδιώκουν και την πλήρη κατάργησή της. Ωστόσο ζούμε σε μια πραγματικότητα, την οποία οφείλουμε να λαμβάνουμε σοβαρά υπ' όψιν. Επειδή, πράγματι, ο δημιουργός και το έργο του βρίσκονται στον πυρήνα της πολιτικής μας, εναρμονίζουμε την κοινοτική οδηγία με τις ρυθμίσεις που εισάγουμε για τα πνευματικά και τα συγγενικά δικαιώματα. Η ουσία των ρυθμίσεων βρίσκεται αφ' ενός στη δυνατότητα των ίδιων των δημιουργών, να ελέγχουν αποφασιστικά πλέον τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης στους οποίους συμμετέχουν και αφ' ετέρου στον περιορισμό των διοικητικών δαπανών αυτών των φορέων στο 20% των εσόδων τους. Ο διάλογος που προηγήθηκε, ήταν σε κάθε περίπτωση γόνιμος και ουσιαστικός. Παρά τη σφικτή διαδικασία ψήφισης του παρόντος σχεδίου νόμου όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς του πνεύματος και της τέχνης είχαν τη δυνατότητα να εκφράσουν τις θέσεις και τις προτάσεις τους. Η ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να συγκεραστούν τόσο οι απόψεις, όσο και τα συμφέροντα που αρκετές φορές εμπλέκονται στον χώρο του πολιτισμού. Η εξισορρόπηση των όποιων αντιθέσεων που εξασφάλισε η Υπουργός, η κ. Κονιόρδου, θεωρώ ότι είναι η καλύτερη δυνατή βάση, πάνω στην οποία μπορούν να θεμελιωθούν από εδώ και μπρος τα πνευματικά και τα συγγενικά δικαιώματα των δημιουργών. Γιατί είναι αλήθεια, τα δικαιώματα αυτά πρέπει να χρηματοδοτούν την πνευματική δημιουργία, να παρέχουν στον δημιουργό τα αναγκαία οικονομικά οφέλη, να του επιτρέπουν να ζει από το έργο του αλλά και να συνεχίσει να δημιουργεί. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και για τη συνέπεια του χρόνου. Ακολουθεί η τελευταία ομιλήτρια του καταλόγου, η κ. Ευσταθία Γεωργοπούλου - Σαλτάρη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βρισκόμαστε, επιτέλους, σήμερα στη θέση - την ευχάριστη για τους πολλούς, κυρίως, για τους δημιουργούς και για τους χρήστες, και δυσάρεστη για κάποιους άλλους, αυτούς, δηλαδή, που νόμιζαν ότι είχαν ειδικά προνόμια - να συζητούμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο βάζει τέλος στην ασυδοσία και στο χάος, που επικρατούσε στον χώρο των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων. Νομίζω ότι στην αρχή της συζήτησης πρέπει να κάνουμε δύο αναγκαίες διευκρινίσεις, για να ξεφύγουμε από τη σκόπιμη παραπληροφόρηση των ημερών. Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο δεν αφορά την «ΑΕΠΙ» και το διαφαινόμενο σκάνδαλο σχετικά με τη συγκεκριμένη εταιρεία ούτε πρόκειται για απλή ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της οδηγίας 2014/26/ΕΕ για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων ή τουλάχιστον δεν πρόκειται μόνο για αυτό. Πρόκειται κυρίως και πάνω από όλα για τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου, μετά τον ν.2121/1993, παράλληλα με την ανάληψη γενναίων πρωτοβουλιών από τη μεριά της πολιτείας, ώστε να προστατευθούν επαρκώς τόσο τα δικαιώματα των δημιουργών έναντι τρίτων, όσο και η δυνατότητα των χρηστών να απολαμβάνουν απρόσκοπτα τα αγαθά της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Έρχεται, λοιπόν, η πολιτεία να δημιουργήσει το θεσμικό πλαίσιο, που θα προστατεύει τη σχέση του δημιουργού με το δημιούργημά του αλλά και τη σχέση του δημιουργήματος με τον τελικό αποδέκτη που είναι το κοινό. Για να έχουμε μία τάξη μεγέθους για την ελληνική αγορά και τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, αναφέρω ότι σήμερα στην ελληνική αγορά, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, δραστηριοποιούνται δεκαεπτά μικροί οργανισμοί, δηλαδή οντότητες που απασχολούν κάτω από πενήντα εργαζόμενους και έχουν τζίρο κάτω από 9 εκατομμύρια περίπου και ένας μόνο μεσαίος. Η ιστορική εμπειρία μάς έχει δείξει, λοιπόν, ότι σε αυτή τη σχετικά μικρή αγορά, διαπιστώθηκαν μια σειρά από δυσλειτουργίες και καταγγελίες για οικονομικά σκάνδαλα, κακοδιαχείριση, καταπάτηση δικαιωμάτων δημιουργών και χρηστών. Πρόκειται για ιστορίες, που προσεγγίζουν τα όρια του απόλυτου παραλογισμού. Αλήθεια μόνο εμείς τα βλέπαμε αυτά; Μόνο εμείς διαβάζαμε τις καταγγελίες σε έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο ή έπρεπε, επιτέλους, να έρθει η πολιτική αλλαγή, για να αρχίσει μια επίπονη προσπάθεια να μπει ένας φραγμός στην ασυδοσία των συμφερόντων αυτών; Το ζήτημα, λοιπόν, της πολιτικής βούλησης είναι κεφαλαιώδους σημασίας στη συγκεκριμένη περίπτωση και αναδεικνύει τις μέγιστες ευθύνες των οπαδών του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, που συντασσόμενοι με τα συμφέροντα του χώρου, έκαναν πως δεν άκουγαν και δεν έβλεπαν τίποτα. Ας πάψουν, λοιπόν, να παριστάνουν τον δάσκαλο οι εκπρόσωποι των κομμάτων που ήταν την εξουσία μέχρι τώρα και να κουνάνε το δάκτυλο για δήθεν σκοπιμότητες, όταν δεν επενέβαιναν να διορθώσουν τα κακώς κείμενα τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς δεν θα κολλήσουμε στην παρελθοντολογία. Όπου υπάρχουν ευθύνες, να αποδοθούν από τη δικαιοσύνη. Σημασία έχει όλοι όσοι δείχνουν ευαισθησία και αγωνία στα θέματα του πολιτισμού, να σκύψουν και να συμβάλουν με τις προτάσεις τους. Εάν χρειάζεται να γίνουν βελτιώσεις, να είστε σίγουροι ότι έχουμε το θάρρος και τη σύνεση να διορθώσουμε στην πορεία ό,τι χρειάζεται θεραπεία. Για εμάς το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων δεν είναι απλές ρυθμίσεις που θα εξομαλύνουν τις δυσλειτουργίες της αγοράς. Για εμάς είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο και πολυδιάστατο κοινωνικά, οικονομικά, πολιτιστικά. Το παρόν νομοσχέδιο αποτυπώνει με πολύ σαφή τρόπο τους βασικούς άξονες της δικής μας πολιτική αντίληψης, σε αντίθεση με ό,τι μέχρι σήμερα είχαμε γνωρίσει. Συνοπτικά. Περιφρουρεί το δικαίωμα όλων των πολιτών, να έχουν ευρεία πρόσβαση στην καλλιτεχνική δημιουργία. Δίνεται η δυνατότητα στους δημιουργούς, να αξιοποιούν το έργο τους για εργασία ή επιχειρηματική δράση, χωρίς να υφίστανται τους παράλογους και οικονομικά μη ανεκτούς περιορισμούς της προηγούμενης κατάστασης. Επιτρέπει - το πιο βασικό - στους δημιουργούς, να ζουν από το έργο τους και τη δημιουργία τους. Ενισχύει τον έλεγχο των δικαιούχων επί της διαχείρισης των δικαιωμάτων τους. Χωρίς να αναφερθώ αναλυτικά για την οικονομία του χρόνου και γιατί άλλοι συνάδελφοι μίλησαν αναλυτικά για θέματα όπως η εξασφάλιση της διαφάνειας και της λογοδοσίας, η βελτίωση των μηχανισμών εποπτείας από το κράτος, η θεσμοθέτηση της ειδικής διαδικασίας που θα προσδιορίζει τις αμοιβές εκ μέρους των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, ωστόσο πρέπει να επισημάνω ότι εισάγεται για πρώτη φορά ρύθμιση για την εξυγίανση των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης σε περίπτωση αδυναμίας εκπλήρωσης οικονομικών υποχρεώσεων. Ενισχύονται οι μηχανισμοί προστασίας πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων σε περίπτωση προσβολής τους από τη χρήση στο διαδίκτυο και είναι μια από τις μεγάλες προσκλήσεις της εποχής μας, καθώς η αυξανόμενη χρήση ανταλλαγής αρχείων μέσω της τεχνολογίας, έχει αλλάξει ριζικά την παλιά αντίληψη και πρακτική της ιδιωτικής χρήσης των έργων. Σήμερα, λοιπόν, έφτασε η ώρα, να χαράξουμε μια νέα πορεία για την προστασία και διεύρυνση των δικαιωμάτων των δημιουργών και των χρηστών, υπερψηφίζοντας το σχέδιο νόμου. Σήμερα, λοιπόν, έφτασε η ώρα άλλο ένα σημαντικό πρόβλημα να λυθεί επιτέλους και να δώσει τη σκυτάλη στο επόμενο. Θα ήθελα να πω δύο λόγια για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1097 και ειδικό 30. Με την τροπολογία αυτή διορθώνουμε μια αδικία ετών, την οποία υφίστανται οι εργαζόμενοι, αορίστου χρόνου επιστημονικών ειδικοτήτων, στην Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου. Πιο συγκεκριμένα η τροπολογία αφορά τη χορήγηση δίμηνης εκπαιδευτικής άδειας κατ' έτος, για ειδικότητες όπως ΠΕ Ιστορικών Τέχνης, Συντηρητών Αρχαιοτήτων, Ζωγράφων, Χημικών, Φυσικών, Χημικών Μηχανικών και Αρχαιονόμων. Πρόκειται για κάτω από δέκα άτομα, εργαζόμενοι στην Εθνική Πινακοθήκη, και όπως είναι προφανές, με αυτή την τροπολογία δεν επέρχεται καμμία δαπάνη στον κρατικό προϋπολογισμό. Τέλος, θα ήθελα να χαιρετήσω τη θεσμοθέτηση του Βραβείου Εικαστικών Τεχνών «Γιάννης Μόραλης» στη μνήμη του μεγάλου εικαστικού και δασκάλου σε έναν εν ζωή δημιουργό κάθε χρόνο. Θα απονέμεται, δηλαδή, για το έργο του, καθώς και για το πλαίσιο που μπαίνει από το Υπουργείο για τους όρους συμμετοχής της χώρας μας στην Διεθνή Έκθεση της Μπιενάλε της Βενετίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Η κ. Γεωργοπούλου - Σαλτάρη ήταν η τελευταία ομιλήτρια από τον κατάλογο. Έχει ζητήσει τον λόγο η κυρία Υπουργός, για να κάνει μια παρέμβαση. Θα κάνετε συνολικά, κυρία Υπουργέ, ή απλώς κάποια διευκρίνιση; Μετά θα πάμε στον κύκλο των δευτερολογιών των εισηγητών αγορητών.
Κύριε Πρόεδρε, το άρθρο 61 έχει αποσυρθεί από την πρώτη συνεδρίαση των επιτροπών με την υπογραφή του διευθυντή των επιτροπών από τις 11 Ιουλίου. Και το καταθέτω για τα Πρακτικά.
Πότε;
Από τις 11 Ιουλίου.
Υπάρχει μέσα στο νομοσχέδιο που μας έδωσαν.
Εμείς το έχουμε καταθέσει πάντως.
Στο νομοσχέδιο υπάρχει μέσα.
Υπάρχει μέσα…
Μισό λεπτό. Κυρία Υπουργέ, έχετε να προσθέσετε κάτι ακόμα;
Η αιτιολόγηση είναι ότι αποσύρθηκε, διότι προέκυψε ζήτημα συναρμοδιότητας των δύο Υπουργείων, του Υπουργείου Πολιτισμού και του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, και δύο συναρμόδιων φορέων και έτσι επιλέξαμε την πραγματοποίηση διαλόγου διεξοδικού για βέλτιστη νομοθέτηση. Για αυτό και απεσύρθη.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Ορίστε, κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, το συγκεκριμένο άρθρο 61 κατατέθηκε με το νομοσχέδιο στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων προς επεξεργασία. Προφανώς, λοιπόν, εάν υπάρχει κάποιο έγγραφο από τη Γραμματεία της Κυβέρνησης, αυτό το έγγραφο δεν επεξεργάστηκε κατά τον τρόπο που επιβάλλει ο Κανονισμός της Βουλής. Δηλαδή θα έπρεπε μέχρι πέρατος της συζήτησης στην αρμόδια Επιτροπή των Μορφωτικών Υποθέσεων, να έχει γίνει προφορική δήλωση και το επισημαίνω αυτό, γιατί μόλις προηγουμένως μας διένειμε και ένα άλλο χαρτί έγγραφο με διάφορες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Επαναλαμβάνω, για να το ξέρει και η κυρία Υπουργός ότι στην κοινοβουλευτική διαδικασία, ισχύει η αρχή της προφορικότητας. Οι συζητήσεις είναι προφορικές και μόνο ό,τι λέγεται προφορικά, καταχωρείται στα Πρακτικά και μετά από αυτή τη διαδικασία μόνο τότε παραδεκτώς μπορούμε να μιλάμε για απόσυρση διάταξης. Προκύπτει, λοιπόν, από την έκθεση που συνέταξε η αρμόδια υπηρεσία της Βουλής ότι το συγκεκριμένο άρθρο, χωρίς να έχει προηγηθεί προφορική δήλωση κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή, έχει αποσυρθεί. Για μας, λοιπόν, ουδέποτε αποσύρθηκε και για αυτό θα καταθέσουμε ονομαστική ψηφοφορία και για το άρθρο 61, όπως αυτό περιλαμβανόταν στο νομοσχέδιο, που κατατέθηκε και επεξεργάστηκε η Βουλή.
Για να κατανοήσω, το αίτημα για ονομαστική θα αφορά και άλλο άρθρο.
Εννοείται.
Ναι δεν το λέτε όλο, για να ξέρουμε και τα άρθρα.
Κύριε Πρόεδρε, η κυρία Υπουργός θα κάνει και άλλες αλλαγές; Αν η κυρία Υπουργός δεν μας πει, αν τελικά θα αποσύρει και άλλα άρθρα, θα τοποθετηθούμε στη δευτερολογία μας και μετά θα αλλάξει…
Ωραία για να τελειώνουμε με αυτό, πείτε μας ευκρινέστατα ποια άρθρα αποσύρατε ή πρόκειται να αποσυρθούν ή αν τέλος πάντων προτίθεστε να κάνετε και κάποια άλλη νομοτεχνική βελτίωση.
Εκτός από το άρθρο 61, αφαιρείται το άρθρο 45, διότι κατά γενική ομολογία, κατά κοινή ομολογία προσθέτει άλλη μια διαδικασία στις ήδη προβλεπόμενες διαπραγματεύσεις μεταξύ οργανισμών συλλογικής διαχείρισης και χρηστών, όπως είναι στο άρθρο 22 και 23. Θεωρούμε ότι είναι προτιμότερο να αφήσουμε τα μέρη να βρουν τον τρόπο να διαπραγματευτούν, παρά να γίνει με τρόπο καθορισμένο από το κράτος. Από τις αντιδράσεις είναι προφανές ότι προτιμούν να γίνει με δική τους πρωτοβουλία και από τον νόμο τους δίνεται η δυνατότητα. Έτσι και αλλιώς όπως ήταν το 45, ήταν προαιρετικό και αφού είναι μια διαδικασία που απ' ό,τι φάνηκε από τους φορείς, είναι πιο πιθανό να δημιουργήσει σύγχυση παρά να διευκολύνει, αφαιρείται. Τώρα από το άρθρο 18 του ν.2121/93 για την εύλογη αμοιβή για μέσα και συστήματα αναπαραγωγής, δηλαδή από το άρθρο 55 παράγραφος 2 του παρόντος από την περίπτωση α΄ αφαιρούνται τα κινητά, τα smart phones, και αυτό γιατί λαμβάνουμε υπ' όψιν μας τις εκκρεμείς δίκες που είναι σε εξέλιξη, αλλά και επειδή τα κινητά τηλέφωνα είναι μια ιδιαίτερη κατηγορία μηχανημάτων με πολλές χρήσεις. Διατηρούμε υπολογιστές με tablets, με αμοιβή που ορίζεται στο 2% για την ενίσχυση των πνευματικών δημιουργών.
Το 1% το κάνατε 2%.
Το 1% έγινε 2%.
Με νομοτεχνική βελτίωση.
Ναι έχει κατατεθεί.
Δεν έγινε νομοτεχνική βελτίωση.
Με συγχωρείτε, εχθές έγινε διαβούλευση με τους φορείς. Κατέθεσαν πάρα πολλοί φορείς τον προβληματισμό τους για το 1%. Εμείς το ακούσαμε προσεκτικά και το ενσωματώσαμε. Πότε πρέπει να το καταθέσουμε αυτό; Έχει κατατεθεί.
Κυρία Κονιόρδου, ολοκληρώστε με τις ενδεχόμενες άλλες νομοτεχνικές βελτιώσεις, για να κατατεθούν και να μοιραστούν και στους Βουλευτές.
Επιπλέον αφαιρείται η παράγραφος 3 του άρθρου 55 και αυτό γιατί απ' ό,τι φάνηκε από τις χθεσινές διαπραγματεύσεις, το θέμα της ψηφιακής αναπαραγωγής στα σχολεία είναι κάτι που χρειάζεται περισσότερη συζήτηση μεταξύ των αρμοδίων φορέων. Παραμένει σε ισχύ η σχετική διάταξη του ν.2121/93 για την αναπαραγωγή και για τη διδασκαλία και τις εξετάσεις. Η παράγραφος 4 παραμένει ως έχει. Για τη διευκόλυνση των μικρότερων οργανισμών συλλογικής διαχείρισης μετά από τη συζήτηση που έγινε χθες αναφορικά με τα διαχειριστικά έξοδά του, προβλέψαμε ότι όταν τα ακαθάριστα έσοδά τους δεν υπερβαίνουν το ποσό των 500.000 ευρώ, τα έξοδα διαχείρισης δεν πρέπει να υπερβαίνουν συνολικά κατά μέσο όρο το ποσοστό του 25% των ακαθάριστων εσόδων του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης. Στις μεταβατικές διατάξεις είναι σαφές ότι αυτή η υποχρέωση, όπως μας ζητήθηκε, ξεκινά από τον Νοέμβριο του 2019 και υπάρχουν και άλλες μικρότερες νομοθετικές ρυθμίσεις.
Πείτε τες, πρέπει να τις πείτε.
Θέλετε να τις διαβάσω όλες; Εσείς μου ζητήσατε…
Ο Κανονισμός…
Ζητήθηκε από τους Βουλευτές - δεν ήσασταν τότε - επειδή ήταν πολλές, να μην τις διαβάσω, γιατί θα τις έπαιρναν στα χέρια τους.
Πρέπει, όμως, να τις περιγράψετε. Να πείτε το άρθρο τάδε, το άρθρο τάδε…
Αν θέλετε να τις διαβάσω, είναι πολλές.
Κυρία Κονιόρδου, αν είναι πολλές…
Κάποιες είναι λεκτικές.
Εντάξει αλλά πρέπει…
Επιτρέψτε μου, κύριε Τζαβάρα, έχει να κάνει και με τον ποιοτικό χαρακτηρισμό. Δηλαδή αν είναι να αλλάξει μια λέξη, μη φτάσουμε σε αυτό το σημείο.
Σε ποια άρθρα κάνει τις παρεμβάσεις;
Είναι κάποιες λέξεις…
Κυρία Κονιόρδου, με βάση την κατάσταση που έχετε για τις αλλαγές που προτείνετε…
Τα άρθρα πείτε.
…έστω αναφερθείτε στα άρθρα και στις παραγράφους που βελτιώνετε, που αλλάζετε.
Στο άρθρο 9, υπάρχουν βελτιώσεις που αφορούν λέξεις. Αντικαθίσταται η λέξη «δημιουργών» από την λέξη «μελών». Στο άρθρο 18, είναι αυτό που σας έθεσα τώρα για τους ΟΣΔ μέχρι 500.000. Στο άρθρο 51, που αφορά τις ανεξάρτητες οντότητες διαχείρισης, προστίθεται η φράση «είτε προϋπάρχουν είτε συσταθούν μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου» κ.λπ., θα υπάρξει απάντηση για αυτό το θέμα. Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 52. υπάρχουν νομοτεχνικές βελτιώσεις. Πάλι είναι λεκτικές. Μετά τη λέξη «προτείνοντας» μπαίνει η φράση «ύστερα από εισήγηση του ΟΠΙ ή του εποπτικού συμβουλίου, κατάλογο». Μετά τη λέξη «πέντε (5)» η λέξη «προσώπων» αντικαθίσταται από τη λέξη «πρόσωπα». Στο άρθρο 54, επέρχονται οι εξής βελτιώσεις: Η λέξη «Σεπτεμβρίου» αντικαθίσταται από τη λέξη «Νοεμβρίου». Στην παράγραφο 5 η λέξη «Σεπτεμβρίου» αντικαθίσταται από τη λέξη «Νοεμβρίου» ομοίως. Μετά το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 6, προστίθεται η φράση «Η υποχρέωση της παραγράφου 5 του άρθρου 18 ισχύει από την 1η Νοεμβρίου 2019». Ομοίως στην παράγραφο 8, η λέξη «Σεπτεμβρίου» αντικαθίσταται από τη λέξη «Νοεμβρίου». Στο άρθρο 55, ισχύουν οι εξής νομοτεχνικές βελτιώσεις: Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 η φράση «και της παραγράφου 15» αντικαθίσταται από τη φράση «και της παραγράφου 14». Στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 18 του ν.2121/1993, όπως αυτή τροποποιείται με την παράγραφο 2Α, μετά τη φράση «για φωτοτυπίες» προστίθεται η φράση «σαρωτές και εκτυπωτές». Στο πρώτο εδάφιο της περίπτωσης α΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 18 του ν. 2121/1993, όπως αυτή τροποποιείται με την παράγραφο 2Α, η φράση «ορίζεται σε 1%» αντικαθίσταται από τη φράση «ορίζεται σε 2%». Στο πρώτο εδάφιο της περίπτωσης γ΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 18 του ν.2121/1993, όπως αυτή τροποποιείται με την παράγραφο 2Α, μετά τη λέξη «συσκευών» προστίθεται η φράση «των σαρωτών, των εκτυπωτών». Στο ενδέκατο εδάφιο της παραγράφου 10 του άρθρου 54 του ν.2121/1993, που τροποποιείται με την παράγραφο 16Α, μετά τη φράση «ή τεχνικούς συμβούλους» προστίθεται η φράση «καθώς και με προσωπικό διοικητικής υποστήριξης». Η παράγραφος 3 διαγράφεται και αναριθμούνται όλες οι επόμενες παράγραφοι του άρθρου 55. Το άρθρο 45 του σχεδίου νόμου αποσύρεται και αναριθμούνται αντιστοίχως τα υπόλοιπα.
Κυρία Υπουργέ, συγγνώμη, εδώ ευθύνεται και το Προεδρείο. Η κυρία Υπουργός αναγκάστηκε, κατόπιν εκκλήσεως του κ. Τζαβάρα, να αναγνώσει, να ανακοινώσει στο Σώμα τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, τις όποιες αλλαγές έγιναν. Αυτές ήδη έχουν κατατεθεί στο Σώμα.
Το ξέρουμε.
Και αφού το ξέρετε, αναγκάζετε την Υπουργό…
Όχι, δεν αναγκάζουμε.
Επιτρέψτε μου, ο όρος είναι δικός μου. Την βάζετε στη βάσανο να κάθεται να διαβάζει, ενώ τα έχετε πάρει.
Όχι, προσέξτε, υπήρξε διχογνωμία σχετικά…
Όπως και να έχει, κυρία Υπουργέ, ολοκληρώσατε;
Είναι μια τελευταία νομοτεχνική βελτίωση. Την έδωσα.
Πείτε την και αυτή, κυρία Υπουργέ.
Στο άρθρο 50 στο δεύτερο εδάφιο μετά τη λέξη «Στις» προστίθεται η φράση «υφιστάμενες κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος» και απαλείφεται η λέξη «αυτές».
Καλώς. Φραστικό είναι αυτό.
Την καταθέτω στα Πρακτικά.
Θα δώσουμε τον λόγο τώρα στους εισηγητές και στους ειδικούς αγορητές. Ποιος θα ξεκινήσει; Ο κ. Σκουρολιάκος; Η κ. Κεφαλογιάννη;
Μπορούμε να έχουμε τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, για να τοποθετηθούμε;
Έχουν ήδη φωτοτυπηθεί, είναι στα έδρανα δεξιά και αριστερά και οι περισσότερες εξ αυτών, δεν ξέρω για τις τελευταίες, έχουν ήδη μοιραστεί, κυρία Κεφαλογιάννη.
Δεν έχουν διανεμηθεί. Μπορούμε να τις έχουμε, για να τοποθετηθούμε;
Άρα τι προτείνετε; Να κάνουμε διακοπή; Εγώ λέω ότι ακολουθεί ο κύκλος των δευτερολογιών των εισηγητών και των ειδικών αγορητών. Ποιος, λοιπόν, εκ των εισηγητών ή αγορητών θα πάρει τον λόγο;
Εγώ χρειάζομαι πέντε λεπτά.
Ωραία εσείς χρειάζεστε πέντε λεπτά. Ο επόμενος.
Κύριε Πρόεδρε, εάν μου επιτρέπετε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό να ξεκαθαρίσω κάτι, για να διευκολύνω τη συζήτηση.
Κυρία Βάκη, να ξεκαθαριστεί τι;
Κάτι για το επίμαχο άρθρο 61.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κυρία Βάκη, τι ακριβώς θέλετε για το άρθρο 61;
Αυτό το οποίο μου ελέχθη, είναι ότι με νομοτεχνική βελτίωση στις 11 Ιουλίου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων αυτό το άρθρο είχε αποσυρθεί και δεν υπάρχει θέμα το ότι δεν ανεγνώσθη. Εφόσον κατατέθηκαν νομοτεχνικές βελτιώσεις και αποσύρθηκε, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι έχει αποσυρθεί.
Τι λέτε τώρα;
Δεν διαβάζονται πάντα, εξ όσων γνωρίζω. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά δεν διαβάζονται πάντα οι νομοτεχνικές βελτιώσεις. Από τη στιγμή που είχε διανεμηθεί, θεωρώ ότι έχει επικυρωθεί η απόσυρσή του.
Το άρθρο 61 αποσύρθηκε ήδη από την Επιτροπή.
Μάλιστα.
Πώς;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Αφήστε με να μιλήσω για ένα λεπτό. Δεν σας είπα ότι σας στερώ τον λόγο.
Τοποθετήθηκα εγώ, κυρία Βάκη, για το άρθρο 61 και κανείς δεν είπε ότι αποσύρθηκε.
Επιτρέψτε μου. Με ενημερώνουν οι υπηρεσίες για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε στην Επιτροπή, όπου όντως το άρθρο 61, το επίμαχο άρθρο τέλος πάντων, αφαιρέθηκε με συγκεκριμένη νομοτεχνική ρύθμιση βελτίωση - όπως θέλετε πείτε το - μοιράστηκε και απ' ό,τι με ενημερώνουν, είναι σε γνώση των εισηγητών αγορητών στην επιτροπή.
Όχι, κύριε Πρόεδρε. Μου επιτρέπετε για ένα λεπτό;
Να πείτε την αντίρρησή σας, να την ακούσουμε αλλά εγώ οφείλω να καταθέσω στο Σώμα, αυτό για το οποίο μόλις τώρα ενημερώθηκα από τις υπηρεσίες, το τι, δηλαδή, συνέβη στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Με αυτό έχει να κάνει και νομίζω ότι μέσα στο σπλάχνο, δεν είναι το επίμαχο άρθρο 61. Κυρία Κεφαλίδου, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ πολύ που μου δίνετε τον λόγο. Θέλω να σας πω ότι γενικώς αυτή η διαδικασία του επείγοντος, έχει καταντήσει τραγέλαφος. Ξέρετε γιατί; Διότι εγώ συγκεκριμένα χθες - και σας παρακαλώ πολύ να διαβάσετε τα πρακτικά της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων - μίλησα για το άρθρο 61 στην επιτροπή και ουδείς μπήκε στον κόπο να ενημερώσει ότι έχει αποσυρθεί από το σώμα του νομοσχεδίου. Εγώ τοποθετήθηκα για το άρθρο 61. Εάν αυτά γίνονται με διαδικασίες fast forward και η ίδια η Υπουργός δεν γνωρίζει ότι έχει αποσυρθεί το άρθρο και επιτρέπει να γίνεται διαδικασία, όπου τοποθετούνται όλοι οι εισηγητές για το άρθρο 61, αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Ερχόμαστε σήμερα και δεν έχει γίνει απόσυρση από πουθενά ούτε από την αιτιολογική ούτε από τα κείμενα του νομοσχεδίου. Για ποια απόσυρση μιλάμε, λοιπόν; Ευχαριστώ για τη σύντομη παρέμβαση, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Τι θέλετε, κυρία Βάκη; Τι θέλετε, κύριε Τζαβάρα; Επ' αυτού πάλι;
Ασήμαντο είναι;
Επ' αυτού για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, για να διευκολύνουμε τη διαδικασία και το Σώμα. Είπαν και η κ. Κεφαλίδου και η κ. Κεφαλογιάννη ότι τοποθετήθηκαν στο άρθρο 61 και δεν λάβατε απάντηση. Μπορεί κάποιος να μην το πρόσεξε, μπορεί να μην ήταν κάποιος στην Αίθουσα εκείνη την ώρα, μπορεί να μην ήταν καλά συγκεντρωμένος. Εάν και εφόσον είναι - ρωτώ - στις νομοτεχνικές βελτιώσεις της 11ης Ιουλίου, ακόμη και αν αυτές δεν διαβάστηκαν, μπορεί να εκληφθεί ότι έχει αποσυρθεί ή όχι; Εγώ ξέρω ότι θεωρείται ότι έχει αποσυρθεί.
Μπορώ να προσθέσω κάτι;
Μια επανάληψη. Κατατέθηκε στην επιτροπή νομοτεχνική βελτίωση. Ναι ή όχι; Ναι. Το ξέρετε, κύριε Τζαβάρα, κυρία Βάκη, οι λοιποί εισηγητές αγορητές.
Βεβαίως.
Μας διαβάζετε τι λέει ο Κανονισμός; Και να σας πω κάτι, κύριε Πρόεδρε, γιατί κάποια στιγμή εδώ πρέπει να εφαρμόζεται ο Κανονισμός.
Εγώ ενημερώνω αυτή τη στιγμή το Σώμα.
Δεν ξέρω τι λένε οι υπηρεσίες της Βουλής, αλλά εγώ αυτό που ξέρω, είναι ότι πρώτα ανακοινώνεται προφορικά η οποιαδήποτε βελτίωση και εάν το Σώμα συμφωνεί, γίνεται κατ' οικονομία.
Μου επιτρέπετε, κύριε Τζαβάρα;
Άντε τώρα!
Όχι άντε τώρα! Όχι σε εμένα άντε τώρα! Όχι εδώ άντε τώρα!
Ε τότε να φέρνουμε και τις ομιλίες γραμμένες και να μην ανεβαίνουμε στο Βήμα της Βουλής. Εκεί θα καταλήξουμε!
Όχι «Άντε τώρα», γιατί και εγώ ξέρω να χρησιμοποιήσω τέτοια γλώσσα.
Δεν είπα σε εσάς «Άντε τώρα». Τον Πρόεδρο τον σέβομαι εγώ.
Ακούστε, επαναλαμβάνω. Αφαιρέθηκε με νομοτεχνική βελτίωση, που κατατέθηκε στην επιτροπή, το άρθρο 61. Στο πρακτικό που συντάχθηκε με το πέρας των εργασιών της επιτροπής, το άρθρο 61 δεν υπάρχει. Όταν λέω στο πρακτικό της επιτροπής, εννοώ στην τελική έκθεση της επιτροπής. Εκεί δεν υπάρχει αυτό το άρθρο. Μέχρι εδώ αυτά έχουν γίνει. Άρα δεν υφίσταται ζήτημα για το άρθρο 61. Εάν υφίσταται άλλο ζήτημα για άλλο άρθρο ή ζήτημα ονομαστικής ψηφοφορίας κ.λπ., αυτό το αίτημα να κατατεθεί.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να συνεισφέρω;
Έχετε τον λόγο, κύριε Σκουρολιάκο.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ χθες παρουσιάζοντας τα άρθρα, δεν αναφέρθηκα σε αυτό το άρθρο. Ευχαριστώ.
Συγγνώμη αλλά ηλεκτρονικά στο πρακτικό της έκθεσης της επιτροπής σήμερα το πρωί φαινόνταν κανονικά μέσα το άρθρο 61.
Λοιπόν, να μη λύσουμε τώρα τα ηλεκτρονικά ή μη. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες]] Δεν θα απολογούμαι εγώ. Με συγχωρείτε πάρα πολύ. Σας παρακαλώ πολύ. Θα ξεκινήσουμε με τις δευτερολογίες των εισηγητών και των αγορητών. Ποιος θα ξεκινήσει εκ των εισηγητών; Κύριε Ψαριανέ, θέλετε να δευτερολογήσετε;
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όπως βλέπουμε και ακούμε, ήρθαν λίγο πριν ψηφίσουμε το νομοσχέδιο και ενώ ετελείωσε η διαδικασία εκατόν πενήντα δύο σελίδες νομοτεχνικές βελτιώσεις, μάθαμε ότι έχουν αποσυρθεί ένα ή δύο ή τρία άρθρα. Δεν ξέρουμε ακριβώς πόσα ούτε τους αριθμούς τους. Δεν ξέρουμε ποιες αλλαγές έχουν γίνει, εάν το 1% έγινε 2%, πότε και γιατί, εάν τα ποσά που πρέπει να δοθούν στο άρθρο 18, είναι μετά το 2019 ή πριν και αν είναι το 25% των πεντακοσίων χιλιάδων ή αν πρέπει να τα δώσουν απόψε. Δεν έχουμε καταλάβει εμείς που συζητάμε εδώ, τι ακριβώς ψηφίζουμε. Αυτός ο τραγέλαφος νομίζω ότι είναι παγκόσμια πρώτη. Δεν θέλω να προσβάλλω καμμία αφρικανική χώρα. Φοβάμαι ότι είμαστε πέρα από την Αφρική, για να μιλήσω επί καλλιτεχνικού και επί σκηνοθεσίας και κινηματογράφου. Δηλαδή αυτά τα πράγματα που συμβαίνουν εδώ και συζητάμε είναι καταγέλαστα. Εάν το Ποτάμι είχε δεκαπέντε Βουλευτές αυτή τη στιγμή εδώ, θα ζητούσαμε ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής και εφ' όλων των άρθρων και των τροπολογιών. Θα δούμε εάν μπορούν να μαζευτούν οι υπογραφές, να ζητηθεί ονομαστική ψηφοφορία. Είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει. Θα έπρεπε να συζητάμε για τη ληστεία που έχει γίνει από την «ΑΕΠΙ», που είναι τρεις σελίδες πράγματα. Ελλείψεις ελέγχου, λεφτά που έχουν τσεπώσει οι φαμίλιες και οι συνεργάτες τους, που είναι εκατομμύρια, 7,5 εκατομμύρια ευρώ και άλλα 7,5 εκατομμύρια ευρώ και άλλα 8,5 εκατομμύρια ευρώ και δικαστικές αποφάσεις κ.λπ.. Ζητήθηκε παρέμβαση και έχει μπει επίτροπος, αλλά τα πήραμε τα λεφτά από τη φαμίλια, να τα μοιράσουμε στους καλλιτέχνες, στους δημιουργούς, στους ιδιοκτήτες των πνευματικών δικαιωμάτων; Εάν δεν τα πήραμε ως σήμερα, σε πόσο καιρό θα τα πάρουμε από τους ληστές της φαμίλιας, να τα μοιράσουμε στους καλλιτέχνες, στους ανθρώπους που έγραψαν, που συνέθεσαν, που εκτέλεσαν και τα συγγενή δικαιώματα; «Συγγενή» να τα λέμε και όχι «συγγενικά» δικαιώματα. Ας αλλάξουμε και αυτή τη λέξη. Να λέμε «τα συγγενή δικαιώματα» και όχι «τα συγγενικά», για να μη νομίζουν μερικοί ότι είναι δικαιώματα για τους συγγενείς μας. Θέλω να μιλήσω στη δευτερολογία μου επί των άρθρων που ήταν αριθμημένα σε παλιά αρίθμηση σε ένα παλιό νομοσχέδιο, που ήρθε μετά από δύο νομοσχέδια που αποσύρθηκαν και που το πρώτο είχε ολοκληρώσει τη διαδικασία του, είχε έρθει για ψήφιση σχεδόν και παραμονή εξαφανίστηκε. Μετά ήρθε ένα άλλο. Συζητήθηκε από εδώ και από εκεί και ούτε καν κατατέθηκε. Είπαμε να κατατεθεί εκείνο το πρώτο νομοσχέδιο, με το οποίο συμφωνούσαν όλοι οι φορείς πλην της «ΑΕΠ»Ι. Σε όλα τα επόμενα, του 2016 και το τωρινό, συμφωνεί μόνο η «ΑΕΠΙ» και διαφωνούν όλοι οι άλλοι φορείς. Μας είπαν όλοι ότι δεν έχει γίνει καμμία διαπραγμάτευση και καμμία διαβούλευση αλλά μόνο συζητήσεις ανεπίσημες; Λοιπόν, αντί να ξανασυζητήσουμε εφ' όλης της ύλης και επί της ουσίας και με τις διαφωνίες ανθρώπων που είναι και μέσα στην ίδια την Κυβέρνηση ή που ήταν στην Κυβέρνηση ή που είναι στα κόμματα της Κυβέρνησης και να αποφασίσουμε με όση νηφαλιότητα και ωριμότητα και αξιοπρέπεια μπορούμε να έχουμε και να ψηφίσουμε επί της ουσίας και συγκεκριμένα, για να διασφαλίζονται σε αυτή τη χώρα τα πνευματικά δικαιώματα, εξοβελίζουμε τη φαμίλια μαζί με τα λεφτά που βούτηξε, καλύπτουμε το όλο σύστημα και πάμε να δώσουμε την «ΑΕΠΙ» σε κάτι ανθρώπους, που δεν είναι πια η φαμίλια. Πάει η φαμίλια, πήρε τα λεφτά και έφυγε και κοιτάμε τώρα, πώς θα βολέψουμε την «ΑΕΠΙ» σε κάτι δικούς μας, ώστε να την κρατήσουμε και να φέρουμε και δυο τρεις «ΑΕΠΙ» ακόμα. Αυτό δεν είναι το θέμα; Πώς θα τα ψηφίσω εγώ αυτά; Πείτε μου. Δηλαδή με ποιο φιλότιμο θα ψηφίσω εγώ για αυτά τα πράγματα; Όταν - ευχαριστώ πολύ που με ακούτε - η ίδια η Ελληνική Ένωση Εκδοτών Μουσικής έχει κάνει δεκαπέντε καταγγελίες επί της ουσίας. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο. Θα σας πούμε ότι θα σκεφτούμε τι μπορούμε να ψηφίσουμε από αυτά δυο, τρεις τροπολογίες και ίσως ένα άρθρο, αν υπάρχει με τον αριθμό που υπήρχε. Δεν ξέρω με την αναρίθμηση, πόσα αναρίθμητα άρθρα υπάρχουν και πόσες άλλες αναρίθμητες τροπολογίες θα φέρετε με τη διαδικασία πάντα του επείγοντος, γιατί επειγόμαστε να κάνουμε δουλειές. Είναι απαράδεκτο και ντροπιαστικό για το ελληνικό Κοινοβούλιο. Τελεία και παύλα. Ευχαριστώ πολύ και συγγνώμη.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ.
Θα ήθελα να ανακοινώσω ότι αποσύρεται το άρθρο 67 μετά από τις σοβαρές ενστάσεις.
Άρα αποσύρεται και το άρθρο 67. Καλώς. Τον λόγο έχει ο κ. Μεγαλομύστακας.
Το άρθρο 67 με ποια αρίθμηση; Αυτή που υπάρχει ήδη; Γιατί έχουμε μπερδευτεί από το πρωί.
Είναι το άρθρο 68.
Σύμφωνα με το πρωινό σώμα του σχεδίου νόμου. Ωραία.
Ελάτε, κύριε Μεγαλομύστακα.
Εντάξει αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι τραγικό. Από το πρωί σας προειδοποιούμε ότι λόγω κακού προγραμματισμού και έλλειψης σχεδίου, δεν θα πάμε όπως πρέπει να πάμε εδώ στην Αίθουσα και όντως αυτό έγινε. Έχουν μπερδευτεί όλες οι πτέρυγες του Κοινοβουλίου. Είναι κάτι απαράδεκτο. Για αυτό, ακριβώς, προειδοποιούσαν όλοι οι συνομιλητές και οι συνάδελφοι στις επιτροπές. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Ξέρω τι θα κάνουν. Εντάξει, κύριε Ψαριανέ. Λοιπόν, εμείς το στηρίζουμε, γιατί θέλουμε επιτέλους να δοθεί μια λύση σε αυτό το σημαντικό πρόβλημα ων πνευματικών δικαιωμάτων. Απλώς αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Δηλαδή θέλουμε να στηρίξουμε, θέλουμε να δείξουμε τη συναίνεσή μας και τη συμπαράστασή μας σε όλους τους δημιουργούς και έρχεστε και γυρίζετε μια κωμωδία κακής ποιότητας δυστυχώς. Από το πρωί σας ρωτάμε ποιες νομοθετικές βελτιώσεις θα γίνουν και έρχεστε εσείς λίγο πριν τελειώσει το νομοσχέδιο και τις αλλάζετε συνεχώς και αφαιρείτε άρθρα και κάνετε νομοτεχνικές βελτιώσεις. Αυτό είναι κάτι απαράδεκτο. Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω. Δυστυχώς αυτή είναι η εικόνα που θέλουμε να δίνουμε στον ελληνικό λαό.
Ευχαριστούμε τον κ. Μεγαλομύστακα.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ.
Με συγχωρείτε, για να μην υπάρξει κάποια σύγχυση, επειδή έχει αφαιρεθεί και το άρθρο 45, η τελική αρίθμηση είναι 66, αν δεν κάνω λάθος.
Καλώς, εντάξει, θα γίνουν οι αναριθμήσεις. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Κομμουνιστικό Κόμμα ο κ. Δελής και στη συνέχεια ακολουθεί ο κ. Γρέγος από τη Χρυσή Αυγή και η κ. Κεφαλίδου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να πω λιγάκι για το νομοσχέδιο, παρ' ότι το βασικό κομμάτι της τοποθέτησής μας θα αφορά τις τροπολογίες. Είναι ένα νομοσχέδιο, στο οποίο έγινε πολύ μεγάλη κουβέντα για την «ΑΕΠΙ», την αμαρτωλή «ΑΕΠΙ» όπως είπαμε, αλλά αυτό το ίδιο το νομοσχέδιο με τις διατάξεις που προβλέπει, οδηγεί τα πράγματα στο να γίνουν ακόμη περισσότερες «ΑΕΠΙ» δηλαδή κερδοσκοπικές επιχειρήσεις στον χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων. Έχουμε κυριολεκτικά έναν καταιγισμό νομοτεχνικών βελτιώσεων. Νομίζω δεν βοηθάει αυτό το πράγμα, στο να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε. Εντάξει δεν είναι όλες ουσιαστικές αλλά ορισμένες είναι. Και στις περισσότερες περιπτώσεις ο όρος «νομοτεχνικές βελτιώσεις» και, κυρίως, ο όρος «βελτιώσεις» είναι μάλλον κατ' ευφημισμόν, γιατί τα πράγματα μάλλον πάνε προς το χειρότερο, χειροτερεύουν το νομοσχέδιο. Θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο, για την τροπολογία που κατατέθηκε από το κόμμα μας σχετικά με την εικαστική παρέμβαση στα δημόσια κτήρια, μια απόφαση, έναν νόμο του κράτους ο οποίος δεν εφαρμόζεται. Περιμένουμε την απάντησή σας. Ζητήσατε από εμάς να αφαιρεθεί κάτι. Το δεχτήκαμε. Απ' ό,τι μαθαίνουμε - δεν ξέρω - μάλλον θα απορριφθεί. Εσείς θα το πείτε βέβαια, δεν θέλω να το προκαταβάλω. Μακάρι να βγω ψεύτης. Δυστυχώς δεν θα πρόκειται για θετική εξέλιξη, αν γίνει κάτι τέτοιο. Το δεύτερο που θα ήθελα να θίξω σε σχέση με τις τροπολογίες, είναι αυτή που ήρθε τώρα τελευταία η 1100, σχετικά με την εύρυθμη λειτουργία και ασφάλεια των αρχαιολογικών χώρων για τους εργαζόμενους, δηλαδή ότι δεν μπορούν να παραιτηθούν από τα δεδουλευμένα τους. Σωστό είναι βεβαίως. Το ζήτημα δεν είναι αν από εδώ και πέρα δεν μπορούν να παραιτηθούν. Το ζήτημα είναι τι θα γίνει και με εκείνους τους εργαζόμενους, οι οποίοι έχουν ήδη παραιτηθεί για διάφορους λόγους. Τι προβλέπεται για αυτούς; Θα θέλαμε και για αυτό μία απάντηση. Πάω στην τροπολογία για τους ηθοποιούς, για τις σχολές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, όπου ενώ φαίνεται ότι αποκαθίσταται ή επιχειρείται να αποκατασταθεί, τέλος πάντων, μια αδικία μέσα στις διατάξεις, έτσι όπως είναι διατυπωμένες, του άρθρου της τροπολογίας υπάρχουν ορισμένες παγίδες, σε σχέση, κυρίως, με το ορόσημο του 2003, που αρχικά δίνουν ένα σωρό αρμοδιότητες με τη μέθοδο των υπουργικών αποφάσεων στα αρμόδια Υπουργεία και που εισάγουν, κατά κάποιον τρόπο, και την πιστοποίηση και οδηγούν και στην κατηγοριοποίηση αυτών των σχολών. Θέλουμε να σας ρωτήσουμε. Εμείς θα προτιμούσαμε, θα θέλαμε να υπάρχει μια καθαρή διατύπωση, όπως «να ισοτιμηθούν ή ισοτιμούνται τα πτυχία των αναγνωρισμένων σχολών καλλιτεχνικής εκπαίδευσης μέχρι το 2003». Αυτό είναι μια καθαρή διατύπωση. Δεν είναι διατυπωμένο έτσι. Εάν κάνετε δεκτή αυτή τη διατύπωση, έτσι όπως την είπα τώρα, εμείς θα το ψηφίσουμε. Εάν, όμως, δεν γίνει δεκτή, τότε θα τοποθετηθούμε ψηφίζοντας «παρών». Έρχομαι τώρα στην τροπολογία της ΕΠΟ, μια τροπολογία η οποία έρχεται να διορθώσει ή να τροποποιήσει μια τροπολογία που έγινε πριν από έναν μήνα σχετικά με τις εκλογές της ΕΠΟ, η οποία εναρμονίστηκε με τους κανονισμούς της FIFA και της UEFA και επήλθε η «εξυγίανση». Θέλουμε να ρωτήσουμε την Κυβέρνηση. Ποιον νομίζετε ότι κοροϊδεύετε; Και η ΕΠΟ και η FIFA και η UEFA δεν είναι αυτές που υπηρετούν τον αθλητισμό εμπόρευμα, δεν είναι αυτές που υπηρετούν την επιχειρηματική δράση στο ποδόσφαιρο, που οδηγεί απ' ευθείας στη διαπλοκή και τη διαφθορά; Για τα σκάνδαλα στη FIFA και στην UEFA, που βοά ο τόπος όχι μόνο στην Ελλάδα, δεν ακούσατε τίποτα; Και έρχεται η FIFA ως διαιτητής, οι διεφθαρμένοι δηλαδή, για να καταπολεμήσουν τη διαφθορά; Έρχονται ως διαιτητές, στην πραγματικότητα για να διευθετήσουν όσο γίνεται τις άγριες κόντρες των ανταγωνιστών, που εξελίσσονται στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Νομίζουμε ότι το σάπιο οικοδόμημα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου που πάτε να ρετουσάρετε, δεν φτιασιδώνεται πια με τίποτα. Την ίδια, όμως, στιγμή το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και ο ερασιτεχνικός αθλητισμός φυτοζωούν, μαραζώνουν μέσα στην οικονομική εξαθλίωση που τους έχετε καταδικάσει, με τις επιχορηγήσεις ψιχούλα που τους δίνετε, όταν τα δίνετε κι αυτά. Βεβαίως και υπάρχουν άμεσες λύσεις αλλά αυτές μάλλον δεν χωρούν στην πολιτική σας. Καταργήστε τη συμμετοχή των ελληνικών ομάδων στο «Στοίχημα» και σε κάθε είδους παιχνίδια τζόγου. Ελέγξτε τις ανώνυμες αθλητικές εταιρείες, τις ΠΑΕ και τις ΚΑΕ από το Υπουργείο Ανάπτυξης, γιατί υπάγονται στο Υπουργείο Αθλητισμού. Σταματήστε την πολύμορφη χρηματοδότηση αυτών των ανωνύμων εταιρειών από το κράτος. Απαγορεύστε τον δανεισμό παικτών ανάμεσα σε ομάδες της ίδιας κατηγορίας. Χτυπήστε, δηλαδή, τη μήτρα της επιχειρηματικής δράσης και τον ρόλο των επιχειρηματιών στον χώρο του αθλητισμού. Αυτό, όμως, ούτε και μπορείτε αλλά ούτε και θέλετε να το κάνετε, γι' αυτό και συνεχίζετε στον δρόμο τον κυβερνητικό που χάραξαν και οι προηγούμενοι. Για όλους αυτούς τους λόγους θα ψηφίσουμε «παρών» στη σχετική τροπολογία της ΕΠΟ, όπως ψηφίσαμε και στην προηγούμενη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έρχομαι τώρα στο ζήτημα του Μουσείου του Αγροτικού Κινήματος στο Κιλελέρ. Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι το θέμα είναι αρκετά σοβαρό για να εισάγεται εδώ, να συζητιέται τόσο λίγο με μια τροπολογία. Δεν θα πω ότι γράφτηκε «στο γόνατο» η τροπολογία. Αντίθετα. Αλλά νομίζω ότι μάλλον αδικεί τη σοβαρότητα του θέματος, η διαδικασία που επιλέχτηκε. Αυτό που θέλω να πω, όμως, μπαίνοντας και στην ουσία της τροπολογίας, είναι ότι απ' ό,τι φαίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ την τακτική «Καισαριανή» την έχει κάνει χούι. Όπως στην Καισαριανή το πρωί καταθέτατε στεφάνι και το μεσημέρι καλούσατε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, έτσι και τώρα την ώρα που η πολιτική σας ξεκληρίζει άγρια τους αγρότες, την ίδια στιγμή η Κυβέρνηση εισηγείται και διαφημίζει την ίδρυση του Μουσείου του Αγροτικού Κινήματος στο Κιλελέρ. Βεβαίως ο στόχος ο δικός σας είναι αυτή την πολιτική την αντιαγροτική που εφαρμόζετε, να τη συγκαλύψετε και να την εξωραΐσετε όσο μπορείτε. Δύσκολο, βέβαια, είναι αυτό. Δεν είναι και τόσο εύκολο. Αλλά, πάντως, αυτός είναι ο στόχος σας. Σε κάθε περίπτωση δεν θα ήμασταν εμείς αυτοί, που θα εναντιωνόμασταν στην ίδρυση ενός τέτοιου μουσείου. Αλλά το μουσείο δεν είναι μονάχα ένα κτήριο, μερικά ντουβάρια και κάποιες ενδεχομένως φωτογραφίες. Γιατί όπως λέτε και στην αιτιολογική έκθεση, αυτό το μουσείο προβλέπεται να έχει και δράση και μια σειρά δραστηριότητες. Άλλωστε δεν πρόκειται για ένα απλό μουσείο φυσικής ιστορίας που έχει ζώα ή φυτά ή οτιδήποτε άλλο. Πρόκειται για να ένα πραγματικό μουσείο ιστορίας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Το ζήτημα είναι αυτές οι δράσεις του μουσείου, σε ποια ιδεολογική κατεύθυνση θα πηγαίνουν. Θα προβάλλεται, για παράδειγμα, η πραγματική ιστορία του ηρωικού αγώνα των κολίγων του θεσσαλικού κάμπου στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα ενάντια στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του τότε αστικού κράτους ή θα διακινεί - γιατί αυτό θα κάνει - την επίσημη αστική εκδοχή της ιστορίας του αγροτικού κινήματος; Γιατί μη μου πείτε ότι ξαφνικά άλλαξε χαρακτήρα αυτό το κράτος και δεν είναι πια αστικό. Εντάξει πολλά λέμε, αλλά μην το πούμε κι αυτό. Σε κάθε περίπτωση αυτό που θέλουμε να πούμε εμείς, είναι ότι αυτό το κράτος…
Και με αυτό τελειώνετε.
Και με αυτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτό το κράτος, λοιπόν, όπως τότε με τις γνωστές μεθόδους χτύπησε το αγροτικό κίνημα, σήμερα το ίδιο κράτος με άλλες μορφές, βέβαια, με μια αντιαγροτική πολιτική και σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Κοινή Αγροτική Πολιτική της οδηγεί τους αγρότες στα ίδια αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση όποιος θέλει να τιμήσει τους ηρωικούς αγώνες των κολίγων, τους συνεχίζει και τώρα στις νέες συνθήκες και αυτό κάνει το ΚΚΕ.
Ευχαριστούμε.
Γι' αυτό ακριβώς - κύριε Πρόεδρε, αφήστε με να τελειώσω - και θα τοποθετηθούμε, ψηφίζοντας «παρών» στη συγκεκριμένη τροπολογία.
Ο κ. Γρέγος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αυτή τη διαδικασία θα τη χαρακτήριζα διαδικασία παρωδία νομοθέτησης, με άρθρα που χάνονται, μετά αφαιρούνται - δεν ξέρουμε αν θα αφαιρεθεί και κανένα άλλο άρθρο μέχρι το τέλος της ψηφοφορίας. Μας έχει διανεμηθεί το σπλάχνο. Ελπίζω να είναι σωστή η αρίθμηση και να μην έχουμε άλλα προβλήματα. Θα πρότεινα, ίσως, να υπάρχει και μια διακοπή πριν την ψηφοφορία, κύριε Πρόεδρε, για να μην έχουμε περαιτέρω προβλήματα. Είδαμε, λοιπόν, άρθρα να αφαιρούνται. Κανένας δεν πήρε χαμπάρι, πως έγινε αυτό. Θα αναφερθώ στις τροπολογίες τώρα. Η τροπολογία 1093 που καταθέσατε, είναι ως συνήθως εκπρόθεσμη. Δεν θα σταθούμε τόσο σε αυτό το γεγονός, αλλά πρέπει να αναδείξουμε και να καταγγείλουμε την προχειρότητα, που χαρακτηρίζει τη νομοθετική σας νοοτροπία. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, με την προτεινόμενη διάταξη της τροπολογίας, αντικαθίσταται η παράγραφος 12 του άρθρου 24 του ν.2725/1999, η οποία είχε εισαχθεί με την ψήφιση του ν.4479/2017 μόλις προ δύο εβδομάδων. Εν πάση περιπτώσει δεδομένου ότι η ΕΠΟ πρέπει να προβεί στη διεξαγωγή αρχαιρεσιών, ώστε να προκύψει η ηγεσία της και το καταστατικό της έχει εναρμονιστεί με τα διεθνή κείμενα των διεθνών ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών UEFA και FIFA, είχαμε εκφράσει ορισμένες αντιρρήσεις. Δηλώνουμε «παρών» προκειμένου να προχωρήσουν οι διεργασίες. Όσον αφορά την τροπολογία με αριθμό 1094, η παρούσα τροπολογία είναι κλασική περίπτωση ρουσφετολογικής διάταξης, που σκοπό έχει την εξασφάλιση του εργασιακού μέλλοντος των ημετέρων, σε μια περίοδο που η εργασία εξαιτίας και των χειρισμών της Κυβέρνησης δεν θεωρείται καθόλου αυτονόητη. Το υπέρογκο ποσό των 2 εκατομμυρίων ευρώ για την ανανέωση των υφιστάμενων συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου και των συμβάσεων έργου για το έτος 2018, για τους ελάχιστους εργαζόμενους που απασχολεί η εταιρεία «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ Α.Ε.», δεν μπορεί να αιτιολογηθεί με κανένα επιχείρημα. Την καταψηφίζουμε αυτή την τροπολογία. Ο σκοπός της τροπολογίας με αριθμό 1095 όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, είναι η κάλυψη των υπηρεσιακών αναγκών του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Από το περιεχόμενο προκύπτει ότι οι υπηρεσιακές ανάγκες θα καλυφθούν με αποσπάσεις υπαλλήλων από το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Πρόκειται για μια ακόμα περίπτωση, όπου παρατηρείται η ύποπτη ελαστικότητα που χαρακτηρίζει την Κυβέρνησή σας αναφορικά με το φαινόμενο της κινητικότητας των υπαλλήλων. Αν και σχετικά πρόσφατα ψηφίστηκε νόμος που θέσπισε το ενιαίο σύστημα κινητικότητας, στο οποίο θα έπρεπε να προβλέπονται οι σχετικές διατάξεις, επιλέγετε για μια ακόμα φορά με εκπρόθεσμη τροπολογία, να ρυθμίσετε πρόχειρα το καθεστώς της απόσπασης για τους εν λόγω υπαλλήλους, οι οποίοι κατά την άποψή μας καθίσταται προνομιούχοι σε σύγκριση με άλλους. Καταψηφίζουμε και αυτή την τροπολογία. Η τροπολογία με αριθμό 1096 είναι μία τροπολογία μηδαμινής σημασίας, που προβλέπει την ίδρυση Εθνικού Μουσείου Αγροτικού Κινήματος Κιλελέρ. Μετά την ίδρυση του Μουσείου Μπελογιάννη, η Κυβέρνηση επιχειρώντας να ικανοποιήσει τις ιδεολογικές ανάγκες της κομματικής της βάσης έρχεται να νομοθετήσει την ίδρυση μουσείου για το Αγροτικό Κίνημα του Κιλελέρ. Από την αιτιολογική έκθεση διαπιστώνεται σαφώς η πρόθεση των συντακτών να προβούν σε μια έωλη ιδεολογική προσέγγιση περί της ιστορικής θεώρησης του αγροτικού κινήματος και αυτό τη στιγμή που η ίδια η Κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να καταστρέψει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στον πρωτογενή τομέα της χώρας, στην αγροτική παραγωγή. Μιλάμε για ψήφιση αριστερών μνημονίων, φορολογική πολιτική που βάζει τον αγρότη στο περιθώριο και άλλα πολλά. Οι αγρότες δεν θα βγουν από τη δεινή θέση, αν εσείς νομοθετείτε την ίδρυση Μνημείου Κιλελέρ. Ούτως ή άλλως για τη λεγόμενη ιστορική μνήμη υπάρχει και ένα σχετικό μνημείο στην περιοχή. Εσείς απλώς θέλετε να ικανοποιήσετε τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες και πιθανώς τα ιδεολογικά σας σύνδρομα. Καταψηφίζουμε και αυτή την τροπολογία. Τροπολογία 1097. Το ζήτημα της λογικής της εκπαιδευτικής άδειας αφορά κατά νόμο μόνο τις θέσεις μόνιμου προσωπικού σε όλο το δημόσιο τομέα. Η εξαίρεση μερικών μόνο υπαλλήλων για ευνόητους λόγους συνιστά προφανή ανισότητα σε σχέση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο δημόσιο. Καταψηφίζουμε και αυτή την τροπολογία. Τροπολογία 1098. Σε ό,τι αφορά τις ισοτιμίες των τίτλων σπουδών, δεδομένου ότι είναι κρίσιμα και αφορούν πολλές κατηγορίες πτυχιούχων διαφόρων ειδικοτήτων, δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποσπασματικά και και κατ' επιλογή για προφανείς λόγους πολιτικής σκοπιμότητας και μάλιστα χωρίς διαβούλευση. Καταψηφίζουμε την τροπολογία. Όσον αφορά την τροπολογία με αριθμό 1100, αν και η παρούσα τροπολογία έρχεται να τροποποιήσει το άρθρο 47 του ν.4440/2016, το οποίο είχε εισαχθεί στο σχετικό νομοσχέδιο με τη μορφή βουλευτικής τροπολογίας και συγκεκριμένα της 771/10 που τότε είχαμε καταψηφίσει, σήμερα δηλώνουμε «παρών», γιατί τείνει να βελτιώσει το νομικό καθεστώς που διέπει τις σχέσεις μεταξύ των εργαζομένων της κατηγορίας αυτής και δημοσίου και φαίνεται να διασφαλίζονται οι βασικές αποδοχές τους. Να πω ότι λυπούμαστε πάρα πολύ, γιατί αυτό το νομοσχέδιο κατατέθηκε με τη μορφή του επείγοντος με όλα τα προβλήματα που δημιούργησε αυτό και λυπούμαστε πάρα πολύ γιατί είμαστε σίγουροι ότι και από δω και πέρα θα συνεχίζετε έτσι να νομοθετείτε. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Κυρία Κεφαλίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η σημερινή μέρα, λοιπόν, κλείνει με νομοθετικές βελτιώσεις και χορό τροπολογιών που δημιουργούν μια τοξική, θα σας έλεγα, ατμόσφαιρα στο Κοινοβούλιο. Το νομοσχέδιο που ξεκίνησε ως μια απλή εναρμόνιση κοινοτικής οδηγίας, τερματίζει την τριήμερη περιπέτειά του με τον πιο άδοξο τρόπο. Το επείγον της διαδικασίας σήμερα, με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο, αποδεικνύει τι παρενέργειες μπορεί να δημιουργήσει: προχειρότητα, ανεπάρκεια, υποβάθμιση της διαδικασίας νομοθέτησης. Μας κονταίνει όλους, κύριοι συνάδελφοι. Δεν ξεφεύγει κανένας από αυτό. Πάω στις τροπολογίες για να μη χάνουμε χρόνο. Ξεκινάω με την τροπολογία που αφορά τις αποσπάσεις από το Υπουργείο Οικονομικών ή το Υπουργείο Πολιτισμού στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Η πρώτη ερώτησή μου, κυρία Υπουργέ, είναι: Πόσο φωτογραφική είναι αυτή η διάταξη; Γιατί οι αποσπάσεις να μην είναι από όλα τα Υπουργεία; Γιατί να μην είναι από όλο το δημόσιο τομέα; Γιατί συγκεκριμένα από το Υπουργείο Οικονομικών και μόνο από εκεί; Να σας θυμίσω δε και κάτι άλλο; Ο νόμος που έχετε ψηφίσει περί κινητικότητας λέει ότι η δαπάνη της μισθοδοσίας των αποσπώμενων υπαλλήλων θα καλύπτεται από τον φορέα στον οποίο αποσπώνται. Εσείς εδώ κάνετε το ορθό για μένα. Αλλάζετε τον δικό σας νόμο και δίνετε τη δυνατότητα να μισθοδοτείται από τον φορέα προέλευσης, δηλαδή από το Υπουργείο Οικονομικών. Επιπλέον, ξέρετε πολύ καλά ότι η πρόσληψη του γενικού διευθυντή έγινε τον Μάρτιο, δεν ανακοινώθηκε επίσημα ακόμη δεν έχει αναλάβει τα καθήκοντά του. Αυτή τη στιγμή είναι καλυμμένη και η θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή και του γενικού διευθυντή. Και φυσικά, οι θέσεις τις οποίες βγάζετε είναι απολύτως φωτογραφικές και όπως πάντα, με «αξιοκρατικά κριτήρια», θα προσληφθούν οι υπάλληλοι στο Μέγαρο Μουσικής. Έχετε εκτεθεί με αυτή την τροπολογία. Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε. Ψηφίζουμε «όχι». Πάμε στην εύρυθμη λειτουργία και ασφάλεια αρχαιολογικών χώρων. Εδώ ουσιαστικά κλείνετε το μάτι στους εργαζόμενους και παίζετε με την αγωνία τους. Το δικαίωμα στην εργασία είναι ιερό, σεβαστό και στις μέρες μας θα σας έλεγα ότι κανείς πρέπει να είναι πιο προσεκτικός όταν απευθύνεται σε απελπισμένους ανθρώπους. Στους εργαζόμενους, λοιπόν, που αφορά αυτή η τροπολογία έχετε ξεκαθαρίσει αν το έχετε συνεννοηθεί και με τους θεσμούς; Προχωράτε σε μία διαδικασία επανόδου εργαζομένων. Το ξέρουν αυτό οι θεσμοί; Έχουν δώσει το πράσινο φως; Εμείς, επειδή ακριβώς απευθύνεται σε εργαζόμενους, θέλουμε να τους πούμε ότι με το «παρών» απλά στηρίζουμε και σεβόμαστε τον αγώνα τους για αξιοπρεπή διαβίωση. Πάμε στο θέμα των εκπαιδευτικών αδειών των υπαλλήλων της Εθνικής Πινακοθήκης. Κυρία Υπουργέ, θερμή παράκληση. Σε αυτά που σας ρωτάμε θα πρέπει να έχουμε και κάποιες απαντήσεις. Τρεις μέρες τώρα δεν απαντήσατε σε θέματα που θεωρούμε πολύ σημαντικά για να μπορέσουμε να τοποθετηθούμε και να ψηφίζουμε σε αυτό το νομοσχέδιο - περιπέτεια. Δώστε επιτέλους μία απάντηση. Ελπίζουμε, στο κλείσιμο της ομιλίας σας, να σταθούμε πιο τυχεροί και να υπάρξουν απαντήσεις. Εκπαιδευτικές άδειες των υπαλλήλων της Εθνικής Πινακοθήκης. Καταλαβαίνουμε ότι είναι μια πάγια τακτική να υπάρχουν άδειες ενός, ενάμιση, δύο μηνών για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Θα σας έλεγα ότι καλό είναι να δίνονται με φειδώ και να υπάρχει κι ένα αποτέλεσμα. Όταν πάνε για εκπαίδευση αυτοί οι άνθρωποι, να παίρνουν ένα χαρτί, να φαίνεται ότι υπάρχει μια επιμόρφωση, να μπορεί δηλαδή η παραμονή τους δύο μήνες εκτός υπηρεσίας να έχει κι ένα αντίκρισμα όταν επιστρέφουν πίσω στις εργασίες τους. Το ξέρετε βέβαια ότι δεν έχετε συμπεριλάβει όλες τις ειδικότητες. Υπάρχουν και κάποιες ειδικότητες οι οποίες μετέχουν στην Εθνική Πινακοθήκη, τις οποίες εσείς εξαιρείτε. Σ' αυτό, λοιπόν, ψηφίζουμε «παρών» και είμαστε και πάρα πολύ επιφυλακτικοί. Σχολές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Η τροπολογία αυτή αφορά αποφοίτους δημοσίων και ιδιωτικών σχολών καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Είναι εκκρεμότητα από το 2003. Οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν μια ισοτιμία των τίτλων σπουδών τους. Κάποτε έδινε την αναγνώριση το ΙΤΕ. Τώρα έχει καταργηθεί. Αντικαταστάθηκε από το ΔΟΑΤΑΠ. Είναι μια περιπέτεια ένα θέμα εξαιρετικά σοβαρό και χρήζει μιας γενικότερης και σε βάθος μεταρρύθμισης σε συνεργασία πάντα με το Υπουργείο Παιδείας. Αυτό που προτείνετε σήμερα θεωρούμε ότι είναι πάρα πολύ πρόχειρο και εμβαλλωματικό και θα θέλαμε να γίνει μια κουβέντα εξαντλητική. Ψηφίζοντας «παρών» σας βάζουμε και τον προβληματισμό να το φέρετε μια άλλη στιγμή, να το συζητήσουμε. Σας το λέω ξανά ότι είναι μια εκκρεμότητα του παρελθόντος. Πρέπει να λήξει. Στο θέμα του Ελληνικού Φεστιβάλ - σας το είπα και στις επιτροπές - δεν μπορεί να νομοθετείτε και την ίδια στιγμή να φέρνετε με τέτοια προχειρότητα μια τροπολογία που θα μπορούσε να έχει συμπεριληφθεί στο σώμα του νομοσχεδίου. Είναι μια ανάγκη γνωστή. Την ξέρατε. Ξέρατε τα προβλήματα του Ελληνικού Φεστιβάλ. Η προχειρότητα, με την οποία κατατίθεται, είναι ενδεικτικό της όλης προσπάθειας. «παρών», λοιπόν, ψηφίζουμε κι εδώ. Πάμε στην τροπολογία που αφορά την ΕΠΟ. Η ΕΠΟ, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο τρόπος με τον οποίον αποδομεί ο νυν Υπουργός, ο κ. Βασιλειάδης, το πόνημα του προηγούμενου Υπουργού, του κ. Κοντονή. Επειδή σίγουρα είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεψηφίζεις αυτό που ψήφισε και η Κοινοβουλευτική σου Ομάδα αλλά και ο προηγούμενος από σένα Υπουργός, η λύση βρέθηκε. Κομματάκι - κομματάκι, μέσα από τροπολογίες, μέσα από νομοθετικές βελτιώσεις θα συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα. Όμως, ξέρετε, ξύπνησε ο κόσμος, παρακολουθεί τι γίνεται και αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ντροπιαστική τροπολογία για εσάς, γιατί καταργεί αυτά που πριν από λίγο καιρό υπερασπιστήκατε και ψηφίσατε. Ψηφίζουμε «παρών» και στην τροπολογία της ΕΠΟ. Και πάω στο τελευταίο, στην ίδρυση Εθνικού Μουσείου Αγροτικού Κινήματος Κιλελέρ. Είναι πολύ ωραία να λαϊκίζουμε και να χαϊδεύουμε αυτιά. Ξέρετε, η Ελλάδα είναι μια μαρτυρική χώρα. Όπου και να κοιτάξει κάποιος μπορεί να δημιουργήσει χιλιάδες μουσεία, χιλιάδες πράγματα για να τιμήσει ανθρώπους που έχουν περάσει απ' αυτόν τον τόπο. Θέλω εγώ, όμως, να ρωτήσω: Πέρα απ' αυτήν την πραγματικά πολύ ωραία ιδέα και πέρα από την πολιτική που θέλουν οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσουν, υπάρχει μελέτη σκοπιμότητας; Υπάρχει μελέτη βιωσιμότητας; Πέρα από τον ωραίο χώρο, ξέρουμε πώς θα λειτουργήσουμε αυτό το μουσείο; Μιλάτε για αυτοχρηματοδότηση. Από πού τεκμαίρεται; Δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο μέσα σ' αυτό που έχετε καταθέσει.
Κυρία Κεφαλίδου, βάλτε μια τελεία.
Η ερώτησή μου προς την Υπουργό είναι η εξής: Εδώ το Υπουργείο κλείνει μουσεία γιατί δεν μπορεί να τα λειτουργήσει, γιατί δεν έχει τα έσοδα, δεν έχει το προσωπικό. Μπορείτε να ιδρύσετε ένα μουσείο καινούργιο και να μην έχει την τύχη και των προηγούμενων; Ψηφίζουμε «παρών» κι εδώ. Ευχαριστώ για τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε. Κυρία Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ουσιαστικά η σημερινή συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, δείχνει για ποιον λόγο θα πρέπει να αποφεύγεται η διαδικασία του επείγοντος. Έχουμε πει από την πρώτη στιγμή ότι δεν έχουμε καταλάβει για ποιον λόγο ένα νομοσχέδιο, το οποίο ήταν στη δημόσια διαβούλευση από τον Δεκέμβριο του 2015, το οποίο έχει περάσει τόσες και τόσες εβδομάδες μέσα στα υπουργικά γραφεία, στα βουλευτικά γραφεία ή σε άλλους χώρους όπου έγινε η διαβούλευση του νομοσχεδίου, πρέπει εδώ στο Κοινοβούλιο, να εισάγεται με τη διαδικασία του επείγοντος. Και μόνο όλη αυτή η προχειρότητα αποδεικνύει αυτό που λέγαμε από την αρχή, ότι δεν καταλαβαίναμε για ποιον λόγο ένα τόσο σημαντικό νομοσχέδιο το φέρνετε με αυτήν τη διαδικασία. Θα σας πω βέβαια ότι βρισκόμαστε ουσιαστικά στα όρια της παρωδίας. Αποκλειστική ευθύνη γι' αυτό έχει η Κυβέρνηση. Χθες μίλησα για αμηχανία. Θα έλεγα σήμερα, εδώ στη διαδικασία στην Ολομέλεια, ότι η αμηχανία αυτή μετατράπηκε σε απόλυτη αδυναμία. Ήδη, κυρία Υπουργέ, έχετε αποσύρει κάποιες διατάξεις από το δικό σας το νομοσχέδιο. Αν είχαμε λίγο χρόνο, θα είχατε αποσύρει ολόκληρο το νομοσχέδιο. Εδώ, βέβαια, θα σας πω και το ειρωνικό, ότι αποσύρατε τη διάταξη του άρθρου 61, όπως το είχατε πρωτοκαταθέσει. Μας είπατε ότι το κάνετε γιατί υπήρχε σύγκρουση αρμοδιότητας. Η αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού είναι. Από εσάς την πήρε ο κ. Παππάς. Εσείς καλά κάνατε και θέλατε να την επαναφέρετε στο Υπουργείο Πολιτισμού. Όμως, προφανώς ενδοκυβερνητική κόντρα σάς ανάγκασε να πάρετε πίσω τη διάταξη αυτή, στην οποία θα μπορούσαμε να είμαστε και θετικοί. Ουσιαστικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο κατέρρευσε μέσα στη Βουλή με τον πιο παταγώδη τρόπο και εχθές στην επιτροπή, αλλά κυρίως σήμερα, με την αδυναμία σας να το υπερασπιστείτε. Είναι ιδιαίτερα λυπηρό, γιατί η αλήθεια είναι ότι η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συλλογή και διαχείριση ήταν μια ευκαιρία να βάλουμε μια τάξη, να υπάρξει ένα σύγχρονο πλαίσιο για να ρυθμίσει τη συλλογική διαχείριση και έτσι να υπάρχει αυτό το τρίπτυχο που έχουμε πει από την αρχή: διαφάνεια, λογοδοσία και προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Είπαμε πολλές φορές ότι το προηγούμενο νομοσχέδιο, που είχε ετοιμάσει ο κ. Μπαλτάς, αυτό το νομοσχέδιο που είχε μπει και στη δημόσια διαβούλευση, που είχε περάσει από τη διαδικασία της ΚΕΝΕ, που είχε πάρει τις υπογραφές των οχτώ Υπουργών, ήταν ένα νομοσχέδιο, το οποίο, όπως ειπώθηκε από την πλειοψηφία των φορέων χθες στη Βουλή, ήταν πολύ κοντά σ' αυτό που θα περίμεναν από μια Κυβέρνηση που έρχεται να νομοθετήσει για να βάλει μια τάξη σε όλο αυτό το θέμα. Το νομοσχέδιο αυτό αποσύρθηκε από τον κ. Μπαλτά. Προσπαθούσε σήμερα να εξηγήσει για άλλη μια φορά για ποιον λόγο αποσύρθηκε. Ένας από τους λόγους ήταν και ότι ήθελε να δει ξανά το θέμα του άρθρου 45 της δημόσιας εκτέλεσης, άρθρο που εσείς σήμερα αποσύρατε από το νομοσχέδιο. Αυτό δείχνει όχι απλώς την προχειρότητα, αλλά ουσιαστικά ότι το νομοσχέδιό σας έχει καταρρεύσει σήμερα εδώ σαν χάρτινος πύργος. Πρόκειται περί τραγέλαφου. Αναρωτιέμαι πώς θα αισθάνονται σήμερα οι δημιουργοί βλέποντας αυτήν τη προχειρότητα. Το βασικό σας επιχείρημα ήταν ότι κάνατε εξαντλητική δουλειά. Αποκαλύφθηκε τελικά σήμερα και με όλες αυτές τις παλινωδίες και όλες αυτές τις αλλαγές και όλες αυτές τις τροπολογίες και όλες αυτές τις νομοτεχνικές βελτιώσεις και όλη αυτήν την προχειρότητα ότι ουσιαστικά ήταν το πιο πρόχειρο γονατογράφημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε κοινοβουλευτική έκπτωση και ακόμα αναρωτιόμαστε - βλέπετε εδώ πέρα πως έχουμε μαζέψει τις τροπολογίες τις υπουργικές, τις βουλευτικές, τις αναριθμήσεις, τις νομοτεχνικές βελτιώσεις - τι θα πάμε να ψηφίσουμε. Και αποδεικνύεται στην πράξη ότι τίποτα απ' όλα αυτά που μας λέγατε όλον αυτόν τον καιρό δεν συνέβαινε. Φέρατε άρον - άρον μια κακογραμμένη κουρελού χωρίς αρίθμηση και, τελικά, αναρωτιόμαστε τι σας έκανε να το καταθέσετε τόσο εσπευσμένα. Τι κρύβετε πίσω απ' αυτήν τη βιασύνη; Χθες παρεξηγηθήκατε που μίλησα για την αμηχανία. Λέω ξανά ότι ήμουν επιεικής. Πρόκειται περί αδυναμίας. Λυπάμαι, κυρία Κονιόρδου, λυπάμαι, κυρία Υπουργέ. Σας μιλώ ειλικρινά. Αναζητούμε τρόπους για να μαζέψουμε τα ασυμμάζευτα. Δυστυχώς, θα το επαναλάβω. Είμαι ιδιαίτερα ανήσυχη, γιατί βρισκόμαστε μπροστά στην κατάρρευση και εμείς προσπαθούμε ακόμα να ανακαλύψουμε την αρίθμηση. Θα αναφερθώ στο πόσο πρόχειρα νομοθετείτε. Το πρωί σας είπαμε για το άρθρο 55 ότι υπάρχει μία σύσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιμένουμε και ότι είναι εύλογο να περιμένουμε πρώτα να γίνει η σύσταση πριν νομοθετήσουμε, ότι προχθές η Επιτροπή Πολιτισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξέδωσε γνωμοδότηση για το θέμα της πνευματικής ιδιοκτησίας στην ψηφιακή ενιαία αγορά. Κι εσείς, αντί να διορθώσετε το θέμα αυτό του άρθρου 55, αντί να πείτε «καλώς, να περιμένουμε τι θα γίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να μπορέσουμε να νομοθετήσουμε και να είμαστε συμβατοί με ό,τι θα προβλέψει η υπόλοιπη Ευρώπη», έρχεστε και με μια νομοτεχνική βελτίωση ουσιαστικά το 1% το πάτε στο 2%. Κάτι, δηλαδή, το οποίο είναι τόσο ουσιαστικό, εσείς το φέρνετε με μια νομοτεχνική βελτίωση. Τι άλλο να πούμε από εκεί και πέρα; Η προχειρότητα, με την οποία νομοθετείτε, φαίνεται και από το ότι το δεύτερο κομμάτι του νομοσχεδίου ουσιαστικά είναι μια πληθώρα διαφόρων διατάξεων κυρίως τεχνικού χαρακτήρα και όχι μόνο. Βγάζετε - βάζετε διατάξεις. Είναι τόσο φωτογραφικές οι διατάξεις, που μετά φέρνετε και προσθήκες σε αυτές τις φωτογραφικές σας διατάξεις, όπως αυτή για το Μέγαρο Μουσικής. Φέρνετε τροπολογία για κάτι που υπάρχει και μέσα στο νομοσχέδιο σε άλλη μορφή. Σας είπα και χθες ότι ο αρχαιολογικός νόμος είναι ένας νόμος ο οποίος έχει ψηφιστεί εδώ στο Κοινοβούλιο από το 2002 με μια τεράστια πλειοψηφία, με διακόσιους πενήντα Βουλευτές. Δεν μπορείτε να τον αλλάζετε κάθε τρεις και λίγο. Είναι ένας νόμος ο οποίος είναι σοβαρός και οποιαδήποτε διαφοροποίηση, οποιαδήποτε προσθήκη, οποιαδήποτε τροποποίηση χρειάζεται και συζήτηση και πάρα πολλή φειδώ. Εσείς φέρνετε κάθε τρεις και λίγο αλλαγές σε αυτόν τον πάρα πολύ σημαντικό νόμο, στον αρχαιολογικό νόμο. Και από εκεί φαίνεται ουσιαστικά η προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζετε τα θέματα πολιτισμού. Τώρα είχα ετοιμαστεί να σας πω για τον ύπουλο τρόπο με τον οποίο νομοθετείτε, αλλά ευτυχώς αποσύρατε αυτό το άρθρο που αφορούσε το να μπορεί κάποιος μόνος του, εκτός ουσιαστικά διαδικασιών, αν έχει προγραμματική σύμβαση με το Υπουργείο, να προχωράει και να κάνει τη δουλειά του, όπως νομίζει εκείνος, χωρίς δηλαδή να έχουν άποψη ούτε οι υπηρεσίες ούτε το κράτος. Όσον αφορά τις τροπολογίες, σας είπαμε από το πρωί ότι όλο αυτό το πράγμα που κάνετε, με βουλευτικές τροπολογίες να έρχεστε να ρυθμίζετε θέματα, είναι όχι μόνο πρόχειρο, αλλά ουσιαστικά καταργεί τελείως και το νόημα του να υπάρχει και η εκτελεστική εξουσία που έρχεται και προτείνει προς το νομοθετικό Σώμα. Θα αναφερθώ λοιπόν, επειδή δεν έχω χρόνο, μόνο στην τροπολογία του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, που κατέθεσε προχθές και υποστήριξε ο κ. Βασιλειάδης, την τροπολογία που αφορά στην ΕΠΟ, διότι σε αυτή θα ψηφίσουμε «παρών». Θέλω απλώς να θυμίσω στο Σώμα ότι το Υπουργείο ουσιαστικά προχωράει στην τρίτη κατά σειρά νομοθετική του παρέμβαση για την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Η συγκεκριμένη τροπολογία αφορά στη συγκρότηση της εκλογικής γενικής συνέλευσης της ομοσπονδίας, προκειμένου να πραγματοποιηθούν εκλογές και να προκύψει αιρετή διοίκηση μέχρι τις 31 Ιουλίου, όπως προβλέπει το χρονοδιάγραμμα των διεθνών ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών. Και σε αυτή την περίπτωση, προβλέπεται η εξαίρεση της ΕΠΟ από τον ν.4323/2015, σύμφωνα με τον οποίο θα έπρεπε να εφαρμόσει τον αθλητικό νόμο και νομοθετείται η λειτουργία της με βάση το καταστατικό της. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Είχαν προηγηθεί η τροπολογία Βασιλειάδη για την εκλογή του εκπροσώπου της ΕΠΟ στην ΕΟΕ τον περασμένο Δεκέμβριο, καθώς και η διάταξη για την καταστατική γενική συνέλευση της ΕΠΟ τον περασμένο Ιούνιο στο μίνι αθλητικό νομοσχέδιο, που πάλι πέρασε με τις διαδικασίες του επείγοντος.
Ολοκληρώστε, κυρία Κεφαλογιάννη. Είπατε ότι δεν έχετε χρόνο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Και στις τρεις περιπτώσεις ο Υπουργός Αθλητισμού εξαιρεί την ΕΠΟ από τον νόμο Κοντονή και αποδομεί τον νόμο του προκατόχου του. Προφανώς, αυτό συμβαίνει κάτω από την πίεση της FIFA, της UEFA και τα λοιπά και απομένει να θωρακιστεί νομικά η τελική διαδικασία. Έχουμε υπογραμμίσει ήδη από τις δυο νομοθετικές παρεμβάσεις που προηγήθηκαν την παραδοξότητα να προηγείται το καταστατικό και να εναρμονίζεται σε αυτό ο νόμος, ενώ θα έπρεπε να ισχύει το αντίθετο. Και θα πω, λοιπόν, ότι η Νέα Δημοκρατία σέβεται το αυτοδιοίκητο της ΕΠΟ, αλλά δεν μπορεί να υπερψηφίσει την εν λόγω τροπολογία, επιβραβεύοντας την ανακολουθία της Κυβέρνησης στο συγκεκριμένο θέμα. Θα ψηφίσουμε, λοιπόν, «παρών». Ευχαριστώ.
Τον κύκλο θα κλείσει ο κ. Σκουρολιάκος και με την ιδιότητα του δημιουργού.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως, οφείλουμε να τηρούμε τις διαδικασίες, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, γιατί εδώ έγιναν μάχες, αψιμαχίες - θα έλεγα - οι οποίες αποδείχθηκε ότι δεν χρειάζονταν, όπως μας πιστοποίησαν οι υπηρεσίες της Βουλής. Έγινε μια φασαρία, για να σηκωθεί σκόνη. Και σηκώθηκε αρκετή σκόνη, γιατί ίσως μας διαφεύγει - ή πρέπει να μας διαφύγει - η ουσία. Τι θέλω να πω; Θέλω να πω - και λυπάμαι για αυτό - ότι ιδιαίτερα τα δύο κόμματα, η Νέα Δημοκρατία και η Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, δεν μιλήσατε για το νομοσχέδιο. Αναλωθήκατε στο ιστορικό της δημιουργίας του ως παρατηρητές. Είπατε και ξαναείπατε για το επείγον, για τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, αλλά για το νομοσχέδιο, για τα άρθρα, για την ουσία δεν μιλήσατε. Ήσασταν τα κόμματα που έβλεπαν απλώς τα άρθρα να περνούν. Συμπέσατε, όμως, σε μια λέξη, στην «τερατογένεση». Είπατε στους δημιουργούς, που για πρώτη φορά τους δίνεται λόγος και χώρος δράσης, πως αυτό ακριβώς το πράγμα είναι μια τερατογένεση. Τα «τέρατα» μεγαλούργησαν επί των ημερών σας αμφοτέρων, τουλάχιστον αυτό λέει το επίσημο χαρτί που έχουμε από την «ΕΡΝΣΤ & ΓΙΑΝΓΚ» για την «ΑΕΠΙ» για τα έτη 2011-2014. Και βέβαια και πριν από το 2011, ας μη γελιόμαστε και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε. Υπήρξε, λοιπόν, όλα αυτά τα χρόνια μια καταπάτηση των δικαιωμάτων των δημιουργών που ήταν στην άκρη και φοβισμένοι. Δεν είπατε τίποτα για όλο αυτό το σχέδιο που δίνει στους δημιουργούς το δικαίωμα να αποφασίζουν για τη γενική συνέλευση, για τα εποπτικά συμβούλια που εκλέγει η γενική συνέλευση και έχουν αποφασιστικό ρόλο. Είναι καλό αυτό που κάναμε για τους δημιουργούς; Είναι κακό; Μήπως πρέπει να το βγάλουμε; Μήπως δεν πρέπει να αποφασίζουν οι δημιουργοί; Το ότι το κράτος βαθαίνει τον έλεγχό του σας καλύπτει; Είναι καλό; Ή πρέπει να το αφήσουμε, όπως το είχατε και εσείς, και να μεγαλουργεί η «ΑΕΠΙ» και κάθε «ΑΕΠΙ»; Είναι κακό, λοιπόν, που παρεμβαίνει το κράτος περισσότερο και ελέγχει προς όφελος του δημιουργού; Και για το 20% για τις διαχειριστικές δαπάνες και τις πρόνοιες που το συνοδεύουν δεν είπατε τίποτα! Αντιπολιτεύεστε έτσι, χωρίς πρόγραμμα! Υπήρξαν ομιλητές, υπήρχε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που δεν είχε πληροφορηθεί ότι το θέμα του βιβλίου διευθετήθηκε. Διάβαζε προχθεσινές μπαγιάτικες ανακοινώσεις. Δεν βρέθηκε κανένας να του το πει; Η κυρία Υπουργός έκανε ανακοίνωση χθες στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων για το θέμα. Κανένας δεν του το είπε; Υπήρξε και άλλος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, ο οποίος δεν είχε να πει τίποτα για το νομοσχέδιο και έκανε μαθήματα γλωσσολογίας και ιστορίας λογοτεχνίας. Ας τρέμει ο κ. Μπαμπινιώτης! Κατασκευάζετε έναν κόσμο που δεν υπάρχει. Υπήρξε μια υποδειγματική ακρόαση των φορέων. Και επειδή δεν έγινε αυτό που φανταζόσασταν, που θέλετε, να σηκωθούν να βρίζουν, να φωνάζουν, ανακοινώσατε εσείς ένα πολεμικό κλίμα που ουδέποτε υπήρξε. Κοιτάξτε, τα Πρακτικά είναι εκεί και υπάρχει και το βίντεο από την τηλεόραση της Βουλής. Μπορεί καθένας να τα αναζητήσει και σας συμβουλεύω να τα αναζητήσετε και εσείς και να τα μελετήσετε, γιατί από τα εβδομήντα επτά άρθρα εκφράστηκε, βεβαίως, αντίρρηση, ενστάσεις για τα πέντε. Για το θέμα της ιστορίας με την τροπολογία του Υπουργείου Αθλητισμού, θέλω απλώς να πω ότι με αυτή την τροπολογία δίνεται η δυνατότητα στην ΕΠΟ να προχωρά σε συνελεύσεις και σε εκλογές με βάση τους κανόνες του καταστατικού της, εκτός αν θέλετε να της πούμε να αλλάξει καταστατικό. Πραγματικά, έπεσα από τα σύννεφα με τον τρόπο που αντιμετώπισε η Δημοκρατική Συμπαράταξη, το ΠΑΣΟΚ, το θέμα του Μουσείου του Κιλελέρ. Πέφτω από τα σύννεφα! Τέτοια μικροψυχία, πραγματικά, δεν την περίμενα. Φαίνεται ότι ο αγώνας του Κιλελέρ είναι ήσσονος σημασίας, καθώς και η αναδιανομή της γης.
Φτάνει ο λαϊκισμός, κύριε συνάδελφε! Φτάνει!
Παρακαλώ, ησυχία!
Λυπάμαι που το σημερινό ΠΑΣΟΚ είναι έτη φωτός από τις ιδρυτικές αξίες αυτού του κόμματος. Κοιτάξτε: Όλοι ζήσαμε εδώ ένα ξεχείλισμα ενδιαφέροντος για τους δημιουργούς. Δεν ξεγελάτε κανέναν! Οι δημιουργοί και ο ομιλών έχουμε άποψη από πρώτο χέρι για τα ενδιαφέροντά σας για τους δημιουργούς. Είσαστε τα δυο κόμματα που στη συγκυβέρνησή σας το 2013 κοστολογήσατε τους συνάδελφούς μου ηθοποιούς με 3,5 ευρώ την ώρα. Τους κοστολογήσατε με 7 ευρώ την παράσταση, καταργώντας τις συλλογικές μας συμβάσεις, με 35 ευρώ την εβδομάδα, με 140 ευρώ τον μήνα! Και αν είχε επιτυχία η παράσταση και παιζόταν τέσσερις μήνες, με 560 ευρώ τη σεζόν, τον μισό χρόνο! Στο τέλος του Αυγούστου του 2018 οι συλλογικές συμβάσεις θα επανέλθουν. Όμως, αυτό που μπορούσε και έπρεπε να κάνει η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και η παριστάμενη Υπουργός το έκανε: Υπέγραψε συλλογικές συμβάσεις για τα κρατικά θέατρα, για το Εθνικό και το Κρατικό Βορείου Ελλάδος με τους ηθοποιούς ξεχωριστά και τους τεχνικούς κάθε θεάτρου. Εσείς μας είχατε καταδικάσει για 3,5 ευρώ την ώρα! Έχουμε τη χαρά να έχουμε φέρει ένα ανθρωποκεντρικό νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο που δίνει για πρώτη φορά τη δυνατότητα στους δημιουργούς να έχουν γνώμη, άποψη και αποφασιστική παρέμβαση για τα έργα τους, για τις δημιουργίες τους. Σας καλώ, λοιπόν, να το ψηφίσετε, γιατί θα προσφέρετε πολύ μεγάλες υπηρεσίες έτσι και στους δημιουργούς και στον πολιτισμό και στην πατρίδα. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς για τον σεβασμό του χρόνου. Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο για να κλείσετε τη συζήτηση.
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν αρκετές ερωτήσεις, οι οποίες χρειάζονται και απαντήσεις. Ίσως θα χρειαστώ περισσότερο χρόνο. Για το άρθρο 15, για το οποίο έγινε ερώτηση, βάσει της κοινοτικής οδηγίας δεν μπορούν να αποκλειστούν όσες ΑΟΔ δημιουργηθούν στο μέλλον. Οι δικαιούχοι θα πρέπει να μπορούν να αναθέτουν τη διαχείριση των δικαιωμάτων τους σε ανεξάρτητες οντότητες διαχείρισης, που είναι εμπορικές οντότητες. Για το θέμα των βιβλιοθηκών να πω ότι όσο ευαίσθητος χώρος είναι ο εκδοτικός χώρος και οι συγγραφείς αντίστοιχα ευαίσθητος και σημαντικός είναι ο χώρος της εκπαίδευσης, της διάχυσης της γνώσης, οι φοιτητές και οι μελλοντικοί συγγραφείς. Ευτυχώς υπήρξε συμφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές για την παράγραφο 4. Και η παράγραφος 3 θα γίνει αντικείμενο μεγαλύτερης διαβούλευσης. Γιατί έπρεπε να περάσει με τη μορφή του επείγοντος; Γιατί, όπως εξήγησα εχθές, πρέπει επειγόντως να ενσωματωθεί η κοινοτική οδηγία - για να μη γίνει προσφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο δικαστήριο, αφού έχουμε ήδη πάρει παράταση - , ενώ και οι συστάσεις της τρίτης εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ και οι ρυθμίσεις του Υπουργείου Πολιτισμού πρέπει άμεσα να εφαρμοστούν. Τεκμηρίωση για την τροπολογία του Υφυπουργείου Αθλητισμού: Με την τροπολογία δίνεται η δυνατότητα στην ΕΠΟ να προχωρά στις συνελεύσεις της και στις εκλογές της με βάση τους κανόνες του καταστατικού της. Η παραχώρηση αυτή είναι το αποτέλεσμα των νέων κανόνων διαφάνειας, χρηστής διοίκησης, λογοδοσίας και ορθής διακυβέρνησης, οι οποίοι εισήλθαν στο καταστατικό της ομοσπονδίας μετά την καταστατική γενική συνέλευση στις 30 Ιουνίου. Ήταν ζητούμενο των περισσότερων κυβερνήσεων την τελευταία τριακονταετία ότι κανένα νομικό πρόσωπο δεν μπορεί να εξαιρείται από τις διατάξεις του νόμου για την ορθή διοίκηση και τη λογοδοσία. Είμαστε στην αρχή μιας πορείας που σκοπό έχει να χτυπήσει τη διαφθορά, που κρυβόταν τόσα χρόνια κάτω από το τραπέζι και σιγοέτρωγε το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Υφυπουργός Αθλητισμού είχε καταστήσει σαφές ότι αμέσως μετά την υιοθέτηση από την ΕΠΟ των μίνιμουμ κανόνων διαφάνειας και ορθής διακυβέρνησης που απαιτούνται, σε συνεργασία με την FIFA και την UEFA, θα προέβαινε στην κατάθεση της τροπολογίας, με απώτερο σκοπό την επιστροφή στην ομαλότητα και στους κανόνες που ισχύουν για όλους και έναντι όλων. Το άρθρο 57- το πρώην 59- εξασφαλίζει ότι αυτοί που αναλαμβάνουν μεγάλα έργα αναλαμβάνουν και την οικονομική κάλυψη των δαπανών αρχαιολογικών εργασιών. Αυτό ισχύει ούτως ή άλλως και σήμερα. Προκύπτει από τον αρχαιολογικό νόμο υποχρέωση κάλυψης οικονομικής των σωστικών ανασκαφών από τον κύριο του έργου. Η συγκεκριμένη διάταξη προβλέπει ακριβώς ποιες εργασίες καλύπτονται και ότι σε περίπτωση που το κόστος υπερβεί το 5% του συνολικού προϋπολογισμού, γεγονός που επιβαρύνει το έργο σημαντικά, απαιτείται απόφαση του Υπουργού μετά από αιτιολογημένη γνώμη των κεντρικών συμβουλίων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Το άρθρο 63- το πρώην 65- αφορά σκάφη, οχήματα, παλαιά αεροσκάφη. Οι υπηρεσίες του Υπουργείου διαπίστωσαν ότι υπάρχει ένα κενό νόμου. Τα σκάφη κ.λπ. λόγω του όγκου τους και του σύνθετου χαρακτήρα τους παρουσιάζουν ομοιότητες με τα ακίνητα. Ενώ, όμως, για τα ακίνητα προβλέπεται η δυνατότητα να συγκροτηθεί επιτροπή που θα προβλέψει μέτρα για τη διάσωσή τους, όταν η διατήρηση του όλου δεν είναι δυνατή, δεν συμβαίνει το ίδιο με τα οχήματα, τα σκάφη, τα αεροσκάφη. Η δυνατότητα διάλυσης, στην προκειμένη περίπτωση, αποσκοπεί στη διάσωση του μέρους όταν η διατήρηση του όλου δεν είναι δυνατή. Παραδείγματος χάριν, παραδοσιακά σκάφη καταστρέφονται ολοσχερώς, ενώ τμήματά τους θα μπορούσαν να αποκοπούν, να συντηρηθούν και να διασωθούν. Το άρθρο 64- το πρώην 66- αφορά την κρατική εγγύηση. Αντί να πληρώνει το Υπουργείο πολύ ακριβά ασφάλιστρα σε ιδιώτες, θα καλύπτει την ασφάλιση το δημόσιο. Έτσι το δημόσιο γλιτώνει χρήματα. Ενδεικτικά, την περίοδο 2003-2011 πληρώσαμε σε ασφάλιστρα πάνω από 1,5 εκατομμύριο ευρώ, ενώ η αποζημίωση για φθορές εκθεμάτων ανήλθαν σε 423 ευρώ. Πρόκειται για θεσμό που έχουν οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης συντάχθηκε σχετικό κείμενο, που προσκαλεί τα κράτη - μέλη να το υιοθετήσουν. Για την ΚΣΟΤ και το Μέγαρο Θεσσαλονίκης οι διατάξεις αφορούν χρηματοδότηση και έσοδα από ευρωπαϊκά προγράμματα, από προγραμματικές συμβάσεις με δήμους και με περιφέρειες, έσοδα από εκδόσεις, από δωρεές. Η τροπολογία για την εικαστική παρέμβαση στα δημόσια κτήρια μας βρίσκει γενικά θετικούς. Χρειάζεται, όμως, επιπλέον νομική επεξεργασία. Για τις τιμητικές συντάξεις σχεδιάζεται η αύξηση του αριθμού τους, αλλά και του ύψους τους. Και για να κλείσω, τονίζω ότι για πρώτη φορά σήμερα υπάρχει ολοκληρωμένο νομοσχέδιο, που φέρνει διαφάνεια σε όλους τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Τα τέσσερα έως πέντε άρθρα του ν.2121/1993 αντικαθίστανται με έναν ολόκληρο νόμο, δηλαδή σχεδόν πενήντα πέντε άρθρα. Μπαίνουν για πρώτη φορά ρυθμίσεις για πάταξη της πειρατείας, ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη έχει ήδη κάνει σημαντικά βήματα στον τομέα αυτόν. Μπαίνουν διατάξεις που επιχειρούν για πρώτη φορά να πετύχουν ισορροπίες στον τομέα της δημόσιας εκτέλεσης στη μουσική. Για πρώτη φορά ρυθμίζεται η λειτουργία της «ΑΕΠΙ», η οποία πλέον λειτουργεί ως οργανισμός συλλογικής διαχείρισης με έλεγχο από τα μέλη της. Και τα τέσσερα αυτά σημεία συνιστούν καινοτομίες και τομή στα πνευματικά δικαιώματα, μαζί με τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και τον έλεγχο εξασφαλίζουν στο νομοσχέδιο αυτό μια νέα εποχή στα πνευματικά δικαιώματα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων, χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων και άλλα θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων, χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων και άλλα θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων και των τροπολογιών και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 41 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 42;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 43, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 43 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 44 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 45 αποσύρεται και αναριθμούνται τα επόμενα άρθρα. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 45, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 45 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 46, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 46 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 47 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 47 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 48, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 48 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 49 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 49 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 50, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 50 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 51, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 51 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 52 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 52 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 53, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 53 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 54, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 54 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από την κυρία Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 55 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το νέο άρθρο 55 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 56 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το νέο άρθρο 56 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 57 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 57 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 58 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 58 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 59 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 59 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 60 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το νέο άρθρο 60 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 61 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το νέο άρθρο 61 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 62 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 62 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 63 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 63 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 64 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 64 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 65 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το νέο άρθρο 65 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 66 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 66 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 67 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το νέο άρθρο 67 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 68 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 68 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 69 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 69 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 70 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το νέο άρθρο 70 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 71 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το νέο άρθρο 71 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 72 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 72 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 73 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 73 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 74 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 74 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 75 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 75 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 76 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 76 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1096 και ειδικό 29 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1096 και ειδικό 29 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1097 και ειδικό 30 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1097 και ειδικό 30 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1098 και ειδικό 31 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1098 και ειδικό 31 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1100 και ειδικό 33 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1100 και ειδικό 33 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων, χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων και άλλα θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων, χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων και άλλα θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 20.51΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 14 Ιουλίου 2017 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.