Türkiye Büyük Millet Meclisinin 58’inci Birleşimini açıyorum. Elektronik cihazla yoklama yapacağız. Yoklama için üç dakika süre vereceğim. Sayın milletvekillerinin oy düğmelerine basarak salonda bulunduklarını bildirmelerini, bu süre içerisinde elektronik sisteme giremeyen milletvekillerinin, salonda hazır bulunan teknik personelden yardım istemelerini, buna rağmen sisteme giremeyen üyelerin ise yoklama pusulalarını görevli personel aracılığıyla üç dakikalık süre içerisinde Başkanlığa ulaştırmalarını rica ediyorum. Yoklama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Sayın milletvekilleri, gündem dışı ilk sözü vermeden evvel, Genel Kurulda çok büyük bir uğultu var, Sayın milletvekilleri, eğer sükûneti sağlayabilirsek gündem dışı söz, isteyen arkadaşlarımıza söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, lepra hastalığı hakkında söz isteyen Kayseri Milletvekili Sayın İsmail Tamer’e aittir. Buyurun Sayın Tamer.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; her yıl ocak ayının son pazar günü başlayan Lepra, Cüzzam Haftası nedeniyle şahsım adına söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Lepra hastalığının etkeni “mycobacterium leprae”dir. Bu mikrop tüberküloz basiline benzer. İlk defa 1876 yılında Armauer Hansen tarafından tarif edildiği için de “Hansen hastalığı” olarak da bilinen bir hastalıktır. Çok yavaş ilerler, yüksek oranda bulaşıcı değildir. Bulaşması uzun süreli bir lepralı kimseyle kalmak durumunda ortaya çıkabilir. Ağız yoluyla, burun yoluyla ve damlacık enfeksiyonuyla bulaşabilir. Vücutta iki ila yedi yıl arasında bir inkübasyon süresi vardır. Bu inkübasyon süresi içerisinde hastalık yapmaya başladığı andan itibaren de artık vücut özellikle kol ve bacaklardan beyine iletilen duyu sinirlerinin ya da beyinden iletilen motor sinirler vasıtasıyla bunların kılıflarında hastalık yapar, plaklar oluştur. Tabii bu plakları oluşturmaya başladıktan itibaren de vücutta belirtiler ortaya çıkabilir. Deride kırmızı ve mavi renkli kabarıklıklar, “papül” denen belirtileri olur. Derinin üzerinde yine hafifçe kızarık plaklar oluşabilir. Daha çok yüz ve göz çevresinde, kol ve bacaklarda nohut büyüklüğünde, ceviz büyüklüğünde nodüller meydana getirebilir. Ayrıca deride yara izleri yapar, bunlar da skatris dokular oluşturabilir.
Türkan Saylan’ın da kemikleri sızlıyor! Ah Türkan Saylan ah!
Tabii, bunun yanında ayrıca kol ve bacaklardan başlayan his kayıpları olabilir, hafif kanamalar olabilir, burunda tıkanıklıklar olabilir, genel anlamda da tüm vücutta ağrılar söz konusu olabilir. Hastalık 1981 yılında Dünya Sağlık Örgütünün belirlemiş olduğu bir tedavi şemasıyla tedavi edilir. Tedavisi: Kesin tedavisi vardır ancak uzun süreli, en az altı ay-bir yıl gibi bir tedavi yapıldıktan sonra hastalık tamamen ortadan kaldırılabilir. Lepra, 44’üncü Dünya Sağlık Asamblesi’nde alınan bir karar ile 2000 yılında eliminasyon hedeflenmişti.
Hocam, Türkan Saylan’a ne oldu? Türkan Saylan, cüzzamla mücadele eden kahraman kadın.
Eliminasyon: 10 bin kişiden 1 kişide görülüyorsa eliminasyondan bahsedilebilir. 1985 yılında 120 iken 2006’da 4 ülkeye düşmüştür. Dünyada 2010 yılı içerisinde yaklaşık 210 bin hasta vardır. Ülkemizde ise bu hasta sayısı 1.500 civarındadır. Hastamız: Özellikle ülkemizde, son, 2010 yılı içerisinde 3 hasta ve daha sonra da 2 hasta görülmüştür ki prevalansını 10 binde 1’e getiren ülkeler arasındadır ve ülkemiz de prevalansı bakımından hastalığı yenen bir ülke hâlindedir. Bu bakımdan Sağlık Bakanlığına teşekkür ediyorum. Değerli arkadaşlar, değerli milletvekilleri; Kayseri’de kamu-özel ortaklığı ile yapılan otuz altı projede ve 40 bin yatak nitelikli yatak kapasitesi olan bir de projeden size bahsetmek istiyorum. 1.583 yataklı bu projede -ekim ayı içerisinde Sayın Başbakanımız tarafından temeli atılmıştı- burada yapılan hastanede 680 yataklı genel hastane, 258 yataklı kadın doğum hastanesi, 100 yatak kapasiteli adli psikiyatri hastanesi, yine 126 yatak kapasiteli psikiyatri hastanesi, 200 yatak kapasiteli rehabilitasyon merkezi, 115 yataklı kardiyovasküler sistem ve KVC hastanesinden oluşan büyük bir komplekse başlanmış, büyük bir başarıyla da inşaatı devam etmektedir. 2014 yılının Mart ayında bitirmeyi planlıyoruz. İnşallah, özellikle şehir hastanelerinin başlangıcında olan bu projenin hem memleketimize hem milletimize hayırlı uğurlu olmasını diliyorum. Bu arada, 40 bin yatak kapasitemizi de, diğer, TOKİ’nin yapmış olduğu hastaneler ile nitelikli yatak olan, 80 bin yatağa çıkarmak arzusundayız. Hepinize saygı ve selamlarımı sunuyorum. Sağ olun.
Gündem dışı ikinci söz, Ankara ilindeki spor sorunları ve Ankaragücü Kulübünün durumu hakkında söz isteyen Ankara Milletvekili Sayın Bülent Kuşoğlu’na aittir. Buyurun Sayın Kuşoğlu.
Sayın milletvekilleri, Ankara’nın spor sorunları ve özelde Ankaragücünün sorunlarıyla ilgili söz almış bulunuyorum. Hepinize saygılar sunarım. Biraz önce değerli milletvekili arkadaşımız, Lepra Haftası nedeniyle bir konuşma yaptı. Ben de bu vesileyle, Türkiye’de lepra hastalığının teşhisi, tedavisi konusunda çok büyük emekleri geçen rahmetli Türkan Saylan’ı bir kere daha minnetle anmak istiyorum. [[CHP sıralarından alkışlar]] Futbolun birçok yönü var. Bir temaşa yönü var, bir insan sağlığıyla ilgili, bedenle ilgili yönü var, kafa sağlığıyla ilgili yönü var ama futbol çağımızda özellikle bir endüstri hâline gelmiştir. Birçok ülke, kent futbol sayesinde para kazanabilmektedir. Barcelona’yı hepiniz duymuşsunuzdur. Barcelona’nın her hafta maçlarını ilave olarak 10-15 bin yabancı turist izlemektedir. Tabii ki Barcelona’ya katkısı da çok önemli bir tutardadır, miktardadır. Futbol başlı başına bir endüstri hâline gelmiştir. Bu arada benim de sürem iyice azalmış, onu fark ettim. Çok hızlı olarak meramımı anlatmaya çalışacağım. Şimdi, Ankara köyden kente göçün çok hızlı olduğu, çok hızlı göç alan bir şehir; genç nüfus çok fazla, on üç üniversitesi var Ankara’nın. Böyle bir şehirde spor çok önemli, futbol çok önemli. Ankara, spor tesisi yönünden çok fakir bir kent, çok fakir bir başkent, sıkıntıları var. 19 Mayıs Stadı, Cebeci Stadı iki yıl önce Bayındırlık Bakanlığının verdiği raporlara göre riske sahip, tehlike arz ediyor. Böyle bir yerde Ankaralı ruhunu biz oluşturamadık. Kimse Ankara’da “Ben Ankaralıyım.” demiyor. Bu kadar fazla göç alan bir şehirde “Ben Ankaralıyım.” diyen, böyle göğsünü gere gere, insan yok. Hâlbuki spor, özellikle futbol buna hizmet edebilecek bir araç, çok önemli. Takım ruhuyla ilgili, kentin takımıyla kent ruhu birleşebilir ve bir hemşehrilik ruhu yaratılabilir, bunu birçok yer başarmıştır. Türkiye’de de bunun örnekleri var; en başta Trabzon geliyor, Bursa geliyor, İzmir geliyor. Böyle örnekler oluşmuştur. Ankara maalesef çok değerli iki kulübünü iç çekişmeler nedeniyle, bencil, egoist yöneticiler nedeniyle kaybetmiştir, kaybetmek üzeredir. Bir Ankaraspor, bir Ankaragücü 200 milyon liraya yakın masraf edilmiş kuruluşlardır bunlar, takımlardır. 200 milyon lirayla çok iddialı, Türkiye’de şampiyonluğa oynayacak bir takım yaratılabilirdi, Ankara’nın o fakir, spor sahası olmayan her semtine, mahallesine birer spor tesisi açılabilirdi -çok önemli bir meblağ- ama ne şampiyon olunabildi ne tesisler yapılabildi; sadece Ankara’nın seçilmiş yöneticilerinin egoistçe tutumları nedeniyle maalesef çok kötü, olumsuz bir noktaya kadar geldi. Hâlbuki Ankaragücü, 1910 yılında kurulmuş, Türkiye'nin en eski kulüplerinden biri; Kurtuluş Savaşı’na katılmış, şehitler ve gaziler vermiş bir kulübümüzdür. Bugün, bu sıralarda rahatlıkla oturabiliyorsak Ankaragücü Kulübünü kuran ve Ankaragücü Kulübüyle beraber bu ülke için savaşanların, şehitlerin, gazilerin çok büyük katkısı vardır. Hepimizin Ankaragücü Kulübüne karşı borcumuz vardır. Evet, Değerli Milletvekilimiz Aylin Nazlıaka’nın, Spor Bakanımızın katkıları var -zaman zaman bunlarla uğraşıyorlar- Ankara Kulübü Derneğinin bu konuda çalışmaları var ama bunlar maalesef yeterli değil. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Ben özellikle bu konulara dikkatinizi çekmek istedim. Hepinize saygılar sunuyorum.
Gündem dışı üçüncü söz, futbolun içinde bulunduğu kaos ile ilgili söz isteyen Aydın Milletvekili Sayın Ali Uzunırmak’a aittir. Buyurun Sayın Uzunırmak.
Saygıdeğer Başkan, saygıdeğer milletvekilleri; futbolumuzun içinde bulunduğu kaosla ilgili gündem dışı söz aldım. Hepinizi saygılarımla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, burada bir konuya öncelikli olarak doğru teşhis koymak ve sizlerle çok dürüstçe bir şeyi paylaşmak istiyorum. Eğer mensubiyet duygularımızdan, menfaat duygularımızdan biraz sıyrılarak olaya objektif olarak bakma fırsatımız olursa Türkiye’ye çok daha iyi hizmetler etmiş oluruz. Bundan maksadım nedir? Bundan maksadım şu: Türkiye, meselelerini doğru tartışmıyor. Meselelerimizi doğru tartışmadığımız sürece, bizim doğru teşhis koyup ve kurtuluşu bir reçete hâline getirebilmemiz mümkün değil. Yönetmek bir sanattır, sanat da felsefeye dayanır, dolayısıyla yönetmek de felsefi bir konudur. Eğer biz yönetim metotlarımızı doğru uygulamazsak o zaman doğru yönetemeyiz. Menfaat endişeleriyle veya mensubiyet endişeleriyle yönetmeye kalkarsak işte bugün Hükûmetin yaptığı birtakım hataları yapmış oluruz, Hükûmetin yaptığı en önemli hatalar budur. Türkiye’de tarihî kurumlarımız bile hercümerç olmuştur. Hercümerç olmanın sebebi nedir? Çünkü AKP İktidarı bir rövanş duygusu içerisinde, bir ele geçirme duygusu içerisinde ve bir intikam duygusu içerisinde kurumlarla savaşmaktadır. İşte, bu savaşmak ki Türkiye’de kurumları hercümerç etmiş, sosyal hayatımızdan, dış politikamızdan ekonomimize varıncaya kadar, spora varıncaya kadar hiçbir meselemizi doğru tartışamaz duruma gelmişiz. Değerli milletvekilleri, Türkiye’deki spor kulüplerini 6222 sayılı Yasa’yla… Sporda şiddet adına, o günkü gündelik olaylarla bir yasa yaptık. Burada biz muhalefet ettik, dedik ki: “Bu çok kolay ve ani oldu. Bu doğru teşhis konulmadı.” Dolayısıyla, oraları da ele geçirme, oraları da yönetme adına, AKP yeri geldi açık tavır koyarak Federasyon seçimlerinde, yeri geldi bugün olduğu gibi sütre gerisinden, bazı yönetim hataları içerisinde, maalesef bugün Türkiye'nin sporda geldiği bu kaos ortamına Türkiye’yi sürükledi. Her alanda olduğu gibi, bugün millî takımımızın bile uluslararası yarışmalardan yasaklanabileceği konuşuluyor. Dolayısıyla, buradan, şimdiden Hükûmeti uyarıyorum: Eğer Türk millî takımı, uluslararası spor müsabakalarından UEFA tarafından kulüplerin yaptığı hatalardan dolayı men edilir ve bu yönetim zafiyetinden dolayı millî takım uluslararası yarışmalara gidemezse bunun sorumlusu AKP Hükûmetidir, bir başkası değildir. Neden bunu söylüyorum? Değerli arkadaşlar, 14 Mayısta ligler bitmiş, ligler bitmezden önce birtakım dinlemeler, soruşturmalar başlamış ve şike operasyonunun aslında o zaman yapılması gerekirken AKP Hükûmeti muhtemeldir ki bunu geciktirmiş ve liglerin bitmesine ertelemiş; ligler bitmiş, ondan sonra gündeme Türkiye Futbol Federasyonunun seçimi gelmiş. O seçimde Hükûmet taraf olmuş ve Futbol Federasyonu Başkanının seçiminde “Şu olsun, bu olmasın.” noktasında o gün isimlerin üzerinde bile Sayın Başbakanın ağzına varan birtakım isimler telaffuz edilmiş. Futbol Federasyonunun bugünkü yönetimi bombayı kucağında bulmuş ve Başkanı ve yönetiminde tanıdığımız hakikaten dürüst, samimi, başarılı insanlar var ama bombayı kucaklarında buldular. Futbol Federasyonu yönetiminden sonra “Aman, seçimler geldi, birilerini karşımıza almayalım.” diye, soruşturma seçimlerden sonraya ertelenmiş ve seçimlerden sonraya ertelenmesinin neticesinde birçok mağdur ve birçok müsebbip de dolayısıyla ortalığa dökülmüş ve bugün gelinen konumda tekrar söylüyorum: Hâlen “Yargı kararı beklensin.” denilmekte ama en yetkili ağızlardan şike artık itiraf edilir duruma gelmiş, Federasyonun kongresinde şikenin itiraf edildiği bir ortama sürüklenmiş Türkiye ve “Yargı kararı beklensin.” deniyor. Ama ben bir şeyi sizlerle paylaşmak istiyorum: Eğer bu ülkede Genelkurmay Başkanı, Andıç Davası’ndan iki sene öncesinden konuşuluyor, iki sene sonra tutuklanıyorsa, eğer Yaşar Büyükanıt, eski Genelkurmay Başkanı, seneler öncesinden konuşulup hâlen daha tutuklanmamış ve tutuklanacağı günü bekliyorsa Hükûmet sütre gerisinde adalete müdahale ediyordur “Şu bugün tutuklansın, bugün gündem tayin edilsin.” diye ve spor da bu noktada bir kaosun içerisine sürükleniyordur ve millî takım eğer bütün bu operasyonların içerisinden… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın Bakan, bir saniye, şimdi bazı söz talepleri var, onları da vereyim, sonra size söz vereceğim. Sayın Düzgün…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Lepra Haftası nedeniyle, ülkemizde bu hastalığa yakalanmış tüm hastalarımıza acil şifalar diliyorum. Ayrıca, ülkemizin leprayla olan savaşını kazanmadaki baş mimarı olan sevgili Türkan Saylan’ı özlem ve rahmetle anıyorum. Kendisini ömrünün son günlerinde mahkeme kapılarında süründürenlerin, vatan haini ilan etmeye çalışanların, umarım bugün biraz vicdanları sızlamış, biraz yüzleri kızarmıştır diye düşünüyorum. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Geçen hafta 24 Ocak tarihinde, eşitlik ve adalet ilkelerinin yılmaz savunucusu, büyük insan, gazeteci, yazar Uğur Mumcu’yu, öldürülüşünün on dokuzuncu yılında rahmetle, şükranla andık. Bugün, eşitlik ve adalet ilkelerine gönül vermiş bir başka önemli insanın, bir büyük hukukçunun ölüm yıl dönümü. Muammer Aksoy, 31 Ocak 1990 tarihinde, Ankara Bahçelievler’deki evinin önünde kurşunlanarak öldürüldü, faili meçhul karanlığına gömüldü. Türkiye’de faili meçhullerin aydınlatılacağı böyle bir siyasi ortamı, siyasi iklimi yakalayacağımız ve böyle bir siyasi iktidarı gerçekleştireceğimiz inancıyla, Muammer Aksoy’u, ölümünün, öldürülüşünün yirmi ikinci yılında rahmetle ve şükranla anıyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Vural…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Evet, Misakımillî, bundan tam doksan iki yıl önce, son Osmanlı Mebusan Meclisi tarafından, 28 Ocak 1920’de oy birliğiyle kabul edilmişti. Bu Misakımillî, aslında milletimizin tam bağımsızlığını sağlayıp ülkemizin bütünlüğünü kapsayan ve bunları bozabilecek tüm engelleri ortadan kaldıran millî Kurtuluş Savaşı’mızın ve savaş sonrasında kurduğumuz yeni Türk devletinin siyasi manifestosu niteliğindedir. Misakımillî, yeni ve millî bağımsız bir devlet kurmak üzere harekete geçmiş milletimizin akdettiği, birlikte yaşamak üzere anlaştıkları şartları kapsayan toplumsal bir mukaveledir. O gün Misakımillî’nin çerçevesi belirlenirken ilk olarak “…dinen, irfanen, emelen birleşmiş ve yekdiğerine karşılıklı hürmet ve fedakârlık hissiyatıyla dolu ve ırki ve toplumsal hakları ile çevre şartlarına tamamen riayetkâr yerlerin tümü ayrılmaz bir bütündür.” denilmiştir. Bizler de bugün devletin milletiyle bölünmez bütünlüğüne halel getirmeyeceğimizi, milletin bağımsızlığına, devletin bölünmez bütünlüğüne göz dikenlerin karşısında duracağımızı, o günkü haricî saldırılar karşısında kale gibi duranların torunları olarak bugün de aynı kararlılığı göstereceğimizi bu kürsüden haykıracağız, haykırmaya devam edeceğiz. O gün gibi bugün de millî ve ekonomik kazanımlarımızın inkıtaya uğramaması için tam bağımsızlık ve serbestiyete mazhar olmamız hayat ve bekamızın temelidir. “Devlet ebet müddet” uğrunda bütün güçlüklere, saldırılara sarsılmaz bir imanla göğüs gereceğiz. O gün gibi bugün de bizler, iç ve dış güçlere karşı…
Sayın Şükür, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Az evvel CHP Ankara Milletvekilimiz Sayın Bülent Kuşoğlu Ankara’nın spor ve özelde Ankaragücü Kulübünün sorunlarını dile getirmek istedi. Ankaragücü, Ankara’nın en eski kulübüdür. Futbol dünyada büyük bir olgu, bu olgudan Ankaralıları uzak tutamayız. Ankaragücünün ekonomik sorunları ile yakinen ilgilenen eski bir sporcu olarak buna bir hayli üzüldüm ve bugün çeşitli girişimler yaptık Ankara’daki çok değerli dostlarımla beraber bu genç kardeşlerimizi bu zorlu yolculukta desteklemek adına. Sadece sezon sonuna kadar, bana iletilen bir rakam vardı, biz Ankara’daki çok değerli, Ankaragücünü seven kardeşlerimle beraber bunu da önümüzdeki hafta açıklamak istiyoruz, bana iletilen bedel 200 bin TL’ydi, bu ihtiyaç bedelini şu an temin etmiş bulunuyoruz. Bu kardeşlerimizin, tabii, Ankaragücü formasını giymekten şeref duyduklarını biliyoruz. Umarım, bu desteğimizi önümüzdeki hafta hep beraber burada açıklayacağız. Herkese Ankaragücü Spor Kulübünün maddi problemleriyle ilgilenmelerini rica ediyorum bir İstanbul Milletvekili olarak.
Buyurunuz.
Sayın Başkan, çok saygıdeğer milletvekilleri; Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Sayın Uzunırmak ve Sayın Kuşoğlu’nun gündem dışı konuşmalarına Hükûmet adına cevap vermek üzere söz almış bulunuyorum. Çok saygıdeğer milletvekilleri, Ankaragücü futbol takımıyla ilgili yapılan tespitlere katılmamak mümkün değil. Ankaragücü futbol takımıyla ilgili olarak yapılan tespitlere katılmak için illa Ankaralı ya da Ankara milletvekili olmak da şart değil. Ankara, her şeyden evvel cumhuriyetimizin başkentidir ve elbette ki gönüllerin arzu ettiği şey, Ankaragücünün Süper Lig’deki temsilinin hiç kesintiye uğramaksızın devam etmesidir. Bu, en gönülden geçen arzumuzdur. Fakat herkesin malumudur, burada konuşma yapan milletvekillerimizin de çok iyi bildiği bir realitedir, kulüplerin mali bakımdan yönetimi, kulüplerin finansmanıyla ilgili konular, Türkiye’de özellikle futbol sektörünün en önemli problemi olarak varlığını korumaya devam etmektedir. Bu anlamda UEFA ve FIFA çerçevesinde finansal fair play sağlanmasına yönelik mali anlamda centilmenlik kurallarının konulması ve kulüplerin bu kurallar çerçevesinde finansal zemini sürdürülebilir bir düzlemde yönetilmesine yönelik evrensel prensipler tüm ülkelerin ulusal futbol federasyonlarına dikte edilmektedir. Bu anlamda Türkiye Futbol Federasyonunun, başta Spor Toto, Süper Lig olmak üzere Türkiye’deki bütün futbol kulüplerinin mali yönetim anlamında evrensel kurallara riayet etmeleri yönünde gereken düzenlemeleri, uyarıları, yönlendirmeleri ve yönetim performansını ortaya koymak gibi kaçınılmaz bir görevi vardır. Her gelen yönetim, diğer amatör branşları da bünyesinde barındıran futbol kulüplerini kendi arzu ve hevesleri istikametinde yönetmeye kalkarsa ortaya çıkacak olan mali tablo maalesef uzun vadede sürdürülebilir bir performansı ortaya koyamayacaktır. Bu, sürecin gereğidir. Sözlerim sadece Ankaragücü için değil. Genel manada tüm kulüplerin borçlanma politikalarına, yönetim performanslarına, transfer politikalarına özen göstermek gibi bir zorunlulukları vardır. Bu, bugün futbol kulüplerinin başkanları tarafından da ifade edilmektedir, futbol dışı branşlardaki kulüp başkanları tarafından da ifade edilmektedir. Taraflı tarafsız, yönetici olan olmayan tüm gözlemciler, konudan anlayan anlamayan ama para politikasını, mali politikasını, maliye yönünü işin bilen herkes tarafından ifade edilen, edilmekte olan konulardır. Hükûmet anlamında, hemen ifade etmek isterim, 2003-2004 sezonundan bu yana, 2011-2012 futbol sezonu yani içinde bulunduğumuz bu seneki Spor Toto Süper Lig karşılaşmaları dâhil olmak üzere, isim hakkı bedeli olarak Ankaragücü Spor Kulübüne ödenen para 18,9 milyon liradır, eski rakamla 18 trilyon 941 milyar Türk Lirası. Bu sene de isim hakkı bedeli aynı şekilde ödenmiştir. Buna ilaveten, isim hakkı bedeli dışında, Ankaragücünün de aralarında bulunduğu on dört Anadolu takımına Spor Toto Süper Lig’de, isim hakkının Bakanlığımıza bağlı Spor Toto kurumunda olmasından dolayı, ayrıca 800 bin TL her bir kurumumuza nakden ödemeler gerçekleştirilmiştir. Ama her şeye rağmen ifade etmek gerekir ki dışarıdan yapılan ödemelerin rakamı, miktarı, büyüklüğü, hacmi ne olursa olsun kulüplerin öz kaynaklarını geliştirememeleri durumunda dışarıdan gelen katkılarla şartların ilanihaye döndürülebilmesi maalesef mümkün değil. Bu bir realite, bunu görmemiz lazım. Atasözünde olduğu gibi taşıma suyla değirmen dönmüyor. Bir yere kadar bu imkânlar kulüplere bir teneffüs imkânı sağlıyor ama aslolan, uzun vadeli sürdürülebilir mali yönetim performansının ortaya konulabilmesidir. Bu, sadece Ankaragücü değil, tekraren altını çiziyorum, bütün futbol kulüpleri açısından geçerli olan bir durumdur. Maalesef bizi üzen bir diğer yönü hadisenin şudur: Futbol kulüpleri özellikle transfer politikalarından kaynaklanan borçlanma yükü nedeniyle yönetilemez hâle geldiğinde gemiden atılan ilk bagaj amatör branşlara aktarılan destekler oluyor, ilk etapta amatör branşlar gözden çıkarılıyor. Dolayısıyla futbol hayatiyetini zor şartlar altında korumaya devam etse bile futbolun dış çevresinde hayatiyetini sürdürmekte olan voleyboldan, basketboldan, güreşten atletizme kadar çok sayıda branş maalesef sürdürülemez hâle geliyor, sporcular antrenörleriyle birlikte kapı önüne terk ediliyor, finansmanı sağlanamıyor, kulüplerin bu sporcularına sahip çıkma yükü her defasında devletin ya da federasyonların üzerine kalıyor ve bu tablo içerisinde de Türkiye uluslararası müsabakalarda arzu edilen performansı bir türlü gerçekleştirmeye muvaffak olamıyor. Dolayısıyla, futbolun doğru yönetimi herkesten çok bizim arzu ettiğimiz bir ihtiyaçtır çünkü futbol doğru yönetildiğinde Türkiye’de sporun tüm branşlarında arzu edilen başarı yakalanabilecektir. Zaman zaman bilim adamlarıyla da tartışmalara konu olabilmektedir. “Türk sporcuların uluslararası müsabakalarda arzu edilen başarıları yakalayamamaları, istenen ölçekte madalyaları elde edememeleri bizden kaynaklanan bir problem midir yani genetik bir sorun mu vardır? Türk çocukları sporda neden başarılı olamıyor?” sorusu binlerce kez sorulmasına rağmen cevap nettir. Sporun genetik bir yönü yoktur, Türk çocukları imkân verildiğinde, kulüpler desteklendiğinde başarıyı yakalayabilmektedir ama burada tekraren altını çiziyorum iktidar-muhalefet hepimize düşen görevler var, ki önümüzdeki aylar içinde kulüpler yasasını Türkiye Büyük Millet Meclisinin değerlendirmesine sunmayı hedefliyoruz. Bu anlamda muhalefetin de iktidarın da herkesin katkısına ihtiyacımız olacak. Dolayısıyla, bu sorunu siyasetten ari bir zeminde tartışmak mecburiyetindeyiz. Diğer yandan, Ankaragücü Kulübüyle ilgili son günlerde özellikle antrenörü ve futbolcularının medyaya intikal eden beyanları üzerinden yapılan değerlendirmelere bakıldığında beni de çok üzen bir şey oldu. “ilk yarıda giyilen ve terden ya da yağmurdan, hava koşullarından ıslanan formaları ikinci yarıda da giymek mecburiyetinde kaldık.” şeklinde bir açıklamaları oldu. Bu açıklama üzerine biz Bakanlık olarak kanunen Ankaragücü için yapabileceğimiz bir şey kalmamasına rağmen, isim hakkı olarak ödeyebileceğimiz bir rakamın bulunmamasına rağmen şartları ve imkânları zorlayarak güzide kulübümüzün sene sonuna kadar malzeme dahil olmak üzere tüm ihtiyaçlarına sponsor olma ya da sponsor bulma düşüncemizi ortaya koyduk. Bu anlamda yaklaşık on gün önce Ankaragücü Kulübü yöneticileriyle Bakanlık yetkililerimiz temas sağladı. Bilmenizi isterim ki şu ana kadar malzeme ihtiyaçlarını içeren listeyi henüz Bakanlığımıza intikal ettirmiş değiller. Bu liste Bakanlığımıza intikal ettiği andan itibaren kendileriyle ilgili bu anlamda gereğini biz manevi bir vazife olarak değerlendirip yerine getirmeye gayret edeceğiz. Hakan Şükür Milletvekilimizin ifade ettiği konu bir sivil toplum inisiyatifidir. Esasında, iş yeri Ankara olan, vergi levhası, vergi adresi Ankara olan herkesin belki buradan bir çıkış yakalaması gerekir. Şehirlerin, şehir halkının ve şehirdeki sanayicilerin, iş adamlarının, o şehrin, kentin markası hâline gelen kulüplere ve futbol ya da spor markalarına sahip çıkmak gibi bir doğal hemşehrilikten kaynaklanan vazifeleri olmalıdır diye düşünüyorum. 200 bin liralık bir ihtiyaç kendilerine bildirilmiş. “200 bin liralık bir sponsorluk temin ettik. Bunu tedarik ederek nakden Ankaragücüne intikal ettireceğiz.” dediler ama tekrar atasözünü hatırlatıyorum: Taşıma suyla değirmeni döndürebilmek mümkün değil. Kurumsal anlamda Ankaragücünün bir yeni mali yönetim vizyonunu ortaya koyması zaruret hâline gelmiştir. Diğer bir konu, Sayın Uzunırmak’ın bahse konu ettiği hususlar, Türkiye’de futbolda yaşanan mevzular. Değerli milletvekilleri, öncelikle 6222 sayılı Kanun’da yapılan değişikliklerin Türkiye Büyük Millet Meclisinin ortak ürünü olduğunu tekraren hatırlatmakta ben fayda görüyorum. “Kanun değişirken biz muhalefet etmiştik.” gibi bir yaklaşım bugün için doğru bir yaklaşım değildir yani grupların imzasıdır mühim olan.
Konuşmalarımız var Sayın Bakan.
Gruplar imzasını koyduktan sonra münferiden muhalefet etmenin çok anlamlı bir davranış olduğunu ben zannetmiyorum. Kaldı ki o değişikliklerin üzerinden geçen zamana rağmen “Değişiklikler yanlış olmuştur.” şeklinde kamuoyunda ya da spor dünyasında genel bir kanaat mevzubahis olmamıştır. Diğer yönüyle bakıldığı zaman, Türkiye’de senelerin özlemi olan konu, Türkiye Futbol Federasyonunun özerk olması, kendi kararlarını bağımsız olarak alması ve uygulaması yönündeki ihtiyaçtı. Son dönemde Türkiye Futbol Federasyonu en özerk sürecini yaşamaktadır. UEFA talimatnameleri, FIFA kuralları ve gerekleri ne ise Türkiye Futbol Federasyonunun bu istikamette hareket etmesi gerektiğine ilişkin görüşlerimizi binlerce kez Türkiye’de her zeminde ifade ettik. Bu sürecin siyasi bir süreç olmadığını, bu süreçte alınacak kararların siyasete tahvil edilmemesi gerektiğini, doğru ya da yanlış kararların vebalinin siyaset kurumuna ödettirilemeyeceğini her zeminde seslendirdik. Tekraren ifade ediyorum: Türkiye Futbol Federasyonu tarafından alınacak olan kararların siyasi bir yönü bulunmamaktadır. Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı ya da yönetimi üzerinde siyasi bir tesir söz konusu değildir. Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı ve yönetiminin görevinin gereği tarafsızlık prensibince ellerindeki talimatnamelerin ve yasaların gereğini uygulamaktır. Yargı kararlarını bekleyip beklememek kendi inisiyatifleridir. UEFA kuralları ve FIFA gerekleri doğrultusunda hangi kararları verecekleri hususu gene kendilerinin karar altına alacak oldukları mevzulardır. Bu meselenin içerisine siyaset, yorumlarıyla girecek olursa Türkiye’de taraftarlık ayrışmasının yanına aynı zamanda siyasal anlamda da bir ayrışmayı dâhil etmiş oluruz ki, bunun doğru bir yaklaşım olacağını asla zannetmiyorum. Her takım taraftarı olan milletvekilleri her parti grubunun içerisinde bulunmaktadır, Beşiktaşıyla, Fenerbahçesiyle, Trabzonsporuyla, Galatasarayıyla, diğer Spor-Toto Süper Lig’de bulunan kent takımlarıyla birlikte her takımın bu çatı altında taraftarı var. Takım taraftarlığı söz konusu olduğunda, yani formadaki renkler söz konusu olduğunda partiler ve siyasal duruşlar bir kenara bırakılabildiğine göre, futbolun ve sporun meselelerini siyasi bakış açılarıyla yorumlamamak futbola ve spora yapacağımız önemli katkılar arasında yerini alacaktır diye düşünüyorum. Çok değerli milletvekilleri, diğer yandan güncel gelişmeleri siyaset kurumuyla izah etmeme yönünde özen gösterilirse buna da ayrıca sevineceğimi beyan etmek isterim. Özellikle deplasman yasakları konusu, bakın, burada biz Bakanlık olarak, Hükûmet olarak tavrımızı ortaya koyduk, devletin deplasmana giden her takımın taraftarlarını korumak, güvenliklerini sağlamak, intikallerini kolaylaştırmak ve rakip sahadan güvenli bir şekilde ayrılmalarını sağlamak gibi bir görevi vardır. Şu ana kadar bu sezon Türkiye’de il idare kurulları tarafından alınmış bir deplasman yasağı söz konusu değildir ama kulüpler kendi aralarında karşılıklı rızaya dayalı olarak “Taraftarlarımızı karşılıklı olarak deplasmana götürmeyelim.” şeklinde bir prensip ortaya koyacak olurlarsa bu kendi takdirleridir ama biz buna rağmen -her defasında ifade ettik- yasakçı bir yaklaşımı kesinlikle onaylamıyoruz, doğru bulmuyoruz, tasvip etmiyoruz. Cephede birlikte olan, asker ocağında birlikte olan, okulda birlikte olan; işte, alışverişte birlikte olan; birbirinin çekine, senedine kefalet imzasını koyan insanların tribünlerde farklı takımların taraftarları olarak ayrıştırılması, âdeta bitmek bilmeyen bir husumetin tarafıymış gibi gösterilmeleri Türkiye’ye de Türk insanına da haksızlık olacaktır. Türkiye’yi bu tür yaklaşımlardan uzaklaştırmak lazım. Görüşlerimi bu şekilde ifade ediyor, Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan, 60’a göre bir katkıda bulunmak için...
Şimdi 60’ıncı maddeye göre söz talepleri var. Sanıyorum Sayın Kuşoğlu, Sayın Uzunırmak aynı konu üzerinde konuşacaksınız. Sayın Nazlıaka, sizinki de mi aynı?
Ben de aynı konu üzerinde, evet.
Şimdi, sürekli olarak aynı konu üzerinde konuşulduğu takdirde...
Sayın Başkan...
Bir saniye Sayın Nazlıaka. ... o uzayıp gidiyor. Normal usulümüz, iki ayrı konuşma yapmıştı Sayın Kuşoğlu ve Sayın Uzunırmak, onlara söz vermektir fakat ben, Ankara Milletvekili olduğunuz için esneterek kurallarımı söz vereceğim ama yani bu sistemi, bu görüşme esnasında devam ettirmeyelim. Sayın Serindağ siz ne için istediniz?
Efendim, bir konuyu Sayın Bakandan öğrenmek istiyordum onun için söz istemiştim.
Hayır bana söyleyeceksiniz, orası açık değil. Ben duyuyorum sizi.
Tamam. Teşekkür ederim Sayın Başkanım.
Hayır, şimdi siz bana niçin söz istediğinizi söyleyeceksiniz bir cümleyle, ben de size söz verip vermeyeceğime karar vereceğim.
Sayın Başkanım, Sayın Gençlik ve Spor Bakanımız konuştular. Ben Sayın Çevre ve Şehircilik Bakanı Sayın Erdoğan Bayraktar’ın 2010-2011 Şampiyonluk Kupası’nın Fenerbahçeden alınması konusunda ince ayar yaptıklarını basından öğrendim.
Anladım.
Bu çalışmaların ne olduğunu Sayın Bakanımız biliyorlar mı, bu konuda...
İşte, böyle bir soru sorma imkânımız yok. Bakan konuşmasını yaptı, size cevap verme imkânı yok.
Teşekkür ederim.
Şimdi ben sırasıyla söz veriyorum birer dakika. Sayın Kuşoğlu buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Bakan, konuşması sırasında kulüplerdeki, profesyonel kulüplerdeki denetime değindi. Kulüplerde bir denetim yapılıyor ama gerçek anlamda bağımsız bir denetim söz konusu değil. Sadece Sermaye Piyasasına tabi olan kulüplerde, sadece Sermaye Piyasası, SPK mevzuatına tabi bölümle ilgili gerçek anlamda denetim yapılıyor, diğer denetim gerçek mali bir denetim değil. Özellikle Ankaragücü Spor Kulübüyle ilgili olarak Federasyon veya Bakanlığımız bir mali denetim yaptırırsa gerçekler ortaya çıkar, şişirilmiş borçlanma kayıtları ortaya çıkar -çok önemlidir- özellikle Sayın Bakandan bunu rica ediyorum. Teşekkür ederim Sayın Başkan.
Sayın Uzunırmak…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakan, bir: Öncelikli olarak spor genetiği vardır, hatta genetik, dallara göre de önem kazanır. Türk soylu çocukların genetikle ilgili sporda bir problemleri yoktur, bunu şuradan anlayabiliriz: Yurt dışında 4 milyon civarında Türk yaşamakta, Türkiye’de 74 milyon civarında vatandaşımız yaşamakta, o 4 milyonun içerisinde başarılı olan çocukların uluslararası arenada ve millî takımdaki performansları ortadadır. Dolayısıyla, biz 74 milyondan o kadar çocuğu çıkartamıyoruz, bu önemli bir kriterdir. İkinci olarak: Dürüstlük sıradan olmalıdır, bir erdem sayılmamalıdır ama Sayın Başbakana gidip Futbol Federasyonu Başkanlığı için eğer izin alınmak isteniyorsa bu ülkede bana siyasetin futbolda veya sporda olmadığını hiç kimse söyleyemez. Doğru teşhis koymak lazım meselelere, kaçmamak lazım meselelerden. Eğer hakikaten Hükûmet bugün Türkiye’yi yönetiyorsa sporu da yönetmelidir ve burada inisiyatif almalıdır. Tabii ki UEFA ve FIFA kriterlerine ters düşmeden bu inisiyatifler alınmalıdır; sütre gerisinde kalmanın, üflemenin bir anlamı yok, çıkıp delikanlıca ortada doğruca, dürüstçe bu meseleyi sahiplenmelidir. Teşekkür ediyorum.
Sayın Nazlıaka…
Sayın Başkan, ben de aslında bugün Sayın Bakandan randevu istemiştim ancak randevumun şu anda çok da anlamlı olmadığını anlamış bulunuyorum. Randevu isteme nedenim şuydu: Aslında, biliyorsunuz, Ankaragücü için bir kampanya başlattım ve bu kampanya doğrultusunda da “Yüz iki yıllık bir takımı, üstelik de Kurtuluş Savaşı’nda cephane ve mermi üretmiş olan çalışanlar tarafından kurulmuş olan bir takımı kurtarma çabasında acaba kendisi de bir katkı sağlayabilecek mi?” diye sormak istemiştim. Eksik olmasın, malzeme yardımı sağlayacaklarını söylediler. Ancak “Taşıma suyla değirmen dönmez.” cümlesini birkaç kere söylemiş olmasından anlıyorum ki Sayın Bakan takımı yok olmaya bırakma yolunda, herhangi bir eyleme geçmeyi düşünmüyor ve bu anlamda bir hayal kırıklığı yaşadığımı kendisine iletmek istiyorum. Kendisi yeni mali yönetimle sorunların çözülebileceğini söyledi. Böyle bir ortamda, acaba yeni bir mali yönetim devralmak ister mi bu kulübü? Bu konuda da kendisine bir soru yöneltmek istiyorum.
Sayın Başkanım, sözlerim farklı bir amaçla çarpıtıldı. Dolayısıyla 60’a göre yerimden kısa bir söz istiyorum.
Tamam. Sayın Serindağ nereye gitti? Yok. Ben şimdi Sayın Bakana da söz hakkı tanıyacağım, onun için o sorusunu sorabilirdi. Neyse, duydunuz ama, bu Sayın Erdoğan Bayraktar’ın ince ayarla ilgili basında çıkan sözlerini, size Sayın Ali Serindağ cevap vermeniz için sormuştu. Buyurun Sayın Bakan.
Öncelikle o konuyu söyleyelim o zaman. Biz, Sayın Erdoğan Bayraktar’ın, Çevre ve Şehircilik Bakanımızın Trabzon’da yapmış olduğu açıklamayla ilgili görüşlerimizi daha evvel ifade ettik, beyan ettik. Sporda ince ayar veya herhangi bir şekilde ayar verilmesi gibi bir durum söz konusu değildir, seçim bölgesinde yapmış olduğu bir açıklamadır ve bu açıklamanın ne şekilde anlaşılması gerektiği kendisi tarafından kamuoyuna beyan edilmiştir, ancak gerek o açıklamanın istismarından gerekse bugün yapılan bazı açıklamalarımızın farklı şekilde değerlendirilmek istenmesinden şunu anlıyorum: Spor siyasetin öznesi hâline getirilmek isteniyor. Bu yanlıştır. Ben konuşmamda, CHP, MHP, hiçbir parti grubunu suçlamadan, herhangi bir isnatta bulunmadan, Türkiye'de sporun var olan, yaşanan, bilinen sorunlarına dikkat çektim. Her zaman şu ifade edilir: Millî kaynaklardan, millî bütçeden, bakanlıkların yatırım ya da diğer ödemelerinden profesyonel futbol kulüplerine ya da profesyonel spor kulüplerine para ayırmak, nakit aktarmak ne kadar doğrudur, her zaman bunun tartışması yapılırken ve hatta bütçe dönemlerinde buna yönelik eleştirilere Hükûmet hedef olurken, bugün kulüplerin Hükûmet eliyle desteklenmesine yönelik taleplerin bu kadar yoğun seslendirilmesi, siyasi bir yaklaşımın neticesidir. Türkiye'de hiçbir profesyonel futbol kulübünü millî kaynaklardan devletin ya da Hükûmetin koruyabilmesi, finanse edebilmesi, kurtarabilmesi mümkün değildir. Bunun yolu, yöntemi bellidir. Elbette ki, her bir milletvekili…
Bir buçuk dakika; herkese bir, size otuz saniye…
Bana 4 kişi sataştığı için 6 dakika…
Yok. O zaman, sataşmadan söz isteyecektiniz. Ondan sonra da sıralama girerdi, herhâlde Çek Kanunu ile ilgili konuda herkes… Teşekkür ederim. Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup bilgilerinize sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkiye Büyük Millet Meclisi Dışişleri Komisyonu Başkanı Volkan Bozkır başkanlığındaki heyetin; Arnavutluk Parlamentosu Dış İlişkiler Komisyonu Başkanı Fatos Beja’nın vaki davetine icabetle, Arnavutluk’a resmî ziyarette bulunması Genel Kurulun 24 Ocak 2012 tarihli ve 55’inci Birleşiminde kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkındaki Kanunun 2. maddesi uyarınca heyeti oluşturmak üzere siyasi parti gruplarının bildirmiş olduğu isimler Genel Kurulun bilgilerine sunulur. Mehmet Ali Ediboğlu Hatay Milletvekili Bilgilerinize sunulmuştur. Adalet Bakanı Sayın Sadullah Ergin hakkında verilmiş bir gensoru önergesi vardır. Önerge, daha önce bastırılıp sayın üyelere dağıtılmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Anayasanın 12. maddesinde, herkesin "kişiliğine bağlı, dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve hürriyetlere" sahip olduğu; 14. maddesinde de, "Anayasa hükümlerinden hiçbirinin, Devlete ve kişilere, Anayasayla tanınan temel hak ve hürriyetlerin yok edilmesini veya Anayasada belirtilenden daha geniş şekilde sınırlandırılmasını amaçlayan bir faaliyette bulunmayı mümkün kılacak şekilde" yorumlanamayacağı belirtilmiştir. Anayasanın 2. ve 36. maddeleriyle güvence altına alınan dava yoluyla "hak arama özgürlüğü"nün anlamlı hâle gelebilmesi, buna ilişkin kamu otoritesi tarafından yasal koruma düzeneklerinin oluşturulmasına ve uygulanabilmesine bağlıdır. Hak arama özgürlüğünün temel ilkesi, Anayasamızda olduğu gibi, AİHS'de ve AİHM kararlarında da açıkça ifade edilen "adil yargılanma hakkı"dır. Bu haklar, iddia, savunma ve karar süreçlerini birlikte kapsar; kullanılmaları yasalarla belirlenir ve her ikisinin de sınırlandırılamaması anayasal güvence altındadır. Adalet Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun ile diğer kanunlarla verilen görevler göz önünde bulundurulduğunda, sadece soruşturma, kovuşturma ve yargılama alanındakilerin değil, diğer bakanlıklarca hazırlanan tüm kanun ve KHK taslaklarının Türk hukuk sistemine ve kanun yapma tekniğine uygunluğunun Adalet Bakanlığına yüklendiği açıktır. Türk hukuk sistemine uygunluğun, Anayasanın sözüne ve özüne ve Anayasanın 90. maddesi karşısında temel hak ve özgürlüklerle ilgili uluslararası sözleşmelere uygunluk olduğu tartışmasızdır. Nitekim, hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkı alanındaki ihlallere yönelik en önemli uyarılar AİHM'den gelmekte ve Türkiye sürekli mahkum edilmektedir. Kaldı ki, Anayasanın yargı bölümünde "Adalet Bakanlığı"na Anayasa ile "Verilen görevler ve HSYK-yargı organları-Adalet Bakanlığı bağlantıları göz önünde" bulundurulduğunda, Adalet Bakanlığına diğer bakanlıklardan farklı bir görev ve sorumluluk verilmiştir. Yargı bağımsızlığı ilkesini aşındırmasına rağmen, Adalet Bakanının HSYK Başkanlığı görevi, yargıç ve savcıların idari görevleri yönünden Adalet Bakanlığına bağlı olması, adalet hizmetlerinin denetiminde Adalet Bakanlığının görevi, bu görev ve sorumluluğu Anayasa güvencesi altına alarak daha da kapsayıcı hale getirmiştir. Türkiye son yıllarda, adil yargılanma hakkının ihlali ve çifte standart uygulamalarıyla kargaşa ve kaos ortamına sürüklenmiştir. Hukuka ve Devlete güven sarsılmıştır. Masumiyet ilkesinin ihlali, bir önlem olması gerekirken cezaya dönüşen yaygın tutuklamalar, uzun tutukluluk süreleri, Anayasanın "kişi hürriyeti ve güvenliği"ni güvence altına alan 19. maddesini yok sayan yasa kuralları, Anayasa ve yasaları ihlal eden iddianamelerin düzenlenebilmesi, özel görevli mahkemeler, gizli tanık uygulaması, soruşturma gizliliği ihlalleri, bu gizliliğin kimi basın ve yayın organları için uygulanmaması, yasaya/hukuka ve devlete güvensizliği yaratan uygulamalar, kanunlarla ve KHK'lerle ihlal edilen hak ve özgürlükler, yargıda yanlı soruşturmalar, kadrolaşmalar, istifa ve erken emeklilikler, başta telefon dinlemeleri olmak üzere "kanuna" uygun "hukuka aykırı" uygulamalar, telefon dinlemelerinde üçüncü kişilerin haklarının korunmaması ve bu ihlalin iddianamelerin konusunu oluşturması, başta haberleşme hakkı olmak üzere birçok konuyu terörle mücadele kapsamına alan kural ve uygulamalar, terörle mücadeleyi gerçek amacından saptıran ve eleştirel olan tüm yazar çizerleri terör torbasına atan terörle mücadele mevzuatı, anayasal güvence altındaki milletvekilliği dokunulmazlığının ve bunun en dokunulmaz bölümü olması gereken ifade özgürlüğünün iddianamelerle ihlali... AKP dönemini tanımlar hale gelmiştir. Satır başları verilen sorunların çözümü, Anayasa değişikliği gerektirmeyen, yasalarla ve uygulamalarla düzenlenmesi gereken konulardır. Anayasa, Teşkilat Yasası ve diğer yasaların verdiği görevler birlikte değerlendirildiğinde, bu alandaki görev ve sorumluluğun Adalet Bakanlığına ait olduğu kuşkusuzdur. Hukuk ve yargı alanındaki kaos giderilmeden, Devlete, hukuka ve yargıya güven tesis edilmeden yapılacak yeni Anayasanın, aynı kaosun taşıyıcısı olacağı da unutulmamalıdır. Görev sorumluluğunu savsaklayan, aksatan, yerine getirmeyen, demokratik hukuk devletinin temel güvencesi olan yargı bağımsızlığının korunabilmesi için çaba göstermeyen Adalet Bakanlığı ve tüm bunların siyasi sorumlusu Adalet Bakanı Sadullah Ergin hakkında Anayasanın 98 ve 99 uncu ve TBMM İçtüzüğünün 106 ncı maddeleri uyarınca gensoru açılmasını saygılarımızla arz ederiz. Bilgilerinize sunulmuştur. Gensorunun gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmenin gününü kapsayan Danışma Kurulu önerisi daha sonra onayınıza sunulacaktır. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, ayrı ayrı okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. ve buna bağlı olarak faaliyet gösteren ve Anadolu'nun değişik bölgelerinde bulunan Şeker Fabrikaları, Pancar Kooperatifleri ve Pancar Alım Merkezleri; pancar tarımı ve pancar şekeri sektörünün istihdam yaratıcı, tarımı ve hayvancılığı geliştirici çok önemli ve vazgeçilmez hizmetleri ile Anadolu çiftçisinin ve insanımızın gözbebeği gibi baktığı ve koruduğu Cumhuriyetimizin de emaneti olan kurum ve işletmelerimizdir. Şeker fabrikalarının yan sektörleri destekleyici etkileri ile katma değer yaratan sektörlerden biri olması, özellikle de sağladığı sosyal faydanın büyüklüğü göz önüne alındığında, özelleştirilme sonrası yaşanacaklar bu sektörden hayatını idame ettiren insanlarımızı çok büyük ölçüde mağdur edecektir. İşte bu insanlarımızın ve bunlara bağlı olarak toplumumuzun büyük bir kesiminin yaşayacakları sorunların tespiti ve bu sorunların çözümü amacıyla Anayasanın 98. Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğün 104. ve 105. maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılmasını arz ederiz. Şekerpancarı, yılda 450 bin ailenin tarımını yaptığı ve şeker fabrikalarından on binlerce kişinin çalıştığı, ekim sahalarında yüzde 40 oranında aile işgücünün değerlendirildiği ve Türkiye'de 65 ilde, 7 bin 200 yerleşim biriminde ziraatının yapıldığı bir sanayi bitkisidir. Şekerpancarı, en fazla istihdam yaratan, çiftçiye en yüksek getiriyi sağlayan, tarımı ve hayvancılığı, maya ve yem sanayi, zirai mücadele, tarım aletleri, taşımacılık gibi yan sektörleri en fazla destekleyen, çevre sağlığına büyük katkıda bulunan ürünlerin başında gelmektedir. Dolayısıyla da pancar şekeri üretilen tüm ülkelerde titizlikle korunmakta ve desteklenmektedir. Ülkemizde de pancar ve pancar şekeri sektörü bu katkılarına ilaveten yılda yaklaşık 3 milyar dolar katma değer yaratmakta, taşımacılık sektörüne yılda yaklaşık 20 milyon ton iş hacmi sağlamakta ve geçimini doğrudan veya dolaylı olarak sektörle ilişkilendirmiş 10 milyon insanımıza iş ve ekmek sağlamaktadır. Ancak maalesef Türkiye, bu sektörü desteklemeyen dünyadaki tek ülke konumundadır. Pancar şekeri sektörüne olumsuz darbe vurması beklenen gelişmelerin sonuncusu, 6 Aralık 2005 tarih ve 26.015 sayılı Resmî Gazetede yayınlanan Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile üretim maliyetleri düşük, kârlılığı yüksek olan Bor, Ereğli ve Ilgın Şeker Fabrikalarının özelleştirme programına alınması olmuştur. Kurulu bulundukları yörelerdeki önemli sanayi tesisi ve istihdam alanı niteliğindeki şeker fabrikalarının bu şekilde kârlı olanlarının öncelikli olarak özelleştirilmesi hâlinde; 15 ile 18 arasında fabrikaların kapanması, pancar ve şeker üretiminin % 40 - 50, sektörel istihdamın % 50 - 60 daralması, yan sektörlerin olumsuz etkilenmesi sonucu yöresel ekonomik gelişmelerin ve bölgesel kalkınmanın sekteye uğraması, yöresel katma değerde büyük kayıplar yaşanması, yüz binlerce kişinin bundan doğrudan etkilenmesi sonucu köyden kente göç olgusunun artması, büyük kentlerde güvenlik, kırsal kesimde ise terör sorunlarında artış yaşanması, mevcut şeker sanayinin çökmesi kaçınılmaz olacaktır. Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'nin zarar eden fabrikalarını kâr eden bu fabrikalar sübvanse ederek dengelemekte ve toplamda kâr etmektedir. Başka bir deyişle, hazineye yük olmaktan kurtarmakta tüm bölgeler için sosyal bir denge sağlayarak, adalet görevi görmektedir. Bu fabrikaların özelleştirilmesi hâlinde, ekonomik ölçekte olmayan diğer fabrikalar üretimini sürdüremeyecek, çiftçiler pancar üretimi yapamayacak, fabrikalarda çalışanlar işinden olacak, yöre halkı işsiz ve aşsız kalacaktır. Sonuçta, ülke olarak kendimize yeterli olduğumuz şekerde ithalatçı duruma gelinecektir. Yukarıda anlatılmaya çalışılan gerçekler çerçevesinde; şekerpancarı tarımı ve şekerpancarı şekeri sektöründe ekmeğini kazanan insanların, özelleştirme sonrasında yaşanması muhtemel gelişmeler ışığında, yaşadıkları ve yaşayacakları sorunlarının tespiti ve bu sorunlarının çözümü amacıyla Meclis Araştırma Komisyonu kurulmasını arz ederiz. [[Mersin]] [[Kahramanmaraş]] [[Manisa]] [[Aydın]] [[Osmaniye]] [[Muğla]] [[Elâzığ]] [[Kütahya]] [[Mersin]] [[Adana]] [[Trabzon]] [[Afyonkarahisar]] [[Ankara]] [[Hatay]] [[Balıkesir]] [[Tekirdağ]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[İğdır]] [[Erzurum]] Ülkemizde yük taşımacılığının yüzde 91’i kara yolu üzerindeki, kamyon olarak bilinen taşıt araçları ile yapılmaktadır. Türkiye, Avrupa ile Asya ve Yakın Doğu ülkeleri arasında transit geçişe sahne olan bir ülkedir. Bu yüzden ülkemiz kara yollarında güvenli ve düzenli bir trafiğin sağlanmasında "Kamyonlar ve kamyoncu esnafının sıkıntıları" konulu Anayasa'mızın 98 ve TBMM İçtüzüğü‘nün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince bir Meclis Araştırma Komisyonu kurulmasını arz ve teklif ederiz. Türkiye’de yük taşımacılığının % 91'i karayolu üzerinde kamyonlarla yapılmaktadır. Ülkemizde, karayolu taşımacılığı için gerekli belgelere sahip yaklaşık 400 bin kamyon bulunmaktadır. Özellikle ülkemiz gibi demir yolu ve deniz yollarının yetersiz olduğu ülkelerde uzun mesafeler dahil, kamyon taşımacılığının yapılması kaçınılmazdır. Demir yolu ve deniz yolu taşımacılığında da ayrıca kamyon taşımacılığına ihtiyaç duyulmaktadır. Yani yükleme alanındaki bir malın istasyon ve limana ulaştırılmasında kamyon kullanıldığı gibi, yük boşaltma alanından onun pazar veya kullanıcıya ulaştırılmasında da kamyon taşımacılığına ihtiyaç duyulmaktadır. Kamyon taşımacılığı yapan vatandaşların çoğu kendisi ve ailesinin imkânlarını zorlayarak bir kamyona sahip olmuş ve bin bir meşakkatle kamyonculuk mesleğini yerine getirmektedirler. Bu esnafın karşılaştığı meşakkatin başında tabiat şartları gelmekle birlikte, daha çok yol güvenliğini sağlayan trafik görevlilerinden şikâyet etmektedirler. Ancak mecbur oldukları için de bu mesleği yapmak zorundadırlar. Son samanlarda kazançlarının çok düştüğünü, borçlarını ödemede zorlandıklarını bunun sonucunda da icralık olduklarını belirtmektedirler. En büyük şikâyet ve korkuları da icradan dolayı, yükü ile birlikte, herhangi bir noktada araçlarının durdurulması ve aracın bağlanmasıdır. Hemen her gün bu konuyla ilgili şikâyetler ve yardım isteyen feryatlarla karşılaşmaktayız. Kamyoncu esnafı, ağır bir vergi yükü altında bulunduğunu, birkaç yıl öncesine tadar araçların net ağırlıklarına göre vergilendirilmeleri söz konusu iken, bugün azami toplam ağırlık üzerinden vergilendirdikleri belirtilmekte ve bunun adil olmadığı konusunda şikâyete konu olmaktadır. K. belgesi sorunu olarak adlandırılan konu da, hem bu belge karşılığında para alınması, hem de K1, K2, K3 diye belgelerin ayrıldığı, bunun da esnafı mağdur ettiği iddia edilmektedir. Yani ev eşyası taşınması için verilen K3 belgesine sahip bir kamyon, Antalya'ya ev eşyası götürmüş, gelirken de bir miktar sebze yüklemiş ise, cezai müeyyide uygulanmaktadır. Bu kamyoncu esnafını mağdur ettiği gibi, ev eşyası taşıyanı da, mağdur edecektir. Bu yüzden ayrı ayrı, K, belgesi yerine tek tip K, belgesi verilmesi uygun olur. SRC (Mesleki Yeterlilik Belgesi), odalar eğitim vererek esnafa bu belgeyi vermekte idi, (Ticari Taşıt Belgesi adı altında), 10.05.2006’da bunlar iptal edildi ve verine SRC belgeleri önce Bakanlıkça (Ulaştırma), daha sonra da özel kurslarla bu belgeler 450 TL karşılığında verilmektedir. Odalar, tarafından verilmesi uygun görülmektedir. Kantar uygulaması az da olsa baş ağrıtmaktadır. Kantarın olmadığı bir mekânda yüklenen yükün miktarı olduğundan fazla gelebilmektedir. Bu da önemli bir ceza konusu olmaktadır. Yükü verenin bu konudan sorumlu tutulması, fazla yüke engel olacaktır. Kamyon kullanacakların yaşı 63 olarak sınırlanmıştır. Hâlbuki otomobil kullananlar da böyle bir sınırlama bulunmamaktadır. Bu da adil bir uygulama değildir. Psikoteknik uygulaması adı altında, her beş yılda bir kontrolden geçirilen kamyoncu esnafının, işini yapıp yapamayacağı da, zaten ortaya çıkmaktadır. Kamyonculuk faaliyeti bir aile işletmesidir. En az iki kişiden meydana gelen ortak bir çalışma ile gerçekleşmektedir. Bu yüzden diğer iş kollarındaki işletmelere ne gibi, işletme kolaylığı ve vergi indirimi uygulanıyorsa kamyoncu esnafına da uygulanmalıdır. Kamyoncu esnafı, yakıt alır vergi öder, lastik alır vergi öder, parça alır vergi öder, ayrıca gelir vergisi öder. Kısaca kullandığı mesleki her ihtiyaç malzemesi vergiye tabidir. Bu açıdan değerlendirildiğinde, genel bütçeye, kamyoncu esnafı azımsanmayacak miktarda gelir katkısında bulunmaktadır. Kamyoncu esnafına teşvik ne olabilir? Yakıtta, parça alımında, lastik alımında ve taşıdığı yük miktarında olabilir. Bütün bunlar, kamyoncu esnafının durumunu düzelteceği kanısını taşımaktayım. [[Mersin]] [[Aydın]] [[Osmaniye]] [[Kahramanmaraş]] [[Elâzığ]] [[Muğla]] [[Kütahya]] [[Manisa]] [[Mersin]] [[Adana]] [[Ankara]] [[Kayseri]] [[Bursa]] [[Manisa]] [[Afyonkarahisar]] [[Tekirdağ]] [[Balıkesir]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Erzurum]] Anayasa'nın 98. ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü‘nün 104. ve 105. Maddeleri uyarınca; Muz üreticisinin sorunları ve muz üretiminin kolaylaştırılarak gerekli tedbirlerin alınması için Meclis Araştırması açılmasını saygılarımızla arz ederiz. Bugün ülkemizde Alanya, Gazipaşa, Anamur, Bozyazı ve çevresinde Toros dağlarının koruduğu mikro klimalarda, çok sınırlı alanlarda muz yetiştiriciliği yapılmaktadır. Üretim miktarı gereken destek ve değer verilmediğinden dolayı kapasitenin çok altındadır. Tarımsal verilere göre dünyada dekar başına muz veriminin 1,6 ton olduğu belirtilmektedir. Örtü altı muz üretiminde 5-7 ton, açık alanda 2,5-3 ton verim alınmaktadır. Ülkemizde örtü altı muz üretiminde ve açık alanda muz üretiminde dekar başına 4,3 ila 4,4 ton arasında değerler verilmektedir. Ülkemizde dekar başına muz üretimi dünya ortalamasının üzerindedir. Ancak koruyucu tedbirler bir türlü alınmadığından örtü altı muz üretimi maliyetleri yüksektir. Yaşanan doğa olayları, dünyanın ekolojik dengesindeki değişimlerde muz üretimini olumsuz etkilemektedir. Muz üretimine gereken destek ve maliyetleri azaltıcı düzenlemeler yapıldığında dünya çapında meyve pazarında ülkemizin büyük aşama kaydedeceği muhakkaktır. 10 yıl içerisinde gerekli önlemler alındığında verim daha da artacaktır. Eski klasik yöntemlerin bırakılarak, doku yöntemiyle fide kullanılması muz üreticisine üretimde büyük kolaylıklar sağlamıştır. Muz ithalatına sınırlamalar getirilmeli ve Türk üreticisi üretim maliyetlerinin düşürülmesi noktasında desteklenmelidir. Örtü altı üretim yaygınlaştırılarak diğer illerimizde de muz üretimi teşvik edilmelidir. Sektörde yaşanan sıkıntılar yüz yüze yapılacak görüşmelerle yerinde görülmeli ve bir an önce çözümlenmelidir. Ülkemiz dünyada layık olduğu yere muz üreticiliğinde gelmelidir. Bu sebeple Türkiye Büyük Millet Meclisinden oluşturulacak bir heyet muz üretiminin zorluklarını ve üreticisinin sıkıntılarını yerinde değerlendirmelidir. [[Mersin]] [[Aydın]] [[Osmaniye]] [[Kahramanmaraş]] [[Muğla]] [[Elâzığ]] [[Kütahya]] [[Mersin]] [[Adana]] [[Ankara]] [[Kayseri]] [[Manisa]] [[Manisa]] [[Afyonkarahisar]] [[Tekirdağ]] [[Balıkesir]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Erzurum]] Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki ön görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu'nun 31.01.2012 Salı günü (Bugün) yaptığı toplantısında, siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından Grubumuzun aşağıdaki önerisini, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince Genel Kurul'un onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. 23 Ocak 2012 tarihinde, Diyarbakır Milletvekili Altan Tan ve arkadaşları tarafından verilen (431 sıra nolu), "Diyarbakır Sur İlçesi, İç Kale eski cezaevi çevresinde yapılan kazılarda çıkan cesetlerin" bütün yönleriyle araştırılması amacıyla, Türkiye Büyük Millet Meclisine verilmiş olan Meclis Araştırma Önergesinin, Genel Kurul'un bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 31.01.2012 Salı günlü birleşiminde sunuşlarda okunması ve görüşmelerin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Barış ve Demokrasi Partisi Grubu önerisinin lehinde ilk söz Diyarbakır Milletvekili Sayın Altan Tan’a aittir. Buyurun Sayın Tan.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; bildiğiniz gibi yaklaşık yirmi gündür Diyarbakır’da, bütün Türkiye’nin ve dünyanın gözleri önünde bir kazı cereyan ediyor. Şu ana kadar çıkan kafatası sayısı 23 ve her gün bunlara yenileri ekleniyor. İlk günden itibaren, partimiz ve bu konuyla ilgili olarak görevlendirilen arkadaşlarımız bu kazıları yakından takip ediyorlar ve yapılması gereken bütün işlemleri gözetimleri altında takip etmeye çalışıyorlar; bunlardan birisi de benim. Bu kazılarda cesetler ortaya çıkar çıkmaz Diyarbakır’da inceleme için olay yerine gittim ama maalesef, uzun uğraşılardan sonra ancak tek başıma bir inceleme fırsatı bulabildim savcıyla, emniyet görevlileriyle uzun görüşmelerden sonra ama iktidar partisinin bütün milletvekilleri, bakanları, hatta il başkanları bile herhangi bir izin almadan bu bölgede kendilerince incelemelerde bulundular. Sevgili arkadaşlar, bu tip olaylarda boş polemiklere gerek yok. Yapılması gereken şeyler var. Nedir bunlar? İlk andan itibaren bütün yetkililerin, gerek Hükûmet nezdinde gerek yerel yetkililer nezdinde, savcılık nezdinde net açıklamalarda bulunmaları lazım ve kamuoyunu tatmin edecek çalışmaları başlatmaları lazım. Biz de bunun için şunları söyledik, dedik ki: “Memleketin her tarafından ceset fışkırıyor ve bu kazılar özel bir izinle veya bu konuyla ilgili çalışmalar sonucu ortaya çıkarılan cesetler de değil.” Söz konusu bölge, Diyarbakır’da “İçkale” diye tabir edilen bölge, eski cezaevinin, icra müdürlüğünün, daha da eskisinde vilayetin bulunduğu alan, çok daha eskisinde. Bu alan Kültür Bakanlığına devredildi. Kültür Bakanlığı, restorasyon çalışmaları çerçevesinde burada kazılar yapıyor, müteahhit bu kazıları ve çalışmaları sürdürüyor. Tamamen bu restorasyon çalışmaları çerçevesindeki kazılarda ortaya çıkan cesetler bunlar. Yoksa kamuoyuna arz edildiği gibi, “Biz, işte, nerede bir ceset varsa, ihbar varsa bunu inceliyoruz, bu konuda kazılar yapıyoruz, bakın cesetleri çıkarıyoruz.” şeklinde bir durum, açık ve seçik olarak ifade edelim, söz konusu değil. Kaldı ki bahsedilen yerle ilgili geçen dönem, şu anki Eş Başkanımız Sayın Gültan Kışanak ve arkadaşlarımızın defalarca bu Meclis kürsüsünden suç duyuruları var, konuşmaları var, yazılı olarak da sözlü olarak da yetkililer nezdinde teşebbüsleri var. Söz konusu bölge -Diyarbakır’da JİTEM merkezi olarak biliniyor- 90’lı yıllarda, yüzlerce, evlerinden hatta bazen gündüz ortasında sokaklardan alınan ve bir daha kendilerinden haber alınamayan insanların götürüldükleri, işkence edildikleri ve bir daha görülemedikleri yer olarak biliniyor. Bütün Diyarbakır ve bölge bu konuyla ilgili yıllardır bu feryatlarını, haykırışlarını dillendirmelerine rağmen, maalesef, bu cesetler bir restorasyon kazısında ortaya çıkıyor. Şu an gelinen noktada bazı arkadaşlar çıkıp diyorlar ki: “Bunlar çok eski dönemlere ait olabilir.” Bazıları diyor ki: ”Bu bir heyelan sonucunda olabilir.” Bazıları diyor ki: “Birileri bu kemikleri getirip oraya gömmüş olabilir.” Sevgili arkadaşlar, bunlar, maalesef, yüz kızartıcı beyanlardır. Sorun çok açık ve nettir, hangi döneme ait olursa olsun: 1) Bu cesetler kime aittir? Devletin bunun cevabını vermesi lazım. On bin sene önceye ait olmadıkları kesin. 2) Eğer bu cesetler, şu an 36 ailenin başvurduğu, DNA tespitinde bulunduğu insanlarla alakalı değilse, o zaman bu ailelerin kaybolan çocukları nerededir? Şu ana kadar “Benim çocuğum, oğlum, kardeşim, kızım, eşim, kocam kayboldu.” diye başvuran insanların yakınları nerelerdedir? Türkiye Cumhuriyetinin Millî İstihbarat Teşkilatı vardır, askerî istihbaratı vardır, Emniyet İstihbarat Daire Başkanlığı vardır, Kamu Güvenliği Müsteşarlığı vardır, Dışişleri Bakanlığı istihbaratı vardır. Eğer devlet bu kaybolan vatandaşlarını -yüzlerce vatandaşını- bulamıyorsa, bu da binlerce yıllık devlet geleneğinin varisi olduğunu iddia eden Türkiye Cumhuriyeti için ayıptan başka bir şey değildir. Kaybolan vatandaşlar nerededir? İki soru soruyoruz: 1) Bu kemikler kimlere aittir, olay nedir? 2) Kaybolan insanlar nerededir? İstiklal mahkemelerinden bahsediyor bazı arkadaşlar, “Şeyh Sait olayında idam edilenlerin mezarları olabilir.” diyor. Devletin millî istihbarat kayıtlarında bunların hepsi var. İstiklal mahkemesi kayıtlarını hâlâ bir milletvekili olarak ben okuyamıyorum, inceleyemiyorum, göremiyorum. Soruyoruz: Şeyh Sait ve arkadaşlarının mezarları nerede? Seyit Rıza’nın mezarı nerede? Saidi Nursi’nin mezarı nerede? 33 kurşun olayında öldürülen Van’daki vatandaşların, 32 vatandaşın -biri yaralı olarak kurtuldu- cenazeleri nerede? Çok enteresan bir şey, bu sistemin bir mezar düşmanlığı var, mezar düşmanlığı ve top geçmişe doğru, böyle silsile hâlinde geriye doğru atılıyor ve bir türlü gerçek failler ve sorumlular bulunamıyor. Sayın Başbakan, Dersim isyanından bahsetti, bir katliam olduğunu söyledi. Doğru söyledi. Zilan’da bir katliam olduğunu söyledi. Doğru söyledi. Peki, Sayın Başbakan, Seyit Rıza’nın mezarı nerede? İstiklal mahkemesinde idam edilen Seyit Abdülkadir’in, Seyit Muhammed’in, Doktor Fuat’ın, Hacı Ahdi’nin mezarları nerede? Bu bilgiler devletin arşivlerinde. Eğer bu bilgiler ve arşivler bugün gizleniyorsa, saklanıyorsa İçkale’deki kazılar da bir müddet sonra -anahtar nerede? Suya düştü. Su nerede? İnek içti. İnek nerede? Dağa kaçtı. Dağ ne oldu? Orman, yandı, bitti, kül oldu- kaybolur gider. Bir hakikatleri araştırma komisyonu kurulsun diyoruz. Bu dönemde bölgede olağanüstü hâl bölge valiliği yapan Ünal Erkan, Hayri Kozakçıoğlu; aynı dönemin bakanları Mehmet Ağar ve onlarca savcı, hâkim, vali, bölge milletvekili, bölgeden bakanlık yapanlar, bunlara niye dönüp sorulmuyor? Nerede bu insanlar? Hiçbir bilginiz yok mu? Hiçbir bilginiz yoksa siz orada ne yapıyorsunuz? Affınıza sığınarak söylüyorum: Domates mi satıyordunuz orada siz? Bu kadar hadise olacak bölgede, bu kadar insan kaybolacak, bu kadar faili meçhul olacak ve siz “Görmedim, duymadım, bilmiyorum.” diyeceksiniz. Bu görevlilerin, o dönemdeki ister siyasi, seçilmiş -biraz evvel isimlerini de saydım- ister devlet görevlisi olarak bulunan hâkiminden, savcısından, bakanından milletvekiline kadar tamamının bilgilerine başvurulması lazım ve bunun da ötesinde bu insanlar hakkında bir takibat ve soruşturmanın açılması lazım. Sevgili arkadaşlar, biz başından beri söylüyoruz. Bazı, özellikle her fırsatta BDP’yi eleştirmeyi bir marifet sayan kişiler diyorlar ki: “Kürt Ergenekon’u hakkında bir şey yapılmadı. Fırat’ın doğusuna Ergenekon soruşturması geçmedi.” Doğrudur, defalarca soru önergesi, araştırma önergeleri verdik, feryat ettik. Daha bugün Eş Genel Başkanımız Sayın Gültan Kışanak, geçen hafta Sayın Selahattin Demirtaş yine feryat ettiler, dediler ki: “Gelin, bir hakikatleri araştırma komisyonu kuralım. Bunu da nereden istiyorsanız oradan kuralım. Meclisin içinden kuralım, bütün partilerden kuralım ve bakalım.” “PKK’yi devlet kurdurdu.” diyorsunuz, “Hizbullah’ı devlet kurdurdu.” diyorsunuz, “Ergenekon’la bağı var.” diyorsunuz. Peki, bunların belgeleri nerede? Altan Tan’ın kasasında yok. Bu devletin –tekrar saydım- istihbarat örgütlerinin, 1521’deki Kanuni Sultan Süleyman’ın tapu tahrir defterlerini hâlâ saklayan bir devletin arşivinde bunlar varsa neden açıklamıyorsunuz? Niçin bütün bu belgeleri ortaya dökmüyorsunuz? Bütün devletin, devlet adına işlenen cinayetlerin ve çetelerin, varsa PKK’nin, Hizbullah’ın, kimin varsa, bunların belgeleri sizde arkadaşlar, sizde, bizde yok. Bunların bütün bilgi ve belgeleri Millî İstihbarat Teşkilatında. Bunları sunarsınız, Türkiye bunların hepsiyle yüzleşir ve rahatlar. Bunlar olmayana kadar da Türkiye rahat etmeyecek. İlk fırsatta bir hakikatleri araştırma komisyonunun kurulması lazım. Saygılar sunuyorum. Teşekkür ediyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisinin aleyhinde ilk söz Kırıkkale Milletvekili Sayın Ramazan Can’a aittir. Buyurun Sayın Can.
Barış ve Demokrasi Partisinin Anayasa’nın 98, Meclis İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasına yönelik, bugünkü gündemini değiştirmeye yönelik önerisine katılmıyoruz.
Zaten görevin bu. Çıkıp “Katılmıyoruz.” diyorsun, iki dakikada bitiriyorsun.
Çünkü bugün Meclisin gündeminde çek yasasını -4’üncü maddede kaldık- 4’üncü maddeden itibaren görüşmeye devam edeceğiz. İnşallah kanunlaştıracağız. Bu nedenle, BDP’nin grup önerisine katılmadığımızı beyan ediyor, aleyhinde oy kullanacağımızı takdirlerinize sunuyor, yüce heyetinizi tekrar saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisinin lehinde İstanbul Milletvekili Sayın Sezgin Tanrıkulu. Buyurun Sayın Tanrıkulu.
Bu iradeyi bu Meclis ortaya koymalıdır. Eğer bu Meclis bu iradeyi ortaya koyamazsa Türkiye’de barışı, Türkiye’de toplumsal mutabakatı ortaya koyamayız, ortaya çıkartamayız. Değerli arkadaşlar, ben size bir kayıpla ilgili bir hikâye anlatarak konuşmama başlamak istiyorum. 7 Haziran 1995’te gün ortasında kendilerini polis olarak tanıtan iki telsizli şahıs, İnsan Hakları Derneği üyesi Edip Aksoy ve arkadaşı Orhan Cingöz’ü alıp “ölüm arabaları” olarak bilinen Toros marka bir otomobile bindirdiler. Aksoy ve Cingöz’den bir daha haber alınamadı. Edip kaybedildiğinde kızı henüz kırk günlüktü, eşi de yirmi beş yaşındaydı. Genç kadın, Edip’in eşi, yirmi beş yaşındaki eşi, eşinin kaybolduğuna dair dilekçeyi ancak altı yıl sonra cumhuriyet savcılığına teslim edebildi. Altı yıl mücadele etti ki dilekçesini savcılığa teslim edebilsin. Ancak o dilekçe şimdi nerede, hangi dosyanın içerisinde onu da bilmiyoruz. Genç kadın kırk günlük bebeğiyle bu dünyada yalnız kaldı. Kocası bir gün geri gelir diye kendisine bir hayat da kuramadı ve babasının nerede olduğunu da oğluna anlatamadı. Ne yas tutabildi ne de bir dua edebildi. Edip’in kızı, babası kayıtlara “ölü” olarak geçmediği için, bürokraside birçok sorunla karşı karşıya kaldı. Bunlar belki sizleri çok ilgilendirmiyor olabilir, arkanızı dönüp bizi dinlemiyor olabilirsiniz ama o kızın yaşadığı travmayı onların yakınları ve bizler, avukatlar insan hakları savunucuları olarak çok iyi biliyoruz ama sizlerin kayıtsızlığı hâlen bu Mecliste maalesef devam ediyor. Edip’in kardeşi Mehmet aynen şöyle diyor, aynen okuyorum: “Hangi kapıyı açmaya çalışsak yüzümüze çarpıyorlar. Biz suçlu değiliz, mağduruz.” “Bir tane çocuğun yaşını büyütüp idam etmişler bir zaman da. Hâlâ herkes o çocuğu konuşuyor. Bence de konuşsun. Edip’in kaybolması da bir tür idamdır ama kimse çıkıp sormuyor. Edip nerede? Ne yaptınız ona? Peki, Edip’in karısı ne istiyor arkadaşlar? Aynen şöyle söylüyor: “Biz kimseden ne para istiyoruz ne de başka bir şey ama bari Edip’in kemiklerini verin bize. İnsan, kemiklerini bulamadığı bir yakınını her gün, dönecek diye bekliyor. Taş olsa dayanamaz bu acıya.” diyor Edip Aksoy’un eşi. Timur Şahan ve Uğur Balık’ın “İtirafçı” adlı kitabında Abdülkadir Aygan Edip Aksoy’un JİTEM tarafından infaz edildiğini söylüyor ama hâlen kemikleri yok. Değerli arkadaşlar, üzerilerini örtmeye çalışsak bile kayıplar ve kayıpların kemikleri her gün yakamıza yapışıyor. 11 Ocak 2012 günü de Diyarbakır’da Saraykapı’da üzerimize yapıştı bu kemikler, fışkırdılar. Ne olduğunu bilmiyoruz henüz, ne olduğunu bilmiyoruz. Orayı çok iyi biliyorum, JİTEM’in merkeziyle adliye binası arasındaki ve Cumhuriyet Başsavcısının makamı arasındaki mesafe sadece 10 metreydi. Çok iyi tanıdığım Fikri Özgen yetmiş yaşında, JİTEM’in sorgu odasındaydı. Orada olduğunu biliyordum. Başsavcıya gittim, savcılara gittim ama maalesef, 10 metre ötedeki JİTEM’in sorgu merkezine ne Başsavcıyı götürebildim ne savcıyı götürebildim. Fikri Özgen hâlen kayıp ve yetmiş beş yaşındaki eşi Dilşah teyze onun kemiklerini arıyor dua edebilmek için ve biz burada bir komisyon kurma iradesini ortaya koyamıyoruz. Dilşah teyzemize ve başka annelerimize ve kadınlarımıza, kardeşlerimize, babalarımıza “Bir gün adaleti getireceğiz. Bu Meclis adaleti size sağlayacak.” diyemiyoruz, o iradeyi ortaya koyamıyoruz. Yazıklar olsun hepimize!
Ayıp! Böyle konuşma olmaz Sayın Başkan.
Yazıklar olsun hepimize!
Sözünü geri alsın Sayın Başkan. Meclise bu şekilde hakaret edemez.
Eder, eder.
Meclise bu şekilde davranamaz. Kendisine yazıklar olsun Sayın Başkan! Konuşmasını bilmiyor.
Oturur musunuz yerinize, oturur musunuz.
Meclise, milletin temsilcilerine böyle hitap edilmez.
Sayın Canikli, bir saniye…
Değerli arkadaşlar…
Sayın Tanrıkulu, siz de daha dikkatli bir dille lütfen…
Efendim, kendimi katarak konuşuyorum.
Biliyorum ama dikkatli bir dille lütfen.
Kendimi katarak konuşuyorum. Üzerinize alınacağınıza gelin komisyon kuralım. Gelin kuralım bu komisyonu. Niye üzerinize alınıyorsunuz? Ben hepimizi katarak söylüyorum ve bu Meclis diyorum.
Siz meramınızı anlatın, meramınızı düzgün bir şekilde anlatın. Sizin göreviniz o. Benim irademe karışamazsın, benim irademe müdahale edemezsin.
Eğer bu Meclis adaleti sağlayamazsa, barışı sağlayamazsa hepimiz altında kalacağız.
Sen konuşmanı yap, açıklamanı yap, meramını anlat, o kadar.
Sizin milletvekiliniz “Orada bir heyelan oldu.” diyor. Evet, orada bir heyelan oldu ama o insanların vicdanına karşı bir heyelan oldu. Eğer bugün burada biz komisyon kurmazsak, o heyelanın altında başta Adalet ve Kalkınma Partisi olmak üzere hepimiz kalacağız, hepimiz kalacağız, bunu bilin. O heyelan insanların vicdanına karşı bir heyelandı, bunu da bilin. Değerli arkadaşlar, Radikal gazetesinde geçenlerde bir toplu mezar haritası yayımlandı. Gösteriyorum size değerli arkadaşlar, bakın. Bugün Başbakan Mecliste “Biz toplu mezarların üzerlerine gidiyoruz…” Ne Diyarbakır’da ne Diyarbakır’da yapılan bir kazıda ne Cizre’de ne Tunceli’de ne Dersim’de, hiçbir yerde Adalet ve Kalkınma Partisinin siyasal iradesi yok, tesadüfen ortaya çıkan mezarlar var…
Bunlar on yıl önce niye çıkmadı? On beş yıl önce niye çıkmadı tesadüfen? Bu tesadüf hep bizim dönemimize mi denk geliyor?
…insan hakları savunucularının iradesiyle, savunucularıyla ve mücadelesiyle ortaya çıkan mezarlar var. Hiçbir iradeniz yok, hiçbir iradeniz! Bunu bilmenizi isterim.
Bu tesadüfler niye yirmi yıl önce olmadı, on beş yıl önce olmadı, otuz yıl önce olmadı? Bu, sadece AK PARTİ İktidarı dönemine mi denk geliyor? Ayıptır ya!
Siz bunun hesabını Cumhuriyet Halk Partisi Grubuna sorun, bize değil.
“Faili meçhul cinayetler yoktur.” diyorsunuz. Türkiye İnsan Hakları Vakfının raporları burada, gocunmayın, burada raporlar. Bakın, Türkiye İnsan Hakları Vakfının raporları geçen hafta Meclis İnsan Hakları Komisyonuna verildi. Bunları görün, 2002’den itibaren kaç faili meçhul var, kaç kayıp var, kaç yargısız infaz var, bunları bilin, görün. O nedenle, açık açık söylüyoruz, gelin, burada bu komisyonu kuralım, insanlara adalet getireceğimizi bu Meclisten ilan edelim, kaçmayın bundan. Meclisteki yasama görevi sadece yasa yapmak değildir, araştırma komisyonu kurmak da bir yasama faaliyetidir. Bizim önerilerimize bu şekilde karşı çıkarak Türkiye’de barışı, Türkiye’de adaleti, Türkiye’de özgürlükleri, Türkiye’de insan haklarını getiremezsiniz.
Bu sizin öneriniz değil.
Her şey sizin bildiğiniz doğrular değildir. Bizim de doğru söyleyebileceğimiz ihtimalinden hareket ediniz. O nedenle dört şey vardır arkadaşlar yapacağımız, dört şey. Bakın, 20 Aralık 2006 tarihinde Birleşmiş Milletler Kayıplar Sözleşmesi kabul edildi, 92 ülke imza attı, 30 ülke de onayladı. Hükûmet değil misiniz, getirin o kayıplar sözleşmesini, burada beraber imzalayalım, bu Meclisin onayından geçsin. Niye getirmiyorsunuz, neden çekiniyorsunuz? Dün bir gazetede İspanyol bir profesörün İspanya deneyimiyle ilgili anıları vardı, görüşleri vardı. O görüşlerinde şunu söylüyorlar: İspanya’da üzerlerine gidemediler. Niye gidemediler biliyor musunuz? Çünkü failler hâlen yaşıyordu. Hepsi önemli görevlerdeydiler, hepsi, o yüzden üzerlerine gidemediler. Ne zamanki öldüler o zaman üzerine gittiler. Siz de sizin içinizde de bulunan görevliler nedeniyle mi bunların üzerine gitmiyorsunuz, burada komisyon kurmuyorsunuz? Birinci yapacağımız, bu sözleşmeyi imzalamaktır. İkinci yapacağımız, zaman aşımıyla ilgili süreleri kaldırmaktır. Üçüncü yapacağımız, veri bankası kurmaktır. Dördüncü yapacağımız, komisyon kurmaktır. Bunlardan kaçamayacaksınız. 24’üncü Dönemde burada, bu Meclis çatısı altında bu komisyonları kuracağız, Türkiye’ye adaleti, barışı, özgürlüğü, kardeşliği beraber getireceğiz ve bir arada yaşamayı her beraber savunacağız. Teşekkür ediyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu önerisinin aleyhinde son söz Isparta Milletvekili Sayın Recep Özel’e aittir. Buyurun Sayın Özel.
Biraz önce burada lehinde konuşan CHP Sözcüsünün, sanki bu araştırma önergesinin lehinde herkesin oy kullanma mecburiyeti varmış gibi, “Yazıklar olsun.” gibi, çok değerli milletvekillerimize davranışını lanetle kınıyoruz, kendisine iade ediyoruz. Hür iradesiyle herkes burada oyunu kullanacaktır. Biz bunları şov amaçlı da yapmıyoruz sizler gibi. Bu dönemde faili meçhullerin üzerine en fazla İktidarımız gitmekte. Bu dönemde bu kazılar yapılmakta. Gelen ihbarlar üzerine savcılarımız, yargı ve emniyet güçlerimiz bu faaliyeti sürdürmekte. Ama maalesef bunun şovunu yapmak hiç kimsenin hakkı da değildir diyoruz. Gündemimiz bugün bellidir. Kamuoyunun beklemekte olduğu çek kanununu bugün görüşeceğiz.
Ya çek bunlardan çok mu mühim?
O nedenle gündemi değiştirecek nitelikteki bir teklife de sıcak bakmıyoruz.
Çek, insan hayatından önemli tabii, haklısınız!
Bu nedenle gündemimizi kamuoyunun beklentisine cevap verecek şekilde biz tanzim ettik.
İnsan hayatından önemlidir para! Haydi bakalım.
Grup önerisinin aleyhinde olduğumuzu belirtiyor, hepinize saygılar sunuyorum efendim.
Sayın milletvekilleri, önerinin oylanmasından önce bir yoklama talebi vardır. Şimdi, bu yoklama talebini yerine getireceğim. Sayın Hamzaçebi, Sayın Aslanoğlu, Sayın Tanrıkulu, Sayın Öğüt, Sayın Erdoğdu, Sayın Onur, Sayın Tezcan, Sayın Akova, Sayın Cihaner, Sayın Genç, Sayın Kaplan, Sayın Tayan, Sayın Kuşoğlu, Sayın Özkan, Sayın Değirmendereli, Sayın Susam, Sayın Acar, Sayın Kart, Sayın Altay, Sayın Tanal, Sayın Ekşi. Adlarını okuttuğum sayın üyelerin yoklama için elektronik cihaza girmemelerini rica ediyorum. Yoklama için üç dakika süre veriyorum. Yoklama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Öneriyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri reddedilmiştir. Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. 31.01.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu'nun 31.01.2012 Salı günü (bugün) yaptığı toplantısında, Siyasi Parti Grupları arasında oybirliği sağlanamadığından Grubumuzun aşağıdaki önerisini İçtüzüğün 19 uncu Maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. Saygılarımla. 25 Ekim 2011 tarih ve 537 sayı ile TBMM Başkanlığına verdiğimiz, “Ülkemizin ekonomik, sosyal ve kültürel yapısının temel unsurlarından olan esnaf ve sanatkârlarımızın içine düştüğü sıkıntılar ve yaşadığı sorunların belirlenmesi Amacıyla" verdiğimiz Meclis Araştırma önergemizin 31.01.2012 Salı günü (bugün) Genel Kurulda okunarak görüşmelerinin bugünkü Birleşiminde yapılmasını arz ederim. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisinin lehinde ilk söz Manisa Milletvekili Sayın Erkan Akçay’a aittir. Buyurun Sayın Akçay.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; esnaf ve sanatkârlarımızın yaşadığı sorunların tespiti ve çözüm yollarının bulunması amacıyla verdiğimiz Meclis araştırma komisyonu önergesi adına söz aldım. Partim ve şahsım adına muhterem heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, esnaf ve sanatkârımız, sermaye ve refahın tabana yayılmasında, gelir dağılımının iyileştirilmesinde, sosyal dengelerin korunmasında ülkemizin çok önemli bir kesimini teşkil etmektedir. Ülkemizdeki iş yerlerinin yüzde 99’u esnaf ve küçük işletmelerden oluşmaktadır. İstihdamın yüzde 77’si, ekonomide yaratılan katma değerin yüzde 36’sı esnaf tarafından sağlanmaktadır. Bu nedenle, esnaf ve sanatkâr kesiminin sorunlarını ülkemizin genel sorunlarından ayrı düşünmemek gerekmektedir. Şu anda, esnaf ve sanatkârımız, finansman yetersizliği içindedir, gelişmiş pazarlara hitap edecek donanımlardan mahrumdur, bilgi ve teknolojideki yeniliklerin getirdiği değişimlere ayak uyduramamaktadır, küresel ekonominin, marketlerin ve Uzak Doğu mallarının yarattığı haksız rekabetle karşı karşıyadır. Mesleki eğitim yetersizliği, sosyal güvenlik sorunları, yüksek vergi ve sosyal güvenlik primi sorunları, Avrupa Birliği uyum yasalarının öngördüğü yeni standartlar, halkın alım gücünün düşmesi ve tüketim alışkanlıklarının değişmesi, yaşanan iç göçler ile işsizliğin oluşturduğu kayıt dışı, esnaf ve sanatkârlığın karşı karşıya kaldığı haksız rekabet ve bu sorunların yarattığı tehditler altında esnaf ve sanatkârımız var olma mücadelesi vermektedir. Ülkemizin temel direği olan ve etki alanı itibarıyla her tarafa hitap eden, aile kurumundan sonra toplumsallaşmanın, iletişim kurmanın, birlik ve beraberliğimizi zenginleştirmenin en güçlü yapısı olan esnaf ve sanatkârlık müessesesi, maalesef, büyük bir değişim geçirmenin ötesinde, çökmek üzeredir. Türkiye Esnaf ve Sanatkârlar Konfederasyonu verilerine göre, 2 Ocak 2012 tarihi itibarıyla ülkemizde 2 milyon 406 bin esnaf vardır. Yine bu verilere göre, 2005-2011 yılları arasında 1 milyon 56 bin esnaf kepenk kapatmıştır. Ana başlıkları itibarıyla esnafımızın bazı diğer sorunlarına baktığımızda: Esnaf odalarına üye olanlardan ustalık belgesi istenmekte ancak Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile ticaret siciline kayıtlı olanlardan ustalık belgesi istenmemektedir. Bu sorunun çözülebilmesi için ticaret siciline kayıt olacak tacirlerden ustalık belgesi de aranmalı ya da esnaf ve sanatkârlar siciline kayıt olacak esnaftan ustalık belgesi aranmaması yönünde bir düzenleme yapılmalıdır ancak en doğru düzenleme de mutlaka bu ustalık belgesinin aranmasıdır. Ulaşımda rekabetin artması kara yolu taşımacılığını sekteye uğratmıştır. Yine, deniz yolunda kullanılan mazotta ÖTV indirimi yapılırken kara yolu taşımacılığında ÖTV indirimi yapılmaması da ayrı bir haksız rekabete yol açmaktadır. Yine, küçük esnafın önemli maliyet kalemlerinden biri de artan elektrik maliyetleridir. 3 ve daha az kişinin çalıştığı esnaf ve sanatkâr işletmeleri konut tarifesi üzerinden elektrik kullanabilmelidir. Bu kolaylık elektrik dağıtım firmalarına çok büyük bir yük getirmeyecektir ancak esnafımız için ciddi bir kolaylık sağlayacaktır. Sayısal olarak esnaf ve sanatkârlar ile yanlarında çalışanlar istihdamda diğer meslek gruplarından daha yüksek bir orana sahipken bu kesimin Sosyal Güvenlik Kurumu Yönetim Kurulunda temsil edilmemesi büyük bir sorun teşkil etmektedir ve haksız bir durumdur. Sosyal Güvenlik Kurumu Yönetim Kurulunda TESK temsilcisinin bulunması için gerekli yasal düzenlemenin mutlaka yapılması gerekmektedir. Kayıt dışılığın önlenmesi, uygulamada birliğin sağlanması, mesleki kuruluşların aynı konudaki uygulamalarında ortaya çıkan farklılığın giderilmesi bakımından işletme defteri tutan esnaf ve sanatkârların defterlerinin noterler yanında esnaf ve sanatkârlar odaları birlikleri tarafından da tasdik edilebilmesine yönelik mevzuatta değişiklik yapılmalıdır. Yine, esnafımızın çok önemli sorunlarından birisi de hipermarket ve grosmarket olarak tanımlanan büyük mağazaların haksız ve insafsızca rekabetidir. Avrupa ülkelerinde titizlikle kent merkezlerinin dışında tutulan hiper ve süpermarketler ile alışveriş merkezleri ülkemizin hemen tüm illerinde mahalle aralarına kadar girmiştir. Bu çerçevede hipermarketler ile büyük alışveriş merkezlerinin çalışma şartları mutlaka yeniden düzenlenmelidir. Yine, buna ilişkin Milliyetçi Hareket Partisi tarafından gerekli kanun teklifi verilmiştir. Ayrıca yine, mutlaka esnafımızın bütün sorunlarının en iyi şekilde tartışılıp bir masaya yatırılabileceği esnaf şûrası da bir an önce toplanmalıdır. Emeklilik döneminde faaliyetlerine devam eden esnaf ve sanatkârlardan yüzde 15 oranında Sosyal Güvenlik Destek Primi kesilmektedir. Esnaf ve sanatkârlardan Sosyal Güvenlik Destek Primi kesilmemesine yönelik olarak vermiş olduğumuz kanun teklifi de Plan Bütçe Komisyonunda beklemektedir. Değerli milletvekilleri, bu vesileyle, esnafımızı yakından ilgilendirdiği için Genel Kurulda görüşmeleri devam eden Çek Kanun Tasarısı’yla ilgili bir iki hususu dikkatlerinize sunmak istiyorum. Alacaklı ile borçlu arasındaki eşitliği ve güveni tesis etmesi gereken çek müessesesi, maalesef eşitlik ve güven ilkesinden yoksun bir hâle gelmiştir. Oysa ekonomi büyük ölçüde çeklerle, vadeli satışlarla ve sözleşmelerle dönmektedir ve mevcut yasada da mutlaka hem borçlunun hem de alacaklının hak ve hukukunun dengeli bir şekilde korunması gerekir. Zaten bizatihi bu kanun tasarısının Meclis gündemine gelmesi dahi esnafımızın, iş âleminin ve ekonomimizin içinde yaşadığı sorunların vahametini ve büyüklüğünü göstermektedir. Bu nedenledir ki yüz binlerce vatandaşımız bu Çek Yasası nedeniyle hapis cezası tehdidi altına girmiştir ve bu da çok büyük bir tedirginlik yaratmıştır. O nedenle, hem borçlunun hem alacaklının hakkı, hukuku mutlaka dengeli bir şekilde dikkate alınmalıdır. Yine, esnaf ve sanatkârlar, son birkaç yıldır piyasalarda var olan talep daralmasından ciddi olarak etkilenmiştir. Talep daralmasındaki olumsuzlukları aşabilmek için krediye ihtiyaç duyan esnaf ve sanatkârın karşısına iki önemli sorun çıkmaktadır. 2001 yılından bu yana kredi borcu ya da çek ve senetleri nedeniyle bankalar ile ihtilafa düşen çok sayıda esnaf ve sanatkâr kredi kullanmakta büyük sorun yaşamaktadır. 2003 yılında bankacılıkta “kara liste” olarak adlandırılan olumsuz mali sicilin silinmesine ilişkin yasal düzenleme bankalar tarafından uygulanmamıştır. Değerli milletvekilleri, esnafımızı ilgilendiren çok önemli bir husus da 2010 yılı Nisanında Sayın Başbakan tarafından İstanbul’da 10 sayın bakanla birlikte esnafımız için kısaca 3D Değişim, Dönüşüm ve Destek Strateji Eylem Planı hâlâ eyleme geçirilmemiş, sadece kuru bir plan olarak beklemektedir. Burada vaat edilenlerin çok büyük bir çoğunluğu, yüzde 90’ından fazlası yerine getirilmeyi beklemektedir. Seçimlerden önce de iktidar tarafından bu konuda vaat verildi ama hâlâ maalesef bir adım atılmamıştır. 3D konusu mutlaka hayata geçirilmelidir. Hükûmeti de bu konuda uyarıyoruz. Bu düşüncelerle önergemizin kabulünü diliyor, hepinize saygılar sunuyoruz.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu Önerisi’nin aleyhinde Kırıkkale Milletvekili Sayın Ramazan Can. Buyurun Sayın Can.
Grup önerisine katılmıyoruz. Esnafın sorunlarını biliyoruz. Esnafın sorunlarını takip ediyoruz. AK PARTİ hükûmetleri esnafın yanında olmuştur. Bu nedenle gündemi değiştirmeye matuf bu öneriye katılmadığımızı beyan ediyor, ret oyu kullanacağımızı tekrar ediyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Buyurun Sayın Susam.
Gerçekten konuşulması gereken önemli konulardan biri. Adalet ve Kalkınma Partisinden arkadaşımızın çıkıp “Esnaf ve sanatkârın sorunlarını biliyoruz, Adalet ve Kalkınma Partisi olarak da her zaman esnafın yanındayız”…
Grup önerisi yetişmiyor, onun için yapıyoruz yani tek nedenimiz o.
…şeklindeki kısa görüşmesi, bence bir şeyin altını çizmekle ne demek istediği daha iyi anlatılır. Esnaf ve sanatkâr kimdir, nedir, toplumdaki yeri, önemi nedir? Burada, Mecliste bulunan milletvekillerime anlatmaya gerek duymuyorum. Ancak bu kadar önemli bir toplumsal ve sosyal kesimin, sayıları ülke nüfusu içerisinde önemli bir kesimin, yanında çalıştırdıklarıyla birlikte ülke nüfusunun önemli bir kesimini ifade eden bu kesimin gerçekten ciddi bir problemi vardır, ciddi sorunları vardır. Bu sorunlarla ilgili saatlerce bu Meclisin konuşmasına ihtiyaç vardır, önce bunun altını çizmek istiyorum. Neden? Bu teşkilatın içinde yıllarını vermiş, esnaf teşkilatında esnaflık yapmış, yöneticilik yapmış biri olarak, bu teşkilatın hem bugünkü cumhuriyet hükûmetlerinde hem Osmanlı’da hem Anadolu’nun bağrında ahilik geleneğinden gelen köklü bir kültürü vardır ve devlet geleneğine sahip çıkma onuruyla bugüne kadar gelmiş çok önemli bir teşkilattır. Ancak, değişen koşullar ve bu kesime karşı ülkeyi yönetenlerin ilgisizliği, giderek esnaf ve sanatkârı çok zor durumlar içerisine sokmuştur. Bakınız, Anayasa madde 173, esnaf ve sanatkârı devlet korur ve kollar. Peki arkadaşlar, benim bu sene beşinci milletvekilliği yılım. Bu kürsüde defalarca da konuşuyorum, esnaf ve sanatkârın sorunlarıyla ilgili olarak. Bunlardan bir tanesi de alışveriş merkezleri ve hipermarketlerle ilgili olan kanunun bu Meclisten çıkartılmasıyla ilgili. Bundan önce birçok hükûmetin bu Meclisten çıkaramadığı bu kanun hâlâ çıkmıyor. Peki, Anayasa’nın bu amir hükmü esnaf ve sanatkârı devlet korur ve kollar derken, büyük alışveriş merkezlerinin, büyük süpermarketlerin ve zincir mağazaların, özellikle uluslararası satın alma gücünü de arkasına alarak bugün esnaf ve sanatkârı yok eder noktaya getirmesi karşısında neden bir kanun teklifini, bu kürsüden söylememize rağmen, bu Meclise, komisyonlara indiremiyoruz ve nasıl esnaf ve sanatkârın yanındayız, bunun izahını bu kürsüden vermek lazım, veremiyoruz ve indiremiyoruz. Bunun izahı şudur: Esnaf ve sanatkârın örgütlü güçlerinin, lobilerinin, maalesef esnaf ve sanatkârın sorunlarını çözme doğrultusunda haklı taleplerini bir yasal düzenlemeyle Meclisten geçirme gücüne ve etkinliğine sahip olmadığı açıktır. Siz hepiniz milletvekili olarak memleketlerinize, seçim bölgelerinize gittiğinizde esnaf ve sanatkâra uğruyorsunuz, hepiniz taksiye biniyorsunuz, hepiniz berbere gidiyorsunuz, hepiniz lokantaya giriyorsunuz, hepiniz kahveye gidiyorsunuz, elinizi vicdanınıza koyun, Allah için söyleyin, halinden memnun “Şu an biz esnaf ve sanatkârlar olarak gerçekten iyi yaşıyoruz.” diyebilen kaç tane esnaf çıkıyor ve kaç tanesi size “Sayın vekilim -kibar da söyleyerek- ya işlerimiz kötü, ne olur buna bir el atın.” demiyor mu? Dediğini ben biliyorum, yaşıyorum. Değerli arkadaşlar, bütün siyasi mülahazaları bir kenara bırakın ama bu kesim yaşatılması gereken bir kesim, bu kesim ona destek verilmesi, Anayasa’nın emrettiği desteğin verilmesi gereken bir kesim. Ulaştırma esnafı dediğimiz taksici, kamyoncu, minibüsçü, otobüsçü her gün artan mazot, benzin fiyatları karşısında gerçekten çaresiz bir vaziyetteler.
Taksiciler…
Taksiciler, korsan bir tarafta, diğer noktalar bir tarafta ciddi sıkıntılar çekiyor. Kamyoncularla ilgili bir şey söyleyeyim, gerçekten malı yükleyip götürdüğü yerde çektiği eziyetten dolayı “Anamdan emdiğim süt burnumdan geldi. Bu mesleği bırakamıyorum, bıraksam, 700 bin liraya, 500 bin liraya bir iş bulsam kamyonculuğu bırakacağım.” diyen kamyoncuların derdini bir dinleyin. Esnaf ve sanatkârın, bakkalın dertlerini bir dinleyin. Bu on dakikalık sürede, bu kadar geniş kesimin ayrı ayrı dert ve sorunlarını tek tek sayma fırsatım yok ama onların içlerinden gelen bir kişi olarak gerçekten sorunlarını biliyorum. Şimdi kar, buz, soğuk oldu, fırtına, seralar dondu, çiçekçiler perişan. 14 Şubat Sevgililer Günü, bir tane çiçek yok. (AK PARTİ sıralarından “Eyvah!” sesleri) Bakınız, bunu söylediğim zaman “Eyvah!” diyen arkadaşıma diyorum: Eyvah, bir çiçekçinin çiçek bulamaması demek, o çiçekçinin akşam evine ekmek götürememesi demektir. (CHP sıralarından alkışlar) Yoksa işin fantezisinde değilim. Çiçekçinin mal bulup, satıp, para kazanması lazım. Bakınız, İstanbul’da minibüsçüler kaldırılıyor. Toplu ulaşımdır, kaldırılabilir. Peki, ne koyacaksınız, nasıl ikame edeceksiniz? Aylardır belediyelerden randevu alamıyorlar. Fırıncılar, fırıncı esnafı, belediyelerin haksız rekabetiyle karşı karşıyalar. Bakkallar, büyük mağazacılığın haksız rekabetiyle karşı karşıyalar. Peki, bütün bunlar bizim ilgi alanımız, bizim konuşmamız, üzerinde düşünmemiz gereken konular değil mi? Gerçekten küçük işletmeler çok zor koşullarda yaşıyor arkadaşlar. Bugün yaşanan ekonomik ve sosyal düzende küçüğün yaşam hakkı giderek elinden alınıyor çünkü teknoloji ve büyük işletme ve büyük sermaye güçleri, o kadar acımasızca bir rekabet gücüne ve hacmine ulaştılar ki. Bir bölgede pazarı ele geçirmek için o bölgede var olan bütün işletmeleri iflas ettirebilecek kadar güçlü zarar bütçeleri oluşturabiliyorlar. O bölgeye diyor ki “İki yıl sana zarar bütçesi verdim, o pazarı ele geçir.” Çünkü dünyadaki gücü bir şehrin bir bölgesindeki zarar bütçesiyle dişinin kovuğuna bile gitmiyor ama o bölgede ekmeğini kazanmak zorunda kalan, o rekabet karşısında dayanamayan esnafların yok oluşunu elimiz, kolumuz bağlı seyretmek durumunda kalıyoruz. Sizden, özellikle bu Parlamentonun tüm değerli milletvekillerinden şunu rica ediyorum: Küresel ekonomi ve bu küresel ekonominin geldiği güç karşısında, değişen dünya ve teknoloji koşullarında artık esnaf, sanatkâr, KOBİ’ler, küçük işletmeler korunması ve sahip çıkılması zorunlu olan kesimlerdir, buraya kaynak aktarmamız gerekir. Bakınız, şu an Halk Bankası kanalıyla kullandırılan kredilerin bu dönem ne olacağı hâlâ belirsiz ve kaynak konusunda, ne kadar kaynak ve destek ayrılacağı belirsizdir. Onun için şunu söylemek istiyorum: Çok farklı, çok önemli sorunlarımız var, esnaf, sanatkârlar olarak bu Parlamentodan beklenti içerisindeler çünkü onlar sizin kardeşiniz, akrabanız, yakınınız, seçmeniniz, onlara sahip çıkmak sizin ve bizim görevimiz. Bu duygularla Milliyetçi Hareket Partisinin vermiş olduğu önergeyi destekliyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu önerisinin aleyhinde son söz Isparta Milletvekili Sayın Recep Özel’e aittir. Buyurun Sayın Özel.
Milliyetçi Hareket Partisinin vermiş olduğu grup önerisi aleyhinde olduğumuzu belirteyim. Burada, kısa konuştuğumuzda arkadaşlarımız yakınıyorlar. İki saat oldu Meclis açılalı, bugün de bir önceki aldığımız karar gereği 20. 00’ye kadar çalışacağız eğer kararı değiştiremezsek, şu ana kadar iki grup önerisi konuşuldu, iki grup önerisi daha var, daha gündeme geçemiyoruz. Gündemdeki konuları konuşmak, bitirmek için biz konuşmalarımızı kısa kesiyoruz.
Bunlar da gündem.
Bunlar ülkenin sorunları değil sanki.
Elbette ki esnaf ve sanatkârımızın sorunları vardır, esnaf ve sanatkârın sorunlarını bilen bir iktidar vardır, biz de burada ne konuşacağımızı, bizim de konuşacak konularımız elbette ki bu konularda vardır, sırf gündemi bitirmek amacıyla konuşmalarımızı kısa kesiyoruz. Milliyetçi Hareket Partisinin vermiş olduğu bu önergeye katılmıyoruz. Hepinizi saygıyla selamlıyorum efendim.
Karar yeter sayısı istiyoruz Sayın Başkan.
Karar yeter sayısı arayacağım. Milliyetçi Hareket Partisi Grubu önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri reddedilmiştir, karar yeter sayısı vardır. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır. Okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu'nun, 31.01.2012 Salı günü (Bugün) yaptığı toplantısında, siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince Genel Kurul'un onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. M. Akif Hamzaçebi Hatay Milletvekili Mevlüt Dudu ve arkadaşları tarafından, 16 Kasım 2011 tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Ülkemizde önümüzdeki yıllarda yaşanabilecek olası bir deprem felaketi öncesinde gerekli araştırmaların yapılarak, alınabilecek tedbirlerin, çözüm önerilerinin belirlenmesi" hakkında verilmiş olan Meclis Araştırma Önergesinin, (130 sıra nolu) Genel Kurul'un bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 31.01.2012 Salı günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin lehinde ilk söz, Hatay Milletvekili Sayın Mevlüt Dudu. Buyurun Sayın Dudu.
23 Ekimde Erciş’te, 9 Kasımda Van-Edremit’te meydana gelen depremin tahribatını büyük bir acıyla izledik. Cumhuriyet Halk Partisi olarak ilk günden beri Van halkını yalnız bırakmadık, konuya büyük bir duyarlılıkla yaklaştık. Genel Başkanımız 3 kez Van’a gitti, deprem günü, bayram ve yılbaşında; bayramı ve yılbaşını çadırlarda soğukla mücadele eden yoksul Van halkıyla birlikte geçirdi. Van’a gitmeyen ve orada birkaç gün geçirmeyen milletvekilimiz kalmadı. Bütün bu çalışmaların sonucunda yaptığımız çeşitli saptamalar vardır. Van’da yaşayanların bir kesimi yani maddi imkânları elverişli olan veya il dışında yakınları ve akrabaları olanlar göç ederek kenti terk ettiler. Van nüfusunun yarı yarıya azaldığı söyleniyor. Yüksek binaların tamamı, diğer binaların da yüzde 95’i oturulamaz durumda. Van’da yaşamak zorunda kalan yoksul ve çaresiz halk ise şiddetli kış şartlarında çadırlarda yaşam mücadelesi veriyor. Depremden ve soğuktan donarak ölmeyen çocuklar çadırlarda yanarak ölüyorlar. Ya kırsal kesimde yaşayanlar ne yapıyor? Köylerdeki hasar daha ağır. Rakım daha yüksek olduğu için kış daha şiddetli geçiyor. Köylüler bir yandan canlarını, bir yandan da geçim kaynakları olan hayvanlarını korumaya çalışıyorlar. Şimdiden binlerce hayvanın öldüğü ve binlercesinin donacağı gözlemleniyor. Değerli milletvekilleri, Türkiye topraklarının yüzde 92’si deprem tehlikesiyle karşı karşıya. Nüfusumuzun yüzde 95’i, büyük sanayi merkezlerinin yüzde 98’i, barajlarımızın yüzde 92’si deprem bölgelerinde bulunuyor. Bugün İstanbul, Ankara, İzmir, Adana, Mersin gibi aşırı göç alan şehirlerimizde konutların yüzde 40’ı kaçak ya da ruhsatsız, yüzde 40’ı oturulamaz durumda aynı zamanda. Bu değerler, ülkemizde deprem olgusuyla yaşamak zorunda olduğumuzun göstergesi. Deprem, su baskını ve heyelan gibi doğa olayları, ranta dayalı yer seçimi kararları, mühendislik hizmeti görmemiş yapı üretimi, plansız kentleşme ve sosyoekonomik politikalar gibi nedenlerle insani ve ekonomik yıkımlar artıyor. Son yüz on yılda gerçekleşen 9 bin 200 deprem de bu durumun somut kanıtıdır. Ülkemizde hemen her gün deprem olmaktadır. Bina kalitesi açısından bakıldığında, şiddeti 5’in üzerindeki depremlerin yıkıcı olduğu açıkça görülmektedir. 5 ila 5,9 arasındaki depremlerin yirmi iki günde bir, 6-6,9 depremlerin sekiz ayda bir, 7 ila 7,9 depremlerin kırk ayda bir ortalamasıyla gerçekleşebildiği göz önüne alınırsa, ülkemizin can ve mal kayıplarının korkunç boyutları açıkça ortaya çıkmaktadır. Bugüne kadar yaşanan depremlerde, uzmanların ortak görüşü, can ve mal kayıplarına depremlerde hazırlıksız olmanın ve çürük binaların yol açtığıdır. Ne merkezî yönetimin ne de yerel yönetimlerin bu konuda sorumluluklarını yerine getirmedikleri acı bir gerçeklik olarak karşımızda durmaktadır. 1999 yılında yaşanan büyük İzmit depremi sonrası, her zaman olduğu gibi konu sıcakken birtakım önlemler alındı. Bunların başında deprem vergisi geliyordu. Ödenen deprem vergileri dışında devlet, depremin acısını ve meydana gelen yıkımı kısa zamanda unuttu. Peki, bu yıllardır halktan toplanan deprem vergileri nerelere ve ne amaçla harcandı? Bu konuda, geçmiş on yıl içinde Cumhuriyet Halk Partisi milletvekilleri tarafından konu birkaç kez soru önergeleriyle gündeme getirilmesine rağmen, Hükûmet bu konuda mantıklı ve güvenilir bir açıklama yapmadı, ta ki Van depremine kadar. Van depremi sonrası, Maliye Bakanı, deprem vergilerinin duble yollara harcandığını itiraf etti, tabii eğer doğruysa. Ben, Maliye Bakanına ve Hükûmete açıkça söylüyorum: Devlet yönetmek ciddiyet ister. Vergi, kanun yoluyla toplanır ve kanun çerçevesinde harcanır. Bu deprem vergileri Maliye Bakanı ya da Başbakanın kişisel parası değildir ve onu canının istediği yere harcayamaz. Deprem vergilerini başka yerlere harcamakla Van’da insanların yaşamını yitirmesinden ve bugün çadırlarda çocukların donarak ve yanarak ölmesinden birinci derecede sorumludurlar. En son yaşanan Van depremiyle gerçekler, bir kez daha, yadsınamaz bir şekilde kendisini göstermiştir. Kaybedilen canların, yok olan bir şehrin hesabı ülkemizi yönetenler tarafından verilmemekte ya da verilememektedir. Peki, sırada neresi var? Acaba, şu anda, Allah korusun, bu ülkenin hangi köşesinde insanlar kaderini bekliyor ve ne önlemler alınıyor? Geldiğimiz bu noktada, toplanan deprem vergileri, nerelere ve ne amaçla harcanmıştır? Hâlâ neden çadır ve konteyner eksiği vardır? Hâlâ, 1 Şubatta, Başbakan, tüm konteyner ihtiyacının karşılanacağını söylemesine rağmen, hâlen çok küçük bir bölümünün karşılandığı acı bir gerçektir. Merkezî yönetim ve yerel yönetimler, depremlere önlem olarak bugüne kadar ne yapmışlar ve ne yapmayı düşünmektedirler? Van ziyaretimizde Van Valisi bir itirafta bulundu: “Depreme kadar, depremle ilgili çalışmalar benim mesaimin ancak yüzde 1’ini buluyordu.” dedi. Bu bir itiraftır ve ben soruyorum: Şu anda, deprem tehlikesiyle yaşayan ülkemizin diğer illerinde valilerin mesaisinin ne kadarı, şu anda, deprem çalışmalarıyla ilgilidir? Bugüne kadar olduğu gibi Van depremi sonrası toplanan yardımlar amacına ulaştırılmayacak mıdır? Van’dan göç eden yaklaşık 400 bin kişinin yeniden hayatlarını kurabilmeleri için neler yapılmıştır, neler planlanmaktadır? Okuluna gidemeyen çocuklar ve Yüzüncü Yıl Üniversitesinde okuyan gençler eğitimlerini nasıl devam ettireceklerdir? Van’da depremle birlikte yıkılan veyahut da yok olan ekonomi yeniden nasıl canlandırılacaktır? İnsanlar işlerine yeniden nasıl sahip olacaklardır? Van Valisi kendisine bariyerlerle çevrili halktan kopuk bir merkez kurmuş, bu merkezde tamamen mevzuata aykırı olarak gece yarıları ihaleler dağıtıldığı söyleniyor. Bunu bize Van’da iş adamları ve esnaflar söyledi. Onlar çaresizlik içindeyken bu işlerin dışarıdan gelen yandaşlara dağıtılması hangi vicdana uygun düşer? Değerli milletvekilleri, bu konu siyasi bir konu değildir, insani bir konudur ve bu konuda hep birlikte, iktidarıyla muhalefetiyle, elimizden geleni yapmak hepimizin boynumuzun borcudur; ben böyle düşünüyorum. Ayrıca -süremin sonu yaklaşıyor- Hatay’da meydana gelen selle ilgili de birkaç cümle söylemek istiyorum. Hatay, özellikle Asi Nehri’nin geçtiği Amik Ovası her yıl sular altında kalıyor. Adalet ve Kalkınma Partisi on yıldır iktidarda. Hemen her yıl birkaç kez sel altında kalan bu bölgede hiçbir önlem alınmadı. Sellerden vatandaşlarımız borçlarını ödeyemez duruma geldi. Birçok insan toprağını elinden çıkararak borçlarından kurtulmaya çalışıyor. Hükûmetten tek bir ses yok. Sel felaketini ortadan kaldırmanın yolu barajlar yaparak suyu kontrol altına almaktır. Hatay’da Suriye’yle birlikte büyük törenlerle temeli atılan Dostluk Barajı ne oldu? Dostluk Barajı’nın akıbeti nedir, neden bitirilmiyor? Ben selden etkilenen tüm Hataylı hemşehrilerime geçmiş olsun diyorum, onların bu sorununun takipçisi olmak Cumhuriyet Halk Partisi olarak bizim boynumuzun borcudur. Bu nedenle, AKP Hükûmetine kamuoyu önünde sormak istiyorum: Hatay Havaalanının kapanmasından dolayı uçaklarını kaçıran ve işleri aksayan vatandaşlarımızın durumu ne olacaktır? [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisinin aleyhinde ilk söz, Hakkâri Milletvekili Sayın Adil Kurt’a aittir. Buyurun Sayın Kurt.
23 Ekim 2011 tarihinde Van’da meydana gelen depremin üzerinden tam yüz gün geçti ve Van depreminin 100’üncü gününde, biz, bugün yine Van depreminin yaralarının sarılamadığına ilişkin konuşmak durumunda kalıyoruz. Tabii, bu yüz gün, bizler Meclise gelip giderken, günlük rutin işlerimizle uğraşırken göz açıp kapayıncaya kadar bizim açımızdan geçmiş olabilir. Ama Van’da şu anda çadırlarda yaşayan, evsiz barksız kalan depremzedeler açısından bu yüz günün hiç de kolay geçmediğini tahmin etmek zannederim o kadar zor bir şey değildir. Değerli arkadaşlar, bazen düşünüyorum, biz burada acaba size işkence mi ediyoruz? Bu kadar Türkiye'nin gündemi olmayan gündemleri Meclis gündemine getirip burada konuşunca sizlere acaba haksızlık mı ediyoruz diye düşünmüyor değilim. Hepinizin sabırsızlıkla beklediği Çek Kanunu, biraz sonra ona da sıra gelecek, onu da Meclis görüşecek ve kabul edeceksiniz, biz bunu çok iyi biliyoruz, kalan maddelerini onaylayacaksınız. Ama sizler, Van depremini, faili meçhulleri Meclisin asli görevi, sorumluluğu olmadığını düşünüyorsanız o zaman biz burada size haksızlık ediyoruz, sizi burada zoraki bir tutmak durumunda kalıyoruz, bu nedenle de işin açıkçası söylenecek çok laf kalmıyor sizlere. Van kobay kenttir Türkiye açısından, deprem açısından. Bu kobay kentle ilgili olarak bugüne kadar maalesef Hükûmetin yaptığı hatırı sayılır bir şey yok. Afaki de ifade etmiyorum, 18 Ocak 2012 tarihli Afet Koordinasyon Merkezi Başkanlığının raporundan sizlere veriler aktaracağım. Bildiğiniz üzere, Van’da yaklaşık 600 bin insan bu depremden zarar gördü, büyük çoğunluğu Van’ı terk etmek durumunda kaldı. Geçen yüz gün içerisinde Hükûmetin yaptığı şu: 27.598 konteynerin 23.291 adedi bölgeye ulaştırılmış olup 18 bini tahsis edilmiş. 9 çadır kent merkezi kurulmuş, bu çadır kent merkezlerinde 13.488 kişi yerleştirilmiş. Erciş ilçesinde de 270 Mevlânâ evi kurulmuş, o Mevlânâ evlerinde de 1.205 vatandaşımız yerleştirilmiş. Bugüne kadar, devlete ait, bakanlıklara ait resmî kurumlarda da –devletin resmî rakamıdır- 35.976 depremzede yerleştirilmiş. 600 bin insandan söz ettim, 600 bin insanın mağduriyet yaşadığı bir yerde bu yapılanları alt alta yazın, kaç bin insan açıkta duruyor hesabını çok rahatlıkla çıkarabilirsiniz. Değerli arkadaşlar, devletin sahip çıktığı afetzede sayısı Nusaybin ilçemizin, Silopi ilçemizin, Yüksekova ilçemizin tek başına sahip çıktığı vatandaşların sayısı kadar bile değildir yani devlet herhangi bir ilçemiz kadar ancak Van depremzedelerine sahip çıkmıştır. Peki, alıp bu kamplara yerleştirdikleri insanların sorunları yok mu? Bakın arkadaşlar, dün Aksaray’dan bizi ziyarete gelenler oldu, depremzedeler oldu. Devlet sadece yatak ve yeme içme ihtiyaçlarını karşılıyor bu vatandaşların, bunun dışında hiçbir ihtiyacını karşılayamıyor. Aksaray Valisiyle depremzedeler görüşmeye çalışıyor, yaklaşık yetmiş gündür orada bekliyorlar, Aksaray Valisiyle görüşemiyorlar. Bugün ajanslara düşen bir haberi daha sizinle paylaşayım. Silifke’de bir depremzede gün ortasında saldırıya maruz kalıyor ve o saldırının arkasından kendilerine Silifke’yi terk etmeleri, Silifke’den gitmeleri yönünde tehditlerde bulunulmuş. Bu tehditte bulunanlar hakkında hiçbir şey yapılmamış. Bu insanların çocukları okullarda ayrı sınıflarda ayrı muameleye tabi tutularak yaşıyorlar. Sadece Silifke ya da Akrasay’da değil, İstanbul’dakiler de benzer bir sorun yaşıyor, Mersin’dekiler de benzer bir sorun yaşıyor, Adana’dakiler de benzer bir sorun yaşıyorlar ve burada devlet bunların hiçbirine sahip çıkmıyor. İlk günden bu yana biz diyoruz ki Van’ı afet bölgesi ilan etmek durumundasınız, kanun böyle hükmediyor. Van’ı afet bölgesi ilan etmemiş olmanız kanunları çiğnemek anlamına geliyor. Bakınız, 1959 yılında çıkarılan Afet Kanunu hangi bölgelerin afet bölgesi ilan edileceğine ilişkin çok açık ve net hükümler koymuş: “Nüfusu 15 binin üzerinde olan yerlerde eğer ondan fazla bina yıkılmışsa, o olayda ölü ve yaralanmalar olmuşsa hükûmet, beklemeksizin afet bölgesi ilan etmek durumundadır.” Kanun hükmü budur. 1999 yılında çıkarılan Kanun da böyle hükmediyor. Ama Hükûmet bu verileri göz ardı etmiş, bu verileri kimsenin okumayacağını düşünmüş ve “Van afet bölgesi olamaz.” diyor. Afet Kanunu’nun 11’inci maddesine göre şu anda Hükûmet görevsizlik yapıyor, Kanun’u çiğniyor. Bakın, Van’ın afet bölgesi olmasını gerektiren hâlleri ben sizinle paylaşayım. Kanun’daki zorunlu hâlleri sizinle paylaştım. Van’da yaşamını yitiren vatandaş sayısı 279, yaralı 301. Yıkılan bina sayısı… Bu rakama dikkat edin arkadaşlar. Kanun “On bina yıkılırsa hükûmet afet bölgesi ilan etmek durumundadır.” diyor, Van’da ve Erciş’te yıkılan bina sayısı 2.262. Kaç katı olduğunu siz hesaplayabilirsiniz. Niye afet bölgesi ilan etmiyorsunuz o hâlde? Geçmişte buna benzer örnekler sizin Hükûmetiniz döneminde olmadı mı? Oldu. 26 Ağustos 2010 tarihinde Rize’de sel felaketi oldu. Afet bölgesi ilan ettiniz mi, etmediniz mi? Bir uygulamanızı daha sizinle paylaşayım. 29 Temmuz 2009’da Giresun’da sel felaketi meydana geldi. Giresun’u afet bölgesi ilan ettiniz mi, etmediniz mi? Van’a ilişkin bu ayrımcılığın, bu çifte standardın sebebini, hoşunuza gitmese de, sizin açınızdan zaman kaybı da olsa, daha acil işleriniz dahi olsa çıkıp burada kamuoyuyla paylaşmak durumundasınız. Bunu yapmazsanız…
Afet bölgesi olursa bir çivi çakamazsınız.
Siz ona inanıyorsunuz, kanun ona öyle demiyor. Afet Kanunu’nun 11’inci maddesi aynen şunu diyor Sayın Vekilim, diyor ki: “Zarara uğrayan vatandaşların zararları, belirlenen rayiç bedeli üzerinden kendisine devletçe karşılık beklemeksizin derhal ödenir.” Bu Afet Kanunu 1959 yılında çıkmış ve meri bir kanundur.
Düzce depreminde verilen para…
Düzce de aynı şeydir. Siz bunu yok sayarsanız…
Hepsine veriliyor.
Buna şey yapsak da ben hepsini söylüyorum. Siz laf atıyorsunuz, o yüzden size söylüyorum. Siz anlamamışsınız diye size onu söylüyorum, kanun maddesini söylüyoruz.
Biz yaşadık, anladık.
Biz çok iyi anladık, biz Düzce’yi çok iyi anladık, Van’ı da anlayan herkese çok teşekkür ediyoruz. Türkiye halkı Van’ı anladı ama Hükûmet anlamadı. Türkiye halkları Van’ı anladı ama Hükûmet anlamadı. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin lehinde son söz, Hatay Milletvekili Sayın Adnan Şefik Çirkin. Buyurun Sayın Çirkin.
Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum ve Cumhuriyet Halk Partisinin grup önerisinin lehinde konuşmak üzere kürsüye çıkmış bulunuyorum. Çok değerli milletvekilleri, tabii bundan evvel Hatay da, Hatay’ın önemli bir deprem bölgesi, birinci dereceden deprem bölgesi olması hasebiyle Sayın Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın cevaplaması için bir soru önergesi vermiştik. Ne diyoruz burada: “Hatay başta olmak üzere bölge illerinde yapılan binaların depreme dayanıklılığı konusunda malzeme, donatı ve proje takip kontrolleri usulüne uygun yapılmakta mıdır?” Yani bugünkü önerinin de genel çerçevesi. Neden? Çünkü herkesin bildiği bir şeyi tekrar etmek belki gereksiz olacak ama deprem öldürmez, bina öldürür ve deprem öldürmez, depremden sonraki ilk yardım ve kurtarma çalışmalarının düzensizliği öldürür. Birçok depremde bu başımıza gelmiştir. İnşallah bundan sonra da gelmemesi adına, tabii ki bu önerilerimizi ve bu önergelerimizi veriyor ve meselenin takipçisi oluyoruz. Bize verilen cevapta, bunun yapı denetim firmaları tarafından denetlendiği ve Bakanlığımızın da bu denetim firmalarını denetlediği noktasında bu soruya cevap verilmiş. Değerli milletvekilleri, yapı denetim firmaları hakkında çıkan kanunun tarihi 13/8/2001 yani 57’nci Hükûmet. Başına bir deprem gelmiş, “asrın felaketi” denilen bir acıyı yaşamış ve 57’nci Hükûmet daha hükûmetken, bu depremin akabinde, ileride böyle acıların yaşanmaması adına derhâl bu Yapı Denetim Kanunu’nu çıkarmış. İkinci sorumuz: “Hatay ve bölge illerinde yapı denetimi şartlarına uymadığı tespit edilen ve depreme karşı dayanıklı olmayan bina sayısı ne kadardır?” Buna cevap yok. Yani Hatay’da, Hükûmetimiz, herhangi bir 7 ve üzerindeki şiddetteki depremde kaç binanın yıkılacağını tespit etmemiş, bundan bunu anlıyoruz. Şimdi, Hatay Mimarlar ve Mühendisler Odasının ifadesine göre de “En az yüzde 50.” deniyor. Neden yüzde 50? Bizim Hatay’da, İskenderun’da -değerli arkadaşlarımız bilirler- özel idare kendi binasını kendi eliyle yıktı. Neden? Çünkü depreme dayanıklı değil. Neden dayanıklı değil? O günün şartlarında deniz kumuyla yapılmış. İskenderun’da, Hatay’da… Bu bir hükûmetin veya sizin Hükûmetinizin kabahati değil. Bundan evvelki -kırk yıl, elli yıl, altmış yıl- müteahhitlikte böyle gitmiş. Yani bunların tedbirini almak adına herhangi bir çalışma yapılmamış ve yapılmamış ki, dolayısıyla, bu sorumuza herhangi bir cevap alamıyoruz. Değerli milletvekilleri, üçüncü sorumuz: “Hatay ve bölge illerinde kamuya ait binaların depreme karşı dayanıklılık testleri yapılmış mıdır?” Buna cevap olarak da “Üç tane, Antakya Devlet Hastanesi, Hassa Devlet Hastanesi ve Samandağ Devlet Hastanesinin güçlendirme ihaleleri yapılmış olup sözleşme aşamasına gelinmiştir.” diyor ve hâlâ, ama hâlâ “Hatay ilinde bulunan tüm okulların deprem ön inceleme çalışmaları tamamlanmış ve hazırlıkları sürdürülmektedir.” diyor. Yani ortada hâlâ rakam verecek bir çalışma yok bugüne kadar. Konumuz Hatay ve Sayın Ahmet Mete Işıkara’nın ifadesine göre de Hatay’da meydana gelecek bir deprem tetikleyici unsur taşıyor ve Mersin, Adana, Gaziantep, Kilis, Osmaniye bölgesini olduğu gibi etkileyecek ve merkez üssü olabilecek. Böyle bir konuda, böyle bir ilde hâlâ gereken çalışmaların yapılmamış olduğunu ifade ediyoruz. Daha doğrusu, bunları soru önergemize verilen cevaplardan anlıyoruz. Bununla beraber “Hatay ilinin tüm ilçelerinde tam teşekküllü ambulans ve hasta ve engelli taşıma ambulansı bulunmakta mıdır?” diye bir soru sormuşuz. Verilen cevapta bunların mahallî idareler tarafından ayarlandığı ifade ediliyor. Ayarlanmış mı? Bilinmiyor. Yapılmış mı? Bilinmiyor. Daha doğrusu bu kâğıt parçası, bu kâğıtta yok; bize verilen bu cevapta yok. Yani, bu, inşallah, mahallî idarelerde… Ama benim ambulansının olmadığını bildiğim ilçe var yani bir ambulans gidiyor o ilçeye, üç gün, dört gün bekliyor; iş çıkarsa hastamızı götürüyor, çıkmazsa başka bir ilçeye gidebiliyor. Yani böyle aksaklıklar da var. Şimdi, çok değerli milletvekilleri, sayın iktidar milletvekilleri; kimse depremi yaşamak istemez ve deprem dolayısıyla yaşanan felaketlerden vicdanen elbette ki rahatsız olur. Aynı zamanda da burası bir karşılıklı suçlama yeri değildir ama geçmişte yapılan iyi şeyler vardır. Bu geçmişte yapılan iyi şeyleri, her fırsatta 57’nci Hükûmeti bir şekilde suçlayarak geçmişte yapılan hataların… Aslında hata olsa bile geçmişte, bunların tekrarına gerek bırakmamak gerektiği de ortadayken… Ama yapılan iyi şeyleri de ifade etmek gerekmez mi? Bugün Van’da millet hâlâ çadırlarda yaşıyor. Çadırda yaşamıyor, çadırda yanıyor. Binlerce, on binlerce insan bu soğukta, bu ayazda bekliyor. Televizyonlardan gördüğümüz kadarıyla çadırlarına bakıyoruz, bizim Amik Ovası’nda eskiden pamuk toplayan işçiler olurdu, onların amele çadırlarına benziyor; ısınmıyor, yanıyor. Hâlbuki 57’nci Hükûmet döneminde, “asrın felaketi” diye tabir ettiğimiz Marmara depreminde 44 bin adet prefabrik konut yetmiş beş günde teslim edildi, 44 bin adet. Bunlar geçmişte başarıldı. Japonlar geldi, buraları gezdi ve Hükûmetimize, Hükûmetimizin herhangi bir yetkilisine haber dahi vermeden. Dünyada depremde en uzman ülke kabul edebileceğimiz Japonya bu. Yaptıkları değerlendirme sonunda bir cümle ifade ettiler: “Hayran kaldık.” dediler 57’nci Hükûmetin depremle ilgili faaliyetlerine. E, bunlardan örnek almak lazım. Değerli Meclis, aynı zamanda Hatay’ın deprem konusunu konuşurken bugün Hatay’da bir felaket yaşandığını ifade etmek istiyoruz ve bütün çiftçimize, bütün Hatay halkına geçmiş olsun diyoruz. Hatay sel altında. Havaalanı da dâhil olmak üzere Hatay’ın Amik Ovası sel altında. Dün bölgeden geldim. Kırıkhan’ın Kazkelli’si, Baldıran’ı, Baytarlı’sı; Reyhanlı’nın Uzunköy’ü, çevresi; Antakya’nın Demirköprü’sü batmış, sular altında. Şimdi, bunun tedbirlerini almak gerektiği kanaatindeyim. Aynı zamanda Hatay esnafı batmış. Neden batmış? Suriye ile olan ilişkilerin gerginliğinden ve Suriye ile olan ticaretin bitmesinden. Hükûmetimiz daha evvel davul zurnayla Suriye’deki ilişkileri halkımıza ifade etmiş, artık ticaretin gelişmesini söylemiş. Esnafımız da buna göre tedbir almış, mal almış, mülk almış, çek vermiş ve birdenbire bıçak gibi kesildikten ve kimin menfaatine göre kesildiğini de anlamadığımız bu ilişkiler arkasından esnafımız batmış. Şimdi, çiftçimiz batacak. Hiç olmazsa, bu sel bakımından, tarımsal afet bölgesi ilan edilmeli ki tarım desteklemeleri önce ödensin. 57’nci Hükûmet bunu da yaptı. Eğer arkadaşlarımız geçmişe yönelik bir araştırma yaparlarsa bunu da görebilirler. O zaman da bir sel felaketi yaşanmıştı ve 57’nci Hükûmet afet bölgesi ilan etti ve bundan çiftçimiz son derece büyük faydalar gördü. Banka borçları, çekleri, senetleri, bunlarla ilgilenmek lazım ve değerli iktidardan da öncelikli ricamız Hatay’la ilgili budur. Deprem elbette ki önemli bir şeydir ama bugünün şartlarında, bugünün koşullarında en büyük felaket içinden geçtiğimiz günler içerisinde yaşanmıştır. Hepinize saygı ve sevgiler sunuyorum. Size de saygılar sunuyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisinin aleyhinde son söz Giresun Milletvekili Sayın Nurettin Canikli’ye ait. Buyurun Sayın Canikli.
Sayın Başkan, değerli milletvekili arkadaşlarım; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Van depremi nedeniyle alınan tedbirler ve son durumla ilgili burada bazı arkadaşlarımız görüşlerini ve kanaatlerini beyan ettiler ama ifade edilen bilgilerin en azından bir kısmının doğru olmadığı ve verilen rakamların da gerçeği yansıtmadığını biliyorum. Bunların düzeltilmesi gerekiyordu. Bu çerçevede bu vesileyle söz aldım. Şimdi, değerli arkadaşlar, öncelikle şunu belirtmekte fayda var: Bakın, elbette ki bütün depremlerde bütün hükûmetler geçmişte de ellerinden gelen bütün gayreti göstermişlerdir. Bu konuda en ufak bir tereddüt olamaz. Yani bütün hükûmetlerin, yetkili olanların, sorumlu olanların böyle bir felaket karşısında içinin sızlamaması, gerekli hassasiyeti göstermemeleri düşünülemez. Hiçbir yönetici için geçmişte ve bugün ve bundan sonra da biz böyle bir değerlendirme yapmıyoruz. Tabii, imkânlar çerçevesinde her hükûmet, potansiyeli, tahsis edebilecekleri kaynaklar çerçevesinde, bütçe imkânları çerçevesinde en iyisini yapmaya çalışmışlardır. Bu, biraz önce 57 Hükûmet dönemindeki depremlerle ilgili söylendi. Ondan yana bizim bir şeyimiz yok yani bunu kabul ediyoruz, daha doğrusu gerçek, kabul etmemek de mümkün değil. Herkes iyi niyetle ellerinden gelen bütün gayreti gösterdiler. Bakın, Van depremiyle ilgili olarak da… Tabii, büyük bir deprem. Tekrar başsağlığı diliyoruz vefat eden kardeşlerimize, vatandaşlarımıza bu vesileyle. En son 2011 bütçesi kapandıktan sonra bütün bu harcama kalemlerinden arta kalan 2,5 katrilyon liralık bir kaynak Van depremi için aktarılmıştır. Bu ilk defa olan bir şey değerli arkadaşlar. İlk defa bu kadar büyük, bu kadar inanılmaz bir kaynak bir sefer de böyle bir iş için, böyle bir felaket için bir hükûmet tarafından tahsis edilmiştir, ilk defa ve bunun kesinlikle takdir edilmesi gerektiğine inanıyoruz. 2,5 katrilyon liralık bir kaynak. Bir önemli özelliği daha var: İlave, ek kaynak ihtiyacı gerektirmeden yani yeni bir ilave düzenleme yapmadan, yeni bir vergi ihdas etmeden, herhangi bir vatandaşımıza, milletimize ilave bir finansal mali yük getirmeden bu yapıldı ve yaklaşık şu ana kadar da Van depremi için, Van depreminde zarar gören vatandaşlarımızın sıkıntılarının giderilmesi için harcanan para 1 milyar lirayı aştı değerli arkadaşlar bu kadar kısa süre içerisinde. Şimdi, bakın, eğer -hiç tereddüdünüz olmasın- bu deprem daha iklim şartlarının, hava şartlarının müsait olduğu bir dönemde olmuş olsaydı bugün bütün prefabrike konutları büyük oranda tamamlanmış olacaktı, konteynerler tamamlanmış olacaktı. Kaynak problemimiz yok, hepsi ihale aşamasına çıkmıştır, ihaleleri büyük oranda yapılıyor ve eylül sonu ya da sonbahar itibarıyla da bütün ihtiyacı olan vatandaşlarımızın Van’da kalıcı konutlarına kavuşturulacağı Hükûmetimiz tarafından ifade edildi ve buna da uyulacaktır, bu yerine getirilecektir bütün sıkıntılara rağmen yani zaman olarak, zaman sıkışıklığına rağmen, mevsimin baskısına rağmen. Dolayısıyla…
Tenkit ettiğimiz konu: Ne zaman? Dört ay oldu.
Sonbaharda, ifade ettik bunu, sonbaharda. Yani şu anda eğer mevsim müsaade etse bizim bir sıkıntımız yok, organizasyon açısından problemimiz yok, irade olarak herhangi bir tereddüdümüz söz konusu değil ve kaynağımız da var, kaynak da tahsis edilmiş Sayın Şandır, kaynak da verildi.
Ama çadırda yanıyor insanlar Sayın Canikli!
Dolayısıyla mesele bu. Bakın, şu anda konteyner sayısı kırk bine yaklaştı ve sürekli bu rakam yükseliyor, her geçen gün yükseliyor. Tüm Türkiye, konteyner üreten tüm firmalar buraya çalışıyor şu anda. Ülkenin kapasitesi bu, bütün imkânlar zorlanıyor. Çünkü ödemede problem olmayınca, kaynağınız, paranız varsa üretmek sorun değil ama bakın, sınırlandıran ne biliyor musunuz? Türkiye'nin üretim kapasitesi. Hatta dünyanın üretim… Tabii, onun nakli, vesaire zaman alıyor diğer ülkelerden getirdiğimiz takdirde; onlar da devreye sokuldu, olabilecek ne varsa, bütün kanallar açık ve kullanılıyor. Değerli arkadaşlar, biraz önce “Neden afet kapsamına alınmadı, afet bölgesi ilan edilmedi?” diye bir soru geldi. Bakın, bunu da müteaddit kereler açıkladık, açıklamaları yapıldı. Yani muhtemelen yeterli bilgi olmadığından böyle bir… Biraz önce yorum yapıldı; bakın değerli arkadaşlar, afet bölgesi ilan edildiği andan itibaren çivi çakamazsınız, yerleşim olmaz orada.
Çiviyi devlet çakar, vatandaş çakmaz.
İzin verin. Bakın, Giresun, benim seçim bölgemle ilgili de bir alanın afet bölgesi ilan edildiğini ve Rize’nin ilan edildiğini ama Van’ın ilan edilmediğini ifade ettiler. O yeri çok iyi biliyorum, birkaç defa gittim, gitmek durumunda kaldık çünkü vatandaşlarımızın çok yoğun talepleri, eleştirileri vardı afet bölgesi ilan edildiği için bizi oraya davet ettiler, ben de gittim, arkadaşlarımızla birlikte gittik. Talepler nedir biliyor musunuz? O yerleri, toprakları afet bölgesi ilan edilen hemşehrilerimizin talebi şu: “Afet bölgesi özelliğini buradan kaldırın, yani bu bölgeyi afet bölgesi olmaktan çıkartın.” Talepler bu, aynen böyle. Neden biliyor musunuz? Çünkü, evleri var, bahçeleri var, yapılaşma olmadığı için, onlar da orada oturmak istiyorlar, “Burası bizim köyümüz, atalarımızın, babalarımızın yaşadığı yerler ve biz orada…” Son derece dik bir arazi, toprak inanılmaz bir şekilde kaygan -zaten gittiğimizde de kaymıştı- bu nedenle afet bölgesi ilan edilmiş. Afet bölgesi ilan edilmesi ilave birtakım imkânlar, avantajlar sağlamıyor. Tam aksine, yerleşime, yapılaşmaya tamamen kapatıyor. Yani şimdi, biraz önceki öneri yerine getirilirse, siz Van’ın ve Erciş’in tamamının yerleşime kapatılmasını mı öneriyorsunuz, bunu mu savunuyorsunuz? Bunu savunuyorsunuz daha doğrusu, bunun teknik anlamı bu, yani söylediğinizin anlamı bu.
Ne alakası var Sayın Canikli? Alakası yok.
Tersine, sizi göreve davet ediyoruz.
Peki, afet bölgesi ilan edildiği zaman başka bir avantajı var mı? Hiçbir avantajı yok. Bir başka ifadeyle şöyle söyleyeyim: Sizin düşündüğünüz anlamdaki bütün imkânlar sunulmuştur, vergi borçları ertelenmiştir -mücbir sebep çerçevesinde- banka borçları, ne varsa aklınıza gelen bütün borçlar ertelenmiştir otomatik olarak, hepsinin, tüm Van bölgesinin, Van’da zarar gören bütün iş adamlarının. Hatta şimdi bir kanun tasarısı var, inşallah önümüzdeki günlerde görüşeceğiz. 6111 sayılı Kanun çerçevesinde yapılandırılan borçlar nedeniyle ödenmeyen taksitler için yasalarda mücbir sebep öngörülmemiş. O yüzden onların o taksitlerinin de ertelenmesine imkân sağlamak amacıyla bir kanun tasarısı gelecek, önümüzdeki hafta görüşeceğiz. Yani bu anlamda, yapılmayan, sağlanmayan, Van’da deprem gören vatandaşlarıma hiçbir avantaj söz konusu değil, bütün imkânlar sağlanmış, bütün avantajlar sağlanmış, her şey var, bir tanesi yok. Dolayısıyla, yani öneri getirirken, eleştiri getirirken değerli arkadaşlar, biraz bilerek konuşmakta fayda var.
Sayın Canikli, başka illere gönderilenler gittikleri yerlerde sıkıntı yaşıyorlar, bunu da bilin lütfen.
Bakın, ben bir şey söylemiyorum, ben sadece gerçek durumu anlatıyorum, yani reel şeyleri söylüyorum. Ama sadece eleştirmek için, sadece siyasi olarak “Acaba zarar verebilir miyiz, oradaki yapılan çalışmalardan Hükûmete -elbette görevimiz olarak yapıyoruz biz bunu, oradan bir şeyler gelsin diye yapmıyoruz ama- bir zarar verebilir miyiz?” diye siyasi amaçlı bir talepte bulunuyorsunuz. Amaç odur çünkü, başka, afet bölgesi ilan etmek Van’da yaşayan vatandaşlarımıza bir katkı sağlamıyor ki. Yani onların aleyhine bir talebiniz olursa ancak Van’ın afet bölgesi ilan edilmesini istersiniz. Şu anda o öneri, Van’da yaşayan kardeşlerimizi -Van’dan zarar gören kardeşlerimizin lehine değil aleyhine- topraklarından kovmak anlamına gelir, oralardan çıkartmak anlamına gelir. Afet bölgesi ilan edilmesi demek… Bu öneriyi getiren arkadaşımız o bölgede, Van’da yaşayanların tamamının başka yerlere gönderilmesini istiyor, oralarda iskân edilmemelerini istiyor. Bunun başka hiçbir anlamı yok. Ben tabii böyle bir niyeti var mı bilemiyorum ama…
Şimdi çıkar açıklar niyetini!
…tahmin ediyorum, yeterli bilgi olmadığından, bilgi eksikliğinden kaynaklandığını düşünüyorum yani yoksa hiç kimsenin 100 binlerce insanın topraklarından kovulması ya da sürülmesi gibi bir sonucu doğuracak Van bölgesinin ya da Van’ın afet bölgesi ilan edilmesi gibi bir öneriyi getireceğine, öneriye sıcak bakacağına açıkçası ben ihtimal vermiyorum. Bakın, değerli arkadaşlar, tabii, sorunlar elbette var yani biraz önce aktarmaya çalıştık. Bakın, yine ilk defa, biliyorsunuz, kamu kuruluşlarına ait misafirhanelere yerleştirildi -sayıları sanıyorum 40 bin civarında- Van’da depremden zarar gören vatandaşlarımız. Onların çocuklarının tümünün eğitim sorunları çözülmüş durumda, hatta onlara geçici iş de bulunuyor yani bu şekilde misafirhanelerde kalan vatandaşlarımızın geçimlerini sağlamalarına, daha iyi şartlarda sağlamalarına imkân vermek amacıyla geçici olarak iş de bulunuyor bulundukları bölgelerde çünkü orada geçici olarak kalıyorlar, sonuç itibarıyla kalıcı konutları tamamlandığında memleketlerine, Van’a dönecekler.
Günde elli tane telefon geliyor Sayın Canikli, elli tane telefon geliyor bize.
Birkaç cümleyle de Hatay’la ilgili… Amik Ovası’ndaki selden zarar gören bütün vatandaşlarımıza biz de geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz. Ama bakın, değerli arkadaşlar, bugün Hatay’da yıllardan beri bir türlü hiçbir hükûmetin hayata geçiremediği, ihale edemediği Reyhanlı Barajı’nın inşaatı devam ediyor. Bizim dönemde ihalesi yapıldı, 2015’te tamamlanacak. Keza Karaçay Barajı, inşaatı devam ediyor, 2014 yılında tamamlanacak. Suriye’yle yapılan Dostluk Barajı’nda Türkiye tarafı olarak biz üzerimize düşeni yapıyoruz. Tabii, öbür tarafta sıkıntılar var, sıkıntıların kaynağını da biliyorsunuz. Onlar da aşıldığında o taraf da taahhüdünü yerine getirecektir. Ayrıca Tahtaköprü Barajı ve Menzelet Projesi de şu anda ihale aşamasında değerli arkadaşlar. Hatay’ın yıllardan beri beklediği ama bir türlü gerçekleştirilemeyen 4 projeden 3 tanesinin inşaatı devam ediyor, 1 tanesi de ihale aşamasında. Yani tamam, belki takdir etmeyebilirsiniz ama en azından Hükûmetimiz, bu konuda kaynak aktarmasında ve görevini yerine getirmesindeki hassasiyeti nedeniyle sanıyorum bir teşekkürü hak ediyor. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan…
Bir saniye… Şimdi oylamaya sunayım. Yoklama istedi arkadaşlar.
Ben Sayın Canikli’nin…
Tamam canım, daha bir yere gitmiyoruz, buradayız. Müsaade buyurun.
Biz sizi üzmeyiz, ne derseniz…
Hayır, üzme anlamında değil, ayağa kalktılar, arkadaşları böyle bekletmeyelim. Elimi ayağımı birbirine dolandırmayın. Yoklama talebinde bulunan arkadaşların isimlerini tespit edeceğim: Sayın Hamzaçebi, Sayın Tezcan, Sayın Aslanoğlu, Sayın Akgöl, Sayın Tanal, Sayın Serindağ, Sayın Kaleli, Sayın Nedret Akova, Sayın Cihaner, Sayın Öğüt, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Topal, Sayın Öner, Sayın Fırat, Sayın Genç, Sayın Dibek, Sayın Dudu, Sayın Demiröz, Sayın Özdemir, Sayın Gök. Adlarını okuttuğum sayın üyelerin yoklama için elektronik cihaza girmemelerini rica ediyorum. Yoklama için üç dakika süre veriyorum ve yoklamayı başlatıyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Öneriyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri reddedilmiştir. Evet, Sayın Kurt...
Sayın Başkan, Sayın Canikli deminki konuşmasında benim niyetimi sorgular nitelikte ifadeler kullandı, bilgi yetersizliği, bilgisizlikle itham etti. Cevap vermek istiyorum.
Aslında, ben hukukçu değilim ama birbirinizi sorgulayacaksınız. Burada sadece hakaret, sataşma vesaire bu konularla ilgilidir, yani öyledir mesele. Buyurun, siz de cevap verilmesine müsaade etmeyin lütfen, ona göre bir konuşma rica ediyorum.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Benim öyle cevap hakkı doğuracak bir tarzım yok. Ben deminki konuşmamda “Van’ın, Mayıs 1959 yılında bu ülkenin, bu ülke Parlamentosunun çıkarmış olduğu Afet Kanunu’na göre afet bölgesi ilan edilmesi gerekir.” dedim. Eğer, 1959’dan günümüze kadar, Parlamentonun kabul ettiği bu yasanın bu ülkede yaşayan insanların lehine bir sonuç doğurmadığını, bu ülkede yaşayan ve afete maruz kalan insanlara aslında zarar veren bir kanun olduğunu fark edecek bir akıllı çıkmamışsa ve sadece Sayın Canikli, siz bunu fark etmişseniz sanırım altmış yılı, kırk yılı sorgulamak gerekiyor. Bakınız, bu bir çivi meselesi, sadece Van halkına bu yönlü bir tesellinizden ibarettir, başka hiçbir şey değil. Evet, halk oraya çivi çakmayacak, devlet oraya çivi çakmak durumundadır, kanun o görevi, o sorumluluğu devlete veriyor. Siz de çok iyi biliyorsunuz ki Van’ın zemini, yapılaşma alanı değişmek durumundadır. Eğer öyle olmamış olsaydı TOKİ konutlarını Erek Dağı’nın eteklerine kaydırmış olmazdınız, binaların yıkıldığı yerde konut yapardınız. Siz zaten kentin zeminini değiştirdiniz, yerleşim alanını değiştirmek durumundasınız. Siz değil başka bir hükûmet de olsa bunu yapmak durumundadır. Depreme elverişli bir yerde yeniden yapılaşmaya izin vermek ne herhangi bir hükûmete ne de bir yerel yönetime düşecek bir sorumluluk değildir. Siz “Van’a çok şey yaptık.” diyorsunuz “Çok şey yapıldı.” diyorsunuz ama Sayın Canikli, hatırlatmak isterim: Van Belediyesine bugün bile İller Bankasından yapılan ödeneklerden yüzde 40 kesinti yapılıyor. Depremin üzerinden neredeyse üç buçuk ay geçti, bu üç buçuk ayda Van’a yapılan bütün ödeneklerde Van’ın ödenekleri kesildi. Niye bu ödenekler kesildi? Bu ödenekler, bu borçlar, hangi dönemin borçlarıydı? “Siyasi mülahaza konusu yapmak istemiyoruz.” diyorsunuz ama biz belediyeyi sizin döneminizden 180 trilyon borçla devraldık. Bu kesintiler de o dönemin kesintileridir. Bunu da bir kenara bırakın, Kuşadası’ndaki vatandaşlarımız bugün de arıyor, Aksaray’daki insanlarımız bugün de arıyor, oradaki mağduriyetlerini ifade ediyorlar. Lütfen, kamplara yerleştirdiklerinize bari sahip çıkın. Teşekkür ediyorum.
Buyurun.
Çok teşekkür ediyorum.
Şimdi, hayırlısıyla başladık, vagon şeklinde gidiyoruz. Hadi bakalım, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli arkadaşlar, önce şunu söyleyeyim: O Kanun’u akıllı insanlar çıkardı, teşekkür ediyoruz kendilerine. Yani ne zaman çıktığını şu anda da bilmiyorum, hatırlamıyorum, çok da önemli değil.
Söylüyoruz, okumadıysanız okuyun.
Neden biliyor musunuz? Eğer bir bölgede yapılaşma olmaması gerekiyorsa teknik nedenlerle, oraya elbette yapılaşma, iskân müsaadesi verilmemesi gerekir. Yani bunun kurala bağlanmış olmasının, bunun yasa ile teminat altına alınmış olmasının neresi yanlış değerli arkadaşlar? Burada bir yanlışlık yok, doğru. Örneklerini biraz önce verdim, kendi ilimden başka yerlerde de var. Şimdi, eğer şu anda TOKİ gerçekten zemin olarak orada farklı noktalarda inşaatını yapıyor ama ilan ettiğiniz anda, tek katlı evler de dâhil olmak üzere, çünkü deprem şartlarında onun teknik gereklerini yerine getirdiğinizde bunu yapabilirsiniz yani deprem bölgesi bile olsa yapabilirsiniz, yeter ki kurallara uymak şartıyla, inşaat kurallarına. O zaman vatandaş kendi arsasına yapacağı yeri kullanma imkânına sahip olmayacak, söylediğimiz bu ve hiçbir katkı da sağlamayacak yani orada depremden zarar gören vatandaşlarımıza hiçbir katkı sağlamayacak. Dolayısıyla Kanun’un getiriliş amacı bu; son derece akılcı, mantıklı bir düşünceyle uygulamaya konulmuş, burada bir yanlışlık yok. Yanlışlık şu: Bu Kanun’u yani afetle ilgili kanunu, afet bölgesi ilan edilmesini sanki insanların lehineymiş gibi aktarmak ve bunu yapmayan Hükûmeti eleştirmek yanlış. Değerli arkadaşlar, yanlışlık burada; o anlamda bir problem yok. Hükûmetimiz doğrusunu yapıyor, o Kanun’u çıkaranlar da doğru yapıyor, ondan yana en ufak bir problem yok. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Van depremiyle ilgili son durumu açıklamak istiyorum.
Bugün ne usul, ne kural varsa gitti ama yarın katiyen bunlara müsaade etmeyeceğim. Buyurun.
21 Aralıkta Van’a ziyarete gittiğimizde arkadaşlarımızla birlikte orada Van Valisiyle görüşmüştük. 15 Ocakta çadırda yaşayan bütün insanların konteynerlere yerleştirileceğini söylemişti bize. Onun üstünden yaklaşık olarak kırk beş gün geçti ama hâlâ yaklaşık 30 bin insanımız, yurttaşımız yazlık çadırlarda yaşıyor, yangınlarda çocukları ölüyor. Ben Hükûmetten şunu istiyorum: Lütfen bu konteynerleri çabuk bitirin, bir. Bir de bir gece sadece oturduğunuz apartmanlarda kaloriferi yakmayın, o çadırda yaşayan insanların dramını bir hatırlayın. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Sayın Sakık, buyurun.
Sayın Başkan, çok teşekkür ediyorum. Bugün tabii depremi konuşuyoruz burada. Şimdi, deprem mağduru 70 bin insan çadırlarda yaşıyor ve her gün -bir sabah- bir çadır yangınıyla uyanıyoruz ve insanlar hayatını kaybediyor. Diğer bir boyutu da: Birkaç kez burada gündeme getirdim -biraz önce bu işten sorumlu Sayın Başbakan Yardımcısı oturuyordu, diliyorum buradadır- Erciş’te depremden dolayı insanlar bu sene ürünlerini toplayamadılar, tarlada kaldı. Burada birkaç kez seslendirdik ama bu işten sorumlu olan bakanlar bu mağduriyeti gidermediler. Eğer Sayın Başbakan Yardımcısı buradaysa, o Erciş’teki, Patnos’taki ve diğer ilçelerdeki ürünlerin sahipleri, hak sahipleri her gün bizi arıyorlar, bu konuda hassasiyet gösterirlerse sevinirim. Teşekkür ediyorum.
Sayın Kayatürk, buyurun.
Sayın Başkan, biraz önce bir sayın konuşmacımız burada Van’ın kendi merkezinden Erek Dağı’nın eteklerine doğru kaydırıldığını söyledi, böyle bir şey doğru değildir; birincisi. İkincisi: Evet, şu anda çadırlarda Vanlı hemşehrilerimiz yaşamakta ancak onlar hızlı bir şekilde çadırlardan konteynerlere taşınmakta. Van’a gelecek 30 bin konteynerin 24 bin tanesi bölgeye ulaştırılmış ve geri kalanı da hızlı bir şekilde ulaştırılıyor. Bunu ben söylemek istedim. Teşekkür ediyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün…
Sayın Başkan, Adalet ve Kalkınma Partisinin grup önerisi İç Tüzük’ün 52’nci maddesine aykırıdır. Uygun görürseniz açıklayayım efendim. Şimdi efendim, İç Tüzük’ün 52’nci maddesine göre bir kanun tasarısı veya teklifinin…
Sayın Genç, önce bir okutayım, ondan sonra konuşalım sizinle.
Hayır, okutmayın çünkü şöyle: İç Tüzük’ün 52’nci maddesine göre bir kanun tasarısı veya teklifi, komisyondan gelen raporlar kırk sekiz saat geçmeden gündeme alınamaz ancak alınabilmesi için Hükûmet ve esas komisyonun bunu önermesi lazım. Burada öneriyi yapan AKP grup başkan vekilleri. 52’nci maddeyi bir okursanız, bir bakarsanız Sayın Başkanım.
Tamam.
İç Tüzük çok açık efendim.
Sayın Genç…
Efendim?
Şimdi, bu 52’nci maddedeki hükmün bugüne kadar genellikle uygulandığı hâli 49’uncu maddedeki Başkanlıkça…
Sayın Başkanım, 49’uncu maddedeki gündemdeki kanun tasarı ve teklifleri. Bu daha gündeme girmemiş. Onun için arkadaşlar yanlış yorumluyorlar. 52’nci madde çok açık efendim, kırk sekiz saat geçmeden gündeme alınması ve ilk sıralara alınmasını esas komisyon ve hükûmet ister, grup başkan vekili isteyemez.
Şimdiye kadar hep böyle uygulanmış Sayın Genç.
Bana göre, arkadaşlar yanlış hatırlıyorlar, 49’uncu maddedeki şey, gündeme girmiş yani 8’inci bentteki işlerin bir önceliğe alınması Başkanlığın lüzum görmesi hâlinde Danışma Kurulunda ama burada tamamen, kırk sekiz saat geçmemiş, gündemde değil. 8’inci bentteki…
Anladım.
O bakımdan, Sayın Başkanım, bence, bugün okutmayın, yarına getirsinler efendim.
Sayın Başkanım, bugüne kadar…
Bugüne kadar böyle bir şey yok.
…İç Tüzük değişiklikleri de dâhil olmak üzere hepsi 49’uncu madde çerçevesinde, biraz önce de söylediğiniz gibi…
Bu, 49’uncu maddeye girmemiş daha.
…hayata geçirilmiş ve uygulanmıştır.
Hayır, hayır.
Bugüne kadar bir tane istisnası yoktur ve 49’uncu madde çerçevesinde bugüne kadar olduğu gibi aynı şekilde işleme alınması gerekir Sayın Başkan.
Evet, grup önerisi üzerinde lehte, aleyhte usul tartışması şeklinde görüşme yapılmaktadır. İddia edilen husus da bu görüşmede değerlendirilebilecek niteliktedir. Şimdi grup önerisini okutuyorum…
Sayın Başkan, evvela okutmadan…
Efendim…
Sayın Başkan, izninizle.
Buyurun.
Şimdi Sayın Kamer Genç bir görüş ifade etti. Sayın Canikli yapmış olduğu açıklamada İç Tüzük’ün herhangi bir maddesine dayanarak bir yorumda bulunmadı.
Çok net olarak 49’uncu maddeye göre diyorum.
Şimdi, ilgili madde gayet açık, kırk sekiz saat geçmeden, komisyonlardan geçmiş olan herhangi bir metin Genel Kurulda görüşülemez. Görüşülebilmesi için esas komisyonun veya Hükûmetin gerekçeli bir şekilde Genel Kuruldan talep etmesi gerekir. Şimdi, bunun karşılığında Sayın Canikli yapmış olduğu açıklamada bu maddenin hukuki gerekçelerini açıklamak değil, buna değinmiyor, tam tersine “Bugüne kadar böyle uygulanıyor.”
Açıklayayım Sayın Başkan, isterseniz ben.
Yani kötü emsal emsal olmaz.
Hayır, kötü falan değil.
Yanlış uygulama.
Birleşime on dakika ara vereceğim. Sayın grup başkan vekillerini arkaya davet ediyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 58’inci Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. İç Tüzük’ün 37’nci maddesine göre verilmiş bir doğrudan gündeme alınma önergesi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 2/21 Esas Numaralı Kanun Teklifim 45 gün içinde Komisyonda görüşülmediğinden İç Tüzüğün 37. Maddesi gereğince doğrudan gündeme alınması konusunda gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim. 24.11.2011 Teklif sahibi Ardahan Milletvekili Sayın Ensar Öğüt. Buyurunuz.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; taksici esnafın kullandığı motorlu taşıtlarda KDV ve ÖTV vergilerinin kalkması için vermiş olduğum kanun teklifi üzerine söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygılarımla selamlarım. Değerli arkadaşlar, ondan önce… Ben dün Kars’taydım, Ardahan’a gittim. Ardahan’da yem bitkileri parası hâlen ödenmemiş, kar kış kıyamet, insanlar perişan durumda, hayvanlarını besleyemiyorlar. Sayın Hükûmet veya bakanlara rica ediyorum, bu yem bitkileri parası derhâl, acilen ödensin. İkincisi: Bankalara borçlarını yatırmışlar, kredilerini yenileyecekler, kredi alamıyor vatandaş. Yani şimdi, yem alacak, hayvanını bahara çıkartmak için 5-10 bin olarak kredi alacaklar. Hakikaten istirham ediyorum, şu bankalardaki plasman açılsın ve vatandaşlarımıza bu krediler sağlansın. Üçüncüsü: Şimdi, Doğu Anadolu’da biliyorsunuz sanayi yok, küçük esnaf da çok az. KOSGEB’le ilgili, oradaki atölyelerle ilgili Sayın Nihat Ergün Bakanımız gitmiş, demiş ki: “Ben buraya, KOSGEB’e destekleme amacıyla kredileri veriyorum, hazırladım, gönderiyorum.” Göndermiş de tahmin ediyorum ama bir türlü bankalardan kullandırmıyorlar. Bu da tutanaklara geçsin diye konuşuyorum. Rica ediyorum, bu KOSGEB’le ilgili paralar derhâl oradaki atölye sahiplerine ödensin, ihtiyaç sahiplerine. Değerli arkadaşlar, aslında taksicilerle muhtarların kaderleri bir. Taksiciler de insanların doğumundan ölümüne kadar insanlarla ilgileniyor, muhtarlar da insanların doğumundan ölümüne kadar ilgileniyor ve hakikaten, şimdi, bugün taksicilerin sorunlarına baktığınız zaman 100 bin civarında taksi var, bu taksi şoförlerinin hiçbirinin sigortası yok yani sosyal güvencesi yok; artı, taksicilerin güvenliği yok. Şimdi, bölünmüş taksi istiyorlar. Bunu da Türkiye bir türlü yapamadı, beceremedi. Biliyorsunuz gasbediyorlar taksicileri. En önemlisi, taksiciler kendilerine almış oldukları araçlarda motorlu taşıtlar vergileri olarak, KDV ve ÖTV olarak çok yüksek para ödüyorlar. Nedir bu? Şimdi, 40 bin liralık bir araca, 40 bin liralık bir aracın ana parası 18 bin lira, 22 bin lira KDV ve ÖTV ödeniyor yani yüzde 55’i vergi. Hiç olmazsa, yani diğer araçlara bir şey demiyorum, bu taksici esnafının vergileri kaldırılsın. Yani bunlar zaten gelir vergisine tabi insanlar. Göstersin belgesini, aldığı zaman ÖTV ve KDV ödemesin. Zaten taksici, taksisinde kullandığı zaman yüksek oranda ÖTV ve KDV’li mazot, tüp gaz, benzin alıyor, onlara ÖTV ve KDV ödüyor. Hiç olmazsa taksici esnaf araçlarını yenilediği zaman, yeni bir araç aldığı zaman bu ÖTV ve KDV ödemesin arkadaşlar.
Korsana “hayır” demedin, korsana.
Haa, korsan bile var. Sağ olsun Mevlüt kardeşim hatırlattı. Bu korsan olayı da hepimizin sorunu. İnanın, ben İstanbul’da bir taksiye bindim, adam dedi ki: “Benim aynı plakayı, aynı arabamı polis yakaladı ama adam tekrar başka yerden çıktı.” Yani bu korsanın da mutlak surette engellenmesi lazım. Burada da Hükûmete düşüyor görev. Ben istirham ediyorum sayın bakanlarımdan, bunun tedbirini alsınlar. Zamanımız fazla kalmadı, demin dedim ya muhtarların sorunları… Yani ben taksicilere benzetiyorum. Şimdi, değerli arkadaşlarım, muhtarlara, bizim vermiş olduğumuz kanun teklifiyle, bu Genel Kuruldan bir ödeme çıktı. Şu anda muhtarlar 370 lira civarında maaş alıyorlar, 380 lira civarında da BAĞ-KUR ödüyorlar, yani üzerine de 10 lira koyuyorlar. Değerli arkadaşlar, yani biz Büyük Millet Meclisiyiz. Türkiye’de 54 bine yakın muhtarımız var. Muhtar, Cumhurbaşkanını temsil ediyor, köyde her şeyi temsil ediyor. Belki büyükşehirlerde muhtar yaptığı evraklardan bir para alıyor, bir kâr ediyor ama doğu ve güneydoğuda kırsal kesimdeki muhtarlar para alamıyor, çok perişan durumda. Bu nedenle muhtarlar da hiç olmazsa sosyal güvence altına alınsın, devlet bunların primini ödesin veya asgari ücret ödesin diye düşünüyorum. Kanun teklifimin kabulünü istirham ediyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Bir milletvekili olarak, İstanbul Milletvekili Sayın Kadir Öğüt. Buyurun Sayın Öğüt.
Türkiye’de hakikaten, şöyle gözümüzün önünden geçirdiğimiz zaman, en önemli, Türkiye’ye en katkısı olacak aydınlar teker teker hunharca katledildi. Bu katledilenlerin de maalesef hiçbir şekilde failleri bulunamadı. Gerçek faili meçhulleri burada tekrar anmak istiyorum. Bütün aydınlarımıza saygılarımı sunuyorum tekrar, onları rahmetle de anıyorum. Değerli arkadaşlarım, az önce arkadaşımız konuştu, özellikle İstanbul’da ve Ankara’da korsan taksi üzerinde çok ciddi bir spekülasyon var. Bu spekülasyonun bir kısmı ekonomik nedenlerden kaynaklanıyor, bir kısmı da güvenlik güçlerinin yeteri kadar bu işe eğilmemesinden kaynaklanıyor. İktidarda olan, on yıldır iktidarda olan partiniz AKP’nin bu soruna bir türlü çözüm bulamaması fakat taksici esnafının da -Başbakanımız söz verdi- “Korsana hayır.” bantlarıyla her tarafı donatması çok ilginç bir hâle geldi. Hakikaten daha önce Anakent Belediyesi Başkanlığını yapmış, on altı yıldır ana kentte iktidarda olan, dokuz yıldır iktidarda olan bir Hükûmetin bu konudaki çözümsüzlüğünü taksici esnafımızın dikkatine tekrar sunmak istiyorum. Değerli arkadaşlarım, bugün çok önemli bir gün. Bugün, Türkiye ve İstanbul için Haydarpaşa Garı’nın önemini bilmektesiniz. Haydarpaşa Garı’nın adım adım devre dışı bırakılmasının bugün son günü. Son tren bu gece 22.30’da kalkıyor. Bugünden itibaren, Haydarpaşa Garı fonksiyonundan tamamen çıkartılarak yeni fonksiyonuna doğru yol alacaktır. Organize operasyon, 26 Kasım 2011 tarihinde, İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisinin AKP’li üyelerince garın otele dönüştürülmesi kararıyla bitmiştir. Haydarpaşa ve çevresi, gar, liman, geri saha, Kadıköy Meydanı ve çevresi plan içine alınmıştır. Değerli milletvekilleri, günde 15 bin yurttaşımızın yararlandığı bu Köseköy-Haydarpaşa Garı arası bakım adı altında kapatılmaktadır. Bu haktan yararlanan öğrenci, işçi, memur ve yoksul vatandaşlarımızın en ekonomik ve güvenli yolu olan demir yoluna karşı, iktidar maalesef kara yolunu alternatif göstermektedir. Kara yolu taşımacılığı zaten tıkalı hâle gelen E-5’i ve TEM yolunu daha da içinden çıkılmaz bir hâle getirecek, yolcu güvenliğini hiçe sayacaktır. Bütün bilimsel araştırmalar şunu göstermiştir: Demir yolu taşımacılığı deprem anında en güvenilir taşımacılıktır. Büyük deprem riskinde olan İstanbul’un bu atardamarı kesilmekte, gerek yolcu gerekse lojistik taşımacılığı sadece kara yoluna terk edilmektedir. Kara yolunun ne olduğunu dün ilk karda tıkanan yollardan İstanbul’un hâlini görerek anlayabiliriz. 1,5 milyon metrekare alanın 817 bin metrekaresi inşaata ayrılacaktır. İstanbul’un en son kalan yeşil alanı yoğun bir yapılaşmaya açılacak, otel ve ticaret merkezi hâline gelecektir. Tarihî değerlerimize sahip çıktığını sürekli söyleyen iktidar, Haydarpaşa Garı’nın çatı tamirini bile bu işte tecrübesi olmayan bir firmaya vererek yüz yirmi yıllık tarihî binanın neredeyse yok olmasına neden olacaktı. Binanın yangın güvenliği alınmadığı için tuzlu suyla tarihî binanın ahşap ve beton kısımları büyük tahribata uğramıştır. Değerli arkadaşlarım, biz şunları söylüyoruz: Biz bu iyileştirmeye karşı değiliz. İstanbul’un bir banliyösü hâline gelen Gebze ve Kocaeli’ne giden 20 bin civarındaki işçi ve öğrencinin güvenli ve ucuz ulaşımdan yoksun kalmasını istemiyoruz. Dünyanın bütün metropollerinde, Paris’te, New York’ta olduğu gibi, aktif olarak çalışan büyük garlar o kentin hafızasını oluşturmaktadır. Deprem anında en kolay ve güvenilir olan demir yolu ortadan kaldırılmaktadır. Anadolu’nun en ücra köşelerine giden yurttaşlarımızın elinden ucuz ve güvenilir yolculuk hakkı alınmakta, yurttaşlarımız kara yoluna, güvensiz ve pahalı yolculuğa mahkûm edilmektedir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Saygılarımla. (CHP sıralarından alkışlar) –
Teşekkür ederim. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Alınan karar gereğince sözlü sorular ile diğer denetim konularını görüşmüyor ve gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ve Ankara Milletvekili Sayın Sinan Aydın Aygün’ün; 5941 Sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ile Mersin Milletvekili Sayın Ali Rıza Öztürk’ün; 5941 Sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Adalet Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Geçen birleşimde 4’üncü madde üzerinde şahıslar adına birinci konuşma yapılmıştı. Şimdi, şahsı adına ikinci söz sırası Kırıkkale Milletvekili Sayın Ramazan Can’da. Buyurun Sayın Can.
Öncelikle, çek nedir? Çek, Ticaret Kanunu’nda düzenlenen kıymetli evraklar babında kambiyo senetlerinden poliçe, emre muharrer senet yani bono ve çek olarak Ticaret Kanunu’nda sayılmıştır. Çek, kayıtsız şartsız borç ikrarını havi bir belge. Ne demek, kayıtsız şartsız borç ikrarını havi bir belge? Yani bu şekilde kambiyo senetleri ve kıymetli evraklardan sayılan bu belgelerden çek, poliçe ve emre muharrer senet, diğer bir adıyla, halk arasındaki deyimiyle bono, adi senetlerden ayrılmıştır takip usulü açısından. Şimdi, bunlarda şekil şartları vardır. Eğer şekil şartları yerindeyse bunlara itiraz edilemez takibe konduğu zaman. Diğer taraftan, beş günlük takip süresi içerisinde itiraz edilmediği zaman takip kesinleşmiş olur ve ilam hükmünü, ilam niteliğindeki belge şeklini alır. Kayıtsız borç ikrarını havi belgeden kasıt budur. Bir de uygulamada çekte vade olmaz ama bizim Türk hukukunda, Ticaret Kanunu uygulamasında “postdate çek” dediğimiz -ileri tarih atılarak keşide- vadeli çek ihdas edilmiştir. Vadeli çek uygulaması hukuk sistemimizde piyasada dolaşan çeklerin büyük bir bölümünü, kahir ekseriyetini taşımaktadır. Bu da ortada olmayan bir kaynağı oluşturma adına önemli bir ihtiyaçtır. Hukuk sistemimizde postdate çeki uygulamada önemli bir yer bulmuş ve koruma altına alınmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; kambiyo senetlerinde çek diğer senetlerle ayrıcalığı var, ayrıcalığını anlattık, bir de dezavantajı var. Dezavantajı nedir? Çekte ibraz süresi vardır. Eğer bu ibraz süresi içerisinde çeki bankaya ibraz etmediğiniz takdirde, o süreyi geçirdiğiniz takdirde, diğer taraftan çekin keşide tarihinden itibaren altı aylık zaman aşımı içerisinde çeki icraya koymadığınızda ya da şu anki uygulamada -kaldıracağız ama- 5941 sayılı Yasa ve 3167 sayılı Yasa’da şikâyete bağlı olduğu için, karşılıksız kaldığında şikâyet etmediğinizde çeklik vasfını yitirmektedir. Çeklik vasfını yitirince ne oluyor? Hukukta bilinen tabirle, yazılı delil başlangıcı, yazılı beyyine. Dolayısıyla, tekrar alacaklı alacağını ispat açısından fatura ve yan delillere müracaat etmek durumundadır. Bu da çekin dezavantajlı yönlerinden biridir. Eğer burada Adalet Komisyonu olarak salt çoğunluğu sağlayabilirsek, bir madde ihdasıyla, çekteki zaman aşımını poliçe ve emre muharrer senetteki zaman aşımıyla uygun hâle getireceğiz. Tabii, çekteki zaman aşımı poliçeden ayrı bir yerde düzenlenmiştir. Poliçe ve emre muharrer senet, diğer adıyla bonodaki zaman aşımı biliyorsunuz üç yıl; cirantada ise bir yıla düşmekte. Çekteki zaman aşımı altı ay olduğu için burada kambiyo senetleri arasında sayılan çekin diğer senetlere karşı bir dezavantajı bulunmaktadır. Bunu da inşallah, muhalefet partisinden Adalet Komisyonu üyelerinin desteğiyle buradan geçireceğimizi düşünüyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; çek, biliyorsunuz şeklî unsurlar ihtiva eden bir belge. Eğer şekil şartlarından biri eksikse çeklik vasfını yitiriyor. Bu manada, çek kullananlar, çek kabul edenler, basiretli davranmak durumundalar; alacaklarını teminat altına alırken sadece cezaya değinmemeleri lazım. Diğer taraftan, yan delillerle -ipotek, rehin gibi- alacaklarını garanti altına almayı düşünmelidirler diye düşünüyoruz. Çekin tarihine bir bakacak olursak, ceza hukuku açısından değerlendirdiğimizde, 1985 yılında yürürlüğe giren 3167 sayılı Yasa’dan önce çekte hürriyeti bağlayıcı ceza verilemiyordu. Peki ne yapılıyordu? Eğer unsurları varsa, ceza hukukunun genel prensipleri açısından suçun unsurlarını eğer taşıyorsa üzerinde dolandırıcılıktan ceza veriliyordu. Karşılıksız çek keşide eden kötü niyetli ise, eğer dolandırma maksadı varsa, diğer taraftan suçun unsurlarını da ihtiva ediyorsa bu şekilde cezalandırılıyordu. 1985 yılına geldiğimizde, 3167 sayılı Yasa yürürlüğe girmiştir. 3167 sayılı Yasa’da, karşılıksız çekin muhatabı olan, daha doğrusu karşılıksız çekten zarar görenin şikâyeti üzerine bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörülmüştür. Bu da ihtiyacı karşılamamıştır ve 2009 yılına gelene kadar bir sürü değişiklik olsa da ana konu, ana çatı bu şekilde devam etmiştir. 2009 yılında 5941 sayılı Yasa yürürlüğe girmiş ve burada doğrudan karşılıksız çek keşide edene ceza vermektense adli para cezası öngörülmüştür. Adli para cezası öngörüldüğünde adli para cezasını ödemeyen kişi bu sefer de hürriyeti bağlayıcı cezayla karşı karşıya kalmıştır.
Soru-cevap işlemine geçiyorum. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, karşılıksız çeklere adli para cezası uygulamasının başladığı 7 Mart 2003 tarihinden bu yana adli para cezası kaleminden devletin kasasına toplam ne kadar para toplanmıştır? Bu paranın ne kadarı çek mağdurları için kullanılmıştır? Bundan sonra bu paranın bir fona aktarılması yönünde Hükûmetinizin düşüncesi nedir? Teşekkür ederim.
Sayın Tanal…
Teşekkür ederim Değerli Başkan. Biraz önceki arkadaşımızın kaldığı yerden devam edeceğim. Adli para cezası -devlet burada zarar etmediği hâlde, vatandaşın cebinden çıkan, malının karşılığı verilen çek karşılığında alınan para- devlet hazinesi açısından bir sebepsiz zenginleşme değil midir? Sebepsiz zenginleşme olduğu için bunu iade etmeyi düşünüyor musunuz? Devamı: Gerek Şanlıurfa gerek Konya ilimize yeni millî eğitim müdürleri tayin edildi ancak tayin edilen kişiler, dava açmadığı hâlde, keyfî olarak gitmek istemiyorlar. Bunlar birilerinin tanıdığı mıdır, hatırını kıramayacağınız kişiler midir? Buna bir açıklık getirir misiniz. Teşekkür ederim.
Sayın Bakan, buyurun.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Işık tarafından “Adli para cezasından ne kadar para toplanmıştır?” şeklinde bir soru tevcih edildi. Yalnız, arkadaşlarımız bana şu ana kadar böyle bir hesap yapamadıklarını ifade ettiler; ellerinde böyle bir bilgi yok, bir istatistik yok.
Geçen hafta da sorduk, o günden bugüne hazırlanmış olması lazımdı.
Onu yine arkadaşlarımız çalışsınlar, çıkarmaya gayret etsinler inşallah ama şu an itibarıyla, maalesef, cevap verebilecek durumda değiliz. Muhtemelen birçok birime dağıldığı için -bu miktarlar, cüzi miktarlar- bunları toparlama konusunda bir sıkıntı var, inşallah onu çalışırlar.
Çok para Sayın Bakan, çok para. Allah’a havale etmeyin, bürokratlara havale edin.
Dağınıklık anlamında söylüyorum, farklı birimlere dağınıklık anlamında. Sayın Tanal “Adli para cezası sebepsiz zenginleşmeye yol açar mı?” şeklinde bir soru sordular. Yani bu şekilde…
Hazinenin zenginleşmesine… Doğru anlamışım değil mi?
Aynen aynen.
Tamam.
Evet, şimdi kişi borcunu ödediği zaman ceza düştüğünden kişi devlete ödeme yapmak yerine borcunu ödeyecektir, yeni sistemde bu olacaktır yani araya bir anlamda devlet girmemiş olacak. Asıl borç sahibine paranın gitmesi sağlanmış olacak. Mevcut durumda aslında adli para cezalarını ödüyor ödenemeyen çeklerde, hem adli para cezası ödeniyor hem de borçlu olduğu kişiye karşı borcunu ifa ediyor. Yeni sistemde sadece borcunu ifa etmiş olacak. Arada devlete herhangi bir kaynak aktarma söz konusu olmayacak yani mali anlamda bakarsanız devletin bu anlamda bir kaybı olacak ama kişiler arası ilişkiler anlamında bakarsanız da daha hakkaniyetli bir durum oluşmuş olacak diye düşünüyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Tanal, buyurun.
Başkanım teşekkür ederim, vakit olduğu için… Sayın Bakan ya ben anlatamadım soruyu veya Bakan anlamadı ama 5941 sayılı Çek Kanunu’nda para cezası verildiği zaman vatandaş gidiyordu bu çek bedelini yatırıyordu, cezası düşüyordu yani bu parayı Hazine, devlet, çek sahibine vermiyordu. Benim sorum buna yönelik. Bu bir haksız kazanç, sebepsiz zenginleşme değil midir? Bu, haksız kazanç, sebepsiz zenginleşme olduğu için çek sahibine ödemeyi düşünüyor musunuz?
Buyurun Sayın Bakan.
Sayın Başkanım, zaten bu tam da Sayın Vekilimizin dediği hüküm değiştiriliyor şu anda. Bundan sonra yeni düzenlemede böyle bir durum söz konusu değil.
Biriken paralar ne olacak Sayın Bakan?
Ama mevcut sistemde hapis cezası borcunu ifa etmediği için verilen bir ceza değil. Adli para cezasını yerine getirmediği için, ifa etmediği için hapis cezasıyla karşılaşıyordu yani şu mevcut değişmeyen hâliyle. Şimdi, dolayısıyla, o şu anda idari para cezasına dönüştürüleceği için böyle bir durum söz konusu olmayacak yani hapis görmesi, çekini ifa etmediği için değil, adli para cezasını yerine getirmediği için bir hapis cezasıydı. Şimdi o idari para cezasına dönüştürüldüğü için bu sorun da kendiliğinden ortadan kalkmış olacak.
Paraları iade değil kısaca.
Öyle bir şey şu anda söz konusu değil.
Sayın Önder, buyurun.
Ben, tane tane sorayım, Sayın Tanal’ın bıraktığı yerden devam edeyim. Yeni bir düzenleme var Sayın Bakan fakat eski düzenlemede bu anlamda alınan büyük paralar var. Eğer yeni düzenleme bu eski para tahsilatını manasız buluyorsa ya da adil buluyorsa, her neyse, bunu geri alıyorsunuz. O zaman, eski paraları, bu şimdiye kadar tahsil edilenleri sahiplerine geri verecek misiniz? Ben de böyle bir para ödedim, onun için soruyorum.
Sayın Şandır…
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, bu sorunun cevabı verilmeli, ısrarla soruyoruz, geçen hafta da sorduk. Kendinizin yani bu Hükûmetin çıkarttığı bir kanunla koyduğunuz adli para cezası milletin belini büktü, ödeyemediği için hapse düştü. Şimdi, toplanan paraları veya bu çıkartacağınız kanunla, bu cezalı duruma düşenlere bir şey getiriyor musunuz? O birikmiş adli para cezalarını iade edecek misiniz? Dün mü yanlıştı, bugün mü yanlış Sayın Bakan, bunun cevabını verin lütfen. İki defa, geçen hafta da görüştük bunu, soruyoruz, şimdi de soruyoruz ama cevap verilmiyor. Lütfen…
Sayın Tanal.
Efendim, teşekkür ediyorum. Sayın Bakanım millî eğitimle ilgili soruma hiç cevap vermedi yani karşımızda Millî Eğitim Bakanı da oturuyor, hiç olmazsa Millî Eğitim Bakanından öğrensinler. Yani Konya’ya ve Şanlıurfa’ya tayin ettikleri 2 Millî Eğitim Müdürü dava açmadığı hâlde, tayinleri çıktığı hâlde neden gitmiyor? Bunun sebebi nedir? Yani bunlar çok güçlü, kudretli kişiler midir? Neden bu kayırma işlemi yapılıyor? Teşekkür ederim.
Sayın Bakan, tam iki buçuk dakikanız var.
Peki, teşekkür ediyorum. Şimdi, tabii, adli para cezası alınmış olan şahıslara tekrar iade edilmesi şeklinde bir düzenleme söz konusu değil. Şurada sistemimizde de daha önce trafik cezaları gibi farklı cezaları da aynı kapsamda düşünebilirsiniz. Bunlar idarenin işleyişini de içinden çıkılmaz hâle getirebilir. Burada “mağdur” kelimesini kullanmak da çok anlamlı değil tabii. Sonuçta çek vermiş, karşılıksız çıkmış çekten bahsediyoruz. Buna gelen bir idari, adli para cezasından bahsediyoruz, bir suç olarak hapis cezasından bahsediyoruz. Şu anda o hapsi ortadan kaldırıyoruz zaten yani aslında lehte bir değişiklik yapmış oluyoruz. Yeni işlemler için de bir daha böyle bir durum oluşmamasını sağlayacak bir düzenleme getirmiş oluyoruz ama bahsettiğiniz anlamda, paraların geri iadesi anlamında herhangi bir düzenlememiz söz konusu değil. Siz bunu temenni ediyor olabilirsiniz ama burada herhangi bir düzenleme söz konusu değil. Diğer taraftan, Millî Eğitim Bakanlığımızla ilgili soruyu Sayın Bakanımız arzu ederse… Doğrusu bir keyfi uygulama hiçbir şekilde düşünülemez ama spesifik bir konu. Sayın Bakanımız yazılı cevap vermek isterse Sayın Vekilimizi yazılı olarak bilgilendirebilir. Benim konum değil tabii ki.
Kanunla alakalı olmadığı için. Şimdi Sayın Ayhan elli saniyeniz var, size cevap verilemez ama sorunuzu sorun.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Başkanım, bu vatandaşlar çekleri neden ödeyememişler? Hükûmetin bir araştırması var mı, onu merak ediyorum. Teşekkür ederim.
Buyurun Sayın Bakan.
Tek bir sebebi olmaz bu tür şeylerin, çok sayıda sebebi olabilir fakat bir taraftan şunu da değerlendirmemiz lazım tabii: Bir küresel kriz ortamı yaşandı, onun da getirdiği birtakım sıkıntılar olmuş olabilir ama…
Amerika’dan dolayı mı?
…kriz ortamı olmadığı durumlarda da çeklerin karşılıksız çıkması hadisesi her zaman olabilecek şeylerdir. Tek bir sebebe bağlanması mümkün değil tabii, çok çeşitli sebepleri olabilir.
Teşekkür ederim.
Sayın Başkanım, Bakan diyor ki: “Benim görev alanım değil.” O zaman tüm bakanlar otursunlar, sorularımızı ona göre yöneltelim.
Sayın Başkan, bu engelleme ne zamana kadar devam edecek? Yani Çek Yasası’nı istiyor musunuz istemiyor musunuz, Allah aşkına ya!
Sayın Tanal, bir saniye… Şimdi, bakın, sizin soru sormanıza zaman içerisinde gayet güzel bir sistemle yürüdük ama kanunu ilgilendiren konulardaki sorulara normal şartlarda burada oturan bakanlar cevap verir.
Ama o da cevaplayabilir.
Siz, Millî Eğitim Bakanına bir soru sordunuz, Sayın Bakan da “Ben onu bilmiyorum.” dedi. O açıdan yapacak bir şey yok.
Peki, teşekkür ederim.
4’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 5- 5941 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin dokuzuncu fıkrasında yer alan “bir yıla kadar hapis” ibaresi “Cumhuriyet savcısı tarafından üçyüz Türk Lirasından üçbin Türk Lirasına kadar idarî para” şeklinde değiştirilmiştir. 5’inci madde üzerinde, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Antalya Milletvekili Gürkut Acar.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 137 sıra sayılı Çek Kanunu’nda değişiklik yapılmasını öngören tasarının 5’inci maddesi üzerine Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz aldım. Sizleri saygıyla selamlıyorum. Sözlerime başlamadan önce, Antalya Aksekili, İbradılı hemşehrimiz Profesör Doktor Muammer Aksoy’u faili meçhul şekilde öldürülmesinin 22’nci yılında, minnet ve şükranla, rahmetle anıyorum. Değerli arkadaşlarım, Çek Kanunu uzun tartışmalar, uzun mağduriyetlerden sonra yeniden önümüze geldi. Bu şunu gösteriyor: Bir kanun yaparken “Dediğim dedik, çaldığım düdük.” derseniz, iki üç yılda bir sürekli kanunlarda değişiklik yapmak zorunda kalırsınız, Çek Yasası bunun bir örneğidir. Bugün Çek Yasası’nın görüşülmesini gerektiren gerekçeler 2009 yılında da vardı, bugün de var. O zaman muhalefetin de görüşleri dinlenseydi, ortak bir akılla çözüm üretilseydi bugün konu gündeme gelmez, insanlar mağduriyetler yaşamaz, mahkemeler tıkanmazdı, aldığı çek yüzünden kendisi de çek mağduru olanlar ortaya çıkmazdı. Değerli arkadaşlarım, Sayın Adalet Bakanının verdiği bilgilere göre şu anda Çek Yasası’ndan 1.340 kişi, 5941 sayılı Yasa uygulamasından 117 kişi olmak üzere 1.457 kişi cezaevinde. Şu anda Yargıtayda bulunan dosya sayısı 217.165 ve alt derecede, ilk derece mahkemelerinde 400 bin civarında dosya olduğu söylendi. Değerli arkadaşlarım, bu çeklerin bu kadar karşılıksız çıkması Türkiye’de ekonominin iyi gidip gitmediği konusunda da bizde endişeler yarattı. Çekin bu şekilde bir birikime uğramamasını sağlamanın yolu sağlam bir ödeme aracı hâline getirmek, bankaların sorumluluğunu artırmaktan ibarettir. Değerli milletvekilleri, bugün gündeme getirilen tasarı birtakım mağduriyetleri giderecektir ama tam bir çözüm sağlamayacaktır. Ben de bu çekle ilgili bir kanun teklifi hazırladım ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına sundum, Hükûmetin tasarısı ve diğer tekliflerle birleştirme imkânı olmadı ama (2/291) esas numarasıyla Adalet Komisyonunda beklemektedir. Benim önerimin temeli şudur: Öncelikle çekle ilgili bankaların sorumluluğu artırılacaktır. Bankalar çek hesabı açmak isteyenlerle ilgili incelemelerini daha sağlıklı yapmalı, ödeme gücüyle ilgili şüphe taşıdıkları kişilere çek hesabı açmamalıdır. Bankalar çek hesabı açacağı kişilerle bir çek anlaşması ya da kredi anlaşması yapacak, bu anlaşma kapsamında belirlenen limite kadar ilgiliye miktarı matbu olarak yazılı bulunan çek verilecek. Bankalar ibraz edilen çekleri, karşılığı olup olmadığına bakmaksızın ödemekle yükümlü olacak. Bankalar ödedikleri çekleri, çek hesabı sahibinden anlaşmaları doğrultusunda yasal yollardan tahsil edecektir. Böyle bir sistemde “karşılıksız çek” kavramı olmayacak, kredi kartlarını, nasıl bankalar alacaklarını tahsil ediyorlarsa, nasıl karşılıksız kredi kartı yoksa çeklerde aynı sistemi uygulayacaklardır. Bankalar ödeme gücünde şüphe taşıdıkları, kredi sağlayamadıkları kişilere çek vermeyeceklerdir. Bunun çözümü budur. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 5’inci maddeye gelecek olursak, 5941 sayılı Kanun’un 7’nci maddesinin dokuzuncu fıkrasında ne deniyor? “Hamiline çek defteri yaprağını kullanmadan hamiline çek düzenleyen kişi, bu aykırılığı içeren her bir çekle ilgili olarak, bir yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır.” Öngörülen bu yeni düzenleme ile bir yıllık hapis cezası kaldırılacak, hamiline çek defterini kullanmadan hamiline çek düzenleyen kişilere cumhuriyet savcıları tarafından 300 Türk lirasından 3 bin Türk lirasına kadar idari para cezası verilecek. Yani bir uyum sağlanarak burada da hapis cezası kaldırılıyor ancak bu idari para cezası bu fiilin işlenmesini engelleyecek nitelikte midir, bunun iyi sorgulanması gerekir. Bu fiil, çekin karşılıksız çıkmasıyla ilgili bir durum değildir. 5941 sayılı Kanun’un gerekçesine baktım neden böyle bir düzenlemeye ihtiyaç duyulmuş diye. Orada deniyor ki: “Hamiline çek ancak hamiline çek defteri yaprakları kullanılmak suretiyle düzenlenebilir. Diğer çeklerden ayırt edilecek özelliklerin yanı sıra, hamiline çek defterindeki çek yapraklarının üzerinde ‘hamiline’ ibaresi matbu olarak yer alacaktır.” Kayıt dışı ekonominin önüne geçmek ve yolsuzlukla mücadele etmek amacına yönelik olarak kabul edilen bu hükmün uygulanabilirliliğini sağlayabilmek için dokuzuncu fıkrada bir suç tanımına yer verilmiştir. “Eğer çek hamiline değilse kime verildiği üzerine yazılsın.” deniyor. Bu hüküm hamiline çek sisteminin uygulanabilmesi ve kayıt dışılığın önlenmesi amacıyla gündeme gelmiştir. Yani bunun “karşılıksız çek” kavramıyla ilgisi yoktur. Kayıt dışı ekonomiyle mücadele edilmek isteniyorsa gerçekten, burada, yaptırımın çekin miktarıyla bağlantı kurulmasında yarar olduğunu düşünüyorum yani 50 bin liralık, 100 bin liralık bir işlemde belki de bu 3 bin lira ceza göze alınabilecek bir yaptırım olarak düşünülebilir. Ceza caydırıcı görünmüyor, bunun iyi değerlendirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Değerli milletvekilleri, çekle ilgili kesin bir çözüm isteniyorsa, dediğim gibi, çeki güvenilir bir ödeme aracı hâline getirmek zorundayız. Burada bankaların sorumluluğu arttırılmalıdır, bir çek anlaşması modeliyle bir sistem kurulursa karşılıksız çek kavramı ortadan kalkacaktır, mahkemelerin iş yükü azalacaktır hem de uluslararası sözleşmelere uygun olarak borçtan dolayı özgürlüğün kısıtlanmasının da önüne geçilmiş olacaktır. Bu yapılmadığı sürece kalıcı bir çözüm üretilmesi mümkün olmayacaktır diye düşünüyorum. Karşılıksız çek kavramının daha fazla önümüze gelmesi güçlü bir ihtimaldir ya da çeke güven kalmayacak, kullanımı da mümkün olmayacaktır, bu da ticarette yeni sorunlar doğurabilecektir. Ancak biz Cumhuriyet Halk Partisi olarak bu yeni tasarıyı Avrupa İnsan Hakları hükümleriyle uyum sağlayan yeni niteliği itibarıyla destekliyoruz ve olumlu olarak oy kullanacağız. Değerli arkadaşlarım, son olarak şunu söylemek istiyorum: Özellikle Deniz Feneri davasının savcıları için ceza davası açılması otuz dokuz yıllık bir hukukçu olarak emin olun ki bizi endişe içinde bırakmıştır ve bu gelişim Türkiye’de yargıda görev yapan her hâkim ve her savcı için büyük tereddütler ve endişeler yaratmıştır. Biz bu uygulamadan iktidar partisinin bir an önce vazgeçmesini diliyoruz. Ayrıca değerli arkadaşlarım, sendikaların iş kolunda yüzde 10 oranında örgütlenmiş olanlarına toplu iş sözleşmesi sağlanmasıyla ilgili de vakit varken bu miktarın, bu yüzde 10 barajın indirilmesi, bunun binde 5’e indirilmesi gerektiği kanısındayız. Türkiye’de eğer sendikalaşmanın önünü kesersek demokrasi işlemez. İşçi sendikalarının olmadığı, işçilerin örgütlenemediği hiçbir topluma getirilmiş olan rejim demokrasi rejimi olamaz. Bu nedenle, 3 milyondan 700 bine inmiş olan sendikalı işçi sayısının, 8 milyonluk bir sosyal sigortalı kayıtlı işçi sayısının karşısında çok düşük olduğu kanısındayız. Çağdaş ve uygar bir demokrasi istiyorsak sendikaların önündeki bu engelin kaldırılmasını talep ediyorum ve yüce kurulunuzu saygıyla selamlıyorum.
Soru-cevap işlemine geçiyorum. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakan, iki önemli sorum olacak: Birincisi: Şimdi adli para cezasının, dolayısıyla hapse gitmenin yolunun kapatılmış olması önemli bir gelişme, ancak siz de çok iyi biliyorsunuz ki bu insanların birçoğu belki de yüzde 90’ının, 95’inin sicilleri kötü, çıktıkları zaman ya da cezaevine gitmekten kurtuldukları zaman bankaya gittiklerinde kredi alamayacak durumda. Şimdi bunlara bir sicil affı getirip bu insanların borçlarını ödemesine imkân tanıyabilecek miyiz? İkincisi: Factoring şirketlerinin ve tefecilerin bu karşılıksız çek olayından dolayı bugüne kadar ne kadar para kazandığı konusunda hiç Hükûmetiniz bir araştırma yaptı mı? Bu alanda kaç factoring şirketi faaliyet gösteriyor? Bunlarla ilgili nasıl bir tedbir aldınız veya tedbir almayı düşünüyorsunuz? Teşekkür ediyorum.
Sayın Bakan, buyurun.
Teşekkür ediyorum. Sicil affıyla ilgili zannediyorum bir önergesi de var Sayın Işık’ın ve diğer değerli milletvekillerimizin. O zaman o önerge oylandığında tabii ki Meclisimizin takdirindedir, ancak genel anlamda sicil aflarının piyasada tam da arzu edilen sonuçları doğurmadığına dair bir tecrübemiz var. Geçmişte birtakım sicil afları olsa da bunlar bilgi olduğu için, belli finansal kurumlar bu konuları veya muhatapları bildiği için, sonuçta affetseniz de fiiliyatta, pratikte çok etkili olmadığını geçmiş tecrübelerimizden biliyoruz. Onun dışında da yine, bilgi anlamında kötüye kullanılmaması, yeni sistemde de çeklerin daha sıhhatli bir ortamda kullanılması bakımından da geçmiş sicillerin bilinmesinde de yarar olabilir diye düşünüyorum. Diğer taraftan, adli siciller, suç olmaktan çıktığında zaten otomatik olarak siliniyorlar. Orada bir problem yok, arkadaşların bana verdiği bilgiye göre adli anlamda bir sıkıntı yok. Diğer taraftan, bu factoring şirketleri, 76 tane factoring şirketi olduğunu söylüyor arkadaşlar ama sizin sorunuz tabii daha istatistiki rakamlarla ilgili. Şu an arkadaşlarımızın elinde böyle rakam yok. Eğer varsa daha sonra bilahare yazılı olarak sizlere iletirler. Teşekkür ediyorum.
Sayın Ayhan, buyurun.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Bu tasarı Türkiye Büyük Millet Meclisine gelmeden Sayın Başbakan Yardımcısının bir açıklaması oldu, bu tasarının kanunlaşmaması hâlinde 100 bin kişinin cezaevine girebileceğini ifade etti. Zaten cezaevindeki sayı da aşağı yukarı bu kadar, biraz bundan fazla. Bu cezaevleri yeni girecekleri almayacağı için mi bu tasarı hazırlandı? Onu öğrenmek istiyorum. Teşekkür ederim.
Buyurun Sayın Bakan.
Teşekkür ediyorum. Tabii, istatistiklere baktığımızda, gerçekten çok sayıda dava söz konusu. 2010 yılı itibarıyla 405.704 dava söz konusu, çok kabarık bir rakam. Yargıtayda, hâlen dairelerde 53.544, başsavcılıkta 163.221 dosya bulunuyor, toplam 217.165. Fiilen hükümlü olan sayısı gerçekten düşük, 1.457 fakat Yargıtaydaki dosya sayısına baktığınızda, bu sürecin devamı hâlinde sayıların çok çok daha üst noktalara gideceği de görülüyor yani bir tedbir alınmaması durumunda çok ciddi sonuçları olduğu görülüyor. Tabii, bu kanunun diğer birçok kanun gibi birçok amacı, gerekçesi var. Sayın Vekilimizin sorduğu soruyu… Gerçi diğer ikinci boyutunu, dosyaları azaltma boyutunu sormuştu. Bu, tabii bir sonuç; tek amacı bu şekilde ifade etmek mümkün değil tabii. Kanun’un çeşitli amaçları, gerekçesinde de ifade edilen amaçları var. Fakat bir sonucu da tabii ki, bu dosyaların sayısının azalması, adli yükün azalması. Dolayısıyla, adalet sisteminin daha hızlı, daha rahat çalışma imkânı bu sonuçlarından biri olarak ancak ifade edilebilir. Ancak böyle tek amacı şeklinde ifade etmek zannediyorum doğru olmaz. Teşekkür ediyorum.
Sayın Uzunırmak…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, tabii bu çekle yapılan karşılıksız harcamalar da zannediyorum ki, gayrisafi yurt içi hasılanın içine giriyordu. Dolayısıyla, acaba hiç bunu hesap ettiniz mi? Mesela ihracat-ithalat kayıtlarımızda hiç öyle hayali ihracat veya işte faturalandırılmamış ithalatlar, şunlar bunlar; hep bunlar ülkenin aleyhine. Ama rakamlarda siz hayali ihracatı düşmeden veriyorsunuz “Türkiye şu kadar ihracat yaptı.” diye. Bir bakıyoruz ki, geçen sene, evvelki sene, ondan önceki sene hayali ihracat çıkıyor ortaya ama bu ihracat rakamlarının içinde görünüyor yine Allah’a çok şükür! Şimdi, bu karşılıksız çekler de gayrisafi yurt içi hasılanın içinde görünüyor. Bunun oranının ne olduğuna falan bakabildiniz mi acaba hiç ekonomik olarak? Teşekkür ediyorum.
Değerli Vekilimizin sorusuna şöyle cevap vereyim…
Bir dakika Sayın Bakan. Buyurun Sayın Ayhan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Tasarı gerekçesinde ekonomik yönü hiç incelenmemiş; arz ediyorum. O neden acaba? Teşekkür ediyorum.
Sayın Bakan…
Şimdi, baktığımız zaman millî gelir içinde, karşılıksız çekin millî gelire…
Sayın Bakan “Millî gelir” demeyin, siz bari “Millî gelir” demeyin “Gayrisafi yurt içi hasıla” deyin.
Gayrisafi yurt içi hasıla içinde karşılıksız çeklerin oranı 2008 yılında 1,4; 2009’da 1,64; o tarihten sonra giderek düşmüş ve 2011 yılında 0,68 yani yüzde 1’in de altına inmiş, oldukça gerilemiş aslında. Tabii, gayrisafi yurt içi hasıla hesaplanırken yurt içinde bir yıl içinde üretilmiş toplam mal ve hizmetlerin bedeline bakılır.
Tüketim ve üretim giriyor mu bunun içine?
O bedelin, hani, ödeme sisteminde karşılığı olup olmadığı, oradaki hukuksuzluklar toplam varlığın tutarını, mal ve hizmetin değerini değiştirmez. Borç-alacak ilişkilerini, ihtilafları olsa olsa etkileyebilir. O anlamda, millî geliri…
İşlem görmüş oluyor. Millî gelir bu şekilde…
Evet, Millî geliri değiştirdiğini ifade edemeyiz. Sayın Ayhan “Gerekçede ekonomik boyut yer almamış.” dedi ama biraz daha belki açarsa, tam neyi kastettiğini, doğrusu, tam soruyu şey yapamadım. Yani biraz daha belki detay almamızda fayda var.
Sayın Ayhan, buyurun.
Teşekkür ediyorum. Sayın Başkanım, benim sorumda Sayın Bakanın anlamayacağı bir şey yok, gayet açık ve net. Bu tasarının bir de ekonomik yönü var, hukuki yönünün ötesinde. Bu kadar çek ödenemiyor. Bunun bir meblağı var ve piyasada karşılığı var. Bunun neden ekonomik yönünün getirisini götürüsünü hesaplamadan bu işi yaptık? Biz anlıyoruz ki, Plan ve Bütçe Komisyonuna, artı Sanayi ve Ticaret Komisyonuna bu tasarının tali komisyon olarak gelmemesi bile, bunun, yeteri kadar ekonomik anlamda incelenmediğini çok açık ve net bir şekilde gösterir. Onu ifade etmek istedim. Sayın Bakan daha fazla izahat istiyorsa, devam ederim. Teşekkür ederim.
Buyurun.
Yani burada garipsenecek bir şey yok. Çok kısa sordunuz, ben de bir açarsanız daha iyi anlamış ve daha iyi cevaplama imkânını elde etmiş olurum diye sordum.
Hükûmet de gerekçeleri çok kısa yazıyor.
Şimdi, Sayın Vekilimizin bahsettiği hususta çok geniş kapsamlı değerlendirmeler yapıldı. İşin ekonomik etkileri bakımından Ekonomi Koordinasyon Kurulunda konu defalarca ele alındı. İş dünyamızla, değişik taraflarıyla konu müzakere edildi. Ne getireceği, ne götüreceği, ekonomik etkileri son derece ayrıntılı bir şekilde analiz edildi ve bir sakınca görülmeyerek, ekonomik gidişatımız açısından herhangi bir sıkıntı doğurmayacağı düşünülerek Hükûmet olarak da benimsendi ve Meclisimizin takdirine gönderildi. Teşekkür ediyorum.
Madde üzerinde bir önerge vardır, okutuyorum: TBMM Başkanlığına, Görüşülmekte olan 137 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 5. maddesine aşağıdaki fıkraların eklenmesini ve madde çerçevesinin buna göre düzenlenmesini arz ederiz. “Çek hesabı nedeniyle sicili bozulmuş olanların, kanunun yürürlük tarihi itibarıyla hiçbir işlem yapmaya gerek duymaksızın sicil kayıtları temizlenmiş sayılır” “Bankaya ibraz edilen çekin karşılığının hesapta olmaması hâlinde, çek karşılığı, öncelikle hesap sahibinin varsa aynı banka nezdindeki kredi hesabından kredi limiti dâhilinde ödenir” Komisyon katılıyor mu?
Katılmıyoruz. Yalnız, kısa bir açıklama yapmak istiyorum Sayın Başkanım. Adli Sicil Kanunu’nun 11’inci maddesine göre “Eylem suç olmaktan çıktığı zaman, adli sicil ve arşiv kayıtları, hiçbir talep olmaksızın kendiliğinden silinir.” hükmü olduğu için bu önergedeki bu düzenlemeye karşıyız. Teşekkür ederim.
Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Kim konuşacak?
Ali Uzunırmak.
Sayın Uzunırmak, buyurun.
Sayın Başkanım, çok teşekkür ediyorum. Türkiye’de bugün hakikaten çok insanı ilgilendiren bir yasayı görüşüyoruz. Değerli arkadaşlar, Allah şaşırttı mı kulunu “hanım”a “bacanak” dedirtirmiş. Bu Hükûmetin hakikaten ne yaptığı belli değil. Bakın, 2003 yılının 3’üncü ayında Türkiye’de kim iktidar? Bugünkü Hükûmet iktidar. O gün adli para cezasını, bu Mecliste, işte bu saatleri harcayarak günü, dakikası şu kadara mal olan bir harcamayla bu yasayı geçirtiyor, aradan dokuz yıl geçiyor, bugün tekrar başka bir yöne değişiyoruz. E, dün niye yapıldı, bugün niye yapılıyor? Dolayısıyla, bugünkü Hükûmet yine bir hatayı yapıyor ve tabii ki bu hataları neden yapıyor Hükûmet? Çünkü yapmak istediğiyle yapması gereken ve yaptığı farklı olup, gayesiyle yaptığı farklı olup gayesini doğru izah edemediği, edemeyeceği için böyle kargacık burgacık işlerle günü kurtarmaya çalışıyor. Hatalar oradan kaynaklanıyor. Niyetiyle yaptığı, yapmak istediği, yapması gereken farklı olduğu için bu hatalar işleniyor. Dokuz yılda, göreceksiniz, birçok kanun aynı şekilde değişmiş ve yapılmış. Ee, devletin otuz yılını, kırk yılını, seksen yılını eleştirirken çok rahat her gün başka bir gündem yaratılıyor. Bakın, aslında çek ile ilgili mağduriyet insanlarını sınıflandırmamız veya tariflememiz gerektiğinde ödeyemeyip hapse düşen mi mağdur, ödemeyen hapse düşen mi mağdur, alacağını tahsil edemeyip borcunu ödeyemeyip hapse düşen mi mağdur, parasını tahsil edemeyen mi mağdur? Ben, Sayın Bakana geçen görüşmede sordum, Sayın Bekir Bozdağ vardı, dedim ki: “Siz hangisinden yanasınız? Bunlardaki mağdur sınıflamasını, tariflemesini bir yapın bize. Acaba çek defterini satıp merdiven çek hazırlayıp piyasayı dolandıran, haksız rekabete sebep olan hapse düşmüş insanlar mı mağdur, yoksa dolandırılmış olan tahsil edilemeyenler mi mağdur?” Değerli milletvekilleri, bunların önlenmesinin bir tek yolu var: Akıl yolu. Nedir? Çek defterini veren banka, çek defterlerini kategorilendirir, sınıflandırır; mavi defter, kırmızı defter, beyaz defter ve hepsine bir limit koyar, der ki: “Mavi defter yaprak başına 10 bin lira kesebilir, kırmızı defter 20 bin lira, beyaz defter 50 bin lira kesebilir.” Çek defterinde kaç sayfa var? Diyelim ki yirmişer sayfa var, buna göre kredi limitinin içerisine alır ve o kredi limitinin içerisinde, banka, teminatları müşteriden, keşide sahibinden almıştır ve dolayısıyla, çek nasıl ki bizim piyasamızda üç ay, beş ay, altı ay vadeli kredi olarak bir noktada kullanılıyor kredi evrakı olarak, bankada da kredili olarak o hesapta eğer para karşılık yoksa bile keşide sahibinin hesabından kredi işlemiyle o çek ödenir ve alınan teminatların karşılığında, banka, sonra o vatandaşla muhatap olur. Dolayısıyla, çek daha güvenli bir evrak hâline gelir, karşılıksız çek diye bir şey de artık söz konusu olmaz çünkü banka her türlü teminatları almıştır ve keşide sahibinin ödeme yükümlülüğü artık bankaya olmuştur ve çek güvenli bir evrak durumuna gelmiştir. Ama tabii ki siz bunu böyle düzenlemek yerine, her zaman olduğu gibi, bir AKP klasiği hâlinde “Aman, o tarafı da memnun edeyim, bu tarafı da memnun edeyim…” Değerli milletvekilleri, haklıyla haksızın arasında adaletli bir karar vermediğiniz zaman bu, haklının mağdur edilmesi anlamına gelir. Dolayısıyla, adalet tecelli etmiş olmaz. AKP oy kaybetmemek uğruna iki tarafı da memnun etme gayreti içerisinde her türlü uygulamasında yeni mağdurlar meydana getirmektedir. Dolayısıyla, bu mantık içerisinde daha ekonomi çok zaaflara uğrayacaktır çünkü çekler gerçekten piyasada doğru işlem görmeye başladığında -işte biraz önce Sayın Bakana sorduğum gibi- gayrisafi yurt içi hasılanın düşmesine bile sebep olacaktır. Siz ondan bile endişe etmektesiniz, “Aman, bu çekler, piyasada bu kadar olmayan para dolaşıyor, dolayısıyla gayrisafi yurt içi hasıla yükseliyor…” Milletvekilleriniz, bakanlarınız gayrisafi yurt içi hasılayı millî gelirle karıştırıp daha hâlen “millî gelir” ifadesini kullanıyor. İşte bu kadar kötü durumda yönetilen bir Türkiye’yle karşı karşıyayız. Çok teşekkür ediyorum Sayın Başkanım.
[[MHP sıralarından alkışlar]] Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge reddedilmiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Birleşime on dakika ara veriyorum.