Mevrouw de minister, collega's, mag ik een voorstel doen voor deze samengevoegde vragen? Het zijn er twaalf in totaal. Kunnen wij de minister onmiddellijk laten antwoorden, waarna er desgewenst nog een repliek kan volgen? Er is geen livestream en er worden ook geen beelden gecapteerd. Ik denk dat de inhoud vandaag het belangrijkste is, zoals dat altijd het geval zou moeten zijn. Is iedereen het daarmee eens? [[Ja]]
Mijnheer de voorzitter, ik veronderstel dat de vragen van de aanwezige parlementsleden wel in het verslag worden opgenomen?
Inderdaad. De collega's Depoortere, Taquin, Demon, Dillen, Boukili en Matz zijn afwezig.
Geachte minister Op 16 juni jongstleden stelde het Rekenhof haar audit voor over de basisopleiding voor politie-inspecteurs, die essentieel is voor de goede werking van de geïntegreerde politie. Het rapport oogt niet meteen rooskleurig. Zo zou er geen homogene opleiding noch een gelijkwaardige validering van de verworven kennis in alle scholen kunnen gewaarborgd worden. De reglementaire kwaliteitsnormen kunnen niet worden opgevolgd bij gebrek aan een gecentraliseerd kader. De middelen die ter beschikking zijn, verschillen sterk van school tot school. En de Federale Politie heeft geen zicht op de totale kostprijs van de opleiding per aspirant. Er is echter ook licht aan het eind van de tunnel. Zo is bijvoorbeeld de gegevensverzameling over de meerjarenbehoeften op het vlak van operationeel personeel er duidelijk op vooruit gegaan. Hierdoor wordt het aantal te rekruteren aspiranten verfijnd en kan er ook rekening worden gehouden met de behoeften van de Federale Politie. Zoals ik het rapport kan lezen, lijkt dit rapport vooral betrekking te hebben op de periode tot en met 2020. Men wijst er op dat er in 2021-2022 een actieplan voor de opleiding werd gepland waarbij onder meer de onderwijsmodules zouden worden geanalyseerd met het oog op een meer eenvormige inspecteursopleiding voor alle scholen. Ik heb hierover de volgende vragen mevrouw de minister: Heeft U akte genomen van de audit van het Rekenhof en wat waren uw eerste bevindingen? Een audit legt de vinger op de wonde, maar wel met de positieve intentie om te remediëren waar mogelijk. Waar kan er volgens U op korte termijn veel vooruitgang geboekt worden? Men spreekt dat men niet in alle scholen kan waarborgen dat er eenvormige opleiding kan gegeven worden. Zijn er scholen die wel zeer goed scoren? Zo ja, welke zijn dat? En waar maken ze effectief het verschil? Is het op basis van dit rapport dat U eventueel overweegt om van de politieopleiding een bachelorsopleiding te maken? Kan U al resultaten meegeven van het actieplan voor de opleiding dat in 2021-2022 zou komen? Waarom verschillen de middelen die ter beschikking worden gesteld van school tot school. En wat is de reden dat de Federale Politie geen zicht heeft op de totale kostprijs van de opleiding per aspirant?
Mijnheer de voorzitter, ik dank u voor de efficiëntie. Dit laat ons inderdaad toe om van gedachten te wisselen over een bijzonder belangrijk onderwerp voor de toekomst van ons land en voor onze veiligheid. In een sector waar mensen instaan voor de veiligheid van onze samenleving is een afdoende en kwaliteitsvolle opleiding essentieel. In eerste instantie gaat onze aandacht dan ook naar de inhoud en de kwaliteit van de basisopleiding van onze politie-inspecteurs. De nood om bijkomende aspiranten te rekruteren mag wat mij betreft onder geen beding aanleiding geven tot een vermindering van de kwaliteit. Dat geldt zowel voor de selectie als voor de opleiding van de toekomstige politie-inspecteurs. We weten dat we ons in dat kader bevinden in een veranderende maatschappelijke situatie. Er zijn veel evoluties en er zijn vanuit de maatschappij toegenomen verwachtingen ten aanzien van de politie en veiligheidsdiensten en heel wat nieuwe uitdagingen. Daarom ben ik voorstander van een verlenging van de basispolitieopleiding, niet om te verlengen op zich, maar wel om een antwoord te kunnen bieden aan de uitdagingen die we ervaren ten aanzien van de politieorganisatie. Wat mij betreft, is die verlenging ook gerechtvaardigd omdat een opleiding tot politie-inspecteur of politiemedewerker niet beperkt zou moeten zijn tot het beheersen van de zuiver politionele kennis, vaardigheden, technieken en wetgeving, maar ook sociale, persoonlijke en communicatieve vaardigheden zou moeten omvatten. Dat soort zaken trainen en daarin opleiding geven, vraagt nu eenmaal tijd en men kan dat niet in een beperkt aantal uren afhaspelen. Ik heb dat trouwens ook kunnen vaststellen en bespreken tijdens twee buitenlandse werkbezoeken die ik heb gebracht aan onder meer Helsinki en voorbije maandag nog aan Berlijn. Ik leerde daar dat de politieopleidingen veel langer zijn dan in ons land en dat men bijzonder veel aandacht schenkt aan opleidingen in cultuur, normen en waarden van de politieorganisatie, veel meer dan aan de zuivere technieken en wetgeving, waar men die opleidingen en technieken naar de praktijk en de eigenlijke werkomgeving overbrengt. Ik ben dan ook voorstander van de afstemming van de politieopleidingen op de organisatie van het regulier hoger onderwijs. Daarbij moet mijns inziens worden gewerkt aan een hernieuwing van de visie op het politieonderwijs. Ik werk die visie samen met experts verder uit. Daarnaast wordt er ook vanop het terrein nagedacht over die visie, waarbij in elk geval een oriëntering zal moeten plaatsvinden naar een erkenning van de politieopleidingen conform de Europese akkoorden van Kopenhagen en Bologna. Bij een hervorming van het onderwijs zullen zeker keuzes moeten worden gemaakt, bijvoorbeeld over de vraag naar de vergoeding van de aspiranten tijdens de opleiding. Dat zijn relevante en legitieme vragen, maar het is nu te vroeg om daarop in te gaan, omdat dit momenteel nog verder moet worden geanalyseerd. We hebben ons niet eens definitief uitgesproken over de duurtijd, dus dat soort vragen moet samen worden bekeken. Het spreekt voor zich dat een oriëntatie van de basisopleiding voor politie-inspecteurs naar het regulier onderwijs ook moeten worden afgestemd met de Vlaamse, Franse en Duitstalige Gemeenschappen, waarbij het noodzakelijk zal zijn om de uniformiteit, kwaliteit, inhoud en competenties te garanderen omdat er gelijkheid moet zijn tussen alle politie-inspecteurs die nadien binnen de geïntegreerde politie zullen worden tewerkgesteld. De politieopleiding inschrijven in of afstemmen op het reguliere onderwijs zou de gediplomeerden het voordeel kunnen bieden van een rijker palet aan loopbaanperspectieven, aangezien de diploma's dan een ruimere erkenning kunnen krijgen dan enkel binnen de politieorganisatie. Ik ben dus voorstander van een langere opleiding. Wat een echte inbedding in het reguliere onderwijs betreft, wil ik nogmaals onderstrepen dat de voor- en nadelen daarvan nog verder geanalyseerd moeten worden. De verlenging als zodanig is een meer evidente aangelegenheid dan de precieze structuur of de inbedding in het gewone hoger onderwijs. La durée moyenne de sélection est de 24 semaines, mais l'ambition est, grâce au nouveau concept de sélection et de recrutement, d'abaisser la durée à 18 semaines. En principe, la durée de la formation de base est de 12 mois. Le rapport d'audit récent de la Cour des comptes reprend les détails à ce niveau et souligne que 38 % des aspirants restent 13 à 14 mois en formation, 4,2 % entre 14 et 20 mois et 1,4 % plus de 20 mois. Ces chiffres s'expliquent par les secondes sessions, les demandes de sursis et la possibilité de recommencer tout ou partie en cas d'échec. Je rappelle qu'à l'issue de leur formation, les policiers sont soumis à une période de stage probatoire d'en principe 6 mois au sein de leur unité d'affectation. Il est prématuré d'apporter des précisions relatives aux modules qui seraient allongés ou intégrés dans la formation de base étant donné que l'allongement de la formation doit encore faire l'objet de réflexions. Je tiens à préciser que dans l'immédiat, un projet visant à harmoniser et à actualiser les contenus des apprentissages des fiches "cluster" est en cours. Ce projet est mené compte tenu du cadre légal existant, soit une durée globale de 12 mois et un nombre de clusters fixés à 15. Ce projet est piloté par la Direction du personnel de la police fédérale en collaboration avec les directions de la police fédérale, la Commission permanente de la police locale ainsi que les écoles de police. Les concertations entre partenaires se déroulent par clusters selon un planning prévisionnel s'étalant tout au long de l'année 2022. La mise en œuvre concrète des travaux réalisés aura lieu après validation du Comité de Coordination de la Police Intégrée actuellement fixée à la fin du premier semestre 2023. Lors de la mise en place, il a été décidé de ne pas intégrer de fast track compte tenu du nouveau concept de sélection. Si les services de recrutement et de sélection de la police fédérale parviennent à maintenir des délais courts et à tenir leurs objectifs d'incorporation de lauréats de la sélection, la plus-value des fast tracks diminue fortement. Omtrent de vragen over de audit van het Rekenhof wil ik onderstrepen dat ik de audit uiteraard met veel aandacht heb gelezen, aangezien die audit een inventaris opmaakt van de tekortkomingen, maar ook van de verbeterpunten van de basisopleiding. Er worden in de audit aanbevelingen geformuleerd. De vooruitgang die de jongste jaren werd geboekt bij het politieonderwijs wordt eveneens erkend. Naast het vermeld actieplan, waarvan sprake in het verslag van het Rekenhof, heb ik de directie van het personeel van de federale politie gevraagd om mij een meer specifiek actieplan te bezorgen om gevolg te geven aan de aanbevelingen van die audit. Ik kan nu al onderstrepen, zoals we al eerder bespraken, dat de beheersovereenkomsten met de erkende politiescholen in opmaak zijn. Dat hadden we als voornemen geuit, omdat die beheerscontracten ertoe kunnen bijdragen dat de planning van de rekrutering en de klassen van het politieonderwijs beter rekening houden met de specifieke realiteiten en de moeilijkheden van de scholen. Bovendien kunnen ze ervoor zorgen dat de kwaliteitseisen die wij aan ons politieonderwijs zouden moeten stellen, beter gehaald zullen kunnen worden. Daarenboven wordt er op mijn initiatief een nieuwe dienst opgezet voor het management van de politieopleidingen op het niveau van de directie van het personeel van de federale politie. In afwachting van de doorvoering van een vernieuwde visie op het politieonderwijs, zal die dienst alvast de kwaliteit van de opleidingen en de harmonisatie verder kunnen coördineren. De dienst zal een belangrijke rol spelen bij het gecentraliseerd toezicht op de uitvoering van het opleidingsbeleid van de politie, de coördinatie van de acties van de politiescholen, maar ook de kwaliteitsbewaking en de kwaliteitscontrole. Momenteel wordt ook gewerkt aan de uniformering en actualisering van de leerdoelen, maar ook van de inhoud per cluster van de basisopleiding voor politie-inspecteurs. Zowel de federale politie als de vaste commissie voor de lokale politie en de politiescholen zijn betrokken bij dat proces. Ik wil graag nog verduidelijken dat er in de audit geen sprake van is dat bepaalde politiescholen de aspirant-politieagenten beter of slechter zouden opleiden dan andere politiescholen, noch is er sprake van verschillen in scores of niveaus tussen die scholen. In het verslag wordt wel gewezen op een gebrek aan harmonisatie en verschillen in de feitelijke leerinhoud, de methode voor de rekrutering van docenten, de onderwezen technieken of de aard van het gebruikte materiaal en onder meer de veelheid van betrokken politiedocenten. Momenteel heeft elke politieschool eigen richtlijnen inzake de selectie en aanwerving van gastdocenten. De federale opleiders, die ter beschikking gesteld worden door de federale politie, kunnen in overleg met de directeurs van de betrokken scholen geselecteerd worden. Hoe dan ook zal de selectie en rekrutering van onderwijzend personeel in de toekomst, zoals ook aanbevolen door het Rekenhof, deel uitmaken van een ruimer actieplan. Daarbij dienen de aantrekkelijkheid en de waardering van de functie van docent in een politieschool ook verhoogd te worden en moeten de procedures voor de selectie van docenten worden verduidelijkt, zodat we ons ook op die manier kunnen vergewissen van de kwaliteit van het onderwijs. U weet dat de federale subsidie voor de politiescholen slechts een deel is van de financiering van het politieonderwijs. Het andere deel wordt onder meer door de provincies bijgepast. Daardoor kunnen er verschillen optreden tussen de financiële middelen van de politiescholen. Zoals het Rekenhof in zijn verslag opmerkt, beschikken de erkende scholen ook over middelen van de provinciale overheden of, in voorkomend geval, van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, waardoor er verschillen zijn en er geen eenduidig bedrag gekleefd kan worden op de kostprijs van de opleiding per aspirant-politie-inspecteur. Le nombre d'aspirants inspecteurs incorporés ne correspond pas forcément au nombre de lauréats. En effet, les personnes ayant terminé avec succès la procédure de sélection sont invitées à participer à la formation mais, pour divers motifs, certaines ne sont pas incorporées. L'objectif de 1 600 inspecteurs recrutés par an n'a été fixé qu'à partir de l'année 2021, ce qui explique que la Cour des comptes se réfère à l'objectif de 1 400 inspecteurs recrutés. Tout sera mis en œuvre pour atteindre l'objectif de 1 600 inspecteurs de cette année. Collega's, laat het duidelijk zijn, ik ben ervan overtuigd dat wij goedopgeleide politie-inspecteurs de straat op moeten sturen, omdat zij weerbaar moeten zijn en moeten kunnen omgaan met de vele uitdagingen in onze maatschappij vandaag. Dit proces, de aanpassingen aan de politieopleiding, gaat uiteraard niet over één nacht ijs en zal ook niet overnight kunnen worden ingevoerd. Ik ben er echter wel rotsvast van overtuigd, op basis van de gesprekken die ik hierover de laatste maanden gevoerd heb, dat wij dit moeten doen en dat wij deze legislatuur concrete stappen moeten zetten om te werken aan die politieopleiding van de toekomst.
Mevrouw de minister, u hebt op heel wat van mijn vragen een antwoord gegeven. Het is natuurlijk nog een beetje afwachten. Er moet bekeken worden welke stappen echt haalbaar zijn. De tijd is op dat vlak beperkt, als ik alleen naar deze legislatuur kijk, om al die dingen te kunnen veranderen. U zei dat u een aantal dingen wil veranderen, maar er zal vooral heel veel moeten worden samengezeten met al die regionale overheden, die de inrichters zijn van het onderwijs, vooraleer men kan gaan naar die hernieuwing van de visie. Daar zullen zo snel mogelijk stappen voor moeten worden gezet. Het is uiteraard juist dat de verwachtingen voor de politie steeds toenemen. Een uitbreiding van de opleiding is daarom echt wel te verantwoorden, want een kwaliteitsvolle opleiding tot politie-inspecteur is natuurlijk de basis van een veilige maatschappij. De enige vraag waarop in niet echt een antwoord heb gekregen, is wat u er zelf van denkt om in zo'n opleiding met de nodige specialisaties te werken, bijvoorbeeld recherche of wijkpolitie. Misschien was het wel gewoon te vroeg om deze vraag al te beantwoorden. Het Rekenhof heeft een audit afgeleverd. Een audit legt steeds de vinger op de wonde, maar wel met de positieve intentie om te kunnen remediëren waar mogelijk. Ik begrijp dat er veel verschillen bestaan tussen de provincies op het vlak van docenten en richtlijnen. Ik heb zelf in het onderwijs gestaan. Op de school waar ik lesgaf, werd eens een inspectie gehouden en een bepaald vak had slechter gescoord. De inspecteur zei toen dat een kind zich gelukkig mocht prijzen om in de klas van bepaalde leerkrachten terecht te komen. Iets gelijkaardigs is hier het geval. Het is daarom belangrijk dat we overal hetzelfde kunnen aanbieden. De richtlijnen voor gastdocenten zouden dus uniformer moeten zijn. Is de visie om het onderwijs te verlengen er voor of na het rapport gekomen? Dat is me niet geheel duidelijk. Het is een beetje de vraag van de kip of het ei. Vooruit steunt alleszins de uitbreiding van de politieopleiding. Als we iets willen veranderen, moeten we nu wel snel actie ondernemen, want de legislatuur nadert haar einde.
Dank u, mijnheer Moyaers. De heer Depoortere is helaas ziek en heeft zich verontschuldigd. Mevrouw Taquin heeft zich eveneens verontschuldigd. De heer Demon is niet aanwezig. Ik geef het woord aan mevrouw Goethals.
Mevrouw de minister, dank u voor uw uitgebreide antwoord op mijn vragen. De heer Moyaers heeft al veel zaken vermeld die ik ook wilde zeggen. Ik zal die zaken dus niet herhalen. U sprak over het verlengen van de opleiding. Ik ben daar in principe niet tegen, maar het eerste wat daarvoor nodig is, is de financiering en het zal niet evident zijn om die in te schatten. We weten immers dat de financieringskwestie al vaker stokken in de wielen steekt. Die financiering zou beter vooraf worden gepland. Dat is niet eenvoudig, maar dat is het punt niet. Die zaken zouden hoe dan ook toch aan elkaar gelinkt moeten worden, dat lijkt me logisch. Het is ook belangrijk om uniformiteit van opleiders en begeleiders voor de opleiding van de rekruten te bereiken. Ze verdienen allen dezelfde opleiding te krijgen. Het actieplan dat u opstelt, moet goed zijn en uitgebreid genoeg om aan zoveel mogelijk opmerkingen van het Rekenhof te beantwoorden. Er mag niet worden getalmd, want elke dag dat het langer duurt, is een dag te veel voor onze rekruten, voor de politie en voor onze veiligheid in het algemeen.
Mevrouw de minister, ik was iets later. Ik verwachtte uw antwoord niet zo snel. Ik moest nog van een andere commissie komen in het Forumgebouw en het was even zoeken om de zaal te vinden. Ik heb niettemin uw antwoord grotendeels kunnen horen. Ik heb nog twee opmerkingen. Ten eerste, wat betreft het overgaan naar een langere opleiding, met name een bachelor-masteropleiding, weet u dat ook onze fractie daar voorstander van is. Ik heb ook vragen over het auditrapport van het Rekenhof. Het debat over de politieopleiding is natuurlijk niet nieuw. Het is iets waarover wij al jaren spreken. In 2012 zijn er al hoorzittingen over geweest in de Kamer. De conclusie was dat het feit dat een politieagent niet beschikt over een bachelor- of masteropleiding heel wat beperkingen inhoudt, zoals voor zij-instromers. Wij bespreken tegenwoordig dat mensen een lange loopbaan moeten hebben en tot 65 jaar moeten werken. Als zijn naar een andere branche willen gaat, worden politieagenten gehinderd door het feit dat zij niet beschikken over dat diploma. Mevrouw de minister, wij moeten dus absoluut snel werk maken van die opleiding. Ik hoop dus dat wij dat nog tijdens de huidige legislatuur kunnen doen. Misschien kunnen wij de basisopleiding een tijdje dubbel laten lopen en al starten met een bacheloropleiding. Aan de universiteiten, in de faculteit Criminologie, is er heel wat expertise aanwezig om daar snel mee te starten. Het is absoluut belangrijk dat wij daar niet nog vele jaren over blijven debatteren. In het auditrapport duiken dezelfde pijnpunten op die tien jaar geleden al naar voren kwamen. Opnieuw zijn dat de opleiding, de controle op de kwaliteit en de gelijkvormigheid van de politieopleidingen. Het is frappant dat ze nog steeds terugkomen in het rapport. Wat mij vooral ook heeft gefrappeerd, is het gebrek aan het verzamelen van echte informatie door de federale politie. Wanneer de informatie er wel is, is er dan weer een gebrek aan een systematische verwerking ervan. Hoeveel kost de opleiding per aspirant? Hoe lang duurt een opleiding? Wat is de termijn tussen selectie en de indiensttreding? Dat zijn zaken waarop wij snel een zicht moeten kunnen krijgen, om de basisopleiding nu al kwaliteitsvol te kunnen inzetten. Wat mij ook opviel zijn de slaagpercentages, die ook een bezorgdheid vormen. Wij zien heel hoge slaagpercentages, maar wij willen natuurlijk dat iedereen die de opleiding volgt wel degelijk kwaliteit kan bieden. Ik hoor dat de federale politie zelfs voorstander zou zijn van een verdere versoepeling ten bate van de slaagpercentages. Zij spreekt over het versoepelen van de regels voor blok 1, hoewel blok 1 over heel essentiële zaken gaat, zoals de wet op het politieambt, de politionele deontologie en de inleiding tot het recht. Die theoretische kennis is onmisbaar om het ambt in te vullen. Ik ben er ter zake dan ook pleitbezorger van om op dat vlak niet te versoepelen. De selectie moet effectief een selectie zijn, niet alleen een pro-formagebeuren. Het rapport kaart ook problemen aan met werkplekleren. Ook daar moeten er snel verbeteringen komen. Ik zal uw antwoord nog eens goed nalezen. Ik wens u alvast veel succes zodat nog deze legislatuur de eerste steen van die nieuwe en hervormde politieopleiding kan worden gelegd.
Madame la ministre, je tiens à vous remercier pour la qualité de votre réponse. Je partage évidemment votre volonté de réforme de la formation de nos policiers pour pouvoir répondre aux nombreux défis qui s'imposent à notre société. La vision de l'enseignement supérieur régulier pour ce qui concerne la longueur de la formation est une piste intéressante, à partir du moment où les trois Communautés peuvent se mettre d'accord sur les contenus et les compétences. Comme on le voit, on est au début du processus d'analyse et de réflexion. Je ne manquerai donc pas de revenir vers vous ultérieurement sur les objectifs ambitieux qui ont été exprimés. Permettez-moi d'attirer votre attention sur deux choses, madame la ministre. Cette formation est nécessaire, mais le recrutement est également indispensable. Il faut donc trouver une belle synergie entre la qualité, la durée de la formation et la nécessité de recrutement. Il faut également favoriser la concertation avec les partenaires sociaux et les autres niveaux de pouvoir concernés.
Mevrouw de minister, ik verwijs naar de schriftelijke versie van mijn vraag.
In bijlage 5 van het ontwerp van koninklijk besluit wordt de verhouding bepaald van de middelen die voor de toepassing van de wet door de gemeenten en de federale overheid worden vastgelegd. Daaruit blijkt dat de gemeenten op 31 december 2007 gemiddeld 92,25% en de federale overheid 7,75% bijdroegen in de uitgaven van de gemeentelijke brandweerdiensten. Let wel, dat was de situatie op 31 december 2007 en zegt niets over toekomstige verhoudingen. Bij de opstelling van het ontwerp van KB zijn de verenigingen van steden en gemeenten nauw betrokken. Ze waren vertegenwoordigd in de werkgroep die bij de begeleidingscommissie voor de civiele veiligheid is opgericht om de inkomsten- en uitgavenposten vast te stellen die in aanmerking worden genomen bij de berekening van de verhouding tussen de middelen van de gemeenten en die van de federale overheid. Ze werden ook verzocht om een advies uit te brengen over een ontwerp van besluit. Er is zo veel mogelijk rekening gehouden met de opmerkingen van de verenigingen. Zo is er tegemoetgekomen aan verzoeken om bepaalde berekeningscriteria te motiveren of om een termijn vast te stellen waarbinnen de verhouding opnieuw zou moeten worden berekend. Aan de verzoeken die buiten het kader vielen van de strikte uitvoering van bovengenoemd artikel 67, °2, kon niet worden voldaan. Het ging onder meer om de verzoeken om artikel 67, °2 te wijzigen of om rekening te houden met de uitgaven die de gemeenten hebben gedaan na de inwerkingtreding van de zones, aangezien artikel 67, °2 bepaalt dat de verhouding op 31 december 2007 moet worden vastgesteld. Ik heb intussen ook het advies van de afdeling Wetgeving van de Raad van State ontvangen, waarna nog enkele beperkte technische aanpassingen werden aangebracht. Het KB werd vervolgens door de Koning en door mezelf ondertekend en bezorgd aan de diensten van het Belgisch Staatsblad met het oog op een spoedige publicatie ervan. Het zal volgens de algemene regel in werking treden op de tiende dag na de bekendmaking in het Belgisch Staatsblad. Dat was geen eenvoudige oefening, te meer omdat de theologische bedoeling om rekening te houden met de uitgaven in 2007 van de KB-gever van destijds in overweging moest worden genomen. Wij hopen alleszins dat we gelet op onze werkzaamheden vooraf en de uitgebreide overlegmomenten nu een nieuw evenwicht en duidelijkheid hebben gevonden.
Ik hoop het samen met u.
Vraag nr. 55028658C van de heer Delizée wordt omgezet in een schriftelijke vraag.
"Madame la Ministre,
"Madame la Ministre,
Je vous remercie, Madame la Ministre, pour vos éléments de réponse."
"Madame la Ministre,
Je vous remercie, Madame la Ministre, pour vos éléments de réponse."
"Madame la Ministre,
Je vous remercie, Madame la Ministre, pour vos éléments de réponse."
"Madame la Ministre,
D'avance, je vous remercie, Madame la Ministre, pour vos éléments de réponse."
Monsieur Senesael, l'utilisation de bodycams par les services de police est actuellement couverte par les dispositions relatives à l'utilisation générale des caméras par les services de police, comme le prévoit la loi sur la fonction de police. Mes services ont pris connaissance du contenu tant des avis de l'organe de contrôle de l'information policière (COC) que des résultats de l'étude de la KU Leuven. Les avis concernant les caméras et en particulier les caméras "piéton" ont été examinés par un groupe de travail créé au sein de la police intégrée qui a abouti à un projet de loi dans lequel la plupart des préoccupations ont été examinées et plusieurs points clarifiés. Ce projet est actuellement à l'étude au sein de mon cabinet et de celui du ministre de la Justice. Il restera encore quelques ajustements à faire une fois que la modification de la loi sera mise en œuvre. Ces ajustements concernent principalement la question des préenregistrements, l'utilisation des bodycams en cas de poursuite sur le territoire d'autres zones de police et la durée de conservation des enregistrements. Compte tenu du stade de développement dans lequel se trouve le projet, je ne peux pas en dire plus à ce sujet. Je peux toutefois vous assurer que les différentes observations du COC et de l'Université catholique de Louvain sont prises en compte et font l'objet d'un suivi. Mon collègue ministre de la Justice et moi-même avons l'ambition de faire adopter ce projet de loi par le Conseil des ministres dans un avenir proche et souhaitons ensuite le soumettre au Parlement pour discussion.
Madame la ministre, je vous remercie pour vos réponses. Je comprends que nous sommes encore dans l'expectative tant que les ajustements n'ont pas été trouvés entre votre cabinet et celui de la Justice. Nous reviendrons donc vers vous à la rentrée pour le suivi de ce dossier.
Monsieur Senesael, s'agissant de la confiance envers nos services de police, je souhaite avant tout souligner qu'il me tient particulièrement à cœur de renforcer la confiance entre les jeunes et la police.
La campagne "Respect mutuel" et le projet "Kindtoets" qui en découlent sont quelques initiatives que j'ai proposées afin de réduire le fossé entre les citoyens et plus spécifiquement entre les jeunes et la police. En sensibilisant, en informant et en prenant des initiatives visant à organiser et à faciliter un dialogue positif, mon administration tente de rapprocher les citoyens et les métiers de la sécurité. Pour ce qui concerne le premier aspect de votre question dans le cadre de laquelle vous évoquez une augmentation récente des tentatives d'attaques à la seringue ou par ingestion de drogue, les services de police ne disposent pas encore d'une vue chiffrée des plaintes déposées pour l'année 2020. Concernant la police intégrée, parmi les nombreuses formations ayant trait à des problèmes spécifiques que les policiers de terrain ont à gérer, il y a des formations pour l'aide aux victimes et plus précisément aux victimes de violences sexuelles. Suivant les chiffres à disposition depuis 2006, en moyenne 590 membres par année ont été formés. Ces formations visent essentiellement les policiers de terrain, à savoir les inspecteurs et les inspecteurs principaux, c'est-à-dire 87 % des participants. Pour les années 2020, 2021 et 2022 en cours, pas moins de quatorze formations différentes ont été dispensées à 1 480 membres. Dans le cadre de ces formations, on tente de mieux cibler l'actualité. Je pense ici notamment aux formations Harcèlement de rue et Sexisme au quotidien ou encore Inspecteur Mœurs (centre de soins violences sexuelles) qui représentent 65 % des participations. Au-delà de la qualité, il est à noter que cela représente un effort de 442 500 heures de formations consacrées par nos membres à ce thème, soit 28,7 heures en moyenne par membre formé. Enfin, nous ne relâchons pas notre effort puisque des sessions de formation sont d'ores et déjà programmées pour cette fin d'année. Pour ce qui est du phénomène des comportements sexuels transgressifs dans le cadre de la vie nocturne que vous avez signalé, la Commission formation gardiennage présidée par mon administration se penche sur une formation à destination du personnel de gardiennage. L'initiative a été prise de voir dans quelle mesure la formation obligatoire des agents de gardiennage peut être complétée par un cours axée sur les caractéristiques suivantes: reconnaître et détecter à un stade précoce un comportement transgressif; être capable d'intervenir en cas de comportements transgressifs; accueillir correctement la victime et l'orienter vers les bonnes autorités. Ces aspects figureront dans le profil des compétences auquel ces agents de gardiennage devront correspondre. Les discussions et les travaux à cet égard sont encore en cours.
Madame la ministre, je vous remercie pour toutes ces précisions utiles et la qualité de votre réponse. C'est un dossier qui vous tient particulièrement à cœur et je m'en réjouis. Pour ma part, j'en fais une priorité. Je vous remercie du suivi qui y sera réservé.
Monsieur Senesael, concernant les alertes envoyées aux zones de secours, les centres d'urgence 112 du Luxembourg, de Liège, de Namur, du Hainaut, du Limbourg et d'Anvers travaillent déjà avec l'architecture supra-provinciale. Jusqu'à aujourd'hui, nous n'avons reçu que peu ou pas de plaintes sur les recherches d'adresses. C'est en mai 2022 que la centrale d'urgence du Hainaut a commencé à utiliser le nouvel outil de dispatching et que les problèmes se sont multipliés. Le nouveau logiciel envoyait trop souvent des adresses unilingues au lieu de bilingues et même dans une langue qui n'était pas celle du destinataire. Entre-temps, une solution a été trouvée et mise en œuvre devant résoudre le problème. Mais lors de circonstances exceptionnelles, comme dans le cas d'une province flamande qui mobiliserait directement des moyens sur le territoire d'une province wallonne, la solution n'est pas sans failles. Á court terme et en tant que solution définitive, nous transmettrons les adresses dans les deux langues dans les communes à facilités mais pour cela, les services d'ambulance devront mettre à jour leur radio avec une version minimal du firmware supportant plus de 140 caractères. Nous avons remarqué que la version actuelle du firmware a souvent entre cinq et dix ans. Une éternité en informatique! Les services qui ne souhaitaient pas faire les mises à niveau recevront des messages texte coupés à 140 caractères. Il est probable qu'ils ne recevront pas toutes les informations complémentaires à la suite de l'adresse, mais une boucle de sécurité est assurée par les opérateurs des centrales d'urgence 112 qui contactent systématiquement les services par radio ou téléphone.
Madame la ministre, je vous remercie pour votre réponse.
J'en arrive maintenant à la question concernant les discriminations au sein de la police. Monsieur Senesael, pour le premier aspect de votre question, je ne peux me prononcer sur la situation au sein de la zone de police anversoise dès lors que, comme vous le mentionnez, une procédure judiciaire est en cours. Si les faits sont avérés, il est clair que des sanctions devront être prises. L'analyse du contenu des formations est en cours afin de permettre leur actualisation. Un protocole renforçant la coopération avec l'ASBL Rainbow Cops Belgium a été signé lors de la dernière Journée internationale contre l'homophobie, la transphobie et la biphobie. Ce protocole vise un engagement de principe afin de rechercher, en partenariat, de possibles synergies et complémentarités au profit du groupe cible, et ceci en respectant la mission, la vision et les valeurs des organisations précitées. Le protocole précise notamment que l'ASBL Rainbow Cops Belgium LGBTQI+ Police pourra utiliser les canaux et moyens de communication de la police fédérale afin de communiquer ses initiatives nationales en partenariat avec la Direction de la communication. L'association est aussi autorisée à utiliser gratuitement l'infrastructure de la police fédérale pour l'organisation de ses assemblées, de ses réunions, de ses journées d'étude et de ses formations. L'amélioration de la lutte effective contre les crimes de haine et les discours haineux envers le personnel est en cours au sein du groupe de travail COL 13/2013, qui avance sur l'amélioration de l'enregistrement des délits de haine. L'avancée des actions dans la lutte contre la discrimination des personnes LGBTQIA+ concerne surtout le recrutement où une analyse des profils pour déceler toute forme de biais discrimination est prévue. Le suivi des aspirants est un point sur lequel se penchent les services concernés. En ce qui concerne les formations de base et continuées, il existe différentes initiatives. En plus des formations déjà existantes, avec notamment une plus grande attention pour le professionnalisme et le respect, l'offre de formations a été encore renforcée. Concernant le plan Sexual Orientation, Gender Identity or Expression and Sex Characteristics, les actions formulées par la cellule Diversité de la police fédérale du plan ont déjà fait l'objet d'une concertation au sein de la police intégrée et ont été transmises à mon cabinet. Celles-ci, intégrées dans le plan global, ont à leur tour fait l'objet d'une première concertation de la société civile. Cependant, il reste encore quelques points sur lesquels il est nécessaire de travailler pour finaliser le plan global afin de le mettre en application. Il est nécessaire de signaler que certains actions concernant la police fédérale, notamment au niveau des recrutements, sont déjà en cours d'application au sein du nouveau processus de recrutement et au niveau de la formation policière.
Je vous remercie à nouveau pour la qualité de votre réponse, madame la ministre.
Monsieur Senesael, concernant la mise en place des chèques-repas pour le personnel de la police, je peux vous dire que le nouveau régime des chèques-repas entrera en vigueur le 1er novembre de cette année. La distribution des chèques-repas sera effective dès le 1er janvier 2023 pour le personnel de la police intégrée qui a opté pour ce système. Les services d'appui de la police fédérale ont uni leurs efforts pour mettre en place ce nouveau régime de chèques-repas, à savoir adapter les textes statutaires, les procédures administratives et les outils informatiques, et réaliser un marché public ouvert à toutes les zones de police. Une difficulté a effectivement été rencontrée avec le recours devant le Conseil d'État d'un candidat non retenu dans la procédure de marché public. Le Conseil d'État a toutefois donné raison à la police fédérale, qui peut désormais avancer avec le fournisseur retenu pour la distribution des chèques-repas. Un membre du personnel de niveau A a été engagé en renfort de la police fédérale pour coordonner ce nouveau processus de travail et pour servir d'interface avec le fournisseur. Les membres du personnel de la police intégrée peuvent, jusqu'au 1er novembre 2022, exprimer leur souhait de conserver l'indemnité de repas ou de passer dans le nouveau régime des chèques-repas. Au 1er novembre de cette année, tous les membres du personnel qui n'auront pas exprimé de choix bénéficieront automatiquement des chèques-repas, avec ceux qui auront opté pour ce régime. Au-delà du 1er novembre, seuls les membres du personnel de la police intégrée qui auront choisi de conserver les indemnités de repas pourront encore modifier leur choix. Tous les nouveaux engagés bénéficieront automatiquement des chèques-repas. En date du 24 juin, 34 754 membres du personnel de la police intégrée avaient déjà exprimé leur souhait de bénéficier des chèques-repas; 14 256 membres du personnel doivent encore se prononcer et 4 471 ont préféré conserver leur indemnité de repas. Chaque chèque-repas présente une valeur nominale de 6 euros. L'intervention de l'employeur s'élève à 4,91 euros. Les membres du personnel payeront l'intervention minimale légale de 1,09 euro par chèque-repas reçu. Cette intervention sera déduite du salaire net. Un cheque-repas sera octroyé par prestation de service de 7 h 36 minutes. L'investissement total prévu afin de subvenir au coût total de ce projet est de 2 138 570,94 euros pour l'année 2022.
Merci pour votre réponse, madame la ministre. Merci, monsieur le président, pour votre clémence et votre largesse.
Mevrouw Goethals, wat betreft uw eerste vraag, meer specifiek inzake de politie, werden er twee overheidsopdrachten met betrekking tot private bewakingsdiensten uitgeschreven en genotificeerd. Een eerste opdracht betreft de beveiliging van snelwegparkings, een tweede opdracht betreft de bewaking van het "complex polycenter Eratsin". De Algemene Directie Veiligheid en Preventie wijst stelselmatig op de mogelijkheden geboden door de wet op de private veiligheid en tracht de samenwerking tussen de politie en de private sector te bevorderen. Zo zijn onder meer in de recent opgerichte Adviesraad voor private veiligheid zowel de private veiligheidsector als de politie, naast andere publieke sectoren en academici, als vaste leden opgenomen. Zij worden samen betrokken bij de verdere uitbouw van het veiligheidsbeleid. Verschillende steden en gemeenten hebben eigen interne bewakingsdiensten opgericht, zoals bepaald door de wet van 2 oktober 2017 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid. De piste om via een meergemeentepolitiezone een dergelijke interne bewakingsdienst op te richten onder het statuut van een intern verzelfstandigd agentschap, is evenwel niet gekend in enig formeel verzoek of initiatief en werd dus tot op heden nog niet juridisch onderzocht. In dat kader is het evenwel belangrijk dat de bevoegdheden van interne bewakingsdiensten, ongeacht hun rechtsvorm, bepaald zijn in de wet op de private veiligheid. Elke overheveling van taken van de politie naar de private sector zal dus steeds conform die wet dienen te gebeuren.
Mevrouw de minister, de vraag die ik had gesteld over een intern verzelfstandigd agentschap komt van mijn eigen korpschef. Hij had in het verleden zelf al een aantal keer die vraag gesteld, maar het werd nooit goedgekeurd. Ik heb de informatie dus van hem gekregen, maar ik kan niet zeggen dat dat vorig jaar of twee jaar geleden was. Hij zei dat hij daarvoor nooit de toelating heeft gekregen. Nochtans ziet hij daar een grote meerwaarde in.
Mevrouw de minister, deze vraag heeft alles te maken met een kortstondige maar hevige regenbui met Pinksteren. Ik heb zelf met mijn laarzen in het water mogen staan. Naderhand noemde mijn brandweercommandant het niet geruststellend dat steeds opnieuw bij dezelfde mensen, soms tot tien maal toe, de kelders leeggepompt moeten worden, aangezien die mensen zichzelf niet beschermen tegen wateroverlast. Mevrouw de minister, wat kan de federale overheid doen om mensen bewust te maken dat ze daadwerkelijk iets moeten ondernemen om zichzelf beter te beschermen tegen mogelijke wateroverlast? Kan dat eventueel ook in de leercommissie behandeld worden?
Mijnheer Moyaers, ik was verheugd te horen dat u een vraag had over Pinksteren. In verband met bewustmaking en acties om mensen aan te moedigen om zichzelf beter te beschermen, kan ik verwijzen naar initiatieven die al worden en nog zullen worden genomen door het Nationaal Crisiscentrum. Daarover hebben we gisteren nog gesproken in de commissie voor Gezondheid. Sinds 2016 heeft het Crisiscentrum campagnes gevoerd rond risico's en noodsituaties in België, waarbij telkens alle aspecten van weerbaarheid en zelfredzaamheid met betrekking tot risico's en noodsituaties aan bod komen. Noodweer en overstromingen zijn daarbij uiteraard terugkerende thema's. Vier grote pijlers blijven telkens terugkomen in die campagnes. Ten eerste, informeer je. Het gaat dan bijvoorbeeld over BE-Alert of kennis van de juiste kanalen in geval van een noodsituatie. Ten tweede gaat het om efficiënt handelen, weten wat precies te doen, bijvoorbeeld schuilen of weten wat te doen in geval van een bevel tot evacuatie. Ten derde, uiteraard is de voorbereiding ook zeer belangrijk, waartoe kennis van de omgeving en het maken van eigen noodplannen behoort. Tot slot gaat het om de noodzaak om samen dingen aan te pakken, zoals helpen en bijstand geven, uiteraard zonder zichzelf in gevaar te brengen. Ook in de nabije toekomst, zo bespraken we gisteren nog, zal het Nationaal Crisiscentrum aandacht schenken aan een doelgerichte en geïntegreerde communicatiestrategie, wat behoort tot de opdracht, om die campagnes te coördineren, met focus op handelingsreflexen zoals schuilen, evacueren en alarmeren, de ondersteuning van lokale initiatieven, templates en hands-on materiaal en samenwerking met relevante middenveldorganisaties. Er ligt volgens mij verantwoordelijkheid op alle niveaus, ook bij lokale besturen die noodplannen opmaken. In die zin kunnen lokale besturen eigen oefeningen organiseren, wat soms gebeurt samen met bedrijven. Een cultuur van omgang met risico is absoluut essentieel. Dat kan niet op papier worden uitgewerkt zonder het in praktijk te brengen. Ik denk dat we daar met zijn allen bijzonder veel aandacht voor moeten hebben. Die initiatieven van communicatie moeten we ook blijven ondersteunen, omdat ze bijzonder waardevol zijn. In het kader van de leercommissie is het element zelfredzaamheid niet onder de loep genomen, want het gaat daar meer over de structuren van het crisisbeheer, de organisatie en de verantwoordelijkheden. De leercommissie heeft immers op zich een andere finaliteit, die veeleer focust op de evaluatie van het crisisbeheer in het licht van de bestaande regelgeving en de verantwoordelijkheid inzake noodplanning. Gisteren hebben we dit uitgebreid besproken naar aanleiding van de aanbevelingen over corona. Daarbij heb ik het meer opengetrokken naar andere crisissen. De communicatie is daar een essentieel onderdeel van. We doen dit bijvoorbeeld ook al met BE-Alert op andere fora en binnenkort ook in apps zoals Waze en dergelijke, zodat mensen zo snel mogelijk op de hoogte gebracht kunnen worden.
Mevrouw de minister, bedankt voor uw antwoord. Ik heb vooral veel gehoord over wat mensen kunnen doen op het vlak van schuilen en evacueren. In mijn vraag doelde ik eerder op hoe we mensen ervan bewust kunnen maken dat ze op voorhand iets moeten ondernemen om hun huis beter te beschermen. Wij gaan bijvoorbeeld als lokaal bestuur samen met de VMM, de Vlaamse Milieumaatschappij, het initiatief nemen om een infosessie te organiseren. Daar worden mensen op ervan bewust gemaakt dat ze bijvoorbeeld met behulp van wat plankjes hun deuropeningen kunnen dichttimmeren en goed beveiligen, of dat ze mits een kleine subsidie ook andere beveiligingsmogelijkheden hebben. Zo kan er heel wat kommer en kwel voorkomen worden. Zo heeft onze brandweer ook wat minder werk. Uiteraard helpt de brandweer zeer graag, dat is één van hun taken, maar als steeds weer dezelfde kelders leeggepompt moeten worden, is het belangrijk om mensen ervan bewust te maken dat ze zelf proactief iets kunnen doen.
De heer Depoortere is verontschuldigd. Mevrouw Matz zit in een andere commissie.
Recent hebben we in de commissie hier toch heel wat aandacht besteed aan de noodkreet van de federale gerechtelijke politie. Vandaag is de federale gerechtelijke politie op verschillende plekken gehuisvest en u vroeg zelf al of we in deze tijden niet beter een aantal diensten zouden laten samenkomen. Door te centraliseren kunnen bepaalde diensten zich inderdaad meer specialiseren en zet men de beschikbare mensen op de best mogelijke manier in. Net als u wil ik me niet vastpinnen op het aantal gebouwen, maar ik ben wel geïnteresseerd naar uw visie over een mogelijke centralisering. Kunt u daar wat meer toelichting bij geven?
Vandaag wordt de federale gerechtelijke politie op arrondissementsniveau georganiseerd met 14 gedeconcentreerde directies, waarbij sommige afdelingen ervan door gebrek aan voldoende infrastructuur ook nog op verschillende locaties gehuisvest zijn. Dat leidt soms tot functioneringsproblemen en draagt mijns inziens niet bij aan een efficiënte samenwerking. Bepaalde resterende sites worden ook bezet door een klein aantal medewerkers, waardoor er weinig zichtbare samenwerking optreedt. Sinds de optimalisatie van de federale politie in 2004 zijn er verschillende projecten tot centralisatie lopende die vooralsnog niet konden worden afgerond. Zo is het plan voor de FGP in West-Vlaanderen om de overgebleven sites van Ieper en Veurne te sluiten en de medewerkers in Kortrijk en in Brugge te verzamelen. Daarnaast wordt voor de FGP Namen gewerkt aan de verhuizing van medewerkers die nog in Dinant zijn gevestigd naar de grotere gebouwen in Namen. Voor de FGP van Luik zal de verdere uitrol van fase twee van het masterplan alle medewerkers die momenteel nog verspreid werkzaam zijn op vier locaties in de stad Luik, samenbrengen op de site in Vottem. Centralisatie lijkt me aangewezen, niet alleen vanuit het oogpunt van de verspreide infrastructuur, ten bewijze de lopende projecten in dat verband, maar ook vanuit het oogpunt van specialisatie. In het kader van de herziening van de visie heb ik de federale politie gevraagd om te onderzoeken of elke FGP moet inzetten op alle domeinen waarin de FGP's actief zijn, dan wel of er nood is aan specialisatie. Immers, door deconcentratie zou men wel eens een verlies aan kennis en expertise kunnen vaststellen. Ik zal het debat over de investeringen in de FGP en de personeelscapaciteit hier niet overdoen. Het is te vroeg om me vast te pinnen op aantallen of op de precieze toewijzing van bepaalde taken. Mijn visie op de toekomst van de FGP is alleszins dat zij moet evolueren naar specialisatie, zeker gelet op de grote onveiligheidsfenomenen zoals cybercrime, drugs en mensensmokkel, zonder dat er gewerkt wordt in silo's. Dat doet ook de vraag rijzen in verband met de aanwezigheid van de recherche en gerechtelijke onderzoekstaken in de lokale politiezones, die nog meer verspreid zijn. Het lijkt me geen goed idee om alle activiteiten van de FGP te verdelen over de lokale zones. U kent mijn overtuiging dat we vandaag te veel zones tellen. Ik geloof meer in toegenomen centralisatie, uiteraard conform het vervolgingsbeleid, waarover de procureurs beslissen, en in toegenomen rationalisatie. De FGP en de federale politie werken momenteel aan die operatie.
Dank u, mevrouw de minister, voor het open en eerlijke antwoord.
Monsieur le président, madame la ministre, je vous remercie pour votre flexibilité. J'étais retenu dans une autre commission. Madame la ministre, comme d'autres zones, la zone de police de Gaume participe depuis 2018 au projet pilote de l’utilisation du pistolet à impulsion électrique (PIE) comme arme alternative en cas d’intervention délicate. Particulièrement pendant cette période de test, les conditions d’utilisation de ce taser sont strictes et limitées à certaines interventions. Et c’est déjà dans la zone de police de Gaume que fut utilisé, pour la première fois en Belgique, ce pistolet à impulsion électrique. La presse locale de ce 3 juin 2022 nous apprend qu’il a été utilisé une deuxième fois dans la même zone, toujours dans le cadre d’un conflit familial, ce qui m'apparaît un peu interpellant. Madame la ministre, pouvez-vous nous rappeler les conditions et les limites dans lesquelles un pistolet à impulsion électrique peut être utilisé, à tout le moins durant la période de test? Ces conditions ont-elles été respectées dans cette intervention à Virton dont je vous faisais part? À défaut, des mesures d’adaptation sont-elles ou seront-elles prises? De manière générale, quand les prochaines évaluations de cette période de test peuvent-elles être attendues?
Monsieur le président, monsieur Vajda, le pistolet à impulsion électrique (PIE) est actuellement en phase de test au niveau national depuis mai 2018. La zone de police de Gaume fait partie des premières zones pilotes autorisées à utiliser cet armement et la lettre du procureur général de Mons de juin 2018 valide l'expérience pilote pour ces zones concernées. Le 14 juin 2018, la zone de police de Gaume a rédigé une circulaire zonale à l'intention des membres du personnel et en a informé le collège de police, le procureur du Roi, le DirCo, la CPPL et la zone de secours. Celle-ci a été adaptée en avril 2021 et la dernière autorisation ministérielle reçue par la zone de police de Gaume est datée du 29 novembre 2021 et est valable jusqu'au 31 décembre de cette année. Pour rappel, l'utilisation du PIE ne peut avoir lieu que conformément au prescrit de l'article 37 de la loi sur la fonction de police qui soumet tout recours à la force à l'existence préalable d'un motif légitime subsidiaire raisonnable et proportionné à l'objectif poursuivi. Le recours à la force par tout membre des services de police dans le cadre de ses missions de police administrative ou judiciaire est donc soumis à des conditions cumulatives de légalité, nécessité ou subsidiarité, proportionnalité et avertissement pour autant que celui-ci ne rende pas l'usage inopérant. Le PIE sera autorisé dans le cadre strict des missions légales suivantes et sous réserve du respect des conditions énoncées ci-dessus: mission d'une unité d'assistance spéciale conforme à la GPI 81, intervention et appui dans un milieu pénitentiaire ou dans une cellule à l'encontre d'une personne physiquement dangereuse, appui pour le transfert de détenus avec menace ou risque, mission d'une unité d'appui en renfort aux services d'intervention ou d'une équipe de première ligne pour la maîtrise d'une personne dangereuse menaçante chez qui l'effet de la matraque ou de pepperspray est inefficient. Le 31 mai de cette année, les policiers de la zone de police de Gaume ont été appelés suite à des faits de violence intrafamiliale. Trois équipes d'intervention se sont rendues sur place et ont dû maîtriser un individu violent. Ce dernier a été privé de liberté au niveau judiciaire, le temps des auditions, en accord avec le parquet. Dans le respect des procédures, le suivi médical de l'intéressé a été assuré par le service 100. Comme pour tous les faits de rébellion, l'enquête a été reprise, à la demande du magistrat, par le service d'enquête et de recherche de la zone de police de Gaume afin d'entendre toutes les parties. Compte tenu du secret de l'information judiciaire, il ne nous appartient pas de donner de plus amples détails. Les conditions d'utilisation du PIE ont pleinement été respectées, en ce compris le cadre légal et médical. Enfin, le projet pilote se termine au 31 décembre de cette année. Son évaluation est toujours en cours au sein de la CVPL.
Madame la ministre, je vous remercie pour vos réponses. Vous me dites effectivement que toutes les conditions ont été respectées. Les faits se sont déroulés dans un cadre familial. J'entends, certes, que la personne semblait assez violente. Mais je note aussi que si la personne était dangereuse et menaçante, il y avait quand même trois équipes d'intervention sur place. Comme vous le dites, l'enquête est toujours en cours. Le secret de l'instruction l'emporte donc. Nous en saurons plus ultérieurement. Je vous remercie pour les réponses à ce jour.
M.Patrick Prévot n'est pas là, sa question n°5502900C est sans objet.
Madame la ministre, en novembre 2021, à l'occasion des discussions relatives à votre note de politique générale, je vous interpellais sur l'augmentation des faits de tir dans l'espace public et contre nos policiers. Je vous demandais alors si vous disposiez de statistiques reprenant les faits de tir, et si oui, quel rapport aviez-vous reçu. Aviez-vous une évaluation coordonnée entre les zones et l'appui de la police fédérale de cette situation? Quel rapport d'analyse vous avait-il été transmis notamment dans le cadre du Plan Canal ? Quels contacts aviez-vous avec les directions de zones? Une action particulière avait-elle été envisagée? Je n'avais pas reçu alors de réponse à toutes ces questions. Il est cependant vrai qu'il y avait bien des sujets de questionnement lors de la présentation de votre note de politique générale. La semaine dernière, jeudi, je vous ai à nouveau interrogée à ce sujet. S'il est évident qu'aucun niveau de compétence ne doit se déresponsabiliser face à ces fusillades et règlements de comptes, notamment dans le cadre des trafics de drogues, l'on ne peut pas continuer à laisser les mois s'écouler dans une telle escalade de violence. Rien que sur une période de quelques semaines fin 2021, ce fut au minimum cinq faits de fusillade en Région bruxelloise (Bruxelles Ouest et Molenbeek). Madame la ministre, aujourd'hui par le biais de la presse, je trouve réponse à mes questions de novembre 2021 concernant le nombre de faits de tir d'arme dans l'espace public: 22 fusillades en 2022 à ce jour en Région bruxelloise, annoncées par le procureur du Roi de Bruxelles et se traduisant par un mort et seize blessés dans nos rues sur six mois. Dès novembre, je vous l'avais dit: de parole de policier, on n'avait jamais connu de telles répétitions de faits de cette nature! De quel bilan disposez-vous pour gérer cette situation? Quelle est l'évolution de ces fusillades entre 2020 et 2021? Quelles sont les mesures qui ont été prises pour lutter contre les bandes urbaines depuis novembre 2021? Quel soutien spécifique a-t-il dû être octroyé à certaines zones de police du pays? Une évaluation coordonnée entre les zones bruxelloises et les services d'appui de la police fédérale a-t-elle été réalisée concernant le Plan Canal? La semaine dernière, vous avez indiqué qu'actuellement 52 policiers sont en renfort, mais que ce renfort devrait être augmenté. À quelle hauteur? Considérant les liens avec les trafics de drogues, quelles précisions pouvez-nous nous communiquer quant aux renforts de la PJF à ce niveau? Vous n'ignorez pas que nous les avons entendus hier sur cette question! Enfin, pourriez-vous préciser ce que prévoit votre projet visant à conférer des compétences de commandement des services de police des six zones bruxelloises aux autorités régionales? Pourrions-nous avoir des données concernant ce projet et le délai dans lequel vous allez pouvoir nous le présenter?
Collega's, ik hoef er u niet aan te herinneren dat ik in de plenaire vergadering van 23 juni 2022 al geantwoord heb op dit thema. Monsieur Pivin, pour ce qui concerne votre première question relative à la fusillade qui s'est déroulée ce 20 juin à Molenbeek-Saint-Jean, vous comprendrez que je ne suis pas en mesure d'évoquer cet incident de manière précise. L'enquête judiciaire est, en effet, toujours en cours. Je ne peux que vous relayer les éléments qui m'ont été communiqués par la zone de police de Bruxelles-Ouest, à savoir que, suivant les premiers éléments de l'enquête, il semblerait que l'origine soit la rivalité entre bandes dans le cadre du trafic de stupéfiants. L'approche des bandes urbaines fait l'objet d'une circulaire confidentielle du 28 décembre 1999 qui a été mise à jour en 2010. Pour ce qui concerne le soutien aux zones de police, il faut mentionner le travail de la police judiciaire fédérale (PJF) de Bruxelles qui peut s'investir, par exemple, dans certaines enquêtes ainsi qu'au travers de ses services d'appui. La police technique et scientifique ainsi que le Regional Computer Crime Unit peuvent notamment être mobilisés pour des faits de ce type. La PJF s'inscrit également dans un plan global pour lutter contre les stupéfiants. En ce moment, la PJF de Bruxelles, en collaboration étroite avec le directeur coordinateur de la police fédérale, réalise également une image quantitative et qualitative. Celle-ci devrait donner une idée de l'ampleur du problème. Une réunion entre les zones de police et la PJF de Bruxelles est prévue prochainement. Concernant les autres fusillades qui se sont produites sur la Région bruxelloise, je peux vous communiquer les éléments suivants. Alors que trois zones de police bruxelloises n'ont connu aucun fait, la zone de police Midi a connu, entre septembre 2021 et juin 2022, sept fait d'usage d'armes similaires dont cinq seraient liés à du trafic de stupéfiants. La zone de Bruxelles-Capitale-Ixelles a été confrontée, pour sa part, à quatre faits similaires dont un avec une personne décédée. Plusieurs enquêtes sont encore en cours. La communication étant du ressort des autorités judiciaires, je ne peux les commenter. Zoals u weet, had ik vorige week een uitgebreid en constructief overleg met Catherine Moureaux, de burgemeester van Molenbeek. Ook de korpschef van de politiezone Brussel-West was daar aanwezig. Daar werd door hen de vraag gesteld om de federale politieversterking te handhaven zoals voorzien in het Kanaalplan. Vanuit het federale niveau kan de politiezone Brussel-West rekenen op een subsidiëring van 46 personeelsleden in het kader van de verhoging van de veiligheid op en rond het openbaar vervoer. Daarenboven worden via de federale politie 52 politiemensen in de verschillende zones ter beschikking gesteld in het kader van het Kanaalplan. Ik ben mij ervan bewust dat het kader voor het Kanaalplan niet volledig is opgevuld. Dat heeft te maken met historische redenen. Ik wil ook geen beloftes maken die ik niet kan waarmaken. De federale politiemensen moeten immers gevonden worden en daar ook willen blijven. Dat was in het verleden niet altijd het geval. Maar ik heb ook aan hen gezegd dat ik de urgente vraag gehoord heb. In de zone Brussel-West mist men bijna 170 politie-inspecteurs. Het is natuurlijk de bedoeling dat dit kader wordt opgevuld. De vraag naar twintig bijkomende politiemensen is uiteraard in dat perspectief te plaatsen. Ik heb dan ook samen met de commissaris-generaal onmiddellijk bekeken hoe we extra capaciteit kunnen vrijmaken in het kader van het Kanaalplan. Je pense également qu'il serait opportun de procéder à une réévaluation de ce Plan Canal et d'affiner éventuellement les objectifs de celui-ci en fonction de la situation à laquelle nous sommes confrontés aujourd'hui. Il n'est ici plus question de terrorisme mais de criminalité liée aux stupéfiants. Daarnaast – dat hebben wij uitgebreid besproken – zet ik al in op de rekrutering en de versterking van de FGP's. Er zijn vandaag 6.000 mensen in het politiekader van de zes Brusselse zones. Het lijkt mij evident dat zij optimaal worden ingezet en dat er een doorgedreven samenwerking tussen de Brusselse zones is, wat overigens volgens het wettelijke kader vandaag al kan. De politiezone Brussel-West heeft zich ingeschreven in het beleidsplan en in het onderdeel van de politie als aantrekkelijke en moderne werkgever. Dat werd ook vertaald in de opdrachtbrief aan de korpschefs voor de jaren 2021-2025. De versterkte en efficiëntere rekrutering via de federale politie is een absolute prioriteit in deze legislatuur. In de zone Brussel-West loopt het tekort aan operationele politiemensen op tot 16 % of 170 politie-inspecteurs. Er werden initiatieven genomen, zoals een specifiek rekruteringsteam, en er zijn ook initiatieven om collega's te overtuigen om in de politiezone tewerkgesteld te blijven. In het kader van de versterking van de nabijheidspolitie tracht de politiezone via informatiesessies en contactmomenten geïnteresseerden te bereiken die wonen in het Brusselse, want het is natuurlijk essentieel dat de politie ook daar een afspiegeling van de maatschappij kan zijn. In het kader van de vraag hoe ik de coördinerende bevoegdheid van de Brusselse minister-president wil uitbreiden, wil ik er vooreerst op wijzen dat de minister-president ingevolge de zesde staatshervorming al een centrale rol toebedeeld heeft gekregen in het veiligheidsbeleid van de negentien Brusselse gemeenten. Zo dient hij te zorgen voor het handhaven van de openbare orde, de openbare rust, de veiligheid en de gezondheid. Hij kan daarvoor een beroep doen op de federale politie en moet ook toezien op een goede samenwerking tussen de zes politiezones. Voorts oefent hij in subsidiaire orde de bevoegdheden van de burgemeester van een van de negentien Brusselse gemeenten uit wanneer deze laatste zijn of haar verantwoordelijkheden niet nakomt, wanneer de verstoring van de openbare orde zich uitstrekt over het grondgebied van verscheidene gemeenten of wanneer, ook al is de gebeurtenis of de situatie slechts in een enkele gemeente gelokaliseerd, het algemeen belang een dergelijke tussenkomst van de minister-president vereist. Voorts is de minister-president ook verantwoordelijk voor de coördinatie van de lokale veiligheidsmonitoring, de uniforme registratie van de criminaliteit in Brussel en de permanente monitoring van de straatcriminaliteit en andere prioritaire vormen van criminaliteit. De bevoegdheden die de minister-president vandaag heeft, geven hem niet het recht om rechtstreeks bevelen, onderrichtingen of richtlijnen te geven aan de lokale politie. Vooral op dat laatste punt is het aangewezen om de minister-president verdere bevoegdheden te geven. De politiezones dienen in specifieke situaties onder de coördinatie en het gezag van de minister-president te kunnen komen, wat nodig is om specifieke veiligheidsproblemen waarmee Brussel geconfronteerd wordt krachtdadiger, gecoördineerd en efficiënter te kunnen aanpakken. Daarom heb ik een wetsontwerp voorbereid, in uitvoering van het regeerakkoord, om de bevoegdheden van de minister-president uit te breiden bij uitzonderlijke veiligheidsproblemen, in het bijzonder als die de grenzen van de lokale politiezones overschrijden. Dat ligt, zoals ik zei, in lijn met het regeerakkoord, dat erin voorziet dat de politiezones voor uitzonderlijke, acute of onverwachte veiligheidsproblemen die de grenzen van de lokale politiezone overschrijden onder de coördinatie en het gezag van de minister-president komen te staan, teneinde in het bijzonder de eenheid van commando te verzekeren.
Madame la ministre, qu'il n'y ait pas de malentendu: je ne vous ai pas demandé de détails sur la dernière fusillade dans mes questions. Vous nous dites qu'il y a sept faits pointés à Bruxelles-Midi, quatre à Bruxelles-Ixelles. Cela veut dire, par soustraction, que dans la zone de Bruxelles-Ouest, il y a exactement le même nombre, soit onze. La zone de Bruxelles-Ouest cumule l'équivalent des deux autres zones, en faits, sur les derniers mois. C'est un constat que je fais. Je suis bien d'accord sur une évaluation du Plan Canal par rapport à l'objectif, qui était initialement le terrorisme. Il doit probablement être réévalué en fonction d'un nouvel objectif. Cela me paraît certain, comme il me paraît presque certain qu'une augmentation ponctuelle du nombre d'agents sur le territoire, dans les rues, ne va pas vraiment aider à lutter contre ce type de criminalité. C'est un avis personnel. Quant au commandement unifié, au MR, nous le réclamons depuis des années. C'est une très bonne chose que vous avanciez vers un commandement régional, d'autant qu'il semble y avoir assez peu d'entrain à cet égard, malgré la sixième réforme de l'État. Je vous encourage vivement dans cette direction. Je vous remercie pour les éléments de réponse que vous nous avez apportés.
Mijnheer de voorzitter, mevrouw de minister, het is duidelijk dat we in Brussel een beetje in een wespennest zijn verzeild. Niemand wil zijn hand erin steken en niemand draagt schuld, tenzij de criminelen. Toch moeten we durven erkennen dat het niet meer om alleenstaande feiten gaat. Hoe langer hoe meer is er georganiseerde misdaad, die onze volle aandacht verdient. Drugs lijken hand in hand te gaan met illegale wapenhandel, afrekeningen en dergelijke. België staat bekend als een draaischijf van de wapenhandel. Voor de Belgische politiediensten vormt die vandaag geen prioriteit, bij Europol is wapenhandel echter wel een prioriteit. Wapenhandel is weliswaar opgenomen in het Nationaal Veiligheidsplan, maar in de praktijk wordt er weinig tegen ondernomen. Een eerste probleem is de registratieprocedure die de politieagenten moeten volgen. Een tweede probleem is het gebrek aan expertise. Veel personeel komt en gaat. Bovendien is er nauwelijks onderzoek naar de oorsprong van die smokkelroutes en de weg die de wapens afleggen naar België. De oorzaak daarvan is de onderbemanning van de diensten. Als we dit probleem kordaat willen aanpakken, zijn er maar drie mogelijkheden. We moeten financieel investeren, capaciteiten verhogen en de opsporing mogelijk maken. We moeten de aanvoerlijnen dus kunnen doorknippen. Dat is de enige oplossing.
Mevrouw de minister, een week geleden konden we in de pers lezen dat een vijfentwintigjarige jongeman met een ernstige vorm van autisme al enkele weken vastzat in een isoleercel van het arresthuis in Antwerpen. De zus van de jongeman gaf in de media aan dat ze teleurgesteld was in de aanpak van de politie. Blijkbaar was er een escalatie tijdens een interventie, waarbij een agente een wapen had getrokken. Ik wil niet dieper ingaan op deze concrete casus. Onlangs kreeg ik echter een bericht van een andere man, die ook aan autisme lijdt. Ook hij kreeg een politiewapen op zich gericht na een interventie bij een ruzie in zijn appartementsgebouw en ook hij heeft een nacht in de cel moeten doorbrengen. Ik beweer zeker niet dat mensen met een mentale beperking of autisme nooit gewelddadig gedrag kunnen stellen. Naar aanleiding van deze twee feiten heb ik wel een vraag over de omgang met mensen met een mentale beperking. Uit onderzoek weten we dat zij, als dader of slachtoffer, extra kwetsbaar zijn bij interacties met politiemensen. Een verstandelijke beperking is vaak moeilijk te herkennen, en dat verhoogt het risico van miscommunicatie, overbevraging of onnodige escalatie. Ik maak zeker geen verwijten naar de politieagenten, want het is geen gemakkelijke job en het is niet evident om te weten met wie je te maken hebt. Politiemensen moeten wel voldoende kennis en handvaten hebben om juist te kunnen handelen als ze in contact komen met die doelgroep. Zo kan een onnodige geweldescalatie vermeden worden. Bestaan er handleidingen voor politieagenten voor de omgang met die doelgroep? Komt het onderwerp aan bod in hun basisopleiding? Die opleiding is al heel kort, dus ik kan me voorstellen dat dat misschien niet mogelijk is. Bestaan er bijscholingen voor politieagenten over hoe ze moeten omgaan met die mensen? Hoe kunnen de eventuele risico's in de interactie tussen politiemensen en mensen met een verstandelijke beperking verminderd worden?
Mevrouw Platteau, in het kader van het actieplan Excited Delirium Syndrome (EDS) werd een preventiefiche opgesteld door de federale politie voor de eerstelijnspolitieambtenaren en werden ook specifieke opleidingen ontwikkeld. Dat actieplan is inmiddels uitgewerkt en er wordt momenteel ook gewerkt aan een meer uitgebreide handleiding. Het is de bedoeling om zich niet te beperken tot het fenomeen van EDS en de aandacht ook te richten op mensen met een verstandelijke beperking. Het omgaan met mensen met een verstandelijke beperking komt aan bod in de basisopleiding van de aspirant-politie-inspecteur, meer bepaald tijdens de studie van de procedures betreffende de politionele bijstand bij de observatie en het transport van geesteszieken. Daarenboven wordt er ook een praktische module specifiek aan dat EDS-fenomeen gewijd. Ook de opleiding die inspecteurs kunnen volgen om een officier van gerechtelijke politie te worden, omvat een module die specifiek is gewijd aan de benadering van kwetsbare personen, waaronder personen met een verstandelijke beperking. De politiescholen bieden daarnaast een aantal voortgezette opleidingen voor politieambtenaren op dit gebied aan. Het lijkt mij mee de verantwoordelijkheid van de plaatselijke overheden van de politiezones om hun noden inzake opleiding aan die politiescholen kenbaar te maken, om zo te kunnen garanderen dat eerstelijnspolitieambtenaren voldoende opgeleid zijn in dit thema. Naast de bovengenoemde opleidingen dragen ook de diversiteits- en respectcampagnes door de geïntegreerde politie (GPI) bij tot de sensibilisering van politieambtenaren die in contact staan met de bevolking. De GPI is in elk geval geëngageerd om die inspanningen met betrekking tot kwetsbare personen verder te zetten. Zoals gezegd in ons eerste actualiteitsdebat: als we al dit soort dingen moeten bijbrengen aan kandidaat-politie-inspecteurs, waarbij het vooral gaat om communicatieve, sociale en persoonlijke vaardigheden, hebben we een langere opleiding nodig. We kunnen politiemensen wel laten kennismaken met bepaalde fenomenen, maar om hen daarvan te doordringen, is tijd nodig. Dat is precies de reden dat we pleiten voor een langere opleiding.
Mevrouw de minister, dank voor uw antwoord. Ik ben het er volmondig mee eens.
Mevrouw de minister, ik verwijs naar de tekst van mijn vraag zoals ingediend.
Mijnheer Metsu, naar aanleiding van de vernietiging van een beslissing van de zoneraad van Hainaut-Centre is er in het begin van de zomer van 2021 heel wat commotie ontstaan over de al dan niet mogelijke toepassing van 24-urendiensten. Om een antwoord te kunnen bieden op die vragen en ongerustheden, heb ik beslist om een werkgroep op te richten om te bekijken of en onder welke voorwaarden de hulpverleningszones een arbeidsregime met shiften van 24 uur kunnen invoeren. Die werkgroep is tussen september 2021 en april 2022 vijf keer samengekomen, waarbij onder meer werd kennisgenomen van wetenschappelijke studies omtrent de problematiek. Zoals vermeld in de rondzendbrief, bestond de werkgroep uit vertegenwoordigers van de werkgevers, zoals het Netwerk Brandweer en ReZonWal, en van de werknemers, met name de drie representatieve vakbonden, aangevuld met experts van de FOD WASO, de FOD BOSA en vertegenwoordigers van mijn diensten. Het zal u verblijden te vernemen dat sommige werkgroepen ook al resultaten opleveren, in dit geval meer bepaald in de vorm van die rondzendbrief. De gegevens waarover mijn diensten momenteel beschikken, houden in dat er momenteel 24-urenshiften bestaan bij de brandweer van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en in elf verschillende hulpverleningszones voor minstens één post of minstens een deel van het personeel. Zoals vermeld in de rondzendbrief, zijn er veel waarborgen inzake gezondheid en welzijn van de werknemers opgenomen in de codex voor het welzijn op het werk. Wij hebben daarvoor ook in de voorwaarden en de procedure bijzondere aandacht gehad, opdat bij de invoering daarvan rekening wordt gehouden met het welzijn en de gezondheid. De controle op de naleving van die bepalingen gebeurt door de bevoegde diensten van de minister van Werk. Mijn diensten controleren de toepassing van de wet van 19 april 2014 aangaande de arbeidstijd van de operationele brandweerpersoneelsleden en zullen in de toekomst ook de rondzendbrief van 3 juni 2022 als leidraad gebruiken. Hoeveel de meerkosten zullen bedragen van de invoering van een 24-urenshift, is afhankelijk van een hele reeks factoren en kan dus moeilijk algemeen gesteld worden. Het hangt af van de samenstelling van het personeel en de aanwending van die shiften. Onder meer het aantal personeelsleden dat in een dergelijk systeem zal werken, heeft een invloed, ook de mate van nodige wijzigingen aan de infrastructuur om het personeel voldoende te kunnen laten rusten en ook de mate waarin er gedifferentieerd wordt in de inzet van personeel. Door de verscheidenheid binnen die zones is het niet mogelijk om een exact cijfer te kleven op de meerkosten voor een gemiddelde zone. Met de invoering van het gedifferentieerd systeem, waarbij zones dat kunnen invoeren als zij dat willen, menen wij een antwoord te hebben geboden op de uitdrukkelijke vraag, ook van bepaalde vakbonden, om dat te kunnen doen. Tegelijkertijd hebben we geen verplichting opgelegd, aangezien dat systeem in sommige zones niet mogelijk is, bijvoorbeeld vanwege de infrastructuur of vanwege de overwegingen inzake gezondheid en welzijn.
Dank u wel, mevrouw de minister. Ik zal uw antwoord nog eens rustig nalezen.
De heer Bombled is niet aanwezig.
Ik verwijs naar de schriftelijke versie van mijn mondelinge vragen.
Mijnheer Metsu, een van de aanbevelingen van de POC Terro had inderdaad betrekking op de uitwerking van het concept JIC en JDC. De samenwerking werd opgestart en volwaardig uitgebouwd bij het hof van beroep in Brussel. In de andere hoven van beroep vindt eveneens zo'n overleg plaats, met en onder de verschillende veiligheidsactoren. Dat gebeurt nog niet volgens het concept JIC en JDC, maar wel binnen de zogenaamde counterterrorismplatformen. Recent heeft de procureur-generaal in Brussel tijdens het Coördinatiecomité voor Inlichtingen en Veiligheid (CCIV) een evaluatie toegelicht na drie jaar werking van JIC en JDC binnen zijn hof van beroep. Daarbij werd voorgesteld om dit concept uit te breiden naar de andere hoven van beroep. Alle leden van het CCIV zullen dat voorstel eerst intern bespreken, waarna hun standpunten en adviezen zullen worden bijeengelegd op een volgende bijeenkomst van het CCIV in het najaar. Inzake de aanbeveling over de hiërarchische positie van de commissaris-generaal en de politie als hiërarchische organisatie kan ik het volgende meegeven. Overeenkomstig de wet op de geïntegreerde politie staat de gehele federale politie onder leiding van de CG. Hij moet dan ook de coördinatie verzekeren tussen de diverse algemene directies en staat ook borg voor de geïntegreerde uitvoering van de opdrachten van de gehele federale politie. Hij moet er in het bijzonder op toezien dat de bestuurlijke directeur-coördinator en de gerechtelijke directeur hun activiteiten coördineren. De CG zorgt al voor de uitvoering van een coherente visie binnen de hele federale politie, onder meer door de goedkeuring van de opdrachtbrieven aan de politiemandatarissen. Hij werkt binnen het directiecomité van de federale politie op basis van een consensusmodel, maar kan ook zelf beslissingen nemen. De bij wet ingevoerde bevoegdheden en structuren volstaan dus voor de CG om de nodige beslissingen te nemen voor de goede werking van de federale politie, hoewel het soms tijd vraagt om in dat overleg te voorzien. Om die redenen zijn de door de parlementaire onderzoekscommissie aangegeven wetswijzigingen nooit doorgevoerd, ook niet door de vorige ministers van Binnenlandse Zaken.
Dat was een antwoord op beide vragen. De eerste vraag zal ik na het CCIV opnieuw indienen. U sprak immers over het najaar. Wat uw tweede vraag betreft, hadden we gisteren ook een interessante hoorzitting. Daarover zult u via uw kabinet ongetwijfeld nog iets vernemen.
Monsieur le président, cette question concerne la suite donnée aux inondations. Cela fait désormais bientôt un an que notre pays a été le théâtre de catastrophes naturelles sans précédent. Nous avons tous été profondément marqués par les images de désolation qu'ont laissées derrières elles les inondations des 14 et 15 juillet derniers. Vous aviez évidemment pris un certain nombre d'engagements. La mise en place éventuelle d'une commission d'enquête était alors à l'ordre du jour. Il avait été temporisé en disant que probablement le gouvernement fédéral et les autres gouvernements avaient pris la mesure de l'impréparation de notre pays. Lors des commissions de septembre et octobre qui avaient été consacrées uniquement aux inondations, vous aviez donc annoncé la mise en place d'une commission d'apprentissage. Celle-ci a notamment pour objet d'évaluer la gestion de crise lors d'événements exceptionnels et d'en tirer les enseignements sous forme de recommandations afin de pouvoir encore mieux gérer une crise d'une telle ampleur et développer ainsi une culture du risque. Vous vous êtes également engagée à mettre en œuvre la résolution n° 947 qui a pour objet la mise en place d'une étude relative à l'impact sur les services de secours de la réforme de la Protection civile. Ce point est lié au rapport de la commission d'apprentissage, sachant à quel point il est important de disposer d'une sécurité civile de qualité. Aussi madame la ministre, j'aurais souhaité savoir si vous pouviez revenir sur la composition de la commission d'apprentissage, le nombre de membres qui la composent ainsi que leurs fonctions, faire le point sur l'état d'avancement de ses travaux, indiquer à quel moment vous comptez en discuter avec le Parlement. Vous aviez communiqué un calendrier de l'étude relative à l'impact de la réforme de la protection civile. La date de remise du rapport final bilingue est fixée au moins de juin 2022, soit 220 jours à partir de novembre 2021. Le rapport est donc venu à échéance. Quelle conclusion en tirez-vous? Comment comptez-vous le mettre en œuvre? Comment comptez-vous y associer le Parlement? Je vous remercie.
Les travaux en cours de la commission d'apprentissage relative aux inondations de juillet 2021 doivent évaluer la gestion de la crise exclusivement au regard de la réglementation de la planification d'urgence. Le but de l'étude est donc de tirer des leçons afin de pouvoir encore mieux gérer une crise, et globalement d'améliorer de manière constructive ce qui est nécessaire en matière de gestion de crise. Le rapport final devra contenir des conclusions, en particulier concernant la sensibilisation à de tels phénomènes météorologiques, la prise de mesures administratives, en particulier les mesures d'évacuation et le déploiement et la coordination des secours. Il mentionnera également des recommandations issues de l'étude en vue d'améliorer les différents aspects de la chaîne de sécurité dans le cadre de la gestion de crise. Le comité d'accompagnement dont vous parlez a été mis en place en début d'année afin d'assurer la qualité des travaux et ce comité d'accompagnement s'est déjà réuni à trois reprises à l'occasion des réunions de travail en présence du consortium académique ULB-VUB, à qui l'étude a été confiée. Le comité d'accompagnement est composé de 11 représentants au total, issus des domaines du monde académique et spécialisés en gestion de crise. Les disciplines 1,3 et 4 du monde politique, deux gouverneurs et un bourgmestre, en font partie, ainsi que la direction générale sécurité civile. L'étude avance à un bon rythme. Le consortium a réalisé de très nombreuses interviews qualitatives portant sur la gestion de la crise des inondations auprès des personnes ressources, des acteurs clés de la gestion de la crise issues des disciplines 1,3,4 et 5, soit les zones de secours, la police, la protection civile et les acteurs concernés en charge de la communication. Le consortium a également mené des interviews auprès de la population concernée par les inondations dramatiques. Des résultats intermédiaires seront normalement disponibles dans le courant du mois de juillet. Il est prévu que le rapport final de l'étude soit finalisé dans le courant du mois de novembre 2022 et j'aurai certainement l'honneur d'en informer le Parlement. D'autre part, le rapport final de l'étude relative à l'impact de la réforme de la protection civile que vous évoquez est en fait attendu dans le courant du mois d'août de cette année, la notification du marché attribuant l'étude ayant été faite le 7 décembre de l'année dernière. En outre une des phases importantes de l'étude a été retardée. Il s'agit de l'enquête quantitative à l'adresse des principaux partenaires de la protection civile. Le taux de réponse de certaines catégories clés ayant été jugé faible par le comité de pilotage, il a été décidé de retarder quelque peu la clôture de cette phase pour permettre d'augmenter le taux de réponse en question. Cela a pour conséquence de retarder quelque peu le délai de remise du rapport final. Dès lors, je ne suis pas en mesure de vous annoncer mes conclusions sur le sujet. Lorsque mon administration aura reçu ce rapport final, elle me le transmettra accompagné de ses commentaires et observations. Sur cette base, je tirerai des conclusions dont je ferai évidemment part au Parlement, comme je m'y suis engagée. Compte tenu du calendrier, cela n'aura pas lieu avant la reprise de la session parlementaire en septembre.
Merci pour votre réponse, madame la ministre. Je ne vous cache pas ma stupéfaction quant au délai. Nous avions, lorsqu'il s'agissait de ces différentes études et évaluations, déjà trouvé que les délais étaient horriblement longs par rapport aux enjeux et à la récurrence probable de ce type d'événements, compte tenu du changement climatique notamment. Nous sommes très inquiets. D'une part, ces rapports doivent arriver à l'automne et, d'autre part, il faut, sur la base de ces rapports, tirer des enseignements et mettre en pratique des modifications de législation, etc. Cela aura donc pris un temps énorme. Dernièrement, il y a encore eu des inondations du côté de Hannut, qui ont fort affecté la population. Je suis toujours très perplexe par rapport au temps que prennent ces études, même si elles sont intéressantes. J'ai été interpellée par différents organes de sécurité qui me disent que le comité d'accompagnement ne comporte que des néerlandophones. Pouvez-vous confirmer cette information? Il aurait été décidé de ne pas prendre de francophones issus de la zone sinistrée parce qu'ils seraient juges et parties. Cela me semble hallucinant. Ce sont eux qui ont vécu les choses en direct. Les néerlandophones de ce comité n'ont pas de connaissance du terrain. Comment peut-on imaginer décliner des recommandations sur un terrain, ne fût-ce que géographique, qu'on ne connaît pas? Au mois de septembre, nous vous avons fait confiance et pensions que ce processus serait rapide. Nous sommes maintenant un an plus tard et rien n'a encore été mis en œuvre. Nous ne pouvons pas discuter d'un projet, rien n'a été concrétisé dans la législation, dans des arrêtés que vous auriez pu prendre pour améliorer la coordination des évacuations et les autres points qui avaient été soulevés. Je ne vous cache pas ma très grande déception devant le timing que vous venez d'annoncer et la lenteur à conclure relativement à plusieurs sujets, que – tout comme les services de secours – nous avons constatée depuis des mois.
Madame la ministre, voici maintenant deux mois que nous avons voté en séance plénière le texte accordant le droit de vote aux jeunes dès 16 ans pour les élections européennes. Aujourd'hui, il nous reste donc deux ans pour mettre en place le dispositif et sensibiliser les jeunes à ce nouveau droit. Dès lors, pouvez-vous me dire à partir de quand il sera possible à un jeune concerné de s'inscrire? Quel est le mode opératoire prévu pour l'inscription? L'inscription en ligne sera-t-elle disponible, et de quelle manière? Si oui, sera-t-elle toujours possible via la commune? Quel est le plan de communication prévu à ce sujet? De quelle manière allez-vous informer et sensibiliser les jeunes? Une lettre personnalisée pour chaque jeune concerné est-elle prévue? Des vidéos ou autres supports sont-ils envisagés? Quel est le rôle prévu pour les communes?
Monsieur Defossé, la proposition de loi a en effet été votée à la Chambre le 19 mai. Elle a ensuite été promulguée par le Roi le 1er juin et a été publiée hier au Moniteur belge. Comme vous le savez, le dernier article de cette loi en fixe l'entrée en vigueur au 1er mai 2023. Par conséquent, il est impossible à un jeune de s'inscrire avant cette date. Ce délai est notamment nécessaire pour permettre aux services concernés de prévoir l'enregistrement informatique de l'inscription dans le registre de la population. Les jeunes citoyens pourront alors s'inscrire, comme c'est le cas pour le citoyen européen, jusqu'à la date officielle d'arrêt des listes électorales, soit le 1er mars 2024, si l'élection du Parlement européen se déroule en mai de la même année. Concernant cette inscription, le SPF Intérieur travaille en ce moment au développement d'une application en ligne permettant aux jeunes électeurs de transmettre par voie numérique à leur administration communale leur demande d'inscription. De la sorte, un passage à ladite administration leur sera épargné. Toutefois, une inscription traditionnelle aux guichets de la commune sera, bien entendu, toujours possible. Une bonne diffusion de l'information vers ce public-cible est évidemment primordiale. Le plan de communication en la matière est en cours d'élaboration. À cet effet, mes services veillent à rencontrer les associations représentatives afin de recourir aux moyens de communication les plus adéquats. Cette campagne, dont le lancement est prévu en septembre 2023, soit lors de la rentrée scolaire, devrait notamment comporter – dans la limite des moyens budgétaires disponibles – la transmission d'un courrier aux jeunes concernés, des supports pédagogiques à l'intention des établissements scolaires qui le souhaitent ou bien encore la réalisation d'une campagne via les réseaux sociaux. Cette communication sera répétée pour veiller à sensibiliser au maximum le public cible. Les communes qui, comme prévu par loi, recevront les demandes d'inscription des jeunes pourront diffuser les informations nécessaires via leur site web ou le périodique de la commune.
Oui, c'est important, mais le délai est court. On le sait! Or, nous devrons faire un travail de fond pour sensibiliser et convaincre les jeunes de voter et leur expliquer comment cela doit fonctionner. Nous disposerons d'un an pour le faire. C'est réalisable. La communication devra commencer au plus tôt, du moins la préparation. Pour le reste, je vous encourage tous à faire ce travail de sensibilisation dans votre quotidien.
Zoals ik reeds aangegeven heb in antwoord op de actuele vragen in de plenaire vergadering van vorige week, betreur ik ten zeerste de recente incidenten in en rond een aantal recreatiedomeinen. Wij kunnen uiteraard niet tolereren dat het plezier van vele jongeren en families verstoord wordt door een kleine groep relschoppers. Ik heb dan ook nog voor de recente incidenten zich voordeden een aantal concrete maatregelen genomen om de lokale overheden en de uitbaters van recreatiedomeinen meer slagkracht te geven om de veiligheid in de recreatiedomeinen te waarborgen. Daartoe publiceerde ik, zoals u weet, een rondzendbrief met zowel preventieve als repressieve maatregelen om de overlast zoveel mogelijk te vermijden. Eén daarvan is werken met een capaciteitsbeperking en met een reservatiesysteem. Wij weten dat het beperken van het aantal bezoekers een positieve invloed heeft op het beheersen van overlast. Zo heeft het recreatiedomein De Nekker recentelijk beslist te voorzien in een capaciteitbeperking, maar ook in een verplichte reservatie, om overlast te vermijden. Daarnaast kunnen de burgemeesters, zoals voor andere feiten, een plaatsverbod opleggen bij verstoring van de openbare orde. Wij hebben dat plaatsverbod vorig jaar al doen opnemen in de ANG, zodat elke politie-inspecteur onmiddellijk kan controleren of er een plaatsverbod is en of de betrokkene moet worden geweerd uit het recreatiedomein. Het reservatiesysteem van De Nekker bijvoorbeeld, staat wel los van de ANG. Die informatie kan niet zonder meer gedeeld worden. Daarnaast houden de Spoorwegpolitie en Securail ook toezicht in de Brusselse stations, zowel fysiek als via camerabewaking. Wanneer grote groepen jongeren zich met de trein naar Mechelen begeven, zal de Spoorwegpolitie, maar ook Securail, aan de politiezone Mechelen-Willebroek informatie kunnen doorgeven met het oog op verder toezicht en opvolging. Daarnaast heeft de politiezone Mechelen-Willebroek afspraken gemaakt met de federale politie inzake de aanwezigheid van politie in de stations en in het recreatiedomein, zowel in burger als in uniform. Daarnaast zal de politiezone naast de reguliere aanwezigheid in extra inzet voorzien in de stations in de buurt van De Nekker, en ook in de onmiddellijke omgeving van De Nekker, om eventuele overlast op te sporen. Periodiek zullen er ook gerichte acties plaatsvinden tegen mogelijk druggebruik in het recreatiedomein. Uiteraard kan bij eventuele problemen ook een vraag om versterking worden gericht aan de federale politie om in bijkomende hulp en bijstand te voorzien. U had het over preventie en preventiewerkers. In de eerste plaats gaat het om de preventiediensten van de steden en de gemeenten. Die personen hebben geen handhavingbevoegdheid. De preventiewerkers kunnen de jongeren aanspreken vanuit hun expertise, en ze uiteraard ook sensibiliseren en wijzen op hun ongepast gedrag in het recreatiegebied. Op die manier volgen zij dit op. Ik wil in verband daarmee nog onderstrepen dat er een verschil is tussen recreatiedomeinen en voetbalstadions, die veel beter zijn afgeschermd en waar de toegangscontrole veel eenvoudiger is, aangezien daar vaak maar een beperkt aantal ingangen zijn. Niet alle recreatiedomeinen zijn daarentegen omheind. Wanneer men spreekt over kustgebieden, komt men al helemaal in ander vaarwater terecht. Niet alle recreatiedomeinen worden door hetzelfde type uitbater uitgebaat. Soms zijn het publieke entiteiten, soms zijn het private entiteiten. Daarom is het vandaag niet mogelijk om die gegevens zomaar te delen tussen de verschillende uitbaters, want daar is immers een wettelijke basis voor nodig. Het is nog maar de vraag hoe dat omschreven zou kunnen worden. Ik blijf zoeken naar bijkomende instrumenten om de lokale besturen en de uitbaters te ondersteunen in hun strijd tegen die overlast. We moeten daarbij uiteraard rekening houden met het huidige wettelijke kader.
Dank u wel, mevrouw de minister. Ik was een beetje verbaasd dat collega Demon vorige week tijdens de plenaire vergadering sprak over een zwarte lijst met amokmakers, die tussen de verschillende recreatiedomeinen zouden moeten worden overgedragen, zoals een stadionverbod. Waarom was ik daarover verbaasd? Dat was niet omdat het een goed idee was van de heer Demon. Hij heeft namelijk wel vaker goede ideeën. Ik was wel verbaasd dat hij het voorstel voor resolutie al mee had ondertekend en dat die resolutie nota bene op 16 juni 2020 goedgekeurd werd in het Parlement. Ik heb hem die vraag gesteld en het bleek dat hij dat even was vergeten. Ik heb hem die tekst nog eens doorgestuurd. Het klopt dat een recreatiedomein niet kan worden gelijkgesteld aan een voetbalstadion. Het is misschien moeilijker te beveiligen dan een voetbalstadion, maar dat betekent niet dat het onmogelijk is. Die directies zijn zelf vragende partij en daarom zou men kunnen overwegen om vrijwillig in te tekenen op dergelijk systeem van het lezen van de identiteitskaart. Indien men op de lijst van amokmakers staat, dan wordt men, in overeenstemming met het stadionverbod, gedurende een periode van 3 maanden tot 5 jaar geweerd uit die recreatieparken en zelfs een perimeter daarrond. De recreatiedomeinen die de moeite doen om hun domein te omheinen, zouden op die manier geholpen kunnen worden. Dat is mijn advies. Ik verzoek u om die resolutie zeker en vast nog eens na te lezen. We hebben die trouwens samen geschreven met de directies van onder andere De Ster en Redfed. Het is de moeite waard en er werd al enig werk verricht.
Mevrouw de minister, ik wil graag een aantal zaken duidelijk krijgen. In welke extra maatregelen is er voor de kust voorzien? Ik kan me voorstellen dat gouverneur Carl Decaluwé ook al bij u is geweest. Met mijn vraag wil ik niet suggereren dat u alles moet overnemen. Natuurlijk hebben de lokale besturen daarin absoluut hun verantwoordelijkheid en heeft de gouverneur een coördinerende rol. Maar als het echt fout loopt en het lokale niveau kan het niet aan, welke federale steun is er dan beschikbaar? Ik hoorde ook dat bijvoorbeeld Knokke-Heist samenwerkt met de Nederlandse politie, voor als er amok is van Nederlandse jongeren die de grens oversteken. Er doen allerlei zaken de ronde. Daarom wilde ik u vragen wat er al voorzien is en welke extra steun u kunt voorzien vanuit de federale politie.
Mevrouw Ingels, er is inderdaad veel overleg geweest, niet alleen ter voorbereiding van de zomer van dit jaar, maar ook vorig jaar al. Het overleg was constructief en die feedback hebben we ook gekregen van onder meer de gouverneur. We hebben dit alles nu tijdig en gestructureerd besproken. Er is natuurlijk geen onbeperkte reserve van federale politie-inspecteurs die uitgestuurd kunnen worden naar de kust. Dat horen we ook in Knokke. Ze hebben daar maar 90 graden waarbinnen ze kunnen rekruteren, want ze hebben de grens met Nederland en de grens van de kust. Omdat er ook veel Nederlandse jongeren daarheen afzakken, in het bijzonder midden juli, werken zij op die manier samen. Dat houdt zeker steek. De extra steun voor de kustzones tijdens de zomermaanden gebeurt in principe met detacheringen vanuit de federale politie en de operationele politiemedewerkers, waarbij in het voorjaar van dit jaar al naar de behoeften van de zones werd gevraagd. Die detacheringen gebeuren door de diensten van de federale politie, vanuit de federale en de lokale politie. Zoals u misschien weet, sturen sommige lokale zones ook mensen naar de lokale zones aan de kust. Vanuit de federale politie wordt er een versterking geleverd van 28 operationele politiemedewerkers. De directeur-coördinator van West-Vlaanderen heeft die 28 mensen volgens een bepaalde verdeelsleutel toegewezen aan de zeven kustzones, waarbij daarnaast uiteraard bij calamiteiten of bij bepaalde incidenten de kustzones ook een beroep kunnen doen op de nationale reserve en andere gespecialiseerde steun, zoals de luchtsteun of de cavalerie. Bovendien zal de federale politie gespecialiseerde steun leveren met zes ruiters. Dat was trouwens vorig jaar ook al het geval. Daarnaast zal de spoorwegpolitie zich in het bijzonder richten op groepjes amokmakers. Ze zal daarbij nauw samenwerken met de NMBS en Securail, die in principe in eerste instantie verantwoordelijk zijn voor de veiligheid op hun treinen en voor de openbare orde. Wanneer er goed weer wordt voorspeld, met eventueel als gevolg daarvan ook extra overlast, zal de spoorwegpolitie haar aanwezigheid in de grote stations en op de risicolijnen verder uitbreiden. De lokale politiezones staan in principe in voor de veiligheid in de stations aan de kust, maar de spoorwegpolitie zal dus voor extra versterking zorgen.
Mevrouw de minister, ik hoop samen met u dat het rustig blijft aan de kust.
Ik verwijs naar de schriftelijke versie van mijn vraag.
Op 28 januari 2022 hebben we een tussentijds voorwaardelijk akkoord bereikt over het eerste, kwantitatieve luik. Nu lopen de onderhandelingen over het kwalitatieve luik. In een eerste fase werd er dit voorjaar, op basis van voorstellen van de geïntegreerde politie en de verwachtingen van de syndicale partners een keuze gemaakt voor de aan te pakken punten in het kader van het kwalitatieve luik. Vervolgens werd er voor elk thema een ontwerptekst opgesteld. Die tekst is intussen driemaal formeel op de onderhandelingstafel gelegd, met name op 12 mei, 1 juni en 16 juni en er is al een volgende vergadering gepland. Ik hoop dat u begrijpt dat ik momenteel niet zal ingaan op de details van de lopende vraagstukken om de onderhandelingen zo sereen mogelijk te laten verlopen. Ik kan u wel nog meegeven dat het globale voorstel voor het kwalitatieve luik dertien punten omvat. Daarbij is er een evenwichtige verdeling gemaakt tussen de punten die de overheid wil, met de federale en lokale politie enerzijds, en de punten die een antwoord moeten kunnen bieden op de eisen en verzuchtingen van de vakorganisaties, anderzijds. Het gaat onder meer om uitbreidingen van het pilootproject "eigen werving op maat", naar aanleiding van de vraag van de zones om zelf te kunnen rekruteren, om de aantrekkelijkheid van gespecialiseerde functies bij zowel de federale als de lokale politie, om de versoepeling van het systeem van sociale promotie en van de mobiliteitsregels, om de herziening van de opleiding voor gespecialiseerde functies, om de organisatie van 12-urige diensten en om het geweld tegen de politie. Alle dertien thema's maken momenteel het voorwerp uit van de lopende onderhandelingen. Er zal pas een akkoord zijn als alle partners rond de tafel met de punten kunnen instemmen. Het forum van het onderhandelingscomité voor de politiediensten doet momenteel zijn werk. Wij hopen dat de onderhandelingen verder voorspoedig verlopen. Het is alvast mijn intentie om de komende zomer met de teksten voor het kwalitatieve luik van de sectorale onderhandelingen te kunnen landen. Daarbij moeten we rekening houden met zomeragenda's. Ik reken ook op de vakbonden om dat akkoord mee te bewerkstelligen, omdat dat volgens mij kan bijdragen aan de aantrekkelijkheid van de politie en zo de rekrutering en het behoud van medewerkers kan vergemakkelijken.
Ik denk dat het goed is om te blijven te overleggen en de punten voor alle actoren evenwichtig uit te balanceren. Het toeval wil dat ik vandaag in een krantenartikel las dat het absenteïsme bij de politie hoger ligt dan in andere sectoren, zowel in aantal personen, frequentie als aantal dagen. Ik denk dat daar rekening mee moet worden gehouden bij de verdere besprekingen. In het artikel is sprake van een absenteïsme van 3.600 agenten op de 48.000. Dat is toch wel aanzienlijk en des te erger in het licht van de moeizame rekrutering en de uitstroom. U zou eens moeten nagaan waarom het absenteïsme zo hoog is.
Mijnheer Metsu, met betrekking tot uw eerste vraag over de begrotingscontrole van 2022 kan ik u meedelen dat het inderdaad zo is dat de ministerraad op 3 juni een voorontwerp van wet tot wijziging van artikel 69 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State heeft goedgekeurd. Die wetswijziging voorziet in een substantiële uitbreiding van het personeelskader van de Raad van State. De budgettaire kost voor de uitbreiding van het personeelskader is opgenomen in de begroting bij de laatste begrotingscontrole. De bijkomende middelen voor de Raad van State gaan uitsluitend en integraal naar die personeelsuitbreiding. De werkzaamheden van de Raad van State zijn immers in grote mate people's business. Vorige week heb ik het gunstige advies ontvangen van de afdeling Wetgeving van de Raad van State met betrekking tot de voorgestelde wijziging van het artikel 69. U vraagt naar de timing voor de indiening van het wetsontwerp. Ik kan bevestigen dat het nodige is gedaan om het wetontwerp bij het Parlement in te dienen. De ministerraad heeft daarnaast op 3 juni akte genomen van de voorstellen en krachtlijnen met betrekking tot de inhoudelijke hervorming van de afdeling Wetgeving en de afdeling Bestuursrechtspraak. De ministerraad heeft mij belast met de uitwerking van regelgevende teksten voor die inhoudelijke hervorming. Die voorstellen beogen in het bijzonder het verkrijgen van een meer efficiënte en kwaliteitsvolle beslechting van alle bestuursgeschillen en een optimalisatie van het wetgevend proces, met de adviesverlening door de afdeling Wetgeving. Er wordt beoogd om dit voorstel tot wetswijziging met kwalitatieve, inhoudelijke bijsturingen in het najaar bij het Parlement in te dienen. U weet dat we in het kader van de sectorale onderhandelingen over het kwantitatief luik ook een protocolakkoord hebben afgesloten met twee van de vier vakorganisaties over de NAVAP. In die context heb ik aan het CCGPI gevraagd om voorstellen te formuleren met betrekking tot een eindeloopbaanbeleid waarin mijn inziens vijf doelstellingen moeten zijn vervat. Ten eerste gaat het om de responsabilisering van de organisatie om tijdig in voldoende aangepaste functies te voorzien en om dat waar mogelijk, op basis van het aantal personeelsleden dat aan de voorwaarden van de NAVAP voldoet in de verschillende korpsen van de GPI, in kaart te brengen. Ten tweede gaat het om het openstellen van aangepaste functies voor de betrokken doelgroep binnen de GPI en in eerste instantie binnen de eigen dienst of het eigen korps maar mogelijk ook daarbuiten. Ten derde gaat het om het verduidelijken van de voorziene activeringsmaatregelen in het statuut die als een onderdeel van een eindeloopbaanbeleid kunnen worden beschouwd. Ten vierde is er het inzetten op het telewerkbeleid op maat van de betrokken personeelsleden. Ten vijfde gaat het om het opzetten van een driemaandelijkse monitoring en rapportering om nauwgezet de evolutie van de non-activiteit en de opnames van aangepast werk en activeringsmaatregelen op te volgen en waar nodig bij te sturen. Ik heb namelijk vastgesteld dat dit nog niet zo helder in kaart wordt gebracht. Daarnaast hebben we de syndicale partners in het kader van het kwalitatieve luik van de sectorale onderhandelingen ook gevraagd naar een activeringsbeleid voor het personeel voor wie het einde van de loopbaan nadert, om daarvoor meer faciliterende maatregelen te voorzien. De bedoeling is om hen gemotiveerd en comfortabel aan het werk te houden, ervan uitgaand dat iedereen de organisatie blijvend wil dienen en niet per se zo vroeg mogelijk met pensioen wil gaan. We realiseren ons natuurlijk dat het politieberoep specifiek en veeleisend is, dat er veel verschillende diensten zijn bij de federale en de lokale politie en dat die niveaus autonoom zijn, maar ook afhangen van verschillende overheden, waardoor er dus ook een impact is van die lokale autonomie en van de bevoegdheden. Toch lijkt het opportuun om een algemeen kader inzake hrm-beleid op te stellen, waarbij rekening wordt gehouden met de verschillende generaties van medewerkers die er werkzaam zijn. Dit maakt eveneens deel uit van het kwalitatieve luik van de lopende sectorale onderhandelingen. We hopen op dit gebied de komende weken vooruitgang te boeken. Mijnheer Metsu, u had ook nog een vraag over de kritiek van het Rekenhof. Vorig jaar werd specifiek voor i-Police een bijkomend budget van 79,3 miljoen euro toegevoegd aan de budgetten in het kader van het herstel- en transitieplan. Dat gebeurde via een bijblad bij de begroting. Daarnaast zullen eventuele onderbenuttingen in de personeelskredieten overgeheveld worden voor de periode 2022-2024. Die bedragen zijn uiteraard nog niet gekend en zullen pas later in het jaar kunnen worden bepaald. Het project i-Police wordt slechts zeer gedeeltelijk gefinancierd met mogelijke onderbenuttingen op personeelskredieten. Het gros van het budget is voorzien via reguliere begrotingskredieten. Het Rekenhof wees mijns inziens terecht op een belangrijk element dat nog niet in deze budgetcontrole is opgenomen, namelijk de extra beleidsenveloppe van 70 miljoen euro. Zoals u weet, en zoals ook uitvoerig besproken in het kader van discussies over de federale gerechtelijke politie, heeft de ministerraad op 17 juni mijn voorstel voor de verdeling van die bijkomende middelen binnen de extra beleidsenveloppe goedgekeurd, waarbij onmiddellijk ook invulling werd gegeven aan de toekomstige budgetten van 90 en 100 miljoen euro voor respectievelijk 2023 en 2024, zodat die bijkomende middelen voor 2023 onmiddellijk in de begroting kunnen worden ingeschreven en dus niet langer op de interdepartementale provisie moeten blijven staan. Op die manier wordt tegemoetgekomen aan de kritiek van het Rekenhof, waaraan wij ondertussen dus geremedieerd hebben. Dergelijke kritiek willen we ook voorkomen in de volgende jaren.
Perfect, dat is heel goed nieuws, in die zin dat het op die manier veel duidelijker is.