Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 9-5-2018 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΙΓ΄ συνεδριάσεώς του, της Τετάρτης 9 Μαΐου 2018 (πρωί) σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Μέτρα για την προώθηση των Θεσμών της Αναδοχής και Υιοθεσίας και άλλες διατάξεις».]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Σύσταση φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 7 Μαΐου 2018 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία έως δύο συνεδριάσεις ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ενδεχομένως να μπορέσουμε να τελειώσουμε απόψε. Αυτό θα εξαρτηθεί βέβαια από το πόσοι συνάδελφοι θα εγγραφούν. Συνεννοήθηκα με τον κύριο Υπουργό και εάν ο αριθμός των συναδέλφων που θα εγγραφούν είναι μικρός, θα τελειώσει απόψε η συνεδρίαση. Εάν - που δεν το βλέπω - έχουμε πολλές εγγραφές, θα πάμε και αύριο για μία - δύο ώρες. Επομένως, ομοφώνως συμφωνούμε με αυτό το σκεπτικό. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Εξωτερικών, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών, Υγείας, Μεταναστευτικής Πολιτικής και ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κατέθεσαν σήμερα 9-5-2018 σχέδιο νόμου: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης του Κράτους του Ισραήλ σχετικά με την επικερδή απασχόληση των Εξαρτώμενων μελών των Μελών Διπλωματικών Αποστολών ή Προξενικών Αρχών». Επίσης, ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης και οι Υπουργοί Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών και Τουρισμού κατέθεσαν σήμερα 9-5-2018 σχέδιο νόμου: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης του Κράτους του Ισραήλ για τις θαλάσσιες μεταφορές». Ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης και οι Υπουργοί Εξωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Οικονομικών, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και Περιβάλλοντος και Ενέργειας καθώς και ο Υφυπουργός Εξωτερικών κατέθεσαν σήμερα 9-5-2018 σχέδιο νόμου: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ του Εκπαιδευτικού, Επιστημονικού και Πολιτιστικού Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) και της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας αναφορικά με την ίδρυση Κέντρου Ολοκληρωμένης και Διεπιστημονικής Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ως Κέντρου Κατηγορίας 2 υπό την αιγίδα της UNESCO.» Παραπέμπονται στις αρμόδιες Διαρκείς Επιτροπές. Ο κ. Δημαράς έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Μπούρα, έχετε τον λόγο.
Επειδή υπάρχει μια υπουργική τροπολογία και επειδή είπατε ότι θα γίνει συνολική τοποθέτηση επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών, θα πρέπει, προκειμένου να τοποθετηθούμε εμείς, να έλθει η αρμόδια Υπουργός, η κ. Αχτσιόγλου. Εγώ δεν καταλαβαίνω, αφού εκπρόθεσμη είναι και εδώ, γιατί δεν κατέθεσε την τροπολογία της προηγουμένως. Πριν από τρεις ώρες τελείωνε το δικό της νομοσχέδιο. Αυτό δεν το καταλαβαίνω. Όμως, για να μπορέσω εγώ τουλάχιστον να πάρω θέση και το κόμμα μας διά του Κοινοβουλευτικού μας Εκπροσώπου, πρέπει να έλθει η κυρία Υπουργός.
Πρώτον, η τροπολογία έχει αναρτηθεί. Άρα ξέρετε το περιεχόμενό της. Δεύτερον, εν πάση περιπτώσει, απ' ό,τι ενημερώνομαι από την Έδρα, θα έλθει ο Υφυπουργός κ. Ηλιόπουλος στις 19.00΄ για να την υποστηρίξει. Κατόπιν τούτου, δεν υπάρχει κανένα θέμα. Εάν δεν είχε διανεμηθεί η τροπολογία, εντάξει. Εν πάση περιπτώσει, οι εισηγητές μπορούν να κρατήσουν ένα - δύο λεπτά στο τέλος για να τοποθετηθούν ξεχωριστά επί της τροπολογίας. Μη χάνουμε χρόνο, για να τελειώνουμε απόψε. Εάν θέλετε, εφόσον έχω ήδη δώσει τον λόγο στον κ. Ηλιόπουλο, τοποθετείστε κατά τη διάρκεια της ομιλίας σας και δεν ξαναπαίρνετε τον λόγο. Κύριες και κύριοι συνάδελφοι, θα γραφτείτε ηλεκτρονικά, κατά τον γνωστό τρόπο. Μόλις τελειώσει ο κ. Μπούρας, θα κλείσουν οι ηλεκτρονικές εγγραφές. Κύριε Δημαρά, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα δύο λεπτά για να κάνω μια αναφορά στον θανόντα πρώην Υπουργό Χωροταξίας και Περιβάλλοντος, τον κ. Λιάσκα, που έφυγε από τη ζωή την Δευτέρα 7 Μαΐου. Ο Κώστας Λιάσκας ήταν Υπουργός Χωροταξίας και Περιβάλλοντος και επί πολλά χρόνια Πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Υπήρξε ο μακροβιότερος πρόεδρος του ΤΕΕ. Αναδείχθηκε και υπηρέτησε συνολικά είκοσι τέσσερα χρόνια στη διοίκηση του επιμελητηρίου, ενώ θήτευσε συνεχόμενα για δώδεκα έτη στη θέση του Προέδρου. Παράλληλα, ο κ. Κώστας Λιάσκας, συγκεντρώνοντας την ευρύτερη αναγνώριση και αποδοχή τόσο της προσωπικότητάς του όσο και του θεσμικού ρόλου του ως Προέδρου του ΤΕΕ, διετέλεσε τρεις φορές Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ τα έτη 1989-1990. Ο Λιάσκας άφησε σπουδαίο έργο και ως μηχανικός και ως συνδικαλιστής και ως πολιτικός. Εκ μέρους όλων των συναδέλφων, εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Αιωνία του η μνήμη!
Κύριε Δημαρά, δεν σας είχα βάλει τον χρόνο. Το Προεδρείο εκ μέρους όλων των πτερύγων της Βουλής προσυπογράφει τα όσα είπατε. Τώρα μπορείτε να ξεκινήσετε την εισήγησή σας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα τη σύσταση φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών. Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η Αθήνα γηράσκει και πολλές περιοχές του κέντρου ρημάζουν και παρακμάζουν. Ο κακός πολεοδομικός σχεδιασμός των προηγούμενων δεκαετιών, σε συνδυασμό με τη γήρανση των κτηρίων και άλλους παράγοντες, δημιούργησε ασφυκτικές συνθήκες στο κέντρο της Αθήνας. Είναι, νομίζω, κοινή πεποίθηση ότι χρειάζονται τολμηρά μέτρα για να γίνουν αυτές οι περιοχές αξιοβίωτες και να πάρει το κέντρο την ποιότητα και τη λειτουργικότητα που αξίζει σε μια πόλη με την ιστορία της Αθήνας. Αποτελεί ανάγκη να ανανεωθεί και να αναπλαστεί η Αθήνα για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων και των επισκεπτών της. Όμως, ποιες είναι οι παρεμβάσεις που χρειάζονται σήμερα στην Αθήνα; Χρειάζεται αύξηση του πρασίνου; Η πρωτεύουσα της χώρας έχει το μικρότερο ποσοστό πρασίνου από όλες τις πρωτεύουσες της Ευρώπης ανά κάτοικο. Το ποσοστό ανά κάτοικο είναι γύρω στο ένα τετραγωνικό μέτρο και με τους πιο ελαστικούς υπολογισμούς, δηλαδή αν μετρήσουμε και τα δέντρα που είναι στους δρόμους, φτάνει στα δύο τετραγωνικά μέτρα. Η κανονική αναλογία πράσινου που υπάρχει σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι εννιά έως δέκα τετραγωνικά μέτρα ανά κάτοικο. Αυτό σημαίνει ότι για να αποκτήσει η Αθήνα μια κανονικότητα σε ό,τι αφορά το πράσινο, θα πρέπει να τριπλασιαστεί ή να τετραπλασιαστεί η επιφάνεια πρασίνου που αντιστοιχεί σε κάθε κάτοικό της. Χρειάζεται αύξηση των κοινόχρηστων χώρων. Είναι γνωστή η έλλειψη σχολείων, παιδικών χαρών, χώρων άθλησης κ.λπ.. Χρειάζεται να δώσουμε χώρο στον πεζό και τον ποδηλάτη; Δεν λείπει ένα δίκτυο πεζόδρομων για άνετες και ασφαλείς μετακινήσεις των πεζών; Δεν χρειαζόμαστε τις λεγόμενες «πράσινες διαδρομές» που συνδυάζουν το περπάτημα και το πράσινο; Δεν χρειαζόμαστε ένα δίκτυο ποδηλατοδρόμων για ήπιες, οικονομικές μετακινήσεις, φιλικές στο περιβάλλον; Χρειαζόμαστε όλα αυτά και άλλα πολλά, όπως τη δημιουργία χώρων πρασίνου και ελεύθερων κοινόχρηστων χώρων με την κατεδάφιση παλαιών κτηρίων που δεν έχουν επάρκεια στατικής αντοχής σύμφωνα με τους κανονισμούς και δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι να διατηρηθούν, την αποκατάσταση της στατικής αντοχής των παλαιών κτηρίων που θα κριθεί ότι δεν πρέπει να κατεδαφιστούν και βέβαια τη βελτίωση της ενεργειακής τους συμπεριφοράς. Επίσης, χρειάζεται αισθητική αναβάθμιση σε γειτονιές της πόλης με παρεμβάσεις χαμηλού κόστους, όπως η αύξηση του πρασίνου και οι εικαστικές παρεμβάσεις καλλιτεχνών από τα κέντρα τεχνών των δήμων και πολλά ακόμα. Χρειάζεται η ανάπλαση αξιόλογων δρόμων, πλατειών και σημείων ιστορικής και πολιτισμικής αναφοράς, σε συνδυασμό με το σχέδιο υλοποίησης των αρχαιολογικών χώρων. Χρειάζεται με αυτά τα έργα η δημιουργική ενεργοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού που είναι στην ανεργία ή την υποαπασχόληση, ιδιαίτερα των νέων επιστημόνων μηχανικών και τεχνικών, καθώς και του εργατοτεχνικού δυναμικού. Για ένα πρόγραμμα ανάπλασης της Αθήνας με μακρά πνοή και σαφές χρονοδιάγραμμα, θα πρέπει να έχουμε γενικό σχέδιο με ορίζοντα δεκαετιών που θα εξειδικεύεται χρονικά και χωρικά. Όπως εξήγησα στις επιτροπές, μέχρι σήμερα η έλλειψη συντονισμού σε τρία επίπεδα, στο επίπεδο κυβέρνησης, περιφερειών και δήμων ήταν - και συνεχίζει να είναι - το μεγαλύτερο πρόβλημα και η βασική αιτία που δεν προχώρησαν οι αναπλάσεις που σχεδιάστηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Διαφορετικές μελέτες έχουν στα συρτάρια τους οι υπηρεσίες σε περιφέρειες της Αττικής, άλλες ο Δήμος Αθηναίων και άλλες το Υπουργείο Περιβάλλοντος. Η έλλειψη συντονισμού στα τρία αυτά επίπεδα είναι αυτό που δεν επέτρεψε να προχωρήσουν οι μελέτες που έχουν ήδη εκπονηθεί. Έχουμε παραδείγματα που υπάρχουν στα συρτάρια, όπως η μελέτη αναβάθμισης και ενοποίησης των χώρων του Πολυτεχνείου και του μουσείου, η ανάπλαση των χώρων γύρω από τους σιδηροδρομικούς σταθμούς, όπως τον Σταθμό Λαρίσης και τον Σταθμό Πελοποννήσου, η ανάπλαση της οδού Πανεπιστημίου και ένα σωρό άλλες μελέτες πολεοδομικών παρεμβάσεων. Αντίθετα, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε τη σημαντική αναβάθμιση που πέτυχαν πόλεις της περιφέρειας. Επίσης, θετικά παραδείγματα συναντούμε σε αρκετούς περιφερειακούς δήμους της Αττικής. Η Αθήνα, λοιπόν, χρειάζεται ένα ευρύ σχέδιο με μακροπρόθεσμο ορίζονται και συγκεκριμένους στόχους. Χρειάζεται ένα σχέδιο που θα διαμορφωθεί με βασικό τον ρόλο της αυτοδιοίκησης σε αυτό, Α΄ και Β΄ βαθμού και τη συμμετοχή των αρμόδιων Υπουργείων Πολιτισμού, Περιβάλλοντος και Υποδομών και Μεταφορών. Μέχρι σήμερα συνηθίσαμε μόνο σε αποσπασματικές παρεμβάσεις, χωρίς γενικό πλάνο και όραμα. Ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, ο ΟΡΣΑ, παρέδωσε το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής. Από εκεί και πέρα, όμως, έμεινε στα χαρτιά και ο ίδιος ο ΟΡΣΑ καταργήθηκε. Με το σχέδιο νόμου: «Σύσταση φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών» του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, η Κυβέρνηση πραγματοποιεί ένα σημαντικό πρώτο βήμα, προκειμένου να καταστεί εφικτή η ταχύρρυθμη υλοποίηση αναπλάσεων στο κέντρο της Αθήνας. Σκοπός είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής στις υπό ανάπλαση περιοχές, η τόνωση της κοινωνικής συνοχής και η οικονομική ανάπτυξη. Το νομοσχέδιο κινείται στο πλαίσιο της υπάρχουσας νομοθεσίας και στο πλαίσιο του Συντάγματος, όσον αφορά την προστασία της ιδιοκτησίας. Σκοπό έχει να συντονίσει τα τρία επίπεδα διοίκησης, κυβέρνηση, περιφέρεια και τον Δήμο Αθηναίων, ώστε να μπορούν να προχωρήσουν παρεμβάσεις στο κέντρο της πόλης που είναι ώριμες και πάρα πολλές από αυτές έχουν και μελέτες. Οι προτεραιότητες που τίθενται είναι η ανάπλαση δύο περιοχών του κέντρου που κατά γενική εκτίμηση απαιτούνται παρεμβάσεις, δηλαδή τα προσφυγικά στη λεωφόρο Αλεξάνδρας και το εμπορικό τρίγωνο της Αθήνας. Για την ανάπλαση των περιοχών αυτών συστήνεται εταιρεία ειδικού σκοπού υπό τη μορφή της ανώνυμης εταιρείας, στη διοίκηση της οποίας συμμετέχουν ο Δήμος Αθηναίων, η Περιφέρεια Αττικής και τα αρμόδια Υπουργεία. Ο φορέας αυτός - επαναλαμβάνω - έχει στόχο τον συντονισμό και όχι το «καπέλωμα», όπως ειπώθηκε από την Αντιπολίτευση, προκειμένου να γίνουν γρήγορα οι αναγκαίες παρεμβάσεις και να αξιοποιηθούν οι υπάρχουσες σήμερα μελέτες που προαναφέρθηκαν με πιθανές τροποποιήσεις και επικαιροποιήσεις. Το διοικητικό συμβούλιο του φορέα θα περιλαμβάνει τα συναρμόδια Υπουργεία, το ΥΠΕΝ, το Υπουργείο Πολιτισμού και το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και θα μετέχουν, επίσης, εκπρόσωποι του Δήμου Αθηναίων και της Περιφέρειας Αττικής, καθώς και ο διοικητής του Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» για ειδικό σκοπό. Θα έχει, επίσης, ένα οκταμελές γνωμοδοτικό τεχνικό συμβούλιο. Η λειτουργία της εταιρείας αναμένεται να ενεργοποιήσει και άλλους φορείς, δημόσιους και ιδιωτικούς, αλλά και φορείς της κοινωνίας των πολιτών, που έχουν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στον σχεδιασμό και την υλοποίηση των αναπλάσεων. Η εταιρεία με την επωνυμία «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.», στο πλαίσιο του σκοπού της θα μπορεί να προχωρεί στην αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων, κενών ή ανενεργών κτηρίων με τη σύμφωνη γνώμη και τη συνεργασία των ιδιοκτητών η διαχειριστών τους, να αποκαθιστά διατηρητέα κτήρια και νεότερα μνημεία, να αναλαμβάνει δράσεις ενίσχυσης της νεοφυούς και καινοτόμου επιχειρηματικότητας και της αλληλέγγυας οικονομίας, δράσεις πολιτιστικής αναβάθμισης, δράσεις αθλητισμού και δράσεις υπέρ των νέων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Για την εξυπηρέτηση των σκοπών της, η εταιρεία θα μπορεί να προβεί, μεταξύ άλλων, στην καταγραφή του κτηριακού και πολιτιστικού αποθέματος, στην εκτέλεση έργων ή ανάθεσης σε τρίτους έργων ανάπλασης, στη διενέργεια αρχιτεκτονικών διαγωνισμών και εν γένει διαγωνιστικών διαδικασιών για τις προς ανάθεση μελέτες, στην εκπόνηση, ανάθεση, εποπτεία, παρακολούθηση και παραλαβή μελετών, όπως ενδεικτικά για την ανάπλαση και την αποκατάσταση διατηρητέων κτηρίων και νεότερων μνημείων, αστικών αναπλάσεων και αρχιτεκτονικής, μελετών επί θεμάτων στεγαστικής αποκατάστασης και επανακατοίκησης. Θα μπορεί, επίσης, να προβαίνει στη συμμετοχή σε προγράμματα ανάπτυξης, δημόσια και ιδιωτικά, καθώς και σε επιχειρηματικά προγράμματα ΕΣΠΑ, στην ανάληψη δράσεων ή εκτέλεσης έργων κατόπιν σύναψης προγραμματικών συμβάσεων με δημόσιους φορείς, ΟΤΑ ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, στην οργάνωση προγραμμάτων, εκθέσεων και συνεδρίων σε συνεργασία με φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις παρατηρήσεις που κατέθεσαν συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης και οι φορείς που συμμετείχαν στη διαβούλευση, έγιναν ορισμένες βελτιώσεις σε διατάξεις του νομοσχεδίου, που νομίζω ότι θα μας τις αναφέρει στη συνέχεια και ο Υπουργός. Βελτιώσεις έγιναν στο άρθρο 2, σύμφωνα με την πρόταση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, για δράσεις βελτίωσης της προσβασιμότητας του αστικού περιβάλλοντος σε άτομα με αναπηρία και μειωμένη κινητικότητα. Επίσης, έγιναν αλλαγές στο άρθρο 2, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις των Ελλήνων αρχαιολόγων. Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να απαντήσω στην κριτική που έχει ασκηθεί από την Αντιπολίτευση στο νομοσχέδιο. Θέλω να επισημάνω ότι εκείνο που κάνει εντύπωση είναι ότι δεν ακούστηκε από πουθενά μια αυτοκριτική από κόμματα που κυβέρνησαν για δεκαετίες και ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την έως σήμερα κατάσταση του κέντρου της Αθήνας, της ασυνεννοησίας, της έλλειψης συντονισμού και της απραξίας, ώστε η πόλη να αφήνεται στον εκφυλισμό και την παρακμή. Ας απαντήσουν, λοιπόν, οι εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης τι εμπόδισε το Δήμο Αθηναίων και την Περιφέρεια Αττικής για πολλές δεκαετίες να υλοποιήσουν τις έτοιμες μελέτες που διέθεταν και που είναι πληρωμένες αυτές οι μελέτες. Βεβαίως, αυτές οι διοικήσεις, όπως και της Κυβέρνησης, ήταν διοικήσεις φιλικά προσκείμενες προς αυτά τα κόμματα. Τι εμπόδισε τους πρώην υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Εσωτερικών, Υποδομών Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ να κάνουν αυτά που έπρεπε να κάνουν; Γιατί καταργήθηκε ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας; Γιατί δεν είδαμε κατά το παρελθόν σοβαρές πρωτοβουλίες συντονισμού και ενιαίου κοινού σχεδίου μεταξύ Περιφέρειας και Δήμου; Γιατί καταργήθηκε ο φορέας της ΕΑΧΑ για την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων και αναπλάσεις; Το ερώτημα, λοιπόν, που τίθεται είναι: Τι έπρεπε να κάνει η σημερινή Κυβέρνηση, βλέποντας την απραξία στο επίπεδο αυτοδιοίκησης; Να αφήσει την κατάσταση στην αδράνεια του συστήματος, με συνέπεια τη διαρκή υποβάθμιση της πόλης, χωρίς κάποιες συγκεκριμένες παρεμβάσεις για ανάκαμψη της αρνητικής πορείας; Η επιλογή ήταν να γίνει κάτι ή να μην γίνει ή απλώς να μιλάμε για τις πρωτοβουλίες που έπρεπε να έχουν παρθεί από τον Δήμο και την Περιφέρεια. Υπήρχε το θετικό παράδειγμα από το πρόσφατο παρελθόν, που είχε παραχθεί έργο. Είναι η ΕΑΧΑ που ανέφερα, η Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων και Αναπλάσεων. Ερωτώ: θα υπήρχε η ανάπλαση των οδών Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Αποστόλου Παύλου, του Θησείου και γενικότερα του χώρου γύρω από την Ακρόπολη, χωρίς την ΕΑΧΑ; Προφανώς, όχι. Το μεγάλο λάθος είναι ότι τον Ιανουάριο του 2014 η ΕΑΧΑ καταργήθηκε, όπως καταργήθηκε και ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής, ο ΟΡΣΑ. Εάν δεν είχε καταργηθεί η ΕΑΧΑ από την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, θα μπορούσε να διευρυνθεί το αντικείμενο και τις αναπλάσεις που συζητάμε σήμερα να τις έκανε εκείνος ο φορέας. Τα κόμματα που κατήργησαν την ΕΑΧΑ και τον ΟΡΣΑ, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, κάνουν κριτική. Νομίζω ότι αυτή η κριτική είναι μόνο από αντιπολιτευτική διάθεση. Μίλησα σε ομιλία μου στη συνεδρίαση της επιτροπής για την κακή σχέση της Νέας Δημοκρατίας και γενικά της Δεξιάς με την πολεοδομία, τη χωροταξία και το οικιστικό περιβάλλον. Στα χρόνια της παντοκρατορίας της Δεξιάς - και της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας - τον σχεδιασμό τον άφησε στα συμφέροντα των τσιφλικάδων και των κερδοσκοπικών εταιρειών του κλάδου. Ο όποιος πολεοδομικός σχεδιασμός ακολουθούσε την «ψευτορυμοτόμηση» που έκαναν οι «τσιφλικάδες», κόβοντας μικρά οικόπεδα, αγροτεμάχια, όπου ο κόσμος έχτιζε αυθαίρετα και εκ των υστέρων ήρθε να πολεοδομήσει η πολιτεία. Έτσι διαμορφώθηκαν πολλές πόλεις της Ελλάδας. Η Χούντα το 1968 με νόμο του Παττακού της λογικής «γκρεμίστε και χτίστε παντού», έδωσε τη χαριστική βολή στα διατηρητέα κτήρια και σε ολόκληρα οικιστικά σύνολα που είχαν διατηρηθεί μέχρι τότε. Τότε καταστράφηκαν και οι παραλίες με κτήρια - μαμούθ, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τα Μάλια στην Κρήτη, τη Ρόδο και αλλού. Ο Παττακός αύξησε τότε τον συντελεστή δομήσεως χωρίς κριτήρια κατά 30% και σε πολλές περιοχές στο 40%, χωρίς καμμία αναλογική βέβαια αύξηση των κοινοχρήστων χώρων. Η Νέα Δημοκρατία, επίσης, με τον νόμο Ταγαρά μείωσε τους κοινόχρηστους χώρους στις εντάξεις νέων σχεδίων πόλεως, τροποποιώντας τον νόμο Τρίτση και μειώνοντας την εισφορά σε γη. Τι να πούμε για την εκτός σχεδίου δόμηση που κατέστρεψε τις πιο όμορφες φυσικές ομορφιές της χώρας και έσπειρε κτήρια χωρίς σχέδιο, χωρίς δρόμο, χωρίς αποχετεύσεις, χωρίς τρόπο προσπέλασης σε παραλίες, χωρίς σχολεία, χωρίς πλατείες, χωρίς χώρους κοινωνικής πρόνοιας κ.λπ.; Αυτή τη χαοτική πολεοδομική κατάσταση κληρονομήσαμε. Αυτήν έχει σήμερα ο ελληνικός λαός. Γι' αυτό, λοιπόν, λέω ότι χρειάζεται αυτοκριτική, εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να συμβάλουμε στην επανόρθωση καταστάσεων και στην αλλαγή πορείας. Εκτιμώ ότι όλοι και όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας αντιλαμβάνονται πλέον την ανάγκη των αναπλάσεων και την εξαιρετική σημασία της αναβάθμισης των αστικών κέντρων. Η αρχή έχει γίνει. Με το νομοσχέδιο αυτό μπαίνουν οι πρώτες βάσεις για την ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας. Ελπίζω να κατανοηθεί αυτή η ανάγκη, γιατί το όφελος που θα προκύψει για το κέντρο της Αθήνας θα είναι πολλαπλό. Η κριτική που γίνεται για το κόστος λειτουργίας που θα έχει ο νέος φορέας δεν στέκει. Η δαπάνη μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ, ακόμα και εκατοντάδων αν είναι, θα φέρει υπεραξία εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ευρώ, εάν προσμετρήσουμε την ποιότητα ζωής, αλλά και τα οφέλη από την υπεραξία για τον τουρισμό. Σε αυτό το όραμα αναβάθμισης του κέντρου της Αθήνας πρέπει να ενεργοποιήσουμε τις νέες δυνάμεις επιστημόνων και φοιτητών, τα πανεπιστήμια και τα πολυτεχνεία. Στην τοποθέτησή μου στην επιτροπή αναφέρθηκα στις προσπάθειες που έγιναν για την ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας από τη Μελίνα Μερκούρη και τον Αντώνη Τρίτση. Ας τιμούμε, λοιπόν, τα πρόσωπα που τολμούν και προσφέρουν στον τόπο. Θα ήθελα να τονίσω και το επαναλαμβάνω σήμερα από το Βήμα της Ολομέλειας ότι για να αλλάξει πρόσωπο η Αθήνα, χρειάζονται πιο τολμηρές παρεμβάσεις. Χρειάζονται παρεμβάσεις σε ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα, σε ολόκληρες περιοχές με ολοκληρωμένο σχέδιο, ένα σχέδιο μακρόπνοο και μακρόχρονο. Αυτό θα μπορεί να υλοποιηθεί σε στάδια από πολλούς δημάρχους που θα ακολουθήσουν και από πολλούς Υπουργούς και από διαφορετικές κυβερνήσεις. Αυτό το σχέδιο πρέπει να συνδιαμορφώσουμε με διακομματική συνεννόηση και δεν εννοώ απόψε. Θα χρειαστεί, λοιπόν, ένα νέο θεσμικό πλαίσιο και πιθανώς αναθεώρηση συνταγματικών διατάξεων. Ας δούμε, λοιπόν, τα πράγματα με έναν θετικό τρόπο. Το βήμα που γίνεται σήμερα και η συζήτηση ας είναι ένα ξεκίνημα για τη συνεννόηση, για τον διάλογο, για να διαμορφωθεί το κοινό όραμα και σχέδιο για το καλό όλων αυτών που ζουν και υπάρχουν, αλλά και αυτών που έρχονται. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ο κ. Αθανάσιος Μπούρας, εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως αναλυτικά είπαμε και στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή τα μεγάλα ερωτήματα για το παρόν σχέδιο νόμου «Σύσταση φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών» είναι ανεξήγητα. Ερωτώ συγκεκριμένα, ρώτησα και τότε και απάντηση δεν πήρα: Ποια αναγκαιότητα σας οδήγησε στην κατάθεση αυτού του σχεδίου νόμου; Από πού προκύπτει ότι κρίνεται αναγκαία η σύσταση και λειτουργία αυτής της ανωνύμου εταιρείας; Ποιες αδυναμίες πρόκειται να εξυπηρετήσει; Ανοίγω μία παρένθεση για να απαντήσω στον συνάδελφο κ. Δημαρά. Εξηγήσαμε, αλλά δεν φτάνει ο χρόνος, ότι η ΕΑΧΑ, δηλαδή η Ανώνυμη Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων και Αναπλάσεις, έκανε τον κύκλο της, ολοκλήρωσε τη διαδρομή και έκανε και υλοποίησε το σχέδιο για το οποίο είχε συσταθεί, χωρίς καμμία διαβούλευση, όπως μας είπαν όλοι οι φορείς που κλήθηκαν στην επιτροπή. Ακόμα και ο καθ' ύλην αρμόδιος Δήμος Αθηναίων τόνισε ότι δεν έγινε καμμία διαβούλευση, καμμία αναφορά ότι πρόκειται κάτι να κάνουμε. Κλήθηκαν στην επιτροπή και για πρώτη φορά είχαν δει αυτό το σχέδιο νόμου. Όπως θυμόμαστε όλοι, μάλλον στο σύνολό τους, με εξαίρεση την Περιφέρεια Αττικής, ήταν αρνητικοί έως κάποιοι αρκετά επιφυλακτικοί για τη σκοπιμότητα αυτού του σχεδίου νόμου. Η Κυβέρνηση, όμως, εν μέσω εορτών του Πάσχα - δηλαδή στις διακοπές του Πάσχα - κατέθεσε αυτό το σχέδιο νόμου που στην ουσία παρεμβαίνει στην αυτοτέλεια των ΟΤΑ και ειδικά του μεγαλύτερου δήμου της χώρας, της Πρωτεύουσας δηλαδή της χώρας, του Δήμου Αθηναίων. Πρόκειται για μια ακόμη ωμή παρέμβαση της Κυβέρνησης στην τοπική αυτοδιοίκηση, υποβαθμίζοντας τον ρόλο της, αφαιρώντας κρίσιμες αρμοδιότητες - θα πω και παρακάτω, όταν αναφερθώ σε πράγματα που λέει και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής - , δημιουργώντας μηχανισμούς για διορισμούς ημετέρων, προσπαθώντας να προωθήσει το αποτυχημένο μοντέλο του κεντρικού γραφειοκρατικού σχεδιασμού. Με το σχέδιο νόμου «Σύσταση φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών» γίνεται θεσμική παρέμβαση στην ιστορική πρωτεύουσα της Ελλάδος, την Αθήνα, που υποβαθμίζει τη λειτουργία της και με αυταρχικό τρόπο παρεμβαίνει στη λειτουργία και τις αρμοδιότητες του δήμου και οδηγεί σε κεντρικό κρατικό έλεγχο όσων γίνεται προσπάθεια να αποκεντρωθούν, ενώ θα έπρεπε να υπάρχει διαχρονική στήριξη του Δήμου Αθηναίων, κύριε Δημαρά, ιδιαίτερα μάλιστα σε έναν δήμο που έχει και τη στελέχωση και τις κατάλληλες δομές, όπως είναι ο Δήμος Αθηναίων. Η δημόσια συζήτηση που είχε σαν σκοπό την εξέλιξη του Δήμου Αθηναίων σε μητροπολιτικό δήμο σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα έχει διακοπεί από αυτή την Κυβέρνηση. Με το σχέδιο νόμου, λοιπόν, δημιουργούνται πολλά νομικά προβλήματα, καθώς από τον νόμο ο Δήμος Αθηναίων είναι αρμόδιος για τους δημόσιους χώρους της πόλης, την αδειοδότηση των έργων και γενικότερα για τη συνολική λειτουργία της πόλης. Από τα τέλη του 2014 έχει θεσμοθετηθεί το σχέδιο ολοκληρωμένων αστικών παρεμβάσεων για το κέντρο της Αθήνας, με βάση το οποίο εκπονήθηκε πρόγραμμα ολοκληρωμένων χωρικών επενδύσεων που υποβλήθηκε στην Περιφέρεια, εγκρίθηκε η χρηματοδότησή του από ευρωπαϊκούς πόρους και έτσι δρομολογήθηκαν και ενοποιούνται, μάλιστα, αυτή τη στιγμή έργα στο εμπορικό τρίγωνο της Αθήνας. Αυτά τα έργα αναφέρονται, όμως - και εδώ είναι το περίεργο - , και στον σχεδιασμό της εταιρείας «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.». Το 2014 θεσμοθετήθηκε το ρυθμιστικό σχέδιο της μητροπολιτικής Αθήνας σε συνεργασία με το ΟΡΣΑ και με το οποίο εναρμονίζεται ο σχεδιασμός του Δήμου Αθηναίων. Ακόμη, ο Δήμος Αθηναίων προχώρησε πρόγραμμα για την αποκατάσταση απαξιωμένων κτηρίων αλλά και την επανάχρηση εγκαταλελειμμένων κτηρίων, ενώ δόθηκε γι' αυτό το θέμα χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Με βάση, λοιπόν, ποιες ολοκληρωμένες οικονομοτεχνικές μελέτες και μελέτες σκοπιμότητας προγραμματίζει η συγκεκριμένη ανώνυμη εταιρεία παρεμβάσεις; Με ποιο πρόγραμμα, ποιο σχέδιο και ποιο θεσμικό πλαίσιο; Όλα αόριστα. Τα λέει και η επιστημονική επιτροπή. Βασικό, επίσης, είναι η επικάλυψη αρμοδιοτήτων με τον Δήμο Αθηναίων καθώς και εκτεταμένες επικαλύψεις αρμοδιοτήτων με άλλους φορείς. Στο σχέδιο νόμου δεν αναφέρεται πουθενά το σχέδιο αποκατάστασης των προσφυγικών για τις οικογένειες των καρκινοπαθών που νοσηλεύονται στον «Άγιο Σάββα». Το μόνο σχετικό είναι η παρουσία του διοικητή του Νοσοκομείου «Αγίου Σάββα» στο διοικητικό συμβούλιο της ανώνυμης εταιρείας. Και μόνο στην έκθεση αξιολόγησης συνεπειών, κάπου, αναφέρεται η παροχή στεγαστικής συνδρομής στις αδύναμες οικονομικά οικογένειες των καρκινοπαθών που νοσηλεύονται στον «Άγιο Σάββα». Είναι βέβαια απορίας άξιον αν για δεκαπέντε χρόνια - τα τριάντα, κύριε Υπουργέ, που τα κάνατε δεκαπέντε και που δύναται να παραταθούν βέβαια, το οποίο είναι αόριστο, δηλαδή όσο θέλουμε - , ο διοικητής του συγκεκριμένου νοσοκομείου θα αποφασίζει - γιατί αυτοί είναι οι σκοποί - για την τουριστική ανάπτυξη της Αθήνας, τις αθλητικές δράσεις, την αλληλέγγυα οικονομία και τόσα άλλα που αναφέρονται. Αν θέλετε, αγαπητοί συνάδελφοι, διαβάστε τους σκοπούς της ανώνυμης εταιρείας. Το σχέδιο νόμου είναι τόσο γενικό, ώστε δημιουργεί σειρά συγκρούσεων συμφερόντων που στο εφαρμοστικό κομμάτι θα μπορούσε δυνητικά να καταλήξει σε αυθαίρετες αποφάσεις και σε επικάλυψη δημοκρατικά αποφασισμένων δράσεων του Δήμου Αθηναίων. Άλλα να αποφασίζει, δηλαδή, το δημοκρατικό όργανο που λέγεται δημοτικό συμβούλιο και άλλα να κάνει η εταιρεία. Το νομοσχέδιο αποτελείται όπως είδατε από εννέα άρθρα, οκτώ δηλαδή άρθρα, αλλά το ένατο είναι η έναρξη εφαρμογής. Το πρώτο άρθρο μιλάει για τη σύσταση αυτής της εταιρείας. Εμείς, όπως δήλωσα στην επιτροπή και όπως θα δηλώσουμε και σήμερα, θα καταψηφίσουμε και επί της αρχής και επί των άρθρων το νομοσχέδιο, αλλά είμαι υποχρεωμένος να δείξω ορισμένα πράγματα τα οποία είναι πρωτόγνωρα. Στο άρθρο 1 συστήνεται αυτή η ανώνυμη εταιρεία. Αυτό το άρθρο, όμως, έρχεται σε σύγχυση με το άρθρο 6 του σχεδίου νόμου, στο οποίο ορίζεται ότι με ΚΥΑ μπορούν να καθορίζονται ειδικότεροι κανόνες για τη διαχείριση και την αξιοποίηση των εσόδων από δραστηριότητες της εταιρείας. Θα διέπεται από τις διατάξεις περί ΔΕΚΟ αλλά και περί ανωνύμων εταιρειών, με τις διατάξεις του ν.3429/2005 και του κ.ν.1290/1920. Λέει όμως, παρακάτω ότι με τις ανωτέρω παραθέσεις δημιουργείται μείζον θέμα. Δύναται, δηλαδή, με κανονιστική απόφαση να ρυθμίζονται θέματα σε απόκλιση από τις διατάξεις περί ΔΕΚΟ και περί ανωνύμων εταιρειών. Εύλογα επίσης δημιουργείται ερώτημα σχετικά με τη σκοπιμότητα αποκλεισμού μιας σειράς Υπουργών. Ζωή να έχουν, υπογράφετε αρκετοί. Αλλά δεν υπάρχει πουθενά η υπογραφή του Υπουργού Εσωτερικών. Υπάρχει του Υπουργού Υγείας, γιατί βάζετε μέσα τον διοικητή. Είναι δυνατόν να μην υπάρχει υπογραφή του καθ' ύλην αρμοδίου εποπτεύοντος Υπουργού Εσωτερικών; Μάλιστα, λέτε κάπου με ποια κριτήρια θα τροποποιείται το καταστατικό. Ξέρετε τι λέτε; Από τον Υπουργό Οικονομικών. Πώς θα τροποποιείται, ποιος θα του το υποδεικνύει και τι θα κάνει; Δηλαδή, αλλοπρόσαλλα πράγματα. Στο άρθρο 2, με το οποίο θα ασχοληθώ ιδιαίτερα γιατί είναι και ο εστιασμός που κάνει και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, προσδιορίζονται οι σκοποί. Τι να σας πω; Πρόκειται για μια σειρά σκοπών για τους οποίους δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Οι σκοποί μάλιστα δεν αναφέρονται ούτε στον Δήμο Αθηναίων. Σας είπα, κύριε Υπουργέ, ότι ακόμα και στο άρθρο 2, παράγραφος ζ΄ λέτε τι κάνει αυτή η εταιρεία. «Στην ανάληψη δράσεων ή εκτέλεση έργων κατόπιν σύναψης προγραμματικών συμβάσεων με δημόσιους φορείς ΟΤΑ ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ιδίως κατά την εκτέλεση επιχειρησιακών προγραμμάτων». Εδώ δημιουργούμε ένα καπέλο για όλους. Δηλαδή, μπορεί η εταιρεία αυτή να πάει στον Δήμο Λαρίσης, μπορεί να πάει στον Δήμο Αχαρνών, για να αναφέρω την περιοχή μας. Είναι δυνατόν αυτό, κύριε Υπουργέ, να στέκει; Θέλω να επισημάνω και κάτι άλλο που ανέφερα και στην επιτροπή. Τίθεται ένα ερώτημα σχετικά με την αξιοποίηση ακινήτων έπειτα από σύμφωνη γνώμη νομέων ή κατόχων και όχι του ιδιοκτήτη. Δηλαδή, να μην ερωτάται ο ιδιοκτήτης. Έχει κόμματα ανάμεσα. Μη σας κάνει εντύπωση. Νομικά, λοιπόν, ο μόνος που έπρεπε να ερωτάται είναι ο ιδιοκτήτης. Δεν ξέρω αν πρέπει να ρωτάμε και καταληψίες. Αν οι καταληψίες μπουν είναι δικό σας το θέμα, δικό σας και το ερώτημα και η απάντηση. Να τονίσω ορισμένα σημεία τα οποία επισημαίνει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής. Η έκθεση κατατίθεται, δυστυχώς, τελευταία στιγμή. Αυτό είναι ένα πρόβλημα για την πλήρη μελέτη. Διαπιστώνει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής ότι στην πλειοψηφία των άρθρων παρατηρούνται παρεκκλίσεις από ισχύουσες διατάξεις που δεν προσδιορίζονται. Δημιουργείται σύγχυση από αποκλειστικές ή συντρέχουσες αρμοδιότητες των διαφόρων αρμοδίων φορέων, με αποτέλεσμα τη βέβαιη σύγκρουση αρμοδιοτήτων των φορέων αυτών με την ανώνυμη εταιρεία. Αφού περιγράφει αναλυτικά σε δύο - τρεις σελίδες τις αρμοδιότητες των ΟΤΑ πρώτου βαθμού και περιφερειών συμπεραίνει: «Υπό το φως των ανωτέρω παρατηρείται πρώτον ότι δεν είναι σαφές αν η άσκηση αρμοδιοτήτων από την ιδρυόμενη εταιρεία όσον αφορά στον συντονισμό, τον προγραμματισμό και την πραγματοποίηση ανάπλασης εντός των ορίων του Δήμου Αθηναίων, στην εκτέλεση έργων ανάπλασης, την ανάθεση σε τρίτους έργων ανάπλασης και την εκπόνηση ή ανάθεση και παρακολούθηση των μελετών, θα είναι αποκλειστική σε σχέση με τις αρμοδιότητες του Δήμου Αθηναίων, της Περιφέρειας Αττικής και της αποκεντρωμένης διοίκησης ή συντρέχουσα». Ψάξε και γύρευε. Και καταλήγει αυτή η παράγραφος: «... δεν αποσαφηνίζεται ο συντονισμός των ανωτέρω φορέων ούτε ο τρόπος άρσης ενδεχόμενης σύγκρουσης αρμοδιοτήτων. Δεύτερον...», λέει, «δεν είναι σαφές αν η άσκηση των εν λόγω αρμοδιοτήτων από την εταιρεία «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» θα υπακούει στον γενικότερο και ειδικότερο σχεδιασμό που έχει εκπονηθεί ή θα εκπονηθεί από τα αρμόδια κεντρικά όργανα. Σε αρνητική περίπτωση...», προσέξτε, «...δεν είναι προσδιορίσιμη ούτε προβλέψιμη η έκταση των παρεκκλίσεων...», μιλάτε διαρκώς δηλαδή, «...και συναφώς η δυνατότητα εναρμόνισής τους σε ένα συνολικό σύστημα χωροταξικού σχεδιασμού και αστικής ανάπλασης». Καταλήγω - γιατί προβλέπω ότι θα με διακόψει ο Πρόεδρος - «τέλος, για λόγους ορθής εφαρμογής της ρύθμισης δεν προσδιορίζεται το νομοθετικό πλαίσιο από το οποίο επιτρέπεται παρέκκλιση, δεν μπορεί να προσδιοριστεί ούτε το είδος ούτε το εύρος των σκοπούμενων παρεκκλίσεων, γεγονός που δημιουργεί προβληματισμό ως προς τον έλεγχο της συμβατότητος της διάταξης με τις συνταγματικές ρυθμίσεις». Σας ξαναμίλησα για συνταγματικές ρυθμίσεις, κύριε Πρόεδρε, περί προστασίας του περιβάλλοντος. Και καταλήγει με το άρθρο 8, κύριε Υπουργέ, για το οποίο εκφράστηκα εγώ στην επιτροπή επανειλημμένος για το προσωπικό. Ξέρετε τι λέει η επιτροπή για το προσωπικό; Λέει ότι μπορεί να προσλαμβάνεται προσωπικό με σχέση εργασίας, έργου...
Κύρει Μπούρα, μαζέψτε το και κλείστε, παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Για λόγους σαφήνειας θα ήταν σκόπιμο, λέει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, να διευκρινιστούν τουλάχιστον σε γενικό πλαίσιο οι θέσεις που θα χρειαστούν εν γένει, δεδομένου ότι ο σκοπός και τα προβλεπόμενα όργανα της εταιρείας περιγράφονται αναλυτικώς στα προηγούμενα, να πείτε δηλαδή το προσωπικό. Έχουμε δηλαδή την πρωτοτυπία, όπως εκθέτει η Επιστημονική Υπηρεσία, να παρέχεται η δυνατότητα πρόσληψης προσωπικού και για κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών οι οποίες δεν προσδιορίζονται. Τελικώς, κύριε Πρόεδρε, η νέα αυτή κρατική εταιρεία δεν πρόκειται να λύσει επί της ουσίας κανένα από τα προβλήματα της πόλης των Αθηνών. Πρόκειται για μια προσπάθεια της Κυβέρνησης να καπελώσει τον Δήμο Αθηναίων, προκειμένου να μοιράζει η ίδια την τράπουλα των μελετών και έργων, ασκώντας την ανάλογη πολιτική. Δεν υπάρχει κανένα master plan που να αναλύει την ανάγκη δημιουργίας αυτής της ανώνυμης εταιρείας του δημοσίου. Γι' αυτό καταψηφίζουμε το σχέδιο νόμου και επί της αρχής και επί των άρθρων. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι πέντε μαθήτριες και μαθητές και έξι συνοδοί καθηγητές από το 8ο Γενικό Λύκειο Βόλου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Καλώς ορίσατε στη Βουλή και στην Αθήνα. Πέσατε και στην περίπτωση που συζητούμε για την Αθήνα. Κύριε Μανιάτη, επειδή έχει έρθει ο Υφυπουργός, μήπως θέλετε να λάβει τον λόγο πρώτος για να υποστηρίξει την τροπολογία του, ώστε οι εισηγητές από εδώ και πέρα να τον έχετε ακούσει;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, πολύ κύριε Πρόεδρε. Δεν θα χρειαστώ τα τρία λεπτά. Είναι καθαρά μία νομοτεχνική βελτίωση. Ποιο είναι το ζήτημα; Αφορά τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας τα οποία υλοποιούνται από τον ΟΑΕΔ, αλλά σχεδιάζονται και καταρτίζονται από τη Γενική Γραμματεία Κοινοτικών και Άλλων Πόρων. Η πρόταση της υπηρεσίας ήταν να προστεθεί η Γενική Γραμματεία Κοινοτικών και Άλλων Πόρων, έτσι ώστε να μην υπάρξει κανένα διαχειριστικό πρόβλημα σε περίπτωση ελέγχου, γιατί μιλάμε για συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα. Κατά τα άλλα δεν αλλάζει τίποτα στον τρόπο με τον οποίον υλοποιούνται μέχρι σήμερα τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. Ευχαριστώ πολύ.
Άρα δεν χρειάζεται ο ΟΑΕΔ;
Όχι, σας λέω - μάλλον δεν ακούσατε - ότι υλοποιεί ο ΟΑΕΔ.
Κύριε Μπούρα, εάν και σε εσάς που είστε είκοσι χρόνια στη Βουλή κάνω παρατηρήσεις, τι θα κάνω στους νέους συναδέλφους; Σας παρακαλώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορέσουμε να ρωτήσουμε σχετικά με την τροπολογία;
Ναι. Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ, να παραμείνετε για πέντε λεπτά για κάποιες διευκρινιστικές ερωτήσεις. Θα δώσω τον λόγο με την σειρά για ένα λεπτό. Ορίστε, κύριε Μπούρα, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, ζητώ συγγνώμη. Δεν ήξερα εάν θα δώσετε λόγο για ερωτήσεις.
Εντάξει. Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Δεν αλλάζει τίποτα. Έτσι δεν είπατε; Εδώ διαβάστε να δείτε τι αλλάζει. Το διαβάζω πάλι: Η Γενική Γραμματεία Διαχείρισης Κοινωνικών και Άλλων Πόρων του Υπουργείου Εργασίας, την παίρνετε δηλαδή σε αυτά που θα κάνει ο ΟΑΕΔ. Ο ΟΑΕΔ, δηλαδή, που είναι ο καθ' ύλην αρμόδιος φορέας χρόνια τώρα να κάνει αυτή τη δουλειά, που έχει το δικαίωμα να το κάνει...
Ερώτηση είπαμε να κάνετε.
Αυτό ρωτώ.
Ρωτήστε. Δεν άκουσα να κάνετε ερώτηση.
Και ρωτώ: Είναι δυνατόν; Τι θα κάνει; Δεν έχει αυτή την αρμοδιότητα. Έχει την αρμοδιότητα να προγραμματίζει, δεν έχει να προσλαμβάνει προσωπικό. Το προσωπικό θα το προσλάβουν άλλοι φορείς και είναι ο ΟΑΕΔ συγκεκριμένα, για τον οποίο υπάρχει ρύθμιση και την οποία επικαλείστε.
Ωραία, κύριε Μπούρα. Κύριε Δημαρά, θέλετε διευκρίνιση επί της τροπολογίας;
Όχι.
Κύριε Μανιάτη, θέλετε διευκρίνιση επί της τροπολογίας;
Όχι.
Κύριε Παναγιώταρε, θέλετε διευκρίνιση επί της τροπολογίας;
Όχι.
Κύριε Κατσώτη, θέλετε διευκρίνιση επί της τροπολογίας πριν φύγει ο κύριος Υπουργός;
Όχι.
Κύριε Λαζαρίδη, θέλετε διευκρίνιση επί της τροπολογίας;
Όχι.
Ορίστε, κύριε Αμυρά, έχετε τον λόγο επί της τροπολογίας για ένα λεπτό. Ερώτηση να κάνετε, σας παρακαλώ, όχι τοποθέτηση. Τοποθέτηση θα κάνετε στην ομιλία σας.
Ξέρω. Εγώ διευκρινιστικά θα ρωτήσω τον κύριο Υπουργό. Φαίνεται με αυτόν τον τρόπο να υπάρχει αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων μεταξύ του ΟΑΕΔ και της Γενικής Γραμματείας. Η Γενική Γραμματεία έχει δικά της προγράμματα που τρέχει πέραν του ΟΑΕΔ; Εάν ισχύει αυτό, εγώ σας λέω ότι ορθώς πράττετε. Εάν, όμως, δεν ισχύει, έχουμε θέμα διότι υποκαθιστάτε στην ουσία τον ΟΑΕΔ. Οπότε αυτό θέλουμε να μας απαντήσετε. Ευχαριστώ.
Ο κ. Γεωργιάδης δεν είναι εδώ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για να απαντήσετε στις δύο παρατηρήσεις του κ. Μπούρα και του κ. Αμυρά.
Ωραία. Πολύ γρήγορα ξαναλέω ότι μιλάμε για μια πρόταση η οποία έχει έρθει από την υπηρεσία ως καθαρά νομοτεχνική βελτίωση για να μην προκύψει κάποιο πρόβλημα στους ελέγχους, γιατί μιλάμε για συγχρηματοδοτούμενα. Ποια είναι η διαδικασία των συγχρηματοδοτούμενων μέχρι σήμερα; Για αυτό επιμένω ότι δεν αλλάζει. Η Γενική Γραμματεία σχεδιάζει και καταρτίζει το πρόγραμμα το οποίο υλοποιείται από τον ΟΑΕΔ. Αυτό δεν αλλάζει. Αυτό συμβαίνει και τώρα. Όλα τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας υλοποιούνται από τον ΟΑΕΔ, αλλά επειδή είναι συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα από το πλαίσιο των ΕΣΠΑ, έχουμε την ευθύνη της εμπλοκής της Γενικής Γραμματείας. Επειδή στην προηγούμενη διατύπωση στον νόμο αναφερόταν ο ΟΑΕΔ, αλλά τα προγράμματα υλοποιούνται από κοινού με την Γενική Γραμματεία, η πρόταση της υπηρεσίας, για να είμαστε τελείως νομικά καθαροί και για να μην προκύψει κανένα πρόβλημα, ήταν να διασαφηνιστεί στον νόμο. Νομίζω ότι δεν υπάρχει κάποιο παραπάνω ζήτημα. Νομίζω ότι η πρώτη παρατήρηση είναι ζήτημα παρεξήγησης. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, Βουλευτής Αργολίδος κ. Ιωάννης Μανιάτης.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να εκφράσω τη θλίψη μας για την απώλεια του Κώστα Λιάσκα και να τιμήσουμε τη μνήμη του. Ο Κώστας Λιάσκας ήταν ο Πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου για πολλά χρόνια και Υπουργός και ένας γνήσιος εκφραστής του τεχνικού κόσμου της χώρας. Εκφράζουμε, λοιπόν, προς την οικογένειά του τη θλίψη και τη συμπάθειά μας. Αγαπητοί συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, ξέρετε τι μου θυμίσατε, όταν άρχισα να διαβάζω το νομοσχέδιό σας; Μου θυμίσατε τον Νίκο Βαμβακούλα. Ο Νίκος Βαμβακούλας, λοιπόν, σε μια ποδοσφαιρική περίοδο που δεν πήγαινε καλά ο Ολυμπιακός σε κάποια σύσκεψη είπε: «ρε παιδιά, δεν πάμε καλά. Δεν φτιάχνουμε μια τριμελή επιτροπή από πέντε - έξι άτομα;». Βέβαια, ο Νίκος Βαμβακούλας ήταν καλός αμυντικός και καμμία φορά έβαζε και κανένα γκολ. Εσείς τώρα προσπαθείτε να τον μιμηθείτε, αλλά με πολύ κακό τρόπο, γιατί είστε μια πολύ κακή Κυβέρνηση. Προφανώς, κάποια στιγμή εκεί στο Μαξίμου είπατε: «Δεν πάμε καλά. Έρχονται δημοτικές εκλογές. Θα πρέπει να βάλουμε κάποιον υποψήφιο στον Δήμο της Αθήνας. Θα μας ρωτήσουν τι έχουμε κάνει για τον Δήμο της Αθήνας και δεν θα έχουμε κάνει απολύτως τίποτα για τον Δήμο της Αθήνας». Άρα δεν φτιάχνουμε μια κρατική εταιρεία να λέμε ότι τουλάχιστον φτιάξαμε μια κρατική εταιρεία, που εκτός των άλλων θα μας βοηθήσει να διορίσουμε και καμμιά πενηνταριά, εξηνταριά, εκατοσταριά ανθρώπους που μπορούν να παίξουν το παιχνίδι το δικό μας; Αυτόν μου θυμίσατε. Τον Νίκο Βαμβακούλα. Επειδή, όμως, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας και τον χειρισμό των δημοσίων πραγμάτων, το νομοσχέδιο αυτό έρχεται, αγαπητοί συνάδελφοι, σε μια συγκυρία όπου έσκασε μία ακόμα φούσκα της Κυβέρνησης. Η φούσκα του προκλητικού συγχρωτισμού της Κυβέρνησης με τον κομματικό της εργολάβο, τον κ. Καλογρίτσα. Πριν δυο μέρες, λοιπόν, μάθαμε ότι ο εκλεκτός της Κυβέρνησης εργολάβος, ο κ. Καλογρίτσας, ο εργολάβος ο οποίος επρόκειτο να πάρει τηλεοπτική άδεια με υποθήκη κάποια ανύπαρκτα βοσκοτόπια σε νησί του Ιονίου, με τη συγγενική σχέση που έχει με στελέχη της Κυβέρνησης έχει αναλάβει τις τέσσερις από τις οκτώ εργολαβίες, τις σπαστές εργολαβίες του άξονα Πάτρα - Πύργος. Τέσσερις εργολαβίες συνολικού προϋπολογισμού 250 εκατομμυρίων ευρώ, για τις οποίες εργολαβίες όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είπε στην Κυβέρνηση «αυτό που κάνετε, μας δημιουργεί σοβαρές επιφυλάξεις, δεν θα γίνει το έργο έτσι όπως πρέπει», για πρώτη φορά η Κυβέρνηση, ο αρμόδιος Υπουργός είπε «μην φοβάστε, εάν βγούμε έξω από τον προϋπολογισμό θα συμπληρώσουμε τα κονδύλια από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων». Δεν έχει ξαναγίνει αυτό σε δημόσιο έργο, να δεσμεύεται η Κυβέρνηση ότι για κάποιο έργο αν πέσει έξω ο προγραμματισμός θα συμπληρωθεί από δημόσιο χρήμα. Και, βεβαίως, ο κ. Καλογρίτσας είναι ο άνθρωπος ο οποίος δεν μπορεί πια να στηρίξει τις εγγυητικές του επιστολές ούτε για την τηλεθέρμανση της Φλώρινας ούτε για τον άξονα Καλλονή - Σίγρι ούτε για την αποχέτευση του Διονύσου. Διότι, βεβαίως, όταν κάποιος δίνει εκπτώσεις πάνω από 55%, όσο κολλητός και να είναι στην Κυβέρνηση, κάποια στιγμή σκάει το σκάνδαλο. Αγαπητοί Υπουργοί, είστε τριάμισι χρόνια στη διακυβέρνηση της χώρας. Μπορείτε να μας πείτε τι έχετε κάνει για τον Δήμο Αθηναίων; Όχι ως διοικητική δομή αλλά για τους κατοίκους του Δήμου της Αθήνας. Γιατί στον απλό πολίτη το μόνο που έρχεται στον νου ότι έχετε κάνει για την Αθήνα είναι ότι είχατε παραλάβει λειτουργικά πλεονασματικές αστικές συγκοινωνίες, τις καταντήσατε να κυκλοφορούν τα μισά λεωφορεία απ' όσα κυκλοφορούσαν το 2014 και θα τις παραδώσετε μετά τις επόμενες εκλογές απολύτως προβληματικές με δεκάδες εκατομμύρια ελλείμματα. Αυτό είναι το μόνο που φαίνεται ότι έχετε κάνει για την Αθήνα. Όμως, υπάρχει και κάτι άλλο εξίσου ενδιαφέρον. Πριν έναν χρόνο, ήταν Μάιος του 2017, ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας έκανε επίσκεψη στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Και εκεί παρουσία του Υπουργού κ. Σταθάκη έκανε εξαγγελίες για το μέλλον της Αθήνας. Εδώ ανοίγω μια παρένθεση. Για να κάνει εξαγγελίες από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, προφανώς αυτά τα οποία εξήγγειλα, που είναι περίπου αυτά που θέλετε εσείς να φτιάξετε με την εταιρεία σας, θεωρεί ότι ανήκουν στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Τώρα τι άλλαξε και αυτά τα αντικείμενα έρχονται στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Δημοσίων Έργων και του Υπουργού Επικρατείας; Αγαπητοί συνάδελφοι, ξέρετε τι υποσχέθηκε ο κύριος Πρωθυπουργός πριν έναν χρόνο; Υποσχέθηκε ότι τέτοια εποχή, προς το τέλος του 2018, θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαγωνισμοί - όχι μόνο θα έχουν προκηρυχθεί, θα έχουν ολοκληρωθεί - για τα ακόλουθα στην Αθήνα: κατεδάφιση «Λεωφόρου», μεταφορά του γηπέδου του Παναθηναϊκού, μητροπολιτικό πάρκο στου Γουδή, ενιαίο μέτωπο πρασίνου στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, ανάπλαση Ελαιώνα - Βοτανικού, δημιουργία φορέα μεταφοράς στρατοπέδων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για να φτιαχτεί ένα πραγματικό μητροπολιτικό κέντρο στου Γουδή. Μάλιστα, δεσμεύθηκε ο κύριος Πρωθυπουργός ότι θα εποπτεύει προσωπικά το συγκεκριμένο project, διότι όπως είπε και μάθαμε κι εμείς, έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην πολεοδομία και, άρα, και με την επαγγελματική του εμπειρία θα εποπτεύσει το συγκεκριμένο project. Κύριοι Υπουργοί, μπορείτε να μας πείτε στον έναν χρόνιο που μεσολάβησε, τι ακριβώς έχει υλοποιήσει ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας από τις δεσμεύσεις του πριν έναν χρόνο για τα θέματα της Αθήνας; Τι έχουμε τώρα μπροστά μας; Τι νομοσχέδιο συζητούμε; Συζητούμε ένα νομοσχέδιο για να δημιουργήσουμε μία ακόμη κρατική εταιρεία, μια κρατική εταιρεία, που δημιουργείται με υφαρπαγή αρμοδιοτήτων από τον Δήμο της Αθήνας, χωρίς την υπογραφή του συναρμόδιου Υπουργού Εσωτερικών. Άλλη μία παρένθεση με πολλά ερωτηματικά. Γιατί άραγε; Δέκα Υπουργοί υπογράφουν το νομοσχέδιο, όχι ο Υπουργός Εσωτερικών αρμόδιος για θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης. Γιατί; Και τι έρχεται και κάνει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Καταπατά το άρθρο 101 του Συντάγματος, που μιλά για διοικητική αποκέντρωση της χώρας και κάνει κρατική υπερσυγκέντρωση. Καταπατά το άρθρο 102 του Συντάγματος, που αναφέρει ρητά μάλιστα ότι η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ Βαθμού. Επίσης, καταπατά την αρχή της επικουρικότητας, που είναι μία βασική αρχή της ευρωπαϊκής ιδέας. Και, βεβαίως, έρχεται σε απόλυτη σύγκρουση με την Ευρώπη που θέλουμε όλοι να διαμορφώσουμε, την Ευρώπη των περιφερειών, που θα είναι δίπλα στον πολίτη ως ένα ισχυρό όπλο απέναντι στην Ευρώπη της δημαγωγίας, του λαϊκισμού, της ακροδεξιάς, του ρατσισμού και της εσωστρέφειας. Καταπατάτε, δηλαδή, δύο άρθρα του Συντάγματος και δύο βασικές αρχές της ευρωπαϊκής ιδέας. Δημιουργείτε μία κρατική εταιρεία για ποιον λόγο άραγε; Φαντάζομαι ότι κάποιος ευφυής εγκέφαλος εκεί στο Μαξίμου θα είπε: «Τριπλασιάσαμε του γενικούς γραμματείς στα Υπουργεία. Μέχρι τώρα ξέραμε ότι έχει έναν γενικό γραμματέα κάθε Υπουργείο. Τώρα έχουμε γενικό γραμματέα, ειδικό γραμματέα, αναπληρωματικό ειδικό γραμματέα, θεματικό ειδικό γραμματέα. Έχουμε καμμιά διακοσαριά γενικούς γραμματείς. Προφανώς η δεξαμενή αυτή διορισμού κομματικών στελεχών τελείωσε. Βρίσκουμε τώρα καινούργια δεξαμενή. Αφαιρούμε αρμοδιότητες από την αυτοδιοίκηση, δημιουργούμε κρατική εταιρεία - καλό μαγαζί, καινούργια κρατική εταιρεία - και σε αυτή κάνουμε ό,τι θέλουμε». Αντί να κάνετε αυτό που οφείλει να κάνει μία σύγχρονη ευρωπαϊκή κυβέρνηση, να διαμορφώσετε το θεσμικό πλαίσιο για τον μητροπολιτικό Δήμο Αθήνας και για τον μητροπολιτικό Δήμο Θεσσαλονίκης, που είναι δύο ανάγκες που υπάρχουν, είναι ορατές, έχουν κατατεθεί προτάσεις, δεν το κάνετε για έναν πολύ απλό λόγο. Γιατί θα ξεφύγει ο κομματικός και οικονομικός έλεγχος από τα χέρια σας. Θα με ρωτούσε κάποιος: Ωραία, να αποδεχθούμε την κριτική σας, κύριε Μανιάτη. Εσείς, όταν κυβερνήσατε, μπορείτε να μας πείτε τι κάνατε για την Αθήνα; Είναι εύλογη η ερώτηση. Σπεύδω, λοιπόν, να απαντήσω τι κάναμε για την Αθήνα μέσα σε ένα έτος, το 2014. Δημιουργήσαμε, θεσμοθετήσαμε, νομοθετήσαμε το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας - Αττικής. Τριάντα χρόνια μετά τον νόμο Τρίτση, η Αθήνα και η Αττική απέκτησαν ολοκληρωμένο σχέδιο πραγματικής ολιστικής ανάπτυξης σε όλους τους τομείς, επιχειρηματικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό, πολεοδομικό, συγκοινωνιακό. Για πρώτη φορά η Αττική και η Αθήνα απέκτησαν ρυθμιστικό σχέδιο, το οποίο καταψηφίσατε. Σας καταθέτω το σχετικό για τα Πρακτικά, όπως λέει και ο Βαγγέλης Βενιζέλος. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μανιάτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεύτερον, πάλι μέσα στο 2014, μέσα στην ίδια χρονιά θεσμοθετήσαμε το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Αστικής Παρέμβασης για το κέντρο της Αθήνας, το ΣΟΑΠ του κέντρου της Αθήνας, κορυφαία πολεοδομική, συγκοινωνιακή, αναπτυξιακή παρέμβαση για το κέντρο της Αθήνας. Πρώτη φορά στην Ελλάδα κυβέρνηση τολμούσε να συναθροίσει αρμοδιότητες δεκαεπτά διαφορετικών αντικειμένων σε ένα ενιαίο κείμενο με συνυπογραφή πολλών Υπουργών και να διαμορφώσει το πλαίσιο για το πώς θα ξεπεράσουμε τα προβλήματα του κέντρου της Αθήνας - πάρτε και το σχετικό, παρακαλώ, για τα Πρακτικά - την ίδια στιγμή που ήταν σε εξέλιξη το αντίστοιχο ΣΟΑΠ για τους επτά δήμους της δυτικής Αθήνας και το αντίστοιχο ΣΟΑΠ για τον Δήμο Θεσσαλονίκης. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μανιάτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Φτάνουν αυτά; Όχι. Κάναμε και κάτι ακόμη. Προχωρήσαμε στην προσπάθεια για επίλυση ενός μεγάλου θέματος του κέντρου της Αθήνας, που είναι τα χίλια οκτακόσια εγκαταλελειμμένα κτήρια στο κέντρο της Αθήνας. Είναι κτήρια που αποτελούν κίνδυνο για την ασφάλεια και τη ζωή των ανθρώπων που περνούν από μπροστά τους και αποτελούν οικονομικά και άλλα βαρίδια για τους ιδιοκτήτες που τους έλαχε να έχουν κτήρια τα οποία δεν μπορούν να ανακαινίσουν. Και δώσαμε τη δυνατότητα στην πολιτεία και τον Δήμο Αθηναίων - γιατί έγινε σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων - να παρέμβουμε, έτσι ώστε μέσα από χρηματοδοτικά εργαλεία όπως το «JESSICA», όπως το πακέτο Γιούνγκερ, όπως το ΕΣΠΑ αυτά τα χίλια οκτακόσια εγκαταλελειμμένα κτήρια του κέντρου της Αθήνας να αξιοποιηθούν κοινή συναινέσει των ιδιοκτητών, του δήμου και της πολιτείας. Και διαμορφώσαμε πλήρες νομοθέτημα. Ήταν ένα έτοιμο σχέδιο νόμου, το οποίο παραδώσαμε στον Υπουργό Περιβάλλοντος, Πολεοδομίας και Ενέργειας, που ανέλαβε τον Ιανουάριο του 2015. Ήταν ένα έτοιμο σχέδιο νόμου! Ορίστε και το σχετικό έγγραφο. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μανιάτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μη με ρωτήσετε, αγαπητοί συνάδελφοι, τι έχει γίνει μέχρι τώρα. Εδώ και τριάμισι χρόνια το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου ούτε καν έχει ακουστεί ότι μπορεί να ενδιαφέρει την Κυβέρνηση. Και για να έρθουμε τώρα να δούμε το νομοθέτημα που μας φέρνουν οι Υπουργοί. Τι μας ζητάει; Λέει: «Οι δύο αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί θα ασχοληθούν για το κέντρο της Αθήνας με τη νεοφυή, καινοτόμο επιχειρηματικότητα». Είναι φιλόδοξος στόχος, τον σέβομαι. Αναρωτιέμαι, με ποια υποδομή θα ασχοληθούν τα γραφεία σας ή τα Υπουργεία σας ή οι υπηρεσίες σας, κύριοι Υπουργοί, με τη νεοφυή, καινοτόμο επιχειρηματικότητα; Επίσης, θα ασχοληθείτε με τον τουρισμό, τον πολιτισμό και την αλληλέγγυα οικονομία. Με ποια υποδομή άραγε, κύριοι Υπουργοί; Μια δεύτερη παρατήρηση θα κάνω σε ένα άλλο άρθρο. Ζητάτε να εγκρίνουμε κατά παρέκκλιση διατάξεων πολεοδομικών, διατάξεων δημοσίων συμβάσεων, να αξιοποιήσετε χώρους. Γιατί «κατά παρέκκλιση»; Δεν το καταλαβαίνω. Γιατί δεν νομοθετείτε, εάν κάτι λείπει από την ελληνική νομοθεσία; Τρίτη παρατήρηση. Μας ζητάτε να συμφωνήσουμε να διορίσετε επταμελές διοικητικό συμβούλιο. Τι προσόντα, ρε παιδιά, θα έχουν αυτοί οι άνθρωποι που θα κάνουν ένα τόσο σπουδαίο έργο; Δεν υπάρχει ούτε μία λέξη για το τι προσόντα πρέπει να έχουν αυτοί οι άνθρωποι. Απλώς λέει κάπου ότι πρέπει να είναι αξιόλογοι άνθρωποι ή κάτι τέτοιο. Και έρχεται στο μυαλό μου το βατερλό της Κυβέρνησης με τον Ελληνικό Διαστημικό Οργανισμό, όπου εκεί διορίσατε - ήταν μία φωτεινή εξαίρεση του κακού εαυτού σας, αλλά δεν τον αντέξατε τον εαυτό σας, έναν μήνα τον αφήσατε να είναι καλός και τον ανατρέψατε - έναν σπουδαίο Έλληνα επιστήμονα, τον καθηγητή και ακαδημαϊκό Σταμάτη Κριμιζή, ο οποίος παραιτήθηκε σε έναν μήνα, λέγοντας: «follow the money». Γιατί το είπε αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος;
Κύριε Μανιάτη, βλέπετε το ρολόι απέναντι, έτσι;
Ναι, κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Τέταρτη παρατήρηση και προτελευταία για το νομοσχέδιο: Αδιανόητη, απαράδεκτη διατύπωση λέει ότι αυτή η κρατική εταιρεία «προσλαμβάνει προσωπικό με σύμβαση εργασίας αορίστου και ορισμένου χρόνου, με σύμβαση μίσθωσης έργου και έμμισθης εντολής». Ερωτήματα στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, που θα κληθούν να υπερψηφίσουν: Πόσους, ρε παιδιά, θα διορίσει αυτή η εταιρεία; Ποιων ειδικοτήτων; Με τι προϋπολογισμό; Υπάρχουν έστω στοιχειώδη χαρακτηριστικά; Θα είναι δέκα άνθρωποι, πενήντα, εκατό, πεντακόσιοι; Γιατί δεν λέει στοιχειωδώς το νομοσχέδιο «θα διορίσουμε ή θα απασχολήσουμε έως είκοσι, ειδικοτήτων τάδε». Τι θα είναι; Κηπουροί θα είναι, θυρωροί, αρχιτέκτονες, συγκοινωνιολόγοι; Γιατί δεν μας λέτε για ποιες ειδικότητες θέλετε να σας δώσουμε νομοθετική εξουσιοδότηση; Και, βεβαίως, δεν μας λέτε και για τον λόγο αυτόν το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους αδυνατεί να αξιολογήσει τη δαπάνη σε μια εποχή σκληρής λιτότητας, - όπου κόβετε τρεις συντάξεις από τους συνταξιούχους…
Κύριε Μανιάτη, με συγχωρείτε, αλλά πρέπει να σας διακόψω.
Κύριε Πρόεδρε, βρίσκομαι στην τελευταία μου σελίδα. Θα ολοκληρώσω.
Ολοκληρώστε, εάν θέλετε να τελειώσουμε απόψε.
Θα χρησιμοποιήσω και τον χρόνο της δευτερολογίας μου. Δεν θα χρησιμοποιήσω δευτερολογία καθόλου. Γι' αυτό, λοιπόν, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν αναφέρει λέξη για το κόστος. Είναι άγνωστο το κόστος. Και, βεβαίως, η τελευταία παρατήρηση είναι ότι μας ζητάτε να σας εξουσιοδοτήσουμε να διαμορφώσετε και ένα γνωμοδοτικό συμβούλιο αγνώστου συνθέσεως, αγνώστου κόστους, αγνώστων αρμοδιοτήτων, όπως αντίστοιχα και το διοικητικό συμβούλιο. Συνοψίζοντας, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο θεσμικά, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά προκλητικό. Προσπαθεί να δημιουργήσει μία άχρηστη και αχρείαστη καινούργια κρατική εταιρεία και γι' αυτό το καταψηφίζουμε και επί της αρχής και επί των άρθρων. Και επειδή η χώρα βρίσκεται στην ολοκλήρωση του τρίτου μνημονίου, του μνημονίου Τσίπρα, μέχρι τον Αύγουστο του 2018, εμείς πολύ καθαρά πολιτικά λέμε ότι δεν εμπιστευόμαστε αυτή την Κυβέρνηση να διαπραγματευτεί το μέλλον της χώρας για τα επόμενα δέκα χρόνια και γι' αυτό ζητούμε να προκηρυχθούν εκλογές εδώ και τώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Μέχρι να έρθει ο κ. Παναγιώταρος στο Βήμα, για να λάβει τον λόγο, και επειδή διάβασα και τα πρακτικά της επιτροπής, νομίζω ότι πρέπει στη μνήμη κάποιου ανθρώπου, γιατί όλοι μιλάτε για τα εγκαταλελειμμένα κτήρια της Αθήνας, να πω κάτι το οποίο δεν το ξέρετε. Το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όταν ήμουν πρόεδρος στην ΚΕΔΕ, δημιούργησε μία επιστημονική επιτροπή υπό την προεδρία του αειμνήστου Δημητρίου Τσάτσου - και θα καταλάβετε γιατί ήταν πρόεδρος επιστημονικής επιτροπής - κατέγραψε τα κτήρια, βρήκε τους ιδιοκτήτες. Σας λέω προς μεγάλη σας έκπληξη - για όσους δεν το ξέρετε - ότι ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης είναι το ελληνικό δημόσιο με πρώτο Υπουργείο το Υπουργείο Πολιτισμού. Δεύτερος ιδιοκτήτης είναι η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου και τρίτος ιδιοκτήτης είναι διάφοροι ιδιώτες. Και επειδή τα δύο πρώτα «δεσμεύονταν» ως κληροδοτήματα και ήταν δύσκολη η αξιοποίησή τους, ο Δημήτρης Τσάτσος έφτιαξε το νομικό πλαίσιο, που ήταν και σχέδιο νόμου και προεδρικά διατάγματα, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν αυτά τα κτήρια. Αυτό βγήκε σε έναν τόμο. Το έχουν τα αρμόδια Υπουργεία αλλά δεν το επικαλούνται. Στέλνουν τις εισηγήσεις τους στους Υπουργούς και οι υπηρεσιακοί παράγοντες των Υπουργείων λένε ότι είναι δικές τους ιδέες. Στη μνήμη, λοιπόν, του Δημητρίου Τσάτσου ήμουν υποχρεωμένος να κάνω αυτή την ενημέρωση.
Κύριε Πρόεδρε, πότε έγινε αυτό;
Ήμουν εγώ ακόμα στην ΚΕΔΕ, κύριε Σπίρτζη, επομένως πρέπει να ήταν το 2010 περίπου. Κύριε Παναγιώταρε, συγγνώμη που σας έκανα να περιμένετε. Έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αν η αισθητική σας είναι τύπου Τζέισον - Αντιγόνης, τότε καταλαβαίνουμε τι σόι ανάπλαση θέλετε να κάνετε στην Αθήνα. Διότι ακούγεται οξύμωρο να θέλουν να ομορφύνουν την πόλη οι πάσης φύσεως θιασώτες του μπάφου, της μαστούρας και των γλαστράκιδων. Των πάσης φύσεως μπαχαλάκηδων που καίνε, σπάνε την Αθήνα και έχουν φαρδιές πλατιές τις υπογραφές στήριξης από τη συντριπτική πλειοψηφία των Βουλευτών - και όχι μόνο - του ΣΥΡΙΖΑ. Από τους θιασώτες των λαθρομεταναστών, όπου τους έχετε δώσει γη και ύδωρ και στην Αθήνα και κάνουν ό,τι γουστάρουν στην κυριολεξία και δεν δίνουν λογαριασμό εις βάρος των υπολοίπων πολιτών. Οι θιασώτες του νόμου Παρασκευόπουλου, που αποφυλακίζεται η σάρα η μάρα και το κακό συναπάντημα και επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος και κάνουν το θεάρεστο έργο τους μέχρι να συλληφθούν ξανά από την αστυνομία και μετά πάλι με το νόμο Παρασκευόπουλου να βγουν έξω! Οι θιασώτες που υπερασπίζονται μετά μανίας το άσυλο των παρανόμων στα πανεπιστήμια, που τα έχουν μετατρέψει σε άντρα ανομίας και σε σημεία εφόδου, όπου βγαίνουν, κάνουν ό,τι κάνουν και μπαίνουν μέσα ξανά, γιατί εκτός των άλλων είναι και θρασύδειλοι. Στους θιασώτες της ασυδοσίας των πάσης φύσεως ισχνών μειονοτήτων εις βάρος του συντριπτικού συνόλου αυτής της πόλης και όχι μόνο. Τους θιασώτες των γιαλαντζί οικολόγων, των μαϊμού οικολόγων, της πλάκας στην κυριολεξία, των κορμοράνων, της κωλοτούμπας - βλέπε Ελληνικό - , της νομιμοποίησης αυθαιρέτων - βλέπε Mall - , της πλαστικής σακούλας και πολλών άλλων καταστάσεων. Τους θιασώτες της διαιώνισης των χωματερών, που δεν μας έφθανε η πλέον κορεσμένη χωματερή - χαβούζα στη Φυλή και όπου προεκλογικά η Περιφέρεια - η κ. Δούρου - έλεγε ότι θα κλείσει αμέσως μόλις αναλάβει και όχι μόνο δεν έκλεισε, συνεχίζει και λειτουργεί και επεκτείνεται με διάφορα τερτίπια, αλλά έσκασε και χρήματα για να συνεχιστούν τα έργα στον Γραμματικό, παρ' ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μας έριξε «κόκκινη κάρτα», κανείς δεν το θέλει, αλλά όλως τυχαίως να πληρώνει η Περιφέρεια χρήματα στον γνωστό μεγαλοεργολάβο για ένα έργο που ενδεχομένως δεν θα λειτουργήσει ποτέ. Στους θιασώτες των διοδίων εντός οικιστικού ιστού. Παρά τις διαβεβαιώσεις - έφυγε ο αρμόδιος Υπουργός - ότι δεν θα πληρώνουν διόδια οι κάτοικοι της Βαρυμπόμπης, του Αγίου Στεφάνου, της Κηφισιάς και άλλων περιοχών, είμαστε σίγουροι για το αντίθετο. Αντιπροσωπεύετε όλα όσα έχουν καταντήσει την Αθήνα στο χάλι που βρίσκεται. Τα αντιπροσωπεύετε διότι έχετε τις ιδεοληψίες σας. Έχετε πάρει το μεγαλύτερο τμήμα του παλαιού και βρώμικου ΠΑΣΟΚ, του αρρωστημένου, αυτών που σαν ανεμοδούρες πηγαίνουν όπου βρουν εξουσία και καρέκλα. Έχετε πάρει όλα τα αρνητικά του παρελθόντος. Φορείς υπάρχουν. Λέτε ότι θέλετε να ιδρύσετε έναν νέο φορέα. Σε τι θα διαφέρει ο νέος φορέας από τους προηγούμενους; Σε τίποτα απολύτως, μιας και θα διέπεται από την ίδια υποβαθμιστική, μηδενιστική νοοτροπία που σας διακατέχει. Δεν λάβατε υπ' όψιν σας τους άλλους δύο βασικούς φορείς ή μάλλον δεν λάβατε καθόλου υπ' όψιν σας τον Δήμο Αθηναίων, παρ' ότι ο Δήμος Αθηναίων πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο για τα του Δήμου Αθηναίων. Όμως, λάβατε υπ' όψιν σας τον μόνο φορέα, ο οποίος συμφώνησε μαζί σας, την Περιφέρεια Αττικής, την κ. Δούρου, την ομογάλακτή σας, η οποία τα πάει περίφημα με τις πράξεις της, κόσμος πνίγεται, καίγονται, καταστρέφονται και το μόνο φαραωνικό έργο - μιλούσε προεκλογικά κατά των φαραωνικών έργων - είναι η ανάπλαση του φαληρικού μετώπου. Εκταμίευσε 300 εκατομμύρια ευρώ περίπου από κονδύλια, προϋπολογισμούς ή από οπουδήποτε αλλού, προκειμένου να φτιάξει ένα τερατούργημα στον φαληρικό όρμο. Όσοι έχετε περάσει θα βλέπετε ότι υψώνεται ένα τεράστιο τείχος, τσιμέντο, τσιμέντο, τσιμέντο, ενώ υποτίθεται ότι όταν είχε έρθει στην Περιφέρεια έλεγε ότι αυτό το έργο θα γίνει, προκειμένου οι κάτοικοι του Μοσχάτου, της Καλλιθέας και άλλων περιοχών να ανασάνουν ξανά και να βλέπουν προς τη θάλασσα. Βλέπουμε πάλι την εταιρεία «ΑΚΤΩΡ» - τυχαίο; - να τσιμπάει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για ένα έργο, το οποίο δεν καταλαβαίνει κανείς και όσο περνάει ο καιρός αντιλαμβάνονται όλο και περισσότεροι πού αποσκοπεί. Ο Δήμος Αθηναίων που θα έπρεπε να έχει τον πρώτο λόγο, δυστυχώς, εδώ και δύο τετραετίες διοικείται από έναν άκρως αποτυχημένο δήμαρχο, ο οποίος δεν έχει κάνει τίποτε απολύτως, παρά μόνο για τους λαθρομετανάστες. Αν και τώρα τελευταία και ο ίδιος διαμαρτύρεται, γιατί η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Βέβαια, μικρό το κακό για τον ίδιο, γιατί μένει κάπου στα βόρεια προάστια, σε μία πολύ ωραία μεζονέτα, οπότε δεν του πολυκαίγεται καρφί για το τι συμβαίνει στο κέντρο της πόλεως των Αθηνών. Αντί να ασχοληθείτε με τον Δήμο Αθηναίων και να δείτε πώς θα γίνει μητροπολιτικός δήμος και πώς θα μπορέσουν να μαζευτούν τα ασυμμάζευτα για το καλό των πολιτών και των διαμενόντων στην πρωτεύουσα της χώρας, δεν έχετε κάνει τίποτα απολύτως. Πελαγοδρομείτε παντού τριάμισι χρόνια τώρα. Αλλιώς ξεκινήσατε προεκλογικά το 2015, αλλιώς μετεκλογικά, αλλιώς στην πορεία τον Αύγουστο του 2015 και αλλιώς μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015. Έχετε φέρει τα πάντα τούμπα! Κι ενώ δεν μπορείτε να χωρίσετε δύο γαϊδάρων άχυρα, στην κυριολεξία, έχετε την απαίτηση να αναπλάσετε την Αθήνα. Και όλα αυτά με μια καινούργια ΔΕΚΟ. Διότι τις παλιές ΔΕΚΟ τις έχετε βάλει στο Ταμείο Αποκρατικοποίησης και ξεπουλάτε όσες είναι καλές. Τις άλλες, τα σαπάκια, θα τις κρατήσετε εσείς. Φτιάχνετε, λοιπόν, μια καινούργια ΔΕΚΟ, - ωραία η σκέψη σας! - η οποία δεν υπάγεται στα μνημόνια και σε όλο αυτό το σχέδιο ξεπουλήματος των πάντων. Θα διορίσετε νέους διευθυντές, υποδιευθυντές, γραμματείς, φαρισαίους, γραφεία, καθαρίστριες, κηπουρούς ή οτιδήποτε άλλο. Προεκλογικό παιχνιδάκι κάνετε και τίποτε άλλο. Η πόλη των Αθηνών έχει σοβαρότατα προβλήματα. Ένα πρόβλημα το οποίο βιώνουμε και αυτές τις ημέρες και βλέπουμε διάφορα τραγελαφικά να συμβαίνουν έχει να κάνει με το Πεδίο του Άρεως, έναν από τους τρεις μεγάλους πνεύμονες πρασίνου στην Αθήνα, όπου οι Έλληνες πολίτες της περιοχής πέριξ του Πεδίου δεν τολμούν να μπουν μέσα. Ούτε οι υπάλληλοι του δήμου δεν τολμούν να μπουν μέσα. Και είδαμε τις εικόνες προ ολίγων ημερών. Καταρτίζεται - λέει - κάποιο ειδικό σχέδιο από τον δήμο, σε συνεργασία με την Αστυνομία. Μια φορά την εβδομάδα θα μπαίνουν ειδικές δυνάμεις της Αστυνομίας, ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, μαζί με συνεργεία του δήμου, για να καθαρίσουν τις σύριγγες από τη μεγαλύτερη πιάτσα ναρκωτικών που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Αθήνα, την οποία λυμαίνονται αποκλειστικά αλλοδαποί, οι οποίοι κάνουν ό,τι θέλουν. Έχουν τους τσιλιαδόρους και κανείς δεν τους πειράζει. Φυσικά, αυτοί είναι χωρίς χαρτιά, χωρίς τίποτε απολύτως. Κατατρεγμένοι, φουκαράδες πρόσφυγες, τάχα μου τάχα μου. Από τα Εξάρχεια και τον λόφο του Στρέφη, μια άλλη ωραία περιοχή, ένα δεύτερο άβατο στο κέντρο της πόλεως των Αθηνών. Περιπολικό δεν μπαίνει πλέον εκεί με τίποτα και για κανέναν λόγο. Αν κληθεί το «100» για κάποιον λόγο, δεν πάει. Στον λόφο του Στρέφη γίνεται μια από τα ίδια. Η συλλογή που θα κάνει κάποιος από σύριγγες αν πάει εκεί θα είναι τεράστια και όλων των ειδών και των τύπων. Εδώ να δώσουμε και τα συγχαρητήριά μας στον Υπουργό, στον κ. Τόσκα, που βλέπουμε τις τελευταίες εβδομάδες η Αθήνα και γενικότερα ολόκληρη η Ελλάδα να έχει μετατραπεί σε ένα απίστευτο «Φαρ Ουέστ» που όμοιό του δεν υπάρχει. Βλέπουμε να πυροβολούνται άνθρωποι μέρα παρά μέρα, να σφάζονται και να σκοτώνονται, βλέπουμε ξυλοδαρμούς. Ό,τι θέλετε γίνεται. Όλα καλά, δεν τρέχει απολύτως τίποτα! Και μετά μιλάτε για ανάπλαση της πόλεως των Αθηνών! Να θυμηθούμε το σημείο - ορόσημο της πόλης των Αθηνών, την πλατεία Ομονοίας, την υπέροχη αυτή πλατεία κάποτε με τα φοβερά σιντριβάνια της και το γκαζόν, που στο παρελθόν ήταν σημείο αναφοράς. Στα χρόνια του κ. Λαλιώτη έγινε μια «ανάπλαση» - τάχα - η οποία είχε στοιχίσει τότε κοντά 800.000.000 δραχμές. Και τι έγινε; Πήραν την πλατεία και από στρογγυλή την έκαναν κάπως οβάλ. Έκοψαν δύο δρόμους. Υπήρξε χάος κυκλοφοριακό. Μόνο τσιμέντο, στην κυριολεξία, δεν υπάρχει τίποτε απολύτως πάνω και πλέον κανένας Έλληνας εδώ και πολλά χρόνια δεν τολμάει να πάει εκεί. Η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, κύριοι της συγκυβέρνησης, πού είναι; Ούτε στο εν λόγω νομοσχέδιο είναι ούτε πουθενά. Είχε ξεκινήσει παλαιότερα από κάποιους ρομαντικούς, όπως ήταν ο αείμνηστος Τρίτσης, αλλά και άλλοι, οι οποίοι είχαν ένα όραμα, να ενοποιήσουν τους αρχαιολογικούς χώρους της πόλης των Αθηνών. Αλήθεια, η Ακαδημία Πλάτωνος τι γίνεται; Την έχετε αφήσει εκεί στο έλεος του θεού. Έχετε πάει μια βόλτα ή πέφτει μακριά για σας ή δεν καταδέχεστε να πάτε στον Κολωνό, για να δείτε ένα απίστευτο πάρκο εκατοντάδων στρεμμάτων, στο οποίο, όποια ώρα και να πάτε, θα δείτε Πακιστανούς να παίζουν κρίκετ και να παίρνουν μάλιστα κάποιες πέτρες, τιμήματα εκεί των αρχαίων και να κάνουν δοκάρια, γκολπόστ ή οτιδήποτε άλλο; Φυσικά, ούτε λόγος για να πάει κάποιος να περπατήσει εκεί με την οικογένειά του. Θα μπορούσε να είναι ένας καλός και ωραίος πνεύμονας πρασίνου και ένας χώρος τον οποίο θα μπορούσαν να επισκέπτονται καθημερινά χιλιάδες τουρίστες, όπως γίνεται με την Ακρόπολη και άλλα σημεία στην πόλη των Αθηνών. Καλά, στου Φιλοπάππου και στην Ακρόπολη βλέπετε τι γίνεται τις τελευταίες μέρες. Συμμορίες αλλοδαπών, Αλγερινών «κατατρεγμένων προσφύγων» - εντός πάρα πολλών εισαγωγικών - μαχαιρώνουν, ληστεύουν. Βαρούν τα καμπανάκια από παντού, συλλαμβάνει η Αστυνομία κάποιους, αλλά υπάρχουν άλλοι κι άλλοι κι άλλοι συνεχώς, αφού είναι πλέον τόσοι πολλοί αυτοί, οι οποίοι τυχαίνει και είναι όλοι εγκληματικά στοιχεία. Δυστυχώς μας έρχεται η πλέμπα από παντού. Ενώ από τη μια καυχιέστε ότι ο τουρισμός μάς αφήνει χρήματα και μπορείτε και κορδώνεστε ότι ανεβαίνουν τα έσοδα σε ποσοστό του ΑΕΠ από τον τουρισμό, που αγγίζει το 28% περίπου, από την άλλη έχουμε τέτοια ζητήματα, τα οποία θα έπρεπε να τα έχετε λύσει εν τη γενέσει τους. Εάν πάμε λίγο στο παρελθόν, ποιος μπορεί να μη θυμηθεί ότι κάποιος δήμαρχος είχε βάλει μπάρες στο εμπορικό τρίγωνο, οι οποίες είχαν στοιχίσει και αυτές κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ; Δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ, ούτε μια μέρα και δεν αναζητήθηκαν ευθύνες από κανέναν γι' αυτό. Από τις μπάρες, μετά πήγαμε στα εμβόλια, που στοίχισαν πολύ περισσότερα χρήματα εις βάρος του ελληνικού λαού. Βλέπουμε κάθε μέρα σ' αυτή την ωραία πόλη που θέλετε να αναπλάσετε εκατοντάδες παράνομα τρίκυκλα αλλοδαπών, χωρίς χαρτιά, χωρίς τίποτα απολύτως, να ψάχνουν τους κάδους μαζί με χιλιάδες Ρομά απ' όλη τη Βαλκανική και αλλού, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για ζητήματα υγείας, επιδημιών και οτιδήποτε άλλο. Αυτά, όμως, για εσάς, όποιος τα αγγίζει είναι ρατσιστής και δεν κάνει να ασχολούμαστε με αυτά. Η ανακύκλωση είναι ένα άλλο σοβαρότατο ζήτημα, που και αυτό έχει να κάνει με τους ρακοσυλλέκτες, εγχώριους και αλλοδαπούς. Είναι ένα σοβαρότατο ζήτημα, για το οποίο δεν γίνεται τίποτα επί της ουσίας, κάτι το οποίο θα βοηθούσε σε πολλά επίπεδα στην ομορφιά και τη βελτίωση της εικόνας της πόλεως των Αθηνών. Εδώ όλοι οι δήμοι του Λεκανοπεδίου και όχι μόνο, από τη μια φωνάζουν για τις χωματερές, αλλά από την άλλη, δεν έχουν κάνει τίποτα οι ίδιοι να συλλέξουν ούτε καν τα χόρτα και τα κλαδιά, τα οποία αγγίζουν περίπου το 50% των απορριμμάτων. Διότι εάν υπήρχαν μηχανήματα τα οποία θα κλάδευαν επιτόπου, θα τεμάχιζαν τα κλαδιά, όλο αυτό δεν θα πήγαινε στη χωματερή, αντιθέτως θα πήγαινε στους χώρους πρασίνου του κάθε δήμου και θα βοηθούσε πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως. Για το γήπεδο του Παναθηναϊκού λέξη, για την ομάδα σύμβολο της πόλης των Αθηνών! Ομιλείτε για τα «προσφυγικά» και έχετε άλλους λόγους για τους οποίους θέλετε να τα αναπλάσετε. Δεν είναι ότι θέλετε - διότι δεν αναφέρεται μέσα στο νομοσχέδιο ρητά - εκεί να μένουν οι συγγενείς των ασθενών που βρίσκονται στο Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας». Κάπου αλλού μας πηγαίνει το μυαλό ότι έχει να κάνει αυτή η ανάπλαση, ότι σ' αυτά τα κτήρια, όταν θα αναπλαστούν, θα δείτε κάτι περίεργους τύπους να μένουν μέσα και όχι συγγενείς. [[Στο σημείο κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας για δύο λεπτά ακόμα.
Συνεχίστε. Ούτως ή άλλως ήταν προειδοποιητικό κουδούνι.
Ναι, το είδα. Απλώς, θα χρειαστώ δύο - τρία λεπτά παραπάνω. Το γήπεδο του Παναθηναϊκού θα έπρεπε να είναι το πρώτο στην ατζέντα ανάπλασης της πόλεως των Αθηνών και μάλιστα στον χώρο όπου βρίσκεται το ιστορικό γήπεδο, στη λεωφόρο Αλεξάνδρας και με κέντρο το γήπεδο του Παναθηναϊκού να γίνει ανάπλαση σε ολόκληρη την περιοχή γύρω. Όπως έγινε στη Φιλαδέλφεια με το γήπεδο της ΑΕΚ και καλώς έγινε, όπως έχει γίνει στο Καραϊσκάκη με το γήπεδο του Ολυμπιακού, έτσι θα έπρεπε να γίνει και με το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Όμως, λέξη από κανέναν σας, τίποτε απολύτως. Οι αστικές συγκοινωνίες, που βοηθούν στην ανάπλαση και γενικώς στην όμορφη εικόνα της πόλης, είναι άλλο ένα θλιβερό στοιχείο. Περισσότερο από το 50% των οχημάτων βρίσκεται παροπλισμένο. Η «μπάλα έχει χαθεί» στην κυριολεξία για τα λεωφορεία και για τα τρόλεϊ εις βάρος της μετακίνησης και των Αθηναίων αλλά και των τουριστών που επισκέπτονται την πόλη. Βλέπουμε μόνο να υπάρχουν ολοκαίνουργια λεωφορεία, όπως είδαμε στην πόλη της Μυτιλήνης, με πινακίδες στα αραβικά για τους λαθρομετανάστες, μην τυχόν και μπερδευτούν και πάνε σε κανένα άλλο λεωφορείο, λες και κάτι θα γίνει! Για τον τουρισμό, που είναι η βαριά μας βιομηχανία, καλώς ή κακώς, όλα δουλεύουν και πηγαίνουν από μόνα τους, διότι από κεντρικό σχεδιασμό και μέριμνα δεν υπάρχει τίποτε απολύτως. Για την ασφάλεια, όπως προείπαμε, τα πράγματα είναι δραματικά. Ρωτήστε κάποιους μάχιμους αστυνομικούς της Αμέσου Δράσεως, της «ΔΙΑΣ», να σας πουν κάποια πράγματα για το κέντρο της πόλεως των Αθηνών, για τις γειτονιές, τι γίνεται στον Άγιο Παντελεήμονα, στην πλατεία Αττικής, στην Ομόνοια και αλλού και ποιοι σφάζονται καθημερινώς πλέον μεταξύ τους. Δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα στίφη των εισβολέων. Το εμπορικό τρίγωνο, το οποίο έχετε λιανίσει και διαλύσει στην κυριολεξία με τα τρία μνημόνια και όχι μόνο, που και αυτό θα έπρεπε να είναι πόλος έλξης, δεν το έχετε φυσικά. Δεν σας πολυκαίγεται και καρφί για το τι συμβαίνει εκεί. Άντε σε κανένα κουλτουρομπαράκι στου Ψυρρή να έχετε πάει οι περισσότεροι από εσάς και ως εκεί ή λίγο παραπέρα. Γι' αυτούς, όμως, που αγωνίζονται και παλεύουν καθημερινά, εδώ και δεκαετίες, τους βιοτέχνες, τίποτα. Για υποδομές να μην κάνουμε λόγο. Κάθε μέρα διαβάζετε και βλέπετε τα άρθρα στις εφημερίδες και αλλού. Τρύπες, λακκούβες στους δρόμους, παλιά εγκαταλελειμμένα κτήρια, που τα περισσότερα ανήκουν στο δημόσιο. Φωνάζουν για τους άλλους, αλλά ο χειρότερος διαχειριστής είναι το ίδιο το δημόσιο. Η ανάπλαση της πόλεως των Αθηνών δεν χρειάζεται πρωτίστως κονδύλια, όπως όλοι κάνουν συνεχώς. Έχουν δοθεί τεράστια ποσά κατά το παρελθόν και έχουν πάει στον γάμο του Καραγκιόζη. Όραμα, πραγματικό όραμα, διάθεση, μεράκι, αγάπη, όρεξη και πρωτίστως φιλοπατρία και όχι φιλαργυρία χρειάζεται η ανάπλαση της Αθήνας, αλλά και οποιασδήποτε άλλης πόλης της Ελλάδος. Αυτά για να πραγματοποιηθούν, χρειάζονται πατριώτες και όχι διεθνιστές, μη κυβερνητικοοργανισάκηδες, δικαιωματάκηδες και άσχετους ιδεολήπτες, οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται καν για τα της πόλης τους. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Να σας ενημερώσω ότι έχουν γραφτεί οκτώ, στην ουσία επτά συνάδελφοι, διότι ο κ. Παρασκευόπουλος θέλει να υποστηρίξει απλά την τροπολογία του. Θα σας τους πω για να ξέρουν πάνω - κάτω τη σειρά τους. Είναι η κ. Κεφαλογιάννη, ο κ. Καρράς, ο κ. Καραναστάσης, η κ. Μεγαλοοικονόμου, η κ. Καφαντάρη, η κ. Καρακώστα και ο κ. Σεβαστάκης. Τελειώνοντας οι ειδικοί αγορητές, θα ερωτηθεί ο Υπουργός αν θέλει να πάρει τον λόγο και μετά θα πηγαίνουμε δύο συνάδελφοι, ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Ελπίζω να τελειώσουμε απόψε. Τον λόγο έχει ο κ. Κατσώτης, ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η θέση του ΚΚΕ για το παρόν νομοσχέδιο με τον τίτλο: «Σύσταση φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών» παρουσιάστηκε από την εισηγήτριά μας στην επιτροπή και έχει στον πυρήνα της τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής της λαϊκής οικογένειας, χωρίς πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση. Η θέση μας αυτή ακριβώς καθόρισε και τη στάση μας σε αντίστοιχες νομοθετικές πρωτοβουλίες προηγούμενων κυβερνήσεων, που όχι μόνο αμφισβητήσαμε, κύριε Δημαρά, αλλά εναντιωθήκαμε ενεργά σε αυτές, γιατί υλοποιούσαν επιλογές του κεφαλαίου για περαιτέρω αύξηση της κερδοφορίας του, με χαμένη βέβαια την εργατική λαϊκή οικογένεια. Ο κ. Δημαράς, εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, στην επιτροπή αλλά και σήμερα ρωτά: Ποιο ήταν το βασικό αίτιο που η Αθήνα και ειδικά το κέντρο υποβαθμίστηκε σε απαράδεκτο βαθμό, χωρίς σοβαρές παρεμβάσεις; Γιατί καταργήθηκε ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας; Και καταλήγει στην ανάγκη, όπως λέει και το νομοσχέδιο, συντονισμού σε τρία επίπεδα: κυβέρνηση, περιφέρεια και δήμος, γιατί είναι απόλυτη ανάγκη και προϋπόθεση να συντονιστούν για να γίνουν σωστές μελέτες σε ένα γενικό και ολικό σχέδιο πολεοδομικών παρεμβάσεων. Τι θέλουμε να επισημάνουμε; Το αίτιο δεν ήταν ούτε είναι η όποια έλλειψη συντονισμού μεταξύ των διαφόρων επιπέδων της κρατικής εξουσίας και του κεφαλαίου. Το αίτιο είναι οι συγκεκριμένες προτεραιότητες που έμπαιναν και μπαίνουν κάθε φορά, με βασικό κυρίαρχο στόχο την εξασφάλιση ικανοποιητικού ποσοστού κέρδους για το κεφάλαιο. Το αίτιο είναι η επιλογή σας στην ικανοποίηση ακριβώς των αναγκών των επιχειρηματικών ομίλων. Αναφέρεται ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ στον ΟΡΣΑ και ισχυρίζεται ότι παρέδωσε το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής, αλλά από εκεί και πέρα όλα έμειναν στα χαρτιά. Επισημαίνουμε ότι οι αντιλαϊκές, φιλομονοπωλιακές κατευθύνσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας δεν έμειναν καθόλου στα χαρτιά, υλοποιούνται ήδη. Το Ελληνικό και το Φαληρικό Δέλτα έχουν πάρει προ πολλού τον δρόμο τους. Ολοκληρώνεται η ιδιωτικοποίηση των τελευταίων μεγάλων ελεύθερων χώρων της Αττικής στο κατασκευαστικό κεφάλαιο για τουριστικές υποδομές και εγκαταστάσεις, για τη διακίνηση εμπορευμάτων, καταδικάζοντας τα λαϊκά στρώματα σε απόλυτη αδυναμία κάλυψης στοιχειωδών αναγκών, όπως διασφάλιση του μικροκλίματος, χώρους λαϊκού αθλητισμού και αναψυχής. Το ΚΚΕ προειδοποιούσε τον λαό πολλά χρόνια πριν ότι οι ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων της Αττικής για φθηνή ασφαλή κατοικία με εύκολη πρόσβαση θυσιάζονται στον βωμό των αστικών αναπλάσεων που στοχεύουν σε μια Αττική οικονομικό και τραπεζικό κέντρο, ενώ την ίδια στιγμή οι αναπλάσεις αυτές οδηγούν σε συγκέντρωση της «πίτας» των τεχνικών έργων στους ελάχιστους ομίλους που έχουν την τεχνική εμπειρία και την οικονομική δυνατότητα να αναπαλαιώνουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα. Οι υποδομές κατασκευάζονται με ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης, που μεταφράζονται σε τεράστια κέρδη για τους ομίλους, με πανάκριβες υπηρεσίες για τα λαϊκά στρώματα. Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ στην επιτροπή, αλλά και σήμερα εδώ στην Ολομέλεια, επιβεβαιώνει την ορθότητα των πιο πάνω επισημάνσεων του ΚΚΕ. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτει το πώς εννοεί η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τη γιατρειά της Αθήνας, με πανάκριβες παρεμβάσεις σε ελεύθερους χώρους και με πρόσχημα την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και όχι τις ανάγκες της λαϊκής οικογένειας, με εξίσου πανάκριβους «πράσινους» ποδηλατοδρόμους, λόγια βέβαια που χαϊδεύουν αυτιά ευκολόπιστων, αλλά έργα που στραγγίζουν κονδύλια για αναγκαίες τεχνικές και κοινωνικές υποδομές που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους. Και αυτά τη στιγμή που ο δεύτερος «πράσινος» πνεύμονας της Αθήνας, το Πεδίον του Άρεως, αφήνεται συνειδητά να ρημάξει. Και τι λέτε; Μετατροπή παλιών κτηρίων του κέντρου, μεταξύ αυτών και παλιά ξενοδοχεία, σε επιχειρηματικά συγκροτήματα, σύμφωνα με προηγούμενους και τωρινούς σχεδιασμούς της αστικής τάξης. Κύριε Δημαρά, μας κάνατε μια κριτική η οποία είναι ανιστόρητη σε βάρος του ΚΚΕ, για τη στάση που κρατήσαμε απέναντι στην εξέλιξη του σχεδίου για την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων του κέντρου της Αθήνας. Η ουσία της θέσης του κόμματός μας, κύριε Δημαρά, αποτυπώθηκε στην ερώτηση που καταθέσαμε τον Απρίλη του '99, που λέγαμε «εκφυλίζεται η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων». Σε αυτή τι λέγαμε; «Το σχέδιο μετατρέπεται σε υπόγεια διασύνδεση και ίσως κάποια αναβάθμιση των αρχαιολογικών χώρων, έργο ασφαλώς απαραίτητο, που δεν έχει, όμως, καμμία σχέση με την ενοποίηση που υποδεικνύουν οι μελέτες, για τις οποίες ξοδεύτηκαν αρκετά εκατομμύρια. Αυτό, γιατί με πρόφαση τις αποφάσεις του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου καταργούνται οι προτάσεις επίγειας ενοποίησης, με αντίστοιχη βύθιση των λεωφόρων κυκλοφορίας και αντικαθίστανται με υπόγεια κυκλοφορία μέσω σηράγγων πεζών. Η πραγματική ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, όπως είχε σχεδιαστεί και μελετηθεί, δεν έγινε με τις υπάρχουσες συνθήκες και δεν πρόκειται να γίνει. Και τούτο γιατί, με κριτήριο το κέρδος, το θέμα της ενοποίησης και του εκφυλισμού της εντάσσεται κι αυτό στους γενικότερους σχεδιασμούς της αστικής τάξης για την Αθήνα». Αυτό σημείωνε, κύριε Δημαρά, το ΚΚΕ. Η θέση αυτή επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια μέχρι κεραίας. Στην επιτροπή, όπως και σήμερα, ακούσαμε πολλά κλάματα για την κατάντια της Αθήνας. Κατηγορεί ο ένας τον άλλον, από το παλιό πολιτικό προσωπικό αλλά και το τωρινό, λες και δεν συμπράξανε όλοι σε αυτό, δεν υπηρέτησαν, ο καθένας με τον τρόπο του, τα ίδια οικονομικά συμφέροντα, τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ προηγουμένως, του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, ήταν και είναι αυτές που έχουν διαμορφώσει τη σημερινή κατάσταση στην Αθήνα, στις άλλες μεγάλες αλλά και μικρότερες πόλεις με τις χωρικές ρυθμίσεις, καθώς και με άλλες νομοθετικές παρεμβάσεις, σχετικά με τη δασική πολιτική, τη χρήση των αιγιαλών, τους οικοδομικούς συνεταιρισμούς, την υλοποίηση των τεχνικών έργων. Στο πλαίσιο αυτό, για να μη φανεί η συμφωνία σας, στην ουσία του νομοθετήματος αντιπαρατίθεστε για το ποιος σέβεται περισσότερο την οντότητα και τις αρμοδιότητες του Δήμου της Αθήνας, αλλά και ποιος πιστεύει περισσότερο στον θεάρεστο ρόλο των ανωνύμων εταιρειών που εποπτεύονται από το δημόσιο. Το νομοσχέδιο προβλέπει την ίδρυση της εταιρείας «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.». Θα λειτουργήσει σύμφωνα, λέει, με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας και υπό την εποπτεία, βέβαια, των Υπουργείων που σήμερα προΐστανται και Υπουργοί που βρίσκονται εδώ στα έδρανα, ο κ. Φλαμπουράρης και ο κ. Σπίρτζης. Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας αναλαμβάνεται εξ ολοκλήρου από το ελληνικό δημόσιο, σύμφωνα με το άρθρο 5. Στο άρθρο 2, με τον τίτλο «Σκοποί», καλύπτεται συνολικά με γενικόλογη διατύπωση το αντικείμενο των αναπλάσεων στον Δήμο Αθήνας και μάλιστα κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, με έμφαση στο εμπορικό τρίγωνο και στα προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Ρητά, επίσης, ορίζεται η δυνατότητα της εταιρείας να αναλαμβάνει στο πλαίσιο του σκοπού της και δράσεις ενίσχυσης της νεοφυούς και καινοτόμου επιχειρηματικότητας και της αλληλέγγυας οικονομίας, της ανάδειξης του τουριστικού χαρακτήρα των περιοχών, δράσεις πολιτιστικής αναβάθμισης, δράσεις αθλητισμού και δράσεις υπέρ των νέων και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Το αντικείμενο παρέμβασης της πιο πάνω ανώνυμης εταιρείας είναι, εν ολίγοις, η δυνατότητα να προωθεί κομμάτια του σε επιχειρηματικούς ομίλους. Κατά τα άλλα το συγκεκριμένο περιεχόμενο των αναπλάσεων αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό και επαφίεται στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, που διορίζεται από την κυβέρνηση, όπως προβλέπει το άρθρο 3 και το διαμορφώνουν κάθε φορά σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3. Αντίθετα, στο άρθρο 2 «Σκοποί», καταγράφεται όλη η γκάμα των μέσων για την εξυπηρέτηση των σκοπών. Ανάμεσά τους και η ανάθεση σε τρίτους έργων ανάπλασης και κάθε είδους μελετών, όπως αναφέρονται στο συγκεκριμένο άρθρο. Περιλαμβάνεται επίσης και κάθε ενδεδειγμένη ενέργεια και δράση που εμπίπτει στους σκοπούς της εταιρείας, έστω και αν δεν αναφέρεται ρητώς στον παρόντα νόμο. Από τα οκτώ μέλη του διοικητικού συμβουλίου τα επτά, περιλαμβανομένου και του εκπροσώπου της Περιφέρειας Αττικής, βρίσκονται σήμερα στο πλαίσιο των κυβερνητικών επιλογών. Σε σχέση με τους πόρους της εταιρείας, στο άρθρο 6, μεταξύ των άλλων περιλαμβάνονται οι πρόσοδοι από την εν γένει διαχείριση και αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων από την εταιρεία, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 2, που σημαίνει ότι κάθε έργο που ολοκληρώνεται αποτελεί αντικείμενο οικονομικής εκμετάλλευσης είτε απευθείας από την εταιρεία είτε μέσω τρίτων, παραδείγματος χάριν, με συμβάσεις παραχώρησης, γιατί όχι και μέσω του υπερταμείου σε ειδικές περιπτώσεις. Επίσης, δίνεται η δυνατότητα με απλή ΚΥΑ να μεταφέρονται ως πόροι της εταιρείας έσοδα από τέλη ή δικαιώματα που τυχόν εισπράττονται από τρίτους και αφορούν συναφείς με την εταιρεία σκοπούς. Η διατύπωση είναι γενική και αόριστη, έτσι που να επιτρέπει υφαρπαγή εσόδων από άλλους φορείς του δημοσίου, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων προέρχεται από τέλη που έχουν καταβάλει τα λαϊκά στρώματα. Κουβέντα δεν γίνεται για τη διαχείριση των εσόδων από τη δραστηριότητα της εταιρείας. Παραπέμπεται και αυτή σε ΚΥΑ. Γκρίζα ζώνη αποτελεί ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας, στο άρθρο 7. Τον καταρτίζει σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις η εταιρεία «εφόσον απαιτείται», όπως λέει το σχέδιο νόμου. Παρακάτω όμως, στο άρθρο 8 ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας θεωρείται δεδομένος, αφού ορίζεται ότι οι προς κάλυψη υπηρεσιακές ανάγκες προσδιορίζονται στον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας. Τέλος, σημειώνουμε ότι η κριτική της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ όπως λέγεται - στο υπ' όψιν νομοσχέδιο εντοπίζεται στον ψηφοθηρικό του χαρακτήρα μέσω των αθρόων, όπως προβάλλουν, προσλήψεων, που μεθοδεύει μέσω αυτού ο ΣΥΡΙΖΑ. Προσθέτουν και ολίγη δόση περί έλλειψης διαβούλευσης και παράκαμψης του Δήμου Αθηναίων. Όλα τα άλλα καλώς καμωμένα! Το νομοσχέδιο ουσιαστικά έχει τον χαρακτήρα λευκής επιταγής, προκειμένου να εντάξει μια σειρά δραστηριότητες και όχι μόνο αναπλάσεις, που αναφέρονται στον Δήμο της Αθήνας, στη γενικότερη πολιτική της παράδοση στο κεφάλαιο νέων τομέων για επενδύσεις, με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους, επιδοτούμενο με κεντρικούς δημόσιους πόρους και τροφοδοτούμενο κατά τη λειτουργία των αντίστοιχων υποδομών, μέσω τελών και δικαιωμάτων, δηλαδή με το λεηλατημένο εισόδημα των λαϊκών στρωμάτων. Με το νομοσχέδιο δίνονται κονδύλια όπως τα προηγούμενα χρόνια για έργα που έχουν ως γνώμονα την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας ή ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων. Θυμίζω τα έργα με χρηματοδότηση ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ για τη μετατροπή τριών παλιών ξενοδοχείων, «Ολυμπιάς», «Μπάγκειον» και «Μέγας Αλέξανδρος», καθώς και του κτηρίου του ΕΔΕΑ, σε κέντρα επιχειρηματικότητας. Ποιον εξυπηρέτησε αυτή η πολιτική; Τα λαϊκά στρώματα και τους κατοίκους ή τα επιχειρηματικά συμφέροντα; Μοιράζονται εκατομμύρια στους επιχειρηματίες για γήπεδα, ενώ μαραζώνει ο ερασιτεχνικός αθλητισμός και οι χώροι άθλησης είναι δυσεύρετοι και ακριβοί για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας. Από τις παρεμβάσεις που έγιναν τα περασμένα χρόνια σε Ομόνοια, Ψυρρή, Γκάζι και Ερμού μπορούν να βγουν συμπεράσματα για τους στόχους και τα αποτελέσματά τους. Στην Ερμού η πλειονότητα των μικρών επιχειρήσεων εξοβελίστηκε. Στου Ψυρρή οι επιχειρήσεις και οι βιοτεχνίες στραγγαλίστηκαν και παραχώρησαν τη θέση τους σε καταστήματα εστίασης και διασκέδασης, ενώ το Γκάζι μετατράπηκε σε διασκεδαστήριο. Η ανάδειξη της Αττικής σε τουριστικό προορισμό, σύμφωνα με το γενικό σχέδιο, σημαίνει ότι το θαλάσσιο μέτωπο της Αττικής παραδίδεται σε μονοπωλιακούς ομίλους για την κατασκευή πολυτελών τουριστικών συγκροτημάτων, μαρίνων υποδοχής πολυτελών σκαφών αναψυχής, ενώ και η πολιτιστική δημιουργία και η κληρονομιά εντάσσονται στο πλαίσιο του πολιτιστικού τουρισμού. Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα είναι το Ελληνικό και η περιοχή του Φαληρικού Δέλτα. Για τα λαϊκά στρώματα της Αττικής η εν λόγω εξέλιξη ισοδυναμεί πρακτικά με εξώθησή τους από το θαλάσσιο μέτωπο. Ακόμα και για το αμαξοστάσιο στο Ελληνικό, κύριε Υπουργέ, που είναι πυλώνας στήριξης του συγκοινωνιακού έργου της Αττικής - μιλάμε για εκατομμύρια ανθρώπους - δεν διασφαλίζετε τη συνέχισή του και την αναβάθμισή του στο Ελληνικό. Προωθείτε την ιδιωτικοποίηση των τελευταίων μεγάλων ελεύθερων χώρων στο κατασκευαστικό κεφάλαιο για τουριστικές υποδομές και εγκαταστάσεις, για τη διακίνηση εμπορευμάτων, καταδικάζοντας σε απόλυτη αδυναμία κάλυψης στοιχειωδών αναγκών, όπως διασφάλιση του μικροκλίματος, χώρους λαϊκού αθλητισμού και αναψυχής. Οι ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων της Αττικής για φθηνή και ασφαλή κατοικία με εύκολη πρόσβαση θυσιάζονται στον βωμό αστικών αναπλάσεων, που θα υπηρετούν τις επιλογές του κεφαλαίου στην Αττική για ενίσχυση της κερδοφορίας του. Οι αναπλάσεις αυτές οδηγούν σε συγκέντρωση της «πίτας» των τεχνικών έργων στους ελάχιστους ομίλους που έχουν τεχνική εμπειρία και την οικονομική δυνατότητα να αναπαλαιώνουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα. Οι υποδομές κατασκευάζονται με ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης, που μεταφράζονται σε τεράστια κέρδη για τους ομίλους. Επισημαίνουμε ότι η υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων της Αθήνας, η διεκδίκηση χώρων και υποδομών που θα καλύπτουν τις λαϊκές ανάγκες χρειάζεται να γίνει υπόθεση και κομμάτι της πάλης του ίδιου του λαϊκού κινήματος, των μαζικών φορέων στις συνοικίες της Αθήνας. Θα σταθούν εμπόδιο για να μη γίνουν βορά στο μεγάλο κεφάλαιο. Το ΚΚΕ ψηφίζει «όχι» επί της αρχής, όπως και επί όλων των άρθρων του νομοσχεδίου. Ψηφίζει «όχι» στην τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας, με την οποία δεν αλλάζει τίποτα. Βεβαίως, φορέας υλοποίησης θα είναι ο ΟΑΕΔ. Απλά θα εκτελούνται προγράμματα απασχόλησης, όπου θα ανακυκλώνεται η ανεργία και θα αποτελούν, βέβαια, αυτά τα προγράμματα, όπως αποτέλεσαν μέχρι τώρα, εργαλεία για την αφαίρεση δικαιωμάτων για την υλοποίηση όλων των ευέλικτων μορφών εργασίας όλων αυτών που κάνουν πιο φθηνή την εργατική δύναμη για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τη λειτουργία της Βουλής, πενήντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 2ο Γυμνάσιο Άργους Ορεστικού Καστοριάς. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Γεώργιος Λαζαρίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο έχει τον τίτλο: «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» με έδρα της την Αθήνα και αντικείμενο την ταχύρρυθμη υλοποίηση αναπλάσεων στην πόλη των Αθηνών, ιδίως στο κέντρο της πόλης των Αθηνών, με έμφαση στις περιοχές του εμπορικού τριγώνου και των προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Στόχος του συνολικού σχεδιασμού, όπως προωθείται, είναι η άμεση βελτίωση της ποιότητας ζωής στην Αθήνα, η προστασία του περιβάλλοντος, η δημιουργία κοινωνικά ωφέλιμων υποδομών πρασίνου, αθλητισμού και αναψυχής και παράλληλα η οικονομική ανάπτυξη των υπό ανάπλαση περιοχών, η τόνωση της οικονομίας και της απασχόλησης μέσα από ένα σύνολο αστικών παρεμβάσεων μεγάλης κλίμακας, που θα λύσουν πολλά προβλήματα που θίγουν την αισθητική και τη λειτουργία της πρωτεύουσας. Η «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» διεκδικεί να λειτουργήσει ως συντονιστικό κέντρο, ως ο τόπος δηλαδή που θα συγκεντρωθούν και θα συνδεθούν οργανικά οι αναγκαίοι παράγοντες, φορείς και υπηρεσίες, προκειμένου να συντεθεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αναβάθμιση της Αθήνας σε όλα τα επίπεδα. Μεταξύ άλλων δράσεις για την αποκατάσταση των διατηρητέων κτηρίων και νεότερων μνημείων, η αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων, κενών ή ανενεργών κτηρίων, η ενίσχυση της νεοφυούς επιχειρηματικότητας, καθώς και η προώθηση πολιτιστικών και αθλητικών δράσεων υπέρ των νέων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων του πληθυσμού. Χρειάζεται, λοιπόν, άμεση ενεργοποίηση όλων, προκειμένου η πόλη να γίνει ελκυστικότερη, φιλικότερη, να λύσει ζητήματα που έχουν να κάνουν με την προστασία της κατοικίας, με την προσβασιμότητα, ώστε να επωφεληθούν όλοι, πολίτες, κάτοικοι, έμποροι και φυσικά ο φιλοξενούμενος και καλοδεχούμενος υποδεχόμενος από την πόλη τουρισμός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Αθήνα είναι μια πόλη όπου ο δημόσιος χώρος, εξαιτίας της κρίσης, υπέστη μεγάλη υποβάθμιση. Στόχος της Κυβέρνησης είναι οι εμβληματικές περιοχές του κέντρου της Αθήνας και οι μεγάλοι εμπορικοί άξονες να βγουν από την καραντίνα της εγκατάλειψης, να επανακινηθεί η εμπορική δραστηριότητα. Ευχόμαστε να αποτελέσουν τα έργα υποδομής και αναπλάσεως στο λεκανοπέδιο Αττικής έναν από τους ισχυρούς μοχλούς για την έξοδο από την κρίση και την ενίσχυση της οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής. Άλλωστε οι επενδύσεις σε έργα υποδομής και αναπλάσεων, κυρίως στα κέντρα των πόλεων, μπορούν να κινητοποιήσουν τα απαραίτητα κεφάλαια, προκειμένου να χτυπηθεί η στασιμότητα που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια, να δώσουν ζωή σε πολλά επαγγέλματα και δουλειά σε χιλιάδες ανθρώπους στο κέντρο της Αθήνας. Με λίγα λόγια, δημιουργούνται νέα κίνητρα απασχόλησης και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο σχεδιασμός της αναμόρφωσης του ιστορικού κέντρου της Αθήνας είναι μεγάλο έργο και ο συντονισμός σε τέτοιου μεγέθους επεμβάσεις κρίνεται απαραίτητος για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Οι παρεμβάσεις δεν γίνονται αποσπασματικά και μεμονωμένα, αλλά εντάσσονται σε μια ευρύτερη πολιτική αναπλάσεων, για να αποκτήσει η καρδιά της πρωτεύουσας νέους ρυθμούς ζωής. Στον ίδιο σχεδιασμό αναμόρφωσης του κέντρου της Αθήνας εντάσσονται οι πρωτοβουλίες που ήδη έχουν δρομολογηθεί, όπως είναι η αξιοποίηση των συνολικά εκατόν είκοσι κτηρίων που διαθέτει στο κέντρο το Υπουργείο Εργασίας, τα οποία παραμένουν κλειστά και ρημάζουν, η αναβίωση των βασικών εμπορικών αξόνων στο κέντρο της Αθήνας - Σταδίου - Πανεπιστημίου κ.λπ., που έχουν πολλά κλειστά καταστήματα. Όσον αφορά τις χρηματοδοτήσεις, η εταιρεία θα μπορεί να αντλεί πόρους από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, δωρεές, κληρονομιές, χορηγίες και πάσης φύσεως ενισχύσεις νομικών ή φυσικών προσώπων, ενώ το μετοχικό της κεφάλαιο ορίζεται στα 50.000 ευρώ και αναλαμβάνεται εξ ολοκλήρου από το ελληνικό δημόσιο. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στηρίζουμε το νομοσχέδιο και αναμένουμε να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος και καλή συνεργασία με τους εμπλεκόμενους φορείς και τον δήμο, προκειμένου να εξασφαλιστεί για την νεοσύστατη εταιρεία η θεσμική αρτιότητα και η οικονομική βιωσιμότητα, που θα εξασφαλίζει το σημαντικό της έργο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Λαζαρίδη, διότι καλύψατε διά της ομιλίας σας τις υπερβάσεις άλλων συναδέλφων. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Αμυράς, ειδικός αγορητής από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα δείτε ότι θα συναγωνιστώ επάξια τον κ. Λαζαρίδη ως προς την οικονομία του χρόνου, δεδομένου ότι τα έχουμε αναλύσει τα θέματα στις συνεδριάσεις της επιτροπής μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είπα και στις συνεδριάσεις της επιτροπής, είμαι πολύ επιφυλακτικός όταν ακούω για ίδρυση μιας νέας ΔΕΚΟ. Όπου ακούμε εμείς στο Ποτάμι ίδρυση ΔΕΚΟ, παίρνουμε το καπελάκι μας και μακριά, γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι οι ΔΕΚΟ είναι σε ένα ιδιόρρυθμο, ιδιότυπο καθεστώς ελέγχου ή μη ελέγχου, συνήθως υπερβαίνουν δαπάνες, δεν καταθέτουν προϋπολογισμούς κ.λπ.. Άρα αυτή είναι η πρώτη μας ένσταση και για αυτό δεν βλέπουμε θετικά το νομοσχέδιο για τη σύσταση αυτής της ειδικού σκοπού ανώνυμης εταιρείας «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ». Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι θεωρούμε πως τον πρώτο λόγο στην ανάπλαση της Αθήνας θα έπρεπε να τον έχει ο Δήμος της Αθήνας και η Περιφέρεια, βεβαίως, της Αττικής. Είναι η συνταγματική επιταγή των άρθρων 101 και 102 για την υποχρέωση της διοικητικής αποκέντρωσης, αλλά και τη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δευτέρου βαθμού και δεν είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι στο διοικητικό συμβούλιο αυτής της νέας εταιρείας, δεν θα συμμετέχει εκπρόσωπος της τοπικής αυτοδιοίκησης. Εμείς προτείνουμε να υπάρχει συμμετοχή και όχι απαραίτητα της Ένωσης Δήμων Αττικής. Αν αυτή η εταιρεία αναπτύξει δράση και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος, καλύτερα να εκλέξουν έναν εκπρόσωπο από την Κεντρική Ένωση Δήμων. Μια πρόταση σάς κάνω. Είπα και στην επιτροπή ότι οι σκοποί έτσι όπως περιγράφονται, έχουν μια θετική κατεύθυνση. Το θέμα είναι να μη μείνουν στην έκθεση ιδεών και να πάνε στην πράξη. Πώς θα είμαστε σίγουροι ότι αυτό θα γίνει όταν βλέπουμε, για παράδειγμα, ότι υπάρχει η προχειρότητα, αφού μέρος του σκοπού αυτής της εταιρείας είναι η αποδοχή κληρονομιών και κληροδοσιών, αλλά δεν προβλέπεται θέση νομικού συμβούλου; Θα μου πείτε ότι το άρθρο 8 λέει για προσωπικό, λέει ότι μπορεί να προσλάβει προσωπικό και με μια σχέση τέτοια να προσλάβουμε έναν δικηγόρο για κάποια δουλειά ή με έμμισθη εντολή ή για συγκεκριμένο χρόνο. Όμως δεν έχουμε εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας, δεν έχουμε καταστατικό. Έπονται αυτά φαντάζομαι. Εν πάση περιπτώσει, όμως, το γεγονός ότι και τη διοίκηση τα μέλη του δ.σ. θα τα τοποθετήσει ο Υπουργός στην ουσία με τους συναρμόδιους, εμάς μας κάνει επιφυλακτικούς ως προς την δυνατότητα ανεξαρτησίας αυτής της εταιρείας. Και καλά σήμερα είστε εσείς Υπουργός. Για φανταστείτε έναν πολιτικό που αντιπαθείτε ή που δεν τον θεωρείτε ικανό να πάρει την θέση τη δική σας ή οποιουδήποτε άλλου Υπουργού και να συνυπογράφει, να ορίζει εκείνος τα μέλη. Να μας λείπει το βύσσινο! Τώρα επειδή μου αρέσει πάντα να είμαι συγκεκριμένος και πρακτικός, θέλω να μου πείτε, πώς αυτή η νέα ανώνυμη εταιρεία θα κινηθεί σε δύο θέματα. Πρώτον, τι θα γίνει με τα εγκαταλελειμμένα σπίτια που ανέφερε ο κ. Κακλαμάνης. Μεγάλη έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο, είναι ο βασικός κύριος αυτών των ακινήτων. Τι θα κάνει η εταιρεία αυτή προς αυτή την κατεύθυνση; Πώς θα ξεμπλοκάρει και με πρακτικό τρόπο, πώς θα δώσει την δυνατότητα στην Αθήνα, να επανακτήσει πολλές γειτονιές με την χρήση αυτών των κτηρίων που σήμερα ρημάζουν; Δεύτερον, έρχομαι και στα προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Τον Αύγουστο του 2016, υπήρχε η γνωστή τροπολογία τριών Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, του κ. Σεβαστάκη που βλέπω εδώ, της κ. Καφαντάρη και του κ. Γαβρόγλου. Την υπερψηφίσαμε και εμείς, για να πάνε τα προσφυγικά στην περιφέρεια. Αυτά έγιναν με τον ν.4414/2016, τον Αύγουστο του 2016. Τελικά αν πάρω και την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, εκατόν τριάντα πέντε διαμερίσματα νομίμως θεωρείται ότι μεταβιβάστηκαν από την ευθύνη του δημοσίου στην περιφέρεια και η περιφέρεια τον Φεβρουάριο του 2018, πριν από μερικούς μήνες, δημοσίευσε μία πρόσκληση σε διαδικασία διαπραγμάτευσης, χωρίς δημοσίευση προκήρυξης, για να βρεθεί ένας τεχνικός σύμβουλος, που θα παρέχει υπηρεσίες για την ωρίμανση των έργων αποκατάστασης προσφυγικών πολυκατοικιών στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Μάλιστα ο προϋπολογισμός αυτής της δουλειάς, αυτού του έργου είναι 260.000 ευρώ. Ήδη η περιφέρεια το «τρέχει» προς μία κατεύθυνση. Η «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» πώς θα συμμετάσχει, αφού έχει ήδη μπει και σύμβουλος; Είναι μέρος του σκοπού αυτής της εταιρείας, του άρθρου 2 παράγραφος 1, η έμφαση στα προσφυγικά. Ολόθερμα υποστηρίζω να δοθούν στον «Άγιο Σάββα», στους συγγενείς, να γίνουν χώροι για να μπορούν να μένουν οι συγγενείς. Καταλήγω με αυτό. Όπως βλέπετε, είμαι πολύ σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Η Αθήνα δεν θα σωθεί από καμμία εταιρεία σαν αυτή που συστήνεται σήμερα. Η Αθήνα θα σωθεί, μόνο όταν εκλέξει έναν δήμαρχο, που θα περπατάει την πόλη με τα πόδια ή έστω με το ποδήλατο, όταν οι Αθηναίοι πολίτες θα γίνουν οι ίδιοι υπεύθυνοι για την πόλη τους και όταν οι περαστικοί, οι διερχόμενοι θα αντιμετωπίζουν με σεβασμό την πόλη. Νομίζω ότι τίποτα απ' αυτά τα τρία βασικά προαπαιτούμενα δεν συμβαίνει σήμερα, ώστε να δει άσπρο φως η Αθήνα. Εμείς θα καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, κ. Χρήστος Σπίρζτης για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Είναι στο πλαίσιο όσων είχαμε συζητήσει στην επιτροπή και είναι οι εξής: Στο τέλος του τίτλου του σχεδίου νόμου προστίθεται η φράση «και άλλες διατάξεις». Στην παράγραφο 4 του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου οι λέξεις «τριάντα (30) έτη» αντικαθίστανται από τις λέξεις «δεκαπέντε (15) έτη». Στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 2 του σχεδίου νόμου μετά τις λέξεις «ανενεργά κτήρια,» προστίθεται οι λέξεις «καθώς και ακάλυπτους χώρους μεταξύ πολυκατοικιών,». Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 2 του σχεδίου νόμου μετά τη φράση «ανάδειξης του τουριστικού χαρακτήρα των περιοχών,» προστίθεται η φράση «δράσεις βελτίωσης της προσβασιμότητας του αστικού περιβάλλοντος σε άτομα με αναπηρία και μειωμένη κινητικότητα,». Στην περίπτωση δ' της παραγράφου 4 του άρθρου 2 του σχεδίου νόμου, μετά τη φράση «μελετών επί θεμάτων στεγαστικής αποκατάστασης και επανακατοίκησης» προστίθεται η φράση «συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης της προσβασιμότητας σε άτομα με αναπηρία και μειωμένη κινητικότητα,». Στην παράγραφο 4 του άρθρου 2 προστίθεται τελευταίο εδάφιο ως εξής: Η «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» εφαρμόζει της διατάξεις του ν.4412/2016 (Α΄ 147). Είναι ο νόμος των δημοσίων συμβάσεων για να μη μένει κανένα κενό, όπως επίσης είχαμε πει στην επιτροπή. Επίσης το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του σχεδίου νόμου αντικαθίσταται ως εξής: «1. Το Διοικητικό Συμβούλιο της «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» είναι επταμελές, δεν συμμετέχει σε αυτό εκπρόσωπος των εργαζομένων και αποτελείται από: α) ένα πρόσωπο εγνωσμένου κύρους, επιστημονικής κατάρτισης και επαγγελματικής εμπειρίας επί των θεματικών πεδίων της εταιρείας ως πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο β) έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, γ) έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, δ) έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, ε) έναν εκπρόσωπο του Δήμου Αθηναίων, στ) έναν εκπρόσωπο της Περιφέρειας Αττικής και ζ) τον Διοικητή του Νοσοκομείου «Γενικό Αντικαρκινικό - Ογκολογικό - Άγιος Σάββας».» Στην παράγραφο 2 του άρθρου 3 του σχεδίου νόμου μετά τις λέξεις «αποκλειστικής απασχόλησης και» προστίθεται η λέξη «οι». Στο άρθρο 7 οι λέξεις «ν.3429/05 (Α΄ 314) όπως εκάστοτε ισχύουν» αντικαθίστανται από τις λέξεις «ν.3429/2005». Τα καταθέτω στα Πρακτικά.
Κύριε Αμυρά, αν σας ενδιαφέρει, να τα φωτοτυπήσουμε και να σας τα δώσουμε. Υπήρχε έτοιμο πλήρες σχέδιο ανάπλασης των προσφυγικών σε συνεργασία του Τεχνικού Επιμελητηρίου με τον τότε Δήμαρχο Αθηναίων. Είχε υπογραφεί προγραμματική σύμβαση. Το Τεχνικό Επιμελητήριο είχε κάνει τα σχέδια. Ο τότε Υπουργός, ο κ. Σουφλιάς, είχε χρηματοδοτήσει τη μελέτη. Ο Δήμος Αθηναίων έπαιρνε ως αντιπαροχή το οικόπεδο του ΤΕΕ στην οδό Ναυαρίνου, για να γίνει πάρκο από πάνω και υπόγειο πάρκινγκ από κάτω. Αυτά παραδόθηκαν όλα στον διάδοχό μου από το 2010 κι έχουν μείνει σ' ένα συρτάρι. Κύριε Αμυρά, αν σας ενδιαφέρει, μπορώ να σας δώσω αντίγραφο.
Ναι, βεβαίως.
Κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σίγουρα είστε από τους λίγους εδώ μέσα, έχοντας διατελέσει και δήμαρχος, που μπορείτε να αφουγκραστείτε, ίσως και περισσότερο απ' όλους μας, περί τίνος συζητάμε αυτή τη στιγμή. Αγαπητοί συνάδελφοι Βουλευτές, πριν προχωρήσω στον σχολιασμό του σημερινού σχεδίου νόμου για τον φορέα ανάπλασης, θέλω να αναφερθώ εν συντομία στην κατάσταση που ήδη επικρατεί στην πόλη της Αθήνας. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι παρόμοιες μητροπόλεις αποτελούν διαχρονικά πόλους ανάπτυξης και προσέλκυσης, κυρίως, του τριτογενούς τομέα και συμβάλλουν καθοριστικά στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Κατά κανόνα τα κέντρα τους αποτελούν τους προνομιακούς υποδοχείς επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, με ό,τι αυτό σημαίνει στη γενικότερη αστική επιβάρυνση, γιατί η Αθήνα και θα έλεγα συγκεκριμένα και ειδικά περιοχές όπως η Ομόνοια αλλά και αρκετές άλλες, έφτασε τις τελευταίες δεκαετίες να χαρακτηρίζεται από έντονη υποβάθμιση και παρακμή. Σύμφωνα με έρευνα της «Διανέοσις» παρά το ότι πάνω από το 60% των κτηρίων του κέντρου είναι κατασκευασμένα πριν από το 1960, η παλαιότητά τους πιθανόν να μην αποτελούσε κανένα πρόβλημα, εάν ήταν επαρκώς συντηρημένα, αν ανταποκρίνονταν στις σύγχρονες απαιτήσεις και αν διέθεταν κάποια καλύτερη αισθητική. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για κάποιες γειτονιές και περιοχές, όπου, πραγματικά, η ανάγκη παρεμβάσεων και αναπλάσεων σε πολλά επίπεδα είναι δεδομένη, ώστε πέραν των άλλων οι ζωτικής σημασίας δημόσιοι χώροι να προσφέρουν δυνατότητα ποικιλίας χρήσεων. Φυσικά όλα αυτά κατά βάση αγνοήθηκαν και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας, οι ευθύνες των οποίων για την όχι καλή κατάσταση της Αθήνας δεν είναι μικρές. Δεν φταίει ο Δήμος της Αθήνας και η τοπική αυτοδιοίκηση. Φταίνε οι αποφάσεις και η μη στήριξη των κυβερνήσεων στους εκάστοτε δημάρχους και άρχοντες των πόλεων. Ενώ θα περιμέναμε αυτά τα ζητήματα να μας απασχολούν πολύ περισσότερο και πιο σοβαρά και έστω η σημερινή Κυβέρνηση σε αγαστή συνεργασία με τις Αυτοδιοικήσεις Α΄ και Β΄ Βαθμού, να πετύχει και να επιταχύνει την υλοποίηση λύσεων προς το συμφέρον των δημοτών, έρχεται αυτό το σχέδιο ανάπλασης της Αθήνας μάλλον περί άλλων να μας μιλήσει. Όσες φορές κι αν το διαβάσει κανείς, δεν διακρίνει ειλικρινές ενδιαφέρον και δεν εντοπίζει αληθινή μέριμνα και λογική επίλυσης προβλημάτων. Το μοναδικό που διαπιστώνει, δυστυχώς, είναι ότι αποτελεί πρότυπο προχειρότητας, χωρίς ίχνος σοβαρής δουλειάς, με αιτιολογική έκθεση πραγματικά επιπέδου δημοτικού και φυσικά χωρίς την ελάχιστη επιστημονική υποστήριξη, γραμμένο απλά για να υφαρπάξει αρμοδιότητες και πολύτιμους πόρους, που ανήκουν στις τοπικές κοινωνίες. Αν αναρωτηθούμε, γιατί για ένα ζήτημα που απασχολεί για δεκαετίες τους Αθηναίους, απαξιώνουν να διαθέσουν έστω και λίγες ώρες διαβούλευσης ή μελέτης, σίγουρα την απάντηση δεν μας τη δίνει ο αρμόδιος εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στη δεύτερη ανάγνωση είπε συγκεκριμένα: «Υπήρξε μια αδυναμία στη διαβούλευση, που εκτιμώ ότι βασίστηκε στην υπεραπασχόληση των Υπουργών που εισηγούνται το νομοσχέδιο». Ακούσαμε, δηλαδή, κι αυτό το απίθανο, δηλαδή ότι οι Υπουργοί έχουν πάρα πολλή δουλειά, για να κάνουν αυτό για το οποίο βρίσκονται εδώ και δεν μπορούν να διαθέσουν χρόνο για σωστή προετοιμασία και επιμέλεια των σχεδίων νόμων, τα οποία οι ίδιοι εισηγούνται. Η αλήθεια είναι η προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 του άρθρου 1 σύσταση αυτού του φορέα, δεν προέκυψε ως αποτέλεσμα διαβούλευσης με τα εκλεγμένα στελέχη της αυτοδιοίκησης ή τους δημότες, αλλά ήταν μια επιθυμία των δύο Υπουργών, προκειμένου η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να δημιουργήσει ένα κέλυφος, ένα κρατικό εργαλείο παρεμβάσεων στην αγορά ακινήτων, η οποία πλέον μετά όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης φαίνεται να υπόσχεται πολλά και σε πολλούς. Τώρα επειδή, βέβαια, εδώ είναι Βουλή, αναγκάστηκαν να παρουσιάσουν και κάποια επιχειρήματα για τη δήθεν αναγκαιότητα και σκοπιμότητα, προσθέτοντας φυσικά τα απαραίτητα βαρύγδουπα, όπως αυτά που αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση. Και αναφέρομαι: «Η «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» διεκδικεί να λειτουργήσει ως επιτελικό - συντονιστικό κέντρο.». Δεύτερον, «Η «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» είναι, λοιπόν, ένα επιχειρησιακό κέντρο, μία task force ειδικής αποστολής.». Φυσικά όταν το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών δεν μπορεί καν να υλοποιήσει ένα απλούστατο project, αυτό του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, και ταλαιπωρεί για τουλάχιστον οχτώ μήνες όλους τους συμπολίτες, δηλώσεις σαν τις παραπάνω μόνο άφθονο γέλιο μπορούν να μας προκαλέσουν. Εάν κάποιος καλοπροαίρετος πιστεύει ότι οι κυβερνητικοί με αυτή την αχρείαστη ΔΕΚΟ, πιθανόν να έχουν και κάποιες καλές προθέσεις, έρχεται η παράγραφος 4β του άρθρου 2 να τις άρει, διαβεβαιώνοντας ότι πέρα από το ενδεχόμενο εκατοντάδων προσλήψεων, ο άλλος ίσως πιο σημαντικός αλλά και πιο επιθυμητός λόγος είναι οι προβλεπόμενες εκτελέσεις και αναθέσεις έργων και όσα, βέβαια, αυτές υπόσχονται. Εάν υπάρχει ένας άνθρωπος, που ελπίζει ότι όλα αυτά θα γίνουν σύμφωνα με κανόνες και ρυθμιστικά πλαίσια, υπάρχει και η παράγραφος 2 του ίδιου άρθρου, βάσει της οποίας η «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» δύναται να λειτουργεί κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης. Απαλλάσσει, δηλαδή, ουσιαστικά τους υπαλλήλους - στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ από κάθε προβληματισμό για κάποια πράγματα, όπως είναι η τήρηση της νομιμότητας, και θυμίζοντάς μας ότι στη χώρα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι νόμοι δεν αποτελούν εμπόδιο για τα σχέδιά τους. Χαρακτηριστικό είναι, όπως φάνηκε και από την ακρόαση των φορέων, ότι σχεδόν κανένας δεν υποστήριξε το νομοσχέδιο. Αντίθετα όλοι οι ενδιαφερόμενοι έχουν ξεσηκωθεί από την πρώτη μέρα και όχι άδικα, κύριε Υπουργέ, μιας και τα υπόλοιπα περίεργα είναι πάρα πολλά. Πρώτον, όπως προανέφερα, αγνοείται συστηματικά και ακυρώνεται η δημοτική αρχή της Αθήνας, αναθέτοντας σοβαρές αρμοδιότητες στα διορισμένα στελέχη του νέου φορέα που θα ενεργούν χωρίς λογοδοσία, μιας και επιτρέπονται κάθε λογής παρεκκλίσεις. Έτσι δεν θα αποφασίζουν πλέον οι δημότες και η αιρετή διοίκηση του δήμου ή της περιφέρειας για τις τοπικές υποθέσεις αλλά οι υπάλληλοι του ΣΥΡΙΖΑ. Δεύτερον, για δεκαπέντε χρόνια και βάλε ο εκάστοτε διοικητής του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», θα είναι μέλος του δ.σ. της εταιρείας ακόμα και αφού ολοκληρωθούν οι εργασίες ανάπλασης των προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας, για το οποίο εν πάση περιπτώσει ίσως να έχει και κάποιο λόγο. Για τα υπόλοιπα, όμως, καλύτερα θα πρέπει να ασχολείται με τα του οίκου του, όπως για παράδειγμα με το να βρει κάποιον τρόπο, να μην υπάρχουν αφαιρέσεις πανάκριβου ιατρικού εξοπλισμού από τους χώρους του νοσοκομείου, όπως συνέβη και πέρυσι. Καταθέτω στα Πρακτικά σχετικό δημοσίευμα, για να φρεσκάρω λίγο τις μνήμες σας.
Το δημοσίευμα από πού είναι;
Το δημοσίευμα είναι από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», εάν δεν κάνω λάθος. Παίζει ρόλο;
Βεβαίως.
Άμα ήταν από την «ΑΥΓΗ», δηλαδή, θα συμφωνούσατε. Εντάξει, κύριε Υπουργέ! Τρίτον, παρά τις επανειλημμένες παρατηρήσεις μας, κύριε Υπουργέ, και παρ' όλο που είπατε κιόλας και στη νομοτεχνική βελτίωση ότι θα είναι επταμελής η επιτροπή - δεν έχω προλάβει να δω ακόμα όλες τις διορθώσεις που κάνατε - και θα υπάρχει το στέλεχος του «Αγίου Σάββα» ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος, δεν μας έχετε πει ακόμα πόσα λεφτά θα παίρνει. Όπως, επίσης, δεν μας έχετε πει και πόσα θα παίρνουν και οι υπόλοιποι, γιατί σαφέστατα δεν θα εργάζονται δωρεάν.
Τα είπε στην επιτροπή.
Στην επιτροπή ανέφερε ποσά;
Είπε πόσα δεν θα παίρνουν.
Δηλαδή εθελοντικά θα δουλεύουν όλοι;
Ας μην έχουμε διοικήσεις, ας τα αφήσουμε όλα στον αυτόματο.
Έχετε συνηθίσει να τα αφήνετε στον αυτόματο. Ας μην αρχίσουμε τον διάλογο, γιατί έχετε συνηθίσει να διακόπτετε. Κύριε Σπίρτζη, παραδεχτήκατε στην επιτροπή ότι θα φτιάξετε αντίστοιχους φορείς και σε άλλες περιφέρειες. Άρα να περιμένουμε, δηλαδή, ότι θα υπάρξει μία σχετική χειραγώγηση των τοπικών αυτοδιοικήσεων σε όλη την επικράτεια. Πάμε παρακάτω: Πέμπτον, στο προβλεπόμενο άρθρο 6 υπάρχει ένα μετοχικό κεφάλαιο του ύψους των 50.000 ευρώ, το οποίο όπως καταλαβαίνετε, είναι ανεπαρκέστατο και είναι βέβαιο ότι εξαντληθεί, πριν καν γίνει η πρώτη συνεδρίαση την πρώτη ημέρα του δ.σ.. Το μυστικό, όμως, βρίσκεται στην παράγραφο 5 του ιδίου άρθρου, στο δικαίωμα, δηλαδή, που παρέχεται στους Υπουργούς, να αποσπούν πόρους από δήθεν τρίτους φορείς - μπορούμε να καταλάβουμε ότι ο τρίτος φορέας αναφέρεται στους φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης - στραγγαλίζοντας έτσι και καταδικάζοντας κάθε σχετικό έργο του δήμου ή της περιφέρειας. Στη δε επιτροπή ακούστηκε σοβαρά ότι ένας σημαντικός παράγοντας πόρων του φορέα, θα μπορεί να είναι και οι αναμενόμενες δωρεές. Όταν δηλώνονται τέτοια εξωφρενικά, όλοι αντιλαμβάνονται το πόσο λίγο απασχολεί την Κυβέρνηση η ουσία του εγχειρήματος. Έκτο, δεν γίνεται ούτε ενδεικτική αναφορά σε συγκεκριμένα έργα ούτε υπάρχει κάποιο υποτυπώδες χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους, που να θέτει έστω κάποιες προτεραιότητες. Πάμε στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1571 και ειδικό 29, στην οποία είμαστε αρνητικοί, δεδομένου ότι αφορά άσχετο θέμα και εισάγεται από το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που δεν είναι καν συναρμόδιο Υπουργείο με το δικό σας. Διαφωνούμε, κυρίως, γιατί θεωρούμε ότι η Κυβέρνηση προσπαθεί να πάρει αρμοδιότητες που ανήκουν ως τώρα στον ΟΑΕΔ για την πρόσληψη προσωπικού, που θα αναλάβουν την εκτέλεση των προγραμμάτων. Στόχος, φυσικά, είναι η προσέλκυση της κομματικής πελατείας, με μία διαδικασία που ουσιαστικά θα ελέγχεται από τον εκάστοτε Υπουργό, μιας και η προαναφερόμενη γενική γραμματεία ανήκει στα Υπουργεία. Διαφωνούμε, βέβαια, ακόμα περισσότερο, διότι περιπτώσεις που αφορούν τη συγκεκριμένη διαδικασία πρόσληψης, εξαιρούνται από τη διαδικασία του ΑΣΕΠ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ολοφάνερο ότι ο υπό σύσταση φορέας αναπλάσεως της πόλης των Αθηνών και αχρείαστος είναι και περιττός. Οι σκοποί της νέας εταιρείας αποτελούν ήδη αρμοδιότητες των δήμων και των περιφερειών, επομένως είναι ξεκάθαρη η πρόθεση της Κυβέρνησης, να παρέμβει στα αυτοδιοικητικά, με έναν βραχίονα που θα παρακάμπτει τους πάντες και τα πάντα, μην έχοντας σχέση με έννοιες όπως η διοικητική αποκέντρωση και ο απολογισμός. Πρόσθετοι προφανείς σκοποί σαφώς αποτελούν το βόλεμα απροσδιόριστου αριθμού στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, εν' όψει βέβαια και εκλογών που μπορεί να αναμένονται αλλά και η ανάθεση έργων χωρίς τήρηση των νόμων, αφού θα υπάρχει η δυνατότητα των παρεκκλίσεων. Εάν η Κυβέρνηση επιθυμούσε, πραγματικά, να βάλει τάξη σε θέματα ακινήτων στην Αθήνα, θα μπορούσε να προχωρήσει, ως όφειλε άλλωστε, στην παραχώρηση περισσότερων χώρων και αρμοδιοτήτων στην αυτοδιοίκηση. Θα μπορούσε, επίσης, να ασχοληθεί με τα ακίνητα του δημοσίου, τα οποία έχει παρατήσει ή παραμένουν κλειστά και αναξιοποίητα ή ετοιμόρροπα ή είναι υπό κατάληψη από διάφορους «αλληλέγγυους» από τον ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά και με αυτά τα δεδομένα στη διάθεσή μας, τόσο ως Ένωση Κεντρώων όσο και προσωπικά εγώ ως εκλεγμένος Βουλευτής στην Περιφέρεια Α΄ Αθήνας, είναι αδύνατο να συμφωνήσω με ένα τέτοιο σχέδιο νόμου, που στην ουσία εισάγει στον δημόσιο βίο λογικές εκτεταμένων παρεκκλίσεων από νόμους. Κατηγορηματικά δε δηλώνουμε ότι θα καταψηφίσουμε κάθε ένα άρθρο του, μιας και δεν έχει να προσφέρει το παραμικρό ούτε στην αυτοδιοίκηση ούτε στην πόλη μας αλλά ούτε και στην τοπική κοινωνία. Αντίθετα μόνο προβλήματα θα συσσωρεύσει από την πρώτη κιόλας ημέρα που θα αρχίσουν οι ανεξέλεγκτες προσλήψεις, οι ανεξέλεγκτες δαπάνες, οι ανεξέλεγκτες αναθέσεις έργων σε ημετέρους, καθώς και οι ανεξέλεγκτες παρεκκλίσεις από τους νόμους. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Αφού καταψηφίζετε τα άρθρα, το καταψηφίζετε, υποθέτω, και επί της αρχής. Το αναφέρω, για να γραφτεί στα Πρακτικά.
Καταψηφίζουμε και επί της αρχής.
Εάν, κύριε Παρασκευόπουλε, η ενημέρωσή μου είναι σωστή ότι θέλετε να μιλήσετε μόνο για την τροπολογία σας, τότε θα παρακαλέσω τον Υπουργό να περιμένει τρία λεπτά και από τη θέση σας να παρουσιάσετε την τροπολογία σας, ώστε τελειώνοντας την ομιλία του να σας απαντήσει αν θα την κάνει δεκτή ή όχι. Κύριε Παρασκευόπουλε, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η Αθήνα είναι πολύ όμορφη πόλη και είναι παγκόσμια γνωστή πάνω απ' όλα ως λίκνο της δημοκρατίας. Παρ' όλα αυτά δεν έχει γίνει ένα μουσείο δημοκρατίας, αν και η ανάγκη για την ύπαρξή του δεν είναι μόνο αθηναϊκή, δεν είναι μόνο ελληνική, είναι παγκόσμια. Θα πω και κάτι που ίσως ακουστεί υπερβολικό. Θα έλεγα ότι ίσως είναι και συμπαντική: Δηλαδή μπορούμε να σκεφθούμε πλανήτες με τεχνικά έργα ή με όντα. Όμως είναι δύσκολο να σκεφθούμε άλλους πλανήτες με ένα πολίτευμα όπως η δημοκρατία και με έργα όπως αυτά τα οποία κατασκευάστηκαν στο πλαίσιο και με την πνοή της δημοκρατίας. Η ιδέα για την ίδρυση ενός μουσείου δημοκρατίας είναι παλιά. Είχε υποβληθεί από μια ομάδα και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο το 2000. Ο σημερινός Πρόεδρος της Βουλής ενέταξε την ιδέα και το εγχείρημα στις προγραμματικές του δηλώσεις για τη Βουλή και σχετικά πρόσφατα στις 17 Σεπτεμβρίου 2017- φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι θα ήταν παρόντες - κατά την επέτειο της δημοκρατίας που έγινε εδώ στη Βουλή, ανέπτυξε περισσότερο την προοπτική της ίδρυσης ενός μουσείου δημοκρατίας στη χώρα. Έκτοτε εισήγαγε την σκέψη, προκειμένου να δρομολογηθεί αυτή κάπως στη Διάσκεψη των Προέδρων, η οποία συζήτησε το θέμα. Αν θυμάμαι καλά, όλοι την στήριξαν. Άλλωστε δεν θα μπορούσα να φανταστώ λόγο επιφύλαξης για μια τέτοια ιδέα. Υπήρξαν συμβολές από όλα τα κόμματα, από όλες τις παρατάξεις. Θυμάμαι τις ιδέες του κ. Κρεμαστινού, τις ιδέες του κ. Τραγάκη, πέραν, βεβαίως, όσων προήλθαν από τα κυβερνητικά κόμματα. Στη συνέχεια από ό,τι ξέρω, η Βουλή αποφάσισε φορέας να είναι το Ίδρυμα της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. Αυτό είναι κάτι το οποίο έχει αρχίσει και σχεδιάζεται. Η τροπολογία που είχαμε την τιμή να καταθέσουμε - θέλω να ευχαριστήσω τους Υπουργούς για το γεγονός ότι την ενέκριναν - προτείνει να προστεθεί στην παράγραφο 4 του άρθρου 2 του συζητούμενου νομοσχεδίου μια ακόμη δυνατότητα στην στοχοθεσία, που είναι καταγεγραμμένη στο οικείο χωρίο, η δυνατότητα η «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.» να συμπράττει με τη Βουλή και το Ίδρυμα της Βουλής, προκειμένου να προχωρήσει η ίδρυση ενός μουσείου δημοκρατίας. Επειδή πρόκειται για απλή δυνατότητα, για απλή ένταξη στις στοχοθεσίες του οργανισμού και για τη δημιουργία μιας συνθήκης, προκειμένου αυτό να μπορέσει να αναπτυχθεί, πραγματικά δεν μπορώ να δω, γιατί θα μπορούσε να υπάρχει επιφύλαξη για μια τέτοια ιδέα, η οποία νομίζω ότι αν προχωρήσει, θα είναι εισφορά παγκόσμια και διαχρονική. Πιστεύω ότι όσος χρόνος και να περάσει, η χρησιμότητα ενός μουσείου δημοκρατίας και για την παιδεία αλλά και για την πολιτειακή…
Κύριε Παρασκευόπουλε, ολοκληρώστε.
Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Γι' αυτόν τον λόγο ζητώ να γίνει δεκτή. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Παρασκευόπουλε, παρά τον σεβασμό που σας έχω, εν τη ρύμη του λόγου σας ευχαριστήσατε ήδη τους Υπουργούς, που έχουν κάνει δεκτή την τροπολογία. Αυτό είναι, όπως αντιλαμβάνεστε, κοινοβουλευτικά αντιδεοντολογικό. Τότε δεν υπήρχε λόγος να την παρουσιάσετε. Εγώ σας έδωσα πρώτος τον λόγο για να την παρουσιάσετε, και είπα ο κύριος Υπουργός πριν κατέβει εκ του Βήματος, να μας πει εάν την κάνει δεκτή. Αυτό λέει η κοινοβουλευτική πρακτική. Εάν εκ των προτέρων την είχε κάνει δεκτή, δεν υπήρχε λόγος να παρουσιαστεί.
Κύριε Πρόεδρε, σας είμαι ευγνώμων για το μάθημα αυτό. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Αντιλαμβάνεστε ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Μου αρέσει να είμαστε εντάξει.
Κι εμένα μου αρέσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Να τοποθετηθώ τώρα για το νομοσχέδιο;
Δεν θέλετε να πάρετε τώρα τον λόγο; Αν θέλετε αργότερα, εντάξει.
Αργότερα.
Καλύτερα τώρα, κύριε Υπουργέ.
Πρακτικά, θα βοηθήσει και στη ροή της συζήτησης. Διότι μετά από εσάς θα μιλήσουν δύο συνάδελφοι, ένας Κοινοβουλευτικός κ.ο.κ., ώστε να ολοκληρώσουμε.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε, θα μιλήσω τώρα. Κανένα πρόβλημα.
Καλύτερα τώρα για να σας απαντήσουμε μετά.
Κύριε Υπουργέ, σας βάζω αντί για δεκαοχτώ, είκοσι λεπτά, για να απαντήσετε και στις παρατηρήσεις.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πιστεύω ότι θα είμαι λίγο συντομότερος.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Αξιότιμοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε στην Ολομέλεια για το σχέδιο νόμου που συστήνει τον φορέα ανάπλασης της Αθήνας. Επειδή έγινε μία εκτενής συζήτηση στις επιτροπές, δεν είναι ανάγκη πολλά από αυτά που ειπώθηκαν, να επαναληφθούν. Παρακολουθώντας, όμως, τη συζήτηση και ιδιαίτερα τις κριτικές που ακούστηκαν από συγκεκριμένα κόμματα της Αντιπολίτευσης, δυστυχώς νομίζει κανείς ότι ή συζητάμε άλλο σχέδιο νόμου ή ότι ζείτε σε άλλη πόλη. Είμαστε στο ελληνικό Κοινοβούλιο, το οποίο είναι στο κέντρο της Αθήνας. Μάλλον πρέπει να υπάρχει μια αίσθηση του πού ζουν οι πολίτες του Δήμου της Αθήνας και τι επιπτώσεις έχει στους γύρω δήμους, η όποια απόφαση παίρνουμε για τον Δήμο της Αθήνας. Το λέω αυτό, γιατί όσοι από εμάς γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στις γειτονιές της Αθήνας και το ξέρουν και το έχουν ζήσει. Εγώ μεγάλωσα στους Αμπελόκηπους. Το ίδιο ακριβώς αισθάνονται, όσοι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Κυψέλη, στα Πατήσια, στου Γκύζη, στο Παγκράτι, στο κέντρο, ακόμη χειρότερα στα Πετράλωνα. Η κατάσταση δεν έχει αλλάξει τραγικά. Οι ελεύθεροι χώροι εδώ και δεκαετίες είναι μηδενικοί. Ο μόνο ελεύθερος χώρος που υπήρχε στους Αμπελόκηπους τότε ήταν η χωροφυλακή - έτσι τη λέγαμε τη Σχολή της Αστυνομίας - που δεν πηγαίνει και πολύς κόσμος. Είναι στις παρυφές του δήμου. Το Σαββατοκύριακο αν τύχει αυτά τα παιδιά να βγουν έξω από τον αστικό ιστό, τους φαίνεται όμορφος ο ουρανός, γιατί δεν τον βλέπουν στην καθημερινότητά τους ούτε καν στο σχολείο τους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Ζούμε σε μια απάνθρωπη πόλη, που οι συμπολίτες μας με αναπηρία δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση ούτε στο σπίτι τους, αν βγουν έξω, ούτε στη στάση του λεωφορείου ούτε πουθενά. Το ίδιο ισχύει για τους ηλικιωμένους. Το ίδιο ισχύει για όσους πηγαίνουν κάπου το παιδί τους με καροτσάκι. Στα σχολεία δεν υπάρχουν αξιοπρεπείς χώροι ούτε για τα διαλείμματα. Τα παιδιά δεν κάνουν ποδήλατο, όπως λέει και ο Αμυράς, και δεν παίζουν. Δεν ηρεμεί η ακοή τους ούτε ένα λεπτό το εικοσιτετράωρο. Ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αναρωτήθηκε για το ποια είναι η αναγκαιότητα του νομοσχεδίου. Ποια είναι η αναγκαιότητα του νομοσχεδίου; Αυτή η πόλη είναι καταπληκτική, για όσους κινούνται μέσα στο Κοινοβούλιο και μέχρι την πλατεία Κολωνακίου και το Ζάππειο. Μέχρι εκεί. Για αυτούς που κινούνται σε αυτή την περιοχή, δεν υπάρχει αναγκαιότητα. Για τους υπόλοιπους, όμως, υπάρχει αναγκαιότητα και είναι μεγάλη. Γιατί, λέει, δεν μπόρεσαν να αξιοποιηθούν και να εξυπηρετηθούν αυτές οι ανάγκες που περιγράφονται στο σχέδιο νόμου από τις υπάρχουσες δομές; Εμάς ρωτάτε; Ρωτήστε τους εαυτούς σας σ' έναν καθρέφτη, ρωτήστε αυτούς που συνεργαζόσασταν στην προηγούμενη κυβέρνηση - ο κ. Μανιάτης ήταν και Υπουργός Χωροταξίας και Περιβάλλοντος - ρωτήστε τον Δήμαρχο Αθηναίων, που βλέπουμε, κύριε Μπούρα, ότι τον στηρίζετε με μανία.
Πού το είδατε; Ακούσατε το όνομά του; Για τον δήμο μίλησα.
Εντάξει είπαμε να έχετε τέτοια σύγκλιση, αλλά εντάξει κρύψτε το λιγάκι, δεν πειράζει.
Θα πάρω τον λόγο μετά.
Να πάρετε τον λόγο, όποτε θέλετε. Δεν είναι και πλούσιος ο απολογισμός. Το λέω, επειδή μας ρωτήσατε ποιος είναι ο απολογισμός για την Αθήνα και εμείς δεν παίρνουμε αρμοδιότητες από τον δήμο. Να δούμε, λοιπόν, τον απολογισμό όσων στηρίζετε. Μας είπατε και άλλα πράγματα ότι παρεμβαίνουμε - τα είπαν και άλλοι - στην αυτοτέλεια του Δήμου Αθηναίων και αφαιρούμε κρίσιμες αρμοδιότητες. Σας ρωτάμε από την επιτροπή να μας πείτε μία αρμοδιότητα που αφαιρούμε από τον Δήμο Αθηναίων. Πείτε μας μια. Δεν τη λέτε, λέτε μια γενική κρίση. Πείτε μας μία αρμοδιότητα που αφαιρούμε. Είπατε ότι παίρνουμε πόρους από τους δήμους. Μα έτσι παίρνονται οι πόροι από τους δήμους; Σοβαρά μιλάτε; Δηλαδή τις δωρεές που λέμε ή πόρους από τρίτους, το ερμηνεύετε ότι θα πάρουμε πόρους από την τοπική αυτοδιοίκηση; Πώς θα γίνει αυτό; Για εξηγήστε το και σε εμάς, να δούμε αυτό το μαγικό, πώς σκέφτεστε. Κάνουμε, λέτε, ένα μηχανισμό διορισμών. Αυτό το λέει η Νέα Δημοκρατία. Είναι να τρελαίνεται κανείς! Ακόμη τα φαξ των Βουλευτών της κυκλοφορούν δεξιά και αριστερά για εκατοντάδες διορισμούς, που έγιναν σε φορείς που κατέκλεβαν το ελληνικό δημόσιο. Και ποιος είναι, λέει, ο απολογισμός; Τα είπε ο κ. Μανιάτης. Θα πάμε στον κ. Μανιάτη. Ποιος είναι ο απολογισμός; Ο κ. Μανιάτης προέρχεται από τον ίδιο χώρο που προέρχομαι και εγώ και όλες αυτές τις δεκαετίες αυτός ο χώρος έβγαλε λαμπερές πολιτικές προσωπικότητες. Δεν αναφέρθηκε ούτε στη Μελίνα Μερκούρη, σε σχέση με το έργο που έγινε στην Αθήνα, και όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς ούτε στον Αντώνη Τρίτση. Αναφέρθηκε στο 2014 δηλαδή στην κυβέρνηση Σαμαρά. Και αυτό δείχνει πράγματα στον προοδευτικό κόσμο της χώρας. Μας ρωτάτε ποιος είναι ο απολογισμός του Δήμου Αθηναίων; Σοβαρά μιλάτε;
Της Κυβέρνησής σας, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Εσείς να μας πείτε ποιος είναι. Η ρόδα στο Σύνταγμα που μπήκε παράνομα και δεν μπορούσε να βγει; Μας είπατε - τα είπε και ο κ. Μπούρας - ότι γίνονται φοβερά έργα. Πού τα είδατε τα έργα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας; Μας είπατε ότι κάνατε μια μελέτη χιλίων οκτακοσίων εγκαταλελειμμένων κτηρίων της Αθήνας, όταν ήσασταν Υπουργός στην κυβέρνηση Σαμαρά. Μάλιστα. Και τι έκανε τόσα χρόνια ο δήμος; Για να μη πούμε ότι μια αντίστοιχη μελέτη - τα είπε ο Νικήτας Κακλαμάνης - έχει κάνει η περιφέρεια. Όλες αυτές τις μελέτες ποιος θα τις συγκεντρώσει, για να κάνει έναν συντονισμό γι' αυτά τα εγκαταλελειμμένα σπίτια; Ποιος;
Τριάμισι χρόνια τι κάνατε;
Για να δούμε και ποια είναι η αναγκαιότητα του φορέα, που έχει απορίες ο κ. Μπούρας. Θα πούμε εμείς έναν πλούσιο απολογισμό που κάνατε το 2014. Καταργήσατε τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Αθήνας, τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Θεσσαλονίκης και τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Ιωαννίνων. Καταργήσατε τον ΟΚΧΕ που επόπτευε το Κτηματολόγιο. Καταργήσατε την ΕΑΧΑ που δεν είχε ολοκληρώσει το έργο της, γιατί η ΕΑΧΑ για να ολοκληρώσει το έργο της, έπρεπε να ενοποιήσει και άλλους αρχαιολογικούς χώρους, την Ιερά Οδό, τις Στήλες του Ολυμπίου Διός, την οδό Αθηνάς - κρίμα, που έφυγε ο κ. Κακλαμάνης - και είχε πολλή δουλειά να κάνει. Ξεχνάτε, τα ξεχνάει ο κ. Μπούρας και λέει ότι κάνουμε ανώνυμες εταιρείες. Μάλιστα. Θυμάμαι εκείνη την καταπληκτική εταιρεία που είχατε κάνει, κύριε Μπούρα, μαζί με τον κ. Μανιάτη, εκείνη του παραλιακού μετώπου. Δεν μας είπατε το πλούσιο έργο που είχε, όσα χρόνια ήσασταν Κυβέρνηση, ποιους είχε προσλάβει με ποιον τρόπο. Γιατί εμείς γι' αυτά που δεσμευτήκαμε στην επιτροπή και δεσμευόμαστε δημόσια τα κάνουμε κιόλας. Στις νομοτεχνικές πάμε με τον νόμο των δημόσιων συμβάσεων. Δεν μπορεί αυτός ο φορέας που ανήκει στον νόμο των ΔΕΚΟ, να κάνει ό,τι θέλει, όπως επικαλείστε. Αλλά καλό είναι να μας πείτε - κι ας καθυστερήσουμε λίγο, δεν πειράζει - στην δευτερομιλία σας, αν απαντήσετε, πόσους είχατε προσλάβει σε αυτές τις εταιρείες που σας λέω. Να μας απαντήσετε τι γινόταν με το Rethink Athens. Να μας απαντήσετε για αυτές τις προσφορές, τις δωρεές που είχαν γίνει στο ελληνικό δημόσιο, πού είναι, ποιος τις αξιολόγησε, αν τις εφαρμόσατε, αν τις αποδέχτηκε ο Δήμος Αθηναίων, η περιφέρεια, με ποια δημοκρατική διαδικασία, τι έγινε. Τι έγινε με εκείνα τα πυροτεχνήματα, που δαπανιόντουσαν εκατομμύρια ευρώ σε φιέστες; Τίποτα. Ρώτησε ο κ. Μανιάτης τι θα γίνει με την Αλεξάνδρας, τι θα γίνει δηλαδή με τα προσφυγικά, που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός στην επίσκεψή του στο αρμόδιο Υπουργείο. Αυτός ο φορέας πολύ απλά θα υλοποιήσει ό,τι πολλά χρόνια πριν είχε συμφωνήσει ο Νικήτας Κακλαμάνης ως Δήμαρχος με το Τεχνικό Επιμελητήριο, όταν είχε γίνει η μελέτη, όταν λέγαμε για την αναγκαιότητα να υπάρχουν χώροι φιλοξενίας των συγγενών των ασθενών του αντικαρκινικού. Να πούμε ότι κάνουμε δεκτή και την τροπολογία που κατέθεσαν οι Βουλευτές, γιατί πρέπει να γίνει και Μουσείο Δημοκρατίας και Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού, που δεν υπάρχουν, καθώς μιλάμε για τα προσφυγικά στην Αλεξάνδρας, ώστε να διατηρηθούν οι μνήμες της Πόλης, δηλαδή οι σφαίρες από τα Δεκεμβριανά πάνω στα κτήρια των προσφυγικών στην Αλεξάνδρας, να γίνει εκεί χώρος πρασίνου, που τα παιδάκια της περιοχής δεν βλέπουν ούτε χορτάρι, όχι δέντρο, για όσους ξέρουν τους Αμπελόκηπους, και πολλά άλλα. Επειδή πριν από δύο μέρες έφυγε ο πρώην Πρόεδρος του ΤΕΕ, ο Κώστας ο Λιάσκας, αναφέρω ότι για δεκαετίες συζητούσαμε στο Τεχνικό Επιμελητήριο την ενοποίηση των κοινόχρηστων ακάλυπτων χώρων, για να αντιμετωπιστεί η αποξένωση στις γειτονιές της Αθήνας. Συζητούσαμε πώς μπορούμε να κάνουμε δομές, για να επανέλθει η κοινωνικότητα στις γειτονιές της Αθήνας. Για χρόνια μιλούσαμε για την καταγραφή των πεζοδρομίων και σε τι κατάσταση είναι, για τις ταράτσες και σε τι χάλι είναι, για τους πεζόδρομους που πρέπει να γίνουν στις γειτονιές της Αθήνας. Στη μνήμη του, καλό είναι αν μη τι άλλο αυτός ο φορέας να προχωρήσει. Τα συζητήσαμε και στις επιτροπές. Γι' αυτό έγινε και η επέκταση και οι τροπολογίες που κατατέθηκαν. Μας ρωτάτε γιατί να είναι κατά παρέκκλιση. Υπάρχουν σημεία, αν θέλουμε να προχωρήσουμε τέτοια πράγματα, που πραγματικά πρέπει να λειτουργήσουμε κατά παρέκκλιση. Αν θέλουμε να ενοποιήσουμε δηλαδή τους ελεύθερους κοινόχρηστους χώρους και πάμε με τη νομοθεσία που υπάρχει - όχι κατά παρέκκλιση - δεν θα τους ενοποιήσουμε ποτέ, όπως δεν έχουν ενοποιηθεί όλα αυτά τα χρόνια. Μας ρωτάτε με τι προσόντα θα είναι στο εφταμελές. Τα είπαμε. Είπατε και άλλα πράγματα, τα οποία πρέπει να απαντηθούν. Με τι υποδομή θα τα κάνει ο φορέας αυτός; Με την υποδομή που έχουν όλοι οι φορείς που μετέχουν στο διοικητικό συμβούλιο: με την υποδομή που έχει ο Δήμος Αθηναίων, η Περιφέρεια και τα τέσσερα Υπουργεία που μετέχουν. Με αυτή την υποδομή. Δεν πάμε να κάνουμε ούτε παράλληλους μηχανισμούς, ούτε να ξεπεράσουμε τα Υπουργεία, ούτε να ξεπεράσουμε την Περιφέρεια, ούτε τον Δήμο, ούτε να του πάρουμε πόρους και αρμοδιότητες, όπως κακεντρεχώς λέτε. Κατατέθηκε και ένα δημοσίευμα από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Κλονιστήκαμε που κατατέθηκε αυτό το δημοσίευμα, πραγματικά.
Μην το ακούσει αυτό ο κ. Ξυδάκης.
Όχι, ο κ. Ξυδάκης συμφωνεί με αυτό που λέω. Ο κ. Ξυδάκης όταν ήταν στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», δεν ήταν έτσι η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Ήταν σοβαρή και ελπίζω να επανέλθει. Συντηρητική, να διαφωνεί μεν, αλλά δεν έγραφε διάφορα άλλα. Ακούστηκαν, με την ευκαιρία, και διάφορα τα οποία αγγίζουν άλλες νομοθεσίες, όπως για παράδειγμα τι προσωπικό θα πάρουμε. Είχε πει ο Αλέκος ο Φλαμπουράρης και επαναλαμβάνω ότι αυτός ο φορέας δεν χρειάζεται πολύ προσωπικό. Αυτό που θα πάρει είναι με μετατάξεις και αποσπάσεις από το δημόσιο. Εδώ είμαστε. Μας ρωτάτε γιατί δεν βάζουμε από τώρα στον νόμο την αμοιβή του προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου - γιατί ένα είναι, όπως έγινε επταμελές. Πουθενά δεν έχει γίνει αυτό. Έχετε και μια μεγάλη εμπειρία, θα το ξέρετε. Έχετε κυβερνήσει τη χώρα σαράντα χρόνια. Για όνομα του Θεού! Έπρεπε, όμως, να ξέρετε πώς βγαίνουν πλέον και πώς εγκρίνονται οι κοινές υπουργικές αποφάσεις για τις αμοιβές των προέδρων και διευθυνόντων συμβούλων και των μελών των διοικητικών συμβουλίων. Πάνε οι εποχές που κάνατε δώρα, που υπήρχαν μεγάλοι μισθοί, που, που, που. Τώρα έχουμε φτάσει στην αντίθετη περίπτωση. Πάμε, δηλαδή, πραγματικά να ψάξουμε να βρούμε με αυτούς τους χαμηλούς μισθούς αξιόλογους ανθρώπους για να μπουν ως διευθύνοντες σύμβουλοι.
Στο ΤΑΙΠΕΔ τι μισθούς δίνετε;
Να σας δώσω συγχαρητήρια που φτιάξατε το ΤΑΙΠΕΔ, που το στελεχώσατε με αυτούς που το στελεχώσατε και με τις δράσεις που είχαν και έχουν αυτοί που στελέχωσαν το ΤΑΙΠΕΔ.
Για το υπερταμείο;
Παρακαλώ, να μην γίνονται διακοπές.
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε.
Πειράζει το Προεδρείο, κύριε Υπουργέ.
Με συγχωρείτε.
Συνεχίστε, αλλά κοιτάξτε, είστε στα δεκαέξι λεπτά. Το χρονοδιάγραμμα είναι για είκοσι λεπτά. Θα πρότεινα εντός των ορίων του χρόνου που σας διαθέτει το Προεδρείο να ολοκληρώσετε.
Εντάξει, θα ολοκληρώσω σε δύο λεπτά. Δίνω μια τελευταία εκτός ύλης, αν θέλετε, εκτός ημερήσιας διάταξης απάντηση, γιατί θίχτηκε από τον κ. Μανιάτη. Μίλησε για τρία έργα που υποκαθίσταται η εταιρεία του κ. Καλογρίτσα, οπότε αποκαλύφθηκε, λέει, το σκάνδαλο. Είναι ένα έργο στη Φλώρινα, η αποχέτευση του Διονύσου και ο οδικός άξονας Καλλονής - Σιγρίου. Είναι τρία έργα που δόθηκαν επί ημερών σας. Δεν το ξέρετε; Ούτε τον κ. Καλογρίτσα τον ξέρει ο χώρος σας;
Όχι.
Μάλιστα. Αυτό να καταγραφεί. Πάμε τώρα και στο έργο Πάτρα - Πύργος, που δεν είχατε τα κότσια - γιατί το έχετε καταγγείλει γύρω στις εκατό φορές - να πάτε τις δήθεν καταγγελίες σας στον εισαγγελέα. Τις πήγαμε εμείς. Θέλετε, όμως, να παραλείπετε, το ξεχνάτε, αυτήν την έρημη έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου. Θέλετε να ξεχνάτε ότι αυτό που είχατε κανονίσει, δηλαδή με μηδενικές εκπτώσεις να δοθεί το έργο Πάτρα - Πύργος στις μεγάλες εταιρείες, δεν υλοποιήθηκε. Είναι τραγικό αυτό.
Είχε προκηρυχθεί και δεν το ξέρουμε;
Δεν είχε προκηρυχθεί; Είχατε κανονίσει να βγει ένα έργο. Είχατε κανονίσει οι μελέτες να γίνουν από την παραχώρηση. Είχατε κανονίσει να μην υπάρχουν επαρκή στοιχεία σε όλους όσους ήθελαν να συμμετάσχουν. Υπήρχαν υποδιαστασιολογήσεις στις ποσότητες, αλλά το έργο ένα τεμάχιο. Όπως δεν θέλετε να καταλάβετε το έγκλημα του 2013, να βγουν δηλαδή αυτά τα κομμάτια των έργων παραχωρήσεων από τις παραχωρήσεις. Διότι εάν δεν είχαμε αυτές τις εκπτώσεις, απλά δεν θα το ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία ξεσκονίζει από τότε που δώσατε 1.200.000.000 περισσότερο σε αυτά τα έργα, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, κάθε σύμβαση που υπάρχει από τη χώρα. Επομένως, κύριε Μανιάτη, αν δεν τα ξέρετε - που τα ξέρετε - , καλό είναι επιτέλους να λέτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Παίξατε για δυόμισι χρόνια εκείνο το γαϊτανάκι στην περιοχή, αν θα κάνουμε το Πάτρα - Πύργος. Κάθε μήνα βγάζατε κάποιους να αναρωτιούνται. Όταν εγκρίθηκε και προχώρησε, έγιναν οι διαγωνισμοί με διαφάνεια, ξεκίνησε το έργο «Καλογριτσιάδα» νούμερο 4. Σας το χαρίζουμε αυτό το έργο, ολόκληρο. Δεν μας είπατε, όμως, για τα άλλα έργα. Αυτά που γίνονταν - και είχε ανάγκη η Αθήνα - , όπως τα αντιπλημμυρικά και πολλά άλλα που περνούσαν από τον Πειραιά. Δεν τα θυμάστε; Αυτά τα έργα σε διάφορους δήμους της χώρας, που ήταν μόνο τρεις μελετητικές εταιρείες, μόνο τρεις κατασκευαστικές εταιρείες, αυτά που τα διοικητικά δικαστήρια ακυρώνουν το ένα μετά το άλλο, αρκετά χρόνια τώρα. Γιατί το σύστημα «μελέτη - κατασκευή», που υπήρχε στις προηγούμενες κυβερνήσεις, ήταν ένα σύστημα που προχωρούσε το στήσιμο των έργων και που τροποποιήθηκε με τον νόμο των δημόσιων συμβάσεων, όπως γνωρίζετε με λίγα λόγια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω, λέγοντας το εξής: Εμείς δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε την Αθήνα και τα αστικά κέντρα στο χάλι και στο μαρασμό, που άλλοι δημιούργησαν. Δεν υπάρχει περίπτωση ώριμα έργα, ώριμες παρεμβάσεις, όπως είναι όλα αυτά που συζητήσαμε και συζητάμε για πάρα πολλά χρόνια, να μείνουν στα συρτάρια κάποιων και να μην αξιοποιούνται. Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε έρμαιο τους πολίτες, ειδικά στα μητροπολιτικά κέντρα, στο αν ένας δήμος μπορεί να κάνει τη δουλειά ή δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά. Γι' αυτό πιστεύουμε ότι ένας τέτοιος φορέας που θα συντονίζει, θα συνδράμει, θα προχωράει αυτές τις παρεμβάσεις που συζητάμε για δεκαετίες στην Αθήνα, είναι απαραίτητος. Θα το στηρίξουμε και θα το προχωρήσουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί - συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Οινόης και από το Γυμνάσιο Μανιάκων Καστοριάς. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωράμε στον κατάλογο ομιλητών. Ξεκινάμε με την κ. Όλγα Κεφαλογιάννη από τη Νέα Δημοκρατία. Θα ακολουθήσει ο κ. Καρράς και μετά θα πάμε σε Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο. Θα ομιλούν δύο ομιλητές και μετά ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Κυρία Κεφαλογιάννη έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή μίλησε τώρα ο κ. Σπίρτζης, θα πω ότι πλέον είναι Κυβέρνηση. Δεν αρκεί λοιπόν κύριε Υπουργέ, να αντιπολιτεύεστε. Θέλω να σας πω ότι μετά από τριάμισι σχεδόν χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η πόλη της Αθήνας, το κέντρο της οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της χώρας έχει παραδοθεί στην παρακμή. Φαινόμενα φτωχοποίησης, κοινωνικής ανισότητας, ανεργίας και όλα αυτά εντείνονται σε συνθήκες αυξανόμενης βίας και ανομίας. Στην πρωτόγνωρη αυτή κατάσταση της συνεχούς απαξίωσης της πόλης, η Κυβέρνηση σήμερα απαντά με το νομοσχέδιο για τη σύσταση φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών. Εμείς το βλέπουμε ως μια ακόμα προσπάθεια των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, για τη δημιουργία δομών εξυπηρέτησης πελατειακών σχέσεων. Τόσο απλά, τόσο κυνικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Αθήνα βυθίζεται χρόνο με τον χρόνο στην ανασφάλεια και την εγκατάλειψη. Τα μεγάλα προβλήματα της πόλης διογκώθηκαν τα τελευταία χρόνια και εξαιτίας της οικονομικής πολιτικής της παρούσας Κυβέρνησης, που στηρίζεται στην υπερφολόγηση και διαλύει τη μεσαία τάξη. Η επιχειρηματική δραστηριότητα συρρικνώνεται δραματικά και αυτό καταμαρτυρούν γνωστοί ιστορικοί εμπορικοί δρόμοι, ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα και κεντρικές αρτηρίες με κλειστά καταστήματα και εγκαταλελειμμένα κτήρια. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η πόλη έχει αφεθεί ως θύμα της προκλητικής απουσίας των υπευθύνων σε μια άνευ προηγουμένου κατάσταση ανομίας. Οι δημόσιοι χώροι αστικού πρασίνου, που άλλοτε ήταν η ανάσα της μεγαλούπολης, σήμερα έχουν παραδοθεί στην ασυδοσία με τις ευλογίες του μεγάλου απόντα, της Κυβέρνησής σας. Είναι η νέα πραγματικότητα της πολιτικής των υπεραπλουστεύσεων. Από τη μια πλευρά υλοποιείτε ευλαβικά το επαχθέστερο μνημόνιο για τον Έλληνα πολίτη, από την άλλη δεν προωθείτε καμμία συγκροτημένη και στοχευμένη αναπτυξιακή πολιτική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την σύσταση της εταιρείας «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ» η αρμόδια πολιτική ηγεσία στην αόριστη έκθεση ιδεών και σκοπού ευαγγελίζεται την συντονισμένη και ταχύρρυθμη υλοποίηση αναπλάσεων στην πόλη των Αθηνών, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής ανάπτυξης των υπό ανάπλαση περιοχών. Όλα αυτά κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, όπως άλλωστε νομοθετείτε όλα αυτά τα χρόνια. Πάντα κατά παρέκκλιση. Πρόκειται για ένα ακόμα κυβερνητικό πυροτέχνημα στο όνομα της εξυπηρέτησης αλλότριων σκοπών και αποπροσανατολισμού από τα ουσιαστικά προβλήματα των Αθηναίων πολιτών. Για μια ακόμα φορά η Κυβέρνηση επιλέγει να νομοθετήσει στο κενό προβαίνοντας με τρόπο αυταρχικό σε μια λάθος θεσμική παρέμβαση για την ιστορική πρωτεύουσα της Ελλάδας. Ούτε στη διαβούλευση δεν θέσατε, κύριοι της Κυβέρνησης το σχέδιο νόμου. Το φέρατε ξαφνικά μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα αναλογιζόμενοι προφανώς τις σφοδρές αντιδράσεις που θα υπάρξουν. Σ' αυτό το πλαίσιο πρώτον, αρνείστε τον θεσμικό διάλογο. Δεύτερον, παρακάμπτετε και υποβαθμίζετε τον θεσμικό ρόλο και τη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης, που άλλωστε είναι συνταγματικά κατοχυρωμένος. Τρίτον, υφαρπάζετε οριοθετημένες αρμοδιότητες προσβλέποντας ενδεχομένως και στην υφαρπαγή των πόρων. Ακροβατείτε για άλλη μια φορά στα συνταγματικά όρια. Ασκείτε συγκεντρωτική πολιτική για την Αθήνα και προσβλέπετε στη διαμόρφωση ενός τοπίου όπου ο κεντρικός κρατικός έλεγχος γίνεται εργαλείο μεθοδεύσεων για να κρατηθείτε πάση θυσία στην εξουσία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αρμόδιοι Υπουργοί και συντάκτες του νομοσχεδίου για την ανάπλαση της Αθήνας γνωρίζουν πολύ καλά ότι τον Ιανουάριο του 2015 είχε θεσμοθετηθεί το σχέδιο ολοκληρωμένων αστικών παρεμβάσεων για το κέντρο της Αθήνας, το γνωστό ΣΟΑΠ. Εξάλλου, σχεδόν το αντιγράψατε. Βάσει αυτού εκπονήθηκε και το πρόγραμμα ολοκληρωμένων χωρικών επενδύσεων. Για όλα αυτά έχει εγκριθεί χρηματοδότηση από ευρωπαϊκούς πόρους. Τι ακριβώς λοιπόν εξυπηρετεί η σύσταση ενός νέου φορέα; Είναι προφανές ότι επιδιώκετε να υποβιβάσετε το ιδιαιτέρως σοβαρό ζήτημα των αναγκαίων παρεμβάσεων για την αναβάθμιση της πόλης σε επίπεδο αναθέσεων έργων σε ημετέρους. Μόνο στα λόγια έμειναν τα βαρύγδουπα σχέδια του Πρωθυπουργού για παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων που θα άλλαζαν την πρωτεύουσα. Με αυτό το νομοσχέδιο θέλετε να υποκαταστήσετε τον ρόλο του Δήμου Αθηναίων. Παράγετε έναν νόμο που θα εργαλειοποιήσετε στο άμεσο μέλλον, με ένα ακόμα ρεσιτάλ παροχολογίας εν όψει των εθνικών και των αυτοδιοικητικών εκλογών. Άλλωστε έχετε αναγάγει τα νευραλγικά ζητήματα της Αθήνας σε κομματική ατζέντα. Για τον λόγο αυτό στον ιδιαίτερα πρόχειρα γραμμένο νόμο σας δεν παραλείψατε φυσικά να προβλέψετε προσλήψεις προσωπικού με συμβάσεις εργασίας αορίστου και ορισμένου χρόνου για να τροφοδοτήσετε την κομματική σας πελατεία, αλλά και συμβάσεις μίσθωσης έργου και έμμισθης εντολής για να μοιράσετε αναθέσεις. Ένα ατεκμηρίωτο σχέδιο χωρίς σαφή αιτιολογία με υποκρυπτόμενο σκοπό που όμως είναι προφανές τι ακριβώς εξυπηρετεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα θα έπρεπε να υπερασπιζόμαστε ένα ολοκληρωμένο πολεοδομικό και αναπτυξιακό προγραμματισμό ανάδειξης του Δήμου Αθηναίων σε μητροπολιτικό σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Τα έργα ανάπλασης για την Αθήνα θα έπρεπε να πλαισιώνονται από μια ενιαία στρατηγική μετά από ευρύ θεσμικό διάλογο με συμμετοχή όλων των αρμοδίων φορέων. Θα έπρεπε να είναι προϊόν συναινέσεων και όχι αντεγκλήσεων. Αντ' αυτού επιλέγετε τον γνωστό σε εσάς δρόμο της αποσπασματικής νομοθέτησης, που προκαλεί μόνο σύγχυση και περαιτέρω επικαλύψεις. Αρνείστε να ακούσετε, γιατί ουσιαστικά δεν σας αφορά η εξεύρεση μιας ουσιαστικής και βιώσιμης λύσης για την πρωτεύουσα. Θα έρθω και στην τροπολογία που κατατέθηκε από τους Βουλευτές, και την οποίαν υποστήριξε ο κ. Παρασκευόπουλος, για την ίδρυση Μουσείου Δημοκρατίας. Θα ήθελα εδώ ενημερωτικά να αναφέρω ότι μουσείο με το όνομα «Μουσείο της Δημοκρατίας» έχει εγκαινιασθεί από τον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή στον Αη Στράτη. Σε κάθε περίπτωση, για την πρόταση αυτή των συναδέλφων έχει γίνει μελέτη βιωσιμότητας; Ποιος θα είναι ο διαχειριστής; Θα είναι κρατικό; Θέλω εδώ να θυμίσω ότι η ίδρυση μουσείων διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 45 του ν.3028/2002. Αν η ελληνική πολιτεία θεωρεί αναγκαία την ίδρυση ενός τέτοιου μουσείου, ας το αναλάβει η Βουλή και το Ίδρυμά της, αφού διαβουλευτεί με τα κόμματα και προχωρήσει στις θεσμικές διαδικασίες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση σήμερα νομοθετεί εις βάρος των πολιτών της Αθήνας. Εμείς καταψηφίζουμε τη λογική της πρόχειρης αποσπασματικής νομοθέτησης, απουσία συναινετικού διαλόγου, την πολιτική υποκατάστασης του ρόλου της τοπικής αυτοδιοίκησης από ένα υπερσυγκεντρωτικό κράτος ημετέρων. Η Αθήνα χρειάζεται αποτελεσματικές λύσεις στα μεγάλα προβλήματα, απαλλαγμένη από μικρές λογικές. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Καρράς από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Πρόεδρε, έχω προβληματιστεί πολύ με το παρόν νομοσχέδιο. Το διαβάζω, το ξανακοιτάω και θέτω ένα ερώτημα. Μπορεί να λειτουργήσει; Μπορεί να έχει διάρκεια; Είχα πει στην επιτροπή ότι το κρίνω θνησιγενές. Γιατί; Πρώτα από όλα και πριν από όλα, αν θέλετε, δεν εξοπλίζεται με πόρους. Δεν κρίνω αν είναι αναγκαίο ή όχι αυτήν τη στιγμή. Βλέπω αν μπορεί να λειτουργήσει. Δεν εξοπλίζεται με πόρους. Ένα κεφάλαιο 50.000 ευρώ, το οποίο θα διατεθεί τις πρώτες ημέρες για την έναρξη λειτουργίας. Από εκεί και πέρα; Θα μείνουμε στις κρατικές χρηματοδοτήσεις; Θα έχει ο κρατικός προϋπολογισμός τη δυνατότητα; Θα μείνουμε στις δωρεές ευαγών ιδρυμάτων ή χορηγών; Θα θέλουν; Δεν νομίζω ότι μπορεί να λειτουργήσει έτσι η ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας. Άκουσα, όμως, με πολλή προσοχή τον Υπουργό κ. Σπίρτζη να λέει μερικά πράγματα τα οποία με προβλημάτισαν περισσότερο. Είπε ότι δεν θα αφήσει στο χάλι και τον μαρασμό τα αστικά κέντρα της χώρας. Είπε ότι δεν θέλει η Κυβέρνηση να αφήσει τους πολίτες έρμαιο και στο πλαίσιο αυτό θα λειτουργήσουν και άλλες παρεμβάσεις στο μέλλον για να δώσουν μια ανάσα στους πολίτες. Στο μέλλον, όμως, ή σήμερα; Το επόμενο ερώτημα. Ας μείνουμε στην Αθήνα για λίγο. Τι ζούμε στο κέντρο της Αθήνας; Έχω ζήσει πάρα πολλά χρόνια στο κέντρο της Αθήνας, έχω εργαστεί στο κέντρο της Αθήνας και σήμερα δεν το αναγνωρίζω. Βεβαίως, μπορεί να είναι διαχρονικές οι ευθύνες, αλλά σήμερα δεν το αναγνωρίζω. Να πούμε, λοιπόν...
Μπορεί...
Κύριε Υπουργέ, να τα πείτε μετά. Θα έχετε τον λόγο, αν θέλετε. Έχω ζήσει, όπως σας είπα, στο κέντρο της Αθήνας. Τι βλέπω, λοιπόν; Πρώτα από όλα, το μείζον θέμα της εγκληματικότητας. Ό,τι ανάπλαση να επιχειρήσουμε, ό,τι παρέμβαση να επιχειρήσουμε, η εγκληματικότητα δεν έχει φανεί ακόμα να αντιμετωπίζεται ή τουλάχιστον να υπάρχει η πρόθεση να αντιμετωπιστεί. Θα μου επιτρέψετε, κύριε Πρόεδρε, να πω κάτι άλλο το οποίο εκφεύγει του νομοσχεδίου. Την περασμένη Δευτέρα είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον κ. Κοντονή επ' ευκαιρία επίκαιρης ερώτησης, εδώ σε αυτήν την Αίθουσα. Και έθεσα το θέμα εάν θα τεθούν εξαιρέσεις στον γνωστό νόμο του κ. Παρασκευόπουλου, ούτως ώστε η βαριά εγκληματικότητα να μην απολαμβάνει του πλεονεκτήματος της απόλυσης από τις φυλακές. Δυστυχώς - και γράφτηκε σε όλον τον Τύπο - η Κυβέρνηση θα εξετάσει τον Σεπτέμβριο την παράταση του νόμου αυτού. Αυτό θα βοηθήσει, λοιπόν, τα αστικά κέντρα; Όταν έχουμε ένα πρόβλημα που δεν φαίνεται να αντιμετωπίζεται; Όταν φαίνεται να έχουμε ένα πρόβλημα από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, το οποίο έχει δείξει ένα έλλειμμα αυτήν τη στιγμή; Δεν θέλω να μείνω σε αυτά. Δεν είναι ο σκοπός του νόμου αυτός. Κάνω, όμως, μια επισήμανση. Προχωρώ, όμως. Επικαλούμαι και πάλι αυτό που είπε ο κ. Σπίρτζης: Θα αφήσουμε τους πολίτες έρμαιο; Όχι, λέει, θα τους βοηθήσουμε. Και τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα αυτόματα. Θα λύσουμε τα προβλήματα των πολιτών μόνο με μια εταιρεία ανάπλασης; Φέρτε ένα ζήτημα σωστό μια σωστή πρόταση, την οποία θετικά θα αντιμετωπίσουμε τις επόμενες μέρες όλοι μας. Διαφημίζονται τα ηλεκτρονικά εισιτήρια στο μετρό, διαφημίζεται ότι θα κλείσουν οι μπάρες και θα πετύχει ο στόχος της εισπραξιμότητας. Εγώ, όμως, θα βάλω μια παράμετρο η οποία κατά τη δική μου άποψη έχει μεγάλη αξία. Εκεί όπου οι σταθμοί του μετρό συνδέονται υπόγεια κάτω από λεωφόρους και σήμερα χρησιμοποιούνται από ηλικιωμένους, από μητέρες με καροτσάκια για να αποφεύγουν να περνάνε όπως την λεωφόρο Μεσογείων, δεν θα πρέπει το Υπουργείο Υποδομών να λάβει μια πρόνοια να διατηρηθεί αυτή η προσβασιμότητα; Θα πρέπει να βρει τη λύση, γιατί αν περνάνε από πάνω διασχίζοντας τις λεωφόρους ηλικιωμένοι, μητέρες, υπάρχει κίνδυνος λόγω της ταχείας κυκλοφορίας να έχουμε δυστυχήματα - και έχουμε - όσον αφορά όσους επιχειρούν να περάσουν στην απέναντι όχθη. Το θέτω, λοιπόν, το θέμα προς συζήτηση και προς τους συναδέλφους. Εγώ θα το φέρω με ερώτηση τις επόμενες μέρες, για να δω και τις προθέσεις της Κυβέρνησης. Προχωρώ στο επόμενο ζήτημα, σε σχέση με την μητροπολιτική Αθήνα. Πέντε εκατομμύρια είμαστε εδώ συσσωρευμένοι και προσπαθούμε να ζήσουμε. Αλλά πώς θα ζήσουμε; Χρειαζόμαστε ένα περιβάλλον, κύριε Δημαρά, το οποίο εσείς υποστηρίζετε. Έχουμε παρεμβάσεις τα τελευταία χρόνια στο περιβάλλον της ευρύτερης Αθήνας; Θα δώσω ένα παράδειγμα. Έχουμε, τους περιαστικούς όγκους. Έχουμε τους ορεινούς όγκους της Αττικής. Τι κάναμε τα τελευταία χρόνια; Και μιλάω προς την Βουλή, τα κόμματα και την Κυβέρνηση. Τι έγινε; Απλώς περιμέναμε πέρσι το καλοκαίρι να δούμε πού θα φτάσει η φωτιά, αν θα αλλάξει η φορά του ανέμου, να τη σταματήσει η φύση. Παράδειγμα δεύτερο, πρόσφατο. Αντιδήμαρχος περιφερειακού δήμου της Αθήνας. Πήγε και έβαλε ο άνθρωπος στο πλαίσιο της πολιτικής προστασίας ένα πυροφυλάκιο, έναν οικίσκο, για να πηγαίνει το βράδυ ο εθελοντής να βλέπει αν θα πάρει φωτιά ή όχι. Οδηγήθηκε στο δικαστήριο από το δασαρχείο! Δεν θέλω να αναφέρω ποιος δήμος είναι αυτός. Εδώ, κοντινός μας είναι. Οδηγήθηκε στο δικαστήριο και ταλαιπωρείται ο άνθρωπος, γιατί του είπαν ότι ο Δασικός Κώδικας επιτρέπει να είναι μόνο δεκάξι τετραγωνικά το πυροφυλάκιο. Και το είχε μεγαλώσει, ήταν μεγαλύτερο και κατηγορήθηκε ότι καταπάτησε δημόσια έκταση. Έτσι θα σβήσουμε τις φωτιές; Έτσι θα λύσουμε τα προβλήματα; Επόμενο παράδειγμα, για να δούμε εάν προστατεύονται οι πολίτες ή όχι. Πολιτική προστατευόμενων περιοχών «NATURA». Μάλιστα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας την επικαλέστηκε σήμερα από τη Σύμη και είπε ότι είναι τα σύνορα της Ευρώπης. Το σέβομαι και το υποστηρίζω. Τι έκανε, όμως, κύριε Υπουργέ, για την Αττική για τις περιοχές «NATURA» η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Τι έκανε; Στις 20 Φεβρουαρίου του 2018 πήρε μια προθεσμία. Πώς την πήρε την προθεσμία; Αναμόρφωσε το νομικό πλαίσιο περί φορέων διαχείρισης προστατευομένων περιοχών, ενέταξε εκεί πάλι τον Υμηττό, αλλά δεν ενέταξε την Πεντέλη. Αυτό είναι ένα ζήτημα, εάν πρέπει η Πεντέλη που είναι ο κορμός και το κέντρο των ορεινών όγκων... [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα ελάχιστη ανοχή και με την άδεια των συναδέλφων. Ενέταξε την Πάρνηθα, ενέταξε τον Υμηττό και την ευρύτερη περιοχή και άφησε απέξω την Πεντέλη. Πώς θα αποκαταστήσουμε την Πεντέλη που έχει πληγωθεί από τα νταμάρια τόσα χρόνια; [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μη διαμαρτύρεστε, κυρία συνάδελφε. Το ξέρετε το πρόβλημα.
Υπάρχει ειδικό διάταγμα.
Σας απαντώ αμέσως, κύριε Ξυδάκη. Ειδικό διάταγμα του 1968, το οποίο την χαρακτηρίζει τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και το 1988 την οριοθετεί. Ερωτώ, λοιπόν: από το 1988 μέχρι σήμερα τι έχει γίνει; Περιμένω μια απάντηση. Τι έχει γίνει;
Τα δάση δεν αλλάζουν.
Κύριε Καρρά, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Θα ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε, αλλά καταλαβαίνετε. Με προκαλούν, τι να κάνω;
Μην περιμένετε απάντηση τώρα. Εσείς συνεχίστε την τοποθέτησή σας.
Θα συντομεύσω για να μη δέχομαι και τις διαμαρτυρίες του Προεδρείου. Αν όλα αυτά τα συγκεντρώσουμε ως αποτίμηση. Θέλω να ακούσω αν είναι θετική; Όχι. Όπως δεν θα είναι θετική και η αποτίμηση ενός θνησιγενούς δημόσιου φορέα, ο οποίος έρχεται για να αποκτήσει έναν τίτλο, για να δώσει υποτίθεται μια πορεία ανάπλασης στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, χωρίς να επιλύει άλλα προβλήματα. Κύριε Πρόεδρε, είχα πάρα πολλά να πω για αυτόν τον τομέα, δυστυχώς όμως ο χρόνος μού το απαγορεύει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Να αλλάξουμε τον Κανονισμό τότε, κύριε Καρρά. Χρόνος επτά λεπτών προβλέπεται, τι να κάνουμε; Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κεφαλογιάννης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούγοντας προηγουμένως τον Υπουργό, κ. Σπίρτζη μού ήρθε στο μυαλό ο Ιανός, ο ρωμαϊκός θεός των ενάρξεων και των μεταβάσεων. Προφανώς δεν μου ήρθε στο μυαλό επειδή ο συγκεκριμένος θεός απεικονιζόταν σε διαβάσεις όπως θύρες, γέφυρες και διάφορες υποδομές και άρα, ήταν της αρμοδιότητάς του. Μου ήρθε στο μυαλό διότι ο συγκεκριμένος θεός απεικονιζόταν με δύο πρόσωπα, το ένα πρόσωπο συνήθως γενειοφόρο και το άλλο ξυρισμένο, για να αποδοθεί το ζεύγος των αντιθέσεων, κατά τη ρωμαϊκή παράδοση, σελήνη - ήλιος, γήρας - νιότη. Έτσι λοιπόν, ο κ. Σπίρτζης ήταν από τη μία Σπίρτζης - ΠΑΣΟΚ εναντίον Σπίρτζη - ΣΥΡΙΖΑ και το ανάποδο. Δηλαδή ακούγαμε έναν Υπουργό να κατακεραυνώνει το τι έγινε τα προηγούμενα χρόνια από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, όταν ο ίδιος ήταν πρωταγωνιστής εκείνης της περιόδου, όταν ο ίδιος ήταν ένα προβεβλημένο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Πρόεδρος του ΤΕΕ, συνομιλητής κυβερνήσεων κι από την άλλη κατακεραύνωνε τον παλιό του εαυτό ως πλέον Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας το τι έγινε όλα αυτά τα χρόνια. Άρα, θα έλεγα ότι τουλάχιστον σε αυτήν την Αίθουσα θα έπρεπε να υπάρχει και λίγο, θα έλεγα, μία πολιτική ντροπή, με την καλή έννοια, γιατί ο καθένας έχει και μία διαδρομή και δεν μπορεί να ξεχαστεί. Τώρα, όσον αφορά τα του νομοσχεδίου και της επικαιρότητας. Λείπει ο κύριος Υπουργός, αλλά νομίζω ότι θα του μεταφερθεί. Ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολλές φορές η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια. Ήταν το 2015 όταν ο τότε κατασκευαστικός όμιλος του κ. Καλογρίτσα την ώρα που το τραπεζικό σύστημα κατέρρεε εν μέσω capital controls έπαιρνε δάνεια 70 εκατομμυρίων ευρώ από συγκεκριμένη τράπεζα, συγκεκριμένα από την Αττικής αν και ήταν ήδη ημιχρεοκοπημένος. Ο ίδιος όμιλος, την ίδια στιγμή πίεζε την τράπεζα, προκειμένου να συνεχίσει να παίρνει δάνεια. Ο ίδιος όμιλος μάλιστα προσπάθησε να πάρει και εγγυητική επιστολή από την ίδια τράπεζα με εγγύηση, όπως θα θυμάστε, βοσκοτόπια, προκειμένου να αγοράσει και τηλεοπτική άδεια. Ο ίδιος όμιλος, στο όνομα του υγιούς ανταγωνισμού, έγινε κατάτμηση του οδικού άξονα Πάτρα - Πύργος και ως εκ του θαύματος πήρε το 50% περίπου του συγκεκριμένου έργου. Ο ίδιος όμιλος τελικά δήλωσε πριν από λίγες μέρες αδυναμία να εκτελέσει μία σειρά από σημαντικά έργα περίπου 100 εκατομμυρίων ευρώ. Και δυστυχώς, το πιο ενδιαφέρον δεν είναι αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι κατά διαβολική σύμπτωση όλα αυτά τα έργα πέρασαν σε έναν άλλο κατασκευαστικό όμιλο, συγκεκριμένα τον «ΑΚΤΩΡ», έναν όμιλο που το 2015 η ίδια Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θεωρούσε ως την επιτομή της διαπλοκής και όπως θα θυμάστε, τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά ακόμα αντηχούν οι κραυγές στελεχών ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων, που κατηγόρησαν και τον κ. Θεοδωράκη και το Ποτάμι ως «δούρειο ίππο» της διαπλοκής, ως τελευταίο δήθεν ανάχωμα του συστήματος για να μην έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και τελικά βλέπουμε ότι ακόμα και αυτή η επικοινωνιακή σας φούσκα έσκασε και δυστυχώς, φαίνεται ότι υπάρχει και μία οσμή τουλάχιστον περίεργης υπόθεσης. Και το λιγότερο τουλάχιστον που θα περίμενα από τον κ. Σπίρτζη ήταν να μας πει αν αυτή η εξέλιξη θέτει σε κίνδυνο και τις υπόλοιπες εργολαβίες που έχει αναλάβει ο όμιλος Καλογρίτσα, ειδικά όσον αφορά τον αυτοκινητόδρομο Πάτρα - Πύργο, όπου έχει μειοδοτήσει με εκπτώσεις άνω του 50%. Και θα ήθελα να ρωτήσω ευθέως και την Κυβέρνηση, καθώς είναι ο κ. Φλαμπουράρης εδώ, αν θα προχωρήσετε, κύριε Υπουργέ, σε συμβασιοποίηση των εργολαβιών με τον όμιλο Καλογρίτσα όταν αυτός δεν μπορεί να εκτελέσει έργα μικρότερου προϋπολογισμού κι όταν, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έχουν γίνει αδικαιολόγητα μεγάλες εκπτώσεις του 50% που στην πράξη δεν μπορούν να τηρηθούν. Περιμένω εξηγήσεις είτε από εσάς είτε από τον κ. Σπίρτζη. Έρχομαι στα του νομοσχεδίου. Κύριοι της Κυβέρνησης, με τη δημιουργία ενός φορέα προσπαθείτε να απαντήσετε σε ένα πράγματι υπαρκτό πρόβλημα και σε μία αναγκαιότητα, την ανάπλαση υποβαθμισμένων περιοχών της πρωτεύουσας. Εν πρώτοις εγώ να δεχθώ την καλή σας πρόθεση. Θα ήθελα, όμως, να σας ρωτήσω και να περιμένω μία ειλικρινή απάντηση. Πιστεύετε ότι ένα τόσο σοβαρό εγχείρημα, το οποίο κανείς, εκτός των Υπουργών της Κυβέρνησης, δεν το πιστεύει μπορεί να προχωρήσει; Μπορεί να προχωρήσει όταν εκφράζουν, στην καλύτερη των περιπτώσεων, προβληματισμούς και στη χειρότερη την έντονη διαφωνία τους το σύνολο των παραγωγικών και θεσμικών φορέων που ήρθαν και στην επιτροπή και με το οποίο υποτίθεται συνομιλείτε κι όταν εκφράζουν την αντίθεσή τους και τους προβληματισμούς τους το σύνολο των κομμάτων της Αντιπολίτευσης; Πιστεύετε, λοιπόν, ότι έχει τύχη αυτός ο φορέας, όταν ο καθ' ύλην αρμόδιος δήμαρχος, ο Δήμαρχος Αθηναίων, τον χαρακτηρίζει ως θεσμικό εξάμβλωμα; Και βεβαίως δεν μπορείτε να ελπίζετε ότι σε ενάμιση χρόνο από τώρα θα υπάρχει ένας δήμαρχος ίσως πιο φιλικός προς τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αυτό είναι κάτι παραπάνω από ευσεβής πόθος. Όλη, λοιπόν, η ουσία των επιχειρημάτων είναι αυτό που άκουσα από τον Υπουργό κ. Φλαμπουράρη, ότι ο φορέας αυτός έχει ως στόχο να συντονίσει τα ασυντόνιστα. Αν θυμάμαι καλά, αυτό είπατε, κύριε Υπουργέ. Ερωτώ λοιπόν: Συνιστά συντονισμό η αξιοποίηση των ακινήτων του δήμου; Εγώ το βλέπω μάλλον για υποκλοπή αρμοδιότητας. Συνιστούν συντονισμό οι δράσεις ενίσχυσης της νεοφυούς και καινοτόμου επιχειρηματικότητας, της αλληλέγγυας οικονομίας, της ανάδειξης του τουριστικού χαρακτήρα των περιοχών ή οι δράσεις πολιτιστικής αναβάθμισης; Συνιστά συντονισμό ο προγραμματικός σκοπός της αποκατάστασης διατηρητέων κτηρίων και μνημείων και μάλιστα, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης; Ερωτώ: Ποια διάταξη ή ποια υπηρεσία θέλετε να παρακάμψετε; Τον αρχαιολογικό νόμο ή μήπως το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο; Συνιστά, τέλος, συντονισμό η αξιοποίηση και η απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων και δημοσίων πόρων; Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι μιλάμε ελληνικά και μιλάμε καλά ελληνικά και οι δύο. Συντονισμό δεν συνιστούν αυτές οι παρεμβάσεις που σας ανέφερα προηγουμένως. Ξέρετε πολύ καλά και σε γενικές γραμμές ότι έχουμε επαρκή θεσμικά εργαλεία για να μπορέσουμε να διαχειριστούμε τα ζητήματα της πόλης, είτε αυτά είναι σε επίπεδο Υπουργείων είτε βεβαίως είναι σε επίπεδο αυτοδιοίκησης. Αυτό όμως το οποίο δεν έχουμε και το οποίο δυστυχώς το παρόν νομοσχέδιο δεν διορθώνει είναι μία παρέμβαση σε τέσσερα συγκεκριμένα ζητήματα: Ιεράρχηση προτεραιοτήτων, μηχανισμούς ουσιαστικής κοινωνικής διαβούλευσης, έτσι ώστε να προκύψει η αναγκαία κοινωνική συναίνεση, επαρκείς μελέτες και επαρκείς πόρους. Και δυστυχώς, κανένα από αυτά τα τέσσερα ζητήματα δεν επιλύει ή ακόμα δεν θίγει το νομοσχέδιο. Ολοκληρώνω πολύ σύντομα με τις τροπολογίες. Στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1571 και ειδικό 29, θεωρώ ότι αυτά τα οποία επικαλέστηκε ο κύριος Υπουργός προφανώς δεν είναι και τόσο αθώα. Από τη μία φαίνεται ότι η διάταξη μπορεί να μην αλλάζει ή να διευρύνει το πεδίο των προγραμμάτων, αλλά σίγουρα αυτό το οποίο κάνει, κύριε Υπουργέ, είναι να ανακατανέμει τους πόρους και τους ρόλους. Με τον τρόπο που είναι διατυπωμένη δεν αφήνει απλώς ανοιχτό το ενδεχόμενο αφαίρεσης αρμοδιοτήτων από τον ΟΑΕΔ, αλλά δίνει στη Γενική Γραμματεία την αρμοδιότητα εκπόνησης σχεδίων κοινωφελούς χαρακτήρα, με αποδέκτες τους δήμους ή τις περιφέρειες ή ακόμη και δημόσιες υπηρεσίες που ο κύριος στόχος τους δεν είναι η καταπολέμηση της ανεργίας. Επιπλέον, με έναν έντεχνο τρόπο όχι μόνο ανακατανέμετε τους ρόλους, όπως σας είπα προηγουμένως, όχι μόνο μπορείτε να αποσπάτε πόρους από τον ΟΑΕΔ, αλλά στην ουσία συγκεντρώνετε το σύνολο της διαδικασίας ενός προγράμματος, από τη σύλληψη μέχρι την εφαρμογή του, σε μία μόνο αρχή ή πρόσωπο. Κι αν αυτό, βεβαίως, το συνδυάσουμε με το γεγονός ότι η διαδικασία πρόσληψης προσωπικού δεν υπάγεται πλέον σε κανέναν έλεγχο νομιμότητας από το ΑΣΕΠ, εύλογα νομίζω ότι μπορεί να συμπεράνει κάποιος πως πολύ εύκολα μπορούν να υιοθετηθούν αδιαφανείς διαδικασίες επιλογής του προσωπικού. Άρα εμείς, κύριε Υπουργέ, διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις λόγω και του μη έντιμου πρότερου πολιτικού βίου της Κυβέρνησης, που δεν μας επιτρέπουν να στηρίξουμε τη συγκεκριμένη τροπολογία. Όσον αφορά την τροπολογία με γενικό αριθμό 1575 και ειδικό αριθμό 30, τα είπε και η κ. Κεφαλογιάννη και με κάλυψε. Θα παρατηρήσω μόνο μια φράση του κ. Παρασκευόπουλου που είπε ότι είναι και συμπαντική ανάγκη, δεν είναι μόνο διεθνής και πανευρωπαϊκή. Έχετε ένα κώλυμα στον ΣΥΡΙΖΑ τελευταία με τα εξωγήινα, αλλά όπως είδατε και με τον Ελληνικό Διαστημικό Οργανισμό, τελικά δεν σας βγήκε σε καλό. Άρα, θα έλεγα να την ξαναδείτε κι αυτή την τροπολογία. Βεβαίως, θα είμαστε αρνητικοί κι από εκεί και πέρα περιμένω τις παρατηρήσεις σας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κεφαλογιάννη και για την οικονομία του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Καραναστάσης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζοντας την τοποθέτησή μου θα ήθελα να επισημάνω επιγραμματικά ποια είναι η κατάσταση της Αθήνας σήμερα και τι θέλουμε να πετύχουμε με το παρόν νομοσχέδιο. Στα χρόνια της κρίσης ανακαλύψαμε κάπως όψιμα, είναι αλήθεια αυτό, τη δικτατορία των αγορών, που στο όνομα του κέρδους αγνοούν ακόμη και την ανθρώπινη δυστυχία. Είναι η ίδια η λειτουργία της αγοράς χωρίς κανόνες, στην οποία άφησαν άκριτα οι προηγούμενες κυβερνήσεις τον στρατηγικό, πολεοδομικό και χωροταξικό σχεδιασμό και η οποία οδήγησε τα τελευταία πενήντα χρόνια την Αθήνα στο σημερινό χάλι της. Σήμερα η Αθήνα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που δεν διατήρησε την πολιτιστική της κληρονομιά. Είναι η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που στα πεζοδρόμια δεν μπορούν να έχουν προσβασιμότητα ούτε οι κάτοικοι των περιοχών ούτε φυσικά και τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Η απουσία χώρων πρασίνου την κάνει από τις πιο προβληματικές πόλεις. Σημειώνω ότι σήμερα αντιστοιχεί το πολύ ένα τετραγωνικό μέτρο πρασίνου ανά κάτοικο στην Αθήνα, όταν στις αντίστοιχες ευρωπαϊκές μητροπόλεις η σχετική αναλογία ανέρχεται σε εννέα έως δέκα τετραγωνικά μέτρα ανά κάτοικο. Η έλλειψη ασφαλών διαδρομών για βάδισμα και ποδήλατο, καθώς και η αισθητική υποβάθμιση του κέντρου κάνουν την πόλη μίζερη και καταθλιπτική. Η γήρανση των κτηρίων στο κέντρο της Αθήνας, πολλά από τα οποία χρήζουν αισθητικής ανάπλασης, αλλά κυρίως - και προσέξτε το αυτό - στατικής αποκατάστασης και αναβάθμισης της ενεργειακής τους συμπεριφοράς, καθιστά πολλά απ' αυτά τα κτήρια ακατοίκητα, με δραματικές επιπτώσεις στη ζωή και την εμπορική και επαγγελματική δραστηριότητα των πολιτών. Έτσι ο κύριος στόχος του υπό σύσταση φορέα ανάπλασης είναι η στήριξη, η προώθηση και η επιτάχυνση κάθε σχεδιασμού επεμβάσεων από τους εμπλεκόμενους φορείς, όπως πολύ σωστά έχουν αναφέρει και οι δύο Υπουργοί. Ο νέος φορέας, όπως επανειλημμένως τονίστηκε στις συνεδριάσεις της αρμόδιας επιτροπής, δεν διεκδικεί να υποκαταστήσει λειτουργίες και αρμοδιότητες ούτε των Υπουργείων, ούτε του Δήμου, ούτε της Περιφέρειας. Διεκδικεί να τις συνθέσει, να τις συντονίσει και να τις θέσει σε άμεση κίνηση. Εδώ θέλω να κάνω μια επισήμανση. Όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα τεχνικά ξέρουμε ποια είναι η προϊσταμένη αρχή και ποια είναι η διευθύνουσα υπηρεσία. Δεν είναι δυνατόν να μην εκτελέσουν τα έργα οι διευθύνουσες υπηρεσίες, οι οποίες είναι είτε τα Υπουργεία, είτε ο Δήμος, είτε οι Περιφέρειες. Και πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Συνεπώς η Κυβέρνηση με την κατάρτιση του νομοσχεδίου που συζητάμε στόχευσε το αυτονόητο, τον συντονισμό δηλαδή των απόψεων των αποφάσεων και των δράσεων όλων των φορέων που εμπλέκονται με μεγαλύτερο ή μικρότερο πεδίο ευθύνης στην χωροταξία της πρωτεύουσας, στο επίπεδο του Δήμου της Αθήνας αρχικά και στη συνέχεια σε επίπεδο μητροπολιτικού δήμου. Δημιουργεί, λοιπόν, με το νομοσχέδιο αυτό ένα ευέλικτο όργανο, έναν φορέα με μορφή ανώνυμης εταιρείας που θα αναλάβει να φέρει εις πέρας το δύσκολο - όπως αποδεικνύει η καθημερινότητα - αυτό έργο. Στις σχετικές συνεδριάσεις της επιτροπής αλλά και στη σημερινή συζήτηση αναπτύχθηκε ο προβληματισμός από τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης για το εάν χρειάζεται ένας τέτοιος φορέας, εάν καταστρατηγούνται τα δικαιώματα της τοπικής αυτοδιοίκησης, εάν η Κυβέρνηση γίνεται μέσω του φορέα αυτού εργολήπτης, εργολάβος, μελετητής, εάν, εάν, εάν… Προσθέτοντας και εγώ μερικά «εάν» στον προβληματισμό, αναρωτιέμαι: Τι θα γινόταν εάν είχε ευδοκιμήσει το ρυθμιστικό σχέδιο του αείμνηστου Αντώνη Τρίτση, εάν είχε γίνει η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, εάν είχε γίνει η ανάπλαση της Πανεπιστημίου ή της Σταδίου, εάν, εάν, εάν…; Η απάντηση είναι προφανής: Θα ζούσαμε σε μια διαφορετική Αθήνα. Γιατί δεν έγιναν όλα αυτά. Πρώτα, πρώτα γιατί - όπως λέει ο σοφός λαός - όπου λαλούν πολλά κοκόρια, αργεί να ξημερώσει. Έχουμε κατορθώσει - γιατί περί κατορθώματος πρόκειται - στο ίδιο θέμα στην καλύτερη περίπτωση να εμπλέκονται δύο, τρεις ή και περισσότεροι κατά περίσταση φορείς, Δήμος, Περιφέρεια, δύο - τρία Υπουργεία. Και όπως δείχνει η πράξη, ουδέποτε κατάφεραν να συνεργαστούν πάνω σε ένα κοινό πρόγραμμα. Αντίθετα, ο κάθε φορέας κρατά με ιδιαίτερη ζέση την ιδιοκτησία των σχεδιασμών που προκύπτουν από τις θεσμοθετημένες αρμοδιότητές τους, με αποτέλεσμα το ναυάγιο όλων των καλών ιδεών που έχουν μέχρι σήμερα διατυπωθεί. Παράλληλα, οι μικροπολιτικές σκοπιμότητες τόσο των αιρετών της αυτοδιοίκησης όσο και των εκάστοτε κυβερνήσεων οδήγησαν κατά καιρούς στην εξαγγελία μελετών και έργων, συνοδευόμενων φυσικά από τις απαραίτητες μακέτες, χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί οι συνέργειες που προβλέπονται από την κατανομή των αρμοδιοτήτων και οι αναγκαίοι πόροι. Αποτέλεσμα αυτών των στρεβλώσεων είναι οι εξαγγελίες να μένουν στα χαρτιά και οι μακέτες στις προθήκες των φορέων. Οι δε πολίτες της Αθήνας όταν καταφέρουν να μην εκνευρίζονται, διασκεδάζουν με την κωμωδία που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια τους. Τέλος, η οικονομική κρίση της τελευταίας δεκαετίας, που οδήγησε στην υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας, συντέλεσε στην απομάκρυνση της κατοικίας, στην αποδυνάμωση των οικονομικών, εμπορικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, καθώς και στην ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας, της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας, δημιουργώντας δυστυχώς έναν φαύλο κύκλο που συνεπάγεται την ανατροφοδότηση του προβλήματος. Θα περίμενα, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα νομοσχέδιο που βάζει σαν στόχο την ανάταξη αυτής της ζοφερής κατάστασης για τον μεγαλύτερο δήμο της χώρας να τύχει τουλάχιστον ευμενέστερης υποδοχής. Αντί αυτού αποδείχτηκε, δυστυχώς, όχι για πρώτη φορά, ότι η εξυπηρέτηση των όποιων μικροκομματικών σκοπιμοτήτων μετρά για την Αντιπολίτευση περισσότερο από την προσπάθεια να ξαναγίνει η Αθήνα πόλη για να ζει κάποιος. Αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση και δίκη προθέσεων των πολιτικών αντιπάλων, χωρίς βάσιμη ανάλυση και τεκμηρίωση, χωρίς δημοκρατική αντιπαράθεση επιχειρημάτων, που θα μπορούσε να καταλήξει σε κάποια σύνθεση και ποιοτική βελτίωση. Στα λίγα σημεία που υπήρξαν εποικοδομητικές προτάσεις το επισπεύδον Υπουργείο, η Κυβέρνηση, αποδεικνύοντας τα καλά αντανακλαστικά της, αποδέχθηκε τις προτάσεις των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης. Και αν για τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης μπορεί κάποιος να κατανοήσει την άρνησή τους να στηρίξουν ή να τοποθετηθούν εποικοδομητικά στη συζήτηση του νομοσχεδίου αφού πρέπει να στηρίξουν τις ολέθριες πρακτικές των κυβερνήσεών τους κατά το παρελθόν, είναι για εμένα απορίας άξιον η αρνητική στάση των άλλων κομμάτων. Θέλω να κάνω μία αναφορά. Ο κ. Μανιάτης ανέφερε ότι κατατέθηκαν προτάσεις όλα αυτά τα χρόνια για το Ρυθμιστικό, για το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Αστικής Παρέμβασης, το ΣΟΑΠ, το 2014. Πριν το 2014 τι γινόταν; Και θα πω και κάτι άλλο: Αναφέρθηκε το πρόγραμμα «JESSICA». Το «JESSICA» είναι ένα πρόγραμμα - γιατί το χρεώνουν σε εμάς - που ήταν και στην προγραμματική περίοδο 2007-2013 και είναι ένα πρόγραμμα υπό μορφή πόρων επιστρεπτέων σε ολοκληρωμένα σχέδια για τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη, όπου συμμετέχουν οι τράπεζες και είναι ένας χαμηλότοκος δανεισμός από το ΕΤΠΑ. Ποια έργα έγιναν όλα αυτά τα χρόνια, από το 2007-2013 και μετά, από τις τότε κυβερνήσεις; Εγώ θα πω ένα παράδειγμα: Κανένα. Στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας το πρόγραμμα «JESSICA» είχε 40 εκατομμύρια το 2007-2013. Είναι ένα παράδειγμα το οποίο νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό για να το αναφέρω. Από το 2007 μέχρι το 2013 40 εκατομμύρια και απορροφήθηκαν μηδέν ευρώ! Ας είναι, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η υπομονή των πολιτών εξαντλείται και όσοι τούς αρνούνται το δικαίωμα της ζωής σε ένα ανθρώπινο περιβάλλον θα εισπράξουν τα επίχειρα της στάσης τους! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Μεγαλοοικονόμου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χαίρομαι ιδιαίτερα για το νομοσχέδιο που συζητάμε απόψε. Βεβαίως εγώ έχω γεννηθεί και έχω μεγαλώσει στον Πειραιά, επίνειο της Αθήνας, τον οποίο λατρεύω, αλλά αγαπώ και την Αθήνα. Είναι αλληλένδετα τα συναισθήματα. Όμως, μην ξεχνάμε ότι η Αθήνα είναι πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους και θεωρώ ότι είναι η βιτρίνα της πατρίδας μας. Θέλουμε δεν θέλουμε, όλοι θα περάσουν από την Αθήνα. Όσοι κινούμαστε καθημερινά στο κέντρο μέσα στους ρυθμούς της καθημερινότητας ξεχνάμε τη σημασία και την ιστορία της πόλης μας. Η Αθήνα είναι μια από τις αρχαιότερες πρωτεύουσες της Ευρώπης, είναι πόλη που δεν είναι καθόλου τυχαία, γιατί εδώ γεννήθηκε η δημοκρατία, η φιλοσοφία και ο πολιτισμός. Δυστυχώς, όμως, η σύγχρονη Αθήνα καθόλου δεν είναι αντάξια του παρελθόντος της και γι' αυτό ευθυνόμαστε εμείς, οι σύγχρονοι νεοέλληνες περισσότερο απ' όλους και οι κυβερνήσεις του παρελθόντος. Τη δεκαετία του 1960, όταν ήταν κυβέρνηση η ΕΡΕ, πόσα κτήρια διατηρητέα, ιστορικά, γκρεμίστηκαν, για να γίνουν οι πολυκατοικίες και τώρα το έχουμε μετανιώσει; Μάλιστα, ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε πει ότι δεν πειράζει, έχουμε τόσα πολλά. Το θυμάμαι αυτό, γιατί μου έκανε εντύπωση. Γκρεμίζαμε τα κτήρια, για να γίνουν οι αντιπαροχές. Στη σημερινή εικόνα της πρωτεύουσας, εκτός από τα εγκαταλελειμμένα κτήρια, που όχι μόνο είναι αισθητικά άσχημα, υπάρχουν και τα νεοκλασικά κτήρια, που καταρρέουν και τα νέα κτήρια που είναι φτιαγμένα από γκρι τσιμέντο, κάνουν το περιβάλλον ασφυκτικό. Δεν διαθέτουμε καθόλου πράσινο. Σε αυτό το περιβάλλον κινούμεθα όλοι οι κάτοικοι και η εικόνα που αντικρύζουν εκατομμύρια τουρίστες που περνούν από το κέντρο της Αθήνας, είναι ένα χάος και μόνο η Ακρόπολη είναι αυτή που ομορφαίνει. Τα ιστορικά σημεία, οι ιστορικοί δρόμοι και όλα τα άλλα, έχουν καταστραφεί. Το κέντρο δεν είναι καθόλου φιλικό προς τους πεζούς. Επιπροσθέτως, μπορεί να πω ότι είναι εχθρικό και στα άτομα με αναπηρία. Η πρωτεύουσά μας βρίσκεται πάρα πολύ χαμηλά και υστερεί σε σχέση τις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ένα από τα πολλά προγράμματα, που πρέπει να υλοποιηθεί, είναι η «Ανάπλαση της Αθήνας Α.Ε.» και θα αφορά τη σχεδίαση και τη δημιουργία ποδηλατοδρόμων. Σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν ποδηλατόδρομοι, τους οποίους χρησιμοποιούν κανονικά. Αφήνεις το ποδήλατό σου και παίρνεις το άλλο. Αυτό γίνεται στην Ολλανδία και αλλού. Εμείς δεν έχουμε. Αυτό θα βοηθήσει στο να περιοριστεί το καυσαέριο, αλλά είμαστε πάρα πολύ πίσω σε αυτό. Τόσα χρόνια, οι ποδηλάτες αντιμετωπίζουν προβλήματα. Έχουν γίνει και δυστυχήματα, επειδή ακριβώς υπάρχει παντελής έλλειψη υποδομών. Άλλο ένα σημείο του νομοσχεδίου που με χαροποίησε, είναι ότι ένας από τους βασικούς στόχους είναι η ανάπλαση της περιοχής των προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Τα προσφυγικά έχουν τεράστια ιστορία, γιατί κατασκευάστηκαν, για να στεγάσουν τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, αλλά δυστυχώς το ελληνικό κράτος τα εγκατέλειψε. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ έδιναν τόσα χρήματα να κάνουμε στάδια κ.λπ., τα κάλυψαν με ένα τεράστιο πανί, για να μην φαίνονται. Θεωρήσατε πρακτική το να τα καλύψετε. Τα καλύψατε για να μην φαίνονται. Πάρα πολύ ωραία! Αυτή η πολιτική ήταν πολιτική χρόνων, όπου κουκουλώνατε, όλες οι κυβερνήσεις, τα πράγματα κάτω από το χαλί για να μην φαίνονται. Θα ήθελα να απευθυνθώ στη συνάδελφο κ. Κεφαλογιάννη, που είπε «εσείς τι κάνατε σε τριάμισι χρόνια». Εσείς σε σαράντα χρόνια τι κάνατε; Εγώ γεννήθηκα εδώ, στον Πειραιά, είμαι γέννημα θρέμμα και την Αθήνα την έζησα, δεν ήρθα από καμμιά επαρχία. Δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα. Στην Πλάκα κάτι φτιάχτηκε και τα υπόλοιπα γκρεμίστηκαν. Εσείς τι κάνατε τόσα χρόνια; Δεν μου απαντάτε. Συνολικά το κέντρο της Αθήνας με το σχέδιο ανάπλασης που θα υλοποιηθεί, θα αλλάξει εντελώς την αίσθηση που έχει ο άνθρωπος, όταν κινείται και θα βελτιώσουμε το περιβάλλον στο οποίο ζούμε και περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας και την καθημερινότητά μας. Αυτή η αλλαγή θα φέρει οπωσδήποτε τεράστια οφέλη και στον τουρισμό, αφού οι τουρίστες δεν θα επιλέγουν να παραμένουν μόνο στην Αθήνα για να δουν την Ακρόπολη και μετά θα κατευθύνονται στα νησιά για να μη βλέπουν αυτό το χάος και το αίσχος που υπάρχει. Μόνο η Μελίνα Μερκούρη προσπάθησε να σώσει κάτι στα διατηρητέα και έβγαλε κάποιους νόμους και έδινε το διατηρητέο να το πάρει κάποιος, με ανταλλαγή. Δεν ήμουν τότε Βουλευτής, αλλά παρακολουθούσα. Ο ανιψιός μου είχε πάρει ένα τέτοιο σπίτι και το έφτιαξε, το αναπαλαίωσε και έδωσαν στον ιδιοκτήτη ένα άλλο, που θα έκτιζε. Επίσης, θα μπορέσουμε να έχουμε τεράστια οφέλη στον εμπορικό κόσμο. Ο εμπορικός κόσμος θα βοηθηθεί, γιατί θα γίνει το κέντρο έτσι, που θα έχει την κίνηση που χρειάζεται. Όλα αυτά που γίνονται για την ανάπλαση της Αθήνας θεωρώ απαραίτητο να γίνουν σε ένα πλαίσιο ανώνυμης εταιρείας, δηλαδή χωρίς τις αγκιστρώσεις του τελείως κρατικού μηχανισμού. Αλλά πάλι, κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να σας καταλάβω. Όταν λέτε κάτι ότι θα γίνει ιδιωτικά, φωνάζετε. Όταν θα γίνει κάτι, που θα ελέγχεται από το δημόσιο, πάλι φωνάζετε.Δηλαδή πώς θα γίνει; Ή ιδιωτικά θα γίνεται ή δημόσια. Δεν μπορώ να σας καταλάβω καθόλου. Τέλος, όσον αφορά τις αντιδράσεις που υπάρχουν από τη Νέα Δημοκρατία, δεν μπορώ να τις καταλάβω καθόλου. Επίσης, από την πλευρά του Δήμου Αθηναίων, ότι δήθεν έρχεται η Κυβέρνηση να υποκαταστήσει τον δήμο και ότι αυτό δεν έχει λογικό υπόβαθρο, αυτό πάλι είναι εκτός πραγματικότητας. Δηλαδή προτιμάτε να αφήσουμε την Αθήνα, όπως είναι σήμερα, αντί να την κάνουμε πρωτεύουσα της Ευρώπης, μπορώ να πω; Δηλαδή μπορείτε να φανταστείτε την Αθήνα, που ήταν το λίκνο του πολιτισμού, να έχει φτάσει σε αυτό το χάλι; Πρέπει κάτι να γίνει οπωσδήποτε. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Σκανδαλίδης. Στη συνέχεια θα λάβει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ξυδάκης. Κύριε Σκανδαλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώ όλη αυτήν τη συζήτηση και πραγματικά μελαγχολώ, γιατί φαίνεται ότι η πολιτική ζωή του τόπου, τα κόμματα, οι Βουλευτές, όλοι μας έχουμε επιλεκτική μνήμη και χρησιμοποιούμε κατά το δοκούν παραδείγματα, γύρω από τα οποία προσπαθούμε να στοιχειοθετήσουμε μια αντιπαράθεση, που δεν έχει ουσιαστικά νόημα. Εγώ θα πω κάτι, βλέποντας τον κ. Φλαμπουράρη: Επειδή, κύριε Υπουργέ, περνάω κάθε μέρα κάτω από το σπίτι σας, ξέρω πόσο ταλαιπωρηθήκατε τις δύο φορές που προσπάθησαν να σας κάψουν.
Τρεις.
Τρεις. Βλέπω ότι ακόμα, μετά από τέσσερα χρόνια, η προστασία σας είναι - πολύ σωστά και δικαιολογημένα - τόσο ισχυρή. Και ειλικρινά, λέω ότι αυτή είναι η απόδειξη, μετά από τέσσερα χρόνια, που είστε στην Κυβέρνηση, ότι δεν υπάρχει καμμία αλλαγή στο κέντρο της Αθήνας. Μιλάω για την υποχρέωση της πολιτείας και όχι του Δήμου Αθηναίων, διότι δεν έχει αυτή την αρμοδιότητα ο Δήμος Αθηναίων.
Θα σας απαντήσω εγώ, που μένω στην ίδια γειτονιά.
Δεν χρειάζεται. Εσείς πείτε τη δική σας γνώμη. Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα, όπως καταλαβαίνετε, κύριε Ξυδάκη, διότι θα απαντήσετε και σε άλλα από αυτά που θα πω τώρα. Εγώ θέλω να κρίνω πιο συνολικά όλη αυτήν την πολιτική, που έρχεται με αυτό το νομοσχέδιο. Κατ' αρχάς, η βασική αρχή που διέπει τις νομοθετικές και πολιτικές παρεμβάσεις της Κυβέρνησης, σε σχέση με τους θεσμούς και τη λειτουργία του κράτους, είναι η εργαλειακή αντίληψη παλαιοκομμουνιστικού τύπου, δηλαδή η κατάληψη των θεσμών, η χρησιμοποίησή τους ως υποδοχείς των κομματικών πελατών σε κάθε νομοσχέδιο και είναι επίσης ο ασφυκτικός έλεγχος. Αυτή η αρχή, σάς πληροφορώ ότι, όχι μόνο αναπαράγει τα αρνητικά χαρακτηριστικά, αλλά αποδιαρθρώνει και περιθωριοποιεί τους θεσμούς. Βέβαια, αυτό αποτελεί μια βαθιά αντιμεταρρυθμιστική και συντηρητική στάση. Υπάρχει επίσης - και το αναγνωρίζω - μια μόνιμη και διαχρονική πληγή, που συνοδεύει εδώ και χρόνια τις πρακτικές της διακυβέρνησης. Όχι ότι δεν την είχαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά είναι μια πληγή, που στην πρακτική αυτής της Κυβέρνησης πήρε πελώριες διαστάσεις. Πρόκειται για την ασυνέχεια του κράτους και των θεσμών. Πριν γίνουν οι αλλαγές, εξαγγέλλουμε το ξήλωμά τους. Όταν ψηφίζαμε τη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση, καταψηφίσατε. Όταν ψηφίσαμε τον «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ», θα τον ξηλώνατε. Όταν ψηφίσαμε τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», πάλι θα τον ξηλώνατε. Σήμερα, ήρθε ο κ. Σπίρτζης και μας είπε για τη Μελίνα, τον Τρίτση. Εγώ θα του πω και τον Λαλιώτη και τον Σημίτη με τα μεγάλα έργα της δεκαετίας του '90, που άλλαξαν τη ζωή του Λεκανοπεδίου και που τότε τα υπεράσπιζε με μεγάλο φανατισμό. Θέλω να πω ότι αυτή είναι μια υποκριτική στάση και επιλεκτική μνήμη. Εδώ υπάρχει η εξής τακτική: Πρώτα, όταν ερχόμαστε στα πράγματα, αποδεχόμαστε τους θεσμούς, τις αλλαγές που κάναμε και που καταγγέλλαμε σε προηγούμενη φάση και εν συνεχεία, αντί να τις διευρύνουμε, να καλύψουμε τα κενά που υπήρχαν και να τις ολοκληρώσουμε, τις αποδυναμώνουμε και τις περιθωριοποιούμε και εν τέλει, τις χρησιμοποιούμε, όχι για το έργο που έχουν να επιτελέσουν, αλλά για το ευκαιριακό κομματικό μας συμφέρον. Εγώ ισχυρίζομαι, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι το νομοσχέδιο αυτό είναι τυπικό δείγμα εφαρμογής αυτής της αντίληψης και πρακτικής. Αφαιρεί από την κατ' εξοχήν αναπτυξιακή αρμοδιότητα του Δήμου Αθηναίων, που είναι οι αναπλάσεις και οι χωροταξικές πολεοδομικές παρεμβάσεις. Θέλω να σας θυμίσω ότι η πρώτη αρμοδιότητα, που δόθηκε το 1981 στον «δήμαρχο των σκουπιδιών και των νεκροταφείων» ήταν αυτή των αναπλάσεων, που έδωσε τη δυνατότητα στον Δημήτρη Μπέη να αλλάξει όλες τις γειτονιές της Αθήνας. Θέλω, επίσης να σας πω ότι αυτό το νομοσχέδιο στήνεται πρόχειρα, στο γόνατο, ερήμην της τοπικής αυτοδιοίκησης - στην αρχή, φοβήθηκα - και ερήμην του Υπουργού Εσωτερικών. Βέβαια, όταν προσπάθησα να καταλάβω τι κάνει με την περιβόητη νέα μεταρρύθμιση ο κ. Σκουρλέτης, που ετοιμάζεται να μας τη φέρει στη Βουλή, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι δεν θα είχε αντίρρηση γι' αυτό το νομοσχέδιο. Αποτελεί άλλη μια δομή για να διαχειριστεί κονδύλια, να διορίσει στελέχη, να κάνει, με άλλα λόγια, δουλειές. Υποβαθμίζει την ευρύτερη παρέμβαση, που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός για την ανάπλαση της λεωφόρου Αλεξάνδρας σε μια εργολαβία για τα προσφυγικά. Επιπλέον, υπάρχει μια σειρά από μεγάλες παρεμβάσεις, όπως είναι ο Ελαιώνας, το Πεδίον του Άρεως, το Γουδή και όλα αυτά, που δεν γίνεται τίποτα απέναντι σ' αυτά, παρά μόνο εξακολουθούμε τον Ελαιώνα να τον χρησιμοποιούμε για να αποθέσουμε ό,τι μας περισσεύει, αφήνουμε τα πράγματα να εξελίσσονται με τον τρόπο που εξελίσσονται, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης, γιατί ο δήμος δεν έχει τα μέσα να επιβάλει καθεστώτα σε τόσο μεγάλες, τοπικές, εάν θέλετε, τοποθεσίες. Δεν μπορεί ο Δήμος Αθηναίων. Δώστε του τα μέσα να τα κάνει. Αυτό ήταν η επόμενη κίνηση του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Φτιάξτε τη μητροπολιτική Αθήνα. Όχι να του παίρνετε τις αρμοδιότητες και να κάνετε εσείς τη δουλειά. Είναι δουλειά του δήμου αυτή. Έρχομαι στο πολύπαθο κέντρο της Αθήνας. Ένας τόπος αδιάβατος, παραβατικός, ανεξέλεγκτος. Ένας τόπος όπου περιοχές αυτονομούνται, δομές διαλύονται, με τους ανθρώπους του, κατοίκους, επιχειρηματίες, δημιουργούς, διανοούμενους, εγκλωβισμένους και αιχμάλωτους, αφημένους στη μοιρολατρία και την απόγνωση. Ένας τόπος όπου συρρέουν οι μετανάστες και στοιβάζονται, γιατί αδυνατεί η Κυβέρνηση να διαμορφώσει ένα σχέδιο διασποράς και αναλογικής κατανομής, ένας τόπος όπου τα εγκαταλελειμμένα και κατειλημμένα κτήρια γίνονται εστίες κακοφορμισμένες και απάνθρωπες, ένας τόπος όπου η ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας των πολιτών βρίσκεται υπό συνεχή διακινδύνευση. Και όμως, νομοσχέδια είχαν ετοιμαστεί και κλείνονται στα συρτάρια των Υπουργείων. Δεν έχει σημασία αν έγιναν το 2014, όπως άλλα έγιναν προηγουμένως, αυτά που ανέφερα προηγουμένως. Η ασυνέχεια στο μεγαλείο της! Εγώ ισχυρίζομαι ότι αν είχε τα χρήματα και τις δυνατότητες ο Δήμος της Αθήνας, θα έκανε πολύ καλύτερα τη δουλειά από την εταιρεία σας. Το πιστεύω. Εάν είχε τη δυνατότητα μετά τη διάλυση - λάθος - της Δημοτικής Αστυνομίας να φτιάξει, να διευρύνει τον θεσμό, να του δώσει αρμοδιότητες, θα είχε καλύτερη τοπική αστυνόμευση απ' αυτήν που κάνει το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, τουλάχιστον για τα καθήκοντα της Δημοτικής Αστυνομίας. Εγώ πιστεύω ότι αν είχατε συνεργαστεί πάνω σ' αυτά τα διατάγματα, είτε αφορά το Σχέδιο Ολοκληρωμένων Αστικών Παρεμβάσεων και Ολοκληρωμένων Χωρικών Επενδύσεων είτε αφορά το Ρυθμιστικό Σχέδιο της μητροπολιτικής Αθήνας σε συνεργασία με τον ΟΡΣΑ είτε αφορά το ερευνητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας είτε αφορά όλα αυτά που είπαμε προηγουμένως και που είχαν μέχρι τότε δημιουργηθεί, είχαν προχωρήσει, εάν κάνατε το επόμενο βήμα, εάν τα διορθώνατε και εάν τα διευρύνατε, γιατί θα έπρεπε να έρθετε να φτιάξετε μια ακόμη δημόσια υπηρεσία, που θα λύσει. υποτίθεται και θα συντονίσει αυτήν τη διαδικασία; Πιστεύω, λοιπόν, ότι η ασυνέχεια είναι στο μεγαλείο της και ότι αντί να κάνετε αυτά τα μεγάλα βήματα που έπρεπε, ώδινεν όρος και έτεκεν μυν. Πόσο μακριά είστε από τις ανάγκες των καιρών; Πάρα πολύ. Το μέλλον - εσείς τα παρακολουθείτε, γιατί συνεργάζεστε με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς - ανήκει στην Ευρώπη των περιφερειών και των πόλεων. Ανήκει σε μια αυτοδιοίκηση και δομή κρατική, που στηρίζεται στην αρχή της εγγύτητας στον πολίτη. Το τεκμήριο της αρμοδιότητας ανήκει στην αυτοδιοίκηση, στηρίζεται στην αρχή της επικουρικότητας των θεσμών και της αναλογικότητας των ευθυνών και βέβαια, με όλο εκείνο το προστατευτικό πλαίσιο, που επιβάλλει στους δήμους ή στις περιφέρειες να ασκήσουν αυτήν την πολιτική, που είναι δική τους αρμοδιότητα αποκλειστικά και δεν είναι της Κυβέρνησης και όχι μέσα - και με δική μας ευθύνη - από τις συντρέχουσες αρμοδιότητες να τους παίρνουμε τα χρήματα, να τους δίνουμε ονομαστικά τις αρμοδιότητες και παράλληλα, να μην παίρνουν κάτι και να τους κατηγορούμε ότι δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά. Μα, πώς θα την κάνουν τη δουλειά; Είναι αδιανόητο! Αντί, λοιπόν, να γίνει ένας εφαρμοστικός νόμος του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», έρχεται ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ» - κατ' ευφημισμό «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ», αυτό που διάβασα τουλάχιστον στη διαβούλευση - σε τριακόσιες είκοσι τέσσερις σελίδες να διαλύσει τους ΟΤΑ και να τους μετατρέψει σε τόπο μικροκομματικής συναλλαγής. Χρειαζόταν ένα άρθρο, για να γίνει αυτό που λένε οι τριακόσιες είκοσι τέσσερις σελίδες του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ». Αντί να δώσουμε τους πόρους και να διευρύνουμε τις αρμοδιότητες του Δήμου Αθηναίων και να οργανώσουμε την Αττική σε μια σύγχρονη μητροπολιτική περιοχή, αφαιρούμε κάθε δυνατότητα άσκησης αναπτυξιακής πολιτικής στον κατ' εξοχήν χώρο των αρμοδιοτήτων του. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, το τρίπτυχο που σας καθοδηγεί είναι: Κόβουμε και ράβουμε στα μέτρα μας τον θεσμό μπας, και κερδίσουμε κανέναν δήμο, μοιράζουμε δουλειές απευθείας, χωρίς διαμεσολάβηση και χωρίς αρχές, μήπως και κερδίσουμε καμμιά ψήφο και προωθούμε συνέχεια νέες κρατικές δομές, μήπως και κάνουμε και καμμιά δουλειά παραπάνω από αυτήν, που θα μπορούσαν να κάνουν οι κανονικοί φορείς, που θα είχαν αναλάβει την αναπτυξιακή αρμοδιότητα. Εγώ πιστεύω ότι είναι ένα νομοσχέδιο που δεν προσφέρει τίποτα και απλά σας εκθέτει.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ξυδάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διανύσαμε μια μάλλον παραγωγική πορεία στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου. Το λέω αυτό, διότι αρκετές από τις παρατηρήσεις και από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και από τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης ενσωματώθηκαν στο νομοσχέδιο και το βελτίωσαν. Νομίζω ότι τα όρια συνδιαμόρφωσης ενός νομοσχεδίου, που δίνει η διαβούλευση και η επεξεργασία του στην επιτροπή, τα αγγίξαμε. Έγινε καλή χρήση. Νομίζω ότι δεν έχει μείνει καμμία από τις παρατηρήσεις και από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και από τα άλλα κόμματα. Οι παρατηρήσεις επί του νομοσχεδίου ενσωματώθηκαν και το βλέπουμε σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Τώρα, επί των αντιρρήσεων, που διατύπωσαν οι συνάδελφοι, θέλω να διορθώσω τον απόντα κ. Κεφαλογιάννη, ο οποίος έκανε μια κριτική σε σωστό και ευπρεπή τόνο επί του νομοσχεδίου. Τη δική του άποψη είπε. Έχει, όμως, μια ανακρίβεια. Δεν παραβιάζεται ούτε ο αρχαιολογικός νόμος ούτε καμμία άλλη νομοθεσία από τον ιδρυτικό νόμο της Ανωνύμου Εταιρείας για την Αστική Ανάπλαση των Αθηνών. Ίσα - ίσα που ενσωματώθηκαν οι παρατηρήσεις μας από όλα τα κόμματα στην επιτροπή και βρίσκονται τώρα στο νομοσχέδιο. Αυτά, για να μην δημιουργούνται εντυπώσεις. Όλα είναι σύμφωνα με τους νόμους, κατά παρέκκλιση γραφειοκρατικών διαδικασιών. Ό,τι διέπει τις δημόσιες συμβάσεις και τα δημόσια έργα ισχύει και σε αυτήν την ανώνυμη εταιρεία του δημοσίου. Ακούστηκαν επίσης και κάποια σχόλια, που δεν αφορούν άμεσα στην εταιρεία - θα έρθω και στην εταιρεία, στον οργανισμό - στα οποία θέλω να δώσω κάποιες απαντήσεις. Υπάρχει ένα κύμα κινδυνολογίας, μια ζοφερή εικόνα για την Αθήνα και το ιστορικό κέντρο, ότι ζούσαμε σε έναν παράδεισο, σε μια πεντακάθαρη, ασφαλή, ειρηνική πόλη, με ωραία κτήρια τα τελευταία τουλάχιστον δέκα, είκοσι, τριάντα χρόνια και τώρα δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις, ότι έχει γίνει κάτι μεταξύ Μπρονξ και Χάρλεμ. Επειδή ζω από το 1976, όλη μου τη ζωή εδώ, στην Αθήνα και μάλιστα, πάντα στα όρια του μικρού δακτυλίου και της Α΄ Εκλογικής Περιφέρειας Αθηνών, θέλω να πω ότι άλλαξε η Αθήνα από το 1989-1990. Τότε άρχισε να παίρνει χαρακτηριστικά μητροπόλεως της Μεσογείου, μητροπόλεως του νότου, με τα πρώτα μεγάλα μεταναστευτικά κύματα. Άλλαξε η ανθρωπολογία, άλλαξε η σύνθεση. Ακούσαμε άλλες ομιλίες. Είδαμε άλλες φυλές και άλλα χρώματα επιδερμίδας. Νομίζω ότι συνολικά ήταν ένας εμπλουτισμός της ελληνικής κοινωνίας, όπως και να το δούμε. Άλλαξε, επίσης, από τις χρήσεις γης, από τις ζώνες κατοικίας, που έγιναν ζώνες μαγαζιών. Άλλαξε το Μεταξουργείο, άλλαξε η γειτονιά του Ψυρρή, άλλαξε η Πλάκα. Άλλαξαν πάρα πολλά πράγματα σε διάστημα πολλών ετών. Έτσι είναι οι πόλεις, οι μεγάλες πόλεις. Η Αθήνα μέχρι τη δεκαετία '70 και 1980 ήταν μια βαλκανική πρωτεύουσα και μια ένδοξη πόλη. Από τη δεκαετία του 1990 γίνεται μια μητρόπολη και έτσι είναι και η μητρόπολη έχει τη λάμψη της, τον πλούτο της και τα δικά της μητροπολιτικά προβλήματα. Ούτε μεγαλύτερη παρακμή υπάρχει ούτε μεγαλύτερο έγκλημα. Αν ζητήσετε τα στοιχεία από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη - τα αναζήτησα εγώ προ μηνών, με αφορμή μια φραστική αντέγκληση που είχα με τον κ. Τζαβάρα, όταν έγινε ο φόνος του δικηγόρου - θα δείτε ότι τα εγκλήματα ζωής και το 2015 και το 2016 είναι λιγότερα κατά πολύ στον αριθμό. Δεν ισχυρίζομαι ούτε για μια στιγμή ότι η αριθμητική μείωση των εγκλημάτων ζωής δείχνει απευθείας μια μείωση της εγκληματικότητας. Κυρίως, δεν μπορεί να καταγράψει την υποκειμενική αίσθηση των πολιτών. Τα στοιχεία, όμως, δεν λένε κάποιες αλήθειες. Ας τα αναζητήσετε. Ας τα βρείτε. Το δεύτερο που θέλω να πω στους συναδέλφους, με βάση αυτά που ακούστηκαν, είναι το εξής. Κατηγορήθηκε το νομοσχέδιο αυτό της Κυβέρνησης ότι υφαρπάζει ή υπεξαιρεί αρμοδιότητες από τον Δήμο Αθηναίων. Νομίζω ότι για ένα έργο στη μητροπολιτική περιοχή των Αθηνών, για το οποίο χρειάζεται ένας ευέλικτος οργανισμός, που θα μπορεί να αντλεί χρηματοδοτήσεις από πολλές πηγές και να έχει την άμεση μέριμνα και την υποστήριξη του κράτους, δεν μιλάμε για υφαρπαγή καμμίας αρμοδιότητας, όπως δεν μιλήσαμε ποτέ για υφαρπαγή αρμοδιότητας από τον Δήμο Αθηναίων, όταν έγινε ο οργανισμός για το ρυθμιστικό των Αθηνών ή όταν έγινε η εταιρεία για την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων και τις αστικές αναπλάσεις. Δεν έκανε μόνο ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων η ΕΑΧΑ. Προκήρυξε διαγωνισμούς για μεγάλες πλατείες, συγκέντρωσε μια τεχνογνωσία συνολικά για τον πολεοδομικό ιστό της Αθήνας. Έκανε τις τρεις χαράξεις με βάση τα τρία μεγάλα σημεία. Το ένα δεν έγινε ποτέ κάτω στην Ιερά Οδό, όπως δεν έγινε και η συνένωση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου με τους Στύλους του Ολυμπίου Διός και το Ολυμπιείο. Δεν έγινε αυτό το έργο. Ας σκεφτούμε αν μπορεί να γίνει αυτό και άλλα πράγματα. Εγώ, λοιπόν, βλέπω αυτήν την εταιρεία σαν μια συνέχεια εκείνης της εταιρείας, η οποία άφησε σπουδαίο έργο, με πολύ ισχυρές προσωπικότητες ως Προέδρους, όπως ο αείμνηστος Καλαντίδης και η κ. Γαλάνη, η οποία ήταν στέλεχος του Υπουργείου. Αυτοί οι άνθρωποι έφτιαξαν τεχνογνωσία, μπήκαν μέσα. Διεκόπη βιαίως η ζωή αυτής της εταιρείας, διεκόπη βιαίως κυρίως η ζωή της, ως ένα αποθετήριο ιδεών, που θα ήταν στη διάθεση κάθε κυβέρνησης να τις αξιοποιήσει και να τις προχωρήσει. Γι' αυτό πρότεινα στους Υπουργούς να συμπεριληφθεί στο σκεπτικό της νέας εταιρείας η παραλαβή και του αρχείου και της τεχνογνωσίας της εταιρείας της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων. Από εκεί και πέρα, αυτό που συμβαίνει στην Αθήνα και λέμε γιατί του παίρνουμε την αρμοδιότητα, είναι ότι σε όλα αυτά τα σαράντα και παραπάνω χρόνια της Μεταπολίτευσης, ενώ έχουν περάσει πολλοί δήμαρχοι, αλλά δεν είδαμε κάποιον να πάει να φτιάξει τα προσφυγικά. Είναι μια εταιρεία ειδικού σκοπού. Ο πρώτος της σκοπός είναι αυτός. Ο δεύτερος είναι στο εμπορικό τρίγωνο. Πάρα πολλοί προσπάθησαν. Αυτά που έχουν μείνει την Πλάκα και για το εμπορικό τρίγωνο είναι οι παρεμβάσεις του Τρίτση και του Μάνου, για να πούμε μερικά πράγματα από παλαιούς Υπουργούς των παρελθόντων ετών, που έκαναν μερικές τομές. Χρειάζεται η κεντρική Κυβέρνηση να μεριμνά για την πρωτεύουσα της δημοκρατίας και να εγκαλείται εάν δεν μέριμνα και δεν παίρνει τα κατάλληλα μέτρα. Ο κ. Σκανδαλίδης το είπε: Κακώς καταργήθηκε η Δημοτική Αστυνομία. Μα, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την επανέφερε.
Εντάξει, τώρα.
Εντάξει, εντάξει, αλλά προσπάθησε να κρατήσει μια συνέχεια στις μεταρρυθμιστικές καινοτομίες παρελθουσών κυβερνήσεων, οι οποίες απέδιδαν έργο. Εσείς τα απονομοθετήσατε και τα καταργήσατε. Εμείς τα επαναφέραμε και επαναφέρουμε μερικά πράγματα για να γίνεται δουλειά, που δεν γίνεται. Ως δημότης Αθηναίων έχω ένα παράπονο. Θα σας πω ένα μικρό παράδειγμα. Η Παντάνασσα είναι ο αρχαιότερος ναός των Αθηνών. Έδωσε το όνομά της στη γειτονιά του Μοναστηρακίου. Με βάση όλους τους νόμους και αυστηρότατα βάσει του αρχαιολογικού νόμου, απαγορεύεται σε ακτίνα μερικών δεκάδων μέτρων να μπαίνουν τραπεζοκαθίσματα. Πηγαίνετε εσείς να δείτε τις ομπρέλες με τις μπύρες και τα αναψυκτικά να καβαλάνε τους τρουλίσκους του βυζαντινού ναού του δέκατου όγδοου αιώνα. Αυτή είναι η κατάσταση. Είναι αυτόφωρο το αδίκημα. Πήγε ποτέ η Δημοτική Αστυνομία να πει του σουβλατζή, του κεμπαμπτζή, «πάρε τις ομπρέλες, μην σκεπάζεις τον εμβληματικότερο, τον αρχαιότερο ναό των Αθηνών»; Αυτή είναι η κατάσταση και γι' αυτό φέρουμε όλοι ευθύνη, και οι Βουλευτές, ακόμα και οι αντιπολιτευόμενοι, και οι κυβερνήσεις και προπάντων οι δημοτικοί άρχοντες. Πήγαν καμμιά βόλτα εκεί οι δήμαρχοι, να δουν σε τι κατάσταση βρίσκεται η πλατεία στο Μοναστηράκι, η πλατεία στην Ομόνοια; Δεν ξεκινάει καμμία παρακμή, καμμία απειλή και κανένας ξεπεσμός των Αθηνών τον Ιανουάριο του 2015, όταν ανέλαβε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι στην καλύτερη δυνατή της κατάσταση η Αθήνα, δεν είναι και στη χειρότερη. Είναι σε μια κατάσταση, που μας καλεί να την κάνουμε πιο ανθρώπινη, πιο ζωντανή και να έχουμε έναν οργανισμό, ο οποίος θα φροντίζει διαρκώς, σε διάρκεια, σε βάθος χρόνου, να έχει ένα στρατηγικό σχέδιο, για να γίνει μια Αθήνα, όχι μόνο ένας λαμπερός τουριστικός προορισμός, που έχει γίνει από μόνη της ήδη, αλλά μια Αθήνα, που θα είναι κόσμημα για την ίδια την ελληνική δημοκρατία και για τους ανθρώπους που ζουν. Αυτός είναι, νομίζω, ο σκοπός και του νομοθέτη αυτήν τη στιγμή σε αυτήν την Αίθουσα. Γι' αυτό νομίζω ότι κάθε κριτική, κάθε παρέμβαση, κάθε συμβολή προς την επίτευξη αυτού του σκοπού, ακόμη και μέσα από αυτό - όπως το κρίνουν οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης - το ατελές όργανο, είναι να το κάνουμε καλύτερο. Όλη αυτή η στείρα άρνηση, ότι τίποτα δεν γίνεται και όλα αυτά είναι κομματικές στρατιές, και ανυπόστατα, είναι και δεν προσθέτουν απολύτως τίποτα. Εγώ νομίζω ότι με τα μέσα, που διαθέτει η χώρα, με τη δημοσιονομική στενότητα, με την επιτροπεία, με τη δυσθυμία που διακατέχει τον ελληνικό λαό μετά την οκταετή κρίση, κάθε προσπάθεια, κάθε πρωτοβουλία, κάθε επαναφορά μιας θαρραλέας προσέγγισης της καθημερινής ζωής των αστικών ιστών και κυρίως της πρωτεύουσας της Ελληνικής Δημοκρατίας, θα πρέπει να βρίσκει μια ελάχιστη συμπαράσταση, με κριτική, με βολές, αλλά με μια κατανόηση. Στα υπόλοιπα περί «στρατιών» κ.λπ. δεν θέλω να υπεισέλθω σε απαντήσεις, διότι κρατάμε και τα θετικά στοιχεία και τις προοδευτικές τομές, που έγιναν τη δεκαετία του 1980 και αργότερα, αλλά δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ούτε τις στρατιές των ΔΕΚΟ ούτε με ποια ανθρωπολογική σύνθεση εξέλεγαν τα συνέδρια ούτε τους υπόδικους ή τους κατάδικους Υπουργούς για κολοσσιαίες περιπτώσεις διαφθοράς. Ο κ. Κεφαλογιάννης μας είπε πριν για τον Ιανό, για τα δύο πρόσωπα. Ας πάμε να δούμε ποιοι «Ιανοί» έκαναν ξεπλύματα χρημάτων και ποιοι υπάρχουν ακόμα και «στολίζονται» στο κέντρο των Αθηνών. Αυτό το κέντρο των Αθηνών που θέλουμε να αναμορφώσουμε. Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Καφαντάρη από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, μια διαπίστωση θα ήθελα να κάνω. Ειλικρινά, θα περίμενα μια μεγαλύτερη σεμνότητα στην τοποθέτηση από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, γενικότερα. Μια βόλτα στην Αθήνα, και ειδικότερα στο κέντρο της, είναι αρκετή για να συνειδητοποιήσει ο καθένας σε ποια φάση βρίσκεται αυτή η πόλη και ότι υπάρχει μια ουσιαστική ανάγκη αλλαγής και ανάπλασης. Το κέντρο της Αθήνας, που η κρίση το χτύπησε ιδιαίτερα, έχει ανάγκη ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ανάδειξη της ιστορικότητας αυτής της πόλης, μιας πόλης με τη διεθνή αναγνώριση και ταυτότητα, που έχει η Αθήνα και η οποία σήμερα δεν μπορεί ούτε πλούτο να παράγει ούτε ευημερία για τους κατοίκους της. Η εικόνα της πόλης σε πτώχευση και παρακμή, πραγματικά οφείλει να αλλάξει. Να γίνει μια πόλη που να αξίζει να ζει κάποιος: Μια πόλη με προσβασιμότητα όλων, με πολυχρωμία, πολυπολιτισμικότητα, με βιοκλιματική αρχιτεκτονική, με ελεύθερους χώρους, με τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, συστατικό στοιχείο της ταυτότητας αυτής της πόλης, ειδικά στο κέντρο της, η οποία οφείλει να επανέλθει. Μια πόλη, η οποία θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις, που θέτει και η προελαύνουσα κλιματική αλλαγή. Αν αναλογιστούμε ότι σήμερα διανύουμε την περίοδο της ταχείας αύξησης της θερμοκρασίας, σαν αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής, η Αθήνα με τα ψηλά και ογκώδη κτήριά της από οπλισμένο σκυρόδεμα, η κατά 20% περίπου ακάλυπτη επιφάνεια στα οικόπεδα κατά μέσο όρο, το μέγιστο ποσοστό κάλυψης μειώθηκε στο 70%, με βάση τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό του 1985, αυτή η πόλη, λοιπόν, έχει καταντήσει αφόρητη, αβίωτη από ενεργειακή άποψη. Στον Δήμο της Αθήνας, επαναλαμβάνω κι εγώ όπως πολλοί συνάδελφοι εδώ τοποθετήθηκαν, έχει υπολογιστεί ότι σε κάθε κάτοικο αντιστοιχούν ένα έως δύο τετραγωνικά μέτρα πράσινο, όταν η αποδεκτή επιφάνεια σε μια ευρωπαϊκή πόλη είναι γύρω στα εννιά τετραγωνικά μέτρα, ενώ πάρα πολλές χώρες, και ευρωπαϊκές, έχουν κατά μέσο όρο τα δέκα πέντε τετραγωνικά μέτρα. Είναι γεγονός ότι πολλές μελέτες έχουν γίνει, ειδικά από τον Δήμο της Αθήνας, από την περιφέρεια, με όποιους συσχετισμούς και ηγεσίες μέχρι σήμερα, ακόμα και από Υπουργεία σχετικά με την ανάπλαση της Αθήνας. Όμως, όλες αυτές οι μελέτες τι έγιναν τόσα χρόνια; Έμειναν στα χαρτιά. Κι έρχεται τώρα η Αντιπολίτευση να κατηγορεί την Κυβέρνηση ότι παραγκωνίζεται η τοπική αυτοδιοίκηση. Έχουμε, επίσης, όλες αυτές τις δεκαετίες ειδικούς επιστήμονες, κινήματα πολιτών, φορείς, πολίτες, που έχουν διατυπώσει αιτήματα να αναβαθμιστεί η καθημερινότητα της πόλης, να προαχθεί σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο η Αθήνα. Μην ξεχνάμε - το ξαναλέμε - ότι προηγούμενες κυβερνήσεις κατήργησαν την ΕΑΧΑ το 2014. Κατήργησαν τον ΟΡΣΑ. Αντίστοιχα και τον Οργανισμό Ρυθμιστικού της Θεσσαλονίκης. Ας τα θυμηθούμε όλα αυτά. Αλλά πρέπει σήμερα, την παρακαταθήκη τους να την αξιοποιήσουμε στον νέο χωροταξικό σχεδιασμό. Επίσης, αναφέρθηκε - και είναι γεγονός - ο σημαντικός ρόλος και οι προσπάθειες και του Αντώνη Τρίτση και της Μελίνας Μερκούρη, προσπάθειες όμως που δεν ολοκληρώθηκαν. Την ανάγκη, λοιπόν, άμεσης λήψης μέτρων ανάδειξης και βελτίωσης αυτής της πόλης μέσα από τον συντονισμό των αρμόδιων φορέων, της αυτοδιοίκησης, της Κυβέρνησης, των Υπουργείων λύνει πραγματικά η σύσταση του νέου φορέα «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.». Διότι πέρα από τις από δεκαετίες πολιτικές, οι οποίες εφαρμόστηκαν και αναπαρήγαγαν ένα στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης, το θέμα συντονισμού ήταν καθοριστικό στην πορεία αυτής της πόλης. Σκοπός, λοιπόν, του εν λόγω φορέα, όπως αναφέρεται, είναι ο συντονισμός του σχεδιασμού, ο προγραμματισμός και η υλοποίηση αναπλάσεων στον Δήμο της Αθήνας, με έμφαση στο εμπορικό τρίγωνο και τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής, η κοινωνική συνοχή, η οικονομική ανάπτυξη των περιοχών. Το αρχείο της ΕΑΧΑ ανήκει στη Γενική Γραμματεία Χωροταξίας, που μετέχει στην εταιρεία που συστήνεται σήμερα. Είναι δεδομένο ότι θα υπάρχει πρόσβαση στα αρχεία όλων των Υπουργείων, που μετέχουν στον φορέα, προκειμένου να αξιοποιηθούν όλες αυτές οι μελέτες, που τόσα χρόνια δεν υλοποιήθηκαν. Στο πλαίσιο του σκοπού της η «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ» δύναται, κατά παρέκκλιση, να αξιοποιεί εγκαταλελειμμένα ή ανενεργά κτήρια, να αποκαθιστά διατηρητέα και νεότερα μνημεία, να αναλαμβάνει δράσεις ενίσχυσης της νεοφυούς και καινοτόμου επιχειρηματικότητας, αλληλέγγυας οικονομίας, ανάδειξης του τουριστικού χαρακτήρα των περιοχών. Επίσης, στους σκοπούς της εταιρείας περιλαμβάνονται και οι ακάλυπτοι χώροι στις γειτονιές της Αθήνας, όπως και οι δράσεις βελτίωσης της προσβασιμότητας του αστικού περιβάλλοντος, δίνοντας έμφαση στην προσβασιμότητα ατόμων με μειωμένη κινητικότητα και αναπηρία. Κλείνοντας, θα έλεγα, με αίσθημα ευθύνης για το μέλλον και την ανάδειξη της ιστορικότητας αυτής της πόλης και της ταυτότητάς της, ότι οφείλουμε, μακριά από μικροκομματικές και μικροπολιτικές, με σεμνότητα και σχετική αυτοκριτική - το ξαναλέω - από την πλευρά της Αντιπολίτευσης να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια, που εισάγεται στο εν λόγω νομοσχέδιο σήμερα, ώστε η προβολή στο μέλλον να είναι αυτό που πραγματικά αξίζει στην Αθήνα μας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής κ. Σαχινίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα, πραγματικά με ενδιαφέρον, τις εισηγήσεις όλων των εισηγητών και αγορητών. Θα σταθώ όμως για λίγο στην εισήγηση του αγορητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Μανιάτη, ο οποίος δεν είναι δυστυχώς τώρα στην Αίθουσα. Πέρασε έξω. Αναφέρθηκε στις θέσεις των γενικών γραμματέων στα Υπουργεία, για τις οποίες, όπως είπε, αφού η σημερινή συγκυβέρνηση εξήντλησε τη φαντασία της στο να εφευρίσκει νέες αρμοδιότητες, προχωράει στη δημιουργία νέων φορέων για την κάλυψη των αναγκών του κομματικού στρατού της συγκυβέρνησης. Ως εδώ συμφωνούμε απόλυτα με τον κ. Μανιάτη. Εντύπωση, όμως, μας κάνει γιατί εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ ο κ. Μανιάτης από αυτό. Είχαν τους καλύτερους δασκάλους, το «βαθύ κράτος» του ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε, το έχει δηλώσει και ο ίδιος ο Υπουργός κ. Σπίρτζης, ότι ανήκει στο παλιό ορθόδοξο ΠΑΣΟΚ, όπως και πλείστα από τα στελέχη της σημερινής συγκυβέρνησης, που, κατά τη δική μου ταπεινή άποψη, μάλλον έχουν ξεπεράσει τον δάσκαλο. Κύριε Υπουργέ, στην εισήγησή σας αναφερθήκατε και ρωτήσατε τα κόμματα της Αντιπολίτευσης αν κοιτιούνται στον καθρέφτη. Εσείς και τα στελέχη σας έχετε, άραγε, καθρέφτη σπίτι σας; Στα κόμματα, στα οποία απευθύνατε ερωτήσεις, εσείς και πάρα πολλά στελέχη της συγκυβέρνησής σας, συμμετείχατε. Δεν προήλθατε από παρθενογένεση. Συμφωνώ απόλυτα ότι σε κάποια κτήρια σίγουρα θα πρέπει να γίνει ανάπλαση. Εντύπωση, όμως, μου έκανε η επιλεκτική αναφορά σας για τα Προσφυγικά, όπου συμφωνούμε ότι θα πρέπει να γίνει μια ανάπλαση, η αναφορά σας στις σφαίρες που υπάρχουν στα Προσφυγικά. Υπάρχουν σφαίρες, κύριε Υπουργέ, και στου Μακρυγιάννη, όμως. Αναφερθήκατε επίσης στην ανάγκη ίδρυσης ενός μουσείου της δημοκρατίας. Για ποια δημοκρατία, κύριε Υπουργέ; Σε μια δημοκρατία, στην οποίαν κατ' ουσίαν δεν πιστεύετε, γιατί για εσάς μάλλον δημοκρατία σημαίνει να μπορούμε εμείς, οι εκπρόσωποι της τρίτης πολιτικής δύναμης σε αυτό το Κοινοβούλιο να εκφράζουμε την άποψή μας ελεύθερα, αλλά μάλλον από μέσα μας. Φέρνετε, λοιπόν, εδώ αυτήν την τροπολογία και πράγματι - να το ακούσει και ο ελληνικός λαός - η τροπολογία υπογράφεται από τρεις Βουλευτές και αναφέρεται στην ανάγκη, το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων να μπει σε αυτόν τον φορέα. Για ποιον λόγο; Θα δεχτώ ότι δεοντολογικά δεν θα μπορούσε να υπογράψει την τροπολογία ο ίδιος ο Πρόεδρος της Βουλής, αλλά θα έπρεπε να υπάρχει τουλάχιστον μια υπογραφή ενός εκ των Αντιπροέδρων. Ποια θα είναι η σχέση του Ιδρύματος της Βουλής; Διότι εμείς ως Χρυσή Αυγή έχουμε πολύ άσχημη εμπειρία. Να θυμηθούμε τις 25.000 ευρώ που έδωσε πρόσφατα το Ίδρυμα της Βουλής για την ιστορία του Κομμουνισμού. Αυτή είναι η αντίληψή σας για τη δημοκρατία; Αφού θέλετε να λειτουργήσει ένα μουσείο, κοιτάξτε να λειτουργήσουν σωστά τα ήδη υπάρχοντα. Η σχέση του Ιδρύματος της Βουλής με τον συγκεκριμένο φορέα θα είναι αμφίδρομη; Θα μπορεί να χρηματοδοτεί όπως και να παίρνει λεφτά για να τα δίνει όπου θέλει το Ίδρυμα της Βουλής; Σίγουρα θα καταψηφίσουμε την τροπολογία με αριθμό 1575. Υπάρχει άλλη μια τροπολογία με αριθμό 1571. Αυτή η τροπολογία αφορά τον ΟΑΕΔ και την κοινωφελή εργασία και ουσιαστικά, αποσαφηνίζει ότι συμμετέχει ή δύναται να συμμετέχει η Γενική Γραμματεία Διαχείρισης Κοινοτικών ή Άλλων Πόρων. Μέχρι τώρα, συμμετείχε αποκλειστικά και μόνον ο ΟΑΕΔ σε αυτόν τον σχεδιασμό, στην κατάρτιση και στην υλοποίηση των προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα ή απασχόλησης ανέργων που καταρτίζει και υλοποιεί ο ΟΑΕΔ. Πρακτικά δεν υπάρχει, όμως, κάποια αλλαγή στα προγράμματα. Απλώς τώρα, θα εμπλακεί και η Γενική Γραμματεία. Το ζήτημα είναι κατά πόσο αυτή η προσθήκη θα είναι αποδοτική και δεν θα υπάρξουν προβλήματα ή κολλήματα στα εν λόγω προγράμματα. Από την άλλη, υπάρχουν δράσεις που καταρτίζονται από τη Γενική Γραμματεία, όπως για παράδειγμα προγράμματα κοινωφελούς χαρακτήρα αντιπυρικής προστασίας των δασικών οικοσυστημάτων. Στην προκείμενη περίπτωση η αμοιβή των ωφελούμενων έως είκοσι πέντε ετών θα είναι 431,75 ευρώ ανά μήνα και άνω των είκοσι πέντε ετών θα είναι 496,25 ευρώ. Αφορούν όσους είναι εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ. Συνεπώς, ορθώς γίνεται αυτή η προσθήκη, εφόσον δεν συντρέχει πρόσθετο δημοσιονομικό κόστος, βεβαίως με την προϋπόθεση ότι τα χρήματα αυτά θα τα πάρουν οι ωφελούμενοι. Εκτός, όμως, από την εμπρόθεσμη καταβολή των χρημάτων, ένα ακόμη ζήτημα είναι αυτό της κατάρτισης των πινάκων, που όχι λίγες φορές, έχουν υπάρξει πραγματικά προβλήματα, αποκλειστικά, όμως, με την ευθύνη του ΟΑΕΔ, καθώς υπήρχαν κενά και αδιευκρίνιστα σημεία, ενισχύοντας το αίσθημα ανασφάλειας στους ήδη ταλαιπωρημένους ανέργους. Θα ψηφίσουμε «παρών» στην τροπολογία 1571. Θα αναφερθώ τώρα στο σχέδιο νόμου. Το υπό εξέταση σχέδιο νόμου μάς λέει ότι θα πρέπει να ιδρυθεί ένας νέος κρατικός φορέας, μια κρατική εταιρεία, μια ΔΕΚΟ δηλαδή, με την ονομασία «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ Α.Ε.», που υποτίθεται ότι θα επιλύσει θέματα, που σχετίζονται με τον σχεδιασμό, τον συντονισμό, τον προγραμματισμό και την υλοποίηση των σχεδιαζόμενων αναπλάσεων στην Αθήνα. Και λέω «υποτίθεται», διότι λείπουν βασικά στοιχεία γι' αυτόν τον νέο φορέα και κυρίως για την αναγκαιότητά του. Το ακούσαμε και στις επιτροπές και εδώ. Δεν είμαστε οι μόνοι που το λέμε, γιατί το ακούσαμε και από τους φορείς. Δεν υπάρχει ούτε ένας φορέας, που να καλωσορίζει αυτό το δημιούργημα ή που να είναι έστω και λίγο αισιόδοξος ότι θα λειτουργήσει. Αντιθέτως, αυτό που σχεδιάζετε αντιμετωπίζεται με δυσπιστία, με άρνηση - και μάλιστα δικαιολογημένη θα λέγαμε - και με απογοήτευση απέναντι στις δικές σας κυβερνητικές επιλογές. Αν ξεκινήσουμε με κάποιες βασικές και απλές αρχές, θα δούμε ότι μιλάτε για ανάπλαση μιας αστικής περιοχής, μόνο που αυτή η αστική περιοχή, όπως και άλλες ανά την επικράτεια, έχουν υποβαθμιστεί, θέτοντας σε κίνδυνο την συνολική συνοχή του αστικού συστήματος και απαξιώνοντας την λειτουργία και την οικονομία της πόλης. Έχει μεγάλη σημασία να γνωρίζουμε τι είδους ανάπλαση θέλουμε και ποια θα είναι τα βήματα, που πρέπει να ακολουθηθούν. Συνεπώς, η έννοια της ανάπλασης δεν είναι μονοσήμαντη. Απαιτείται μια σειρά αναγκαίων ενεργειών, που πρέπει να γίνουν, ώστε να επέλθει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι ότι κατά καιρούς, οι επιχειρούντες αναπλάσεις, που έχουν υλοποιηθεί από διάφορους φορείς και οργανισμούς ή νέα διοικητικά σχήματα, που συγκροτούνται γι' αυτόν ακριβώς τον σκοπό, είτε προϋπάρχουν είτε δημιουργούνται για να αναλάβουν το πρόγραμμα. Τέτοια ήταν η ΕΑΧΑ, η Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων και Αναπλάσεις Α.Ε., το Γραφείο Πλάκας του ΥΠΕΧΩΔΕ, η Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας και Στέγασης ή αλλιώς ΔΕΠΟΣ, η εταιρεία ειδικού σκοπού «ΔΙΠΛΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ Α.Ε.». Όπως καταλαβαίνετε, υπάρχουν πολύ αντίστοιχοι φορείς και συνεπώς, εξ αρχής δεν μπορούμε να καταλάβουμε πού έγκειται η αναγκαιότητα δημιουργίας ακόμα ενός. Εκ προοιμίου, γνωρίζουμε ότι θα καταστεί ανενεργός και αυτός, στην καλύτερη των περιπτώσεων ή θα εμπλακεί σε πληθώρα σκανδάλων και διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι η δημιουργία αυτής της κρατικής εταιρείας εξυπηρετεί την συγκυβέρνησή σας. Με ποιόν τρόπο; Με την περαιτέρω κατάληψη του κρατικού μηχανισμού, με την άλωση του κράτους, με την εξυπηρέτηση πελατειακών σχέσεων και «ημετέρων», την ώρα που η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο και η χώρα μας έχει κατακτήσει την πρωτιά στους δείκτες της επίσημης ανεργίας και εργασιακής ανασφάλειας. Είναι προκλητικό να δημιουργείτε νέες θέσεις για τους δικούς σας κομματικούς αρεστούς, χωρίς ίχνος αξιοκρατίας πέραν των κομματικών διαπιστευτηρίων. Ας δούμε, όμως, λίγο την περίπτωση της Αθήνας. Επειδή αναφέρεστε συγκεκριμένα στον Δήμο Αθηναίων και το συγκεκριμενοποιείτε περαιτέρω στο εμπορικό τρίγωνο και τα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας, η κατάσταση είναι πράγματι τραγική. Αυτό θα μπορούσατε να το διαπιστώσετε, εάν κυκλοφορούσατε και εάν αφουγκραζόσασταν την κοινωνία. Ο Πρωθυπουργός, σε συνάντηση που είχε πραγματοποιήσει με τον Δήμαρχο Αθηνών, είχε μιλήσει για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αναμόρφωσης της Αθήνας, ο δε Υπουργός Επικρατείας, υπό την εποπτεία του οποίου θα λειτουργεί ο φορέας, είχε χαρακτηρίσει την εταιρεία task force ειδικής αποστολής, που δεν θα υποκαταστήσει λειτουργίες και αρμοδιότητες των Υπουργείων και των οργανισμων τοπικής αυτοδιοίκησης. Στην πράξη, όμως, είδαμε ότι κατά την διάρκεια των επιτροπών και ιδιαίτερα στην ακρόαση φορέων, υπήρξαν πλείστες αντιδράσεις και των ενδιαφερομένων φορέων, αλλά και του ιδίου του Δήμου Αθηναίων. Σε αυτό το σημείο, βέβαια, να πούμε ότι δεν συμφωνούμε με τον δήμαρχο 100%. Ο δήμαρχος αναφέρθηκε σε έργα και μελέτες, που είναι έτοιμα, αλλά θα πρέπει να δούμε και τι έκανε αυτά τα οκτώ χρόνια της θητείας του, εκτός φυσικά από τις δράσεις και τις συνεργασίες, που είχε με μη κυβερνητικές οργανώσεις και με λαθρομετανάστες. Η αλήθεια είναι πως ό,τι έχει υποσχεθεί έως σήμερα δεν έχει γίνει, όπως δεν έχει γίνει και διαβούλευση για κανένα σοβαρό σχέδιο ανάπλασης της Αθήνας. Καλή και κατανοητή η αντίθεσή του στην πρακτική της Κυβέρνησης, αλλά δεν έχει δώσει τα εχέγγυα ότι μπορεί να τα καταφέρει μόνος του. Συνεπώς, μπορούμε να πούμε ότι προσφέρει το πεδίο για την ελεύθερη δράση των κυβερνώντων και την πραγματοποίηση της ίδρυσης του φορέα ανάπλασης. Δήμαρχοι και κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται, ο φορέας όμως θα μείνει τουλάχιστον για δεκαπέντε χρόνια και δεδομένου ότι θα είναι πλήρως κατευθυνόμενος πολιτικά, είμαστε σίγουροι ότι θα υπάρξουν αντιπαλότητες και καθυστερήσεις των όποιων έργων. Σε αυτά τα οχτώ άρθρα, τα οποία αποτελούν το νομοσχέδιο, δεν υπάρχει συνολικό μοντέλο οργάνωσης, που θα αποσαφηνίζει τις αρμοδιότητες της εταιρείας, σε σχέση με τους υπόλοιπους φορείς. Δεν ξεκαθαρίζει ποιος φορέας θα χαράσσει την αστική πολιτική, ποιος θα δίνει τις κατευθύνσεις, ποιος σχεδιάζει τα προγράμματα, ποιος συντονίζει την εφαρμογή τους, όπως αναφέρεται και σε κατατεθέν υπόμνημα από τους φορείς. Δεν είναι άδικη η αναφορά πως αυτός ο φορέας υποκαθιστά την τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ παράλληλα ο φορέας αυτός δεν θα υπόκειται σε κανέναν πολιτικό και κοινωνικό έλεγχο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί κανείς να διασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία της πόλης, καθώς, επίσης, δεν θα δίνει κανέναν απολύτως λόγο για τη διαχείριση των χρημάτων που προέρχονται από τους φορολογούμενους προς τις τοπικές κοινωνίες. Εννοείται πως θα υπάρχει αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων και υποβάθμιση του ρόλου του Δήμου και ενδεχομένως της Περιφέρειας. Η έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής είναι σαφής και καταγράφονται αναλυτικά οι ισχύοντες νόμοι και οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης και αποκεντρωμένης αυτοδιοίκησης. Η δε αρχή μπορεί να γίνεται με τον Δήμο Αθηναίων, αλλά κανείς δεν εγγυάται ότι οι αρμοδιότητες του φορέα δεν θα επεκταθούν και σε άλλους δήμους του Λεκανοπεδίου, με ό,τι αυτό φυσικά συνεπάγεται. Εννοείται πως θα χαθούν ουσιαστικά τα χρήματα που έχουν ήδη δοθεί για τη σύνταξη μελετών και προτάσεων. Διότι αυτά θα πρέπει να ξαναγίνουν και συνεπώς θα ξαναδοθούν χιλιάδες ευρώ που μόνο ως σπατάλη θα μπορούσαμε να τα χαρακτηρίσουμε. Πολύ φοβάμαι ότι ακόμα κι αν τεθεί κάποιο από τα σχέδια σε εφαρμογή, αυτό θα έχει τοπικό χαρακτήρα που θα συνοδεύεται από σημειακές παρεμβάσεις σε υποπεριοχές του Κέντρου, χωρίς να εντάσσονται στο πλαίσιο ενός συνολικού σχεδιασμού αναβάθμισης. Λείπει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανάπλασης. Αυτό όμως είναι λογικό, αφού αποτελεί υπόθεση της τοπικής αυτοδιοίκησης και όχι της κεντρικής Κυβέρνησης. Αυτό ήταν αποτέλεσμα των πολιτικών των επιλογών και των δράσεων των ερετών εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης και κυρίως του πρώτου βαθμού κατόπιν διαβούλευσης με τις κατά τόπου κοινωνίες με στόχο την κάλυψη των τοπικών αναγκών. Άλλωστε, η διαχείριση των τοπικών υποθέσεων είναι έργο της τοπικής αυτοδιοίκησης και είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη. Μιλάτε για αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων κενών ή ανενεργών κτηρίων. Πώς θα αξιοποιηθούν αυτά; Ποιες χρήσεις θα φιλοξενήσουν και τι θα κάνετε με όλα εκείνα τα υπέροχα νεοκλασικά, τα στολίδια της Αθήνας που έχουν καταλάβει γνωστοί άγνωστοι, αντιεξουσιαστές και τα χρησιμοποιούν σήμερα ως ερημητήρια; Πώς θα αναλάβετε δράση για την απομάκρυνσή τους; Και αφού αναφερόμαστε σε παραβατικές συμπεριφορές, να μας πουν οι υπεύθυνοι πώς θα προστατευθεί όλο το Κέντρο της Αθήνας και όχι μόνο, το οποίο έχει γκετοποιηθεί στο οποίο οι κάτοικοι δεν μπορούν να προστατεύσουν τις κατοικίες και τα καταστήματά τους από τις επιθέσεις των διαφόρων αναρχικών στοιχείων οι οποίοι παραμένουν πάντα ατιμώρητοι. Πώς μπορούμε να μιλάμε για ανάπλαση περιοχών, για κοινωνική συνοχή, για αναβάθμιση, όταν δεν έχουν λυθεί βασικά θέματα ασφαλείας; Εκεί το κεντρικό κράτος έχει πλήρη ευθύνη και αρμοδιότητα και βλέπουμε την απραξία των αρμοδίων. Στην περίπτωση του φορέα πώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για την αποτελεσματικότητα των αποφάσεών τους; Η παραβατικότητα δεν πρόκειται να μειωθεί, γιατί θα ιδρυθεί ένα ακόμα όργανο συντονισμού για έργα στην Αθήνα σε επίπεδο υπερτοπικό. Η κοινωνική συνοχή διαλύεται και είναι αποκλειστικά επιλογή των κυβερνώντων. Περπατάει κανείς στο Κέντρο των Αθηνών και νομίζω ότι βρίσκεται σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του ανατολικού κόσμου. Αν κάποιος χρησιμοποιήσει τη συγκοινωνία που διέρχεται απ' αυτές τις περιοχές και εκτελεί τα συγκεκριμένα δρομολόγια, θα νομίζει ότι έχει βγει εκτός συνόρων.
Κύριε Σαχινίδη, τελειώνετε παρακαλώ.
Βιώνει αυτήν την πολυπολιτισμική εμπειρία, που κάθε άλλο παρά ευχάριστη είναι. Και αυτή η διαλυμένη κοινωνική συνοχή βρίσκεται σε άμεση σχέση με το αίσθημα ανασφάλειας που υπάρχει κι έχει ενταχθεί δυστυχώς, στις μέρες της διακυβέρνησής σας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Καρακώστα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τελευταίος ομιλητής είναι ο κ. Σεβαστάκης. Θα δώσουμε δύο - τρία λεπτά σε όποιον εκ των ειδικών αγορητών και εισηγητών επιθυμούν να δευτερολογήσουν και θα κλείσει τη συνεδρίαση ο κ. Φλαμπουράρης. Ορίστε, κυρία Καρακώστα, έχετε τον λόγο.
Να καλησπερίσω κι εγώ με τη σειρά μου όλες και όλους, που μας ακούν σήμερα. Θα ξεκινήσω από κάποιο σχολιασμό. Κοιτάξτε, εδώ είναι μόνο ο κ. Μπούρας εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας, αλλά αντιλαμβάνεστε, κύριε Μπούρα, ότι η κ. Κεφαλογιάννη, ενώ μας παρουσίασε μία Αθήνα υπό εγκατάλειψη, ανασφαλή και όλα τα κακά που είπε στην ομιλία της, ξέχασε ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει αυτή η εταιρεία, άρα, ο δήμος ήταν ο αρμόδιος να πάψει να υπάρχει αυτή η εικόνα της εγκατάλειψης. Από την άλλη πλευρά, ο κ. Μπούρας μας κατηγορεί ότι πάμε να πάρουμε αρμοδιότητες του δήμου. Κάποτε πρέπει να καταλήξουμε ποιος έχει ευθύνη μέχρι σήμερα κι αν πραγματικά πρέπει να επέμβουμε για να αλλάξει η εικόνα της Αθήνας. Θέλω, επίσης, να σχολιάσω - λυπάμαι που δεν είναι ο κ. Σκανδαλίδης εδώ, γιατί ζούσε, πολιτικά, στην εποχή του 1981, όταν με ορμή, ο πολιτικός χώρος του ΠΑΣΟΚ πήρε την κυβέρνηση - ότι το ΠΑΣΟΚ, έχοντας θέληση και πολιτική βούληση εκείνη την εποχή, λειτούργησε με ιδέες της Αριστεράς, και το έκανε σε πολλά επίπεδα. Θέλω να μην ξεχάσετε, παραδείγματος χάριν, τις παρεμβάσεις του Μιχάλη Δωρή, ενός αρχιτέκτονα φωτισμένου, ο οποίος μεμονωμένα λειτούργησε υπέρ της ανάπλασης του Φωταερίου. Έβαλε, δηλαδή, εξαιρετικά το πνεύμα της ανάπλασης των βιομηχανικών κτηρίων. Με ένα κτήριο έδωσε ολόκληρη κατεύθυνση για το πώς θα αναπλάθουμε τα βιομηχανικά κτήρια. Στη συνέχεια ήρθε ο Τρίτσης, ο οποίος έφερε ένα εξαιρετικό νομοσχέδιο, μέσα από το οποίο πάψαμε να αποζημιώνουμε τους χώρους που χρειάζεται να πάρει το δημόσιο για να κάνει δρόμους, για να κάνει εκκλησίες, για να κάνει σχολεία, με το νέο τρόπο ένταξης στο σχέδιο και με αυτό που λέμε προσφορά σε γη και χρήμα. Εξαιρετικά, επίσης, ήταν στον νόμο του 1985, εκείνα τα άρθρα που μιλούσαν για την ενοποίηση των ακαλύπτων χώρων, μία έννοια η οποία μπαίνει εδώ τώρα, στις λειτουργίες αυτού του οργανισμού. Θυμίζω, δηλαδή, μερικά πράγματα που έγιναν σε εποχές ορμής, να αλλάξουμε το τοπίο, να αλλάξουμε την Αθήνα. Κατεγράφησαν τότε αρκετά διατηρητέα κτήρια. Υπάρχουν οι λίστες στο Υπουργείο και τα έχουμε. Δεν κατεγράφησαν όλα. Έπρεπε να είναι πολύ περισσότερα. Έγινε, όμως, μια τεράστια προσπάθεια. Στη συνέχεια υπήρξε ο Οργανισμός της Αθήνας, ο ΟΡΣΑ, το ΕΑΧΑ κ.λπ.. Είναι είκοσι χρόνια πριν που έχουμε να δούμε έργο τους. Γιατί ό,τι έγινε, έγινε περίπου είκοσι χρόνια πριν. Δεν μπορώ να θυμηθώ αν είναι δεκαοκτώ ή δεκαεννιά, αλλά είναι αυτής της τάξης. Τι έγινε εν τω μεταξύ και έχουμε σώσει ό,τι έχουμε σώσει; Ξέρετε ότι τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας έχουν σωθεί μέχρι σήμερα γιατί υπήρξαν κάτοικοι που για χρόνια ολόκληρα έδωσαν ώρες ζωής στο κίνημα για τη σωτηρία αυτών των προσφυγικών. Μην το ξεχάσουμε ποτέ. Έγινε αντικείμενο στον χώρο του Πολυτεχνείου, με μελέτες, για να διατηρηθεί αυτή η ιστορία των προσφύγων, με όποια πέτρινα κτήρια υπήρχαν. Χαρακτηριστική συστάδα είναι αυτή των προσφυγικών εκεί. Στη Νέα Φιλαδέλφεια, στον Πειραιά, στην περιοχή τη δική μου, έχουμε εξαιρετικές τέτοιες συστάδες, τις οποίες οφείλουμε να διατηρήσουμε. Δεν είναι, λοιπόν, καθόλου κακό, μετά τη διάλυση και του ΕΑΧΑ και του ΟΡΣΑ, να φτιάξουμε μία εταιρεία η οποία - όπως διαβάζουμε σε αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο είναι, κατά τη γνώμη μου, αρκετά ολοκληρωμένο - και χρηματοδοτεί και κάνει αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και κάνει τις μελέτες. Κινητοποιεί, δηλαδή, και συντονίζει όλες τις δυνάμεις που μπορούν να μας φέρουν ένα άμεσο αποτέλεσμα. Κι αυτό θα το περιμένουμε. Το λέω στον Υπουργό που είναι παρών. Θεωρώ ότι και ο κ. Σπίρτζης, που αναλαμβάνει την προώθηση αυτού του νομοσχεδίου, της ίδρυσης αυτής της εταιρείας, είναι πρακτικός και αποτελεσματικός. Να έχουμε του χρόνου την αρχή έργου εκεί, δηλαδή, να έχει γίνει ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, να έχουμε αποτελέσματα και να έχουν ανατεθεί και τα έργα. Να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι, επανειλημμένως, τα κινήματα της Αθήνας έχουν δουλέψει εξαιρετικά και για την ενοποίηση των χώρων πρασίνου, με εξαιρετικές προτάσεις, οι οποίες ουδέποτε εφαρμόστηκαν. Άρα λοιπόν, σε αυτήν την Αίθουσα όταν πραγματικά όλοι μαζί αιτούμαστε μια άλλη Αθήνα, πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπ' όψιν μας όλα αυτά που έχουν γίνει από τα κινήματα και να αντιλαμβανόμαστε πόσο χρήσιμος είναι ένας αποτελεσματικός συντονισμός προκειμένου αυτά να γίνουν εφαρμογή. Μην ξεχνάτε ότι υπάρχει το τεράστιο κίνημα για τους χώρους πρασίνου που ξεκινά από το Χαϊδάρι και είναι η κίνηση του Χαϊδαρίου. Έχουμε το κίνημα του Ελαιώνα. Όλα αυτά συνδέονται. Προχωράμε να φτάσουμε στο Πεδίον του Άρεως, στο Γαλάτσι και να περάσουμε απέναντι στο Ψυχικό για να φτάσουμε στου Παπάγου. Αυτές είναι προτάσεις εξαιρετικές, τις οποίες έχει παλέψει το κίνημα. Εμείς δεν πρέπει να τις υποτιμήσουμε. Εμείς ως χώρος της Αριστεράς πρέπει να τις αναδείξουμε, να τις λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν μας. Και αυτή η εταιρεία να προχωρήσει πέρα από το παράδειγμα που πολύ σύντομα θα δώσει στο πλαίσιο του πρώτου της χρόνου σχετικά με τα προσφυγικά, γιατί το οφείλει αυτό για να βουλώσουμε και τα στόματα της αντιπολίτευσης που λέει ότι δεν έχει σκοπό, δεν έχει να κάνει τίποτα αυτή η εταιρεία. Όχι, έχει να κάνει πολλά και την καλούμε να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερα σε αυτήν την κατεύθυνση. Γιατί; Γιατί η εγκληματικότητα, η οποία αναφέρθηκε από κάποιον συνάδελφο εδώ, αναπτύσσεται στις υποβαθμισμένες περιοχές, συνάδελφοι και συναδέλφισσες. Όπου υπάρχει υποβάθμιση, όπου υπάρχει σκοτάδι, γιατί δεν υπάρχει φωτισμός, όπου δεν υπάρχει κίνηση γιατί υπάρχει υποβάθμιση, εκεί υπάρχει και εγκληματικότητα. Άρα θέλουμε καθαρούς χώρους πρασίνου, θέλουμε περάσματα πεζών φωτισμένα. Θέλουμε να αναπνέει ο πολίτης, να περπατάει ελεύθερα, να νιώθει καλά, να νιώθει ασφαλής. Και νιώθει ασφαλής όταν έχει μια πόλη με αξιοπρέπεια, όταν έχει μια πόλη ανοιχτή, όταν έχει μια πόλη φωτισμένη. Και η Αθήνα έχει τόσο ήλιο την ημέρα και χρειάζεται το φως της νύχτας. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σεβαστάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ
Ευχαριστώ πολύ. Θυμάμαι τις εργασίες στα προσφυγικά της μακαρίτισσας καθηγήτριας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και της Σχολής Αρχιτεκτόνων, της Άννης Βρυχέα. Θυμάμαι το τέταρτο εξάμηνο επιλογής της ομάδας Σταυρίδη να εργάζεται επί τόπου. Θυμάμαι τους δικούς μου φοιτητές, επίσης, να εργάζονται στην εικαστική ερμηνεία των προσφυγικών. Θυμάμαι, επίσης, τις διπλωματικές εργασίες που υπάρχουν στο αποθετήριο της Σχολής Αρχιτεκτόνων με πάρα πολλές ιδέες, μία από τις οποίες ήταν η διασύνδεση των προσφυγικών της Αλεξάνδρας με το παρακείμενο νοσοκομείο. Και καταλαβαίνει κανείς μέσα απ' αυτές τις ανακλήσεις ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες αδυναμίες να ληφθούν συλλογικές αποφάσεις, που να αφορούν τον τωρινό ιστορικό μας χρόνο, έτσι όπως διαβάζει και την ιστορία του, το παρελθόν του και έτσι όπως σχεδιάζει το μέλλον του. Σαν να έχουμε μια συλλογική αδυναμία να πάρουμε μεγάλες αποφάσεις. Είναι αλήθεια - και θα συμπλήρωνα ενισχύοντας τα παραδείγματα που ανέφερε και ο Σκανδαλίδης προηγουμένως - ότι υπήρξαν στο παρελθόν μεγάλες πολιτικές αποφάσεις, που δημιουργούσαν και ένα είδος ισχυρής αρχιτεκτονικής διαρθρωτικής χειρονομίας. Να μιλήσω για την πεζοδρόμηση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, που ουσιαστικά ενίσχυε τον σήμερα εγκαταλελειμμένο περίπατο Πικιώνη στου Φιλοπάππου και κυρίως για την εγκατάλειψη του Λουμπαρδιάρη. Είναι σημαντικά σύγχρονα μνημεία. Και αναρωτιέμαι εάν η Αθήνα έχει παρ' όλη τη μεγάλη ιστορική της διαδρομή τις αρχιτεκτονικές μαρτυρίες, δηλαδή, τις πολιτιστικές μαρτυρίες όλων των φάσεων της ιστορίας της. Όχι, υπάρχουν τεράστια ιστορικά κενά και γι' αυτό είναι πολύτιμη η αποκατάσταση του αρχιτεκτονικού της αποθέματος. Είναι πάρα πολύ σημαντική. Όταν πριν από μερικά χρόνια υπήρχε έντονη συζήτηση μετά την οργάνωση, μετά το κτίσιμο του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης για το αν θα γκρεμιστούν τα δύο, κατά τη γνώμη μου, αξιόλογα κτήρια επί της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το ένα αρτ ντεκό και το άλλο νεοκλασικό, για να μεγαλώσει το άνοιγμα του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης προς το ίδιο το μνημείο, την Ακρόπολη δηλαδή, πάρα πολλοί σοβαροί αρχιτέκτονες, διανοούμενοι και μελετητές είπαν ότι είναι τόσο μικρό το ιστορικό μας σώμα το αρχιτεκτονημένο, το πολεοδομημένο, το χωροθετημένο και το χωροποιημένο, τόσο ρηχό που πρέπει να το διαφυλάξουμε. Μην μιλήσω για τα αστικά κενά, όπως είναι μια μορφή αστικού κενού - το είπε προηγουμένως ένας συνάδελφος - που ρίχνει μέσα η πόλη ό,τι δεν της χρειάζεται, όπως είναι ο Ελαιώνας. Μην μιλήσω για μεγάλες αδράνειες στις αποφάσεις που αφορούν και τις συνομαδώσεις, όπως είναι οι αθλητικές εγκαταστάσεις στο σώμα της πόλης, που δεν ξέρουμε τι να τις κάνουμε, δεν μπορούμε να αποφασίσουμε με ποιον τρόπο θα τις διαχειριστούμε. Όλα αυτά μας δηλώνουν και μια αναποφασιστικότητα πολιτική. Και, επίσης, παραφράζω αυτό που είπε για την ανακολουθία, για την ασυνέχεια την πολιτική προηγουμένως, νομίζω ο κ. Σκανδαλίδης ή ο κ. Μανιάτης, λέγοντας ότι το παράδειγμα του Πεδίου του Άρεως είναι εξαιρετικό παράδειγμα ασυνέχειας. Γίνεται μια επένδυση, σχεδιάστηκε με αρχιτεκτονική μέριμνα, οργανώθηκε και εγκαταλείφθηκε. Αυτό έχει συμβεί σε πάρα πολλές περιπτώσεις όπου γίνονται δράσεις αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, πολεοδόμησης, εγκαταλείπονται και ουσιαστικά βλέπεις μία θνησιγένεια στις πολιτικές αποφάσεις. Νομίζω, λοιπόν, ότι η νομοθετική πρόθεση είναι αυτή, δηλαδή να βρεθεί ο τρόπος όπου όλες οι μεγάλες συλλογικές μορφοποιήσεις θα μπορούν να αποφασίσουν, να αξιοποιήσουν και να ενεργοποιήσουν είτε υπάρχουσες μελέτες είτε να κατευθύνουν ομάδες αρχιτεκτόνων ή να προκηρύξουν διαγωνισμούς για την οργάνωση του χώρου μας, για την ανάκτηση της πόλης μας, που είναι και μια πολιτική και μια πολιτιστική ανάκτηση και του σημερινού μας ιστορικού χρόνου. Θα έλεγα ότι, έτσι όπως βλέπω τους φορείς που συμπλέκονται και συναποτελούν αυτό το όργανο, πραγματικά όλες οι μεγάλες συλλογικές συνθέσεις υπάρχουν και τα Υπουργεία τα όμορα. Μου λείπει το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ένας βασικός τεχνικός και αισθητικός και πνευματικός σύμβουλος της πολιτείας. Νομίζω ότι μπορούσε και μπορεί να το δει. Το θέμα είναι να μπορέσουμε αυτό το μεγάλο αποθησαύρισμα να το ενεργοποιήσουμε και να το κάνουμε παρόν. Το συνηθέστερο στις περιόδους, στις περιπτώσεις που προσπαθείς να κάνεις σχεδιασμό είναι οι αντίδικοι οργανισμοί, οι αντίδικοι μηχανισμοί, οι οποίοι δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, και εννοώ τους μηχανισμούς ελέγχου και εποπτείας του κράτους. Από αυτήν τη συνθήκη δημιουργούν τρομερές καθυστερήσεις, χάνουμε χρόνο, δημιουργείται μια αβεβαιότητα, αλλάζει η πολιτική συνθήκη και δεν προχωράει τελικά ο σχεδιασμός και προχωράει η τύχη. Κλείνω με την υπόμνηση του Μιχαήλ Μητσάκη, ενός σημαντικού λογοτέχνη του 19ου αιώνα που τον είχε επισκιάσει λίγο ο Παπαδιαμάντης, για τις ιστορίες του Ψυρρή. Στη σημερινή περιοχή, που με πολιτική απόφαση νομίζω της περιόδου Λαλιώτη ανασχεδιάστηκε και ανέκτησε την αστική της αλήθεια, μια τέτοια δυνατότητα μας δίνει και ένα πρωτόκολλο για το σχεδιαστικό μέλλον.
Κύριε Σεβαστάκη, σας παρακαλώ πολύ, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω. Συνήθως είμαι πάρα πολύ πειθαρχημένος, αλλά ο λυρισμός του θέματος μας παρασέρνει, κύριε Πρόεδρε, όπως και την προηγούμενη ομιλήτρια. Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι πρέπει να το δούμε μακρόθυμα, με τόλμη. Έτσι και αλλιώς, το νομοθέτημα βρίσκει την αλήθεια του μέσα από τις υλοποιήσεις και μέσα από τις εργασίες των ομάδων που θα κληθούν να στελεχώσουν και τις ομάδες μελέτης και τις ομάδες υλοποίησης. Ευχαριστώ πολύ.
Ολοκληρώθηκε ο κατάλογος των ομιλητών. Περνάμε στις δευτερολογίες. Κύριε Δημαρά, έχετε τον λόγο για δύο - τρία λεπτά μάξιμουμ. Αυτό δεν ισχύει μόνο για εσάς, αλλά και για όλους τους εισηγητές.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Μπούρα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορεί στους εισηγητές - μιλώ και για τον εαυτό μου, έχω από τις 18.00΄ αμετακίνητος - να λέτε τρία λεπτά και μάλιστα, όταν δεν δόθηκε η δυνατότητα να μιλήσω και επί των τροπολογιών, διότι δεν είχε έρθει ο κύριος Υφυπουργός, που μου διαφεύγει το όνομά του. Άρα θα παρακαλέσω να τηρηθεί ο χρόνος από τον Κανονισμό …
Κατ' αρχάς, σε ό,τι αφορά τις τροπολογίες δεν προβλέπεται ειδική διαδικασία.
Εγώ θέλω να δευτερολογήσω και μην μου στερείτε το δικαίωμα.
Ακούστε, κύριε Μπούρα, εφόσον βάζετε ζήτημα χρόνου. Κανονικά δικαιούσθε με βάση τον Κανονισμό…
Είπε ο κύριος Πρόεδρος με μια μικρή ανοχή για όλους.
Έχω μπροστά μου τους χρόνους της πρωτομιλίας όλων των εισηγητών και των ειδικών αγορητών. Σε ό,τι σας αφορά, η πρώτη σας παρέμβαση διήρκησε δεκαοχτώ λεπτά και τριάντα δευτερόλεπτα. Με βάση τον Κανονισμό, λοιπόν, ο κάθε εισηγητής έχει δεκαπέντε λεπτά συν επτάμισι λεπτά. Άρα δικαιούσθε τη διαφορά. Αν το πάμε έτσι θα σας δώσω τη διαφορά του χρόνου που δικαιούσθε και πέραν τούτου ουδέν.
Κάντε ό,τι θέλετε.
Επίσης, ακούστε το εξής. Με αφορμή την παρέμβασή σας, για να μην χάνουμε χρόνο, ο Προεδρεύων είναι κανονικά ως τις 23.00΄. Άρα θα διακόψω τη συνεδρίαση, διότι είμαι άνθρωπος και δεν μπορώ να κάθομαι εδώ με τις ώρες, και θα πάει το νομοσχέδιο αύριο, εφ' όσον το επιθυμείτε.
Να πάει αύριο.
Κύριε Μπούρα, ακούστε με. Είστε παλιός και δεν περίμενα από εσάς να εγείρετε τέτοια ζητήματα. Θα μπορούσαμε αυτό να το είχαμε διευθετήσει σε μηδέν χρόνο. Κύριε Δημαρά, έχετε τον λόγο αυστηρά για τρία λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, άκουσα με μεγάλη προσοχή τους εισηγητές, τους ομιλητές και της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης. Ζούμε όλοι τη σύγχρονη Αθήνα. Ευτυχώς που υπάρχει η Ακρόπολη, του Φιλοππάπου, τα Παλιά Βασιλικά Ανάκτορα, ο Εθνικός Κήπος τώρα και η Βουλή, το Καλλιμάρμαρο. Η υπόλοιπη Αθήνα, όπως δομήθηκε και όπως εξελίχθηκε, δυστυχώς, είναι μια πόλη που δεν μπορούν να ζουν άνθρωποι αξιοπρεπώς είτε λέμε Πλατεία Βάθη, είτε λέμε Αμπελοκήπους, είτε λέμε Παγκράτι. Το πράσινο είναι ελάχιστο, όπως είπαμε, οι κοινόχρηστοι χώροι ελάχιστοι, τα πεζοδρόμια ελάχιστα κ.λπ. και έχουν αυτή την ευθύνη όλοι ανάλογα με το πώς κυβέρνησαν και τον ρόλο που έπαιξαν στη διακυβέρνηση του κράτους όλα αυτά τα χρόνια είτε δημοτικοί άρχοντες, είτε νομάρχες, είτε κυβερνήσεις. Γι' αυτό, λοιπόν, λέω ότι πρέπει να είμαστε μετρημένοι, να μετράμε τα λόγια μας, να κάνουμε αυτοκριτική και να δούμε κάθε βήμα με θετικό τρόπο και να δούμε και αυτό το νομοσχέδιο σαν μια αρχή ενός διαλόγου, γιατί όλοι μαζί πρέπει να συμπράξουμε και να διαμορφώσουμε ένα σχέδιο πλέον που σιγά - σιγά να φέρει ξανά την Αθήνα στο να είναι βιώσιμη πόλη και να κάνουμε όλες εκείνες τις αναπλάσεις και τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται οι πολίτες και η πρωτεύουσα μιας χώρας. Στην κριτική του ΚΚΕ, που πάντα την ακούω με προσοχή, θέλω να πω το εξής: Ότι ναι μεν η κριτική του ότι τα σχέδια εξυπηρετούν πολλές φορές το μεγάλο κεφάλαιο, τις μεγάλες επιχειρήσεις, τις εκμεταλλεύσεις κ.λπ., αλλά πρέπει να πούμε ότι μέσα στο υπάρχον σύστημα πρέπει να λειτουργήσουμε όπως μπορούμε να λειτουργήσουμε και να βελτιώσουμε τις συνθήκες για τον λαό. Οι αναπλάσεις, που έγιναν από την ΕΑΧΑ, δηλαδή την Διονυσίου Αεροπαγίτου, την Αποστόλου Παύλου, γύρω από την Ακρόπολη κ.λπ., δεν χρησιμοποιούνται μόνο από τους προνομιούχους, χρησιμοποιούνται από τους απλούς πολίτες. Επομένως, πρέπει μέσα στα πλαίσια που μπορούμε σε αυτό το σύστημα να διορθώσουμε ό,τι διορθώνεται, εγώ καλώ από εδώ και πέρα να συνεννοηθούμε έστω και αν ήταν ατελής ο διάλογος για να κάνουμε αυτό που χρειάζεται για την πόλη, για τους κατοίκους της και τις επόμενες γενιές, που δεν θα μπορούν να ζήσουν. Όπως είπαν πολλοί συνάδελφοι, η κλιματική αλλαγή μας οδηγεί στο να αποκαταστήσουμε και να αυξήσουμε το πράσινο στην Αθήνα και να κάνουμε ήπιες μετακινήσεις. Είναι ανάγκη, πλέον, επιβίωσης. Κι επειδή αυτό αφορά όλους μας, πρέπει να κάνουμε ένα κοινό σχέδιο, όπου θα χρειαστούμε και νέο θεσμικό πλαίσιο, κύριε Υπουργέ. Όσον αφορά τις ιδιοκτησίες που είναι χαμένοι οι ιδιοκτήτες όλων αυτών των κτηρίων που πρέπει να αναπλαστούν, να δούμε τώρα σε αυτή την αναθεώρηση που έρχεται ίσως και κάποια αναθεώρηση άρθρων του Συντάγματος. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Δημαρά. Τον λόγο έχει ο κ. Μπούρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να πω δυο λόγια μόνο για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1751 και ειδικό 29. Κατετέθη στις 7 Μαΐου στις 12.15΄, το μεσημέρι της Δευτέρας από την κ. Αχτσιόγλου και συναφώς. Αυτή η τροπολογία της κ. Αχτσιόγλου έρχεται εκπρόθεσμη στο σημερινό νομοσχέδιο. Καταλαβαίνω γιατί την κατέθεσε στο σημερινό νομοσχέδιο. Διότι, πράγματι, δεν ήθελε να συζητηθεί με την παρουσία της και με την παρουσία των αρμόδιων Υπουργών. Και ήρθε ο κύριος Υπουργός, τον οποίο ειλικρινά ρώτησα αν ξέρει να διαβάζει. Μάλλον, ξέρω να διαβάζω κι εγώ. Λέει συγκεκριμένα ότι εδώ έχουμε συναρμοδιότητα. Δηλαδή την αρμοδιότητα του ΟΑΕΔ την παίρνει αυτή η Γενική Γραμματεία Διαχείρισης Κοινοτικών Προγραμμάτων. Βέβαια, δύο μέρες, χθες και σήμερα, αυτό θα συζητείτο, διότι είναι βέβαιη η σύγκρουση και η επικάλυψη των αρμοδιοτήτων, διότι έχουμε συντρέχουσα αρμοδιότητα. Και λέει κάποιος: Με τι προσωπικό; Με τι δυνατότητες θα κάνει τα προγράμματα η Γενική Γραμματεία; Μετατρέπεται από συντονιστικό σε εκτελεστικό όργανο; Αυτά ήθελα να πω. Βεβαίως, καταψηφίζουμε. Να είναι όμως εις γνώση του ελληνικού λαού τι ακριβώς γίνεται. Δεν μπορούσε να την καταθέσει η κ. Αχτσιόγλου στο νομοσχέδιό της την τροπολογία και τη φέρνει εκπρόθεσμη σε άλλο; Δεύτερον, κύριε Πρόεδρε: Έφυγε ο κ. Σπίρτζης ή μπορεί να είναι πίσω από την πόρτα αν βλέπω καλά. Θέλω, βεβαίως, να του πω ότι εγώ στηρίζω στην αυτοτέλεια του Δήμου Αθηναίων. Δεν στηρίζω δήμαρχο. Αν ήθελα να αναφερθώ σε δημάρχους, κύριε Σπίρτζη, θα μιλούσα, όπως μίλησα και στην επιτροπή, με συγκεκριμένα έργα δημάρχων που στηρίχθηκαν από τη δική μου παράταξη, όπως τον Έβερτ, την κ. Μπακογιάννη, τον κ. Αβραμόπουλο, τον Νικήτα Κακλαμάνη που επιτέλεσαν ένα σημαντικό έργο και άλλαξαν την όψη της Αθήνας. Σήμερα, η όψη αυτή, βεβαίως, δεν είναι αυτή που πρέπει να είναι. Αιτία αυτού είναι η κακή αστυνόμευση. Για αυτό διαμαρτύρεται ο κόσμος. Και δεν είναι μόνο αυτό, βέβαια. Χρειάζονται κι άλλα. Πιστεύω ότι μάλλον ο κ. Σπίρτζης δεν διάβασε την Έκθεση - συγγνώμη, μπορεί να μην είχε χρόνο - της Επιστημονικής Επιτροπής. Επειδή εγώ παρακολουθώ χρόνια τη Βουλή, είναι απορίας άξιο πώς η Επιστημονική Επιτροπή τονίζει αυτά που τόνισε στο τέλος. Ξέρετε, αναλύει με λεπτομέρεια τεσσάρων σελίδων, λέξη - λέξη, τις αρμοδιότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ενώ θα μπορούσε να πει «σύμφωνα με τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων», κάθεται και μιλάει αναλυτικά, μία - μία λέξη, σειρά - σειρά, γράμμα - γράμμα για τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, για τις αρμοδιότητες της περιφέρειας και της αποκεντρωμένης διοίκησης. Μάλιστα, λέει: «Υπό το φως των ανωτέρω παρατηρείται…». Σας τα είπα. Δεν έχω χρόνο να τα ξαναπώ, κύριε Πρόεδρε. Ειλικρινά, δεν θέλω να διαπληκτίζομαι μαζί σας, αλλά είναι σημαντικά αυτά τα πράγματα. Διαπιστώνω ότι ο κ. Σπίρτζης απλώς ήρθε εδώ να πετάξει ρουκέτες σε εμένα, στον Μανιάτη, όπως το συνηθίζει. Επί του πρακτέου, να μας απαντήσει εάν διάβασε την Έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής. Και να του πω και το εξής, ότι έκανε και ένα πολύ μεγάλο λάθος - έχω τα Πρακτικά εδώ - αντιδημοκρατικό. Λέει: «Δεν υπάρχει περίπτωση» - έτσι είπε ο κ. Σπίρτζης, διαβάζω ακριβώς - «να αφήσουμε έρμαιο τους πολίτες, ειδικά στα μητροπολιτικά κέντρα, στο εάν ένας δήμος μπορεί να κάνει τη δουλειά ή δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά». Δηλαδή, ευθέως μπαίνει, απειλεί και λέει «εγώ θα μπαίνω στους δήμους να κάνω ό,τι θέλω». Επειδή εκθειάσατε όλοι το νομοσχέδιο, να το νομοσχέδιο, μας παρεδόθη. Είναι οκτώ άρθρα. Ούτε καν τέσσερις σελίδες, κύριε Πρόεδρε, για όλο αυτό το μεγαλούργημα που θα σώσει την Αθήνα! Αντί να πάει σε μέτρα καθιέρωσης του μητροπολιτικού δήμου της πρωτεύουσας, αντί να πάει σε συνεργασίες, που τις γνωρίζει από παλιά, που ήταν Πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου…
Τελειώνετε, κύριε Μπούρα.
Αντί να κάνει όλα αυτά, να συνεργαστεί, έρχεται με έναν φορέα αγνώστου προελεύσεως, με 50.000 ευρώ, χωρίς να λέει πού θα εγκατασταθεί, πώς θα εγκατασταθεί, τι προσωπικό θα έχει. Τίποτα δεν θα έχει, τα λέει και αυτά η Επιστημονική Επιτροπή. Σκεφθείτε, κανονίζουμε πώς θα προσλάβουμε προσωπικό, χωρίς να λέμε εάν θα προσλάβουμε αρχιτέκτονες, δικηγόρους, μηχανικούς. Λέμε «θα προσλάβουμε». Πρώτα φτιάχνουμε το κουτί και μετά βάζουμε. Εγώ έτσι ξέρω. Απλά είναι τα μαθηματικά. Ένα και ένα κάνουν δύο και δεν κάνουν τρία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας. Είχα και άλλα να πω, αλλά δεν με παίρνει ο χρόνος. Σέβομαι και τον δικό σας κόπο και των συναδέλφων, των διοικητικών που από το πρωί αγωνίζονται για να εξυπηρετούν εμάς.
Κύριε Μανιάτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχω τρεις παρατηρήσεις. Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι δεν θα απαντήσω, δεν με ενδιαφέρει να απαντήσω στα σχόλια του Υπουργού κ. Σπίρτζη, για τα θέματα του Καλογρίτσα, τα 500 εκατομμύρια που έδωσε παραπάνω στους εργολάβους των αυτοκινητοδρόμων. Μου είναι αδιάφορα, τα ξέρει όλη η κοινωνία, δεν έχω κανένα ενδιαφέρον να απαντήσω. Η δεύτερη παρατήρηση είναι ότι επειδή δεν θα ψηφίσουμε ούτε επί της αρχής ούτε επί των άρθρων το νομοσχέδιο, σε κανένα άρθρο προφανώς δεν μπορούμε να κάνουμε αποδεκτές και τις τροπολογίες. Πάντως, εάν η πολιτεία ενδιαφέρεται να δημιουργήσει μουσείο για τη δημοκρατία, μουσείο δημοκρατίας, μπορούν άριστα η Βουλή των Ελλήνων και το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, σε συνεννόηση με τα κόμματα και όχι με ανάθεση στην εταιρεία, την οποία καταψηφίζει όλη η Αντιπολίτευση, να συνεννοηθούν και να ψηφίσουμε να προχωρήσουμε. Το ουσιαστικότερο απ' όλα. Άκουσα με πολλή προσοχή όλους τους ομιλητές και τον κύριο Υπουργό και τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο και τους συναδέλφους και ομολογώ ότι αισθάνθηκα ότι ζω σε σουρεαλιστικές καταστάσεις ή καταστάσεις απόλυτης υποκρισίας. Ακούστε τώρα τι δεν στέκει στο μυαλό ενός ανθρώπου. Εγώ ξέρω ότι η παράταξή μου «έχει καταστρέψει την Ελλάδα από τη Μεταπολίτευση και μετά». Αυτό μας λέει ο κ. Τσίπρας: «Το παλιό καθεστώς, ο Ανδρέας Παπανδρέου κατέστρεψε την Ελλάδα, οι Υπουργοί του κατέστρεψαν την Ελλάδα». Καταστρέψαμε την Ελλάδα και ακούω τώρα εδώ από όλους ότι η Μελίνα έκανε σπουδαίο έργο, ότι ο Τρίτσης έκανε σπουδαίο έργο. Δηλαδή, θα τρελαθούμε! Κατέστρεψε την Ελλάδα το ΠΑΣΟΚ ή…;
Παρακαλώ! Μη διακόπτετε.
Επειδή όμως ο σουρεαλισμός προφανώς ενυπάρχει στο πολιτικό DNA του ΣΥΡΙΖΑ, αγαπητοί συνάδελφοι και αγαπητέ μου Υπουργέ, κύριε Σπίρτζη, λύστε μου μια πολύ βασική απορία. Εκθειάζετε το έργο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, του ΟΡΣΑ. Ξέρετε ποιο ήταν το κορυφαίο έργο του ΟΡΣΑ; Το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας. Ξέρετε τι κάνατε εσείς; Το καταψηφίσατε.
Θα σας απαντήσω.
Δεν θα μας τρελάνετε εδώ. Δεν θα μας λέτε τι σπουδαίος ήταν ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και το κορυφαίο του έργο θα το έχετε καταψηφίσει, με πρώτο τον κ. Τσίπρα και με ονομαστικές ψηφοφορίες. Υπάρχει ένα όριο στο τι μπορεί να δεχθεί κάποιος.
Και με εμένα ως Πρόεδρο του ΤΕΕ…
Μη βιάζεστε, θα απαντήσετε. Δεύτερον, άκουσα τι σπουδαίο έργο κάναμε. Τι δεν άκουσα! Την πεζοδρόμηση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το Μουσείο της Ακρόπολης, το Ίδρυμα Νιάρχος που επιδοτήσαμε, την περιοχή του Ψυρρή του Λαλιώτη, το Πεδίον του Άρεως. Παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ, αυτά είναι έργα δικά μας. Άρα μας λέτε μπράβο για το έργο μας. Ευχαριστούμε πολύ! Όμως το Πεδίο του Άρεως - και αναφέρομαι στον αρμόδιο Υπουργό - για να γίνει κατοικήσιμο και βιώσιμο για τους ανθρώπους δεν χρειάζεται καμμία εταιρεία από αυτές που φτιάχνετε. Μπορεί άμεσα να γίνει βιώσιμο. Τα Εξάρχεια, το άντρο των μπαχαλάκηδων, δεν θέλει καμμία κρατική εταιρεία σαν αυτή που φτιάχνετε για να γίνει βιώσιμο. Τα τρόλεϊ που περνάνε από την Πατησίων - είναι αντικείμενο του κ. Σπίρτζη - και τα καίνε οι μπαχαλάκηδες δεν χρειάζονται καμία εταιρεία. Επειδή μιλήσατε και για την ΕΑΧΑ, θα αναφέρω ότι βεβαίως και η ΕΑΧΑ έκανε σπουδαίο έργο και βεβαίως το ίδιο και ο ΟΡΣΑ. Όμως ακούστε κύριε Πρόεδρε, τον παραλογισμό του πολιτικού συλλογισμού της Κυβέρνησης. Μας λέει ότι είναι καλός ο ΟΡΣΑ. Συμφωνώ. Είναι καλή η ΕΑΧΑ. Συμφωνώ. Ξέρετε, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι όλο το αρχείο του ΟΡΣΑ και της ΕΑΧΑ, όλα τα στελέχη του ΟΡΣΑ και της ΕΑΧΑ και όλες οι αρμοδιότητες του ΟΡΣΑ και της ΕΑΧΑ ανήκουν στο Υπουργείο Περιβάλλοντος; Όλα υπάρχουν εκεί. Επί τριάμισι χρόνια κανείς δεν έχει ρίξει μια πενιά, ώστε αυτό το αρχείο, αυτούς τους ανθρώπους, αυτές τις αρμοδιότητες να τις αξιοποιήσει. Και έρχεστε τώρα και μας λέτε να φτιάξουμε μια άλλη κρατική εταιρεία σε άλλο Υπουργείο και όχι αυτό το Υπουργείο στο οποίο υπάρχουν οι αρμοδιότητες του ΟΡΣΑ και της ΕΑΧΑ. Λέτε να αναθέσουμε τις αρμοδιότητες σε εσάς και εσείς να κάνετε τη δουλειά με Υπηρεσίες άλλου Υπουργείου. Άρα θεωρείτε ανίκανο τον κ. Σταθάκη, γιατί αλλιώτικα αυτή τη δουλειά θα την είχατε αναθέσει στον καθ' ύλην αρμόδιο, τον κ. Σταθάκη. Μας λέτε λοιπόν ότι μαγικά οι δύο Υπουργοί θα κάνετε αυτή τη δουλειά, την οποία δεν έχετε κάνει επί τριάμισι χρόνια, ενώ τα έχετε όλα στα χέρια σας έτοιμα. Επαναλαμβάνω, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ, ότι έχετε τις αρμοδιότητες νομοθετημένες για να κάνετε τη δουλειά και του ΟΡΣΑ και της ΕΑΧΑ, έχετε όλα τα στελέχη που είναι υπάλληλοι του Υπουργείου Περιβάλλοντος και έχετε και όλο το αρχείο επίσης στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Το κορυφαίο ερώτημα, λοιπόν, είναι γιατί τριάμισι χρόνια δεν κάνατε τίποτε για αυτό που μας λέτε ότι θα κάνει σε μελλοντικό χρόνο η εταιρεία την οποία θέλετε να φτιάξετε. Για αυτούς τους πολύ απλούς λόγους, κύριε Πρόεδρε, εμείς θα καταψηφίσουμε το σύνολο του νομοσχεδίου.
Καλώς, κύριε Μανιάτη. Κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακολουθήσαμε έναν ενδοοικογενειακό καυγά μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και του Κινήματος Αλλαγής. Μην ανησυχείτε, κύριε Μανιάτη, τα σχέδιά σας θα υλοποιήσει ο κ. Σπίρτζης.
Το παλεύει, αλλά δεν το καταφέρνει και τόσο.
Τις ίδιες επιλογές κάνει και οι σχεδιασμοί και οι επιλογές των έργων είναι ακριβώς προς την κατεύθυνση που και εσείς και η Νέα Δημοκρατία πορευτήκατε το προηγούμενο διάστημα. Υπηρετούν ανάγκες συνολικά της άρχουσας τάξης αυτής της χώρας. Είναι γεγονός ότι έργα απαραίτητα για τις λαϊκές ανάγκες δεν προωθούνται, γιατί δεν έχουν ικανοποιητική κερδοφορία. Να πούμε για τα αντιπλημμυρικά έργα, την αντιπυρική προστασία, την αντισεισμική προστασία, τους παιδικούς σταθμούς, τα σχολεία, τα νοσοκομεία και όλα αυτά τα υπόλοιπα, που τα παραλείπω για λόγους συντομίας; Τα όποια έργα γίνονται με όρους ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης γίνονται από τους μονοπωλιακούς ομίλους. Οι φορολογούμενοι τα πληρώνουν διπλά και τριπλά. Ας σκεφτούμε πού οφείλονται όλα αυτά που ακούστηκαν για τις συνθήκες στην Αθήνα, αλλά και σε όλο το Λεκανοπέδιο, καθώς και όλες οι άλλες ελλείψεις, το πράσινο, οι αθλητικές υποδομές, οι πλατείες, οι ελεύθεροι χώροι και καθετί άλλο που χαρακτηρίζει την καθημερινότητα του λαού του Λεκανοπεδίου, αλλά και όλης της χώρας. Απλώς όλα αυτά οφείλονται σε επιλογές που ακολουθήθηκαν από το κεφάλαιο που κάνει κουμάντο, αλλά και το πολιτικό προσωπικό που τις υλοποίησε. Μπροστά στο κέρδος, μπροστά στην ανάγκη να βρουν διέξοδο τα συσσωρευμένα κεφάλαια καμία σημασία δεν δίνεται για την ποιότητα ζωής του λαού. Η πείρα του λαού από το ράβε - ξήλωνε, από την ίδρυση εταιρειών, από την τσιμεντοποίηση του Λεκανοπεδίου, από, από, από, από - μπορεί πολλά να πούμε - , είναι πολύ μεγάλη. Ναι, κανείς δεν μπορεί να είναι αντίθετος με τις αναγκαίες αναπλάσεις των πόλεων και ιδιαίτερα της Αθήνας, του λεκανοπεδίου της Αττικής. Το κρίσιμο ζήτημα είναι ποιος θα πληρώσει και τίνος τα συμφέροντα θα ικανοποιηθούν με τις περιοχές προς ανάπλαση. Όσο η γη και τα μέσα παραγωγής είναι ατομική ιδιοκτησία και μάλιστα συγκεντρωμένη στην άρχουσα τάξη, ο όποιος σχεδιασμός θα ικανοποιεί τις δικές τους ανάγκες. Να πούμε για την τροπολογία που εδώ υπερασπίστηκε ο κ. Παρασκευόπουλος. Κατ' αρχάς, δεν είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία του μουσείου. Υπάρχουν, όμως, ζητήματα που δεν έχουν συζητηθεί ούτε στη Διάσκεψη των Προέδρων και δεν έχουν ξεκαθαριστεί, που αφορούν τη λειτουργία του, το περιεχόμενό του, αλλά και άλλες πλευρές. Γι' αυτό εμείς θα μείνουμε στο «παρών». Για την άλλη τροπολογία, την υπουργική, μίλησα στην πρωτολογία μου. Είμαστε αντίθετοι για την ουσία αυτής της πολιτικής των προγραμμάτων που διασφαλίζουν φτηνή εργατική δύναμη, μεγαλύτερη κερδοφορία στους επιχειρηματικούς ομίλους και αποτελούν, όπως και πριν και τώρα, εργαλεία ανατροπής κάθε εργασιακού δικαιώματος. Με αυτά ψηφίζουμε «όχι» στο νομοσχέδιο επί της αρχής, αλλά και σε όλα τα άρθρα.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Κατσώτη. Κύριε Αμυρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι σύντομος όπως ήμουν και στην πρωτολογία μου. Τέσσερα λεπτά μίλησα στην πρωτολογία μου. Πολύ γρήγορα θα σας πω το εξής: Η Αθήνα, όπως και οι περισσότερες ελληνικές πόλεις, θα δει Θεού φως μόνο όταν αρχίσουν οι κατεδαφίσεις κτηρίων, οι διανοίξεις δρόμων κ.λπ.. Αποδίδουν στον Τσαρούχη ότι είχε πει ότι οι επόμενοι ευεργέτες θα είναι αυτοί που θα γκρεμίζουν κτήρια στην Αθήνα και θα γράφει «Εγκρεμίσθη υπό του τάδε». Μέχρι βέβαια να γίνει αυτό - πολύ δύσκολο έως αδύνατο - , η Αθήνα θα αναπνεύσει, και οι περισσότερες ελληνικές πόλεις το ίδιο, όταν ελευθερώσουμε τα πεζοδρόμια από τα ψυγεία, τις ταμπέλες, τα τραπεζοκαθίσματα, τις παράνομες και αυθαίρετες κατασκευές. Όταν οι μάνικες του δήμου βγαίνουν πρωί, μεσημέρι, βράδυ να καθαρίσουν και δεν περπατάς στο κέντρο και να σου έρχεται η αμμωνία, για να το πω έτσι. Όταν η Δημοτική Αστυνομία θα αποκτήσει την αρμοδιότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μπορεί να σταματήσει και το κινούμενο μηχανάκι πάνω στο πεζοδρόμιο. Ίσως να μην το ξέρετε, αλλά στον πεζόδρομο, για παράδειγμα, όταν κινείται ένας «μηχανάκιας», ο δημοτικός αστυνόμος δεν μπορεί να τον σταματήσει και να του βάλει κλήση. Μόνο σε σταματημένο όχημα μπορεί να βάλει κλήση. Να τη βράσω αυτήν τη Δημοτική Αστυνομία. Όταν οι δημότες θα είναι υπεύθυνοι και δεν θα βγάζουν μαύρες σημαίες, όπως έβγαζαν στην Ερμού για να μην πεζοδρομηθεί η Ερμού. Από κοντά ήταν και πολλοί δημοσιογράφοι. Ο Τύπος έλεγε «Καταστρέφεται το εμπορικό κέντρο. Η οικονομική ζωή της Αθήνας οδηγείται σε μαρασμό». Ποια; Η Ερμού. Πηγαίνετε ρωτήστε τώρα αυτούς τους εμπόρους που έβγαζαν μαύρες σημαίες αν θέλουν να την κάνουμε ξανά από πεζόδρομο δρόμο. Όταν η Αθήνα αποκτήσει πιάτσες ταξί. Είναι η μοναδική πρωτεύουσα που δεν έχει πιάτσες ταξί! Παράνομα κάνουν οι ταξιτζήδες τις πιάτσες, διπλοπαρκάροντας. Όταν απελευθερωθεί, για παράδειγμα, η Πανόρμου, το Γκάζι, η Υμηττού από την ηχορύπανση, τα «ντάπα ντούπα» των καφέ, των εστιατορίων, των μαγαζιών της νύχτας. Όταν η Αθήνα, λοιπόν, απελευθερωθεί από όλα αυτά τα εμπόδια που την κρατάνε καθηλωμένη, όταν μπορείς, λοιπόν, να πας στα Εξάρχεια χωρίς να φοβάσαι, όταν μπορείς να περάσεις το Πεδίον του Άρεως χωρίς να σε ληστέψουν, όταν μπορείς να πας στη δουλειά σου κι ας έχει πορεία, διότι οι απεργοί θα έχουν προνοήσει να υπάρχει μια λωρίδα για να περνούν τα ασθενοφόρα, για να περνούν τα λεωφορεία και να πηγαίνει ο κόσμος στη δουλειά του, τότε δεν θα χρειαζόμαστε τις μπουλντόζες για να κατεδαφίσουμε την Αθήνα που δεν μας αρέσει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς θα καταψηφίσουμε αυτό το σχέδιο νόμου, θα καταψηφίσουμε αναγκαστικά και τις τροπολογίες, γιατί συνδέονται με αυτό το σχέδιο νόμου και ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα βγουν οι μπουλντόζες να κατεδαφίσουν όλα αυτά που έχουν κάνει τον βίο αβίωτο για την Αθήνα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αμυρά. Τον λόγο έχει ο κ. Φλαμπουράρης.
Κύριε Πρόεδρε,...
Θέλετε κι εσείς τον λόγο, κύριε Καβαδέλλα, για δευτερολογία;
Δεν μίλησα στην πρωτολογία. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Με συγχωρείτε. Εσείς αντικαταστήσατε τον κ. Γεωργιάδη.
Όχι.
Ακούστε, σας παρακαλώ, για να μην υπάρχουν συγχύσεις. Εισηγητής της Κοινοβουλευτικής σας Ομάδας είναι ο κ. Γεωργιάδης, ο οποίος μίλησε. Τον αντικαταστήσατε στο πλαίσιο της ψηφοφορίας. Τώρα ζητάτε δευτερολογία, να αξιοποιήσετε τέλος πάντων τον χρόνο της δευτερολογίας. Θέλετε προφανώς να παρέμβετε για κάτι. Να σας δώσω δύο λεπτά, αυστηρά; Επαρκούν, νομίζω.
Δύο - τρία, δεν έχει σημασία. Θα είμαι όσο πιο σύντομος μπορώ.
Για να μη θεωρηθεί ότι σας αδικούμε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Για να μη χάνουμε τον χρόνο, θα μιλήσω για την τροπολογία - προσθήκη, η οποία ήλθε, που αφορά την ένταξη Μουσείου Δημοκρατίας στη στοχοθεσία του υπό σύσταση «Φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών». Είναι κάτι το οποίο το είχαμε συζητήσει στις επιτροπές. Ήμασταν σύμφωνοι επ' αυτού. Είναι κάτι το οποίο ακούγεται όμορφα. Πλην όμως είχαμε συμφωνήσει στις επιτροπές ότι θα έλθει ολοκληρωμένη πρόταση. Δεν ήλθε κάτι σημαντικό να μας δώσει φως. Οπότε είμαστε υποχρεωμένοι να δηλώσουμε «παρών», διότι παραδείγματος χάριν δεν ξέρουμε τον προϋπολογισμό, πόσο θα στοιχίσει, ποια άτομα θα το στελεχώνουν, ποιο θα είναι το σκεπτικό.
Έχει καταγραφεί εδώ η θέση του εισηγητή σας. Άλλα λέει.
Ελάτε, κύριε Καβαδέλλα.
Αυτήν τη στιγμή η πρόταση είναι ότι είμαστε στο «παρών», ασχέτως του τι λέει ο κ. Μπούρας. Τώρα θα κριθεί το θέμα. Τώρα, όσον αφορά την Αθήνα. Η Αθήνα όντως πρέπει να γκρεμιστεί. Φανταστείτε μια Αθήνα με πύργους ανά τριακόσια μέτρα απόσταση. Αντί να έχουμε όλα τα σπιτάκια απλωμένα κάτω, να τα χτίσουμε καθ' ύψος, να απελευθερώσουμε τους χώρους για αθλοπαιδιές, για πράσινο, για πάρκα, για λιμνούλες, τα ποτάμια τα οποία είναι καλυμμένα να τα βγάλουμε έξω. Θα μου πείτε: πού θα βρεθούν τα χρήματα; Αυτό θα μπορούσε να γίνει επί αντιπαροχή, δηλαδή να δώσουμε στους ενδιαφερόμενους ένα όφελος καθ' ύψος και να αρχίσουν να γκρεμίζουν την Αθήνα ανά δέκα - δέκα οικοδομικά τετράγωνα και έτσι να μπορέσουμε να δούμε και την Ακρόπολη, να δούμε και τον Λυκαβηττό από το οποιοδήποτε σημείο της Αθήνας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Φλαμπουράρη για να κλείσουμε το νομοσχέδιο, ζήτησε ο Υπουργός κ. Σπίρτζης για δύο λεπτά τον λόγο. Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ, αυστηρά δύο λεπτά.
Αυστηρά. Πέντε τηλεγραφικές απαντήσεις θέλω να δώσω, για να μην υπάρχει καμμία παρεξήγηση. Η πρώτη είναι απάντηση στον κ. Μπούρα, που με ρώτησε αν διάβασα την έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής. Προφανώς τη διάβασα και μάλιστα πολύ προσεκτικά, κύριε Μπούρα. Είναι τοπικού χαρακτήρα αυτά που αναφέρετε εσείς στην πρωτομιλία σας ή οι υπόλοιποι της Αντιπολίτευσης; Είναι τοπικού ή δημοτικού χαρακτήρα το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής, ο ΣΟΑΠ, η ΕΑΧΑ; Όλα αυτά είναι τοπικού ή δημοτικού χαρακτήρα; Η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, ο Ελαιώνας, το Γουδή, η διπλή ανάπλαση, είναι τοπικού χαρακτήρα; Είναι μόνο για τον Δήμο Αθηναίων; Δεύτερον, δεν μας είπατε τίποτα για το παραλιακό μέτωπο. Δεν ειπώθηκε τίποτα για την κατάργηση του ΟΚΧΕ. Ρωτήσαμε τον κ. Μανιάτη, που ήταν τότε Υπουργός.
…(δεν ακούστηκε)
Δεν σας διέκοψα.
Παρακαλώ!
Μας κατηγορήσατε για το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας που το καταψηφίσαμε. Αν θυμάμαι καλά και η τοποθέτηση του Τεχνικού Επιμελητηρίου - ήμουν τότε Πρόεδρος - βεβαίως ήταν αρνητική. Δεν σημαίνει αυτό ότι καταργούμε τον ΟΡΣΑ. Εσείς τον καταργήσατε. Θεσμικά χρειαζόταν να υπάρχει και ο ΟΡΣΑ και ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Θεσσαλονίκης και Ιωαννίνων, που καταργήσατε. Για όνομα του θεού! Επειδή θίξατε και διάφορα για τις αστικές συγκοινωνίες να πω το εξής: Είναι αυτό που είπε ο κ. Σκανδαλίδης πριν για την ανακολουθία. Για να δούμε ποιοι είναι ανακόλουθοι: Τα τρόλεϊ δεν τα καίνε οι μπαχαλάκηδες. Τα τρόλεϊ, το μετρό, τα λεωφορεία στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη τα έκαψαν τα κυκλώματα που αφήσατε να λυμαίνονται τις αστικές συγκοινωνίες, με τα πλαστά εισιτήρια και με όλα τα άλλα. Και μια προσωπική τοποθέτηση: Είπε ο κ. Σκανδαλίδης ότι το ΄95 στήριζα τον κ. Σημίτη, που βγήκε Πρωθυπουργός. Ήμουν 26 χρονών. Τι εννοεί «στήριζα»; Δυστυχώς, κύριε Μανιάτη, στους Αμπελόκηπους δεν είχαμε κοντά ένα αρχαίο θέατρο σαν της Επιδαύρου, που είχατε εσείς εκεί που μεγαλώσατε για να μας εκπαιδεύσουν κορυφαίοι ηθοποιοί. Δυστυχώς!
Μπράβο! Μπράβο!
Τον λόγο έχει ο κ. Φλαμπουράρης. Κύριε Φλαμπουράρη, σας παρακαλώ πολύ, για πέντε λεπτά.
Είναι πια αργά, αλλά είμαι υποχρεωμένος να προσπαθήσω να αποκαταστήσω την πραγματικότητα που έχει σχέση με τον φορέα που καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε. Νομίζω ότι δυο - τρεις δέσμες προβλημάτων που τέθηκαν είναι εκτός αυτού του κειμένου με την έννοια της προσπάθειας που καταβάλλεται για να υπάρξει η ανάπλαση της Αθήνας. Νομίζω ότι και στη συζήτηση μέσα εδώ αλλά και εκτός είναι σαφές ότι σχέδια τα οποία είχαν και υψηλή αισθητική και καλούς στόχους δεν μπόρεσαν να υλοποιηθούν όχι γιατί αυτοί που τα σχεδίασαν δεν το ήθελαν - μακριά από εμένα αυτή η άποψη - , αλλά θεωρώ ότι η κατάσταση που επικρατούσε, είτε η γραφειοκρατική, είτε η αλληλοεπικάλυψη, είτε η μη συνεννόηση οδήγησε σε αυτά τα αρνητικά αποτελέσματα που όλοι διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν. Άρα ένα θέμα το οποίο προσπαθούμε να επιλύσουμε - μπορεί να μην το έχουμε πετύχει ή να μην το πετυχαίνουμε 100% - είναι η προσπάθεια να συντονιστούν οι φορείς αυτοί οι οποίοι έχουν τη συνευθύνη για να προχωρήσουν κάποια πράγματα στην Αθήνα. Παραδείγματος χάριν, μίλησαν προηγουμένως συνάδελφοι για τα προσφυγικά. Το ξέρετε ότι για να γίνουν τα προσφυγικά χρειάζεται να συνεργαστεί το Υπουργείο Πολιτισμού, να συνεργαστεί το ΥΠΕΝ, να συνεργαστεί ο Δήμος της Αθήνας, να συνεργαστεί η Περιφέρεια για να μπορεί να προχωρήσει αυτή η ιστορία; Αναφέρθηκε προηγουμένως ο συνάδελφος στην κολλητή μου την Άννη Βρυχέα. Τη θυμάμαι για πάνω από δώδεκα χρόνια τώρα να έχει δώσει τη μάχη γι' αυτό και δώδεκα χρόνια μετά ελπίζω και πιστεύω εγώ να προχωρήσω στην υλοποίηση αυτού του έργου. Μιλάμε όλοι για τα Εξάρχεια. Ξέρετε πώς μπορούν πραγματικά να λυθούν θέματα ή να αντιμετωπιστούν θέματα που έχουν σχέση με αυτή την περιοχή; Μίλησαν για το Πολυτεχνείο. Δεν πρέπει να επαναλειτουργήσει το Πολυτεχνείο; Δεν πρέπει να γίνει το μετρό; Όλα αυτά είναι θέματα για τα οποία δεν ανοίξαμε τη συζήτηση εδώ. Και κακώς έγινε μια τέτοιου είδους αναφορά από αρκετούς. Όταν θα γίνει διαβούλευση γι' αυτά τα θέματα - και θα γίνει - , τότε θα πούμε όλοι τις απόψεις μας. Ένα τρίτο θέμα που θίχτηκε πολύ και για το οποίο θέλω να αποκαταστήσω την πραγματικότητα είναι αυτό που ειπώθηκε ότι υποκλέπτουμε από τον δήμο ή από περιφέρεια ή από τέτοιους φορείς. Ίσα - ίσα, αν δείτε το διοικητικό συμβούλιο, θα δείτε ότι υπάρχουν τρεις ισότιμες συμμετοχές, γιατί προσπαθούμε να συντονίσουμε. Είναι η Κυβέρνηση, μέσω των εποπτευόντων Υπουργών Επικρατείας και ΥΠΟΜΕΔΙ, είναι ο Δήμος της Αθήνας, είναι και η Περιφέρεια. Είναι αυτοί οι τρεις ξεχωριστοί φορείς οι οποίοι θα συνεργάζονται για να μπορεί να προχωρήσει οποιοδήποτε έργο. Δυστυχώς, για αντιπολιτευτική τακτική νομίζω ότι ειπώθηκαν κατά τη γνώμη μου όλα αυτά. Αν δεν υπάρξει συνεργασία θα μείνουν τα πράγματα ως έχουν. Να πω και κάτι που πραγματικά έχει σχέση με τον Δήμο της Αθήνας. Εμάς δεν μας ενδιαφέρει αν είναι δήμαρχος της Αθήνας κάποιος ο οποίος δεν είναι της αρεσκείας μας. Αυτό που μας ενδιαφέρει κι ενδιαφέρει και τον δήμο είναι να μπορούμε να πετύχουμε κάποια πράγματα αυτόν τον ενάμιση χρόνο και τα επόμενα τέσσερα που θα είμαστε κυβέρνηση κι ας τα κερδίσει αυτά που θα πετύχουμε εμείς ο τάδε δήμαρχος ή ο άλλος δήμαρχος, ανεξάρτητα από το αν είναι της αρεσκείας μας. Άρα μακριά από εμάς όλα αυτά τα οποία ακούστηκαν σήμερα εδώ, τα οποία και με στενοχώρησαν και με προβλημάτισαν, διότι δεν έχουν καμμία σχέση με όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Κατηγορούμαστε ότι θέλουμε να κάνουμε προσλήψεις. Δεν υπάρχει αυτό. Δεν είναι αυτό στην πρόθεσή μας και αυτό θα αποδειχθεί πολύ γρήγορα. Για παράδειγμα, τα ίδια είχαν ειπωθεί όταν φτιάχτηκε αυτός ο φορέας για την «καθημερινότητα του πολίτη». Σας γνωρίζω ότι η «καθημερινότητα του πολίτη», η οποία έχει πια πάνω από δεκαπέντε χιλιάδες αιτήσεις αντιμετώπισης προβλημάτων, λειτουργεί με είκοσι αποσπασμένους από το δημόσιο, με κανέναν εργαζόμενο δηλαδή που πληρώνεται ξεχωριστά. Δεν προσλήφθηκε κανείς. Αυτό είναι μια απόδειξή ή μια ένδειξη τουλάχιστον ότι η πρόθεση της Κυβέρνησης δεν είναι να κάνει όλα αυτά που λέγατε και για τα οποία την κατηγορούσατε. Καταλαβαίνω σε έναν βαθμό ότι βρισκόμαστε σε μια φάση όπου πραγματικά η Αντιπολίτευση - και θέλω να το πω αυτό - χάνει σιγά - σιγά τα αντιπολιτευτικά ερείσματα τα οποία είχε - και που είχαν ένα νόημα - σε σχέση με την τρομακτική δημοσιονομική δυσκολία που υπήρξε τόσα χρόνια από το 2010, αλλά και στα χρόνια τα δικά μας. Τα ξεπερνάμε αυτά. Βλέπουμε ότι οι εξαγωγές έχουν φτάσει στο 11% -12%. Βλέπουμε το πακέτο των διαφημίσεων, που είναι πάρα πολύ ουσιαστικό και κρίσιμο, να έχει αυξηθεί το τελευταίο διάστημα πάνω από το 10%, που σημαίνει ότι η αγορά έχει αρχίσει και κινείται. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αυτά τα στοιχεία τα οποία ήταν στα χείλη της Αντιπολίτευσης για να κάνει μια ισχυρή, κατά την άποψή της, αντιπολίτευση, έχουν εκλείψει. Τώρα πέφτουμε σε θέματα, τα οποία δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα. Ο φορέας, λοιπόν, που κάνουμε έχει σαν στόχο να συντονίσει, για να μπορέσει πραγματικά το κέντρο της Αθήνας να αποκτήσει μια ενιαία κατεύθυνση, μια ενιαία αισθητική, ένα ενιαίο πρόσωπο. Αυτό θα το ζητήσουμε - και ολοκληρώνω και τελειώνω με αυτό - αμέσως μόλις ψηφιστεί ο φορέας και γίνει το διοικητικό συμβούλιο και το γνωμοδοτικό και το καταστατικό του με αρχιτεκτονικό, πολεοδομικό και χωροταξικό διαγωνισμό, τον οποίο θα προκηρύξουμε. Θα δώσουμε όλα τα στοιχεία, τα οποία υπάρχουν και τις μελέτες του Πολυτεχνείου και τις μελέτες του δήμου και τις μελέτες της περιφέρειας και τα χίλια οκτακόσια κτήρια - μιλάω για το κέντρο, δεν είναι τόσα, είναι λιγότερα - θα δοθούν στους μελετητές, αυτούς που θέλουν να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό και θα μας παρουσιάσουν ένα συνολικό σχέδιο για το πώς θέλουμε πραγματικά να γίνει το κέντρο της Αθήνας. Εκεί ο κάθε φορέας θα έχει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει, αλλά συμπληρώνοντας αυτό που λέμε, το ενιαίο σχέδιο, για να μπορέσει πραγματικά το κέντρο της Αθήνας να αποκτήσει τον πραγματικό του χαρακτήρα, αυτόν που θέλουμε όλοι. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών: «Σύσταση φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών και άλλες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κύριε Πρόεδρε, εάν αυτή η βουλευτική τροπολογία έχει ενσωματωθεί, δεν θα μπορέσουμε να την ψηφίσουμε. Εάν είναι χωριστά μπορεί να πάμε στο «παρών».
Μιλάμε για τη βουλευτική τροπολογία. Έχει ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο.
Το βλέπω.
Καλώς. Άνοιξε το σύστημα, μπορείτε να ξεκινήσετε την ηλεκτρονική ψηφοφορία και αν κάποιος εκ των Βουλευτών χρειαστεί βοήθεια, εδώ είναι και οι υπηρεσίες στη διάθεσή σας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφισή με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς, μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας με το ηλεκτρονικό σύστημα, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών: «Σύσταση φορέα αναπλάσεων της πόλης των Αθηνών και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 23.23΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 10 Μάϊου και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.