Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 2-8-2017 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΞΔ΄ συνεδριάσεώς του, της Τετάρτης 2 Αυγούστου 2017, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Οργάνωση και λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης, ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις».]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας και άλλες διατάξεις». Συνεχίζουμε, λοιπόν, με τον κατάλογο και καλούμε στο Βήμα τον κ. Μεϊκόπουλο για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Καλημέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Εάν αφήσουμε στην άκρη τις τοξικές τοποθετήσεις, νομίζω ότι με ψυχραιμία και με νηφαλιότητα μπορούμε να ξεχωρίσουμε τρία πεδία, τρία ζητήματα, τα οποία μπορούν να αποτελέσουν και κοινό τόπο για μια σοβαρή κουβέντα μεταξύ Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης. Νομίζω ότι το πρώτο ζήτημα, στο οποίο όλοι συμφωνούμε, είναι ότι λόγω της παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης για έβδομο συνεχόμενο χρόνο, έχουν πολλαπλασιαστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό οι χρήστες των δημόσιων υπηρεσιών υγείας. Το δεύτερο είναι ότι λόγω ανεπαρκούς πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας ο περισσότερος κόσμος είτε στρέφεται μαζικά στο δευτεροβάθμιο επίπεδο, δηλαδή στα νοσοκομεία, είτε στρέφεται προς την ιδιωτική υγεία, που για τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα σημαίνει ένα πρόσθετο οικονομικό βάρος. Το τρίτο ζήτημα, στο οποίο όλοι θα συμφωνήσουμε, είναι το εξής. Κανείς εδώ πέρα μέσα δεν ισχυρίζεται ότι το δημόσιο σύστημα υγείας περνάει αλκυονίδες μέρες. Προφανώς, συνεχίζουν και ισχύουν τα ζητήματα στελέχωσης και συνεχίζει να ισχύει το ουσιαστικό αίτημα της ποιοτικής αναβάθμισης του εθνικού συστήματος υγείας. Το ερώτημα ουσίας, κατά τη γνώμη μου, είναι το εξής: Υπάρχει η πολιτική πρόθεση, η πολιτική βούληση ούτως ώστε να ανατραπούν προς τη θετική κατεύθυνση οι συσχετισμοί στο δημόσιο σύστημα υγείας; Κατά τη γνώμη μου, και υπάρχει, αλλά και πλέον μετά από δύο χρόνια υπάρχουν και μετρήσιμα αποτελέσματα, τόσο στον τομέα της στελέχωσης όσο και στον τομέα της ποιοτικότερης αναβάθμισης των παρεχόμενων υπηρεσιών δημόσιας υγείας. Αυτά νομίζω ότι είναι τρία πεδία, στα οποία μπορούμε να συμφωνήσουμε, αλλά και ένα ερώτημα, η απάντηση στο οποίο έχει ένα πολύ συγκεκριμένο ορατό και μετρήσιμο αποτέλεσμα δυο χρόνια μετά. Τι ίσχυε μέχρι και σήμερα; Το δημόσιο σύστημα υγείας ήταν ένα σύστημα το οποίο κατά βάση ήταν νοσοκομειοκεντρικό και σε μεγάλο βαθμό ιατροκεντρικό. Πού συνέβαλε αυτός ο διττός ρόλος; Συνέβαλε στο να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο λειτουργίας, το οποίο δεν είχε ούτε τεκμηρίωση ούτε έλεγχο των ιατρικών πράξεων. Δημιουργήθηκε ένα πεδίο μέσα στο οποίο ευνοούνταν η προκλητή ζήτηση, η σπατάλη πόρων, η υπερσυνταγογράφηση εργαστηριακών εξετάσεων και φαρμάκων και φυσικά όλα αυτά κατέληγαν σε εκτεταμένα φαινόμενα διαφθοράς. Το αποτέλεσμα προς τον κόσμο ήταν να υπάρχει έλλειψη ποιοτικής δημόσιας φροντίδας υγείας. Εάν θέλουμε να ξεχωρίσουμε δύο ποιοτικά χαρακτηριστικά στη συγκεκριμένη μεταρρύθμιση, αυτά είναι τα εξής. Μετά την καθολική υγειονομική κάλυψη του ανασφάλιστου πληθυσμού της χώρας και με την πρόσφατη ρύθμιση για τη διαγραφή των υπαρχόντων χρεών των ανασφάλιστων λόγω νοσηλείας, η μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας αποτελεί συνέχεια μιας πολιτικής κατεύθυνσης για τον κρίσιμο τομέα υγείας και κατά τη γνώμη μου, ανταποκρίνεται σε μια δύσκολη δημοσιονομική συγκυρία που διανύει η ελληνική κοινωνία. Το δεύτερο χαρακτηριστικό - κάνουμε και μια αναδρομή στο παρελθόν - είναι ότι τριάντα τέσσερα χρόνια πριν δομήθηκε το Δημόσιο Εθνικό Σύστημα Υγείας και τριάντα τέσσερα χρόνια μετά, νομίζω ότι - με τη συγκεκριμένη παρέμβαση - έρχεται η θεσμική ολοκλήρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, μετά τη συρρίκνωση και την απαξίωση των δομών της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας των προηγούμενων ετών. Υπάρχει μια συγκεκριμένη στρέβλωση, η οποία επιχειρείται ιδιαίτερα από τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης. Προσπαθεί να οικοδομηθεί μια ρητορική ότι υπάρχει μια αντιπαράθεση της συγκεκριμένης μεταρρύθμισης με τον ιδιωτικό τομέα. Αυτό δεν ισχύει. Δεν παραλείπεται ο ιδιωτικός τομέας. Αντιθέτως, λειτουργεί επικουρικά. Ο ΕΟΠΥΥ έχει τη δυνατότητα να συνάπτει συμβάσεις εργασίας με γιατρούς ιδιώτες, οι οποίοι θα λειτουργούν ως οικογενειακοί γιατροί με εγγεγραμμένο πληθυσμό ευθύνης, όπου οι δημόσιες δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού. Ένα σημαντικό στοιχείο, επίσης, είναι ότι στο υφιστάμενο δίκτυο των δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας δεν απαξιώνεται, αλλά αξιοποιείται ως δεύτερο επίπεδο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας το ήδη υπάρχον, συμβάλλοντας έτσι με αυτόν τον τρόπο στην συνολική ποιοτική αναβάθμιση του συστήματος δημόσιας υγείας. Όπως είπα στην αρχή, εφόσον μετά από τέσσερα χρόνια μπορέσει να ενσωματωθεί πλήρως το σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στο ΕΣΥ, η στρατηγική στόχευση είναι αφ' ενός η αποσυμφόρηση των νοσοκομείων και αφ' ετέρου η καθολική κάλυψη του πληθυσμού σε προνοσοκομειακό επίπεδο. Πιστεύω ότι απαλείφοντας τις τοξικές σκέψεις, πρόκειται για μια μεταρρύθμιση, η οποία θα βοηθήσει πραγματικά κόσμο που το έχει ανάγκη. Όπως είπα και πριν, όταν ενσωματωθεί πλήρως στο δημόσιο σύστημα, θα αποτελέσει την ολοκλήρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει οποιαδήποτε αντιπαράθεση με τον ιδιωτικό τομέα. Νομίζω ότι θα πρέπει και να το υπερψηφίζουμε, αλλά και να συμβάλουμε όλοι - και η Αξιωματική Αντιπολίτευση και εν γένει τα κόμματα της Αντιπολίτευσης - στην περαιτέρω βελτίωση της συγκεκριμένης μεταρρύθμισης. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Τον λόγο έχει ο Αντιπρόεδρος κ. Κρεμαστινός.
Κυρία Πρόεδρε, θα παρακαλέσω λίγο ανοχή στον χρόνο, επειδή κι εγώ υπήρξα Υπουργός. Θα παρακαλούσα για ίση - κατά κάποιο τρόπο - μεταχείριση με τους πρώην Υπουργούς που μίλησαν. Εκείνο που είπα και στην επιτροπή είναι ότι χρειάζονται πόροι και όχι νόμοι για να λειτουργήσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας και ο θεσμός του οικογενειακού γιατρού. Και είχα πει τότε, απευθυνόμενος προς τους Υπουργούς: «Πού είναι τα δίκτυα των γιατρών της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που είχαν θεσπιστεί με νόμους και οι Υπουργοί λάβροι μιλούσαν εδώ στη Βουλή καταχειροκροτούμενοι, όπως τώρα μιλούν οι σημερινοί Υπουργοί;». Πού είναι αυτά; Πού είναι ο προσωπικός ιατρός; Πού είναι - άλλος νόμος - τα αστικά κέντρα υγείας με τα παρακλάδια τους που θα αναχαίτιζαν την πρόσβαση προς τα νοσοκομεία; Πουθενά. Φοβούμαι ότι και οι ΤΟΜΥ, επειδή ακριβώς έχουν τις ίδιες αδυναμίες με τα άλλα, θα έχουν την ίδια τύχη. Και το λέω αυτό, γιατί εγώ, όπως είπα στην επιτροπή, δεν είχα αγγίξει τον θεσμό του οικογενειακού γιατρού, ενώ είχα αγγίξει όλα τα θέματα όταν ήμουν στο Υπουργείο Υγείας, γιατί ακριβώς ο Έιμπελ Σμιθ που θεωρείται για την εποχή εκείνη ο υπ' αριθμόν ένα οικονομολόγος της Ευρώπης, τότε πρύτανης του London School of Economics, μου είπε: «Εάν δεν εξασφαλίσεις τους πόρους, μην το κάνεις». Και είπα στην επιτροπή, ποιοι είναι οι πόροι, τους οποίους η διαπλοκή, δυστυχώς της υγείας είχε φροντίσει τότε να μπλοκάρει για να μην εξασφαλιστούν. Εν πάση περιπτώσει, δεν προχώρησα το θέμα αυτό χωρίς λεφτά, για να μην έχω την τύχη που είχαν οι επόμενοι Υπουργοί. Διότι οι επόμενοι Υπουργοί είχαν αυτήν την τύχη, που εγώ δεν την είχα, όσον αφορά το θέμα του οικογενειακού γιατρού. Επειδή θα προτείνω - και πρότεινα στην επιτροπή - το υβριδικό σύστημα υγείας, θα ήθελα να υπενθυμίσω, κυρίως για τους νεότερους Βουλευτές και τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ότι όταν ανέλαβα εγώ το Υπουργείο Υγείας ήμουν ο Υπουργός εκείνος που επανέφερε την πλήρη και αποκλειστική απασχόληση των γιατρών. Η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση είχε σταματήσει και οι ιατροί, ένας - ένας, άνοιγαν ιατρεία και έφευγαν από τα νοσοκομεία. Τότε, λοιπόν, βρέθηκα αντιμέτωπος - εάν θέλετε - με όλους τους γιατρούς, που ήθελαν να έχουν και παράλληλα ιατρεία. Αυτό είναι ιστορικά αποδεδειγμένο εκ του νόμου. Επίσης, να υπενθυμίσω ότι βρέθηκα ξανά αντιμέτωπος με την ιατρική ηγεσία, διότι επέμεινα να μπουν οι γιατροί μέσα στα νοσοκομειακά αυτοκίνητα και στα αεροπλάνα. Η απάντηση ήταν ότι μέχρι τότε έμπαιναν μόνο νοσοκόμοι. Και οι συνδικαλιστές οι δικοί μας μου έλεγαν: «Θα μας κάνεις νοσοκόμους;». Και οι γιατροί τελικά μπήκαν και στα αεροπλάνα και στα αυτοκίνητα, οπότε αντιλαμβάνεστε ότι είχα ένα τεράστιο πρόβλημα κι εγώ προσωπικά. Άρα, λοιπόν, ο τελευταίος που θα ήθελε να μην γίνει πλήρης και αποκλειστική απασχόληση θα ήμουν εγώ, ο οποίος επανέφερα ουσιαστικά την εποχή εκείνη. Σημειωτέον, κύριε Υπουργέ, εάν δεν την επανέφερα, επειδή ήμουν δυόμισι χρόνια Υπουργός, αντιλαμβάνεστε ότι όλοι οι γιατροί θα είχαν βγει έξω από τα νοσοκομεία ή - αν θέλετε - οι περισσότεροι. Και απλούστατα, δεν θα υπήρχε σύστημα υγείας σήμερα. Ποιος θα τους ξαναέφερνε, με τι κριτήρια και με τι λεφτά; Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, πώς έχουν τα πράγματα. Είναι δύσκολο. Αν όμως σήμερα ήμουν στο Υπουργείο, δεν θα έφερνα αυτόν τον νόμο. Θα επέμενα στο υβριδικό σύστημα υγείας. Και γιατί θα επέμενα στο υβριδικό σύστημα υγείας; Για να εκμεταλλευτώ την ιδιωτική πρωτοβουλία που σήμερα εκμεταλλεύεται το δημόσιο, γιατί δεν έχω τη δυναμική και τις υπηρεσίες να την τιθασεύσω σήμερα. Η προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας σήμερα είναι αναμφισβήτητη, όπως υπήρχε πάντα βέβαια. Δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Πώς τιθασεύεται; Εκεί είναι το θέμα. Άρα λοιπόν, ένα σύστημα, όχι το γερμανικό, αλλά παραλλαγή του γερμανικού, αφού το μελετήσουμε πρώτα, θα ήταν το ιδανικό σύστημα αυτή τη στιγμή για τη χώρα. Πρέπει να ξεφύγουμε από τις ιδεολογικές εμμονές, κακά τα ψέματα. Διότι όταν ήρθαν εδώ οι εκπρόσωποι της Βουλής της Κίνας, τους ρώτησα: «Άραγε, εάν ήταν ο Μάο τσε Τουνγκ, θα είχατε αυτό το σύστημα σήμερα;». Ξέρετε τι μου είπε ο Αντιπρόεδρος. Μου χαμογέλασε και μου είπε: «Μετά την πλατεία Τιέν Αν Μεν, ή θα είχαμε ό,τι είχε η Σοβιετική Ένωση στην εξέλιξή της ή θα είχαμε το σημερινό μας σύστημα». Επίσης, μου είπε: «Εάν ζούσε ο Μάο Τσε Τουνγκ σήμερα, θα έκανε το σύστημά μας». Αυτά μου είπε ο σημερινός Κινέζος κομμουνιστής. Άρα, λοιπόν, οι εμμονές είναι κακό. Θα σας το αποδείξω πάρα πολύ απλά. Εγώ ως διευθυντής καθηγητής του Νοσοκομείο «Αττικόν», με leasing πήρα ένα μηχάνημα αιμοδυναμικού αξίας 700.000 ευρώ τότε. Σήμερα, είναι δυόμισι χρόνια που το «Αττικόν» δεν έχει μαγνητικό τομογράφο, απ' ό,τι μου είπε ο εκεί καθηγητής χθες. Γιατί δεν έχει; Διότι χάλασε και δεν υπάρχουν λεφτά να αγοραστεί. Και σας ερωτώ: Εάν μπορούσε να τον πάρει, όπως το πήρα εγώ με leasing, γιατί να μην το πάρει; Αφού ούτως ή άλλως, οι εξετάσεις που πληρώνουν για τους αρρώστους στα ιδιωτικά, το ίδιο το νοσοκομείο όταν τα ζητάει, καλύπτει την τιμή του leasing. Άρα, λοιπόν, η εμμονή του να μένουμε σε παραδοσιακά, όταν δεν εξυπηρετούμε τον τελικό σκοπό, κατά τη γνώμη μου είναι λάθος. Να έρθω και στην πραγματικότητα. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι δεν κάνει τίποτα το Υπουργείο Υγείας. Εγώ πιστεύω ότι προσπαθεί. Το θέμα νομίζω πως είναι κατά το ευαγγελικό ρηθέν, «το μεν πνεύμα πρόθυμο η δε σαρξ ασθενής». Και ως «σαρξ», εννοώ τα λεφτά. Δεν γίνεται δυστυχώς. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Υπουργείο Υγείας προσπαθεί, αλλά αυτό δεν επαρκεί. Για παράδειγμα, δείτε το άρθρο 27 του νομοσχεδίου που ψηφίζουμε σήμερα. Λέει ότι ιδρύεται νοσοκομείο στην Κάρπαθο - και παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, εάν μπορείτε αυτό να το σβήσετε - το ότι εξαιρείται από το προεδρικό διάταγμα περί νοσοκομείων. Το γράφει. Το είδα τουλάχιστον εγώ. Εάν το έχετε διορθώσει, το αποσύρω. Εάν δεν το έχετε διορθώσει, δείτε το και αν μπορεί, να φύγει αυτό τουλάχιστον. Και γιατί να το αποσύρετε; Διότι δεν υπάρχουν λεφτά για να κάνει κατά κάποιο τρόπο κανονισμό, να προσλάβει γιατρούς και για αυτό μεταφέρει τους γιατρούς του σημερινού κέντρου υγείας στο νοσοκομείο το καινούργιο, που μάλιστα, λέγεται «Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος». Κι εγώ, κάνοντας χιούμορ, είπα ότι ο Άγιος Ιωάννης θα προστατεύσει το νοσοκομείο, αλλά όσο θαυματουργός και αν είναι, χρειάζονται γιατροί, κακά τα ψέματα. Αυτό λοιπόν το νοσοκομείο, όταν λειτουργήσει, δεν θα έχει καρδιολόγο, διότι ο καρδιολόγος του κέντρου υγείας έφυγε και είναι ιδιώτης σήμερα. Οπότε δεν έχει καρδιολόγο. Φαντάζεστε, λοιπόν, σήμερα να έχεις νοσοκομείο σε ένα νησί τουριστικό που να μην έχει καρδιολόγο. Δεν έχει χειρουργό, γιατί απ' ό,τι μου είπαν, πέθανε και δεν αντικαταστάθηκε. Αναισθησιολόγος δεν προβλέπεται από τον κανονισμό. Νεφρολόγος δεν προβλέπεται. Νευρολόγος δεν προβλέπεται. Καλά, ψυχίατρος δεν το συζητάμε. Είναι πολυτέλεια! Οφθαλμίατρος; Ωτορινολαρυγγολόγος; Ε, τι νοσοκομείο είναι αυτό; Εγώ θα πω ότι φταίει το Υπουργείο; Αφού ξέρω ότι δεν έχει λεφτά και δεν μπορεί να το κάνει. Πρέπει όμως αυτά τα να λάβει υπ' όψιν του το Υπουργείο και να φύγει από τις εμμονές. Το σύστημα πρέπει να δώσει καρπούς. Γίνεται τώρα μια προκήρυξη για δέκα, έντεκα χρόνια για παιδίατρο στην Κω. Και μάλιστα, εξέφρασε και μία σχετική άποψη ο κ. Καματερός προχθές. Εγώ θα προχωρήσω παρακάτω. Όταν έχεις δέκα χρόνια προκήρυξη και υπάρχουν τέσσερις - πέντε παιδίατροι έξω και δεν θέλει κανένας να μπει μέσα στο σύστημα, γιατί τα λεφτά είναι λίγα, να το πούμε καθαρά, τι άλλο μπορείς να κάνεις από το να πεις ότι όταν οι προκηρύξεις περάσουν ένα ορισμένο χρόνο - πόσο θέλετε; Δύο τρία, τέσσερα, πέντε χρόνια; Εδώ είναι δέκα - τότε κατ' ανάγκην πάρτε έναν γιατρό με σύμβαση από τους πέντε για να υπάρχει γιατρός στο νοσοκομείο. Δεν μπορεί να μείνουμε στην εμμονή της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης που, σε τελική ανάλυση, εγώ την επανάφερα ως Υπουργός.. Δεν μπορεί να μείνουμε σε αυτή την εμμονή. Αν μπορούμε να κάνουμε το σύστημα να λειτουργήσει έτσι, με τα δυο μου χέρια θα ψηφίσω «ναι». Αν δεν μπορούμε, όμως, θα μείνουμε σε αυτή την εμμονή; Αδιανόητο. Τώρα με πήρε τηλέφωνο ο Δήμαρχος Λέρου ότι ένα επιμίσθιο, λέει, που δεν το γνωρίζω τι ακριβώς είναι, για τους γιατρούς του θεραπευτηρίου Λέρου έχει καταργηθεί και οι γιατροί απειλούν να φύγουν κ.λπ.. Δεν το γνωρίζω το θέμα. Απλώς σας το αναφέρω. Άρα, λοιπόν, κατά συνέπεια το πρόβλημά μας είναι η περιφέρεια κυρίως, διότι εδώ η κατάσταση, έστω αλαλούμ, βολεύεται, θέλετε είτε με τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων που λειτουργούν ως πρωτοβάθμια είτε με τους «Γιατρούς χωρίς Σύνορα» είτε με τους «Γιατρούς του Κόσμου» είτε με τους δημοτικούς γιατρούς είτε με τα κοινωνικά ιατρεία. Η κατάσταση στις μεγάλες πόλεις βολεύεται. Στην περιφέρεια, όμως, όπως σας είπα, είναι τα θέματα ανοιχτά και κατά συνέπεια πρέπει κάπως να αντιμετωπιστούν. Πρέπει να πω κάτι, για να ολοκληρώσω με αυτό, ότι η προκλητή ζήτηση είναι το χειρότερο πράγμα. Όσοι δούλεψαν στο εθνικό σύστημα Αγγλίας ξέρουν ότι εκεί ο γιατρός που παραπέμπει, ο οικογενειακός γιατρός, έχει το PC του, έχει την γραμματέα του. Το ίδιο και ο επιμελητής γιατρός και ο διευθυντής, έχει κι αυτός τη γραμματέα του στο νοσοκομείο και απαντά και ο γιατρός ελέγχεται για ό,τι συνταγογραφεί. Διότι του λέει το νοσοκομείο ότι ο ασθενής έχει την τάδε πάθηση, γι' αυτόν τον λόγο κι έτσι γίνεται ουσιαστικά οικονομία ελέγχοντας τη συνταγογράφηση. Εάν, όμως, εμείς κάνουμε γιατρούς οι οποίοι είναι ουσιαστικά ανεξέλεγκτοι, αντιλαμβάνεστε ότι η συνταγογράφηση θα ευημερήσει και η προκλητή ζήτηση θα πολλαπλασιαστεί. Αυτός είναι για μένα ο λιγότερο ισχυρός παράγων για να υποστηρίξω ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε ένα σύστημα ευέλικτο που εγώ το ονομάζω υβριδικό. Όμως, θα ολοκληρώσω…
Είναι δεκατέσσερα λεπτά…
Κύριε Καραγιαννίδη, ζήτησε μία κατ' εξαίρεση ανοχή στο χρόνο.
Ζήτησα μια ανοχή και πρέπει κι εσάς να σας ενδιαφέρει, διότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν είναι ούτε για τους συριζαίους ούτε για τους πασόκους ούτε για τους νεοδημοκράτες. Είναι για όλους. Θα έπρεπε να μου πείτε να μιλήσω άλλα τόσα λεπτά. Θα ολοκληρώσω με τον περίφημο Ιουλιανό τον Παραβάτη, ο οποίος Παραβάτης ήθελε να επαναφέρει το αρχαίο κάλλος και την αρχαία θρησκεία κι έστειλε λοιπόν, μια αντιπροσωπεία στο Μαντείο των Δελφών να ρωτήσει με ποιον τρόπο θα επανέλθει η θρησκεία, γιατί δεν ήταν ικανοποιημένος από τον χριστιανισμό, όπως εξελισσόταν τότε. Και του απήντησε το Μαντείο των Δελφών με το περίφημο: «Είπατε τω Βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά, ουκέτι φοίβος έχει καλύβην ου μάντιδα δάφνην, ουδέ παγάν λαλέουσαν» και τελείωσε με το «Απέσβετο και το λάλον ύδωρ». Το «λάλον ύδωρ» του Μαντείου των Δελφών είναι η οικονομία, είναι οι πόροι, είναι τα λεφτά. Δηλαδή αυτά που μας λείπουν σήμερα για να υλοποιήσουμε τον οικογενειακό γιατρό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε Κρεμαστινέ. Ευτυχώς δεν υπάρχει άλλος πρώην Υπουργός οπότε θα πάμε ήσυχα τώρα. Κύριε Θεωνά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Να πω πρώτα από όλα μια καλημέρα σε όλους τους συναδέλφους και συντρόφους που βρίσκονται σήμερα εδώ. Θα μου επιτρέψετε πάρα πολύ σύντομα να πω δυο - τρία λόγια. Νομίζω ότι ο κ. Κρεμαστινός έβαλε ένα κρίσιμο ερώτημα. Λέει ότι χρειάζονται πόροι για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα υγείας των οικογενειών, των πολιτών που ζουν σε αυτή τη χώρα και όχι νόμοι. Ας πούμε ότι αυτό είναι ένα δίλημμα και αναρωτήθηκε: Πού είναι οι πόροι; Πού πήγαν οι πόροι; Αλήθεια, όλοι εμείς, που είμαστε εδώ μέσα σήμερα αναρωτιόμαστε πού πήγαν οι πόροι; Ας αναρωτηθούμε τι έγινε το 1953, με ένα μέτρο που πήρε η τότε κυρίαρχη πολιτική δύναμη στη χώρα μας, που ήταν η ΕΡΕ και η Κυβέρνησή της. Τι μέτρο πήρε; Όλα τα χρήματα, τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, να κατατίθενται σε έναν ειδικό λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδας με μηδενικό επιτόκιο, όπως όριζε ο σχετικός νόμος που είχε ψηφίσει εκείνη η Κυβέρνηση, για τα ταμεία που διέθεταν όλα τα αποθεματικά τους στον ειδικό αυτό λογαριασμό. Και τι τύχη είχε αυτός ο ειδικός λογαριασμός; Τον χρησιμοποιούσαν οι κυβερνήσεις από εκείνη τη στιγμή και μετά για να χρηματοδοτήσουν αιτήματα βιομηχάνων για αναπροσαρμογή των επενδυτικών τους μηχανισμών, για να εκσυγχρονίσουν αυτούς τους εξοπλισμούς, για να προωθήσουν νέες επενδύσεις στα εργοστάσιά τους. Εγώ να σας πω την αλήθεια, με ικανοποιούσε το γεγονός ότι δόθηκαν τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων για παραγωγικές πρωτοβουλίες. Αυτό, όμως, δεν σήμαινε ότι πρέπει να δικαιολογείται το γεγονός ότι, όταν με πληθωρισμούς 25% και 30% επιστέφονταν χρήματα από τα κεφάλαια των ταμείων στα ταμεία, αυτά επιστρέφονταν σε πολύ λιγότερο από τα μισά ή και το ένα τέταρτο από όσα χρήματα είχαν καταθέσει στον ειδικό λογαριασμό. Να, λοιπόν, που πήγαν τα λεφτά. Και όχι μόνο αυτό. Υπήρξε όλη αυτή η πορεία από το 1953 μέχρι αρκετά χρόνια μετά, όταν καταργήθηκε αυτό, το 1986-1987, νομίζω από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Στη συνέχεια και εν όψει των εξελίξεων γύρω από την Ολυμπιάδα κ.λπ., είχαμε τα PSI, είχαμε κυριολεκτική λεηλασία ασφαλιστικών κεφαλαίων που είχαν δημόσια ιδρύματα, δημόσιοι οργανισμοί, νοσοκομεία, ακόμη και πανεπιστήμια τα οποία στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής κατασχέθηκαν με έναν τρόπο που δεν τιμούσε και τότε τη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος και αξιοποιήθηκαν για άλλους στόχους και όχι για τους στόχους της ανάπτυξης και της εξυπηρέτησης των δικαιωμάτων των πολιτών και πολύ περισσότερο των δικαιωμάτων που συνδέονται με την υγεία τους. Θεωρώ, λοιπόν, ότι όλα αυτά είναι ιστορικά στοιχεία κι επειδή στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων αρκετοί συνάδελφοι από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ασχολήθηκαν λίγο με ιστορικά δεδομένα, νομίζω ότι πρέπει να τα πάρουν αυτά τα στοιχεία γιατί είναι ιστορικά δεδομένα και έχουν βάλει τη σφραγίδα τους στη λεηλασία των πόρων του ασφαλιστικού συστήματος, που σήμερα αντιμετωπίζει όλα αυτά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, όχι από κακή διαχείριση των ίδιων των ταμείων, αλλά από κάκιστη διαχείριση των κυβερνήσεων που διαχειρίστηκαν με αυτόν τον τρόπο τα κεφάλαια της κοινωνικής ασφάλισης. Από εκεί και πέρα, βέβαια, ιστορικά στοιχεία υπάρχουν και άλλα, αλλά δεν νομίζω ότι ήλθα εδώ για να κάνω ιστορία. Πιστεύω πάντως ότι η απόφαση να καταργηθούν τα ιατρεία του ΙΚΑ ήταν εξίσου αντιλαϊκή με όλα τα προηγούμενα που ανέφερα, γιατί το ΙΚΑ ουσιαστικά από μόνο του αποτελούσε έναν φορέα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Είχε ιδρύσει υποκαταστήματα σε εκατόν πενήντα πόλεις και σε όλες τις γειτονιές των μεγάλων πόλεων, όπως Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο κ.λπ.. Από αυτά τα υποκαταστήματα που είχε, το μισό μέρος τους ήταν ακίνητο για λειτουργία διοικητικών υπηρεσιών των υποκαταστημάτων του ΙΚΑ και το άλλο μισό χρειάστηκε για να στεγαστούν τα ιατρεία του ΙΚΑ, που ακόμα και σήμερα που μιλάμε, ο εξοπλισμός τους σε ιατρικά εργαλεία είναι εξαιρετικός και μετά από τόσα χρόνια ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε, και τελειώνω αμέσως. Θέλω να πω ότι στο πλαίσιο αυτό αποφάσισαν να καταργήσουν τον φορέα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που αποτελούσε το ΙΚΑ, όταν το ΙΚΑ δεν εξυπηρετούσε μόνο τους ασφαλισμένους του ταμείου του, αλλά εξυπηρετούσε όλους τους πολίτες που είχαν ανάγκη ιατρικής φροντίδας και κατοικούσαν στην περιφέρεια που ήταν το συγκεκριμένο υποκατάστημά του. Έτσι καταργήσανε τον φορέα που αποτελούσε το ΙΚΑ. Το ΙΚΑ ήταν ο πρώτος φορέας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στην Ελλάδα. Καταργήθηκε, καταστράφηκε και σήμερα προσπαθούμε να φτιάξουμε ξανά έναν αντίστοιχο φορέα. Νομίζω ότι αυτή είναι η πρόταση που προώθησε και προωθεί η διοίκηση του ΣΥΡΙΖΑ και της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τη βοήθεια και με την πραγματικά ηρωική δράση των Υπουργών Υγείας που έχουμε σήμερα, του Ανδρέα του Ξανθού και του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας, του Παύλου Πολάκη, οι οποίοι δίνουν τα πάντα, ακόμα και τον εαυτό τους ολόκληρο, για να αναπτυχθούν αυτές οι υπηρεσίες που χρειάζεται να υπάρχουν για να εξυπηρετείται ο λαός. Θα ήθελα και ένα τελευταίο να πω. Αν μου έδινε ένα λεπτό η συντρόφισσα Τασία, θα το έκανα.
Αφήστε το, κύριε Θεωνά.
Αφορά την κάλυψη όλων των ανασφάλιστων που υπήρχαν στην Ελλάδα. Πώς πραγματοποιήθηκε αυτό; Σε μια σύσκεψη που έγινε στο Υπουργείο Εργασίας ο τότε Υπουργός Υγείας, ο Πάνος Κουρουμπλής, έβαλε το θέμα να δηλώσουν όλα τα ταμεία, τα οποία είχαν κληθεί εκεί - από τη μεριά του ΙΚΑ είχε κληθεί ο τότε Διοικητής του ΙΚΑ, ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος και ο τότε Υποδιοικητής, αρμόδιος για τα οικονομικά προβλήματα του ΙΚΑ, αυτός που σας μιλάει αυτήν τη στιγμή - πόσα χρωστάνε στον ΕΟΠΥΥ και να δίνουν κανονικά τα χρήματα, γιατί αυτά προέρχονται από εισφορές για την υγεία. Βέβαια, στην ουσία μπορεί να συνεχίστηκαν οι εισφορές, η υγεία δεν συνεχίστηκε. Θεωρώ ότι εκείνη τη στιγμή ήταν εντυπωσιακή μια παρέμβαση που έκανε ο σεβαστός και άξιος Υπουργός Υγείας, ο Ανδρέας ο Ξανθός, ο οποίος είπε: «Καλά κουβεντιάζουμε για όλα αυτά και ο ΕΟΠΥΥ έχει τα έσοδά του, τα παίρνει από τα ταμεία κ.λπ., αλλά πρέπει να μας απασχολήσει ένα πράγμα: Στην Ελλάδα υπάρχουν εκατομμύρια ανασφάλιστοι. Τι θα κάνουμε με αυτούς τους ανθρώπους;» Εμείς τότε, ο Διοικητής και ο Υποδιοικητής του ΙΚΑ, φύγαμε από τη σύσκεψη αυτή προβληματισμένοι από αυτό το ερωτηματικό που έβαζε ο τότε Υφυπουργός Υγείας.
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Πήγαμε στο ΙΚΑ και διατυπώσαμε ένα σχέδιο καθολικής ασφάλισης όλων των ανασφάλιστων πολιτών, είτε είναι Έλληνες πολίτες είτε είναι πρόσφυγες είτε είναι μετανάστες, όποιοι και αν ήταν. Και θεωρώ ότι αυτή η πρόταση και αυτή η τριυπουργική απόφαση που χρειάστηκε να ληφθεί για να καλυφθεί αυτός ο τομέας, περιλήφθηκε στις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που έκανε η ελληνική Κυβέρνηση, υποβλήθηκε, τοποθετήθηκε στα στοιχεία που δόθηκαν τότε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στους θεσμούς της και χειροκροτήθηκε από πάρα πολλές πλευρές αυτή η πρωτοβουλία και αυτή η ενέργεια. Έτσι καλύφθηκαν οι ανασφάλιστοι σε αυτήν την χώρα.
Και αυτή είναι η ιστορία.
Αυτή είναι η ιστορία. Βεβαίως, είναι η ιστορία. Ευχαριστώ πάρα πολύ και την Πρόεδρο που μου επέτρεψε να περιγράψω αυτά τα στοιχεία της ιστορίας. Ευχαριστώ πολύ.
Σας παρακαλώ, μη με φέρνετε σε δύσκολη θέση, δεδομένου ότι οι περισσότεροι ομιλητές είναι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, δεν είμαι συντρόφισσα, κύριε Θεωνά, είμαι Πρόεδρος εδώ. Δεν είμαστε σε συνέλευση. Κυρία Τριανταφύλλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Σήμερα το ακροατήριο είναι αμιγώς ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από τον κ. Κεγκέρογλου, που είναι συνεπής στην παρουσία του εδώ. Κατ' αρχάς, θέλω να ξεκινήσω με μια τροπολογία, την οποία έχουμε καταθέσει και ζητάμε παράταση μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2017 και μόνο για το 2017 για τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, όπως είναι το Υπουργείο Παιδείας, τα νοσοκομεία κ.λπ.. Να παραταθεί, λοιπόν, η υποχρέωση ανάρτησης των πράξεων ανατροπής ανάληψης υποχρέωσης, ανακλητικές πράξεις, που έλαβαν χώρα στο οικονομικό έτος 2016 στο πρόγραμμα «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Εδώ πρέπει να τονίσω ότι τα τιμολόγια εκδόθηκαν, όπως έπρεπε να εκδοθούν, μέχρι το τέλος Δεκέμβρη του 2016, μέχρι τις 31-12-2016. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί σημαίνει ότι απεστάλησαν στα νοσοκομεία πιστωτικά τιμολόγια έως 31-1-2017, αλλά κατέστη αδύνατη η έκδοση των πράξεων ανατροπής όλων αυτών των ανακλητικών πράξεων, αποφάσεων κ.λπ.. Δεν ξέρω αν θα το κάνετε δεκτό.
Θα παρουσιάσω σε λίγο όλες τις βουλευτικές τροπολογίες που θα κάνω δεκτές.
Ωραία. Ας δούμε λίγο το νομοσχέδιο. Το καθεστώς λειτουργικής κατάρρευσης και συρρίκνωσης και της ποιότητας και του επιπέδου των υπηρεσιών στη δημόσια υγεία ήταν αναμφισβήτητα. Το νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας είναι ένα ακόμα βήμα στην προσπάθεια που κάνει τα τελευταία δυόμισι χρόνια η Κυβέρνηση να ανατάξει το δημόσιο σύστημα υγείας και να το βάλει σε διαφορετική τροχιά από εκείνη της κατάρρευσης. Το Υπουργείο Υγείας δρώντας μέσα σε αντίξοες και πολύ δύσκολες οικονομικά συνθήκες κατάφερε με πολύ συγκεκριμένες παρεμβάσεις σταδιακά να τονώσει με ενέσεις προσωπικού, αλλά και χρηστής διαχείρισης το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με αποτέλεσμα να μπορούμε να ισχυριζόμαστε σήμερα ότι οι υπηρεσίες υγείας βρίσκονται σε κάπως ικανοποιητικότερο επίπεδο για τα δεδομένα της πολύ δύσκολης οικονομικής συγκυρίας. Τι εννοούμε συγκεκριμένα; Το 2015, όταν ανέλαβε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η δημόσια δαπάνη ήταν στο 4,7%. Αυξήθηκε λίγο, αλλά αυξήθηκε, σε ένα πλαίσιο εξαιρετικής χρηματοδοτικής ασφυξίας, στο 5,1%. Επίσης, υπήρχαν χρέη των νοσοκομείων. Αντιμετωπίστηκαν τα ελλείματα των νοσοκομείων με αριθμούς. Αρέσουν οι αριθμοί, αν και είμαστε μόνοι μας σήμερα. Βλέπω ότι είμαστε τώρα εντελώς μόνοι μας. Στο τέλος του 2014 τα δημόσια νοσοκομεία είχαν έλλειμμα πάνω από 950 σχεδόν εκατομμύρια ευρώ. Γιατί είχαν έλλειμμα μέσα στην τόση ευημερία που δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια, με τα νομοθετικά θαύματα που καταθέτανε τόσα χρόνια; Ο συνάδελφος, ο Γιάννης ο Θεωνάς, ανέφερε κάποια ζητήματα πάρα πολύ σημαντικά και για την ιστορία των ασφαλιστικών ταμείων και για τον τρόπο διαχείρισής τους. Εγώ απλά να πω, για να συνεχίσω αυτήν την επιχειρηματολογία και να ενισχύσω γιατί υπήρχαν ελλείμματα, ότι όλα αυτά που είπε ο Γιάννης Θεωνάς εμπλουτίστηκαν όλα τα επόμενα χρόνια, γιατί έδιναν και έπαιρναν οι υπερτιμολογήσεις, το πάρτι στις προμήθειες. Να σκεφτείτε ότι υπάρχουν ανέγγιχτα μηχανήματα. Τουλάχιστον όταν πρωτοβγήκα εγώ Βουλευτής το 2012, πηγαίναμε σε κέντρα υγείας και βλέπαμε πολύ ακριβά μηχανήματα, τα οποία υπήρχαν μετά το 1982-1983. Από τότε ήταν ανέγγιχτα. Δεν τα χρησιμοποίησε κανένας. Πρόσφατα, για παράδειγμα, στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου βρέθηκαν στις αποθήκες πολύ μεγάλες ποσότητες από κουβέρτες, σεντόνια και άλλα υλικά. Κατά τα άλλα, όμως, υπήρχαν - αν δείτε τα προηγούμενα χρόνια - συνεχώς παραγγελίες. Είναι απίστευτο. Όλα αυτά δείχνουν ότι η φαυλότητα και η διαφθορά είχαν εγκαθιδρυθεί για τα καλά. Το φαγοπότι ήταν ατέλειωτο και βέβαια τώρα δυσκολεύονται κάποιοι να κάνουν δίαιτα. Και φυσικά, πάνω από όλα υπήρχε στοχοπροσήλωση στη διάλυση της δημόσιας υγείας. Πάντως εμείς, που είμαστε ανίκανοι, στο τέλος του 2016 έχουμε πλεόνασμα στα νοσοκομεία, ένα πλεόνασμα που ξεπερνά τα 35 εκατομμύρια ευρώ. Είναι σημαντικό να σταθούμε στη ρύθμιση που επέτρεψε την ένταξη δυόμισι εκατομμυρίων ανασφάλιστων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Είναι μια εμβληματική ρύθμιση, αλλά πάνω από όλα είναι αναγκαία και αυτονόητη ρύθμιση, γιατί κανένας πολίτης πλέον δεν στερείται της δυνατότητας πρόσβασης στη δημόσια υγεία και ένα μεγάλο ποσοστό στα φάρμακα που χρειάζεται, αφού έχει μηδενική συμμετοχή. Λέτε ότι αυτή η ρύθμιση προϋπήρχε, ότι είχε νομοθετηθεί από εσάς. Ο τότε Υπουργός Υγείας και σημερινός Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας μιλούσε τότε για τη δική μας ρύθμιση, αν θυμόμαστε καλά, για δήθεν ρύθμιση, για δήθεν κάλυψη των ανασφάλιστων. Αυτός τότε είχε υιοθετήσει το λεγόμενο εισιτήριο υγείας. Ξεχνάτε κάποιες λεπτομέρειες, όμως, σε σχέση με αυτό, δηλαδή ότι δεν κάλυπτε το σύνολο των ανασφάλιστων πολιτών, παρά μόνο διακόσιες χιλιάδες σε διάστημα δύο ετών και με ορισμένους πολύ περιοριστικούς οικονομικούς όρους. Έβαζε πλαφόν για τρεις μόνο ιατρικές επισκέψεις και είχε διάρκεια τρεις μήνες. Δεν κάλυπτε υπηρεσίες δευτεροβάθμιας υγείας, δηλαδή νοσηλεία στα δημόσια νοσοκομεία και πολλά άλλα. Επίσης, θυμόμαστε καλά ότι στο νομοσχέδιο που είχε φέρει η προηγούμενη κυβέρνηση για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας - και νομίζω ότι αξίζει να το πούμε - δεν υπήρχε σε κανένα σημείο του κειμένου η λέξη «δωρεάν». Ο τότε Υπουργός Υγείας και νυν Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είχε πει ότι η ιδέα που επικράτησε στην Ελλάδα τα τελευταία είκοσι χρόνια ότι δημόσιο σημαίνει τσάμπα, είναι καταστροφική και πρέπει να την αλλάξουμε όσο γίνεται γρηγορότερα. Κατ' αρχάς να πούμε, ότι δυστυχώς, στον κόσμο που ζούμε δεν υπάρχει τίποτα τσάμπα, αλλά ξαναρωτώ: Ποιος δημιούργησε αυτή την κατάσταση; Είναι, επίσης, πάρα πολύ σημαντική και εμβληματική η ρύθμιση για διαγραφή χρεών των πολιτών, που είναι δυστυχώς πολλοί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θέλω και εγώ μια μικρή ανοχή. Προβλέπεται, λοιπόν, με τις διατάξεις του νομοσχεδίου σε πρώτη φάση αναδιάταξη της δομής των μονάδων παροχής πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας με τη δημιουργία διακοσίων τριάντα εννέα τοπικών μονάδων υγείας σε εξήντα πέντε αστικά κέντρα. Η ΤΟΜΥ θα είναι η βασική μονάδα και το βασικό κύτταρο παροχής πρωτοβάθμιας φροντίδας και θα αποτελέσει τον βασικό πυρήνα του νέου συστήματος. Το δίκτυο ανάπτυξης των ΤΟΜΥ θα καλύπτει περίπου το 30% του πληθυσμού, ενώ το υπόλοιπο 70% θα καλύπτεται με τις συμβάσεις που θα υπογράψει ο ΕΟΠΥΥ με ιδιώτες γιατρούς. Οι ΤΟΜΥ θα αποτελούν το πρώτο επίπεδο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και το δεύτερο θα αποτελούν τα κέντρα υγείας, ενώ όλες οι δομές θα διασυνδέονται με τα νοσοκομεία. Εδώ να πω δυο πράγματα. Υπάρχει σίγουρα μεγάλη ανάγκη αποσυμφόρησης των νοσοκομείων. Φυσικά εγείρονται ζητήματα και αμφιβολίες. Γιατί; Διότι η κρίση και η έλλειψη πόρων διαχρονικά είναι υπαρκτή. Υπάρχει χρηματοδότηση του προγράμματος μέσω ΕΣΠΑ, αλλά χρειάζεται να είμαστε σοβαροί και να μεριμνήσουμε από τώρα για τη μετάβαση στην κρατική χρηματοδότηση, ώστε να υπάρξουν πραγματικά εθνικοί πόροι. Επίσης, πρέπει να πούμε ότι σήμερα τα κέντρα υγείας είναι λειψά. Υπάρχει απουσία ουσιαστικών κέντρων υγείας και αυτό οπωσδήποτε θα πρέπει να αλλάξει. Περνάω πολύ γρήγορα τις διατάξεις. Έχουν ειπωθεί πράγματα για τον οικογενειακό γιατρό και την ομάδα υγείας.
Ολοκληρώστε παρακαλώ, κυρία συνάδελφε.
Ολοκληρώνω αμέσως, κυρία Πρόεδρε, με το εξής: Το κρίσιμο ερώτημα όταν συζητείται ένα νομοσχέδιο, μια μεταρρύθμιση, είναι ποιος είναι ο πολιτικός της στόχος και ποιες είναι οι ανάγκες της κοινωνίας που έρχεται να καλύψει. Για πολλά χρόνια υπήρχε εκχώρηση της δημόσιας υγείας στον ιδιωτικό τομέα και ο ενταφιασμός της. Σήμερα, ο προοδευτικός μετασχηματισμός της κοινωνίας και του κράτους περνάει από την ουσιαστική στήριξη και ενίσχυση της δημόσιας υγείας. Αυτό κάνει το σημερινό νομοσχέδιο και νομίζω ότι είναι ένα νομοσχέδιο, το οποίο θα πρέπει να στηριχθεί από όλες τις πλευρές. Ευχαριστώ.
Ο συνάδελφος κ. Χρήστος Καραγιαννίδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Να ξεκινήσω, λοιπόν, χαλαρά μιας και είμαστε μεταξύ μας. Μετά τη σοβιετοποίηση υγείας που κάνει αυτό το νομοσχέδιο, βλέπω ότι και η Βουλή πλέον σοβιετοποιείται, μιας και η Αντιπολίτευση δεν έχει επιλέξει σήμερα να παρακολουθήσει τη συζήτηση. Βλέποντας, μάλιστα, τον κατάλογο ομιλητών θεωρώ ότι έχουμε εντελώς γίνει Σοβιετική Ένωση, γιατί έχει είκοσι πέντε ομιλητές ο ΣΥΡΙΖΑ και δύο η Δημοκρατική Συμπαράταξη. Η απαξία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να συμμετάσχει στο νομοσχέδιο δείχνει ότι δεν υπάρχει καμμία πρόταση και δεν υπάρχει και ενδιαφέρον από τους Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να προτείνουν ή να κάνουν μια κριτική στο νομοσχέδιο. Αυτό είναι το ένα κομμάτι. Το δεύτερο κομμάτι είναι μια συνολική κριτική στις ομιλίες των Βουλευτών. Οι περισσότεροι Βουλευτές έρχονται - λογικό - με γραπτές ομιλίες, τις οποίες, όμως, έχω την εντύπωση ότι δεν τις διαβάζουν πριν έρθουν εδώ να τις εκφωνήσουν. Τι εννοώ; Υπάρχει χθεσινή ομιλία - την πήρα από τα Πρακτικά - Βουλευτή της Ελάσσονος Αντιπολίτευσης, ο οποίος λέει επί λέξει: «Αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε πως κάποιοι συμπολίτες μας ανησυχούν πως υπάρχει πιθανότητα να επαναληφθεί το φαινόμενο να ζητάμε από τους έχοντες ανάγκη αιμοκάθαρσης να έρχονται με το σακουλάκι του αίματος στο χέρι. Θέλω να πω ότι η αιμοκάθαρση είναι αιμοκάθαρση, δεν είναι αιμοληψία». Αυτό το είπε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος κόμματος. «Τα σακουλάκια αίματος δεν είναι χυμοί για να τα κρατάνε οι πολίτες στο σπίτι τους και να τα φέρουν στο νοσοκομείο». Αν θέλουμε, λοιπόν, να διεκτραγωδήσουμε κάτι, τουλάχιστον να λέμε σοβαρά πράγματα και όχι ουρανομήκεις ανοησίες από το Βήμα της Βουλής και να λέμε πράγματα που στέκονται στην πραγματικότητα και στην κοινή λογική. Με την ίδια λογική, λοιπόν, χθες ακούστηκε και από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει έλλειψη χρηματοδότησης. Συγγνώμη, η αύξηση που έγινε το 2015, το 2016 και το 2017 στα κονδύλια για την υγεία είναι έλλειψη χρηματοδότησης; Και τότε πριν το 2015 τι υπήρχε; Έχουμε, λέει, και υποστελέχωση του συστήματος υγείας. Το είπε Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και δεν ράγισαν τα τζάμια να πέσουν πάνω μας. Εννέα χιλιάδες προσλήψεις και μας είπε ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας ότι είναι υποστελεχωμένο το σύστημα υγείας. Να γράφουμε, λοιπόν, τις ομιλίες, αλλά ταυτόχρονα να διαβάζουμε και τι γράφουν αυτές οι ομιλίες, γιατί λέμε κουταμάρες από το Βήμα της Βουλής. Πάμε παρακάτω. Λέχθηκε χθες ως κριτική ότι αυτό το σύστημα είναι μοναδική πατέντα χρηματοδότησης κρατικών δομών με κοινοτικούς πόρους. Διαβάζω: «Τα ΚΕΠ, το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης, Απασχόλησης και Επαγγελματικής Κατάρτισης, το πρόγραμμα «ΨΥΧΑΡΓΩ», όλα αυτά και πάρα πολλά άλλα ξεκίνησαν με ευρωπαϊκά χρήματα και εξελίχθηκαν να χρηματοδοτούνται με δημόσιο τρόπο». Αυτά δεν τα έχουν διαβάσει; Δεν υπάρχει κάποιο επιχείρημα να μας πουν που να στέκεται στην κοινή λογική; Γιατί χθες ο Υπουργός Υγείας επί είκοσι λεπτά είπε αναλυτικά πώς θα ξεκινήσει το σύστημα, πώς θα χρηματοδοτηθεί, με ταυτόχρονη δημιουργία των ΤΟΜΥ και παρ' όλα αυτά, επειδή είχαν γραμμένες ομιλίες - ξαναλέω - οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, ήρθαν απλώς και είπαν τις γραμμένες ομιλίες, μη παρακολουθώντας το τι λέγεται από το Βήμα της Βουλής. Η βασική μας, όμως, διαφωνία είναι η εξής και την είπε ξεκάθαρα χθες και ο Υπουργός. Η επέκταση του δημόσιου χώρου για μας είναι βαθιά ιδεολογικό και πολιτικό ζήτημα. Η επέκταση του ιδιωτικού χώρου από πλευράς της Νέας Δημοκρατίας είναι δικό τους ιδεολογικό ζήτημα και αυτή είναι η διαφωνία μας. Αυτή η διαφωνία είναι που μας κάνει Δεξιά και Αριστερά. Αυτή η διαφωνία είναι που μας κάνει εμάς να νοιαζόμαστε για το δημόσιο καλό και τη Νέα Δημοκρατία για τα ιδιωτικά συμφέροντα. Για να πω ένα παράδειγμα - αν και έχουν ειπωθεί αρκετά - επτακόσιες σαράντα χιλιάδες ευρώ στο Νοσοκομείο Δράμας - είναι από τα πρώτα νοσοκομεία που πέταξαν έξω τους ιδιώτες - για το ιδιωτικό συνεργείο καθαρισμού, τριακόσιες είκοσι χιλιάδες με τις συμβάσεις που κάναμε σε εργασιακές συνθήκες αξιοπρεπείς και ανθρώπινες, γιατί το ιδιωτικό συνεργείο τούς είχε σε συνθήκες γαλέρας. Το ίδιο μπορώ να πω ότι θα επαναληφθεί και με τις συμβάσεις εργασίας που έχουμε κάνει για τη φύλαξη. Το ίδιο θα επαναληφθεί και με το «catering», το φαγητό, στα νοσοκομεία. Αυτό σημαίνει ότι δεν είμαστε εμμονικοί με τον δημόσιο χώρο, αλλά τουλάχιστον κάποιοι πρέπει να παραδεχθούν αυτά που έχουν συμβεί. Είναι ή δεν είναι φθηνότερες οι συμβάσεις που κάνουμε σε σχέση με τα ιδιωτικά συνεργεία, στα οποία δίνονταν όλα μέχρι τώρα; Είναι. Υπάρχει κάποιος που μπορεί να το διαψεύσει; Όχι. Απλώς, εδώ λέγονται πράγματα για να μείνουν στα τηλεοπτικά κανάλια το βράδυ, στο δελτίο των 20.00΄ . Αυτή, λοιπόν, είναι η βασική μας διαφορά, η επέκταση του δημόσιου χώρου στα νοσοκομεία, στην παιδεία και οπουδήποτε αλλού εμείς θεωρούμε ότι τα πράγματα είναι δημοσίου ενδιαφέροντος. Σ' αυτό, λοιπόν, το επιχείρημα δεν υπάρχει απάντηση. Γινόμαστε - λέει - Σοβιετία. Μακάρι, αλλά δεν το έχουμε καταφέρει ακόμα, γιατί στη Σοβιετική Ένωση η υγεία και η παιδεία ήταν δωρεάν και υπήρχε πρόσβαση για όλους! Αυτό, λοιπόν, το πράγμα πρέπει να το πουν με ένα επιχείρημα που αντικρούει αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε. Δεν υπάρχει - λέει - ελευθερία να επιλέξουμε γιατρούς. Να σας πω κάτι; Δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστοι δεν είχαν καμμία ελευθερία να πάνε σε γιατρό ή να πάρουν φάρμακα. Αυτών τις οφειλές, λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο τις διαγράφει. Αυτό πρέπει να δούμε στο τέλος της ημέρας ποια κόμματα της Αντιπολίτευσης θα το ψηφίσουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, γιατί δεν θέλω να μακρηγορήσω, υπάρχει μία τροπολογία που θέλω να υποστηρίξω και ζητώ από τον Υπουργό να την κάνει δεκτή. Είναι η τροπολογία που αφορά δαπάνες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τη μεταφορά προσφύγων και μεταναστών. Με την προτεινόμενη ρύθμιση επιμηκύνεται το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι δαπάνες του ΥΠΕΘΑ για τη μεταφορά προσφύγων και μεταναστών, εκτελούνται σύμφωνα με τα καθοριζόμενα στο άρθρο 74 του ν.4375/2016, δεδομένου ότι εξακολουθούν να υφίστανται συνθήκες επείγοντος χαρακτήρα που δικαιολογούν την εφαρμογή της εν λόγω ρύθμισης. Απ' αυτή τη ρύθμιση δεν θα υπάρξει επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, δεδομένου ότι αυτά τα ποσά καλύπτονται από τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τούτο τον λόγο ζητώ από τον Υπουργό να κάνει δεκτή την τροπολογία. Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι αυτό το νομοσχέδιο δημιουργεί τις ΤΟΜΥ και τομείς στην υγεία, όπως δημιούργησε το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Όσοι και όσες επιλέξουν να μην το ψηφίσουν, επιλέγουν να μην έχουμε δημόσια υγεία στη χώρα αυτή και να ζούμε με τα ιδιωτικά συμφέροντα.
Παρακαλώ να έρθει στο Βήμα ο κ. Βέττας. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα. Κύριε συνάδελφε, πιστεύω ότι δεν θα φύγετε από τη Νέα Δημοκρατία. Θα ήθελα να πιστεύω ότι δεν θα φύγετε, γιατί πρέπει κάποιος να προστατεύσει την ελληνική κοινωνία από το καταστροφικό νομοσχέδιο που φέρνουμε σήμερα στη Βουλή. Κοιτάξτε, έχουμε κι εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ μία ψευδαίσθηση, την οποία δεν έχει ο ελληνικός λαός. Την έχει βγάλει από το μυαλό του, την έχει απομακρύνει από το μυαλό του. Δεν υπάρχει περίπτωση να τα βρούμε εμείς με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Ξεχάστε το! Δεν υπάρχει περίπτωση να υπερασπιστούμε το ίδιο πράγμα. Ακούσαμε και στην επιτροπή, αλλά και εχθές στην Ολομέλεια, πολλούς και βαρύτατους χαρακτηρισμούς, ότι δηλαδή είμαστε επικίνδυνοι, ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι άχρηστο, ότι δεν χρειάζεται, ότι δεν χρηματοδοτείται, ότι προφανώς, όπως δήλωσαν οι εισηγητές τους, θα καταργηθεί και ότι έχει ημερομηνία λήξης. Αυτό το νομοσχέδιο, κύριοι συνάδελφοι, έχει μόνο ημερομηνία έναρξης. Δεν μπορεί να έχει ημερομηνία λήξης, γιατί για να έχει ημερομηνία λήξης, πρέπει να αλλάξει αυτή η Κυβέρνηση. Αν επιχειρήσετε να αλλάξετε τέτοιου είδους νομοσχέδια, έχοντάς τα βεβαίως ως προγραμματικές δηλώσεις την ώρα των εκλογών, ο κόσμος θα σας φερθεί με τον ίδιο τρόπο που σας φέρθηκε και στις προηγούμενες εκλογές. Θα σας έλεγα το εξής: Για να είμαστε έντιμοι όλοι προς όλους, αν πιστεύετε ότι στις δυνάμεις σας υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν την ίδια ακριβώς άποψη με την ηγετική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, να καταθέσετε αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας. Όμως, να υπάρχει μία προϋπόθεση. Αυτό το αίτημα να μην αφορά τη συγκυβέρνηση, αλλά να αφορά εσάς τους ίδιους. Να παραστείτε όλοι εδώ και να μας πείτε ένας προς έναν και μία προς μία ότι πραγματικά θέλετε να μην περάσει αυτό το νομοσχέδιο. Θα αναφερθώ τώρα σε μία μικρή αποτύπωση αυτών που άκουσα εχθές εξετάζοντας τον κ. Γεωργιάδη, για να δικαιολογήσω αυτό που είπα στην αρχή, ότι δηλαδή δεν ταιριάζουμε, δεν μπορούμε να τα βρούμε, δεν έχουμε τον ίδιο στόχο, δεν έχουμε την ίδια κατεύθυνση. Τον ρώτησα, λοιπόν, αν του έπεφταν στο κεφάλι 300 εκατομμύρια ευρώ, αν θα αγόραζε το «Ερρίκος Ντυνάν» για να το βάλει στον δημόσιο φορέα, προκειμένου να προστατεύσει τον λαό, την κοινωνία. Μου απάντησε «Όχι, βέβαια». Κάποιοι άνθρωποι ξέρουν καλύτερα να κλείνουν, παρά να ανοίγουν δομές υγείας. Αυτό το νομοσχέδιο, λοιπόν, αφορά - γιατί μας ακούει και ο κόσμος και θα μας πουν ότι είναι ωραία τα λόγια, αλλά πρέπει να καταλαβαίνουν και τι γίνεται - δυόμισι εκατομμύρια κόσμο, δυόμισι εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες, εβδομήντα πέντε πόλεις και διακόσια τριάντα εννέα σημεία. Θέλω να ξέρω ποιος Βουλευτής στη Φθιώτιδα, στον Νομό από τον οποίο κατάγομαι, θα έρθει να καταργήσει έναν θεσμό στο πλαίσιο του οποίου ανά δέκα χιλιάδες κόσμου θα υπάρχει ένας χώρος ποιοτικής δουλειάς στον χώρο της υγείας και θα τον κλείσει. Θέλω, επίσης, να ξέρω ποιοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ θα πάνε στους νομούς τους, για να κλείσουν αυτές τις δομές. Θα ήθελα, πραγματικά, να το ξέρω. Γι' αυτό και έχει σημασία αυτό που σας είπα πριν, ότι δηλαδή θα ήταν και θεμιτό και έντιμο από τη μεριά σας απέναντι στον ελληνικό λαό να ξεκαθαρίσετε τώρα αυτήν την άποψη και τη θέση σας αν θα το κάνετε αύριο - μεθαύριο. Ακούσαμε, βέβαια και άλλα, όπως ότι υπάρχει υποβάθμιση. Φέρνω πάλι το παράδειγμα του νομού μου. Στη Λαμία θα δημιουργηθούν δύο τοπικές μονάδες υγείας. Άκουσα για υποβάθμιση. Ερωτώ το εξής: Το Νοσοκομείο της Λαμίας θα απομακρυνθεί από εκεί που είναι; Θα μεταφερθεί χιλιόμετρα; Δεν θα παρέχει υπηρεσίες; Δεν θα αναβαθμιστεί μέσω προσλήψεων προσωπικού, μέσω αναβάθμισης του εξοπλισμού του; Δεν θα παραμείνει εκεί; Σε κάθε πόλη δεν θα ισχύει αυτό; Πού είναι, λοιπόν, η υποβάθμιση; Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν θέλω να καταχραστώ τον χρόνο. Θα πω μόνο το εξής: Και η δημοκρατία αυτοσυντηρείται. Το ίδιο κάνει και η κοινωνική δικαιοσύνη. Όμως, η δημόσια υγεία έχει έναν τρόπο να αυτοπροστατεύεται, επιλέγοντας πολιτικές δυνάμεις οι οποίες την παίρνουν στα χέρια τους, ανοίγουν νοσοκομεία και δομές, προστατεύουν ανασφάλιστους και δεν τους πετάνε στον δρόμο. Έτσι, λοιπόν, μ' αυτόν τον τρόπο ήρθαμε κι εμείς σ' αυτό που λέγεται «εξουσία», σ' αυτό που λέγεται «κυβέρνηση». Νομίζω ότι στον κόσμο δεν δώσαμε κόρα για να κρατήσουμε την ψίχα, όπως κάνατε εσείς. Τελειώνοντας, θέλω να πω ότι αυτή η μεταρρύθμιση θα ψηφιστεί και θα αναβαθμιστεί. Ξέρετε, επιτρέψτε μου να πω - υπάρχει εδώ ένας εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ - ότι τελικά φθάσαμε στο σημείο τους «Γεννηματάδες» της δημόσιας υγείας και του Εθνικού Συστήματος Υγείας να τους υπερασπιζόμαστε εμείς και όχι οι πολιτικοί απόγονοί τους Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου.
Μετά τον αστεϊσμό του συναδέλφου κ. Βέττα, θα ήθελα να του πω ότι στα αστειάκια είναι καλός. Περί υπεράσπισης του Εθνικού Συστήματος Υγείας θα πρέπει να μιλήσω τώρα, κυρία Πρόεδρε και ευχαριστώ που μου δίνετε τον λόγο. Θα αναφερθώ παρακάτω, όμως, σ' αυτό το θέμα, αφού αναφερθώ πρώτα στο πρόγραμμα το οποίο έχει φέρει η Κυβέρνηση, η οποία προφανώς δεν θυμήθηκε το σύνολο του νομοθετικού έργου που δεν υπήρχε το προηγούμενο διάστημα τώρα, τρεις εβδομάδες Ιουλίου και Αυγούστου. Η πληθώρα των νομοσχεδίων έρχεται πριν από την έναρξη της τρίτης αξιολόγησης και την εγκατάσταση των κλιμακίων της τρόικας, του κουαρτέτου. Προφανώς, φοβάται τον έλεγχο και καλά κάνει με τον τρόπο που νομοθετεί, αλλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μη μας φέρετε πάλι «ξεψηφίσματα». Με αυτήν την ευκαιρία θα πρέπει να θυμηθούμε ότι με όλα αυτά που ψηφίσατε με τη δεύτερη αξιολόγηση είχατε μια δικαιολογία, «τα ψηφίζουμε γιατί στην επικείμενη απόφαση Κορυφής θα πάρουμε την οριστική ρύθμιση για το χρέος». Και μάλιστα και εδώ στην Αίθουσα και στα κανάλια διαλαλούσατε όλοι - με πρώτο τον Πρωθυπουργό - «αν δεν πάρουμε την οριστική ρύθμιση, θα τα ξεψηφίσουμε». «Τουμπεκί» από εκεί και πέρα! Εκτός του ότι υπήρξε για άλλη μια φορά αναβολή της συζήτησης για την οριστική ρύθμιση, δεν λέτε κουβέντα για τα μέτρα των 5 δισεκατομμυρίων που ψηφίσατε για το 2018, 2019 και το 2020 με αυτό το αιτιολογικό, με αυτήν τη δικαιολογία. Άλλη μια ψευτιά! Ο χαρακτηρισμός πραγματικά της απάτης ή της αυταπάτης φαίνεται ότι δεν σας αρέσει και παραδεχθήκατε ότι είστε ψεύτες διά του ίδιου του Πρωθυπουργού. Δεν ξέρω, σας αρέσει περισσότερο η έκφραση «ψευτάνθρωποι»; Δεν καταλαβαίνω. Νομίζετε ότι είναι πιο επιεικής αυτή η κρίση; Όμως, αυτό το διάστημα έχουμε και την πλήρη αποκάλυψη των στόχων της ηγετικής ομάδας των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Οι αποκαλύψεις Βαρουφάκη και Πετράκου, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, είναι, βεβαίως, σοβαρότατες, αλλά αφορούν το παρελθόν και εξάλλου θα εξετασθούν οπωσδήποτε με τη σύσταση επιτροπής. Θέλω, όμως, για το σήμερα, για αυτά που επιχειρείτε και με το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και με το νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας να αναφερθώ στο κτίσιμο καθεστώτος. Επιχειρείτε στήσιμο καθεστωτικών δομών με ταύτιση Κυβέρνησης, κόμματος και κράτους, προκειμένου να αναπαραγάγετε την εξουσία σας, εσείς, η ηγετική ομάδα. Αυτό, βεβαίως, είναι η επιδίωξη. Το τι θα γίνει είναι άλλο θέμα. Εδώ δεν περνάνε μέθοδοι Μαδούρο. Κάποτε, πριν το Εθνικό Σύστημα Υγείας και πριν το ΠΑΣΟΚ, πριν τους Γεννηματάδες» που είπε ο κ. Βέττας, πριν τους «Παρασκευάδες Αυγερινούς», για να μπει κάποιος σε νοσοκομείο, στις υποτυπώδεις υποδομές που υπήρχαν πριν να γίνουν τα εξήντα νομαρχιακά νοσοκομεία, τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία, τα εκατόν τριάντα κέντρα υγείας, έπρεπε να φιλήσει κατουρημένες ποδιές των κομματαρχών και των παραγόντων. Σήμερα επιχειρείτε να φέρετε ένα άλλο καθεστωτικό σύστημα με βάση το οποίο, πρώτον, θα διορίζετε χωρίς ΑΣΕΠ - προφανώς με κομματικά κριτήρια - σε αυτές τις μονάδες…
Είσαι σοβαρός τώρα; Μιλάς σοβαρά; Αυτή είναι η άποψη του ΠΑΣΟΚ;
Ναι, ναι, σοβαρότατος! Θα σας φέρουμε και τα στοιχεία, κύριε Μαντά. Εντάξει; Θα διορίζετε, λοιπόν, χωρίς ΑΣΕΠ - προφανώς, προφανέστατα, με κομματικά κριτήρια - και βέβαια, μέσω των κομματικά διορισμένων θα προσπαθήσετε να ελέγξετε και ποιοι θα πάνε στα νοσοκομεία, επικαλούμενοι δήθεν ότι αυτή η διάταξη ψηφίστηκε πριν πολλά χρόνια.
Παναγία μου και Χριστέ μου! Ε, εντάξει!
Κύριε Μαντά, συγκρατηθείτε, αφήστε τον ομιλητή να αποδώσει αυτό που θέλει.
Όχι, αναφερόταν στις επίσημες δομές. Εσείς πάτε να επαναφέρετε με ένα άλλο ιδιότυπο καθεστώς, την κατάσταση που υπήρχε πριν το 1981. Άρα, υπερασπίζεστε τον Λάσκαρη, κύριε Βέττα, και εκείνο το καθεστώς της παλαιοδεξιάς, ούτε καν της Δεξιάς. Είπε, λοιπόν, κάποιος συνάδελφος - που νομίζω ότι είναι από τη Μαγνησία - ότι συμπληρώνεται το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Κάθε άλλο! Δεν είναι δημόσιο σύστημα τα ΤΟΜΥ. Είναι πρόγραμμα. Με πρόγραμμα δεν συμπληρώνεται η δημόσια δομή. Ένα προγραμματάκι είναι που θα χρηματοδοτηθεί από το ΕΣΠΑ και μπορεί να πάει καλά και μπορεί και να μην πάει, μπορεί να βοηθήσει ή να μη βοηθήσει, αλλά δεν είναι εθνικό σύστημα. Μακριά από τους δήμους και την αυτοδιοίκηση, που έχει δείξει δείγματα γραφής τα τελευταία χρόνια για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Μόνο τα κτήρια τούς ζητάτε! Θα ήθελα, λοιπόν, να πω στον συνάδελφο από τη Μαγνησία ότι μέσω της δημοσιότητας βλέπουμε το Νοσοκομείο του Βόλου να έχει τεράστιες ελλείψεις και υπάρχει αδιαφορία της Κυβέρνησης για να το στελεχώσει. Αυτό δεν έχει να κάνει με την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Η Γαστρεντερολογική Κλινική δεν είναι στο πρόγραμμα εφημεριών, γιατί δυόμισι χρόνια τώρα δεν στελεχώνεται από κανέναν μόνιμο γιατρό, παρά μόνο από έναν επικουρικό.
Ενώ πριν ήταν;
Η Παιδιατρική Κλινική έχει μόνο έναν μόνιμο γιατρό και για να λειτουργεί υποτυπωδώς μετακινούνται οι γιατροί από τις γύρω περιοχές, όπως από τη Λαμία, αφήνοντας εκεί τα κενά. Η ΩΡΛ Κλινική αντιμετωπίζει, επίσης, τεράστιο πρόβλημα, αφού χωρίς κανέναν μόνιμο γιατρό αδυνατεί να εφημερεύει καθημερινά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. Η Οφθαλμολογική Κλινική είναι στελεχωμένη μόνο από έναν μόνιμο γιατρό και επίσης δεν εφημερεύει κανονικά. Η Ψυχιατρική Κλινική, παρά την πρόβλεψη στελέχωσής της από έξι συνολικά γιατρούς, λειτουργεί μόνο με τον διευθυντή. Η Β΄ Παθολογική Κλινική πάσχει, επίσης, από ελλείψεις μόνιμου προσωπικού, αλλά επιπλέον ήδη υπάρχουν αναφορές για τα σοβαρά προβλήματα στην υλικοτεχνική υποδομή. Και τέλος, θέμα που συζητήθηκε και στο Δημοτικό Συμβούλιο, θέμα που έχει γίνει στην τοπική κοινωνία αντικείμενο συζήτησης: Σταμάτησε η έγκριση για τη διενέργεια νέων χημειοθεραπειών. Αν είναι δυνατόν! Χιλιάδες ασθενείς έμειναν χωρίς την απαιτούμενη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Κυρίες και κύριοι, δεν μπορείτε να επικαλείστε πλέον το παρελθόν, γιατί οι ίδιοι είσαστε ήδη δυόμισι χρόνια παρελθόν. Πρέπει πρώτα να μας απολογηθείτε για το τι κάνατε. Και δεν σας καλύπτει το γεγονός που λέτε ότι τον Σεπτέμβριο του 2015 σας ψήφισε ο ελληνικός λαός δεύτερη φορά, άρα, δικαιολογείστε να κάνετε αυτά. Και επομένως, απαξιώνεται και το ίδιο το επιχείρημά σας, «τι έκαναν σαράντα χρόνια οι προηγούμενοι;». Το δικό μας, λοιπόν, έργο είναι φανερό, δημόσιο, με αποτέλεσμα από το 1981 και μετά, όσο κυβέρνησε το ΠΑΣΟΚ. Εμείς δεν έχουμε καμμία σχέση με τους υπόλοιπους. Και είναι, επίσης, γνωστή η σκοπιμότητα την οποία αναφέρετε και προωθείτε σήμερα, για να επαναφέρετε το πριν του 1981 καθεστώς, να μην μπορούν πράγματι οι άνθρωποι να έχουν ελεύθερη πρόσβαση και ποιοτικές υπηρεσίες υγείας. Ευχαριστώ.
Τώρα τον λόγο έχει η κ. Κοζομπόλη. Ορίστε, κυρία Κοζομπόλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αποποιείται το πρόσφατο παρελθόν ο προλαλήσας, από ό,τι βλέπω. Τον ντροπιάζει, φαίνεται, πάρα πολύ. Και πραγματικά, τι απαξίωση των συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας, που τώρα μόλις εμφανίστηκαν κάποιοι στα έδρανά τους! Και όλη η φιλολογία αυτών των ημερών…
Για εσάς ήρθαμε! Ήρθαμε να σας ακούσουμε!
Ευχαριστώ πάρα πολύ! Ευχαριστώ! Το εκτιμώ ιδιαιτέρως! Όλη, λοιπόν, η φιλολογία περί Σοβιετίας, περί κρατισμού που ακούστηκε αυτές τις μέρες, όλο αυτό που είπε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, «θα το ξεψηφίσω, θα το καταργήσω αυτό το νομοσχέδιο, όταν και αν…», όπως και το χθεσινό της παιδείας, πραγματικά γεννά ερωτηματικά. Γιατί πονάει τόσο πολύ το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Και η απάντηση είναι μία, γιατί η αλήθεια είναι μία: Δεν είναι που αυτό το νομοσχέδιο δημιουργεί μια συγκεκριμένη δομή. Δεν έγκειται εκεί η αξία αυτού του νομοσχεδίου. Η αξία του έγκειται στο γεγονός ότι αλλάζει τη φιλοσοφία του ασθενούς, του πολίτη, του όλου συστήματος υγείας. Αυτό είναι που πονάει περισσότερο. Και μίλησε προηγουμένως συνάδελφος για ανέγγιχτα μηχανήματα. Ο κρατισμός και το κράτος είναι καλό μόνο όταν θέλουμε να του πουλήσουμε πράγματα και να πάρουμε τις προμήθειες. Είναι καλό το κράτος όταν θέλουμε να πάρουμε επιδοτήσεις για τις επιχειρήσεις μας και να τις πάμε στο εξωτερικό και οι ζημίες μέσα. Επειδή αναφέρθηκαν παραδείγματα, θα πω αυτό που είδα προχθές στο Μαλανδρίνο: Στις φυλακές υπήρχαν δυο τεράστια μηχανήματα, ένας χειρουργικός κλίβανος και ένα ακτινολογικό στις ζελατίνες. Και όταν ρωτήσαμε «έχει χειρουργείο; Έχει ακτινολόγο;», η απάντηση ήταν «φυσικά, δεν έχει τίποτα». Αγοράστηκαν πριν από είκοσι χρόνια, γιατί κάποιος ήθελε να πάρει μια συγκεκριμένη προμήθεια. Τότε ήταν καλό το κράτος. Τότε δεν ήμασταν Σοβιετία. Μόνο με αυτή την έννοια είναι καλό το κράτος. Πραγματικά, είναι να απορεί κανείς, αλλά η αλήθεια, η πραγματικότητα φαίνεται, γιατί μετά από μια σειρά νομοθετικών πρωτοβουλιών του Υπουργείου Υγείας, που θεράπευσαν πολλές παθογένειες του παρελθόντος, έρχεται προς ψήφιση το παρόν νομοσχέδιο, του οποίου η αξία είναι ακριβώς αυτή, ότι αλλάζει τη φιλοσοφία. Είναι ένα προσωποκεντρικό σύστημα υγείας. Και ξέρετε, όσον αφορά αυτήν τη φιλοσοφία, δεν είναι μόνο ότι δίνει στον πολίτη μια διέξοδο, ότι υπάρχει μια μονάδα που θα απευθυνθεί, που θα έρθει σε επαφή, που δίνει βαρύτητα στην προληπτική ιατρική. Είναι πολλές οι παράμετροι που κόβονται. Δεν είναι μόνο η ιδιωτική πρωτοβουλία, που θα πάει ο κόσμος έξω και θα ξοδέψει και τα λοιπά. Ο πολίτης καταλαβαίνει τη δύναμη της ψήφου του και τη δύναμη που έχει η φορολογία που πληρώνει, γιατί οι φόροι γυρίζουν πίσω σε εκείνον. Έχει να δει κάτι και στην υγεία και στην παιδεία. Κόβεται η πελατειακή σχέση. Δεν θα τηλεφωνήσει στον Βουλευτή για να μπει στη λίστα χειρουργείου. Υπάρχει αντικειμενική λίστα χειρουργείου. Υπάρχει δυνατότητα να γιατροπορευτεί χωρίς να πάει στην πόρτα του Βουλευτή. Αυτά είναι που πονάνε, αυτή η ομηρία στην οποία ήταν καταδικασμένος ο πολίτης. Αυτή η προστασία των κοινωνικών αγαθών είναι δικαίωμά τους και είναι υποχρέωση της πολιτείας να τα παρέχει. Το ΕΣΥ σταθεροποιείται, ανατάσσεται, αναβαθμίζεται σε όλους τους βαθμούς. Ανακόπτεται η απαξίωσή του και χαλάνε οι δουλειές της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Γίνεται στροφή στο πρωτοβάθμιο επίπεδο υπηρεσιών, στην πρόληψη, στην προστασία της δημόσιας υγείας. Η μεταρρύθμιση του ΕΣΥ παρέμενε από το 1983 σε εκκρεμότητα, αυτό δηλαδή, που έπρεπε να ακολουθήσουν τα κέντρα υγείας που δημιουργήθηκαν τότε. Δεν υπήρξε πολιτική βούληση για συγκεκριμένους λόγους, παρά το γεγονός ότι έγιναν δεκαεννέα προσπάθειες από τότε από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, με αποκορύφωμα την τελευταία της συγκυβέρνησης που οδήγησε στην απαξίωση των δημόσιων δομών της πρωτοβάθμιας περίθαλψης και εξώθησε τρεις χιλιάδες γιατρούς στην έξοδο από το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ανασυγκροτείται η δημόσια πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας σε ένα ανθρωποκεντρικό μοντέλο παροχής υπηρεσιών υγείας. Μεταβαίνουμε από τη στενά θεραπευτική προσέγγιση στην για πρώτη φορά με οργανωμένο τρόπο κουλτούρα της πρόληψης, της αγωγής υγείας, της κοινωνικής φροντίδας. Δημιουργούνται νέες αποκεντρωμένες δομές, οι ΤΟΜΥ - ειπώθηκε, να μην επεκταθώ - που στελεχώνονται από μία διεπιστημονική ομάδα με έμφαση στην προληπτική ιατρική, στη σχολική υγεία, στους εμβολιασμούς, στη διαχείριση των χρόνια ασθενών, στη συνεχή και ολιστική φροντίδα του πολίτη. Ταυτόχρονα, παράλληλα, ενισχύεται ο ρόλος των υφιστάμενων δομών περίθαλψης. Κάθε πολίτης, ασφαλισμένος ή ανασφάλιστος, θα έχει τον δικό του οικογενειακό γιατρό, τον δικό του σύμβουλο στα θέματα υγείας, τον δικό του ηλεκτρονικό φάκελο, για να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της υγείας του. Ο ΕΟΠΥΥ θα συνεχίσει τις συμβάσεις όπου υπάρχει ανάγκη. Αξιοποιούνται οι επισκέπτες υγείας, η αναβάθμιση των μαιών που θα μπορέσουν να προλαμβάνουν και παθήσεις καρκίνου της μήτρας και να προσφέρουν και πολλά άλλα, καθώς ξέρουμε τη συμβολή που μπορούν να έχουν σε αυτόν τον τομέα της πρόληψης. Έγινε αναφορά στην διαγραφή των οφειλών. Δεν θα αναφερθώ ξανά, αλλά θα ήθελα να κάνω μία παρατήρηση: Προχθές ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης μάς διάβασε εδώ την εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία οι ανασφάλιστοι μπορούσαν να νοσηλευτούν χωρίς νοσήλια στα νοσοκομεία. Ξέχασε, όμως, να διαβάσει παρακάτω τι έλεγε. Ξέχασε να διαβάσει την πληθώρα των προϋποθέσεων. Ξέχασε να μας πει πώς προέκυψαν 28 εκατομμύρια που βεβαιώθηκαν στη ΔΟΥ και 32 εκατομμύρια, που δεν πρόλαβαν να βεβαιωθούν γιατί ήρθε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και έκανε τη σχετική ρύθμιση. Το θεσμικό έλλειμμα, λοιπόν, που δεν αντιμετωπίστηκε τον καιρό των παχιών αγελάδων, αντιμετωπίζεται με το παρόν νομοσχέδιο και θα συνεχιστεί η προσπάθεια. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Κοζομπόλη και για την ακρίβεια του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Ξυδάκης για έξι λεπτά
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Το δεύτερο νομοσχέδιο που αφορά τον δεύτερο μεγάλο πυλώνα της δημοκρατίας και της ισοπολιτείας - είχαμε την παιδεία προχθές, έχουμε την υγεία σήμερα - παρατηρούμε ότι πυροδοτεί τον λόγο της παλιάς κακής Δεξιάς, έναν λόγο μισαλλόδοξο, βάναυσο, ρηχό. Έναν λόγο που είναι εναντίον ακόμα και μίας παράδοσης λαϊκότητας που είχε η Δεξιά, η λαϊκή Δεξιά, ακόμη και όταν αυτή η λαϊκότητα εκφραζόταν ως συμπόνοια προς τις υποτελείς τάξεις. Έναν λόγο εναντίον του ορθολογισμού και της διάθεσης συμπόρευσης με τα ευρωπαϊκά τεκταινόμενα, όπως εκφράστηκε από τον αείμνηστο Δοξιάδη, που επιχείρησε να θέσει τα θεμέλια για ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας. Έναν λόγο εναντίον της δημοκρατίας και της ισοπολιτείας. Έναν λόγο βαθύτατα αντιφιλελεύθερο, με την έννοια ότι αντιστρατεύεται και περιφρονεί όλες τις βασικές αξίες του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού. Έναν λόγο βαθιά αντιλαϊκό και εν τέλει μισάνθρωπο και - θα μου επιτρέψτε - έναν λόγο βάναυσο, που θεωρεί τους πολίτες μονίμως υποτελείς και πελάτες. Σε πολλά της στοιχεία η Νέα Δημοκρατία, έτσι όπως εμφανίζεται τον τελευταίο καιρό και σε αυτήν την Αίθουσα και στις δημόσιες εκφωνήσεις του λόγου της, είναι προνεωτερική και σε μερικές εκφάνσεις, από μερικά σημαίνοντα στελέχη και μέσα σε αυτήν την Αίθουσα, ο λόγος της είναι μεταφασιστικός. Αμφισβητεί όλες τις κατακτήσεις της δημοκρατίας τους τελευταίους δύο αιώνες, από τη Γαλλική Επανάσταση και μετά. Και δυστυχώς σε αυτόν τον κατήφορο της βαναυσότητας και της μισανθρωπίας, την ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ, το οποίο άνθησε πάνω στη λαϊκότητα της μεταπολεμικής Ελλάδας, έδρεψε τους καρπούς από τις λαχτάρες και τις αγωνίες του ελληνικού λαού και ναι, το 2017 μπορούμε να κάνουμε έναν απολογισμό και να πούμε ότι πρόσφερε. Συνέχισε το όραμα της μεταπολεμικής χρυσής τριακονταετίας μετά τον πόλεμο, που ξεκινάει με έναν συντηρητικό ηγέτη στην υγεία, τον λόρδο Μπέβεριτζ το 1943, που είπε ότι στους Βρετανούς που έδωσαν το αίμα τους για να σταθεί ελεύθερη η πατρίδα τους, αξίζει η δωρεάν δημόσια υγεία, ένα νοσοκομείο και ένας γιατρός. Αγνοούν - μιλάω για τα εγχώρια ξέφτια της σοσιαλδημοκρατικής παράδοσης - τις κατακτήσεις στη Γαλλία, στη Γερμανία, στη Σκανδιναβία, στον ευρωπαϊκό Νότο μετά. Ξεχνάει την ίδια την παράδοση της δεκαετίας του 1980 με το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Και βλέπουμε την παράδοση αυτήν να την παραλαμβάνουν εκσυγχρονιστές νεόφυτοι, νεοφιλελεύθεροι, κρατικοδίαιτοι όλοι, διορισμένοι εξ απαλών ονύχων, των οποίων ο μοντερνισμός και ο εκσυγχρονισμός είναι η αποδόμηση της παιδείας και της υγείας, των δημόσιων αγαθών δηλαδή, πάνω στα οποία οικοδομήθηκε η μεταπολεμική Ευρώπη της ειρήνης, της ευημερίας και της δημοκρατίας. Βλέπουμε, λοιπόν, πώς οι παραδόσεις, το σοσιαλιστικό όραμα το οποίο υλοποίησαν και συντηρητικές κυβερνήσεις στη μεταπολεμική Ευρώπη, αποδομείται από αυτούς που έως πρόσφατα έλεγαν ότι είναι σοσιαλδημοκράτες, για να καταλήξει σήμερα το υπόλοιπο ΠΑΣΟΚ ένα «πλυντήριο» παρελθόντος και ένα «πλυντήριο» μαύρου χρήματος. Θα απευθυνόμουν στους εχέφρονες - γιατί υπάρχουν και εχέφρονες σε αυτήν την Αίθουσα - να μελετήσουν αυτό που μελετούν όλο οι σοβαροί αναλυτές και οι έχοντες αγωνία για το μέλλον του πλανήτη στην Ευρώπη, στις Ηνωμένες Πολιτείες, το βιβλίο του Πικετί - υπάρχει σε ελληνική μετάφραση - , να μελετήσουν το βιβλίο του Μπράνκο Μιλάνοβιτς - το μεγαλύτερο μυαλό της Παγκόσμιας Τράπεζας - , την πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη για τις ανισότητες, για να δουν πόσο αυτά τα ανιστόρητα και τα βάναυσα και τα μισάνθρωπα που λέγουν έχουν καμμία απεύθυνση στις δικές μας κοινωνίες και ιδίως στην κοινωνία της Ελλάδος που υποφέρει από την οικονομική επιτροπεία και από τη χρεοκοπία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε αυτό το σκηνικό βαναυσότητας και ακροδεξιάς θα ήθελα να κάνω μερικές εξαιρέσεις βέβαια. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Προχθές το βράδυ ο συνάδελφος Κώστας Τζαβάρας από τη Νέα Δημοκρατία όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στη χυδαιότητα ενός χρυσαυγίτη και αυθορμήτως οι ολίγοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τον χειροκρότησαν. Νομίζω ότι είναι ένα δείγμα κοινοβουλευτικής συμπεριφοράς. Είναι ένα υπόδειγμα δημοκρατικού ήθους για όλους μας, γι' αυτούς που ακούν, γι' αυτούς που μιλούν, γι' αυτούς που μπορούν να συμπορεύονται στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή, που είναι η υπεράσπιση της δημοκρατίας και η υπεράσπιση του δημόσιου πεδίου αντιπαράθεσης με επιχειρήματα και όχι με γρονθοκοπήματα και σιδερένιες γροθιές. Αυτά ας τα ακούσουν όλοι οι συνάδελφοι σε αυτήν την Αίθουσα από εδώ και μπρος. Ως προς τους συντρόφους και φίλους του Υπουργείου Υγείας, γνωρίζω ότι υπάρχουν δυσκολίες υλοποίησης ενός τέτοιου προγράμματος σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας και σε συνθήκες επιτροπείας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τριάντα δευτερόλεπτα, μόνο, κυρία Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γνωρίζουμε ότι είναι μια υποθήκη για να ανασυγκροτηθούν οι όροι κοινωνικής αναπαραγωγής για τους Έλληνες μετά από επτά - οκτώ χρόνια ήττας, πόνου και ηττοπάθειας. Γνωρίζουμε ότι είναι το απαραίτητο θεμέλιο για την ισοπολιτεία και την ισότητα. Εύχομαι η κοινωνία η ίδια, ο πρώτος ωφελημένος, να αντιληφθεί την αξία αυτού του εγχειρήματος, του έστω ατελούς, να εκτιμήσει την προσπάθεια και να το υπερασπιστεί στα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Εύχομαι η πολιτεία, υπό οποιαδήποτε μορφή, με δημόσιους λειτουργούς, με αιρετούς - επαναλαμβάνω με οποιαδήποτε μορφή - να στηρίξει και να υπερασπιστεί αυτό το θεμέλιο της δημοκρατίας και της ισότητας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Ξυδάκη. Τώρα τον λόγο έχει ο κ. Κουράκης, ο Α΄ Αντιπρόεδρος, ο οποίος και θα τηρήσει ευλαβικά τον χρόνο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, θα έλεγα ότι σήμερα είναι μια πολύ καλή στιγμή και είναι ένα ορόσημο η ίδρυση και η λειτουργία της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Θυμάμαι πριν από σαράντα χρόνια, το 1977, στο πρώτο πανοσοκομειακό συνέδριο είχε διακηρυχθεί αυτή η αρχή και είχε αρχίσει ένας τεράστιος αγώνας, ο οποίος, ευτυχώς, ευοδώνεται σήμερα, και αυτό είναι μια πολύ μεγάλη κατάκτηση. Ο Χρήστος Καραγιαννίδης προηγουμένως στην ομιλία του, θέλοντας να αντιδιαστείλει την Αριστερά με τη Δεξιά, είπε ότι η Αριστερά σημαίνει επέκταση του δημόσιου χώρου, ενώ η Δεξιά είναι επέκταση του ιδιωτικού χώρου σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Εγώ θα προσέθετα ότι Αριστερά και Δεξιά διαφέρουν και από το ποιες κοινωνικές ομάδες εκπροσωπούν και τίνος τα συμφέροντα εκφράζουν. Η δική μας Αριστερά, η δική μας αντίληψη έχει ταξική μεροληψία και ταξικό πρόσημο. Πώς αποδεικνύεται; Έχει γίνει διαγραφή, όπως γνωρίζετε, βεβαιωμένων οφειλών στις εφορίες από περίθαλψη των ανασφάλιστων πολιτών. Έχουν δωρεάν πρόσβαση στο σύστημα περίθαλψης και υγείας εν γένει δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστοι συμπολίτες μας. Η χωροθεσία των ΤΟΜΥ, των τοπικών μονάδων υγείας, έχει επιλεγεί με ορισμένα κριτήρια που μετρούν την κοινωνικοοικονομική επισφάλεια. Είναι περιοχές των αστικών κέντρων σε όλη τη χώρα, όπου το ΕΣΥ παρουσιάζει μειωμένες δυνατότητες, όπου υπάρχουν υψηλοί δείκτες ανεργίας και γενικώς χρειάζεται πιο αποτελεσματική παρέμβαση του ΕΣΥ. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις στο Λεκανοπέδιο είναι οι περιοχές της δυτικής Αττικής, του Πειραιά, οι περιοχές όλης της περιφέρειας Β΄ Πειραιώς, το Κερατσίνι, ο Κορυδαλλός, το Πέραμα. Τα χαρακτηριστικά του συστήματος υγείας, ανεξαρτήτως της διάλυσης που έχει υποστεί, παρέμειναν τα ίδια τόσα χρόνια, από το '77 και μετά. Είναι ένα σύστημα υγείας με κέντρο το νοσοκομείο, είναι νοσοκομοκεντρικό, είναι ιατροκεντρικό, με αποτέλεσμα το ότι αναπτύχθηκαν, εξαιτίας όλου αυτού του στρεβλού συστήματος, πελατειακές σχέσεις, ιδιωτικοποίηση ακόμα και των δημόσιων δομών. Επειδή γνωρίζω πολύ καλά τη συμβαίνει στην Ιατρική, στο πανεπιστήμιο, πάρα - πάρα πολλές κλινικές στα νοσοκομεία στην πραγματικότητα είναι ιδιωτικά κρεβάτια των μεγαλογιατρών, πανεπιστημιακών γιατρών, όχι όλων, αλλά πάρα πολλών. Πρέπει να περάσει από το ιατρείο τους ο ασθενής προκειμένου να εξασφαλίσει κρεβάτι σε δημόσιο νοσοκομείο, να υπερβεί τη λίστα του χειρουργείου για να μπορέσει να χειρουργηθεί. Πρέπει να δώσει το «φακελάκι». Αυτό είναι το «φακελάκι», ανάμεσα σε όλα τα άλλα, και δεν το λέμε. Είχε ως αποτέλεσμα να γίνεται προκλητική ζήτηση υπηρεσιών, σπατάλη και διαφθορά. Πολλοί άνθρωποι, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν, έπρεπε να πουλούν το σπίτι, το χωράφι τους. Αυτοί είναι η λεγόμενη ως έκφραση «καταστροφικές δαπάνες για την υγεία». Με το σύστημα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας αναγνωρίζουμε δύο έννοιες. Μία έννοια είναι η πρωτογενής πρόληψη, δηλαδή εμποδίζουμε τους παράγοντες εκείνους που θα έρθει σε επαφή το άτομο, ο εργαζόμενος, το παιδί για να μην εκδηλωθεί η νόσος. Η δεύτερη έννοια είναι η δευτερογενής πρόληψη, δηλαδή όταν εκδηλωθεί, να έχουμε τη δυνατότητα της έγκαιρης διάγνωσης. Στο πρώτο μπορεί να συνεισφέρει ουσιαστικά η αγωγή υγείας, η συνεργασία του Υπουργείου Υγείας με το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Παιδείας να έχει την ευθύνη, ώστε να μπορέσουν όλοι οι μαθητές σε όλες τις τάξεις, από το νηπιαγωγείο μέχρι την τελευταία τάξη του λυκείου, να παίρνουν όλες αυτές τις πληροφορίες, τις γνώσεις, τις στάσεις ζωής γύρω από πάρα πολύ ουσιαστικά ζητήματα που προφυλάσσουν την υγεία στο μέλλον. Η δευτερογενής πρόληψη έχει σχέση με την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου της μήτρας με το τεστ ΠΑΠ. Από μια πίεση που θα διαγνωστεί με ένα πιεσόμετρο που μπορεί και προλαμβάνει την εμφάνιση ενός εγκεφαλικού, δεν ξέρετε πόσες μονάδες εντατικής νοσηλείας στα νοσοκομεία γλυτώνουμε. Ο Αλέξης Μπένος, ο καθηγητής της κοινωνικής ιατρικής, από τους πρωτεργάτες του συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, είχε εγκαταστήσει ένα τέτοιο ιατρείο στην Τριανδρία Θεσσαλονίκης και μου έλεγε πόσες περιπτώσεις ανθρώπων με σάκχαρο και πίεση είχαν ανακαλυφθεί που δεν το ήξεραν και πόσα κρεβάτια, όπως σας είπα προηγουμένως, πέρα από την ταλαιπωρία των ιδίων, είχαμε γλυτώσει. Υπάρχουν αντιδράσεις για το σύστημα αυτό; Ναι, υπάρχουν. Στο κοινωνικό επίπεδο θα έλεγα ότι υπάρχει ένα μέρος του ιατρικού κόσμου, όπως εξήγησα, το οποίο δεν θέλει να αλλάξει. Υπάρχει, ξέρετε, μια κατάντια. Είναι τα λεγόμενα ιατρικά συνέδρια που κάνουν οι εταιρείες. Οι γιατροί κάνουν δέκα και δεκαπέντε ταξίδια στο εξωτερικό με πληρωμένα όλα τα έξοδα. Υποτίθεται ότι είναι συνέδρια. Είναι ιατρικός τουρισμός. Όλο αυτό το κόστος των εκατοντάδων εκατομμυρίων συσσωρεύεται στις τιμές των φαρμάκων, που επιβαρύνουν τελικά τους ιδιώτες και τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτό πρέπει να λήξει. Είναι ένα αίσχος πραγματικά. Είναι ένας εκμαυλισμός των γιατρών, όπως είναι και ντροπή για πάρα πολλούς γιατρούς να δέχονται τον εκπρόσωπο της εταιρείας να κάνει έλεγχο στις συνταγές, αν έχουν γραφτεί τόσες συνταγές, προκειμένου να πάρει από την πίσω πόρτα μαύρα χρήματα. Αυτό πρέπει να σταματήσει και θα σταματήσει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Δώστε μου ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε, αν έχετε την καλοσύνη. Τέλος, θα έλεγα ότι με το υπάρχον σύστημα έχουν δικαίωμα πρόσβασης - και αυτό είναι ταξικό πρόσημο - , έχουν τη δυνατότητα όλοι οι πολίτες, ανεξάρτητα από το αν είναι ασφαλισμένοι ή ανασφάλιστοι, στην πρόληψη, στη θεραπεία, στην αποκατάσταση μετά. Αυτό, όμως, για να ευοδωθεί, θέλει να επικοινωνείται με την κοινωνία. Χρειάζεται ένα κίνημα υγείας μέσω των τοπικών φορέων και των τοπικών συλλογικοτήτων. Ένα πολύ σημαντικό τμήμα όλης αυτής της στρατηγικής είναι να κινητοποιήσουμε τον τοπικό πληθυσμό μέσα από θεσμούς, δήμους και τοπικές διοικήσεις, αλλά και συλλογικότητες, συλλόγους γονέων και τα λοιπά και τα λοιπά. Να μην ξεχνάμε ότι δεν μιλήσαμε για ένα δεύτερο επίπεδο. Πέρα από την πρόσβαση σε αυτό το πρώτο επίπεδο, τις τοπικές μονάδες υγείας, είναι το σύστημα αναφοράς. Παραπέμπεσαι από εκεί στο σύστημα αναφοράς, από εκεί στους εξιδεικευμένους γιατρούς και στις εργαστηριακές εξετάσεις και μετά στο νοσοκομείο. Έχετε την εντύπωση ότι στις ευρωπαϊκές χώρες μπορεί κάποιος να χτυπήσει την πόρτα και να πάει στο νοσοκομείο για οποιοδήποτε πρόβλημα τον απασχολεί, αν δεν έχει προηγουμένως παραπεμφθεί από κάποιον γενικό γιατρό, όπως είναι ο GP στην Αγγλία; Αυτό πάμε να κάνουμε. Για το 85% των περιστατικών που αυτήν τη στιγμή πηγαίνουν στα νοσοκομεία θα μπορούσε περίφημα να έχει λυθεί εκεί το πρόβλημά τους, πριν από τα νοσοκομεία, στις μονάδες που λέμε, έτσι ώστε πραγματικά τα νοσοκομεία να προσφέρουν υψηλού επιπέδου περίθαλψη με απρόσκοπτο τρόπο. Να κάνω μια αναφορά σε κάτι που μου έκανε ιδιαίτερα καλή εντύπωση. Κύριοι Υπουργοί, να μείνουμε στην τοποθέτηση του κ. Κρεμαστινού. Ήταν από τις λίγες ομιλίες που άκουσα που ήταν υπόδειγμα κοινοβουλευτικού ήθους. Έμεινε στο νομοσχέδιο, έκανε κριτική, όπου νόμιζε, έκανε προτάσεις για βελτίωση του και πραγματικά είναι μια στάση την οποία επικροτώ και την προβάλλω όπως μπορώ. Για εμάς η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας είναι ένα προοδευτικό πρόταγμα, όπου όλοι οι Αριστεροί και προοδευτικοί υγειονομικοί σε όλον τον κόσμο έχουν αγωνιστεί για αυτό. Στην υγεία δεν χάνεται η ψυχή της Αριστεράς. Στην υγεία επιβεβαιώνονται η αξία και οι αξίες της Αριστεράς. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Δουζίνας.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Άκουσα χθες από μία πρώην πολιτικό ότι ο νόμος για την ανώτατη παιδεία που περάσαμε αποτελεί πολιτικό έγκλημα. Ποιο είναι αυτό; Να είναι η παιδεία δικαίωμα και όχι προνόμιο. Να είναι η παιδεία αυταξία και να μην είναι εμπόρευμα. Να βοηθάει στη δημιουργία δημοκρατικής συνείδησης είναι πολιτικό έγκλημα. Και όλα αυτά λέγονται στην Ελλάδα, στη χώρα του Λαμπράκη, στη χώρα των πολλαπλών πολιτικών δολοφονιών, στη χώρα της χούντας. Δείχνουν νομίζω το άηθες, την ιδιωτεία, με την κλασική ελληνική έννοια, αυτών που πιστεύουν αποκλειστικά στο ιδιωτικό και την ιδιωτικοποίηση. Αντιμετωπίζουμε, λοιπόν, δύο μοντέλα, δύο ιδεολογικές κατευθύνσεις που συγκρούονται για το μέλλον της χώρας. Τα βλέπαμε χθες και προχθές στην παιδεία, σήμερα στην υγεία. Είναι δύο εκδοχές του κοινωνικού δαρβινισμού, της άποψης δηλαδή ότι η ανθρωπότητα προοδεύει δήθεν μέσω των ανεξέλεγκτων ατομικών επιλογών, μέσω της καλλιέργειας των ανισοτήτων, με την επιβίωση του ισχυρότερου. Στον ιατρικό δαρβινισμό, επιτρέψτε μου τον όρο, έχουμε την επιβίωση των πιο υγιών και των πιο πλούσιων. Η υγεία είναι προνόμιο. Ανήκει σε όσους έχουν χρήματα. Η επιβίωση των άλλων εξαρτάται από τη φύση και τη φιλανθρωπία. Ένας ρεπουμπλικάνος πολιτικός από το Τέξας στην πρόσφατη συζήτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες για το «Obamacare» είπε το εξής: «Από πού έρχεται η ιδέα ότι όλοι δικαιούνται δωρεάν υπηρεσίες υγείας; Από τη Ρωσία, κατευθείαν από την κόλαση». Ο πατέρας μου, «ο γιατρός των πτωχών», όπως τον έλεγαν στον Πειραιά, φίλος του πατέρα του Θοδωρή Δρίτσα, του φαρμακοποιού του Πειραιά, δεν αγαπούσε την Αγγλία, αλλά μου έλεγε, όταν ήμουν μικρός, ότι το NHS, το Βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας, είναι το καλύτερο σύστημα υγείας στον κόσμο, μοντέλο και μακάρι μία μέρα να το κάνουμε και στην Ελλάδα. Και αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που αποφάσισα να πάω στην Αγγλία, παρ' ότι ο πατέρας μου ήθελε να πάω στη Γαλλία και να γίνει γιατρός. Τον απογοήτευσα, ήταν το οιδιπόδειο! Για τη δημιουργία του βρετανικού ΕΣΥ χρειαστήκαν τρία πράγματα: Πρώτον, η μεγάλη ανατροπή των εκλογών του 1945, όταν ο Τσώρτσιλ κέρδισε τον πόλεμο και έχασε από τους Εργατικούς. Δεύτερον, μία ισχυρή και οραματική ηγεσία. Και τρίτον, η πίστη στην κοινωνική δικαιοσύνη. Η περίφημη «έκθεση του Μπέβεριτζ» το 1943 και βέβαια ο χαρισματικός Υπουργός Υγείας του Εργατικού Κόμματος ο Nάι Μπίβαν δημιούργησε το 1948 ένα πρωτοπόρο σύστημα υγείας που άλλαξε τον τρόπο της περίθαλψης σε όλον τον κόσμο. Αλλά ο Μπίβαν αντιμετώπισε λυσσαλέα αντίσταση από τους μεγαλογιατρούς και συγκρούστηκε μαζί τους.
Έχεις μείνει πίσω μισό αιώνα!
Ο βρετανικός ιατρικός σύλλογος, το BMA, υποστήριζε ότι το κράτος δεν πρέπει να έχει καμμία δουλειά με το σύστημα υγείας. Η ανεξαρτησία του ιατρικού επαγγέλματος και η σχέση γιατρού και ασθενούς θα υπονομεύονταν από την υποκατάσταση της πίστης στον ασθενή με την υπακοή στο κράτος. Το ιατρικό επάγγελμα έλεγαν είναι στην πρώτη γραμμή άμυνας της ελευθερίας ενάντια στην καταιγιστική επίθεση του εθνικοσοσιαλιστικού κράτους. Έχουμε ηθικό καθήκον εμείς οι γιατροί προς το κοινό και τους ασθενείς μας να μην υποχωρήσουμε. Και σε μία περαιτέρω έξαρση αυτού του είδους της ρητορείας Βρετανοί μεγαλογιατροί δηλώναν το 1947 ότι το ιατρικό επάγγελμα θα γινόταν μία κολλεκτιβοποιημένη μονάδα στην καρδιά της ελεύθερης οικονομίας. Πόσο μοιάζουν αυτές οι ανακοινώσεις με τα επιχειρήματα που ακούσαμε χθες από την Αντιπολίτευση, αλλά και από κάποιους ιατρικούς συλλόγους, εβδομήντα χρόνια μετά; Ο Ιατρικός Σύλλογος της Θεσσαλονίκης υποστήριξε ότι το νομοσχέδιο, ένα πρόγραμμα αριστερής ιδεοληψίας, αντιγράφει ξεπερασμένα μοντέλα που εφαρμόστηκαν μεταπολεμικά στη Σοβιετική Ένωση και στη Δύση, πιθανόν και στη Βρετανία. Για παρόμοιες ιδεοληψίες κάνει λόγο και ο Ιατρικός Σύλλογος της Αθήνας. Αλλά οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν και τότε και ελπίζω - είμαι σίγουρος - και τώρα από την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας εδώ στην Ελλάδα. Διότι οι πρωτοπόροι γιατροί και οι πρωτοπόροι πολιτικοί δικαιώθηκαν και τότε και - ελπίζουμε - και τώρα. Το βρετανικό ΕΣΥ, δωρεάν προσβάσιμο σε όλους, αγαπήθηκε από τους πολίτες και τη μεγάλη πλειοψηφία των γιατρών. Σήμερα, το NHS είναι ο πιο δημοφιλής και αγαπημένος θεσμός των Βρετανών. Ακόμη και οι δεξιές κυβερνήσεις, όταν μειώνουν τη χρηματοδότηση ή όταν με διάφορα φτιασίδια προχωρούν οι ιδιωτικοποιήσεις, πάντα απολογούνται, γιατί ξέρουν ότι μία κυβέρνηση που απαξιώνει το NHS, το βρετανικό ΕΣΥ, δεν ξαναβγαίνει. Και βέβαια, στο πρόσφατο δημοψήφισμα του Brexit ένας μεγάλος λόγος γιατί ψήφισαν οι Βρετανοί ήταν τα περίφημα λεωφορεία που γυρνούσαν όλη τη Βρετανία, γράφοντας υπέρ του Brexit, «more money to the NHS». Στην καρδιά, λοιπόν, του NHS βρίσκεται η πρωτοβάθμια βαθμίδα υγείας, o οικογενειακός γιατρός, που λέμε εμείς, ο G.P. και το ιατρείο του, το Surgery ή η τοπική μονάδα υγείας. Σήμερα, το 90% της αρχικής πρόσβασης ασθενών και σχέσης ασθενούς - γιατρού, γίνεται σε αυτές τις μονάδες υγείας μέσω των οικογενειακών γιατρών, που όμως, παρ' ό,τι 90% της πρόσβασης γίνεται από εκεί, απορροφούν μόνο το 7,29% του προϋπολογισμού του συνολικού NHS. Το βρετανικό σύστημα υγείας κοστίζει κατά κεφαλήν το 1/3 μόνο αυτού που ξοδεύουν οι Αμερικάνοι για υπηρεσίες υγείας. Αποτελεί, δηλαδή, ένα «good value for money». Όπως μου έλεγε ο πατέρας μου, τότε που το να ήσουν γιατρός ήταν λειτούργημα και στον δρόμο ο κόσμος του έλεγε «γιατρέ μου», μόνο ο οικογενειακός γιατρός που ξέρει το ιστορικό του ασθενούς, τον νοιάζεται, καταλαβαίνει τις ανάγκες του, μπορεί να κάνει σωστή διάγνωση. Αυτό, λοιπόν, κάνει το νομοσχέδιο αυτό, εισάγοντας τον οικογενειακό γιατρό που είναι το ανάλογο του G.P. της Αγγλίας ως μόνιμη και αποκλειστική απασχόληση. Ένα νομοσχέδιο που προχωράει ξαναγυρίζοντας σε αυτήν την έννοια, στο παρελθόν, στην πιο λαμπρή στιγμή του σύγχρονου συστήματος υγείας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Αυτές λοιπόν είναι οι πολιτικές που κάνουν την υγεία και την παιδεία δικαίωμα, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση και θεμελιώνουν θεσμούς για την εφαρμογή του. Διότι καλό είναι να λέμε «έχεις αυτό το δικαίωμα και το άλλο δικαίωμα, το λέει η τάδε διακήρυξη και το τάδε Σύνταγμα κ.λπ.», αλλά βέβαια πάρα πολλά δικαιώματα είναι δικαιώματα στα χαρτιά, δεν είναι στην πράξη. Και χρειάζεται να φτιάξεις θεσμούς, μηχανισμούς και βέβαια, να δώσεις πόρους, έτσι ώστε τα δικαιώματα να προχωρήσουν από τα χαρτιά στην πράξη. Το κανονιστικό και το πραγματικό επίπεδο να αρχίσουν λίγο να συγκλίνουν. Αυτό, λοιπόν, κάνει ο νόμος σήμερα. Αυτό έκανε ο νόμος για την ανώτατη παιδεία χθες. Αποτελούν μία ψηφίδα στην ανασύσταση του κοινωνικού κράτους, αποτελούν τη μεγάλη τιμή αυτής της Κυβέρνησης και αυτό που θα αφήσει για το μέλλον. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, για να κάνω μία νομοτεχνική βελτίωση.
Τον λόγο θα λάβει ο κ. Πολάκης, για να κάνει μία νομοτεχνική βελτίωση.
Επειδή εμείς δεν αφήνουμε τίποτε να πέσει κάτω, όπως έχουμε αποδείξει, κατά τη χθεσινή συζήτηση αντισυνταγματικότητας λόγω της υπ' αριθμόν 1203/85 τροπολογίας που κατατέθηκε, στην περίπτωση β΄ της παραγράφου 3, είχαμε διατυπώσει ότι νομιμοποιούνται οι δαπάνες που αφορούν υπηρεσίες καθαριότητας, σίτισης, φύλαξης σε νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, για να καλύψουμε τις περιπτώσεις, όπου με δικαστικές αποφάσεις, από τη μία μεριά, οι εργολάβοι έχουν μπλοκάρει την προκήρυξη των συμβάσεων εργασίας για τους εργαζόμενους που δουλεύουν εκεί και, από την άλλη, οι Επίτροποι, οι Πάρεδροι του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν υπογράφουν τις παρατάσεις των συμβάσεων των εργολάβων, άρα μένει απλήρωτο το προσωπικό. Ελέγξαμε εμείς και το βάλαμε έτσι, διότι, όπως ξέρετε αρκετά νοσοκομεία μας, το «Παπαγεωργίου», το «Ωνάσειο», ο «Ερυθρός Σταυρός», το «Ασκληπιείο» κ.λπ., λόγω του παρελθόντος καθεστώτος τους και το πώς φτιάχθηκαν, ήταν ιδιωτικού δικαίου και θέλαμε να τα καλύψουμε. Ελέγξαμε, λοιπόν, και είδαμε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα σε αυτά τα νοσοκομεία σε σχέση με την πληρωμή, είτε έχουν κάνει συμβάσεις εργασίας είτε δεν έχει γίνει προσφυγή, για να μπλοκάρουν κάποια πράγματα. Οπότε, με βάση αυτό, η φράση «ιδιωτικού δικαίου» απαλείφεται. Παραμένει μόνο για τα δημοσίου δικαίου, που είναι τα νοσοκομεία, που είναι τέτοια που έχουμε το πρόβλημα με την πληρωμή των συμβάσεων. Οπότε καταθέτουμε αυτήν τη νομοτεχνική βελτίωση στην τροπολογία.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Γάκης για έξι λεπτά. Ορίστε, κύριε Γάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Ελπίζω η πληρότητα των εδράνων της δεξιάς πτέρυγας της Βουλής να οφείλεται στην πολύ καλή ομιλία του συντρόφου, του κ. Δουζίνα, και όχι στη δική μου παρουσία μόνο.
Τα της αριστεράς πτέρυγας είναι γεμάτα.
Τα της αριστεράς είναι πάντα γεμάτα από την αρχή.
Η δεξιά σας μάρανε.
Αγαπητοί συνάδελφοι, είναι κοινή διαπίστωση για μια ακόμη φορά ότι σήμερα και στη σημερινή συζήτηση εν πολλοίς θυσιάζεται η ουσία στη σκοπιμότητα, που εντάσσεται σε μια στρατηγική πολιτικής αντιπαράθεσης, που σε πολλά σημεία είναι ψευδής και χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τις ανομίες του παρελθόντος και άλλες φορές για να ενισχύσει μια κοινωνική αντίδραση, μέσα από την οποία θα προκληθεί - ελπίζουν έτσι - η κοινωνική και πολιτική αλλαγή. Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παρέχεται στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου και αποκεντρωμένου συστήματος που οργανώνεται, διοικείται και λειτουργεί στις ΔΥΠΕ, εντασσόμενο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Στο πρώτο επίπεδο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας παρέχονται υπηρεσίες από τις ΤΟΜΥ, τις τοπικές μονάδες υγείας, τα περιφερειακά ιατρεία, τα πολυδύναμα περιφερειακά ιατρεία, τα ειδικά περιφερειακά ιατρεία, τα τοπικά ιατρεία. Οργανική μονάδα με δική της στελέχωση αποτελούν τα κέντρα υγείας μαζί με τις υπαγόμενες σ' αυτά ΤΟΜΥ, καθώς και τις υπόλοιπες δομές που προανέφερα. Αυτό σημαίνει, ότι με την ίδρυση και την απόφαση για την πρόβλεψη ότι σε κάθε νησί θα δημιουργηθεί ένα κέντρο υγείας, μια αποκέντρωση και μια μεταβίβαση αρμοδιοτήτων συντελείται στο χώρο της υγείας. Με τελικό στόχο ένα σύστημα αποκεντρωμένο και άρα πιο ευέλικτο. Για αυτόν τον λόγο μπορεί να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά και περιπτώσεις εκτάκτων αναγκών, παρέχοντας άμεση βοήθεια όπου είναι δυνατόν, έτσι ώστε να αποφεύγεται η συμφόρηση των νοσοκομείων και να μπορούν να επικεντρώνονται αυτά στις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση σοβαρών ή επειγόντων περιστατικών. Έχουμε τρανό παράδειγμα σ' αυτή την περίπτωση τον σεισμό στην Κω. Και αξίζει δημοσίως να πούμε ένα μεγάλο μπράβο και πολλά συγχαρητήρια σε όλη τη δομή του Νοσοκομείου της Κω που αντέδρασε και σε δέκα με δώδεκα ώρες εξυπηρέτησε διακόσιους και πλέον επισκέπτες με μια οργάνωση κατανομής, διάθεσης, ενεργοποίησης των μέσων διακομιδής. Και όλα πήγαν καλά. Άρα, λοιπόν, μπορεί κάποιος να πει ότι το αποκεντρωμένο σύστημα υγείας είναι αποτελεσματικό. Και το νέο νομοσχέδιο συντελεί στην αποκέντρωση και αποτελεματικότητά του. Προβλέπει, επίσης, οικογενειακό γιατρό, όπως ανέφεραν οι συνάδελφοι, κεντρικά διαγνωστικά εργαστήρια, κέντρα ειδικής φροντίδας, οδοντιατρικές μονάδες σε κάθε κέντρο υγείας, δίκτυο μαιών και μαιευτών. Στελεχώνονται τα τμήματα επειγόντων περιστατικών, ένα κρίσιμο κομμάτι της υγείας. Προβλέπονται προσλήψεις τετρακοσίων εξήντα πέντε ατόμων γι' αυτή την κατηγορία. Προβλέπονται, επίσης, επισκέπτες υγείας στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, φυσιοθεραπευτές, κ.λπ.. Εγώ θα ήθελα να μείνω σε δύο μόνο σημεία από το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα: Στο άρθρο 27 προβλέπεται η λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Καρπάθου. Δεν είναι δικιά μας. Δεν λέμε ότι εμείς συλλάβαμε ή ξεκινήσαμε την προσπάθεια ίδρυσης του Γενικού Νοσοκομείου Καρπάθου. Όμως εκεί που το βρήκαμε, το ολοκληρώνουμε. Και είναι πολύ μεγάλη υπόθεση αυτή. Το Γενικό Νοσοκομείο Καρπάθου «Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος» - και το λέμε έτσι γιατί είναι μια προσφορά της Εκκλησίας το οικόπεδο και γι' αυτό ακριβώς φέρει και το όνομα του Αγίου Ιωάννη του Καρπάθιου - είναι με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια υπαγόμενο στη Β΄ ΥΠΕ. Τι προβλέπει το νομοσχέδιο; Προβλέπει ότι με κοινή υπουργική απόφαση - και όχι με προεδρικό διάταγμα - του Υπουργού Οικονομικών, Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Υγείας, ύστερα από εισήγηση του ΚΕΣΥΠ, καθορίζεται το ενιαίο πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας και εκδίδονται οργανισμοί για τις δημόσιες μονάδες παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας υγείας, καθώς και οι προϋποθέσεις και ο τρόπος στελέχωσης, η σύσταση των θέσεων και κάθε άλλο σχετικό θέμα με κριτήρια τους γεωγραφικούς περιορισμούς, άρα και τη νησιωτική ιδιαιτερότητα. Τι σημαίνει «νησιωτική ιδιαιτερότητα» στα θέματα της υγείας; Ένας Έλληνας πολίτης, για παράδειγμα, βρίσκεται - δεν σας λέω στο Αγαθονήσι ή στο Μικρό Νησί - στην Πάτμο, όπου το κέντρο υγείας δεν είναι στελεχωμένο με όλες τις ειδικότητες. Αν χρειαστεί μια ειδικότητα, δεν έχει το ίδιο δικαίωμα, την ίδια δυνατότητα με έναν πολίτη της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, να προσφύγει και να βρει την ειδικότητα ή τον καλύτερο γιατρό. Άρα, η νησιωτικότητα θέλει ενίσχυση. Και το νομοσχέδιο αυτό κάνει ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Θέλω, επίσης, να πω ότι στο άρθρο 61 αναγνωρίζεται η νομιμότητα και αποζημιώνονται οι έκτακτες εφημερίες των γιατρών από το 2014, 2015 και 2016, μια οφειλή της πολιτείας να αποζημιώσει αυτή την προσπάθεια που γίνεται πάλι στη νησιωτική χώρα και κυρίως στα μεγάλα νοσοκομεία. Αναγνωρίζεται, λοιπόν, και το Υπουργείο καταδεικνύει σήμερα αυτή τη μεγάλη ευαισθησία. Κλείνοντας θέλω να πω ότι ναι, πραγματικά ο τομέας δραστηριότητας στην υγεία είναι τεραστίων συμφερόντων, οικονομικών και κοινωνικών. Η Νέα Δημοκρατία και το μεταλλασσόμενο σε Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ εκφράζουν με συνέπεια και πάθος τα οικονομικά συμφέροντα. Εμείς εκφράζουμε με πάθος - και θα επιμείνουμε σ' αυτό - τα κοινωνικά συμφέροντα, το συμφέρον της κοινωνίας. Για το σημερινό μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ η ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου είναι μια ευκαιρία να αναγνωρίσει στοιχεία που παραπέμπουν στη πολιτική του ιστορία και να απεγλωβιστεί από τα σημερινά νεοφιλελεύθερα αδιέξοδα. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Θα δώσω τώρα τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Χρήστο Μαντά. Κύριε Μαντά, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, κυρία Πρόεδρε, θέλω να ξεκινήσω τη σημερινή μου τοποθέτηση από την εσπερία, όπως λέμε. Χθες, λοιπόν, ο Μπέρνι Σάντερς, αυτή η εμβληματική φυσιογνωμία του Δημοκρατικού Κόμματος των Ηνωμένων Πολιτειών, ξεκίνησε μια εκστρατεία για δημόσια υγεία για όλους τους Αμερικάνους. Έναν αγώνα για τη δημιουργία ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας στις ΗΠΑ, παρά τις έντονες αντιδράσεις του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, αλλά και σημαντικής μερίδας Αμερικάνων που εξακολουθούν να θεωρούν την υγεία προνόμιο των πιο πετυχημένων. Θα παρακαλούσα, λίγη ησυχία, κύριοι συνάδελφοι.
Ο ομιλητής και η Πρόεδρος ζητούν λίγη ησυχία. Ευχαριστώ.
Μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες ο Μπέρνι Σάντερς πήρε δεκαεννιά χιλιάδες μηνύματα συμπαράταξης σ' αυτό τον αγώνα που ετοιμάζεται να δώσει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στην πιο ανεπτυγμένη χώρα του κόσμου, για ένα δημόσιο σύστημα υγείας για όλους τους Αμερικανούς πολίτες. Δεύτερο παράδειγμα από την εσπερία: Πριν από λίγους μήνες μια άλλη εμβληματική φυσιογνωμία, ο Τζέρεμι Κόρμπιν στο Ηνωμένο Βασίλειο έδωσε την προεκλογική μάχη με κύριο ζήτημα, με βασικό ζήτημα στην προεκλογική του εκστρατεία, η οποία είχε σαν κεντρικό τίτλο: «For the many, not the few», δηλαδή «Για τους πολλούς, όχι για τους λίγους». Έδωσε τη μάχη για το Εθνικό Σύστημα Υγείας για όλους. Ανάμεσα σ' αυτά, που ήταν τα κύρια σημεία των ζητημάτων που έθετε, ήταν ένα νέο μοντέλο φροντίδας με έμφαση στην πρωτοβάθμια, την κοινωνική και την ψυχιατρική φροντίδα. Τα λέω αυτά τα δυο παραδείγματα για να επισημάνω ότι αναχρονιστικές και ιδεοληπτικές είναι οι αντιλήψεις όσων απ' αυτή την Αίθουσα, αλλά και στο κοινωνικό πεδίο, πιστεύουν πως αυτή η εμβληματική μεταρρύθμιση, η αλλαγή παραδείγματος που επιχειρούμε να κάνουμε στην υγεία στη χώρα μας, μας ξαναπάει πάρα πολλά χρόνια πίσω. Κι όμως, αν δείτε ακόμα και στο ευρωβαρόμετρο, που έχει κι άλλα στοιχεία, βεβαίως, τα οποία μπορούμε να σχολιάσουμε αλλού, το 20%, το τρίτο δηλαδή σε μέγεθος ζήτημα που απασχολεί τους Ευρωπαίους πολίτες είναι η υγεία. Τα λέω όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι ξέρω πάρα πολύ καλά ότι η προσπάθεια που επιχειρούμε θα είναι μακρόχρονη, θα είναι δύσκολη, αλλά νομίζω ότι στο τέλος της μέρας και των χρόνων που ακολουθούν θα εφαρμοστεί και θα έχουμε ένα διαφορετικό - εντελώς διαφορετικό - τοπίο στη χώρα. Είναι μια προσπάθεια που συγχρονίζεται απολύτως με βασικές διαχωριστικές γραμμές σε ολόκληρο τον κόσμο, οι οποίες αφορούν ανάμεσα στα άλλα και την κατεύθυνση του συστήματος υγείας και ιδιαίτερα στην έμφαση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, ενός δημόσιου συστήματος στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Εκεί είναι η σύγκρουση. Εκεί είναι οι διαχωριστικές γραμμές και όχι στις έξυπνες δήθεν λύσεις των ΣΔΙΤ ή των άλλων πειραμάτων, εν πάση περιπτώσει, οι οποίες διαχρονικά έχουν αποτύχει. Θέλω να καταθέσω κάποια έγγραφα, για να δείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή την εμβληματική εκστρατεία που αναλαμβάνει ο Μπένι Σάντερς και το πρόγραμμα που αφορά στην υγεία του Τζέρεμι Κόρμπιν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Μαντάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και το λέω αυτό, διότι, νομίζω, έχουν τεθεί σ' αυτή την Αίθουσα και στη δημόσια σφαίρα γενικότερα αυτά τα ζητήματα. Έχουν τεθεί μάλιστα με έναν τέτοιο τρόπο που νομίζω ότι σχεδόν πολύ εύκολο για μας σε ένα δημόσιο διάλογο - και νομίζω ότι έχει φανεί αυτό από τη συζήτηση - να αντιπαρατεθούμε με επιχειρήματα πολύ συγκεκριμένα πάνω σ' αυτό το οποίο επιχειρεί κυρίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Όμως, με λύπη μου άκουσα και από στελέχη άλλων χώρων να το υπερασπίζονται. Θέλω να προχωρήσω μιλώντας για τα επιχειρήματα τα οποία έχουν ακουστεί. Θα προσπαθήσω σε τρία τέσσερα απ' αυτά να αντιτάξω αντεπιχειρήματα και νομίζω ότι θα πείσω. Νομίζω ότι η δική μας αγωνία και όλου του ελληνικού λαού είναι αυτό να γίνει πραγματικότητα. Εγώ πάντα σ' αυτά τα πράγματα λέω ότι πρέπει να είμαστε πάντα ανήσυχοι και πάντα σε εγρήγορση. Διότι δεκαοκτώ ή δεκαεννιά ή είκοσι φορές έχει επιχειρηθεί σ' αυτή τη χώρα να υπάρξει πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και δεν μπορέσαμε να το κάνουμε αυτό, κυρίως στα αστικά κέντρα και να αναβαθμίσουμε και όποια προσπάθεια έχει γίνει - δεν υποτιμώ καθόλου τις προσπάθειες που έχουν γίνει για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας - και στον χώρο της υπαίθρου. Ποιο ήταν το βασικό επιχείρημα, πέρα από το επιχείρημα του αναχρονισμού και το ότι μας γυρνάτε χρόνια πίσω; Νομίζω ότι το απάντησα με σύγχρονους όρους, με το τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο. Παρακαλώ, ανοίξτε λίγο τα μάτια σας και το πεδίο σας να δείτε τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο. Νομίζω ότι αυτό το έχω απαντήσει. Ορισμένα άλλα επιχειρήματα ήταν τα εξής: Το πρώτο ήταν ότι κάνουμε τη μεταρρύθμιση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, διότι ήταν μνημονιακή υποχρέωση. Πολύ ωραία. Να βάλουμε τα πράγματα στην αληθινή τους βάση και να πούμε τι ακριβώς συμβαίνει. Πράγματι και δεν είναι καθόλου κρυφό αυτό, στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, το οποίο έχει συμφωνηθεί με τους θεσμούς, υπάρχει αυτό το οποίο προέβαλε χθες ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ως μεγάλη ανακάλυψη. Τι υπάρχει, δηλαδή; Η αποτύπωση της μεταρρυθμιστικής αυτής προσπάθειας για τα επόμενα χρόνια στα χρόνια του μεσοπροθέσμου, Ήταν το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης και του να μπει η δική μας ατζέντα, αυτή της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, μέσα και στο δημοσιονομικό πρόγραμμα, μέσα και στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Ποια είναι η διαφορά την οποία νομίζω ότι επιμελώς έκρυψε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος; Ότι η υλοποίηση ενός σχεδίου πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, βεβαίως. Αλλά εμείς φέρνουμε ένα συγκεκριμένο τρόπο και κάνουμε μια συγκεκριμένη επιλογή η οποία περιλαμβάνεται και μέσα σ' αυτή τη συμφωνία. Κάνουμε μια συγκεκριμένη επιλογή υπέρ ενός δημόσιου συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που είναι το μόνο που διαχρονικά και ιστορικά - το απέδειξαν πολλές ομιλίες από την πλευρά των Βουλευτών της Συμπολίτευσης - μπορεί να εξασφαλίσει αυτό που λέμε καθολική κάλυψη του πληθυσμού με όρους αξιοπρέπειας και με όρους ισότητας. Το δεύτερο είναι ότι έχει ειπωθεί και μάλιστα με ακραίο που δεν το περίμενα ότι δήθεν μέσα απ' αυτή τη διαδικασία φτιάχνουμε έναν κομματικό στρατό. Κοιτάξτε πόσο σατανικό σχέδιο είναι. Μας το είπε πριν από λίγο ένας Βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Θα βάλουμε τους δικούς μας, τρεις χιλιάδες κόσμο, θα τους σκορπίσουμε μέσα στον αστικό ιστό και έτσι ελέγχοντας την πρόσβαση στην δευτεροβάθμια ή την τριτοβάθμια φροντίδα υγείας, θα ελέγξουμε τον πληθυσμό. Σχεδόν οργουελιανό σχέδιο. Είναι ένα σχέδιο που ούτε ο Όργουελ δεν θα μπορούσε να το συλλάβει. Το συνέλαβε, λοιπόν, ένας Βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και το αποκάλυψε σε αυτή τη συνεδρίαση. Θέλω να καταθέσω και να δει με ψυχραιμία ο συνάδελφος και όσοι άλλοι συνάδελφοι θέλουν, τα κριτήρια με τα οποία θα γίνουν οι προσλήψεις. Το καταθέτω. Είναι από την απόφαση για τον καθορισμό των κριτηρίων μοριοδότησης και προσόντων κατά κλάδο και ειδικότητα που αφορούν τη διαδικασία πρόσληψης του προσωπικού. Είναι δημοσιευμένο στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Έχουμε προσλήψεις με ευρωπαϊκά προγράμματα;
Δεν σας έχω διακόψει ποτέ. Θέλω ένα λεπτό παραπάνω, κυρία Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε.
Λόγω της διακοπής;
Ναι. Κύριε συνάδελφε, διακόπτετε τη σκέψη μου. Αυτό που ταυτόχρονα θέλω να πω είναι ότι μέσα απ' αυτή τη διαδικασία το δίκτυο των συμβεβλημένων γιατρών και η διαδικασία με την οποία οι συμβεβλημένοι γιατροί του ΕΟΠΥΥ θα συμμετέχουν σ' αυτό το σύστημα βεβαίως αναθεωρείται. Είναι κοινή εμπειρία των πολιτών ότι πάρα πολύ γρήγορα, νωρίς κάθε μήνα, καλυπτόταν το πλαφόν αυτών των διακοσίων επισκέψεων, έμπαινε καπέλο, πάνω ή κάτω από το τραπέζι και διάφορα τεχνικά εμπόδια, τα ξέρουμε πως, για την πρόσβαση στη δευτεροβάθμια αν υπήρχε ανάγκη, στον ειδικευμένο γιατρό κ.λπ.. Τώρα θα γίνουν συμβάσεις με οικογενειακούς γιατρούς και με ειδικούς γιατρούς. Οι οικογενειακοί γιατροί θα λειτουργούν με εγγεγραμμένο πληθυσμό ευθύνης σε ένα δηλωμένο ωράριο εντός του ιατρείου τους και θα αμείβονται κατά κεφαλήν, οι δε ειδικοί γιατροί θα αποζημιώνονται με πάγια αντιμισθία, ώστε να διαθέτουν συγκεκριμένες ώρες σε καθημερινή βάση στο ιατρείο τους, που θα είναι για την ελεύθερη πρόσβαση των δικαιούχων του ΕΟΠΥΥ. Αυτό, λοιπόν, θα είναι το νέο σύστημα. Πιστεύω ότι πάρα πολύ γρήγορα θα αρχίσει να φαίνεται η ποιοτική διαφορά που μπορεί να φέρει αυτό το σύστημα στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Και τελειώνω, κυρία Πρόεδρε, με το εξής. Ποιο είναι το πιο κρίσιμο από όλα σε αυτή την αλλαγή που κάνουμε; Το πιο κρίσιμο από όλα είναι η αλλαγή παραδείγματος. Εμείς δεν θέλουμε απλώς να προσθέσουμε μονάδες στο δημόσιο σύστημα υγείας. Δεν θέλουμε να βάλουμε δήθεν έναν κομματικό στρατό τριών χιλιάδων, οι οποίοι με έναν σατανικό τρόπο θα ελέγχουν τον πληθυσμό. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Θέλουμε, βασικά, να αλλάξουμε το παράδειγμα. Και θέλουμε να αλλάξουμε το παράδειγμα, διότι υπάρχουν σαφείς ανεκπλήρωτες ανάγκες μεγάλης εμβέλειας στον χώρο της υγείας. Θα σας πω μερικές από αυτές.
Κύριε Μαντά, παρακαλώ δεν έχετε τόσο χρόνο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η παιδική παχυσαρκία, η δυνατότητα να ανιχνεύουμε τον καρκίνο, ειδικά τον γυναικολογικό καρκίνο, είναι τέτοιες παρεμβάσεις στη δημόσια υγεία που μπορεί να τις κάνει μόνο ένα πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας, που έχει ένα διαφορετικό παράδειγμα στη λειτουργία του και βεβαίως μια διαφορετική ποιότητα. Πιστεύω, λοιπόν κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι είναι μια πρόκληση για όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις και ιδιαίτερα πρόκληση για την Αριστερά, αυτό το σύστημα, το οποίο σήμερα φέρνουμε στη Βουλή, να εφαρμοστεί και να φέρει μια άλλη ποιότητα στην υγεία στη χώρα μας. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Φωτεινή Γεννηματά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. «Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το Εθνικό Σύστημα Υγείας θα έπρεπε να είναι ένα ζήτημα που όχι απλώς δεν διχάζει, αλλά ενώνει. Είναι λυπηρό, αλλά είναι αληθινό, το ότι ο πιο ευαίσθητος χώρος για τον άνθρωπο αποτελούσε και αποτελεί ένα πεδίο σύγκρουσης δύο διαφορετικών αντιλήψεων, της εμπορευματοποίησης από τη μια και της πολιτικής με κέντρο τον άνθρωπο, αυτή που εμείς ακολουθούμε όλα αυτά τα χρόνια». Γιώργος Γεννηματάς, 1987. Αυτή είναι η παρακαταθήκη μας. Αυτά πιστεύουμε, αυτά εφαρμόσαμε, με αυτά συνεχίζουμε. Αυτό πράξαμε σε όλη την ιστορική μας διαδρομή, με τη δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας, με τη δημιουργία έξι πανεπιστημιακών και τριάντα νομαρχιακών νοσοκομείων και βέβαια εκατόν ενενήντα κέντρων υγείας, με την επέκταση του ΕΚΑΒ σε ολόκληρη τη χώρα, με την ίδρυση του ΟΚΑΝΑ, του ΕΟΠΥΥ, με τη μεγάλη μεταρρύθμιση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και βέβαια με την αναμόρφωση της ψυχικής υγείας, αφήνοντας πίσω μας τις φρικτές εικόνες της Λέρου. Αυτές είναι μεταρρυθμίσεις που υπονομεύτηκαν από την αρχή και διαχρονικά από τη Δεξιά. Ιδιαίτερα την περίοδο 2004-2009 το σύστημα ουσιαστικά εγκαταλείφθηκε. Αφέθηκαν χρέη 6,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ η σπατάλη στο φάρμακο και στο υγειονομικό υλικό έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη. Αυτή την περίοδο με περίεργη σιωπή προσπαθεί να καλύψει η σημερινή Κυβέρνηση της δήθεν Αριστεράς. Δυστυχώς και σήμερα, με την Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η αρνητική κατάσταση συνεχίζεται. Τα δημόσια νοσοκομεία διαλύονται, οι υπηρεσίες υγείας υποβαθμίζονται, οι ασθενείς ταλαιπωρούνται, η χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ μειώνεται και την ίδια ώρα οι κομματικές παρεμβάσεις γίνονται καθεστώς και η αδιαφάνεια κυριαρχεί. Η κατάσταση αυτή απλά δεν μπορεί να συνεχιστεί. Στόχος μας είναι να σταματήσει ο κατήφορος, η διάλυση και η υποβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Η προβληματική λειτουργία του ΕΣΥ σήμερα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του πληθυσμού και ιδιαίτερα των φτωχότερων στρωμάτων. Αυτοί θίγονται πρώτοι, γιατί είναι αυτοί που το έχουν σήμερα μεγαλύτερη ανάγκη. Και δυστυχώς δεν είναι μόνο η κατάσταση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας που δημιουργεί προβλήματα στον Έλληνα πολίτη. Υπάρχουν εξίσου σημαντικά προβλήματα σε σχέση με το κοινωνικό κράτος. Θα μου επιτρέψετε να κάνω εδώ μια παρένθεση, γιατί θεωρώ υποχρέωσή μου να μεταφέρω στη Βουλή τη συγκλονιστική εμπειρία μου από τη χθεσινή συνάντησή μου με τον Σύλλογο Συζύγων Θανόντων «ΑΞ.Ι.Α.». Σας είχαμε επισημάνει έγκαιρα, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης και κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι το άρθρο 12 του ν.4387/2016 θα δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις, θα καταδικάσει ανθρώπους σε απόγνωση και είχαμε καταψηφίσει τις σχετικές διατάξεις. Δυστυχώς, αφήνετε συζύγους θανόντων, και κυρίως γυναίκες, χωρίς σύνταξη ή πολύ μειωμένες συντάξεις και διαλύετε οικογένειες. Τους οδηγείτε πραγματικά σε απελπισία, σε αδιέξοδο. Καταδικάζετε μικρά παιδιά, που σήμερα δεν έχουν τη δυνατότητα καν να σπουδάσουν και βλέπουν και τον κίνδυνο μπροστά τους, αν η οικογένεια είχε ένα στεγαστικό δάνειο, να χάσουν και το σπίτι τους. Στοιχειώδης υποχρέωση της πολιτείας, στοιχειώδης σεβασμός στις ήδη ταλαιπωρημένες αυτές οικογένειες είναι η κατάργηση της απαράδεκτης και προβληματικής για τον λαό μας διάταξης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Εδώ και τώρα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να γίνει αυτό για να σωθεί η τιμή του πολιτικού συστήματος. Αν δεν το κάνετε, θα αναλάβουμε εμείς σύντομα την πρωτοβουλία κατάθεσης πρότασης νόμου, που να καταργεί τη σχετική διάταξη και να διασφαλίζει την αξιοπρέπεια στους δικαιούχους των συντάξεων χηρείας. Και ακούστε, επειδή πολλά μπορεί να γραφτούν και πάλι, δεν τους κάνουμε καμμία χάρη και δεν πρόκειται για ρουσφέτι. Οι σύζυγοί τους πλήρωναν επί σειρά ετών τις εισφορές τους, τις συνδρομές τους στο σύστημα. Καλώ, λοιπόν, όλους τους Βουλευτές απ' όλα τα κόμματα να πάρουν θέση σε αυτό το μείζον κοινωνικό θέμα. Επιστρέφω στο θέμα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Ακούστε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μετά από τριάντα πέντε χρόνια λειτουργίας και την κακοποίηση που υπέστη το ΕΣΥ, χρειάζεται βαθιές αλλαγές, αφ' ενός για να ανταποκριθεί στις ραγδαίες επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις, αφ' ετέρου για να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες των πολιτών. Μιλάω, λοιπόν, για αναγέννηση και ανασυγκρότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Χρειαζόμαστε ένα νέο δημόσιο Εθνικό Σύστημα Υγείας, που εξασφαλίζει πρόσβαση για όλους τους πολίτες, καλύπτει τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού και τους χρόνια πάσχοντες, δίνει βάρος στην πρόληψη, παρέχει επιτέλους ολοκληρωμένη οδοντιατρική φροντίδα, αλλά σε συνεργασία με τους συλλόγους και την ομοσπονδία, αξιοποιεί το ανθρώπινο δυναμικό και την τεχνολογία, ένα σύστημα βιώσιμο, λειτουργικό, αποτελεσματικό. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητούμε σήμερα στη Βουλή το πολυδιαφημισμένο από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Χρειάζεται μια τέτοια παρέμβαση, που θα αξιοποιεί τη μεγάλη μεταρρύθμιση της δημιουργίας του ΕΟΠΥΥ του 2011, αλλά και τα θετικά βήματα που έγιναν με την οργάνωση του ΠΕΔΥ λίγα χρόνια μετά; Αναμφίβολα η απάντηση είναι «ναι». Έχουν γίνει ήδη τα πρώτα βήματα, το νέο περιβάλλον των ενιαίων παροχών, η ύπαρξη ενός φορέα του ΕΟΠΥΥ που διαχειρίζεται με διαφάνεια τους πόρους και αξιολογεί και επιλέγει τις μονάδες παροχής υπηρεσιών, η ενοποίηση των πρωτοβάθμιων υπηρεσιών υγείας και ταμείων και των νοσοκομείων του ΙΚΑ με το ΕΣΥ. Πρόκειται για κινήσεις σε θετική κατεύθυνση, στις οποίες πρέπει να στηριχθούμε από εδώ και πέρα. Όμως αυτά δεν αρκούν. Η διαμορφωμένη πραγματικότητα επιβάλλει να προχωρήσουμε σε νέες ριζικές αλλαγές. Γιατί, ενώ έχουμε κέντρα υγείας, μονάδες του ΠΕΔΥ, δημοτικά ιατρεία, διαγνωστικά κέντρα, ειδικούς γιατρούς, αξονικούς, μαγνητικούς τομογράφους και μια σειρά από άλλα εφόδια και μέσα, δεν έχουμε ακόμα ολοκληρωμένο ανθρωποκεντρικό σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Τι θα έπρεπε λοιπόν να κάνουμε; Ποια είναι η αναγκαία παρέμβαση που θα αποτελούσε ένα σίγουρο, στέρεο επόμενο βήμα; Σε αυτό το ουσιαστικό ερώτημα απαντάμε με τις προτάσεις μας. Δημιουργία δικτύων με τη συμμετοχή των μονάδων του Εθνικού Συστήματος Υγείας, του ΠΕΔΥ, της τοπικής αυτοδιοίκησης και του συμβεβλημένου, πιστοποιημένου ιδιωτικού τομέα για την παροχή πρωτοβάθμιας περίθαλψης οικογενειακής ιατρικής και πρόληψης. Δεύτερον, ο ΕΟΠΥΥ ρυθμίζει και εγγυάται την αξιοποίηση της δημόσιας δαπάνης με ενιαίους, διαφανείς κανόνες λειτουργίας, με αξιοποίηση όλων των δομών, δημόσιων και ιδιωτικών, με γνώμονα τη σχέση κόστους - ποιότητας και διαρκή αξιολόγησή τους, με εισαγωγή ποιοτικών κριτηρίων. Τρίτον, κέντρα υγείας σε όλους τους αγροτικούς και ημιαστικούς δήμους και πολυδύναμα κέντρα υγείας στα μεγάλα αστικά κέντρα. Τέταρτον, οικογενειακός γιατρός για όλους τους πολίτες με ελεύθερη επιλογή και γιατρούς ειδικοτήτων στα κέντρα υγείας και πολυδύναμα κέντρα υγείας. Αυτές είναι οι συγκεκριμένες πολιτικές και παρεμβάσεις που για εμάς, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, έπρεπε να προωθεί ένα νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εάν η Κυβέρνηση προωθούσε αυτές τις αναγκαιότητες, δεν θα είχαμε κανένα δισταγμό να τη στηρίξουμε. Δυστυχώς, όμως, το σχέδιο νόμου κάθε άλλο παρά εξυπηρετεί αυτούς τους στόχους, πρώτον και κύριο γιατί είναι μη νομοσχέδιο. Πρόκειται μόνο για ένα επικοινωνιακό τρικ, που δεν πρόκειται ποτέ να γίνει πράξη. Η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους είναι αποκαλυπτική. Όποιος δεν την έχει δει, παρακαλώ, να τη μελετήσει. Η εφαρμογή του δεν είναι κοστολογημένη και δεν είναι διασφαλισμένοι οι αναγκαίοι πόροι. Πρόκειται για ένα άδειο πουκάμισο. Και προχωρώ. Τι κάνετε στην ουσία; Αντί να αξιοποιήσετε τις υπάρχουσες δομές, να τις βελτιώσετε, να τις επεκτείνετε, διακηρύσσετε, πως θα δημιουργήσετε άλλες από την αρχή, τα ΤΟΜΥ, χωρίς μελέτες, χωρίς χωροταξικό σχεδιασμό και - επαναλαμβάνω - χωρίς πόρους, προφανώς για να κάνετε προσλήψεις συμβασιούχων, με χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ προσωρινή - μην το ξεχνάτε αυτό - συμβασιούχων, βέβαια, που θα αφήσετε πίσω για την επόμενη κυβέρνηση, η οποία θα πρέπει να βρει με κάθε τρόπο χρήματα, για να πληρώσει και να καλύψει τα κενά όταν θα λήξουν αυτές οι συμβάσεις. Υπάρχει κανένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα; Παιχνίδια, λοιπόν, σε βάρος ανθρώπων και της υγείας και δη με κοινοτικούς πόρους, κάτι που εύχομαι να μην το πληρώσουμε ακριβά ως χώρα. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, την ώρα που εσείς κάνετε σχεδιασμούς επί χάρτου στις δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας, τα κέντρα υγείας δεινοπαθούν. Επικρατεί σε αυτά μια απαράδεκτη κατάσταση, την οποία αποκαλύπτει η πρόσφατη έρευνα της ΠΟΕΔΗΝ σε εξήντα πέντε κέντρα υγείας: Δραματικές ελλείψεις σε προσωπικό, εξοπλισμό και υλικά και χρηματοδότηση που δεν επαρκεί για την κάλυψη βασικών λειτουργικών δαπανών. Λένε χαρακτηριστικά: «Χάνουν οι άνθρωποι τη ζωή τους στα σκαλιά των κέντρων υγείας, εξαιτίας της έλλειψης ειδικευμένων γιατρών και απουσίας του ΕΚΑΒ». Την ίδια ώρα ο αρμόδιος Υπουργός δηλώνει σχεδόν προκλητικά πια ότι οι νοσηλευτές των κέντρων υγείας, δεν έχουν τι να κάνουν και πλέκουν! Σύμφωνα με την έρευνα σε τριάντα δήμους της χώρας δεν υπάρχουν ειδικευμένοι γιατροί στο δημόσιο σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Σε εκατόν σαράντα πέντε δήμους δεν υπάρχει καρδιολόγος. Σε εκατόν δεκαπέντε δήμους δεν υπάρχει γυναικολόγος. Εβδομήντα πέντε δήμοι δεν έχουν παιδίατρο. Με λίγα λόγια τι κάνετε; Κλείνετε τα μάτια στα μεγάλα προβλήματα και παίζετε επικοινωνιακά και πελατειακά παιχνίδια σε βάρος της υγείας των πολιτών. Επιχειρείτε ακόμη, κύριοι Υπουργοί, να μετατρέψετε τον ΕΟΠΥΥ από αξιολογητή και αγοραστή ποιοτικών υπηρεσιών σε λογιστή της Κυβέρνησης και τυφλό εκτελεστή των εντολών της. Επαναλαμβάνω και τονίζω: Εμείς θέλουμε ένα δημόσιο σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι ο ασφαλισμένος δεν πληρώνει. Πληρώνει το ταμείο του, δηλαδή ο ΕΟΠΥΥ. Από εκεί και πέρα οι πάροχοι των υπηρεσιών είναι με τους ίδιους όρους και δημόσιοι αλλά και ιδιωτικοί, πιστοποιημένοι και ελεγχόμενοι, όπως ακριβώς συμβαίνει σε όλες τις προηγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σαφείς όρους και ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, ώστε να επιτυγχάνεται η ορθή αξιοποίηση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης αλλά και η ποιότητα υπηρεσιών προς τους ασφαλισμένους, έτσι ώστε να προφυλαχθεί το δημόσιο από τυχόν προκλητή ζήτηση υπηρεσιών κυρίως για εργαστηριακές εξετάσεις και θεραπείες. Ζητάμε να ενισχυθούν οι υπάρχουσες και να δημιουργηθούν νέες δημόσιες δομές για την πρωτοβάθμια υγεία, όπου χρειάζεται. Δεν μπορεί να γίνουν παντού από την αρχή. Μιλήσαμε ήδη όμως για δημιουργία δικτύων μεταξύ Εθνικού Συστήματος Υγείας, ΠΕΔΥ, Τοπικής Αυτοδιοίκησης και συμβαλλόμενων πιστοποιημένων δομών του ιδιωτικού τομέα. Χρειάζεται εθνικός σχεδιασμός, ενιαίος. Διότι δεν είναι δυνατόν, για παράδειγμα, να αγνοεί στο σχεδιασμό του το Υπουργείο την ύπαρξη τετρακοσίων πρωτοβάθμιων ιατρείων των δήμων σε όλη τη χώρα και να ξεκινάει από την αρχή να φτιάξει μια άλλη παράλληλη δομή, που δεν έχει και τη δυνατότητα να τη χρηματοδοτήσει και να τη στηρίξει. Είναι αδιανόητα αυτά τα πράγματα. Δεν χωρούν και δεν απαντούν στη λογική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Δεν είναι δυνατόν, να αγνοούνται επενδύσεις εκατομμυρίων ευρώ της αυτοδιοίκησης. Λέω για παράδειγμα τον Δήμο Νεάπολης - Συκεών στη Θεσσαλονίκη, τον Δήμο της Αθήνας, τον Δήμο της Λάρισας και τόσους άλλους, που εξελίσσονται σε κέντρα υγείας αστικού τύπου. Γιατί δεν είναι δυνατόν να δημιουργούμε νέες δομές, εκεί που υπάρχουν υφιστάμενες δημόσιες και υπολειτουργούν ή εκεί που λόγω του ιδιωτικού τομέα υπάρχει υπερσυσσώρευση - διότι έχουμε και αυτή την εικόνα - και την ίδια στιγμή, να μην υπάρχει τίποτα σε νησιωτικές ορεινές και παραμεθόριες περιοχές, γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχει προγραμματισμός και χωροταξικός σχεδιασμός. Βέβαια ακόμα και οι εργασιακές σχέσεις των γιατρών επιδεινώνονται τόσο στο δημόσιο όσο και στους συμβασιούχους του ΕΟΠΥΥ. Τέλος, θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση. Αντιγράφετε, που αντιγράφετε, το άρθρο 5 του ν.4238/2014 για τον οικογενειακό γιατρό με τριετή καθυστέρηση. Τουλάχιστον δεσμευθείτε ότι θα το εφαρμόσετε σε ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και δεν θα μείνει και αυτό, για άλλη μια φορά, λόγια σε ένα χαρτί δικό σας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το πιο σημαντικό θέμα είναι, βέβαια, αυτό των πρόσθετων πόρων για την αναβάθμιση του συστήματος. Πρόσθετοι πόροι μπορεί να υπάρξουν με δύο τρόπους: Ο ένας αφορά τον περιορισμό της σπατάλης την αντιμετώπιση της διαφθοράς στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τον εξορθολογισμό της λειτουργίας του συστήματος. Αυτό, βεβαίως, μπορεί να επιτευχθεί, εάν υπάρχει πολιτική βούληση και κλειδί για να γίνει αυτό, είναι ο ΕΟΠΥΥ. Ο δεύτερος αφορά τον κρατικό προϋπολογισμό, που για να έχει πόρους, προϋποθέτει ανάπτυξη, κάτι που είναι ανέφικτο με τη σημερινή Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι σαφές ότι η Δημοκρατική Συμπαράταξη, δεν θα συναινέσει και δεν θα συμπράξει σε νομοσχέδια που δεν αφορούν τους πολίτες και τα προβλήματά τους, αλλά την επικοινωνιακή εμφάνιση του κ. Τσίπρα στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Γι' αυτό εξάλλου και ψηφίζονται αυτά με συνοπτικές διαδικασίες μέσα στο καλοκαίρι. Εμείς θα καταψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο, πέρα από όλα τα άλλα, από σεβασμό στα εκατομμύρια των πολιτών που ταλαιπωρούνται καθημερινά στις υπηρεσίες υγείας, με τη δέσμευσή μας ότι ένα πραγματικό, ολοκληρωμένο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας είναι και θα είναι προτεραιότητά μας και θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις στον σχεδιασμό και την εφαρμογή του. Κλείνω με δυο πολιτικές παρατηρήσεις. Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύ κουβέντα και κόπτεται η Κυβέρνηση για τη διαφάνεια στον χώρο της υγείας. Κανένα πρόβλημα. Η δική μας θέση είναι γνωστή: Διαφάνεια για τους πάντες και παντού. Όμως για τους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τα θέματα της διαφάνειας ισχύουν μόνο για τους άλλους, ενώ γίνονται κυριολεκτικά «γαργάρα» όλα όσα αφορούν τον κ. Τσίπρα και τους Υπουργούς του, από τις τυχοδιωκτικές και προπαρασκευαστικές ενέργειες για έξοδο από το ευρώ Τσίπρα - Βαρουφάκη, μέχρι την μη έκδοση πράξεων τιμολόγησης φαρμάκων και τα όσα έγιναν με γνωστούς εργολάβους - φίλους και νυχτερινές τροπολογίες που χάριζαν εκατομμύρια. Μια ακόμη κουβέντα επειδή έχω ασχοληθεί σοβαρά με θέματα της αμυντικής βιομηχανίας και με πονάνε. Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας στην εφημερίδα τα «ΝΕΑ», στοιχεία για απευθείας ανάθεση με υψηλές τιμές παραγγελιών για διόπτρες νυκτός από το ΥΕΘΑ. Το θέμα επιβάλλεται να διερευνηθεί και για έναν λόγο παραπάνω, γιατί δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση, να μπλέξουν τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα στα ολισθηρά και επικίνδυνα πεδία των σκανδάλων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Δεύτερη παρατήρηση. Ο κ. Τσίπρας εξακολουθεί να βλέπει γύρω του γελαστά πρόσωπα. Δεν θα συστήσω γυαλιά, προφανώς και κινείται σε προστατευόμενες διαδρομές! Σε μια κοινωνία που δεν χαμογελά η νεολαία, κύριε Τσίπρα, δεν υπάρχουν πολλά χαμογελαστά πρόσωπα. Δεν σας λέει τίποτα, δεν σας αγγίζει ότι σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της «διαΝΕΟσις», το 75% των νέων ανθρώπων θέλουν να φύγουν από αυτή τη χώρα, γιατί αισθάνονται ότι θα ζήσουν χειρότερα από τις προηγούμενες γενιές; Η απογοήτευση είναι τεράστια στους νέους ανθρώπους. Γι' αυτό αφήστε την προπαγάνδα, αφήστε τις φαντασιώσεις, αφήστε την πόλωση και τον διχασμό. Το χρέος για το πολιτικό σύστημα, για τον πολιτικό κόσμο είναι ένα και μας αφορά όλους. Λύσεις στα προβλήματα των νέων ανθρώπων εδώ και τώρα, με γνώμονα την αξιοκρατία και την αριστεία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Γεννηματά. Σας παρακαλώ πολύ, όλοι να τηρούν το εξάλεπτο και θα επιβληθεί το εξάλεπτο, για να μην πάμε στο πεντάλεπτο, πιο γρήγορα από ό,τι έχουμε σκεφτεί να πάμε. Τον λόγο έχει ο κ. Συρίγος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αρχίσω με δύο μικρά σχόλια. Το πρώτο είναι ότι η διαφορά πολιτικών αντιλήψεων για τα πράγματα δεν είναι κακό. Όταν αυτό επιχειρείται, όμως, στην πράξη, δημιουργούνται ζητήματα. Ποια είναι αυτά; Εάν εσύ εφαρμόσεις μία πολιτική, που ως βάση της δεν έχει το δημόσιο σύστημα υγείας αλλά τη στροφή προς τον ιδιωτικό τομέα, προς την ιδιωτικοποίηση, αυτό αποδυναμώνει το σύστημα που υπάρχει και ο επόμενος που έχει άλλη αντίληψη για τα πράγματα, δηλαδή, βασίζεται σε ένα σύστημα υγείας δημόσιο, έρχεται να καλύψει τα κενά για τα οποία τον εγκαλούν κάποιοι τώρα. Αυτή είναι η φιλοσοφία η οποία μπορεί να έχει διαφοροποιήσεις, αλλά στην πράξη δημιουργεί αντίθετα αποτελέσματα και το θύμα είναι η κοινωνία. Αποδομήθηκε επί μία πενταετία λόγω διαφορετικής αντίληψης, εγώ δεν μιλώ για θεούς και δαίμονες ούτε δαιμονοποιώ τα πράγματα. Ωστόσο πρέπει να αναγνωριστεί ότι αυτό που έρχεται τώρα, ώστε να αντιμετωπιστεί και να δομηθεί το νέο αυτό σύστημα, βρίσκει αυτά τα πράγματα μπροστά του. Είναι άδικο, λοιπόν, να εγκαλείται αυτή τη στιγμή η Κυβέρνηση γι' αυτό το συγκεκριμένο θέμα. Αρχίζω την αγόρευσή μου εδώ ενώπιόν σας, θέτοντας μία σκέψη στην κρίση σας, χωρίς να θέλω να προκαλέσω, απλά τη θέτω στην κρίση σας, όπως όλες τις σκέψεις και τις προτάσεις που έρχομαι και εκφέρω εδώ πέρα. Κύριοι συνάδελφοι, η συχνή χρήση του άρθρου 100, δηλαδή της προβολής αντισυνταγματικότητας, φοβούμαι ότι την φθείρει και την αποδυναμώνει. Την καθιστά από ουσία σε συνήθεια και αυτό δεν προσφέρει τίποτε. Κάποτε μου έλεγε ένας πολύπειρος συνάδελφός μου - οι δικηγόροι το γνωρίζουν κιόλας αυτό που θα πω - ότι τρία συνήθη πράγματα χρησιμοποιούν οι δικηγόροι πάντα σε κάθε υπόθεση τα οποία, όμως, αν τα χρησιμοποιούν συχνά, τα αποδυναμώνουν. Στα αστικά την αοριστία του δικογράφου, στα ποινικά την αοριστία του κλητηρίου θεσπίσματος και στα διοικητικά την αντισυνταγματικότητα. Μην το κάνουμε έτσι. Την αποδυναμώνουμε. Αυτά δεν τα λέω ούτε ως παραινέσεις ούτε ως συμβουλές - δεν έχω τέτοια δυνατότητα - ούτε γιατί είμαι πιο σοφός ή πιο αρμόδιος ή αντλώ κάποιο δικαίωμα παραπάνω από εσάς τους υπόλοιπους. Τα διατυπώνω και αυτοκριτικά, για να σας δείξω και την καλή μου προαίρεση. Επί του νομοσχεδίου μετά τη σύντομη αυτή αναφορά μου θα ήθελα να επισημάνω τα εξής. Το νομοσχέδιο που συζητούμε, περιέχει πολλές χρήσιμες και επωφελείς διευθετήσεις για τον πολίτη και ιδιαίτερα αυτόν τον πολίτη που πάσχει και δικαιούται περιθάλψεως και απαντοχής. Γι' αυτόν εξάλλου υπάρχουν τα συστήματα υγείας ούτε για τους γιατρούς ούτε για τους νοσηλευτές ούτε για τη διοίκηση. Υπό αυτή δε την έννοια ιδωμένο το σχέδιο νόμου, καθιστά αυτόν επίκεντρο, δηλαδή τον πάσχοντα πολίτη και με όσα εξοπλίζει το προσωπικό της υγείας, καταδεικνύεται ότι το πράττει γι' αυτόν τον ίδιο λόγο. Τούτο καθίσταται σαφές από την πρώτη παράγραφο του άρθρου 1, που καταλήγει: «…των υπηρεσιών οι οποίες έχουν σκοπό την παρακολούθηση, διατήρηση και βελτίωση της υγείας του ανθρώπου». Θεωρώ την κατάληξη αυτή πλεονεκτούσα και για έναν ακόμη λόγο που, δυστυχώς, ξενοφοβικά φαινόμενα, δεν τον καθιστούν αυτονόητο στις μέρες μας, του ανθρώπου χωρίς διακρίσεις οιουδήποτε τύπου, όπως εξάλλου επιτάσσει και το Σύνταγμά μας. Στα πλαίσια αυτά απαριθμώ εκτός από το άρθρο 1, που αποτελεί ένα γενικό πλαίσιο, ενδεικτικά το άρθρο 3, για τις δημόσιες μονάδες παροχής υπηρεσιών, το άρθρο 6, για τον οικογενειακό γιατρό, το άρθρο 7, το άρθρο 8, με τα κεντρικά διαγνωστικά εργαστήρια, τα άρθρα 9, 10, 12, 13, 19, 21, 23, το άρθρο 2,7 που είναι η ίδρυση του νοσοκομείου στην ακριτική Κάρπαθο, το άρθρο 28, που δίνει κίνητρα για το ιατρικό προσωπικό του Γενικού Νοσοκομείου Θήρας. Δυο λόγια σε αυτό, γιατί είδα ότι στάθηκαν πολλοί. Αυτό δεν μπορεί να ιδωθεί ξεκομμένο από το άρθρο 32 του νομοσχεδίου, που ψηφίσαμε και έγινε νόμος του κράτους την περασμένη εβδομάδα από το Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο κι αυτό παρέχει κίνητρα στους υπαλλήλων των ΟΤΑ νησιωτικών και ορεινών περιοχών. Οι ρυθμίσεις αυτών των δύο άρθρων δικαιολογούνται απολύτως και αν αναλογιστεί κανείς, ιδία για την περίπτωση της Σαντορίνης ότι συνιστά η ίδια η Σαντορίνη δηλαδή, την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό ως νησί εμβληματικό που φιλοξενεί εκατομμύρια επισκέπτες και γι' αυτό επιπλέον δεν πρέπει να μειονεκτεί στον τομέα αυτό κι ότι εξυπηρετεί κι άλλα κυκλαδονήσια, θα δείτε ότι είναι πάρα πολύ επωφελές και χρήσιμο και θα βοηθήσει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η θέσπιση αυτής της διατάξεως δεν γίνεται, επειδή είναι ένα νησί ή κάποια παραμεθόριος, αλλά γιατί είναι η Σαντορίνη, δηλαδή μια αυταξία - γίνεται πολύς λόγος στις μέρες μας γι' αυτή την έννοια - και για τους Έλληνες και για τους Κυκλαδίτες και παγκοσμίως. Την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, για μισό λεπτό μόνο, για να φαιδρύνω και να χαριτολογήσω λίγο. Στη Σύρο, απέναντι ακριβώς από το νοσοκομείο υπάρχει ένα καφενείο, το οποίο έχει τον τίτλο «καλύτερα εδώ παρά απέναντι», εννοώντας την υγειά μας να έχουμε. Εδώ θα ήθελα να σας πω το εξής για το ιστορικό Νοσοκομείο Σύρου, που αναβαθμίζεται καθημερινά. Πιστεύω ότι με αυτό το νομοσχέδιο, επιδιώκουμε σιγουριά στην υγεία, γιατί τίθενται οι βάσεις για να αισθανόμαστε ασφαλείς όταν χρειαστεί - ω μη γένοιτο! - να πάμε απέναντι. Ευχαριστώ πολύ.
Για την ώρα είμαστε εδώ ούτε απέναντι ούτε από την άλλη. Προς ώρας. Πριν ανέβει στο Βήμα ο κ. Κωνσταντόπουλος, θα μιλήσει ο Υπουργός. Θα ήταν καλό και για τον ίδιο, να ακούσει τον Υπουργό για τις τροπολογίες. Και το λέω, επειδή δεν έχει άλλο ομιλητή η Δημοκρατική Συμπαράταξη, ώστε να το έχει υπ' όψιν για την αγόρευσή του. Παρακαλώ, κύριε Ξάνθε, έχετε τον λόγο.
Έχουμε μια υπουργική τροπολογία, η οποία νομίζω ότι σας έχει διανεμηθεί. Απλώς θα πω δύο λόγια. Έχει δύο σκέλη. Το ένα είναι μια τροποποίηση στη σύνθεση μιας επιτροπής που προέβλεπε ο ν.4461, της Εθνικής Επιτροπής για τα Σπάνια Νοσήματα. Επειδή άλλαξε το ευρωπαϊκό πλαίσιο, περιγράφουμε τα κριτήρια με τα οποία κάποιος ειδικός επιστήμονας, μπορεί να συμμετέχει στην επιτροπή. Το δεύτερο, αφορά την πρόσληψη προσωπικού - υγειονομικού, διαμεσολαβητών υγείας κ.λπ. - στα προαναχωρησιακά κέντρα, στα ΠΡΟΚΕΚΑ, διά της ΑΕΜΥ και αυτό που νομοθετούμε, που προτείνουμε, είναι οι διαδικασίες που ακολουθούνται να είναι οι ίδιες που προβλέπονται για την ΑΕΜΥ και που εφαρμόστηκαν στην πρόσληψη προσωπικού στο Νοσοκομείο της Σαντορίνης. Αυτή είναι η ρύθμιση. Αυτή είναι η υπουργική τροπολογία. Όσον αφορά τις βουλευτικές τροπολογίες, κάνουμε αποδεκτές. Την τροπολογία με γενικό αριθμό 1173 και ειδικό 82, που αφορά το Ινστιτούτο Επιστημονικών Θεμάτων της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας, τη βουλευτική τροπολογία με γενικό αριθμό 1205 και ειδικό 87, που αφορά δαπάνες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τη μεταφορά προσφύγων και μεταναστών, την τροπολογία με γενικό αριθμό 1206 και ειδικό 88 που είναι μια ρύθμιση που αφορά τους αποθεραπευθέντες από τη νόσο Χάνσεν, την τροπολογία με γενικό αριθμό 1208 και ειδικό αριθμό 89, που αφορά την ένταξη ιατρών - υπήρχε μια εκκρεμότητα - άνευ ειδικότητας στον κλάδο ιατρών ΕΣΥ, την τροπολογία με γενικό αριθμό 1210 και ειδικό 91 για τη χορήγηση ενιαίου τύπου συνταγολογίου στους πιστοποιημένους από τον ΕΟΠΥΥ παιδιάτρους, την τροπολογία με γενικό αριθμό 1211 και ειδικό 92 για την παραχώρηση εκμίσθωσης αιγιαλού, παραλίας ή ζώνης λιμένα για την πρόσκαιρη τοποθέτηση και χρήση προστατευτικών δικτύων για την προστασία των λουομένων από μέδουσες σε θαλάσσιες περιοχές εκτός περιοχών «NATURA», την τροπολογία με γενικό αριθμό 1212 και ειδικό 93 για την παράταση ενός μηνός της προθεσμίας ανάρτησης στο πρόγραμμα «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» των πράξεων ανατροπής ανάληψης υποχρέωσης, την τροπολογία 1214 και ειδικό 95 για τη διάρκεια σύμβασης των επικουρικών γιατρών σε κλινικές αποκατάστασης των νοσοκομείων του ΕΣΥ πέραν του Εθνικού Κέντρου Αναπηρίας, την τροπολογία 1215 και ειδικό 96 για την παροχή επιπλέον θεσμικών κινήτρων για την προσέλκυση και παραμονή ειδικευμένων γιατρών σε προβληματικές και άγονες περιοχές τύπου Α, την τροπολογία 1219 και ειδικό 99, που δίνει τη δυνατότητα παράτασης των ειδικευόμενων γιατρών που ειδικεύονται σε ψυχιατρικές κλινικές - η προσθήκη αφορά τον ψυχιατρικό τομέα που είχε παραλειφθεί - και τελευταία την τροπολογία με γενικό αριθμό 1220 και ειδικό 100 για την τροποποίηση του άρθρου του ν.4445 για την αποζημίωση οφειλόμενων εφημεριών και υπερωριών του προσωπικού. Διευρύνουμε το πεδίο εφαρμογής και προσθέτουμε ορισμένα νοσοκομεία, τα οποία μας εντοπίστηκαν ότι δεν συμπεριλαμβάνονταν στη ρύθμιση. Υπάρχουν και δύο βουλευτικές τροπολογίες που έχουν κατατεθεί από συναδέλφους της Αντιπολίτευσης. Η μία είναι από Βουλευτές της Ένωσης Κεντρώων με προεξάρχοντα τον κ. Σαρίδη, που ζητάει την ενίσχυση κατά δύο έτη της πορείας βαθμολογικής εξέλιξης των γιατρών του ΕΣΥ που έχουν διδακτορικό. Είναι κάτι το οποίο πρέπει να το διαβουλευθούμε, να το εντάξουμε σε ένα συνολικό πλαίσιο, στο οποίο θα συζητηθεί στο επόμενο διάστημα, στο πλαίσιο της αναβάθμισης της ιατρικής εκπαίδευσης και του τρόπου πρόσληψης και ανέλιξης των γιατρών του ΕΣΥ. Το κρατάμε ως μια άποψη, που πρέπει να την εξετάσουμε,. Επίσης είναι η τροπολογία του κ. Μαυρωτά, που αφορά την εξαίρεση των «ορφανών» φαρμάκων και των παραγώγων αίματος από το clawback. Επίσης είναι μια συζήτηση η οποία εκκρεμεί. Εμείς έχουμε δηλώσει ότι κατ' αρχάς, εξετάζουμε θετικά την εξαίρεση από το clawback των «ορφανών» φαρμάκων, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο, να διασφαλίσουμε την πληρέστερη κάλυψη των ασθενών που πάσχουν από σπάνια νοσήματα με αυτά τα πολύ ζωτικά για τη ζωή τους φάρμακα. Ξέρουν πολύ καλά οι σύλλογοι των ασθενών ότι τα φάρμακα αυτά έχουν εξαιρεθεί ρητά από το εξωτερικό φίλτρο, το οποίο πρόσφατα νομοθετήσαμε, που αφορά τις χώρες αναφοράς της Ευρώπης για την ένταξη στον θετικό κατάλογο αποζημίωσης και η προσπάθειά μας είναι αυτοί οι άνθρωποι, που είναι ολιγομελείς ομάδες του πληθυσμού αλλά είναι απολύτως εξαρτημένοι από αυτά τα φάρμακα, να αισθάνονται την ασφάλεια ότι η πολιτεία κάνει ό,τι μπορεί, για να εξασφαλίζει την απρόσκοπτη πρόσβασή τους σε αυτά. Είναι, όμως, μια τροπολογία η οποία θέλει μελέτη και θα ενταχθεί σε ένα συνολικό πλέγμα αλλαγών στη φαρμακευτική πολιτική. Επί του παρόντος δεν μπορούμε να την κάνουμε αποδεκτή με αυτούς τους όρους. Θα το διαβουλευθούμε και με τη φαρμακοβιομηχανία και με τους άλλους εμπλεκόμενους φορείς και νομίζω ότι το φθινόπωρο, θα είμαστε σε θέση να φέρουμε μια πιο συγκεκριμένη πρόταση. Επίσης θέλω να κάνω μια τελευταία νομοτεχνική αλλαγή, η οποία αφορά την τροπολογία για την παράταση των συμβάσεων του επικουρικού προσωπικού. Υπήρχε ένα κενό ανάμεσα στη δημοσίευση του νόμου και στις 30 Σεπτεμβρίου. Καλύπτουμε και αυτό το ενδιάμεσο κενό.
Δεν τη σπάσατε, όμως.
Τι εννοείτε;
Αυτή η τροπολογία είχε κι ένα δεύτερο κομμάτι.
Αυτό αφορά τη ρύθμιση για το λοιπό επικουρικό προσωπικό.
Το άλλο προσωπικό αφορά τους γιατρούς. Καλύπτει περίπου δεκαπέντε - είκοσι άτομα.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται ο Αύγουστος είναι ο αγαπημένος μήνας της Κυβέρνησης είτε να προκηρύσσει εκλογές είτε να φέρνει καταιγισμό νομοσχεδίων στη Βουλή. Μπαίνουμε σε μια διαδικασία, να ψάχνουμε τους εμπλεκόμενους φορείς για να ενεργοποιηθούν μέσα στο καλοκαίρι. Και όλα αυτά γιατί; Ένα γιατί όλοι αναρωτιούνται, τι κρύβεται πίσω από αυτή τη βιασύνη. Σκοπιμότητα ή επικοινωνιακή στρατηγική; Υλοποιείτε ένα σχέδιο αποδόμησης των μεταρρυθμιστικών αλλαγών και των τομών με κοινωνικό πρόσημο που έκαναν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Το ζήσαμε χθες και προχθές, όταν συζητείτο το νομοσχέδιο για την παιδεία, το ζούμε χθες και σήμερα, που συζητείται το νομοσχέδιο για την υγεία. Είναι τόση η εμμονή σας, που δεν ακούτε τίποτα. Γι' αυτό μίλησα για αυτιά που έχουν τοίχους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο, η συγκρότηση δομών για την παροχή πρωτοβάθμιας περίθαλψης μπορεί να συνοψιστεί σε μια λέξη. Περιπέτεια για αχαρτογράφητα νερά. Η έκθεση, άλλωστε, του Γενικού Λογιστηρίου επιβεβαιώνει το ανεφάρμοστο της πρότασής σας. Με την αδυναμία εφαρμογής ενός ενιαίου πλαισίου για περιορισμό της σπατάλης που είναι το ζητούμενο, για την καταπολέμηση της διαφθοράς, και φυσικά για μια δημόσια πραγματική υγεία. Κύριοι Υπουργοί, δημιουργήθηκαν φορείς, που ο καθένας συνιστά αυτόνομο υποσύστημα υγείας με ανεξάρτητες συνθήκες εργασίας, εποπτευόμενοι από διαφορετικό φορέα και χρηματοδοτούμενοι από διαφορετικές πηγές. Έτσι βέβαια το σύστημα υγείας οδηγείται σε αδιέξοδο. Να πω εδώ ότι δεν κατέστη δυνατή η συνέχιση της σημαντικής θεσμικής παρέμβασης στην υγεία από τον οραματιστή Γιώργο Γεννηματά με τον ν.1397/83. Ένας νόμος, να θυμίσω, για δημιουργία Εθνικού Συστήματος Υγείας με δημόσιο χαρακτήρα, με παροχή υπηρεσιών υγείας από το κράτος ισότιμα σε όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από την οικονομική και κοινωνική επαγγελματική κατάσταση του κάθε πολίτη. Η μεγάλη καινοτομία του νόμου ήταν και παραμένει η θέσπιση ενός οργανωμένου πλαισίου παροχής υπηρεσιών υγείας για τον κόσμο της υπαίθρου, με τα κέντρα υγείας ως αποκεντρωμένες μονάδες των νοσοκομείων του νομού επιφορτισμένα να παρέχουν ισότιμη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας σε όλο τον κόσμο της περιοχής τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η γνωμοδότηση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του 1994 τα μέλη της οποίας ήταν διαπρεπείς καθηγητές, μεταξύ άλλων είχε προτείνει ένα δεκάχρονο πρόγραμμα αναμόρφωσης, που θα στηρίζεται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, ώστε να εδραιωθεί στη χώρα μας ένα σταθερό σύστημα υγείας υψηλών προδιαγραφών. Είπαν, μάλιστα, ότι σε διαφορετική περίπτωση αυτό θα ήταν αδύνατο, έστω και αν οι δαπάνες για την υγεία αυξηθούν. Θα πρέπει να σταματήσει, αγαπητοί συνάδελφοι, το ράβε ξήλωνε και στο χώρο της υγείας, όπου κάθε κυβέρνηση ακυρώνει το όποιο έργο από την προηγούμενη κυβέρνηση. Μας ξεκαθαρίζει στην έκθεσή της η επιτροπή σταθερές πολιτικές για την οργάνωση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης στη χώρα μας για μια δεκαετία. Γιατί; Για να υπάρξει αποτέλεσμα. Είναι εκπληκτικό για έναν πολίτη του 2017, εν όψει αυτών των μεταρρυθμίσεων που εσείς σήμερα προτείνετε, να διαβάζει πόσες παρεμβάσεις έχουν γίνει στον χώρο της υγείας. Φυσικά παρεμβάσεις οι οποίες δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ, όπως το πλαίσιο λειτουργίας του οικογενειακού γιατρού, οι διατάξεις του ν.2519/97 που έδιναν ιδιαίτερη σημασία στην ανάπτυξη της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας μέσω της συγκρότησης δικτύων της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Παρά τις φιλοδοξίες του νομοθέτη τα δίκτυα αυτά δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ όπως και η μεταρρύθμιση για την υγεία του πολίτη την περίοδο 2000-2002 του τότε Υπουργού Υγείας κ. Αλέκου Παπαδόπουλου. Έκτοτε η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας αφέθηκε στην τύχη της. Δυστυχώς, φυσικά, εδώ δεν είναι δική σας η ευθύνη. Εδώ η ευθύνη είναι των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας 2004-2009 και μάλιστα η ευθύνη είναι μεγάλη. Ερχόμαστε ωστόσο στο 2011, όπου προχωράμε σε μια μεγάλη αλλαγή επί υπουργίας Ανδρέα Λοβέρδου, κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ. Δημιουργήθηκε ο ΕΟΠΥΥ, όπου ενοποιήθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία στον κλάδο της υγείας. Η ποιοτική αναβάθμιση, η καθολικότητα στις υπηρεσίες υγείας προς όλους τους πολίτες, η στήριξη του κοινωνικού κράτους, είναι ανάμεσα στις θεμελιώδεις αρχές μας. Η ίδρυση του ΠΕΔΥ το 2014 ήταν μια σημαντική προσπάθεια, η οποία, όμως, δεν είχε συνέχεια, γιατί δεν στηρίχθηκε από την Κυβέρνησή σας, κύριοι Υπουργοί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Γιατί; Διότι δεν εντάσσεται σε μια υπερκομματική πολιτική και στρατηγική για την υγεία. Είναι μάταιο να ψηφίζετε και να ξαναψηφίζετε στη Βουλή με αυτόν τον τρόπο, έναν μηχανισμό που λειτουργεί εις βάρος της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Για τα ιατρεία, για τον οικογενειακό γιατρό, για τον ρόλο των κέντρων υγείας, για τον ρόλο των πολυιατρείων, για τέτοια μεγάλα ζητήματα χρειάζονται ευρύτερες συναινέσεις. Χρειάζεται πολιτική του μέλλοντος και στρατηγική του ρεαλισμού. Να δούμε από πού μπορούμε να εξοικονομήσουμε τους πόρους, ποιες είναι οι σύγχρονες ευρωπαϊκές τάσεις. Πώς θα τις υιοθετήσουμε διαφορετικά; Θα βρισκόμαστε στον ίδιο φαύλο κύκλο. Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώνω με δύο αναφορές. Η πρώτη αφορά την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, που θα έλεγα ότι αποτέλεσε μαζί με τον ΕΟΠΥΥ μια από τις μεγαλύτερες μεταρρυθμίσεις στον χώρο της υγείας. Ουσιαστικά έγινε από ιδίους πόρους, χωρίς διαγωνισμό. Ξεκίνησε από τον ΟΑΕ, επεκτάθηκε στην ΗΔΙΚΑ. Να θυμίσω ότι τότε δεν ψηφίστηκε, κύριοι Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ.
Μισό λεπτό έχετε ακόμη, κύριε Κωνσταντόπουλε.
Αποτέλεσε τη βάση για να εφαρμοστούν όλες οι πολιτικές στο φάρμακο, ακόμη και αυτές που εφαρμόζει η σημερινή Κυβέρνηση. Δεύτερον, η λειτουργία των δομών αυτοδιοίκησης που παρέχουν αξιοσημείωτη πρωτοβάθμια φροντίδας υγείας. Η ευαισθησία κάθε δημοτικής αρχής είναι δεδομένη σε αυτόν τον τομέα αλλά δεν επαρκεί. Το πρόβλημα σε σχέση με τους άλλους παρόχους υπηρεσιών υγείας του ΕΟΠΥΥ για την πιστοποίηση και τη διασύνδεσή τους με τα δημοτικά ιατρεία, είναι σημαντικό. Η παρέμβαση της πολιτείας για τη συμπλήρωση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου, πρέπει να γίνει εδώ και τώρα. Κάντε το πράξη, λοιπόν. Εσείς κυβερνάτε. Αγαπητοί συνάδελφοι, η παιδεία και η υγεία είναι πυλώνες του κοινωνικού κράτους. Δεν έχει νόημα να κοιτάει η Κυβέρνηση στο παρελθόν, φυσικά με λογικές αποδόμησης, γιατί το στοίχημά μας πρέπει να είναι το μέλλον όλων και εκεί η Δημοκρατική Συμπαράταξη με τις θέσεις της και τις προτάσεις της, δείχνει τον δρόμο. Το στοίχημα, κύριοι Υπουργοί, δεν είναι δικό σας, δεν είναι δικό μας, είναι της χώρας. Γι' αυτό πρέπει να το κερδίσουμε. Γιατί όλοι, κύριοι Υπουργοί, από το αποτέλεσμα θα κριθούμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Κωνσταντόπουλε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Νικόλαος Συρμαλένιος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, νομίζω ότι σήμερα ψηφίζουμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο δεν είναι μόνο εμβληματικό. Στις σημερινές συνθήκες κρίσης και δημοσιονομικής στενότητας εγώ το θεωρώ επαναστατικό, γι' αυτά τα οποία θέλει να προωθήσει και να υλοποιήσει. Μέχρι τις 11.30΄ περίπου η Αίθουσα ήταν μονοφωνική. Ήταν μονοφωνική, γιατί ακριβώς αυτό υποδήλωνε την αδυναμία της Αντιπολίτευσης συνολικά - μόνο με την προσδοκία έλευσης των Αρχηγών τους ήρθαν οι αγαπητοί συνάδελφοι που, βεβαίως, θα ακολουθήσουν σε λίγο - διότι ουσιαστικά δεν είχαν επιχειρήματα, να αντικρούσουν αυτό το νομοσχέδιο. Θα έλεγα ότι είναι χαρακτηριστικές οι ομιλίες τόσο του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου, του κ. Οικονόμου, όσο και του εισηγητή, του κ. Φωτήλα, για το ποια συμφέροντα εξυπηρετούν στον τομέα της υγείας. Θα έλεγα, λοιπόν, μακάρι να υπήρχαν άλλοι τριάντα ομιλητές σαν τους δύο που ανέφερα, για να πειστεί και να ακούσει ο ελληνικός λαός, ποιες είναι οι θέσεις, τελικά, της Νέας Δημοκρατίας. Σε ό,τι αφορά το ΠΑΣΟΚ, άκουσα την κ. Γεννηματά με προσοχή και θέλω να πω ότι εκτός από τη ρήση την αρχική του αείμνηστου πατέρα της, που ήταν και ένας από τους ιδρυτές του Εθνικού Συστήματος Υγείας, όλα τα άλλα ήταν τελείως αντίθετα με αυτά τα οποία πρέσβευε ο πατέρας της για ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα υγείας. Περίπου αναμάσησε θέσεις για την πρωτοβάθμια φροντίδας υγείας, την οποία δεν φρόντισε ποτέ το ΠΑΣΟΚ να εφαρμόσει και να υλοποιήσει όσο ήταν κυβέρνηση. Έγινε ένα θετικό ξεκίνημα τα χρόνια εκείνα του 1982, 1983, 1984 και λοιπά, αλλά στην πορεία το ΕΣΥ έφθασε σε μια κατάρρευση και ιδιαίτερα στα πρώτα πέντε μνημονιακά χρόνια αυτή η κατάρρευση είχε γίνει ολιστική. Δεν θα αναφερθώ στα επιχειρήματα περί κομματικών στρατών, περί αδυναμίας υλοποίησης του συστήματος που προτείνουμε κ.λπ., διότι εξαντλήθηκαν τα επιχειρήματα. Το μόνο που θέλω να πω είναι το εξής: Ποιος κομματικός στρατός, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες; Είναι δυνατόν να χτιστεί κομματικός στρατός, όταν ισχύουν τα κριτήρια του ΑΣΕΠ σε όλες τις προσλήψεις; Από πού και ως πού θεωρείτε ότι οι προσλήψεις που γίνονται μέσω ΑΣΕΠ, είναι πελάτες της Κυβέρνησης εν πάση περιπτώσει; Σε τελευταία ανάλυση θέλετε ή δεν θέλετε προσλήψεις στην υγεία; Οι εννέα χιλιάδες προσλήψεις που έγιναν, έπρεπε να γίνουν, ναι ή όχι; Οι προσλήψεις εκπαιδευτικών πρέπει να γίνουν, ναι ή όχι; Οι προσλήψεις στα νησιά για τις οποίες και οι δικοί σας οι δήμαρχοι φωνάζουν, στις πολεοδομίες, στους δήμους, στην περιφέρεια και σε άλλες υπηρεσίες των δήμων, πρέπει να γίνουν, ναι ή όχι; Ζείτε σε μια εγγενή αντίφαση. Άλλα λέτε εκεί που είναι άνθρωποι δικοί σας και υποστηρίζετε κάποια πράγματα και άλλα λέτε εδώ, γιατί εδώ αποκαλύπτεται η νεοφιλελεύθερη αντίληψή σας και η ασυδοσία της περίφημης αγοράς. Με το σύστημα το οποίο ψηφίζεται σήμερα, ξαναμπαίνουν οι βάσεις για ένα πραγματικό Εθνικό Σύστημα Υγείας, το οποίο είχε καταρρεύσει τα προηγούμενα χρόνια. Διαγράφονται τα ραβασάκια της εφορίας των 28 εκατομμυρίων που καταλογίστηκαν στους ανασφάλιστους που δήθεν είχατε καλύψει, καθώς και άλλα 32 τα οποία ήταν στον δρόμο και δεν είχαν προλάβει ακόμα να καταλογιστούν. Τώρα ολοκληρώνεται η πραγματική κάλυψη πλέον των δύο εκατομμυρίων ανασφάλιστων ανθρώπων, που δημιουργήθηκαν στις δικές σας κυβερνήσεις. Επί της ουσίας θεμελιώνεται η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας με την ίδρυση σε πρώτη φάση διακοσίων τριάντα επτά τοπικών μονάδων υγείας αλλά και με την ισχυροποίηση των κέντρων υγείας, των περιφερειακών ιατρείων και των πολυδύναμων περιφερειακών ιατρείων. Μπορεί εκ πρώτης όψεως σε πρώτη φάση αυτή η μεγάλη τομή να αφορά κυρίως τις πόλεις, τον αστικό πληθυσμό. Όμως και τα κέντρα υγείας - και ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές και στις απομακρυσμένες περιοχές - ενισχύονται και σε στελέχωση, αλλά και με διεύρυνση αρμοδιοτήτων τόσο στον οδοντιατρικό τομέα όσο και στη μαιευτική φροντίδα και λοιπά. Περαιτέρω αυτή η ενίσχυση φαίνεται και από τις ειδικότητες γιατρών, διοικητικού, νοσηλευτικού προσωπικού, που δυνητικά μπορούν να στελεχώσουν τα κέντρα υγείας. Επίσης τα κίνητρα για στελέχωση και παραμονή στα νησιά είναι σημαντική, όπως και η προσπάθεια για ταχεία κάλυψη με άλλους γιατρούς, σε περίπτωση παραίτησης, μετακίνησης, ή λήξης της θητείας του ιατρικού προσωπικού. Επίσης είναι σημαντικό ότι οι οικογενειακοί γιατροί μπορεί να είναι και ιδιώτες συμβεβλημένοι με το σύστημα ιδιαίτερα για τα απομακρυσμένα νησιά και τις απομακρυσμένες περιοχές. Όσον αφορά το άρθρο 28 για το Νοσοκομείο της Σαντορίνης - μίλησε γι' αυτό και ο συνάδελφος κ. Συρίγος - πραγματικά παρέχονται κίνητρα και για τους επικουρικούς γιατρούς. Είναι ένα νοσοκομείο το οποίο το πολεμήσατε και το πολεμάτε κάθε μέρα. Κάθε μέρα βελτιώνεται. Εγκαταστάθηκε και ο αξονικός τομογράφος και συνεχώς βελτιώνεται η καθημερινότητα παροχής των υπηρεσιών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου μισό λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε, τελειώνω. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι σε συνδυασμό με τη διάταξη του Υπουργείου Εσωτερικών, που αφορά τα κίνητρα για τους υπαλλήλους και εκτός των γιατρών για το λοιπό προσωπικό αλλά και για τις άλλες ειδικότητες, πραγματικά, μπορεί τα νησιά να βοηθηθούν ουσιαστικά. Κλείνοντας, θέλω να πω, ότι δυόμισι χρόνια τώρα πέρασαν και δεν μιλάμε εν κενώ. Σας προκαλώ να συγκρίνετε νησί με νησί, τι υπήρχε το 2014 και τι υπάρχει σήμερα, κέντρο υγείας με κέντρο υγείας, τι υπήρχε το 2014 και τι υπάρχει σήμερα, περιφερειακό ιατρείο με περιφερειακό ιατρείο. Ελάτε στις Κυκλάδες σε όλα τα νησιά και κάντε μία καταγραφή, να μας πείτε τι αφήσατε και τι υπάρχει σήμερα. Αγαπητοί συνάδελφοι, όποιος δεν ψηφίσει το σημερινό νομοσχέδιο, αναλαμβάνει ιστορική ευθύνη απέναντι στην ελληνική κοινωνία.
Παρακαλώ, κύριε Συρμαλένιο, τελειώνετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη - το σημερινό ΠΑΣΟΚ - όχι μόνο έχει απεμπολήσει κάθε κοινωνική αξία, αλλά έχει επιλέξει στρατόπεδο, το στρατόπεδο της μελλοντικής - υποτίθεται - συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη.
Ευχαριστούμε.
Δυστυχώς για εσάς ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται να σας εμπιστευθεί. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Δέδες.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε της Βουλής. Κύριοι συνάδελφοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παροχή υπηρεσιών υγείας σε περιόδους κρίσης ενέχει πολλές και πολλαπλές δυσκολίες και εμπόδια φύσει οικονομικά, ωστόσο παρουσιάζει κι έναν οραματικό χαρακτήρα, που εμείς ως Κυβέρνηση της Αριστεράς είχαμε - και έχουμε - την υποχρέωση και την ηθική δέσμευση να προσδώσουμε στον ελληνικό λαό. Ο σχεδιασμός φιλολαϊκών πολιτικών δεν είναι απλά το κίνητρο για μια γνήσια αριστερή κυβερνητική παρέμβαση. Η εφαρμογή του μέτρου για την περίθαλψη και την υγειονομική κάλυψη των ανασφάλιστων πολιτών μας, σε συνδυασμό με άλλα παρόμοια μέτρα στήριξης των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών είναι για εμάς μια ηθική υποχρέωση. Είναι μια ηθική υποχρέωση κι ένας κρίσιμος σταθμός στο έργο της παρούσας Κυβέρνησης γύρω από την υγεία. Είναι έργο που επέβαλε η οικονομική συγκυρία που διέρχεται η χώρα μας, έργο που έδωσε ανάσα ζωής σε δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστων αλλά και προσφύγων με την καθιέρωση του ν.4368/2016. Είναι πολιτική που ενίσχυσε το παρόν σχέδιο νόμου με 28 εκατομμύρια ευρώ για τη διαγραφή των χρεών των ανασφάλιστων συμπολιτών μας που νοσηλεύτηκαν και που είχαν βεβαιωθεί στις ΔΟΥ με τελικό αποδέκτη τον πολίτη. Αυτό οφείλει να το αναγνωρίζει η Αντιπολίτευση, η οποία διαρκώς στέκεται με καχυποψία, αντιπαλεύοντας κάθε κυβερνητική πρωτοβουλία. Αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι το παρόν σχέδιο νόμου επιχειρεί να προάγει σημαντικές ρυθμίσεις, με γνώμονα την παράδοση στον ελληνικό λαό ενός ολοκληρωμένου συστήματος υπηρεσιών ισότιμου στην πρόσβαση ποιοτικού και αποτελεσματικού έργου δημόσιου συστήματος υγείας. Και το κάνει με στρατηγικό τρόπο για το μέλλον. Πώς γίνεται, λοιπόν, αυτό; Με τον σχεδιασμό της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και ταυτόχρονα την ενδυνάμωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας με νομοθετικά μέτρα που ενισχύουν τα πεπραγμένα, όπως οι μεταρρυθμίσεις στην ψυχική υγεία, στον εξορθολογισμό των δημοσίων προμηθειών μέσω της Αρχής Προμηθειών Υγείας και τη δημιουργία ηλεκτρονικής πλατφόρμας αλλά και την κατάρτιση ηλεκτρονικών αρχείων ασθενείας, με τα οποία αφήνουμε το πολιτικό μας στίγμα και μια σημαντική παρακαταθήκη για όλους τους ασθενείς και για το προσωπικό υπηρεσιών υγείας. Είναι ένα καλά οργανωμένο πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας με το θεραπευτικό του σκέλος και την αποκατάσταση, έχοντας την υποβοήθηση της ομάδας υγείας. Αυτή η επιλογή μας, λοιπόν, δεν είναι συνέπεια ιδεολογικής εμμονής, όπως ελέχθη στις επιτροπές από πολλούς συναδέλφους της Αντιπολίτευσης, αλλά είναι μια στρατηγική επιλογή με επιστημονικά, ιατροκοινωνικά κριτήρια, διότι κάθε εθνικό σύστημα υγείας αν δεν εμπεριέχει στον πυρήνα του την αγωγή υγείας, την πρόληψη και την καταγραφή με σύγχρονα μέσα όλου του φάσματος της νοσηρότητας του πληθυσμού, τότε αφ' ενός δεν είναι δυνατόν να γίνει κανένας προγραμματισμός, αλλά ούτε μπορεί να λειτουργήσει σωστά ο θεραπευτικός τομέας, ο οποίος πάντα θα είναι και οικονομικά μη προβλέψιμος αλλά και ανεξέλεγκτος. Κατά κύριο λόγο με την παρέμβασή μας αυτή θα μπορούσε να πει κάποιος ότι αλλάζουμε το κέντρο περιστροφής του συστήματος, δηλαδή από ιατροκεντρικό το μετατρέπουμε σε ανθρωποκεντρικό. Οι προτεινόμενες, λοιπόν, αλλαγές και οι επιχειρούμενες τομές στο όνομα των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, κρίνονται ζωτικές για το ίδιο το δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο επί δεκαετίες παρουσίαζε σημάδια ανυποληψίας από την ελληνική κοινωνία, καθώς είχε υπονομευθεί από τις εφαρμοζόμενες κυβερνητικές πολιτικές λεηλάτησης των εθνικών πόρων και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, όπως αυτές ελέγχονται σήμερα στην εξεταστική επιτροπή για την υγεία, ενώ τα επτά χρόνια της κρίσης η κατάρρευσή του εδραζόταν στα αίτια των οριζόντιων περικοπών της κρατικής υποχρηματοδότησης και της διαρκούς λιτότητας ακόμα και στα πλέον απαραίτητα για τη νοσοκομειακή λειτουργία. Οι παρεμβάσεις στις οποίες προχωρούμε εμείς, έχουν στον πυρήνα τους δεδομένη τη συνταγματική υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας - άρθρο 21, παράγραφος 3 του Συντάγματος - για την πρόληψη της υγείας και περίθαλψη των πολιτών της χώρας ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα αλλά και των ανθρώπων που διαβιούν στη χώρα μας ως βασικό κοινωνικό αγαθό. Υπάρχουν δυο σοβαρά στοιχεία στα οποία πρέπει να σταθούμε και πρέπει να επισημανθούν, επ' ευκαιρία της συζήτησης του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Πρώτον, έχει αποδειχθεί - ή τουλάχιστον πρέπει να αποδειχθεί - ότι για την υγεία έχουν σπαταληθεί πάρα πολλά χρήματα από το κράτος όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς ωστόσο ο ασθενής να λαμβάνει ανάλογα επίπεδα ποιότητας υπηρεσιών υγείας είτε με τη μορφή υπερσυνταγογραφήσεως είτε με τη μορφή προκλητής ζήτησης είτε με τη μορφή υπερκοστολόγησης των αναλωσίμων. Το άναρχο, λοιπόν, τοπίο της προσφοράς υπηρεσιών υγείας που προσέφερε ως τώρα το δημόσιο, δεν ήταν φιλικό ούτε ως προς τον λήπτη υπηρεσιών υγείας ούτε ως προς τον πάροχο υπηρεσιών υγείας και ιδιαίτερα από το προσωπικό των υπηρεσιών υγείας. Κατά συνέπεια μπορεί να πει κάποιος ότι τεχνηέντως οδηγείτο ο λήπτης υπηρεσιών υγείας προς την ιδιωτική πρωτοβουλία, ώστε να εκταμιεύει χρήματα είτε τα είχε είτε δεν τα είχε και πολλές φορές δανειζόταν για να προασπίσει το δικαίωμα, που ήταν συνταγματικά υποχρεωμένο το κράτος να του παρέχει. Στον ν.1397/1983 για το ΕΣΥ προβλεπόταν η δημόσια κάλυψη πληθυσμού με πρωτοβάθμια περίθαλψη υγείας. Δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Γι' αυτό ερχόμαστε τώρα να συμπληρώσουμε αυτό που επί χρόνια, ενώ είχαν γίνει δεκαεννέα προσπάθειες για να βελτιωθεί, δεν είχε ορθοποδήσει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η ιδιωτική πρωτοβουλία όσον αφορά την υγειονομική κάλυψη του πληθυσμού, θα πρέπει να δρα συμπληρωματικά και να ενεργεί με κανόνες λειτουργίας, που θεσπίζονται από το κράτος και όχι ανταγωνιστικά. Δεν έχω άλλο χρόνο. Θα μπορούσα να πω πάρα πολλά πράγματα ως λειτουργός της υγείας στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και λευκανθής τα σαράντα αυτά χρόνια που διέθεσα. Δεν είναι, όμως, ο χρόνος να τα παραθέσω. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Αϊχάν Καρά Γιουσούφ.
Σας ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυση του ΕΣΥ, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έρχεται να ολοκληρώσει τη μεταρρύθμιση στην υγεία, ολοκληρώνοντας θεσμικά το Εθνικό Σύστημα Υγείας με έμφαση στο πρωτοβάθμιο επίπεδο υπηρεσιών, ένα επίπεδο που απαξιώθηκε και συρρικνώθηκε τα προηγούμενα χρόνια, με ευθύνη, βεβαίως, των κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Σκοπός μας είναι να φέρουμε τους πολίτες στο προσκήνιο και να τους παρέχουμε σε συνθήκες οικονομικής κρίσης καθολική πρόσβαση στο σύστημα υγείας. Με το παρόν νομοσχέδιο οι μονάδες υγείας του ΠΕΔΥ και τα αγροτικά κέντρα υγείας ενισχύονται, ενώ παράλληλα θεσμοθετούνται οι τοπικές μονάδες υγείας σε απομακρυσμένες περιοχές. Τα τοπικά κέντρα υγείας θα καλύπτουν τόσο την ιατρική περίθαλψη των ασθενών όσο και την προαγωγή της υγείας της κοινότητας με τη βοήθεια εξωστρεφών δράσεων, πρόληψης και ενημέρωσης. Στον Νομό Ροδόπης έχουμε το Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής, τα δύο Κέντρα Υγείας Ιάσμου και Σαπών, τα Πολυδύναμα και Περιφερειακά Ιατρεία και το ΠΕΔΥ Κομοτηνής. Ήδη για την πόλη της Κομοτηνής έχουν εξασφαλιστεί τέσσερις τοπικές μονάδες υγείας και είμαστε σε αναμονή της λειτουργίας τους αμέσως το προσεχές διάστημα. Οι ΤΟΜΥ θα βοηθήσουν, πραγματικά, τους κατοίκους στον ιστό της πόλης όπου ζει η πλειοψηφία των κατοίκων του νομού. Οι πολίτες σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας και αν βρίσκονται, θα μπορούν να έχουν τον δικό τους οικογενειακό γιατρό αλλά και να απολαμβάνουν οδοντιατρική και μαιευτική φροντίδα. Ο οικογενειακός γιατρός θα είναι υπεύθυνος για την ενημέρωση και την κατεύθυνση στον ασθενών στον κατάλληλο τομέα υγείας, με αποτέλεσμα την αποσυμφόρηση των νοσοκομείων και την αποδοτικότερη λειτουργία τους. Οι μαίες θα έχουν τη δυνατότητα συνταγογράφησης γυναικολογικών εξετάσεων, καλύπτοντας έτσι την ανάγκη εκατοντάδων γυναικών, που διαμένουν σε περιοχές που δεν υπάρχει γυναικολόγος στο ΕΣΥ. Σημαντικό στοιχείο του νομοσχεδίου αποτελεί επίσης η διεύρυνση του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας, αναγνωρίζοντας ότι το σύστημα με τα διακόσια ραντεβού τον μήνα στους ιδιώτες γιατρούς, δεν είναι ούτε αποτελεσματικό ούτε επαρκές. Το παρόν νομοσχέδιο ορίζει ότι οι γενικοί ιατροί - παθολόγοι και παιδίατροι - που θα λειτουργούν ως οικογενειακοί γιατροί, θα πληρώνονται με βάση τον πληθυσμό ευθύνης του καθενός, ενώ για τις υπόλοιπες ειδικότητες προβλέπεται η δέσμευση χρόνου στα ιατρεία τους, ώστε σε ένα συγκεκριμένο καθημερινό ωράριο να δέχονται ασθενείς δωρεάν. Το Υπουργείο Υγείας όλους τους προηγούμενους μήνες έχει προετοιμάσει την υλοποίηση του νομοσχεδίου και έχει προβλέψει, ώστε να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση των πρώτων τοπικών μονάδων υγείας, αρχικά από κοινοτικά κονδύλια και στη συνέχεια από τον κρατικό προϋπολογισμό. Παράλληλα τις προσεχείς ημέρες θα ξεκινήσει η προκήρυξη των θέσεων των γιατρών και του υποστηρικτικού προσωπικού, που θα στελεχώσουν τις μονάδες αυτές. Είναι εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός ότι ένα μεγάλο τμήμα του νομοσχεδίου θα μπορέσει να υλοποιηθεί άμεσα, ενώ η ολοκλήρωση της δημιουργίας του ΕΣΥ χρειάστηκε χρόνια. Για να υπογραμμίσω το βάρος που δίνει η Κυβέρνησή μας στον τομέα της υγείας, θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια στοιχεία που αφορούν το Γενικό Νοσοκομείο της Κομοτηνής, που καταδεικνύουν τη σοβαρή δουλειά που γίνεται αθόρυβα αλλά και αποτελεσματικά για την προάσπιση της δημόσιας υγείας. Μέσα στον τελευταίο χρόνο το Γενικό Νοσοκομείο της Κομοτηνής έχει αποπληρώσει όλες τις ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 6 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ έχει μειώσει και τις λειτουργικές του δαπάνες. Παράλληλα έχει εξασφαλίσει χρηματοδότηση για την αγορά σύγχρονου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού καθώς και για τη ριζική ανακαίνιση των τριών χειρουργικών αιθουσών του. Εκτός από τα οικονομικά στοιχεία, είναι σημαντικό να αναφέρω και το ανθρώπινο δυναμικό του νοσοκομείου. που τον τελευταίο χρόνο αύξησε τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και το επικουρικό προσωπικό του κατά εβδομήντα εργαζόμενους, αρκετούς από τους οποίους με καθεστώς μόνιμης εργασίας. Σε μια προσπάθεια να αναχαιτιστεί η μαζική έξοδος νέων πτυχιούχων στο εξωτερικό, ο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί θέσεις εργασίας στον ευπαθή τομέα της υγείας και με το παρόν νομοσχέδιο συνεχίζει να στηρίζει την παραμονή στη χώρα του επιστημονικού δυναμικού μας. Τα στοιχεία που πήρα από το Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής είναι, βεβαίως, υπογεγραμμένα από τον διοικητή, ο οποίος, βεβαίως, δεν είναι στον κομματικό «στρατό» του ΣΥΡΙΖΑ, όπως προσπαθούν να…
Βγήκε αξιοκρατικώς.
Μπράβο, ευχαριστώ που με διορθώσατε, κύριε Οικονόμου.
Αυτό είναι το μόνο σίγουρο ότι δεν έχει γίνει.
Είναι το μόνο σίγουρο ότι έχει γίνει, κύριε Οικονόμου, και μην το διαστρεβλώνετε, γιατί ο κόσμος δεν τρώει σανό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μετά την περσινή νομοθετική τομή της Κυβέρνησης, με την οποία απέκτησαν δωρεάν την καθολική πρόσβαση στις δομές υγείας όλοι οι ανασφάλιστοι συμπολίτες μας, ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται να κάνει ένα ακόμα βήμα για την αναδιοργάνωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που παρέχει στους πολίτες ένα ολοκληρωμένο φάσμα ανθρωποκεντρικής φροντίδας.
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Με τον τρόπο που διακόπτετε, κύριοι, δείχνετε το επίπεδό σας. Γι' αυτό κοιταχτείτε στους καθρέφτες και ψηφίστε μαζί με μας το νομοσχέδιο αυτό.
Πριν πάρει τον λόγο ο κ. Βαρδάκης, θα κάνει μία παρέμβαση ο Υπουργός κ. Χαρίτσης που λόγω ΕΣΠΑ έχει αρμοδιότητα και συνεργία στην τελειοποίηση του προγράμματος. Κύριε Χαρίτση, έχετε τον λόγο για οκτώ λεπτά. Δεν θα σας δώσω παραπάνω.
Θα χρειαστώ λιγότερο από οκτώ λεπτά. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα το νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδας υγείας, το οποίο αποτελεί μια πολύ σημαντική τομή για τη δημόσια υγεία. Είναι η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στον χώρο της υγείας μετά την ίδρυση του ΕΣΥ το 1983. Έρχεται, μάλιστα, να ολοκληρώσει θεσμικά και ουσιαστικά το Εθνικό Σύστημα Υγείας, δημιουργώντας για πρώτη φορά ολοκληρωμένες δομές πρωτοβάθμιας υγείας. Ταυτόχρονα αλλάζει τη φιλοσοφία του συστήματος, δίνοντας έμφαση στην πρόληψη και τη συνεχή παρακολούθηση της υγείας των πολιτών από ειδικευμένους οικογενειακούς γιατρούς και στελεχωμένες τοπικές μονάδες υγείας. Είναι επίσης - και για εμάς αυτό είναι πολύ σημαντικό - αποτέλεσμα πλατιάς δημοκρατικής διαβούλευσης με τις τοπικές κοινωνίες και εισάγει και την έννοια του κοινωνικού ελέγχου στο σύστημα της υγείας. Είναι εν ολίγοις μία μεταρρύθμιση, που έρχεται να εξορθολογίσει το σύστημα με την αποσυμφόρηση των νοσοκομείων και μειώνοντας το κόστος μεσοπρόθεσμα, ενισχύοντας παράλληλα τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Το νομοσχέδιο συνιστά τομή και για έναν ακόμη λόγο. Δρομολογεί τη μεγαλύτερη ενίσχυση του ΕΣΥ σε προσωπικό τα τελευταία δέκα χρόνια. Πάνω από τρεις χιλιάδες προσλήψεις γιατρών και λοιπού προσωπικού θα γίνουν άμεσα, προκειμένου να στελεχωθούν οι διακόσιες τριάντα εννέα τοπικές μονάδες υγείας που προβλέπονται. Εντάσσεται, λοιπόν, και αυτή η μεταρρύθμιση στη συνολική προσπάθεια που κάνει η Κυβέρνησή μας για την ανάσχεση της φυγής νέων επιστημόνων, νέων ερευνητών στο εξωτερικό, για την ανάσχεση του λεγόμενου brain drain. Πρόκειται, λοιπόν, για μία πολιτική, που έρχεται σε αντιδιαστολή με ό,τι συνέβαινε μέχρι σήμερα. Εδώ θα μου επιτρέψτε, να μην αντισταθώ στον πειρασμό να απαντήσω σε μια κριτική περί κρατισμού που έγινε στη διήμερη αυτή συζήτηση, μια κριτική η οποία παραπέμπει, δυστυχώς, σε έναν παρωχημένο, πρωτόγονο νεοφιλελευθερισμό, που έχει ξεπεραστεί ήδη από τη διεθνή συζήτηση. Δυστυχώς, μάλιστα, συνδέεται και με την αντίστοιχη συζήτηση που έγινε μόλις πριν από λίγες μέρες για το νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση, το οποίο δείχνει ότι μερίδες της Αντιπολίτευσης δεν παρακολουθούν, δυστυχώς, τα διεθνή δρώμενα. Υπενθυμίζω, λοιπόν, ότι πολύ πρόσφατα στη Μεγάλη Βρετανία η μεγάλη ανέλπιστη εκλογική επιτυχία των Εργατικών του Τζέρεμι Κόρμπιν, βασίστηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό, ακριβώς, στην υπεράσπιση του σημαντικότερου δημόσιου φορέα που είναι το NHS, το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Μεγάλης Βρετανίας. Αντιστοίχως και στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου γνωρίζετε ότι το ζήτημα της δημόσιας υγείας βρίσκεται πολύ υψηλά στην ατζέντα, πριν από λίγες ημέρες απέτυχε παταγωδώς η προσπάθεια η οποία έγινε για να «ξηλωθεί» η μεταρρύθμιση, που προέβλεπε τη δυνατότητα πρόσβασης στο σύστημα σε δεκάδες εκατομμύρια ανασφάλιστους. Αυτή η προσπάθεια, μάλιστα, δημιουργεί και ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές συναινέσεις, οι οποίες υπερβαίνουν τα όρια της Αριστεράς αλλά ακόμα και τα όρια του προοδευτικού χώρου πολλές φορές, όπως έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ακόμα και ρεπουμπλικάνοι βουλευτές καταψήφισαν αυτή την προσπάθεια «ξηλώματος» της μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Ομπάμα. Θα μου επιτρέψετε να πω, επίσης, ότι αυτό δείχνει και μία λογική η οποία επικρατεί στην Αντιπολίτευση, που είναι μία λογική οπισθοφυλακής παρωχημένων και εν τέλει μειοψηφικών και σε διεθνές επίπεδο νεοφιλελεύθερων λογικών. Θα αναφερθώ, λοιπόν, τώρα και στο ζήτημα της χρηματοδότησης. όπως, ακριβώς ,και με τη μεταρρύθμιση συνολικά η οποία αποτελεί το προϊόν ενός εξαντλητικού διαλόγου και σχεδιασμού, έτσι και εδώ στο κομμάτι της χρηματοδότησης αυτής της πολύ σημαντικής μεταρρύθμισης, προχωρήσαμε μέσα από μία διαδικασία διαβούλευσης και διαλόγου με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Ξεκινάμε, λοιπόν, αυτές τις πρώτες διακόσιες τριάντα εννέα τοπικές μονάδες υγείας, έχοντας ήδη εξασφαλίσει τη χρηματοδότησή τους για τέσσερα χρόνια με 75 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο συνολικά δηλαδή με 300 εκατομμύρια ευρώ για το διάστημα της επόμενης τετραετίας. Στην αρχή αυτή η χρηματοδότηση γίνεται από το ΕΣΠΑ, για τον πρώτο χρόνο από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και για τον επόμενο χρόνο από τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα. Εδώ μπαίνει και το ζήτημα της διαβούλευσης, καθώς προηγήθηκε συνεννόηση και με όλες τις περιφερειακές αυτοδιοικητικές αρχές, έτσι ώστε να ενταχθούν σ' αυτόν τον σχεδιασμό. Σιγά - σιγά σταδιακά η δαπάνη θα καλύπτεται σε μεγαλύτερο βαθμό γι' αυτή τη μεταρρύθμιση από εθνικούς πόρους. Ήδη για το ξεκίνημα υλοποίησης αυτής της μεταρρύθμισης έχουμε δεσμεύσει 126 εκατομμύρια ευρώ από το Εθνικό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Αυτό για μας είναι πάρα πολύ σημαντικό. Δεν αποτελεί απλώς ένα πυροτέχνημα, μία τουφεκιά στον αέρα - αν θέλετε - αλλά εντάσσεται στο συνολικό μας σχεδιασμό σε σχέση με την ενίσχυση του κοινωνικού πυλώνα του ΕΣΠΑ. Πολύ πρόσφατα κάναμε κάτι αντίστοιχο σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας και την Αναπληρώτρια Υπουργό κ. Φωτίου για τα κέντρα κοινότητας. Πολύ πρόσφατα, επίσης, προχωρήσαμε στην ενίσχυση των πόρων για την αύξηση των θέσεων στους παιδικούς σταθμούς, όπως αντιστοίχως πολύ πρόσφατα, πέρυσι, προχωρήσαμε σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας στην έγκαιρη διασφάλιση όλων των αναγκαίων χρηματοδοτήσεων για την πρόσληψη των αναπληρωτών καθηγητών στην ώρα τους, για να ανοίξουν τα σχολεία στις αρχές Σεπτεμβρίου για πρώτη φορά. Έτσι, λοιπόν, και γι' αυτή την περίπτωση προχωρούμε στη διασφάλιση της χρηματοδότησης αυτής της πολύ σημαντικής μεταρρύθμισης από την πρώτη ημέρα, για να προχωρήσει απρόσκοπτα η υλοποίησή της. Είναι πολύ σημαντικό για μας - και αυτό βάζει, αν θέλετε, τη μεγάλη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν - ότι ο σχεδιασμός προβλέπει τη σταδιακή απομείωση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης, το λεγόμενο «exit strategy», τη στρατηγική εξόδου, λοιπόν, από τα ευρωπαϊκά κονδύλια και τη σταδιακή βαθμιαία αύξηση της χρηματοδότησης από εθνικούς πόρους. Δεν ακολουθούμε, λοιπόν, τη λογική του παρελθόντος, που είδε πάρα πολλές φορές κοινωνικά προγράμματα να ξεκινούν με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και όταν αυτή τελείωνε, αυτά τα προγράμματα να μένουν στον αέρα και να εγκαταλείπονται. Εμείς μέσα ακριβώς από την εξασφάλιση των εθνικών πόρων προχωρούμε στη διασφάλιση της υλοποίησης αυτής της πολύ σημαντικής μεταρρύθμισης σε βάθος χρόνου. Την ίδια στιγμή οι πόροι οι οποίοι θα εξοικονομηθούν από τις άλλες βαθμίδες υγείας με τη συγκεκριμένη μεταρρύθμιση, θα επανεπενδυθούν στο ΕΣΥ, διευρύνοντας τις δυνατότητες και αναβαθμίζοντας τις υπηρεσίες τους. Βεβαίως αυτή η κορυφαία, η εμβληματική μεταρρύθμιση δεν αποτελεί τη μόνη παρέμβαση που κάνουμε στο χρηματοδοτικό πεδίο στον τομέα της υγείας. Τόσο από το ΕΣΠΑ όσο και από εθνικούς πόρους από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, χρηματοδοτούμε ένα πλήθος δράσεων στον τομέα της υγείας, που περιλαμβάνει από την ανέγερση νέων νοσοκομείων, όπως είναι το Νοσοκομείο της Χαλκίδας, μέχρι την προμήθεια νέων ασθενοφόρων και του απαραίτητου εξοπλισμού για νοσοκομεία και κέντρα υγείας σε όλη τη χώρα. Συνολικά στα πρώτα δύο χρόνια του νέου ΕΣΠΑ υλοποιούμε έργα υποδομών στον τομέα της υγείας, που ξεπερνούν τα 140 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το αμέσως επόμενο διάστημα προχωρά η υλοποίηση μέσω του νέου Ταμείου Υποδομών, το οποίο δημιουργήσαμε σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ενός συνολικού προγράμματος ενεργειακής αναβάθμισης όλων των νοσοκομείων της χώρας. Αποτελεί και αυτή μία σημαντική μεταρρύθμιση, η οποία θα οδηγήσει σε εξοικονόμηση ενέργειας και θα μειώσει το κόστος λειτουργίας των νοσοκομείων. Όπως βλέπετε, λοιπόν, υπάρχει ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός και στο επίπεδο της χρηματοδότησης για τον τομέα της υγείας, με σοβαρή προετοιμασία και σε στενή συνεργασία με τα αρμόδια Υπουργεία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση με το Υπουργείο Υγείας που είναι ο φορέας πολιτικής, δημιουργούμε όλες αυτές τις αναγκαίες υποδομές και παρεμβαίνουμε με όλες τις αναγκαίες δράσεις, έτσι ώστε να καλύψουμε τις αυξημένες ανάγκες που προέκυψαν μέσα στην κρίση. Θέλουμε να δημιουργήσουμε τον κοινωνικό πυλώνα που χρειάζεται η ελληνική οικονομία, έτσι ώστε να σταματήσει και αυτή η λεηλασία του κοινωνικού κράτους που υπήρξε τα προηγούμενα χρόνια από ισχυρά ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα. Αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται. Η συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας ήδη αποδίδει καρπούς και το επόμενο διάστημα θα είμαστε στην ευχάριστη θέση να υλοποιήσουμε αυτή την παρά πολύ σημαντική μεταρρυθμιστική τομή της Κυβέρνησής μας, τη μεταρρύθμιση για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν δώσω τον λόγο στον κύριο Πρωθυπουργό, θα παρακαλούσα τον συνάδελφο κ. Βαρδάκη, τον οποίο είχα αναγγείλει προηγουμένως, να έρθει στο Βήμα. Αμέσως μετά θα μιλήσει ο κύριος Πρωθυπουργός. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προηγουμένως η κ. Γεννηματά αναφέρθηκε στο 1987, στον αείμνηστο Γεννηματά και το έργο του στο Υπουργείο Υγείας. Εγώ θα συμφωνήσω και θα πω και για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτό που δεν μας είπε η κ.Γεννηματά, είναι τι έκαναν αυτοί από το 2002 και μέχρι το 2014 και αποδόμησαν, διέλυσαν, πραγματικά, το σύστημα υγείας, ένα σύστημα υγείας που, πραγματικά, προσπάθησε ο αείμνηστος Γεννηματάς να φτιάξει και αυτοί αποδόμησαν τα επόμενα χρόνια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς για τον Έλληνα πολίτη τα τελευταία δέκα - δεκαπέντε χρόνια τουλάχιστον, το σύστημα υγείας ήταν άρρηκτα συνυφασμένο με αυθαίρετες περικοπές στην υγειονομική κάλυψη, πόρους που λεηλατήθηκαν, κενά στη στελέχωση των υπηρεσιών που οδήγησαν στην ουσιαστική κατάρρευση του συστήματος, την απαξίωση, τη συρρίκνωση των δημοσίων δομών υγείας. Όμως το χειρότερο όλων ήταν ότι όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ αντιμετώπιζαν την υγεία ως εμπόρευμα και όχι ως βασικό κοινωνικό αγαθό, ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Σε καμμία περίπτωση δεν ωραιοποιήσαμε την εικόνα του συστήματος υγείας ούτε ισχυριζόμαστε ότι λύσαμε ή θα λύσουμε σε μία νύχτα τα προβλήματα που ταλανίζουν χρόνια το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Βλέπουμε τις πληγές που εσείς, πραγματικά, αφήσατε και διακρίνουμε πού υστερεί το σύστημα, ώστε να παρέμβουμε στοχευμένα και ουσιαστικά το επόμενο διάστημα. Είναι πραγματικότητα πλέον η ενίσχυση του συστήματος υγείας από τη στιγμή που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, με εννέα χιλιάδες άτομα που έχουν αναλάβει ήδη υπηρεσία από τον Οκτώβριο του 2015 και αναμένονται και άλλες προσλήψεις. Ανανεώνουμε με το παρόν νομοσχέδιο τη θητεία των επικουρικών γιατρών, του επικουρικού προσωπικού μέχρι 31-12-2018. Η παρέμβασή μας με αυτό το νομοσχέδιο θα παίξει σημαντικό ρόλο στην αναμόρφωση του συστήματος υπηρεσιών της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Αντιμετωπίζουμε την υγεία, το φάρμακο ως πολύτιμα δημόσια αγαθά. Κατοχυρώνουμε θεμελιώδεις αρχές, διασφαλίζοντας το δικαίωμα δωρεάν, καθολικής, ισότιμης και χωρίς διακρίσεις πρόσβασης στις δημόσιες μονάδες. Το νομοσχέδιο του Υπουργείου αποτελεί ένα σημαντικό και κοινωνικά αναγκαίο μεταρρυθμιστικό βήμα. Πρόκειται για μια πολιτική παρέμβαση, που έλειπε όλα αυτά τα χρόνια από το σύστημα υγείας. Προτεραιότητά μας ήταν, είναι και θα είναι ένα λειτουργικό δημόσιο σύστημα με έμφαση στα δημόσια νοσοκομεία, στο ΕΚΑΒ, αλλά και σε όλο το φάσμα των δομών των υπηρεσιών του συστήματος υγείας, ακόμα και της ψυχικής υγείας των εποπτευομένων φορέων όπως το ΚΕΘΕΑ, o ΟΚΑΝΑ και άλλα κέντρα πρόληψης. Ο σχεδιασμός μας προβλέπει πάνω από τετρακόσιες μόνιμες θέσεις γιατρών ΕΣΥ, που θα προκηρυχθούν στοχευμένα στις δομές της πρωτοβάθμιας φροντίδας δηλαδή στα κέντρα υγείας αστικού τύπου. Για πρώτη φορά μια Κυβέρνηση δεν διστάζει να ανοίξει το μέτωπο με ένα πολύ σκληρό σύστημα συμφερόντων, που έχει τις ρίζες του βαθιά από παλιά βέβαια. Να είστε σίγουροι ότι αυτές τις ρίζες θα τις κόψουμε, γιατί έχουμε και την πολιτική βούληση αλλά έχουμε και την τόλμη. Δεν διστάσαμε να ανοίξουμε διαδικασία διερεύνησης στο πάρτι των σκανδάλων στον χώρο της υγείας, μέσα από την κοινοβουλευτική διαδικασία και θα εκπλαγείτε όταν θα έχουμε τα αποτελέσματα. Πήραμε ένα σύστημα υγείας που βρισκόταν υπό κατάρρευση λόγω της ανικανότητας των κυβερνήσεών σας, ένα σύστημα που λεηλατήθηκε αλύπητα και καταφέρνουμε αυτή τη στιγμή να μιλάμε για παρεμβάσεις και μεταρρυθμίσεις, που θα ανασυγκροτήσουν και θα ανασυστήσουν το σύστημα υγείας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή ακούστηκαν σχόλια αυτές τις ημέρες για «μαύρη» προπαγάνδα, για ψέματα, επιτρέψτε μου για δύο λεπτά να σας δώσω ένα παράδειγμα, για να δείτε, πραγματικά, ποιοι σήμερα αντιπολιτεύονται με «μαύρη» προπαγάνδα. Θέλω να δώσω μια απάντηση, γιατί έχω κουραστεί να το ακούω, στο ζήτημα της πρόσβασης των ανασφάλιστων στην υγεία. «Εξακολουθείτε, κύριε Τσίπρα και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να λέτε ψέματα». Θα καταθέσω, λοιπόν, στα Πρακτικά την κοινή υπουργική απόφαση, υπογεγραμμένη από τον κ. Σταϊκούρα, τον κ. Βορίδη, τον κ. Βρούτση, με ημερομηνία 28 Ιουνίου του 2014, «οι ανασφάλιστοι Έλληνες πολίτες και οι νόμιμα διαμένοντες στη χώρα έχουν πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη». Είναι από τα Πρακτικά, τα λόγια του κ. Μητσοτάκη από τις 3-7-2017, πριν από λίγες ημέρες. Χθες: «Είστε απίστευτοι. Περηφανεύτηκε, επιπλέον, στην επιτροπή ο κ. Πολάκης και έρχεται στο δεύτερο μέρος ως διάταξη άρθρου για τη δήθεν διαγραφή χρεών που κάνατε προς τους ανασφάλιστες πολίτες αναδρομικά. Οποία πρωτοτυπία, κύριε Πολάκη! Πατάτε σε μια διάταξη υπάρχουσα, που έχει ψηφιστεί από την κυβέρνηση Σαμαρά επί υπουργίας Γεωργιάδη. Δείξτε μου και φέρτε μου έστω και μια ριτσέτα, όπως τη λέτε εσείς, ή έναν λογαριασμό σε φυσικό πρόσωπο μετά τον Απρίλιο του 2014, που αφορά Έλληνα πολίτη ή νόμιμα διαμένοντα στη χώρα μας και εγώ θα σας πω μπράβο. Δεν θα φέρετε ούτε μια. Λέτε ψέματα».
Ο κ. Φωτήλας τα λέει αυτά.
Είναι η δική σας ομιλία, κύριε Φωτήλα, χθες την ίδια ώρα.
Μετά τον Απρίλιο του 2014;
Έτσι αντιπολιτεύεστε και εσείς και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Όμως ο ελληνικός λαός που καταδυναστεύσατε, πραγματικά, και φτωχοποιήσατε, να ξέρετε ότι θα σας πληρώσει με το ίδιο νόμισμα, γιατί ο ελληνικός λαός δεν ξεχνά και, όπως είπε και ο προηγούμενος συνάδελφος, δεν τρώει σανό.
…(δεν ακούστηκε)
Μπορεί να μη σας αρέσει, κύριε Μπούρα, αλλά αφήστε με να τα πω. Αφήστε με. Είχατε ομιλητές να μιλήσουν, αλλά λείπουν σήμερα. Ουδέποτε εφαρμόσατε την υπουργική απόφαση που υπαινιχτήκατε. Εμείς εφαρμόζουμε σήμερα το άρθρο το συγκεκριμένο, γι' αυτό, προφανώς, δεν το ψηφίζει και η κ. Γεννηματά, όπως είπε προηγουμένως. Τι να ψηφίσει; Αυτά που επιβάλατε στον φτωχό ελληνικό λαό για την ασφάλισή του, που δεν είχε;
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, κλείστε.
Εμείς έτσι στηρίζουμε τα λαϊκά στρώματα, γιατί αυτούς τους ανθρώπους υπηρετούμε και δεν πανηγυρίζουμε, γιατί είναι πολύ λίγα, μπροστά σε αυτά που έχουμε υποχρέωση να κάνουμε. Επειδή κάποιοι θα μας πούνε μετά «ξέρετε, δεν ήταν τον Ιούνιο του 2014», σας το λέω, λοιπόν, για να το ξέρετε και να το σταματήσετε, γιατί προσβάλλει το ίδιο σας το κόμμα και τις παρατάξεις. Θα μου πείτε, αυτές είναι…
Έχετε τελειώσει τον χρόνο σας, κύριε Βαρδάκη.
Στις 9-10-2014 εισαγωγή σε νοσοκομείο. Στις 11-10-2014 εξιτήριο. Για δύο ημέρες 1.358 ευρώ. Στις 14-7-2014 το ίδιο θέμα. Στις 15-12-2015. Ξέρετε ποιο είναι το πιο αισχρό από όλα; Ότι αφήνατε οικογένειες, δεσμεύατε οικογένειες στη χώρα, δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν στη χώρα τους, δεν μπορούσαν να βαφτίσουν τα παιδιά τους λόγω αυτών των χρεών στα νοσοκομεία. Αυτή είναι η κοινωνική σας πολιτική.
Κύριε Βαρδάκη, έχετε κλείσει.
Για αυτά μας κατηγορείτε. Για τα εγκληματικά λάθη τα δικά σας κατηγορείτε εμάς σήμερα, για τα λάθη που εσείς διαπράξατε.
Κύριε Βαρδάκη, παρακαλώ, έχετε τελειώσει.
Ένα δευτερόλεπτο, κύριε Πρόεδρε. Ένα τελευταίο θα πω. Είστε, πραγματικά, θλιβεροί. Βέβαια θα καταθέσω, γιατί ο κ. Φωτήλας, κύριε Πρόεδρε, είπε κάτι.
Ναι είπε αλλά εντός του εξαλέπτου. Τελειώσατε.
Θα παραδώσω τώρα αμέσως στον κ. Πολάκη τα αποδεικτικά στοιχεία.
Στα Πρακτικά δώστε τα.
Θα κατατεθούν, βέβαια, και στα Πρακτικά της Βουλής. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σωκράτης Βαρδάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Όχι, κύριε Φωτήλα, δεν υπάρχει κανένα προσωπικό. Σας παρακαλώ πολύ.
Ζητώ για ένα λεπτό τον λόγο επί προσωπικού.
Είστε από τους ελάχιστους, που στο τέλος θα έχετε και πέντε λεπτά να μιλήσετε.
Κανένα προσωπικό δεν υπάρχει.
Κανένα προσωπικό. Σας παρακαλώ πολύ. Αναφέρθηκε από τα Πρακτικά κομμάτι της ομιλίας σας. Αλίμονο!
Να απαντήσει, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Οικονόμου, είστε παλαιότερος εμού. Οι εισηγητές μεταξύ τους σε μια διήμερη συζήτηση αναφέρονται ένθεν και ένθεν περί τις διακόσιες φορές.
Δεν είναι εισηγητής.
Αν είναι να ζητήσει συγγνώμη, να του δώσετε τον λόγο.
Ακούγονται τα ονόματα των εισηγητών τόσες φορές. Αλίμονο αν έπαιρναν τον λόγο να μιλήσουν επί προσωπικού. Ούτε υβριστήκατε ούτε τίποτα.
Μα εδώ λέει ότι είμαι ψεύτης. Αφερέγγυος!
Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρατηρώ το εύθυμο κλίμα που επικρατεί, το οποίο δεν οφείλεται, πιστεύω, μονάχα στο γεγονός ότι βρισκόμαστε κοντά στην ανάπαυλα την καλοκαιρινή για τις εργασίες του Κοινοβουλίου αλλά και χάρη στο γεγονός ότι σήμερα συζητάμε και ψηφίζουμε εδώ στη Βουλή μια πολύ σημαντική μεταρρύθμιση, μια εμβληματική μεταρρύθμιση στον χώρο της υγείας, παρά τις διαφορές που, βεβαίως, υπάρχουν. Ξέρετε είναι σπάνιο, δυστυχώς, για την κοινοβουλευτική μας δημοκρατία τα τελευταία επτά χρόνια, να έρχεται στη Βουλή μια μεταρρύθμιση με το ιδεολογικό πρόσημο της μίας ή της άλλης πλευράς, που να βρίσκεται έξω από το αυστηρό πλαίσιο της επιτροπείας και να ανοίγει τη δυνατότητα ενός ουσιαστικού διαλόγου και αντιπαράθεσης ιδεών έξω από το πλαίσιο του καταναγκασμού. Θα μου πείτε ότι αυτό δεν έγινε σχεδόν ποτέ, θα έλεγα, την περίοδο 2010-2014, όχι μόνο γιατί δεν το διεκδίκησαν οι τότε κυβερνήσεις, αλλά και γιατί τα μνημόνια σε μεγάλο βαθμό υπήρξαν μια συμπύκνωση ιδιαίτερα επώδυνη, μιας συγκεκριμένης αντίληψης, νεοφιλελεύθερης αντίληψης, όχι μόνο για την οικονομία αλλά και για πολλές πτυχές της κοινωνικής ζωής. Ως εκ τούτου δεν υπήρξε από την άλλη πλευρά ποτέ η επιθυμία, η προσδοκία, η πρόθεση να καταθέσουν κάτι το διαφορετικό, διότι σε πολλές πτυχές ιδίως σ' ό,τι αφορά την υγεία και την παιδεία, τους κοινωνικούς τομείς δηλαδή - πέρα από το δημοσιονομικό σκέλος, που εκεί υπάρχουν αριθμοί και πρέπει να πιαστούν οι στόχοι - ο πυρήνας της ιδεολογίας των μνημονίων συνέπιπτε πολλές φορές με τον πυρήνα μιας νεοφιλελεύθερης αντίληψης, που η σημερινή τουλάχιστον ηγεσία - όχι όλες οι ηγεσίες της συντηρητικής παράταξης - την εκφράζουν επί της ουσίας και την υπερκαλύπτουν, θα έλεγα. Ερχόμαστε, λοιπόν, σήμερα να συζητήσουμε για μια εμβληματική μεταρρύθμιση στον χώρο της υγείας, που αποτελεί, θα έλεγα, μια αναγκαία θεσμική συμπλήρωση της κορυφαίας μεταρρύθμισης, που έγινε τη δεκαετία του '80 και αφορούσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Θα έλεγα ότι τηρουμένων των αναλογιών, αποτελεί και αυτή η μεταρρύθμιση, για τα δικά μας δεδομένα, ένα σταθμό στην πορεία σημαντικών νομοθετικών παρεμβάσεων, που αλλάζουν την εικόνα της χώρας προς το καλύτερο. Εδώ επιτρέψτε μου για δύο λεπτά μία συνολικότερη αναφορά. Υλοποιούμε σε ένα πλαίσιο πολύ μεγάλων δυσκολιών, δεν υπάρχει αμφιβολία, αλλά υλοποιούμε βήμα το βήμα ένα στρατηγικό σχέδιο εξόδου από τη κρίση με σταθερά βήματα. Στο σκέλος της οικονομίας η εμπιστοσύνη έχει ανακτηθεί. Η χώρα καταγράφει θετικούς ρυθμούς μεγέθυνσης. Επιστρέψαμε με επιτυχία στις διεθνείς αγορές και βρισκόμαστε σε μία τροχιά οριστικής και αμετάκλητης - πιστεύουμε - λήξης της περιόδου των μνημονίων σε ένα χρόνο από σήμερα. Το τέλος, όμως, αυτής της περιόδου δεν είναι απλά ένα ορόσημο, μία ημερομηνία, την οποία η Κυβέρνηση και οι πολίτες αυτής της χώρας πρέπει να περιμένουν καρτερικά και, κυρίως, η Κυβέρνηση να περιμένει να περάσει ο χρόνος. Η νέα εποχή για τη χώρα πρέπει να χτιστεί και διαμορφώνεται ήδη από σήμερα. Πρέπει να δώσουμε τη μάχη, για να φτιάξουμε το πλαίσιο αυτής της νέας εποχής, ιδίως όταν έχουμε να επουλώσουμε πάρα πολύ μεγάλες πληγές. Και οργανικό κομμάτι αυτής της νέας εποχής είναι αυτό που εμείς ονομάζουμε «επαναθεμελίωση του κοινωνικού κράτους», που λεηλατήθηκε τα χρόνια τα μνημονιακά και δεν υπήρξε και τόσο σταθερό και ουσιαστικό και τα προηγούμενα χρόνια, σε ό,τι αφορά ιδίως τις υπηρεσίες ποιότητας και στον καθολικό και ισότιμο τρόπο που αυτές οι υπηρεσίες θα παρέχονται προς τους πολίτες, δίχως ταξικούς και δίχως εισοδηματικούς φραγμούς. Έγινε πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση τα προηγούμενα χρόνια - και γίνεται ακόμα - σχετικά με την έννοια της αξιοπιστίας της χώρας και του κύρους της χώρας. Συνήθως οι κυρίαρχοι κύκλοι τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα, συνέδεαν μονοσήμαντα την έννοια της αξιοπιστίας της χώρας, με τη βούληση, με τη πολιτική επιθυμία - ας το πω έτσι - των ελληνικών κυβερνήσεων να υπακούουν στις απαιτήσεις των δανειστών. Το πρόσχημα, βεβαίως, ήταν η υιοθέτηση των μεταρρυθμίσεων - άλλες από αυτές ήταν αναγκαίες, άλλες από αυτές ήταν αχρείαστες, σε ό,τι αφορά το σκληρό δημοσιονομικό χαρακτήρα που είχαν - όμως εγώ θα σας καταθέσω σήμερα μία εντελώς διαφορετική άποψη, διότι απεδείχθη ότι όχι μόνο δεν ήταν η αξιοπιστία και το κύρος της χώρας συνάρτηση - ας το πω έτσι - της πολιτικής βούλησης και του βαθμού εις τον οποίον οι κυβερνήσεις ήταν πειθήνιες εις τις διαθέσεις των δανειστών, αλλά απεδείχθη ότι συνέβη το ακριβώς ανάποδο. Δεν υπήρξε μεγαλύτερο έλλειμμα αξιοπιστίας για τη χώρα απ' αυτό της περιόδου 2010-2014, όταν δεν υπήρξε καμμία απολύτως αντίδραση, όταν από αυτό εδώ το Βήμα ακούστηκε, το ότι ακόμα και αν δεν υπήρχαν τα μνημόνια, θα έπρεπε κάποιος να τα φέρει, όταν από αυτό εδώ το Βήμα ακούστηκε ότι μαζί τα φάγαμε, όταν ακούστηκε ότι είναι ευλογία τα μνημόνια. Η αξιοπιστία, όμως, μιας κυβέρνησης, μιας χώρας, μιας κοινωνίας - θα έλεγα εγώ - είναι, κυρίως, συνάρτηση της δυνατότητας να υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια των πολιτών, της δυνατότητας να υπερασπίζεται και όχι να απαξιώνει το δημόσιο συμφέρον, συνάρτηση της αξιοκρατίας, της διαφάνειας, της βούλησης να καταπολεμήσεις και όχι να συγκαλύψεις τη διαφθορά. Είναι τέλος, συνάρτηση και των αποτελεσμάτων που εισπράττεις στο επίπεδο της καθημερινότητας των πολιτών, το εάν το επίπεδο ζωής βελτιώνεται ή υποβαθμίζεται, κατά πόσο, δηλαδή, οι πολίτες της χώρας στο σύνολό τους έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης σε μία σειρά από αγαθά και υπηρεσίες, που αποτελούν εγγυήσεις γι' αυτό που ονομάζουμε «ομαλή κοινωνική αναπαραγωγή». Με αυτή την έννοια θα έλεγα ότι η καθολική πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας για όσους ζουν σε αυτή την χώρα, ανεξαρτήτως εισοδήματος, κοινωνικής τάξης ή καταγωγής, είναι θεμελιώδης αρχή της Ελλάδας, που εμείς τουλάχιστον οραματιζόμαστε μιας Ελλάδας ισότητας και δικαιοσύνης. Έχουμε αποδείξει επανειλημμένα, από την πρώτη μέρα που βρεθήκαμε στα έδρανα της διακυβέρνησης, σε πρωτοφανείς συνθήκες, τις πιο σκληρές, τις πιο δύσκολες συνθήκες που έχει βρεθεί κυβέρνηση στον τόπο από τη Μεταπολίτευση και μετά ότι δώσαμε και δίνουμε διαρκώς μία μάχη, παρά το ότι έχουμε μια χώρα και μια οικονομία καταχρεωμένη, μια οικονομία σε ασφυξία και παραλάβαμε μια χώρα σε διεθνή ανυποληψία, δώσαμε ιδιαίτερο βάρος στην προσπάθεια να φέρουμε πιο κοντά αυτό το όραμα της δικαιοσύνης και της ισότητας, με τους πόρους που είχαμε στις συνθήκες της δημοσιονομικής ασφυξίας και τώρα της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αλλά είναι άλλο να μοιράζεις με δικαιοσύνη τους πόρους που έχεις κι άλλο να συνεχίζεις το πάρτι της διαπλοκής, της κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος και να επιμένεις σε θεσμικά πλαίσια που ευνοούν τα ιδιωτικά συμφέροντα, προς όφελος των λίγων και εις βάρος των πολλών. Βεβαίως σε ότι αφορά τον χώρο της υγείας, φροντίδα μας και μέλημά μας είναι να δημιουργήσουμε ένα σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας για όλους τους πολίτες, καλύπτοντας και μάλιστα σε συνθήκες κρίσης - πόσο πιο εύκολο θα ήταν άραγε να το σχεδιάσει κανείς αυτό σε συνθήκες ευμάρειας πριν από το 2009- καλύπτοντας, λοιπόν, μία διαχρονική έλλειψη στο οικοδόμημα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το έλλειμμα ενός δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας, που να μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στο να μη διαιωνίζονται δύο βασικές στρεβλώσεις του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Ο νοσοκομειοκεντρικός χαρακτήρας του, ο ιατροκεντρικός χαρακτήρας τους και η ανυπαρξία εθνικής στρατηγικής για την πρόληψη και την αγωγή υγείας. Συνέπεια αυτών των δύο στρεβλώσεων ήταν να διαμορφωθεί για χρόνια στη χώρα ένα τοπίο, που υποβάθμιζε συνολικά τον τομέα της υγείας - και μάλιστα πολύ πριν από τη κρίση - ένα τοπίο με, δυστυχώς, δύο γνώριμα για τους Έλληνες πολίτες χαρακτηριστικά. Την ασφυξία στα τμήματα επειγόντων περιστατικών στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων και την ανεξέλεγκτη παρουσία ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων, ιδιωτικών μονάδων νοσηλείας και αποκατάστασης. Αυτό, λοιπόν, το κενό στην αρχιτεκτονική του συστήματος υγείας ερχόμαστε σήμερα να αποκαταστήσουμε, ένα κενό που στα χρόνια της κρίσης οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας το αντιμετώπισαν ως ευκαιρία - συνειδητά θα έλεγα εγώ και μπορώ να το αποδείξω και με τις σημερινές σας δηλώσεις, θα το κάνω ευθύς αμέσως - προκειμένου να διευκολύνετε συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα στον χώρο της υγείας, χωρίς να ενδιαφέρεστε για τις καταστροφικές συνέπειες που μπορεί να έχει μία τέτοια πολιτική, ιδίως την περίοδο της κρίσης, απέναντι στο σύνολο της κοινωνίας. Έτσι, λοιπόν, οργανώθηκε τα τελευταία χρόνια και συντηρήθηκε ένα καθεστώς μη τεκμηριωμένης επιστημονικά ιατρικής πρακτικής, προκλητής ζήτησης εξετάσεων, φαρμάκων και νοσηλευτικών πράξεων, συναλλαγής με ισχυρά συμφέροντα των προμηθειών υγείας και φαρμάκου, ανυπαρξίας μηχανισμών ελέγχου του κόστους και της ποιότητας των υπηρεσιών, ανοχής και συχνά συγκάλυψης των κοινωνικά εγκληματικών φαινομένων σπατάλης, διαφθοράς και εκμετάλλευσης των πολιτών, των ασθενών που προσέρχονται στο σύστημα υγείας. Τα επακόλουθα αυτής της πρακτικής λειτουργίας είναι η κατακερματισμένη και ασυνεχής υγειονομική φροντίδα, η ανεπαρκής πρόληψη και αγωγή υγείας, η αρνητική εξέλιξη των δεικτών υγείας του πληθυσμού, σε αντίθεση με άλλες χώρες της Ευρώπης που επένδυσαν στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, η διεύρυνση του ζωτικού χώρου για την επιχειρηματική παρέμβαση του ιδιωτικού τομέα, ιδιαίτερα στον χώρο της διάγνωσης αλλά και σ' αυτόν της θεραπείας και της αποκατάστασης, και, βεβαίως, εν τέλει η δημιουργία μιας εκτεταμένης ζώνης υγειονομικής φτώχειας στον πληθυσμό, υγειονομικής φτώχειας στην ελληνική κοινωνία. Η κατάσταση αυτή έφτασε στο μη παρέκει, όταν το κενό πρωτοβάθμιας φροντίδας το οποίο ατελώς κάλυπταν τα ιατρεία του ΙΚΑ και μετέπειτα του ΕΟΠΥΥ, έφτασε στο αποκορύφωμά του μέσα από τις διαρκείς παρεμβάσεις, διαλυτικές παρεμβάσεις, μνημονιακές παρεμβάσεις στην πενταετία 2010-2014. Σήμερα, λοιπόν, επιχειρούμε τόσο τις απαραίτητες διορθώσεις στην αρχιτεκτονική του Εθνικού Συστήματος Υγείας, όσο, όμως, και μια συνολική αλλαγή του υποδείγματος στον προσανατολισμό και τη λειτουργία του συστήματος. Επιδιώκουμε, δηλαδή, μια προσέγγιση, που αναβαθμίζει την έγκαιρη διάγνωση και πρόληψη, αντί να μένουμε μονάχα στην ενίσχυση του τελευταίου σταδίου, που αφορά την αντιμετώπιση του προβλήματος του ασθενή. Αυτή ακριβώς είναι, θα έλεγα, και η θεμελιώδης αρχή πίσω από τη μεταρρύθμιση που σήμερα ψηφίζουμε, δηλαδή, ο πολίτης μέσα από την άμεση επαφή του με το πρώτο επίπεδο του συστήματος υγείας, να έχει τη δυνατότητα μιας έγκαιρης επιστημονικής διάγνωσης, τη δυνατότητα να αποφεύγει χρόνιες αναμονές, που πιθανά να οξύνουν ένα απολύτως αντιμετωπίσιμο πρόβλημα υγείας, και, φυσικά, να μην αναγκάζεται να απευθύνεται σε αμφιβόλου ποιότητας, θα έλεγα, και αμφιβόλου επάρκειας διαγνωστικά κέντρα, πληρώνοντας από την τσέπη του για εξετάσεις, οι οποίες είναι πάρα πολύ απλές και μπορούν να του παρασχεθούν δωρεάν. Τώρα επιτρέψτε μου να σας πω και να το αντιπαραβάλω και θεωρητικά. Γιατί είναι ωραίο πράγμα, όταν συζητάμε εδώ για παρεμβάσεις που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη, να αναδεικνύουμε και τις ιδεολογικές και τις πολιτικές μας διαφορές. Είμαι ευτυχής, διότι έχουμε από την άλλη πλευρά, στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, μια ηγεσία που - αυτό δεν το κρύβω - μας ευνοεί. Ευνοεί αυτή την ιδεολογική αντιπαράθεση και είναι καλό πράγμα για τους πολίτες. Διότι αυτό που σας περιέγραψα ως τώρα, τη δυνατότητα δηλαδή μιας ισότιμης πρόσβασης και κάλυψης του συνόλου του πληθυσμού, τη δυνατότητα η πρόληψη, η διάγνωση να γίνεται στο δημόσιο σύστημα υγείας και όχι στα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, αυτό είναι το δικό μας όραμα για την υγεία. Το δικό σας ποιο ακριβώς είναι; Για να δούμε το αντίστοιχο όραμα της Νέας Δημοκρατίας. Βλέπω εδώ στην πρώτη σειρά τον τομεάρχη υγείας και τον αναπληρωτή, δύο μετεγγραφές της Νέας Δημοκρατίας. Δεν ξέρω, βέβαια, αν είναι επιπέδου Μέσι και Νεϊμάρ, που τώρα είναι στο μεταγραφικό παζάρι, αλλά βοηθάνε με τις δηλώσεις τους οι μετεγγραφές, να γίνεται ένας διάλογος ουσιαστικός και να αντιπαρατίθενται με σαφήνεια οι απόψεις. Για να έχουμε όλοι μια εικόνα του ποια είναι η εκδικητική αντίληψη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα στον χώρο της υγείας, θα θυμηθώ τις δηλώσεις του τομεάρχη από αυτό εδώ το Βήμα ότι θα έρθει η Νέα Δημοκρατία και θα βάλει «χι» σε όσους προσελήφθησαν με διαδικασίες κανονικές, με διαδικασίες ΑΣΕΠ. Στους διοικητές που για πρώτη φορά βρέθηκαν στη θέση τους με διαδικασία συνεντεύξεων, ουσιαστική, ανοιχτή, αδιάβλητη και όχι με διορισμούς με το σύστημα «τέσσερα - δύο - ένα» Θα βάλετε, λοιπόν, «χι». Εντάξει. Ευτυχώς ο ελληνικός λαός δεν θα σας δώσει αυτή τη δυνατότητα.
Ησυχία, παρακαλώ.
Σήμερα είδα και τον αναπληρωτή τομεάρχη της υγείας να βγαίνει με μεγάλη σαφήνεια - ένα καινούργιο μεταγραφικό απόκτημα της Νέας Δημοκρατίας - και να λέει: «Είναι ουτοπική η προσπάθεια της Κυβέρνησης να θέλει να δημιουργήσει κέντρα υγείας σε κάθε πόλη. Αντί η Κυβέρνηση να φτιάξει τοπικές μονάδες πρωτοβάθμιας υγείας, θα μπορούσαν να γίνουν συμβάσεις με ιδιωτικά νοσοκομεία και ιδιώτες γιατρούς, προκειμένου να κινηθεί το χρήμα στην οικονομία και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Ο τρόπος για να αποσυμφορηθούν τα δημόσια νοσοκομεία, είναι να διοχετευθούν οι ασθενείς σε ιδιωτικές κλινικές». Μάλιστα. Αυτή είναι η άποψή σας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Μας βοηθάτε, κύριε Φωτήλα. Είναι η συνέντευξή σας στον Ραδιοφωνικό Σταθμό «24/7», αν δεν κάνω λάθος. Είναι η απομαγνητοφώνηση. Δεν μπορείτε να με διαψεύσετε και δεν πρέπει να με διαψεύσετε. Να γίνεται η αντιπαράθεση με ειλικρίνεια. Χαιρόμαστε. Εσείς, λοιπόν, είσαστε το κόμμα εκείνο, που σήμερα υπηρετεί με σαφήνεια και με σταθερότητα τα ιδιωτικά συμφέροντα στον χώρο της παιδείας, στον χώρο της υγείας, στον χώρο της κοινωνικής πρόνοιας. Εμείς έχουμε μια άλλη αντίληψη. Έχουμε την αντίληψη της ισότητας, της δικαιοσύνης, της καθολικότητας. Γι' αυτό, λοιπόν, και δεν μπορεί ο Αρχηγός σας να έρχεται εδώ σ' αυτό το Βήμα, και να κάνει αναφορά στους πολίτες της δυτικής Αττικής. Τι έχετε να πείτε εσείς σ' αυτούς τους ανθρώπους, που έμειναν άνεργοι στα χρόνια της κρίσης, που είδαν τα εισοδήματά τους να λεηλατούνται στα χρόνια της κρίσης; Θα έχετε τη δυνατότητα να ανέβετε κι εσείς να πείτε την άποψή σας. Είναι ρητορικού χαρακτήρα τα ερωτήματα και πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον να τα ακούσετε. Πώς, λοιπόν, να ομιλήσετε εσείς γι' αυτούς τους ανθρώπους, που στα χρόνια σας είδαν τα εισοδήματά τους είτε να μηδενίζονται είτε να υποβαθμίζονται, την αξιοπρέπειά τους να χάνεται και ταυτόχρονα το πάρτι να συνεχίζεται στον χώρο της υγείας; Είδαν να ξεπουλιούνται δημόσια νοσοκομεία. Το πάρτι του ΚΕΕΛΠΝΟ και της «NOVARTIS». Σήμερα την ώρα που εμείς φέρνουμε σε συνθήκες, πράγματι, δημοσιονομικής δυσκολίας μια μεταρρυθμιστική τομή για να επαναφέρουμε την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική προστασία σε επίπεδα αξιοπρέπειας, ευρωπαϊκά επίπεδα, έρχεστε και λέτε ότι η λύση είναι να διοχετεύσουμε τους ασθενείς σε ιδιωτικές κλινικές. Δεν μπορείτε να κρυφτείτε. Ακόμη και αν θέλετε, η χαρά σας δεν σας αφήνει να κρυφτείτε. Λέτε τα πράγματα με το όνομά τους και χαιρόμαστε πολύ γι' αυτό. Το ίδιο συνέβη πριν από δύο ημέρες στη συζήτηση εδώ για την παιδεία. Έχετε υιοθετήσει πλήρως την εκσυγχρονιστική και νεοφιλελεύθερη αντίληψη της κ. Διαμαντοπούλου, την οποία ψηφίσατε στη Βουλή ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία και ΛΑΟΣ. Και αναφερθήκατε σε έγκλημα πολιτικό, διότι φέραμε ένα νομοσχέδιο, στο οποίο δίνεται η δυνατότητα στους νέους ανθρώπους που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα, να κάνουν μεταπτυχιακά χωρίς να πληρώνουν. Αυτό είναι το έγκλημά μας. Προχωράτε ένα βήμα παραπέρα σήμερα σ' αυτόν τον απίστευτο λαϊκισμό - γιατί αυτός είναι ο λαϊκισμός - και κάνετε τεράστιο θέμα, γίνεστε σημαιοφόροι του λαϊκισμού, διότι για σας η αριστεία είναι, αν στα παιδάκια των επτά και των οκτώ ετών το εθνικό μας σύμβολο θα το κρατάνε μόνο αυτά που έχουν τον καλύτερο βαθμό ή όχι. Αυτή είναι για εσάς η αριστεία. Εσείς που κλείσατε σχολεία, που κάνατε τα σχολεία μας να μην έχουν βιβλία και να λειτουργούν με φωτοτυπίες μέχρι τον Δεκέμβρη και χωρίς καθηγητές, που καταντήσατε τα δημόσια πανεπιστήμια να λειτουργούν με φωτοτυπίες και μειώσατε τη χρηματοδότησή τους κατά 40% και που με την πολιτική σας οδηγήσατε τη μεγάλη πλειοψηφία των νέων επιστημόνων έξω από τη χώρα, μιλάτε για την αριστεία. Και την εντοπίζετε εκεί. Ενώ για εμάς αριστεία και βοήθεια στην αριστεία αντιθέτως δεν είναι το ποιος θα κρατάει τη σημαία στα επτά ή στα οκτώ χρόνια. Διότι το εθνικό σύμβολο έχουν όλοι τη δυνατότητα να το κρατούν και όχι η διάκριση αυτού του χαρακτήρα, προβάλλοντας τα πρότυπα του σκληρού ανταγωνισμού στα οκτώ χρόνια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Για εμάς αριστεία και άνοιγμα δρόμου προς την αριστεία είναι τα σχολεία να ανοίγουν στην ώρα τους, είναι το να ανοίγουμε αντί να κλείνουμε βιβλιοθήκες, είναι το να δίνουμε τη δυνατότητα στους νέους επιστήμονες να μπορούν να μένουν στη χώρα, αυξάνοντας τον προϋπολογισμό για την έρευνα στο 1% του ΑΕΠ, ενώ εσείς τον είχατε συρρικνώσει. Είναι το να δίνουμε πεντακόσιες υποτροφίες σε νέους με υψηλή ειδίκευση και μεταπτυχιακές σπουδές για να μείνουν στη χώρα. Είναι να προσπαθούμε να στήνουμε τη δημόσια εκπαίδευση στα πόδια της, γιατί αυτό κάνουμε όλο αυτό το διάστημα. Έρχομαι όμως στα θέματα της υγείας και στο νομοσχέδιο. Μετά από εκτεταμένη μελέτη όλων των στοιχείων, προκύπτει ότι μεγάλες ελλείψεις στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παρατηρούνται, κυρίως, στα αστικά κέντρα. Εξ αυτού άλλωστε προκαλείται και η συμφόρηση στα νοσοκομεία και μάλιστα με περιστατικά που κατά 70% -80% θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν από δομές πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Για τον λόγο αυτό με το σημερινό νομοσχέδιο προχωράμε στη δημιουργία διακοσίων τριάντα εννιά ΤΟΜΥ, τοπικών μονάδων υγείας σε εξήντα πέντε αστικές περιοχές της χώρας. Κάθε μονάδα έχει προσδιοριστεί γεωγραφικά με τέτοιο τρόπο, ώστε να έχει πληθυσμιακή αναφορά περίπου δέκα χιλιάδες με δώδεκα χιλιάδες κατοίκους, γεγονός που θα καλύψει τον μεγαλύτερο αριθμό αναγκών κάθε πόλης, κάθε μεγάλου αστικού κέντρου. Η κάθε τοπική μονάδα υγείας θα στελεχωθεί από δέκα ως δώδεκα άτομα προσωπικού. Περιλαμβάνει τρεις βασικές ειδικότητες γιατρών, παιδιάτρους, παθολόγους και γενικούς γιατρούς, οι οποίοι θα πλαισιώνονται από το απαραίτητο νοσηλευτικό και ερευνητικό προσωπικό, ώστε να παρέχουν μια ολοκληρωμένη φροντίδα στον κάθε πολίτη ξεχωριστά. Επιτυγχάνεται έτσι η εγγυημένη πρόσβαση των πολιτών σε αυτό που ονομάζουμε πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Ο ασθενής να έχει μια σταθερή και διαρκή φροντίδα. Ο γιατρός να έχει τη δυνατότητα μιας διαρκούς παρακολούθησης του ασθενούς και μέριμνα για την πορεία του ασθενούς, ενισχύοντας έτσι την ενδεδειγμένη και έγκαιρη αντιμετώπιση του προβλήματος. Πολλοί, φυσικά, έσπευσαν να αμφισβητήσουν, κατά πόσο είναι εφικτό ένα τόσο διευρυμένο σχέδιο στον χώρο της υγείας με δεδομένους τους δημοσιονομικούς περιορισμούς. Αυτό, όμως, που ξεχνούν όσοι κάνουν αυτή την κριτική, είναι ότι η Κυβέρνησή μας έχει την πολιτική βούληση αλλά και το σχέδιο, ώστε να εξασφαλίσει τους πόρους που θα κατευθυνθούν για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Έτσι, λοιπόν, καταφέραμε αυτό το πρόγραμμα, το οποίο στην πρώτη φάση θα έχει τετραετή διάρκεια, να καλυφθεί κατά κύριο λόγο από τους κοινοτικούς πόρους. Στόχος είναι σταδιακά να αντικαθίσταται το τμήμα της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης, από πόρους που εγγράφονται στον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε η πρωτοβάθμια φροντίδα μετά το πέρας των τεσσάρων χρόνων να συνεχίσει να υφίσταται ως αναπόσπαστο κομμάτι του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ανάμεσα στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ την προοδευτική πολιτική με κοινωνικό πρόσημο και την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας τη συντηρητική πολιτική με νεοφιλελεύθερο πρόσημο, υπάρχουν τεράστιες ιδεολογικές, πολιτικές αλλά και πρακτικές διαφορές, που όσο περνάει αυτή η μεγάλη περιπέτεια, η λαίλαπα των μνημονίων, θα ξεδιπλώνονται στην καθημερινή αντιπαράθεση. Στον χώρο της υγείας θα έλεγα ότι αυτές οι διαφορές είναι ακόμα πιο εμφανείς. Ο τομέας της υγείας - είναι και ιστορικά αποδεδειγμένο άλλωστε - είναι ενδεικτικός για τον τρόπο με τον οποίον μια κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τον ρόλο αλλά και τα κοινωνικά συμφέροντα που υπηρετεί. Το δικό μας αξιακό φορτίο, η δική μας πολιτική ταυτότητα, οι δικές μας αρχές είναι εγγεγραμμένες σε κάθε μας παρέμβαση στον χώρο της υγείας. Θέλω με την ευκαιρία αυτή, να σταθώ μονάχα σε ορισμένα σημεία από τα πολλά θετικά σημεία του νομοσχεδίου. Προχωράμε στην ίδρυση ενός ακόμα νέου νοσοκομείου επί των ημερών μας. Ιδρύεται το Γενικό Νοσοκομείου Καρπάθου, το οποίο θα καλύπτει την παροχή πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας όλων των πολιτών τόσο της Καρπάθου όσο και των κοντινών της νησιών. Προχωράμε στην στελέχωση των τμημάτων επειγόντων περιστατικών των δημόσιων νοσοκομείων με τετρακόσιες εξήντα πέντε νέες θέσεις εξειδικευμένων γιατρών τις οποίες συστήνουμε, καθώς αυτές δεν προβλέπονταν στους υπάρχοντες οργανισμούς των νοσοκομείων. Στόχος μας είναι η αποτελεσματική αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών που προσέρχονται στα νοσοκομεία και αυτό θα επιτευχθεί μέσω της ανάπτυξης αυτόνομων διοικητικά και λειτουργικά τμημάτων επειγόντων περιστατικών, που θα στελεχώνονται με γιατρούς εξειδικευμένους στην επείγουσα ιατρική. Αυτές οι προσλήψεις είναι κομμάτι της στρατηγικής μας για τη στοχευμένη αντιμετώπιση της υποστελέχωσης του ΕΣΥ. Θέλω να θυμίσω ότι μέχρι σήμερα έχουν προσέλθει στο Εθνικό Σύστημα Υγείας από τότε που αναλάβαμε πάνω από εννιά χιλιάδες άτομα, γιατροί, νοσηλευτικό και λοιπό παραϊατρικό και διοικητικό προσωπικό, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαδικασίες για τη στελέχωση με επιπλέον εννιάμισι χιλιάδες άτομα το επόμενο διάστημα. Προχωράμε, επίσης, στην επέκταση της θητείας των επικουρικών γιατρών και του λοιπού επικουρικού προσωπικού, η οποία και έληγε στις 30 Σεπτεμβρίου. Μέριμνά μας είναι η εύρυθμη και αδιατάρακτη λειτουργία των νοσοκομείων της χώρας και για τον λόγο αυτό παρατείνονται οι συμβάσεις όλου του επικουρικού προσωπικού, αναγνωρίζοντας παράλληλα το μεγάλο έργο που έχουν προσφέρει αυτοί οι άνθρωποι, στο να κρατηθούν όρθια τα νοσοκομεία της χώρας μας. Θέλω, επίσης, να αναφερθώ και σε μια εξόχως σημαντική παρέμβαση, που αγγίζει τη συνολικότερη αντίληψή μας στο κομμάτι των σχέσεων εργασίας στον χώρο της υγείας. Για εμάς όλες οι σχέσεις εργασίας στην υγεία οφείλουν να είναι πλήρεις και σταθερές τόσο για λόγους νομιμότητας στην αγορά εργασίας, όσο όμως και για λόγους σεβασμού απέναντι σε όσους ασκούν αυτό το λειτούργημα. Για τον λόγο αυτό προχωράμε στη μετατροπή των σχέσεων εργασίας, συνάπτοντας συμβάσεις πλήρους εργασίας των γιατρών, των οδοντιάτρων και των φαρμακοποιών του ΕΟΠΥΥ. Κατανοεί, λοιπόν, κανείς την άβυσσο, θα έλεγα, που μας χωρίζει από προηγούμενες παρεμβάσεις στον τομέα της υγείας, μόνο και μόνο αν συγκρίνει τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία με τα όσα έφερε ο ν.4238/2014, όταν με την ψήφισή του το σύνολο του μόνιμου και με σχέση εργασίας ΙΔΑΧ ιατρικού και οδοντιατρικού προσωπικού των μονάδων υγείας του οργανισμού τέθηκε αυτοδίκαια σε καθεστώς διαθεσιμότητας και αποχώρησε από τους υγειονομικούς σχηματισμούς του ΕΟΠΥΥ. Να, λοιπόν, γιατί, πράγματι, οι διαφορές μας είναι πολύ μεγάλες. Να γιατί, λοιπόν, πράγματι είμαστε η μέρα με τη νύχτα στον τομέα της υγείας. Παραλάβαμε νοσοκομεία υπερχρεωμένα με τεράστιες ελλείψεις ακόμα και σε στοιχειώδη υλικά. Καταφέραμε να νοικοκυρέψουμε τα οικονομικά τους. Έχουμε σήμερα πια πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Αντιμετωπίζουμε πιστεύω με αξιοπρέπεια τις καθημερινές ανάγκες, που είναι δύσκολες ανάγκες και σύνθετες. Παραλάβαμε ένα καθεστώς εσκεμμένης απαξίωσης και ημι - ιδιωτικοποιήσης των δημόσιων νοσοκομείων με 5 ευρώ εισιτήριο, με απαγορευτικό σήμα στους ανασφάλιστους συμπολίτες μας, ακόμα και με υψηλή τηλεφωνική χρέωση σε ιδιωτικά πενταψήφια call centers, προκειμένου ο ασθενής να κλείσει ραντεβού. Ανοίξαμε ξανά το σύστημα υγείας στους πολλούς. Καταργήσαμε το εισιτήριο. Αντικαταστήσαμε τα ιδιωτικά call centers με την ηλεκτρονική πλατφόρμα για τα ραντεβού, ανοίξαμε το σύστημα στους ανασφάλιστους συμπολίτες μας. Σήμερα προχωράμε ακόμα παραπέρα. Κύριε Μητσοτάκη, σας καλωσορίζω στην Αίθουσα. Μπήκατε στη διάρκεια της ομιλίας μου. Δεν είστε ώρα εδώ. Τώρα ήρθατε.
Είμαι εδώ και κάποια ώρα. Τώρα με είδατε;
Μπήκατε στη μέση της ομιλίας μου και χαίρομαι. Χαίρομαι που σας κρατώ στην Αθήνα, σας κόβω από τα μπάνια σας και από τις διακοπές σας και σας κρατώ εδώ σε εγρήγορση, να έρχεστε να αντιπαρατίθεστε μαζί μου σε επίπεδο ιδεολογικό. Χαίρομαι πάρα πολύ, να βλέπει ο λαός και ο κόσμος τις διαφορές μας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Εσείς, λοιπόν, κύριε Μητσοτάκη, ήρθατε σε αυτό το Βήμα εδώ πριν από λίγες ημέρες και μας είπατε για μια ακόμη φορά ότι λέμε ψέματα πως αποκαταστήσαμε τη δυνατότητα πρόσβασης στους ανασφάλιστους συμπολίτες μας. Ε, λοιπόν, σήμερα όχι μόνο αποκαθιστούμε αλλά σβήνουμε και τα χρέη που εσείς επιβάλατε σε όλους αυτούς, που δεν είχαν τη δυνατότητα να πληρώσουν και πήγαιναν σε ένα δημόσιο νοσοκομείο. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Αντί, λοιπόν, για κορώνες, θα σας πρότεινα ως ελάχιστη πράξη εντιμότητας σήμερα, να ζητήσετε μια συγγνώμη από όλους αυτούς, ενάμισι εκατομμύριο και πλέον που έχασαν τη δυνατότητα πρόσβασης σε ισότιμες υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και κυρίως στην υγεία, εξαιτίας του γεγονότος ότι έμειναν άνεργοι και ανασφάλιστοι και τους εξευτελίζατε. Πήγαιναν σε ένα δημόσιο νοσοκομείο για ένα σοβαρό περιστατικό και τους καλούσατε να πληρώσουν ή τους χρεώνατε τον λογαριασμό στην εφορία. Σήμερα, λοιπόν, αυτοί όχι μόνο έχουν δυνατότητα πρόσβασης αλλά έχουν και τη δυνατότητα να ζουν με αξιοπρέπεια, με υπερηφάνεια, γιατί αυτό σημαίνει δημόσιο σύστημα υγείας, αυτό σημαίνει καθολικό σύστημα υγείας και κοινωνικής περίθαλψης. Ισχυριζόσασταν ότι πρόστιμα δεν υπάρχουν. Σήμερα, λοιπόν, τα διαγράφουμε, για να ανακαλύψετε ότι υπήρχαν και ήταν και πολλά. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Βρισκόμαστε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε μια ιστορική συγκυρία για τη χώρα. Η δυναμική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας δίνει μια σημαντική ώθηση στο όραμά μας, στην προσπάθειά μας να βγούμε από την κρίση και από τη μεγάλη περιπέτεια των μνημονίων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, όμως, ότι η ανάκαμψη δεν μετριέται μονάχα στους δείκτες και στις στατιστικές των οικονομικών μεγεθών, αλλά μετριέται στην ίδια τη ζώσα πραγματικότητα, στην καθημερινότητα των πολιτών. Εμείς εργαζόμαστε και θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με πείσμα, με σχέδιο, ώστε η ευημερία των αριθμών να συνοδευτεί και με αυτό που ονομάζουμε πραγματική ευημερία των ανθρώπων. Οι παρεμβάσεις μας στην εργασία, στην παιδεία, στην πρόνοια, στην υγεία, αποδεικνύουν την προσήλωσή μας στην παραπάνω αρχή. Η Εθνική Αντιπροσωπεία σήμερα καλείται να ψηφίσει μια - θα το επαναλάβω - εμβληματικού χαρακτήρα μεταρρύθμιση στην υγεία, που θα βελτιώσει τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας. Είναι σημαντικό τόσο για την αξιοπιστία των πολιτικών δυνάμεων, όσο και για το κύρος της Βουλής, οι συζητήσεις στην Ολομέλεια να μη γίνονται είδηση μονάχα όταν εδώ έρχονται δύσκολα μέτρα ή όταν οξύνεται η πολιτική σύγκρουση αλλά και όταν έρχονται μεταρρυθμίσεις με σαφές πρόσημο και θα έλεγα με σαφή την ιδιοκτησία των μεταρρυθμίσεων αυτών είτε αφορά το προοδευτικό πρόσημο και την ιδιοκτησία των προοδευτικών δυνάμεων είτε αφορά των συντηρητικών. Εγώ θα κλείσω, λέγοντας το εξής. Είμαστε δύο φορές περήφανοι, που φέρνουμε αυτό το νομοσχέδιο τώρα. Γιατί το κάνουμε πράξη σε συνθήκες δημοσιονομικής στενότητας και επιτροπείας. Θα μπορούσαν όλα αυτά να είχαν έρθει στις συνθήκες της ανάπτυξης, της ευμάρειας, πολύ παλαιότερα. Το κάνουμε εμείς τώρα και γι' αυτό είμαστε δυο φορές περήφανοι. Θα είμαστε όμως ακόμα πιο περήφανοι, αν σε δύο χρόνια από σήμερα, όταν αυτό θα έχει γίνει νόμος του κράτους, θα λειτουργήσει μέσα στην κοινωνία, θα έχει καταλάβει την αξία του ο πολίτης στην καθημερινότητά του, αυτός ο πολίτης - που έχασε εδώ και εφτά χρόνια την αξιοπρέπειά του στα χρόνια της κρίσης, που είδε τη δουλειά του να χάνεται, το εισόδημά του να συρρικνώνεται, τα όνειρά του να τσαλακώνονται - μπορεί τότε να συγκρίνει και να πει με σιγουριά, «ναι αυτοί πάλεψαν με εντιμότητα και αποφασιστικότητα και παρά τις δυσκολίες, έφτιαξαν υποδομές που αφορούν τη δική μας τη ζωή, τη δική μας την αξιοπρέπεια». [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Όταν κάποιοι άλλοι μοίραζαν τα ιμάτια του Εθνικού Συστήματος Υγείας στους ιδιώτες, όταν έκαναν πάρτι με το ΚΕΕΛΠΝΟ και τη «NOVARTIS», όταν αξιοποιούσαν το «Ντυνάν» για να νοσηλεύονται τζάμπα εκεί και να παίρνουν αργομισθία οι συγγενείς τους, όταν τα έκαναν όλα αυτά, ήρθαν κάποιοι και είπαν ότι θα μπει ένα τέλος στην κατασπατάληση δημόσιου χρήματος, στη διαπλοκή και θα ενδιαφερθούμε για πρώτη φορά για τον απλό πολίτη. Ενδιαφερόμαστε για τους πολίτες και όχι για τους πελάτες των ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων, κύριοι της Νέα Δημοκρατίας, για τους πολίτες, για τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους χαμηλοσυνταξιούχους, τους φτωχούς, για τους πολλούς. Αυτή είναι η δική μας περηφάνια, αυτό είναι το δικό μας όραμα και θα το κάνουμε πράξη παρά τις δυσκολίες.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Δημητριάδης.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Όχι, δεν μπορείτε. Ο κ. Δημητριάδης έχει τον λόγο.
Να μη μιλήσει επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε;
Ποιου προσωπικού; Σας, παρακαλώ, δεν συμπροεδρεύουμε. Δεν θα το ξαναπώ σε αυτή την Αίθουσα, κύριε Γεωργιάδη. Το να αναφέρεται ένα όνομα δεν συνιστά προσωπικό. Οι περισσότεροι εξ υμών είστε πολλοί παλαιότεροι και από μένα και σας αναγνωρίζω την εμπειρία σας. Αλίμονο εάν υβριστήκατε, εάν υπάρχει κάτι καινοφανές, να πάρετε τον λόγο όχι έτσι όμως. Παρακαλώ, κύριε Δημητριάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, ένα από τα μεγαλύτερα και δυσκολότερα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε, ήταν η κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας. - μια κατάσταση που διαμορφώθηκε με μεθοδικότητα από τις προηγούμενες διακυβερνήσεις και εξυπηρετούσε δύο στρατηγικές επιλογές του τότε κυρίαρχου μπλοκ. Η πρώτη, ήταν επιδίωξη του εγχώριου κατεστημένου και αφορούσε τη μεταφορά τεράστιων ποσών από δαπάνες υγείας από τον δημόσιο στον ιδιωτικό χώρο. Αυτή η εκδοχή είχε σαν προϋπόθεση την πλήρη παράδοση στην διαφθορά, τη διαπλοκή και την υπερκοστολόγηση προμηθειών σε ό,τι απέμενε από το δημόσιο σύστημα υγείας. Η δεύτερη, εξυπηρετούσε την απαιτούμενη δημοσιονομική προσαρμογή προς τους δανειστές, ξηλώνοντας και πετώντας κυριολεκτικά τη μισή δημόσια υγεία στο δρόμο. Είναι «εμβληματική» η πράξη του νεοφιλελεύθερου χώρου, να εκδιώξει σε μια νύχτα τρεις χιλιάδες γιατρούς από την πρωτοβάθμια περίθαλψη, μόνο και μόνο για να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι που απαιτούσαν οι δανειστές, οι οποίοι εν τω μεταξύ συνεχώς χειροτέρευαν. Είχαν εγκαταστήσει μια πορεία οικονομικής καταστροφής χωρίς επιστροφή, όπου κάθε χρόνο η χώρα έχανε περίπου 12 δισεκατομμύρια ευρώ από το ΑΕΠ, ήτοι 60 δισεκατομμύρια ευρώ σε πέντε χρόνια. Αντιλαμβάνεται κανείς πως το εγχείρημα διάσωσης της δημόσιας υγείας φάνταζε δύσκολο και της βελτίωσής της θεωρούταν αδύνατο. Εμείς, όμως, από την πρώτη στιγμή προσηλωθήκαμε στη στρατηγική διάσωσης του δημοσίου πλούτου των δομών και των δημοκρατικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, καθώς επίσης και στη στρατηγική ανάκτησης του ευρύτερου δημόσιου χώρου και άρα του χώρου της δημόσιας υγείας, μαζί με την εξυγίανση των προμηθειών. Είχαμε εξαρχής έναν διακηρυγμένο στρατηγικό στόχο. Διασφάλιση του δικαιώματος όλων των πολιτών στη δημόσια περίθαλψη και διάσωση του δημόσιου συστήματος υγείας μαζί με την ποιοτική αναβάθμισή του στις παρεχόμενες υπηρεσίες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Πρωταρχικό μας μέλημα σε αυτή την προσπάθεια ήταν κατ' αρχάς και τότε η στήριξη της δευτεροβάθμιας υγείας, των νοσοκομείων μας δηλαδή, και πιο συγκεκριμένα η στήριξη των νοσοκομείων από την κατάρρευση και το επερχόμενο κλείσιμο κλινικών, που αντιμετωπίσαμε με προσλήψεις χιλιάδων γιατρών, νοσηλευτών και νοσηλευτριών. Ταυτόχρονα αυξήσαμε τα κονδύλια βάσει του προϋπολογισμού το 2016 κατά 700 εκατομμύρια ευρώ και το 2017 κατά περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ. Η καθοριστική τομή που πραγματοποίησε η Κυβέρνηση στο σύστημα υγείας, είναι η καθολική ασφαλιστική κάλυψη των πολιτών ανασφάλιστων και μη. Σήμερα ανά μήνα συνταγογραφούνται φάρμακα από τα ιδιωτικά φαρμακεία αξίας 12 εκατομμυρίων ευρώ και εργαστηριακές εξετάσεις 5 εκατομμύριων ευρώ, τα οποία αποζημιώνει ο ΕΟΠΥΥ για περισσότερους από εκατό χιλιάδες ανασφάλιστους. Στο παρελθόν δεν υπήρχαν εργαστηριακές εξετάσεις και το κόστος αυτής της φαρμακευτικής δαπάνης για εκείνη την περίοδο, ήταν μέχρι ένα εκατομμύριο ευρώ ανά μήνα. Αυτή ήταν η κάλυψη όλη κι όλη, η οποία παρέχονταν. Όμως το κανονιστικό πλαίσιο αυτής μας της παρέμβασης είναι και η βάση για την ολοκλήρωση της επερχόμενης νομοθετικής μας παρέμβασης της σημερινής, που αφορά την πρωτοβάθμια υγεία. Η συγκρότησή της, λοιπόν, είναι η προοδευτική μεταρρύθμιση που εξελίσσει και κοινωνικοποιεί το ΕΣΥ. Το νομοσχέδιο προβλέπει την κατάργηση του ΠΕΔΥ και την αντικατάστασή του από ένα νέο σύστημα σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο επίπεδο περιλαμβάνονται οι τοπικές μονάδες υγείας τα ΤΟΜΥ, τα περιφερειακά ιατρεία δηλαδή, τα πολυδύναμα περιφερειακά ιατρεία, τα ειδικά ιατρεία και τα τοπικά ιατρεία. Σε αυτό εντάσσονται οι εργαζόμενοι υγείας στο ΕΣΥ αλλά και ιδιώτες πάροχοι υγείας συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ. Στο δεύτερο επίπεδο, περιλαμβάνονται οι παροχές που προσφέρονται από τα κέντρα υγείας. Οι ΤΟΜΥ αναπτύσσουν ένα νέο υπόδειγμα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, συνιστούν μονάδες οικογενειακής ιατρικής με έμφαση στην προληπτική ιατρική, τη σχολική υγεία, τη συνεχή και ολιστική φροντίδα του πολίτη. Αποτελούν το πρώτο σημείο επαφής του πολίτη με το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Κάθε πολίτης ανασφάλιστος ή ασφαλισμένος, θα έχει τον δικό του οικογενειακό γιατρό, σύμβουλο σε θέματα υγείας, υπεύθυνο για την παρακολούθηση και διαχείριση των προβλημάτων υγείας του και θα έχει μια τήρηση ενός ατομικού και ηλεκτρονικού φακέλου. Ο ΕΟΠΥΥ θα συνεχίσει επίσης να συμβάλλεται με ιδιώτες ιατρούς, που θα παρέχουν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Σε κάθε κέντρο υγείας συγκροτείται και βιοϊατρική ομάδα και θα αναβαθμιστεί επίσης η μαιευτική φροντίδα στο ΕΣΥ. Για πρώτη φορά ταυτόχρονα εισάγεται η έννοια της δημόσιας λογοδοσίας και του κοινωνικού ελέγχου των μονάδων αυτών. Το νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια υγεία συνιστά αλλαγή παραδείγματος για το ΕΣΥ. Η ευθύνη αναζήτησης κατάλληλης φροντίδας υγείας για τον κάθε πολίτη ανατίθεται πλέον στο δίκτυο που φτιάχνουμε και άρα από προσωπική υπόθεση γίνεται συλλογική ευθύνη. Το σύστημα της πρωτοβάθμιας μονάδας υγείας είναι ανθρωποκεντρικό και βάζει τον πολίτη στο επίκεντρο. Πρόκειται για μια παρέμβαση, που ρυθμίζει το πεδίο του ανταγωνισμού μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού, αποτυπώνει με σαφήνεια τον κυρίαρχο λόγο του δημοσίου συστήματος υγείας και τη συμπληρωματικότητα του ιδιωτικού τομέα. Το νομοσχέδιο έχει μια αύρα ανθρωποκεντρικής φροντίδας σε ένα σύγχρονο δημοκρατικό σύστημα, διαφανές, συμμετοχικό και κοινωνικά ανταποδοτικό. Είναι ταυτόχρονα και νομοθέτηση και υλοποίηση. Το γεγονός πως καταφέραμε, όμως, σήμερα να φέρουμε αυτό το νομοσχέδιο, που εδραιώνει και αναβαθμίζει τη δημόσια υγεία, δικαιώνει την πολιτική μας επιλογή για τον Ιούνιο του 2015. Ο συμβιβασμός που πετύχαμε τότε, όχι μόνο δεν μας οδήγησε - όπως θα ήθελαν πολλοί - σε καθολική ήττα αλλά μας δίνει τη δυνατότητα να στηρίξουμε κοινωνικά δικαιώματα και τον δημόσιο πλούτο, να παραμείνει αλώβητος, δηλαδή, ο πυρήνας των λαϊκών και δημοκρατικών κατακτήσεων, να πραγματώσουμε κοινωνικές πολιτικές, που τότε φαίνονταν αδύνατες και κάποιοι φρόντιζαν να ναρκοθετήσουν κάθε πράξη αντίστασης. Τις χαρακτήριζαν ιδεολογικές εμμονές και αριστερές ιδεοληψίες, όλοι αυτοί που σήμερα βρίσκονται σε αυτό το καταθλιπτικό αδιέξοδο. Εμείς όμως τους αφήνουμε πίσω και θα συνεχίσουμε να φέρνουμε εμπρός σας - στο ελληνικό Κοινοβούλιο δηλαδή - τις απαραίτητες εκείνες πρωτοβουλίες ελπίδας και προοπτικής όπως τις μεταρρυθμίσεις για την υγεία σήμερα, την παιδεία χθες, την ψηφιακή πολιτική αύριο. Η ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα και της παραγωγής περνάει μέσα από αυτές τις κοινωνικές πολιτικές και με την κοινωνία όρθια. Η έξοδος από την κρίση και την επιτροπεία δεν είναι μια τεχνική, δεν είναι ένας μονόδρομος που τον ορίζουν οι δανειστές και οι πρόθυμοι εγχώριοι φίλοι τους. Είναι μια κοινωνική και πολιτική μάχη για την προάσπιση των δικαιωμάτων του λαού, του δημόσιου πλούτου, του δημόσιου χώρου. Είναι η μάχη για το κοινωνικό κράτος…
Κύριε Δημητριάδη, βάλτε μια τελεία.
Εμείς εμπνεόμαστε από αυτή την προοπτική και επιμένουμε, γιατί είμαστε αυτοί που θα βγάλουμε τη χώρα από την κρίση, διασφαλίζοντας το κοινωνικό κράτος και τον δημόσιο έλεγχο. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τα όρια του χρόνου είναι αυστηρά, διότι έχουμε κι άλλο νομοσχέδιο, όπως ξέρετε. Άρα, λοιπόν, είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόζουμε αυστηρώς τα χρονικά όρια. Τον λόγο έχει ο κ. Σέλτσας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, χθες σας αποκάλεσε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας «αριστερό παλιάς κοπής». Καλά είστε εκεί και είστε παλαιάς κοπής, γιατί της νέας κοπής σε αυτά τα έδρανα είναι κι εννοώ τον ίδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα έρχεται προς ψήφιση ο νέος νόμος για την πρωτοβάθμια υγεία, ο οποίος εγκαινιάζει ένα νέο σύστημα ιατρικής περίθαλψης, επικεντρωμένο στην πρόληψη, στην οικογενειακή ιατρική αλλά και στην αποσυμφόρηση της κίνησης των μεγάλων νοσοκομείων. Η μεγάλη πρόκληση αυτού του εγχειρήματος είναι να καταφέρει να προσφέρει πιο αξιοπρεπείς και αποτελεσματικές ιατρικές υπηρεσίες στον ελληνικό λαό, παρά τις τεράστιες παθογένειες ετών στον χώρο της υγείας, αλλά και τους μνημονιακούς περιορισμούς που μας έχουν επιβληθεί. Είναι αλήθεια πως η δημόσια υγεία και ειδικότερα η δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη υποφέρει από σοβαρή υποστελέχωση και ήταν ουσιαστικά υποβαθμισμένη τα προηγούμενα χρόνια. Το ελλιπές και κατακερματισμένο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας, που παραλάβαμε από τη διακυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, επιχειρούμε να το καλύψουμε με τη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία. Το νομοσχέδιο αυτό, όμως, αποτελεί και το μεγαλύτερο παράδειγμα της κοινωνικής πολιτικής της Κυβέρνησης που είναι σταθερά προσανατολισμένη στην ανακούφιση των ασθενέστερων συμπολιτών μας. Ο νόμος αυτός αποτελεί υλοποίηση των προεκλογικών μας δεσμεύσεων για την ανάπτυξη ενός εθνικού δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας σε όλη τη χώρα, που θα βασίζεται στις αποκεντρωμένες μονάδες υγείας γειτονιάς, στα κέντρα υγείας, στον προσωπικό γιατρό με συγκεκριμένο πληθυσμό ευθύνης και στη διεπιστημονική ομάδα υγείας. Δεν διασφαλίζει μόνο την ισότιμη και κυρίως την ελεύθερη πρόσβαση όλων των πολιτών στο σύστημα υγείας, αλλά εισάγει την έννοια ολοκληρωμένης, ανθρωποκεντρικής φροντίδας, που περιλαμβάνει την αγωγή υγείας, την πρόληψη, τη διενέργεια εμβολιασμών και απαραίτητων ελέγχων, την τακτική ιατρική παρακολούθηση των χρόνιων πασχόντων, την αποθεραπεία και την αποκατάσταση. Ολοκληρώνεται έτσι η μεγάλη τομή που πραγματοποίησε η Κυβέρνηση στο σύστημα υγείας με τη δυνατότητα ιατροφαρμακευτικής κάλυψης στους ανασφάλιστους συμπολίτες μας. Τότε θεσπίσαμε και ιεραρχήσαμε τους κανόνες της παρέμβασης. Σήμερα συμπληρώνουμε τη νομοθέτηση, προκειμένου να διευρύνουμε τις δυνατότητες αυτές της φροντίδας, ενισχύοντας στην πραγματικότητα το Εθνικό Σύστημα Υγείας στη βάση του. Πρόκειται για μία πολύ σημαντική ρύθμιση, η οποία προήλθε μετά από έναν ευρύ διάλογο με τους αρμόδιους υγειονομικούς φορείς, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τα μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία θα καλύψει ένα δομικό έλλειμμα στο σύστημα υγείας, το οποίο συνέβαλε στην ενίσχυση της ζήτησης των υπηρεσιών υγείας, στην αλόγιστη συνταγογράφηση, στη σπατάλη, στη διαφθορά και, εν τέλει, στο έλλειμμα ποιοτικής φροντίδας για τους πολίτες. Η άμεση υλοποίηση της μεταρρύθμισης στηρίζεται σε ευρωπαϊκούς πόρους και θα συμβάλει κυρίως στην αλλαγή της φιλοσοφίας του συστήματος υγείας, με νέες δομές και νέους επιστήμονες. Συγκεκριμένα, με τη συνέργεια του Υπουργείου Οικονομίας, με πόρους από το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Ταμείο που αγγίζουν τα 75 εκατομμύρια ανά χρόνο, έχουμε εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση των πρώτων διακοσίων τριάντα εννιά τοπικών μονάδων υγείας για μια τετραετία, με ενσωματωμένη μάλιστα πολιτική σταδιακής εξόδου από την κοινοτική χρηματοδότηση και ανάληψη της ευθύνης από τον κρατικό προϋπολογισμό. Η χρηματοδοτική αυτή παρέμβαση δίνει στο κράτος την ευκαιρία να μετακινηθεί από το ένα σύστημα στο άλλο, πέρα από τα ασφυκτικά οικονομικά όρια που επιβάλλει η δημοσιονομική προοπτική. Θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στον νεοσύστατο θεσμό των τοπικών μονάδων υγείας και τις διακόσιες τριάντα εννιά νέες δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας που θα λειτουργήσουν άμεσα ως μονάδες οικογενειακής ιατρικής, με στόχο την προαγωγή της υγείας του εγγεγραμμένου πληθυσμού, την ιεραρχική συμβουλευτική και κυρίως τη γρήγορη εξυπηρέτηση των πολιτών. Οι δομές αυτές θα στελεχωθούν με έναν οικογενειακό γιατρό ανά δύο χιλιάδες εγγεγραμμένους ενήλικες και έναν παιδίατρο ανά χίλια πεντακόσια παιδιά. Έτσι, λοιπόν, εισάγεται για πρώτη φορά η έννοια της ουσιαστικής λογοδοσίας και της ευθύνης του προσωπικού ιατρού και της ομάδας υγείας έναντι του συγκεκριμένου πληθυσμού. Κάθε πολίτης, ασφαλισμένος ή ανασφάλιστος, έχει την ελεύθερη πρόσβαση στις υπηρεσίες περίθαλψης, θα έχει τον δικό του οικογενειακό γιατρό, τον δικό του σύμβουλο σε θέματα υγείας, τον υπεύθυνο για την παρακολούθηση και διαχείριση των προβλημάτων υγείας. Τα παραπάνω θα συμβάλουν στη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου συστήματος παροχής υπηρεσίας υγείας. Επίσης, είναι σημαντική η αξιοποίηση των ιδιωτών γιατρών που είναι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ και οι οποίοι αναμένεται να αυξηθούν κατά δύο χιλιάδες άτομα. Η επιστημονική παρουσία τους θα είναι βοηθητική στον βαθμό που θα εξυπηρετούν ανάγκες στις περιοχές όπου δεν επαρκούν οι δημόσιες δομές πρωτοβάθμιας υγείας. Θα εξυπηρετούν και τους ανασφάλιστους πολίτες, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να απολαμβάνουν ισάξιες υπηρεσίες υγείας με όλους τους υπόλοιπους πολίτες. Για πρώτη φορά δίνεται τόσο μεγάλη έμφαση στην παροχή οδοντιατρικών υπηρεσιών, έτσι ώστε και στο κέντρο υγείας να λειτουργεί οδοντιατρική μονάδα. Μια άλλη πολύ σημαντική διάταξη που περιλαμβάνεται στο παρόν νομοσχέδιο και αποτελεί ηθική μας υποχρέωση είναι η πρόβλεψη της διαγραφής χρεών που είχαν βεβαιωθεί στην εφορία από τους ανασφάλιστους πολίτες, που τα χρόνια της προηγούμενης διακυβέρνησης επισκέφτηκαν τα νοσοκομεία… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Τελείωσε ο χρόνος, κύριε Σέλτσα.
Πρόκειται για χρέη βεβαιωμένα από την εφορία, τα οποία διαγράφονται και ανακουφίζουν σε μεγάλο βαθμό τους πολίτες. Η υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους, ένα αναβαθμισμένο και ολοκληρωμένο δημόσιο σύστημα υγείας, η ελεύθερη πρόσβαση σε ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες υγείας, είναι δικαίωμα όλων μας. Αποτελεί πάγιο στόχο μας προς αυτή την κατεύθυνση που κινούμαστε σήμερα. Συμπαραστάτες μας σε αυτή την προσπάθεια θέλουμε ανθρώπους που εργάζονται στον χώρο της υγείας με όραμα, συνείδηση και κυρίως τους ίδιους τους πολίτες. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλης Λεβέντης.
Να χαιρετίσω τον κύριο Προεδρεύοντα, τους κυρίους Υπουργούς και τις κυρίες και τους κυρίους Βουλευτές. Άκουσα τον κ. Τσίπρα που είπε ότι κατήργησε το εισιτήριο των 5 ευρώ, άνοιξε το σύστημα της υγείας για όλους, για τους ανασφάλιστους και χάρισε τα χρέη σε αυτούς που είχαν χρεωθεί. Όλα αυτά είναι πολύ καλά. Δίπλα, όμως, σε αυτά, έχουν γίνει κι άλλα πράγματα. Έχουν κοπεί οι συντάξεις, που δεν πρέπει να το λησμονεί ο κύριος Πρωθυπουργός. Έχουν μπει σκληρότερα κριτήρια για επιδόματα, που έχουν κατεβάσει τον αριθμό των δικαιούχων. Αν δεν κάνω λάθος αυτό είναι αφαίρεση από τη φτώχεια. Κι έχουν γίνει και πολλά άλλα πράγματα, τα οποία πρέπει να συνυπολογίζονται, γιατί όταν κοιτάς ένα μόνο θέμα - ένα καλό που κάνεις - και αγνοείς τα υπόλοιπα, τότε στρουθοκαμηλίζεις. Και είπε ότι ίδρυσαν τα ΤΟΜΥ, ότι θα γίνουν τριακόσια ΤΟΜΥ ανά την Ελλάδα, που θα έχει το κάθε ΤΟΜΥ ευθύνη για δώδεκα χιλιάδες ασθενείς και αυτό είναι πρωτογενής παρουσία υγείας και μειώνει τη νοσοκομειακή δουλειά, άρα είναι καλό. Θυμήθηκα, λοιπόν, όντας εις το γραφείο μου τον συχωρεμένο τον Γεννηματά, τον πατέρα της Φώφης, που τον επισκέφθηκα τυχαία για ένα άλλο θέμα όταν ήταν στο Υπουργείο Εργασίας. Μιλώντας πολιτικά του είπα ότι το ΠΑΣΟΚ κυβερνάει τόσον καιρό και δεν έχει κάνει τίποτα και μου είπε: «Ένα από τα λάθη που έκανα εγώ είναι ότι ίδρυσα τριακόσιες εξήντα πρωτοβάθμιες μονάδες ΕΣΥ ανά την Ελλάδα και δεν δέχονταν οι γιατροί να πάνε να δουλέψουν». Γιατί οι μισθοί ήταν χαμηλοί, γιατί το να πάει ένα γιατρός στα Γρεβενά ή να πάει στην Κρήτη να δουλέψει το θεωρεί ότι βγαίνει έξω από τη δυνατότητα να κερδίζει περισσότερα χρήματα, να ενημερώνεται κ.λπ.. Και συνέχισε με το εξής «Και έκανα αυτό το λάθος. Ίδρυσα μεν πρωτοβάθμιες μονάδες, αλλά δεν είχα υπολογίσει την απροθυμία ή και την αδυναμία των ιατρών και τελικά έμειναν τα κτήρια». Από εκείνη την τεράστια δαπάνη που είχε κάνει η τότε κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου έμειναν τα κτήρια. Πρέπει να τα θυμόσαστε. Ήταν τριακόσια περίπου κέντρα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Να προσέξει, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας μην είναι ο δεύτερος που κάποια στιγμή αν τον επισκεφτώ, όταν δεν θα είναι πια Πρωθυπουργός, που θα μου πει: «Κύριε Πρόεδρέ μου, έκανα το ίδιο λάθος. Ίδρυσα πρωτοβάθμιες μονάδες και είχα ξεχάσει το ένα, είχα ξεχάσει το άλλο και έμειναν οι δαπάνες», γιατί οι δαπάνες γίνονται. Δεν γίνονται με λεφτά του Τσίπρα. Γίνονται με λεφτά της Ελλάδος όλα αυτά. Όταν ιδρύεις πρωτοβάθμιες μονάδες, πρέπει να έχεις ανακαινίσει το σύστημα, να το έχεις μεταρρυθμίσει, ώστε να είναι πρόθυμος και ο κόσμος να το στελεχώσει. Εσύ μπορεί να έχεις στο νου σου να κάνεις κάτι και η κοινωνία να μη συμφωνεί και τελικά να δαπανάς λεφτά στον βρόντο. Και ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε κάνει ένα καράβι - μιας και είναι εδώ και ο φίλος μου ο κ. Λοβέρδος - για να γυρίζει και να παρέχει στα νησιά περίθαλψη στα έκτακτα περιστατικά, αντί να πηγαίνουμε με ελικόπτερα να τους κουβαλάμε. Στελεχώθηκε το καράβι, κόστισε πολλά εκατομμύρια, έμεινε καράβι και σαν ναυάγιο πουλήθηκε. Ήταν ναυάγιο κι αυτό. Ήταν μεγαλεπήβολο εκείνο το σχέδιο να γυρίζει ένα καράβι στα νησιά, να έχει γιατρούς, χειρουργεία, να μπορεί να προσφέρει περίθαλψη. Μεγαλεπήβολο το σχέδιο και δαπανήθηκαν κι εκεί πολλά λεφτά.
Και τώρα το κάνουν σε εθελοντική βάση.
Τώρα κάνουν καράβι; Αν κάνει καράβι και ο Τσίπρας και θέλει να γίνει εφοπλιστής, δεν το κατάλαβα. Με συγχωρείτε.
Εθελοντές είναι, κύριε Πρόεδρε.
Η Ένωση Κεντρώων έχει την άποψη ότι με απλή επίδειξη της ταυτότητας πρέπει να μπαίνει κάποιος στα νοσοκομεία. Απλά επειδή πρέπει να μειώσουμε τη δαπάνη, γιατί είναι μεγάλη η δαπάνη, πρέπει να εισαγάγουμε μοιραία και την ιδιωτική ασφάλιση. Μπορεί στον ΣΥΡΙΖΑ να «βγάζετε σπυριά» όταν ακούτε για ιδιωτική περίθαλψη, γιατί έχετε και τέτοιες ιδεοληψίες, αλλά ξέρετε ότι ο μόνος τρόπος να μειωθεί ουσιαστικά η κρατική δαπάνη για την υγεία, χωρίς να μειώνεται το επίπεδο των παρεχομένων υπηρεσιών, είναι να αφαιρεθεί ποσοστό προς κατεύθυνση ίσης ποιότητας παροχής υγείας.
Κάνετε λάθος.
Είναι λάθος αυτό;
Έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό ιδιωτικών δαπανών στην Ευρώπη.
Κύριε Μαντά μου, δεν ξέρω στο κόμμα σας πώς εκτιμάτε το καθετί, εγώ ξέρω πως ό,τι κι αν έχουμε, έχουμε κι ένα τεράστιο και πολυδάπανο κρατικό σύστημα. Σε σχέση με το ΑΕΠ έχουμε πολύ μεγάλη δαπάνη για την κρατική υγεία, που λένε οι ξένοι ότι πρέπει να μειωθεί. Πώς αλλιώς θα μειωθεί; Ή μειώνεις τα φάρμακα, όπως κάνατε εσείς. Μειώσατε τα φάρμακα εν πολλοίς και δεν γράφονται κάποια φάρμακα. Βγάλατε και λίστα να μην παίρνουν κάποια φάρμακα. Είστε η Κυβέρνηση που βγάλατε λίστα μη παρεχομένων φαρμάκων, απαγορευμένων για τους γιατρούς. Δεν μπορεί όλοι να λένε ψέματα κι εσείς μόνο να λέτε την αλήθεια. Στον τόπο αυτόν μόνο εσείς λέτε την αλήθεια; Μόνο εσείς είστε έντιμοι; Ο κ. Τσίπρας είπε ότι κάνει μεταρρυθμίσεις υπέρ των φτωχών. Η Κυβέρνηση που κάνει τέτοιες μεταρρυθμίσεις μπορεί να κόβει συντάξεις; Απαντήστε μου!
Εγώ σας είπα το συγκεκριμένο.
Ξέρετε, όταν σώζεται ένα δέντρο και καίγεται το υπόλοιπο δάσος και το δέντρο κούτσουρο θα μείνει. Σας παρακαλώ, με αυτή τη νοοτροπία του συγκεκριμένου και όχι του όλου! Πολιτική είναι το όλον, δεν είναι το συγκεκριμένο. Είναι πολύ λάθος ο οφθαλμός σας να επιμερίζεται σε κάτι που νομίζετε εσείς μόνο ότι είναι καλό, ενώ όλη η χώρα καταστρέφεται. Σας είπα προηγουμένως, τα τριακόσια εξήντα κέντρα υγείας που ίδρυσε ο Γεννηματάς δεν λειτούργησαν. Σας είπα ότι το καράβι του Ανδρέα Παπανδρέου δεν λειτούργησε. Κυνηγήσαμε κανέναν γι' αυτά τα λεφτά που εδαπανήθησαν, κύριε Μαντά; Κυνηγήσαμε κανέναν; Εσείς εδώ έχετε κάνει μια εξεταστική επιτροπή για την υγεία και υπονοείτε ότι οι προηγούμενοι Υπουργοί ήταν κλέφτες. Να περιμένετε όταν πέσει η Κυβέρνησή σας να πάτε κι εσείς κατηγορούμενοι στις εξεταστικές. Αυτά είναι δανεικά. Πιστεύετε ότι εσείς φέρνετε τους προηγούμενους προς εξέταση και εσείς δεν θα εξεταστείτε ποτέ; Εκτός αν είστε ο Φράνκο και θα κυβερνήσετε σαράντα χρόνια.
Τουλάχιστον!
Εκτός αν έχετε φιλοδοξία τύπου Φράνκο.
Ο Φράνκο ήταν δικτάτορας
Δεν μπορώ να μιλήσω. Εδώ γίνεται διάλογος. Ανεβείτε στο Βήμα και διαψεύστε με.
Παρακαλώ! Ανέβηκε ήδη ο κ. Μαντάς.
Θα σας πω ένα περιστατικό για να δείτε πόσο καλή είναι η υγεία αυτή τη στιγμή, για την οποία επαίρεστε. Με πήρε άνθρωπος από την Κέρκυρα με κοίλη, που έχει κατέβει σαν πεπόνι και κοντεύει να τον φάει, και μου είπε ότι πήγε στον νοσοκομείο και του είπαν ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να τον χειρουργήσουν αμέσως, ούτε είναι ιδιαίτερα επείγον. Ο άνθρωπος, όμως, δεν μπορούσε να ουρήσει - με συγχωρείτε. Πήγε ξανά και ξανά και έβγαλε το συμπέρασμα ότι εκεί, αν και δεν ξέρει τι συμβαίνει, δεν θέλουν να τον χειρουργήσουν. Με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: «Κύριε Λεβέντη, υπάρχει κανένας γιατρός χειρουργός να με χειρουργήσει;». Γιατί η Κέρκυρα να μην μπορεί να κάνει την εγχείρηση; Δεν το καταλαβαίνω. Μήπως λέει ψέματα και αυτός; Μήπως είναι κακός άνθρωπος; Αυτός θέλει να βγάλει τον όγκο από την κοιλιά του. Τι πράγματα είναι αυτά; Κι αυτός λέει ψέματα; Είναι δεξιός και λέει μυθεύματα, λέει παραμύθια; Εκεί θα τα πάμε όλα; Είχα πει στην προηγούμενη συζήτηση για την υγεία ότι στη Ζάκυνθο οι γιατροί δεν λειτουργούσαν, ήταν υπό διάλυση το νοσοκομείο. Δεν ήταν υπό διάλυση; Μετά άκουσα ότι ο κ. Πολάκης πήγε να χειρουργήσει ο ίδιος στη Ζάκυνθο, για να αποδείξει - λέει - ότι έχει προσωπικό το νοσοκομείο της Ζακύνθου. Άρα η καταγγελία ήταν αληθής.
Ότι δεν είναι επικίνδυνο το νοσοκομείο. Αυτό πήγα να αποδείξω.
Α, δεν είναι επικίνδυνο ένα νοσοκομείο που πάει ο Υπουργός να χειρουργήσει, που φτάνει στο σημείο ο Υπουργός να πάει να χειρουργήσει! Κύριε Πολάκη, σας σέβομαι και σας αγαπάω, αλλά εσείς θα πηγαίνετε να χειρουργείτε στη Ζάκυνθο; Εσείς θα μεταβαίνετε;
Η πολιτική ηγεσία, κύριε Πρόεδρε, είναι υπεύθυνη να παίρνει πάνω της την απόδειξη της λειτουργίας του συστήματος, όταν έχει να αντιμετωπίσει παρακράτος και αυτό έκανα.
Παρακρατικοί είναι στην Κέρκυρα;
Όπως το λέω.
Αν είναι παρακρατικοί παντού και δεχθούμε αυτή την άποψη, ότι παντού είναι παρακρατικοί, κύριε Πολάκη, αυτή η άποψη δεν είναι και τόσο όμορφη.
Ξέρετε πόσα χειρουργεία έχουν γίνει μετά από μένα;
Μπορεί να υπάρχουν κυκλώματα γιατρών που δεν θέλουν καμμιά επέμβαση, για να διατηρήσουν τα προνόμια τους, αλλά και αυτός ο γενικός αφορισμός ότι παντού είναι παρακράτος δεν σας τιμά.
Αυτό πήγαμε και σπάσαμε.
Η αποστολή ενός Υπουργού είναι να τα βρει με τους εκάστοτε υπαλλήλους και όχι να τους αποκηρύσσει. Αν όλο το Υπουργικό Συμβούλιο έλθει εδώ και αποκηρύξει τους πάντες, απαντήστε μου αν θα λειτουργεί το κράτος.
Δεν είπε αυτό.
Τι δεν είπε; Αυτό είπε. Ότι υπάρχουν παρακρατικοί στη Ζάκυνθο. Τέλος πάντων! Ανοίξατε ένα θέμα, το θέμα της σημαίας, την κλήρωση. Κι αν στην κλήρωση βγει κάποιος μαθητής που δεν θέλει, θα τον βάλουμε με τη βία;
Να μπει ο επόμενος!
Συγγνώμη, τι σας πείραξε το σημερινό σύστημα; Εγώ είμαι και κατά των παρελάσεων προσωπικά, για να εξηγούμεθα. Τα θεωρώ όλα αυτά φανφάρες εκτός τόπου και χρόνου. Έτσι τις θεωρώ. Ελληνισμός είναι αυτό που είναι σήμερα, όχι οι παρελάσεις, για να εξηγούμεθα. Αυτά τα κάνει ο Ερντογάν. Εκτός αν ζηλεύουμε τη δική του φήμη και νοοτροπία. Όμως, σας λέω: Τι σας πείραξε; Αυτό είναι το μείζον; Πώς θα αντικαταστήσουμε τον άριστο με τον κληρωτό; Αυτό είναι το μείζον; Λύστε τα προβλήματα της οικονομίας. Λύστε άλλα, να σας πούμε «μπράβο»! Εγείρετε ένα θέμα που το δημιουργείτε μόνοι σας, εκτός αν ψάχνετε για τέτοιους τρόπους αποπροσανατολισμού της κοινωνίας, αν αυτός είναι ο σκοπός σας με τα συμβούλια, παρασυμβούλια, τροπολογίες, με το να φέρνετε νομοσχέδια πασπαρτού, νομοσχέδια που περιλαμβάνουν πάσα νόσον και πάσαν επιθυμίαν! Λέτε ότι το κάνετε προς επίλυση των προβλημάτων του κόσμου. Δηλαδή, όποιος μπαίνει στο γραφείο του Υπουργού και του λέει κάτι που θεωρεί ο Υπουργός ότι είναι δίκαιο, το κάνει τροπολογία και το φέρνει. Έτσι λύνουμε τα προβλήματα του κόσμου; Τα προβλήματα του κόσμου τα λύνουμε με σχέδιο, με μελέτη. Δεν τα λύνουμε ευκαιριακά με το χτύπημα της πόρτας του γραφείου μας από τον οιονδήποτε. Εσείς ομοιάζετε με παλαιού τύπου πολιτικούς, που εδέχοντο - όπως ο Ράλλης και κάτι άλλοι, είχα κάτι τέτοιες περιπτώσεις - για ρουσφέτια και είχαν κάνει στη Ζαλοκώστα ένα γραφείο υποδοχής αιτημάτων. Και αυτό το έκαναν τότε κυβερνητική πολιτική. Γι' αυτό όλος ο κόσμος ξέρετε τι γνώμη έχει για την εποχή εκείνη. Όμως, υποτίθεται ότι σήμερα είναι 2017. Θα σας πω τι είχε κάνει στον πατέρα μου ο Γεώργιος Ράλλης, τον οποίο εκτιμούσα ως ήπιο. Ο πατέρας μου είχε ναυαγήσει δύο φορές στον Ατλαντικό και δεν ήθελε η μάνα μου να συνεχίσει να είναι ναυτικός σε καράβι. Μετά τη δεύτερη φορά του είπε: «Γλίτωσες και τις δύο φορές, αλλά τώρα θα σε βγάλω από τα καράβια». Και τον πήγαμε στην τότε ΣΕΚ να δουλέψει. Και ήταν ένας Κετσέας διοικητής.
Στρατηγός.
Μπράβο, στρατηγός. Τι κάνει, λοιπόν, αυτός ο στρατηγός; Αφού δούλεψε ο πατέρας μου πέντε - έξι μήνες εκεί στη ΣΕΚ, μια μέρα του έρχεται χαρτί ότι απολύεται. Ο πατέρας μου ήταν από τους συνεπέστερους, με το κεφάλι κάτω, με τέτοια οικογένεια, με τέσσερα παιδιά, κατεστραμμένος από τους Γερμανούς, στην Καλαμάτα είχε έλθει. Είχε αλωνιστικές παλιά ο πατέρας μου και κατεστράφη, γιατί έβαλαν φωτιά οι Γερμανοί. Ενώ έπαιρναν φιστίκι και ρύζι όσο ήταν στην Κατοχή, έβαλαν φωτιά αποχωρώντας και κατεστράφη. Τότε πάει στον Κετσέα και του λέει: «Τι συμβαίνει; Γιατί με απέλυσες; Εγώ είμαι ο συνεπέστερος εργαζόμενος. Ούτε με τους άλλους ασχολούμαι ούτε ξέρω κανέναν». Λέει, λοιπόν, ο Κετσέας ότι ήλθε από το γραφείο του Ράλλη ένας πίνακας με σαράντα οκτώ άτομα να βάλουμε αυτούς και επειδή δεν μπορώ να πάρω άλλους, αφαίρεσα τυχαία και ήταν το όνομά σου τυχαία. Πάει, λοιπόν, το ίδιο απόγευμα στο γραφείο του Ράλλη, μπαίνει μέσα και λέει: «Θέλω να σας πω κάτι» - τον δέχθηκε προς τιμήν του - «Με απολύσατε». Λέει: «Από πού;». «Από τη ΣΕΚ. Ήρθε ένα χαρτί με εντολή δική σας σαράντα οκτώ καινούργιοι να αντικαταστήσουν σαράντα οκτώ εργαζομένους. Λέει: «Πράγματι, είχαμε μια λίστα ανθρώπων που πρέπει να δουλέψουν». «Ναι, αλλά βγάλατε από τη δουλειά ανθρώπους που έχουν πιο μεγάλη ανάγκη να δουλέψουν από αυτούς. Εγώ έχω τέσσερα παιδιά». Σηκώθηκε ο Ράλλης και είπε: «Αυτό το πολιτικό σύστημα πρέπει να αλλάξει. Δεν είχα πρόθεση εναντίον σας, κύριε Λεβέντη. Το έκανα μηχανικά. Εγώ ζήτησα να αντικατασταθούν κάποιοι και να μπουν κάποιοι άλλοι. Την επιλογή την έκανε ο Κετσέας».
Τελικά έμεινε;
Όχι, δεν έμεινε, γιατί έπρεπε να ανακληθεί όλη η διαταγή. Δεν έμεινε. Εν πάση περιπτώσει, πήγε στα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά και δούλεψε σε μια δουλειά που δεν ήταν υψηλά αμειβόμενη, αλλά ήταν σταθερή. Ήταν επί Νιάρχου. Ο Νιάρχος είχε έναν Δρακόπουλο, ανιψιό του, ως διευθυντή και παρ' ότι ήταν κεφαλαιούχος και είχε της εργοδοσίας τα συμφέροντα, αν ζητούσε ο γερο - Απόστολος Λεβέντης προκαταβολή από τον επόμενο μισθό για τα μολύβια των παιδιών, του τα έδινε ο Δρακόπουλος. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι έδινε περισσότερα ή ότι έδινε τα αναλογούντα. Βγήκε μια απόφαση από τον Άρειο Πάγο ότι όταν μια εταιρεία δεν πληρώνει τους εργαζομένους, να μην κηρύσσεται σε μονομερή ζημία, διότι τότε θα δικαιούνται αποζημίωση όλοι οι εργαζόμενοι και επειδή οι εταιρείες δεν έχουν τη δυνατότητα να αποζημιώσουν εφόσον είναι ετοιμοθάνατες, θα οδηγηθούν σε πτώχευση. Και όταν γίνει πτώχευση και άλλος να αναλάβει την εταιρεία, αναλαμβάνει μόνο το ενεργητικό της. Δεν αναλαμβάνει το παθητικό της και έτσι δεν πρόκειται ποτέ να πάρουν οι εργαζόμενοι τα λεφτά. Κάποιο κομμάτι της Αίθουσας αυτής, των κομμάτων και των εφημερίδων είπαν: «Α, κακό είναι αυτό. Πρέπει ο εργάτης να μπορεί να πάρει την αποζημίωσή του». Μα, πώς; Από μία εταιρεία που δεν υπάρχει, που έχει πτωχεύσει; Το μόνο που θα κάνει μια τέτοια ομαδική κίνηση από τους εργαζόμενους είναι να κλείσει την εταιρεία. Άλλη επιτυχία δεν μπορεί να υπάρξει από μία ετοιμοθάνατη εταιρεία που δεν έχει κεφάλαιο. Το «MEGA» έχει 30 εκατομμύρια στην τράπεζα, αλλά χρωστάει 200 και η τράπεζα εν ονόματι των 200 εκατομμυρίων που χρωστάει, δεν ελευθερώνει τα 30 εκατομμύρια. Άρα δεν πληρώνονται οι εργάτες. Αν οι εργάτες αυτοί κάνουν τέτοια μονομερή κίνηση αυτοκαταγγελίας της σύμβασης, από πού θα πάρουν λεφτά; Απλά, θα πτωχεύσει το «MEGA» και δεν θα πάρουν ποτέ τίποτα. Να προσέχουμε, λοιπόν, διότι όταν τον εργαζόμενο τον προστατεύουμε περισσότερο απ' ό,τι δύναται η χώρα να τον προστατέψει, τότε τον καταστρέφουμε. Αρκεί να σας πω ότι στο Πέραμα δούλευαν είκοσι τρεις χιλιάδες εργατοτεχνίτες. Ανέβηκαν τα μεροκάματα και τώρα δουλεύουν, το πολύ, πεντακόσιοι. Αυτό πετύχαμε ανεβάζοντας τα ημερομίσθια. Η Παπαρήγα έλεγε να δώσουν στον εργάτη, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες. Εγώ να πω τα διπλά, αλλά να έλθει η Παπαρήγα να τα δώσει. Εγώ λέω να τη βάλουμε για μια βδομάδα Πρωθυπουργό, να δούμε εις πόσους θα αυξήσει μισθούς και πόσες εταιρείες θα μείνουν ανοικτές. Το πρόβλημα, λοιπόν, το πολιτικό στην Ελλάδα είναι σύνθετο. Λέτε ότι βελτιώνετε την υγεία. Εγώ σας λέω ότι με το πρώτο που θα γίνουν εκλογές και θα έλθει μια νέα κυβέρνηση, θα πετάξει στο καλάθι των αχρήστων τον νόμο που θα ψηφίσετε σήμερα, για να φέρει άλλον. Το ίδιο δηλώθηκε για την παιδεία. Και, άρα, τι κάνει η Αίθουσα αυτή; Νομοθετεί για ένα τρίμηνο, τετράμηνο; Δεν σεβόμεθα τουλάχιστον τον χρόνο μας; Να σεβαστούμε τον χρόνο μας, κυρίες και κύριοι. Είπα στον κ. Σπίρτζη για τα διόδια. Πήγα στον Ωρωπό προχθές. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι για να πάνε στη μάνα τους ή στη δουλειά τους, πληρώνουν δύο φορές για πέντε χιλιόμετρα. Του είπα, λοιπόν, του κ. Σπίρτζη: «Ή λάβε πρόνοια για μία χιλιομετρική απόσταση κοντινή προς τον τόπο κατοικίας ή προχώρησε αμέσως στη χιλιομετρική χρέωση, γιατί η κοινωνία δεν αντέχει». Εκτός εάν χρονοτριβείτε, γιατί θέλετε να υπηρετήσετε τους εργολάβους, τους οποίους καταγγέλλατε. Δεν το ξέρει ο κ. Σπίρτζης; Έπρεπε να έλθω εγώ στο Βήμα αυτό για να του εξηγήσω; Και δεν συμβαίνει μόνο στον Ωρωπό, συμβαίνει και στην Πιερία, συμβαίνει σε τέσσερα - πέντε σημεία της εθνικής οδού. Φτιάξαμε, δηλαδή, δρόμους για να κινούνται τα φαντάσματα και οι άνθρωποι να αδυνατούν να κυκλοφορήσουν τα οχήματά τους; Αυτό πετύχαμε; Τέτοιου είδους πρόοδο θέλουμε; Προσέξτε, κυρίες και κύριοι, από την Αίθουσα αυτή έχουν περάσει πολλές κυβερνήσεις. Έκαναν πάντα οι κυβερνητικοί ένα λάθος. Ξέχναγαν ότι είναι υπό προθεσμία. Και το να ξεχάσεις σαν κυβέρνηση ότι είσαι υπό προθεσμία, συνιστά αλαζονεία. Σας παρακαλώ να μην το ξεχνάτε ποτέ εις ό,τι πράττετε. Ευχαριστώ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Ο κ. Ακριώτης έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα ανατρέψαμε σταθερές των μέσων μαζικής ενημέρωσης που λένε ότι τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις. Και, όμως, η αναδιάρθρωση και αναγέννηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ο εξωδικαστικός συμβιβασμός που άνοιξε σήμερα, επιβεβαιώνουν ότι υπάρχουν ειδήσεις και μάλιστα καλές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περνάς τις πύλες του νοσοκομείου στα επείγοντα με συμπτώματα στηθάγχης ή έντονο κοιλιακό άλγος και το προσωπικό σού δίνει τις πρώτες βοήθειες. Είναι το ίδιο ακριβώς σαν να μπαίνεις βιαστικά σε ένα σουπερμάρκετ και να ζητάς από τον υπάλληλο στα κρέατα να σου κόψει μια μπριζόλα μοσχαρίσια! Εισάγεσαι σε ένα νοσοκομείο με σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια και ο γιατρός σου διενεργεί τραχειοτομή; Είναι το ίδιο ακριβώς με το να ζητάς από τον υπάλληλο του σουπερμάρκετ να σου κόψει ένα καρπούζι στη μέση. Τομή και η μία, τομή και η άλλη! Επιχείρηση το σουπερμάρκετ, επιχείρηση και το νοσοκομείο! Υπάλληλος της επιχείρησης ο γιατρός, πελάτης και καταναλωτής ο άρρωστος! Επιχειρηματική δραστηριότητα η ιατρική πράξη. Αυτή είναι η φιλοσοφία της Νέας Δημοκρατίας για την υγεία. Μας το είπε άλλωστε και ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης.
Ευχαριστώ για την προαγωγή!
Της «σκιώδους» ήθελε να πει.
Εάν έχεις να αγοράσεις, ζήσε, εάν όχι, λυπούμεθα! Αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ήλθε η ώρα να σοβαρευτείτε. Το ταλέντο στο θέατρο σκιών το ξεδιπλώσατε με το παραπάνω τον τελευταίο καιρό. Κουράσατε, όμως. Το διακύβευμα του σημερινού νομοσχεδίου είναι η υγεία του ελληνικού λαού. Δεν σας παίρνει για ένα ακόμα σόου. Άκουσα πολύ προσεκτικά τους εκπροσώπους σας στη συζήτηση αυτή. Δεν θέλω να μειώσω την αξία του κ. Φωτήλα και του κ. Οικονόμου, δύο πολιτικών από μεταγραφή. Αναρωτιέμαι, όμως, πού είναι οι Υπουργοί Υγείας που είχατε μέχρι τώρα για να δείξουν το έργο που κάνατε στην υγεία τα προηγούμενα χρόνια. Δύο λέξεις είναι αρκετές συνάδελφοι: Κρανίου τόπος. Αυτό παραδώσατε. Ένα ξεχαρβαλωμένο σύστημα υγείας. Δυόμισι εκατομμύρια Έλληνες μη ασφαλισμένοι να μην έχουν καμμία πρόσβαση στο σύστημα υγείας. Από πού αντλείτε τόσο θράσος; Εσείς, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, δεν πετάξατε έξω σε μια νύχτα τρεις χιλιάδες ειδικευμένους γιατρούς και ρημάξατε τις δομές της πρωτοβάθμιας υγείας; Εσείς της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου δεν τινάξατε στον αέρα τις υπηρεσίες υγείας; Τι λέτε στους ανασφάλιστους που πλέον εξετάζονται και περιθάλπονται δωρεάν; Τι λέτε στους άνεργους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που εμείς προσλάβαμε; Τι θα βρείτε να πείτε στους τρεις χιλιάδες που θα προσληφθούν στις ΤΟΜΥ, με προκήρυξη θέσεων και υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ; Τι θα πείτε για το ΕΚΑΒ που στελεχώνουμε καθημερινά παρά τα επιμέρους προβλήματα που εμφανίζει; Τι θα πείτε για τις ΜΕΘ που εμείς ανοίξαμε και τα νοσοκομεία που λειτουργήσαμε; Μα, και βέβαια θα πείτε. Πάντα βρίσκετε εσείς κάτι να πείτε. Στα λόγια είστε άπιαστοι. Όμως, ματαιοπονείτε. Υπάρχουν εξεταστικές οι οποίες αποκαλύπτουν διαπλοκή, ρεμούλες και αλισβερίσια επί των ημερών σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, η λέξη «ντροπή» έχει μεταναστεύσει εξαιτίας σας, αλλά έως εδώ ήταν. Δεν σας ξεπλένει τίποτα. Δεν σας ξεπλένουν ούτε τα υπάκουα παπαγαλάκια στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ούτε η αγαπημένη ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ. Είναι τέτοια η κατρακύλα της ΠΟΕΔΗΝ που έφθασε να μας ανεμίζει ένα δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «GUARDIAN» για την άθλια εικόνα του ΕΣΥ, μόνο που το δημοσίευμα δεν ήταν σημερινό, ήταν του 2012. Γνωρίζουμε ποιοι κυβερνούσαν τότε. Φθάνουν τόσα λόγια. Εδώ μιλούν οι αριθμοί και οι πράξεις. Μιλούν, όμως, και οι άνθρωποι που, αργά αλλά σταθερά, αρχίζουν να αισθάνονται πολίτες σε μια χώρα ισονομίας, σε μια χώρα που δεν σκοτώνει τα άλογα όταν γεράσουν, σε μία χώρα που όλοι έχουν δικαίωμα πρόσβασης στην υγεία, σε μία χώρα όπου το φακελάκι διώκεται, σε μία χώρα που πλέον δεν εξαναγκάζει εκ του πονηρού τις γυναίκες σε καισαρική. Φοβάται η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ μήπως το δημόσιο καταφέρει να υλοποιήσει την υποχρέωσή του για ισότιμες και καθολικές υπηρεσίες υγείας και παραμερίσει ή αποκόψει ιδιωτικά συμφέροντα που λυμαίνονται τον χώρο της υγείας από το δημόσιο ταμείο. Εισάγουμε με το νομοσχέδιο τις τοπικές μονάδες υγείας, το βασικό κύτταρο της δημόσιας δωρεάν καθολικής υγειονομικής κάλυψης του πληθυσμού. Στην αρχική φάση εισάγουμε διακόσιες τριάντα εννιά μονάδες. Αυτές μαζί με τα κέντρα υγείας αποτελούν το τοπικό δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες. Με τον θεσμό του οικογενειακού γιατρού διασφαλίζουμε τη συνεχή παρακολούθηση και φροντίδα της υγείας του πληθυσμού, ενώ σταδιακά παύει η τάση της εύκολης και άσκοπης συνταγογράφησης. Ο πολίτης έχει το δικαίωμα να επιλέξει τον οικογενειακό του γιατρό, ο οποίος μπορεί να πλοηγήσει το άτομο στο ΕΣΥ μέσω της παραπομπής. Η διεπιστημονική ομάδα των ΤΟΜΥ είναι εκεί όχι μόνο για την αντιμετώπιση της ασθένειας, αλλά και για δράσεις πρόληψης στην κοινότητα, για την κοινωνική ενημέρωση και στήριξη. Είναι εκεί για να συνεργαστεί και με άλλους φορείς και υπηρεσίες, για να αντιμετωπίσει την κοινωνική περιθωριοποίηση, προβλήματα περιβαλλοντικής υποβάθμισης και ανθυγιεινής διαβίωσης…
Κύριε Ακριώτη, ολοκληρώστε. Τέλος χρόνου! Είναι και αυτή μια αυγουστιάτικη είδηση: Τέλος χρόνου!
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι εκεί για κάθε ζήτημα δημόσιας υγείας. Το σύστημα που εγκαινιάζουμε δεν είναι - και δεν θέλουμε να είναι - ασθενοκεντρικό, όπως αυτό που διαφημίζετε οι νεοδημοκράτες, δηλαδή ένα σύστημα παραγωγής ασθενών, αλλά ανθρωποκεντρικό. Οι νεοφιλελεύθερες ακροδεξιές τσιρίδες της Νέας Δημοκρατίας δεν πρόκειται να μας σταματήσουν!
Κύριε Ακριώτη, παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Για εμάς δημόσια υγεία και δημόσια παιδεία - ολοκληρώνω - που πριν από δυο μέρες ψηφίσαμε, είναι πυλώνες μιας κοινωνίας των ανθρώπων και των πολιτών, όχι μιας κοινωνίας των πελατών και των καταναλωτών. Η φιλοσοφία της Νέας Δημοκρατίας «homo homini lupus» δεν θα περάσει. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει άνθρωπος σε αυτή την Αίθουσα ο οποίος να διαφωνεί με την παρατήρηση ότι η χώρα χρειάζεται ένα αξιόπιστο και αποτελεσματικό σύστημα πρωτοβάθμιας υγείας και περίθαλψης. Το μεγάλο ερώτημα, το οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε σήμερα, είναι ποιος είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος, για να παράσχουμε στους πολίτες καθολική δωρεάν πρωτοβάθμια υγεία. Και συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο, στο οποίο καθρεφτίζεται πλήρως ο τρόπος λειτουργίας της Κυβέρνησης, αλλά και ο ιδεολογικός πυρήνας ο οποίος διέπει όλες τις πρόσφατες πολιτικές σας επιλογές, αυτές δηλαδή που κινούνται έξω από το ασφυκτικό πλαίσιο των μνημονίων, που εσείς οι ίδιοι σπεύσατε να υπογράψετε. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Είναι ένα νομοσχέδιο για τη δημόσια πρωτοβάθμια υγεία, το οποίο είναι πρόχειρο, ανεδαφικό και δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικά τις ανάγκες της κοινωνίας. Πρόσεξα από την ομιλία του κ. Τσίπρα, η οποία κράτησε παραπάνω από τριάντα λεπτά, ότι αφιέρωσε ελάχιστα λεπτά από την τοποθέτησή του στον πυρήνα του νομοσχεδίου, στο τι είναι ακριβώς αυτό το οποίο πάτε να φτιάξετε. Και κυρίως είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο για άλλη μια φορά εκφράζει την εμμονή σας να διχάζετε την κοινωνία, φέρνοντας σε αντιπαράθεση τον ιδιωτικό με τον δημόσιο τομέα. Το είδαμε και στο πρόσφατο νομοσχέδιο για την παιδεία, το βλέπουμε και σήμερα στην παρέμβαση που νομοθετείτε για την πρωτοβάθμια υγεία. Τι ακριβώς, κύριε Υπουργέ, είναι αυτό το οποίο βαφτίζετε μεταρρύθμιση; Θα σας πω εγώ τι είναι: Η αλόγιστη οικονομική επιβάρυνση των πολιτών μέσα από ένα σύστημα το οποίο στην πραγματικότητα περιορίζει τις ελεύθερες επιλογές τους στην πρωτοβάθμια υγεία. Και είναι και ένα νομοθέτημα, το οποίο - για λόγους που αντιλαμβάνομαι απόλυτα - δεν πατάει πάνω σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις που είχαν γίνει στον τομέα της πρωτοβάθμιας υγείας από προηγούμενες κυβερνήσεις. Θα αναφέρω ενδεικτικά τον ν.4238 του Φεβρουαρίου του 2014, στον οποίο αναφέρθηκε και ο κ. Τσίπρας και ο οποίος καθόριζε τη δική μας αντίληψη για τον τρόπο λειτουργίας της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Θα κάνω, όμως και μια ειδική μνεία στο άρθρο 5. Το άρθρο 5 του νόμου, κύριε Υπουργέ, καθιέρωνε τον θεσμό του οικογενειακού γιατρού. Είχατε πλήρη νομοθετική εξουσιοδότηση να προχωρήσετε σε αυτή τη σημαντική καινοτομία. Γιατί δεν το κάνατε; Πιστεύω ότι δεν το κάνατε διότι στην παράγραφο 4 του άρθρου 5 ορίζεται ότι ο οικογενειακός γιατρός είναι συμβεβλημένος γιατρός, εκτός αν εργάζεται ήδη σε δομή του ΠΕΔΥ. Με άλλα λόγια, το σύστημα το οποίο εμείς είχαμε οικοδομήσει ήταν ένα σύστημα, το οποίο προέβλεπε την αρμονική συνεργασία μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Και αυτό είναι κάτι το οποίο επί της αρχής σάς ενοχλεί βαθιά. Και με τι το αντικαθιστάτε, λοιπόν; Με μια μεγάλη, βαριά, φαραωνική - τολμώ να πω - δομή, η οποία - κατά την άποψή μας - είναι περιττή. Και το πιο εντυπωσιακό είναι ότι για άλλη μια φορά σε αυτή την Αίθουσα ενεργείτε χωρίς καμμία απολύτως αίσθηση δημοσιονομικής ευθύνης, χωρίς κοστολόγηση και χωρίς αίσθηση των πραγματικών αντοχών της οικονομίας μας. Και είναι κάτι το οποίο αποδεικνύει για άλλη μια φορά τη δεινή πολιτική θέση, στην οποία έχετε περιέλθει. Προσθέτετε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, πρόσθετα βάρη τα οποία σήμερα η χώρα μας δεν μπορεί να τα σηκώσει, με μοναδική σκοπιμότητα να δημιουργήσετε πολιτικές πελατείες. Αν έπρεπε να συνοψίσω το νομοσχέδιο σε μια φράση, θα έλεγα «πολλές νέες προσλήψεις σε αχρείαστες δομές». Αυτό είναι το κύριο χαρακτηριστικό του νομοσχεδίου που συζητάμε σήμερα. Σας το έχω ξαναπεί πολλές φορές, το επαναλαμβάνω και σήμερα: Ο διχασμός δεν αποτελεί λύση, οι δε πελατειακές πολιτικές έχουν πεθάνει, κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες ξέρουν ότι τελικά έχουμε όλοι κοινό συμφέρον να βγούμε από την κρίση και αυτό θα γίνει μόνο αν είμαστε ενωμένοι. Θα σας πω, επίσης, ότι η λογική την οποία εισάγετε στο νομοσχέδιό σας είναι μια λογική τελείως ξεπερασμένη από τις ίδιες τις εξελίξεις. Σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου οι δημόσιες υπηρεσίες - προσέξτε, οι δημόσιες υπηρεσίες - δεν παρέχονται υποχρεωτικά από δημόσιους υπαλλήλους. Είναι άλλο το κρατικό και άλλο το δημόσιο. Και όλοι γνωρίζουν σήμερα ότι δημόσιες υπηρεσίες μπορεί και επιβάλλεται να προσφέρει και ο ιδιωτικός τομέας, πάντα, όμως, υπό μια βασική προϋπόθεση, να έχουμε εξοικονόμηση δαπανών και να υπάρχει διαρκής και αποτελεσματικός έλεγχος και του παραγόμενου αποτελέσματος αλλά και του κόστους. Θα επανέλθω στο ζήτημα αυτό, για να δούμε πώς αντιλαμβάνεστε εσείς και πώς εμείς το ζήτημα του ελέγχου του κόστους, όταν αυτές οι υπηρεσίες παρέχονται από τον ιδιωτικό τομέα. Όλοι, λοιπόν, το αντιλαμβάνονται αυτό, όλοι εκτός από εσάς. Δημιουργείτε χωρίς κανένα απολύτως σχέδιο πολλές νέες δομές στην πρωτοβάθμια υγεία, για τις οποίες έχω σοβαρές αμφιβολίες ότι θα βελτιώσουν τελικά τις παρεχόμενες υπηρεσίες στους πολίτες. Ξέρετε, στη χώρα μας σήμερα έχουμε αρκετές δημόσιες δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, αναλογικά μάλιστα - έβλεπα μια ανάλυση - περισσότερες από πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Πρέπει να σας πω, επίσης, ότι κάποιες από αυτές τις δομές λειτουργούν πραγματικά εξαιρετικά. Επιτρέψτε μου μια σύντομη παρένθεση από μια πρόσφατη εμπειρία που είχα από την επίσκεψη την οποία έκανα στη Μάνη και συγκεκριμένα στην Αρεόπολη. Επισκέφθηκα ένα κέντρο υγείας στην Αρεόπολη, του οποίου προΐσταται - και θέλω να αναφέρω το όνομά του γιατί είναι ένας άξιος και σπουδαίος δημόσιος υπάλληλος - ο κ. Μαριόλης. Είναι ένα κέντρο υγείας το οποίο λειτουργούσε υποδειγματικά, με πολύ λιγότερο προσωπικό από αυτό το οποίο εσείς κρίνετε ότι χρειάζονται τα κέντρα υγείας, με αφοσιωμένους υπαλλήλους, με αίσθηση καθήκοντος, με στοιχεία απολογιστικά, τα οποία είχα τη δυνατότητα να δω, με εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό διακομιδών από το πρωτοβάθμιο κέντρο υγείας στα νοσοκομεία, κάτω του 2%. Άρα το κέντρο υγείας επιτέλεσε το βασικό του καθήκον, που είναι να παρέχει υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και να μη χρησιμοποιείται απλώς ως ένα κέντρο, στο οποίο θα μεταφέρουν ασθενείς από το κέντρο υγείας στο νοσοκομείο. Το μέλημά σας, κύριε Υπουργέ, θα έπρεπε να είναι το πώς θα αναπαράγετε τέτοιες επιτυχημένες δομές σε ολόκληρη τη χώρα, όχι πώς θα προσθέστε καινούργιες. Διακόσιες τριάντα εννέα ΤΟΜΥ, νέες δομές, σε εξήντα πέντε αστικά κέντρα, καλύπτοντας όμως μόλις το 30% του πληθυσμού και χωρίς να λαμβάνετε υπ' όψιν συγκεκριμένες γεωγραφικές ιδιαιτερότητες. Πόσοι εργαζόμενοι θα χρειαστούν, λοιπόν, κύριε Υπουργέ; Ερωτώ εσάς γιατί ο Πρωθυπουργός δεν μας τιμά με την παρουσία του στη σημερινή συζήτηση.
Ήταν εδώ, αλλά έφυγε, γιατί είχε κάποιο ραντεβού.
Μάλιστα, μάλιστα. Εντάξει. Φαντάζομαι ότι δεν τα ξέρει τα θέματα με μεγάλη λεπτομέρεια, γι' αυτό ρωτάω εσάς και επειδή και τα μαθηματικά του είναι και λίγο στρεβλά. Με τα δικά σας μαθηματικά ότι τρεις χιλιάδες εργαζόμενοι χρειάζονται μόνο για τα ΤΟΜΥ, εκ των οποίων χίλιοι τριακόσιοι γιατροί, το κόστος είναι περίπου 80 εκατομμύρια ευρώ. Εδώ, όμως, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα: Πόσοι δήμοι δεν έχουν κέντρα υγείας, κύριε Υπουργέ, τα οποία θα φτιάξετε; Σύμφωνα με τα δικά μας στοιχεία, γύρω στους ενενήντα. Πολλαπλασιάστε ενενήντα επί σαράντα πέντε εργαζόμενους σε κάθε κέντρο υγείας το οποίο θα φτιάξετε και μας προκύπτουν άλλες τέσσερις χιλιάδες προσλήψεις για τα κέντρα υγείας σε εκείνους τους δήμους οι οποίοι δεν έχουν. Μας λέτε ότι θα ολοκληρώσετε την πρώτη φάση με τρεις χιλιάδες προσλήψεις. Ούτε εσείς ξέρετε πόσες προσλήψεις απαιτούνται για την υλοποίηση της πρότασής σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ο κ. Τσίπρας, αν και μηχανικός, με τους αριθμούς, ξέρετε, δεν τα πηγαίνει και πολύ καλά. Και φυσικά δεν μιλώ για τη συνολική δαπάνη της πρότασής σας, αν εκτιμήσει κανείς ότι για να υλοποιηθεί πλήρως αυτό το φαραωνικό δίκτυο των ΤΟΜΥ, το οποίο θέλετε να υλοποιήσετε, θα χρειαστούν περί τις επτακόσιες μονάδες. Αυτό σημαίνει ετήσιο κόστος 300 με 400 εκατομμύρια ευρώ. Κάντε την πρόσθεση και καταλάβετε και για πόσες προσλήψεις μιλάμε, διότι εκεί είναι τελικά η ταμπακιέρα. Φυσικά, όμως, έχουμε τη μαγική λύση! Τα χρήματα θα βρεθούν από ευρωπαϊκούς πόρους, οι οποίοι βέβαια και αυτοί πεπερασμένοι είναι. Θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για άλλους σκοπούς ή για δράσεις στον τομέα της υγείας με σημαντικότερη προστιθέμενη αξία. Αντ' αυτού, ευρωπαϊκοί πόροι εξαντλούνται για άλλη μία φορά σε μισθοδοσία δημοσίων υπαλλήλων. Και βέβαια γνωρίζουμε και το γνωρίζετε και εσείς πολύ καλά, αλλά δεν έχετε δώσει καμμία απάντηση και δεν έδωσε ούτε ο κ. Τσίπρας, αυτοί οι πόροι έχουν ημερομηνία λήξης. Οι ευρωπαϊκοί πόροι είναι αναπτυξιακοί πόροι και όχι για να χρηματοδοτούν επ' άπειρον το πελατειακό κράτος που πάει να φτιάξει άρον - άρον ο ΣΥΡΙΖΑ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πόσο καιρό, λοιπόν, μπορούμε να συντηρήσουμε ένα τόσο κοστοβόρο και ανορθολογικό σύστημα; Και το ερώτημα είναι καίριο, διότι σε λίγο, όταν θα εξαντληθούν οι ευρωπαϊκοί πόροι, ο πολίτης θα χρειαστεί να επωμιστεί το κόστος αυτών των αχρείαστων δομών με τους φόρους, τους πολλούς φόρους, τους οποίους ήδη πληρώνει και μάλιστα ενώ δεν θα έχει την ελευθερία να επιλέξει τον γιατρό που εμπιστεύεται και ο οποίος τώρα είναι συνεργαζόμενος γιατρός του ΕΟΠΥΥ. Και βέβαια το δημόσιο θα επιβαρυνθεί με πλήθος υπαλλήλων και αμφισβητείται ο τρόπος με τον οποίο θα προσληφθούν και εάν τα κριτήρια θα είναι πραγματικά αξιοκρατικά. Γνωστή η φάμπρικα την οποία στήνετε: Υπάλληλοι τους οποίους θέλετε να μετατρέψετε σε όμηρους του ΣΥΡΙΖΑ για να εκβιάσετε την ψήφο τους. Άκουσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τον Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα να αναφέρεται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα, η οποία αντικαθιστά - έχει ήδη αντικαταστήσει κατά τα λεγόμενα του κ. Τσίπρα - τα τηλεφωνικά κέντρα για να κλείνονται ραντεβού στο σύστημα πρωτοβάθμιας υγείας. Όταν γράφετε αυτά τα πράγματα στον κ. Τσίπρα, επειδή δεν τα γνωρίζει, φροντίστε τουλάχιστον να του δίνετε τα ακριβή στοιχεία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αφήνω στην άκρη το γεγονός ότι σήμερα το πρωί, ανοίγοντας την τηλεόραση, είδα μια διαφήμιση για το «14884». Φανταζόμουν ότι θα τα είχατε ήδη καταργήσει. Αναζήτησα από περιέργεια τα στοιχεία. Πόσα ραντεβού συνολικά, κύριε Υπουργέ, κλείστηκαν από την πρώτη Ιανουαρίου του 2017 στο υφιστάμενο σύστημα πρωτοβάθμιας υγείας, στο ΠΕΔΥ; Γνωρίζετε τον αριθμό; Να σας τον πω εγώ: 3.584.143 ραντεβού. Τόσα κλείστηκαν. Πόσα κλείστηκαν με την ηλεκτρονική πλατφόρμα; Γνωρίζετε, κύριε Υπουργέ, πόσα κλείστηκαν; Να σας το πω εγώ λοιπόν: 106.688. Σταματήστε να κοροϊδεύετε τους πολίτες! Και μετά στενοχωριέστε όταν σας λέμε ψεύτες! Ή ψεύτες είστε ή άσχετοι. Ένα από τα δύο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν θα επεκταθώ περισσότερο στα ζητήματα του νομοσχεδίου. Θα έχουμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε τη συνολική μας πρόταση για τη δημόσια υγεία το φθινόπωρο και να καλύψουμε φυσικά και σε μεγάλη λεπτομέρεια τον νευραλγικό τομέα της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Θα σταθώ μόνο σε δύο σημεία, σε μία απάντηση σε αυτά που μας είπε ο κ. Τσίπρας, ότι εσείς πολεμάτε το πάρτι διαπλοκής το οποίο κάποιοι άλλοι είχαν στήσει σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος υπερκοστολογούσε υπηρεσίες υγείας, τις οποίες αγόραζε ο ΕΟΠΥΥ χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο. Έχω εδώ μία υπουργική απόφαση με ΦΕΚ 28 Ιουλίου 2017, την οποία υπογράφει ο κ. Πολάκης. Θα ήθελα την απάντηση του Υπουργού επ' αυτού. Την καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είναι μία ύποπτη υπουργική απόφαση, η οποία προκαλεί τους ασφαλισμένους και ζημιώνει τον ΕΟΠΥΥ και τελικά είναι μία απόφαση που δείχνει τον τρόπο με τον οποίον εσείς αντιλαμβάνεστε στην πράξη την άσκηση δημόσιας εξουσίας. Πολλές κορώνες υπέρ της διαφάνειας, αλλά στην πράξη κλείνετε τα μάτια σε κάθε είδους διαφθορά και προωθείτε επιχειρηματίες που λειτουργούσαν εκτός πλαισίου σε βάρος του ΕΟΠΥΥ και των ασφαλισμένων του. Εξηγούμαι: Οι προηγούμενες ηγεσίες του Υπουργείου Υγείας επί των προηγούμενων κυβερνήσεων είχαν σπεύσει να προστατεύσουν τον ΕΟΠΥΥ ακριβώς από αυτό το φαινόμενο, το οποίο εσείς περιγράψατε, τις υπερτιμολογήσεις, τις κλινικές οι οποίες δέχονταν πολύ περισσότερους ασθενείς από αυτούς που μπορούσαν να φιλοξενήσουν, με άλλα λόγια από αυτούς που στην ουσία έκλεβαν το κράτος μέσω του ΕΟΠΥΥ. Πράγματι, ήταν πολλοί αυτοί. Επιβλήθηκαν ποινές. Αυτές τις ποινές τις είχαν αποδεχθεί και οι προηγούμενοι Υπουργοί, ο κ. Δημόπουλος, ο κ. Κουρουμπλής. Και ξαφνικά στις 28 Ιουλίου ο κ. Πολάκης με απόφασή του καταργεί αυτές τις ποινές. Γιατί; Γιατί τους αθωώνετε; Ποιοι ωφελούνται και τι γραμμάτια ξεπληρώνετε και σε ποιους; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κάντε όσες χειρονομίες θέλετε, κύριε Πολάκη.
Δεν θα φύγετε μόλις μιλήσετε.
Θα φύγω όποτε θέλω! Δεν θα μου υποδείξετε εσείς τι θα κάνω.
Δεν θα φύγετε μόλις μιλήσετε. Εδώ σας έκαναν την κηδεία.
Κύριε Υπουργέ, μη διακόπτετε, σας παρακαλώ.
Αυτά να τα κάνετε αλλού, όχι σε μένα. Εμείς επιχειρήσαμε να βάλουμε τάξη και επιλέξαμε πιλοτικά πέντε καταξιωμένες διεθνώς ελεγκτικές εταιρείες για να κάνουν ελέγχους. Πράγματι, αυτοί οι έλεγχοι πέτυχαν σημαντικές εξοικονομήσεις ύψους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Εμείς βάλαμε φρένο με αυτόν τον τρόπο σε αλόγιστες υπερβάσεις μέσω αυστηρών κυρώσεων και ελέγχων που κάναμε, επιβραβεύοντας αυτούς που είναι συνεπείς και τιμωρώντας αυτούς, οι οποίοι πλούτιζαν εις βάρος του Έλληνα φορολογούμενου και του ΕΟΠΥΥ. Αντί να συνεχίσετε αυτή την αποτελεσματική δράση και να γλιτώσετε δεκάδες εκατομμύρια για τον ΕΟΠΥΥ, απαξιώσατε τη διαδικασία. Ευεργετήσατε επί της ουσίας τους παραβάτες και ανοίξατε τον δρόμο σε νέες απαράδεκτες υπερβάσεις σε βάρος του ΕΟΠΥΥ και των φορολογούμενων. Θα ήθελα πολύ να είναι εδώ ο κ. Τσίπρας και να απαντήσει αυτός σ' αυτά τα οποία του λέω. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βέβαια, το ίδιο επιχειρήσατε να κάνετε και με την περιβόητη τροπολογία, η οποία αφορούσε το ΚΕΕΛΠΝΟ, με την οποία θέλατε να νομιμοποιήσετε δαπάνες που είχαν καταγγελθεί και ελέγχονται από την Εισαγγελία Διαφθοράς. Μάλιστα, είστε τόσο ερασιτέχνες που αποκαλυφθήκατε, διότι στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αναφέρεται το ΚΕΕΛΠΝΟ. Ούτε το «κόπι πάστε» δεν μπορέσατε να κάνετε καλά. Το διορθώσατε βέβαια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Καταθέτω την έκθεση στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Προσπαθήσατε με άλλα λόγια να νομιμοποιήσετε μία σειρά από δαπάνες. Όταν, όμως, σας πιάσαμε «με τη γίδα στην πλάτη», φέρατε διορθωτική τροπολογία, ώστε να απαλείψετε τον όρο «νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου» από τη σχετική ρύθμιση και να μην καταλαμβάνει αυτή η ρύθμιση συνολικά το ΚΕΕΛΠΝΟ. Όμως, εδώ υπάρχουν μία σειρά από ερωτήματα: Ποιες είναι οι αναθέσεις οι οποίες έγιναν; Πόσες είναι τελικά; Πόσα χρήματα δόθηκαν με απευθείας ανάθεση; Πόσες εταιρείες πήραν αυτές τις αναθέσεις; Ποιος έβαλε την υπογραφή του και με ποια εξουσιοδότηση; Αναμένω με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τα σχετικά στοιχεία. Κλείνω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με την εξής παρατήρηση: Η Κυβέρνηση του απόντος από τη σημερινή συζήτηση κ. Τσίπρα συνεχίζει να ασχημονεί και να προσβάλλει την ελληνική κοινωνία. Είχαμε προχθές μια μεγάλη συζήτηση για την παιδεία, για την ανώτατη εκπαίδευση. Τίποτα δεν μάθατε. Δεν πάτε τη χώρα μόνο πίσω, αλλά την πάτε στο πουθενά. Την πάτε, για την ακρίβεια εκεί που δεν υπάρχουν κίνητρα για να γίνει κανείς καλύτερος, εκεί που η προσπάθεια για πρόοδο δεν αναγνωρίζεται αλλά απαξιώνεται και μάλιστα στο πιο κρίσιμο περιβάλλον, στα σχολεία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν θα είναι πια σημαιοφόροι οι αριστούχοι, λοιπόν, σύμφωνα με την εκπαιδευτική παράδοση αυτής της χώρας. Ο σημαιοφόρος, κατά τη δική σας Κυβέρνηση, θα επιλέγεται με κλήρωση, δηλαδή θα είναι θέμα τύχης η επιλογή του. Κοιτάξτε, το ότι σας ενοχλούν οι καλοί μαθητές το ξέραμε από το ξεκίνημα της Κυβέρνησής σας, όταν ο τότε εκλεκτός σας Υπουργός Παιδείας είχε ανοίξει ιδεολογικό μέτωπο με την αριστεία. Έχετε βάλει απέναντί σας την Ελλάδα που προσπαθεί για το καλύτερο; Γιατί; Διότι σας ενοχλούν, τελικά, αυτοί που τα καταφέρνουν; Διότι σας ενοχλεί το γεγονός ότι υπάρχουν νέα παιδιά με όνειρα και με στόχους; Αυτός που κρατά τη σημαία δεν το κάνει από κίνητρο, αλλά του προσφέρεται η σημαία ως επιβράβευση για την προσπάθεια την οποία έχει κάνει. [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αλήθεια, οι ΑΝΕΛ τι λένε για όλα αυτά; Βάζετε την καρέκλα πάνω από το φιλότιμο; Αλήθεια, πού είναι ο κ. Καμμένος όλη αυτή την εβδομάδα της πυκνής νομοθετικής εργασίας να μας πει τη γνώμη του και αν συμφωνεί με όλα αυτά τα ωραία τα οποία κάνετε; [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Νομίζω ότι ο Πρωθυπουργός έχει μεταφέρει τον εκνευρισμό του και στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ. Το καταλαβαίνω, γιατί… Δεν έχετε όραμα για τη χώρα. Δεν έχετε και αναστολές. Δεν έχετε το στοιχειώδες αίσθημα δημοκρατικής ευθύνης στην άσκηση εξουσίας. Αυτό εκδηλώνεται, δυστυχώς, σε κάθε κατεύθυνση. Με την ευκαιρία αυτή, γιατί δεν καταδικάζετε, κυρίες και κύριοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όλα όσα γίνονται στη Βενεζουέλα αυτές τις μέρες; Πραξικόπημα δεν λέγεται αυτό το οποίο κάνει ο κ. Μαδούρο; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όμως, βέβαια, ο κ. Μαδούρο, κύριε Ξανθέ και κύριε Πολάκη, είναι το ίδιο πρόσωπο με το οποίο θέλατε να κάνετε συνάντηση προκειμένου να σας υποστηρίξει στο σχέδιό σας να βγούμε από την Ευρωζώνη. Μήπως αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος που φέρνετε αντιρρήσεις στην επιβολή κυρώσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Υπάρχει μήπως κάτι που φοβάστε; Μήπως φοβάστε να πάτε κόντρα στο καθεστώς του κ. Μαδούρο, γιατί φοβάστε αυτά που ξέρουν και δημόσια μπορούν να πουν για τις συνεννοήσεις που επιχειρήσατε να κάνετε μαζί τους; Μη φοβάστε, όμως. Θα τα μάθουμε όλα αυτά στην εξεταστική επιτροπή που θα κάνει η Νέα Δημοκρατία μαζί με τα άλλα κόμματα, για να μάθουμε όχι μόνο τι έγινε το 2015, αλλά και το 2013 και το 2014. Θα είμαστε όλοι εδώ να σας ακούσουμε με πολύ μεγάλη προσοχή. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τη δευτερολογία μου τώρα.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Μητσοτάκη, πριν φύγετε θα ήθελα να σας πω κάτι σχετικά μ' αυτό που είπατε ότι δεν είναι εδώ ο κύριος Πρωθυπουργός, ότι απουσίαζε, κ.λπ.. Πρέπει να σας πω ότι μόλις τελείωσε την ομιλία του, εσείς αποχωρήσατε και δεν δηλώσατε ότι κάποια στιγμή θα μιλήσετε. Μίλησε ο κ. Λεβέντης, οπότε ευλόγως θεώρησε ότι θα μπορούσε να απουσιάζει και έφυγε. Δεν σχετίζεται…
Ο Πρωθυπουργός έκρινε τον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης γιατί δεν ήταν παρών, χωρίς να ενημερώσει κανέναν.
Εσείς τι είστε και το λέτε αυτό;
Δεν είναι δουλειά του Προεδρεύοντος να τα πει αυτά.
Σας παρακαλώ, κάντε λίγη ησυχία. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας κ. Πολάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κάνω χρήση του δικαιώματος της δευτερολογίας μου τώρα. Αισθάνομαι τη βαθιά ανάγκη να απαντήσω πολύ συγκεκριμένα και με αποδείξεις για μια σειρά από πράγματα που ανέφερε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, τον οποίο προκάλεσα να παραμείνει για να του απαντήσω, αλλά επέλεξε να φύγει. Δυστυχώς η ενημέρωση, την οποία λαμβάνει από το πολιτικό «απαράτ» του χώρου της υγείας, είναι ενημέρωση από τα «LIDL», κυριολεκτικά. Πραγματικά εκθέτετε τον Πρόεδρό σας με αυτά που του λέτε να πει από εδώ. Για να τα πιάνουμε ένα - ένα και επειδή στα ζητήματα της διαφθοράς δεν σηκώνουμε όχι μύγα, αλλά ούτε σκνίπα στο σπαθί μας, θα αναφερθώ στην απόφαση στην οποία αναφέρθηκε και θα ξεκινήσω απ' αυτό. Ποια είναι η απόφαση στην οποία αναφέρθηκε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας που μόλις αποχώρησε, την οποία υπέγραψα εγώ στις 28 Ιουλίου; Αφορά το clαw back, δηλαδή το ποσό αυτόματης επιστροφής του έτους 2014 και όχι του 2013, όπως τον ενημερώσατε. Το 2013 έκαναν έλεγχο οι ιδιωτικές κλινικές. Θα πω μία κουβέντα γι' αυτό, για να πάω στο 2014 που εκεί είναι τα χοντρά. Τι κάνατε εσείς; Εσείς δώσατε τη δουλειά σε πέντε εταιρείες, να τις πληρώσουν οι κλινικές να τους ελέγξουν. Δηλαδή εγώ, που είμαι μια επιχείρηση, θα πληρώσω αυτόν που θα με ελέγξει έναντι του κράτους. Αυτό κάνατε και γι' αυτό ήταν όλοι στα δικαστήρια. Γι' αυτό έδωσαν ελάχιστο clαw back το 2013. Εμείς το λήξαμε πέρυσι σε συμφωνία και διαπραγμάτευση. Αυτή είναι η αλήθεια νούμερο ένα. Καταλαβαίνετε πώς τον εκθέτετε, κύριε Γεωργιάδη; Και τολμάτε και λέτε τέτοια πράγματα!
Είσαι άσχετος!
Κύριε Γεωργιάδη!
Κάνω μια παρένθεση εδώ. Θα τα ακούσετε μέχρι τελευταίας λέξης και θα πονέσετε πολύ. Πριν έρθω στο 2014- συνοφρυώνεται ο κ. Βορίδης - θα κάνω μια παρένθεση, γιατί πετάξατε μια κουβέντα εσείς σε εμένα. Μας έχετε ζαλίσει με το θέμα της αριστείας και της ασχετοσύνης. Έχουν βγει τώρα και μιλάνε για αριστεία. Ποιοι σε ποιους; Αναγκάζομαι τώρα να το κάνω και λίγο προσωπικό. Εγώ τελείωσα το λύκειο με είκοσι, κλειστό. Έβγαλα 1.960 μόρια στις πανελλαδικές.
Ήσουν σημαιοφόρος;
Πόσα έβγαλε ο κ. Μητσοτάκης; Πόσα βγάλατε εσείς;
Εγώ;
Ναι, εσείς.
Μπήκα στη Φιλοσοφική Αθηνών με 19,4. Θέλεις κι άλλο;
Δεύτερον, την Ιατρική Σχολή την τελείωσα στα εξίμισι χρόνια και αυτό γιατί κράταγα ένα μάθημα σαράντα σελίδες, γιατί έπρεπε να παραμείνω στην ΕΘΕΕ, γιατί ήμουν και είμαι στρατευμένος. Εσύ δεν έκανες καμμιά δεκαπενταριά χρόνια να τελειώσεις το Ιστορικό - Αρχαιολογικό;
Είσαι ψεύτης!
Ο Τζήμερος που βγαίνει και ομιλεί, έχει πάρει πτυχίο; Όλος αυτός ο συρφετός, που μιλάει για αριστεία, έχει πάρει πτυχίο και τολμά να απευθύνεται σε εμάς για αριστεία;
Έχουμε πάρει, κύριε Πολάκη.
Λέω για κάποιους. Πάμε παρακάτω. Πάμε στο 2014.
Να κάνουμε μία σύγκριση;
Όσες θέλεις. Το claw back του 2014 ρυθμίστηκε για πρώτη φορά με μια σατανική υπουργική απόφαση, την οποία υπέγραψε ο κ. Βορίδης. Είναι προφανές ότι δεν μπορούσε να έχει τη γνώση που συμπεριλαμβάνεται εδώ μέσα. Είναι σατανικός εγκέφαλος αυτός ο οποίος έβγαλε αυτή την υπουργική απόφαση, με όλους τους συντελεστές που έβαλε για να υπολογίσει βαρύτητα περιστατικών και κλινικών για να υπολογίσει το claw back που θα παίρνει από τον καθέναν. Μάλιστα, επειδή δεν βγήκαν οι λογαριασμοί και επειδή το 2015 μέχρι τον Οκτώβρη είχαμε άλλη δουλειά μέσα στην κεφαλή μας και δεν μπορούσαμε να έχουμε φτάσει σε τέτοιες λεπτομέρειες - αλλά τώρα φτάσαμε και τα βρίσκουμε ένα - ένα - η τότε διοίκηση που είχατε ορίσει εσείς, ο κ. Κοντός, έκανε τροποποίηση της υπουργικής σας απόφασης, αλλάζοντας τα ποσοστά που είχατε βάλει σαν βαρύτητα και την υπέγραψε ο υπηρεσιακός Υπουργός που ήταν το διάστημα πριν τις εκλογές. Όχι ο κ. Κουρουμπλής, ο υπηρεσιακός Υπουργός. Είναι μια αρκετά μεγάλη μετατροπή στα ποσοστά της βαρύτητας, με βάση τα οποία υπολογίζεται το ποσοστό αυτόματης επιστροφής. Και τι βλέπουμε, λοιπόν, ω του θαύματος; Γι' αυτό σας λέω τι ενημέρωση κάνετε στον Πρόεδρό σας και τον ξεφτιλίζετε. Εδώ είναι ο κατάλογος του υπολογισθέντος claw back με τον συνδυασμό αυτών των δύο αποφάσεων, του κ. Βορίδη και όπως τροποποιήθηκε σε κάποια σημεία από τον υπηρεσιακό, που βγαίνει και λέει. Το λέω για να καταλάβει ο κόσμος που μας ακούει. Το όριο, ας πούμε, που επιτρέπεται λόγω του μνημονίου να ξοδέψει ο ΕΟΠΥΥ στη νοσηλεία ασφαλισμένων του σε ιδιωτικές κλινικές είναι, ας πούμε, 250 εκατομμύρια, 220. Ό,τι ξεπεράσει αυτό το ποσό, γίνεται αυτόματη περικοπή. Αυτό είναι το claw back, για να το καταλάβει και ο κόσμος που ακούει. Και το claw back του 2015 και του 2016 και του 2012- γιατί το 2013 έγινε αυτός ο χαμός με τις εταιρείες, που το λήξαμε πέρσι - το πάμε με το μερίδιο αγοράς, δηλαδή αν υπερβούν, αν αντί για 250 εκατομμύρια καταθέσουμε 300, δηλαδή 50 εκατομμύρια παραπάνω, πόσο ποσοστό είναι αυτό στο σύνολο των 250 εκατομμυρίων; Είναι 15%; Αυτό το 15% κόβεται από όλους οριζόντια. Από έναν που έχει καταθέσει 30 εκατομμύρια, θα του κοπεί το 15%. Από έναν που έχει καταθέσει 2 εκατομμύρια θα του κοπεί 15% και βγάζει το άθροισμα του 2015. Εσείς τι κάνατε με αυτές τις δύο αποφάσεις; Και εδώ μάλλον πρέπει να είναι δάκτυλος Μανιαδάκη από πίσω και συγκεκριμένα συμβόλαια με συγκεκριμένες κλινικές. Εγώ θα διαβάσω ονόματα. Νοσοκομείο «Υγεία». Κατάθεσε 26.517.000 ευρώ. Κρατήθηκε rebate, που είναι η έκπτωση όγκου που κάνουν, 1.170.000 ευρώ και με τις δύο υπουργικές αποφάσεις αυτές έπρεπε να πληρώσει claw back, περικοπή, 11.759.000 ευρώ. Προσέξτε τώρα. Κλινική «ΙΑΣΩ Α.Ε.». Κατέθεσε 30.219.000 ευρώ. Είχε rebate, έκπτωση όγκου 1.334.000 ευρώ και πόσο θα πλήρωνε claw back με αυτόν τον υπολογισμό, που εγώ άλλαξα γιατί έκανα συμβόλαια; Θα πλήρωνε 1.062.000 ευρώ. Ποιος εκτελεί συμβόλαια; Ο ένας πληρώνει 48%, αυτό που κατέθεσε και το «Υγεία» δεν είναι καμμιά μικροκλινικούλα που δεν είχε βαριά περιστατικά. Claw back 48% και η άλλη κλινική πληρώνει 7%. Από ποιους τα πήρατε και τα φτιάξατε αυτά; Για πείτε μου.
Είσαι άσχετος. Θα σου εξηγήσω μετά.
Τι να μου εξηγήσεις; Και είπαμε το εξής. Εννοείται ότι εδώ έχουμε κλινικές οι οποίες πληρώνουν, έτσι όπως τα υπολογίσατε, 83% claw back αυτού που καταθέσαν. Και έχουμε άλλες κλινικές που πληρώνουν 7% και 6%. Αυτό ήταν η δουλειά που κάνατε και αυτήν αλλάξαμε. Η απόφαση που υπέγραψα είναι: Πόσο καταθέσατε το 2014; Πόσο ποσοστό υπέρβασης είναι αυτό; Είναι 15% οριζόντια σε όλους, γιατί αυτό είναι το δίκαιο. Αυτή είναι η «γίδα» που μας βάλατε στην πλάτη, για να κρύψετε τις πολλές «γίδες» που είχατε στις δικές σας πλάτες. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Πάμε παρακάτω. Πάλι τον ενημερώσατε λάθος. Πάλι τον οδηγείτε σε εξευτελισμό. Είπατε χθες ότι μας πιάσατε. Απάντησα το πρωί. Δεν τον ενημερώσατε; Είπατε για την τροπολογία που κάναμε. Η τροπολογία ήταν για να μπορούν να πληρωθούν οι εργαζόμενοι που δουλεύουν σε εργολαβικά συνεργεία, που μας έχουν μπλοκάρει με δικαστικές αποφάσεις και δεν μπορούμε να προκηρύξουμε τον διαγωνισμό και δεν υπογράφουν οι επίτροποι την παράταση. Γι' αυτόν τον λόγο μπήκε. Βάλαμε και το ΝΠΙΔ, όχι για το ΚΕΕΛΠΝΟ, αλλά για νοσοκομεία τα οποία είναι και αυτά ΝΠΙΔ, αν εμφανιστεί εκεί το πρόβλημα. Δηλαδή, όταν λέω εγώ Αντιπολίτευση από τα «LIDL», ας πούμε, και ακόμα χειρότερη! Αυτό είναι η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που αφορά την άλλη τροπολογία για τον ΕΟΠΥΥ. Τι λέει εδώ από κάτω; Λέει: «Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ», για να το ξεχωρίζουν, να ξέρει ο Χουλιαράκης τι υπογράφει. Αυτή εδώ είναι του επικουρικού και έχει από κάτω «επικουρικό ΑΣΕΠ». Λέτε για την άλλη τροπολογία για το ΚΕΕΛΠΝΟ. Ναι, γιατί είχε πρώτο θέμα τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο του ΚΕΕΛΠΝΟ. Σιγά την ανακάλυψη που κάνατε ότι μας πιάσατε επειδή είχε το ΚΕΕΛΠΝΟ από κάτω! Δηλαδή, αυτό είναι ο ορισμός της κακομοιριάς, ας πούμε, για αντιπολίτευση. Πάει και αυτό.
Το πήρατε πίσω, όμως.
Γιατί δεν ελέγξατε νωρίτερα, κύριε Υπουργέ;
Έλεγξα. Κύριε Φωτήλα, δεν ακούσατε το πρωί εσείς; Δεν ακούσατε; Έλεγξα ότι δεν υπάρχει θέμα σε ΝΠΙΔ νοσοκομείο και άρα δεν χρειάζεται να τους συμπεριλάβουμε στη ρύθμιση. Πάμε τώρα σε δύο άλλα πράγματα.
Κύριε Υπουργέ, πόσο χρόνο θέλετε;
Άλλα δύο - τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Ακούστε τώρα, γιατί πάλι σύμφωνα την αντιπολίτευση που κάνετε, καταλαβαίνω ότι μάλλον δεν πρέπει να έχετε και καλές σχέσεις με τη γεωγραφία. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Εγώ ξέρω πολύ καλή γεωγραφία, εξαιρετικά καλή γεωγραφία.
Να μάθετε και τον Πρωθυπουργό!
Ακούστε τώρα. Εντάξει. Μάθετε εσείς πρώτα ελληνικά. Έχετε βγάλει ένα νούμερο. Χθες είπε ογδόντα πέντε και σήμερα είπε ότι ενενήντα δήμοι δεν έχουν κέντρο υγείας. Ο Δήμος Σφακίων δεν έχει κέντρο υγείας. Έχει πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο. Η Γαύδος, που είναι δήμος, δεν έχει και δεν θα αποκτήσει κέντρο υγείας. Έχει διθέσιο περιφερειακό ιατρείο, στο οποίο για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, με τα κίνητρα τα οποία δώσαμε, πήγαν και δύο γιατροί. Η Αστυπάλαια δεν έχει κέντρο υγείας. Είναι Δήμος Αστυπάλαιας. Έχει πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο με δύο θέσεις γιατρών που είναι καλυμμένες και οι δύο. Ο Δήμος Σικίνου έχει περιφερειακό ιατρείο, το οποίο και αυτό είναι καλυμμένο - ήταν από γενικό γιατρό, τώρα είναι από αγροτικό γιατρό - και δεν αποκτήσει κέντρο υγείας, όπως πάρα πολλά νησιά, για παράδειγμα, η Τήλος που είναι δήμος. Αυτούς τους δήμους μετράτε. Αυτά τα μαθηματικά ξέρουν οι άριστοι! Και μετρούν τα νησιά του Αιγαίου, που από τον νόμο του Ραγκούση είναι ονομασμένα σαν δήμοι. Και λένε: «Πόσοι δήμοι δεν έχουν κέντρο υγείας;» Δεν υπολογίζουν ούτε τα περιφερειακά ιατρεία ούτε τα πολυδύναμα, που έτσι και αλλιώς δεν χρειάζονται κάτι άλλο και που εμείς ενισχύσαμε τη λειτουργία τους με αυτά τα κίνητρα τα οποία δώσαμε. Και κάνουν τον λογαριασμό: «Ογδόντα δήμοι δεν έχουν.» Διότι τα εξήντα είναι νησιά, να πούμε. Η Κάλαμος και ο Καστός σας έλειπαν. Έχουν αγροτικά ιατρεία. «Θα πρέπει να κάνετε κέντρο υγείας.» Επί σαράντα πέντε, να, οι τέσσερις χιλιάδες. Τι αντιπολίτευση είναι αυτή; «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι», πραγματικά δηλαδή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτά ήταν, λοιπόν, τα συστατικά στοιχεία της ομιλίας του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, ενός ιστορικού κόμματος. Τι του βάζετε στο στόμα του ανθρώπου; Έχετε καταλάβει τι κάνετε; Επιτέλους, δηλαδή! Και κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με αυτό. Θα ήθελα να πω μια κουβέντα. Έχουμε άλλη αντίληψη στο προφανές. Έχουμε άλλη αντίληψη. Εμείς δεν θέλουμε οι πόροι του ΕΣΠΑ να πηγαίνουν στα κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης με voucher, στα οποία τα 4/5 τα έπαιρνε αυτός που είχε το ΚΕΠ και το 1/5 ο εργαζόμενος. Δεν κάνουμε εμείς αυτό. Δεν θέλουμε αυτά τα διάφορα προγράμματα συμβούλων, επικοινωνιακών στρατηγικών, μελετών και κόντρα μελετών, που δεν μεταφράζονταν ποτέ σε πραγματικό έργο, με το οποίο ήταν ο μηχανισμός που διαχέατε χρήμα και φτιάχνατε πελατειακό κράτος. Διότι εμείς θέλουμε και να κατευθύνουμε αυτούς τους πόρους για να στηρίξουμε πραγματικά την εργασία, την υγεία, την παιδεία, δίνοντας δουλειά αξιοπρεπή σε ανθρώπους και επιστήμονες, που τους διώξατε έξω και πρέπει να τους ξαναγυρίσουμε και όχι στους κολλητούς και φίλους μας, οι οποίοι έχουν τα ΚΕΠ ή είναι οι διάφοροι σύμβουλοι για τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα, οι οποίοι έπαιρναν έναν σκασμό λεφτά μέσα από αυτές τις διαδικασίες. Και θα τελειώσω διαβάζοντας ένα κείμενο - και αυτό είναι αφιερωμένο εξαιρετικά σε εσάς, κύριε Γεωργιάδη - δεν θα πω το όνομά του, γιατί δεν πήρα την άδεια να το κάνω. Είναι από έναν συνάδελφο γιατρό, για να δείτε ποιος έκανε πελατειακό κράτος και ποιος κάνει κυβερνητική πολιτική, τι κάνατε εσείς και τι κάναμε εμείς. Θα διαβάσω ένα κείμενο που αναρτήθηκε πριν από λίγες ώρες και το οποίο σας αφορά. Δεν θα χρησιμοποιήσω τις φράσεις που χρησιμοποιεί, είναι πιο αθυρόστομος από εμένα.
Υπάρχει; Είναι υπαρκτό πρόσωπο;
Ναι, είναι υπαρκτό πρόσωπο. Θα σας το δείξω.
Είστε φίλοι;
Όχι, φίλοι δεν είμαστε. Έχουμε μεγάλη ιδεολογική αντιπαράθεση. Δεν είμαστε φίλοι. Απλώς είναι ένας άνθρωπος με μεγάλη κοινωνική προσφορά, γιατρός είναι σε μητροπολιτικό κοινωνικό ιατρείο, που είχε κάνει πολύ μεγάλη δουλειά τα προηγούμενα χρόνια, γιατί τώρα με αυτά που κάνουμε έχει λιγοστέψει πάρα πολύ η δουλειά εκεί. Θέλω δύο λεπτά από την υπομονή σας, αλλά πρέπει να ακουστεί, για να δείτε ποιο είναι το ένα πελατειακό κράτος και ποιο είναι το άλλο.
Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Λέει, λοιπόν: «Ιανουάριος 2014. Υπουργός Υγείας ο κ. Γεωργιάδης. Από Νοέμβριο του 2013 έχουμε στείλει λίστα με δέκα ασθενείς με σοβαρά προβλήματα υγείας που πρέπει να εισαχθούν σε νοσοκομείο για χειρουργική επέμβαση, όπως by - pass, ανευρύσματα, αφαίρεση κακοηθών όγκων. Από το Υπουργείο δεν δίνουν καμμία σημασία. Οι ασθενείς, γνωρίζοντας πως τα χρέη από τα νοσήλια θα πάνε στην εφορία, αρνούνται την εισαγωγή. Βγάζουμε από το μητροπολιτικό ιατρείο δελτίο Τύπου περιγράφοντας την αναλγησία της κυβέρνησης και προσωπικά του Γεωργιάδη. Εκείνη την ημέρα μαθαίνουμε πως ο ένας ασθενής από τους δέκα πεθαίνει. Γίνεται ο κακός χαμός. Ο Γεωργιάδης από τα κανάλια φωνάζει με το γνωστό του στυλ πως εμείς παίζουμε πολιτικά παιχνίδια και πως μας έχει καλέσει πολλές φορές να μιλήσουμε για όλα τα θέματα και εμείς αρνούμαστε. Μας απευθύνει πρόσκληση να πάμε στο Υπουργείο…»
Κύριε Υπουργέ, έτσι δεν θα τελειώσουμε καμμία φορά. Σας παρακαλώ!
«Οι ασθενείς ωρύονται πως τα χρέη από τα νοσήλια θα πάνε στην εφορία, αρνούνται την εισαγωγή. Αποφασίζουμε να πάει μια αντιπροσωπεία μας. Είμαστε τρία άτομα. Μόλις μπαίνουμε στο Υπουργείο, δεξιά και αριστερά μας συνοδεύουν «φουσκωτοί». Φτάνουμε στο γραφείο του Γεωργιάδη. Η ατμόσφαιρα είναι παγωμένη και ιδιαίτερα φορτισμένη. Μόλις μπαίνουμε στο γραφείο του, με βλέπει και μου λέει «Χαίρομαι που ήρθατε, για να σας δείξω πως δεν έχετε μόνο εσείς ευαισθησία, έχω και εγώ.» «Δεν την έχουμε δει μέχρι σήμερα, αντιθέτως έχουμε δει αναλγησία και αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή», του απαντώ. Σηκώνεται από την καρέκλα του και μου λέει βγαίνοντας στον προθάλαμο του γραφείου του: «Τους βλέπετε αυτούς τους ανθρώπους; Είναι άρρωστοι και εγώ θα κανονίσω να εισαχθούν για θεραπεία.» Γυρίζω το βλέμμα μου προς την κατεύθυνση που μου δείχνει και βλέπω γύρω στους δέκα ασθενείς να περιμένουν την ελεημοσύνη του Γεωργιάδη, πρόσωπα ωχρά, πονεμένα. Μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, κινούμαι προς το μέρος του, έχει θολώσει το μυαλό μου: «Δεν ντρέπεσαι; Αυτοί οι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι σε θάλαμο νοσοκομείου και όχι στο γραφείο σου να σε εκλιπαρούν να τους κάνεις τη χάρη να εισαχθούν. Και εσύ καμαρώνεις, παλιό τάδε κ.λπ.». Δεν προλαβαίνω να πω. Με απομακρύνουν οι φουσκωτοί»». Ποιος έκανε πελατειακό κράτος; Εμείς που ρυθμίσαμε την καθολική κάλυψη αυτών των ανθρώπων ή εσύ που τους φώναζες στο γραφείο σου για να σου χρωστούν μετά; Άντε μπράβο!
Καλώς.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί προσωπικού, για να απαντήσω.
Θα δώσω δύο λεπτά στον κ. Γεωργιάδη και δύο λεπτά στον κ. Βορίδη. Να ενημερώσω ότι έχουμε άλλους δέκα ομιλητές και τον κ. Λαζαρίδη ως Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο. Έχουμε να ψηφίσουμε…
Και τους εισηγητές.
Και να δευτερολογήσουμε.
Έχουμε να ψηφίσουμε εκατό άρθρα. Θα δώσουμε και στους εισηγητές χρόνο, εάν θέλουν να προσθέσουν κάτι με οικονομία χρόνου.
Και μετά θα μιλήσουν από τρία λεπτά οι Βουλευτές που έμειναν;
Όχι, οι Βουλευτές θα μιλήσουν κανονικά. Πρέπει να έχουμε τελειώσει μέχρι τις 18.00΄ που αρχίζει το άλλο νομοσχέδιο. Αλλά καταλαβαίνετε ότι θα πρέπει να τετραγωνίσουμε τον κύκλο για να τα βγάλουμε όλα αυτά! Μπορούμε με μια αυτοσυγκράτηση. Δεν θα στερηθεί κανένας το δικαίωμα να μιλήσει, αφού παρακαλέσω τον κ. Γεωργιάδη και τον κ. Βορίδη και τον κ. Πολάκη να σταματήσει αυτή η διελκυστίνδα. Ακούμε τον κ. Γεωργιάδη, αμέσως μετά ο κ. Βορίδης και μπαίνουμε στον κατάλογο ομιλητών με πρώτο τον κ. Ηγουμενίδη και κλείνουμε.
Ξεκινάω, κύριε Πρόεδρε, εάν και έκανε πέντε - έξι διαφορετικά προσωπικά, θα τα πάρω με τη σειρά. Ξεκινώ με το τελευταίο, απλώς και μόνο γιατί ανέφερε τον γιατρό από το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού - Αργυρούπολης που ήταν ή απ' όπου ήταν, γιατί ανέφερε ότι είναι και μεγάλος ιδεολογικός του αντίπαλος. Όχι δα! ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ο γιατρός. ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήσασταν και εσείς μέχρι να γίνετε Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ. Μαζί ήσασταν για τη δραχμή. Δεν έχετε καμμία ιδιαίτερη ιδεολογική διαφωνία. Μαζί ήσασταν! Μας φέρνετε, λοιπόν, τις δήθεν καταγγελίες ενός γιατρού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τον οποίο ήσασταν μαζί υπέρ της δραχμής τότε και μαζί στήνατε τα show!
Επί της ουσίας.
Επί της ουσίας. Ακούστε, κύριε συνάδελφε, θα τα βρούμε, τα γραπτά μένουν! Νόμος 4238/14.Οι νόμοι είναι γραπτό πράγμα. Άρθρο 1: Με δικό μου νόμο καθιερώθηκε η συνολική και καθολική πρόσβαση όλων των πολιτών στην υγεία και ακολούθησαν δύο υπουργικές αποφάσεις.
Τα 70 εκατομμύρια…
Με πληρωμή!
Με τη σειρά, μη διακόπτετε. Ακολούθησαν δύο υπουργικές αποφάσεις, μία δική μου στις αρχές Ιουνίου και μία του κ. Βορίδη που έκαναν, η δική μου, την πλήρη πρόσβαση και στη νοσοκομειακή περίθαλψη και του κ. Βορίδη στα φάρμακα. Το μόνο το οποίο αλλάξατε εσείς σε αυτές τις αποφάσεις ήταν το θέμα των μεταναστών και τις χρόνιες παθήσεις. Όλα τα άλλα τα προέβλεπε η δική μας νομοθεσία. Έχω γραπτή απάντηση στη Βουλή των Ελλήνων τον Μάιο του 2015 ότι μέχρι τον Μάιο του 2015, κύριε Πρόεδρε, διακόσιες χιλιάδες ανασφάλιστοι συμπολίτες μας είχαν κάνει χρήση του δημοσίου συστήματος υγείας χωρίς να πληρώσουν 1 ευρώ, και αυτό από νόμο της δική μας κυβερνήσεως, και έχω την τιμή να πω από εμένα, ως Υπουργό, προσωπικά. Άρα όσα είπε ο κ. Πολάκης, δεν με αγγίζουν. Πάω τώρα στο μείζον για το νομοσχέδιο. Λέει ο κ. Πολάκης, πραγματικά, το αμίμητο. Μπερδεύουν, λέει, τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης με τα κέντρα υγείας στους δήμους, στα νησιά. Αυτά δεν μετράνε. Θα μπορούσα να σας πω ότι δεν έχει κέντρο υγείας ο Άγιος Δημήτριος, δεν έχει κέντρο υγείας ο Άλιμος, δεν έχει κέντρο υγείας το Μενίδι, δεν έχουν κέντρο υγείας τα Βριλήσσια.
Εκεί θα έχουμε ΤΟΜΥ.
Με τη σειρά, μη με διακόπτετε! Κύριε Πρόεδρε, ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας είπε από του Βήματος της Βουλής ότι μπερδέψαμε τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, διότι δεν καταλάβαμε ότι οι εξήντα από τους ενενήντα έναν δήμους είναι νησιά. Με συγχωρείτε, σε ποιο άρθρο του νομοσχεδίου σας λέτε ότι τα νησιά εξαιρούνται;
Αστικά κέντρα, λέει. Τα νησιά …
Εσείς ψηφίζετε ένα νομοσχέδιο που λέει κάθε δήμος θα έχει κέντρο υγείας και μέσα λέτε ότι κάθε κέντρο υγείας θα έχει τουλάχιστον σαράντα πέντε άτομα, άρα της Γαύδου με τα δύο άτομα, δεν τα πιάνει ο νόμος σας.
Εκεί θα έχει πολυδύναμα κέντρα υγείας.
Εάν, κύριε άριστε, θέλετε να κάνετε νόμο αυτά που είπατε από εκεί προ ολίγου, θα πάρετε έναν συνεργάτη σας, γιατί δεν μπορείτε να το γράψετε εσείς, και θα σας το γράψει σε άρθρο. Γιατί αυτό που ψηφίζετε τώρα είναι διαφορετικό απ' αυτό που είπατε από το Βήμα της Βουλής, εάν δεν το έχετε καταλάβει, κύριε άριστε!
Όχι, δεν το έχω καταλάβει. Εσύ δεν έχεις καταλάβει!
Πάμε τώρα στο claw back. Το άλλο το αφήνω για το τέλος.
Δεν θα σας απαντήσω;
Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως έκανε μια καταγγελία. Ο κ. Πολάκης έξυπνα δεν την απάντησε και πήγε στο claw back.
Αυτή ήταν η απόφαση.
Μη διακόπτετε, κύριε Πολάκη.
Η υπουργική απόφαση που καταργήσατε έχει μέσα το claw back, αλλά στο άρθρο 2 είχε τις ποινές σε αυτούς οι οποίοι θα συλλαμβάνονταν από τις εταιρείες να κάνουν κλοπή στον ΕΟΠΥΥ. Είχε στέρηση αδείας, είχε διακοπή συμβολαίου με τον ΕΟΠΥΥ, είχε πρόστιμο. Αυτά καταργήσατε με την υπουργική σας απόφαση.
Πάλι λες ψέματα.
Μη διακόπτετε.
Καταθέστε την στη Βουλή.
Εδώ είναι. Οι ποινές αφορούσαν το '13, η υπουργική απόφαση το '14.
Καταργήσατε όλες τις ποινές στους κλέφτες.
Είσαι άσχετος. Δεν ξέρεις τι σου γίνεται.
Κι αφήστε τις φωνές σε μένα, γιατί σας έχω αποδείξει ότι την υγεία την ξέρω καλύτερα από εσάς. Δυστυχώς για εσάς.
Λες ψέματα. Η υπουργική απόφαση, με την οποία αναίρεσα, είναι του 2014. Είσαι ψεύτης.
Κύριε Υπουργέ, δεν βγάζουμε άκρη.
Αφαιρέσατε μαζί με το claw back και το άρθρο 2 που είναι οι ποινές. Αν δεν το ξέρετε, σας έχουν παρασύρει. Το άρθρο 2 είναι οι ποινές στους κλέφτες και το αφαιρέσατε.
Κύριε Γεωργιάδη, προχωρήστε παρακάτω.
Σας έχουν παρασύρει. Το άρθρο 2 είναι οι ποινές στους κλέφτες και το αφαιρέσατε. Και πάμε στο τελευταίο. Και αυτό εξαιρετικά είναι το επί προσωπικού. Κατ' αρχάς εγώ δεν αποφεύγω να απαντήσω σε τίποτα, κύριε Πρόεδρε. Επειδή με ρώτησε ο κ. Πολάκης, μπήκα στο πανεπιστήμιο με 19.200 μόρια. Προφανώς θα εννοούσατε 19.400 κι όχι 1.900 που είπατε!
Χίλια εννιακόσια εξήντα (1.960), δηλαδή 19.600.
Εγώ είχα 19,2 στα 20, για να συνεννοηθούμε, και μπήκα στο Ιστορικό - Αρχαιολογικό Αθηνών. Πράγματι, το πήρα σε δέκα χρόνια το πτυχίο μου. Ξέρετε γιατί; Γιατί έχασα τους γονείς μου στο ενδιάμεσο και έπρεπε να φτιάξω επιχείρηση και να ζω την οικογένειά μου. Αν ενδιαφέρεστε αλήθεια για τις φοιτητικές μου ικανότητες, στα Πρακτικά της Βουλής είναι το εγκώμιο που μου έπλεξε πέρυσι ο Υφυπουργός σας Παιδείας, ο κ. Πελεγρίνης, που με είχε φοιτητή, και επί τρία λεπτά με έκανε να κοκκινίζω λέγοντας γιατί μου έβαλε «άριστα». Άρα είστε αδιάβαστος. Εσείς, όμως, κύριε Πολάκη, μπορείτε να καταθέσετε στη Βουλή το πτυχίο του εντατικολόγου που έχετε;
Βεβαίως.
Το πτυχίο! Στα Πρακτικά το θέλω. Έχω ψάξει όλους τους ιατρικούς συλλόγους της χώρας.
Α, εσείς τα ψάχνατε!
Ναι, πήγατε σε σχολή εντατικολογίας. Το πτυχίο θέλω.
Α, εσείς το ψάχνετε;
Εγώ, εγώ.
Υπάρχει σχολή εντατικολογίας;
Υπάρχει, υπάρχει. Μια χαρά υπάρχει! Θέλω το πιστοποιητικό που λέει ότι ολοκληρώσατε την ειδικότητα αυτή. Θέλω το πιστοποιητικό. Ξέρετε γιατί;
Όχι.
Γιατί κάνατε τον διευθυντή εντατικολογίας χωρίς να έχετε το νόμιμο πιστοποιητικό. Εκτός αν το έχετε, οπότε φέρτε το στη Βουλή. Εγώ δεν το έχω βρει πουθενά. Επειδή, λοιπόν, εγώ σε ξέρω και εγώ θα σε κλείσω στη φυλακή, να ξέρεις ότι σε έχω μελετήσει πάρα πολύ καλά. Σήμερα δε…
Κύριε Γεωργιάδη, ολοκληρώστε.
…για το ΚΕΕΛΠΝΟ σε έχω πιάσει «με τη γίδα στην πλάτη». Ο φίλος σου δε, που θα του έδινες τα 2,5 εκατομμύρια, έχασε και τη δίκη. Και επειδή έχασε και τα ασφαλιστικά μέτρα, όπως τους κατηγορούσες χθες, και την προσωρινή διαταγή χθες, έστειλες την Οικονομική Αστυνομία εκείνη την ώρα να του πάρει τους δίσκους. Πολύ μεγάλη ζημιά του έκανες! Δυόμισι εκατομμύρια θα τού 'δινες. Στο χαλάσαμε χθες εδώ! Κοίταξέ με καλά, λοιπόν, Πολάκη. Από μένα δεν ξεμπλέκεις. Το παίζεις καθαρός αλλά είσαι πολύ βρώμικος. Ευχαριστώ πολύ.
Πόσο αλήτης μπορεί να είναι κανένας! Πόση αλητεία μπορεί να κρύβει κανείς μέσα του; Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Κύριε Υπουργέ, δεν έχετε τον λόγο. Ο κ. Βορίδης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε μικρή συμβολή σε αυτή τη συζήτηση περί αριστείας, το κριτήριο με το οποίο βρισκόμαστε στο ελληνικό Κοινοβούλιο είναι η ψήφος του ελληνικού λαού. Και αυτό είναι το μείζον στη συζήτηση σε ό,τι αφορά στην πολιτική διαδικασία, κύριε Πολάκη. Στην πολιτική διαδικασία κυρίαρχος να αποφασίσει για το πώς θα συγκροτηθεί το Κοινοβούλιο είναι ο λαός.
Προφανώς.
Αυτός αποφασίζει, αυτός κρίνει με τη δική του αντίληψη την αριστεία. Υποθέτω, λοιπόν, ότι διαγωνισμό πτυχίων τώρα εδώ δεν έχει τρομερό νόημα να κάνουμε. Είτε κάποιος έχει καλές σπουδές, είτε κάποιος έχει λιγότερο καλές σπουδές, είτε κάποιος δεν έχει σπουδές. Δεν είναι εδώ ο χώρος στον οποίον θα κάνουμε ακαδημαϊκό διαγωνισμό. Εδώ είναι άλλοι οι διαγωνισμοί που γίνονται, είναι άλλου τύπου και είναι άλλα τα κριτήρια που εφαρμόζονται. Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου. Αναφέρθηκε ο κ. Πολάκης σε μια συγκεκριμένη υπουργική απόφαση την οποία, να πω την αλήθεια, δεν γνώριζα, αλλά είδα ότι τη μετέβαλε.
Στις 11 Νοεμβρίου του 2014.
Αναφερόμαστε, φαντάζομαι - για να είμαστε όλοι συνεννοούμενοι - στην υπουργική απόφαση Γ3γ.οικ.96176/11-11-2014. Αυτή είναι, για να συνεννοηθούμε, κύριοι συνάδελφοι, τι έκανε αυτή η υπουργική απόφαση και τι προσπαθούσε να αντιμετωπίσει. Ορθά αναφέρθηκε. Υπάρχει κλειστός προϋπολογισμός δαπανών που αφορά σε παρόχους και στις ιδιωτικές κλινικές. Όποιος είναι αυτός. Όμως, ένα μεγάλο ζήτημα το οποίο ανακύπτει, κύριε Πρόεδρε, είναι το πώς γίνεται εσωτερικά αυτή η κατανομή των κονδυλίων. Με δυο λόγια, τι θα πάρει η κάθε ιδιωτική κλινική απ' αυτόν τον εσωτερικό προϋπολογισμό. Βεβαίως, αυτό συναρτάται τελικώς με τις συνολικές υποβολές που κάνουν και βεβαίως επηρεάζει και την επιστροφή στο πλαίσιο του claw back. Αυτονόητα είναι όλα αυτά. Η μια προσέγγιση που υπήρχε είναι αυτό που θα έλεγα εγώ μια ισοπεδωτική προσέγγιση. Δηλαδή, τι έλεγε; Πόση είναι η υπέρβαση; Πόσες είναι οι υποβολές; Ανάλογα με το πόση είναι η υπέρβαση, αφαιρείται ποσοστιαία κι ενιαία σε όλους. Αυτό είναι εξαιρετικά άδικο. Γιατί είναι εξαιρετικά άδικο; Πρώτον, γιατί μπορεί να υπάρχουν ορισμένοι οι οποίοι κάνουν πολύ μεγάλες υπερβάσεις. Με την ισοπεδωτική εφαρμογή, αυτό στην πραγματικότητα επιβαρύνει με ίσο τρόπο κι αυτούς που δεν κάνουν μεγάλες υπερβάσεις. Άρα εδώ πρέπει να βρείτε έναν τρόπο να τα αντιμετωπίσετε αυτά.
Βρήκαμε. Μόνο που δεν έχει καμμία σχέση μ' αυτό.
Θα τα πείτε, κύριε Υπουργέ. Δεύτερον, εντοπίσαμε προβλήματα. Αυτή η διαδικασία, στην οποία αναφέρθηκε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης, είναι μια διαδικασία στην οποία τι κάναμε; Βάλαμε και ελέγχαμε με ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες τις υποβολές που έκαναν οι ιδιωτικές κλινικές. Τι διαπιστώσαμε σ' αυτό; Διαπιστώσαμε - εγώ δεν θα είμαι ισοπεδωτικός - αρκετά προβλήματα, ορισμένα, κατά τη γνώμη μου, ποινικού χαρακτήρα. Είναι τελείως ψευδείς οι υποβολές. Έχουν υπάρξει απάτες. Πρέπει να ελεγχθούν. Εγώ είχα διαβιβάσει αυτά στον ΕΟΠΥΥ, προκειμένου να γίνει έλεγχος, να φτιαχτούν φάκελοι και να προχωρήσουν εν συνεχεία ποινικές δικογραφίες, να γίνουν δηλαδή καταμηνύσεις. Αυτό είναι ένα θέμα. Υπήρχαν, όμως, και οι λεγόμενες «διαφορές», οι οποίες είναι διαφορές μεταξύ αντισυμβαλλομένων. Εκεί θα έπρεπε να υπάρξει μια διαπραγμάτευση με τον ΕΟΠΥΥ, προκειμένου να μειωθούν τα ποσά. Απ' αυτούς τους ελέγχους τι προέκυψε; Ότι υπήρχε μια σταθερή παραβατική συμπεριφορά σε ορισμένες περιπτώσεις. Μαζεύοντάς τα όλα αυτά αυτή η υπουργική απόφαση, κύριε Πρόεδρε, τι έκανε; Προσπαθούσε να βάλει κριτήρια για την κατανομή του προϋπολογισμού.
Μην τα πούμε όλα. Ολοκληρώστε τη σκέψη σας.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τι κριτήρια; Πόσο καλά έκανε τη δουλειά της μια ιδιωτική κλινική. Πόσες επανεισαγωγές είχε. Αν είχε ΜΕΘ. Προσπαθούσε να δει αν έχει παραβιάσει τον νόμο και αυτό να λειτουργεί επιβαρυντικά για τις υποβολές. Άρα έμπαιναν κριτήρια, τα οποία τι έκαναν; Επιβράβευαν τις καλές κλινικές και τιμωρούσαν τις κακές κλινικές. Αυτό είναι η υπουργική απόφαση.
Καλώς, εντάξει.
Τελειώνω σε τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ για την ανοχή σας. Μπορεί κάποιος να πει «δεν ήθελα αυτό το κριτήριο να έχει τόση βαρύτητα, να έχει μια άλλη βαρύτητα». Μπορεί να μην έπρεπε να υπολογίζεται με 5%, να υπολογίζεται με 7%. Αυτό είναι μια πολιτική συζήτηση. Όμως, εκείνο που δεν μπορεί να πει κάποιος και, αν γίνεται αυτό, είναι μεγάλο λάθος, είναι πολύ άδικο και τελικά θίγει τον ασθενή, τον νοσηλευόμενο, ο οποίος έχει αξίωση τα λεφτά του ως ασφαλισμένου να πιάνουν τόπο και να υπάρχει ένα σύστημα, στο οποίο και να μην κατασπαταλάται το χρήμα, αλλά και να κινητροδοτείται η απόδοση των ιδιωτικών κλινικών, από τη στιγμή που δεν έχετε ακολουθήσει και επανήλθατε σε μια ισοπεδωτική προσέγγιση - λέω «επανήλθατε», γιατί εγώ δεν έχω δει την υπουργική απόφαση και δεν ξέρω τι έχετε κάνει - είναι ότι πάντως αυτό στρατηγικά είναι σωστό, λειτούργησε και δεν θα έπρεπε να πειραχτεί η φιλοσοφία του και η λογική του. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Όχι τώρα.
Ακούστε με, δεν θα το πάω στο προσωπικό. Θα απαντήσω στο συγκεκριμένο. Πρέπει να απαντήσω.
Ένα λεπτό σας δίνω. Αυστηρά.
Δεν πρόκειται να απαντήσω στις προηγούμενες ιστορίες. Ο καθένας είναι η ιστορία του και η διαδρομή του και είναι γνωστό τοις πάσι τι αξίζει και τι δεν αξίζει. Συμφωνώ με τη λογική που είπατε ότι ο λαός αποφασίζει και όχι με βάση το αν πήραμε βαθμό «20». Άλλοι έχουν ξεκινήσει αυτή την ιστορία με την αριστεία προσπαθώντας να αποδείξουν ότι κάποιοι άλλοι δεν είναι. Ακούστε, κύριε Βορίδη, επί της ουσίας. Γιατί, πραγματικά, με εσάς μπορώ να κάνω κουβέντα, όσο κι αν διαφωνούμε. Αυτά σας είπαν. Δεν έγινε αυτό στην πράξη, όμως. Μπορεί να σας είπαν αυτά.
Το λέει η υπουργική απόφαση.
Ακούστε με, ναι, το θέμα είναι ότι, όταν πειράζεις τους συντελεστές, βγάζεις άλλα πράγματα. Γιατί άμα πειράζεις τα νούμερα, το είκοσι, το δέκα, το πέντε, το τριάντα, το γάμμα, το δέλτα κ.λπ., βγάζεις κάτι άλλο. Προσέξτε με τώρα. Όλα αυτά που θα λέγατε και που σε μια θεωρητική βάση θα μπορούσαμε να τα δεχθούμε, θα ίσχυαν, εάν δεν συνέβαινε το εξής: Προσέξτε με, το «Υγεία» δεν είναι μικρή κλινική. Κάνει πολύ βαριές επεμβάσεις. Αυτός πληρώνει 48% claw back. Το «Ιατρικό Κέντρο» και αυτό την ίδια βαρύτητα έχει πάνω - κάτω, αλλά πληρώνει 38%. Το «Metropolitan» και αυτό βαρύ είναι, αλλά πληρώνει 45%. Κάποιες άλλες μεσαίες κλινικές, που δεν είναι αυτό που λέμε τώρα ότι τους αλλάζουν σεντόνια και που είναι απλώς γηροκομεία ή δεν ξέρω εγώ τι, αξιοπρεπείς μεσαίες κλινικές πλήρωναν 75% και 80% claw back και κάποιες άλλες με αντίστοιχους μεγάλους τζίρους πλήρωναν 7% και 9% και 20%. Έτσι; Είναι σοβαρές κλινικές και αυτές, τουλάχιστον συγκρίσιμες με τις άλλες. Άρα εδώ - και δεν ξέρω αν το πήρατε χαμπάρι εσείς - κάποιος έκανε deal. Για να βγει αυτό το αποτέλεσμα, εδώ κάποιος έκανε deal συγκεκριμένο και επειδή δεν του βγήκαν τα νούμερα, την περίοδο που δεν ήμασταν πάνω, ήταν οι υπηρεσιακοί, το πασάρανε και είπαν «έλα να αλλάξουμε λίγο τα ποσοστά». Γιατί αυτό έγινε και υπέγραψε ο υπηρεσιακός Υπουργός, που ήταν αδύνατον να καταλάβει. Εγώ που ξέρω από ιατρική κ.λπ., έφαγα πολύ ώρα για να καταλάβω πού κρύβεται η ιστορία.
Καλώς, κύριε Υπουργέ.
Μισό λεπτό, ένα τελευταίο. Η απάντηση μας τώρα είναι αλλιώτικη. Γιατί υπάρχει πρόβλημα σε αυτό που λέτε και είπαμε το εξής: Δεν θα μπαίνουν όλα τα νοσήλια σε έναν κουβά. Δηλαδή, αν είναι 200 εκατομμύρια ευρώ αυτά που πρέπει να δώσουμε, τα 120 εκατομμύρια ευρώ θα είναι τα γενικά νοσήλια, τα 40 εκατομμύρια ευρώ θα είναι ειδικά νοσήλια, που εκεί θα ρίχνουν μόνο αυτοί που έχουν και μπορούν να παρέχουν αυτή την υπηρεσία, δηλαδή εμβολισμούς, διαθωρακικές βαλβίδες, by - pass, τα οποία δεν μπορούμε να καλύψουμε από τις υποδομές του δημόσιου τομέα. Αυτοί, λοιπόν, που μπορούν να τα παρέχουν αυτά θα μπαίνουν σε αυτόν τον κουβά. Το ίδιο και με τις μονάδες εντατικής θεραπείας, που μας δίνει κρεβάτια ο ιδιωτικός τομέας. Δεν είναι όλα στον κουβά. Χωρίζουμε ένα κομμάτι από αυτό και λέμε ότι όσοι δίνουν κρεβάτια και έχουν σύμβαση θα πέφτουν εκεί. Το ίδιο και το θεραπευτικό ραδιοφάρμακο ή η ακτινοθεραπεία. Είναι χώρια οι κωδικοί σε αυτά. Άρα, μια κλινική που τα έχει όλα αυτά, καταθέτει χωριστά, όμως, τιμολόγια με έλεγχο, που για πρώτη φορά ο ΕΟΠΥΥ έκανε έλεγχο το 2016, γιατί μέχρι τότε, όπως και τα ασφαλιστικά ταμεία, τι έκανε; Μου κατέθεσες 100.000; Πάρε 90.000 και τα 10.000 θα τα βρούμε. Τι να βρούμε; Αυτά είναι τα 150 εκατομμύρια ευρώ του ΙΚΑ που χρωστάμε.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Και τώρα, λοιπόν, καταθέτεις τους χωριστούς κωδικούς και πέφτει claw back μόνο σε αυτούς που έχουν καταθέσει στον τάδε κωδικό.
Καλώς, κύριε Υπουργέ. Κατανοητό.
Αυτή είναι η σωτηρία. Έτσι λύνεται και χωρίς τα «μπερδεγουέι» που είχαν με τα ποσοστά εδώ, τα οποία είναι προφανές ότι κάποιους επιχειρηματικούς ομίλους τούς ευνόησαν και κάποιους άλλους τούς έριξαν. Είναι σαφές επί της πράξης πλέον. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Ηγουμενίδης έχει τον λόγο. Να παρακαλέσω όλους για τον απόλυτο σεβασμό στον χρόνο, για να γίνει η διαδικασία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρά του ότι έχω να πω πάρα πολλά για το θέμα της υγείας, δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να σχολιάσω τα πρόσωπα των αγανακτισμένων άριστων που είδαμε εδώ σήμερα. Βλέπω, κύριε Πρόεδρε, στα πρόσωπα των αγανακτισμένων αρίστων όλους αυτούς που αντιτάχθηκαν στη χρήση της δημοτικής, γιατί θα μέναμε αμόρφωτοι. Βλέπω αυτούς που αντιτάχθηκαν στην κατάργηση της σχολικής ποδιάς, γιατί θα προωθούσε τον σεξισμό στο σχολείο. Βλέπω αυτούς που αντιδρούσαν, αν τύχαινε ο καλύτερος μαθητής να είναι γόνος Αλβανού μετανάστη, για το τι θα γίνει με την εθνική μας ταυτότητα. Βλέπω στο πρόσωπο των αγανακτισμένων αρίστων την αναχρονιστική φοβική δεξιά. Βλέπω στο πρόσωπο των αγανακτισμένων αρίστων τους αληθινούς μέτριους, που πραγματικά δεν μπορούν να καταλάβουν ότι οι άριστοι δεν τους έχουν ανάγκη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Αριστερά έχει υπογράψει με τους αγώνες της τον στρατηγικό της στόχο για την οικοδόμηση ενός δημόσιου συστήματος υγείας. Θέλαμε, αγωνιζόμαστε, θέλουμε και παλεύουμε για ένα σύστημα υγείας, που θα εξασφαλίζει την καθολική κάλυψη του πληθυσμού, που θα παρέχει δωρεάν και ισότιμη πρόσβαση των πολιτών σε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας. Αγωνιζόμαστε για ένα σύστημα υγείας, που θα υπόκειται σε κοινωνικό έλεγχο και θα έχει ελεγχόμενο κόστος. Αυτό είναι το όλον που πρέπει να βλέπει ο πολιτικός, κύριε Λεβέντη. Μάλιστα, δεν είναι όλο, είναι το μισό. Έχει και αντίπερα όχθη. Και πρέπει να ταχθείτε με κάποια από τις δύο. Η αντίπερα όχθη, η συντηρητική παράταξη, η υποταγμένη στα οικονομικά συμφέροντα των λίγων, φέρνει την απόλυτη υποταγή της υγείας στα οικονομικά συμφέροντα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Αυτό σημαίνει συρρίκνωση της δημόσιας περίθαλψης, μετακύλιση του κόστους περίθαλψης στους πολίτες και σημαίνει, όταν καθοριστικά αναδεικνύονται τα οικονομικά κριτήρια για τη δυνατότητα πρόσβασης στις υπηρεσίας υγείας, ακάλυπτες ανάγκες και αποκλεισμό των συμπολιτών μας. Αυτό είναι το αποκρουστικό νεοσυντηρητικό πακέτο, το οποίο με την ελπίδα η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας να το κάνει ελκυστικό για τον λαό μας, το τυλίγει με το περιτύλιγμα της ελεύθερης επιλογής γιατρού. Ρωτήστε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, τα δυόμισι εκατομμύρια των συμπολιτών μας, που μέσα σε τέσσερα χρόνια εφαρμογής της πολιτικής σας σε συνθήκες κρίσης τούς πετάξατε εκτός ασφαλιστικού συστήματος. Ρωτήστε το χθεσινό ενάμισι εκατομμύριο ή το σημερινό ένα εκατομμύριο των άνεργων συμπολιτών μας. Ρωτήστε τους φτωχούς και τους αδύναμους αυτής της κοινωνίας. Θα μου πείτε - το ξέρω και το ξέρουμε όλοι μας - ότι εσείς δεν ασχολείστε με αυτούς, όπως και όλοι αυτοί οι κολασμένοι της κοινωνίας, η πλειοψηφία της κοινωνίας μας γνωρίζει από πρώτο χέρι, από την καθημερινότητά της και μπορεί να σας εξηγήσει πολύ καλά πόσο ανάπηρη είναι η ελευθερία επιλογής γιατρού που της τάζετε. Ήρθε ο κ. Μητσοτάκης σήμερα και, για να αποδείξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι εξαπατά τους εργαζόμενους και τους Έλληνες πολίτες, ανέφερε ότι «ενενήντα κέντρα υγείας επί σαράντα πέντε άτομα προσωπικό» δεν φθάνουν. Δεν φθάνουν, δηλαδή, για την κάλυψη των αναγκών οι προσλήψεις που υπόσχεται το Υπουργείο Υγείας. Από τους ενενήντα δήμους - δεν θα σταθώ στους εξήντα των νησιών - στον Νομό Ηρακλείου έχουμε δύο που δεν έχουν κέντρο υγείας. Να τους πάρω με τη σειρά. Δήμος Χερσονήσου: είκοσι πέντε χιλιάδες κάτοικοι, χίλιες τετρακόσιες σαράντα ξενοδοχειακές μονάδες. Είναι πολλά τα λεφτά για να τα κρατήσουν στο δημόσιο σύστημα υγείας. Αυτός είναι ο λόγος που δεν έχει κέντρο υγείας. Αυτός είναι ο λόγος που παραχώρησαν τον δήμο στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Ωστόσο, στον δήμο αυτόν υπάρχουν έξι ιατρεία, με δύο γιατρούς το κάθε ιατρείο, με δύο νοσηλευτές, δηλαδή έξι μονάδες υγείας που καλύπτουν τον πληθυσμό που υπάρχει σε αυτόν τον δήμο. Είναι δήμος που ο πληθυσμός του βαίνει αυξανόμενος, ένας δήμος που μετατρέπεται σε κομμάτι του αστικού ιστού του Ηρακλείου. Επεξεργαστήκαμε μια πρόταση και τη συζητήσαμε με το δημοτικό συμβούλιο. Κουβεντιάσαμε με τους πολίτες. Αυτή τη στιγμή μόνο η αναδιάταξη των δυνάμεων μένει, ώστε αυτά τα ιατρεία από περιφερειακά ιατρεία να ενταχθούν στο σύστημα του αστικού ιστού που συζητάμε. Άρα όχι μόνο είναι ακάλυπτος αλλά έχουμε και πέντε ιατρεία, τα οποία ουσιαστικά δεν τα μετράμε στα διακόσια τριάντα εννέα. Δήμος Μαλεβιζίου: είκοσι πέντε χιλιάδες κάτοικοι. Είναι, επίσης, δήμος χωρίς κέντρο υγείας με πέντε ιατρεία, τα οποία δουλεύουν. Παρουσιάστηκε πρόταση στον δήμο, στο δημοτικό συμβούλιο, όπου συζητήσαμε για το πού θα τοποθετηθούν αυτές οι μονάδες υγείας, γιατί και αυτό κομμάτι του αστικού ιστού του Ηρακλείου είναι. Συζητήσαμε τον Ιούλιο του 2017- τόσο «πρόχειρο» είναι το νομοσχέδιο που ήρθε - με τους εργαζόμενους στις δομές κοινωνικής πολιτικής του δήμου. Το άθροισμά τους είναι ενενήντα επτά. Οι ανάγκες των μονάδων υγείας - αφού θέλει ο κ. Μητσοτάκης να κουβεντιάσουμε και επί των συγκεκριμένων - είναι εκατόν τρεις. Τον Ιούλιο του 2017 συζητήσαμε. Αλήθεια, πού είδατε, κυρία Γεννηματά, προχειρότητα; Αυτό είναι προχειρογραμμένο νομοσχέδιο, όταν το δουλεύαμε από το 2015; Αυτό είναι νομοσχέδιο γραμμένο στο πόδι; Πού είδατε ότι δεν συνεργαζόμαστε και ότι δεν υπάρχει συνέργεια με τους δήμους; Τι να πω; Πρόχειρο νομοσχέδιο ή αντιπολίτευση του ποδαριού; Εικονική αντιπολίτευση. Φτιάχνουμε ένα σύστημα όπως το θέλουμε, το αποδίδουμε στον ΣΥΡΙΖΑ και βαράμε.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ, γιατί έχουμε ξεπεράσει τον χρόνο.
Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να πω και στον κ. Μητσοτάκη και στον κ. Γεωργιάδη, εκτός από το να αφαιρέσουν δύο κέντρα υγείας από τον ακάλυπτο πληθυσμό της πατρίδας μας, να προσθέσουν και δέκα ιατρεία, πέντε στον Δήμο Χερσονήσου, πέντε στον Δήμο Μαλεβιζίου, δέκα στα περίχωρα του Ηρακλείου, που με την ανάπτυξη της πόλης έχουν ενταχθεί πλέον στα ιατρεία. Η πολιτική απόφαση μόνο μένει από το Υπουργείο. Έχουμε άλλα είκοσι ιατρεία, λοιπόν, που δεν εντάσσονται στα διακόσια τριάντα εννέα. Θα κλείσω απλώς ευχαριστώντας τους συνεργάτες που με βοήθησαν και ως διοικητή της υγειονομικής περιφέρειας χθες, αλλά και σήμερα ως Βουλευτή στην επεξεργασία όλων αυτών των στοιχείων για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νικόλαο Ηγουμενίδη. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Θεόδωρος Δρίτσας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμβαίνουν περίεργα πράγματα. Έρχεται ένα τόσο σοβαρό νομοσχέδιο - όχι γιατί το λέει ο τίτλος, αλλά και γιατί είναι μια εξαγγελία και μια προσδοκία του ελληνικού λαού η μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας - και αντιμετωπίζεται από την Αντιπολίτευση με τη συμμετοχή εννέα ομιλητών Βουλευτών, χθες και σήμερα. Πέραν των εισηγητών και των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δηλωθέντες και συμμετέχοντες εξήντα Βουλευτές στη συζήτηση αυτή από χθες, η Νέα Δημοκρατία εννέα, η Δημοκρατική Συμπαράταξη τέσσερις, η Χρυσή Αυγή άλλους τέσσερις και δύο Ανεξάρτητοι Βουλευτές. Αυτό και μόνο, αποτυπώνει το ποιος πραγματικά ενδιαφέρεται για το σύστημα υγείας και για την αιχμή αυτής της συγκυρίας στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Και ενώ έχουμε μια Νέα Δημοκρατία, η οποία ακόμα και στην ένσταση αντισυνταγματικότητας είχε πέντε έως δέκα μόνο παρόντες Βουλευτές να εγερθούν, πρωτοφανές στη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Έρχονται επειδή μιλάει ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης και επιστρατεύονται. Στη μέση της ομιλίας του Πρωθυπουργού έρχεται ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο οποίος δεν ενημερώνει το Σώμα για την πρόθεσή του να μιλήσει. Στη συνέχεια αποχωρεί, φεύγει και έρχεται εν συνεχεία, όταν και ο Πρωθυπουργός δεν είναι ενήμερος για τον σχεδιασμό του, για να πει ότι τον Σεπτέμβριο η Νέα Δημοκρατία θα εξαγγείλει το δικό της φοβερό και τρομερό πρόγραμμα για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Αντιλαμβανόμαστε για ποια γελοιότητα και απαξίωση και της υγείας και της πολιτικής μιλάμε; Και έρχεται ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στον παρόντα Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας, συνεισηγητή του νομοσχεδίου, στα κυβερνητικά έδρανα καθήμενο, να του πει, «σε έπιασα με τη γίδα στην πλάτη» και να φύγει. Και να είναι και οι δύο Κρητικοί, το νησί της λεβεντιάς; Πού είναι η στοιχειώδης λεβεντιά, κύριε Πρόεδρε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν ήταν μια κατηγορία γενική. Του είπε, «σε έπιασα με τη γίδα στην πλάτη, Πολάκη» κι έφυγε. Εντάξει, καταλαβαίνουμε ότι το κύρος του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης συνήθως περιφρουρείται και με το ότι δεν διαλέγεται παρά μόνο με τον Πρωθυπουργό. Ε, τόσος κομφορμισμός πια; Τόσο ρηχή συμπεριφορά, χωρίς καμμία λεβεντιά; Από εκεί και πέρα, αναμάσησε μία ακόμη φορά όσα ακούσαμε από όσους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας μίλησαν και από μερικούς Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, όχι όλους, γιατί το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, απ' ό,τι εγώ κατάλαβα τουλάχιστον δεν πρέπει να είχε ενιαία άποψη για το θέμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα συντομεύσω, κύριε Πρόεδρε. Και ποιο ζήτημα ανέδειξαν; Ότι εδώ έχουμε σοβιετικού τύπου σύστημα, διότι καταργείται - λέει - το δικαίωμα επιλογής ιατρού από τους πολίτες, ένα δικαίωμα καταργημένο πολλά χρόνια τώρα. Διότι εγώ δεν θέλω να μιλήσω για το μάρκετινγκ, που καθορίζει μεγάλο μέρος των επιλογών των πολιτών για γιατρούς. Αυτά, όμως, τα αφήνω. Είναι μια άλλη συζήτηση. Το ίδιο το σύστημα των συμβεβλημένων με τον ΕΟΠΥΥ ιδιωτών γιατρών, που δέχονται στα ιατρεία τους τους πολίτες και όπου εκεί γίνεται η «ελεύθερη επιλογή» γιατρού και το οποίο θέλουμε και προχωράμε ήδη να το αλλάξουμε, είναι εξ ορισμού υπονομευμένο με αυτές τις διακόσιες επισκέψεις ανά μήνα, που κλείνονται αμέσως, που δεν έχει δυνατότητα να εξυπηρετηθεί ο πολίτης, κάτι που το βιώνουμε όλοι και το ξέρουμε όλοι οι άνθρωποι. Κι έρχονται να πουν τι; Στην παράγραφο 4- λέει ο κ. Μητσοτάκης - του άρθρου 5 του νόμου του 2014 είχε προνοήσει για τον οικογενειακό γιατρό. Τελεία. Όχι εντός ενός συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης, αλλά διά της ονομασίας ότι θα υπάρχει και ο οικογενειακός γιατρός. Δεν έχω τον χρόνο να αναφερθώ αναλυτικά. Δεν θα καταχραστώ τον χρόνο, αλλά είναι πολύ χαρακτηριστικό αυτό που θέλω να πω. Ας διαβαστεί τουλάχιστον το άρθρο 1 του σχεδίου νόμου που περιγράφει αυτό το νέο σύστημα, διότι πρόκειται για σύστημα. Κι εκεί εντάσσονται ακριβώς οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το υπόλοιπο προσωπικό, ακόμα και διοικητικοί για να λειτουργήσει ως σύστημα. Τι μας λένε με την ελεύθερη επιλογή γιατρού; Μας το έλεγαν και παλαιότερα, ο κ. Μόσιαλος, κάποιοι άλλοι τεχνοκράτες της υγείας. Τα έχουμε ξανακούσει και τα προηγούμενα χρόνια μες στη Βουλή. Τι μας λένε; Μας λένε ότι θα αναθέσουμε ατομικά σε μεμονωμένους γιατρούς - πενήντα, εκατό, τρεις χιλιάδες, δέκα χιλιάδες - να λειτουργήσουν αυτοί ως διά μαγείας ως σύστημα. Αντιλαμβάνεστε περί τίνος πρόκειται; Είναι αυτό, ακριβώς, που επιβεβαιώνει όσα ο Παύλος Πολάκης χθες περιέγραψε πολύ εύστοχα, ότι η Νέα Δημοκρατία έχει κοινωνική συμμαχία με εκείνους τους παράγοντες της υγείας που έχουν οικονομικά συμφέροντα μικρά ή μεγάλα και λειτουργούν με οικονομικούς στόχους κερδοφορίας στον χώρο στης υγείας. Είναι μια σκληρά δομημένη κοινωνική συμμαχία. Την ασπάζεται αυτή τη συμμαχία το Ποτάμι, η Δημοκρατική Συμπαράταξη και δεν ξέρω εγώ ποιος άλλος; Εμείς δεν την ασπαζόμαστε. Και, φυσικά, πολύ σωστά η υπαρκτή, αλλά και η προοπτική της νέας μας συμμαχίας είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι της υγείας, που θα στελεχώσουν και θα πλαισιώσουν αυτή την καινούργια προσπάθεια. Και θέλω να πιστεύω ότι θα ξεπεραστούν πολύ γρήγορα υπαρκτές δυσκολίες - γιατί υπάρχουν - χάρη σε αυτούς, αλλά και στη συνολική εγρήγορση και των ανθρώπων της υγείας - όχι τύπου ΠΟΕΔΗΝ - αλλά και του ελληνικού λαού.
Ευχαριστούμε τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Θεόδωρο Δρίτσα. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αισθάνομαι την ανάγκη να πω μερικά πράγματα αναφορικά και με θέματα που ακούστηκαν στη συζήτηση για την παιδεία, για τη λειτουργία της Βουλής, προς δημιουργία εντυπώσεων, αλλά και για άλλα ζητήματα. Θα ξεκινήσω από αυτό για να τελειώσω με κάποια πολιτικά σχόλια. Λυπάμαι για το ότι ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έκανε ένα τρικ πριν από δύο μέρες με ένα πακέτο τροπολογιών, το οποίο άφησε εδώ, εκ των οποίων οι μισές εξ αυτών ήταν τροπολογίες της Αντιπολίτευσης. Οι μισές εξ αυτών ήταν βουλευτικές τροπολογίες των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Δεν ήταν ούτε της Κυβέρνησης, ούτε βουλευτικές, ούτε υπουργικές. Από τις εκατόν εβδομήντα εννιά, μόνο οι ογδόντα οκτώ ήταν τροπολογίες που είχαν έρθει από τους Υπουργούς ή από τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης. Με αυτή την έννοια, στα έντεκα νομοσχέδια που είχαν έρθει - διότι εκεί αναφερόταν ο κ. Μητσοτάκης - αντιστοιχούσαν οκτώ τροπολογίες στο κάθε ένα από αυτά. Θα ήθελα να είναι τέσσερις, πέντε ή έξι. Εργαζόμαστε γι' αυτό, σε συνεννόηση και με την Κυβέρνηση και με την Διάσκεψη των Προέδρων και λοιπά. όμως, τι σχέση έχει αυτή η εικόνα και ταυτόχρονα η στοχοποίηση και η χωρίς επιχειρήματα επικοινωνιακή τροφοδότηση, με φίλα προσκείμενα μέσα ενημέρωσης, τα οποία αντί να ασχοληθούν αυτή την εβδομάδα με την ουσιαστική συζήτηση, που έγινε από εδώ, το σήμα που δόθηκε είναι ότι η Βουλή εκφυλίζεται, η Βουλή περίπου παρανομεί, η Βουλή περίπου είναι έρμαιο και υπάρχει όργιο τροπολογιών που έρχονται για προσωπικά συμφέροντα κ.λπ.. Είναι απολύτως εκτός πραγματικότητας αυτό που έγινε προχθές ως τρικ μέσα σε αυτή την Αίθουσα. Θέλω να είμαι πάρα πολύ συγκεκριμένος. Το 2016 κατατέθηκαν ενενήντα ένα νομοσχέδια και τριακόσιες τρεις τροπολογίες. Δηλαδή, είχαμε τρεισήμισι με τέσσερις τροπολογίες ανά νομοσχέδιο και δεν δημοσιεύθηκε ούτε μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Κρατήστε τα στοιχεία. Το 2017- και η έκθεση θα ολοκληρωθεί μετά το πέρας το έτους - μέχρι τώρα σε σαράντα νομοσχέδια έχουν υπάρξει εκατόν σαράντα πέντε τροπολογίες και ειδικότερα, όπως σας είπα, στα τελευταία έντεκα νομοσχέδια ογδόντα πέντε υπουργικές τροπολογίες. Άρα, με αυτή την έννοια, επαναλαμβάνω είναι εκτός τόπου και χρόνου η όλη προπαγάνδα, η οποία γίνεται για κακή νομοθέτηση σε αυτό το ύψος, σε αυτόν τον βαθμό. Επαναλαμβάνω, αρκετά προβλήματα νομοθέτησης εγώ πρώτος λέω ότι είχαμε, ότι έχουμε και πρέπει να διορθωνόμαστε κάθε ημέρα που περνάει. Όχι έτσι, όμως, διότι έτσι θίγεται η ίδια η Βουλή, η ίδια η δημοκρατία. Και όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, ότι αυτός ο συμψηφισμός «τα ίδια κάνανε αυτοί, τα ίδια κάνετε κι εσείς, έτσι γίνονται όλα» βοηθάει μία άλλη πτέρυγα μέσα στη Βουλή, κάνει ένα πολύ μεγάλο αυτοκαταστροφικό λάθος. Αυτή η ατζέντα δεν οδηγεί σε μία βελτίωση των όρων λειτουργίας του Κοινοβουλίου ούτε της δημοκρατίας. Αυτή, λοιπόν, είναι μία σαφής απάντηση με νούμερα, με αριθμούς, τα οποία μπορούν να εξεταστούν. Επίσης, πρέπει να ξέρετε και πρέπει να είμαστε υπερήφανοι όλοι μας - διότι όλα τα κόμματα συμβάλλουν στη νομοθετική εργασία - για το ότι η χώρα μας κατετάγη στην τέταρτη καλύτερη θέση και ήταν μια από τις οκτώ χώρες που κρατήθηκαν κάτω από το κατώφλι του ελλείμματος του 1% σε σχέση με την ενσωμάτωση των κοινοτικών οδηγιών, που ήταν φέτος εξήντα έξι, πέρυσι σαράντα επτά. Επί μία δεκαετία, αν θυμάστε, ερχόντουσαν κοινοτικές οδηγίες - τα γνωρίζετε οι παρόντες Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας - και μετά από τρία, από πέντε, από επτά χρόνια ερχόταν η κύρωσή τους εδώ. Ποιος είναι Ευρωπαίος και ποιος δεν είναι; Λειτουργεί αυτό το Κοινοβούλιο σε συνάρτηση και σε επαφή, παρά την πίεση που έχουμε όλοι μας, με το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Ακόμα, θα πρέπει να ξέρετε ότι έχουν ληφθεί επιπλέον μέτρα. Γίνονται σεμινάρια για την καλύτερη νομοθέτηση μέσα στη Βουλή, στις υπηρεσίες, στα κόμματα, παντού. Επαναλαμβάνω. Εγώ κάνω πρόσκληση να εργαστούμε όλοι μαζί, έτσι ώστε να βελτιωθούν ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Υπάρχουν ιδέες γι' αυτό. Όμως, η πολιτική, κυνική χρησιμοποίηση, λάθος εν πολλοίς, στοιχείων για να δημιουργηθεί μία εικόνα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί αντισυνταγματικά και το Προεδρείο λειτουργεί αντισυνταγματικά, με πρώτο ένοχο τον παριστάμενο που σας μιλάει, είναι απολύτως λαθεμένη. Βεβαίως, είχα την πολιτική εμπειρία να μην τα πω προχθές αυτά, αλλά να εξελιχθεί η συζήτηση για την παιδεία. Επιτρέψτε μου να αναφέρω δύο - τρία άλλα ζητήματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα πραγματικά - το είπε και ο κ. Δρίτσας προηγουμένως - ακούσαμε ξανά μέσα σε είκοσι, είκοσι πέντε λεπτά, για τον κ. Μαδούρο, για τον κ. Βαρουφάκη, για τον Ρουβίκωνα, για τους σημαιοφόρους, για όλα, για τα πάντα, για δύο τροπολογίες, οι οποίες είναι ύποπτες προς τους Υπουργούς, έτσι ώστε να έχουν εν ψυχρώ τροφή τα site και τα κανάλια και τα πρωτοσέλιδα του επόμενου τριήμερου. Ακούσαμε και μία φράση, η οποία έλεγε: «επί του προγράμματος, όμως, της υγείας θα σας πούμε το φθινόπωρο, που θα το συγκροτήσουμε απολύτως». Απολύτως σεβαστό. Τι χρειαζόντουσαν τα προηγούμενα; Απολύτως σεβαστό να συγκροτηθεί τότε, να είναι εμπεριστατωμένο και η συζήτηση που ξεκίνησε εδώ, να γίνει επί της ουσίας. Καμμία αντίρρηση. Τα υπόλοιπα γιατί χρειάζονταν; Για να ξαναφύγει η κουβέντα, να μην πουν ούτε σήμερα - όπως δεν μίλησαν για την παιδεία, ούτε για την υγεία - τα κανάλια, τα ραδιόφωνα, οι εφημερίδες κ.λπ., αλλά να πάμε σε μία άλλη ατζέντα που λέγεται «νόμου και τάξης», «Βενεζουέλα» κ.λπ., τα οποία είναι εντελώς αχρείαστα, κατά τη γνώμη μου, σε αυτή τη φάση. Δύο ζητήματα, λοιπόν, τίθενται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Πρέπει να ξέρετε ότι για πρώτη φορά στο ελληνικό Κοινοβούλιο μέσα σε δεκατέσσερις μέρες, με την τακτική μάλιστα διαδικασία, ήρθαν επτά νομοσχέδια σε συζήτηση στην Ολομέλεια και ψηφίζονται. «Γιατί τώρα;», ρωτήσαν αρκετοί συνάδελφοι. Εγώ, που δεν είμαι κυβερνητικός, θέλω να απαντήσω. Σε πολύ μεγάλο βαθμό διότι έληξε καθυστερημένα η δεύτερη αξιολόγηση. Θέλω να είμαι ειλικρινής. Πραγματικά, υπάρχει μια τρομακτική προσπάθεια πάνω στην ουσία της διακυβέρνησης, η οποία ακριβώς νοηματοδοτεί και το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και την έξοδο στις αγορές. Αυτή η ουσιαστική διαδικασία σημαίνει κάτι για τον λαό, κάτι για την κοινωνία, κάτι σε σχέση με τη ρύθμιση των μίντια, κάτι σε σχέση με την εκκρεμότητα της ΑΕΠΙ, κάτι σε σχέση με την κρατικοποίηση του ΟΑΣΘ και το μπάχαλο στις συγκοινωνίες, κάτι σε σχέση με τα οικονομικά ζητήματα και τις εκκρεμότητες που ήταν στο άλλο νομοσχέδιο. Είχαμε επτά νομοσχέδια με τακτοποιήσεις, με γραμμή, με κατεύθυνση, με παρέμβαση. Έτσι νοηματοδοτείται το ότι έγινε η δεύτερη αξιολόγηση. Τα υπόλοιπα είναι για τους τεχνικούς. Είναι για τον κ. Τσακαλώτο και την διαπραγματευτική ομάδα και τον Πρωθυπουργό που είναι επικεφαλής. Είναι για τους Υπουργούς που κάθε μέρα κάνουν τη δουλειά τους. Είναι και για εμάς τους Βουλευτές που νομοθετούμε. Δεν είναι για τον λαό. Η υπόθεση της δεύτερης αξιολόγησης που έκλεισε και το ότι βγήκαμε στις αγορές για πρώτη φορά, είναι στοιχεία ενός θετικού οδικού χάρτη που κάπου μπορεί να πάει, αλλά αυτό είναι για τα στρατηγεία, δεν είναι άμεσα για την κοινωνία. Δεν σημαίνει ότι είναι κάτι που μπορεί να σκέφτεται ο πολίτης, για το παιδί μου, για την οικογένειά μου, τον Σεπτέμβρη, τον Οκτώβρη, τη νέα περίοδο, τι να περιμένω, τι θα κάνω, αν τακτοποιήθηκε ένα θέμα κ.λπ.. Αυτή, λοιπόν, η νοηματοδότηση, η οποία υπήρξε στον οδικό χάρτη είναι πάρα πολύ σημαντική. Δυστυχώς, αυτό το οποίο φαίνεται είναι ότι υπάρχουν απολύτως δύο λογικές και δύο αντίστοιχοι πόλοι πολιτικών και κοινωνικών - θα έλεγα - δυνάμεων για το πρόγραμμα της χώρας μετά το μνημόνιο, για το πως θα βγει η Ελλάδα μετά το μνημόνιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα βγούμε για να επουλώσουμε, να γλείψουμε τις πληγές μας με συντηρητική αναδίπλωση; Είναι πιθανό, αν αφεθούν αυτές οι δυνάμεις, να πάρουν το πάνω χέρι. Είναι πιθανό, διότι μια χώρα οκτώ χρόνια, μια κοινωνία μετά από την κρίση που αρχίζει να σκέφτεται από μεταφυσικά μέχρι μικροπολιτικά ή οτιδήποτε, να εγκλωβιστεί σε μια αμυντική στάση επιβίωσης. Δεν το χρειάζεται αυτό η χώρα. Η πραγματική έξοδος από τις αγορές, η πραγματική έξοδος για να υπάρξει η Ελλάδα, η μεταμνημονιακή, θέλει προοδευτική πολιτική, προοδευτικό πρόγραμμα, πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια Ευρώπη που θα αλλάζει και, βεβαίως, μεροληπτική κοινωνική ανακούφιση όσων έχασαν μέσα στην κρίση και όχι γενικά όλων των Ελλήνων. Αυτό το πρόγραμμα διαμορφώνεται και υλοποιείται μέσα από την παρούσα Βουλή και σε αυτό το πρόγραμμα, δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία, η Αξιωματική Αντιπολίτευση κρύβει λόγια. Τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να είμαι σαφής. Αυτό το ντέρμπι περί αριστείας και ισοπέδωσης είναι η βιτρίνα, είναι το ψευδεπίγραφο τού «δουλεύουμε για τους λίγους ή για τους πολλούς», «δουλεύουμε για το δημόσιο και το συλλογικό και το κοινό καλό και το δημόσιο συμφέρον ή δουλεύουμε για τα ιδιοτελή συμφέροντα των ολίγων που έχουν τις προδιαγραφές τις κοινωνικοταξικές να κάνουν ό,τι κάνουν στη ζωή τους». Δεν θέλουν να τα πουν έτσι, περί αυτού, όμως, πρόκειται. Και βάζουν το θέμα της αριστείας και δήθεν, από την άλλη, μια αντίληψη ισοπέδωσης με κάθε ευκαιρία - μα, με κάθε ευκαιρία, στα όρια του γκροτέσκο πια για να το συζητάει κανείς - ακριβώς γιατί το άλλο, η πραγματική διάσταση απόψεων το ποιος εκπροσωπεί ποιον - και εγώ δεν λέω ούτε δουλεύει για ποιον ούτε είναι πράκτορας ποιανού ούτε τι εξυπηρετεί, δεν μιλάω έτσι - και ποια συμφέροντα, έρχεται όλο και πιο διάφανα, όλο και πιο ενεργά στην επιφάνεια, καθώς φεύγει από τη μέση η αχλή του τρόμου, του φόβου και της πίεσης που ασκούσαν και θα ασκούν για λίγο ακόμη διάστημα τα μνημόνια και οι περιοριστικές πολιτικές. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Νίκο Βούτση. Τον λόγο έχει η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μερόπη Τζούφη, με παράκληση για περιορισμό στον χρόνο στα πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλέσω για την ευγενική κατανόησή σας και ως δικαιολογητικό, θα είναι και το γεγονός ότι έχω υπηρετήσει πάνω από τριάντα χρόνια στο δημόσιο σύστημα υγείας σε όλους τους ρόλους: Ως αγροτική γιατρός, για πάνω από δύο χρόνια στην ακριτική Κόνιτσα, σε όλες τις βαθμίδες ως γιατρός του Εθνικού Συστήματος Υγείας στα νοσοκομεία των Ιωαννίνων και, στη συνέχεια, σαν πανεπιστημιακή γιατρός και καθηγήτρια σε διαρκή επικοινωνία με τον χώρο και με τη νέα γενιά των υποψήφιων γιατρών. Έτσι, νομίζω ότι δικαιούμαι να επιχειρήσω κάποιες απαντήσεις με τον δικό μου τρόπο σε ερωτήματα που μπήκαν στον δημόσιο διάλογο και που, βεβαίως, έχουν εν πολλοίς απαντηθεί. Στο κύριο ερώτημα «γιατί τώρα, αυτές τις ζεστές ημέρες του Αυγούστου, θυμηθήκατε να φέρετε αυτά τα κρίσιμα νομοσχέδια;» απάντησε πριν ο Πρόεδρος της Βουλής. Θα προσπαθήσω να το πω κι εγώ με δικά μου λόγια. Γιατί πετύχαμε, με τις συνεχιζόμενες θυσίες του ελληνικού λαού, τους σκληρούς δημοσιονομικούς στόχους, που μας επέτρεψαν να κλείσουμε τη δεύτερη αξιολόγηση, με επώδυνα μέτρα μετά το 2018, αλλά και θετικά ισοδύναμα αντίμετρα κοινωνικής στήριξης και γιατί πετύχαμε με επιτυχία αυτή την έξοδο στις αγορές, αλλά με στόχο την έξοδό μας από τα μνημόνια το 2018. Επομένως τώρα είναι το κρίσιμο χρονικό παράθυρο για να φτιάξουμε τις άμυνές μας οικοδομώντας υπέρ των πολιτών το κατεδαφισμένο από εσάς κοινωνικό κράτος. Χθες, κατά την Υπουργό της φωτοτυπίας, ο γεροκομμουνιστής Υπουργός νομοθέτησε για την παιδεία. Και σήμερα το δίδυμο των μεσηλίκων Αριστερών πολιτικών, κατά τον επιθετικό Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο παλαιάς κοπής πολιτικό, νομοθετεί για την υγεία. Όμως, να ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομοθετούμε με τη συναίνεση της μεγάλης κοινωνικής πλειονότητας, που, αν και κουρασμένη και στα όρια των αντοχών της, περιμένει, όπως είπε και ο Πρόεδρος της Βουλής, σοβαρές αλλαγές στην καθημερινότητά της και προοπτικές για τα παιδιά της. Είναι σημαντική αυτή η μεταρρύθμιση; Δεν το αμφισβητεί κανένας. Γιατί παρέμεινε, όμως, εκκρεμής τόσα πολλά χρόνια, από το 1983; Κάποιοι από εμάς είμαστε παλιοί. Ξέρετε πώς την έλεγαν τότε; Κέντρα υγείας αστικού τύπου. Δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Γιατί; Γιατί άλλαξαν οι προτεραιότητες της σοσιαλδημοκρατίας από τη δεκαετία του 1990 και στη φάση της ανάπτυξης διαπιστώθηκε ότι αυτός ο χώρος ήταν σημαντικό πεδίο κερδοφορίας και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Θα θυμόμαστε όλοι τα ασφαλιστικά πακέτα, που απευθύνονταν, όμως, προς υγιείς πολίτες, διότι οι σοβαρά πάσχοντες πήγαιναν στα δημόσια νοσοκομεία. Ήταν και είναι και παραμένει διαχρονικό αίτημα του σοβαρού και διαχρονικά αγωνιζόμενου νοσοκομειακού κινήματος. Πραγματικά, εδώ δεν μπορώ να καταλάβω τη σημερινή πολιτική της ΠΟΕΔΗΝ. Χρόνια τώρα ολόκληρα τι έλεγε το νοσοκομειακό κίνημα; Ότι πρέπει να φτιάξουμε πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, που να μπορεί να γίνεται διαλογή των περιστατικών, έτσι που μόνο εκείνα που χρειάζεται, να φθάνουν στο νοσοκομείο για να έχουν τη φροντίδα που τους πρέπει. Είναι αυτό η ευρωπαϊκή και διεθνής προτεραιότητα που μιλάει για στροφή προς την πρόληψη, την αγωγή υγείας, την κοινοτική ιατρική, που η παρέμβαση πρέπει να γίνεται από τη διεπιστημονική ομάδα, ενώ έχει και σοβαρές οικονομικές παραμέτρους, που κανείς σε περιόδους κρίσης δεν μπορεί να τις αγνοήσει; Είναι η απάντηση - και αυτό πρέπει να γίνει εδώ και τώρα - στην απαξίωση και στη συρρίκνωση των δημόσιων δομών πρωτοβάθμιας περίθαλψης που προηγήθηκαν από τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που γιγάντωσαν αυτές τις δυσλειτουργίες και εξώθησαν και τρεις χιλιάδες γιατρούς στην έξοδό τους από το σύστημα υγείας; Η απάντηση, βεβαίως, είναι θετική. Τι μας λένε; Εντάξει, ωραία, το κάνετε. Όμως, γιατί δεν φτιάχνετε τις άλλες δομές; Θα τις αποδιοργανώσετε. Είναι αλήθεια αυτό; Όχι. Γίνεται προσπάθεια να ενισχυθούν και τα κέντρα υγείας αγροτικού τύπου και να υπάρχουν τα ΠΕΔΥ, παραμένοντας στο δεύτερο επίπεδο υπηρεσιών του συστήματος και να θεσπιστούν - ένα αίτημα πάρα πολλών ετών - κεντρικά διαγνωστικά εργαστήρια και να κατοχυρωθεί η δημόσια οδοντιατρική φροντίδα και να υπάρξουν δίκτυα με επαγγελματίες υγείας, όπως μαίες και επισκέπτες υγείας που να υπηρετούν τις δημόσιες δομές, αλλά ακόμη και εκεί που υπάρχει ανάγκη να ανανεωθούν και να αυξηθούν τα δίκτυα συμβεβλημένων γιατρών του ΕΟΠΥΥ. Θυμηθήκαν όψιμα και τα δημοτικά ιατρεία. Έχουν, αλήθεια, αδειοδοτηθεί, πιστοποιηθεί; Παρέχουν εκείνες τις υπηρεσίες ως εναλλακτική λύση στην αναγκαιότητα που υπάρχει να στηθεί, επιτέλους, τουλάχιστον στον αστικό ιστό, ένα αξιόπιστο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας; Μπορεί να υπάρξουν προβλήματα; Έχει δοκιμαστεί αυτό το σύστημα σε άλλες χώρες; Ναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορεί να υπάρξουν προβλήματα. Έγινε, όμως, προσπάθεια, διαβούλευση, μπήκαν στη συζήτηση εμπειρογνώμονες και ιατρικές σχολές, όπως και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας. Είπαμε, λοιπόν, να ξεκινήσουμε σε πρώτη φάση, όχι καλύπτοντας όλον τον πληθυσμό, αλλά να δώσουμε ένα βήμα στην εφαρμογή αυτής της μεταρρύθμισης και να την κρίνουμε, να την αξιολογήσουμε, εν ανάγκη να την επεκτείνουμε, να την αναθεωρήσουμε και, βεβαίως, να τη διασυνδέσουμε και με το εθνικό σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που σχεδιάζουμε, και με τις πολιτικές αποασυλοποίησης. Όσον αφορά το θέμα της σοβιετοποίησης, θα ήθελα μόνο να πω τι ακριβώς έγινε μετά την κατάρρευση του ιατρικού μοντέλου στη Σοβιετική Ένωση, που το προσδόκιμο επιβίωσης κατέβηκε κατά δέκα χρόνια και εμφανίστηκαν ασθένειες που είχαν εξαφανιστεί, όπως η πολιομυελίτιδα και η διφθερίτιδα. Το μοντέλο, όμως, στο οποίο οι αντίπαλοί μας είναι - ας το πούμε έτσι - θαυμαστές είναι το αμερικάνικο μοντέλο. Κατατέθηκαν αυτά τα στοιχεία. Τι λέει, λοιπόν, ο προϋπολογισμός του Κογκρέσου; Τριάντα δύο εκατομμύρια Αμερικάνοι θα χάσουν τις ασφαλιστικές τους καλύψεις μέχρι το 2026 και στην περίπτωση που - γίνεται μάχη - το Obamacare καταργηθεί, χωρίς να αντικατασταθεί από άλλο νομοσχέδιο ασφαλιστικών μέτρων, δεκαεφτά εκατομμύρια Αμερικάνοι αναμένεται να χάσουν τις παροχές υγείας και να μείνουν παντελώς ανασφάλιστοι. Αυτό είναι το μοντέλο που θέλουμε; Το δοκιμάσαμε στην περίοδο της κρίσης. Ο ελληνικός λαός έχει απαντήσει αρνητικά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ολοκληρώνω με το θέμα που με απασχολεί προσωπικά. Θα μπορέσουμε αυτό το σύστημα να το στελεχώσουμε με μια γενιά νέων γιατρών και επαγγελματιών υγείας; Κατά τη γνώμη μου είναι το μεγάλο στοίχημα. Πρέπει αυτή η νέα γενιά να το πάρει στην πλάτη της, η γενιά των παιδιών μας που δουλεύουν εντός και εκτός Ελλάδος. Βαθιά μέσα μου πιστεύω, όσο και εάν ακούγεται ρομαντικό, ότι η νέα γενιά θέλει και ρομαντισμό και όραμα για να επενδύσει όχι στενόκαρδα και μίζερα, σε δύσκολες γι' αυτή συνθήκες. Παρά τη θέλησή μας δεν μπορούμε ακόμη να τους υποσχεθούμε μόνιμες και καλά πληρωμένες θέσεις. Αν, όμως, επενδύσουν για να φροντίσουν τον κόσμο του μόχθου και της τίμιας εργασίας, θα ανταμειφθούν με την απόκτηση πλούσιας γνώσης και εμπειρίας. Στην πρώτη φάση της καριέρας τους είναι πολύ σημαντική η παρακαταθήκη, αλλά και η αγάπη του κόσμου, που αποτελεί διαχρονικά αναπαλλοτρίωτη αξία και τα υπόλοιπα θα έρθουν κατόπιν. Αν στη διακυβέρνηση του τόπου συνεχίσει να παραμένει αυτή η αντίληψη και όχι τα αποτυχημένα μοντέλα της ιδιωτικοποίησης, τότε μπορούμε πραγματικά να αντιμετωπίσουμε με αισιοδοξία αυτό που κάνει η νέα γενιά, δηλαδή την κατεύθυνση που στρέφεται και στη Μεγάλη Βρετανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που οι νέοι άνθρωποι συσπειρώνονται γύρω πια από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία και την αριστερή προοπτική και αρνούνται τον δρόμο της ιδιωτικοποίησης στην υγεία, στην πρόνοια και στην παιδεία. Γιατί η ζωή αξίζει, όχι μόνο αν την μοιράζεσαι, αλλά και όταν τη σέβεσαι και την υπερασπίζεσαι καθημερινά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Η κ. Σταμπουλή έχει τον λόγο. Θα σας παρακαλέσω να έχετε συνέπεια στον χρόνο σας. Δεν γίνεται διαφορετικά. Δεν θέλω να διακόπτω τον ειρμό σας, αλλά στα πέντε λεπτά θα σας παρακαλέσω να έχετε ολοκληρώσει την σκέψη σας. Ορίστε, κυρία Σταμπουλή.
Κατά το δυνατόν, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι και εγώ αναγκασμένη να αφιερώσω λίγο χρόνο στους αγανακτισμένους άριστους - θα έπρεπε να είχαν μείνει λόγω απουσιών - που κόπτονται για το πώς θα παίρνεται η σημαία στις παρελάσεις. Φθάνοντας στην ΣΤ΄ δημοτικού πληροφορήθηκα ότι όσα δεκάρια και να μάζευα, τη σημαία θα την έπαιρνε αγόρι. Πώς να μην γίνω φεμινίστρια μετά απ' αυτό;
Καλό σας έκανε, πάντως.
Και καλό επίσης έκανε και στην κοινωνία το ότι άλλαξε μετά το '81. Φθάνοντας στη Γ΄ λυκείου - θηλέων βέβαια - με βαθμό 19 και 12/13 (δεκαεννέα και δώδεκα δέκατα τρίτα), δεν παρέλασα με τη σημαία στις 25 Μαρτίου του 1977, στη διάρκεια της μεγάλης απεργίας της ΟΛΜΕ, διότι η λυκειάρχισσα μητέρα μου - σε άλλο σχολείο λυκειάρχισσα - απεργούσε - αν και συντηρητικών πεποιθήσεων γενικά, είχε τη δεοντολογία να απεργεί - ενώ η λυκειάρχισσα του δικού μου σχολείου δεν απεργούσε και απαιτούσε να παρακολουθώ τα μαθήματα λογικής και φιλοσοφίας που έκανε κάθε μέρα σε δύο - τρία κορίτσια, γιατί η υπόλοιπη τάξη δεν πηγαίναμε ή τουλάχιστον να υποσχεθώ ότι θα τα παρακολουθούσα από εκεί και μετά όσο θα κρατούσε η απεργία. Φυσικά, δεν έκανα ούτε το ένα ούτε το άλλο και συνέχισα να απέχω. Παρ' όλα αυτά, δεν μπερδεύω τον Ρουσσώ με τον Βολτέρο και ας πήγα πρακτικό, σε αντίθεση με κάποιους αγανακτισμένους άριστους, που φαντάζομαι ότι δεν συμμετείχαν ποτέ ούτε σε αποχή, ούτε σε κατάληψη. Κλήρωση και πάλι κλήρωση, λοιπόν, ώσπου να έρθει η μέρα που θα απαλλαγεί η νεολαία μας απ' αυτές τις κούφιες φανφάρες - συμφωνώ εδώ με τον κ. Λεβέντη. Όσο για το νομοσχέδιο, πρέπει να ομολογήσω ότι χθες το βράδυ προτίμησα αντί να διαβάσω κάτι παραπάνω γι' αυτό, να διαβάσω αναμνήσεις του Παρασκευά Αυγερινού στο ιδιαίτερα διαφωτιστικό βιβλίο του με τίτλο: «Η αλλαγή τελείωσε νωρίς», το οποίο μού χάρισε εξαίρετος πανεπιστημιακός συνάδελφός μας - γιατρός εννοώ - που εξακολουθεί να προσφέρει πολλαπλά και στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα της υγείας. Ωστόσο, η εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι αυτοί οι τομείς πρέπει να είναι διακριτοί και το πλαίσιο λειτουργίας τους σαφώς περιγεγραμμένα και ορθά αυτό το πνεύμα διατρέχει τα σχετικά άρθρα του νομοσχεδίου. Μας θυμίζει λοιπόν, το βιβλίο του Παρασκευά Αυγερινού, στο δεύτερο μέρος του, τις λυσσώδεις αντιδράσεις που συνάντησε κάθε πρόταση για τη δημιουργία δημόσιου συστήματος υγείας, που θα κάλυπτε όλους τους κατοίκους της χώρας. Και τονίζω τον όρο, γιατί για κατοίκους της χώρας μιλάμε, όταν μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην υγεία, στην παιδεία, στην τροφή και στη στέγη, στην κοινωνική αλληλεγγύη. Φυσικά, αναφερόμαστε σε Έλληνες πολίτες σε ό,τι αφορά δικαιώματα όπως το εκλέγειν και το εκλέγεσθαι. Οι αντιδράσεις, λοιπόν, περιγράφονται, τις οποίες συνάντησαν και οι απόπειρες του Σπύρου Δοξιάδη, που, όντως, επηρεάστηκε από τη διακήρυξη της Alma Ata του '78 και τα σχέδια του ίδιου του Παρασκευά Αυγερινού. Είμαστε, όντως, τυχεροί, κύριοι Υπουργοί. Ζούμε σε μία εποχή που ο κόσμος έχει προχωρήσει. Και έχει προχωρήσει και μέσα από τη μη δυνατότητα πολλών να πληρώνουν για υπηρεσίες που πριν θα μπορούσαν να πληρώσουν - κακό αυτό, αλλά συνέβη - και όπως παρατηρούμε, πέρα από τους κρωγμούς του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου και του εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μετριούνται στα δάχτυλα οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες, οι οποίοι, όντως, αντιτίθενται στο νομοσχέδιο. Κάτι ψελλίζουν περί ελεύθερης επιλογής, χωρίς να μας εξηγούν όμως - ούτε καν ο λαλίστατος πρώην Υπουργός Υγείας με το γνωστό ύφος και ήθος - ποια ελεύθερη επιλογή είχαν οι άνθρωποι που μέσα στην κρίση έχασαν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Να απαντήσω. Είχαν να επιλέξουν ανάμεσα στο να σέρνονται από τα επείγοντα στις τριμελείς τους επιτροπές, που δεν ξέρουμε κάθε πότε συνεδρίαζαν και με ποια κριτήρια ενέκριναν ή απέρριπταν αιτήματα, και να καταφεύγουν στα κοινωνικά ιατρεία, όπου παρά τα περιορισμένα μέσα τους, αλληλέγγυοι, γιατροί και μη, τους παρείχαν ό,τι μπορούσαν, χωρίς τουλάχιστον να τους εξευτελίζουν. Τα συμπεράσματα για το πόσο έλυσαν τα ζητήματα των ανασφάλιστων οι αποφάσεις του κ. Γεωργιάδη, προκύπτουν αφ' ενός από την κίνηση των κοινωνικών ιατρείων της περιόδου εκείνης και αφ' ετέρου από τις βεβαιωμένες και μη απαιτήσεις των νοσοκομείων που καταργείτε τώρα, κύριε Υπουργέ, τις οποίες προτείνω παρά τον φόρτο εργασίας που αυτό θα προσθέσει σε κάποιους, να τις πληροφορηθούν έγγραφα οι ενδιαφερόμενοι… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. …για να έχουν σαφή επίγνωση από το τι τους απάλλαξε αυτή η Κυβέρνηση και να διδαχθούν επιτέλους οι ανεκδιήγητοι προκάτοχοί σας ότι μπορούν να κοροϊδέψουν όλους τους ανθρώπους για λίγο και μερικούς ανθρώπους για πάντα, αλλά δεν μπορούν να κοροϊδεύουν όλους τους ανθρώπους για πάντα. Gate keeping θα κάνουν οι ΤΟΜΥ, ωρύονται οι οπαδοί του δικαιώματος επιλογής - για τους έχοντες φυσικά, οι άλλοι δεν μετράνε. Αποτροπή της πρόσβασης στο νοσοκομείο θα γίνεται στις τοπικές μονάδες υγείας καταγγέλλουν, λες και είναι άσχημο να αντιμετωπίζεται η αμυγδαλίτιδα, οι εμβολιασμοί του παιδιού, η βρογχίτιδα και η ρύθμιση υπέρτασης του καπνιστή παππού, η δυσμηνόρροια ή ο μικροτραυματισμός από τον γνωστό τους γιατρό στη γειτονιά, που θα παρακολουθήσει και θα συμβουλεύσει στη συνέχεια, αντί να διανύσουν μερικά χιλιόμετρα και να περιμένουν ώρες σε κάποιο χώρο νοσοκομείου - γιατί μπροστά στην ασθματική κρίση και το εγκεφαλικό ή το τροχαίο, δεν μετρά και τόσο η σειρά - ώσπου να καταφέρει να ασχοληθεί μαζί τους ένας εξίσου καλός συνάδελφος, που όμως ούτε τους ξαναείδε ούτε πολύ πιθανόν να τους ξαναδεί.
Ολοκληρώνετε, παρακαλώ, κυρία συνάδελφε.
Δεν είναι αυτό gate keeping. Gate keeping είναι αυτό που γίνεται από ορισμένους υπαλλήλους ΚΕΠ που παρερμηνεύουν, πιστεύω, τη νομοθεσία και συνεχίζουν να αρνούνται την απόδοση ΑΜΚΑ, άρα και την πρόσβαση στην περίθαλψη, διότι τη συνδέουν με την εύρεση εργασίας και αρνούνται να αποδώσουν ΑΜΚΑ σε αιτούντες άσυλο και αποφυλακιζόμενους αλλοδαπούς, οι οποίοι, όπως γνωρίζουμε, εάν έχουν απολυθεί υπό όρους, τους έχει απαγορευθεί η έξοδος από τη χώρα για κάποια χρόνια. Το αναφέρω και απ' αυτό το Βήμα, κύριε Υπουργέ, γιατί καταγγέλθηκαν τέτοιες συμπεριφορές από οργανώσεις που ασχολούνται με τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Ισότητας Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και είμαι βέβαιη ότι θα κάνετε τα ανάλογα διαβήματα στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής κατ' αρχήν, αλλά και στα εμπλακέντα Υπουργεία Εργασίας και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, ώστε να εφαρμοστεί το πνεύμα και το γράμμα του ν.4368, που ψηφίσαμε πέρυσι και που γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι και όλες ότι διασφαλίζει την υγειονομική κάλυψη όλων των κατοίκων της χώρας.
Ευχαριστούμε, κυρία Σταμπουλή.
Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να αναφερθώ ιδιαίτερα στο μισό αυτού του πληθυσμού, στον πληθυσμό γένους θηλυκού, γιατί σε αυτό το νομοσχέδιο υπάρχει έντονη διάσταση φύλου στη δημόσια περίθαλψη. Θεσμοθετούνται τα δίκτυα μαιών - μαιευτών, που με την τακτική τους παρουσία στις τοπικές μονάδες υγείας θα παρέχουν φροντίδα στην κύηση και στη λοχεία, ώστε να εξαλειφθεί το φαινόμενο της εγκύου που μπαίνει σε κάποιο κοινωνικό ιατρείο τον πέμπτο μήνα, χωρίς να τη έχει δει κανένας, ή της επίτοκης που φθάνει στα επείγοντα να γεννήσει, επίσης χωρίς να την έχει δει κανένας και δεν είναι πάντα αλλοδαπή μη πληροφορημένη και αποκλεισμένη. Μπορεί να είναι και συμπολίτισσά μας Ρομά…
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Σταμπουλή.
Επιτρέψτε μου να τελειώσω την πρότασή μου, κύριε Πρόεδρε.
Μα, σας παρακαλώ!
Μα, έχετε μιλήσει εννιά λεπτά! Ούτε ο εισηγητής σας δεν μίλησε τόση ώρα!
Σας παρακαλώ! Μπορεί να είναι και συμπολίτισσά μας Ρομά και υποτίθεται ότι τιμούσαμε τη μνήμη των αντίστοιχων θυμάτων του ναζισμού τις προηγούμενες μέρες.
Εντάξει, καλώς.
Θα παρέχουν, λοιπόν, πληροφόρηση αυτά τα δίκτυα μαιών και μαιευτών σε θέματα οικογενειακού προγραμματισμού, όπως επικράτησε σεμνότυφα τη δεκαετία του 1970 να αποκαλείται συλλήβδην η πληροφόρηση για θέματα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, για αντισύλληψη, αλλά και σπανιότερα η πληροφόρηση που αφορά τη γονιμότητα, που πέρα από το καθαρά ιατρικό μέρος αναγκαστικά υποκαθιστά εν μέρει και τη σεξουαλική αγωγή που δεν δίνουν ακόμη τα σχολεία μας, ενώ τη δίνουν εδώ και δεκαετίες τα σχολεία της Ευρώπης, πράγμα που δεν ενοχλεί τους «Μενουμεευρώπηδες».
Ευχαριστούμε, κυρία Σταμπουλή.
Επίσης, θα καθοδηγούν…
Μα, δεν είναι δυνατόν!
Τέλειωσα, κύριε Πρόεδρε.
Σας παρακαλώ! Τα πέντε λεπτά έχουν γίνει εννιάμισι!
Ωραία, εντάξει, αναγκάστηκα να προσθέσω κάτι, να μην επαναλάβω τα περί προσυμπτωματικής διάγνωσης του καρκίνου του τραχήλου…
Στις 18.00΄ αρχίζουμε νέο νομοσχέδιο. Σεβασμός στη διαδικασία! Δεν βοηθάει αυτό που κάνετε αυτή τη στιγμή!
Είναι γνωστά και δεν επιμένω. Ευχαριστώ.
Τι να επιμείνετε; Φθάσαμε στα δέκα λεπτά. Για το όνομα του Θεού, δηλαδή! Σας παρακαλώ! Ο κύριος Υπουργός θέλει να κάνει μια νομοτεχνική βελτίωση. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ. Μια τελευταία - και ελπίζω ύστατη - νομοτεχνική βελτίωση θέλω να καταθέσω. Είναι μια μικρή φραστική αλλαγή. Προσθέτουμε τη φράση «ψυχιατρικός τομέας» στο άρθρο 31. Θα το δείτε.
Θα το δούμε. Θα το διανείμουμε αμέσως.
Τον λόγο έχει ο κ. Ηλίας Κωστοπαναγιώτου για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι χειρουργός και υπήρξα πάντα νοσοκομειακός γιατρός. Όλη την καριέρα μου την έκανα σε μια από τις «ναυαρχίδες» του Εθνικού Συστήματος Υγείας, στο Γενικό Κρατικό Αθηνών. Έζησα το υποτυπώδες - έως ανύπαρκτο - σύστημα υγείας που υπήρχε. Έζησα την αξιόλογη προσπάθεια του καθηγητού Δοξιάδη να κάνει μεταρρυθμίσεις, που συνάντησε λυσσώδη αντίδραση. Έζησα τη μεγάλη προσπάθεια του αείμνηστου Γεώργιου Γεννηματά να καθιερώσει, επιτέλους, το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Συνάντησε και αυτός λυσσώδη αντίδραση και του πήρε δύο χρόνια να το υλοποιήσει, να το βάλει μπροστά, παρ' όλο που είχε σχεδόν την καθολική συναίνεση των πολιτών και μια οικονομική άνεση. Σε αυτή την Αίθουσα σήμερα ακούστηκαν πολλές απόψεις. Ακούστηκε και στείρος, ξυλώδης αντιπολιτευτικός λόγος. Ακούστηκαν και προτάσεις, ανάλογα με την ιδεολογική άποψη καθενός και τις προσωπικές του απόψεις και είναι σεβαστές. Αυτά τα άκουσαν και οι πολίτες. Άκουσα συναδέλφους από την Αντιπολίτευση να κάνουν ρεπορτάζ, δηλαδή διαπιστώσεις για τις ελλείψεις στα κέντρα υγείας, τα νοσοκομεία και τα άλλα. Πόσο εύκολο είναι αυτό! Δεν μας είπαν, όμως, ποιος παρέδωσε σε αυτή την κατάσταση τα νοσοκομεία, τα κέντρα υγείας με τις ελλείψεις. Το ξέχασαν; Δεν τολμούσαν να το πουν; Το Υπουργείο Υγείας μέσα σε δύο χρόνια με νύχια και με δόντια προσπάθησε να κρατήσει όρθια τα νοσοκομεία και να τα σταθεροποιήσει, για να μην καταρρεύσουν με ανυπολόγιστες συνέπειες. Και το κατόρθωσε. Δεν θριαμβολογούμε. Το κατόρθωσε. Τώρα τολμάει και κάνει μια πολύ σημαντική μεταρρύθμιση στον χώρο της πρωτοβάθμιας υγείας. Τι απάντησε και με τι απάντησε το κατεστημένο σε αυτή την προσπάθεια; Προσπάθησαν να αποδομήσουν την ηγεσία του Υπουργείου. Άλλα έλεγε ο Ανδρέας Ξανθός για το φάρμακο και τα λοιπά, άλλα ανακοίνωνε η παραπληροφόρηση και η κινδυνολογία. Προσπάθησαν και στοχοποίησαν και τον φίλο μου Παύλο Πολάκη. Είναι αυτό που είπε ο Νίκος Φίλης κάποτε, «επιχειρούν δολοφονία χαρακτήρων» και θα προσθέσω και «δολοφονία ήθους». Είναι γνωστό ότι ο Παύλος Πολάκης δεν είναι της γαλλικής σχολής, είναι της κρητικής και μάλιστα της σφακιανής σχολής. Θέλω να ρωτήσω και να μου απαντήσει ένας από την Αντιπολίτευση τι τους ενδιαφέρει, το πώς τα λέει ο Παύλος Πολάκης, ή τι λέει ο Παύλος Πολάκης. Το επαναλαμβάνω, το πώς τα λέει, ή το τι λέει; Δεν έχουν ασχοληθεί με το τι λέει, γιατί δεν τους συμφέρει ο Παύλος Πολάκης. Ασχολούνται με το πώς τα λέει. Είπε ο φίλος μου ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης ότι έγινε φαγοπότι στην υγεία. Όχι, διαφωνώ, ήταν πολύ επιεικής. Στο φαγοπότι τρώγουν, πίνουν του σκασμού και αφήνουν υπολείμματα και μερικά ψίχουλα. Εδώ, φίλε Εμμανουηλίδη, έγινε πλιάτσικο! Και όταν λέμε πλιάτσικο, εννοούμε πλιάτσικο. Είναι αυτό που λέει ο λαός, «πήραν μέχρι και τα τεντζερέδια». Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον συνάδελφο, τον κ. Κωστοπαναγιώτου, ο οποίος έκανε ως χειρουργός χειρουργική τοποθέτηση μέσα στον χρόνο. Τώρα τον λόγο έχει η κ. Ολυμπία Τελιγιορίδου, Βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω με ένα σχόλιο για την αριστεία. Είναι αλήθεια ότι ενοχλεί πολλούς το δικαίωμα κάθε παιδιού να μπορεί να υψώσει την ελληνική σημαία. Αυτοί, ξέρετε, που έχουν ως κριτήρια υπεράσπισης της αριστείας το πόσο καλός είσαι στα μαθήματα θα μπορούσαν να πουν ότι ο Μακρυγιάννης, για παράδειγμα, δεν ήταν άριστος, γιατί ο Μακρυγιάννης ήταν αγράμματος. Ο Μακρυγιάννης, όμως, ήταν αυτός που ύψωσε την ελληνική σημαία, τη στιγμή που εγγράμματοι της εποχής του δεν τίμησαν αυτόν τον προορισμό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί να νοηθεί ότι μιλάμε για κοινωνικό κράτος, χωρίς να μιλήσουμε για τους τομείς της παιδείας και της υγείας. Και για αυτόν τον λόγο θεωρώ πολύ σημαντική τη χθεσινή και τη σημερινή ημέρα, γιατί συζητιούνται δύο πολύ σοβαρά νομοσχέδια, τα οποία αποτελούν τους πυλώνες συγκρότησης του κοινωνικού κράτους. Και δεν μπορεί να νοηθεί ότι μιλάμε για αυτούς τους δύο πυλώνες, όταν δεν συνάδουν με τον δημόσιο χαρακτήρα που πρέπει να έχουν, αλλά στοχεύουν στην εξασφάλιση του κέρδους. Αυτό το νομοσχέδιο στη φιλοσοφία του πηγάζει από αυτή την παραδοχή, δημόσια και δωρεάν υγεία, χωρίς καθόλου «παραθυράκια» για φαινόμενα διαπλοκής και διαφθοράς, χωρίς καθόλου «παραθυράκια», ώστε να υπάρχουν εκείνα τα φαινόμενα που τα προηγούμενα χρόνια μεροληπτούσαν υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων. Και είναι πρόσφατα αυτά τα γεγονότα. Είναι πρόσφατη η νεοφιλελεύθερη αναρχία που επικράτησε στον τομέα της υγείας, η καταλήστευση εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων, η μετατροπή του ύψιστου αυτού αγαθού σε εμπόρευμα και όχημα πλουτισμού. Ένα απλό παράδειγμα είναι η υπόθεση «NOVARTIS». Απλή περίπτωση κόστους για τον ασκό αίματος: ανά τεμάχιο στη χώρα μας 50 ευρώ, όταν την ίδια στιγμή η ίδια εταιρεία τιμολογούσε το ίδιο προϊόν στην Πολωνία με 8,2 ευρώ. Και η εξεταστική επιτροπή που γίνεται αυτές τις μέρες, δείχνει ότι δεν μιλάμε για φαινόμενα ενός απλού πλουτισμού, έστω και στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης απορρύθμισης, αλλά μιλάμε για φαινόμενα παράνομου πλουτισμού. Έτσι εξηγείται και το μένος που υπάρχει, αλλά και η στοχοποίηση προς την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, που προσπαθεί να αποτρέψει τα φαινόμενα αυτά. Εμείς είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε το κοινωνικό κράτος, γιατί είναι η ύψιστη δημοκρατική έννοια της δημιουργίας του κράτους πρόνοιας. Το άλλο κράτος, το κράτος των «κολλητών», το κράτος - λάφυρο, εκείνο που στέλνει τους πολίτες όχι απλώς στους ιδιώτες, αλλά σε ιδιώτες απατεώνες, δεν είναι στη δική μας στόχευση και στη δική μας προοπτική. Προφανώς ο ιδιωτικός τομέας της υγείας μπορεί να αναπτυχθεί, αλλά μέσα από κανόνες υγιούς και αληθινού ανταγωνισμού, όχι μέσα από κανόνες και φαινόμενα ευνοιοκρατίας και ολιγοπωλιακών καρτέλ. Πρέπει σήμερα να δώσουμε ένα άλλο παράδειγμα. Το παράδειγμα αυτό εδώ και δύο χρόνια η Κυβέρνηση προσπαθεί να το υλοποιήσει. Από την εκλογική μου περιφέρεια την Καστοριά θα αναφέρω ως παράδειγμα ότι πλέον έχει μπει μια άλλη προοπτική στο Νοσοκομείο Καστοριάς. Αποπληρώθηκαν χρέη 2,5 εκατομμυρίων ευρώ. Αποπληρώθηκαν έναντι νοσηλίων του ΕΟΠΥΥ χρέη χρόνων ύψους 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, έγιναν οι συμβάσεις για τους υπαλλήλους της καθαριότητας με κέρδος για το ελληνικό δημόσιο 30 χιλιάδες ευρώ ανά έτος και με περισσότερους πλέον εργαζόμενους στην καθαριότητα, προσλήψεις επτά γιατρών και δεκαπέντε ατόμων ως βοηθητικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Και αυτά είναι μόνο η αρχή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, με τον οικογενειακό γιατρό, τη συνεργασία των νομών σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, με την προσπάθεια αποσυμφόρησης των νοσοκομείων, με τη στήριξη της ακριτικής Ελλάδας, όπως αυτή συμβολίζεται από το νέο Νοσοκομείο Καρπάθου, είναι μόνον η αρχή. Από εδώ και πέρα αυτή η Κυβέρνηση και για όσο καιρό έχει την εξουσία σε αυτόν τον τόπο θα συνεχίσει την προσπάθεια και δεν μπορεί κανένα συμφέρον να τη σταματήσει. Ξεκινάμε, λοιπόν, και συνεχίζουμε μια πολύ σοβαρή προσπάθεια, ώστε στον τομέα της υγείας να έχουμε ισοτιμία, καθολικότητα και διαφάνεια. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τη Βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ, την κ. Ολυμπία Τελιγιορίδου. Τον λόγο έχει η κ. Ευαγγελία Βαγιωνάκη, ομοίως Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Εγώ θα μιλήσω για το νομοσχέδιο μόνο. Σήμερα, λοιπόν, συζητάμε ένα καλό νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο που σε περίοδο οικονομικής κρίσης και φτωχοποίησης έρχεται να συμπληρώσει ένα έργο που ξεκίνησε από την αρχή της θητείας της αυτή η Κυβέρνηση και αφορούσε τη στήριξη του καταρρέοντος δημόσιου συστήματος υγείας, κατά προτεραιότητα του δημόσιου νοσοκομείου και με ελεύθερη πρόσβαση των ανασφάλιστων πολιτών σε αυτό. Εκεί κατευθύνθηκε ο μεγάλος όγκος των γιατρών που προσλήφθηκαν και του υπόλοιπου προσωπικού. Σήμερα που το σύστημα έχει μεγαλύτερη ευστάθεια, που έχει αλλάξει σιγά σιγά η εικόνα των δημόσιων νοσοκομείων, πράγμα το οποίο αισθάνονται πρώτα απ' όλα οι εργαζόμενοι σε αυτά, αλλά και οι ασθενείς, προχωράμε στη στήριξη και αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, στην οποία πράγματι τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής μας υπήρξε υστέρηση. Σήμερα επιχειρούμε μία μεταρρύθμιση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, στηρίζοντας τις ήδη υπάρχουσες δομές. Το φθινόπωρο θα προκηρυχθούν τετρακόσιες μόνιμες θέσεις γιατρών του ΕΣΥ και θα κατευθυνθούν στοχευμένα στα κέντρα αστικού τύπου, όπως μετονομάζονται τα ΠΕΔΥ, και στα κέντρα υγείας υπαίθρου, στα οποία προβλέπεται η λειτουργία οδοντιατρικής ομάδας. Πέρα από αυτά, οικοδομούμε και ένα νέο δίκτυο δομών και υπηρεσιών γύρω από τις υφιστάμενες δομές. Στην ουσία η Κυβέρνηση έρχεται να αντιμετωπίσει μια κρίσιμη θεσμική εκκρεμότητα, που υπήρχε ήδη από την εφαρμογή του εμβληματικού νόμου 1397, όπου προβλεπόταν η ανάπτυξη δημοσίων δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας και - το υπογραμμίζω το «και - στα αστικά κέντρα. Προφανώς στη συνέχεια δεν υπήρχε πολιτική βούληση, με αποτέλεσμα ο χώρος της πρωτοβάθμιας φροντίδας να γίνει προνομιακός για να αναπτυχθεί ο ιδιωτικός τομέας. Ναι, εμείς δεν το κρύβουμε. Είμαστε μεροληπτικά υπέρ του δημόσιου συστήματος υγείας και όλη αυτή η συζήτηση εδώ αυτό αναδεικνύει πολύ καθαρά θα έλεγα, δύο διαφορετικές και αποκλίνουσες αντιλήψεις. Η αφετηρία της θεσμικής παρέμβασης που επιχειρούμε σήμερα στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας έγκειται στον πρωταγωνιστικό ρόλο του δημόσιου συστήματος, στην αναβάθμιση της λειτουργίας του με συμπληρωματικό και επικουρικό τον ρόλο του ιδιωτικού τομέα. Είναι πράγματι απορίας άξιο πώς μπορούμε να μιλάμε για κρατισμό σε μία χώρα, στην οποία το 35% με το 40% των δαπανών υγείας είναι ιδιωτικές δαπάνες, πολύ μεγαλύτερο ποσοστό δηλαδή απ' ό,τι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Ας επανέλθουμε, όμως, στη δική μας πρόταση. Δημιουργούνται, λοιπόν, νέες περιφερειακές δομές κέντρων υγείας, οι ΤΟΜΥ, οι τοπικές μονάδες υγείας, που απευθύνονται σε συγκεκριμένο πληθυσμό, στελεχώνονται από διεπιστημονική ομάδα υγείας που περιλαμβάνει οικογενειακούς γιατρούς και παιδίατρους, νοσηλευτές, επισκέπτες υγείας, κοινωνικούς λειτουργούς. Συνιστούν μονάδες οικογενειακής ιατρικής, με έμφαση στην προληπτική ιατρική, στη σχολική υγεία, στους εμβολιασμούς, στη φροντίδα των χρονίως πασχόντων. Οι ΤΟΜΥ αποτελούν το πρώτο σημείο επαφής του πολίτη με το ΕΣΥ. Ταυτόχρονα, όμως, αναπτύσσουν εξωστρεφείς παρεμβάσεις, όπως δράσεις ενημέρωσης του πληθυσμού, επισκέψεις σε σχολεία, ΚΑΠΗ, χώρους εργασίας και λοιπά. Κάθε πολίτης θα έχει τον δικό του οικογενειακό γιατρό, τον δικό του σύμβουλο σε θέματα υγείας, τον υπεύθυνο για τη διαχείριση και την παρακολούθηση των προβλημάτων υγείας του και τον υπεύθυνο για την τήρηση του ατομικού ηλεκτρονικού φακέλου του. Καθιερώνεται δε διευρυμένο ωράριο λειτουργίας των τοπικών μονάδων υγείας, που θα λειτουργούν όχι μόνο το πρωί, αλλά και το απόγευμα, πράγμα που διευκολύνει τους πολίτες. Δίνει, επίσης, ρόλο στην τοπική αυτοδιοίκηση που εκπροσωπείται στην τριμελή επιτροπή διοίκησης των νέων δομών και μεταφέρει το κλίμα, τις ανάγκες, τις προτεραιότητες τις οποίες έχει η κοινωνία. Για πρώτη φορά, επίσης, εισάγεται η έννοια της δημόσιας λογοδοσίας και του κοινωνικού ελέγχου των μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Δημιουργούνται κεντρικά διαγνωστικά εργαστήρια, παράλληλα με τα υπάρχοντα, με αντικείμενο τις ειδικές εξετάσεις - ορμονολογικές κ.λπ. - όπου οι πολίτες με ηλεκτρονικό τρόπο και χωρίς ταλαιπωρία θα παίρνουν τα αποτελέσματα των εξετάσεών τους. Τελειώνοντας, επειδή ειπώθηκαν εδώ διάφορα, λέω ότι ο σχεδιασμός αυτός είναι σοβαρός, δεν είναι σχεδιασμός επί χάρτου, για δύο λόγους: Πρώτον, διότι προβλέπεται η στελέχωσή του με πρόσληψη τριών χιλιάδων υπαλλήλων, από τους οποίους χίλιοι τριακόσιοι γιατροί και παιδίατροι, με αποδοχές επιμελητή Α΄, πράγμα που βοηθά στην ανάσχεση του brain drain. Δεύτερον, γιατί έχει επίσης εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση του συστήματος υγείας στα πρώτα τέσσερα χρόνια με ευρωπαϊκούς πόρους στην αρχή κατά 100% και στη συνέχεια και σταδιακά από εθνικούς πόρους. Το θέμα αυτό νομίζω ότι έχει αναπτυχθεί σοβαρά από τον Υπουργό τον κ. Χαρίτση. Ειπώθηκε ότι 126 εκατομμύρια ευρώ έχουν δεσμευτεί ήδη για την παρούσα μεταρρύθμιση. Συνάδελφοι, σας καλώ να υπερψηφίσουμε την εμβληματική αυτή μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Βαγιωνάκη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Λαζαρίδης.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Σε μια κοινωνία, δύο είναι οι πιο ευαίσθητοι τομείς στη λειτουργία της που άπτονται της ζωής των ανθρώπων αυτής της κοινωνίας. Είναι η υγεία και η παιδεία. Αυτά τα δύο κόμματα τα οποία κυβέρνησαν για σαράντα χρόνια τον τόπο, πήραν κάτω από τη βάση και στα δύο. Ακούγαμε προηγουμένως που φώναζαν και προσπαθούσαν να δημιουργήσουν εντυπώσεις, χωρίς κανένα απολύτως επιχείρημα. Ποια ήταν η ευαισθησία αυτών των δύο κομμάτων; Μιλώ για τα πέντε χρόνια που κυβέρνησαν στην κρίση. Πρώτον, έκλεισαν διακόσια πενήντα σχολεία. Ξεκινώ από εκεί γιατί δεν πρόλαβα να γραφτώ χθες στους ομιλητές. Ένα λεπτό μόνο θα χρειαστώ γι' αυτό. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, έκλεισαν διακόσια πενήντα σχολεία στα πέντε χρόνια της κρίσης. Αυτό είναι το πρώτο. Δεύτερον, δύο ήταν οι μαύρες χρονιές στην παιδεία στην πατρίδα μας, στις οποίες οι μαθητές δεν είχαν βιβλία, το 1946, όταν η Ελλάδα είχε δύο χρόνια που βγήκε από τον πόλεμο και ήταν μέσα στην καρδιά του Εμφυλίου Πολέμου και το 2011 με Υπουργό Παιδείας την κ. Διαμαντοπούλου. Αυτές τις δύο χρονιές, οι μαθητές έμειναν χωρίς βιβλία και το 2011 τρέχαμε - γιατί γονιός είμαι κι εγώ και έχω το παιδί μου και εγώ σε δημόσιο σχολείο, όπως οι περισσότεροι εξ ημών - και βγάζαμε φωτοτυπίες για να εξασφαλίσουμε στα παιδιά μας βιβλία για να διαβάσουν. Αυτή ήταν η ευαισθησία τους, συνάδελφοι. Όσον αφορά τώρα το θέμα της υγείας, θα σας πω τι έχει γίνει πάνω στη Θεσσαλονίκη. Έκλεισαν το Νοσοκομείο «ΠΑΝΑΓΙΑ», το οποίο ήταν στολίδι για τη Θεσσαλονίκη. Όσον αφορά το κόστος λειτουργίας, το κόστος ανά εξιτήριο ασθενούς ήταν στο ένα τρίτο από τον μέσο όρο και δεν υπήρχε καμμία απολύτως καταγγελία για χρηματισμό γιατρού. Το έκλεισαν το νοσοκομείο. Το Νοσοκομείο «ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» το είχαν εγκαταλείψει εντελώς. Έπεφταν οι σοβάδες. Πήγα μια φορά κι εγώ να εξετασθώ εκεί και τρόμαξα πραγματικά. Δηλαδή, με έπιασε κατάθλιψη για το πού άφησαν να καταντήσει το νοσοκομείο. Με αυτόν τον τρόπο έστελναν τους ασθενείς στα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, τα οποία ξέρετε πώς χρεώνανε. Δεν χρειάζεται να το πούμε εδώ και να το αναλύσουμε, γιατί δεν έχουμε και τον χρόνο. Το Νοσοκομείο «ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ» στη Θεσσαλονίκη το έφτασαν στα πρόθυρα του κλεισίματος. Κύριε Υπουργέ, οι οφειλές από το 2012 ήταν 240 εκατομμύρια ευρώ. Το 2012 δεν κυβερνούσε αυτή η Κυβέρνηση. Ήταν 240 εκατομμύρια ευρώ! Επίτηδες το άφηναν ή για να κλείσει ή για να υπολειτουργεί, ενώ αυτό το νοσοκομείο εξυπηρετεί πάρα πολύ κόσμο και από τη Θεσσαλονίκη, αλλά και από τους όμορους νομούς. Πριν από μερικούς μήνες, λοιπόν, πλήρωσε αυτή η Κυβέρνηση πάνω από 70-80 εκατομμύρια ευρώ και δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει το νοσοκομείο για κακή διαχείριση, γιατί 70 εκατομμύρια ευρώ ήταν οι οφειλές του νοσοκομείου στους προμηθευτές. Άρα είχε 170 εκατομμύρια θετικό αποτέλεσμα. Γιατί το άφηναν να κλείσει; Γιατί του δημιουργούσαν αυτά τα προβλήματα; Επειδή αυτός ήταν ο στόχος τους. Αυτή είναι η φιλοσοφία ακριβώς του νεοφιλελευθερισμού, γιατί το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας έχει φύγει από τις ρίζες του, από εκεί που ήταν η ιδεολογία που έβαλε ο Καραμανλής, δηλαδή η ιδεολογία του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού και πέρασε στον νεοφιλελευθερισμό. Ανέφεραν για διάφορες περιοχές της Αττικής, αλλά και για άλλες πόλεις, ότι εκεί δεν έγινε κέντρο υγείας, εκεί δεν έγινε το ένα, εκεί δεν έγινε το άλλο. Σαράντα χρόνια κυβερνούσαν. Αυτή η Κυβέρνηση έχει δυόμισι χρόνια που κυβερνά και μάλιστα δυόμισι χρόνια μέσα σε κρίση. Σαράντα χρόνια κυβερνούσαν, είχαν τα ταμεία στην αρχή γεμάτα και από παντού έπαιρναν. Και τι έκαναν; Τίποτα. Μόνο προβλήματα υπήρχαν. Και έρχονται τώρα και κατηγορούν και κουνούν το δάκτυλο σε αυτή την Κυβέρνηση γιατί δεν έχει κάνει όλα αυτά τα οποία δεν έκαναν αυτοί στα τόσα χρόνια. Δηλαδή, αυτή είναι η ευαισθησία τους.
Για τον σημαιοφόρο πείτε μας.
Θα σας πω και γι' αυτό. Προσέξτε, θα σας πω για τον φερετζέ της αριστείας, χωρίς να υποτιμώ την αριστεία. Αυτοί που επικαλούνται πολύ την αριστεία το κάνουν για να κρύψουν τη μετριότητά τους. Όταν κάποιος είναι άριστος δεν χρειάζεται να επικαλείται συνεχώς την αριστεία.
Συμφωνείτε, λοιπόν;
Από κόμπλεξ συνήθως επικαλούνται κάποιοι κάτι, όταν τους λείπει.
Το να επιβραβεύεται είναι καλό;
Να ανέβετε στο Βήμα, κύριε συνάδελφε, όταν θα έρθει η ώρα σας και να αναπτύξετε τα επιχειρήματά σας. Εγώ δεν διέκοψα κανέναν όσο ήταν πάνω στο Βήμα.
Έχετε δίκιο και ζητώ συγγνώμη.
Θα ήθελα να πω τώρα κάτι το οποίο συνέβη τώρα, το 2017, στο Νοσοκομείο «ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ» στη Θεσσαλονίκη, το οποίο τόσα χρόνια δεν μπόρεσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις να δώσουν τα περιθώρια να συμβεί. Το «ΘΕΑΓΕΝΕΙΟ» απέσπασε το πρώτο βραβείο σε διεθνή διαγωνισμό που διενεργήθηκε στις ΗΠΑ. Μιλάμε για τη θωρακοχειρουργική κλινική του Νοσοκομείου «ΘΕΑΓΕΝΕΙΟΥ». Εν μέσω κρίσεως, τώρα είχαμε αυτό το αποτέλεσμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αλλαγές, οι τομές και οι μεταρρυθμίσεις που προωθούνται κρίνονται ως εξαιρετικά επιτακτικές για το πολύπαθο δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο βρισκόταν επί πολλά χρόνια σε συνθήκες ανυποληψίας - και προφανώς όχι τυχαία - σε συνθήκες κατάλληλες και πεδίο πρόσφορο για συναλλαγές που εξετάζονται άλλωστε στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής. Γι' αυτόν τον λόγο χαιρετίζουμε τις παρεμβάσεις του Υπουργείου Υγείας, καθώς περιλαμβάνουν τομές σημαντικές που οργανώνουν το πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας προς όφελος της οικογένειας και εν γένει των πολιτών. Ας δούμε, λοιπόν, με ποιον τρόπο. Ανασυγκροτείται η δημόσια πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας σε ένα ανθρωποκεντρικό μοντέλο παροχής υπηρεσιών με την τοποθέτηση του οικογενειακού γιατρού, τη δημιουργία τοπικών μονάδων υγείας με εγγεγραμμένο πληθυσμό ευθύνης και την εφαρμογή ενός συστήματος παραπομπών προς εξειδικευμένους γιατρούς και νοσοκομεία. Ο ρόλος των υφιστάμενων δομών πρωτοβάθμιας περίθαλψης, οι οποίες εφεξής ονομάζονται «κέντρα υγείας», κατοχυρώνεται και ενισχύεται, ενώ προβλέπεται ειδική μέριμνα για την αναβάθμιση των εργαστηρίων τους. Διαθέτουν γιατρούς σχεδόν όλων των ειδικοτήτων προκειμένου να παρέχουν εξειδικευμένη φροντίδα για ασθενείς που είτε απευθύνονται αυτοβούλως σε όλα αυτά, είτε παραπέμπονται από τις τοπικές μονάδες. Παράλληλα, δημιουργούνται νέες αποκεντρωμένες δομές, περιφερειακές των κέντρων υγείας, οι τοπικές μονάδες υγείας, που απευθύνονται σε συγκεκριμένο πληθυσμό, στελεχώνονται από οικογενειακούς γιατρούς και παιδιάτρους, νοσηλευτές, επισκέπτες υγείας, κοινωνικούς λειτουργούς. Στόχος είναι να αναπτυχθεί κάτι νέο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, καθότι συνιστούν μονάδες οικογενειακής ιατρικής με έμφαση στην προληπτική ιατρική, στη σχολική υγεία, στους εμβολιασμούς, δηλαδή στη συνεχή φροντίδα του πολίτη. Σε αυτές στεγάζεται η ομάδα υγείας που αποτελείται από οικογενειακούς γιατρούς, νοσηλευτές, επισκέπτες υγείας, κοινωνικούς λειτουργούς και διοικητικό προσωπικό. Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα 2020-2023 προβλέπει ανάπτυξη εκατόν ογδόντα νέων ΤΟΜΥ, αποσκοπώντας στην κάλυψη του 60% του πληθυσμού και χρηματοδότηση της πλήρους ανάπτυξης που θα γίνει με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και το ΕΣΠΑ, ενώ οι διοικήσεις των ΔΙΠΕ ανέλαβαν την ευθύνη ανεύρεσης οικονομικών κτηρίων σε δημόσια κτήρια ή κτήρια δήμων. Πλέον όλων αυτών, αναλαμβάνουν να οργανώνουν υπηρεσίες ειδικής αγωγής, φυσικοθεραπείας, ορθοδοντικής, προστασίας μητέρας, παιδιών, εφήβων, μαιευτικής φροντίδας, νοσηλείας στο σπίτι, συλλογής στοιχείων, ηλεκτρονικό ραντεβού και υπηρεσίες ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Η πολιτεία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει την ευθύνη να παρέχει καθολική κάλυψη υγείας στους πολίτες, κάτι το οποίο δεν συνέβαινε παλιά, μιας και η πολιτική ατζέντα και τα ιδιωτικά συμφέροντα έφεραν δημόσια νοσοκομεία σε υποβάθμιση και εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στα όρια οικονομικής εξαθλίωσης. Όμως, κάθε πολίτης, ανεξάρτητα από την κοινωνική και οικονομική του θέση και τον τόπο διαμονής του, έχει το ίδιο δικαίωμα για ίση και υψηλού επιπέδου περίθαλψη και κοινωνική φροντίδα. Η προστασία της υγείας είναι αποκλειστική ευθύνη του κράτους. Το σχέδιο νόμου έρχεται να καλύψει τα όποια αυτά κενά με τη ρύθμιση επειγόντων και κρίσιμων ζητημάτων που αφορούν τον χώρο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ζητώ την ανοχή σας, σας παρακαλώ πολύ. Με το άρθρο 27 ιδρύεται νοσηλευτική μονάδα στην Κάρπαθο, δυναμικότητας είκοσι δύο κλινών, η κατασκευή της οποίας είναι στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσης και ανεγείρεται με πόρους του Επιχειρησιακού Προγράμματος Νοτίου Αιγαίου, συγχρηματοδοτούμενο από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακή Ανάπτυξης. Επισπεύδω την τοποθέτησή μου, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορούν και οι ανασφάλιστοι πολίτες, για τους οποίους μέχρι τώρα η πρόβλεψη ήταν να απευθύνονται μόνο σε δημόσιες δομές, να μπορούν και αυτοί να απευθύνονται στους συμβεβλημένους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ. Κάθε πολίτης, ασφαλισμένος ή ανασφάλιστος θα έχει πλέον τον δικό του οικογενειακό γιατρό, τον δικό του σύμβουλο σε θέματα υγείας, υπεύθυνο για την παρακολούθηση και διαχείριση των προβλημάτων υγείας του, για την τήρηση του ατομικού του ηλεκτρονικού φακέλου, για την ποιοτική φροντίδα του, για ακόμη μεγαλύτερη πληθυσμιακή κάλυψη. Αγαπητοί συνάδελφοι, με την ανάπτυξη του οικογενειακού γιατρού στις ΤΟΜΥ, με τον αναπροσανατολισμό του έργου των γενικών γιατρών που υπηρετούν μέχρι σήμερα στα κέντρα υγείας και στα περιφερειακά ιατρεία προς την πρόληψη, την αγωγή υγείας και την ποιοτική φροντίδα, αλλά και με την αξιοποίηση στοχευμένα και συμπληρωματικά των νέων συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ με οικογενειακούς γιατρούς, τοποθετείται ένας σύμβουλος υγείας δίπλα σε κάθε πολίτη. Δυστυχώς ο πολίτης στο παρελθόν έκανε χρήση υπηρεσιών υγείας, κυρίως όταν νοσούσε. Αποκλειστικός μας στόχος είναι η πολιτεία να παρέχει καθολική κάλυψη και περίθαλψη υγείας των πολιτών στον τόπο κατοικίας τους, με τρόπο οργανωμένο και με παραπομπή τους σε ανώτερες δομές του συστήματος, εφόσον χρειάζεται. Τις αλλαγές αυτές που προωθούν νέες, βέλτιστες πρακτικές προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες τις στηρίζουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Γιώργο Λαζαρίδη. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αντώνιος Μπαλωμενάκης. Κύριε Μπαλωμενάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μιλήσω απρογραμμάτιστα, διότι ο κ. Μητσοτάκης, εκτός από την παράθεση άσχετων θεμάτων με το ζήτημα που κουβεντιάζουμε σήμερα, επανέφερε στη συζήτηση ένα παμπάλαιο δίλημμα που πραγματικά διαχωρίζει την Αριστερά από τη συντηρητική παράταξη, εάν δηλαδή οι δαπάνες για την υγεία είναι ή δεν είναι αναπτυξιακές. Κατηγόρησε ο κ. Μητσοτάκης το Υπουργείο και τον σχεδιασμό της Κυβέρνησης ότι αυτά τα χρήματα, λέει, της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έπρεπε να δαπανηθούν αλλού, πιο αναπτυξιακά. Πραγματικά, είναι ερώτημα το τι είναι τελικά αναπτυξιακό. Για εμάς, όπως το αντιλαμβάνεται ο καθένας, αναπτυξιακό είναι να αντιμετωπίσουμε τις ανθρώπινες ανάγκες σε βάση ισότιμη προλαμβάνοντας, θεραπεύοντας, χωρίς διακρίσεις, πράγμα το οποίο εν τέλει είναι και παραγωγικό. Ο καθένας καταλαβαίνει την οικονομική διάσταση αυτής της επιλογής. Το κέρδος στο οποίο προσβλέπουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δαπανώντας χρήματα κατά προτίμηση στη δημόσια υγεία, είναι ακριβώς η καλή υγεία του πληθυσμού με - επαναλαμβάνω - καλή οικονομική απόδοση. Αντίθετα, για τη Νέα Δημοκρατία και τους οπαδούς του νεοσυντηρητισμού φαίνεται ότι το μόνο κέρδος που εκτιμούν είναι αυτό το κέρδος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και, όντως, μας χωρίζει άβυσσος στο σημείο αυτό. Όμως, πιστεύω ότι και με την τοποθέτησή του ο κ. Μητσοτάκης έκανε αποκαλυπτήρια, για μια φορά ακόμα, ενός προσώπου, μιας διάστασης της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας που, αν τη συνδυάσει κανείς με το παρελθόν, με τα θαλασσοδάνεια, με τις επιχορηγήσεις εταιρειών - φαντάσματα, με επιχειρήσεις που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, με τα δάνεια προς «υμετέρους» και αγύριστα, θα συμπληρώσει την εικόνα ενός πραγματικά «φιλολαϊκού κόμματος». Το λέω αυτό σε πολλά εισαγωγικά. Νομίζω ότι τα περισσότερα έχουν ειπωθεί σχετικά με τη χρησιμότητα, με τις πολιτικές επιλογές που αυτό το νομοσχέδιο έχει, επιλογές υπέρ της δημόσιας υγείας προφανώς. Έχει τονιστεί ότι η αφετηριακή διαφορά είναι, όντως, η στήριξη του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας του πληθυσμού. Έχει τονιστεί ότι το πλαίσιο μέσα στο οποίο εντάσσεται αυτός ο σχεδιασμός είναι πραγματικά το ΕΣΥ και ότι αυτός ο σχεδιασμός αποβλέπει στη λειτουργική αποκατάσταση και την ολοκλήρωσή του. Η τελευταία παρατήρηση ασφαλώς απευθύνεται στους συναδέλφους του ΠΑΣΟΚ που προτιμούν να συντάσσονται με τα «φαντάσματα» που βλέπει η Νέα Δημοκρατία, παρά με τις πρωτοποριακές για την εποχή τους επιλογές του αρχικού σχεδιασμού του ΕΣΥ. Το τι θα σημάνει, επίσης, για έναν φτωχό, ανασφάλιστο, συνταξιούχο, χαμηλοσυνταξιούχο η μεταρρύθμιση, έγινε σαφές. Έγινε σαφές πόσο πιο κοντά θα είναι σε αυτή τη μερίδα του πληθυσμού η παροχή υπηρεσιών δημόσιας υγείας. Θα αποσυμπιεστεί από τη μιζέρια, από την ανάγκη να μην πηγαίνει κατ' αρχήν στον γιατρό, όταν δεν είναι κάτι σοβαρό, από το να τρέχει να παρακαλά να είναι ο διακοσιοστός ή να συμμετέχει σε παράνομες συναλλαγές φοροδιαφυγής - να μην το ξεχνάμε και αυτό - να εκλιπαρεί δηλαδή για στοιχειώδη και αυτονόητα πράγματα. Τώρα θα έχει - ένα το κρατούμενο - την τοπική μονάδα υγείας. Πρόκειται για ένα σύστημα που δημιουργείται χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς διαμεσολάβηση, χωρίς αποκλεισμούς, ένα πραγματικά δημοκρατικό, ισότιμο σύστημα, που θα είναι όσο πιο κοντά γίνεται στον πολίτη, την ώρα ακριβώς που το χρειάζεται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω να κάνω δύο παρατηρήσεις αναφορικά με δύο άρθρα. Το πρώτο, το οποίο πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό ως καινοτομία, είναι η πρόβλεψη ότι θα συνδέονται οι τοπικές μονάδες υγείας με υπηρεσίες υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας. Δείχνει έναν προσανατολισμό της Κυβέρνησης να συνδέσει και να στηρίξει τους κατ' εξοχήν αδύναμους στη σχέση εργοδότη - εργαζόμενου, που είναι ο εργαζόμενος. Αναφέρθηκαν και άλλοι συνάδελφοι στα άρθρα 19 και 20 που το καινοτόμο στοιχείο είναι η λογοδοσία που εισάγουν αυτά. Θέλω να τελειώσω μέσα στον χρόνο μου, λέγοντας ότι αυτή η πρωτοβουλία της Κυβέρνησης πηγαίνει παράλληλα με την άλλη μεγάλη πρωτοβουλία εξυγιαντικού χαρακτήρος για τη διερεύνηση των σκανδάλων στον χώρο της υγείας που είναι σε εξέλιξη και ήδη αποδίδει τους πρώτους καρπούς. Αποκαλύπτει άνομες συναλλαγές με σκοπό να πληγεί το δημόσιο συμφέρον προς όφελος ιδιωτών, συναλλαγές όπου πρωταγωνιστές φέρονται να είναι κορυφαία στελέχη και επί πολλά χρόνια ευνοούμενοι των κομμάτων της διαπλοκής, μεγάλα οικονομικά συμφέρονται και θύματα, ως συνήθως, η ισότητα των πολιτών απέναντι στον νόμο και η οικονομική και ανεμπόδιστη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας.
Βγάλατε πόρισμα κιόλας, κύριε συνάδελφε;
Θα τα πείτε μετά.
Μα, είναι σωστό αυτό που κάνετε, κύριε Μπαλωμενάκη τώρα; Είστε πρόεδρος της εξεταστικής και βγάζετε πόρισμα;
Δεν έχω βγάλει πόρισμα, κύριε συνάδελφε. Περιγράφω τα μέχρι τώρα ευρήματα. Κάνετε τεράστιο λάθος.
Τι λέτε τώρα; Είναι σε εξέλιξη η διαδικασία. Πρώτη φορά το ακούω αυτό, να έρχεται πρόεδρος της εξεταστικής και να μας διατυπώνει πόρισμα.
Κάνετε τεράστιο λάθος αν το νομίζετε αυτό το πράγμα.
Πρόεδρος της εξεταστικής να έρχεται και να μας διατυπώνει πόρισμα!
Θέλετε να επαναλάβω τη διατύπωση για να δείτε πόσο προσεκτική είναι; Να την επαναλάβω για να δείτε πόσο προσεκτική είναι, με την άδεια του προέδρου, γιατί δεν μου αρέσει αυτή η ευκολία με την οποία κατηγορούμαι; Μπορώ, κύριε Πρόεδρε;
Ναι.
Ακούστε, κύριε Οικονόμου.
Εσείς κατηγορείτε. Βγάζετε πόρισμα.
Ακούστε, αλλά αν δεν σας αρέσει, η πραγματικότητα είναι αυτή. Θα με ακούσετε; Να επαναλάβω τη διατύπωσή μου να δείτε πόσο προσεκτική ήταν;
Επαναλάβετε, κύριε Μπαλωμενάκη, αυτό που είπατε.
Δεν χρειάζεται. Θα τη δούμε. Είναι καταγραμμένη.
Λέτε ότι δεν χρειάζεται, αλλά μην με κατηγορείτε μετά.
Έχει καταγραφεί.
Βεβαίως έχει καταγραφεί. Ήταν προσεγμένες μία προς μία όλες οι λέξεις μου. Δεν ακούτε και καλά. Τι να σας κάνω εγώ;
Είστε νομικός. Είστε δικηγόρος. Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό!
Με τις δύο αυτές παράλληλες πρωτοβουλίες - και τελείωσα - μπορούμε βάσιμα να ελπίζουμε ότι η επόμενη ημέρα της υγείας στην Ελλάδα θα είναι πολύ καλύτερη, ότι η χώρα θα γίνει επιτέλους ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος, υπηρέτης των κοινωνικών αναγκών του πολίτη και προασπιστής των δημόσιων δικαιωμάτων του. Ευχαριστώ.
Προχωρούμε με τον κ. Κυριαζίδη, τελευταίο ομιλητή, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Μπαλωμενάκη, είστε πρόεδρος στην επιτροπή. Άκουσα αυτό που από πλευράς σας ειπώθηκε προηγουμένως, ότι έχει βγει πόρισμα αναφορικά με τη διαπλοκή κ.λπ.. Νομίζω ότι δεν διασφαλίζετε αυτό για το οποίο εκλεγήκατε να υπηρετήσετε στην επιτροπή.
Ποιος σας το είπε ότι έβγαλα πόρισμα; Δεν προσέξατε τη διατύπωση. Κάνετε λάθος.
Θα πάρετε τα Πρακτικά. Εάν πράγματι κάνατε λάθος, θα ζητήσετε συγγνώμη.
Και εσείς, όμως, να το κάνετε.
Βεβαίως, αλλά δεν επιτρέπεται σε εσάς, ως πρόεδρος της επιτροπής, να προκαταλαμβάνετε, να αναφέρεστε πριν τελειώσει η επιτροπή το έργο της.
Γιατί το επαναλαμβάνετε; Αφού δεν είναι έτσι.
Δεν χρειάζεται συνήγορο ο κ. Μπαλωμενάκης.
Ησυχία, σας παρακαλώ. Συνεχίστε, κύριε Κυριαζίδη.
Ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε και σήμερα στην επαναθεμελίωση, στην αξιοπιστία της χώρας, στις μνημονιακές μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες και απαραίτητες, αυτές που κατήγγειλε πριν από κάποιο χρονικό διάστημα και έλεγε ότι θα καταργούσε όλα αυτά με ένα νόμο και ένα άρθρο. Τώρα είναι απαραίτητες, είναι αναγκαίες και βεβαίως είναι αναγκαίες και απαραίτητες και για τους δανειστές και γι' αυτό, αν θέλετε, χρεώσατε τη χώρα και την υποθηκεύσατε για εκατό χρόνια. Βεβαίως, γι' αυτό είστε αρεστοί, γιατί είστε και πρόθυμοι. Μια χώρα, όμως, για να έχει προοπτική, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να έχει σταθερές, πρέπει να έχει ένα σταθερό σύστημα υγείας, να έχει ένα σταθερό σύστημα παιδείας, ένα σταθερό σύστημα ασφάλειας. Δυστυχώς και από την πλευρά σας δεν επιτυγχάνεται αυτό με τον τρόπο που νομοθετείτε. Δυστυχώς, στοχεύετε σε ένα κράτος ελεγχόμενο σε κάθε βαθμό. Και βεβαίως, μιας και μιλάμε σήμερα για θέματα υγείας, θα έπρεπε πράγματι να υπάρχει ένα σταθερό σύστημα υγείας το οποίο να βελτιώνεται και όχι να καταργείται κάθε φορά, χωρίς να δίνεται καμμία προοπτική. Απλά, αυτό που γίνεται είναι το «ράβε - ξήλωνε» και βεβαίως προσπαθείτε με διάφορα πυροτεχνήματα να καλύψετε όλα αυτά τα κενά. Παραδείγματος χάριν, στο Κέντρο Υγείας Παρανεστίου Δράμας, εάν έρθει κάποιος Υπουργός, θα δει ότι τα ασθενοφόρα πηγαίνουν στο κέντρο υγείας από το νοσοκομείο για να φανεί ότι έχει ασθενοφόρα. Η πόλη της Δράμας απέχει πενήντα χιλιόμετρα από το γενικό νοσοκομείο. Δυστυχώς, οι κάτοικοι βρίσκονται χωρίς ασθενοφόρα. Αυτό το φέρνω ως ένα παράδειγμα. Ειλικρινά, κύριε Υπουργέ και φίλε, σας ζηλεύω, όχι εσάς βεβαίως, εννοώ το σύνολο της Κυβέρνησης με τον τρόπο που λειτουργεί, με τον τρόπο - εάν θέλετε - του εγχειρήματος - που δεν ξέρω εάν θα επιτευχθεί - με την εξαγορά συνειδήσεων. Σε κάθε νομοσχέδιο έχετε έναν τρόπο να έχετε προσλήψεις, εκατόν πενήντα, τριακόσιες, όπως και με το σημερινό νομοσχέδιο.
Τρεις χιλιάδες είναι εδώ.
Τρεις χιλιάδες προσλήψεις μέσω προγραμμάτων ή προγράμματος ΕΣΠΑ, που πράγματι έχει να κάνει με την ανάπτυξη του τόπου. Δεν έχει να κάνει με μισθούς του δημοσίου, προσωρινού μάλιστα χαρακτήρα, διότι ύστερα από δύο χρόνια όλα αυτά, είναι επόμενο - εγώ πιστεύω σε λιγότερο χρόνο - θα τα φορτωθεί η επόμενη κυβέρνηση πράγματι και θα μας εγκαλείτε για αυτούς τους τρεις χιλιάδες συμβασιούχους που θα πρέπει με ένα τρόπο πάλι να τους νομιμοποιήσουμε ή να τους μονιμοποιήσουμε. Αυτός είναι ο τρόπος μιας αντίληψης ισοπεδωτικής, ένα σύστημα call host. Το έχουμε δει σε διπλανές χώρες. Αυτό επιχειρείτε. Και βεβαίως, γιατί ο ιδιωτικός τομέας δεν μπορεί να προσφέρει στο δημόσιο; Άκουσα και πράγματι το διασταύρωσα και από την πλευράς σας ειπώθηκε, κύριε Υπουργέ, ότι το 72% των 2 δισεκατομμυρίων, τα οποία διατίθενται στην υγεία, πηγαίνει στο δημόσιο κομμάτι και το 28% πηγαίνει στο ιδιωτικό κομμάτι. Αυτό το 28% της περίθαλψης των ασθενών στον ιδιωτικό τομέα στοιχίζει 300 εκατομμύρια, δηλαδή στο δημόσιο δέκα φορές παραπάνω. Αναφερθήκατε σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την αριστεία, κ.λπ.. Η ευγενής άμιλλα, ο συναγωνισμός είναι μια επιβράβευση, είναι μια ικανοποίηση για κάθε εργαζόμενο, διαγωνιζόμενο ,που θέλει να καταβάλει μια προσπάθεια. Εμείς, όταν βγάζουμε έναν ικανοποιητικό λόγο εδώ μέσα και γίνεται αναφορά - αν θέλετε, ντρέπομαι και το χειροκρότημα των συναδέλφων - αισθανόμαστε μια ηθική ικανοποίηση. Δεν θα δώσετε σε αυτούς που αγωνίζονται μία ηθική ικανοποίηση; Αναφέρθηκε ότι και ο Μακρυγιάννης ήταν αγράμματος, αλλά σήκωσε τη σημαία. Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο; Πώς συνδέεται, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, αυτή η αναφορά; Σε λίγο βεβαίως θα προχωρήσετε και στην κατάργηση των πανελλαδικών. Μου λέει ο τρίτος από τους τέσσερις γιούς μου, που έχει βγάλει τη Νομική. Στη Νομική Σχολή Αθηνών κάθε χρόνο εισέρχονται εκατόν πενήντα φοιτητές, περίπου τρεις χιλιάδες είναι υποψήφιοι: «Επομένως μιας και θα καταργήσει τις πανελλαδικές, να προτείνετε και να προτείνεις στον ΣΥΡΙΖΑ» - και θα υιοθετηθεί και από την πλευρά μας - «αυτές οι εκατόν πενήντα θέσεις να γίνονται με κλήρωση». Δεν χρειάζεται έτσι κι αλλιώς, μιας και οι πανελλαδικές εξετάσεις θα καταργηθούν. Κάντε μια κλήρωση και στην εισαγωγή σε αυτές τις σχολές, έτσι ώστε να ικανοποιήσετε αυτό το οποίο πολλές φορές έχετε ως αγκύλωση, δοξασία ή ως άλλα βιώματα, προκειμένου να καλύψετε αυτές τις ανάγκες σας.
Έχει ολοκληρωθεί ο κατάλογος των ομιλητών. Να παρακαλέσω για κάτι όσους εκ των εισηγητών και των ειδικών αγορητών θέλουν να δευτερολογήσουν. Απ' ό,τι βλέπω εδώ έχετε υπερβεί όλοι τον χρόνο…
Εγώ μίλησα λιγότερα από τα δώδεκα λεπτά που δικαιούμουν.
Έχετε μιλήσει δεκαοκτώ λεπτά και πενήντα τρία δεύτερα.
Εγώ προσωπικά;
Ναι, το γράφει εδώ.
Θα ήθελα να δευτερολογήσω, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος. Να συμφωνήσουμε στα πέντε λεπτά; Αυτός είναι ένας καλός χρόνος.
Και με ανοχή.
Και με ανοχή για όσους θα μιλήσουν. Άρα θα μιλήσουν όλοι με τη σειρά. Πρώτος εισηγητής στη δευτερολογία του είναι ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος. Ορίστε, κύριε Παπαδόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κρίνει η Βουλή, αγαπητοί συνάδελφοι, ένα σχέδιο νόμου, το οποίο θέλουμε να κάνει μια εμβληματική μεταρρύθμιση στο πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας και να προωθήσει χρήσιμες αναγκαίες δομές, οι οποίες βοηθούν τη στήριξη, την προοπτική ανάπτυξης του ΕΣΥ και αντιμετωπίζουν άλλα ζητήματα, τα οποία συνολικά βοηθούν. Κορυφαίο βέβαια είναι το ζήτημα της οργάνωσης αυτοτελών τμημάτων επειγόντων περιστατικών με συγκεκριμένο τρόπο και παρεμβάσεις, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από τις ομιλίες. Νομίζω ότι το κεντρικό ζήτημα που αναδεικνύει η συζήτηση που κάνουμε είναι η διαφορά καθηκόντων που βλέπουμε να έχουμε εμείς, η αντιπαράθεσή μας με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και κυρίως με το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, το οποίο σήμερα έχει κάνει μια συνόψιση της διαφορετικότητας αντιλήψεων που έχει πάνω στα κρίσιμα καθήκοντα μας. Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης καθόρισε ότι οι κεντρικές μας διαφορές είναι οι σχέσεις μας ανάμεσα στο δημόσιο και στο ιδιωτικό, οι ίσες αποστάσεις μιας πολιτείας απέναντι στις δημόσιες και τις ιδιωτικές δομές και η υποτιθέμενη ελευθερία επιλογής γιατρού και θεραπευτηρίου. Είναι, λοιπόν, ένα ζήτημα, το οποίο είναι το κρίσιμο για να πάρουν θέση και όλες οι πολιτικές δυνάμεις απέναντι σε αυτό που κάνουμε. Νομίζω ότι ο κεντρικός στόχος για να οργανωθεί στην Ελλάδα ποιοτικό, ολοκληρωμένο, καθολικό, δωρεάν δημόσιο σύστημα υγείας, είναι μια διακήρυξη που δεν απέφυγε να την κάνει ούτε ο κ. Μητσοτάκης. Το ζήτημα που κρίνουμε είναι, αν αυτό το σχέδιο νόμου που καταθέτουμε συμβάλλει στην υλοποίηση στόχων που έχουν διακηρυχθεί από πολύ παλιά - σας αναφέραμε και τον κ. Δοξιάδη και την εισηγητική έκθεση του 1397- και όλες τις προηγούμενες προσπάθειες. Η άρνηση θέτει δύο κυρίως ζητήματα: Πρώτον, πού θα βρεθούν οι πόροι, εάν έχουν εξασφαλιστεί οι πόροι, εάν υπάρχει ένα συγκεκριμένο εφαρμοστικό σχέδιο. Το δεύτερο ζήτημα που βάζει είναι η σχέση με τον ιδιωτικό τομέα υγείας. Τον αξιοποιούμε; Τον κακοποιούμε; Τον βάζουμε στην μπάντα; Νομίζουμε, λοιπόν, ότι η απάντηση από την πλευρά μας είναι ότι όλα αυτά τα οποία κάνει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου έχουν ένα εφαρμοστικό σχέδιο και για το άμεσο στάδιο των δύο χρόνων που χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, που είναι ενταγμένο μέσα στο ΕΣΠΑ της τετραετίας, χρηματοδοτούμενο, όπως μας είπε και ο Υπουργός Χαρίτσης, με 300 εκατομμύρια ευρώ στην τετραετία και το οποίο στην τετραετία υλοποιεί αυτά, τα οποία είναι καθήκον μας από παλιά, το να ολοκληρώσουμε δομές που θα προσφέρουν οικογενειακό γιατρό, ομάδα υγείας, καταγραφή του ηλεκτρονικού φακέλου του κάθε ασθενούς. Είναι καθήκοντα τα οποία οφείλαμε να κάνουμε και τα κάναμε. Η άρνηση ότι είναι άχρηστες δομές δεν μπορεί να τεκμηριωθεί με κανέναν τρόπο. Και ειδικά από την Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ που θύμισε ότι ο πατέρας της, ο αείμνηστος Γιώργος Γεννηματάς, έβαζε το ζήτημα «εμπορευματοποίηση ή ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα υγείας;» Είναι ανθρωποκεντρικό αυτό το σύστημα το οποίο κάνουμε και του οποίου τα καθήκοντα προσδιορίζονται όχι με την λειτουργία του θεραπευτικού μοντέλου ούτε του ιατροκεντρικού, αλλά με τι πρέπει να κάνουμε απέναντι στον ασθενή ως άνθρωπο, που έχει δικαίωμα να έχει όλα εκείνα τα οποία μπορεί να προσφέρει το σύστημα υγείας. Τα κάνει. Είναι, λοιπόν, πάρα πολύ σοβαρό και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, που κρίνουν τι κάνουμε, να πουν την άποψή τους, αν δηλαδή αυτή η μεγάλη εμβληματική τομή που γίνεται με την παρέμβαση της Κυβέρνησης είναι χρήσιμη ή είναι άχρηστη, όπως λέει η Νέα Δημοκρατία. Τα άλλα ζητήματα που βάλατε, ότι συνεχίζουμε να έχουμε προβλήματα, ότι η ΠΟΕΔΗΝ έκανε μια αναφορά στα εξήντα πέντε κέντρα υγείας και βρήκε προβλήματα…
Έρευνα. Είναι κέντρο αριστείας η ΠΟΕΔΗΝ.
Μαζί τα κάνατε. Τώρα είναι κακή η ΠΟΕΔΗΝ;
Κοιτάξτε πού πρέπει να επικεντρωθεί το ενδιαφέρον μας.
Ολοκληρώστε, όμως, σας παρακαλώ, κύριε Παπαδόπουλε.
Εμείς δεν αναιρούμε το ότι συνεχίζουν να υπάρχουν σημαντικά κενά στο δημόσιο σύστημα υγείας. Όλο το ολοκληρωμένο σχέδιο που κάνουμε είναι να μπορέσει να στηρίξει τα κέντρα υγείας. Τα αστικού τύπου κέντρα υγείας, οι μονάδες του ΠΕΔΥ, να ολοκληρωθούν με την ομάδα γιατρών και υπόλοιπων θεραπευτών, λειτουργών της δημόσιας υγείας, να έχουν το ολοκληρωμένο περιεχόμενο και να έχουμε τα δίκτυα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, στα οποία η παρέμβαση που κάνουμε με τις τοπικές μονάδες υγείας είναι ένα απαραίτητο στοιχείο του δικτύου. Αυτό, λοιπόν, που κάνουμε είναι μια φιλοσοφία η οποία έχει εφαρμοστικό σχέδιο το οποίο είναι απαραίτητο. Νομίζω ότι σε αυτή τη βάση το να αρνηθεί κάποιος να ψηφίσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι μια άρνηση απέναντι στα ιστορικά μας καθήκοντα, τα οποία επιτάσσει και το Σύνταγμα, να κάνει η πολιτεία ένα ολοκληρωμένο ποιοτικό δημόσιο σύστημα υγείας.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Παπαδόπουλε.
Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο θέλουμε να έχουμε και στην ψήφιση την τελική σας επιλογή και θα κλείσω με αυτό. Κρινόμαστε όλοι, αγαπητοί συνάδελφοι. Κρινόμαστε και για την άρνηση, αλλά και για τη θετική συμβολή που θα κάνουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θανάση Παπαδόπουλο, εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Ιάσων Φωτήλας, εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτη παρατήρηση: Με τιμά ιδιαίτερα το γεγονός ότι ολόκληρος Πρωθυπουργός ασχολήθηκε προσωπικά με μένα, είτε συγκρίνοντάς με με τον Νεϊμάρ της πολιτικής είτε παρακολουθώντας τις συνεντεύξεις μου, παρά το γεγονός ότι αλλοίωσε λίγο τα λεγόμενά μου. Κύριε Πρωθυπουργέ, αν μου πείτε και τη διεύθυνσή σας, θα σας στείλω και λουλούδια. Δεν ξέρω μόνο σε ποια διεύθυνση; Εκεί που μένετε τώρα, στο κέντρο της Αθήνας, στο διαμέρισμα ή στη βίλα που μεγαλώσατε και γίνατε άντρας στα βόρεια προάστια. Δεν ξέρω. Πείτε μου σε ποια διεύθυνση και εγώ θα σας στείλω λουλούδια. Στη συνέντευξη, λοιπόν, που έδωσα στον συγκεκριμένο ραδιοφωνικό σταθμό, στον οποίο αναφέρθηκε ο Πρωθυπουργός, αυτό που είπα είναι ότι αντί να δημιουργήσετε περαιτέρω αχρείαστες, μίζερες κρατικές δομές, τις οποίες δεν έχετε καν τα χρήματα για να τις εξοπλίσετε, θα έπρεπε να ενδυναμώσετε αυτές που ήδη έχουμε και ταυτόχρονα να αξιοποιήσετε τους χιλιάδες ιδιώτες γιατρούς, συμβεβλημένους και μη, που σε διαφορετική περίπτωση θα αναγκαστούν να φύγουν από τη χώρα. Δεύτερη παρατήρηση: Άκουσα τον κύριο Πρωθυπουργό προχθές και τον κύριο Υπουργό και όλους σας, τέλος πάντων, να μιλάτε περί ταξικής μεροληψίας και στον τομέα της υγείας υπονοώντας, προφανώς, ότι εμείς ευνοούμε τους έχοντες, ενώ εσείς προστατεύετε τους αδύναμους. Πώς το κάνετε αυτό; Με αφορολόγητο κάτω από τις 6000 ευρώ προστατεύετε τους αδύναμους; Ή με περικοπές επιδομάτων, όπως το επίδομα πενίας, ας πούμε. Με αυτό προστατεύετε τους αδύναμους; Ή με την επιβολή εξοντωτικών ασφαλιστικών εισφορών και φορολογίας με έμμεσους φόρους; Αυτά είναι που προστατεύουν τους αδύναμους; Γελάει ο κόσμος. Τρίτη παρατήρηση: Κάλυψη ανασφαλίστων. Ο κ. Πολάκης με ενημέρωσε από χθες ότι σκοπεύει να προσκομίσει χρεωστικά ανασφαλίστων για τη μετά την 2-6-2014 περίοδο. Δηλαδή, μετά την αλλαγή του νόμου κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου. Μου είπε μάλιστα ότι περιμένει να του ζητήσω μια συγγνώμη για κάθε παραστατικό το οποίο θα μου προσκόμιζε. Τελικά δεν το έκανε ο ίδιος. Το έκανε ο κ. Βαρδάκης. Μελετώντας, λοιπόν, τα ως άνω τιμολόγια, είδα ότι έχουν εκδοθεί, το πρώτο, τον έβδομο του 2014 και, το δεύτερο, τον δέκατο του 2014. Εκεί, λοιπόν, σκέφτηκα: «βρε, μήπως, όμως, τα τιμολόγια κόπηκαν τότε, αλλά οι υπηρεσίες υγείας αφορούν προηγούμενη περίοδο, δηλαδή, πριν από τον νόμο, πριν από τις 2 Ιουνίου;». Δεν χρειάστηκε, όμως, να σκεφτώ και πάρα πολύ. Ακούστε να σας πω τι ανακάλυψα. Σας το είπα. Ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη. Αγαπάει λίγο περισσότερο τον νοικοκύρη. Και μπράβο του, εδώ που τα λέμε. Εκτός από τα τιμολόγια, ο κύριος συνάδελφος κατέθεσε, κατά λάθος προφανώς, και τη δήλωση του νόμου 105 την οποία έκανε ο ανασφάλιστος την ημέρα που εξήλθε από το νοσοκομείο δηλώνοντας «αν δεν πληρώσει η ασφάλεια, θα πληρώσω εγώ». Ξέρετε πότε είναι αυτό; Στις 8-1-2014. Τότε έγιναν οι πράξεις. Τα τιμολόγια κόπηκαν αργότερα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το ξέραμε ότι ήσασταν ψεύτες, αλλά τώρα αποδεικνύεται ότι είστε και άχρηστοι. Ούτε μια μπαγαποντιά δεν μπορείτε να κάνετε! Για να το λήξουμε, λοιπόν, μια και καλή. Καταθέτω στα Πρακτικά - αφού καταθέσω ξανά τα τιμολόγια τα οποία πήρα από τα Πρακτικά, αλλά να τα ξαναδείτε καλύτερα - το ΦΕΚ με ημερομηνία 3-6-2014, στο οποίο αναφέρεται ότι «εξαιτίας της ανάγκης διεύρυνσης των κατηγοριών δικαιούχων δωρεάν νοσοκομειακής περίθαλψης», αργότερα εξεδόθη και μια αντίστοιχη από τον κ. Βορίδη για τη φαρμακευτική κάλυψη, «πλέον δωρεάν νοσοκομειακή περίθαλψη θα έχουν όλοι οι ανασφάλιστοι Έλληνες πολίτες ή πολίτες ελληνικής καταγωγής ή υπήκοοι κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή υπήκοοι τρίτων χωρών νόμιμα και μόνιμα διαμένοντες στην Ελλάδα, οι οποίοι στερούνται της προϋποθέσεως έκδοσης βιβλιαρίου ή είναι ασφαλισμένοι που έχουν απολέσει την ασφαλιστική τους ικανότητα λόγων οφειλών». Αυτό λέει, λοιπόν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιάσονας Φωτήλας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κύριε Υπουργέ, εσείς νομίζω ότι το αντιλαμβάνεστε. Ο κ. Πολάκης, όμως, δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι ακόμα κι αν φέρνατε σήμερα χρεωστικά τα οποία να αφορούσαν πράγματι την περίοδο μετά τις 2-6-2014, πράγμα που δεν κάνατε, ακόμα και τότε απλώς θα ήταν παράνομα. Δηλαδή, θα επρόκειτο για μια παράνομη διοικητική πράξη, για μια παράλειψη του διοικητικού υπαλλήλου που τις εξέδωσε. Κι ο ασθενής δεν θα είχε, βεβαίως, καμμία υποχρέωση να τις εξοφλήσει. Κύριε Υπουργέ, αυτός είναι νόμος του κράτους. Συνεπώς δεν υπήρχε ανάγκη περαιτέρω νομοθέτησης από την πλευρά σας. Αυτή έγινε προφανώς μόνο για επικοινωνιακούς λόγους. Κύριε Πολάκη, μια συμβουλή. Στην ιατρική μπορεί να πήρατε «άριστα», στα νομικά, όμως, είστε άσχετος. Και το να είσαι άσχετος δεν είναι και ό,τι καλύτερο, αλλά δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Όμως, το να είσαι άσχετος και να θες να έχεις άποψη, όταν μάλιστα έχεις θεσμική εξουσία, αυτό είναι επικίνδυνο. Αυτό είστε, κύριε Υπουργέ: άσχετος και επικίνδυνος! Το μόνο θετικό είναι ότι σύντομα θα είστε και παρελθόν. Τέταρτη παρατήρηση: Προσπαθήσατε να φέρετε σε δύσκολη θέση, σκεπτόμενοι μικροπολιτικά, τους συναδέλφους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, βάζοντας στον πολιτικό σας λόγο και λίγο Γεννηματά. Ε, πουλάει πάντα ο Γεννηματάς! Όμως, κύριε Υπουργέ, το να συγκρίνετε το μόρφωμα ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τον αείμνηστο Γεννηματά είναι σαν να συγκρίνουμε τη βούρτσα με το αυγολέμονο! Ευτυχώς, οι Βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης δεν μάσησαν. Πέμπτη παρατήρηση: Τροπολογία 1203/85. Είμαστε πραγματικά ευχαριστημένοι. Η νομοτεχνική βελτίωση είναι για εμάς μια νίκη. Αποδεικνύει ότι σωστά θέσαμε το ζήτημα, διότι αφορούσε το ΚΕΕΛΠΝΟ. Κύριε Ξανθέ, σας τιμά εσάς προσωπικά η απόφαση η οποία θα επιτρέψει πλέον στις προανακριτικές αρχές να κάνουν απερίσπαστες το έργο τους. Σας τιμά, λοιπόν, προσωπικά και είναι μια απόφαση που θεωρώ ότι την πήρατε εσείς προσωπικά. Θα κλείσω με μια κουβέντα για τους σημαιοφόρους στα σχολεία.
Στην ΣΤ΄ δημοτικού είναι.
Στα σχολεία είναι, δεν έχει σημασία. Οφείλω να ομολογήσω ότι η συγκεκριμένη διάταξη είναι απολύτως σύμφωνη με την ιδεολογία σας. Διότι αυτοί είστε οι Αριστεροί, οι αληθινοί Αριστεροί, όπως εσείς - γιατί, κατ' εμέ, είστε πραγματικά Αριστεροί. Το μόνο που σας ενδιαφέρει - αυτοί είναι οι Αριστεροί - είναι πώς θα γίνετε από έσχατοι πρώτοι, χωρίς να κουνήσετε το δακτυλάκι σας. Αυτό είναι το ζητούμενο. Και σας το λέω εγώ, ένας άνθρωπος που δεν γεννήθηκα Δεξιός, έγινα στην πορεία. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, να τελειώσουν πρώτα οι εισηγητές και μετά να πάρει τον λόγο.
Μα, είναι επί προσωπικού. Ο κ. Φωτήλας με είπε «άσχετο και επικίνδυνο».
Και «σύντομο παρελθόν».
Κοιτάξτε πού 'χει χρέος το πεθυμιό της να το δει και στο όνειρό της! Τα είπα κι άλλη φορά, μην το επαναλαμβάνω.
Έχετε τον λόγο επί προσωπικού, κύριε Υπουργέ.
Αρχίζω πραγματικά να αμφιβάλλω για τη διανοητική κατάσταση, την οποία διαθέτετε. Σε μια ένδειξη μεγαλοθυμίας, επειδή τα είπε ο συνάδελφος ο Βαρδάκης, δεν ήθελα να προχωρήσω στο πλήρες ξεφτίλισμα και να σου πω «σήκωσε πλακάτ, που να γράφει «συγγνώμη», επειδή έλεγες χθες ότι κανείς ασθενής …
Φέρε μια, δεν έφερες καμμία!
Κάτσε, ηρέμησε. Κανείς ασθενής μετά τον Ιούνιο του 2014 που έβγαλε, λέει, ο Άδωνις…
Το ξέρει όλος ο κόσμος αυτό που λέτε. Προσβάλλετε τη νοημοσύνη των ανθρώπων.
Μία φέρε, άσε τα λόγια.
Μετά τον Ιούνιο.
Είστε σοβαροί; Μετά τον Ιούνιο; Ποιον Ιούνιο;
Παρακαλώ, να προχωρήσουμε.
Όταν κρατάς τα χαρτιά στα χέρια και είσαι στην τηλεόραση, που δείχνει ό,τι θες, μπορείς να διαστρέφεις αυτά που έχεις μπροστά σου, για να στηρίξεις αυτά που λες. Ασθενής πρώτος. Εισαγωγή, μπαίνει και βγαίνει σε μία ημέρα στις 14-7-2014. Του χρεώνουν 1.387 ευρώ. Ασθενής δεύτερος. Εισαγωγή στις 9-10-2014. Βγαίνει στις 11-10-2014. Του χρεώνουν 1.358 ευρώ. Ασθενής τρίτος. Εισαγωγή στις…
Δύο φέρατε.
Ε, δεν ξέρεις ούτε να μετράς! Τι να κάνω τώρα; Ασθενής τρίτος, ο οποίος μπήκε τον Δεκέμβριο του 2015, του χρέωσαν πάλι 1.387 ευρώ. Το καταλαβαίνεις ή δεν το καταλαβαίνεις; Τρεις είναι οι ασθενείς.
Τον Δεκέμβριο του 2015 εσύ ήσουν Υπουργός.
Τέταρτον, η υπεύθυνη δήλωση δεν αφορά αυτούς τους τρεις ασθενείς. Είναι άλλος ασθενής, αν δεις το όνομά του. Τη φέραμε, για να δείξουμε τι τους βάζατε να υπογράφουν. Γι' αυτό τη φέραμε. Λέει «εάν δεν με καλύψει η ασφάλειά μου, θα τα πληρώσω εγώ ή θα πάνε στην εφορία». Δηλαδή, τι άλλο θέλετε; Το ξέρει όλος ο κόσμος. Είναι βεβαιωμένα στην εφορία 28.000.000 ευρώ, που τα σβήνουμε τώρα. Είναι πολλά που είναι μετά τον Ιούνιο του 2014 και είναι και του 2015 μερικά, που δεν είχε προλάβει ο μηχανισμός να πάρει μπροστά. Και είναι και άλλα 150.000.000 τα οποία δεν θα πάνε. Γι' αυτό, λοιπόν, φυλάξτε λίγο τους χαρακτηρισμούς σας, γιατί όσο περνάει η ώρα και επιμένετε στο προφανές και στο πασιφανές, τόσο ξεφτιλίζεστε. Έλεος δηλαδή!
Εντάξει, κύριε Υπουργέ. Έχετε τον λόγο, κύριε Φωτήλα.
Δύο ανθρώπους έφερε ο κύριος συνάδελφος. Το πρώτο τιμολόγιο δεν το είπα όλο, αλλά τώρα θα το πω όλο, για να μπει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Στο ένα, λοιπόν, έκανε το λάθος να προσκομίσει και τον νόμο 105, που λέει ότι οι πράξεις έγιναν τον Ιανουάριο του 2014.
Αυτός είναι άλλος ασθενής. Το φέραμε για να δείξουμε τι τους βάζατε να υπογράφουν. Ό,τι θέλει καταλαβαίνει ο καθένας.
Τον φέρατε εδώ, για να πείτε ότι είναι ένας από αυτούς. Ο δεύτερος ασθενής γράφει επάνω «αλλοδαπός», «όνομα πατρός: άγνωστο». ΑΜΚΑ δεν υπάρχει. Πρόκειται για παράνομο μετανάστη και έχουμε δηλώσει ότι, όντως, τους παράνομους μετανάστες δεν τους είχαμε προβλέψει. Εσείς τους καλύψατε. Μπράβο σας. Ευχαριστώ.
Ήταν εργαζόμενος εκεί και βρέθηκε εκτός, ανασφάλιστος.
Τον λόγο έχει ο κ. Μπαργιώτας, για πέντε λεπτά. Κύριε Μπαργιώτα, μιλήσατε είκοσι ένα λεπτά την πρώτη φορά. Το ίδιο έχουν κάνει όλοι λίγο, πολύ. Οπότε, όσο λιγότερο, τόσο καλύτερα, αν έχετε την καλοσύνη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ανέβηκα χωρίς υπολογιστή, για να είμαι σύντομος από ανάγκη. Νομίζω ότι τόσο στις τοποθετήσεις μας και η Πρόεδρος η κ. Γεννηματά και ο κ. Λοβέρδος και οι συνάδελφοι Βουλευτές, έχουμε καταγράψει και τις διαφωνίες μας και τις συμφωνίες μας. Συνεπώς, νομίζω, ότι λίγα πράγματα μπορούν να ειπωθούν ως ανακεφαλαίωση. Αυτό θα προσπαθήσω να κάνω. Νομίζω ότι η βασική μας διαφωνία έχει καταγραφεί. Εμείς είμαστε υπέρ ενός συστήματος ανοικτού, αποκεντρωμένου, δημοκρατικού, στο οποίο όλοι οι πόροι της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας αξιοποιούνται με ενιαίους κανόνες, με ενιαίο τρόπο για το καλό των ασθενών. Αυτή νομίζω ότι είναι μία μεταρρύθμιση μεγάλη. Έχουμε τονίσει όλοι επανειλημμένα ότι ξεκίνησε με την ίδρυση του ΕΟΠΥΥ και δυστυχώς σήμερα ανακόπτεται, κατά τη γνώμη μας. Έχουμε μεγάλες ενστάσεις και μεγάλες επιφυλάξεις για τη δημιουργία ενός κρατικού, σκληρά κλειστού συστήματος υγείας, το οποίο διοικείται από το Υπουργείο, όπως είναι αυτό που δημιουργείτε σήμερα. Καταγράφουμε τη διαφωνία μας και γι' αυτό καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο. Αυτό είναι το πλαίσιο. Δεν παύουμε, όμως, να αναγνωρίζουμε και να συμφωνούμε - όλοι πιστεύω, σίγουρα με την Κυβέρνηση και εγώ πιστεύω και με την Αξιωματική Αντιπολίτευση - στην ανάγκη της δημιουργίας για πρώτη φορά στην Ελλάδα ενός λειτουργικού συστήματος πρωτοβάθμιας υγείας. Από αυτή την άποψη, θα είμαστε πάντα εδώ και θα βοηθούμε και θα στηρίζουμε τις επιμέρους ενέργειες για τη στήριξη των μονάδων του συστήματος πρωτοβάθμιας υγείας. Έχουμε επισημάνει πολλές φορές τον κίνδυνο να υποβαθμιστεί άπαξ οριστικά από ένα σημείο και μετά, σε ένα δεύτερης κατηγορίας σύστημα. αν δεν μπορέσουμε να το στηρίξουμε, όπως πρέπει, μέσα στο επόμενο μικρό χρονικό διάστημα. Νομίζω ότι σε αυτό το πλαίσιο θα ασκήσουμε και θα ασκούμε εποικοδομητικά κριτική, όσο περισσότερο μπορούμε, εκεί που τα πράγματα βελτιώνουν ακόμη και την καθημερινότητα, η οποία είναι δύσκολη και εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολη. Δύο σχόλια θέλω να κάνω. Το ένα είναι για το ΚΕΕΛΠΝΟ. Τα είπα και προχθές και θα κλείσω με αυτά - για δύο τροπολογίες μόνο. Η τροπολογία του ΚΕΕΛΠΝΟ αποσύρθηκε, μάλλον βγήκε έξω από τους διακανονισμούς, και αυτό είναι ένα καλό δείγμα. Παρ' όλα αυτά, θέλω να τονίσω ότι εδώ, όπως είπα και προχθές, η λύση είναι θεσμική. Αν έχουμε προβλήματα με το ΚΕΕΛΠΝΟ, λύνουμε το θέμα με συγκεκριμένο τρόπο, μία θεσμική παρέμβαση. Βλέπω στο ίδιο νομοσχέδιο, δυστυχώς, ότι αυτό που υποτίθεται ότι έκανε κακό στο ΚΕΕΛΠΝΟ, από εδώ και πέρα, μάλλον αρχίζει να το κάνει η ΑΕΜΥ, της οποίας το πλαίσιο, σε προηγούμενη νομοθετική παρέμβαση αυτής της Κυβέρνησης έχει ανοίξει με έναν τρόπο που επιτρέπει διάφορες ενέργειες και δράσεις με μάλλον αμφιβόλου χαρακτήρα καθαρότητα και διαφάνεια. Απομένει να το δούμε και αυτό στην πορεία. Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Λοβέρδος θα θίξει το θέμα της τροπολογίας για το ΔΕΠ για την οποία, επίσης, υπάρχει ένα πρόβλημα. Επιφυλάσσομαι για να μην καταχρώμαι και τον χρόνο. Κλείνω, λέγοντας ότι πραγματικά το σύστημα υγείας είναι έργο και του Γεννηματά, όμως με ενοχλητική επαναληψιμότητα το δήλωσαν σχεδόν όλοι οι ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ. Ευχάριστο να ακούει κανείς, έστω με σαράντα χρόνια καθυστέρηση, από πολιτικές παρατάξεις και ανθρώπους οι οποίοι ήταν συνήθως απέναντι και κατήγγειλαν και τον Γεννηματά και τους επίγονούς του για ιδιωτικοποίηση, εμπορευματοποίηση και οτιδήποτε, να αναγνωρίζουν τα θετικά, τα οποία έγιναν μέσα στην Μεταπολίτευση, η οποία τελικά δεν είχε μόνο κακές πλευρές και αρνητικά. Υπήρχαν και πράγματα που έχουν μείνει, έχουν καταγραφεί και έχουν ενσωματωθεί στη χώρα. Είμαστε εδώ και συζητάμε ένα θέμα, το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Δυστυχώς αυτή η μεταρρύθμιση για εμάς δεν οδηγεί πουθενά. Είναι εκ των πραγμάτων, λόγω της έλλειψης της χρηματοδότησης του σχεδίου και της προοπτικής, περισσότερο μια καταγραφή - δήλωση καλών προθέσεων παρά μεταρρύθμιση. Το σύστημα χρειάζεται βοήθεια. Πολύ φοβάμαι ότι θα χρειαστεί να το ξανασυζητήσουμε με καλή πρόθεση και με την πρόθεση πάντα να βοηθάμε όχι μόνο διά των λόγων, αλλά και διά των έργων τη στήριξη των μονάδων του εθνικού συστήματος υγείας και της πρωτοβάθμιας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπαργιώτα. Τον λόγο έχει ο κ. Αϊβατίδης, ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής. Έχετε κι εσείς μιλήσει σχεδόν τον ίδιο χρόνο. Στο πλαίσιο, όμως, της ίσης μεταχείρισης, έχετε πέντε λεπτά. Ορίστε, κύριε Αϊβατίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Είναι πανθομολογούμενο πως το πεδίο της υγείας δεν προσφέρεται για μια άγονη και στείρα πολιτική αντιπαράθεση. Έχοντας πλήρη επίγνωση της ευθύνης μας, επιχειρήσαμε να πάρουμε θέση σε ένα σχέδιο νόμου, που αν μη τι άλλο, αποτελεί μια πολιτική έκφραση πολιτικής βούλησης τολμηρής, άσχετα με το αν διαφωνούμε. Ειδικά, το δεύτερο μέρος - μερικά άρθρα θα τα υπερψηφίσουμε - επιλύει κάποια σοβαρά λειτουργικά ζητήματα. Σαφώς, στο modus operandi και το κεντρικό σκεπτικό του εν λόγω σχεδίου νόμου διαφωνούμε. Εξήγησα ότι ενέχεται ο κίνδυνος του gate keeping. Για όσους είναι γιατροί θα με αντιληφθούν. Θα λάβει χώρα ένα σύνδρομο υποκλοπής προς τον ήδη υπερτροφικό ιδιωτικό τομέα. Έγινε πολύς λόγος για το σοβιετικό μοντέλο στο οποίο αρχικώς έκανα εγώ, ως ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής, μια αναφορά. Δεν στηλίτευσα το σοβιετικό μοντέλο. Αντιθέτως, ήταν επιτυχημένο, παρ' ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι στην κομμουνιστική ιδεολογία. Πάντα αντιμετωπίζουμε τον εχθρό - ιδεολογικό, βεβαίως - με σεβασμό. Θα πω ότι η Φινλανδία, η οποία υιοθέτησε εν μέρει το σοβιετικό μοντέλο του συστήματος υγείας, έχει πολίτες που είναι 88% ευχαριστημένοι από το σύστημα υγείας. Βέβαια, στη Φινλανδία προεξάρχοντα ρόλο έχουν οι δήμοι και οι περιφέρειες. Με κατάπληξη άκουσα την επίθεση που δέχθηκε ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας με τον οποίο μας χωρίζουν πολλά. Δεν είναι δυνατόν να ακούγεται επανειλημμένως - δεν λέω για κάποιους άλλους χαρακτηρισμούς - το «θα σε βάλω φυλακή» από τον κ. Γεωργιάδη. Κύριε Πολάκη, αυτό το εννοεί ο κ. Γεωργιάδης. Η Νέα Δημοκρατία τις πρακτικές αυτές τις είχε ακολουθήσει στο παρελθόν. Ο Αντώνης Σαμαράς, ο τέως Πρωθυπουργός είχε πει στον David Harris «θα τους βάλω φυλακή» και το έκανε, άδικα βεβαίως. Προσέξτε: το εννοεί! Για εμένα πραγματικά είναι τραγικό. Δεν λέω ότι φοβάστε. Για εμένα προφανώς δεν φοβάστε. Το πιστεύω ότι δεν φοβάστε. Όμως, για εμένα είναι τραγικό να υπάρχουν Υπουργοί Υγείας, οι οποίοι είναι ιατροί και οι δύο και ένας μη ιατρός. Και αυτή τη στιγμή υπάρχει αριθμός ρεκόρ πεντακοσίων εξήντα έξι κλινών, εάν δεν κάνω λάθος, με βάση τα στοιχεία που έχει δώσει ο κ. Πολάκης. Εγώ οφείλω να του το αναγνωρίσω αυτό, γιατί ήμουν από αυτούς που είχα στηλιτεύσει το θέμα της ελλείψεως των μονάδων εντατικής θεραπείας. Είναι αδιανόητο, λοιπόν, να εκστομίζονται αυτές οι απειλές και επαναλαμβάνω ότι η Νέα Δημοκρατία το εννοεί. Θα σταθώ μόνο σε δύο άρθρα, γιατί κύριε Πολάκη εχθές με υπερηφάνεια και με λίγο χιούμορ ενδεχομένως είπατε ότι δεν είστε Αντίχριστοι. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον είδα το άρθρο που αφορά στους κατασκηνωτικούς χώρους που παραχωρεί ο ΕΟΠΥΥ στις ιερές μητροπόλεις, προκειμένου να τους ανακαινίσουν και να τους παραχωρήσουν στα παιδιά των υπαλλήλων του ΕΟΠΥΥ. Αυτό το επικροτούμε και θα το υπερψηφίσουμε. Το δεύτερο αφορά το Γενικό Νοσοκομείο Καρπάθου. Καθώς φαίνεται και προκύπτει, το οικόπεδο παραχωρήθηκε από την εκεί οικεία ιερά μητρόπολη και από ό,τι ακούστηκε το νοσοκομείο αυτό θα λάβει την ονομασία «Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος». Ο Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος, κύριε Πολάκη και κύριε Ξανθέ, είχε πει: «Όσες φορές και εάν πέσεις, να σηκωθείς». Αυτό ισχύει για τη Χρυσή Αυγή. Γι' αυτό άλλωστε, δεν ξέρω εάν θυμίζουν δύο αριθμοί στον κ. Πολάκη κάτι σημαντικό για την πολιτική του καριέρα. Ο ένας αριθμός είναι 3,78 και ο άλλος είναι 7,21. Είναι τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015 αντιστοίχως, που κύριε Πολάκη και κύριε Ξανθέ, στις επόμενες εκλογές το ποσοστό στα Σφακιά θα είναι διψήφιο. Ευχαριστώ.
Προχωρούμε με τον ειδικό αγορητή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, τον κ. Γεώργιο Λαμπρούλη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σε ό,τι αφορά το πρώτο κεφάλαιο του νομοσχεδίου, που έχει να κάνει με την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, εμείς όπως έχουμε πει εξάλλου και στη χθεσινή συνεδρίαση αλλά και στις επιτροπές, το αντιμετωπίζουμε ενιαία, εφόσον είναι ενιαία η πολιτική του κατεύθυνση και η λογική του. Το συγκεκριμένο κομμάτι του συνολικού νομοσχεδίου, που αφορά το σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, που προωθεί η Κυβέρνηση, λέμε ξεκάθαρα ότι δεν έχει καμμία σχέση με την ανάπτυξη σύγχρονων κρατικών μονάδων υγείας, κέντρων υγείας, που θα καλύπτουν όλες τις λαϊκές ανάγκες δωρεάν. Επιδιώκεται η οργάνωση μίας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που θα συμβάλει στην περαιτέρω μείωση των κρατικών και ασφαλιστικών δαπανών, με τα ελάχιστα κέντρα υγείας, με το ανεπαρκέστατο σε αριθμό και ειδικότητες προσωπικό, με τη σχεδόν πλήρη έλλειψη εργαστηρίων και με τη θέσπιση του κόφτη των ΤΟΜΥ προς τα κέντρα υγείας και τα νοσοκομεία, οι εργαζόμενοι και οι λαϊκές θα έχουν ελάχιστες υπηρεσίες υγείας σε ακόμη μεγαλύτερη απόκλιση από τις σύγχρονες ανάγκες τους για πρόληψη, θεραπεία και αποκατάσταση. Πρόκειται για ένα ακόμη πιο υποβαθμισμένο κατ' όνομα σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας με φθηνούς υγειονομικούς και φθηνές υπηρεσίες για τους ασθενείς και τις λαϊκές οικογένειες. Στη βάση αυτών και βεβαίως της ανάπτυξης που καταθέσαμε χθες στη συζήτηση στην Ολομέλεια, εμείς θα καταψηφίσουμε όλα τα άρθρα του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, που αφορούν την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Θα αναφερθώ σε ορισμένα άρθρα, για τα οποία θέλουμε να καταθέσουμε τη θέση και την άποψή μας. Σε ό,τι αφορά το άρθρο 27 για την ίδρυση του Γενικού Νοσοκομείου Καρπάθου, στην πράξη η κατάργηση του κέντρου υγείας θα σημάνει ακόμα πιο υποβαθμισμένες υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και αντίστοιχα, βέβαια, με τη δημιουργία του νοσοκομείου αλλά και αντίστοιχα δευτεροβάθμιες, αφού το γενικό νοσοκομείο θα επιφορτιστεί πλήρως τις εργασίες και τον φόρτο, αν θέλετε, των δύο επιπέδων του συστήματος υγείας, πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων. Η Κυβέρνηση, ουσιαστικά, θέτει στον λαό του νησιού το δίλημμα; «Ή θα έχετε πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας ή θα έχετε ένα νοσοκομείο, όχι όμως και τα δύο». Το μόνο συγκεκριμένο που προβλέπει αυτή η διάταξη είναι το κλείσιμο του κέντρου υγείας και βέβαια, η ίδρυση του γενικού νοσοκομείου με είκοσι δύο κλίνες, χωρίς τίποτε άλλο συγκεκριμένο. Εμείς υποστηρίζουμε ότι στο νησί, στην Κάρπαθο, πρέπει να υπάρχουν αναπτυγμένες τόσο οι δημόσιες μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, κέντρο υγείας, περιφερειακά ιατρεία κ.λπ., όσο και η δευτεροβάθμια, νοσοκομείο με πλήρη στελέχωση, εξοπλισμό, προκειμένου να ικανοποιούνται δωρεάν οι ανάγκες σε υπηρεσίες υγείας των κατοίκων, και όχι μόνο, του νησιού. Σε ό,τι αφορά το άρθρο 28 για τα κίνητρα στο ιατρικό προσωπικό του Γενικού Νοσοκομείου Θήρας. Ο διπλασιασμός του υπολογισμού του χρόνου εργασίας των επικουρικών γιατρών τι πρακτική αξία θα έχει στις περισσότερες περιπτώσεις, από τη στιγμή που οι προσλήψεις με σχέση εργασίας μόνιμη, πλήρη και απασχόληση είναι ελάχιστες; Παράλληλα, σημαίνει ότι εκεί που μπορεί η τοπική διοίκηση, οι δήμοι δηλαδή, να στηρίζουν οικονομικά, θα υπάρχει ενδεχομένως κάποια βελτιωμένη στελέχωση των μονάδων υγείας και αλλού που δεν θα μπορούν, θα συνεχίσει να υπάρχει η σημερινή απαράδεκτη κατάσταση. Εκτός, όμως, από όλα αυτά, ανοίγει ο δρόμος για μεταφορά της δαπάνης στους δημότες, μέσω της τοπικής φορολογίας, προκειμένου να συνεχίσουν να υπάρχουν ακόμα και αυτές οι στοιχειώδεις δημόσιες μονάδες υγείας. Σε ό,τι αφορά το άρθρο 45 για τις νοσηλευτικές ειδικότητες. Πρόκειται, κατά τη γνώμη μας, για ρυθμίσεις που συνδέονται με την υλοποίηση του γενικότερου αντιλαϊκού σχεδιασμού στην υγεία και στην παιδεία. Η ειδίκευση προωθείται ως μεταπτυχιακή διαδικασία και όχι ως κατεύθυνση εντός των χρόνων φοίτησης. Αποσκοπεί στην παραπέρα μείωση της γενικής μόρφωσης και στην ενίσχυση των δεξιοτήτων, που, εκτός των άλλων, θα περιορίζει το εύρος των τομέων στην υγεία που θα μπορούν να αξιοποιούνται οι νοσηλευτές. Άρθρο 66, αναδιάρθρωση και μετονομασία της ΕΣΑΝ. Είτε με την προηγούμενη δομή που υπήρχε είτε με αυτή που προβλέπεται από το νέο άρθρο, βασικό περιεχόμενο της λειτουργίας της εταιρείας αυτής είναι η κοστολόγηση των υπηρεσιών υγείας, η μόνιμη επεξεργασία μελέτη και παρακολούθηση των εργαλείων τιμολόγησης των νοσηλευτικών υπηρεσιών, των ΚΕΝ, DRGs και λοιπά. Κύριος στόχος που υπηρετείτε είναι τα δημόσια νοσοκομεία να γίνουν οικονομικά, αυτοδύναμα, αυτοχρηματοδοτούμενα, να λειτουργούν με βάση την ανάπτυξη και την ενίσχυση της επιχειρηματικής τους λειτουργίας, και από την επιχειρηματική τους λειτουργία και μέσω του ανταγωνισμού να εξασφαλίσουν τους αντίστοιχους οικονομικούς πόρους, μέσω των συμβάσεων με τον ΕΟΠΥΥ και τα άλλα ασφαλιστικά ταμεία. Πρόκειται για μέτρο που υπηρετεί την παραπέρα εφαρμογή αυτών των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που έχουν ξεκινήσει και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις στον χώρο της υγείας, στο πλαίσιο της ενιαίας στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην υγεία, που όλοι εδώ ομονοείτε και συμφωνείτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου, ένα - δυο λεπτά, κύριε Πρόεδρε, για τις τροπολογίες. Εν τάχει θα τα πω. Για τις υπουργικές τροπολογίες κυρίως θα μιλήσω. Η πρώτη, η με αριθμό 1200, τροποποίηση του άρθρου 106 του ν.4461/17. Λέει «τα ζητήματα λειτουργίας…». Δίνει τη δυνατότητα, δηλαδή, στον Υπουργό με υπουργική απόφαση να καθορίζει τη λειτουργία των μονάδων της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Λέμε ότι τα ζητήματα των μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας δεν μπορούν να καθορίζονται με υπουργικές αποφάσεις. Δεν πρόκειται για απλά λειτουργικά ζητήματα, αλλά για το περιεχόμενο λειτουργίας παροχών κ.λπ., που θα προσφέρουν αυτές οι μονάδες. Στην τροπολογία με αριθμό 1202 για την παράταση λειτουργίας των επικουρικών γιατρών, εδώ έχουμε επανάληψη και συνέχιση της διαιώνισης της προσωρινής εργασίας. Και έτσι, ενώ μέσα στην τροπολογία επικαλείται ότι οι επικουρικοί γιατροί καλύπτουν ανάγκες των ασθενών και η απουσία των γιατρών αυτών, όπως λέει, θα δημιουργήσει πρόβλημα λειτουργίας στα νοσοκομεία, γιατί δεν μονιμοποιούνται, ωστόσο; Είναι αναγκαίοι. Γιατί δεν μονιμοποιούνται, που είναι ένα πάγιο αίτημα και του συνδικαλιστικού κινήματος αλλά και των φορέων; Αντίθετα, τι γίνεται; Έχουμε επέκταση της προσωρινής εργασίας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Σε ό,τι αφορά την τροπολογία 1203, στο κομμάτι που εγέρθηκε το ζήτημα της συνταγματικότητας κ.λπ., εμείς συμφωνούμε με την αντιμετώπιση των νομικών προβλημάτων προκειμένου κυρίως - και αυτό είναι που βαραίνει στην ψήφο μας για τη συγκεκριμένη τροπολογία - να πληρωθούν οι εργαζόμενοι. Ειρήσθω εν παρόδω, βιώνουν ένα άθλιο εργασιακό καθεστώς - δηλαδή, καθαριότητα, σίτιση, φύλαξη - , στερώντας τους το δικαίωμα - και εδώ είναι το ζήτημα - να συνεχίσουν να εργάζονται με σταθερή και μόνιμη σχέση εργασίας, με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα κ.λπ.. Και - γιατί όχι; - να γίνει μετατροπή των προσωρινών αυτών θέσεων σε μόνιμες θέσεις εργασίας. Στην τροπολογία 1204, για τη μείωση των φαρμακευτικών δαπανών του κράτους, μπαίνει ένα ζήτημα. Γίνεται μεταφορά των χρεών των ταμείων στον ΕΦΚΑ, δηλαδή τον νέο φορέα κοινωνικής ασφάλισης, ο οποίος θα καλείται να τα πληρώσει. Αυτό τι σημαίνει; Θα υπάρχει πρόβλημα στις παροχές προς τους ασφαλισμένους, δηλαδή επωμιζόμενος ο ΕΦΚΑ να εξοφλήσει αυτά τα χρέη; Σε ό,τι αφορά την υπουργική τροπολογία…
Κύριε Λαμπρούλη, πρέπει να το μαζέψουμε λίγο.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, τελειώνω. Καταλαβαίνω, κύριε Πρόεδρε, συγγνώμη, αλλά να πούμε δύο κουβέντες για κάποια ζητήματα, γιατί δεν μιλήσαμε.
Γιατί αρχίζει και το άλλο νομοσχέδιο.
Έχετε δίκιο, συμφωνώ. Αλλά αναλώθηκε τόσος χρόνος σε μια αντιπαράθεση.
Εντάξει, μην κάνουμε τώρα κουβέντα. Έχετε άλλο ένα λεπτό να ολοκληρώσετε.
Ναι, αλλά δεν μπορεί τώρα να πιεζόμαστε συνεχώς οι εισηγητές που θέλουμε στο κάτω - κάτω να καταθέσουμε και δύο απόψεις των κομμάτων μας. Δεν είναι προσωπικές. Σε ό,τι αφορά την υπουργική τροπολογία με αριθμό 1216, στο δεύτερο κομμάτι που γίνεται λόγος για τους πανεπιστημιακούς γιατρούς και την πειθαρχική διαδικασία όμοια με τους γιατρούς του ΕΣΥ, κατά τη γνώμη μας το ουσιαστικό θέμα είναι ότι τα πειθαρχικά, εκτός των άλλων, αφορούν και την παρέκκλιση των γιατρών από τις ανατροπές που έχουν συντελεστεί στο πλαίσιο της υγείας. Δηλαδή, εάν τηρούνται ή όχι οι περιοριστικοί όροι, η λεγόμενη πολιτική λειτουργίας των μονάδων υγείας στη λογική κόστος - όφελος των νοσοκομείων και λοιπά. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε και ευχαριστώ για την ανοχή. Θα καταθέσω ένα έγγραφο στα Πρακτικά, για να το λάβει ο Υπουργός υπ' όψιν του. Γίνεται λόγος για την τροπολογία 1220 του άρθρου 61, για την εξόφληση δεδουλευμένων παρελθόντων ετών και λοιπά. Βεβαίως πρέπει να πληρωθούν οι εργαζόμενοι όλων αυτών των νοσοκομείων για τα έτη 2013, 2014, 2015. Τα έχουν δουλέψει και τα δικαιούνται. Αυτό που θα καταθέσω είναι οι οφειλές προς τους εργαζομένους του «Γενικού Νοσοκομείου Βενιζέλειου» στο Ηράκλειο της Κρήτης, που τους οφείλονται δεδουλευμένα από το 2012 και από ό,τι καταλαβαίνω δεν συμπεριλαμβάνονται ως χρονολογία στη συγκεκριμένη τροπολογία. Για αυτό ζητούμε να συμπεριληφθούν, προκειμένου να καλυφθούν και αυτές οι οφειλές των εργαζομένων. [[Στο σημείο αυτό ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γεώργιος Λαμπρούλης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Παπαχριστόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θα επαναλάβω κάποια σημεία ομιλητών που για μένα ήταν πάρα πολύ σημαντικά. Άκουσα με μεγάλη προσοχή τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, τον Χρήστο Μαντά, να αναφέρεται στο τι γίνεται στην Αμερική με τον Μπέρνι Σάντερς. Ο παππούς, λοιπόν, Μπέρνι Σάντερς, αυτός ο εβδομηντατεσσάρης - για όσους δεν το ξέρετε να το ακούσετε - έχει ξεκινήσει μια μεγάλη καμπάνια αυτή τη στιγμή στην Αμερική και ξεσηκώνεται όλος ο κόσμος. Ο δε Ντόναλντ Τραμπ, που σαν οδοστρωτήρας πήγε να καταργήσει το Obamacare, έσπασε τα μούτρα του από δικούς του ρεπουμπλικάνους Βουλευτές, με πρωτοστατούντα τον Μακέιν. Κάτι πρέπει να σας λέει. Άκουσα και την κ. Τζούφη που χρησιμοποίησε νούμερα: τριάντα επτά εκατομμύρια ανασφάλιστοι Αμερικάνοι. Είχε καταφέρει ο Ομπάμα να ασφαλίσει τα δεκαεπτά εκατομμύρια και προσπαθεί να το καταργήσει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, πια, είναι πραγματικά ο ορισμός της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, της έλλειψης οποιασδήποτε κοινωνικής πολιτικής. Έχει και άλλα πολλά σωστά. Δεν είμαι κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά στο συγκεκριμένο πιστεύω ότι ήταν λάθος. Ακόμα θα θυμίσω αυτό που είπε ο αγαπητός κ. Δουζίνας, ο οποίος έχει φάει χρόνια στη Μεγάλη Βρετανία: «Όποιος τολμήσει να ακουμπήσει το σύστημα υγείας της Μεγάλης Βρετανίας θα το πληρώσει ακριβά». Επειδή έχετε ασθενική μνήμη, σας λέω ότι είναι ηρωισμός αυτά τα λόγια που λέγονται. Η διαφορά του από την Τερέζα Μέι ήταν είκοσι οκτώ μονάδες. Το μεγαλύτερό του όπλο σε αυτή την προεκλογική εκστρατεία - το είπε ο Δουζίνας - ήταν το εθνικό σύστημα υγείας της Βρετανίας. Τις μονάδες από είκοσι οκτώ τις έκανε δύο, ανεξάρτητα πόσους Βουλευτές πήρε. Τα λέω αυτά και νομίζω ότι τα μηνύματα είναι αντίστοιχα και ανάλογα. Είναι απίστευτο σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, με δέκα - έντεκα εκατομμύρια κατοίκους, οι ιδιωτικές δομές υγείας να είναι στο 40%, όταν στη Δανία την προηγμένη είναι 15%, στη Σουηδία είναι 10% και στην Ολλανδία είναι 20%. Τρεις χώρες, οι οποίες, φαντάζομαι, δεν είναι κομμουνιστικές. Είναι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θέλω να πιστεύω ότι είναι μιας ιδεολογίας άλλης, ίσως πιο κοντά στη δικιά σας τη νοοτροπία. Θέλω να πω κάτι ακόμα και θα είμαι σύντομος, γιατί ξέρω ότι ακολουθεί και άλλο νομοσχέδιο. Θέλω να θυμίσω το εξής: Άκουσα με ένα πάθος τον αγορητή της Νέας Δημοκρατίας να αναφέρει, να σηκώνει το χέρι και να μιλάει για τον μετανάστη. «Πώς τολμάτε και χαρίζετε χρέη και στον μετανάστη;»; Η ανθρώπινη ζωή σε ένα κομμάτι της Νέας Δημοκρατίας πώς αποτιμάται, άραγε; Πώς την αποτιμούν, για να ξέρω. Είχε το χαρτί και το θεωρούσε φοβερό επιχείρημα ότι του χαρίσανε και του μετανάστη, ο οποίος ήταν λαθρομετανάστης, δεν είχε χαρτιά και λοιπά. Να πεθάνει, δηλαδή. Θέλω ακόμα να θυμίσω, ότι, όταν ρωτήθηκε ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης στην εξεταστική επιτροπή αν θεωρεί συγκρίσιμα μεγέθη το σουπερμάρκετ «Μαρινόπουλος» και το νοσοκομείο «Ντυνάν», είπε: «Ναι, τα θεωρώ συγκρίσιμα.». Όταν του είπαμε ότι το ένα πουλάει φρούτα, λαχανικά κ.λπ. και το άλλο σώζει ζωές, απάντησε αδιάφορα, κυνικά. Ήταν οφείλω να ομολογήσω μια κυνική απάντηση, ούτε καν συγκάλυψη ούτε υποκρισία. Του είπαμε ότι εκεί σωζόντουσαν κάθε χρόνο γύρω στις τετρακόσιες σαράντα ζωές. Είχε είκοσι οκτώ κρεβάτια. Είναι επιεικής ο φίλος μου ο Σάκης ο Παπαδόπουλος. Τα δώδεκα, που είπε, τύποις κυκλοφορούν. Τα τέσσερα είναι εν ενεργεία και αυτά έχουν καρδιοχειρουργικά περιστατικά μιας μέρας. Κανένα δεν δουλεύει. Παίζεται η ζωή δηλαδή τετρακοσίων εξήντα ατόμων κορόνα - γράμματα έτσι άνετα, γιατί το «Ντυνάν» είναι σχεδόν ίδιο με τον «Μαρινόπουλο». Ακόμα άκουσα πολλή κουβέντα για την αριστεία. Θα σας πω τι δεν είναι αριστεία. Αριστεία δεν είναι να κουβαλάς ένα όνομα και με αυτό να μπαίνεις στη Βουλή και λοιπά. Κάποιοι θα έπρεπε να είναι προσεκτικοί εδώ μέσα. Κάποιοι δεν θα ήταν ούτε απ' έξω από τη Βουλή. Τη λέξη «αριστεία», λοιπόν, να την έχουμε σε όλα, αν θέλετε. Γόνοι είναι εδώ μέσα πάρα πολλοί. Δεν είναι έγκλημα, δεν είναι ποινικό αδίκημα, είναι θέμα ηθικής τάξης και καλά θα κάναμε να είμαστε πιο σεμνοί σε αυτό. Δεν θέλω να πω περισσότερα. Νομίζω - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, δεν σας τρώω άλλον χρόνο - ότι η μισή κοινωνία των Ελλήνων αυτή τη στιγμή κάτω από συνθήκες κρίσης, για την οποία δεν φταίει αυτή η Κυβέρνηση, έχει ανάγκη πραγματικά την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Εμείς που ζήσαμε στα δημόσια νοσοκομεία ξέρουμε ότι δεν είναι σωστό πράγμα όταν έχω ένα διαχωριστικό ανεύρυσμα, όταν έχω ένα βαρύ τροχαίο, όταν έχω ένα έμφραγμα, να ασχολείται το τριτοβάθμιο νοσοκομείο με περιστατικά που θα έπρεπε ήδη να έχουν φιλτραριστεί. Είναι κάτι που θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και τριάντα χρόνια. Το είχαν εξαγγείλει, δεν το έκαναν. Δεν το έκαναν, γιατί η ιδιωτική πρωτοβουλία είχε τεράστια συμφέροντα να συνεχίζει. Είναι δύο κόσμοι, το ξαναλέω, και μας χωρίζει άβυσσος. Είναι τα αδίστακτα παιδιά της αγοράς και είναι και η κοινωνία. Αυτή η διαφορά υπάρχει και σε αυτό το νομοσχέδιο, όπως και σε αυτό του Υπουργείου Υγείας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Επειδή τυπικά είναι από πέντε λεπτά, με την ανοχή, άμα θέλετε, μπορείτε να μιλήσετε...
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Φωτήλα, δεν υπάρχει προσωπικό. Δεν άκουσα το όνομα.
Είπε ότι είπα να πεθάνουν οι μετανάστες.
Δεν είπε αυτό. Λοιπόν, καθίστε κάτω. Δεν έχετε τον λόγο αυτή τη στιγμή. Έχω μιλήσει ήδη στον κ. Φωκά. Μετά θα τα πούμε. Μπορείτε και από τη θέση σας, κύριε Φωκά, για να κερδίζουμε χρόνο. Κι εσείς, κύριε Μαυρωτά. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Φωκά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αναγνωρίζουμε πως οι περισσότερες τροπολογίες έχουν πράγματι σχετική θεματολογία και ανήκουν στην αρμοδιότητα του νομοθετούντος Υπουργείου. Αυτό ίσως είναι και το μόνο θετικό που μπορεί να βρει ένας αισιόδοξος άνθρωπος στη σημερινή βροχή τροπολογιών. Δυστυχώς, οι ήδη αυξημένες αρμοδιότητες του Υπουργού ενισχύονται ακόμη περισσότερο με τις προβλέψεις κάποιων τροπολογιών για την έκδοση και νέων υπουργικών αποφάσεων. Εντύπωση μας κάνει η παράταση της υποχρεωτικής παρόδου διετίας με τη δυνατότητα μετατάξεων και αποσπάσεων που προβλέπει η τροπολογία 1202. Πολλές από τις επιτροπές που συστήνετε είναι ακοστολόγητες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την πάγια θέση της Ένωσης Κεντρώων πως τέτοιες επιτροπές πρέπει να είναι όλες άμισθες, μας οδηγεί να ψηφίσουμε «παρών» σε πολλές από τις τροπολογίες, αναγνωρίζοντας ωστόσο τη σημασία του έργου που καλούνται να παράσχουν αυτές. Για τον λόγο ότι εμείς στην Ένωση Κεντρώων δεν κάνουμε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, θα αναφερθώ σε μερικές τροπολογίες για να αιτιολογήσω και τη θέση μας: Για την τροπολογία 1213 λέμε «ναι», για να προστατευθούν οι υπάλληλοι και να μη διωχθούν. Για την τροπολογία 1173 θα πούμε «παρών», διότι δεν ξέρουμε αν προκύπτουν οικονομικά οφέλη, κύριε Υπουργέ. Για την τροπολογία 1200 λέμε «παρών», διότι είμαστε επιφυλακτικοί στην εφαρμογή του νέου συστήματος στο σύνολό του και η διάταξη αυτή αποτελεί μέρος αυτού. Για την τροπολογία 1202 θα πούμε «όχι», διότι καταργεί την υποχρεωτική διετία υπηρέτησης σε μία θέση και δίνει τη δυνατότητα μετάταξης του υπαλλήλου πριν συμπληρωθεί αυτή. Για την τροπολογία 1203 θα πούμε «ναι», διότι νομιμοποιεί τις δαπάνες από τις υπηρεσίες καθαριότητας, σίτισης και φύλαξης ή συντήρησης ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού και καθορίζει την πληρωμή των δεδουλευμένων. Για την τροπολογία 1204 θα πούμε «παρών». Για την τροπολογία 1205 λέμε «ναι», διότι αφορά πληρωμή δαπανών Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για μεταφορά προσφύγων και μεταναστών από ΚΤΕΛ και τουριστικά γραφεία. Για την τροπολογία 1206, επίσης, θα πούμε «ναι», για λόγους ευαισθησίας απέναντι στους αποθεραπευθέντες της νόσου Χάνσεν, τη γνωστή λέπρα. Επίσης, για την τροπολογία 1208 θα πούμε «ναι», διότι εντάσσει τους γιατρούς που δεν έχουν ακόμα λάβει ειδικότητα στο σύστημα εφημεριών του ΕΣΥ, για να καλυφθούν οι μεγάλες ανάγκες που υπάρχουν. Στην τροπολογία 1210 επίσης θα πούμε «ναι», διότι δίνει τη δυνατότητα στους παιδιάτρους να συνταγογραφούν εμβόλια κατά των αλλεργιών. Στην τροπολογία 1210 δηλώνουμε «παρών». Στην τροπολογία 1219 λέμε «ναι», συμφωνούμε. Στην τροπολογία 1216 επίσης λέμε «ναι», αλλά αν τα μέλη του νέου οργάνου είναι άμισθα. Στην τροπολογία 1218 επίσης θα πούμε «ναι». Στην τροπολογία 1215 λέμε επίσης «ναι», διότι διευρύνει τα κίνητρα για την παραμονή ειδικευμένων γιατρών σε άγονες περιοχές. Στην τροπολογία με αριθμό 1220 επίσης θα συμφωνήσουμε και θα πούμε «ναι», διότι τακτοποιεί αποζημιώσεις οφειλόμενων εφημεριών και υπερωριών προσωπικού. Τέλος, με την τροπολογία με αριθμό 1214 επίσης θα συμφωνήσουμε και θα πούμε «ναι», διότι αποκαθιστά την άνιση αντιμετώπιση των επικουρικών γιατρών νοσοκομείων του ΕΣΥ με αυτούς του Εθνικού Κέντρου Αποκατάστασης. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι χαίρομαι που αναγνωρίζει και ο Πρωθυπουργός ότι το Ποτάμι αποτελεί φυτώριο στελεχών. Τρεις εισηγητές του νομοσχεδίου προέρχονται από αυτό. Είναι κάτι σαν τον Άγιαξ της πολιτικής, μια ομάδα φημισμένη για το φυτώριό της. Αρκεί βέβαια να μην ποδοσφαιροποιείται τελείως η πολιτική ζωή, γιατί αλίμονο αν τα πολιτικά κόμματα δρουν ως ποδοσφαιρικές ομάδες και αρπάζουν παίκτες στο μέσον της σεζόν. Βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ - και γι' αυτό ο Πρωθυπουργός μιλάει εκ του ασφαλούς - τις μεταγραφές που έχει τις έχει κάνει στην κανονική πολιτική μεταγραφική περίοδο. Επίσης, άκουσα έκπληκτος τον Πρωθυπουργό να λέει για σημαιοφόρους επτά και οκτώ χρονών. Αλήθεια, πού το έχει δει αυτό; Δεν ξέρω σε ποια ηλικία γίνονται σημαιοφόροι στα ιδιωτικά σχολεία, αλλά στα δημόσια γίνονται στα δώδεκα. Δεν είναι η σημαία το ζήτημα, αλλά η δυνατότητα διάκρισης που δίνεται στα παιδιά. Πάμε στα του νομοσχεδίου. Τα είπαμε χθες. Εκφράσαμε την κριτική μας και τις επιφυλάξεις μας, αλλά και αναδείξαμε τα όποια θετικά στοιχεία έχει, όπως είναι ο ατομικός ηλεκτρονικός φάκελος υγείας στο άρθρο 21. Όμως, και αυτό θα πρέπει να χρονοπρογραμματιστεί, αλλιώς θα μείνει ευχολόγιο. Κάτι στο οποίο δεν έχουμε αναφερθεί, κύριε Υπουργέ, αλλά αξίζει τον κόπο να το δείτε στην πορεία, είναι μήπως στα κέντρα ειδικής φροντίδας, στο άρθρο 9, προστεθεί και η δραστηριότητα «κέντρα ιατρικής της εργασίας και διάγνωσης επαγγελματικών νόσων», που έχει νόημα, καθότι οι εργαζόμενοι σε εταιρείες και σε επιχειρήσεις με κάτω από πενήντα εργαζόμενους δεν έχουν τέτοιες υπηρεσίες. Πέρα από το σχέδιό σας για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, το νομοσχέδιο περιλαμβάνει πλήθος άλλων αποσπασματικών διατάξεων για γιατρούς, διοικητικές δομές και νοσοκομεία. Μιας και μιλάμε για νοσοκομεία στην Κάρπαθο και στη Θήρα, να δούμε λίγο και την ανατολική Αττική, που αποτελεί συγκριτικά το πολυπληθέστερο κομμάτι της χώρας, με πεντακόσιες χιλιάδες κατοίκους, που δεν έχει νοσοκομεία, ενώ έχει λιμάνια και το βασικό αεροδρόμιο της χώρας, δηλαδή βασικές υποδομές. Έχει μείνει χρόνια το κουφάρι από το «Ερασίνειο Νοσοκομειο», που θα γινόταν ένα πρωτοποριακό κέντρο για νεοπλασίες και τώρα ρημάζει. Να το δούμε και αυτό κάποια φορά. Το λέω αυτό χωρίς κανέναν τοπικιστικό οίστρο. Άλλωστε, θα έχετε δει ότι και οι ερωτήσεις κοινοβουλευτικού ελέγχου που κάνω δεν έχουν καθόλου τοπικιστικό χαρακτήρα. Έχουμε κάνει ερωτήσεις για Διδυμότειχο, για Σαμοθράκη, γι' αυτές τις περιοχές. Μιας και αναφέρθηκα στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, με βάση τα χθεσινά στοιχεία, κύριε Υπουργέ, από το site της Βουλής, επειδή την είχαμε κάνει αυτή την κουβέντα, θέλω να σας πω ότι έχετε απαντήσει σε μόλις μία ερώτηση από τις τελευταίες δεκαεπτά που έχω κάνει σε ένα διάστημα δεκατεσσάρων μηνών. Μάλιστα, ήταν και ερωτήσεις κεντρικού ενδιαφέροντος, όπως, για παράδειγμα, ποιος είναι ο αριθμός του νοσηλευτικού προσωπικού που είναι αποσπασμένος σε κόμματα, Βουλευτές, Υπουργεία και διοικητικές υπηρεσίες, δηλαδή βρίσκεται εκτός της πρώτης γραμμής, και ειδικότερες ερωτήσεις για προβλήματα πολλών νοσοκομείων με τους μαγνητικούς και αξονικούς τομογράφους, όπως επίσης και το αγαπημένο μου θέμα για το τι γίνεται με το κάπνισμα, ειδικά σε κλειστούς αγωνιστικούς χώρους. Μου έκανε εντύπωση, επειδή το έχουμε συζητήσει πολλάκις και ξέρω ότι στο συγκεκριμένο θέμα έχετε ευαισθησία και εσείς αλλά και ο Αναπληρωτής Υπουργός. Κλείνει η παρένθεση. Με τις βουλευτικές τροπολογίες, πάλι νομίζω ότι έγινε ένα πάρτι. Όποια υπουργική τροπολογία δεν θέλατε να κοστολογηθεί τη φέρατε ως βουλευτική τροπολογία. Είναι αρκετές αυτές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας για τη χώρα μας χρειάζεται θεραπεία, όχι, όμως, μια θεραπεία placebo και εικονική. Πολύ φοβάμαι ότι το σχεδιαζόμενο σύστημα μπορεί να έχει καλές προθέσεις, αλλά δεν έχουμε πειστεί για τη δυνατότητα βιώσιμης υλοποίησης. Όταν λέμε δημόσιο σύστημα υγείας, να τονίσουμε ότι αυτό προσφέρεται και από κρατικές δομές αλλά και από ιδιώτες. Το θέμα είναι η ισορροπία, ώστε να καλύπτεται όλο το κομμάτι του πληθυσμού, να υπάρχει ελευθερία επιλογής και να περιορίζεται η τεχνητή ζήτηση. Αν γείρει πιο πολύ στον ιδιωτικό τομέα το σύστημα, μπορεί αν δημιουργηθεί τεχνητή ζήτηση, έχετε δίκιο. Αν γείρει, όμως, πιο πολύ στον κρατικό τομέα, θα δημιουργήσει γραφειοκρατία. Και στις δύο περιπτώσεις οι πόροι δεν χρησιμοποιούνται με βέλτιστο τρόπο. Πρέπει να πιάνουν τόπο τα λεφτά που πηγαίνουν στη δημόσια υγεία και να μην ξοδεύονται άσκοπα. Δεν πρέπει, λοιπόν, η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας να καταλήξει ένα πυροτέχνημα πρόσληψης κάποιων ανθρώπων, οι οποίοι, όμως, μετά δεν θα μπορούν να υποστηριχθούν από το σύστημα. Στο παρόν νομοσχέδιο ξεδιπλώνετε το σχέδιό σας για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και, από τον αριθμό των περίπου πενήντα ομιλητών από τον ΣΥΡΙΖΑ, δείχνετε ότι είναι ένα στοίχημα για την Κυβέρνηση και ότι πράγματι πιστεύετε σε αυτό. Μακάρι, ειλικρινά, εύχομαι και ελπίζω - αν και η εμπειρία, το σχέδιο και τα νούμερα, δυστυχώς, δεν συνηγορούν - η ζωή των ΤΟΜΥ να μην είναι σύντομη. Ευχαριστώ πολύ.
Δίνω τον λόγο στον κ. Λοβέρδο για τρία λεπτά, που θέλει κάτι να συμπληρώσει σε μια τροπολογία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να πω δύο πράγματα στον κύριο Υπουργό και στο τέλος να καταλήξω, για λίγα δευτερόλεπτα, στην τροπολογία για την οποία συζητάμε από χθες. Πρώτον να πω, για να υπάρχει στα Πρακτικά, έχουν ακουστεί όλα, ότι όλα τα πρόσωπα που αναφέρατε εσείς ή οι Βουλευτές σας που κινούνται στον χώρο της Κεντροαριστεράς ή του ΠΑΣΟΚ - όλα όσα είναι εν ζωή - και τα οποία υπογραμμίζετε με πολύ θετικό τρόπο στήριζαν τις πολιτικές μας μέχρι το 2012. Δεύτερον, σας είπα την πρώτη μέρα ότι αποφεύγω να κάνω ένσταση συνταγματικότητας για θέματα που σας λέει η Διεύθυνση Επιστημονικών Μελετών. Υπάρχουν δύο ή τρεις παρατηρήσεις που αναφέρονται στις κανονιστικές πράξεις που προβλέπουν οι διατάξεις σας και είναι περίπου τριάντα αυτές. Δύο ή τρεις από αυτές σάς υποδεικνύει η Διεύθυνση Επιστημονικών Μελετών ότι απαιτούν διάταγμα. Αν έχει δίκιο η Διεύθυνση, έχετε εμπλοκές, οι οποίες θα δημιουργήσουν καθυστερήσεις σε αυτό που θέλετε να κάνετε, με το οποίο εμείς δεν συμφωνούμε. Εδώ, όμως, οι Βουλευτές σας κι εσείς προσωπικά το υπερασπίζεστε με έναν τρόπο ιδιαίτερα δυνατό. Θα ευθύνεστε εσείς κι όχι οι δικαστές, αν σε αυτά που σας υποδεικνύει η επιτροπή δεν κάνετε αλλαγές. Επειδή φέρατε και το σπλάχνο του σχεδίου νόμου, μάλλον έχουμε τελειώσει και είναι τσάμπα η συζήτηση αυτή. Τρίτον, όταν κάνετε λόγο, και βάζετε και τον Πρωθυπουργό να τα πει, για το κόστος του ιδιωτικού τομέα, τι πληρώνει ο πολίτης στον ιδιωτικό τομέα για την υγεία, συμπεριλαμβάνετε απ' ό,τι κατάλαβα από την πορεία της συζήτησης - θα σας το είχα πει χθες στην ομιλία μου, το αντελήφθην αργότερα - και τις ρυθμίσεις τις δικές μου, που επέτρεψαν για πρώτη φορά - ο Πρόεδρος που είναι γιατρός θα καταλάβει - σε όλους τους γιατρούς της χώρας να συνταγογραφούν και οι πολίτες πολλές φορές να μην πληρώνουν τίποτα, αν είναι εκτός της λίστα των ανθρώπων που καλύπτει ο ΕΟΠΥΥ, να πληρώνουν μια μικρή συμβολή και οι εξετάσεις τους πολλές φορές να είναι δωρεάν, ας είναι σε ιατρικά κέντρα ή σε διαγνωστικά κέντρα. Αυτή τη σε όλη την Ελλάδα εκτεταμένη δική μου μεταρρύθμιση, διαρθρωτική αλλαγή, πάτε να τη στενέψετε. Τη στενεύετε. Παρ' ότι κάνατε μια αλλαγή και είπατε ότι για τα έκτακτα περιστατικά, τα επείγοντα, μπορείς να πας στον γιατρό σου, με αυτόν τον τρόπο, όταν και εάν περπατήσει το σχέδιο νόμου σας, στενεύετε όσο μπορείτε περισσότερο τις δυνατότητες αυτές του πολίτη. Αυτός, όμως, δεν είναι ιδιωτικός τομέας. Αυτή είναι εξυπηρέτηση του πολίτη, πάνω απ' όλα. Κλείνω. Καταθέσατε μια τροπολογία. Εγώ θέλω να την ψηφίσω. Την έχω υποστεί ως Υπουργός Υγείας. Έχω υποστεί, κύριε Πρόεδρε, να συλλαμβάνεται γιατρός στο «Ιπποκράτειο» Θεσσαλονίκης με έναν φάκελο από εδώ μέχρι εσάς, να παρακαλώ τον πρύτανη να τον περάσει πειθαρχικό, να φεύγω μετά από ενάμιση χρόνο από το Υπουργείο κι ακόμα να μην έχει γίνει, να μην έχει συγκληθεί το πειθαρχικό. Λέει τώρα το Υπουργείο, σωστά, συνεννοημένο με το Υπουργείο Παιδείας, να το λύσει το θέμα και φέρνει τροπολογία χθες. Ούτε ΚΕΝΕ περνάει ούτε Διεύθυνση Επιστημονικών Μελετών περνάει. Λέω στον Υπουργό: Το έχετε ψάξει; Μήπως αυτό δημιουργήσει προβλήματα στην πράξη; Αρχίζουν οι παρατηρήσεις να έρχονται από παντού και να λένε ότι, αφού δεν κάνει καμμία διάκριση για ποια αδικήματα πάνε στα πειθαρχικά του ΕΣΥ, των καθηγητών πανεπιστημίων που είναι και γιατροί του ΕΣΥ - σε αυτούς αναφέρεται η τροπολογία - και το αφήνει έτσι όπως το έχει…
Δεν είναι γιατροί του ΕΣΥ, δουλεύουν στα νοσοκομεία του ΕΣΥ.
Σωστά, αυτή είναι η ακριβής έκφραση. Αντί, λοιπόν, μιας κακής κατάστασης που είναι σήμερα, επιλέγει ο Υπουργός μια διατύπωση - δεν το καταλαβαίνει, δεν το θέλει, αλλά εκεί το πάει - που μπερδεύει τα πράγματα εκεί που συγχέονται οι επιστημονικές με τις κλινικές αρμοδιότητες και να δίνει επιχειρήματα σε αυτούς που έχουν μπλεξίματα να πάνε στα δικαστήρια και να κερδίσουν. Του είπα: Μήπως μπορούμε να βρούμε μια καλύτερη διατύπωση; Σας συμβουλεύω. Αν θέλετε, το ακούτε. Εάν δεν θέλετε, το πετάτε. Πάρτε τη πίσω για έναν μήνα. Κάνατε μια επιτροπή που είναι το Υπουργείο Παιδείας και το Υπουργείο Υγείας. Δώστε της να το μελετήσει, να βρει την καλύτερη δυνατή διατύπωση και εμείς θα το ψηφίσουμε. Εάν το κρατήσετε έτσι, παρ' ότι θέλουμε να γίνει αυτή η αλλαγή, δεν θέλουμε να είμαστε και υπεύθυνοι ότι ψηφίσαμε κάτι το οποίο τελικά δεν εφαρμόζεται. Αυτό είναι μια - να πάρω πίσω τη λέξη συμβουλή, γιατί δεν μου αρέσει - παραίνεση κοινοβουλευτική. Εάν θέλετε, την υπολογίζετε.
Κατανοητό. Τον λόγο έχει ο κ. Φωτήλας για ένα λεπτό.
Και εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Εσείς, κύριε Βαρδάκη, για ποιο πράγμα;
Αναφέρθηκε στο όνομά μου ο κ. Φωτήλας, κύριε Πρόεδρε.
Εντάξει, αλλά τώρα κλείσαμε. Περιμένει το νομοσχέδιο και η ψηφοφορία μίας ώρας.
Είναι πολύ σοβαρό θέμα.
Ωραία, θα το κάνετε για χατίρι μου.
Δεν αναφέρθηκα…
Κύριε Πρόεδρε,…
Ηρεμία, δεν έχετε τον λόγο, κύριε Βαρδάκη. Δεν γράφεται τίποτε απολύτως. Τον λόγο έχει ο κ. Φωτήλας για ένα λεπτό αυστηρά, με μεγάλη προσοχή στις διατυπώσεις σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Παπαχριστόπουλος ανέφερε πριν από λίγο εδώ μέσα στην Αίθουσα ότι εγώ δήθεν είπα να πεθάνει ο μετανάστης. Αυτό είναι τουλάχιστον αισχρό. Εγώ, λοιπόν, είπα ότι, εκτός των παράνομων μεταναστών, όλοι οι υπόλοιποι είχαν καλυφθεί από τον νόμο Γεωργιάδη. Και το απέδειξα. Όσο για το να πεθάνει ο μετανάστης, δεν τίθεται θέμα. Γιατί τόσο ο συγκεκριμένος μετανάστης όσο και όλοι όσοι είχαν ανάγκη, πήραν περίθαλψη. Αυτό άλλωστε έγινε. Αυτό το παραστατικό μάς φέρατε σήμερα. Άρα δεν υπάρχει θέμα να πεθάνει! Αυτό που απλά έγινε ήταν ότι, σε δεύτερο χρόνο, τους καταλογίστηκαν τα έξοδα.
Ακούσαμε...
Σε κάθε περίπτωση, τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, να θυμίσω ότι με την ψήφο των Βουλευτών της Αντιπολίτευσης αλλά και του ίδιου του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας τα παιδιά των μεταναστών απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια, τότε που η παρέα του κ. Παπαχριστόπουλου είχε πάει εκδρομή.
Κύριε Φωτήλα, τελείωσε το προσωπικό. Μην ανοίγετε άλλα θέματα!
Κύριε Παπαχριστόπουλε, είστε … και…!
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο.
Κύριε Παπαχριστόπουλε, καθίστε κάτω. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Φωτήλα, κύριε Μαντά, με συγχωρείτε, υπάρχει Προεδρείο! Ηρεμία!
Παραχαράσσετε τα πραγματικά γεγονότα!
Κύριε Βαρδάκη, κύριε Φωτήλα, ακούστε και οι δύο. Είναι πάρα πολύ εύκολο να σηκωθώ πάνω και να σας βάλω την πρώτη ποινή. Με εμένα στο Προεδρείο κομμένα αυτά! Κύριε Φωτήλα, με τη συναίνεσή σας - την οποία είμαι σίγουρος ότι την έχω - οι δύο τελευταίες σας λέξεις διαγράφονται από τα Πρακτικά.
Χωρίς να σημαίνει ότι δεν τις πιστεύω.
Διαγράφονται από τα Πρακτικά!
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο.
Έληξε το θέμα, κύριε Παπαχριστόπουλε, σας παρακαλώ, μην καθυστερούμε άλλο. Έσβησαν οι λέξεις αυτές.
Απλά το συμπέρασμα «να πεθάνει ο μετανάστης» δεν αναφερόταν σε αυτό που είπε ο κ. Φωτήλας.
Εγώ το κατάλαβα και θα το συμπλήρωνα. Δεν είπε ότι το είπατε. Αναρωτήθηκε: «Ο μετανάστης τι να γίνει; Να πεθάνει;». Αυτό ήταν.
Έτσι.
Εντάξει, καθίστε. Τελειώσαμε. Εσείς, κύριε Βαρδάκη, γιατί ζητάτε τον λόγο; Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό και τελειώσαμε. Έπρεπε να έχουμε ξεκινήσει το άλλο νομοσχέδιο και χάσαμε με τα σόου σήμερα στη Βουλή τον μπούσουλα.
Κύριε Πρόεδρε, θα απαντήσω, αν του δώσετε τον λόγο!
Κύριε Φωτήλα, έχετε την εντύπωση ότι επειδή ανήκετε στη Νέα Δημοκρατία, δεν μπορώ να σας καλέσω στην τάξη; Λέω, μήπως είχατε αυτή την εντύπωση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ηρεμήστε, σας παρακαλώ, όλοι σας! Τον λόγο έχει ο κ. Βαρδάκης.
Ο κύριος συνάδελφος συμπέρανε ότι, επειδή δεν αναγραφόταν στο παραστατικό το όνομα του ασθενή, είναι παράνομος μετανάστης. Αυτό είπε.
Δείτε τα χαρτιά που φέρατε.
Το προσωπικό για σας ποιο ήταν;
Ανέφερε το όνομά μου και μάλιστα είπε ότι «αγαπάει ο Θεός τον ψεύτη, αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη». Για ποιο θέμα; Για κάποια παραστατικά στοιχεία που κατέθεσα πριν έρθει στη Βουλή. Είναι πολύ σοβαρό, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Φωτήλας σκόπιμα απέκρυψε την υπεύθυνη δήλωση.
Το προσωπικό ποιο είναι;
Αυτό σας λέω.
Κύριε Βαρδάκη, σας άφησα, το είπατε, τελειώσατε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ενημερώνω, λοιπόν, το Προεδρείο και τους συναδέλφους ότι η υπεύθυνη δήλωση που κατέθεσα ανήκει σε άλλο πρόσωπο. Ο μετανάστης που υπαινίχθηκε ο κ. Φωτήλας είναι νομίμως διαμένων στη χώρα μας και τρίτον απέκρυψε μία περίπτωση το 2015 και μία τον Αύγουστο του 2014 που αναγράφεται εισιτήριο και εξιτήριο συγκεκριμένη ημερομηνία μετά τον νόμο.
Εντάξει, τελειώσατε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά και κλείνετε. Εσείς είστε ήπιος. Απαντήστε όπου πρέπει, γιατί χρειαζόμαστε, σας ενημερώνω, μία ώρα για την ψηφοφορία. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τι σημαίνει αυτό για το επόμενο νομοσχέδιο.
Μην τον πιέζετε, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, πιέζω, γιατί, αν πιέζανε όλοι, θα είχαμε τελειώσει τώρα. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Το είπαμε και στη συζήτηση, η οποία ήταν αρκετά θορυβώδης, ότι αυτή η παρέμβαση αφορά ένα πολύ μεγάλο έλλειμμα του δημόσιου συστήματος υγείας, την ανάπτυξη ενός οργανωμένου δικτύου δημοσίων υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, εκεί που πραγματικά υπήρχε το μεγάλο κενό, που είναι τα αστικά κέντρα. Αυτή η παρέμβαση, λοιπόν, έχει μια ποιοτική διαφορά σε σχέση με αντίστοιχες προσπάθειες και εγχειρήματα του παρελθόντος. Είναι ότι συνοδεύεται με ένα υλοποιήσιμο σχέδιο εφαρμογής. Έχουμε τη χαρά σήμερα να ανακοινώσουμε με την ψήφιση του νομοσχεδίου ότι αναρτήθηκε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» η προκήρυξη των περίπου τριών χιλιάδων ιατρών και υπόλοιπων υγειονομικών με την έγκριση του ΑΣΕΠ. Το καταθέτουμε στα Πρακτικά. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Ξανθός καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών]] Η προθεσμία είναι από την επόμενη Τρίτη μέχρι τις 25 του μηνός για τους ενδιαφερόμενους ιατρούς και επαγγελματίες υγείας όλης της χώρας να στελεχώσουν νέες δομές, που θα στηρίξουν και θα αναβαθμίσουν τη δημόσια περίθαλψη και που δεν θα είναι προφανώς κομματικός στρατός και άνθρωποι που θα υπηρετήσουν κάποια εκλογικά κέντρα του ΣΥΡΙΖΑ ανά την επικράτεια. Εμείς, αγαπητοί συνάδελφοι, αυτά τα δύο, δυόμισι χρόνια στα οποία έχουμε προσπαθήσει και έχουμε την ευθύνη της διεύθυνσης του συστήματος υγείας έχουμε κάνει τρία σημαντικά πράγματα, τα οποία δεν τα έχετε διανοηθεί. Δεν τα είχατε διανοηθεί όλη την προηγούμενη περίοδο της μνημονιακής διακυβέρνησης. Πρώτον, κρίσιμο και καθοριστικό, εξασφαλίσαμε την καθολική κάλυψη των πολιτών αυτής της χώρας. Έχετε το θράσος να λέτε ακόμα και σήμερα, που κλείνουμε οριστικά αυτή την εκκρεμότητα, ακόμα και σήμερα, που αποδεικνύεται με στοιχεία ότι οι άνθρωποι που αναγκαστικά, γιατί δεν υπήρχε άλλη επιλογή, έτυχαν της φροντίδας του δημοσίου συστήματος υγείας, είχαν αποδεχθεί την οικονομική επιβάρυνση, έχετε το θράσος να λέτε ότι αυτό το πρόβλημα το είχε αντιμετωπίσει από το 2014 μια κοινή υπουργική απόφαση του Άδωνη Γεωργιάδη. Προσβάλετε τη νοημοσύνη εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών που άρχισαν να το μαθαίνουν μέχρι και πριν από έναν χρόνο περίπου. Άρχισαν να το μαθαίνουν όταν μπήκαν διοικήσεις στα δημόσια νοσοκομεία. Μέχρι και τον Ιούνη του 2016 υπήρχαν υπάλληλοι στα νοσοκομεία, ιατροί και υπηρεσιακοί παράγοντες που έλεγαν: «Ποιοι ανασφάλιστοι; Σας κοροϊδεύει ο Τσίπρας. Δεν υπάρχει νόμος, δεν ξέρουμε τίποτα.». Έχετε, λοιπόν, το θράσος να λέτε ότι όλος αυτός ο κόσμος, που είχε αγωνία την ώρα της αρρώστιας, που φοβόταν ότι αν πάει στο δημόσιο νοσοκομείο για να κάνει χημειοθεραπεία ή για να κάνει μια σοβαρή επέμβαση, θα έπρεπε να επιβαρυνθεί δυσβάσταχτα, αυτός ο κόσμος λέτε ότι εξυπηρετούταν. Σας διαβάζω, λοιπόν, αυτή την περιβόητη ΚΥΑ, η οποία έλεγε ότι για τη νοσηλεία των ανασφάλιστων πολιτών και για να μην πληρώσουν έπρεπε να προηγηθεί εξέταση του ασθενή από ειδική τριμελή επιτροπή, ένας εκ των οποίων ήταν ο διοικητικός και οικονομικός διευθυντής του νοσοκομείου. Με απολύτως, δηλαδή, επιστημονικά κριτήρια θα έκριναν αυτοί οι άνθρωποι ποιος χρειάζεται νοσηλεία! Δεύτερον, υπήρχε μια πολύ κρίσιμη παρέμβαση στο τέλος, την οποία την αποκρύψατε, που έλεγε ότι τα μέλη αυτής της επιτροπής θα υπόκεινται στον έλεγχο του ΣΕΥΠ. Δηλαδή ποιο ήταν το σήμα; «Προσέξτε ποιους θα εγκρίνετε. Θα ελεγχθείτε εάν το κάνετε διάπλατο το σύστημα και βάλετε κόσμο να νοσηλευτεί χωρίς να τον υποχρεώσετε να υπογράψει δήλωση αποδοχής χρέους και να πάνε μετά τα νοσήλια στην εφορία.». Αυτός ήταν ένας ηθμός απίστευτος, αυτό ήταν το gate keeping το πραγματικό στη δημόσια περίθαλψη. Πραγματικά, εκείνη την περίοδο, η μόνη ελεύθερη επιλογή, για την οποία κόπτεσθε, που είχαν οι ανασφάλιστοι πολίτες ήταν είτε να απευθύνονται στα κοινωνικά ιατρεία είτε να απευθύνονται στην ευαισθησία του προσωπικού των δημόσιων νοσοκομείων της χώρας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Να τελειώνουμε, λοιπόν, με την κοροϊδία. Κλείσαμε ένα τεράστιο κενό, αντιμετωπίσαμε ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, το πρόβλημα της «υγειονομικής φτώχειας» στη χώρα. Αυτόν τον όρο εμείς τον φέραμε, αγαπητοί συνάδελφοι, στη δημόσια συζήτηση και τον φέραμε, όταν άρχισε να γίνεται παγκοίνως γνωστό, όταν υπήρχε επιστημονική βιβλιογραφία στην Ευρώπη, όταν άρχισαν και μας κράζανε στα διεθνή επιστημονικά συνέδρια, όταν έβγαιναν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις και έλεγαν ότι στην Ελλάδα υπάρχει υγειονομική τραγωδία, όταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έβαλε χέρι στην κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου και τους είπε ότι δεν μπορώ να συνεργαστώ μαζί σας, αν δεν αντιμετωπίσετε το πρόβλημα των ανασφάλιστων. Έκαναν μια ρύθμιση, δεν την έμαθε κανένας, δεν την προπαγάνδιζαν πουθενά, την άφησαν στη ζούλα να περάσει, κανείς ανασφάλιστος δεν ήξερε ότι ήταν καλυμμένος. Σήμερα, λοιπόν, έρχονται τα αριθμητικά στοιχεία. Δεν μπαίνω σε αυτές τις ανοησίες, πραγματικά ανοησίες. Υπήρχε χρέος στα νοσοκομεία και το ξέρει όλος ο κόσμος και είχαν πάει στην εφορία 28 εκατομμύρια ευρώ και υπάρχουν δεκάδες άλλα εκατομμύρια, τα οποία εμείς μπλοκάραμε από τις αρχές του 2015, για να μη στέλνονται κι αυτά στις εφορίες. Σήμερα, λοιπόν, η ρύθμιση του ν.4368, που λειτουργεί εδώ και ενάμιση χρόνο, έχει παραγάγει το εξής αποτέλεσμα. Εκατό χιλιάδες ανασφάλιστοι πολίτες με τη χρήση του ΑΜΚΑ τους κάθε μήνα συνταγογραφούνται για φάρμακα αξίας 10 με 12 εκατομμύρια ευρώ και εργαστηριακές εξετάσεις αξίας 5 εκατομμυρίων ευρώ. Η ΚΥΑ που υπέγραψε ο Υπουργός Βορίδης, που αφορούσε το φάρμακο, είχε αξιοποιηθεί, με την ειδική ηλεκτρονική πλατφόρμα τότε της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, είχε αξιοποιηθεί, γιατί δεν το ήξερε ο κόσμος, από ένα πενιχρό ποσοστό, που δεν υπερέβαινε τις 800 χιλιάδες τον μήνα. Και τώρα είναι 10 με 12 εκατομμύρια ευρώ τον μήνα. Αυτή είναι, λοιπόν, η τεράστια, η καταλυτική παρέμβαση που έκανε στον χώρο της δημόσιας περίθαλψης αυτή η Κυβέρνηση. Είμαστε περήφανοι γι' αυτό και είναι ευγνώμονες οι άνθρωποι που έχουν δεχτεί αυτές τις υπηρεσίες.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Η δεύτερη κρίσιμη παρέμβαση που κάναμε, και που φυσικά δεν την είχατε διανοηθεί, ήταν ότι ενισχύσαμε με έναν πολύ συγκροτημένο τρόπο και σε μαζικό επίπεδο για πρώτη φορά το δημόσιο σύστημα υγείας. Έτσι καταφέραμε να το κρατήσουμε όρθιο, παρά τα συσσωρευμένα προβλήματα, παρά το ότι πραγματικά το 2015 ήταν σε τροχιά κατάρρευσης. Έτσι μπορούν και υπάρχουν ακόμη και εξαιρετικά νοσοκομεία φυσικά, τα οποία λειτουργούν και προσφέρουν καλές υπηρεσίες. Ανακάλυψε και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ότι υπάρχουν και καλά κέντρα υγείας, όπως στην Αρεόπολη. Φυσικά, δεν είναι μόνο το Κέντρο Υγείας της Αρεόπολης, που πραγματικά κάνει εξαιρετική δουλειά και γνωρίζουμε και τους ανθρώπους. Υπάρχουν δεκάδες σε όλη τη χώρα, που, παρά τα προβλήματα και τις δυσκολίες, προσφέρουν εξαιρετική φροντίδα αυτή την περίοδο. Το τρίτο που κάναμε φυσικά ήταν αυτό που λέμε «ηθικοποίηση» του συστήματος υγείας. Ούτε αυτόν τον όρο τον είχατε ξανακούσει. Αυτόν τον όρο μία πολιτική δύναμη που δεν είχε σχέσεις εξάρτησης και διαπλοκής με τη φαυλότητα του παρελθόντος είπε ότι βεβαίως θα εξυγιάνουμε αυτό το σύστημα και βεβαίως θα προκαλέσουμε παρεμβάσεις που θα σταματήσουν την προκλητή ζήτηση, τη σπατάλη, τη διαφθορά και την εκμετάλλευση του αρρώστου. Το ΚΕΕΛΠΝΟ είναι μία ιστορία πολύ διακριτή σε αυτή την υπόθεση. Είναι η επιτομή της διαπλοκής, των πελατειακών σχέσεων, της συναλλαγής με συμφέροντα και της διαφθοράς. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι και ένας κρίσιμος δημόσιος φορέας προστασίας της δημόσιας υγείας και έχει εξαιρετικό επιστημονικό δυναμικό και εξαιρετικούς επαγγελματίες υγείας, που πραγματικά είναι σε εγρήγορση, για να αποτρέψουν απειλές για τη δημόσια υγεία, για να παρέμβουν όταν εμφανίζονται κρούσματα λοιμωδών νόσων. Αυτά έχουμε καταφέρει, με αυτό το ανθρώπινο δυναμικό, για το οποίο αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει και μία εκκρεμότητα, που δεν μπορέσαμε να τη ρυθμίσουμε σε αυτό το νομοσχέδιο, για μία διαγραφή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, που δεν ήταν δική τους ευθύνη, αλλά ευθύνη των προηγούμενων διοικήσεων το πώς χορηγούνταν ορισμένα επιδόματα. Αναγνωρίζουμε, λοιπόν, αυτή την οφειλή και δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι η εξυγίανση σε αυτόν τον τομέα έχει ξεκινήσει. Απολύσαμε το κεντρικό πρόσωπο, το πρόσωπο - κλειδί, αυτόν που ήταν το πυρηνικό στοιχείο γύρω από το οποίο είχε δομηθεί όλο αυτό το σύστημα της διαφθοράς και της διαπλοκής και δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι η εξυγίανση θα προχωρήσει σε πείσμα των πολιτικών προστατών αυτής της κλίκας!
Ταυτόχρονα, ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ.
Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε.
Σας έχω επιτρέψει ήδη να μιλήσετε τρία λεπτά επιπλέον. Δεν πρόκειται να επιδείξω περαιτέρω ανοχή.
Ακούστε με, σας παρακαλώ πολύ. Ακούω προσεκτικά επί οκτώ ώρες σήμερα.
Δεν με ενδιαφέρει αυτό. Εμένα με ενδιαφέρει ο Κανονισμός, τον οποίο έχετε παραβεί και τώρα και στην πρωτολογία σας. Έχετε δύο λεπτά για να ολοκληρώσετε.
Ο κ. Μπαργιώτας είπε: «Ωραία, τι θα το κάνετε το ΚΕΕΛΠΝΟ; Απλώς θα παροχετεύσετε το απόστημα;». Η απάντηση είναι ότι βεβαίως σε συνεννόηση με τη διοίκησή του ήδη έχουμε ένα προσχέδιο αλλαγής οργανογράμματος, ακόμα και αλλαγής ονόματος, ακριβώς για να υποδηλώσουμε την αποκοπή από το φαύλο παρελθόν και την καταξίωση την επιστημονική και τη διοικητική, που χρειάζεται να επέλθει σε αυτόν τον φορέα. Πιστεύω ότι θα είμαστε σε θέση μέσα στο φθινόπωρο να το νομοθετήσουμε αυτό, για να κλείσει οριστικά αυτή η περίοδος. Πρόκειται, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, για διαφορετικούς κόσμους. Αυτή είναι η αλήθεια. Εσείς κλείνατε δομές, εμείς ανοίγουμε δομές. Εσείς διώχνατε γιατρούς, εμείς δίνουμε παρατάσεις στις συμβάσεις των υπηρετούντων γιατρών και προσλαμβάνουμε καινούργιους. Εσείς καλύπτατε το «πάρτι», εμείς κάνουμε εξεταστική επιτροπή για να διερευνηθεί το «πάρτι» και να αποδοθούν, αν υπάρχουν φυσικά, ποινικές ευθύνες, γιατί οι πολιτικές είναι αυταπόδεικτες, σε πολιτικά πρόσωπα και σε κρατικούς λειτουργούς. Εσείς πιστεύετε στην αγορά και εμείς πιστεύουμε στη δημόσια υγεία. Μια και συζητάμε για την πρωτοβάθμια φροντίδα, δεν έχετε καταλάβει τίποτα. Αναμασήσατε κάποια στιγμή κάτι για την Άλμα Άτα, αλλά δεν έχετε ιδέα τι σημαίνει αυτό το πράγμα. Σας λέμε, λοιπόν, ότι η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας είναι ένα πρόταγμα ισότητας και αλληλεγγύης και αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ασύμβατο με την αγορά. Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας δεν σημαίνει απλώς εξωνοσοκομειακές υπηρεσίες. Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας σημαίνει πρόληψη, σημαίνει αγωγή υγείας, σημαίνει σχολική υγιεινή, σημαίνει υγιεινή της εργασίας, υγιεινή του περιβάλλοντος, σημαίνει παρεμβάσεις στην κοινότητα. Μας λέτε ότι αυτά θα τα παρέχει ο ιδιωτικός τομέας; Ενδιαφέρεται ο ιδιωτικός τομέας για όλα αυτά; Συνεισφέρουν αυτά στην κερδοφορία του;
Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ.
Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι αυτές οι υπηρεσίες, αυτό το νέο πρότυπο, το νέο όραμα για την πρωτοβάθμια φροντίδα και για το σύστημα υγείας μπορούν να το προσφέρουν μόνο δημόσιες δομές, με ανθρώπους αφοσιωμένους στη δημόσια περίθαλψη και αυτό ακριβώς κάνουμε αυτή την περίοδο. Κυρίως η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας είναι η κατ' εξοχήν υπηρεσία που δεν είναι μόνο ιατρική υπόθεση. Για αυτό και είναι λάθος η αντίληψη που λέει: «Γιατί δεν συμβάλλεστε με τους ελευθεροεπαγγελματίες γιατρούς;». Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας είναι ομαδική υπόθεση. Θέλει κι άλλους επαγγελματίες υγείας. Δεν μπορεί μόνος του ο οικογενειακός γιατρός, ακόμα κι αν έχει την κουλτούρα, να κάνει όλες αυτές τις παρεμβάσεις και να διασφαλίσει όλη αυτή την αλλαγή στο παράδειγμα, όπως ήδη έχει επισημανθεί.
Κύριε Υπουργέ, τελειώνουμε.
Τελειώνω.
Ναι, τελειώστε όμως.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Οι κρίσιμες μεταρρυθμίσεις και οι σοβαρές αλλαγές και μετασχηματισμοί χρειάζονται ορισμένες προϋποθέσεις. Το πρώτο είναι να υπάρχει κοινωνική ανάγκη για αυτές τις αλλαγές, το δεύτερο είναι να υπάρχει ισχυρή πολιτική βούληση, το τρίτο είναι να υπάρχουν κοινωνικές συμμαχίες και το τέταρτο, και καθοριστικό πολλές φορές, είναι να υπάρχουν και οι κατάλληλοι άνθρωποι. Εδώ, λοιπόν, αυτό που έχουμε να πούμε είναι ότι και σε αυτούς τους τέσσερις βασικούς όρους αυτή η Κυβέρνηση έχει διασφαλίσει την υλοποίηση και την εφαρμοσιμότητα αυτών των αλλαγών. Η ιστορία με τους πόρους νομίζω ότι τελείωσε μετά την παρέμβαση σήμερα του Αναπληρωτή Υπουργού κ. Χαρίτση. Οι κοινωνικές συμμαχίες, επίσης, είναι σε εξέλιξη και πιστεύουμε ότι και οι σύλλογοι των ασθενών και οι επαγγελματίες υγείας και οι νέοι γιατροί αλλά πιστεύουμε και οι γενικοί γιατροί της χώρας θα στηρίξουν αυτή τη σημαντική παρέμβαση και αλλαγή. Όμως είναι και το ζήτημα των ανθρώπων και εδώ επιτρέψτε μου να κλείσω με αυτόν τον τρόπο, πραγματικά, γιατί θέλω να πω το εξής. Δεν είναι μόνο οι δύο Υπουργοί, που είναι άνθρωποι που έχουν οργανική σχέση με τη δημόσια περίθαλψη και έχουν μια εγνωσμένη διαδρομή και μια πορεία αφοσίωσης και αγώνων στο δημόσιο σύστημα υγείας. Μην το θεωρήσετε αυτό προσπάθεια να ευλογήσουμε τα γένια μας. Όμως, πρέπει να πούμε ότι μέσα σε αυτή την Αίθουσα και σε αυτή την κυβερνητική πλειοψηφία υπάρχουν, επίσης, πολλοί άλλοι συνάδελφοί μας, οι οποίοι έχουν ταυτίσει τη ζωή τους και τη διαδρομή τους στο σύστημα υγείας με αυτόν τον αγώνα για τη δημόσια περίθαλψη. Από τον Νίκο Μανιό, τον Χρήστο Μαντά, τον Σάκη Παπαδόπουλο, τη Μερόπη Τζούφη, τον Γιώργο Καΐσα, τον Ηλία Κωστοπαναγιώτου, τον Τάσο Κουράκη, μέχρι όλους τους ανθρώπους και συγχωρήστε με αν ξεχνώ κάποιον,… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Βεβαίως, θα πω και για τον Παπαχριστόπουλο στο τέλος. Συγχωρήστε με για…
Κύριε Υπουργέ, ακούστε τι θα σας πω και εγώ τώρα. Εάν δεν κλείσετε, θα σας κλείσω το μικρόφωνο.
Τελειώνω.
Όχι, τώρα θα κλείσετε.
Ναι. Τον Νίκο Ηγουμενίδη, τον Μίμη Ρίζο, για να μην τους ξεχάσω, οι οποίοι…
Ωραία, όλη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Κοιτάξτε, αυτά είναι τα δικά μας πρόσωπα αναφοράς για τη δημόσια περίθαλψη. Ποια είναι τα δικά σας;
Μπράβο, έτσι! Πείτε τα!
Αυτή είναι η σφραγίδα εντιμότητας, αξιοπρέπειας, ήθους και αγωνιστικότητας των ανθρώπων της Αριστεράς, που θα εγγυηθεί αυτή την πολύ σημαντική μεταρρύθμιση.
Ωραία! Δοξάστε με!
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Γεωργιάδη, ποιο είναι το προσωπικό; Για ένα λεπτό μόνο σάς δίνω τον λόγο και εγώ θα κρίνω αν υπάρχει προσωπικό. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν σας άκουσα να διαμαρτύρεστε, όταν, αντί για δέκα λεπτά, άφησα τον Υπουργό να μιλήσει δεκαοκτώ! Παρακαλώ πολύ! Κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ο κύριος Υπουργός στην προσπάθειά του να απαντήσει στην αποκάλυψη του κ. Φωτήλα ότι οι ανασφάλιστοι είχαν καλυφθεί επί των ημερών μου, είπε την εξής φράση: «Προσβάλαμε τη νοημοσύνη», εγώ δηλαδή, «των ανασφαλίστων». Αυτό θεωρώ, κύριε Πρόεδρε, ότι είναι βαριά κατηγορία και θέλω ένα λεπτό για να το εξηγήσω.
Κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό ακριβώς. Το χρονομετρώ.
Κύριε Υπουργέ, κάνατε ένα μεγάλο βήμα εμπρός σήμερα. Εδώ και δυόμισι χρόνια ακόμη και σε σποτάκια τηλεοπτικά του ΣΥΡΙΖΑ διαφημίζατε το ένα καλό πράγμα που κάνατε και ήταν η κάλυψη των ανασφαλίστων. Σήμερα αποδεχθήκατε πρωτοβάθμια με τον δικό μου νόμο, φάρμακα με την υπουργική απόφαση Βορίδη και τι βρήκατε να πείτε; Ότι στα νοσοκομεία υπήρχε, λέει, μια τριμελής επιτροπή. Μια τριμελής επιτροπή γιατρών από το νοσοκομείο, που θα έκρινε εάν όντως ο ανασφάλιστος είχε ανάγκη αυτή την επέμβαση.
Για τους άπορους ήταν.
Για τους ανασφάλιστους, και το ξέρει ο κύριος Υπουργός.
Για τους άπορους ήταν.
Κύριε Βαρδάκη, ο ανασφάλιστος είναι συνήθως άπορος.
Για τους άπορους ήταν.
Κάνετε λάθος.
Διάβασε το ΦΕΚ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ! Με διακόπτει.
Για ηρεμήστε! Κύριε Βαρδάκη, ο ανασφάλιστος είναι συνήθως άπορος, δεν έχει λεφτά.
Έμαθε ο ελληνικός λαός τώρα. Οι ανασφάλιστοι καλύφθηκαν από εμένα. Ξέρετε πώς; Έξι μήνες διαπραγματευόμουν με την τρόικα, για να δεχθεί να περάσω αυτόν τον νόμο. Εσείς τα βρήκατε όλα έτοιμα και δεν είχατε μια καλή κουβέντα να πείτε για κανέναν - αφήστε εμένα - από τους προκατόχους σας. Ξέρετε γιατί; Όλοι αυτοί που αναφέρατε είναι για να ευλογήσετε τα γένια μεταξύ σας. Βγείτε έξω στην κοινωνία, για να δούμε τι λένε για εσάς…
Τελειώσαμε, κύριε Γεωργιάδη.
Εκεί να μετρηθούμε. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, τελείωσε.
Από την κοινωνία προερχόμαστε, γι' αυτό βγήκαμε Βουλευτές, και δεν σας επιτρέπω!
Κυρία Τζούφη, εσείς συνήθως είστε ήρεμη.
Μα, σας παρακαλώ! Επιτέλους!
Ηρεμήστε, γιατί και εγώ θα μπορούσα να παρεξηγηθώ και να ζητήσω επί προσωπικού, διότι, υποτίθεται, είμαι ανάλγητος.
Βεβαίως, όλοι μας!
Σας παρακαλώ, τελειώσαμε! Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας και άλλες διατάξεις». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Προχωρούμε στην ψήφιση των άρθρων και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 41 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 42 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 43 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 43 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 44 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 45 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 45 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 46 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 46 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 47 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 47 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 48 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 48 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 49, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 49 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 50, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 50 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 51 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 51 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 52 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 52 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 53 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 53 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 54 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 54 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 55 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 55 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 56 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 56 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 57 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 57 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 58 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 58 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 59, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 59 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 60 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 60 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 61, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 61 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, με την προσθήκη της παραγράφου 3 της υπ' αριθμόν 1220/100 τροπολογίας, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 62 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 62 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 63 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 63 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 64 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 64 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 65 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 65 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 66, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 66 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 67 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 67 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 68 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 68 έγινε δεκτό ως έχει ομόφωνα. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 69 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 69 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 70 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 70 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 71 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 71 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 72 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 72 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 73 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 73 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 74 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 74 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 75 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 75 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 76 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 76 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 77, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 77 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 78 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 78 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 79 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 79 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 80 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 80 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 81 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 81 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 82 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 82 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 83 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 83 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 84 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 84 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 85 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 85 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 86 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 86 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 87 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 87 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 88 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 88 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 89 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 89 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 90 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 90 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 91 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΪΒΑΤΙΔΗΣ Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 91 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 92 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 92 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 93 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 93 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 94 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 94 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1202 και ειδικό 84, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 95;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1202 και ειδικό 84 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1203 και ειδικό 85, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 96;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1203 και ειδικό 85 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1204 και ειδικό 86, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 97;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1204 και ειδικό 86 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1216 και ειδικό 97 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 98;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1216 και ειδικό 97 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1218 και ειδικό 98 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 99;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1218 και ειδικό 98 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1173 και ειδικό 82 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 100;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1173 και ειδικό 82 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1205 και ειδικό 87 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 101;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1205 και ειδικό 87 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1206 και ειδικό 88 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 102;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1206 και ειδικό 88 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1208 και ειδικό 89 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 103;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1208 και ειδικό 89 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1210 και ειδικό 91 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί εντάσσεται στο άρθρο 47 του νομοσχεδίου;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1210 και ειδικό 91 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο άρθρο 47 του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1211 και ειδικό 92 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 104;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1211 και ειδικό 92 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1212 και ειδικό 93 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 105;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1212 και ειδικό 93 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1214 και ειδικό 95 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 106;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1214 και ειδικό 95 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1215 και ειδικό 96 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 107;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1215 και ειδικό 96 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1219 και ειδικό 99 ως έχει, η οποία αφού ψηφιστεί εντάσσεται στο άρθρο 31 του νομοσχεδίου;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1219 και ειδικό 99 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο άρθρο 31 του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1220 και ειδικό 100, η οποία αφού ψηφιστεί θα γίνει άρθρο 108;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1220 και ειδικό 100 έγινε δεκτή ως έχει ομόφωνα και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 19.40΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα, Πέμπτη 3 Αυγούστου 2017 και ώρα 19.45΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος νομοθετική εργασία: μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Ηλεκτρονικό σύστημα διάθεσης τηλεοπτικού διαφημιστικού χρόνου, τροποποίηση του ν.3548/2007, σύσταση μητρώου περιφερειακού και τοπικού τύπου, ειδική σήμανση γραμμωτού κώδικα στις έντυπες εκδόσεις, δημιουργία θεσμικού πλαισίου για την ενίσχυση της παραγωγής οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις» σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.