Proszę uprzejmie o zajmowanie miejsc. Szanowni Państwo, wznawiam obrady. Proponuję uzupełnienie porządku obrad o punkt: drugie czytanie projektu uchwały w sprawie zmiany Regulaminu Senatu – i rozpatrzenie go jako punktu szóstego porządku obrad. Jeśli nie usłyszę sprzeciwu, uznam, że Wysoka Izba przyjęła przedstawioną propozycję. Wobec braku głosów sprzeciwu stwierdzam, że Senat przedstawioną propozycję przyjął. Szanowni Państwo, po rozpatrzeniu punktu szóstego: drugie czytanie projektu uchwały w sprawie zmiany Regulaminu Senatu, zostanie przeprowadzone głosowanie nad tym punktem. Po głosowaniu przystąpimy do rozpatrywania punktu dotyczącego drugiego czytania projektu uchwały w 30. rocznicę odrodzenia samorządu terytorialnego. Następnie zostanie ogłoszona półgodzinna przerwa w obradach, w trakcie której komisje przeprowadzą pierwsze czytanie projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem wirusa COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw. Po przerwie zostanie zgłoszony wniosek o uzupełnienie porządku obrad o punkt dotyczący drugiego czytania tego projektu ustawy, specustawy wirusowej. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu szóstego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały w sprawie zmiany Regulaminu Senatu. Przypominam, że projekt ten został wniesiony przez grupę senatorów i zawarty jest w druku nr 87, a sprawozdanie komisji – w druku nr 87 S. Proszę sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich, pana senatora Marka Borowskiego, o przedstawienie wspólnego sprawozdania komisji o projekcie uchwały.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Informuję, że odbyło się posiedzenie komisji, na którym przedstawiono ten projekt. Po ożywionej dyskusji projekt został przyjęty. Dziękuję. [[Oklaski]]
Dziękuję bardzo. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać trwające nie dłużej niż minutę zapytania do sprawozdawcy komisji. Przypominam, że wnioskodawcy upoważnili do ich reprezentowania pana senatora Marka Borowskiego. Czy ktoś z państwa pragnie zadać takie pytanie? Nie widzę chętnych. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Zamykam dyskusję. Przystępujemy zatem do głosowania nad projektem uchwały w sprawie zmiany Regulaminu Senatu, zawartym w druku nr 87 S. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyniku głosowania. Głosowało 79 senatorów, 46 – za, 3 – przeciw, 30 się wstrzymało. [[Głosowanie nr 4]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie zmiany Regulaminu Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu siódmego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały w 30. rocznicę odrodzenia samorządu terytorialnego. Przypominam, że projekt ten został wniesiony przez grupę senatorów i zawarty jest w druku nr 82, a sprawozdanie komisji – w druku nr 82 S. Proszę sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej, panią senator Halinę Biedę, o przedstawienie sprawozdania komisji o projekcie uchwały.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Sprawozdanie komisji jest bardzo krótkie. Komisja przyjęła jednogłośnie projekt uchwały z jedną poprawką, taką w zasadzie literową, polegającą na zamienianie małej litery w wyrazie „maja” na wielką. Bardzo proszę o przyjęcie tego projektu uchwały z poprawką. Dziękuję. [[Przewodnictwo obrad obejmuje wicemarszałek Bogdan Borusewicz]]
Dziękuję, Pani Senator. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać trwające nie dłużej niż minutę zapytania do sprawozdawcy komisji oraz do upoważnionego przedstawiciela wnioskodawców. Wnioskodawcy upoważnili do ich reprezentowania także panią senator Halinę Biedę. Czy są jakieś pytania? Nie ma. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Dla porządku informuję, że pan senator Aleksander Szwed złożył swoje przemówienie w dyskusji do protokołu. Zamykam dyskusję. Teraz Senat mógłby przejść do trzeciego czytania projektu uchwały. To trzecie czytanie objęłoby jedynie głosowanie. Zostanie ono przeprowadzone razem z innymi głosowaniami. Proszę o komunikaty.
Wspólne posiedzenie Komisji Ustawodawczej, Komisji Gospodarki Narodowej i Innowacyjności oraz Komisji Zdrowia w sprawie pierwszego czytania projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, druk nr 88, odbędzie się dziś w sali nr 217 bezpośrednio po ogłoszeniu przerwy w obradach.
Do której przerwa? Pół godziny. 10.50? Ogłaszam przerwę do godziny 10.50. [[Przerwa w obradach od godziny 10 minut 19 do godziny 14 minut 03]]
Wznawiam obrady. Proszę jeszcze jednego senatora sekretarza o zajęcie miejsca przy stole prezydialnym. Szanowni Państwo, proponuję uzupełnienie porządku obrad o punkt: drugie czytanie projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw – i rozpatrzenie go jako punktu ósmego porządku obrad. Jeśli nie usłyszę sprzeciwu, uznam, że Wysoka Izba przyjęła przedstawioną propozycję. Nie słyszę sprzeciwu. Wobec braku głosów sprzeciwu stwierdzam, że Senat przedstawioną propozycję przyjął. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu ósmego porządku obrad: drugie czytanie projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw. [[Rozmowy na sali]] Proszę o spokój, proszę państwa. Przypominam, że projekt ten został wniesiony przez Komisję Zdrowia oraz Komisję Ustawodawczą, zawarty jest w druku nr 88, a sprawozdanie komisji – w druku nr 88 S. Proszę sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej, Komisji Zdrowia oraz Komisji Gospodarki Narodowej i Innowacyjności, senatora Marka Borowskiego, o przedstawienie wspólnego sprawozdania komisji o projekcie ustawy.
Pani Marszałek! Wysoki Senacie! Charakter tej ustawy i to wszystko, co ją poprzedzało, wszystkie te rozmowy, dyskusje, spory i wydarzenia… [[Rozmowy na sali]]
Przepraszam bardzo, jest prośba o ogłoszenie 5-minutowej przerwy. W związku z tym zarządzam ją. Dziękuję bardzo. Pana senatora poproszę po przerwie. [[Oklaski]] Zarządzam 5 minut przerwy. [[Przerwa w obradach od godziny14 minut 06 do godziny 14 minut 13]] Szanowni Państwo, w związku z błędem w druku przedłużam przerwę do 14.25. Chodzi o wydrukowanie nowych druków. Po prostu jest błąd w druku. Dziękuję bardzo. Przerwa do 14.25. [[Przerwa w obradach od godziny 14 minut 13 do godziny 14 minut 21]] Proszę państwa, przedłużam przerwę do 14.35, czekamy na druki. [[Przerwa w obradach od godziny 14 minut 21 do godziny 14 minut 35]] Szanowni Państwo, wznawiam obrady. Powracamy do rozpatrywania punktu ósmego porządku obrad. Przypominam, że projekt został wniesiony przez Komisję Zdrowia oraz Komisję Ustawodawczą i zawarty jest w druku nr 88, a sprawozdanie komisji – w druku nr 88 S-poprawionym. Proszę jeszcze raz pana senatora Marka Borowskiego, sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej, Komisji Zdrowia oraz Komisji Gospodarki Narodowej i Innowacyjności o przedstawienie wspólnego sprawozdania komisji o projekcie ustawy. Proszę bardzo.
Pani Marszałek! Wysoki Senacie! Projekt ustawy, który dzisiaj rozpatrujemy, jak powiedziałem, jak już wcześniej zacząłem mówić, nie jest projektem zwykłym, banalnym czy jednym z wielu, które rozpatrujemy w normalnym trybie. To będzie ustawa, która będzie regulowała liczne dziedziny naszego życia w bardzo trudnych warunkach, w warunkach walki z zagrożeniem epidemiologicznym, które jak na razie ani nie ustępuje, ani nie zdradza oznak, że się stabilizuje. Już tydzień temu, kiedy rząd przedstawił najpierw w Sejmie, a potem w Senacie pierwszy projekt takiej ustawy, która regulowałaby wiele dziedzin naszego życia, dawałaby rządowi różnego rodzaju uprawnienia do szybkich działań… już wtedy odbyliśmy pierwszą, bardzo wnikliwą i długą dyskusję, która wykazała, że ustawa ta, aczkolwiek oczywiście niezbędna, no, budzi jednak również szereg wątpliwości. Zwracano uwagę zarówno na to, czego w niej nie ma, jak i na to, co w niej jest, ale czego być nie powinno. Niemniej jednak, ponieważ znajdowały się tam przepisy – miałem okazję także o tym mówić tutaj, z tej trybuny – które były niezwykle pilnie potrzebne, wszyscy tutaj zdecydowaliśmy… większość senacka, która w naszej politycznej rzeczywistości jest opozycją, zdecydowała nie wnosić żadnych poprawek, po to właśnie, aby umożliwić to szybkie działanie. Ale jednocześnie, wziąwszy pod uwagę liczbę zastrzeżeń, zapowiedziała, że natychmiast przystępuje do opracowania ustawy korygującej. Myślę, że to była dobra decyzja, bo rząd już dzisiaj z niektórych przepisów wspomnianej ustawy korzysta, a inaczej z tych przepisów korzystać by nie mógł. Przystąpiliśmy do pracy nad tą ustawą korygującą. Było to o tyle trudne, że czas był bardzo krótki, a jednocześnie skala zainteresowania tą ustawą była ogromna. To było zainteresowanie obywateli, w sposób naturalny, to było zainteresowanie pracowników przedsiębiorstw, to było zainteresowanie pracodawców, to było zainteresowanie lekarzy, farmaceutów, różnego rodzaju organizacji, np. logistycznych, transportowych, organizujących różnego rodzaju przedsięwzięcia biznesowe itd., itd., dlatego że ta epidemia, z którą mamy do czynienia, w zasadzie nikogo nie omija. I staraliśmy się – mówię tutaj przede wszystkim o tych senatorach, którzy są członkami Komisji Ustawodawczej i Komisji Zdrowia, aczkolwiek włączali się także inni – wysłuchać w miarę możliwości wszystkich, zebrać od nich ich propozycje, oczywiście cały czas pozostając również w kontakcie z rządem, tak żeby w sposób optymalny – świadomie nie mówię: maksymalny – spełnić ich oczekiwania. Były różnego rodzaju propozycje, które byłoby niezwykle trudno nie tylko skalkulować w sensie finansowym, ale i po prostu umieścić w obrocie prawnym. To wymagałoby zastanowienia się, czy one nie wywołają jakichś innych negatywnych skutków. Z przykrością musieliśmy rezygnować z niektórych tego rodzaju postulatów, nie przesądzając o ich słuszności czy niesłuszności, ale zostawiając to świadomie na dalszą dyskusję, która z całą pewnością, w wypadku przyjęcia tej ustawy, będzie się odbywała w Senacie. Potraktowaliśmy więc ten obszar, fragment naszych dyskusji jako konsultacje, które na pewno będą pomocne przy podejmowaniu późniejszych decyzji. No ale oczywiście część tych wszystkich propozycji, postulatów itd. była nie tylko słuszna, ale i pilna. Uznaliśmy, że takie zmiany powinny znaleźć się w tej ustawie. Prezentowaliśmy już założenia tej ustawy na różnych forach, no ale jeszcze nigdy nie robiliśmy tego przed całą Izbą czy przed obywatelami, którzy są zainteresowani naszą dzisiejszą debatą, dlatego nie starając się omówić każdego artykułu i każdego punktu z osobna, chciałbym jednak wymienić w sposób, powiedziałbym, uporządkowany, sektorowy te rozwiązania, które się tutaj znalazły. Generalnie rzecz biorąc, znalazły się tutaj rozwiązania dotyczące szeroko rozumianej sfery medycznej – to jest zrozumiałe – a także sfery gospodarczej. Były także zmiany natury legislacyjnej, drobne, konieczne zmiany, o których nie będę w ogóle mówił. Co do zmian natury gospodarczej to chcę podkreślić, że jeśli w tym projekcie ustawy znajdują się sformułowania „przedsiębiorstwo”, „przedsiębiorstwa”, „przedsiębiorca” itd., itd., to nie oznaczają one tylko pojedynczych ludzi, przedsiębiorców ani jakichś abstrakcyjnych bytów, przedsiębiorstw. Tak naprawdę chodzi o pracowników, chodzi o miliony Polaków, o wszystkich, którzy są zatrudnieni w tych przedsiębiorstwach. Te rozwiązania, które tu zostały zawarte i które odnoszą się do przedsiębiorstw, tak naprawdę odnoszą się do nich. Jeżeli przedsiębiorstwo jest zagrożone, jeżeli przedsiębiorstwo przestaje produkować, zrywa kontrakty, nie może wywiązać się ze zobowiązań, to w sposób naturalny kończy się to załamaniem stosunku pracy i problemami pracowników. Dlatego też w tym sensie te wszystkie propozycje są bardzo proobywatelskie. Drugi segment to jest segment medyczny, w którym również znalazło się kilka rozwiązań. Trzeci segment, który podkreślaliśmy wtedy, kiedy dyskutowaliśmy nad ustawą rządową, to jest segment, który dotyczy, można powiedzieć, zakresu, skali, głębokości tych szczególnych uprawnień rządu. Ustawa, którą rząd przedstawił tydzień temu, którą tydzień temu uchwaliliśmy, była ustawą o specyficznym stanie wyjątkowym. Oczywiście nie sięgała tak daleko jak w przypadku stanu wyjątkowego ujętego w konstytucji – to jest jasne – niemniej zawierała różnego rodzaju rozwiązania, które dawały rządowi daleko idące uprawnienia. Oczywiście celem tych uprawnień było to, aby rząd mógł szybko reagować na zmieniającą się sytuację, niemniej jednak w tamtej debacie doszliśmy do wniosku – mówię o większości, która doszła do takiego wniosku – że niektóre z tych uprawnień idą za daleko, niektóre z tych uprawnień nie dotyczą ściśle tej sytuacji, która jest, nie dotyczą sytuacji epidemicznej, a są, że tak powiem, wmontowane do tej ustawy na wyrost. Dlatego jest ten trzeci segment znajdujący się w ustawie, którą mam zaszczyt w tej chwili przedstawiać. Teraz powiem, bardzo krótko i szybko, o tych kilku istotnych sprawach, które znalazły się w tej ustawie, a potem także o tym, co się w niej nie znalazło. Otóż, po pierwsze, są takie sytuacje, w których zawiesza się funkcjonowanie zakładu pracy. Zawarliśmy tutaj przepis, że w takiej sytuacji wypłata wynagrodzeń jest podzielona, po połowie, pomiędzy pracodawcę i Skarb Państwa. Po drugie, w razie obowiązkowej hospitalizacji pracownika albo poddania go kwarantannie – tu mówimy przecież nie o jednym pracowniku, tylko często o bardzo wielu pracownikach – wypłata wynagrodzeń następuje z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Chodziło o to, żeby ona nie obciążała przedsiębiorcy. Po trzecie, są sytuacje – i one są uwzględnione w ustawie rządowej – kiedy prezes Rady Ministrów może wydawać polecenia, może on wydawać polecenia różnym organom władzy i to oczywiście jest naturalne, ale może wydawać polecenia również przedsiębiorstwom. No, różnie z tymi poleceniami może być, jeśli chodzi o koszty, które przedsiębiorstwo musi ponieść. Jeśli takie polecenia wywołają koszty, to będzie to zarazem skutkowało tym, że takie koszty, a tam są uwzględnione różne koszty, także planistyczne, wykonawcze itd., będą w całości pokrywane przez Skarb Państwa. To jest gwarancja dla przedsiębiorstw. Następna sprawa. Oczywiste są przypadki, co już się dzieje, w których przedsiębiorstwo ponosi szkody może nie tyle w wyniku decyzji władz publicznych, chociaż w związku z nimi, co bardziej w związku z samą sytuacją. No, są np. firmy turystyczne, firmy, które organizują różnego rodzaju – przepraszam za użycie obcego słowa – eventy. Wiemy, że dzisiaj wszyscy zleceniodawcy, także turyści, odwołują zlecenia, odwołują wyjazdy, przez co te wszystkie firmy znajdują się w bardzo trudnej sytuacji. Dlatego też proponujemy w tej ustawie, aby dla przedsiębiorstw była wypłacana rekompensata za szkody poniesione przez nie w związku z decyzjami władz publicznych, np. w zakresie kwarantanny dużej liczby pracowników. Może się zdarzyć, że w przedsiębiorstwie pojawi się pracownik, który jest zakażony i który niestety rozsiał tego wirusa, w związku z czym kwarantannie musi być poddana duża, liczna grupa pracowników, co oczywiście powoduje, że przedsiębiorstwo przestaje pracować, nie realizuje zobowiązań, ponosi różnego rodzaju szkody. Ma zatem prawo do rekompensaty. Jeśli zaś chodzi o te firmy, które na skutek ogólnej sytuacji, na skutek wycofania zleceń musiały zrezygnować z ich realizacji i w związku z tym tracą płynność – oczywiście to jest związane także z wypłatą wynagrodzeń pracownikom itd. – to tutaj proponujemy uruchomienie pożyczek. Te pożyczki byłyby, również w przypadku prawidłowego ich wykorzystania i prawidłowego rozliczenia, po pewnym czasie, w znaczącej części umarzane, w 75% byłyby umarzane. To jest taki sam wskaźnik, jaki zastosowano w przypadku ustawy o likwidacji skutków powodzi, co wcześniej miało miejsce. Tam taki zapis się znalazł. Następna sprawa. Jest pewna ustawa, mianowicie ustawa o rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy. Ta ustawa mówi o tym, że jeśli firma, że tak powiem, wpada w duże kłopoty finansowe i trwa to przez 6 miesięcy, to wtedy może na mocy tej ustawy ubiegać się o pewne wsparcie finansowe, jeśli chodzi o płace dla pracowników. No, tyle tylko, że w tej ustawie są pewne warunki… Nie chcę tutaj wchodzić w szczegóły, ale w niej są pewne warunki, które nie pasują do obecnej sytuacji, w związku z czym w naszym projekcie my te warunki znosimy. I to byłyby główne sprawy, które… No, jeszcze praca zdalna. Do pracy zdalnej pracodawcy są zachęcani, i słusznie. Pomijając to, że nie wszyscy oczywiście mogą pracować zdalnie, ale tam, gdzie mogą… Ale pracodawcy zwracali uwagę na to, że ta sprawa nie jest nigdzie uregulowana. To tak popularnie mówi się „praca zdalna”. Tu powinny być uregulowane kwestie związane z prawami i obowiązkami pracodawcy i pracownika. Te sprawy również znalazły się w tym projekcie, jak również znalazły się tu pewne uprawnienia pracodawcy do kontroli – no, takiej wstępnej i bardzo powierzchownej jak np. mierzenie temperatury – stanu zdrowia pracownika przychodzącego do pracy. Bo istnieje ryzyko, że taka osoba zakazi resztę, a to będzie skutkowało tymi wszystkimi konsekwencjami, o których mówiłem, także dla budżetu państwa. Tak więc jest to racjonalne. To były postulaty zgłaszane przez pracodawców. I to jest ten pierwszy segment. Podkreślam jeszcze raz: to faktycznie dotyczy milionów pracowników. Panie Senatorze, ja tylko przypominam, że jeszcze 4 minutki… Nie, ja nie mam tego ograniczenia… Sprawozdawca ma 20 minut. Tak, 20 minut. Ale to jest sugestia. Sugestia, tak. A w trybie pilnym to z 15 minut jeszcze… Drugi segment… Tu nie ma trybu pilnego, Panie Senatorze. Drugi segment to segment medyczny. Umożliwiliśmy w tym projekcie ustawy lekarzom specjalistom wykonującym prywatną praktykę zakup wyrobów medycznych niezbędnych do ochrony przed zarażeniem się wirusem. Tego po prostu w ustawie rządowej nie było. Te wyroby mogły być kierowane tylko do placówek leczniczych typu szpitale, natomiast w przypadku takiej praktyki tego nie było. A to jest szalenie ważne, bo ci lekarze przecież przyjmują bardzo licznych obywateli. Podobnie jeśli chodzi o kwestie reglamentowania produktów leczniczych. Ustawa rządowa przewiduje taką możliwość i nakłada obowiązek, żeby w pierwszej kolejności zaopatrywać pacjentów. Zwróciliśmy uwagę na to, że również personel medyczny. I w związku z tym uzupełniliśmy przepisy w tym punkcie. A jeśli chodzi o kwestie uprawnień rządu, to poprawiliśmy wszystkie te rozwiązania, przepisy, w których wpisano uprawnienia dla rządu do stosowania pewnych nadzwyczajnych działań, wpisano nie w postaci takiej, że „w przypadku zagrożenia epidemiologicznego”, tylko… To była bardziej elastyczna i bardziej nieokreślona formuła, dotycząca zagrożenia zdrowia i życia ludzkiego. To oczywiście pasuje do obecnej sytuacji, ale może być także wykorzystywane w innych sytuacjach, nie bardzo wiadomo jakich. Dlatego te sformułowania zastąpiliśmy po prostu sformułowaniami typu: działania w sytuacji zagrożenia epidemiologicznego zakażeniami, chorobami zakaźnymi itd. I jeszcze 2 kwestie. Ustawa rządowa przewidywała zwolnienie organów władzy publicznej i nie tylko, bo także instytucje typu szpitale, od obowiązku przestrzegania – kompletnie zwolniła – ustawy o zamówieniach publicznych oraz ustaw związanych z prawem budowlanym, zagospodarowaniem przestrzennym i itd. Nie wchodząc w szczegóły, powiem, że pozostawiliśmy tutaj daleko idące uprawnienia do szybkiego działania, ale ustaliliśmy pewne minimalne ograniczenia. Nie będzie to tych działań hamować, ale pozwoli zadbać o to zarówno od strony bezpieczeństwa obywateli, jak i od strony pewnych elementarnych zasad dotyczących transparentności, po prostu przejrzystości podejmowanych działań. To tyle, proszę państwa, jeśli chodzi o takie naprawdę bardzo syntetyczne omówienie tego, co jest w tej ustawie. Muszę jednak powiedzieć także o tym, czego w tej ustawie nie ma, chociaż było podnoszone bardzo silnie, bardzo mocno zarówno przez tych, którzy przysyłali do nas te propozycje, jak i przez senatorów, którzy przecież mają kontakt z wyborcami. Pierwsza i zasadnicza sprawa – muszę powiedzieć, że ona wzbudziła najwięcej kontrowersji – to jest sprawa niezwykle aktualna w tej chwili. Jest to sprawa zasiłków dla rodziców, którzy zmuszeni będą – to znaczy już są albo zaraz będą, czyli od poniedziałku – do opieki nad dziećmi, które nie chodzą do szkoły. I nie chodzi tylko o szkoły; tam są wymienione i żłobki, i przedszkola, i pewne kluby. Uzupełniliśmy to także, jak chcę powiedzieć – to była jedna z poprawek, która została zgłoszona – o obiekty dziennego pobytu dla dzieci niepełnosprawnych; chodzi tam o różne grupy dzieci niepełnosprawnych. Tutaj siłą rzeczy jedno z rodziców będzie musiało zostać w domu. Obecny przepis mówi o tym, że taki zasiłek należy się przez 14 dni na dziecko do 8 lat. My uznaliśmy, że w tej sytuacji ten przepis powinien być zdecydowanie rozszerzony. I drugi, który… Dlaczego tak się nie stało, za chwilę. Drugi przepis, który również wydaje się być niezwykle istotny, to jest przepis dotyczący możliwości przebadania się na obecność wirusa za odpłatnością, czyli jakaś osoba indywidualnie udaje się do prywatnego laboratorium, płaci i może się przebadać. Chcę powiedzieć, że w obu tych sprawach natrafiliśmy na duży opór ze strony rządu, a także, oczywiście, senatorów Prawa i Sprawiedliwości. Problem polegał na tym, że… Bardzo nam wszystkim zależy na tym, żeby ustawa została przyjęta, żeby weszła możliwie szybko w życie; mam nadzieję, że Sejm nie będzie z tym zwlekał. W wyniku różnego rodzaju rozmów, uzgodnień itd., itd. uznano, że sprawa tych badań może być jeszcze podniesiona w Sejmie. Z kolei rząd podkreślał, że jeśli chodzi o rozszerzenie artykułu dotyczącego opieki nad dziećmi, to wymaga to jeszcze kalkulacji i dzisiaj to trudno ocenić. W efekcie komisje przychyliły się do wniosku, żeby tego nie rozszerzać. Niemniej jednak chcę powiedzieć, że w odczuciu rodziców – bo już mieliśmy takie sygnały – którzy od poniedziałku faktycznie udają się na kwarantannę, takie rozwiązanie może budzić poważne wątpliwości. Oczywiście istnieje jeszcze taki wariant, że jeśli w Sejmie nie zostaną przyjęte satysfakcjonujące rozwiązania, to ustawa wróci do Senatu. My oczywiście możemy już tym razem nie ulegać namowom, że trzeba procedować szybko, tylko możemy taką poprawkę zgłosić. No, ale to jest czas… Nie mamy też gwarancji, jak szybko Senat będzie pracował. No, krótko mówiąc, musiałem wyjaśnić, dlaczego taki jest kształt tej ustawy, bo akurat przepis dotyczący opieki nad dziećmi był bardzo oczekiwany przez bardzo wielu obywateli. Tu już w grę nie wchodzą tysiące ani nawet, prawdopodobnie, setki tysięcy ludzi. I, proszę państwa, do tego projektu jeszcze włączono drobne poprawki. O jednej mówiłem ‒ była na wniosek pana senatora Słonia ‒ czyli wprowadzającej rozszerzenie o te placówki dzienne. Włączono również prawo zamówień publicznych w wersji, którą zaproponowaliśmy, to znaczy umożliwiającej szybkie działanie, ale jednak zobowiązującej zamawiającego do przestrzegania pewnych reguł transparentności. Uściślono też katalog uprawnień i obowiązków pracodawcy i pracownika w sytuacji zagrożenia zakażeniem wirusem. W tej sytuacji zwracam się do Wysokiej Izby o przyjęcie tego projektu. Dziękuję.
Bardzo dziękuję, Panie Senatorze. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać trwające nie dłużej niż minutę zapytania do sprawozdawcy komisji oraz upoważnionego przedstawiciela wnioskodawców. Przypominam, że wnioskodawcy upoważnili do ich reprezentowania senatora Marka Borowskiego. Pan senator Jan Maria Jackowski. Proszę bardzo.
Dziękuję bardzo, Pani Marszałek. Panie Senatorze, Panie Marszałku, mam pytanie odnoszące się do kwestii, o której pan mówił na końcu, czyli do opieki nad dziećmi. To jest rzeczywiście problem. Do mnie się zgłosiła osoba, której dziecko akurat skończyło 8 lat. Jest to samotna matka i ona jest rzeczywiście w wyjątkowo trudnej sytuacji. A chciałbym dopytać, dlaczego w pańskiej opinii nie było możliwości, nie wiem, wprowadzenia jednak postulowanego zapisu dotyczącego przedłużenia tego wieku do granicy 10 lat, z uzasadnionych przyczyn, nazwijmy to… Czy to jest żart? …pedagogiczno-wychowawczych? To pierwsza kwestia. I druga kwestia: czy podczas posiedzeń komisji była rozważana sytuacja, która za chwilę się pojawi i która też, moim zdaniem, powinna być w jakiś sposób uwzględniona w systemie prawnym na czas jednak szczególny, w jakim obecnie się znajdujemy w Polsce? Mianowicie: co zrobić, jeżeli zostaną opuszczone ważne dla społeczeństwa miejsca pracy właśnie z tytułu opieki nad dzieckiem któregoś z rodziców? Myślę tutaj o służbie zdrowia. Ja wiem, że są inne regulacje, które niejako przeciwdziałają temu zagrożeniu, ale są takie obszary, nie wiem, poczta, obsługa ludzi ‒ po prostu tego typu instytucje… Czy ta ustawa przewiduje jakieś mechanizmy w tym zakresie? Bo to też może być nagle problem, który nie będzie problemem teoretycznym, ale bardzo praktycznym. Dziękuję.
Bardzo dziękuję. Proszę bardzo.
Dziękuję bardzo. Panie Senatorze, jeśli chodzi o pierwsze pytanie, to ja w zasadzie wyjaśniłem, dlaczego jest tak, jak jest. Padały różne propozycje. Pan senator zgłosił sugestię dotyczącą 10 lat. Niestety później, kiedy rozpatrywaliśmy różne propozycje, akurat pana senatora chwilowo nie było, a w związku z tym nie sposób było tego rozpatrzeć. Inne propozycje były kwestionowane z punktu widzenia konieczności skalkulowania tego itd., itd. Ja jestem sprawozdawcą, więc moje zdanie to jest jedna sprawa, a sprawozdanie to jest druga sprawa. Mogę tylko powiedzieć, że w trakcie posiedzenia komisji padło również takie sformułowanie, że trzeba się będzie prawdopodobnie liczyć z tym, że będzie nowela budżetowa, że po prostu w ramach tych środków, które ten budżet ma w jakichś rezerwach, tej kwestii się nie rozwiąże. A w skład tej kwestii wchodzi również druga rzecz, o której pan powiedział, bo rzeczywiście jeśli szkoły będą zamknięte tylko 14 dni, to jeszcze jakoś się przebrnie, ale gdyby się miało okazać, że będą zamknięte dłużej, to powstają 2 problemy. Pierwszy problem to jest wydłużenie tego okresu dla rodziców, którzy sprawują opiekę, a drugi to jest jakieś wsparcie dla przedsiębiorstw, w których może – przynajmniej w niektórych – nastąpić duże natężenie tego rodzaju nieobecności i dużych problemów. No ale to już będzie wymagało zdecydowanych działań ze strony rządu, i to budżetowych. Wtedy trzeba będzie prawdopodobnie porzucić ideę zrównoważonego budżetu, no ale to się zdarza.
Dziękuję bardzo. Pan senator Jerzy Czerwiński. Bardzo proszę.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Marszałku, ja co do meritum nie będę się wypowiadał, bo na posiedzeniach komisji wielokrotnie o tym mówiłem, ale wypowiem się co do trybu prac. Czy nie uważa pan marszałek, że po tych perturbacjach, po tych problemach sprzed kilkudziesięciu minut tryb prac Senatu przyspieszony – nazwijmy go potocznie pilnym – raczej nie powinien być w Izbie stosowany, że powinniśmy raczej z tego się wycofać? Bo po pierwsze, to Izbie nie przystoi, a po drugie, potem to rodzi bardzo określone dalekosiężne kłopoty.
No tak, tę dyskusję mieliśmy, zgłaszano takie zastrzeżenie, że to jest właściwie tryb pilny, a tryb pilny jest zastrzeżony dla Rady Ministrów itd. No, ta sprawa była wyjaśniana. Każdy organ, który ma prawo inicjatywy ustawodawczej, sam reguluje to, w jaki sposób rozstrzyga tempo prac nad swoją inicjatywą ustawodawczą. Przepis, który ogranicza Radę Ministrów, jest wprowadzony z zupełnie innego powodu, mianowicie z takiego, żeby Rada Ministrów nie zmuszała parlamentu do działania ekspresowego w przypadku każdej ustawy, w przypadku której się to Radzie Ministrów spodoba. W związku z tym konstytucja wylicza też i ustawy, w przypadku których to w ogóle nie jest dopuszczalne. Jeśli chodzi o Senat, to my tego nigdy nie nadużywaliśmy. Tak na marginesie chcę powiedzieć, że w Sejmie ten przepis jest bardzo często używany, przynajmniej w Sejmie obecnym i przeszłym. Tam przepis mówi np. o tym, że projekt trzeba doręczyć na 7 dni przed, ale ten termin może nawet komisja skrócić. W związku z tym bardzo często tam to robiono. My tego nie robiliśmy i nie mieliśmy tego w przepisach, ale ta nowela, która została wprowadzona, jednak, Panie Senatorze, mówi wyraźnie, że nie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, bo to jest gumowe określenie, tylko w przypadkach zagrożenia życia i zdrowia ludzi można skrócić ten termin. Więc muszę powiedzieć, że oby już więcej nie wystąpił taki przypadek, który akurat wystąpił, ale może on się zdarzyć i wtedy Senat musi mieć możliwość szybszego działania.
Bardzo dziękuję. Pani senator Danuta Jazłowiecka. Proszę bardzo.
Dziękuję, Pani Marszałek. Panie Senatorze, chciałabym zapytać pana o reakcje naszych kolegów z Prawa i Sprawiedliwości wówczas, kiedy na posiedzeniu komisji koledzy z opozycji… kiedy pani Magda Kochan złożyła poprawkę dotyczącą podniesienia do 15 lat wieku dzieci, których rodzice zostaliby objęci zasiłkiem w przypadku zamknięcia szkół, i kiedy pani senator Beata Małecka złożyła poprawkę, by zostali objęci cotygodniowym testem lekarze, ci, którzy leczą pacjentów. Jakie były argumenty kolegów z Prawa i Sprawiedliwości za brakiem wyrażenia zgody na takie poprawki?
Dziękuję bardzo. Proszę bardzo.
Ja nie jestem upoważniony do relacjonowania argumentów osób, które je wygłaszały, mogę się pomylić, mogę je źle zinterpretować, nie chciałbym tego robić. Ale generalnie rzecz biorąc, w obu tych sprawach… Tzn. w sprawie badań opinia pana ministra Kraski była negatywna. Stwierdził, że będą robione – bo rzeczywiście już jest zmiana strategii w tej sprawie – badania przesiewowe itd., itd., no ale był negatywnie nastawiony do badań indywidualnych, prywatnych, za własne pieniądze. No, tyle mogę powiedzieć. Nie uzasadniał tego jakoś szczególnie, więc nic więcej nie mogę powiedzieć. A jeśli chodzi o sprawę wniosku pani senator Kochan, to już o tym mówiłem, więc nie chcę powtarzać, że te reakcje były związane przede wszystkim z niemożliwością wyliczenia skutków i wobec tego niechęcią do tego, żeby podejmować jakiekolwiek decyzje w tej sprawie.
Bardzo dziękuję. Pan senator Stanisław Gawłowski. Proszę bardzo.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Byłem uczestnikiem tego posiedzenia komisji i tam, jak zrozumiałem, to senatorowie z PiS wnosili o to, żeby nie wprowadzać zmiany dotyczącej wieku. Czy dobrze zrozumiałem? To jest pierwsze pytanie. I czy rząd w tej sprawie zajął stanowisko negatywne? To jest drugie pytanie. I trzecia sprawa. Ja przez wiele kadencji byłem posłem i pamiętam takie projekty ustaw w poprzedniej kadencji, które rano były uchwalane w Sejmie, po południu w Senacie, a wieczorem podpisywał je prezydent. Tak więc trochę dziwi mnie hipokryzja niektórych mówiących o tym, że teraz w sposób nadzwyczajny i szybko procedujemy. Dziękuję bardzo.
Dziękuję. Proszę.
No tak, rozumiem, że pan senator wyraził opinię, więc ja nie muszę do niej się ustosunkowywać. No i to jest ta odpowiedź.
Dziękuję bardzo. Pan senator Jan Maria Jackowski jeszcze chciałby zadać pytanie. Proszę bardzo.
Dziękuję bardzo. Panie Senatorze, skoro senator Gawłowski pytał, to jaka była motywacja senatorów PiS, żeby nie wprowadzać dodatkowych poprawek do tego tekstu? Bo to należałoby wyjaśnić w tym momencie opinii publicznej. Drugie moje pytanie. Jakie były deklaracje rządu? Bo jak wiemy, pan minister Szrot mówił o tej ustawie, nad którą pracuje rząd, szczególnie pani minister Emilewicz. Czy padły jakieś deklaracje dotyczące tego, kiedy Sejm ewentualnie będzie rozpatrywał ten nasz projekt plus, jak rozumiem, projekt rządowy czy może jeszcze jakieś inne projekty? Czy padła jakaś zapowiedź w tym zakresie? No bo my pracujemy szybko, natomiast my tak naprawdę nie wiemy, kiedy Sejm ewentualnie ten projekt, ten, nad którym obecnie procedujemy, będzie rozpatrywał. Czy jakaś informacja na ten temat padła? Bo ja trochę się obawiam, że z powodu dynamiki sytuacji może dojść do tego, że np. będzie trudno odbyć in pleno posiedzenie Sejmu. Niestety, nie możemy takiej sytuacji wykluczyć. I co wtedy? Dziękuję.
Dziękuję.
Panie Senatorze, każdy może przewidywać, co uważa. Ja bym proponował, żeby pan nie wieszczył. Osobiście sądzę, że tylko stan wojny powoduje, że parlament nie pracuje, a poza tym parlament musi pracować. Niezależnie od tego, czy jest pandemia, czy cokolwiek innego – no, jeśli chodzi o środki ostrożności, to proszę uprzejmie – musi pracować. My jesteśmy trochę jak lekarze. Lekarz też nie może odejść od pacjenta, powiedzieć, że może się zarazić. Tak więc ja bym takiego wariantu nie przyjmował. A kiedy to będzie? Oczywiście nie umiem powiedzieć. Moim zdaniem, jeżeli sprawy są tak pilne, tak oczekiwane, to i rząd przedstawi coś w miarę szybko, skieruje to do Sejmu, i nasza ustawa się tam znajdzie, a to nie będzie pierwszy przypadek, że Sejm rozpatruje 2 ustawy jednocześnie i produkuje z nich jedną, która następnie trafia z powrotem do Senatu. Tak że tu nie widzę jakichś specjalnych problemów.
Bardzo dziękuję. Czy pan jeszcze chce, Panie Senatorze, zadać pytanie? Tak, ja tutaj… Bo bardzo bym prosiła o ograniczenie liczby pytań.
Tak, tylko że, Panie Marszałku, jeżeli będzie zarządzenie – nie daj Boże, ja absolutnie o tym nie myślę, ale to… Panie Senatorze, ale pan się zapisał do dyskusji, więc być może… Ale pytanie zadaję. Może dzięki temu pan senator się nie zapisze do dyskusji, tak że… Już się zapisał. A, zapisał się? Aha. Pytanie zadaję w tym momencie. Bo jeżeli władze sanitarne np. ustalą, że nie mogą się odbywać zgromadzenia powyżej 300 osób, to jak pan sobie wyobraża odbycie posiedzenia plenarnego Sejmu w takiej sytuacji? My stoimy przed takimi realnymi problemami. Tak więc taka teoria, że Sejm jak w czasach… Owszem, tak jest co do zasady, ale może być taka sytuacja, że będą zarządzenia, na które my nie mamy wpływu. I to nie będzie tak, że my nie będziemy chcieli, tylko będziemy się stosować do tych regulacji. Dziękuję.
Panie Senatorze, najkrócej mówiąc, powiem tak: ja nie widzę możliwości, żeby główny inspektor sanitarny narzucał wolę marszałkowi Sejmu i marszałkowi Senatu. Nie ma takiej możliwości. Tylko marszałek Sejmu może nie zwoływać posiedzenia Sejmu i tylko marszałek Senatu może nie zwoływać posiedzenia Senatu, kierując się np. jakimiś wskazówkami. I to jest w ogóle konstytucyjnie niewyobrażalne, żeby jakakolwiek inna władza narzucała marszałkom takie decyzje. Rada Państwa…
Dziękuję bardzo. Pan marszałek Bogdan Borusewicz.
Panie Senatorze, czy to nie jest tak, że są organy państwa, które muszą pracować, niezależnie od sytuacji? Dotyczy to Sejmu, Senatu… Mają obowiązek! …a także rządu. Ja też nie wyobrażam sobie tego, żeby główny inspektor sanitarny zamknął funkcjonowanie rządu, nie tylko parlamentu. A więc… No, tylko tyle. To znaczy to retoryczne pytanie…
Rozumiem, że pan senator mnie pyta, czy się z tym zgadzam. No, zgadzam się, już to mówiłem.
Dziękuję bardzo. I pan senator Bogdan Klich.
Panie Senatorze, czy budzi pańskie zdziwienie to, że pomimo epidemii koronawirusa, jeśli dobrze pamiętam, Izba Reprezentantów Kongresu Stanów Zjednoczonych podejmuje dzisiaj uchwały, parlament austriacki też dzisiaj pracuje… Akurat o tych 2 przypadkach słyszałem, być może inne parlamenty również pracują. Czy to budzi pańskie zdziwienie? Parlament Europejski… To budzi pana zdziwienie? Proszę o spokój.
Proszę pana, no, są rzeczy, które budzą moje zdziwienie, ale te akurat nie. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo. Zamykam tę część, ponieważ pytania zostały zadane przez wszystkich senatorów, którzy się zgłosili. Dziękuję bardzo panu senatorowi. Czy przedstawiciel rządu chce zabrać głos w sprawie przedstawionego projektu ustawy? Oczywiście. Pan minister Paweł Szrot. Bardzo proszę.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ja postaram się mówić bardzo krótko, żeby tej dyskusji nie przedłużać, i może trochę w inny sposób niż dotychczas wypowiadałem się na temat tego przedłożenia – a mówiłem już wielokrotnie. Chciałbym sprawę przybliżyć w pewien historyczny sposób. Uchwalaliśmy tydzień temu również w tej Izbie – mam wrażenie, że to było dużo, dużo dawniej, bo tyle się wydarzyło – specustawę związaną z zagrożeniem koronawirusem. I zarówno panie i panowie senatorowie, jak i Biuro Legislacyjne Senatu, zwracali uwagę na pewne legislacyjne nieprawidłowości, które znalazły się w tej ustawie – co jednak, jak widać też po dzisiejszej pracy Senatu i wynikających z tego tempa pomyłek, było nieuniknione. Wtedy, mówiąc o współpracy nad zmianą tej ustawy, wyobrażałem sobie, że będziemy pracować nad tymi nielicznymi zmianami, ściśle redakcyjno-legislacyjnymi, które zaproponowało Biuro Legislacyjne Senatu, zawsze czujne i zawsze rzetelne, jeśli chodzi o analizy projektów ustaw. Tymczasem projekt, który został przedłożony tutaj Wysokiej Izbie przez komisje, zawiera szereg bardzo szczegółowych, merytorycznych zmian do projektu… a raczej do już przyjętej ustawy rządowej, specustawy. Te zmiany można podzielić na kilka kategorii. Po pierwsze, są to zmiany, które zmierzają do pewnego złagodzenia, w różnym stopniu, stosowania rygorów specustawy. Tutaj chodzi o art. 11, który dotyczy poleceń i decyzji wydawanych wobec organów administracji rządowej i wobec przedsiębiorców. To dotyczy też zapisów obejmujących stosowanie prawa budowlanego, a raczej zwalniających z jego zastosowania. Dotyczy to również zapisów dotyczących prawa oświatowego i prawa dotyczącego szkolnictwa wyższego, czyli zawieszania zajęć na uczelniach. I tutaj z całym naciskiem chciałbym zadeklarować w imieniu rządu, że jestem przeciwko tym zmianom. Rząd na dalszych etapach pracy parlamentarnej, w Sejmie, będzie dążył do tego, żeby tych zmian w specustawie nie było. Kolejna kategoria zmian dotyczących przedłożenia, które Wysoka Izba dzisiaj prezentuje, to są zmiany, a właściwie pakiet zmian mających poprawić sytuację przedsiębiorców, którzy z przeróżnych powodów – pracowniczych, z powodu decyzji organów administracji publicznej – mogą ponieść straty wskutek zapobiegania koronawirusowi. Tutaj mogę powiedzieć w ten sposób. Część z tych propozycji zasługuje na dalsze analizy, na rozważenie i rząd do czasu przedłożenia tego projektu Sejmowi takie analizy na pewno będzie prowadził. Pozostałą część jednak można ocenić jako swego rodzaju pobożne życzenia, postulaty podyktowane skądinąd dobrą wolą, które będzie bardzo ciężko zrealizować w obliczu innych wydatków czekających budżet państwa w sytuacji zwalczania epidemii. Jednak jeśli chodzi o tę część, która dotyczy wsparcia dla przedsiębiorców, to myślę, że tu dyskusja będzie najbardziej rzetelna, najistotniejsza. Tę dyskusję już zaczęliśmy. Na przykład uzgadniana jest z rządem poprawka dotycząca stosowania przepisów ustawy o zamówieniach publicznych, która sprowadza się do tego, że będzie generalne wyłączenie, ale będą stosowane również zasady zamówień publicznych wobec tych zakupów, które są związane ze zwalczaniem epidemii. Tak więc jeśli chodzi o ten pakiet, to w zakresie przedsiębiorczości dyskusja będzie moim zdaniem najistotniejsza i najbardziej ożywiona. W zasadzie już ją zaczęliśmy i będziemy ją w Sejmie kontynuować. No, ostatnia grupa poprawek to są właśnie te poprawki, o których mówiłem na początku, czyli drobne poprawki legislacyjno-redakcyjne. Tutaj nie mamy zastrzeżeń. Szanowni Państwo, była tutaj mowa o wielu punktach, nad którymi dyskutowaliśmy podczas posiedzenia komisji. Chciałbym bardzo wyraźnie podkreślić to, o czym powiedziałem już na posiedzeniu komisji, że wszelkie postulaty dotyczące zmiany pułapu wieku dzieci przebywających w domu z powodu zawieszenia zajęć w szkołach – chodzi o wiek ponad 8 lat – podlegają w tym momencie analizie ze strony rządu. Na tę chwilę wszystkie informacje spływające do mnie i do Ministerstwa Rozwoju wskazują na to, że jakakolwiek propozycja… obietnica dotycząca podwyższenia tego wieku będzie bardzo trudna do spełnienia wobec sytuacji związanej z nowymi wydatkami budżetowymi wynikającymi ze zwalczania epidemii. Aczkolwiek podkreślam… To wina telewizji. Podaję źródło. Cicho. Daj spokój. Ja panu senatorowi nie przeszkadzałem, jak sobie przypominam, a dyskutujemy chyba merytorycznie, więc proszę, Panie Senatorze, o umożliwienie mi dokończenia wypowiedzi. [[Rozmowy na sali]] Bardzo proszę o spokój. Bardzo proszę, proszę państwa. A pana, Panie Ministrze, proszę, gdyby pan mógł… Konkluduję, już konkluduję. Tak więc na tę chwilę muszę powiedzieć, że podtrzymuję zapisy z tej specustawy, którą Senat przyjął tydzień temu. Szanowni Państwo, kończąc i podsumowując, chciałbym tylko przypomnieć, że dyskusja, którą toczyliśmy na posiedzeniu komisji 2 godziny temu, doprowadziła do tego, że wspólnie, w obecności pana marszałka Grodzkiego, zdecydowano o nieskładaniu do tego projektu poprawek. Ja chciałbym też komisji za to podziękować, bo to jest wypadkowa pewnego porozumienia senatorów z różnych grup politycznych. Myślę, Szanowni Państwo, że ta decyzja zostanie tu podtrzymana. To tyle, Szanowni Państwo. W imieniu rządu deklaruję, że na dalszych etapach pracy nad przedłożeniem będziemy rozważać rozwiązania w nim przewidziane. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo. Panie Ministrze, gdyby pan jeszcze chwileczkę mógł zostać, ponieważ obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do obecnego na posiedzeniu przedstawiciela rządu związane z omawianym punktem porządku obrad. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie zadać takie pytanie? Nie. Dziękujemy. Bardzo dziękuję, Panie Ministrze. Otwieram dyskusję. Proszę o zabranie głosu pana senatora Wojciecha Koniecznego. Jestem, jestem. Ty się nazywasz Konieczny? Od kiedy? [[Rozmowy na sali]]
Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Na początku może powiem o najważniejszym. Dzisiaj będziemy uchwalać tę ustawę w takim zakresie, w jakim przeprowadziliśmy rozmowy, nie uwzględniając pewnych ważnych elementów. Prawdopodobnie dzisiaj nie dałoby się tego przeprowadzić, stąd też powstrzymałem się od zgłaszania poprawki. Ale ustawa trafi do Sejmu. Mam tutaj gorącą prośbę do rządu. Jest już bardzo późno. To, co robimy w walce z koronawirusem, wydaje się jakby gonieniem koronawirusa, podczas gdy powinniśmy wystąpić do przodu, coś przewidzieć i działać pod kątem takiej sytuacji, jaka będzie za 2 tygodnie. Na posiedzeniu Komisji Zdrowia senatorowie PiS wskazywali, że nasze poprawki, nasze zmiany ograniczają narzędzia służące do walki z koronawirusem, do wojny, którą teraz toczymy, i utrudniają tę wojnę. Zgodnie z tą logiką… Wiemy już od dawna, że do prowadzenia wojny są potrzebne 3 rzeczy: pieniądze, pieniądze i pieniądze. Dlatego apeluję do przedstawicieli rządu, aby w czasie, kiedy ta ustawa trafi do Sejmu, dokonano istotnych zmian finansowych, przesunięć budżetowych, zwiększenia deficytu budżetowego – obojętne, jak to nazwiemy – na kwotę przynajmniej 30 miliardów zł, żeby walka z koronawirusem przybrała realne kształty. Takie państwa jak Niemcy czy Włochy przeznaczają na walkę z koronawirusem tyle, ile my przeznaczamy na ochronę zdrowia w ogóle; cały budżet naszego NFZ jest tam przeznaczany tylko na walkę z koronawirusem. Tak więc te 30 miliardów nie wygląda na bardzo dużą kwotę. Sądzę, że jak się spotkamy za nie wiadomo ile, za miesiąc, 2, 3, 4 miesiące, i będziemy podsumowywać, ile wydaliśmy, ile nas kosztowała ta walka, to takie sumy będą realne. Lepiej je zaplanować, lepiej teraz je rozdysponowywać niż później, po fakcie, już w trakcie uzupełniać to jakimiś niewielkimi kwotami. Tak że mam taki gorący apel. Drugi mój apel jest taki, aby postępować bardziej zdecydowanie, bardziej jednoznacznie. W Częstochowie, skąd jestem, wojewódzki szpital specjalistyczny został wyznaczony jako szpital zakaźny pierwszego rzutu. Trwało to mniej więcej dobę, a po tej dobie został skreślony z listy, przesunięty, i został wskazany inny szpital. Mój szpital już się przygotowywał do tego, że ma przejąć pacjentów, a teraz ma pracować inaczej. Jeżeli podejmujemy jakieś decyzje, to niech one będą jednoznaczne, a my wszyscy się do nich dostosujemy. My naprawdę chcemy współpracować, chcemy pracować, ale nie w chaosie. Zdecydowane i jednoznaczne decyzje, a także przemyślane, pozwolą nam jako zarządzającym szpitalami albo jako po prostu pracującym w szpitalach przekazać cały swój potencjał pacjentom. Co do procedowanej ustawy, proszę państwa, Szanowni Państwo, i sprawy badań… Zwracam się głównie do większości rządowej, do rządu. Zwrócę się w ten sposób, że przeczytam państwu SMS-a, którego dzisiaj dostałem od ordynatorki oddziału w moim szpitalu. „Cześć, Wojtek, mam do ciebie olbrzymią prośbę. Czy mógłbyś mi pomóc zorganizować zrobienie mi jednak testu na COVID-19? Nic mi nie jest, dalej siedzę w domu, ale niektóre koleżanki w pracy domagają się tego. Proszę”. I dalej trzy złożone ręce. Zadzwoniłem w podane miejsce, próbowałem wywrzeć presję, żeby to badanie wykonać. Dostałem informację, że tego nie da się wykonać, ponieważ dana osoba nie ma objawów i nie podlega tym badaniom. Dostałem jeszcze jeden SMS: „Gdyby coś się zmieniło, daj mi, proszę, znać, bo nie wiem, kiedy do roboty wracać. Gdybym miała ujemny wynik, to już mogłabym wrócić”. Proszę państwa, ja wiem, że podaję przykład z jednego szpitala, z dołu, ale zajmijmy się także takimi sprawami. Nie bujajmy w obłokach, po prostu pomóżmy tym szpitalom, tym ludziom, którzy chcą w tych szpitalach pracować – osobom, które nie uciekają od obowiązków, tylko chcą je wypełniać tak, jak to należy robić. Musimy im pomagać, musimy do tego być przygotowani. I nie za 2 tygodnie, nie za 3, nie za 5, tylko podczas najbliższego posiedzenia Sejmu… Apeluję o to. My tutaj dzisiaj tych poprawek nie wniesiemy – dlatego ich nie wnoszę, bo wiem, że to nic nie da – ale jest jeszcze parę dni. W ciągu tych paru dni będziecie na pewno robić sobie obliczenia i na pewno będą one wskazywać na to, że trzeba zintensyfikować działania. Na koniec pragnę jednak 1 poprawkę w imieniu swoim i grupy senatorów złożyć, gdyż nie może się bez tej zmiany obyć. Najwyżej państwo nie przegłosujecie… Ale bardzo gorąco namawiam, aby jednak tę poprawkę przyjąć. Dotyczy ona oczywiście tego, co tutaj było mówione. Jest krótka: w art. 1 pkcie 5, w art. 4 w ust. 1 wyrazy „21 dni” zastępuje się wyrazami „okres zamknięcia placówki”. Wiecie państwo, o co chodzi – o to, aby ludzie, którzy pobierają zasiłek, rodzice, mogli go dostawać przez cały okres zamknięcia placówki oświatowej. I druga część tej poprawki. W art. 1 pkt 5, w art. 4 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „Dodatkowy zasiłek opiekuńczy przysługuje również ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem w wieku do ukończenia 15. roku życia”. Pan senator mówił, żeby to było 10 lat, ktoś mówił, żeby 12… Uważamy, że czas, który obejmuje szkołę podstawowa, można w całości objąć, czyli do piętnastego roku życia… Chcę jeszcze powiedzieć, że należy zintensyfikować działania porządkowe. Wiem, że w szkołach powstają takie negatywne… To znaczy uczniowie, którzy nie chodzą do szkół, spotykają się w różnych miejscach, zachowują się nieodpowiedzialnie. I tu taka prośba do rządu, aby sprawdzać to, monitorować i działać przeciwko temu. Wiem, że szkoły same próbują dyscyplinować uczniów, ale jak to mają robić, skoro uczniowie do szkół w tej chwili nie chodzą. Dziękuję bardzo. Poprawkę złożyłem już do sekretariatu.
Bardzo dziękuję. Proszę o zabranie głosu pana senatora Jana Marię Jackowskiego. Proszę bardzo.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panowie Ministrowie! Ja chciałbym na wstępie podziękować panom ministrom za konstruktywną dyskusję, jaką mieliśmy podczas posiedzenia połączonych komisji, i chciałbym zwrócić uwagę Wysokiej Izby na to, że mamy sytuację dynamiczną, mamy sytuację w zasadzie nieporównywalną do tych, jakie znamy, jakie pamiętamy – i to bez względu na nasz wiek – jakich doświadczyliśmy. I chciałbym, żebyśmy zrozumieli, że wchodzimy w sytuację, która może być nieprzewidywalna. Podkreślam: może być. Mam nadzieję, że taka nie będzie, ale może być nieprzewidywalna, a wszelkie skutki społeczne, kulturowe, zdrowotne, polityczne, rodzinne itd. trudno nam w tej chwili sobie wyobrazić. Dlatego uważam, że tworzenie w tej chwili tej pewnej presji na rząd, mówienie, że pomysły, które w tym projekcie są zawarte, są niczym wzór metra… Moim zdaniem one są nieadekwatne do sytuacji i nawet rząd w tej chwili nie wie, jaka będzie sytuacja we wtorek, kiedy, jak to zadeklarował pan minister Szrot, należy się spodziewać projektu ustawy pani minister Emilewicz. Dlatego ja bym chciał z tego miejsca zaapelować do większości sejmowej, aby powstrzymano się od składania nowych poprawek do tekstu projektu, ale nie dlatego, że one nie są zasadne czy… Chodzi o to, żeby dać możliwość rządowi, który będzie to realizował, i Sejmowi, w którym strona rządowa ma większość, wypracowania takiego modelu tych rozwiązań, który będzie optymalny z punktu widzenia budżetu państwa, optymalny z punktu widzenia możliwości państwa. Dlaczego zwracam się z takim apelem? Wysoka Izbo, my w tej chwili wchodzimy, jak wspomniałem, w fazę nieprzewidywalną. Ja uważam, że trzeba brać pod uwagę różne scenariusze, również te scenariusze, które są bardziej bolesne dla całego społeczeństwa i państwa. Mam nadzieję, że do ich realizacji nie dojdzie – podkreślam: mam nadzieję, że do tego nie dojdzie – być może sprawdzą się te bardziej optymistyczne scenariusze, być może okaże się, że za 2 tygodnie te działania administracyjne, które już zostały podjęte, będzie można odwołać, że będzie można wrócić do normalności w naszym życiu społecznym. Mam taką nadzieję, ale tego, Wysoka Izbo, nie wiemy. Z tego wynika mój apel. Już w tej chwili wiadomo… No, my tak naprawdę nie mamy uchwalonej ustawy budżetowej, ona ciągle leży w Sejmie, chociaż niedługo mija termin. Zdaje się, że Sejm ma się tym zająć na swoim posiedzeniu 25 marca, ale zostały jeszcze dobre 2 tygodnie do tego momentu. Co wtedy będzie? Bóg jeden wie, co się wtedy może dziać. Przypomnę, że ten budżet już w tej chwili, według zapowiedzi pani minister Emilewicz, jest budżetem w pewnym sensie historycznym, dlatego że skala wzrostu gospodarczego niestety nie będzie taka, jak przewidywano w momencie tworzenia ustawy budżetowej. O tym już wszyscy doskonale wiemy. A co to oznacza dla budżetu? To oznacza zmniejszenie wpływów budżetowych po stronie rządu i administracji publicznej, co oczywiście będzie wymagało podjęcia stosownych działań. Tak że mój apel, Wysoka Izbo, jest taki, żebyśmy w atmosferze konstruktywnej dyskusji szukali porozumienia, właśnie w duchu odpowiedzialności za państwo, za obywateli, bez względu na nasze poglądy polityczne, żebyśmy zrozumieli powagę sytuacji – to jest po prostu bardzo ważne – i żebyśmy dali też dobry przykład obywatelom, pokazując, jak w takiej sytuacji zachowuje się odpowiedzialny parlament. Na razie zdajemy ten egzamin. Obyśmy zdali go też w nadchodzących dniach i tygodniach. Dziękuję.
Bardzo dziękuje. Proszę, pan senator Marek Pęk.
Pani Marszałek! Wysoki Senacie! No, ja z przykrością stwierdzam, że… Miałem nie zabierać głosu, no ale niestety sytuacja jest dynamiczna. Z tego, co się dowiedziałem, wynika, że państwo wbrew temu, co myśmy na zasadzie pewnego ponadpolitycznego kompromisu ustalili na posiedzeniu komisji, ponownie zgłosili 2 poprawki do tej ustawy, które odrzuciły połączone komisje. A komisje odrzuciły je, kierując się również głosem pana marszałka Grodzkiego, obecnego na tym posiedzeniu, przychylając się również do tego, o czym mówili przedstawiciele rządu, zarówno pan minister Szrot, jak i pan minister Kraska. To są akurat te poprawki, które narażają budżet państwa na największe obciążenia, trudne w tym momencie do wyliczenia, trudne do oszacowania. Nie usłyszeliśmy oczywiście tych wyliczeń ze strony państwa wnioskodawców. No, muszę powiedzieć, że jest nam po prostu przykro, tym bardziej że wczoraj mieliśmy do czynienia z bardzo gęstą atmosferą w Senacie, spowodowaną zarówno tą całą sytuacją zagrożenia epidemiologicznego, jak i tą wrzutką regulaminową, która nie była z nami w ogóle konsultowana. Niejako wykorzystując nadzwyczajną sytuację związaną z koronawirusem, państwo postawiliście nas przed faktem dokonanym, dlatego zerwaliśmy kworum. Dzisiaj rano siedliśmy do stołu, do rozmów, na posiedzeniu Konwentu Seniorów została opracowana pewna strategia dalszego postępowania. Ostudziliśmy emocje, spotkaliśmy się na posiedzeniu komisji, uzgodniliśmy zmianę regulaminu pod kątem tej jednej konkretnej sprawy, tak na zasadzie pewnego porozumienia dżentelmeńskiego, no a teraz państwo po raz kolejny forsujecie te poprawki, które wcześniej nie zostały zaakceptowane. No, tak się nie robi. To pokazuje, że Senat X kadencji jest jednak nieustannie źródłem zamętu politycznego i prawnego, a te wielkie słowa o porozumieniu, o dialogu, o rozwadze są tylko pustosłowiem. Po raz kolejny z przykrością to stwierdzamy. No i teraz my, senatorowie Prawa i Sprawiedliwości, stajemy po raz kolejny tak naprawdę w punkcie wyjścia. To znaczy, co mamy dalej robić z tą ustawą? No jeszcze musimy to przemyśleć, jeszcze jest posiedzenie komisji. Ja jednak po raz kolejny apeluję do państwa senatorów większości, ażebyśmy dotrzymali tych ustaleń, tych zobowiązań sprzed dosłownie kilku godzin. No i tutaj potwierdza się to, o czym mówię od wczoraj, że kto trybem pilnym wojuje, ten od trybu pilnego ginie, Szanowni Państwo Senatorowie. Senat nie jest miejscem do pracy w trybie pilnym, Senat nie jest miejscem do prześcigania się w pomysłach legislacyjnych z rządem i z Sejmem. Myśmy tutaj jednak powinni kierować się rozwagą, dystansować się od pewnej bieżączki politycznej, powinniśmy zaufać rządowi. Rząd staje na wysokości zadania, bardzo dobrze sprawdza się w tej niesłychanie kryzysowej i bezprecedensowej sytuacji. A więc jeszcze raz apeluję do całego Senatu Rzeczypospolitej o rozwagę, o spokój, o działanie odpowiedzialne i o to, o co państwo sami przecież do nas apelujecie od wielu dni ‒ o zgodę ponad podziałami politycznymi i o uczciwość. Dziękuję bardzo. [[Oklaski]]
Dziękuję bardzo. Proszę, pan senator Bogdan Zdrojewski.
Pani Marszałek! Panie Senatorze! De facto wróciliśmy tylko do jednej poprawki. Poprawek zostało zgłoszonych bardzo dużo, klub obywatelski miał tych poprawek kilkadziesiąt. Rzeczywiście przyjęliśmy te warunki, które zostały zgłoszone przez klub Prawa i Sprawiedliwości, aby dojść do konsensusu. Na posiedzeniu klubu ten konsensus został przyjęty z jednym jedynym wyjątkiem. Od razu go uzasadnię. Wydaje się, że na posiedzeniu sejmowym, po dokonaniu wszystkich niezbędnych obliczeń, można dokonać korekty tej poprawki w miarę istniejących finansowych możliwości rządu. Nie zmienialiśmy też tych 80%, aby utrzymać status quo, które funkcjonuje w chwili obecnej. A to, na jaki okres, do którego roku, to w Sejmie naprawdę można skorygować, posiadając dokładne wyliczenia rządu w tej materii. Pokazujemy kierunkowo coś, pod czym podpisywali się także senatorowie Prawa i Sprawiedliwości, w tym senator, który nas opuścił, pan Jackowski, który mówił: do dziesiątego roku życia. Może do dziesiątego, a może do dwunastego, może przez 21 dni, a może przez 20. Nie rozstrzygamy tego dzisiaj, prosimy jedynie, aby dla dobra sprawy utrzymać ten kompromis, który przygotowaliśmy, który zawarliśmy, z jednym skorygowanym wyjątkiem. Chcę podkreślić, że cały klub obywatelski w sprawach wojny, walki z koronawirusem jest z rządem. Dziękuję bardzo. [[Oklaski]]
Bardzo dziękuję. Informuję, że wnioski o charakterze legislacyjnym na piśmie złożyli: senator Wojciech Konieczny, senator Gabriela Morawska-Stanecka, senator Bogdan Zdrojewski, senator Bogdan Klich, senator Joanna Sekuła, senator Jolanta Hibner, senator Agnieszka Gorgoń-Komor, senator Magdalena Kochan, senator Beata Małecka-Libera, senator Danuta Jazłowiecka. To jest ta jedna poprawka? To jest ta jedna poprawka. Zamykam dyskusję. Czy przedstawiciel rządu chce ustosunkować się do przedłożonego wniosku? Proszę bardzo, Panie Ministrze.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Jeszcze raz bardzo krótko i jeszcze raz w kontekście historycznym. 2 dni tremu pan przewodniczący Kwiatkowski zapewniał nas, że mamy 2 tygodnie do spożytkowania na analizę tego projektu, wczoraj wieczorem się dowiedzieliśmy, że projekt ląduje w porządku obrad bieżącego posiedzenia Senatu. Kilka godzin temu pan marszałek Grodzki, obecny na posiedzeniu połączonych komisji, apeluje do wszystkich senatorów ‒ nie tylko senatorów Prawa i Sprawiedliwości, ale też do senatorów Koalicji Obywatelskiej ‒ o wycofanie wszystkich poprawek w imię kompromisu, który został osiągnięty na posiedzeniu Konwentu Seniorów. I te poprawki zostały wycofane w pełnym zrozumieniu tego kompromisu. W chwili obecnej te poprawki znowu zostały zgłoszone… Jedna… Ta poprawka znowu została zgłoszona. Nie chcę powtarzać tego, co mówiłem o tej poprawce wcześniej, ale ona jest bardzo zasadnicza i jej wprowadzenie powinno być poprzedzone bardzo szczegółowymi analizami finansowymi, a tych analiz nie ma. My nimi też nie dysponujemy i nie możemy z czystym sumieniem jej poprzeć. Ja rozumiem wszystkie wątpliwości, które w tym przypadku mogą mieć senatorowie Prawa i Sprawiedliwości. Gdybym był senatorem, miałbym olbrzymi dylemat, co zrobić w tej sytuacji, kiedy tyle zobowiązań, które miały prowadzić do kompromisu politycznego, do wspólnej walki z tym zagrożeniem, przed którym stoją Polacy… Polacy oczekują od wszystkich sił politycznych współpracy. Nie rozumiem postawy senatorów zgłaszających tę poprawkę. Dziękuję bardzo. [[Oklaski]]
Dziękuję bardzo. W związku z tym, że zostały zgłoszone wnioski o charakterze legislacyjnym, Senat kieruje projekt ustawy do Komisji Ustawodawczej, Komisji Zdrowia oraz Komisji Gospodarki Narodowej i Innowacyjności. Ja zgłaszam wniosek o wyznaczenie przez Senat połączonym komisjom terminu przygotowania dodatkowego sprawozdania w celu przeprowadzenia trzeciego czytania projektu ustawy jeszcze na tym posiedzeniu Senatu. Jeżeli nie usłyszę głosów sprzeciwu, uznam, że Senat przyjął przedstawiony wniosek. Nie słyszę głosów sprzeciwu. Proszę o odczytanie komunikatu. I zarządzam godzinną przerwę, do godziny… Krócej. Pół godziny. 45 min przerwy, do godziny 16.30. Proszę o odczytanie komunikatu.
Wspólne posiedzenie Komisji Ustawodawczej, Komisji Gospodarki Narodowej i Innowacyjności oraz Komisji Zdrowia w sprawie rozpatrzenia wniosków zgłoszonych na posiedzeniu Senatu do projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych – druk nr 88 – odbędzie się dziś w sali nr 217 15 minut po ogłoszeniu przerwy w obradach. [[Przerwa w obradach od godziny 15 minut 47 do godziny 16 minut 46]]
Wznawiam obrady. Uprzejmie proszę państwa senatorów o zajęcie miejsc. Szanowni Państwo, zanim wprowadzimy się w nastrój głosowania, chciałbym przekazać kilka uwag. Informuję, że wczoraj Konwent Seniorów zaopiniował zmianę w terminarzu posiedzeń Senatu w kwietniu bieżącego roku. Kolejne posiedzenie Senatu planowane jest na dni 22 i 23 kwietnia, a nie, jak wcześniej byli państwo informowani, 15 i 16 kwietnia, czyli zaraz po świętach. Porządek tego posiedzenia zostanie państwu dostarczony drogą elektroniczną. Chciałbym powiedzieć, że jeżeli zakończymy, chwalebnie, dzisiejsze posiedzenie… W porozumieniu z panem ministrem Szumowskim chciałbym przekazać państwu z punktu widzenia lekarskiego, z punktu widzenia walki z koronawirusem prośbę, apel o ograniczenie działalności społeczno-politycznej w miarę możliwości. Oczywiście, nikt z nas nie ma objawów choroby, ale z racji naszych funkcji stykamy się z ogromną liczbą ludzi, czy to na zewnątrz, czy to w swoich okręgach, czy w Warszawie, czy nawet tutaj. Dlatego z punktu widzenia walki z koronawirusem wskazane byłoby generalne ograniczenie swojej aktywności społeczno-politycznej przez tydzień, półtora. A ponieważ… jeżeli nie będzie nieplanowego posiedzenia, będzie to absolutnie możliwe. Informuję, że wydałem panu ministrowi Świąteckiemu polecenie, aby w porozumieniu z panią szefową Kancelarii Sejmu opracowali zarządzenia, które ograniczą funkcjonowanie Kancelarii Senatu i Kancelarii Sejmu do niezbędnego minimum, z wykorzystaniem, gdzie to możliwe, telepracy, z wykorzystaniem pracy zmianowej. I tak to w najbliższym tygodniu czy w najbliższym 2 tygodniach – mam nadzieję, że nie dłużej – będzie postępowało. Tak że uczulam państwa również na to. Również w porozumieniu z ministrem Szumowskim chciałbym, abyście w swoich okręgach – zwłaszcza mówię tu do kolegów lekarzy po obu stronach – przekazali wyrazy najwyższego uznania dla tych, którzy jako personel medyczny są na pierwszej linii walki z koronawirusem i walczą z tą chorobą. Bo oprócz samego zarażenia, jak państwo wiecie, ludzie seropozytywni z koronawirusem będą również wymagali operacji, przyjmowania porodów, zabiegów, koronarografii, wszystkiego, co nowoczesna medycyna może przynieść. I personel medyczny w ciężkich warunkach, czasami w sytuacji braków, bardzo ofiarnie z tym walczy. I należy mu się absolutne uznanie. Chciałbym też przekazać, że prowadzone są prace, aby jak najszybciej zwiększyć liczbę dostępnych testów, przede wszystkim dla personelu medycznego, który jest na pierwszej linii walki. Aczkolwiek trzeba zdawać sobie sprawę, że to nie może być robione natychmiast po zetknięciu z chorym, bo istnieje czas rozwoju wiremii i test zrobiony natychmiast często nie przynosi efektu – po 24 czy 48 godzinach. Ale praca w ministerstwie idzie też w kierunku zasobów prywatnej diagnostyki, które będą być może uruchamiane dla osób zdrowych, chcących sprawdzić swój stan seronegatywności czy seropozytywności. Te prace będą się toczyć na zasadzie ustaleń roboczych. Jeszcze raz podkreślam, że całemu personelowi ochrony zdrowia, który jest na pierwszej linii walki z koronawirusem, należy się ogromne uznanie. Myślę, że państwo zgodzicie się ze mną, jeśli w imieniu Senatu z tej trybuny takie uznanie wyrażę. [[Oklaski]] A zatem przystępujemy do rozpatrzenia punktu dziewiątego porządku obrad: zmiany w składzie komisji senackich. Przypominam, że wniosek Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich w tej sprawie zawarty jest w druku nr 85. Proszę sprawozdawcę Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich, pana senatora Andrzeja Kobiaka, o przedstawienie wniosku komisji.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym przedstawić wniosek Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich w sprawie zmian w składzie komisji senackich. Odczytam projekt uchwały. §1. Senat Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie art. 13 ust. 2 Regulaminu Senatu, odwołuje panią senator Barbarę Borys-Damięcką z Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami za Granicą; panią senator Agnieszkę Gorgoń-Komor z Komisji Ustawodawczej; panią senator Agnieszkę Kołacz-Leszczyńską z Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej; pana senatora Kazimierza Wiatra z Komisji Infrastruktury. §2. Senat Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie art. 13 ust. 2 Regulaminu Senatu, wybiera panią senator Barbarę Borys-Damięcka do Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich; panią senator Agnieszkę Gorgoń-Komor do Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej; panią senator Agnieszkę Kołacz-Leszczyńską do Komisji Ustawodawczej. Bardzo proszę Wysoki Senat o przyjęcie tych zmian.
Dziękuję panu senatorowi. Czy ktoś z państwa senatorów chciałby zabrać głos w tej sprawie? Nie. A zatem przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez Komisję Regulaminową, Etyki i Spraw Senatorskich projektem uchwały w sprawie zmian w składzie komisji senackich. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? [[Rozmowy na sali]] Nie działa, bo się… Już jest. Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 82 było za, nikt nie był przeciw, 1 senator wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 5]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie zmian w składzie komisji senackich. Powracamy do rozpatrywania punktu trzeciego porządku obrad: ustawa o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów. W przerwie w obradach odbyło się posiedzenie Komisji Zdrowia oraz Komisji Budżetu i Finansów Publicznych, które ustosunkowały się do przedstawionych w toku debaty wniosków i przygotowały wspólne sprawozdanie w tej sprawie. Znajduje się ono w druku nr 71 Z. Proszę sprawozdawcę, panią senator Ewą Matecką, o przedstawienie sprawozdania komisji.
Panie Marszałku! Wysoki Senacie! Przedstawiam sprawozdanie Komisji Zdrowia oraz Komisji Budżetu i Finansów Publicznych zawarte w druku nr 71 Z. Komisje na posiedzeniu w dniu 13 marca 2020 r. rozpatrzyły wnioski zgłoszone w toku debaty w dniu 12 marca 2020 r. nad ustawą o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów i przedstawiają Wysokiemu Senatowi wniosek o odrzucenie ustawy. Informuję, że został również zgłoszony wniosek o przyjęcie ustawy bez poprawek. Był to wniosek mniejszości.
Dziękuję bardzo, Pani Senator. Proszę sprawozdawcę mniejszości połączonych komisji, pana senatora Wojciecha Skurkiewicza, o przedstawienie wniosku popartego przez mniejszość połączonych komisji.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W imieniu mniejszości połączonych komisji rekomenduję Wysokiej Izbie przyjęcie naszego wniosku. W związku z tym, że część z państwa już chciałaby zająć się problematyką koronawirusa w swoich okręgach wyborczych, powstrzymuję się od dalszych komentarzy.
Czy senatorowie wnioskodawcy lub pozostały senator sprawozdawca chcą jeszcze zabrać głos? Informuję, że wnioski w trakcie dyskusji zgłosili państwo senatorowie Beata Małecka-Libera, Wojciech Skurkiewicz, Kazimierz Kleina, Janusz Pęcherz, Jan Filip Libicki oraz Wojciech Konieczny. Ponadto sprawozdawcą Komisji Budżetu i Finansów Publicznych był pan senator Paweł Arndt. Przystępujemy do głosowania. W pierwszej kolejności zostanie przeprowadzone głosowanie nad wnioskiem o odrzucenie ustawy, a następnie, w przypadku odrzucenia tego wniosku, nad wnioskiem o przyjęcie ustawy bez poprawek. Głosowanie nad przedstawionymi poprawkami zostanie przeprowadzone, jeżeli zostaną odrzucone poprzednie wnioski. Przystępujemy do głosowania nad wnioskiem pani senator Beaty Małeckiej-Libery o odrzucenie ustawy. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 84 senatorów, 45 – za, 38 – przeciw, 1 wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 6]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów. Powracamy do rozpatrywania punktu czwartego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw. W przerwie w obradach odbyło się posiedzenie Komisji Infrastruktury, która ustosunkowała się do przedstawionych w toku debaty wniosków i przygotowała sprawozdanie w tej sprawie. Znajduje się ono w druku nr 68 Z. Proszę sprawozdawcę, pana senatora Artura Dunina, o przedstawienie sprawozdania komisji.
Panie Marszałku! Wysoki Senacie! W imieniu Komisji Infrastruktury jako senator sprawozdawca chciałbym poinformować, że na 18 poprawek, które zostały zgłoszone podczas debaty, 1 została poparta i przyjęta przez komisję, pozostałe nie uzyskały większości. Jednocześnie jako wnioskodawca poprawek chciałbym poinformować pana marszałka, że po rozmowach wycofuję poprawki nr 2, 4, 6, 7… Momencik, wolniej… Jeszcze raz? Bardzo proszę. Poprawki nr 2, 4, 6, 7 i 12. Bardzo serdecznie dziękuję… A która została przyjęta? Poprawka nr 15, zaproponowana przez Biuro Legislacyjne, została przyjęta przez komisję.
Czy pan senator Artur Dunin chce jeszcze zabrać głos jako senator wnioskodawca? Nie. Dziękuję bardzo. Czy są ewentualne zgłoszenia od państwa senatorów? Nie ma. Czy ktoś chce podtrzymać wycofane wnioski? Jakie wnioski? Poprawki, przepraszam. Nie widzę zgłoszeń. Zatem przystępujemy do głosowania. W pierwszej kolejności zostaną przeprowadzone głosowania nad przedstawionymi poprawkami, a następnie nad podjęciem uchwały w sprawie przyjęcia ustawy w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek. Uwaga, nad poprawkami nr 1 i 10 należy głosować łącznie. Poprawki nr 1 i 10 modyfikują definicję mapy do celów projektowych oraz geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej obiektów budowlanych. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 82 senatorów, 46 – za, 35 – przeciw, 1 się wstrzymał. [[Głosowanie nr 7]] Poprawka nr 2 – przypominam – jest wycofana. Poprawka nr 3 modyfikuje przepis regulujący zasadę zgłaszania prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przez ich wykonawcę. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 47 – za, 36 – przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 8]] Poprawka nr 4 jest wycofana. Poprawka nr 5 skreśla przepis obligujący organ służby geodezyjnej i kartograficznej, do którego przekazane zostały wyniki zgłoszonych prac geodezyjnych, do ich weryfikacji pod względem spójności przekazywanych zbiorów danych z prowadzonymi przez ten organ bazami danych. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 47 – za, 36 – przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 9]] Poprawka nr 6 jest wycofana. Poprawka nr 7 jest wycofana. Poprawka nr 8 dodaje do ustawy przepis, na podstawie którego na wniosek wykonawcy prac organ służby geodezyjnej i kartograficznej poinformuje go o wyniku weryfikacji prac w inny niż za pomocą środków komunikacji elektronicznej powszechnie przyjęty sposób. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 82 senatorów, 46 – za, 36 – przeciw, nikt się nie wstrzymał. [[Głosowanie nr 10]] Poprawka nr 9 modyfikuje przepis określający zasady informowania wykonawcy prac geologicznych o wynikach weryfikacji tych prac. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 47 – za, 36 – przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 11]] Poprawka nr 11 modyfikuje zasady opatrywania dokumentacji geodezyjnej klauzulą urzędową. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 82 senatorów, 46 – za, 36 – przeciw, nikt się nie wstrzymał. [[Głosowanie nr 12]] Poprawka nr 12 jest wycofana. Poprawka nr 13 zmniejsza wysokość współczynnika korygującego wysokość opłat za udostępnianie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 82 senatorów, 46 – za, 36 – przeciw, nikt się nie wstrzymał. [[Głosowanie nr 13]] Poprawka nr 14 zmienia jednostki rozliczeniowe krajowej bazy danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu z hektarów na kilometry. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 82 senatorów, 46 – za, 36 – przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 14]] Poprawka nr 15 usuwa z ustawy błąd polegający na dodaniu do prawa budowlanego jednostki redakcyjnej dodanej jedną z ostatnich jego nowelizacji. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 82 senatorów, 78 – za, 4 – przeciw, nikt się nie wstrzymał. [[Głosowanie nr 15]] Poprawka nr 16 przywraca do prawa budowlanego przepis upoważniający ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa do określenia w drodze rozporządzenia rodzajów i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 46 – za, 36 – przeciw, 1 senator wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 16]] Poprawka nr 17 uchyla przepis zobowiązujący projektanta do składania projektu zagospodarowania działki lub terenu sporządzonego na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii poświadczonej za zgodność. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 46 – za, 36 – przeciw, 1 senator wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 17]] Poprawka nr 18 obniża wysokość opłat zryczałtowanych za udostępnienie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 47 – za, 36 – przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 18]] Przystępujemy do głosowania nad podjęciem uchwały w sprawie przyjęcia ustawy w całości ze zmianami wynikającym z przyjętych poprawek. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 82 – za, nikt nie głosował przeciw, 1 senator wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 19]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu piątego porządku obrad: ustawa o zmianie niektórych ustaw w związku z przeniesieniem środków z otwartych funduszy emerytalnych na indywidualne konta emerytalne. Komisja Budżetu i Finansów Publicznych oraz Komisja Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o odrzucenie ustawy; druk senacki nr 67 A. Mniejszość komisji przedstawiła wniosek o przyjęcie tej ustawy bez poprawek. W pierwszej kolejności zostanie przeprowadzone głosowanie nad wnioskiem o odrzucenie ustawy, a następnie, w wypadku odrzucenia tego wniosku, nad wnioskiem o przyjęcie ustawy bez poprawek. Przystępujemy do głosowania nad wnioskiem połączonych komisji o odrzucenie ustawy. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 47 – za, 36 – przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 20]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z przeniesieniem środków z otwartych funduszy emerytalnych na indywidualne konta emerytalne. Powracamy do rozpatrywania punktu siódmego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały w 30. rocznicę odrodzenia samorządu terytorialnego. Przypominam, że przed przerwą w obradach zostało przedstawione sprawozdanie komisji w tej sprawie oraz została przeprowadzona dyskusja. Przystępujemy do trzeciego czytania. Informuję, że trzecie czytanie obejmuje jedynie głosowanie. Przypominam, że komisja wnosi o przyjęcie przez Senat jednolitego projektu uchwały, zawartego w druku nr 82 S. Przystępujemy do głosowania. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 83 senatorów, 82 – za, 1 – przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 21]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w 30. rocznicę odrodzenia samorządu terytorialnego. Podajcie nazwisko tego, co był przeciw, bo ludzie myślą, że to ja. [[Wesołość na sali]] Nie. A jednak… Powracamy do rozpatrywania punktu ósmego porządku obrad: drugie czytanie projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw. Senat, po przeprowadzeniu drugiego czytania projektu ustawy, skierował projekt do Komisji Ustawodawczej, Komisji Zdrowia oraz Komisji Gospodarki Narodowej i Innowacyjności i zobowiązał te komisje do przedstawienia jeszcze na obecnym posiedzeniu Senatu dodatkowego sprawozdania. Znajduje się ono w druku nr 88 X. Przystępujemy do trzeciego czytania. Proszę sprawozdawcę, pana senatora Marka Borowskiego, o przedstawienie dodatkowego sprawozdania komisji.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przedmiotem posiedzenia komisji była propozycja 2 poprawek dotyczących jednego tematu. Obie te poprawki zostały przyjęte większością głosów.
Dziękuję bardzo, Panie Senatorze. Czy senatorowie wnioskodawcy chcą jeszcze zabrać głos? Przypomnę, że w trakcie drugiego czytania wnioski o charakterze legislacyjnym zgłosili senator Wojciech Konieczny, pani senator Gabriela Morawska-Stanecka i pleno titulo senatorowie Bogdan Zdrojewski, Bogdan Klich, Joanna Sekuła, Jolanta Hibner, Agnieszka Gorgoń-Komor, Magdalena Kochan, Beata Małecka, Danuta Jazłowiecka. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać trwające nie dłużej niż minutę zapytania do sprawozdawcy i wnioskodawców w związku z przedstawionym dodatkowym sprawozdaniem. Czy ktoś z państwa senatorów chciałby zgłosić takie zapytanie? Pan senator Czerwiński.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam pytanie dotyczące poprawki nr 1. Zgodnie z obecnym kształtem ustawy okres pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego nie może być dłuższy niż 21 dni. Ten okres jest określony bezwzględnie. Zgodnie z tą poprawką nie mógłby być dłuższy niż okres zamknięcia placówki, ale ten ust. 1 zmieniany dotyczy nie tylko placówek, ale i żłobków, klubów dziecięcych, przedszkoli, szkół. Nie można wysnuwać z żadnego aktu prawnego, a na pewno nie z prawa oświatowego, wniosku, że placówka to jest także żłobek, szkoła i przedszkole. Proszę mi powiedzieć wobec tego, przez jaki okres będą pobierać zasiłek dodatkowy opiekuńczy ci rodzice, którzy mają dzieci w żłobkach, klubach dziecięcych, przedszkolach lub szkołach. To są placówki.
Bardzo proszę.
Odpowiem z miejsca, jeśli wolno. Oczywiście było takie pytanie do Biura Legislacyjnego, do legislatorów. Wyjaśnili, że słowo „placówka”… Placówka oświaty, czyli… …odnosi się do wszystkich tych wymienionych wcześniej instytucji. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Czy pan senator Pęk… Proszę bardzo.
Dziękuję bardzo, Panie Marszałku. Ja mam pytanie odnośnie do poprawki drugiej. Może państwo już wzbogacili swoją wiedzę… Jak do tej pory na wszystkich etapach procedowania państwo nie byli w stanie odpowiedzieć na proste, oczywiste pytanie: jakie są skutki finansowe dla budżetu wprowadzenia tej poprawki? 2 miliardy… [[Wesołość na sali]] Ale opozycja powinna wiedzieć…
Nie, proszę państwa, proszę… To jest pytanie poważne i trzeba poważnie odpowiedzieć. Rząd w tej chwili w ogóle nie jest w stanie odpowiedzieć na pytanie o skutki finansowe różnych działań, które sam podejmuje. To jest jasne –niektóre po prostu trzeba podejmować. I zdaniem wnioskodawców, jak rozumiem, takie działanie musi być podjęte. Kwestia wyliczenia skutków… To nastąpi później. Być może nie będzie polskiego państwa stać na to, żeby aż tak daleko pójść, to się jeszcze okaże. Ale chcę przypomnieć – i na posiedzeniu komisji to padło, i ja to mówiłem jako sprawozdawca tutaj z trybuny senackiej – że zrównoważony budżet to prawdopodobnie jest już historia i trzeba będzie się pogodzić z jakimś deficytem w tym roku. Jakim? To się okaże. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Nie ma więcej pytań. A zatem przystępujemy do głosowania. W pierwszej kolejności zostaną przeprowadzone głosowania nad poprawkami, według kolejności przepisów projektu, druk nr 88 X, a następnie nad przyjęciem projektu, druk nr 88 S-poprawiony, w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionymi poprawkami. Poprawka nr 1 powoduje, że dodatkowy zasiłek opiekuńczy będzie przysługiwał za okres nie dłuższy niż okres zamknięcia placówki oświatowej. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 82 senatorów, 47 – za, 35 – przeciw, nikt się nie wstrzymał. [[Głosowanie nr 22]] Poprawka nr 2 powoduje, że dodatkowy zasiłek opiekuńczy będzie przysługiwał w przypadku sprawowania opieki nad dzieckiem w wieku do lat 15. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 82 senatorów, 46 – za, 35 – przeciw, 1 senator wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 23]] Przystępujemy do głosowania nad przyjęciem projektu ustawy w całości ze zmianami wynikającymi z przyjętych poprawek oraz nad projektem uchwały w sprawie wniesienia do Sejmu tego projektu ustawy. Komisje proponują, aby Senat upoważnił pana senatora Marka Borowskiego do reprezentowania Senatu w dalszych pracach nad projektem tej ustawy. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników głosowania. Głosowało 82 senatorów, 47 – za, 34 – przeciw, 1 senator wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 24]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat przyjął projekt ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywoływanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw i podjął uchwałę w sprawie wniesienia do Sejmu tego projektu ustawy. Jednocześnie informuję, że Senat upoważnił pana senatora Marka Borowskiego do reprezentowania Senatu w dalszych pracach nad tym projektem. Informuję, że porządek obrad siódmego posiedzenia Senatu został wyczerpany. Przystępujemy do oświadczeń senatorów poza porządkiem obrad. Informuję państwa senatorów, że oświadczenia złożone do protokołu zostaną zamieszczone w urzędowej wersji sprawozdania stenograficznego. Oświadczenia nie mogą trwać dłużej niż 5 minut. Przedmiotem oświadczenia mogą być sprawy związane z wykonywaniem mandatu, przy czym nie może ona dotyczyć spraw będących przedmiotem porządku obrad bieżącego posiedzenia Senatu. Marszałek odmówi przyjęcia niewygłoszonych oświadczeń, których treści nie można ustalić lub których wygłoszenie przez senatora nie byłoby możliwe w przysługującym na to czasie, czyli w ciągu 5 minut. Nad oświadczeniem senatorskim nie przeprowadza się dyskusji. W pierwszej kolejności głos zabierze pan senator Jan Filip Libicki.
Bardzo dziękuję. Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ja swoje oświadczenie kieruję do prezesa Rady Ministrów, pana Mateusza Morawieckiego, ono będzie się składało z 3 segmentów, ale wszystko to dotyczy osób z niepełnosprawnościami w kontekście walki z koronawirusem. Kwestia pierwsza jest następująca. Zgłosiła się do mnie pani doktor Monika Zima-Parjaszewska, prezeska Zarządu Głównego Polskiego Stowarzyszenia na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną, przysłała mi swój list, który skierowała do pana premiera. W tym liście kieruje 3 prośby. Przede wszystkim prosi o zmianę decyzji ministra edukacji narodowej w sprawie zawieszenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych w przedszkolach, szkołach, placówkach oświatowych z dnia 11 marca 2020 r. i pilne zawieszenie zajęć również w placówkach specjalnych dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną i sprzężonymi niepełnosprawnościami. Chodzi o ośrodki rehabilitacyjno-edukacyjno-wychowawcze, poradnie psychologiczno-pedagogiczne itd. Jak rozumiem, wyczerpuje to poprawka pana senatora Słonia, która znalazła się w projekcie kierowanym przez nas do Sejmu. Kwestia druga dotyczy podjęcia działań w sprawie funkcjonowania innych niż oświatowe placówek dla dzieci i młodzieży, dorosłych oraz osób z niepełnosprawnością intelektualną, jak np. ośrodki wczesnej interwencji, warsztaty terapii zajęciowej, środowiskowe domy samopomocy. Punkt trzeci dotyczy zmian w tzw. specustawie w sprawie koronawirusa, które spowodują objęcie prawem do dodatkowego zasiłku opiekuńczego także rodziców dzieci powyżej ósmego roku życia z niepełnosprawnościami. Ja pozwolę sobie przekazać do sekretariatu także tekst tego listu, który do pana premiera skierowała pani Zima-Parjaszewska jako prezeska tego stowarzyszenia. Kwestia druga też dotyczy tej sprawy, ponieważ do mnie zwróciły się osoby prowadzące… Panie Senatorze, pragnę zwrócić uwagę… Już 5 minut minęło? …że oświadczenia nie mogą dotyczyć tematu bieżącego posiedzenia. A, rozumiem. Dobrze, to w takim razie chciałbym… Ale jeden element tego oświadczenia nie dotyczy z całą pewnością tematyki bieżącego posiedzenia, choć może w jakiejś mierze tak, ale jeżeli przekroczę regulamin, to liczę na łaskawość pana marszałka. Otóż kwestia jest następująca. W tych wszystkich programach medialnych, które pojawiają się, audycjach telewizyjnych i radiowych… Środowisko Polskiego Związku Głuchych wskazuje na to, iż nie są one tłumaczone na język migowy, a także dla osób głuchych istotne są kwestie, w jaki sposób te osoby mogą i mają się zachować w sytuacji kryzysu. Chciałbym w związku z tym zwrócić na to uwagę pana premiera. I kwestia trzecia. Ja rozumiem, że to jest kwestia dotycząca bieżącego posiedzenia. Ale pozwolę sobie ten fragment odczytać, a jak pan marszałek to zakwalifikuje, to zależy od decyzji pana marszałka. Zacytuję list, który otrzymałem. „Szanowny Panie Senatorze! W imieniu opiekunów dorosłych osób niesamodzielnych, niepełnosprawnych i seniorów proszę o uwzględnienie w poprawkach do specustawy koronawirusowej możliwości skorzystania z opieki i zasiłku dodatkowego na czas zamknięcia ośrodków dziennego pobytu, warsztatów terapii zajęciowej. Nie ma narzędzia prawnego dającego nam możliwość pełnienia opieki nad naszymi seniorami i niepełnosprawnymi na czas zamknięcia placówek, w których zwykle przebywają. Bardzo proszę o interwencję”. Zdaję sobie sprawę, że być może tematyka mojego oświadczenia naruszyła zapisy regulaminowe, ale wydaje mi się, że sytuacja jest ekstraordynaryjna, i liczę na wyrozumiałość pana marszałka. Bardzo dziękuję. [[Oklaski]]
Dziękuję bardzo, Panie Senatorze. Głos zabierze pan senator Kazimierz Kleina. A ja tu zostawię ten tekst razem z tym listem. Proszę.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Moje oświadczenie kieruję do pana premiera Mateusza Morawieckiego, prezesa Rady Ministrów. Szanowny Panie Premierze! Minister gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej podjął decyzję o likwidacji Urzędu Morskiego w Słupsku z dniem 1 kwietnia 2020 r. Od tego momentu ta zarządzająca ponad 170-kilometrowym odcinkiem polskiego wybrzeża administracja po 64 latach funkcjonowania zostanie wchłonięta przez urzędy morskie w Gdyni i w Szczecinie. W nawiązaniu do wielu głosów sprzeciwu samorządów, m.in. prezydenta miasta Słupska, burmistrza Ustki i wielu, wielu innych samorządów, pracowników, związków zawodowych, parlamentarzystów, w tym także moich licznych interwencji, pragnę kolejny raz wskazać bezzasadność tej decyzji. Uważam, że wszystkie dotychczasowe głosy i opinie specjalistów zostały pominięte i są niestety lekceważone. Przypominam, że decyzja o likwidacji Urzędu Morskiego w Słupsku została podjęta wbrew wcześniejszemu stanowisku samego rządu, stanowisku pana premiera i polityków partii rządzącej. Wszyscy państwo od wielu lat zapewnialiście, że takie miasta jak Słupsk będą wzmacniane w taki sposób, aby ludzie nie musieli z nich wyjeżdżać do większych aglomeracji czy w ogóle opuszczać naszego kraju. Zapewnialiście państwo, że właśnie takie miasta jak Słupsk będą wzmacniane pod względem administracyjnym, a nie ogałacane z pozostałych administracji o tak ważnym znaczeniu jak Urząd Morski w Słupsku. Ponadto proszę zwrócić uwagę na pismo, które w listopadzie 2019 r. pan minister Paweł Szrot, zastępca szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, skierował do pani Anny Moskwy, podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, zgłaszając w tym piśmie swoje negatywne uwagi dotyczące likwidacji Urzędu Morskiego w Słupsku. Żadna z tych uwag nie została później uwzględniona przez ministra gospodarki morskiej i żeglugi. Żadna z uwag, które były przygotowane w kancelarii premiera, nie została uwzględniona przez ministra gospodarki morskiej i żeglugi. Mówię to dwa razy, żeby podkreślić wagę tych słów, a równocześnie to, że minister, ministrowie nie liczą się ze stanowiskiem premiera. Autor, czyli minister Paweł Szrot, słusznie odniósł się w piśmie do kontroli Najwyższej Izby Kontroli, która wskazywała nieprawidłowości w funkcjonowaniu Urzędu Morskiego w Słupsku, ale także urzędów morskich w Gdyni i w Szczecinie. Ale minister Szrot zwraca uwagę w swoim opracowaniu… Te uwagi Najwyższej Izby Kontroli nie były zresztą na tyle istotne, na tyle decydujące, żeby mogły decydować o tym, jaki będzie w przyszłości kształt administracji morskiej w Polsce. I minister Szrot mówi: nie jest zasadne wyciągnięcie z tego, a więc z tej kontroli, wniosków o charakterze zarządczym i nie daje to prostych podstaw do zmian o charakterze strukturalnym; rozwiązanie polegające na podzieleniu i włączeniu urzędu, w którym stwierdzono nieprawidłowości wynikające z wieloletnich zaniechań do dwóch pozostałych jednostek, których praca również nie była, według oceny NIK, wolna od pomyłek, może powodować dużo większe trudności w realizacji ustawowych zadań zarówno w części dotyczącej Urzędu Morskiego w Słupsku, jak i obszarów urzędu morskiego szczecińskiego i gdyńskiego. We wspomnianym piśmie duży nacisk położono, zresztą słusznie, na sprawy personalne, wskazując, że przyjęci z Urzędu Morskiego w Słupsku pracownicy z uwagi na znaczne odległości od siedzib placówek w Gdyni i w Szczecinie z przyczyn obiektywnych nie będą mogli kontynuować zatrudnienia. Mimo takiej opinii przygotowanej przez kancelarię premiera minister właściwy dla spraw gospodarki morskiej w dalszym ciągu trwa przy decyzji o likwidacji Urzędu Morskiego w Słupsku i przygotowuje proces jego likwidacji z dniem 1 kwietnia br. Ale ta likwidacja ma polegać m.in. na tym, że oto od 1 kwietnia nie będzie już oddzielnego Urzędu Morskiego w Słupsku, ale będą 2 delegatury Urzędu Morskiego w Szczecinie i Urzędu Morskiego w Gdyni, a więc pogłębi to chaos administracyjny w obszarze gospodarki i administracji morskiej. Panie Premierze, proszę odpowiedzieć mi na następujące dodatkowe jeszcze pytania i wątpliwości. Czy, jeżeli dojdzie do likwidacji Urzędu Morskiego w Słupsku, którakolwiek z obecnie pracujących tam osób, pracowników o bardzo wysokich kwalifikacjach, straci pracę? Co stanowiło podstawę decyzji o likwidacji Urzędu Morskiego w Słupsku? I czy ministerstwo dokonało dokładnych analiz, uzyskując odpowiedź na pytanie, jaki wpływ będzie miała ta decyzja na rozwój gospodarczy regionu? Jeżeli tak, to proszę podać szczegółowy raport na temat tych analiz. Czym podyktowane jest niedawne zatrudnienie w Urzędzie Morskim w Gdyni na stanowisku zastępcy dyrektora do spraw inspekcji morskiej pana Macieja Jeleniewskiego, czyli osoby, która w listopadzie ubiegłego roku została odwołana ze stanowiska wicedyrektora do spraw inspekcji morskiej? Była to osoba odpowiedzialna za obszar, który był objęty kontrolą, był przedmiotem kontroli Najwyższej Izby Kontroli. Panie Senatorze, już 7 minut. Już kończę, Panie Marszałku. Już bardzo króciutko. Jak przebiegały konsultacje ze związkami zawodowymi, przedstawicielami organizacji społecznych, samorządowych i terytorialnych? W związku z tym, Panie Premierze, zwracam się o to, aby wstrzymać decyzję o likwidacji tego urzędu morskiego. A jeżeli wstrzymanie tego jest niemożliwe, to wnoszę o przesunięcie wejścia tej decyzji w życie do końca bieżącego roku, tak aby rzeczywiście poddać głębszej, pogłębionej analizie zasady funkcjonowania całej administracji morskiej w Polsce, bo ta decyzja, którą państwo próbujecie w tej chwili wprowadzić, w praktyce prowadzi do większego chaosu w administracji morskiej i co więcej, na wiele lat uniemożliwia jakąkolwiek dyskusję nad tym, jak powinna wyglądać administracja morska w Polsce. Dziękuję bardzo.
Dziękuję bardzo. Głos zabierze pan senator Beniamin Godyla.
Panie Marszałku! Wysoki Senacie! Moje oświadczenie kieruję do ministra rozwoju wsi i rolnictwa, pana Krzysztofa Ardanowskiego, oraz do prezes KRUS, pani Aleksandry Stanisławy Hadzik. Oświadczenie to jest podyktowane wizytą złożoną mi przez pracowników KRUS z Olesna. W biurze w Oleśnie pracuje 13 osób, a mnie odwiedziło w sumie 9 pań. Te odwiedziny podyktowane były bardzo niskimi zarobkami. Panie, które pracują w KRUS 10–30 lat, zarabiają miesięcznie 2 tysiące 650 zł brutto. Jest to tylko o 50 zł więcej, niż wynosi najniższa krajowa. Przypominam, że są to urzędniczki. Do oświadczenia dołączam załączniki, w tym pismo, z którym te panie się do mnie zwróciły. Ja może przeczytam tylko dwa zdania, żeby nie cytować całości tego pisma: „Nie chcemy wielkich podwyżek, chcemy tylko tyle, by godnie żyć. Jesteśmy bardzo zdeterminowani. Nasze wynagrodzenia w związku z ciągłym wzrostem cen zarówno towarów, jak i usług nie wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb”. Do tego dołączam też paski wypłat, na co panie się zgodziły. Oczywiście RODO jest przestrzegane, nazwisk nie ma. Może jeszcze tylko wygłoszę to oświadczenie. Szanowny Panie Ministrze! Szanowna Pani Prezes! Sprawą pierwszorzędnej wagi jest, jak wiadomo, kwestia poziomu wynagradzania pracowników sfery publicznej. Zaplanowany w budżecie na 2020 r. wzrost wynagrodzeń o 10% w znacznym stopniu został rozdysponowany na podniesienie wynagrodzeń do poziomu płacy minimalnej. Na 6 tysięcy osób zatrudnionych w KRUS ponad 1 tysiąc 200 osób od 1 stycznia 2020 r. otrzymało podwyżkę wyrównującą wynagrodzenia do poziomu płacy minimalnej. Cała rzesza pracowników na stanowiskach inspektorów i specjalistów zarabia 2 tysiące 650 zł brutto. W budżecie na rok 2020 zaplanowano o 4 miliony mniejsze wydatki na fundusz motywacyjny dla pracowników KRUS, podczas gdy w grudniu i styczniu pracownicy ministerstw otrzymali ok. 30 milionów nagród i bonusów. Zwracam się do pana ministra i do pani prezes. Proszę o udzielenie informacji dotyczącej wysokości wynagrodzeń pracowników KRUS w relacji do wysokości wynagrodzeń pracowników ZUS. Dziękuję ślicznie.
Dziękuję bardzo, Panie Senatorze. Głos zabierze pan senator Stanisław Gawłowski.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Praktycznie od 2 lat słyszymy często komunikaty pana premiera Morawieckiego i ministrów odpowiedzialnych za energię – a ja swoje oświadczenie kieruję do pana premiera – że wzrost cen energii nie będzie drastyczny i że Polacy nie odczują tegoż wzrostu. Ja chciałbym zapytać pana premiera, jak to jest możliwe… A pytam o to na podstawie faktur przedsiębiorców, które widziałem i które zostały do nich skierowane. Podam przykład jednego z nich. Faktura za grudzień obejmowała kwotę 3 tysięcy zł, a faktura za styczeń, miesiąc później, już 9 tysięcy zł. To była cena za niedokładnie takie samo, ale podobne zużycie energii. Jak to jest możliwe, że składane deklaracje tak rażąco mijają się z prawdą? Czy to wynika z tego, że – akurat w tym przypadku to dotyczy koncernu energetycznego Energa – od kilku lat żaden z zarządów nie jest w stanie dłużej utrzymać swojej pozycji, a ostatnio prezesem zarządu został brat pani poseł, pani minister Golińskiej? Być może to brak kompetencji i wiedzy na temat zarządzania firmą powoduje aż tak drastyczny wzrost cen energii, bo aż o 300%. Kolesiostwo, nepotyzm, brak wiedzy wpływają na to, że obywatele, Polacy, muszą opłacać aż tak wielkie faktury za energię. Dlaczego przedsiębiorcy dowiedzieli się o tym dopiero w marcu, nie zostali powiadomieni w grudniu, że aż tak drastyczny wzrost cen energii będzie ich dotyczył? Jakie pan premier działania zamierza podjąć, żeby rzeczywiście ulżyć polskim przedsiębiorcom w tej polityce rządu, z którą dzisiaj mamy do czynienia w części dotyczącej energetyki?
Dziękuję bardzo, Panie Senatorze. Więcej oświadczeń nie ma. Informuję, że protokół siódmego posiedzenia Senatu Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji zostanie udostępniony senatorom w terminie 30 dni po posiedzeniu Senatu w Biurze Prac Senackich, pokój nr 255. Komunikatów również nie ma. Zamykam siódme posiedzenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji. [[Marszałek trzykrotnie uderza laską marszałkowską]] I wesołych świąt, jeśli wcześniej się nie zobaczymy. [[Koniec posiedzenia o godzinie 17 minut 36]]