Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις». Τον λόγο έχει η Βουλευτής του Ποταμιού κ. Αντιγόνη Λυμπεράκη για επτά λεπτά και ακολουθεί η κ. Χαρά Καφαντάρη.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Μέσα στα πολλά και διάφορα που περιέχουν οι διατάξεις αυτού του νομοσχεδίου, μέσα στα σημαντικά και τα λιγότερα σημαντικά, τα σωστά, τα λάθος, τα μεγαλόστομα και τα μικρομέγαλα υπάρχει και μια μικρή τροπολογία, μια αθώα και φρόνιμη τροπολογία, η οποία ρυθμίζει εκτάκτως τα θέματα χρηματοδότησης ελλειμμάτων σε φορείς κύριας και επικουρικής ασφάλισης. Παρατείνει, δηλαδή, τη χρήση δύο λογαριασμών, που είναι υπολογαριασμοί του ΑΚΑΓΕ, του περίφημου Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών, το οποίο ιδρύθηκε με τυμπανοκρουσίες το 2008 με στόχο να λύσει το θέμα της βιωσιμότητας σε μακροχρόνια βάση του ασφαλιστικού συστήματος. Αυτοί οι δύο υπολογαριασμοί του, λοιπόν, που ήταν να καλύπτουν ελλείμματα κοινωνικής ασφάλισης, δηλαδή να δαπανούν αντί να αποταμιεύουν, και επρόκειτο να σταματήσουν να κάνουν αυτό το πράγμα και να τροφοδοτήσουν τον βασικό λογαριασμό την 1-1-2015, τώρα μαθαίνουμε ότι θα παραμείνουν στην πλευρά του να δίνουν, δηλαδή να δαπανούν κι όχι να αποταμιεύουν, μέχρι την 1-1-2019, δηλαδή σαν μια φοβερή παράταση του μνημονίου. Το ερώτημα είναι, λοιπόν, τι γίνεται, μετά από τις σούπερ ενθουσιώδεις διατυπώσεις ότι λύθηκε το ασφαλιστικό και οι προβολές λένε ότι το 2050 θα έχει μειωθεί ουσιωδώς το βάρος του ασφαλιστικού συστήματος στην οικονομία, πώς γίνεται να χρειάζεται να παρατείνουμε δύο υπολογαριασμούς, οι οποίοι στην πραγματικότητα αντλούν από το κεφάλαιο που υποτίθεται αποταμιεύουμε μακροχρόνια για την αλληλεγγύη των γενεών. Νομίζω ότι εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε μία σκαστή περίπτωση, όπου στα λόγια έχουμε λύσει το ασφαλιστικό, αλλά σε πολύ μακροχρόνια βάση. Δηλαδή με τη σταδιακότητα που εισάγει ο νόμος Λοβέρδου στην πραγματικότητα ανατάσσονται οι αριθμοί μετά το 2030, εν τω μεταξύ όμως συνεχίζουν να παράγονται σημαντικά ελλείμματα τα οποία συνεχίζουμε να τα πληρώνουμε. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μία αναγνώριση συνέχισης εκτάκτων μνημονιακών καταστάσεων, εκτάκτων μνημονιακών μέτρων, μέχρι 1-1-2019, και αυτό θέτει δύο μεγάλα θέματα, ένα θέμα αλληλεγγύης στο εσωτερικό των φορέων κοινωνικής ασφάλισης και ένα δεύτερο θέμα αλληλεγγύης γενεών. Να εξηγήσω γιατί είναι σημαντικά και τα δύο: Το πρόβλημα με την έλλειψη αλληλεγγύης στο εσωτερικό των φορέων κοινωνικής ασφάλισης προκύπτει από μία παραδοξότητα ότι έχουμε ένα ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο είναι μεν κλαδικά οργανωμένο, αλλά ταυτόχρονα είναι και διανεμητικό. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι εκεί που έχεις - όπως πάντα συμβαίνει στις οικονομίες - κάποιους κλάδους να αυξάνουν την απασχόληση και τις εισφορές και κάποιους άλλους να φθίνουν, δεν μπορεί να εξισορροπηθεί αυτή η κίνηση, εκτός και αν βρίσκονται κάτω από την ίδια ομπρέλα, μέσα στο ίδιο σύστημα. Το παράδειγμα είναι γνωστό, το χρησιμοποιώ πάντα για τους φοιτητές και τις φοιτήτριές μου: Έχεις μία οικονομία στην οποία μειώνονται οι αγωγιάτες και αυξάνονται οι φορτηγατζήδες. Αυτό είναι μία αρχή, που δεν έχει να κάνει ούτε με παγκοσμιοποίηση ούτε με μνημόνιο ούτε τίποτα. Εάν και οι μεν και οι δε βρίσκονται στο ίδιο ταμείο, το δυναμικό κομμάτι του αυξανόμενου πληθυσμού των φορτηγατζήδων συνεισφέρει στο να πληρώνονται οι συντάξεις των ολοένα και πιο ηλικιωμένων αγωγιατών. Αν όμως είναι σε διαφορετικό ταμείο, τότε έχεις ένα ταμείο με πλεονάσματα και ένα ταμείο με ελλείμματα και μία μόνιμη εκκρεμότητα. Η ορθή λύση - προφανώς και καταφανώς και συζητιέται στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 1930 και εκεί είχε μία ήττα η κυβέρνηση Βενιζέλου με Υπουργό Κοινωνικής Πρόνοιας τον παππού του κ. Βουρλούμη με το ίδιο όνομα - δεν κατάφεραν ποτέ τα παλιά ταμεία να τα εντάξουν σε μια ενιαία ομπρέλα και ακόμα και οι νεότερες προσπάθειες ενοποίησης ουσιαστικά ενοποιούσαν το θυρωρείο και υπολόγιζαν τη σύνταξη με διαφορετικό τρόπο για την κάθε κατηγορία. Ένα δειλό βήμα έγινε με τον νόμο του Σιούφα το 1992 με τον ΛΑΦΚΑ, ο οποίος πανηγυρικώς αναιρέθηκε με απόλυτη διακομματική σύμπνοια ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας το 2004. Η δεύτερη και νεότερη προσπάθεια ήταν επί κ. Πετραλιά το 2008, που κατά τα πρότυπα του Νορβηγικού Ταμείου Αλληλεγγύης Γενεών έφτιαξε το ΑΚΑΓΕ. Μετά, στα μνημονιακά χρόνια, φτιάχτηκαν δύο υπολογαριασμοί. Η ιδέα του ΑΚΑΓΕ είναι ότι βάζουμε χρήματα, τα οποία δεν τα πειράζουμε μέχρι το 2019, για να φτιάξουμε ένα κεφάλαιο το οποίο θα εξισορροπήσει κάπως τα θέματα της βιωσιμότητας και της επάρκειας των συντάξεων στο μέλλον. Όμως, παραλλήλως, του έβαλαν δύο υπολογαριασμούς με ακριβώς τον αντίθετο στόχο: Όχι να αποταμιεύουμε, αλλά να παίρνουμε χρήματα από εκεί. Ο ένας πήγαινε για να καλύπτει ελλείμματα κύριας ασφάλισης και ο άλλος για ελλείμματα επικουρικής ασφάλισης. Αυτοί οι λογαριασμοί, που θα έπρεπε να έκλειναν στις 31 Δεκεμβρίου του 2014 και να μεταφέρουν τα χρήματά τους από 1-1-2015 στον κεντρικό λογαριασμό για τους νέους που κάποτε θα βγουν και δεν θα έχουν να πάρουν σύνταξη, είναι αυτό που παρατείνεται τώρα. Άρα έχουμε μια συνέχιση αυτής της κατάστασης και τι λέει η Κυβέρνηση; Λέει: Είναι νόμιμο - φυσικά - συνεχίζει μια πρακτική της προηγούμενης κυβέρνησης - σωστό - κρύβει όμως το θέμα του ελέφαντα στο δωμάτιο. Το θέμα της αλληλεγγύης των γενεών είναι πιο σύντομο και πιο οδυνηρό. Στην πραγματικότητα τα πρότυπα δημιουργίας τέτοιων λογαριασμών, όπως στη Νορβηγία, λένε ότι δεν μπορεί η σημερινή γενιά να «φάει» όλους τους πόρους που είναι διαθέσιμοι και να μην αφήσει κάτι για το μέλλον. Γι' αυτό έφτιαξαν και αυτοί με τα έσοδα από το αέριο αυτόν το σούπερ αποταμιευτικό λογαριασμό για τη μέλλουσα γενιά, που αυτή τη στιγμή αποτελεί το μεγαλύτερο λογαριασμό κοινωνικής ασφάλισης στον κόσμο. Έχει 900 δισεκατομμύρια δολάρια. Εμείς πήραμε την καλή ιδέα και σαν κακοί αντιγραφείς κάναμε το ΑΚΑΓΕ, το οποίο ΑΚΑΓΕ αποτελεί ίσως το μικρότερο αποταμιευτικό λογαριασμό του κόσμου με 3,1 δισεκατομμύρια, όπως βλέπουμε στο site, από τον οποίο λογαριασμό έχουμε και δύο «ΑΚΑΓΑΚΙΑ» τα οποία παίρνουν πόρους. Είναι πολύ δυσάρεστο το γεγονός ότι ούτε το θέμα της αλληλεγγύης στο εσωτερικό των ασφαλιστικών φορέων, αλλά κυρίως ούτε το θέμα της αλληλεγγύης των γενεών αντιμετωπίζεται με αυτή την τροπολογία. Βάζουμε πάλι το πρόβλημα κάτω από το χαλί, προσποιούμαστε ότι δεν βλέπουμε τον ελέφαντα στο δωμάτιο και στην πραγματικότητα παρατείνουμε ένα σύστημα το οποίο είναι άδικο, είναι μη βιώσιμο και το οποίο στην ουσία λέει «όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε». Είναι καιρός να μιλήσουμε με ειλικρίνεια, γιατί κάποτε οι νέοι που συνεισφέρουν ή που θα συνεισφέρουν, όταν καταφέρουν να βρουν δουλειά, πρέπει και αυτοί κάποτε να πάρουν μια σύνταξη. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Λυμπεράκη. Τον λόγο έχει η κ. Καφαντάρη Χαρούλα από τον ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, η Κυβέρνηση σταθερή στις προεκλογικές της δεσμεύσεις προχωρά σταδιακά στην υλοποίηση του προγράμματός της. Μετά από μια σειρά από νομοσχέδια, όπως το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση, το άνοιγμα της ΕΡΤ, τη ρύθμιση των χρεών προς το δημόσιο με εκατό δόσεις, συζητούμε σήμερα το νομοσχέδιο για τον εκδημοκρατισμό της δημόσιας διοίκησης, την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και την αποκατάσταση των αδικιών. Κάποιοι βιάστηκαν στη δημόσια διαβούλευση να χαρακτηρίσουν το εν λόγω νομοσχέδιο σαν μια μονομερή ενέργεια, όπως όλα τα άλλα μέχρι σήμερα, αλλά έπεσαν πάλι για άλλη μια φορά έξω. Το νομοσχέδιο συζητείται εδώ, στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Είναι ένα νομοσχέδιο, όπως το χαρακτήρισε ο κύριος Υπουργός, πρώτων βοηθειών για τη δημόσια διοίκηση, γιατί αφορά πραγματικά τα πρώτα βήματα ορθολογικής δημοκρατικής λειτουργίας του κράτους, ενώ παράλληλα προσπαθεί να επουλώσει σε πρώτη φάση μνημονιακά τραύματα μετά από πέντε χρόνια μνημονίων, που έφεραν και την κοινωνική δυστυχία, την ανθρωπιστική κρίση, ανθρώπους να έχουν χάσει τη δουλειά τους, τα δεδομένα μιας ζωής ξαφνικά να καταρρέουν γι' αυτούς. Είναι ένα πρώτο βήμα απεγκλωβισμού του κράτους και της δημόσιας διοίκησης από τα δεσμά του κομματισμού, της αναξιοκρατίας, της γραφειοκρατίας, που έκαναν τη δημόσια διοίκηση πραγματικά ένα ξένο σώμα εχθρικό ως προς την κοινωνία. Κάνουμε, λοιπόν, τα πρώτα βήματα για ένα κράτος για όλους, όπου αποκλειστικός στόχος της δημόσιας διοίκησης είναι πραγματικά η εξυπηρέτηση του πολίτη και της κοινωνίας, με εργαζόμενους που δεν φοβούνται, δεν σκύβουν το κεφάλι για να μη χάσουν τη δουλειά τους ή για να μη βρεθούν διαθέσιμοι, όπως η προηγούμενη κυβέρνηση έπραξε, κυριολεκτικά ανάλγητα, θα έλεγα, ίσως γιατί αυτή έσκυβε το κεφάλι στους δανειστές, αντιμετωπίζοντας δε τους δημόσιους υπαλλήλους σαν αριθμούς και μόνο. Ένα κράτος που μόνιμα λειτουργούσε μέχρι σήμερα - και στο οποίο λέμε «όχι» - και πριν από τα μνημόνια, βέβαια, σε όφελος ιδιωτικών συμφερόντων, εξυπηρετώντας πολιτικούς και κομματικούς φίλους. Η δημοκρατική μεταρρύθμιση, όμως, της δημόσιας διοίκησης αντανακλάται και στη λειτουργία του ιδιωτικού τομέα. Δεν μιλάμε πλέον για έναν κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα, αλλά έναν ιδιωτικό τομέα καινοτόμο, υγιή και πραγματικά ανταγωνιστικό, που παράλληλα με τον δημόσιο τομέα θα συμβάλουν καθοριστικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας. Από τις χθεσινές τοποθετήσεις στην Ολομέλεια σχετικά με το νομοσχέδιο, ακούστηκαν πολλά. Κύρια, από τη Νέα Δημοκρατία δεχθήκαμε μαθήματα συνδικαλισμού, θα έλεγα, και ανεξάρτητης λειτουργίας του δημοσίου, με καταγγελίες περί κομματισμού που αφορούν την πολιτική της Κυβέρνησης. Ενώ ακούσαμε βέβαια - δυστυχώς - και φθηνά επιχειρήματα σε προσωπικό επίπεδο κατά του αρμόδιου Υπουργού. Κύριοι της Αντιπολίτευσης, δεν δεχόμαστε μαθήματα από εκείνους που κατάντησαν τη χώρα μας και τη δημόσια διοίκηση εδώ που την έφεραν σήμερα με τις πολιτικές σας. Εμείς σας απαντάμε, όμως, με περισσότερη δημοκρατία και το κύριο χαρακτηριστικό αυτού του νομοσχεδίου είναι η δημοκρατία και ο εξορθολογισμός. Δημοκρατία δεν είναι η κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης των εργαζομένων που κύρια εφαρμόστηκε, για να σπάσουν απεργιακές κινητοποιήσεις; Πολλά τα παραδείγματα κατά τη διάρκεια της μνημονιακής συγκυβέρνησης. Ωστόσο, υπεύθυνα από πλευράς Κυβέρνησης - νυν Κυβέρνησης - διατηρείται η επιστράτευση για λόγους δημόσιας υγείας. Αυτό αναφέρεται στο άρθρο 1 και ας μη δημαγωγούμε, θα έλεγα, πάνω στο συγκεκριμένο. Θα έρθω σε κάτι άλλο. Γενικά οι διατάξεις, όμως, του άρθρου 41 του ν. 3536/2007 κάλυπταν ικανοποιητικά τις περιπτώσεις ανάγκης επίταξης σε περιπτώσεις εκδήλωσης φυσικών τεχνολογικών καταστροφών, θέσπιση αυστηρότερων κριτηρίων για την ενεργοποίηση της διαδικασίας σε σχέση με τον νόμο του 1974 και αυτό απέτρεψε την κατάχρηση του μέτρου από τους φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης. Η εφαρμογή της επίταξης προσωπικών υπηρεσιών έχει πραγματοποιηθεί ελάχιστες φορές σε περιπτώσεις εκδήλωσης καταστροφών, όπου γενικά δεν είχαν παρατηρηθεί ιδιαίτερα προβλήματα στην εφαρμογή της. Βέβαια, άλλο επίταξη, άλλο επιστράτευση. Αλλά, κύριε Υπουργέ, μιας και αναφερόμαστε σε ζητήματα πολιτικής προστασίας και πολιτικής άμυνας, θα πρέπει να εξεταστεί πιθανόν και να αναθεωρηθεί το ν.δ. 17/1974. Έρχομαι τώρα στην πειθαρχική διαδικασία, άρθρα 3 με 7. Θετική και δίκαιη η αποκατάσταση του τεκμηρίου αθωότητας και όλες οι αλλαγές σε σχέση με την επιβολή της αυτοδίκαιης αργίας. Τι γίνεται, όμως, με όσους δημόσιους υπαλλήλους έχουν ήδη τελέσει σε μακρόχρονη αυτοδίκαιη αργία, επειδή έχουν παραπεμφθεί σε δίκη, η οποία ακόμη εκκρεμεί και θα εκκρεμεί για μεγάλο χρονικό διάστημα; Όταν τελικά εκδικαστεί κάποτε η υπόθεσή τους και αθωωθούν, υπάρχει πρόβλεψη αυτοδίκαιης αποκατάστασης πέραν της ηθικής βλάβης με την αυτόματη καταβολή αποδοχών που αδίκως στερήθηκαν ή θα πρέπει να ξεκινήσουν δικαστικό αγώνα για να διεκδικήσουν τα οφειλόμενα απέναντι σε μία δημόσια διοίκηση που θεωρεί καθήκον της να προσφεύγει σε υψηλότερο βαθμό, με αποτέλεσμα οι δικαστικές υποθέσεις να μην τελεσιδικούν παρά μετά από παρέλευση δεκαετιών. Μήπως, κύριε Υπουργέ, πρέπει να υπάρξει κάποια διαδικασία για γρήγορη απόδοση δικαιοσύνης στις περιπτώσεις αυτές των δημοσίων υπαλλήλων; Τέλος, θετική είναι η δέσμευση του Υπουργού για τον νέο δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, ένα νέο πειθαρχικό δίκαιο που στόχο θα έχει τη βελτίωση της απόδοσης των δημοσίων υπαλλήλων και όχι την τιμωρία τους, παράλληλα με ένα σοβαρό αποδοτικό σύστημα αξιολόγησης, το οποίο σύστημα αξιολόγησης δεν είχε ποτέ το δημόσιο μέχρι σήμερα. Έρχομαι τώρα στο άρθρο 28, που αφορά τις αποκεντρωμένες διοικήσεις. Πολύ σωστή η κατάργηση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης και η αντικατάστασή του με τον Συντονιστή. Το μόνο, ίσως, που θα έπρεπε να είχε εξεταστεί περισσότερο είναι αν ο Συντονιστής θα μπορούσε να είναι μέσα από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, μέσα από τους ίδιους υπηρεσιακούς υπαλλήλους, όπως γίνεται σε όλα τα Υπουργεία για αντίστοιχες θέσεις. Πιστεύουμε, όμως, ότι με την κατάργηση, την αλλαγή του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», όπως η Κυβέρνηση και ο αρμόδιος Υπουργός έχει δεσμευθεί, θα υπάρξει σχετική ορθολογική ρύθμιση. Κλείνοντας: Μια σειρά τροπολογίες έχουν κατατεθεί. Οι περισσότερες αφορούν αποκατάσταση αδικιών, λόγω μνημονιακών πολιτικών, που ακολουθήθηκαν από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση. Δεν μπορώ, όμως, κύριοι και κυρίες Βουλευτές, να μην αναφερθώ στην τροπολογία που αφορά το ΙΓΜΕ, οι εργαζόμενοι του οποίου ήταν κυριολεκτικά στους δρόμους σε όλη την προηγούμενη μνημονιακή εποχή και μετά την ΚΥΑ 25200 του 2011, που έθετε σε καθεστώς ιδιότυπης εφεδρείας μέρος του προσωπικού του. Κύριοι και κυρίες Βουλευτές, εδώ δεν πρόκειται μόνο για αποκατάσταση αδικιών σε βάρος εργαζομένων. Εδώ πρόκειται για αποκατάσταση του ρόλου του ΙΓΜΕ - Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών - με την πάνω από εξήντα χρόνια ιστορία στον τομέα έρευνας του ορυκτού πλούτου της χώρας μας. Στις σημερινές συνθήκες μπορεί και πρέπει να συνεχίσει, αποτελώντας σύμβουλο του ελληνικού κράτους σαν δημόσιο ερευνητικό ινστιτούτο, να συμβάλει στην παραγωγική ανασυγκρότηση της πατρίδας μας στη δύσκολη συγκυρία, στην οποία βρισκόμαστε και διανύουμε. Προτείνω, δηλαδή, να δείτε ιδιαίτερα την εν λόγω τροπολογία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Καφαντάρη. Τον λόγο έχει ο κ. Κικίλιας και να ετοιμάζεται η κ. Νίκη Κεραμέως.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κατατέθηκε στην επιτροπή πριν από λίγες ημέρες - συζητείται και στην Ολομέλεια σήμερα - νομοσχέδιο με τον τίτλο «Εκδημοκρατισμός της Δημόσιας Διοίκησης» από μια Κυβέρνηση της Αριστεράς. Σε πρώτη ανάγνωση θα φανταζόταν κανείς - ή θα ήλπιζε τουλάχιστον - ότι αυτοί, κόντρα στους συντηρητικούς, στους οπισθοδρομικούς, στους μνημονιακούς, στους σφετεριστές της δημόσιας διοίκησης, έχουν να καταθέσουν φαντασία, νέα δομή της δημόσιας διοίκησης, προχωρημένες προτάσεις, σκέψεις για έναν εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης. Έχουν να καταθέσουν ένα νομοσχέδιο με τομές, με αλλαγές, με ενδεχομένως υπολογισμένα ρίσκα, προκειμένου η χώρα να πάει μπροστά. Μόνο και μόνο ο τίτλος ερεθίζει τη φαντασία, κύριε Υπουργέ. Θα περίμενε κανείς να ακούσει καινούργια, μοντέρνα, φρέσκα πράγματα από ένα προοδευτικό, ας πούμε, κόμμα. Σας απαντά η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής ότι μόνο περί εκδημοκρατισμού της δημόσιας διοίκησης δεν πρόκειται. Μόνο. Νομίζω ότι αντιλαμβάνονται όλοι μελετώντας το σχέδιο νόμου που φέρατε προς ψήφιση, ότι ενδιαφέρεστε, πρώτον, για τους κακώς εννοούμενους συνδικαλιστές. Τους επαναφέρετε στα πειθαρχικά συμβούλια, επιστρατεύοντας το Αγγλοσαξωνικό Δίκαιο. Δηλαδή, οι όμοιοι να δικάζουν όμοιους. Τα πειθαρχικά συμβούλια είναι δικαστήρια; Φυσικά, εσείς μπορούσατε να τα κάνετε και λαϊκά δικαστήρια. Εγώ δεν είμαι νομικός. Όμως, νομίζω πως όλοι καταλαβαίνουν ότι η διάλυσή τους αντίκειται στο δημόσιο συμφέρον και στη λειτουργία της πλειοψηφίας των δημοσίων υπαλλήλων που είναι συνεπείς, είναι δημιουργικοί, είναι εργατικοί. Απλά ισοπεδώνετε τους πάντες. Έχω μια ελάχιστη παρατήρηση: Ο προφυλακισμένος υπάλληλος για δωροδοκία δεν μπορεί να εξέλθει της φυλακής και να εργαστεί σε ένα Υπουργείο. Ο πολιτικός μηχανικός, όμως, της Πολεοδομίας, που παραπέμφθηκε αμετάκλητα - της εποχής του κ. Μητσοτάκη, ας πούμε - για φακελάκι, αλλά δεν προφυλακίστηκε, θα συνεχίσει να χορηγεί άδειες. Δηλαδή, τη γάγγραινα, τη λαίλαπα του χαρατσίου, προκειμένου να τρέξει κάτι και να προχωρήσει κάτι σ' αυτή τη χώρα, ουσιαστικά τι κάνουμε; Την επιβραβεύουμε κιόλας. Και της δίνουμε και ταμπέλα: «Εκδημοκρατισμός της δημόσιας διοίκησης». Αυτό, λοιπόν, είναι το κύρος της δημόσιας διοίκησης! Και το λέω γιατί είναι κωμωδία η αυτοδίκαια αργία, όπως την αναφέρετε εσείς. Πρόκειται περί ατιμωρησίας. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεύτερον, κύριε Υπουργέ, εγώ είμαι ενάντια σε όλους αυτούς που θεωρούν ότι δεν είναι νόμιμο να ασκείτε το επάγγελμά σας, να αμείβεστε και να ενδιαφέρεστε για τους πελάτες σας. Εύγε, συμφωνώ μαζί σας! Το προσυπογράφω 100%! Όμως, θα έπρεπε να είχατε την παρρησία - και αυτό είναι κοινός τόπος όλων μας, ανεξάρτητα με το αν είναι υποχρεωμένοι οι συνάδελφοι να σας υποστηρίξουν σε αυτό - να πείτε στον Πρωθυπουργό, αν θα ήθελε να σας διορίσει Υπουργό του, να το κάνει σε ένα άλλο Υπουργείο και όχι στο συγκεκριμένο Υπουργείο στο οποίο οι εντελλόμενοί σας βρίσκονται σε δικαστική διένεξη. Ή μήπως συμπίπτει το συμφέρον τους με το δημόσιο συμφέρον, το οποίο εσείς εντέλλεστε να υπερασπίζεστε; Γιατί, κύριε Αναπληρωτά Υπουργέ, πείτε μου από πότε η αμοιβή του 12%, 7%, 8%, 15% αποτελεί για εσάς ή εμάς ακτιβισμό; Θα μου πείτε, βέβαια, από τότε που η τρόικα άρχισε να ονομάζεται «θεσμός». Εκπροσωπείτε και δημάρχους, βέβαια, οι οποίοι αρνήθηκαν να χορηγήσουν στοιχεία σε σχέση με τον επανέλεγχο των παράνομων νομιμοποιήσεων. Ξέρετε, οι δήμαρχοι αυτοί ελέγχονται για παράβαση καθήκοντος. Εσείς τώρα καταργείτε τη νομική βάση της ποινικής τους δίωξης. Ουσιαστικά, λοιπόν, τους απαλλάσσετε πριν καν δικαστούν. Υπάρχει και ο ιδιωτικός τομέας για χιλιάδες νομικούς. Οι ρυθμίσεις που προτίθεστε να επιβάλλετε δημιουργούν μια τεράστια δυσλειτουργία στη δημόσια διοίκηση. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν σας απασχολεί. Δεν ξέρετε και πόσο χρόνο θα παραμείνετε στη θέση σας. Όμως, σας παρακαλώ πάρα πολύ να μη μας εμπαίζετε και να μη μας κοροϊδεύετε, λέγοντας ότι όλη αυτή η ιστορία θα στοιχίσει 72 εκατομμύρια ευρώ. Τέτοιους λογαριασμούς κάνει ο Χατζηαβάτης, «το δικό μου δικό μου και το δικό σου δικό μου». Έχετε κοστολογήσει τι σημαίνει επαναφορά όσων είναι σε αργία; Φυσικά, αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται περί προεκλογικής δέσμευσης του ΣΥΡΙΖΑ. Έχω μόνο μία ερώτηση: Πού θα βρείτε έστω και αυτά τα 72 εκατομμύρια ευρώ, όταν διά του κ. Μάρδα και των υπολοίπων παραδέχεστε ότι δεν έχετε λεφτά για μισθούς και συντάξεις ούτε για το επόμενο δεκαπενθήμερο; Δηλαδή ζείτε σε εικονική πραγματικότητα; Δηλαδή λεφτά υπάρχουν; Μήπως δεν γνωρίζουμε κάτι εμείς ή ο κόσμος; Τρίτον, σας είπαν ότι ενδιαφέρεστε για την εκλογική σας πελατεία. Το είπε ειλικρινώς ο κ. Βούτσης, ότι με συνέπεια τα τελευταία χρόνια υποστηρίζετε πράγματα τα οποία έρχεστε τώρα να εφαρμόσετε. Προτάσσετε την ιδιότητα του συνταγματολόγου, κύριε Υπουργέ, αφήνοντας ανεξέλεγκτες τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Διογκώνετε χωρίς διερεύνηση τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων και χρησιμοποιείτε το ΑΣΕΠ, για το οποίο πλέκετε ανερυθριάστως το εγκώμιο, ενώ η αλήθεια είναι ότι το βάζετε στη γωνία, τιμωρία. Θα ήθελα να πω και κάτι για τις επιτάξεις, μιας που το αναφέρατε, ως ένα παράδειγμα, κύριε Υπουργέ: Αν τεθεί θέμα δημόσιας υγείας, υγιεινής στον Δήμο της Αθήνας, ας πούμε - πράγμα το οποίο απεύχομαι - και θα πρέπει να γίνει κάτι με τη χωματερή και κινδυνεύει η υγεία ενδεχομένως πέντε εκατομμυρίων κατοίκων, τι θα κάνετε; Κοιτάξτε, εσείς κρατάτε το μαχαίρι. Εμείς δεν θα συμφωνήσουμε να πετσοκόψετε τη δημόσια διοίκηση στο χειρουργείο ενός κακώς εννοούμενου λαϊκισμού. Θα ήθελα εδώ πέρα να επισημάνω ότι δυστυχώς, προσεχτικά, βάσει σχεδίου λειτουργείτε και συντηρείτε - όχι εσείς προσωπικά, αλλά η Κυβέρνησή σας - έναν διχασμό, μία μισαλλοδοξία, μία προπαγάνδα, η οποία δεν οδηγεί πουθενά. Απόδειξη αυτού είναι ότι πάλι σήμερα παρίσταται εδώ πέρα ο Υπουργός κ. Βούτσης. Ομολογώ ότι δεν υπάρχει επιτροπή ή νομοσχέδιο στο οποίο να μην έχει παραστεί, να μην είναι παρών. Κύριε Υπουργέ, με βάση αυτά που είπα, τον διχασμό, τη μισαλλοδοξία και την προπαγάνδα, δεν εμπιστεύεστε τους συναδέλφους σας προφανώς, γιατί δεν θεωρείτε ότι είναι άξιοι να μας υβρίζουν, όπως κάνετε εσείς συστηματικά όλες αυτές τις μέρες. Αυτό δεν μπορεί να οδηγήσει ούτε σε εθνική συνεννόηση ούτε σε σύμπνοια στις πολύ δύσκολες στιγμές τις οποίες ζούμε. Αν ανακαλέσετε στη μνήμη σας όλες αυτές τις μέρες, θα δείτε δυστυχώς - επαναλαμβάνω - σε τι μισαλλοδοξία, διχασμό και προπαγάνδα έχετε καταλήξει. Ήρθε η ώρα, έστω λίγο πριν την καταστροφή, να αποφασίσετε ότι πρέπει να ομονοήσουμε όλοι και να στηρίξουμε αυτήν τη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κικίλια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι επτά μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 27ο Δημοτικό Σχολείο Νίκαιας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Νίκη Κεραμέως, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι προβληματισμοί μου επί του σχεδίου νόμου κινούνται σε τέσσερις κυρίως άξονες. Πρώτον, διογκώνεται ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων, χωρίς προηγούμενη διερεύνηση αναγκών και χωρίς προγραμματισμό. Όπως όλοι ξέρουμε, προβλέπονται μαζικές επαναφορές προσωπικού. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν φαίνεται να έχουν προηγουμένως εξεταστεί οι πραγματικές ανάγκες της διοίκησης και αν οι προσλήψεις αυτές είναι πράγματι απαραίτητες. Βάσει της εκτίμησης του Υπουργείου για 72 εκατομμύρια ετήσιο κόστος για τις προσλήψεις αυτές, μιλάμε για περίπου τέσσερις χιλιάδες νέες προσλήψεις που αφαιρούνται, βάσει των λεγομένων του κυρίου Υπουργού, από το όριο των έντεκα χιλιάδων προσλήψεων συνολικά για όλο τον δημόσιο τομέα το 2015. Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι είναι εύλογη η ερώτηση του Έλληνα φορολογούμενου: Έχετε διερευνήσει τι ανάγκες υπάρχουν στο δημόσιο; Έχετε διερευνήσει αν χρειάζονται και οι τέσσερις χιλιάδες αυτοί δημόσιοι υπάλληλοι; Έχετε ζυγίσει ότι ο καθένας απ' αυτούς τους υπαλλήλους που επαναφέρετε μαζικά είναι περισσότερο απαραίτητος από την πλήρωση των πολύ σημαντικών κενών που υπάρχουν στο ανθρώπινο δυναμικό του δημόσιου τομέα; Δεύτερο παράδειγμα: Δρομολογείται η μονιμοποίηση υπαλλήλων που τελούν σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου με πρόσχημα τη διευκόλυνση της κινητικότητάς τους εντός της διοίκησης, μονιμοποίηση, όμως, των υπαλλήλων αυτών χωρίς έλεγχο των συμβάσεων, χωρίς προγραμματισμό, χωρίς πρότερη διερεύνηση πραγματικών αναγκών. Τρίτο παράδειγμα: Με τη ρύθμιση του άρθρου 26 παράγραφος 6 καταργείται η διαδικασία επανελέγχου των μονιμοποιήσεων στο δημόσιο. Ερωτώ, κύριε Υπουργέ: Σε τι μπορεί να βλάπτει ο επανέλεγχος των μονιμοποιήσεων, πόσω μάλλον όταν αποδείχτηκαν στην πράξη μέσω του μηχανισμού αυτού τόσες μονιμοποιήσεις που δεν θα έπρεπε να είχαν γίνει; Τελευταίο παράδειγμα αναφορικά με τη διαδικασία πρόσληψης εποχικού προσωπικού: Καταργείται το στάδιο έγκρισης από την επιτροπή της πράξης υπουργικού συμβουλίου 33/2006. Το πρόσχημα; Η ταχύτερη κάλυψη των εν λόγω αναγκών. Με αυτόν τον τρόπο η κεντρική διοίκηση θα χάσει κάθε έλεγχο για τις προσλήψεις που θα επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό των φορέων. Ειπώθηκε στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης ότι αργούσε η επιτροπή της ΠΥΣ να συνεδριάσει και γι' αυτό πρέπει να μην αποφαίνεται αυτή για την πρόσληψη εποχικού προσωπικού. Ερωτώ: Μήπως θα ήταν πιο σωστό να βρούμε τρόπους να επιταχύνουμε τη διαδικασία ελέγχου, αντί να την καταργούμε; Δεύτερος προβληματισμός: Με το παρόν σχέδιο νόμου θίγεται η αμεροληψία και η αντικειμενικότητα διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης. Ένα παράδειγμα - έχει ειπωθεί από τους συναδέλφους μου - είναι το άρθρο 5 που προβλέπει ότι στα πειθαρχικά συμβούλια προστίθενται αιρετοί εκπρόσωποι των διωκόμενων υπαλλήλων και συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ και της ΠΟΕ - ΟΤΑ. Αποτέλεσμα θα είναι η αλλοίωση της κρίσης των πειθαρχικών συμβουλίων. Πώς το ξέρουμε; Το σύστημα αυτό δοκιμάστηκε στο παρελθόν. Οι ένορκες διοικητικές εξετάσεις δεν έφταναν ποτέ στα πειθαρχικά συμβούλια και τελικά παραγράφονταν. Ακόμα και αν έφταναν, οι αιρετοί εκπρόσωποι είχαν συστηματικά αθωωτική κρίση προς τους διωκόμενους συναδέλφους τους. Υποβαθμίζεται, λοιπόν, σημαντικά η έννοια της πειθαρχικής δικαιοσύνης και επανέρχεται η παλιά δυσλειτουργία των πειθαρχικών οργάνων. Τρίτος προβληματισμός: Ευνοείται η ατιμωρησία. Για παράδειγμα, περιορίζονται οι περιπτώσεις, στις οποίες μπορεί να επιβληθεί η ποινή της οριστικής παύσης. Τέταρτος προβληματισμός: Εγείρονται ζητήματα συνταγματικότητας. Για παράδειγμα, το άρθρο 1 απαριθμεί περιοριστικά τους λόγους για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί επίταξη: σε περίπτωση κινδύνου της δημόσιας υγείας, ανάγκης άμυνας της χώρας κ.ο.κ.. Το ίδιο άρθρο 1 προβλέπει συγκεκριμένα ότι δεν μπορεί να επιβληθεί η επίταξη ως μέτρο αντιμετώπισης της απεργίας. Ερωτώ, κύριε Υπουργέ: Και αν η απεργία η ίδια δημιουργεί κίνδυνο δημόσιας υγείας; Όπως είναι διατυπωμένος ο νόμος, προφανώς δεν μπορεί να διαταχθεί επίταξη. Ωστόσο, το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει ήδη κρίνει το ζήτημα σε τρεις αποφάσεις το 2014 και έχει αποφανθεί ότι το δικαίωμα της απεργίας υποχωρεί έναντι του αγαθού της δημόσιας υγείας. Η διάταξη, λοιπόν, που προτείνετε ενέχει στοιχεία αντισυνταγματικότητας. Παρεμπιπτόντως, κύριε Υπουργέ, τι γίνεται, αν η απεργία κριθεί παράνομη και καταχρηστική; Δεν πρέπει να επιτρέπεται επίταξη στην περίπτωση αυτή; Και πάλι το σχέδιο νόμου δεν το επιτρέπει. Δεύτερο παράδειγμα, όπου εγείρονται ζητήματα αντισυνταγματικότητας: Αδρανοποιείται εν τοις πράγμασι ο θεσμός της αυτοδίκαιης αργίας, ο οποίος στην πράξη προστάτευσε το κύρος της δημόσιας διοίκησης. Κύριε Υπουργέ, μας εξηγήσατε ότι βασικός λόγος της συγκεκριμένης ρύθμισης που προτείνετε, δηλαδή, της κατάργησης της αυτοδίκαιης αργίας, είναι η προστασία του τεκμηρίου της αθωότητας. Ενδεχομένως να το συζητούσαμε, αν όμως η δικαστική εξουσία δεν είχε ήδη κρίνει το ζήτημα. Η δικαστική εξουσία έχει ήδη κρίνει το ζήτημα με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας 1900/2014, η οποία έκρινε ότι το μέτρο της αυτοδίκαιης αργίας είναι συνταγματικά αποδεκτό ως διοικητικό μέτρο για την ομαλή λειτουργία της διοίκησης. Αφού, λοιπόν, η δικαιοσύνη έχει ήδη κρίνει το ζήτημα, θα έρθει ο νομοθέτης να την αμφισβητήσει; Τρίτο παράδειγμα: Προβλέπετε όρια ηλικίας για τους προέδρους και τα μέλη δύο συνταγματικά - επαναλαμβάνω, συνταγματικά - κατοχυρωμένων ανεξαρτήτων αρχών, του Συνηγόρου του Πολίτη και του ΑΣΕΠ και μάλιστα, ανακοινώσατε, κύριε Υπουργέ, ότι αυτά τα όρια ηλικίας θα επεκταθούν σε όλες τις ανεξάρτητες αρχές. Το πιο σοβαρό, όμως, είναι ότι προβλέπετε σε κάθε περίπτωση την άμεση εφαρμογή της ρύθμισης αυτής και άρα και για τους εν ενεργεία προέδρους και μέλη ανεξάρτητων αρχών που διανύουν τώρα τη θητεία τους. Με άλλα λόγια, μέσω της ρύθμισης αυτής νομοθετείτε αυτοδίκαιη παύση εν μέσω θητείας όλων των εν ενεργεία προέδρων και μελών ανεξάρτητων αρχών που τυχόν υπερβαίνουν αυτά τα ηλικιακά όρια. Ο νομοθέτης, όμως, εσκεμμένα προέβλεψε θητεία για αυτά τα μέλη και την προέβλεψε συγκεκριμένα ως εχέγγυο και ως θεμέλιο της ανεξαρτησίας τους. Συνεπώς οφείλετε κατ' ελάχιστον να προβλέψετε ότι τα νέα ηλικιακά όρια δεν θα ισχύσουν για όσους διανύουν τώρα τη θητεία τους, διαφορετικά, κύριε Υπουργέ, πρόκειται για ευθεία παρέμβαση στις ανεξάρτητες αρχές και ενδεχομένως για παραβίαση του Συντάγματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι εμφανές ότι το σχέδιο νόμου φανερώνει σε πολλά σημεία μια προσπάθεια αποδόμησης της σημαντικής προόδου που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης. Είναι εμφανές ότι εκδηλώνει μια σαφή τάση οπισθοδρόμησης. Σε αυτό το σημείο, όμως, θεωρώ χρέος μου να πω, στο πλαίσιο ειλικρινούς και παραγωγικού διαλόγου, ότι υπάρχουν και ρυθμίσεις του σχεδίου που κινούνται στη σωστή κατεύθυνση. Αναφέρω για παράδειγμα τις ρυθμίσεις του άρθρου 12.1, σχετικά με την αυτεπάγγελτη αναζήτηση δικαιολογητικών από την αρμόδια υπηρεσία, καθώς επίσης τις ρυθμίσεις του άρθρου 11, με τις οποίες θεσμοθετείται η τήρηση αρχείου στο ΑΣΕΠ. Δυστυχώς, όμως, οι διατάξεις αυτές είναι πολύ λίγες και κυρίως εξαιρετικά μικρής σημασίας μπροστά στους πολύ σοβαρούς κινδύνους που ελλοχεύουν για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης από την εφαρμογή του παρόντος σχεδίου νόμου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Νίκη Κεραμέως.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για μισό λεπτό;
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Για μισό λεπτό, κυρία Πρόεδρε, για να μη μείνει αναπάντητο κάτι που ακούστηκε προσωπικά για μένα από τον προηγούμενο ομιλητή. Επικαλούμαι τα Πρακτικά αυτών των τριών μηνών, για να μου υποδείξετε έστω και μια ύβρη, την οποία έχω πει για οποιονδήποτε εντός αυτής της Αιθούσης ή στην επιτροπή. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι για λόγους αρχών και αξιών - καθένας μας έχει μια τέτοια κλίμακα, την οποία επιδεικνύει και αν θέλετε, εκτίθεται και στον δημόσιο χώρο - και μιλώ προσωπικά, ουδέποτε έχω βρίσει και ουδέποτε έχω κάνει χτυπήματα κάτω ή πάνω από τη ζώνη. Και ο νοών νοείτω! Ουδέποτε απαντώ και σε τέτοιου είδους προσπάθειες που έχουν γίνει. Με αυτή την έννοια, οτιδήποτε άλλο, το οποίο είναι σκληρή πολιτική αντιπαράθεση, ή ό,τι έχει συμβεί ή ό,τι πρόκειται να συμβεί από εδώ και πέρα, είναι απολύτως μέσα στα όρια της λειτουργίας του Κοινοβουλίου και ποτέ δεν έχει τεθεί ένα ζήτημα, τουλάχιστον για μένα, όπως ετέθη προηγουμένως από τον συνάδελφο, τον κ. Κικίλια. Ως προς τα άλλα, όπως το αν παρίσταμαι ή όχι στη συζήτηση νομοσχεδίων, θα σας πω ότι έτυχε να είναι όλα τα νομοσχέδια του δικού μου κελύφους Υπουργείων. Το γνωρίζετε. Περί αυτού πρόκειται. Δεν είναι κάτι άλλο ούτε μου έχει αποδοθεί κάποιος δόλος. Έχω τόσες δουλειές στο Υπουργείο. Θα ήθελα να καταγραφεί απλώς. Αν υπάρχει οτιδήποτε από τα Πρακτικά αυτούς τους τρεις μήνες που να πείτε ότι οπουδήποτε εγκάλεσα κάποιον ή ύβρισα, παρακαλώ να κατατεθεί. Αν δεν υπάρχει, δεν έχει νόημα το υπόλοιπο.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Κικίλια, για ποιον λόγο θέλετε τον λόγο; Δεν έχω καταλάβει.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να εξηγήσω στον κύριο Υπουργό.
Μόνο επί προσωπικού μπορείτε να ζητήσετε τον λόγο και για κανέναν άλλο λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα μέσα στους τρεις μήνες.
Ωραία. Επί προσωπικού θέλετε επομένως τον λόγο.
Για την παράταξή μου και βεβαίως και επί προσωπικού ζητάω τον λόγο, κυρία Πρόεδρε.
Για την παράταξή σας μπορεί να απαντήσει ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος. Επί προσωπικού, αν θέλετε, θα σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό.
Μόνο τριάντα δευτερόλεπτα θα χρειαστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, μας είπατε «πέμπτη φάλαγγα των δανειστών», «μακρύ χέρι των συμφερόντων», «υπηρέτες των διαπλεκόμενων καναλαρχών» κ.λπ.. Μας είπατε «συνεργαζόμενους με αυτούς που θέλουν να καταστρέψουν τη χώρα από το εξωτερικό. Και τι δεν έχετε πει αυτούς τους τρεις μήνες! Έχετε αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση της Κυβέρνησης, όχι όμως στο επίπεδο των επιχειρημάτων αλλά στο επίπεδο της κατασυκοφάντησης της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - σας επαναλαμβάνω - στη βάση του διχασμού, της μισαλλοδοξίας και μιας προπαγάνδας. Και από την άλλη μάς ζητάτε να ομονοήσουμε στην εθνική προσπάθεια. Σας προσφέρει η Αξιωματική Αντιπολίτευση τη στήριξη αυτή προκειμένου να σωθεί η χώρα και εσείς επανέρχεστε ξανά σε επιτροπές και ολομέλειες με αυτήν τη φρασεολογία. Η τελευταία φορά - αν θυμάστε - ήταν στο τελευταίο νομοσχέδιο, εδώ στην Ολομέλεια, όταν αναγκαστήκατε να ανακαλέσετε αυτά τα οποία είχατε πει. Γιατί με εγκαλείτε, λοιπόν, για την πραγματικότητα την οποία σας υπενθυμίζω;
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Βούτση, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Πρώτον, δεν είναι ανάγκη να μπλέκουμε όλοι με όλους. «Πέμπτη φάλαγγα» δεν σας έχω πει εγώ. Γι' αυτό σας λέω, ανατρέξτε στα Πρακτικά για να δείτε αν οτιδήποτε από αυτά που είπατε τα έχω αναφέρει εγώ. Για τη δε τελευταία συνεδρίαση που είπατε, είχα πει ότι το «μακρύ σας χέρι» στα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα κοπεί από τη ρίζα. Αν αυτό αποτελεί ύβρη και σας κάνει να εξοργίζεστε λυπάμαι.
Μας έχετε πει «υπηρέτες του μνημονίου» και «τρόικα εσωτερικού».
Κύριε Κικίλια, τι κάνετε τώρα; Δεν έχω καταλάβει, με συγχωρείτε.
Ούτε «υπηρέτες» ούτε «τρόικα εσωτερικού». Κύριε Κικίλια, σας λέω να διαθέσετε μισή ώρα για να ψάξετε τα Πρακτικά. Ούτε υπηρέτες ούτε πράκτορες ούτε τίποτα δεν σας έχω πει. Έχω πει πολύ συστηματικά, χρησιμοποιώντας νομίζω σωστά τη γλώσσα, την ουσία της πολιτικής και το πώς εδώ μέσα χρησιμοποιείτε τα επιχειρήματα που τελικά νομιμοποιούν τις απόψεις των εταίρων δανειστών. Αυτό είναι ύβρη; Με συγχωρείτε. Αυτό ήθελα να αποκαταστήσω. Σας λέω ψάξτε, βρείτε και φέρτε το, για να διευκρινίζουμε τα πράγματα, όχι τίποτε άλλο.
Τον λόγο έχει ο κ. Χρίστος Δήμας, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και ακολουθεί ο κ. Ιωάννης Σταθάς από τον ΣΥΡΙΖΑ. Έχετε τον λόγο για επτά λεπτά, κύριε Δήμα.
Λιγότερα θα χρειαστώ, κυρία Πρόεδρε. Δεν θέλω να δώσω συνέχεια στο επεισόδιο αυτό, αλλά κύριε Υπουργέ, μιας και επικαλείστε τα Πρακτικά, είμαι βέβαιος ότι την ίδια σημασία θα δίνετε και στα σχόλια που κάνετε μετά από παθιασμένες ομιλίες σας που μπορεί να μην έχουν καταγραφεί στα Πρακτικά, αλλά τα μικρόφωνα ήταν ανοιχτά και ακούστηκαν. Και αυτά μπορεί να θεωρηθούν ύβρεις, κύριε Υπουργέ. Θα εστιάσω τη σημερινή μου ομιλία σε ένα μόνο ζήτημα του νομοσχεδίου, το οποίο έχει να κάνει με τη σύνθεση των πειθαρχικών συμβουλίων. Είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει να κάνει άμεσα και με την κακοδιοίκηση αλλά και με τη διαφθορά στη δημόσια διοίκηση. Η ενίσχυση της πειθαρχικής ευθύνης στη δημόσια διοίκηση και η επιτάχυνση των πειθαρχικών διαδικασιών θα έπρεπε να αποτελούσαν βασικές προτεραιότητες για κάθε κυβέρνηση. Δυστυχώς η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων αντί να επικεντρώσει την προσπάθεια στην περαιτέρω ενίσχυση της πειθαρχικής ευθύνης, με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο προσπαθεί να μας γυρίσει πίσω σε πρακτικές του ελληνικού δημοσίου της δεκαετίας του 1980. Η προηγούμενη κυβέρνηση ενίσχυσε τα πειθαρχικά συμβούλια αναβαθμίζοντάς τα και προσδίδοντας ασφάλεια δικαίου αντικαθιστώντας τους αιρετούς συνδικαλιστές με τακτικούς δικαστές, ώστε να προχωρήσουν τα πειθαρχικά συμβούλια σε δίκαιες και αντικειμενικές κρίσεις. Με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησε η προσπάθεια αποκατάστασης του κύρους και της αξιοπιστίας των δημοσίων υπαλλήλων που στη μεγάλη τους πλειοψηφία επιτελούν με εντιμότητα και συνέπεια τα καθήκοντά τους, ενώ ενισχύεται και η αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης. Η παρούσα Κυβέρνηση με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο επαναφέρει τους αιρετούς συνδικαλιστές στα πειθαρχικά συμβούλια. Και επιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο να τονίσω πως δεν αμφισβητώ το ήθος των αιρετών συνδικαλιστών, αλλά είναι αντικειμενικά δύσκολο συνάδελφος να απομακρύνει συνάδελφο. Είναι αυτό που λέει και ο θυμόσοφος λαός μας «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει». Αυτό αποδεικνύεται και στην πράξη, μιας και σχεδόν ποτέ στο παρελθόν δεν έχει ψηφίσει κάποιος αιρετός συνδικαλιστής στα πειθαρχικά συμβούλια, ώστε να απομακρυνθεί κάποιος συνάδελφός του για πειθαρχικό ή ποινικό παράπτωμα. Νομίζω ότι όλοι θα έπρεπε να συμφωνούμε πως οι δικαστές έχουν και τα κατάλληλα εφόδια και την αμεροληψία ώστε να λάβουν δίκαιες αποφάσεις υπέρ του ελληνικού δημοσίου. Κατά τη διάρκεια της θητείας της προηγούμενης κυβέρνησης εξετάστηκαν χιλιάδες εκκρεμείς πειθαρχικές υποθέσεις και συστηματοποιήθηκαν οι έλεγχοι για τον εντοπισμό πλαστών δικαιολογητικών και παράνομων προσλήψεων. Τα αποτελέσματα της προσπάθειας αυτής είναι μετρήσιμα και αποδεικνύουν την πρόοδο που είχε επιτευχθεί στην απονομή της πειθαρχικής δικαιοσύνης. Έγιναν εννιακόσιες δεκατρείς απομακρύνσεις για ποινικούς ή πειθαρχικούς λόγους από το 2012 μέχρι το 2014. Στις ανωτέρω απομακρύνσεις περιλαμβάνονται περιπτώσεις υπαλλήλων που υπέπεσαν σε πολύ σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα, διέπραξαν σοβαρά ποινικά αδικήματα και καταδικάστηκαν τελεσίδικα και αμετάκλητα, καθώς επίσης και περιπτώσεις υπαλλήλων που συστηματικά και αδικαιολόγητα απουσίαζαν επί μακρόν από τις υπηρεσίες τους ή εξαπάτησαν το δημόσιο, καθώς κατά την πρόσληψη ή την υπηρεσιακή τους εξέλιξη κατασκεύασαν πλαστούς τίτλους ή παραποίησαν τους αληθινούς τους τίτλους σπουδών ή άλλα απαραίτητα για τον διορισμό τους πιστοποιητικά. Απλά για να ξέρουμε για ποιες περιπτώσεις μιλάμε σας αναφέρω ενδεικτικά κάποια παραδείγματα: Υπάλληλος σε δήμο, ο οποίος απουσίαζε από το 2010 έως το 2013 για χίλιες πέντε ημέρες από τα καθήκοντά του χωρίς σοβαρό λόγο και που φυσικά ήταν αδικαιολόγητος. Αντίστοιχες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν δεκάδες. Εφοριακός, ο οποίος κατά την εκτέλεση των υπηρεσιακών του καθηκόντων εξαπάτησε την υπηρεσία με το τέχνασμα της έκδοσης χρηματικών ενταλμάτων για δήθεν πληρωμή δήμων και ιδιοποιήθηκε σε βάρος του δημοσίου παράνομο περιουσιακό όφελος ύψους εκατόν πενήντα χιλιάδων ευρώ, δημιουργώντας αντίστοιχο ισόποσο έλλειμμα στη διαχείριση του ταμείου. Εκπαιδευτικός που προήδρευε σε πειθαρχικό συμβούλιο αλλοίωσε πειθαρχική απόφαση, προκειμένου να ευνοήσει πειθαρχικώς διωκόμενη υπάλληλο και δεν την κοινοποίησε στα αρμόδια όργανα της διοίκησης προκειμένου να ασκήσουν ένσταση υπέρ της διοίκησης. Εφοριακός που προέβη σε αλλοίωση στοιχείων φορολογούμενου. Εκπαιδευτικός που εντός του χώρου του σχολείου παρενόχλησε σεξουαλικά μαθήτρια με απρεπείς χειρονομίες στα γεννητικά της όργανα. Εκπαιδευτικός που προέβη σε πλαστογραφία μετά χρήσεως ξενόγλωσσου πτυχίου και σε υποβολή ψευδούς υπευθύνου δηλώσεως. Ιατρός του πρώην ΙΚΑ, ο οποίος ανέγραψε σε ασφαλισμένους ορθοπαιδικά είδη πρόσθετης περίθαλψης που δεν ήταν αναγκαία, με αποτέλεσμα να ζημιώσει το φορέα ασφάλισής τους. Υπάλληλος πολεοδομίας λόγω υποβολής ανακριβούς δήλωσης περιουσιακών στοιχείων. Προϊστάμενος δασονομείου που αμέλησε να εκπληρώσει εγκαίρως τα καθήκοντά του, αρνήθηκε να εκτελέσει την υπηρεσία του και παραβίασε την αρχή της αμεροληψίας. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, αυτούς θέλετε να προστατέψετε; Γιατί επαναφέρετε τους αιρετούς συνδικαλιστές στα πειθαρχικά συμβούλια; Αφού το προηγούμενο καθεστώς για τα πειθαρχικά συμβούλια δεν παρήγαγε πειθαρχική δικαιοσύνη, με αποτέλεσμα υποθέσεις να παραμένουν στο συρτάρι ή να μην ολοκληρώνεται η διαδικασία. Γιατί προσπαθείτε να επαναφέρετε το προηγούμενο αποτυχημένο καθεστώς; Σας καλώ να το επανεξετάσετε και να συνειδητοποιήσετε πως με τις πράξεις σας όχι μόνο κάνουμε πολλά βήματα προς τα πίσω, αλλά δίνετε την εντύπωση πως θέλετε να βάλετε εμπόδια στη διεξαγωγή του πειθαρχικού και ποινικού ελέγχου εντός του δημοσίου, κάτι το οποίο είμαι βέβαιος πως ούτε ισχύει και ούτε θα θέλατε να δίνετε την εντύπωση πως ισχύει. Συνεπώς σας ζητώ να αποσύρετε τη συγκεκριμένη διάταξη. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χρίστο Δήμα. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ιωάννης Σταθάς. Να ετοιμάζεται και ο κ. Γεώργιος Δημαράς, επίσης, από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Σταθά, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το νομοσχέδιο είναι η αρχή και σίγουρα δεν είναι αυτό το οποίο περιμέναμε κι εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ για να γίνει αυτή η αλλαγή, η οποία θέλουμε να γίνει τόσο γρήγορα για αυτές τις αδικίες οι οποίες έχουν γίνει στη δημόσια διοίκηση, για αυτήν την κακοδιαχείριση, για όλα αυτά τα οποία άκουσα και γίνονται όλα αυτά τα χρόνια όπου σίγουρα δεν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Βλέπω, όμως και τον κ. Μητσοτάκη εδώ, που είναι τόσα χρόνια στην εξουσία. Και κάποιοι άνθρωποι είναι από το 1945 και μετά στην εξουσία. Άρα δεν φέρουμε εμείς ευθύνη για όλα αυτά τα οποία είπαν. Αυτό είναι το πρώτο. Δεύτερο, με ποια κριτήρια διώχθηκαν αυτοί, οι οποίοι διώχθηκαν όλο αυτό το χρονικό διάστημα; Διώχθηκαν οι σχολικοί φύλακες. Μετά έβαλαν να πάρουν άλλους σχολικούς φύλακες που κόστισαν πολύ παραπάνω στο ελληνικό δημόσιο. Φέρνω απλώς ένα παράδειγμα με τους σχολικούς φύλακες. Αυτοί οι σχολικοί φύλακες, λοιπόν, αποδεδειγμένα κόστιζαν. Έβαλαν και κοστολόγια τα 72 εκατομμύρια. Μάλιστα η ΚΕΔΕ έκανε μελέτη και είδαν ότι για τα σχολεία τα οποία καταστρέφονταν πλήρωναν περισσότερα χρήματα. Είχαμε λιγότερα χρήματα από τον προϋπολογισμό. Όμως, έπρεπε να δείξουμε στους δανειστές ότι διώχνουμε τον κόσμο! Παρατηρώ το στυλάκι σας, κύριε Κυριάκο Μητσοτάκη, έτσι όπως μας κοιτάτε. Πρέπει να μας σέβεστε λίγο. Ζητάμε λίγο σεβασμό.
Δεν κατάλαβα;
Μην κοιτάτε έτσι υπεροπτικά. Δείξτε λίγο σεβασμό!
Δεν κατάλαβα;
Λίγο σεβασμό προς τους συναδέλφους σας!
Κύριοι καθίστε, σας παρακαλώ.
Δεν μπορώ να περπατάω κιόλας; Σας παρακαλώ!
Λίγο σεβασμό, κύριε Μητσοτάκη.
Να προσέχετε αυτά τα οποία λέτε.
Κύριε Μητσοτάκη, σας παρακαλώ.
Δείξτε λίγο σεβασμό.
Διατηρώ το δικαίωμα να αποχωρώ, όποτε θέλω.
Βεβαίως, αλλά το ύφος μετρά για το πώς αποχωρούν και πώς φεύγουν.
… (Δεν ακούστηκε)
Κι εσείς το ίδιο.
Συνεχίστε, κύριε Σταθά.
Τρίτον, είδαμε ανθρώπους, οι οποίοι διώχθηκαν, όπως οι καθαρίστριες και βάλαμε εργολάβους που κοστίζουν παραπάνω. Απλώς, έπρεπε να παρουσιάσουμε νούμερα, τα οποία θα έδειχναν στους δανειστές ότι μειώσαμε τον αριθμό. Τότε ήθελαν αίμα. Διαφωνούσαν, μάλιστα, οι περισσότεροι Βουλευτές - και του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας - όταν μιλούσαμε κατ' ιδίαν, όταν περνούσαν αυτά τα νομοσχέδια. Μάλιστα, δεν μιλούσαμε για ανθρώπους υψηλόμισθους ή για ανθρώπους που είχαν κάνει όλα αυτά τα δεινά και τα κακά και έφταιγαν για τη δημόσια διοίκηση. Κάθε άλλο! Έρχεται, λοιπόν, αυτή τη στιγμή η Κυβέρνηση να αποκαταστήσει μία αδικία. Σίγουρα πρέπει να γίνουν πάρα πολλές αλλαγές στη δημόσια διοίκηση. Όπως είπε χθες και ο Υπουργός κ. Κατρούγκαλος, αυτό είναι μία αρχή για αποκατάσταση των αδικιών, γιατί δεν διώχθηκαν οι ισχυροί στην ελληνική δημόσια διοίκηση, αλλά οι αδύναμοι. Ο κ. Θεοχάρης που είναι παρών, ξέρει. Διώξατε τις καθαρίστριες που ήταν κάτω από το Υπουργείο και ήταν κάθε μέρα εκεί …
Για μένα το λέτε; Σας παρακαλώ.
Όχι, δεν είπα για σας. Ήταν κάθε μέρα κάτω από το Υπουργείο σας. Δημιουργούσαν και θέματα και δεν μπορούσε να λειτουργήσει κιόλας. Ξέρω πάρα πολύ καλά ότι αυτές οι καθαρίστριες δεν κόστισαν τίποτα. Το λέω γιατί είστε παρών και το έχουμε κουβεντιάσει. Ο κ. Θεοχάρης, μάλιστα, έκανε προσπάθειες να τις προσλάβει κιόλας. Πίεζε την Κυβέρνηση - και τον κ. Μητσοτάκη, ο οποίος αποχώρησε - να τις προσλάβει, γιατί έβλεπε αυτήν την αδικία. Θα ήθελα να σχολιάσω και κάτι άλλο που ακούστηκε εδώ πέρα για τα πειθαρχικά. Κατ' αρχάς, η πλειοψηφία δεν είναι οι αιρετοί, αυτοί που λέγατε εσείς. Πρέπει να υπάρχουν κι άνθρωποι από τον χώρο εργασίας. Το λέω σαν εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα. Στον ιδιωτικό τομέα αυτή τη στιγμή έχουν καταργηθεί τα πάντα, δηλαδή μπορεί να διώξει τον εργαζόμενο όποια ώρα θέλει. Υπάρχει σκλαβοπάζαρο. Μία αντίστοιχη νοοτροπία και μία αδικία που υπήρχε, πήγε να περάσει και στον δημόσιο τομέα. Πρέπει να τιμωρούνται σίγουρα αυτοί οι οποίοι διαπράττουν αδικήματα. Έχουμε εδώ μία σειρά από περιπτώσεις, όπως βλέπω στο άρθρο για τα πειθαρχικά παραπτώματα. Τα πάντα προβλέπει μέσα. Μιλά μέχρι και για παράπτωμα σε περίπτωση που υπάρχει αμέλεια ή ατελής εκπλήρωση του υπηρεσιακού καθήκοντος. Αυτό που λέει μέσα, το φέρνω ως παράδειγμα. Όλοι αυτοί διώκονται. Άρα, λοιπόν, η πλειοψηφία και στο πενταμελές δεν είναι από τους αιρετούς. Οι τρεις δεν είναι εργαζόμενοι του δημοσίου. Από τους πέντε οι δύο είναι αιρετοί. Άρα δεν ισχύει πάλι αυτό το οποίο λέτε και αυτά που λέτε είναι εμμονές. Σίγουρα πρέπει να είναι κάποιος μέσα που να εκπροσωπεί τον εργαζόμενο. Εγώ θα σας θέσω το εξής ερώτημα, το οποίο θα απευθύνω προς όλους. Μία φορά, μία στο εκατομμύριο να έχει δίκιο αυτός ο εργαζόμενος και έχει διωχθεί, τι θα γίνει αν δεν το βρει το δίκιο του; Έχουμε δει ανθρώπους, τους οποίους έχουν καταδικάσει για θανατική ποινή και αθωώθηκαν μετά από πολλά χρόνια στα δικαστήρια και ήταν αθώοι. Παρ' όλα αυτά, είχαν εκτελεστεί. Έχουμε τέτοιες περιπτώσεις. Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα. Άρα να ξέρετε πολύ καλά όταν σε ένα πειθαρχικό συμβούλιο υπάρχουν άνθρωποι από τον χώρο εργασίας, αυτόν τον ξέρουν καλύτερα. Μπορούν να πουν πράγματα, τα οποία δεν τα γνωρίζει το πενταμελές - αυτό το λέω, χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω τους υπόλοιπους τρεις - και να ειπωθούν πράγματα που να επηρεάσουν τη γνώμη των άλλων τριών, γιατί μην ξεχνάμε τι γίνεται και στη διοίκηση. Πάρα πολλές φορές στο παρελθόν, πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι διώκονταν και για πολιτικούς λόγους. Είχαν γίνει αυτά στο παρελθόν. Πρέπει να τους προστατεύσουμε. Ένα επιπλέον που θέλω να πω και να τελειώσω με αυτό, μια και είναι ο κ. Βούτσης, εδώ - κύριε Βούτση, δεν θα συνεχίσω άλλο για το νομοσχέδιο, δίνω συγχαρητήρια για την προσπάθεια την οποία κάνατε, μαζί με τον κ. Κατρούγκαλο, σίγουρα χρειάζεται και πολύ παραπάνω προσπάθεια - είναι να φέρουμε άμεσα το νομοσχέδιο, για να αλλάξει ο εκλογικός νόμος και να πάμε στην απλή αναλογική. Αυτό το έχουμε υποσχεθεί, κύριε Βούτση, ούτως ή άλλως ως Κυβέρνηση, πρέπει να το φέρουμε άμεσα και όλοι μαζί εδώ πέρα να πάμε με την απλή αναλογική στις επόμενες εκλογές, ώστε και κάποια σενάρια, τα οποία ακούγονται τελευταία, να σταματήσουν να ακούγονται και κάποιοι να πανηγυρίζουν για διάφορες ανατροπές, κ.λπ..
Θα ήθελα τον λόγο, κυρία Πρόεδρε.
Έχω, ήδη, ανακοινώσει τον κ. Δημαρά.
Θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού, κυρία Πρόεδρε.
Επί προσωπικού ευχαρίστως. Δεν είχα καταλάβει.
Προς θεού, δεν είναι κάτι! Ο κ. Σταθάς, ανέφερε ότι εγώ απέλυσα τις καθαρίστριες. Πρέπει να απαντήσω. Και σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να απαντήσω σε αυτό το θέμα. Είναι προφανές…
Ώπα, ώπα! Δεν είπα κάτι τέτοιο. Είπα ότι βλέπατε τις απολυόμενες καθαρίστριες.
Ωραία, να τις βλέπω, βλέπω. Απλώς δεν θα ήθελα να πέσετε και εσείς θύμα της παραπληροφόρησης του τότε Μαξίμου. Ο κ. Μουρούζης, προσπαθούσε πάρα πολύ ενορχηστρωμένα να θέσει το θέμα ότι η απόλυση των καθαριστριών είναι δικιά μου δουλειά. Δεν ήταν δικό μου θέμα, ήταν θέμα της πολιτικής άλλων. Ευχαριστώ.
Συμφωνούμε σε αυτό. Δεν είπα αυτό.
Κύριε Σταθά, σας παρακαλώ!
Συγγνώμη λίγο, θα ήθελα να διευκρινίσω.
Ναι, πείτε μας.
Ίσα - ίσα που επικρότησα τη δικιά σας θέση. Κάθε άλλο από αυτό που λέτε εσείς. Είπα ότι ήταν άσχημο αυτό που βλέπατε και πιέζατε την κυβέρνηση να τις προσλάβει. Αυτό είπα. Κάθε άλλο από αυτό που λέτε εσείς. Και φαίνεται και στα Πρακτικά αυτό.
Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Δημαράς Γιώργος, από τον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια θα μιλήσει ο κ. Νεκτάριος Σαντορινιός, επίσης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα σας παρακαλούσα να σταματήσει ο διάλογος εκεί, κύριε Θεοχάρη και κύριε Σταθά! Ευχαριστώ! Ορίστε, κύριε Δημαρά, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή πρώτη φορά παίρνω το λόγο στην Ολομέλεια, θα μου επιτρέψετε να κάνω μια μικρή εισαγωγή.
Καλή αρχή!
Πρώτον, νιώθω μεγάλη τιμή που με επέλεξε ο ελληνικός λαός να τον εκπροσωπώ στο Κοινοβούλιο, αλλά νιώθω και πολύ μεγάλη ευθύνη. Για να ανταποκριθώ σε αυτήν την ευθύνη θα προσπαθήσω με σύνεση, συμμετέχοντας στον διάλογο, να προσεγγίσουμε την αλήθεια και να δώσουμε σωστές λύσεις στα προβλήματα. Εκπροσωπώ τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ταυτόχρονα εκπροσωπώ και έναν άλλο χώρο, τον χώρο της Πολιτικής Οικολογίας. Συνεργαστήκαμε ως Οικολόγοι Πράσινοι με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον στηρίξαμε. Εγώ συμμετείχα στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και εκλέχτηκα Βουλευτής. Ο χώρος της πολιτικής οικολογίας, έχοντας στον πυρήνα της πολιτικής τα θέματα της βιωσιμότητας σε κάθε επίπεδο στον πλανήτη, στη χώρα, στην οικονομία, στην κοινωνία, συνδυάζει αυτήν την πολιτική με τις πολιτικές για κοινωνική δικαιοσύνη, γιατί χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε μια κοινωνία που θα συνεργαστεί για να επιτύχουμε τη γενική βιωσιμότητα. Επίσης, ήθελα να παρατηρήσω δύο πράγματα από την εμπειρία μου στο Κοινοβούλιο. Πρώτον, με λυπεί το γεγονός ότι μερικές φορές δημιουργούνται άγονες αντιπαραθέσεις και χρησιμοποιούνται και βαριοί χαρακτηρισμοί που δίνουν μια άσχημη εικόνα στον ελληνικό λαό για το Κοινοβούλιο, υποβαθμίζουν και την πολιτική και εμάς τους πολιτικούς στα μάτια των πολιτών. Πρέπει να κρατήσουμε ψηλά την εικόνα του Κοινοβουλίου και αυτό θα είναι μεγάλη υπηρεσία στην υπόθεση της δημοκρατίας. Ένα δεύτερο θέμα που ήθελα να πω είναι ότι πολλές φορές καταχράται ο χρόνος από τους Υπουργούς και τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους και δεν δίνεται ο ανάλογος χρόνος που δικαιούνται να μιλάνε και οι Βουλευτές. Θα ήθελα αυτό το Προεδρείο να το ρυθμίζει, να παρεμβαίνει, γιατί η δημοκρατία δεν είναι να στερούμε τα δικαιώματα των άλλων παραβαίνοντας τον Κανονισμό πολλές φορές χρησιμοποιώντας διπλάσιο ή και τριπλάσιο χρόνο. Έχω χαρεί σε μερικές συνεδριάσεις ήρεμες παρεμβάσεις και της Αντιπολίτευσης, όπως έχω χαρεί Υπουργό, που παίρνει τις καλές παροτρύνσεις και διορθώνει τον νόμο, έγινε σε αυτήν την Αίθουσα εδώ μέσα. Έχω μια εμπειρία με τη δημόσια διοίκηση, γιατί ήμουν περιφερειακός σύμβουλος στην Περιφέρεια Αττικής. Τι δημόσια διοίκηση έχουμε, κύριοι συνάδελφοι; Τι ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια, με ευθύνη, βεβαίως, αυτών που κυβερνούσαν; Και δεν λέω ότι δεν είχε και κάποια ευθύνη η Αντιπολίτευση. Από την προσωπική μου εμπειρία - έχω πολύχρονη εμπειρία ως μηχανικός - ζήσαμε στις πολεοδομίες απαράδεκτες καταστάσεις. Όποιος είχε τον «τρόπο» μπορούσε να παίρνει μία οικοδομική άδεια σε έναν μήνα, μη τηρώντας απόλυτα τη νομιμότητα και κάποιος που ακολουθούσε την απόλυτη νόμιμη οδό μπορούσε να κάνει οκτώ μήνες να πάρει οικοδομική άδεια. Το σύνηθες, λοιπόν, γρηγορόσημο λειτουργούσε. Βεβαίως, τώρα δεν υπάρχει οικοδομική δραστηριότητα, για να λειτουργεί, αλλά νομίζω ότι δεν έχουν αρθεί τα αίτια που προκαλούν αυτά τα φαινόμενα: Τεχνικές υπηρεσίες παραλαβής μελετών και επίβλεψης έργων, παραλαμβάνουν κακές μελέτες ή ατελείς μελέτες με απαράδεκτους προϋπολογισμούς και πολλές αοριστίες. Αοριστία στις μελέτες σημαίνει ότι εμφανίζουν νέες εργασίες, νέες τιμές και τεράστια κοστολόγηση στα έργα. Τα έργα του δημοσίου - και πρέπει να το προσέξουμε αυτό - κοστίζουν κατά μέσο όρο τρεις φορές και πάνω από τα αντίστοιχα ιδιωτικά έργα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Εγώ δεν μπορώ να το αποδεχτώ ως Έλληνας πολίτης. Δηλαδή, δεν μπορώ να αποδεχτώ ότι τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων πρέπει να σπαταλώνται με αυτόν τον τρόπο, γιατί έχουμε μια τέτοια δημόσια διοίκηση που επιτρέπει ανάλογα φαινόμενα με αυτά που συζητάμε. Κι ένα άλλο φαινόμενο: Δεν υπάρχει σωστή αξιοποίηση των εργαζομένων στο δημόσιο. Ειδικευμένοι επιστήμονες με πολλά μεταπτυχιακά απαξιώνονται, αφού δεν έχουν την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν αυτό που σπούδασαν. Έτσι, στα Υπουργεία, τις περιφέρειες, τους δήμους κατά κανόνα, ενώ υπάρχει επαρκές και πλεονάζον επιστημονικό προσωπικό με δεκάδες τεχνικούς επιστήμονες, δεν γίνονται μελέτες κτηρίων ή αναπλάσεων. Όλα αυτά δίνονται έξω σε ιδιωτικά γραφεία. Ένας σπουδάζει αρχιτέκτονας, εξειδικεύεται, έρχεται στο δημόσιο κι εκτός εξαιρέσεων - ξέρω κι εξαιρέσεις - απλώς συμπληρώνει χαρτιά. Μπαίνει σε μία διαδικασία. Δεν αξιοποιείται. Γιατί; Διότι επιτρέψαμε εμείς ως χώρα τέτοια απαξίωση των επιστημόνων. Πρέπει να αρθούν οι συνθήκες που ευνοούσαν και τη διαπλοκή και όλα αυτά τα φαινόμενα, τα οποία μας έφεραν εδώ που μας έφεραν. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Το νομοσχέδιο αυτό, βέβαια, αγγίζει πολλά θέματα, αλλά περιμένουμε από τους αντίστοιχους Υπουργούς να φέρουν μετά από πλήρη διαβούλευση και εμπεριστατωμένο διάλογο ένα νέο νομοσχέδιο που θα αλλάζει εντελώς το δημόσιο, ώστε να μην παρατηρούνται όλες αυτές οι κακοδαιμονίες που ήρθαν από το παρελθόν. Αυτοί οι εκσυγχρονισμοί που ήρθαν με το νομοσχέδιο ήταν αναγκαίοι. Ψηφίζουμε το νομοσχέδιο, αλλά ξέρουμε, όπως το παραδέχθηκε κι ο Υπουργός, ότι δεν αρκεί αυτό. Η Κυβέρνηση έχει πολύ σπουδαία δουλειά να κάνει και θα την κάνει, όταν ξεπεράσει αυτά τα εμπόδια και θα την κάνει για το καλό του ελληνικού λαού, για τη χώρα, ώστε να έχει μία βιώσιμη προοπτική. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δημαρά. Τον λόγο έχει ο κ. Νεκτάριος Σαντορινιός, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι η συζήτηση μέχρι τώρα ήταν πολύ αποκαλυπτική. Απέδειξε την ένδεια των επιχειρημάτων της Αντιπολίτευσης. Η Νέα Δημοκρατία διά του ειδικού αγορητή της, αλλά και των υπολοίπων Βουλευτών, έχει τρία βασικά επιχειρήματα: Το ένα είναι ο νεολογισμός του συνδικαλισμού του κράτους. Δηλαδή, τι μας λέει; «Είναι δυνατόν να συμμετέχουν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στα πειθαρχικά συμβούλια;». Η δική μου απάντηση είναι ότι είναι δυνατόν να το συζητάμε το αν θα συμμετέχουν, διότι αυτό είναι διαφορετική αντίληψη φιλοσοφίας. Είναι διαφορετική αντίληψη ιδεολογική. Είμαστε σε απέναντι όχθες. Αυτό είναι αλήθεια. Η δική σας αντίληψη για τους εργαζόμενους είναι ότι τους θέλετε υποχείριά σας, ότι τους θέλετε πολιτικούς πελάτες για τα ρουσφέτια σας. Από την άλλη, εμείς τους εργαζόμενους τους θεωρούμε συνεργάτες μας. Είναι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι θα κληθούν να εφαρμόσουν την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, για να μην κατηγορηθούμε ότι βοηθάμε τους φίλους μας. Άρα, και προφανώς, πρέπει να έχουν λόγο στα πειθαρχικά συμβούλια, τα οποία τελικά τους αφορούν. Το δεύτερο βασικό επιχείρημα είναι η παράγραφος 2 του άρθρου 1. Πρώτον, έτσι κι αλλιώς, σε όλες αυτές τις απεργίες, όπως είπε και ο Υπουργός, είναι υποχρεωμένοι οι απεργοί εργαζόμενοι να έχουν προσωπικό ασφαλείας. Δεύτερον, αλήθεια το ότι σκέφτηκαν οι καθηγητές να κάνουν απεργία ήταν απειλή για τη δημόσια υγεία; Είναι τόσο τραγικό; Ντύσατε στο χακί όλους τους εργαζόμενους τη μνημονιακή περίοδο. Αυτό είναι δημοκρατία; Αυτό ερχόμαστε να αναιρέσουμε με αυτή τη ρύθμιση. Το τρίτο επιχείρημα που μας είπαν είναι: «Φέρνετε αυτή τη ρύθμιση για το δημόσιο, δεν ενδιαφέρεστε για τους ανέργους, αλλά μόνο για την εκλογική σας πελατεία». Αλήθεια, αυτές οι πολιτικές των απολύσεων δεν συνέβαλαν στην ύφεση που έφερε στρατιές ανέργων; Αυτές οι πολιτικές δεν συνέβαλαν στο να μειωθούν οι τζίροι επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα λουκέτα και απολύσεις και άρα, ανεργία στον ιδιωτικό τομέα; Από την άλλη, βέβαια, έχουμε και το ΠΑΣΟΚ, που μας είπε ότι συμφωνούν σε ένα μεγάλο βαθμό με αρκετά από τα άρθρα του νομοσχεδίου, όμως, θα αποχωρήσουν από τη συζήτηση, αν ο Αναπληρωτής Υπουργός συνεχίσει να εκπροσωπεί την Κυβέρνηση, γιατί υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Φυσικά και υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων, γιατί και εμείς και ο Υπουργός υπερασπιστήκαμε αυτούς που τόσα χρόνια διώκατε, αυτούς που τόσα χρόνια λέγατε «τεμπέληδες». Διότι εσείς θέλετε ένα δημόσιο κουτσό και ανάπηρο, έρμαιο στις ορέξεις των πολιτικών σας φίλων. Ναι, δεν είμαστε στην ίδια όχθη. Εμείς είμαστε με τους εργαζόμενους, εσείς με τους διαπλεκόμενους. Είναι ξεκάθαρο αυτό. Βέβαια, το φοβερό ήταν, όταν άκουσα τον πρώτο αγορητή της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος τυχαίνει να είναι και πρώην Υπουργός. Ξόδεψε επτά λεπτά, για να μας απαριθμεί γενικούς γραμματείς και προέδρους οργανισμών που διορίστηκαν από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και είπε ότι είναι πολιτικοί μας φίλοι.
Ο κ. Βαρβιτσιώτης το είπε.
Ακριβώς, ο κ. Βαρβιτσιώτης.
Είπατε «ο ειδικός αγορητής».
Όχι. «Ο πρώτος αγορητής» είπα. Ένας Υπουργός, λοιπόν, ξέρει ή οφείλει να ξέρει ότι οι θέσεις αυτές είναι πολιτικές. Είναι θέσεις μετακλητές, που έχουν στόχο την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής. Κομματικό και πελατειακό είναι το κράτος που φτιάξατε τόσα χρόνια, με προσλήψεις μπλε και πράσινων παιδιών εναλλάξ ή και μαζί, με στρατιές συμβασιούχων, που τους κρατούσατε ομήρους, με υπαλλήλους που ξεχειλίζουν στα Υπουργεία - ξεχείλιζαν, τουλάχιστον - ενώ οι περιφερειακές και οι ελεγκτικές υπηρεσίες ήταν άδειες. Διότι εγώ προέρχομαι από την περιφέρεια και ξέρω πόσο υποστελεχωμένες είναι οι υπηρεσίες της. Άλλωστε, εσείς έχετε εμπειρία στην κομματοκρατία. Αυτό σας το αναγνωρίζουμε. Όταν ήρθε αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο έχει σημαντικότατες παρεμβάσεις - και για μένα η σημαντικότερη είναι η αποκατάσταση των ανθρώπων οι οποίοι κυνηγήθηκαν, οι οποίοι είδαν να καταστρέφεται η ζωή τους μέσα σε ένα βράδυ, όπως είναι οι σχολικοί φύλακες, οι υπάλληλοι των πανεπιστημίων, οι δημοτικοί αστυνομικοί, οι καθηγητές των ΕΠΑΛ - θυμήθηκα εκείνες τις μέρες που όλοι αυτοί οι άνθρωποι απολύονταν. Τότε υπήρχε ένα σύνθημα στους δρόμους που το φωνάζαμε όλοι μαζί. Το πρώτο μέρος του δεν θα το πω, για να μην εγερθεί θέμα προσωπικού. Θα πω μόνο το δεύτερο μέρος του. Αυτοί που απολύονται δεν είναι «νουμεράκι». Αυτοί που απολύθηκαν δεν ήταν νούμερα σε μια διαπραγμάτευση. Ήταν ανθρώπινες ζωές που καταστράφηκαν σε ένα βράδυ και χωρίς λόγο. Αυτό το νομοσχέδιο αποκαθιστά σχεδόν όλες τις αδικίες. Όμως, πρέπει σε ένα επόμενο νόμο κινητικότητας να δοθεί η ευκαιρία και σε αυτούς που δεν περιλαμβάνονται σ' αυτές τις ρυθμίσεις. Ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα που κάνει το νομοσχέδιο είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών πρόσληψης συμβασιούχων ορισμένου χρόνου. Επειδή προέρχομαι από τουριστική περιοχή, από τα Δωδεκάνησα, θα ήθελα να σας πω ότι είχαμε πολλές φορές το φαινόμενο να θέλουν οι ΟΤΑ να προσλάβουν προσωπικό, όπως προσωπικό δασοπυρόσβεσης ή καθαριότητας και αντί αυτό το προσωπικό να προσληφθεί τον Απρίλιο που το χρειαζόμασταν, οι προσλήψεις γινόταν τον μήνα Σεπτέμβριο. Τι να το κάνεις αυτό το προσωπικό τον μήνα Σεπτέμβριο, αφού δεν το είχαμε τότε που το χρειαζόμασταν; Αυτό το θέμα θεραπεύεται από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Αυτό το νομοσχέδιο «χτυπά» τον πυρήνα των μνημονιακών πολιτικών. Επαναφέρει τη δημοκρατία στη δημόσια διοίκηση. Τώρα περιμένουμε το επόμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου, όπως είπε και ο κύριος Υπουργός, που θα ολοκληρώσει την πραγματική μεταρρύθμιση στη δημόσια διοίκηση για ένα κράτος λειτουργικό, δημοκρατικό και παραγωγικό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σαντορινιό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Αιαντείου Σαλαμίνος. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι έξι μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 4ο Δημοτικό Σχολείο Χαλκίδας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Κύριε Μητσοτάκη, θέλετε δώδεκα λεπτά ή θέλετε να κάνετε χρήση και της δευτερολογίας που δικαιούστε;
Ας ξεκινήσουμε με τα δώδεκα λεπτά, κυρία Πρόεδρε και βλέπουμε.
Μετά θα έχει τον λόγο ο κ. Πετράκος και στη συνέχεια ο κ. Θεοχάρης. Ορίστε, κύριε Μητσοτάκη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, άκουσα με προσοχή τη χθεσινή εισαγωγική ομιλία του Αναπληρωτή Υπουργού, ο οποίος παρουσίασε το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι δεν αναφέρθηκε καθόλου στην αρχή του νομοσχεδίου και απλά παρουσίασε τα άρθρα. Ίσως να μην αναφέρθηκε στην αρχή του νομοσχεδίου, επειδή είναι ένα νομοσχέδιο χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Είναι μια άτακτη, ανεύθυνη και πρόχειρη τακτοποίηση προεκλογικών δεσμεύσεων του κόμματος, το οποίο τόσο επένδυσε στην ψήφο των δημοσίων υπαλλήλων. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αν θέλετε, λίγο την προσοχή σας.
Συγγνώμη!
Και αναρωτιέμαι το εξής: Δεν απασχόλησε καθόλου τον Υπουργό να μας παρουσιάσει το συνολικό του σχέδιο για τη δημόσια διοίκηση στο πρώτο νομοσχέδιο το οποίο κατέθεσε στην Ολομέλεια; Πώς αντιλαμβάνεται ο ΣΥΡΙΖΑ τη λειτουργία του κράτους; Βέβαια, στην τελευταία αποστροφή της ομιλίας του, υπήρχε μία φράση η οποία ενδεχομένως να είναι διαφωτιστική. Ο κύριος Υπουργός μάς είπε ότι θέλει ένα κράτος για τους πολλούς. Εγώ θα αντέτεινα, κύριε Υπουργέ, ότι θέλετε ένα κράτος από πολλούς, ένα κράτος - εργοδότη, ένα μεγάλο κράτος. Και εκεί ακριβώς έγκειται και η διαφορετική φιλοσοφική μας διαφωνία για το πώς αντιλαμβανόμαστε το ρόλο του κράτους. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να αποσαφηνίσω ορισμένα βασικά δεδομένα, διότι ενδεχομένως σε αυτά που μας είπατε δεν έχετε καλή πληροφόρηση. Πράγματι, βάσει των συστημάτων απογραφής που οι προηγούμενες Κυβερνήσεις θεσμοθέτησαν, έτσι ώστε για πρώτη φορά να έχουμε πραγματική εικόνα του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, πιστοποιείται ότι στην αρχή της κρίσης, στο τέλος του 2009, είχαμε περίπου εννιακόσιους είκοσι χιλιάδες υπαλλήλους, ενώ στο τέλος του 2014 είχαμε πέσει περίπου στους εξακόσιους σαράντα χιλιάδες υπαλλήλους. Αυτό το οποίο μας είπατε και το οποίο βρίσκω ενδιαφέρον, είναι ότι το ελληνικό δημόσιο στην αρχή αυτής της μεγάλης κρίσης, όταν δηλαδή είχε κάτι παραπάνω από εννιακόσιες χιλιάδες υπαλλήλους, ήταν περίπου στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Από πού πιστοποιείται αυτό, κύριε Υπουργέ; Το ελληνικό δημόσιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δαπανούσε - στο τέλος του 2009-24 δισεκατομμύρια ευρώ για μισθούς. Στο τέλος του 2014 αυτό το ποσό έπεσε στα 15,7 δισεκατομμύρια. Εάν φαντασιώνεστε ένα κράτος εννιακοσίων χιλιάδων υπαλλήλων και πάλι και κρίνετε ότι αυτό είναι το κατάλληλο μέγεθος για το ελληνικό δημόσιο, από πού θα βρείτε, κύριε Υπουργέ, τα 8 δισεκατομμύρια ευρώ για να πληρώσετε τους πρόσθετους μισθούς; Και από πού στοιχειοθετείται πραγματικά ότι χρειαζόμαστε ένα κράτος εννιακοσίων χιλιάδων υπαλλήλων; Εμείς εξαρχής είχαμε και έχουμε μια ξεκάθαρη άποψη για το πώς αντιλαμβανόμαστε το ρόλο της δημόσιας διοίκησης και το τι κράτος θέλουμε. Ναι, κύριε Υπουργέ, θέλουμε ένα κράτος το οποίο να είναι μικρό, χωρίς περιττές αρμοδιότητες και υπηρεσίες. Θέλουμε ένα κράτος, το οποίο να είναι σύγχρονο, ένα κράτος με απλές διαδικασίες, που θα απελευθερώνει και θα ρυθμίζει με διαφάνεια τη λειτουργία της ιδιωτικής οικονομίας. Δεν θέλουμε ένα κράτος, το οποίο θα μετατρέπεται σε επιχειρηματία - είδαμε τα αποτελέσματα της επιχειρηματικής δράσης του δημοσίου. Δεν θέλουμε ένα κράτος καθολικό εργοδότη. Θέλουμε ένα κράτος, το οποίο θα λειτουργεί επιτέλους με όρους ελάχιστου κόστους και βέλτιστου αποτελέσματος. Ναι, θέλουμε ένα κράτος, το οποίο θα αξιολογεί και θα αξιολογείται συνέχεια, θα εμπιστεύεται και τελικά θα επιβραβεύει τους άξιους, καθώς και την αριστεία των δημοσίων υπαλλήλων. Ξέρω ότι η «αριστεία» είναι μια έννοια, η οποία σας δυσκολεύει ως Κυβέρνηση συνολικά, εάν κρίνω από τις απόψεις του Υπουργού Παιδείας. Όμως εμείς θέλουμε τους άξιους δημοσίους υπαλλήλους να μπορούμε και να τους επιβραβεύουμε και να τους δίνουμε μια διαφορετική προοπτική καριέρας. Πάνω από όλα όμως θέλουμε ένα κράτος, το οποίο για να είναι στην υπηρεσία του πολίτη θα πρέπει να σέβεται και τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου. Ένα κράτος που θα είναι πηγή αλληλεγγύης και αξιών για όλη την Ελλάδα και που θα μπορεί να είναι καινοτόμο στην εισαγωγή των νέων τεχνολογιών, έτσι ώστε να μπορεί πραγματικά να διευκολύνει την εξυπηρέτηση του πολίτη και του επιχειρηματία. Αυτό το κράτος θέλαμε και αυτό το κράτος επιχειρήσαμε να οικοδομήσουμε. Και όλο αυτό το σχέδιο, κύριε Υπουργέ και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αποτυπώθηκε σε ένα συνεκτικό κείμενο, τη «Στρατηγική για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση», το οποίο εγκρίθηκε από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης και υλοποιήθηκε με μεγάλη ταχύτητα τους δεκαοκτώ μήνες που ήμουν Υπουργός. Προχωρήσαμε σε σημαντικότατη αναδιοργάνωση των δομών του ελληνικού δημοσίου. Για πρώτη φορά όλα τα Υπουργεία απέκτησαν καινούργια οργανογράμματα, μέσα από διαδικασία αξιολόγησης των δομών. Διότι, πώς ξέρετε πραγματικά, κύριε Υπουργέ και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πόσους υπαλλήλους χρειάζεται μια υπηρεσία, εάν δεν αξιολογήσετε τις δομές της και εάν δεν προσδιορίσετε με ακρίβεια τι πρέπει να κάνει μια υπηρεσία; Εσείς αντιστρέφετε αυτή τη λογική και θέλετε να φέρετε πρώτα τους υπαλλήλους μέσα και μετά να σκεφτούμε τι θα τους κάνουμε. Προφανώς, δεν είναι αυτή η σωστή προσέγγιση. Εμείς επενδύσαμε στην αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Ψηφίσαμε καινούργιο νόμο επιλογής προϊσταμένων, τον οποίον καταργείτε τώρα. Σας παρέδωσα καινούργιο, έτοιμο νομοσχέδιο για την αξιοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων, το οποίο προφανώς και δεν κρίνατε ικανοποιητικό και μάλλον θα το έχετε αρχειοθετήσει σε κάποιο από τα ντουλάπια του Υπουργείου! Εμείς προχωρήσαμε σε πραγματικό εξορθολογισμό των διοικητικών διαδικασιών. Εκσυγχρονίσαμε τα ΚΕΠ, στηρίξαμε τα ΚΕΠ. Δεν προβαίνουμε σε αποσπασματικές ρυθμίσεις, όπως αυτή που στην ουσία θέλετε να μετατρέψετε τα ΚΕΠ σε γκισέ πώλησης ΦΕΚ. Και, ναι, εμείς ενισχύσαμε τη διαφάνεια και τη λογοδοσία ουσιαστικά, στην πράξη και όχι στα λόγια. Θα επανέλθω σε αυτό. Είναι προφανές, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι οι δικές σας ιδεολογικές κατευθύνσεις από τις οποίες απορρέει και η πολιτική σας είναι διαφορετικές. Ναι, θέλετε ένα μεγάλο κράτος. Ναι, θέλετε ένα κράτος στο οποίο οι συνδικαλιστές θα έχουν πρώτο λόγο. Ναι, σας αρέσει ο εξισωτισμός προς τα κάτω, ο οποίος τελικά οδηγεί και σε αναξιοκρατία. Μου κάνει πραγματικά εντύπωση, κύριε Υπουργέ, ότι μέτρησα στην ομιλία σας τουλάχιστον δώδεκα αναφορές σε πελατειακό κράτος. Και μου κάνει εντύπωση ότι εσείς μιλάτε για πελατειακό κράτος. Και μου κάνει εντύπωση για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι πολιτικός και ο δεύτερος είναι προσωπικός. Ξέρετε, υπήρχαν πράγματι πολλοί πελάτες των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας και του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι βολεύτηκαν μέσα από διακανονισμούς πελατειακών σχέσεων στο δημόσιο και εν πολλοίς η παθογένεια του ελληνικού δημοσίου οφείλεται ακριβώς σε αυτές τις πελατειακές σχέσεις. Εμείς αυτές τις πελατειακές σχέσεις επιχειρήσαμε να τις ξηλώσουμε. Αλλά, ξέρετε τι έγινε; Οι πελάτες αυτού του μεγάλου κράτους, αυτοί οι οποίοι προσέβλεπαν σε έναν διορισμό στο δημόσιο, οι δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι ήταν ικανοποιημένοι με ένα status αναξιοκρατίας, τι έκαναν, κύριε Υπουργέ; Προσέτρεξαν σε καινούργιους προστάτες. Βρήκαν εσάς, όχι εσάς προσωπικά αλλά τον ΣΥΡΙΖΑ. Εσείς κληρονομήσατε τους παλιούς πελάτες του πολιτικού συστήματος όταν εγκατέλειψαν τα κόμματα εξουσίας. Γι' αυτό αγωνίζεστε με νύχια και με δόντια για να τους υπερασπιστείτε. Πράγματι, έχει δίκιο ο εισηγητής μας ότι δώσατε μια καινούργια διάσταση στο «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» που φώναζε κάποτε το ΚΚΕ.
Το φωνάζει και σήμερα, κύριε Μητσοτάκη.
Και τώρα το φωνάζετε, εξακολουθείτε. Ο κύριος Υπουργός, όμως, λέει νόμος είναι το δίκιο του πελάτη, του πολιτικού πελάτη, αλλά και του προσωπικού πελάτη, κύριε Υπουργέ. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γιατί εκνευρίζεστε, κύριοι συνάδελφοι;
Εσείς μάλλον εκνευρίζεστε.
Περιμένετε. Θα τα ακούσετε. Έχουμε ήπιο κλίμα στην Αίθουσα σήμερα. Δεν υπάρχει κανείς λόγος να οξύνουμε τα πράγματα. Με νηφαλιότητα θα ακουστούν όλες οι προτάσεις.
Το κακό είναι ότι διαλύσατε και τα θεσμικά.
Περιμένετε. Θα τα ακούσετε όλα.
Σαράντα χρόνια. Κουραστήκαμε.
Γιατί ξαφνικά τέτοια αναταραχή όταν μπαίνουμε στα ζουμερά θέματα; Περιμένετε και θα τα ακούσετε όλα. Σας είχα για ήπια συνάδελφο. Δεν υπάρχει λόγος.
Ήπια είμαι.
Κυρία Θελερίτη, σας παρακαλώ. Συνεχίστε, κύριε Μητσοτάκη.
Κύριε Υπουργέ, κατέθεσα στον Πρωθυπουργό, μαζί με τον κ. Κεδίκογλου, μία ερώτηση, η οποία απαντήθηκε πράγματι από τον κ. Παππά για το αν στην περίπτωση στοιχειοθετείται σύγκρουση συμφέροντος με βάση αυτά τα οποία ορίζει ο κώδικας δεοντολογίας των μελών της Κυβέρνησης ο οποίος εξ όσων γνωρίζω εξακολουθεί να ισχύει. Διαβάζω την παράγραφο 2 του Κώδικα: «Κάθε μέλος της Κυβέρνησης οφείλει να δηλώνει στον Πρωθυπουργό κατά την ανάληψη των καθηκόντων του τυχόν υπάρχουσα σύγκρουση συμφερόντων. Η σύγκρουση αυτή θα πρέπει να διευθετείται πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του». Κύριε Υπουργέ, δεν σας μέμφομαι προφανώς για το γεγονός ότι είχατε μία δυναμική δικηγορική παρουσία πριν μπείτε στην πολιτική. Από τη στιγμή όμως, που έχετε συνάψει επαγγελματικά ιδιωτικά συμφωνητικά με πελάτες σας δεν είναι δυνατό να είστε στη θέση, στην οποία βρίσκεστε. Είστε ο ορισμός της σύγκρουσης συμφέροντος. Εάν κάποτε η σύγκρουση συμφέροντος διδάσκεται σε κάποιο εγχειρίδιο πολιτικής επιστήμης θα έχει το δικό σας όνομα ως παράδειγμα. Θα μπορούσατε να είχατε αναλάβει οποιοδήποτε άλλο Υπουργείο. Δεν μπορείτε, όμως, αυτήν τη στιγμή να νομοθετείτε και με αυτόν τον τρόπο να διευκολύνετε τους παλιούς σας πελάτες. Έγινε μία αίτηση κατάθεσης εγγράφων από τρεις συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας την κ. Ασημακοπούλου, τον κ. Γεωργαντά και την κ. Κεραμέως. Με βάση την αίτηση αυτή ζητήθηκε από τον Δικηγορικό Σύλλογο να κατατεθούν αντίγραφα των εργολαβικών συμβάσεων, τα οποία αφορούν εσάς και τις δικηγορικές εταιρείες στις οποίες συμμετείχατε. Πράγματι, ο Δικηγορικός Σύλλογος επέστρεψε όλα αυτά τα ιδιωτικά συμφωνητικά, τα οποία θα ήθελα απλά να καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής για να υπάρχουν. Ενδεικτικά ανασύρω ένα τέτοιο συμφωνητικό με ημερομηνία 27-1-2015, δηλαδή δύο μέρες αφότου είχε εκλεγεί η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, κατατεθειμένο στον Δικηγορικό Σύλλογο στις 30-1-2015, αφότου είχατε ορκιστεί. Ενδεικτικά αναφέρει ότι η αμοιβή του δικηγόρου - δεν γνωρίζουμε για ποια υπηρεσία πρόκειται - οφείλεται ακέραιη και σε περίπτωση συμβιβασμού, νομοθετικής ή άλλης εξώδικης ρύθμισης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε δύο λεπτά τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα πω τίποτα παραπάνω γιατί σε καμμία περίπτωση αυτό δεν είναι μία προσωπική διαμάχη που έχω με τον Πρωθυπουργό. Καταθέτω όλα τα σχετικά συμφωνητικά, μαζί με το διαβιβαστικό του Δικηγορικού Συλλόγου, στα Πρακτικά. Όποιος θέλει νομίζω ότι μπορεί να τα δει και μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Αλλά, κύριε Υπουργέ, παρακαλώ, εσείς ειδικά, όταν μιλάτε για πελατειακές σχέσεις θα πρέπει να είστε πιο προσεκτικός. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρία Πρόεδρε, κλείνω, για να μην καταχραστώ και τον χρόνο της δευτερολογίας μου, με μία παρατήρηση για το ζήτημα των ανεξάρτητων αρχών. Θα επανέλθω και στη συζήτηση επί των άρθρων. Το ζήτημα αυτό το έθιξαν στις ομιλίες τους και συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, η κ. Κεραμέως αναφέρθηκε εκτενώς και ο κ. Κεδίκογλου αλλά και συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ. Θα μας εξηγήσετε επιτέλους τι ακριβώς θέλετε να κάνετε; Γιατί βάζετε όριο ηλικίας στις ανεξάρτητες αρχές; Και, εν πάση περιπτώσει, το όριο ηλικίας θα ισχύσει χωρίς μεταβατική διάταξη; Θα υπάρξει αυτοδίκαιη παύση εν μέσω θητείας; Αυτό σκοπεύετε να κάνετε; Διότι αν σκοπεύετε να κάνετε αυτό αγγίζει τα όρια του συνταγματικού πραξικοπήματος και εσείς ως συνταγματολόγος θα έπρεπε να το ξέρετε καλύτερα. Παρακαλώ, εδώ και τώρα, για το συγκεκριμένο θέμα να αποσαφηνίσετε ποιες είναι οι προθέσεις της Κυβέρνησης. Αν μεν θέλετε να βάλετε όριο ηλικίας, το οποίο θα ισχύει από εδώ και στο εξής, είμαστε ανοιχτοί να το συζητήσουμε, να δούμε τις προϋποθέσεις και να δούμε το σκεπτικό. Αλλά σε καμμία περίπτωση, σε καμία περίπτωση, δεν πρόκειται να δεχτούμε διακοπή των θητειών των ανεξάρτητων αρχών, επικαλούμενοι ένα όριο ηλικίας, το οποίο θα προσθέσετε τώρα. Θέλω να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι σε αυτή την Αίθουσα. Η ανεξαρτησία των ανεξάρτητων αρχών διασφαλίζεται ακριβώς από το γεγονός ότι έχουν θητεία. Τη στιγμή που θα καταστρατηγήσετε τη θητεία δεν υπάρχουν ανεξάρτητες αρχές. Ήταν ήδη απαράδεκτη η παρέμβαση του Αναπληρωτή Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών στη διοίκηση της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, μία εξαιρετική ανεξάρτητη αρχή, όπου ζήτησε με το έτσι θέλω την παραίτηση του προέδρου και όλων των μελών του διοικητικού συμβουλίου. Τι θέλετε να κάνετε επιτέλους με τις ανεξάρτητες αρχές; Δεν σας φτάνει το γεγονός ότι διορίζετε συγγενείς και φίλους ως γενικούς γραμματείς σε όλες τις θέσεις ευθύνης; Βάλτε επιτέλους ένα φρένο σε αυτή την προσπάθεια, την οποία κάνετε να βλέπετε το κράτος ως λάφυρο. Αποσαφηνίστε ξεκάθαρα τι προτίθεστε να κάνετε με τις ανεξάρτητες αρχές. Επαναλαμβάνω: Εάν η σκέψη σας είναι να διακοπούν οι θητείες των υφιστάμενων μελών, αυτό είναι κάτι το οποίο είναι απαράδεκτο και θα μας βρείτε σθεναρά απέναντι. Ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό παρακαλώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μητσοτάκη. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για μια σύντομη παρέμβαση.
Θα κάνω τρεις πολύ σύντομες παρατηρήσεις. Η πρώτη επί της αρχής: Ορθά η αντιπαράθεσή μας έγκειται στο πώς βλέπουμε τον ρόλο του κράτους. Το θέμα δεν είναι επί του μεγέθους. Οι στατιστικές είναι αυτές που έλεγα. Μπορούμε να τις δούμε και σε επίπεδο ΟΟΣΑ και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά είναι λάθος να ξεκινάμε τη συζήτηση από το κόστος. Το αρχικό ερώτημα είναι για ποιον σκοπό χρειαζόμαστε το κράτος. Θα μπορεί το κράτος να εξυπηρετεί τις βασικές κοινωνικές λειτουργίες του που το καθιστούν κοινωνικό κράτος, υγεία, παιδεία, εκπαίδευση, ασφάλεια των πολιτών; Ο νεοφιλελευθερισμός δεν θέλει κάτι τέτοιο. Ο νεοφιλελευθερισμός θέλει να μεταφέρει μαζικά δημόσιους πόρους στον ιδιωτικό τομέα, ούτως ώστε να ευνοήσει τα συμφέρονται αυτών των λίγων. Γι' αυτό μιλάμε για κράτος των πολλών κατά τη δική μας έννοια και κράτος των λίγων κατά τη δική σας. Αν δείτε τα σκανδιναβικά κράτη, για παράδειγμα, είναι κράτη που έχουν πολύ μεγαλύτερο δημόσιο τομέα από τον δικό μας και ταυτόχρονα είναι κράτη που έχουν σημαντική επιχειρηματικότητα, σημαντική παραγωγικότητα. Αυτό είναι μια κλασική απόδειξη ότι το μέγεθος δεν επηρεάζει, όταν η οργάνωση του κράτους είναι ορθολογική. Και προφανώς, η οργάνωση του κράτους δεν είναι ορθολογική, γιατί έχει οικοδομηθεί σε αυτό το πελατειακό σύστημα, που και τα δύο κόμματα του παλαιοκομματισμού είχατε εγκαθιδρύσει. Η δεύτερη παρατήρηση είναι επί των ανεξάρτητων αρχών, επί του ΑΣΕΠ και του Συνηγόρου του Πολίτη, απ' όπου ξεκίνησε η αρχική ρύθμιση. Θυμίζω ότι το άρθρο 2 του ν. 2190/1994 προέβλεπε για τα μέλη του ΑΣΕΠ όριο ηλικίας τα εβδομήντα έτη και για τον Πρόεδρο του ΑΣΕΠ όριο ηλικίας τα εβδομήντα πέντε έτη. Αυτή η διάταξη καταργήθηκε μελλοντικά, με αποτέλεσμα σήμερα το ΑΣΕΠ να έχει μια αρκετά γερασμένη σύνθεση. Σε επανειλημμένες συναντήσεις που είχα με τον Πρόεδρο του ΑΣΕΠ προχώρησα σε μια πολύ ήπια διόρθωση. Δηλαδή, κράτησα το όριο ηλικίας στα εβδομήντα έτη για τα μέλη του ΑΣΕΠ και κατέβασα το όριο ηλικίας από τα εβδομήντα πέντε έτη στα εβδομήντα τρία έτη, που δεν το λες και τόπο στα νιάτα, με την απλή σκέψη ότι στο εξηκοστό έβδομο έτος συνταξιοδοτείται ο δικαστής - συνήθως είναι μια από τις βασικές δεξαμενές της στελέχωσης των ανεξάρτητων αρχών οι συνταξιούχοι δικαστές - οπότε εξαετής είναι η θητεία του Προέδρου του ΑΣΕΠ και από τα εξήντα επτά έτη να φτάνει στα εβδομήντα τρία έτη. Πρόκειται για μια απόλυτα λογική ρύθμιση, που επαναλαμβάνω ότι έγινε μετά από επανειλημμένες διαβουλεύσεις με τον Πρόεδρο του ΑΣΕΠ, για να μη φανεί ότι υπάρχει μια οποιαδήποτε στοχευμένη ρύθμιση. Στη συνέχεια, επειδή θέλω να εισαγάγω αντικειμενικές, γενικές και απρόσωπες ρυθμίσεις, μου φάνηκε λογικό αυτή η ρύθμιση που αφορούσε μόνο τις ανεξάρτητες αρχές ευθύνης μας να επεκταθεί και στις άλλες ανεξάρτητες αρχές. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο αιφνιδιασμού. Η ρύθμιση είναι γενική και απρόσωπη και εξ αυτού του λόγου θεωρώ ότι δεν υπάρχει θέμα συνταγματικότητας.
Από πότε θα ισχύσει αυτό;
Από σήμερα.
Δηλαδή;
Το τρίτο θέμα το οποίο θέλω…
Όχι, να το ξεκαθαρίσετε πρώτα αυτό.
Το ξεκαθαρίζω.
Δηλαδή, αν κάποιος είναι εβδομήντα ενός ετών, θα φύγει;
Αν κάποιος είναι εβδομήντα ενός και υπηρετεί…
Δεν θα εξαντλήσει τη θητεία του;
Μισό λεπτό, το όριο ηλικίας δεν πρέπει να υπηρετηθεί;
Άρα θα τους παύσετε.
Ναι, ακριβώς, αυτή είναι η άποψή μου.
Δεν υπάρχει όριο ηλικίας σε αυτές τις αρχές.
Θέλετε να τους αλλάξετε όλους.
Το τρίτο θέμα, για το οποίο πρέπει να τοποθετηθώ, είναι το θέμα της σύγκρουσης συμφερόντων. Να θυμίσω ότι δεν είχε τεθεί έτσι εξαρχής το ζήτημα, όταν - όχι απ' αυτήν την Αίθουσα, από τα χαλκεία των μέσων μαζικής ενημέρωσης - είχε εξαπολυθεί η ανοίκεια και συκοφαντική επίθεση σε βάρος μου. Η αρχική κατηγορία ήταν ότι με επικείμενη την υπουργοποίησή μου συνήπτα συμφωνητικά υποσχόμενος διορισμό σε αντάλλαγμα 12%. Πώς κατέρρευσε αυτή η συκοφαντική και παντελώς ανυπόστατη κατηγορία; Όταν εγώ - όχι εσείς με την αναφορά κατάθεσης εγγράφων - ζήτησα από τον Δικηγορικό Σύλλογο να άρει το δικηγορικό απόρρητο και να θέσει σε δημοσιότητα όλα τα συμφωνητικά τα οποία είχα συνάψει. Όταν, λοιπόν, αυτή η βρωμερή συκοφαντία κατέρρευσε, αντικαταστάθηκε με το επιχείρημα που άκουσα σ' αυτήν την Αίθουσα και στο οποίο θα τοποθετηθώ - γιατί πράγματι αυτό είναι ένα θέμα αρχής - αν υπάρχει δηλαδή σύγκρουση συμφερόντων, όταν ένας δικηγόρος δικηγορούσε πριν, όχι απλώς πριν αναλάβει υπουργικά καθήκοντα, αλλά πριν να έχει πολιτικό ρόλο, πριν εκλεγεί Ευρωβουλευτής, που ήταν η πρώτη δική μου πολιτική επίσημη ανάμειξη στην πολιτική, πέρα από την κοινωνική δράση. Υπάρχει, λοιπόν, σε αυτήν την περίπτωση σύγκρουση καθηκόντων; Για να γίνω σαφής, η αιτίαση δεν είναι ότι προσδοκώ οποιοδήποτε πλέον συμφέρον από προηγούμενη δικηγορική υπόθεση, γιατί οποιαδήποτε σχέση μου με τέτοιες υποθέσεις έχει οριστικά διαρραγεί. Το ερώτημα είναι: Κάποιος που υπηρετούσε στο παρελθόν συμφέροντα εργαζομένων μπορεί να είναι και Υπουργός; Με λίγα λόγια, μιλάμε για διαπλοκή ακόμη και όταν εκπροσωπείς εργαζομένους; Διαπλεκόμενος με τις καθαρίστριες, τους σχολικούς φύλακες, τους εκπαιδευτικούς, μπορεί κάποιος να είναι Υπουργός; Να το πω σαφέστατα, γιατί έτσι είναι το ερώτημα. Υπάρχει σύγκρουση με το δημόσιο συμφέρον με μια αντίστοιχη δραστηριότητα; Υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων, αλλά είναι αλλιώς. Και μάλιστα, είναι σύγκρουση συμφερόντων που δεν την έχουμε ανακαλύψει εμείς, η Αριστερά, ούτε είναι πρόσφατο γεγονός. Ένας από τους ιστορικούς Πρωθυπουργούς της Αγγλίας ήταν ο Μπέντζαμιν Ντισραέλι, ιδρυτής της ιδεολογίας των «Τόρις». Συντηρητικός ήταν. Απροσδόκητα το 1845 ο Ντισραέλι ανακοίνωσε ότι στην Αγγλία δεν υπήρχε ένα έθνος, αλλά δύο έθνη. Το έθνος των πλουσίων και το έθνος των φτωχών. Αυτή τη μεταφορά τη χρησιμοποίησε αργότερα και ο Λένιν, για να πει το αυτονόητο, ότι η κοινωνία δεν είναι ένα ενιαίο πράγμα, στην κοινωνία υπάρχουν οι πάνω και οι κάτω, οι πολλοί και οι λίγοι. Εμείς, η Αριστερά και εγώ προσωπικά, δεν έχουμε περιστασιακή σχέση με τους πολλούς, έχουμε οργανική σχέση μαζί τους. Είμαστε μαζί τους και στον δρόμο και στη θεωρία και στα δικαστήρια. Εξαιτίας αυτής της οργανικής και μόνιμης σχέσης μιλάει ο Γκράμσι για τους οργανικούς διανοούμενους. Όταν, λοιπόν, εγώ εκπροσωπούσα τους ανθρώπους αυτούς, εκπλήρωνα έναν πολιτικό ρόλο που συνεχίζω και σήμερα να τον εκπληρώνω. Γιατί δεν υπάρχει αντίθεση με το δημόσιο συμφέρον; Γιατί το συμφέρον των πολλών είναι το γενικό συμφέρον και γιατί το δίκαιο των πολλών - τώρα που δεν είμαστε απλώς Αριστερά της διαμαρτυρίας, αλλά Αριστερά που ασκεί τουλάχιστον την κυβερνητική εξουσία - μπορεί να γίνει θετικό δίκαιο. Και δεν έχουμε καμμία σύγκρουση συμφερόντων σε αυτό, γιατί τους ίδιους εξυπηρετούσαμε και τότε, τους ίδιους εξυπηρετούμε και τώρα και δεν είναι προσωπικό μου ζήτημα, δεν ασκώ προσωπική πολιτική. Ασκώ την πολιτική που πάντοτε η κοινωνική αριστερά ασκούσε και τώρα στο πλαίσιο μιας κυβέρνησης που είναι κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση εξακολουθώ να δρω. Γιατί αυτό που θέλουμε εμείς είναι πράγματι ένα κράτος των πολλών και τα συμφέροντα των πολλών πάντα εξυπηρετούσα, χωρίς αυτό να συνιστά οποιαδήποτε σύγκρουση συμφερόντων εκ μέρους μου.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κυρία Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Κι εγώ κυρία Πρόεδρε, θέλω τον λόγο.
Μισό λεπτό, κύριε Μητσοτάκη, θα σας δώσω τον λόγο. Εσείς, κύριε Λοβέρδο, γιατί θέλετε τον λόγο, δεν έχω καταλάβει. Δεν είστε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Επομένως δεν έχετε τον λόγο σε καμμία περίπτωση. Μιλήσατε χθες ως αγορητής, σωστά;
Πολύ σωστά, αλλά…
Αλλά τι;
Υπάρχει ένα ζήτημα.
Όχι, δεν υπάρχει κανένα ζήτημα.
Θέλω να με ακούσετε. Ένα λεπτό, δεν πρόκειται να σας απασχολήσω για πολύ.
Κύριε Λοβέρδο, με συγχωρείτε, για να σας ακούσω και εγώ και όλη η Αίθουσα, πρέπει να σας δώσω τον λόγο. Δεν σας έδωσα τον λόγο.
Ζητώ τον λόγο.
Όχι, γιατί προηγούνται άλλοι. Όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος στον οποίο προηγούνται και τους οποίους ήδη ανακοίνωσα, τότε θα σας δώσω τον λόγο, συμφωνούμε;
Πότε δηλαδή;
Όταν μιλήσουν ο κ. Μητσοτάκης που ζήτησε τον λόγο, ο κ. Πετράκος, ο κ. Παππάς και ο κ. Θεοχάρης. Εντάξει; Θα σας δώσω τον λόγο τότε. Ο κ. Μητσοτάκης έχει τον λόγο για ένα λεπτό.
Όχι για ένα λεπτό, για λίγο περισσότερο.
Για ένα λεπτό κύριε Μητσοτάκη.
Μπορώ να κάνω χρήση του χρόνου της δευτερολογίας μου, κυρία Πρόεδρε;
Ωραία, μπορείτε να κάνετε χρήση, τρία λεπτά σας έμειναν από τη δευτερολογία.
Έ, τώρα!
Θα δείξω και μία ανοχή.
Μην τα μετράτε τοις μετρητοίς. Κύριε Υπουργέ, φοβούμαι ότι πήρατε τον λόγο για να δώσετε κάποιες εξηγήσεις και τα κάνατε χειρότερα τα πράγματα. Άκουσα την απίστευτη εξήγηση ότι δεν υπάρχει διαπλοκή και σύγκρουση συμφερόντων όταν υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα των πολλών ή των αδύναμων και υπάρχει διαπλοκή μόνο όταν συγκρουόμαστε με το κατεστημένο. Αλήθεια; Εμείς σας ασκήσαμε κριτική, επειδή έχετε προσωπικό οικονομικό όφελος, όπως προκύπτει από τα εργολαβικά συμφωνητικά, διευκολύνοντας τους πελάτες σας. Δεν μας ενδιαφέρει ποιοι είναι οι πελάτες σας, αν είναι καθαρίστριες, αν είναι σχολικοί φύλακες, αν είναι μιντιάρχες. Δεν λέμε αυτό, κύριε Υπουργέ. Και, εν πάση περιπτώσει, για δώστε μας μία εξήγηση. Τα συμφωνητικά τα οποία μας προσκόμισε ο Δικηγορικός Σύλλογος είχαν υπογραφεί 27 Ιανουαρίου του 2015. Το αμφισβητείτε αυτό; Και κατατέθηκαν στον Δικηγορικό Σύλλογο 30 Ιανουαρίου αφότου είχατε ορκισθεί. Τι είναι αυτό το οποίο σας ανάγκασε να υπογράψετε αυτά τα συμφωνητικά; Αυτά τα συμφωνητικά είναι στο όνομά σας, για να μη κοροϊδευόμαστε και λέμε με σαφήνεια ότι την αμοιβή του 12% θα την πάρετε και σε περίπτωση νομοθετικής ρύθμισης. Θα έχετε, δηλαδή, όφελος οικονομικό και σε περίπτωση που διαλυθεί η εταιρεία τα δικαιώματα αφορούν τον δικηγόρο Γιώργο Κατρούγκαλο. Μα, ποιον κοροϊδεύουμε εδώ, κύριε Υπουργέ, και μας έρχεστε με αυτές τις ηθικολογίες περί των καλών υπερασπιστών των αγώνων των καθαριστριών και των κακών διαπλεκόμενων; Τι είναι αυτά τα οποία λέτε; Η σύγκρουση συμφέροντος ορίζεται ρητά. Μια χαρά είχε προσδιοριστεί και από τους φιλελεύθερους του 19ου αιώνα, τους οποίους υπερασπίζεστε. Για άλλο, λοιπόν, σας ασκήσαμε κριτική. Και σε αυτό το άλλο δεν έχετε απαντήσει, κύριε Υπουργέ. Και είστε πολιτικά και ηθικά εκτεθειμένος. Και προσωπικά εσείς και ο κύριος Πρωθυπουργός, ο οποίος έσπευσε να σας καλύψει. Δεν θα πω τίποτε άλλο γι' αυτό το θέμα. Νομίζω ότι και η κοινωνία και οι πολίτες που σας παρακολουθούν έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους. Εξάλλου, τα στοιχεία και τα ιδιωτικά συμφωνητικά, τα οποία κατατέθηκαν, μιλάνε από μόνα τους. Αν θέλετε, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ρίξτε μια ματιά για να μπορέσετε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας πριν να σπεύσετε την επόμενη φορά να χειροκροτήσετε - όχι βέβαια με πολύ μεγάλη θέρμη - τον Υπουργό. Έρχομαι, όμως, στο δεύτερο θέμα. Αυτό που μας λέτε - για να καταλάβουμε, δηλαδή - είναι ότι το όριο ηλικίας, το οποίο θεσπίζεται για όλες τις ανεξάρτητες αρχές, θα ισχύσει αμέσως. Δηλαδή, κάποιος που είναι άνω των εβδομήντα θα πρέπει να παραιτηθεί, επειδή εσείς σπεύδετε στη μέση της θητείας του να επιβάλετε ένα όριο ηλικίας σε ανεξάρτητες αρχές, οι οποίες δεν έχουν όριο ηλικίας. Αλήθεια, έτσι αντιλαμβάνεστε τις ανεξάρτητες αρχές; Όταν εσείς, ως συνταγματολόγος, δίνατε αγώνες για την συνταγματική κατοχύρωση των ανεξάρτητων αρχών, αυτό αντιλαμβανόσασταν; Πώς, δηλαδή, διασφαλίζεται η ανεξαρτησία μιας ανεξάρτητης αρχής, εάν δεν τηρείται η θητεία αυτών που τη στελεχώνουν; Αυτό που κάνετε είναι πρωτοφανές. Ελπίζω, σας ζητώ, να το επαναξιολογήσετε. Σας ζητώ τουλάχιστον να βάλετε μεταβατική διάταξη και να συζητήσουμε από εδώ και στο εξής αν πρέπει να υπάρχουν ηλικιακά όρια. Αυτό να το συζητήσουμε, πράγματι. Δεν θέλουμε γεροντοκρατία. Εσείς ο ίδιος ξέρετε πολύ καλά, εξάλλου, ότι η θητεία δώδεκα μελών του ΑΣΕΠ έχει ήδη λήξει. Και ο κ. Βούτσης το ξέρει. Το κουβεντιάζαμε από την προηγούμενη κυβέρνηση ότι είχαμε πρόβλημα.
Φωτογραφικό είναι.
Αν θέλετε, λοιπόν, ανανέωση του στελεχικού δυναμικού, ναι, να το συζητήσουμε. Αλλά, αν σκοπεύετε να διακόψετε βίαια τις θητείες προέδρων και μελών ανεξάρτητων αρχών με τη δικαιολογία ότι βάζετε ένα όριο ηλικίας, αυτό είναι απαράδεκτο, είναι φωτογραφικό, το κατακρίνουμε και σας ζητούμε και τώρα να το αποσύρετε.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ναι, κύριε Κατρούγκαλε.
Επί του προσωπικού. Ξέρετε καλά, γιατί έχω δημοσιεύσει αμέσως μετά τη συκοφαντική επίθεση των χαλκείων εναντίον μου, αναλυτική δήλωση, στην οποία φαίνεται ότι αυτή η διαφορά των συμφωνητικών ήταν μια παλιά μισθολογική διαφορά του 2012, η οποία έχει λήξει μετά από δήλωση των εργαζομένων που αφορούσε. Δεν μπορώ να καταλάβω - ή μάλλον μπορώ να καταλάβω, αλλά το θεωρούσα κατώτερο της ιδέας μου για εσάς - γιατί επαναλαμβάνετε μια βρωμερή συκοφαντία, την οποία κανένας άλλος δεν είχε επαναλάβει μέχρι στιγμής σε αυτή την Αίθουσα. Η συζήτηση για τη σύγκρουση συμφερόντων ήταν σε επίπεδο αρχής και εκεί τοποθετήθηκα. Επαναφέρετε ένα θέμα που έχει λήξει, παντελώς κατασκευασμένο, στηριγμένο σε παραχάραξη ενός συμφωνητικού, το οποίο φαίνεται από το ίδιο του το σώμα ότι αφορούσε μια μισθολογική διαφορά. Δεν πρόκειται να συνεχίσω άλλο αυτή τη συζήτηση μαζί σας. Ούτως ή άλλως, τα χαλκεία τα αντιμετωπίζω σε δίκη σε λιγότερο από ένα μήνα. Η δικαστική εξουσία θα αποφασίσει επ' αυτών. Απλώς είναι κακό για την ποιότητα της δημοκρατίας να εκφυλίζεται μια συζήτηση, που θα έπρεπε να είναι σε επίπεδο αρχών, στο επίπεδο αυτό.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να απαντήσω.
Για μισό λεπτό μόνο.
Κύριε Υπουργέ, καμμία συζήτηση δεν εκφυλίζεται όταν μιλάμε με πραγματικά δεδομένα. Όπως σας είπα, σας σέβομαι ως πολιτικό αντίπαλο, σας σέβομαι ως δικηγόρο. Επισημαίνω με στοιχεία τη σύγκρουση συμφερόντων. Με τα χαλκεία - εντός ή εκτός εισαγωγικών, όπως θέλετε πείτε τα - θα τα βρείτε στη δικαιοσύνη. Εδώ πέρα, όμως, κάνουμε πολιτική αντιπαράθεση. Και θα καταλάβετε ότι από τη στιγμή που ασκείτε εκτελεστική εξουσία θα είστε ανοιχτός σε πολιτική κριτική. Δεν έκανα καμμία προσωπική αναφορά στον χαρακτήρα σας. Καμμία. Πολιτική κριτική ασκώ. Και θα μάθετε επιτέλους να την δέχεστε, όπως τη δεχόμασταν κι εμείς όσο καιρό ήμασταν στην κυβέρνηση, όπου είχατε καταφερθεί εναντίον μας - όχι εσείς προσωπικά, αλλά το κόμμα το οποίο εκπροσωπείτε - με χυδαίους και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς. Εδώ πέρα, λοιπόν, είμαστε. Θα μιλάμε πολιτικά. Προφανώς και η σύγκρουση συμφέροντος είναι κάτι, το οποίο δεν ενέχει ποινικές ευθύνες. Πολιτικό είναι το ζήτημα. Είναι βαθιά πολιτικό. Και τελικά, αυτοί που θα μας κρίνουν είναι οι πολίτες, οι οποίοι μας ακούνε.
Εφόσον δόθηκαν οι εκατέρωθεν εξηγήσεις, τελειώνει αυτός ο κύκλος της αντιπαράθεσης. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Πετράκος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, για δώδεκα λεπτά. Κύριε Πετράκο, θέλετε να κάνετε χρήση και της δευτερολογίας σας;
Μάλιστα, κυρία Πρόεδρε.
Ωραία, έχετε δεκαοκτώ λεπτά, κύριε Πετράκο.
Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κύριος Υπουργός, ο κ. Κατρούγκαλος δεν χρειάζεται τη δική μου συνηγορία, γιατί έχει απαντήσει. Αποτελεί, όμως, πρόκληση - και λυπάμαι πάρα πολύ - γιατί δείχνει ένδεια επιχειρημάτων από την πλευρά του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας να θέτει θέματα τα οποία έχουν απαντηθεί. Σήμερα απαντήθηκαν για μία ακόμα φορά. Αυτό γίνεται γιατί ενοχλείται για την ουσία του νομοσχεδίου προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης, όπως και όλοι όσοι έχουν τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη και λογική. Πρέπει να τελειώνει το θέμα, επειδή μας παρακολουθεί ο ελληνικός λαός, οι Έλληνες εργαζόμενοι και κυρίως οι άδικα απολυμένοι, οι οποίοι αποκαθίστανται σήμερα με αυτό το νομοσχέδιο και οι οποίοι αποτελούν τα πιο χαμηλόμισθα στρώματα της δημόσιας διοίκησης, γιατί αυτοί απολύθηκαν. Αυτοί ξέρουν και καταλαβαίνουν, όπως ξέρει και ο ελληνικός λαός. Όταν έρχεται ένας νόμος να τους δικαιώσει, ποια ανάγκη έχουν να δώσουν τα 12, τα 100 στον κύριο Υπουργό; Μας δουλεύουν; Αφού έρχεται ο νόμος και τους δικαιώνει! Στοιχειώδη λογική έχει καθένας που μας ακούει! [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Όμως, επειδή μας προκαλούν, μήπως θέλουν να τους θυμίσουμε τι έκαναν, να τους θυμίσω για τις διώξεις που είχαν ασκήσει σε χιλιάδες στελέχη και μέλη της δημόσιας διοίκησης, επειδή δεν υπέκυπταν ή επειδή ήταν αριστεροί; Θέλω να τους θυμίσω τρία παραδείγματα: Να τους θυμίσω τις διώξεις που υπέστη ο πρώην προϊστάμενος του ΕΛΓΑ της Τρίπολης κάθε φορά που αναλάμβανε η Νέα Δημοκρατία; Να τους θυμίσω τις διώξεις που υπέστη συνάδελφος Βουλευτής από την Α΄ Θεσσαλονίκης, εργαζόμενη στον ΟΑΕΔ; Θα τα πει η ίδια. Ή να τους θυμίσω το πώς αντιλαμβάνονταν τη δημόσια διοίκηση, όσον αφορά στην εκπαιδευτικό, η οποία έκανε τη δουλειά της και έπιασε τον γιο του κ. Σαμαρά να επιχειρεί να αντιγράψει; Και επειδή έκανε τη δουλειά της, απελύθη, αλλά μετά δικαιώθηκε.
Δεν αφήνετε τα παιδιά τώρα;
Δεν ήθελα να πάω σε αυτήν τη λογική, κύριε Μητσοτάκη, αλλά μη μας προκαλείτε εσείς!
Είναι ντροπή αυτό που κάνετε για τα παιδιά! Ντροπή! Ντροπή σας!
Η ντροπή είναι δική σας, γιατί ενοχλείστε…
Και τα παιδιά θα εμπλέξετε σε αυτήν την ιστορία;
Σας είπα…
Κύριε Μητσοτάκη, αφήστε τον κ. Πετράκο να μιλήσει.
Εγώ δεν σας διέκοψα όταν κάνατε προσωπικές επιθέσεις στον κύριο Υπουργό. Μην ενοχλείστε, λοιπόν. Εγώ δεν ήθελα να ασχοληθώ με αυτά τα ζητήματα.
Μην ασχολείστε, λοιπόν!
Γιατί για μένα προέχει αυτό που κάνατε με μια βαθιά νεοφιλελεύθερη λογική και πολιτική που είχατε στη δημόσια διοίκηση. Στα πέντε μνημονιακά χρόνια γνωρίζουμε όλοι ότι - πέραν των άλλων - κυρίαρχο στοιχείο της νεοφιλελεύθερης επίθεσης αναδείχθηκε και η λυσσαλέα επίθεση των μνημονιακών κυβερνήσεων στο δημόσιο - ευρύτερο και στενό - και στο κοινωνικό κράτος. Με πρόσχημα την περίφημη «οικονομική κρίση» και άλλοθι το μνημόνιο οι μνημονιακές κυβερνήσεις και η οικονομική ελίτ, όπως και οι άλλες κυρίαρχες στην Ευρώπη πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις, προχώρησαν στην πιο άγρια διάλυση κάθε κατάκτησης του κοινωνικού κράτους, στη ριζική αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων. Κατά συνέπεια για μας αποτελεί ύψιστης σημασίας ζήτημα η υπόθεση ανατροπής των μνημονιακών πολιτικών και η προάσπιση του κράτους ως φορέα παροχής των κοινωνικών αγαθών. Γνωρίζουμε και θυμάται o ελληνικός λαός ότι όλη αυτή η επιχείρηση μεθοδεύτηκε από την άρχουσα τάξη, τις μνημονιακές κυβερνήσεις και τα κυρίαρχα μέσα μαζικής ενημέρωσης μέσα από μια πρωτοφανή προπαγάνδα, η οποία έστησε ένα σκηνικό συλλογικής ενοχοποίησης - το περίφημο «μαζί τα φάγαμε» του κ. Πάγκαλου - και προώθησης του κοινωνικού αυτοματισμού. Επιχείρησαν να αναδείξουν ως κυρίαρχο στοιχείο της κρίσης τον δήθεν υπέρογκο και σπάταλο δημόσιο τομέα, καθώς και τις υπέρογκες αμοιβές των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα. Ο Υπουργός απάντησε σχετικά και με τον αριθμό και με τις αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων. Όμως, ο στόχος ήταν να συκοφαντηθεί ο ρόλος του δημοσίου και να παραπλανηθεί η κοινωνία και να νομιμοποιηθούν, στη συνέχεια, τα σχέδια κατάργησης του δημοσίου ως φορέα των δωρεάν, κοινωφελή χαρακτήρα υπηρεσιών του, που πρέπει να παρέχει στην κοινωνία. Δηλαδή, εννοώ να νομιμοποιηθεί η κατάργηση του κοινωνικού κράτους και η ιδιωτικοποίηση των λειτουργιών του. Διότι ο περίφημος αντικρατισμός είναι το ιδεολόγημα που προβάλλουν συχνά οι πολιτικοί εκπρόσωποι του νεοφιλελευθερισμού. Το νεοφιλελεύθερο πρόταγμα συμπυκνώνεται στην απαίτηση «μικρότερο, ευέλικτο και επιτελικό κράτος». Στην πραγματικότητα, αυτή η θέση εκφράζει την απαίτηση του χρηματιστηριακού κεφαλαίου και των μονοπωλίων της εποχής του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού για κατοχύρωση από το κράτος απόλυτης ασυδοσίας στη δράση τους. Συγκεκριμένα, το αίτημα για μικρότερο κράτος υπονοεί την παράδοση του δημόσιου πλούτου στο κεφάλαιο, την κατακρήμνιση των στοιχειωδών δομών πρόνοιας, τη διόγκωση της σχετικής και απόλυτης υπεραξίας, την ελευθερία των απολύσεων και αντίστροφα, όμως, την πρωτοφανή ενίσχυση των διαστάσεων και του έργου του κατασταλτικού μηχανισμού. Τα είδαμε στα πέντε χρόνια των μνημονιακών κυβερνήσεων, όταν ο λαός έβγαινε στον δρόμο να αγωνιστεί ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές και τη συγκρότηση ενός αντιδραστικού νομοθετικού πλαισίου. Ο όρος «ευέλικτο κράτος» εννοεί την απαλλαγή του κρατικού μηχανισμού δήθεν από τις συντεχνίες, τον μικροκομματισμό, τον λαϊκισμό, τη σοβιετικού τύπου δικτατορία - μας λένε - και τη συνδικαλιστική ασυδοσία. Προβλήματα δομής το κράτος έχει πάρα πολλά. Είναι οξύμωρο, όμως, να μεταμφιέζονται σε κατήγοροι πολιτικές δυνάμεις που έχτισαν αυτό το κράτος για να εξυπηρετήσουν την άρχουσα τάξη και τα ιδιοτελή συμφέροντά τους. Από την άλλη, αυτή η γενικευμένη επίθεση επιδίωκε να πλήξει τα συμφέροντα και τους αγώνες των εργαζομένων. Διότι άλλο η συνδικαλιστική γραφειοκρατία και άλλο ο συνδικαλισμός και οι αγώνες των εργαζομένων για τα δικαιώματά τους. Για μας, λιγότερο κράτος δεν σημαίνει καθόλου υποβάθμιση του ρόλου του κράτους για την άρχουσα τάξη. Αντίθετα, λιγότερο κράτος σημαίνει ενδυνάμωση των μηχανισμών που την εξυπηρετούν. Και αυτό το λιγότερο κράτος το είδαμε στον ρόλο του κράτους, το οποίο κλήθηκε να σώσει τις τράπεζες και να φορτώσει με δισεκατομμύρια χρέος τον ελληνικό λαό, με αποτέλεσμα η κρίση των τραπεζών να μετατραπεί σε κρίση δημοσίου χρέους για τη χώρα, σε κρίση της κοινωνίας και στην καταστροφή της κοινωνίας. Γι' αυτό, λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί ένα από τα πρώτα βήματα αυτής της Κυβέρνησης για τη συνολική ανασυγκρότηση του κράτους. Είναι το πρώτο βήμα για την ανασυγκρότηση και την αποκατάσταση των αδικιών που επέβαλαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις, επαναλαμβάνω, στα πιο χαμηλόμισθα στρώματα της δημόσιας διοίκησης. Διότι αυτοί που απέλυσαν ήταν οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών και οι σχολικοί φύλακες, οι πιο χαμηλόμισθα αμειβόμενοι. Αυτούς απέλυσαν. Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς λέμε ότι οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ από τη Μεταπολίτευση και μετά, με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους, με τη διαπλοκή πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και τις ιδιωτικοποιήσεις σε βασικούς τομείς, λειτούργησαν όλα αυτά τα χρόνια ως οι βασικοί αποστολείς της εκχώρησης αρμοδιοτήτων του κοινωνικού κράτους στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Αυτή είναι όλη η ουσία και γι' αυτό ενοχλούνται, γιατί αυτό το νομοσχέδιο σήμερα έρχεται να αποκαταστήσει όλα αυτά. Η σημερινή Κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και με το παρόν νομοσχέδιο κάνει ένα πρώτο μικρό βήμα για τη ριζική αλλαγή και του κρατικού συστήματος, ώστε το κράτος και η δημόσια διοίκηση να αποκτήσουν τον ρόλο και τη θέση που τους αξίζει, να υπερασπίζονται και να υπηρετούν τα συμφέροντα των πολλών και το γενικότερο συμφέρον έναντι του συμφέροντος του 1%. Η βασική θεσμική και δημοκρατική ανασυγκρότηση του κράτους αποτελεί μέρος του άμεσου κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Ανταποκρίνεται στο αίτημα για πραγματικές μεταρρυθμίσεις και όχι για απορρυθμίσεις και για απολύσεις. Ανταποκρίνεται στο αίτημα για δημόσια διοίκηση στην υπηρεσία του απλού πολίτη. Η Νέα Δημοκρατία, μην μπορώντας ουσιαστικά να αντιπολιτευθεί το παρόν νομοσχέδιο, «πετούσε» και στην επιτροπή και στην Ολομέλεια «την μπάλα στην εξέδρα». Δεν μπόρεσαν να μας εξηγήσουν γιατί απέλυσαν τον κόσμο παρανόμως. Αυτόν τον κόσμο που έρχεται το παρόν νομοσχέδιο σήμερα να αποκαταστήσει και να τον θέσει ξανά στην υπηρεσία του ελληνικού λαού. Δεν μπορούν να μας απαντήσουν γιατί είναι αντίθετοι με τον εκδημοκρατισμό των σχέσεων κράτους και κοινωνίας που επιχειρεί αυτό το νομοσχέδιο. Το κράτος πρέπει να πάψει να χρησιμοποιείται ως επιτελικός μηχανισμός και «πολιορκητικός κριός» που αντιμετωπίζει τις κοινωνικές διεκδικήσεις. Γι' αυτό φωνάζουν ενάντια στο άρθρο που αποκαθιστά την υπόθεση της πολιτικής επιστράτευσης, που καταργεί την πολιτική επιστράτευση, γιατί πρέπει να τους θυμίσουμε ότι από τις έντεκα πολιτικές επιστρατεύσεις που έγιναν στα χρόνια από το '74 και μετά, οι έξι έγιναν στα πέντε μνημονιακά χρόνια. Γι' αυτό ενοχλούνται, γιατί η πολιτική επιστράτευση έγινε μηχανισμός καταστολής, για να απαγορεύονται οι απεργίες, γιατί δεν ήθελαν και δεν αντέχουν να αγωνίζονται οι εργαζόμενοι για τα δικαιώματά τους, γιατί το μόνο που χρησιμοποιούσαν ήταν η ενίσχυση του κατασταλτικού μηχανισμού του κράτους όταν αγωνιζόταν ο λαός, το οποίο κράτος έρχονται και λένε ότι πρέπει να γίνει μικρότερο, ευέλικτο, επιτελικότερο. Γι' αυτό ενοχλούνται και με το δεύτερο κεφάλαιο που αφορά στον εξορθολογισμό του πειθαρχικού δικαίου, γιατί το προηγούμενο διάστημα υπήρξε μαζική επίθεση εναντίον των δικαιωμάτων των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα που εκδηλώθηκε με πολλούς τρόπους, αλλά πάνω απ' όλα με την επιχείρηση του φόβου. Αυτή είναι η ουσία των διαφορών μας, μαζί με την αποκατάσταση των ανθρώπων, οι οποίοι διώχθηκαν από τις κυβερνήσεις μόνο και μόνο για να μπουν «στον βωμό» των δανειστών, οι οποίοι ζητούσαν κεφάλια εργαζομένων, ζητούσαν αίμα. Το μέγεθος δεν είναι ποτέ το πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης, αλλά η άνιση κατανομή και η αναξιοκρατική στελέχωση και ανάδειξη των στελεχών. Αυτά είναι τα βασικά ζητήματα και σ' αυτά, κυρίες και κύριοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, είσθε πρωταθλητές και πρωτομάστορες. Μη μας λέτε, λοιπόν, ότι εμείς υπερασπιζόμαστε την υφιστάμενη κατάσταση της δημόσιας διοίκησης, η οποία είναι δημιούργημα δικό σας και όταν θέλετε να απολύσετε τον κόσμο, αποποιείσθε δήθεν τις ευθύνες σας. Μας κατηγορείτε για μονομερείς ενέργειες; Οι ενέργειές μας είναι ενέργειες μιας εκλεγμένης κυβέρνησης, η οποία θέλει να αλλάξει τα πράγματα. Γιατί μετά από πέντε χρόνια σκληρών μνημονιακών πολιτικών η Ελλάδα είναι μια καθημαγμένη χώρα και το ξέρετε πολύ καλά. Η παραγωγική της δομή διαλύθηκε, το ίδιο και οι εργασιακές σχέσεις. Η ανεργία, η φτώχεια και η πείνα πολλαπλασιάστηκαν με γεωμετρική πρόοδο - για να μην πω με εκθετική συνάρτηση. Οι εταίροι και τα μνημονιακά κόμματα ζητούν να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, στον δρόμο της καταστροφής. Οι ντόπιες μνημονιακές δυνάμεις μάς λένε να υποχωρήσουμε, γιατί οι εταίροι είναι ισχυροί και εμείς αδύναμοι. Όμως, η Κυβέρνηση αυτή εκλήθη από τον ελληνικό λαό να σταματήσει την καταστροφή και να επαναχαράξει την πορεία της χώρας σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Μπορούμε; Ναι. Αυτό δείχνει η ιστορία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι, εσείς που μας καλείται να υποταχθούμε, την ιστορία τη γράφουν οι αγώνες των τολμηρών και όχι των ισχυρών. Την ιστορία τη γράφουν οι ταξικοί αγώνες. Την ιστορία τη γράφουν αυτοί που αγωνίζονται πάντα. Οι δηλώσεις προχθές του Προέδρου της Γερμανίας, ο οποίος άνοιξε το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, δείχνουν ότι βαδίζουμε στον σωστό δρόμο. Και όποιος επιμένει θα νικήσει στο τέλος. Σας καλούμε, λοιπόν, αντί να μας καλείτε να υποταχθούμε, να στηρίξετε τον αγώνα που δίνει η Κυβέρνηση. Γιατί είναι αγώνας όχι μόνο για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό αλλά για όλη την Ευρώπη και για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς. Γιατί η Ευρώπη ή θα βαδίσει κάτω από τις σημαίες της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης ή δεν έχει κανένα μέλλον. Μη μας καλείτε επομένως να κάνουμε πίσω και να υποταχθούμε, αλλά στηρίξτε τον αγώνα που δίνουμε. Οι εταίροι στο όνομα της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας τους θέλουν να κάνουν την Ελλάδα ειδική οικονομική ζώνη. Οι σημερινές μόνο ειδήσεις αποδεικνύουν πού βρίσκεται ο ελληνικός λαός. Τι θέλετε να κάνουμε; Να κάτσουμε φρόνιμοι; Το δικό μας δόγμα, όμως δεν ήταν ποτέ «Βασίλη κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης». Το δικό μας δόγμα είναι το απόφθεγμα του πρώτου εγγράφου της Μεσσηνιακής Γερουσίας που σήκωσε την Επανάσταση του '21 και η οποία είπε: «Πήραμε την απόφαση να αγωνιστούμε». Οι ειδήσεις σήμερα λένε, κύριοι, κάτι που αποκρύβετε: Το 44% των συνταξιούχων λαμβάνει σύνταξη κάτω από τα όρια της φτώχειας. Οι συντάξεις έχουν μειωθεί 48%. Μας καλείτε να συμφωνήσουμε στην περαιτέρω μείωση των συντάξεων; Δεν θα το κάνουμε! Οι σημερινές ειδήσεις λένε ότι υπάρχουν δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστοι και αυτή η Κυβέρνηση δίνει βιβλιάρια υγείας ανασφάλιστων. Οι σημερινές ειδήσεις μιλάνε για μείωση των τιμών που έκανε ο αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός στις ακτοπλοϊκές γραμμές. Να μην το κάνουμε ούτε αυτό γιατί είναι μονομερής ενέργεια; Οι σημερινές ειδήσεις λένε ότι οι ιδιοκτήτες των ανείσπρακτων ενοικίων δεν θα πληρώνουν φόρο. Εσείς τους βάζατε να πληρώνουν φόρο. Οι σημερινές ειδήσεις λένε ότι όσοι φορολογούνταν για μπλοκάκια και ήταν μισθωτοί, στην ουσία δεν θα φορολογούνται με μπλοκάκια ως ελεύθεροι επαγγελματίες, αλλά ως μισθωτοί. Οι σημερινές ειδήσεις μιλάνε για πλήρη απαλλαγή από τον φόρο για τις αγροτικές επιδοτήσεις. Και οι σημερινές ειδήσεις επίσης λένε ότι η κυβέρνησή σας άφησε 135 εκατομμύρια ευρώ αναξιοποίητα από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Βοήθειας. Αυτές είναι οι σημερινές ειδήσεις. Τι λέτε λοιπόν; Να προχωρήσουμε σε αυτό τον δρόμο ή να συμφωνήσουμε και να υποταχθούμε στη νεοφιλελεύθερη ηγεμονία, η οποία επικράτησε σε παγκόσμιο επίπεδο μέσα από τις ερπύστριες που χτύπησαν την κυβέρνηση της Λαϊκής Ενότητας το '73 στο Σαντιάγκο της Χιλής; Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι σε αυτήν τη λογική δεν θα βαδίσουμε. Ο αγώνας που δίνει αυτή η Κυβέρνηση ενάντια στη νεοφιλελεύθερη πολιτική, είναι αγώνας για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς. Η Ευρώπη για να έχει μέλλον και για να υπάρξει πραγματικά ως ενωμένη Ευρώπη είναι καταδικασμένη να πορευθεί κάτω από τις σημαίες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας. Διαφορετικά, θα διαλυθεί. Ελάτε, λοιπόν, σ' αυτόν τον αγώνα να βαδίσουμε και να προασπίσουμε τα συμφέροντα, όχι μόνο του ελληνικού λαού, αλλά και όλων των λαών της Ευρώπης. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Πετράκο. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστος Παππάς. Κύριε Παππά, θα κάνετε χρήση του δωδεκάλεπτου ή και της δευτερολογίας;
Θα δείξει, κύριε Πρόεδρε.
Σας ερωτώ τυπικά, για να σας βάλω τον χρόνο. Η ανοχή πάντα υπάρχει.
Εάν περάσει ο χρόνος, θα το δούμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα πριν τοποθετηθώ σχετικά με το συζητούμενο νομοσχέδιο, θα ήθελα να πω κάτι ουσιαστικό. Απευθύνομαι προς το Προεδρείο συνολικά, κύριε Πρόεδρε, και λέω τούτο: Χθες, εκτός των άλλων, τιμήσαμε - και καλώς - τους πεσόντες και δολοφονημένους κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Σήμερα συμπληρώνονται πέντε χρόνια από το έγκλημα της Marfin. Τότε, το 2010, αναρχικοί και τάγματα εφόδου της Αριστεράς σε συνεργασία, όπως όλα δείχνουν, με εγχώριους και εξωχώριους πράκτορες, πέταξαν βόμβες μολότοφ στο υποκατάστημα της τραπέζης στην οδό Σταδίου και βρήκαν εφιαλτικό και τραγικό θάνατο τρεις Έλληνες καθώς και το έμβρυο που έφερε στα σπλάχνα της μία εξ αυτών. Σήμερα, λοιπόν, πέντε χρόνια μετά που δεν έχει διαλευκανθεί η σκοτεινή υπόθεση της Marfin, δηλαδή η επιχείρηση εκφοβισμού του ελληνικού λαού, θέλουμε και προτείνουμε το ελληνικό Κοινοβούλιο να τιμήσει τους νεκρούς και της νέας, σύγχρονης μνημονιακής κατοχής, δηλαδή τους δολοφονηθέντες της Marfin, αλλά και τους χιλιάδες τραγικούς αυτοκτονήσαντες συμπολίτες μας, δολοφονημένους κατ' ουσίαν κι αυτούς από τις μνημονιακές πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων. Προτείνουμε, κύριε Πρόεδρε, να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή προς τιμήν αυτών των Ελλήνων. Θέλουμε το Προεδρείο και τα κόμματα, ασχέτως πολιτικών διαφορών, να συμφωνήσουν με την πρότασή μας. Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο. Εκ προοιμίου, να πούμε την άποψη της Χρυσής Αυγής σχετικά με το ελληνικό δημόσιο. Το ελληνικό δημόσιο παραμένει ο αιώνιος ασθενής του ελληνικού κράτους, χωρίς αυτό κατ' ανάγκην να σημαίνει ότι υπεύθυνοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μπορεί να αναλογεί ένα μικρό ή άλλο μέρος της ευθύνης σε αυτούς, αλλά κυρίως την ευθύνη τη φέρουν οι εκάστοτε πολιτικοί προϊστάμενοι, δηλαδή οι κυβερνήσεις. Πάγια θέση μας είναι ότι η δημόσια διοίκηση πρέπει να λειτουργεί προς όφελος του έθνους και των πολιτών, ανεπηρέαστη από κόμματα και άλλες καταστάσεις. Είναι διαπιστωμένο ότι η δημόσια διοίκηση βρίσκεται για δεκαετίες σε βαθιά και γενικευμένη κρίση, μία κρίση που τη δημιούργησαν τα κόμματα του μεταπολιτευτικού κατεστημένου. Στην πραγματικότητα, η δημόσια διοίκηση απλώς αντανακλά το ξεπερασμένο πρότυπο οργάνωσης του κράτους, καθώς και τις επιδιώξεις των κυβερνήσεων να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα, τα οποία είναι ασυμβίβαστα με την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη του τόπου. Το ρουσφέτι, η χαμηλή αποδοτικότητα, η κομματικοποίηση, η έλλειψη αποκέντρωσης, οι πελατειακές σχέσεις, η αναξιοπιστία, η αδιαφάνεια, η σύγχυση αρμοδιοτήτων, η γραφειοκρατία είναι κάποια από τα βασικά προβλήματα της διοίκησης. Η κατάσταση στη δημόσια διοίκηση, κυρίως εξαιτίας του καπελώματος και του ελέγχου που ασκεί ασφυκτικά η εκτελεστική εξουσία, είναι τουλάχιστον άθλια. Την επόμενη μέρα των εκλογών θεωρεί η εκάστοτε κυβέρνηση ότι οι υπηρεσίες του δημοσίου είναι ένα φέουδο για αυτούς, ανατρέπουν τον ρόλο τους και ουσιαστικά τον σκοπό για τον οποίο υπάρχουν. Αντί, λοιπόν, να υπηρετεί η δημόσια διοίκηση τους πολίτες και την ελληνική κοινωνία, υπηρετεί ξεκάθαρα τις πολιτικές των κομμάτων. Στο νομοσχέδιο αυτό έχουμε αλληλοσυγκρουόμενες ρυθμίσεις που η μία ακυρώνει και τροποποιεί την άλλη, χωρίς τελικά κανένας να γνωρίζει τι συμβαίνει και στο τέλος τι ισχύει. Στο σημείο αυτό, θέλω να κάνω μία επισήμανση για το άρθρο 6 που μιλάει για την απαρίθμηση πειθαρχικών παραπτωμάτων. Αυτό θα πρέπει να εξειδικευθεί, διότι όπως είναι διατυπωμένο, κύριε Υπουργέ, είναι έωλο. Τι εννοούμε όταν λέμε - διαβάζω σε εισαγωγικά - «πράξεις με τις οποίες εκδηλώνεται άρνηση αναγνώρισης του Συντάγματος ή έλλειψη αφοσίωσης στην πατρίδα και τη δημοκρατία»; Ποιος και με ποια λογική είναι αυτός που θα οριοθετήσει το παραπάνω; Με τη λογική αυτή του άρθρου 6 πρέπει να διωχθούν και οι δημόσιοι υπάλληλοι που έδειξαν έλλειψη αφοσίωσης στην πατρίδα και τη δημοκρατία, προωθώντας το αντισυνταγματικό, εθνοκτόνο και παράνομο μνημόνιο ή ακόμα και οι υπάλληλοι αυτοί, όργανα της εκτελεστικής εξουσίας, που συνεργάστηκαν και προώθησαν το σχέδιο της παράνομης, ανήθικης, αντισυνταγματικής πολιτικής σκευωρίας κατά του κινήματός μας. Εν κατακλείδι, θα ήθελα να ρωτήσω κάτι, κύριε Υπουργέ. Θα διώκονται και οι υπάλληλοι, οι οποίοι είναι διαπιστωμένα αρνησιπάτριδες, όπως είναι αυτοί οι μάρτυρες του Ιεχωβά και όχι μόνο; Θεωρούμε, λοιπόν, ότι μ' αυτή τη διάταξη, όπως είναι διατυπωμένη, ανοίγει ο δρόμος για νέες πολιτικές διώξεις και εμείς δεν μπορούμε να συναινέσουμε σε τέτοιου είδους υποκειμενικές προσεγγίσεις, ερμηνείες και μεθοδεύσεις. Επί της αρχής λέμε «παρών». Επί των άρθρων, θα τοποθετηθεί αναλυτικά ο εισηγητής μας Βουλευτής κ. Λαγός. Όμως, στο σημείο αυτό εγώ θα ήθελα να τονίσω ότι εμείς στη Χρυσή Αυγή είμαστε κάθετα αντίθετοι σε κάθε είδους σκέψη περί ηλεκτρονικής κάρτας, σε κάθε είδους ηλεκτρονικού ή μη φακελώματος, σε κάθε είδους παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Στο άρθρο 10, λοιπόν, ψηφίζουμε «όχι», γιατί θεωρούμε πως στην πράξη πρόκειται για ένα άρθρο που θα θεσμοθετήσει τον μηχανισμό παρακολούθησης των δεδομένων των πολιτών. Όσο και αν μας διαβεβαιώνετε, κύριε Υπουργέ, για το αντίθετο, εμείς θεωρούμε ουσιαστικά ότι αυτό το άρθρο, δηλαδή η ηλεκτρονική ταυτοποίηση, είναι ένα είδος «κάρτας του πολίτη» που θα ενσωματώνει όλα τα προσωπικά δεδομένα και στοιχεία των πολιτών, όπως είναι το δημοτολόγιο, τον ΑΦΜ, τον ΑΜΚΑ, κ.λπ.. Κύριε Υπουργέ, το άρθρο 10 είναι ένας δούρειος ίππος, μία πρόβα για την επερχόμενη «κάρτα του πολίτη», με την οποία εμείς είμαστε ριζικά αντίθετοι. Να σας θυμίσω ότι η Χρυσή Αυγή είχε φέρει αυτό το θέμα στη Βουλή κατά την προηγούμενη Σύνοδο με επίκαιρη επερώτηση, όπου λάβαμε τον λόγο όλοι οι Βουλευτές και τονίσαμε ως Έλληνες και ως ορθόδοξοι την πλήρη αντίθεσή μας στις νέες ταυτότητες και στην «κάρτα του πολίτη». Σήμερα, περιμένουμε με ενδιαφέρον - μόλις μπήκε μέσα τουλάχιστον ένας εκπρόσωπος από τη Νέα Δημοκρατία και θέλω να του πω ότι πρέπει να το ακούσει γιατί τον αφορά - τις τοποθετήσεις των υπολοίπων κομμάτων και ειδικά της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, η οποία κατά συνήθη πρακτική - φυσικά δεν είναι μόνο δική της πρακτική - άλλα λέει και άλλα κάνει. Μάλιστα, θα ήθελα να θυμίσω στο σημείο αυτό την υπόσχεση που είχε δώσει - και δεν τήρησε φυσικά, όταν εδύνατο να την τηρήσει - σχετικά με την επαναφορά του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες. Συνεχίζοντας, πρέπει να πούμε ότι η ριζική μεταρρύθμιση της Δημόσιας Διοίκησης είναι κάτι που απαιτεί ρήξεις με τον κομματισμό και τις πελατειακές σχέσεις. Για την υποβάθμιση του δημοσίου και για τη σημερινή κατάντια του κράτους, για τη σημερινή άθλια εικόνα που αυτό παρουσιάζει, οι ευθύνες των κομμάτων που κυβέρνησαν τα τελευταία σαράντα χρόνια είναι τεράστιες. Οι ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ δεν παραγράφονται, αλλά αποδίδονται ήδη από τον λαό μέσω των εκλογών. Η συνήθης ευθυνοφοβία των κρατικών υπαλλήλων και των πολιτικών προϊσταμένων τους, επιεικώς για μας είναι απαράδεκτη, τη στιγμή μάλιστα που οι μεν παρανομούντες δημόσιοι υπάλληλοι φέρονται ενώπιον της δικαιοσύνης και διάφοροι παρανομούντες Υπουργοί απολαμβάνουν το ακαταδίωκτο που τους προσφέρει ο σκανδαλώδης νόμος περί ευθύνης Υπουργών του Βαγγέλη Βενιζέλου.
Κύριε Πρόεδρε, δεν υπάρχει κανένας στα υπουργικά έδρανα.
Είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν, είναι το ίδιο και το αυτό. Ο λαός θα τους κρίνει.
Συγγνώμη, κύριε Παππά. Δεν σας άκουσα, κύριε Λαγέ.
Δεν υπάρχει κανείς στα υπουργικά έδρανα.
Πρέπει να υπάρχει Υπουργός.
Είναι ο κ. Βούτσης.
Πού είναι;
Εδώ είναι.
Εδώ είμαι, κύριε Πρόεδρε.
Καλώς τον.
Με συγχωρείτε, κύριε Παππά.
Παρακαλώ.
Συνεχίστε, κύριε Παππά.
Στο σημείο αυτό να πούμε ότι δυστυχώς για τον τόπο η παρούσα Κυβέρνηση αποτελεί μια από τα ίδια. Δεν θέλω να αναφερθώ στις στρατιές συμβούλων με τις συμβάσεις που είδαμε πρόσφατα στα φύλλα των εφημερίδων της Κυβερνήσεως. Δεν θέλω να αναφερθώ στις μετακινήσεις των Υπουργών με ελικόπτερα του ΕΚΑΒ. Δεν θα αναφερθώ, επίσης, στον λιτό βίο, τον συνδυασμένο με περισσή υποκρισία, αλλά θα αναφερθώ σε μια πολύ φρέσκια είδηση που λέει: Διευθυντής στην ΕΡΤ αναλαμβάνει ο νυν Διευθυντής της εφημερίδος «ΑΥΓΗ». Αυτή είναι η νέα Κυβέρνηση και τα νέα ήθη που εξαγγέλλει και πραγματώνει η για πρώτη φορά Αριστερά, η αριστερή Κυβέρνηση; Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, να προσθέσω ότι εμείς οι εθνικιστές της Χρυσής Αυγής θέλουμε και επιμένουμε σε μια διοίκηση αποτελεσματική, μια διοίκηση εκσυγχρονισμένη και αξιοκρατική, μια διοίκηση όπου θα υπάρχει μια αξιοκρατική αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, μια διοίκηση με ανθρωπισμό, διοίκηση με εθνικό όραμα και σκοπό, κυρίως όμως μια διοίκηση απαλλαγμένη από το κακό παρελθόν της, που θα λειτουργεί με γνώμονα το καλό της πατρίδας και του ελληνικού λαού. Μίλησα και δύο λεπτά λιγότερο από τον χρόνο μου, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Παππά. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχάρης Θεοχάρης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού, για δώδεκα λεπτά και αν χρειαστεί θα υπάρξει μία ανοχή.
Θα προσπαθήσω να μείνω μέσα στα δώδεκα λεπτά. Αν χρειαστεί όμως, θα ζητήσω την ανοχή σας. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ιδιαίτερα της συγκυβέρνησης, φτάσαμε σήμερα αισίως στις εκατό μέρες διακυβέρνησης. Νομίζω ότι αξίζετε μια σαμπάνια το βράδυ να το ευχαριστηθείτε! Στην ευφορία που ίσως να σας φέρει καλό θα είναι να σκεφτούμε λίγο τι είδαμε σε αυτές τις εκατό μέρες διακυβέρνησης. Είδαμε πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, αυτές που δεν θα ερχόντουσαν ποτέ. Είδαμε κατεπείγοντα νομοσχέδια. Ήθελα να ήξερα τι σας βιάζει; Αναρωτιέμαι: Τι είναι αυτό που σας βιάζει; Βιάζεστε να περάστε γρήγορα τα νομοσχέδια πριν παραδώσετε τη σκυτάλη, όπως λέει ο κ. Λαφαζάνης; Επίκειται την επόμενη εβδομάδα, τη μεθεπόμενη; Πρέπει να προλάβετε να τα περάσετε γρήγορα - γρήγορα, μάνι - μάνι; Είδαμε «μπαλώματα». Ο ίδιος ο κύριος Υπουργός χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «πρώτων βοηθειών». Με πρώτες βοήθειες δεν έχεις Εθνικό Σύστημα Υγείας, έτσι; Να είμαστε εξηγημένοι. Οι πρώτες βοήθειες αφήνουν τον άνθρωπο ίσα - ίσα να αναπνέει, χρειάζεται όμως και κάτι παραπάνω. Είδαμε στην ανθρωπιστική κρίση «μπαλώματα», καμμία δυνατότητα να μπορέσετε να δώσετε λύσεις. Είδαμε στην ΕΡΤ αντίστοιχα να λέτε «θα δούμε τις λύσεις για τις άδειες όταν θα έρθουν». Βλέπουμε τα ίδια και εδώ για τη δημόσια διοίκηση. Εγκαθιδρύετε ένα κομματικό κράτος, όχι μόνο με αυτό το νομοσχέδιο, αλλά εγκαθιδρύετε κομματικό κράτος. Στην ΕΡΤ τώρα, να μην το ξεχνάμε, κάνατε μια προκήρυξη τριών ημερών μέσα στο τριήμερο της Πρωτομαγιάς! Είπαμε, κρατήστε λίγο τα προσχήματα. Μέσα στο τριήμερο; Θα διαλέξετε. Έτσι και αλλιώς το νομοσχέδιο λέει: Γνώμη από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και πλήρη απόφαση από τον Υπουργό. Δεν είναι εδώ σήμερα ο αρμόδιος Υπουργός, οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος. Βάλτε τουλάχιστον για τα μάτια του κόσμου μια εβδομάδα προκήρυξη. Αυτά είναι ντροπής πράγματα! Έχουμε τοποθετήσεις, λοιπόν, με αυτούς τους τρόπους και όταν η δικιά μας Αντιπολίτευση - σωστή πιστεύουμε, γιατί είναι μια Αντιπολίτευση που έχει προτάσεις - σας λέει «Κύριοι, το παλιό πολιτικό σύστημα δεν έφτιαξε ποτέ θεσμούς», εσείς τι λέτε; «Είμαστε έντιμοι». Αυτό δεν είναι απάντηση στο πολιτικό πρόβλημα της χώρας. Εάν είστε έντιμοι, που το ελπίζω, χωρίς θεσμούς, κανένας δεν μένει έντιμος. Η εξουσία φθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα, έχει πει κάποιος μεγάλος άντρας. Το αποτέλεσμα ποιο είναι; Έσοδα στο ναδίρ, ουρές στα ΑΤΜ από τους συνταξιούχους για τρεις ώρες μόνο. Αυτό είναι μια εικόνα από το μέλλον; Ίσως, για να δούμε. Κι έχετε την αίσθηση ότι κερδίζουμε χρόνο στη διαπραγμάτευση. Πώς; Με την ακινησία; Την παγωμάρα; Με τον τουρισμό; Ήδη οι Γάλλοι και οι Γερμανοί φοβούνται να έρθουν στη χώρα. Ξέρετε γιατί φοβούνται να έρθουν στη χώρα; Λένε: «Θα πάω εκεί πάνω σε καμμιά αλλαγή με το νόμισμα και θα γίνονται φασαρίες και βία κι εγώ θα είμαι στις διακοπές μου; Καλύτερα να μην πάω». Αυτό μας λένε οι τουριστικοί πράκτορες. Έτσι χάνουμε τη χώρα. Εξαντλείτε ρευστότητα. Αυτό κάνετε. Εξαντλείτε τη ρευστότητα και την υπομονή του ελληνικού λαού. Δεν θα μείνει τίποτα. Κι έτσι χάνουμε τη χώρα. Αυξάνετε τα κενά που έχουμε προς κάλυψη πιο γρήγορα απ' όσο μπορείτε να διαπραγματευτείτε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το χθεσινό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Υποτίθεται ότι θα κερδίσετε από τη διαπραγμάτευση όταν και όποτε τη δούμε να τελειώνει κι από το 3% που είχε στόχο η προηγούμενη κυβέρνηση - έναν εξωπραγματικό στόχο, είμαστε οι πρώτοι που το έχουμε πει προεκλογικά - θα το πάτε στο 1,5%. Και σας παρέδωσε μία αποτυχία πέρυσι η προηγούμενη κυβέρνηση. Από 1,5% που είχε στόχο, σας παρέδωσε 0,4% και ήδη το έχετε πάει στο 1,5% με 1,7%. Κατεβάζετε τον πήχη από πάνω και σας φεύγει από κάτω. Το mail Χαρδούβελη σε λίγο θα είναι παράδεισος σε σχέση με τα μέτρα που θα ψηφίσετε εσείς. Εσείς θα τα ψηφίσετε, για το καλό σας σας το λέμε, δεν θα τα ψηφίσουμε εμείς. Εσείς θα αναγκαστείτε να ψηφίσετε αυτά τα μέτρα, επειδή η Κυβέρνησή σας κάθεται και δεν κάνει τίποτα. Και τι κάνει; Ακούει δεκάδες διαφορετικές φωνές. Να σταχυολογήσω ορισμένες από τις τελευταίες δύο ημέρες; Κούλογλου: «Συμφωνία τώρα κι ας την πουν κωλοτούμπα». Κάπως αλλαγμένα σε σχέση με το τι έλεγε. Λαφαζάνης: «Αν δεν δώσουμε λύσεις να παραδώσουμε τη σκυτάλη». Κατσέλη: «Πρέπει να κλείσει άμεσα η συμφωνία». Μηλιός: «Σκάκι όχι πόκερ. Καθυστερήστε τις πληρωμές προς τους δανειστές». Μανιός: «Σε δεκαπέντε ημέρες θα έχουμε πιστωτικό γεγονός». Και, βέβαια, περισσότερα κι από τις φωνές αυτές είναι τα non paper του Μαξίμου. Είναι τρομερό αυτό το πράγμα, η «βιομηχανία» των non paper. Είμαστε πολύ κοντά στη συμφωνία το πρωί, ξαφνική εμπλοκή με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις ομαδικές απολύσεις - αυτό δείχνει πώς διαχειρίζεστε με όρους επικοινωνίας τη διαπραγμάτευση, το οποίο είναι το πιο σημαντικό πράγμα, το οποίο κάνετε και μας λέτε ότι είναι το πιο σημαντικό - κάτι δηλαδή που τίθεται εδώ και έναν χρόνο. Είναι ξαφνικό. Ή δεν ξέρετε τι συζητάμε ή μας κοροϊδεύετε. Και την επομένη ημέρα, αφού πηγαίναμε καλά, αλλά τελικά είχαμε ξαφνική εμπλοκή, πάμε για συμφωνία - πακέτο. Δηλαδή δεν μπορούμε να τα βρούμε στα λίγα, θα τα βρούμε σε όλα! Αν αυτό νομίζετε ότι ο ελληνικός λαός το καταλαβαίνει και το πιστεύει, δεν μπορώ να καταλάβω τι προσπαθείτε να κάνετε. Ουσία χωρίς επικοινωνία είναι τραγωδία, αλλά επικοινωνία χωρίς ουσία είναι μια φούσκα και η φούσκα αυτή θα σκάσει εκτός από τα κεφάλια σας και στον ελληνικό λαό, ο οποίος θα την πληρώσει. Θέλετε να σας πω τι προτείνετε ως μέτρα; Τα μέτρα τα οποία ήδη μας λέτε ότι έχετε προτείνει: Έκτακτη εισφορά, επαναφέρετε τη μείωση της έκτακτης εισφοράς που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση. Είστε σε ευθεία αντιστοιχία με τη προηγούμενη κυβέρνηση, ευθεία γραμμή. Δεν έχει καμμία διαφορά. Μετονομάσατε την τρόικα σε «θεσμούς» και την κυβέρνηση Σαμαρά σε Κυβέρνηση Τσίπρα. Τίποτα άλλο, αυτό έχετε κάνει ως τώρα. Τέλος πολυτελείας. Η χώρα έχει πολλή πολυτέλεια, από αυτό πάσχει. Οπότε να βάλουμε ένα τέλος πολυτέλειας να πάρουμε 20 εκατομμυριάκια. Καμμία αλλαγή στον ΕΝΦΙΑ, καμμία αλλαγή στον ΕΝΦΙΑ! Να το ξαναπώ; Καμμία αλλαγή στον ΕΝΦΙΑ. Το μεγαλύτερο πολιτικό σφάλμα από τότε που τα πλοία που έφερναν τον Θησέα ξέχασαν να βάλουν τα λευκά πανιά. Προσέξτε. Τέλος διανυκτέρευσης. Δεν αυξάνετε τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία και βάζετε τέλος διανυκτέρευσης! Αυτή είναι η αλλαγή, δηλαδή, μεταξύ των δύο κυβερνήσεων; Αυτή είναι η επαναδιαπραγμάτευση που κάνετε; Το οποίο τέλος διανυκτέρευσης - σημειωτέον - είναι νέα γραφειοκρατία. Το να αυξήσεις τον ΦΠΑ τουλάχιστον είναι οι ίδιες δηλώσεις, καμμία διαφορά, όλα τίποτα. Το τέλος διανυκτέρευσης θέλει νέες δηλώσεις, νέες ημερομηνίες πληρωμής, νέα συνεργεία ελέγχου, που θα ελέγχουν διαφορετικά τις επιχειρήσεις, δηλαδή «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι». Τι θέλετε να σώσετε; Εξηγήστε μου. Ποιες είναι αυτές οι κόκκινες γραμμές; Το έχω ξαναπεί εδώ, θα σας το ξαναπώ και τώρα. Είναι ο ΦΠΑ του άνεργου; Ο άνεργος δεν πληρώνει ΦΠΑ. Μιλάτε για ανθρωπιστική κρίση. Μας το λέγατε επί δύο χρόνια: «Ανθρωπιστική κρίση! Ανθρωπιστική κρίση!». Σώζετε τον ΦΠΑ του πλούσιου. Δεν υπάρχει πια ΦΠΑ στον άνεργο. Δεν έχει να πληρώσει. Πρόωρη συνταξιοδότηση δικαιοσύνης; Όχι! Πρόωρη συνταξιοδότηση αδικίας. Αυτό προσπαθείτε να σώσετε. Ελπίζω να αλλάξετε. Το γεγονός ότι έχετε να αντιμετωπίσετε το ασφαλιστικό ζήτημα σήμερα, κυρίες και κύριοι, είναι διότι μέσω των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων οι προηγούμενες κυβερνήσεις, που υποτίθεται ότι έκαναν διορθώσεις στο ασφαλιστικό και μείωναν πράγματι επώδυνα τις συντάξεις, άνοιγαν «παραθυράκια». Κι έτσι, τα ίδια χρήματα που πριν ξοδεύονταν σε λιγότερους τώρα ξοδεύονται σε λίγους και το πρόβλημα παραμένει το ίδιο. Δεν μπορείτε να κάνετε ιδιωτικοποιήσεις. Ξεχάστε το. Και φιλελεύθεροι να ήσασταν στο κλίμα που υπάρχει αυτή τη στιγμή ιδιωτικοποιήσεις δεν γίνονται. Όταν υπάρχει ένα ομόλογο δεκαετές με 12% επιτόκιο, ποιος θα δώσει τα λεφτά του, για να πάρει τι, από ποια επένδυση στη χώρα; Θα πάρει το ομόλογο με 12% και θα κάθεται, αν έχει τέτοια όρεξη για ρίσκο φυσικά. Δεν γίνονται ιδιωτικοποιήσεις. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να ολοκληρώσετε τις ώριμες, για να μην πληρώσει ο άνεργος. Αυτός θα πληρώσει τις αποζημιώσεις. Ό,τι σταματήσετε και ό,τι πάρετε πίσω από ώριμες νομικά ιδιωτικοποιήσεις θα το πληρώσετε σε επιδόματα, που δεν θα έχετε, για κοινωνική πολιτική. Τέλος, όχι μειώσεις στις συντάξεις! Όλοι συμφωνούμε σε αυτό. Όμως, δεν γίνεται με κραυγές. Δεν γίνεται με φωνές «εγώ δεν θα μειώσω συντάξεις». Θα γίνει μόνο αν φέρετε ανάπτυξη. Και μη μου πείτε ότι έχετε φέρει ως τώρα ανάπτυξη. Παγωμάρα έχετε φέρει. Επίσης, θα γίνει μόνο αν βοηθήσετε στο δημογραφικό πρόβλημα. Το δημογραφικό πρόβλημα θέλει συγκεκριμένα μέτρα για να το βοηθήσετε, τα οποία όμως είναι μακρόχρονα, και βέβαια, θέλει την ένταξη μεγάλου μέρους των μεταναστών, ιδιαίτερα των μεταναστών που έχουν γεννηθεί εδώ, αλλά και των μεταναστών που έρχονται, ώστε να είναι σε νόμιμη εργασία και να πληρώνουν εισφορές. Ο μετανάστης, ο οποίος έρχεται για δέκα χρόνια να δουλέψει, να πληρώσει εισφορές και μετά να γυρίσει πίσω στην πατρίδα του είναι «συν» για το ασφαλιστικό μας σύστημα, διότι δεν παίρνει τίποτα. Δίνει μόνο, πληρώνει εισφορές, αντίθετα με εκείνον που δουλεύει με «μαύρη» εργασία. Θέλω να πω δυο λόγια και για το νομοσχέδιο που συζητάμε. Κύριε Κατρούγκαλε, υπάρχει ζήτημα ηθικής τάξης. Δεν μπορείτε να το προσπεράσετε έτσι. Δεν έπρεπε να εισηγηθείτε εσείς το νομοσχέδιο. Ακόμα και να συμφωνούσαμε 100%, δεν έπρεπε να το εισηγηθείτε. Συγγνώμη που σας το λέω, αλλά δεν είναι δυνατόν όταν έχουμε συμφωνητικά που είναι κατατεθειμένα στις 30 Ιανουαρίου να έρχεστε εδώ και να το εισηγείστε. Είμαι σίγουρος ότι μπορεί να τα έχετε πάρει πίσω. Φέρτε τα στοιχεία. Τα πήρατε πίσω; Φέρτε μας στοιχεία ότι δεν έχετε να κερδίσετε τίποτα. Πάντως, δεν μπορείτε να το εισηγηθείτε και δεν μπορείτε να το αντιπαρέλθετε έτσι απλά. Δεύτερον, δεν θέλουμε να κάνουμε κακή κριτική. Μας ακούσατε και κάνατε κάποιες αλλαγές. Αφαιρέσατε, για παράδειγμα, τους υπαλλήλους ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου από τις μονιμοποιήσεις. Αφαιρέσατε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Κάνατε, λοιπόν, κάποιες αλλαγές, που και εμείς και άλλοι στην επιτροπή σάς ζητήσαμε. Αυτό είναι καλό. Μιλήσαμε με τον κ. Βούτση, γιατί έχουμε μια ολοκληρωμένη πρόταση, για να δούμε πώς μπορούμε, έστω και τώρα, στα επόμενα στάδια που λέτε ότι θα φέρετε - μακάρι να το κάνετε - να σας βοηθήσουμε με τις δικές μας συγκεκριμένες προτάσεις. Εμείς πιστεύουμε στη δημόσια διοίκηση. Τα παλιά κόμματα, το παλιό πολιτικό σύστημα - και είστε σε ευθεία γραμμή με το παλιό πολιτικό σύστημα - δεν πιστεύουν στη δημόσια διοίκηση. Κάνοντας προσωποπαγή τη δημόσια διοίκηση την καταστρέφετε. Μιλάτε μόνο για το τι θα βάλετε στη δημόσια διοίκηση. Είναι μεγάλη ή είναι μικρή; Έχει κόστος μεγάλο ή έχει κόστος μικρό; Ποιος μιλάει για το τι παίρνουμε από τη δημόσια διοίκηση; Πού είναι οι υπηρεσίες; Έχουμε καταλάβει πού είναι οι υπηρεσίες; Η δημόσια διοίκηση δίνει υπηρεσίες στον πολίτη. Υπάρχει ένας Έλληνας πολίτης που να είναι ευχαριστημένος με τις υπηρεσίες που παίρνει; Για να ασχοληθείτε, όμως, με τις υπηρεσίες και με τις ουρές θέλει δουλειά, δεν θέλει νομοσχέδια. Δεν λύνεται στη Βουλή. Θέλει εκτελεστική εξουσία που να λειτουργεί. Μόνο έτσι δίνουμε λύσεις στον πολίτη. Αντί γι' αυτό, δεν γίνεται καμμία μεταρρύθμιση και ακούμε μόνο μνημονιακή και αντιμνημονιακή ρητορική. Είστε το κόμμα του αντιμνημονίου. Σας το μάθανε, γιατί δεν το ξεκινήσατε εσείς. Είστε, όμως, το κόμμα του αντιμνημονίου. Αυτό, όμως, έχει αρχίζει και κουράζει. Σήμερα ακούσαμε για τις μνημονιακές επιστρατεύσεις. Υπήρχαν οι παλιές απλές επιστρατεύσεις και τώρα έχουμε τις μνημονιακές. Μνημονιακά τα all inclusive! Υπάρχουν τουριστικά μνημονιακά προγράμματα. Παρακαλώ την Κυβέρνηση να μας δώσει μια λίστα με μνημονιακά σινεμά, ώστε να μην πηγαίνω στα μνημονιακά σινεμά, αλλά στα αντιμνημονιακά. Έχετε αναβιώσει τα «πράσινα» και τα «μπλε» καφενεία! Μας ξαναγυρίζετε στη δεκαετία του '80. Είχαμε προχωρήσει. Είχαμε ένα γερασμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο τουλάχιστον είχε φτάσει στο 2000 και εσείς ξαναγυρίζετε στο '80. Πού είναι οι τομές; Πού είναι η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, όταν έρχεστε και καταστρατηγείτε τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ»; Και δεν ντρέπεστε; Είχαν γίνει προσπάθειες από την προηγούμενη κυβέρνηση και τις πήρε πίσω. Τουλάχιστον ντράπηκε. Και τώρα μας φέρνετε τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ»; Δηλαδή, τη στιγμή που υπογράφεται μια απόφαση δεν μπορεί το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους να τη βγάζει και στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» την ίδια μέρα, στις 31 Δεκεμβρίου; Αυτά είναι αδιανόητα πράγματα! Τι άλλο θα ακούσουμε; Και έρχομαι στην απλούστευση των διαδικασιών. Πού είναι η απλούστευση των διαδικασιών; Πού είναι; Τα είπατε και στις προγραμματικές δηλώσεις. Πουθενά! Και όσον αφορά την αναδιοργάνωση του δημοσίου, δεν υπάρχει καμμία τομή. Αντί γι' αυτό «Πλίνθοι, λίθοι, κέραμοι ατάκτως ερριμμένα»! Και έρχομαι στην άρση των επικαλύψεων. Πού είναι; Είπε τόσα ο ειδικός αγορητής μας κ. Καρκατσούλης. Πού είναι η καταπολέμηση της διασποράς αρμοδιοτήτων; Κάποια από αυτά που φέρνετε είναι μόνο σωστά και η βοήθεια που ζητήσατε. Μακάρι! Όσον αφορά την άρση της επιστράτευσης, υπάρχουν κάποιες αλλαγές στο πειθαρχικό, κάποιες από τις οποίες είναι σωστές και κάποιες λάθος. Να δω έναν συνδικαλιστή να ψηφίσει υπέρ του πειθαρχικού κάποιου δημοσίου υπαλλήλου που είναι επίορκος. Πού είναι η αξιολόγηση; Παντού κρυβόμαστε από την αξιολόγηση. Η αξιολόγηση είναι λογοδοσία. Είστε ενάντια και στη λογοδοσία; Ό,τι φέρατε μέχρι τώρα είναι όλα μπαλώματα και από Αύγουστο και βλέπουμε. Καταστρατηγείτε την ΕΕΤΤ και τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Με αυτά που φέρατε σε όλα τα νομοσχέδια, της παίρνετε αρμοδιότητες - ακόμα και αρμοδιότητες που δώσατε σε Υπουργούς. Τις πήρατε ορισμένες. Όσον αφορά την προκήρυξη της ΕΡΤ, λέχθηκε ήδη ότι ουσιαστικά θα πάρετε ανθρώπους πάλι κομματικά. Δεκατρείς περιφερειάρχες. Τι να τα λέω; Τα ξέρει πια όλος ο κόσμος. Και βέβαια, υπάρχει και το μεγάλο θέμα των μεταβατικών διατάξεων της θητείας των ανεξάρτητων αρχών. Προσέξτε! Προσέξτε πάρα πολύ! Κάντε συνταγματική αναθεώρηση και καταργείστε τις ανεξάρτητες αρχές. Αν αυτό νομίζετε, καταργείστε τις. Αν πιστεύετε ότι αυτή είναι η σωστή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, καταργείστε τες. Όμως, όσο υπάρχουν, δεν θα τις καταπατάτε! Όσο υπάρχουν, δεν μπορείτε να τις καταπατήσετε! Δεν μπορείτε να καταργήσετε θητείες ανθρώπων στη μέση και μετά να προσβληθούν τα πρόστιμα που θα βάλουν αυτές οι αρχές σε μεγάλες εταιρείες. Σε μεγάλες εταιρείες θα βάλουν τα πρόστιμα, γιατί αυτές οι αρχές ρυθμίζουν αυτές τις εταιρείες. Η ΕΕΤΤ ρυθμίζει τις μεγάλες εταιρείες τηλεπικοινωνίας. Τι τους δίνετε; Κι άλλα δώρα; Δεν φτάνουν τα δώρα με τις ρυθμίσεις; Δεν φτάνει που χαρίζετε 20.000.000 σε καπνοβιομηχάνους για να πληρώσουν 10.000.000 και να γλιτώσουν τα άλλα 20.000.000; Για ποιο λόγο τα κάνετε αυτά; Υποτίθεται ότι είστε μια διαφορετική κυβέρνηση, πρώτη φορά Αριστερά! Τι είναι αυτό; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Πετράκος μίλησε για την ιστορία. Κάθε ηγέτης και κάθε κυβέρνηση καλούνται να επιτελέσουν κάθε φορά τον ιστορικό τους ρόλο. Το πώς θα απαντήσουν σε αυτήν την πρόκληση, είναι η δική τους κάθε φορά αναμέτρηση με την ιστορία. Σε πολύ λίγο, σε πάρα πολύ λίγο, φτάνει αυτή η στιγμή της αλήθειας και για τον κ. Τσίπρα και για την κυβέρνησή σας. Πλησιάζει! Όταν θα έρθει αυτή η στιγμή, να έχετε αυτά στο νου: Η ιστορία γράφει και καταγράφει πράξεις, παραλείψεις και καμμιά φορά προθέσεις. Ποτέ, όμως, εξαγγελίες! Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχάρη. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Βενιζέλος. Ορίστε, κύριε Βενιζέλο, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ένα νομοσχέδιο για τη δημόσια διοίκηση βρίσκεται πάντα στην καρδιά της κυβερνητικής πολιτικής γιατί αφορά το κράτος, που βρίσκεται στο επίκεντρο των πάντων και είναι ο μοχλός όλων των πολιτικών. Όμως, στην προκειμένη περίπτωση, στο νομοσχέδιο αυτό προστίθενται πολύ σημαντικά θέματα με τη μορφή τροπολογιών και έτσι πράγματι η συζήτησή του επί της αρχής αποκτά μια δυναμική, η οποία μας φέρνει αντιμέτωπους με τα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Είναι σημαντικό να σεβόμαστε το κράτος δικαίου και νέους θεσμούς, όπως οι ανεξάρτητες αρχές. Είναι σημαντικό να μην παρεμβαίνουμε στη λειτουργία τους και να προστατεύουμε την προσωπική ανεξαρτησία των μελών τους, οι οποίοι απειλούνται όταν εισάγονται τροπολογίες σε σχέση με το όριο της ηλικίας τους στο μέσον της διαδρομής τους. Επίσης, είναι σημαντικό να προστατεύουμε θεσμούς όπως η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», δηλαδή θεσμούς διαφάνειας και κράτους δικαίου, οι οποίοι στην πραγματικότητα διασφαλίζουν τη δημοσιότητα των διοικητικών πράξεων. Ακόμη σημαντικότερο είναι να προστατεύσουμε το κεφάλαιο της αλληλεγγύης των γενεών και τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, ιδίως από το 2019 και μετά, όταν θα υπάρχει πολύ μεγάλο πρόβλημα σύμφωνα με τις αναλογιστικές μελέτες, όταν θα φανεί η αξία αυτού του «κουμπαρά αλληλεγγύης», ο οποίος δυστυχώς σπάει σήμερα. Και σπάει με πρωτοβουλία πολιτικών στελεχών, προσώπων που έχουν δώσει δήθεν αγώνα εναντίον του «καταραμένου» PSI, που δήθεν αφαίρεσε τα χαρτοφυλάκια των ασφαλιστικών ταμείων, ενώ στην πραγματικότητα δεν έκανε τίποτε άλλο από μια συμψηφιστική λογιστική εγγραφή μεταξύ των ασφαλιστικών ταμείων και του κράτους, με τις διοικήσεις των ταμείων να μην προστατεύουν το ίδιο τους το βιός, γιατί δεν σεβάστηκαν τις οδηγίες που είχαμε δώσει. Εν αντιθέσει, το ΙΚΑ, το μεγαλύτερο ταμείο της χώρας, σεβάστηκε τις οδηγίες και διασφάλισε το χαρτοφυλάκιό του και το αποκατέστησε στο 130% - όχι απλώς στο 100%! Ο κ. Κατρούγκαλος έχει ακούσει πολλά για τη σύγκρουση συμφερόντων που έχει προκύψει. Πρέπει να σας πω ότι σύγκρουση συμφερόντων υπάρχει και σε σχέση με το ΑΚΑΓΕ, διότι έχει υπερασπιστεί ως πληρεξούσιος δικηγόρος τις αιτήσεις ακυρώσεως των ταμείων που δεν συμμορφώθηκαν στις οδηγίες της Κυβέρνησης και έβλαψαν τα ταμεία τους όταν έγινε το κούρεμα του δημοσίου χρέους. Έχουμε να δούμε και άλλα στην πορεία των συζητήσεών μας, έχουμε να δούμε και άλλες συμπεριφορές άλλων στελεχών της Κυβέρνησης. Δεν είναι όμως αυτό το οποίο με ενδιαφέρει. Γιατί, ο κ. Κατρούγκαλος έχει σίγουρα πρόβλημα θεσμικής αξιοπιστίας, αλλά τελεί υπό την κηδεμονία του Υπουργού του, του κ. Βούτση, ο οποίος είναι εδώ καθηλωμένος στο δεύτερο έδρανο, ως επιτηρητής και πανεπόπτης όλων των συζητήσεων, όχι μόνο των Αναπληρωτών Υπουργών του Υπουργείου του, αλλά όλων των Υπουργών της Κυβέρνησης, που δεν ανήκουν στον σκληρό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ]] Και με τον κ. Παρασκευόπουλο ήταν εδώ, έτοιμος να λάβει τον λόγο, να επιτιμήσει, να εγκρίνει, να υπερασπιστεί, να προσυπογράψει, ο «πανεπόπτης» Υπουργός Εσωτερικών.
Όλα αυτά είστε εσείς, κύριε Υπουργέ;
Όλα αυτά όμως, όπως σας είπα, δεν θα είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που κινδυνεύουμε να ζήσουμε και τα οποία εύχομαι και ελπίζω να μην ζήσουμε. Θέλω, λοιπόν, να ευχηθώ από το Βήμα της Βουλής καλή επιτυχία στον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, τον κ. Δραγασάκη και τον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Τσακαλώτο, που όπως μαθαίνουμε δημοσιογραφικά βρίσκονται σήμερα στην Φρανκφούρτη, επιδιώκοντας μια συνάντηση με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τον κ. Ντράγκι. Στο μεταξύ απουσιάζει ο κ. Βαρουφάκης και είναι παράξενο να μην μετέχει ο Υπουργός των Οικονομικών, που θα συζητήσει θεσμικά με τον κ. Ντράγκι στο Eurogroup της 11ης Μαΐου. Πώς είναι δυνατό να συζητήσει στο Eurogroup, ενώ δεν θα έχει συμμετάσχει στις διαβουλεύσεις, οι οποίες θα γίνουν; Αυτά είναι πράγματα αντιφατικά, παράταιρα και μειώνουν τη διαπραγματευτική σοβαρότητα της Κυβέρνησης. Εγώ πραγματικά θέλω να είναι θετικό το αποτέλεσμα της συζήτησης αυτής με τον κ. Ντράγκι και το έχω ζητήσει κατ' επανάληψη από όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες, με τους οποίους διατηρούμε μια πολιτική, ιδεολογική και αξιακή σχέση. Αλλά, ήθελα να ρωτήσω αυτή η συνάντηση σήμερα, που είναι τόσο κρίσιμη, σε ποιο πλαίσιο διεξάγεται, σε ποια στρατηγική εντάσσεται, με ποια αξιοπιστία γίνεται; Τι πάει να κάνει ο κ. Δραγασάκης με τον κ. Τσακαλώτο; Πάει να εκβιάσει και να πιέσει τον κ. Ντράγκι, να τον απειλήσει με κάτι που θα συμβεί στην Ελλάδα εις βάρος του εαυτού της με κάποιες επιπτώσεις στην Ευρωζώνη ή πάει να παρακαλέσει; Τρεις και πλέον μήνες μετά το σχηματισμό της Κυβέρνησης τι έχει συμβεί; Έχουμε κερδίσει τον χρόνο που πέρασε ή τον έχουμε χάσει; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι επιτακτική ανάγκη να αποκτήσει επιτέλους η χώρα μια σαφή και υπεύθυνη στρατηγική. Λυπάμαι που σας ενοχλώ με αυτά που λέω, αλλά ένα από τα δύο θα συμβεί ή θα προσχωρήσετε με καθυστέρηση στην πολιτική μας, αυτή που λοιδορήσατε, συκοφαντήσατε, υπονομεύσατε, φτύσατε, ζητώντας συγγνώμη από τον ελληνικό λαό για την πολιτική του και ιστορική του εξαπάτηση ή θα καταστραφεί η χώρα. Το ζήτημα δεν είναι να δικαιωθούμε μέσω της καταστροφής της χώρας. Το ζήτημα δεν είναι καν να δικαιωθούμε. Το ζήτημα είναι η χώρα να προστατεύσει τις θυσίες των πολιτών της, να βγει αλώβητη, να αποκτήσει προοπτική. Το κόμμα μου, προσωπικά εγώ, τους τελευταίους τρεις μήνες αντιμετωπίζουμε ένα δίλημμα. Αναρωτιόμαστε αναδρομικά μήπως έχουμε κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος που δεν δραματοποιήσαμε επικοινωνιακά τις αγωνιώδεις προσπάθειές μας των προηγούμενων πέντε ετών. Μήπως ήμασταν πολύ υπεύθυνοι, πολύ ειλικρινείς; Μήπως έπρεπε να έχουμε μετατρέψει σε ένα σόου, σε μία διαρκή, αν θέλετε, επιχείρηση επικοινωνίας όλο αυτό που κάναμε σιωπηρά, επίμονα; Γιατί φαίνεται ότι το μόνο που έχει αξία για κάποιους συμπολίτες μας είναι μια εντύπωση η οποία επικρατεί. Αλλά, ξέρετε, όσο και αν επενδύεις στην εντύπωση η εντύπωση θα είναι φευγαλέα. Και τώρα φτάνει η ώρα της αλήθειας. Και η ώρα της αλήθειας - θέλω να το έχω καταγράψει αυτό στα Πρακτικά της Βουλής που είναι το Σώμα της ιστορίας του ελληνικού έθνους - συνδέεται με το μπούμερανγκ σε σχέση με το ζήτημα του χρέους. Η Κυβέρνηση, προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και οι ΑΝΕΛ, μιλούσαν για μονομερείς ενέργειες, για διεθνή διάσκεψη για το χρέος και απαξίωναν το μεγάλο επίτευγμα του 2012. Στη συνέχεια η Πρόεδρος της Βουλής, εμπλέκοντας ακόμη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, συγκρότησε την Επιτροπή για το Επαχθές Χρέος, προσβάλοντας την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας τα σαράντα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Γιατί η επιτροπή της ασχολείται με χώρες που είχαν στυγνές δικτατορίες και εγκληματίες δικτάτορες που επιβάρυναν τη χώρα τους, δεν ασχολείται με δημοκρατικές κυβερνήσεις, με περιοδικές εκλογές και με κράτος δικαίου. Και βέβαια όλο αυτό βασίστηκε σε ένα θεώρημα, στο θεώρημα ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Χλεύαζε μάλιστα ο κ. Τσίπρας και εμένα και όλους εκείνους που έλεγαν ότι το χρέος είναι βιώσιμο τεχνικά. Το βιώσιμο χρέος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν είναι το μικρό χρέος, δεν είναι το χρέος το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί με έναν τρόπο απλοϊκό. Μη βιώσιμο χρέος δεν είναι το μεγάλο, το δυσβάσταχτο χρέος. Βιώσιμο χρέος είναι μια τεχνική έννοια που σημαίνει ότι το χρέος εκλαμβάνεται ως τέτοιο από τις αγορές, από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, είναι χρέος διαχειρίσιμο, χρέος εξυπηρετήσιμο, χρέος που επιτρέπει τη χρηματοδότηση της χώρας. Το γεγονός ότι η Κυβέρνηση έλεγε και δυστυχώς λέει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο δημιουργεί το εξής πρόβλημα: Απαγορεύει καταστατικά, νομικά στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να καταβάλει τις δόσεις και να συνεχίσει τη χρηματοδότηση της χώρας. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αξιώνει από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε κάθε Eurogroup να επιβεβαιώνει τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους, προκειμένου το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να εκταμιεύει τις δόσεις. Το να λέει μια ελληνική κυβέρνηση ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο τεχνικά, νομικά σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με βάση το καταστατικό της, δεν μπορεί να στηρίζει τις ελληνικές τράπεζες. Εάν φυσικά οι ίδιοι λέμε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο απομακρυνόμαστε ακόμα περισσότερο από τις αγορές και το κυριότερο, όταν μια ελληνική κυβέρνηση λέει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο υπονομεύει το βασικό επιχείρημα με το οποίο μπορεί να πετύχει τη μείωση του δημοσιονομικού στόχου, δηλαδή μικρότερο πρωτογενές πλεόνασμα από το 3%. Διότι το μικρότερο πλεόνασμα τεκμηριώνεται στη μελέτη βιωσιμότητας του χρέους και είναι βεβαίως σωστό ο στόχος να είναι περιορισμένος, γύρω στο 1,5%, είναι όμως λάθος να αυτοϋπονομευόμαστε λέγοντας ότι το χρέος δεν είναι τεχνικά βιώσιμο. Είναι επίσης λάθος να βλέπουμε εμείς οι ίδιοι την ονομαστική τιμή του χρέους και μόνον τον λόγο προς το ΑΕΠ, γιατί πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν όλα τα στοιχεία που προσδιορίζουν το χρέος σε καθαρή παρούσα αξία, την αναδιάρθρωση που έγινε με ριζοσπαστικό τρόπο το 2012, τη μεγάλη μέση διάρκεια, τα μικρά μέσα επιτόκια, το ελάχιστο πια ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης, που είναι μειωμένο κατά 60% σε σχέση με το 2009. Και κυρίως, όταν λέμε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο υπονομεύουμε το βασικό ζητούμενό μας, που είναι να εφαρμοστούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση οι δεσμεύσεις της του 2012 για περαιτέρω ελαφρύνσεις του ελληνικού χρέους, τώρα που κανονικά η χώρα θα έβγαινε από το μνημόνιο, αλλά δυστυχώς μπαίνει βαθύτερα στο τρίτο μνημόνιο. Θέλω να σας θέσω ένα ερώτημα για να το σκεφτεί ο καθένας ήρεμα στη συνείδησή του: Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες, η τελευταία παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου λέει ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να καταβάλει τις δόσεις και να συνεχίσει το ελληνικό πρόγραμμα θέλει είτε η Ευρώπη να κουρέψει το ελληνικό χρέος είτε η Ελλάδα να πάρει πρόσθετα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα. Αυτό τι είναι; Είναι μία παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου φιλική για την Ελλάδα; Ασκεί μία πίεση που θα τη δεχθεί το φινλανδικό, το σλοβακικό, το κυπριακό κοινοβούλιο; Ή είναι η απειλή του ξαφνικού θανάτου, όπως έγινε σε άλλες χώρες με κορυφαίο παράδειγμα την Αργεντινή; Προς Θεού, μην κάνουμε το λάθος να εκλάβουμε τη θέση αυτή του ΔΝΤ ως φιλική. Πρόκειται για την ωμή απειλή του ξαφνικού θανάτου, για την ωμή απειλή ότι θα επαναληφθεί το αργεντίνικο παράδειγμα. Γιατί έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω τόσον καιρό ότι πρέπει να διαπραγματευόμαστε όχι μόνο με την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω να μη συζητάτε για τις περιβόητες λίστες μεταρρυθμίσεων, συζητήστε για το δημοσιονομικό και μακροοικονομικό πλαίσιο, γιατί όλα από εκεί εξαρτώνται. Αλλά κανείς δεν ακούει, κανείς δεν σέβεται, κανείς δεν ρωτά, κανείς δεν θυμάται. Θέλετε να σας θυμίσω, πολύ βιαστικά, τις εκατό μέρες που πέρασαν πόσες αποχρώσεις του γκρι στις θέσεις της Κυβέρνησης έχουμε γύρω από τα μεγάλα θέματα της οικονομίας και της διαπραγμάτευσης; Σχεδόν πενήντα αποχρώσεις γκρι θέσεων. [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Λέει η Κυβέρνηση: Δεν θέλουμε παράταση του προγράμματος, θέλουμε ένα άλλου τύπου πρόγραμμα - γέφυρα. Λέει όμως ταυτόχρονα: Μας εγκλώβισε η προηγούμενη κυβέρνηση στη δίμηνη παράταση, ενώ θα έπρεπε να έχει κάνει εξάμηνη παράταση του μνημονίου, για το οποίο η Κυβέρνηση δεν ήθελε αρχικά να παραταθεί. Μετά υπογράφει τετράμηνη παράταση του προγράμματος, ερήμην της Βουλής, με πρόβλεψη για τρίτο μνημόνιο, τέλη Ιουνίου, και το υπογράφει χωρίς διασφαλισμένη χρηματοδότηση, ενώ επιστρέφει τα 11 δισεκατομμύρια ευρώ του ΤΧΣ στο EFSF. Λέει η Κυβέρνηση: Επιδιώκουμε άμεση λύση στο πρόβλημα ρευστότητας του δημοσίου με αύξηση του ΕLΑ και του ορίου των εντόκων γραμματίων, δηλαδή μέσω των τραπεζών, και θέλουμε τα μεγάλα θέματα, ασφαλιστικό, εργασιακό κ.λπ., να συζητηθούν τον Ιούνιο. Και μετά, λέει: «Πάμε κατευθείαν σε συμφωνία τον Ιούνιο» - δηλαδή σε τρίτο μνημόνιο - «χωρίς να έχουμε λύσει κανένα ενδιάμεσο πρόβλημα χρηματοδότησης». Λέει η Κυβέρνηση, μόλις αναλαμβάνει τα καθήκοντά της, «δεν θέλουμε τις υπολειπόμενες δόσεις του προγράμματος, αρκεί να ανεβάσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το όριο του ELA και το όριο των εντόκων γραμματίων». Μετά λέει: «Ελπίζουμε σε καταβολή κάποιων δόσεων, για να καλυφθούν επιτακτικές ταμειακές ανάγκες». Μετά επαναλαμβάνει ότι ήταν λάθος που υπέγραψε - το είπε ο κ. Τσακαλώτος - χωρίς χρηματοδότηση. Μετά λέει: «Δώστε μας πίσω το 1,2 δις από τα 11 που επιστρέψαμε στο EFSF» και μετά με πράξη νομοθετικού περιεχομένου επιβάλλει την υποχρεωτική συγκέντρωση των διαθεσίμων των ΟΤΑ, των ΑΕΙ και των άλλων φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, δηλαδή «στεγνώνει» τη ρευστότητα, ενώ έχει προηγηθεί ο αναγκαστικός προσανατολισμός της όποιας ρευστότητας των τραπεζών στην ανανέωση των εντόκων γραμματίων και στην κάλυψη του κενού που αφήνει η μη συμμετοχή ξένων τραπεζών στα έντοκα γραμμάτια. Για το χρέος σάς είπα τι έχει συμβεί και τελικά φθάνουμε στην εξής εικόνα. Κάθε εβδομάδα τις πρώτες ημέρες υπάρχει αισιοδοξία, σύγκλιση, επίκειται συμφωνία, εντυπωσιακά θετικό κλίμα στις προσωπικές επαφές του κ. Τσίπρα με την κ. Μέρκελ και άλλους παράγοντες. Το κλίμα επιδεινώνεται μέχρι την Παρασκευή. Κάθε Σάββατο υπάρχει κλίμα αδιεξόδου, μεγάλη απόσταση, απαιτείται σκληρή διαπραγμάτευση. Κάθε Κυριακή συστηματικά, επί δεκατρείς εβδομάδες τώρα, συγκροτείται σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου και εκπέμπεται μήνυμα μεγάλης αισιοδοξίας, που διαρκεί μία με δύο ημέρες, τώρα πια λίγες ώρες. «Εάν δεν υποχωρήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δεν υποχωρεί η ελληνική Κυβέρνηση», λένε οι Υπουργοί της Κυβέρνησης. Αυτό θα πει ο κ. Δραγασάκης σήμερα στον κ. Ντράγκι; «Για πρώτη φορά, μάλιστα, υπάρχει διαπραγμάτευση», λέει η Κυβέρνηση. Ποια διαπραγμάτευση; Η διαπραγμάτευση του κ. Βαρουφάκη; Η διαπραγμάτευση του κ. Τσίπρα; Η διαπραγμάτευση του κ. Δραγασάκη; Η διαπραγμάτευση του κ. Θεοχαράκη; Η διαπραγμάτευση του κ. Χουλιαράκη; Ρωτώ, για να μη φέρω σε δύσκολη θέση την Κυβέρνηση, τι απέγινε η ιστορική μορφή της κ. Παναρίτη, η οποία χάθηκε κάπου στα ενδιάμεσα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ]] [[Γέλωτες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Συνεχώς αλλάζουν η διαδικασία και το κλίμα, αλλά υπάρχουν πάντα μεγάλες διαφορές επί της ουσίας. Κάθε εβδομάδα τίθεται το ερώτημα «υπάρχει ταμειακή δυνατότητα καταβολής μισθών και συντάξεων;» και κάθε εβδομάδα υπάρχει η δήλωση ότι «αν βρεθούμε προ του διλήμματος να καταβάλουμε μισθούς και συντάξεις ή διεθνείς υποχρεώσεις, προφανώς προηγούνται οι μισθοί και οι συντάξεις». Μόνο που την επόμενη εβδομάδα δεν θα μπορέσουν να καταβληθούν ούτε μισθοί και συντάξεις σε περίπτωση πιστωτικού γεγονότος. Παρ' όλα αυτά, ο κ. Βαρουφάκης σπεύδει το Πάσχα των καθολικών στην Ουάσιγκτον και διαβεβαιώνει την κ. Λαγκάρντ ότι η Ελλάδα θα είναι στο διηνεκές συνεπής στις διεθνείς υποχρεώσεις της και μετά μαθαίνουμε ότι η Κυβέρνηση είναι έτοιμη για συμφωνία και έντιμο συμβιβασμό. Όμως, ταυτόχρονα δηλώνεται διά στόματος Πρωθυπουργού ότι αν υπάρχει απόκλιση από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, αν υπάρχει υπέρβαση των ορίων, μόνη λύση είναι το δημοψήφισμα. Υπάρχουν, όμως, στελέχη της Κυβέρνησης, της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας, όπως ο κ. Φίλης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, που θέτουν ακόμη και τώρα το ζήτημα των εκλογών και είναι πολλοί που πιστεύουν ότι πίσω από οποιαδήποτε προσφυγή σε δημοψήφισμα, δηλαδή στην πολιτική των Καννών, κρύβεται η αδυναμία να κυβερνήσει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, άρα κρύβεται η φυγή προ του αδιεξόδου ή ο εσωτερικός εκβιασμός. Έχω πει και το επαναλαμβάνω και σήμερα: Η Κυβέρνηση υποδύεται ότι διαπραγματεύεται. Επί εκατό μέρες δεν έχει διεξαχθεί καμμία διαπραγμάτευση ή για να είμαι ακριβής, δεν έχει διεξαχθεί καμμία διεθνής διαπραγμάτευση. Υπό το πρόσχημα μίας δήθεν διεθνούς διαπραγμάτευσης διεξάγεται μία δύσκολη, σκληρή, αλλά μίζερη και μικροκομματική εσωτερική διαπραγμάτευση μέσα στην Κυβέρνηση, μέσα στην κοινοβουλευτική Πλειοψηφία, την κοινή και ενιαία κοινοβουλευτική Πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Αυτό δεν οδηγεί πουθενά, διότι αυτό θέτει διλήμματα τα οποία υπερβαίνουν το όριο της εντολής της 25ης Ιανουαρίου. Γι' αυτό, επειδή τώρα πια τα ψέματα τελείωσαν, έφτασε η ώρα της αλήθειας, ο χρόνος τελείωσε και η χώρα πρέπει να αυτοπροστατευτεί και να αποφύγει ιστορικές βλάβες, καλώ και παρακαλώ την Κυβέρνηση και προσωπικά τον Πρωθυπουργό να ξεκαθαρίσει τα απλά, τα θεμελιώδη: ποιο είναι το πλαίσιο - πού πηγαίνουμε, πότε πηγαίνουμε - που ακολουθεί η χώρα σε μια διαπραγμάτευση που έχει νόημα, όταν γίνεται με τους έξω και όχι όταν γίνεται με τους μέσα, απλά και μόνο για να διασφαλίσουμε την παραμονή μιας νέας πολιτικής ομάδας στην εξουσία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βενιζέλο. Πριν δώσω τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, τον κ. Καραθανασόπουλο, επιτρέψτε μου μια ανακοίνωση προς το Σώμα. Πριν από λίγο η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας για το νομοσχέδιο που συζητούμε επί της αρχής. Σας ενημερώνω ότι η εκφώνηση των ονομάτων, θα είναι γύρω στις τέσσερις. Κάπου εκεί το υπολογίζουμε. Ορίστε κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση για το σημερινό νομοσχέδιο βεβαίως εντάσσεται στο πλαίσιο και γίνεται κάτω από τη συνολικότερη εξέλιξη της διαπραγμάτευσης, την οποία συνεχίζει η Κυβέρνηση με τους λεγόμενους θεσμικούς ετέρους, δηλαδή με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την τρόικα επί της ουσίας. Από αυτήν την άποψη επιβεβαιώνεται και με βάση και τις τελευταίες εξελίξεις και τα σημερινά δημοσιεύματα ότι η διαπραγμάτευση δεν γίνεται με σκοπό να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες, να επιστραφούν οι τεράστιες απώλειες, τις οποίες υπέστησαν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι συνταξιούχοι, τα πλατιά λαϊκά στρώματα, τα χρόνια αυτής της καπιταλιστικής κρίσης και της εφαρμογής του μνημονίου, αλλά η Κυβέρνηση διαπραγματεύεται για το πώς καλύτερα θα εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του κεφαλαίου, οι ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας για το πέρασμα στη νέα φάση του κύκλου από την ύφεση στην ανάπτυξη. Γιατί διαπραγματεύεται, ακριβώς μέσα στο πλαίσιο των στρατηγικών, ταξικών, αντιλαϊκών επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποδεχόμενοι αυτές τις ταξικές στρατηγικές επιλογές. Διαπραγματεύεται σε συνθήκες κυριαρχίας, σε επίπεδο οικονομίας και στη χώρα μας των μονοπωλίων. Έτσι, λοιπόν, η όποια εξέλιξη, η όποια διαπραγμάτευση δεν είναι τίποτε άλλο παρά προσαρμογή επί της ουσίας της σημερινής συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στις νέες ανάγκες που έχει το κεφάλαιο, προσαρμογή επί της ουσίας στον αντιλαϊκό ταξικό μονόδρομο των αναγκών της καπιταλιστικής οικονομίας. Εδώ, όμως, μπαίνει και ένα ερώτημα καλοπροαίρετο από πολλούς. Εφόσον, λοιπόν, ισχύουν αυτά τα οποία λέει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ότι η Κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται για σκοπό των εργαζομένων, αλλά για διαπραγματεύεται προς όφελος του κεφαλαίου, γιατί υπάρχει αυτή η αντίδραση από την μεριά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου; Γιατί πιέζουν. Πιέζουν, αφ' ενός για να ληφθούν πιο γρήγορα τα αντιλαϊκά αντεργατικά μέτρα και αφ' ετέρου, γιατί η διαπραγμάτευση η οποία κάνει η Κυβέρνηση δεν είναι μια αποσπασματική διαπραγμάτευση, αλλά εντάσσεται στο σύνολο των γενικότερων αντιθέσεων, οι οποίες εκδηλώνονται το τελευταίο χρονικό διάστημα με ιδιαίτερη σφοδρότητα, εξαιτίας και της καπιταλιστικής κρίσης, αντιδράσεις και αντιθέσεις που αφορούν, τόσο την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον ρόλο της Γερμανίας σε αυτή και της στάσης των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι σε αυτήν την εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά και ταυτόχρονα έχουν στο επίκεντρό τους το ποιος θα επιβαρυνθεί το υψηλό κρατικό χρέος σε επίπεδο Ευρωζώνης. Αν δηλαδή θα επιμεριστεί ένα πολύ μεγαλύτερο κομμάτι του κρατικού χρέους της Ευρωζώνης που κομμάτι του είναι το ελληνικό κρατικό χρέος και θα αναλάβει την εξυπηρέτησή του η Γερμανία. Έτσι, λοιπόν, το πλαίσιο αυτής της διαπραγμάτευσης είναι αντιλαϊκό. Αποσκοπεί επί της ουσίας στο να μπορέσει η Κυβέρνηση να διευκολυνθεί στην εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους, για να εξοικονομήσει κάποιους πόρους, οι οποίοι όμως δεν πρόκειται να κατευθυνθούν στη βελτίωση της θέσης των λαϊκών στρωμάτων. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θέλει να αξιοποιήσει τους πόρους που θα εξοικονομήσει από την εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους για να στηρίξει με κάθε τρόπο και μέσο, να χρηματοδοτήσει δηλαδή κρατικά, τους επιχειρηματικούς ομίλους, τα επενδυτικά τους σχέδια, είτε άμεσα - μέσα από τα νέα προγράμματα των αναπτυξιακών επενδυτικών νόμων, αλλά και τις φοροελαφρύνσεις που προετοιμάζει μέσα από τη μείωση των φορολογικών συντελεστών για τους επιχειρηματικούς ομίλους - είτε με έμμεσο τρόπο, μέσω της άμεσης παρέμβασης του αστικού κράτους στην ίδια την οικονομία, δηλαδή μέσα από την παρέμβαση και τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών, για να μπορέσει να αναπτυχθεί η επιχειρηματική καπιταλιστική δραστηριότητα σε επίπεδο οικονομίας. Γι' αυτό, άλλωστε, η Κυβέρνηση έχει παραπέμψει στις ελληνικές καλένδες το ζήτημα της κατάργησης και του μνημονίου, αλλά και των εφαρμοστικών νόμων και έχει παραπέμψει στις καλένδες την υπόθεση της αποκατάστασης των τεράστιων απωλειών που έχει υποστεί ο λαός μας όλα αυτά τα χρόνια. Έτσι, λοιπόν, είτε καταλήξει η Κυβέρνηση σε νέα συμφωνία με τους δανειστές, με τους θεσμικούς εταίρους - πράγμα το οποίο θα σημαίνει νέο μνημόνιο, νέα αντιλαϊκά μέτρα σε βάρος της εργατικής λαϊκής οικογένειας - είτε υπάρξει ένα ατύχημα, με όποια μορφή και αν πάρει - επιστροφή στο εθνικό νόμισμα ή κυκλοφορία ενός διπλού νομίσματος στην Ελλάδα - αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά όψεις του ίδιου νομίσματος που ικανοποιεί τις ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας και των επιμέρους επιδιώξεων και συμφερόντων τμημάτων του κεφαλαίου. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν πρέπει ο λαός, το εργατικό λαϊκό κίνημα να επιδείξει καμμία αναμονή, αλλά πρέπει να παρέμβει άμεσα στην κατεύθυνση της σύγκρουσης με αυτήν την πολιτική που τον οδηγεί στη φτώχεια και στην εξαθλίωση, που επιδεινώνει τη θέση του και να οδηγηθεί σε σύγκρουση και σε ρήξη με όλους αυτούς τους παράγοντες, δηλαδή με την κυριαρχία των επιχειρηματικών ομίλων, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποτελούν και τις βασικές αιτίες των προβλημάτων που σήμερα αντιμετωπίζει η λαϊκή οικογένεια. Από αυτήν, λοιπόν, την άποψη, δεν είναι τυχαία και η σταδιακή και συνεχής προσαρμογή που κάνει η Κυβέρνηση όσον αφορά την προπαγάνδα της, προσπαθώντας να εγκλωβίσει τα λαϊκά στρώματα σε αυτήν την αντιλαϊκή, ταξική πολιτική την οποία σκοπεύει να εφαρμόσει. Από τον πεντοζάλη που θα χόρευε τις αγορές και το σκίσιμο των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων με έναν νόμο περάσαμε στον λιτό βίο στην αρχή και σήμερα στην ήπια λιτότητα, μία λιτότητα η οποία θα συνεχίσει στο διηνεκές. Περάσαμε στον εσωτερικό δανεισμό, για να ικανοποιούνται οι ανάγκες των δανειστών και να εκπληρώνεται στο διηνεκές το κρατικό χρέος. Η Κυβέρνηση καταθέτει στο σημερινό νομοσχέδιο τροπολογία για το ΑΚΑΓΕ, δηλαδή για το Ταμείο Αλληλεγγύης, με την οποία το υποχρεώνει να χρηματοδοτήσει με τους πόρους του τα ελλείμματα που έχει δημιουργήσει και η σημερινή πολιτική και οι προηγούμενες στα ασφαλιστικά ταμεία και να μην καλυφθούν αυτά τα ελλείμματα από τον κρατικό προϋπολογισμό, για να μπορεί η Κυβέρνηση να συνεχίσει απερίσπαστη την εξυπηρέτηση στο διηνεκές του κρατικού χρέους, άρα και των αναγκών των δανειστών. Φαίνεται, λοιπόν, αυτή η συνεχής προσαρμογή και στο σημερινό νομοσχέδιο, το οποίο κατατέθηκε και συζητείται. Είχε έρθει διαφορετικό στην αρχή. Εμπεριείχε μία σειρά ζητημάτων τα οποία αφαιρέθηκαν. Τυχαίο; Μάλλον εντάσσεται στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης. Για παράδειγμα, η ύπαρξη των συλλογικών συμβάσεων εργασίας αφαιρέθηκε από το τελικό κείμενο. Αφαιρέθηκε η μετατροπή των ΙΔΑΧ σε μόνιμο προσωπικό εξαιτίας ακριβώς των απαιτήσεων των δανειστών, αλλά και των αναγκών που θέλουν να εξυπηρετηθούν. Από αυτήν την άποψη, λοιπόν, η Κυβέρνηση προεκλογικά και όταν ήταν στην Αξιωματική Αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλεύθηκε πολιτικά τους αγώνες των εργαζομένων και τις ανάγκες, τις οποίες είχαν, για να έρθει στην εξουσία - και όχι μόνο πολιτικά, αλλά και για οικονομικούς λόγους, γιατί το νόμιμο δεν είναι πάντοτε και ηθικό - και σήμερα εξακολουθεί να υλοποιεί και να εφαρμόζει, να στηρίζει ακριβώς αυτές τις μνημονιακές πολιτικές ή να μην τις αμφισβητεί. Το ζήτημα επί της ουσίας δεν είναι η ψεύτικη αντιπαράθεση, η ψευδεπίγραφη αντιπαράθεση, αν θα είναι μικρό ή μεγάλο το αστικό κράτος. Το βασικό ερώτημα, το οποίο πρέπει να απαντηθεί, είναι τι κράτος έχουμε. Έχουμε ένα κράτος της εξουσίας των αστών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ένα ταξικό κράτος. Είτε, λοιπόν, είναι μικρό αυτό το ταξικό κράτος είτε είναι μεγάλο, είναι αντιλαϊκό από την ίδια του τη φύση, από την ίδια του τη γέννα. Γιατί ακριβώς θέλει να ικανοποιήσει το όποιο μέγεθος του κράτους και να προσαρμοσθεί το μέγεθός του στις εκάστοτε ανάγκες αναπαραγωγής του κεφαλαίου και ταυτόχρονα, να μπορέσει να ενσωματώσει με τον όποιο τρόπο τη λαϊκή συνείδηση, είτε μέσω της εξαγοράς των συνειδήσεων και των πελατειακών ρυθμίσεων, που εφάρμοσε τα προηγούμενα χρόνια, είτε μέσω της βίας και της καταστολής. Ή, δηλαδή, με το καρότο ή με το μαστίγιο. Αυτοί είναι, λοιπόν, οι δύο ρόλοι του ίδιου του αστικού κράτους: Από τη μία μεριά να ικανοποιεί τις ανάγκες της αστικής τάξης και από την άλλη να ενσωματώνει και να καθυποτάσσει την εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα, για να διατηρηθεί η εξουσία των εκμεταλλευτών σε βάρος των εκμεταλλευόμενων. Ταυτόχρονα, υπάρχουν και τα υπόλοιπα φαινόμενα της διαφθοράς που σχετίζονται ακριβώς μέσα από τη σύμφυση της πολιτικής εξουσίας με την οικονομική ολιγαρχία και την εξυπηρέτηση αυτών των αναγκών. Μια διαφθορά, μια μαύρη οικονομία, που αποτελεί λερναία Ύδρα, γιατί ακριβώς αποτελεί γνήσιο τέκνο, παιδί του συγκεκριμένου συστήματος. Βεβαίως, το μικρό κράτος, το οποίο πρεσβεύουν σήμερα και με τις τοποθετήσεις τους και η Νέα Δημοκρατία, αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα της Αντιπολίτευσης, γίνεται στο όνομα του να διαμορφωθεί ένας ζωτικός χώρος για την ανάπτυξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας ένα κράτος - στρατηγείο, όπου ουσιαστικά τα χρήματα θα πηγαίνουν άμεσα στο να ικανοποιούνται οι ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, εμπορευματοποιώντας ακόμη περισσότερο μια σειρά κοινωνικές ανάγκες του λαού στα ζητήματα της υγείας και της παιδείας. Αλλά και το μεγάλο κράτος, το διευρυμένο κράτος, στηρίζει πάλι αυτές τις ανάγκες του κεφαλαίου με άλλο τρόπο. Από αυτήν την άποψη σήμερα δεν είναι τυχαία η ανάγκη που έχουν οι ίδιοι οι κεφαλαιοκράτες, οι ίδιοι οι καπιταλιστές για μεγαλύτερη παρέμβαση του κράτους σε επίπεδο οικονομίας. Και την έχουν ανάγκη γιατί πάντοτε στην περίοδο της μετάβασης από την κρίση στην ανάπτυξη το καπιταλιστικό κράτος έπαιζε κυρίαρχο ρόλο στο να διαμορφώνονται οι καλύτερες και οι κατάλληλες υποδομές, για να μπορέσει μετά αυτές να τις εκμεταλλευτεί, να τις αξιοποιήσει η επιχειρηματική, η καπιταλιστική δραστηριότητα, είτε μέσω υποδομών είτε μέσω άμεσης παρέμβασης του κράτους μέσα από την κρατικοκοποίηση επιχειρηματικών ομίλων, τους οποίους στο τέλος θα παραδώσει και πάλι στο μεγάλο κεφάλαιο μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις. Έτσι, λοιπόν, μικρό ή μεγάλο κράτος, είναι απέναντι στους εργαζόμενους, στο ίδιο το κράτος, στους κρατικούς υπαλλήλους. Και αυτό φαίνεται μέσα από την πολιτική των μισθών, μέσα από τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις. Σήμερα υπάρχουν δεκάδες μορφές εργασιακών σχέσεων στο ίδιο το κράτος, στον στενό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Και η σημερινή Κυβέρνηση αυτήν την πολυσπερμία των εργασιακών σχέσεων τη διατηρεί και βεβαίως, τα αντιασφαλιστικά μέτρα, τα οποία είχαν ληφθεί όλο το προηγούμενο διάστημα και παραμένουν. Ένα κράτος, μικρό ή μεγάλο, είναι πάντοτε απέναντι στις λαϊκές ανάγκες - στην υγεία, στην παιδεία, στην πρόνοια - μέσω της εμπορευματοποίησης, για παράδειγμα, της λειτουργίας του δημόσιου τομέα με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στο όνομα της βιωσιμότητας. Με τη σημερινή νομοθετική παρέμβαση η Κυβέρνηση κάνει κάποιες μικροπαρεμβάσεις, οι οποίες όμως δεν αναιρούν όλα τα μέτρα που πάρθηκαν το προηγούμενο χρονικό διάστημα απέναντι στη δημόσια διοίκηση και στους εργαζόμενους σε αυτή. Ουσιαστικά, αφορά τέσσερις επί της ουσίας κλάδους, τους κλάδους των διοικητικών υπαλλήλων στα ΑΕΙ, των εκπαιδευτικών, των σχολικών φυλάκων και αυτό όχι πάντως με το σύνολο των αναγκών που έχουν οι σχολικοί φύλακες, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ο κύριος Υπουργός, γνωρίζει πολύ καλά και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ - για παράδειγμα, ο σημερινός - που είχε καταθέσει ερώτηση ως Αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση και ζητούσε η εξαγορά των ενσήμων των σχολικών φυλάκων να είναι όχι για πλασματικά χρόνια και να χρηματοδοτηθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κάτι τέτοιο, όμως, ούτε η σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προχωράει. Το ίδιο έχει να κάνει και με την επανασύσταση της Δημοτικής Αστυνομίας. Την κάνετε με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε να εξαναγκάσετε το σύνολο των δημοτικών συμβουλίων να διαμορφώσει τη νέα Δημοτική Αστυνομία. Και αν κάποιος δήμος δεν θέλει και αρνηθεί, οι εργαζόμενοι οι οποίοι είχαν μεταταχθεί με υψηλά τυπικά και ουσιαστικά προσόντα σε άλλες υπηρεσίες του δήμου περνούν στη διάθεση του Υπουργείου Εσωτερικών. Άρα υποχρεώνετε επί της ουσίας τα δημοτικά συμβούλια, τις δημοτικές αρχές να επανασυστήσουν Δημοτική Αστυνομία. Διαφορετικά, αν δεν δημιουργήσουν, οι εργαζόμενοι που έχουν μεταταχθεί σε υπηρεσίες του δήμου περνούν σε υπηρεσίες του Υπουργείου Εσωτερικών, αντί λοιπόν να αξιοποιηθούν από τον δήμο σε άλλες θέσεις, με βάση το σύνολο των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων τα οποία έχουν. Βεβαίως, διατηρείτε την κινητικότητα και τη διαθεσιμότητα, παραμένει το καθεστώς με τις καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, που είχαν 320 ευρώ μισθό και δέκα χρόνια συμβάσεις εργασίας. Παραμένει το απαράδεκτο καθεστώς των εργαζομένων στο «Βοήθεια στο Σπίτι», παραμένει το απαράδεκτο καθεστώς για τις καθαρίστριες στα σχολεία, που ουσιαστικά όχι μόνο δεν ανανεώνεται η σύμβαση, δεν μετατρέπεται αυτή η σύμβασή τους σε αορίστου χρόνου, αλλά λήγει το καλοκαίρι και επί της ουσίας πετιούνται στο δρόμο, χωρίς να έχουν το σύνολο των ασφαλιστικών αναγκών καλυμμένες, χωρίς να καθορίζεται το επάγγελμά τους ως βαρύ και ανθυγιεινό. Θα ήθελα πραγματικά, κύριε Υπουργέ, να μας απαντήσετε αύριο στη συνάντηση με το σωματείο των καθαριστριών στα σχολεία τι θα τους πείτε γι' αυτά τα ζητήματα. Επίσης, επί της ουσίας παραμένει η συνταγματική διάταξη της πολιτικής επιστράτευσης για λόγους δημόσιας υγείας. Πάντοτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις επικαλούνταν αυτούς τους λόγους δημόσιας υγείας για να προχωρήσουν στην πολιτική επιστράτευση. Έτσι, λοιπόν, οι όποιες προσαρμογές περιέχονται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν αλλάζουν τον χαρακτήρα του κράτους, τον χαρακτήρα της δημόσιας διοίκησης. Γίνονται στο πλαίσιο των οικονομικών νόμων του καπιταλιστικού συστήματος, στις σιδερένιες φτέρνες που έχει και απέναντι στο αστικό κράτος. Βεβαίως, εμάς δεν μας είναι αδιάφορο αν θα μπορέσουν να υπάρξουν βελτιώσεις σε επιμέρους ζητήματα, σε θέματα που απασχολούν σήμερα τους εργαζόμενους, τους νυν και τους προηγούμενους, στη δημόσια διοίκηση. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει καταθέσει μία σειρά τροπολογίες για συγκεκριμένα ζητήματα, όπως για παράδειγμα την επανασύσταση των θέσεων και των κλάδων του προσωπικού στα ασφαλιστικά ταμεία και τον ΟΑΕΔ και για μία σειρά άλλα ζητήματα τα οποία πραγματικά - χωρίς να καλλιεργούμε αυταπάτες ότι αλλάζουν το χαρακτήρα του κράτους - μπορούν στις σημερινές συνθήκες να δώσουν μια ανακούφιση στους εργαζόμενους αυτούς, να ακυρώσουν μνημονιακά μέτρα και δεσμεύσεις και να διευκολύνουν πάνω από όλα την πάλη τους για την ανάγκη συνολικότερων ρήξεων και ανατροπών σε επίπεδο εξουσίας, σε επίπεδο οικονομίας και σε επίπεδο, βεβαίως, κράτους, όπως αυτό που έχουμε γνωρίσει.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραθανασόπουλο. Θα δώσω τον λόγο στον κ. Στέφανο Γκίκα από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ο κ. Κόκκαλης.
Συγγνώμη, κυρία Δριτσέλη, αλλά δεν σας άκουσα.
Κύριε Πρόεδρε, να δώσουμε την ευκαιρία και σε κάποιους Βουλευτές να μιλήσουν, γιατί έχουν τρεις ώρες να μιλήσουν.
Ακούστε κάτι. Κατ' αρχάς, ισχύει το τεχνικό πρόβλημα που υπήρχε από χθες; Το ρωτώ αυτό, προκειμένου να καταγραφεί αυτό που είπε η κ. Δριτσέλη και να μην απαντώ σε κάτι για το οποίο δεν ερωτήθην.
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε πάρα πολύ. Δεν ήσασταν εδώ πριν.
Τι θέλετε, κύριε Λοβέρδο;
Είχα ζητήσει τον λόγο όταν ήταν σε ανάπτυξη ένα άλλο θέμα, ειδική πτυχή της σημερινής συνεδρίασης. Ήταν τότε Προεδρεύουσα η κ. Χαραλαμπίδου και είχε πει ότι μετά τις αγορεύσεις των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, θα μου έδινε τον λόγο. Δεν τον ζητώ τώρα - έχει δίκιο η συνάδελφος - αλλά αφού αγορεύσουν κάποιοι Βουλευτές, κύριε Πρόεδρε, θέλω να υπολογίζετε ότι από τις δώδεκα περίπου η ώρα έχω ζητήσει τον λόγο.
Κύριε Λοβέρδο, είναι κατανοητό το αίτημά σας. Συζητήθηκε με την προηγούμενη Προεδρεύουσα, όμως συνεννοηθήκατε, όπως είπατε, να κλείσουν οι παρεμβάσεις των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Υπολείπεται ο κ. Κόκκαλης και ενδεχομένως κάποια στιγμή ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Όσο για το θέμα που θέτετε, κάποια στιγμή στη ροή της συζήτησης θα πάρετε τον λόγο. Εξάλλου, έχετε το δικαίωμα δευτερολογίας.
Το αίτημά μου προς εσάς είναι - εξετάστε το με το Προεδρείο - αν μπορούμε να κάνουμε μια εναλλαγή τώρα στους ρόλους του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου, οπότε μετά από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και αφού μιλήσουν οι συνάδελφοι, να πάρουμε τον λόγο εμείς, δι' εμού ως Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου.
Κύριε Λοβέρδο, κοιτάξτε. Είστε ειδικός αγορητής. Το γνωρίζετε. Είστε παλιός κοινοβουλευτικός και τα ξέρετε. Θα αντικαταστήσετε τον Κοινοβουλευτικό σας Εκπρόσωπό σας;
Βεβαίως. Θα σας φέρουμε έγγραφο με το οποίο θα αντικαθιστώ τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο.
Άλλο αυτό, κύριε Λοβέρδο. Φέρτε το έγγραφο. Δεν είπαμε όχι, αλλά έτσι όπως το θέτετε…
Ας προηγηθούν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και μετά να πάρουν το λόγον οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι.
Σωστά, κύριε Πρόεδρε.
Καμμία αντίρρηση. Εγώ είμαι υποχρεωμένος να διασφαλίσω μια ροή η οποία προβλέπεται. Από κει και πέρα, με συνεννόηση των μελών του Κοινοβουλίου, αυτό μπορεί να αλλάξει. Δεν υπάρχει πρόβλημα. Ο κ. Κόκκαλης παραχωρεί τη σειρά του, αλλά θα δώσουμε τον λόγο στον κ. Γκίκα. Να συμφωνήσουμε στον αριθμό των Βουλευτών για να μην έχουμε νέο κύκλο κουβέντας. Είναι ο κ. Γκίκας, μετά είναι η κ. Δριτσέλη. Σε πόσους Βουλευτές να δώσουμε τον λόγο, ώσπου να έλθει η σειρά του κ. Κόκκαλη; Μετά την κ. Δριτσέλη, κύριε Κόκκαλη, έχετε τον λόγο και θα συνεχίσουμε μετά επί του καταλόγου. Κύριε Γκίκα, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα κι εγώ να συνηγορήσω με πολλούς συναδέλφους που ζητούν να έχουν τη δυνατότητα να μιλούν περισσότερο στα κρίσιμα νομοσχέδια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα είναι ακριβώς τρεις μήνες από την ορκωμοσία αυτής της Βουλής. Σε αυτούς τους τρεις μήνες έχουν κατατεθεί ορισμένα νομοσχέδια, τα κυριότερα εκ των οποίων, όμως, ήταν το προπροηγούμενο που ουσιαστικά αποφυλάκιζε το Σάββα Ξηρό και αποποινικοποιούσε την κουκούλα και το σημερινό, το οποίο έχει διατάξεις που κάποιες απ' αυτές είναι μεν θετικές - αυτές για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, για την πάταξη της γραφειοκρατίας - αλλά έχει και διατάξεις οι οποίες μας επιστρέφουν πολλά χρόνια πίσω. Ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα; Αυτούς τους τρεις μήνες δεν είχατε να προσκομίσετε στην ελληνική Βουλή ένα νομοσχέδιο για την καταπολέμηση της ανεργίας, ένα καινούργιο επενδυτικό νόμο, για να μπορέσουν επιτέλους οι επενδύσεις να πάρουν το δρόμο τους; Αυτό είναι το πρόβλημά μας; Βεβαίως, ξεκινάμε από διαφορετική αφετηρία. Για μας η ανάπτυξη, ακριβώς επειδή ανήκουμε στο δυτικό κόσμο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα. Πρέπει να στηριχθεί ο ιδιωτικός τομέας, πρέπει να στηριχθούν οι επενδύσεις και μάλιστα οι άμεσες επενδύσεις. Είναι τυχαίο ότι η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία στα χρόνια του μνημονίου αύξησαν, υπερδιπλασίασαν - για να μην πω υπερτριπλασίασαν - τις άμεσες επενδύσεις; Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς να προσκομίσετε πιο σημαντικά νομοσχέδια, τα οποία να ανταποκρίνονται στα μηνύματα των καιρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτήν τη στιγμή η αγορά έχει τελειώσει. Δεν μπορείς να πάρεις τίποτα με πίστωση. Οι τράπεζες δεν σου δίνουν ούτε τα εγκεκριμένα δάνεια. Προέρχομαι - όπως γνωρίζετε - από την Κέρκυρα, που είναι τουριστική περιοχή. Μεταφέρω στην Εθνική Αντιπροσωπεία, λοιπόν, την αγωνία, τον προβληματισμό όλων των Κερκυραίων επιχειρηματιών, των μικρομεσαίων που περιμένουν πώς και πώς την τουριστική περίοδο να ξεκινήσει. Ήδη υπάρχει πτώση σημαντική στις προκρατήσεις και εν πάση περιπτώσει δεν φαίνεται φως στο τούνελ. Και ερχόσαστε εσείς με ένα νομοσχέδιο, καταργείτε, άμεσα κιόλας, τις ανεξάρτητες αρχές, επαναφέρετε το συνδικαλισμό στα όρια του παρελθόντος και μία σειρά από άλλες διατάξεις. Θα ξεκινήσω τη μικρή τοποθέτηση με τον τίτλο που έχει αυτό το νομοσχέδιο. Είναι παραπλανητικός. Τι σημαίνει «εκδημοκρατισμός της δημόσιας διοίκησης»; Δηλαδή τι υπονοείτε; Ότι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν είχαν δημοκρατική ευαισθησία; Νομίζω ότι και αυτός ο τίτλος εντάσσεται στο όλο επικοινωνιακό πλέγμα που έχετε ξεδιπλώσει αυτούς τους τρεις μήνες. Και σας βγάζω το καπέλο, γιατί επικοινωνιακά τα πάτε πάρα πολύ καλά και αποφεύγετε την ουσία. Πέραν τούτου, θα πω για δύο άρθρα, τα οποία πραγματικά με εντυπωσίασαν. Είναι τα άρθρα που ξεκινούν «σε καμμία περίπτωση δεν…», κατά το αλήστου μνήμης «αποφασίζουμε και διατάζουμε». Σε καμμία περίπτωση δεν επιτρέπεται η πολιτική επιστράτευση. Σε καμμία περίπτωση δεν λογίζεται ανάρμοστη συμπεριφορά από έναν συνδικαλιστή. Να σας θυμίσω εικόνες σε διοικητικά συμβούλια μεγάλων οργανισμών του δημοσίου όπου έμπαιναν οι συνδικαλιστές, πετούσαν τα μικρόφωνα στους προέδρους και τα μέλη του ΔΣ για να περάσουν τα όποια - μπορεί και δίκαια - αιτήματα; Αυτό δεν είναι ανάρμοστη συμπεριφορά;
…(Δεν ακούστηκε)
Δεν σας άκουσα, θα τα πείτε μετά.
Μη διακόπτετε, κύριε συνάδελφε.
Θεωρώ, λοιπόν, ότι με διατάξεις αυτού του τύπου επιστρέφουμε πολλά χρόνια πίσω. Αυτό που έχει ανάγκη η χώρα, είναι ένα κράτος το οποίο θα υπηρετεί τον πολίτη και όχι που θα είναι δυνάστης του πολίτη. Γι' αυτό και όλες οι διατάξεις που φέρνετε, όπως είπαμε και προηγουμένως, για την πάταξη της γραφειοκρατίας και για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, βεβαίως πρέπει να μας βρίσκουν σύμφωνους. Αλλά έρχομαι σε ένα άλλο θέμα και ρωτώ: Βεβαίως να αποκαταστήσετε τις αδικίες και εγώ θα είμαι ο πρώτος που θα πει ότι όλα αυτά τα χρόνια του μνημονίου υπήρξαν κατάφωρες αδικίες, αλλά ο τρόπος να αποκαταστήσεις τις αδικίες είναι να προσλάβεις όλους αυτούς τους ανθρώπους στις προηγούμενες θέσεις τους; Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ευρύτερη κινητικότητα, να καλύψουν κάποια κενά. Κύριε Υπουργέ, υπάρχει μέσα στον προϋπολογισμό η πρόσληψη δεκαπέντε χιλιάδων νέων παιδιών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι ακριβώς θα καλύψουν τις αδυναμίες της δημόσιας διοίκησης στις νέες τεχνολογίες, στο νέο. Θα πρέπει, λοιπόν, να υπάρξει μία χρυσή τομή σε κάθε σας απόφαση. Τέλος, το να καταργείται αυτοδίκαια η αργία, όταν κάποιος υπάλληλος έχει πέσει σε κάποιο παράπτωμα και δεν προφυλακίζεται, είναι λάθος. Φανταστείτε ο υπάλληλος αυτός ο οποίος μπορεί να διώκεται για απάτη, για υπεξαίρεση, για πλοκή, την επόμενη μέρα να πηγαίνει στη δουλειά του. Πώς θα τον αντιμετωπίσουν οι συνάδελφοί του; Είναι αυτό δικαιοσύνη; Είναι αυτό δημοκρατία; Δεν νομίζω. Τελειώνοντας θα κάνω ένα σχόλιο για την κατάργηση των ανεξάρτητων αρχών. Ξεκινήσατε με την κατάργηση του Εθνικού Συντονιστή Κατά της Διαφθοράς. Θεωρώ ότι είναι λάθος, σήμερα που η χώρα βρίσκεται εδώ που βρίσκεται, να καταργούμε ανεξάρτητες αρχές στο μέσο της θητείας τους. Περνάμε ένα λάθος μήνυμα στην Ευρώπη, ένα λάθος μήνυμα στον κόσμο. Οφείλουμε και πρέπει να σεβαστούμε αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν ξεδιπλώσει όλα αυτά τα χρόνια τη διαδικασία κάνοντας σωστά τη δουλειά τους, να ολοκληρώσουν κύριε Υπουργέ τη θητεία τους και μετά βεβαίως να επανέλθουμε στο θέμα της ηλικίας. Κλείνω με μία παρατήρηση. Συμφωνώ με την επιχειρηματολογία του Αρχηγού του ΠΑΣΟΚ για το θέμα του χρέους. Θα πω μόνο τούτο: Ένα χρέος είναι βιώσιμο - όχι βεβαίως, λόγω του μεγέθους του - αν είναι βιώσιμο το κόστος εξυπηρέτησης του. Στο χέρι σας είναι να διαπραγματευθείτε το κόστος εξυπηρέτησης του δανείου να είναι τέτοιο, ώστε να είναι βιώσιμο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γκίκα. Τον λόγο έχει η κ. Παναγιώτα Δριτσέλη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα ένα εξαιρετικά θετικό νομοσχέδιο, το οποίο κάνει πράξη ένα σημαντικότατο μέρος των δεσμεύσεων της Κυβέρνησης σε σχέση με το νευραλγικό τομέα της δημόσιας διοίκησης. Με το νομοσχέδιο αυτό αποκαθίστανται μείζονες μνημονιακές αδικίες, οι οποίες στιγμάτισαν τη διακυβέρνηση των προηγούμενων ετών. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο άλλωστε, η σημερινή Μείζονα Αντιπολίτευση, αλλά και μέρος της Ελάσσονος, το αντιμάχονται λυσσαλέα. Ο εκδημοκρατισμός της δημόσιας διοίκησης σημαίνει ουσιαστικά το ξήλωμα του πυρήνα της μνημονιακής πολιτικής και την αποκατάσταση των ανθρώπων που υπέφεραν από αυτή, άνθρωποι οι οποίοι με τους αγώνες τους έγιναν σύμβολα επιμονής και προσπάθειας και σήμερα δικαιώνονται, αποδεικνύοντας ότι ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται. Με τις πρόνοιες του παρόντος νομοσχεδίου επανέρχονται στη δημόσια υπηρεσία όλοι εκείνοι οι δημόσιοι λειτουργοί που είδαν τις ζωές τους να γκρεμίζονται σε μία μέρα για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των δανειστών: οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, οι σχολικοί φύλακες, οι εκπαιδευτικοί της τεχνικής εκπαίδευσης, οι δημοτικοί αστυνομικοί, οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ βλέπουν σήμερα τους αγώνες τους να δικαιώνονται. Το όφελος, όμως, δεν είναι μόνο δικό τους. Σήμερα κερδίζει κατά βάση η κοινωνία και η ίδια η δημόσια διοίκηση και αποκαθίστανται σημαντικότατες δημόσιες λειτουργίες προς όφελος των πολλών. Η επαναφορά των εκπαιδευτικών σημαίνει αποκατάσταση του δημοσίου αγαθού της εκπαίδευσης. Η επαναφορά των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ σημαίνει ισχυροποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που τόσο είχε δοκιμαστεί τα τελευταία χρόνια. Η επανασύσταση της Δημοτικής Αστυνομίας σημαίνει όφελος για την τοπική αυτοδιοίκηση. Αντίστοιχα, το ίδιο συμβαίνει και για τους σχολικούς φύλακες και για όλους τους διαθεσίμους του δημοσίου τομέα. Με το νομοσχέδιο αυτό σπάει, όμως, και μία από τις βασικές ιδεοληψίες των μνημονίων, ότι για όλα φταίει ο δημόσιος λειτουργός και η δημόσια υπηρεσία. Η διοίκηση αντιμετωπίστηκε τα προηγούμενα χρόνια ως ο αποδιοπομπαίος τράγος της κρίσης. Στην ουσία, όμως, χρησιμοποιήθηκε για να σπείρει τον φόβο και την ανασφάλεια, προκειμένου να υλοποιηθεί στο έπακρο η πιο αντιλαϊκή και υφεσιακή πολιτική με συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και ξήλωμα εργασιακών κεκτημένων. Η κοινωνία ευτυχώς απέρριψε το μνημονιακό αυτό παραμύθι στην κάλπη και σήμερα η Κυβέρνηση εφαρμόζει στο ακέραιο τη λαϊκή εντολή. Προς απογοήτευση των θιασωτών των μνημονίων δεν δούλεψε η «ζούγκλα» του κοινωνικού αυτοματισμού. Η ελληνική κοινωνία επιθυμεί ισχυρό κοινωνικό κράτος και προστασία των δημοσίων αγαθών. Αυτά ενισχύει το παρόν νομοσχέδιο, όσο κι αν θέλουν ορισμένοι να τα πλήξουν προς όφελος αλλότριων οικονομικών συμφερόντων. Με το νομοσχέδιο αυτό γίνεται, επίσης, ένα τεράστιο βήμα σε σχέση με την αποκατάσταση των αδικιών που είχε επιφέρει το προηγούμενο πλαίσιο στην πειθαρχική διαδικασία σε ολόκληρο το δημόσιο τομέα. Καταργούνται οι μνημονιακές διατάξεις για την αυτοδίκαιη αργία για ζητήματα διαδικαστικού ή πλημμεληματικού χαρακτήρα και πλέον η δημόσια διοίκηση μπορεί να ασκηθεί χωρίς το φόβο της αργίας για κάθε αβάσιμη κατηγορία. Όλοι εκείνοι οι δημόσιοι λειτουργοί οι οποίοι είδαν τις ζωές τους να καταστρέφονται επειδή κατηγορήθηκαν για οποιοδήποτε πλημμέλημα, ακόμα κι αν αυτό αφορούσε προσωπικές τους υποθέσεις, σήμερα γυρνούν στις δουλειές τους. Και επειδή έχουν ειπωθεί πάρα πολλά γύρω από αυτό το θέμα, θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στις περιπτώσεις εκείνες που δημόσιοι λειτουργοί τέθηκαν σε αυτοδίκαιοι αργία επειδή αγωνίστηκαν ενάντια στην αδικία, άνθρωποι που με σκιώδεις κατηγορίες τέθηκαν εκτός εργασίας, ενώ κομματικές διοικήσεις από υπηρεσίες, αλλά και φορείς, κωλυσιεργούσαν επί μήνες το έργο της δικαιοσύνης για να μην δικαιωθούν και επιστρέψουν στην εργασία τους. Γνωρίζουμε πάρα πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Πραγματικά, οι σκέψεις μας είναι σε αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι υπερασπιζόμενοι τα δημόσια αγαθά έχασαν τη δουλειά τους. Η αδικία αυτή, όμως, τελειώνει, όπως τελειώνει και όλο το παλιό σύστημα εξουσίας, το οποίο σήμερα ωρύεται. Το παρόν νομοσχέδιο με τις πρόνοιές του αποκαθιστά και δεκάδες σημαντικές εκκρεμότητες που είχαν αφεθεί στην τύχη τους και σε σχέση με τη δημόσια διοίκηση, αλλά και σε σχέση με την τοπική αυτοδιοίκηση. Με τις διατάξεις του σχεδίου νόμου, αλλά και με υπουργικές τροπολογίες που έχουν κατατεθεί, ρυθμίζονται σημαντικότατα για το κοινωνικό σύνολο θέματα, όπως είναι για παράδειγμα η συνέχιση της λειτουργίας των κέντρων ημερήσιας φροντίδας ηλικιωμένων και των ατόμων με αναπηρίες ή των κέντρων στήριξης Ρομά και ευπαθών ομάδων. Προφανώς και το νομοσχέδιο αυτό δεν μπορεί να διορθώσει τα πάντα. Όμως, η Κυβέρνηση ξεκινά μία μεγάλη προσπάθεια για τον δημόσιο τομέα και είναι αδύνατον να μπορέσει να ικανοποιήσει όλες τις ανάγκες και όλα τα αιτήματα. Όμως, θα θέλαμε να καλέσουμε και το Υπουργείο να κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια και ζητήματα, τα οποία μπορεί να είναι αδύνατον να λυθούν, να αποτελέσουν αντικείμενο πρόνοιας στα επόμενα νομοθετήματα. Θέλω να αναφερθώ ιδιαίτερα στους πρώην δημοτικούς αστυνομικούς, οι οποίοι μετατάχθηκαν στα σωφρονιστικά καταστήματα και στους οποίους σήμερα με το παρόν νομοσχέδιο δεν δίνεται η δυνατότητα εθελοντικά να επιστρέψουν στις θέσεις τους. Αναγνωρίζουμε, προφανώς, ότι οι ανάγκες του σωφρονιστικού συστήματος είναι τεράστιες. Όμως, ελπίζουμε ότι το θέμα θα προσεγγιστεί με πάρα πολλή ευαισθησία και σε επόμενες ρυθμίσεις αυτοί οι άνθρωποι θα μπορέσουν να έχουν τη δυνατότητα εθελοντικής μετακίνησης στην υπηρεσία, στην οποία αρχικά είχαν αποφασίσει να εργαστούν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τέλος, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του Υπουργείου και σε μία βουλευτική τροπολογία, η οποία έχει κατατεθεί. Πρόκειται για την τροπολογία με γενικό αριθμό 79 και ειδικό αριθμό 27, η οποία αφορά τους δικαιούχους δημοτικών και κοινοτικών οικοπέδων οι οποίοι δεν έχουν αποπερατώσει ακόμα τις οικοδομικές εργασίες στα οικόπεδά τους. Αυτοί οι δικαιούχοι είναι άνθρωποι του μόχθου και είχαν λάβει τα εν λόγω οικόπεδα από τους δήμους, για να μπορέσουν να στεγάσουν τις οικογένειές τους. Όμως, η οικονομική κρίση δεν τους επέτρεψε να αποπερατώσουν τις εργασίες μέσα σε αυτές τις προβλεπόμενες προθεσμίες. Σε ένα μήνα από σήμερα, αυτές οι προθεσμίες εκπνέουν και ζητάμε να δοθεί μία παράταση, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να καταφέρουν να ολοκληρώσουν τις κατοικίες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κλείνοντας, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι με το παρόν νομοσχέδιο η Κυβέρνηση δημιουργεί μία δυναμική δικαιοσύνης στο δημόσιο τομέα, αποκαθιστώντας σημαντικές αδικίες των προηγούμενων πέντε ετών. Αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί την αφετηρία μίας μεγάλης προσπάθειας για την ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης και σε αυτήν την προσπάθεια συμμετέχουμε όλοι μας με όλες μας τις δυνάμεις, για να αποκτήσουμε επιτέλους μία δημοκρατική δημόσια διοίκηση, με αναβαθμισμένο κοινωνικό ρόλο και με ουσιαστική συνεισφορά στην προσπάθεια για έξοδο από την κρίση. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Δριτσέλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανακοινώνεται ότι ο Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ ορίζει ως Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ το Βουλευτή κ. Ανδρέα Λοβέρδο. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Βασίλειος Κόκκαλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η Κυβέρνηση δεν θα επιστρέψει στα μνημονιακά εγκλήματα του παρελθόντος. Απόδειξη προς τούτο είναι το παρόν νομοσχέδιο, το οποίο αποκαθιστά αδικίες και επαναφέρει τη νομιμότητα. Δυσκολεύομαι, πράγματι, να κατανοήσω τη διαφωνία της Αντιπολίτευσης σε αυτό το νομοσχέδιο και σε συγκεκριμένα άρθρα. Όποιος διαφωνεί με αυτό το νομοσχέδιο, ουσιαστικά διαφωνεί με τη νομιμότητα. Όποιος διαφωνεί με αυτό το νομοσχέδιο, ουσιαστικά διαφωνεί με την επαναφορά του κράτους δικαίου. Διαφωνείτε με την επαναφορά του τεκμηρίου αθωότητας; Αν είναι δυνατόν να ακούγεται από επίσημα χείλη ότι δεν πρέπει να ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας! Το τεκμήριο της αθωότητας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, είναι ήδη κατοχυρωμένο από ευρωπαϊκές συμβάσεις. Ο νομικός οδοστρωτήρας των τελευταίων χρόνων κατήργησε και αυτό το τεκμήριο αθωότητας. Κύριε Γκίκα, το γεγονός ότι έχει ασκηθεί ή θα ασκηθεί ποινική δίωξη σε κάποιον υπάλληλο, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ένοχος.
Δεν είπα εγώ κάτι τέτοιο.
Αυτό επαναφέρουμε. Όλοι είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως τουναντίον, του αντιθέτου. Αυτό λέει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στο άρθρο 6. Αυτό κάνει αυτό το νομοσχέδιο. Κι εσείς διαφωνείτε με αυτό το νομοσχέδιο. Η επαναφορά, δηλαδή η επαναπρόσληψη, παρανόμως απολυθέντος προσωπικού είναι ή όχι αποκατάσταση της αδικίας, όταν οι περισσότεροι καλύπτονται από αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις; Είναι ή όχι νόμιμη η κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης; Είναι συνταγματική ή δεν είναι; Κινείται στο πνεύμα του Συντάγματος, ναι ή όχι; Δυσκολεύομαι πραγματικά να καταλάβω τη διαφωνία, ειδικά της Αντιπολίτευσης. Είναι ή όχι προς όφελος του πολίτη η αυτεπάγγελτη αναζήτηση των πιστοποιητικών, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας κατηγορεί η Αντιπολίτευση ότι πάμε τη χώρα στα βράχια, ότι δεν ψηφίζουμε νομοσχέδια. Τούτη η Κυβέρνηση είναι κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, δίνει τη μάχη με τους δανειστές, ταυτόχρονα όμως επαναφέρει το κράτος δικαίου. Η πρωταρχική υποχρέωση μιας ευνομούμενης πολιτείας είναι η επαναφορά του κράτους δικαίου, είναι η επαναφορά του Συντάγματος. Πραγματικά, δεν υπάρχουν λόγια ειδικά και για τη Νέα Δημοκρατία και για το ΠΑΣΟΚ όταν διαφωνούν με συγκεκριμένα άρθρα του νομοσχεδίου, τα οποία εκ των πραγμάτων και αντικειμενικά είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Πολύ σωστά είπε ο αρμόδιος Υπουργός, ότι είναι νομοσχέδιο «πρώτων βοηθειών». Δεν φτάνει όμως μόνο αυτό, πρέπει να έρθουν και άλλα νομοσχέδια όσον αφορά τη δημόσια διοίκηση μακράς - όχι βραχείας - νοσηλείας. Για παράδειγμα, όσον αφορά το ΑΣΕΠ, είναι πάρα πολλοί οι οποίοι έχουν αδικηθεί και πρέπει να τύχουν της νόμιμης αντιμετώπισης - αναφέρομαι στους επιτυχόντες του διαγωνισμού του '98. Ελπίζουμε ότι στα επόμενα νομοθετήματα θα υπάρχει μια σχετική ρύθμιση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η Κυβέρνηση στους δυόμισι - τρεις μήνες έχει δείξει σημάδια γραφής, έχει δείξει σημάδια ότι αυτά τα νομοσχέδια ψηφίζονται διά χειρός και διά ανατάσεως ελληνικών χεριών. Το νομοσχέδιο για τις εκατό δόσεις, το οποίο ήταν ίσως το μοναδικό νομοσχέδιο το οποίο είχε τη μεγαλύτερη ανταπόκριση στους οφειλέτες, το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση, το παρόν νομοσχέδιο το οποίο επαναφέρει τη νομιμότητα, κάνει το αυτονόητο, ό,τι έχουν πει οι δικαστικές αποφάσεις. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ουσιαστικά διαφωνείτε με τις δικαστικές αποφάσεις, οι οποίες έχουν εκδοθεί και έχουν δικαιώσει αρκετούς συμπολίτες μας; Να μας το πείτε ότι διαφωνείτε με τις αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις. Είμαστε νομοθετική εξουσία, η δικαστική είναι άλλη εξουσία. Διαφωνείτε με την κατάργηση του τεκμηρίου αθωότητας, με αυτόν τον νομικό οδοστρωτήρα; Είναι, πράγματι, δύσκολη η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα. Την απάντηση την δίνει αυτή η Κυβέρνηση. Το παρόν νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο «πρώτων βοηθειών», χρειάζονται και άλλα νομοθετήματα, διότι αρκετοί συμπολίτες μας έχουν αδικηθεί από τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων ετών και πρέπει όλες σύσσωμες οι πολιτικές δυνάμεις να συμφωνήσουν σε ένα πράγμα, ότι είναι υπέρ της νομιμότητας το επαναλαμβάνω. Εάν εμείς που είμαστε νομοθετική εξουσία δεν επιβραβεύουμε το κράτος - δικαίου, δεν επιβραβεύουμε την νομιμότητα, τότε τι απαίτηση θα έχουμε από τους πολίτες; Εάν εμείς ως νομοθετική εξουσία δεν σεβόμαστε δικαστικές αποφάσεις, τότε για ποιο λόγο να μας σέβονται οι πολίτες; Έκκληση - παράκληση - πρόταση στα κόμματα της Αντιπολίτευσης: Αφήστε κατά μέρος τους κομματικούς διαχωρισμούς. Όλους μάς ενώνει η πατρίδα, ειδικά σε τούτη τη δύσκολη περίοδο. Σίγουρα κι εσείς αγαπάτε την πατρίδα, με την επιχειρηματολογία σας, όμως - το είπα κι άλλη φορά - κινδυνεύετε πολλές φορές να μετατραπείτε σε συνηγόρους των δανειστών, χωρίς να το θέλετε εσείς οι ίδιοι. Αυτό το νομοσχέδιο πρέπει να ψηφιστεί επί της αρχής απ' όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Κόκκαλη. Έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Λοβέρδος ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Κύριε Λοβέρδο, γνωρίζετε πολύ καλά, επειδή έχει μιλήσει ο κ. Βενιζέλος, ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής σας Ομάδας, δικαιούστε τον μισό χρόνο.
Σύμφωνοι, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ Εσωτερικών, θέλω να επαναλάβω κάτι που είπα χθες και ζητώ συγγνώμη από τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που με άκουσαν και χθες το βράδυ. Θα επαναλάβω τα ίδια επιχειρήματα, αλλά τώρα πια αποκτούν τελικό νόημα και σημασία και να τα έχετε υπ' όψιν σας, κύριε Υπουργέ και για την επόμενη συνεδρίαση κατά την οποία θα ασκήσει νομοθετική πρωτοβουλία ο κ. Κατρούγκαλος. Έχουμε θέσει με πάρα πολύ μεγάλη σοβαρότητα από τη Διαρκή Επιτροπή χωρίς εξάρσεις, λαϊκισμούς, προσβολές, δημαγωγίες, κραυγές ή ψιθύρους, θέμα σύγκρουσης συμφερόντων. Και το θέσαμε σωστά και υπάρχει και η γραπτή μας ανακοίνωση από τη Διαρκή Επιτροπή Εσωτερικών, όταν είπα το νόημά της, την κατέθεσα και αποχωρήσαμε. Συνεχίζεται μία άγονη συζήτηση πια, γιατί ενώ θέτουμε το θέμα της σύγκρουσης συμφερόντων με τη νομική, την πολιτική και την κοινοβουλευτική του όψη, ο Υπουργός μάς απαντάει με τον Γκράμσι, το νοεφιλελευθερισμό, την κυβερνώσα αριστερά και άλλα όμορφα και χαριτωμένα, αλλά άσχετα με το θέμα που συζητούμε. Επαναλαμβάνω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι προφανώς και δεν θέσαμε ζήτημα προσχηματικώς για να ανακόψουμε το νομοθετικό έργο της Κυβέρνησης. Της είπαμε μάλιστα ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως το άρθρο 3, θέλουμε να ψηφίσουμε. Θέλω να θυμίσω σχετικά με τη διάταξη περί διαθεσίμων ότι είμαι ο Υπουργός Παιδείας που δεν διέγραψε από τα μητρώα της υπαλληλίας τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων. Διαθέσιμοι τότε, δεν υπέγραψα την απόλυσή τους και κανενός την απόλυση δεν υπέγραψα. Συνεπώς δεν έχω πρόβλημα να σας πω ναι σε πράγματα που ρυθμίζετε εδώ. Βέβαια, βλέπω απ' έξω ανθρώπους, στους οποίους έχετε μοιράσει προεκλογικές υποσχέσεις, να μου ζητούν να σας πω να βάλετε κι αυτούς μέσα στις διατάξεις τις ευνοϊκές. Εγώ δεν είμαι δημαγωγός, όμως, ούτε ψεύτης, κύριοι. Προσπαθώ να είμαι όσο μπορώ πιο σοβαρός και να απευθύνομαι στην Εθνική Αντιπροσωπεία και τον λαό που μας ακούει, ξέροντας ότι θα χρειαστεί να του απευθυνθώ και αύριο και να λέω παρόμοια πράγματα, να μην λέω άλλα τη μία και άλλα την άλλη. Σας προειδοποιώ - το έχει πει ο κ. Βενιζέλος κι άλλη φορά αυτό - ψηφίζουμε αλλά δεν ξεψηφίζουμε, λέμε ναι, αλλά δεν ξελέμε. Και δεν ξέρω τι θα πείτε αν καταλήξει η χώρα σε μία συμφωνία και σας ζητήσουν να πάρετε πίσω πολλά αυτά τα οποία τώρα κάνετε, αξιοποιώντας και εκμεταλλευόμενοι αυτό το μεσοδιάστημα. Αν σας ζητήσουν να τα πάρετε πίσω και συμφωνήσετε, θα τα πάρετε μόνοι σας πίσω. Δεν θα έχετε αρωγή από κανέναν στην Αίθουσα αυτή. Προφανώς, λοιπόν, και δεν ζητάμε να μην προωθηθεί το νομοθετικό έργο του Υπουργείου, να το προωθήσει ο αρμόδιος Υπουργός και όχι ο Αναπληρωτής του. Δεύτερον, δεν θέτουμε - όπως είπα και χθες - θέμα διαφθοράς. Η σύγκρουση συμφερόντων όταν συντρέχει, όπως την όρισα χθες, είναι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ένα απλό πράγμα: η ύπαρξη ιδιωτικού συμφέροντος που επηρεάζει τη βασική αρχή της λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης στην αμεροληψία, επηρεάζει τον αρμόδιο λειτουργό - εδώ τον Υπουργό - να πάρει αποφάσεις κατά του δημοσίου συμφέροντος. Να θυμίσω ότι αυτά τα είπαμε και στη Διαρκή Επιτροπή, επαναλαμβάνω, για να μην μας λέει ο Αναπληρωτής Υπουργός ότι μετεβλήθη το περιεχόμενο της αιτίασης της μομφής, ότι τα αλλάξαμε. Ήσασταν παρών, κύριε Κατρούγκαλε, που το είπα στη Διαρκή Επιτροπή, με σοβαρότητα και χωρίς τις συνήθεις μομφές.
Όχι για εσάς.
Αναρωτιέμαι πώς θα το λέγατε εσείς τον καιρό της Αντιπολίτευσης, τι κοσμητικά επίθετα θα χρησιμοποιούσατε. Τι έχετε χρησιμοποιήσει! Τι έχετε πει! Και τι δεν έχετε πει. Και στην αρθρογραφία σας περί αντισυνταγματικότητας, νόμων και λοιπών, που δεν ευσταθούσε σε καμμία περίπτωση και που απορριπτόταν και από το Συμβούλιο της Επικρατείας, και τι δεν έχετε πει, για να μην τα επαναλάβω.
Έχω πει κάτι προσωπικά;
Σε εμένα;
Σε οποιονδήποτε.
Οι βαρύτεροι δυνατοί χαρακτηρισμοί έχουν εκτοξευτεί από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, υμών συμπεριλαμβανομένων, για το τι ήταν η υφή και η φύση των προηγούμενων κυβερνήσεων και επιμένετε αρκετές φορές στον δημόσιο λόγο σας σε αυτά. Εμείς δεν θέτουμε θέμα διαφθοράς, θέτουμε, όμως, θέμα σύγκρουσης συμφερόντων, που δεν συνιστά απαγγελία κατηγορίας, αλλά διαπίστωση πραγματικότητας. Δεν αντέχει ένας Υπουργός στη θέση αυτή, όταν υπάρχει η συγκεκριμένη - παρελθούσα βέβαια, αλλά συγκεκριμένη - πελατειακή σχέση. Είπα χθες και επαναλαμβάνω ότι μπορείτε να είστε Υπουργός σε άλλο Υπουργείο, όχι όμως σε αυτό. Και έχουν σημασία και τα λόγια και τα επιχειρήματα. Απαντάτε με τον Γκράμσι, με το νεοφιλελευθερισμό και τον φιλελευθερισμό, με την κυβερνώσα Αριστερά. Μιλάτε για τη συνάφεια δικαστηρίων, πλατείας και Βουλής ως τομέων αγώνα, την πελατεία την ξεχνάτε, όμως. Και αυτό είναι που θέτει το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε. Μην μας κοροϊδεύετε. Είμαστε πάρα πολύ σαφείς. Είμαστε πάρα πολύ σοβαροί και απαιτούμε αντιστοίχιση στις απαντήσεις σας με τα ερωτήματα και τα ζητήματα που θέτουμε. Μην απαντάτε σε άλλους και δι' αυτών σε εμάς. Εμείς αποχωρούμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Δεν θα παραμείνουμε ούτε στην ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής. Πριν αποχωρήσουμε, όμως, θα ήθελα να πω και κάτι ακόμη, που είχα πει από χθες και που αφήσατε σε εκκρεμότητα. Πρόκειται για το ζήτημα της παιδεραστίας. Στο άρθρο 3 υπάρχουν οι εξαιρέσεις. Η εξαίρεση εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας είναι άθλια. Είναι πρόσφατος ο νόμος που έχει ψηφίσει η Εθνική Αντιπροσωπεία - ήταν το Νοέμβριο ή το Δεκέμβριο 2014- για τον τρόπο χειρισμού των εκπαιδευτικών λειτουργών που έχουν θέματα παιδεραστίας. Διότι είναι πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ένας ο οποίος κατηγορείται, χωρίς βέβαια να του έχει ασκηθεί ακόμη ποινική δίωξη, να παραμένει στην αίθουσα διδασκαλίας. Σκεφτείτε λιγάκι το ύφος και το στυλ.
Μα, είναι μέσα αυτή η διάταξη.
Όχι, διαβάστε τι λέει. Στο άρθρο 3 είναι η εξαίρεση γ. Διαβάστε το. Φανταστείτε ένας δάσκαλος να έχει τέτοιο θέμα και εσείς να απαιτείτε άσκηση ποινικής δίωξης προκειμένου να τον βγάλετε από την αίθουσα. Σκεφτείτε τι νομοθετείτε και δώστε κάποιες απαντήσεις. Επίσης, σας θέσαμε θέμα με την επίταξη, για να απαντήσετε στα ζητήματα που θέτει η Βουλή, η Διεύθυνση Επιστημονικών Μελετών της Βουλής και πολλοί συνάδελφοι που πήραν τον λόγο εδώ. Ούτε σε αυτό έχετε πει κάτι για κάποιες ενδεχόμενες αλλαγές. Τέλος, κλείνω με την απάντηση που δώσατε το πρωί. Είχα θέσει πρώτος το θέμα χθες - και μάλιστα νομίζω με ευγένεια, αλλά και με επάρκεια σε ό,τι αφορά τα επιχειρήματα - για το ζήτημα του άρθρου 2, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Το άρθρο 2, σε παράγραφο αυτού, επανακαθορίζει εμμέσως τον τρόπο τοποθέτησης των επικεφαλής σε ανεξάρτητες αρχές κρίσιμες - προσέξτε - συνταγματικώς προβλεπόμενες. Διότι οι ανεξάρτητες αρχές είναι δύο κατηγοριών: Οι πέντε που προβλέπει το Σύνταγμα και οι άλλες. Σε δύο από αυτές, τον Συνήγορο του Πολίτη και το ΑΣΕΠ, συνταγματικώς προβλεπόμενες, καθορίζει με έναν τρόπο έμμεσο τη θητεία σε σχέση με την ηλικία προέδρων, αντιπροέδρων του ΑΣΕΠ, Συνηγόρου του Πολίτη και βοηθών του Συνηγόρου του Πολίτη και θέτει το εβδομηκοστό τρίτο έτος της ηλικίας. Δηλαδή, δεν μπορεί να είναι παραπάνω. Δεν έχει μεταβατική διάταξη. Με βάση αυτήν τη ρύθμιση, για δύο συνταγματικά κατοχυρωμένες ανεξάρτητες αρχές διακόπτει βιαίως τη θητεία καταργώντας και την υφή των αρχών αυτών ως ανεξαρτήτων. Αν δεν υπάρχει εδώ θέμα συνταγματικότητας, πού υπάρχει; Και η επιχειρηματολογία του - που ακούσαμε μετά την αγόρευση του εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας - δηλαδή του αρμόδιου Αναπληρωτή Υπουργού, ήταν η επιβεβαίωση ότι έχουμε σκαστό θέμα ρύθμισης αντίθετης με το Σύνταγμα. Επαναλαμβάνω: όχι για δύο οποιεσδήποτε ανεξάρτητες αρχές, αλλά για δύο από τις πέντε συνταγματικώς προβλεπόμενες ανεξάρτητες αρχές. Δεν μπορείς να διακόψεις τη θητεία τους προσθέτοντας εδώ κριτήριο ηλικιακό στο οποίο δεν ανταποκρίνονται. Είναι η επιτομή της παραβίασης του Συντάγματος! Και οφείλει ο κ. Βούτσης…
Θα το κάνουμε, κύριε Λοβέρδο.
Και γιατί δεν το λέτε και μας αφήνετε έτσι δύο μέρες σε αυτήν την Αίθουσα; Πρέπει να ακούσετε όλα τα επιχειρήματα; Πρέπει να περάσουμε τα όρια στην επιθετικότητα; Μακάρι, κύριε Βούτση, να το κάνετε.
Θα εισηγηθεί ο κύριος Υπουργός, κύριε Λοβέρδο, στη συζήτηση επί των άρθρων!
Τόση ώρα γιατί δεν το κάνει; Και το πρωί απήντησε το αντίθετο. Είναι ώρα να το κάνετε. Χαίρομαι πολύ που με δική σας παρέμβαση λύνεται αυτό το θέμα. Εν πάση περιπτώσει, κλείνω με το εξής: Θέσαμε ένα θέμα σύγκρουσης συμφερόντων στη Διαρκή Επιτροπή, με σεβασμό στο πρόσωπο, στο Σώμα και στους συναδέλφους της Πλειοψηφίας. Δεν εισακούστηκε κανένας μας. Θα ήταν ένας απλός χειρισμός. Επειδή θα επαναληφθεί - φαντάζομαι πολύ σύντομα - αυτή η πρακτική, θέλω να έχει υπ' όψιν της η Εθνική Αντιπροσωπεία ότι η δική μας στάση θα είναι διαρκώς αυτή. Δεν θα παραμένουμε συνομιλητές ενός Υπουργού που έχει ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων με την έννοια και τη σοβαρότητα που το βάλαμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν περάσουμε στον κατάλογο των ομιλητών, επιτρέψτε μου να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα ένας μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Βαγίων Βοιωτίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Κατρούγκαλε, έχετε τον λόγο.
Όσον αφορά το άρθρο 2- για τα υπόλοιπα έχω ήδη αναφερθεί και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να προσθέσω το οτιδήποτε - θέλω απλώς να διευκρινίσω ότι η προσωπική μου άποψη ήταν ότι το όριο ηλικίας - και παραμένει στη ρύθμιση αυτή - δεν δημιουργεί θέματα συνταγματικότητας, ακριβώς γιατί πρόκειται για μια αντικειμενική και απρόσωπη ρύθμιση. Επειδή, όμως, δεν θέλω να πλανάται στην ατμόσφαιρα και οποιαδήποτε υποψία ότι θέλουμε να επιχειρήσουμε στοχευμένα τη λήξη της θητείας οποιουδήποτε μέλους ανεξάρτητης αρχής, με λίγα λόγια επειδή θέλουμε «η γυναίκα του Καίσαρα να φαίνεται και τίμια», γι' αυτό το λόγο θα εξειδικεύσουμε με μεταβατική ρύθμιση ότι αυτή η ρύθμιση δεν έχει εφαρμογή για τα υπηρετούντα μέλη των ανεξαρτήτων αρχών.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Συνεχίζουμε, όπως προαναγγείλαμε, με τον πίνακα των ομιλητών. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ηρώ Διώτη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κυρία Διώτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το αίτημα που αρθρώνεται με όποιον τρόπο σε κάθε τόπο και κάθε στιγμή αυτά τα πέντε χρόνια από το μνημόνιο και μετά από τον οποιονδήποτε άνθρωπο κι αν μιλήσεις, είναι το αίτημα για δικαιοσύνη. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Αυτό το σχέδιο νόμου, λοιπόν, είναι ένα σχέδιο νόμου που φέρνει δικαιοσύνη; Είναι ένα σχέδιο νόμου που κάνει το αυτονόητο, να φέρει δηλαδή πίσω στις δουλειές τους εργαζόμενους που απολύθηκαν σε μια νύχτα; Είναι ένα σχέδιο νόμου που απαντά στις διεκδικήσεις και τους αγώνες λοιδορημένων και απαξιωμένων από τις κυβερνήσεις, δημοσίων υπαλλήλων; Είναι επίσης ένα σχέδιο νόμου που θέτει προτεραιότητες αποκαθιστώντας πρώτα τους απολυμένους ή διαθέσιμους; Η απάντηση είναι προφανής. Λύνει τα πάντα; Όχι! Μπορεί να λύσει τα πάντα; Προφανώς και όχι. Πάντως, επιχειρεί - και αυτό είναι το πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μου - να προτάξει ως πρώτο τον σκοπό, τον οποίο οφείλει να υπηρετεί το δημόσιο: το κοινωνικό σύνολο και τις ανάγκες του. Επίσης, προσπαθεί - και νομίζω ότι αυτό είναι ένα πρώτο βήμα - να σχεδιάσει από την αρχή έναν δημόσιο τομέα με αυτό το στόχο, θέτοντας τα ερωτήματα «τι έχω ανάγκη;», «πού την έχω;», «με ποιον την έχω;» και «πώς θα ανακατανείμω και θα αναδιατάξω το βασικό μου κεφάλαιο, που είναι οι εργαζόμενοι;». Εργαζόμενοι που δεν θα φοβούνται ότι θα επιστρατευθούν αν διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, εργαζόμενοι που δεν θα φοβούνται ότι θα απολυθούν αν κατέβουν σε απεργία, εργαζόμενοι που δεν θα ζουν υπό το φόβο να μετακινούνται σαν τους γυρολόγους, εργαζόμενοι που δεν θα έχουν χρώμα. Διότι είναι κακός σύντροφος ο φόβος και για να σκεφτείς και για να εργαστείς και για να παραγάγεις! Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι παθογένειες στο δημόσιο, που καλλιεργήθηκαν συστηματικά επί δεκαετίες από τις ίδιες τις κυβερνήσεις, προκειμένου να ελέγχουν το κράτος και να διαιωνίζουν την εξουσία τους, χρησιμοποιήθηκαν πάλι από τους ίδιους για να απαξιώσουν παντελώς στη συνείδηση των πολιτών την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας και του κοινού αγαθού, ώστε να μπορέσει η πολιτική εξουσία για άλλη μία φορά να κάνει τη δουλειά της εις βάρος του δημοσίου και της κοινωνίας. Ήταν απαραίτητη η απαξίωση για να ιδιωτικοποιηθούν ή για να σχεδιαστεί η μελλοντική ιδιωτικοποίηση κρίσιμων τομέων του δημοσίου. Επίσης, ήταν απαραίτητη η απαξίωση για να δικαιολογηθούν οι απολύσεις και για να μετατεθεί η ευθύνη από τις κυβερνήσεις και τις επιλογές τους στο εν γένει κακό δημόσιο. Γνωρίζουμε όλοι ότι η παραπάνω πολιτική είχε τραγικές συνέπειες, διότι βασικές υπηρεσίες που χρειάζονταν οι πολίτες για να εξυπηρετηθούν έπαψαν να λειτουργούν και βασικά κοινωνικά αγαθά έπαψαν να είναι προσβάσιμα. Επίσης, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλοι και όλες θυμόμαστε την πολύ επιμελή προσπάθεια όλων αυτών που οδήγησαν μια χώρα στη φτώχεια και τον εξευτελισμό να πείσουν, μέσω των αγαπημένων τους μέσων μαζικής ενημέρωσης, ότι κάθε φορά που υπήρχε μια διεκδίκηση κάποιας επαγγελματικής κατηγορίας ή μια διαμαρτυρία υπαλλήλων επρόκειτο πάντα περί «κακών» και «ύποπτων συντεχνιών», που δρούσαν κατά της κοινωνίας και υπέρ των προσωπικών τους συμφερόντων. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις το έκαναν αυτό με όλες τις κατηγορίες εργαζομένων που διαμαρτύρονταν για την αδιανόητη κατάσταση που επιβλήθηκε από τότε που ήρθαν τα μνημόνια στην Ελλάδα. Διασύρθηκαν όλα τα είδη επαγγελμάτων και όλες οι εργατικές διεκδικήσεις: Από τους καθηγητές και τους γιατρούς, έως τους υπαλλήλους στα μέσα μαζικής μεταφοράς και τους δημοσίους υπαλλήλους και από τους φαρμακοποιούς και τους φορτηγατζήδες, μέχρι τους υπαλλήλους καθαριότητας και πολλούς ακόμη - είναι μακρύς ο κατάλογος. Κάθε φορά που ο διασυρμός και η τρομοκράτηση δεν έπιαναν, χρησιμοποιούνταν πλήρως αντισυνταγματικές μέθοδοι, μεταφέροντας στην κοινωνία ένα κλίμα πολέμου, που είχε ως συνέπεια να επιστρατεύονται απεργοί και αυτό το μέτρο να χαίρει αποδοχής από την κοινωνία. Αυτό τουλάχιστον προσπάθησαν, αλλά μοιραία, όση πλύση εγκεφάλου και να επιβάλει κανείς σε μια κοινωνία, κάποια στιγμή καταλαβαίνουν όλοι και όλες από την προσωπική τους κατάσταση, τι ακριβώς έχει συμβεί. Γιατί κάποια στιγμή τα τύμπανα του πολέμου από τις προηγούμενες κυβερνήσεις χτύπησαν για όλους όσους και όσες ζουν από τη δουλειά τους και δεν είναι πλούσιοι ή απατεώνες. Έρχεται, λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης να απαντήσει σε μεγάλους και δίκαιους αγώνες εργαζομένων. Έρχεται να εξορθολογήσει το δημόσιο, να αποκαταστήσει σχέσεις και αδικίες, να αποκαταστήσει τη δημοκρατική λειτουργία, προσπαθώντας ταυτόχρονα να θέσει τέλος και στην ταλαιπωρία που δοκιμάζουν οι πολίτες. Δέχεται και το νομοσχέδιο και ο ίδιος ο Υπουργός ίσως τα περισσότερα πυρά, επειδή καταργεί μνημονιακές διατάξεις και συνέπειες αυτών, όπως έγινε και με τα προηγούμενα νομοσχέδια που έφερε η Κυβέρνηση στη Βουλή και πλέον είναι νόμοι. Τώρα μάλιστα που η Κυβέρνηση απαιτεί και προχωρά η διαδικασία για να σταματήσει η ασυδοσία και η φοροδιαφυγή των καναλιών, πρόκειται να βγάλουν αφρούς. Δεν πειράζει όμως, γιατί με συγκρούσεις προχωρά η ζωή μπροστά. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, αυτό εκδημοκρατίζει τη διοίκηση και δείχνει σεβασμό στο Σύνταγμα και στους ανθρώπους, είτε αυτοί είναι εργαζόμενοι στο δημόσιο είτε είναι οι πολίτες που προσέρχονται να κάνουν τη δουλειά τους. Επιπλέον, φροντίζει να αντιμετωπίσει τα κακώς κείμενα του δημοσίου και ως προς τη γραφειοκρατική λειτουργία, η οποία δεν είναι φυσικό φαινόμενο, δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά ήταν όλα τα χρόνια πολιτική επιλογή. Αυτό φαίνεται από τον τρόπο νομοθέτησης και από την πολυνομία. Το ίδιο γίνεται φυσικά και ως προς τη διαφθορά, όσο πάνω ή κάτω και εάν βρίσκεται μέσα στο δημόσιο, χωρίς να εκδικείται και να τιμωρεί τους εργαζόμενους για πράγματα άσχετα με τη δουλειά τους, όπως για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις ή για την κοινωνική τους δράση. Επίσης, καταργεί την απαράδεκτη και πρωτότυπη διαδικασία που χρησιμοποιούνταν κατά παράβαση του Συντάγματος, τη λεγόμενη «επιστράτευση», έναν μηχανισμό που χρησιμοποιούνταν ενάντια στις απεργίες. Επιβολή επίταξης θα γίνεται πλέον μόνο για τους λόγους που προβλέπονται στο Σύνταγμα. Αποκαθιστά αδικίες προς κατηγορίες εργαζομένων, που όπως με το «μαύρο» της ΕΡΤ απολύθηκαν σε μία νύχτα, και αυτό βοηθά ταυτόχρονα και την πιο εύρυθμη λειτουργία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εκτός από την ελευθερία, αρετή και τόλμη θέλει για να αντιμετωπίσει κανείς ένα γραφειοκρατικό τέρας που έχει φτιαχτεί για να εξυπηρετεί κομματικούς μηχανισμούς, ένα τέρας που καταδυνάστευε και εργαζόμενους και πολίτες. Αυτό το νομοσχέδιο έχει την αρετή και την τόλμη να προσπαθήσει να φτιάξει μια δημόσια διοίκηση που να λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα και σε ό,τι βαθμό αυτό είναι εφικτό με τις σημερινές συνθήκες. Είναι όμως και ενδεικτικό της αποφασιστικότητας που διαθέτει η Κυβέρνηση στα νομοθετήματά της, αλλά και της πορείας που επιλέγει. Για να λειτουργήσει πρέπει πρώτα από όλα, όλοι και όλες εμείς και οι δημόσιοι λειτουργοί και οι πολίτες να το προσπαθήσουμε, διότι το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί μια πρώτη ριζοσπαστική τομή για τη διοίκηση, με θετικό πρόσημο και για την κοινωνία και για τους εργαζομένους. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε, και για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Εμμανουηλίδης Δημήτρης από το ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, 1974-2015 σαράντα χρόνια στην πολιτική σκηνή εναλλάσσονται δύο κόμματα, δηλαδή Νέα Δημοκρατία - ΠΑΣΟΚ ή αν θέλετε ΠΑΣΟΚ - Νέα Δημοκρατία. Έχουν απόλυτη ελευθερία, απόλυτη κυριαρχία επιλογών να δημιουργήσουν ένα πλέγμα στη δημόσια διοίκηση που να υπηρετεί τα αυτονόητα, την κοινωνία και την αναπτυξιακή προοπτική, η οποία στη συνέχεια πάλι στην κοινωνία θα αποδώσει το αναπτυξιακό της περιεχόμενο. Νεποτισμοί, αλαζονεία, ημετερισμοί, με την έννοια «τα δικά μας παιδιά», «οι δικοί μας κουμπάροι», δημιούργησαν ένα σύστημα δημόσιας διοίκησης, το οποίο σκοπό δεν είχε να υπηρετήσει το αυτονόητο, δηλαδή την κοινωνία, αλλά σκοπό είχε να εξυπηρετήσει τη συνέχεια αυτού του πολιτικού συστήματος. Και οι δύο πολιτικοί χώροι στην ίδια γραμμή στοιχήθηκαν, τα ίδια αποτελέσματα επέφεραν. Είναι τουλάχιστον ενδεικτικό πολιτικού θράσους το να μιλάνε οι άνθρωποι που δημιούργησαν, λοιπόν, αυτό το πελατειακό σύστημα στη δημόσια διοίκηση, με έναν κατά δική τους εκτίμηση αδικαιολόγητο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων. Μίλησε ο κ. Μητσοτάκης για εννιακόσιους είκοσι χιλιάδες. Μα, δεν τους διορίσαμε εμείς, ήταν κατά κανόνα τα δικά τους παιδιά - χωρίς ορθολογική διάταξη, χωρίς προοπτική δημιουργίας υπεραξίας μέσα από το έργο. Ήταν καθαρά εξυπηρέτηση προσωπικών ζητουμένων και προσωπικών τακτοποιήσεων. Μέσα από ένα τέτοιο σύστημα δημόσιας διοίκησης επόμενο είναι - είναι προσφιλής η φράση του κ. Λοβέρδου, αλλά δεν είναι εδώ να το ακούσει - να πέσει η χώρα στα βράχια. Έριξαν, λοιπόν, τη χώρα στα βράχια μέσα από απαράδεκτους χειρισμούς ιδιαίτερα στον τομέα της δημόσιας διοίκησης. Και ήρθε, λοιπόν, ο χρόνος ο μνημονιακός και εκεί χωρίς να έχουν σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης, με τη γνώριμη γι' αυτούς κοινωνική σκληρότητα υιοθέτησαν τη λογική των οριζόντιων μέτρων. Οριζόντια μέτρα στα ανθρώπινα σημαίνει να ρίξουμε στον κοινωνικό καιάδα πάνω από τέσσερις χιλιάδες σχολικούς φύλακες, δημοτικούς αστυνομικούς, υπαλλήλους της ΕΡΤ, για την προσφιλή τους τακτική ότι οι αριθμοί τακτοποιούν τα προβλήματα. Δεν τακτοποιούνται τα προβλήματα, όμως, μέσα από αριθμούς. Τακτοποιούνται όταν υπάρχει λογική, όταν υπάρχει κοινωνική ευαισθησία. Ο κοινωνικός καιάδας που έριξαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις δυνάμεις της κοινωνίας ήταν τέτοιος που μοιραία τις οδήγησε και στον πολιτικό τους όλεθρο. Γιατί περί τέτοιου πρόκειται. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει κανένα έρεισμα να μιλήσει, η Νέα Δημοκρατία υπό το βάρος των ανομημάτων καταρρέει. Εκείνο που θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι το νομοσχέδιο αυτό απολύτως τακτοποιεί συνταγματικές επιταγές, κυρίως κοινωνικές ανάγκες, με την έννοια ότι είναι στοιχισμένο στις αρχές της κοινωνικής ευαισθησίας και της δημοκρατίας. Σαφώς δεν έχει αναπτυξιακό περιεχόμενο. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, γιατί η κοινωνική αδικία, η κοινωνική αυτή αιμορραγία, πρωτίστως πρέπει να τακτοποιηθεί και στη συνέχεια να σχεδιαστεί η ανάπτυξη. Γιατί πόλις ουν άνδρες, ου τείχη ουδέ νήες κεναί ανδρών. Αν λοιπόν η κοινωνία χαθεί, από εκεί και έπειτα, το όποιο εγχείρημα νομίζω ότι πέφτει στο κενό. Μία τελευταία πρόταση προς τον Υπουργό και σε όλα τα μέλη της Κυβέρνησης είναι να δοθεί η δυνατότητα, μέσα από διορισμούς επιλεγμένους, να βοηθηθεί η έρευνα και η ανάπτυξη. Χαρακτηριστικά μιλήσαμε τις προάλλες με τους κτηνοτρόφους. Εάν υπήρχε η στοιχειώδης, απαραίτητη στελέχωση από κτηνιάτρους, το πρόβλημα του καταρροϊκού πυρετού, που αφάνισε σημαντικότατο μέρος από το ζωικό κεφάλαιο, θα είχε αποφευχθεί. Επομένως - και είναι αυτό απάντηση σχετικά με τα 24 δισεκατομμύρια, που κατάφερε η απελθούσα κυβέρνηση να τα κάνει 14 δισεκατομμύρια - αυτή είναι μία αριθμητική σχέση. Δεν μας είπαν, όμως, πόσα διαφυγόντα κέρδη εξαιτίας της έλλειψης αναπτυξιακού προγραμματισμού επέφερε αυτή η μνημονιακή λαίλαπα. Λέμε, λοιπόν, ότι θα πρέπει προς αυτήν την κατεύθυνση, στοχευμένα, να επιζητήσουμε τέτοιους διορισμούς, ώστε να υποβοηθηθεί η αναπτυξιακή προοπτική. Μια δεύτερη περίπτωση είναι το ΙΝΑΛΕ, το Ινστιτούτο Αλιευτικών Ερευνών, το οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει συνθήκες υπεραξίας στα αλιεύματα και κατ' επέκταση στην οικονομία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Δέσποινα Χαραλαμπίδου έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης έρχεται όχι μόνο για να αποκαταστήσει ορισμένες πλευρές του κράτους δικαίου που είχαν πληγεί από τις προηγούμενες αυταρχικές κυβερνήσεις, όχι μόνο για να εφαρμόσει ορισμένες από τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως για να επιφέρει αναγκαίες δημοκρατικές αλλαγές στον ρόλο του κράτους σε σχέση με την κοινωνία. Χαρακτηριστικό του νομοσχεδίου είναι ότι το πρώτο άρθρο του παρόντος νομοσχεδίου αφορά την απαγόρευση της πολιτικής επιστράτευσης. Επειδή η πολιτική επιστράτευση απεργών εργατών δεν είναι καινούρια ιστορία, αλλά χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές σαν μέσο καταστολής θεωρώ κρίσιμο και χρήσιμο να γίνει μία επισκόπηση στο χρονικό των επιστρατεύσεων. Αν δούμε την περίοδο της Μεταπολίτευσης, με δεδομένο ότι και στην τελευταία Αναθεώρηση του Συντάγματος το 1975 δεν προβλέπεται πουθενά η παράνομη πρακτική της πολιτικής επιστράτευσης, ενώ αντίθετα το Σύνταγμα του 1975 κατοχύρωσε το δικαίωμα στην απεργία, διαπιστώνουμε ότι το Σύνταγμα προβλέπει επίταξη προσωπικών υπηρεσιών από το κράτος αποκλειστικά για περιπτώσεις αμυντικών αναγκών της χώρας, θεομηνίες ή ανάγκες κατά τις οποίες απειλείται άμεσα η δημόσια υγεία και σε καμμία άλλη περίπτωση. Το 1979 λοιπόν, τέσσερα χρόνια μετά από την Αναθεώρηση του Συντάγματος, γίνεται η πρώτη επίταξη τραπεζοϋπαλλήλων από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ως αντίδραση της κυβέρνησης στην απεργία διαρκείας που είχε κηρύξει η ΟΤΟΕ ενάντια στις μειώσεις των αποδοχών και στη διεκδίκηση του ωραρίου τους. Η επίσημη ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας, της τότε κυβέρνησης, έλεγε το εξής απλό: Η κυβέρνηση δέχθηκε την εισήγηση των διοικητών των τραπεζών και προχώρησε στην επιστράτευση. Το 1983, με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ πλέον, αποφασίζεται η επιστράτευση των οδηγών ιδιοκτητών βυτιοφόρων σαν λύση στην παρατεταμένη απεργία τους. Το 1986 έχουμε την επιστράτευση των χειριστών και ιπτάμενων μηχανικών της Ολυμπιακής Αεροπορίας μετά από απεργία αρκετών ημερών και το 1994 επιτάχθηκαν τα λεωφορεία πολιτών που είχαν συγκληθεί με τον ΟΑΣΑ. Το 2002 επιστρατεύτηκαν για πρώτη φορά οι ναυτεργάτες, μετά από απεργία διαρκείας, από το ΠΑΣΟΚ με το επιχείρημα του αποκλεισμού της νησιωτικής χώρα και ξαναεπιστρατεύτηκαν το 2006 από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, η Πανελλήνια Ομοσπονδία των Ναυτεργατών προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ενάντια στο νομοθετικό διάταγμα 17/1974 περί πολιτικής σχεδιάσεως εκτάκτου ανάγκης, αφού αυτό είχε εκδοθεί με βάση το παλαιότερο Σύνταγμα της χώρας του 1952, αλλά πρέπει να πούμε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν εξέδωσε ποτέ απόφαση για το συγκεκριμένο αίτημα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας των Ναυτεργατών. Νομίζω, λοιπόν, ότι είναι φανερό πως όχι μόνο καμμία επιστράτευση δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις του Συντάγματος, αλλά ότι οι επιστρατεύσεις γίνονται κάθε φορά μόνο μετά από μεγάλους και επίμονους απεργιακούς αγώνες, όταν η μαχητικότητα και αποφασιστικότητα των εργαζομένων «στριμώχνει» τους εργοδότες ή τις κυβερνήσεις. Άρα ανεξάρτητα από εθνικές ανάγκες και από όποιες άλλες δικαιολογίες χρησιμοποιούνταν κάθε φορά, στην πραγματικότητα η πολιτική επιστράτευση, αυτός ο θεσμός, ήταν ένα απεργοσπαστικό εργαλείο που έδινε στο αστικό κράτος τον τελευταίο λόγο απέναντι στην εργατική τάξη κατά τις φάσεις των κοινωνικών συγκρούσεων. Στη φάση της πιο άγριας επίθεσης που έχει γνωρίσει εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας ο κόσμος της εργασίας οι μνημονιακές κυβερνήσεις επιδόθηκαν σε ένα ρεκόρ επιστρατεύσεων διαφόρων κλάδων εργαζομένων. Από τις δώδεκα πολιτικές επιστρατεύσεις που έχουν γίνει στη Μεταπολίτευση, οι μισές ήταν τα τρία - τέσσερα χρόνια του μνημονίου. Πρώτα θυμίζω ότι επιστρατεύτηκαν οι ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτίων το 2010, που ήταν τα πρώτα θύματα του μνημονίου. Ακολούθησαν οι υπάλληλοι καθαριότητας των ΟΤΑ που είχαν προχωρήσει σε πολυήμερη απεργία και μέσα στο 2013 έγιναν τρεις επιστρατεύσεις, των εργαζομένων στα μέσα σταθερής τροχιάς, των ναυτεργατών ξανά και των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης, όπου η μνημονιακή συγκυβέρνηση έκανε τότε νέο ρεκόρ αυταρχικότητας με τη μέθοδο της προληπτικής επιστράτευσης, δηλαδή πριν ακόμα κηρυχθεί η απεργία. Επίσης, το 2014 είχαμε την επιστράτευση των εργαζόμενων της ΔΕΗ. Η επιστράτευση των εργαζομένων, λοιπόν, χρησιμοποιήθηκε πάντα ως τελευταίο καταφύγιο των κυβερνήσεων απέναντι σε ανυποχώρητους απεργιακούς αγώνες. Το γεγονός, βεβαίως, ότι πολλαπλασιάστηκαν οι επιστρατεύσεις μετά την υπογραφή των μνημονίων δεν είναι καθόλου τυχαίο για εμάς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν από ένα χρόνο, σε αυτήν εδώ την Αίθουσα από το σημερινό Υπουργό, αλλά και άλλους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, είχε ειπωθεί από αυτό εδώ το Βήμα ότι η κυβέρνηση που θα έρθει, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, θα καταργήσει την επιστράτευση απεργών και όλους τους αυταρχικούς νόμους που στρέφονται ενάντια στο εργατικό κίνημα. Αυτό ακριβώς το νήμα ξεκινά να ξηλώνεται σήμερα με το σημερινό νομοσχέδιο. Από εκεί και μετά, βέβαια, ρυθμίζονται και μία σειρά από άλλα θέματα που αφορούν τόσο τη διάλυση της δημόσιας διοίκησης από τις μνημονιακές κυβερνήσεις όσο και την επαναφορά εργαζομένων που εντάχθηκαν στο απαράδεκτο καθεστώς της διαθεσιμότητας και απολύθηκαν. Χωρίς να θέλω να επεκταθώ στα άρθρα αυτά - το έκαναν νομίζω και θα το κάνουν επαρκώς άλλοι Βουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ - θέλω να κάνω μόνο μία επισήμανση στον κύριο Υπουργό, ότι εκτός από το ζήτημα των απολυμένων καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, το οποίο κατά τη γνώμη μας αντιμετωπίζεται απολύτως δίκαια, υπάρχει και το ζήτημα των καθαριστριών με συμβάσεις έργου των οποίων οι συμβάσεις αυτές δεν ανανεώθηκαν. Πρόκειται για το πρώτο κύμα απολύσεων καθαριστριών τον Δεκέμβριο του 2012. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία, κύριε Υπουργέ, είναι γυναίκες μεγάλης ηλικίας με αυξημένες οικογενειακές υποχρεώσεις. Εργάζονταν διαρκώς επί πολλά χρόνια. Ήταν επί πολλά χρόνια, επίσης, σε αυτό το κομματικό καθεστώς της ομηρίας, σε ένα καθεστώς δηλαδή συνεχούς ανασφάλειας. Θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξει ανάλογη αντιμετώπιση και αποκατάσταση αυτών των γυναικών, αν όχι σήμερα, με ξεχωριστή νομοθετική ρύθμιση, πρέπει να γίνει, κατά την άποψή μου, το συντομότερο δυνατό για λόγους δικαιοσύνης και για λόγους κοινωνικής ευαισθησίας, όπως ακριβώς διαπερνάει αυτή η ευαισθησία και κοινωνική δικαιοσύνη το σύνολο του παρόντος νομοσχεδίου. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος Ευάγγελος Διαμαντόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, ενώ το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις» είναι σύμφωνα με τα λεγόμενα του αρμόδιου Υπουργού ένα μικρό κομμάτι προς την κατεύθυνση αυτή, εν τούτοις, έχει τέτοιο ταξικό και ιδεολογικό πρόσημο που έχει εγείρει ήδη σημαντικές αντιδράσεις από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά και ένα κομμάτι της ελάσσονος Αντιπολίτευσης. Η κριτική που του έγινε επαναφέρει τη συζήτηση για ένα μικρό ή μεγάλο κράτος, το οποίο μικρό κράτος, όπως το θέλει η Νέα Δημοκρατία, έρχεται να συνεπικουρήσει στην ανάπτυξη και αυτό μας γυρνάει πίσω. Μας γυρνάει στην εποχή της υπογραφής του πρώτου μνημονίου, που η τότε Κυβέρνηση συντεταγμένα με τα φερέφωνα των μέσων μαζικής ενημέρωσης επιτέθηκε στο δημόσιο, για να βρει εκεί πέρα ένα άλλοθι κατ' αρχάς, για να δημιουργήσει ένα κοινωνικό αυτοματισμό, να διαιρέσει τη ταξική λαϊκή αντίδραση στον οδοστρωτήρα του νεοφιλελευθερισμού από τη μία και από την άλλη να απαξιώσει και να δώσει βορά για το κεφάλαιο, το οποίο έπρεπε να κερδοφορεί και ο μόνος τρόπος για να κερδοφορεί ήταν η εσωτερική υποτίμηση και το πλιάτσικο της δημόσιας περιουσίας και του στενού πυρήνα των υπηρεσιών που παρέχει αυτό, μετά από την κρίση του καπιταλισμού που δημιουργήθηκε το 2008, με τη φούσκα των ακινήτων που έσκασε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Έτσι λοιπόν, μέσα από αυτό το πλαίσιο και από αυτήν την πρακτική φτάνουμε σήμερα να επανέρχεται πάλι η ίδια κουβέντα. Με τις ίδιες ιδεολογικές αγκυλώσεις από πλευράς της αξιωματικής αντιπολίτευσης που δεν επιβεβαιώθηκαν επ' ουδενί, υπήρχε ένα δημόσιο, το οποίο ήταν δημιουργημένο καθ' εικόνα και καθ' ομοίωση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Δεν ήταν τεράστιο, ήταν στο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά βέβαια ήταν σαθρά και λάθος κατανεμημένο. Με τη δική σας πελατειακή λογική. Αυτή ήταν η δυσκολία που είχε το κράτος - οι δημόσιοι φορείς - και ο μόνος σκοπός στον οποίο αποσκοπούσαν οι δικές σας ενέργειες, ήταν αυτά που ανέφερα πριν. Άρα το Υπουργείο κινείται στη σωστή κατεύθυνση και δικαιώνει εν μέρει τους αγώνες που δόθηκαν. Εμείς δεν λέμε πως αυτό το νομοσχέδιο είναι αυτό που θα λύσει τα πάντα, αλλά είναι το νομοσχέδιο που θεωρεί και βλέπει δημόσιο και ιδιωτικό τομέα όχι ως δύο ξεχωριστά και αντίπαλα στρατόπεδα, αλλά ως τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Μόνο όταν νομοθετείς προς το συμφέρον των λαϊκών στρωμάτων, προς το συμφέρον του μεγαλύτερου ποσοστού της κοινωνίας και όταν ο ιμάντας μετακύλισης γίνει ένας σύγχρονος οργανισμός, του οποίου η ανάδραση και από τον υπάλληλο στο γκισέ θα φθάνει μέχρι τον Υπουργό, όπως φθάνει η εντολή του Υπουργού μέχρι τον υπάλληλο που εξυπηρετεί τους πολίτες στο γκισέ, τότε μπορούμε να μιλήσουμε για ένα δημιουργικό, λειτουργικό δημόσιο που θα συνεπικουρεί πράγματι την ανάπτυξη σε αυτόν τον τόπο, μια συγκεκριμένη ανάπτυξη μέσα σε μια συγκεκριμένη οπτική, όμως, όχι υπέρ του κεφαλαίου, όχι ισοπεδώνοντας και διαλύοντας την ανθρώπινη υπόσταση των υπαλλήλων που υπηρετούν στο δημόσιο και προφανώς χωρίς διαλυμένες εργασιακές σχέσεις, αλλά και εξαντλημένους φυσικούς πόρους. Αυτή είναι η δική μας οπτική, αυτή είναι η οπτική που μπορεί να δημιουργήσει ένα σύγχρονο δημόσιο και να δει τις ωφέλειες μέσα από αυτό. Καμμία, όμως, κριτική δεν έγινε αυτές τις ώρες που συζητείται το νομοσχέδιο και χθες πάνω σε αυτήν τη βάση. Είχαμε τη γνωστή στείρα αντιπολίτευση. Είχαμε μία συκοφαντική κριτική απέναντι στον Υπουργό που δεν υφίσταται και έχει πάρει τον δρόμο για τη Δικαιοσύνη. Ακούμε εδώ για σύγκρουση συμφερόντων από ένα κόμμα που αποχώρησε, το ΠΑΣΟΚ. Αν είναι αυτό σύγκρουση συμφερόντων, τι είναι η βαλίτσα του Τσουκάτου που πήγε στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, ενώ το ΠΑΣΟΚ ηγεμόνευε, κυβερνούσε και νομοθετούσε υπέρ της «SIEMENS» και άλλων εταιρειών; Τι να πούμε για τη Νέα Δημοκρατία; Ποιο σκάνδαλο να θυμηθεί κανείς πρώτα; Χρειάζεται μια καινούργια συνεδρίαση για να τα συζητήσουμε όλα αυτά. Τι να ακούσουμε από τους δήθεν κομιστές του καινούργιου του Ποταμιού, που ουσιαστικά ήθελαν με την ψήφιση Προέδρου Δημοκρατίας από την προηγούμενη Βουλή να συνεχιστεί όλη αυτή η κατάσταση;
Εσείς λέτε για τον κ. Τσουκάτο…
Ακούστε να δείτε, όταν γίνεται κριτική, να γίνεται επί της ουσίας. Επανέρχομαι και λέω ότι το ζήτημα των ανεξάρτητων αρχών είναι μια βάση πάνω στην οποία μπορούν να χτιστούν μεγάλες απάτες και μεγάλα ψέματα. Είναι άλλο πράγμα να υπάρχει ανεξάρτητη αρχή, άλλο πράγμα να της δίνεις πολύ περισσότερες αρμοδιότητες και να κρύβεσαι πίσω από αυτήν την ανεξαρτησία για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων ταξικών συμφερόντων του κεφαλαίου. Είναι άλλο να έχεις μια ανεξάρτητη αρχή και άλλο αυτή να λύνει και να δένει. Τέλος, ασκήθηκε κριτική για το ότι ουσιαστικά θα συμμετέχουν στα πειθαρχικά συμβούλια και οι εργαζόμενοι και οι συνδικαλιστές. Και αυτό ξεκινά από αυτό που προσπαθήσατε να κάνετε με την αρχή του μνημονίου και δεν σας άφησε ο λαός στις 25 Γενάρη να ολοκληρώσετε. Η εσωτερική υποτίμηση, η ταξική επίθεση στον κόσμο της εργασίας ήθελε να ολοκληρωθεί με αυτό. Μέσω του εργοδοτικού συνδικαλισμού και του κομματικού κυβερνητικού συνδικαλισμού που είχατε δημιουργήσει απαξιώσατε αυτό το κομμάτι και θέλατε να δώσετε ένα οριστικό τέλος. Σε αυτήν την κοινωνία όλοι έχουμε ευθύνες. Και μέσα από αυτήν την τομή που υπήρξε με τα μνημόνια στον κόσμο της εργασίας και στις ζωές μας είδαμε ανθρώπους, τους οποίους θεωρούσατε αλλοτριωμένους, θεωρούσατε ότι είχατε καταφέρει να τους ισοπεδώσετε και να τους έχετε έρμαιο των διαθέσεών σας, να σηκώνουν κεφάλι και να διαχειρίζονται μόνοι τους κομμάτια του κράτους, όπως είναι η ΕΡΤ. Αυτό συμβαίνει και σε ένα κομμάτι του ιδιωτικού τομέα. Εμείς αντιλαμβανόμαστε πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν λόγο και θα έχουν λόγο. Έχουν και ευθύνες να μη δημιουργηθεί ξανά το ίδιο σκηνικό. Πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, όταν εκλέγονται από την εργατική τάξη και σε συνεννόηση και με τον δημόσιο και με τον ιδιωτικό τομέα - πάντα με ταξική πρόθεση και ταξικό πρόσημο - να καταφέρουν την ανάπτυξη του τόπου με ιδεολογικό πρόσημο. Άρα θεωρούμε όχι απλά θετικό, αλλά αναγκαίο να βρίσκονται εκεί. Εξάλλου δεν έχουν την πλειοψηφία. Αποκαλύπτεστε όλοι - και το Ποτάμι ειδικότερα - φαίνεται ποιος είναι ο ρόλος σας, με ποιους είστε. Είστε με τα αφεντικά και εσείς, όπως και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Διαμαντόπουλε. Ο συνάδελφος κ. Χαρίλαος Τζαμακλής από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή κατάσταση της δημόσιας διοίκησης οφείλεται ασφαλώς σε αιτίες πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές που έχουν μεγάλο ιστορικό βάθος. Το ελληνικό κράτος από την ίδρυσή του δομήθηκε ως πελατειακό, ως συνέχεια κατά των μάλλον ή ήττον δομών που προϋπήρχαν. Η πελατειακή δομή εξυπηρετούσε συγκεκριμένα συμφέροντα, τα οποία την υιοθέτησαν, επειδή ακριβώς τα εξυπηρετούσε και την εξέλιξαν με το πέρασμα των χρόνων. Αδιαφορώντας για οποιονδήποτε μεταρρυθμιστικό εκσυγχρονισμό, δεν εισήγαγαν αξιοκρατικά κριτήρια για την επιλογή και την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, δεν εισήγαγαν αντικειμενικό σύστημα ελέγχου της αποδοτικότητάς τους, δεν εισήγαγαν δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας και Πειθαρχικού Δικαίου. Μολονότι στην πλειοψηφία τους οι υπηρεσίες και οι υπάλληλοι ανταποκρίνονται με τον καλύτερο τρόπο στις υποχρεώσεις τους, οι δομές και οι πολιτικές που προανέφερα επέφεραν ως αποτελέσματα: Πρώτον, τη φοβία για ανάληψη δημιουργικών πρωτοβουλιών και την αποφυγή ευθύνης από μεγάλο αριθμό υπαλλήλων, δεύτερον, σε μεγάλο βαθμό τοποθέτηση υπαλλήλων κυρίως από εύνοιες σε θέσεις στις οποίες δεν έχουν τα προσόντα να υπηρετήσουν, τρίτον, σε μεγάλο βαθμό αποδοτικότητα και τήρηση του ωραρίου αναντίστοιχες με τις ανάγκες των πολιτών ή της υπηρεσίας, τέταρτον, σχέση με τους διοικουμένους εξαρτώμενη εν πολλοίς από κριτήρια ξένα και άσχετα με το υπό εξέταση ζήτημα, πέμπτο, δυσκαμψία, γραφειοκρατία, αναποτελεσματικότητα. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις και οι νόμοι που εισήγαγαν με διάφορα προσχήματα και τεχνάσματα και πάντοτε κατ' εντολήν των δανειστών, επικουρούμενες από τον κοινωνικό αυτοματισμό που οι ίδιες επεδίωκαν, ενίσχυσαν επί τα χείρω τις παθογένειες αυτές, τις επέτειναν και κατέστησαν τη δημόσια διοίκηση θύμα αντί να την καταστήσουν, λόγω των αναγκών και των συγκυριών, μοχλό ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Η αναγκαία συνθήκη για την εκκίνηση μεταρρυθμιστικών αποπειρών στη δημόσια διοίκηση είναι ασφαλώς η ανάληψη της ευθύνης για τη διακυβέρνηση της χώρας από την παρούσα συγκυβέρνηση. Το συζητούμενο σχέδιο νόμου είναι το πρώτο που εισάγεται από μια σειρά παρομοίων και στοχεύει ευθέως στον αναγκαίο εκδημοκρατισμό και τον, επίσης, αναγκαίο εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης που αποτελούν αιτήματα της κοινωνίας και των πολιτών. Σταχυολογώ, λόγω του μικρού χρόνου, τις κατά τη γνώμη μου σημαντικότερες καινοτομίες: Πρώτη, την επέκταση συγκεκριμένων διατάξεων του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που ανήκουν στο κράτος, σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και σε δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς ΔΕΚΟ, καθώς και σε νομικά πρόσωπα και επιχειρήσεις των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εντός ή εκτός γενικής κυβέρνησης. Στην πράξη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό σημαίνει ότι η διοίκηση θα ενεργεί αυτεπαγγέλτως, χωρίς ταλαιπωρία και απώλεια εργατοωρών των πολιτών, ότι η διοίκηση θα διεκπεραιώνει υποθέσεις, ότι ο πολίτης θα έχει πρόσβαση σε έγγραφα, ότι θα απολάβει του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, ότι τα διοικητικά όργανα θα είναι αμερόληπτα, ότι θα τηρείται πρωτόκολλο υπηρεσίας και χορήγησης βεβαίωσης για την καταχώρηση εγγράφου. Δεύτερη, την εισαγωγή θεσμών και διαδικασιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, που θα επεκτείνουν τα δικαιώματα των πολιτών στις καθημερινές συναλλαγές τους με τη διοίκηση, επιταχύνοντάς τες και καταπολεμώντας τη γραφειοκρατία. Τρίτη, την εναρμόνιση της κείμενης νομοθεσίας για την πολιτική επιστράτευση και την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίοδο ειρήνης με τις επιταγές του Συντάγματος. Θα επιτρέπονται αποκλειστικά και μόνο για την αντιμετώπιση επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνίες ή φυσικές ή τεχνολογικές καταστροφές ή έκτακτες ανάγκες που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, με τήρηση, βεβαίως, της αρχής της αναλογικότητας. Δεν θα επιτρέπεται η επίταξη προσωπικού που έχει κηρύξει απεργία και γενικά η χρήση του θεσμού ως απεργοσπαστικού μηχανισμού. Τέταρτη, την αποκατάσταση των συνταγματικών αρχών και των κανόνων του διεθνούς δικαίου στην πειθαρχική διαδικασία και ιδίως του τεκμηρίου αθωότητας. Πρόκειται για κενό που διατρέχει όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο διακυβέρνησης. Ταυτοχρόνως, καταργούνται όλες οι μνημονιακές ρυθμίσεις που έπληξαν βάναυσα τα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων και την ίδια την ομαλή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης. Πέμπτη, την αποκατάσταση αδικιών με την ταυτόχρονη καθιέρωση ευέλικτων και εθελοντικών μορφών κινητικότητας για την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού της δημόσιας διοίκησης, την κατάργηση του θεσμού της διαθεσιμότητας, την επανασύσταση καταργημένων υπηρεσιών κατ' εφαρμογή μνημονιακών υποχρεώσεων, χωρίς καμμία προετοιμασία και μελέτη και χωρίς αξιολόγηση δομών και προσωπικού. Κραυγαλέο παράδειγμα η κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας, που η δράση της εισέφερε σημαντικά έσοδα στους δήμους. Δεύτερο κραυγαλέο παράδειγμα η κατάργηση σαράντα έξι ειδικοτήτων καθηγητών της τεχνικής εκπαίδευσης για εξυπηρέτηση συμφερόντων ιδιωτικών ΙΕΚ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, είμαι βέβαιος ότι με την υπερψήφιση του σχεδίου νόμου τοποθετούμε τον πρώτο λίθο στα θεμέλια μιας διοικητικής μεταρρύθμισης που έχουν ανάγκη η χώρα, οι πολίτες της, η ίδια η κοινωνία, μιας μεταρρύθμισης που θα εμπνεύσει διοικούντες και διοικούμενους, πολίτες και υπαλλήλους και θα συμβάλει τα μέγιστα στη ριζική αλλαγή της νοοτροπίας και των μεταξύ τους σχέσεων, μιας μεταρρύθμισης που τείνει να καταστήσει τη δημόσια διοίκηση μοχλό ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Κύριε Υπουργέ, επαναλαμβάνω ό,τι είχα πει και στην επιτροπή. Έχω την πεποίθηση ότι η σεμνότητά σας και μόνο σάς αναγκάζει να μην αναφερθείτε ακόμα στο γεγονός ότι η στοχοποίησή σας συναρτάται άμεσα με το σχέδιο νόμου Κατά τη γνώμη μου, επειδή βάλλει ευθέως κατά της καρδιάς του πελατειακού κράτους, επειδή πλήττει την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Επιτρέψτε μου μόνο μία προσθήκη στην αργκό του πρώην Πρωθυπουργού: «Μη μασάτε!». Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, προσπαθώντας να αξιολογήσουμε όσα ακούσαμε από τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και από τις τοποθετήσεις των Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, φαίνεται και αποτυπώνεται αυτή η κρίση στρατηγικής, προσανατολισμού, ταυτότητας, αυτοπροσδιορισμού. Όμηροι οι ίδιοι των προσωπικών στοχεύσεων Σαμαρά - Βενιζέλου, αδυνατούν να ανταποκριθούν σε αυτό που είναι το ιστορικό ζητούμενο. Ποιο είναι το ιστορικό ζητούμενο; Το ιστορικό ζητούμενο σε αυτήν τη φάση, έτσι όπως και οι ίδιοι την περιγράφουν - την κρίσιμη, τη σημαντική, την οριακή - είναι, αντί να υιοθετήσουμε ένα μοντέλο ανταγωνισμού φθοράς, υποβάθμισης του πολιτικού λόγου και αντιλόγου στα επίπεδα του κουτσομπολιού, των παραπολιτικών, των χτυπημάτων κάτω από τη μέση, των προσωπικών στοχεύσεων με την αξιοποίηση και των φιλικά προσκείμενων μέσων ενημέρωσης, με το να δημιουργούμε κατασκευές ανύπαρκτων επεισοδίων, λέξεων, φράσεων που τα υπέστην τα αμέσως προηγούμενα εικοσιτετράωρα, να υιοθετήσουμε - αυτή είναι η απαίτηση του λαού που μας παρακολουθεί - το μοντέλο του συναγωνισμού προσφοράς. Πρόκειται για το μοντέλο τού πώς θα είμαστε πολύ πιο δημιουργικοί και ουσιαστικοί στη διαμόρφωση μιας δημόσιας διοίκησης - μιας που είναι το εν λόγω νομοσχέδιο προς ψήφιση - που θα είναι στη διαδικασία εξυπηρέτησης των πολιτών, που δεν θα είναι το δημόσιο για το δημόσιο, που θα υπάρχει η έννοια της αξιολόγησης. Ποιας αξιολόγησης, όμως; Της αξιολόγησης η οποία θα αποτυπώνει τους άξιους, τους αποτελεσματικούς, τους γόνιμους, τους δημιουργικούς. Αυτό δεν μπορεί να γίνει, γιατί ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ως Κυβέρνηση, από τις 25 Ιανουαρίου και μετά, λειτουργούν σε ένα ναρκοθετημένο τοπίο. Το είπε και ο Υπουργός. Η έννοια της αξιολόγησης, όχι ως τιμωρία - αξιολογούμε και το 15% πρέπει υποχρεωτικά να απολυθεί - αλλά η αξιολόγηση ως μία διαδικασία, η οποία αποτυπώνει και ξεχωρίζει αυτόν που πρέπει να μείνει και να πάρει και μπόνους, να πάρει «εύγε», να ενισχυθεί στο έργο του, είτε είναι γιατρός, είτε είναι καθηγητής, είτε είναι δάσκαλος, είτε είναι λειτουργός της δημόσιας ενημέρωσης και της δημόσιας τηλεόρασης και ραδιοφωνίας. Αντί, λοιπόν, της ισοπέδωσης πως ό,τι και να κάνω, ό,τι κι αν συμβεί, τελικά το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο, δηλαδή της μετριοκρατίας, να υιοθετήσουμε αυτό που μόλις προανέφερα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει, αν πρώτα δεν επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Βγαίνουμε, λοιπόν, μέσα από το μνημονιακό τούνελ, όπου η πρώτιστη ανάγκη πρώτων βοηθειών, το πρώτο βήμα, το φιλί της ζωής έχει να κάνει με την αποκατάσταση της έννοιας του δημόσιου αγαθού. Δημόσιο νοσοκομείο, δημόσιο σχολείο, δημόσια εταιρεία ύδρευσης. Βγαίνουμε μέσα από ένα τούνελ ακατάσχετης λοιδορίας, συκοφαντίας, απαξίωσης, ελεεινολογίας για κάθε τι το δημόσιο. Γιατρός; Φακελάκι. Καθηγητής; Ιδιαίτερα. Εφοριακοί; Μίζα. Πανεπιστημιακοί; Ευρωπαϊκά προγράμματα. Αγρότες; Επιδοτήσεις. Μικρομεσαίοι; Φοροφυγάδες. Πού θα πάει αυτό; Κατακερματίζεται η κοινωνία η οποία πρέπει να λειτουργήσει - πάλι επιμένω - με τη διαδικασία του συναγωνισμού προσφοράς και όχι του ανταγωνισμού φθοράς. Η πολιτική ηγεσία, μέσα στη Βουλή ή έξω από αυτήν, επιλέγει, στοχοποιεί, προσπαθεί να εξοντώσει τον πολιτικό του αντίπαλο λες και είναι ο μεγάλος εχθρός, ενώ o αντίπαλος είναι τα προβλήματα που περιμένει ο κόσμος και οι πολίτες να τα λύσουμε. Από αυτό το τούνελ βγαίνουμε και γι' αυτό είναι σημαντικό το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ως το πρώτο φιλί της ζωής, ως το πρώτο εγχείρημα πρώτων βοηθειών, όπως το ονόμασε ο κ. Κατρούγκαλος για να αποκαταστήσει τη σχέση του δημοσίου, τη σχέση της δημόσιας υπηρεσίας και του δημόσιου αγαθού εν τέλει με την ίδια την κοινωνία και τους πολίτες για τους οποίους υπάρχει και τους οποίους υπηρετεί. Έρχομαι τώρα στην αξιολόγηση. Ακούσαμε σήμερα τον κ. Μητσοτάκη να λέει «αξιολόγηση για όλους». Για απαντήστε μας, λοιπόν. Αξιολογήσατε τους σχολικούς φύλακες; Αξιολογήσατε τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ; Αξιολογήσατε της καθαρίστριες, τους διοικητικούς των πανεπιστημίων, τους καθηγητές τεχνικής εκπαίδευσης, τους άνδρες και της γυναίκες της Δημοτικής Αστυνομίας; Όχι! Υπακούσατε σε τι; Τόσα κεφάλια στο ντορβά της τρόικας, χαίρετε! Είχατε τον χρόνο να κάνετε αξιολόγηση. Μιλάμε για μια ολόκληρη πενταετία: τρεις χιλιάδες από εκεί, χίλιοι από εκεί, επτακόσιοι από εκεί, φτάνει να εξυπηρετηθεί η δέσμευση στην τρόικα! Σήμερα, σε αυτό ακριβώς το ναρκοθετημένο πεδίο πρέπει εμείς να κλείσουμε τις πληγές, να επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Μία δημιουργική Αντιπολίτευση - και βλέπω απέναντι την κ. Ασημακοπούλου - θα έλεγε στο πλαίσιο ενός γόνιμου και δημιουργικού διαλόγου: «Καλά, εμείς τους απολύσαμε όλους, άξιους και ανάξιους, εργαζόμενους και αργόσχολους. Κάναμε έγκλημα. Εσείς γιατί τους προσλαμβάνετε πάλι όλους χωρίς αξιολόγηση;» Και εκεί αρχίζει η ουσιαστική συζήτηση. Γιατί δεν πιστεύω κανείς μέσα σε αυτήν την Αίθουσα να εννοεί ότι όλοι οι σχολικοί φύλακες, όλοι οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ, όλοι οι εργαζόμενοι στο νερό, όλοι οι εργαζόμενοι σε αυτές τις δημόσιες υπηρεσίες ήταν ανάξιοι, αργόσχολοι, τεμπέληδες και να υιοθετεί αυτό το μοντέλο. Έτσι ορίζουμε αυτό το «ναρκοθετημένο πεδίο». Αξιολόγηση δομών, οργανισμών και προσώπων. Αυτό είναι το ζητούμενο, αυτού του είδους η αξιολόγηση, η οποία πραγματικά θα ξεπερνά αυτό το προηγούμενο πολύ ενοχοποιημένο παρελθόν. Και καταθέτω για τα Πρακτικά τα αμέσως επόμενα. Σαράντα χρόνια, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία ήταν η διαδικασία των πελατειακών σχέσεων. Το διορθώσαμε; Καταθέτω στα Πρακτικά - μια που ο εκπρόσωπος, ο κ. Κεδίκογλου λείπει τώρα - τους τριάντα πέντε ειδικούς συνεργάτες, ειδικούς επιστήμονες με τα τριχίλιαρα και τα πεντοχίλιαρα που προσλήφθηκαν την διετία 2012-2014. Έχει συγκεκριμένα ονόματα, δεν χρειάζεται να αναφερθούν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής.]] [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ ένα μόνο λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε, αν έχετε την καλοσύνη. Στη συνέχεια ας πούμε ότι μηδενίστηκε το κοντέρ. Έκαναν αυτά που έκαναν, έκαναν τα εγκλήματα που έκαναν, διόρισαν τα δικά τους παιδιά, τους κολλητούς τους σε θέσεις επιστημονικών συνεργατών κ.λπ.. Φτιάξανε τη ΝΕΡΙΤ. Η ΝΕΡΙΤ είναι το δικό σας δημιούργημα στη βάση της αυτοκριτικής σας ότι «κάναμε ό,τι κάναμε, αλλά τώρα πάμε για να φτιάξουμε μια ανεξάρτητη δημόσια τηλεόραση». Ο ίδιος ο κ. Παντελής Καψής δηλώνει στην Εθνική Αντιπροσωπεία στις 3 Φεβρουαρίου του 2014 ότι οι προσλήψεις στη ΔΤ δεν έγιναν αξιοκρατικά. Ο κ. Καψής το λέει. Στη σελίδα 12 της προκήρυξης είναι η παγκόσμια πρωτοτυπία στην οποία ο πολλαπλασιαστής πολλαπλασιάζει το απολυτήριο του Λυκείου και μετράει περισσότερο από το πτυχίου του Πανεπιστημίου. Το λένε μόνο αυτοί; Το λέει η ΕΣΗΕΑ: «Η ασυδοσία και οι παραπλανητικές υποσχέσεις για μια επισφαλή θέση εργασίας είναι πλέον μέρος της καθημερινότητάς μας». Το λέει το «ΕΘΝΟΣ»: «Καταγγελίες για διάτρητη προκήρυξη, αλαλούμ με τις προσλήψεις». Στη συνέχεια πάλι η ΕΣΗΕΑ λέει για προσπάθεια δημιουργίας ενός μικρού αθηνοκεντρικού καναλιού. Έχουμε καταγγελίες για τον τρόπο αξιολόγησης των δημοσιογράφων. Το καταγγέλλει ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Φορτσάκης ως Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου! Λέει προς τον κ. Προκοπάκη, της ΝΕΡΙΤ. Θα καταθέσω και το δικό του έγγραφο. Είναι το επίσημο έγγραφο «Εποπτικό Συμβούλιο ΝΕΡΙΤ». «Επίσης, έπειτα από τις πολυάριθμες καταγγελίες που δημοσιεύονται καθημερινά, άλλα και τις σημερινές επώνυμες καταγγελίες του Προέδρου της ΟΙΕΛΕ για ψευδείς βεβαιώσεις ξένων γλωσσών, το Εποπτικό Συμβούλιο σας καλεί…». Στο τέλος έχει ιδιόχειρη υπογραφή «Θεόδωρος Φορτσάκης», επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας. Ας πούμε ότι και αυτά ανήκουν στο παρελθόν και τα αφήνουμε πίσω μας.
Κύριε συνάδελφε, περάσατε τα εννέα λεπτά.
Κλείνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Όλα αυτά, ας τα αφήσουμε στο παρελθόν κι ας γίνουν μαθήματα. Αυτό που θα ήθελα στην κατακλείδα να ζητήσω και να πω είναι το ότι καταγγέλλετε τον κύριο Υπουργό, τον κ. Κατρούγκαλο ότι νομοθετεί για τους πελάτες του. Καταγγέλλετε τον Τριανταφυλλίδη ως Βουλευτή: «Ο Τριανταφυλλίδης νομοθετεί για να επιστρέψει στην εργασία του». Πέρα από τους χίλιους πεντακόσιους πενήντα εννέα που επιστρέφουν, συν τους επτακόσιους που θα βρούμε εκεί από τη ΔΤ και τη ΝΕΡΙΤ έχουμε τους δύο τριακόσιους της νέας δημόσιας τηλεόρασης. Αλήθεια, όταν ασκείτε κριτική στο Βουλευτή Τριανταφυλλίδη που θα ζητήσει και θα καταθέσει τα χαρτιά του για να έχει σύμβαση αορίστου χρόνου ιδιωτικού δικαίου άνευ αποδοχών ή σε αναστολή όπως ορίζουν οι νομικοί - ό,τι πει το νομικό γραφείο - αλήθεια αυτό τι σημαίνει; Θα απαγορεύσετε, κυρία Ασημακοπούλου - μιας και θα έρθετε στο Βήμα μετά ως εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας - στους Βουλευτές συναδέλφους μου στην ΕΡΤ της Νέας Δημοκρατίας να καταθέσουν τα χαρτιά τους; Δεν θα πω ονόματα.
Κύριε συνάδελφε, έχετε περάσει τα δέκα λεπτά. Υπάρχουν άλλοι πενήντα οκτώ συνάδελφοι σας.
Κλείνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα παρακαλώ το συγκεκριμένο ερώτημα κάποια στιγμή να αποτυπωθεί, να απαντηθεί και ειλικρινά να βάλουμε πλάτη. Επαναλαμβάνω: αξιολόγηση, ναι, αλλά όχι ως τιμωρία. Σίγουρα ναι στο συναγωνισμό προσφοράς, αλλά όχι στον ανταγωνισμό φθοράς. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Τον λόγο έχει η κ. Άννα - Μισέλ Ασημακοπούλου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκατό μέρες μετά από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξάρτητοι Έλληνες, νομίζω ότι ο όρος που θα χρησιμοποιούσα πλέον για να περιγράψω την κατάσταση που ζει η χώρα είναι distress story. Εκατό μέρες μετά, η χώρα εκπέμπει SOS σε όλα τα επίπεδα. Η οικονομία εκπέμπει SOS. Είχαμε μία πρόβλεψη για ρυθμό ανάπτυξης 2,9%. Πάει αυτό. Οι προβλέψεις τώρα μιλούν για 0,5% και ίσως και για ύφεση. Τα spreads έχουν εκτιναχθεί στο θεό. Το κόστος των εντόκων γραμματίων έχει αυξηθεί. Οι διεθνείς οίκοι μας έχουν υποβαθμίσει. Υπάρχουν αποκλίσεις στα έσοδα κι απ' ό,τι φαίνεται ξύνουμε τον πάτο του βαρελιού ξανά, παίρνοντας ξανά και ξανά από τους φορείς του δημοσίου με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ό,τι τους έχει μείνει. Οι τράπεζες εκπέμπουν SOS, αφού έχουν μειωθεί οι καταθέσεις και δανείζονται με υψηλότερα επιτόκια μέσω του ELA, ενώ τα κόκκινα δάνεια έχουν αυξηθεί. Ο ιδιωτικός τομέας εκπέμπει SOS. Έχει γίνει εσωτερική στάση πληρωμών. Αυξάνονται κάθε μέρα οι ληξιπρόθεσμες οφειλές. Επιχειρήσεις κλείνουν. Αρχίζει να αυξάνεται πάλι η ανεργία, εκεί που είχε αρχίσει να μειώνεται. Βεβαίως και οι πολίτες εκπέμπουν SOS, γιατί ζουν μέσα σε αυτήν τη φριχτή ανασφάλεια που δεν ξέρουν αν θα πάρουν σύνταξη, εάν θα πάρουν μισθό, αν θα χάσουν τη δουλειά τους, αν θα κλείσει η επιχείρηση που δουλεύουν. Περιμένουμε, βεβαίως, μέσα σε αυτό το distress story επιτέλους από τον κ. Τσίπρα να κάνει τα βασικά, δηλαδή, να κάνει αυτήν την περίφημη συμφωνία, την καλύτερη συμφωνία εντός της Ευρωζώνης. Αυτό τάξατε. Πουλήσατε ελπίδα. Τώρα, βέβαια, πουλάτε αισιοδοξία. Μετά τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, τη συμφωνία της δημιουργικής ασάφειας, στην οποία δεν πήρατε λεφτά και το οποίο παραδέχθηκε ο Πρωθυπουργός ότι ήταν λάθος, πουλάτε αισιοδοξία: «Τώρα, έρχεται η πολιτική συμφωνία». «Τώρα τον Μάρτιο έρχεται». «Στο επόμενο Eurogroup έρχεται». «Τον Απρίλιο έρχεται». «Έρχεται η συμφωνία.», «ε, τώρα, δεν έρχεται η ενδιάμεση συμφωνία. Τώρα, έρχεται η τελική συμφωνία». Εν τω μεταξύ, βεβαίως συνεχίζετε να επιδίδεστε σε αυτήν την απίστευτη διγλωσσία στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, που δεν είναι τίποτα άλλο από μία άσκηση, όπου προσπαθείτε να ισορροπήσετε τα εσωκομματικά σας πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί. Όμως, δεν κάνετε μόνο αυτό. Εν τω μεταξύ επιδίδεστε και σε μία άλλη τακτική που δεν είναι άλλη από την εξόφληση των προεκλογικών σας γραμματίων. Ξεκινήσατε με το νομοσχέδιο για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄. Βέβαια! Αυτό ήταν εξόφληση γραμματίων στους τρομοκράτες, στους κουκουλοφόρους, με τη φωτογραφική διάταξη για την απελευθέρωση του Σάββα Ξηρού. Συνεχίσατε με το νομοσχέδιο για την ΕΡΤ, για να πάρετε πίσω, όπως είπε ο κ. Παναγούλης, αυτούς οι οποίοι σας βοήθησαν να εκλεγείτε στην εξουσία. Συνεχίζετε, βέβαια, με το σημερινό νομοσχέδιο, το οποίο έχει και έναν βαρύγδουπο τίτλο «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης». Για να δούμε, λοιπόν, τι αποκαλείτε εσείς «εκδημοκρατισμό της διοίκησης». Αποκαλείτε «εκδημοκρατισμό» φωτογραφικές διατάξεις, για να προσλάβετε ξανά τους ψηφοφόρους σας, για να δημιουργήσετε κομματικό στρατό, για να μπορείτε να ελέγχετε το κράτος - το κράτος - λάφυρο, το κράτος να είναι δικό σας, το κράτος να είναι το άντρο της εξουσίας σας - για να ικανοποιήσετε συνδικαλιστές που σας στήριξαν. Αυτό κάνετε με τις αλλαγές στα πειθαρχικά συμβούλια - ας μην κοροϊδευόμαστε - και με το καθεστώς της αυτοδίκαιης αργίας. Βεβαίως, περιμένω και μία εξήγηση σχετικά με το τι είναι αυτή η τροπολογία για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», γιατί αυτό θα ήταν πέρα από κάθε όριο. Αυτό που με ενδιαφέρει, όμως, είναι ότι κυρίως αδιαφορείτε παντελώς για κάτι που είναι καθολικό αίτημα όλης της κοινωνίας, όχι αυτών που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ ή ό,τι ψήφισαν οι άνθρωποι. Αυτό είναι η αξιοκρατία στο δημόσιο. Αυτό δεν σας ενδιαφέρει καθόλου. Προσπερνώ εδώ την κατάργηση της διαθεσιμότητας. Είπαμε ότι πάνω απ' όλα είναι ο κομματικός στρατός. Δεν σας ενδιαφέρει να περιορίσετε το διογκωμένο δημόσιο. Δεν σας ενδιαφέρει να κάνετε ορθολογική κατανομή του προσωπικού στο δημόσιο. Δεν σας ενδιαφέρει καν πού θα βρείτε τα 72 εκατομμύρια ευρώ ετησίως για να πληρώσετε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Ενδεχομένως να τα βρει ο κ. Μάρδας στο δρόμο από το γραφείο για το σπίτι ή από το σπίτι για το γραφείο, όπως βρήκε τα 400 εκατομμύρια ευρώ που έψαχνε για τις συντάξεις. Όμως, επανέρχομαι σε αυτό που σας ενδιαφέρει λιγότερο απ' όλα. Αυτό είναι η αξιοκρατία. Αναφέρομαι συγκεκριμένα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στους αδιόριστους του ΑΣΕΠ. Είναι νέοι άνθρωποι, επιστήμονες, μορφωμένοι. Είναι παιδιά που έχουν σπουδάσει με θυσίες που έχουν κάνει οι γονείς τους, παιδιά που έχουν παλέψει και παιδιά που έχουν περάσει μέσα από μία διαφανή αξιοκρατική διαδικασία. Όμως, εσάς δεν σας νοιάζει γι' αυτούς, παρ' ότι διεκδικούν με δίκαιο τρόπο, με καθώς πρέπει τρόπο και με περίσσιο δυναμισμό το αυτονόητο. Διεκδικούν το αυτονόητο. Όμως, για σας αυτοί είναι σε δεύτερη μοίρα, γιατί σε πρώτη μοίρα είναι να εξοφλήσετε τις υποχρεώσεις και να δημιουργήσετε τον κομματικό στρατό. Αυτό είναι που σας ενδιαφέρει και όχι αυτά τα παιδιά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Υπουργέ, στο άρθρο 20 και συγκεκριμένα στην παράγραφο 3 καθορίζετε μία διαδικασία νέου διαγωνισμού και επαναμοριοδότησης των προσληφθέντων του ΑΣΕΠ. Αυτό, βέβαια, δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από το άρθρο 51 του ν. 4250/2014 που έφερε πέρυσι ο τότε Υπουργός, ο κ. Μητσοτάκης. Ρωτώ, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, πώς γίνεται ο εισηγητής σας τότε, ο κ. Μητρόπουλος, να λέει ότι αυτό είναι αντισυνταγματικό, να επιχειρηματολογεί και σήμερα να μας λέει τα ανάποδα; Πότε έλεγε αλήθεια; Τότε έλεγε αλήθεια ή τώρα λέει αλήθεια; Έχετε ενημερωθεί για το πόσο χρόνο θα κάνει να βγει η προκήρυξη, ποια θα είναι η διαδικασία, τι θα γίνει; Έχετε λεφτά το 2015 για να το κάνετε ή ουσιαστικά πάει στο 2016 και κοροϊδεύετε αυτά τα παιδιά; Οφείλετε να τους δώσετε μία ξεκάθαρη απάντηση. Κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέγοντας ότι υποτίθεται - τονίζω το ρήμα «υποτίθεται» - ότι εσείς ήρθατε εδώ για να εκπροσωπήσετε κάτι καινούργιο και να αφήσετε πίσω τις αντιλήψεις που είχε το κράτος και τα κόμματα, ακόμα και το δικό μου κόμμα η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, αυτά που ήταν κόμματα εξουσίας και κυβέρνησαν. Ε, λοιπόν, σήμερα βρισκόμαστε στον πυρήνα αυτής της νοοτροπίας που μας έφερε μέχρι εδώ. Ο πυρήνας αυτής της νοοτροπίας δεν είναι άλλος από το κομματικό κράτος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Την ανοχή σας για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αν μπορούσα να το ενσαρκώσω αυτό σε μία σκηνή, ένα οπτικό, θα σας έλεγα ότι είναι ένα πολιτικό γραφείο - διαλέξτε εσείς, θέλετε Υπουργού, Βουλευτή ή μεγαλοδικηγόρου, ο οποίος έχει μάλλον προοπτικές άμεσα να βρεθεί στην εξουσία - και εκεί μέσα έρχεται ένας εκπρόσωπος θεσμικού φορέα, ένας συνδικαλιστής ή, ακόμα χειρότερα, ένας γονιός που θέλει το παιδί του να τακτοποιηθεί. Αγωνιά για το μέλλον του παιδιού του και ουσιαστικά πουλά ό,τι δύναμη έχει, για να μπορέσει να πάρει κάτι. Παλιά που υπήρχαν κάποια χρήματα, μπορεί να ήταν αυξήσεις. Σήμερα δεν είναι αυτό. Είναι η επαναπρόσληψη. Αυτό ακριβώς υποτίθεται ότι όλοι θέλουμε να καταπολεμήσουμε, έτσι δεν είναι; Υποτίθεται - και ξανατονίζω το ρήμα «υποτίθεται» - ασχέτως με τις αντιλήψεις που μπορεί να έχουμε ιδεολογικά ή πολιτικά για το μέγεθος του κράτους, για τον ρόλο του κράτους, αφήστε τα αυτά στην άκρη, ότι είστε εδώ για να βοηθήσετε τους αδύναμους, έτσι δεν είναι; Υποτίθεται ότι είστε εδώ για αυτό. Από ό,τι φαίνεται, όμως, με την Κυβέρνηση «πρώτη φορά αριστερά» αδύναμοι είναι αυτοί οι οποίοι δεν έχουν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν αγωνιστεί προεκλογικά για τον ΣΥΡΙΖΑ ή δεν έχουν περάσει από το γραφείο του αρμόδιου Υπουργού προεκλογικά. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς, κυρία συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα δύο μαθητές και μαθήτριες και εννιά εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 9ο Δημοτικό Σχολείο Κατερίνης. Καλώς ήρθατε, αγαπητοί φίλοι! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον λόγο έχει ο συνάδελφος, κ. Κωνσταντίνος Τασούλας, από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέγεται κατά κόρον από αυτό το Βήμα με αφορμή το νομοσχέδιο για τη δημόσια διοίκηση ότι αυτό το νομοσχέδιο εκφράζει την πολιτική δύναμη ή τις πολιτικές δυνάμεις εκείνες, οι οποίες αποφάσισαν να στηρίξουν τους πολλούς, τον λαό σε αντίθεση με την προγενέστερη κυβέρνηση, οι οποίοι ήταν υπέρ της νεοφιλελεύθερης λογικής και της ολιγαρχίας και ότι είμαστε σε διαφορετικές όχθες. Δεν ήμασταν σε διαφορετικές όχθες, κυρίες και κύριοι, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Τουλάχιστον δεν ήμασταν σε διαφορετικές όχθες μέχρι την χρεοκοπία της χώρας, ήμασταν στην ίδια όχθη και συναγωνιζόμασταν ποιος θα γίνει πιο αρεστός στον λαό. Εμείς που κυβερνούσαμε, το κάναμε με πράξεις. Εσείς που δεν κυβερνούσατε, το κάνατε με λόγια και παροτρύνσεις. Ήμασταν στην ίδια όχθη του λαϊκισμού όλοι: δεξιά, αριστερά, κέντρο, ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι πλειοδοτούσαμε άλλοι εμπράκτως, άλλοι στα λόγια υπέρ των παροχών, υπέρ των δικαιωμάτων, υπέρ του κατατρεγμένου δήθεν λαού…
Δήθεν;
…υπέρ του δημοσίου, υπέρ της παραχωρήσεως δικαιωμάτων, κατά των υποχρεώσεων. Ήταν το σκηνικό της Μεταπολιτεύσεως, το σκηνικό μετά από μια δικτατορία, το οποίο προφανώς ευνόησε μια έξαρση δημοκρατίας και μια έξαρση δικαιωμάτων, αλλά αυτή η έξαρση δημοκρατίας και έξαρση δικαιωμάτων πήγε σταδιακά, ύπουλα, λάθος και ζημιογόνα στο άλλο άκρο. Πήγαμε στο άλλο άκρο και υπηρετήσαμε το άλλο άκρο, το άκρο της ασυδοσίας, το άκρο όλης αυτής της Ελλάδας, η οποία έσκασε στα βράχια το 2009 και ξαφνικά, ενώ ήμασταν στην ίδια όχθη των ευθυνών για αυτήν τη χρεοκοπία, μετατοπιστήκαμε και κάποιοι από εμάς αποφασίσαμε να πάμε σε άλλη όχθη και κάποιοι να μείνουν στην ίδια όχθη της δημαγωγίας και του λαϊκισμού και του χαϊδέματος των αυτιών. Πράγματι, είμαστε σε άλλη όχθη εδώ και τέσσερα - πέντε χρόνια. Μετακινηθήκαμε και αποφασίσαμε αδέξια, άγαρμπα, άλλοτε σωστά να αλλάξουμε όχθη και αποφασίσαμε να αγνοήσουμε το πολιτικό κόστος αναλογιζόμενοι τις ευθύνες μας. Έγινε μια τεράστια προσπάθεια με τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού η χώρα να επαναπροσδιορίσει τη θέση της μέσα στην Ευρώπη, γιατί ομολογουμένως θα ήταν μεγάλη ζημιά και τεράστια καταστροφή η έξοδος της χώρας από την Ευρώπη. Μετατοπιστήκαμε, λοιπόν, σε άλλη όχθη, εφαρμόστηκε μια σκληρότατη πολιτική, η οποία είχε δραματικές επιπτώσεις σε σύντομο χρόνο, αλλά είχε και αποτελέσματα και αυτά τα αποτελέσματα είχαν αρχίσει να φαίνονται από το φθινόπωρο του 2014. Και η άλλη όχθη, η όχθη στην οποία παραμείνατε, προσηλωμένοι στην ανάγκη να δημαγωγείτε, να λαϊκίζετε, να παριστάνετε τα πράγματα δυσκολότερα απ' ό,τι είναι, έβαλε την Ελλάδα σε μία μεγάλη περιπέτεια και την έβαλε σε μία μεγάλη περιπέτεια, η οποία συνεχίζεται από το φθινόπωρο του 2014 μέχρι σήμερα και δεν ξέρουμε στην πραγματικότητα που θα οδηγήσει. Άλλοι φοβούνται τα χειρότερα, άλλοι ελπίζουν ότι η καλύτερη λύση θα είναι να γίνει κανονικότητα της χώρας ένα παρατεταμένο σύρσιμο κι άλλοι υπεραισιόδοξοι πιστεύουν ότι θα αλλάξουν την Ευρώπη από εσωτερικές πολιτικές αλλαγές σε μία μικρή χώρα της Ευρώπης και η Ευρώπη θα αντιληφθεί ότι έχει συλλήβδην λάθος κι ότι απολύτως σωστό είναι αυτό που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ως εκπρόσωπος του νεοελληνικού και μεταπολιτευτικού λαϊκισμού και δημαγωγίας. Μακάρι να είναι έτσι, πολύ μακάρι, αλλά απέχουμε πάρα πολύ απ' αυτό. Κι όλες αυτές οι νομοθεσίες που κάνετε, συμπεριλαμβανομένης αυτής, την οποία συζητούμε τώρα, γίνονται υπό την καταθλιπτική σκιά του κορυφαίου γεγονότος που δεν είναι προφανώς αυτό το νομοσχέδιο, του γεγονότος να σταθεί όρθια η χώρα, να βγάλει πέρα τις υποχρεώσεις της και να κατοχυρώσει τη θέση της στην Ευρώπη και να αρχίζει να παίρνει μπρος η οικονομία. Αυτό το κορυφαίο γεγονός που μόνο αναβολές, ασάφειες και ηρωικές λέξεις έχει να επιδείξει το τελευταίο τρίμηνο, δεν βλέπουμε να σημειώνει πραγματική πρόοδο. Επιλέξατε ορισμένες υποδιαιρέσεις του προγράμματός σας για να δείξετε στο εκλογικό σώμα που σας ψήφισε ότι τηρείτε τις δεσμεύσεις σας, αλλά τις τηρείτε, όπως λέει ο ποιητής «λόγοςτο τραύλισμα έγινε και νερομάνα η στάλα», δηλαδή με τραυλίσματα και στάλες νομοθετικές, όχι με λόγους και νερομάνες. Με τραυλίσματα και στάλες προσπαθείτε να μιμηθείτε το πρόγραμμα που εξαγγείλατε στη Θεσσαλονίκη. Είναι τραύλισμα και στάλα του προγράμματός σας τα 200 εκατομμύρια της ανθρωπιστικής βοήθειας. Είναι τραύλισμα και στάλα το πρόγραμμα εκδημοκρατισμού της διοίκησης, τραύλισμα και στάλα εν σχέσει με τη ριζική αλλαγή που θέλει η διοίκηση, με διορθώσεις σε δικά μας λάθη, αλλά με αλλαγές που δεν έχουν σχέση με την εμπέδωση των δήθεν δικαιωμάτων, το οποίο επαναφέρει τη διοίκηση δέσμια του συνδικαλισμού και της ασυδοσίας. Έτσι το βλέπω εγώ και επιτρέψτε μου να το βλέπω χωρίς να είμαι εκπρόσωπος της ολιγαρχίας, χωρίς να είμαι εκπρόσωπος ενός αποφωλίου τέρατος. Απλώς είμαι σε μια άλλη όχθη από εσάς, αλλά όχι πάντα, από το 2010 και μετά. Μαζί σας ήμουν κι εγώ, ένας ο οποίος δεν τολμούσε να αναλάβει τις ευθύνες του, ενώ εσείς παρατείνετε αυτήν την περίοδο της αφέλειας, της ζημιάς για τη χώρα. Για να θυμηθούμε κάτι. Ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος με τόσο μένος και κακία μιλάει για τα αποτελέσματα των εκλογών εν σχέσει με αυτούς που ηττήθηκαν, τι κόμμα ήταν με την ψήφο του κυρίαρχου ελληνικού λαού, ο οποίος προφανώς ήταν κυρίαρχος και τώρα και πέρσι και πρόπερσι και πριν δεκαπέντε χρόνια; Ο ΣΥΡΙΖΑ ή όπως αλλιώς λεγόταν, το '93 πήρε 2,9%, το '96 πήρε 5%, το 2003 πήρε 3%, το 2004 πήρε 3,3% , το 2007 πήρε 5%, το 2009 πήρε 4,6% και το 2015 προφανώς πήρε 36%. Ο λαός όταν επί είκοσι χρόνια σάς είχε τοποθετήσει μεταξύ 3% και 4% ήταν ένας λαός, ο οποίος δεν ήξερε τα συμφέροντά του, ένας λαός ο οποίος ήταν παρασυρμένος επί είκοσι χρόνια; Διότι ένας παρασυρμένος επί είκοσι χρόνια πείτε τι άλλο είναι; Αν ήταν έτσι, γιατί εγώ πιστεύω ότι ο λαός πάντα κυρίαρχα ψηφίζει. Ο λαός, λοιπόν, έχει αλλαγές, έχει εξάρσεις, έχει γενναιοδωρίες, έχει τιμωρίες, έχει μεταμέλειες, έχει διαφοροποιήσεις. Ο λαός, ο οποίος σάς θεωρούσε επί είκοσι χρόνια ένα κόμμα του περιθωρίου, επειδή μπήκε όντως η ζωή του στο περιθώριο τα τελευταία τέσσερα, πέντε χρόνια, θέλησε να τιμωρήσει και βρήκε ένα μηχανισμό τιμωρίας. Φροντίστε αυτός ο μηχανισμός τιμωρίας, που είστε εσείς και τίποτα παραπάνω, να μην γίνει μηχανισμός αυτοτιμωρίας ενός λαού, μιας χώρας, ενός μέλλοντος. Διότι αν κρίνω από αυτά τα νομοσχέδια που φέρνετε, αν κρίνω από τις αγορεύσεις σας, αν κρίνω από το μένος σας, αν κρίνω από τις δύο «όχθες», αν κρίνω από το «τι είμαστε εμείς και τι είστε εσείς», οι καλοί και οι κακοί, στην πιο αφελή εκδοχή, τότε από μηχανισμός τιμωρίας δικός μας μετατρέπεστε σε μηχανισμό αυτοτιμωρίας μιας χώρας και ενός λαού.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε σας παρακαλώ.
Υπάρχουν οι δυνάμεις και οι δυνατότητες να αποτρέψουν αυτό το μηχανισμό αυτοτιμωρίας, γιατί η χώρα πρέπει να διορθωθεί. Δεν πρέπει, όμως, να διορθωθεί από τα δικά σας φαντάσματα και τους δικούς σας δαίμονες. Αυτά τα υπηρετήσαμε όλοι μαζί μέχρι το 2010. Πρέπει να διορθωθεί από το ότι παραμένετε προσηλωμένοι στο παρελθόν και δεν αλλάζετε «όχθη». Εμείς αλλάξαμε «όχθη». Είμαστε σε διαφορετική «όχθη», όχι πολεμική, από εσάς. Είμαστε στην «όχθη» του ρεαλισμού, στην «όχθη» της ευθύνης, με τα λάθη μας και τις παραλείψεις μας. Φροντίστε στη μεγάλη εικόνα της διαπραγμάτευσης από μηχανισμός τιμωρίας να μην εξελιχθείτε σε μηχανισμό δεινής αυτοτιμωρίας μιας χώρας.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Σας παρακαλώ, συνάδελφοι, να σέβεστε τον χρόνο. Ακολουθεί ένας κατάλογος με πενήντα πέντε συναδέλφους σας για να μιλήσουν. Ο συνάδελφος κ. Μιχάλης Κριτσωτάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχω την εντύπωση ότι σήμερα συζητάμε για ένα νομοσχέδιο, που αν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι νομοθετήσεις της πενταετίας, δεν θα ήταν ανάγκη να το συζητάμε. Οι «ανθρωποθυσίες», τα ψέματα ότι είναι ενάμισι εκατομμύριο οι δημόσιοι υπάλληλοι και μάλιστα διά στόματος Πρωθυπουργού και διάφορα άλλα προετοίμασαν όλη αυτή την κατάσταση, που σήμερα προσπαθούμε να ανατάξουμε. Έρχονται εκείνοι οι οποίοι ψήφισαν και χειροκρότησαν τις «ανθρωποθυσίες» να κάνουν μια αντιπολίτευση, η οποία καμμία μα καμμία σχέση δεν έχει με μια άλλη πολιτική, που αντιτίθεται σε αυτήν την πολιτική. Έρχονται με σημειολογία, με παράπλευρα και παρελκυστικά επιχειρήματα να κάνουν τα ίδια, αυτό δηλαδή που ο ελληνικός λαός απέρριψε τον Γενάρη 2015, να το φέρουν, ενώ έφυγε από την πόρτα με τις εκλογές, από το παράθυρο με τεχνάσματα. Σήμερα είναι μία ώρα που η Κυβέρνηση διαπραγματεύεται για πρώτη φορά. Έχει από τις 14 Αυγούστου να πέσει ένα ευρώ στη χώρα, διότι καταδίκαζαν και την προηγούμενη κυβέρνηση του δικού τους, του κ. Σαμαρά, γιατί ήξεραν ότι θα έρθει μία άλλη κυβέρνηση, αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ, και έπρεπε να μπει αμέσως στα στενά για να υποκύψει, για να υπογράψει ό,τι δεν θέλει να υπογράψει και ό,τι οι άλλοι ήθελαν και - εθελόδουλα είναι η λέξη που ήταν αρμόζουσα - υπέγραφαν και έκαναν ότι διαπραγματευόντουσαν, ενώ παρακαλούσαν και έδιναν και πληροφορίες. Γι' αυτό υπάρχουν αποδείξεις. Κύριοι της Αντιπολίτευσης, κυρίως της Νέας Δημοκρατίας, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αρχικά λέγατε ότι δεν νομοθετούμε και τώρα λέτε ότι σας κουράζουμε. Δεν θέλατε τη Μεγάλη Πέμπτη, δεν θέλατε την Τρίτη του Πάσχα, δεν θέλετε τις Δευτέρες, δεν θέλετε τις Τρίτες και τις Παρασκευές, που λέει το τραγούδι. Πότε θέλετε; Δεν θέλετε να νομοθετήσει αυτή η Κυβέρνηση. Θα σας πω ότι η απόδειξη είναι ότι προχωράμε στην υλοποίηση των δεσμεύσεών μας και στην υλοποίηση του προγράμματός μας γενικά και στον τομέα της δημόσιας διοίκησης. Μία αρμόζουσα απάντηση για τους δύο προηγούμενους ομιλητές από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, την κ. Άννα - Μισέλ Ασημακοπούλου και τον κ. Τασούλα, είναι ότι: το κόμμα που είχε 3% και 4% πήγε στο 16%, στο 27% και στην πλειοψηφία και την Κυβέρνηση ακριβώς γιατί αντιπαρατέθηκε σε αυτήν την πολιτική που εφαρμόζατε τόσα χρόνια και στα πριν, όταν προετοιμάζατε το ελληνικό μέρος της κρίσης και κατά τη διάρκεια της πενταετίας, γιατί στάθηκε απέναντι σε αυτά. Και τώρα έρχεστε και προσπαθείτε με τεχνάσματα και χωρίς πολιτική - δεν έχετε καταφέρει να βρείτε και να ορθώσετε αντιπολιτευτική πολιτική και αντιπολιτευτικό λόγο - να λύσετε δικά σας εσωκομματικά προβλήματα, κυρίως η Νέα Δημοκρατία, για να φέρει υπηρεσίες, υποτίθεται, στον ελληνικό λαό. Παρά, όμως, την ασφυκτική πίεση, κυρίως τη χρηματοδοτική, που δεχόμαστε από τους εταίρους, και παρά την πολιτική χαρακωμάτων και δολιοφθοράς εκ μέρους συγκεκριμένων κομμάτων, άλλων λιγότερο και άλλων περισσότερο, άλλων απροκάλυπτα και άλλων καλυμμένα, τα περισσότερα από τα οποία φέρνουν και ευθύνη για την κατάσταση, εμείς θα προχωρήσουμε. Παρακολούθησα όλο το νομοσχέδιο στις τέσσερις συνεδριάσεις της αρμόδιας επιτροπής άμεσα και ως πρόεδρος της επιτροπής. Έχω, λοιπόν, να παρατηρήσω δύο πράγματα. Το πρώτο - το οποίο είπα ήδη - είναι η απουσία πολιτικής και το δεύτερο είναι η προσπάθεια υπονόμευσης με λεπτομερειούλες. Όμως, κανείς από τη μεριά της Κυβέρνησης δεν ισχυρίζεται ότι με αυτό το νομοσχέδιο επιλύονται με μιας όλα τα προβλήματα της δημόσιας διοίκησης, κάτι που νομίζω ότι είναι προς τιμή και του Υπουργείου και της Κυβέρνησης και του Υπουργού ή, αν θέλετε, και των Υπουργών. Δεν κοροϊδεύουμε κανένα και κυρίως δεν κοροϊδεύουμε τους πολίτες, όπως έκαναν οι όψιμοι και δήθεν υπερασπιστές δικαιωμάτων, τα κόμματα δηλαδή των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων. Με τις ρυθμίσεις του παρόντος νομοσχεδίου επιχειρούμε να θεραπεύσουμε τις μεγάλες αδικίες και να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο, για να εξασφαλίσουμε περισσότερο την ομαλή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και με γνώμονα κατά κύριο λόγο την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος. Αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί - κάτι που έχουν τονίσει κατ' επανάληψη και ο κ. Κατρούγκαλος, αλλά και ο κ. Βούτσης ως Υπουργοί - την αρχή, το πρώτο βήμα, την πρώτη λέξη στην προσπάθεια της Κυβέρνησης για την ανάπτυξη της δημόσιας διοίκησης. Αυτό αποτελεί και μια απάντηση σε όλους εκείνους που στηρίζουν την κριτική τους εδώ, υποστηρίζοντας με κάποιους μαγικούς τρόπους την επίλυση όλων των προβλημάτων της δημόσιας διοίκησης, «χωρίς να βρέξει…» - κάτι - «…για να φάει ψάρι». Η Νέα Δημοκρατία κυρίως και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και το Ποτάμι με την αντιπολιτευτική τους τακτική υπερασπίζονται εκείνη την πολιτική, η οποία ουσιαστικά κατέστρεψε το δημόσιο τομέα - ο οποίος είναι αναγκαίος και όλοι ξέρουμε γιατί - και τον έφερε σε οικτρή οικονομική κατάσταση και τον οποίο καλούμαστε τώρα ως νέα Κυβέρνηση να ανατάξουμε. Οι άνθρωποι αυτοί οι οποίοι υποκλίνονταν σε όλες τις επιταγές των δανειστών και σωρηδόν απέλυαν κόσμο από το δημόσιο χωρίς καμμία αντίρρηση και αντίδραση, πιέζουν σήμερα για να παραμείνουν τα πράγματα, όπως είχαν, πιέζουν για να παραμείνει ο δημόσιος τομέας εργαλείο εξυπηρέτησης των συμφερόντων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων. Άξιος ο μισθός τους, όμως! Οι πολίτες αντιλαμβάνονται όχι μόνο βλέποντας τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, αλλά και ερχόμενοι σε καθημερινή επαφή με την πραγματικότητα, με την προσπάθεια της Κυβέρνησης και των κυβερνητικών στελεχών. Αυτή η Κυβέρνηση εργάζεται, παρά τις αντιξοότητες και παρά τις επιθέσεις που δεχόμαστε από τις απερχόμενες τρόικες - γιατί δεν είναι μία η τρόικα - και από μέσα και απ' έξω, για την επίλυση αυτών των προβλημάτων που σώρευσε η πολιτική τους. Δυνατό σημείο του νομοσχεδίου είναι ο ίδιος ο στόχος του. Άλλο δυνατό σημείο του νομοσχεδίου είναι ο αριθμός ρεκόρ των συνεδριάσεων με τους φορείς, αλλά και η συμφωνία της κοινωνίας μέσω των φορέων και με αυτόν τον τρόπο, αλλά και η αποδοχή πλήθους προτάσεων των φορέων, αλλά και των κομμάτων της Αντιπολίτευσης που τώρα έρχονται στην Ολομέλεια και κάνουν ότι αυτό δεν το παρατήρησαν. Ακόμα και αυτήν τη στιγμή της συζήτησης του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια προσπαθούμε και διορθώνουμε πιθανές αδυναμίες. Για τον λόγο αυτό, εγώ θα τελειώσω με δύο τέτοιου είδους προτάσεις για διορθώσεις επί του νομοσχεδίου. Όμως, θα μπω στον πειρασμό να αναφερθώ για ένα λεπτό σε κάποιες χθεσινές ομιλίες, αλλά και στις ομιλίες των δύο τελευταίων ομιλητών, του κ. Τασούλα και της κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου. Ο κ. Τασούλας μίλησε για τον «δήθεν κατατρεγμένο λαό». Αλήθεια; Είναι δήθεν κατατρεγμένος ο λαός; Ούτε τώρα δεν αναγνωρίζετε το έγκλημα; Να πω εκείνο που είπε ο μεγάλος ζωγράφος όταν του έδειξαν το έργο του, την Γκουέρνικα. Τον ρώτησε ο Γερμανός αξιωματικός «εσείς το κάνατε αυτό το έργο;» και ο μεγάλος ζωγράφος απάντησε «όχι, εσείς», διότι την Γκουέρνικα την κατέστρεψαν στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι συγκεκριμένοι. Με τον ίδιο τρόπο - κατ' αντιστοιχία, δεν λέω ότι είναι το ίδιο - έρχονται σήμερα και κάνουν ότι δεν το ξέρουν. Ο πίνακας είναι κάτι άλλο. Μάλιστα, ορισμένοι δεν τον βλέπουν και καθαρά. Και θα τελειώσω λέγοντας το εξής: Ποιο κομματικό κράτος, κυρία Ασημακοπούλου; Ποια αξιοκρατία; Ποιο δημόσιο και ποιος κομματικός στρατός; Ποια αξιοκρατία είχατε εσείς, για να εγκαλείτε αυτούς… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλέσω να μου δώσετε λίγο ακόμα χρόνο, προκειμένου να τελειώσω.
Κύριε συνάδελφε, δεν θα πρέπει να υπερβαίνετε τον χρόνο σας.
Θα παρακαλούσα, κύριε Πρόεδρε, να πλησιάσω και όχι να φτάσω τα εννιάμισι λεπτά που είχε ο προηγούμενος ομιλητής. Δεκαεπτά, δεκαοκτώ χρόνια κοροϊδεύουν ανθρώπους που ήταν επιτυχόντες του ΑΣΕΠ και τώρα έρχονται και χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, σαν να μην υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι και σαν να μην ξέρουν ποιος είναι που μιλάει και ποιος είναι ποιος, εν πάση περιπτώσει. Κύριε Υπουργέ, εγώ θα ήθελα να δείτε ξανά το θέμα των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ του '98, να δείτε δηλαδή ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν δύο πράγματα. Σε κάποιο σημείο αναφέρει το νομοσχέδιο, έτσι όπως ήρθε: «Βάσει σειράς επιτυχίας με τη βαθμολογία, με την οποία είχαν ενταχθεί στον πίνακα διοριστέων στις αρχικές θέσεις» κ.λπ.. Αυτό πρέπει να αλλάξει, κύριε Υπουργέ, και να μπει αντί «διοριστέων», η φράση «της κατάταξης του ΑΣΕΠ», για να μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να δικαιωθούν. Πρέπει να δικαιωθούν, όχι γιατί είναι ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέει κάποιος. Ήρθαν άνθρωποι εδώ που είναι Νέα Δημοκρατία και διαμαρτύρονται και λένε «και εμάς γιατί μας έχετε ξεχάσει τόσα χρόνια;» Το δεύτερο σημείο αφορά το άρθρο 20. «Οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν καταλαμβάνουν υποθέσεις, οι οποίες είναι εκκρεμείς ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων». Εκεί πρέπει να υπάρξει μια συγκεκριμένη αλλαγή. Το γεγονός ότι είναι κάποιος στα δικαστήρια, δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξαιρεθεί. Διότι, μπορεί να έχει δίκιο ή να μην έχει, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Δεν μπορεί επειδή είναι στα δικαστήρια να μην υπάγεται στη διάταξη του νόμου. Νομίζω ότι μπορεί να το δεχθεί ο κύριος Υπουργός, θα μας το πει όμως.
Ναι.
Ένα άλλο πολύ σημαντικό θέμα είναι ότι έχουμε μια διαμαρτυρία από έναν φορέα τον οποίο γνωρίζω για το έργο που επιτελεί σε όλη την Ελλάδα, αλλά στο Ηράκλειο έχει ειδική δράση. Είναι η Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων των ατόμων με ειδικές ανάγκες «Η Ζωοδόχος Πηγή» και το Σωματείο Γονέων και Κηδεμόνων ΑΜΕΑ με την επωνυμία «Δικαίωμα στη Ζωή». Αυτή η τροπολογία που έχουμε φέρει ήρθε από αβλεψία πιστεύω, όπως αποδείχθηκε και χθες, κύριε Υπουργέ. Όμως, δεν πρέπει να αφήσουμε αυτή την αβλεψία να γίνει αδικία. Μπορεί να διορθωθεί, γιατί αφορά σε σαράντα τέσσερις φορείς που λειτουργούν ως ΚΔΗΦ ΑΜΕΑ και που στην συντριπτική τους πλειοψηφία ανήκουν σε γονεϊκούς συλλόγους, οι οποίοι εξυπηρετούν χίλια τετρακόσια άτομα με ειδικές ανάγκες από τη συνέχιση της χρηματοδότησής τους μέσω αυτής της τροπολογίας. Άρα εάν διορθωθεί αυτό το σημείο, θα επιτρέψει στους φορείς αυτούς να εξυπηρετήσουν τον σκοπό τους. Νομίζω ότι το είπαν και άλλοι συνάδελφοι, οι οποίοι τόσα χρόνια που κυβερνούσαν δεν το είχαν δει, όπως δεν είχαν δει και τα θέματα των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ των ετών 1997-1998. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μιχαήλ Κριτσωτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να απαντήσει στα παραπάνω, όπως πρέπει να απαντήσει και στο θέμα των εργαζομένων της «ΑΓΡΟΓΗ», που νομίζω ότι δέχεται ο αρμόδιος Υπουργός. Εάν δεν μπορεί να το δει τώρα, μπορεί να το δει στο επόμενο νομοσχέδιο, που καλώς έχετε υποσχεθεί ότι θα έρθει. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για την ανοχή σας. Κύριε Υπουργέ, ελπίζω ότι θα αποδεχθείτε κάποια από αυτά που ανέφερα και εγώ και άλλοι συνάδελφοι. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να πω ότι δεν μπορείτε να αγνοείτε την ιστορία του χρόνου. Κάποιοι συνάδελφοί σας που θα ακολουθήσουν είναι απολύτως βέβαιο ότι θα έχουν μειωμένο χρόνο, θα μιλήσουν για πέντε λεπτά, αντί για επτά. Επίσης, είναι απολύτως βέβαιο ότι μερικοί άλλοι δεν θα προλάβουν να μιλήσουν. Κάνω έκκληση να σεβαστούμε τον χρόνο. Το να ξεφύγουμε από τον χρόνο ένα λεπτό είναι ανεκτό. Αλλά, εάν πηγαίνουμε στα δέκα και στα έντεκα λεπτά δεν μπορεί να γίνει μια αποδοτική συνεδρίαση. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε. Πρέπει να επιβάλετε τα επτά λεπτά. Όχι να μην μιλήσουν κάποιοι!
Κυρία συνάδελφε, το καταλαβαίνω, όμως για την εύρυθμη λειτουργία της διαδικασίας, αλλά, και για να είναι αποδοτική η συζήτηση, θα πρέπει όλοι να έχουμε μια αυτοσυγκράτηση.
Το Προεδρείο είναι υπεύθυνο γι' αυτό.
Και το Προεδρείο να μη σας διακόπτει, αλλά και εσείς να τηρείτε τον χρόνο. Ο συνάδελφος κ. Σταύρος Αραχωβίτης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, η σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ βρέθηκε μπροστά σε μια σειρά προβλημάτων, τα οποία δημιούργησε η απελθούσα συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ. Η πολιτική την οποία εφάρμοσε εγκλωβίστηκε σε έναν φαύλο κύκλο αδιεξόδων, που με τη σειρά τους παρήγαγαν νέα αδιέξοδα. Στις σπασμωδικές ενέργειες της απελθούσας κυβέρνησης εντάσσονται και οι συνέπειες τις οποίες καλείται το συζητούμενο νομοσχέδιο να αντιμετωπίσει. Είναι συνέπειες που έχουν να κάνουν με μια σειρά αντιδημοκρατικών πρακτικών, σε βάρος εργαζομένων στη δημόσια διοίκηση. Πιο συγκεκριμένα: Στο κεφάλαιο Α΄ του άρθρου 22 παράγραφος 4 του Συντάγματος απαγορεύεται ρητά η οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας. Αφήνει, όμως, τη δυνατότητα επίταξης προσωπικών υπηρεσιών σε ορισμένες έκτακτες για τη χώρα καταστάσεις τις οποίες και το Σύνταγμα περιγράφει. Ο ν.3536/2007 με το άρθρο 41 υποτίθεται ότι συγκεκριμενοποιεί αυτές τις περιπτώσεις επίταξης για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Τι έχει γίνει, όμως, στην πράξη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Το άρθρο 41 του ν.3536 έγινε λάστιχο το οποίο ξεχείλωσε και χρησιμοποιήθηκε ουκ ολίγες φορές για την καταστολή διαφόρων απεργιών διαφόρων επαγγελματικών τάξεων, στρέφοντας τους εργαζόμενους εναντίον συναδέλφων τους. Έξι φορές χρησιμοποιήθηκε από το 2010. Νομιμοποιήθηκε έτσι το lockout από το δημόσιο, μια απεχθής μέθοδος, καταδικαστέα απ' όλο τον δημοκρατικό κόσμο. Με το πρώτο κιόλας άρθρο του παρόντος νομοσχεδίου καταργείται. Ταυτόχρονα επανέρχεται σαφώς το πνεύμα του Συντάγματος στο άρθρο 22 παράγραφος 4 για τις περιπτώσεις έκτακτης εθνικής ανάγκης, που μπορεί να γίνει χρήση της εξαίρεσης που προβλέπει το Σύνταγμα και σε καμμία περίπτωση ως μέσο αντιμετώπισης απεργιών. Στο δεύτερο κεφάλαιο με το άρθρο 3 από την πρώτη παράγραφο καταργούνται οι διατάξεις του ν.4057/2012 και του ν.4093/2012, γνωστού και ως νόμου Μανιτάκη, με τις διατάξεις του οποίου είχε παραλύσει η δημόσια διοίκηση και η λειτουργία του δημοσίου. Η αυτοδίκαιη αργία στην οποία μπορούσε να τεθεί οποιοσδήποτε υπάλληλος για αδικήματα εντός ή και εκτός υπηρεσίας, χωρίς προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση δικαστικής ή υπηρεσιακής αρχής, παρά μόνο με την άσκηση δίωξης εναντίον του, είχε καθηλώσει τους δημοσίους λειτουργούς. Το παρόν νομοσχέδιο ορίζει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις ύστερα από τις οποίες δύναται υπάλληλος να τεθεί σε αργία. Επανέρχεται, δηλαδή, το τεκμήριο της αθωότητας του διωκομένου όσο και το δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε μια μεγάλη αλήθεια. Το καθεστώς αυτό που επιβλήθηκε με τον ν.4093 υπηρετούσε μια μνημονιακή λογική, αυτή της μείωσης του υπηρετούντος προσωπικού στο δημόσιο. Αυτή ήταν η κινητήρια λογική την οποία υπηρετούσαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις, μια λογική, όμως, που τελείωσε στις 25 του Γενάρη. Στο κεφάλαιο τρία ικανοποιείται, μεταξύ άλλων, η ανάγκη και η απαίτηση της κοινωνίας για την αξιοποίηση της πληροφορικής σε σχέση με την αυτεπάγγελτη αναζήτηση πληροφοριών, δικαιολογητικών και συναλλαγών με το δημόσιο και την ηλεκτρονική έκδοση πιστοποιητικών. Τα άρθρα 12 και 13 επιτυγχάνουν δύο στόχους ταυτόχρονα. Στόχος πρώτος είναι η συμβολή στην περιστολή της γραφειοκρατίας και η απλοποίηση των διαδικασιών για τους πολίτες στις συναλλαγές τους με τη δημόσια διοίκηση. Στόχος δεύτερος είναι η συμβολή στον περιορισμό του φόρτου της δημόσιας διοίκησης. Παράλληλα διασφαλίζεται η ασφάλεια των πληροφοριών που αφορούν προσωπικά δεδομένα των πολιτών. Στο τέταρτο κεφάλαιο συντελείται η αποκατάσταση των μεγαλύτερων αδικιών στον δημόσιο τομέα, που προκάλεσαν οι μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων χρόνων. Η εφεύρεση της διαθεσιμότητας, η κατάργηση υπηρεσιών και οργανικών θέσεων αλλά και η αλλαγή οργανογραμμάτων υπηρεσιών οδήγησαν σε εκπαραθύρωση χιλιάδες υπηρετούντες στο δημόσιο. Το νομοσχέδιο έρχεται γενναία να επαναφέρει τη νομιμότητα και την κανονικότητα στο δημόσιο, να αποκαταστήσει τουλάχιστον σε αυτό το επίπεδο τον παραλογισμό των ανθρωποβόρων μνημονίων. Οι τρεις γραμμές της παραγράφου 3 του άρθρου 14 είναι αυτές που χιλιάδες συμπολίτες μας περίμεναν να ακούσουν. Ο παράλογος θεσμός της διαθεσιμότητας, με την ψήφιση του παρόντος νόμου σε λίγες ώρες, θα αποτελεί παρελθόν. Για άλλη μια φορά, λοιπόν, η Κυβέρνηση πρωτοτυπεί και εφαρμόζει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και καταργεί βήμα προς βήμα, αλλά σταθερά, τα μνημόνια, τους νόμους, τις παράλογες λογικές τους και αίρει τις συνέπειές τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο δρόμος που διανύει η Κυβέρνηση είναι στρωμένος με αγκάθια, αλλά αυτό το γνωρίζαμε καλά. Μέρα με τη μέρα, νόμο με το νόμο ετούτη η Κυβέρνηση προβαίνει στην αποκατάσταση αδικιών, στην αποκατάσταση της δημοκρατίας, της λογικής και την άρση των αδιεξόδων των προηγούμενων αναποτελεσματικών πολιτικών. Σήμερα που βρισκόμαστε κοντά σε μια συμφωνία με τους εταίρους μας, σήμερα που αποκαθίστανται αδικίες και δυσλειτουργίες στο δημόσιο, ο λαός περιβάλλει την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό με απόλυτη εμπιστοσύνη. Όσο και αν κάποιοι ποντάρουν στην αποτυχία μας, εμείς θα τους διαψεύδουμε κάθε μέρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Κυριαζίδης Δημήτρης από τη Νέα Δημοκρατία.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, αγαπητέ Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρία Υπουργέ, έχω έναν γραπτό λόγο τον οποίο σημείωσα έτσι ώστε να τοποθετηθώ. Ακούγοντας τους συναδέλφους, και ειδικότερα τους νέους, προβληματίστηκα ιδιαίτερα και ο ίδιος ως νέος Βουλευτής πάρα πολλές φορές αναρωτήθηκα αν αυτό το οποίο επιβάλλεται και έρχεται ως νομοθέτηση είναι αυτό που έχει ανάγκη η χώρα. Πάντα τονίζαμε, ειδικότερα οι δημόσιοι λειτουργοί, ότι ο μεγάλος ασθενής του κράτους είναι ο δημόσιος τομέας. Βεβαίως, υπήρξαν θετικές ρυθμίσεις. Επαναλαμβάνετε όμως, κύριε Υπουργέ, αυτό το ράβε - ξήλωνε, διαρκώς και μονίμως, ένα κράτος χωρίς συνέχεια και βεβαίως, είναι επόμενο, και χωρίς συνέπεια. Πράγματι, αντιλαμβάνομαι ότι η Αριστερά, ύστερα από δεκαετίες και ύστερα από τη Μεταπολίτευση ειδικότερα, είχε ως ορόσημό της, σκοπό της, κάποτε να καταστεί Κυβέρνηση. Και τώρα βεβαίως κατ' εσάς, συνάδελφοι και συναδέλφισσες του ΣΥΡΙΖΑ, ήρθε αυτή η δικαίωση και μάλλον προσπαθείτε κι εσείς, ως έκαναν οι προηγούμενες πολιτικές παρουσίες, να φτιάξετε το δικό σας κράτος. Το είδαμε με το κατ' επίφαση εκείνο νομοσχέδιο, νόμο πλέον του κράτους, για την ανθρωπιστική κρίση, όπου τρία - τέσσερα άρθρα ήταν σε ό,τι αφορά την επικεφαλίδα. Το υπόλοιπο περιεχόμενο αφορούσε πράγματι άλλα ζητήματα, τα είκοσι επτά άρθρα δηλαδή, και ειδικότερα πώς θα φτιαχτεί ένα κράτος ελέγχου από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ, με διορισμούς κάθε διωκτικού μηχανισμού ως επικεφαλής, ύστερα από αποσπάσεις, έτσι ώστε και να κατευθύνει και να ελέγχει και να τιμωρεί, καταργώντας βεβαίως και την ανεξάρτητη αρχή που είχε να κάνει με τη διαφθορά. Το ίδιο βλέπουμε και στο σημερινό νομοσχέδιο. Ήρθε η δική σας σειρά, ως φαίνεται, έτσι ώστε να τακτοποιήσετε τα δικά σας παιδιά, ως αναφέρθηκε και από τον συνάδελφο, τον Παναγούλη, ο οποίος σε προηγούμενο χρόνο, στην προηγούμενη κοινοβουλευτική θητεία, είπε ότι πολλοί από εμάς - και άκουγα παραξενεμένος ως νέος Βουλευτής - αν δεν οδηγηθούμε στα ειδικά δικαστήρια καλό είναι να ευχόμαστε να μην έχουμε την τύχη του πρέσβη της Αμερικής στη Λιβύη, ο οποίος υπέστη λιντσάρισμα. Δυστυχώς, επαναλαμβάνεται αυτό το έργο που είδαμε και με τον ερχομό του ΠΑΣΟΚ, έτσι ώστε να υπάρχει μία - θα έλεγε κανείς - ιστορική αποκατάσταση, ως ιστορική αναγκαιότητα, να τακτοποιήσει τα δικά του παιδιά. Και βεβαίως ερχόμαστε στη δική σας πλέον περίοδο, όπου κάθε θετική διάταξη δεν την αντιλαμβάνεστε, την αντιπαλεύεστε, με αποτέλεσμα να θέλετε να δημιουργήσετε το δικό σας κράτος, όπως είδαμε και με το δεύτερο νομοσχέδιο και νόμο πλέον, που είχε να κάνει με τις αποφυλακίσεις τρομοκρατών, όπως είδαμε με το νομοσχέδιο και νόμο πλέον που αφορούσε την ΕΡΤ, όπου πιστεύουμε ότι πλέον η Κουμουνδούρου και η «ΑΥΓΗ» θα αλλάξει διεύθυνση και θα εγκατασταθεί στο Ραδιομέγαρο. Ειλικρινά λυπούμαι και έρχομαι πολλές φορές κι ο ίδιος σε έναν έλεγχο εσωτερικό, συνειδησιακό, αν όλα αυτά έχουν να κάνουν με την πρόοδο, με την ελπίδα, που θα πρέπει να γεννηθεί σε αυτόν τον λαό, πράγμα που δυόμισι χρόνια τώρα, τα προηγούμενα, ως διακυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία με το ΠΑΣΟΚ προσπάθησε να δημιουργήσει ένα υπόστρωμα κάτω από αναγκαίες θυσίες, έτσι ώστε επιτέλους ο τόπος αυτός να αναπνεύσει. Όλα αυτά, δυστυχώς, πηγαίνουν χαράμι. Όλα αυτά καταστρέφονται κάτω απ' αυτήν την ερμαφρόδιτη πολλές φορές πολιτική σας τακτική, πρακτική, που είναι αλλοπρόσαλλη και ασύντακτη. Εκείνο, όμως, που κανείς δεν θέλει να προσμένει είναι να υπάρξει αυτό το οριστικό τέλος για τη χώρα και για τους πολίτες. Πώς, λοιπόν, αγαπητέ Υπουργέ, θα συμβαδίσουμε με τους υπόλοιπους εταίρους, με τα λοιπά κράτη της Ευρώπης, όταν αυτά τρέχουν με αυτοκίνητα συγκεκριμένου είδους - δεν θέλω να πω - και εμείς τρέχουμε με αυτοκίνητα μιας προηγούμενης δεκαετίας; Δεν μπορούμε να συμβαδίσουμε, κύριε Υπουργέ. Το Βέλγιο δυο χρόνια δεν είχε κυβέρνηση. Και όμως, το κράτος λειτουργούσε. Εμείς, δυστυχώς, εδώ δεν μπορούμε ούτε στο αυτονόητο να σταθούμε και επιδιώκουμε διαρκώς και μονίμως το αυτονόητο. Μετά τη Μεταπολίτευση έχουμε τη Δεξιά, το Κέντρο, το σοσιαλιστικό κομμάτι και την Αριστερά. Θέλω να πιστεύω - και μακάρι για τη χώρα - ότι δεν θα αποτελέσει η Αριστερά το κύκνειο άσμα, το ρέκβιεμ αυτού του πολιτικού συστήματος. Βεβαίως, δεν θέλω να πιστεύω - για τη χώρα πάντως, όχι για την Αριστερά όπως λειτουργεί - ότι θα αποτελέσει την τελευταία πράξη της μεταπολιτευτικής περιόδου. Αυτά ήθελα να πω, κύριε Υπουργέ. Αφήνω τον γραπτό μου λόγο στα Πρακτικά, με όλη αυτή την ανησυχία, διότι δυστυχώς η Αριστερά δεν φέρνει κάτι καινούργιο. Δυστυχώς, διακρίνεται από μια παλαιοκομματική τακτική και πρακτική, που μας οδηγεί πολλά χρόνια πίσω. Εύχομαι αυτό να μη συμβεί σε βάρος της χώρας! Καταθέτω στα Πρακτικά το κείμενο της ομιλίας μου.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Δεν βλέπω στην Αίθουσα το συνάδελφο κ. Λεουτσάκο. Είναι η σειρά του να μιλήσει. Απών. Ο συνάδελφος κ. Ηλίας Καματερός από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι από τις φορές που, παρακολουθώντας τις ομιλίες, αλλάζεις αυτά που έχεις στο μυαλό σου να πεις. Δεν μπορώ να κρατηθώ και να μην αναφερθώ σε αυτά που είπε η κ. Ασημακοπούλου. Νομίζω ότι ήταν προκλητικά. Εάν θέλετε, τα ακούτε, εάν δεν θέλετε, δεν πειράζει. Μας περιέγραψε μια κατάσταση καταστροφής, μια εικόνα καταστροφής. Κλείνουν μαγαζιά, τα spreads ανεβαίνουν, ανεργία κ.λπ.. Έχω, όμως, μια ερώτηση. Αυτό που παρουσίασε τώρα ως distress story, γιατί τον Γενάρη το παρουσίαζε σαν success story; Γιατί αυτό ήταν τον Γενάρη. Γι' αυτό χάσατε τις εκλογές, γι' αυτό έγιναν οι εκλογές. Μας καλέσατε, ακόμα, να λυπηθούμε τους αδύναμους, αυτούς που δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αυτό το νομοσχέδιο τακτοποιεί αυτούς. Σε αυτό έχετε δίκιο, αλλά ξέρετε γιατί; Γιατί αυτούς τους αδύναμους, που εμείς θεωρούμε αδύναμους, τακτοποιούμε. Γιατί, εσείς τι ξέρετε από αδύναμους; Ξέρετε αυτούς που περιμένουν τα επιδόματα; Ξέρετε αυτούς που δεν μπορούν να κάνουν ιατρικές εξετάσεις και περιμένουν μήνες ή δεν κάνουν καθόλου; Ξέρετε αυτούς που δεν έχουν καθόλου περίθαλψη ή που πεθαίνουν στα νοσοκομεία, στα νησιά; Ξέρετε αυτούς που είναι «φυλακισμένοι» στα μικρά νησιά; Ξέρετε αυτούς που ξενιτεύονται; Ξέρετε αυτούς που μένουν απλήρωτοι, δουλεύοντας στα ξενοδοχεία ακόμη και για έναν χρόνο ή δουλεύοντας δώδεκα και δεκατέσσερις ώρες χωρίς συμβάσεις εργασίας, που τους απολύουν όποτε θέλουν; Ξέρετε εσείς αυτούς που μένουν αγράμματοι, γιατί δεν μπορούν να πάνε στο σχολείο εκεί που μένουν; Ξέρετε όλους αυτούς, που είναι πραγματικά αδύναμοι; Αυτοί όλοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, να το ξέρετε, και πρέπει να ευνοηθούν. Αυτοί είναι τα δικά μας παιδιά. Ναι, αυτούς εμείς θέλουμε να βολέψουμε. Έχουμε όραμα γι' αυτούς, έχουμε θέσεις και πρόγραμμα. Το πρόβλημα, όμως, ποιο είναι; Το πρόβλημα είναι ότι, για να γίνει αυτό, πρέπει να γκρεμίσουμε νόμους, πρέπει να γκρεμίσουμε νοοτροπίες, πρέπει να γκρεμίσουμε ολόκληρους μηχανισμούς που εσείς επί τόσες δεκαετίες έχετε στήσει και που ακόμη υπονομεύουν το έργο της Κυβέρνησης. Γιατί, όπως πολύ χαρακτηριστικά έχουν πει πολλοί Υπουργοί, κυβερνούν αλλά δεν έχουν την εξουσία. Έτσι, λοιπόν, και αυτό το νομοσχέδιο είναι νομοσχέδιο έκτακτης ανάγκης, ωσότου γίνουν αυτά που προβλέπει το σχέδιό μας. Ούτε τα προηγούμενα νομοσχέδια που ψηφίσαμε ήταν αυτά που θέλαμε. Και αυτά έκτακτης ανάγκης ήταν. Και της ανθρωπιστικής κρίσης και οι δόσεις, όλα έκτακτης ανάγκης ήταν. Καλά το είπαν κάποιοι, αλλά μη μας βγαίνουν τώρα να κάνουν κριτική αυτοί που δημιούργησαν τις τρύπες στο καράβι. Γιατί εμείς αυτές τις τρύπες πάμε να κλείσουμε. Κάνουμε μερεμέτια στο καράβι, για να μη βουλιάξει μέχρι να πάει στο λιμάνι. Θέλω να αναφερθώ πολύ σύντομα σε δύο - τρία σημεία του νομοσχεδίου. Πραγματικά, ανακουφίζονται οι πολίτες, ιδιαίτερα των απομακρυσμένων περιοχών με την απλοποίηση κάποιων διαδικασιών, όπως είναι τα έγγραφα, τα πιστοποιητικά που τρέχουν να τα ψάξουν. Δεν είναι αυτό που θέλουμε, πρέπει να γίνει ριζοσπαστική αλλαγή σ' αυτό το πράγμα, αλλά φανταστείτε τους κατοίκους των νησιών να παίρνουν το πλοίο και να ταξιδεύουν μέρες, για να πάνε να πάρουν ένα πιστοποιητικό, το οποίο τούς ζητούν, από το ένα νησί στο άλλο. Για το θέμα της υγείας προβλέπονται κάποια πράγματα σε αυτό το νομοσχέδιο. Διευκόλυνση των διαδικασιών για να γίνουν κάποιες προσλήψεις. Ξέρετε πόσο θα βοηθήσουν αυτές; Για παράδειγμα, για τους επικουρικούς ιατρούς. Δεν είναι το όραμά μας να έχουμε επικουρικούς ιατρούς. Εμείς θέλουμε ένα δημόσιο σύστημα υγείας που να έχει γιατρούς αποκλειστικής χρήσης και να έχει δομές που να στηρίζουν τους πολίτες και οικογενειακούς γιατρούς και όλα αυτά που λέμε. Όμως, σε αυτή τη φάση, μέχρι να γίνουν όλα αυτά, δεν πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα; Προβλέπονται, λοιπόν, διαδικασίες απλουστευμένες, που να μπορούν να έρχονται επικουρικοί γιατροί και ιδιαίτερα στις δυσπρόσιτες περιοχές - γιατί μέχρι τώρα δεν έρχονταν - , δίνονται κίνητρα για να έρχονται γιατροί που μπορούμε να αξιοποιούμε με συμβάσεις και που θα έρχονται σαν ιδιώτες σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, όταν δεν υπάρχουν αντίστοιχοι γιατροί στο νοσοκομείο για να βοηθήσουν. Και ένα τελευταίο θα πω, για να είμαι μέσα στον χρόνο μου, για τους μετανάστες. Ξέρετε τι σημαντικό είναι αυτό που πάει να γίνει με το νομοσχέδιο, να διευκολυνθούν οι διαδικασίες να προσληφθούν κάποιοι άνθρωποι στις υπηρεσίες, στις δομές που αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουν το μεταναστευτικό πρόβλημα; Όπου και αν πας στην περιοχή μου, που έχουμε μεγάλες εισροές μεταναστών, προσφύγων στη συγκεκριμένη περίπτωση, πληγώνεσαι. Το ότι κρατιούνται ακόμη κάποιες δομές είναι λόγω της ηρωικής προσπάθειας κάποιων ανθρώπων, κάποιων υπαλλήλων. Πάνε στο Λιμενικό και έχουν ξεπεράσει τα όριά τους και δεν μπορείς να τους βοηθήσεις, γιατί δεν μπορείς να κάνεις προσλήψεις. Τις έχετε απαγορεύσει. Πας στην Αστυνομία, το ίδιο. Έχουν ξεπεράσει τα όριά τους οι άνθρωποι και κινδυνεύουν και οι οικογένειές τους. Δεν μπορείς να κάνεις προσλήψεις, ούτε μπορείς να μεταθέσεις μαθητευόμενους από την Αστυνομική Σχολή, που κλείσατε εσείς πριν από δύο χρόνια. Σε όλα αυτά το νομοσχέδιο δίνει ανάσα, δίνει λύσεις και επαναλαμβάνω - τελειώνοντας με αυτό - ότι δεν είναι αυτό που θέλουμε, αλλά είναι η βοήθεια που θέλουμε στους αδύναμους, που αυτοί είναι τα δικά μας παιδιά. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε, και για τη συνέπεια στον χρόνο. Ο Υπουργός κ. Μάρδας θέλει να αναπτύξει μια τροπολογία. Κύριε Υπουργέ, σας φτάνουν τρία λεπτά;
Τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι, αναφέρομαι σε μία τροπολογία που έχει σχέση με την ανακοίνωση πληρωμών που γίνεται στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Δημιουργήθηκε κατ' αρχάς μία εντύπωση ότι πάει να καταργηθεί οποιαδήποτε ανάρτηση πληρωμών στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Αυτό είναι λάθος. Εκείνο το οποίο κάνουμε είναι κάτι πολύ απλό, που διευκολύνει - μπορώ να σας πω - τη διαχείριση. Όσοι ασχολούνται με τη διαχείριση το κατανοούν. Μετατίθεται απλά και μόνο ο χρόνος ανακοίνωσης στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» των πληρωμών που γίνονται στις 31 Δεκεμβρίου, παραδείγματος χάριν, και πηγαίνουν στις 31 του Γενάρη. Αυτό γίνεται. Διευκολύνει τη διοίκηση. Δεν είναι θέμα Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, είναι θέμα πιέσεων που αντιμετωπίζουν οι μονάδες που ασχολούνται με τη διαχείριση σε θέματα φορέων και ιδίως στους δήμους και στις περιφέρειες, όπου αντιμετωπίζονται μεγάλα προβλήματα κατά το τέλος της χρονιάς. Αυτό προτείνουμε, και βέβαια κατ' εξαίρεση για φέτος, μία παράταση αυτής της ανακοίνωσης για δέκα μέρες από τότε που θα ανακοινωθεί ο νόμος. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Συγγνώμη, κύριε Πρόεδρε, μπορώ να κάνω μία ερώτηση στον Υπουργό, για να μας διευκρινίσει κάτι;
Μία ερώτηση έχετε να κάνετε, κύριε Θεοχάρη;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Αυτή είναι κάποια άλλη τροπολογία ή μας διευκρινίζετε την τροπολογία που ήδη έχει κατατεθεί;
Είναι διευκρίνιση.
Δηλαδή επέρχεται κάποια αλλαγή με αυτές τις διευκρινίσεις που κάνετε ή είναι όπως την ξέραμε;
Όπως την ξέραμε, καμία αλλαγή.
Όπως την ξέρουμε, καμμία αλλαγή.
Ναι.
Ο συνάδελφος κ. Δημήτριος Σεβαστάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Φοβάμαι ότι χτίστηκε το κράτος μέσα από ένα πολιτικό κράμα λαϊκισμού. Διογκώθηκε, χτίστηκε άναρχα και ασύνταχτα. Και μέσα από μια άλλη πολιτική θεώρηση, του νεοφιλελευθερισμού, αποδομήθηκε εξίσου άναρχα και ασύνταχτα. Το ερώτημα - φοβάμαι - για τη σύνταξη του κράτους, για τον σχεδιασμό του κράτους, για την αρχιτεκτονική του κράτους είναι ερώτημα που ξεπερνάει αυτό το νομοσχέδιο. Αυτό το νομοσχέδιο θέτει κάποιες εξυγιαντικές αρχές επανάκτησης - ας πούμε - μιας ισορροπίας και ενός δικαίου, το ζήτημα της ταυτοποίησης και της δυνατότητας διασταύρωσης στοιχείων. Όμως, δεν απαντάει σε αυτό το κεντρικό πολιτικό ερώτημα, δηλαδή ποια είναι η λειτουργικότητα του κράτους, πώς απευθύνεται στον πολίτη και πώς δεν έχει στόχο το κράτος τον εαυτό του, αλλά τον «άοπλο» πολίτη, αυτόν που δεν έχει μέσο, αυτόν που δεν μπορεί να απευθυνθεί σε μια υπέρτερη άκρη, σε ένα υπέρτερο πολιτικό μέσο. Δεν απαντάει, λοιπόν, στο ερώτημα του πώς μπορεί να υπηρετήσει αυτόν τον πολίτη, να τον διευκολύνει και επίσης, με αυτόν τον τρόπο, να εξασφαλίσει κοινωνικούς συμβολικούς και κυριολεκτικούς πόρους. Αυτή η σχιζοφρένεια του πολιτικού μας συστήματος να διογκώνει και να αποσυντάσσει και μετά να ερειπώνει το κράτος, έναν μηχανισμό ο οποίος θα έπρεπε να είναι ο πρώτος κοινωνικός λειτουργισμός - είναι ο μηχανισμός παραγωγής πλούτου το κράτος, ειδικά στην Ελλάδα που δεν έχει παραγωγή - , νομίζω ότι μένει να απαντηθεί και ότι πρέπει όλο το πολιτικό σύστημα να πάρει τη συναπόφαση, μια συνεργατική συναπόφαση, ώστε να συγκροτήσει και να εξυγιάνει. Είναι σημαντικό ότι απευθύνεσαι στους ανθρώπους που στελεχώνουν το κράτος με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο, γιατί έτσι μπορείς να πάρεις το αγαθό που φέρουν, δηλαδή με έναν «αγαπητικό» τρόπο, με έναν τρόπο εμπιστοσύνης. Ένα από τα βασικότερα νοσηρά χαρακτηριστικά της προηγούμενης περιόδου ήταν η κατάλυση της εμπιστοσύνης. Κανείς δεν είχε την αίσθηση ότι οποιαδήποτε μεταρρύθμιση γινόταν για καλό, αλλά είχαν όλοι την πεποίθηση ότι ήταν μια παγίδα εναντίον τους, με αποτέλεσμα καμμία μεταρρύθμιση, καμμία ανασυγκρότηση, κανένας ανασχεδιασμός να μην περπατάει, να μην κυλάει. Η αποκατάσταση, λοιπόν, μιας συλλογικής εμπιστοσύνης μέσα στα όργανα του κράτους δεν είναι μια απλή καλή πράξη. Είναι μια επιχειρησιακή απόφαση που έχει δύναμη και που μπορεί να αναπτύξει και ένα νομοσχέδιο και τις συλλογικές πρόνοιες, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο εμείς θέλουμε να ρυθμίζουμε τις σχέσεις μας, με την παρέμβαση του κράτους. Ειπώθηκαν πολλά για το ποια ήταν η προσπάθεια ανασύνταξης και ανασυγκρότησης. Κάτω από την πίεση της κρίσης προσπάθησε το κράτος, προσπάθησαν οι κυβερνήσεις, προσπάθησε η πολιτική εξουσία να ανασυντάξει το κράτος, να το ανασυγκροτήσει. Ξέρουμε πολύ καλά ότι η γραφειοκρατία έχει χειροτερέψει πάρα πολύ, ότι έχουμε ένα μείγμα ψηφιακής και αναλογικής γραφειοκρατίας, το ένα σύστημα δεν κουμπώνει με το άλλο. Πρέπει να κάνεις μια απογραφή - κάθε είδους απογραφή - και μετά θα πρέπει σαν φυσικό πρόσωπο να την επικυρώσεις με την παρουσία στην υπηρεσία, δηλαδή πολλαπλάσιο χάος από αυτό που είχαμε, που σημαίνει ότι κάτι δεν είναι σχεδιασμένο. Επίσης, αυτός ο μηχανισμός στρέφεται εναντίον του τίμιου πολίτη, γιατί ο τίμιος πολίτης δεν θα καταφύγει στο bypass, δεν θα καταφύγει στον επιταχυντή, μέσα από τον οποίο μπορεί να ξεπεράσει τα γραφειοκρατικά εμπόδια και να κάνει τη δουλειά του στην πολεοδομία. Ο άοπλος και τίμιος πολίτης θα μείνει όμηρος αυτής της ανάσχεσης και μένει σε μια Κυβέρνηση της Αριστεράς και σε ένα προοδευτικό σύστημα αυτό να το αποκαταστήσει. Πρέπει να αποκαταστήσουμε μια λειτουργικότητα, γιατί αυτό είναι το λαϊκό κράτος και αυτό απαντά και στα θεμελιώδη ερωτήματα αυτού που επικαλούμαστε όλοι: το κράτος δικαίου, τη δημοκρατία, την ανοικτή κοινωνία, τη στροφή στον πολίτη. Νομίζω ότι μέσα από αυτό μπορούμε να εξυγιάνουμε, να ανασυντάξουμε και να ανασυγκροτήσουμε. Είναι το νομοσχέδιο αυτό σε αυτή την κατεύθυνση; Νομίζω ότι υπό όρους μπορεί να είναι, αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι το νομοθετικό κομμάτι είναι το πρώτο σκέλος και έπεται το κομμάτι της πραγμάτωσης, πώς μια νομοθετική κατασκευή ενσωματώνεται στην πραγματικότητα. Ξέρουμε, λοιπόν, ότι το δύσκολο, εκείνο που λειτουργεί ακυρωτικά, είναι το δεύτερο σκέλος, όταν πάει να ακουμπήσει την πραγματικότητα. Πάντως, νομίζω ότι αυτό είναι το ζήτημα και όχι μόνο της διασταύρωσης των διαφόρων συστημάτων, όπου εν πάση περιπτώσει πρέπει να «τρέξουν» λίγο τα πράγματα των ηλεκτρονικών συστημάτων, αλλά πρέπει να γίνει και μέσα από την αποκατάσταση μιας βαθιάς εμπιστοσύνης και όχι μέσα από την εκμετάλλευση της ανοχής, όπως τόσα χρόνια γινόταν, που όλοι είχαν την αίσθηση ότι είναι αθωωμένοι, ότι έχουν μια τεράστια επιείκεια και αυτό στρεφόταν εναντίον του πολίτη. Μέσα, λοιπόν, από μια τέτοια, νέου τύπου ηθική αυστηρότητα μπορεί αυτό το νομοσχέδιο να λειτουργήσει, να αποκτήσει τη δύναμή του και επίσης εμείς να έχουμε καθαρή τη συνείδησή μας ότι το στηρίξαμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, εξήντα μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Αρκαλοχωρίου του Ηρακλείου. Σας καλωσορίζουμε, παιδιά! [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κ. Ελένη Σωτηρίου από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο. Αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο η Υπουργός κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου. Σας υπενθυμίζω ότι στις 16: 00΄ έχουμε αποφασίσει ότι θα κάνουμε την ονομαστική ψηφοφορία. Θα το υπενθυμίσω ξανά, μετά τις ομιλίες της κ. Σωτηρίου και της κυρίας Υπουργού, για να το έχουμε υπ' όψιν μας. Ορίστε, κυρία Σωτηρίου, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί αυτός ο τίτλος και γιατί αυτό το νομοσχέδιο; Διότι υπάρχει ανάγκη εκδημοκρατισμού και πρέπει να γίνει πολλή δουλειά προς αυτήν την κατεύθυνση. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι ένα πρώτο βήμα, γιατί υπάρχει μεγάλη γραφειοκρατία που πρέπει να περιοριστεί, γιατί υπάρχουν κατάφωρες αδικίες σε βάρος εργαζομένων του δημοσίου. Είναι περισσότερο από προφανές ότι αποτελεί ένα πρώτο βήμα που είναι αναγκαίο και που δίνει το στίγμα τού τι είναι αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε, ποια είναι η κατεύθυνσή μας και ποια είναι η αντίληψή μας για το δημόσιο, για τις λειτουργίες του, για τους δημόσιους υπαλλήλους. Δεν θεωρούμε ότι αυτό το νομοσχέδιο αρκεί. Θεωρούμε ότι είναι μία πρώτη προϋπόθεση. Κάποιος συνάδελφος πριν - και δίκαια - είπε ότι δεν φτάνει ούτε καν η ψήφιση ενός νομοσχεδίου. Έχει μεγάλη σημασία η υλοποίησή του και το πώς θα γίνει αυτή. Στη σημερινή συζήτηση έχουν ακουστεί επιχειρήματα και επιχειρήματα, όπως «εκσυνδικαλισμός του κράτους», όπως «νόμος είναι το δίκαιο του πελάτη», όπως «η υγεία είναι πάνω από την απεργία» και πολλά τέτοια. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση μας λέει ότι θέλουμε την επιστροφή στο παλιό δημόσιο. Ποιο, δηλαδή; Αυτό για το οποίο είναι υπεύθυνη, το κομματικό, το διεφθαρμένο, το αναποτελεσματικό για τον πολίτη, το πελατειακό; Κάνουν κριτική για το κομματικό κράτος και η αλήθεια είναι ότι είναι δικό τους δημιούργημα, είναι δημιούργημα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ αυτό το κράτος. Είναι δημιούργημά τους, γιατί πολύ απλά, για να μπορέσουν να είναι στην εξουσία δεκαετίες τώρα, θα έπρεπε να δημιουργήσουν ένα τέτοιο κράτος και μία τέτοια διοίκηση. Μάλιστα, μιλάνε για κράτος - «λάφυρο» σε μία Κυβέρνηση τριών μηνών; Είναι αναποτελεσματικό, γιατί ποτέ δεν έγιναν ουσιαστικές παρεμβάσεις για τον εξορθολογισμό του. Οι παρεμβάσεις των τελευταίων πέντε χρόνων, δηλαδή της μνημονιακής περιόδου, βασίζονταν σ' ένα πολύ απλό σχέδιο: Πρώτον, η ευθυγράμμιση με τις μνημονιακές εντολές και επιταγές, άρα απολύσεις, διαθεσιμότητες, καταργήσεις οργανισμών. Δεύτερον, κατεδάφιση της δημόσιας διοίκησης, των δημόσιων αγαθών, συνολικά περιορισμός των παροχών και των υπηρεσιών που δίνονται στους πολίτες. Αλλά και κάτι ακόμα: Είναι το χτύπημα του φρονήματος και της λογικής διεκδίκησης, είναι η κατασυκοφάντηση όποιου κινητοποιούνταν και διεκδικούσε, είναι η επιβολή ενός μοντέλου εργαζόμενου άβουλου και υπάκουου. Ξέρετε κάτι; Το πρόβλημα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δεν είναι οι συγκεκριμένοι συνδικαλιστές. Το πρόβλημά τους είναι ο συνδικαλισμός και ό,τι έχει σχέση μ' αυτόν. Είναι η διεκδίκηση δικαιωμάτων αυτονόητων πολλές φορές. Ενδεικτικά θα αναφέρω μερικά σημεία του νομοσχεδίου. Η πολιτική επιστράτευση αποτέλεσε μέσο αντιμετώπισης των απεργιών. Κάποιες φορές ακόμα και προληπτικά έγινε κάτι τέτοιο και το ξέρουμε όλοι. Πώς εξηγείται διαφορετικά το ότι τα τελευταία πέντε χρόνια έγιναν τόσες επιστρατεύσεις, όσες είχαν γίνει συνολικά τις προηγούμενες τρεις δεκαετίες, μπορεί και παραπάνω; Το επιχείρημα της δημόσιας υγείας δεν μπορείτε να το χρησιμοποιείτε, γιατί εσείς καταστρέψατε την υγεία ως δημόσιο κοινωνικό αγαθό. Άλλωστε, το μνημόνιο είναι αυτό που έχει βλάψει σοβαρά τη δημόσια υγεία. Πειθαρχικό Δίκαιο: Ουσιαστικά καταργούνται διατάξεις που παρείχαν ευρύτατα περιθώρια διακριτικής ευχέρειας και παρερμηνειών και δημιουργούσαν κινδύνους παραβίασης ενός βασικού δικαιώματος, όπως το τεκμήριο της αθωότητας. Εμείς λέμε ότι η συμμετοχή των εργαζομένων στα πειθαρχικά συμβούλια είναι κάτι σωστό και δημοκρατικό. Γιατί τέτοια απαξίωση στους εργαζόμενους και στο δημόσιο, πιο συγκεκριμένα; Ένα επόμενο σημείο: Αποκατάσταση αδικιών μεγάλων κατηγοριών εργαζομένων στο δημόσιο, αλλά και σε καίριους τομείς. Κυρίως αποκαθιστούμε αδικίες που έχουν σχέση με τη μνημονιακή περίοδο και ξέρουμε ότι υπήρχαν και προηγούμενες περίοδοι και ξέρουμε ότι δεν ολοκληρώνουμε την αποκατάσταση των αδικιών μ' αυτό το νομοσχέδιο. Πρέπει να προχωρήσουμε σε μια επόμενη φάση και πάρα πέρα. Είναι δίκαιο, για παράδειγμα, να υπάρξει αποκατάσταση των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ του 1998. Τα τελευταία πέντε χρόνια εφαρμόστηκε μια πολιτική που συρρίκνωσε το δημόσιο κατά 21%, δηλαδή διακόσιες είκοσι μία χιλιάδες εργαζόμενοι στο δημόσιο. Αυτό από την προηγούμενη κυβέρνηση ονομάζεται «ορθολογική κατανομή»; Η σταδιακή αποχώρηση του κράτους από την υγεία και την πρόνοια, η μείωση των εκπαιδευτικών σε ποιο ακριβώς σχέδιο εντάσσεται; Ποιο είναι τελικά το δημόσιο που θέλουμε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω σε ένα λεπτό. Θα πω πολύ λίγα, για να μην καταχραστώ τον χρόνο. Δεν ισχυρίζομαι ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο οικοδομεί το δημόσιο που θέλουμε. Όμως, είναι ένα σημαντικό βήμα. Σε αυτήν την κατεύθυνση και σε αυτήν την αντίληψη που έχουμε, υπάρχουν πολλές προϋποθέσεις για ένα άλλο δημόσιο. Εγώ θα αναφέρω μόνο δύο από αυτές: Η μία προϋπόθεση είναι ότι το δημόσιο δεν είναι μόνο μηχανισμός, δεν είναι μόνο διοίκηση. Είναι και δημόσια κοινωνικά αγαθά. Όταν αυτά δεν υπάρχουν και έχουν καταργηθεί, όπως είναι η υγεία και η παιδεία, για ποιο δημόσιο ακριβώς μιλάμε; Ένα δεύτερο στοιχείο: Δεν είναι στην αντίληψή μας ο διαχωρισμός των υπαλλήλων - και των δημόσιων υπαλλήλων - σε άξιους και ανάξιους. Έχουμε μια διαφορετική αντίληψη για αυτό. Κλείνοντας, θα κάνω ένα σχόλιο. Να σας πω την αλήθεια; Όταν εκφράζεται από τη Νέα Δημοκρατία αυτή η τόσο μεγάλη ανησυχία - «ανησυχούμε για το πώς θα πάει η χώρα, ανησυχούμε για το πώς θα πάει ο ΣΥΡΙΖΑ, με βάση τη διαπραγμάτευση που κάνει» - , πραγματικά ανησυχώ όταν εκφράζεται. Ξέρετε για ποιον λόγο; Γιατί είχατε μια συγκεκριμένη επιλογή, που ήταν με βάση τις επιταγές και τα συμφέροντα των δανειστών και της γερμανικής Ευρώπης. Η επιλογή η δική μας - και με βάση αυτή θα κριθούμε - είναι η σωτηρία και η αξιοπρέπεια της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς, κυρία συνάδελφε. Η Αναπληρώτρια Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Χριστοδουλοπούλου έχει τον λόγο. Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Αξιότιμες και αξιότιμοι κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε σχέση με το νομοσχέδιο υπάρχουν και δύο άρθρα που θα ήθελα να σας μνημονεύσω, το άρθρο 26 και το άρθρο 19, αλλά και η τροπολογία με αριθμό 112 /52, που αναφέρονται στις αυξημένες ανάγκες που υπάρχουν λόγω των αυξημένων μεταναστευτικών ροών στα νησιά μας. Το πρώτο έχει να κάνει με τους δημοτικούς αστυνομικούς και την προσπάθεια που γίνεται κάποιοι από αυτούς - εφόσον φυσικά θέλουν - να αξιοποιηθούν από το Υπουργείο μας, δεδομένου ότι ήδη απασχολούνται αρκετοί - γύρω στους τριάντα - στην Υπηρεσία Ασύλου. Ξέρετε ότι μετά τον ν. 3907/2011, που ίδρυσε την Υπηρεσία Ασύλου, την Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής και την Αρχή Προσφυγών, αυτές οι υπηρεσίες έμειναν υποστελεχωμένες. Με βάση, λοιπόν, και την απαγόρευση των προσλήψεων δεν ήταν δυνατόν αυτές οι υπηρεσίες να κάνουν ικανοποιητικά το έργο τους. Το 2014, με τη μεταφορά των δημοτικών αστυνομικών στην Ελληνική Αστυνομία, διατέθηκαν κάποιοι δημοτικοί αστυνομικοί, οι οποίοι είχαν μάλιστα και υψηλά προσόντα - μεταπτυχιακά κ.λπ. - στις υπηρεσίες αυτές. Όχι μόνο στελέχωσαν τις υπηρεσίες αυτές, αλλά βελτίωσαν και το έργο τους και κατάφεραν πραγματικά να έχουν ικανοποιητικές διαδικασίες, όπως προέβλεπε η νομοθεσία και οι ευρωπαϊκές οδηγίες. Τώρα καλούμεθα αρκετούς ακόμα να τους απορροφήσουμε στις υπηρεσίες αυτές, δεδομένου ότι, λόγω των αυξημένων ροών, υπάρχει πια κίνδυνος κατάρρευσης των Υπηρεσιών Ασύλου Πρώτης Υποδοχής και της Αρχής Προσφυγών. Έτσι, αναφέρεται στο άρθρο 19 η δυνατότητα μεταφοράς δημοτικών αστυνομικών στο Υπουργείο Εσωτερικών και ειδικά στη Διεύθυνση Μεταναστευτικής Πολιτικής. Με την ευκαιρία, θέλω να ευχαριστήσω τους δημοτικούς αστυνομικούς που τόσο καιρό έχουν προσφέρει τις υπηρεσίες τους σε αυτές τις υπηρεσίες και να τους καλέσω όσο περισσότεροι μπορούν να πλαισιώσουν αυτές τις υπηρεσίες, γιατί πραγματικά παράγουν ένα σημαντικό έργο. Το δεύτερο άρθρο είναι το άρθρο 26, το οποίο εξαιρεί από την ΠYΣ προσλήψεις που έχουν να κάνουν για έκτακτες ανάγκες στα σύνορα. Και εδώ αυτή η διάταξη έχει να κάνει με τις έκτακτες μεταναστευτικές ροές που διαρκώς αυξάνονται στη χώρα μας και προκύπτει ανάγκη να υπάρξουν έκτακτες προσλήψεις - και με σύμβαση έργου και με σύμβαση υπηρεσιών - σε προσωπικό που θα βοηθήσει, ώστε να αντιμετωπιστούν αυτές οι έκτακτες ανάγκες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Πρόεδρος της Βουλής κ. ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ]] Περνάω στην τροπολογία με γενικό αριθμό 112 και ειδικό αριθμό 52, που αναφέρεται στο ζήτημα του να παρακάμψουμε τους διαγωνισμούς, ώστε με διαπραγμάτευση να μπορέσουμε κυρίως κοινοτικά κονδύλια να τα απορροφήσουμε εντός των προθεσμιών που χρειάζονται - δηλαδή άμεσα - , προκειμένου να ικανοποιήσουμε τις έκτακτες ανάγκες που υπάρχουν. Διότι, αν μπούμε στη διαδικασία των διαγωνισμών, όπως καταλαβαίνετε, δεν θα απορροφηθεί τίποτα και η κατάσταση στα νησιά αλλά και στα κέντρα των πόλεων θα επιδεινωθεί δραματικά. Ξέρετε όλοι πολύ καλά ότι το κράτος ήταν απροετοίμαστο να αντιμετωπίσει τις μεικτές μεταναστευτικές ροές. Ξέρετε ότι από το 2014 σημειώθηκε μεγάλη αύξηση των μεταναστευτικών ροών. Ενδεικτικά αναφέρω ότι στο βόρειο Αιγαίο το 2014 αυξήθηκαν οι ροές κατά 206,76% και στο νότιο Αιγαίο κατά 546,06%. Παρ' όλα αυτά, το κράτος δεν μπόρεσε ούτε να στελεχώσει τις υπηρεσίες ούτε να φτιάξει δομές φιλοξενίας. Είμαστε απέναντι στην Ευρώπη έκθετοι, γιατί είχαμε υποσχεθεί δυόμισι χιλιάδες θέσεις φιλοξενίας και δεν έχουμε φτιάξει καμμία. Παρά ταύτα, η Κυβέρνηση και πέρσι είχε ζητήσει την άδεια να παρακάμψει τις διαδικασίες των διαγωνισμών, ώστε και αυτή με απευθείας διαπραγμάτευση να μπορέσει να απορροφήσει τα κονδύλια. Τελικά, βρεθήκαμε σε ένα χρηματοδοτικό κενό, διότι τα ευρωπαϊκά κονδύλια έπρεπε να κατατεθούν… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριοι συνάδελφοι, δεν σας ενδιαφέρουν αυτά; Μάλλον όχι. Εγώ θα τα πω, όμως, για τους τηλεθεατές, που ενδεχομένως ενδιαφέρονται.
Παρακαλώ, να γίνει ησυχία στην Αίθουσα!
Μέχρι τον Οκτώβριο του 2014 έπρεπε να έχουν απορροφηθεί τα κονδύλια και να έχουν κατατεθεί οι σχετικές προτάσεις, όμως δεν κατατέθηκαν ποτέ. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα χρηματοδοτικό κενό. Οφείλουμε, λοιπόν, για να απορροφήσουμε….
Τι έχετε κάνει τρεις μήνες τώρα;
Αφήστε. Θα τα πείτε στην ομιλία σας, κύριε Κικίλια. Οφείλουμε, λοιπόν, για να καλύψουμε αυτές τις ανάγκες, να παρακάμψουμε - όπως είπα - τις διαγωνιστικές διαδικασίες…
Τρεις μήνες!
Κύριε Κικίλια, σας παρακαλώ, μη φωνάζετε. Συνήθως δεν φωνάζετε. Σήμερα τι έχετε πάθει;
Η κυρία Υπουργός μάς παρασύρει.
…όπως έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία όχι μόνο δεν προετοίμασε την πολιτεία και τις δομές για αυτές τις έκτακτες εισροές που είχαν σημειωθεί από το 2014, αλλά και όλο αυτό το διάστημα που οι ροές αυξάνονται χρεώνουν στον ΣΥΡΙΖΑ και στη συγκεκριμένη Υπουργό ότι αυτή ευθύνεται για τη μεγάλη εισροή των μεταναστευτικών ροών. Ενώ στην Ιταλία, που δεν έχει Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ούτε Χριστοδουλοπούλου, βλέπουμε να παρατηρούνται πολλαπλάσιες εισροές και, βέβαια, να κονταροχτυπιούνται με την κοινή λογική και την πραγματικότητα. Θα ήθελα, λοιπόν, τελειώνοντας, να πω ότι και τα δύο αυτά άρθρα έχουν την ίδια αιτιολογική βάση, δηλαδή τις έκτακτες ανάγκες που υπάρχουν στα νησιά μας, για την αντιμετώπιση όχι μόνο ανθρωπιστικών αναγκών, αλλά κυρίως για την παρακολούθηση των ευρωπαϊκών οδηγιών, που μας υποχρεώνουν να έχουμε Υπηρεσίες Ασύλου και Πρώτης Υποδοχής με ανθρώπινες συνθήκες και γρήγορες διαδικασίες. Μιλάμε κυρίως για ευρωπαϊκές οδηγίες που πρέπει πραγματικά να σεβαστούμε, διότι συνεχώς θα απειλούμεθα με πρόστιμα και απέναντι στα χρήματα που διεκδικούμε, θα βρεθούμε ή θα κληθούμε να πληρώσουμε πρόστιμα. Κατά συνέπεια, τόσο η τροπολογία όσο και οι δύο διατάξεις νομίζω ότι αποτελεί κοινή και επιτακτική ανάγκη να ψηφιστούν απ' όλο το Σώμα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Μου κάνει εντύπωση, πραγματικά, το ότι η από εδώ πτέρυγα είστε τόσο θορυβώδεις σε ένα τόσο σημαντικό θέμα, το οποίο αφορά τη χώρα μας και αφορά και πολιτικές οι οποίες έχουν ασκηθεί στο παρελθόν και πρέπει να επαναπροσδιοριστούν. Κυρία Υπουργέ, η Επιτροπή Δικαιωμάτων και Ελευθεριών του Ευρωκοινοβουλίου με έχει προσκαλέσει αύριο γι' αυτό το θέμα της μετανάστευσης. Νομίζω ότι θα είναι μία καλή ευκαιρία και το Ευρωκοινοβούλιο να ενημερωθεί για τις πρωτοβουλίες σας και για τα ζητήματα όπως τίθενται για τη χώρα μας. Το μεταναστευτικό δεν μπορεί να εμφανίζεται ως αντικείμενο προβληματισμού μόνο για άλλες μεσογειακές χώρες, όταν η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο του ζητήματος, κύριε Κουμουτσάκο, που ήσασταν και Ευρωβουλευτής. Επειδή υπάρχει εν εξελίξει συνεδρίαση επιτροπής και δίνουμε και μία δυνατότητα στους Βουλευτές, των οποίων η επιτροπή έχει διακόψει, να κατέβουν, θα δώσω τον λόγο σε ακόμα έναν ομιλητή. Εν συνεχεία θα διακόψουμε για την ονομαστική ψηφοφορία…
Γιατί, κυρία Πρόεδρε;
Δεν σας έδωσα τον λόγο.
Για ποιον λόγο;
Για ποιον λόγο να δώσουμε τον χρόνο στους Βουλευτές που συμμετέχουν σε επιτροπή; Για τον λόγο ότι δεν πρέπει να αποκλειστούν από την ονομαστική ψηφοφορία.
Κυρία Πρόεδρε, δύο φορές δεν γίνεται η ανάγνωση του καταλόγου;
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Ο επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Κώστας Ζαχαριάς από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σχέδιο που συζητούμε σήμερα προσπαθεί να αποκαταστήσει τις αδικίες που οι κυβερνήσεις της προηγούμενης πενταετίας, οι κυβερνήσεις του μνημονίου, επέφεραν στο κατασυκοφαντημένο σώμα των δημοσίων υπαλλήλων, που για τις κυβερνήσεις του μνημονίου ήταν «εχθρός λαός». Το μέγα πλήθος των τροπολογιών, οι τοποθετήσεις των αρμοδίων Υπουργών, δείχνουν ότι το εγχείρημα δεν είναι καθόλου εύκολο, ούτε για την Κυβέρνηση ούτε για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αναδεικνύουν, επίσης, ότι κύριος στόχος των μνημονιακών παρεμβάσεων, δηλαδή του φιλελευθερισμού με τα όποια πρόσωπά του, ήταν και παραμένει ο κόσμος της εργασίας. Στο τερατώδες ποσοστό ανεργίας φθάσαμε από διαφορετικούς δρόμους στον ιδιωτικό από τον δημόσιο τομέα. Όμως, η δημιουργία αντιθέσεων μεταξύ των εργαζομένων ή η στοχοποίηση άλλων ήταν κοινό γνώρισμα τακτικής των κυβερνήσεων του μνημονίου. Στον ιδιωτικό τομέα, οι ελαστικές συνθήκες εργασίας «σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν», για να δημιουργήσουν νέα γενιά εργαζομένων, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ασφάλιση, χωρίς προοπτική. Στον δημόσιο τομέα, ολόκληρες υπηρεσίες και κλάδοι απαξιώθηκαν και καταργήθηκαν οριζόντια, στον ίδιο χρόνο που η διαδικασία αξιολόγησης έχανε για πάντα το νόημά της και ορίζονταν πλέον ως κινητικότητα, διαθεσιμότητα και στο τέλος απόλυση. Οι διατάξεις του μνημονίου διήθησαν όλη την έκταση της δημόσιας διοίκησης. Δεν εξαίρεσαν ούτε καν τον ευαίσθητο τομέα της δημόσιας υγείας. Σήμερα το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει καταρρεύσει, με τις τεράστιες ελλείψεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού, που ξεπερνούν τις είκοσι χιλιάδες σε αριθμό. Γίνεται, βέβαια, μία τιτάνια προσπάθεια αντιμετώπισης των αναγκών της υγειονομικής φτώχειας και σε επίπεδο κυβερνητικής υποστήριξης και σε επίπεδο πραγματικής και ελεύθερης πρόσβασης όλων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Γι' αυτό ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε πρόσφατα τις τεσσεράμισι χιλιάδες προσλήψεις υπαλλήλων στο ΕΣΥ. Από την άλλη υπάρχει σε διαβούλευση αυτήν τη στιγμή η υπουργική απόφαση για τους ανασφάλιστους, για την αντιμετώπιση δηλαδή των αναγκών σε περίθαλψη και υγειονομική φροντίδα δυόμισι εκατομμυρίων Ελλήνων. Για να σταθεί, όμως, το ΕΣΥ στα πόδια του και τα νοσοκομεία και ιδιαίτερα ευαίσθητες υπηρεσίες, όπως η εντατική φροντίδα και θεραπεία, είναι ανάγκη να καταφύγουμε ακόμη και έκτακτα στην πρόσληψη επικουρικού προσωπικού. Σε αυτό προσπαθεί να συμβάλει η τροπολογία του Υπουργείου για την πρόσληψη επικουρικών γιατρών με τον γενικό αριθμό 108 και ειδικό 49. Η σχετική τροπολογία του Υπουργείου προβλέπει μια σειρά μέτρα ταχύτερης διαδικασίας πρόσληψης εξειδικευμένου επικουρικού προσωπικού, προκειμένου να καλυφθούν οι έκτακτες ανάγκες, κυρίως σε νησιωτικές, άγονες και απομακρυσμένες περιοχές. Πρέπει, όμως, να παρατηρήσουμε εδώ ότι υπάρχει ανάγκη να συμπληρωθεί η διάταξη για τη χρονική διάρκεια της σύμβασης των επικουρικών, ώστε να παραμένουν τα τρία χρόνια στην υπηρεσία, όπως εξάλλου προέβλεπε μέχρι σήμερα ο ν.4213/2013 για τις άγονες και τις προβληματικές περιοχές, και δεν προβλέπεται στην τροπολογία που συζητούμε. Επίσης, πρέπει να υπάρξει πρόνοια, ώστε να παραταθεί η θητεία και να μπορούν να κάνουν αίτηση για να παραμείνουν όσοι επικουρικοί γιατροί υπηρετούν αυτήν τη στιγμή στο δημόσιο σύστημα υγείας, με παράταση έως τα τέλη του 2015, πράγμα που επίσης δεν προβλέπει η τροπολογία. Υπάρχει ένα εδάφιο, το εδάφιο ι΄ της παραγράφου 1 της τροπολογίας, που προβλέπει πειθαρχικές ποινές για το επικουρικό προσωπικό. Αυτό έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πειθαρχική διαδικασία που προβλέπει το ίδιο το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα στο άρθρο 3. Νομίζω ότι αυτή η παράγραφος πρέπει να αποσυρθεί. Τα κύρια μνημονιακά μέτρα κατά της εργασίας οδήγησαν σε μορφές ελαστικής εργασίας σε όλο τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα. Στη δημόσια υγεία έχουμε τους εργαζόμενους με μπλοκάκι και στα νοσοκομεία και στα κέντρα υγείας και σε διάφορους εποπτευόμενους από το Υπουργείο Υγείας φορείς, όπως παραδείγματος χάριν, ο Οργανισμός για την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών. Είμαστε, όμως, υποχρεωμένοι ως Κυβέρνηση να ξεριζώσουμε το μνημόνιο από κάθε πτυχή της εργασίας, άρα και στη δημόσια υγεία. Το Υπουργείο επιχειρεί με την τροπολογία που κατέθεσε με γενικό αριθμό 108 και ειδικό 49 να ελέγξει κεντρικά αυτού του τύπου τις ελαστικές σχέσεις και να περιορίσει κάπως με έλεγχο κεντρικό την εργασία με μπλοκάκι, η οποία παρεμπιπτόντως πρέπει να αναφέρουμε ότι δεν εξασφαλίζει ούτε ασφάλιση ούτε άδειες ούτε άλλα δικαιώματα ούτε καν προοπτική, βέβαια, σε αυτούς τους εργαζόμενους. Είναι προσωρινοί εργαζόμενοι με προσωρινά δικαιώματα στην ουσία στη δουλειά. Θέλουμε, λοιπόν, μια ομάδα Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να υποστηρίξουμε επικουρικά με μια τροπολογία που έχουμε καταθέσει και να επαναδιατυπώσουμε τις διατάξεις, ώστε οι γιατροί και το υπόλοιπο προσωπικό με μπλοκάκι να προσλαμβάνονται τελείως περιοριστικά μόνο σε δομές υγείας ορεινών, μειοψηφικών και προβληματικών περιοχών και ιδιαίτερα για τους γιατρούς του ΕΣΥ μόνο μετά από δύο άγονες προκηρύξεις. Επίσης, θέλουμε να μην συμμετέχει σε αυτήν την πρόβλεψη η «Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας», μια ανώνυμη ιδιωτικού δικαίου εταιρεία που έχει εμφιλοχωρήσει στο ΕΣΥ από τον καιρό της Ολυμπιάδας και όλο και παίρνει επάνω της δραστηριότητες και μάλιστα ολόκληρα νοσοκομεία, όπως είναι το νοσοκομείο Σαντορίνης. Άρα, λοιπόν, το Νοσοκομείο Σαντορίνης θα δουλέψει με μπλοκάκι; Πρέπει να προβληματιστούμε πάνω σε αυτό. Νομίζω ότι η Κυβέρνηση πρέπει να καταργήσει την ίδια την ΑΕΜΥ. Εκδημοκρατισμός, άρση αδικιών, αποτελεσματικό χτύπημα του μνημονίου. Έτσι βλέπουμε οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ το σημερινό σχέδιο νόμου και για αυτό το στηρίζουμε αποφασιστικά. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Ζαχαριά. Έχει υποβληθεί αίτηση για διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας από είκοσι τρεις Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. «Αθήνα 5 Μαΐου 2015. Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων. Σύμφωνα με το άρθρο 72 του Κανονισμού της Βουλής, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι Βουλευτές αιτούμαστε διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής του νομοσχεδίου: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις».». Υπογράφεται από τους κ.κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, Σίμο Κεδίκογλου, Ιωάννη Πλακιωτάκη, Δημήτρη Κυριαζίδη, Άδωνι Γεωργιάδη, Νίκη Κεραμέως, Θεόδωρο Φορτσάκη, Χαράλαμπο Αθανασίου, Βασίλη Γιόγιακα, Τιμολέοντα Κοψαχείλη, Κώστα Σκρέκα, Κώστα Τασούλα, Ιωάννη Αντωνιάδη, Στέφανο Γκίκα, Μαρία Αντωνίου, Γιάννη Κεφαλογιάννη, Γιώργο Στύλιο, Σοφία Βούλτεψη, Μάξιμο Χαρακόπουλο, Κωνσταντίνο Κουκοδήμο, Μάνο Κόνσολα, Απόστολο Βεζυρόπουλο και Φωτεινή Αραμπατζή.
Σύμφωνα με το άρθρο 72 του Κανονισμού της Βουλής, η ψηφοφορία με ονομαστική κλήση διεξάγεται, πρώτον, όταν υποβληθεί αίτηση που υπογράφεται από το 1/20 του όλου αριθμού των Βουλευτών, δηλαδή από δεκαπέντε Βουλευτές - εν προκειμένω πληρούται αυτή η προϋπόθεση - , όταν διατυπωθούν αντιρρήσεις κατά το άρθρο 71 παράγραφος 3 και σε κάθε περίπτωση που ο Πρόεδρος το κρίνει αναγκαίο. Η εκφώνηση των ονομάτων των Βουλευτών που υπογραφούν την αίτηση γίνεται μετά το τέλος της συζήτησης του συγκεκριμένου θέματος. Εν προκειμένω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχαμε συμφωνήσει χθες ότι η επί της αρχής συζήτηση θα διεξαχθεί περίπου μέχρι τις 14.00΄, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα σε περισσότερους ομιλητές να τοποθετηθούν. Είμαστε ήδη στις 16.20΄. Έχουν μιλήσει οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, ένας πολιτικός Αρχηγός, τρεις Υπουργοί και τριάντα τρεις συνάδελφοι Βουλευτές. Ζητώ τη συναίνεση του Σώματος, προκειμένου να κηρύξουμε περαιωμένη τη συζήτηση επί της αρχής και, εφόσον το νομοσχέδιο ψηφιστεί επί της αρχής, να προχωρήσουμε στην επί των άρθρων συζήτηση με κατά προτεραιότητα εγγραφή των υπολειπομένων συναδέλφων που εκκρεμεί η τοποθέτησή τους από τον κατάλογο στην επί των άρθρων συζήτηση και με νέα εγγραφή τυχόν νέων ομιλητών. Συμφωνείτε να προχωρήσουμε έτσι;
Συνεπώς, το Σώμα συμφώνησε ομοφώνως. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις». Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών, προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Μπορείτε να λέτε και «παρών», τώρα που εκφωνούμε τα ονόματά σας. Άλλωστε, είστε λαλίστατοι στη διαδικασία, όταν μιλάνε άλλοι. Ο κ. Μητσοτάκης Κυριάκος. Απών. Ο κ. Κεδίκογλου Σίμος. Παρών. Ο κ. Πλακιωτάκης Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Δημήτριος Κυριαζίδης. Παρών. Ο κ. Γεωργιάδης Σπυρίδων - Άδωνις. Παρών. Η κ. Νίκη Κεραμέως. Παρούσα. Ο κ. Θεόδωρος Φορτσάκης. Παρών. Ο κ. Χαράλαμπος Αθανασίου. Παρών. Ο κ. Βασίλης Γιόγιακας. Παρών. Ο κ. Τιμολέων Κοψαχείλης. Παρών. Ο κ. Κώστας Σκρέκας. Απών. Ο κ. Κώστας Τασούλας. Απών. Ο κ. Γιάννης Αντωνιάδης. Παρών. Ο κ. Στέφανος Γκίκας. Παρών. Η κ. Μαρία Αντωνίου. Παρούσα. Ο κ. Γιάννης Κεφαλογιάννης. Παρών. Ο κ. Γιώργος Στύλιος. Παρών. Η κ. Σοφία Βούλτεψη. Παρούσα. Επομένως συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός των υπογραφόντων. Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία. Διαφορετικά, θα έκανα χρήση του δικαιώματός μου ως Προέδρου. Εν προκειμένω, λοιπόν, αφού διαπιστώθηκε η παρουσία των δεκαπέντε Βουλευτών, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 3 γίνεται ανακοίνωση ότι θα γίνει ονομαστική ψηφοφορία. Σας το ανακοινώνουμε. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Μάλλον θα επαναληφθεί όταν ησυχάσουν οι κυρίες και οι κύριοι συνάδελφοι, ιδίως εσείς που ζητήσατε την ονομαστική ψηφοφορία. Η ονομαστική ψηφοφορία, κύριοι, είναι κορυφαία διαδικασία. Οπότε, ησυχάστε για να ξεκινήσουμε. Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις». Καλούνται επί του καταλόγου, όπως έχουμε καθιερώσει, οι Γραμματείς της Βουλής, Βουλευτές Παναγιώτα Δριτσέλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και Γιάννης Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία, όπως προβλέπει το άρθρο 72 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής. Παρακαλώ ένας ή μία εκ των δύο Αντιπροέδρων να παραμείνει στην Έδρα. Ο κ. Κακλαμάνης, που θα με αντικαταστήσει σε λίγο. Κατά την παράγραφο 6 του άρθρου 72, οι δεχόμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής λέγουν «ΝΑΙ». Οι αρνούμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής λέγουν «ΟΧΙ». Εκείνες και εκείνοι που αρνούνται ψήφο δηλώνουν «ΠΑΡΩΝ» ή «ΠΑΡΟΥΣΑ». Έχουν έρθει στο Προεδρείο και τηλεομοιοτυπίες/τηλεομοιότυπα συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, σύμφωνα με το οποίο είναι δυνατή η γνωστοποίηση ψήφου επί της αρχής του νομοσχεδίου. Αυτές οι ψήφοι θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να ξεκινήσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος που δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Νιάτων Aγίου Δημητρίου Λακωνίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Εψήφισαν 254 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 157 Βουλευτές. Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 79 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 18 Βουλευτές, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με βάση τα όσα ακούσατε εχθές από την Πρόεδρο θα έπρεπε να διακόψουμε μισή ώρα. Προτείνω και πιστεύω ότι έχω ομόφωνη τη συναίνεσή σας να κάνουμε τρία λεπτά διακοπή, προκειμένου να καταγραφεί η τρίτη συνεδρίαση και ξεκινάμε σύμφωνα με ποια διαδικασία είπε η Πρόεδρος πριν φύγει από την Έδρα, δηλαδή με τους εισηγητές και τους ειδικούς αγορητές και συνεχίζουμε με τον κατάλογο που έχει απομείνει από το πρωί. Στους δύο πρώτους ομιλητές εγγράφονται όσοι θέλουν να μιλήσουν επί των άρθρων, οι οποίοι όμως έπονται αυτών που έχουν απομείνει από το πρωί. Άπαντες έχουν χρόνο ομιλίας οκτώ λεπτά. Τώρα, βλέποντας και κάνοντας, μπορεί να ζητήσω την ομόφωνη συναίνεσή σας κάποια στιγμή για να μειώσουμε λίγο τον χρόνο, ώστε να μιλήσουν περισσότεροι συνάδελφοι. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.12΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Τρίτη 5 Μαΐου 2015 και ώρα 17.15΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος νομοθετική εργασία: συνέχιση της συζήτησης επί των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις», σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.