Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν εισέλθουμε στην ειδική ημερήσια διάταξη έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Πέμπτης 24 Μαΐου 2018. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1669/21-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ξάνθης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Γρηγορίου Στογιαννίδη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Ενημέρωση περί ελέγχων της Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (ΕΑΥΕ) μετά από την πυρκαγιά που ξέσπασε στο εργοστάσιο μπαταριών «SUNLIGHT» και ανάγκη δημιουργίας Τμήματος Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία στο Νομό Ξάνθης». 2. Η με αριθμό 1672/21-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιά της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Κατσαφάδου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Αντιπυρική προετοιμασία της χώρας εν όψει της καλοκαιρινής περιόδου». 3. Η με αριθμό 1668/18-5-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Δράμας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Χαράς Κεφαλίδου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Ύποπτες καινοτομίες του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού». 4. Η με αριθμό 1691/22-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Απολύσεις - συνδικαλιστικές διώξεις στις εταιρείες «ΑΝΑΜΕΤΤ» και «ΒΙΑΝΑΤ» του Ομίλου Στασινόπουλου». 5. Η με αριθμό 1652/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Πέλλας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ιωάννη Σαχινίδη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Συνεχίζουν να παραμένουν απλήρωτοι οι τευτλοπαραγωγοί». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1673/21-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας κ. Ανδρέα Κατσανιώτη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Προβλήματα στον καταυλισμό Ρομά της Πάτρας». 2. Η με αριθμό 1677/22-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κωνσταντόπουλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Οφειλές ΤΟΕΒ προς τη ΔΕΗ και κίνδυνος καταστροφής των καλλιεργειών των αγροτών λόγω έλλειψης άρδευσης». 3. Η με αριθμό 1648/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση της Ανεξάρτητης Βουλευτού Β΄ Αθηνών κ. Αικατερίνης Παπακώστα - Σιδηροπούλου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Ίδρυση Ακαδημίας Τεχνών». 4. Η με αριθμό 1624/8-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λάρισας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Κωνσταντίνου Μπαργιώτα προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Σκοπεύετε να αυξήσετε τον φόρο στο χύμα τσίπουρο των “διήμερων” από τα 57 λεπτά στα 6 ευρώ;». 5. Η με αριθμό 1638/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγας Κεφαλογιάννη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Σε απόγνωση οι κάτοικοι των Εξαρχείων». 6. Η με αριθμό 1628/11-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Β΄ Αθηνών κ. Ευσταθίου Παναγούλη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Εγκληματικότητα και κάθε λογής επιθέσεις από ανθρώπους του υποκόσμου και γιαλαντζί επαναστάτες». 7. Η με αριθμό 1609/7-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λάρισας της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Επιστολή διαμαρτυρίας και απόγνωσης κατοίκων των Εξαρχείων». 8. Η με αριθμό 1586/2-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αργολίδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιωάννη Μανιάτη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Καταβολή αποζημιώσεων από τον ΕΛΓΑ για τις ζημιές από τη χαλαζόπτωση του Νοεμβρίου του 2017». 9. Η με αριθμό 1608/7-5-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Σερρών της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινής Αραμπατζή προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Πρωτόγνωρη κρίση στην ελληνική αιγοπροβατοτροφία». 10. Η με αριθμό 1615/8-5-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Παρασκευής Χριστοφιλοπούλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Μηδενική ανοχή των κατοίκων των Εξαρχείων στην ανεπάρκεια σχεδίου αντιμετώπισης της επικίνδυνης κατάστασης στην περιοχή». 11. Η με αριθμό 1554/24-4-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με την ανέγερση κτηρίου για τη στέγαση του Τμήματος Εθνικών Οδών Παιονίας. 12. Η με αριθμό 1555/25-4-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Μεσσηνίας κ. Δημητρίου Κουκούτση προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Χαμηλότοκα δάνεια από την τουρκική τράπεζα Ζιραάτ στους καπνοπαραγωγούς της Θράκης». 13. Η με αριθμό 1151/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ερωτήματα σχετικώς με την υπόθεση πράκτορα βάσει αποκαλύψεων του Π. Καμμένου». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 5196/17-4-2018 ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιωάννη Κουτσούκου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Παρήλθε και η 12η Μαρτίου, η τελευταία προθεσμία που έθεσε ο κ. Σπίρτζης, για την εκκίνηση των διαδικασιών έναρξης του έργου Πάτρα - Πύργος». 2. Η με αριθμό 4391/15-3-2018 ερώτηση του Βουλευτή Ροδόπης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιλχάν Αχμέτ προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Διευκόλυνση διενέργειας λατρευτικού τύπου σφαγών μικρών και μεγάλων μηρυκαστικών κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής θρησκευτικής εορτής Κουρμάν Μπαϊράμ στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης». 3. Η με αριθμό 4699/26-3-2018 ερώτηση του Βουλευτή Σερρών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Μιχαήλ Τζελέπη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Η κτηνοτροφία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Συζήτηση προ ημερησίας διατάξεως, σύμφωνα με το άρθρο 143 του Κανονισμού της Βουλής, με πρωτοβουλία της Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Φωτεινής (Φώφης) Γεννηματά, σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων, σχετικά με την ενημέρωση της Εθνικής Αντιπροσωπείας και μέσω αυτής και του ελληνικού λαού, για το περιεχόμενο των κρίσιμων συζητήσεων που η Κυβέρνηση ερήμην τους διεξάγει με τους εταίρους και δανειστές. Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι χθες δόθηκε στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες το συγκεκριμένο σχέδιο, το οποίο έχει κατατεθεί από την ελληνική πλευρά και πλέον είναι γνωστό και δημοσίως ότι ακριβώς υπήρχε η αδήριτη ανάγκη αυτή η συζήτηση να προηγηθεί της αυριανής συνεδρίασης του Eurogroup, στο οποίο ο Υπουργός, ο κ. Τσακαλώτος, θα παρουσιάσει το σχετικό σχέδιο. Αυτό σας το λέω διότι υπήρχαν κάποιες ενστάσεις από πλευράς ενός ή δύο κομμάτων ότι δεν είχαν ειδοποιηθεί εγκαίρως και συνομολογήσει τη συγκεκριμένη μέρα που θα έπρεπε να γίνει η συζήτηση. Δεν υπήρχε τέτοια δυνατότητα πέραν της συνεννόησης με τον Πρωθυπουργό, με την Πρόεδρο κ. Γεννηματά και με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, διότι οι μέρες ήταν συγκεκριμένες. Έπρεπε τη μια ημέρα να γίνει συζήτηση για τη «NOVARTIS» και κατά τον Κανονισμό υπήρχαν συγκεκριμένες προθεσμίες γι' αυτή τη συζήτηση και σήμερα υποχρεωτικά, αφού θα είχε εγκριθεί και από το Υπουργικό Συμβούλιο και θα είχε δοθεί στα κόμματα και στη δημοσιότητα, να γίνει η συζήτηση επί του αναπτυξιακού σχεδίου. Άρα, δεν υπήρχε καμμία πιθανότητα να γίνει αυτή η συζήτηση μετά το Eurogroup. Αυτό το λέω προς διευκρίνιση. Τα θέματα αυτά διευκρινίστηκαν και στη χθεσινή Διάσκεψη των Προέδρων. Σύμφωνα με το άρθρο 143 παράγραφος 4 του Κανονισμού της Βουλής, η διάρκεια της αγόρευσης του Πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα και της Προέδρου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Φωτεινής (Φώφης) Γεννηματά, με πρωτοβουλία της οποίας πραγματοποιείται η σημερινή συζήτηση, είναι είκοσι πέντε λεπτά της ώρας. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Θα ήταν καλό, αν μιλούσατε λιγότερο δυνατά, κύριε Γεωργιάδη. Σας ακούσαμε το πρωί και από το κανάλι της Βουλής, όπου είχατε την τιμητική σας. Μη συνεχίζετε εδώ μέσα. Η διάρκεια αγόρευσης των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Νέας Δημοκρατίας και Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, της Ένωσης Κεντρώων και του Ποταμιού είναι είκοσι λεπτά της ώρας για τον καθέναν. Επειδή δεν θα μπορέσουν να παραστούν στη σημερινή συζήτηση - γι' αυτό σας είπα αυτά προηγουμένως για τον ορισμό της συζήτησης - οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος, θα δοθεί ο λόγος, όπως αποφασίστηκε στη Διάσκεψη των Προέδρων, στους Αναπληρωτές Εκπροσώπους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, σύμφωνα με τη δύναμη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας για δεκαπέντε λεπτά, χωρίς δικαίωμα δευτερολογίας, μετά το τέλος της πρωτολογίας των Αρχηγών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Αυτό γίνεται παρά τον Κανονισμό με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων, αφού λήξει η σειρά των Αρχηγών των Κομμάτων. Εξ αυτών, πρώτος θα μιλήσει ο Αναπληρωτής Εκπρόσωπος του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ηλίας Παναγιώταρος και δεύτερος ο Αναπληρωτής Εκπρόσωπος του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Αθανάσιος Παπαχριστόπουλος. Επίσης στη συζήτηση συμμετέχουν έως δύο Υπουργοί. Στη σημερινή συνεδρίαση θα παραστούν και θα λάβουν τον λόγο ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Ιωάννης Δραγασάκης και ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος. Σύμφωνα με το άρθρο 143 παράγραφος 4, η διάρκεια αγόρευσης των Υπουργών είναι μέχρι δέκα λεπτά. Ο χρόνος ομιλίας του Υπουργού που παρεμβαίνει στο στάδιο των κυρίων αγορεύσεων ή των δευτερολογιών, πριν ολοκληρωθούν οι αγορεύσεις ή οι δευτερολογίες των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, περιορίζεται στο ήμισυ του χρόνου που δικαιούνται. Σύμφωνα με την απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων, ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος θα μιλήσει μετά τον τρίτο ομιλητή, με συμψηφισμό του χρόνου πρωτολογίας και δευτερολογίας του λόγω της αναχώρησής του για Βρυξέλλες, προκειμένου να συμμετάσχει στο Eurogroup και στο ECOFIN. Δικαίωμα δευτερολογίας έχουν για δεκαπέντε λεπτά της ώρας ο Πρωθυπουργός και για δέκα λεπτά της ώρας οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και οι Υπουργοί. Θα γίνει πάλι κατά την ίδια σειρά, όχι με αντίστροφη σειρά. Δηλαδή αφού τελειώσουν οι Αρχηγοί, μετά θα μιλήσουν από μία φορά οι δύο Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι των δύο κομμάτων που λείπουν οι Αρχηγοί τους, ύστερα ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και μετά ξανά εξ υπαρχής στη σειρά που θα πρωτομιλήσουν θα γίνουν και οι δευτερομιλίες. Τέλος, ο Πρωθυπουργός μπορεί να τριτολογήσει, εάν επιθυμεί, για πέντε λεπτά της ώρας. Και κάπως έτσι θα λήξει η συνεδρίαση. Έχετε λάβει όλοι τις θέσεις σας. Ευχαριστώ. Δυστυχώς ξεκινώ με καθυστέρηση μισής ώρας. Δεν είναι πάρα πολύ, αλλά δεν είναι και λίγο. Συνήθως τηρούμε όλους τους χρόνους. Παρακαλώ πολύ τον Πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα να πάρει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Εθνική Αντιπροσωπεία καλείται σήμερα να συζητήσει για τα κρίσιμα θέματα της οικονομίας. Γι' αυτό και ανταποκριθήκαμε αμέσως στο αίτημα της επικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής στην πρότασή της για διεξαγωγή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή. Δεν έχω βέβαια καμμιά αμφιβολία ότι υπάρχει ο κίνδυνος για άλλη μια φορά να μη συζητούμε, έχοντας μπροστά μας τα πραγματικά δεδομένα. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι θα ακούσουμε για άλλη μια φορά από τις πτέρυγες της Αντιπολίτευσης πάρα πολλά κινδυνολογικά, καταστροφολογικά, αυτά δηλαδή που έχουμε συνηθίσει να ακούμε, αλλά να μη βλέπουμε, ευτυχώς, για τον τόπο τα τρία τελευταία χρόνια. Θα ήθελα να διαψευστώ σήμερα, αλλά φοβάμαι ότι δεν έχω πολλές ελπίδες. Εν πάση περιπτώσει, εγώ από την πλευρά μου θα προσπαθήσω να είναι παραγωγική αυτή η συζήτηση. Για να γίνει βεβαίως αυτό, πρέπει να ξεκινήσω από μια βάση, τα πραγματικά δεδομένα της οικονομίας και από την πραγματικότητα που όσο και αν κανείς θέλει να την διαστρεβλώσει δεν είναι εύκολο. Βαδίζουμε με σταθερό βηματισμό προς την έξοδο απ' αυτό που γνωρίσαμε τα τελευταία οχτώ χρόνια, από αυτή την ασφυκτική επιτροπεία και τη φοβερή αυτή κρίση. Έχουν απομείνει τα τελευταία μέτρα αυτής της διαδρομής. Ήδη ένα πολύ σημαντικό μέρος των τελευταίων μέτρων αυτής της διαδρομής καλύφθηκε με την τεχνική συμφωνία που επιτεύχθηκε το προηγούμενο Σάββατο για την τέταρτη και τελευταία αξιολόγηση του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής, εντός χρονοδιαγράμματος και χωρίς καμμία απολύτως πρόσθετη επιβάρυνση, παρά - επαναλαμβάνω - τις καταστροφικές προβλέψεις της Αντιπολίτευσης και διαφόρων άλλων προσώπων, δημοσιογράφων, μέσων ενημέρωσης που δημοσιολογούν καταστροφολογώντας, συνήθως, και διατύπωναν με βεβαιότητα ότι αυτή η τέταρτη αξιολόγηση θα φέρει επιπλέον δημοσιονομική επιβάρυνση, ότι θα μας αναγκάσουν οι θεσμοί να ψηφίσουμε επιπλέον μέτρα το 2019 από αυτά τα οποία προβλέπονται, ότι όχι μόνο δεν θα υπάρχει χώρος για τα ήδη ψηφισμένα θετικά μέτρα το 2019, αλλά θα φέρουμε και επιπλέον μέτρα από το 2020. Για άλλη μια φορά, όμως, οι καταστροφολογούντες απογοητεύτηκαν. Και σας διαβεβαιώνω ότι θα απογοητευτούν ξανά τις επόμενες εβδομάδες, όταν και αναμένεται να καταλήξουν οι συζητήσεις και οι διαπραγματεύσεις για τα δύο ανοιχτά θέματα αυτή τη στιγμή. Το πρώτο είναι η συγκεκριμενοποίηση των μέτρων για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους. Το πλαίσιο, θυμίζω, έχει ήδη προσδιοριστεί από τις αποφάσεις του Eurogroup τον περασμένο Ιούνιο. Και εργαζόμαστε εντατικά, ώστε να κλείσει και αυτή η εκκρεμότητα, να προσδιοριστούν αυτά τα μέτρα, στο πλαίσιο, επαναλαμβάνω, των δεδομένων αποφάσεων από τον περασμένο Ιούνιο. Και βεβαίως, αυτή η εξέλιξη θα είναι καθοριστική ώστε να σταλεί ένα ηχηρό μήνυμα στην διεθνή επενδυτική κοινότητα. Και το δεύτερο ανοιχτό θέμα αφορά το καθεστώς της μεταπρογραμματικής εποπτείας. Πρόκειται για μια διαδικασία, που άλλωστε ακολουθήθηκε και για τις υπόλοιπες χώρες, οι οποίες βρέθηκαν σε προγράμματα στήριξης. Δεν συνιστά σε καμμία περίπτωση αυτό για το οποίο ορισμένοι προσεύχονται καθημερινά, δηλαδή την παράταση του μνημονίου και των εξωτερικών καταναγκασμών. Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ξέρω ότι μπορεί να μην αρέσει σε πολλούς να το ακούνε αυτό, αλλά εγώ θα το λέω και εμείς θα το λέμε ξανά και ξανά, μπας και το εμπεδώσουμε: Η Ελλάδα, μετά από οκτώ χρόνια μεγάλης περιπέτειας και κρίσης δημοσιονομικής, κοινωνικής, οικονομικής, κρίσης αξιών, κρίσης θεσμών, βγαίνει επιτέλους από αυτή την περιπέτεια. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Τον Αύγουστο του 2018 τα μνημόνια αποτελούν οριστικά παρελθόν για τον τόπο. Και αυτή είναι μια οριστική, αμετάκλητη και αδιαπραγμάτευτη εξέλιξη. Δεν ήταν αυτονόητο να συμβεί. Δεν ήταν η φυσική συνέχεια των πραγμάτων. Και πολύ περισσότερο, δεν ήταν αυτή η εξέλιξη που προδίκαζε η εικόνα της χώρας στο τέλος του 2014, όπως πολλές φορές ψευδώς ισχυρίζεστε από την πλευρά της Αντιπολίτευσης και όσων κυβερνούσαν εκείνη την εποχή. Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω, να θυμηθούμε ξανά, πού βρέθηκε η χώρα εκείνη την περίοδο: Είχε συσσωρευθεί απώλεια 25% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της χώρας, το ¼ του ΑΕΠ, μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια. Είχαν εφαρμοστεί μέτρα ύψους 65.000.000.000 ευρώ το ίδιο χρονικό διάστημα. Η ανεργία βρισκόταν στο 27% και στους νέους το ποσοστό αυτό είχε προσεγγίσει το 60%. Και βεβαίως, έκλεινε τότε η πέμπτη χρονιά μνημονίων, αλλά τα δημοσιονομικά της χώρας παρέμεναν παντελώς εκτροχιασμένα. Ακόμα και το πολυδιαφημισμένο τότε πρωτογενές πλεόνασμα, που δήθεν κατάφερε η κυβέρνηση Σαμαρά για το 2014, πρόσφατα αποδείχθηκε από τα αναθεωρημένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ ότι δεν ήταν καν πλεόνασμα, έστω και μικρό. Κι όλα αυτά μάλιστα, τη στιγμή, που ενώ δεν πιάνονταν οι στόχοι για 1,5% που ήταν τότε το πλεόνασμα, η χώρα είχε δεσμευθεί για την επόμενη τετραετία με πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 4% έως 4,5% του ΑΕΠ. Ενώ, παρά τις φαντασιοπληξίες εκείνης της περιόδους περί success story και προληπτικής πιστωτικής γραμμής, προσέξτε, αυτό που σήμερα αποτελεί το δικό μας πάτωμα, για εσάς τότε ήταν ταβάνι αλλά και άπιαστο στόχος, όπως απεδείχθη. Γιατί οι δικοί σας οι σύμμαχοι τότε - αναφέρομαι σε κόμματα και κυβερνήσεις με αναφορά στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, αλλά και οι θεσμοί - τόνιζαν ότι το πρόγραμμα τότε είχε βγει αναντίστρεπτα εκτός πορείας. Και όλα αυτά μέσα σε ένα περιβάλλον αστάθειας, κοινωνικής αναταραχής, έντασης κοινωνικής και γενικευμένης καταστολής από μια κυβέρνηση, η οποία είχε αναγάγει ως μεγαλύτερο εχθρό της τον ίδιο τον λαό τότε και τις διαδηλώσεις και τις κινητοποιήσεις. Αυτή η Ελλάδα, όμως, είναι παρελθόν πια. Θυμίζω τι συνέβαινε το 2014, για να συγκρίνουμε πού βρισκόμαστε σήμερα, το 2018. Έχουμε μια οικονομία που τρέχει πια με ουσιαστικούς θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης: 1,5% το 2017, γύρω στο 2% το 2018, πάνω από 2% προβλέπεται για τα επόμενα χρόνια. Κλείνει σιγά - σιγά η μεγάλη πληγή της ανεργίας. Μέσα στα τρία τελευταία χρόνια έχει μειωθεί κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες μέσα από τη δημιουργία πάνω από τριακοσίων πενήντα χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας, ενώ την ίδια στιγμή η αδήλωτη εργασία έχει πέσει από το 19% στο 13%. Επίσης το 2017 έκλεισε με νέα δημοσιονομική υπεραπόδοση, όπως άλλωστε συνέβη ακόμα και το δύσκολο 2015 και βεβαίως, το 2016. Και είχαμε τη δυνατότητα και το 2016 και το 2017, εξαιτίας αυτής της υπεραπόδοσης, να δώσουμε για δύο συνεχόμενες χρονιές κοινωνικό μέρισμα που αγγίζει τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ σε αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη. Κι έχουμε κάθε λόγο να θεωρούμε ότι το ίδιο θα καταφέρουμε να πράξουμε και το 2018, με βάση τις δημοσιονομικές μας προβλέψεις. Σήμερα, επίσης, έχουμε στα χέρια μας μια λύση, η οποία αναμένεται να συγκεκριμενοποιηθεί περαιτέρω για το χρόνιο αγκάθι του δημόσιου χρέους που ευελπιστούμε ότι θα είναι η θετική αυλαία - ας το πω έτσι - , ότι θα είναι το καθοριστικό εκείνο σημείο που θα διαμορφώσει το πλαίσιο της οριστικής εξόδου της χώρας από το καθεστώς των μνημονίων. Αυτά είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα δεδομένα σήμερα. Και όφειλα να τα πω, γιατί πάνω σε αυτά τα δεδομένα πρέπει να ξεκινήσει μια συζήτηση για την οικονομία. Και αυτά είναι τα πεπραγμένα μας, που βεβαίως - επαναλαμβάνω - δεν επιτεύχθηκαν χωρίς κόπο, δεν ήρθαν ως μια φυσική εξέλιξη, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας σκληρής δουλειάς και βεβαίως, μιας δουλειάς με απόλυτο σεβασμό στις θυσίες του ελληνικού λαού. Και θα περίμενε κανείς ότι η θετική προοπτική που διαμορφώνεται για τον τόπο μετά από πολλά χρόνια θα ήταν μια καλοδεχούμενη εξέλιξη από όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου. Όμως, απ' ό,τι φαίνεται, η Αξιωματική Αντιπολίτευση δείχνει να ενοχλείται και μάλιστα να εξεγείρεται. Διότι συνεχίζει εμμονικά την ίδια γραμμή που κράτησε καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της πορείας, η οποία έφερε τη χώρα στο κατώφλι της εξόδου από τα μνημόνια, μια γραμμή που δεν είχε καμμία συναίσθηση ευθύνης, αλλά και καμμία συναίσθηση της πραγματικότητας, μια γραμμή που βασίστηκε στη διαστρέβλωση, στην προπαγάνδα και την καταστροφολογία. Να σας απαριθμήσω τι λέτε σήμερα: Πρώτα απ' όλα, λέτε ότι δεν υπάρχει τέλος του μνημονίου, ότι δεν ανακάμπτει η οικονομία, ότι η χώρα σήμερα είναι χειρότερα από ό, τι ήταν το 2014. Λέτε ότι δεν πρόκειται να πάρουμε τίποτα για το χρέος και ότι οι αποφάσεις του Eurogroup τον Ιούνιο πέρσι ήταν μια τρύπα στο νερό. Και βεβαίως, ότι δεν πρέπει να βγούμε στις αγορές αυτοδύναμα, αλλά να αναζητήσουμε αυτό το οποίο εσείς τότε επιδιώκατε και δεν το καταφέρατε βεβαίως, την πιστοληπτική γραμμή στήριξης. Και τα λέτε όλα αυτά και είσαστε κολλημένοι σε αυτές τις θέσεις ανεξάρτητα του τι συμβαίνει γύρω, ανεξάρτητα από τις εξελίξεις. Είσαστε κολλημένοι στα ίδια που λέγατε πριν ακόμη κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση θυμίζω - ενώ τώρα κλείνει και η τέταρτη - σαν να μην σας ενδιαφέρει καθόλου ποια είναι η εξέλιξη των πραγμάτων και ποια είναι η ίδια η πραγματικότητα. Αλλά με αυτό τον τρόπο φοβάμαι ότι χάνετε και την όποια αξιοπιστία σας έχει απομείνει. Πώς να πάρουν στα σοβαρά οι πολίτες την κριτική σας; Πώς να πάρουν στα σοβαρά οι πολίτες μια πολιτική δύναμη που εδώ και μία τριετία διαψεύδεται παταγωδώς σε κάθε καταστροφολογικό σενάριο που διατυπώνει; Τι να πρωτοθυμηθώ; Τη βεβαιότητα, την απόλυτη σιγουριά σας ότι δεν θα έκλεινε η πρώτη αξιολόγηση τότε που λίγο πριν κλείσει, πρωτοζητήσατε εκλογές; Να θυμηθώ τη σιγουριά σας ότι ο περιβόητος κόφτης θα ενεργοποιούνταν στις αρχές του 2017 και θα είχαμε μεγάλες οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις; Να θυμηθώ αργότερα την επιμονή σας ότι δεν θα έχουμε δημοσιονομικό χώρο για αντίμετρα ελαφρύνσεων το 2019 και το 2020, τα οποία και καταψηφίσατε στη Βουλή; Mήπως να θυμηθώ - επιτρέψτε μου την έκφραση, με όρους ιδεολογικούς το λέω - τη χυδαία επένδυσή σας στην πιθανή αδιαλλαξία των δανειστών στα εργασιακά, το περιβόητο «βάστα ΔΝΤ» που έγινε σύνθημα της πολιτικής σας στα εργασιακά; Όμως, αν μένατε στην καταστροφολογία, θα ήταν καλά. Το χειρότερο πρόβλημα για τη χώρα είναι ότι πέρα από τις καταστροφολογικές σας προβλέψεις, προσπαθήσατε κιόλας την πιθανότητα της καταστροφής να την κάνετε πραγματικότητα. Να σας θυμίσω τα καλέσματα στελεχών σας, που έχουν ηγετικές θέσεις σήμερα, να φύγουν οι καταθέσεις στο εξωτερικό τις κρίσιμες στιγμές για την ελληνική οικονομία; Να σας θυμίσω τις επισκέψεις σας στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο όπου ουσιαστικά ζητούσατε από Ευρωπαίους αξιωματούχους να σταθούν σκληρά απέναντι στην ελληνική Κυβέρνηση και να αμφισβητήσουν τα θετικά βήματα στην οικονομία; Να σας θυμίσω την κινδυνολογία σας για το τραπεζικό σύστημα, ότι δεν θα καταφέρει, τελικά, να περάσει με επιτυχία τα stress tests; Μήπως να σας θυμίσω την πρόσφατη τοποθέτησή σας σε μια εκδήλωση των βιομηχάνων, όπου καλούσατε τους επενδυτές να μην φέρουν επενδύσεις, μέχρι να αποκατασταθεί - λέει - στην Ελλάδα η πολιτική σταθερότητα; Γιατί φαίνεται πως για εσάς… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Φαίνεται πως για εσάς σταθερότητα είναι να είναι στην εξουσία η παρέα των offshore, των σκανδάλων και της διαφθοράς που χρεοκόπησε τη χώρα! Αυτή είναι η σταθερότητα! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Τώρα, όμως, που βγαίνουμε από την κρίση, δεν υπάρχει για εσάς σταθερότητα.
Ήσυχα, παρακαλώ.
Πόσα να πρωτοθυμηθεί κανείς; Η στάση σας, κύριε Μητσοτάκη, πιστεύω ότι θα μείνει στην ιστορία, διότι θα μνημονεύεστε ως ο πολιτικός Αρχηγός που μετέτρεψε μια ιστορική παράταξη σε κόμμα στείρας διαμαρτυρίας, σε κόμμα καταστροφολογίας, αλλά και διαρκούς υπονόμευσης των συμφερόντων και των δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας. Εδώ, όμως, που έχετε φτάσει, θα το πιείτε το ποτήρι μέχρι τέλους. Σε δύο μήνες αυτό που ελπίζει ο ελληνικός λαός εδώ και οκτώ χρόνια, αυτό που του τάξατε και εσείς και οι συνέταιροι σας τότε στις κυβερνήσεις από την πρώτη μέρα που βάλατε τον τόπο στα μνημόνια, αφού χρεοκοπήσατε τη χώρα, αλλά ποτέ δεν το καταφέρατε, θα γίνει πραγματικότητα. Θα γίνει πραγματικότητα και δεν θα το έχετε πετύχει εσείς, θα το έχουμε πετύχει εμείς. Η Ελλάδα θα βγει οριστικά από τα μνημόνια! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Και η ιστορία θα καταγράψει ότι εσείς χρεοκοπήσατε τη χώρα και μας βάλατε σε αυτό το βαθύ πηγάδι και εμείς με κόπο, με δυσκολία, με θυσίες, αλλά και με σχέδιο, βγάλαμε τον τόπο από το έρεβος και τον οδηγούμε σε μια νέα εποχή, δίκαιης ανάπτυξης, ελπίδας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μίλησα για σχέδιο και έχει μεγάλη σημασία αυτό. Έχει μεγάλη σημασία το γεγονός ότι για πρώτη φορά συζητάμε ένα συνολικό αναπτυξιακό σχέδιο, συζητάμε για το παραγωγικό μοντέλο, συζητάμε για το ποια είναι τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της ελληνικής οικονομίας πάνω στα οποία πρέπει να επενδύσουμε. Και δεν συζητάμε εν κρυπτώ. Έχουμε ήδη διεξάγει δεκατέσσερα - τα δύο είναι στην Αττική - περιφερειακά συνέδρια. Συζητάμε με τους παραγωγικούς φορείς του τόπου, συζητάμε με την τοπική αυτοδιοίκηση, συνθέτουμε, βλέπουμε τις δυνατότητες του τόπου, αναγνωρίζουμε τις αδυναμίες και τις δυσκολίες, έχουμε έγνοια για το αύριο αυτού του τόπου. Ξέρω ότι πληρώσαμε ακριβά - ακόμα και στα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας - τις παθογένειες ενός άναρχου παραγωγικού μοντέλου, που δομήθηκε μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα μιας κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας και των πολιτικών της εκπροσώπων και υπαλλήλων. Το σχέδιο που έχει ανάγκη η χώρα - ένα σχέδιο «ολιστικό», όπως λέμε - το οποίο περιλαμβάνει τα μέσα, τους σκοπούς, αλλά και τους υλοποιητές του, είναι ένα σχέδιο που πρέπει να συζητηθεί πλατιά και να υπάρξει και αντιπαράθεση όχι πάνω στα ψεύτικα, στα fake, νούμερα, στις ψεύτικες καταστροφολογικές προβλέψεις, αλλά στις υπαρκτές διαφορές μας - ιδεολογικές και πολιτικές - πάνω στο πώς θέλουμε να είναι το παραγωγικό μοντέλο του τόπου. Εγώ θα σταθώ σε αυτό που συγκροτεί την κεντρική ιδέα του σχεδίου που σας παρουσιάζουμε, δηλαδή στη βασική μας αντίληψη για την επόμενη μέρα. Για εμάς η ανάκαμψη της χώρας είναι μια έννοια ταυτόσημη με την ανάκαμψη της εργασίας. Και μας απασχολεί εξίσου η ανάκαμψη των οικονομικών δεικτών με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, δηλαδή με την πτώση των δεικτών της ανεργίας. Και, βεβαίως, μας απασχολεί εξίσου το ζήτημα της ποιότητας αυτής της εργασίας, δηλαδή των εργασιακών δικαιωμάτων και των αξιοπρεπών αμοιβών. Η χώρα μας - δεν υπάρχει αμφιβολία και ίσως εκεί να μην διαφωνήσουμε - , διαθέτει ισχυρά συγκριτικά πλεονεκτήματα, που πρέπει να αξιοποιηθούν σε μια σειρά από τομείς, όπου μπορεί να παραχθεί νέος πλούτος, όπως, για παράδειγμα, στη μεταποίηση, στη βιομηχανία, στον αγροδιατροφικό τομέα, στον τουρισμό, τη ναυτιλία, αλλά και στο φάρμακο, τα logistics, την καινοτομία, τη νεοφυή επιχειρηματικότητα, αλλά βεβαίως και στις υποδομές, την ενέργεια. Για να ενισχυθούν, όμως, αυτοί οι τομείς, που όλοι συμφωνούμε ότι έχουν πλεονεκτήματα, χρειάζονται πόροι, χρηματοδοτικά εργαλεία, που θα τροφοδοτήσουν αυτήν τη μεγάλη προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της παραγωγής. Η χώρα έχει πλέον στη διάθεσή της όχι μόνο τους πόρους από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και το ΕΣΠΑ. Ειρήσθω εν παρόδω, τα τρία τελευταία χρόνια η Ελλάδα παραμένει η χώρα με τη μεγαλύτερη απορροφητικότητα πανευρωπαϊκά. Και αυτό είναι ένα ακόμα στοιχείο, που αποδεικνύει πόσο αποτελεσματική είναι αυτή η προσπάθεια που κάνουμε. Δεν είναι, λοιπόν, μόνο το ΠΔΕ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, και το ΕΣΠΑ, αλλά και το πακέτο Γιούνκερ, με επενδύσεις αξίας 8 δισεκατομμυρίων, στο οποίο, επίσης, είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη. Παρατήρησα προχθές που ήταν σε αυτό εδώ το Βήμα ο Πρόεδρος της Κομισιόν, ο κ. Γιούνκερ, ότι ταραχτήκατε λίγο - όπως, βέβαια, και όταν μίλησε για καθαρή έξοδο - όταν είπε αυτή την αλήθεια, ότι η Ελλάδα είναι πρώτη σε σχέση με την απορροφητικότητα στο πακέτο Γιούνκερ. Και διαπίστωσα ότι το χειρότερο που έχετε πάθει είναι πως έχετε πειστεί και οι ίδιοι από την προπαγάνδα σας, πως το χειρότερο που έχετε πάθει είναι ότι έχετε πειστεί και οι ίδιοι από αυτά που λέτε διαρκώς στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και όταν έρχονται εδώ Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, ταράζεστε όταν ακούτε την αλήθεια! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Εν πάση περιπτώσει, λοιπόν, εκτός από το ΕΣΠΑ και το σχέδιο Γιούνκερ υπάρχουν και οι πόροι της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, με επενδύσεις που θα αποφέρουν, σύμφωνα με την τράπεζα, έως και 20 δισεκατομμύρια την επόμενη τριετία και 2,5 δισεκατομμύρια σε πρώτη φάση. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τις επιμέρους πρωτοβουλίες και την ίδρυση των επιμέρους ταμείων για την ενίσχυση της καινοτομίας, των νεοφυών επιχειρήσεων, αλλά και τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, συγκροτούν ένα συνεκτικό σχέδιο, ένα σχέδιο κατεύθυνσης των πόρων εκεί όπου πραγματικά θα πιάσουν τόπο και θα πολλαπλασιάσουν την απόδοση των επενδύσεων σε τομείς στρατηγικής σημασίας. Μίλησα, λοιπόν, για τους τομείς στους οποίους η χώρα πρέπει να επενδύσει, ώστε να δημιουργηθούν νέες, περισσότερες θέσεις εργασίας. Όπως, όμως, ανέφερα και πριν, αυτές οι θέσεις εργασίας πρέπει να διασφαλίζουν και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η Ελλάδα πρέπει να στηρίζει την οικονομία της στον εργαζόμενο κόσμο. Και αυτό σημαίνει ότι η αδήλωτη εργασία πρέπει να πάψει να αποτελεί τον κανόνα. Έχει ήδη, βεβαίως, περιοριστεί στο 13% από το 19%. Όμως, για μας αυτό δεν είναι αρκετό! Η δική μας δέσμευση είναι η αδήλωτη και υποδηλωμένη εργασία να κυνηγηθεί, να συρρικνωθεί ριζικά - ήδη έχουμε κάνει μεγάλη προσπάθεια και θα συνεχίσουμε να την κάνουμε - με στόχο, αλλά και εθνικό σχέδιο, σε βάθος τριετίας να φτάσει στο 5%. Επίσης, μεγάλο ζήτημα για μας, για την επόμενη μέρα, για τη νέα εποχή, είναι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, που επανέρχονται. Γιατί αυτό που οι νεοφιλελεύθεροι ονομάζετε «ελεύθερο ανταγωνισμό» ανάμεσα στους εργαζόμενους, εμείς το λέμε κάπως αλλιώς. Το λέμε «εργασιακό μεσαίωνα» και όχι «ελεύθερο ανταγωνισμό». Όλοι οι εργαζόμενοι οφείλουν να έχουν μια κοινή αφετηρία δικαιωμάτων για να αναπτύξουν τις ικανότητές τους, ένα εχέγγυο που θα ενισχύει τη διαπραγματευτική τους δύναμη. Διότι δεν μπορεί κανένας άνθρωπος να ανταποκριθεί στις ανάγκες της εργασίας του, να βελτιωθεί και να είναι πραγματικά παραγωγικός, αν ξυπνάει και κοιμάται κάθε μέρα με τον φόβο της απόλυσης. Και, φυσικά, για μας δεν υπάρχει ουσιαστική ανάπτυξη, χωρίς αύξηση των μισθών, χωρίς, δηλαδή, μέρος αυτής της ανάπτυξης να την καρπούται και το βασικό στοιχείο, ο βασικός παράγοντας της παραγωγικής διαδικασίας, που είναι ο εργαζόμενος. Εκκινώντας, λοιπόν, από τον κατώτατο μισθό, σταδιακά θα υπάρξει αύξηση και των υπολοίπων αμοιβών. Διότι, πέρα από στοιχειώδες ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, είναι και ζωτικής σημασίας η αύξηση του μεριδίου των μισθών στον συνολικό κύκλο της οικονομίας, γιατί μόνο έτσι θα ενισχυθεί η ιδιωτική κατανάλωση, επηρεάζοντας θετικά βασικούς τομείς της οικονομίας, όπως είναι το εμπόριο και η μεταποίηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παραγωγικό μοντέλο που παρουσιάζουμε στην ελληνική κοινωνία, στα κόμματα, στους φορείς, αλλά και στους θεσμούς, έχει εντελώς διαφορετικές ιεραρχήσεις από ό,τι συνηθίσαμε στο παρελθόν. Και αυτό γιατί από το μοντέλο της ακραίας εκμετάλλευσης και της εμμονής στη μείωση του εργασιακού κόστους, δηλαδή - με δυο λόγια - από το μοντέλο της συντριβής της εργασίας στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, περνάμε σε ένα μοντέλο που επενδύει στην ποιότητα και στην προστιθέμενη αξία του παραγόμενου προϊόντος, βεβαίως μέσα σε ένα περιβάλλον εργασιακής ασφάλειας και αξιοπρέπειας - αυτό επιδιώκουμε - , το οποίο, επίσης, θα βελτιώνει και την παραγωγικότητα και τη δυνατότητα να δοθεί έμφαση στην καινοτομία. Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζουμε, η επένδυση, δηλαδή, στις ζωντανές δυνάμεις του μόχθου, της εργασίας αλλά και της νέας γενιάς. Αυτή είναι, αν θέλετε, η ουσία του αναπτυξιακού σχεδίου που συζητάμε σήμερα. Διότι, ξέρετε, τελικά η προσπάθεια να στηριχθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας στη διαρκή μείωση του μισθού, το σχέδιο το οποίο είχατε όλο το προηγούμενο διάστημα όσο κυβερνούσατε, δεν είναι τίποτα άλλο παρά επιδότηση στον μη καινοτόμο εργοδότη, στον εργοδότη, δηλαδή, που δεν θέλει να πάρει ρίσκα, στον εργοδότη που δεν θέλει να επενδύσει και βρίσκει τον εύκολο δρόμο να αυξήσει το κέρδος του, μέσα από τη διαρκή συμπίεση του εργασιακού κόστους. Για αυτό κι εμείς πιστεύουμε ότι το μοντέλο αυτό, το μοντέλο σας, είναι ένα παρωχημένο μοντέλο. Για αυτό κι εμείς πιστεύουμε ότι οι νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις σας, που τις παρουσιάζετε σαν φρέσκες και δυναμικές, είναι στην αλήθεια πολύ παλιές και αποτυχημένες. Το ίδιο, άλλωστε, ισχύει και για τις δυνάμεις της κρατικοδίαιτης οικονομικής ελίτ του τόπου και της παρασιτικής αστικής τάξης του τόπου, δυνάμεις τα συμφέροντα των οποίων εκπροσωπείτε, δυνάμεις της παλιάς Ελλάδας, που δεν ανέλαβαν καμμία ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας, όταν η χώρα βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού. Ήξεραν μόνο να μοιράζονται τα κέρδη στους καιρούς της ανάπτυξης και που τώρα, βεβαίως, είναι ακόμα παρόντες και δεν θέλουν να ρισκάρουν. Τα θέλουν όλα έτοιμα. Δεν θέλουν να επενδύσουν, δεν θέλουν να καινοτομήσουν, δεν θέλουν να δημιουργήσουν. Θέλουν απλώς και μόνον, όπως έκαναν παλιά, να συνεχίσουν να παρασιτούν σε βάρος του κράτους και της εργασίας. Αυτός είναι και ο λόγος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που, όταν είδαμε και είδατε το σχέδιό μας, τρόμαξαν και τρομάξατε κι εσείς κι αυτοί... [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ναι, βεβαίως. Είναι γεγονός. Και τι κάνατε φυσικά; Αρχίσατε το γνωστό τροπάρι της επικοινωνίας, αρχίσατε να το λοιδορείτε. Και αφού μας είπατε στην αρχή ότι είναι μια έκθεση ιδεών, ότι είναι για πρωτοετείς οικονομικών σπουδών και άλλα τέτοια, μετά σπεύσατε χαιρέκακα να μας πείτε ότι ήδη το έχουν απορρίψει οι Ευρωπαίοι, ότι δεν υπάρχει, δεν συζητείται. «Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια», λέει μια παροιμία. Τώρα που η Ελλάδα ως κανονική χώρα αποκτά για πρώτη φορά ένα αναπτυξιακό, στρατηγικό σχέδιο και δεν αφήνεται στη μοίρα της, εσείς είστε, για άλλη μια φορά, απέναντι και λιθοβολείτε. Καλά κάνετε. Δεν μας πειράζει αυτό. Όμως, κύριε Μητσοτάκη, περιμένω να ακούσω από εσάς σήμερα το εξής: Αυτό το σχέδιο δεν σας αρέσει. Το απορρίπτετε, το λιθοβολείτε. Τιμή μας, γιατί - επαναλαμβάνω - οι διαχωριστικές γραμμές, οι ιδεολογικές διαφορές είναι γνωστές. Το δικό σας σχέδιο, όμως, θα μας πείτε ποιο είναι; Θα προσπαθήσω να το προσεγγίσω - κι αν θέλετε, διαψεύστε με μετά, αυτή την ομορφιά έχει ο ανοικτός διάλογος - στη βάση των λεγομένων σας το τελευταίο διάστημα. Τι μας έχετε πει στις απανωτές παρεμβάσεις που κάνετε όλο το τελευταίο διάστημα; Μας έχετε πει ότι θεωρείτε το οκτάωρο ξεπερασμένο. Μιλάτε για την ανάγκη ύπαρξης νέων σχέσεων εργασίας, προφανώς ελαστικών. Αναφέρεστε στις συλλογικές διαπραγματεύσεις ως ιδεοληψία της Αριστεράς. Αρνείστε τη στήριξη της υγείας, καθώς βλέπετε πλεονάζον ιατρικό προσωπικό στα δημόσια νοσοκομεία. Υπόσχεστε την επαναφορά του λόγου «μια πρόσληψη προς πέντε απολύσεις για το δημόσιο», τη στιγμή που είμαστε, ήδη, στο ένα προς τρία και έχουμε συμφωνήσει με τους θεσμούς από το 2019 να πάμε στο ένα προς ένα. Και εσείς υπόσχεστε το ένα προς πέντε, δηλαδή το 2019 να έχουμε, περίπου, εξίμισι χιλιάδες λιγότερες προσλήψεις, για να ενισχύσουμε τα κενά στην παιδεία και στην υγεία. Για να μην ξεχάσουμε άλλωστε - δεν σας ξέχασα, κύριε Γεωργιάδη, πώς να σας ξεχάσω, σας εκτιμώ ιδιαίτερα, άλλωστε - τι λέγατε όταν ήσασταν Υπουργός, ότι θα σας πάρει τη δόξα η τρόικα και δεν θέλετε να σας κλέψει τη δόξα η τρόικα για απολύσεις. Αυτές είναι οι απόψεις σας. Θεωρείτε, επίσης, ενδεδειγμένη λύση την εισαγωγή του outsourcing στον δημόσιο τομέα, ακόμα και σε ζωτικής σημασίας θεσμούς, όπως το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Και, φυσικά, ζητάτε πιστοληπτική γραμμή έναντι της προοπτικής καθαρής εξόδου και της αυτοδύναμης πρόσβασης στις αγορές. Αυτές έχουν καταγραφεί ως οι βασικές σας θέσεις. Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, θα μας πείτε τα γνωστά καταστροφολογικά και θα απαξιώσετε όσο μπορείτε το σχέδιο το οποίο παρουσιάσαμε. Θέλω, όμως, να δώσετε συγκεκριμένες απαντήσεις σε τρία βασικά ερωτήματα: Συμφωνείτε με την αύξηση του κατώτατου μισθού, ναι ή όχι; Συμφωνείτε με την αποφυγή του lockout, ναι ή όχι; Συμφωνείτε με τη μη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, ναι ή όχι; Συμφωνείτε με την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της εργασιακής κανονικότητας, ναι ή όχι; Θέλω να απαντήσετε, για να δούμε το σχέδιό σας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μην εξάπτεστε. Είναι ρητορικά τα ερωτήματα και γνωρίζουμε, ήδη, την απάντηση που θα δώσει ο κ. Μητσοτάκης. Νομίζω, άλλωστε, κύριε Μητσοτάκη, ότι πρέπει να σας κάλυψε προχθές στα εργασιακά θέματα ένας συμπαθής, κατά τα άλλα, τηλεσχολιαστής στην τηλεόραση του «ΣΚΑΪ», ο οποίος μας είπε ότι έλεγε: «Βάστα, ΔΝΤ, βάστα, ΔΝΤ». Δεν βάστηξε το ΔΝΤ και η Κυβέρνηση κέρδισε στα εργασιακά προς όφελος των εργαζόμενων, προς όφελος της κοινωνίας! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Το σχέδιό σας, άλλωστε, ήταν «βάστα, ΔΝΤ» τριάμισι χρόνια και «βάστα, Σόιμπλε», γιατί το σχέδιό σας συνοψίζεται στο τετράπτυχο: μνημόνια, απολύσεις, περικοπές, ξεπούλημα. Αυτή η μαύρη περίοδος για τη χώρα, όμως, τελειώνει μια και καλή. Όσο κι αν προσπαθήσετε να γυρίσετε τη χώρα πίσω, αυτή η μαύρη περίοδος τελειώνει για τη χώρα. Και θέλω να σας πω κάτι και κλείνω με αυτό. Πιστεύω ότι τελικά η ήττα σας δεν είναι πολιτική, είναι στρατηγική. Διότι η Ελλάδα της ύφεσης, της εργασιακής ανασφάλειας και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, η Ελλάδα της διαφθοράς και του ηθικού εκφυλισμού, η Ελλάδα της κατάρρευσης του κοινωνικού κράτους και της απαξίωσης της υγείας και της παιδείας, η Ελλάδα του ρουσφετιού, των κρατικοδίαιτων, δήθεν, επενδυτών έχει περάσει οριστικά στο παρελθόν. Σήμερα ξημερώνει μια νέα δυνατότητα για τον τόπο, μια νέα αυγή. Και όσο το φως αυτής της νέας αυγής θα δυναμώνει, τόσο πιο καθαρά θα φαίνονται και οι διαχωριστικές μας γραμμές. Όσο θα απομακρυνόμαστε από τον στενό κορσέ των προγραμμάτων προσαρμογής, τόσο πιο σαφείς θα γίνονται οι διαφορές μεταξύ της δικής σας και της δική μας πολιτικής. Και αυτό είναι σε τελική ανάλυση που φοβάστε πάνω απ' όλα. Για αυτό και αποσυντονίζεστε, ανατριχιάζετε, θα έλεγα, με την προοπτική εξόδου από τα μνημόνιο, γι' αυτό και φοβάστε τον Σεπτέμβρη του 2018, γι' αυτό διαρκώς υπονομεύετε, γιατί καταλαβαίνετε πια ότι η παρένθεση όχι μόνο δεν κλείνει, αλλά μένει ανοικτή και θα παραμείνει ανοικτή και την επόμενη τετραετία για χάρη του ελληνικού λαού. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Για να ανασυγκροτήσουμε την ελληνική οικονομία, κρατώντας την κοινωνία όρθια, με σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών, στις αρχές της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Κάθε μέρα που περνάει θα καταγράφουμε και μια νέα νίκη, νίκη υπέρ των δυνάμεων της κοινωνίας, των εργαζόμενων, των ανέργων, εκείνων, δηλαδή που έδωσαν την εντολή σε εμάς και βρισκόμαστε σήμερα εδώ, για να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση έντιμα και καθαρά. Και κάθε μέρα που περνάει θα έρχεται πιο κοντά σε εσάς ο πολιτικός σας εφιάλτης. Πετυχαίνουμε εκεί που εσείς αποτύχατε και στις τρεις απόπειρες και στις τρεις κυβερνήσεις. Ανοίγουμε έναν δρόμο προοπτικής για τη χώρα. Ό,τι και να κάνετε δεν θα καταφέρετε ούτε να γυρίσετε τη χώρα πίσω ούτε να γυρίσετε εσείς πίσω. Η Ελλάδα δεν θα γυρίσει πίσω. Φεύγει μπροστά, προχωράει μπροστά, φεύγει από τα μνημόνια, μπαίνει σε μια νέα εποχή. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι εννέα σπουδαστές και μία συνοδός από την Ακαδημία Ποδολόγων Ελλάδος. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 8ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Φιλαδέλφειας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Τον λόγο έχει η Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Φωτεινή Γεννηματά για είκοσι πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρωθυπουργέ, περιμέναμε σε αυτό το μισάωρο που μιλήσατε να μας παρουσιάσετε πράγματι την πρότασή σας για την περίφημη έξοδο της χώρας από την κρίση. Τώρα θα μου πείτε, βέβαια, και δικαίως «έχετε κι εσείς, κυρία Γεννηματά, αυταπάτες, όπως κι εγώ, για τόσο σοβαρά πράγματα;». Σας άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή και δεν άκουσα ούτε μία λέξη για το τι πρόκειται να γίνει σε αυτόν τον τόπο. Επιλέξατε για άλλη μία φορά να κάνετε κριτική στο παρελθόν και μονομέτωπη επίθεση στη Νέα Δημοκρατία. Και πια είναι απόλυτα ξεκάθαρο γιατί το κάνετε αυτό. Μα γιατί έχετε επιλέξει στρατόπεδο. Υλοποιείτε όλα αυτά τα χρόνια συντηρητικές πολιτικές και αφήστε τα αυτά τώρα τα δάκρυα για τις εργασιακές σχέσεις, διότι από το 2016 έπρεπε να έχουν επανέλθει οι συλλογικές διαπραγματεύσεις. Εσείς τα παρατείνατε και εσείς εξακολουθείτε να λέτε ότι με νομοθετικές ρυθμίσεις θα αυξηθεί ο κατώτερος μισθός. Αρκετά, λοιπόν, με τα ψέματα και με τα παραμύθια. Το πολιτικό σας αφήγημα στέρεψε και η ελπίδα, που την υποσχεθήκατε τόσες και τόσες φορές, δεν ήρθε ποτέ. Η έξοδος από το «μνημόνιο Τσίπρα» - γιατί είναι το δικό σας μνημόνιο - οδηγεί σε νέο πρόγραμμα. Ο Αύγουστος και τα πανηγύρια που ετοιμάζετε οδηγούν σε έναν βαρύ χειμώνα. Για αυτό δεν έχουμε το δικαίωμα να μείνουμε απλά θεατές. Έχουμε υποχρέωση, αντίθετα, απέναντι στον ελληνικό λαό να βάλουμε φρένο στον κατήφορο αυτής της Κυβέρνησης, που ενδιαφέρεται μονάχα για την πολιτική της επιβίωση. Η δημαγωγία της Κυβέρνησης σε συνδυασμό με την ανευθυνότητα της Νέας Δημοκρατίας, που έχει ξεκινήσει την παροχολογία, δημιουργούν πρόσθετους κινδύνους. Για αυτό ζητάω εκλογές. Γιατί τις επόμενες εβδομάδες πρόκειται να ληφθούν σημαντικές αποφάσεις, που θα καθορίσουν το μέλλον του τόπου και του λαού. Η συγκυβέρνησή σας δεν έχει καμμία απολύτως νομιμοποίηση να συμφωνήσει, και μάλιστα εν κρυπτώ, το μέλλον του τόπου. Κύριε Τσίπρα, ήδη τα δώσατε όλα. Η δημόσια περιουσία της χώρας εκχωρήθηκε για ενενήντα εννέα χρόνια και μαζί και οι τράπεζες στους σημερινούς ιδιοκτήτες αντί πινακίου φακής και μάλιστα με βλάβη για το δημόσιο 25 δισεκατομμύρια ευρώ. Αρκετά πια διασφαλίσατε το μέλλον και τα συμφέροντα των δανειστών. Ζητάω εκλογές, γιατί δεν διαλύσατε μόνο το σήμερα. Υποθηκεύετε και το αύριο. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι έχετε νομοθετήσει επώδυνα μέτρα για τα επόμενα δύο χρόνια κι έχετε συμφωνήσει θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα και ασφυκτική εποπτεία για πολλά χρόνια. Η περίφημη «καθαρή έξοδος» δεν είναι τίποτα άλλο από ένα τέταρτο μνημόνιο, χωρίς χρήματα, με την υπογραφή σας, κύριε Τσίπρα. Ζητάω εκλογές, γιατί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αποδεικνύεται επικίνδυνη και σε κρίσιμα εθνικά θέματα. Διγλωσσία, προχειρότητα, επιπολαιότητα. Οι Έλληνες αξιωματικοί μας κρατούνται ακόμα στις φυλακές της Αδριανούπολης. Η Τουρκία, ανοικτά πλέον, επικαλείται κυριαρχία σε βραχονησίδες στο Αιγαίο. Σε μια ευνοϊκή δε στιγμή για το σκοπιανό, έφτασε η Κυβέρνηση να συζητά την επιτομή του αλυτρωτισμού ως λύση. Αυτό δείχνει και το μέγεθος του προβλήματος. Ο δε συγκυβερνήτης σας, που επέλεξε να μην είναι σήμερα εδώ, έχει άλλη στρατηγική, που συνδέεται με την πολιτική του επιβίωση και την ακροδεξιά του ιδεοληψία σε όλα τα εθνικά ζητήματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ζητάω εκλογές, γιατί οι συσχετισμοί στη Βουλή έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τους συσχετισμούς στην κοινωνία. Αποτελείτε θλιβερή μειοψηφία σήμερα ανάμεσα στον ελληνικό λαό. Το χάσμα που χωρίζει την Κυβέρνηση από την κοινωνία κάθε μέρα μεγαλώνει. Και, βέβαια, ξέρετε πολύ καλά ότι στις κανονικές δημοκρατίες τα ζητήματα αυτά λύνονται με εκλογές. Ζητάω, λοιπόν, εκλογές, γιατί η Κυβέρνησή σας αποδεικνύεται ανίκανη και επικίνδυνη. Ο λογαριασμός για την κοινωνία και την πραγματική οικονομία μεγαλώνει κάθε μέρα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κατηγορώ τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τον κ. Τσίπρα προσωπικά, γιατί έπληξαν και εξακολουθούν να πλήττουν καίρια τα λαϊκά συμφέροντα, στο όνομα μάλιστα, δήθεν, της προάσπισής τους. Σήκωσαν τη σημαία του αντιμνημονιακού αγώνα, αρνήθηκαν κάθε συνεννόηση και με αυτόν τον τρόπο ήρθαν στην εξουσία. Οι τυχοδιωκτισμοί τους κόστισαν 200 δισεκατομμύρια ευρώ στην οικονομία και επιβάρυναν τους πολίτες με επιπλέον 18 δισεκατομμύρια. Κατηγορώ τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τον κ. Τσίπρα προσωπικά για τις θλιβερές επιδόσεις τους στο κεντρικό ζητούμενο της χώρας, που είναι η ανάπτυξη. Κηρύξατε διωγμό σε κάθε παραγωγική και κερδοφόρα δραστηριότητα. Οδηγήσατε όλο και περισσότερους νέους επιστήμονες σε φυγή στο εξωτερικό. Όταν, όμως, καταστρέφετε τη δυνατότητα της χώρας να παράγει, να δημιουργεί θέσεις εργασίας, πώς περιμένετε, άραγε, να βγει η χώρα από την κρίση, με τη βοήθεια ποιων δυνάμεων; Αφήνετε, επιπλέον, το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό, που είτε απασχολείται είτε είναι άνεργο και επιθυμεί να απασχοληθεί, να υποβαθμίζεται και να χάνει τις δεξιότητές του. Τι έχετε κάνει για την επανεκπαίδευση ανέργων, ώστε να μπορέσουν να επανενταχθούν στην παραγωγική διαδικασία; Μην κουράζεστε, ρητορική είναι η ερώτηση, ξέρω. Τίποτα δεν έχετε κάνει. Είναι ψιλά γράμματα για σας. Κυβερνήσατε δε σε μια περίοδο, κατά την οποία υπήρξαν εξαιρετικές συγκυρίες και δεν τις αξιοποιήσατε. Ο ρυθμός ανάπτυξης στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι χαμηλές τιμές πετρελαίου, η αστάθεια στη γύρω περιοχή, που ευνόησε τον τουρισμό μας. Σε αυτή την περίοδο η ανάπτυξη ήταν πρακτικά μηδενική. Και πρόκειται πραγματικά για τη μαύρη τρύπα της διακυβέρνησης Τσίπρα. Οι εκτιμήσεις στο τέλος του 2014 την ανέβαζαν στο 11% στην τριετία. Επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έφτασε μόλις στο 0,8%. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι χάθηκαν από την ελληνική οικονομία με δική σας ευθύνη 20 δισεκατομμύρια εισόδημα. Κατηγορώ τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τον αφελληνισμό και την παράδοση του τραπεζικού συστήματος στον ξένο έλεγχο, με ιδιαίτερα δυσμενή αποτελέσματα για τη χρηματοδότηση της οικονομίας, την αναδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού και τη διαχείριση των κόκκινων δανείων. Κατηγορώ τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τον κ. Τσίπρα προσωπικά, γιατί φτωχοποιήσατε τον ελληνικό λαό. Καταστρέψατε τη μεσαία τάξη και γονατίσατε τους πιο αδύναμους πολίτες. Σήμερα σχεδόν δύο εκατομμύρια Έλληνες δεν καλύπτουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες. Μετατρέψατε τους Έλληνες εργαζόμενους, τους επαγγελματίες, τους αγρότες, στο μεγαλύτερο φορολογικό υποζύγιο της Ευρώπης. Οδηγήσατε σε έκρηξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών των πολιτών προς το κράτος, ενώ πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες απειλούνται με κατασχέσεις. Ένας δε στους τρεις μικρομεσαίους, σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδια της ΓΣΕΒΕΕ, απειλείται με λουκέτο στην επιχείρησή του. Κατηγορώ την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, γιατί κατεδαφίσατε το κοινωνικό κράτος, διαλύσατε πραγματικά τη δημόσια υγεία, την παιδεία, κόψατε το ΕΚΑΣ, μειώσατε τις συντάξεις, ακόμα και τις συντάξεις χηρείας, μειώσατε το επίδομα θέρμανσης και εντείνατε τις ελαστικές μορφές απασχόλησης, οδηγώντας σε μισθούς πείνας το 1/3 των εργαζομένων.
Ησυχία, παρακαλώ!
Ανοίξατε τον δρόμο για τους μαζικούς πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας και των μικρών και μεσαίων δανειοληπτών. Και επικαλείστε ως στοιχείο κοινωνικής πολιτικής τι; Το δήθεν μέρισμα των «ματωμένων» υπερπλεονασμάτων, για να χρησιμοποιήσω μια δική σας έκφραση. Εσείς, που δεν διστάσατε με στόχο πλεόνασμα 1,7% του ΑΕΠ, περίπου δηλαδή 4 δισεκατομμύρια, για το 2017 να αφαιρέσετε από την οικονομία, τις επιχειρήσεις, τα νοικοκυριά 7,5 δισεκατομμύρια, δηλαδή, 3,5 δισεκατομμύρια περισσότερα, με εξοντωτικούς φόρους και εισφορές, που υπονόμευσαν και την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας, με περικοπές από το κοινωνικό κράτος, τα δημόσια νοσοκομεία, τις κοινωνικές υποδομές. Και μετά ως δήθεν φιλάνθρωπος εξαγγείλατε μέτρα μόνο 1,25 δισεκατομμύριο ευρώ, με λογική προσωρινών επιδομάτων! Κατηγορώ τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τον κ. Τσίπρα προσωπικά για τη συστηματική απαξίωση των θεσμών και τη διαρκή υποχώρηση του κράτους δικαίου επί των ημερών τους. Από τον ασφυκτικό έλεγχο της δικαιοσύνης μέχρι τις αθλιότητες για τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης, ο κατάλογος είναι μακρύς και μαύρος, πολύ μαύρος. Η διάκριση των εξουσιών, θεμελιώδης αρχή της αστικής δικαιοσύνης, είναι άγνωστη λέξη για τους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που υπέρτατος σκοπός τους είναι η εγκαθίδρυση του κομματικού κράτους. Κατηγορώ τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τον κ. Τσίπρα προσωπικά για την προσπάθεια ολικής επαναφοράς του πελατειακού κράτους. Βολεύουν «ημέτερους», εξοβελίζουν την αξιολόγηση, εχθρεύονται την αξιοκρατία, την αριστεία, διαλύουν την αυτοδιοίκηση. Ό,τι δεν ελέγχει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το συκοφαντεί πρώτα και μετά το διαλύει με καταστροφική μανία. Κατηγορώ τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τον κ. Τσίπρα προσωπικά, γιατί δίχασαν και εξακολουθούν να διχάζουν τον ελληνικό λαό, στερώντας το μεγαλύτερο όπλο για το ξεπέρασμα της κρίσης, που είναι η ενότητά του. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Τα δάκρυά σας, κύριε Τσίπρα, για τη φασιστική επίθεση στον Γιάννη Μπουτάρη είναι κροκοδείλια. Αν ήταν πραγματικά, θα είχατε βρει τον τρόπο όλα αυτά τα χρόνια, έστω και σήμερα, να καταδικάσετε τους προπηλακισμούς κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, στις 28 Οκτωβρίου 2011 στη Θεσσαλονίκη από ομάδα αγανακτισμένων με επικεφαλής Βουλευτή σας, καθώς και τους προπηλακισμούς τόσων και τόσων στελεχών του ΠΑΣΟΚ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Πώς, όμως, να το πράξετε αυτό, όταν εσείς ο ίδιος από αυτό το Βήμα της Βουλής μάς είχατε πει «θα σας κάνουμε να μη βγαίνετε από τα σπίτια σας»; Αυτή ήταν και φαίνεται ότι παραμένει η δική σας αντίληψη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Και κάποια στιγμή, δειλά - δειλά, το 2011, είπατε, δήθεν, ότι καταδικάζετε τη βία, αλλά σπεύσατε να τη δικαιολογήσετε αμέσως ως αγανάκτηση όσων βιώνουν τη βία των μνημονίων, δηλαδή κοροϊδία μπροστά σε όλους μας, μπροστά στον ελληνικό λαό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Και σήμερα συνεχίζετε, ως Κυβέρνηση, και δείχνετε προκλητική ανοχή απέναντι στη βία και την ανομία. Κατηγορώ τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τη λανθασμένη στρατηγική που ακολουθεί στο ζήτημα της μείωσης του χρέους. Απεμπόλησε ακόμα και τη διεκδίκηση των θετικών δεσμεύσεων του Eurogroup του 2012 και χάρισε 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ στους Ευρωπαίους τραπεζίτες, προκειμένου να εξασφαλίσει τους γνωστούς επαίνους από τους δανειστές. Η Ελλάδα έπρεπε να κλείσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα τα προαπαιτούμενα του τρίτου μνημονίου, να δείξει, δηλαδή, ότι γίνεται μια αξιόπιστη χώρα, χωρίς κίνδυνο πισωγυρίσματος και μετά να καλλιεργήσει διεθνείς συμμαχίες για το χρέος. Η Κυβέρνηση, όμως, είχε και εδώ μία επιπόλαιη στρατηγική και έκανε ακριβώς τα αντίθετα. Μεταξύ των άλλων, καθυστέρησε πολύ τα προαπαιτούμενα και προκάλεσε μόνη της μια πολιτική αβεβαιότητα. Τώρα δημιουργεί μια νέα πλαστή εικόνα, πως με την έξοδο από αυτό το μνημόνιο όλα τα προβλήματα τελειώνουν ως διά μαγείας. Μας ανακοίνωσαν ότι έκλεισε και η αξιολόγηση. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι από τα ογδόντα οκτώ προαπαιτούμενα ένα μικρό μόνο μέρος έχει ολοκληρωθεί. Τι σας εμπόδισε να το πράξετε μέχρι τώρα; Μήπως σχεδιάζετε να μεταφέρετε ένα μεγάλο μέρος τους, ένα μεγάλο μέρος όσων έχετε συμφωνήσει και συνομολογήσει με τους δανειστές, μετά τη λήξη του προγράμματος, δηλαδή πεσκέσι στην επόμενη κυβέρνηση, ώστε να προστεθούν - γιατί δεν τελειώνουν εδώ οι δεσμεύσεις που έχετε αναλάβει - στις δεσμεύσεις που τόσο καιρό αναλαμβάνετε μέχρι το 2022 και να ολοκληρώσουν αυτό το τέταρτο κατ' ουσίαν μνημόνιο, που έχετε συμφωνήσει, ένα μνημόνιο χωρίς χρήματα, αλλά μόνο με δεσμεύσεις και υποχρεώσεις; Δεν κρύβω, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι με προβληματίζει ιδιαίτερα σε αυτή τη συγκυρία και η στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ο κ. Μητσοτάκης, ενώ ζητά εδώ και δύο χρόνια συνεχώς εκλογές, τώρα παρακολουθεί αμήχανα την Κυβέρνηση να «διαπραγματεύεται» την προοπτική της χώρας και δίνει ραντεβού το φθινόπωρο. Όμως, η χώρα, η οικονομία, η κοινωνία δεν μπορεί να οδηγούνται σε αυτό το δύσκολο μέλλον απροστάτευτες και ανασφαλείς. Η Νέα Δημοκρατία δεν νομιμοποιείται να κλείνει τα μάτια και να αφήνει ουσιαστικά τη μοίρα της χώρας στα χέρια των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Στην πραγματικότητα αφήνετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, εν λευκώ τον κ. Τσίπρα να καθορίσει τις εξελίξεις, έναν Πρωθυπουργό και μια Κυβέρνηση που έχουν αποδείξει ότι έχουν πλήρη αδυναμία διαπραγμάτευσης. Δεν θα μείνουμε εμείς να παρακολουθούμε τις εξελίξεις, απλά και μόνο περιμένοντας το ώριμο φρούτο, όπως δηλαδή κάνει η Νέα Δημοκρατία. ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και Νέα Δημοκρατία δεν έχουν κανένα σχέδιο και υιοθετούν τη λογική «βλέποντας και κάνοντας». Για αυτόν τον λόγο προκαλέσαμε τη σημερινή συζήτηση, για να βγάλουμε από τα σκοτάδια επιτέλους στο φως τις πραγματικές σκέψεις και τις προθέσεις όλων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Να μας εξηγήσει, ιδιαίτερα η Κυβέρνηση, ποιο είναι το περιεχόμενο των συζητήσεων με τους δανειστές και ποιο είναι το σχέδιό της για τη χώρα μετά τη λήξη του προγράμματος, γιατί δεν ακούσαμε τίποτα το προηγούμενο μισάωρο. Άρον - άρον εχθές δώσατε στη δημοσιότητα το περίφημο ολιστικό πρόγραμμα ανάπτυξης. Τρία πράγματα μας κέντρισαν την προσοχή σε αυτή την έκθεση ιδεών. Πρώτον, πρόκειται για ολιστικό πρόγραμμα περικοπής των συντάξεων. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Οι συνταξιούχοι στην πυρά. Ποια δέκατη τρίτη σύνταξη που περίμεναν από σας; Εδώ έχει κοπεί η δωδέκατη και προχωράμε για την ενδέκατη ολοταχώς. Ακολουθούν, βέβαια, και οι μειώσεις στο αφορολόγητο που χτυπούν και συνταξιούχους και μισθωτούς, δηλαδή ακολουθούν ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις στο εισόδημά τους. Δεύτερον, ο ΕΝΦΙΑ ζει και βασιλεύει. Αλήθεια, κύριε Τσίπρα, δεν είναι πια εκείνος ο άδικος φόρος, που θα καταργούσατε αμέσως, θα τα σκίζατε με ένα άρθρο, με έναν νόμο; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Έχουν περάσει τρία χρόνια και ακόμη περιμένουμε και καταγράφεται στο ολιστικό σχέδιο, στα προσεχώς. Αλλά δεν θα έχει πολύ προσεχώς ακόμα. Τρίτον, η μεγαλύτερη, λέει, μεταρρύθμιση που έκαναν και καυχιούνται γι' αυτό, είναι το υπερταμείο, δηλαδή το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Συγχαρητήρια, κύριε Τσίπρα, τα καταφέρατε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Από την άλλη, το πρόβλημα με τη συνέχιση του μνημονίου, που συνιστούν ορισμένοι, είναι ότι, όπως δεν διόρθωσε τις κακοδαιμονίες της ελληνικής οικονομίας τα προηγούμενα χρόνια, έτσι δεν θα τις διορθώσει και τώρα. Απλώς θα φρενάρει τα δημοσιονομικά συμπτώματα με νέους φόρους, ενώ θα κυριαρχεί η ίδια ακριβώς ανησυχία για το τι θα κάνει η Ελλάδα, όταν θα τελειώσει και η νέα αναβολή. Εμείς πιστεύουμε ότι η προσεκτική και σταδιακή λήξη της εποπτείας από τα μνημόνια είναι η μόνη σοβαρή στρατηγική, αλλά χρειάζεται να συντρέξουν μια σειρά από ενέργειες και πολιτικές, που η σημερινή Κυβέρνηση δεν φαίνεται ούτε να κατανοεί ούτε να επιδιώκει. Η χώρα χρειάζεται γι' αυτό άμεσα πολιτική αλλαγή. Χρειάζεται μια αξιόπιστη κυβέρνηση, που θα έχει τη δύναμη και το κύρος να υλοποιήσει μια εθνική γραμμή για τον τόπο. Στο πλαίσιο αυτό, πρώτον, το βάρος της διαπραγμάτευσης και της συνεννόησης πρέπει να πέσει στον ESM, ο οποίος κατέχει ήδη το μεγαλύτερο μέρος του επίσημου χρέους και έχει δηλώσει ότι σταδιακά θα αποκτήσει και το υπόλοιπο, καθώς επίσης ότι θα κάνει και γενναίες μεταθέσεις πληρωμών. Πρέπει άμεσα δε να διεκδικήσουμε τα κέρδη που έχουν αποκομίσει οι κεντρικές τράπεζες από τα ελληνικά ομόλογα και για κάποιον λόγο, που κανείς δεν αντιλαμβάνεται σε αυτόν τον τόπο, δεν τα έχετε διεκδικήσει, τους τα έχετε χαρίσει τόσα χρόνια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ταυτόχρονα, η συμφωνία πρέπει να επιτέλους να ξεκαθαρίσει οριστικά τον ρόλο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, για να σταματήσει να βάζει διαρκώς ζητήματα νέων μέτρων. Επιτέλους, αυτό το γαϊτανάκι πρέπει να τελειώσει, να ξέρουμε πού βαδίζουμε. Η Ελλάδα σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς μπορεί να τα βγάλει πέρα, αν ξεκαθαρίσει τι και πότε πρέπει να γίνει με το χρέος και τα ελλείμματα. Η αναδιάρθρωση και η ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους θα οδηγήσει και στη μείωση των στόχων για πρωτογενή πλεονάσματα από το 3,5%, που έχετε δεχθεί, στο 2% του ΑΕΠ, απελευθερώνοντας έτσι πόρους για την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. Να συμφωνηθεί μια γραμμή άμυνας του ESM σε περίπτωση κερδοσκοπικών επιθέσεων στα ελληνικά ομόλογα. Να εφαρμοστεί ένα είδος στήριξης των ελληνικών ομολόγων, όπως έγινε περίπου με την πιστωτική χαλάρωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τα προηγούμενα χρόνια. Εννοείται ότι οποιοσδήποτε σχεδιασμός απαιτεί εμπιστευτικότητα και όχι δημόσιες αντιπαραθέσεις ανάμεσα στην Κυβέρνηση και την Τράπεζα της Ελλάδος, όπως έκπληκτοι παρακολουθήσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα. Η έξοδος από τα μνημόνια δεν θα γίνει, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ούτε με παληκαρισμούς ούτε με αυτοσχεδιασμούς, με το βλέμμα στραμμένο σε εκλογικές σκοπιμότητες. Η σωστή επιλογή για τη χώρα είναι η προσεκτική και σχεδιασμένη έξοδος, αλλά απαιτεί ένα δεσμευτικό πλαίσιο συναίνεσης για τα επόμενα χρόνια. Το ίδιο έγινε και στις άλλες χώρες της Ευρωζώνης που βγήκαν από την εποπτεία και ξαναμπήκαν σε τροχιά μεταρρυθμίσεων και ανάπτυξης. Ο δεύτερος πυλώνας για το τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα. Συναίνεση απαιτείται και για την προσέλκυση επενδύσεων. Να τελειώνουμε με την πόλωση και το τοξικό κλίμα που διώχνει και αποθαρρύνει επενδυτές. Στόχος; Αναπτυξιακές επενδύσεις 100 δισεκατομμυρίων στη χώρα για τα επόμενα πέντε χρόνια. Επενδύσεις από ξένα κεφάλαια αλλά και από τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με κατάργηση όλων των γραφειοκρατικών εμποδίων, με fast track διαδικασίες κατά το πρότυπο που λειτουργήσαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες για τις αδειοδοτήσεις. Επιβάλλεται να προχωρήσουμε σε μεγάλες εμβληματικές επενδύσεις σε κάθε περιφέρεια της χώρας και να λύνουμε εξαρχής όλα τα θέματα που σχετίζονται με όρους δόμησης και χρήσης γης. Επέκταση του μηχανισμού ΣΔΙΤ και σε άλλους τομείς πέραν των υποδομών. Ασφαλιστικά και φορολογικά κίνητρα στους μικρομεσαίους, τους αγρότες, τις επιχειρήσεις. Είναι ώρα να τονώσουμε το εισόδημα των νοικοκυριών, μειώνοντας τους φόρους που τα αφορούν και επίσης, μειώνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές για μισθωτούς και επαγγελματίες. Επιδότηση της εργασίας μέσω φορολογικών απαλλαγών για ουσιαστική μείωση της ανεργίας, ιδιαίτερα των νέων, των γυναικών και των ηλικιωμένων ανέργων. Αξιοποίηση του ψηφιακού μετασχηματισμού της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, στηρίζοντας νέες, εξωστρεφείς, καινοτόμες δραστηριότητες. Τομές στα συστήματα εκπαίδευσης, κατάρτισης και εργασιακής εμπειρίας, δίνοντας έμφαση στην αναβάθμιση των ικανοτήτων και δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού στις νέες τεχνολογίες, γιατί έτσι θα αποκτήσουμε πιο ποιοτικές και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις πλήρους εργασίας και θα ανοίξουμε δρόμους επιστροφής για τα παιδιά μας για να μπορέσουν να μείνουν και να δουλέψουν στον τόπο τους. Σημαντικό ρόλο για την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου και την περιφερειακή ανάπτυξη έχει η αυτοδιοίκηση Α΄ και Β΄ βαθμού, όχι βέβαια με μεθοδεύσεις που συκοφαντούν τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ», αλλά με ουσιαστικές αρμοδιότητες στον σχεδιασμό και την υλοποίηση της κοινωνικής πολιτικής, αλλά και της ανάπτυξης, με τη μεταβίβαση των αντίστοιχων πόρων. Κάθε περιφέρεια της χώρας μπορεί να αποκτήσει αναπτυξιακή ταυτότητα. Τρίτος πυλώνας. Η ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων στην οικονομία, στους θεσμούς και στο κράτος, ώστε να μπει ένα τέλος στις πελατειακές και κομματικές λογικές στη λειτουργία του. Επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης. Τέταρτος πυλώνας. Μετατροπή του υπερταμείου, για το οποίο καμαρώνετε, από ταμείο εκποίησης σε ταμείο αξιοποίησης του εθνικού πλούτου της δημόσιας περιουσίας, διασφαλίζοντας ότι μεγάλο μέρος των εσόδων θα κατευθυνθεί στην ανάπτυξη αλλά και την ενίσχυση του κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος για τη διασφάλιση των επόμενων γενιών. Πέμπτος πυλώνας. Ένα νέο κοινωνικό κράτος για δίκαιη διανομή του νέου παραγόμενου πλούτου και μείωση των ανισοτήτων. Οι άνθρωποι που το έχουν πραγματικά ανάγκη, πρέπει να αισθάνονται ότι θα έχουν σταθερό και δίκαιο μέρισμα από την επιτυχία της νέας προσπάθειας και όχι εφάπαξ φιλοδωρήματα προς άγραν ψήφων, όπως κάνετε όλο αυτό το διάστημα. Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, αύξηση του κατώτερου μισθού μέσα από την εθνική γενική συλλογική σύμβαση. Κατώτερη εγγυημένη σύνταξη 500 ευρώ και βέβαια κανένα παιδί δεν πρέπει να μείνει έξω από βρεφονηπιακούς σταθμούς. Το λέμε εδώ και δύο χρόνια. Και τέλος, ριζική αλλαγή του νόμου Κατρούγκαλου. Ο νόμος αυτός υπονομεύει την κοινωνική ασφάλιση, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Μετατρέπει τις συντάξεις σε φιλοδωρήματα. Εξοντώνει επαγγελματίες, επιστήμονες, αγρότες με τις συνεχείς αυξημένες εισφορές. Είναι ώρα να τον αλλάξουμε στο σύνολό του. Μια ριζική αλλαγή με ένα δίκαιο, βιώσιμο σύστημα, που θα σέβεται την ανταποδοτικότητα, θα θέτει μηνιαίο πλαφόν στις εισφορές, θα διασφαλίζει αξιοπρεπείς συντάξεις και διαγενεακή αλληλεγγύη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Σήμερα, όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας οφείλουν να ενημερώσουν τον ελληνικό λαό για το περιεχόμενο που η καθεμία δίνει στους πυλώνες της εθνικής γραμμής, για το πώς αντιλαμβάνονται τις διαπραγματεύσεις, αλλά και την τελική συμφωνία με τους εταίρους. Η χώρα και ο λαός μας δεν επιτρέπεται να βρεθούν μπροστά σε τετελεσμένα. Γι' αυτό, το Κίνημα Αλλαγής πιστεύει ότι τώρα είναι η ώρα ο ελληνικός λαός να αποφασίσει με ποιες εγγυήσεις και με ποιους στο τιμόνι μπορεί να προχωρήσει με ασφάλεια στην πραγματική βιώσιμη έξοδο από την κρίση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ζητώ εκλογές τώρα, λίγο πριν από την τυπική έξοδο από τα μνημόνια, για να μην καταστεί το αδιέξοδο μη αναστρέψιμο, για να μην ολοκληρωθεί ο κύκλος των χαμένων ευκαιριών για τον τόπο, η κατάρρευση που βήμα - βήμα ζούμε τα τελευταία χρόνια. Ζητώ εκλογές τώρα, για να αποκτήσει η χώρα ηγεσία και κυβέρνηση στο ύψος των περιστάσεων, αξιόπιστη και ικανή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ικανή να διαπραγματευθεί από νέα θέση και σε νέα βάση την επόμενη ημέρα, να κάνει η χώρα μια νέα αρχή. Και δεν μιλώ μόνο για τους δανειστές και τις διαπραγματεύσεις. Μιλώ για την καίρια συμβολή της πατρίδας μας στις κρίσιμες και ρευστές εξελίξεις και συνθήκες στην περιοχή, την κατοχύρωση του νέου ρόλου της Ελλάδας, με απόλυτο σεβασμό στις συμμαχίες της, ως νευραλγικού και ακρογωνιαίου λίθου και ως ακραίου ευρωπαϊκού συνόρου στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια. Ζητώ εκλογές τώρα για μια νέα ηγεσία και κυβέρνηση που μπορεί αξιόπιστα να εγγυηθεί τις αλλαγές που απαιτούνται, προκειμένου να ανακτήσουμε σημαντικό μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας, όχι στα λόγια, αλλά επιτέλους να γίνει πράξη, να επιστρέψουμε στο κέντρο των ευρωπαϊκών εξελίξεων ως ισότιμη χώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ηγεσία και κυβέρνηση που έχει τη δύναμη, τη γνώση, την πρόταση να προχωρήσει στην αναγκαία ανασύνταξη της Ελληνικής Δημοκρατίας, στην παραγωγική ανασυγκρότηση, να πυροδοτήσει την ανάπτυξη που απαιτούν οι καιροί, στην αναμόρφωση του κοινωνικού κράτους. Να σχεδιάσει, με άλλα λόγια, την πορεία που θα οδηγήσει σε συνθήκες ασφάλειας και αξιοπρέπειας τους Έλληνες και την Ελλάδα. Ζητώ εκλογές τώρα για μια νέα ηγεσία και κυβέρνηση που να εκφράζει την ισχυρή βούληση της μεγάλης λαϊκής πλειονότητας, της μέγιστης δυνατής και κοινοβουλευτικής στήριξης, η οποία να προωθήσει, επιτέλους, συνθήκες εθνικής συνεννόησης και συναίνεσης απέναντι στις διχαστικές και αδιέξοδες πρακτικές που τραυματικά βιώνουμε σήμερα. Πάνω σε συμφωνημένο και κοστολογημένο πρόγραμμα εξόδου από την κρίση και με ριζική αλλαγή του τρόπου που κυβερνάται η χώρα. Μια πραγματικά προοδευτική διακυβέρνηση, κόντρα στον συντηρητισμό και τον αριστερό και δεξιό τυχοδιωκτικό λαϊκισμό. Ζητώ εκλογές τώρα και να είστε βέβαιοι ότι όσο και αν τις εξορκίζετε, τελικά δεν θα τις αποφύγετε. Είναι κάποιες ιστορικές στιγμές, κατά τις οποίες οι ανάγκες και η πραγματικότητα επιβάλλονται στις όποιες προθέσεις και ανατρέπουν δικαιολογημένες, δρομολογημένες εξελίξεις και προεκλογικούς σχεδιασμούς. Οπότε, τα σενάρια κομματικής σωτηρίας δίνουν αναγκαστικά τη θέση τους στις επιταγές της εθνικής σωτηρίας. Και βρισκόμαστε σε μια τέτοια στιγμή, που πρέπει να προτάξουμε το εθνικό συμφέρον και η παράταξή μας ήταν πάντα μία παράταξη πατριωτική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Είναι στιγμές που η πολιτική ανατροπή γίνεται αναπόφευκτη και ο ρους της ιστορίας αλλάζει κατεύθυνση. Εμείς είμαστε εδώ, παρόντες και μάχιμοι για ό,τι υπαγορεύει το συμφέρον του λαού και του τόπου. Να βάλουμε ξανά τη δική μας σφραγίδα της πολιτικής σταθερότητας και της προοδευτικής διακυβέρνησης σε μια καλύτερη επόμενη μέρα για τις Ελληνίδες, τους Έλληνες και τη νέα γενιά. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα οκτώ μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 4ο Δημοτικό Σχολείο Καματερού. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Τσίπρα, αν κρίνω πάντως από τη συμμετοχή των Βουλευτών σας στη συζήτηση, μεγάλο ενδιαφέρον για το ολιστικό σας σχέδιο δεν βλέπω.
Τώρα που θα μιλήσετε εσείς θα έρθουν.
Ά, θα επιστρέψουν μετά, ωραία. Συζητάμε σήμερα για την οικονομία και η Κυβέρνηση και ο κ. Τσίπρας προσωπικά αισθάνθηκαν την ανάγκη να απολογηθούν για την κατάσταση στην οποία έχουν φέρει τη χώρα και τους Έλληνες. Δυστυχώς, όμως, τη συγκυρία σκεπάζει ένα γκρίζο σύννεφο βίας, της τυφλής βίας κατά του Δημάρχου Θεσσαλονίκης, του κ. Μπουτάρη, αλλά και των βανδαλισμών στο ιστορικό κτήριο του Συμβουλίου της Επικρατείας. Προσέξτε την ανησυχητική σύμπτωση. Επίθεση από τη μια σε έναν δημοκρατικά εκλεγμένο εκπρόσωπο, τον δήμαρχο της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης και επίθεση ταυτόχρονα σε ένα από τα δύο ανώτατα όργανα της δικαιοσύνης, που κατ' εξοχήν εκπροσωπεί τη διάκριση των εξουσιών και επομένως την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος. Με άλλα λόγια, ήταν ένα διπλό κτύπημα στο αυτονόητο δικαίωμα του πολίτη να επιλέγει ποιος τον κυβερνά, να προστατεύεται όταν αδικείται, να ζει σε ένα ασφαλές και πολιτισμένο κράτος. Για αυτό ακριβώς και επειδή το ποτήρι ήδη ξεχειλίζει, η καταδίκη πρέπει να είναι ρητή, απόλυτη, χωρίς αστερίσκους και χωρίς υπεκφυγές. Αυτό πράξαμε, ως ένα εθνικό υπεύθυνο κόμμα από την πρώτη κιόλας στιγμή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι όμως καιρός, κύριε Τσίπρα, να αναμετρηθείτε και εσείς με το αμαρτωλό παρελθόν σας, αλλά και με το προβληματικό παρόν σας. Μαζί με τις υπόλοιπες αυταπάτες σας πρέπει να καταδικάσετε και τις κρεμάλες των αγανακτισμένων, τις οποίες τυχοδιωκτικά ενσωματώσατε και με απόλυτο κυνισμό νομιμοποιήσατε και να ζητήσετε επιτέλους μια συγγνώμη για τον διχαστικό σας λόγο, για τις ανεκδιήγητες φράσεις: «Ή εμείς ή αυτοί, ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν». Σταματήστε, επιτέλους, να εξωραΐζετε τον τραμπουκισμό, αποκαλώντας τον ακτιβισμό. Συνειδητοποιείστε, επιτέλους, ότι είναι αποτέλεσμα της δικιάς σας αριστερής ιδεοληψίας να διαχωρίζετε τη βία σε αυτή των ακροδεξιών και σε εκείνη του συγκεντρωμένου πλήθους. Μου έκανε πολλή εντύπωση, κύριε Τσίπρα, το tweet το οποίο κάνατε μετά την επίθεση στον κ. Μπουτάρη, στο οποίο είπατε ότι αυτοί που επιτέθηκαν δεν είναι ούτε αγανακτισμένοι πολίτες ούτε συγκεντρωμένο πλήθος. Τι εννοείτε δηλαδή; Εννοείτε ότι αν ήταν αγανακτισμένοι πολίτες και συγκεντρωμένο πλήθος θα είχαν νομιμοποίηση να επιτεθούν; Διότι αυτό εννοείτε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η βία, λοιπόν, είναι μία και είναι κίνδυνος για τη δημοκρατία. Σας καλώ από αυτό το Βήμα, κύριε Τσίπρα, να πράξετε επιτέλους το αυτονόητο: Όχι απλώς να καταδικάσετε τη βία απ' όπου αυτή κι αν προέρχεται, αλλά να δεσμευθείτε ότι θα το αποδείξετε και στην πράξη. Απελευθερώστε τα Εξάρχεια, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια της χώρας, τα εγκαταλελειμμένα κτήρια και δώστε τα πίσω στους πολίτες. Τελειώνετε με τους «Ρουβίκωνες», κύριε Τσίπρα. Ο δήμαρχος Τήνου με οκτώ άτομα προσωπικό στο Αστυνομικό Τμήμα της Τήνου τους συνέλαβε. Συνέλαβε τον «Ρουβίκωνα». Εσείς εδώ δεν μπορείτε να το κάνετε; Δεν θέλετε να το κάνετε, γιατί οι εκλεκτικές σας συγγένειες με τον χώρο είναι τέτοιες που οι παλιοί σύντροφοί σας δεν σας το επιτρέπουν. Βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την αποστροφή του κ. Τόσκα. «Μωρό που μπουσουλάει», μας είπε ότι είναι ο «Ρουβίκωνας». Άρα να υποθέσω ότι η μαμά θα το βοηθήσει να σταθεί στα πόδια του «με στοργή και προδέρμ».
Περιμένω να ακούσω μια λέξη για την οικονομία.
Δικά σας λόγια είναι. Γιατί αγανακτείτε, κύριε συνάδελφε; Δεν τα είπαμε εμείς. Εσείς τα λέτε. Επιτέλους, λοιπόν, προστατέψτε τους Έλληνες και τις γειτονιές, τη δημόσια περιουσία που ανήκει σε όλους. Αυτή είναι η δουλειά σας, κύριε Τσίπρα. Αν δεν μπορείτε, να παραιτηθείτε. Αλλά δεν σας επιτρέπω ποτέ ξανά να αφήσετε το παραμικρό υπονοούμενο ότι η Νέα Δημοκρατία έχει οποιαδήποτε σχέση με οποιαδήποτε έκφραση βίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εσείς κάψατε την Αθήνα το 2008. Εσείς χαϊδέψατε και αποθρασύνατε τους «αγανακτισμένους», όταν μιλούσαν για κρεμάλες. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εσείς εξισώνατε τη φυσική βία των μνημονίων με τη βία του σπασίματος και των προπηλακισμών. Εσείς, κύριε Τσίπρα, προσθέτατε πάντα ένα «αλλά», όταν οι πολιτικοί σας αντίπαλοι δέχονταν επίθεση, όταν έδερναν τους δικούς μας Βουλευτές και τους Βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Ποτέ δεν ήταν η καταδίκη χωρίς αστερίσκους. Πάντα υπήρχε ένα «αλλά», ένα υπονοούμενο ότι αυτή η αντίδραση κάπως δικαιολογείται, επειδή εμείς ήμασταν αυτοί που δήθεν ψηφίσαμε τα μνημόνια. Εσείς, κύριε Τσίπρα, είστε αυτός που οκτώ χρόνια μετά δεν τολμήσατε να πείτε ούτε μια λέξη για να τιμήσετε τη μνήμη των δολοφονημένων της Marfin. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μη με κοιτάτε έτσι αμήχανα, γιατί έχετε τεράστια ευθύνη για την πρωτοφανή ανομία που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Είτε το θέλετε είτε όχι, στα ζητήματα αυτά θα παίρνετε τις απαντήσεις που σας αξίζουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα τελευταία γεγονότα με ανάγκασαν να ξεκινήσω την ομιλία μου από αυτά. Βέβαια, νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουν ότι ο κ. Τσίπρας κάπου προσπάθησε να εκμεταλλευτεί με ασύλληπτο θράσος και με βαθιά προσβλητικό τρόπο για την ιστορία αυτής της παράταξης την επίθεση που δέχθηκε ο κ. Μπουτάρης. Το έκανε για να αποκρύψει την καθολική αποτυχία του στα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες. Έρχομαι, λοιπόν, στην οικονομία και μιας και ο κ. Τσίπρας έσπευσε να κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική διαδρομή του τι έγινε στη χώρα από το 2014 μέχρι σήμερα, θα ήθελα να του επισημάνω μια σύμπτωση που μοιάζει με τραγική ειρωνεία. Είναι σήμερα 23 Μαΐου και με οδηγό αυτή την ημερομηνία ας κάνουμε μία σύντομη αναδρομή στα τρία χρόνια των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για όλα αυτά που δεν μας λέει το ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης του κ. Τσίπρα. Ξεκινάμε, λοιπόν. Πριν από τρία χρόνια, στις 23 Μαΐου 2015, εν μέσω της δημιουργικής ασάφειας του κ. Βαρουφάκη, οι εκροές των καταθέσεων είχαν φτάσει ήδη τα 20 δισεκατομμύρια και τα διεθνή γραφεία ζητούσαν από τους Έλληνες ξενοδόχους τιμές με ρήτρα χρεοκοπίας. Παρ' όλα αυτά, στη Σύνοδο Κορυφής της Ρίγας, ο κ. Τσίπρας μοίραζε, ως συνήθως, διαβεβαιώσεις, λέγοντας ότι η συμφωνία είναι κοντά. Ήταν τότε που γελούσατε ανέμελα στον κ. Γιούνκερ και κάνατε αστεία για τη γραβάτα του. Μόνο που η αλήθεια πίσω από αυτά τα ενσταντανέ ήταν άλλη. Αντί για συμφωνία η Κυβέρνηση απεργαζόταν ένα σχέδιο για διπλό νόμισμα και πίστευε ότι μπορούσε να απειλήσει την Ευρώπη με ένα δημοψήφισμα. Το τραγικό αποτέλεσμα ήταν τα capital controls και το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο 86 δισεκατομμυρίων ευρώ με υπογραφή του κ. Τσίπρα. Ήταν ένα μνημόνιο που έφερε άμεσες περικοπές αποδοχών, αύξηση της φορολογίας και εκτίναξη των τιμών μέσω του ΦΠΑ από τα καύσιμα και τα τρόφιμα, μέχρι τις συγκοινωνίες και την εστίαση. Πριν από δύο χρόνια, κύριε Τσίπρα, για την ακρίβεια μια μέρα πριν, στις 22 Μαΐου 2016, ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφιζε εδώ στη Βουλή τα διαβόητα προαπαιτούμενα, δηλαδή το ασφαλιστικό - λαιμητόμο του κ. Κατρούγκαλου, το υπερταμείο της δημόσιας περιουσίας για ενενήντα εννιά χρόνια, ναι, αυτό το οποίο διαφημίζετε τώρα στο ολιστικό σας σχέδιο, με λίγα λόγια το «μνημόνιο plus» των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Κι επειδή ο ψεύτης ντροπή δεν έχει ως γνωστόν, ο κ. Τσίπρας βεβαίωνε για άλλη μια φορά ότι αυτά είναι τα τελευταία μέτρα. Μόνο μία συνάδελφός σας, η κ. Βασιλική Κατριβάνου, είχε τότε την αξιοπρέπεια να παραιτηθεί. Όλοι οι άλλοι ψηφίσατε για να κάτσετε στις καρέκλες σας. Το τι ακολούθησε, το ξέρουμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σας ενοχλούν οι υπενθυμίσεις αυτής της ιστορικής αλήθειας. Έτσι δεν είναι; Δεν σας αρέσουν αυτά. Θα τα ξανακούσετε πολλές φορές μέχρι τις εκλογές. Το τι ακολούθησε μετά είναι γνωστό: Εξοντωτικοί φόροι και εισφορές, διάλυση της μεσαίας τάξης και φυσικά η περιθωριοποίηση των πιο αδύναμων. Όλα αυτά ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πάει στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, αν θυμάστε καλά. Πριν από έναν χρόνο τώρα, στις 23 Μαΐου 2017, σαν σήμερα ξανά, η Κυβέρνηση δεσμευόταν στο Eurogroup για πλεονάσματα ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και φυσικά για πρόσθετα μέτρα ύψους 5,1 δισεκατομμυρίου το 2019 και το 2020. Αναρωτιέμαι, κύριε Τσίπρα. Αυτά γιατί δεν τα αναφέρατε στην ομιλία σας; Γιατί δεν είπατε κουβέντα για τις μειώσεις των συντάξεων και τη μείωση του αφορολόγητου; Διότι αυτά τα οποία έχετε υπογράψει είναι στην ουσία ένα τέταρτο μνημόνιο, που έχει ήδη ναρκοθετήσει την πορεία της χώρας για αρκετά χρόνια τώρα. Και αυτή τη φορά βέβαια ο κ. Τσίπρας έπαιξε το χαρτί των αντίμετρων, χωρίς όμως να παραδεχθεί ότι και αυτό το εφεύρημα είναι στην αποκλειστική ευθύνη των δανειστών. Τι ακολούθησε; Η εκτόξευση των κόκκινων δανείων, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί. Ένας στους δύο Έλληνες χρωστάει σήμερα στην εφορία. Οκτώ στους δέκα δηλώνουν πως έχουν μεγάλη δυσκολία να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Και όλα αυτά, φυσικά, περιμένοντας τις νέες μειώσεις συντάξεων και την κατάργηση του αφορολόγητου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα έχουμε και πάλι 23 Μαΐου, μια ημερομηνία που θα κατατρέχει την Κυβέρνηση, καθώς συμπίπτει με ολέθριες επιλογές της, που όλες τους στηρίχθηκαν σε χυδαία ψέματα. Και αυτή η παράξενη σύμπτωση αποδεικνύει, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ότι δεν αλλάζετε και ούτε μπορείτε να αλλάξετε. Διότι είστε τώρα αυτό που ήσασταν πάντα: αδίστακτοι δημαγωγοί στα λόγια και απελπιστικά ανίκανοι στην πράξη! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί όλοι πια έχουν καταλάβει ότι όσο αλήθεια ήταν το «σκίσιμο του μνημονίου με ένα άρθρο» το 2015, όσο ίσχυε το «κανένα μέτρο» του 2016, όσο εφαρμόστηκαν τα αντίμετρα το 2017, άλλο τόσο αλήθεια είναι και το παραμύθι της καθαρής εξόδου και της επιστροφής στην ανάπτυξη. Και θα σας απαριθμήσω δεδομένα, κύριε Τσίπρα, τα οποία δεν επιδέχονται καμμία αμφισβήτηση. Ήδη το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναθεώρησαν και πάλι προς τα κάτω τις εκτιμήσεις για το ΑΕΠ και την ανάπτυξη, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Αρνητική έκπληξη χαρακτηρίζουν όλοι την τριετία 2015-2017. Ξέρετε, κύριε Τσίπρα, εμένα μου αρέσει να μιλάω με στοιχεία, όχι με κορώνες και με πλήρη διαστρέβλωση των όσων λέω. Αυτός ο ωραίος πίνακας δείχνει τον ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ για το τέταρτο τρίμηνο του 2017. Είναι ο χαμηλότερος στην Ευρωζώνη. Δώστε τον παρακαλώ στον κύριο Πρωθυπουργό. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ο πίνακας αυτός δείχνει την ανάπτυξη, την οποία είχε η ελληνική οικονομία σε σχέση με την Πορτογαλία και την Ιρλανδία μεταξύ 2015-2017. Η Κύπρος είχε 9,3% σωρευτική ανάπτυξη την τριετία, 6,1% σωρευτική ανάπτυξη είχε η Πορτογαλία και 0,9% σωρευτική ανάπτυξη η Ελλάδα την τριετία που την κυβερνούσατε. Συγχαρητήρια, κύριε Τσίπρα. Αυτά είναι τα επιτεύγματά σας. Γι' αυτά είστε υπερήφανος! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δώστε το και αυτό στον Πρωθυπουργό για να το εμπεδώσει και στον κ. Τσακαλώτο που κουνάει το κεφάλι του, φαντάζομαι όχι αμφισβητώντας τα στοιχεία, έτσι δεν είναι;
Τρία χρόνια είναι ένα μικρό δείγμα.
Πανηγυρίζετε και φωτογραφίζεστε δίπλα στον κ. Γκουρία. Όμως, φαίνεται να μην έχετε διαβάσει το περιεχόμενο της έκθεσης του ΟΟΣΑ που σας παρέδωσε. Γιατί σε αυτή σημειώνεται μείωση της παραγωγικότητας, η οποία συντηρεί χαμηλούς μισθούς και τη φτώχεια εντός εργασίας. Αλλά και στους ανέργους, πώς πάνε αλήθεια τα πράγματα; Μόνο το 4% βρίσκει απασχόληση μέσω του ΟΑΕΔ. Μόλις το 12% των ανέργων παίρνει κάποιο βοήθημα. Όσο για τις δημόσιες επενδύσεις, που έχουν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο αναπτυξιακό σας σχέδιο, το δελτίο εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2018 επιβεβαιώνει την παταγώδη αποτυχία σας. Και στο πρώτο εξάμηνο του 2018, παρά τις εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εσείς περικόβετε τις ήδη μειωμένες δαπάνες κατά 556 εκατομμύρια ευρώ. Ένα απλό παράδειγμα τα λέει όλα: Το 2014 η Κομισιόν προέβλεπε ότι το εθνικό προϊόν των Ελλήνων στο τέλος του 2018 θα ήταν 217 δισεκατομμύρια ευρώ, κύριε Τσίπρα. Σήμερα ποια είναι η πρόβλεψη; Είναι 183 δισεκατομμύρια ευρώ, λίγο περισσότερο - ελάχιστα περισσότερο - απ' ό,τι το βρήκατε στο τέλος του 2014. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Σημαίνει 34 δισεκατομμύρια ευρώ χαμένα σε ετήσια βάση από την καταστροφική σας πολιτική, 8.220 ευρώ για κάθε οικογένεια. Τόσα χρεώσατε τους Έλληνες και αυτή είναι μία μόνο πτυχή της καταστροφικής πολιτικής σας. Αντί να βάλετε χρήματα στην οικονομία για να πάρει μπροστά, τραβάτε χρήματα από την αγορά. Ο ΟΟΣΑ έρχεται και μας λέει ότι έχουμε από τους υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές και τα λιγότερα - προσέξτε! - αναλογικά έσοδα. Το αποτέλεσμα της πολιτικής σας ποιο είναι; Τέσσερις στους δέκα Έλληνες θεωρούν πλέον τη φοροδιαφυγή ως θεμιτή άμυνα κατά της υπερβολικής φορολόγησης. Αυτό καταφέρατε, κύριε Τσίπρα, σήμερα. Το 70% των ελεύθερων επαγγελματιών δηλώνει μηνιαίο εισόδημα 750 ευρώ, κρυβόμενο με αυτόν τον τρόπο κάτω από το αφορολόγητο. Την ίδια στιγμή καταστρέφετε συνειδητά τη μεσαία τάξη. Και είναι πραγματικά ασύλληπτη η καταστροφή που επιφέρατε, ειδικά σε αυτούς που είναι συνεπείς φορολογούμενοι. Προσέξτε: Το 42% του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων το πληρώνουν όσοι δηλώνουν εισόδημα πάνω από 42.000 ευρώ και αποτελούν το 3% των φορολογούμενων. Αυτοί πληρώνουν το 42% του συνολικού φόρου εισοδήματος. Καταφέρατε το ακατόρθωτο, να εξωθήσετε ακόμα και νομοταγείς πολίτες με κάθε τρόπο στη φοροδιαφυγή, για να μην αισθάνονται τα τελευταία κορόιδα της ανερμάτιστης πολιτικής σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με χαρά αποδέχθηκα την πρόταση της κ. Γεννηματά για τη σημερινή συζήτηση, όχι μόνο γιατί μου δόθηκε μία ακόμα ευκαιρία να περιγράψω την άθλια οικονομική πολιτική, την οποία ακολουθήσατε τα τελευταία τριάμισι χρόνια ούτε για να αναπτύξω ακόμα μια φορά τη δική μας απάντηση που συνιστά ένα μελετημένο σχέδιο δράσης για την ανόρθωση της οικονομίας. Θεωρώ πολύ χρήσιμη την πρωτοβουλία που πήρατε, κυρία Γεννηματά, καθώς βαδίζουμε προς ένα κρίσιμο σταυροδρόμι για το οποίο ούτε τα κόμματα ούτε οι πολίτες έχουν επαρκή ενημέρωση. Εδώ και αρκετούς μήνες, κύριε Τσίπρα, η Κυβέρνησή σας συζητά με τους εταίρους το περιβόητο ολιστικό αναπτυξιακό σχέδιο για την επόμενη μέρα. Το κάνατε, φυσικά, στα κρυφά, χωρίς να το θέσετε σε διαβούλευση στους κοινωνικούς εταίρους, χωρίς να το φέρετε στη Βουλή, χωρίς καμμία διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης. Και αυτό που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα - σας διαβεβαιώνω ότι έκατσα χθες το βράδυ και το διάβασα ολόκληρο, δεν είμαι σίγουρος αν το έχετε διαβάσει και εσείς με τέτοια λεπτομέρεια - δεν είναι τίποτα παραπάνω, κατά την άποψή μου, από ένα αόριστο ευχολόγιο, στο οποίο συνυπάρχουν κάποιες αυτονόητες και σωστές μεταρρυθμίσεις με αρκετές ιδεοληπτικές εμμονές και κυρίως με πολλές ασυγχώρητες γενικότητες. Και φυσικά, δεν έχουμε καμμία εικόνα αν αυτό είναι πραγματικά δικό σας σχέδιο, αν έχει ξαναγραφεί από τους θεσμούς, ενσωματώνοντας ενδεχομένως δικές τους προτεραιότητες, διότι δεν γνωρίζουμε ποιο είναι το αρχικό κείμενο το οποίο στείλατε εσείς στην τρόικα. Το βέβαιο, όμως, είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι δεν συνιστά, σε καμμία περίπτωση, έναν συγκεκριμένο χάρτη τολμηρών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Είναι ένα αναπτυξιακό σχέδιο χωρίς ανάπτυξη. Λείπει όχι μόνο το όραμα - μερικές φορές μου έδωσε την εντύπωση ότι ο συγγραφέας περίπου έκανε αγγαρεία, ότι έπρεπε να γραφτεί αυτό το κείμενο μόνο και μόνο για να εκπληρωθεί μία τυπική υποχρέωση - αλλά λείπουν εφαρμοσμένες πολιτικές, που θα φέρουν δουλειές, θα βελτιώσουν το εισόδημα, θα παραγάγουν πλούτο. Πάμε, όμως, να δούμε, κύριε Τσίπρα, όχι μόνον τι λέει το αναπτυξιακό σας σχέδιο αλλά, κυρίως, τι δεν μας λέει. Στα τέλη Αυγούστου πράγματι τελειώνει ο ευνοϊκός ευρωπαϊκός δανεισμός, αλλά παραμένουν τα σκληρά μέτρα. Γι' αυτό και έχει πολύ μεγάλη σημασία από σήμερα να ανιχνευθεί η επόμενη μέρα, να αποτιμηθεί η αληθινή εικόνα και να αποκαλυφθούν οι νέοι κίνδυνοι, διότι κίνδυνοι υπάρχουν, τόσο από αυτό που η Κυβέρνηση βαφτίζει «έξοδο στις αγορές» όσο και από τις πολλές ουρές της καλοκαιρινής αξιολόγησης, ουρές που προφανώς ανοίγουν το παράθυρο για πρόσθετες δεσμεύσεις. Δυστυχώς ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ξαναβάζουν τη χώρα στον βούρκο της ανασφάλειας, όπως βουλιάζουν και πάλι την πολιτική μέσα στη λάσπη. Εξηγούμαι. Όταν μία χώρα, κύριε Τσίπρα, σταματάει να δανείζεται με χαμηλά επιτόκια από τους εταίρους της και βγαίνει στις αγορές, οφείλει να το κάνει υπό συνθήκες ευνοϊκές, όπως το έκανε η Ιρλανδία, η Κύπρος και η Πορτογαλία. Εσείς, όμως, ως συνήθως, πάτε ανάποδα στο ρεύμα. Βασίζεστε σε ένα απόθεμα, το περιβόητο cash buffer ύψους 18 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο πώς προήλθε αλήθεια; Από υπερπλεονάσματα μεγαλύτερα από αυτά που σας ζήτησαν, από νέες συντάξεις, τις οποίες δεν δίνετε, από οφειλές που δεν επιστρέφονται, από αποθέματα φορέων που γίνονται repos, και από δημόσιες επενδύσεις που δεν υλοποιούνται. Την ίδια ώρα παραμένουν αναξιοποίητοι σημαντικοί πόροι ύψους 28 δισεκατομμυρίων ευρώ από το τρίτο πρόγραμμα, με πολύ χαμηλά επιτόκια και η Κυβέρνηση με αποκλειστική της ευθύνη έχει καθυστερήσει συνολικά στην υλοποίηση του προγράμματος, άρα δεν μπορεί να αντλήσει αυτά τα κεφάλαια. Και όλα αυτά βαφτίζονται «μαξιλάρι ασφάλειας». Μόνο που την επόμενη μέρα - το ξέρετε πολύ καλά - οι αγορές θα είναι πολύ αυστηρές αν εντοπίσουν οποιοδήποτε μεταρρυθμιστικό πισωγύρισμα. Και το σωσίβιο, το οποίο λέτε ότι έχετε εξασφαλίσει, κινδυνεύει να αποδειχθεί τρύπιο στις θάλασσες των διεθνών αγορών. Πού διαπραγματεύεται, κύριε Τσίπρα, το ελληνικό δεκαετές ομόλογο; Στο 4,5%. Πού είναι το αντίστοιχο της Πορτογαλίας; Στο 1,9%. Πού είναι το επταετές της Κύπρου; Στο 2,5%. Η έξοδος στις αγορές μοιάζει υπό τις παρούσες συνθήκες μια βόλτα σε ναρκοπέδιο, με δική σας ευθύνη. Εσείς κυβερνάτε τριάμισι χρόνια. Δεν πετύχατε την απαιτούμενη αποκλιμάκωση στα επιτόκια και την πιστοληπτική αναβάθμιση της χώρας, που θα μας εξασφαλίσουν μετά τον Αύγουστο χαμηλό κόστος δανεισμού. Ούτε κουβέντα, φυσικά, για όλα αυτά στο ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης. Ούτε, βέβαια, βελτιώσατε την εικόνα του δημόσιου χρέους. Θυμίζω για άλλη μία φορά, κύριε Τσίπρα, κάτι το οποίο φυσικά δεν αναφέρεται στο ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης, ότι το ΔΝΤ εκτιμούσε το 2014 ότι το χρέος κινείται σε μονοπάτι βιωσιμότητος. Έτσι δεν είναι, κύριε Τσακαλώτε; Κάνω λάθος; Δεν κάνω λάθος, γιατί έχω εδώ τις αναλύσεις του ΔΝΤ που λένε ξεκάθαρα: «It appeared that no further relief would have been needed». Αυτό έλεγε το ΔΝΤ το 2014 για την πορεία του ελληνικού χρέους εκτιμώντας ότι θα φτάσει κοντά στο 60% το 2060. Καταθέτω στα Πρακτικά την έκθεση του ΔΝΤ. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα έκθεση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τι λέει το ΔΝΤ στην έκθεση του 2017; «Greek debt is highly unsustainable», δηλαδή εξαιρετικά μη βιώσιμο, μεταφράζω στα ελληνικά. Εκτοξεύεται το δημόσιο χρέος στο 195% του ΑΕΠ και οι ανάγκες χρηματοδότησής του στο 45% του ΑΕΠ. Την καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα έκθεση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ούτε κουβέντα, φυσικά, για όλα αυτά στο ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης. Και πριν από κάποιες μέρες ανακοινώσατε μια κατ' αρχήν τεχνική συμφωνία, για την οποία ο ίδιος ο Υπουργός Οικονομικών μάς είπε «έπρεπε να βάλουμε και λίγο νερό στο κρασί μας». Έτσι δεν το είπατε; Ωραία, ενημερώστε μας, λοιπόν, σήμερα, κύριε Τσακαλώτε, πόσο νερό βάλατε και σε ποιο κρασί! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί; Διότι υποψιάζομαι ότι και εδώ κρύβονται νέες δεσμεύσεις που, καθώς φαίνεται, θα βρουν τη θέση τους στον μηχανισμό αυξημένης εποπτείας που θα μας συνοδεύει για αρκετά χρόνια ακόμη. Γιατί η καθαρή έξοδος είναι το νέο βρώμικο ψέμα του κ. Τσίπρα. Το μνημόνιο δεν τελειώνει τον Αύγουστο, απλώς μεταλλάσσεται και η χώρα θα ενταχθεί σε ένα νέο αυστηρό πλαίσιο παρακολούθησης που θα περιορίζει σημαντικά τους βαθμούς της ελευθερίας μας, ένα πλαίσιο παρακολούθησης διαφορετικό από αυτό στο οποίο εντάχθηκαν η Ιρλανδία, η Κύπρος και η Πορτογαλία. Και, βέβαια, η χώρα θα κληθεί να εφαρμόσει πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα ύψους 5,1 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία ο κ. Τσίπρας και ο κ. Καμμένος έχουν ήδη ψηφίσει και χωρίς μάλιστα να έχουν εξασφαλίσει καμμία χρηματοδότηση. Γι' αυτό και λέμε ότι από τη χρηματοδότηση χωρίς μνημόνιο, την οποία ζητούσατε το 2015, πήγαμε στο μνημόνιο χωρίς χρηματοδότηση. Έχετε ήδη ψηφίσει - θα το ξαναπούμε να το ακούσουν και να το εμπεδώσουν οι συμπολίτες μας - τη μείωση του αφορολόγητου, την πλήρη κατάργηση του ΕΚΑΣ και τη νέα μείωση των συντάξεων. Οι δημαγωγοί, που υπόσχονταν δέκατη τρίτη και δέκατη τέταρτη σύνταξη, λήστεψαν τη δωδέκατη και τώρα θα πάρουν και την εντέκατη σύνταξη από τους συνταξιούχους. Ακόμα δεν έχετε απαντήσει σε μια ερώτηση σαράντα έξι Βουλευτών μας, με την οποία σας ζητούμε να δώσετε επιτέλους λεπτομέρειες για τις περικοπές των συντάξεων που έχετε νομοθετήσει με τον νόμο Κατρούγκαλου. Την καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα ερώτηση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δυστυχώς, όμως, τα άσχημα νέα δεν σταματούν εδώ. Για πρώτη φορά από 1-1-2020 ο χαμηλόμισθος των 600 ευρώ θα κληθεί να πληρώσει φόρο εισοδήματος, την ίδια ώρα που δύο εκατομμύρια συμπολίτες μας χρωστούν έως 500 ευρώ στην εφορία και αδυνατούν να πληρώσουν ή έστω να ρυθμίσουν αυτό το ποσό. Ήδη έχουν καταγραφεί ένα εκατομμύριο κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί καλά κρατούν. Κάνατε μεγάλη κουβέντα για τον κατώτατο μισθό, αλλά δεν είπατε κουβέντα για τη γενιά των 360 ευρώ, την οποία εσείς δημιουργήσατε, τους απασχολούμενους μερικής απασχόλησης τους οποίους χρησιμοποιείτε, για να αποδείξετε ότι η ανεργία μειώνεται, αλλά βέβαια στα στοιχεία της ανεργίας δεν προσμετράτε, στη βάση του πληθυσμού που μπορεί να απασχοληθεί, τις τετρακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας που έφυγαν από τη χώρα αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο. Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ομολογουμένως μια θλιβερή επίδοση για κάποιους οι οποίοι ήρθαν στην εξουσία ως προστάτες των πιο αδυνάμων και, τελικά, έκαναν τους φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα περισσότερο παρά ποτέ η χώρα μας χρειάζεται ένα τολμηρό σχέδιο εξόδου από την παρατεταμένη κρίση, μια κρίση που μας έχει καθηλώσει στη μιζέρια και στην παρακμή. Δεν είναι ώρα ούτε για ωραιοποιήσεις ούτε για υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σοκ, το οποίο μπορεί να έρθει μόνο από ένα μεγάλο κύμα ιδιωτικών επενδύσεων. Και, ναι, πρέπει να μειώσουμε τους φόρους και τις εισφορές. Κουβέντα γι' αυτό στο ολιστικό σχέδιο. Αντίθετα, καταλαβαίνω ότι ο ΕΝΦΙΑ θα κρατηθεί εκεί που είναι σήμερα, στα 2,65 δισεκατομμύρια ευρώ, ο ίδιος ΕΝΦΙΑ τον οποίο εσείς λέγατε ότι θα καταργήσετε με έναν νόμο και με ένα άρθρο! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Από τη στιγμή που θα μειωθεί το αφορολόγητο, ο εισαγωγικός φορολογικός συντελεστής πρέπει να κατέβει στο 9% για εισοδήματα μέχρι 10.000 ευρώ και τα κέρδη στις επιχειρήσεις πρέπει να φορολογούνται με 20% και όχι με 29%. Λέτε ότι θα το πάτε στο 26%, δηλαδή λέτε ότι θα επιστρέψετε τη φορολογία εκεί που τη βρήκατε. Στο 26% τη βρήκατε και την πήγατε εσείς στο 29%! Ποιον κοροϊδεύετε, κύριε Τσίπρα, επιτέλους; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Υπάρχει στο σχέδιό σας έστω και μια αναφορά στο πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί η φορολογία ως αναπτυξιακό κίνητρο για παραγωγικές επενδύσεις, ειδικά σε τομείς έντασης γνώσης, για το πώς θα ξαναπάρει μπρος η οικοδομή, τι φορολογικά κίνητρα μπορούμε να δώσουμε για επισκευές σπιτιών, για περιβαλλοντικές αναβαθμίσεις; Τίποτα από όλα αυτά, φυσικά, δεν υπάρχει στο δικό σας σχέδιο. Η χώρα χρειάζεται ένα διπλό σοκ - εμπιστοσύνης και αποταμίευσης - που θα ενεργοποιήσει την ελληνική επιχειρηματικότητα, με κίνητρα επιστροφής χρημάτων στις τράπεζες, με ριζοσπαστική αξιοποίηση κεφαλαίων, όπως αυτά του ασφαλιστικού συστήματος, με μια εφάπαξ συνολική ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους αλλά και με δραστική απλοποίηση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Η μάχη με τον κρατισμό, την πολυνομία, τη γραφειοκρατία είναι μια μάχη που δεν μπορεί να χαθεί και η Ελλάδα θα αξιοποιήσει τα απαράμιλλα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, θα γίνει επιτέλους μια χώρα φιλική στην επιχειρηματική κοινότητα. Γιατί το δίλημμα της επόμενης μέρας, πράγματι, κύριε Τσίπρα, είναι πολύ καθαρό: Ποιος μπορεί να δημιουργήσει πολλές και καλά πληρωμένες δουλειές; Ποιος μπορεί να βελτιώσει το διαθέσιμο εισόδημα της μεσαίας τάξης; Ποιος μπορεί να παραγάγει πλούτο που θα διανέμεται δίκαια σε όλους; Εμείς θέλουμε οι Έλληνες να ξαναπάρουν την τύχη της ζωής τους στα χέρια τους και η Ελλάδα να δουλέψει ξανά και κανείς να μη μείνει πίσω και γι' αυτό και επιμένουμε σε ένα παράλληλο δίχτυ προστασίας για τους πιο αδύναμους. Ναι, θέλουμε το εγγυημένο εισόδημα να πάει στο 1 δισεκατομμύριο για οκτακόσιες χιλιάδες φτωχούς συμπολίτες μας, ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, το οποίο σας θυμίζω ότι εμείς νομοθετήσαμε και εσείς πολεμήσατε τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής σας, για να μην ξεχνιόμαστε. Θέλουμε παιδικούς σταθμούς και ολοήμερα σχολεία για κάθε Ελληνόπουλο. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γιατί δυσανασχετείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι;
Κάντε ησυχία, παρακαλώ!
Το πολεμήσατε. Βέβαια, το πολεμήσατε το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για δεκαοκτώ μήνες μέχρι που αναγκαστήκατε να το υιοθετήσετε υπό την πίεση των θεσμών. Βέβαια, δίνουμε πολύ μεγάλη έμφαση σε προγράμματα που δεν αρκούνται σε επιδόματα για τους άνεργους, ειδικά τους νέους, αλλά τους επιμορφώνουν και τους οδηγούν πάλι πίσω στην παραγωγή. Το κοστολογημένο οικονομικό μας πρόγραμμα δεν είναι, όμως, η μόνη απάντηση στα ζητούμενα της χώρας, γιατί δεν είναι μόνο η οικονομία που απαιτεί να μπει ένα φρένο στη διαρκή υποχώρηση. Είναι η χώρα ολόκληρη που επιζητεί ένα νέο περιβάλλον με νέα αρχή. Η μείωση των φόρων, οι επενδύσεις, οι νέες δουλειές, που σχεδιάζουμε, θέλουν μια άλλη ατμόσφαιρα από αυτή του ψέματος, του διχασμού και των ρουσφετιών. Θέλουν θεσμούς που λειτουργούν και δικαιοσύνη που εγγυάται την τήρηση των κανόνων. Η ανάπτυξη και η δημιουργικότητα δεν ανθίζουν με εγκληματίες στις γειτονιές, με κουκουλοφόρους στα πανεπιστήμια και με «Ρουβίκωνες» στα πεζοδρόμια ή στα γραφεία. Θέλουν πάνω απ' όλα ασφάλεια και το αίτημα της ασφάλειας προέρχεται από όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από την ιδεολογική ή πολιτική τους ταυτότητα. Θέλουν γρήγορη και αποτελεσματική διοίκηση, παιδεία που βλέπει μπροστά και αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του μέλλοντος, δικαιοσύνη που απονέμεται γρήγορα. Και, βέβαια, μια χώρα που σηκώνει κεφάλι, χρειάζεται κύρος, διεθνείς συνεργασίες και σοβαρή διπλωματία και όχι αυτή την αμηχανία που κρατά ακόμα φυλακισμένα τα δύο παιδιά μας στην Τουρκία ή υπόγειες διαδρομές που ακολουθούνται στο ζήτημα του Σκοπιανού. Είστε υποχρεωμένος, κύριε Τσίπρα, σήμερα μάλιστα, να τοποθετηθείτε επίσημα ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας και του ελληνικού λαού για το απαράδεκτο όνομα «Μακεδονία του Ίλιντεν», που όπως μας είπατε - το είπατε και δημόσια - συζητήσατε με τον Σκοπιανό ομόλογό σας. Πείτε μας, λοιπόν, ξεκάθαρα αν το έχετε ήδη απορρίψει ή αν το συζητάτε ακόμα μυστικά. Με άλλα λόγια, κυρίες και κύριοι των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, οι Έλληνες δεν ζητούν απλά να κρίνουν όσα κάνετε ή δεν κάνετε τόσο καιρό, αλλά να επιλέξουν ποιος θα τους οδηγήσει με σχέδιο και με ασφάλεια στην επόμενη ημέρα. Δεν θέλουν απλά να τιμωρήσουν αυτούς που απέτυχαν. Θέλουν το δικαίωμα στην ελπίδα, όχι όμως στην ψεύτικη ελπίδα των ανέξοδων υποσχέσεων, αλλά στην ελπίδα της αλήθειας, στην αλήθεια της ελπίδας. Εκλογές, λοιπόν! Κυρία Γεννηματά, δεν θα διαφωνήσουμε αν οι εκλογές πρέπει να γίνουν σε έναν, δύο, τρεις μήνες. Εμείς, εξάλλου, τις ζητάμε εδώ και δύο χρόνια τις εκλογές! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μιλάμε για εκλογές στις οποίες θα αναμετρηθούν τα έργα απέναντι στα λόγια, το τεκμηριωμένο και κοστολογημένο πρόγραμμα απέναντι στις αερολογίες των ολιστικών σχεδίων ανάπτυξης, εκλογές στις οποίες θα αναμετρηθεί η ασφάλεια απέναντι στον φόβο, η αυτοπεποίθηση και η αισιοδοξία απέναντι στον λαϊκισμό και την παρακμή. Αυτή τη φορά, βέβαια, δεν βλέπω να καλείτε για ενίσχυση τους «Ποδέμος» του κ. Ιγκλέσιας. Μάλλον θα απολαμβάνει την πισίνα του και δεν θα έχει πολύ χρόνο να διαθέσει, για να σας υποστηρίξει στην προεκλογική σας εκστρατεία! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κλείνω - και ευχαριστώ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε - λέγοντας το εξής: Για μια φορά, κύριε Τσίπρα, κάντε επιτέλους το σωστό! Συμφωνείτε μαζί μου, συμφωνούμε όλοι, ότι η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα και η κάλπη από μόνη της είναι μια κάθαρση. Δώστε, λοιπόν, στον ελληνικό λαό την ευκαιρία να πάρει θέση. Μην τον δεσμεύετε για χρόνια, για να εξασφαλίσετε μερικούς ακόμα μήνες - διότι τόσοι είναι - στην εξουσία και κυρίως μην υπονομεύετε τις δημοκρατικές μας κατακτήσεις σε μια απέλπιδα προσπάθεια να περιορίσετε τη συντριβή σας. Ο ελληνικός λαός είναι σοφός και είμαι πεπεισμένος ότι η εμπειρία των τελευταίων οκτώ ετών τον έχει κάνει ακόμα σοφότερο. Εμπιστευθείτε την κρίση του, σεβαστείτε την ετυμηγορία του. Αφήστε τον να ασκήσει το δημοκρατικό του δικαίωμα, γιατί αυτό αξίζει στη χώρα. Αξίζουμε καλύτερα και σύντομα ο ελληνικός λαός θα το αποδείξει στις κάλπες.
Καλώ στο Βήμα για να λάβει τον λόγο τον Υπουργό Οικονομικών κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο. Θα είναι ενιαία η πρωτολογία και η δευτερολογία του κ. Τσακαλώτου, όπως σας είπα από την αρχή της συνεδρίασης, διότι ύστερα θα αποχωρήσει για να αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλοδεχούμενη η συζήτηση σήμερα, γιατί είναι μια πολύ καλή ευκαιρία και συγκυρία να συζητήσουμε σοβαρά. Η τεχνική συμφωνία τελείωσε πριν από λίγες ημέρες και έχουμε έναν μήνα για τα προαπαιτούμενα. Η συζήτηση για το χρέος συνεχίζεται, έχει σχεδόν καταλήξει και ξέρουμε πώς θα είναι ποιοτικά η μεταμνημονιακή παρακολούθηση με το άρθρο 472. Μπαίνω τον πειρασμό να απαντήσω και στην κ. Γεννηματά και στον κ. Μητσοτάκη, αλλά νομίζω ότι ο ελληνικός λαός αξίζει καλύτερα και αξίζει να ακούσει αυτό που ζητάει η κ. Γεννηματά, να κάνουμε μια συζήτηση για το μέλλον. Οπότε, θα με συγχωρέσετε, αλλά δεν θα απαντήσω σε όλα όσα είπε ο κ. Μητσοτάκης, όπως ότι μειώθηκε η παραγωγικότητα, ενώ θα έπρεπε να ξέρει ότι είναι ένα κυκλικό φαινόμενο που έχει σχέση με την ύφεση. Δεν θα του εξηγήσω ότι το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ήταν για τις εκλογές του Γενάρη του 2015 και όχι του Σεπτεμβρίου. Δεν θα του εξηγήσω για τις ασκήσεις που κάνει η Κομισιόν, για το τι θα ήταν η ανάπτυξη και πού θα έφτανε το ΑΕΠ. Θα μπορούσα να το κάνω και εγώ από το 2010 με τις προβλέψεις του ΔΝΤ. Δεν θα του εξηγήσω ότι το επιτόκιο στην Ελλάδα έχει περιοριστεί κάπως την τελευταία εβδομάδα και από τις συζητήσεις του Τραμπ με τους Ευρωπαίους, αλλά και από το φαινόμενο στην Ιταλία. Δεν θα συζητήσω μαζί του ξανά όλα αυτά που έχουμε πει χιλιάδες φορές, όπως ότι «είναι χειρότερο το τρίτο μνημόνιο», «δεν είναι χειρότερο», «όχι εσείς κάνατε». Νομίζω ότι ο κόσμος έχει ακούσει αυτά τα επιχειρήματα. Τα έχει ακούσει, τα ξέρει και θα πάρει τις αποφάσεις του. Αυτό που περίμενε εδώ ήταν να πούμε αν έχουμε εμείς ή εσείς καλύτερη στρατηγική για το μέλλον, αν υπάρχουν συνθέσεις ή αν δεν υπάρχουν συνθέσεις και τι μπορούμε να κάνουμε. Δεν θα πω ούτε για την κ. Γεννηματά τώρα και για τα δέκα κατηγορώ της που ήταν μια κακοποίηση του Ζολά γι' αυτούς και αυτές με περιορισμένη λογοτεχνική αγραμματοσύνη. Δεν θα μπω σε αυτό το λούκι. Όμως, να σας πω ότι καθώς διάβαζα την αίτηση της κ. Γεννηματά που, νομίζω, ήταν τρεις σελίδες, διάβαζα συγχρόνως το βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού για τον Γλαύκο Θρασάκη, που το προτείνω σε όλους και όλες. Είχε, λοιπόν, μια εικόνα γι' αυτούς που είναι απομονωμένους. Συγκεκριμένα, έδειχνε ένα φανάρι σε μια γειτονιά που έχει γίνει λαϊκή και πάει κίτρινο, πράσινο, κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, κόκκινο, πορτοκαλί, πράσινο, κόκκινο. Περνάνε τα αυτοκίνητα, δεν περνάνε. Οι άνθρωποι περνάνε, δεν χρειάζεται να σταματήσουν. Το βλέπουν, δεν το βλέπουν. Τους θυμίζει κάτι. Δεν επηρεάζουν τίποτα. Έτσι μου θύμισε το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής ότι περνάνε, γίνονται πράγματα, γίνονται συζητήσεις, γίνονται προτάσεις «κόκκινο, πράσινο, πορτοκαλί», «κόκκινο, πράσινο, πορτοκαλί» και δεν παίρνουν χαμπάρι. Ούτε αυτοί μπορούν να επηρεάσουν, ούτε εμείς ξέρουμε τι θέλουν να κάνουν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτό είναι λυπηρό. Γιατί είναι λυπηρό; Σας καλώ να διαβάσετε το άρθρο του Μουχνάου στους «FINANCIAL TIMES», του Βόλφγκανγκ Μουχνάου, καμμία σχέση με τον άλλο Βόλφγκανγκ! Σας καλώ, λοιπόν, να διαβάσετε το άρθρο του στους «FINANCIAL TIMES» τη Δευτέρα, όπου λέει, με βάση τα γεγονότα της Ιταλίας, ότι η ιστορία αποδεικνύει πως αυτές οι φιλελεύθερες δημοκρατίες που δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του κόσμου, της εργασίας και των μεσαίων στρωμάτων, κάποια στιγμή, αν δεν κάνουμε κάτι, παύουν να είναι φιλελεύθερες δημοκρατίες. Και, άρα, η πρόκληση που έχουμε να συζητήσουμε σοβαρά για το μέλλον είναι πολύ μεγάλη. Το στοίχημα είναι πάρα πολύ μεγάλο. Όταν το διακύβευμα είναι τόσο μεγάλο, δεν μπορούμε να κοιτάμε μόνο πίσω λέγοντας «φταίτε, φταίτε», «όχι εσείς φταίτε περισσότερο», «όχι, εσείς φταίτε ακόμα περισσότερο». Και έχουμε συνεχή ροή πληροφοριών για την οικονομία, έχουμε συνεχείς εξελίξεις, όσον αφορά τι λέει ο κόσμος για την Ελλάδα και συνεχείς εξελίξεις για ποιες παρεμβάσεις κάνουμε και τι συνεχίζουμε να κάνουμε. Να πω λίγα μόνο για τα καλά νέα. Είχα πει στον προϋπολογισμό δέκα καλά νέα. Μετά κάποτε, τον Φλεβάρη, είχα πει άλλα δέκα καλά νέα. Τώρα να σας πω λίγα ακόμα καλά νέα και τις επιπτώσεις αυτών των νέων. Θα σας πω μόνο τα καινούργια από την ομιλία μου τον Φλεβάρη. Αυτά θα πρέπει να τα συσσωρεύσετε με αυτά που είπα τον Φλεβάρη και με αυτά που είπα στον προϋπολογισμό. Αρχίζω με το «ΕΡΓΑΝΗ» και αρχίζω από εκεί γιατί υπάρχει η ερώτηση από το Κίνημα Αλλαγής, που υποτίθεται ότι είχε τρεις πυλώνες η σοσιαλδημοκρατία: την εργασία, την αναδιανομή του εισοδήματος και το κράτος ευημερίας, το κοινωνικό κράτος, που σε αυτά βάζουμε και τις ΔΕΚΟ. Και θα συζητήσω και για τις ΔΕΚΟ και τι κάνουμε με το υπερταμείο. Από τα στοιχεία «ΕΡΓΑΝΗ» ξέρουμε ότι έχουμε ένα θετικό ισοζύγιο προσλήψεων - αποχωρήσεων τον Απρίλιο κατά εκατό χιλιάδες θέσεις εργασίας. Αυτή είναι η υψηλότερη επίδοση μήνα όχι μόνο του Απριλίου, αλλά από τότε που έχουμε δεδομένα, δηλαδή τουλάχιστον δεκαεπτά χρόνια. Το 55% είναι θέσεις πλήρους απασχόλησης. Επίδοση ρεκόρ από τότε που έχουμε δεδομένα αποτελεί και το θετικό ισοζύγιο κατά εκατόν πενήντα πέντε χιλιάδες θέσεις εργασίας για το διάστημα Ιανουάριος - Απρίλιος. Το ποσοστό της αδήλωτης εργασίας στους κλάδους υψηλού ρίσκου παρουσιάζει σταθερή πτώση από 19,17% το 2014 στο 12,58% το πρώτο τρίμηνο του 2018, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΕΠΕ. Άμεσες ξένες επενδύσεις, που θεωρώ πως θεωρείτε ότι είναι το πιο σημαντικό. Οι καθαρές εισροές άμεσων ξένων επενδύσεων το 2017 ήταν 3,6 δισεκατομμύρια παρουσιάζοντας αύξηση της τάξης 27,6% σε σχέση με το 2016, το υψηλότερο ποσοστό της τελευταίας δεκαετίας, όχι της τριετίας. Στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο διαβάζουμε ότι στο πρώτο τρίμηνο του 2018 άνοιξαν τέσσερις χιλιάδες διακόσιες ογδόντα δύο περισσότερες εταιρείες από όσες έκλεισαν. Οι νέες επιχειρήσεις αυξήθηκαν κατά 17%, ενώ οι επιχειρήσεις που σταμάτησαν να λειτουργούν μειώθηκαν κατά 44% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2017. Οι εξαγωγές, η συνολική αξία των εξαγωγών στο τρίμηνο αυξήθηκε σε 13,6%. Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου στο τρίμηνο μειώθηκε 17,9%. Η βελτίωση των προσδοκιών, ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στη βιομηχανία από τον ΙΟΒΕ διαμορφώθηκε στις 103,4 έναντι 98,4 μονάδων πέρυσι. Καταγράφεται άνοδος των επί μέρους δεικτών σχεδόν σε όλους τους τομείς της οικονομίας, αλλά και στην καταναλωτική εμπιστοσύνη. Και θα μπορούσα να πω και πολλά άλλα στοιχεία. Αυτά δεν τα λέμε εμείς, για να πούμε ότι όλα είναι καλά, ότι ο κόσμος δεν υποφέρει. Ξέρουμε πού πάμε, αλλά βλέπουμε μια τάση και πάνω σε αυτή την τάση θα θέλαμε μια συζήτηση. Αυτή η τάση θα μπορούσε να είναι καλύτερη, αλλά επιτέλους πάνω σε αυτή την τάση να συζητήσουμε και να δούμε τα αποτελέσματα αυτών των στοιχείων. Διότι όχι μόνο δεν έγινε αυτό που προέβλεπαν όλες οι εφημερίδες που σας υποστηρίζουν, που είπε και ο Πρωθυπουργός για τον κόφτη, όχι μόνο ήρθε εδώ το ΔΝΤ και οι άλλοι θεσμοί και δεν ζήτησαν και ούτε μπαίνει θέμα να μπει μπροστά το αφορολόγητο, αλλά επειδή ακριβώς τα νούμερα είναι αυτά που είναι, έχουμε και επιπλέον δημοσιονομικό χώρο. Όχι μόνο δεν έγινε η καταστροφολογία ότι θα έχουμε λιγότερο από ό,τι είχαμε, αλλά και από αυτόν τον δημοσιονομικό χώρο εμείς αποφασίσαμε ένα κομμάτι να πάει στον λόγο προσλήψεων - συνταξιοδότησης, να πάει ένα προς ένα από τώρα. Αλήθεια, το ΠΑΣΟΚ, το Κίνημα Αλλαγής, είναι με εμάς σε αυτό ή με τη Νέα Δημοκρατία; Είναι ένα εύλογο ερώτημα. Θέλουμε έναν δημόσιο τομέα που θα υπάρχουν αρκετοί γιατροί και δάσκαλοι και καθηγητές; Θέλουμε να ξεφύγουμε από το θέμα των καθηγητών που δεν είναι μόνιμοι; Πάρτε μια απόφαση, να το ξέρουμε και αυτό. Το άλλο κομμάτι είναι για την υγεία. Από τον χώρο που έχει δημιουργηθεί θα υπάρχουν 100 εκατομμύρια για την υγεία κάθε χρόνο επιπλέον. Και αυτό δεν εξαντλεί τον χώρο που έχουμε. Και θα μπορούσαμε εδώ να συζητήσουμε αυτό που πρέπει. Είναι προτεραιότητα η παιδεία, είναι προτεραιότητα η υγεία; Να το συζητήσουμε. Αυτή τη συζήτηση έπρεπε να κάνουμε. Και όταν διάβασα το κείμενο της κ. Γεννηματά, αυτό νόμιζα ότι ήθελε. Η αλήθεια είναι πως ξέρουμε ότι φεύγουμε από το πρόγραμμα. Και γι' αυτό εμείς λέμε να έχουμε μια ατζέντα ανάπτυξης. Ξέρουμε - δεν ξέρω τι δεν ξέρετε - ότι διαπραγματευόμαστε με τους θεσμούς. Δεν ξέρετε ότι διαπραγματευόμαστε μια ενισχυμένη παρακολούθηση και όχι μια προληπτική γραμμή πίστωσης; Δεν ξέρετε ότι σε αυτή την προληπτική γραμμή πίστωσης θα υπήρχε και πρόγραμμα; Και εδώ δεν υπάρχει πρόγραμμα, δεν υπάρχουν προαπαιτούμενα, δεν υπάρχει χρηματοδότηση; Έτσι δεν είναι; Γιατί πρέπει να συνεχίζουμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση και να μην πηγαίνουμε μπροστά; Πάμε, όμως, στην ανάπτυξη, στον βασικό μας πυρήνα που θα ήταν διαφορετικός. Και εδώ πρέπει το Κίνημα Αλλαγής να τοποθετηθεί. Είδατε, διορθώνω αυτό που είπε η κ. Γεννηματά, ότι ο κ. Τσίπρας κάνει μονομερή επίθεση στη Νέα Δημοκρατία, για να μη νιώθετε άσχημα. Είναι αλήθεια ότι πρέπει να είναι στο κέντρο της ανάπτυξης ο κόσμος της εργασίας; Και ξέρετε πώς το σηματοδοτούμε εμείς σε αυτό το σχέδιο; Δεν είναι ένα αναπτυξιακό σχέδιο που λέει ότι η ανάπτυξη θα έρθει με αυτούς τους φορείς, με αυτά τα χρηματοοικονομικά εργαλεία και οι λοιπές διατάξεις είναι για την κοινωνία. Όχι. Όταν το διαβάσετε, θα δείτε ότι η εργασία είναι στον πυρήνα της αναπτυξιακής μας στρατηγικής και για τις συλλογικές συμβάσεις και για τον κατώτατο μισθό και για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. Αυτά μπαίνουν στο κομμάτι που είναι η ανάπτυξη. Δεν είναι μια «μετασκέψη»: όταν θα μεγαλώσει η πίτα, τότε θα υπάρχει και ο κόσμος της εργασίας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Σε αυτή τη συζήτηση έχετε θέση; Γιατί παγκοσμίως γίνεται μια συζήτηση. Υπάρχουν αυτοί που λένε ότι πρώτα μεγαλώνει η πίτα και μετά τη μοιράζουμε και είναι άλλοι που λένε ότι αυτά πάνε μαζί. Δεν υπάρχει το να μεγαλώσουμε την πίτα και μετά να τη μοιράσουμε. Είναι μια ιδεολογική αντιπαράθεση. Εσείς την κάνετε αυτή την ερώτηση. Εσείς έχετε απάντηση σε αυτό; Έχετε απάντηση όταν λέτε ότι μπορούμε να πάμε με τη Νέα Δημοκρατία και μπορούμε να πάμε και με τον ΣΥΡΙΖΑ με τις εκλογές; Δηλαδή, θα είστε και με τα δύο; Και με την άποψη η πίτα να μεγαλώσει και μετά να τη μοιράσουμε, αλλά και με την άποψη η πίτα να μεγαλώσει και να τη μοιράσουμε μαζί; Πώς είναι δυνατόν; Για να καταλάβω δηλαδή τι ακριβώς λέτε. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Πάμε μετά στο αναπτυξιακό σχέδιο. Είναι αλήθεια ότι το αναπτυξιακό σχέδιο έχει δεσμεύσεις. Γιατί εμείς δεν είμαστε κουτοπόνηροι. Θέλουμε να είμαστε αξιόπιστοι. Δεν θέλαμε, δηλαδή, να παρουσιάσουμε αυτό που λέτε ότι παρουσιάζουμε: μια έκθεση ιδεών, να βγούμε από το μνημόνιο τον Αύγουστο και ξαφνικά τον Οκτώβρη η Υπουργός Εργασίας να ανακοινώσει την αύξηση του κατώτατου μισθού. Εμείς λέμε τι θέλουμε να κάνουμε για να το ξέρουν όλοι: και εσείς και οι Ευρωπαίοι και τα κράτη - μέλη και οι αγορές. Σε άλλους θα αρέσει περισσότερο, σε άλλους θα αρέσει λιγότερο. Όμως, όλοι θα ξέρετε. Αυτή την έννοια έχει η αυτοδέσμευση. Η αυτοδέσμευση είναι να καταγράψουμε μια πορεία όπου όλοι ξέρουν περίπου τι θα γίνεται. Βεβαίως, με αυτό το αναπτυξιακό σχέδιο θα πάρουμε και ιδέες, θα έχουμε και προτάσεις. Έτσι κι αλλιώς είναι αποτέλεσμα των περιφερειακών συνεδρίων. Και έχουμε ακούσει και θεσμούς σαν την ΟΚΕ. Έχουμε ήδη πάρει υπ' όψιν την κοινωνία, γιατί όταν λέμε εμείς ότι η ανάπτυξη είναι για τους πολλούς, δεν είναι μόνο ως αποτέλεσμα, ως αντικείμενα, αλλά και ως υποκείμενα που συμβάλλουν στην αναπτυξιακή μας πολιτική. Και, βεβαίως, υπάρχουν και πράγματα που κάναμε, μεταρρυθμίσεις που κάναμε, μεταρρυθμίσεις που είναι υπό υλοποίηση και μεταρρυθμίσεις που θα συνεχίσουμε σε τρεις τομείς. Δύο από αυτούς, μάλιστα, ανέφερε και η κ. Γεννηματά. Πρώτον, στον τομέα της δικαιοσύνης, που είναι ο ένας πυλώνας, να είναι πιο γρήγορη δηλαδή η δικαιοσύνη, δεύτερον, της γραφειοκρατίας και, τρίτον, στο επιχειρηματικό περιβάλλον που έχει γίνει πάρα πολλή δουλειά και θα συνεχίσει να έχει περισσότερη δουλειά. Γιατί, όμως, είναι διαφορετικό αυτό το δικό μας σχέδιο; Τι σημαίνει όταν λέμε ότι είναι ολιστικό, ότι βγαίνει από τη θεωρία του Gestalt, ότι το σύνολο είναι περισσότερο από το άθροισμα των επιμέρους μερών; Με δύο τρόπους: Πρώτον, γιατί δημιουργεί για πρώτη φορά θεσμούς που έχουν την ικανότητα συλλογικής σκέψης. Στην οκταετία του κ. Σημίτη, δηλαδή, όταν αρχίσαμε να μπαίνουμε στην ΟΝΕ, αλλά και μετά στην ΟΝΕ, και αρχίζαμε να χάνουμε ανταγωνιστικότητα, και άρχιζε να υπάρχει αποβιομηχανοποίηση, δεν υπήρχε αυτή η συλλογική σκέψη, η δυνατότητα συλλογικής αντίδρασης στα προβλήματα. Οι οικονομολόγοι έβλεπαν και παρατηρούσαν ότι κάτι δεν πάει καλά, ότι δεν μπορεί να είναι το αναπτυξιακό μοντέλο μόνο στο φθηνό χρήμα και σε μεγάλα έργα, ότι η αποβιομηχανοποίηση θέλει συγκεκριμένες πολιτικές. Αυτή η συλλογική σκέψη που βάζεις διάφορους θεσμούς και διάφορους φορείς και διάφορα υποκείμενα να συζητάνε είναι κυρίαρχη σε αυτό το αναπτυξιακό σχέδιο. Θα το διαβάσετε και θα το δείτε. Ο δεύτερος τρόπος με τον οποίο είναι ολιστικό το σχέδιο είναι γιατί τα πράγματα κάπως πρέπει να δέσουν. Βεβαίως, πρέπει να υπάρχουν τα μεγάλα έργα και τα δίκτυα και οι μεγάλες επενδύσεις. Όμως, πώς συνδέονται αυτά με μια χώρα που έχει κατά πλειοψηφία μικρομεσαίες επιχειρήσεις; Δίνει απαντήσεις αυτό το αναπτυξιακό σχέδιο, όπως δίνει απαντήσεις από πού θα είναι η χρηματοδότηση για να μπορεί, όταν γίνεται ένα έργο, να συνδέεται με τοπικούς παραγωγούς που θα προσφέρουν και αυτοί προϊόντα για να ζήσει η τοπική κοινωνία. Αυτό εννοούμε εμείς ως ολιστικό σχέδιο. Και θα σας εξηγήσω γιατί κατηγορώ το Κίνημα Αλλαγής και το ΠΑΣΟΚ ότι έχουν μείνει πίσω, πράσινο, πορτοκαλί, κόκκινο. Έχετε διαβάσει τι λέει το στρατηγικό σχέδιο του υπερταμείου; Έχει ένα στρατηγικό σχέδιο που το κάνει ο Υπουργός Οικονομικών, που πρέπει να το πάρει υπ' όψιν το ταμείο και πάνω σε αυτό να φέρει τις προτάσεις τους για τις αναδιαρθρώσεις των επιχειρήσεων. Το έχετε δει; Και πώς μετά σε ένα άλλο επίπεδο υπάρχουν μηχανισμοί συντονισμού με τα Υπουργεία που επιβλέπουν. Δηλαδή μιλάτε εσείς ακόμα για τα ενενήντα εννέα χρόνια που έχουμε βάλει, που έχουμε υποθηκεύσει, και δεν βλέπετε τις αλλαγές που έχουν γίνει. Ξεχνάτε ότι στο ΤΑΙΠΕΔ εσείς για να πάρετε δάνειο, είπατε να το πουλήσουμε. Δεν βλέπετε ότι τώρα υπάρχει ένα υπερταμείο, που έχει στόχο την αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων. Αυτό θα βοηθήσει πολλαπλά την ελληνική οικονομία. Θα βάλει αυτές τις επιχειρήσεις να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους, να μπορούν να παράγουν νέες υπηρεσίες, να μπουν στο κύκλωμα της νέας τεχνολογίας. Αυτό είναι το σχέδιο, μέσα στο στρατηγικό σχέδιο που έχει για το υπερταμείο. Θα συνεχίσετε να μην έχετε άποψη για τις ΔΕΚΟ; Τι θέλετε να μας πείτε; Ότι ήταν πολύ καλή η επίβλεψη των ΔΕΚΟ και ότι πριν το 2008-2009 υπήρχε στρατηγικό σχέδιο για τις ΔΕΚΟ να αναβαθμιστούν και ότι είχαν και σημαντικό ρόλο; Δεν τις είχατε ξεχάσει τις ΔΕΚΟ; Δεν υπήρχε πελατειακό σύστημα στις ΔΕΚΟ; Και εδώ βλέπω και μερικούς συγκεκριμένους ανθρώπους που βάζατε στις ΔΕΚΟ. Ή μόνο εγώ το ξέρω αυτό; Μπορείτε να μας πείτε την άποψή σας για το στρατηγικό σχέδιο για το ταμείο; Είναι αυτό που θέλουμε; Θα βοηθήσει τον καταναλωτή; Θα βοηθήσει τους εργαζόμενους; Θα βοηθήσει την οικονομία; Αυτή τη συζήτηση περίμενα. Μπορεί να έχετε δικαιολογία - και σωστά έχετε τη δικαιολογία - ότι αργήσατε να δείτε το ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης, αλλά δεν έχετε την ίδια δικαιολογία για το στρατηγικό σχέδιο του υπερταμείου. Διότι αυτό το στρατηγικό σχέδιο, ακριβώς, με το τι θέλει να κάνει με τις ΔΕΚΟ και τον τρόπο που θα αναβαθμιστούν, χωρίς καμμιά υποχρέωση για να τις πουλήσουμε, είναι εκεί και μπορείτε να το δείτε και να κάνετε σχόλια. Μπορεί να είναι καλύτερο. Άκουσα ένα σχόλιο της κ. Γεννηματά που χρειάζεται σκέψη. Αυτή θα ήταν μια συζήτηση. Αντ' αυτού τι έχουμε; «Πρέπει οπωσδήποτε να πάμε στις εκλογές» και τσακώνεστε. Νομίζω πως σας κατηγόρησαν ότι είστε πολύ μετριοπαθείς. Αυτό κατάλαβα εγώ. Αλλά αυτό θα το βρείτε μεταξύ σας. Θέλετε, λοιπόν, να πάμε τώρα σε εκλογές. Δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία δεν ρώτησαν κανέναν όταν δημιούργησαν το χρέος, το ΠΑΣΟΚ δεν ρώτησε κανέναν όταν έφερε το ΔΝΤ και έκανε το πρώτο μνημόνιο, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία δεν ρώτησαν κανέναν όταν υπέγραψαν το δεύτερο μνημόνιο, το ΠΑΣΟΚ δεν ρώτησε κανέναν όταν το 2011 υπέγραψε πλεονάσματα άνω του 6% για μετά το 2014, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία δεν ρώτησαν κανέναν όταν στο δεύτερο μνημόνιο είχαν προβλέψεις για πλεονάσματα άνω του 3,5% μέχρι το 2030, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία δεν ρώτησαν κανέναν όταν το 2014 άδειαζαν τα ταμεία και δεν έκλειναν το δεύτερο πρόγραμμα, για να υπονομεύσουν την επόμενη κυβέρνηση, ελπίζοντας σε «αριστερή παρένθεση» και τώρα το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία μάς λένε ότι δεν έχουμε νομιμοποίηση να βγάλουμε τη χώρα από το μνημόνιο που εσείς τη βάλατε, να ρυθμίσουμε το χρέος που εσείς δημιουργήσατε, να ανεβάσουμε τον κατώτατο μισθό που εσείς τον μειώσατε, να επαναφέρουμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις που εσείς τις καταργήσατε; Αυτό μας λέτε; Ότι δεν έχουμε νομιμοποίηση; [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Και τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στην κ. Γεννηματά και το ΠΑΣΟΚ και δεν μιλάω για όλο το Κίνημα Αλλαγής. Είστε αδύναμοι, γιατί δεν ξέρετε τι πιστεύετε. Αυτή είναι η μεγάλη αδυναμία σας. Δεν ξέρετε τι πιστεύετε. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Εμείς ξέρουμε τι πιστεύουμε. Δεν είναι μόνο αυτό, δεν κερδίζεις μόνο επειδή ξέρεις τι πιστεύεις. Πρέπει να κάνεις κι άλλα πράγματα, πρέπει να ακούς, πρέπει να σκέφτεσαι, πρέπει να βάζεις νερό στο κρασί σου, αλλά είναι αναγκαίος όρος να ξέρει κανείς τι πιστεύει. Και μια δύναμη που λέει «δεν με νοιάζει. Θα δω μετά τις εκλογές αν θα πάω από εδώ ή από εκεί», δεν ξέρει τι πιστεύει και αυτό θα συνεχίζει να είναι η αδυναμία σας!
Τον λόγο έχει ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Δημήτριος Κουτσούμπας.
Το κυβερνητικό σχέδιο για τη στρατηγική ανάπτυξη για το μέλλον, που δώσατε χθες στη δημοσιότητα, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, είναι αποκαλυπτικό για το τι πρέπει να περιμένει ο ελληνικός λαός την επόμενη μέρα. Οι τρεις βασικοί άξονες του συγκεκριμένου σχεδίου προβλέπουν, πρώτον, σχετικά με τη φορολογική πολιτική. Υπόσχεστε ότι θα μειώσετε τη φορολογία των εταιρειών για να προσελκύσετε επενδύσεις και να αυξήσετε την κερδοφορία τους. Τι διαφορετικό, αλήθεια, λέτε από το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας; Στην ουσία θα επιβαρύνετε ακόμα περισσότερο τα λαϊκά στρώματα, για να θωρακίσετε την ανταγωνιστικότητα διαφόρων μονοπωλιακών ομίλων. Γι' αυτό και πουθενά δεν δεσμεύεστε για τη μείωση της έμμεσης φορολογίας και δεν μιλάτε για τη λαϊκή φορολογική επιβάρυνση και τον ΕΝΦΙΑ. Η δε διακήρυξη για διεύρυνση της φορολογικής βάσης και η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής από τη στιγμή που παραμένει η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων και τα διάφορα απόρρητα, προετοιμάζει στην ουσία για μια νέα φοροεπιδρομή στους αυτοαπασχολούμενους, στους ελεύθερους επαγγελματίες. Δεύτερον, σχετικά με την αγορά εργασίας. Η διακήρυξη περί περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας αποτελεί ένα ευχολόγιο χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα, από τη στιγμή που δεν σκοπεύετε να καταργήσετε κανέναν μνημονιακό νόμο από αυτούς που οδήγησαν στην ακόμα μεγαλύτερη απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, στην κατεδάφιση συγκροτημένων εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Άλλωστε οι όποιες αλλαγές στην αγορά εργασίας μάς λέτε ότι θα πρέπει να παίρνουν υπ' όψιν τις επιπτώσεις στην ανάπτυξη, τις εξελίξεις στην παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα, αυτό που κάνετε δηλαδή πάντα. Σε αυτή τη συλλογιστική, λοιπόν, που προτάσσει ως κριτήριο την καπιταλιστική κερδοφορία, βλέπει η Κυβέρνηση και τον επανακαθορισμό του κατώτερου μισθού, που θα συνδυαστεί, βέβαια, με τη συμπίεση του μέσου μισθού. Επίσης με σαφήνεια η Κυβέρνηση δεσμεύεται ότι η διευκόλυνση της επιστροφής στην αγορά εργασίας, περνάει μέσα από την περαιτέρω στήριξη των διαφόρων προγραμμάτων που προσφέρουν φθηνό εργατικό δυναμικό στους ομίλους με προγράμματα μέσω ΟΑΕΔ. Τρίτον, σχετικά με τον περίφημο κοινωνικό προσανατολισμό της κυβερνητικής πολιτικής αυτός εξαντλείται στις πρωτοβουλίες κοινωνικής επιχειρηματικότητας και συνεργατικών εγχειρημάτων. Η αλήθεια είναι ότι η περιβόητη κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, αξιοποιείται ήδη από το κράτος σας ως μηχανισμός παραπέρα μείωσης των κρατικών κοινωνικών παροχών, μεταφέροντας την ευθύνη μιας σειράς δραστηριοτήτων σε αυτή, οδηγώντας σε παραπέρα εμπορευματοποίηση, σε ιδιωτικοποίηση αυτών των υπηρεσιών, που την πληρώνουν, βέβαια, μόνο τα λαϊκά στρώματα. Αξιοποιείται ως μηχανισμός εντελώς προσωρινής εκτόνωσης και κοροϊδίας του λαού μας, συγκάλυψης της μεγάλης ανεργίας με μισθούς πείνας. Λειτουργεί ως ένας επιπλέον μοχλός επιδείνωσης εργασιακών σχέσεων και περαιτέρω αύξησης του βαθμού εκμετάλλευσης με την ονομαζόμενη, άλλη περιβόητη, «εθελοντική εργασία» - εμείς το βάζουμε σε εισαγωγικά, γιατί άλλη είναι η πραγματική εθελοντική δουλειά και βοήθεια και αλληλεγγύη που μπορεί να δίνουν οι εργαζόμενοι - δηλαδή με διευρυμένα ωράρια, τους χαμηλούς μισθούς των εργαζομένων σε αυτή, στο όνομα του κοινωνικού χαρακτήρα αυτών των δραστηριοτήτων. Κυρίες και κύριοι, η σημερινή συζήτηση είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Αποδεικνύει πόσο έχει προχωρήσει η σύγκλιση των αστικών κομμάτων στη στρατηγική του κεφαλαίου - τα τρία βασικά κόμματα μίλησαν ήδη - , που ζητά συνεχώς θυσίες από τον λαό, για να σταθεροποιηθεί η ανάκαμψη των κερδών του. Αυτή τη βαθιά συμφωνία τους για να συνεχιστεί αποφασιστικά η αντιλαϊκή επίθεση, ώστε να θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, προσπαθούν να κρύψουν και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, που μετονομάστηκε σε Κίνημα Αλλαγής, με την εκλογολογία, το κλίμα τεχνητής πόλωσης και σκανδαλολογίας. Και τελευταία έχουμε και την επίθεση στον Μπουτάρη. Αναμφίβολα πρόκειται για ένα απαράδεκτο γεγονός, για μια απρόκλητη, απροκάλυπτη επίθεση σε βάρος του Δημάρχου Θεσσαλονίκης, την οποία από την πρώτη στιγμή καταγγείλαμε και αυτή τη θέση πήραμε σταθερά και στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης και της Αθήνας και παντού όπου τίθεται θέμα. Και αυτό, κατά τη γνώμη μας, έπρεπε να κάνουν όλοι αλλά μέχρις εκεί. Δεν επιτρέπεται να συνοδεύεται η καταδίκη αυτή με τις «α» ή «β» απόψεις ή θέσεις που έχει ο συγκεκριμένος δήμαρχος, αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε και αυτό να είναι κριτήριο. Ούτε μπορούμε να αξιοποιούμε την ανακοίνωση καταδίκης, καταγγελίας αυτού του απαράδεκτου γεγονότος, για να βάζουμε από την πόρτα τις απόψεις μας για τη δήθεν δημοκρατία που ο καθένας σας πιστεύει, «για τα άκρα», να κάνουμε μάλιστα και ανιστόρητες συγκρίσεις με τον ήρωα της ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη και πάει λέγοντας. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να αξιοποιείται αυτό το γεγονός, για ένα στημένο δικομματικό καβγαδάκι από αυτά που μας έχετε συνηθίσει. Και αυτό το είδαμε και από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας και από την πλευρά του Πρωθυπουργού, του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ. Και μιλάμε για στημένο δικομματικό ματς, για να μη μιλήσουμε για το τρίτο μνημόνιο που ψηφίσατε αγκαλιά όλοι μαζί. Γι' αυτό, κύριοι της Κυβέρνησης, σοβαρευτείτε καμμιά φορά, γιατί μπορεί να λέει ο Πρωθυπουργός ότι επωάζεται το αβγό του φιδιού, όμως πριν από κάποιους μήνες έβγαζαν φωτογραφία οι κυβερνητικοί Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Καμμένος, ο συγκυβερνήτης, με τον αρχιναζιστή Κασιδιάρη, τον υπόδικο για δολοφονίες. στο Καστελλόριζο. Αυτά είναι αποτελέσματα και φίδια που εκκολάπτετε. Τριάμισι χρόνια τώρα βρίσκεστε στη διακυβέρνηση και διαρκεί βέβαια και χωρίς να τελειώνει και η δίκη των ναζιστών, την ώρα που έπρεπε να τελειώνετε με τις θεωρίες των δύο άκρων, με το «καταδικάζουμε τη βία», γενικά και αφηρημένα, από όπου και αν προέρχεται και άλλα σχετικά, που δίνουν άλλοθι στα τέρατα του ναζισμού. Γιατί δεν έχει καμμιά σχέση η διεκδίκηση του δίκιου του εργαζόμενου λαού, η απεργία για παράδειγμα, η ταξική πάλη, που ενίοτε παίρνει και πιο οξυμένες, πιο ανεβασμένες μορφές, με την τρομοκρατική, φασιστική, ρατσιστική βία, με τις προβοκάτσιες δήθεν αντιεξουσιαστών, διάφορων αναρχοφασιστών, να τους πούμε έτσι, ή με τη βία των κρατικών μηχανισμών καταστολής. Βέβαια δεν σας φτάνουν αυτά, αυτά τα ξεπερνάτε κιόλας. Τώρα έχουμε και τη συζήτηση για την περιβόητη «εθνική γραμμή διαπραγμάτευσης» με τους δανειστές. Όλοι μαζί εδώ κρύβουν ότι από τη μια οι λεγόμενοι δανειστές, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και από την άλλη η ελληνική αστική τάξη των καπιταλιστών βαδίζουν χέρι - χέρι, έχουν κοινό συμφέρον να συνεχίσουν να ξεζουμίζουν τον εργαζόμενο λαό, τα λαϊκά στρώματα, όπως και όλων των υπολοίπων κρατών - μελών, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά όλων των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλοι μαζί εσείς, λέμε εμείς, χρεοκοπήσατε τον λαό μας, και εσείς μαζί με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, κύριε Τσίπρα, κύριοι της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Δεν μπορείτε, λοιπόν, να βγάζετε την ουρά σας απ' έξω. Όλοι μαζί κρύβετε ότι η περιβόητη διαπραγμάτευση δεν γίνεται για να διασφαλιστεί η λαϊκή ευημερία αλλά για να διαμορφωθεί ο κατάλληλος συμβιβασμός για τα συμφέροντα μεταξύ ανταγωνιστικών αστικών τάξεων. Δεν μπορεί να υπάρξει εθνική γραμμή διαπραγμάτευσης, γιατί υπάρχουν στην πραγματικότητα δυο Ελλάδες με αντίθετα συμφέροντα. Υπάρχει η Ελλάδα του μεγάλου κεφαλαίου και η Ελλάδα, από την άλλη μεριά, της εργατικής τάξης, του λαού μας. Αυτή την αλήθεια προσπαθεί να συσκοτίσει η κυβερνητική προπαγάνδα, το παραμύθι του κ. Τσίπρα, που μιλά για καθαρή έξοδο της χώρας από την επιτροπεία των δανειστών και τη δυνατότητα που τάχα θα προκύψει για την άσκηση φιλολαϊκής κοινωνικής πολιτικής από τη διαρκή ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας και την ευνοϊκή ρύθμιση του κρατικού χρέους. Χρειάζεται, πραγματικά, μεγάλο πολιτικό θράσος για να μιλά κανείς για το τέλος της επιτροπείας, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα αφ' ενός υπάγεται στους ισχύοντες αυστηρούς κανόνες που αφορούν όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σχετικά με τους περιορισμούς της δημοσιονομικής πολιτικής και αφ' ετέρου είναι γνωστό ότι υπάρχει διαδικασία ενισχυμένης εποπτείας με συγκεκριμένους όρους για τα κράτη - μέλη που έχουν δανειστεί από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης. Δεν έχει νόημα να αναφερθούμε αναλυτικά στις γνωστές διαδικασίες, όπως του ευρωπαϊκού εξαμήνου, δηλαδή την παρακολούθηση της σύνταξης και εκτέλεσης του ενιαίου προϋπολογισμού κάθε κράτους, ούτε στις δηλώσεις όλων των αρμοδίων παραγόντων για το αναμενόμενο αυστηρό πλαίσιο της λεγόμενης μεταμνημονιακής επιτήρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που έχει, όμως, σημασία να κατανοηθεί, είναι ότι ακόμα και αν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι αυστηρές διαδικασίες, είναι οι ίδιοι οι στόχοι της εγχώριας άρχουσας τάξης, που απαιτούν να συνεχιστεί το ξεζούμισμα των εργαζομένων, να επεκταθεί η φτηνή εργατική δύναμη, να περικοπούν οι κρατικές δαπάνες κοινωνικής πολιτικής, για να ανακάμψει και να αυξηθεί η δική τους κερδοφορία. Ας αφήσουμε για λίγο τους δανειστές και ας δούμε τι ζητά ο ΣΕΒ εδώ στην Ελλάδα για το επόμενο διάστημα. Από τα πλέον επίσημα χείλη ο ΣΕΒ ζητά νέα μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους, ενώ ξεκαθαρίζει πως δεν πρέπει να γίνει κανενός είδους υποχώρηση στο αντεργατικό, νομοθετικό πλαίσιο που έχει δρομολογηθεί την προηγούμενη περίοδο. Ζητά νέα, ποικιλόμορφη κρατική στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, με μείωση της φορολογίας για τις μεγάλες επιχειρήσεις, μείωση του κόστους ενέργειας, παροχή επενδυτικών κινήτρων και φθηνότερο δανεισμό για τους επιχειρηματίες. Ζητά και νέες ρυθμίσεις που να διευκολύνουν την αδειοδότηση και τη χωροθέτηση των μεγαλοεπιχειρηματιών δραστηριοτήτων. Σε αυτή την κατεύθυνση έχει ήδη δεσμευθεί η σημερινή Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους εκατοντάδες νόμους και μέτρα που ψήφισε και που θα εφαρμοστούν τα επόμενα χρόνια, καθώς και με τη συμφωνία που ετοιμάζεται να ολοκληρώσει, για την αντιλαϊκή πολιτική που θα συνεχιστεί. Αυτό που πρέπει να κατανοηθεί, είναι ότι η πολιτική των μνημονίων δεν είναι μια ελληνική πρωτοτυπία που ξεφεύγει και από αυτή την άλλη περιβόητη ευρωπαϊκή κανονικότητα. Εξειδίκευσε στην ελληνική πραγματικότητα την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που βαθαίνει την εκμετάλλευση των εργαζομένων για να θωρακίσει μόνο την ανταγωνιστικότητα των ομίλων των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γι' αυτό και προσαρμοσμένα εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη - μέλη της Ένωσης. Γι' αυτό και στην Πορτογαλία, που τόσο την έχετε και τη διαφημίζετε που βγήκε από το μνημόνιο τελοσπάντων, το 70% των συνταξιούχων και βάλε παίρνει σύνταξη κάτω από 450 ευρώ. Γι' αυτό και στη Γαλλία που δεν έχει τρόικα και κουαρτέτο, δεν έχει μνημόνιο, υπονομεύονται οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις και απελευθερώνονται οι απολύσεις. Αυτή την αλήθεια επιχειρεί να κρύψει το παραμύθι της δίκαιης ανάπτυξης, που τάχα θα ωφελεί ταυτόχρονα και τους θύτες και τα θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Γι' αυτό και μιλάμε για πολιτικό θράσος του κ. Τσίπρα, που όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές τολμά να μιλά για την ανάγκη ενίσχυσης της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων, την ώρα που έχει ψηφίσει ακόμα και μέτρα για την υπονόμευση του δικαιώματος στην απεργία. Η μεγαλύτερη πρακτική απόδειξη της στρατηγικής σύγκλισης των διαφόρων κομμάτων είναι οι συνεχείς μεταμορφώσεις και του ΠΑΣΟΚ σε τίτλους και προγράμματα, που διασφαλίζουν ότι μπορεί να συγκυβερνήσει τόσο με τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και με τη Νέα Δημοκρατία. Φυσικά δεν πρόκειται, επίσης, για ένα πολύ ιδιαίτερο ελληνικό φαινόμενο, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στη Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η αντιλαϊκή ιστορία της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας είναι ιδιαίτερα διδακτική για όλους. Για να κατανοηθεί, όμως, καλύτερα και βαθύτερα η σημερινή πολιτική διαπάλη, πρέπει να ξεκινήσουμε και από την εξέλιξη της οικονομίας διεθνώς και στην Ελλάδα. Η διεθνής οικονομία, η καπιταλιστική οικονομία, φαίνεται να μπαίνει σε νέα φάση ανάκαμψης. Το παγκόσμιο ακαθάριστο προϊόν αυξήθηκε το 2017 κατά 3,8% με μια σημαντική αύξηση του παγκόσμιου εμπορίου. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Ευρωζώνη, το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 2,4% και είναι η μεγαλύτερη αύξηση της τελευταίας δεκαετίας. Το εγγενές πρόβλημα, όμως, του καπιταλισμού παγκοσμίως παραμένει. Το μέγεθος του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου διεθνώς έχει αποκτήσει διαστάσεις ρεκόρ. Τεράστιος όγκος κεφαλαίων δεν μπορεί να βρει κερδοφόρα επενδυτική διέξοδο. Το ποσοστό κέρδους παραμένει εξαιρετικά χαμηλό. Το μέγεθος των επιτοκίων σε ολόκληρο τον κόσμο μαρτυρά του λόγου το αληθές. Ταυτόχρονα το συνολικό κρατικό χρέος σε επίπεδο παγκόσμιας οικονομίας εξακολουθεί να έχει διαστάσεις χιονοστιβάδας. Η πιθανότητα εκδήλωσης νέας καπιταλιστικής κρίσης βαθύτερης μάλιστα και πιο συγχρονισμένης, απειλεί την καπιταλιστική ανάπτυξη, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα να υιοθετηθούν και ως εναλλακτική λύση για το σύστημα τα επικίνδυνα σχέδια για έναν πιο γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Η ελληνική καπιταλιστική οικονομία πέρασε σε φάση ανάκαμψης. Το ΑΕΠ το 2017 έκλεισε με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης στο 1,4%, αν και κάτω από την πρόβλεψη του 1,6%. Προβλέπεται θετικό και για το 2018 και για το 2019. Φυσικά η Κυβέρνηση κρύβει ότι αυτή η ασθενική, ίσως και ασταθής ανάκαμψη ή ανάπτυξη όπως τη λέτε τέλος πάντων εσείς, είναι και θα είναι βαμμένη και με νέες θυσίες εργαζομένων και συνταξιούχων. Σήμερα εσείς ως Κυβέρνηση και με άλλον τρόπο η αστική σας Αντιπολίτευση θα προσπαθήσετε όσο μπορείτε να συγκαλύψετε τους πραγματικούς αντιλαϊκούς στόχους της άρχουσας τάξης σε αυτή την νέα φάση στην οποία μπαίνει η οικονομία. Κυρίες και κύριοι, η αβεβαιότητα της παγκόσμιας ανάπτυξης, το BREXIT και η όξυνση των αντιθέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο κλιμακούμενος εμπορικός πόλεμος των Ηνωμένων Πολιτειών και οι επιπτώσεις τους στους κλάδους της εγχώριας οικονομίας καθιστούν επισφαλή μια μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη. Και η εγχώρια αστική τάξη είναι μέρος των ανταγωνισμών. Αυτό εκφράζεται και με την επιδίωξή της να διαμορφωθεί ένα ευνοϊκό πλαίσιο για την προσέλκυση επενδύσεων και με τον στόχο για μια ουσιαστική γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας. Κι επειδή θέλουμε να μιλάμε με παραδείγματα, αξίζει να δούμε τι αναδιαρθρώσεις ζητούν οι φίλοι σας οι βιομήχανοι διά μέσου του Προέδρου του ΣΕΒ. Ο ΣΕΒ, λοιπόν, μας εξήγησε την ανάγκη να γίνει ένα επενδυτικό μπουμ στην ελληνική οικονομία, να προσελκυθούν νέες επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ τα επόμενα χρόνια. Μας εξήγησε ποιους τομείς θεωρεί ως κατάλληλους για να γίνει αυτό το επενδυτικό άλμα, αλλά πάνω απ' όλα εστίασε στις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν, ώστε όλα αυτά να γίνουν πράξη. Οι διστακτικοί Έλληνες επενδυτές πρέπει να νιώσουν ασφαλέστεροι στην Ελλάδα και για να γίνει αυτό, ο ΣΕΒ σάς έχει ήδη υποδείξει τι πρέπει να κάνετε. Φυσικά οι υποδείξεις του ΣΕΒ για τις αναγκαίες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις συγκαλύπτονται με μια πολύ πονηρή γλώσσα, όπως πάντα άλλωστε. Όμως το περιεχόμενό τους είναι τόσο ξεκάθαρο, που δεν μπορεί κανένας να το συγκαλύψει στην πραγματικότητα. Ας δούμε, λοιπόν, τι ζητάει και τι εννοεί ο ΣΕΒ αναπτύσσοντας τους στόχους του μεταρρυθμιστικού προγράμματος που έχουν ανάγκη οι μεγάλες επιχειρήσεις. Ο ΣΕΒ αναφέρεται στην ανάγκη να μη γίνει οπισθοδρόμηση στις εργασιακές ρυθμίσεις. Τι εννοεί; Ουσιαστικά την ανάγκη διατήρησης όλου του αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου που έχει δρομολογηθεί την περίοδο της κρίσης. Ο ΣΕΒ αναφέρεται στην ανάγκη μείωσης του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους. Τι εννοεί; Αναφέρεται στη μείωση των εργοδοτικών εισφορών, στη μείωση των αποζημιώσεων, στην ελάττωση των συντάξεων. Ο ΣΕΒ μιλάει για μείωση του κόστους ενέργειας για τις επιχειρήσεις. Και πώς άραγε μπορεί να γίνει αυτό, την ίδια ώρα που η πολιτική σας με την αύξηση του μεριδίου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας οδηγεί σε εκτίναξη του κόστους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας παρά με τη μετατόπιση αυτού του βάρους στα λαϊκά στρώματα; Βλέπετε άλλον τρόπο; Οι φίλοι σας στον ΣΕΒ κάνουν λόγο για επενδυτικά κίνητρα στις επιχειρήσεις. Και τι άλλο εννοούν παρά νέους αναπτυξιακούς νόμους που τροφοδοτούν με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ την κερδοφορία ομίλων, ευρώ που προκύπτουν, κυρίως, μέσα από την φοροεπιδρομή σε μισθωτούς και συνταξιούχους; Κύριε Τσίπρα, κύριοι της Κυβέρνησης, οι απαιτήσεις του ΣΕΒ δεν είναι ένα απλό ευχολόγιο της αστικής τάξης. Κάνετε πολύ καλά τη δουλειά της, που έχει γίνει βέβαια δουλειά σας. Έχετε ήδη δεσμευθεί, πως θα μειώσετε κι άλλο τις συντάξεις το επόμενο διάστημα, όπως ζητά ο ΣΕΒ. Έχετε ήδη δεσμευθεί, πως θα αυξήσετε τη φορολογία μισθωτών και αυτοαπασχολουμένων επαγγελματιών, για να δημιουργήσετε μεγαλύτερα πλεονάσματα, ώστε να χρηματοδοτήσετε τις επιχειρήσεις, όπως ζητά ο ΣΕΒ. Προχωράτε επιθετικά τις ιδιωτικοποιήσεις για να έρθουν οι μεγάλες επενδύσεις, όπως ζητά ο ΣΕΒ. Ετοιμάζετε αλλαγές στις κρατικές παρεμβάσεις, ώστε να υπηρετούν πιο αποτελεσματικά και με λιγότερα προσκόμματα την περιβόητη επιχειρηματικότητα, όπως ζητάει ο ΣΕΒ. Έχετε δεσμευθεί για τερατώδη πρωτογενή πλεονάσματα για δεκαετίες, τα οποία θα προέλθουν από τις τσέπες των εργαζομένων. Προσπαθείτε να πείσετε τους εργαζόμενους, πως η μεταμνημονιακή κανονικότητα θα είναι διαφορετική από το μίζερο παρόν τους. Τους λέτε ψέματα. Τα μέτρα των πρώτων δεκαοκτώ μεταμνημονιακών μηνών είναι ήδη ψηφισμένα. Νέοι φόροι που φτάνουν μέχρι και 500 ευρώ το κεφάλι. Νέα δραστική περικοπή συντάξεων και έπεται συνέχεια. Διαλύσατε τη ΔΕΗ, για να διευκολυνθούν οι ιδιωτικές επενδύσεις και να επιταχύνετε την απελευθέρωση ενέργειας. Έχετε βάλει σαν αποστολή σας να πείσετε τους εργαζόμενους πως με τη λήξη των μνημονίων θα επανέλθει η κανονικότητα, πως τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Ποιον κοροϊδεύετε; Σίγουρα δεν μπορείτε πλέον να κοροϊδέψετε άλλο τον ελληνικό λαό. Δεν μπορείτε να κρύψετε πως, για παράδειγμα, ο επιστήθιος φίλος σας ο Μακρόν στη Γαλλία, στον πυρήνα της ευρωπαϊκής τέλος πάντων κανονικότητας, διαλύει εργασιακές σχέσεις, καταργεί τη συνδικαλιστική εκπροσώπηση, ελαττώνει τη φορολογία μεγάλων επιχειρήσεων. Η πολιτική φθηνότερης εργατικής δύναμης για τη στήριξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου στον γερασμένο καπιταλιστικό κόσμο είναι κοινή σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση τα όρια συνταξιοδότησης αυξάνονται και προχωρά μια επιθετική σφαγή δικαιωμάτων. Κάποιες κατακτήσεις για τις εργαζόμενες γυναίκες ισοπεδώθηκαν κι αυτές στο όνομα της ισότητας. Δεν μπορείτε, επίσης, να κρύψετε, πως η ευρωπαϊκή σας κανονικότητα μαστίζεται από κλιμακούμενες αντιθέσεις που απειλούν ευθέως όχι μόνο τη συνοχή αλλά ακόμα και την ίδια την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ανισόμετρη ανάπτυξη στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης το άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα σε γερμανικούς, γαλλικούς, ιταλικούς ομίλους - για να εστιάσουμε σε κάποιες μεγαλύτερες οικονομίες - οδηγεί σε απόκλιση συμφερόντων μεταξύ τους. Γαλλία και Γερμανία συγκρούονται για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον χαρακτήρα που θα έχει. Στην Ιταλία η συζήτηση για το μέλλον της μέσα στο ευρώ επανήλθε στην επικαιρότητα, ενώ γενικότερα η Ευρωπαϊκή Ένωση διασπάται σε επιμέρους ομάδες, με ειδικά συμφέροντα, οι «Βόρειοι», η «ομάδα του Βίσεγκραντ», η Γαλλία, που συχνά δεν μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους παρά μόνο στα στοιχειώδη. Σε αυτές τις αντιθέσεις επιδρούν καταλυτικά οι γεωπολιτικές αντιθέσεις, ο εμπορικός πόλεμος που έχουν εξαπολύσει οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής εναντίον της Κίνας και της Ρωσίας και η προσπάθεια των ΗΠΑ να επιδράσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ασφαλώς γνωρίζετε, κύριοι της Κυβέρνησης, ότι τα μέτρα με τα οποία «φιλεύετε» τους εργαζόμενους χωρίς σταματημό έχουν δραματικές επιπτώσεις. Έχετε τσακίσει τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειές σας να τη συγκαλύψετε, η ανεργία μαστίζει τα λαϊκά στρώματα. Το πραγματικό ποσοστό της παραμένει πολύ πάνω από το διαφημιζόμενό σας 20%, αν υπολογίσει κανείς τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, τη μερική απασχόληση, τη δουλειά λίγων ωρών την εβδομάδα. Όσο κι αν προσπαθείτε να το κρύψετε, επί των ημερών σας καταφέρατε πάνω από το 50% των νέων προσλήψεων να αφορά μερική απασχόληση και εκ περιτροπής εργασία. Την ίδια στιγμή μόλις το 10% των ανέργων δικαιούται επίδομα ανεργίας. Πρέπει να αισθάνεστε περήφανοι, κύριε Τσίπρα, κύριοι της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Η «πρώτη φορά Αριστερά» τσακίζει τον λαό μας. Ακόμα και με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ οι φτωχοί ξεπερνούν τα δύο εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες, ενώ σε κατάσταση ακραίας φτώχειας ζουν σχεδόν ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι. Η φοροληστεία την οποία έχετε ενορχηστρώσει, έχει οδηγήσει τους μισούς να χρωστάνε στην εφορία και ο αριθμός των αναγκαστικών μέτρων είσπραξης να ξεπερνά το ένα εκατομμύριο. Οι μεγάλες επιχειρήσεις κατέβαλαν ένα ισχνό, ένα συμβολικό ποσό, κάτω από δύο δισεκατομμύρια ευρώ, λιγότερο δηλαδή από το 5% των κρατικών εσόδων. Πρέπει να αισθάνεστε περήφανοι όταν διαφημίζετε τα τερατώδη πλεονάσματα που έχουν έρθει, επειδή στερείτε το επίδομα ανεργίας από τους ανέργους. Ληστεύετε τους εργαζόμενους, μειώνετε κάθε κοινωνική δαπάνη. Δεν χάνουν, όμως, όλοι από την πολιτική σας. Οι μεγάλες επιχειρήσεις εξακολουθούν να ενισχύονται συστηματικά. Η περίοδος διακυβέρνησής σας είναι χαρακτηριστική. Ο αναπτυξιακός νόμος που θεσπίσατε, προκαλεί. Στηρίζετε το κεφάλαιο με νέες φοροαπαλλαγές και ενισχύσεις, ειδικές διατάξεις ταχείας αδειοδότησης, με ιδιαίτερη έμφαση σε εξαγωγικές επιχειρήσεις, στους τομείς προτεραιότητας για το μεγάλο κεφάλαιο. Το ύψος των φόρων που καταβάλλουν τα νομικά πρόσωπα μειώνεται, παρά το γεγονός ότι ήδη τέλος πάντων δίνουν κυριολεκτικά ψίχουλα. Οι πλειστηριασμοί παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας. Και μπορεί στις περισσότερες περιπτώσεις να αφορούν χρέη και δάνεια προς τις τράπεζες, ωστόσο και οι δήμοι πλέον εδώ και μερικές εβδομάδες μπορούν να βγάζουν στο σφυρί ακίνητα και κινητά περιουσιακά στοιχεία που αφορούν εργατικές, λαϊκές οικογένειες, για χρέη που προκύπτουν ακόμα και από μια κλήση της Δημοτικής Αστυνομίας. Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία του Δήμου Πάτρας. Συνολικά εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες Πατρινοί χρωστάνε στον δήμο 120.000.000. ευρώ. Τα 55,5 εκατομμύρια τα χρωστούν μόνο διακόσιοι τέσσερις μεγαλοεπιχειρηματίες με οφειλές άνω των 50.000 ευρώ και τα υπόλοιπα όλοι οι άλλοι μαζί, δηλαδή πάνω από εκατόν σαράντα τρεις χιλιάδες. Από αυτούς τους διακόσιους τέσσερις επιχειρηματίες που χρωστούν στον δήμο - χρωστάνε πάνω από 50.000 ευρώ ο καθένας τους - ελάχιστα μπορούν να εισπραχθούν. Για ποιον λόγο; Διότι είναι ανώνυμες εταιρείες, οι οποίες θωρακίζονται από τους ισχύοντες νόμους, έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους και ως εκ τούτου δεν μπορείς να πάρεις τίποτα. Οι ανώνυμες εταιρείες πεθαίνουν, αλλά οι ιδιοκτήτες εκεί ζουν και βασιλεύουν, όπως καταγγέλλει ο Δήμαρχος Πάτρας. Αυτός που μένει απροστάτευτος είναι αυτός που δεν έχει. Αυτοί ακριβώς είναι που λέμε εμείς ότι πρέπει να προστατευθούν, διαγράφοντας οφειλές ή διευκολύνοντας την αποπληρωμή τους σε βάθος χρόνου ειδικά για μακροχρόνια άνεργους ενταγμένους στο ΚΕΑ. Το ΚΚΕ καταθέτει νομοθετική τροπολογία για το ζήτημα αυτό και αφορά τους κατοίκους όχι μόνο της Πάτρας αλλά όλης της χώρας και όλων των δήμων. Ιδού, λοιπόν, η Ρόδος, κύριοι της Κυβέρνησης και της Αντιπολίτευσης, και αφήστε τα λόγια τα μεγάλα. Η πολιτική σας αυτή, κύριοι της Κυβέρνησης, δεν είναι τυχαία. Κινείστε πάνω στις ράγες που απαιτούν οι όμιλοι, για να διασφαλίσουν την κερδοφορία. Γι' αυτό και δεν δικαιούνται η Νέα Δημοκρατία και το Κίνημα Αλλαγής να σας επικρίνουν. Δεν είναι τυχαίο πως διαγκωνίζεστε με δυσκολία σήμερα με τη Νέα Δημοκρατία, προκειμένου να βρείτε πραγματικές διαφοροποιήσεις στο τι προτείνετε. Η πολιτική φθηνής εργατικής δύναμης, η στήριξη του κεφαλαίου με φοροαπαλλαγές, οι μειώσεις συντελεστών, η προώθηση ιδιωτικοποιήσεων, ο λεγόμενος εκσυγχρονισμός του κράτους και η συνετή δημοσιονομική διαχείριση είναι κοινός σας τόπος με τη Νέα Δημοκρατία. Δεν είναι τυχαίο που τα πολιτικά αφεντικά μέσα από το δελτίο του ΣΕΒ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία σάς ομαδοποιούν. Μιλάνε για Τσίπρα και Μητσοτάκη και κάνουν λόγο για συνετούς πολιτικούς. Κυβέρνηση και αστική Αντιπολίτευση είστε οι δύο όψεις του ίδιου αντιλαϊκού νομίσματος και το δήθεν αναμορφωμένο ΠΑΣΟΚ, το Κίνημα Αλλαγής, με έναν τρόπο αυτό επιβεβαιώνει και με τη σημερινή προ ημερησίας διάταξης συζήτηση που ζήτησε. Παραδέχεται ότι συζητά ταυτόχρονα τον ρόλο του ως κυβερνητικό δεκανίκι, με τις θέσεις του αντικειμενικά, είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με τη Νέα Δημοκρατία. Μαρτυρά τη στρατηγική σύμπλευση αυτών των κομμάτων για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, για τη γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας. Αναλαμβάνει, βέβαια, η Κυβέρνηση αυτή τη στιγμή τον ρόλο σημαιοφόρου στο ΝΑΤΟ. Μετατρέπει τη χώρα σε μια τεράστια βάση των Ηνωμένων Πολιτειών, της ατλαντικής ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, από την Αλεξανδρούπολη και την Λάρισα ως τον Άραξο και τη Σούδα. Θέλω εδώ να πω ότι μεγάλη ανησυχία προκαλεί η πληροφορία που δημοσιεύει σήμερα ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» ότι στις 17 Μαΐου επισκέφθηκε την αεροπορική βάση του Άραξου ο Φρεντ Φρέντρικσον επικεφαλής της πυρηνικής πολιτικής του ΝΑΤΟ και σταθερός υπέρμαχος του διαβόητου νατοϊκού δόγματος του πρώτου πυρηνικού πλήγματος. Σας θυμίζω τις καταγγελίες που έχουμε κάνει και από αυτό εδώ το Βήμα παλιότερα ότι οι εργασίες αναβάθμισης στη βάση του Άραξου, παραπέμπουν σε φιλοξενία ειδικών όπλων ακόμα και πυρηνικών. Αλλά και αν ακόμα η επίσκεψη αυτή ήταν απλά μια επίσκεψη ρουτίνας, όπως διαδίδεται, μια προγραμματισμένη επιθεώρηση, επιβεβαιώνεται και έτσι ότι η Ελλάδα επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παραμένει αναπόσπαστο κόμματι των πιο επικίνδυνων για τον λαό σχεδίων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και του ΝΑΤΟ, όπως είναι η πυρηνική του στρατηγική. Στον Άραξο άλλωστε όχι μόνο υπάρχουν εγκαταστάσεις στις οποίες θα μπορούσαν να αποθηκευτούν πυρηνικά όπλα αλλά και συχνά - πυκνά, όπως έχει αποκαλύψει ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ», πραγματοποιούνται ασκήσεις στη βάση με αντίστοιχα αντικείμενα, ενώ παρά τα όσα επισήμως λέγονται, φαίνεται ότι σε μια σειρά υποδομών των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων ανά τη χώρα, έχουν αποθηκευτεί κατά καιρούς πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ, με τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να αναλαμβάνουν αποστολές φύλαξης ή συνοδείας στις διαδικασίες μεταφοράς τους αλλού. Γι' αυτό λέμε ότι η πολιτική της Κυβέρνησής σας βάζει τον λαό στο στόχαστρο των μεγάλων ανταγωνισμών σε περίπτωση μιας μεγάλης αναμέτρησης στην περιοχή. Κυρίες και κύριοι, ακριβώς επειδή η σύμπλευσή σας στα βασικά ζητήματα, στους στόχους του μεγάλου κεφαλαίου είναι δεδομένη, είναι εκφρασμένη, αναζητάτε όλοι σας επιμέρους κινήσεις αποπροσανατολισμού για να σας διαφοροποιούν, να τονίζουν την κάλπικη γραμμή «πρόοδος - συντήρηση», «νέο - παλιό», «φθαρμένος - άφθαρτος» και δεν συμμαζεύεται. Οι προτάσεις σας δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα καλό πλέον, τίποτα καινούργιο στον ελληνικό λαό και όσο πλησιάζετε στις εκλογές, τόσο θα δυναμώνουν οι τόνοι, τα διαφημιστικά σποτ, οι γελοίες κοκορομαχίες, οι προεκλογικές υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Γι' αυτό και έχετε μπερδευτεί για το ποια είναι η αλεπού και ποια τα κρεμαστάρια, κύριε Τσίπρα. Εσείς, κύριοι των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, έχετε στρογγυλοκαθίσει στην καρέκλα της εξουσίας τα τελευταία χρόνια και δεν θέλετε να σας μετακινήσουν από αυτή, είστε γαντζωμένοι σε αυτή. Οι άλλοι, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, έχουν πάθει στερητικό σύνδρομο από τα χρόνια της απουσίας τους απ' αυτή την καρέκλα. «Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα» είστε. Δεν έχετε εναλλακτική λύση. Οι προτάσεις σας είναι εντός των τειχών αυτής της βαρβαρότητας του συστήματος, στην υπηρεσία μιας τάξης η οποία τα έχει όλα και εκμεταλλεύεται τον ελληνικό λαό, στην υπηρεσία των διεθνών συμμάχων σας, που ξεζουμίζουν τον λαό μας για τα δικά τους συμφέροντα και θα τον οδηγήσουν μέχρι και στο σφαγείο δυστυχώς του πολέμου, όπως έκαναν πολλές φορές στο παρελθόν. Η εναλλακτική λύση βρίσκεται μόνο στη δημιουργία των προϋποθέσεων για να έρθει η εργατική τάξη, για να έλθουν τα λαϊκά στρώματα στην εξουσία, αλλά στην πραγματικότητα. Η Ελλάδα έχει πλουτοπαραγωγικές πηγές, έχει τεράστια ανάπτυξη της επιστήμης, της τεχνολογίας, συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, πολυάριθμο, έμπειρο τεχνικό, επιστημονικό εργατικό δυναμικό, δυνατότητα αγροτικής παραγωγής, δυνατότητα κάλυψης, δηλαδή, όλων των σύγχρονων λαϊκών αναγκών με κοινωνικοποιημένη, φυσικά, την παραγωγή, με κεντρικό επιστημονικό σχέδιο της οικονομίας, των υπηρεσιών. Έτσι μόνο μπορεί να βαδίσει πραγματικά στον δρόμο της φιλίας, της αλληλεγγύης, της συνεργασίας με όλους τους λαούς της περιοχής, της Ευρώπης, του κόσμου, με ειρήνη και ευημερία για τον λαό μας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας από το Ποτάμι κ. Θεοδωράκης.
Θα ξεκινήσω με τα όσα συνέβησαν το Σάββατο στη σκιά του Λευκού Πύργου. Το βίντεο και όσα μου είπε ο Γιάννης Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη μαρτυρούν ότι υπήρχε αρχηγός, «μαύρος αρχηγός» και κεντρικός συντονισμός. Ο στόχος θα ήταν ο Μπουτάρης ή κάποιος άλλος «εθνοπροδότης» που θα τολμούσε να εμφανιστεί στην γιορτή των Ποντίων. Διαβάζω: «Ο Νίμιτς παίρνει λεφτά από τον Σόρος και έναν άλλον εδώ συντοπίτη μας, που τον ξέρετε καλύτερα από όλους και δεν ήθελε να είστε εδώ παρόντες, τον Δήμαρχο». Αυτά επί λέξει είχε πει πριν από μερικούς μήνες ο απόστρατος Φραγκούλης, με το πλήθος να φωνάζει από κάτω «Μπουτάρη μεθυσμένε, στα Σκόπια πουλημένε» και κανένας πολιτικός από τα τέσσερα κόμματα - και δεν υπολογίζω τη Χρυσή Αυγή - που μετείχαν με κάποια στελέχη τους στη συγκέντρωση δεν ένιωσε την ανάγκη να σηκωθεί να φύγει. Παρά τη δημόσια έκκλησή μας την επόμενη μέρα να διαχωρίσουν τη θέση τους από όλα αυτά τα υβριστικά για τη δημοκρατία συνθήματα, ουδείς τόλμησε να πάρει θέση, εκτός εάν, φίλες και φίλοι δημοκράτες προοδευτικοί, θεωρούμε κανονική τη φράση, με την οποία έκλεισε τότε το συλλαλητήριο. Τη θυμάστε; «Ζήτω ο Στρατός! Ζήτω οι Ειδικές Δυνάμεις! Θα μας βρουν μπροστά τους οι πουλημένοι πολιτικοί!», με ό,τι αυτό σημαίνει. Δεν είμαστε, λοιπόν, λωτοφάγοι. Η Αστυνομία και η δικαιοσύνη ελπίζουμε να βρουν τους δράστες. Όμως, τους ηθικούς αυτουργούς τούς ξέρουμε και εμείς τολμάμε και τους αποκαλύπτουμε. Αυτό το κλίμα του διχασμού θέλουν να συντηρούν κάποιοι στη Μακεδονία και να κερδίζουν πότε χρήματα, πότε ψήφους. Εδώ υπάρχει το ερώτημα: Θα τους κάνουμε τη χάρη; Θα υποχωρήσουμε για άλλη μια φορά σε αυτό το κλίμα που προσπαθούν να δημιουργήσουν; Θέλω να γίνω ξεκάθαρος. Καλούμε την Κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει και αυτή τι θέλει. Πιστεύει στη λύση ή απλώς κάνει επικοινωνιακά παιχνίδια, θεωρώντας ότι μπορεί να στριμώξει την Αντιπολίτευση; Με ερασιτεχνισμούς και παλινωδίες δεν χαράζεις εθνική πολιτική. Εμείς λέμε ότι πρέπει να βρεθεί λύση με τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με σεβασμό στη γραμμή που υποστήριξε από το 1992 και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Με τον Γκλιγκόροφ χάσαμε τότε μια μεγάλη ευκαιρία, γιατί κάποιοι στην Ελλάδα έχτιζαν τότε καριέρες και σαμπόταραν την οποιαδήποτε λύση. Αν, λοιπόν, ο Ζάεφ τολμήσει - το λέω γιατί υπάρχουν κάποια τηλεφωνήματα που γίνονται προς την ελληνική πλευρά - εμείς δεν πρέπει να χάσουμε την ευκαιρία. Λέει κάποιος: «Έχει νόημα η Αντιπολίτευση να διευκολύνει το έργο μιας κακής Κυβέρνησης, υπερψηφίζοντας νομοθετήματα με τα οποία συμφωνεί;». Το ερώτημα πρόσφατα το έθεσε και γραπτώς ο καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος, ένας φιλελεύθερος διανοητής. Και απαντά: «Ναι, όταν είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν θα ξαναπροκύψουν στο ορατό μέλλον συνθήκες επίλυσης του συγκεκριμένου προβλήματος». Θα έχουμε, λοιπόν, και στο μέλλον έναν Πρωθυπουργό Ζάεφ; Αυτό θα πρέπει να διερωτηθούμε όλοι και να πράξουμε ανάλογα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ώρα που ήμουν στο Δημαρχείο της Θεσσαλονίκης ήταν και η ομιλία του Πρωθυπουργού στο Υπουργικό Συμβούλιο. Νομίζω ότι ο κ. Τσίπρας έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με τη βία. Να καταδικάσει, δηλαδή, τη φασιστική βία - εύκολο - αλλά να καταδικάσει και τη βία που φορά αριστερά δήθεν φορέματα. Τη βία με τις βαριοπούλες, τη βία στα πανεπιστήμια, τη βία στις γειτονιές των Εξαρχείων. Τη βία των δήθεν αγανακτισμένων που άφησαν να καούν άνθρωποι στη Σταδίου. Τη βία αυτών που προπηλακίζουν, απειλούν και κυνηγούν πολιτικούς αντιπάλους. Δεν το έκανε ο κ. Τσίπρας, δεν το τόλμησε. Αν θέλει, λοιπόν, να συμβάλει στον πολιτικό διάλογο με όρους κανονικότητας, πρέπει να τελειώσει οριστικά με τη ρητορική του μίσους εκείνης της περιόδου που άφησε ανοικτά τραύματα στην ελληνική κοινωνία. Πάμε, όμως, και στο σημαντικό θέμα που θέτει η κ. Φώφη Γεννηματά, η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής. Πάμε στο θέμα της ανάπτυξης. Λίγο πριν από την έναρξη της συνεδρίασης πήρα ένα e - mail από έναν φίλο που διατηρεί μια εμπορική επιχείρηση στην Ακαδημίας. Είχα περάσει πρόσφατα από το μαγαζί του, τον βρήκα σε απόγνωση και μου είπε: «Αντί να στα πω, θα στα γράψω». Μου έστειλε, λοιπόν, ένα e - mail. «Αγαπητέ Σταύρο, κάνοντας μια τακτοποίηση στα τιμολόγια του 2017, παρατήρησα ότι το 1/3 των προμηθευτών μου είτε έκλεισαν την εταιρεία τους στην Ελλάδα και πλέον επιχειρούν από το εξωτερικό, είτε τους κατάπιε η «μαμά» εταιρεία του εξωτερικού, η οποία πλέον πουλάει απευθείας στην Ελλάδα, χωρίς την εμπλοκή της στο ελληνικό φρενοκομείο». «Για να στο πω και διαφορετικά» - γράφει ο φίλος από την Ακαδημίας - «οι περισσότερες εταιρείες είτε μεταναστεύουν στη Βουλγαρία και την Κύπρο, είτε παραχωρούν τη δραστηριότητά τους στις μητρικές τους εταιρείες στη Γερμανία και την Ολλανδία. Σου αναφέρω αναλυτικά τις εταιρείες που άλλαξαν ρότα για να σωθούν». Ακολουθεί ένας αναλυτικός κατάλογος από δεκάδες εταιρείες και τη νέα τους έδρα. Βουλγαρία, Βουλγαρία, Βουλγαρία, Γερμανία, Γερμανία, Γερμανία, Κύπρος, Κύπρος, Κύπρος και πού και πού Ιταλία, Ολλανδία, Ρουμανία, Τουρκία. Και γιατί φεύγουν; Είτε μικρότεροι φόροι, είτε μικρότερες εργοδοτικές εισφορές, είτε απλό και σταθερό φορολογικό και ασφαλιστικό πλαίσιο και βέβαια πάντα ελευθερία κίνησης κεφαλαίων, εύκολος τραπεζικός δανεισμός και διευκόλυνση στη συμμετοχή σε κοινοτικά προγράμματα στις περισσότερες χώρες. Εάν, λοιπόν, υπήρχε ένας οδηγός επιχειρηματικής απόδρασης, θα είχε τίτλο «Διαλέξτε πού θέλετε να αποδράσετε». Αλβανία 15% φόρος, 20% ΦΠΑ, Βουλγαρία 10% φόρος, 20% ΦΠΑ, Κύπρος 12,5% φόρος, 19% ΦΠΑ, Ουγγαρία 10% φόρος, 27% ΦΠΑ, Ιρλανδία 12,5% φόρος, 23% ΦΠΑ, Ρουμανία 16% φόρος, 20% ΦΠΑ, Σερβία 15% φόρος, 20% ΦΠΑ, Σκόπια 10% φόρος, 18% ΦΠΑ. Δηλαδή - για να μην τα διαβάσω όλα - στις μικρομεσαίες χώρες της Ευρώπης έχουμε κατά μέσο όρο 14% φόρο και 19% ΦΠΑ και στις μεγάλες χώρες, στις ισχυρές …
Δεν έχουν ανάπτυξη, όμως.
Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε. Θα δείτε και σε αυτές που έχουν ανάπτυξη. Στις πιο ισχυρές χώρες έχουμε κατά μέσο όρο τι; Φόρο 26% και 20% ΦΠΑ. Πάλι ανώτερα από εμάς και τα δύο στοιχεία. Αγγλία 20% φόρος. 20% ΦΠΑ, Τουρκία 20% φόρος, 18% ΦΠΑ, Ολλανδία 20% φόρος, 21% ΦΠΑ, Ιταλία 31% φόρος, 22% ΦΠΑ, Γερμανία 30% φόρος, αλλά 19% ΦΠΑ και Γαλλία 33% φόρος, 20% ΦΠΑ. Και ρωτά ο φίλος τον κ. Δραγασάκη, τον κ. Τσίπρα, όποιον μπορεί να απαντήσει: Ποιος παλαβός επιχειρηματίας θα παραμείνει στη χώρα με τον υψηλότερο φορολογικό συντελεστή στην Ευρώπη, που είναι 29%, τον υψηλότερο ΦΠΑ, 24%, τη χειρότερη και πιο αργή διαδικασία απονομής δικαιοσύνης και μια διεφθαρμένη διοίκηση, μόνο και μόνο για να πληρώνει ένα σπάταλο, αναποτελεσματικό δημόσιο και τα χρέη που δημιούργησαν και συνεχίζουν να δημιουργούν κομματικές νομενκλατούρες; Ποιος παλαβός επιχειρηματίας, λοιπόν, θα επιμείνει; Ίσως μόνο αυτοί που έβλεπαν «Μπεν Χουρ» και ζηλεύουν μια θέση στις γαλέρες. Οι παρομοιώσεις είναι δικές του και τις σέβομαι. Και καταλήγει: Ελπίζω, φίλε μου Σταύρο, να καταλάβεις τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην αγορά και να καταλάβεις, γιατί και εγώ σύντομα θα σου στέλνω προϊόντα από το εξωτικό Πετρίτσι της Βουλγαρίας, τριάντα λεπτά από τις Σέρρες. Βεβαίως, για να είμαι ειλικρινής, ο καταστηματάρχης τα έγραψε όλα αυτά πριν διαβάσει τους εκατόν δεκαεπτά τίτλους ανάπτυξης που χθες ασθμαίνοντας δώσατε στη δημοσιότητα. Ωραία λόγια, κενά λόγια! Θέλω να κάνω κάποιες συγκεκριμένες ερωτήσεις, σεβόμενος και τον χρόνο. Στη σελίδα 11 παραδέχεστε ότι οι φόροι είναι υψηλοί. Θα περίμενε κάποιος να δεσμευθείτε, έστω και για μια μείωση ενός φόρου. Αντί γι' αυτό, βάζετε για άλλη μια φορά το υψηλότερο ψηφιακό χαράτσι στην Ευρώπη στα κινητά και στους υπολογιστές. Και εδώ πρωτοπόροι για άλλη μια φορά! Στο ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης δεν υπάρχει. Θέλω να κάνω μερικές επιμέρους επισημάνσεις. Δεν υπάρχει ούτε μια παράγραφος για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Ούτε μια παράγραφος! Είμαστε το κράτος με τη μεγαλύτερη δημόσια περιουσία. Πώς θα την αξιοποιήσουμε; Μια πρόταση, μόνο μια σε μια περιοχή. Καμμία πρόταση, μόνο ο πίνακας με τις ΔΕΚΟ που θα πουλήσετε υπάρχει στη σελίδα 105, εάν δεν κάνω λάθος. Συνεχίζω. Λέτε στη σελίδα 30 πως η Ελλάδα επιθυμεί να προσφέρει ένα υγιές οικονομικό περιβάλλον για την προσέλκυση καινοτόμων επιχειρήσεων. Ο Σπίρτζης το έχει γράψει αυτό; Έχετε στο μυαλό σας την «TAXIBEAT», κάνοντας αυτή την αναφορά στις καινοτόμες επιχειρήσεις, στις νέες ιδέες που έρχονται; Ένα άλλο σημείο στο οποίο θέλω να αναφερθώ είναι το εξής: Είναι γνωστό ότι το σύνθημα που ατυχώς - και μάλιστα το έχετε μετανιώσει και εσείς - φωνάζατε «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» και οι υποσχέσεις σας για σεισάχθεια εκτόξευσαν τα κόκκινα δάνεια και τώρα έχετε δώσει το πράσινο φως για πλειστηριασμούς παντού. Και στην πρώτη κατοικία, όταν είναι το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο κάποιου; Το ρωτώ, γιατί στη σελίδα 88 διαβάζω: Βελτίωση της επιβολής των δικαιωμάτων των ενέγγυων πιστωτών, μεταξύ άλλων, μέσω ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Τελεία, καμμία εξαίρεση για την πρώτη κατοικία, εάν και εφόσον είναι το μόνο περιουσιακό στοιχείο κάποιου. Σελίδα 90: κεφαλαιακοί έλεγχοι. Δεν υπάρχει καμμία πειστική απάντηση. Θα τους είχατε άρει, εάν θυμάμαι καλά, κύριε Σταθάκη, δυο μήνες μετά την εφαρμογή των capital controls. Έτσι είχατε πει, σε δυο μήνες θα φύγουν αυτά τα κακά capital controls. Η κ. Κατσέλη είχε άλλη άποψη: στο τέλος του 2015. Ο κ. Τσίπρας είχε διαβεβαιώσει εδώ τη Βουλή ότι όλα τελειώνουν τον Μάρτιο του 2016. Είμαστε στον Μάιο του 2018 και δεν είμαστε ικανοί, μάλλον δεν είσαστε ακόμη ικανοί, η Κυβέρνηση, να πείτε τι συγκεκριμένο θα γίνει με κάτι που καταδυναστεύει την επιχειρηματικότητα και την οικονομία. Στη σελίδα 32 λέτε ότι εφαρμόσατε ένα νέο σύστημα αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων. Μπράβο! Πού 'ν' το; Ποια είναι τα αποτελέσματα; Πόσοι υπάλληλοι από το σύνολο των εκατοντάδων χιλιάδων υπαλλήλων έχουν αξιολογηθεί; Δώστε μας μια απάντηση, ένα νούμερο. Γιατί η Υπουργός λέει «ο αριθμός δεν είναι ικανοποιητικός». Είναι αυτή απάντηση; Ποιος είναι ο αριθμός, για να εκτιμήσουμε, λοιπόν, εάν προχωρά η αξιολόγηση; Tέλος, θα αναφερθώ στην εκπαίδευση - εκεί που ο ΣΥΡΙΖΑ, επιτρέψτε μου, και γενικότερα η Αριστερά, συγκυβερνούσε πολύ πριν κυβερνήσει. Πείτε το καθαρά. Αποδέχεστε, επιτέλους, τη διασύνδεση των πανεπιστημίων και της παραγωγής; Κάτι λειψά λόγια λέτε. Αποδέχεστε, επιτέλους, τη διασύνδεση των πανεπιστημίων και της επιχειρηματικότητας; Γιατί σας λέω ότι στη σελίδα 68 δεν τολμάτε να το πείτε ξεκάθαρα και επαναλαμβάνετε κάποιες γενικότητες. Θα συνεχίσω να μιλώ για την εκπαίδευση. Στη σελίδα 67 μιλάτε για παιδαγωγική αυτονομία των σχολείων, όταν όλοι και όλοι οι φορείς εκπαίδευσης σας έχουν καταγγείλει ότι σφιχταγκαλιάζετε γραφειοκρατικά όλες τις δομές εκπαίδευσης. Σφιχταγκαλιάζει τις δομές το Υπουργείο και δεν αφήνει κανένα περιθώριο αυτόνομης δράσης και κανένα περιθώριο αναπνοής. Στη σελίδα 66 μιλάτε για τον κοινωνικό διάλογο που έγινε για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, όταν ακόμα και το σχέδιο του κ. Λιάκου πετάχτηκε στα σκουπίδια. Και βέβαια, η ανασυγκρότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που λέτε ότι κάνετε, δεν έχει κανέναν μα κανέναν συγκεκριμένο στόχο μέσα στο πρόγραμμά σας. Εκτός αν εννοούμε ως ανασυγκρότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τη σύνδεση των ΤΕΙ με τα πανεπιστήμια, τη δημιουργία άρον - άρον ενός Πανεπιστημίου Δυτικής Αθήνας, αλλάζοντας κυρίως τις ταμπέλες στην εθνική οδό και καμμία δομή και κανένα θεμέλιο. Θα μπορούσαν να ειπωθούν πολλά για ένα σχέδιο, το οποίο σας είπα ότι είναι λειψό και άτολμο. Είναι, βέβαια - και θα πρέπει να το παραδεχτούμε - για κάποιους από εσάς μια μεγάλη στροφή. Όμως, για την κοινωνία είναι άλλο ένα καθυστερημένο αποσπασματικό βήμα. Ξέρετε, μιλάμε όλοι - και εμείς και εσείς - πολύ συχνά για το ελατήριο της ελληνικής οικονομίας που θα εκτιναχθεί κάποια στιγμή. Προσέξτε, αν κλείσουμε ένα εργοστάσιο και το κρατήσουμε κλειστό για κάποιους μήνες, τότε όντως η ζημιά μπορεί να είναι αναστρέψιμη. Όμως, αν κλείσουμε κάποιο εργοστάσιο για δέκα χρόνια, τότε όλα θα σκουριάσουν. Αυτό φοβάμαι ότι έχει συμβεί σήμερα σε ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας. Οι άτολμες προσπάθειές σας, οι πειραματισμοί σας δεν είναι ικανά να ξυπνήσουν την οικονομία. Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι τωρινό. Δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω ότι η ευκαιρία για την χώρα χάθηκε στην έναρξη της κρίσης. Χρεοκοπήσαμε και αντί να ανοίξουμε ένα νέο μαγαζί, με νέους κανόνες, κατηγορήσαμε τους άλλους λαούς γι' αυτό που ήταν η δική μας αποτυχία. Ο καθένας βέβαια από τους πολιτικούς ηγέτες από τότε, από την έναρξη της κρίσης, οραματιζόταν τον εαυτό του ως τον μοναδικό σωτήρα και κανείς από τους πολιτικούς δεν θέλησε να βοηθήσει κανέναν. Κορυφαίο παράδειγμα είναι ο κ. Σαμαράς, που αρνήθηκε σε όλους τους τόνους τη συναίνεση. Βεβαίως, τελευταίο και κορυφαίο παράδειγμα είναι ο κ. Τσίπρας, που ανυπομονούσε να σκίσει όλα τα μνημόνια μαζί, για να υπογράψει τελικά το μεγαλύτερο μνημόνιο που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα. Έχουμε άραγε το δικαίωμα να ονειρευτούμε μια άλλη πολιτική, μετά από όσα είπα, να ενώσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας, τα μυαλά που έφυγαν, τα χέρια που έμειναν, που συνεχίζουν, που προσπαθούν και να βάλουμε όλοι πλάτη για το χτίσιμο μιας νέας πατρίδας; Υπάρχουν δυνάμεις να μετατρέψουν τα λόγια σε πράξεις; Υπάρχουν. Θα μπορέσουν; Ίσως. Ο νέος δρόμος απαιτεί μια μεγάλη πολιτική αλλαγή. Το μοντέλο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ απέτυχε και αποτυγχάνει καθημερινά. Ο τόπος θέλει προτεραιότητες, νέα μυαλά, ταχύτητα, μεταφορά στη χώρα μας όλων των πετυχημένων προτύπων, μέτωπο στον συντηρητισμό και στον λαϊκισμό, απελευθέρωση από το κομματικό κράτος δυνάστη. Αυτήν την πολιτική αλλαγή έχει ανάγκη ο τόπος με μια συμμαχία δημιουργικών προοδευτικών δυνάμεων, όπως αυτή που επιχειρεί το Κίνημα Αλλαγής. Μπροστά μας έχουμε μια τελευταία ευκαιρία. Αν πάλι αποτύχουμε, αυτή τη φορά μετά τον Αύγουστο, θα είμαστε μόνοι. Ας το καταλάβουμε. Ας βγάλουμε το κεφάλι έξω από το κουτί. Ας ακούσουμε τις ανάγκες της κοινωνίας και τη βοή αυτών που έρχονται. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να κάνω δύο ανακοινώσεις. Ο Υπουργός Υγείας, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, οι Υπουργοί Εσωτερικών, Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών και Υποδομών και Μεταφορών, καθώς και ο Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών κατέθεσαν σήμερα 23 Μαΐου 2018, σχέδιο νόμου: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, ενεργώντας μέσω του Περιφερειακού Γραφείου της για την Ευρώπη, για την τροποποίηση της Συμφωνίας Υποδοχής μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, ενεργώντας μέσω του Περιφερειακού Γραφείου της για την Ευρώπη, για την ίδρυση του Γραφείου Υποστήριξης για την Πρόληψη και τον Έλεγχο των μη Μεταδιδόμενων Ασθενειών στην Αθήνα, Ελλάδα. Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, σαράντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και έξι συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο και 2ο Δημοτικό Σχολείο Σπερχειάδας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ένωσης Κεντρώων ο κ. Λεβέντης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Χαιρετούμε όσους είναι στην Αίθουσα, τον κύριο Πρόεδρο, τους κυρίους Υπουργούς - δυο, τρεις είναι βέβαια - και τους κυρίους και τις κυρίες Βουλευτές. Τη σημερινή συζήτηση προκάλεσε η κ. Φώφη Γεννηματά, η οποία θέλει να παίξει το κόμμα της έναν σημαντικό ρόλο εις το μέλλον. Έχουν ζητήσει από το κόμμα του Κινήματος Αλλαγής - όπως θέλουν να τους ονομάζουμε - συγγνώμη για αυτά που έχουν κάνει, για τους διορισμούς, για τα λάθη, για τον τρόπο αναθέσεων, για τους «Τσοχατζόπουλους» κ.λπ..; Να μην πούμε τώρα κι άλλα, για να περιγράψουμε ένα αδίκημα. Εδώ είναι ένα σύνθετο αδίκημα. Είναι μια Μεταπολίτευση διαβρωμένη πέρα για πέρα. Είχαμε τα δωράκια του Ανδρέα Παπανδρέου που έλεγε «είναι μικρά δωράκια» τα πεντακόσια εκατομμύρια. Για αυτά έχουν απολογηθεί στο κόμμα αυτό; Έχει φύγει ένας; Εγώ στο συνέδριό τους τους είδα όλους να είναι εκεί. Δεν εγκαταλείπει κανείς τη διάθεση να παραμένει. Υπάρχει, όμως, κι ένα ηθικό πρόβλημα και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε τους ψηφοφόρους από το ΠΑΣΟΚ, αφού κατήγγειλε το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα, και τώρα καλεί και τα στελέχη. Άρα, γιατί τους κατηγορούσατε; Τον κόσμο, τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ πήρατε. Τώρα ζητάτε συνεργασία και με τα στελέχη. Τότε γιατί δεν πηγαίνατε από την αρχή μαζί; Έπρεπε να μεσολαβήσει η δική σας κυβέρνηση, να κάνει όποιες καταστροφές έκανε; Γιατί δεν έκανε και λίγες καταστροφές και ο ΣΥΡΙΖΑ. Περίεργα πράγματα. Αν είναι κάποιος αντικειμενικός παρατηρητής των ελληνικών δημοσίων πραγμάτων, θα πάθει παράνοια με αυτά που συμβαίνουν. Εσείς εις τη Νέα Δημοκρατία που τους θέλετε για συνεταίρους τους Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Είναι οι ίδιοι που έκαναν τους διορισμούς. Τους θέλετε; Αυτή είναι η αλλαγή που επαγγέλλεστε κι εσείς; Το νέο ήθος που επαγγέλλεστε αυτό είναι; Έφυγε κανένας τους; Τους χρειάζεστε για να φτιάξετε Κυβέρνηση; Αυτό είναι; Η συμπλήρωση των αριθμών; Εδώ είναι η ηθική πλευρά: Η Ελλάδα που θα σας δει αύριο να κάνετε κυβέρνηση με την κ. Γεννηματά τι θα πει; Πρώτα τους κατηγορήσατε και στη συνέχεια συμπράττετε. Θα αναφερθώ λίγο στην οικονομία, μιας και είναι για την οικονομία η συζήτηση. Το είπα και την άλλη φορά, στην προηγούμενη αξιολόγηση μάς έλεγε η Κυβέρνηση και οι Βουλευτές που περιήρχοντο στα κανάλια ότι θα γίνει το QE και θα γίνει και αναδιάρθρωση του χρέους και δι' αυτού του τρόπου θα αποζημιωθούμε. Παντού σε όλα τα πάνελ επικρατούσε η άποψη των συριζαίων ότι το QE και η αναδιάρθρωση, η ρύθμιση για το χρέος θα αποζημιώσουν τη χώρα μας για τις όποιες θυσίες. Έληξε η τρίτη αξιολόγηση, τίποτα εξ αυτών δεν έγινε και συγγνώμη δεν εζητήθη από κανέναν. Ένα ολόκληρο κόμμα έβγαινε στα κανάλια και έλεγε, να μην πω τι έλεγε. Υπήρχε μια ολόκληρη αφήγηση επί της οποίας επενδύθηκε ελπίδα στον ελληνικό λαό. Ο χρόνος, φαίνεται, στην Ελλάδα τα θεραπεύει όλα. Τώρα ήρθε και η τέταρτη αξιολόγηση και επιχειρήθηκε το ίδιο. «Έλα μωρέ, βγαίνουμε τον Αύγουστο από τα μνημόνια, οπότε θα διαπραγματευτούμε για αυτά που έχουμε ψηφίσει για τις 31 Δεκεμβρίου, για το κόψιμο των συντάξεων και θα δείτε τι ωραία που οι ξένοι θα μας επιτρέψουν να τα αλλάξουμε». Κι έρχεται ο ίδιος ο Υπουργός σας πριν από πέντε μέρες και δηλώνει: «Θα τηρήσουμε επακριβώς τα όσα έχουμε ψηφίσει στη Βουλή και όσα έχουμε συμφωνήσει με τους ξένους». Καλά, τόσο καιρό που ακούγατε τους Βουλευτές σας να βγαίνουν στα πάνελ και να λένε αυτά που λέγανε, γιατί τους αφήνατε να τα λένε; Στην ανάπτυξη και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ πήρατε μηδέν. Η Νέα Δημοκρατία έφερε κανένα εργοστάσιο, έφερε κανέναν επενδυτή; Κάτι επενδυτές, κάτι σωλήνες TAP. Ένας επενδυτής, βρε παιδί μου, να ξεκινήσει ένας Ολλανδός και να πει: «Δεν πάω στη Ρουμανία, πάω στην Ελλάδα. Υπάρχει εμπιστοσύνη σε αυτή την οικονομία και πάω», ήρθε ένας είτε επί Νέας Δημοκρατίας είτε επί ΣΥΡΙΖΑ;
Ήρθε.
Ήρθε, κύριε Πρόεδρε. Δεν το γνωρίζω εγώ. Αφού το λέτε εσείς, για μένα τελείωσε.
Ο Παπαστράτος. Πηγαίνετε στον Παπαστράτο. Είναι και άλλοι πολλοί.
Εντάξει, Πρόεδρέ μου. Είστε Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και καταλαβαίνω. Στην ανάπτυξη λάβατε μηδέν αμφότεροι και έχει γίνει η χώρα νεκροταφείο. Στους ανέργους δεν υπολογίζετε τις πεντακόσιες ή εξακόσιες χιλιάδες που έφυγαν στη Γερμανία. Δεν τους υπολογίζετε αυτούς τους ανέργους. Λέτε ότι έπεσε η ανεργία από το 21% στο 20%. Χαιρέτα μας τον πλάτανο! Οι εξακόσιες χιλιάδες που είναι στη Γερμανία, είναι μέσα; Οι νέοι που βγαίνουν από τα πανεπιστήμια είναι μέσα; Έχουν καταγραφεί ως άνεργοι; Γιατί, για να είσαι άνεργος, πρέπει να ήσουν εργαζόμενος και να χάσεις τη δουλειά σου, για να σε πουν άνεργο, κύριε Τασούλα. Το ξέρετε αυτό το τρικ πώς καταγράφουμε τους ανέργους στην Ελλάδα; Και αυτό το τρικ εσείς το διδάξατε, η Νέα Δημοκρατία.
Εγώ προσωπικά;
Όχι εσείς προσωπικά. Δεν τολμάω να πω τέτοιο πράγμα. Η παράταξή σας, όμως, στον βαθμό που γι' αυτήν είστε υπερήφανος. Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, κάνετε συνέδρια αναπτυξιακά εδώ κι εκεί. Έγινε τίποτα; Μαζεύονται εκεί διάφοροι κρατικοδίαιτοι και συνήθως αστυνομικοί μαζεύονται. Μου είπαν ότι στα συνέδριά σας έχετε πάρα πολλούς συνέδρους αστυνομικούς. Είναι αλήθεια; Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, είναι αλήθεια;
Σας καλέσαμε κι εσάς.
Μα, κάνετε συνέδρια αναπτυξιακά και μαζεύετε ανθρώπους που δεν έχουν καμμιά σχέση με την ανάπτυξη. Απλώς για να γεμίσει η αίθουσα. Και ο κ. Μητσοτάκης άρχισε συνεχείς επισκέψεις, όπως στην Κέρκυρα, και κάνει ομιλίες και λέει ότι θα εγγυηθεί το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Έχει το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα ο κ. Μητσοτάκης. Έχει κολλήσει στη μείωση των φόρων, τις κλίμακες και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Με τι λεφτά θα το κάνει; Με τι λεφτά θα πετύχει το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα; Απαιτούνται χρήματα. Αφού δεν μπορέσατε προχθές να φέρετε χρήματα, γιατί θα μπορέσετε αύριο; Ποια εμπιστοσύνη μπορεί να έχει ο πολίτης σε ένα κόμμα που κυβέρνησε και δεν έφερε μια επένδυση ότι θα φέρει τώρα. Λογικευθήκατε; Είστε πιο ικανοί τώρα; Δεν νομίζω. Το ίδιο κόμμα είστε. Επομένως, όλα αυτά που κάνετε - συνέδρια από εδώ, επισκέψεις από εκεί - είναι για να γράφουν οι κάμερες. Κι έχετε κάνει και κάτι όμορφο με τις κάμερες. Σε όλα τα πάνελ, σε όλα τα κανάλια βγαίνει ένας του ΣΥΡΙΖΑ και ένας της Νέας Δημοκρατίας και που και που και ένας του ΠΑΣΟΚ. Αυτό είναι η ιδιωτική και η δημόσια τηλεόραση. Το 95% του τηλεοπτικού χρόνου είναι ένας του ΣΥΡΙΖΑ, ένας της Νέας Δημοκρατίας και πού και πού και ένας του ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι η δημοκρατία, κύριε Βούτση, που επαγγελθήκατε; Αυτή είναι η δημοκρατία που πιστεύατε τότε που ήσασταν κόμμα του 3%, του 4%; Αυτή τη δημοκρατία εννοούσατε; Οι πιο μεγάλοι να έχουν από έναν αντιπρόσωπο στα κανάλια και να είναι αυτό δημοκρατία; Αυτό ονειρευόσασταν ως Αριστερά; Γιατί εγώ την Αριστερά την ήξερα κόμμα που παλεύει τον δικομματισμό. Τώρα ταυτιστήκατε μ' έναν πόλο του δικομματισμού και γίνατε κι εσείς Δεξιά κατ' ανάγκην. Γιατί δεξιός δεν σημαίνει δεξιός μόνο, σημαίνει και συμπεριφορές δεξιές. Και το να έχεις τα κανάλια μονοπώλιο σαν δικτάτορας νομίζω ότι είναι ένα δεξιό σύμπτωμα, το οποίο υποτίθεται ότι στη ζωή σας την παλαιότερη το πολεμήσατε αυτό. Μίλησε ο κύριος Πρωθυπουργός για εργασιακή κανονικότητα. Γιατί; Γιατί δεν θα επιτρέψει λοκ άουτ, δεν θα επιτρέψει ομαδικές απολύσεις, θα επαναφέρει διαπραγματεύσεις στις συλλογικές συμβάσεις κ.λπ.. Όλα αυτά, όμως, απαιτούν οικονομία που κινείται. Εις το νεκροταφείο ό,τι και να επαναφέρετε, τη νύχτα κλείνει και μόνο βρικόλακες κυκλοφορούν. Ξεχνάτε ένα πράγμα: μια χώρα που δεν έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη της δεν μπορεί να κάνει όνειρα. Εσείς εξοντώσατε τα όνειρα στη χώρα και τώρα μιλάτε και λέτε ότι θα τη σώσετε. Μάλιστα, είπατε ότι η Δεξιά με το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψαν τη χώρα κι εσείς τη σώζετε, επειδή τη βγάζετε από τα μνημόνια. Πώς τη βγάζετε από τα μνημόνια; Από τι τη βγάζετε; Καθίστε να δούμε πώς θα είναι. Καθίστε να δούμε αν θα βρέχει, αν θα έχει θύελλες, χαλάζι. Τι θα είναι μετά τον Αύγουστο; Μη βιάζεστε, γιατί μπορεί να πάθετε και αυτήν την φορά θα είναι ο μεγαλύτερος εξευτελισμός. Μπορεί να εξευτελιστείτε υποσχόμενοι τόσα, να μείνετε στα κρύα του λουτρού με τις υποσχέσεις σας. Εργασιακή κανονικότητα μπορεί να συμβαίνει σε οικονομία που κινείται. Εδώ όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες μου λένε ότι εάν κόψουν ένα τιμολόγιο 100 ευρώ, τα έξοδα είναι γύρω στα 70 ευρώ. Όλοι λένε ψέματα; Όλοι είναι συνεννοημένοι; Όλοι είναι εναντίον του Τσίπρα; Όλοι αυτοί έβριζαν προχθές τη Νέα Δημοκρατία. Δεν είναι της Νέας Δημοκρατίας αυτοί. Λένε, λοιπόν, ότι δεν τολμούν να κόβουν τιμολόγια. Είναι σαν να τους ζητάτε να κάνουν φοροδιαφυγή. Γιατί ανεβάσατε τόσο πολύ τις εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών; Οι ελεύθεροι επαγγελματίες ούτε ρουσφέτι σας ζητούν, να μπουν στο δημόσιο, ούτε περιμένουν από εσάς τίποτε άλλο. Αφήστε τους να υπάρχουν! Γιατί τους εξοντώνετε; Τι σας φταίνε, δηλαδή; Είναι οι μόνοι που παλεύουν νύχτα - μέρα για να πάνε μεροκάματο στο σπίτι. Με αυτούς τα βάζετε; Ο εύκολος στόχος είναι για εσάς; Μιλούσατε για μεγάλους στόχους. Πού είναι αυτοί οι μεγάλοι στόχοι για τους οποίους μιλούσατε; Λέτε ότι οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με ένα μεγάλο δίλημμα: Πρόοδος και συντήρηση. Εγώ φοβάμαι ότι και η πρόοδος είναι συντήρηση. Πού είναι το δίλημμα; Ποιος από εσάς εκπροσωπεί την πρόοδο στη σημερινή Ελλάδα; Πείτε μου ποιος εκπροσωπεί την πρόοδο. Πρόοδος θα πει ισοτιμία στα μέσα ενημέρωσης. Υπάρχει ισοτιμία; Λέγατε ότι θα διώξετε τους νταβατζήδες. Απλά τους ενθρονίσατε και τους νομιμοποιήσατε κιόλας! Πρόοδος σημαίνει ο πολίτης να βρίσκει το δίκιο του γρήγορα. Βρίσκει κανένα δίκιο ο πολίτης; Εδώ οι συντάξεις ούτε καν βγαίνουν. Κάνουν χρόνια να βγουν. Ρωτήσατε πώς ζει κάποιος; Κόψατε τις συντάξεις για τις χήρες. Εάν πεθάνουμε εις την Αίθουσα αυτή οι άνδρες, οι χήρες πώς θα ζήσουν, κύριε Βούτση; Η Αίθουσα αυτή λαμβάνει πρόνοια για τις χήρες; Πόσο εύκολα μπορούν να κόβονται οι συντάξεις από τις χήρες; Φοβάμαι ότι η χώρα βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: Μία Νέα Δημοκρατία που είναι παντελώς αναξιόπιστη και απλά σαν ύαινα επιδιώκει να καταφάγει τον λαό, εξυπηρετώντας την ολιγαρχία - γιατί είναι μόνιμη αποστολή της Δεξιάς αυτή - και έναν ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ήταν καλός όταν ήταν στο 4%, αλλά τώρα έγινε χειρότερος και από την ίδια τη Δεξιά. Εάν θέλετε, βγείτε και ρωτήστε τον κόσμο. Με τον κόσμο έχετε καμμία επαφή ή πρέπει να παίρνετε διακόσιους αστυφύλακες μαζί σας όταν βγαίνετε έξω; Ο κόσμος σας είπε να προχωρήσετε; Εάν σας είπε ο κόσμος να προχωρήσετε, εγώ ψεύδομαι! Είστε περήφανοι που πριν από δυόμισι χρόνια λέγατε ότι θα σκίσετε τα μνημόνια και τώρα λέτε, «Θα βγούμε τον Αύγουστο»; Αυτή η μετατροπή μπορεί να πει κάποιος ότι είναι προς τον ρεαλισμό. Μπορώ να το αντιληφθώ αυτό. Ένα κόμμα που πουλούσε τρέλες, κάποτε είδε την πραγματικότητα και έγινε ρεαλιστικό κόμμα. Μπορεί, όμως, να μένει το ίδιο κόμμα και να το εμπιστεύεται η κοινωνία; Μπορεί να κοιτάει τους πολίτες στα μάτια αυτό το κόμμα που είπε τόσο μεγάλα ψέματα, που ήταν σε τόσο μεγάλη πλάνη και ζητούσε τη διακυβέρνηση της χώρας; Λέτε ότι θα κάνετε προσλήψεις. Η κ. Γεροβασίλη είπε χθες ότι θα κάνετε επτάμισι χιλιάδες προσλήψεις. Είπε, επίσης: «Γιατί να κάνουμε 5 προς 1; Να κάνουμε 1 προς 1. Δεν έχει η υγεία, δεν έχει η παιδεία». Αφήστε τη χώρα να ηρεμήσει, να χαλαρώσει! Όλος ο νους σας είναι να διορίσετε δημοσίους υπαλλήλους; Αφήστε τη χώρα να κρατηθεί όρθια! Με ποιο δικαίωμα θα φορτώσετε πάλι πάνω στη χώρα βάρη, πριν η χώρα σηκωθεί, πριν ο ελληνικός λαός αναπνεύσει; Αυτό είναι το κύριο μέλημά σας; Να διορίσετε; Ρουσφέτι; Μα, αυτό έχετε στο DNA σας; Με αυτό έχετε ανατραφεί, με το ρουσφέτι; Ένα τελευταίο τώρα, πριν αποχωρήσω από αυτή την Αίθουσα.
Μέσω ΑΣΕΠ θα γίνουν οι προσλήψεις!
Σας παρακαλώ, δεν σας ακούω.
Δεν το αμφισβητεί αυτό, κύριε συνάδελφε.
Όπως δεν σας διακόπτω εγώ, κύριε Μπαλαούρα, μη με διακόπτετε και εσείς. Εσείς δεν είστε, που πήρατε το επίδομα, τον μποναμά, πέρυσι; Λέω, αν είστε εσείς. Δεν ξέρω, κάπως έτσι λεγόταν, γιατί δεν παρακολουθώ.
Μέσω ΑΣΕΠ το πήρε!
Στο θέμα των Σκοπίων, έχω την πληροφορία ότι όσοι φοιτούσαν εις το Πανεπιστήμιο των Σκοπίων - υπήρχε πανεπιστήμιο επί χρόνια, από την εποχή Αβέρωφ - υπέγραφαν δήλωση ότι η Μακεδονία δεν είναι ελληνική. Το έχετε ακούσει αυτό, κύριε Τασούλα;
Δεν ισχύει.
Όχι; Πρέπει να το ψάξουμε αυτό. Όσοι φοίτησαν στο Πανεπιστήμιο των Σκοπίων, μου φαίνεται ότι υπέγραφαν δήλωση - και λέω «μου φαίνεται», γιατί θέλω να είμαι απόλυτα σίγουρος, αλλά δεν έχω αμφιβολία για την πηγή που μου το είπε - ότι η Μακεδονία δεν είναι ελληνική, κύριε Βούτση. Μάλιστα, κάποιοι τέτοιοι έχουν λάβει διπλώματα. Εύχομαι η Αίθουσα να μην έχει τέτοιους αποφοίτους. Τους υποχρέωναν οι Σκοπιανοί, πριν αποχωριστούν από τη Γιουγκοσλαβία, εγγραφόμενοι στο Πανεπιστήμιο να κάνουν δήλωση ότι η Μακεδονία δεν είναι ελληνική. Και ήταν από την εποχή Αβέρωφ αυτό. Αυτό με εξέπληξε. Θα το ψάξετε. Η ΕΥΠ έχει τα στοιχεία. Μην βιάζεστε να πείτε «όχι», μην εκτεθείτε. Εγώ που έχω την απόλυτη πληροφορία, χρησιμοποίησα τη φράση «μου φαίνεται». Εσείς, όμως, είστε λίγο προπέτες και βιάζεστε να διαβεβαιώσετε περί του «όχι». Ίσως εκτεθείτε, γιατί η πληροφορία είναι συγκεκριμένη. Όμως, θέλω να ρωτήσω κάτι άλλο αυτή την Αίθουσα: Βγήκατε όλοι και είπατε: «Όχι το Ίλιντεν! Το Ίλιντεν μάς εκθέτει. Παραπέμπει σε αλυτρωτισμό». Το «Μακεδονία» όταν δοθεί, έχετε την άποψη ότι δεν μας εκθέτει; Αν ζητούσαμε από την Τουρκία μια ανάλογη υποχώρηση, θα την έκανε; Αν οι Αμερικανοί πίεζαν την Τουρκία και έλεγαν, «Για να λυθεί το θέμα στη γειτονιά σας, κάντε μια υποχώρηση», θα την έκανε ο Ερντογάν; Δηλαδή, προς τι η προθυμία αυτής της Αίθουσας να παραδώσει το όνομα «Μακεδονία»; Εγώ τι απάντησα και στους Σκοπιανούς και στον Αμερικανό Πρέσβη; Να προσφέρουμε οικονομικά ανταλλάγματα, να μπουν στο ΝΑΤΟ, να στείλουμε επιχειρηματίες, αλλά να ονομαστούν «Σκόπια». Μόνο εγώ το ζητάω αυτό; Όλη η άλλη Αίθουσα θέλει να δώσει το όνομα «Μακεδονία»; Τι συμβαίνει, κύριε Βούτση; Δεν λέω ότι είναι απάτριδες όσοι το δώσουν. Δεν είπα τέτοιο πράγμα. Όμως, προς τι; Ρώτησα και τον κ. Τσίπρα το εξής: Γιατί βιαστήκατε και πήγατε στο Νταβός και συζητήσατε επί της σύνθετης ονομασίας; Μου είπε, βέβαια, ο κ. Τσίπρας ότι από το 2008 ο Κώστας Καραμανλής με την Μπακογιάννη είχαν δώσει το «Μακεδονία - εντός παρενθέσεως - Σκόπια». Του είπα: «Μα, δεν είχε πέσει υπογραφή. Γιατί αισθάνεστε δεσμευμένος;». Και μου είπε: «Διότι η άλλη πλευρά το θεωρεί κατοχύρωση». Απάντηση από τους «Καραμανλήδες», από κανέναν, δεν έχω λάβει. Άγεται η χώρα να παραδώσει τα «ασημικά» της και τα χρυσαφικά της» με τέτοιαν ελαφρότητα; Ζητώ από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να κάνουμε μία συνάντηση για να καταγραφούν οι επιθυμίες και οι απόψεις των πολιτικών Αρχηγών, να δεσμευθούμε για το τι θέλει ο ένας, τι θέλει ο άλλος. Μου είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας - περαστικά του κιόλας, γιατί είχε κάποιο πρόβλημα εχθές - ότι είναι υπόθεση του Πρωθυπουργού να την συγκαλέσει. Τι θα γίνει, δηλαδή, στη χώρα αυτή; Αν συμβεί κάτι στον Πρωθυπουργό, θα παρασύρει και τη χώρα; Θα δώσουμε το όνομα «Μακεδονία» και δεν θα έχει γίνει σύσκεψη των πολιτικών Αρχηγών; Θα μας φέρετε μια μέρα εδώ και με τους τρόπους που ξέρει η Κυβέρνηση, παίρνοντας από εδώ και από εκεί Βουλευτές, θα παραδώσετε το όνομα «Μακεδονία» και θα έχετε τη συνείδησή σας ήσυχη; Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Παναγιώταρος, ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Προέδρου του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έφερε η Κυβέρνηση «ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης». Βέβαια, ακούγοντας «ολιστικό», στο νου των περισσοτέρων Ελλήνων έρχεται η λέξη «ληστρικό», διότι αυτά που βιώνουν επί οκτώ και πλέον χρόνια, περί αυτής της πλευράς κοιτάζουν. Η αξιότιμη Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, του Κινήματος Αλλαγής κ. Γεννηματά, στο έγγραφο, βάσει του οποίου γίνεται η συζήτηση, αναφέρει επί λέξει: «Μέσα στο επόμενο διάστημα κρίνεται αν η χώρα, η κοινωνία, η οικονομία μας πορεύονται για την οριστική και ασφαλή έξοδό της από την κρίση». Και συμπληρώνουμε εμείς: «…που εσείς, μαζί με τη Νέα Δημοκρατία, ρίξατε στα βράχια, συγκυβερνώντας για σαράντα και πλέον έτη». Πιο κάτω η κ. Γεννηματά γράφει ότι, «Η χρονική λήξη του τρίτου - και πλέον επώδυνου - μνημονίου που υπέγραψε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ…», ξεχνώντας επιμελώς ότι το ψήφισε και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία και το Ποτάμι, προσπαθώντας έτσι να βγάλει την ουρά της απέξω. Λίγο πιο κάτω στο εν λόγω κείμενο, στην εξόχως γοητευτική επιστολή της η κ. Γεννηματά, στηλιτεύει την «καθαρή» - εντός πολλών εισαγωγικών - έξοδο, λέγοντας επί λέξει: «Η κατάσταση είναι διαφορετική, λόγω των προνομοθετημένων μέτρων, της ταυτόχρονης επιτήρησης και της σκληρής εποπτείας…» - από τους «διασώστες» μας - και αυτό εντός πολλών εισαγωγικών - όπως συμπληρώνουμε εμείς - «για ενενήντα εννέα και πλέον χρόνια». Όλα αυτά τα έλεγε το τρίτο μνημόνιο, κυρία Πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ, το οποίο και ψηφίσατε, όπως και οι υπόλοιποι. Στη συνέχεια του κειμένου της κ. Γεννηματά αναφέρεται: «Το ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης του Υπουργείου Οικονομικών, που δεν είχε ούτε το θάρρος ούτε την ευαισθησία να συζητήσει με τις πολιτικές δυνάμεις και την κοινωνία, είναι, όπως φαίνεται, ένα ακόμα «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης». Σχολιάζουμε εδώ, πως όταν λέει «με τις πολιτικές δυνάμεις», εννοεί πλην της Χρυσής Αυγής, γιατί μόνοι σας τα συζητάτε, μόνοι σας τα κανονίζετε εντός και εκτός αυτής της Αιθούσης. Επίσης, αναφέρεστε στα δυσβάσταχτα πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία και εσείς διαφημίζατε, όταν συγκυβερνούσατε και τα επιτυγχάνατε και στις προνομοθετημένες νέες μειώσεις σε συντάξεις, σε αφορολόγητο, στις κοινωνικές δαπάνες, στους πλειστηριασμούς, στην εκχώρηση της εθνικής περιουσίας και σε όλα τα επώδυνα μέτρα, τα οποία έχουν ψηφιστεί με το τρίτο μνημόνιο, που τα περιελάμβανε όλα ένα προς ένα. Τα ψηφίσατε και εσείς! Ισχυρίζεστε ότι δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο για τη μεταμνημονιακή πορεία της χώρας. Κατ' αρχάς, το να χρησιμοποιείτε τη λέξη «εθνικό», μάλλον ακούγεται παράξενα, όταν εσείς ήσασταν, οι πρώτοι που καταργήσατε τη λέξη «εθνικό» από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, από την Εθνική Τράπεζα και από οτιδήποτε άλλο, έτσι ώστε σιγά - σιγά να γίνουμε μία «αχταρμαδοποιημένη» κοινωνία, όπου δεν εξυπηρετείται κανένας Έλληνας πολίτης, παρά μόνο οι τοκογλύφοι δανειστές και όλοι όσοι επιβουλεύονται και θέλουν να πάρουν όλα τα ασημικά και ό,τι καλό έχει αυτός ο τόπος. Η καλύτερη απάντηση σε όλους όσους ψήφισαν τα μνημόνια, οι οποίοι διαξιφίζεστε, σχετικά με το αν τα έκανε καλύτερα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ από τους προηγούμενους, είναι τα όσα είπε προ ολίγων ημερών ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Είπε εν συντομία ότι όλα τα σχέδια, όλο το πρόγραμμα, στο οποίο επιβλέπαμε εμείς και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η τρόικα ήταν ένα λάθος, που είχε καταστροφικές συνέπειες στην ελληνική κοινωνία. «Σας καταστρέψαμε άδικα. Συγγνώμη, λάθος μας». Δεν τρέχει τίποτα. Και οι εκατοντάδες χιλιάδες των Ελλήνων, που μετανάστευσαν στο εξωτερικό, τα εκατομμύρια των ανέργων, οι εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, που είτε έκλεισαν είτε έφυγαν στο εξωτερικό; Όλα καλά; Καταθέτω στα Πρακτικά τη συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Σας διαβάζω εν τάχει δύο πολύ σημαντικά τμήματα: «Να θυμηθούμε το συγκλονιστικό άρθρο της “WASHINGTON POST” του περασμένου Απριλίου για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και για την προοπτική επιστροφής της στα επίπεδα του 2007, το 2028-2030, με απώλειες άνω των 2 τρισεκατομμυρίων ευρώ στο ΑΕΠ μέχρι τότε». Πιο κάτω: «Στην πραγματικότητα, αν οι τελευταίες εκτιμήσεις του ΔΝΤ είναι σωστές, ίσως χρειαστούν τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια πριν η Ελλάδα επιστρέψει εκεί που βρισκόταν το 2007 και αυτό μόνο αν δεν υπάρξει άλλη ύφεση μέχρι τότε. Δύο χαμένες δεκαετίες, λοιπόν, είναι το καλύτερο σενάριο για την Ελλάδα». Και πιο κάτω λέει: «Η ελληνική οικονομία έχει αναπτυχθεί μόλις 2,8% σε όρους προσαρμοσμένους στον πληθυσμό, στα τέσσερα χρόνια αυτού που υποτίθεται ότι είναι ανάκαμψη. Για να σας δώσουμε μία ιδέα του πόσο απογοητευτικό είναι αυτό, η Αμερική της δεκαετίας του 1930 αναπτύχθηκε 30,2% και η Αργεντινή του 2000 αναπτύχθηκε 26,9% στα πρώτα τέσσερα χρόνια μετά την κρίση. Το αποτέλεσμα ήταν, στο ανάλογο σημείο της ανάκαμψής τους οι Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν σχεδόν επιστρέψει εκεί που βρίσκονταν μετά το κραχ και η Αργεντινή να είναι στην πραγματικότητα 17,1% πλουσιότερη από ότι ήταν προ κρίσης. Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι 23,5% φτωχότερη απ' ό,τι το 2007. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα συνέντευξη, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Να θυμηθούμε τις δηλώσεις - όχι μια φορά - της κ. Λαγκάρντ και άλλων στελεχών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τους λάθους υπολογισμούς, για λάθη επί λαθών, των οποίων τα αποτελέσματα τα βίωνε και τα βιώνει ο ελληνικός λαός, με όλες αυτές τις τραγικές συνέπειες, που προείπαμε. Φυσικά, ποτέ κανένας δεν είχε καμμία επίπτωση. Για να καταλάβετε μετά από οκτώ χρόνια μνημονίων, ξεπουλήματος, τραγωδιών, καταστροφών, το δημόσιο χρέος το πρώτο τρίμηνο του 2018 έφτασε στα 444 δισεκατομμύρια ευρώ, 15 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον από το 2017, ήτοι 194% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, όταν το 2010 που μπήκαμε στην κρίση και πήραμε όλα τα μέτρα για να βελτιωθούμε, το χρέος ήταν περίπου 320 δισεκατομμύρια, ήτοι 126,7% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος. Το καταθέτω για τα Πρακτικά για όσους ενδιαφέρονται να δουν αυτά τα στοιχεία. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Υπάρχει ένας ακόμα πίνακας, που είναι πολύ ενδιαφέρον να τον διαβάσουμε. Λέει ότι το ακαθάριστο εθνικό προϊόν της Ελλάδας το 2010 ήταν 226 δισεκατομμύρια και έχει φτάσει στα 176 δισεκατομμύρια το 2015 και συνεχώς βαίνει μειούμενο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δεκάδες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ χαμένα στο βωμό των μνημονίων. Το καταθέτω κι αυτό για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όλες οι δήθεν προσπάθειες διάσωσης της χώρας, οι αξιολογήσεις, τα μνημόνια, οι θεσμοί, όλα έγιναν όχι φυσικά για να σωθεί η Ελλάδα, αλλά για να διασωθούν οι καταρρέουσες ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες κατείχαν τεράστιο τμήμα του ελληνικού χρέους, μέχρι και το 2010. Το πρώτο μνημόνιο έγινε ουσιαστικά για τη διάσωσή τους, χρεώνοντας και υποθηκεύοντας το σύνολο του ελληνικού λαού και του εθνικού πλούτου, ενώ ταυτόχρονα ξεπουλάτε τα πάντα έναντι ευτελών τιμημάτων. Για να καταλάβετε πόσα χρήματα έχει δώσει ο ελληνικός λαός μέσω των κυβερνήσεών του στις τράπεζες, σας διαβάζω εν τάχει τα εξής: Πρώτη κρατική εγγύηση αξίας 28 δισεκατομμυρίων ευρώ, ν.3723, ΦΕΚ 250-9 τον Δεκέμβριο του 2008. Δεύτερο πακέτο κρατικών εγγυήσεων: 15 δισεκατομμύρια ευρώ το 2010. Τρίτο πακέτο κρατικών εγγυήσεων προς τις τράπεζες ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ, ν.3864, τον Ιούλιο του 2010. Τέταρτο πακέτο το 2010, 25 δισεκατομμύρια ευρώ. Πέμπτο πακέτο, 30 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάιο του 2011. Έκτο πακέτο κρατικών εγγυήσεων προς τις συνεχώς χρεοκοπημένες τράπεζες, 30 δισεκατομμύρια ευρώ το 2011. Το έβδομο πακέτο ήταν πάλι τον Δεκέμβριο του 2011, άλλα 30 δισεκατομμύρια ευρώ. Το σύνολο, λοιπόν, των κρατικών εγγυήσεων για τις πολλάκις χρεοκοπημένες τράπεζες ανήλθε στα 168 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό το σύνολο εγγυήσεων ανέρχεται στα 218 δισεκατομμύρια ευρώ, που αντιστοιχεί σχεδόν στο 100% του ΑΕΠ. Το καταθέτω και αυτό για τα Πρακτικά, για όποιον ενδιαφέρεται να δει τι υπάρχει. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ακούσαμε τον Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, να ομιλεί για πραγματικά δεδομένα. Βέβαια, ο κύριος Πρωθυπουργός αυτοδιαψεύδεται, μόνο και μόνο αν ανατρέξει κανείς στα λεγόμενά του μέχρι και τον Ιανουάριο του 2015. Μέχρι τότε, μιλούσατε για τις αυτοκτονίες, που, δυστυχώς, συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό και ένταση σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Ήταν το αγαπημένο σας τότε να το χρησιμοποιείτε. Βέβαια, τώρα πλέον, σιγή ιχθύος. Στην ανεργία παραμένουμε πρώτοι στην Ευρώπη. Υποτίθεται ότι μειώθηκε το ποσοστό ανεργίας από το 2015 κατά 2 με 2,5 μονάδες. Όμως, αυτή είναι μια πλασματική μείωση, διότι, όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία, περίπου το 50% όλων όσων πιάνουν δουλειά, εργάζονται σε καθεστώς ημιαπασχόλησης, με μισθούς οι οποίοι ίσα - ίσα φθάνουν για καφέ, τσιγάρα και τίποτα άλλο. Βλέπουμε ένα «brain drain» το οποίο ξεκίνησε το 2010-2011 επί ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας - και είναι ειρωνικό να το χρησιμοποιείτε, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και του ΠΑΣΟΚ και να κατηγορείτε άλλους - το οποίο, όμως, συνεχίζεται με τους ίδιους γοργούς ρυθμούς. Και πλέον σχεδόν μισό εκατομμύριο Ελλήνων πολιτών, που θα έπρεπε να είναι η ατμομηχανή της επανεκκίνησης της οικονομίας, έχουν φύγει και έχουν πάει στο εξωτερικό και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε χώρες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Και είναι οι καλύτεροι! Το δημογραφικό, είναι ίσως η μεγαλύτερη μάστιγα του ελληνισμού, που έχει άμεση συνέπεια με τα μνημόνια και την οικονομική καταστροφή. Τα τελευταία δύο χρόνια είναι η πρώτη φορά, όπου οι γεννήσεις είναι λιγότερες από τους θανάτους - και τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε πρόβλημα - συμπεριλαμβανομένων και όλων των αλλοδαπών, οι οποίοι γεννούν στην Ελλάδα. Οι ρυθμοί είναι τραγικοί. Αν το δούμε από οικονομικής απόψεως, το δημογραφικό πρόβλημα σχετίζεται άμεσα με το ασφαλιστικό. Όλες οι μελέτες, όλες οι έρευνες το λένε αυτό, αλλά εσείς περί άλλων τυρβάζετε. Βγάλατε κάποια καινούργια μέτρα. Είναι η δεύτερη χρονιά φέτος, που οι ελεύτεροι επαγγελματίες πληρώνουν κάτι διαστημικές εισφορές, οι οποίες αγγίζουν το 23% των κερδών τους και που σε συνδυασμό με μια δυσβάσταχτη φορολογία, με προκαταβολές φόρου 100% και όλα τα υπόλοιπα, ουσιαστικά εξανεμίζεται, το όποιο κέρδος μπορεί να έχει ένας ιδιώτης. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η παραοικονομία έχει αυξηθεί κατακόρυφα στην πατρίδα μας με στοιχεία. Η φυγή των επιχειρήσεων στο εξωτερικό συνεχίζεται. Όποιος μπορεί να φύγει, φεύγει, όποιος μπορεί να αλλάξει έδρα, αλλάζει έδρα και όποιος δεν μπορεί, πολύ απλά κλείνει. Και όσοι δεν κλείνουν, είναι γιατί οι περισσότεροι, πολύ απλά, δεν μπορούν να κλείσουν. Διότι, για να πας στην εφορία να κλείσεις, θα πρέπει να τακτοποιήσεις πρώτα τις εκκρεμότητές σου προς το ΙΚΑ, προς το ΤΕΒΕ, προς την εφορία και αλλού. Και φυσικά, αυτό δεν μπορεί να γίνει από την πλειονότητα των ελευθέρων επαγγελματιών. Έχετε καταντήσει τα “xanax” να τα παίρνει ο κόσμος σαν τσιχλόφουσκες με όλα αυτά, τα οποία φέρνετε και ψηφίζετε και βιώνουν οι Έλληνες πολίτες. Σας δίνω δύο ακόμα στοιχεία, για να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει κάποια έξοδος, δεν βγαίνουμε από τα μνημόνια, ότι η ελληνική οικονομία δεν ανακάμπτει. Ο διεθνούς φήμης οικονομολόγος Στίβεν Χάνκε λέει, «Ζόμπι η ελληνική οικονομία». Σας δίνω το έγγραφο για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, σας δίνω και τα στατιστικά, όπου αυτή η έξοδος, που ετοιμάζετε να κάνετε τον Αύγουστο, θα είναι πανάκριβη για μισθωτούς και συνταξιούχους σε όλα τα επίπεδα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μίλησε ο κύριος Πρωθυπουργός για την υπεραπόδοση. Όπως λέει: «Με αυτή την υπεραπόδοση καταφέραμε και δώσαμε για δεύτερη συνεχή χρονιά κάποιο κοινωνικό μέρισμα». Βέβαια, το κοινωνικό μέρισμα τι είναι; Από όλα όσα έχετε υφαρπάξει από τον ελληνικό λαό, του επιστρέφετε κάποια ψίχουλα, με τη μορφή κοινωνικών επιδομάτων και ξεροκόμματα. Είναι η τακτική της Βενεζουέλας, δηλαδή να είναι όλοι φτωχοί και να είναι ευχαριστημένοι με ένα πιάτο φαΐ, με ένα συσσίτιο ή κάτι άλλο. Ακούσαμε - και ακούμε συνεχώς - την ορολογία «ελάφρυνση του χρέους». Κατ' αρχάς, θα πρέπει να ξέρουμε αν το χρέος είναι βιώσιμο ή διαχειρίσιμο. Κάποτε λέγατε ότι είναι βιώσιμο. Πλέον λέτε ότι είναι διαχειρίσιμο. Μάλλον, πλέον δεν λέτε ούτε αυτό, διότι ξεπερνά το 200% του ΑΕΠ. Και το ΔΝΤ, που κάθε τόσο ακούμε να μιλάει για κούρεμα χρέους, αναφέρεται στα δανεικά που έχουν δώσει οι υπόλοιποι και όχι αυτό. Πώς γίνεται η έξοδος στις αγορές; Η έξοδος είναι πανάκριβη και γίνεται με αυστηρότατη εποπτεία, μέχρι και την αποπληρωμή του 75% του χρέους, δηλαδή για πάντα. Η πραγματική οικονομία χωλαίνει. Θα πρέπει να τηρήσετε τους νόμους και το Σύνταγμα. Το δίνω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επιτέλους, οι Έλληνες πολίτες, απέναντι στις τράπεζες έχουν ένα δίκιο, το οποίο δεν μπορούν να το βρουν πουθενά και επ' ουδενί. Μιλάτε για την πραγματική οικονομία, αλλά - δυστυχώς - οι περισσότεροι από εσάς δεν έχετε κολλήσει ούτε ένα ένσημο στο ΤΕΒΕ, άρα δεν ξέρετε τι είναι και περί τίνος πρόκειται για τους μικρομεσαίους, για τους ομολογιούχους, για την αυξημένη φορολογία, για το ασφαλιστικό, για τη βιομηχανία που φεύγει στο εξωτερικό. Κύριε Τσίπρα, δεν πείθετε, γιατί πολύ απλά, «σερβίρετε ξαναζεσταμένο φαγητό». Τα λέγατε και το 2015 και δεν κάνατε τίποτα για όλα αυτά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα μου δώσετε δυο λεπτά ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Θα ήθελα να κάνω κάποιες προτάσεις για την έξοδο από τα προβλήματα, που έχει αυτός ο τόπος. Απαιτούνται συγχρονισμένες και συντονισμένες ενέργειες, προκειμένου να μπορέσουμε να βγούμε από την τραγική κατάσταση, στην οποία βρισκόμαστε τώρα. Πρώτον, αναφορικά με την υπόθεση χρέους, να γίνει λογιστικός έλεγχος του χρέους πάνω στη βάση του διεθνούς δικαίου, όπως έκανε και το 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς. Καταθέτω τα στοιχεία. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό είναι κάτι, το οποίο χρησιμοποίησαν αργότερα, το 2000 και η Αργεντινή και ο Ισημερινός και πέτυχαν νόμιμη μείωση του χρέους τους. Επίσης, να γίνει άμεση απαίτηση του κατοχικού δανείου από τη Γερμανία. Είναι ένα τεράστιο ποσό, το οποίο μας οφείλει. Δεν σηκώνει διαπραγμάτευση και αντίρρηση. Ενδεχομένως, η μόνη διαπραγμάτευση είναι για το ποσό, το οποίο θα πρέπει να επιστραφεί, γιατί υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι, με τους οποίους υπολογίζεται το κατοχικό δάνειο. Μάλιστα, θα ήθελα να προλάβω τον κ. Βούτση, τον Πρόεδρο της Βουλής, ο οποίος την άλλη φορά έκανε ένα σχόλιο πάνω σε αυτό το οποίο είπα. Στην επιτροπή είμαστε αυτοί οι οποίοι ζητάμε και τη διεκδίκηση όλων των αποζημιώσεων, αλλά μέχρι να γίνει αυτό, διότι μάλλον η επιτροπή κωλυσιεργεί και δεν ξέρουμε τι θέλουμε σαν χώρα, το κατοχικό δάνειο θα έπρεπε να το έχουμε ζητήσει χθες, όπως λέγατε και εσείς μέχρι το 2015. Ζητάμε την ασφάλεια των συνόρων, την προστασία των Ελλήνων εργαζομένων και των ελληνικών προϊόντων στο νέο και σωστό πνεύμα της εποχής του προστατευτισμού. Όλες οι χώρες βάζουν σύνορα στα πάντα, ακόμα και στις εισαγωγές προϊόντων, προκειμένου να προστατέψουν τα δικά τους. Επιτέλους, ας το πράξουμε και εμείς. Πρέπει να υπάρξει ένα ανταγωνιστικό φορολογικό περιβάλλον. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να έχει φορολογία, που να αγγίζει το 75%, μαζί με την προκαταβολή φόρου και στις όμορες χώρες η φορολογία να είναι από 10% έως 20%. Οι ασφαλιστικές εισφορές πρέπει να είναι απολύτως λογικές και ρεαλιστικές, για να μπορεί να τις πληρώνει ο ελεύθερος επαγγελματίας. Επιτέλους, επίσης, πρέπει να υπάρχει μια απλοποίηση αυτού του δαιδαλώδους χάους της γραφειοκρατίας. Φανταστείτε ότι ήρθε ο Εμίρης του Κατάρ και ενώ οι κυβερνήσεις τού έδιναν τα πάντα, δηλαδή «γη και ύδωρ», τελικά «έφυγε νύχτα», γιατί δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα απολύτως, διότι έβρισκε τοίχο μπροστά στη γραφειοκρατία αυτής της χώρας. Προτείνουμε τη δημιουργία ενός νέου τραπεζικού συστήματος. Επιτέλους, οι πολλάκις χρεωκοπημένες τράπεζες πρέπει να εθνικοποιηθούν και να τελειώνει το παραμύθι της συνεχούς αναχρηματοδότησης, γιατί εκτός από τις κρατικές εγγυήσεις που προείπαμε, εδόθησαν και μέσω του ΤΧΣ δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ μέσω των τριών ανακεφαλαιοποιήσεων και ενδεχομένως και μιας τέταρτης που θα έρθει, παρά το γεγονός ότι ήταν επιτυχημένα τα «stress tests», όπως λέτε και γελάνε όλοι, διότι υπάρχουν τα «capital controls». Αν δεν υπήρχαν τα «capital controls», θα σας έλεγα τι θα ήταν επιτυχημένο και τι αποτυχημένο. Θα πρέπει ως χώρα, να έχουμε ένα σχέδιο αυτάρκειας σε τρόφιμα, καύσιμα, φάρμακα, όπλα και, φυσικά, σε νόμισμα. Πρέπει να γίνει μια προγραμματισμένη, οργανωμένη και συντονισμένη, βάσει σχεδίου επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, γιατί όπως λένε και όλα τα οικονομικά εγχειρίδια και ό,τι έχουν σπουδάσει όλοι οι μεγάλοι οικονομολόγοι, ασχέτως αν λένε άλλα, μια χώρα, που δεν έχει το δικό της νόμισμα, δεν είναι τίποτα απολύτως. Βλέπουμε τώρα στην Ιταλία τη νέα Κυβέρνηση - το δίνω για τα Πρακτικά - να λέει ότι είναι κακό νόμισμα το ευρώ, σύμφωνα με τον ηγέτη της Λίγκας του Βορρά, του συγκυβερνήτη της νέας ιταλικής Κυβέρνησης. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Από μόνο του, βέβαια, το να πάμε στη δραχμή δεν αρκεί, αν όλα τα άλλα δεν διορθωθούν και δεν βελτιωθούν. Να γίνει επαναδιαπραγμάτευση όλων των ευρωπαϊκών συνθηκών, της Συνθήκης του Μάαστριχτ, της Συνθήκης της Λισαβώνας, της Συνθήκης του Δουβλίνου, που περιορίζουν την ελληνική κυριαρχία και δεν μας επιτρέπουν να κάνουμε διορθωτικές κινήσεις σε κανένα επίπεδο και στα εθνικά ζητήματα και στα οικονομικά ζητήματα. Επιτέλους, να θεσπιστεί αυτή η περίφημη ΑΟΖ. Όλοι λένε ότι κολυμπάμε πάνω στο πετρέλαιο, στους υδρογονάνθρακες, στο φυσικό αέριο κ.λπ.. Όμως, επί της ουσίας, ακόμα συζητήσεις γίνονται και τίποτα άλλο. Η μικρή Κύπρος προχωράει με γοργούς ρυθμούς και τα επόμενα χρόνια θα έχει τεράστια έσοδα επ' ωφελεία της οικονομίας, της κοινωνίας και του έθνους. Να γίνει επαναπροσέγγιση των υγιών επενδυτών, όπως ήταν οι μικροομολογιούχοι, που δεκαετίες τώρα σταθερά επένδυαν τα χρήματά τους στο κράτος μέσω των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου και είχαν όφελος όλοι. Το κούρεμα το οποίο έγινε - αυτοί διαλύθηκαν στην κυριολεξία - φυσικά είχε σαν αποτέλεσμα να μην επενδύσουν ξανά τα χρήματά τους, σε σχέση με διάφορους αεριτζήδες, χαρτοπαίκτες, τζογαδόρους, οι οποίοι τζογάρουν τα χρήματά τους στην Ελλάδα, αλλά με μιλημένη τη μπάνκα. Κατάργηση - επαναδιαπραγμάτευση των συμφωνιών, που είναι σε Αγγλικό Δίκαιο. Απαράδεκτο. Να δοθούν πραγματικά κίνητρα επιστροφής των εκατοντάδων χιλιάδων συμπατριωτών μας. Θα πρέπει αυτή η δεξαμενή γνώσης, που την παίρνουν δωρεάν στο εξωτερικό, να επιστρέψει στην πατρίδα μας και να προσφέρει εδώ και να γίνει η πατρίδα μας μια όαση έρευνας και καινοτομίας, όπου όλοι θα έρχονται να δημιουργούν εδώ και μακάρι να κατασκευάζουν εδώ. Αναγέννηση της ελληνικής βιομηχανίας. Υπάρχει και μια μαγιά. Είναι ο τουρισμός, που δουλεύει από μόνος του. Ναυπηγική βιομηχανία. Εδώ βλέπουμε διάφορα «κουφά» να συμβαίνουν, να ναυπηγούνται εκατοντάδες πλοία σε όλη τη γη, εκτός από την Ελλάδα. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το φθηνό μεροκάματο της Κίνας, γιατί και στην Ιαπωνία το μεροκάματο είναι τέσσερις και πέντε φορές πιο ακριβό από την Ελλάδα. Έχει να κάνει με άλλα ζητήματα, τα οποία θα μπορούσαν να λυθούν άμεσα. Η μεταποίηση, στην οποία κάποτε η πατρίδα μας μεσουρανούσε, ειδικότερα στην κλωστοϋφαντουργία και στα αγροτικά προϊόντα, μπορεί να επανέλθει ξανά στην πατρίδα μας. Όπως είπαμε, το brain drain μπορεί να σταματήσει, μέσω της έρευνας.
Παρακαλώ να ολοκληρώνετε, κύριε Παναγιώταρε.
Τελειώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Επίσης, ένας άλλος κλάδος είναι η αμυντική βιομηχανία. Κάποτε φτιάξαμε το «Άρτεμις». Όμως, για διάφορους πονηρούς λόγους, ενώ ήταν καινοτόμο, όταν βγήκε στην παραγωγή, ήταν παρωχημένο. Είχαμε το «Πήγασος», από τα πρώτα «UAV», αλλά, αφού πήραμε πρώτα «UAV» από άλλες χώρες, μετά το θέσαμε σε παραγωγή. Είχαμε το τεθωρακισμένο όχημα μάχης «Κένταυρος». Και το αποκορύφωμα είναι οι φρεγάτες. Υπάρχουν ελληνικής σχεδίασης φρεγάτες, είναι κάπου θαμμένες και δεν τις χρησιμοποίησαν ποτέ. Το καταθέτω και αυτό για τα Πρακτικά σας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τέλος, για να γίνουν όλα αυτά, καθώς και πλήθος άλλων, τα οποία θα τα βρείτε στο επικαιροποιημένο, ολοκληρωμένο οικονομικό πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής, το οποίο και θα αναρτηθεί τις επόμενες ημέρες στο διαδίκτυο, θα τα βρείτε όλα εκεί, επειδή κάποιοι θα ισχυριστείτε ότι η Χρυσή Αυγή δεν έχει τα στελέχη, τους οικονομολόγους, την εμπειρία κ.λπ., απαντούμε ως εξής: Σαράντα χρόνια διακυβέρνησης από τους «φωστήρες», είδαμε πού οδήγησαν τη χώρα. Είδαμε τη χρεοκοπία των κομμάτων σας, όπου χρωστάτε σε όποιον μιλάει ελληνικά και όχι μόνο. Εσείς οι οποίοι προτείνετε, δεν έχετε κόψει ποτέ ούτε ένα ένσημο στο ΤΕΒΕ, σε αντίθεση με τον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής, που έχει ΤΕΒΕ από το 1993 μέχρι και τώρα, για να ξέρουμε τι γίνεται. Να αναφέρω τα χρεοκοπημένα κόμματα και κάποιους προέδρους κομμάτων, οι οποίοι έπαιρναν θαλασσοδάνεια για κάτι εφημερίδες εκατομμύρια ευρώ. Επίσης, μακάρι αυτή τη ρύθμιση που έκανε ο κ. Μητσοτάκης για τον «ΚΗΡΥΚΑ ΧΑΝΙΩΝ» με την Εθνική να την έκαναν όλοι οι Έλληνες. Μακάρι να δίνατε αυτή τη δυνατότητα σε όλους τους Έλληνες, γιατί τότε δεν θα είχε κανείς πρόβλημα να αποπληρώσει τις τράπεζες. Όμως, βλέπετε, μόνο για τους δικούς τους ανθρώπους είναι αυτά.
Παρακαλώ, κύριε Παναγιώταρε, να ολοκληρώνετε.
Τελειώνω. Εμείς δεν έχουμε ούτε χρηματοδότηση ούτε δάνεια ούτε χρέη ούτε τίποτα απολύτως. Είμαστε τρίτη δύναμη. Έχουμε το know how και όποιος θέλει, ας έρθει να το συζητήσουμε. Γι' αυτό «για να ξημερώσει μια νέα αυγή» - όπως είπε ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του πριν - τότε μόνο Χρυσή Αυγή. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Παπαχριστόπουλος, αναπληρωτής εκπρόσωπος του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στις θετικές επιστήμες, όπως είναι η ιατρική, τα μαθηματικά, η γεωμετρία, υπάρχει πάντα αιτία και αποτέλεσμα. Είμαι από την αρχή της διαδικασίας εδώ και ακούω με προσοχή όλους τους ομιλητές. Μπαίνει κανείς στον προβληματισμό - και δεν είναι παρελθοντολογία - ποιος χρεοκόπησε τη χώρα; Είναι περιττό; Είναι πολυτέλεια; Είναι παρελθοντολογία να το ξεκαθαρίσουμε αυτό το πράγμα; Κάτι έγινε και χρεοκόπησε η χώρα. Μάλιστα, έχουν προσπαθήσει πάρα πολλοί το χρονικό διάστημα των τριών ετών που κυβερνάει αυτή η Κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, να φορτώσουν τη χρεοκοπία της χώρας στην Κυβέρνηση. Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Το θέμα είναι τι αξιοπιστία έχει και πόσο πείθει. Εγώ, λοιπόν, λέω να κάνω μια μικρή αναδρομή, γρήγορη, πολύ γρήγορη, για το πώς χρεοκόπησε η χώρα και μετά να φτάσουμε στα σημερινά. Θέλω, λοιπόν, απλά να θυμίσω τρία νούμερα. Ήδη όταν ανέλαβε αυτή η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015, όλος ο ελληνικός πληθυσμός είχε χάσει το 27% της περιουσίας του. Έτσι, με απλά ελληνικά, το 120% του ΑΕΠ είχε ανέβει στο 180%. Δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς αυτό. Οι άνθρωποι που λένε ότι ξέρουν την αγορά και την παίζουν στα πέντε δάχτυλα, έφτασαν την ανεργία στο 27%. Απίστευτο νούμερο! 27% ανεργία σημαίνει ότι καταρρέουν τα πάντα. Δεν δουλεύουν ασφαλιστικά ταμεία, επιχειρήσεις κλείνουν. Λογικό. Και το χρέος ήταν γύρω στα 325-328 δισεκατομμύρια. Ο ορισμός της χρεοκοπίας, όταν ανέλαβε την πρώτη μέρα. Θέλω να κάνω μια μικρή αναδρομή, γρήγορη, να μην πάω πολύ πίσω. Να μην πάω στο Χρηματιστήριο, που άλλαξαν χέρια χρήματα για πολύ λίγους, πάρα πολύ λίγους, να έρθουμε στα πιο πρόσφατα, που η λέξη «εξοπλιστικά» συνειρμικά σε παραπέμπει αμέσως σε διαφθορά και σε μίζα. Δεν είναι τυχαίο που ο κ. Λιακουνάκος - έχει πέσει στα μαλακά, βέβαια - κυκλοφορεί με χειροπέδες. Βέβαια, είναι έξω. Μιλάμε για όργιο μίζας. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες όργιο μίζας. Η «SIEMENS»; Κάποιοι εδώ κόπτονται για τους συνταξιούχους. Όλες οι χώρες πήραν λεφτά υπ' όψιν από τη «SIEMENS». Η μοναδική που δεν έχει πάρει ακόμα είναι η Ελλάδα. Δύο δισεκατομμύρια, ήταν η ομόφωνη απόφαση από την εξεταστική επιτροπή. Ποιος πρωτοστάτησε τότε για να μην πάρουμε τα λεφτά; Ο κ. Μπερνίτσας. Ποιος ήταν; Ο δικηγόρος του κ. Σαμαρά. Θέλετε πιο πρόσφατα, νωπά; Χτες, είχε έρθει στην εξεταστική επιτροπή ο Ευαγγελάτος, ο Επιθεωρητής του ΣΕΥΥΠ, διορισμένος επί κυβερνήσεως Σαμαρά - Βενιζέλου. Όποιος ακούσει τι ακριβώς δήλωσε ο κ. Ευαγγελάτος, θα καταλάβει ότι γινόταν πάρτι στην υγεία. Με αυτό που είχε πει ο Πολάκης, ότι ήταν γύρω στα 83 δισεκατομμύρια, μάλλον ήταν επιεικής, όταν επί δέκα χρόνια, για παράδειγμα, ένα ραδιοφάρμακο τιμολογείται δέκα φορές επάνω και δεν μιλάει κανένας. Ο ίδιος ο Γιώργος ο Σούρλας είχε πει ότι πήραμε το μηχάνημα από την Ισπανία 4 εκατομμύρια, το πήγαμε στα νησιά Man και τιμολογήθηκε 186 και πάνω σε αυτά - προσέξτε - διαμορφώνεται η τιμή. Τι να πω; Μιλάμε για απίστευτο πάρτι διαφθοράς και διαπλοκής. Και δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και τώρα, μετά από τόσα χρόνια, έρχονται στην επιφάνεια όλα αυτά τα σκάνδαλα, αυτό που γινόταν στην υγεία, με τα φάρμακα κατά του καρκίνου, τα αναβολικά, καινούργια και άλλα και πάει λέγοντας. Μήπως είναι λάθος ότι έτσι κυβερνιόταν η χώρα; Λέω, μήπως είναι παράκρουση; Μήπως είναι φανατισμός; Κι έφτασε εκεί που έφτασε. Ξεκίνησε μια λυσσαλέα επίθεση, από την πρώτη ημέρα, αυτής της Κυβέρνησης να είναι παρένθεση. Κάποιοι νομίζουν ότι έχουν ισόβια ιδιοκτησία στο κράτος, στην Κυβέρνηση, στη Βουλή. Τους είναι αδιανόητο ότι μπορεί αυτοί να λείπουν από εδώ μέσα και ότι κάποιοι είμαστε παρείσακτοι, σε στυλ «τι θέλουν αυτοί εδώ, ανάμεσά μας;». Χειροπιαστή απόδειξη είναι η εξής. Υπάρχει ένας δικηγόρος που λέγεται Μάικλ Κοέν. Είναι ο δικηγόρος του εν ενεργεία Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ντόναλντ Τραμπ. Κατηγορήθηκε, λοιπόν, κι αυτός για μίζα, ότι πήρε 1.200.000 δολάρια για να περάσει φάρμακα. Έτσι δουλεύει η «NOVARTIS» σε όλον τον πλανήτη, μην κοροϊδευόμαστε. Εκεί, λοιπόν, στην Αμερική του Τραμπ, πέρα από αυτά που κάνει το FBI, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, κινήθηκε η Γερουσία και ελέγχει αυτή τη στιγμή τον Μάικλ Κοέν και τον καθίζει και τον ρωτάει. Δεν διανοήθηκε κανείς στις Ηνωμένες Πολιτείες να εκβιάζει, να κάνει πραξικοπήματα μικρά, να απειλεί, να μιλάει για σκευωρίες κ.λπ.. Είναι τακτική της εταιρείας. Οι συνειρμοί είναι δικοί σας. Εγώ δεν θέλω να πάω τώρα σε αυτό το θέμα. Τι θέλω να πω; Ακούω πολύ συχνά εδώ «συμψηφισμό λαθών». Ναι, υπερβολές ελέχθησαν, το παραδέχομαι κι εγώ. Είχαμε άγνοια κινδύνου. Είπαμε πράγματα που δεν μπορούσαμε να τα κάνουμε. Καταδικάστε μας γι' αυτό. Κάποια στιγμή, λοιπόν, παίχτηκε κορώνα - γράμματα, μας έδινε ο Σόιμπλε γύρω στα 50 δισεκατομμύρια και μας πέταγε έξω από την Ευρωζώνη και μας έστελνε στους κάδους απορριμμάτων, μεταξύ μας. Κάποιοι είχαν άλλη άποψη, κάποιοι όχι. Ανάμεσα σε αυτούς είμαστε κι εμείς εδώ, φαντάζομαι, που οι εκατόν είκοσι δύο ψηφίσαμε τότε να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη, με έναν συμβιβασμό. Έγινε συμβιβασμός. Δεν το αρνήθηκε κανένας. Είχε όμως την εντιμότητα αυτή η Κυβέρνηση να πάει σε εκλογές. Της έφυγαν μάλιστα και σαράντα Βουλευτές. Τους σέβομαι, τους αγαπάω, δοκίμασαν και αυτοί την τύχη τους. Και της έδωσε ξανά ο ελληνικός λαός, με μεγάλη πλειοψηφία, την κυβέρνηση. Ξέρετε, αυτές οι εκλογές του Σεπτεμβρίου έχουν γίνει αόρατες. Δεν μιλάει ποτέ κανείς γι' αυτές. Δεν υπάρχει, δεν θα ακούσεις ποτέ να μιλά κάποιος γι' αυτές. Από εκεί και πέρα, δεν ελέχθη κανένα ψέμα, καμμία υπερβολή. Ήταν συγκεκριμένα τα πράγματα που έγιναν. Χρειαζόμαστε αυτήν τη μικρή αναφορά για να θυμίσω με τι λυσσασμένο τρόπο αντιμετωπίστηκε σαν παρένθεση αυτή η Κυβέρνηση και τι ακριβώς έγινε. Στεναχωριέμαι να θυμάμαι τι ακριβώς έχουν πει και τι έκαναν αυτοί οι άνθρωποι, μέχρι τελευταία στιγμή. Δεν θέλω να κολλήσω εκεί. Έρχομαι στα σημερινά. Ακούω κινδυνολογίες από το πρωί έως το βράδυ. Για να δούμε, λοιπόν, το πράγμα πώς ακριβώς έχει. Κατ' αρχάς δεν μου διαφεύγει ότι άλλο πράγμα είναι η μακροοικονομία, άλλο δείκτες και άλλο καθημερινότητα. Είναι διαφορετικά πράγματα. Το ένα προηγείται και το άλλο έπεται. Περνά άσχημα σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων πολιτών; Βεβαίως. Όποιος δεν το παραδεχθεί πιστεύω ότι ζει εκτός πραγματικότητας. Ήταν αναγκαία, όμως, προϋπόθεση να βελτιωθούν όλοι σχεδόν οι δείκτες; Και δεν είναι υπερβολικό, όλοι οι δείκτες, για να πάμε σιγά - σιγά στην καθημερινότητα. Πιστεύω πως ναι. Θέλω εδώ να θυμίσω τα εξής: Είναι η έκτη φορά, ο έκτος οίκος, πιθανόν να σας διαφεύγει, που πραγματικά λέει το εξής. Ότι από το clean b, είναι των οίκων αυτά, πάμε στο +b. Και δίνει και προοπτική στην ελληνική οικονομία. Είναι η έκτη κατά σειρά αξιολόγηση για την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Η «Credit Swiss» ανέφερε χτες ότι βλέπει καθαρή έξοδο της χώρας. Για να συνεννοούμαστε, βλέπουμε όλοι ότι οι εξαγωγές έχουν αυξηθεί. Από 19 έχουν πάει στο 33, με προοπτική να πάνε στο 50. Και ακόμα οι επενδύσεις - και δεν το λέω εγώ, το λένε όλοι - έχουν αυξηθεί. Η ανεργία δειλά αλλά σταθερά έχει πέσει επτά μονάδες, με προοπτική να πάει στις δεκατέσσερις μονάδες σε δύο - τρία χρόνια. Ακόμα, οι τράπεζες, που όλοι κινδυνολογούσαν, πέρασαν τα stress test και είναι σχεδόν έτοιμες. Άκουσα ότι δεν κάνουμε κοινωνική πολιτική. Άκουσα με τα αφτιά μου τη Θεανώ Φωτίου ότι σε ένα εκατομμύριο διακόσιους πολίτες δίνει επίδομα στέγης. Είναι η ίδια που πήρε από τους κάδους απορριμμάτων γύρω στους εξακόσιους πενήντα χιλιάδες Έλληνες και τους έδωσε κοινωνικό επίδομα αλληλεγγύης. Αυτή είναι η προοπτική μας; Όχι. Θέλουμε να λήξει η ανεργία, να γίνουν επενδύσεις για να προχωρήσουμε. Άκουσα επίσης τον Νίκο Παππά. Οι άνθρωποι της αγοράς τι έκαναν πραγματικά με την ψηφιοποίηση, με την ψηφιακή οικονομία, με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση; Τίποτα δεν είχαν κάνει. Τίποτα. Τώρα μπαίνει η ηλεκτρονική υπογραφή, τώρα μπαίνει η ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφων να φύγουμε από τη χαρτούρα, τώρα μπήκε η ηλεκτρονική μιας στάσης, τώρα ξεκινάει - να σας το πει ο Κοντονής - , το e - justice και άλλα πολλά. Δεν λέω τώρα για τα POS και άλλα πολλά που ήδη έχουν γίνει. Γιατί δεν γινόντουσαν αυτά παλιά; Για ποιον λόγο; Μεγαλύτερος τρόπος να χτυπήσεις τη διαφθορά και τη διαπλοκή είναι η ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Και χειροπιαστή απόδειξη, πέρα από το αν πραγματικά έχει μεγάλους δείκτες - δεν έχει, όντως, το παραδέχομαι κι εγώ - η Εσθονία, αλλά κάνει έναν αγώνα κι έχει επιβιώσει σαν χώρα ανάμεσα σε χώρες που δεν ήταν καν χώρες πριν μερικά χρόνια. Και ακόμα, τα δεκαετή ομόλογα μπορεί να ανέβηκαν λίγο τις τελευταίες μέρες, γιατί υπήρχε ανατάραξη, αλλά έχουν έρθει γύρω στο 3 κάτι, κοντά στο 4. Επιπλέον, το 5 προς 1 το ξεχάσατε; Είχαμε δέσμευση. Πέντε συνταξιοδοτήσεις, μία πρόσληψη. Αυτό έγινε 3 προς 1 και πρόσφατα η αρμόδια Υπουργός μίλησε ότι από το 2019 θα είναι 1 προς 1. Είναι λίγο; Και ακόμα, όταν δυόμισι εκατομμύρια ήταν οι ανασφάλιστοι, είναι υπερβολές αυτές; Για να ξέρω δηλαδή. Χαρίσαμε 180 εκατομμύρια σε ανθρώπους που τους ερχόταν το χαρτί της εφορίας. Δηλαδή, 30 εκατομμύρια διαπιστωμένα στην εφορία και 150 στα λογιστήρια των νοσοκομείων. Αυτά τι είναι; Τα περνάμε έτσι; Αβρόχοις ποσίν; Θέλω να πω το εξής: Στην κυριολεξία δέχεται αυτή η Κυβέρνηση έναν άνισο πόλεμο. Θα το ξαναπώ. Κάποιοι θεωρούν τον εαυτό τους ισόβιους ιδιοκτήτες σε αυτήν τη χώρα. Δεν έχουν ξεκόψει από αυτό. Και γι' αυτό αντέδρασαν έτσι. Θέλω να πω κάτι, γιατί το έζησα από κοντά το θέμα της «NOVARTIS». Είχε κανέναν λόγο η Κυβέρνηση να κάνει σκευωρία για τον Αβραμόπουλο, που δεν την έχει πειράξει ποτέ; Να κάνει σκευωρία - ξέρω 'γω - για τον Κουτρουμάνη ή για τον Λυκουρέντζο ή για τον Πικραμμένο; Συνωμότησε η Κυβέρνηση, κατάφερε να πείσει το FBI, την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών; Θέλετε να σας θυμίσω ακόμα κάτι; Τι αγωνία, τι αγωνιώδη προσπάθεια έκαναν να φύγει η δικογραφία από την Τουλουπάκη, τον Μανώλη και τον τρίτο δικαστή που δεν θυμάμαι τώρα το όνομά του, και μαζέψανε καμιά δεκαεπταριά υπογραφές και τις στείλανε. Και προς τιμήν του, ο προϊστάμενος της εισαγγελίας Εφετών, λέει «παιδιά αυτό που πάτε να κάνετε είναι παράνομο». Το πρώτο πραξικόπημα. Θέλετε να σας θυμίσω τι έγινε πριν από τρεις μέρες; Έδινε μια συνέντευξη η κ. Παπασπύρου, επιθεωρήτρια δημόσιας διοίκησης, σε μια δημοσιογράφο σε έναν σταθμό. «Οι εργαζόμενοι» του ΚΕΕΛΠΝΟ - για να μην πω τι γινόταν - κάνανε εξώδικο να σταματήσουν, να μην ακουστεί τίποτα. Γιατί άραγε; Μηνύσεις έγιναν σε δικαστές και γέλαγε κάθε πικραμένος και τις πήρε βέβαια ο εισαγγελέας και τις έβαλε στο αρχείο. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα! Νόμιμα επιλεγμένοι ήταν οι δικαστές. Ποια σκευωρία; Το άρθρο 86, για να μην ξεχνιόμαστε, δεν υπάρχει πουθενά στον πλανήτη. Στη Γαλλία μόνο για θέμα ασφάλειας επιλαμβάνεται και για κανένα άλλο, όχι για διαφθορά. Σε καμμία χώρα δεν υπάρχει αυτό το κατάπτυστο άρθρο, όπου μέσα σε έξι μήνες παραγράφονται αδικήματα. Οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται, αυτοί το έφτιαξαν. Τους προστατευόμενους μάρτυρες, που τους λένε κουκουλοφόρους, αυτοί τους έφτιαξαν. Το 1 ήταν μόνο για τρομοκρατικές οργανώσεις - βλέπε 17 Νοέμβρη ή Χρυσή Αυγή αργότερα - και το 14 με υπογραφές, να μην σας πω, κάποιων που εγκαλούνται. Και ξαναλέω, δεν μιλάω με εμπάθεια, το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει, ας αποδείξουν την αθωότητά τους. Δεν το λέω με κακία. Ποιος θα έρθει να επενδύσει σε μια χώρα όπου κορυφαίοι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι; Ειλικρινά, το εύχομαι. Δηλαδή αυτά που μάθαμε ότι μπήκαν τρεις λεξούλες για να προωθηθεί ένα νομοσχέδιο και μετά βγήκανε, υπογραφές… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Πόση ανοχή έχω, κύριε Πρόεδρε;
Τώρα, δεν θα ορίσω εγώ τον χρόνο, αλλά καλό είναι σιγά - σιγά να ολοκληρώνετε. Υπάρχει ανοχή, αλίμονο.
Επειδή σέβομαι, όχι εντάξει, δεν θέλω να παραβιάζω τον χρόνο. Ξέρετε, είμαι από τους πειθαρχημένους εγώ Βουλευτές. Τρεις λεξούλες μπήκανε και ξαναβγήκανε για να μπουν τα φάρμακα. Επιτρέπεται να είναι μονοπώλιο, να κυκλοφοράει ένα φάρμακο; Έτσι κυβερνιόταν η χώρα. Το Lucentis είναι σαράντα φορές πιο ακριβό. Γιατί κολλήσανε; Και δεν διαμαρτύρομαι εγώ, διαμαρτύρονται ανταγωνίστριες εταιρείες. Έχει καταντήσει μονοπώλιο, όπως το Gilenya και άλλα πολλά. Τώρα, τελειώνοντας, θέλω να πω το εξής: Ας διαβάσουμε όλοι αυτές τις εκατόν έξι σελίδες. Κάποιοι περίμεναν και χλεύαζαν κιόλας ότι θα μας το απορρίψει η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι δανειστές. Όχι μόνον δεν το απέρριψαν, αλλά το βρήκαν πάρα πολύ σωστό. Η τεχνική συμφωνία τελείωσε. Κάποιο έλεγαν «όχι», έλεγαν ότι το χρέος θα συζητηθεί - ξεχάστε το - μετά τον Αύγουστο. Όχι θα συζητηθεί 21 Ιουνίου το αργότερο, ίσως και νωρίτερα. Όλα δείχνουν ότι πάμε για μία πραγματική έξοδο. Ήδη αυτήν τη στιγμή το μαξιλάρι είναι 20 δισεκατομμύρια και προβλέπεται, να μην το αναλύσω εγώ, τα ξέρουν καλύτερα οι οικονομολόγοι, να γίνουν 50 δισεκατομμύρια στο τέλος του 2020. Οι ανάγκες της χώρας είναι 45 δισεκατομμύρια. Δεν υπάρχει κάτι, εκτός απροόπτου, που να μην το ελέγχουμε, η δε συγκυρία μας ευνοεί σήμερα και μας ευνοεί πολύ. Θέλω να πιστεύω ότι ποτέ δεν είπε ο Τσακαλώτος ότι δεν θα έχουμε επιτροπεία. Και; Έχει καμμία σχέση το τρίτο μνημόνιο, η αξιολόγηση με την επιτροπεία; Ναι, θα έρθουν δυο - τρεις φορές, αφού χρωστάμε το 75%. Και; Θα έχουμε τη δυνατότητα να έχουμε έναν βαθμό ελευθερίας. Και επειδή ακούω πολλή κινδυνολογία για δύο θέματα, ναι, όντως έχουμε υπογράψει χαμηλές συντάξεις, τη διαφορά δηλαδή και το αφορολόγητο. Όσοι διαβάζουν και είναι καλά διαβασμένοι και τους το συνιστώ να διαβάσουν, όσοι είναι συνταξιούχοι πριν το 2016 δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Κάποιοι άλλοι και όχι όλοι, ίσως και πολύ λίγο. Θέλω, όμως, εδώ να πω κάτι. Όταν όλοι οι δείκτες είναι σωστοί, όταν το ΔΝΤ - εγώ δεν λέω να φύγει, γιατί για τη βιωσιμότητα του χρέους παίζει ρόλο η ύπαρξη του ΔΝΤ - βλέπουμε ότι είναι χαλαρό και έχει ήδη μετατοπίσει ημερομηνίες - και ο μεν Υπουργός καλά κάνει, γιατί έτσι πρέπει να μιλήσει ένας Υπουργός, γιατί αυτός διαπραγματεύεται, του λένε «κύριε, υπέγραψες» και τέλος - εγώ λέω: Αφήστε να έρθει ο Αύγουστος του 2018, γιατί κάποιοι εκτίθενται, πιστεύω, προκαταβολικά και παίζουν. Λυπάμαι που το λέω, αλλά το λιμάνι των απελπισμένων έχει όνομα. Λέγεται υπερβολή, λέγεται παραποίηση στοιχείων, λέγεται παρελθοντολογία. Εγώ θέλω να πω και τελειώνω ότι κάποιοι σε αυτήν τη Βουλή δεν ήρθαμε να κάνουμε ούτε δημόσιες σχέσεις ούτε να πλουτίσουμε. Πιστεύω ότι έχουμε βάλει ένα στοίχημα, όχι υπερβολές, να γίνει κανονική αυτή η χώρα, γιατί δεν ήταν κανονική, μην κοροϊδευόμαστε. Δούλευαν όλοι για εκατό - εκατόν πενήντα οικογένειες. Αυτό το στοίχημα θα το κερδίσει αυτή η Κυβέρνηση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Δραγασάκης, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, με τον οποίο ολοκληρώνεται ο κύκλος των πρωτολογιών. Μετά την ομιλία του κ. Δραγασάκη θα ακολουθήσουν οι δευτερολογίες, με την ίδια σειρά όπως ανακοινώθηκε και το πρωί, όπως ξεκίνησαν και οι πρωτολογίες. Ορίστε, κύριε Δραγασάκη.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχοντας ακούσει τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων, θα ήθελα να προσπαθήσω σε σύντομο χρόνο να απαντήσω σε ορισμένα από τα ερωτήματα που αναδείχθηκαν. Το πρώτο ερώτημα είναι πώς προέκυψε αυτό το σχέδιο και με ποιες διαδικασίες. Το δεύτερον είναι ποιοι είναι οι στόχοι του, τι επιδιώκουμε και ποιοι είναι οι βασικοί πυλώνες αυτού του σχεδίου. Το τρίτο είναι με ποιον τρόπο θα τους υλοποιήσουμε, με ποιες διαδικασίες, με ποιες δυνάμεις πολιτικές και κοινωνικές, με ποιες συμμαχίες. Βεβαίως υπάρχουν και άλλα ερωτήματα, αλλά νομίζω ότι αυτά είναι τα πιο κεντρικά, τα οποία, άλλωστε, είναι και γόνιμο να τα συζητάει κανείς, ακόμα και αν έχει διαφορετικές απόψεις. Σε ό,τι αφορά το πρώτο ερώτημα, πρέπει να θυμίσω ότι το έλλειμμα σχεδιασμού στη χώρα μας είναι διαχρονικό. Σχέδιο ανάπτυξης δηλαδή χρειαζόμασταν και πριν τα μνημόνια και πριν την κρίση και ένας από τους λόγους που χρεοκοπήσαμε, εκτός των άλλων, ήταν και ακριβώς αυτό, το ότι είχαμε ένα άναρχο, αποσπασματικό, άνισο τρόπο ανάπτυξης, παρά την αφθονία των πόρων που είχαμε, ιδίως τα τελευταία χρόνια πριν από την κρίση. Μια πρώτη, λοιπόν, απόπειρα διαμόρφωσης ενός αναπτυξιακού σχεδίου επιχειρήθηκε πριν από τη δική μας Κυβέρνηση, στη θητεία της προηγούμενης κυβέρνησης, η οποία στηριζόμενη στις προηγούμενες μελέτες «McKinsey», «ΙΟΒΕ», «ΚΕΠΕ», παρουσίασε στο Eurogroup της 5ης Μαΐου 2014- αναφέρομαι στην κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου - μία ολιγοσέλιδη περίληψη κειμένου με τίτλο «Ελλάδα 2021». Δεν το βρήκαμε στο Υπουργείο. Βρήκα, όμως, δημοσιευμένο το κείμενο αυτό στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της αντίστοιχης περιόδου. Αυτό ήταν το σχέδιο ανάπτυξης της προηγούμενης κυβέρνησης. Θα περίμενα από τον κ. Μητσοτάκη και από την κ. Γεννηματά κάποια αυτοσυγκράτηση στον τόνο και στον τρόπο με τον οποίον μίλησαν. Αυτό είναι το σχέδιο, το οποίο η παρούσα Κυβέρνηση κατέθεσε. Δεν είναι θέμα διαφοράς όγκου ή ποσότητας. Είναι ποιοτική η διαφορά. Το κείμενο, λοιπόν, αυτό, το οποίο σας μοιράστηκε χθες, έχει λάβει υπ' όψιν του όλες τις προηγούμενες προσπάθειες και αυτήν την προσπάθεια, βασίστηκε όμως κυρίως στην προεργασία που προηγήθηκε τα τρία τελευταία χρόνια. Βασίστηκε στην προεργασία του ΚΕΠΕ με Υπουργό τον κ. Σταθάκη, του Αναπτυξιακού Συμβουλίου - το οποίο είχε στο μεταξύ δημιουργηθεί από τον κ. Σταθάκη, αλλά στη συνέχεια από τον κ. Παπαδημητρίου - για να καταλήξουμε σε μια τελική προσπάθεια, αφού λάβουμε υπ' όψιν μας όλα τα δεδομένα, με μια επιτροπή υπό τον κ. Χαρίτση, η οποία συνέταξε το τελικό κείμενο, λαμβάνοντας υπ' όψιν πρώτον τις πολλές διαβουλεύσεις που έγιναν με φορείς κοινωνικούς και παραγωγικούς, τη συσσώρευση πολύτιμης εμπειρίας από τον ανοικτό διάλογο που έγινε στα περιφερειακά συνέδρια, καθώς και τη διαβούλευση, τις παρατηρήσεις που δεχτήκαμε και τις προτάσεις από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Επομένως, μιλάμε για μια διαδικασία διαφανή, ανοικτή, της οποίας το αποτέλεσμα αποτελεί μια φάση, ένα πρώτο βήμα στην προσπάθεια σχεδιασμού του μέλλοντος. Δεν είναι το τελικό. Είναι, όμως, μια γέφυρα από τη μνημονιακή διαχείριση της κρίσης στον νέο ορίζοντα που θέλουμε να δημιουργήσουμε, σε ένα σχέδιο για την Ελλάδα του 2030 μέσω του οποίου θα αντιμετωπίσουμε όχι μόνο πληγές του παρελθόντος, αλλά θα προσεγγίσουμε και τις νέες προκλήσεις του μέλλοντος είτε αυτές λέγονται τέταρτη βιομηχανική επανάσταση είτε λέγονται νέος ρόλος της χώρας μας στον ευρύτερο χώρο, έναν ρόλο που πρέπει να πω ότι και οι γειτονικές χώρες προσδοκούν να είναι πιο ενεργητικός και πιο ισχυρός στο μέλλον. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο ερώτημα, αναφέρθηκαν αρκετά από τον Πρωθυπουργό, από τον Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Τσακαλώτο. Θα ήθελα, λοιπόν, να επαναλάβω ότι στη φάση που μπαίνουμε με το τέλος του μνημονίου, ανακτούμε την κυριαρχία σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση της πολιτικής. Οι όποιες επισκέψεις θα έρχονται και όποιες επιτηρήσεις θα γίνονται, θα έχουν τον χαρακτήρα που έχουν και σε άλλες χώρες. Δεν θα υπάρχει εξάρτηση από τις δόσεις, ούτως ώστε να επιβάλλονται πολιτικές με τις οποίες δεν θα συμφωνούμε. Έχουμε, λοιπόν, μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας, αλλά για αυτό και μεγαλύτερες ευθύνες σε ό,τι αφορά τον σχεδιασμό του μέλλοντος μας. Το κρίσιμο νομίζω δεν είναι η ανάπτυξη γενικώς. Ανάπτυξη είχαμε και στο παρελθόν. Το κρίσιμο είναι πώς θα διασφαλίσουμε ότι η ανάπτυξη θα είναι οικονομικά σταθερή και διατηρήσιμη, πώς θα είναι οικολογικά βιώσιμη και πώς θα είναι κοινωνικά δίκαιη. Και αυτόν τον φιλόδοξο στόχο θέτει το σχέδιο, η στρατηγική για την ανάπτυξη που σας έχουμε μοιράσει. Θα μπορούσα να ξεχωρίσω δύο πυλώνες που συμπυκνώνουν το σχέδιο αυτό. Ο πρώτος είναι να δημιουργήσουμε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, ανθεκτικό στις κρίσεις, βιώσιμο οικολογικά, δίκαιο κοινωνικά, όπως είπα, και για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να κάνουμε επιλογές. Πρέπει να αποφασίσουμε ότι ήταν λάθος που αφήσαμε να παρακμάσει ο πρωτογενής τομέας, ήταν τραγικό λάθος που αποδεχθήκαμε την αποβιομηχάνιση της χώρας ως μία νομοτέλεια. Πρέπει να αποφασίσουμε ρητά ότι η βιωσιμότητα της χώρας εξαρτάται από τη διεύρυνση και την ποιοτική αναβάθμιση της παραγωγικής βάσης, ότι η βιομηχανία σε παραδοσιακούς αλλά και σε σύγχρονους τομείς, μαζί με την πρωτογενή παραγωγή και τον τουρισμό, την έρευνα, θα γίνουν ο βασικός πυλώνας του νέου παραγωγικού υποδείγματος. Στην κατεύθυνση αυτή, όταν θα διαβάσετε το κείμενο, πιστεύω θα δείτε ένα νέο θεσμικό οπλοστάσιο της ανάπτυξης. Μην μείνετε μόνο στα μέτρα της συγκυρίας. Αλλάζουμε τον τρόπο με τον οποίο θα γίνεται η ανάπτυξη της χώρας. Πρώτον, συγκροτούμε τομεακές και κλαδικές πολιτικές, οι οποίες δεν υπάρχουν στους περισσότερους τομείς. Δεύτερον, θεσπίζουμε πολιτικές και διαδικασίες για τη δημιουργία και ενίσχυση διακλαδικών σχέσεων. Δεν αρκεί να αναπτύσσεται ο τουρισμός όταν οι τουρίστες καταναλώνουν εισαγόμενα προϊόντα, διότι τότε ο τουρισμός είναι ανάπτυξη των εισαγωγών. Δεν είναι ανάπτυξη της εγχώριας οικονομίας. Γι' αυτό επενδύουμε μεγάλη προσπάθεια και έχουμε και ανταπόκριση να συνδέσουμε τον τουρισμό με εγχώρια παραγωγή, να συνδέσουμε αγροτική παραγωγή με μεταποίηση, να συνδέσουμε ενέργεια με εγχώρια προστιθέμενη αξία κι ούτω καθ' εξής. Τρίτον, δημιουργούμε νέα εργαλεία χρηματοδότησης μαζί και μια αναπτυξιακή τράπεζα και δεν είναι σωστό ότι δεν έχουμε πόρους γενικώς. Μόνο οι δημόσιοι πόροι που διατίθενται, όπως λέει το πρόγραμμα, την επόμενη πενταετία υπερβαίνουν τα 45 δισεκατομμύρια ευρώ με 50 δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς να έχουμε βάλει τους πόρους από το τραπεζικό σύστημα ή από άλλους ιδιωτικούς φορείς. Τέταρτον, δημιουργούμε νέου τύπου σχέσεις ανάμεσα στο κράτος και τις επιχειρήσεις που βασίζονται στη διαφάνεια, στους κοινούς κανόνες και όχι στις πελατειακές σχέσεις και ό,τι απέρρεε απ' αυτές. Και στο Υπουργείο Ανάπτυξης βρήκαμε αρκετούς σκελετούς, περισσότερους απ' όσους θα περίμενε κανείς, από αυτήν την άποψη. Πέμπτο σημείο. Ενθαρρύνουμε τη δημιουργία νέων θεσμών συμμετοχής της κοινωνίας στην αναπτυξιακή διαδικασία. Δημιουργούμε ένα οικοσύστημα νέων συλλογικών υποκειμένων της ανάπτυξης, διότι η ανάπτυξη δεν γίνεται μόνο από το κράτος και την ιδιωτική επιχείρηση. Ενεργειακές κοινότητες, κοινωνική οικονομία, μικροπιστώσεις αποτελούν ένα πλέγμα θεσμών που θα επιτρέψουν στους κατοίκους, στους πολίτες των πόλεων, των νησιών, των αγροτικών περιοχών να έχουν οι ίδιοι έναν ενεργητικό ρόλο στην ανάπτυξη. Επιλύουμε προβλήματα δεκαετιών, διότι η ανάπτυξη και μάλιστα με βιωσιμότητα δεν γίνεται χωρίς να επιλύουμε προβλήματα δασικών χαρτών, κτηματολογίου και άλλων προϋποθέσεων σχεδιασμού των χρήσεων γης και της ανάπτυξης. Σε ό,τι αφορά τον δεύτερο πυλώνα, περιορίζομαι να πω λόγω χρόνου ότι για εμάς το κοινωνικό κράτος δεν αποτελεί τροχοπέδη, αλλά πολλαπλασιαστή της ανάπτυξης. Ακριβώς γι' αυτό, ακολουθώντας και τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ που ενσωματώνονται σε αυτό το σχέδιο, δίνουμε μεγάλο βάρος ακριβώς στην ταυτόχρονη συνδυασμένη επιδίωξη τόσο της οικονομικής μεγέθυνσης όσο και της οικολογικής προστασίας, όσο και της κοινωνικής προστασίας και ανάπτυξης. Το τρίτο ερώτημα είναι με ποιες δυνάμεις. Πολλά από τα προαναφερόμενα μέτρα και άλλα που υπάρχουν στο κείμενο, μπορεί να τα βρει κανείς σε προγράμματα και άλλων κομμάτων. Πολλά αποτελούν διεθνείς καλές πρακτικές και εμπειρίες. Συνολικά όμως το σχέδιο, ειδικά για τα μέτρα τα δικά μας τα ελληνικά, αποτελεί μία σαφή ρήξη με το παρελθόν, έχει σαφές ιδεολογικό και πολιτικό πρόσημο, βρίσκεται στην αντιπαράθεση με κάθε σχέδιο το οποίο απορρέει από την λογική τη νεοφιλελεύθερη ότι δήθεν οι αγορές έχουν ενδογενή αποτελεσματικότητα ή μέσω αυτοματισμού των αγορών μπορούμε να πετύχουμε τους οικονομικούς και τους κοινωνικούς στόχους. Είναι, δηλαδή, το σχέδιο αυτό η βάση για μία ευρεία, προοδευτική πολιτική και κοινωνική συμμαχία, η οποία ακριβώς και μπορεί να το φέρει σε πέρας. Θα ήθελα στο σημείο αυτό, τελειώνοντας, να κάνω δύο σύντομα σχόλια. Σε ό,τι αφορά τη Νέα Δημοκρατία, νομίζω ότι το πρόβλημα, κύριε Πρόεδρε, είναι μεθοδολογικό. Μένετε σε παραδοχές οι οποίες έχουν διαψευσθεί. Προσπαθήσατε να απαντήσετε σε προβλήματα κοινωνικά με εργαλεία τα οποία έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα. Δεν έχετε ακόμα αποδεχθεί ότι οι ανισότητες δεν αποτελούν μία φυσική τάξη πραγμάτων, αλλά αποτελούν πρόβλημα και κοινωνικό, αλλά και εμπόδιο της ανάπτυξης. Αδυνατείτε να κατανοήσετε ότι ορισμένα από τα προβλήματα που συζητούμε, όπως η φοροδιαφυγή, η παραοικονομία, η στρεβλή επιχειρηματικότητα, δεν αποτελούν συγκυριακά συμπτώματα, αλλά αποτελούν ταυτοτικά χαρακτηριστικά του ιδιόμορφου, κρατικοδίαιτου, ελληνικού καπιταλισμού. Άρα χρειάζονται βαθιές αλλαγές, ρήξεις σε προοδευτική κατεύθυνση, για να μπορέσουμε ακριβώς να δημιουργήσουμε αυτό που ονομάζουμε το νέο υπόδειγμα ανάπτυξης. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Σε ό,τι αφορά την κ. Γεννηματά και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, η μόνη παρατήρηση που θέλω να κάνω είναι ότι ο ισοπεδωτισμός δεν αποτελεί σωστή μέθοδο πολιτικού διαλόγου και πολιτικής ανάλυσης. Μπορεί να θεωρεί κάποιος υποτιμητικό ότι επανέρχονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις. Μπορεί κάποιος να θεωρεί δευτερεύον το θέμα του αν θα έχουμε ανάπτυξη μέσω υπηρεσιών ή αν θα έχουμε ανάπτυξη μέσω παραγωγικής βάσης, μέσω νέων τεχνολογιών, μέσω καινοτόμων δραστηριοτήτων κ.λπ.. Αυτά, όμως, τα δευτερεύοντα θέματα καθορίζουν τη ζωή των ανθρώπων, καθορίζουν τη βιωσιμότητα της κοινωνίας, καθορίζουν πολλούς παράγοντες. Επομένως, στην παρούσα φάση ακριβώς είναι τα κριτήρια για να επιλέξει κανείς την κατεύθυνση στην οποία θα κινηθεί, αν θέλει κοινωνικό κράτος ή αν θέλει outsourcing, αν θέλει κοινωνική δικαιοσύνη ή αν θεωρεί ότι οι ανισότητες είναι αποδεκτές ή και επιταχύνουν την ανάπτυξη. Με αυτές τις σκέψεις, λοιπόν, θα ήθελα να προτείνω το κείμενο αυτό να αντιμετωπιστεί όπως είναι, δηλαδή ως μία σημαντική προσπάθεια. Για πρώτη φορά η χώρα μας έχει ένα σχέδιο ανάπτυξης, ένα σχέδιο το οποίο είναι προϊόν διαλόγου και έχει και την ανοχή, θα πω εγώ, και των ευρωπαϊκών θεσμών. Δεν είναι το τέλος της προσπάθειας. Πάρα πολλά από αυτά που άκουσα, παραδείγματος χάριν από τον κ. Θεοδωράκη, είναι σκέψεις και παρατηρήσεις που θα μπορούσαν να συζητηθούν σε έναν διάλογο οργανωμένο. Είναι ακριβώς ένα πλαίσιο για εξειδίκευση και εμπλουτισμό, για διάλογο και επιδίωξη, αναζήτηση ευρύτερων συναινέσεων. Δείτε το, λοιπόν, ως τέτοιο και είμαι βέβαιος πως για όσους το κάνετε, κάποιο όφελος θα υπάρξει από την κατανόηση και την αξιοποίηση του. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ τον κ. Γιάννη Δραγασάκη, Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι τρεις μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Βαγίων Βοιωτίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Να σας πω ότι έληξε ο πρώτος και μεγαλύτερος κύκλος των ομιλιών και τοποθετήσεων. Υπήρξαν δέκα τοποθετήσεις, δέκα ομιλίες. Γνωρίζετε ότι ο μεν κ. Τσακαλώτος δεν θα κάνει δευτερολογία, έχει ήδη αναχωρήσει, είχε ενσωματωθεί ο χρόνος του. Οι δε κύριοι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι που αναπλήρωσαν τον κ. Μιχαλολιάκο και τον κ. Καμμένο, επίσης είχαν μία ομιλία την οποία ήδη διεκπεραίωσαν. Άρα στη δεύτερη φάση θα υπάρχουν επτά ομιλητές. Ο Πρωθυπουργός θα έχει δεκαπέντε λεπτά. Ύστερα είναι η κυρία Γεννηματά και ο κ. Μητσοτάκης, ο κ. Κουτσούμπας, ο κ. Θεοδωράκης και ο κ. Λεβέντης από δέκα λεπτά. Θα κλείσει αυτόν τον κύκλο και τη συνεδρίαση ο κ. Δραγασάκης με τη δευτερολογία του, εκτός εάν ο Πρωθυπουργός κάνει χρήση - όπως έχει δικαίωμα από τον Κανονισμό - πεντάλεπτη τριτολογίας. Επ' αυτού, όμως, ο ίδιος θα ενημερώσει το Σώμα. Πιστεύω ότι η οικονομία της συνεδρίασης γενικά έχει κρατηθεί και μπορούμε να προχωρήσουμε. Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα, κατ' αρχάς, με μεγάλη προσοχή την κ. Γεννηματά που ζήτησε τη σημερινή συζήτηση. Είχε έναν άκρως επιθετικό τρόπο, ώρες - ώρες αλαζονικό, καμμία φορά και υπερφίαλο, λες και επειδή το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει στον τίτλο του κόμματος που εκπροσωπεί εδώ στην Βουλή, σημαίνει ότι ο κόσμος που μας ακούει ξέχασε ότι κυβερνούσε τα τελευταία χρόνια, μαζί με τον κ. Σαμαρά μάλιστα, το 2010-2015. Και την άκουσα να ζητά με στόμφο πολλές φορές να γίνουν εκλογές τώρα, να γίνουν εκλογές σήμερα. Και μάλιστα να ασκεί κριτική και στον κ. Μητσοτάκη από τα δεξιά ότι δεν ζητάει και αυτός να γίνουν σήμερα εκλογές και ζητάει να γίνουν αφ' ότου η χώρα βγει από το μνημόνιο. Δεν έχω καταλάβει, κυρίες και κύριοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, διότι δεν μου κάνει την τιμή να με ακούσει η κ. Γεννηματά, δεν βρίσκεται στην Αίθουσα, εάν είναι η ίδια ή κάποιος άλλος που έστειλε μια επιστολή πριν από λίγες ημέρες - όχι μόνο σε εμένα, αλλά εάν δεν κάνω λάθος και σε όλους τους πολιτικούς Αρχηγούς - στην οποία επεσήμαινε πόσο κρίσιμης εθνικής σημασίας ζήτημα είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος και μάλιστα πριν κλείσει η παρούσα κοινοβουλευτική θητεία, που σημαίνει δηλαδή, πριν ολοκληρωθεί η θητεία της Κυβέρνησης αυτής. Γιατί; Γιατί εάν δεν ανοίξει η διαδικασία της συνταγματικής Αναθεώρησης - και το επεσήμαινε και στην επιστολή της - τότε η συνταγματική Αναθεώρηση θα πάει στις καλένδες του 2023 και βάλε. Και αναρωτιέμαι, λοιπόν, πρώτον εάν είναι ο ίδιος άνθρωπος που μου έστειλε πριν από λίγες εβδομάδες αυτή την επιστολή ή είναι κάποιος άλλος ή τι ακριβώς έχει αλλάξει. Τι έχει αλλάξει και ζητάει σήμερα με τόσο επιτακτικό τρόπο εκλογές, λίγες ημέρες, λίγες εβδομάδες πριν ολοκληρωθεί η τελευταία αξιολόγηση και πριν βγει η χώρα από το μνημόνιο; Με δύο λόγια, δηλαδή, για να το πω με κατανοητό τρόπο, εκλογές τώρα σημαίνει να μην βγούμε από το μνημόνιο. Αυτήν την ακραία θέση ούτε ο κ. Μητσοτάκης δεν ετόλμησε να τη διατυπώσει. Γιατί; Γιατί προφανώς έχει μια στοιχειώδη αίσθηση της πραγματικότητας και ξέρει ότι εάν το πει αυτό, πρώτοι οι δικοί του άνθρωποι στην αγορά, σε κοινωνικούς φορείς, στους κοινωνικούς εταίρους, θα βγουν και θα τον πάρουν στο κυνήγι, όπως για παράδειγμα ο κ. Μίχαλος του ΕΒΕΑ, ο οποίος δήλωσε σε όλους τους τόνους ότι είναι καταστροφική επιλογή οι εκλογές αυτήν την περίοδο.
Ήσυχα παρακαλώ!
Βλέπω ότι είστε λίγο αναστατωμένος, κύριε Κεγκέρογλου. Το ξέρω. Δεν πειράζει, ας είστε λίγο αναστατωμένος. Θα τα ακούσετε τώρα. Ή θα έβγαιναν από τον Σύνδεσμο Τουριστικών Επιχειρήσεων και θα έλεγαν ότι βρισκόμαστε φέτος στο καλύτερο καλοκαίρι που έχει δει η χώρα ποτέ στον τουρισμό με ένα ρεκόρ που περιμένουμε να σπάσει και φέτος με σχεδόν τριάντα εκατομμύρια τουρίστες και θα έλεγε «Μα, τι λες; Είναι δυνατόν; Έχεις το μυαλό σου στο κεφάλι σου;». Και κυρίως όχι οι εκπρόσωποι της αγοράς μόνο, αλλά εγώ θα έλεγα όποιοι σοβαροί άνθρωποι, εν πάση περιπτώσει, τοποθετούνται στα πολιτικά πράγματα του τόπου στη βάση της λογικής. Εσείς, όμως, κυρία Γεννηματά, ζητάτε εκλογές τώρα. Μάλιστα. Και ποιο είναι το επιχείρημά σας; Το επιχείρημά σας είναι πριν ολοκληρώσουμε την τελευταία αξιολόγηση να ρωτήσουμε τον ελληνικό λαό. Έπιασε μια μεγάλη ευαισθησία να ρωτήσουμε τον ελληνικό λαό εσάς, το κόμμα σας δηλαδή, που δεν ρωτήσατε κανέναν ούτε για να φέρετε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ούτε για να μπούμε στο πρώτο μνημόνιο ούτε μαζί με τον κ. Σαμαρά, για να μπούμε στο δεύτερο μνημόνιο, ούτε όταν αποφάσιζε ο προκάτοχός σας την καταστροφή των ασφαλιστικών ταμείων με το PSI ρωτήσατε κανέναν. Τώρα σας έπιασε η ευαισθησία και ζητάτε από εμάς, λίγο πριν εκπληρώσουμε την εντολή που μας έδωσε ο ελληνικός λαός τον Σεπτέμβρη του 2015 με γνωστή τη συμφωνία στο τραπέζι - εντολή που έδωσε σε εμάς - να ολοκληρώσουμε τη συμφωνία αυτή και να βγάλουμε τη χώρα από το μνημόνιο, να την αναζητήσουμε εκ νέου. Ευτυχώς, βέβαια, την άποψή σας αυτή, κυρία Γεννηματά, δεν τη συμμερίζονται και όλοι οι σύμμαχοί σας στο Κίνημα Αλλαγής εξ όσων γνωρίζω. Και πιστεύω ότι και προσωπικά σας κάνει κακό. Σας κάνει κακό να σύρεστε πίσω απ' όσους στην παράταξή σας βλέπουν την αναβίωση της συγκυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου, αυτής της ολέθριας και για τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας συνεργασίας ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας, ως σανίδα προσωπικής τους σωτηρίας, τουλάχιστον πολιτικής. Όμως - δεν καταλαβαίνω - εμάς δεν μας ακούτε, τους συντρόφους σας στην Ευρώπη, τους συντρόφους σας από το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν τους ακούτε; Στην ίδια Ευρωομάδα ανήκετε. Δεν ακούσατε τον κ. Μπούλμαν, τον επικεφαλής της Ευρωομάδας, που κάλεσε όλα τα προοδευτικά πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα να ενώσουν τις δυνάμεις τους στον κοινό δρόμο για το μέλλον της χώρας, που δεν μπορεί να είναι πισωγύρισμα αυτός ο δρόμος προς το μέλλον; Και τόνισε - διαβάζω τα λόγια του - : «Δεν βλέπω καμμιά βελτίωση εάν η διακυβέρνηση της χώρας αναληφθεί εκ νέου από τη Νέα Δημοκρατία, η οποία έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη για τη βύθιση της χώρας στο χάος». Χρησιμοποιώ δικά του λόγια όχι δικά μου, δεν είναι δικά μου αυτά που σας λέω. Εν πάση περιπτώσει, θα έρθει ο καιρός να τα κουβεντιάσουμε αυτά. Έρχομαι τώρα στον κ. Μητσοτάκη.
Ανησυχήσαμε!
Φοβάμαι ότι ανησυχήσατε και γι' αυτό έρχομαι στον κ. Μητσοτάκη. Ανησυχήσατε μην τυχόν και δεν ασχοληθώ.
Μου κόπηκαν τα ύπατα. Ανησύχησα προς το παρόν!
Κύριε Μητσοτάκη, η ανησυχία, η αμηχανία, αλλά και η αδυναμία σας να τοποθετηθείτε επί της ουσίας στα ζητήματα της οικονομίας φάνηκε από την επιλογή σας να ξεκινήσετε την ομιλία σας με ένα άλλο θέμα. Δεν το υποτιμώ ως θέμα, αλλά ξεκινήσατε με αυτό, δηλαδή με το θέμα της βίας. Θέλω, λοιπόν, ευθύς εξαρχής να καταδικάσω με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τις απαράδεκτες απειλές που δεχθήκατε στο διαδίκτυο και τα υπονοούμενα που γράφτηκαν εναντίον σας από κάποιον ο οποίος αυτοαποκαλείται «αναρχικός» και «μέλος του Ρουβίκωνα». Θέλω να σας πω ότι είναι εξίσου καταδικαστέες και κατακριτέες και με τις αμέτρητες απειλές και τα υπονοούμενα και τις ευθείες κατηγορίες και τις ευθείες απειλές που έχουμε δεχθεί τόσο εγώ όσο και ο Υπουργός Εξωτερικών, ο κ. Κοτζιάς, με γράμματα και μηνύματα και επιστολές, με δέματα που είχαν και σφαίρες και βλήματα το τελευταίο διάστημα.
Τα βλήματα ήταν του Καμμένου.
Δεν είναι αστείο, κύριε Μητσοτάκη. Όπως δεν ήταν αστείο και αυτό που έγινε χθες σε εσάς, έτσι κι αυτές οι επιστολές με σφαίρες...
Με βλήματα;
Ναι, ήταν ένα μικρό βλήμα. Να σας πω και τη διάμετρο τώρα; Ρωτήστε τον κ. Τόσκα. Αυτό είναι το πρόβλημά σας; Το πρόβλημα που υπάρχει είναι υπαρκτό και είναι ότι η πολιτική ζωή του τόπου πράγματι υπονομεύεται από τη συμπεριφορά ακραίων στοιχείων. Όμως, κύριε Μητσοτάκη, έχω - και θα το πω ευθαρσώς και ευθέως - την αίσθηση ότι το ανησυχητικό τούτη την ώρα στη χώρα - σε αντίθεση με όσα δηλώνατε σε συνεντεύξεις σας σε πολιτικά περιοδικά του εξωτερικού - είναι μια έξαρση εθνικισμού, εθνικολαϊκισμού, μια άνοδος επικίνδυνη της ακροδεξιάς. Και βλέπω αυτό να μην σας ανησυχεί, όπως δεν σας ανησύχησε όταν - όχι σε μένα και στον Κοτζιά, αλλά στους τριακόσιους Βουλευτές του Κοινοβουλίου και σε εσάς ακόμα - ήρθε κατάπτυστη επιστολή σε όλους τους Έλληνες αιρετούς, εκλεγμένους Βουλευτές από ορισμένες πολιτιστικές ενώσεις που αυτοαποκαλούνται παμμακεδονικές ενώσεις, η οποία επιστολή απειλούσε ευθέως τους Βουλευτές ότι αν αποδεχθούν, αν ψηφίσουν συμφωνία με τη βόρεια γειτονική χώρα σύνθετης ονομασίας που θα εμπεριέχει τον όρο «Μακεδονία», αυτό σημαίνει ότι υποπίπτουν σε αδικήματα, όπως έλεγαν, που επισείουν ισόβια ή θάνατο. Δεν υπήρξε από πλευράς σας καμμία ιδιαίτερη ανησυχία γι' αυτό. Και φτάσαμε στο αποτρόπαιο αυτό περιστατικό, που βεβαίως όλοι καταδικάσαμε, στο περιστατικό του προπηλακισμού, του ξυλοδαρμού σε μια δημόσια εκδήλωση του Δημάρχου της Θεσσαλονίκης, του Γιάννη Μπουτάρη. Και μου ασκήσατε κριτική και σήμερα εδώ για τη δήλωση που έβγαλα εγώ αμέσως μετά, λίγες ώρες μετά τον ξυλοδαρμό, στο διαδίκτυο, όπου χαρακτήριζα τους δράστες «ακροδεξιούς τραμπούκους» και όχι αγανακτισμένο πλήθος. Τι ακριβώς σας πείραξε; Προφανώς και δεν σας πήγε στο μυαλό ότι αυτή η δήλωση δεν είχε καμμία πρόθεση να υπερασπιστεί τους δράστες στον βαθμό που θα αποδεικνύονταν ότι θα ήταν αγανακτισμένο πλήθος. Αλλά αυτό που σας πείραξε είναι ότι τους χαρακτήρισα «ακροδεξιούς». Και γιατί σας πείραξε που τους χαρακτήρισα «ακροδεξιούς»; Γιατί σας χαλάει το αφήγημα, το κυρίαρχο αφήγημα. Σας θυμίζω, λοιπόν, τι είπατε σε διεθνές έγκυρο περιοδικό: Ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει βία από την άκρα δεξιά, παρά μονάχα βία από την άκρα αριστερά και ότι η Χρυσή Αυγή είναι σαν να μην υπάρχει. Και εφόσον θέλετε να υποστηρίξετε αυτό το αφήγημα - δεν ξέρω αν το πιστεύετε ή αν το κάνετε επειδή στο κόμμα σας περιστοιχίζεστε από στελέχη που είτε έχουν θητεύσει είτε βρίσκονται σε παράλληλη όμορη ιδεολογική πορεία με την ακροδεξιά - , ο λόγος για τον οποίο σας χαλάει το αφήγημα ο χαρακτηρισμός «ακροδεξιοί τραμπούκοι» είναι ότι βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Σας ενόχλησε, λοιπόν, και γι' αυτό όταν ο δήμαρχος ξυλοκοπήθηκε, επειδή έχετε αυτό το αφήγημα, εσείς βγάλατε μια ανακοίνωση σχεδόν ίσων αποστάσεων με τα γνωστά «καταδικάζουμε τη βία απ' όπου και αν προέρχεται». Όταν εγώ ακούω σε ένα περιστατικό τόσο συγκεκριμένο και με τόσο εμφανή την αιτία που το προκαλεί να βγαίνει μια ανακοίνωση που λέει «καταδικάζω απ' όπου και αν προέρχεται», βγάζω συμπέρασμα. Τι «απ' όπου και αν προέρχεται», κύριε Μητσοτάκη; Δεν καταλάβατε από πού προήλθε αυτή η επίθεση; Δεν καταλάβατε; Δεν θέλετε να καταλάβετε από πού προήλθε αυτή η επίθεση! Αν εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχα ένα στέλεχος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και δήμαρχο μιας μεγάλης πόλης που λίγα λεπτά μετά από αυτό το περιστατικό έβγαζε ανακοίνωση και έλεγε «καλά του κάνατε του προδότη», θα μπορούσα να σταθώ; Αν εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχα πρώην στέλεχος και πρώην περιφερειάρχη και διεκδικητή της ηγεσίας του κόμματός μου να κάνει δηλώσεις την ώρα ακριβώς του προπηλακισμού και του τραμπουκισμού και να λέει ότι ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης είναι ένα «πολιτικό τραβέλι» και δεν καταδίκαζα αυτήν την τοποθέτηση, θα μπορούσα να σταθώ; Εσείς, όμως, κύριε Μητσοτάκη, έχετε το θράσος όχι μόνο να στέκεστε, αλλά και να μου επιτίθεσθε. Ενώ την ίδια στιγμή δεν τολμάτε ούτε να αποπέμψετε τον δήμαρχό σας από τα όργανα της Νέας Δημοκρατίας που είπε «καλά του κάνανε του προδότη». Αυτή, λοιπόν, είναι η διαφορά ήθους και πολιτικής τοποθέτησης, ανάμεσα σε σας και σε μένα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Έρχομαι τώρα σε όσα είπα προχθές στο Υπουργικό Συμβούλιο και ξεσήκωσαν την οργή σας. Κοιτάξτε, η Νέα Δημοκρατία είναι ένα κόμμα που από τη Μεταπολίτευση και μετά είχε μια σαφή διαχωριστική γραμμή, αλλά και μέτωπο ιδεολογικό - από τη Μεταπολίτευση και μετά λέω! - με κόμματα και πρόσωπα του ακροδεξιού χώρου, όχι μόνο με όσους είχαν δραστηριότητα σε συλλογικότητες μιας ακραίας μορφής, αλλά και με αυτό που θα μπορούσε να πει κανείς «πολιτικά ορθή έκφραση», «politically correct», όπως λένε στο χωριό μου. Στην αρχή μετά τη Μεταπολίτευση υπήρχε ένα κόμμα που λεγόταν ΕΠΕΝ, το οποίο κόμμα είχε μαζέψει όλους τους νοσταλγούς της δικτατορίας, του δικτάτορα Παπαδόπουλου, επικεφαλής της νεολαίας του οποίου ήταν ο κ. Βορίδης τότε. Αργότερα, όταν έγινε κυβέρνηση ξανά η Νέα Δημοκρατία με τον Κώστα Καραμανλή, υπήρξε ο σαφής διαχωρισμός με τη δημιουργία του κόμματος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, ο οποίος έκανε αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση Καραμανλή, η οποία Κυβέρνηση Καραμανλή, καλή ώρα, και στο μακεδονικό είχε μια σαφή θέση που είναι αυτή η θέση που υπερασπίζεται η χώρα μας τώρα στη διαπραγμάτευση. Αυτή η Κυβέρνηση έκανε αντιπολίτευση και ζήτησε προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση και σας άσκησε έντονη κριτική. Σήμερα, όμως, ο κορμός σχεδόν του κόμματος αυτού που αυτοτοποθετείται στον χώρο της ακροδεξιάς, της άκρας δεξιάς, είναι ηγετική πτέρυγα στο κόμμα σας, κύριε Μητσοτάκη, στη Νέα Δημοκρατία. Εν πάση περιπτώσει, αυτά θα τα βρείτε εσείς μεταξύ σας. Εγώ θέλω σήμερα με απόλυτη σαφήνεια να τοποθετηθώ και απέναντι στην ιστορία και απέναντι στην ευθύνη που έχουμε απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου, γιατί εκπροσωπώ μια παράταξη, η οποία έχει τραβήξει πολλά. Και ξέρετε, ο λαός μας έχει και μνήμη και συνείδηση. Η Αριστερά, λοιπόν, σ' αυτόν τον τόπο, κύριε Μητσοτάκη ήταν πάντοτε στη θέση του διωκόμενου, όχι του διώκτη. Τη βία και του κράτους και του παρακράτους την έχει υποστεί για χρόνια στα ξερονήσια, στις φυλακές, αλλά και στους δρόμους. Από τον Λαμπράκη και τον Τσαρουχά μέχρι τον Κουμή και την Κανελλοπούλου και από τον Νίκο Τεμπονέρα μέχρι τον Παύλο Φύσσα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Μην ανοίγετε, λοιπόν, αυτή τη συζήτηση, με αυτόν τον επιθετικό τρόπο, απέναντι σε εμάς που εκπροσωπούμε σ' αυτά εδώ τα έδρανα μια παράταξη με πολύ μεγάλη ιστορία. Και πρέπει να μάθετε να ξεχωρίζετε τις λέξεις της πολιτικής ρητορικής, που πολλές φορές μπορεί να παίρνει και τον χαρακτήρα πολεμικής ρητορικής ακόμη, από το μαρκάρισμα του τρικύκλου, κύριε Μητσοτάκη. Διότι αυτά που συνέβησαν προχθές στη Θεσσαλονίκη θυμίζουν άλλες εποχές, εποχές Γκοτζαμάνηδων, που η δημοκρατία δεν θα επιτρέψει να επιστρέψουν ποτέ. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Έρχομαι τώρα στο θέμα που επίσης θίξατε και αφορά το ονοματολογικό, το θέμα της κρίσιμης διαπραγμάτευσης με τη βόρεια γειτονική μας χώρα. Είπατε, κύριε Μητσοτάκη, ότι είναι απαράδεκτο η ελληνική Κυβέρνηση να συζητά την πρόταση που έβαλε στο τραπέζι η άλλη πλευρά. Πρώτα απ' όλα, η ελληνική Κυβέρνηση τοποθετήθηκε σαφώς ως προς αυτό το θέμα και εγκαίρως και εγώ προσωπικά, επιδιώκοντας την τάχιστη δυνατή ενημέρωση και συνεννόηση. Είπαμε από τη Σόφια, πριν ακόμα γυρίσω πίσω, στις δηλώσεις μου στη συνέντευξη Τύπου ότι έχουμε ακόμα πολύ σημαντικό δρόμο να διανύσουμε, παρά το ότι έχουμε κάνει πρόοδο, για να έχουμε συμφωνία και ότι προτεραιότητα για εμάς, για την ελληνική πλευρά, είναι η εξασφάλιση του erga omnes και της συνταγματικής αναθεώρησης. Όπως είδατε, σ' αυτό το θέμα είχαμε μια πρόοδο σημαντική. Ο κ. Ζάεφ είναι ο πρώτος πρωθυπουργός της γείτονος, που δημόσια αποδέχθηκε αυτήν την προοπτική σύνθετης ονομασίας erga omnes, με συνταγματική αναθεώρηση. Αυτό δεν το έχετε ξαναδεί στις περιόδους που το κόμμα σας βρισκόταν σε κυβερνήσεις που διαπραγματεύονταν, όπως επίσης δεν έχουμε ξαναδεί και τόσο μεγάλη πίεση να ασκείται στην εθνικιστική αντιπολίτευση σήμερα της γειτονικής μας χώρας. Εμείς δηλώσαμε σαφώς ότι διαπραγματευόμαστε στη βάση τεσσάρων ονομάτων που προτάθηκαν από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και συγκεκριμένα το πακέτο προτάσεων του απεσταλμένου, του κ. Νίμιτς. Δεν θα μιλήσω άλλο για την ουσία της διαπραγμάτευσης, από τη στιγμή που ο Υπουργός Εξωτερικών είναι αυτή την ώρα στη Νέα Υόρκη και αύριο θα συνεχίσει τη διαπραγμάτευση. Όμως, κύριε Μητσοτάκη, πράγματι σε ένα έχετε δίκιο. Η δική μας Κυβέρνηση και κάθε προοδευτική κυβέρνηση συζητά, όταν διαπραγματεύεται, δεν κρύβεται. Ειδικά καθόσον αφορά τα εθνικά μας θέματα δεν κρυφτήκαμε ποτέ, όπως εσείς κρυφτήκατε και αλλάξατε θέσεις. Κρυφτήκατε πίσω από τις πιο συντηρητικές δυνάμεις της παράταξής σας. Πάνω απ' όλα, εμείς δεν έχουμε καμμία διάθεση να καπηλευθούμε τα εθνικά θέματα, όπως τα καπηλεύθηκε ο προκάτοχός σας, για να ρίξει τότε την κυβέρνηση του πατέρα σας, να κάνει πολιτική καριέρα και να έρχεται σήμερα εδώ και να κρύβει και άλλα ζητήματα πίσω από τη θέση του για τα εθνικά θέματα. Εμείς συζητάμε, διαφωνούμε, διαπραγματευόμαστε όμως και προσπαθούμε να βρούμε λύσεις. Πάντως, δεν κρυβόμαστε σε κανένα θέμα, όπως αποδείξαμε και με το Κυπριακό, τη σχέση μας με την Τουρκία και την Αλβανία και τώρα με το ονοματολογικό. Γιατί μόνο έτσι πιστεύουμε ότι μπορούμε να ανοίξουμε δρόμο στο μέλλον, για να μπορέσει η Ελλάδα να ανακτήσει τον ρόλο της, τον ρόλο που της αρμόζει στην περιοχή των Βαλκανίων, στην Ευρώπη, αλλά και στον κόσμο, αντί να μένει εγκλωβισμένη σε αντιδραστικά αντανακλαστικά και φοβικά σύνδρομα, όπως είδαμε πριν λίγες ημέρες να εκφράζονται και στη Θεσσαλονίκη. Έρχομαι στα θέματα της οικονομίας. Κύριε Μητσοτάκη, στην τοποθέτησή σας κάνατε ένα εσκεμμένο λάθος. Είπατε ότι κάναμε εκλογές τον Σεπτέμβρη του 2015, έχοντας το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Προφανώς και θυμάστε ότι υπήρχε η Θεσσαλονίκη, ότι υπήρχε η συμφωνία στην οποία είχαμε καταλήξει με πολύ μεγάλες δυσκολίες - ένας δύσκολος συμβιβασμός - και ήταν πάνω στο τραπέζι. Είπατε αυτό το συνειδητό ψέμα, διότι αυτό το οποίο σας πονά, στην προσπάθειά σας να πείσετε τον ελληνικό λαό σώνει και καλά ότι εμείς τον εξαπατήσαμε, είναι ακριβώς αυτό το γεγονός, ότι δώσαμε όλες μας τις δυνάμεις σε μια δύσκολη και σκληρή διαπραγμάτευση, για να υλοποιήσουμε την εντολή του. Όταν βρεθήκαμε σε αδιέξοδο, γυρίσαμε πίσω, του είπαμε την αλήθεια και ζητήσαμε εκ νέου την εντολή του. Ήρθατε, λοιπόν, σήμερα εδώ να συγκρίνετε τι, κύριε Μητσοτάκη; Να συγκρίνετε - όπως είδαμε σε πίνακες μάλιστα - τους ρυθμούς ανάπτυξης της Ελλάδας με τους αντίστοιχους ρυθμούς άλλων χωρών της Ευρωζώνης; Μας παρουσιάσατε ένα διάγραμμα, που αφορά το τέταρτο τρίμηνο του 2017. Συγκρίνατε την Ελλάδα με τη Γερμανία, την Ολλανδία, αλλά και με άλλες χώρες, οι οποίες, σας θυμίζω ότι έχουν βγει από τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής εδώ και αρκετό καιρό, εδώ και τρία, τέσσερα ή πέντε χρόνια, αν πάρουμε για παράδειγμα την Ιρλανδία. Να σας θυμίσω, όμως, κύριε Μητσοτάκη, ποια είναι η διαφορά μας με αυτές τις χώρες. Αυτές οι χώρες, ακόμη και αυτές που είχαν μνημόνια, δεν εκτόξευσαν το χρέος τους στο 180% του ΑΕΠ, όπως εκτοξεύτηκε το χρέος της χώρας μας κατά τη διάρκεια της Κυβέρνησης του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου. Από το 120% πήγε στο 180% του ΑΕΠ. Είναι δικό σας κατόρθωμα αυτό. Δεν φαντάζομαι να έχετε το θράσος να πείτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει. Βεβαίως, να σας θυμίσω, μιας και συγκρίνετε την Ελλάδα με την Κύπρο, ότι η Κύπρος έκανε κούρεμα καταθέσεων, κύριε Μητσοτάκη. Αυτό ζητάτε να κάνουμε και εμείς; Ήρθατε, όμως, να συγκρίνετε και τις προβλέψεις του ΔΝΤ ή και της Κομισιόν με τα πραγματικά αποτελέσματα, δηλαδή, μήλα με πορτοκάλια. Μήπως θέλετε να σας θυμίσω ότι η Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προέβλεπαν οριακή ανάπτυξη το 2011 και τελικά καταλήξαμε να έχουμε ύφεση 10%; Μήπως θέλετε να σας θυμίσω ότι το 2012 πάλι το ΔΝΤ, αλλά και η Κομισιόν, προέβλεπαν ανάπτυξη κοντά στο 1% και καταλήξαμε να έχουμε ύφεση 6,5%; Σας έχω πει πολλές φορές ότι δεν γίνεται να κάνετε συγκρίσεις μεταξύ προβλέψεων και αποτελεσμάτων, αλλά εσείς επιμένετε σε αυτό. Μας είπατε, επίσης, διάφορα για τη δήθεν βιωσιμότητα του χρέους το 2014, αναφερόμενος σε αυτές τις προβλέψεις του ΔΝΤ. Εν τέλει, συμφωνείτε με τις απόψεις του κ. Σαμαρά και του Βενιζέλου τότε, που έλεγαν ότι δεν χρειάζεται αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά πρέπει να πάρουμε απλά ένα πιστοποιητικό βιωσιμότητας, λέγοντας παντού ότι το χρέος μας είναι βιώσιμο; Την ίδια στιγμή που τα λέγατε αυτά, αναφερόσασταν διαρκώς στη δέσμευση για τη ρύθμιση του χρέους που δήθεν είχατε πάρει από το 2012. Τελικά, αφού ήταν βιώσιμο το χρέος, γιατί αναζητούσατε δέσμευση για αναδιάρθρωση; Επίσης, κύριε Μητσοτάκη, μιας και μπήκατε στον κόπο να φέρετε πίνακες και θέλετε να κάνουμε συγκρίσεις, να σας δώσω κι εγώ ορισμένους πίνακες που για εμάς είναι ενδεικτικοί. Πρώτο και σημαντικότερο θέμα η ανεργία. Η ανεργία εκτοξεύθηκε από το 2010 έως το 2014 στο 27%, για να μειωθεί σήμερα κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες. Εδώ είναι ένα χαρακτηριστικό διάγραμμα, το οποίο δείχνει πώς ανέβηκε η ανεργία τα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ του κ. Παπανδρέου. Χαρακτηριστικά δείχνει ένα ανθρωπάκι να ανεβαίνει μια σκάλα αεροπλάνου. Στα χρόνια του κ. Παπαδήμου εκτοξεύθηκε ως πύραυλος και στα χρόνια του κ. Σαμαρά έφτασε σε ραδιενεργά επίπεδα. Σήμερα βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουμε μια βουτιά - γι' αυτό κι έχουμε έναν δύτη στο διάγραμμα που σας δείχνω - , στα χρόνια που εμείς κυβερνάμε κάνουμε βουτιά στην ανεργία από το 27% στο 20%. Αυτός είναι ένας πίνακας που σας τον χαρίζω, κύριε Μητσοτάκη. Διότι για εμάς η ανεργία είναι κρίσιμος δείκτης για την κοινωνική ισορροπία. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Αντίστοιχους δείκτες μπορώ να σας έχω και για την απόδοση του δεκαετούς ομολόγου, που δείχνουν πόσο άρχισε να ανεβαίνει στα χρόνια που ήταν Πρωθυπουργός ο κ. Παπανδρέου κι έφτασε σε ραδιενεργά επίπεδα όταν ήταν Πρωθυπουργός ο κ. Σαμαράς. Σήμερα έχουμε πιάσει το χαμηλότερο των τελευταίων δώδεκα ετών σε ό,τι αφορά την απόδοση των δεκαετών ομολόγων του ελληνικού δημοσίου. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μιλήσατε και για επενδύσεις. Θέλετε να μιλήσουμε για επενδύσεις; Θα σας χαρίσω και αυτόν τον πίνακα, ο οποίος αποδεικνύει ότι το 2017 αυτή η «καταστροφική» Κυβέρνηση έφτασε σε άμεσες ξένες επενδύσεις ύψους σχεδόν 3,6 δισεκατομμυρίων, που είναι το μεγαλύτερο που έχει συμβεί στη χώρα από το 2008, πριν από την κρίση, με Κυβέρνηση Καραμανλή, που ήταν στα 3 δισεκατομμύρια. Το καταθέτω. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μας είπατε όμως και για το περιβόητο cash buffer. Πάλι ανακρίβειες μάς είπατε. Μας είπατε ότι το περιβόητο «μαξιλαράκι» θα δημιουργηθεί από το υπερπλεόνασμα, από τη μη πληρωμή δηλαδή συντάξεων, από τα ληξιπρόθεσμα του δημοσίου που, παρεμπιπτόντως όμως, διαρκώς μειώνονται και έχουμε φτάσει σε χαμηλό κρίσης. Δεν υπήρξε χαμηλότερο όριο στα ληξιπρόθεσμα του δημοσίου από τότε που μπήκαμε στα μνημόνια. Μας είπατε, λοιπόν, πολλά. Αναρωτιέμαι αν αυτά που μας είπατε τα είχατε ψάξει ή απλώς σας εκθέτουν κάποιοι από τους συνεργάτες σας. Να σας ενημερώσω, λοιπόν, ότι το cash buffer προκύπτει από τις εκταμιεύσεις του ESM και από τις εξόδους της χώρας στις αγορές, που έχει ήδη πραγματοποιήσει δύο το τελευταίο διάστημα. Καμμία σχέση δηλαδή με αυτό που είπατε. Δεν πειράζει όμως. Επίσης, φτάσατε στο σημείο να μας πείτε ότι σας παρουσιάζουμε ένα αναπτυξιακό σχέδιο κρυφά, ενώ οι ίδιοι έχουμε διεξάγει δεκατέσσερα περιφερειακά συνέδρια, έχουμε κουβεντιάσει με όλους τους φορείς στην τοπική αυτοδιοίκηση, τους παραγωγικούς φορείς, εκεί όπου εσείς καλούσατε τους δημάρχους της Νέας Δημοκρατίας να μη συμμετέχουν. Έπρεπε να το ξέρετε ότι έχουμε διεξάγει μεγάλο διάλογο. Μας είπατε, όμως, το πιο ωραίο απ' όλα, γιατί μια φορά σας ξέφυγε και είπατε ότι σας ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία. Σας ξέφυγε, το ξέρω, αλλά οι ομιλίες σας έχουν πάντα τη γραφή των επικοινωνιολόγων, να βγάζουν συνθήματα. Και τι μας είπατε; Ωραίο σύνθημα: «Η καθαρή έξοδος είναι το νέο βρώμικο ψέμα του κ. Τσίπρα». Ωραίο σύνθημα! Μόνο πείτε μας, κύριε Μητσοτάκη: είναι βρώμικο ψέμα του κ. Τσίπρα, αλλά είναι και βρώμικο ψέμα του κ. Γιούνκερ, του Προέδρου της Κομισιόν, που ήρθε και το είπε από αυτό εδώ το Βήμα; Λέει βρώμικα ψέματα η Κομισιόν; Λέτε τα ίδια όταν πηγαίνετε στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα; Κάνετε τις ίδιες δηλώσεις όταν βγαίνετε έξω από τη χώρα με αυτές που κάνετε εδώ; Μας είπατε - κι αυτό κι αν είναι θράσος! - ότι ανεβάζουμε τον κατώτατο μισθό εμείς που δημιουργήσαμε τη γενιά των 300 ευρώ. Μήπως να σας θυμίσω, κύριε Μητσοτάκη, ότι το 2012 και με τη δική σας υπογραφή μειώσατε τον κατώτατο μισθό κατά 22% και για τους νέους κατά 32%; Μήπως να σας θυμίσω ότι η μερική απασχόληση το 2012 ήταν στο 40% και όταν αναλάβαμε το 2015 είχε φτάσει στο 60%; Μέσα σε τρία χρόνια καταφέρατε να καταστρέψετε κάθε προστατευτική δικλίδα για τον εργαζόμενο στην αγορά εργασίας και ιδιαίτερα για τους νέους εργαζόμενους. Και έχετε το θράσος εσείς να λέτε σε εμάς ότι δημιουργήσαμε τη γενιά των 300 ευρώ! Και βεβαίως έχετε το ίδιο θράσος, επαναλαμβανόμενο, και για τις συντάξεις, εσείς που ψηφίσατε τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, που εμείς αποτρέψαμε, εσείς που μαζί με το ΠΑΣΟΚ συνολικά έχετε επιβάλει έντεκα διαδοχικές περικοπές ύψους 45 δισεκατομμυρίων ευρώ. Στους πρωταθλητές του κοψίματος των συντάξεων δεν χρειάζεται εμείς να κάνουμε τώρα εδώ καμμία ιδιαίτερη κριτική! Δεν θα μακρηγορήσω άλλο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί ήδη έχω μακρηγορήσει. Θα αναφερθώ για δυο λεπτά μονάχα σε όσα ακούστηκαν από πλευράς σας ως προτάσεις. Πραγματικά έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διότι για άλλη μια φορά ήρθατε σε αυτό εδώ το Βήμα να μας πείτε ότι θα μειώσετε τη φορολογία, κύριε Μητσοτάκη. Και μάλιστα μας μιλήσατε για την κλίμακα της φορολογίας εισοδήματος που πρέπει να είναι στο 9% η μικρή και για τις επιχειρήσεις θα είναι στο 20%. Αν δεν κάνω λάθος, αυτό άκουσα ότι είπατε. Θέλω να σας ρωτήσω, κύριε Μητσοτάκη. Όλα αυτά τα λέτε προφανώς έχοντας εκ των προτέρων δηλώσει - ακούω από τα στελέχη σας - ότι δεν θα αμφισβητήσετε το δημοσιονομικό πλαίσιο που έχει συμφωνήσει η χώρα, διότι λέτε ότι εσείς δεν θα κάνετε αυτά που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι εσείς είστε σοβαρή πολιτική δύναμη. Δηλαδή λέτε, με δυο λόγια, ότι σε αυτό το δημοσιονομικό πλαίσιο εσείς θα έρθετε να μειώσετε τόσο ριζικά τη φορολογία. Εγώ είμαι μαζί σας, παρακάτω να πέσει η φορολογία. Μπορείτε όμως να μας πείτε, κύριε Μητσοτάκη, από πού θα καλύψετε το κενό; Πόσα σχολεία θα κλείσετε; Πόσα νοσοκομεία θα κλείσετε; Πόσους θα απολύσετε; Πόσο πλεονάζον ιατρικό προσωπικό από τα νοσοκομεία θα απολύσετε; Γιατί δεν τολμάτε να δώσετε απαντήσεις; Λέτε ότι έχετε κοστολογημένο πρόγραμμα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και μιας και αναφέρομαι σε πλεονάζον προσωπικό, θα ήθελα στη δευτερολογία σας, κύριε Μητσοτάκη, να μας εξηγήσετε αν επιμένετε στην άποψη ότι η χώρα θα πρέπει να γυρίσει στο 1 προς 5 και όχι στο 1 προς 1 που έχουμε συμφωνήσει εμείς για τις προσλήψεις στο δημόσιο. Και ένα τελευταίο, αυτό για το πλεονάζον ιατρικό προσωπικό. Επιμένετε για αυτό; Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πηγαίνει σε δημόσια νοσοκομεία. Δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πηγαίνει σε ιδιωτικά νοσηλευτήρια. Θέλω μια απάντηση για το αν επιμένετε σ' αυτήν τη λογική. Και κλείνω, κύριε Μητσοτάκη, λέγοντάς σας το εξής: Σήμερα δεν ξεφύγατε από τον πειρασμό να ρίξετε λίγο - για άλλη μια φορά, βέβαια δεν πειράζει - το επίπεδο της συζήτησης, αναμασώντας μια από τις αγαπημένες ειδήσεις που είδαμε τις τελευταίες μέρες στα πρωτοσέλιδα εφημερίδων, μιας λαϊκίστικης κοπής θα έλεγα, που σας στηρίζουν. Και ποιο ήταν αυτό; Πάμπλο Ιγκλέσιας των Podemos, ο οποίος πήρε δάνειο, λέει, για να πάρει σπίτι στη Μαδρίτη, ύψους - δεν ξέρω ακριβώς -400-500 χιλιάδων ευρώ. Βέβαια, να μην μιλήσουμε τώρα για το τι γίνεται στη Μαδρίτη, για τους εκπροσώπους του κόμματος της Δεξιάς, που ο ένας μετά τον άλλο περνάνε από τους εισαγγελείς για όσα καταχράστηκαν στο παρελθόν. Μου κάνει, όμως, εντύπωση. Λένε κάποιοι ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί, αλλά εσείς ήλθατε εδώ να μας πείτε για τον Ιγκλέσιας που πήρε δάνειο για να πάρει σπίτι. Κύριε Μητσοτάκη, δεν αγόρασε σπίτι με offshore, ούτε αγόρασε το σπίτι του Βολταίρου, ούτε έχει σπίτι δίπλα στο σπίτι του κ. Χριστοφοράκου, με πισίνα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Να είστε λίγο πιο συνεπής και πιο χαμηλός στους τόνους σας γι' αυτά τα ζητήματα. Με τις υγείες σας!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι επτά μαθήτριες και μαθητές και δεκαοχτώ εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Χανίων, καθώς και είκοσι ένας μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Νεάπολης Λασιθίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παρακαλώ πολύ την κ. Φωτεινή (Φώφη) Γεννηματά, Πρόεδρο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ να πάρει τον λόγο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, σας διαβεβαιώ ότι δεν αποτελεί απειλή για τη χώρα η διακοπή της διαπραγμάτευσης, αλλά αντίθετα ευκαιρία. Όλοι γνωρίζουν σε αυτόν τον τόπο ότι κάθε φορά που διαπραγματεύεστε μόνο καινούρια δεινά έρχονται για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Άκουσα με έκπληξη την ευαισθησία σας, γιατί δήθεν δεν ενημέρωναν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ τον ελληνικό λαό. Και λέω με έκπληξη, γιατί πραγματικά, κύριε Πρωθυπουργέ, χρειάζεται πολύ θράσος να σηκωθείτε σε αυτό το Βήμα εσείς, που προκηρύξατε δημοψήφισμα και το «όχι» το κάνατε «ναι» μέσα σε ένα βράδυ και να μιλάτε για τον σεβασμό της άποψης του ελληνικού λαού! Σας έπιασε τώρα και ο πόνος για το Σύνταγμα. Δύο χρόνια έχετε ανακοινώσει ότι θα λάβετε πρωτοβουλίες και μάλιστα εξωκοινοβουλευτικές διαδικασίες για την αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλά δεν τολμάτε να προχωρήσετε. Δεν θέλετε να προχωρήσετε και δεν ανταποκριθήκατε στο αίτημά μας. Ξέρετε γιατί; Γίνατε πολύ γρήγορα πιο παλιό από το παλιό. Δεν θέλετε να αλλάξει τίποτα. Εμείς εκφράζουμε σήμερα το νέο στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου και θέλουμε να αλλάξουμε ό,τι κρατά αυτήν τη χώρα καθηλωμένη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Μας μιλάτε τώρα εσείς για το τι λέει ο κ. Γιούνκερ και το τι λένε οι εταίροι. Μα, πράγματι κύριε Τσίπρα, οι μόνοι που από εδώ και πέρα έχουν καθαρή έξοδο από τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην Ελλάδα είναι οι εταίροι και οι δανειστές. Γιατί να πουν κάτι διαφορετικό; Ψέματα θα πουν οι άνθρωποι; Την αλήθεια λένε. Το ερώτημα είναι τι υποχρεώσεις και τι δεσμεύσεις έχουμε εμείς και ποια είναι η προοπτική για τον τόπο και για τον λαό. Όσο πια γι' αυτήν την πολιτική πρεσβυωπία, να διακρίνετε τους ακροδεξιούς όταν είναι μακριά, αλλά όταν είναι πολύ κοντά σας, δίπλα σας, να μην τους βλέπετε και να μας κάνετε μαθήματα εμάς με ποιους πρέπει να συνεργαζόμαστε και με ποιους να μιλάμε, ακούστε να σας πω, κύριε Τσίπρα. Εμείς έχουμε χαράξει μια αυτόνομη πορεία, μια αυτοδύναμη στρατηγική και είμαστε οι μόνοι σήμερα εδώ που παρουσιάσαμε πέντε πυλώνες για το τι σημαίνει εθνική γραμμή και έξοδος πραγματικά από την κρίση και τα μνημόνια. Κι όταν θα έλθει η ώρα των εκλογών, αυτήν την πρόταση εμείς θα βάλουμε στο τραπέζι και σας καλώ τότε όλους να έλθετε να τοποθετηθείτε για το τι πρέπει να γίνει για τον τόπο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Γιατί, δυστυχώς, ούτε και σήμερα μιλήσατε για την ουσία. Ακούστηκαν γενικότητες, αφορισμοί, αστεϊσμοί και βέβαια συνεχείς αναφορές στο παρελθόν, παρελθοντολογία με μερικές εξαιρέσεις, γιατί υπάρχουν εποχές που εξαιρούνται από τον λόγο σας και την κριτική σας. Βέβαια, σήμερα πήγατε κάτι να πείτε και αναθάρρησα. Λέω: Να, επιτέλους, άρχισε να μιλάει για τις ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί μιλήσατε γι' αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα και μετά την έβαλαν στα μνημόνια. Μέχρι πρότινος λέγατε ότι τα μνημόνια έφεραν την κρίση και τη χρεοκοπία. Και λέω: Να τος, αναφέρεται επιτέλους στις ευθύνες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας από το 2004 ως το 2009. Όμως στη συνέχεια, μόλις πήγατε κάτι να πείτε για το χρέος, τα ξεχάσατε όλα. Όχι, δεν υπήρχε χρέος, δεν παρέλαβε τίποτα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ως εκ θαύματος, αυτά τα έχετε διαγράψει από τη μνήμη σας και εγώ αναρωτιέμαι: ως πότε θα τους καλύπτετε και τι σας δένει τελικά; Θέλω όμως να μας απαντήσετε ευθέως, γιατί βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς δεν μας είπατε απολύτως τίποτα, κύριε Πρωθυπουργέ, για το τι θα γίνει τελικά με το δημόσιο χρέος, ποιο είναι το πλάνο με το οποίο διαπραγματεύεστε. Είναι προφανές ότι η μέχρι σήμερα τακτική σας απέτυχε. Ποιες είναι επομένως οι συμμαχίες σας; Ποιος είναι ο συγκεκριμένος σχεδιασμός σας για την εφαρμογή των αποφάσεων του Eurogroup τόσο το 2012 όσο και τα τελευταία χρόνια; Εκτός αν τελικά κινείστε στη λογική «ό,τι μας δώσουν, ό,τι πάρουμε». Δεύτερο θέμα. Έχετε δεσμευθεί σε δυσβάσταχτα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ για πέντε χρόνια. Τα πετύχατε με φοροεξόντωση και ισοπεδωτικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες. Μόνο στο πρώτο τετράμηνο του 2018 προκαλέσατε μειώσεις στις δαπάνες για τα νοσοκομεία κατά 294 εκατομμύρια. Μην ανησυχείτε. Δεν θα αφήσετε δημόσιο νοσοκομείο για να το κλείσει ο κ. Μητσοτάκης, που πολύ αμφιβάλλω αν θα είναι ο επόμενος Πρωθυπουργός, όπως νομίζετε ή όπως προσπαθείτε. Έχετε γίνει ο καλύτερος χορηγός της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Τσίπρα, με την πολιτική σας. Θα τα έχετε κλείσει εσείς! Τα έχετε αφήσει να καταρρεύσουν. Μόνο για τον Απρίλιο στις δαπάνες για τις δημόσιες επενδύσεις έχουμε μείωση κατά 229 εκατομμύρια ευρώ. Έχετε καταλάβει ότι η μείωση των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι όρος επιβίωσης της οικονομίας και της κοινωνίας; Σας προβληματίζει ότι με την επίτευξη αυτών των δυσθεώρητων πρωτογενών πλεονασμάτων φαίνεται να κερδίζει έδαφος όλο και περισσότερο μια πολύ επικίνδυνη αντίληψη η οποία μπορεί να μετατρέψει τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών σε μπούμερανγκ εις βάρος τους; Ποια είναι η αντίληψη αυτή; Η λογική ότι δεν είναι απαραίτητο να υλοποιηθούν προς το παρόν μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, λόγω ακριβώς αυτών των υψηλών πλεονασμάτων. Μια χαρά, λέει, τα καταφέρνετε. Δεν ξέρουν, βέβαια, ότι εδώ έχει γονατίσει ο ελληνικός λαός. Έχετε βάλει θηλειά στον λαιμό της χώρας, κύριε Τσίπρα, και φαίνεται ότι αυτό δεν σας ενδιαφέρει καθόλου. Τρίτο ζήτημα. Μιλάτε για καθαρή έξοδο από τα μνημόνια. Πέραν του ότι έχετε προνομοθετήσει μέτρα για τα επόμενα χρόνια, για τις συντάξεις, για το αφορολόγητο, τι είδους επιτροπεία παζαρεύετε τελικά; Έχουμε ακούσει διάφορες εκδοχές. Από ό,τι φαίνεται θα είναι υπερενισχυμένη σε σχέση με τις άλλες χώρες. Γιατί βέβαια δεν θα έρχονται τα κλιμάκια στο «HILTON» για «τσάι και συμπάθεια». Θα μπορούν ναι ή όχι οι εταίροι μας να αποφασίζουν στο Eurogroup και νέα μέτρα, εάν δεν είναι ικανοποιημένοι, και μάλιστα ερήμην της ελληνικής Κυβέρνησης; Τέταρτον. Πήρατε την ευθύνη να δημιουργήσετε αυτό το χρηματοδοτικό «μαξιλάρι», μέσω των υπερπλεονασμάτων, των repos και του ακριβού δανεισμού. Και βέβαια να μην μας διαφεύγει ότι με τον τρόπο αυτό αυξάνετε εσείς σήμερα το χρέος. Θεωρείτε ότι αυτό διασφαλίζει τη χώρα, όταν οι ρυθμοί ανάπτυξης παραμένουν κάτω του 2% και οι απαραίτητες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις αφήνονται στις καλένδες; Έχετε κατανοήσει τι μήνυμα θα στείλει στις αγορές η χρησιμοποίηση αυτού του «μαξιλαριού», τι έκρηξη μπορεί να προκαλέσει στα επιτόκια δανεισμού της χώρας; Βέβαια, σήμερα ακούσαμε για πρώτη φορά - το σημείωσα και έχει ενδιαφέρον αυτό - τον κύριο Πρωθυπουργό να ομολογεί ότι ως «πάτωμα» βρίσκεται στη λογική της διαπραγμάτευσής του η «πιστωτική προληπτική γραμμή». Προφανώς, η «καθαρή έξοδος» θόλωσε και η νέα επιχείρηση πολιτικής εξαπάτησης κατέρρευσε. Πέμπτο σημείο είναι ότι δεν μας είπατε τίποτε απολύτως για τα κόκκινα δάνεια και την προστασία της πρώτης κατοικίας, που βεβαίως είναι ανύπαρκτη. Αυτός ο αφελληνισμός των τραπεζών που κάνετε, δεν βοηθά ούτε για τη διαχείριση των κόκκινων δανείων ούτε για τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας. Το έκτο σημείο αφορά στον νόμο Κατρούγκαλου και τη νέα μείωση συντάξεων, που έχετε συμφωνήσει και έχετε υπογράψει. Δεν μας έχετε απαντήσει: Θα συνεχίσετε να στηρίζετε τον νόμο Κατρούγκαλου ο οποίος υπονομεύει την κοινωνική ασφάλιση; Έχει ακουστεί πάρα πολλές φορές και έχει γίνει πολύ συνηθισμένη η κριτική ότι το ΠΑΣΟΚ έχει κόψει τόσες φορές και έχει μειώσει τις συντάξεις. Όταν γίνονταν πριν από τόσα χρόνια αυτές οι μειώσεις, υπήρχε έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης 35 δισεκατομμύρια σε ετήσια βάση. Εσείς τις κόβετε τώρα για να πετύχετε το υπερπλεόνασμα που έχετε συμφωνήσει, απλά και μόνο για να παραμείνετε στην εξουσία. Η διαφορά είναι τεράστια και δείχνει ακριβώς την αντίληψή σας. Και δεν έχει καμμία σχέση η αντίληψη αυτή ούτε με προοδευτική κυβέρνηση ούτε με τις αξίες και τις αρχές της Αριστεράς. Αντίθετα, τις κάνει κουρέλια. Τα ψέματα, λοιπόν, τελείωσαν κυριολεκτικά. Ο κ. Τσακαλώτος πολύ κυνικά παραδέχθηκε ότι έβαλε στόχο αυτό το υπερπλεόνασμα, για να μπορεί μετά να το μοιράζει σε όσους θέλει, με τις δικές του πελατειακές λογικές. Και μετά από αυτό έρχεται στη Βουλή και μας λέει ότι το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής έχουν μείνει πάρα πολύ πίσω. Πράγματι, δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε τον κατήφορό του. Όσο για τα πράσινα, κόκκινα και πορτοκαλί φανάρια, που μας έλεγε προηγουμένως, είναι προφανές ότι είχε πάρα πολύ χρόνο στην πλατεία Συντάγματος να παρακολουθήσει τις αλλαγές των φαναριών, όταν πρωταγωνιστούσε στον αντιμνημονιακό λαϊκισμό, μαζί με τον κ. Βαρουφάκη και τη Χρυσή Αυγή! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ναι, μένουμε πίσω! Δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε αυτόν τον κατήφορο, ιδιαίτερα σήμερα που εσείς, όλη η Κυβέρνησή σας, έχει γίνει το δεξί χέρι των δανειστών. Ακούσαμε πολλά «πρέπει» και πολλά «θα», ιδιαίτερα όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις, τον κατώτερο μισθό και την αδήλωτη εργασία. Παθαίνω μία αλλεργία όταν ακούω μία κυβέρνηση να χρησιμοποιεί τα «πρέπει» και τα «θα». Ποιος σας εμπόδισε τόσα χρόνια να υλοποιήσετε αυτές τις προθέσεις και τις πολιτικές σας; Και έρχεστε μετά από τόσο καιρό σήμερα με το ολιστικό σχέδιο να προσθέσετε και άλλα «θα» και άλλες υποσχέσεις και άλλα «πρέπει», που δεν θα γίνουν ποτέ, γιατί δεν θα προλάβετε, πέρα από το ότι δεν επιθυμείτε; Και πώς, αλήθεια, μειώνετε την ανεργία και περηφανεύεστε κιόλας γι' αυτό; Ξέρετε τι κάνετε; Μοιράζετε μία θέση εργασίας στα δύο, με ελαστικές μορφές απασχόλησης και μισθό 390 ευρώ. Εάν γι' αυτό θριαμβολογείτε, μπράβο σας, συγχαρητήρια! Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ένα και μοναδικό συμπέρασμα βγαίνει από αυτήν τη συζήτηση σήμερα και είναι αυτό που επιβεβαιώνει τον λόγο για τον οποίο ζήτησα να γίνει η συζήτηση και να προχωρήσει η χώρα άμεσα σε εκλογές: Για να γίνουν παρελθόν τα μνημόνια, πρέπει να γίνετε πολιτικά παρελθόν εσείς, κύριε Τσίπρα. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Κύριε Τσίπρα, σας άκουσα στο τέλος της ομιλίας σας να επαναλαμβάνετε αρκετές φορές το σύνθημα: «Η Ελλάδα δεν γυρίζει πίσω». Σκέφτηκα ότι κάτι μου θυμίζει αυτό το σύνθημα και ανέτρεξα λίγο στη μνήμη μου. Είναι το σύνθημα που είχε χρησιμοποιήσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στις εκλογές του 1993. Σας το λέω απλώς για να το γνωρίζετε, επειδή μπορεί οι επικοινωνιολόγοι σας να θέλουν να το χρησιμοποιήσουν και στην προεκλογική εκστρατεία: Μην εκτεθείτε, γιατί όπως ξέρετε για εμάς, δυστυχώς, αυτή ήταν μια εκλογή η οποία δεν πήγε πολύ καλά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πάμε, κύριε Τσίπρα, στο ζήτημα του «Ρουβίκωνα». Καλοδεχούμενη η καταδίκη της απειλής, την οποία δέχθηκα επώνυμα από το επώνυμο ηγετικό στέλεχος του «Ρουβίκωνα». Μπορώ να σας πω ότι σε ό,τι με αφορά μάλλον λάθος στόχο διάλεξαν, διότι απειλές σε εμένα, αλλά και στη Νέα Δημοκρατία, δεν περνάνε. Όμως, το πρόβλημα - ξέρετε - δεν είναι τόσο το γεγονός ότι μία οργάνωση στοχοποιεί με αυτόν τον τρόπο ή με υπονοούμενα έναν πολιτικό Αρχηγό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, κύριε Τσίπρα, είναι ότι εσείς σήμερα και τις προηγούμενες μέρες δεν δώσατε την απαραίτητη σημασία στις υπόλοιπες αναρτήσεις, τις οποίες έκανε ο «Ρουβίκωνας», σχετικά με τις επιθέσεις που έκανε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με το τι έκανε στον Δήμο της Τήνου, με τον τρόπο που αντιμετωπίζει πρεσβείες, στις οποίες επιτίθεται ανενόχλητος. Διαβάζω την ανάρτηση του κ. Καλαϊτζίδη για την επίθεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου λέει: «Το ισόγειο του Συμβουλίου της Επικρατείας ισοπεδώθηκε, δώσαμε ένα μήνυμα σε όλα αυτά τα λαμόγια - δικαστές» και τα λοιπά. Πώς είναι δυνατόν - και το καταθέτω στα Πρακτικά - σε μια ευνομούμενη πολιτεία να γίνονται ανεκτές τέτοιες αναρτήσεις, αλλά και τέτοιες πράξεις, από τη στιγμή που γνωρίζετε ποιοι τα κάνουν; Δεν κρύβονται, επώνυμα σας τα λένε. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τι κάνετε ακριβώς για αυτό; Θα τολμούσα να ρωτήσω τι κάνει η δικαιοσύνη, αλλά τι κάνετε και εσείς; Έχετε ποτέ συλλάβει κάποιον από αυτούς τους κυρίους; Θυμάμαι την τελευταία φορά που είχαν εισέλθει στη Βουλή ότι περίπου τους δώσαμε και τα περιπολικά για να τους επιστρέψουμε πίσω από εκεί που ήρθαν. Άρα, το ζήτημα, λοιπόν, με τον «Ρουβίκωνα», κύριε Τσίπρα, είναι πολύ ξεκάθαρο και αυτό για το οποίο σας κατηγορώ είναι πολύ συγκεκριμένο: Δείχνετε επιλεκτική ανοχή σε αυτές τις ομάδες. Θα πρέπει να καταλάβετε ότι δημοκρατική ομαλότητα και «Ρουβίκωνες» δεν πάνε μαζί και θα πρέπει να διαλέξετε ποιον από τους δύο τελικά θα προστατεύσετε. Έρχομαι τώρα στο ζήτημα του τρόπου με τον οποίον αντιμετωπίσαμε ως Νέα Δημοκρατία την επίθεση, την οποία δέχθηκε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Μπουτάρης. Θέλω να χρησιμοποιήσω αυτό το παράδειγμα για να καταδείξω στην Εθνική Αντιπροσωπεία την πολύ μεγάλη άνεση που έχετε να διαστρεβλώνετε γεγονότα και δηλώσεις. Στη δευτερολογία σας αναφερθήκατε στο γεγονός ότι εμείς καταδικάσαμε την επίθεση χωρίς να πούμε ποιοι την προκάλεσαν, ότι πήραμε ίσες αποστάσεις. Σας διαβάζω, λοιπόν, τη δήλωση την οποία κάναμε, πρώτοι εμείς, πριν τοποθετηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα κόμματα για την επίθεση στον κ. Μπουτάρη: «Η Νέα Δημοκρατία καταδικάζει με τον πιο απερίφραστο τρόπο την επίθεση που δέχθηκε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης. Οι δράστες της σημερινής» - προσέξτε - «φασιστικής επίθεσης πατριδοκάπηλων πρέπει να συλληφθούν αμέσως». Αυτό είπαμε, κύριε Τσίπρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ή δεν σας ενημερώνουν σωστά οι συνεργάτες σας ή ψεύδεστε συνειδητά. Ελπίζω πραγματικά να είναι το πρώτο. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ως προς την προσπάθειά σας συστηματικά να ισχυριστείτε ότι η Νέα Δημοκρατία έχει κάποιου είδους ιδεολογική συγγένεια με τη Χρυσή Αυγή, κοιτάξτε: Εσείς μαζί με τη Χρυσή Αυγή ρίξατε την προηγούμενη κυβέρνηση. Να μην ξεχνιόμαστε! Εσείς επιχειρήσατε μαζί με τη Χρυσή Αυγή να αλλάξετε τον εκλογικό νόμο. Θυμάμαι ακόμα τη δήλωση του κ. Βούτση ότι είστε στους εκατόν ενενήντα επτά, διότι τότε προσμετρούσατε τη Χρυσή Αυγή στους υπολογισμούς…
Δεν έχω κάνει τέτοια δήλωση, αλλά συνεχίστε.
Πώς δεν την έχετε κάνει; Θα τη βρω και θα σας τη φέρω.
Δεν θα τη βρείτε πουθενά.
Δεν πειράζει. Νομίζω ότι όλοι έχουμε... [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Βούτση, μας μπλέκετε! Μια κάθεστε εκεί, μια κάθεστε κάτω. Αποφασίστε πού θέλετε να είστε. Εν πάση περιπτώσει, κύριε Τσίπρα, για κοιτάξτε λίγο προς τον συγκυβερνήτη σας. Σας θυμίζω ότι συγκυβερνάτε με τον κ. Πάνο Καμμένο και τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Θέλετε να μου πείτε ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι ένα κόμμα του μετριοπαθούς φιλελεύθερου κέντρου. Έτσι δεν είναι; Επειδή κάθονται στο κέντρο, είναι και μετριοπαθείς! Ας σοβαρευτούμε λίγο! Δεν γνωριζόμαστε εδώ πέρα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και αναρωτιέμαι: Μήπως κάτι δεν πάει καλά τελευταία, κύριε Τσίπρα, στη συγκυβέρνηση; Ο κ. Καμμένος έχει να εμφανιστεί στην Ολομέλεια κανένα δίμηνο. Ο κ. Πάνος Καμμένος δεν φαίνεται τελευταία να είναι εξαιρετικά πρόθυμος να υπερασπιστεί τις κυβερνητικές επιλογές. Το μόνο που σας ενώνει με τον κ. Καμμένο είναι ο εθνολαϊκισμός και η καρέκλα. Τίποτε άλλο. Ιδεολογική συγγένεια δεν έχετε και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες τοποθετούνται ξεκάθαρα στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Άρα, αυτά τα περί εκλεκτικής συγγένειας μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και της Χρυσής Αυγής να τα αφήσετε. Τώρα, ως προς την αναφορά σας για τον κ. Ψωμιάδη, νομίζω ότι ρωτάτε τον λάθος άνθρωπο. Μάλλον την κ. Γεννηματά πρέπει να ρωτήσετε διότι, εξ όσων γνωρίζω, ψήφισε στις εκλογές του ΚΙΝΑΛ ο κ. Ψωμιάδης. Άρα, νομίζω ότι καταλαβαίνετε όλοι ότι μιλάμε για περιπτώσεις που σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να ταυτιστούν… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Δεν ξέρω ποιον ψήφισε, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Έχει κάνει και δήλωση.
Δεν ανήκει σε εσάς;
Όχι, δεν ανήκει σε εμάς. Καμμία σχέση δεν έχει ο κ. Ψωμιάδης με τη Νέα Δημοκρατία εδώ και πολύ καιρό. Εξάλλου το έχει δηλώσει και ο ίδιος. Για το σκοπιανό τι κατάλαβα, κύριε Τσίπρα, από αυτά που είπατε; Μας είπατε ότι διαπραγματεύεστε, μας είπατε ότι είναι μεγάλη επιτυχία το γεγονός ότι οι Σκοπιανοί επιτέλους φαίνεται να υιοθετούν αυτό που εμείς ουσιαστικά επιβάλαμε ως εθνική γραμμή, όχι απλώς το «erga omnes», αλλά και την αλλαγή του Συντάγματος. Μόνο που φοβάμαι ότι εδώ πέρα είδατε το τυρί, αλλά δεν είδατε τη φάκα. Το πρόβλημα με το όνομα «Δημοκρατία του Ίλιντεν» έχει να κάνει με το γεγονός ότι το ίδιο το όνομα αποτελεί σύμβολο αλυτρωτικών διαθέσεων της γειτονικής χώρας. Επειδή σας ρώτησα ευθέως αν απορρίψατε ή όχι τη συγκεκριμένη ονομασία και δεν απαντήσατε, εικάζω…
Απάντησα.
Δεν απαντήσατε. Μπορείτε στην τριτολογία σας να πείτε ξεκάθαρα: Δεν συζητάμε το όνομα «Δημοκρατία του Ίλιντεν». Πείτε το, για να αποσαφηνίσετε τουλάχιστον τι γίνεται με αυτό το θέμα. Εικάζω ότι το ζήτημα αυτό είναι ακόμα στο τραπέζι. Φαντάζομαι ότι ίσως γι' αυτό επικοινώνησαν μαζί σας και ο κ. Πενς και η κ. Μέρκελ. Η εντύπωση που δίνετε είναι πως είναι κάτι που είχατε συμφωνήσει ήδη και τώρα το ξανασκέφτεστε. Απαντήστε, λοιπόν, ρητά και ξεκάθαρα ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας, εάν το όνομα αυτό εξακολουθεί να είναι στο τραπέζι των συζητήσεων. Εν πάση περιπτώσει, όπως σας έχω ξαναπεί, προσέξτε λίγο όταν διαπραγματεύεστε. Όταν διαπραγματεύεστε μόνος σας - και ειδικά βράδυ - τίποτα καλό δεν προκύπτει για τη χώρα από τέτοιες διαπραγματεύσεις. Αρκετή ζημιά έχετε κάνει στην οικονομία. Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε άλλη βλάβη και στα εθνικά ζητήματα. Έρχομαι τώρα στα ζητήματα της οικονομίας. Να ξεκινήσω με αυτό το πολύ ωραίο διάγραμμα με τον κ. Παπανδρέου σε μια σκάλα, τον κ. Παπαδήμο σε έναν πύραυλο, αλλά και κάποια ραδιενεργά σύμβολα. Μόνο που τα μπλέξατε λίγο, γιατί μάλλον δώσατε το διάγραμμα χωρίς να δείτε τι δείχνει. Το διάγραμμα δείχνει ξεκάθαρα τη ραγδαία αποκλιμάκωση των spreads από τη στιγμή που ανέλαβε η κυβέρνηση Σαμαρά. Μα, δεν το βλέπετε, κύριε Τσίπρα; Δηλαδή εγώ κανονικά εδώ θα έπρεπε να προσθέσω ένα υποβρύχιο με τη δική σας λογική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τι να σας πω δηλαδή; Όταν χειρίζεστε τέτοια πράγματα, καλό είναι να κοιτάτε και τι καταθέτετε στα Πρακτικά, διότι μπορεί να εκτεθείτε. Μιας και μιλάμε για διαγράμματα, έγινε μεγάλος λόγος για το δημόσιο χρέος, το οποίο αναμφισβήτητα είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση. Εγώ σας απέδειξα με πολύ συγκεκριμένα τεκμήρια ότι το δημόσιο χρέος κατά το ΔΝΤ θεωρείτο βιώσιμο κατά το 2014 και έπαψε να θεωρείται βιώσιμο το 2017. Δεν απαντήσατε σε αυτό, αλλά όσο σημαντικό και αν είναι το δημόσιο χρέος, άλλο τόσο σημαντικό για τους πολίτες που μας ακούν σήμερα είναι το ιδιωτικό χρέος, κύριε Τσίπρα. Θα σας δείξω, λοιπόν, έναν πίνακα ακόμα, ο οποίος είναι χαρακτηριστικό τού αποτελέσματος της δικής σας πολιτικής για τον μέσο Έλληνα. Κοιτάξτε, κύριε Τσίπρα, τι δείχνει αυτός ο πίνακας. Αυτό είναι το ιδιωτικό χρέος, είναι οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές και είναι και οι ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές οφειλές. Το 2014 το ύψος, το άθροισμα των οφειλών των ιδιωτών στο δημόσιο, εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, ήταν 85 δισεκατομμύρια. Το 2017 το νούμερο αυτό εκτινάχθηκε στα 132 δισεκατομμύρια και μετά αναλογίζεστε γιατί ζητάμε μείωση φόρων και μείωση εισφορών. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Διότι έχετε οδηγήσει την οικονομία σε απόλυτη ασφυξία, έχετε υπονομεύσει τα δημόσια έσοδα και έχετε υπονομεύσει την ευρωστία των ασφαλιστικών ταμείων. Διότι το άθροισμα φορολογικής και ασφαλιστικής επιβάρυνσης πια είναι μη διαχειρίσιμο για τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, εξ ου και δύο εκατομμύρια Έλληνες χρωστούν στην εφορία, πολλοί εκ των οποίων χρωστούν μικρά ποσά, που όμως και αυτά τα μικρά ποσά αδυνατούν είτε να αποπληρώσουν είτε να ρυθμίσουν. Να πω πάλι εν συντομία ποια είναι τα τρία παραμύθια, τα τρία νέα ψέματα που επαναλάβατε και στη δευτερολογία σας. «Βγαίνουμε από τα μνημόνια». Σας ρωτώ λοιπόν, κύριε Τσίπρα, το εξής: Ο μηχανισμός αυξημένης εποπτείας, τον οποίον έχετε συμφωνήσει, είναι ο ίδιος μηχανισμός με αυτόν που χρησιμοποίησαν η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Κύπρος; Η απάντηση είναι «όχι». Θα κρατήσω αυτό που είπε η κ. Γεννηματά και θα ήθελα να το διευκρινίσετε στην τριτολογία σας. Αναφερθήκατε στην προληπτική γραμμή. Κατ' αρχάς, είπατε ότι η Νέα Δημοκρατία ζητάει προληπτική γραμμή. Ουδέποτε έχω ζητήσει προληπτική γραμμή, ουδέποτε! Θα σταματήσετε να ψεύδεστε σε αυτήν την Αίθουσα. Ουδέποτε εμείς ως Νέα Δημοκρατία έχουμε ζητήσει προληπτική γραμμή στη σημερινή συγκυρία. Αυτό το οποίο είπαμε είναι ότι πρέπει να εξασφαλίσετε τη δυνατότητα της χώρας να δανείζεται με λογικά επιτόκια. Αισθάνεστε άνετα, κύριε Τσίπρα, σήμερα με τα επιτόκια δανεισμού στο 4,5% να βγείτε στις αγορές και να καλύψετε τις δανειακές ανάγκες της χώρας; Γιατί είναι αυτή η πορεία των επιτοκίων; Μα, θα μου πείτε ότι αυξήθηκαν λίγο λόγω Ιταλίας και αυξήθηκαν παντού. Ναι, αλλά η διαφορά με τα επιτόκια, τα spreads της Πορτογαλίας και της Κύπρου παραμένει η ίδια. Γιατί, αν η πορεία της οικονομίας ήταν τόσο επιτυχημένη αυτά τα τρία χρόνια, δεν συνέκλιναν τα επιτόκια; Είπατε: «Τι διαφορετικό επιτέλους είχαν η Ιρλανδία και η Κύπρος; Δεν είχαν κάτι διαφορετικό». Δεν είχαν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό ήταν το διαφορετικό, το οποίο είχαν. Είχαν σοβαρές κυβερνήσεις που έκαναν τη δουλειά τους. Μόνο σε μας προέκυψε αυτό το ατύχημα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ο δεύτερος λόγος για τον οποίον δεν υπάρχει καμμία καθαρή έξοδος - θα σας τον επαναλάβω, γιατί αρνείστε συστηματικά να τον σχολιάσετε - είναι ότι έχετε προνομοθετήσει μέτρα για το 2019 και το 2020, περικοπές φόρων και μείωση αφορολόγητου. Αυτό δεν συνέβη σε καμμία άλλη χώρα. Αυτό συνιστά στην ουσία το τέταρτο μνημόνιο, το οποίο έχετε συμφωνήσει και μάλιστα χωρίς χρηματοδότηση. Εάν πραγματικά πιστεύετε σήμερα ότι υπάρχει καθαρή έξοδος, υπάρχει πολύ εύκολη λύση. Ελάτε, λοιπόν, νομοθετήστε στη Βουλή, καταργήστε τις μειώσεις των συντάξεων, καταργήστε και τη μείωση του αφορολόγητου και πράγματι τότε θα είστε πιστευτός, όταν θα μιλήσετε για καθαρή έξοδο. Μέχρι να το κάνετε αυτό, προφανώς και δεν έχετε καμμία πειστικότητα όταν ισχυρίζεστε ότι η έξοδος θα είναι καθαρή. Το δεύτερο θέμα στο οποίο επιμένετε είναι ότι η οικονομία υπεραποδίδει. Σας το έχω ξαναπεί: Μη μπλέκετε τη δημοσιονομική υπεραπόδοση, που είναι αποτέλεσμα μιας βάναυσης φορολογικής επιδρομής, με την απόδοση της οικονομίας. Η απόδοση της οικονομίας είναι ο ρυθμός ανάπτυξης. Ο ρυθμός ανάπτυξης είναι θλιβερός. Σας παρουσίασα τα στοιχεία για το 2015, για το 2016 και για το 2017. Δεν υπήρχε κανένας λόγος, κύριε Τσίπρα, η Ελλάδα να μην έχει την ίδια πορεία με την πορεία της Πορτογαλίας και της Κύπρου. Ο μόνος λόγος ήσασταν εσείς και το τι κάνατε το πρώτο εξάμηνο του 2015. Γι' αυτό δεν είχαμε αυτήν την πορεία. Αν πιστεύετε εσείς οι ίδιοι στη θεωρία του ελατηρίου - κύριε Δραγασάκη, που είστε και οικονομολόγος - θα πρέπει να δεχθείτε ότι όσο πιο βαθιά η ύφεση, τόσο μεγαλύτερη η δυνατότητα εκτίναξης του ελατηρίου. Το γεγονός…
Το αντίθετο λέτε.
Α, το αντίθετο τώρα. Μάλιστα. Τότε ακυρώνατε τη θεωρία του ελατηρίου, την οποία τόσο καιρό υπερασπιζόσασταν. Αυτό το οποίο διαφοροποιεί την Ελλάδα από την Κύπρο και την Πορτογαλία ήταν το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο του 2015, για το οποίο θα λογοδοτήσετε στις επόμενες εκλογές, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν εξιλεωθήκατε μαγικά με το γεγονός ότι κάνατε εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015. Δεν ξεχάστηκαν όλα αυτά. Οι περικοπές των συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου είναι η ουρά, είναι τα απόνερα αυτής της καταστροφικής πολιτικής. Το γεγονός ότι οι τράπεζες δεν ανήκουν πια στο ελληνικό δημόσιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της καταστροφικής πολιτικής. Έχουμε ακόμα capital controls. Μιλάτε για επιχειρηματικότητα, μιλάτε για εξαγωγές, τη στιγμή που έχετε ακόμα capital controls. Όλα αυτά είναι τα απόνερα αυτής της καταστροφικής πολιτικής. Το τρίτο, βέβαια, μεγάλο ψέμα σας είναι ότι η πολιτική σας έχει κοινωνικό πρόσημο, ότι εσείς, ως καλοί και συνεπείς αριστεροί, είστε εδώ πέρα πάνω από όλα για τους πιο αδύναμους. Πετσοκόψατε το ΕΚΑΣ, μειώσατε το κοινωνικό επίδομα αλληλεγγύης, αυξήσατε τον ΦΠΑ, που χτυπάει πιο πολύ τους πιο αδύναμους, τον ειδικό φόρο ενεργειακών προϊόντων, κόψατε το επίδομα θέρμανσης. Πείτε μου: Όλα αυτά τους πλούσιους χτυπούν ή τους φτωχούς; Η πραγματικότητα είναι ότι οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι επί των ημερών σας. Μιλάτε - και εγώ είμαι διατεθειμένος να κάνουμε αυτήν τη συζήτηση σε άλλη ευκαιρία - για το πλαίσιο με το οποίο πρέπει να διαμορφώνεται ο κατώτατος μισθός. Και εγώ πιστεύω στις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις - το έχω πει πολλές φορές - αλλά αυτό δεν κρίνετε σκόπιμο να το επαναλάβετε σε αυτή την Αίθουσα. Όμως, αναρωτιέμαι: Τη στιγμή που θα επιβάλετε για πρώτη φορά μείωση του αφορολόγητου και θα φορολογήσετε αυτούς οι οποίοι παίρνουν 580 ευρώ ή 600 ευρώ ή 620 ευρώ ή όσο μπορεί να πάει ο κατώτατος μισθός, αυτοί θα είναι ωφελημένοι τελικά στο διαθέσιμο εισόδημά τους; Μπορεί να κερδίσουν 20 ευρώ από την αύξηση του κατώτατου μισθού και θα τους πάρετε παραπάνω από έναν μισθό πίσω από την αύξηση της φορολογίας. Άρα η πραγματικότητα, κύριε Τσίπρα, είναι ότι δεν είστε εδώ πέρα για τους πιο αδύναμους, καθώς οι πιο αδύναμοι είναι αυτοί οι οποίοι επλήγησαν από την πολιτική σας. Όταν επικαλείστε τα στοιχεία για την ανεργία, προσέξτε λίγο και κοιτάξτε τα σε μεγαλύτερο βάθος, γιατί ένα μεγάλο κομμάτι είναι επιδοτούμενα προγράμματα, πολλά εκ των οποίων δεν πληρώνονται καν, ενώ ένα άλλο μεγάλο κομμάτι είναι δουλειές μερικής απασχόλησης που δεν πληρώνουν καλά και το γνωρίζετε αυτό εσείς πρώτος και καλύτερος. Κοιτάξτε: Έχω μία διαφορετική φιλοσοφία. Ναι, εμείς θέλουμε να συμμαζέψουμε το κράτος και να μειώσουμε τη φορολογία. Εσείς θέλετε ένα πλαδαρό κράτος και μεγάλους φόρους. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά. Αν θέλουμε να το προσδιορίσουμε ιδεολογικά, αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά. Μας εγκαλέσατε γιατί θέλουμε να συγκρατήσουμε τους αριθμούς των προσλήψεων. Μα, γιατί; Εγώ δεν τάζω λαγούς με πετραχήλια. Εγώ ξέρω ότι αν δεν κάνουμε ένα πρόσθετο συμμάζεμα στο κράτος, δεν μπορούμε τόσο εύκολα να μειώσουμε τους φόρους. Άρα τι προέχει για μας; Για μας προέχει η ανάπτυξη και η δημιουργία πλούτου. Άρα ναι, είμαστε από δύο διαφορετικούς κόσμους σ' αυτό. Μείνετε εσείς, λοιπόν, με αυτήν τη φορολογία, μείνετε με το μεγάλο κράτος, μείνετε με τα πελατειακά σας ρουσφέτια, μείνετε με τους ειδικούς γραμματείς που διορίζετε δήθεν αξιοκρατικά, αλλά στην πραγματικότητα τους υποδεικνύετε με «φωτογραφικές» προκηρύξεις. Αυτοί είστε! Είστε, δηλαδή, η μετενσάρκωση όλων των δεινών που στην ουσία έφεραν τη χώρα στη χρεοκοπία το 2009 και το 2010. Τελειώνω με κάτι το οποίο βρήκα ενδιαφέρον. Είπατε άλλο ένα ψέμα, κύριε Τσίπρα. Είπατε ότι εγώ ζητώ από τους επενδυτές να μην επενδύσουν στη χώρα μας. Κύριε Τσίπρα, αυτό είναι ψέμα. Είτε εντός, είτε εκτός Ελλάδας, πάντα ζητώ από τους επενδυτές να επενδύσουν στη χώρα μας, για τον απλούστατο λόγο ότι ξέρω τι θα γίνει πολιτικά και μπορώ να τους εξασφαλίσω πολιτική ορατότητα και ένα επιχειρηματικό και φορολογικό περιβάλλον καλό για τις επενδύσεις. Τους λέω «αν θέλετε, να έρθετε να επενδύσετε τώρα», προσβλέποντας, ναι, σε μία πολιτική αλλαγή. Αυτό λέω εγώ. Όμως, ας θυμηθούμε λίγο, εσείς που λέτε ότι εγώ τρομάζω τους επενδυτές, κύριε Τσίπρα, τι λέγατε εσείς ακριβώς το 2014. «Αλέξης Τσίπρας. Δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ για ακύρωση της ιδιωτικοποίησης του ΑΔΜΗΕ». Αφήνω στην άκρη το γεγονός τού τι κάνατε στη συνέχεια, γιατί δεν έχει καμμία σημασία, διότι ήταν άλλη μία μνημειώδης κωλοτούμπα. Τι λέγατε, όμως, τότε;
Τι κάναμε να πείτε.
Όχι, θα σας πω τι λέγατε.
Τι κάναμε, όμως, να μας πείτε!
«Γι' αυτό εμείς λέμε ότι αυτήν την προοπτική θα την αποτρέψουμε», έλεγε τότε ο Αλέξης Τσίπρας τον Σεπτέμβριο. «Και δεν είναι απειλή, αλλά κατάθεση πρόθεσης. Όσοι έρθουν να κερδοσκοπήσουν θέτοντας σε κίνδυνο την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, να το υπολογίσουν και δεύτερη φορά. Θα χάσουν τα λεφτά τους, αλλά θα τεθούν και υπόλογοι απέναντι στον νόμο». Κύριε Τσίπρα, ποιον κοροϊδεύετε; Πάρτε το εδώ πέρα και δώστε το στον κ. Τσίπρα για να θυμάται τι είναι αυτά τα οποία έλεγε! Έτσι, για να του φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη! [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και κατηγορείτε εμάς ότι εμείς τρομάζουμε επενδυτές; Καλοδεχούμενοι, κύριε Τσίπρα, είναι όλοι οι επενδυτές, οι οποίοι θέλουν να επενδύσουν στη χώρα μας και είναι καλοδεχούμενοι για τον απλούστατο λόγο ότι εμείς πιστεύουμε στις προοπτικές του τόπου. Επειδή πιστεύουμε και στη δυνατότητά μας την επόμενη μέρα να κάνουμε τη ζωή των επενδυτών πιο εύκολη, με κανόνες, με μία νέα και γενναία συμφωνία αλήθειας μεταξύ του επιχειρηματικού κεφαλαίου και της πολιτικής ηγεσίας, εμείς θα διασφαλίσουμε χαμηλότερη φορολογία, καλύτερη ρευστότητα, ευκολότερες αδειοδοτήσεις. Οι εργοδότες θα φροντίζουν τους εργαζομένους τους, θα τους δίνουν κίνητρα, θα προσέχουν το περιβάλλον και θα επιδεικνύουν εταιρική κοινωνική ευθύνη. Αυτή είναι η συμφωνία αλήθειας που προτείνουμε στην επιχειρηματική κοινότητα για την επόμενη ημέρα. Ναι, θα έρθουν να επενδύσουν την επόμενη ημέρα, κύριε Τσίπρα, και η Ελλάδα θα μπορέσει επιτέλους να δει τους ρυθμούς ανάπτυξης που εσείς αποδεδειγμένα αδυνατίσατε να πετύχετε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Κύριε Τσίπρα, θέλετε να τριτολογήσετε;
Όχι, κυρία Πρόεδρε. Δεν θα τριτολογήσω. Απλώς θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό για να πω κάτι.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, η παρέμβασή μου δεν θα είναι πάνω από δύο λεπτά και δεν θα τριτολογήσω. Θα μιλήσει ο Αντιπρόεδρος. Κύριε Μητσοτάκη, δεν έχω καταλάβει ποια είναι ακριβώς η πρότασή σας. Γι' αυτό παίρνω τον λόγο. Σας άκουσα στην πρώτη ομιλία σας να λέτε ποια είναι η πρότασή σας για το πώς η Ελλάδα θα προχωρήσει μετά τη μνημονιακή εποχή, διότι αυτό συζητάμε σήμερα. Δεν λέω εγώ τώρα να πιάσουμε τις λεπτομέρειες, να δούμε τις απόψεις μας για το παραγωγικό μοντέλο. Λέω για το βασικό πλαίσιο. Σας άκουσα στην πρωτομιλία σας να λέτε ότι η έξοδος στις αγορές είναι ναρκοπέδιο. Σας ακούω στη δευτερομιλία σας να λέτε ότι δεν ζητήσατε και δεν ζητάτε πιστοληπτική γραμμή. Τι ζητάτε λοιπόν; Δεν υπάρχει άλλη εκδοχή. Τι; μνημόνιο; Παράταση του μνημονίου; Συνέχεια του μνημονίου; Νέο μνημόνιο; Αυτό ίσως είναι μία τρίτη εκδοχή από τις δύο υπαρκτές εναλλακτικές εκδοχές. Μένω με αυτή την απορία από την τοποθέτησή σας. Γι' αυτό παίρνω τον λόγο. Δεύτερον, αναφερθήκατε στις τιμές, στα spreads και στη διακύμανση των δεκαετών ομολόγων. Μάλιστα, κάνατε και τον αστεϊσμό σε σχέση με τον πίνακα τον οποίο κατέθεσα στα Πρακτικά. Πράγματι τι φαίνεται εκεί; Φαίνεται η αποτυχία του δεύτερου μνημονίου. Γιατί πράγματι υπήρχε μία αποκλιμάκωση κατά τη διάρκεια της υλοποίησης της πρώτης, της δεύτερης, της τρίτης και της τέταρτης αξιολόγησης του δευτέρου προγράμματος και η περιβόητη πέμπτη αξιολόγηση δεν έκλεισε ποτέ. Και πριν κλείσει ο κ. Σαμαράς βγήκε στις αγορές. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Καθίστε να ακούσετε. Πολύ πριν. Ακούστε. Αυτά έγιναν μετά. Εγώ μιλάω για το καλοκαίρι του 2014. Εσείς αναφέρεστε στον Δεκέμβρη του 2014. Το καλοκαίρι του 2014, όταν είχαν αρχίσει να αποκλιμακώνονται τα ομόλογα, έγινε μία προσπάθεια εξόδου στις αγορές. Και με το που έγινε αυτή η προσπάθεια η αποτυχημένη, δοκιμαστική, τότε βλέπετε - θα το δείτε στον πίνακα τον οποία σας έχω θέσει υπ' όψιν σας - την κατακόρυφη άνοδο. Αυτό, λοιπόν, το οποίο σας έδωσα και το οποίο σχολιάσατε είναι η παταγώδης αποτυχία του δεύτερου μνημονίου και της προσπάθειας της τότε Κυβέρνησης να πείσει ψευδεπίγραφα ότι υπάρχει success story. Ενώ σήμερα έχουμε ήδη δύο πετυχημένες εξόδους στις αγορές, έχουμε μία ουσιαστικότατη αποκλιμάκωση των ομολόγων, όλων των ομολόγων, δεκαετών, επταετών, πενταετών. Και βεβαίως διαπιστώσατε, όλοι διαπιστώνουμε, ότι τις τελευταίες ημέρες υπάρχει μία αναταραχή σε σχέση με τις διεθνείς αγορές που εν πολλοίς οφείλεται στην πολιτική αβεβαιότητα στην Ιταλία. Όμως, αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Όμως, τούτων δοθέντων αναρωτιέμαι το εξής: Σας άκουσα με προσοχή - και χαίρομαι που το είπατε - ότι δεν ζητάτε πιστοληπτική γραμμή. Καλοδεχούμενο. Όμως, πιστοληπτική γραμμή δεν ζητάτε. Ναρκοπέδιο, λέτε, οι αγορές. Τότε τι λέτε; Τι προτείνετε; Το μόνο που κατάλαβα καλά ότι προτείνετε είναι να μην προχωρήσουμε σε προσλήψεις και ενδεχομένως το, κατά τη γνώμη σας, πλεονάζον προσωπικό να φεύγει, μπας και μειώσουμε λίγο τους φορολογικούς συντελεστές. Διαφωνούμε με αυτή την άποψη. Πιστεύουμε ότι η μείωση των φορολογικών συντελεστών πρέπει να έρθει και θα έρθει από το 2019 και μετά σταδιακά μέσα από τον δημοσιονομικό χώρο που κατακτιέται από τη συνετή πολιτική δημοσιονομική διαχείριση. Τέλος, καλοδεχούμενη η τοποθέτησή σας σε σχέση με το ότι λέτε στους επενδυτές να έρθουν. Εγώ αναφέρθηκα σε μία συγκεκριμένη παρέμβασή σας σε εκδήλωση του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, στην οποία παρέμβασή σας - και μάλιστα αναφέρθηκε και ο Αντιπρόεδρος σε άλλη συζήτηση εδώ στη Βουλή - είπατε να φέρουν τα χρήματά τους επενδυτές στην Ελλάδα, όταν αποκατασταθεί η πολιτική σταθερότητα. Εάν αυτή τη δήλωση σήμερα έχετε την παρρησία να την αφήσετε στην άκρη ως ένα κακό συμβάν και να τοποθετηθείτε εκ νέου για την ανάγκη να επιστρέψουν τα χρήματά τους στις τράπεζες οι επενδυτές και να έρθουν εδώ να συνεχίσουν αυτή την ανοδική πορεία επενδύσεων που είχαμε το 2017 και το 2018 και να πάμε να πιάσουμε νέο ρεκόρ του 2018, είναι καλοδεχούμενη η τοποθέτηση. Ένα τελευταίο. Κύριε Μητσοτάκη, θέλω να καταγγείλω την αδόκιμη επίθεση που κάνατε στην κ. Γεννηματά σε σχέση με τον πρώην Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας κ. Ψωμιάδη. Διότι ορθώς λέτε ότι εψήφισε στις εκλογές ανάδειξης Αρχηγού στο Κίνημα Αλλαγής, αλλά πριν από δέκα ημέρες ψήφισε και στις δικές σας εσωκομματικές εκλογές στη Θεσσαλονίκη. Έκανε και δηλώσεις, μάλιστα, έξω από το εκλογικό κέντρο. Να είστε καλά.
Τώρα θα δώσω τον λόγο στον κ. Λεβέντη για τη δευτερολογία του. Θα κλείσει μετά ο κ. Δραγασάκης. Κύριε Λεβέντη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Πρόεδρο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είδα εδώ στην Αίθουσα ότι γίνεται μάχη επί ποίου θα έρθουν τα λεφτά πίσω. Τα λεφτά δεν καλούνται να έρθουν πίσω. Όταν υπάρξει εμπιστοσύνη στην οικονομία, τότε, κύριε Τσίπρα, έρχονται τα λεφτά πίσω. Είτε τα προσκαλεί ο κ. Μητσοτάκης είτε δεν τα προσκαλεί, ελάχιστα τον λαμβάνουν υπ' όψιν. Μην ανησυχείτε επ' αυτού, ότι θα επηρεάσει τα χρήματα ο κ. Μητσοτάκης, δηλαδή. Το κατά πόσο θα επιστρέψουν τα χρήματα, το εξαρτούν από το κλίμα το οποίο υπάρχει στη χώρα. Θέλω να πω δύο λόγια για τους μικροομολογιούχους. Έχουμε στον τόπο αυτόν αδικήσει κάποιους ανθρώπους. Μέχρι τώρα δεν έχουν χαθεί λεφτά. Στην Κύπρο χάθηκαν λεφτά. Στην Ελλάδα, όμως, υπήρξαν άνθρωποι που επένδυσαν σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου. Όσοι επένδυσαν σε Eurobank και σε Alpha δεν έχασαν τα λεφτά τους. Όσοι επένδυσαν σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου όμως, με μία κακοήθη απόφαση τότε του κ. Βενιζέλου για το PSI - που είχε, βέβαια, και την καλή της πλευρά, γιατί μείωσε το χρέος - οι άνθρωποι έχασαν τα λεφτά τους. Δεν είναι αυτό το πράγμα ενέργεια κράτους δικαίου και οφείλουμε να το διορθώσουμε με κάποιον τρόπο. Αν δεν έχει χρήματα το κράτος αμέσως, να δώσουμε λύσεις όπως μείωση της φορολογίας τους, σταδιακή αποπληρωμή των δόσεων των φόρων που έχουν, κάποια κίνητρα άλλα κ.ο.κ.. Πάντως δεν μπορούμε να αφήσουμε κάποιους ανθρώπους να πεθάνουν εγκαταλελειμμένοι της πείνας. Από όλες τις πτέρυγες της Βουλής είναι εγκαταλελειμμένοι οι άνθρωποι αυτοί. Μετά μιλάμε για απλή αναλογική και βλέπω ότι εγκατέλειψε ο κ. Τσίπρας την παλαιά του άποψη για μηδέν μπόνους και τώρα συναλλάσσεται με την κ. Γεννηματά για τριάντα έδρες μπόνους. Αυτό δεν είναι απλή αναλογική. Αυτό είναι παζάρι. Όταν λέμε «απλή αναλογική», λέμε να γυρίσει η σελίδα των αυτοδύναμων κυβερνήσεων που μας έφεραν στη χρεοκοπία, την ηθική και την οικονομική - γιατί υπήρξε στον τόπο αυτό, νωρίτερα από την οικονομική, και η ηθική χρεοκοπία πολιτικού συστήματος - και να πάμε σε κυβερνήσεις συμμαχίας. Μπορεί να γίνονται συμμαχικές κυβερνήσεις όχι μόνο μεταξύ δύο κομμάτων, αλλά και τριών και τεσσάρων κομμάτων, αρκεί να σταματήσει η ελπίδα ότι κάποιος θα βγει αυτοδύναμος. Κι αν μέμφομαι την κ. Γεννηματά, είναι γιατί με την ψήφο που έδωσε πέρυσι, διατηρεί τις ελπίδες του κ. Μητσοτάκη για πρωθυπουργία. Αυτό όντως μέμφομαι, διότι είναι καταστροφή. Θα είχαμε προχωρήσει στον τόπο αυτόν στο γύρισμα σελίδας και θα είχαν αξία αυτές οι εκλογές τώρα. Ενώ τώρα λέμε να γίνουν με το παλιό σύστημα και οι μεθεπόμενες να γίνουν με την απλή αναλογική. Έχεις και τον κ. Μητσοτάκη να σου λέει ότι άμα βγει, θα επαναφέρει την ενισχυμένη και όλα αυτά ακούγονται σαν ατιμίες από τον κόσμο. Θα κάνουμε άλλη μία φορά εκλογές με μπόνους, για να έρθει η παράλλη φορά να κάνουμε χωρίς μπόνους και με έναν απειλούντα υποψήφιο πρωθυπουργό ότι το πρώτο νομοσχέδιο που θα φέρει είναι η ενισχυμένη. Γνωρίζετε ότι τρεις εκ των Βουλευτών μας έχουν φύγει από την Ένωση Κεντρώων. Εγώ δεν έχω καταλάβει ακόμα τους λόγους που επικαλέστηκαν. Θα δούμε στην ψηφοφορία για το σκοπιανό τι ψήφο θα δώσουν. Περιμένει όλη η Ελλάδα να το δει αυτό, να ξέρετε. Εκείνο το οποίο θέτω, όμως, είναι ένα θέμα: Τα κόμματα που παίρνουν Βουλευτές που είναι εκλεγμένοι με λίστα, πράττουν ηθικά; Τα κόμματα που παίρνουν, δηλαδή, μία έδρα που είναι βγαλμένη για την Ένωση Κεντρώων σε μία περιφέρεια και τη βλέπουν τώρα την έδρα αυτή - ξέρω 'γώ - στο ΠΑΣΟΚ ή τη βλέπουν αλλού, πράττουν ηθικά τα κόμματα αυτά; Συμβάλλουν στην αναβάθμιση της ηθικής υπόστασης του πολιτικού συστήματος; Δηλαδή όποιος περνάει απ' έξω τον βάζετε μέσα; Αυτή είναι η ηθική; Θέλετε να το κάνουν κι άλλοι στο μέλλον αυτό; Γιατί για σας, κύριε Τσίπρα, υπήρξε η κ. Κατριβάνου και ο κ. Σακελλαρίδης οι οποίοι, αν δεν παρέδιδαν την έδρα, θα είχατε χάσει τη δεδηλωμένη. Άρα υπήρξε ένα δείγμα ηθικής. Αυτό το δείγμα ηθικής είναι καλό για σας. Όταν είναι όμως για άλλους δεν το τηρείτε; Μου είχατε υποσχεθεί παλαιότερα ότι στις δημοσκοπήσεις θα κάνουμε μία ανεξάρτητη αρχή, όχι για να μην γίνονται δημοσκοπήσεις, αλλά για να ελέγχονται τα αποτελέσματα. Εδώ έχω μία δημοσκόπηση, χθες βγήκε, να μην πω από πού, και δείχνει 4% μόνο διαφορά η Νέα Δημοκρατία, προχθές σε μία άλλη δεκαεννέα μονάδες η Νέα Δημοκρατία από το ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς αλλού 3,5%, αλλού 2%, αλλού γίνονται αναγωγές, αλλού δεν γίνονται. Γιατί θέλετε να διατηρείτε αυτήν τη βαρβαρότητα των δημοσκοπήσεων; Εξυπηρετεί τίποτα, κύριε Τσίπρα; Να γίνει μία ανεξάρτητη αρχή. Πρώτα να ελέγχονται από την αρχή τα ευρήματα και αμέσως να δίνονται στη δημοσιότητα και τότε δεν θα μπορεί να τα αμφισβητήσει ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε εγώ, ούτε εσείς, ούτε κανείς. Μου είχατε πει ότι θα το τηρήσετε αυτό. Τι σας εμποδίζει; Θέλετε πρώτα να φύγετε και να μου πείτε «δεν πρόλαβα»; Μπορεί. Μετά ζητά ο εισαγγελέας στις προμήθειες μεγάλου ύψους, πάνω από ένα ποσό 2 εκατομμυρίων ευρώ, να βάλουμε εισαγγελέα διά κληρώσεως από το Σώμα Εισαγγελέων - Εφετών. Δεν θα υπήρχαν ούτε Τσοχατζόπουλοι, ούτε Παπαγεωργόπουλοι, ούτε θα είχε το άγχος η κάθε κυβέρνηση μήπως την παραπέμψει με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών η επόμενη κυβέρνηση. Γιατί δεν θέλετε διακομματικά να παραγγέλλονται τα όπλα, διακομματικά να ανατίθενται τα δημόσια έργα; Γιατί δεν θέλετε να μπει μία τάξη; Φοβάστε μη χάσετε την εξουσία; Θα χάσετε την εξουσία, αλλά θα βρείτε την ησυχία εις τον ύπνο σας. Λέω την αλήθεια. Αυτήν τη στιγμή με τέτοιες αντιπολιτεύσεις, που, επειδή τους παραπέμπετε εσείς, υπόσχονται να σας παραπέμψουν κι εκείνοι, η υπογραφή του Υπουργού είναι πολύ επικίνδυνη. Μπορεί να πάει αύριο σε ένα δικαστήριο, ενώ αν υπήρχε ένας εισαγγελέας και μία διακομματική επιτροπή στην ανάθεση δημοσίων έργων και στην ανάθεση προμηθειών, το θέμα θα ελύετο. Γιατί κάνετε τους κωφάλαλους στην Αίθουσα αυτή; Βολεύει να διατηρείται αυτό το χάλι και να λέει ο ένας τον άλλον κλέφτη; Ο κ. Σακελλαρίου προ μιας εβδομάδος παραιτήθηκε και είπε ότι υπερασπίζεται τις συντάξεις του κόσμου, υπερασπίζεται το γεγονός ότι έχασαν το εισόδημά τους πολλοί. Μπορεί να έχει και κάποιο δίκιο σε μερικά. Στα δικά τους αναδρομικά οι δικαστικοί γιατί πετύχανε να τα πάρουν ολάκερα; Δηλαδή για σταθείτε. Ακούτε τώρα; Μία τάξη η οποία έβγαλε απόφαση για τον εαυτό της να τα πάρει τα αναδρομικά, ενώ όλοι οι άλλοι δεν τα παίρνουν, αυτή η τάξη, όμως, καίγεται για τις υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις. Αυτό με βάζει σε σκέψεις. Εγώ θα περίμενα ο κάθε κ. Σακελλαρίου - το όνομά του τυχαία το ανέφερα - τότε που επί χρόνια η χώρα ζούσε στον αστερισμό του ρουσφετιού και της συναλλαγής, στις κλεψιές, στις απάτες, τότε να έγειρε ανάστημα. Θα μου πεις ο δικαστής; Ναι, ο δικαστής μπορεί να κάνει πολλά. Ακόμη και κατώτερος δικαστής μπορεί να κάνει πολλά, όταν αισθάνεται ότι με τα δανεικά και με την επιλεκτική μεταχείριση κάποιων τάξεων η χώρα οδεύει στην πτώχευση. Κάποτε είχε ακουστεί ότι ο καθηγητής Μπέης επισκέφτηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον ρώτησε: «Με όλα αυτά τα δανεικά πού οδεύομεν;». Και του απάντησε: «Μη στεναχωριέσαι. Όλες οι χώρες δανείζονται». Και αυτός ο άνθρωπος, ο Ανδρέας Παπανδρέου θεωρείται χαρισματικός και από τους πιο σοβαρούς πολιτικούς που περάσαν από την Ελλάδα και έδωσε αυτήν την ελαφροτάτη απάντηση στον καθηγητή κ. Μπέη και το είπε στην τηλεόραση. Το είχα ακούσει με τα αυτάκια μου και είπα: «Τι γίνεται εδώ;» Από το Νεώριο Σύρου μου στέλνουν συνεχώς μηνύματα ότι ενώ κάποιος επενδυτής εκεί έχει ασχοληθεί και θέλει να ξεκινήσει, δεν ξεκινάει τίποτα. Η Κυβέρνηση δεν θέλει επενδύσεις ή οι επενδύσεις αφήνονται στη μοίρα τους; Στείλτε έναν Υπουργό, κύριε Πρωθυπουργέ, να δει τι γίνεται εκεί. Εάν είναι αξιόπιστος ο υποψήφιος αυτός επενδυτής, δώστε του τη δουλειά να συνεχίσει το ναυπηγείο να κινείται και να δουλεύει. Εάν δεν είναι αξιόπιστος, βρείτε άλλον. Πάντως μην αφήνετε την οικονομική ζωή μιας περιοχής ολόκληρης να παραλύει. Δεν είναι λύση αυτή. Δεν είναι λύση, γιατί, εάν έπαιρναν κάποια λεφτά οι άνθρωποι από τα χρωστούμενα, είναι πολλοί οι εργαζόμενοι, θα εκινείτο η ζωή του νησιού. Θα εκινείτο η ζωή του νησιού από αυτό το πράγμα. Γιατί το αφήνουμε; Μετά τον «Ρουβίκωνα» γιατί τον αφήνετε να εξευτελίζει την Κυβέρνηση; Ως πού θα πάει αυτό; Κάνουν μία επίθεση κάθε μέρα. Εγώ δεν λέω ότι ο κ. Τόσκας είναι άχρηστος ή ότι είναι ανίκανος. Δεν καταλαβαίνω, όμως, τι είναι αυτό. Είναι ακτιβισμός; Είναι βία; Γίνονται κάτι συζητήσεις φιλολογικού τύπου για το τι είναι. «Πάρτε τον τράγο από τα κέρατα», κύριε Τσίπρα, πριν σας μπήξει τα κέρατά του στην κοιλιά εκείνος. Μετά ζητάει εκλογές η κ. Γεννηματά. Είναι σίγουρη ότι θα πάρει δύναμη; Γιατί μέχρι τώρα στην κ. Γεννηματά βλέπω όλους τους παλιούς, όλα τα συντρίμμια του παλαιού ΠΑΣΟΚ. Δεν βλέπω κανένα νέο πρόσωπο. Και βλέπω ότι είστε ερωτευμένοι μαζί τους. Και οι δεξιοί τους θέλετε για συνεταίρους και εσείς τους καλείτε να γίνουν συνεταίροι σας. Δηλαδή, το κόμμα που ευθύνεται σε μεγάλο ποσοστό για την πτώχευση της χώρας το καλείτε να γίνει συνέταιρός σας. Και έτσι χάνετε και εσείς τη σοβαρότητα. Η Νέα Δημοκρατία δεν ξέρει τι έκανε το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια; Ένα εκατομμύριο διορισμούς είχε κάνει. Όποιος σας δώσει ψήφο για να γίνει ο κ. Μητσοτάκης Πρωθυπουργός τα δίνετε όλα. Δεν είναι ωραία πράγματα αυτά. Ανθρώπους που τους έχετε χαρακτηρίσει με σκληρά λόγια τους καλείτε τώρα εν δυνάμει αυριανούς συνεταίρους σας. Εσείς χάνετε ηθική υπόσταση. Δεν χάνουν αυτοί. Αυτούς έτσι και αλλιώς εγώ τους θεωρώ χαμένους. Γιατί το όνειρο ένα κόμμα που μίκρυνε να ξαναμεγαλώσει στην πολιτική πολλών χωρών που γνωρίζω δεν έχει συναντηθεί. Δεν έχει συναντηθεί τέτοιο όνειρο, να ξαναμεγαλώνει ένα κόμμα. Θα ήθελα να πω και κάτι τελευταίο πριν αποχωρήσω, κύριε Τσίπρα. Ο κ. Καμμένος είναι αντίθετος με το να δοθεί το όνομα «Μακεδονία». Έτσι λέει τουλάχιστον. Εσείς, δηλαδή, άγεστε σε ψηφοφορία να ψηφίσουν από άλλα κόμματα και όχι ο συνεταίρος σας; Αυτό είναι κάτι που σας τιμά; Δηλαδή μπορεί τόσο σοβαρή ψηφοφορία να γίνει με διασπασμένη την Πλειοψηφία; Αφήστε που πιστεύω ότι πρέπει να το ξανασκεφτούμε στην Αίθουσα αυτή αν έχουμε δικαίωμα να δώσουμε το κεφάλαιο που λέγεται «Μακεδονία». Είναι ένα κεφάλαιο εθνικό, δεν είναι κάτι που μπορούμε να το ξεχάσουμε αύριο. Η υπόθεση της Μακεδονίας δεν είναι απλό θέμα. Προκαλούμε τον λαό, όταν με ελαφρότητα λέμε σύνθετη ονομασία, λες και δίνουμε, ας πούμε, ένα πουκάμισο δώρο. Είναι κάτι πολύ σοβαρό το όνομα «Μακεδονία». Διερωτώμαι αν αυτή η Αίθουσα έχει αισθανθεί τη σοβαρότητα του να δίνουμε. Και επαναλαμβάνω - το είπα και στην πρωτολογία - εάν από τον Ερντογάν ζητούσαν οι Αμερικανοί - γιατί αυτοί κινούν τα νήματα, κακά τα ψέματα - μια ανάλογη παραχώρηση, ξέρετε τι απάντηση θα έπαιρναν από τους Τούρκους; Δηλαδή στην Ελλάδα δεν έχουμε τον πατριωτισμό, έστω κι αυτόν που δείχνουν οι γείτονές μας;
Κύριε Πρόεδρε το είπατε και στην πρωτολογία και με αυτό να τελειώσετε.
Έλειπε ο κύριος Πρωθυπουργός.
Το άκουσα.
Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης ομιλίας. Γι' αυτό για εσάς είναι κουραστικό. Ολοκλήρωσα δεν έχω κάτι άλλο να πω. Η μάχη εδώ ήταν ποιος έσωσε περισσότερο τη χώρα, η Νέα Δημοκρατία ή ο ΣΥΡΙΖΑ. Φοβάμαι ότι και οι δύο την καταστρέψατε.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Ιωάννης Δραγασάκης.
Η σημερινή συζήτηση έγινε στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου κατά κάποιο τρόπο, με αφορμή την επιστολή της κ. Γεννηματά. Ως συζήτηση στο πλαίσιο λοιπόν του ελέγχου της Κυβέρνησης, νομίζω ότι είχε ένα ικανοποιητικό περιεχόμενο. Διαφάνηκαν οι διαχωριστικές γραμμές, ακούστηκαν πάρα πολλά θέματα και ετέθησαν ερωτήματα. Εάν, όμως, το δούμε ως μία συζήτηση για το αναπτυξιακό μέλλον της χώρας, μιας χώρας που βίωσε μία καταστροφική κρίση και μία κρατική χρεοκοπία, νομίζω ότι τη συζήτηση αυτή πρέπει να τη θεωρήσουμε απλώς ένα προεισαγωγικό στάδιο. Θέλω να πω, δηλαδή, ότι χρειάζονται κι άλλες συζητήσεις, πιο ουσιαστικές. Επίσης, φάνηκε, νομίζω, ότι η συζήτηση γι' αυτά τα θέματα απαιτεί κι ένα άλλο κλίμα. Βεβαίως, υπάρχουν αντιπαραθέσεις, αλλά χρειάζεται να έχουμε και κοινά δεδομένα, κοινούς αριθμούς, ούτως ώστε η αντιπαράθεση να είναι επί της πολιτικής κι όχι επί των δεδομένων. Με αυτή λοιπόν, τη διαπίστωση θα ήθελα να σχολιάσω ορισμένα επιχειρήματα που ακούστηκαν στην τελευταία φάση της συζήτησης. Το πιο ενδιαφέρον επιχείρημα είναι αυτό που διατύπωσε ο κ. Μητσοτάκης, ότι όταν μια οικονομία είναι σε ύφεση, όσο πιο μεγάλη είναι η ύφεση τόσο πιο απότομη μετά είναι η ανάκαμψη. Η θεωρία του ελατηρίου. Είναι όντως μία γνωστή άποψη που διατυπώνεται από οικονομολόγους. Όμως, εδώ πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας ότι όταν μία οικονομία έχει ισχυρό, μεγάλο ιδιωτικό χρέος, όταν δηλαδή η οικονομική κρίση συνοδεύεται με τραπεζική κρίση, όπως συνέβη σε εμάς, τότε το μεγάλο ιδιωτικό χρέος λειτουργεί ως βαρίδι στην ανάκαμψη. Και ακριβώς υπήρξαν μεγάλες ευθύνες που για αρκετά χρόνια τα κόκκινα δάνεια αυξάνονταν χωρίς να υπάρχει ένα σύστημα μέτρων και ένας σχεδιασμός για τη μείωσή τους, κάτι το οποίο συμβαίνει σήμερα. Άρα τα πολλά κόκκινα δάνεια αχρηστεύουν το τραπεζικό σύστημα και στην πραγματικότητα έχουν μια ανάκαμψη χωρίς πιστώσεις ή τουλάχιστον είχαν. Τώρα περνάμε ακριβώς στο στάδιο που, επειδή μειώνονται τα κόκκινα δάνεια, επειδή αρχίζει η ανάκαμψη της οικονομίας, επειδή βγαίνουμε από τα μνημόνια, αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί. Το δεύτερο πρόβλημα που πρέπει κανείς να πάρει, αν θέλει να χρησιμοποιήσει αυτή τη θεωρία του ελατηρίου, είναι ότι αν η ύφεση είναι τόσο βαθιά αλλά και παρατεταμένη, τότε επέρχεται απαξίωση μεγάλου μέρους του παραγωγικού δυναμικού. Ένα εργοστάσιο «άλφα» μπορεί να είναι στη θέση του και σήμερα, τα μηχανήματα μπορεί να είναι ι εκεί, αλλά η τεχνολογική αλλαγή που έχει επέλθει δεν σημαίνει ότι αυτό το εργοστάσιο σήμερα είναι σε θέση απλώς να τα βάλει μπροστά και να παραγάγει προϊόντα. Άρα έχουμε καταστροφή και απαξίωση ενός μέρους του παραγωγικού δυναμικού, γι' αυτό η ανάκαμψη θα δυναμώνει στον βαθμό που δυναμώνουν οι επενδύσεις. Κι αν υπάρχει κάτι ελπιδοφόρο σε αυτόν τον πρώτο χρόνο της ανάκαμψης που άρχισε το 2017, αυτό νομίζω είναι ότι έχουμε μία τάση προς ανάκαμψη των επενδύσεων. Αν κάποιος θέλει να εντρυφήσει περισσότερο σε αυτά, τον παραπέμπω και σε ένα άρθρο που δημοσίευσε ένας Έλληνας γνωστός οικονομέτρης, ο κ. Ζόνζηλος, στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής» ο οποίος επικαλούμενος και διεθνείς μελέτες λέει ότι όταν μια χώρα έχει μια παρατεταμένη κρίση - κι εμάς η κρίση ήταν δεκαετίες - και ύφεση συν τραπεζική κρίση συν πολλά άλλα που είχαμε κι εμείς, τότε η ανάκαμψη έχει δυσκολίες και αυτό ακριβώς πρέπει να το λάβουμε υπ' όψιν μας. Διότι εύκολα λέει κανείς η ανάκαμψη να γίνει 4% ή 5%, αλλά αυτό μένει λόγια του αέρα, αν δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένες πολιτικές σαν αυτές που περιέχει το Σχέδιο Αναπτυξιακής Στρατηγικής το οποίο σας έχουμε μοιράσει. Το δεύτερο που ακούστηκε είναι μία αντιπολιτευτική, θα έλεγα, παρερμηνεία γνωστών δεδομένων, όπως είναι η διευρυμένη εποπτεία, που είπαν η κ. Γεννηματά και ο κ. Μητσοτάκης, όπως είναι ο χαρακτήρας της εποπτείας. Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διέπονται από τον Κανονισμό 472, ο οποίος υπάρχει από το 2013 και λέει τι συμβαίνει σε μία χώρα όταν μπει σε πρόγραμμα και τι συμβαίνει αφού βγει από το πρόγραμμα. Ό,τι, λοιπόν, έγινε στην Πορτογαλία, το ίδιο γίνεται και σε εμάς. Βεβαίως, η Πορτογαλία δεν ζήτησε αναδιάρθρωση του χρέους της. Εμείς ζητούμε αναδιάρθρωση του χρέους. Οπωσδήποτε, λοιπόν, εκεί θα υπάρχει κάποια διαφορά, αλλά όχι ποιοτική. Μπορεί αντί να είναι δύο οι εκθέσεις οι οποίες θα γίνονται για τη χώρα κάθε χρόνο, να είναι τρεις. Έχει, όμως, φύγει από τη μέση ο μηχανισμός πίεσης, που πολλές φορές λειτούργησε και ως μηχανισμός εκβιασμού. Μέχρι τώρα σου έλεγαν: «Κάνε αυτά, διαφορετικά δεν έχει δόση». Από εδώ και πέρα θα σου λένε: «Νομίζουμε ότι πρέπει να κάνεις αυτά». Και εμείς, όπως και άλλες κυβερνήσεις, θα έχουμε την ευχέρεια να πούμε: «Ωραία, ακούσαμε την πρότασή σας, αλλά εμείς, γι' αυτούς και γι' αυτούς τους λόγους, ακολουθούμε αυτή την πολιτική που θεωρούμε σωστή για τη χώρα μας». Άρα εδώ χρειάζεται μία συνεννόηση, απ' όσους θέλουν να συνεννοηθούν. Όσοι θέλουν να κάνουν αντιπολίτευση σε αυτό το έδαφος, δεν θα είναι πειστικοί, διότι η πραγματικότητα είναι αυτή που περιγράφουμε. Το τρίτο ερώτημα είναι γιατί έχουμε εμείς υψηλότερο επιτόκιο από την Πορτογαλία. Μα, είναι σοβαρό αυτό το ερώτημα για να το θέτουμε; Εμείς έχουμε χρέος 178%, μη βιώσιμο, η Πορτογαλία έχει χαμηλότερο χρέος, είναι εκτός μνημονίων και επομένως, έχει χαμηλότερο ρίσκο χώρας. Από εκεί και πέρα, οι διαφορές υπάρχουν όχι μόνο μεταξύ Πορτογαλίας και Ελλάδας. Αν δείτε τα επιτόκια στην Ιταλία σήμερα είναι υψηλότερα απ' ό,τι είναι τα επιτόκια και στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Γιατί; Διότι και η Ιταλία έχει υψηλό χρέος σε σχέση με τις άλλες χώρες και διότι αυτή τη στιγμή έχει μία πολιτική αβεβαιότητα ως προς το μέλλον της. Άρα εμείς - όντας ακόμα στα μνημόνια - βγαίνοντας από τα μνημόνια, - εάν θέλει κανείς να το μελετήσει - είμαστε σε καλύτερη θέση απ' ό,τι ήταν άλλες χώρες όταν έβγαιναν από τα μνημόνια. Από εκεί πέρα, βεβαίως, υπάρχει το θέμα των διεθνών αναταράξεων και το ενδεχόμενο νέων κρίσεων, που δεν μπούμε να το αποκλείσουμε. Υπάρχουν, λοιπόν, οι κίνδυνοι που υπάρχουν κάθε φορά που μία χώρα, μετά από έναν μακρύ αποκλεισμό από τις αγορές, για πρώτη φορά επιχειρεί να βγει στις αγορές. Αυτούς τους κινδύνους συζητάμε εδώ κι έναν χρόνο στην Κυβέρνηση και μεταξύ μας, αλλά και με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Οι λύσεις είναι συγκεκριμένες, όπως είπε ο Πρωθυπουργός πριν. Δηλαδή, ή ζητάς νέο μνημόνιο ή ζητάς προληπτική γραμμή ή κάνεις το δικό σου εθνικό ταμείο ως λύση δανεισμού ύστατης ανάγκης κα εάν δεν μπορείς να δανειστείς από τις αγορές, να έχεις το δικό σου ταμείο. Τρεις είναι οι δυνατότητες. Καλό είναι και η Νέα Δημοκρατία, αλλά και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις να αποσαφηνίσουν τη θέση τους. Εμείς λέμε ότι η καλύτερη άμυνα έναντι αυτών των ενδεχόμενων κινδύνων είναι: Πρώτον, να έχουμε δικό μας ταμείο, όσο γίνεται πιο ισχυρό. Δεύτερον, να διασφαλίσουμε μία μείωση του χρέους, μία διευκόλυνση του χρέους, ούτως ώστε το χρέος να καταστεί βιώσιμο και ει δυνατόν, να έχει κι αυτόν τον μηχανισμό που συζητείται, ούτως ώστε ακόμα κι αν στο μέλλον έχουμε μία καθίζηση ή έναν κλονισμό βραχύβιο, να μπορούμε να μειώνουμε τις δόσεις και αν εξυπηρετούμε κανονικά το χρέος. Και ο τρίτος και πιο ισχυρός μηχανισμός άμυνας είναι να έχουμε μία ισχυρή δημοσιονομική θέση ως χώρα και ένα νέο υπόδειγμα ανάπτυξης, που δομικά πια θα είναι ανθεκτικό απέναντι στις κρίσεις. Κι αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε. Επομένως, νομίζω ότι τα επιχειρήματα της Αντιπολίτευσης - αυτά τουλάχιστον - είναι ισχνά. Θεωρώ ότι απηχούν ακόμα τη μη σοβαρή αντιμετώπιση του κειμένου το οποίο, όντως με καθυστέρηση, πήρατε στα χέρια σας. Ευελπιστώ ότι σε μία επόμενη φάση, μπορεί να μη μειωθούν οι αντιπαραθέσεις - μπορεί και να ενταθούν οι αντιπαραθέσεις - αλλά τουλάχιστον θα έχουν φύγει από τη μέση αυτά τα οποία, κατά την άποψή μου, αποτελούν δεδομένα μιας συζήτησης κι όχι η ίδια η συζήτηση. Τελειώνοντας, το σχέδιο αυτό έχει κι έναν μηχανισμό υλοποίησης, τον οποίο θα ήθελα να θέσω υπ' όψιν σας. Δεν θα είναι, δηλαδή, ένα κείμενο για να μπει στο συρτάρι. Πρώτα - πρώτα, αν το δείτε, βεβαίως έχει γενικούς στόχους, οι απαιτούν εξειδίκευση. Παραδείγματος χάριν, το να θέλουμε να πάμε τη βιομηχανική παραγωγή στο 12% άμεσα και μετά στο 15% και στο 20%, αυτό θέλει ειδικό σχέδιο. Δεν θα γίνει έτσι. Το ίδιο το σχέδιο, όμως, συνοδεύεται από έναν πολύ μεγάλο αριθμό συγκεκριμένων σχεδίων και δράσεων. Δεύτερον, θα υπάρχει μία δομή υπό τον Πρωθυπουργό που θα έχει την πολιτική ευθύνη για την υλοποίηση του σχεδίου. Τρίτον, θα υπάρχει μία δομή στο Υπουργείο Ανάπτυξης με ένα επιστημονικό συμβούλιο και με ένα φόρουμ μόνιμου διαλόγου με τους κοινωνικούς φορείς και με τις τράπεζες. Θα έχουμε την ευκαιρία, λοιπόν, να συζητάμε, να αξιολογούμε και να αντιμετωπίζουμε τα όποια θέματα. Μέχρι να γίνουν αυτά πάντως, το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης - και όλα τα Υπουργεία, βέβαια - είναι ανοιχτό. Με μεγάλη χαρά και εγώ και οι άλλοι Υπουργοί θα μπορούμε να σας δώσουμε ενημέρωση και για το τι έγινε, αλλά και για το τι σχεδιάζουμε να γίνει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας καταθέτει την έκθεσή της στην αίτηση της εισαγγελικής αρχής για τη χορήγηση άδειας άσκησης ποινικής δίωξης κατά Βουλευτή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση, σύμφωνα με το άρθρο 143 του Κανονισμού της Βουλής, με πρωτοβουλία της Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Φωτεινής (Φώφης) Γεννηματά, σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων, σχετικά με την ενημέρωση της εθνικής αντιπροσωπείας και μέσω αυτής και του ελληνικού λαού, για το περιεχόμενο των κρίσιμων συζητήσεων που η Κυβέρνηση ερήμην τους διεξάγει με τους εταίρους και δανειστές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.05΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 24 Μαΐου 2018 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επίκαιρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.