Türkiye Büyük Millet Meclisinin 83’üncü Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere başlıyoruz. Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz Büyük Birlik Partisi eski Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu’nun vefatının 3’üncü yıl dönümü münasebetiyle söz isteyen Manisa Milletvekili Selçuk Özdağ’a aittir. Buyurun Sayın Özdağ.
Muhsin Yazıcıoğlu’nun ölümünün üzerinden üç yıl geçti ama hâlâ acısı taptaze. Sevilen insanlar geç ölüyor; fani varlıklarıyla dünyadan çekip gitseler bile hatıraları sevenlerinin sinesinde yaşamaya devam ediyor. İyi işler yapmışsanız kolay kolay ölmezsiniz. Muhsin Yazıcıoğlu sevilen bir liderdi, cenazesine gösterilen ilgi, arkasında bıraktığı sevgi seli bunun en bariz ispatıdır. Hak edilmiş sevgiler var, hak edilmemiş sevgiler var. Hak edilmemiş sevgilerin muhatabı olanlar er geç bu ilgiyi kaybederler, sevilmeyi hak edenler ise her gün biraz daha büyürler. Nice büyük sanılanlar öldükten sonra küçülmüş, nice küçük sanılanlar öldükten sonra büyümüştür. İnsan hayatı sınırlı da olsa, gerçek ömür insanların sizi hatırladığı kadardır. Yazıcıoğlu daha uzun yıllar tebessüm eden çehresi, millet ile devlet meselelerinde gösterdiği kararlılıkla aramızda olacaktır. Yazıcıoğlu’nu büyüten bir iman ve dava adamı olması, satılık bir seciye taşımamasıydı. O, hayatı pahasına hep inançlarının gereğini yaptı, milletini üç kuruşluk dünya için satmaya kalkmadı. Yazıcıoğlu, hiçbir zaman sözü başka, özü başka siyasetçilerden olmadı. Türk milleti ondaki bu doğruluk ve istikamet kararlılığını sezmiş ama bunu siyasal tercih hâline getirememişti. Yazıcıoğlu, siyaseti millet için yapan, aldığı oy miktarına rağmen asli görevinin başarmak değil dürüst olmak olduğuna inanan ender siyasetçilerdendi; gönlü, ülkesi ve milleti kadar büyüktü. Kavganın içinden gelen bir siyasetçi olmasına rağmen kavganın kötülüğünü söyleyecek, dövüştüğü insanlarla kucaklaşabilecek kadar olgun bir kişiydi. “Allah’ın birliği ve Yüce Peygamber’imizin risaleti dışında hiçbir mutlak hakikati tanımıyoruz.” diyecek kadar tartışmaya açık birisiydi. Gerek 28 Şubatta ortaya koyduğu cesur tavır gerekse de önüne konulan imkânları elinin tersiyle iterken gösterdiği fedakârlık bugün her kesimden insanın takdirle andığı bir durumdur. Silahını millete çevirenlere ram olmadı, milletin kendisine verdiği yetkiyi cesaretle kullanmayı bildi. 28 Şubatta postmodern darbecilere, terör mücadelesi ve Kürt meselesinin konuşulmasında ortaya koyduğu cesur tavırla hep inanç ve tecrübelerinin emrettiği yerde durdu. Darbecilerle ve güç odaklarıyla halvete girmedi. “Namlusunu milletine çevirmiş tanka selam durmam.” diyerek milletinin yanında saf tutmuş ve gönüllerimize taht kurmuştur. Yazıcıoğlu’nu toplum tarafından sevimli kılan en büyük özellik mezhep, meşrep veya ırk siyaseti yapmamasıydı. Topluma bütün bakan siyasetçilerdendi. Bazı insanlar vardır, hayatlarında da toplumu bölerler, ölürken de bölerler, ölümleri de hayatları gibi fitne saçar; bazıları ise Muhsin Yazıcıoğlu gibi, hayatlarında da, ölürken de birleştirirler. Bugün, toplumu renk ve desenlerine bakmadan kucaklayan, yaratılanda Yaradan’ı gören siyasetçilerin çokluğu en büyük özlemimizdir. Muhsin Yazıcıoğlu, siyaseti bir kavga aracı olarak değil, barış, birlik ve beraberlik aracı olarak görüyordu. Bunu kendi ifadesiyle şöyle dile getirmişti: “Bir hayalim var: Başını örtenle açanın aynı üniversitede yasaksız, kavgasız, kardeşçe yaşadığı bir ülke hayal ediyorum. Bir hayalim var: Kürt-Türkmen, Alevi-Sünni ayrımı olmadan, zengin-fakir ayrıcalığı görülmeden, imtiyazsız, sınıfsız, kaynaşmış bir Türkiye istiyorum.” Onun hayalini bu Meclisin gerçekleştireceğine, Türkiye'nin her rengiyle bütünleşeceğine olan inancım tamdır. PKK’ya buğzetti fakat adıyla, sanıyla “Kürt” diye anmaktan çekinmediği Kürt kardeşlerine bin misli muhabbet gösterdi. O, çok arzuladığı birliği ölürken gerçekleştirdi. O, sayılacak değil, tartılacak adamdır, tabii, “özgül ağırlık” denilen şeyin terazisi varsa. Yazıcıoğlu, hayat felsefesini ölmeden kısa bir süre önce şöyle özetlemişti: “Bir saniyesine bile hâkim olamadığımız, hükmedemediğimiz bir hayat için, bir dünya için bu kadar fırıldak olmanın anlamı yoktur; düz yaşayacağız, düz yürüyeceğiz, düz duracağız.” O, adamlığına, ideallerine, istikamet sahibi oluşuna, dik duruşuna şahit olduğumuz, düşündüğü gibi yaşayan, yaşadığı gibi de ölen bir siyasetçiydi. O “Muhammedül emin”in bu çağa ve bu topraklara yansıyan ışığı gibiydi. O, Türk sağının ortak paydasıydı. O, milletinin derin sesiydi. “Bir kar tanesi olsam Mekke’ye düşmek isterim.” diyen, cenazesinde herkesin samimi olarak hakkını helal ettiği bir Müslümandı. Hayat, hepimiz için fanidir. Bir gün biz de bu fani âlemden beka âlemine göçeceğiz. Önemli olan, ardımızda duaları çekecek iş ve icraatları bırakmaktır. Onun hayali, problemlerini çözmüş, kucaklaşmış, demokratik geleneklerini oluşturmuş bir Türkiye idi. Türk siyasetinin geleceğinin, milletin hukukuna sahip çıkan, demokrasiyi özümseyen, darbeler karşısında milletin namusunu ortada bırakmayan siyasetçilere bağlı olduğunu bir defa daha vurgular, Yazıcıoğlu’nun bize bıraktığı bu anlayışın siyasette çoğalmasını, yaygınlaşmasını diler, onu ve aramızdan ayrılmış tüm siyasetçi arkadaşlarımızı rahmetle anarım. Saygılarımla.
Gündem dışı ikinci söz, Türk polis teşkilatının sorunları hakkında söz isteyen Kocaeli Milletvekili Haydar Akar’a aittir. Buyurun Sayın Akar.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; öncelikle, geçen hafta şehit olan askerlerimize ve polislerimize Allah’tan rahmet, acılı ailelerine başsağlığı diliyorum. Sizlere bugün, halkın algısından kaçırılan ve bunu da sistematik bir şekilde yapan AKP Hükûmetinin bize ve Türk halkına unutturduklarından bahsetmek istiyorum. Asıl konuya gelmeden önce, bir iki örnek verirsem konu iyi anlaşılır diye düşünüyorum. Sıkça “dünya lideri” diye bahsetmiş olduğunuz Başbakan, şimdi soruyorum size, İsrail’den özür diletebildi mi? Diledi de benim mi haberim yok? Mavi Marmara’da 9 Türk’ün hunharca katledilişini Türkiye unuttu değil mi veya unutturuldu mu acaba? Kıbrıs’a bir gemi yolladınız, adını hatırlayan var mı içinizde? Ben hatırlatayım isterseniz, adı Piri Reis idi bu geminin. Olayı da hatırlamazsınız ama sadece ben Türk insanına unutturduklarınızdan örnek veriyorum, bu nedenle de detayına girmeyeceğim. Bir de CHP’li belediyelerin Alman vakıflarından yardım aldığı meselesi vardı. Başbakan bunu da unuttu. Sizce niye bu konudan hiç bahsetmiyor acaba? Bu örnekleri çoklandırabiliriz ama şimdi asıl konuya geldiğimizde: AKP Hükûmeti, ne acıdır ki, PKK terör örgütü tarafından kaçırılan ve aylardır kendilerinden haber alınamayan devlet görevlilerini de unuttu. Dokuz aydır haber alınamayan bu insanlar, sizin Habur’da davul zurnayla karşıladığınız, Oslo’da gizli görüşmeler yaptığınız örgüt tarafından kaçırıldı. Oslo’da yaşanan rezaletin basına yansımasının ardından, her zaman yaptığınız gibi, dava açan savcıyı da görevden aldınız. MİT’in başına geçmeden önce Başbakanlıkta müsteşar yardımcısı olarak görevliyken, PKK’yla Oslo’da Hükûmet adına pazarlık yapan, olayın basına sızması üzerine kişiye özel yasa çıkartıp koruma zırhına aldığınız müsteşarınız, bir görüşme de bu görevliler için yaptı mı acaba? Bence yapmadı tabii. Siz onları unuttunuz, unutmakla kalmadınız artık yok saydınız. Sizin unuttuğunuz ve yok saydığınız Astsubay Abdullah Söpçeler, Uzman Çavuş Zihni Koç tam iki yüz altmış gündür; kaymakam adayı Kenan Erenoğlu tam iki yüz otuz gündür, polis memuru Nadir Özgen tam iki yüz gündür, Uzman Çavuş Kemal Ekinci tam yüz seksen gündür terör örgütünün elinde. Siz, bu devlet için hayatlarını feda eden ordumuzun 3 ferdini, polisimizi, kaymakamımızı da unuttunuz. Unutmakla kalmadınız, onları yok saydınız ve yok saymaya da devam ediyorsunuz. Terör örgütü tarafından kaçırılan ve yaşadığını sizlerin de terör örgütünün yayın organı TV’den öğrenebildiğiniz polis memuru Nadir Özgen’in maaşını bile bloke ettiniz. Gerçi Maliye Bakanının çok komik ve düşündürücü gerekçesini unutmamak lazım. Ne diyor Sayın Bakan: “Kaçırılan polisin maaşını terör örgütü çekmesin diye bankada bloke ettik.” Sayın Bakan, burası muz cumhuriyeti mi diye sormak lazım. İsrail askeri Şalit’i kurtarmak için gösterdiğiniz gayretleri bu vatan evlatları hak etmiyor mu? Geçen hafta bir televizyon kanalında yürekleri parçalarcasına ağlayıp feryat eden polis Nadir Özgen’in annesinin feryadını duymazdan gelmeye devam mı edeceksiniz? Müşerref Özgen’in sözleri sizin canınızı hiç acıtmadı mı? Yedi aydır evladının yolunu gözleyen, her kapı çaldığında yüreğine ateş düşen bu ananın haykırışları vicdanınızı hiç yaralamadı mı? “Analar ağlamasın” diyen sizler, ağlayan, feryat eden Müşerref anadan ne yazık ki bihabersiniz, yedi aydır kapılarını çalıp hâliniz nedir diye sormadınız. PKK’nın kaçırdığı polis Nadir Özgen‘in babası Hidayet Özgen, 28 Ocak Cumartesi günü AKP‘nin Söke ilçe kongresinde AKP Milletvekili Mehmet Erdem‘in önünde diz çökerek “Hükümetsiniz, ne olur göz yaşlarımızı dindirin.” diyerek yalvarırken, Sayın Erdem’in gözü yaşlı babayı “Girişimlerimiz sürüyor.” diyerek geçiştirmesinin takdirini sizin vicdanlarınıza bırakıyorum. Görüyorum ki asıl konuşması gereken iktidar sahipleri, suskunluk, çaresizlik, acizlik içinde. Daha önce Hikmetyar’a diz çökenler bugün milletin kendisini diz çökmekle karar kıldılar galiba. Yeni bir gündem olsa da bu olaylar gündemden düşse beklentisi içerisindesiniz. İçişleri Bakanı, dokuz aydır terör örgütünün elinde olan, aileleri tarafından dört gözle yolları beklenen, devlet görevlilerinin akıbetleri hakkında üç maymunu oynuyor, “Görmedim, duymadım, bilmiyorum.” diyor. Polisler hangi şartlarda çalışıyor biliyor musunuz? Ben söyleyeyim: Sabah göreve gelen bir polis, akşam ne zaman eve gideceğini bilemez; fazla çalışma saatlerinin ne zaman olacağı, ne şekilde yapılacağı belli değildir. Üstelik bunu yaparken de tek kuruş ekstra ücret alamazlar. Yılda onlarca polis intihar eder. Ne yazık ki basit gerekçelerle bunları da geçiştiriyorsunuz. Bakın size açıkça çağrıda bulunuyorum: 10 Nisanda Türk Polis Teşkilatının Kuruluşunun 167’nci Yılı’nı kutlayacağız ve artık bu insanları kandırmayın. Onların robot ve masal kahramanı olmadıklarını öğrenin ve görün. Onları kendi siyasal amaçlarınız için kullanmaktan vazgeçin ve cemaatlere mahkûm etmeyin diyor, saygılar sunuyorum, teşekkür ediyorum.
Gündem dışı üçüncü söz, Türk Ocaklarının 100’üncü kuruluş yıl dönümü münasebetiyle söz isteyen Mersin Milletvekili Mehmet Şandır’a aittir. Buyurun Sayın Şandır.
Değerli milletvekilleri, 25 Mart itibarıyla cumhuriyetin kuruluşundan önce kurulan ve bugün yaşayan Türk Ocaklarının 100’üncü yıl dönümü kutlanıyor. Türk Ocakları, Osmanlı Devleti’nin yıkılış sürecinde, parçalanma sürecinde milleti bir arada tutan, milletin kimliğine sahip çıkan, yeni kurulan cumhuriyette cumhuriyetin ilkelerini hayata geçirmek için bir kültür derneği olarak siyaset dışı, siyasi partiler dışı bir çalışmanın içinde olan milletimize ait çok önemli ve çok değerli bir sivil toplum kuruluşudur. Değerli milletvekilleri, Türk Ocağının kuruluş öncesini dikkatinize sunmak istiyorum. Yine yeni bir yüzyılın ilk çeyreğidir, 1912, devletimiz kendi tebaası tarafından, azınlıkların hürriyet, özgürlük talepleri doğrultusunda, küresel güçlerin kuşatması altında parçalanma sürecine girmiştir. İki olay arz etmek istiyorum: Biri İtalya. İtalya, medeniyet getirmek kastıyla, amacıyla Libya’dan Osmanlı Devleti’nin çıkmasını istemiştir ve verdiği notayla, 23 Eylül 1911’de verdiği notayla Libya’yı işgal etmiştir. Çok kısa bir çatışma sürecinden sonra 1 milyon 750 bin kilometrekarelik Libya toprakları üç yüz altmış yıl sonra elimizden çıkmıştır. Bununla yetinmeyen İtalya, Rodos’u ve on iki adaları da işgal etmiş, üç yüz seksen dokuz yıl sonra, vatan toprağı olan Rodos da elimizden çıkmıştır. Yine 16 Haziran 1911 tarihinde Osmanlı Padişahı Sultan Reşat’ın 100 bin kişiyle cuma namazı kıldığı Kosova Ovası’nda, bu çevrede yaşayan ve Türklerle dört yüz yıldan bu yana zamanı, mekânı paylaşan Hristiyan azınlıklarımız Sırplar, Bulgarlar, Yunanlılar ve Karadağlılar Balkan Savaşı’nı başlatmışlardır. Halbuki Balkan Savaşı’nın başlamasından bir yıl önce hürriyet, kardeşlik ve dostluk, eşitlik adına nutuklar atılırken 1908 Meşrutiyetin nimetleri toplanmıştır ama boşaltılan bu büyük vatan topraklarında kalan “evladı fatihan” dediğimiz Türkler sahipsiz ve çaresiz bir çırpınış içerisindedir. İşte gurbet ellerde bıraktığımız, koca bir tarihin varisi olarak faturasını ödemekle baş başa, kendi kaderiyle baş başa bıraktığımız bu insanlarımıza sahip çıkan Türk Ocağı, birtakım Türk milliyetçileri, tıbbiye ve askeriye öğrencisi gençler, Türk Ocaklarını kurmuşlar ve Türk Ocağı’nın çatısı altındaki fikirlerle, kültürlerle cumhuriyetimizin kurulmasında, millî mücadelenin başarılmasında, kazanılmasında büyük emek vermişlerdir. O günden bu yana Türk Ocakları, Türk milletinin ve Türkiye devletinin, Türk devletinin bekası için her türlü çalışmayı fedakârca yapmıştır. Bugün Türk Ocağı bünyesinde Türk Yurdu dergisi 300’üncü sayısına ulaşmıştır. Yine, Türk Ocağı bünyesinde kurulan vakıfla eğitim çalışmaları yapılmaktadır. Türk Ocakları, Türk milletinin kendi kimliğini ve benliğini koruyarak bu topraklardaki egemenliğini savunan bir millî derneğimizdir, kuruluşumuzdur. Ümit ederim ki daha yüzlerce yıl bu ülkenin birliği açısından önemli görevleri olur. Türk Ocağına hizmet yapan bugüne kadar tüm yöneticilerine, rahmete kavuşmuş olanlara rahmet diliyorum, bugün çalışanlara da başarılar diliyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Kaplan, Sayın Türkoğlu, Sayın Özkan, Sayın Öğüt ve Sayın Işık söz talepleriniz var ancak uygulamamı biliyorsunuz, İç Tüzük’ün 59’uncu maddesi gereğince sadece gündem dışı söz veriyorum. Şimdi gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Gerekçesini ekte sunduğumuz, ülkemizin ve ekonomimizin ana sektörlerinden birini oluşturan tarımdaki verimliliğin arttırılmasında çok önemli bir etkiye sahip olan kimyasal gübre fiyatlarındaki aşırı artışların, araştırılarak, çiftçimizin üretim sıkıntılarının giderilmesine yönelik çözümlerin geliştirilip, alınması gereken tedbirlerin tespit edilmesi ve bunlara ilişkin yapılacak düzenlemelerin ele alınabilmesi için Anayasa'nın 98'inci, İç Tüzük'ün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. Tarımsal üretim için gerekli şartlar istenilen düzeyde sağlansa bile, verimli ürün elde etmek bilinçli kullanılan gübre miktarına bağlıdır. Türkiye Ziraat Odalarının açıkladığı verilere göre gübre tüketimi yıldan yıla azalma göstermektedir. Son yıllarda gübreye enflasyonun çok üzerinde yapılan zamlardan sonra, gübre kullanımındaki azalışın önümüzdeki yıllarda da artarak devam edeceği tahmin edilmektedir. Son bir yılda gübrede meydana gelen bu fiyat artışları çiftçilerimizi gübre kullanamaz hâle getirerek gıda maddelerinin aşırı yükseldiği bu dönemde tarımsal üretimimizi daha da düşürerek ülkemizin gıda maddeleri ithalatını arttıracaktır. Bu nedenle, Hükûmetin uyguladığı yanlış tarım politikaları gözden geçirilerek, tarım sektörünün rekabetçi bir yapıya kavuşmasına imkân sağlayacak politikalar uygulamaya konulmalıdır. Tarımsal sulama elektrik borçlarıyla boğulan çiftçilerimiz, mazot ve gübre fiyatlarındaki artışlarla tarlasını ekemez, üretim yapamaz duruma gelmiştir. Tarım ürünlerinin çok önemli hâle gelmeye başladığı günümüzde, çiftçilerimize, üretimi ve verimi büyük ölçüde etkileyen gübre kullanımı imkânı sağlamak için gereken önlemler acilen alınmalıdır. Dünyada, tarım ürünlerinde ciddi arz problemlerinin yaşandığı bu dönemde Türkiye'nin gıda güvencesi için çiftçilerimiz yeterli gübre kullanabilecek imkânı bulabilmelidir. Yukarıda açıklanan sorunların çözümü için alınacak tedbirlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılması gerekmektedir. [[Mersin]] [[Aydın]] [[Muğla]] [[Elâzığ]] [[Adana]] [[Mersin]] [[Kütahya]] [[Antalya]] [[Konya]] [[Afyonkarahisar]] [[Erzurum]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Manisa]] [[Isparta]] [[Kahramanmaraş]] [[Denizli]] [[Kastamonu]] [[İstanbul]] [[Adana]] Nüfusumuzun önemli bir kısmını, engelliler ve engelli yakınları oluşturmaktadır. Sayısı milyonları bulan engelli ve engelli yakınlarının, fiziki zorluk ve rahatsızlıklarının yanı sıra, hayatlarını maddi imkânsızlıklar içinde geçirdikleri de bilinmektedir. Bu sebeplerden ötürü, söz konusu bu insanlarımızın içinde bulundukları sosyal ve psikolojik sorunların tespiti ve bu sorunların çözümü amacıyla Anayasanın 98. Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğün 104. ve 105. maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılmasını arz ederiz. SGK'nın son verilerine göre 65 yaşından büyük, bakıma muhtaç özürlü sayısı 14 bin 397'dir ve aldıkları maaş 272 lira 19 kuruştur. Özürlü aylığı (Yüzde 40-69 arası) maaşı alanların sayısı 262 bin 765'tir ve maaşları 181 lira 46 kuruştur. Bakıma muhtaç özürlü aylığı (Yüzde 70 üstü özürlü) alanların sayısı da 109 bin 204'tür ve aldıkları maaş tutarı sadece 272 lira 19 kuruştur. Özürlü yakını aylığı (18 Yaş Altı Sakat-Malul) alanların sayısı ise 32 bin 680'dir ve 181 lira 46 kuruş maaş almaktadırlar. Bu insanlarımız, çağdaş medeniyetin sunduğu imkânlardan, ülkemizin kaynaklarından en az şekilde istifade etmektedirler. Açlık sınırı altındaki bu insanlarımız karnını doyuramaz iken; sağlık, barınma, güvenlik, eğitim, kültür ve sosyal ihtiyaçlarını da karşılamaktan oldukça uzaktır. İşte bu insanlarımız, değişik sosyal ve psikolojik sorunları da yoğun şekilde yaşamaktadırlar. Engellilerin topluma katılmalarının önündeki en büyük engellerden biri de ulaşım, fiziksel çevre ve konut sorunudur. Engellilerin içinde yaşadıkları fiziksel çevre, sahip oldukları fiziksel işlev bozuklukları/yetersizlikleri ve bunun yol açtığı sınırlamalar yüzünden büyük önem taşımaktadır. Yaşanılan konuttan tüm kamusal yaşam alanlarına ve ulaşım araçlarına kadar tüm çevresel unsurların engellilerin özellikleri ve gereksinimleri dikkate alınarak tasarlanmadığı bir gerçektir. Yollar, kaldırımlar, kamu binaları, parklar ve bahçeler, okullar, içinde yaşanılan konutlar, ulaşım araçları ve bunun gibi daha bir çok fiziksel çevre unsuru, engellilerin topluma katılmasının önünde ciddi birer engel oluşturmaktadır. Bu anlamda fiziksel çevre koşullarının engellilerin yaşamını kolaylaştıracak şekilde düzenlenmesi, eşit katılım açısından yaşamsal değerde kabul edilmektedir. Fiziksel çevrenin yapılandırılmasında sorumlu kişi ve kuruluşların engelli kişiler konusunda bilgili, bilinçli ve duyarlı davranmaları sağlanmalıdır. Bu amaçla fiziksel çevrenin tasarlanması ve yapılandırılması süreçlerinde engellilerin, ailelerinin ve örgütlerinin katılımı konusu büyük önem taşımaktadır. Engellilerin toplumla bütünleşmesinin önündeki en önemli diğer bir engel ise istihdam sorunudur. Çalışmanın gerek bireysel gerekse toplumsal refahın sağlanmasındaki önemi tartışmasızdır. Çalışmayı özendirmenin hem bireysel hem de toplumsal açıdan sayısız yararı olduğu söylenebilir. Öte yandan çağdaş anlayışın bir gereği olarak "çalışmak ve işsizlikten korunmak" bir insan hakkı olarak da değerlendirilmelidir. İşsizlik ve çalışma yaşamından kaynaklanan sorunlar, engellileri kuşatan sorunlar arasında, âdeta diğer sorunların da temeli konumunda olan, bir diğer söyleyişle doğrudan doğruya diğer sorunları doğuran ya da bu sorunların daha şiddetle yaşanmasına neden olacak etkilerde bulunan bir özelliğe sahiptir. Yukarıda anlatılmaya çalışılan gerçekler çerçevesinde; daha huzurlu, daha mutlu, daha güvenli, daha uygar, daha üretken, yarınlarından daha emin bir Türkiye için; engelli insanlarımızın yaşadıkları sosyal ve psikolojik sorunların neden-sonuç denkleminde tespiti ve bu sorunların çözümü amacıyla Meclis Araştırma Komisyonu kurulmasını arz ederiz. [[Mersin]] [[Aydın]] [[Muğla]] [[Elâzığ]] [[Kütahya]] [[Mersin]] [[Adana]] [[Antalya]] [[Konya]] [[Afyonkarahisar]] [[Erzurum]] [[İstanbul]] [[Kahramanmaraş]] [[İstanbul]] [[Manisa]] [[İstanbul]] [[Denizli]] [[Kastamonu]] [[Isparta]] [[Adana]] Öğretmen atamalarında ortaya çıkan haksız ve usulsüzlüklerin araştırılarak, alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasa’nın 98. ve TBMM İç Tüzüğünün 104 ve 105. maddesi uyarınca araştırma açılmasını saygılarımla arz ve talep ederiz. Bir ülkenin kalkınması ve çağdaş ülkeler seviyesine yükselmesi ancak çok iyi yetişmiş insan gücü ile gerçekleştirilebilir. İyi yetişmiş insan gücü bakımından eğitim-öğretimin önemi her geçen gün artmaktadır. Dünden bugüne tüm mesleklerin temelinde öğretmenlik vardır. Öğretmenlerimiz, ülkemizde sayısız meslek mensuplarını yetiştirmenin ve ülke kalkınmasına destek sağlamanın yanı sıra çağdaşlaşma yolunda da büyük hizmetler sunmaktadır. Geçim sıkıntısı öğretmenlerimizi ek iş yapmaya zorlamıştır. Yapılan araştırmalar, öğretmenlerimizin yüzde 72'sinin ek iş yaptığını ortaya koymaktadır. Ülkemizde öğretmen açıkları kapatılamamış ve derslik sayısındaki yetersizlik bir türlü giderilememiştir. Okulların ödenek ve personel ihtiyacı artmış, çoğu okul velilerden toplanan paralarla ihtiyaçlarını karşılar hale gelmiştir. 30-40 kişilik sınıflarda ders güçleşmiştir. Kalabalık sınıf mevcutları ve yetersiz öğretmen maaşları gibi sorunlar, gençlerimize yeni ufuklar açılmasını etkilemiştir. Bütün bu olumsuzluklara rağmen gönlü ulus ve insan sevgisiyle dolu olan öğretmenlerimiz, ülkemizin her köşesinde zor şartlarda görevlerini en iyi şekilde yerine getirme konusunda büyük çaba harcamaktadır. Bir tarafta Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, konuşmalarında öğretmen atamaları, terfi ve tayinlerde adam kayırma uygulamasına son verildiğini belirtirken, diğer tarafta Milli Eğitim Bakanlarımız "Benden torpil istemeyin. Sistem Elektronik çalışıyor. Her türlü iş ve idari işlemleri kamuoyu ile paylaşılarak, bilgilendirmeye açık, net ve şeffaf bir yöntem anlayışı içerisinde sergiliyoruz. Dış müdahale yok. Atama ve yer değiştirme süreçlerinde dış müdahale olmadan, ilk atamalarda Kamu Personeli Seçme Sınavı (KPSS) puanı, açıktan atamalarda hizmet süresi ve yer değiştirmelerde de hizmet puanları esas alınarak atama ve yer değiştirmeler gerçekleştirilmektedir" şeklinde açıklama yapmaktadır. Bakanlıkta yapılan ve basına da intikal eden son öğretmen ataması, Milli Eğitim Bakanlığında atamaların Sayın Başbakan ve Sayın Bakanının sözlerinin tam tersi bir şekilde gerçekleştirildiğini göstermektedir. 2007 yılında yapılan Kamu Personeli Seçme Sınavı'nda (KPSS) 57,172 puan alan Beytullah Yağız, Milli Eğitim Bakanlığının, taban puanı "90" olarak belirlediği Aralık-2007 döneminde, "sözleşmeli matematik öğretmeni" olarak Van'ın Saray İlçesi'nde Ahmet Nacar Lisesine atanmıştır. Bu atama, elektronik ortamda KPSS puanına göre yapılan öğretmen atamalarına olan güveni tamamen sarsmıştır. Milli Eğitim Bakanlığındaki haksız ve usulsüz öğretmen atamaları bir yandan atama sistemine olan güveni sarsarken diğer yandan da gönlü insan ve vatan sevgisi ile dolu olarak görev bekleyen öğretmenlerimizi üzmüştür. Bu atama, "Bakanlıkta torpilli atama yapılıyor" söylentilerinin artmasına neden olmuştur. Ayrıca bakanlık tarafından yapılan iller arası atamalarda da birtakım haksız ve usulsüzlüklere gidildiği belirtilmektedir. Elektronik ortamda bazı illerde ihtiyaç duyulmasına rağmen branş öğretmeni için kadro açılmıyor. Dolayısıyla, bu iller ilgili branş öğretmenlerine kapalı bir il konumunda görünüyor. Buralara tayin için müracaat alınmıyor. Ancak tayinlerden sonra bir bakıyorsunuz, elektronik ortamda kapalı görünen bu ilimize el altından branş öğretmeni ataması yapılıyor. Bu nedenle, KPSS puanı "90" olan atama bekleyen öğretmen adaylarının yerine, KPSS puanı "57,172" olan Beytullah Yağız'ın hangi gerekçeyle Van'ın Saray ilçesinde Ahmet Nacar Lisesine matematik öğretmeni olarak göreve başlatıldığının, buna benzer başka hangi illere kaç atama yapıldığının ve elektronik ortamda branş öğretmeni kadrosu açılmayan illere tayin sonrası nasıl ve ne şekilde atama yapıldığının araştırılması konuda Yüce Meclisimize büyük görevler düşmektedir. Yüce Meclisimizin bu görevi yerine getirmesi için Anayasa'nın 98. ve TBMM İç Tüzüğünün 104 ve 105. maddesi uyarınca bir Meclis Araştırma Komisyonu kurulması gerekmektedir. [[Mersin]] [[Aydın]] [[Muğla]] [[Kütahya]] [[Elâzığ]] [[Mersin]] [[Adana]] [[Antalya]] [[Erzurum]] [[Afyonkarahisar]] [[Konya]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Manisa]] [[İstanbul]] [[Kahramanmaraş]] [[Kastamonu]] [[Denizli]] [[Isparta]] [[Adana]] Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler, sırası geldiğinde yapılacaktır. Sayın Vural, bir söz talebiniz var. Buyurun.
Sayın Başkan, öncelikle Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına size geçmiş olsun dileklerimizi iletmek istiyoruz, çalışmalarınızda başarılar diliyoruz efendim.
Teşekkür ediyorum Sayın Vural. Buyurun Sayın Şandır.
Çok teşekkür ederim. Sayın Başkanım, biz de Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak merhum, rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu’nun ölümü dolayısıyla, 3’üncü yılı dolayısıyla Muhsin Yazıcıoğlu’na Yüce Allah’tan rahmetler diliyoruz, yakınlarına başsağlığı diliyoruz. Gerçekten şüpheli bir ölüm, “suikast” denilebilir ama şüpheli bir ölüm. Bir an önce gerçeklerinin ortaya çıkartılmasını da bekliyoruz. Türkiye Cumhuriyeti devleti Hükûmeti bu noktada bir dirayet ortaya koymalı ve bu değerli insanın ölümünün altındaki sır perdesi aralanmalı diyoruz. Teşekkür ederim söz verdiğiniz için.
Teşekkür ediyorum. Sayın Canikli, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biz de AK PARTİ Grubu olarak vefatının 3’üncü yılında merhum Muhsin Yazıcıoğlu’nu rahmetle anıyoruz ve tekrar, ailesine, bu vesileyle başsağlığı dileklerimizi iletiyoruz, mekânı cennet olsun. Bu arada, Sayın Başkanım size de geçmiş olsun dileklerimizi AK PARTİ Grubu olarak iletiyoruz, çalışmalarınızda başarılar diliyoruz. Teşekkür ederim Sayın Başkan.
Teşekkür ederim Sayın Canikli. İki adet gensoru önergesi vardır, önergeler bastırılıp daha önce sayın üyelere dağıtılmıştır. Bu önergelerden (11/8) esas numaralı gensoru önergesinin dağıtılan nüshasında Başkanlığa geliş tarihi sehven 21/3/2012 olarak yazılmıştır. Bu gensoru önergesinin Başkanlığa geliş tarihi gelen kâğıtlar listesinde olduğu gibi 20/03/2012 tarihi olacaktır. Şimdi önergeleri ayrı ayrı okutuyorum…
Sayın Başkan, bu sehven konusunda kısa bir söz istiyorum. Usul tartışması açmaya gerek yok, kısa bir söz istiyorum.
Sayın İnce, sisteme girer misiniz, oradan söylediklerinizi dinleyelim.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biz, Sayın Suat Kılıç hakkında gensoruyu 20 Mart 2012’de akşam saat 19.50’de zimmet karşılığı TBMM Başkanlığına teslim ettik. Yani 21’i değil, 20 Mart akşam 19.50’de. Şimdi, TBMM Başkanlığının basıp dağıttığı (11/8) esas numaralı Suat Kılıç hakkındaki gensoru metninde gensorunun Başkanlığa geliş tarihi 21 Mart 2012 olarak yazılıyor.
Ben de aynı şeyleri söyledim Sayın İnce.
Sayın Başkanım, böyle bir şey olamaz. Yani bu ne hakla… “Sehven…” Ne demek sehven? Yani sehven cinayet mi işleniyor? Yani burası bakkal dükkânı değil, burası Türkiye Büyük Millet Meclisi. Meclis Başkanlığı gereğini yapmak zorundadır. Biz hangi tarihte vermişsek o tarihle yapmak zorundadır. Ben orada gariban 2 tane memurun zarar görmesini istemem ama AKP Grubu Meclis Başkanlığını yönetemez. Meclis Başkanlığı irade kullanamıyor yani parmağında oynatılıyor, çok açık bu. 20 Mart akşamı 19.50’de bunu biz zimmet karşılığı teslim etmişsek… Yani “Biz çalışma takvimini ayarlayacağız.” diyecek AKP Grubu, Meclis Başkanlığını parmağında oynatacak. Evrak memurluğunun bile ötesine geçiyor Meclis Başkanlığı.
Sayın İnce, teşekkür ederim, sözleriniz tutanaklara geçti.
Lütfen, bu konuda Sayın Çiçek gelip buraya açıklama yapmalıdır. Bu doğru bir uygulama değildir.
Sözleriniz tutanaklara geçti.
Sayın Başkan, üç gün içinde dağıtmak zorundasınız. Nasıl geriye atıyorsunuz?
Bir yanlışlık yapılmış, zaten ben de o yanlışlığın yanlış olduğunu söyledim. Bundan sonra yapılmayacaktır.
Ne yanlış oluyor ya? Anayasa’ya göre üç gün içinde dağıtmak zorundasınız. Siz oradan kaçınmak için yapıyorsunuz.
Sayın Buldan, buyurun.
Sayın Başkan, bir laf söylüyorum, Anayasa’yı ihlal etmişsiniz.
Lütfen…
Anayasa diyor ki: “Gensoru üç gün içinde bastırılıp dağıtılır.” Niye dağıtmadınız?
Sayın Genç, ben Sayın Buldan’a söz verdim, Sayın Buldan’ı bir dinleyelim önce. Buyurun Sayın Buldan.
Niye dağıtmadınız? Cevap istiyorum senden yahu!
Sayın Genç, lütfen oturur musunuz.
Diyorum ki: “Üç gün içinde dağıtılmamış.” Bastırıp dağıtacaktınız, niye üç gün içinde dağıtmadınız?
Bir yanlışlık yapılmış, burada belirtildi.
Hayır, ne yanlışlığı?
Sayın Buldan, buyurun lütfen.
Başkansın sen!
Sayın Genç, hitap tarzınıza bakar mısınız lütfen. Tutanakları getirteyim, hitap tarzınıza bir bakın.
Efendim?
Hitap tarzınıza bir bakın lütfen, tutanakları isteyin.
Ama siz eğer milletvekili olarak bizim söylediklerimizi nazara almıyorsanız…
Buyurun Sayın Buldan.
Sayın Başkan, ben de geçirdiğiniz rahatsızlık nedeniyle grubum adına size geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum ve aramıza tekrar hoş geldiniz diyorum.
Teşekkür ediyorum Sayın Buldan.
Şimdi, bak Sayın Başkan…
Sayın Canikli, buyurun. Lütfen Sayın Genç…
Eğer hitabı doğru yapmamı istiyorsan…
Sayın Genç, oturur musunuz lütfen.
Ben niye oturayım?
Sizinle ilgili herhangi bir şey söz konusu değil.
Hayır, niye oturayım? Bakın, yanlış yapıyorsunuz, Anayasa’yı ihlal ediyorsunuz. Hesabınıza geldiği zaman tarih atıp Anayasa’daki üç günlük bastırma süresini erteliyorsunuz.
Sayın Genç, Sayın İnce’ye izah ettim; Sayın İnce konuyu anlattı.
Bu nasıl Meclis Başkanlığı yahu? Nasıl Meclis Başkanlığı?
Yanlışlık olduğunu burada belirttim, bundan sonra da olmayacağını söyledim.
Hayır, o mazeret kabul edilemez.
Ne yapılması gerekir bu saatten sonra?
O mazeret de tamamen AKP’ye uygun yaptığınız işlemdir.
Teşekkür ederim. Sayın Canikli, buyurun.
Sayın Başkanım, teşekkür ederim. Bahsedilen olayla ilgili olarak AK PARTİ Grubunun herhangi bir müdahalesi, ilişkisi ve bilgisi söz konusu değildir. Meclis Başkanlığını biz yönetmiyoruz Sayın Başkanım, bunun düzeltilmesi gerekir. Meclis Başkanlığı, kendi kuralları çerçevesinde, kendi iradesiyle yönetilmektedir. Dolayısıyla, parti grubumuza yönelik olarak böyle bir ithamı kabul etmiyoruz ve reddediyoruz. Teşekkür ederim Sayın Başkanım.
Teşekkür ediyorum.
Meclis Başkanı gelip buraya açıklama yapsın Sayın Başkan. Sayın Çiçek gelip bu Meclise açıklama yapmalıdır.
Sayın İnce, Genel Evrakta görev yapan nöbetçi personelin o akşam sisteme giriş yapamaması sonucu söz konusu hata olmuş. Bir hata söz konusu; doğru, kabul ediyoruz.
Yani bir gariban memuru bulduk sonuçta.
Ancak gelen kağıtlarda geliş tarihi…
Bizim derdimiz memur değil.
Sayın Başkanım, üç gün içerisinde dağıtılmış mı acaba?
Dağıtım olarak yer almamıştır. Gensoru önergesinin ayrıca işlem süreci ile ilgili anayasal sürelerde de herhangi bir sorun bulunmamaktadır. Şimdi, iki adet…
Sayın Başkanım, siz vicdanen buna inanıyor musunuz? Sizin vicdanınız rahatsa bir şey demeyeceğim. Sizin vicdanınız rahat mı?
Sayın İnce, biliyorsunuz ben göreve yeni başladım ve bu açıklamayı yapmak zorunda kaldım, yanlışlık yapıldığı için. Teşekkür ederim. Buyurun. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Altındağ Belediyesinin uygulamalarından siyasi konumunu kullanarak rant elde ederken aracı olarak kullandığı kamu görevlilerini Bakanlık görevi sırasında da himaye eden ve önemli görevlere taşıyan, böylece görevini kötüye kullanan Gençlik ve Spor Bakanı Suat Kılıç hakkında, Anayasanın 98 ve 99 uncu, İçtüzüğün 106 ncı maddeleri uyarınca gensoru açılmasını arz ve talep ederiz. Altındağ Belediyesi, "Eski Ankara" olarak anılan Hamamönü mevkiinde 'Talatpaşa Bulvarı Karacabey Hamamı ve Yakın Çevresi Sağlıklaştırma Çalışması' projesi kapsamında 2007 yılından itibaren bir çalışmayı yürütmektedir. Eski evlerle dolu olan bölgede restorasyon kapsamına gireceğini bilmeden evlerini satan birçok yurttaşın yok pahasına evlerini ve işyerlerini satışa çıkartması, bölgede sistemli bir şekilde tapu devirlerinin artması, proje ilerledikçe el değiştirilen gayrimenkullerin değerinin fahiş bir şekilde yükselmesiyle, satanlar açısından ciddi mağduriyetler yaşanmış ve alanlar açısından haksız kazanç elde edilmesine yol açmıştır. Anılan bölgede siyasi kimliği bilinen kişilerin de çeşitli yollarla gayrimenkul edindiği ortaya çıkmıştır. Suat Kılıç'ın da restorasyon kapsamına giren bölgeden eski eser niteliğindeki iki parça taşınmazı satın aldığı öğrenilmiştir. Konu Başbakana verilen soru önergesi ile siyasi iktidar yetkililerinin bilgisine sunulmuş, ancak herhangi bir yanıt verilmeyerek Suat Kılıç'ın yaptıkları kamuoyundan saklanmıştır. Suat Kılıç'ın 29.04.2009 tarihinde, her iki taşınmazın satışı için toplam 25.500 TL ödediği; Bakan adına tapuda alışı vekaleten gerçekleştiren kişinin Altındağ Belediyesi Tarihi Alanları Koruma Şube Şefi Alpaslan Ekinci, satışı gerçekleştiren kişinin ise Bakan'ın nikah şahitliğini yaptığı ve Bakanlık bünyesinde danışmanlık ve Bakan'ın atamasıyla Türkiye Dijital Oyunları Federasyonu Yönetim Kurulu üyesi olan Erbil Yiğitbaş olduğu ortaya çıkmıştır. Erbil Yiğitbaş'ın da anılan gayrimenkulleri çok kısa bir süre önce satın alması işlemlerdeki muvazaayı net bir şekilde gözler önüne sermektedir. Evlerin ucuza satın alınması ve hemen arkasından Belediyece restore edilerek muazzam bir bedel artışı sağlanması, siyasi nüfuz kullanılarak haksız kazanç elde edilmesi, hangi evin restore edileceğini bilen projeden sorumlu bir belediye bürokratının bu alış verişe aracı olması siyasetçiye ve devlete olan güveni büyük ölçüde zedelemiş, siyasetçi, bürokrat ekseninde kurulan işbirliğinin ne denli büyük boyutlara ulaştığını gözler önüne sermiştir. Suat Kılıç'ın günlerdir sessizliğini koruması ve mal ediniminin basit, sıradan bir hakkın kullanılması yolunda avukatı ve Altındağ Belediye Başkanı Veysel Tiryaki tarafından yapılan açıklamaların arkasına saklanması siyasi nüfuz kullanmaktan ve fırsatçılıktan pişman olmadığı izlenimlerini güçlendirmektedir. Siyasetçilerin ve kamu görevlilerinin her kademede iş ve çıkar ilişkilerinden uzak kalması temiz toplum ve temiz siyasetin ön koşuludur. Siyasetçi, toplumdan ve kamudan herhangi bir pay alma arayışı içerisinde olamaz. Siyasetçi topluma bir şeyler kazandırma arayışı içerisinde olan kişidir. Siyasetçilerin çıkar ilişkilerine girmesi, siyaset kurumuna ve siyasetçiye olan güveni yok edeceği gibi, demokrasiyi çürütür ve toplumu da yozlaştırır. İktidardaki siyasal partinin gücünü ve yetkisini kullanarak kamu bürokrasisi ile ilişkiler kurup, bunu kişisel menfaat ve ranta dönüştürmesi kabul edilebilecek bir tablo değildir. Bakan Suat Kılıç'ın siyasi etik ve davranışa sığmayan bir yolla restorasyon yapılan bir bölgede, değeri artacağı kesin olan taşınmazları, ucuza, danışıklı yollarla edinmesi siyasi nüfuzunu kullandığını göstermektedir. Bu nedenle Gençlik ve Spor Bakanı Suat Kılıç hakkında Anayasanın 98'inci, 99'uncu ve TBMM İçtüzüğünün 106'ncı maddeleri uyarınca gensoru açılması uygun olacaktır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına AKP iktidarlarıyla birlikte, yolsuzlukların hem nicelik ve hem de nitelik olarak yaygın hale geldiği görülmektedir. Halkımızın yardım ve dayanışma duyguları istismar edilerek toplanan yardımlarla ilgili idari ve adli soruşturmalar, Hükümet eliyle akamete uğratılmaktadır. Devlet yetkisi organize bir şekilde kötüye kullanılarak, yolsuzlukların soruşturulması engellenmektedir. Deniz Feneri Derneğiyle ilgili soruşturma sürecinde ise, hukuk ve adalet adına daha da vahim gelişmeler yaşanmaktadır. Deniz Feneri soruşturmasıyla ilgili olarak (idari ve adli); Hükümetin ve Başbakanın, adli ve siyasi sorumluluklarının tartışılması, sorgulanması ve gerekli prosedürün işletilmesi konusundaki çalışmalarımızı şimdiki hal saklı tutarak; bu süreçte, özel bir rol ve görev üstlenen günümüzün Başbakan Yardımcısı Beşir Atalay'ın durumunu, yasama denetimi sorumluluğu kapsamında değerlendirmek üzere, işbu gensoru hazırlanmıştır; Deniz Feneri Derneği soruşturmasının başlangıcında, soruşturmalara doğrudan müdahale etmeyen, dolaylı yol ve yöntemlerle engellemeler yapmak suretiyle müdahale yöntemini tercih eden Hükümet, Başbakan Yardımcısı Beşir Atalay ve Adalet Bakanı Sadullah Ergin, soruşturmanın ilerleyen bölümlerinde panik halde ve doğrudan soruşturmaya müdahale etmeye başlamışlardır. Hükümet ve adı geçen Bakanlar buna neden ihtiyaç duymuştur? Neden hukuku ayaklar altına almak pahasına bu yola başvurmuşlardır? Hükümetin ya da Başbakan adına bir görev üstlendiği olayların gelişiminden anlaşılan Bakanların, endişe duyduğu kirli ilişkiler ağı mı söz konusudur? Ortaya çıkan bulgular ve gelişmeler, Deniz Feneri yolsuzluğunun ta başlangıç aşamalarından itibaren, AKP yönetim kadrolarının, yolsuzluk ilişkileriyle bağlantıları olduğunu göstermektedir. En azından bulgular bu yöndedir. Peki, böyle bir tablo karşısında Beşir Atalay ne yapmıştır? Sorumluluğu altındaki kamu birimlerini ne şekilde yönlendirmiştir? Sorumluluğu altındaki kamu birimlerinin hazırlamış olduktan inceleme ve denetim raporlarının gereğini neden yapmamıştır? Beşir Atalay'ın hem İçişleri ve hem de Başbakan Yardımcısı olarak görevini kötüye kullandığına dair suçüstü boyutlarında somut deliller söz konusudur. Tahkik ve yargılama gerektiren ciddi ve somut bulguların gereğini Beşir Atalay neden yapmamıştır? Beşir Atalay görev ve sorumluluğunun gereğini yapmadığı gibi, şüpheliler ile ilgili arama kararlarını sızdırdığına dair somut bulgular söz konusudur. Bu yöndeki bulguların bir bölümü aşağıda dile getirilmiştir; Beşir Atalay, Zahid Akman, Zekeriya Karaman ve Yimpaş'ta Yönetim Kurulu Üyeliği yapan isimlerden oluşan Nehir Medya'nın Yönetim Kurulu Üyeleri arasında gözüken Veli Korkmaz ile Beşir Atalay arasındaki ilişkinin hiç kopmadığı, daha da yoğunlaştığı gelişmelerden ortaya çıkmıştır. Özel Koruma Amiri Ali Karabağ ile Kırıkkale Belediye Başkanı arasındaki ve sonrasındaki telefon görüşme trafiği ve ortaya çıkan diğer bulgular; Mehmet Gürhan'ın el yazması notları, İstanbul Merkezinde bulunan gayri resmi muhasebe kayıtları, İsmail Karahan'ın itirafları, Şahin Küsmüş'ün ifadeleri tüm dosya kapsamıyla birlikte değerlendirildiğinde; ismi açıklanmayan-açıklanmak istenilmeyen bir kişinin inisiyatifinde ve başta İçişleri Bakanı olmak üzere Hükümetin himayesi ve nüfuzuyla; ciddiyet ve aşama kazanmış olan soruşturmanın akamete uğratılmak istenildiği görülmektedir. Soruşturma sürecinde, itirafta bulunan ve bir yerlere mesaj vermek istediği anlaşılan Şüphelilerin can güvenlikleri konusunda ciddi endişelerimizin bulunduğunu yeri gelmişken ifade ediyoruz. Safahatı açıklanan bu süreçte, Beşir Atalay'ın doğrudan müdahil olduğu, çıkar yapılanmasını himaye ettiği, görevini kötüye kullandığı, soruşturmaya ve delillere müdahale ettiği, sorumluluğu altında görev yapan Dernekler Dairesi raporlarını sümenaltı ettiği, arama kararlarını Şüphelilere sızdırdığı, hazırlanan raporların idari ve adli gereğini yapmadığı; tüm bu usulsüzlük ve suistimallerin 58, 59, 60 ve 61. Hükümetler dönemindeki Bakanlık görevleri esnasında zincirleme devam ettiği açıklık kazanmış olmakla; Başbakan Yardımcısı Beşir Atalay hakkında Anayasanın 99 ve TBMM İçtüzüğünün 106. Maddeleri uyarınca Gensoru açılmasını arz ve teklif ederiz. Bilgilerinize sunulmuştur. Gensoruların görüşme gününü de kapsayan Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisi, diğer grup önerileriyle birlikte biraz sonra işleme alınacaktır. Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: 27.03.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu'nun 27.03.2012 Salı günü (Bugün) yaptığı toplantısında, siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından Grubumuzun aşağıdaki önerisini, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince Genel Kurul'un onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. 23 Mart 2012 tarihinde, Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan ve arkadaşları tarafından verilen (778 sıra nolu), 2012 “Newroz”unda güvenlik güçlerinin orantısız güç kullanmasının araştırılması amacıyla, Türkiye Büyük Millet Meclisine verilmiş olan Meclis Araştırma önergesinin, Genel Kurul'un bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 27.03.2012 Salı günlü birleşiminde sunuşlarda okunması ve görüşmelerin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Öneri lehinde söz isteyen Altan Tan, Diyarbakır Milletvekili. Buyurun Sayın Tan.
18 Mart ile 21 Mart tarihleri arasında toplam dört günlük bir sürede -arkadaşlar, tabirimi hoş görün- bölgede bir savaş yaşandı. Bundan ne kadar haberiniz var, ne kadar gerçekler size yansıtıldı, bilmiyorum ama takip ettiğim medya -gerek yazılı gerek görsel- maalesef, maalesef, maalesef Türkiye Cumhuriyeti tarihinde defalarca yapıldığı gibi, en sonunda 28 Şubat sürecinde yapıldığı gibi bütün bu gerçekleri ters yüz ederek aktardı ve görmeniz gereken gerçekleri, fotoğrafları, konuşmaları, suretleri sizlere iletmedi. Diyarbakır, İstanbul, Cizre, Urfa, Siverek, Suruç, Batman, Van sokaklarında keşke hepiniz olsaydınız. Türkiye’nin en önemli sorunu bugün için Kürt sorunu hangi aşamaya geldi keşke gözlerinizle görseydiniz ve size anlatılan yalanların ne kadar sahte, ne kadar içi boş, ne kadar sanal olduğunu kendi gözlerinizle görseydiniz ve biz burada polemiğe, tartışmaya, kavgaya, hakarete, hiçbir şeye varmadan doğru düzgün bu konuları konuşabilseydik. Sevgili arkadaşlar, ne oldu, size kısaca özetleyeyim. 2009 senesinde KCK operasyonları başladı, “güvenlik konsepti” denilen konsept devreye girdi ve Hükûmeti kim, nasıl ikna ettiyse, hangi “akıl” –tırnak içinde, buna akıl demek de mümkün değil- devreye girdiyse şunu söyledi: “Bu iş artık müzakereyle, diyalogla, konuşmayla, demokrasiyle olmaz.” Peki nasıl olur? “Dağdakileri öldüreceğiz, şehirdekileri tutuklayacağız, BDP’ye yakından uzaktan selam veren ne kadar kimse varsa bunları KCK’yle, PKK’yle, DTK’yla, BDP’yle ilintileyeceğiz ve bunları bir şekilde cezaevine koyacağız.” Peki, ne çıkacak bundan? “Biz Kürt siyasal muhalefetini sindireceğiz, BDP’ye olan halk desteğini koparacağız, halkla BDP arasına bir kanal, bir set çekeceğiz ve ondan sonra da bu sindirme ve bastırma operasyonunu yaptıktan sonra kendi istediğimizi devreye sokacağız.” Peki Temel’in sorduğu gibi sorayım size: “Ne oldi?” Ne oldi, biliyor musunuz? Bu proje iflas etti, dikişler attı, patladı, yerlere serildi; kelimelerin tamamı gerçeği ifade etmiyor, tamamı. Diyarbakır’da her sokağın başına bir panzer konuldu, her sokağın. Havadan gaz kullanıldı, ilk olarak; Suriye’de henüz kullanılmadı, Tahrir Meydanı’nda kullanılmadı. Buna rağmen -ben bu kadar önemli şeyler söylüyorum, Sayın Bekir Bozdağ da konuşuyor, konuşsun, bir şey olmaz- sevgili arkadaşlar, yüz binlerce insan meydanlara toplandı, yüz binlerce insan. Emniyet nasıl rapor etti size? “10 bin kişi…” Bir başkası dedi ki: “10 bin yazma ayıp olur, 25 bin kişi.” Yüz binlerce insan… Lütfen, özellikle AKP milletvekilleri içerisinde ciddi tanıdıklarım, insaf ve vicdan sahibi arkadaşlarım var, bu görüntüleri Millî İstihbarattan isteyin, bakın neler oldu. Bir halk ayağa kalktı. Peki, Vali ne yaptı, Vali? Sevgili arkadaşlar, Japonya’da olsaydı, yanlış görev verilen bir yetkili buna itiraz ederdi, derdi ki: “Ben buranın sorumlusuyum, verdiğiniz bu emir yanlış, halk sindirilemez, bastırılamaz.” Peki, buna rağmen bu görevi kabul edip de o halkı -tırnak içinde- bastıramazsa ne yapardı? Onurlu bir Japon, harakiri yapardı. Peki, Diyarbakır Valisi bu saatten sonra, bütün bir Diyarbakır ona rest çekmişken nasıl yürüyecek Diyarbakır sokaklarında; kimin yüzüne nasıl bakacak? İçişleri Bakanı nasıl bakacak? Sevgili arkadaşlar, tekrar tekrar söylüyorum: Bana cevap vermeden önce, keşke keşke keşke siz de gelip o sahneleri görseydiniz.
Biz gördük yıllardır…
Kim söylüyor onu “Biz yıllardır gördük.” diye? Nerenin milletvekili?
Ben söylüyorum.
Ben seni hayatımda görmedim daha, hayatımda görmedim.
Sayın milletvekilleri, lütfen…
İşte sizin gibiler bu ülkeyi kendi elleriyle bölmeye götürüyorlar, bölmeye götürüyorlar.
Sayın Tan, lütfen Genel Kurula hitap edin.
Milyonlarca insan sokaklara dökülüyor, milyonlarca insan. Bakın, diyorum, alın kameraları bakın, kafanızı biraz sallayın. Fakat, bugün, yine -BDP’li değil bu dediğim arkadaş, aklı başında bir arkadaş- Türkiye’deki thinktank kuruluşlarında doçent bir arkadaş dedi ki: “Korkmayın, Türkiye’deki derin akıl -eğer bu devlette bir devlet geleneği varsa- bu yanlış politikalar eliyle Türkiye’yi böldürmez, bu yanlış politikaları yapanlar gider, yapabilenler gelir.” Ben de aynı kanaatteyim. Sevgili arkadaşlar, bugün Batman’da da bir olay oldu ve bunun üstü örtüldü, maalesef. Samsun’da aynı olay oldu suçlu kimse yakalandı, hâkim karşısına çıktı. Bir haftadır Batman Valisi mugalata yapıyor, “Elinizde kaset varsa getirin.” diyor. Kendi elindeki bütün kasetler oraya kadar; çekimler duruyor olay anı yok, olay anı yok arkadaşlar. Sayın Ahmet Türk çıktı, şunu söyledi, dedi ki: “Eğer bu polis görev olarak beni dövdüyse polis de çıksın, vali de çıksın, devlet de çıksın, desin ki: “Ben, bu görevi buna verdim, bu da dövdü.” Vali kendi inisiyatifiyle bunu yaptıysa, polis kendi inisiyatifiyle bunu yaptıysa, devlet de bunun üzerini örtüyorsa, benim çağrıma karşılık siyaset ve hukuk da sessiz kalıyorsa, bu işe yardım ve yataklıkta bulunuyorsa vali benim şahsi muhatabımdır. Sevgili arkadaşlar, aynı vali 2004 senesinde Midyat Kaymakamıydı, aynı uygulamaları Midyat’ta da yaptı, buradan tekrar sesleniyoruz -nasıl anlaşılırsa anlaşılsın- devlet bu olayı çıkarmak zorunda, cinler yapmadı bunu. Bunu ortaya çıkarmıyorsa, kendi inisiyatifiyle bir yanlışlık yapıyorsa, vali de bu oyunun içerisindeyse, o zaman, şahsi hukuk devreye girecek, vali kendine dikkat etsin.
Sayın Tan, lütfen, konuşurken siyasetçileri muhatap alınız burada olmayan bürokratları değil.
Efendim, bürokrata emir veren siyasetçi çıksın, cevap versin.
Sonra, tehditvari de konuşamazsınız, lütfen… Tehditvari de konuşamazsınız!
Siyasetçi çıksın, desin ki: “Vali de görevinin dışına çıkmıştır, polis de görevinin dışına çıkmıştır. İşte sanık, buyurun mahkeme.” Çıksın bunu söylesin siyasetçi, çıksın bunu gayet açık söylesin.
Siyasetçi perde arkasındadır, görünmez, emir verir. “Bürokrat” diye diye şey yapıyorsunuz.
Sevgili arkadaşlar, olay bu noktalara gelmiştir, maalesef. İster bunun vahametine inanın, ister inanmayın, siz bilirsiniz. Yani bizden anlatması, en sakin bir şekilde anlatması. Bu sorunun çözümü için alelacele, işte o gün Sayın Başbakan Millî İstihbarat Müsteşarıyla, daha biz Diyarbakır meydanındayken toplantı yaptı. Sanırım gerçekler kendisine iletildi, beyanat verildi. Muhatap… “Biz kesinlikle İmralı’yla, Kandil’le muhatap olmayacağız, terör örgütünün uzantısı olan siyasilerle de müzakerelerde bulunabiliriz.” Bakın, bu dil bile yaralayıcı ve hakaret edici bir dil, barışın dili değil. İstediğiniz dili kullanın, serbestsiniz, açık ve net olarak söylüyoruz. İmralı, Kandil, PKK, KCK, DTK, BDP, HAK-PAR, KADEP, Kemal Burkay, kime giderseniz gidin, sorunu çözmek istiyor musunuz, istemiyor musunuz? Çözmek istiyorsanız, Kürtlerin ana dille eğitim talebi var, yerinden yönetim talebi var, kamusal alanda Kürtçenin kullanılması talebi var. İsterseniz bunu Diyarbakır meydanındaki insanlarla çözün. Çözmek istemiyorsanız deniz bitti. Saygılar sunarım.
Önerinin aleyhinde söz isteyen Oğuz Kağan Köksal, Kırıkkale milletvekili.
Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; Barış ve Demokrasi Partisinin verdiği önerinin aleyhinde söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle hepinizi saygıyla selamlıyorum. Önerinin konusuna geçmeden önce, az önce Hatibin yaptığı bir konuşmayla ilgili sözlerime başlamak istiyorum. Türkiye Cumhuriyeti devleti çok büyük bir devlettir, valisini de korur, polisini de korur. Kimsenin devletin valisini tehdit etmek, hele hele bu Meclis kürsüsünde tehdit etmek haddi de değildir, yapamaz da. Bunu burada ifade etmek istiyorum.
Sayın Tan, lütfen oturur musunuz.
Siz biliyor musunuz…
Lütfen oturur musunuz yerinize.
Nursel Hanım…
Bir dakika Sayın Başkan… Bu devletin polisi beni Mardin’de…
Lütfen oturur musunuz yerinize…
Varsa bir şey, kürsüde gelir söylersiniz.
Polis bizi tehdit edebilir yani değil mi?
Geçiniz…
Sen ne biçim konuşuyorsun? Altı dönem milletvekilliği yapmış Ahmet Türk dayak yiyor!
Sayın milletvekilleri, birleşime beş dakika ara veriyorum.