Aan de orde is de herdenking van de aanslagen in Sri Lanka. Ik heet de minister-president van harte welkom. Ik heet ook van harte welkom de ambassadeur van Sri Lanka, de heer Adam Sadiq. Hij zit in de Voorzittersloge. Van harte welkom. Ik wil iedereen in de zaal en op de publieke tribune verzoeken om, indien mogelijk, te gaan staan. Eerste paasdag, de dag waarop christenen de wederopstanding vieren — vieren dat het leven sterker is dan de dood, en dat liefde langer meegaat dan haat. De dag waarop de paus traditioneel zijn zegen voor de stad en de wereld uitspreekt. De dag waarop in Sri Lanka duizenden christenen de paasmis bijwonen, of toeristen in hun hotel genieten van het paasbuffet. En juist op deze dag heeft een islamitische terroristische groepering dood en verderf gezaaid. Rond half zeven in de ochtend kwamen in Nederland de eerste berichten binnen van een golf van aanslagen in Sri Lanka. Drie kerken en drie hotels waren het doelwit van bommen van zelfmoordterroristen. De daders kozen doelbewust voor christelijke doelen en plekken waar westerse toeristen samenkomen. Deze laffe terreurdaad eiste de levens van ten minste 321 mensen, waaronder ook drie Nederlanders: twee vrouwen en een meisje van 12 jaar oud. Er vielen meer dan 500 gewonden. Hele gezinnen zijn verscheurd. Zomaar, vanuit het niets, terwijl ze het nieuwe leven vierden, of genoten van een vakantie in het prachtige Sri Lanka. We zagen de ravage in de St. Sebastiankerk en een beeld van Jezus, met bloed bespat; de gesprongen ruiten in het Shangri-La Hotel. Grote groepen mensen, buiten bij de ziekenhuizen, wachtend, tussen hoop en wanhoop, op nieuws over hun familieleden en geliefden. Nog steeds zijn de mensen in Sri Lanka angstig, onzeker en boos. Voor veel inwoners brengen de aanslagen oude, pijnlijke herinneringen boven, aan geweld tegen etnische en religieuze groepen. "Na dertig jaar burgeroorlog leven onze mensen nu in harmonie en vrede", zei de bisschop van Colombo. "Zij hebben heel hard gewerkt om hun leven weer op te bouwen." Nu zijn ze opnieuw ondergedompeld in rouw. De pijn is immens. Wij wensen de mensen in Sri Lanka toe dat ze opnieuw de veerkracht vinden om op te staan; dat ze opnieuw laten zien dat de onderlinge saamhorigheid stérker is dan terreur en geweld. In ons hoofd en hart zijn wij bij de slachtoffers, gewonden en nabestaanden; de bevolking van Sri Lanka, maar ook de toeristen die zijn getroffen. Dan geef ik nu het woord aan de minister-president.
Mevrouw de voorzitter. Terwijl mensen over de hele wereld het paasfeest vierden, het feest van nieuw leven en de overwinning op de dood, werd Sri Lanka opgeschrikt door een serie weerzinwekkende aanslagen. Honderden onschuldige mensen kwamen om, honderden meer raakten gewond, waarvan velen nog vechten voor hun leven. De beelden en ooggetuigenverslagen zijn zo indringend dat ze nauwelijks zijn te bevatten. En de schaal van deze aanslagen, plus de strakke en planmatige organisatie van deze misdaden, maken onze afschuw alleen maar groter. Het was een horrorscenario met grote precisie uitgevoerd. Je hart en je verstand staan stil als je die gedachte op je in laat werken. Zo veel haat tegen mensen, die slechts hun geloof in vrede belijden; zo veel haat tegen mensen, die gewoon vakantie vierden met hun geliefden. Voor een daad van zo veel haat is geen enkele rechtvaardiging denkbaar. Het is intens verdrietig dat onder de slachtoffers ook, voor zover we nu weten, drie mensen zijn met de Nederlandse nationaliteit, een vrouw van 54 die met haar gezin in Sri Lanka was, en een moeder van 48 en haar dochter, een kind nog van 12. Het is hartverscheurend dat zij ineens uit het leven zijn weggerukt; weg van hun geliefden en weg van een toekomst die er voor hen nooit meer zal zijn. We moeten hopen dat de daders en organisaties achter deze aanslagen hun straf niet ontlopen. Na de aanslagen zijn er vanuit alle delen van de wereld krachtige signalen uitgezonden die er in de kern op neerkomen dat geweld het nooit kan winnen van vreedzaamheid, extremisme nooit van vrijheid en haat nooit van menselijkheid. Nederland staat zij aan zij met iedereen die dat uitdraagt. We staan klaar om te helpen als dat nodig is, en we rouwen mee met iedereen die betrokken is bij deze afschuwelijke aanslagen. Ons hart en onze gedachten zijn bij de slachtoffers, de gewonden en hun families.
Dank u wel. Ik verzoek u een moment van stilte in acht te nemen.
Dank u wel. Dan schors ik de vergadering voor enkele ogenblikken.