Türkiye Büyük Millet Meclisinin 118’inci Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere başlıyoruz. Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, Türk Kızılayının kuruluşunun 145’inci yıl dönümü münasebetiyle söz isteyen Sinop Milletvekili Mehmet Ersoy’a aittir.
Değerli milletvekilleri, savaş alanında yaralanan askerlere hiçbir ayrım yapmadan yardım yapmak arzusunda olan Türk Kızılayı, 11 Haziran 1868 tarihinde Osmanlı Yaralı ve Hasta Askerlere Yardım Cemiyeti adıyla kurulmuştur. 1923’te Türkiye Hilal-i Ahmer Cemiyeti, 1935’te Türkiye Kızılay Cemiyeti ve 1947’de Türkiye Kızılay Derneği adını almıştır. Kızılayımız, 1876 Osmanlı-Rus Harbi’nden 1974 Kıbrıs Barış Harekâtı’na kadar ülkemizin taraf olduğu bütün savaşlarda Mehmetçiğin yardımına koştuğu gibi, Türkiye'nin taraf olmadığı Irak, Afganistan, Bosna-Hersek, Filistin, Suriye gibi ülkelerin de yaşadığı savaş ve çatışmalarda zarar gören sivil halkın ve mültecilerin de dost eli olmuştur. 1868 yılından bu yana halkımızın hizmetinde olan Türk Kızılayı, toplumsal dayanışmayı sağlamak, sosyal refahın gelişmesine katkıda bulunmak, yoksul ve muhtaç insanlara barınma, beslenme ve sağlık yardımı ulaştırmak gibi önemli görevler üstlenerek, kan, afetlere müdahale, sağlık, sosyal yardım, gençlik ve eğitim alanlarında hizmetler sunmakta, yaptığı birçok uygulamayla da Kızılhaç teşkilatına ve dünyadaki birçok STK’ya örnek olmaktadır. Bugün modern teknolojinin her türlü imkânına sahip olarak 8 bölge merkezi, 25 yerel lojistik merkezi, 750’ye yakın şubesi, binlerce gönüllüsü, 250 bin kişiye ulaşan acil yardım kapasitesiyle, ülkemizin en büyük ve örgütlü, kamu yararına çalışan derneği olmuştur. Ülke içinde yaptığı acil müdahaleler ile afet yardımları ve sosyal yardımlar yanında, artık 2013 yılında ülkemizin bütün kan ihtiyacını da karşılamayı hedeflemiş, 78 kan merkezine ulaşmıştır. Bütün bu hizmetlerin yanında operasyon kabiliyet ve kapasitesi ülke sınırlarını taşmış, bugün dünyanın neresinde yardıma muhtaç insanlar varsa Türk Kızılayı oraya yetişmiş ve gittiği her yere ilk ulaşan yardım ekiplerinden biri olarak kurduğu çadır mahallelere ay yıldızlı bayrağımızla, kızıl hilalli bayrağını yan yana dikmiştir. Haiti’den Şili’ye, Sudan’dan Somali’ye, Filistin’den Suriyeli mültecilere, Afganistan’dan Pakistan’a, Kırgızistan’dan Japonya’ya milletimizin şefkat elinin uzatılmasında, Türkiye Cumhuriyeti’nin uluslararası alanda onurlu, yardımsever bir ülke olarak yer almasında Türk Kızılayı her zaman en önemli sorumlulukları üstlenmiş, görevini layıkıyla yerine getirmiştir. Bu vesileyle, ülke içi ve dışında yaptığı çok önemli hizmetlerle bizleri gururlandıran Türk Kızılayının değerli yöneticilerine, çalışanlarına ve kahraman gönüllülerine en kalbî duygularımla teşekkür ediyor, sizleri bu en kıymetli ve köklü ortak değerimize her zaman sahip çıkmaya davet ediyor, yüce heyetinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.
Sayın Milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin ev sahipliğinde 10-11 Haziran 2013 tarihlerinde Ankara’da düzenlenen Türk Dili Konuşan Ülkeler Parlamenter Asamblesi 4’üncü Genel Kurulu kapsamında, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Sayın Cemil Çiçek’in konuğu olarak ülkemizde bulunan Azerbaycan Cumhuriyeti Millî Meclisi Başkanı Sayın Oktay Asadov.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ben de öncelikle, sözlerime başlamadan önce, Meclisimizi ziyaret eden çok değerli konuklarımıza “Hoş geldiniz.” diyorum, teşekkür ediyorum. Değerli milletvekilleri, son günlerde, bilhassa son on beş günde, Hükûmetinizce “Çevreciyiz. Çevreyle ilgili çok büyük yatırımlar yaptık, ağaçlar diktik, fidanlar diktik. Bizden büyük çevreci yok.” sözleri gündeme oturdu. Buna karşı da pek çok arkadaşımız gerekli cevapları, yapılan işlemleri anlattı. Ben de burada sizlere kısa bilgiler vererek Trabzon’un sorunlarına değineceğim zamanım kalırsa. Değerli milletvekilleri, şimdi sizlere şu bilgileri sunmak istiyorum: Çevre ve Şehircilik Bakanlığının AK-TEL MÜHENDİSLİK’e hazırlattığı rapora göre, üçüncü havaalanının inşa edileceği alanda 2 milyon 513 bin 341 ağaç var. Bunlardan kesilmesi zaruri olanlar 657 bin, taşınacak olanlar ise 1 milyon 855 bin 391. Üçüncü köprü için ise 1 milyon 610 bin 372 ağaç kesilecek. Henüz, Kanal İstanbul Projesi’nin ne tür çevresel tahribata yol açacağı araştırılmış değil. Atatürk Orman Çiftliğinde Başbakanlık binası için 3 bin ağaç kesilmiş, bu binayla ilgili ulaşım projeleri kapsamında 6 bin ağaç daha kesilecek. Atatürk Orman Çiftliği'nin Çukurambar ve Kızılırmak mahallelerinde kalan kısmı, önce eğitim faaliyetlerinde kullanılmak üzere Gazi Üniversitesine devredildi. Gazi Üniversitesi bu alanı TOKİ'ye devretmiş. Şimdi de TOKİ'nin, Amerikan Büyükelçiliği binası yapmak üzere, Amerika Birleşik Devletleri’ne satacağı söylenmektedir. Hükûmet, orman varlığındaki artışın 900 bin hektar olduğunu söylüyor. Oysa bilimsel araştırmalara göre 2003-2010 arası bu sayı 343 bin hektar. 343 bin hektarın 264 bin hektarı resmî, 79 bin hektarı özel kişi ve kuruluşlar eliyle üretilmiş. Üstelik ağaçlandırma çalışmaları, büyük oranda, orman sayılan yerlerde yapılmış, dolayısıyla ormanların genişlediğini düşünmek bir yanlışlıktır. Aynı dönemde 44 bin hektar maden, artı, 86 bin hektar turistik tesis, üniversite vesair amaçlarla kullanılmak üzere tahsis edilmiş, Bu, eksi 130 bin hektar alan demektir. Şimdi, Sayın Başbakan da konuşmalarında, Hükûmet olarak 2 milyon 800 bin ve bazen de 3 milyar ağaç dikildiğini söylüyor. Bu, artık, hesaplandığı zaman 3 milyar/10 yıl eşittir yılda 300 milyon ağaç ediyor. Tatil günlerini çıkarırsak kabaca yılda 300 iş günü, günde 1 milyon ağaç dikiliyor. Demek ki ülkemizde 10 bin kişi her gün yüzer ağaç dikmiş. Bunu da düşünmek lazım. Değerli arkadaşlar, Hükûmet, orman alanlarındaki tahribi ağaç dikerek önlediğini söylüyor. O zaman sormak gerek: Dikildiğini öne sürdüğünüz fidanların can suları düzenli verildi mi? Büyüyene kadar kontrolleri yapıldı mı? Dikildiğini öne sürdüğünüz fidanların hepsi toprakla buluştu mu? Aralarında halka elden dağıtılan fidanlar var mı? Bunun yanı sıra, DSİ verilerine göre Türkiye’de toplam 1.941 HES mevcut. 2023 yılına kadar bunların sayısının 4 bin olması hedefleniyor. Bu HES’lerden 135'i Trabzon'da, 124'ü Artvin'de, 99'u Giresun'da, 84'ü Rize'de ve 54'ü Ordu'dadır. HES yapımı için toplam ne kadar ağaç ve ormanlık alanın yok edildiği ise bilinmiyor. Trabzon iline gelince, çevre sorunları gerçekten ağırlık taşımaktadır. Değirmendere havzası her türlü kirleticinin tehdidi altındadır. Maçka ilçesinin ve ona bağlı yerleşim birimlerinin kanalizasyonu hâlen Değirmendere'ye verilmektedir. Ve sonuç olarak, süremiz azalıyor ama, şunları söylemek istiyorum: Sonuçta, ormanların çoğaldığı söylenen ülkemizde orman kalmadı, köy kalmadı, dere kalmadı; yeşil alanlar aynalı gökdelenlere, sanayi bölgelerine açıldı. Sulak alanlar satıldı, sazlıklar beton mahallelere dönüştü ve sonuçta, bir ağacın vatan, vatanın demokrasi, demokrasinin özgürlük olduğunu anlatmak için Gezi Parkı’nda toplanan ve yurdun her köşesinden destek gelen gençleri tebrik ediyor, kutluyorum. Hepinize sevgi ve selamlarımı iletiyorum. Teşekkürler.
Gündem dışı üçüncü söz, Adana ve ilçelerinin sorunları hakkında söz isteyen Adana Milletvekili Ali Halaman’a aittir.
Adana’nın ve ilçelerinin sorunları hakkında gündem dışı söz almış bulunuyorum. Söz imkânı veren Başkana teşekkür ederim. Yüce heyetinizi saygıyla selamlarım. Şimdi, son günlerde Adana buğday hasadı yaptı. Buğday hasadının sonucunda Hükûmet yeni bir taban fiyatı açıkladı. Bu açıkladığı taban fiyat İç Anadolu’nun taban fiyatı, yani “Konya’nın kırmızı, sert buğdayı” diyor. Adana’nın buğdayı genelde yumuşak, ekmeklik durum buğdayı. Şimdi, düne kadar 66 kuruşa satılan buğday, bugün, yine 67 kuruş, 68 kuruş. Türkiye’de, yine, Adana’da turfanda olarak Adana’nın buğdayının ofisler tarafından alınması icap ederken ofisler buğday alımla ilgili ortaya bir müdahale koymadı, ciddi bir şey de koymadı. Bundan dolayı, Adana çiftçisi bu buğday hasadından, verimleri zaten bazı yerlerde normal, bazı yerlerde iklim şartlarından dolayı düşük olduğu için, Adana çiftçisi mutlu olmadı. Şimdi, bu mutsuzluğunun gerekçeleri, sebebi, yani, sırf çiftçilikten mi kaynaklanıyor desek, hayır. Siyasi iktidar, Türkiye'nin her tarafında halkla nasıl sürekli kavga ediyorsa, sürekli dövüşüyorsa, sürekli kamu mallarını alma, satma veya kendi deyimleriyle faiz lobisine para kazandırma düşüncesinden dolayı Adana’nın siyasetiyle de kavgalı hâle gelip, bundan üç yıl önce -sırf siyasi sebeplerden dolayı yani mahkemeden dolayı değil- Büyükşehir Belediye Başkanı Aytaç Durak’ı görevden aldı. Adamın mahkemeleri devam etmesine rağmen, sonuç çıkmamasına rağmen mevcut belediye başkanını görevine iade etmemesi dolayısıyla Adana’da bir siyasi boşluk… Türkiye'nin muhtelif yerlerinde, işte, PKK’dan dolayı, KCK’dan dolayı, yolsuzluklardan dolayı görevlerinden alınan belediye başkanlarını iade etmesine rağmen, siyasi hasım olarak kabul ettiği Adana Belediye Başkanını, 5 defa seçilmesine rağmen, iade etmiyor. Dolayısıyla, bir siyasi boşluktan dolayı Adana’nın her caddesinde mal için, mülk için kavga çıkıyor. Yine, Adanalı olarak hiç hazmedemediğim, özellikle Adana’nın siyasetçileri “Bugüne kadar Adana’dan siyasi bakan yok.” diyerek… On yıllık iktidarları süresince, “Şakir Paşa” dediğimiz yani elli yıldır bu memleketin insanına hizmet eden havaalanını Adana’dan kaldırıp başka bir ile kurmalarına, bunun açılışında da Adana adına bakanlık yapan adamın kurdele kesmesine hayret ediyorum. Şimdi, Adana’nın bu kadar siyasi mağduriyeti varken o bölgenin siyasetçileri bir araya gelip iktidara, Başbakana, ilgili bakana “Ya, buradan havaalanı kalkmasın.” diyemez mi? Adana’da kurulacak alan mı kalmadı da Adana’nın elli yıllık havaalanını kaldırıyorsunuz? Yani bunun önünde taksi çalıştıran, çay ocağı çalıştıran, simit satan bu insanları ekmeksiz hâle getirmeye mevcut iktidarın ne hakkı var? Yine, son günlerde, bu Suriye’den dolayı Adana Suriyeliler tarafından işgal edildi; mallarıyla işgal ettiler, kaçak mazotlarıyla işgal ettiler. Dolayısıyla, mazotun litresini 1,5 liraya satıyorlar, haksız rekabete vesile oluyorlar. Bundan dolayı Hükûmetin bu sınırlarda bir görev almasını, bir disiplin sağlamasını temenni ediyor, hepinizi saygı ve sevgilerimle selamlıyorum.
Sayın grup başkan vekillerinin söz talepleri var. Sayın İnce, buyurun.
Sayın Seçer konuşacak.
Evet, Sayın Seçer, buyurun.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Başkan, Mersin’in Mezitli ilçesi Tepe köyünde, geçtiğimiz pazar günü, şiddetli dolu yağışı sonucu üreticilerimiz önemli zararlar gördü. Bu bölgelerde, tarımsal faaliyet yapılan arazilerde mülkiyet sorunu yaşandığı için de sigorta yapılamıyor, dolayısıyla üreticiler önemli mağduriyet yaşıyor. Ben üreticilerimize geçmiş olsun dileklerimi iletirken yetkilileri de göreve davet ediyorum; bir an önce hasar tespiti çalışmaları yapılsın, üreticilerimizin zararları karşılansın, Tarım Kredi Kooperatifi ve Ziraat Bankası borçları da yeniden yapılandırılsın istiyorum. Üreticilerimize tekrar geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum, teşekkür ediyorum.
Sayın Buldan…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. 27 Mayıs tarihinde doğanın korunması, demokrasi ve özgürlük talepli başlayan ve tüm yurda yayılan Gezi Parkı protestoları on beşinci gününe girmiş bulunmaktadır. Demokrasi direnişinin on beşinci gününde yine bir şafak operasyonuyla polis terörü uygulanmaya başlanmıştır. Bu sabah itibarıyla başlayan ve Sosyalist Demokrasi Partisinin polisler tarafından basılmasıyla devam eden saldırıları kınıyoruz. Bu arada, 50’ye yakın avukatın da gözaltına alındığını şu an itibarıyla öğrenmiş bulunmaktayız. AKP’nin yapması gereken, protesto eylemlerine kulak vermek, yerinden yönetim ilkesini hayata geçirmek, demokrasi ve özgürlüklerin önünü açmaktır. Direniş eylemlerine yönelik, AKP Hükûmetini, sağduyu ve demokrasiye davet ediyor, direnişçilerin taleplerini demokrasi çerçevesinde karşılamaya çağırıyoruz. Teşekkür ediyoruz.
Teşekkür ediyorum. Sayın Vural…
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı, grup toplantılarında kimi zaman ortalığın miting yerine çevrilmesinden dolayı gruplarımıza yazılar yazmıştı. Tabii, partinin grup toplantısında nasıl davranılacağı konusu kendilerinin takdiridir ama, yani, her grup toplantısı olduktan sonra, AKP Genel Başkanı ve Grup Başkanının, Türkiye Büyük Millet Meclisinin önünü miting alanına çevirip sloganlarla, alkışlarla, tezahüratlarla bu şekilde kullanmasını kınıyorum. Burası, haşmetmeablarının yeri değildir; burası, Türkiye Büyük Millet Meclisidir. Dolayısıyla, Parlamentonun önünü miting alanına çevirenlere karşılık biz de miting alanına çevirirsek Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı ne yapacaktır? Yani, bu konuda duyarsız davranan AKP Genel Başkanı ve Grup Başkanını da kınıyorum. Bu alanlar, tezahürat yeri, pohpohlanma yeri değildir; miting alanı değildir Türkiye Büyük Millet Meclisi. Onun için, millî iradeye saygı, Türkiye Büyük Millet Meclisine saygıyı göstermek, en başta, çoğunluk iradesine düşmektedir. Milliyetçi Hareket Partisi olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinin dışını miting alanı hâline çevirenlere “Gidin, grubunuzda ne yapıyorsanız yapın.” diyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi, Türk milletinin yeridir ve burasının, miting alanı, pohpohlama yeri olmadığını, tezahüratlarla sloganlar atılan bir mahal olmadığını hatırlatmak istiyorum. Sözü olan varsa Mecliste gelir söyler. Herkes bu konuda gerekli duyarlılığı göstermelidir. Özellikle Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanının bu konuda AKP Grubuna gerekli uyarıyı yaparak bu alanları, Türkiye Büyük Millet Meclisinin önünü bindirilmiş kıtaların miting alanı hâline dönüştürmemesi konusunda net bir tavır ortaya koymasını istirham ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Şandır…
Çok teşekkür ederim Sayın Başkanım. Mersin’in Mezitli ilçesinin Tepeköy beldesinde, 8 Haziranda, çok aşırı bir dolu afeti yaşanmıştır. Üreticilerimizin mahsulü heba olmuştur, yaklaşık 50 bin ton şeftali ürünü maalesef yok olmuştur. Öncelikle, köylülerimize geçmiş olsun diliyorum. Allah’tan cana bir şey gelmemiştir ama mal telef olmuştur. Hükûmetimizden, devletimizden bu afet karşısında duyarlı olmasını, gereken yardımı yapmasını, köylülerimiz adına, Mersinliler adına, Mezitliler adına talep ediyorum ve yüce Allah bir daha milletimize bu türlü afetler yaşatmasın diye dua ediyorum. Teşekkür ederim söz verdiğiniz için.
Teşekkür ediyorum. Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Sayın milletvekilleri, Gençlik ve Spor Bakanı Suat Kılıç, gündemin sözlü sorular kısmının 1, 173, 1084, 1165, 1202, 1208, 1223, 1351, 1378, 1437, 1479, 1483, 1519, 1523, 1527, 1533, 1674, 1750, 1773, 1790, 1819, 1850, 1856, 1859, 1882, 1883, 1895, 1901, 1927, 1928, 1929, 1930, 1931, 1932, 1933, 1934, 1948, 1949, 1958, 2051, 2085, 2113, 2150, 2152, 2153, 2334, 2375, 2381, 2394 ve 2443’üncü sıralarında yer alan önergeleri birlikte cevaplandırmak istemişlerdir. Sayın Bakanın bu istemini sırası geldiğinde yerine getireceğim. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup bilgilerinize sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Çin Ulusal Siyasi Danışmanı Kongresi Başkan Vekili başkanlığında bir heyetin ziyaret etmesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlık Divanının 05/06/2013 tarih ve 51 sayılı Kararı ile uygun bulunmuştur. Söz konusu ülkemize ziyareti, Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında 3620 sayılı Kanun’un 7’nci maddesi gereğince Genel Kurulun bilgilerine sunulur. Bilgilerinize sunulmuştur. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Son yıllarda seçmen sayısı ve seçimlerin güvenliğini ilişkin yaşanan tartışmaların nedenlerinin araştırılması, seçmen sayısı ve seçim güvenliğine ilişkin tereddütlerin giderilmesi, alınacak önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasa'nın 98, TBMM İçtüzüğü'nün 104 ve 105'inci maddeleri kapsamında Meclis araştırması açılması konusunda gereğini arz ederiz. [[Antalya]] [[Edirne]] [[Balıkesir]] [[Zonguldak]] [[Giresun]] [[Amasya]] [[İstanbul]] [[Kırklareli]] [[İzmir]] [[Gaziantep]] [[Mersin]] [[Trabzon]] [[Aydın]] [[İstanbul]] [[Niğde]] [[İzmir]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[İstanbul]] [[Isparta]] [[Samsun]] [[Malatya]] [[Kayseri]] Seçmen sayısında 2007 ile 2011 seçimleri arasında yaklaşık 10 milyon kişi fark vardır. Dört yıl arayla yapılan iki seçim arasındaki 10 milyon seçmen artışı çok kişi tarafından şüpheli bulunmuştur. Yüksek Seçim Kurulunun oy sayımında kullandığı Bilgisayar Destekli Merkezi Seçmen Kütüğü Sistemi'nin (SEÇSİS) dışarıdan müdahalelere açık olduğu yönünde tepkiler gündeme gelmiştir. Güvenlik açıkları ile ilgili tespitler bir yana, sistemin Yüksek Seçim Kurulunun kendi altyapısı yerine Adalet Bakanlığının kontrolündeki Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden işlemesi de tartışmaları büyütmektedir. Güvenilir bir seçim ortamının oluşturulması için bu şüphelerin giderilmesi gereği açıktır. Şeffaf, tüm siyasi partilerin denetimine açık bir seçmen kütüğü ile oy sayım sisteminin oluşturulması, demokrasinin ve seçmen iradesine saygının bir gereğidir. Bu nedenlerle, seçmen sayısı ve seçimlerin güvenliğine ilişkin tereddütlerin giderilmesi, şeffaf ve güvenli bir sistemin kurulmasını sağlamaya dönük adımların atılmasını sağlamak amacıyla Meclis araştırması açılması gerekli görülmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye'de her yıl kömür ve doğal gaz sobası, baca ve şofbenlerden kaynaklanan sessiz ölüm olarak bilinen karbonmonoksit (CO) zehirlenmeleri nedeniyle yüzlerce vatandaşımız ölüm tehlikesi geçirirken onlarcasının hayatını kaybettiği olaylar ve alınan önlemler tüm boyutlarıyla araştırılarak sorunun çözümüne yönelik politikaların, önlemlerin ve gerekli yasal düzenlemelerin ortaya konması amacıyla Anayasa'nın 98, İç Tüzük’ün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ederim. [[Bursa]] [[Balıkesir]] [[Giresun]] [[Amasya]] [[İstanbul]] [[Kırklareli]] [[Edirne]] [[İzmir]] [[Gaziantep]] [[Mersin]] [[Trabzon]] [[Aydın]] [[İstanbul]] [[Niğde]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[İstanbul]] [[İzmir]] [[Isparta]] [[Samsun]] [[Zonguldak]] [[Malatya]] [[Kayseri]] Sağlık Bakanlığı verileri incelendiğinde 2010 yılında toplam 10.154 kişi yani her 100 bin kişiden yaklaşık 14'ünün CO'dan zehirlendiği tespit edilmiştir. Bu vakaların 39'u ölümle sonuçlanmıştır. CO zehirlenmesi vakalarının sıklığı yüzde 0,0137 (yaklaşık 100 binde 14), ölüm oranı ise yaklaşık 10 milyonda 5 kişi olarak saptanmıştır. İllere göre dağılım incelendiğinde en sık İstanbul'da olmak üzere Bursa ve Ankara'da diğer illere oranla yüksek sayıda CO zehirlenmesi vakası görülmüştür. Ölüm oranları incelendiğinde (toplam 39) en yüksek sayıda ölümlü vaka (18) Bursa'da tespit edilmiştir. Ülkemizde CO zehirlenmeleri genellikle soba, şofben, kombi ve şömine gibi ısıtma sistemlerinde kullanılan yakıtlar nedeniyle oluşmaktadır. Ülkemizde farklı bölgelerde yapılan bazı çalışmalarda (2011) en sık zehirlenme kaynakları arasında yüzde 80 soba, yüzde 85,9 soba ve yüzde 68,3 şofben gibi sonuçlar bildirilmiştir. CO kaynağına göre vakalar incelendiğinde vakaların yüzde 46,5'inin sobadan zehirlendiği tespit edilmiştir. Ölüm vakalarının ise yüzde 46,1'i soba zehirlenmesinden kaynaklanmıştır. Kayıtlara geçen zehirlenmeler içinde ülke genelinde kömürden kaynaklı soba zehirlenmesinin önemli bir yer tuttuğu görülmektedir. 1 Ocak 2012-28 Şubat 2012 tarihleri arasında basına yansıyan resmî olmayan kaynaklara göre Türkiye'nin hemen her bölgesinde kömür yakılan sobalardan sızan CO gazından kaynaklı toplam 341 vaka yaşanmıştır. Bu vakalar neticesinde 276 kişi tedavi altına alınırken 65 kişi hayatını kaybetmiştir. Sadece son iki ay içinde yaşanan vaka ve vefat sayısı göz önüne alındığında son yılların zirvesine ulaşıldığı görülmektedir. İki aylık bu sürede Gaziantep'te toplam 8 kişi, Tokat'ta 5 kişi ve Konya'da 5 kişi kömür yakılan sobadan sızan CO gazından yaşamlarını kaybetmiştir. Türkiye'de CO zehirlenmesi vakaları kış aylarında artış göstermektedir. Kış aylarındaki artışın olası sebepleri arasında CO kaynaklarının, özellikle kömürün kullanımının bu aylarda artışına paralel olarak yaşanan vakalar ve ölümlerde de artış gözlenmektedir. Coğrafi bölgelere göre vakalar değerlendirildiğinde en yüksek sayıda Marmara Bölgesi’nde olmak üzere, İç Anadolu ve Ege Bölgesi’nde zehirlenme vakalarıyla sık karşılaşılmıştır Dolayısıyla, özelikle bu bölgelere yönelik çok ciddi önlemlerin alınması gerekmektedir. Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinde Ankara'da 2002-2006 yılları arasında otopsisi yapılan toplam 4.539 olgunun 175'inin (yılda ortalama 35 vaka) CO zehirlenmesi sonucu öldüğü belirlenmiştir. Benzer bir çalışmada Bursa'da beş yıllık süre içerisinde otopsisi yapılan toplam 3.065 adli olgudan 99'unun (yüzde 3,2) ölüm sebebinin CO zehirlenmesi olduğu saptanmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Cezaevlerinde tutuklu ve hükümlülere sunulan sağlık hizmetindeki sorunlar önemli hak ihlalleri ile giderek artan toplumsal bir sorun hâline gelmiştir. Bu hizmetlerdeki aksaklık ve yetersizliğe bağlı tutuklu ve hükümlülerde meydana gelen can kayıpları ve sağlık durumlarındaki bozuklukların giderek arttığı görülmektedir. Bu sorunların tespit edilmesi ve gerekli çözümlerin üretilmesi amacıyla TBMM İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. Saygılarımızla. [[Mersin]] [[Balıkesir]] [[Giresun]] [[İstanbul]] [[Amasya]] [[Kırklareli]] [[Edirne]] [[İzmir]] [[Gaziantep]] [[Mersin]] [[Trabzon]] [[Aydın]] [[İstanbul]] [[Niğde]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[İstanbul]] [[İzmir]] [[Isparta]] [[Samsun]] [[Zonguldak]] [[Malatya]] [[Kayseri]] İç hukukun üstünde kabul edilen ve taraf olduğumuz uluslararası anlaşmalar, sağlığı temel insanlık hakkı olarak görmekte ve bireylerin sağlıklı olma hakkını ve sağlık hizmetlerinden yararlanma hakkını güvenceye almayı devletin bir ödevi olarak kabul etmektedir. Ülkemizde tutukluluk, evrensel çağdaş hukuk kuralları çiğnenerek ve yasalarımız zorlanarak son on yılda giderek artan şekilde çok sık başvurulan bir yargılama şeklini almıştır. Bunun sonucunda da tutuklularla hükümlülerin toplam sayısı cezaevlerindeki kapasitenin üzerine çıkmıştır. Tutuklu ve hükümlülerin bir anlamda yatacak yerleri yoktur. Son günlerde Adalet Bakanı bilinen gerçeği nihayet resmî yolla dile getirmiştir. Ertelenemez bir insan hakkı ve uluslararası anlaşmaların gereği olarak, cezaevlerindeki sağlık hakkı, nitelikli, süreklilik içinde ve bağımsız çalışma koşulları ortamında uygulanmalıdır. Oysa ülkemizde Silivri'deki toplama kampı dâhil birçok büyük cezaevinde hâlen mesai saatlerinde bir pratisyen hekim görev yapmaktadır. Bu cezaevlerinde ciddi veya acil olaylarda müdahalede kullanılabilecek yeterli tıbbi cihazlar yoktur. Mesai saatleri dışında ise acil durumlarda ambulans çağrılarak müdahale yapılmaya çalışılmaktadır. Cezaevinde pratisyen hekimin çözemeyeceği bir sağlık sorunu ortaya çıktığında ülkemiz sağlık sisteminin hiçbir yerinde uygulanmayan sevk zinciri devreye girmektedir. Hastalar önce devlet hastanesine gitmek için ertesi günü beklemek zorundadır. Burada da çözülemezse en yakın ihtisas hastanesine, yine çözülemezse üçüncü basamak hastane yani üniversite hastanesine sevk gündeme gelmektedir. Izdıraba dönüşen bu sevk zinciri uygulaması günlerce, bazen haftalarca sürmektedir. Bu uygulamalar nedeniyle sağlık hakkına ulaşmayı engellemektedir. Türkiye Cumhuriyeti’nde sağlık hizmetlerinde sevk zinciri zorunluluğu cezaevlerindeki vatandaşlar dışında uygulanmamaktadır. Hukuk sistemimizde “Cezanın infazı mahkûmun hayatı için kesin bir tehlike teşkil ediyorsa cezanın infazı iyileşinceye kadar geri bırakılır." denmektedir. Tutuklu ve hükümlülerin lehindeki bu değerlendirmenin siyasi dava tutuklularına uygulanmadığı görülmektedir. Zorunlu sevk zinciri uygulaması ve infaz ertelemesindeki seçici uygulama Anayasa’mızın eşitlik ilkesine aykırıdır. AİHM'nin birçok kararında "Devletin gözetimindeki tutuklu ve hükümlülerin yaşam koşulları insan haysiyetine uygun olmalı ve ek acılar getirmemelidir." denmektedir. Ciddi hastalıklarda bile uzman hekime ulaşamama korkusu süreğen (kronik) bir eziyet hâlini almaktadır. Bu durum başkaca psikosomatik hastalıklara yol açmaktadır. Tecrit uygulamaları insanı insan yapan özelliklerini kaybetmesi için yapılmış ve insan onurunu zedeleyen, kişiyi kendi kendini yok etmeye iten en aşağılık uygulamadır. Tecritte depresyon, psikosomatik hastalıklar, kemik erimesi, kabızlık ve ona bağlı diğer hastalıklar, kas, eklem hastalıkları, duvarlardaki beyaz rengin getirdiği retina bozuklukları gibi hastalıklar ortaya çıkabilmektedir. Yine AİHM kararlarına göre "Devlet, tutuklunun sağlığı ile ilgili önlemleri almak, gereken tedaviyi ve ilaçları sağlamak zorundadır. Suçun niteliği de devletin yükümlülüklerini etkilememelidir". Cezaevlerindeki sağlık sorunlarına yönelik olarak Adalet Bakanlığı, büyük cezaevlerinde cezaevi hastanesi yapılacağını ifade etmektedir. Bu ifade, cezaevlerinde sunulan bugünkü sağlık hizmetinin yani Bakanlık uygulamalarının yetersiz olduğunun itirafıdır. Devletin sorumluluğundaki tutuklu ve hükümlülerin bu yetersizliği canları ile ödedikleri görülmektedir. Tutukluluk süresi uzadıkça sağlık sorunlarının giderek artmakta olduğu da birçok tutuklunun sağlık raporlarından anlaşılmaktadır. Canını kurtaranın ise cezaevindeki yaşam koşullarının yetersizliği ile kazandığı kronik hastalıklar yüzünden geleceği kararmaktadır. Ceza ve tutukevlerinde sunulan sağlık hizmetindeki gecikme, eşitsizlik ve yaşam koşullarındaki yetersizlik ileride telafisi mümkün olmayan acılara ve insan hayatına mal olmaktadır. Bunların sebebini araştırmak, çözüm yöntemlerini ortaya koymak insanlık onuru ve Ülkemizin saygınlığı açısından zorunludur. Bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır. Okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 11/06/2013 Salı günü (bugün) yaptığı toplantısında siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. 31 Ağustos 2012 tarihinde Bingöl Milletvekili Grup Başkan Vekili İdris Baluken tarafından verilen (1403 sıra no. lu), “Kolluk kuvvetlerinin toplumsal olaylarda ve demokratik gösterilerde kullandığı biber gazlarının” araştırılması amacıyla Türkiye Büyük Millet Meclisine verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak 11/06/2013 Salı günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerin aynı tarihli birleşimde yapılması önerilmiştir. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Sebahat Tuncel, İstanbul Milletvekili.
Bu önergemiz, şimdiden, bildiğimiz gibi, AKP’nin oylarıyla reddedilecek. Gerçi, durum böyleyken, hani, salon boşken, AKP’li vekiller dışarıda dinleniyorken belki kabul edilebilir ama netice itibarıyla baştan böyle bir sonuçla karşılaşılacağını biliyoruz çünkü bizim araştırma önergemiz daha çok kolluk kuvvetlerinin kullandığı biber gazının zararlarının araştırılması, toplumsal olaylara bununla müdahalenin doğru olup olmadığının araştırılması meselesi. Ama biz biliyoruz ki Hükûmet bunu bir yöntem olarak kullanıyor. Bugüne kadar birçok toplumsal olayda kullandı. Sadece kimyasal gaz olması itibarıyla değil, aslında bu gaz bombası da bir silah olarak kullanılıyor ve bugün sabah da Gezi Parkı’nda Halkların Demokratik Kongresi Yürütme Kurulu üyesi arkadaşımız yine başından yaralandı. Onlarca arkadaşımız -bugüne kadar ifade ettiğimiz- gaz fişeğinden yaralandı, gözünü kaybetti ve ölenler oldu ne yazık ki ama bu konuda, ne bu gazın kullanımı konusunda bir sınırlandırma ne de aslında araştırılması konusunda bir yaklaşım var. Daha önceki İçişleri Bakanı bu gazın çok organik olduğunu ifade etmişti. Çok organik olduğu için de çok bol miktarda kullanılan bir durumda. Değerli milletvekilleri, ben öncelikle bugün Gezi Parkı’nda sabah saat yedi itibarıyla yapılan… İstanbul Valiliği denetiminde “Sosyal medya belası Twitter belası”yla duyurduğu… Ki Başbakan böyle ifade etmişti ama Vali bunu kullanarak müdahale etti ve şu an onlarca yaralı arkadaşımız var ve Taksim Meydanı bir savaş alanına dönmüş durumda. Bunu protesto etmek isteyen avukat arkadaşlarımız -44 avukat arkadaş- şu an İstanbul Emniyet Müdürlüğünde tutuluyor. SDP üyesi 70 kişi gözaltına alınmış durumda. Ben öncelikle bu saldırıları kınıyor ve Hükûmetin derhâl bu saldırıdan, saldırgan tavırdan vazgeçmesi, Gezi direnişine anlam vermesi ve Gezi direnişinde olanları dinlemesi gerektiğini ifade ediyorum çünkü Gezi direnişi herhangi bir direniş değildir, Başbakanın ifade ettiği gibi sadece 15 ağaç meselesi değildir. Gezi meselesi, Türkiye'nin geleceği meselesidir, toplumsal muhalefetin nasıl olduğu meselesidir. Eğer bu doğru değerlendirilmezse önümüzdeki dönem Türkiye’nin demokrasimiz açısından çok büyük yaralar alacağı ortada. Kaldı ki sadece Gezi’yle başlamadı. Gezi’de 29 Mayısta başlanan direniş Türkiye'nin birçok şehrinde yayıldı. Demek ki sadece Gezi’dekiler rahatsız değil, Türkiye rahatsız bu mevcut politikadan. Buna bir an önce dur demek gerekiyor. Bu on beş günlük süreci izlediğimizde hep aklıma küçükken dinlediğim bir hikâye geliyor. Bunu paylaşmak istiyorum: Bir köyde bir çeşme varmış. Bu çeşmeden su içenler anormalleşiyor. Bir genç bunu fark ediyor -yani o çeşmede su içen kişilerin kişiliği değişiyor, karakteri değişiyor- herkesi uyarmaya çalışıyor ama herkes bir şekilde o çeşmeden su içmeye devam ediyor. Daha sonra, içmeyen tek o kalıyor ve oradakiler diyor ki: “Bu delidir yani asıl anormal olan budur.” Şimdi AKP Hükûmeti “Sandıktan yüzde 50 çıktı.” diye ifade ediyor. Bizim bu çeşmeden, bu zor çeşmesinden, kendisine benzeten, tek tipleştiren çeşmeden zorla su içmemizi istiyor. “Ya bizden olacaksınız ya çapulcusunuz ya teröristsiniz.” diyor. Yıllardır söylediği şey bu. “Eğer bunu yapmıyorsanız da biz her türlü şeyi kullanırız.” diyor kendi yaklaşımıyla. Değerli milletvekilleri, eğer bir ülkede gerçekten demokrasi güçlü değilse o ülkenin geleceği yok demektir. Ne yazık ki şu anki Türkiye’nin demokrasisinden bahsetmek mümkün değildir. Kitlelerin karşısına başka kitleler çıkartarak, güçler çıkararak bu iş olmaz. Demokrasi, aslında, bir kişi dahi olsa sesini duyurmaya çalışan, sesi duyulmadığı için tencere, tava çalan insanların sesini duyup “Burada ne var, neden ses çıkarıyorsun, itirazın nedir?” diye bunu anlayıp buna göre kendisini düzenlemesidir. Ama burada bir güç gösterisine dönüştürmeye çalışıyor AKP Hükûmeti bunu. Gücü nereden alıyor? Güvenlik güçlerinden alıyor, işte, TOMA’sından alıyor, gaz bombasından alıyor, bilmem neyinden alıyor, devletin gücünü gösteriyor. Devletin gücünü bu ülke seksen yıldır biliyor zaten. Türkiye halkları devleti baskıyla, zorla, zulümle, işkenceyle tanıyor. 12 Eylül zindanlarında biz bunu biliyoruz, Diyarbakır sokaklarında biz bunu biliyoruz, Hakkâri’de biliyoruz, İstanbul Gezi Parkı sokaklarında biliyoruz. Türkiye açık işkence haneye çevrilmiş durumda. Belki eskiden cop kullanıyordu, şimdi cop kullanmıyor, bol miktarda gaz kullanılıyor. Bu gazdan kimler kâr elde ediyor, bu ayrı bir konu ama insanları böylesi bir gaz yağmuruyla baskı altına almaya çalışıyorlar ama nafile. Değerli iktidar milletvekilleri, siz bu baskıyı, bu direnişi yıkmaya çalıştıkça başkaları orada direniyor, “Direne direne kazanacağız.” diyor. Belki bugün bastırabilirsiniz, Gezi Parkı’nı insanlardan uzaklaştırabilirsiniz ama unutmayın ki bu direnişi asla durduramayacaksınız, bu çok net. Çünkü insanlar artık özgürlük için, demokrasi için her zamankinden daha fazla istekli ve her zamankinden daha fazla örgütlü. Eskiden bir gaz bombası attığınızda herkes dağılırdı ama şimdi insanlar bir arada bulunuyor ve dayanışıyor. Bakın, bu on beş günün bilançosu: 5 bin insan yaralandı, 5 bin; 3 tane ölü var, onlarcası sakat kalacak ama bu Hükûmeti yönetenler, bu ülkenin Başbakanı hâlâ hiçbir sorun yokmuş gibi davranıyor ve bunun üzerinden bu uygulamalara devam edeceğini söylüyor. Üstelik bugün “Gezi’ye dokunmayacağız, Taksim Meydanı’nı boşaltıyoruz.” diyen Valiye “Efendim, niye ayırıyorsunuz –aslında- Gezi’ye de dokunun.” mesajı veriliyor. Şimdi de Gezi’ye gaz bombalarıyla saldırı yapıyor. Şimdi, bu nasıl demokrasi, bu nasıl özgürlükler? Türkiye ekonomik olarak bilmem kaçıncı sıradaymış. İnsanın olmadığı yerde ekonominin ne faydası var? Bir de Başbakan durduğu yerde “Bu faiz lobisi.” yok “dış güçler” şu bu falan… Sayın Başbakana buradan açık sesleniyorum: Dış güçler mış güçler bilmiyorum, benim bildiğim bir şey var İstanbul Vekili olarak, başından beri bu işin içerisindeyim, İstanbul’da isyan var isyan; sizin baskı politikanıza, ekoloji politikanıza, “kentsel dönüşüm” adı altında kentsel ranta, Alevi yurttaşlar hakkındaki akıl almaz baskı politikalarına, kadınlara yönelik baskı politikalarınıza, gençlere, LGBT bireylerine yönelik, Kürt halkına yönelik uyguladığınız bu zulüm politikalarına “Artık yeter!” “…” (x) diyen bir kitle var. Siz bunu göremezseniz, “Bu insanlar niye sokağa çıkıyor?” diye feryat figan ederseniz bu iş olmaz. Bakın, oradaki kitle gayet barışçıl. On beş gün boyunca, polis saldırmadığı sürece, hiçbir olay olmadı. Kaç gündür festival vardı Gezi Parkı’nda. Oradaydık, miting yapıldı, hiçbir sorun yok. Üstelik, bu ülkede yan yana gelmez denilen kesimler bile yan yana gelip birlikte halay çektiler, “…” (xx) tuttular, horon teptiler özgürlük, eşitlik ve demokrasi için. Şimdi özgürlüğü, eşitliği, demokrasiyi geliştirmeyeceksek Türkiye’yi nasıl yöneteceğiz? Baskıyla, zorla bu ülke yönetilemez. Birileri de “Artık yeter!” der, ölümüne “Artık yeter!” der. Öyle diyor, “Biz, artık bu sistemi kabul etmek istemiyoruz.” diyor. (x) Bu bölümde Hatip tarafından Türkçe olmayan kelimeler ifade edildi. (xx) Bu bölümde Hatip tarafından Türkçe olmayan bir kelime ifade edildi. Dolayısıyla, biz buradan Hükûmete bir kez daha çağrıda bulunuyoruz: “Taksim Gezi Parkı başta olmak üzere bütün alanlardaki bu polis şiddetine derhâl son verilmelidir. Hükûmet, toplumsal kesimlerle görüşmelidir, Gezi Parkı direnişçileriyle görüşmelidir, Ankara’dakilerle -yanı başımızda, Kızılay’da- görüşmelidir, ne istiyorsunuz, talebiniz nedir? Başbakan durmadan “Sandık kuralım.” diyor. Bu sandığı özgürleştirelim madem öyle. Şimdi bu sandıktan çıkan iradeye saygı gösterin o zaman ama “Yüzde 10 barajı olacak, bizim istediğimiz çerçevede olacak, biz sınırlarını çizeceğiz, bu sınırlara yaklaşana gaz bombasıyla, TOMA’larla saldıracağız, işte demokrasi!” diyeceğiz. Bunu nasıl, kime yutturabilirsiniz? Ancak kendi tabanınıza yutturabilirsiniz. Diğer bir konu: Özellikle Sayın Başbakan Türkiye’ye geldiğinde herkes Başbakanın bu işi çözebileceği konusunda bir yaklaşım içerisinde oldu ama Başbakanı karşılayanlar şöyle bir slogan attılar: “Yol ver gidelim, Taksim’i ezelim!” diye. Taksim’dekilerin cevabı bence çok iyiydi: “Yol ver gelsinler, insanlık görsünler!” diye. Bence bu cevap böyledir. Dolayısıyla, birbirini karşıtlaştıran, şiddet uygulayan, toplumları birbirlerine karşı uçlaştıran bir yaklaşımın kabul edilebilir olmadığının bir kez daha altını çizmek istiyorum. Başta ifade etmiştim sayın milletvekilleri, muhtemelen bizim bu önergemize “Araştırılmasın.” denilecek. Başından beri de ifade ettiğimiz şey bu ama biz bu vesileyle Gezi Parkı direnişini bir kez daha selamlıyoruz. Gezi Parkı’nda direnen, ağaçların kesilmesine engel olan ve “Gezi bizimdir, halkındır, halkın kalmalıdır.” diyen tüm dostlarımıza, sadece Gezi için değil, bu ülkede ekolojik yaşama dair mücadele eden herkese buradan selamlarımızı, sevgilerimizi iletiyoruz ve şunu ifade ediyoruz Barış ve Demokrasi Partisi olarak: Demokratik, ekolojik, cinsiyet özgürlükçü paradigmanın gereği, ekolojik yaşamımıza sahip çıkmak, ağaçları kestirmemek, güvenlik barajlarını yaptırmamak, HES’lere karşı olmak, nükleer enerji santrallerine karşı olmaktır diye ifade ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Aylin Nazlıaka, Ankara Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, hepinizin bildiği gibi, 30 Mayıs Perşembe gününden beri çeşitli şekillerde polis şiddetine hepimiz şahitlik ediyoruz maalesef. Tarih, “Özgürlüğüme karışma; yediğime, içtiğime, giydiğime karışma; kaç çocuk doğuracağıma karar verme.” diyen ve özgürlük ve demokrasi isyanı içerisinde olan insanların gazla, copla, plastik mermiyle polis saldırısına maruz kaldığı bir dönem yaşamaktadır maalesef ve bu süreçte hiç şüphesiz ki bu polis saldırısına yönelik olarak emri verenler de, her türlü hukuksuzluğa sebep olanlar da asla ve asla tarih tarafından unutulmayacaktır. Değerli arkadaşlar, ben o günlerden bu yana meydanlardayım, sokaklardayım, gençlerimizin, kadınlarımızın, direniş gösteren arkadaşlarımızın yanındayım ve onlarla birlikte zaman geçirdikçe bir kez daha görüyorum, bir kez daha anlıyorum ki, aslında onlar sadece bizler için değil, sizler için de, sizlerin özgürlükleriniz için de mücadele ediyorlar. Ve biliyor musunuz, aslında sizler oraya polis şiddetini sokmadan önce o meydanlarda dostluk vardı, dayanışma vardı, mizah vardı. Birbirine yanlışlıkla çarpan insanlar “pardon” diyordu orada. Ama ne zaman ki siz oraya polis şiddetini soktunuz, ne zaman ki halkı halka kırdırmaya çalıştınız, işte o andan itibaren orada mücadele eden insanlar verdikleri mücadelenin ne kadar doğru, ne kadar haklı bir mücadele olduğuna bir kez daha karar verdiler. Bunu sizin sayenizde yaptılar, utanç verici bir tablo. Değerli arkadaşlar, bakın, meydandaki arkadaşlar sizler tarafından, iktidar tarafından çeşitli sıfatlarla anılır oldu. Onlara çeşitli iftiralarda bulundunuz “çapulcu” dediniz, “ayyaş” dediniz, “marjinal” dediniz. Eğer öyleyse söylüyorum size buradan: Ben de çapulcuyum, ben de marjinalim değerli arkadaşlar.
Hiç oturduğunuz yerden laf etmeyin, hiç oturduğunuz yerden laf etmeyin. O arkadaşlar öylesine inanıyordu ki özgürlükleri için mücadeleye, vazgeçmediler. Arkadaşları yaralandı, kimi gözünü kaybetti. Bakın hastaneleri de gezdim. Orada bir sivile 30 santim mesafeden kafasına gaz kapsülü sıkan polise şahitlik ettim ben. Ve kafatası yarılmış olan, beyin kanaması geçiren birçok vatandaşımıza şahitlik ettim. Binlerce vatandaşımız yaralandı, 3 vatandaşımız da yaşamını kaybetti. Değer miydi bunlara? Değer miydi bu yaptıklarınıza? Bakın, bütün bunlara rağmen o arkadaşlar sokakları terk etmediler ve bir miting yapıldı. Bu miting de son derece kalabalık bir mitingdi. Ama siz şaşırıyorsunuz değil mi “O miting nasıl öyle kalabalık oldu?” diye. Çünkü siz ona alışkın değilsiniz. Sizler ancak taşıma insan toplulukları getirerek mitingleri kalabalık yapmayı biliyorsunuz. Ancak ve ancak belediye başkanlığı rozetini çıkartmayıp personelini zorla oraya getiren belediye başkanları tarafından mitinglerin kalabalık hâle getirilmesini biliyorsunuz; ancak ve ancak Şoförler Odasına talimat vererek, şoförlere bir ücret ödemeyi taahhüt ederek o şoförleri, taksi şoförlerini oraya getirerek miting alanlarını kalabalık yapmayı biliyorsunuz. Başka bir şeyi o yüzden sizin aklınız almıyor. “Nasıl oluyor da meydanlar o kadar doldu?” diyorsunuz. Oysaki faşizme karşı koyanların meydanları doldurmasının tek sebebi var değerli arkadaşlar: Yürekleridir o, yürekleri. Hiçbir güç, hiçbir para, hiçbir şey onları oraya getiremez; sadece ve sadece uğrunda mücadele ettikleri özgürlükler için orada onlar, demokrasi için orada onlar. Bakın, şimdi size çok iyi bildiğiniz, gayet iyi bildiğiniz bir görüntüyü hatırlatacağım. [[Hatip üzerinde fotoğraflar bulunan kartonu kaldırarak gösterdi.]] Gene şu gördüğünüz fotoğrafı ben çektim değerli arkadaşlar. Bu fotoğraf geçen hafta cumartesi gecesi Sakarya Caddesi’nde gözünü kaybetmiş olan bir arkadaşımıza ait. Zorla genç doktorlarla onu revire yetiştirmeye çalıştık. Gözünü kaybetmemesi için o doktorlar elinden geleni yaptı ama maalesef nafile. Gene burada, İzmir’de bir kadın arkadaşımızın kolluk güçleri tarafından nasıl hırpalandığına şahitlik ediyorsunuz. Ama bunlarla da bitmiyor işkenceler. Biraz daha örnek vereceğim size. Belki görmek istemeyeceksiniz, duymak istemeyeceksiniz.
Şehit olan polisle de ilgili bir şeyler söyle.
Göstereceğim. Bakın, şu görmüş olduğunuz kelepçeler var ya değerli arkadaşlar, bu kelepçeleri gözaltına aldığınız binlerce insanın koluna taktınız. Bu kelepçelerin özelliği şu: Elini kıpırdattığı takdirde kişi, bileklerini daha da sıkıyor ve kanamaya neden oluyor. Ben kanama geçiren birçok arkadaşa şahitlik ettim ve bir süre sonra ellerinde uyuşma meydana gelebiliyor bu kişilerin ve bu uyuşma kalıcı olabiliyor aynı zamanda. İşte, siz bunlarla o kişileri gözaltına götürdünüz. Bakın, arkadaşlarımız da karakolları gezdi. Haydar Akar, Özgür Özel, Veli Ağbaba onlar da benim gibi bu gözaltına alınan arkadaşlarla, diğer milletvekili arkadaşlarımız da her biri gözaltına alınan arkadaşlarımızla ilgilendi. Ve o aşamada neler gördük biliyor musunuz? Örneğin, kokoreç satan kişiyi de alıp gözaltına almışsınız. Örneğin, orada bayrak satan kişiyi de alıp gözaltına almışsınız. Yani önünüze geleni, “Bugüne kadar ben bir böceği bile incitmedim.” diyen insanları gözaltına almışsınız. Annesiyle alışverişe çıkmış olan 14 yaşındaki kızı gözaltına almışsınız. 14-17 yaş grubunda olan insanlar o gece, o spor salonunda Ankara İl Emniyet Müdürlüğünde ağladılar değerli arkadaşlar çünkü hayatlarında ilk kez böyle bir deneyim yaşıyorlardı ve bunun tek sorumlusu var, o da sizlersiniz. Az önce 3 kişinin yaşamını kaybettiğinden bahsettim. Elbette bu 3 kişiyi de anmadan edemeyeceğim. Bir tanesi Abdullah Cömert, diğeri de Mehmet Ayvalıtaş. Her ikisi de gencecik çocuklardı ve tek yaptıkları şey aslında özgürlük ve demokrasi mücadelesi vermekti. Geleceğe umutla bakıyorlardı, umut doluydular ve özgürlük mücadelesi için direniş içerisindeyken yaşamlarını kaybettiler. Bir başka isim ise Mustafa Sarı. Mustafa Sarı da bir polis memuruydu. O da yüksek makamlardan aldığı emir nedeniyle o gece çalışırken kaza geçirerek yaşamını kaybetti. Ben her 3 vatandaşımız için de başsağlığı diliyor, onların yakınlarına, tüm dostlarına, ailelerine sabır ve dayanma gücü diliyorum. Şimdi, tabii, ölüm üzerine hukuksuzlukla sınır tanımayanlar çeşitli duygu sömürüleri yapıyorlar. O hukuksuzlukla ilgili sınır tanımayanlar öyle insanlar ki ailenin “Kazaydı.” feryatlarına bile kulak asmıyorlar hatta zaten Sayın Başbakan da biliyorsunuz önce bunun kaza olmadığını beyan etmeye çalıştı ancak ailenin gerçekleri açıklaması sonrasında gerçekle yüzleşilmiş oldu. Bir başka isim de arkadaşlar, Ethem kardeşimiz, Ethem Sarısülük. Ben gene kendisini hastanede ziyaret ettim ve kederli ailesiyle konuştum. Ethem’i de biliyorsunuz, o da gene beynine saplanan plastik mermi nedeniyle beyin ölümü gerçekleşmiş olan bir gencecik arkadaşımız. Ben, gene, ona ve ailesine de dayanma gücü diliyorum. Bakın, elimizde Ethem’e ateş açan polis memurunun görüntüleri var. Bu videolar çok dolaştı İnternet’te, eminim sizler de gördünüz, sizler de izlediniz. Fakat, ben merak ediyorum: Acaba, bunun hesabını soracak olan İçişleri Bakanı var mı? Acaba, bunun hesabını soracak olan vali var mı? Acaba, bunun hesabını soracak olan Emniyet Müdürü var mı? Bakın, görüntülere baktığınızda, çok enteresan, polislerin kasklarındaki sicil numaralarının kapatılmış olduğuna şahitlik ediyoruz. Acaba, ne gerekçeyle, ne gerekçeyle kapatılıyor? Acaba, sizler de, Hükûmetiniz de, bu şiddetin sorumluları olarak istifa etmeyi düşünüyor musunuz? Bir de, tabii, şunu merak ediyorum: Polis, TOMA’ları insanların üzerine sürerken, acaba, nasıl bir ruh hâli içinde? Biber gazını insanların kafasına hedefleyerek atarken nasıl bir emir almış olabilir? Özgürlük ve toplumsal barış isteyenleri coplarken ne hissediyor?
Barış nasıl isteniyor Allah aşkına?
Bunları bilmek istiyorum değerli arkadaşlar. İşte, o nedenle, bu önergenin sizler tarafından kabul edilmesini umut ediyoruz hep birlikte. Ve son söz olarak da diyorum ki, buradan bu ülkenin polislerine sesleniyorum öncelikle: Artık şiddete son verin. Halkınla seni karşı karşıya getirenin emir kulu olma. Vicdanına sor, aklınla cevap ver. Bu ülkenin gençlerine yapılan bu eziyetin parçası olmaktan vazgeç. Saygı duy sokaktakine, onlar hepimizin özgürlüğü için orada. Son sözüm de Sayın Başbakana: Maalesef, Sayın Başbakanın eline artık kan bulaşmıştır. Sayın Başbakan, “Macbeth” gibi ellerini ne kadar yıkarsa yıkasın, artık o kan oradan çıkmayacaktır diyor…
Hepinize…
Sayın Nazlıaka…
…ve oradaki direnişçi genç arkadaşlarıma buradan selam gönderiyorum. Selam olsun tüm direnişçilere!
Hiç utanmıyorsun değil mi?
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Bahçekapılı. Önce, ne için söz istediğinizi söyleyeceksiniz.
Sayın Başkan, konuşmacı “Sayın Başbakanın eline kan bulaşmıştır.” şeklinde bir ifade kullanarak Sayın Başkana…
Ne söyledi?
“Eline kan bulaşmıştır.” dedi.
Bir deyimdir canım, yani şey mi?
Ya, kasabın da eline kan bulaşır, her kan bulaşan oraya çıkıyor mu?
Sizden sormuyoruz, Sayın Bahçekapılı’dan soruyoruz. Sayın Bahçekapılı buyurun, sataşma nedeniyle iki dakika söz veriyorum. Lütfen, yeni bir sataşmaya mahal vermeyelim.
Sayın Başkan, Başbakanı Hükûmet savunur Grup Başkan Vekili değil.
Başbakana söz söylemek hemen sataşma oluyor ya.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Günlerdir “Taksim olayları”, “Gezi olayları” şeklinde cereyan eden eylemlerle ilgili bu kürsüyü kullanıyor milletvekili arkadaşlarımız. Olan olaylara hiç kimsenin kayıtsız kalması elbette ki mümkün değil. Bütün gerekli açıklamalar yapılmış olmasına rağmen hâlâ bu kürsüden milletvekili arkadaşlarımız tarafından böyle tahrik edici sözlerin kullanılmasını ben şiddetle kınıyorum.
Başbakana bakacaksın.
Çünkü, bu olaylar başladığından beri biz grup olarak bütün insanları, sizleri, halkı sağduyuya ve itidale davet ettik ama bunu ısrarla dinlemek istemediniz, ısrarla duymak istemediniz.
Önce Başbakanı davet edeceksin.
Başbakanı davet et, ben davet ettim kıyamet koptu.
Haklısınız, duymak istemezsiniz çünkü siz kanla besleniyorsunuz. Çünkü duymak istemezsiniz, siz şiddetle besleniyorsunuz.
Gerilim yaratma! Sensin, sen! Sensin kanla beslenen!
Kanla beslenen belli, kanla beslenen belli.
Sayın Bahçekapılı, lütfen… Sayın Bahçekapılı…
Dinlemek istemezsiniz, duymak istemezsiniz, şiddetle besleniyorsunuz.
Kimin beslendiği belli kanla. Kanı kimin akıttığı belli.
Artık bu konuşmaları, bu tavrı bırakın. Örnek olmak istiyorsanız, bu eylemleri durdurmak istiyorsanız burada bu kürsünün edebine, adabına uygun olarak konuşunuz.
73 tane avukatı gözaltına aldınız bugün Çağlayan’da, hangi demokrasi!
Buradan sokağı tahrik etmeyiniz. Sokaktaki genç arkadaşlar sizlerin onları kullanmasına asla izin vermeyecekler.
Avukat arkadaşların gözaltında Ayşe Nur.
Sokaktaki genç arkadaşlar siyasetin onları kullanmasına izin vermeyecek kadar akıllı insanlar.
Her şeyden tahrik oluyorsunuz.
Biz o gençlere güveniyoruz, sağduyulu gençlere güveniyoruz ve onlarla istedikleri bağlamda konuşmaya hazırız ama bağlamı saptırırsanız, bağlamı yerinden oynatırsanız, kusura bakmayın, gerekli cevabı her yerde vermeye alnımızın akı kadar açığız.
Kabadayılığa bak, kabadayılığa bak.
Tahrikçi!
Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın İnce.
“Kanla besleniyorsunuz.” dedi. Duydunuz herhâlde, cevap vermek istiyorum.
Ben duydum da siz duydunuz mu onun için soruyorum?
Duydum efendim.
Buyurun, sataşma nedeniyle iki dakika söz veriyorum. Lütfen yeni bir sataşmaya mahal vermeyin. Ben duydum, uyardım bir de… Sayın İnce, buyurun.
Kafası kıyak olmak yalnızca içki içmekle olmaz, iktidar sarhoşluğu da adamın kafasını kıyak yapar. Siz gerçekten memleketi kıyak kafayla yönetiyorsunuz. (CHP sıralarından alkışlar) “Pislikler”, “ayyaşlar”, “alkolikler”.
“Çapulcular!”
Sonra da kendisine küfredilince “Niye bunlar Başbakana küfrediyor?” Başbakanlara küfredilmez ama başbakanlar da küfretmez. Şimdi, yalan konuşuyorsunuz ya! Yalan, açık açık yalan! “Camide bira içildi.” diyorsunuz. Müezzin diyor ki “içilmedi”, imam diyor ki “içilmedi” 22’nci Dönemde beraber milletvekilliği yaptığımız AKP Milletvekili Süleyman Gündüz diyor ki “İçilmemiş, araştırdım.” diyor. “Türk Bayrağı yakıldı.” diyorsunuz. İşiniz gücünüz yalanla; camiyle, dinle, imanla milleti yönetmek istiyorsunuz. Bir insan cami üzerinden nasıl yalan söyler ya?
Görüntüler var!
Birazcık vicdanı olan birisi, birazcık bu konularda toplumu düşünen birisi nasıl yalan söyler? Değerli arkadaşlarım “Faiz lobisi”, yok, “Anladıkları dilden konuşuruz.” Bizim anladığımız dil özgürlüklerin dili, bizim anladığımız dil demokrasinin dili, bizim anladığımız dil cumhuriyetin dili. Başbakanın dili ne biliyor musunuz? Başbakan Karadenizli ama Lazca bilmiyor Başbakan ama TOMA’ca biliyor, copça biliyor Başbakan.
Gazca biliyor!
Gazca biliyor, TOMA’ca biliyor. Başbakanın dili bu! Yani şu çocuklara, şu gençlere… Sevimli, 60 yaşındaki bir insanın, ülkeyi yöneten bir Başbakanın dili mi bunlar? “CHP zihniyeti pisliktir.” diyor. Lafa bakın, lafa! Neresini düzelteyim bunun, neresini düzelteyim?
Diyen öyledir. Aynaya bakacak!
“Ağzından pislik akıyor.” derim ancak buna söylesem söylesem! Bunun neresini düzelteyim ben?
Bu zihniyet değişmelidir, bu üslup değişmelidir. Bunların tek sorumlusu Başbakan Recep Erdoğan’dır. Teşekkür ederim.
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Ertuğrul Kürkcü, Mersin Milletvekili.
Kürt halkının yıllarca kendi özgürlüğü için verdiği mücadele eninde sonunda yankısını Türkiye'nin batısında bulacaktı ve buldu. Şimdi, iki halk, iki toplum; iki toplumun emekçileri, aydınları, önderleri bir arada, Türkiye'nin tamamını özgürleştirmek için ayaktalar. Bu topluluğun, bu halkın, bu büyük kitlenin üzerine gaz bombalarıyla, TOMA’larla, coplarla, ateşli silahlarla yönelmek yalnız ve ancak bu halkı kendi rızası olarak Hükûmetin yönetemediğinin ispatıdır. İtalya’nın ünlü Marksist filozofu Antonio Gramsci bir devletin iki aletle birlikte ayakta durduğunu söyler: Zor ve rıza. Eğer rıza ortadan kalkarsa geriye çıplak zor kalır. İşte, Taksim’e bakın, geriye neyin kaldığını görün; yalnız ve ancak zor kalmış, rıza kaybolmuştur. Bundan bizden çok Hükûmetin bir ders çıkartması gerekir çünkü Taksim’in ortasında Türkiye ilk kez hakiki, gerçek, katıksız, su katılmamış demokrasiyle tanışıyor. Kendi kendini yöneten, kimseden emir almayan, silahı olmayan, hapishanesi olmayan, mektebi olmayan, kışlası olmayan bir insan topluluğu aralarından su sızmadan, bir tek kişinin başı kanamadan, hiç kimsenin parası çalınmadan, hiç kimsenin özgürlüğü ve benliği, bedeni tehdit altında olmadan on bir gün geçirdi. Nihayet devlet devreye girdi ve bugün itibarıyla 11 kafa travması, 2’si son derece ağır olarak hastanededir. Bugüne kadar 4.947 kişi devlet eliyle yaralanmıştır Türkiye’nin her yerinde. Bunlar, Türk Tabipleri Birliğinin yani bizim hekimlerimizin hastanelerden taşıdığı raporlardır. 23 kişi ağır kırıklı kafa travmasına uğramıştır. Binlerce insan biber gazından zehirlenmiştir. Bunların arasında doğrudan doğruya eylemin tarafı olmayan, bu eylemle hiçbir alakası olmayan, hatta şehrin başka yerinde yaşayanlar vardır ama bir bütün olarak baktığımızda, nüfusun yüzde 50’sinin onayına sahibim diyerek, eline sopayı alarak bu meydana çıkan Hükûmet, devlet, milyonlarca insanın -50 şehirde- üzerinde bu sopayı denediği zaman aslında şunu yapmaktadır: Herkes, bu sıralarda oturan herkes, temsil ettikleri herkesin bir komşusunun dövülmesine onay vermektedir. Memleketin yarısı, öbür yarısını hükûmet eliyle dövemez ve Adalet ve Kalkınma Partisine oy veren yurttaşlarımız da bu talepte değillerdir. Bu son derece açık. Başbakanın Adana’da, Mersin’de, Ankara’da düzenlediği mitinglere bakın, kaç kişi geldi, kaç kişi canıgönülden geldi? Niye o televizyon kameraları bir yere çakıldı da başka yeri gösteremedi? Çünkü biraz kaysa sadece betonu ve taşı gösterecektir.
Rahatsızlığın var, belli.
Benim bir rahatsızlığım olmadığı belli, konuşuyorum. Sizde var o rahatsızlık.
Biz rahatsız olmadık.
Gaz yaptı değil mi, gaz? Gaz, sizde gaz yaptı. İyi.
Kendi işinle ilgili konuş.
Evet. Sevgili arkadaşlar, bugün itibarıyla Gezi’deki saldırıda Sosyalist Demokrasi Partisinden 70 kişi derdest edilerek götürüldüler.
Ne yapıyorlardı orada?
Canlı yayın yapıyor televizyonlarınız. Hepimiz oradan biliyoruz.
Çay mı içiyorlardı orada!
Pazar günü televizyonu izledin mi?
Sayın milletvekilleri, lütfen, sayın hatibe müdahale etmeyin.
Şu kadar akıl yok ya! Hâlâ ya! Aylardır anlatıyorum, şu kadar şu kafanız genişlemedi ya! Evet, Sosyalist Demokrasi Partisinden 70 kişi gözaltında, Çağlayan Adliyesinde 73 avukat gözaltında; Türkiye’nin her yerinde şimdi devlet gücü demokrasiyi ezmekle meşgul. O nedenle sevgili arkadaşlar, şaşırmayın itirazın büyüklüğüne. Hiçbiriniz, hatta hiçbirimiz bu kadar güçlü bir toplumsal tepkiyi beklemiyor idik.
Pazar günü televizyonu izledin mi sen?
Ya, atışma otur yerine! Abur cubur konuşma, gerzek!
Hepinizsiniz! Hepinizsiniz!
Sayın Başkan, lütfen, müdahale eder misiniz.
Bağırma otur! Bağırma!
Ne yapacaksın!
Sayın milletvekili, lütfen...
Lan senin baban! Sen kimsin lan!
Hatibi engellemeyelim. Sayın Can, oturun lütfen yerinize.
Sen kime “lan” diyorsun?
Sözünü geri alacaksın!
Hiçbir sözümü geri meri almıyorum. Haydi, yürü oradan! Sevgili arkadaşlar, bu iş böyle yürümez.
Sen adamsan gelirsin!
Sen gel be!
Bu iş ancak ve ancak o halkın temsilcilerini dinleyerek, o halkın taleplerine kulak kabartarak olabilir. (x) Bu cümleye ilişkin düzeltme bu birleşim Tutanak Dergisi’nin 414’üncü sayfasındadır.
Lan senin babandır! Sen adamsan gelirsin!
Otur!
O yüzden kendinize sahte temsilciler aramaya çalışmayın, temsilci tayin etmeye çalışmayın. Hastanelerdeki 4.947 yaralıdan kafası kırılan herhangi birinden sorun ne istediğini, size söyleyecektir.
Senin dilini koparır gözüne sokarım. Terbiyesiz!
Olmayacak insanları “bu halkın temsilcisi” diye oralara çağırmayın, onlara rütbe ihsan etmeyin.
Gel… Bana bak, haddini bil! Sana o kadar haddini bildiririm ki yedi feleğin şaşar! Çık dışarı! Terbiyesiz!
Bu insanların sözlerinin dinlenmesine ihtiyaç vardır. Kim özgürlük talep etmişse talebinin neden olduğunu ona soracaksınız. Hiçbir zaman bu talepte bulunmamış insanları “aracı” diye araya sokmayacaksınız. O Taksim’in ortasında bir doğrudan demokrasi yaşandı on gündür, on beş gündür. Bunun tadını almış, bu özgürlüğün tadını almış olan halk, şimdi nasıl bir demokrasi istediğini biliyor; dayaksız, sopasız, gazsız, patronsuz, generalsiz bir yeni rejim istiyor. “Bu rejimi kuracağız.” diye talip oldunuz, kendiniz onların yerine geçtiniz. Lütfen, on yıldan sonra, dönün bir bakın, “Biz, muhalefetteyken ne talep ediyorduk, şimdi ne yapıyoruz.” diye. Halkın size niye bu kadar kızdığını sakın ola ki komplolara falan bağlamayın. Şu kadar yıldır yaşadım, bu memlekette komplonun devreye girmediği, halkın öz öfkesinin, kendi öfkesinin devrede olduğu ilk tarihî dönemi yaşadığımızı size söyleyebilirim. Boşuna uğraşmayın bunun arkasından komplo çıkartmaya, burada bir komplo yok. Eğer bu komplonun failini arıyorsanız, aslında Hükûmet sözcülerinizin ve Başbakanınızın sözlerine bir kulak kabartın. Hangi halk, Başbakanının ağzından hakaret işitirse; hangi halk, evlatlarının yarısı sopadan geçirilirse; hangi halk, kendisine koyun muamelesi yapılırsa sessiz kalabilir ki? Kalmaz. O yüzden önce, onayın, rızanın ortadan kalktığını, çıplak şiddetten başka bir şeyle memleketin yönetilemez hâle gelmiş olduğunu -on bir yılın sonunda- kabul ederseniz ondan sonra bir çözüme doğru hep birlikte ilerleyebiliriz. Hepimiz aynı şeyi istiyoruz. Yurttaşın isteklerinin demokratik temsil mekanizmalarıyla ortaya çıkması, bunun el verdiği bir yönetimin kurulması. Eğer bu krize son vermek istiyorsa Hükûmet, yapacağı şey, Taksim Gezi’sindekilerin talebini kabul etmek; Türkiye'nin her yerinde eşitlik, adalet, özgürlük talebiyle ortaya çıkanların temel taleplerini kabul etmek; yüzde 10 barajını düşürmek; toplantı, gösteri, örgütlenme özgürlüğü önündeki engelleri kaldırmak, ifade özgürlüğü önündeki engelleri kaldırmak ve şimdi nasıl seyretmekte olduğunu bilmediğimiz barış ve çözüm müzakere yolunun ardına kadar açılmasını sağlamak. Taksim’deki demokrasi talebi barış ve özgürlüğün gerçekleşmesinin talebidir. Taksim meydanındakiler Diyarbakır’ın meydanındakilerin taleplerini haykırmaktadırlar. Diyarbakır, Taksim’e selam durmaktadır. Bu başarınızdan ötürü de sizi kutlamak isterim, Türkiye'nin iki yakasını nihayet sopa zoruyla bir araya getirdiniz, iki halk birleşti. Bundan sonra sizin için hükûmet etmek eskisinden çok daha zor olacak. Bir tek şekilde bu krizin içinden çıkabilirsiniz; halkın sözcülerinin sadece Parlamentoda olduğunu değil, her yerde, her sokakta, her meydanda olduğunu düşünmek, her yurttaşa kulak kabartmak; yurttaşların sözcülerinin dileklerini, ısrarlarını, gösterilerini, size karşı bir düşmanlık ya da komplo olarak değil, bunu, yeni, özgür, demokratik, adil, eşit emekçilerden, eşit bireylerden oluşan bir toplum kurma arzusu olarak anladığınız gün hep birlikte aydınlığa çıkacağız; anlasanız da çıkacağız, anlamasanız da çıkacağız. Taksim direnişi kutlu olsun hepimize.
Sayın Başkan, hatip Genel Kurula hitaben “Hepiniz gerzeksiniz.” dedi. Özür dilemesi gerekir.
Teşekkür ediyorum. Her sayın milletvekili, aleyhinde eğer isterse dava açarlar efendim. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen İdris Şahin, Çankırı Milletvekili.
İyi de Başkanım, hakaret etmeye hakkı var mı?
Yok. Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; BDP grup önerisi aleyhinde söz almış bulunuyorum. Yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Öncelikle şunu ifade etmem gerekiyor: BDP grup önerisini, araştırma önergesiyle alakalı metni aldığımda, kapsamlı olarak araştırma önergesinde ifade edilen hususları inceleme fırsatı buldum ve umuyordum ki Genel Kurulda da araştırma önergesinde bahsedilen hususlarla alakalı konular gündeme gelsin ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin gündeminin önüne alınması istenilen bu konunun behemehal burada hâlledilmesi noktasında Türk milletinin temsilcilerinin burada gerçek düşüncelerini de ortaya koysun. Fakat, maalesef, bir tek aleyhe söz alan milletvekili olarak, gündeme bağlı kalınmadan, sonuç itibarıyla Gezi Parkı’ndaki eylemlere ve Türkiye’deki bir kısım hadiselere atıf yapılarak burada konuşmalar cereyan etti. Evet, polisin mutlak surette orantılı bir şekilde güç kullanması hepimizin ortak arzusu ve yine, biber gazıyla alakalı nasıl bir yetki aldığına ilişkin husus da, Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu’nun 16’ncı maddesinde beyan edilmiş ve belirtilmiş bir husus. Kimse bu toplumda, gerek samimi duygularla düşüncelerini ifade eden, çevresel bir bilincin yerleşmesi adına eylem yapan kardeşlerimizle onların karşısındaki güvenlik kuvvetlerini sanki farklı bir milletin fertleriymiş gibi burada göstermemelidir. Her ikisi de bu ülkenin gerçek değerleridir. Birisi vazifesinin gereğini yerine getirmek için gece gündüz, fedakârane çalışan bir örgütün mensupları; bir diğeri de çevresel bilincin ortaya çıkması için mücadele eden samimi bir grup ama maalesef, Parlamentoda olduğu gibi, İstanbul Gezi Parkı’nda, Ankara Kızılay’da, İzmir’de ve yurdun pek çok noktasında, bu samimi göstericilerin samimi taleplerini dahi kullanmak ve onları milletin güvenlik güçlerine karşı kışkırtmak isteyen belirli bir güruhu da her zaman görüyoruz ve yaşıyoruz.
Peki, bu samimi çocuklara niye gaz bombası attınız? Neden attınız bugünkünü, madem samimi çocuklar?
Bu insanlar, maalesef, kendileri gerçekleştiremedikleri bir kısım etkinlikleri bir başkasının gerçekleştirmiş olduğu etkinliklerin vagonuna atlamak suretiyle -lokomotif almış başını gidiyor- vagondan, arkasından bunları takip ediyor ve millet de onları çok güzel takip ediyor. Şimdi, burada sadece mağdur olan insanları hastanede gezmek değil; aynı zamanda, mağdur olan insanları, İstiklal Caddesi’ndeki iş yerlerini de gezmek…
Oraları da gezdik.
…Kızılay’da gezmek…
Gezdik.
Tunalı Hilmi’de gezmek, İzmir’de gezmek gerekiyor.
Gezdik. Siz niye gezmediniz? Biz gezdik.
Bu insanların neler yaşadığını, ülkemizin yaşadığı şu süreçte hangi noktalara karşı bir komplonun kurulduğunu gelin buralarda görelim.
Başbakana söyle, Başbakana!
Evet, değerli milletvekilleri, ülkemizin gündemi on beş gün öncesine kadar neydi, şöyle geriye dönüp bir bakalım. Bu ülkede çok önemli adımların atıldığı bir süreçte, IMF’ye borcun sıfırlandığı, “çözüm süreci” diye tabir ettiğimiz ve biraz önce burada değerli hatiplerin ifade ettiği…
Dünya Bankasından yeni aldınız.
…bu ülkenin iki yakasını yan yana getiren…
Yeni aldınız, daha dün. Dünya Bankasından yeni borç aldınız daha.
…batıyla doğudaki insanın gerçek kaynaşmasını sağlayacak olan çözüm sürecine dair samimi adımların atıldığı bir noktada…
420 milyar daha dün aldınız.
…Gezi Parkı eylemleri bahane edilmek suretiyle ortaya çıkartılan hadiselere bir bakın.
Dünya Bankasına borçlandınız.
Evet, değerli milletvekilleri, bu ülkenin geçmişini biliyoruz; tarihimizde bu ülke insanının nasıl karşı karşıya getirildiğine de hepimiz şahit olduk…
Bırakın bu geçmişi, bugünden bahsedin.
…çok güzel bir şekilde de yaşadık ama bugün, bu ülkenin en önemli sorununun çözümüne ramak kalan bir süreç içerisinde, maalesef gündemden onu düşürmek suretiyle…
Geçmişe gönderme yaparak bugünü affettiremezsiniz.
…bu ülkenin güvenlik güçlerinin orantısız güç kullandığından bahisle, onlara karşı, “maalesef” diyorum…
Biraz çenenizi tutun.
…hiçbir milletvekilinin ağzına yakışmayacak sözlerle, Kızılay Meydanı’nda ve yine, bir milletvekiline asla yakıştıramadığımız ölçüde, İzmir’de, bu ülkenin Başbakanına karşı hiçbir şekilde normal kabul edilmeyecek sözleri söyleyenlere bahşiş vermek suretiyle ve yine, bu ülkenin insanlarının…
Karşılamaya gelenlere 100 lira dağıtmışsınız.
Siz bu ülkeyi bölüyorsunuz.
…birbirlerine karşı daha fazla yan yana gelip samimice görüntü vermeleri gereken noktalarda, onları ayrıştırıcı dil kullanmak ve onları tahrik etmek suretiyle, meydanlarda bu millete çektirdiğiniz azabın ve bu millete vermiş olduğunuz bu kötü görüntünün karşılığını en kısa zamanda alacaksınız.
Sevgili kardeşim, yalan ile iman bir arada olur mu? Başbakan durmadan yalan söylüyor. Onu söyle sen.
Hiç merak etmeyin, işte bu iktidarın mensupları, her daim temelini insandan alan, insanı temeline koyan, insanın özgürlüklerini…
CHP’nin iktidarında yalana vergi koyacağız.
…bireyin hak ve özgürlüklerini en güzel şekilde kullanması için sayısız güzel gelişmelere imza atan bu iktidara karşı yaptıklarınızı en güzel şekilde sandıkta cevaplandıracaktır.
Yalana vergi koyacağız, borçlar öyle bitecek.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; elbette ki her türlü kamu gücünü kullanan kesim, mutlak surette bireyin hak ve özgürlüklerini ön plana çıkartarak gerekenleri yapmak zorundadır.
Siz ne anlarsınız bireyin hak ve özgürlüğünden?
İnsan hakkının, herkes için kullanılması gereken ve dokunulmaz bir hak olduğunu hiç kimsenin unutmaması gerekir.
Anladığı dilden mi anlatacaksınız insanlara?
Ancak orada yapılan bir kısım hadiseleri de sadece samimi ve sadece çevreci bilinciyle burada sunmak da bu milletin gözünden hiçbir şeyi kaçırmamaktadır. Sizler merak etmeyin, bu millet, emin olun, kendisine hizmet edeni de, çevresine duyarlılık göstereni de çok yakinen takip etmekte ve onları çok güzel bir şekilde de değerlendirmektedir. Bu milletin terazisi son derece hassastır, kendisine yapılanları çok güzel bir şekilde görmektedir.
Görüyor.
Burada bir değerli hanımefendinin ifade ettiği gibi “Bu milletin özel haklarına, özel yaşamına müdahale edildiği noktasında Hûkümete dair bir kısım söylemler…”
Evet, evet, evet.
Allah için bana söyler misiniz, bu ülkede Ailenin Korunması Kanunu kapsamında “2 çocuktan daha fazla çocuk yapmayın.” diye yıllarca bu milleti uyutmadık mı?
Size mi kaldı aileyi korumak ya? Aileler kendi kendini koruyor.
Bir insan gücünün, nüfus yoğunluğunun bir ülkenin en önemli silahı olduğunu unutarak, maalesef ve maalesef diyorum, insanların özel hayatına müdahale etmedik mi?
Başbakanı geziye gönderin geziye.
Hangi demokratik ülke aileyi koruyor? Size mi kaldı?
İşte, cumhuriyetin ilk yıllarında olsun, 60 ihtilali sonrasında kurduğunuz düzenle, vesayet sistemiyle bu milletin kılcal damarlarına kadar müdahale ettiğiniz anları ne çabuk unuttunuz.
İstemiyoruz kimseyi korumanızı.
28 Şubat öncesinde bu millete yaşattıklarınızı, 28 Şubat sonrasında kurmuş olduğunuz bir kısım kurumlarla bu insanların inanç değerlerine, yaşam tarzına müdahale ettiğinizi ne çabuk unuttunuz.
28 Şubatçılar aranızda, aranızda.
Başörtü sorununu niye çözmüyorsunuz başörtü sorununu? Seçimlerde mi kullanacaksınız?
Ama sizin yapmış olduğunuz bu yanlışlıkların hiçbirini AK PARTİ iktidarı yapmayacak.
28 Şubatçılar aranızda, aranızda.
AK PARTİ iktidarı, merkezine insanı koyarak her daim insanın huzur ve refahı için çalışmakta; dün bunu yapmıştır, bundan sonra da bunları gerçekleştirecektir.
28 Şubat para yapmıyor artık.
Hiç para yapmıyor hem de.
Piyasa bitti piyasa.
Siz önce 1980 darbesinin izlerini silin.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; elbette 28 Şubat para yapmıyor çünkü artık bu ülkede son derece, demokrasinin kurumları yerleşmiş durumda.
Artık yalanlarınıza kimse inanmıyor.
Vesayet kurumları bir bir kaldırılmakta ve milletin kendi öz değerleri artık bu milleti yönetir hâle gelmiştir.
Askerlerin getirdiği her yasayı destekliyorsunuz, hiçbirini kaldırmadınız.
Elbette dediklerinize katılıyorum ama şunu hiçbir zaman için unutmayın: İşte, bu ülkenin gerçek sorunlarını bertaraf edip suni gündemlerle bu ülkede gündem değiştirmeye yönelik çalışmalarınız milletimiz karşısında gerekli cevabı almıştır.
Ne cevabı?
Gerek İstanbul’da gerek Adana’da, Mersin’de gerek de hafta sonunda Ankara’daki cevap maalesef sizlerin bir türlü gözünün önünde büyümesine rağmen görülmemektedir ama hiç merak etmeyin, bu yansımalar ve bu milletin artık inkişafını engellemeye, emin olun sizlerin güçleri yetmeyecektir.
100’er lira parayla dört yerde miting yaptınız.
Değerli Başkan, saygıdeğer milletvekili arkadaşlarım; her ne olursa olsun, bu ülkenin gerçek gündemine dönmek suretiyle milletimizin yaşamına dair önündeki her türlü sınırları, engelleri kaldırmak bu iktidarın görevidir ve bu iktidar da milletimizden almış olduğu görevin bilincini liyakatli bir şekilde de yerine getirmektedir. Ben, olaylar sebebiyle yaralanan bütün kardeşlerimize Allah’tan acil şifalar diliyorum. Başta şehidimiz olmak suretiyle, hayatlarını kaybedenlere de Allah’tan rahmet diliyorum.
Kim yaraladı onları?
Ama şunu hiçbir zaman unutmamalı ki, bu ülkenin ana muhalefeti, bu ülkenin güvenlik güçlerini başka bir vatanın yurttaşları gibi görmemeliler.
Hatay…Hatay… Hatay’daki milletvekili ne oldu?
Bu memleketin çocuklarına, yaşadıkları ve yaptıkları hakaretin bedelini bir şekliyle ödeyeceklerini hiçbir zaman…
O hakaretlerin hiçbirini unutmayacağız, hiç kimse unutmayacak o hakaretleri.
Saygıyla selamlıyorum.
Hakaretle ülke yönetildiği ilk defa görülüyor.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın İnce.
Sen rahat ol Ertuğrul Bey.
Ben rahatım, sen de rahat ol.
Bir saniye Sayın Kürkcü.
Sayın Milletvekili “Bu ülkenin ana muhalefeti, güvenlik güçlerini başka bir ülkenin güvenlik gücü gibi görmemeli.” diyerek açıkça hakaret etti. İzin verirseniz, ona cevap vermek istiyorum.
Tamam, ben sormadan söylediniz. Buyurun, şimdi iki dakika söz veriyorum sataşma nedeniyle. Bundan sonra önce siz söylerseniz, sormam. Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. “Bu ülkede polislerin emekli maaşları çok düşüyor, bunları düzeltelim.” diye önerge veren, bu konuda uğraşan biziz ana muhalefet partisi olarak. Yine, o polislerin özlük haklarıyla ilgili kanun teklifi orada duruyor, üç tane.
Küfreden kim?
Eğer siz çok düşünüyorsanız polislerin ekonomisini, özlük haklarını, gelin onları İç Tüzük 37’ye göre -kırk beş gün de geçmiş zaten üstünden- hemen indirelim, kanunlaştıralım. Bir diğeri, Hatay Dörtyol’da sizin milletvekilinizin oğlu polisleri hizaya soktuğu zaman, polisin onurunu kırdınız, onu küçülttünüz, onu aşağıladınız diye o polisleri savunan biziz ama kimse kusura bakmasın, kimse kusura bakmasın, Alsancak’ta, İzmir’de 15 yaşındaki kız çocuğunun saçını tutan polisi savunamayız biz. (CHP sıralarından alkışlar) Onu da yüreğimize yazdık, onun hesabını da zamanı gelince göreceğiz hep birlikte. Ama, hiç kusura bakmayın, hiç kusura bakmayın, bugün o çocukların gözüne gaz bombası atan, eve gaz bombası atan, onların, 15 yaşındaki çocukların kafasına copla vuranlar bizim memleketimizin polis amcaları olamaz. Onlar olsa olsa son on yılda AKP’nin işe aldığı militanlardır. (CHP sıralarından alkışlar) Onlardan da zamanı gelince hesabı soracağız. Yanlış yaptığı zaman polisin karşısına geçeriz, doğru yaptığı zaman savunuruz. Onlar da fakir fukara çocukları, onlar da bu memleketin evlatları. Biz ön yargılı değiliz; yanlışa “yanlış”, doğruya “doğru” deriz ama siz şunu çok iyi biliyorsunuz ki o 15 yaşındaki çocukların kafasına copla vuranlar sizin döneminizde işe alınmış militan polislerdir. Onlardan da hesabı gün gelince soracağız diyorum, hepinize teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan…
Sayın Başkan…
Bir saniye Sayın Bahçekapılı, Sayın Yüksel’in bir talebi var galiba. Sırasıyla efendim. Sayın Yüksel, buyurun.
Sayın Başkan, hatip beni ima ederek “İzmir’de bahşiş dağıtanlar.” demiştir. Basında yer alan olayın kahramanı benim. Yanıt vermek istiyorum.
İsminizi söylemedi ama. Size karşı herhangi bir şey de…
Efendim, herkes biliyor ki bu benim ve benim bununla ilgili Meclise açıklama yapmamda fayda var.
Yani, o zaman, söylediği doğru mu?
Açıklama yapmamda fayda var; yanlış, düzeltmek istiyorum.
Hayır, açıklama diye bir şey yok Sayın Yüksel.
Düzeltmek istiyorum.
Eğer size sataşma söz konusuysa söz verebiliriz, sataşma olmadığını da biliyorum.
Efendim, sataşma var.
Hayır, sataşma yok efendim, ben dinledim. Tutanakları getirteyim, okuyacağım tutanakları, söz vereceğim.
Hedef gösterilerek basında hakkımda yazılmış yanlış bir şeyi burada dile getirdiler.
Tutanakları getirteceğim efendim. Tutanaklarda sataşma varsa söz vereceğim. Siz oturun lütfen, tutanakları getirteceğim. Buyurun Sayın Bahçekapılı.
Sayın Başkan, Cumhuriyet Halk Partisi Grup Başkan Vekilinin polise karşı gösterdiği hassasiyeti, aynı grubun bir milletvekilinin polise küfrederken de göstermesini rica ediyorum kendisinden, onu bir es geçti. Bir CHP’li milletvekili…
Siz, milletvekiline küfreden milletvekilini önce tartışın da polisi sonra tartışırız. Önce kapının önünü temizleyeceksin.
Ama siz grup başkan vekillerisiniz, lütfen.
Aynı hassasiyeti göstermesini rica ediyorum. Bu hazımsızlıkları da bıraksınlar. Ben burada konuşuyorum, beni dinlemek mecburiyetindeler kendileri. Biz o saygıyı onlara gösteriyoruz Sayın Başkan, aynı saygıyı da beklemek hakkımız. Onlar bizden üstün değil, onlar birinci sınıf vatandaş değil. Onlar neyse biz de oyuz, bunu bir kere anlasınlar, ondan sonra bu kürsüde konuşsunlar diyorum. İkinci bir talebim daha var. Sayın Ertuğrul Kürkcü -lütfen zabıtlardan bakın- grubuma “gerzeksiniz” diye hitap etmiştir. Sözünü geri almasını öneriyorum, yoksa kınama cezasıyla cezalandırılmasını talep ediyorum.
Laf atanlara “gerzek” dedim, hâlâ da diyorum.
Evet, Sayın Kürkcü, yerinizden söz veriyorum. Lütfen düzeltir misiniz?
Şimdi, Sayın Başkan, önce bu sözün anlamı konusunda bir açıklamada bulunayım.
Bırak be, ne anlamı!
Türk Dil Kurumu sözlüğüne göre benim kullandığım söz, “Kafası çok çalışmayan, beyin yaşıyla biyolojik yaşı arasında uyumsuzluk olan.” demek.
Sana iade ediyoruz o lafı!
Bir saniye Sayın Kürkcü, lütfen.
Bir saniye, gerçekleri konuşuyoruz burada, gerçek karşılığı bu.
Sen layıksın ona!
Sayın Başkan, hakaret etmeye devam mı edecek?
Şimdi, oturduğu yerden bana laf atanların, ben konuşurken bana sözümü kesecek şekilde laf atanların yeterince akıllı kişiler olmadıklarını düşünmekte serbestim değil mi? Bunu da ifade ettim. Ben bütün gruba, bütün AKP’lilere demiş değilim. Her kim bu lafı atmışsa, her kim akil baliğ insanın davranacağı gibi davranmamışsa bu lafı hak etmiştir. Ondan ötürü, lafım grubun tamamına değildir, laf atanlar üzerlerine alınsınlar. Tutanaklarda kimin laf attığı vardır. Ben de laf atıldığı için onlardan şikâyetçiyim, onların kınanmasını istiyorum. Bu kadar.
Efendim, özrü kabahatinden büyük.
Laf atanların haricindekiler için de özür dileyin lütfen.
E, tabii ki, ben demediğim için niye özür dileyeyim, onlara demedim ki.
Laf atanların haricinde diyorum… Özür dileyin lütfen.
Hayır efendim, tutanak burada. Lütfen bakar mısınız tutanağa?
Kalbi kırılan arkadaşlarımız varsa kırılmasın, size demedim arkadaşlar, kim laf atmışsa ona dedim. Arkadaşlarınıza sahip olun.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun önerisini oylarınıza sunuyorum.
Bir yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın İnce, Sayın Tezcan, Sayın Akar, Sayın Ayaydın, Sayın Köse, Sayın Özkan, Sayın Toprak, Sayın Çelebi, Sayın Oran, Sayın Serindağ, Sayın Eyidoğan, Sayın Güler, Sayın Işık, Sayın Özkoç, Sayın Kurt, Sayın Öz, Sayın Özgümüş, Sayın Yüksel, Sayın Ediboğlu, Sayın Seçer. İki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri kabul edilmemiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 11/06/2013 Salı günü (Bugün) yaptığı toplantısında, siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Aydın Milletvekili Bülent Tezcan ve arkadaşları tarafından, 12/06/2012 tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına “güvenlik güçlerince uygulanan orantısız gücün nedenlerinin araştırılması” amacıyla verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin (447 sıra no. lu), Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 11/06/2013 Salı günkü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Bülent Tezcan, Aydın Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; on dört günden bu yana Türkiye çok ilginç ve ciddi bir dönemden geçiyor. Bakın, bugün görüştüğümüz Meclis araştırma önergesi polisin kullandığı şiddetle ilgiliydi ve geçen sene bu zaman vermişiz, bir yıl önce yani bir yıl önce de Türkiye’de biz bunları konuşuyormuşuz, aradan bir yıl geçtikten sonra, bugün, hem de şiddetin dozunun gittikçe arttığı bir süreçte bunu konuşuyoruz. On dört günden bu yana yaşanan olaylara baktığımızda, özellikle Sayın Başbakanın Türkiye’ye geldikten sonra, iki gün önce Ankara’da ve Mersin’de yaptığı mitinglerdeki konuşmalara dönüp baktığımızda, Başbakanın bilinçli olarak şiddeti tahrik ettiği, teşvik ettiği ve toplumda şiddeti yerleştirmeyi bir politika tarzı olarak özel olarak kurguladığını görüyoruz. Değerli arkadaşlar, oturun bir düşünün, hep beraber oturup bir düşünelim. Ne oluyor, ne oluyor? Bakın, Başbakanın konuşma tarzına bir bakalım. Başbakan çatışma istiyor. Başbakan yatıştırma dili kullanmıyor. Başbakan toplumu birbirine düşüren çatıştırma dili kullanıyor. Şuna bakar mısınız? Bir Başbakan çıkıp diyecek ki, hem de gerçek olmadığı hâlde, yalan söyleyerek diyecek ki: “Bayrak yaktılar.” Milletin en önemli, en hassas noktalarından… Diyecek ki: “Türbanlılara saldırdılar, camide içki içtiler.” Hem de o caminin imamı ve müezzininin “Hayır, böyle bir şey olmadı.” demesine rağmen. [[AK PARTİ sıralarından gürültüler]] [[CHP sıralarından alkışlar]] Değerli arkadaşlar, bakın, Taksim Meydanı’nda günlerden bu yana, otuz yaşın altındaki gençler mizahla, espriyle, türküler söyleyerek, kol kola girerek bir demokrasi şöleni yaşatıyorlar. Türkiye'ye, sizlere, bu ülkeyi yöneten ellinin, altmışın üzerindekilere “Özgürlük ve demokrasi bir şenlik işidir, özgürlük ve demokrasi bir mizah işidir, özgürlük ve demokrasi bir zekâ işidir.” diyorlar. Bunların diline karşı, bir de iktidarın, Başbakanın ve iktidardaki bakanların diline bakın. Değerli arkadaşlar, bakın, bu çocuklar neler söylemiş: “Benim gibi 3 çocuk ister misin Tayyip?” diyorlar. Şuradaki inceliğe, şuradaki zekâya bakın; buna karşı, altmış yaşını aşmış, iktidar yetkisi elinde olan Başbakanın söylediğine bakın: “Anladığınız dilden konuşurum.” Asma, zehirlenme ve yedirmeme üzerine bir kültür… Bir toplumu “Astılar, zehirlediler, yedirmeyeceğiz.” kültürüyle nasıl bir araya getirebilirsiniz? Bunu söyleyerek bir toplumu kaynaştıracağınızı nasıl söyleyebilirsiniz?
Asmadınız mı? Asmadınız mı? Sayın Menderes’i siz asmadınız mı?
Siz astınız! Siz astınız!
Değerli arkadaşlar, Taksim’deki gençler zeki çocuklar, akıllı çocuklar, onun için mizahla konuşuyorlar. Oradaki gençlerin yüreklerinde sevgi var, oradaki gençlerin yüreklerinde sizin gibi öfke yok. Onun için, güzel sözlerle konuşuyorlar ama Başbakanın yüreğindeki öfke, ağızları köpürerek konuşan bir Başbakanı karşımıza çıkarıyor. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Türkiye’ye böyle bir Başbakan yakışmıyor. Nasıl konuşuyor!
Sayın Tezcan, lütfen temiz dil…
Nasıl konuşuyor? Başbakan çıkmış…
Sayın Tezcan, lütfen temiz dille konuşalım.
Yazıklar olsun be!
Bunu söyleyenlere yazıklar olsun! Bu milleti birbirine düşürmek isteyenlere yazıklar olsun!
Sana yazıklar olsun! Saygısız!
Sayın Önal…
Bu ülkenin gençlerini sokaklarda utanmadan boğazlatanlara yazıklar olsun! Onlara yazıklar olsun.
Siz utanın, siz! Onlar ne atıyorlar? Çiçek mi!
Saygısızlık etme!
Onlar polise ne atıyorlar! Çiçek mi atıyorlar?
Polise molotofkokteyli atarak mı?
Sayın Önal, lütfen…
Başbakan çıkmış, faiz lobisinden bahsediyor. Değerli arkadaşlar, hangi faiz lobisi? On seneden bu yana faiz lobisi ve rantiyeciyle kol kola olan iktidar kimin iktidarı! On seneden bu yana… Sizin iktidar döneminize kadar 120 milyar lira faiz ödeyen devlet sizin iktidar döneminizde 400 milyar lira faiz ödemiş.
Hortumlar kesildi.
Hangi faiz lobisi!
Bağırmaya gerek yok.
Şimdi, çıkmışlar, son AKP iktidarı döneminde faizciler, rantiyeciler gelirini 5 kat artırmış. Son sene, Başbakanın ifadesidir “En çok bu sene kazandılar faizciler.” diyor, ondan sonra da “Ben faiz lobisiyle kavga edeceğim.” diyor. O zaman aklımıza şu geliyor: Demek ki faizi paylaşamamışlar. Başbakan da bu faiz lobisinin ortağıymış, paylaşırken anlaşmazlık çıkmış, şimdi de faiz lobisiyle kavga etme peşinde.
642 milyar lira…
Değerli arkadaşlar “Sanatçıya ne yaptık?” diyor. Bakın, bunu söyleyebilmek için herhâlde sanattan anlamamak lazım. Başbakan gibi, ancak sanattan anlamayanlar bunu söyler. Devlet Tiyatrolarını kim kapattı? Sanatçının yaptığı heykeli “ucube” diye kim yıktırdı? Dizileri kim yasakladı? Dizilerin senaryosuna kadar kim karıştı? Başbakan çıkacak bunları yapacak, ondan sonra da diyecek ki sanatçılara: “El insaf! Biz sanatçının neyine karıştık?” diyecek. Daha neyine karışacaktın! Daha neyine karışacaktın sanatçının! İşte onun için, sanatçılar o meydanlarda çıkarlar, Başbakana karşı haklı olarak itirazlarını, isyanlarını ifade ederler.
Hayatında oraya gitmemiş sanatçılar! Hayatında Gezi Parkı’nda bulunmamış sanatçılar!
Değerli arkadaşlar, Başbakan akil grup yaratma konusunda alışık. Bakın, Taksim sorununu çözeceğini söylüyor ama Türkiye’ye gelir gelmez, adımını atar atmaz kavganın ateşini fişekleyen bir Başbakan var. “Anladığınız dilden konuşacağım.” diyor. Ondan sonra da şimdi -Taksim Platformunda on dört günden bu yana Taksim’de mücadele eden insanlar var- kendisi bir “akil Taksim” yaratma peşinde. Hani akil insanlar oluşturma konusuna alışık ya, Taksim Platformuyla ilgili, orada direnenleri yok sayarak, bu mücadeleyi yürütenleri yok sayarak, kendine yakın 3-5 kişiyi kafasına göre belirleyip “temsilci” diye konuşmaya çağırmış, “akil Taksim” yaratma peşinde. Sayın Başbakan, Taksim Meydanı’nda demokrasiyi savunanlar senin aklına muhtaç değiller, onlar haklarını mücadele ederek almasını bilen insanlar.
Polise çiçek mi atıyorlar, çiçek mi?
Polise küfrederek mi?
Değerli arkadaşlar, yok öyle şey, yok öyle yağma. Kalkacaksınız, “Astılar, zehirlediler, yedirmeyeceğiz.” diyeceksiniz; ondan sonra, meydanlarda gencecik çocuklarımızı, üniversite öğrencisi çocuklarımızı, aydın çocuklarımızı, akıllı çocuklarımızı kalkacaksınız biber gazıyla, polis şiddetiyle kör edeceksiniz, öldüreceksiniz, boğacaksınız. Siz “Yedirmeyeceğiz Başbakanımızı.” diyorsunuz ama hiç unutmayın, bu millet çocuklarını size yedirmeyecek. AKP iktidarına evlatlarımızı yedirmeyeceğiz.
Caminin müezzinine soruşturma açmışlar. E, açarlar, yakında o müezzine “Ergenekoncu” derseniz şaşırmam, onu da yaparsınız çünkü iftiraya alışmış bir tıynetiniz var; iktidar olarak, kim varsa yalan söyleyip iftira atma konusunda müthiş bir yeteneğiniz var. Bakın, daha bugün, bugün, Taksim Platformu o barikatları kaldırma konusunda adım atacaktı; korktunuz, şiddeti tahrik ettiniz, provoke ettiniz, oraya biber gazlarıyla saldırdınız.
Hayret bir şey ya!
Yalan söylüyorsun!
Elinde çivili sopayla gezen “polis” dediklerinizi açığa çıkarmak zorundasınız, çıkarmazsanız orada yaralanan ve akan kanın hepsinin sorumlusu sizsiniz, vebali boynunuzdadır.
Göz göre göre yalan söylüyorsun! Milletin gözünün içine baka baka yalan söylüyorsun.
Çağlayan Adliyesinde sürükleyerek götürdüğünüz avukatların vebali boynunuzdadır.
Sayın Başkan…
Sayın Bahçekapılı, buyurun.
Sayın Başkan, konuşmacı Başbakanımızla ilgili olarak hakaretlerde bulundu, bir iki cümle bir şey söylemek istiyorum.
Sayın Bahçekapılı, sataşma nedeniyle iki dakika söz veriyorum. Lütfen yeni bir sataşmaya mahal vermeyin.
Sayın Başkan, teşekkür ederim ama sizden bir ricam var, lütfen hizmetlileri görevlendirir misiniz, biraz önce burada konuşan konuşmacının salyaları ve tükürükleri burayı pisletmiş, bu kürsüyü! Lütfen!
Yalan söylüyorsun!
Yalan söylemiyorum, tükürükleri burada var! Önce kendi tükürüklerini temizleyeceksin, ondan sonra konuşacaksın! Bak ellerimi buraya değdirmeden konuşuyorum!
Ayıp, ayıp!
Bundan sonra dikkatli konuşacaksın, burayı kirletmeyeceksin!
Senin niçin orada olduğun belli oldu şimdi!
İki gündür, üç gündür Başbakan konuşuyor diye kendinize siyaset yapma olanağı buldunuz…
Şimdi aynı provokasyonu siz de yapıyorsunuz!
…acıyorum size!
Sana acıyoruz! Senin gibi dönek yok burada!
Alkışlayın arkadaşlar, siyaset yapma olanağı buldular, bir şey buldular! Alkışlayın arkadaşlar!
Düştüğünüz acizlikten utanın! Siyaset üretememenizden utanın! Şu kadarcık aklınız varsa gidip o Gezi Parkı’ndaki gencecik fidanlardan akıl alın!
Sayın Bahçekapılı lütfen… Lütfen Sayın Bahçekapılı…
Hadi oradan be!
Küfretmeyin, doğru düzgün konuşun! Küfretmeye gelirse… Bakın, ellerimi koyamıyorum hâlâ, salyalar var burada! Eğer küfretme gerekirse, biz onu da yapmasını biliriz.
Zaten yapıyorsunuz! Başka bir şey mi yapıyorsunuz!
Sabah Başbakan söyledi, o ağızla da konuşmasını biliriz, ama biz sizin seviyenize inmeyeceğiz!
Seviyeye bak, seviyeye!
Siz operayı bilen, sanatı bilen, tiyatroyu bilen, her türlü müziği dinleyen insanlarsınız. Biz cahiliz, özür dileriz; biz yobazız, özür dileriz ama sandıktan çıkan halkın temsilcileriyiz, bunu da unutmayın. Teşekkür ederim.
Sayın Başkan, hatip konuşması sırasında…
Gel, yahu o Bülent’inkini silmiyor, Ayşe’ninkini siliyor. Sen ne yapıyorsun? Bırak, Ayşe’ninkini siliyor o.
Terbiyesize bak! Çağırdı mı seni Başkan da geliyorsun oraya? Sen de mi yalaka olacaksın? Başkan çağırınca gelirsin oraya.
Görevliye bağırmaya hakkınız yok Sayın İnce.
Sayın Başkan, hatip konuşması sırasında “Salyaları akıyor.” diye doğrudan şahsıma hakaret etmiştir.
Gerçeği söyledim, tükürük var orada.
Ne diye hakaret etti, Sayın Tezcan?
“Salyaları akıyor, dokunamıyorum kürsüye.” diye beni ifade ederek doğrudan hakaret etmiştir şahsıma, onun için…
Sayın Tezcan, iki dakika süre veriyorum sataşma nedeniyle. Lütfen yeni bir sataşmaya mahal vermeyin.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; Sayın AKP Grup Başkan Vekilinin telaşını anlıyorum. Sayın Grup Başkan Vekili Başbakana borcunu ödüyor, “Bir dahaki dönemi nasıl olur da garanti edebilirim?”in hesabını yapıyor.
Grup başkan vekili mi olacaksın?
Başbakanın peygamber olduğunu ifade eden bir grubun grup başkan vekili olduğu için tabii ki doğal olarak Başbakana söylenen her söz kendisini rahatsız ediyor. Bunları anlatırken heyecanından ağzından akan salyalar biraz önce görevli tarafından temizlendi, silindi. Son kullanan belliydi kürsüyü.
Sizinkileri sildi, sizinkileri.
Sayın Yeni, lütfen.
Şimdi, temiz dilden bahsediyorsunuz. “Ayyaş.” diyen kim, dönün bir bakın; “Kafası kıyak gençlik.” diyen kim, dönün bir bakın; “Alkolikler.” diyen kim, dönün bir bakın; “Camiye nasıl girdiler, saygısızca davrandılar.” diyen kim, dönün bir bakın; gencecik yavrularımızın oturma şekillerine hangi sakat anlayışla “Kucak kucağalar.” diye tarif eden anlayış kim, dönün bir bakın; el ele tutuşan çocukların el ele tutuşmasından bile ahlak dışı bir şey anlayan kültür hangi kültürdür, dönüp bir bakın, kimin ağzının salyalarının nereye aktığını göreceksiniz. Hepinize saygılar sunuyorum.
Teşekkür ediyorum. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhine söz isteyen…
Sayın Başkan…
Sayın Başkan, kavas bir oy pusulası bıraktı galiba. Bir sorar mısınız, nedir o, oraya bıraktığı nedir? Siz gördünüz mü efendim? Kâtip üyenin gözü önünde oraya ne bıraktı, lütfen, Genel Kurula açıklayın.
Başkanlık Divanı burada efendim, merak etmeyin Sayın Vekilim, buyurun, siz oturun. Sayın Bakan, buyurun…
Sayın Başkan…
Sayın Başkan, ne bıraktı efendim?
Lütfen, sizin öyle bir hakkınız yok efendim, oturun yerinize.
Hayır, bilelim, siz çağırdınız mı kavası oraya?
Sizin de böyle davranma hakkınız yok.
Ne gibi davranma hakkım yok?
Sizin bu şekilde davranma hakkınız yok.
Sizin bu hakkınız yok efendim. Yoklama yapıldı biraz önce.
Nedir getirdiği?
Her sayın milletvekili, Meclisin başlamasından itibaren, burada olduğuna dair yoklama getirebilir, oylama getirebilir.
Yoklama yok Başkan.
Yoklama yok.
Oturur musunuz yerinize. Başkanlık Divanı burada. Buyurun Sayın Bakan…
Siz Genel Kurulu İç Tüzük’e göre yönetin. Sayın Başkan, dilediğiniz gibi yönetemezsiniz Genel Kurulu.
Sayın Serindağ, yani ne yapmak istiyorsunuz, onu anlayalım önce.
Genel Kurulu Tüzük’e göre yönetmenizi istiyorum, başka hiçbir şey istemiyorum.
Oturunuz yerinize lütfen.
Yansız, tarafsız ve Başkanlık makamına yaraşır bir şekilde yönetmenizi istiyorum.
Efendim, öğretin oradan, izah edin, yapalım, lütfen!
Dileyen dilediği zaman bu kürsüye gelemez, elinde bezle gelemez. Dileyen dilediği zaman elinde bezle buraya gelemez.
Gerekli ders verildi onlara efendim.
Sizin de kavasa bağırma hakkınız yok.
Çağrıldı, gerekli ders verildi. Lütfen oturun yerinize siz.
Kavasa bağırma hakkınız yok. Kavasa neden bağırdınız?
Sizi niye ilgilendiriyor?
Sayın Başkana söylüyorum. Benim muhatabım Sayın Başkandır.
Evet Sayın Bakan, sataşma nedeniyle iki dakika söz veriyorum. Lütfen yeni sataşmaya mahal vermeyelim. Buyurun.
Sana mı soracağım şimdi ya? Geldi oraya, ben de “Çık.” dedim.
O senin kölen değil.
Ne alakası var! Sana mı kaldı onu savunmak!
Sayın Başkan, çok saygıdeğer milletvekilleri; Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Çok değerli milletvekilleri…
Bağırmaya hakkın yok.
İşine bak ya!
Sen işine bak!
İşine bak ya!
Görevini yapıyor.
Hanımefendi, ben, o oradan gelmesin istedim. Bu sizi ne ilgilendirir?
Görevini yapıyor, bağırma hakkın yok ona.
Bu sizi ne ilgilendirir?
Sayın milletvekilleri, birleşime on beş dakika ara veriyorum.