Mevrouw Jadin heeft laten weten dat ze niet kan komen.
Madame la présidente, monsieur le secrétaire d'État, nous avons appris le 8 mars 2016 qu'en décembre dernier, le centre chargé de veiller au respect des droits fondamentaux des migrants a porté plainte contre l'État belge auprès de la Commission européenne car il constate trois manquements au règlement Dublin Ill. Myria vous reproche de ne pas distribuer une information correcte aux demandeurs d'asile (article 4), de placer en centre fermé des migrants dûment enregistrés dans d'autres pays de l'UE (article 28) et enfin d'expulser des personnes qui ont introduit un recours contre un ordre de rapatriement (article 27). Myria annonce ne pas viser une condamnation du gouvernement, mais veut vous forcer à mettre la législation en conformité avec les règles européennes. Monsieur le secrétaire d'État, mes questions sont les suivantes. Quelles mesures concrètes mettez-vous désormais en œuvre pour offrir une information correcte aux demandeurs d'asile? Est-ce que cette plainte de Myria est de nature à vous faire abandonner vos initiatives d'adresser des lettres mentionnant des informations approximatives aux candidats à l'asile comme vous l'avez fait encore récemment à l'égard des Irakiens? Combien de personnes sont-elles actuellement emprisonnées en centres fermés alors qu'elles sont dûment enregistrées dans un autre pays de l'UE? Combien l'ont été pour les années 2014 et 2015? Combien des personnes qui ont introduit un recours contre un ordre de rapatriement ont été effectivement expulsées cette année? Combien l'ont été pour les années 2014 et 2015?
Mevrouw de voorzitter, ik wil mij allereerst verontschuldigen voor mijn laattijdigheid. Ik probeer altijd op tijd en zelfs te vroeg in de commissie te zijn, maar het is vandaag niet gelukt. Voor koningin Rania, de enige hoop op het vlak van vrouwenrechten in het Midden-Oosten, wil ik graag twee kilometer door Sint-Joost-ten-Node wandelen. Ik heb mijn migratiebad voor vandaag al gehad.
U hebt haar toch gezien?
Ik heb wellicht veel Rania's gezien in Sint-Joost-ten-Node, maar dat waren er met hoofddoek, niet zonder. Honorables membres, j'ai l'honneur de vous communiquer les informations suivantes. Je tiens à souligner que les lettres que j'adresse aux demandeurs d'asile visent surtout à les mettre en garde contre les trafiquants d'êtres humains. Depuis le 9 mars 2016, une nouvelle lettre d'information est distribuée aux demandeurs d'asile et aux candidats réfugiés qui se trouvent toujours en pré-accueil, dans l'attente de leur enregistrement. Dans cette lettre, j'insiste notamment sur la longue procédure d'asile, le caractère temporaire du permis de séjour pour les réfugiés, ainsi que sur la longue procédure de regroupement familial. L'Office des Étrangers respecte bien le règlement Dublin III, comme je l'ai dit, il y a une semaine. L'objectif de la lettre d'information aux candidats réfugiés est aussi d'attirer leur attention sur les conséquences possibles de l'introduction d'une demande d'asile dans plusieurs pays. Le nombre d'enfermements de personnes relevant du règlement Dublin III est très faible par rapport au nombre de personnes donnant lieu à une réponse positive: un hit dans Eurodac. M. Hellings, ce nombre est donc très réduit. Het is een klein aantal en de laatste weken gebeurt dat ook niet meer. Je vous demanderai de bien vouloir respecter le Règlement de la Chambre et de déposer une question écrite pour obtenir des informations sur les chiffres. Dat is artikel 122b. Nogmaals excuses voor mijn laattijdigheid.
Madame la présidente, monsieur le secrétaire d'État, une excellente piste cyclable relie Saint-Josse et le centre-ville. Je vous la conseille. Je l'emprunte régulièrement. Il y a peut-être beaucoup de Rania à Saint-Josse, mais je pense qu'il y a aussi beaucoup plus d'espoir au Moyen-Orient que la reine de Jordanie.
[[…]]
Oui, je vous en citerai. Sur le fond, je déposerai une question écrite pour obtenir les chiffres. Vous dites que les lettres visent à expliquer la situation. Je pense que non: les lettres que vous écrivez (il y en a eu trois différentes à mon souvenir, en arabe, en anglais, en français et en néerlandais) visent non pas à les informer mais à les dissuader d'introduire une demande d'asile, alors qu'ils sont à un stade de pré-accueil. Je pense que c'est très clairement votre objectif, un objectif politique, qui n'est pas le mien, mais c'est votre objectif. Vous vous vantez, comme votre prédécesseur, de mener une politique ferme et humaine. Vous devez aussi mener une politique juste et, visiblement, c'est ce que vous dit Myria, votre politique ne respecte pas des articles essentiels (articles 4, 27 et 28) du règlement de Dublin. Nous verrons ce que les cours et tribunaux vous répondront, ainsi qu'à Myria. Je vous incite en tout cas à insister sur la dimension juste de cette politique d'asile.
Mijnheer de staatssecretaris, ik weet dat het niet de gewoonte is om vragen te stellen over individuele gevallen. Dat is al zeker niet mijn gewoonte, maar u zult begrijpen dat ik niet anders kan. De zelfverklaarde democraten beweren, enerzijds, dat zij volledige klaarheid willen scheppen over alles wat met de aanslagen in Brussel en Zaventem te maken heeft, anderzijds, hebben zij beslist dat alleen de partijen met boter op het hoofd in de onderzoekscommissie mogen zetelen. Ik ben dus verplicht om de vragen die ik daar had willen stellen, op een andere manier te stellen. Deze vraag lijkt mij belangrijk. Bij een huiszoeking, op zoek naar Abdeslam, is de Algerijn Mohamed Belkaïd door een sluipschutter gedood. Na de aanslagen hebben wij in een gezamenlijke commissievergadering al een heel klein beetje uitleg gekregen. Daar heeft minister Geens bevestigd dat die Algerijn al bekend was bij de politie. In 2014 werd hij in dit land opgepakt, naar aanleiding van een diefstal. Het ging dus om een illegaal die criminele feiten pleegde. Kreeg hij toen een bevel om het grondgebied te verlaten? Zo ja, werd daar gevolg aan gegeven? Werd gecontroleerd of er gevolg gegeven werd aan dat bevel? Werd hij in een gesloten centrum opgesloten om het land te worden uitgezet? Werd hij effectief het land uitgezet?
Het gaat inderdaad over een persoonlijk geval, mijnheer de staatssecretaris, maar ik laat het aan u over.
Ik wil daar wel op ingaan. Ik ben zelfs al in de plenaire vergadering ingegaan op een individueel dossier, mevrouw de voorzitter, na een vraag van mevrouw Matz. Ik dacht dat toen in principe niet te doen en daarvoor het Kamerreglement in te roepen, maar de voorzitter van de Kamer heeft mij terechtgewezen. Het zou niet gelden voor dossiers die in de media aan bod komen. Dit dossier is ook in de media besproken. Ik vind uw vraag bijzonder relevant en interessant, mevrouw Pas, ik zal u dus antwoorden. Het is niet alleen interessant om te vragen wat er met de mensen van de aanslagen gebeurt. Het is soms ook heel interessant om te weten om welke nationaliteiten het gaat en wanneer zij juist welke nationaliteit gekregen hebben. Ik geef dat gewoon mee ter suggestie. Op 7 maart 2014 werd door de SPC Metro, de spoorwegpolitie van de Brusselse metro, inderdaad een administratief verslag opgemaakt voor de betrokkene, op basis van een poging tot diefstal. Het werd doorgestuurd naar de Dienst Vreemdelingenzaken. Op 7 maart 2014 was er absoluut geen sprake van radicalisering of betrokkenheid bij terrorisme. De Dienst Vreemdelingenzaken gaf een bevel het grondgebied te verlaten en leverde bijkomend een inreisverbod van drie jaar af aan de betrokkene. Hij diende dus gevolg te geven aan dat bevel. De betrokkene werd niet opgesloten in een gesloten centrum, spijtig genoeg, aangezien hij afkomstig is van Algerije. Algerije is een taaie klant wat betreft verwijderingen. Dat frustreert u – en mij minstens evenveel –, maar het is nu eenmaal een realiteit. Wij doen verwijderingen naar Algerije, maar veel te weinig. Wij zijn constant in gesprek met Algerije. Ik ontvang de Algerijnse ambassadeur en de Algerijnse consul-generaal morgen om 10 uur op mijn kabinet. Ik hoop dat deze nieuwe consul iets welwillender zal zijn om laissez-passers af te geven voor onder andere dieven die zonder verblijfstitel in België verblijven en opgepakt zijn door de politie. Spijtig genoeg is dat niet altijd mogelijk. Er was een gebrek aan elementen om de betrokkene meteen te identificeren, waardoor de verwijdering een lang en bijzonder moeilijk proces zou worden. De verblijfplaats van de betrokkene was niet bekend. Daarna is de betrokkene ook nergens meer geïntercepteerd. Het ging om een eenmalige interceptie. De DVZ was niet op de hoogte van het feit dat er geen gevolg gegeven was aan het bevel. Ik geef toe dat ik hem liever had opgesloten en stante pede verwijderd. Mevrouw Pas, ik kan u zeggen dat de regering heeft beslist het aantal opvangplaatsen in de gesloten centra sterk te verhogen. Tegen 1 juni zal de capaciteit met 50 % gestegen zijn, op 18 maanden tijd. Dat is nog onvoldoende. Ik volg volledig de opinie van mijn directeur-generaal, die pleit voor meer dan 1 000 opvangplaatsen. Dat ligt ter bespreking bij de regering. Ik hoop de Kamer daar deze week of volgende week meer nieuws over te kunnen geven. De betrokkene was toen alleszins niet bekend voor radicalisering of terrorisme. Wie bekend staat voor radicalisering of terrorisme, wordt wel opgepakt door de politie en opgesloten in een justitiehuis of in een gesloten centrum. Wij proberen ze te allen prijze het land uit te zetten. Dat doen wij maandelijks, dat mag u geloven. Spijtig genoeg was het in dit geval niet zo, dat is klaar en duidelijk. Ik verhul niets. Als u nog vragen hebt over andere dossiers, staat het u altijd vrij die te stellen, zeker over de nationaliteit.
Ik dank de staatssecretaris voor zijn klaarheid in dezen. Ik vind het bijzonder wrang te moeten vaststellen dat agenten en manschappen van speciale eenheden die hun leven riskeren bij zulke huiszoekingen, dat doen voor mensen die niet eens meer in het land hadden mogen zijn. U zegt dat er geen aanwijzingen waren dat het een terreurverdachte betrof. Dat neem ik aan, maar men zou systematisch alle criminele illegalen moeten verwijderen. Het is een bevestiging van hetgeen wij al jaren zeggen, dat het bevel om het grondgebied te verlaten, niet meer is dan een vodje papier dat ze als identificatiebewijs gebruiken. Wat is het inreisverbod van drie jaar waard als ze niet eens het land verlaten? U verwijst naar de opvangcapaciteit van de gesloten centra, die nu in juni terug een beetje omhoog gaat.
Fors.
U komt van heel erg weinig. Dus het is niet moeilijk om fors te stijgen. U zit u op de capaciteit waar staatssecretaris Wathelet zat in 2007. Toen zei u van op de oppositiebanken aan staatssecretaris Wathelet dat dit veel te laag was. Toen hadden we niet eens…
(…)
De instroom is intussen ook bijzonder sterk omhoog gegaan. Het is dus meer dan nodig om op dat vlak een tandje bij te steken, zodat alle criminele illegalen ook effectief kunnen worden verwijderd en een bevel om het grondgebied te verlaten niet louter als identificatiebewijsje wordt gebruikt.
Mijnheer de staatssecretaris, in het kader van het Europese asielbeleid werd een afspraak voor resettlement van vluchtelingen gemaakt. Voor ons land betekent dit dat er in 2015 en 2016 550 plaatsen zouden worden ingevuld. In 2015 werden uiteindelijk 250 plaatsen niet ingevuld. Worden deze resterende plaatsen in 2016 opgenomen? Wat is de stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van het programma voor resettlement voor 2016? Hoeveel plaatsen werden reeds ingenomen en vanuit welke landen zijn deze mensen afkomstig? Zullen de 250 niet-ingevulde plaatsen van 2015 dit jaar worden ingevuld? Dat zou betekenen dat tegen eind 2016 in totaal 800 mensen zouden worden herhuisvest - 250 van vorig jaar en 550 voor dit jaar. Kunt u dat bevestigen? Hebt u reeds afspraken gemaakt in verband met de selectie van de nog resterende plaatsen? Hoe zal dat gebeuren? Over welke doelgroepen gaat het?
Mevrouw de voorzitter, mijnheer de staatssecretaris, dit is een mondelinge vraag in opvolging van een vrij uitgebreide schriftelijke vraag, waarin ik alle cijfers vanaf 2014 heb opgevraagd. Ik heb dat gedaan omdat er de voorbije jaren, dus vanaf 2014, heel veel beloftes werden gemaakt omtrent hervestiging. De werkelijke aantallen hervestigingen van oorlogsvluchtelingen lagen echter keer op keer een pak lager. Er is dus nog niet veel werk gemaakt van die hervestigingen. Voor 2016 is er opnieuw een belofte gedaan, met name 550 hervestigingen. Hoe zult u dit engagement waarmaken? Wat is de stand van zaken tot op heden? Welke verklaring hebt u voor het feit dat de beloftes tot nu toe niet werden nagekomen?
Mevrouw de voorzitter, mijnheer De Vriendt, in 2014 is dat wel allemaal gebeurd, weliswaar in 2015. Wat u beweert, is dus incorrect. Op 2015 zit inderdaad een vertragingseffect. Dat ligt niet aan ons, zoals ik u vorige week duidelijk heb gemaakt. Het klopt dat er vaak een vertragingseffect zit op de pledges voor hervestiging, enerzijds, en op de effectieve aankomsten, anderzijds. Dit afdoen als “onvervulde beloftes” is echter zowel feitelijk als intellectueel incorrect. Hervestiging is een proces van verschillende stappen, waarvan er slechts een aantal door mij of mijn diensten gecontroleerd worden. Eerst en vooral zijn we afhankelijk van UNHCR voor het aanleveren van de preselectie van dossiers. Vervolgens dient er een selectiemissie georganiseerd te worden door het CGVS, waarbij ook de nodige screenings kunnen gebeuren. Fedasil organiseert een culturele oriëntatiemissie. Tenslotte, zijn we ook afhankelijk van de IOM voor de praktische reisafspraken in het land van toevlucht voor de nodige faciliteiten. De afgelopen maanden hebben op deze wijze verschillende hervestigingsoperaties vertraging opgelopen. Er waren problemen met de aflevering van exitdocumenten in Turkije. De hervestiging van Congolese vluchtelingen uit Burundi diende te worden uitgesteld wegens de veiligheidssituatie daar. Ook de overbezetting van ons opvangnetwerk eind 2015 zorgde voor problemen. Ik hoop dat u daar begrip voor hebt. Ik wil echter benadrukken dat het hier steeds ging om uit- maar geen afstel. In 2016 werden tot op heden 63 Syrische vluchtelingen uit Libanon hervestigd. In de komende weken staan er verschillende aankomsten gepland van Syrische vluchtelingen, meer bepaald 141 uit Libanon, 23 uit Jordanië, 14 uit Irak en 24 uit Egypte. Het is inderdaad zo dat in 2015 het quotum een aantal keren werd verhoogd, maar dat de operationele uitwerking en geplande aankomsten deels naar 2016 werden doorgeschoven, als gevolg van de zeer sterke toename van het aantal reguliere asielaanvragen in de tweede helft van 2015 in België. In 2015 werden echter ook humanitaire visa afgeleverd aan ruim 250 Syriërs. Ik wil nog even herhalen dat, als u praat over legale toegangswegen tot Europa of België, er in de Belgische geschiedenis nog nooit zoveel humanitaire visa zijn afgeleverd als onder mijn bewind, onder deze regering. Ook zijn er nog nooit zoveel hervestigingen gebeurd als onder deze regering en zijn nog nooit zoveel veilige toegangspoorten en visa afgeleverd via een veilige weg, met name een luchtbrug, als onder deze regering, onder mijn bewind. Wees dus voorzichtig met uw beweringen. Voor sommigen zal het natuurlijk nooit genoeg zijn, dat is wel duidelijk. Over een paar weken zullen bijna alle Syrische vluchtelingen, geselecteerd in 2015, in België aangekomen zijn. Voor de verdere uitwerking van het programma in 2016 heb ik de opdracht gegeven aan mijn administraties om alvast de hervestiging van 250 Syriërs uit Turkije, 100 Syriërs uit Libanon en 50 Congolese vluchtelingen uit de regio voor te bereiden. Wat de hervestiging vanuit Turkije betreft, die ook deel uitmaakt van de gemeenschappelijke Europese engagementen in de deal met Turkije, werden bij UNHCR reeds de eerste dossiers opgevraagd. De VN-vluchtelingenorganisatie zal deze dossiers ten vroegste eind deze maand kunnen bezorgen. Daarna zullen wij de procedures opstarten om deze mensen zo snel mogelijk naar België te laten afreizen en hier te verwelkomen in onze asielcentra. Als ze tenminste worden opgevangen in asielcentra, want opvallend bij resettlement is dat er vaak al opvang buiten de asielcentra voorzien is. Het zijn trouwens vaak familieleden. Verdere aanpassingen aan de planning voor 2016 blijven natuurlijk mogelijk, afhankelijk van de internationale context en de verdere evolutie van het akkoord met Turkije. Mevrouw Lanjri, mijnheer De Vriendt, tenslotte wil ik alleen maar benadrukken dat als er vragen voor humanitaire visa zijn, u mij altijd weet te vinden in de Wetstraat 18.
Mijnheer de staatssecretaris, ik dank u voor uw antwoord. Uiteraard begrijp ik dat hervestiging een aantal fases moet doorlopen en dat het soms door externe omstandigheden niet loopt zoals gepland. Ik denk dat daaruit lessen kunnen worden getrokken, in de zin dat met sommige organisaties ook best op tijd wordt gestart. Er zijn zaken waaraan we niets kunnen verhelpen, zoals problemen met visa. Ik denk dat het vooral van belang is dat de hervestiging op spoor blijft en dat u stapsgewijs de afspraken blijft proberen na te komen. U hebt heel wat cijfers gegeven, kunt u bevestigend antwoorden op mijn vraag of het dan de bedoeling is om de 250 mensen die vorig jaar niet konden worden ingevuld aangezien er vertraging opzat, ook dit jaar te hervestigen? Dat zou betekenen dat we dit jaar de bedoeling hebben om 800 mensen te hervestigen. Ik heb niet alle cijfers opgeteld.
Wij zijn daarover aan het onderhandelen met UNHCR. De vraag is: waar? Op zich heb ik daarmee principieel geen probleem, maar wij zitten met relocatie en ressetlement. Wij zijn dat verhaal aan het bekijken.
Op zich is er dus geen probleem om de vorig jaar opgelopen achterstand dit jaar in te halen.
Mevrouw de voorzitter, mijnheer de staatssecretaris, het probleem is alleen dat die achterstand jaar na jaar oploopt, dat er sinds 2014 beloftes worden gedaan. U hebt zelf toegegeven dat het aantal hervestigingen in 2014 niet werd gerealiseerd, maar is opgeschoven naar 2015. Het probleem is dat de beloftes in 2015 ook niet zijn gehaald, dus ook dat schuift op. Het is één zaak om heel mediatieke beloftes te doen, met grote krantenkoppen tot gevolg, jaar na jaar wordt echter het aantal hervestigingen in het jaar waarvan sprake niet gehaald. Ik geef u nogmaals de cijfers zwart op wit. In 2014 bedroeg de belofte 100 hervestigingen waarvan er slechts 34 werden gerealiseerd. Het ging om 28 Syriërs en zes Congolezen. Het gaat hier om uw antwoord op mijn schriftelijke vraag. De rest werd dan misschien wel verschoven naar 2015, maar wat zien we in 2015? In 2015 was er de belofte van 800 hervestigingen – het aantal werd telkens verhoogd – waarvan er 276 werden gerealiseerd. Ook hier kan alles worden verschoven naar het volgende jaar, 2016. Ook in 2016 was er de nieuwe belofte van 550 hervestigingen met daarbovenop alles wat nog niet werd gerealiseerd in 2015 en misschien zelfs 2014. Kortom, het aantal loopt op en de kloof, tussen wat u belooft en wat in dat specifieke jaar wordt uitgevoerd, wordt alleen maar groter. U zegt dat er nog nooit zoveel hervestigingen werden doorgevoerd. U hebt er alleszins nog nooit zoveel beloofd. De oorlog in Syrië is bezig sinds 2011. Die oorlog is ongezien en de vluchtelingenstroom die hij op gang heeft gebracht is evenzeer ongezien. Het gaat om miljoenen mensen in de buurlanden Turkije, Libanon en Jordanië. U wijst op een aantal organisatorische problemen. Oké, maar dan lijkt het mij zaak, mijnheer de staatssecretaris, om alles vroeger en beter voor te bereiden. Er zijn genoeg vluchtelingen die wachten op een hervestiging. Pluk het laaghangende fruit. Neem de mensen die beschikbaar zijn, waarvan de omkadering efficiënt verloopt waar en de VN-vluchtelingenorganisatie al kort op zit. Er zijn genoeg mensen die kunnen en willen worden hervestigd. Het paar honderdtallen dat u per jaar realiseert, is uiteraard onvoldoende. Ik zeg heel klaar en duidelijk dat dit ruim onvoldoende is.
Mijnheer De Vriendt, kunt u afronden?
Ik rond af, mevrouw de voorzitter. Ik heb mijn vraag kort gehouden. Ik weet niet of u daarop hebt gelet.
Het is de bedoeling om vragen te stellen en niet om een monoloog te houden.
De kloof tussen beloftes en realisaties wordt alleen maar groter en dat valt alleen maar te betreuren, want hervestiging is een van de beste manieren om doden te vermijden op de Middellandse Zee of andere dodelijke routes.
Punt 6 van onze agenda is een aantal samengevoegde vragen, onder andere van de heer Vermeulen. Mijnheer De Vriendt, mag ik u vragen een paar minuten geduld te hebben? Ook de heer Calomne en mevrouw Gabriëls zijn niet aanwezig om hun vragen te stellen onder agendapunt 7. Mevrouw Jadin heeft gevraagd haar vraag nr. 10626 om te zetten in een schriftelijke vraag. Hetzelfde geldt voor vraag nr. 10696 van mevrouw Cassart-Mailleux. Van mevrouw Smeyers hebben we nog niets vernomen, ik stel voor af te wachten of zij nog opdaagt.
Mijnheer de staatssecretaris, sinds de aanpassing van de vreemdelingenwet, dus sinds februari van vorig jaar, met de wijzigingen die wij hebben aangebracht voor niet-begeleide minderjarigen is het mogelijk om zowel een asielaanvraag te doen als een bijzonder beschermingsstatuut aan te vragen. Wij hebben daar toen heel bewust voor gekozen want dat is iets wat bij volwassenen ook al kan, twee procedures tegelijkertijd laten lopen. Voor niet-begeleide minderjarigen kan dat dus ook. Bij vorige vragen die ik gesteld heb is echter gebleken dat geen of zeer weinig mensen die dubbele procedure aanvragen. Het blijkt dat de administratie daar heel wat problemen mee heeft. Er is onduidelijkheid over de documenten die voor beide procedures moeten worden afgeleverd, bijvoorbeeld bijlage 38 bij een duurzame oplossing in het herkomstland en een verlengingsattest immatriculatie bij de niet-beslissing in asielprocedures. Is die onduidelijkheid intussen opgelost? Welke documenten zijn precies van toepassing? Is er bijvoorbeeld een voorkeur waarbij men zegt dat het meest voordelige statuut in principe eerst wordt gegeven aan de niet-begeleide minderjarige? Zou hiervoor nog bijkomend wetgevend werk nodig zijn? Kunt u het probleem oplossen via duidelijkheid te creëren en een instructie te geven aan de DVZ? De ervaring leert ook dat de DVZ nu vaak wacht met de beschermingsprocedure tot de asielprocedure eigenlijk afgelopen is. In de praktijk betekent dit — zo heb ik gehoord van de mensen op het terrein en van verschillende organisaties — dat wij niet realiseren wat wij met het wetsvoorstel bedoelden, namelijk een cumul van de twee procedures mogelijk maken. In de praktijk wacht men het eerst af en dat kan soms jaren duren. Een asielprocedure kan een jaar of twee aanslepen. Als men dan pas de beschermingsprocedure opstart, dan zit men terug in het systeem dat vroeger bestond, met alle negatieve gevolgen van dien. Een mogelijkheid zou er volgens mij in bestaan om bij deze praktijk wel degelijk rekening te houden met het verblijf voorafgaand aan de beschermingsprocedure. Men zou dan effectief vanaf de dag waarop men asiel aanvraagt de twee procedures moeten noteren en eventueel het ene na het andere doen maar de termijn wel laten meetellen vanaf de dag waarop betrokkene zich heeft aangemeld. Anders zijn er problemen indien de minderjarige ondertussen toch meerderjarig wordt, omdat de procedures soms heel lang aanslepen. Dat is trouwens ook voor een stuk te wijten aan het feit dat bepaalde jongeren nog lang moeten wachten op een voogd.
Mevrouw Lanjri, sinds onder andere uw wet van 26 februari 2015 mogen de niet-begeleide minderjarige vreemdelingen verscheidene procedures opstarten op hetzelfde ogenblik. De DVZ heeft slechts heel weinig aanvragen van dat type ontvangen. Principieel is het duidelijk dat welk ook het aantal ingediende aanvragen is er slechts één enkel verblijfsdocument kan worden afgegeven en niet één verblijfsdocument per procedure. Dat was, neem ik aan, ook niet de bedoeling tijdens de parlementaire bespreking. Dat is dus maar logisch. Bovendien is het voor sommige procedures die niet dezelfde doelstellingen hebben en/of niet dezelfde onderzoeksmiddelen bieden moeilijk of zelfs onmogelijk om ze samen voort te zetten. Zo bijvoorbeeld maakt de aanvraag van de vluchtelingenstatus het niet mogelijk in het land van oorsprong onderzoek te doen naar de ouders, wegens de bescherming die de aanvrager moet worden geboden tegenover zijn oorspronkelijke overheden, hoewel de procedure om te zoeken naar een duurzame oplossing juist is gebaseerd op onderzoek dat in het land van oorsprong moet worden verricht. Dat hebben de heren Roosemont en Van den Bulck ook tijdens de parlementaire bespreking duidelijk gemaakt en toen zij er niet waren heb ik het zelf ook gezegd namens hen. Deze moeilijkheden van gelijktijdig beheer zijn er daarentegen niet bij de cumulatie van andere procedures, zoals gezinshereniging en duurzame oplossing of aanvragen voor machtiging tot verblijf 9bis en duurzame oplossing. Andere procedures kunnen dus wel worden gecumuleerd. Daar is niet echt een probleem. Het is vooral moeilijk bij een asielaanvraag en een duurzame oplossing, omdat men voor de duurzame oplossing informatie nodig heeft van het land van herkomst en men vaak naar de ambassade moet gaan, terwijl de asielaanvraag dat net verhindert. Dat is dus niet altijd evident. Welke ook de ingediende procedures zijn en welk resultaat zij ook hebben, er wordt altijd rekening gehouden met de termijn die de jongere in België heeft doorgebracht als element van het onderzoek, onder al de andere gegevens, in het hoger belang van het kind. Daar wordt sowieso rekening mee gehouden. De meerderjarigheid van de jongere maakt alleen een einde aan de procedure duurzame oplossing, niet aan de andere procedures, waarbij de leeftijd van de persoon geen enkele rol speelt. De asielprocedure wordt dus uiteraard voortgezet als de betrokkene 18 jaar wordt en het onderzoek nog loopt.
Mijnheer de staatssecretaris, ik begrijp dat de opsporingstechnieken soms een belemmering vormen. Ik bedoel de opsporing die er bij de beschermingsprocedure is, met effectief nakijken of de ouders of familie nog leven. Dat men daar uiteraard voorzichtig mee moet zijn wanneer de persoon in kwestie asiel heeft aangevraagd, dat begrijp ik. Wij hadden ook de garantie gekregen, onder meer van UNHCR, Caritas en andere — die bespreking werd ook gevoerd — dat er toch methoden bestaan om daar voorzichtig mee om te gaan. Ik begrijp dat dit nog altijd moeilijk ligt. De oplossing bestaat er dus in dat een persoon die twee procedures heeft aangevraagd en ook al levert hij maar één verblijfsdocument af — waartegen ik geen bezwaar heb omdat men er ook geen twee moet afleveren — en voor wie de asielprocedure uitdraait op een “nee”, men voor de beschermingsprocedure wel degelijk rekening houdt met bijvoorbeeld de twee jaar die gepasseerd zijn maar gedurende dewelke betrokkene in het land was. Dat is van belang. Dat moet men ook laten meetellen voor de beschermingsprocedure zoals dat er vandaag ook in zit. U bevestigt mij dat dit gebeurt en dat is goed. Er moet vooral naar de voogden extra informatie gaan over de mogelijkheid om procedures te cumuleren. Zij weten dat niet allemaal, want zij doen het bijna niet.
Ik meen dat het interessant zou zijn om de cijfers op te vragen over niet-begeleide minderjarigen en erkenningen.
Die liggen vaak hoog, dat weet ik. Van sommige landen ligt het erkenningspercentage op 90 %, dat klopt.
(…)
Ik zal die vraag opnieuw indienen. Het is van belang dat wij de meest kwetsbaren, de jongeren, effectief de bescherming geven waaraan zij nood en waarop zij recht hebben. Wij pleiten niet voor misbruik van procedures, maar gewoon voor hetgeen waar zij recht op hebben. Vandaar dat het toch wel belangrijk is dat wij op zijn minst ook rekening houden met de termijn die zij hier in het land waren. Ik begrijp uit uw antwoord dat de diensten daar ook effectief rekening mee houden.
Bonjour monsieur le secrétaire d'État. J'aurais voulu effectivement faire le point sur les hotspots en Grèce et le personnel des centres Fedasil qui est envoyé là-bas. Vous l'avez déjà évoqué au sein de cette commission. Comment cela se passe-t-il? Est-ce qu'un accord de coopération a été passé entre la Belgique et la Grèce? Pouvez-vous me dire combien de personnes sont effectivement concernées par cette mesure? Comment ont-elles été sélectionnées? Sur base volontaire j'imagine. Quelles sont les conditions pour leur déplacement et leurs conditions de travail sur place? Pour combien de temps sont-elles envoyées en renfort en Grèce? Pouvez-vous également me décrire précisément quelle est la nature de leur tâche sur place? La Grèce peut-elle compter sur le soutien d'autres États membres en la matière?
Monsieur Crusnière, lors du sommet européen du 18 mars, le premier ministre a annoncé que la Belgique sera prête à soutenir la Grèce par l'envoi d'une cinquantaine d'experts belges. Cet appui se réalisera dans le cadre des appels à experts issus des États membres, lancés par EASO, le Bureau européen d'appui en matière d'asile, et par Frontex. En ce qui concerne Fedasil, il a été proposé d'envoyer entre 10 et 25 collaborateurs expérimentés issus des centres d'accueil ou du siège central. Un appel interne à candidats volontaires est en cours. Un collaborateur de Fedasil est déjà sur le terrain en Grèce. Il s'agira de missions de plusieurs semaines, en principe six semaines. Les experts Fedasil sélectionnés pourront fournir un appui dans diverses tâches liées au fonctionnement des structures d'accueil dans les hotspots. Les experts pourront également être mobilisés dans le cadre du plan de support à plus long terme EASO en faveur de la Grèce, ainsi que dans le cadre des opérations de relocalisation ou de retour volontaire. Dans tous les cas, les tâches dépendront des besoins effectifs relayés par les agences européennes. Oui, le but est que chacun des États membres puisse soutenir la Grèce. Il ressort des premières informations que certains États membres, à l'instar de la Belgique, ont réagi favorablement à l'appel visant à mettre plus de personnel à disposition. J'ai invité mon collègue grec à venir visiter le centre Fedasil à Lubbeek, ma commune, ce jeudi. Cela n'a pas été confirmé officiellement mais vendredi, il y a un Conseil JAI à Bruxelles. Il sera donc en Belgique demain jeudi et j'espère qu'il viendra pour que l'on puisse un peu parler de la situation en Grèce.
Monsieur le secrétaire d'État, je vous remercie pour ces réponses. Je pense qu'il est effectivement intéressant de partager ce genre d'expertise et d'avoir une discussion avec votre homologue grec. Je voudrais simplement vous signaler qu'il n'y a pas qu'un excellent centre à Lubbeek mais qu'il y en a aussi en Brabant wallon. Il aurait peut-être été intéressant de faire visiter les centres du Brabant wallon également.
Madame la présidente, monsieur le secrétaire d'État, je me permets de vous interpeller concernant les demandes d'autorisation de séjour pour raisons médicales. La loi du 15 septembre 2006 a introduit dans la loi belge sur le séjour des étrangers une procédure spécifique pour qu'un étranger puisse demander une autorisation de séjourner en Belgique pour raisons médicales. Les différents acteurs (avocats, médecins, etc.) qui sont associés à cette procédure ont exprimé certaines inquiétudes, étant donné les nombreux dysfonctionnements qui sont observés dans la mise en œuvre pratique. Comme mon groupe s'en est déjà fait l'écho, on relève notamment un formalisme excessif dans le traitement des dossiers, une appréciation trop stricte de la gravité de la maladie, une absence de recherche fouillée quant à l'accès effectif aux soins dans le pays d'origine, une absence de débat contradictoire devant l'Office des Étrangers, un manque de prise en compte des maladies psychologiques ou psychiatriques et enfin des procédures très longues. Monsieur le secrétaire d'État, pouvez-vous me donner le nombre de demandes qui ont été acceptées et rejetées sur base de l'article 9ter pour les années 2014 et 2015? Pouvez-vous également me donner les chiffres pour les premiers mois de 2016? En ce qui concerne les personnes qui sont chargées de traiter les demandes, pouvez-vous m'indiquer le nombre de personnes qui travaillent au sein de ce service et quelle est leur formation? Le service est-il composé uniquement de médecins généralistes ou y a-t-il des spécialistes par matière?
Monsieur le président, cher collègue, j'ai l'honneur de vous communiquer les informations suivantes. Les statistiques 9ter pour 2014, 2015 et les premiers mois de 2016 sont, comme chaque année, reprises dans les rapports annuels et statistiques mensuelles ad hoc, directement consultables sur le site internet de l'Office des Étrangers (OE). Même si je pourrais lui transmettre ces informations, j'invite l'honorable membre à consulter ce site. La Direction Séjours exceptionnels compte 91 collaborateurs, dont 48 dans sa section 9ter, médecins compris. Il est impossible de donner un relevé de toutes les formations dont ces 91 collaborateurs ont joui dans leur carrière. Je fais remarquer que le Règlement de la Chambre ne permet pas des questions orales sur des statistiques. Le rôle du médecin OE n'est ni de confirmer ni d'infirmer un diagnostic, mais de vérifier si les conditions médicales requises par l'article 9ter sont remplies ou non. Voici tout de même quelques statistiques. Le nombre de demandes en janvier 2016 était de 120, en février, de 115 et en mars de 163. Quant aux décisions, de janvier à mars 2016, … Ik geef u nog de volgende cijfers: machtiging tijdelijk verblijf: 34, machtiging definitief verblijf: 1, onontvankelijke aanvraag: 413, ongegronde aanvraag: 413, uitsluiting: 4, zonder voorwerp: 45, afstand: 1.
Monsieur le secrétaire d'État, je vous remercie pour vos réponses. On sait que ces gens sont souvent en grande détresse et en souffrance. Je vous invite vraiment à faire une demande à vos services pour qu'ils traitent les dossiers le plus rapidement possible et, surtout, qu'ils fassent preuve d'humanité en la matière.
Madame la présidente, monsieur le secrétaire d'État, le 12 avril dernier, vous avez visité les bâtiments du Centre d'Orientation et d'Observation (COO) pour MENA à Steenokkerzeel, qui a atteint les limites de sa capacité. Avec les beaux jours qui reviennent, nous pouvons craindre de nouvelles vagues migratoires. Le sauvetage de 1 850 personnes en Méditerranée par la marine italienne le lundi 11 avril nous le montre encore. Les conséquences de tout cela sont, bien entendu, l'arrivée de nouveaux migrants en Belgique parmi lesquels de nombreux MENA. Le parcours d'accueil des MENA se fait en trois phases: l'intégration d'un COO une fois le jeune signalé; ils sont ensuite dirigés vers un centre collectif, vers l'aide à la jeunesse ou vers des familles d'accueil; enfin, la dernière phase les prépare à l'autonomie. Monsieur le secrétaire d'État, au regard des obligations internationales en matière de droits de l'enfant et d'accueil des mineurs étrangers non-accompagnés (MENA), permettez-moi de vous demander quelles sont les capacités d'accueil actuelles pour les MENA en Belgique selon la phase d'intégration dans laquelle ils se trouvent? Quels enseignements avez-vous pu tirer de votre visite au centre de Steenokkerzeel? De quelles problématiques majeures vous ont fait part les responsables, les travailleurs et les MENA dans ce centre? Des pistes de solutions ont-elles été évoquées lors de votre visite afin d'éviter l'engorgement?
Madame Thoron, c'est la première fois je pense que vous m'adressez une question. Enchanté! En première phase d'accueil, la capacité est actuellement de 495 places, en deuxième phase de 2 219 places et en troisième phase de 204 places. Lors de ma visite au COO de Steenokkerzeel, les discussions avec les responsables du centre et l'équipe ont été principalement axées sur les thèmes suivants: l'explication du fonctionnement d'un COO et, plus particulièrement, l'établissement du premier profil psychosocial pour une orientation adéquate du MENA en deuxième phase d'accueil.
Un autre thème abordé a été la première acclimatation à la vie en Belgique et aux valeurs de notre société, via des cours d'alphabétisation et de l'apprentissage à la vie quotidienne, donnés au sein du centre, via le suivi d'une journée-type structurée, via un cadre d'accompagnement éducatif clair. Il est aussi important de créer un sentiment de sécurité pour les MENA primo-arrivants. La mise en place de l'attente permet notamment de créer un espace communautaire supplémentaire où les jeunes peuvent être rassemblés pour les activités collectives et éviter la concentration trop importante de MENA dans un espace restreint. La capacité d'accueil a été augmentée en première et deuxième phases afin de faire face au flux entrant via les mesures suivantes: - la diversification des opérateurs, y compris auprès des structures d'hébergement de l'aide à la jeunesse relevant de la compétence des Communautés française et flamande - M. Madrane m'a invité à visiter un centre de la Communauté française début juin et j'en suis très content; je vais répondre à l'invitation -; - l'ouverture de structures d'accueil supplémentaires par les partenaires actuels, notamment la Croix-Rouge; - l'augmentation des capacités d'accueil au sein des structures existantes avec l'augmentation de l'afflux. L'augmentation de places a permis d'offrir une place d'accueil à tous les MENA et de préserver le trajet d'accompagnement et l'encadrement adapté aux besoins des MENA, pour la majorité d'entre eux arrivés pendant les mois d'afflux important. Il est toujours possible de visiter un centre, c'est très intéressant. Il y a en a un à Neder-Over-Heembeek et vous êtes toujours la bienvenue. Sur ce point, la coopération avec la Communauté française est optimale. Je pense que la Communauté française est vraiment un exemple, en Belgique, en matière d'aide à la jeunesse pour les MENA et pour la tutelle.
Monsieur le secrétaire d'État, je vous remercie pour votre réponse très claire. Je ne doute évidemment pas de votre implication dans le cadre de ce dossier pour trouver des solutions. Je vais effectivement aller visiter un centre. Je pense que c'est une très bonne chose dans le cadre du travail d'un parlementaire.
Mijnheer de staatssecretaris, in mei van vorig jaar hebben wij 244 Syrische christenen via een Belgische humanitaire operatie uit Aleppo naar België overgebracht. Hierna zouden deze mensen de klassieke asielprocedure doorlopen. Pas twee maanden later werd dit nieuws bekendgemaakt. In de commissievergadering van 14 juli hebt u verklaringen afgelegd over deze operatie en hebt u verduidelijkt dat deze mensen niet gered zijn op basis van hun geloof, maar wegens hun erg kwetsbare situatie. U gaf mee dat de groep zo was samengesteld dat er prioriteit werd gegeven aan de zwakste personen, zoals gezinnen met jonge kinderen, maar ook alleenstaande vrouwen, ouderen en zieken. Recent publiceerde het magazine MO* een artikel over een christelijke Syrische familie die al sinds 2011 in ons land woont. Hun ouders van respectievelijk 74 en 77 jaar wonen nog steeds in Aleppo. Door hun geloof en hun leeftijd is hun situatie in Syrië zeer precair. Daarom heeft de familie een humanitaire visumaanvraag ingediend voor beide ouders. Volgens het artikel van 30 maart in het magazine MO* is de humanitaire visumaanvraag voor deze persoon tot twee keer toe geweigerd, omdat niets Syrische christenen in Aleppo zou beletten een normaal leven te leiden. Er zou ook een vonnis zijn dat stelt dat de beslissing van de DVZ het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens zou schenden. Mijnheer de staatssecretaris, ik heb de volgende vragen. Ten eerste, klopt het dat de humanitaire visumaanvraag voor deze Syrische christenen werd geweigerd? Zo ja, klopt het dat deze beslissing is genomen op basis van voornoemde argumenten? Zo nee, wanneer werd de beslissing genomen om deze personen toch een visum toe te kennen? Ten tweede, wat was de reden voor de DVZ om het vonnis van de rechter naast zich neer te leggen? Ten derde, hoeveel humanitaire visumaanvragen werden er tussen 2013 en 2016 ingediend? Hoeveel hiervan kwamen van personen uit Syrië? Hoeveel hiervan zijn reeds behandeld, en wat was het resultaat?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de staatssecretaris, vorig jaar vond een reddingsoperatie plaats van Syrische christenen uit Aleppo naar ons land. Het was een bijzonder geheimzinnige operatie, waaraan u en de Belgische regering hebben meegewerkt. U hebt toen gemotiveerd dat christenen in Aleppo specifiek om hun geloof worden vervolgd en dus extra kwetsbaar zijn. Er is nog een andere manier om Syrische christenen uit Aleppo te beschermen en te redden, met name door het uitreiken van humanitaire visa nadat familieleden die reeds in België zijn daartoe een aanvraag indienen. Er zijn nu echter gevallen bekend waarin de DVZ weigert om dergelijke visa uit te reiken en pas na lange beroepsprocedures bij de RVV overstag gaat. Dat is de realiteit. Het gaat om een dossier, zonet door de voorzitter aangehaald. Er zijn nog andere dossiers, en vooral nog andere beroepsprocedures hangende, na negatieve beslissingen door de DVZ. Uw voorbeeld, voorzitter, ging over de familie uit Waregem die jarenlang heeft moeten procederen om hun bejaarde ouders uit Aleppo te laten overbrengen, met twee weigeringen van de DVZ maar uiteindelijk een positieve beslissing na uitspraak van de beroepsrechter. De DVZ heeft de weigering als volgt gestaafd, en dat is toch opmerkelijk: “Niets belet Syrische christenen in Aleppo een normaal leven te leiden.” Het gaat mij niet om individuele dossiers, maar om het algemeen beleid, zeker omdat er blijkbaar nog een aantal andere negatieve beslissingen door de DVZ werd genomen. Daaromtrent heb ik vier vragen. Ten eerste, hoe verklaart u de weigeringen van de DVZ om humanitaire visa uit te reiken aan christenen in Aleppo ondanks hun bedreigde situatie, die u zelf ook duidelijk erkent? Waarom kan alles snel gaan in een geheime reddingsoperatie en is er één tot twee jaar nodig als mensen wel de formele procedures van ons land willen volgen en dus via familieleden een aanvraag indienen voor een humanitair visum? Ten tweede, hoe kunt u de motivering van de DVZ uitleggen, dus de verantwoording dat niets Syrische christenen in Aleppo belet een normaal leven te leiden? Ten derde, welke profielen onder de Syrische christenen krijgen wel een humanitair visum en welke niet? Ten vierde, hoeveel humanitaire visa werden in 2013, 2014 en 2015 aan Syriërs uitgereikt? Hoeveel onder hen zijn christenen? Wij refereren daarbij aan de tweet waarin u algemene statistieken over het aantal humanitaire visa per jaar hebt gegeven.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer De Vriendt, ik dank u voor de vragen. Dit is een zeer pijnlijk dossier, dat ondertussen evenwel werd opgelost. De zin is waarschijnlijk afkomstig uit een meer ontwikkelde motivering in feite en in rechte. Uit zijn context genomen is deze zin absoluut ongelukkig geformuleerd. Ik heb de DVZ gevraagd om te controleren of hij relevant is. Ik meen dat het inderdaad moeilijk te verantwoorden is dat men, enerzijds, een humanitaire operatie organiseert vanuit Aleppo en, anderzijds, in de motivering zegt dat er eigenlijk niets belet in Aleppo een normaal leven te leiden. Dit lijkt mij niet juist en vrij contradictorisch. Het werd echter doorgepraat met mijn directeur-generaal en het zal hopelijk niet meer gebeuren. Uw vragen in verband met de statistieken over humanitaire visumaanvragen en de toegang tot humanitaire visa kunt u altijd stellen via een schriftelijke vraag, mijnheer De Vriendt. U hebt dat volgens mij al eens opgevraagd en ik heb er geen probleem mee om die statistieken te geven. Ik heb ze niet bij, maar ik wil ze u laten bezorgen. Dat is geen probleem. Mijnheer de voorzitter, de reddingsoperaties zijn niet het enige wat wij doen. Wij gaan door. Wij blijven doorgaan. Volgens mij is dat zeer verantwoord en absoluut noodzakelijk. Wij zijn trouwens niet het enige West-Europese land dat dergelijke operaties op poten zet. U hebt het over een geheimzinnige operatie. Wel, dat is gewoon nodig. Wij reiken ook niet altijd humanitaire visa uit op basis van artikel 9 van de wet. Soms geven wij gewoon doorgangsvisa en komen betrokkenen hier in de gewone asielprocedure terecht. Dit is echter een technische kwestie. Het belangrijkste is dat betrokkenen hier geraken. Ik wil bij deze ook mijn dankbaarheid uiten aan onze ambassadeur in Beiroet en zijn hele staf. Zij werken ontzettend hard en doen hun diplomatiek werk in geheimzinnige operaties op een heel volwassen en correcte manier. Ik kan u zeggen dat er enorm veel werk ligt in Beiroet. Het is een van onze drukste ambassades sinds de Syrische crisis. Er wordt daar enorm hard en goed gewerkt om mensen effectief de redding te brengen die zij volgens mij nodig hebben.
Mijnheer de staatssecretaris, ik ben blij dat het ene aangehaalde probleem alvast is opgelost. Ik ben ook blij om te horen dat mensen nog steeds kunnen worden gered, dat er nog operaties aan de gang zijn en, zoals ik hoor, nog zullen volgen. Het verheugt mij dat mensen die zich in een zeer kwetsbare situatie bevinden een helpende hand zullen krijgen van ons land, door u en uw beleid. Ik hoop dat de begane misslagen, die helemaal haaks staan op het gevoerde beleid, verdwenen zijn. Wij moeten streng en rechtvaardig zijn maar ook een helpende hand bieden aan wie het nodig heeft. Voor mij is dit voldoende.
Mijnheer de staatssecretaris, ik wil eerst iets procedureels zeggen. U bent een van de weinige leden van de regering die zo strak vasthoudt aan het Reglement dat bepaalt dat vragen naar statistieken niet beantwoord kunnen worden in een mondelinge vraag. Ik vind dat soms lastig. Ik begrijp uiteraard het onderscheid, maar het is soms lastig omdat men soms mondeling een punt wilt maken en een discussie wil voeren, ook aan de hand van een nieuw cijfer. Dat voedt immers de discussie. Het is beter om dat in één globale discussie te gieten, dan in een aparte mondelinge vraag, een aparte schriftelijke vraag en dan nog eens een mondelinge vraag naar aanleiding van die schriftelijke vraag. Ik geef maar mee dat dit soms een goede discussie wat bemoeilijkt. Heb ik goed begrepen dat u zei dat er nog dergelijke reddingsacties zullen georganiseerd worden zoals deze in 2015? [[Instemming]] Ik vond die reddingsactie echter problematisch en ik ga u zeggen waarom. Volgens mij was er sprake van willekeur. Het ging ook specifiek om christenen, dat werd ook zo aangekondigd en zo vooropgesteld. Voor mij is geloof echter geen criterium. Veel mensen, van welke religie ook, leven in een zeer kwetsbare situatie in Syrië. Voor mij staat de kwetsbaarheid voorop. Het is duidelijk dat die reddingsactie ook georganiseerd werd vanuit het christelijke middenveld. Het is problematisch als de overheid, in dit geval u in uw hoedanigheid van beleidsvoerder, daaraan participeert vertrekkende vanuit het criterium van religie. En dat was duidelijk het geval in 2015. Het is de kwetsbaarheid die voorop moet staan. U zegt dat u de formulering “niets belet Syrische christenen in Aleppo een normaal leven te leiden” met de DVZ hebt doorgepraat. Dat is goed, maar mijn belangrijkste vraag hebt u natuurlijk niet beantwoord. Zal de DVZ zijn beleid omtrent humanitaire visa aan Syrische christenen uit Aleppo wijzigen of niet? Het is één zaak om de formulering aan te passen, wat tactvoller te maken en dergelijke zaken niet meer te schrijven, maar zal de DVZ zijn beleid omtrent humanitaire visa aanpassen? Er zijn immers beroepsprocedures voor de RVV waarin duidelijk wordt gesteld dat die groep mensen recht heeft op een humanitair visum. Zal DVZ nu zijn beleid wijzigen of niet, mijnheer de staatssecretaris? Zult u daarvoor zorgen? De formulering aanpassen is niet voldoende, lijkt mij. Kunt u daar nog een antwoord op geven, alstublieft?
Mijnheer De Vriendt, ik neem uw opmerking over de statistieken mee. Ik ben altijd te vinden voor een goed parlementair debat, maar de regels moeten natuurlijk worden gerespecteerd. Ik sta daar nogal op. In de vorige legislatuur werd daar ook op gestaan. Ik neem uw opmerking alleszins mee. Als ik mij niet vergis, is er aan het eind van de vorige legislatuur kamerbreed een resolutie goedgekeurd over de bescherming van religieuze minderheden in het Midden-Oosten. Ik kan daarop bogen. Dit is natuurlijk een nieuwe legislatuur, dus in die zin is de resolutie niet meer relevant. Misschien kan het een suggestie zijn om ze nog eens op tafel te leggen en erover opnieuw een stemming te vragen. Ik vond dat een zeer goede resolutie. Voordat u mij beschuldigt van religieus racisme, mijnheer De Vriendt, wil ik zeggen dat daar geen sprake van is. Dat verwijt is echt ongepast. Het gaat over christenen, een religieuze minderheid. Religieuze minderheden in het Midden-Oosten hebben het bijzonder kwaad. In uw vraagstelling haalt u vaak internationale rapporten aan van ngo’s. U moet ook maar eens de internationale rapporten lezen van dezelfde ngo’s over de positie en de situatie van de religieuze minderheden in het Midden-Oosten en de Arabische wereld. Ik vind dat u op dat vlak ook consequent moet zijn. Verder heb ik daarover gezegd wat ik daarover te zeggen heb. Ik vind dat bijzonder ontgoochelend. Ik kan maar zeggen dat deze regering op die weg zal verder gaan, dat wij dat zonder schroom doen en zonder de minste intentie van discriminatie of racisme op basis van religie. Het gaat over bijzonder kwetsbare groepen, namelijk de religieuze minderheden en ik merk ook een brede kamersteun voor deze operatie, ook al zijn u en uw partij het er totaal niet mee eens.
En mijn vraag hoe u kunt verklaren waarom DVZ die humanitaire visa aan Syrische christenen weigert? Zal dat veranderen in de toekomst?
Ik kan maar zeggen dat er daaraan gewerkt wordt. U zegt dat DVZ zijn beleid wijzigt op het vlak van humanitaire visa. Heel het beleid zal niet gewijzigd worden, maar wij zijn daarover aan het spreken binnen onze administratie, omdat ik ook wel vind dat in sommige casussen verbeteringen kunnen aangebracht worden. Ik zal het zo zeggen. Dat is echter nog niet rond. U kunt er natuurlijk een vraag over stellen over ongeveer vier weken.
Ik zal uw suggestie volgen.
Ik heb het daarnet ook gezegd, als er dossiers zijn, er is daar geen enkel probleem. Het is een bijzonder pijnlijk dossier, twee keer RVV, ik heb het ook gelezen, het was een groot artikel. Ik moet zeggen, toen ik het las, zat ik niet op een stoel, maar als dat wel het geval was geweest, was ik van die stoel gevallen. Het was trouwens ook knap werk van die journalist.
Het gaat effectief om ouderen die de formele procedure hebben willen volgen, tot twee jaar lang. Het zijn de familieleden zelf die zeiden dat ze evengoed mensensmokkelaars hadden kunnen inschakelen om hun oudere familieleden vanuit Syrië naar hier te krijgen en dat ze dat niet gedaan hebben. Ik wil gewoon maar zeggen dat er nog andere beroepsprocedures hangende zijn. Het is dus een veel globaler probleem. Als u zegt dat u dit bekijkt, dat u eraan werkt, dan zeg ik u dat ik u opnieuw zal ondervragen hierover, effectief binnen een aantal weken. In verband met de reddingsoperaties van specifiek christenen vanuit Syrië, ik blijf erbij, voor ons moet het criterium gelden van de kwetsbaarheid. Er zijn veel religies, veel overtuigingen die in een precaire situatie leven in Syrië. Dit ging om een reddingsoperatie opgezet door een christelijke middenveldgroep, waar u zich als overheid hebt achtergeschaard. Dat gaat voor ons te ver, want de basis waarmee dit alles is opgestart is religie, terwijl voor ons de basis kwetsbaarheid moet zijn.
Monsieur le président, monsieur le secrétaire d'État, le mercredi 30 mars 2016, le gouvernement fédéral a approuvé, sous votre impulsion, le texte de l'engagement du primo-arrivant. Concrètement, il sera demandé à tout ressortissant d'un pays situé hors de l'Union européenne et qui désire demeurer plus de trois mois en Belgique, de signer un document par lequel il s'engage à respecter les droits, devoirs et libertés qui organisent notre société, comme par exemple les libertés d'opinion, de culte, d'orientation sexuelle ou encore le principe de l'égalité entre les hommes et les femmes. À travers ce document, le primo-arrivant doit également s'engager à s'intégrer socialement, professionnellement et culturellement, ainsi qu'à apprendre la langue de son lieu de résidence. La mise en place de ce mécanisme est un pas important vers une politique d'immigration et d'intégration juste et efficace. Il est en effet essentiel qu'un droit de séjour soit accompagné d'une obligation d'intégration dans notre société. Aussi, monsieur le secrétaire d'État, je souhaiterais vous poser quelques questions quant à ce nouveau mécanisme. À partir de quand l'obligation de signer cette déclaration sera-t-elle effective pour les primo-arrivants? Disposez-vous déjà d'un calendrier d'exécution de la mesure? Concrètement, comment ce processus de signature va-t-il se dérouler? À partir de quel moment après leur arrivée et auprès de quelle institution publique les primo-arrivants seront-ils convoqués pour signer ce document? Quel est le nombre de personnes visé par la mesure sur une base annuelle? Quelles sont les conséquences prévues en cas de refus de signature? Quelles sanctions sont-elles prévues en cas de non-respect des engagements signés et comment ces sanctions seront-elles appliquées? Enfin, quelles sont les synergies qui existent avec les Régions qui mettent en œuvre le parcours d'intégration?
Mijnheer de staatssecretaris, de federale regering keurde op woensdag 30 april de tekst van een nieuwkomersverklaring goed. Elke niet-EU-onderdaan die langer dan drie maanden in België wil verblijven, moet het document ondertekenen. In een volgende stap zal de regering een wetsontwerp aan het Parlement voorleggen. De verklaring heet uniek te zijn in Europa. Het is de bedoeling om een snelle integratie van bepaalde nieuwkomers te stimuleren. Het document is een soort engagementsverklaring, waar wij met onze fractie ook achter staan. Mijn vragen gaan meer over de juridische context ter zake. In de teksten staat dat de betrokkene een redelijke inspanning moet doen om te beantwoorden aan de in de wet opgelijste criteria. Doet hij dat niet, dan wordt de toegekende verblijfstitel niet verlengd. De beoordeling van de inspanning – zo lezen we – behoort tot de discretionaire bevoegdheid van de minister of zijn gemachtigde. Met andere woorden, naast het element openbare orde, krijgt de Dienst Vreemdelingenzaken een ruimere bevoegdheid om te beoordelen of nieuwkomers genoeg doen om te integreren. Ik heb ook begrepen dat indien de DVZ negatief oordeelt, de betrokken vreemdeling dan een bevel om het grondgebied te verlaten krijgt. Mijnheer de staatssecretaris, het gaat alleen over een duidelijk afgebakende groep niet-EU-onderdanen. Weet u al hoe de extra voorwaarde wettelijk voor deze aparte groep zal worden ingebouwd? In welke taal wordt de verklaring voorgelegd en wat is de aanpak voor analfabeten? Kan de beoordeling van een integratie-inspanning aan de bevoegdheid van de DVZ worden toevertrouwd? Wanneer mogen wij het wetsontwerp verwachten? Wij hadden begrepen dat advocaat lvo Flachet zegt dat de nieuwkomersverklaring de mensenrechten op vijf vlakken schendt. Wat is uw standpunt in dezen?
Mijnheer de voorzitter, ik kom sowieso met het ontwerp naar het Parlement, zodat wij het debat breed kunnen voeren. Het ligt nu bij de Raad van State. Ik verwacht het advies volgende week en ben heel benieuwd. De tekst van nieuwkomerverklaring werd nog niet goedgekeurd. De tekst van de verklaring wordt bij een in de Ministerraad overlegd koninklijk besluit vastgelegd, dat vanzelfsprekend een wettelijke grondslag moet hebben. Een ontwerptekst, bestaande uit een wetsontwerp, een ontwerp van koninklijk besluit en een ontwerp van bijlage bij het koninklijk besluit, werden voorgelegd aan de Ministerraad, die zich akkoord verklaarde het volledige dossier voor advies aan de Raad van State door te sturen. Het advies wordt op 20 mei 2016 verwacht. Dat is volgende week. Pas na het advies zal het wetsontwerp het voorwerp uitmaken van een parlementair debat. Indien het wetsontwerp wordt goedgekeurd, kunnen het koninklijk besluit en de daaraan gekoppelde bijlage in de Ministerraad worden overlegd. Aldus zal de tekst ook nog het voorwerp uitmaken van een parlementair debat. [[La déclaration de primo-arrivant est inspirée du modèle danois duquel les déclarations suivantes ont notamment été reprises: respecter la législation et les principes démocratiques du pays, comprendre et accepter que la connaissance de la langue et la connaissance de la société sont essentielles pour aboutir à une participation active à la communauté, comprendre et accepter que les citoyens et leurs familles doivent pouvoir eux-mêmes assurer leur propre subsistance, comprendre et accepter que les hommes et les femmes ont les mêmes droits et devoirs et que tant les hommes que les femmes apportent leur contribution à la société, comprendre et accepter que tout acte de violence envers une autre personne ou envers son conjoint ou enfant est punissable, comprendre et accepter que les garçons et les filles ne peuvent pas être contraints de se marier et que la mutilation génitale est interdite, respecter la liberté et l'intégrité personnelle, la liberté d'opinion et de religion, comprendre et accepter que tout acte de terrorisme est fermement condamné, comprendre et accepter que l'intégration représente une condition pour continuer à jouir d'un droit au séjour.]] C'est le Roi qui, par arrêté délibéré en Conseil des ministres, fixe le contenu de la déclaration et les modalités de la signature de celle-ci. Elke vreemdeling die langer dan drie maanden in het Rijk wenst te verblijven, zal worden gevraagd om de verklaring te ondertekenen. Omwille van Europese en internationale regelgeving kan de ondertekening voor bepaalde in de wet opgesomde categorieën van vreemdelingen niet als ontvankelijkheidsvereiste worden ingesteld en kan het aantonen van de integratiebereidheid evenmin als bijkomende verblijfsvoorwaarde worden opgelegd. Het wetsontwerp somt die categorieën uiteraard op. Het KB bepaalt dat de verklaring aan de vreemdeling wordt voorgelegd in een taal die hij begrijpt. Voor analfabeten wordt niet in een specifieke regeling in de reglementaire teksten voorzien. Hiervoor kan de instructie worden gegeven dat de verklaring aan hen moet worden voorgelezen in een taal die zij begrijpen.
Je remercie M. le secrétaire d'État pour sa réponse.
Ik heb niets toe te voegen. We zullen de bespreking verder zetten. Ik begrijp dat nu vrijdag het advies binnen zal zijn, dit wordt dus vervolgd. Wij staan uiteraard wel achter het principe.
Vraag nr. 10626 van mevrouw Jadin wordt in een schriftelijke vraag omgezet, alsook vraag nr. 10696 van mevrouw Cassart-Mailleux.
Mijnheer de staatssecretaris, in februari-maart 2016 volgden 900 personeelsleden van de opvangcentra van Fedasil een snelcursus over het opsporen van radicalisering. Het personeel zou zelf vragende partij voor die opleiding zijn geweest. De cursus bestond uit drie delen. De nadruk van de cursus lag op preventie en identificeren en voorkomen van radicalisering bij asielzoekers in de opvangcentra. Naast een opleiding voor het personeel zou er ook een meldpunt radicalisering bij Fedasil worden opgericht. U liet in eerdere antwoorden reeds weten dat het niet toekomt aan de asielinstanties om vast te stellen dat een asielzoeker geradicaliseerd is. Indien het personeel van de opvangcentra daarover aanwijzingen detecteert, moeten die aan de bevoegde autoriteiten worden voorgelegd. Dat gebeurt volgens een daarvoor gesloten communicatieprotocol. Er wordt onmiddellijk contact opgenomen met de lokale politie. Het hoofdbestuur van Fedasil zorgt voor de nodige opvolging en maatregelen voor het individu. Zijn er intussen al signalen opgevangen dat asielzoekers in de opvangcentra radicaliseren? Is het meldpunt intussen operationeel? Hoe zal het meldpunt functioneren binnen de zopas beschreven procedure bij de vaststelling van radicalisering door een personeelslid? Zijn er al meldingen bij het meldpunt binnengekomen?
Sinds de inwerkingtreding van de procedure inzake radicalisme heeft het agentschap reeds meldingen ontvangen van personen die mogelijk potentiële tekenen van radicalisme vertonen. Die meldingen werden onmiddellijk aan de bevoegde instanties doorgespeeld. Het meldpunt radicalisme van Fedasil is sinds begin maart operationeel. Er waren acht meldingen in maart. Wanneer een medewerker relevante informatie over mogelijke tekenen van radicalisme bij een bewoner waarneemt en of ontvangt, vult hij de fiche radicalisme in en stuurt de melding naar het e-mailadres radicalisme@fedasil.be, met de centrumdirectie in kopie. De directeur stuurt de fiche naar de contactpersoon van de lokale politie. Alle meldingen zijn door het meldpunt radicalisme gecentraliseerd. Rapportage van de meldingen zal drie keer per jaar worden bezorgd. Dat is iets om zeer goed op te volgen.
Mijnheer de staatssecretaris, ik dank u voor het antwoord. Wij zullen dat samen met u blijven opvolgen en er verder vragen over blijven stellen. Het is een belangrijk meldpunt.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de staatssecretaris, in de media hebben we kunnen lezen dat in België wekelijks minderjarige vluchtelingen verdwijnen. Child Focus bestempelde vorig jaar liefst 66 van deze verdwijningen als onrustwekkend. Nog altijd zijn blijkbaar 43 van deze kinderen spoorloos. Het gaat allemaal om zeer ernstige dossiers, die zowel door Fedasil, het parket als door Child Focus als de meest onrustwekkende verdwijningen behandeld worden, dit wil zeggen dossiers waarbij de kinderen ofwel erg jong zijn, medische problemen hebben of er aanwijzingen zijn dat ze ontvoerd werden door bepaalde bendes die hen ergens in de prostitutie of in de tewerkstelling als illegaal huispersoneel dwingen. Dat zijn toch wel ernstige feiten. In totaal gaat het in Europa om een enorm aantal minderjarige vluchtelingen dat na registratie plots verdwijnt. Europol waarschuwde in januari dat er vorig jaar in heel Europa 10 000 minderjarige vluchtelingen zouden verdwenen zijn. Er zouden ook problemen zijn die de opsporing van kinderen bemoeilijken, deze hebben onder andere te maken met het maatschappelijk klimaat rond vluchtelingen. Onder meer opsporingsberichten van verdwenen vluchtelingen zouden opvallend minder snel gedeeld worden op sociale media en dergelijke. Een ander pijnpunt in dit dossier is het tekort aan wettelijke voogden. Eind vorig jaar zouden 900 niet-begeleide minderjarige vluchtelingen nog steeds geen voogd hebben gehad, nochtans een recht voor alle ouderloze kinderen. Child Focus onderhandelde een tijdje geleden met uw kabinet over betere voorzorgen om te verhinderen dat de minderjarige vluchtelingen kunnen verdwijnen. Wat is het resultaat van uw overleg van de onderhandelingen met Child Focus? Aan welke maatregelen denkt u ter preventie van de verdwijningen en om de moeilijkheden bij de opsporingen in dergelijke dossiers te verhelpen?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw Gabriëls, ook dit is een heel belangrijk dossier. Het verheugt me dat u zich blijft inzetten voor een betere bescherming van niet-begeleide minderjarigen door een kwaliteitsvolle opvang. Dat is trouwens echt een prioriteit van ons regeerakkoord. Er moet een goede omkadering zijn en meer inzet op de preventie van de verdwijningen in deze doelgroep. Daarom heeft mijn kabinet het voorbije jaar meermaals met Child Focus samen gezeten om de algemene problematiek van niet-begeleide minderjarigen aan te halen en specifiek om het memorandum 2014 van de federale regering te bespreken. Zo werd hen gevraagd om vormingen voor het personeel in de centra te verzorgen met betrekking tot de verdwijning van niet-begeleide minderjarige vreemdelingen. Daarnaast wil ik ook een landelijke uitbreiding bekomen van het samenwerkingsprotocol over de behandeling van de verdwijningsdossiers. Dit protocol bestaat vandaag enkel voor de twee observatie- en oriëntatiecentra in Steenokkerzeel en Neder-Over-Heembeek. Dit zal in de komende weken eerst verder besproken worden met mijn administratie en daarna met alle andere betrokken partners. De onderhandelingen waarnaar u verwijst en het persartikel van 14 april 2016 slaan echter op een informeel gesprek tussen mijn kabinetsmedewerker en Child Focus, om nu precies deze aanpak verder uit te werken. Wat Fedasil betreft, wordt er momenteel al in alle opvangstructuren een verdwijningsprocedure gevolgd om een snelle en uniforme signalering van een verdwijning te bekomen. Deze procedure omvat de maatregelen die te nemen zijn eenmaal de verdwijning geconstateerd wordt, de criteria om de verdwijning al dan niet te categoriseren als onrustwekkend en modaliteiten tot communicatie waaronder een gestandaardiseerd aanmeldingsdocument. Deze procedure wordt eveneens gecommuniceerd bij de opleiding van medewerkers van nieuwe opvangcentra voor niet-begeleide minderjarigen, die geopend werden bij de belangrijke instroom. Elk opvangcentrum pleegt ook regelmatig overleg met de lokale politie. Dit bevordert een goede samenwerking die nuttig kan zijn als er snel gereageerd moet worden bij de melding van een verdwijning. In 2015 heeft een werkgroep de operationele maatregelen reeds herzien om het verdwijningsprotocol dat getekend werd tussen Child Focus, DVZ, Fedasil, de dienst Voogdij, de Brusselse politie en het opvangcentrum van Steenokkerzeel te verbeteren. De maatregelen gaan over het updaten van de criteria om de kwetsbaarheid te bepalen zodat men beter kan bepalen of een verdwijning als onrustwekkend bestempeld moet worden en binnen welke termijn Child Focus bijgevolg op de hoogte gebracht moet worden. Dit protocol zouden we dan ook graag landelijk uitbreiden. We zijn er dus mee bezig. Ik schrok eerlijk gezegd wel van het aantal verdwijningen. In sommige gevallen kan er niet veel aan gedaan worden. Mensen zijn niet opgesloten en zijn vrij om te gaan en te staan waar ze willen. Als zij bijvoorbeeld het opvangcentrum van Steenokkerzeel gewoon buiten wandelen, zijn ze vrij. Als ze ’s nachts hun spullen pakken en onvindbaar zijn omdat ze naar Engeland willen of naar Frankrijk, maakt dat de zaak er niet makkelijker op. Vooral aan de onrustwekkende verdwijningen moeten we aandacht besteden. Dat gaat vaak over erg jonge kinderen, zwangere vrouwen, mensen die medicatie nemen, enzovoort. Daarop moet de nadruk liggen. Er gebeurt al veel, maar het kan echt nog wel wat beter. Men kan iemand tien keer oppakken en terugbrengen naar het OC, maar de elfde keer zit hij misschien in Parijs, Berlijn of Londen. Het is allemaal niet zo evident of gemakkelijk. Het grote verhaal dat al die verdwenen personen allemaal in de kinderprostitutie en dergelijke zitten, klopt niet. Ik zeg niet dat het niet gebeurt, maar volgens mij is dat een klein fenomeen. Ik heb daarover geen cijfers. Wij zijn aan het onderhandelen met Child Focus om dit nog te verbeteren.
Mijnheer de staatssecretaris, ik dank u voor uw antwoord. Ik begrijp dat dit niet evident is en ik ben er ook van overtuigd dat zij niet allemaal in de prostitutie zitten. Ik meen echter dat wij deze kwetsbare groep niet mogen loslaten en hier verder moeten op werken.
Vraag nr. 10908 van de heer Kir wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Vraag nr. 10890 van de heer Scourneau wordt uitgesteld. Vraag nr. 10884 van mevrouw Cassart-Mailleux wordt omgezet in een schriftelijke vraag.
Mijnheer de staatssecretaris, een maand geleden was er opnieuw een massale vechtpartij in het asielcentrum in Broechem bij Ranst. Als ik er de mediaberichten op nasla, ging het over een honderdtal Irakese en Afghaanse kandidaat-asielzoekers die slaags zijn geraakt naar aanleiding van een discussie over een vrouwelijke kandidaat-asielzoekster die zou zijn lastiggevallen. Het is een feit dat er heel wat schade werd aangericht aan ramen en meubilair en noem maar op. Vijftien relschoppers werden opgepakt en ter beschikking gesteld van de Dienst Vreemdelingenzaken. Kunt u meer toelichting geven over wat er juist is gebeurd? Welke interventies werden door de politiediensten uitgevoerd? Waren daarvan arrestaties en pv’s de logische gevolgen? Er zou ook een aantal personeelsleden verwondingen hebben opgelopen. Klopt dat? Hoe ernstig waren die? Heeft dat ervoor gezorgd dat er arbeidsongeschiktheden zijn geweest en, zo ja, hoelang? Zijn er gewonden gevallen? Wat is de kostprijs van de gemeten schade? Aan wie wordt die aangerekend? Hebben de kandidaat-asielzoekers een sanctie opgelegd gekregen? Wat is het gevolg voor hun verblijfsstatus bij hun asielaanvraag? Tenslotte, welke maatregelen kunt u nog nemen om zulke zaken in de toekomst te vermijden? Naar aanleiding van een vorige vechtpartij in datzelfde asielcentrum heb ik u al eens een vraag gesteld. Als ik mij niet vergis waren er toen zes aanhoudingen en was toen nog niet bekend waarop de aanvraag van alle zes is uitgelopen. Ik dacht dat er twee versneld werden erkend en dat er één vrijwillig is vertrokken. Misschien kunt u ondertussen ook laten weten wat er met die drie andere amokmakers is gebeurd. Werden die het land uitgezet of hebben zij asiel gekregen?
Mevrouw Pas, ik weet dat u er een enorm plezier in hebt dat een aantal van die amokmakers blijkbaar toch werd erkend als vluchteling. Ik heb dat ook mogen lezen in de nationale folder van uw partij, die in de bus is gevallen. Dat is natuurlijk enorm lollig. Ik kan maar zeggen dat ik dat niet echt leuk vind, maar de asielprocedure wordt in België door een onafhankelijke instantie, het CGVS, behandeld. Dat is zo in de meeste Europese landen. De erkenning hangt daarvan af. Als de betrokkenen vroeg of laat worden veroordeeld tot een celstraf door de Belgische justitie, dan zullen de zaken anders zijn en kan de erkenningsstatus post factum worden ingetrokken. Zij zullen hem echter eerst hebben gekregen. Gezien de weg die de Belgische justitie wandelt, kan het immers wel even duren voordat justitie zich over de feiten uitspreekt. Ik begrijp echter dat u daar enorm veel plezier in schept. In de nacht van 18 april heeft zich inderdaad een groepsgevecht voorgedaan tussen Afghanen en Irakezen in het open asielcentrum te Broechem. De aanleiding was de manier waarop een aantal bewoners een vrouw uit het centrum heeft benaderd. Er was sprake van een eerste kleinschalig conflict tussen een vijftal bewoners, waarbij eergevoel een belangrijke rol heeft gespeeld. Nadat de situatie aanvankelijk was gekalmeerd, zijn twee grote groepen, zo’n 100-tal betrokkenen, later met elkaar op de vuist gegaan. De politie is reeds voor het eerste conflict ter plaatse gekomen. Nadat de rust was weergekeerd, heeft de politie het opvangcentrum verlaten. Na het uitbreken van het groepsgevecht werd de politie echter opnieuw opgeroepen en heeft zij het groepsgevecht geneutraliseerd. Er werd een pv opgesteld en 15 onrustaanstokers werden gearresteerd. Enkele personeelsleden liepen lichte kwetsuren op. Zij liepen die op in een poging de vechtende groepen te scheiden. Zij waren niet zelf het doelwit van de agressie. Er is geen sprake van tijdelijke arbeidsongeschiktheid. Zes bewoners raakten gewond. Zij werden overgebracht naar het hospitaal voor verzorging, maar konden dezelfde avond terugkeren naar het opvangcentrum. De kostprijs van de materiële schade moet nog nader worden bepaald. Het gaat om enkele ruiten en rolluiken. De schade zal door Fedasil worden betaald. Om duidelijk te zijn, uiteraard zullen wij proberen de schade te verhalen, voordat ik dat mag lezen in uw nationale folder. Zes personen werden ter beschikking gesteld van de regering en dus opgesloten in een gesloten centrum. De negen andere aangehouden personen werden tijdelijk uitgesloten van de opvang. Als een asielzoeker feiten van openbare orde heeft gepleegd of feiten die de nationale veiligheid aantasten, wordt de commissaris-generaal van de vluchtelingen en de staatlozen geïnformeerd. Hij beslist vervolgens in alle onafhankelijkheid om het statuut van vluchteling of subsidaire bescherming al dan niet toe te kennen, daarbij rekening houdend met de elementen waarover hij beschikt. Ik kom in geen enkel geval tussen bij de commissaris-generaal, want het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen is onafhankelijk op het vlak van het nemen van beslissingen. Als deze onafhankelijke instelling oordeelt dat een persoon gevaar loopt op vervolging in het land van oorsprong of van gewoonlijk verblijf in het buitenland, is het niet aan mij om deze beslissing in vraag te stellen. De nieuwe wet, die in werking trad in september 2015, en waar ook uw partij voor heeft gestemd, geeft het CGVS nieuwe bevoegdheden met betrekking tot de mogelijkheid van weigering van asielaanvraag wegens gevaar voor de samenleving en de nationale veiligheid. Dit kan echter enkel onder strikte voorwaarden. Het CGVS kan weigeren de status van vluchteling te erkennen indien de vreemdeling een gevaar vormt voor de samenleving omdat hij definitief is veroordeeld voor een bijzonder ernstig misdrijf of als er redelijke gronden zijn om hem te beschouwen als een gevaar voor de nationale veiligheid, bijvoorbeeld terrorisme. Het CGVS kan een asielzoeker uitsluiten van de subsidiaire beschermingsstatus wanneer er ernstige redenen zijn om aan te nemen dat hij een ernstig misdrijf heeft gepleegd. De asielzoeker kan ook worden uitgesloten van de subsidiaire beschermingsstatus wanneer hij een gevaar voor de samenleving of de nationale veiligheid vormt. De bezettingsgraad van het opvangcentrum te Broechem bedroeg ten tijde van het incident 92 %. Deze werd na het incident meteen verlaagd en bedraagt vandaag 82 %, van 428 bewoners naar 380 op 3 mei. Het opvangcentrum zet zich in om in de dagelijkse leiding spanningen tussen bewoners en bewonersgroepen op te sporen en deze via overleg of door maatregelen weg te nemen. Het opvangcentrum doet dit elke dag en zal dit na het incident met verhoogde aandacht blijven doen. Van de zes personen die het voorwerp hebben uitgemaakt van een maatregel, werden er drie als vluchteling erkend. Twee personen werden verwijderd, nadat ze afstand hadden gedaan van hun asielaanvraag. Een derde persoon die afstand had gedaan, werd vrijgesteld op 12 april omdat hij jammer genoeg onverwijderbaar is. Ik had hem liever verwijderd, maar ik krijg geen laissez-passer, dus dat lukt niet. Ook daarvoor hebt u wellicht meteen een oplossing.
Mijnheer de staatssecretaris, ik dank u voor uw antwoord. U zegt tot twee keer toe dat ik er plezier in heb dat amokmakers toch als asielzoeker erkend worden. Het enige punt van heel uw antwoord waarin ik plezier kan hebben, is het feit dat u onze blaadjes leest. Ik hoop dat u daaruit ook inspiratie put voor uw beleid. Ik vind het net bijzonder erg dat die problemen zich voordoen, ondanks al onze waarschuwingen. Wat is juist het perverse effect? De amokmakers komen in een versnelde procedure en daardoor is er een aantal dat sneller erkend wordt dan de andere asielzoekers die zich wel netjes gedragen. Het systeem zit dus verkeerd in mekaar. Er zit een pervers kantje aan. Ik wil u vandaag nog eens op het hart drukken dat het beleid extra problemen creëert. Nadat ik deze vraag heb ingediend, heb ik de cijfers ontvangen van de politiezone Broechem-Ranst over het aantal manuren dat de politie al heeft gestoken in incidenten in dat asielcentrum, nog los van het dagelijkse preventieve toezicht. Louter op basis van hulpoproepen waren er al 62 incidenten volgens de cijfers van de politiezone. De vechtpartij waarover mijn vraag ging, heeft voor 175 gepresteerde manuren gezorgd, en in 2016 alleen al voor meer dan 600 gepresteerde manuren. Dat is een extra belasting…
Wat is een incident? Geef ook de definitie van incidenten.
Hoe u het ook draait of keert, de opvang is een extra belasting van de politiediensten, los van alle andere problemen die zij met zich brengt. De oplossing is niet het uitvoeren van de Wir schaffen das-politiek van mevrouw Merkel en niet zorgen voor opvang, maar voor opvang in eigen regio, zoals andere landen dat doen. Ik heb tijdens vorige commissievergaderingen al felicitaties gehoord van Monica De Coninck voor het Wir schaffen das-beleid dat u mee uitvoert. Dat is alleszins niet het beleid dat wij zouden uitvoeren.
Mijn vraag nr. 9959 wordt omgezet in een schriftelijke vraag, alsook volgende vragen: nr. 11287 van de heer Terwingen, nr. 11350 van de heer Van Hees en nrs 11370 en 11376 van mevrouw Jadin.