Türkiye Büyük Millet Meclisinin 79’uncu Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere başlıyoruz. Sayın milletvekilleri, 18 Mart, yüzyılın en büyük muharebelerinden biri olan Çanakkale Zaferi’nin yıl dönümü. Çanakkale, ecdadımızın yedi düvele karşı aylar süren çetin mücadelesinin sonunda, tarih boyunca hiçbir millete nasip olmayan, kahraman vatan evlatlarınca kazanılan bir büyük başarının öyküsüdür. Kınalı kuzuların, ak pürçekli anaların, eli kınalı gelinlerin, sakallı dedelerin, Bedr’in aslanlarının kükrediği ateşten bir imtihanı olmuştur Çanakkale. Çanakkale, cepheden cepheye yalın ayak, karnı aç, omzunda torun, yüreğinde iman taşıyan ninelerin, tarihi utandıran zalimlere karşı hesabı mahşere kalan bir duanın âminidir. Çanakkale’de acı ölüm tasından kahramanlık şerbeti içerek bir daha hiç dönmeyen Üçpınarlı Aliler, Seyit Onbaşılar, Lapsekili İbrahimler ve bedeni toprakla buluşan bütün şehitlerimiz, açılan gökyüzünün seyre daldığı bir anda, büyük bir azametle Yaradan’ına uçarak ahirette makamlarına erişmişlerdir. 18 Mart Çanakkale Zaferi’nin 98’inci yıl dönümü vesilesiyle bütün şehitlerimizi rahmet, minnet ve şükranla anıyoruz. [[Alkışlar]] Gündem dışı ilk söz, 18 Mart Şehitleri Anma Günü ve Çanakkale Deniz Zaferi’nin 98’inci yıl dönümü münasebetiyle söz isteyen Çanakkale Milletvekili İsmail Kaşdemir’e aittir.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; dün, yani 18 Mart günü, Sayın Başbakanımızın, sayın bakanlarımızın ve sayın milletvekillerimizin ve aynı zamanda ülkemizin dört bir yanından gelen vatandaşlarımızın katılımıyla 18 Mart Çanakkale Deniz Zaferi’ni büyük heyecan ve coşkuyla kutladık. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Çanakkale, dünya tarihinin gördüğü en kanlı, en büyük ve en kahramanlıklarla dolu en önemli savaşlardan biridir. Türkiye Cumhuriyeti’nin ön sözünün yazıldığı, bir milletin küllerinden doğduğu, dosta güven, düşmana korku saldığı, ayrılmaz ve bölünmez bir milletin bir arada neler yapabileceğini tüm dünyaya ilan ettiği yerdir Çanakkale. Çanakkale Deniz Zaferi, milletimizin, yokluklara rağmen azmiyle yeniden şahlandığı, kanlarıyla destanlar yazan Mehmetçiklerimizin inandıklarında neler başarabileceğinin tüm dünyaya gösterildiği, cihanı hayrete düşüren muazzam bir zaferdir. Bu muazzam zaferin arkasında ise birlik ve beraberlik duygularıyla milletin her kesiminden insanın korkusuzca ortaya koyduğu o büyük ruh vardır. Bu, öyle büyük bir ruhtur ki hepsi dönmemek üzere gittiler. Gittiler, binlerle, on binlerle, yüz binlerle gittiler. Bugün bu topraklar üzerinde onurumuzla yaşayabilmemiz için gittiler. Çanakkale’nin kanlı siperlerine, bir daha geri dönmemek üzere gittiler ve bir gün hepsinin üzerine bir görev düştü: Vatan için ölmek. Tereddüt etmeden gittiler. Öyle güzel, öyle güzeldi ki gittikleri yer, gittiler ve bir daha geri dönmediler. Türk’üyle, Kürt’üyle, Laz’ıyla, Çerkez’iyle, Boşnak’ıyla, Arap’ıyla, Müslüman’ı ve gayrimüslimiyle biz oldular, bir oldular ve gittiler. Alay tabibi Yüzbaşı Dimitroyati, bizimle birlikte yaşamış, beraber ağlamış, beraber gülmüştü. Çanakkale Savaşı’nda bizimle beraber olmuştu. Ölmeden önce bir vasiyeti vardı: “Sakın ha Ali Çavuş, gâvur mavur dersiniz, başka yere gömersiniz. Beni sizlerden ayırmayın.” Bizler bir olmayı başarmış, biz olmayı başarmış bir milletin torunları olma şerefini yaşıyoruz. İşte, şehitlerimizden aldığımız sorumlulukla bir olmalı, biz olarak yaşamımıza devam etmeyi başarmalıyız. Bir olduğumuzda, biz olduğumuzda, önünde dünyanın en büyük güçlerinin bile duramadığı bir milletin, dünyada hak ettiği yere gelme noktasında amacımıza bizleri hızla getireceğinden şüphe yoktur. Mehmet Akif’in de dediği gibi: “Değil mi cephemizin sinesinde iman bir; Sevinme bir, acı bir, gaye aynı, vicdan bir. Değil mi cenge koşan, Çerkez’in, Lâz’ın, Türk’ün; Arap’la, Kürt ile bakidir ittihadı bugün. Değil mi sinede birdir vuran yürek, yılmaz! Cihan yıkılsa, emin ol bu cephe sarsılmaz. “ Düşman gerek silah ve teçhizatı gerekse sayısal üstünlüğüyle savaşı kazanmaya kesin gözle bakıyordu. Planları mükemmeldi. Bir dünya bir araya gelmiş, süper teknolojik donanma, yüzlerce gemi, 10 binlerce asker ölüm kusmak için geldiler ama hesap edemedikleri bir şey vardı; ölmeye hazır bir millet, bir olmuş, çoluğuyla çocuğuyla onları bekliyordu ve dillerde tek bir dörtlük: “Anam yakmış kınayı adak diye, Ben de vatan için kurban doğmuşum, Anamdan Allah’a son bir hediye, Kumandanım ben İsmail doğmuşum.” İsmail doğanların, vatan uğruna gözünü kırpmadan can verdikleri, bu millete kan verdikleri yerdir Çanakkale. Tek bir millet hâline gelmiş, aynı mezarda koyun koyuna yatanların, bayrak uğruna, millet uğruna fedakârca, düşünmeden, bir ülkenin yeniden doğuşuna vesile olan yerdir Çanakkale ve o Çanakkale ruhu şu anda halkımızın en çok ihtiyaç duyduğu ruhtur. Gün bizi sadece savaşlarla değil, tarihimizle, şehitlerimize olan saygımızla ve onların aziz emanetine sahip çıkarak bir toplumun yeniden doğuşuna götürecektir. Sayın Başbakanımızın da 18 Mart törenlerinde söylediği gibi, Çanakkale’yi anlamayan, anlayamayan, Türkiye’yi de anlayamaz. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Ben bu vesileyle tekrar 18 Mart Şehitler Günü’nü ve Çanakkale Deniz Zaferi’nin 98’inci yıl dönümünü kutluyor, hepinizi saygılarımla selamlıyorum.
Gündem dışı ikinci söz, PTT Birinci Lig’de yaşanan olumsuzluklar hakkında söz isteyen Bolu Milletvekili Tanju Özcan’a aittir.
Benim bugün gündeme getirmek istediğim konu aslında bir futbol trajedisi. Malumunuz, son yıllarda futbol büyük bir ekonomik sektör hâline geldi hem ülkemizde hem de dışarıda ama futbolda seyir zevkini ve sonuçlarını etkileyen en önemli unsurlardan biri de hakemler ve saha dışı yaşanan faktörler. Sayın milletvekilleri, maalesef hakem hataları son yıllarda futbolumuzun kalitesini ve seyir zevkini önemli ölçüde etkilemektedir. Televizyonlarda ve gazetelerde sürekli olarak Süper Lig’de bulunan 3 büyük takımımızla ilgili hakem hatalarını tartışıyoruz; gece bunları tartışıyoruz, gündüz bunları tartışıyoruz. Ancak, Süper Lig’deki diğer takımların giden puanları ve buharlaşan emekleri dikkate dahi alınmıyor. Tabii, bir de, PTT Birinci Lig’de yaşanan hakem faciaları var sayın milletvekilleri. İki gün önce oynanan Göztepe-Karşıyaka maçını izleyip de herhâlde vicdanı sızlamayan kimse kalmamıştır. Yine, sayın milletvekilleri, yıllardır emek veren ama hakkı yenen bir Boluspor gerçeği var PTT Birinci Lig’de. Sayın milletvekilleri, futbolu yakından takip edenler bilir, Boluspor son birkaç sezondur PTT Birinci Lig’de mücadele veriyor. Bolu bir futbol kenti ama imkânları sınırlı, nüfusu az, sanayi yok denecek kadar az. Ama buna karşın vefakâr Bolulular, Boluspor’u, kentin tek takımını ayakta tutmak için elinden gelen her şeyi yapıyor. Boluspor’un Başkan ve yöneticileri ceplerinden trilyonlarca lira harcıyor. Bolu’daki yoksul vatandaşımız evinin ve çoluk çocuğunun iaşesini bir tarafa bırakıyor bilet alıp Boluspor maçlarına gidiyor. Yani, özetle söylemek gerekirse 7’den 70’e her Bolulu, Boluspor için büyük bir özveride bulunuyor. Ama maalesef saha içi ve saha dışındaki bazı faktörler yıllardır öne çıkıyor ve birileri Boluspor’un alın terini sürekli çalıyor. Hatırlayınız, beş yıl önce oynanan bir Eskişehirspor-Boluspor final maçı vardı. Sayın Kemal Unakıtan’ın seçim sözünün sahaya nasıl yansıdığı hatırlayın. Dört yıl önce Bolu’da oynanan bir Kasımpaşa maçı vardı. Kasımpaşa’nın Başbakanın takımı olması sebebiyle verilen kararları şöyle bir hatırlayın. Sadece bu sezona bakalım değerli milletvekilleri. İlk aklıma gelenler: Tavşanlı Linyitspor-Boluspor maçı, Kartalspor-Boluspor maçı, Rizespor-Boluspor maçı, Konyaspor-Boluspor maçı ve son olarak da Bolu’da oynanan Kayseri Erciyesspor-Boluspor maçı. Bu maçların hepsinin ortak bir özelliği var sayın milletvekilleri. Bu maçların hepsinde hakem hataları hep Boluspor aleyhine olmuştur. Artık bunlara “hata” bile denemez düşüncesindeyim. Bu hatalar nedense hep Boluspor’u buluyor sayın milletvekilleri. Sayın milletvekilleri, bir şeye dikkatinizi çekmez istiyorum: Bugün itibarıyla Bank Asya’daki puan durumunu bilen var mı bilmiyorum. Birinci sırada Kayseri Erciyesspor var, Kayseri’nin takımı, Sayın Cumhurbaşkanının şehri. İkinci sırada Manisaspor var, kimin şehri? Sayın Arınç’ın şehri. Üçüncü sırada da -büyük tesadüf- Sayın Başbakanın şehri olan Rize var. Arkadaşlar, bu işler bu şekilde oluyorsa, eğer Başbakan, Cumhurbaşkanı ve Sayın Arınç arasında geçiyorsa bu mücadele saha dışı faktörlerden dolayı, o zaman açık söyleyin diğer takımlar hiç alın teri dökmesinler, hiç emek harcamasınlar. Ben buradan spor kamuoyunun vicdanına ve Türkiye Futbol Federasyonu yetkililerine sesleniyorum ve soruyorum: Sizce bugünkü sıralama tesadüf mü, değil mi, başka faktörler var mı, yok mu? Ben, burada son olarak şunları söylüyorum: Sezonun bitmesine sekiz hafta kaldı sayın milletvekilleri. Boluspor’un yıllarca hakkı yendi, Bolu’ya sahip çıkan olmadı. Ancak şunu bilin, ben, milletvekili seçildiğim gün burada “Bolu’ya sahip çıkacağım, artık Bolu’nun sahibi var.” demiştim. O anlamda, bugüne kadar Boluspor’un hakkını yiyenlere şunu söylüyorum: Boluspor’un hakkını yemek artık o kadar ucuz değil. Boluspor’un hakkını ben milletvekili olduğum sürece burada sizlere ve federasyon yetkililerine yedirmeyeceğimi ifade ediyorum. [[CHP sıralarından alkışlar]] Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Gündem dışı üçüncü söz, 18 Mart Şehitleri Anma Günü ve Çanakkale Deniz Zaferi’nin 98’inci yıl dönümü münasebetiyle söz isteyen Kayseri Milletvekili Yusuf Halaçoğlu’na aittir.
Bizim, işin bundan sonrası adına gerekli şeyi yapıp yapmadığımız hususunda ise iç açıcı şeyler söylenemez zannediyorum. Çanakkale savaşları dar bir alanda kurşunların birbiriyle çarpıştığı, kendi kulvarında dünyanın en büyük olaylarından birisidir. Yokluk varlığı, iman küfrü, tevazu ve mahviyet kuru gururu perişan etmiştir. Mevzuya böyle yaklaşıldığında Çanakkale’den çıkarılabilecek pek çok ders vardır. Bunlardan bazıları şunlar olabilir: Her şeyden evvel, Çanakkale’nin savaş yoluyla geçilemeyeceği bütün dünya tarafından görülmüş ve kabul edilmiştir. Dünyanın en güçlü silahlarına sahip olanların iman gücü ve vatan sevgisi duvarında nasıl eridikleri görülmüştür. O dönemin süper güçleri İngiliz ve Fransız orduları, onların isimlendirmesiyle “Yenilmez Armada” olarak bilinen orduların dahi yenilebilir olduğu bütün dünyaya ispat edilmiştir. Tarihin hemen her döneminde dünyanın dört bir tarafında problem çıkaran, baş ağrıtan âdeta çıbanbaşı durumundaki İngiltere, tarihindeki en büyük hezimet ve asker kaybını bu savaşta yaşamıştır. Çanakkale geçilemeyince Birinci Dünya Harbi uzamıştır. Sıcak denizlere inme, yıkılan Osmanlı pastasından pay alma ümidiyle ittifak devletlerinin safında savaşa katılan Çarlık Rusyası, Çanakkale’den geçip kendisine ulaşacak ittifak kuvvetlerinin yardımını elde edemediği için, içine düştüğü iç karışıklıkların üstesinden gelememiş ve Bolşevik İhtilali’ne sahne olmuştur. Batısındaki son karakolda kardeşlerinin ölüm kalım mücadelesine seyirci kalan âlem-i İslam Türk ordusunun muzafferiyetiyle bayram etmiştir. Tarihin felsefesini yapanlar, bu savaştan daha pek çok netice ve ders çıkarabilir. Sayın milletvekilleri, Çanakkale’yi geçilmez yapan Çanakkale Savaşı’nda şehit olan insanların torunları olan bizler, bu savaşın tarihî, siyasi, askerî ve diplomatik yönlerini iyi bilmeli, günümüze ulaşan etkilerini iyi değerlendirmeliyiz. Çanakkale cephesindeki savaşlar sonucu Anadolu’daki her 3 evin 1’inden şehit çıkmıştır, 3 kadından 1’i dul kalmıştır. Arıburnu, Conkbayırı’nda şehit olan üniversite öğrencilerinin büyük bir kısmı İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencileridir. Fakülte, öğrencileri ordu hizmetine alındığı için 1915 yılında mezun verememiştir. Çanakkale zaferinin özellikle genç nesillere iyi anlatılması, ecdadımıza ve şehitlerimize bir borcumuz olduğu gibi, geleceğimizin de teminatıdır. Nitekim kazanılan zafer hakkında devrin önemli liderleri şunları söylediler: Mesela Churcill “Türkler, Çanakkale’yi zorlayan, çağının en ileri tekniğine sahip güçler karşısında âdeta bir kale gibi dikilmişlerdir.” diyor. General Tawshend “Avrupa’da hiçbir asker yoktur ki... “Bu ifadenin altını çiziyorum.” …Türklerle mukayese edilebilsin. Almanların müdafaada gayet iyi oldukları kabul olunabilir, fakat siperlerde onlar dahi Türklerle kıyas edilemez. Misal olarak Gelibolu’yu zikretmek isterim. Orada bizim gemi ateşlerimizle büyük zayiata uğrayan kıtalar, Türk olmasalardı yerlerinde kalamazlardı, derhâl değiştirilirlerdi. Hâlbuki Türkler bütün muharebe müddetince yerlerinde kaldılar.” Mukaddes vatan toprakları için canlarını seve seve vererek bir ulusun kaderini değiştiren, vatanımızı, istiklalimizi, sarsılmaz imanları, eşsiz cesaretlerine borçlu olduğumuz aziz şehitlerimiz, dünyada eşi benzeri olmayan bir destan yazmıştır. Bu destanı yazanların Türk olduğunu söylemekten kaçınıp “kim idiği belirsiz” kişiler olarak tanımlayanlar, huzur-u mahşerde bunun hesabını vermek zorunda kalacaklardır. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Çanakkale Zaferi’nin 98’inci yıl dönümünde Büyük Önder Atatürk’ü, Çanakkale şehitlerimizi ve bugüne dek vermiş olduğumuz tüm aziz şehitlerimizi Şehitler Günü münasebetiyle bir kez daha saygı ve şükranla anıyor, Yüce Allah’tan rahmet diliyorum.
Sayın Aydın, söz talebiniz var.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. 18 Mart Çanakkale Zaferi’nin yıl dönümünde bizler de AK PARTİ Grubu olarak tüm şehitlerimize Allah’tan rahmet diliyor, şehitlerimizi minnetle anıyoruz. Mehmet Âkif’in şu mısralarıyla duygularımı özetlemek istiyorum: “Tüllenen mağribi akşamları sarsam yarana, Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana.” Onlar büyük bir milletin evlatları, büyük bir milletin mensupları, daha da önemlisi, büyük bir milletin mimarlarıdır. Çanakkale şehitleri, doksan sekiz yıl önce, 1915’te, bizim millet tasavvurumuzu şekillendiren kahramanlardır. Çanakkale sırtlarında siperlerde verilen kahramanca mücadele, arkasında unutulmaz bir zafer bıraktığı kadar, sarsılmaz bir kardeşlik ve kenetlenmiş bir millet de bıraktı. Çanakkale ruhuyla tek bir millet olarak, kardeş olarak geleceğe emin adımlarla ilerleyeceğimize, Türkiye’mizi büyüteceğimize, milletimizi yücelteceğimize dair ahdimizi aziz şehitlerimizi anarken yineliyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Teşekkür ediyorum. Bu konuda sayın grup başkan vekillerinin söz talebi varsa yerine getireceğim.
Evet, benim var.
Efendim, biz sözümüzü kullandık. Sayın Yusuf Halaçoğlu Bey bu konuda görüşlerimizi ifade etti.
Peki, teşekkür ediyorum. Buyurun Sayın İnce.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Tabii, şehitlerimizden, Çanakkale’den, Çanakkale ruhundan söz ederken siyaset yapmak istemezdim. Onun için de “Grubumuz adına Sayın Ali Özgündüz.” dedim ama siz söz vermediniz. O zaman ben de şunu söyleyeyim: Çanakkale’de şehitlerimiz bu millet için, bu topraklar için göğsünü siper etti ama dün Çanakkale’de Başbakan’ın göğsü için camekândan bir siper kuruldu, aradaki fark budur yani camekânın içinde camdan konuşan, göğsünü koruyarak o camekânın içinden konuşan bir Başbakan ve ayrıca, ana muhalefet partisinin mesajını okumayan bir Çanakkale yönetimi vardı. Genel başkan yardımcılarımızın ve milletvekillerimizin uyarısı üzerine o mesaj okunmuştur. Sadece Çanakkale ruhunu, Çanakkale’de yaşadıklarımızı anlatmak yeterli değildir, o ruhu yaşamak da lazımdır, onu anlamak da lazımdır diye düşünüyorum ve bütün şehitlerimize Allah’tan rahmet diliyorum.
Sayın Başkanım, bir durumu düzeltmek adına tutanaklara geçsin diye söylüyorum. O camekânlı bölgede Vali konuştu, Komutan konuştu, CHP’li Belediye Başkanı konuştu, Sayın Başbakan konuştu ama tabii ki bunun özellikle böyle anlamlı bir günde siyasi polemik konusu yapılmasını doğru bulmadığımı ifade etmek istiyorum.
Teşekkür ediyorum Sayın Aydın. Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Sayın milletvekilleri, Kalkınma Bakanı Cevdet Yılmaz gündemin “Sözlü Sorular” kısmının 1, 56, 118, 145, 158, 177, 179, 240, 270, 295, 347, 366, 429, 431, 434, 435, 436, 488, 490, 520, 537, 548, 608, 612, 762, 817, 876, 938, 941, 1015, 1049, 1129, 1130, 1406, 1491, 1521, 1590, 1614, 1810, 1842, 1847, 1873, 1899, 2025, 2026 ve 2028’inci sıralarında yer alan önergeleri birlikte cevaplandırmak istemişlerdir. Sayın Bakanın bu istemini sırası geldiğinde yerine getireceğim. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Endüstriyel avcılığın artmasıyla beraber balıklarımız, yumurtlama zamanlarında ve yerlerinde avlanmaya başlanmıştır. Bu duruma bağlı olarak denizlerimizdeki balık miktarı azalmakta ve daha küçük balıkların avlanıp satılmasına neden olmaktadır. Balıkların üremeye fırsat bulamaması ise türlerinin yok olmasını beraberinde getirmektedir. Denizlerimizdeki biyoçeşitliliğin korunamamasının nedenlerinden biri de avlama tekniklerinin yanlış olması ve yasak bölgelerde uygulanmasıdır. Dip balıklarının avlanması için kullanılan trolle balık avı, sığ sularda uygulandığında deniz tabanında bulunan tüm deniz fauna ve florasına (mercanlara, bitkilere ve balık yumurtalarına vs) zarar vermektedir. Ağın dolmasıyla birlikte büyük balıkların yanı sıra küçük balıklar da yakalanmakta ve yumurtlama şansları engellenmektedir. 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu trol avının zararlarını önlemek amacıyla iç sularımızda, Marmara Denizi'nde, İstanbul ve Çanakkale bölgesinde uygulanmasını yasaklamıştır ancak sivil toplum örgütlerinin ve kolluk birimlerinin baskınları gösteriyor ki Marmara Denizi gibi yasak bölgelerde trolle balık avı hâlen yapılmaktadır. Su Ürünleri Kooperatifleri Birlik Başkanı ve Yasak Avcılıkla Mücadele Komisyonu üyelerinin iddialarına göre, bu alanı rant kapısı olarak gören bazı kişilerin tek gecede yüksek kazanç elde etmek amacıyla İstanbul Boğazı’nda yasa dışı avlanması söz konusudur. Uygulanan para cezalarının takip edilmemesi nedeniyle caydırıcılığının olmadığı, getirinin büyümesiyle ise çeteleşmenin gerçekleştiği belirtilmektedir. Son olarak, Rumelikavağı Su Ürünleri Kooperatifi Başkanı Ahmet Aslan'ın yasa dışı avlanmaya karşı mücadelesi sonucu gözünden vurulması, durumun ciddiyetini gözler önüne sermektedir. Aşırı ve yasa dışı avlanmanın önüne geçmek, sürdürülebilir balıkçılığı ve ekosistemi korumak adına büyük önem taşımaktadır. Bu nedenle, Marmara Denizi'nde gerçekleşen yasa dışı ve aşırı avlanmaların boyutunun ve alınan önlemlerin etkinliğinin araştırılması için Anayasa’nın 98, Türkiye Büyük Meclisi İçtüzüğünün 104 ve 105’inci maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılması hususunda gereğini saygılarımla arz ederim. 1) Ayşe Eser Danışoğlu [[İstanbul]] [[Antalya]] [[İstanbul]] [[Burdur]] [[Adana]] [[Antalya]] [[Ankara]] [[Ankara]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Çanakkale]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[Balıkesir]] [[Mersin]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Gaziantep]] [[Antalya]] [[Manisa]] [[Niğde]] [[Ordu]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[İzmir]] [[Tekirdağ]] [[Isparta]] Ülkemizdeki, özellikle Antalya'daki örtü altı tarımın (seracılık) içinde bulunduğu sıkıntıların nedenlerinin ve sonuçlarının araştırılması amacıyla Anayasa’nın 98'inci, TBMM İç Tüzüğü’nün 104 ve 105'inci maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılmasını saygılarımızla arz ederiz. [[Antalya]] [[Gaziantep]] [[Mersin]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Tekirdağ]] [[Adana]] [[Çanakkale]] [[Ankara]] [[İzmir]] [[Manisa]] [[İzmir]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[Balıkesir]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Antalya]] [[Niğde]] [[Ordu]] [[Gaziantep]] [[Burdur]] [[İstanbul]] [[Isparta]] Sebzenin hal fiyatları ile market fiyatları arasında yaklaşık 3 kat fark vardır. Üreticiden çok aracının kazandığı bu yapıda temel etmen üreticinin yeterince örgütlü olmayışıdır. 2006 yılında çıkarılan Üretici Birlikleri Yasası Türk tarım yapısına uygun hazırlanmadığı için kurulan üretici birlikleri işlevsel olamamıştır. Antalya'da 7'si seracılık alanında olmak üzere kurulan 31 üretici birliği kâğıt üzerinde kalmıştır. Ortaklarına ucuz girdi temin edemeyen ve danışmanlık hizmetleri veremeyen, bununla birlikte ortaklarının ürünlerini pazarlama yetkisi olmayan birlikler, AKP iktidarının şov aracı olmaktan öteye geçememiştir. Üreticinin her geçen yıl daha az kazanması ve sadece emeğinin karşılığını alması, Antalya'da, girdi imalatçısı, ithalatçısı ve pazarlayıcılarını da ciddi anlamda etkilemiştir. Bu alanda birçok firma batmış veya el değiştirmiştir. Tarım sektöründe faaliyet gösteren firmalar banka kredileri ile ayakta durmaya çalışmaktadırlar. Bu tablonun devamı ve ekonomik krizin derinleşmesi, gelecekte iflasların artmasına neden olacaktır. Sera ürünlerinin yüzde 15'i dış satıma konu olmakla birlikte, iç piyasa fiyatlarının oluşmasında çok önemlidir. Pestisit kalıntısı nedeniyle ihracatta yaşanan geri dönüşler tam anlamıyla ortadan kaldırılamamıştır. Bunun nedeni, ziraat mühendislerinin üretimin her aşamasında üreticilerle bir araya getirilemeyişidir. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından yerleştirilmeye çalışılan serbest tarım danışmanlığı, sistem doğru kurulmadığı için arzulanan sonuçları doğurmamıştır. Serbest tarım danışmanlığının gelişip yaygınlaşması, tek başına üreticinin desteklenmesine dayalı planlandığından arzulanan sonuç alınmamış ve model yaratılmamıştır. İlaç kalıntıları sorununa çözüm olarak getirilen “bitki koruma ürünlerinin reçeteli satışı” uygulaması kâğıt üzerinde kalmıştır. Üreticiyi doğru ilaçla buluşturmak yerine zirai ilaç bayilerini baskı altında tutma mekanizmasına dönüşen bu uygulamanın, Türkiye koşullarına ve üretici-mühendis ilişkilerine göre yeniden düzenlenmesi şarttır. Tüm ilaçların reçete ile satışı uygulamasından vazgeçilerek, sadece insan ve çevre sağlığı açısından tehdit oluşturan ilaçların reçete ile satışına geçilmelidir. Üreticilerin tarım ilaçlarını usulüne ve tekniğine uygun kullanması için ziraat mühendisi ile çalışabileceği bir yapı oluşturulmalıdır. Bunun yolu da üreticilerin kooperatifler ve üretici örgütleri bünyesinde bir araya gelmeleri ve danışmanlık desteklerini kooperatif ve birlikler üzerinden tarım danışmanlarına vermekten geçmektedir. Dış alımcılar ve süpermarket zincirleri arzda devamlılık ve ürün kalitesinde standart aramaktadır. Bunun için ülkemizde büyük ölçekli işletmelerin kurulmasına ihtiyaç vardır. Bu konudaki en büyük engel de arazi yetersizliğidir. Yatırımcılar yeterli büyüklükte arazi bulamamaktadırlar. Organize sera bölgeleri kurulmalı ve modern işletmelerin kurulması konusunda yatırımcılar desteklenmelidir. Küçük ölçekli işletmelerin altyapı eksikliklerinin giderilmesi için kredi desteği sağlanmalı ve üretici örgütlerine de organize sera bölgelerinde yatırım imkânı getirilmelidir. Yukarıda belirtilen gerekçelerle "örtü altı tarım"ın içinde bulunduğu sıkıntıların nedenlerinin ve sonuçlarının araştırılması ve alınacak tedbirlerin yüce Meclisimizce tespiti amacıyla bir Meclis araştırması açılması yerinde olacaktır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına ÇAYKUR'da mevsimlik işçi statüsünde çalışan 2007 yılı girişli, üniversite mezunu çay eksperlerinin sorunlarının araştırılması ve alınacak tedbirlerin belirlenmesi amacı ile Anayasa’mızın 98 ve İç Tüzük’ün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince bir Meclis araştırması komisyonu kurulmasını arz ve teklif ederiz. Bilindiği gibi, çay eksperliğinin amacı, çay bitkisinin yetiştirilmesi, standartlara ve talimatlara uygun yaş çay tespitinin yapılması, çay yapraklarının işlenerek içilecek çay hâline getirilmesi, ürünün pazarlanması ve üreticilerle kurum arasındaki bağlantının sağlanmasıdır. Çay eksperliği bölümü kuruluş yönetmeliği amacına göre mezunların almış olduğu unvan, yapılan yanlış uygulamalar sonucu günümüzde geçerliliğini yitirmiş konumdadır. Çünkü, KPSS yoluyla hiçbir kurum ve kuruluşta işe alınmaları mümkün değildir. Özel sektör çay fabrikaları ise çayda kalite aranmasına rağmen MYO eksperlik mezunlarına hiçbir zaman çalışma fırsatı vermemişlerdir. 2007 yılında çıkarılan 5620 sayılı Yasa nedeni ile daimi istihdam edilmelerinin önü kapanmış ve mevsimlik işçi statüsünde dört ay gibi kısa sürelerde çalıştırılmaktadırlar. Karadeniz Bölgesi'nde çay tarımı üretimi ve işlenmesi devam edecekse bölgede 1 milyon kişinin geçim kaynağını oluşturan, yıllık yaklaşık 1.200-1. 300 ton yaş çay üretilen ve yıllık yaklaşık 230 bin ton kuru çay üretilen büyük bir sektörün yaşatılması, yaklaşık 250 bin ton çay tüketilen ülkemizde çayın geleceğine yatırım yapmakla mümkün olacaktır. 1) Mehmet Volkan Canalioğlu [[Trabzon]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Çanakkale]] [[Adana]] [[Ankara]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[Balıkesir]] [[Mersin]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Gaziantep]] [[Antalya]] [[Manisa]] [[Niğde]] [[Ordu]] [[Gaziantep]] [[İzmir]] [[Burdur]] [[Tekirdağ]] [[İstanbul]] Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkan Vekili Meral Akşener başkanlığındaki heyetin; Rusya Federasyonu Tataristan Cumhuriyeti Devlet Konseyi Başkanı Farid Muhametşin’in davetine icabet etmek üzere Rusya Federasyonu’na resmî ziyarette bulunması hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’un 6’ncı maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 19/3/2013 Salı günü (Bugün) toplanamadığından, grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Ankara Milletvekili Aylin Nazlıaka ve 25 milletvekili tarafından 26/2/2013 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "emeklilerin yaşadığı sorunların araştırılması" amacıyla verilmiş olan Meclis araştırması önergesinin (730 sıra no’lu), Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak 19/3/2013 Salı günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Aylin Nazlıaka, Ankara Milletvekili.
Uzun yıllar çalıştıktan, hizmet verdikten sonra emekli olan vatandaşlarımız hem ülke ekonomisine katkıda bulunmakta hem de aynı zamanda, emekleriyle katma değer yaratmaktadır. Bakın, gelişmiş ülkelerde “emekli” denildiği zaman, emekliler, gidemedikleri yerlere giden, gerçekleştiremedikleri hobilerini gerçekleştiren, torunlarına hediye alan kişiler demektir. Ülkemizde ise “emekli” denildiğinde ilk akla gelen yoksulluk ve yoksunlukla baş etmek zorunda kalan vatandaşlarımız olmaktadır. Ülkemizde, emeklilerimiz, maalesef, yaşamlarının çok büyük bir bölümünü geçim sıkıntısıyla geçirdikten sonra, emekli oldukları dönemde de gene artan giderler ve düşen maaşları nedeniyle ikinci bir mücadele sürecine başlamaktadır. İşte bu nedenle de ülkemizdeki emeklilerin yüzde 38’i, tekrar ediyorum, ülkemizdeki emeklilerin yüzde 38’i emekli olduktan sonra tekrar çalışma hayatına dönmektedir. Ama, siz ne yapıyorsunuz bu yüzde 38’lik kesime? Ayrıca bir de SGDP primi keserek yani destek primi keserek, yüzde 15’lik bir kesinti yaparak âdeta çalışmakta olan emeklilerimizi cezalandırıyorsunuz, onların zaten kıt kanaat geçinmekte oldukları maaşlarına ayrıca bir kesinti uygulayarak ipotek koyuyorsunuz. Bakın, 2012 Ekim ayı itibarıyla ülkemizde yaklaşık 10 milyon 700 bin emekli bulunmaktadır; 2,5 milyon BAĞ-KUR emeklisi, 6 milyon SSK emeklisi, 1,8 milyon da Emekli Sandığı emeklisi bulunmaktadır. 2012 Aralık ayı itibarıyla SSK emeklisinin asgari aylığı 852 TL’dir, azami aylığı ise 1.417 TL’dir. BAĞ-KUR 6’ncı basamak emeklisi 797 TL, 24’üncü basamak emeklisi ise 1.867 TL almaktadır. Emekli Sandığı emeklisinin asgari 1.075 TL, azami ise 4.781 TL maaşı bulunmaktadır. Önemli bir ayrıntıyı daha paylaşmak isterim sizlerle. Mesela, Emekli Sandığından emekli olan bir vatandaşımız vefat ettiğinde hak sahibi olan eşi ve çocuklarına maaş bağlandığında, eğer bu maaş tek kişiye bağlanıyorsa maaş 1.075 TL’den 860’ye düşmektedir, eğer birden fazla hak sahibine bağlanıyorsa 967 TL’ye düşmekte ve bu meblağ paylaşılmaktadır, bölünmektedir. Yani, tüm sayılar aslında bize bir gerçeği gösteriyor; emekli maaşları insanlarımızı yoksulluğa, yoksunluğa mahkûm etmektedir. Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonunun yapmış olduğu bir araştırma var. Buna göre, Ocak 2003 tarihinden itibaren açlık sınırı 1.003 TL’dir. Açlık sınırı dediğimiz, 4 kişilik bir ailenin yeterli şekilde beslenebilmesi için, dengeli ve yeterli şekilde beslenebilmesi için kazanması gereken, sahip olması gereken minimum rakamdır, harcaması gereken minimum rakamdır. Yoksulluk sınırı ise 3.300 TL olarak belirlenmiştir. Yoksulluk sınırından kastettiğimiz ise 4 kişilik bir ailenin gıda harcamalarının yanı sıra sağlık, eğitim, ulaşım gibi diğer harcamalarını kapsayan tüm rakamlardır. Şimdi, bu rakamlara göre, emeklilerimizin yaklaşık yüzde 80’i yani 8 milyona yakını açlık sınırının altında, yüzde 90’a yakını ise yoksulluk sınırının altında yaşamaktadır değerli milletvekilleri. Gene, yapılan bir başka ankete göre, Türkiye İşçi Emeklileri Derneğinin yapmış olduğu bir çalışmaya göre, 47 ilde 4.362 emekliye sorulmuş “Yaşadığınız hayattan mutlu musunuz?” diye. Bakın, emeklilerimizin yüzde 95,6’sı “hayır” cevabını vermiş. Gene, sormuşlar emeklilerimize ve yapılan araştırma sonucuna göre, emeklilerimizin yüzde 72,2’si herhangi bir günlük gazete satın alamıyor. Emeklilerimizin yüzde 88,8’i herhangi bir kitap satın alamıyor. Yani, hiç “Okumayan bir milletiz.” falan demeyelim, ülkemizin önemli bir kesimini oluşturan emeklilerimizin kitap satın alma gücüne sahip olmadığı gerçekliğiyle karşı karşıya olalım. Düşük emekli maaşları, artan giderler, emekli olanların hayatlarının bu dönemini sıkıntı içinde geçirmelerine neden olmuştur. Hâlen çalışma hayatı içinde olanlar ise “Ben emekli olduktan sonra ne olacağım?” sorusunu sormaktadır kendilerine. Bakın, Batı’da emeklilik için kullanılan kelime şudur: “Biriktirilmiş gençlik.” Ülkemizde ise emekli olmak demek âdeta “ölü güç” anlamına gelmektedir. Emekliler sadece düşük maaşlar nedeniyle mağdur değiller, o maaşlardan yapılan kesintilerle de mağdurlar değerli milletvekilleri. Emekliler AKP Hükûmeti döneminde yeni kesintilerle tanıştılar. Bakın, neydi bu kesintiler, hatırlayalım. Daha önce sadece ilaç katkı payı kesilirken şimdi muayene ve reçete parası da kesilmeye başlandı. Bununla da kalınmadı elbette, yeni bir uygulamayla ilaç fiyatlarıyla oynanarak emeklilerden ilaç fiyat farkı da almaya başladınız. Gene yeni uygulamayla, 3 TL reçete parası -ki reçetesinde 3 kalemden fazla ilaç varsa her kalem için 1 TL ödenmektedir- 8 ila 12 TL muayene parası kesilmektedir. Danıştay, emeklilerden gasbedilen 3 TL’lik ödemeyi iptal ettiği hâlde, hukuka uygun bulmadığı hâlde, siz buna yeni bir şekil verdiniz ve bu kesintileri yeniden almaya başladınız. Bir emekli vatandaşımız hasta olduğunda, yol parası, muayene parası, katkı payı, reçete parası derken en iyi ihtimalle en az 20 TL’yi ödemek zorunda kalmaktadır. Bunun adı zulüm değil de nedir değerli milletvekilleri, sorarım size. Bir de intibak yasası çıkardınız ve dediniz ki: “Yeni ila eski emekli olmuş olanlar arasındaki adaletsizliği, maaş farkını gidereceğiz.” Ama, tabii, burada karşılaştığımız tablo da tam bir hüsran oldu maalesef. BAĞ-KUR’lular açısından da 2008 yılına kadar basamak sistemi var olduğu için kendi içinde bir adalet kurulmuştu, ancak 2008 yılından itibaren basamak sistemi kaldırıldığı için tekrar adaletsizlikler oluşturuldu, çıkardığınız yasada BAĞ-KUR emeklisine de yer vermediniz. İşçiler yönünden bakıldığı zaman, hiç kimsenin hak kaybına uğramayacağı bir sistemin yaratılmış olması gerekirdi, ancak çıkartılan yasa ile bu da yapılamadı tabii. Emekliler arasındaki maaş farkı giderilemediği gibi, bu işi de elinize yüzünüze bulaştırdınız. Bakın, bizler her yere gidiyoruz, Türkiye’nin dört bir yanında bulunuyoruz. Ankara’nın çeşitli köylerine gidiyorum ve gittiğim köylerde, kahveleri ziyaret ettiğimde “Bir şikâyetiniz var mı?” diye sorduğumda ilk şikâyet emeklilerden, daha sonrasında da çiftçilerden geliyor. Emeklilerin genel olarak ortak şikâyeti şu: Elbette geçim sıkıntısı çektiklerini iletiyorlar ama daha da önemlisi, seslerinin sizler tarafından duyulmadığını söylüyorlar. Kendilerinin dışlandığını, sahipsiz bırakıldığını, kendilerini terk edilmiş hissettiklerini söylüyorlar. Mesela bir emeklimiz demiş ki bana yazdığı bir mektupta… Biz, Cumhuriyet Halk Partisi olarak, emeklilerimizle ilgili olarak birçok kanun teklifi, birçok araştırma önergesi, birçok soru önergesi veriyoruz. Bunlar içerisinden benim verdiğim bir araştırma önergesi ve 2 kanun teklifi sonrasında hakikaten bizim telefonlarımız kilitlendi, sayısız elektronik posta aldık. Bunlar içerisinde çok kıymetli mesajlar var, ancak zaman kısıtı nedeniyle bir tanesini paylaşayım. Bir tanesi diyor ki: “Hâlimizi anlatmaya gerek yok, zaten biliyorsunuz. Lütfen bu konudaki duyarlılığınızı devam ettirin, bizim sesimizi duyması gerekenler sağır –sizden bahsediyorlar- onlar bizi duymuyorlar, belki sizi duyarlar.” Umarım sesim sizlere ulaşıyordur değerli milletvekilleri. Evet, bugün bir araştırma önergesi için komisyon kurulmasını talep ettik. Ben inanıyorum ki bu komisyonun kurulması için lehte oy verecek olanlar ülkemizde yoksulluğu, yoksunluğu bitirmek isteyenler olacaktır, aleyhte oy verecek olanlar ise yoksulluğu yönetmek isteyenler olacaktır. Onun için, ben sizleri vicdanınızın sesiyle baş başa bırakıyorum. Emeklilerimizin sorunlarının araştırılmasına yönelik olarak vermiş olduğumuz bu önergenin sizler tarafından kabul edileceğini umut ediyorum, bu iyi niyetimi koruyorum ve hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Süreyya Sadi Bilgiç, Isparta Milletvekili.
Emeklilerin aleyhine misiniz?
Sizin ailenizde emekli yok mu?
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisi Grubu tarafından Başkanlığa verilen araştırma önergesinin aleyhinde söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Cumhuriyet Halk Partisi tarafından gündeme alınması teklif edilen araştırma önergesi, konusu itibarıyla, emeklilik sistemi ve bu sistemde emeklilerimizin mevcut durumlarına ilişkindir. Önerge sahipleri, esas olarak, emeklilerimizin büyük kısmının açlık ve yoksulluk sınırının altında bir gelir seviyesine sahip olduğundan bahsetmektedir. Ben şimdi sözlerime sizlere iktidarımız döneminde genel olarak emeklilik rejiminde yapılan değişiklikleri kısaca anlatarak devam etmek istiyorum ama şu husus unutulmamalıdır ki sevgili arkadaşlar, emeklilik rejiminin de içinde yer aldığı sosyal güvenlik sistemi, bütün gelişmiş ülkelerde, kendi özel mevzuatı, kuralları ve işleyişi olan bir sistemdir. Bu konu, araştırma önergesinde olduğu gibi sadece emeklilerin maaşlarına indirgenerek anlaşılmaya çalışılırsa hataya düşülmesi de kuvvetle muhtemeldir. Her konuda olduğu gibi sosyal güvenlikle de ilgili olarak iktidarımız döneminde konuya bütüncül bir bakış açısıyla bakılmış ve “sosyal güvenlik reformu” olarak adlandırılan reform çalışmaları başlatılmıştır. Sosyal güvenlik reformu, ülkemizin sadece bugününü ve geçmişini değil yarınlarını da ilgilendiren çok geniş kapsamlı mevzuat düzenlemelerini içeren bir süreçtir. Ben şimdi sizlere bu geniş süreçte emeklilerimiz için gerçekleştirilen düzenlemeleri anlatmaya çalışacağım. Reform çalışmalarının esas çerçevesini 2006 yılında kabul edilen ve 2008 yılında bütün hükümleriyle yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu oluşturmaktadır. Bu kanun ile daha önce -vatandaşın bildiği tabir ile söylüyorum- SSK, BAĞ-KUR ve Emekli Sandığı olmak üzere üç ayrı başlık altında düzenlenen emeklilik rejimi tek bir başlık altında toplanmıştır. Yeni sistemde, farklı mevzuat için farklı sigortalılık koşullarının yerine bütün vatandaşları kapsayan genel sağlık sigortası modeli benimsenmiş ve belirlenen bir geçiş süresinin ardından bugün sistemin uygulanmasına tam olarak başlanmıştır. Sosyal güvenlik reformu süreci, hazırlık aşamasından kanunun kabulüne kadar, sivil toplum örgütlerinin ve geniş halk kitlelerinin katılımıyla, müzakere yöntemiyle tamamlanan bir süreç olmuştur. Muhalefete mensup arkadaşlarımız tarafından 5510 sayılı Kanun ile getirilen sistemin en çok eleştirilen noktası emeklilik yaşına ilişkin düzenlemeler olmuştur. Kanun ile emeklilik yaşı erkek ve kadınlar için 65 yaş olarak belirlenmiştir. Ancak, bu konuda bir hususun çok iyi anlaşılması lazım. Sosyal güvenlik sistemi, uzun yılları kapsayan ve geniş projeksiyonlarla hazırlanması gereken bir süreçtir. Bu sistemde seçim vaadi amacıyla belirli kesimlere fayda sağlayacak şekilde değişiklik yapılması ileride telafisi mümkün olmayan ve devletin bütününü etkileyen kamu zararlarına yol açmaktadır. Geldiğimiz nokta bu sürecin en iyi göstergesidir. 1990’lı yıllarda kadınların 38, erkeklerin ise 43 yaşında emekli olmasına ilişkin yapılan düzenlemeler ile sosyal güvenlik sistemi sürekli açık veren ve sürdürülebilirlik vasfını kaybeden bir sistem hâline gelmiştir. 2008 yılında yapılan reform ile özellikle emeklilik yaşına ilişkin 65 yaş sınırı çok detaylı hesaplamalar sonucunda tespit edilmiştir. Bu kapsamda, özellikle Türkiye’nin sosyal güvenlik sistemi ihtiyaçları ve bu alanda var olan uluslararası standartlar dikkate alınmıştır. Tekrar altını çizmek istiyorum: İktidarımız zamanında getirilen 65 yaş sınırı, popülist söylemlerle değil, bürokratların ve bu alandaki teknik uzmanların çalışmalarıyla oluşturulan bir sistem olmuştur, bir sınır olmuştur. Bu sınır üzerinde bu kadar durmamın temel nedeni, benzer söylemlerin emekli aylıkları için de yapılmasına ilişkindir. Arkadaşlar, elbette ki emekli aylıklarına afaki bir zam yapmak mümkündür ancak bu yapılırken ileride kamuya gelecek ek yükleri de iyi hesaplamak lazım. Sizlerin de çok iyi bildiği gibi, her devletin harcama ve nakit imkânları vardır ve iyi idare edilen bir mali sistemde bu harcama ve nakit imkânlarına dikkat etmek gerekmektedir. Konuşmamın bu kısmında, sizlere, iktidara geldiğimiz 2002 yılından bugüne kadar emeklilerle ilgili gerçekleştirdiğimiz düzenlemeleri aktaracağım. 2002 yılında iktidara geldiğimizde devraldığımız sistemde emekli aylıkları her bir önceki yılın TÜFE oranına göre artırılmaktaydı. 2002 yılında 58’inci Hükûmet göreve başlar başlamaz ilk icraatlarından biri, emeklilerimiz için seyyanen zam yapmak olmuştur. 2002 yılının bütçe imkânları çerçevesinde emeklilerimize 75 ila 100 lira arasında değişen tutarlarda seyyanen zam yapılmıştır. Araştırma önergesinde ifade edildiği için tekrar söylüyorum: Biz iktidara geldikten sonra, enflasyonun altında ezilen emeklilerimize enflasyon oranının üzerinde artış oranları uygulandı. Size şimdi Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından aldığım resmî rakamlardan da bahsetmek istiyorum. 2002 ila 2012 yılları arasında, kümülatif olarak, bir SSK emeklisinin maaşında yüzde 245 artış gerçekleşmiştir. Aynı oran BAĞ-KUR emeklisinde yüzde 382, memur emeklisinde ise yüzde 188 olarak gerçekleşmiştir. Peki, bu dönemde enflasyon oranı ne olmuştur? Bu oran ise 2002-2012 arasında yüzde 145 olarak gerçekleşmiştir. Özet olarak, emeklilerin enflasyon oranının altında ezdirildiği iddiası doğru değildir çünkü rakamlar da ortadadır. Emeklilerimizin aylıklarına ilişkin az önce söylediklerime ilaveten, aylıklardan ziyade emeklilerimizin aldığı hizmetin iyileştirilmesi ve emeklilerimizin hayat kalitesinin artırılması için de pek çok düzenleme gerçekleştirilmiştir. Daha önceki yıllarda üçlü bir yapı arz eden sosyal güvenlik sisteminin kurumsal yapısı tek bir çatı altında birleştirilmiştir. 5502 sayılı Kanun ile kurulan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı daha önce üç kurumun yerine getirdiği faaliyetleri artık tek bir çatı altında yerine getirmektedir. Ancak, bu noktada Sosyal Güvenlik Kurumunun 2006 yılında oluşturulan yeni bir yapı olduğu gibi bir yanılgıya düşmemek gerekir. Bu kurum, daha önceki yıllarda hizmet veren ve alanlarında uzmanlaşmış SSK, BAĞ-KUR, Emekli Sandığı genel müdürlüklerinin geçmiş birikimlerinin SGK’da toplanması suretiyle oluşturulmuştur. Emeklilerin özlük haklarıyla ilgili olarak bir gösterge ise satın alma gücü paritesidir. Eğer maaş düşük veya yüksek gibi tanımlama yapacaksak göz önünde tutmamız gereken esas unsur satın alma gücü paritesine bakmak olmalıdır. Yoksa, sadece “Emekli aylıkları şu kadar.” şeklinde konuşmak yanıltıcı bir ifade olacaktır. Arkadaşlar, iktidarımız döneminde yapılan düzenlemelerle emeklilerimiz -yine resmî kaynaklara bakarak söylüyorum- satın alma gücü paritesine göre Bulgaristan, Danimarka, Letonya, Macaristan, Estonya, Slovenya, Polonya, İrlanda, Fransa ve Yunanistan’da yaşayan emeklilerden daha iyi konuma gelmiştir. Eskiden emeklilerimizin maaş dönemlerinde para çekebilmek için yaşadıkları sıkıntı hepimizin malumudur. Maaşların sadece Ziraat Bankası aracılığıyla ödenmesi nedeniyle maaş günlerinde çok uzun kuyruklar oluşurdu. İktidarımız döneminde yapılan düzenlemelerle emekli maaşlarının 22 banka ve PTT şubeleri aracığıyla ödenmesi mümkün hâle getirilmiştir. Ben size daha uç bir örnek de vermek istiyorum değerli arkadaşlarım: Maaşını alamayan emeklilerimiz için evde maaş ödemesi uygulaması da tarafımızca başlatılmıştır. Emeklilerimizle ilgili yapılan bir diğer düzenleme ise fiş, fatura toplanması uygulamasına da son verilmesidir. O sahneler de çok geride değil, bundan on yıl öncesine kadar da yaşanmaktaydı. Hükûmetimizin reformları neticesinde, emeklilerimiz fatura bulmak için kapı kapı gezmek zorunluluğundan da kurtarıldı ve bütün emeklilerimize maaşlarının yüzde 4’ü oranında vergi iadesi yapılmaya başlanıldı. Malullükten dolayı emekli olan emeklilerimizin çok sık yaşadığı bir diğer sorun da, muayene sorunu da Hükûmetimiz döneminde çözüldü. Belirli aralıklarla muayene olmak zorunda olan malul emeklilerimizin emekli aylıklarında muayene süresinde kesilmeler yaşanmakta, yine bu dönemde, sağlık hizmetinden de faydalanamamaktaydılar. Yapılan düzenleme ile bu sorun da çözülmüştür. Yine muayenelerle ilgili olarak, bildiğiniz gibi, SSK emeklisi gidip de BAĞ-KUR hastanesinde muayene olamamakta ve hastane kapısında kalmaktaydı. Bunlar çok uzak gelmesin arkadaşlar, yedi sekiz yıl öncesine kadar yaşanan görüntülerdir bu bahsetmiş olduklarım ve bunlar bizim iktidarımız tarafından ortadan kaldırılmıştır. Sosyal güvenlik reformuyla, artık, nereden emekli olduğuna bakılmaksızın bütün emeklilerimize sağlık hizmeti verilmektedir. Yine, bu muayenelerle bağlantılı olarak da ilaç alımlarında da emeklilerimize kolaylıklar sağlanmıştır. Emeklilerimizin ilaç alımında karşılaştıkları zorluk ve yaşadıkları mağduriyet, anlaşmalı serbest eczanelerden ilaç alınmasının mümkün hâle getirilmesiyle kolaylaştırılmıştır. Arkadaşlar, emeklilerimizle ilgili yapılan maaş dışındaki düzenlemeleri özetlemeye çalışıyorum. Buradaki her bir konuyu sizlere dakikalarca anlatabilmek mümkün ancak süre kısıtlığı nedeniyle genel olarak üzerinden geçiyorum. Yine iktidarımız döneminde, müteaddit defalar, emeklilerin ödemesi gereken sosyal güvenlik destek primi borçları ile emeklilere yersiz olarak yapılan aylık ödemelerini yapılandırdık. Bu kapsamda birçok emeklimiz borcunu yapılandırdı. Yine, emeklilerimizin çalıştıkları yıllarda kesilen ve diğer hükûmetler döneminde ödenmeyen KEY ödemelerinin ödemeleri de Hükûmetimiz tarafından gerçekleştirilmiştir. Sayın Başkan, değerli arkadaşlarım; ifade ettiğim gibi, daha pek çok husus var üzerinde emeklilerimizle ilgili değinebileceğimiz ve bu konuda yapmış olduğumuz, iktidarımız döneminde yapılan da pek çok düzenleme var, ancak süre elvermediği için bu düzenlemelerden sadece kısıtlı bir bölümüyle ilgili olarak Meclisinizi bilgilendirdim. Bu, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu tarafından verilen araştırma önergesine, aleyhte olduğumu bildiriyor ve hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Mustafa Kalaycı, Konya Milletvekili.
Hayatlarının en verimli ve dinamik çağlarını devletine, milletine hizmet ederek geçiren emeklilerimizin emeklilik döneminde sağlıklı, huzurlu, refah içinde bir hayat sürmeleri en büyük isteğimizdir. Ülkemizin kalkınmasına değerli hizmetler yapan, alın teri döken emeklilerimize en iyi hayat şartlarını sağlamak sosyal devlet anlayışının da bir gereğidir. Bize umutlu bir gelecek hazırlayan emeklilerimizin mutluluğunun temini sosyal devletin öncelikli ve anayasal bir görevidir. Bilge kişilikleri ve tecrübeleriyle geleceğe ışık tutan, toplumumuzda huzur ve dengeyi sağlayan emeklilerimiz milletimiz için büyük bir güç kaynağıdır. Atatürk’ün şu veciz sözü bu konunun önemini daha iyi açıklamaktadır: “Bir milletin yaşlı vatandaşlarına ve emeklilerine karşı tutumu o milletin yaşama kudretinin en önemli kıstasıdır. Mazide muktedirken bütün kuvvetiyle çalışmış olanlara karşı minnet hissi duymayan bir milletin istikbale güvenle bakmaya hakkı yoktur.” AKP hükûmetleri emeklileri insanca yaşayabileceği bir ücret düzeyine kavuşturamamıştır. Emeklilik şartlarını ağırlaştıran, emeklilik yaşını 65 yaşa yükselten, emekli aylıklarının refah payını düşüren, 2008 yılından sonraki hizmetler için bugünkü aylıkların yarısı kadar emekli aylığı bağlanmasını öngören ve bu kanunu çıkaran AKP’dir. Çalışanlar ve emeklilerin sağlık yardımı alırken karşılaştıkları muayene parası, reçete parası, kutu parası, ilaç katılım payı adı altında ödemeler artık, aylıklarının önemli bir kısmına karşılık gelir hâle gelmiştir. “Emeklilerin maaşı çok yüksek.” diyen bir Maliye Bakanına “Asgari ücretle bal gibi geçinilir.” diyen bir Çalışma Bakanına sahip olan AKP Hükûmetinin emeklilerin ve çalışanların dertlerini anlaması mümkün değildir, zaten anlamamaktadır. AKP Hükûmeti emeklileri ele güne muhtaç etmiştir. Bugünkü emekli aylıklarıyla emeklilerin geçimlerini sağlayabilmeleri mümkün değildir. TÜRK-İŞ tarafından yapılan açlık ve yoksulluk sınırı araştırmasının 2013 Şubat ayı sonuçlarına göre, 4 kişilik bir ailenin sağlıklı ve dengeli, yeterli beslenebilmesi için yapması gereken gıda harcaması tutarı yani açlık sınırı 1.007 lira, gıda harcamasıyla birlikte giyim, konut, ulaşım, eğitim, sağlık ve benzeri ihtiyaçlar için yapılması zorunlu diğer harcamaların toplam tutarı ise 3.280 liradır. Bu verilere göre, emekli, dul ve yetimlerin tamamı yoksulluk sınırının altında, tamamına yakını da açlık sınırının altında aylık almaktadır. Altıncı basamak çiftçi BAĞ-KUR’lu ne kadar emekli aylığı alıyor? 630 lira. Esnaf BAĞ-KUR’lu ne kadar emekli aylığı alıyor? 830 lira. SSK emeklisi ne kadar emekli aylığı alıyor? Ortalama bin lira düzeyinde. Bu rakamlar övünülecek rakamlar mı Allah aşkına? Hepsi açlık sınırının altında. Hani Türkiye zenginleşmişti? Hani kişi başına 10 bin dolar millî gelir? Hep yandaşlara, sıcak para tacirlerine, tefecilere, rantiyecilere vereceğinize, biraz da çalışana, emekliye, esnafa ve çiftçiye de büyümeden payını verin. AKP Hükûmeti, emeklilere hep umut vermiştir ancak emeklileri sürekli aldatmış ve hayal kırıklığına uğratmıştır. Emeklilere banka promosyonu verileceği söylenmiş ancak bu söz de boş çıkmıştır. Emekliler arasındaki maaş adaletsizliğini gidereceğini vadetmesine karşın sözde “intibak” adıyla yapılan düzenlemeyle emeklilerimiz büyük bir aldatmacaya konu edilmiştir. Çıkarılan kanun 2000 yılı sonrası SSK emeklilerini, BAĞ-KUR emeklilerini kapsamamış, Emekli Sandığı ile SSK ve BAĞ-KUR emekli aylıkları arasındaki eşitsizlikleri dikkate almamıştır. Verilen onca söz ve müjdeler nedeniyle emekli aylığında bir artış olacağı umudunu taşıyan emekliler, maaşını almaya bankaya gidince hüsrana uğramıştır, AKP Hükûmeti tarafından nasıl aldatıldıklarını bir kez daha anlamışlardır. Emeklilerin enflasyona ezdirilmediği söylense de halkın gerçek enflasyonunu yansıtan gıda, kira, ulaşım, su, elektrik ve gaz gibi kalemler açısından değerlendirme yapıldığında durumun söylendiği gibi olmadığı anlaşılmaktadır. Ülkemizde yıllarca enflasyonla mücadelenin temel aracı olarak ücret politikaları kullanılmıştır. Bu durum çalışanların ve emeklilerin satın alma gücünü zaman içinde eriterek zayıflatmış, enflasyonla mücadelenin en ağır yükü ne yazık ki çalışan ve emekli olan kesimin üzerine bu yolla aktarılmıştır. Her fırsatta kendi hükûmeti döneminde millî gelirin artmasıyla övünen AKP, bu tercihiyle gelir dağılımında çalışanlar ve emekliler aleyhine ciddi bir bozulmaya neden olmuştur. Vatandaşlarımızın “Madem ülkemiz zenginleşiyor, biz neden zenginleşemiyoruz?” sorusunu sıklıkla sormalarının arkasında yatan gerçek, işte budur. Ücret politikalarıyla çalışan ve emekli kesim üzerinde baskıcı ve sindirici bir yönetim biçimini benimseyen Hükûmet, milyarder yaratma konusunda ise oldukça cömert davranmaktadır. Kriz dönemlerinde dahi milyarder sayısı artan Türkiye, gelir dağılımının en fazla bozuk olduğu ülkeler arasında da ilk sıralarda gelmektedir. Değerli milletvekilleri, sosyal güvenlik politikalarının en önemli amaçlarından birisi, insanlar arasında oluşturduğu güvenlik ağları ile toplumsal eşitsizlikle mücadeleyi desteklemektir. Bu anlamda, devlet, tüm bireyler için eşit hak ve yükümlülükler içeren bir sosyal güvenlik sistemi kurgulamakla yükümlüdür. Ülkemizde de sosyal güvenlik hakkı Anayasa ile teminata bağlanmış olup devletin yükümlülüğü altında bulunmaktadır. İşe başladıkları tarihte yürürlükte olan mevzuata göre emeklilik için gerekli prim ödeme gün sayısı ve sigortalılık süresini tamamladıkları hâlde, bir başka ifadeyle, emekli olma hakkını elde ettikleri hâlde, bir de yaş şartına tabi tutulmaları birçok vatandaşımızı mağdur etmiştir. Kazanılmış hakları ellerinden alınan, emeklilikte yaşı bekleyen vatandaşlarımız, haklarını aramakta, Türkiye Büyük Millet Meclisinden çözüm beklemekte, bu mağduriyetlerinin giderilmesini sağlayacak düzenleme yapılmasını istemektedir. Bu vatandaşlarımıza emekli aylığı bağlanmadığı gibi, bir de sağlık sigortası primi ödemekle karşı karşıya kalmışlardır. Kanunla aranan prim ödeme gün sayısını dolduran, dolayısıyla yıllarca gerekli primleri ödemiş olan vatandaşlarımıza “Sen yaşı doldurmadın, sağlık sigortası primini vermezsen sağlık yardımından yararlanamazsın.” demek insafsızlıktır. Bu durumda olan vatandaşlarımıza yaş şartını beklemeksizin emeklilik hakkı verilmelidir, zira bu onların kazanılmış haklarıdır. Milliyetçi Hareket Partisi, emeklilik hakkını elde ettiği hâlde emeklilik için yaşı bekleyenlere emeklilik hakkının verilmesi gerektiği görüşündedir, bu konuda söz konusu mağduriyeti gidermeye yönelik olarak gerekli kanun teklifi ve önergeler vermiştir. Değerli milletvekilleri, umutla bekleyen bir diğer kesim polislerimizdir. Bugün, emniyet teşkilatı personeli emekliye ayrıldığında, emekli aylığı memur maaşının yarısına düşmektedir. Sayın Başbakan, 2007 seçimleri öncesinde, polislerin özlük haklarının iyileştirilmesi konusunda söz vermesine rağmen, altı yıldır bu sözün gereği yerine getirilmemiştir. Polislerimizin ek göstergeleri mutlaka yükseltilmeli, birinci dereceye 3600 ek gösterge verilmelidir. Böylelikle emekli polislerin rahat bir şekilde geçimini sağlayabilmesi için emekli aylıklarında bir nebze de olsa artış sağlanmalıdır. Cumhuriyet Halk Partisinin önerisinin lehinde söz aldım. İnşallah kabul edilir bu öneri. Hepinizi saygılarımla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Ramazan Can, Kırıkkale Milletvekili.
Müşterek imzalanan Danışma Kuruluyla gündem belirlenmiştir. Bu nedenle, Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisinin aleyhinde olduğumuzu bildiriyorum. Diğer taraftan, 3 Kasım 2002 seçimlerinden sonra kurulan AK PARTİ hükûmetlerinin ilk olarak yapmış olduğu işlerden birisi SSK emeklisi ve BAĞ-KUR emeklilerinin aylıklarındaki iyileştirmeler olmuştur. Ondan sonra yine, SSK emeklilerinin arasındaki intibakla ilgili sıkıntılar da, intibaktaki adaletsizlik de bu Genel Kurulda kabul ettiğimiz yasayla dengelenmiştir. 2002’yle 2013 yılı arasını mukayese ettiğimizde, enflasyona emeklilerin ezdirilmediği ve refah seviyesinin yükseldiği, refah paylarının artırıldığı gözlenmiştir. Tabii ki verilen miktarlar yeterli midir, yetersiz midir, bu, emeklilerin takdirine bırakılmalıdır. Ancak, şunu özellikle söylemek istiyorum ki: Ekonomimiz iyiye gittikçe, millî gelir arttıkça, refah seviyesi arttıkça refah payları da emeklilerin giderek artmaktadır. Yine, emeklilerin alım gücü, maaşlarındaki artış ve enflasyon oranlarındaki artışlar dikkate alındığında, emeklilerin gelirlerinin reel anlamda arttığı gözlenmiştir. Bu şu demektir: Eğer millî ekonomi iyiye gidiyorsa, bütçede gelirler artıyorsa bundan vatandaşlarımız da yararlanıyordur. Emeklilerde bu manada herhangi bir kayıp gözlenmemiştir; aksine, 2002 ile 2013 yılına geldiğimiz bu aralıkta emeklilerin durumunun iyileştiği gözlenmiştir. Meclisin gündemi belirlenmiştir, belirlenecektir. Bu nedenle, Cumhuriyet Halk Partisinin grup önerisi gündemi uzatmaya matuftur, iyi niyetli değildir. Yine de Cumhuriyet Halk Partisinin grup önerisini Genel Kurulun takdirine sunuyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Danışma Kurulunun bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Danışma Kurulunun 19/3/2013 Salı günü yaptığı toplantıda, aşağıdaki önerinin Genel Kurulun onayına sunulması uygun görülmüştür. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Vekili Adalet ve Kalkınma Partisi Cumhuriyet Halk Partisi Grubu Başkan Vekili Grubu Başkan Vekili Barış ve Demokrasi Partisi Milliyetçi Hareket Partisi Grubu Başkan Vekili Grubu Başkan Vekili Gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmında yer alan 310, 107, 292, 357, 340, 185, 78, 149, 251, 58 ve 140 sıra sayılı kanun tasarılarının bu kısmın 3, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17’nci sıralarına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi, 19 Mart 2013 Salı günkü (Bugün) birleşiminde 297 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, 20 Mart 2013 Çarşamba günkü birleşiminde 310 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 4’üncü bölüm görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, 21 Mart 2013 Perşembe günkü birleşiminde ise 310 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, Yukarıda belirtilen birleşimlerde gece 24. 00’de günlük programların tamamlanamaması hâlinde günlük programların tamamlanmasına kadar çalışmalarını sürdürmesi önerilmiştir. Söz talebi? Yok. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. İç Tüzük’ün 37’nci maddesine göre verilmiş bir doğrudan gündeme alınma önergesi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 2/170 esas numaralı Kanun Teklifi’m 45 gün içinde Komisyonda görüşülmediğinden İç Tüzük’ün 37 nci maddesi gereğince doğrudan gündeme alınması konusunda gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim. 15.02.2012 Teklif sahibi adına Erkan Akçay, Manisa Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; tarımsal üretimde kullanılan girdilerden katma değer vergisi alınmamasına yönelik olarak vermiş olduğum kanun teklifi üzerine söz aldım, muhterem heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, on yıllık Adalet ve Kalkınma Partisi döneminde enflasyon yüzde 145, tarımsal girdiler, mazot, ilaç, gübre fiyatları ortalama 4-5 kat artarken ürün fiyatları neredeyse yerinde saymıştır. Bir taraftan enflasyona, diğer taraftan 4-5 kat artan girdi fiyatlarına ezdirilen çiftçi borç batağına saplanmıştır. 2002 yılında 530 milyon lira olan çiftçilerin banka borcu, 2012 yılı Eylül ayı itibarıyla 39 milyar liraya ulaşmıştır. Bu kredilerden 2 milyarı icralıktır. Çiftçilerin borcu on yılda tam 78 kat artmıştır. Gübre ve elektrikte yüzde 18, mazotta yüzde 15,25; zirai ilaç ve hayvan yeminde yüzde 8 KDV vardır. Tohumluklarda yüzde 1 KDV varken sebze tohumlarında ve sebze fidelerinde yüzde 8 KDV alınmaktadır. Girdi fiyatları çok yüksek olduğu için üretim maliyeti yükselmekte, bu nedenle Türk çiftçisi yabancı ülkelerin üreticileriyle rekabet edememektedir. Gelelim mazota: Rafineri çıkış fiyatı 1 lira 44 kuruş olan mazottan 1 lira 60 kuruş özel tüketim vergisi, 55 kuruş katma değer vergisi alınmaktadır. Diğer paylarla beraber, 1 litre mazot 4 lira 25 kuruşa satılmaktadır. Bu yüksek vergiler nedeniyle, ülkemiz tarımda dünyanın en pahalı mazotunu kullanan ülkelerin başında gelmektedir. Mazotun litre fiyatı Mart 2002’de 94 kuruştu, Kasım ayı itibarıyla 1 liraydı, bugünse mazotun litresi 4 lira 25 kuruştur yani mazot fiyatı da 3 kat artmıştır. Türk çiftçisinin bir yılda kullandığı mazot miktarı 3 milyon 300 bin tonu bulmaktadır. Çiftçilere verilen mazot desteği tarımda kullanılan mazota ödenen bedelin yüzde 5’ini ancak karşılamaktadır. Bu rakam da mazot için çiftçinin ödediği KDV’nin ancak dörtte 1’ine tekabül etmektedir. Çiftçilerin kullandığı kırsal motorinin ÖTV’si euro dizele göre düşüktü. 2011 yılı Ocak ayından itibaren kırsal motorin uygulamasının kaldırılması sonucu Türk çiftçisi 250 milyon Türk lirası ilave ÖTV farkı ödemek durumunda kaldı. Pırlantadan KDV alınmazken, gemilere ve yatlara ÖTV’siz akaryakıt verilirken çiftçilerin kullandıkları motorinden yüzde 37,61 oranında ÖTV, yüzde 15,25 oranında KDV alınmaktadır. Üretim maliyetlerinin düşürülmesi için, çiftçilerimizin kullandığı mazota ÖTV ve KDV istisnası getirilmesi şarttır. Gelelim gübreye: Amonyum sülfat gübresinin tonu 2002 yılında 162 lirayken 2013’te 670 liraya ulaşmıştır. CAN gübresi 176 liradan 725 liraya çıkmıştır. Yüzde 33 amonyum nitrat gübresi 193 liradan 898 liraya yükselmiştir. Üre 237 liradan 1.115 liraya, DAP 354 liradan 1.290 liraya yükselmiştir. Gübrede yüzde 18 oranında KDV vardır. Çiftçilerimiz 2011 yılında gübre için 4,77 milyar lira öderken gübre desteği olarak 620 milyon lira almıştır yani üreticinin gübreye ödediği paranın yüzde 13’ü destek olarak verilmiştir. Gübre fiyatlarındaki yüksek artış gübre kullanımını azaltmakta ve bu da üretimi olumsuz etkilemektedir. Tarımsal ilaçlardan yüzde 8 KDV alınmaktadır. Ayrıca, elektriğe baktığımızda yüzde 1 Enerji Fonu, yüzde 2 TRT payı ve yüzde 18 KDV ile 25 kuruş olan 1 kilovatsaat elektrik 30,3 kuruşa çıkmaktadır. Elektriğin fiyatı 2007-2012 yılları arasında yüzde 124 artmıştır. 2007 yılında 13,5 kuruştan elektrik alan üretici, bugün 30,3 kuruştan elektrik almaktadır. Tohumda da, hayvan yeminde de maalesef aynı durumlar geçerlidir.
Bir milletvekili adına Mustafa Kalaycı, Konya Milletvekili. Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Milliyetçi Hareket Partisi olarak verdiğimiz tarım ve hayvancılıkta kullanılan mazot, gübre, elektrik, ilaç, tohum, fide ve yemden katma değer vergisi alınmamasına dair kanun teklifimiz üzerinde söz aldım. Hepinizi saygılarımla selamlıyorum. “Çiftçimizin temel sorunu nedir?” dediğimiz zaman cevabı, girdi fiyatlarının pahalı olmasıdır. Uygulanan yanlış tarım politikası sonucu çiftçi, ürününü maliyet fiyatına bile satamamakta, ne üretirse üretsin zarar etmektedir. Köylü ve çiftçi zor günler yaşamaktadır. AKP Hükûmeti, çiftçi ve köylüye destek vermek yerine köstek olmaktadır. Türk çiftçisinin dünyanın en pahalı mazotunu ve gübresini kullandığı ve ağır girdi maliyetleri altında ezildiği ve bu nedenle üretim yapamaz duruma geldiği bir gerçektir. 2002 yılında üre gübresinin tonu 237 lira iken şimdi 1.200 liraya, mazotun litresi 1 lira iken şimdi 4 lira 30 kuruşa dayanmıştır. Girdi fiyatlarındaki aşırı yükselme, ithalata dayalı politika üretim yapmayı imkânsız hâle getirmiştir. Çiftçilerimiz “Ürünümüz para etmiyor, on yıldır buğdayı, pancarı neredeyse aynı fiyattan satıyoruz ama mazotun, gübrenin, ilacın, tohumun fiyatı 4-5 kat arttı, artık dayanacak gücümüz kalmadı.” diyor. Hükûmet gemicilere, yatlara ve yurt dışına 1,5 milyon liraya ucuz mazot verirken çiftçiye 3 katı fiyattan satmaktadır. Çiftçi parasızlıktan tarlasına gübre atamıyor, traktörüne mazot koyamıyor. Üretici hayvanlarına yem veremiyor, çaresizlikten kıvranıyor, ürettiği 1 kilo sütle 1 kilo yem alamıyor. Hükûmet hayvancılığı bitirmek için elinden geleni yapmıştır. Çiftçimizin kredi borçları da her yıl katlanarak artmaktadır. Ülkemiz toplam nüfusunun yaklaşık üçte 1’ini oluşturan tarım kesiminde çalışan milyonlarca insanımız bankalar tarafından tam anlamıyla kıskaca alınmışlardır. Birçok çiftçi, borcunu ödeyebilmek için traktörünü, tarlasını satmak zorunda kalmakta, bunalıma girmektedir. İcraların hızla arttığı tarım kesimindeki problemler çığ gibi büyürken AKP Hükûmeti duyarsızlığını inatla sürdürmektedir. Çiftçimiz ve köylümüz yoksulluğa itilmiştir. Bugün, köyler boşalmış olup köylerde üretici kalmamıştır. İnsanlar köylerine tatile veya ziyarete giderken artık süt, yumurta, ekmek, et, sebze ve meyve alıp da gidiyor. Destekleme politikasında sık sık yapılan değişiklikler ve desteklerin zamanında ödenmemesi çiftçiler için bir başka önemli sorunu teşkil etmektedir. Çiftçi ödediği katma değer vergisini işletmeler gibi indirim konusu yapamıyor, vergi iadesi alamıyor, devletin kendisine ödediği destekten daha fazlasını vergi olarak devlete ödüyor. Çiftçi diyor ki: “Mazottan, gübreden vergiyi kaldırın, başka hiçbir destek istemiyoruz.” Çiftçinin ve üreticinin temel girdilerini ucuz alabilmesi sağlanmalıdır. Mazot, gübre, elektrik, ilaç, tohum, fide ve yemdeki katma değer vergisi mutlaka kaldırılmalıdır. Ekmekten sebze ve meyveye kadar bütün gıdalar soframıza çiftçimizin alın teri sonucu ulaşmaktadır. Unutulmamalıdır ki yeryüzünde kalacak olan en son devletler tarıma dört elle sarılmış, tarımda sanayileşmiş, kalkınmış ve tarım ürünleri ihraç eden ülkeler olacaktır. Tarım dünyada nasıl destekleniyorsa ülkemizde de aynı şekilde desteklenmeli, çiftçinin bulunduğu köyü ve kasabayı terk etmemesi için bölgesinde karnının doyması sağlanmalıdır. Tarım sektörü dünyada olduğu gibi ülkemizde de nüfusun gıda maddeleri ihtiyacını karşılaması, tarıma dayalı sanayinin ham madde kaynağını oluşturması, önemli bir kesime istihdam sağlaması ve dışa bağımlılığın önlenmesi gibi nedenlerle stratejik öneme sahiptir. AKP Hükûmetinin tarımın yapısal sorunlarını çözecek, tarımsal girdi yükünü azaltacak ve tarım sektörünü yeniden ayağa kaldıracak tedbirleri alma niyet ve isteğinin olmadığı açıktır. Teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 79’uncu Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Gündemin “Sözlü Sorular” kısmına geçiyoruz. (x) Sözlü soru önergeleri Genel Kurulda okunmamış olup tutanağa eklidir. Sayın milletvekilleri, “Sunuşlar” bölümünde belirttiğim Kalkınma Bakanı Cevdet Yılmaz’ın birlikte cevaplandırmak istediği sözlü soru önergelerini cevaplandırmak üzere Sayın Bakanı kürsüye davet ediyorum. Buyurun Sayın Bakan.
Öncelikle (6/70) sayılı soru önergesine, Ardahan Milletvekili Sayın Ensar Öğüt’ün soru önergesine cevap vermek istiyorum. Sayın milletvekili Ardahan’da Millet Bahçesi’ndeki binaların kaldırılarak Ardahanlılara bu alanın düzenlenmesi konusunda bir soru yönlendirmiştir. Ardahan Millet Bahçesi’nin düzenlenmesine ilişkin olarak çalışmalar başlatılmış bulunmaktadır ve önemli oranda da tamamlanmıştır. İlave birtakım çalışmalarla bu güzel mekân Ardahanlıların hizmetine daha nitelikli bir şekilde sunulacaktır. 2’nci sözlü soru önergemiz, Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/747) sayılı sorusudur. Bu soruda ekonomik kriz konusunda ne tür tedbirler ve vatandaşı rahatlatıcı yönde ne tür tedbirler aldığımız özet olarak sorulmaktadır. Değerli milletvekilleri, öncelikle şu noktanın altını çizmek isterim: Küresel kriz ortamında birçok ülke krizin faturasını vatandaşlarına ödetirken ülkemiz istikrarlı politikalarıyla büyümesini devam ettirmiş, hiçbir bankamız batmamış, hiçbir firmaya kamu tarafından bir kaynak transferi söz konusu olmamış, borçluluk oranlarımız artmamış ve bu borcu karşılamak için vergileri artırma gibi bir zorunlulukla karşı karşıya kalmamış durumdayız. Dolayısıyla, baktığınız zaman, Türkiye’nin 2010’da yüzde 9,2; 2011’de yüzde 8,5 oranında yüksek büyüme sağladığını görüyorsunuz. Yine, krizin en tepe noktasından bugüne kadar geldiğimizde 4 milyonun üzerinde yeni iş, istihdam alanı oluşturulduğunu görüyorsunuz. Bütün bu rakamlar, bize, ülkemizin krizle mücadelesinin ve yoksullukla mücadelesinin başarılı olduğunu gösteriyor. Yoksullukla mücadeleyi de biz tek boyutlu olarak ele almadık değerli milletvekilleri, üç temel eksende bunu gerçekleştirdik. Birincisi, makroekonomik istikrar. Makroekonomik istikrar olmadan, büyümeyi sağlamadan, enflasyonu düşürmeden yoksullukla da mücadele edilmiyor. Çok şükür, Türkiye, son on yılda ortalama yüzde 5 büyüme sağladı, istihdamını artırdı ve geçmişte yoksul kesimler üzerinde ağır bir yük olan enflasyon sorununu çözdü, geride bıraktı, tek haneli rakamlara düşürdü. Yoksullukla mücadelede makro politikalar dışında sektörel ve bölgesel politikalarımız da son derece önemli. KOBİ politikalarımızdan bölgesel kalkınma politikalarımıza kadar, eğitimde, sağlıkta, değişik alanlarda gerçekleştirdiğimiz reformlarla yine yoksullukla mücadele ettik. Ayrıca, üçüncü düzeyde de makro ve sektörel, bölgesel politikalar dışında yoksulluğu doğrudan hedef alan sosyal yardım ve destekler konusunda da yine çok büyük gayretler sarf ettik. Buralarda da başarımız rakamlara yansımış durumda. 2002 yılında günlük geliri 4 dolar 30 sentin altında olan nüfusumuzun toplam nüfusumuza oranı yüzde 30’lar civarındayken bugün yüzde 2,8’lere kadar düşmüş durumda. Yazılı olarak da aslında bu soruya daha önceden çok daha detaylı bir cevap verilmişti. Ben de bu şekilde bazı ilavelerle özetlemiş oldum. Yine, Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/749) sayılı sorusu var. Buna da yine daha önceden detaylı bir yazılı cevap verilmişti. Bu soruda da yine yoksulluğa ilişkin çalışmalarımız soruluyor. Burada da, az önce yine belirttiğim gibi, çok önemli çalışmalar yapıldığını ilave etmek isterim. Makro, sektörel, bölgesel politikalar dışında özürlülere dönük, engellilere dönük yaptığımız çalışmalar, yaşlı nüfusa dönük çalışmalar yine önemli bir yer tutuyor. Engelli aylıklarımız bu geçtiğimiz on yıllık süreçte reel olarak yüzde 458 artırıldı. Yine, yaşlı aylıklarında reel olarak yüzde 86’lık bir artış gerçekleştirildi. Doğrudan sosyal yardım ve desteklerimiz de bu dönemde gerçekten çok önemli boyutlara ulaştı. 2002 yılında doğrudan yaptığımız sosyal destek ve yardımlarımızın yurt içi hasılamıza oranı sadece yüzde 0,5 düzeyindeydi. Bu rakam 2010’lu yıllara geldiğimizde yüzde 1,2’ye kadar yükselmiş durumda, yani 2 katından fazla artmış durumda, oran artışından bahsediyorum. Aynı süreçte yurt içi hasılamızın da 3 katından fazla arttığını düşünürseniz, miktar olarak ne kadar büyük bir hacme ulaştığını takdir edersiniz. Bu konuda da yine yazılı olarak çok daha detaylı bir cevap sayın milletvekilimize iletilmek üzere Meclisimize sunulmuştur. Bunu da bu şekilde arz ediyorum. Tokat Milletvekilimiz Sayın Reşat Doğru’nun (6/1291) sayılı soru önergesi: Bu da banka şubeleriyle ilgili bazı istatistiki bilgilere ilişkin. Burada, baktığımız zaman, soruda ifade edilen tarih itibarıyla ülkemizde 48 adet banka bulunmaktadır ve bunların 10.440 şube ile hizmet sunduğunu görüyoruz. 2011 yılı itibarıyla bu veriler. Bu şekilde bu soruyu cevaplamış oluyoruz. Yine, aynı milletvekilimizin, Sayın Reşat Doğru’nun, Tokat Milletvekilinin (6/1293) sayılı soru önergesinde dış ülkeler kaynaklı kaç bankanın faaliyet gösterdiği ve buna ilişkin bazı istatistiki talepleri var. Burada da Aralık 2011 itibarıyla Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu veri tabanındaki mevcut yerli-yabancı sınıflandırması dikkate alınarak sahiplik grubu ayrımında ülkemizde faaliyet gösteren bankalar ile bu bankaların yurt içi şube sayılarını gösterir tablolara bakıldığında, sorudaki tarih itibarıyla kamu ve yerli sahipliğinde 25 banka 8.028 şubeyle faaliyetini sürdürmektedir. Aynı tarih itibarıyla yabancı sahipliğinde ise 23 banka bulunmakta ve 2.412 şubeyle yine bu bankalar faaliyetlerini sürdürmektedirler. Kahramanmaraş Milletvekilimiz Sayın Mesut Dedeoğlu’nun yine bir başka sözlü soru önergesi, (6/2407) sayılı soru önergesi: Bu konuda da yine bir yazılı cevap değerli milletvekiline gönderilmiş, iletilmiştir. Burada pahalı akaryakıt kullanımı konusu gündeme getirilmekte ve yine, servis araçlarında KDV konusu sorulmaktadır. Bu konularda, baktığınız zaman, tabii ki akaryakıt fiyatlarında yüksek bir vergi oranı olduğu hepimizin malumudur ancak geçmişle mukayese ettiğimizde vergi içeriğinin bir miktar da olsa düştüğünü görüyoruz. Şöyle ki: 100 Türk liralık benzin fiyatının içerisinde vergi yükü 31/12/2002 tarihinde 70,3 TL iken 24/11/2012 tarihi itibarıyla 62,7; 100 TL’lik motorin fiyatının içerisinde vergi yükü 1/1/2005 tarihinde 65,1 TL iken 24/11/2012 tarihi itibarıyla 52,7 TL’ye düşmüştür. Öte yandan, şehir içi toplu taşıma hizmetlerinde katma değer vergisi oranının düşürülmesine yönelik şu anda gündemimizde herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Bütün bu konular yazılı olarak da iletilmiştir. Yine, Kahramanmaraş Milletvekilimiz Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/869) sayılı soru önergesine cevap vermek istiyorum. Burada, Sayın Başbakanımıza tevcih edilen soru önergesinde Maliye Bakanlığının görev ve yetki alanına giren bir konu sorulmaktadır. İlgili bakanlığımızdan alınan bilgiye göre 1/7/2003 tarihli ve 2003/5868 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Karar’ın 1’inci maddesi ile Türk uluslararası gemi siciline ve millî gemi siciline kayıtlı, kabotaj hattında münhasıran yük ve yolcu taşıyan gemilere, ticari yatlara, hizmet ve balıkçılık gemilerine, miktarı her geminin teknik özelliklerine göre tespit edilmek ve bu akaryakıtı kullanacak geminin jurnaline işlenmek kaydıyla verilecek akaryakıtın özel tüketim vergisi tutarı sıfıra indirilmiştir. Bununla birlikte, vergi yükleri, izlenen ekonomik programlar, bütçe hedefleri ve gerçekleşmeleri de göz önünde bulundurularak azaltılmaya çalışılmakta ve bu konuda toplumsal fayda en üstte tutulmaktadır. Ayrıca, vergi yüklerinin azaltılmasına ilişkin çalışmalarda yapılan mevzuat ya da oran değişikliklerinin umulan toplumsal faydayı sağlayamama ihtimali, diğer vergisel uygulamalar açısından olumsuz sonuç doğurma riski, amaçlanan sosyal faydanın başka vasıtalarla sağlanma imkânı gibi hususlar da göz önünde bulundurulmaktadır. Bu çerçevede, Esnaf ve Sanatkârlar Odasına kayıtlı olarak faaliyet gösteren esnaf ve sanatkâra, özel tüketim vergisi uygulanmadan akaryakıt teslim edilmesi konusunda şu an Maliye Bakanlığımızca yürütülen herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Yine, Sayın Mesut Dedeoğlu’nun, (6/1832) esas numaralı önergesinde “Süt tüketimini nasıl artıracaksınız? Yem fiyatları konusunda neler yapacaksınız?” şeklinde özetleyebileceğimiz bir sorusu var. Bu konularda, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığımız koordinasyonunda yürütülen çok sayıda çalışma söz konusu. Özellikle, süt tüketimine büyük önem verdiğimizi belirtmek isterim. Tarım Bakanlığınca süt tüketiminin artırılması konusunda gerek ilgili bakanlıklar gerekse sivil toplum örgütleri, üreticiler ve sektörde diğer paydaşlarla birlikte çalışmalar yürütülmekte ve yapılan çalışmalara katkı sağlanmaktadır. İlköğretim çağındaki öğrencilerimize süt tüketimi ve sağlıklı beslenme alışkanlıkları kazandırılarak dengeli beslenmelerine katkıda bulunmayı amaçlayan Okul Sütü Programı, 2012 yılında tüm Türkiye’de uygulanmıştır. Okul Sütü Programı ile ilköğretim çağındaki ana sınıfından 5’inci sınıf dâhil, Türkiye genelinde 32.574 okulda, toplam 7.185.021 öğrenciye 136.309.261 adet 200 mililitrelik uzun ömürlü kutu sütü dağıtılmıştır. 2012-2013 eğitim-öğretim döneminde de 30.752 okulda, 6 milyon 171 bin 692 öğrenciye 296 milyon 241 bin 216 adet 200 mililitre UHT kutu süt dağıtımı planlanarak uygulamaya konulmuştur. Ayrıca, 21 Mayıs Süt Günü gibi çeşitli etkinlikler düzenlenmektedir. Bunun yanı sıra süt tozu desteği de verilmektedir. Süt piyasasının regülasyonu ve üretiminin sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla 2009 yılında süt tozu desteği verilmeye başlanmış olup 2009-2012 döneminde toplam 77.224 ton süt tozu için 174 milyon 023 bin 641 TL destek verilmiştir. Yem konusunda da yine çok çeşitli çalışmalar yürütülmüştür. Bu kapsamda özellikle hayvancılık desteklerini ifade etmek isterim. 2012 yılında, 2002 yılına oranla rekor bir artış göstermiştir hayvancılık destekleri, 25,5 kat artırılmıştır. 2002 yılında hayvancılığa sadece 83 milyon lira destek ödemesi yapılmışken 2012 yılında bu rakam 2,2 milyar Türk lirasına çıkmıştır, 2013 yılında ise 2,5 milyar -eski parayla 2,5 katrilyon- lira hayvancılık desteği olarak bütçelendirilmiş, planlanmıştır. Hayvancılık sektöründe önemli bir girdi olan yem bitkileri üretimi de bu kapsamda desteklenmiştir. Yem bitkileri destekleri kapsamında, 2002 yılında 215 bin hektar alan için 35,6 milyon TL destek verilmişken 2012 yılında 603 bin hektar için 293 milyon Türk lirası destek ödenmiştir. 2003-2012 yılları arasında toplam 2,8 milyar Türk lirası yem bitkileri desteği ödenmiştir. 2013 yılında ise Mart ayı başı itibarıyla toplam 304 milyon Türk lirası yem bitkileri desteği ödenmiştir. Ayrıca, yem ham maddesi olarak kullanılan dane mısır, buğday, arpa, yulaf, çavdar, tritikale, soya gibi ürünlere prim desteği verilmektedir. Fark ödemeleri kapsamında, 2002 yılında toplam 186 milyon Türk lirası prim desteği verilmiş iken 2013 yılında 2,4 milyar TL’ye ulaşmıştır. Ayrıca, tarım kredi kooperatifleri tarafından yetiştiricilerin kaba yem taleplerinin karşılanması amacıyla üreticilerin kaba yem talepleri toplanmakta ve ithal edilerek uygun fiyata, KDV dâhil 50 kuruş/kilogram karşılığında üreticilere verilmektedir. İthalatta, aradaki fark, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından karşılanmaktadır. Yine, Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu tarafından yönlendirilen (6/2508) sayılı sözlü soru önergesinde pirinçte KDV’nin yüzde 1’e indirilmesi hususu sorulmaktadır. Bu konuda şu an itibarıyla yürütülen herhangi bir çalışma söz konusu değildir. Vergi oran değişiklikleri, izlenen ekonomik program ile bütçe hedefleri ve gerçekleşmeleri göz önünde bulundurularak yapılmaktadır. Pirinç teslimlerinde uygulanmakta olan katma değer vergisi oranının yüzde 1’e indirilmesine yönelik, Maliye Bakanlığınca yapılmakta olan bir çalışma bulunmamaktadır. Bununla birlikte, ekonomik ve sosyal şartlar ile bütçe hedefleri de göz önüne alınarak söz konusu talep ilerleyen dönemlerde yeniden değerlendirilebilecektir. Yine, Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/2819) sayılı sözlü soru önergesinde tarımsal dış ticaret rakamları ele alınmakta ve bu kapsamda sorular yönlendirilmektedir. Değerli Başkan, değerli milletvekilleri; tarımsal ürünler dış ticaretimiz, temel tarım ürünlerinin yanı sıra işlenmiş tarım ürünlerinin de dâhil olduğu Gümrük Tarife İstatistik Pozisyonu Cetveli’nin 1 ila 24’üncü fasılları arasında yer alan tüm ürünler kapsanmak suretiyle izlenmekte ve değerlendirilmektedir. Bu kapsamda tetkik edildiğinde, tarımsal ürünler dış ticaretimizin 2002-2012 tarihleri arasında sürekli olarak fazla verdiği ve cari işlemler dengesine müspet katkıda bulunduğu görülmektedir. Gümrük Giriş Tarife Cetveli’nin 1 ila 24 fasılları arasında yer alan tarım ürünlerinde ithalatımız, 2012 yılında yüzde 2,08 azalarak 10,73 milyar dolar olarak gerçekleşirken ihracatımız ise yüzde 5,78 oranında bir artışla 15,26 milyar dolar olarak kayıtlarımıza geçmiştir. Bu çerçevede, tarım ürünlerinde net ihracatçı konumunda bulunan ülkemizin söz konusu ürünlerdeki dış ticaret fazlası, 2012 yılında yüzde 30 oranında bir artışla 3,46 milyar dolardan 4,52 milyar dolara yükselmiştir. İthalatımızın bir kısmının üretim ile karşılanabilmesine yönelik olarak Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığımız tarafından önemli miktarlarda desteklemeler devam etmektedir. Ayrıca, Girdi Tedarik Stratejimizde, 2023 Türkiye İhracat Stratejimizde bu konular yine detaylı olarak ele alınmakta ve hedefler ortaya konulmaktadır. Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1026) sayılı soru önergesinde tekstil sektörüyle ilgili hususlar gündeme getirilmektedir. Özellikle, ucuz enerji sağlanıp sağlanamayacağı, rekabet gücünün nasıl artırılabileceği hususları dikkate getirilmektedir. Bu kapsamda bakıldığı zaman, elektrik fiyatlarının belirlenmesine yönelik olarak enerji KİT’leri, 14/02/2008 tarihli ve 2008/T-5 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı ile 1/7/2008 tarihinden itibaren maliyet bazlı fiyatlandırma mekanizmasına geçmiştir. Söz konusu karar gereğince, maliyet ve döviz kurlarındaki değişimler fiyatlara yansıtılmakta ve satış fiyatları bu karar uyarınca belirlenmekte ve uygulanmaktadır. Enerji fiyatları, yukarıda da belirtildiği gibi, temel olarak ithal bir girdi olması sebebiyle dünya fiyatlarından etkilenmektedir. Biz, enerjiyi döviz olarak dünyadan ithal ediyoruz, fiyatı belirleme konumunda değiliz, dünyadaki fiyat ne ise o fiyattan ithal etmek durumundayız. Buna rağmen, mümkün olduğu kadar, enerji fiyatlarında zam yapılmamaya çalışılarak sanayimizin rekabet gücüne katkı sağlanmaktadır. Tekstil sektörünün rekabet gücünün artırılması ve sorunlarının çözümü için Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı koordinasyonunda kamu ve özel sektörün katkılarıyla hazırlanan Tekstil, Hazır Giyim, Deri ve Deri Ürünleri Stratejisi 2008-2010 yılları arasında uygulanmıştır. Bu strateji çerçevesinde geliştirilen 28 tedbirin çok önemli bir bölümü hayata geçirilmiş ve geri kalan tedbirlerde de önemli ilerlemeler kaydedilmiştir. Bununla birlikte, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından hazırlanan Türkiye Sanayi Stratejisi Belgesi (2011-2014) 7 Aralık 2010 tarihli ve 2010/38 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararıyla onaylanmıştır. Bu genel çerçeve içinde, Ekonomi Bakanlığınca, özellikle tekstil, hazır giyim, deri gibi geleneksel sektörler başta olmak üzere, tüm alanlarda yüksek katma değerli ürünlerin geliştirilmesini sağlamak üzere markalaşmanın desteklenmesi faaliyetine “TURQUALITY” gibi mekanizmalarla destek olunmaktadır. Ayrıca, tasarım stratejilerinin ve politikalarının belirlenmesine, katma değeri yüksek tasarımlar oluşturulmasına, uluslararası alanda Türk tasarımlarının tercih edilir konuma getirilmesine yönelik çalışmalar yapmak üzere 2009/15355 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Türk Tasarım Danışma Konseyi kurulmuş ve çalışmalarına başlamıştır. Bunun yanı sıra, KOSGEB tarafından fuar teşvikleri başta olmak üzere çeşitli destekler sektöre yönelik olarak sağlanmaktadır. Yine, Ekonomi Bakanlığı uhdesinde uygulanan yurt dışı birim marka ve tanıtım faaliyetleri desteği, pazar araştırması ve pazara giriş desteği, uluslararası rekabetçiliğin geliştirilmesi desteği sektörde faaliyet gösteren firmalarımıza sağlanan destekler arasında yer almaktadır. Özellikle son dönemlerde 6’ncı bölge teşvikleriyle de emek yoğun olan tekstil, konfeksiyon sektörümüz için yeni bir ortam hazırladığımızın altını çizmek isterim. Bu firmalarımız, ucuz emeğe sahip dünyanın başka değişik coğrafyalarına gitmek yerine bu 6’ncı bölge dediğimiz illere giderek hem istihdamı hem üretimi yurt içinde tutabileceklerdir. Bu konuda son teşvik sistemimiz de, özellikle tekstil, konfeksiyon sektörü açısından önem arz etmektedir. Koruma önlemleri ve antidamping gibi ticaret politikası araçlarıyla da sektörümüzü koruyoruz. Dampingli ithalata karşı çeşitli karşı önlemler geliştiriyoruz. Ayrıca, bu önlemlere ek olarak, sektörde geniş kapsamlı bir düzenleme de 2011 yılı içinde ilave vergi uygulaması şeklinde yürürlüğe konulmuştur. Avrupa Birliği ülkeleri ve serbest ticaret anlaşmasına sahip olduğumuz ülkeler hariç olmak üzere diğer ülkelere dönük tekstil ürünleri için yüzde 11 ila yüzde 20 arasında, bazı konfeksiyon ürünleri için yüzde 17 ila yüzde 30 oranlarında ilave gümrük vergisi getirilmiştir. Bu da ülkemizde tekstil ve konfeksiyon sektörünün yeni bir ivme kazanması ve istihdamını artırması açısından son derece etkili bir tedbir olmuştur.
Sayın Bakan, bir saniye. Sayın milletvekilleri, Parlamentolararası Değişim ve Diyalog Projesi çerçevesinde Türkiye Büyük Millet Meclisinin davetlisi olarak ülkemizi ziyaret etmekte olan Romanya Temsilciler Meclisi Dışişleri Komitesi Başkan Yardımcısı Sayın Natalia Intotero ve Romanya Senato Dışişleri Komitesi Kâtip Üyesi Sayın Ben Oni Ardelean şu anda Meclisimizi teşrif etmiş bulunmaktalar. Kendilerine Meclisimiz adına hoş geldiniz diyorum.
Ben de misafirlerimize hoş geldiniz diyorum ve cevaplarıma devam ediyorum. Sektörün gerek TÜBİTAK tarafından hibe şeklinde uygulanan gerek Maliye Bakanlığı tarafından vergisel şekilde uygulanan araştırma geliştirme desteklerinden de daha çok faydalanabileceği düşünülmektedir. Kahramanmaraş Milletvekilimiz Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1704) sayılı soru önergesi de yine aslında aynı sektöre dönüktür. Tekstil ve hazır giyimde girdi maliyetlerinin nasıl düşürülebileceğine ilişkin bir sorudur. Bir önceki soruda aslında büyük oranda cevap verilmiş durumdadır. Benzer içerikte bir cevabı tekrar ederek daha fazla vaktinizi almak istemiyorum. Esas itibarıyla, bu konuda belli stratejiler çerçevesinde, sektörel ve genel sanayi stratejisi çerçevesinde tekstil ve hazır giyim sektörümüzü destekliyoruz. Bu sektörün ihracat açısından, bölgesel kalkınma açısından, istihdam açısından öneminin farkındayız. Sektörümüzü yeni politikalarla tasarımda, markalaşmada, katma değer üretiminde daha ileri seviyelere taşımak için her türlü desteği sağlıyoruz. Tekstil ve konfeksiyon sektörü ülkemizin önemli bir sektörü olmaya devam edecektir. Yine, aynı milletvekilimizin, Kahramanmaraş Milletvekilimiz Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1838) sayılı sözlü soru önergesinde ülkemizde maden araması yapan yabancı firmalar sorulmakta. Ayrıca, yine sondaj faaliyetlerinin teşvik kapsamına alınıp alınmayacağı sorulmaktadır. Baktığınız zaman, Enerji Bakanlığı bünyesindeki Maden İşleri Genel Müdürlüğü tarafından tutulan istatistiklere baktığımızda güncel olarak kayıtlı 208 adet yabancı ortaklı firma bulunmaktadır. Bu firmalara ait 1.212 adet ruhsat kaydı mevcuttur. Bu ruhsatlardan 742 adedi işletme, 470’i ise arama aşamasındadır. Bu ruhsatların başlıca dağılımı, 298 adedi Marmara, 297 adedi İç Anadolu, 237 adedi de Ege olmak üzere tespit edilmektedir. Sondajlar ve teşvik konusunda değerli milletvekilinin dile getirdiği husus gerçekten önemli. Burada bir eksiklik söz konusuydu, son dönemlerde yapılan düzenlemelerle bu eksiklik giderildi. Sondaj faaliyetleri de elbette, özellikle aramaya dönük yapılan faaliyetler. Sonucunda maden bulun, bulmayın bu önemli değil, uluslararası tanımlar kapsamında baktığınızda, bir arama faaliyeti yaptığınızda bir yatırım yapmış oluyorsunuz. Madenciliği, biliyorsunuz, son teşvik kararnamemizde 5’inci bölge kapsamına almıştık. Maden aramaları ve bu kapsamda yapılan sondajlar da son dönemlerde yine teşvik kapsamına dâhil olmuş bulunmaktadır. Yine, Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1371) sayılı soru önergesinde, Kahramanmaraş’ın Afşin-Elbistan A Termik Santraline ilişkin, özellikle çevresel açıdan alınan tedbirler sorulmaktadır. İlgili Bakanlığımızdan aldığımız bilgiyi burada aktarmak isterim: İş termin planları kapsamında belirtilen yatırımlardan elektrofiltre rehabilitasyonları bazı santrallerde gerçekleştirilmiş, bazı santrallerde ise ihale süreci veya yapım aşaması devam etmektedir. Afşin-Elbistan A Termik Santrali Baca Gazı Kükürt Arıtma Tesisi 2013 yılı yatırım programında iz bedelle yer almaktadır. Afşin-Elbistan A Termik Santralinin, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 6/11/2008 tarih 2007/2268-E ve 2008/1877-K sayılı kararları gereği ERG-VERBUND Elektrik Üretim ve Ticaret AŞ’ye devredilmesi gerekmektedir. Konuyla ilgili görüşmeler devir kurulu kurularak Bakanlığımız koordinasyonunda hâlen devam etmekte olup henüz sonuçlandırılamamıştır. Bu nedenle, 2008 yılından bugüne kadar Afşin-Elbistan A Termik Santralinin baca gazı kükürt arıtma tesisi elektrofiltresi ve teknolojik atık su arıtma tesisi yapılamamıştır. Afşin-Elbistan A Termik Santralinde evsel atık su tesisleri kurulmuş olup çalışır durumdadır. Kahramanmaraş Milletvekilimiz Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/2762) sayılı sözlü soru önergesinde, Orta Ceyhan-Menzelet II. Merhale Sulama Projesi sorulmaktadır, bununla ilgili bilgi istenmektedir. Bu soru önergesine cevap olarak şunu ifade edebilirim: Orta Ceyhan-Menzelet II. Merhale Projesi kapsamında inşaatı devam eden Kılavuzlu sulaması 1’inci kısım inşaatının toplam bedeli 388 milyon Türk lirasıdır. Söz konusu işe 2012 yılında 70 milyon Türk lirası kaynak aktarılmıştır. 2013 yılında ise 50 milyon Türk lirası kaynak ayrılmış olup projenin 2008 yılında bitirilmesi planlanmıştır. Yine aynı milletvekilimizin, Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/2767) numaralı sözlü soru önergesinde, Ayvalı sulaması sorulmaktadır. Ayvalı Sulaması Projesi yapımı 2012 yılı içinde tamamlanmıştır. Yapım ihalesi 8/2/2013 tarihinde gerçekleştirilmiştir. Söz konusu iş, 2012 Yılı Yatırım Programı’nda 24,3 milyon TL keşif, 3 milyon nakit bedelle yer almıştır. Ayvalı Barajı sulaması inşaatına 2013 yılında sene başı ödeneği olarak 5 milyon Türk lirası ayrılmış olup işin yapım süresi dört yüz seksen gündür. Kahramanmaraş Milletvekilimiz Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/2767) sayılı sözlü soru önergesinde yine bir projemizle ilgili bilgi istenmektedir. Aslında o proje ile ilgili bilgiyi de az önce ortak bir şekilde vermiş oldum, iki proje ile ilgili de bilgiyi arz etmiş oldum. Yine, Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1338) sayılı soru önergesinde Kahramanmaraş İl Özel İdaresine dönük olarak kaynak hususu sorulmaktadır. İl özel idareleri ve belediyelere -bildiğiniz gibi- genel bütçe vergi gelirleri tahsilatı toplamı üzerinden ayrılacak paylara ilişkin esas ve usuller 5779 sayılı Kanun’la düzenlenmektedir. Kanunun 2’nci maddesi gereğince, il özel idareleri ve belediyelere genel bütçe vergi gelirleri tahsilatı toplamı üzerinden pay verilmektedir. Ayrıca, KÖYDES Projesi kapsamında, köy yollarının kalite ve standartlarının yükseltilmesine yönelik yol projeleri ile bakım onarım projeleri il özel idareleri ve/veya Köylere Hizmet Götürme Birliği tarafından yapılmaktadır. Ayrıca, Kahramanmaraş İl Özel İdaremizin proje bazlı, spesifik bazlı taleplerine de bugüne kadar karşılık verilmiştir, bundan sonra da imkânlar ölçüsünde bu projeler değerlendirilecektir. Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/2947), (6/2945) ve (6/2944) sayılı sözlü soru önergeleri söz konusudur. Bunlara 14 Mart 2013 tarihinde yazılı bir cevap verilmiştir. Bunlar özellikle mevsimlik işçilerle ilgili sorulardır. Şimdi, çok detayına girmek istemiyorum, yazılı bir cevap da verilmiş durumda. Mevsimlik orman işçilerimizin özlük haklarına ilişkin hususlar, ilgili kanunlar çerçevesinde düzenlenmektedir ve Orman ve Su İşleri Bakanlığımız uhdesinde de yine bu çalışmalar takip edilmektedir. Bunların detayları hep yazılı cevaplarımızda verilmiştir. Yine, Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1230) sayılı sözlü soru önergesinde, Asgari Ücret Tespit Komisyonunun yapısı gündeme getirilmekte ve soru yönlendirilmektedir. Bu soruya cevap olarak, İş Kanunu’nun 39’uncu maddesine göre Asgari Ücret Tespit Komisyonu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının tespit edeceği üyelerden birinin başkanlığında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürü veya yardımcısı, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü veya yardımcısı, Türkiye İstatistik Kurumu Ekonomik İstatistikler Dairesi Başkanı veya yardımcısı, Hazine Müsteşarlığı temsilcisi, Kalkınma Bakanlığından konuyla ilgili dairenin başkanı veya yetki vereceği bir görevli ile bünyesinde en çok işçiyi bulunduran en üst işçi kuruluşundan değişik iş kolları için seçecekleri 5, bünyesinde en çok işvereni bulunduran işveren kuruluşlarından değişik iş kolları için seçeceği 5 temsilciden oluşmaktadır. Buna göre, Asgari Ücret Tespit Komisyonunun yapısının değiştirilmesi ancak mevcut kanunda yapılacak bir değişiklikle mümkün olabilecektir. Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1231) sayılı sözlü soru önergesinde ise gençlerin, kadınların ve engellilerin iş hayatında daha fazla istihdam edilmesi hususu gündeme getirilmektedir. Bu konuda, Hükûmetimizin gerçekten çok güçlü politikalar izlediğini burada özellikle vurgulamak isterim. Hükûmetimiz ekonomik politikalarının yürütülmesinde istihdam odaklı hareket anlayışını özümsemiştir. Bireylerin ve ailelerin düzenli gelir elde etmesinin esas yolunun bir işe sahip olmak olduğu gerçeğinden hareketle istihdamın arttırılarak işsizliğin azaltılması yolunda önemli adımlar atılmıştır. Ülkemizin en önemli sorunlarından biri olan işsizliği azaltmak, iş gücüne katılımı ve istihdamı arttırmak için ilki 2008 yılında olmak üzere dört ayrı istihdam paketi açıklanmıştır. Bu paketlerle çeşitli prim indirimleri ve teşvikler getirilmiş, istihdam üzerindeki yükler azaltılmış, işsizlik ödeneği miktarında artış sağlanmış ve kısa çalışma ödeneği işler hâle getirilmiştir. Kadın ve gençlerin istihdamına yönelik özel düzenlemeler yapılmıştır. Ayrıca, 2001 yılı Şubat ayında yayınlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanun ile istihdama yönelik çeşitli düzenlemeler yapılmıştır. Bu düzenlemeler ile işsizlikle mücadele amacıyla İşsizlik Sigortası Fonu’nun bir önceki yıl prim gelirlerinin belirli oranlar dâhilinde iş gücünün istihdam edilebilirliğini artırmak, çalışanların vasıflarını yükselterek işsizlik riskini azaltmak, istihdamı arttırıcı ve koruyucu tedbirler almak ve uygulamak, işe yerleştirme ve danışmanlık hizmetleri temin etmek gibi amaçlarla kullanılmasına imkân sağlanmıştır. 31 Aralık 2015 tarihine kadar ilave olarak işe alınacak her bir sigortalının sigorta primi işveren hissesinin, işe alındıkları tarihten başlamak üzere, altı aydan elli dört aya kadar değişen sürelerle İşsizlik Sigortası Fonu’ndan karşılanması sayesinde hem işsizlerin ilave istihdam olarak işe alınmasını hem de çalışanların mesleki eğitim belgesine sahip olmaları teşvik edilmiştir. Kadınların istihdam edilebilirliklerini arttırmak, iş gücüne katılımlarını önleyen engelleri azaltmak amacıyla “Kadın İstihdamının Desteklenmesi Operasyonu” uygulamaya konulmuştur. Özellikle son dönemlerde kadınların iş gücüne katılımında çok ciddi bir artış görüyoruz, yüzde 29’u aşmış durumda, yüzde 30’a yaklaşıyor. Son bir yıl içinde özellikle istihdama baktığınızda neredeyse yarısının kadın istihdamı olduğunu görüyorsunuz yani bu konuda izlediğimiz politikaların çok ciddi sonuçlar verdiğini görüyoruz. 2008 yılında hazırlık çalışmaları başlatılan ve 2009-2012 yıllarında yürütülen hibe kapsamında yine kadın istihdamına dönük çalışmalar yapılmıştır. Ayrıca, aktif iş gücü politikalarımızla da, engelli vatandaşlarımız, kadınlar ve gençler öncelikli olarak çok çeşitli faaliyetler yürütülmüştür. Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1232) sayılı sözlü soru önergesi de yine istihdama dönüktür. İşsizlik sorununun çözümüne dönük sorular yönlendirilmektedir. Burada işsizliğe çok boyutlu yaklaştığımızı, “büyüme artı istihdam dostu büyüme” kavramıyla yaklaştığımızı vurgulamak isterim. Son yaşadığımız küresel kriz, Türkiye'nin istihdamla ilgili izlediği politikaların ne kadar başarılı olduğunu göstermiştir. Dünyada, Avrupa’da, birçok ülkede işsizlik rakamları artarken, çok yüksek düzeylere çıkarken Türkiye'nin performansı herkesi imrendirecek boyutlarda olmuştur. 2009 yılında yüzde 14’ler civarında olan işsizlik bugün tek haneli rakamlara inmiştir. Geçtiğimiz yıl itibarıyla 9,6 gibi tek haneli rakama düşmüş durumdadır. Son on yılın en düşük işsizliğine bu küresel kriz ortamında Türkiye ulaşmıştır. Yine baktığımızda, son yıllarda 4 milyonun üzerinde istihdam oluşturmuş durumdayız. Krizin dip yaptığı 2009 yılının ilk çeyreğinden bugüne baktığınızda 4 milyonun üzerinde yeni istihdam oluşturulmuştur. Bu, ülkemizin izlediği istihdam politikalarının başarısını açık bir şekilde ortaya koymaktadır. Burada, az önce söylediğim gibi, büyüme önemli. İstikrarlı, sürdürülebilir, yüksek büyüme olmadan işsizlik sorununu çözmek elbette ki mümkün değil. Fakat, büyüme tek başına yeterli değil. Büyümeyi diğer politikalarla birleştirdiğiniz zaman çok daha etkili oluyor. Özellikle büyümenin istihdam esnekliğini artırıcı politikalar kritik öneme sahip. Bu kapsamda, son yıllarda, İŞKUR’un özellikle çok ciddi çalışmalar yaptığını görüyoruz. Eskiden İŞKUR hiçbir şekilde bu çalışmaları yapmazken son dönemlerde çok yoğun faaliyetler yürütüyor. Sadece 2012 yılında yaptığı faaliyetleri ifade edecek olursam: 215.399 işçinin katıldığı iş gücü yetiştirme kursları düzenledi İŞKUR. 91.908 işsizin katıldığı toplum yararına çalışma programları uygulandı. 31.373 kişinin katıldığı işbaşı eğitim ve staj programları düzenlendi. Yine, 24.475 işsizin katıldığı girişimcilik programları uygulandı. Ayrıca, 61’inci Hükûmet Programı’nda da yer aldığı üzere “İŞKUR’a kayıtlı her işsizin ve işverenin bir iş ve meslek danışmanı olacak.” ilkesiyle hareket ettik ve Ocak 2013 itibarıyla 3.746 iş ve meslek danışmanı işe alınmış olup görevi başındadır. 2013 yılının ilk çeyreğinde bu sayının 4 bine tamamlanması planlanmaktadır. İşte, bu yeni kadromuzla birlikte iş ve meslek danışmanları, kadınlar, engelliler, genç işsizler gibi dezavantajlı grupların yanı sıra Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile yapılan protokole istinaden, sosyal yardım alan vatandaşlara da ulaşarak onların iş gücü piyasasına girmeleri noktasında önemli bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda, yardım noktalarından yönlendirilen kişilerin 59.796’sı İŞKUR’un iş arayanların istihdam edilebilirliğini artırmak amacıyla düzenlediği mesleki eğitim faaliyetlerine yönlendirilmiş olup 23 binin üzerinde sosyal yardım yararlanıcısı da kurumlarımız tarafından işe yerleştirilmiştir. Son dönemlerde sosyal yardım politikalarımızla istihdam politikalarımız arasında da çok güçlü bir bağ oluşturuyoruz. Bu bağ önümüzdeki dönemde de devam edecek. Görev yapmakta olan 2.632 danışman 2012 yılı içinde 842.419 bireysel görüşme gerçekleştirmiştir. 2013 yılında ise en az 1 milyon bireysel görüşme yapılması planlanmaktadır. Tokat Milletvekilimiz Sayın Reşat Doğru’nun (6/1357) sayılı sözlü soru önergesi eşit işe eşit ücret uygulamasının kapsamına ilişkindir; öğretmen ve akademisyenler, diğer çalışanlar da kapsama dâhil olamaz mı şeklinde bir soru. Değerli milletvekilleri, eşit işe eşit ücret politikasının gereği olarak aynı hizmet sınıfında, aynı veya benzer kadrolarda bulunan personel arasındaki ücret dengesizliğini ortadan kaldırmak ve kamu hizmetlerinin daha etkin ve verimli bir şekilde yerine getirilmesini sağlamak amacıyla 2/11/2011 tarihli ve 28103 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’de ve bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde çeşitli düzenlemeler yapılmıştır. Diğer taraftan, kamu görevlilerinin mali ve sosyal haklarının toplu sözleşme ile belirlenmesi konusunda Anayasa’da değişiklik yapılmış olup konuya ilişkin uyum yasa tasarısı 4/4/2012 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulunda kabul edilmiştir. Bu çerçevede, kamu görevlilerinin mali ve sosyal haklarına ilişkin taleplerinin toplu sözleşme sürecinde gündeme getirilerek çözüme kavuşturulması mümkün olabilecektir. Bu sözde ifade edilen talepler de bu süreçlerde değerlendirmeye tabi hususlardır. Çanakkale Milletvekili Sayın Ali Sarıbaş’ın (6/920) sayılı sözlü soru önergesi kamu binaları ve buradaki kira bedellerine ilişkin hususları kapsamaktadır. Bu konuda yetkili bakanlığımız olan Maliye Bakanlığımızdan aldığım bilgiler itibarıyla şöyle cevap verebilirim: Kamu kurumlarında hizmet binası ihtiyacı, durum ve imkânların değerlendirilmesi sonucu kira, satın alma veya yaptırma yollarıyla temin edilmektedir. Genellikle ilk kurulan idareler kiralama yapmak durumunda kalmaktadır. 2012 bütçesinde kiralama için merkezî yönetim bütçesine dâhil 107 idareye yaklaşık 207 milyon lira ödenek ayrılmıştır. 34’ü genel bütçeli idare, 44’ü yükseköğretim kurumu olmak üzere 66 özel bütçeli idare ile 7 düzenleyici ve denetleyici kurum da bulunmaktadır. Hizmet binalarının tefrişat giderleri, binanın kiralık olup olmadığına bakılmaksızın, idare bütçesinde toplu olarak tek bir kodda izlendiğinden hizmet binası olarak kiralanan binaların iç tefrişatı için ne kadar harcama yapıldığına ilişkin şu an itibarıyla bir kayıt bulunmamaktadır. Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1227) sayılı sözlü soru önergesi ise sosyal tesisler ve kamplara ilişkindir. Burada Maliye Bakanlığının yaptırdığı bir tesise ilişkin soru yönlendirilmektedir. Bu konuda, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’yla üstlenilen yeni fonksiyonların yerine getirilmesi amacıyla düzenlenecek eğitim programları ve hedef kitlenin belirlenmesi için 2010-2016 yılları arası periyodu içeren bir ihtiyaç analizi çalışması yapılmış ve Maliye Bakanlığının mevcut 400 kişilik eğitim kapasitesinin yetmeyeceği tespit edilmiştir. Eğitim kapasitesinin artırılması amacıyla, Ankara’da, 2.250 kişiye eğitim verebilecek yeni bir eğitim merkezi yaptırılması kararlaştırılmıştır. Bu bina bir sosyal tesis olmayıp bir eğitim merkezi olarak planlanmıştır. Misafirhane de dışarıdan eğitime gelen katılımcıların konaklama ihtiyaçları için öngörülmüştür. Kahramanmaraş Milletvekili Sayın Mesut Dedeoğlu’nun (6/1225) sayılı sözlü soru önergesi Çevre ve Şehircilik Bakanlığının niçin kirada kaldığına, kendi binasını niçin yapmadığına ilişkindir. Bu konuda şöyle cevap verebilirim: Çevre ve Şehircilik Bakanlığı hizmet binası için yapılan çalışmalar tamamlanmış olup yapım işi 2012 yılı yatırım programına dâhil edilmiştir ve ihale aşamasında bulunmaktadır. Binanın yapımının iki yılda tamamlanması öngörülmektedir. Bu hususta da yürüyen bir çalışmamız olduğunu belirtmek isterim. Tokat Milletvekilimiz Sayın Reşat Doğru’nun (6/1122) sayılı sözlü soru önergesi de TOKİ’nin kurulduğu günden bugüne hangi projeden ne kadar gelir elde ettiğine ilişkindir. Öncelikle tabii, TOKİ’nin, bütçeye yük olmadan çok büyük miktarlarda konut ürettiğini ve ülkemizde düzenli şehirleşme adına, gecekonduların önlenmesi adına, daha sağlıklı yapılarda halkımızın yaşaması bakımından, planlı kentleşme bakımından önemli katkılarda bulunduğunu belirtmek isterim. TOKİ, Ocak 2003-Mart 2013 tarihleri arasında, 81 il, 800 ilçe, 2.575 şantiyede toplam 567.310 adet konutun üretimine başlamış bulunmaktadır. Bu rakam, 100 bini aşan nüfuslu 22 adet şehir anlamına gelmektedir. Diğer taraftan, üretilen konutların 483.494 adedi, diğer bir ifadeyle yaklaşık yüzde 85’i sosyal konut niteliğindedir. Önergede yer alan soru çok geniş kapsamlı olup tek tek bütün projelerle ilgili bilginin dökümünü yapmak sözlü olarak çok uzun zaman gerektirmektedir. Bu itibarla, münferiden belirtilen projeler için bilgi istenilmesinin daha yararlı olabileceği değerlendirilmektedir. Bilindiği üzere, Toplu Konut İdaresi, kısıtlı kaynaklarını göz önünde tutarak mevcut piyasa koşullarıyla konut sahibi olamayan yoksul, dar ve orta gelirli vatandaşlar için geliştirdiği sosyal amaçlı projeleri finanse etmek ve yeni kaynaklar bulmak amacıyla kendi mülkiyetindeki rant değeri yüksek arsaları üzerinde daha önce hiç uygulanmayan ve kamu finansmanı gerektirmeyen arsa karşılığı gelir paylaşımı modelini hayata geçirmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, TOKİ ve TOKİ iştiraki Emlak Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı Şirketi tarafından gelir paylaşımı modeli ile geliştirilen ve 83.816 konuta baliğ olan projelerden elde edilecek idare şirket payı geliri yaklaşık 11,7 milyar Türk lirasıdır. Bu gelirden bugüne kadar tahsil edilen toplam idare şirket payı geliri ise yaklaşık 7,6 milyar Türk lirasıdır. Adana Milletvekili Sayın Ali Halaman’ın yönelttiği (6/1445) sayılı sözlü soru önergesine aslında yazılı bir cevap verilmiştir Ekonomi Bakanlığımız tarafından. Serbest bölgelere ilişkin, özellikle Adana Serbest Bölgesi’ne ilişkin bir önerge söz konusudur. Burada belki yazılı cevaba ilave olarak ben şunu ifade edebilirim: Serbest bölgelerin daha etkili kullanılması için, doluluk oranlarının artırılması için son dönemlerde ilave çalışmalar yapılmıştır. Serbest bölgeleri daha cazip hâle getirici düzenlemeler yakında Meclisimizin gündemine, inşallah, gelecektir. Bu şekilde, stratejik sektörler başta olmak üzere, bu bölgelerdeki yatırımları daha cazip hâle getirici düzenlemeler yapılacaktır. Bunlar yapıldığı zaman Adana Yumurtalık ve diğer serbest bölgelerimizin çok daha etkili bir şekilde yatırımcıyı cezbedebileceğini ifade edebilir. Ardahan Milletvekili Sayın Ensar Öğüt’ün (6/2438) sayılı soru önergesi Ardahan Posof Alköy’e ilişkindir, buradaki kadastro çalışmalarına ilişkin bir soru sorulmuştur. Aslında buna yazılı cevap verilmiş ama kısa bir cevap, bunu burada da müsaadenizle okumak isterim. “Posof ilçesi Alköy’de 5304 sayılı Kanun’a göre yapılan kadastro çalışmaları 2008 yılında askıya çıkarılarak kesinleşmiştir. Askı sürecince vatandaşlarımız tarafından kadastro mahkemesine herhangi bir dava açılmamış olup kadastro uygulamasına karşı bundan sonra ancak, hukuk mahkemesi davası açılabilecektir.” Muğla Milletvekili Sayın Mehmet Erdoğan’ın (6/1766) sayılı soru önergesinde Datça Hükûmet Konağı ve Öğretmenevi başta olmak üzere binaların, kamu binalarının durumu sorulmaktadır. Dönemin İçişleri Bakanına sorulan soruya yazılı bir şekilde cevap verilmiştir. Bu konuda, her kurumun kendi binasıyla ilgili çalışmalar yaptığı, hükûmet konağıyla ilgili talebin de İçişleri Bakanlığı tarafından imkânlar ölçüsünce değerlendirileceği ifade edilmiştir. Manisa Milletvekili Sayın Hasan Ören’in yönlendirdiği (6/689) sayılı sözlü soru önergesi ise Çeçenistan’da faaliyet gösteren firmalar ve burada yaşanan sorunlara ilişkindir. Çeçenistan’da faaliyet gösteren bir inşaat firmasınca istihdam edilen 426 Türk işçisi, şirket sahibi Azeri uyruklu Siyavuş Memetzade’nin Çeçenistan idareleriyle yaşadığı sorunlar nedeniyle Grozni’den kaçması üzerine sıkıntıya düşmüşlerdir, bununla ilgili bir soru önergesi. Bu çerçevede, Grozni’ye intikal eden Moskova Büyükelçiliği Konsolosluk Şubesi ve Moskova Büyükelçiliği Ticaret Müşavirliği yetkilileri işçilerimizin sorunlarıyla ilgilenmiş ve en kısa süre içerisinde sorunsuz olarak yurda dönmeleri sağlanmıştır. Anılan tahliye operasyonu Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının -AFAD’ın- koordinasyonunda Türk Hava Yollarından kiralanan üç uçak ile gerçekleştirilmiş ve 15 Aralık 2011 tarihinde yurda getirilen vatandaşlarımız sağlık kontrolünden geçirilmek ve otobüs biletleri verilmek suretiyle memleketlerine gönderilmişlerdir. Ayrıca, Çeçenistan Hükûmeti tarafından sürdürülen projeler kapsamında faaliyette bulunan Türk firmalarının karşılaştıkları sorunların önemli bir kısmı anılan şirketlerin yurt dışındaki tecrübe yetersizliğinden kaynaklanmaktadır. Bu konularda da daha iyi bilgilendirme yönünde çaba sarf edilmektedir. Diğer yandan, Çeçenistan’da mağdur edilen ve ülkeden AFAD koordinasyonunda tahliyeleri gerçekleştirilen işçilerimizin önemli bir kısmının Rusya ile sağlanan vize muafiyetinden yararlanmak suretiyle turist olarak yurt dışına çıkan, çalıştırıldıkları küçük çaplı şirketlerde herhangi bir sözleşmeleri bulunmayan vatandaşlarımız olduğu tespit edilmiştir. Bu çerçevede konuya ilişkin olarak Dışişleri Bakanlığı Konsolosluk İşleri Genel Müdürlüğünde ilgili tüm bakanlık, kurum ve kuruluşlarımızın katılımıyla çalışmalar yapılmış, bu ve benzeri sorunların bir daha yaşanmaması yönünde de gerekli tedbirler ele alınmıştır. Değerli milletvekilleri, Sayın Başbakanımıza, Başbakanlığa yönelik olarak ifade edilen soru önergelerini tamamlamış bulunuyorum. Şimdi de kalan vaktimde kendi Bakanlığımla ilgili…
Sayın Bakan, bir saniye. Yerinden kısa açıklama isteyecek sayın milletvekilleri var, onlara söz vereceğim. Teşekkür ederim.
Daha bitiremedim Sayın Başkanım.
Biliyorum ama süre de tamamlandı, lütfen.
Peki.
Sayın Doğru, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. “TOKİ, gelir düzeyi düşük insanlara konut yapıyor.” deniyor ancak bazı bölgelerde maalesef konutlar çok pahalı şekilde vatandaşlara teslim ediliyor. Aynı şekilde toplu konut yapan… Mesela, Tokat ili Erbaa ve Niksar ilçelerinde belediyeler daha ucuza konut mal etmekte ve vatandaşa vermektedir. Bu yönlü olarak vatandaşın da bazı mağduriyetleri olduğunu söylemek istiyoruz. Bir diğer konu: Sayın Bakanım, 5084 no. lu Teşvik Kanunu 31/12/2012 tarihinde sona ermiştir. Bu minvalde yeni bir kanun çıkartılmamış olmasından dolayı da işletmeler çok büyük mağduriyet içerisindedir. Yani yeni açılacak olanlar yeni Teşvik Kanunu’ndan faydalanmakta, ancak eski açılmış olanlar bundan faydalanmamış oldukları için haksız bir rekabet de söz konusudur. Bununla ilgili son görüşünüzü de öğrenmek istiyoruz. Diğer bir konu: Anadolu şehirlerine her geçen gün birçok banka şubesi açılmaktadır. Açılan bankaların birçoğu…
Sayın Başkanım, hiç olmazsa iki dakika verseniz.
Ama İç Tüzük böyle Sayın Doğru, kısa bir açıklama talebiniz var. Buyurun Sayın Dedeoğlu.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakanıma teşekkür ediyorum sormuş olduğum sorulara verdikleri cevaplardan dolayı. Kahramanmaraş’ımızın en büyük iş istihdamını sağlayan meslek grubu tekstildir. 5084 sayılı Kanun’umuz 31/12/2012 tarihinde bitti. Bu Kanun’un üç yıl daha uzatılması noktasında bir kanun teklifi vermiştim. Ancak, şu anda anlıyorum ki Hükûmetimiz 5084’ü uzatmaktan ziyade, daha değişik, o bölgelerde, 49 ilde veyahut da kalkınmakta olan illerde iş istihdamına katkı sağlayacak yeni bir düzenleme yapacak. Bu düzenlemenin bir an önce yapılmasını talep ediyorum çünkü Kahramanmaraş’ta 107 bin sigortalı işçimiz vardı, fabrikalarımız işçi çıkarmaya başladı, personel çıkarmaya başladı. Bunun bir an önce…
Sayın Halaman, buyurun.
Sayın Başkanım, teşekkür ederim. Sayın Bakanımıza da teşekkür etmekle birlikte bu cevaplardan önce… Bu Çanakkale bir savaş, sonucu şu: Yani Türk milletinin galibiyetiyle sonuçlandı. Sayın Başbakan “Bu, etnik bir gruba ait değil. “ diyor. Önce bunu protesto ediyorum, bu lafı. İki: Adana’da, on senedir, iktidar döneminizde -deminki soruma istinaden soruyorum- serbest bölge olarak Ceyhan’da Çalık Grubuna İl Özel İdaresi bedava yer verdi. “Biz burayı Rotterdam yapacağız.” dediler. Bugüne kadar çivi çaktılar mı? Çaktılarsa söylerseniz mutlu oluruz. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, sadece kısa açıklama isteyen sayın milletvekilline cevap olarak buyurun.
Peki. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; teşekkür ediyorum. Sayın Doğru’nun TOKİ’yle ilgili yorumlarına şunu söyleyebilirim: TOKİ talep bazlı çalışan bir kurum, talep olmaması hâlinde bir arz yapması söz konusu değil. Talep ediliyorsa eğer demek ki bir cazibesi söz konusu.
Ondan bir şüphemiz yok.
Ayrıca, fiyatları her zaman mukayese etmek doğru değil çünkü kalite de söz konusu. Fiyatlar farklı olabilir ama kalitede de farklılıklar bulunabilir. Tek tek olaylara bakıp ona göre değerlendirmekte fayda var diye düşünüyorum. 5084 sayılı istihdam teşvikiyle ilgili husus hem Sayın Doğru tarafından hem Sayın Dedeoğlu tarafından dikkate getirildi. Bu konuyla ilgili şunu söyleyebilirim: 5084, bildiğiniz gibi, geçmişte, yatırım teşviki anlamında çıkarılmış bir kanundu, yatırım yapan işletmelere belli bir süre belli destekler söz konusuydu. Aslında bunlar 2009 yılında sona ermişti ama küresel krizin etkilerini de dikkate alarak Hükûmetimiz bunu 2012 sonuna kadar uzattı, 2012 sonunda süresi tamamlanmış oldu ancak istihdamın çok önemli olduğunu hepimiz biliyoruz. Bir taraftan yeni teşvik sistemiyle yatırım yapan, yeni yatırım yapan veya yatırımını genişleten işletmelere yine ciddi istihdam teşvikleri veriyoruz ama diğer taraftan…
İşte orada bir şey var!
Geleceğim Sayın Doğru. Yani mevcut teşvik sistemimiz şu anda yatırım yaparsanız zaten destek sağlıyor, onu bir tarafa koymamız lazım. Diğer taraftan, yatırım yapmadığı hâlde sadece mevcut istihdamı koruması bakımından işletmelere destek vermeye devam etmeli miyiz? Bu konuda da etmeliyiz diye düşünüyoruz. İstihdam üzerindeki yükleri olabildiğince azaltmak hem istihdam artışı anlamında hem de kayıtlı istihdam anlamında önemli. Bu kapsamda…
Sayın Öğüt, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, biliyorsunuz bu yıl son derece saman ihtiyacı var. Vatandaş malını satamıyor, Et ve Balık Kurumu da yedinci, sekizinci aya sıra veriyor; Et ve Balık Kurumuna da satamıyor. Onun için, hayvan başı 300 TL vatandaşa yardım etmeyi düşünüyor musunuz? Çünkü o bölgenin afet bölgesi olması lazım. Kış bu sene de uzun sürüyor. En azından insanlara bir nefes aldırabilecek şekilde hayvan başı 300 TL yardım edilirse hayvancılık yapan vatandaşlarımız rahat bir nefes alacaktır. Bir de, memur kefil isteniyor. Bu memur kefilin yerine köydeki, ahırdaki kulağı küpeli olan, kayıtlı olan hayvanları teminat olarak alabilir misiniz? Bu çok önemlidir. Bir de, traktör ve tarımsal kredi için alınan kredilerde kesintiler var, bu kesintilerin iade edilmesi lazım. Lütfen bunları da banka iade etsin. Adam traktör almış, 700 lira, 800 lira kesinti yapmışlar...
Sayın Bakan, buyurun.
Sayın Öğüt hayvancılıkla ilgili sorular yönlendirdi. Az önceki cevaplarda aslında hayvancılığa dönük ne kadar önemli destekler sunduğumuzu ifade etmiştim. On yıl öncesine göre hayvancılık desteklerinde 25,5 kat bir artış söz konusu.
Bu sene çok kıtlık var, çok ağır geçiyor kış, bu sene bir yardım edin.
80 küsur milyondan bugün 2,5 milyar lira civarına gelmiş bir hayvancılık desteği söz konusu. Ancak, geçtiğimiz yıl, 2012 yılında iki yönlü bir sorun yaşadığımızı ben de değerlendiriyorum. Bir taraftan artan hayvan sayımız var, bu olumlu bir gelişme fakat hayvan sayısı arttıkça yem ihtiyacı da artıyor.
Hayvan sayısı artıyorsa niye ithal hayvan getiriyorsunuz Sayın Bakan?
Diğer taraftan, iklim şartlarıyla kuraklıktan dolayı yem üretiminde de bazı sıkıntılar yaşandı. Dolayısıyla, konjonktürel olarak 2012 yılında bir sorun yaşadık ama bunu hafifletmeye dönük olarak Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığımızın çeşitli destekleri oldu. Bu destekler sektörün gelişimine göre sürdürülecektir.
Teşekkür ediyorum. Böylece soru önergeleri cevaplandırılmıştır. Sayın milletvekilleri, cevaplandırılamayan sözlü soru önergeleri gündemde kalmaya devam edecektir. Alınan karar gereğince, diğer denetim konularını görüşmüyor ve gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünde Değişiklik Yapılmasına Dair İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Devlet Sırrı Kanunu Tasarısı ve Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ile Adalet Komisyonu Raporlarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 3’üncü sırada yer alan, Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu Tasarısı ile İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu, Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ve İçişleri Komisyonu Raporlarının görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 4’üncü sıraya alınan, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kazakistan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Bilim ve Teknoloji Alanında İşbirliği Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Komisyon raporu 108 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Tasarının tümü üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz isteyen Reşat Doğru, Tokat Milletvekili.
Görüşmekte olduğumuz kanun tasarısı üzerinde söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Tabii, “Türk dünyası” dendiği zaman, ülkemiz için çok önemli bir konunun dile getirilmiş olması gerekir. Türk dünyası ülkemizin geleceğidir. Kazakistan devleti de bunlardan bir tanesidir. 1990’lı yıllarda Türk dünyası bağımsızlığını kazandığı zaman ülkemizdeki her insan çok farklı bir şekilde heyecanlanmış ve Türk dünyası ile ilgili ilişkilerin geliştirilmesi noktasında acaba ne yapabiliriz, neler yapılabilir şeklinde de büyük bir arzu ve istek içerisine girmiştir. Bu mealde, tabii, Türkiye Cumhuriyeti devletindeki -önce kamu sektörü başta olmak üzere- özel sektör, kamu sektörü ellerindeki bütün bilgi birikimlerini bu bölgeye taşıyarak bu bölge insanlarıyla ilişkilerin geliştirilmesinde ve bu bölgenin bütün dünyaya tanıtılmasında çok büyük etkiler içerisinde etkili olmaya çalışmışlardır. Türk dünyasında, tabii, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan, Türkmenistan gibi devletlerin hepsinin dış dünyaya tanıtımlarında, bilhassa büyükelçiliklerin açılmasından tutun da dış işlerinin geliştirilmesi noktasına kadar her türlü ilişkilerin artırılarak geliştirilmiş olduğunu söylemek mecburiyetindeyiz. Yani Türk dünyası 90’lı yıllardan itibaren Türkiye Cumhuriyeti devletinin en önemli bir dış meselesi, dış konusu hâline gelmiştir. (x) 108 S. Sayılı Basmayazı tutanağa eklidir. Tabii, bu aşamada, çok önemli şeyler yapılmış olduğunu da söylemek mecburiyetindeyiz. Özellikle bir TİKA kurumunun kurulmuş olması bu manada çok önemlidir. Gerçi, şu anda TİKA’nın kuruluş amacının dışında çok farklı yönlere doğru gitmekte olduğunu da görüyoruz. TİKA, Türk dünyasıyla ilişkilerin geliştirilmesinde, yani Kazakistan, Türkmenistan, Kırgızistan, Özbekistan, Azerbaycan gibi ülkelerle ilişkilerin geliştirilmesi, özellikle de bağımsızlığını kazanmamış olan diğer yerlerdeki, hem Orta Asya’daki hem Orta Asya dışındaki yerlerdeki Türk dünyasıyla ilişkilerin geliştirilmesi noktasında kurulmuş olan bir kuruluş olmasına rağmen, maalesef, son yıllarda, özellikle AKP iktidarı zamanında yön değiştirmiş ve Afrika ve özellikle diğer Uzak Doğu ülkelerine açılmış olduğunu da görüyoruz. Gerçi açılmış olması… Tabii, oralara yardım edilebilir ama esas görevi, Kazakistan başta olmak üzere Türk dünyasındaki birçok ülkeye bilfiil giderek oradaki insanlarla Türkiye Cumhuriyeti devleti arasındaki ilişkilerin geliştirilmesi ve Türkiye Cumhuriyeti devletinin o bölgelere bilgi birikimlerini aktarması ve o bölgelere bilgi birikimlerini getirmesi noktasındadır. Bu noktada çok ciddi manada bazı eksikliklerin olduğunu görüyoruz. Yani sonuçta, Türk dünyası ile ilgili ilişkiler mutlaka her yönlü olarak geliştirilmelidir. Bakınız, geçmiş dönemlerde, Kazakistan Devlet Başkanı -2005 senesinde- Nursultan Nazarbayev, çok önemli bir konuyu dile getirmiştir. Asya ülkeleri güvenlik iş birliği toplantıları esnasında özellikle kendisi çıkarak demiştir ki: “Avrupa Birliği gibi Türk dünyasında da bir Türk birliği oluşturulmalıdır.” Türk birliği fikrini ilk defa -gerçi geçmişte de bunlar çok ortaya atılmıştır, söylenmiştir ama- bir devlet başkanının ağzından, dünyanın her tarafında önemli ses getirmesi noktasında, Türk birliğinin kurulması ve Türk birliğinin geliştirilmesi noktasında söylemiş olduğu, Nursultan Nazarbayev’in söylemi bence çok önemli bir söylemdir. O söylemden sonraki zaman aşımında çok fazla ciddi manada gelişmeler, ilerlemeler olduğunu söylemeyebiliriz ama en azından söylenmiş olması ve özellikle ülkemizin Batı’ya yöneldiği “Avrupa Birliği, Avrupa Birliği” denilmiş olmasına rağmen, Avrupa Birliği kapısından bir türlü girilmemiş olması ve Avrupa Birliğinin artık Türkiye Cumhuriyeti devletinin aleyhine birtakım kararlar almış olduğu da düşünülürse dolayısıyla Türk birliğinin ne kadar önemli olduğu bir kez daha göz önüne getirilmelidir. Ancak enteresandır, Türk birliğiyle ilgili şu ana kadar Nursultan Nazarbayev’in söylemiş olduğu o söylemler sadece yine onlar tarafından savunulur hâle gelmiş, ancak arkası da gelmemiştir. Gerçi, şurası da bir gerçektir ki, dünya artık Orta Asya’yı farklı yönde de görmektedir. Orta Asya, enerji kaynaklarının yoğun bir şekilde bulunduğu bir bölgedir. Bütün dünyanın gözü, başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere İngiltere’siyle, Fransa’sıyla herkesin gözünün buralarda olduğu ve buralara çok ciddi manada çeşitli yatırımlar şeklinde oralara girilmekte olduğu da görüldüğü zaman ne kadar önemli bir konum olduğunun ifade edilmesi gerekmektedir. İşte bu mealde, Türkiye Cumhuriyeti devleti olarak o bölgelerle ilişkilerin geliştirilmesi ve Türk dünyasıyla ilgili ilişkilerin daha fazla olması gerekmektedir. Ancak gördüğümüz kadarıyla bu ilişkilerin çok farklı boyutlarda olduğunu, bir Avrupa Birliği veyahut Afrika ülkeleriyle yapılan ilişkilerin geliştirilmesi yanında bu bölgelerle ilgili ilişkilerin çok fazla geliştirilmemiş olduğunu da görüyoruz. Değerli arkadaşlarım, tabii Türk dünyasında çok ciddi yatırımlarımız vardır; özellikle Kazakistan’daki Ahmet Yesevi Üniversitesi, Kırgızistan’daki Manas Üniversitesi çok önemlidir. Buralara sahip çıkılması gerekmektedir. Yani bu bölgelerdeki özellikle Türkiye Cumhuriyeti devletinin, işte Türk dünyasındaki Azerbaycan’dan tutun da, Kırgızistan, Kazakistan’daki okulları başta olmak üzere birçok yapmış olduğu yatırımlara, hizmetlere sahip çıkılması gerekmektedir. Bakınız, şu anda Azerbaycan’ın Bakü şehrinde Türkiye Cumhuriyeti devletinin Millî Eğitim Bakanlığına bağlı okulları vardır; fakat enteresandır, o okulları gidip ziyaret etmiş olduğumuz zaman o okullarda çok ciddi manada sıkıntılar olduğu da görülmektedir. Okulların fiziki konumu çok yetersizdir, laboratuvarları çok yetersizdir, okullarda okuyan öğrenci sayısının çok fazla olmasına, öğrencilerin oturacak yer neredeyse bulamamasına -sınıflar çünkü çok kalabalıktır- rağmen oraların ilgisiz olduğunu görüyoruz. Ben buradan bir kez daha seslenmek istiyorum ki özellikle Kazakistan ve Azerbaycan’daki Türk dünyasında da değil, diğer yerlerde de çeşitli okullarımız var. Mutlaka ve mutlaka Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı o bölgelere, o okullara oralara ulaşmalı ve Türkiye Cumhuriyeti devletinin elindeki her türlü imkânlar oraya taşınmalıdır. Bakınız, 4+4 Projesi içerisinde, FATİH Projesi içerisinde Türkiye Cumhuriyeti devletinde okullara bilgisayarlar dağıtılıyor. Peki, o bilgisayarları acaba Azerbaycan’daki, işte, Makedonya’daki, Kosova’daki veya Kazakistan’daki Millî Eğitim Bakanlığına bağlı olan okullara neden dağıtmıyoruz? Yani dolayısıyla, ayrıca, oralarda Türk Dünyası Araştırmaları Vakfına bağlı çeşitli okullar da vardır. O okullarda da Türk çocukları okumaktadır yani aynı zamanda, Türkiye Cumhuriyeti devletinden oraya giden insanların çocukları okurken ayrıca o bölgenin kendi çocukları da bu bölgede okumaktadır. Yani oralardaki okullara da bu bilgisayarlar dağıtılabilir. Bununla ilgili, Millî Eğitim Bakanlığıyla, geçen dönem, yani daha eski Millî Eğitim Bakanıyla bizzat görüşmüş olmamıza rağmen bir yönde ilerleme olmamıştır. Yeni Millî Eğitim Bakanından bu yönde beklentimiz vardır. Yani Türk dünyasındaki okulları, en azından gitsinler, yerlerinde ziyaret etsinler. Oralardaki çocuklar nasıl okuyor? Oralardaki sıkıntılar nedir? Oralardaki fiziki konum, laboratuarların durumları nedir? Onların yerine gidilerek bizzat takip edilmesi ve çocuklarımıza sahip çıkılması gerekmektedir. Sahip çıkmazsanız ne olur? Çok şeyler olur. O okullar kapanma durumuyla karşı karşıya kalır. Bakınız, Turan Yazgan, işte, yakın bir zamanda vefat etmiştir. Turan Yazgan Hocamızın Kazakistan’da, Kırgızistan’da, Azerbaycan’da, kendisinin bizzat kendi gücünü ortaya koyarak kurmuş olduğu okulları vardır. O okullara mutlaka sahip çıkılması gerekmektedir. Turan Yazgan’ın ölümüyle beraber o okulların kapanmaması gerekmektedir. Yani şunu söylemek isterim ki Millî Eğitim Bakanlığı hem kendi okullarına sahip çıkmalı hem de parasını bizim ödemiş olduğumuz bir Kazakistan’daki Ahmet Yesevi Üniversitesine, yine Kırgızistan’daki bir Manas Üniversitesine de mutlaka sahip çıkmalıdır. Oralarda yeni yeni bölümler açılırken en azından, oralarda neler yapılıyor şeklinde birtakım çalışmaların yapılması gerekir diye düşünüyorum. Oradaki arkadaşlarımızı, orada çalışanları yakinen tanıyoruz, bizler de gittiğimiz zaman o bölgelere özellikle ziyaretlerde bulunuyoruz ama Türkiye Cumhuriyeti devletinden gelecek olan ziyaretlerin, özellikle yeni atanan Millî Eğitim Bakanının o bölgelere ziyaretlerinin herhâlde ben daha farklı bir ses getireceği kanaatindeyim. Yani şu anda sahipsiz konuma doğru itilmektedir. Bu sahipsizlik sadece Türkiye Cumhuriyeti devletinin değil, oradaki çocuklarımızın da bir acziyetini ortaya koymaktadır. Devlet olarak mutlaka o bölgelere gidilmeli ve sahip çıkılmalıdır çünkü o çocuklar, bizim çocuklarımızdır. O çocuklar nasıl Türkiye Cumhuriyeti devletinin geleceği ise, o bölgedeki Kazakistan’ın geleceğinde etkilidirler, Kırgızistan’ın geleceğinde etkilidirler, Azerbaycan’ın geleceğinde etkilidirler. Ondan dolayı da Manas Üniversitesine, Ahmet Yesevi Üniversitesine, özellikle Azerbaycan’daki Millî Eğitim Bakanlığına bağlı okullara mutlaka çok kısa bir zamanda çeşitli birtakım imkânların ortaya konulması noktasında oralara ulaşılmasının doğru olduğu kanaatindeyiz. Tabii, bunların yanında, Türk dünyasında hâlâ bir ortak alfabe konusu çözümlenememiştir, ortak tarih kitapları, ortak edebiyat kitapları hâlâ maalesef çözümlenememiştir. Bu noktalarda da çok ciddi adımlar atılması gerekmektedir sayın milletvekilleri. Bu yönlü olarak da geçmiş dönemlerde çok ciddi çalışmalar yapılmış, o yapılan çalışmaların hepsi bir noktada akamete uğramış ve akabinde de yapılan çok fazla bir şey olmamasından dolayı da şu anda bekler konuma gelmişlerdir ama ortak alfabenin ne kadar ihtiyaç olduğunu, ortak tarih kitaplarının, ortak edebiyat kitaplarının ne kadar önemli olduğunu da buradan bir kez daha söylemek isterim. Tabii, Türk dünyasında çok ciddi sorunlar vardır. Bakınız, şu anda Bakü-Tiflis-Ceyhan Petrol Boru Hattı, işte Azerbaycan, Gürcistan ve Türkiye’ye ulaşan, özellikle Azerbaycan petrollerinin ve doğal gazlarının Türkiye’ye ulaştırılmış olduğu çok önemli bir hattır. Bu hat, Türk dünyasının bir noktada bağımsızlık göstergesidir ama bu hatta mutlaka Kazakistan petrollerinin de katılması gerekmektedir. Kazakistan Aktau bölgesindeki o petrol kaynaklarının, doğal gaz kaynaklarının eğer o bölgelerden alınıp bu Bakü-Tiflis-Ceyhan Petrol Boru Hattı vasıtasıyla eğer bu bölgelere aktarılmazsa korkarım önümüzdeki zaman dilimi içerisinde bu BTC dediğimiz Bakü-Tiflis-Ceyhan Petrol Boru Hattı kapanma durumuyla bile karşı karşıya kalabilir. Nabucco Projesi başta olmak üzere birçok proje, Türk dünyasının esas kaynaklı ve bağımsızlığını temelleştirecek olan, yüzyıllara sâri olacak ve çok güçlü konuma getirecek olan projelerdir yani siz Aktau petrollerini, Türkmenistan petrollerini o bölgelerde sadece kendi kaderine bırakır, Rusya’nın eline bırakır, Çin’in eline bırakırsanız o zaman Türk dünyasına iyilik yapmamış olursunuz. Şu anda Trans Hazar hatları diyoruz, bakınız, Türkistan’ın elinde çok ciddi manada petrol kaynakları vardır, doğal gaz kaynakları vardır ama trans Hazar hatları hâlâ kullanılamamıştır. Ne olmuştur? Türkistan o bölgelerdeki petrol ve doğal gazların hepsini ya Çin’e satma durumuyla karşı karşıya kalmıştır veyahut da Rusya onların elinden almaktadır. Dolayısıyla, “Enerji koridoru olacağız.” diyen Türkiye Cumhuriyeti devleti maalesef enerji koridoru olmaktan maada, onun dışına itilmeye, enerji koridorlarının dışına doğru sürüklenmeye başlanmıştır. Ruslar, özellikle Orta Asya’daki doğal gaz hatlarını trans Hazar değil de trans Karadeniz hattı şeklinde geçirerek Anadolu’dan yani bizim Türkiye Cumhuriyeti devletinin sınırlarından geçmeyen, Bulgaristan’a uzanan bir hat hâline getirmişlerdir. Bu da ülkemizin maalesef aleyhinedir ve bunu da biz neredeyse kabul eder konuma geliyoruz. Tabii, Türk dünyasında sadece bunlar değildir, bakınız, geçmiş dönemlerde özellikle Stalin’in Ahıska Türklerine yapmış olduğu ve beraberinde yine Kırım Türklerine yapmış olduğu mezalimler hâlâ devam etmektedir. Şu anda, Türk dünyasında bulunan Ahıska Türkleri Kazakistan’da da vardır, Azerbaycan’da da vardır, yine Kırgızistan’da da vardır, Fergana Vadisi’nde de vardır. Ahıska Türkleri, gerçi Kazakistan sınırları içerisinde, kendilerine göre bir yaşam içerisinde, belli bir standarda ulaşmışlardır ama Rusya’nın çeşitli bölgelerinde, başta Krasnodar olmak üzere çok ciddi sıkıntılarla karşı karşıyadırlar. Mutlaka Ahıska Türklerine -yani Kazakistan’dakiler başta olmak üzere- hepsine sahip çıkılması gerekmektedir. Ahıska Türkü özellikle Gürcistan’daki Ahılkelek bölgesine dönmek istiyor. Biz bunu müteaddit defalar buradan gündeme getirmiş olmamıza rağmen, maalesef Hükûmetten herhangi bir noktada, bu noktada çok ciddi adımların atılmış olduğunu da görmedik. Hâlbuki geçmiş dönemlerde Kırım Tatarları Kırım’a dönerken, TİKA marifetiyle, o bölgeden çeşitli topraklar alınmış, evler alınmış ve Kırım Tatarlarına verilmişti. Gerçi sayısı fazla olmayabilir, 3-4 bin civarında orada toprak alınmış, ev alınmış, en azından bu da o bölgeye dönüşü cazip hâle getirmiş ve insanlar, Kırım Türkleri kendi bölgelerine, öz vatanlarına dönebilmişlerdir. Ancak aynı tabloyu biz maalesef Ahıska Türklerine uygulayamadık ve Ahıska Türkleri de şu anda -Vatan Cemiyeti vasıtasıyla- vatan özlemleriyle dünyanın çeşitli yerlerinde perişan bir şekilde yaşamaktadırlar. Özbekistan’daki işte Fergana Vadisi’ndeki olaylar göz önüne alınabilirse yine Krasnodar’daki Vassilio isimli Sovyet valisinin Ahıska Türklerine ağır baskıları göz önüne alınabilirse ne kadar büyük sıkıntılar içerisinde oldukları görülmektedir. Bakınız, Ahıska Türklerini Türkiye Cumhuriyeti devleti kabul etmeyince Krasnodar bölgesinden 5 bin ailenin Amerika’ya taşındığını, Amerika’ya gitmiş olduğunu da söylemek durumundayız. Yani Ahıska Türkü ne yapmıştır? İşte, kendisi Türkiye’ye gelememiş, onların Türkiye’ye gelmemesi neticesinde oluşan o durumu Amerika Birleşik Devletleri değerlendirmiş ve Amerika’ya götürmüşlerdir. Ancak, götürmüşler de ne yapmışlardır? 5 bin tane o Ahıska bölgesine gitmesi gereken aile Amerika’nın çeşitli yerlerine dağıtılmış, neredeyse her eyalete birer ikişer tane aile şeklinde dağıtılmışlardır ve ne olmuştur? Ahıska Türkleri tamamen kaybedilme, entegrasyon içerisinde asimilasyon yapma şeklinde bir konuma düşürülmüşlerdir. Dolayısıyla Ahıska Türküne buradan bir kez daha sesleniyorum: Ahıska Türkleri kendilerine yardım edilmesini beklemektedirler, öz vatanlarına gelmek istemektedirler. Onlara çifte vatandaşlık hakkından tutun da diğer birtakım imkânların verilmesiyle beraber o bölgelere geçmeyi kabul ettikleri ve o bölgeye geçecekleri de göz önüne alınırsa desteğin ne kadar önemli olduğu ortaya çıkmaktadır. O mealde de Kırım Türklerine destek olunmalı, aynı şekilde Ahıska Türklerine de sahip çıkılmalıdır. Tabii, bunların yanında özellikle son zamanlarda Türk dünyasının -işte başta Kazakistan olmak üzere- en önemli sorunlarının başında Karabağ sorunu gelmektedir. Karabağ’da da yine maalesef Türkler kaybetmişlerdir, Ermeniler Karabağ’ın işgaline hâlâ devam etmektedirler. Çeşitli görüşmeler yapılmaktadır, Minsk grubunda görüşmeler yapılmaktadır veya çeşitli görüşmeler yapıldığı ifade edilmesine rağmen maalesef yine herhangi bir gelişme olmadığı da göz önündedir. Karabağ’da, Karabağ’ın etrafındaki yedi tane Azerbaycan kentinde insanlık dramı yaşanmaktadır değerli milletvekilleri. Bu manada da mutlaka o bölgeye sahip çıkılması ve o bölgedeki insanların dramlarının unutulmaması gerekmektedir. Birleşmiş Milletler başta olmak üzere insan haklarından bahsediliyor, dünyanın çeşitli yerlerindeki insan hakları dile getirilirken acaba Azerbaycan’ın Karabağ’ındaki, Karabağ’ın etrafındaki yedi tane Azerbaycan kentindeki, yine Hocalı’daki yapılan katliamlar acaba niye gündeme getirilmiyor? Şu anda o bölgeden gönderilen insanlar, başta Azerbaycan olmak üzere, Orta Asya’nın çok çeşitli yerlerinde, Kazakistan’da da vardır, bir milyona yakın insan, Azerbaycan Türkü -onlara “kaçkın” diyorlar- maalesef vatansız bir şekilde, topraksız bir şekilde evlerini, arazisini her şeyi bırakmış bir şekilde, perişan bir şekilde çeşitli reyonlarda yaşam mücadelesi vermektedirler. İşte “uygar dünya” dediğimiz STK’lar (sivil toplum kuruluşları) acaba o bölgelere neden elini uzatmıyor veyahut da oradakiler insan değil mi diye insanın aklına geliyor. Tabii, konu şu oluyor: Türk’te olduğu zaman, maalesef, insan haklarının hepsinin durduğunu ve Türklerin bir konusu gündeme geldiği zaman da her şeyin bir tarafa bırakılmış olduğunu da maalesef üzülerek görüyoruz. Bunları kabul etmiyoruz. Azerbaycan Türkü, özellikle Azerbaycan’ın işgal edilmiş toprakları mutlaka göz önüne getirilmelidir. Türkiye Cumhuriyeti devletinin Dışişleri Bakanlığı başta olmak üzere Avrupa Birliğiyle ilgili bakanlıklar ve tüm siyasi kuruluşlar, tüm sivil toplum kuruluşları dünyanın her tarafındaki mahfillerde bu konuyu mutlaka gündeme getirmeli ve unutturmamalıdırlar. Bakınız, Hocalı katliamının hâlâ şu ana kadar failleri yakalanmış değildir, failleri sorumlu değildir. Ama enteresandır, Hocalı katliamını yapan o birtakım insanlar bir devletin devlet başkanıdır, bir devletin millî savunma bakanıdır. Yani insanlık suçu işlenmiştir ama o insanlık suçunun hesabı, maalesef, sorulmamıştır. Tabii, aynı tabloyu Doğu Türkistan’da da görüyoruz. Şu anda gene Türklerin yaşamış olduğu Doğu Türkistan’ın Sincan Uygur Bölgesi’nde de Türklere karşı çok ciddi saldırıların ve asimilasyonların yapılmakta olduğunu, maalesef, görüyoruz. En küçük bu hadiseler Çinliler tarafından büyütülmekte ve Türklere yoğun saldırılar olmaktadır ve akabinde de Türkler öldürülmekte, suçsuz yere hapislere atılmakta ve insanlar katledilmektedir. Hatta enteresandır, Çinliler nükleer denemelerini özellikle Türklerin yoğun şekilde yaşadığı Sincan Uygur Bölgesi’nde yapmaktadırlar. Nükleer denemeleri o bölgelerde yaparken neredeyse gelecek nesillere sâri birtakım hastalıkların ortaya çıkmasına da bir noktada sebep olmaktadırlar. Bunları da bizim şiddetli bir şekilde telin etmemiz gerekmektedir. Yani siz nükleer denemeler yapacaksanız bula bula sadece Türk dünyasında veyahut da işte Doğu Türkistan’da Sincan Uygur Bölgesi’ni mi buluyorsunuz? Hatta, orada bir aile doğum yapacağı zaman ona birtakım kısıtlamalar getirilmekte, özellikle Türklere karşı yoğun baskılar yapılmaktadır. Ayrıca, tabii Türklerin hakkını dünyanın her tarafında savunan çok önemli bir lider vardır Rabia Kadir Hanımefendi. Rabia Hanım maalesef enteresandır dünyanın her tarafında Doğu Türkistan halkının hakkını korurken Türkiye’mize kabul edilmemektedir, bu da çok yanlış bir hadisedir. Buradan Dışişleri Bakanlığı yetkililerine sesleniyoruz. İşte, geçtiğimiz aylarda Japonya’da Doğu Türkistan Türkleriyle ilgili uluslararası çok büyük kongre yapılmıştır. Japonya Hükûmeti kendisi bizzat desteklemiş ve Rabia Hanım başta olmak üzere Doğu Türkistan liderlerinin hepsini bu bölgeye çağırmış ve bu bölgede Doğu Türkistan’ın problemleri dile getirilmiştir. Ancak, Rabia Hanımefendi dünyanın her tarafına girmesine rağmen enteresandır sadece Türkiye'ye girememektedir; bu da Türkiye'nin ayıbıdır, Dışişleri Bakanlığının ayıbıdır. Türkiye Cumhuriyeti devleti mutlaka bu konuda bir şeyler yapmalıdır; Doğu Türkistan halkına da sahip çıkmalıdır, Azerbaycan Türküne de sahip çıkmalıdır, Ahıska Türküne de sahip çıkmalıdır, Kazakistan’da bulunan Türk kardeşlerimize, Ahmet Yesevi Üniversitesine sahip çıkmalıdır, Kırgızistan’daki Manas Üniversitesine sahip çıkmalıdır. Manas’taki insanlarımız, Manas Ata’nın çocukları şu anda çok zor şartlar altında yaşam mücadelesi vermektedir. En azından, oraya ulaştığımız zaman, oraya gittiğimiz zaman bir çok sorunların da beraberinde hem görülmesi hem çözülmesi noktasında çok büyük mesafeler alacağımızı düşünüyorum. Türk dünyası sonuçta ülkemizin geleceğidir, Türk milletinin geleceğidir. Türk milletine sahip çıkalım, Türk dünyasına sahip çıkalım diyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz isteyen Ensar Öğüt, Ardahan Milletvekili. [[CHP sıralarından alkışlar]] Buyurun.
Konuyla ilgili hiç merak etmeyin. Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; Türkiye Cumhuriyeti ile Kazakistan Cumhuriyeti Arasındaki Bilim, Teknoloji İş Birliği Anlaşması üzerine söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygılarımla selamlarım. Değerli arkadaşlar, Kazakistan dediğimiz zaman Türk Cumhuriyetleri aklımıza geliyor. Bugün Avrupa Birliğine üye olmak için Avrupa Birliğinin kapısında âdeta yalvarırcasına, diz çöker gibi bir imaj veren Türkiye, maalesef Türk Cumhuriyetlerini unutmuş, Türk Cumhuriyetleriyle iş birliğini 2’nci, 3’üncü dereceye almış, Avrupa Birliğine el açar duruma gelmiştir. Şimdi, burada içimizde milletvekili var, AK PARTİ’li Ahmet Arslan Bey, -ona da ben teşekkür ediyorum- Kars-Tiflis Demiryolu Projesi’ni gerçekleştirdi, hakikaten büyük de katkısı var. Kars-Tiflis Demiryolu Projesi hâlen bitmedi. Kars-Tiflis Demiryolu Projesi bittiği zaman Türkiye, Türk Cumhuriyetlerine ulaşmış olacak. Şu anda Türkiye’de takribi söylüyorum 6 milyon ton demir yolu taşımacılığı var, Kars-Tiflis demir yolu biterse bu yol taşıması 26 milyon tona çıkacak. Bakın, 20 milyon artıyor. Buna önem vermemiz lazım. Ben burada, huzurunuzda, ayrıca Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Sayın İlham Aliyev’e de çok teşekkür ediyorum. Niçin? Kars-Tiflis demir yolu yapılırken Gürcistan’a yardım etti parasal anlamda. Türkiye’nin parası vardı, Türkiye “tamam” diyordu ama Gürcistan’dan geçen hattın parasının teminatını, bankalardaki teminatını dış dünyadaki bankalar kabul etmiyordu. Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, önce 200 milyon dolar, daha sonra da 100 milyon dolar; 300 milyon dolar Gürcistan’a yardım etti ve bu proje bitmek üzere. Ancak bu proje biterken hakikaten o bölge çok değişecektir. Yani Kars değişecektir, Kars gelişecektir; Erzurum değişecek, gelişecektir. Yani İpek Yolu taa Çin’e kadar uzayacak arkadaşlar. Şimdi, Gürcistan ayağında birtakım sıkıntılar var. Tabii, eski Sovyetler Birliği raylı sisteminde geniş hat, biz de daha dar hat var. Ancak bizim yolumuz tahmin ediyorum bu yılın sonunda bitecek, 2013 yılında biterse, 2014’te açılışını yapacağız inşallah. Ben huzurunuzda bütün devlet büyüklerimize teşekkür ediyorum, çok büyük önem gösteriyorlar çünkü yapılanı herkesin takdir etmesi lazım. Yalnız bizim sıkıntılarımız şu: Bölgede Ardahan’dan geliyor ilk yol, Çıldır’ın Cambaz köyü var, Cambaz İstasyonu kuruluyor. Bu Cambaz İstasyonunda mutlak surette lojistik destek olması lazım, lojistik alanlar kurulması lazım, antrepoların kurulması lazım. Kars Mezra köyüne kuruluyor; bu bizim için gururdur, kurulması da gerekiyor, doğrudur ama ilk gümrük girişi mutlak surette Ardahan sınırında olması lazım. Ardahan küçük bir il hem Gürcistan’a hem Ermenistan’a sınırı olan çok göç veren yoksul bir il, küçük bir il, yeni bir il. O bakımdan Ardahan’ın gelişmesi, kalkınması için mutlak surette Ardahan’a ilk girişte, Sayın Bakanım, mutlak surette gümrüklerle ilgili lojistik alanlar ve antrepolar kurulması lazım -ki Ardahan’dan Karadeniz’e açılmak çok kolay- çünkü Ardahan aynı zamanda Doğu Anadolu ile Karadeniz’i birleştiren bir nokta. Bu anlamda şimdi işte Kars’tan Karadeniz’e gitmek, Erzurum’dan Karadeniz’e gitmek uzak olur ama Ardahan’dan çok daha kolay olur çünkü Ardahan Ardanuç yolu da bitmek üzeredir, inşallah bu yol da bittiği zaman yani Karadeniz ile Doğu Anadolu’yu bağlayan bir yol olmuş olacaktır. Bu anlamda Binali Yıldırım Bey’e de teşekkür ediyorum. Sayın Bakanımız biz derneklerle beraber, Ardahan dernekleri, ticaret odası başkanlarıyla toplantı yaptığımızda bana şu sözü verdi: “Hiç merak etmeyin, Ardahan il sınırına hem lojistik alanlar hem de antrepoları kuracağız.” İnşallah Sayın Bakan sözünde duracak, biz de gideceğiz Sayın Bakana teşekkür edip alkışlayacağız. Bunu da burada vurgulamış olayım. [[CHP sıralarından alkışlar]] Biz, burada, Ahıska Türklerine ne yazık ki Türkiye Cumhuriyeti devleti olarak hiçbir şey yapmadık. Sayın Tayyip Erdoğan Başbakan, Cumhurbaşkanımız Sayın Abdullah Gül de Dışişleri Bakanıydı. Ben kendi yanlarına gittim şurada, dedim ki: “Efendim, Ahıska Türkleri özellikle Krasnodar’da yaşayan 15 bin insan var yani Fergana bölgesindeki isyanlardan dolayı göçüp gelen, perişan olan, kimliksiz dolaşan, Rusya’nın Krasnodar bölgesinde insanlarımız var. Bu insanların Türkiye’ye gelmesi lazım.” Bana dediler ki: “Türkiye değil Ahıska’ya yerleştireceğiz.” Ama şimdi, Ahıska’ya da yerleştiremedik yani Ahıska’da konut yapılacaktı, yapılmadı. Yani TOKİ her yere konut yapıyor da Ahıska Türklerinin kendi bölgesine niye yapmıyor? Bu bizim için çok önemli bir şeydir arkadaşlar. Yani Sadık Bey’le gittik, işte, 2005 yılında tahmin ediyorum Ahıska Türkleri Kurultayı yaptık Azerbaycan Bakü’de, yer yerinden oynadı. Yani derler ya bizde de “Bülbülü altın kafese koymuşlar, ille de vatanım demiş.” Şimdi, vatanı olan bir yere insanlar gelmek istiyor. Ha, Türkiye Cumhuriyeti’ne kabul etmiyorsanız, gelmiyorsa da ama hiç olmazsa Ahıska’ya gelsin, Ahıska’da konut yapın, Ahıska’da altyapı olsun. Şimdi, bakın, bir şey daha söyleyeceğim. Buradan istirham ediyorum bir de Gürcistan yetkililerinden. Bizim, Vatan Cemiyeti Başkanı Süleyman Bey var. Süleyman Bey Gürcistan’da tutuklandı, şu anda cezaevinde. Süleyman Bey’in hiçbir suçu yok, Ahıskalı olması suçu. Bu anlamda da dost Gürcistan yetkililerine sesleniyorum, Süleyman Bey’i lütfen serbest bırakın çünkü Süleyman Bey, Gürcistan ile Türkiye arasında bir köprüydü, barışı oluşturuyordu. Bu anlamda da bizim için çok önem taşıyor Ahıskalılar olarak. Bu anlamda, değerli arkadaşlar, Kars-Tiflis demir yolunun, -İpek Yolu- Azerbaycan, Çin’e kadar gitmesi, Türkiye’yi... Bakın, bu yol başladığı zaman, inşallah 6 milyondan 26 milyon ton taşımacılığa geçerse demir yollarında Türkiye’de korkunç bir kalkınma olacaktır. Bugün Kazakistan’a ihracat yapamıyoruz, ithalat yapamıyoruz. Niye? Nakliye çok uzak. Deniz yolu yok, kara yolundan geliyor, dünya kadar maliyet yükseliyor. Bu anlamda bu yolun yapılması Kazakistan ile Türkiye’nin arasındaki teknolojinin de mutlak surette en iyi şekilde gelişmesi gerekiyor. Ben aynı zamanda Kazakistan Dostluk Grubu yönetim kurulu üyesiyim. Kazakistan’da da inşallah, biz, bir Ahıska Türkleri kurultayı yapacağız. Bütün milletvekillerini de buradan davet ediyorum. Değerli arkadaşlar, Kafkasya bizim için çok önemlidir. Ben geçen hafta Rusya’da Moskova’daydım. İnanın, Ruslar Türkleri çok seviyor, biz de onları çok seviyoruz. O bölgenin kalkınması, o bölgenin gelişmesi biraz da Türkiye’nin elindedir. Yani biz Rusya gibi dostumuz, diğer ülkeler gibi dostumuz ve kardeş ülkelerle beraber diyalog kurarsak, samimi söylüyorum, Avrupa Birliği bizim ayağımıza gelir, Avrupa Birliği bize yalvarır. Nedir, Avrupa Birliğinin tutmuşuz yakasından? Ben karşıyım, açık konuşuyorum. Avrupa Birliğine giren ülke iflas etmiştir. Yunanistan işte ortada. Gelin, kardeşim, bizim kendi kardeş ülkelerimiz var. Bunlarla niye biz Hükûmet olarak iyi bir diyalogda değiliz? Rahmetli Turgut Özal, çok büyük gelişmeler yapmıştı hakikaten, Allah rahmet eylesin. Süleyman Demirel, saygıyla anıyorum, o da Türk Cumhuriyetlerine çok önem veriyordu. Sayın Başbakana da, Cumhurbaşkanına da buradan sesleniyorum -veriyorlar ama yeterli değil-Türk Cumhuriyetlerine önem verelim, o bölgenin kalkınması, gelişmesi önemlidir çünkü onlar bize ağabey olarak bakıyorlar. Ağabey konumunda olan Türkiyede mutlak suretle ağabeyliğini yapsın, o ülkelere hizmet götürsün. Değerli arkadaşlar, bugün Türkiye’nin içine geldiğimiz zaman, konumuna geldiğimiz zaman, ben kendi bölgemle ilgili… Dokuz dakikalık süremi de böyle kullanacağım Sayın Başkan.
Uluslararası sözleşme…
Uluslararası sözleşmede hayvancılık var, tarım var; efendim, Sayın Tarım Bakanının Fransa’dan şövalye nişanı alması var. Şimdi, değerli arkadaşlar, biz kimseye çamur atmıyoruz, kimseye çamur atmaya da şeyimiz yok. Bu sene biliyorsunuz, biraz kurak oldu, biraz daha tahıl veya buğday ekilmediği için son derece saman kıtlığı oldu. Öyle bir konuma geldi ki Türkiye samana muhtaç edildi. Şu anda Hopa’daki 2 gemide samanlar çürüyor, insanların ahırda hayvanları ölüyor, samanı oraya götüremiyoruz. Bakın, ben Erzurum’a gittim değerli arkadaşlar. Erzurum’da şu makbuzları gösteriyorum ve sayın grup başkan vekilime vereceğim- Erzurum İli Damızlık Sığır Yetiştiriciler Birliği; ne yapmışlar, biliyor musunuz Sayın Bakanım: 11’inci ayda vatandaşlardan 6 trilyona yakın para toplamışlar, 6 trilyon, 1.400 kişiden. Ne toplamışlar? Demiş ki “Sana kardeşim 07/11/2012 tarihinde 10 ton ot vereceğim.” 4.900 lira para almışlar, bakın ve bunun benzerinde “Saman vereceğim.” demişler. Burada mesela bir tane daha okuyayım. 05/11/2012’de “9 ton saman vereceğim.” demişler, 4.410 lira istemişler, almışlar yani böylece 5.390 lira almışlar. Bu vatandaşların ismini söylemek istemiyorum çünkü hemen Tarım Bakanı gidip onları tehdit ediyor, noterden de sahte bir beyan alıyorlar. Şimdi, burada esas olan şu arkadaşlar: Bizim kendi vatandaşımız. Saman alacağım diye getirmiş devletin bir kurumu olan kuruma parayı vermiş, Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliğine. Şimdi, buna, ne Tarım Bakanlığı sahip çıkıyor ne devlet sahip çıkıyor ne vali sahip çıkıyor. Erzurum milletvekilleri burada. Şimdi, değerli arkadaşlar, bunlar bizim vatandaşımız değil mi? Bugün aradı beni, Recep diye bir arkadaş aradı “Biz burada, Erzurum’da destan yazdık, Erzurum’u düşmana teslim etmedik. Cumhuriyeti kurduk. Bizim günahımız bu mu? Bizi dolandırdılar. Kimse sahip çıkmıyor.” diyor. Burada sizden istirham ediyorum: Tarım kredi kooperatifleri gitsin şu vatandaşlara kredi mi tanıyor, bağış mı veriyor, imkân tanısın. Bunlar perişan; parayı vermiş, saman alamamış saman alamadığı için hayvanı aç. İçerideki hayvanını da satamıyor. Bak, değerli arkadaşlar, bir şey daha söyleyeyim size. Şu anda Türkiye’de et pahalı değil mi? Peki, niye et pahalı? Peki, Et Balık Kurumunun depolarında et var mı? Evet, Et Balık Kurumunun depoları et dolu kardeşim. Erzurum milletvekilleri burada. Ankara da buradaysa gitsin Sincan’a baksın. 7’nci, 8’inci aya sıra veriyorlar. Diyor “Niye veriyorsun kardeşim?” Adam hayvanını kestirmeye götürüyor. Diyor ki: “7’nci aya gel.”, “Niye?” Diyor “Depom dolu.” Yahu kardeşim, Et Balık Kurumlarının tüm depoları mı et dolu? Et doluysa, bu eti niye piyasaya sürmüyorsunuz? Et piyasaya sürüldüğü zaman… Niye sürmüyorlar biliyor musunuz? İthal gelen mal, et satılsın, ithalatçı kazansın, köylü zarar etsin. Onun umurunda değil. Ben bunu çıkartıyorum, başka bir şey var mı veya başka bir mantığı varsa, onu bana söyleyin. Şimdi, burada, sizden istirham ediyorum: Et Balık Kurumlarının incelemelerini yapın. Et Balık Kurumlarında mal çok, eti satmıyorlar. Dışarıdan Ürdünlü Hicazi’nin getirmiş olduğu ithal hayvanlar satılsın diye Et Balık Kurumunun malı satılmıyor kardeşim. Böyle bir…
Olmaz öyle şey. Yanlış.
Evet öyle oluyor Ahmetçiğim. Evet öyle oluyor. Bakın, arayın o zaman Et Balık Kurumunu. Arayın kardeşim Erzurum Et Balık Kurumunu.
Öyle olmaz. Dediğin yanlış.
Bakın, bir şey daha söyleyeyim. Ben tespit edeceğim. Müsaade eder misin. Bir dakika… Belgeyle tespit edeceğim.
Yahu yanlış söylüyorsun.
Erzurum’da, bir bayan milletvekilimiz var. Neydi ismi?
Ahmet…
Bakın, Erzurum’da bayan milletvekilimiz Fazilet Hanım, sağ olsun, gitmiş, Et ve Balık Kurumuna bakmış, depolar dolu. Sayın Başbakana ne önermiş biliyor musunuz? Demiş ki: “Sayın Başbakanım, depolar çok dolu. Bu eti tüketmemiz lazım -çünkü vatandaş gelip malını Et ve Balık Kurumuna satacak ki ihtiyacını gidersin- olmazsa bu eti fakir fukaraya dağıtalım kömür dağıttığımız gibi.” Bunun bilgisayar çıktısı var; girin, oradan alın. Bana belgesini verdiler, belgeyle konuşuyorum size. Fazilet Hanım buradaysa lütfen, gelsin, burada söylesin. Bu anlamda arkadaşlar... Yani düşünebiliyor musunuz, Türkiye’de et var, hayvan da var; depoda duruyor, piyasaya sürmüyorlar. Piyasaya niye sürmüyorsun kardeşim yahu? Sür o zaman.
Doğru değil.
Bir dakika… Serbest piyasa, ekonomi piyasası rekabete dayalı değil mi kardeşim? “Piyasa ekonomisi” demiyor muyuz? Piyasaya sürün de etler ucuzlasın. Şimdi, televizyonda gösteriyorlar; at eti yediriliyor, domuz eti yediriyorlar. Değerli arkadaşlar, şunu söyleyeyim, sizden istirham ediyorum: Et ve Balık Kurumunun depoları dolu. Ben kendim Sincan’ı aradım, yahu, adam diyor ki: “9’uncu aya ancak sıra veririz.” Ben kendim aradım. Arayın, söyleyin. Böyle bir zulüm olabilir mi? Bakın, değerli arkadaşlar, burada bu makbuzları ben grup başkan vekiline de vereceğim. Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliği vatandaşı dolandırmış, 6 trilyona yakın para toplamış; para da yok, saman da yok, efendim, adam da yok. Şimdi, devlet olarak buna el koysun, tarım kredi kooperatifleri bu vatandaşları mağdur etmesin. İki: Bu sene kurak gitti, saman olmadı. Şu anda, kış uzun sürüyor, bu da doğru. Arkadaşlar, ben şimdi istirham ediyorum: Yahu, devlet batmaz, kimse de ölmez. Şu hayvancılık yapan, hayvanının kulak küpesi olan, kayıtlı hayvanların başına hayvan başı 300 lira devlet yardım yaparsa bu devlet batmaz. Sizden istirham ediyorum, 20 tane uçak alıyor batmıyor da… Yani ne olmuş? Köylüye yardım etmiş. 300 lira hayvan başına yardım edilse insanlara, şu anda, insanlar saman da alır, otunu da alır ve hayvanını bahara çıkartır. Kredi sisteminde arkadaşlar, kimse köylüye kredi vermiyor. Niye vermiyorsun? “Memur kefil getir.” Ya, memur kefili nereden bulacak? Yani bakın, memur istiyorlar, memur kefil bulamıyor adam. Şimdi beni aradı Kuşuçmaz köyünün Muhtarı: “Ben köydeki malımı mülkümü ve köylüyü götürdüm, kabul etmiyorlar.” Şimdi, bakın, bir şey daha söyleyeyim: Traktör alırken veya zirai kredi alırken, yem kredisi veya buna benzer kredilerden kesintiler yapıyorlar, alıyor Ziraat Bankası. Ya, bu kesintileri niye ödemiyorsunuz siz? Adam traktör alırken 700 lira, 800 lira veya 500 lira, neyse, bir kesinti yapılıyor, sizden istirham ediyorum, köylünün bu dar zamanında, kara kış zamanında bu paralar da iade edilsin değerli arkadaşlar. Benim zamanım bitiyor, ancak şunu söyleyeyim: Şimdi, Sayın Bakan dedi ki: “Samanı götürdü, Ensar Öğüt kendisi yedirdi.” Hâlbuki öyle bir şey yok. O adamın evine gittiler, bakın, evine gittiler…
Reklam yapıyorsun ama.
Müsaade eder misiniz. …evine gittiler, baskı yaptılar -bende bantta var, bugün gösterdim- “Sen diyeceksin ki: ‘Ensar Öğüt yedirtti.’” Onu götürdüler, noteri götürdüler evine. Evinde tartışma çıkıyor, annesi fenalaşıyor, annesini alıyor Orman İşletmesine götürüyorlar, noterden kâğıt alıyorlar, “Sen bunu de ki: ‘Ensar Öğüt hayvanlara makarna yedirdi.’” Bakın, işte orada bir tuzağa düştü. Ben o eve gitmemişim, o eve değil, benim buradaki göstermiş olduğum resim başka evde. Şu anda herkes makarna yediriyor. Makarnayı bırakın, burada patates yediriyor, patates, patates değerli arkadaşlar.
Maşallah.
Bakın, şimdi, AKP’nin Türkiye’yi getirdiği konumu size göstereceğim.
Ne kadar bolluk var bak, inekler bile makarna yiyor ya!
Ensar Ağabey, Van’dan arıyor, Van’daki çiftçi arıyor.
Şimdi, değerli arkadaşlar, Et-Balık, şeye… Bakın, özür diliyorum…
Süren bitti, süren.
Süre bitti de… İşte, bak köye, o adamın evine giderken 15 kişiyle gittik burada, 15 kişiyle. AKP…
Şu bolluğa bak, inekler bile makarna yiyor.
Bakın, Pasinler’de kahvelerde kâğıt yapıştırılmış “Hayvanlara yedirilecek patates bulunur.” diye. AKP bu duruma düşürdü devleti.
Ne var patates yemesinde hayvanların?
Evet, patates yediriyor. Ya, samanla baş edemediniz. Saman getirip insanlara veremediniz.
İnekler bile makarna yiyor.
Buna inanıyorum. Teşekkür ediyorum.
Ensar Bey, 4 tane resmi sıraya koyamamışsın, konuşuyorsun!
Evet, teşekkür ediyorum. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 79’uncu Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. 108 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet? Yerinde. Başka söz talebi? Yok. Sayın Genç...
Sayın Başkan, kişisel söz istiyorum.
Buyurun.
Sayın milletvekilleri, tabii çok ciddi uluslararası anlaşmaları müzakere ederken, aslında burada, konunun sahibi Dışişleri Bakanının olması lazım. Çünkü, çok ciddi sorularımız var. Şimdi, bugün gazeteye intikal eden bir habere göre Yemen’le vizeyi kaldırmışız. Niye kaldırdık acaba? Bu, ticari amaçtan kaynaklanan bir nedene mi dayanıyor? Yoksa -Yemen’de El Kaide çok fazla- El Kaide’ye bu kolaylıklar sağlanarak, Yemen’den gelecek El Kaide’nin silahlı örgütü mensuplarına, buradan gelip, Türkiye'den Suriye’ye, başka ülkelere geçmesine kolaylık sağlamak için mi bu vizeyi kaldırdık? Bunu önce öğrenmek istiyoruz ama Hükûmetin de bize dürüstçe bir cevap vermesi lazım çünkü bugün, Ürdün Kralının basına intikal eden beyanı var, diyor ki: “Tayyip Erdoğan, Türkiye'de Müslüman Kardeşler benzeri bir iktidar kurmak istiyor.” İşte, burada, Mısır’la beraber -ona benzer- Müslüman Kardeşler’in oradaki gücünü Türkiye'ye getirip Türkiye'deki… Zaten, öteden beri Tayyip Erdoğan da bunu söylüyor: “Biz, Türkiye'de rejimi değiştireceğiz.” Nitekim, Abdullah Öcalan’la yapılan görüşmelerde de deniliyor ki: “Efendim, Türkiye'de artık yeni bir rejim kuracağız.” Yani bunlara, bu söylenenlere baktığımız zaman, Türkiye Cumhuriyeti, hakikaten gerçek bir tehlikeyle karşı karşıya. Şimdi, Millî Savunma Bakanı burada, kendisine soruyorum: Siz, Genelkurmayın elindeki elektronik sistemleri niye aldınız, niye MİT’e verdiniz? Ve siz bunları aldıktan sonra, Türkiye'de, birtakım, özellikle 12 Haziran seçimlerinde… Bakın, arkadaşlar, 12 Haziran seçimlerinden önce Tayyip Erdoğan gitti, Barzani’yle görüştü, Oslo görüşmeleri yapıldı ve orada PKK’ya birtakım tavizler verildi. Ne tavizler verdiğini bilmiyoruz ama PKK 16 Hazirana kadar eylemsizlik kararını aldı yani 2011 yılında, seçimden dört gün sonraya kadar. Bunların anlamı nedir? Yani işte AKP, Türkiye'de, Güneydoğu’da rahat rahat siyaset yapsın. Ve bu yolla da başarıya ulaştı. Şu anda da birtakım olaylar dönüyor. Şimdi, yeni bir seçim sathımailine girdik; biliyorsunuz, önümüzdeki mart ayında seçime giriyoruz. Yeni pazarlıklar yapılıyor. Acaba, yine, işte bu pazarlıklar Türkiye'de yeni bir seçim güvenliği sağlamak için mi yapılıyor? Çünkü karşımızdaki insanlara güvenimiz yok. Soruyorum ama soruma da cevap istiyorum. Deniliyor ki: İşte, Genelkurmayın elindeki elektronik sistemler MİT’e verilmiş, MİT’te de bir komiserin komutasında sağlanan istihbarat, zamanında karakollara intikal etmediği için o karakollara… Biliyorsunuz, bir günde Hakkâri’nin bir karakoluna sekiz cepheden saldırı yapıldı ve o zaman 29 er şehit edildi. Şimdi, özellikle bunlardan yani istihbarat bilgilerinin zamanında karakollara intikal etmemesinden kaynaklanan büyük kayıplar var, şehitler kaybı var. Bunlara, çıkıp burada birilerinin bize cevap vermesi lazım. O bakımdan, bunlar da çok önemli şeyler ve yeni yeni Türkiye’de birtakım oyunlara giriliyor ve bu oyunlardan bizim parlamenter olarak, Parlamento olarak bilgimiz yok. Arkadaşlar, Türkiye zannedildiğinden de çok fazla büyük sıkıntılarla karşı karşıya. İşte, bugün, Ürdün Kralı diyor ki: “Tayyip Erdoğan’ın Türkiye’de kurmak istediği…” Tayyip Erdoğan “Zaten demokrasi benim için bir trendir. Trene binerim, amacıma ulaştığım istasyona geldiğim zaman inerim.” diyor. Dolayısıyla, âdeta yarın, Mısır’daki Mursi gibi bir rejim kurmaya çalışıyor, zaten gelişmeler de aşağı yukarı onu gösteriyor. Onun için, sayın milletvekilleri, biz burada göreve başlarken, işte hukuka riayet edeceğimize, Anayasa’ya sadakat göstereceğimize büyük Türk milleti önünde hem biz yemin ettik hem Tayyip Bey yemin etti ama Tayyip Bey şimdi o “Büyük Türk milleti önünde namusum ve şerefim üzerine yemin ederim.” dediği o milleti “Ben ayaklar altına aldım.” diyor. Biz de tabii buna karşı “Ya, böyle laf söyleyemezsin.” dedik. Hemen gitti, aleyhime 50 milyarlık tazminat davası açtı. Yani böyle bir şey olur mu arkadaşlar? Her gün koşuluyor, bizim aleyhimize tazminat davası açılıyor. Politikacı olarak burada bize düşen… Yani milletin bize verdiği yetki gereği söylenmesi gereken şeyleri söyleyemez miyiz? Dün, 18 Mart Çanakkale Zaferi nedeniyle Çanakkale’deydik. Arkadaşlar, görseniz vahim bir olay. Şimdi, AKP’liler, Türkiye'nin birçok yerlerinden, bindirilmiş kıtalar getirmişler -birçoğu da öğrenci; özellikle para veriliyor yani yevmiye veriliyor çocuklara, otobüslere bindiriliyorlar- Çanakkale Zaferi Çanakkalelilerden esirgeniyor. Çanakkale Stadyumuna Çanakkaleliler girmedi. Biz gittik oraya yani gördük de arkadaşları, Çanakkale’de Çanakkale Zaferi’ni kutlamak için Çanakkaleliye yasaklıyor. Neymiş? Bir defa Tayyip Erdoğan gitmiş oraya, ondan sonra yuhlanmış. E, bu yuhlanma olmasın diye bu defa ne yapıyorlar? Türkiye'nin çeşitli yerlerinden otobüslerle adam getiriyorlar. Arkadaşlar, yani bu dolma, bindirme kıtalarla siz kendi görüntünüzü düzeltemezsiniz. Gerçekten burada önemli olan, vatandaşın gönlüne girmek. Arkadaşlar, bir bakıyorsunuz 5 bin tane polis var. Orada, gördüğüm arabaları görünce hayret ettim yani 2 bine yakın resmî yani polis arabası, işte, gelen koruma arabası… Ya, bu ne? Arkadaşlar, yani işgal altındaki bir halka bu muamele yapılmaz. Böyle bir şey olur mu? Yani siz çıkıyorsunuz -Çanakkale Zaferi gibi büyük bir zafer, Türk milletinin, milletimizin onuru, dünyada tarih yazan, tarihi değiştiren bir zafer- gidiyorsunuz, o zaferin kazanıldığı yerde, oradaki insanlara onun kutlamalarını engelliyorsunuz. Bir “Fatma” diye bir bakanımız var, bir kitapçık hazırlamış, ön sözünü okudum, orada diyor ki: “Çanakkale Zaferi’ni çok kıymetli komutanlar kazandı.” Hangi komutan? Mustafa Kemal Atatürk’ten bahsetmiyor, “Çanakkale Zaferi’ni çok kıymetli komutanlar kazandı.” Ya, insaf be ya! İnsanların bu kadar hakkı yenilmez yani insan… Ya, bu Atatürk’e karşı aldığınız bu hasmane, kindar politikanın nedenini öğrenmek istiyorum. Yani bugün Atatürk, dünyada çağ değiştiren büyük bir devrimcidir. Yani bir yandan askerî dehasıyla, bir de kurduğu modern Türkiye Cumhuriyeti devletinde getirdiği çağdaş, ilerici, akla ve bilime dayanan bir rejimle dünyanın beğenisini kazanmış. Bakın, geçen gün Ürdün Kralı gelip de Anıtkabir’e gittiği zaman orada gözyaşlarını tutamadı. Bunların hepsi bir gerçeğin ifadesidir. Yani, yabancı ülkelerin liderleri bu devletimizin kurucusu olan Atatürk hakkında bu kadar büyük bir saygı, minnet ve şükran hisleri besledikleri hâlde bu Türkiye Cumhuriyeti devletinin bir bakanı, makamda oturan bir kadın kendi yazısında “Atatürk” kelimesini ağzına almıyor, “Orada, işte, kıymetli komutanlar bu başarıyı kazandı.” diyor. Değerli arkadaşlarım, yani gerçekten AKP’yle beraber Türkiye Cumhuriyeti devleti kendi öz kişiliğini, kendi özünü kaybetmiş bir durumda. Türkiye’de silahlı kuvvetler iftiraya uğramış. Bugün, işte, Silivri iddianamesi ortada. Yani, böyle biz nereye gidiyoruz arkadaşlar? Memlekette hukuk yok, hak yok, insanların can güvenliği yok; AKP’nin, Tayyip Erdoğan’ın keyfi için insanlar sebepsiz yere yıllarca mahkeme kapılarında süründürülüyor. E, biz de burada parlamenterlik yapıyoruz. Böyle parlamenterlik olur mu arkadaşlar? Yine o gün Amasya’ya gittim. Suluova ilçesinde, vatandaş gelmiş -hayvan pazarına gittik, Ramis Bey de burada, Amasya Milletvekili- diyor ki: “Sayın Milletvekilim, ben iki sene önce burada 1 hayvanı 7.500 liraya aldım, şimdi 1.500 liraya düştü.” [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ederim.
Buyurun Sayın Aydın.
Sayın konuşmacı konuşmasında çok haksız bir şekilde ”Her tarafı batırdığımızı, Atatürk’ü dışladığımızı…”
Ne söyledi Sayın Aydın?
Birçok ifade kullandı efendim, cevap vermek istiyorum.
Buyurun, iki dakika söz veriyorum Sayın Aydın.
Teşekkür ediyorum Başkanım. Tabii, aslında konuştuğumuz konu, zannediyorum, Kazakistan’la ilgili bir uluslararası anlaşmayı uygun bulmaya ilişkin bir değerlendirme yaptı. Her zamanki gibi konuyla alakasız, her zamanki ezberini âdeta papağan gibi gelip burada aynı şekilde tekrar ediyor. Şimdi değerli arkadaşlar, bir taraftan her türlü hakareti yapacaksınız, her türlü haksız isnatta bulunacaksınız, ondan sonra “Bana karşı dava açılıyor.” diyeceksiniz. Aslında dava açmak tabii işin yargı boyutu, mahkemeler suçlar ya da bir şekilde tazminata hükmeder, hükmetmez, ayrı bir şey ama dava açmak da aslında senin için bence çok anlamlı bir şey değil herhâlde, sen zaten buna alışmışsın ve bunu da âdeta bir meslek hâline getirmişsin. Burada hakaret etmeyi, küfür etmeyi âdeta meslek hâline getirmişsin. Bugüne kadarki bütün konuşmaların da böyle. Evet, gene söylüyoruz, demokrasi bir araçtır, amaç değildir; amaç olan, halkın mutluluğu ve refahıdır. Bütün literatürde de bu böyledir. Yıllardır işte siyaset yapıyoruz, konuşuyoruz, şunu bunu diyoruz diyorsunuz ama her seferinde de bunu tekrar maalesef dile getiriyorsunuz. Bindirilmiş kıtalara bizim ihtiyacımız yok. Türkiye’nin her tarafında, evelallah Çanakkale’de de istediğimiz kadar kalabalığı toplayabilecek güçteyiz, böyle bir lider var. Sizin Tandoğan’da toplayamadığınızı Sayın Başbakan Kuzey Afrika’da gene toplar. Bırakın Türkiye’yi, her tarafta toplayabilecek bir güce sahip. Bu manada bindirilmiş kıtalara da ihtiyaç yok. Ama bir gönül penceresi olsun, bir gönül köprüsü olsun diye eğer insanlar başka taraflardan, Çanakkale’ye yılda 2 milyon kişi geliyorsa bununla da gurur duyman lazım, ecdadını insanlar görsün. Ecdadını görsün ve biz bugünlere nasıl gelmişiz onun farkına varsın. Nasıl millet olmuşuz? Kürt’üyle, Türk’üyle, Laz’ıyla, Çerkez’iyle, Arap’ıyla bir arada yatan şehitliği görmeniz lazım. Onun bu şekilde, böyle maalesef siyasete malzeme edilmesini de çok doğru bulmuyorum. Bir de şunu söylemek istiyorum: Artık şu Atatürk tüccarlığını bırakın. Türkiye Cumhuriyeti’nin kahramanıdır, kurucusudur…
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın İnce.
“Atatürk tüccarlığını bırakın.” dedi, daha bir şey söylememe gerek yok; herhâlde cevap vereceğim değil mi efendim.
Sayın Başkan, bana da “Papağan” dedi, ben de…
Sayın Başkan, ben de söz istiyorum.
Ne yaptı, sataştı mı bunu söylemekle Sayın İnce? Buyurun, iki dakika söz veriyorum Sayın İnce.
Sayın milletvekilleri, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Tabii ki dava açmak herkesin hakkı ama keşke mahkeme olsa, adalet olsa, yargı adam gibi işlese, “Yargıya gerekeni söyledik.” diyen bir Başbakan olmasa ama ne yazık ki yargı sizin sopanız hâline geldi ama unutmayın ki bir gün keser döner sap döner, o gün hesap da döner, hiç merak etmeyin. Yani gece yarısı, sıkıştığınız zaman, MİT Müsteşarını kurtarmak için sabahlara kadar nasıl kanun çıkardığınızı ve öğle olmadan da Cumhurbaşkanının bunu nasıl onayladığını hepimiz gördük. Sayın milletvekilleri, Çanakkale konusuna gelince: Çanakkale bu milletin direnişidir, Çanakkale bu milletin özüdür, ruhudur, her şeyidir, hepimizi ilgilendiren bir yerdir. Ben daha önce de defalarca oraya gittim. Aynen, Sayın Genç doğru söylüyor, bindirilmiş kıtalar getiriyorsunuz oraya. Bindirilmiş kıtalarla o stadyumu dolduruyorsunuz.
Siz de getirin.
O stadyumun içinde Çanakkaleliler yok ve Çanakkale’yi yalan yanlış anlatıyorsunuz. Ak sakallı dedeler askerlere su taşımış. Böyle bir kafa olabilir mi? Ak sakallı dedeler Balkan Harbi’nde niye taşımadı, Birinci Dünya Savaşı’nda niye taşımadı da Çanakkale’de… Çanakkale’de Mustafa Kemal vardı. Diğerlerinde Enver Paşa vardı, başarısız kumandandı; Çanakkale’de iman vardı, ruh vardı, akıl vardı, dayanışma vardı, birlik vardı, her şey vardı. Siz de şimdi… (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Ya, benim annemin dedesi Çanakkale’de şehit olmuş. Asker kaçaklarının torunlarından değiliz biz, biz asker kaçaklarının torunlarından değiliz, kümeste saklananlardan değiliz biz, kusura bakmayın. (AK PARTİ sıralarından gürültüler, CHP sıralarından alkışlar) Çanakkale ruhuna zeval getirmeyin, Çanakkale ruhuna dokunmayın, bindirilmiş kıtalarla Çanakkale ruhunu zedelemeyin. Hepinize teşekkür ediyorum. Atatürk’ü de unutmayın.
Sayın Başkan…
Bir saniye Sayın Aydın, önce sırada Sayın Genç var. Evet, Sayın Genç, siz ne için el kaldırıyorsunuz?
“Papağan gibi her gün çıkıp aynı şeyleri söylüyor.” dedi.
“Her gün çıkıp aynı şeyleri söylüyorsunuz.” dedi.
“Papağan gibi” dedi.
Ha, “Papağan gibi” dedi. Buyurun efendim, iki dakika söz veriyorum.
Bakın, eğer hakikaten sizin Tayyip Başkanınızda bir yürek varsa böyle 2 bin, 3 bin polisle gezmesin; gidelim, bakın Çanakkale sokaklarında gezelim. Yok, cesaret edemiyorsunuz!
Çanakkale sokaklarında gezdi, evleri gezdi, hastaları gezdi.
Bakın, Tayyip Bey Çanakkale Zaferi’ne şimdi kürsüden şöyle diyor, yani Türk milletinin o zaferi kazandığını ağzına almıyor, “Arkadaşlar, Çanakkale’de Şamlı vardı, Bağdatlı vardı, Yemenli vardı” diyor. Ben gittim mezarlığı gezdim, ne Şamlı vardı ne bilmem Yemenli vardı. (AK PARTİ sıralarından “Var, var” sesleri.) Belki tek tük. Esas o Çanakkale Zaferi’ni kazanan bu millettir ama bu milleti ağzına almıyor. Onun için yani bütün mesele şu: Arkadaşlar, biz burada doğruları söylüyoruz, doğruları söylediğimiz için de siz doğrulardan çekiniyorsunuz, konuşmuyorsunuz.
Yani yolsuzluklar yapıyorsunuz, biz burada dile getiriyoruz. Diyorsunuz ki: “Din var, ahiret var.” Yahu, ben geçen gün de dedim: Bu dünyada bir hesabınızı verin, öteki dünyada ayrı sorarız onu, o başka mesele. Şimdi, bakın, burada, bu millete karşı yapılan büyük ihanet var. Arkadaşlar, bugün Türkiye Cumhuriyeti devletini dönüştürmüşsünüz, devlet diye bir şey kalmamış. Bakın, dün Çanakkale’de ana muhalefet partisi genel sekreteri orada, genel başkan yardımcısı orada, protokolde yer vermiyorsunuz, genel başkanın mesajını okutmuyorsunuz. Biz ondan sonra valiye söyledik, dedik ki: “Bak, bu mesajı okutmazsan, biz burayı terk ederiz.” Ondan sonra dönüş yaptı. Genelkurmay Başkanının mesajını okutmuyorsunuz, böyle bir şey olur mu? O Çanakkale Zaferi’ni kazanan ordu değil mi? Nasıl siz ordunun oradaki duygularını milletten gizliyorsunuz da Tayyip Erdoğan çıkmış, camdan, böyle kendine göre yazdığı birtakım saçma sapan konuşmalarını millete dinletiyorsunuz. Böyle bir şey olur mu? O bakımından hep çekiniyorsunuz milletten.
Sayın Başkan…
Ama Sayın Aydın, bu ne zamana kadar devam edecek?
Sayın Başkan, sataşmaya sebebiyet vermeden efendim…
Ne diye sataştı? Kim sataştı size Sayın Aydın?
Saçma sapan ifadeler kullandığını söyledi Sayın Grup Başkanımızla ilgili.
Yok Başkan öyle bir şey yahu.
Sayın Aydın, buyurun. İki dakika süre veriyorum.
Önce “Atatürk tüccarlığı” lafını geri al Sayın Grup Başkan Vekili.
Değerli arkadaşlar, tabii, “Yargı adam gibi görevini yapsa.” deniyor. “Yargı AK PARTİ’nin sopası hâline geldi.” dendi ama yargı AK PARTİ’nin sopası hâline gelmedi. Ne oldu biliyor musunuz? Yargı, CHP’nin sopası olmaktan çıktı.
Problem orada, yargı CHP’nin sopası değil. Artık, kimsenin ne ön bahçesi, kimsenin de ne arka bahçesi olmayacak, tam bağımsız bir yargı olacak, bizim gayretimiz odur.
Senin yaşın buna müsait değil, hiç atama yapmadı şu duruma kadar ama siz atama yapıyorsunuz.
“Bindirilmiş kıtaları getirdiniz.” dediniz Değerli arkadaşlar, bindirilmiş kıtalara bizim ihtiyacımız yok.
Olmadı Ahmet Bey, olmadı.
Ama keşke Cumhuriyet Halk Partisi de binlerle, on binlerle Çanakkale’ye gidebilse, keşke o ruhu orada görüp, keşke o ruhu yaşayabilse, o zaman bu problemler olmazdı; keşke sizler de orada olsanız, keşke sizler de on binleri oraya getirebilseniz.
O ruhu Sarıkamış’ta niye yaşayamadın Ahmet?
Gelin, o ruhu yaşayın, hep birlikte yaşayalım. Evet, orada, Mustafa Kemal’in önderliğinde, liderliğinde, kahramanlarımızın liderliğinde milletin omuz omuza verdiği mücadele neticesinde bir zafer kazanılmıştır. O zaferi millete çok görmeyelim, millet adına çok görmeyelim.
Deminki cümleyi bir daha söyle Başbakan seni götürür Ahmet Ağabey.
Biz, bu dünyada da ahirette de -değerli arkadaşlar- hesabını vermeyeceğimiz işleri görmeyiz. Hem bu dünyada hesabını veririz hem de ahirette hesabını veririz. Kimseden de bizim korkumuz yok. “Milletten bahsetmedi.”yi ifade edenleri zaten buradaki konuşmalardan görüyoruz. Milleti ne derece önemsedikleri, millet için ne derece siyaset yaptıklarını burada, bu kürsüde hepimiz takip ediyoruz, hepimiz izliyoruz. Değerli arkadaşlar, elinizi vicdanınıza koyun. Çanakkale ruhunu hep birlikte bütün Meclis olarak yaşayalım diyorum, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Buyurun Sayın İnce.
“Yargı CHP’nin sopası olmaktan çıktı.” diyerek partimize hakaret etti.
Buyurun Sayın İnce, sataşma nedeniyle iki dakika da size söz veriyorum.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Şimdi, Başbakanın doğduğu, seçildiği illeri mübarek yapan bir zihniyetten, Başbakanı kurtaran balyozu mübarek sayan bir zihniyetten, “Başbakana dokunmak ibadettir.” diyen bir zihniyetten çok fazla bir şey bekleyemeyeceğim doğrusu. Bakın, ben size şunu söyleyeceğim: Yargı için Başbakan, kendisi “Devlet içinde devlet oldular.” dedi, bunu kendiniz söylediniz siz. Ucu size dokunduğu zaman söylüyorsunuz. Yargı size de lazım, bize de lazım, hepimize lazım. Bakın, tarihini söylüyorum, 4 Ağustos 2011. Elimde gazete kupürleri var. Muharrem İnce demiş ki: “Genel affa doğru gidiyoruz.” Yani bu kadar generali, milletvekilini, profesörü, gazeteciyi, muhalif olan herkesi içeri alıyorsunuz, neden biliyor musunuz? Bunun bir tek sebebi var: Abdullah Öcalan’ı affedeceksiniz. Onun için yelpazeyi büyütüyorsunuz, genişletiyorsunuz ki, af çıkardığınızda toplumdan destek alabilmek için yapıyorsunuz bunu. Yargı sizin kontrolünüz…
Müneccim misin? Nereden biliyorsun?
Ne biliyorsunuz ya, hiçbir şey bildiğiniz yok. Bu süreçle ilgili ana muhalefet partisi bir şey bilmiyor, aktaran yok; muhalefet partileri bir şey bilmiyor, siz de bir şey bilmiyorsunuz. Hatta bırakın sizi Bakanlar Kurulu üyeleri de bilmiyor.
Sen mi biliyorsun.
Ben bilmiyorum zaten, kabul ediyorum. Bunu bırakın, Cumhurbaşkanı da sürecin içinde yok. Cumhurbaşkanı da nelerin olduğunu bilmiyor. Milletin, bu ülkenin geleceği tartışılırken, pazarlıklar sürerken, ne alıp verildiği bilinmezken siz yine parmak makinesi olmaya devam edin. Ben kayıtlara geçireyim, tutanaklara bunu yazdırayım. Ben ana muhalefet partisinin milletvekili olarak sorumluluğumu yapayım, üstüme düşeni yapayım, siz bir dahaki dönem listeyi düşünmeye devam edin, siz listeye girmeye devam edin, onu düşünmeye devam edin. Ne biliyorsunuz siz, ne!
Sen ne biliyorsun?
Hiçbir şey bildiğiniz yok! Size bunları soran da yok!
Çanakkale’ye gelmediniz ama.
Sayın Şandır, buyurun.
Efendim, ben, 69’a göre söz alamadığımıza göre, yerimden bu konuşmalarla ilgili bir katkı yapmak istiyorum.
Buyurun efendim.
Değerli Başkan, teşekkür ederim. Değerli milletvekili arkadaşlar, sürekli bu türlü tartışmalarla bazı değerleri yıprattığımızı bilmek mecburiyetindeyiz. Milliyetçi Hareket Partisi olarak, burada bu tartışmalara şahit olan bir parti olarak milletim adına şunu hatırlatmak istiyorum: Değerler üzerinden yapılan tartışma, milletimize ait değerler üzerinden, cumhuriyetimize ait değerler üzerinden yapılan siyaset o değerlere zarar verir, siyasete de asla seviye kazandırmaz. Bunun üzerinden bir siyasi rant elde etmek isteyenlerin bunun olmayacağını bugüne kadar görmüş olmaları lazım, bundan sonra da devam ederlerse göreceklerdir. Milliyetçi Hareket Partisi olarak ikinci söyleyeceğim hadise şudur: Eğer bir cümlenin öznesini koymazsanız yüklemin anlamı olmaz. “Çanakkale Zaferi” deyip “Türk milleti” dememek bu millete haksızlıktır, bu millete hakarettir. Bunu, Milliyetçi Hareket Partisi olarak asla kabul etmeyiz. Asla, bu millete bu hakareti yapanları da bu millet affetmeyecektir. Çanakkale Zaferi Türk milletinin zaferidir. Öyle, Sayın Başbakanın söylediği gibi “Çanakkale ruhu” diye yeni bir şey ortaya koyup bu milletin kazanımlarını, bu milletin zaferlerini bu milletin elinden almaya kimsenin gücü yetmeyecektir. Bunu, Milliyetçi Hareket Partisi olarak Türk milleti adına burada ifade etmek istiyorum. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. [[Devam]] Sayın Ağbaba…
Sayın Başkan, teşekkür ederim. Ben, Sayın Bakana, geçtiğimiz aylarda, yaklaşık iyi yıldan beri, başta Millî Savunma Bakanlığı olmak üzere, Dışişleri Bakanlığı, Genelkurmay Başkanlığına başvurarak Kürecik’teki, İsrail’i korumaya yönelik olan üsse girmek için izin istedim. Bana izin vermediniz ama geçtiğimiz günlerde Amerika’da faaliyet gösteren bir silah lobisinin temsilcisi Kürecike elini kolunu sallaya sallaya girdi, oradaki almış olduğu notları Amerika basınıyla paylaştı. Yani siz diyorsunuz ki: “Amerikalı Ricky’e ‘yes’ Malatyalı Veli’ye ‘no.’” Bunu kınıyorum, bu tutumunuzu. Tekrar burada Türkiye Büyük Millet Meclisine şikâyet ediyorum sizi Sayın Bakan ve bu izni almak için de uğraşacağımı bilmenizi istiyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Genç…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, Yemen’le vizeyi kaldırdık, bugünkü gazetelerde… Şimdi, Yemen’in bir özelliği var, Yemen’in özelliği El Kaidenin çoğunluğu orada duruyor yani El Kaide’nin merkezi orada. Şimdi, bu vizeyi kaldırmaktaki amacımız ticari midir, yoksa El Kaideli kişilerin Türkiye üzerinden gelip Suriye’ye gidip savaşmalarını sağlamak mıdır? Vizeyi kaldırdığımız tarihten bugüne kadar veyahut da daha önce Yemen’den Türkiye’ye kaç kişi giriş yapmış, Yemen’den giriş yapan bu kişilerden Suriye’ye gidenler var mıdır? Bu konuda net bilgi istiyorum. İkincisi: Genelkurmay Başkanlığının elindeki elektronik sistemler hangi gerekçelerle alınıp MİT’e verildi? Ve bu konuda çok ciddi şüpheler var ve MİT’in bu konuda, yapılan istihbaratı zamanında askerlere intikal ettirmemesinden kaynaklanan çok sayıda şehit var. İşte, Hakkâri civarında 27 kişi şehit edildi, bir gün 17 kişi şehit edildi. Genelkurmay elektronik sistemlerini Genelkurmaya tekrar vermeyi düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Sayın Özgündüz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, biliyorsunuz, Suriye’de El Kaide’ye bağlı “El Nusra Cephesi” denilen bir terör örgütü savaşıyor, masum insanları katlediyor. Hükûmetinizin El Nusra Cephesinin terör örgütü listesinden çıkarılması için Amerika nezdinde girişimleri olduğu söyleniyor, doğru mudur? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, buyurun.
Sayın Başkan, teşekkür ediyorum. Öncelikle, biz, Millî Savunma Bakanlığı olarak, doğrudur, Veli Ağbaba Kürecik’e izin istedi, izinle ilgili yetkiyi vermedik, bunun dışında kimseye de oraya gitme iznini vermedik. Birinci cümle bu. Ne söylüyorsam doğruyu söylüyorum, dolayısıyla da bir şeye izin vermedik.
Ricky girdi!
İki: Sayın Genç’in sorusuna cevap olarak, biz hem Afrika’ya hem Asya’ya hem Avrupa’ya hem Amerika’ya açılıyoruz. Türkiye, öyle olmasaydı, 36 milyar dolarlık ihracattan 150 milyar dolarlık ihracat seviyesine gelemezdi. Bizim 2023 hedefimiz var, 150 milyar dolarlık ihracatı 500 milyar dolara ulaştırmak. Bunu nasıl ulaştıracaksınız? Kendi iş adamınızın, kendi üreticinizin başka ülkelere hiçbir engel olmadan kolaylıkla gidebilmesi gerekir. Yemen’e vizesiz gidebilmek için Yemen vatandaşından mütekabiliyet gereği vizeyi kaldırmak gerekli. Dolayısıyla, bizim amacımız budur, bunun dışında zaten sorunun sorulmasından cevap beklenilmiyor, kendi düşüncesini ifade ediyor, bunun doğru olmadığını… Amaç, Türkiye vatandaşlarının dünyanın her köşesine rahatça ulaşımını sağlamaya yöneliktir. Bir başkası, bakın, ehli insaf sahibi olan herkes şunu teslim eder ki Türkiye'nin son iki yılda terörizme karşı vermiş olduğu mücadele, geçmiş otuz yıldan -stratejistlerin de görüşüne bakın- en başarılı dönemdir.
Hadi oradan!
İnsaf ya!
Herkes böyle diyorsa elini vicdanına koysun.
PKK için en başarılı diyorsun değil mi!
Herkes öyle diyor.
Gurur duyuyorsunuz!
İdeolojik körlükte olanların dışında hiç kimse bir şey diyemez, en başarılı olduğu dönemdir.
Teslim oldunuz, teslim!
Devletin kurumları arasında hiçbir çatışma yoktur, iş birliği vardır, terörle mücadelede en başarılı…
Diz çöktünüz!
En başarılıymış!
Evet…
Kimi kandırıyorsunuz?
Hayır, o sizin…
Sayenizde muhatap oldu...
Millet biliyor! Millet biliyor! Millet biliyor!
Mitingler düzenletiyorsunuz, Öcalan’a özgürlük, PKK’ya statü, Kürtlere statü diye!
Millet biliyor! Millet biliyor! Ben bire bir arkadaşlarınızla görüştüğümde ki onların da ehli insaf sahibi olanları bunları söyler.
Sivas’ta “Bu açılım terörü durdurmaz.” diyen sen değil misin Sayın Bakan?
Hiç merak etmeyin, Sivaslı da biliyor, millet de biliyor.
Biliyor, biliyor!
Sayın Vural, lütfen, Sayın Bakan cevap veriyor, bir saniye…
Bunun dışında, terörizmle ilgisi olan, bağlantısı olan…
Bu açılım terörü durdurmaz diyen…
Bununla ilgili… Yani ne söylediğini biliyorsun, ne anladığını… Sen MHP’yi temsil etme yeteneğinin bile dışında olan birisin, sen MHP’yi de temsil edemezsin!
Herkes de biliyor yani.
Sen Hükûmeti temsil edemeyen, TSK’yı temsil edemeyen bir adamsın. Sen PKK’yı mı temsil ediyorsun?
Biz Türk milletinin temsilcisiyiz. Bizim hiçbir terörist örgütün herhangi bir ülkenin listesinden çıkarılma gibi bir gayretimiz, çalışmamız yoktur. Biz masumu öldüren herkesi terörist olarak kabul eder ve bunu böyle değerlendiririz. Teşekkür ediyorum.
Terörist örgütü muhatap kıldınız ya. İnsan biraz utanır, utanır. Siz kim, MHP kim, millet kim, milliyetçilik kim! İşiniz gücünüz bu millete hakaret.
Lütfen Sayın Vural. Sayın Özel, buyurun.
Genelkurmayın elektronik sistemlerine cevap vermediniz.
Verdim, verdim.
Sayın Özel, sorunuzu sorunuz lütfen.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Ben de Genelkurmay elektronik sistemlerinin MİT’e devredilmesinden sonra yaşanan bir olaydan bahsedeceğim. Suriye’de düşürülen uçağımıza uçuştan bir gün önce Suriye hava sularını ihlal eden bir rota verildi mi? Buna filo itiraz etti mi? Filonun itirazı üzerine rota önce düzeltilip uçak havadayken eski GES, şimdi MİT’e bağlı BİS tarafından yine uçağın bir gün önce itiraz ettiği uçuş profili ve rotasını havada zorlanıp birkaç dakika sonra uçak düştü mü? Bu konuda vermiş olduğumuz soru önergelerini niye yanıtsız bırakıyorsunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Öğüt…
Sayın Başkanım, Sayın Bakanıma bir sorum var. Basında çıkan en son haberlere göre Patriot’ları denetlemekte olan generalimize Alman askerlerinin engel olduğu ve bu engel olan Alman askerlerine de bizim generalimizin tokat attığını okuduk. Bu doğru mudur, geçerliliği nedir? Engelleme gibi bir hakları var mı? Bunu öğrenmek istiyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Ağbaba…
Sayın Bakan, “Kimseye izin vermedik.” diyorsunuz ama bunu hem önemli bir gazeteci yazdı hem de bu, basında paylaşıldı. Belki Kürecik’te sizin yetkiniz yoksa onu anlayabilirim. Millî Savunma Bakanlığının yetkisi yok, Amerika’nın yetkisi var, onu anlayabilirim ama bir Amerikan silah lobisinin temsilcisinin -ismi de Ricky Sayın Bakan- oraya girdiğini söyledi. Bu konuyla ilgili, Kürecik’le ilgili değerlendirmelerde bulundu. Bir kez daha soruyorum: Yetkiniz yoksa anlayabilirim, anlayışla karşılayabiliriz Kürecik’te yetkinizin olmamasını ama bir milletvekiline izin verilmemesini tekrar dikkatlerinize sunuyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Özgündüz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakanım, yılbaşı günü, Amerikan askerleri İncirlik’te bulunan bir mescide girerek orada mihrabı tahrip ettiler, mescide saygısızlık yaptılar. O konuda bir soruşturma açıldığı söylenmişti, hangi aşamadadır? Birinci sorum bu. İkincisi de: Yine Akdeniz’de ne şekilde düştüğü belli olmayan uçaklarımızla ilgili, 2 pilotumuzun şehit olmasıyla ilgili soruşturma hakkında sorduğum soru önergesinde, askerî savcılık tarafından gizlilik karar olduğu söylendi. Ne aşamadadır, ne için kamuoyuna açıklanmıyor? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Akar…
Sayın Bakan, daha önce size de yazılı soru önergeleri verdik PKK’nın elinde bulunan kamu görevlileri hakkında. Bizim tespitimiz 16 kişiydi 1982 yılından bu yana. Size verdiğimiz soru önergelerinin cevaplarında “Araştırıyoruz, bakıyoruz.” dediniz ve bir envanterinin de olmadığı görüldü. Ama şu ana kadar Kandil’den 8 tane kamu görevlisi Türkiye Cumhuriyeti’ne teslim edildi. Peki, diğerlerinin durumu hakkında bilginiz var mı? En azından, ölmüşlerse, ailelerinin, öldüklerini bilmeye hakları olduğunu düşünüyorum. Bir de: Suriye’de operasyon yapıp Amerikalının katilini yakalamayı abartarak kamuoyuyla paylaşıyorsunuz. Niye şimdiye kadar kamu görevlilerini Irak’ta operasyon yapıp da getiremediniz, bunu çok merak ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Vural…
Teşekkür ederim. Sayın Millî Savunma Bakanına sualim: Çanakkale’de 18 Martta şehitlerimizi yâd ederken İmralı’ya heyet göndermekten utanç duyuyor musunuz? PKK’yı muhatap alıp Türk Silahlı Kuvvetlerini suçlu ve şüpheli konuma düşürmekten gurur duyuyor musunuz? Genelkurmay Başkanına müebbet hapsi verilirken Öcalan’a beslediğiniz muhabbetin kaynağı nedir? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Öztürk…
Sayın Bakan, BDP çevrelerinden yapılan açıklamaya göre, İmralı’dan Kandil’e gönderilen mektuplara dayanarak yaptıkları açıklamada 21 Mart Nevruz Bayramı’nda çift taraflı ateşkes yapılacağı belirtiliyor. Oysa çift taraflı ateşkes yapılması demek, terörle mücadelenin durdurulması demektir. Sayın Başbakan ise yaptığı açıklamada terörle mücadelenin devam edeceğini, siyasi uzantılarla müzakerenin yapılacağını söylemiş idi. O zaman çift taraflı ateşkesten sonra terörle mücadele nasıl yapılacak, bir açıklar mısınız.
Teşekkür ediyorum. Sayın Öğüt…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, askerlik yaparken diğer bir asker tarafından vurularak ayağı kesilen gazinin devlet tarafından yaptırılan protez ayağının parası geri istenmektedir, faiziyle birlikte geri istenmektedir. Bu tür gazilerimize yani askerdeyken yaralanan bu gazilerimize bir statü değişikliği yapmayı düşünüyor musunuz? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, PKK terör örgütü tarafından teslim edilen kamu görevlilerinin medyaya yansıyan fotoğraflarında kamu görevlilerinin elleri arkaya bağlıydı ve kıyafetleri terör örgütü militan kıyafetleriydi. Bu görüntüden bir devletin bakanı olarak siz rahatsız oldunuz mu, olduysanız bunun gereğini yaptınız mı? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Sayın Özensoy…
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, 2011 seçimleri öncesinde Sayın Başbakan seçim meydanlarında, “Kürt meselesi yoktur, böyle bir şeyi kabul etmiyoruz.” diye ve hatta Oslo görüşmelerini inkâr ederek ve bu görüşmelerin varlığını söyleyenleri de şerefsizlikle, alçaklıkla suçlayarak bu milletten oy istedi ve oy aldı. Şimdi soruyorum: Herhangi bir AKP yetkilisi meydanlarda “Biz İmralı canisiyle görüşerek bu meseleyi halledeceğiz.” diyerek vatandaştan oy istedi mi? İstemediyse, bu yetkiyi siz milletten almıyorsanız nereden alıyorsunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Vural…
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, PKK yöneticileri olan bebek katilleri Murat Karayılan ve Cemil Bayık’ın teslim edilmesi konusunda size yapılan öneriyi neden reddettiniz?
Teşekkür ediyorum. Sayın Özgündüz…
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, terör örgütü yöneticisiyle Hükûmetiniz arasında yapılan müzakereler, anladığım kadarıyla, PKK’nın silah bırakması üzerinden değil silahlı PKK unsurlarının ülkemizi terk ederek Kuzey Irak’a, Kürt bölgesine, Barzani’nin sorumlu olduğu bölgeye, Kandil’e yerleşmesine ilişkindir. Siz, bu durumda, Barzani’yle ilişkilerinizi geliştirerek, o bölgeden petrol alımı yaparak terör örgütüne destek sağlıyor değil misiniz? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Son soru, Sayın İnce…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan’a şunu sormak istiyorum: Hepimiz askerlik yaptık. Ailemize mektup yazdığımız zaman mektupların üzerine “Er mektubu görülmüştür.” damgası basarlardı. Bu, mahkûmlar için de geçerlidir. Abdullah Öcalan’ın yazdığı mektuplara “Mahkûm mektubu görülmüştür.” damgasını basacak yiğit bir Hükûmet misiniz yoksa o mektuplara bu damgayı basmadınız mı? Birinci sorum bu. İkinci sorum: Kendi sözlerine kendi sözlerinde yasak getiren bir Başbakanımız var. Bir Başbakan iki Erdoğan’da. Bunu nasıl buluyorsunuz o Hükûmetin bir üyesi olarak? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, buyurun.
Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. Genel olarak, sorulan sorulara aldığım notlar oranında cevap veriyorum. Öncelikle bir, çift taraflı ateşkes diye bir şey yoktur, terörle mücadelemiz devam edecektir. Terörle mücadeleden zerre kadar taviz verilmeyecektir. Şimdi, bunu söyledim mi? Bu bir gerçek midir? Gerçektir. Aynı soruyu bir daha sormak, sanki bunu söylememişim gibi bir başka milletvekiline veya bir başka sayın bakana sormak, yazılı soru sormak boşuna gündemi işgal etmektir. Sayın Başbakan söyledi mi?
Başbakan hiçbir şeyi doğru söylemiyor ki ya!
Türkiye Cumhuriyeti’nin Millî Savunma Bakanı olarak da söylüyorum ki karşılıklı ateşkes denen bir husus yoktur, terörle mücadeleden zerre kadar taviz verilmeden devam edilecektir.
“Çıkarlarsa operasyon yapmayacağız.” demedi mi? Kimi kandırıyorsun!
Sayın Bakan, sayın milletvekillerinin soru sorma hakları vardır, siz cevap vereceksiniz. Buyurun, devam edin efendim.
Peki. Efendim, ben de onu söylüyorum, aynen böyle.
Devam edin efendim, evet.
Nasıl inanacağız Başbakana ya? “Görüşen şerefsizdir.” diyor, sonra görüşüyor.
Terörle mücadeleden zerre kadar taviz verme yoktur, terörle mücadelemiz devam edecektir. Ülkemizin içerisinde terör olduğu sürece silahlı kuvvetlerimiz de emniyet güçlerimiz de terörle mücadelesine devam edecektir, birinci husus bu.
Emniyetin devam ediyor da sizin yok ki!
Hem emniyet devam eder, güvenlik güçlerimiz deyince hepsi de devam eder…
Sizde siyasi irade yok
Kimde yok siyasi irade ya?
…ondan hiçbir şüpheniz olmasın. Herkes biliyor, milletimiz de biliyor, çıkın dışarı, bakın. Anketler de onu söyler, eğer terörle mücadelede bir zafiyet olsaydı anketlerin sonucu bunu göstermezdi. Ondan hiç şüpheniz olmasın.
Anketlerde sadece yüzde 24 sizin yaptığınızı onaylıyor.
Güzel, güzel, tabii, çok güzel!
Sayın Bakan cevap veriyor, susun da dinleyin; soru sordunuz, cevaplasın.
Sana ne! Sen de gel sor! Avukat mısın sen, avukatı mısın?
Avukatım tabii, ben de avukatıyım!
Bir başka husus…
Avukatıysan çık otur oraya!
Ben de avukatım, evet!
Sayın milletvekilleri, terör örgütü yöneticileri olan Murat Karayılan ile…
Sen sadece fasonda konuş!
Sen mi yönetiyorsun burayı?
Sayın milletvekilleri, lütfen, Sayın Bakan cevap veriyor.
Ben yönetmiyorum, Başkan yönetiyor da dinleyin ama!
Sen sadece fason konuşacaksın, fason!
Düzgün konuş, hakaret etme, hakaret etme!
Ne yapacaksın, ne yapacaksın?
Sayın Özel…
…Cemil Bayık’ın Türkiye’ye teslim edilmesi doğrultusunda Hükûmetimize yönelik herhangi bir öneri veya teklif olmamıştı ki bunun reddi veya kabul edilmemesi söz konusu olsun.
“Fason” hakaret değil; fason, bir yönetim şekli!
Senin ne mal olduğunu biliyoruz!
Yine bir başka sayın milletvekilimizin talebi…
Mal sensin lan, malın da parasız olanı! Elden ele gezen bir malsın sen!
Ayıp ya!
Haysiyetsiz!
Sayın Başkanım, lütfen…
Gerek İncirlik Üssü’nde camiye karşı yapılmış olan tahribatın ve gerekse de Suriye’nin uluslararası açıklarında, uluslararası sularda düşen uçakla ilgili soruşturmalarımız devam ediyor. Ancak soruşturmalar, bildiğiniz gibi, uzun süreli; bazen adli tıbbın raporu da kısa sürede elde edilmiyor. Dolayısıyla, bu soruşturmalar devam ediyor. Devam ettikten sonra da kamuoyuna açıklanır. Bilin ki bu Hükûmetin bu milletten saklayacağı hiçbir şeyi olmaz. Her şey şeffaf olarak devam ediyor. Hatta birçokları da niye bu kadar şeffaf oluyor diye bizi eleştiriyorlar.
Cam mı koydunuz görüşmelere?
Bir başka husus, Türk Silahlı Kuvvetlerinde gerçekten, bazen, muhakkak ki… Mehmetçiklerimiz, onlar da insandır, onların da ellerinde silah var. Bazen bir Mehmetçik’imiz diğer Mehmetçik’i yaralayabilmekte veya ölümüne yol açabilmektedir. Sayın vekilimizin söylediği gibi, bir Mehmetçik’imizin silahından çıkan bir kurşundan dolayı diğer Mehmetçik’imizin bir organına protez takılmışsa biz bundan bir protez bedeli alınmasını doğru bulmuyoruz. Mevcut yasaların bu hakkın talep edilmemesi fırsatını verdiğini düşünüyoruz, imkânını sağladığını düşünüyoruz ama bu fırsatı vermiyorsa, bu imkânı sağlamıyorsa ilave de bir çalışmamız devam ediyor, o çalışmanın içerisine de bunu koyarız ki biz emanet olarak kendi milletimizden aldığımız evlatlarımızı, sağlam olarak, aldığımız gibi teslim etmekle kendimizi yükümlü hissediyoruz. Bir eksiklik olursa da o eksikliği devletin imkânları çerçevesinde, eksiklikleri yerine getirmek de bizim asli vazifemizdir diye düşünüyoruz. Yine, bakın, devletin istihbarat birimleri vardır. Bu istihbarat birimlerinin, terör örgütlerinin ne düşündüğünü, ne yapmak istediğini, planlarının ne olduğunu araştırıp, inceleyip, bilip ve bunu devletin karar alma icra organlarına sunması asli vazifesidir. Dolayısıyla, bu yürütülen süreç bu çerçevede devam ediyor. Milletimizin bu sürece desteği de tamdır diye düşünüyoruz.
Başbakan istihbaratçı mı? O yürütüyor.
Hayır, Millî İstihbarat Teşkilatımız var.
Hangi istihbarata bağlı?
Millî İstihbarat Teşkilatımız vardır, dolayısıyla Millî İstihbarat Teşkilatımız gönderiyordur.
Hangi istihbaratın elemanı?
Bir başka husus, gerçekten, biz, terörist örgütlerce kaçırılmış kendi kamu görevlilerimizin yurt dışındaki, Kuzey Irak’taki bulunduğu bölgeyi de biliyorduk. Ancak, bir operasyon yapılması durumunda bunların hayatlarının riske atılma ihtimali de düşünülerek bu netice alındı. Dolayısıyla, bir tek kimsenin burnunun kanamamış olmasından bu giden…
Demek ki operasyon yapacak acziyet içerisindesiniz.
Hiç öyle değiliz, Türk milleti, sizin düşünemediğiniz kadar, hayallerinizin alamayacağı kadar çok güçlüdür, o gücü, zamanı, yeri geldiğinde şimdiye kadar göstermiştir. Hiç şüpheniz olmasın ki…
Sizde yok, sizde irade yok. Mehmetçik’te var, poliste var, sizde yok.
…bundan sonra da aynen gösterir diye düşünüyorum. İrade de vardır. İki: Türk Silahlı Kuvvetleri de güçlüdür, güvenlik güçleri de güçlüdür. Türk milletine yönelmiş her türlü tehdidi bertaraf edecek güçtedir. Bu zamana kadar gelmiştir. Yargılanan Türk Silahlı Kuvvetleri değildir, Türk Silahlı Kuvvetlerine ait olup da bir şekilde, bir başka yerle bağlantısı var mı yok mu şeklinde ihtilaflı olanlardır. Dolayısıyla, Türk Silahlı Kuvvetleri… Bakın, hepimizin ortak, tek silahlı kuvvetleri var. Sizlerden istirhamım -bunu da söylüyorum- siyaseti Türk Silahlı Kuvvetleri üstünden yapmayalım. Onun dışında bir başka husus üzerinde Hükûmetimizi eleştirmekte serbestsiniz. Dolayısıyla, silahlı kuvvetlerimiz ortak değerimizdir, koruyormuş gibi yapıp da yine saldırmayalım.
Silahlı kuvvetlere saldıran sizsiniz.
Türkiye Cumhuriyeti, tarihinde olmadığı kadar…
PKK’yla darbe planlıyorsunuz, PKK’yla anayasal darbe planlıyorsunuz.
Sayın Bakan soru soran herkese her cümlenin başında, sonunda ayar veriyor. Biz milletvekiliyiz, soru sormak gibi bir hakkımız var, onun da milletvekillerine cevap vermek gibi bir zorunluluğu var.
Sayın Bakanı ikaz ettim, “Her sayın milletvekilinin soru sorma hakkı vardır, siz de cevap vereceksiniz.” dedim.
Sürekli, Sayın Bakan “Öyle soramazsınız…”
Sayın Başkan, Sayın Bakan suallerimize cevap vermedi, yazılı mı cevap verecek yoksa cevaplarını mı bilmiyor yoksa sükut ikrardan mı geliyor?
Onu bilmem efendim, o sayın Bakanın takdirinde. Açıklama yapın isterseniz.
Ben buradan cevap verdiğime inanıyorum ama alamamış olanlar yazılı cevap alacaklar.
Yani zarar eden kendisi olur, uluslararası anlaşmaları…
Teşekkür ediyorum. Tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır, maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir.
Utanç tabloları, utanç!
1’inci maddeyi okutuyorum: TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE KAZAKİSTAN CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA BİLİM VE TEKNOLOJİ ALANINDA İŞBİRLİĞİ ANLAŞMASININ ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞUNA DAİR KANUN TASARISI MADDE 1- (1) 22 Ekim 2009 tarihinde Ankara’da imzalanan “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kazakistan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Bilim ve Teknoloji Alanında İşbirliği Anlaşması”nın onaylanması uygun bulunmuştur. Madde üzerinde söz talebi yok.
Çık müzakereleri anlat, çık Sayın Savunma Bakanı çık… Millî rezalet bakanı.
Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 2- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Madde üzerinde söz talebi yok. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. MADDE 3- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
Soru var, soru.
Sayın Başkan, sual var.
Sayın Şandır’ın suali 1’inci konuyla ilgili. Söz istiyor musunuz, soru sormak istiyor musunuz Sayın Şandır?
Soru soracaktım ama vazgeçtim.
Peki, teşekkür ediyorum. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Tasarının tümü açık oylamaya tabidir. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Oylama için iki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı.]] “Kullanılan oy sayısı : 251 [[x]] Böylece tasarı kabul edilmiş ve kanunlaşmıştır. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 79’uncu Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. 292 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Madde üzerinde şahsı adına söz isteyen Aytuğ Atıcı, Mersin Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, az önceki konuşmalarımda size “Meclise gelen yasalardan haberiniz yok, anlamıyorsunuz.” demiştim; şimdi anladınız, onu da yanlış anladınız. Yani kırk yılın başında bir şeyi anladınız ama onu da yanlış anladınız. Biz size…
Ne hakaret ettim Sayın Başkan?
Hayır, hakaret ediyorsunuz.
Ne ettim?
Evet, hakaret ediyorsunuz.
Ne ettim?
Lütfen ama…
“Yanlış anlamışsınız.” dedin.
Ne söylediğimi tekrar edin.
Tekrar ederim ne söylediğinizi.
“Anlamadınız” dedim, bu hakaret mi?
“Anlamadınız, bunu da yanlış anladınız” dediniz. Lütfen Sayın Atıcı…
“Yanlış anladınız” dedim, bu hakaret mi? Yanlış anladılar, düzelteceğim Sayın Başkan.
Böyle bir şey var mı Sayın Atıcı?
Var.
Madde üzerinde konuşun, buyurun.
Ben size “Anladınız, yanlış anladınız.” diyorum, siz zıplıyorsunuz. Ne var bunda, bunun neresi hakaret? Yanlış anladınız, şimdi yanlış anladığınız şeyi düzelteceğim.
Şimdi, biz size “Moritanya’ya yardım etmeyin.” demiyoruz. Burada Sayın Milletvekili çıktı, bebek ölümlerinden, anne ölümlerinden bahsetti. Sanki biz “Moritanya’ya yardım etmeyin.” diyoruz. Değerli arkadaşlar, Moritanya’ya yardım edin, Moritanya’nın yardıma ihtiyacı var. Ben, size, Moritanya’ya nasıl yardım etmeyeceğinizi anlatıyorum, şunları şunları yapmayın diyorum, bunları yaptığınız zaman oradaki bebek ölümleri daha da artar diyorum. Oradaki bebek ölümleri daha da artar. Nasıl artar biliyor musunuz?
Türkiye’deki bebek ölümlerinin kaç olduğunu biliyor musunuz? Hocam, lütfen, Türkiye’deki bebek ölümlerini söyler misiniz? On yıl önce kaçtı da şimdi kaç oldu, söyler misiniz?
Sayın Çalık, lütfen…
Öznur Hanım, bakın, yani beni konuşturmuyorsunuz, bir on dakika daha alacağım, peki.
Hiç yakışmıyor size, hiç.
Bebek ölümleri konusunda yaptığım çalışmalara bakın, sonra bana sataşın.
Al, cirmin kadar al!
Şimdi, bu bebek ölümleri nasıl artar Moritanya’da biliyor musunuz? Eğer burada anlattığım şekilde yaptığınız uygulamaları Moritanya’da da uygularsanız bebek ölümleri orada, efendim, binde 117 değil, binde 300’e çıkar çünkü siz sağlık politikalarınızı anlatırken Başbakanınız çıktı, dedi ki: “Cebinize nüfus kâğıdınızı koyun, istediğiniz yere gidin. Benim vatandaşım muayene olacak.” Dedi mi, demedi mi? Peki, güzel. Şimdi, az önce, size, tam dokuz yerde katkı ve katılım payı aldığınızı söyledim. Ben isterdim ki Sayın Milletvekili çıkıp bunları tekzip etsin. Ben “Aytuğ Atıcı, sen doğruları söylemiyorsun. Seni tekzip ediyorum. Bu söylediklerinin hiçbiri doğru değil.” desin diye beklerdim. Bir kelime etmedi söylediklerim hakkında. Çıktı burada, “Moritanya şöyle kötü, böyle yardıma ihtiyacı var.” Haklısınız, Moritanya’ya yardım edelim.
Allah razı olsun!
Ancak, Türkiye’de cebine nüfus kâğıdı koyan bir insan artık sağlık hizmeti alamıyor. Ne zaman alıyor? Öbür cebine de para cüzdanını koyduğu zaman. Bir cebine nüfus cüzdanını koyacak, diğer cebine para cüzdanını koyacak, sağlık hizmetini böyle alacak Türkiye’de. Çıkın, bunu tekzip edin; çıkın, deyin ki: “Hayır, Türkiye’de sağlık hizmetleri ücretsizdir.” deyin, ben de diyeyim ki: “Yahu, ben yanılmışım. Gidin, Moritanya’ya bunu anlatın.” Şimdi konu sağlık, sağlıktan bahsetmemiz lazım. Sayın milletvekili ekonomiye de girdi, dedi ki: “Müslüman bir ülke olarak biz, IMF’ye borç verir duruma gelmişiz.” Şimdi, ben bunun neresini düzelteyim? Türkiye Cumhuriyeti devleti Müslüman bir ülke değildir, Türkiye Cumhuriyeti devleti vatandaşlarının çok büyük bir çoğunluğunun Müslüman olduğu bir devlettir ama sizin niyetiniz şimdiden bizim kulağımızı alıştırmaksa yani buna da gereken cevabı alırsınız; bu, bir. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Otuz sekiz saniyem kaldı, konuşturmuyorsunuz. İki: “IMF’ye borç verir duruma geldik.” diyorsunuz. Yahu, akıl var, mantık var! Şimdi, bir toplam borçlarınıza bakın. Toplam borçlarınıza bakın, evet, IMF’ye borcu azalttınız ama bir taraftan alıp öbür tarafa koyduğunuz zaman IMF’ye borcunuz azalıyor ama toplam dış borcunuz çok çok daha fazla artıyor. Bunu ben bir ekonomist gözüyle görmüyorum, söylemiyorum, bir vatandaş olarak söylüyorum.
Sağlık Bakanı obeziteyle ilgili bir program başlattı “Obezite sorunu olanlar kalp krizi geçirebilir.” diye. Ben de uyarmak zorundayım.
Sağlık Bakanı da akıl hastaları için bir şey başlattı!
Diğer maddede görüşmek üzere.
Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. MADDE 2- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Oylarınıza sunuyorum…
Sayın Başkan, söz talebimiz var.
Geç kaldı, geç kaldı…
Bir saniye sayın milletvekilleri, geç kalıp kalmadığını size soracak değiliz. Lütfen ya!
Niye azarlıyorsun Sayın Başkan ya? “Geç kaldı.” dedik, niye azarlıyorsunuz?
Yani burada ne İç Tüzük koydunuz ne adap koydunuz, lütfen! [[AK PARTİ sıralarından gürültüler]] Buyurun Sayın Atıcı.
Arkadaş, bir doktor olarak -şişman diye arkadaşım- nasıl “obezite” lafını kullanırsın? Ayıp yahu! Ayıp değil mi?
Ayıp, ayıp!
Vazgeçtim… Eğer hakaret ettiğim kimseler varsa özür dilerim. Ben kimseyi muhatap almıyorum, ben sadece bir hekim olarak görevimi yerine getiriyorum, riskleri anlatıyorum. Öyle, burada, bir insanın kalp krizi geçirmesi de kimsenin hoşuna gitmez. Ancak, şurada oturan milletvekili diyor ki: “Bırakın, tipi bozuk.” Şimdi, bir insana yakışır mı bu söylenen laf? Bir insana yakışır mı? Öyle el altından fısıltıyla söylemek delikanlılık değil.
Sen belden aşağıya niye vuruyorsun?
Bağırma, bağırma!
Bağırma, çık konuş, bağırma!
Sayın Korkmaz, lütfen…
Şimdi, çıkın, burada, delikanlıca beni eleştirin. Benim sizi eleştirip ciğerinize hançeri soktuğum gibi siz de benim ciğerime hançeri sokun.
500 milyon liraya el pençe divan durdunuz!
Çık kürsüye konuş, bağırma!
Bu iş bağırmayla çağırmayla olmaz…
Cevap ver cevap! İnsanlar hastanelerde rehin kalıyorlardı, sen konuşuyorsun burada.
Ben demin bir laf söylemiştim, tekrardan söylemeyeyim.
Söyle, bir daha söyle.
Bu lafa cevap vermiyorum.
Veremezsin ki!
Bu lafa cevap vermiyorum çünkü laf değil. Ne dediğini anlamadım bile. Şimdi, siz orada, oturduğunuz yerde bana hakaret edeceksiniz…
Ben hakaret etmiyorum.
…ben de -hakaret edenlere söylüyorum- burada susacağım!
Sayın Atıcı…
Depremden gelen yardımları bağış diye dağıttınız, sonra…
Sayın Korkmaz…
Sayın Başkan, arkadaşa beş dakika ver, kürsüye çıksın, konuşsun ya.
Şimdi, siz kalkacaksınız “Moritanya’ya yardım edeceğiz.” Diyeceksiniz, ondan sonra da Moritanya’ya burada uyguladığınız sağlık sistemini koymaya çalışacaksınız. Diyeceksiniz ki Moritanya’ya: “Sakın ha, anne sütü bankacılığı yapma. Biz denedik, vatandaşın bütün parasını anne sütü bankasına yatırdık, sonra bazı insanlar dedi ki: ‘Zinhar olmaz.’ ve geri adım attık.” Oraya anne sütü bankacılığını kurdurmayacaksınız. Bakın, kırk yılın başında iyi bir iş yapıyordunuz sağlıkta… Birkaç tane daha iyi işiniz var, bakın, iyi iş yaptığınız zaman söyleriz. Anne sütü bankacılığı iyi bir şeydi. Sayın Milletvekili, bebek ölüm hızlarından bahsetti, benim çocuk hekimi olduğumu muhtemelen unuttu. Bu ülkede bebek ölümlerini azaltmak için yaptığım hizmetleri bilmiyor olabilir ama şunu herkes bilir ki anne sütü hayat kurtarıcıdır, anne sütü bebeklerin hayatını kurtarır. Siz “Moritanya’da bebekler ölüyor.” diye burada zıplarken…
Suriye’de de ölüyor, Suriye’de de.
Şimdi, bakın, eğer Suriye konusunu açacaksanız onu da konuşuruz. Hiç öyle… Şimdi, lafı nasıl değiştirdiğinize siz kendiniz bakın. Onu da konuşuruz, onu da çok konuştuk. Konuyu değiştirdiğiniz zaman hiçbir şekilde susacağımı zannetmeyin, siz konuştukça ben de yasal haklarımı sonuna kadar kullanacağım. Anne sütü hayat kurtarıcıdır. Şimdi, siz, burada anne sütü bankacılığını yasaklayarak kaç bebeğin ölümüne imza attığınızın farkında mısınız? Hadi çıkın, bana buradan deyin ki: “Anne sütü hayat kurtarıcı değildir.” Hadi çıkın, beni yalanlayın; oradan sataşmayın, çıkın yalanlayın, deyin ki: “Anne sütü bankacılığı, anne sütü bankası Türkiye'ye gereksizdir.” Hadi deyin. Ama dediniz. Bakanınız, bu devletin parasını, milyarlarca lira parasını götürdü, İzmir’de anne sütü bankası kurmak üzere yatırdı. Sizin paranız ya, hepimizin parası… Yatırdı, sonra birileri çıktı, dedi ki: “Hayır, olmaz. Bu, dinen yanlıştır.” Kardeşim, yanlış ise o dine mensuplar -hürmet ederim, başımın üstünde yeri var- yapmasınlar. Ama o dine mensup olmayan, o inancı kabul etmeyen veya “Her ne olursa olsun, ben çocuğumun hayatını kurtarmak istiyorum, çocuğuma anne sütü verin.” diyen insanları nasıl engellersiniz? Bunu ben yapmadım ki siz yaptınız. Şimdi, kalkıp siz “Moritanya’ya anne sütü bankacılığını iptal edin.” derseniz bebek ölümleri artar mı artmaz mı arkadaşlar? Yani, hakikaten düzgün konuşalım, hakikaten düzgün iş yapalım. Moritanya’ya tabii ki yardım edelim ama burada Türkiye'ye uyguladığınız sağlık sistemini Moritanya’ya götürmeyin, benim size söylediğim o. Peki, çok zorunuza gitti, senaryoyu isterseniz biraz tersten alalım. Diyelim ki Moritanya’yla karşılıklı konuşma fırsatınız oldu, gene kabul edeceksiniz bu anlaşmayı ama… Peki, şunu yapmayın, bunu yapmayın demeyeceğim, yapın diyeceğim. Gidin, Moritanya’ya giden arkadaşlarım, “Biz bu anlaşmayı imzaladık ama Başbakanınız sakın ola ‘Ben Moritanyalı doktorlara iğne bile yaptırmam.’ demesin.” deyin, bunu söyleyin. “Eğer Moritanya’nın Başbakanı ‘Ben Moritanyalı doktorlara iğne bile yaptırmam.’ derse doktorlar gücenirler, doktorların motivasyonu azalır ve hayat kurtarma ihtimalleri düşer.” deyin. Anlaşma yapacaksınız, bari bunları deyin. Sonra, Moritanya’nın Sağlık Bakanına deyin ki: “‘Doktorlar yaygara yapıyor.’ deme çünkü bizim bir Sağlık Bakanımız vardı ‘Doktorlar yaygara yapıyor.’ dedi, doktorlar çok üzüldüler ve gerçekten kutsal meslekleri zedelendi, bunu yapmayın.” “‘Moritanya’daki profesörleri ayağınıza getireceğim.’ demesin Sağlık Bakanınız.” deyin çünkü bunu sizin Sağlık Bakanınız söyledi, Başbakanız söyledi, hatta ve hatta “Delikanlılarsa hastamı geri çevirsinler bakalım, geri çevirenin alnını karışlarım.” dedi. Yani bu seviye iyi bir başbakan için, ben bu kürsüden milletin adına konuşurken seviye iyi değil ama bir başbakan “Ben doktorların alnını karışlarım.” diyecek, bu seviyeyi beğeneceksiniz, herkes alkışlayacak. Bu mu yani! Yapmayın. “Biz bu hatayı yaptık, sizin Başbakanınız Moritanyalı doktorların alnını karışlamasın.” deyin. “Sağlık Bakanınız ‘Doktor efendi devri bitti.’ demesin çünkü ‘Doktor efendi’ diye bir devir yoktu ki hiçbir zaman, yanlış yapan doktorlarımız vardı Türkiye’de, onları biz cezalandıramadık, bütün doktorları mahvettik ama siz bunu Moritanya’da yapmayın.” deyin. Sonra, Moritanya’ya deyin ki bu anlaşmayla… Hani benim itiraz ettiğim diğer konular vardı ya, o diğer konularda anlaşma yapma imkânınız var çünkü karşılıklı mutabakatla bizim muhalefet notu koyduğumuz maddeye her şeyi koyabilirsiniz ya, bir madde koyun, Sağlık Bakanlığına “Eğer Moritanya’da bir tabipler birliği var ise ve karşı çıkıyorsa onu kapatmaya kalkmayın. Kapatamıyorsanız da kolunu bacağını budamayın çünkü tabipler birliği siyaset üstü bir kurumdur, bütün siyasi görüşleri kucaklar ve din, dil, ırk ayrımı yapmadan herkese hizmet eder ve söyledikleri de önemlidir çünkü Türkiye’de biz bunu yapamadık, yapamadığımız için de büyük sıkıntılar yaşadık, Türk Tabipleri Birliğini kapatmaya kalktık, olmadı, Anayasa’mızdan bile döndü, evrensel hukuka aykırıdır, kendinizi rezil etmeyin.” deyin. Bunları deyin, o 2’nci maddenin (d) fıkrasında bunu söyleyin. Sonra, deyin ki: “Bakın, biz ‘performans’ diye bir sistem denedik. Bu sisteme göre hekimlerimizi çalıştırıyoruz. Eskiden performans sistemi öncesinde hekimler bir ekipti, ekip ruhuyla çalışırlardı, hemşirelerle birlikte çalışırlardı, teknikerlerle birlikte çalışırlardı. Şimdi, performans sistemini getirdik, ekip ruhu bozuldu. O ‘Sen kaç hasta baktın?’ ‘Sen kaç hasta baktın?’a döndü.”
Rakip oldu, rakip.
“İki hemşire fazla geliyor, ben bir hemşire istiyorum. Yoğun bakımda bile biz çok hemşire isterken…”
SSK hastanelerinin önündeki kuyrukları çok çabuk unuttunuz, çok.
“…artık doktorlar ‘Fazla hemşireye gerek yok çünkü ben gelirimi bölüşmek zorunda kalıyorum, bu da iyi bir şey değil.’ noktasına geldi. Hekimler artık rakip oldular Türkiye’de. Ne olur Moritanya’da bunu yapmayın çünkü hekimler birbirine rakip olursa bebekler ölür. Hekimlerin, hemşirelerin, eczacıların, teknikerlerin bir ekip ruhuyla çalışması gerekir, bunu bozarsanız bundan en çok, en çok bebekler etkilenir.”
Eski bir SSK genel müdürü vardı, onun yaptığı politikaları bir hatırlayın.
“Moritanya’da sakın iş yeri hekimliğini taşeronlaştırmayın.” deyin. O 2’nci maddenin “d” fıkrasına bunu ekleyin, “Biz iş yeri hekimliğini taşeronlaştırdık, işçi ölümleri arttı. Moritanya’daki ölümleri azaltmaya çalışıyoruz, sakın iş yeri hekimliğini taşeronlaştırmayın. Hekimlerinizi çalıştırın ama çok çalıştırmayın. Çok çalıştırırsanız verimsiz olurlar, hastalar ölür.” deyin diyorum. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Madde üzerinde şahsı adına söz isteyen Türkan Dağoğlu.
O dönemde İstanbul İl Sağlık Müdürü kimdi? Eşiydi.
Bu gerçekleri hepimiz biliyoruz ve ben kendi ünitemde bebekleri kurtarabilmek için dernek ve vakıf kurmuşumdur, sadece o bebeklerin parasını oraya verebilmek ve kurtarabilmek için.
Eve gidince kavga etme sen enişteyle!
Saygılı ol lan, saygılı ol!
Süt bankası konusuna gelince, süt bankası konusunda tabii ki siz çok iyi bilirsiniz ki biz daima konuşmalarımızda “anne sütü”, “anne sütü”, “anne sütü” demişizdir. Buna ne Bakanlık karşı geliyor ne de hiç kimse. Yalnız, toplumun dinî yönden hassasiyetlerini tabii ki göz önünde bulundurmamız lazım. Şimdi, biz zaten bu da hallolduktan sonra anne sütüne karşı olan hiç kimse yok; Bakanlık da yok, kimse yok. Bunun devamlı açıklamalarını yapıyoruz ve anne sütü bankacılığı devam edecek ve bebekler anne sütünü alacak. Siz bu konuda sakın sakın hayıflanmayın, anne sütü verilecek. Başka bir konuya gelince, nüfus kâğıtlarında “din” hanesi -ben mi yanlış biliyorum- zaten var, bunu AK PARTİ koymadı.
CHP’den kalan kanun.
Ama o zaman gidip anneler veya babalar kendileri nüfusu çıkarıyordu, şimdi hastanelerden bu kayıt yapılıyor ve bu kayıt doğrudan doğruya oradan istatistiklere geçiyor. Bunda ters ne var ben anlamış değilim? Gayet doğal bir şey. Sayın Vekilim, küçük yaş gruplarına da gelirseniz, ben, Çocuk Hakları İzleme Komitesinin Başkanı olarak, zaten 15 yaşın altındaki çocuklarda acaba bu tecavüz mü yoksa gayrimeşru mu, başka bir nedenle mi, tabii ki en doğal bir hak olarak ve koruyucu bir sosyal devlet anlayışı içinde bunun sorulması kadar doğal bir şey olduğunu… Ben üç çocuk annesi olarak, bir hekim olarak ve bir milletvekili olarak bundan daha doğal bir şey olabileceğini asla ve asla düşünmüyorum. Sağlıkta Türkiye en önde gidiyor ve yeter ki her konu sağlık kadar güzel ve düzenli gitsin. O zaman Türkiye’nin önüne kimse geçemeyecek demektir. Hepinize saygılar sunuyorum.
Evet, madde üzerinde şahsı adına Aykan Erdemir, Bursa Milletvekili. Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, Moritanya-Türkiye iş birliği gerçekten çok önemli. Niye önemli? Çünkü, Moritanya’da sağlık olduğu kadar demokrasinin geliştirilmesi de önemli. Neden Moritanya’da demokrasinin geliştirilmesi önemli? Çünkü, askerî vesayete, ben biliyor ve inanıyorum ki bu Mecliste grubu bulunan dört parti de karşı.
Moritanya’ya baktığımızda nasıl bir rejimle karşı karşıyayız, bir bakalım. Moritanya’da bugün iş birliği yaptığımız Cumhurbaşkanı 6 Ağustos 2008 tarihinde darbe yapan general.
Tam size göre!
Evet, sizin iş birliği yaptığınız Cumhurbaşkanı darbe yapan general. Ama nasıl Cumhurbaşkanı olmuş? 16 Nisan 2009’da istifa etmiş, 19 Temmuzda Cumhurbaşkanı seçilmiş, askerî vesayeti demokrasi diye yutturmuş. Şimdi, Türkiye Cumhuriyeti, bütün uluslararası insan hakları raporlarında kölelik, kadın sünneti, çocuk sömürüsü ve insan kaçakçılığıyla suçlanan bir askerî vesayet ürünüyle iş birliği yapıyor. [[CHP sıralarından alkışlar]] Uluslararası Af Örgütü “Moritanya’da sistematik olarak siyahlara ayrımcılık yapılmaktadır.” diyor, “Moritanya’da sistematik olarak Arap olmayan unsurlar Araplaştırılmakta, ana dilleri unutturulmaktadır.” diyor, “Moritanya’da işkence sistematik bir şekilde yürütülmektedir.” diyor ve “Moritanya’da yargı bağımsızlığı yoktur, uzun tutukluluk süreleri vardır, hukukun üstünlüğünden söz edilemez.” diyor.
Bayağı bir kanka olmuşlar bunlar!
Şimdi, bu Uluslararası Af Örgütü Raporu, Moritanya üzerine mi yazılmış, Türkiye üzerine mi yazılmış, zaman zaman karıştırıyorum. Diyorum ki acaba Moritanya hep böyle miydi, yoksa Sayın İdris Naim Şahin’in imzaladığı güvenlik iş birliği anlaşmasından sonra Türkiye’den öğrendiği yöntemlerle, Türkiye’den öğrendiği -tırnak içinde- demokrasiyle mi bu hâle geldi? İşin bu yönünü bir tarafa bırakırsak şüphesiz ki Türkiye ve Moritanya iş birliği yapmalı. Cumhuriyet Halk Partisi olarak da Moritanya’nın demokratikleşmesi, işkencenin engellenmesi, asimilasyonun son bulması, uzun tutukluluk sürelerinin sona ermesi, hukukun üstünlüğünün sağlanması ama hepsinden önemlisi, özgür seçimlerle darbeci bir generalin yerine, gerçekten Moritanya halkının iradesini temsil eden bir liderin gelmesi noktasında gelin, iş birliği yapalım ama eğer demokrasi kisvesi altında, demokrasi görünümü altında, iş birliği görünümü altında biz Moritanya’da askerî vesayeti meşrulaştıracaksak, bunu yaparken de Türkiye’de askerî vesayete karşı olduğumuzu iddia edeceksek burada bir çifte standart var. Nasıl bir çifte standart biliyor musunuz? Bahreyn’de bugün bir gazeteci hapiste, bir yıldır hapiste. Niye biliyor musunuz? Son attığı tweet’te şunu yazmıştı: “Türkiye Cumhuriyeti Bahreyn’e zırhlı araç satıyor ve demokratik muhalefeti Türk zırhlı araçları bastırıyor.” demişti. Bugün Bahreyn hapishanelerinde, Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetinin desteklediği Bahreyn Hükûmetinin baskısı sonucu hapiste. [[CHP sıralarından “Bravo!” sesleri, alkışlar]] Teşekkür ediyorum.
Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 3-(1) Bu kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. Madde üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz isteyen Aytuğ Atıcı, Mersin Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; kaldığımız yerden devam edeceğim ama Değerli Milletvekili Arkadaşımızın, Sevgili Hocamızın söylediği bazı şeylerin de…
Sayın Atıcı, şahsınız adına da söz talebiniz varmış, süreniz on beş dakika. Buyurun.
Yok şahsım adına.
Yok, devam et Hocam, devam et.
Devam et.
Yok efendim.
Buyurun o zaman, devam edin, on dakika.
Peki. Şimdi, bir kere, çok iyi bir noktaya geldiğimizi söyleyebilirim, iyi bir noktaya gelmişiz. AKP’nin bir milletvekili çıkıyor, şu kürsüden diyor ki: “Sağlık Bakanlığının bazı şeyleri tenkit edilebilir.” Çok güzel. Bakın, tenkit edilebilecek bazı noktaların görülebilmesi, hatta bunun da ötesinde çıkıp şu kürsüden dillendirilmesi iyi bir şeydir. Bundan sonra bu tenkit edilecek şeylerin düzeltilmesi gelir. Değerli arkadaşlar, Cumhuriyet Halk Partisi sizin düşmanınız filan değil, Cumhuriyet Halk Partisine millet tarafından verilen görev sizi denetleme görevidir, sizin yanlış yaptığınız -bilerek, bilmeyerek- şeyleri size anlatmak, sizi yönlendirmek ve ülkemizin çıkarlarını korumaktır. Bunun dışında -ben, kendi adıma söyleyeyim- hiçbir gayem yoktur. Bunu da söylerken, evet, biraz bazen sivri söylüyorum ama hiçbirinize hakaret etmemeye çalışıyorum, etmiyorum da zaten ama bizim bu sivri söylemlerimizi de ancak anlıyorsunuz ki bir iki senenin sonunda çıkıp şurada “Hakikaten ya, tenkit edilecek bazı şeylerimiz varmış.” noktasına geldiniz. Ancak…
Her şeyi de tenkit ediyorsunuz, olmuyor ya!
Biz tenkit ediyoruz da sizin de bu tenkitleri kabul etmeye başlamanız iyiye alamet. Bakın, iyi bir şey söylüyorum, oradan gene didikliyorsunuz. Yani iyi bir şey söylüyorum yani bundan sonra iyi bir şey söylerken baştan söyleyeyim. Şimdi, buraya çıkan Sayın Milletvekili dedi ki: “Söylediği hiçbir şey gerçeği yansıtmıyor.” Tutanaklarda var. Şimdi, bunu söyledikten yaklaşık üç saniye sonra dedi ki: “5 TL’yi insanların gözüne sokmayın.” Ha, demek ki söylediklerimizde gerçek payı var. “Söylediklerinin hiçbiri gerçeği yansıtmıyor.” demek, arkasından üç saniye sonra çıkıp “5 TL’yi insanın gözüne sokmayın, halk bundan memnun.” demek aslında söylediklerimizin gerçek olduğunun sizin tarafınızdan ikrar edilmesidir. Ama ben bir şeyinizi düzelteyim, sizin anketlerinize göre memnuniyet yüzde 80 değil, yüzde 67.
80, 80! Bu defa bundan daha yüksek olacak.
Bakın, biz bilim insanıyız, sizin yaptırdığınız, AKP’nin yaptırdığı anketi size söylüyorum. Şimdi, bakın, bizim söylediğimiz…
Kaçmış peki, yüzde kaç?
Size göre kaç?
Yüzde 90!
Değerli arkadaşlar, burada çıkıp konuşan insan konuştuğuna dikkat etmeli. Ben de bu dikkate…
Hayır, size göre kaç?
Bakın, bilimsel insanlar “Size göre kaç?” diye bir soruya cevap vermezler. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Elinde done varsa konuşur.
Eleştiriyorsan bir değerini ver ya.
Benim elimde memnuniyetle ilgili bir veri yoktur.
Ben sizin elinizdeki verilere göre konuşuyorum, siz daha sizin elinizdeki veriyi bilmiyorsunuz.
Mevcut veriyi kabul etmiyorsunuz.
Bakın, sizin elinizdeki veri doğrudur, yanlıştır ama sonuçta bir veridir. Gitmişsiniz sormuşsunuz insanlara, bilimsel olarak istatistiki yöntemlere göre değerlendirilmiştir ama bu rakam 80 değildir, gidin öğrenin. “Senin fikrine göre kaç?” demek yamalı bohça, yapboz şeklinde bir sağlık sistemi yaratmaktır. Bakın, arkadaşlar…
Yüzde 75.
Sen doğrusunu söyle, kaç?
Bakın, Sayın Bakan buradan söyledi, yüzde 75’miş.
TÜİK bağlı o Bakana.
E, Bakan söylüyor yani adam biliyor ki konuşuyor. Koca Bakan bilmeden konuşur mu?
Hocam, TÜİK Sayın Bakana bağlı zaten.
Ya, sen de bilmiyorsun!
Ben sizin verinizin 80 olmadığını söylüyorum.
2002’de yüzde 40’ın altındaydı.
Kaç, kaç?
Sizin açıkladığınız veri yüzde 67’dir, Bakan “Yüzde 75’tir.” diyor, her iki rakam da yüzde 80 değil.
Kaç, kaç?
Yani buraya çıkıp kendi rakamınızı bilmeden konuşmak ne kadar yakışıyor, bunu siz değerlendirin. Oradan zıplamayın, ben sizin söylediklerinizi söylüyorum.
Ya, kaç olduğunu söylesene?
Söyledi ya, ne bağırıyorsun oradan!
Şimdi, değerli arkadaşım, ben, sizin yaptırdığınız anketin rakamını söyledim.
Kaç yani onu söyle.
67.
Az mı 67?
Sizin bakışınızla öyle, sizin bakışınızla 67’dir.
38 mi büyük, 67 mi büyük?
Belge var mı, belge?
Sizin bakışınızla öyledir, istatistiki rakamlara göre bunu siz iddia ediyorsunuz, ben iddia etmiyorum. Siz iddia ediyorsunuz ki 67, sonra çıkıp burada diyorsunuz ki: “Yüzde 80.” Ben ne diyeyim?
Dünyadan haberleri yok, biri 75, biri 80, biri 65 diyor!
Şimdi, anne sütünü konuştuk, anne sütüyle ilgili olarak “Dinî hassasiyetlerimiz var.” dedi Sayın Milletvekili. Dinî hassasiyetlerinizin tümüne katılıyoruz, tümüne, bakın. Hiç kimsenin kutsal kitabında yazanı sorgulamaya hiç kimsenin hakkı yoktur. Kutsal kitabımızda anne sütü ve emzirmeyle ilgili dört yerde geçkiler vardır, işaretler vardır. Biz, bunların tamamını hassasiyetli davranarak değerlendiriyoruz ve bu hassasiyete uygun davranılmasını istiyoruz.
Kimse anne sütüne hayır demiyor ki!
Biz, “Bu hassasiyetleri görmezden gelin.” demiyoruz, haddimiz de değil zaten. Bu hassasiyetler önemlidir. Bakın, Hristiyan birinin bile bu hassasiyetlere saygı duyması gerekir. Biz diyoruz ki: “Bu hassasiyetlere saygı duyarak anne sütü bankacılığını kurun.” Anne sütü bankasının açılış tarihi ilan edildi, her şey bitti. Ben de araştırdım, gerçekten, kurdele kesilecek sadece. Ne oldu, niye iptal ettiniz? Açıklama: “Dinî hassasiyetler.” Kardeşim, başım gözüm üstüne.
Hayır, hukuki altyapısı hazır değil.
Dinî hassasiyetler başım gözüm üstüne, dinî hassasiyetlere mutlaka uyalım ama insanları anne sütü bankasından mahrum etmeyelim çünkü anne sütü hayat kurtarır; Moritanya’da da hayat kurtarır, Türkiye’de de hayat kurtarır; Anne ne olursa olsun, ister insan annesi olsun ister başka mahlukların anası olsun, kendi yavrusunu emzirdiği sürece o bebeğin hayatı kurtulur. İşte, Moritanya’ya bunu böyle anlatmayın diyorum. Bırakın, anne sütü bankası kurmak istiyorlarsa kursunlar. Çıkıp dediniz ki: “Nüfus kâğıdında yazmıyor mu?” Ya, yazıyor. E, bu nüfus kâğıdında “din” hanesi var diye Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Türkiye’yi mahkûm etmedi mi?
O başka, o başka.
O başka, o başka… Tabii, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi –içimizde hukukçular var- bizi mahkûm edecek…
“Din” hanesini AK PARTİ mi koydu nüfusa?
…“yanlış yapıyorsunuz” diyecek, “bunu yapmayın” diyecek… O o, “o başka...” Benim tevellüdüm yeter, eskiden “mezhep” de vardı nüfus kâğıtlarında, hatırlar yaşı müsait olan milletvekilleri, siz de hatırlarsınız.
Hatırlatmayın, geri getirirler.
Eskiden “dini” vardı, “mezhebi” de yazardı, niye kaldırıldı mezhep? Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi “din” hanesinin konmasını istemez ve bu konuda da kararı vardır. Hadi koydunuz diyelim ki, nüfus kâğıdında boşluk var, “dini”. Ama sizin Sağlık Bakanınızın annelere sordurduğu “dini” hanesinde 6 harf var Sayın Hocam, 6 harf; hadi “Hristiyan”lığı sığdır buraya da göreyim bakalım. Yapmayın arkadaşlar, yapmayın, bunu bana bir “imla hatası, matbaa hatası” demeyin.
Yok, o imla hatası değil.
Eğer öyleyse, çıkın deyin ki: “Pardon, matbaa hatasıymış, Hristiyanlık 6’ya sığmıyor, daha da uzatacağız.” deyin. Ama ne yaptınız? Bizim uyarımızla bu vahim hatadan döndünüz, iyi bir şey. Bakın, tenkit ediyoruz, siz de dönüyorsunuz bazen, iyi bir şey. Çıkıp kürsülerden bangır bangır “Yahu CHP doğru söylüyor, biz onun için döndük.” demenizi beklemiyoruz yani bu bir yarış değil bizim için, bu işi yapmayacağınızı gösterdiniz, teşekkür ederiz. Ama buna çıkıp da ısrarla devam ederseniz, ben bu kürsüde son nefesimi verene kadar bunları burada söyleyeceğim. Yanlış yaptığınız yerden sessiz sedasız da olsa dönün, itirazım yok, bunu biz de cümle âleme ilan etmeyiz ama çıkıp burada “Vallahi, nüfus müdürlüğü istiyor.” derseniz, ne hekime yakışır ne insana yakışır, bu hatayı burada yapmayın. Sayın Başkan, on beş dakika mı bitiyor, on dakika mı bitiyor?
On dakika.
Peki, teşekkür ederim, devam edeceğim. Peki, bakın arkadaşlar, hani Moritanya’da sağlık kötüydü, işler kötüydü, hani oraya yardım edecektiniz ya fikirlerinizle, onlara, kamuda yapılacak olan işleri özelleştirmelerini salık vermeyin. Hele hele kamu ile özel iş birliği yapıp fakir Moritanya’nın kıt kaynaklarının birilerinin cebine gitmesini engelleyin, hiç olmazsa bunu yapın. Deyin ki biz Türkiye’de bir kamu-özel ortaklığı sistemi kurduk, bari bunu siz yapmayın. Biz, gittik, iş adamlarına dedik ki gelin, size beleş, bedava bir arsa verelim, siz de buraya bir hastane yapın. Biz de bu hastaneye, kırk dokuz yıldır, bizim itirazlarımızdan…
Sayın Başkan, on beş dakikam bitti mi?
Sordum ben baştan Sayın Aytuğ, on dakika…
Sürem on beşe çıktı Sayın Başkan.
Yerinize oturun, tekrar davet edeceğim şahsınız adına, madem öyle.
Tamam Sayın Başkan, bir şey demiyorum.
Baştan sordum çünkü Sayın Aytuğ.
Tamam, haklısınız.
Madde üzerinde şahsı adına söz isteyen Aytuğ Atıcı, Mersin Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, bunu Moritanya’ya söyleyecek olan biz değiliz, bunu Moritanya’ya söyleyecek olan sizsiniz. Bazen Hükûmet olduğunuzu unutuyorsunuz ya. Bazen Hükûmet olduğunuzu unutuyorsunuz, bizi eleştiriyorsunuz “Gidin, siz söyleyin.” Kardeşim, bu anlaşmayı ben mi imzaladım? Bu anlaşmayı Türkiye Cumhuriyeti devleti adına yetkili birisi imzaladı, Hükûmet adına imzaladı. Şimdi, biz de size diyoruz ki arkadaşlar, bu yaptığınız iş iyi bir iş değil. İyi tarafları var, anlaşma yapın, Moritanya’ya yardım edin sağlık açısından. Bakın, demokrasi memokrasi, hiç girmeyeceğim ama şunları şunları yaptırmayın diyoruz. Bunu yapıp söyleyecek olan sizsiniz. Şimdi, gideceksiniz Moritanya’ya diyeceksiniz ki biz bir hata yaptık kamu-özel ortaklığında, siz yapmayın. Siz bedava bir arsayı ulus ötesi güçlere -ki bu Türkiye bile olabilir- vermeyin. Buraya bir hastane inşa ederler, sonra tam otuz sene siz bu hastanede kiracı konumunda kalırsınız. Bu çok kötü bir şeydir. Biz bunu… Bir kere ok yaydan çıktı, Başbakan emretti, şu fakirin hayali dedi, sesimizi çıkaramadık, bari Moritanya’da bunu yapmayın deyin. Yazıktır, günahtır Moritanyalılara. Sonra, Moritanya’ya deyin ki, biz bir hata daha yaptık. Hem ulus ötesi güçleri çağırdık, yatırım yapsınlar istedik ama onların alacağı borca, finans kaynaklarından alacağı borca hazine garantisi verdik. Yani bu şirket batarsa bütün borçlar hazinemiz tarafından ödenecek. Allah bilir bizi ne bekliyor, siz bu hatayı yapmayın deyin Moritanya’ya. Çünkü siz bizden daha garibansınız deyin. Sonra deyin ki, eğer sağlıkla ilgili bir yasa çıkaracaksanız bunu sağlık komisyonunuzda tartışın. Sağlık komisyonunda tartışılmadan çıkan hiçbir yasanın iyi olmayacağını biz gördük, biz kamu-özel ortaklığı yasasını Plan ve Bütçede tartıştık, Sağlık Komisyonundan baypas ettik, zararını gördük, bunu siz yapmayın deyin. Sonra, eğer bu anlaşmaları yapacaksanız da özel hukuka göre yapmayın yani kendi devletinizin, Moritanya devletinin kanunlarını baypas etmeyin; eğer bir ihale yapacaksanız bu ihaleyi Kamu İhale Kanunu ve Devlet İhale Kanunu dışına çıkarmayın, çıkarırsanız birileri bundan nemalanır, bunu yapmayın, bunun size çok ciddi zararı olur deyin. Hani o 2’nci maddenin (d) fıkrası var ya, oraya bunların hepsini girdirebilirsiniz. Hükûmetsiniz, sizin vazifeniz. Hani çok seviyorsunuz ya Moritanya’yı, bu iyiliği onlardan esirgemeyin. Onlara deyin ki hastanelerin yanına ihtiyari ve mecburi ticari hizmet alanları diye bir şey yapmayın. Sağlığı özelleştirmeyin. Sağlığı kamusal bir görev olarak alın. Bakın, biz sağlığı özelleştirdik, hiç kimse memnun değil, bu memnuniyetsizliği siz Moritanya’da yaşamayın deyin. Biz burada mecburi hizmet alanları yaparken hastanelerde aslında aklımızdan -Komisyon notlarında, tutanaklarında var- hastane değil de otel yapmak geçiyor, hastane yanında alışveriş merkezleri yapmak geçiyor, otoparktan para kazanmak geçiyor, attığımız her adımda bunları yapmayı düşünüyoruz -bunlara bakın, gidin, tutanakları inceleyin, hepsi var, o yüzden yani hiç öyle benim yorumummuş gibi görmeyin- bunları yaptırmayın deyin Moritanya’ya ki gayet rahat bir şekilde ülkelerini sürdürsünler, sömürtmesinler. Ülkenizi sömürtmeyin, biz hata yaptık, ülkemizi sömürttük, siz ise bunları sömürtmeyin deyin. Bakın, bir iş yapacaksanız, adam gibi yapın deyin onlara. İhaleyi alıp çantacılara vermeyin tıpkı kamu-özel ortaklığı hastanelerinde olduğu gibi yani, ihaleyi aldınız, çantacılarla gidip de bir başka taşerona devretmeyin çünkü burada yarı yarıya devletiniz zarar eder, geçmişte bunları yaptık, şimdi tekrarlamayalım; hele hele eğer borçlanma dövizle olmuş ise bizim yaptığımız gibi döviz kuruna endeksli bir borç yapmayın, Türkiye bunu çok yaşadı geçmişte ama döviz kuruna endeksli bir borçlanma iyi bir şey değildirdir deyin onlara, deyin ki onları koruyalım, onların da ekonomisi yükselsin ve bebek ölüm hızları daha da daha da azalsın ve Moritanya’ya da en azından bir katkımız olsun. Sonra onlara deyin ki biz ekmekten bile KDV alıyoruz ama bu şehir hastanelerinden ne KDV ne damga vergisi, hiçbir harç da almıyoruz, siz bunu yapmayın, orada yetim hakkı var. Hepinize saygılar sunuyorum.
Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Madde kabul edilmiştir. Tasarının tümü açık oylamaya tabidir. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Oylama için bir dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] “Kullanılan oy sayısı : 210 [[x]] Böylece tasarı kabul edilmiş ve kanunlaşmıştır. 10’uncu sıraya alınan Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Moritanya İslam Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Güvenlik İşbirliği Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. (x) Açık oylama kesin sonuçlarını gösteren tablo tutanağa eklidir. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Komisyon Raporu 357 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Tasarının tümü üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz isteyen Aykan Erdemir, Bursa Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, yirmi dakika, gelin, Moritanya’da güvenlik iş birliği söz konusu olduğunda Türkiye’nin katkısının ne olabileceği üzerine bir ufuk turu yapalım. Biliyorsunuz ki güvenlik konusu artık, dünyada iki farklı çerçeveden inceleniyor. Eski anlayış, devlet güvenliği merkezli yaklaşımlardı. Yeni anlayış ise insan güvenliğini de çerçevenin içine katan, bütünlükçü güvenlik anlayışı. Türkiye’nin İçişleri Bakanı Sayın İdris Naim Şahin döneminde girişimde bulunduğu bu güvenlik anlaşması acaba insan güvenliği merkezli bir iş birliğini mi amaçlıyor yoksa devlet güvenliği merkezli bir iş birliğini mi amaçlıyor? Bir başka şekilde sormak gerekirse Türkiye’nin Moritanya’yla yaptığı güvenlik alanında iş birliği bütünlükçü güvenliği, yani insan güvenliğini, yani insan temel hak ve özgürlüklerini geliştirecek bir güvenlik mi gelin bakalım. Öncelikle şunu söylemek gerek: Ne yazık ki bu anlaşmayı hazırlayan Sayın Bakan Türkiye’de insan güvenliği noktasında karnesi iyi olan bir bakan değildi. Temel hak ve özgürlükler noktasında, insan hakları noktasında çok da pozitif bir tablosu yoktu. Döneminde ülkemizde çok sayıda insan hak ve özgürlükleri ihlali yaşandı, orantısız güç kullanımı yaşandı ve bu orantısız güç kullanımından ne yazık ki yuvadaki çocuklardan tutun da üniversitedeki öğrenci ve öğretim üyelerine, fabrikadaki işçiden tutun da meydanlarda haklarını isteyen memurlara kadar çok kişi zarar gördü, yaralandı. Gelin, bir de Moritanya’ya bakalım. Moritanya, biliyorum ki Adalet ve Kalkınma Partisi için önemli bir ülke, pek çok açıdan ilham kaynağı olabilecek bir ülke.
Sayın milletvekilleri, lütfen yerlerinize oturur musunuz.
Gelin, Moritanya Anayasası’nın 5’inci maddesine bakalım. Diyor ki…
Sayın Başkanım, Hatibi dinleyemiyoruz.
Sayın Veli Ağbaba duyamıyor. Gelin, Moritanya Anayasası’nın 5’inci maddesine bakalım. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın ilk 4 maddesini tartışmaya açmaya çok da niyetli olduğunuz bugünlerde belki de Moritanya size ilham kaynağı oluyor. Diyor ki: “İslam, halkın ve devletin dini olmalıdır.” Bakın, uluslararası örgütlerin raporlarına bakıyoruz, Moritanya’yla ilgili ne diyor? “İnanç özgürlüğünün olmadığı, aşırı merkezîleşmiş İslam cumhuriyeti.” diyor. Öyle bir cumhuriyet ki bu, AKP Hükûmetinin iş birliği yaptığı öyle bir cumhuriyet ki bu, yasalarında şöyle bir madde var: “Müslümanlıktan çıkan, vatandaşlıktan çıkar.” Dünyada eşi benzeri görülmeyen bir yasa. İnanç özgürlüğünün olmaması bir yana, insanlar inanç özgürlükleri noktasında bir seçim yaptığında yalnızca haklarını, hukuklarını kaybetmiyorlar, vatandaşlıklarını da kaybediyorlar ve şüphesiz ki birazdan sayacağım pek çok temel hak ve özgürlük ihlali, öncelikle Sayın İdris Naim Şahin’in Ankara’da misafir ettiği, Bakanlıkta ağırladığı ve bu anlaşmayı bir anlamda meydana getirdiği Moritanya İçişleri Bakanının bir anlamda yetkisi ve sorumluluğu dâhilinde gerçekleşiyor. (x) 357 S. Sayılı Basmayazı tutanağa ekledir. Bakın, neler gerçekleşiyor, bunu Uluslararası Af Örgütünün raporlarından inceleyelim. Moritanya’da Uluslararası Af Örgütü’ne göre şu yaşanıyor: Sürekli, sistematik ve kurumsallaşmış işkence; hukuki sürecin bütünüyle hiçe sayıldığı, adil yargılanmanın bulunmadığı, gayriinsani tutukluluk koşullarının sürdüğü bir ülke. Belki de Sayın İdris Naim Şahin’in, Türkiye’yi yavaş yavaş getirmeye çalıştığı noktaya Moritanya çoktan varmış durumda. Yine Uluslararası Af Örgütü raporlarında deniliyor ki: “Hüküm giymediği hâlde uzun tutuklu yargılama süreçlerinden muzdarip olan Moritanyalılar var.” Bazen Moritanya’ya ilişkin raporları okurken diyorum ki, acaba yanlış rapor mu elimde, Türkiye’ye ilişkin bir raporu mu okuyorum. Çünkü ne yazık ki bugün Türkiye’de de işkence yeniden hortladı, hukuki sürecin bütünüyle hiçe sayıldığı yargılamalar yaşanıyor; bağımsız yargı ve adil yargılamanın bulunmadığı çok sayıda olumsuz örnek var, gayriinsani tutukluluk koşullarının sürdüğü çok sayıda olumsuz örnek var ve biliyorum ki şu anda itiraz edemiyorsunuz çünkü Sayın Veli Ağbaba ve Sayın Özgür Özel burada. Size, bir tuğla kalınlığında, cezaevlerinde, mahpushanelerdeki hak ve özgürlük ihlallerini sundular; en ufak bir şüpheye yer bırakmayacak şekilde Türkiye cezaevlerinin AKP iktidarı döneminde nasıl bir utanç kaynağı hâline geldiğini bize gösterdiler. Korkum şudur ki: Sayın İdris Naim Şahin’in vizyonuyla imzalanmış bir güvenlik iş birliği anlaşmasıyla eğer Türkiye modeli Moritanya cezaevlerinde de uygulanacaksa vay o Moritanyalı tutukluların, mahpusların hâline. Eğer İdris Naim Şahin vizyonuyla Türkiye’deki toplantı ve gösteri özgürlükleri anlayışı Moritanya’da da egemen kılınacaksa vay o Moritanyalı göstericilerin, vatandaşların, protestocuların hâline! Çünkü sıkıntı şu: Moritanya’nın polis eğitimi noktasında iş birliği yapmayı tercih ettiği ülke biber gazının organik olmasıyla övünen bir ülke. Moritanya’nın polis eğitimi noktasında iş birliği yapmayı tercih ettiği ülke tazyikli sudan coplamaya, keyfî tutuklamalardan her türlü hakarete maruz bırakmaya… En temel demokratik hakkını kullanan yurttaşlarına karşın gayet gaddar, gayet ceberut, gayet acımasız bir ülke. Benim endişem şu: Eğer Moritanya’yla güvenlik iş birliği alanında biz bu vizyonu paylaşacaksak, Türkiye’nin olumsuz örneklerini Moritanya İçişleri Bakanlığı ve Moritanya polisi başta olmak üzere Moritanya’nın kurum ve kuruluşlarına hâkim kılacaksak Moritanya bugün insan hakları alanında tüm raporlarda en altta yer alıyor, acaba daha alt hangi noktaya taşıyacağız diye endişe ediyorum. Şunu sormak istiyorum: Acaba güvenlik iş birliği söz konusu olduğunda yani insan güvenliği merkezli bir anlayış eğer söz konusu olacaksa Türkiye Moritanya’ya insan hakları konusunda herhangi bir eğitim verecek mi? Vatandaşla polisin ve İçişleri Bakanlığı çalışanlarının iletişimi, etkileşimi noktasında daha demokratik, daha çağdaş, daha insancıl bir iletişim ve etkileşimin kurulması noktasında bir eğitim verecek midir yoksa yalnızca bastırma, ezme, tutuklama, sindirme politikaları Türkiye’de olduğu gibi Moritanya’da da egemen mi kılınacaktır? İşte, bu soruya verilecek yanıt -ve umuyorum ki mevcut İçişleri Bakanımız bu konuyla ilgili bir açıklama yapar- yalnızca Moritanya’nın değil Türkiye’nin de insan hakları karnesinde çok önemli bir nokta olacaktır. Bunu unutmayalım. Bu kaygılarım “yersiz” diye düşünüyorsanız, diğer örneklere baktığımızda hiç de öyle olmadığını görüyoruz. Az önce kısaca bahsetmeye çalıştım. Gelin birlikte bir Bahreyn’e bakalım, Türkiye’nin yine savunma alanında iş birliği yaptığı Bahreyn’in temel hak ve özgürlükler karnesine bir göz atalım. Hükûmetin ve Dışişleri Bakanı Sayın Ahmet Davutoğlu’nun önemli bir iddiası var, diyor ki: “Kuzey Afrika’da, Orta Doğu’da nerede Arap Baharı’yla demokrasi ve özgürlükler talep ediliyorsa, Türkiye Cumhuriyeti olarak biz de demokrasinin ve özgürlüklerin arkasındayız.” Bunun örneği olarak da Suriye gösteriliyor. Bugün Arap Baharı’na bir göz attığımızda, Arap Baharı denilen sürece bir göz attığımızda, barışçı olmasına rağmen en etkili ve en yoğun katılımlı demokratik muhalefetin Bahreyn’de olduğunu görüyoruz. Nüfusun yaklaşık yüzde 90’ı, ülkeyi bir istibdat rejimiyle yöneten, bir vesayet altında ezen monarşiye karşı ayaklanmış durumda. İki yılı aşkın bir süredir en temel demokratik haklarını, özgür seçimleri, siyasi parti kurma hakkını, toplantı ve gösteri hakkını, özgür basını talep ediyorlar. Eğer Sayın Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu demokrasinin arkasında olduğu görüşünde samimiyse, ben inanıyorum ki Türkiye Cumhuriyeti, Bahreyn’de de her gün sokaklarda coplanan, gaz yiyen, plastik mermilerle öldürülen, uzun tutukluluk sürelerinin mağduru olan kitlelerin yanında olmalı. Ama bakıyorum, bunu göremiyorum. Peki, Bahreyn’e bakınca ne görüyorum? Türkiye’nin ihraç ettiği zırhlı araçları görüyorum, Türkiye’nin ihraç ettiği ve polis tarafından kullanılan kitle kontrol araçlarını görüyorum. Bakın, Avrupa Birliğinin parlamentosu yani Avrupa Parlamentosu Bahreyn söz konusu olduğunda önemli bir karar geçirdi ve dedi ki: “Bahreyn’de yaşanılan insan hakları ihlalleri söz konusu olduğunda Avrupa Birliği üyesi ülkeleri Bahreyn’e silah, kitle kontrol araçları, İnternet’i kontrol etmeye yarayan teknolojik gereçler ihraç etmemeli.” diye uyardı, bu yönde bir tavsiye kararı aldı. İşte, üyesi olmaya çalıştığımız Avrupa Birliği Bahreyn’de yaşanan bu vahim tabloyu görürken ve Bahreyn’e her türlü silah ve kitle kontrol aracı ihracını yasaklamaya çalışırken Türkiye Cumhuriyeti her yıl Bahreyn’e daha fazla silah satan, savunma ve güvenlik alanında iş birliği yapan bir ülke konumunda. Şimdi, sormak istiyorum: Moritanya’da darbeyle gelmiş ve kendini Cumhurbaşkanı seçtirmiş bir generalin arkasındasınız.
Kim söyledi bunu yahu? Siz, kendiniz çalıp kendiniz söylüyorsunuz. 60’lardan sonra Moritanya’nın yaşadıklarını biliyoruz. Fransız sömürgesinden sonra 16 tane darbe görmüş. Darbeleri destekleyen AK PARTİ değil, sizsiniz.
Bahreyn’de yüzde 95’lik bir çoğunluğu ezen bir monarşinin arkasındasınız. Suriye’de demokratik güçlerin arkasında olduğunuzu iddia ediyorsunuz. Ben, neden böyle olduğunu size izah edeyim: Bahreyn’de neden demokrasinin arkasında değilsiniz biliyor musunuz çünkü Bahreyn’de sokaklarda demokrasi isteyen geniş kitleler -bizim açımızdan hiçbir önemi yok, 72 millete bir nazarla bakıyoruz ama biliyorum sizin açınızdan önemli- Sünni değil, Şii… FATİH ŞAHİN (Ankara) Kes be!
Esed’in arkasında durup da gelip bize demokrasi dersi veriyorsunuz.
…ve ne yazık ki Bahreyn’de demokrasi isteyenler Şii olduğu için Sünni monarşinin arkasında duruyor Türkiye Cumhuriyeti. Bu, gerçekten Türkiye dış politikası açısından affedilmez bir çifte standart, Türkiye Cumhuriyeti dış politikası açısından affedilmez bir gaf. Çünkü Türkiye Cumhuriyeti demokrasi, temel hak ve özgürlükler söz konusu olduğunda ne mezhep görmeli ne din görmeli ne inanç görmeli.
Darbelerin yanında hangi siyasi partinin olduğunu halk çok iyi biliyor ve onun cevabını her seçimde size cevaben veriyor.
Çünkü insan hakları her bir insanın hakkı. İnsan hakları “yalnızca Sünnilerin hakkı”, “yalnızca Şiilerin hakkı”, “yalnızca Müslümanların hakkı”, “yalnızca Hristiyanların hakkı” şeklinde indirgenemeyecek, askıya alınamayacak bir haklar bütünü; yani Moritanya Anayasası’nda yer aldığı gibi, “İslam, halkın ve devletin dini olmalıdır.” şeklinde dayatılamayacak bir haklar bütünü yani Moritanya yasalarında olduğu gibi, “Müslümanlıktan çıkan vatandaşlıktan da çıkar.” şeklinde ayaklar altına alınamayacak bir temel hak ve özgürlükler manzumesi, bütünü. İşte bu nedenle Cumhuriyet Halk Partisi olarak diyoruz ki: Gelin, dünyaya demokrasi, temel hak ve özgürlükler söz konusu olduğunda tek bir gözle bakacaksak, tek bir nazarla bakacaksak, bütün insanlığı kucaklayacaksak, bütün insanların acıları, bütün insanların hak ve özgürlük talepleri bizim için eş değer olacaksa, o zaman, bu çifte standarttan vazgeçmek zorundayız; o zaman, bir ülkede sokaktaki demokratik muhalefetin yanında olurken diğer ülkede zırhlı araçlarıyla kitleleri ezenlerin yanında olmamalıyız. Bakın, Bahreyn’de bugün yalnızca Türkiye'nin ihraç ettiği zırhlı araçlar demokratik gösteri hakkını kullanan kitleleri ezmiyor. Ne yazık ki Türkiye'nin ihraç ettiği zırhlı araçların yanında tanklar var. Nereden geldi o tanklar biliyor musunuz? Suudi Arabistan’dan geldi. Bugün Suudi Arabistan ordusuna bağlı tanklar, Suudi Arabistan subaylarının komutasında Bahreyn sokaklarında, özgür seçim, toplantı ve gösteri hakkı, bağımsız yargı ve özgür basın isteyen kitleleri eziyor, öldürüyor, hapsediyor, işkence ediyor ve buna ne yazık ki seyirci kalıyoruz.
Suriye’de ne oluyor?
Suriye’de de Bahreyn’de de Moritanya’da da her kim özgürlük ve demokrasi istiyorsa biz arkasındayız ama siz ne yazık ki “Suriye’de özgürlük ve demokrasinin arkasındayız.” diyebiliyorsunuz ama Moritanya ve Bahreyn’e geldiğinizde demokrasi nefesiniz kesiliyor. Siz demokrasi söz konusu olduğunda ne yazık ki maraton koşmuyorsunuz, 100 metre koşuyorsunuz. Demokrasi bir maraton, demokrasi dünyanın bütün ülkelerinde, dünyanın bütün insanları için, dünyanın ezilen tüm halkları için talep etmemiz gereken bir yönetim şekli. Kuveyt’te de Bahreyn’de de Suudi Arabistan’da da Katar’da da demokrasi istiyorsak samimi olalım, gelin hep beraber isteyelim ama Suudi Arabistan tankları Bahreyn’de kitleleri ezerken biz bunu, gözümüzü öbür yana çevirerek, görmezlikten geliyorsak ve o tankların yanına bir de Türkiye’nin ihraç ettiği zırhlı araçlarımızı diziyorsak işte o zaman ortada bir sorun var değerli milletvekilleri.
Bir 10 kişilik heyet de oraya gönderin. Niye göndermiyorsunuz?
Bahreyn’de de varız, Katar’da da varız, Kuveyt’te de varız. Biliyoruz, siz Bahreyn’e gittiğinizde yalnızca ezen yöneticilerle görüşüyorsunuz ama Cumhuriyet Halk Partisi yalnızca Orta Doğu ve Kuzey Afrika’da değil, dünyanın her yerinde demokrasi isteyen, hak ve özgürlük mücadelesi verenlerle birlikte yürümekte her zaman olduğu gibi kararlı. Şimdi, gelin, Moritanya’ya geri dönelim. Moritanya’nın karnesi açık. Bu demek değildir ki “Türkiye Moritanya’yla iş birliğini kessin.” Çünkü şunu biliyoruz: Demokratikleşme uzun soluklu bir süreç ve Türkiye’nin Moritanya’ya bu süreçte vereceği katkı son derece önemli. İnsan hakları eğitimi olsun, hukukun üstünlüğü söz konusu olduğunda, kadın erkek eşitliği söz konusu olduğunda, insan kaçakçılığıyla mücadele söz konusu olduğunda, kadın sünnetiyle mücadele söz konusu olduğunda, çocuk köleliği söz konusu olduğunda Moritanya’ya Türkiye’nin verebilecekleri var fakat buradaki temel sorun şu: Türkiye, cumhuriyetin kadim geleneğinden yola çıkarak Moritanya’yla bu demokrasi, hak ve özgürlükler misyonunu ve vizyonunu paylaşacaksa bu iş birliğinden çok önemli faydalar doğabilir. Ama eğer Türkiye, son on yılın sivil vesayetinden yola çıkarak, Sayın İdris Naim Şahin’in hak ve özgürlükler vizyonundan yola çıkarak, İçişleri Bakanlığı karnesindeki kırık notlardan yola çıkarak bir iş birliği gerçekleştirecekse, devlet merkezli bir güvenlikte miyop bir şekilde takılıp kalacaksa, o zaman ben inanıyorum ki Moritanya kendi yolunda gitse Türkiye’den hiç yardım almasa çok daha iyi olur diyorum. Moritanya’da hak ve özgürlük mücadelesi veren her insanı kucaklıyorum, yüce Meclisi saygı ve sevgiyle selamlıyorum. Teşekkür ederim.
Tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE MORİTANYA İSLAM CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA GÜVENLİK İŞBİRLİĞİ ANLAŞMASININ ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞUNA DAİR KANUN TASARISI MADDE 1- (1) 15 Şubat 2012 tarihinde Ankara’da imzalanan “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Moritanya İslam Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Güvenlik İşbirliği Anlaşması”nın onaylanması uygun bulunmuştur. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 2- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 3- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Tasarının tümü açık oylamaya tabiidir. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Bir dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] [[x]] Böylece tasarı kabul edilmiş ve kanunlaşmıştır.
Elektronik oylama çıktısı yok, kanun geçmedi.
Birleşime beş dakika ara veriyorum.