Vragen nrs 84, 897 en 898 van mevrouw Lanjri, vraag nr. 374 van mevrouw Lijnen en vraag nr. 585 van mevrouw Jadin worden uitgesteld.
Mijnheer de staatssecretaris, ik wil net als collega Raskin een vraag stellen over Uber. Voor de kerstvakantie kwam die discussie opnieuw in de actualiteit, naar aanleiding van een aantal artikels, de acties van de taxichauffeurs in Brussel en uw reactie daarop. De kritiek van de reguliere taxisector luidt dat Uber zich niet aan de regels houdt, omdat het zich niet conformeert aan de sociale en fiscale wetgeving. Uber geeft prijzen aan die derhalve niet concurrentieel zijn ten opzichte van de reguliere taxisector. In Nederland heeft men dat verboden. Ik meen dat in ons land een ander beleid mogelijk moet zijn, waarbij wij proberen om innovatieve systemen te ontwikkelen binnen de taxisector, maar natuurlijk wel in een social level playing field, zodat de huidige regelgeving niet overboord gegooid wordt. Ik heb gelezen dat u een overleg zou organiseren, vandaar de volgende vragen. Wat heeft het overleg met de sector opgeleverd? Zullen er maatregelen ondernomen worden tegen Uber om de oneerlijke concurrentie met de taxibedrijven weg te werken? Dat zijn de vragen die ik had voorbereid. Ondertussen heb ik nog twee bijkomende vragen. Ik weet dat een onderzoek van de BBI daaromtrent aan de gang is. Kunt u daarvan een stand van zaken geven? U hebt ook al overleg gehad binnen de regering. Wat is het resultaat van dat overleg?
Mijnheer de staatssecretaris, ik heb een gelijkaardige vraag, zoals u al hebt gemerkt. Ik zal het kader dan ook niet opnieuw schetsen. Het komt overeen met hetgeen collega Geerts al heeft aangegeven. Deelt u de mening dat innovatieve bedrijven als Uber die via apps of via internet diensten aanbieden, een plaats moeten krijgen in de markt? Niemand staat uiteraard boven de wet. Ook Uber moet de Belgische wetten en reglementen volgen. Het kan dus niet worden getolereerd dat de app wordt misbruikt om zwartwerk of oneerlijke marktpraktijken te organiseren. Hoe denkt u innovatieve concepten zoals Uber te verzoenen met de huidige sociale wetgeving? Voldoet de huidige sociale-fraudewetgeving om de fraudegevoelige activiteiten van Uber afdoende te controleren? Plant u mogelijk een nieuw wetgevend initiatief? Zult u de problematiek aankaarten op Europees niveau? Het is immers een problematiek die zich wereldwijd voordoet.
Uber werkt met een elektronische kassa, dacht ik.
Juist, geen cash geld meer. Wij zijn daar supporters van, mijnheer de voorzitter. Collega’s, ik dank u voor uw vragen. Ik heb inderdaad al heel wat contacten gehad inzake de problematiek. Eerst en vooral heb ik vastgesteld dat de problematiek op twee vlakken binnen mijn bevoegdheden valt, enerzijds door mijn verantwoordelijkheid als staatssecretaris voor de bestrijding van de sociale fraude en, anderzijds, door de bekommernis die ik heb geuit betreffende de privacy. Google is een belangrijke speler bij Uber. Men houdt gegevens bij; de vraag is hoe men die bijhoudt en wat men ermee doet. Enigszins toevallig had ik op 9 december al een afspraak met de nationale groepering van de taxiondernemingen. Ik heb die ontvangen en geluisterd naar de bekommernissen. Het overleg kaderde in feite echter in de uitvoering van mijn beleidsbrief. Inzake fraudebestrijding wil ik namelijk verschillende sectoren bekijken en de zaken sectorspecifiek benaderen. Een van de sectoren waarmee ik afspraken wil maken, is de taxisector. Voor alle duidelijkheid, ook in de reguliere taxisector is het niet altijd duidelijk of alle afspraken inzake de sociale zekerheid wel worden nageleefd. Ik had de bedoeling om een partnershipovereenkomst te sluiten met de sector en de sociale partners, niet alleen de taxifederatie maar ook de vakbonden, te betrekken bij de bestrijding van de sociale fraude in die sector. Het gaat dan om preventie, opsporing en gerichte repressie. In het eerste gesprek met de taxifederatie kwam Uber uiteraard onmiddellijk ter sprake. De taxifederatie had ook bekendgemaakt dat ik een afspraak met haar had. Dat was onmiddellijk zeer actueel. Uber is een alternatieve taxidienst, die via apps werkt. Dat betekent dat de taxifederatie momenteel wordt geconfronteerd met het feit dat hun eigen businessmodel onder druk komt te staan, zoals dat voor heel wat andere sectoren het geval is. Denk maar aan de media. U weet dat ik nogal wat ken van de media. Ook de traditionele papieren kranten komen onder druk te staan door de digitale vooruitgang en heel wat sectoren, waaronder de reissector, hebben hun businessmodel moeten aanpassen. De federatie beschuldigt Uber van oneerlijke concurrentie. Ik begrijp die bezorgdheid. Ik heb mijn administratie de opdracht gegeven om te onderzoeken onder welk statuut de chauffeurs van Uber moeten worden ondergebracht. De vraag rijst of zij werknemers of zelfstandigen, al dan niet in bijberoep, zijn. Moeten zij zich dan bij het sociaal verzekeringsfonds aansluiten? Of de huidige sociale-fraudewetgeving afdoende is om Uber te controleren en aan te pakken, zal het voorwerp uitmaken van hetzelfde onderzoek van mijn administratie. Het Sociaal Strafwetboek heeft een waaier aan administratieve sancties en strafsancties om inbreuken in het kader van de sociale fraude te beteugelen. Zo kan de tewerkstelling van chauffeurs met valse statuten zoals schijnzelfstandigheid door middel van reglementaire teksten worden aangepakt. Ik verwijs naar de wet betreffende de arbeidsrelaties, die toelaat om een arbeidsrelatie te herkwalificeren die niet correct door de partijen werd gedefinieerd. Ik verwijs ook naar de bijzondere bepalingen inzake het vervoer van personen in de socialezekerheidswetgeving, die een vermoeden vestigen van onderwerping aan de sociale zekerheid als werknemers. Tot daar ben ik het dus met u eens, mijnheer Geerts. De sociale wetten moeten worden nageleefd, het kan niet dat men de sociale zekerheid probeert te omzeilen, zelfs niet voor innovatieve projecten. Ik had bekommernissen over de privacywetgeving en de privacy van de gegevens van de klanten, want doordat men alles met de kaart betaalt, beschikt men over heel wat gegevens van de klanten. Als iemand wordt vervoerd met een reguliere taxi, weet men na vervoer van de klant meestal niet wie er is vervoerd en welke naam die persoon draagt. Bij Uber weet men dat wel: men krijgt via de kaart gegevens binnen zoals de naam; de klant wordt soms thuisgebracht, waardoor men ook het adres kent enzovoort. Ik heb Uber ontvangen en, voor alle duidelijkheid, Uber beschikt wereldwijd over twee systemen. Enerzijds hebben zij een dienst zoals die in Brussel: een soort van vrijwilligers vervoeren reizigers, een businesssysteem waarbij geen eigen personeel aan het werk gaat. In andere steden en landen hebben ze een systeem dat wel werkt met eigen, professionele werknemers. Het systeem dat bijvoorbeeld in bepaalde Amerikaanse grootsteden wordt gebruikt met mensen die bij Uber in dienst zijn, wordt op dit moment niet gebruikt in ons land. Hier wil men nu enkel opereren met de zogenaamde vrijwilligers. Ik heb Uber op zijn plichten gewezen, zeker wat de privacy betreft, wat niet het onderwerp is van onze discussie. Ik zal wel de nodige maatregelen nemen in overleg met de Privacycommissie. Ik heb trouwens gevraagd aan Uber om mij zijn privacybeleid bekend te maken. Mijnheer Geerts, ik ben net zoals u voorstander van innovatieve technologie. Uber is nu eenmaal een innovatief concept, dat inspeelt op een bepaalde flexibele verkeers- of vervoersbehoefte. Het concept kan natuurlijk geen enkel alibi zijn om de bestaande wetgeving zowel systematisch als doelbewust zomaar naast zich neer te leggen. Ik ben ervan overtuigd dat een sterke klassieke taxisector niet noodzakelijk in strijd hoeft te zijn met een aanvullend innovatief aanbod van private autodeelsystemen. Ik heb tijdens mijn onderhoud aan de vertegenwoordigers van de reguliere taxisector medegedeeld dat zij ook naar nieuwe businesssystemen en de digitale weg moeten zoeken en dat ze ook apps moeten ontwikkelen. Ik heb ondertussen vastgesteld dat een aantal apps op de markt zijn gelanceerd, zoals “taxi.eu” en “eCab”. Zij zijn alleen wat minder bekend bij het grote publiek. Ik wil toch eens op de rol van de Gewesten in deze materie wijzen. Ik ben wel de staatssecretaris voor de Bestrijding van de sociale fraude en voor de Privacy. Ik veronderstel evenwel dat er op dit moment nog geen taxi’s in de Noordzee rijden. Het zouden dan immers wel pedalo’s moeten zijn. Ik merk echter op dat de organisatie van het vervoer een gewestelijke bevoegdheid is. Het is dus in de eerste plaats de heer Smet die de organisatie van zijn eigen taxidiensten en eigen vervoersmogelijkheden in de hoofdstad moet verzorgen. Op dit moment is Uber immers enkel in Brussel actief. Aan Vlaamse kant is de heer Weyts bevoegd en aan Waalse kant de heer Di Antonio. Zij moeten het vervoer organiseren en zij moeten ervoor zorgen dat op vervoersvlak de zaken worden aangepakt. Ik heb dan ook al contacten gehad met de heer Smet en de heer Weyts. Ik zal ook nog met de heer Di Antonio contact opnemen. Wat het Europese niveau betreft, en daarover gaat uw vraag, mijnheer Raskin, kan ik u meedelen dat technologische platformen zoals Uber reeds op de agenda staan van de Europese Commissie. Dat wordt in het kader van de Europese wetgeving inzake het vrij verkeer van diensten en e-commerce onder de loep genomen. Ik ben niet bevoegd voor Digitale Agenda, minister Alexander De Croo is daarvoor bevoegd, maar ik wil er toch even op wijzen dat wij in ons land ervoor moeten opletten de boot van de e-vooruitgang niet te missen ten gevolge van een zekere behoudsgezindheid. Ik heb, tot mijn grote teleurstelling, vastgesteld dat wij op het vlak van e-commerce een ongelooflijke handicap en achterstand hebben opgelopen, maar dat is een persoonlijke bedenking. Wij moeten er zeker voor zorgen – ik hoor dat beide vraagstellers hiervoor openstaan – dat we de innovatieve dimensie daarvan niet zomaar weggooien, wij mogen het kind niet met het badwater weggooien. Ik deel dus uw mening dat op het vlak van de sociale wetgeving die zaken moeten worden onderzocht. Dat gebeurt ook. Het onderzoek bij de RSZ loopt en ik wacht de resultaten daarvan af. Verder wijs ik erop dat mijn collega’s van de Gewesten dit innovatief gebeuren zullen moeten inkapselen in hun mobiliteitsbeleid.
Mijnheer de voorzitter, ik dank de staatssecretaris voor zijn antwoord. Ik meen dat de discussie over veel meer gaat dan alleen maar over Uber. Voor alle duidelijkheid, niemand betwist dat het innovatief karakter in de taxisector dringend en meer dan ooit noodzakelijk is. Ik meen dat de opportuniteit die deze discussie biedt ertoe moet leiden dat de taxisector ook kan worden hervormd. Vandaag is dit allemaal vrij oubollig. Het klopt ook dat dit een gewestelijke materie is. U zegt dat u zelf bedenkingen hebt bij de manier waarop de taxisector is georganiseerd. Als ik de zogenaamde omzetcijfers van de taxisector in Brussel bekijk, dan komt men aan 19 miljoen euro. Dit komt neer op zowat 25 euro per dag per taxi. Dat heeft natuurlijk te maken met het feit dat er een forfaitair systeem bestaat en dat in die forfaits nog wat marge wordt genomen. Ik snap de sector enigszins en ik begrijp wat u zegt. U hebt aan uw administratie gevraagd om een onderzoek te voeren naar het sociaal statuut van de taxichauffeurs. Wanneer verwacht u daarvan het resultaat? Wat de privacywetgeving betreft, deel ik uw mening. Men moet niet op de hoogte zijn van de bestemming en zeker niet van wie de reisgenoten zijn.
Ik zou niet willen, mochten wij met Uber samen een taxi nemen, dat geweten is waar wij samen naartoe gingen, mijnheer Geerts!
Mijnheer Raskin, u hebt het woord.
Het zou nog meevallen wanneer u samen met de heer Geerts een taxi neemt. Mijnheer de staatssecretaris, ik sluit mij opnieuw aan bij collega Geerts. Innoverende initiatieven moeten absoluut een plaats krijgen, niet alleen in de taxisector maar ook in diverse andere sectoren. De nieuwe technologieën mogen wij inderdaad niet missen. Wij mogen het kind niet met het badwater weggooien, zoals u zegt. In Nederland werd er trouwens al een onderzoek uitgevoerd waaruit blijkt dat de tevredenheid van de gebruikers daar bijzonder hoog scoort. De gebruikers zijn uitermate positief over de kostprijs, de reistijd, de gebruiksvriendelijkheid en de veiligheid. Zulke zaken mogen wij niet uit het oog verliezen. De verzuchtingen van de sector zijn voor een stuk echter te begrijpen. Wij moeten ervoor zorgen dat voor gelijk werk ook gelijke wetten gelden. Ook Uber moet dus de bestaande sociale wetten en regels naleven. Oneerlijke concurrentie moeten wij tegengaan, zonder evenwel het innovatief karakter en de nieuwe businessmodellen in vraag te stellen.
Mijnheer de voorzitter, de heer Geerts heeft een bijkomende vraag gesteld waarop ik even zou willen ingaan. Mijnheer Geerts, u vraagt wanneer ik het resultaat verwacht. Een onderzoek naar schijnzelfstandigheid doet men niet in een week. Er gaan verschillende maanden overheen alvorens men bewijzen heeft dat een aantal zaken niet klopt. Bovendien moeten er ondervragingen plaatsvinden om na te gaan hoe het systeem in elkaar zit. Ik denk dat wij de onderzoeksresultaten voor de zomer kunnen verwachten. Dan zou het onderzoek toch wat duidelijkheid moeten opleveren. U hebt nog een vraag gesteld over de BBI. Ik kan daarop niet antwoorden, want die materie behoort tot de verantwoordelijkheid van staatssecretaris Sleurs. Zij heeft al gezegd dat zij een onderzoek zal laten instellen bij de BBI. Ik laat een onderzoek instellen bij de RSZ.
Mijnheer de staatssecretaris, ik wil u ondervragen over de aanwezigheidsregistratie die verplicht is voor werkplaatsen waar werken worden uitgevoerd waarvan het totale bedrag, exclusief btw, gelijk is aan of hoger is dan 800 000 euro. De aanwezigheidsregistratie werd vorig jaar ingevoerd. Een aantal activiteiten is daarvan uitgesloten, zoals occasionele bezoeken aan de werf of wanneer men geen onroerende activiteiten uitvoert. Inzake de verplichte aanwezigheidsregistratie of Checkinatwork op bepaalde werven heeft de RSZ in het najaar van vorig jaar besloten om de inspecteurs tot het einde van het jaar een adviserende rol inzake de aanwezigheidsregistratie te geven. Zij stellen dus nog geen pv’s op. Na de prille invoering van het nieuwe systeem heb ik enkele vragen. Heeft de RSZ, al dan niet in samenspraak met de beroepsorganisaties, de betrokken ondernemingen goed geïnformeerd? Zo ja, op welke wijze? Zal de aanwezigheidsregistratie naar behoren werken op 1 januari 2015? Hoeveel aanwezigheden werden er sinds 1 april 2014, de start van het systeem, tot op heden geregistreerd? Hoeveel bedrijven die werken in onroerende staat uitvoeren op werkplaatsen waren sinds de invoering op maandbasis onderworpen aan de aanwezigheidsregistratie? Kan dat cijfer worden uitgesplitst tussen Belgische en buitenlandse ondernemingen? Op hoeveel verschillende personen had de registratie sinds de invoering betrekking? Kan dat cijfer worden uitgesplitst tussen zij die in Dimona worden aangegeven en zij die in Limosa worden aangegeven, namelijk de buitenlanders die in België komen werken? Kunt u de gegevens opsplitsen naar land van herkomst?
Mijnheer Lachaert, met uw goedvinden zal ik niet alleen een antwoord geven op uw vragen, maar ook op de schriftelijke vragen die ik van mevrouw Lanjri heb ontvangen. Op die manier zijn haar vragen niet verloren. U weet dat ik solidair ben met de Parlementsleden. Ik ben zelf lang Parlementslid geweest. Mijnheer Lachaert, wat uw eerste vraag betreft, de RSZ heeft de betrokken ondernemingen in samenspraak met de beroepsorganisaties hierover op diverse manieren terdege geïnformeerd. Het betreft onder meer het organiseren van een vijftigtal informatiesessies, het actief begeleiden van de aannemers via contactname, informatie en ondersteuning, het actief begeleiden van de softwarebureaus en de ondernemingen die het webservicekanaal implementeren. Zij hebben ook diverse communicatie-initiatieven voor de aannemers en onderaannemers genomen. Zij hebben een veelheid aan informatie op de portaalsite van de sociale zekerheid beschikbaar gesteld. Er is zelfs een animatiefilm waarop de concrete werking van Checkinatwork uitermate bevattelijk werd uitgelegd. Er zijn ook korte reportages geweest waarbij de concrete werking van de gateway en de webservice werd beschreven. Er is een handige gebruikershandleiding die voorziet in de nodige constructies voor het gebruik van de onlinedienst. Verder zijn er nog een rubriek vragen en antwoorden, FAQ, waarbij een antwoord op de meest voorkomende vragen wordt verstrekt, en een samenvattend document, waarin de verantwoordelijkheden en de sancties voor alle betrokkenen worden beschreven. Er is dus een waslijst aan informatie gemaakt voor de mensen. Wat uw tweede en derde vraag betreft, de vier verschillende registratiekanalen inzake de aanwezigheden zijn operationeel sinds de inwerkingtreding van de wet, in april 2014. Aldus werden sinds 1 april 2014 al meer dan 3,5 miljoen registraties uitgevoerd en worden sinds oktober 2014 gemiddeld 250 000 aanwezigheden per week geregistreerd. Dat is iets meer dan in de horeca. In oktober 2014 had de aanwezigheidsregistratie betrekking op meer dan tienduizend werkplaatsen, terwijl normaal in principe slechts 3 943 werkplaatsen onderworpen zijn aan de aanwezigheidsregistratie. Dat betekent dat heel wat werkplaatsen die het niet moeten doen het toch doen. Dat wordt verklaard door het feit dat meerdere ondernemingen ervoor opteren om de aanwezigheid van hun werknemers toch te registreren op alle werkplaatsen. Ze gaan dus zelfs ruimer dan de verplichting, wat mij uiteraard veel plezier doet. Wat het aantal aangegeven personen betreft, telt men ongeveer 58 000 verschillende zelfstandigen en werknemers die aan de Belgische sociale zekerheid onderworpen zijn en ongeveer 11 000 verschillende personen die niet aan de Belgische sociale zekerheid onderworpen zijn. Het betreft dan buitenlandse werknemers voor wie een Limosa-melding werd gedaan. Op basis van deze cijfers meen ik dan ook te mogen stellen dat de aanwezigheidsregistratie operationeel is en een goede start heeft genomen. Mijnheer Lachaert, in antwoord op uw vierde vraag kan ik bijkomend melden dat er in oktober vorig jaar 19 151 bedrijven actief waren die werken in onroerende staat uitvoeren op werkplaatsen die onderworpen zijn aan de aanwezigheidsregistratie. Het ging om 14 731 Belgische bedrijven, waarvan 1 810 aannemers en 12 921 onderaannemers, en 4 420 buitenlandse ondernemingen, waarvan 51 aannemers en 4 369 onderaannemers. Ik overhandig dit antwoord ook aan de medewerkster van mevrouw Lanjri, zodat zij het aan haar kan doorgeven. Tot op heden werd geen enkele sanctie uitgesproken in het kader van de geldende reglementering inzake de aanwezigheidsregistratie. Dat heeft ook zijn redenen. Er werd immers aan de inspectiediensten gevraagd de ondernemingen de kans te bieden zich vertrouwd te maken met deze nieuwe reglementering en hun daartoe bovendien de nodige informatie te verstrekken, zoals wordt bepaald in artikel 21 van het Sociaal Strafwetboek. Ik vind het niet meer dan billijk dat wanneer wij op nieuwe systemen overstappen, wij niet onmiddellijk een heksenjacht ontketenen. Ik zal straks de horeca dan ook meegeven dat ik niet zinnens ben om vanaf de eerste dag een heksenjacht te ontketenen en controles uit te voeren bij mensen die een nieuw systeem moeten toepassen. De introductie van een nieuw systeem gaat veelal gepaard met een aantal kinderziektes, wat ook het geval was bij de aanwezigheidsregistratie. Deze vooral praktische problemen werden omzeggens integraal verholpen. Wij hebben bijvoorbeeld bij buitenlandse ondernemingen in bepaalde gevallen beperkte moeilijkheden ondervonden om de aanwezigheidsregistratie uit te voeren. Sinds eind december 2014 werd ook voor het beheer van de aanwezigheidsregistratie van de werknemers in die ondernemingen een oplossing gefaciliteerd, zodat de aanwezigheidsregistratie in de toekomst – en dat lijkt mij heel belangrijk, ook voor de buitenlandse ondernemingen – steeds vlot kan verlopen. Ik heb overigens al aangekondigd dat ik zeer graag alle werven zou laten registreren, zodat er beter kan gecontroleerd worden. Dan kom ik aan de derde deelvraag, van mevrouw Lanjri. Ter verduidelijking, de verplichte aanwezigheidsregistratie door de buitenlandse ondernemingen kan worden uitgevoerd zonder ConstruBadge. De registratie gebeurt dan met het L1-nummer of de QR-code, die te vinden zijn op het Limosa-meldingsbewijs. Mevrouw Lanjri vraagt meer specifiek of de ConstruBadge verplicht zal worden voor buitenlandse ondernemingen. Weet dat de ConstruBadge op dit moment slechts verplicht is voor werkgevers die ressorteren onder paritair comité 124 Bouwbedrijf. De ConstruBadge werd bovendien ingevoerd via een cao die niet bij koninklijk besluit algemeen bindend werd verklaard. Bijgevolg is de ConstruBadge niet van toepassing op de op de werkplaatsen aanwezige ondernemingen. Dat is een probleem wanneer ik wil gaan naar een verplichte aanwezigheidsregistratie van iedereen die op een werkvloer aanwezig zal zijn. Ik heb daarover al afspraken gemaakt en overleg gepleegd met de sectoren. Met de elektriciteitssector, de technologiesector, de metaalsector en de schoonmaaksector zullen dus verdere concrete afspraken moeten worden gemaakt. De ConstruBadge is daar immers niet verplicht. Ik heb al veel gesprekken gehad met zowel werknemers- als werkgeversorganisaties. Ik ben de staatssecretaris die op dit moment de betrokkenen wel veelvuldig aan tafel kan krijgen, omdat het om de strijd tegen sociale dumping gaat. Ik heb al verklaard dat de aanwezigheidsregistratie volgens mij best maximaal veralgemeend wordt, al was het maar omwille van de veiligheid, denk maar aan Ghislenghien. Onder meer de concrete implementatie van dat voorstel zal het voorwerp uitmaken van de besprekingen met de sociale partners van de bouwsector, die ik zal voeren in de rondetafelconferentie Bouw, die opgestart zal worden op 11 februari eerstkomend, dus over minder dan een maand. Het doel van dat overleg is te komen tot een logisch, effectief en bovendien door de bouwsector gesteund maatregelenpakket. In afwachting van die besprekingen kan ik bezwaarlijk vooruitlopen op de wijze waarop de veralgemening zal worden uitgevoerd. Het is mijn overtuiging dat dit best gebeurt, maar ik zal enkele spelers rond de tafel daarvan verder moeten overtuigen. Mijnheer de voorzitter, tot daar gaat mijn vrij omstandig antwoord op de vragen.
Mijnheer de staatssecretaris, wij weten allemaal dat de bouwsector een moeilijke sector is, waar de omzet soms wel gelijk blijft terwijl het aantal tewerkstellingsplaatsen toch vermindert. De bouwsector kondigt zelf aan dat het moeilijk is om de reguliere tewerkstelling, conform de wettelijke normen, te beschermen. Ik ben in elk geval blij dat de staatssecretaris van bij zijn aantreden daaraan de nodige aandacht heeft besteed. Ik ben ook blij dat die aanwezigheidsregistratie een nuttig middel kan zijn. Men heeft eerst de informatieve aanpak toegepast en pas nadien de repressieve. Ik meen dat dit ook de goede volgorde is. Ik hoop dat u samen met de sector die gunstige evaluatie zult kunnen bespreken om dit daarna op een correcte manier door te trekken naar waar dit nodig is. De cijfers zijn in ieder geval impressionant. U had het over 250 000 registraties per week. Dat is eigenlijk een groot succes voor een maatregel waarbij men in het begin toch wel wat twijfels had. De ingeslagen weg moet worden voortgezet. Wij zullen het dossier dan ook nauwgezet opvolgen. Mijnheer de staatssecretaris, ik wens u veel succes in het overleg met de sectoren, om de maatregel nader uit te werken.
Mijnheer de staatssecretaris, het is inderdaad een succesvolle maatregel. De reden voor het succes ervan is dat deze op een technologieneutrale manier is ingevoerd. Er zijn met andere woorden heel veel mogelijkheden om aan de maatregel te voldoen. Stel u voor dat iemand de aanwezigheidsregistratie via een verplicht papier had ingevoerd. In voorkomend geval hadden wij de grootste chaos ooit meegemaakt. De registratie kan echter ook via sms of via een QR-code. Ik pleit ook voor een multichannelaanpak en niet voor een beperking tot één middel. U kent mijn bekommernis inzake de badge. De badge is nogal twintigste-eeuws. Er zijn betere methodes dan badges om aan registratie te doen. Registratie op zich is echter een heel erg nuttig instrument. Ik wens u dan ook veel succes ermee.
Ik ben ervan overtuigd dat dit de enige manier is om de sociale dumping, vooral in de bouwsector, aan te pakken. Er zijn nog andere sectoren waar het anders zal liggen, zoals de transportsector; vandaar dat ik sectorgebonden werk. Elke sector heeft immers zijn eigenheid in de sociale dumping en moet op een andere manier worden aangepakt. Er zijn natuurlijk de algemene principes, maar ik deel uw mening, mijnheer de voorzitter. Ik heb trouwens op mijn kabinet al voorstellen van nieuwe systemen gekregen van mensen die nadenken over nieuwe ontwikkelingen. Er werd daarvan trouwens al in de pers melding gemaakt. Met Ticto kan op een heel snelle manier, al dan niet gekoppeld aan de ConstruBadge, worden nagegaan of iemand die op een werf aanwezig is, met alles in orde is en daar wel mag zijn. Dat kan ook bijzonder interessant zijn met het oog op de veiligheid, toch een heel actueel thema. Ik denk daarmee aan extremisme en terrorisme. Ik heb dan ook aan de mensen van die firma gezegd dat ze best ook contact opnemen met de minister van Binnenlandse Zaken. Dat lijkt mij, gelet op de ontwikkelingen die er de komende jaren zullen komen, bijzonder interessant. De controlesystemen zullen immers nog verder digitaliseren. Mijnheer Lachaert, ik heb ondertussen nog een primeur voor u, nu u hier toch bent. Ik heb een update van de gegevens tot 5 januari 2015: het gaat om 3 854 901 aanwezigheidsregistraties, dus bijna 4 miljoen. Het lijkt bijna op de Lotto. Aangezien ik veel cijfers vernoemd heb, zal ik een kopie met de cijfers overhandigen voor zowel u als mevrouw Lanjri. U ziet, ik ben zeer parlementsgericht.