Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξης της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2019». Πριν δώσω τον λόγο στον πρώτο ομιλητή για σήμερα, επιτρέψτε μου να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, οι Υπουργοί Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Εσωτερικών, Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών, Υγείας, Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Υποδομών και Μεταφορών, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υγείας, καθώς και οι Υφυπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης, Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κατέθεσαν στις 14-12-2018 σχέδιο νόμου: «Επείγουσες ρυθμίσεις του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας - Κύρωση της από 20.11.2018 Σύμβασης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και των εταιρειών ENERGEAN OIL AND GAS - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ και ΚΑΒΑΛΑ OIL ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, με την οποία τροποποιείται η από 23.11.1999 Σύμβαση για την εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή του Θρακικού Πελάγους μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της ΚΑΒΑΛΑ OIL ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ που κυρώθηκε με τον ν.2779/1999 (Α΄ 296) και άλλες διατάξεις». Το ως άνω σχέδιο νόμου έχει χαρακτηριστεί από την Κυβέρνηση ως κατεπείγον. Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Θα δώσω τώρα τον λόγο στον πρώτο ομιλητή για σήμερα, τον κ. Εμμανουήλ Θραψανιώτη. Κύριε Θραψανιώτη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά και θερμή παράκληση να τηρούμε τον χρόνο, γιατί είναι μεγάλος ο κατάλογος των ομιλητών. Το γνωρίζετε. Υπολείπονται αρκετοί συνάδελφοι ακόμα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Πριν τοποθετηθώ για τον προϋπολογισμό, επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να καταδικάσω τη βομβιστική επίθεση στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ». Ενέργειες τέτοιες λειτουργούν αποσταθεροποιητικά για το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Δεύτερον, μιας και έχουμε μπει σε περίοδο Χριστουγέννων, να ευχηθώ σε όλους καλές γιορτές με υγεία για όλο τον κόσμο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητούμε σήμερα τον πρώτο προϋπολογισμό της Βουλής μετά την έξοδο από τα μνημόνια τον περασμένο Αύγουστο. Είναι ένας προϋπολογισμός βασισμένος σε πραγματικά δεδομένα, ισορροπημένος και προσαρμοσμένος να υπηρετήσει τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Ένας προϋπολογισμός, ο οποίος αφήνει πίσω του τα μνημόνια, με σαφή προσανατολισμό, με κοινωνικό πρόσημο, λαμβάνοντας υπ' όψιν τα ευρωπαϊκά δεδομένα αλλά και την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα σκληρή και άκαμπτη. Και όποιος δεν θέλει να το δει, απλά εθελοτυφλεί. Ζητήματα όπως οι κοινωνικές ανισότητες, η αλληλεγγύη, η αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας, ο αγώνας ενάντια στην κλιματική αλλαγή, το μεταναστευτικό, αποτελούν προτεραιότητα και απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή και λύσεις. Το παράδειγμα της Μεγάλης Βρετανίας με το Brexit, της Ιταλίας με τον προϋπολογισμό και της Γαλλίας με τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων είναι ενδεικτικά για το πού βαδίζει αυτή η Ένωση. Αυτή η Ευρώπη είναι ανάγκη να αλλάξει και από Ευρώπη των αγορών και των αριθμών να φέρει στο επίκεντρο τις ανάγκες της κοινωνίας. Εάν δεν αλλάξει, κινδυνεύει να διαλυθεί. Μια Ένωση η οποία απομακρύνεται από τις αρχές της. Μια Ευρώπη η οποία πρέπει να βρει νέο βηματισμό. Στο πλαίσιο αυτό, στην Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας, είναι ανάγκη να αναζητούμε τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις για καλύτερες δυνατές λύσεις. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι και η προσπάθεια επίλυσης προβλημάτων στα βόρεια σύνορά μας. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται η εξωτερική πολιτική της χώρας μας, αναπτύσσοντας συνεργασίες με τις χώρες της Μεσογείου και τις βαλκανικές χώρες. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι και η προσπάθεια συνεννόησης και συνεργασίας των χωρών της Νοτίου Ευρώπης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι, παρά την όξυνση με τον πόλεμο κυρίως στη Μέση Ανατολή, παρά τις τεράστιες προσφυγικές ροές που πέρασαν από τη χώρα μας, οι μεγαλύτερες σε περίοδο ειρήνης, η χώρα μας αποτέλεσε και αποτελεί παράγοντα σταθερότητας και ασφαλή τόπο προορισμού. Μια χώρα που, παρά τα προβλήματα, ενέπνευσε ασφάλεια, γεγονός που ωφέλησε τον τουρισμό, βασικό πυλώνα της οικονομίας μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν θα μπω στον πειρασμό να αναδείξω τις ευθύνες και σε ποιον ανήκουν. Γεγονός είναι ότι η χώρα μας χρεοκόπησε. Και, βεβαίως, δεν είναι η πρώτη φορά. Όσες φορές χρεοκόπησε, οι αιτίες οφείλονται σε κακοδιαχείριση, εσφαλμένες επιλογές και κυρίως σε ιδιοποίηση με τον έναν ή τον άλλο τρόπο των χρημάτων των δανείων - και όχι μόνο - από τους εκάστοτε κρατούντες και τον περίγυρο. Αυτή η Κυβέρνηση διανύει τον τέταρτο χρόνο από τον Σεπτέμβριο του 2015. Η δέσμευση ήταν σαφής: η έξοδος από τα μνημόνια, η στήριξη των αδύναμων οικονομικά ομάδων και όσων είχαν υποστεί τις συνέπειες της κρίσης. Η έξοδος από τα μνημόνια πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο. Η κρίση, όμως, εξακολουθεί να παραμένει γιατί η δημοσιονομική προσαρμογή υπήρξε βίαιη: η περικοπή των μισθών και συντάξεων κατά 25%, η απώλεια του δέκατου τρίτου και δέκατου τέταρτου μισθού, η αύξηση της ανεργίας κατά δεκαεπτά μονάδες περίπου από 10% το 2009 στο 27,6% το 2015, η μείωση του κατώτατου μισθού, η αύξηση της ανεργίας των νέων και η μετανάστευση. Αυτές τις πολιτικές και τις συνέπειές τους αντιστρέφουμε σήμερα με την κατάργηση περικοπής των συντάξεων, μια ιστορική απόφαση που αποτελεί δικαίωση της Κυβέρνησης απέναντι στις λάθος πολιτικές επιλογές του ΔΝΤ, αλλά ταυτόχρονα και απάντηση στην απαράδεκτη άποψη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για ανταλλαγή της μη περικοπής των συντάξεων με τη Συμφωνία των Πρεσπών, την «προδοσία», όπως την αποκάλεσε. Έτσι, λοιπόν η Νέα Δημοκρατία γίνεται συνένοχος της προδοσίας, αφού κι εκείνη ψήφισε τη μη περικοπή των συντάξεων. Επιτρέψτε μου, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια παρένθεση. Η μη κύρωση της συμφωνίας μπορεί να μην επιτρέψει στα Σκόπια την είσοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, αλλά χαρίζει στο διηνεκές, στην καλύτερη των περιπτώσεων, το όνομα «Μακεδονία» νέτα σκέτα, όπως αποκαλείται σήμερα από τις περισσότερες χώρες του κόσμου. Δεύτερον, με την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου, αλλά και την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, τη στήριξη των εισοδημάτων των πολιτών που έμειναν χωρίς εισόδημα στην κρίση, την ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους στην υγεία, την παιδεία, την πρόνοια, τη δημιουργία ενός δίκαιου αλλά και πλεονασματικού ασφαλιστικού με μείωση των εισφορών για τη συντριπτική πλειοψηφία των ασφαλισμένων, μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% σταδιακά κ.λπ., με τη μονιμοποίηση των εργαζομένων για το «Βοήθεια στο Σπίτι» αποδεσμεύοντας έτσι από την ομηρία χιλιάδες εργαζόμενους και τους επιτρέπει απερίσπαστα να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε όσους έχουν ανάγκη. Η ενίσχυση μέσα στο 2019 με τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιους εκπαιδευτικούς για την ειδική αγωγή μαζί με τη νομοθέτηση για μόνιμες προσλήψεις στην εκπαίδευση πιστοποιεί το ενδιαφέρον για τη δημόσια εκπαίδευση και μειώνει το ποσοστό στην απαράδεκτη λογική των αναπληρωτών. Τέλος, η μέριμνα για κοινωνική πολιτική γίνεται ξεκάθαρη από την αύξηση των κονδυλίων, από 780 εκατομμύρια το 2015 σε 3 δισεκατομμύρια 225 εκατομμύρια το 2019 που αντιστοιχεί σε 2% περίπου του ΑΕΠ, με το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης για εξακόσιες ογδόντα χιλιάδες άτομα, την αύξηση των θέσεων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, τα σχολικά γεύματα κ.λπ.. Επιτρέψτε μου, τέλος, να χαιρετίσω τη συμφωνία που υπέγραψαν στο Κατοβίτσε της Πολωνίας αντιπρόσωποι από διακόσιες χώρες. Να προτείνουν, δηλαδή, αυστηρότερους στόχους για την αποτροπή της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας περισσότερο από δύο βαθμούς Κελσίου. Το οξύμωρο είναι ότι αυτές οι συμφωνίες και οι διαδικασίες καθυστερούν σε εφαρμογή σε σχέση με την επιδείνωση του κλίματος. Έτσι οι συμφωνίες αυτές θα είναι χωρίς αντίκρισμα σε λίγα χρόνια, αν δεν δράσουμε άμεσα, με υπευθυνότητα και χρέος στις επόμενες γενιές να πιέσουμε για την άμεση εφαρμογή των συμφωνιών στην κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος. Είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα και αφορά όλον τον πλανήτη. Εξελίσσεται ταχύτατα και δεν κάνει διακρίσεις ή επιλογές. Απ' αυτό εδώ το Βήμα απευθύνω έκκληση προς όλους, κυρίως τους νέους, να αγωνιστούν για την προστασία του γιατί εμείς δυστυχώς θα είμαστε οι θύτες κι εκείνοι θα είναι τα θύματα. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Λιβανίου.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Από τη μεριά μου να καταδικάσω την άνανδρη επίθεση στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» και να δηλώσω ότι η δημοκρατία ούτε φοβάται αλλά ούτε εκβιάζεται. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κύριες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2019 έχει δύο κύρια χαρακτηριστικά: Είναι ο πρώτος προϋπολογισμός στη μεταμνημονιακή εποχή. Είναι ο προϋπολογισμός που συμπίπτει μετά από πολλά χρόνια με την ολοκλήρωση της νόμιμης θητείας της Κυβέρνησης, σε αντίθεση με την τακτική της έκτακτης προσφυγής στις κάλπες που εφάρμοζαν με συνέπεια οι κυβερνήσεις της χρεοκοπίας. Ο προϋπολογισμός του 2019 περιέχει πολύ σημαντικά δεδομένα τα οποία επιδέχονται διαφορετικών ερμηνειών, όχι όμως αμφισβήτησης. Τα δεδομένα αυτά αποδίδονται απλά και ενιαία στα εξής: Η οικονομία αναπτύσσεται σταθερά τα τελευταία τρία χρόνια και καταγράφει αδιαμφισβήτητα πλεονάσματα. Το θετικό αποτέλεσμα των τελευταίων ετών συμπίπτει με αύξηση των κοινωνικών ενισχύσεων, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και την καταβολή χρηματικών και άλλου τύπου δωρεάν υπηρεσιών στους πλέον αδύναμους οικονομικά πολίτες. Η αναδιανομή που εφαρμόζεται γίνεται υπέρ των πιο αδύναμων στη βάση των πραγματικών δυνατοτήτων του ελληνικού κράτους, δεν στηρίζεται σε δανεικά, δεν διαταράσσει τη δημοσιονομική ισορροπία και διασφαλίζει τόσο την κοινωνική ειρήνη όσο και την οικονομική σταθερότητα. Η μείωση της ανεργίας είναι εντυπωσιακή και συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση της κατανάλωσης στην Ελλάδα αυξάνοντας ουσιαστικά τα πραγματικά έσοδα του κράτους. Οι περισσότεροι δήμοι της χώρας εξυγιαίνονται, χρηματοδοτούνται νέα αναγκαία για την κοινωνία έργα, εξοπλίζονται, καλύπτουν τις ανάγκες τους σε ανθρώπινο δυναμικό. Τα νοσοκομεία της χώρας αποκτούν σύγχρονο εξοπλισμό, αποκτούν τεχνικά μέσα για να υπηρετούν οι γιατροί τους ασθενείς, νέες δομές έχουν αναπτυχθεί για την παροχή φροντίδας υγείας σε πρωτοβάθμιο επίπεδο. Ταυτόχρονα η Κυβέρνηση με τον προϋπολογισμό καταθέτει το σχέδιο της που έχει ως εξής: Πρώτον, την κάλυψη των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό σε κρίσιμες δομές δημοσίου συμφέροντος, όπως η δημόσια υγεία και η δημόσια παιδεία. Δεύτερον, αντικαθιστά τους υπαλλήλους του δημοσίου που συνταξιοδοτούνται με νέους καταρτισμένους υπαλλήλους. Τρίτον, καλύπτει διαχρονικά κενά στη δημόσια διοίκηση και διαμορφώνει σταδιακά ένα κράτος που υπηρετεί τον πολίτη. Τέταρτον, το νέο αναδιανεμητικό ασφαλιστικό σύστημα είναι πλεονασματικό, χωρίς να απαιτούνται οι περικοπές των συντάξεων ή η μείωση των παροχών στους ασφαλισμένους. Πέμπτον, καταβάλλει κάθε μήνα στους πλέον αδύναμους οικονομικά πολίτες το κοινωνικό εισόδημα. Έκτον, προβλέπει την καταβολή επιδόματος στέγασης σε οικονομικά αδύναμους. Έβδομον, αναγκαία έργα υποδομών σε όλη την Ελλάδα είναι σε εξέλιξη ή έχουν δρομολογηθεί. Όγδοον, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους λειτουργούν και παράγουν αποτέλεσμα. Ένατον, το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών αυξάνεται σταθερά. Ο κατάλογος των θετικών παρεμβάσεων της Κυβέρνησης είναι πολύ μεγάλος. Οι αλλαγές αυτές σχεδόν σε όλους τους τομείς απαιτούν χρήματα. Και όμως η Κυβέρνηση κατορθώνει να επιτυγχάνει τα κοινωνικά δίκαια αποτελέσματα χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τη δημοσιονομική σταθερότητα και χωρίς να προσφεύγει σε υπέρογκο δανεισμό όχι γιατί δεν μπορεί αλλά γιατί δεν χρειάζεται. Το κράτος σήμερα λειτουργεί με πρόγραμμα, με σχέδιο, με καλύτερη οργάνωση και κυρίως με περισσότερη κοινωνική ευαισθησία. Ανταποκρίνεται στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας. Παρεμβαίνει όπου χρειάζεται και δεν σπαταλά τους πόρους σε επικοινωνίες και δημόσιες σχέσεις. Αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά σήμερα που επιτρέπει στην Κυβέρνηση να πετυχαίνει θετικά αποτελέσματα, να υπερβαίνει τους στόχους την ίδια στιγμή που επιφέρει την επέκταση του κοινωνικού κράτους. Η καλύτερη δημοσιονομική εικόνα επιτρέπει τη μείωση των εισφορών και των φόρων έστω σταδιακά. Κρίσιμες κατηγορίες, όπως οι αγρότες, ελαφρύνονται. Καταργήθηκε ο φόρος στο κρασί, το σύστημα γίνεται όλο και πιο δίκαιο για τη μεσαία τάξη. Είναι δύσκολο να αντιληφθεί την πραγματικότητα το παλιό κομματικό σύστημα. Είναι ακόμα πιο δύσκολο για τους εκπροσώπους του να αντιληφθούν την κοινωνική πραγματικότητα. Η Κυβέρνηση δίνει μια καθημερινή μάχη με έναν κύριο στόχο: την επιστροφή του συνόλου της κοινωνίας στην αξιοπρέπεια. Οι χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας συμβάλλουν στην αξιοπρέπεια. Αξιοπρέπεια για όλους, άνοδος του βιοτικού επιπέδου για όλους, απόδοση κοινωνικού μισθού μέσα από αξιοπρεπείς και ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες. Η θέση της Αντιπολίτευσης είναι πραγματικά για μελέτη. Ισχυρίζονται ότι αυτοί θα πετύχουν περισσότερα τη στιγμή που αυτό που θυμάται ο ελληνικός λαός ακόμα και οι ψηφοφόροι τους είναι ότι πέτυχαν την οικονομική και κοινωνική χρεοκοπία. Βλέπουν σε όλους τους πίνακες του προϋπολογισμού περισσότερους διαθέσιμους πόρους και περισσότερη πραγματική πολιτική. Χαρακτηρίζουν τις δίκαιες παρεμβάσεις της Κυβέρνησης προεκλογικές παροχές. Ο ελληνικός λαός όμως δεν βλέπει παροχές. Βλέπει ανάγκες στις οποίες ανταποκρίνεται αυτή η Κυβέρνηση. Σίγουρα δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί που θέλουμε είναι άλλωστε μόλις ο πρώτος πραγματικός προϋπολογισμός αυτής της Κυβέρνησης. θα ακολουθήσουν άλλοι τέσσερις με τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Ο ελληνικός λαός βιώνει καθημερινά τη μεγάλη αλλαγή του 2015 και θα ανανεώσει την εμπιστοσύνη του στον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2019. Ο ελληνικός λαός αντιλαμβάνεται καλύτερα και το νοικοκύρεμα, αλλά και το γεγονός ότι αυτή η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να δώσει λύση σε χρόνια προβλήματα και παθογένειες. Η κοινωνία έχει αλλάξει και επιτέλους αλλάζει και το κράτος και αλλάζουν και οι μηχανισμοί του. Οι λίγοι που επιθυμούν την παλινόρθωση δεν μπορούν να επιβληθούν των πολλών, όσα χρήματα και αν διαθέσουν, όσα μέσα και αν χρησιμοποιήσουν. Ο ελληνικός λαός γνωρίζει καλά το συμφέρον του και θα υπερβεί τις παραδοσιακές ολιγαρχίες, όσο αναβαπτισμένες και αν εμφανίζονται. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Κεφαλίδου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλημέρα, κύριοι συνάδελφοι. Το τρομοκρατικό κτύπημα στον σταθμό «ΣΚΑΪ», ευτυχώς χωρίς απώλεια ζωής, είναι χαστούκι στη δημοκρατία μας και στους θεσμούς της, στην ελευθερία του λόγου και της άποψης και, δυστυχώς, η πόλωση, οι στοχοποιήσεις και οι ακρότητες δηλητηριάζουν τη ζωή μας και διχάζουν την κοινωνία μας. Πρέπει να σταματήσουν. Καταδικάζουμε απερίφραστα την τρομοκρατία και τη χρήση βίας απ' όπου και αν προέρχεται και περιμένουμε τις πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης. Ερχόμαστε τώρα στον προϋπολογισμό, τον πρώτο μεταμνημονιακό και επεκτατικό, όπως τον βάφτισε η Κυβέρνηση. Ένα νούμερο θα σας αναφέρω: Το 20% των φορολογουμένων πληρώνει το 80% των ετήσιων φόρων. Απλά ένας στους πέντε φορολογούμενους πληρώνει για τα 9 από τα 10 ευρώ που εισπράττει το δημόσιο για άμεσους φόρους εισοδήματος. Μόνο αυτό το νούμερο δείχνει κάτι. Ποια είναι, λοιπόν, η επιλογή της Κυβέρνησης; Ένα τεράστιο φορολογικό χάσμα, το οποίο συνεχώς μεγιστοποιείται. Όσο συμβαίνει αυτό, τόσο διχάζεται ο κόσμος. Πρακτικά ξεζουμίζετε τους μεν για να ταΐζετε τους δε με ψίχουλα, αφού όμως προηγουμένως έχετε φροντίσει να τους φτωχοποιήσετε και συνεχίζετε να το κάνετε με επιτυχία, ονειρευόμενοι ότι θα σας πουν ένα «ευχαριστώ» όταν έλθει η ώρα της ψήφου. Στο στόχαστρό σας πάντα η μεσαία τάξη. Εσχάτως τη θυμηθήκατε και βαλθήκατε να την καλοπιάσετε με κούφια λόγια, όμως συνεχίζετε να τη «γονατίζετε» με φόρους. Ονομάσατε εύηχα την ελεημοσύνη «κοινωνικό μέρισμα» και μέχρι σήμερα είχαμε δύο εκατομμύρια αιτήσεις. Αυτά είναι στοιχεία από την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, από το ΗΔΙΚΑ. Αυτό δεν σας κάνει τεράστια εντύπωση; Πανηγυρίζετε για τις συντάξεις, έχοντας πετύχει το παγκόσμιο κατόρθωμα να αντιπολιτεύεστε τον εαυτό σας. Δύο φορές ψηφίσατε για την περικοπή των συντάξεων, χωρίς να σας το έχει ζητήσει καμμία απολύτως τρόικα. Και τώρα για να διατηρήσετε την εξάρτηση, έρχεστε και λέτε «άπαξ η περικοπή, μόνο για το 2019, όχι διαχρονικά». Τι μήνυμα στέλνετε στον ελληνικό λαό, λοιπόν; «Όσο καθόμαστε εμείς στις καρέκλες, θα έχεις κι εσύ να τρως το κατιτίς σου. Δουλεύεις - δεν δουλεύεις, άνεργος ή άεργος, θα σου εξασφαλίσω τα στοιχειώδη, κανένα επιδοματάκι, καμμιά ρύθμιση, κανέναν διορισμό. Θα σου κόβω δέκα, αλλά μην ανησυχείς. Πριν από τις εκλογές θα σου χαρίζω το ένα και αν είσαι από τους πολύ δικούς μας, έχουμε και δουλειές των διακοσίων χιλιάδων ευρώ». Σας θυμίζει κάτι αυτό; Ωστόσο, επειδή καλός ο λαός, αλλά όλοι από μία ψήφο έχουμε μόνο, πώς να κρατηθείτε στην καρέκλα χωρίς γερούς θεσμικούς συμμάχους; Κάνατε, λοιπόν, πέτρα την «αριστερή σας» καρδιά και ξεκινήσατε. Χάρες σε καναλάρχες, κλείσιμο ματιού σε ενστόλους, σε πανεπιστημιακούς, σε ειδικά μισθολόγια. Νομιμοποιήσατε με τροπολογία - άκουσον άκουσον - τα αυθαίρετα στα δάση για σαράντα χρόνια, αλλά εσείς οι ίδιοι, μετά το ολοκαύτωμα στο Μάτι, βγήκατε και είπατε: «Αυθαίρετα: Ο μόνος λόγος για τον οποίο έχουμε εκατό νεκρούς και χιλιάδες ανθρώπους των οποίων οι περιουσίες καταστράφηκαν και όλη την περιοχή κατεστραμμένη ποιος ξέρει για πόσα χρόνια». Δώσατε το «Ok» για τη διευθέτηση 120 εκατομμυρίων στην εταιρεία του υπόδικου κ. Λαυρεντιάδη για να πληρώσει, να έχει ανοχή στη ΔΕΠΑ και σ' αυτό ενεπλάκησαν και τέσσερις σημαντικοί Υπουργοί της Κυβέρνησής σας και όλα αυτά τα λέει ο δικός σας φίλος, διωκόμενος σε βαθμό κακουργήματος, ο κ. Κιτσάκος. Αν δεν σας σταματούσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού, θα είχατε υπογράψει την επέκταση της σύμβασης για το «Ελευθέριος Βενιζέλος», ζημιώνοντας το ελληνικό δημόσιο για 650.000.000 ευρώ. Έρχομαι στο καταπληκτικό: Διαρρηγνύατε τα ιμάτιά σας για τα «ασημικά» της χώρας, έτσι δεν είναι; Επί ηγεμονίας ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, λοιπόν, πάει όλη η πολιτιστική μας κληρονομιά στο υπερταμείο, κύριε Υπουργέ. Υπουργός που ήταν εδώ την προηγούμενη φορά είπε διάφορα ευχολόγια, ξόρκια κ.λπ., αλλά ουδέποτε απάντησε στις ερωτήσεις που έχουν γίνει από το σύνολο της Αντιπολίτευσης. Πού είναι αυτός ο περίφημος κατάλογος; Γιατί δεν τον δημοσιοποιείτε; Πώς θα διορθώσετε το τερατούργημα που δημιουργήσατε; Συμπέρασμα. To γνωρίζουν ακόμα και οι πέτρες αυτό: Αφού ξεχάσατε να σκίσετε τα μνημόνια, μάθατε εν μία νυκτί μια χαρά να κάνετε μπίζνες κάτω από το τραπέζι. Και τις κάνετε και δεν κοκκινίζετε και τολμάτε να μιλάτε για ηθικό πλεονέκτημα. Πάμε σε κάτι που ακούστηκε στην Αίθουσα και είναι η απόλυτη αλήθεια. Είκοσι εννέα νέοι φόροι. Πρωταθλητές στην υπερφορολόγηση. Όλο μαζί το πακετάκι «υπερφορολόγηση και περικοπή συντάξεων», 9,5 δισεκατομμύρια λογαριασμός μόνιμων μέτρων λιτότητας. Πλειστηριασμοί; Ας μη μιλήσω. Χίλιοι την προηγούμενη εβδομάδα και άλλους είκοσι πέντε χιλιάδες προγραμματίζετε στο πρώτο εξάμηνο του 2019. Ληξιπρόθεσμες; Έπρεπε να μηδενίσουν τον Αύγουστο, 2,6 δισεκατομμύρια. Ανεργία; Καλπάζει. Είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη. Το 1/3 των νέων μας είναι εκτός αγοράς εργασίας. Ποσοτική χαλάρωση; Τέσσερα δισεκατομμύρια χάσαμε. Πέρασε και δεν ακούμπησε. Μιλάτε δε για κοινωνικό κράτος, όταν οι δαπάνες στην εκπαίδευση και στην υγεία είναι μειωμένες για το 2019. Προνοείτε μια χαρά. Πάμε στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Ακόμα και εκεί βάζετε χέρι. Για να θολώσετε το μήνυμα στέλνετε άλλα νούμερα στις Βρυξέλλες και άλλα νούμερα εδώ, αλλά τρία χρόνια τώρα, η μόνη αλήθεια είναι ότι μειώνετε ή υποεκτελείτε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, γιατί μέσα από εκεί μοιράζετε το κοινωνικό σας μέρισμα και δίνετε και κάποια πρόσκαιρα θετικά μέτρα, προσπαθώντας να παραστήσετε τον αποτυχημένο «Ρομπέν των Μαζών»! Λέτε: «Εκατό μόνο μέρες είμαστε εμείς στη διακυβέρνηση». Εγώ σας απαντώ ότι η κώφωση και η τύφλωση, που είναι συμπτώματα της εξουσιολαγνείας σας, δεν σας αφήνουν να δείτε την κατάσταση των πολιτών. Οι πολιτικές αφαίμαξης συνεχίζονται. Επτά στους δέκα Έλληνες εμφανίζονται απαισιόδοξοι. Οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται στα ύψη. Το 62% - συντριπτικό ποσοστό - δεν βλέπει καμμία ανάκαμψη στην οικονομία. Η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για τρεις γενιές. Το χειρότερο; Η χώρα πορεύεται με μια ντροπιαστική ετικέτα ενός ανυπόληπτου και αναξιόπιστου κράτους, ενταγμένη σ' ένα πολύ αυστηρό καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας ανά τρίμηνο, γιατί δεν σας εμπιστεύονται. Όλα αυτά είναι η θλιβερή καθημερινότητα που ζούμε. Μέχρι τις εκλογές, λοιπόν, επειδή η Κυβέρνησή σας είναι σοβαρά απασχολημένη ξεπουπουλιάζοντας το «μαξιλάρι» ασφαλείας, πρέπει κάποιος να δει και τον προϋπολογισμό. Όταν τον δει, τι βλέπει; Βλέπει ότι για ακόμη μια φορά έχουμε πλήρεις αριθμούς που είναι κενοί περιεχομένου. Είναι μόνο μια σειρά από νούμερα που ξέρετε ότι δεν θα υλοποιηθούν και δεν αφορούν την ανάπτυξη της χώρας και αυτό γιατί δεν μπορείτε, δεν προλαβαίνετε και κυρίως δεν σας ενδιαφέρει.
Κυρία Κεφαλίδου, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ξέρετε ότι είστε η μακροβιότερη Κυβέρνηση μνημονίων. Το «διαίρει και βασίλευε» που εφαρμόζετε, ο κόσμος το βλέπει. Μπορεί να μη μιλάει ακόμα, όμως καταλαβαίνει, αξιολογεί και περιμένει. Μπορεί να παίρνει αυτά που του δίνετε προεκλογικά, αλλά θυμάται σε τι γύμνια τον οδηγήσατε, θυμάται τι του έχετε στερήσει εδώ και τέσσερα χρόνια. Αυτό που του έχετε στερήσει ανεπιστρεπτί είναι η αξιοπρέπειά του και γι' αυτό θα σας το επιστρέψει μέχρι δεκάρας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Παπαδόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Καλημέρα σας. Όλοι λέτε για φοροεπιδρομές. Εγώ δεν έχω ακούσει μια συγκεκριμένη πρόταση από την Αντιπολίτευση, απ' όλη την Αντιπολίτευση. Θα αναφέρω ένα - ένα τα μέτρα, τα οποία έχετε αναφέρει μέχρι τώρα και ειδικά η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Σταϊκούρας. Λέτε: Θα πάμε από το 22% στο 9% τον συντελεστή φορολογίας. Δεν μας λέτε πάνω σε ποιο ποσό. Θα φορολογήσετε τις επιδοτήσεις; Θα φορολογήσετε τις εξισωτικές; Θα φορολογήσετε το πρασίνισμα; Τι θα φορολογήσετε; Πού είναι το 9%; Η πολιτική σας είναι να φορολογήσετε από το πρώτο ευρώ το αγροτικό εισόδημα. Αυτή είναι η δική σας πολιτική, συγκεκριμένη. Μέχρι προχθές λέγατε: «Δεν συμφωνούμε με τον ΕΦΚΑ. Θα τον καταργήσουμε». Τώρα τι λέτε; «Δεν τον καταργούμε». Δεν λέτε κουβέντα. Χθες είπατε ότι ο συντελεστής θα πάει από το 20% στο 15% . Μα, εμείς κύριοι, το έχουμε στο 13,3%. Άρα πού θα σταθεροποιηθείτε και θα μπορέσετε να μας πείτε συγκεκριμένα το τι θα κάνετε; Πριν από λίγες μέρες είχατε παρουσιάσει ένα βιβλίο και ο κ. Σταϊκούρας είπε: «Μείωση του ΕΝΦΙΑ θα κάνει η Νέα Δημοκρατία». Την κάναμε, κύριε Σταϊκούρα. Θα έχουμε και άλλη μείωση και το 2019 θα την ψηφίσετε ξανά. Μιλάτε για τη φορολογία και για τον ΕΝΦΙΑ. Είπα προηγουμένως ότι σχεδόν το κάναμε πράξη. Έχουμε μείωση - λέτε - στο 13% για τις συνεταιριστικές οργανώσεις. Τόσο καιρό δεν μας λέτε πώς έγινε και χρεώθηκαν αυτοί οι συνεταιρισμοί. Πάλι από το ίδιο περιοδικό διαβάζω τι είπατε: «Χρειαζόμαστε σύγχρονες ομάδες παραγωγών. Η πλειονότητα των αγροτικών συνεταιρισμών έχει μπατιρίσει». Σοβαρά; Ποιος τις μπατίρισε; Άκουσα τη φράση που είπατε ότι «μπατίρισαν». Εσείς μπατιρίσατε το κόμμα σας, τους συνεταιρισμούς δεν θα μπατιρίσετε; Είπατε πολλά ψέματα, κύριε Σταϊκούρα, αλλά, εν πάση περιπτώσει, θα σταθώ πλέον στο τι κάναμε εμείς. Δεν θα επιχειρηματολογήσω για το καθένα, γιατί είναι πάρα πολλά, αλλά μόνο θα τα απαριθμήσω. Σε γενικές γραμμές λύσαμε χρόνια προβλήματα της αγροτικής παραγωγής και της οικονομίας. Εξοφλήσαμε οικονομικές υποχρεώσεις παρελθόντων ετών. Μεριμνήσαμε για τα πιο αδύνατα αγροτικά στρώματα και ρυθμίσαμε επείγοντες εκκρεμότητες. Όσον αφορά το ασφαλιστικό, υπάρχει αίσθηση δικαιοσύνης, γιατί συνδέει το πραγματικό εισόδημα με την ασφαλιστική εισφορά. Διασφαλίσαμε τα εξής: πενταετή μεταβατικότητα του ταμείου ασφάλισης των αγροτών μέχρι το 2021, θέσπιση της εθνικής σύνταξης στα 384 ευρώ, κλιμάκωση εισφορών για ηπιότερη μετάβαση στο προβλεπόμενο ύψος, καμμία μείωση στις συντάξεις του ΟΓΑ, δυνατότητα οικογενειακού επιμερισμού εισφορών και συντάξεων - προσέξτε το - μείωση κατά ένα τρίτον της επιβάρυνσης για τις ασφαλιστικές εισφορές στον κλάδο συνταξιοδότησης των αγροτών. Φορολογικό: Θεσπίσαμε για πρώτη φορά το αφορολόγητο. Συμμετέχει ως αφορολόγητο εισόδημα μόνο η βασική ενίσχυση και διατηρεί αφορολόγητο - προσέξτε το και να απαντήσετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας - το πρασίνισμα και ενισχύσεις συνδεδεμένες μέχρι 12.000 ευρώ, αφορολόγητο στα αγροπεριβαλλοντικά και στην εξισωτική. Δεν υπολογίζεται στο φορολογητέο εισόδημα το σύνολο των ενισχύσεων του δεύτερου πυλώνα της ΚΑΠ και των αποζημιώσεων του ΕΛΓΑ. Να απαντήσετε σε αυτό. Δεν επιβάλλεται φόρος με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης, όταν το τεκμαρτό εισόδημα είναι ίσο με το αφορολόγητο. Επίσης, θεσπίσαμε τήρηση βιβλίων και έκδοση στοιχείων, εξωδικαστικό μηχανισμό αγροτών με ακατάσχετο όσων ενταχθούν, μείωση σε δύο φάσεις του ΕΝΦΙΑ, των φορολογικών συντελεστών στις επιχειρήσεις από το 29% στο 25%, με ρυθμό 1% για κάθε χρόνο σε ορίζοντα τετραετίας και φόρους στα μερίσματα από το 15% στο 10% για τους αγρότες, οι οποίοι για το 2019 έχει οριστεί ότι θα καταβάλουν το 18% του φορολογητέου εισοδήματος. Επίσης, έγκυρη καταβολή ενισχύσεων χωρίς πρόστιμα και καταλογισμός. Ούτε έναν καταλογισμό τέσσερα χρόνια. Ούτε έναν! Κοιτάξτε το παρελθόν σας να δείτε πόσους καταλογισμούς είχατε. Επίσης πετύχαμε τα εξής: εισαγωγή εργόσημου, μείωση ΦΠΑ από το 24% στο 13% στα αγροεφόδια, αυστηροποίηση της έννοιας του κατά κύριο επάγγελμα αγρότη, πιο στοχευμένες δημόσιες πολιτικές προς όφελος των αγροτών και όχι αυτών που καρπώνονται τα κέρδη και τις παροχές και προορίζονται για τους αγρότες που μοχθούν καθημερινά. Για κάθε αγρότη διασφαλίσαμε τη ρευστότητα με χαμηλότοκη χρηματοδότηση. Φτιάξαμε νόμους για τους συνεταιρισμούς, νόμους για το υπαίθριο εμπόριο. Διπλασιάσαμε τις συνδεδεμένες ενισχύσεις στην κτηνοτροφία, νόμος για νωπά και ευαλλοίωτα, υπουργική απόφαση για οικοτεχνία, βιομηχανική κάνναβη, φαρμακευτικά αρωματικά φυτά, αξιοποίηση της αγροτικής γης και ακινήτων, ίδρυση Οργανισμού Διαχείρισης Ακινήτων, νόμος για τις βοσκήσιμες γαίες, μείωση του ΦΠΑ 13% σε ειδικές κατηγορίες εισροών, κατάργηση του ειδικού φόρου στο κρασί, διεύρυνση της εξισωτικής και συνδεδεμένης, αναθεώρηση της ΚΑΠ, βιωσιμότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, εξασφάλιση κονδυλίων 20 εκατομμυρίων ευρώ για την προώθηση αγροτικών προϊόντων, ρύθμιση χρεών της ΔΕΗ, ΓΟΕΒ - ΤΟΕΒ, διευθέτηση κόκκινων αγροτικών δανείων, κατάργηση τέλους επιτηδεύματος για τους συνεταιρισμένους αγρότες, νέος χάρτης μειονεκτικών περιοχών, εντατικοποίηση ελέγχων αγοράς κρέατος, χορήγηση de minimis σε αιγοπροβατοτρόφους και καπνοπαραγωγούς και ροδακινοπαραγωγούς, κοινή υπουργική απόφαση για μέτρα ελέγχου αγοράς γάλακτος, παραχώρηση ακινήτων ΥΠΑΑΤ σε νέους αγρότες κατά κύριο επάγγελμα, υπουργική απόφαση για τις ρυθμίσεις θεμάτων εμπορίας και διακίνησης ακτινιδίων, τράπεζα γενετικού υλικού, αυστηροποίηση των μέτρων στην αγορά γάλακτος, πρόγραμμα ευφυούς γεωργίας του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Ενημέρωση και Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, νέα απόφαση για την ποιότητα, εμπορία και διακίνηση. Ετοιμάσαμε σχέδιο της κοινής υπουργικής απόφασης για τη λειτουργία αγορών παραγωγών βιολογικών προϊόντων. Καταρτίσαμε δασικούς χάρτες. Χωρίς αυτούς δεν γίνεται Κτηματολόγιο και οργάνωση της γης. Υπουργική απόφαση για Εθνική Στρατηγική για τα Δάση, ενεργοποίηση μέτρων του ΠΑΑ - «LEADER» και της αλιείας, στήριξη νέων αγροτών ως τα σαράντα. Για πρώτη φορά όλοι οι νέοι αγρότες μπήκαν στο πρόγραμμα αυτό. Για πρώτη φορά δεκαπέντε χιλιάδες νέοι αγρότες μπήκαν στο επάγγελμα. Βιολογική γεωργία κτηνοτροφία, μεταποίηση, εμπορία και ανάπτυξη γεωργικών προϊόντων, σύσταση ομάδων παραγωγών, πρόωρη συνταξιοδότηση, υπομέτρα και επενδύσεις σε προληπτικές δράσεις που αποσκοπούν στη μείωση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, γεωργικοί σύμβουλοι, δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις, διάσωση γεωργικών γαιών, υλοποίηση επτά βασικών παραγωγικών μέτρων του Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιείας, διευκρινιστική εγκύκλιος για τη διαδικασία έκδοσης αδείας, ένταξη του συνολικού αριθμού των αγροτών, έγκριση, πρόσθετα διαχειριστικά μέτρα για την αλιεία.
Κύριε Παπαδόπουλε, ολοκληρώστε σας παρακαλώ.
Απαριθμώ, κύριε Πρόεδρε. Σε ένα λεπτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τι θέλουμε για το 2019; Επιγραμματικά: Προετοιμασία του νόμου για τη συνδικαλιστική εκπροσώπηση των αγροτών, προετοιμασία νομοσχεδίου για την αλιεία, προετοιμασία θετικού πλαισίου με το οποίο δίνεται η προτεραιότητα στην αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των υπό εκκαθάριση συνεταιρισμών, κοινή αγροτική πολιτική, - ο Πρόεδρός μας προχθές έβαλε αύξηση των πόρων της κοινής αγροτικής πολιτικής για πρώτη φορά και είμαστε περήφανοι γι' αυτό. Θέλουμε να λύσουμε και το μεγάλο πρόβλημα της μείωσης του κόστους του πετρελαίου. Προσπάθησα όσο πιο σύντομα να πω αυτά που κάναμε για τους Έλληνες αγρότες και λέμε: «Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα». Να καταλάβουν οι αγρότες ποιος είναι με ποιον, ποιος είναι με τι. Είμαστε το πράσινο κόμμα και οι αγρότες θα στηρίξουν αυτή την Κυβέρνησή και τον σύντροφο Τσίπρα. Περιμένω να μου πείτε ποια είναι τα δικά σας φορολογικά κίνητρα για τους αγρότες από αυτό εδώ το Βήμα. Ευχαριστώ. Γεια χαρά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι οκτώ μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 4ο Γυμνάσιο Ιλίου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Κικίλιας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, όσοι ακραία και διχαστικά στοχοποιούν την ελευθερία του λόγου, τρέφουν τη βία. Εγώ σήμερα χαίρομαι που όλοι οι συνάδελφοι καταδίκασαν χωρίς αστερίσκους την τρομοκρατική επίθεση στον «ΣΚΑΪ». Είμαστε όντως σήμερα όλοι «ΣΚΑΪ»! Θέλω να δώσουμε, όμως, πολύ μεγάλη προσοχή στην ακραία ρητορική, από όπου και αν προέρχεται, γιατί οδηγεί σε εξελίξεις στις οποίες είμαι σίγουρος ότι κανένας μας δεν θα ήθελε να δει να συμβαίνουν στη χώρα. Θα αναφερθώ τώρα στον προϋπολογισμό. Κυρίες και κύριοι, για να εξηγήσουμε απλά στον ελληνικό λαό περί τίνος πρόκειται νομίζω ότι πρέπει να σταθούμε στα βασικά. Φέρνετε έναν προϋπολογισμό που έχει είκοσι εννέα νέους φόρους, που μαζί με τις περικοπές των συντάξεων ουσιαστικά οδηγούν σε μέτρα που φτάνουν τα 10 δισεκατομμύρια. Με τους πιο αισιόδοξους υπολογισμούς, τα εφάπαξ τα οποία δώσατε ή οι παροχές τις οποίες έχετε προαναγγείλει από το 2019 και μετά δεν φτάνουν ούτε στο 1/10 αυτού. Άρα αυτοί, οι οποίοι υπολογίζουν απλά στη γειτονιά μου, στα Πετράλωνα, ότι τους παίρνετε δέκα για να δώσετε ένα προεκλογικά και με αγωνία του εκλογικού αποτελέσματος και της πολιτικής σας επιβίωσης, έχουν δίκιο. Θα αναφερθώ τώρα στα θέματα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης. Κοιτάξτε. Υπάρχουν πολύ χαρακτηριστικά παραδείγματα στον προϋπολογισμό, που καταδεικνύουν γιατί δεν είναι πραγματικός, γιατί είναι μη ρεαλιστικός, γιατί υποκρύπτει στοιχεία και γιατί για έναν λόγο παραπάνω δημιουργεί πολύ σοβαρά προβλήματα και ενεχυριάζει το μέλλον. Ξεκινάω από την κρατική αμυντική βιομηχανία. Ακούστε τι κάνετε στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Παραπλανητικά και σκανδαλωδώς δηλώνετε για παράδειγμα ότι τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα θα παρουσιάσουν θετικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα 32 εκατομμύρια ευρώ και η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία 10 εκατομμύρια ευρώ. Προσέξτε. Εδώ δεν μπορούν να πάρουν φορολογική ασφαλιστική ενημερότητα και φέρνετε με το κατεπείγον μέσα στη χρονιά νομοθετικές παρεμβάσεις για να εξασφαλίσουν οι αμυντικές μας βιομηχανίες την κατ' εξαίρεση αποδοχή μας στο να πάρουν φορολογική ασφαλιστική ενημερότητα για να μην κλείσουν. Έχουν τεράστια χρέη. Από το 2014 και μετά που από την κυβέρνηση Σαμαρά οργανώθηκε, παρουσιάστηκε στους εταίρους μας και εγκρίθηκε ένα πρόγραμμα διάσωσης των αμυντικών βιομηχανιών, το εγκαταλείψατε τέσσερα χρόνια. Ο Υπουργός Οικονομικών, στον οποίο ανήκει η αρμοδιότητα, δεν προλαβαίνει, δεν θέλει, δεν μπορεί και έρχεστε και παρουσιάζετε στον προϋπολογισμό θετικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα καμμιά 50 εκατομμύρια. Ποιόν κοροϊδεύετε; Μα, ποιον κοροϊδεύετε; Να πάω στα μισθολογικά και να θυμίσω τι λέγατε στους ενστόλους, τι λέγατε στους άντρες και στις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων για τα αναδρομικά τους στους εν ενεργεία και στους αποστράτους; Να θυμίσω πώς ουσιαστικά μετατρέψατε την υλοποίηση του Σ.τ.Ε. σε κοινωνικό επίδομα, πώς υφαρπάξατε δύο χρόνια από τους αποστράτους, τα οποία δεν τους δίνετε και στους εν ενεργεία επίσης; Να θυμίσω ότι δεν αναπροσαρμόσατε τους μισθούς μετά την απόφαση του Σ.τ.Ε. από τον Αύγουστο του 2012 και τις συντάξεις στα επίπεδα, τα οποία έπρεπε να έχουν αναπροσαρμοστεί. Όταν ο Χρήστος Σταϊκούρας με απόφαση του πρώην Υπουργού έδωσε το 50% των αναδρομικών στους άντρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας αναπροσαρμόστηκε και το μισθολογικό αποτέλεσμα, άρα το έβλεπαν οι άνθρωποι στους μισθούς τους κάθε μήνα. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί τώρα. Κυρίες και κύριοι, υπάρχει και ένα άλλο θέμα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης καίριο και πάρα πολύ σημαντικό. Φτιάχνετε έναν προϋπολογισμό, στον οποίο επαίρεστε ότι: «Εμείς βγήκαμε από τα μνημόνια και άρα έχουμε ελεύθερο δημοσιονομικό χώρο να κινηθούμε και προϋπολογίζετε 530 εκατομμύρια ευρώ για τις εξοπλιστικές δαπάνες». Σας ρωτάμε: Επαρκούν αυτά τα ποσά για την πληρωμή των αναληφθέντων συμβατικών υποχρεώσεων; Αφήνουν ταμειακό χώρο για πιθανές ανάγκες προμήθειας νέων ή συντήρηση υφιστάμενων οπλικών συστημάτων; Διασφαλίζουν την απαραίτητη διαθεσιμότητα και επιχειρησιακή ετοιμότητα των οπλικών συστημάτων των Ενόπλων μας Δυνάμεων; Φοβάμαι πως όχι. Είναι εμφανές ακόμα και στον πιο καλόπιστο παρατηρητή, που θα ήθελε εποικοδομητικά να μιλήσει για έναν προϋπολογισμό, ότι εδώ έγινε δουλειά στο άρπα - κόλλα, να βάλουμε τα νούμερα σε μια κόλλα χαρτί να ταιριάζουν με μια δημοσιονομική δήθεν ισορροπία προϋπολογισμού - απολογισμού, χωρίς να δίνουμε τα στοιχεία στη δημοσιότητα για να παρουσιάσουμε ένα θεωρητικό αποτέλεσμα. Μα, αυτό δεν το βλέπει ο ελληνικός λαός. Βλέπει την τσέπη του, βλέπει την άγρια φορολόγηση της μεσαίας τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, βλέπει τη στοχοποίηση από τον κ. Τσίπρα και τον κ. Τσακαλώτο ταξικά της μεσαίας τάξης και της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας μέσω της υπερφορολόγησης προκειμένου να προσλαμβάνετε υμετέρους δεξιά και αριστερά στα υπουργικά σας γραφεία, στο Μαξίμου, στις ΔΕΚΟ κ.λπ.. Προφανώς αυτό δεν αποτελεί ούτε πολιτική ελπίδας ούτε παρακαταθήκη για το μέλλον και άρα μεταφράζεται σε έναν προϋπολογισμό φτιαγμένο στα μέτρα σας. Τα μέτρα σας είναι πολύ κάτω από αυτό το οποίο εμείς ελπίζουμε, οραματιζόμαστε και θα δώσουμε στη χώρα. Προφανώς και θα καταψηφίσουμε αυτόν τον προϋπολογισμό. Και λυπούμαστε που δεν έχετε το πολιτικό θάρρος να έρθετε εδώ πέρα με προοδευτικές, ρηξικέλευθες προτάσεις, όπως θεωρείτε ότι τέτοιοι πολιτικοί είστε που να δίνουν ανάσα και ελπίδα στον μέσο Έλληνα Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Καββαδία από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς να δηλώσω την αυτονόητη καθολική και απερίφραστη καταδίκη μας για την επίθεση στον «ΣΚΑΪ». Η δημοκρατία ούτε απειλείται ούτε εκβιάζεται. Ο αγώνας, ωστόσο, για τη θωράκιση, ενδυνάμωση και εμβάθυνσή της οφείλει να είναι διαρκής. Και φωνές μισαλλόδοξες, από όπου και αν ακούγονται, πρέπει να απομονώνονται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είθισται σε μια συζήτηση για τον προϋπολογισμό οι αριθμοί να έχουν την «τιμητική» τους. Και τις προηγούμενες μέρες ακούστηκαν πολλοί αριθμοί. Μια τέτοια συζήτηση, όμως, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μόνο οικονομική. Στην ουσία της είναι μια συζήτηση που αφορά την καθημερινότητα της ελληνικής κοινωνίας, είναι μια συζήτηση απολογισμού μιας εξαιρετικά δύσκολης περιόδου, από την οποία βγαίνουμε ύστερα από πολύ σκληρές θυσίες του λαού μας. Είναι, τέλος, μια συζήτηση που αναφέρεται στα οδόσημα, στους σταθμούς της αυριανής πορείας, μια πορεία που ξέρουμε πως δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, αλλά που επιδιώκουμε - ως ΣΥΡΙΖΑ - να συνεχίσει να είναι μεροληπτική, ταξικά μεροληπτική υπέρ των πολλών και όχι υπέρ της ελίτ. Υπέρ του κόσμου της εργασίας και όχι υπέρ του κοινωνικού παρασιτισμού της παρέας και των «ημετέρων». Ο προϋπολογισμός του 2019, όπως ανέφεραν με συγκεκριμένα στοιχεία μια σειρά Υπουργών, προσπαθεί να ελαττώσει τις ανισότητες - δεν τις εξαφανίζει αλλά τις αμβλύνει. Είναι ένας προϋπολογισμός που έρχεται να επιτεθεί στη φτώχεια και στην ανεργία και το κάνει πολύ συνειδητά συμπεριλαμβάνοντας μια σειρά από θετικά μέτρα που η Αντιπολίτευση τα βαφτίζει λαϊκίστικες παροχές χωρίς να μας εξηγεί γιατί εκείνη τα ψηφίζει ένα προς ένα. Η μείωση του ΕΝΦΙΑ και των ασφαλιστικών εισφορών ελεύθερων επαγγελματικών, αυτοαπασχολούμενων και αγροτών, η μείωση του φόρου επιχειρήσεων, η επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών, η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και η μη περικοπή των συντάξεων, όλα αυτά - και πολλά ακόμη - δεν είναι κατά τον κ. Μητσοτάκη μέτρα που χρωστάγαμε στους πολίτες αυτής της χώρας, αλλά προεκλογικός λαϊκισμός. Βεβαίως, δικαίως διαμαρτύρεται η Νέα δημοκρατία. Εάν περνούσε από το χέρι της, άλλα συμφέροντα θα υπηρετούσε και άλλες προτεραιότητες θα είχε αυτός ο προϋπολογισμός. Και αυτό γιατί το χάσμα που χωρίζει τα αξιακά προτάγματα της Αριστεράς από αυτά των θιασωτών του νεοφιλελευθερισμού είναι τεράστιο. Το γεγονός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ακροδεξιές, αντιδημοκρατικές, ρατσιστικές, μισαλλόδοξες, σεξιστικές φωνές έχουν φουντώσει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, δεν είναι καθόλου άσχετο με τις πολιτικές οικονομικής λιτότητας που επέβαλαν και την περιφρόνηση προς τη δημοκρατία που επέδειξαν οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όλη την προηγούμενη περίοδο. Απέναντι σε αυτή τη άνοδο των φασιστικών φαινομένων, μια οικονομική πολιτική υπέρ των πολιτών και όχι υπέρ των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων δεν αποτελεί μόνο ένα δίκαιο πρόταγμα, αλλά είναι και η μόνη αποτελεσματική υπεράσπιση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ο λαός πρέπει να νιώθει ότι η κυβέρνηση που ψηφίζει λειτουργεί υπέρ του, υπερασπίζεται τα δικαιώματά του, έχει σχέδιο κοινωνικής ανασυγκρότησης, η οποία θα αποφέρει κέρδη που θα μοιραστούν σε όλους. Μόνο τότε ο πολίτης εμπιστεύεται και υπερασπίζεται τη δημοκρατία και δεν αφήνει εύκολα το μίσος να τον δηλητηριάσει. Μόνο έτσι θωρακιζόμαστε απέναντι σε εγκλήματα, όπως οι δολοφονίες του Ζακ, του Πετρίτ, της Ελένης, που αποτέλεσαν τραγική κορύφωση υπόγειων διεργασιών, οι οποίες τροφοδότησαν και τροφοδοτούν τον κοινωνικό κανιβαλισμό, το μίσος και την αδιαφορία για τα δικαιώματα του άλλου και πρώτα - πρώτα για το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή. Όλα αυτά, καθόλου τυχαία, βρίσκουν γόνιμο έδαφος εκεί ακριβώς που η δημοκρατία υπονομεύεται και στοχοποιείται. Γιατί δεν είναι τυχαίο πως ακριβώς αυτοί που επιτίθενται στο δημοκρατικό πολίτευμα είναι οι ίδιοι που πρωταγωνιστούν στη ρητορική μίσους απέναντι στις γυναίκες, στους μετανάστες, στα μέλη της LGBTQI κοινότητας. Ούτε, βεβαίως, είναι τυχαίο πως ίδια συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας υποθάλπουν τον ρατσιστικό και τον αντιδημοκρατικό λόγο, αλλά και ορκίζονται στη δημοσιονομική λιτότητα. Αυτά, βεβαίως, είναι ψιλά γράμματα για τη Νέα Δημοκρατία, η οποία με τον πλέον επίσημο τρόπο - διά στόματος του ίδιου του Προέδρου της, συνοδοιπόρου θυμίζω των Βέμπερ, Όρμπαν και Σαλβίνι - τυφλωμένη από την ακόρεστη δίψα για εξουσία, φτάνει το σημείο, διολισθαίνοντας όλο και περισσότερο προς την ακροδεξιά και αποδεικνύοντας μέρα με τη μέρα ποιος κάνει κουμάντο στις τάξεις της, να κυνηγάει και αυτό το ίδιο το φρόνημα και αυτές τις ίδιες τις ιδέες. Γιατί τι άλλο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σηματοδοτεί η προτροπή του Κυριάκου Μητσοτάκη από το βήμα του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας; Είπε: «Θέλω να τελειώνουμε με το ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο γι' αυτά που κάνει αλλά και γι' αυτά που πιστεύει». Πανομοιότυπη με την προ καιρού δήλωση του Μάκη Βορίδη: «ο Κυριάκος Μητσοτάκης» είχε πει: «πρέπει να κάνει παρεμβάσεις στο κράτος και στους θεσμούς για να μην ξαναέρθει η Αριστερά στην εξουσία, γιατί οι ιδέες της είναι ελαττωματικές». Για να μη σχολιάσω, βεβαίως, τη βγαλμένη από την εποχή του Εμφυλίου ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Αλήθεια, τι ακριβώς εννοείτε, κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Πώς ακριβώς θα τελειώνετε με μας; Μήπως αναβιώνοντας «ένδοξες» πρακτικές του παρελθόντος σας; Ε, λοιπόν σας έχουμε νέα. Με την Αριστερά δεν θα τελειώσετε έτσι εύκολα. Πίσω δεν πρόκειται να γυρίσουμε! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τον προϋπολογισμό του 2019 συνεχίζουμε έναν αγώνα που δεν έχουμε κανένα απολύτως δικαίωμα να εγκαταλείψουμε. Τον αγώνα για περισσότερη κοινωνική ισότητα, περισσότερη κοινωνική συνοχή, περισσότερη αλληλεγγύη, περισσότερο σεβασμό στα ανθρώπινα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, εν τέλει, τον αγώνα για περισσότερη Δημοκρατία. Και είναι βαθιά η πεποίθησή μας ότι σε αυτόν τον αγώνα η πλειοψηφία του ελληνικού λαού στέκεται δίπλα μας.
Επόμενη ομιλήτρια είναι η κ. Ράπτη από τη Νέα Δημοκρατία.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ στο σημερινό τρομοκρατικό χτύπημα στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ». Είναι μία επίθεση κατά της πολυφωνίας, του δικαιώματος στην ενημέρωση και της ίδιας της δημοκρατίας. Είναι γελασμένοι όσοι πιστεύουν πως η ανεξάρτητη δημοσιογραφία και το δικαίωμα στη γνώμη μπορούν να περιοριστούν από τέτοιου είδους επιθέσεις. Αυτή τη στιγμή στηρίζουμε όλοι τον «ΣΚΑΪ». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις τελευταίες εβδομάδες, λίγο μετά την ανακοίνωση του περίφημου κοινωνικού μερίσματος αλλά και την κατάθεση του προϋπολογισμού, η Κυβέρνηση διακινεί μία εικόνα μιας πρωτοφανούς ευφορίας, περίπου απορώντας γιατί η κοινωνία δεν συμμετέχει σε αυτή. Η χώρα βγήκε από τα μνημόνια, η Κυβέρνηση πέτυχε πλεόνασμα μεγαλύτερο από τους στόχους και μοιράζει για δεύτερη φορά κοινωνικό μέρισμα. Τι άλλο, επιτέλους, πρέπει να κάνει για να της αναγνωριστεί η μεγάλη της επιτυχία; Μα, αναρωτιέται κάποιος: Εάν τα πράγματα είναι τόσο καλά όσο τα λέει, γιατί οι πολίτες τής γυρνάνε την πλάτη; Γιατί η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πολύ διαφορετική. Η ευφορία επικρατεί μόνο στα δωμάτια του Μαξίμου. Στα υπόλοιπα δωμάτια των σπιτιών της χώρας υπάρχουν άνεργοι, μισθοί της πείνας, δυσβάσταχτοι φόροι, παιδιά που μεταναστεύουν, θέρμανση μία ώρα την ημέρα και πρόσωπα σκυθρωπά. Η Κυβέρνηση, καθισμένη στο γραφείο της, δεν έχει πλέον καμμία οπτική επαφή με τα προβλήματα. Ενδιαφέρεται για τους αριθμούς και όχι για τους ανθρώπους. Κι έτσι έχασε την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και μαζί κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Η Κυβέρνηση κατέθεσε έναν προϋπολογισμό που δεν θα κληθεί να εφαρμόσει, απογυμνωμένο από κάθε πολιτική ανάπτυξης, απλά διαχειριστικό. Για μία ακόμη φορά, με έντονα τα στοιχεία της φοροεπιδρομής, η χρυσόσκονη των παροχών δεν μπορεί να πείσει κανέναν πως η χώρα βγήκε στο ξέφωτο. Η κανονικότητα στη χώρα δεν έχει ακόμη επιστρέψει, όσο κι αν προσπαθεί η Κυβέρνηση να πανηγυρίσει για το αντίθετο. Η δήθεν μείωση του φόρου των επιχειρήσεων κατά 1% απευθύνεται, ως πολιτική στήριξης επιχειρηματικότητας, σε αφελείς. Καμμία κουβέντα για την προκαταβολή φόρου 100%, για τα οφειλόμενα από το δημόσιο που δεν επιστρέφονται προκειμένου να δημιουργηθεί το υπερπλεόνασμα και για τα βεβαιωμένα χρέη χιλιάδων επιχειρήσεων σε εφορία και ταμεία, που έχουν εκτοξευτεί κατά 60% σε σχέση με το 2014. Η μη περικοπή των συντάξεων είναι το άλλο μεγάλο επικοινωνιακό κόλπο της Κυβέρνησης. Υποτιμώντας τους συνταξιούχους, παρουσιάζει ως επιτυχία κάτι που δεν θα έπρεπε εξαρχής να έχει συμβεί. Την ίδια ώρα, κρύβει πως το πάρε - δώσε με τους θεσμούς για να αναιρέσει την υπογραφή της σε αυτή την περικοπή στοίχισε ως αντάλλαγμα, περίπου, 800 εκατομμύρια σε κοινωνικές παροχές, δηλαδή μείωση του κοινωνικού κράτους. Αυτό σημαίνει μικρότερη κοινωνική φροντίδα για τους πολίτες, λιγότερα φάρμακα, χειρότερα νοσοκομεία, καθόλου επιδόματα. Και για να τελειώνουμε επιτέλους με τα ψέματα, η περικοπή των συντάξεων ήταν αχρείαστη, δεν περιλαμβανόταν στο τρίτο πρόγραμμα και ψηφίστηκε μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Σημειώστε, σε περίπτωση που χάσατε τον λογαριασμό, πως η σημερινή Κυβέρνηση έχει προβεί σε είκοσι μία περικοπές συντάξεων, καταργώντας, μεταξύ άλλων, το ΕΚΑΣ, αυξάνοντας τις εισφορές υγείας και μειώνοντας κατά 35% τις κύριες και κατά 45% τις επικουρικές συντάξεις όλων των νέων συνταξιούχων. Αυτά για να ξέρουμε ποιος έκανε τι. Το άλλο μεγάλο κόλπο της Κυβέρνησης είναι αυτό των δήθεν προσλήψεων. Πρόκειται για πολιτικό κόλπο παλιάς κοπής, που η Κυβέρνηση νομίζει πως θα της χαρίσει την παραμονή στην εξουσία. Με την εκδίωξη δέκα χιλιάδων ιερέων επιχειρεί να λύσει το πολιτικό της πρόβλημα και πουλά ξαναζεσταμένη ελπίδα, μήπως και κάποιοι τσιμπήσουν. Τυχοδιωκτισμός και ανευθυνότητα σε όλο τους το μεγαλείο! Εδώ μάλλον ταιριάζει και η λαϊκή φράση ότι αυτή η Κυβέρνηση «δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο»! Βεβαίως, είναι περιττό να αναφερθώ πως προκειμένου να μη χάσει ο προϋπολογισμός τη λάμψη του, η Κυβέρνηση ξέχασε να αναγράψει την επιστροφή αναδρομικών περίπου 4,5 δισ. Και, βεβαίως, τα πιθανά ισοδύναμα, την αμφισβήτηση σχεδόν όλων των στόχων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το υψηλότερο κόστος δανεισμού από τις αγορές και κάθε ποσό στο σκέλος των δαπανών που θα της χαλούσε τη γιορτή. Με άλλα λόγια είναι ένας προϋπολογισμός για εκλογές και χωρίς σοβαρότητα. Η αλήθεια, κυρίες και κύριοι οι συνάδελφοι, είναι ξεκάθαρη ακόμα και σε αυτόν που θέλει να διαβάσει καλόπιστα τον προϋπολογισμό. Η Ελλάδα συνεχίζει να είναι στα μνημόνια, οι βαριές πολιτικές λιτότητας παραμένουν, η καταστροφική δέσμευση για αχρείαστα πλεονάσματα θα μείνει για πολλά χρόνια, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, η χώρα μας θα εποπτεύεται αυστηρά άγνωστο μέχρι πότε και θα δανείζεται ακριβότερα από όλους, τα νοικοκυριά θα συνεχίσουν να υπερφορολογούνται, οι κατασχέσεις θα συνεχίζονται, η πραγματική ανεργία θα είναι η ίδια. Κανείς δεν μπορεί να περιμένει κάτι από μία Κυβέρνηση που επέβαλε είκοσι εννέα νέους φόρους, ανεβάζοντας το συνολικό λογαριασμό των μέτρων λιτότητας μέχρι σήμερα στα 9,5 δισ. ευρώ. Αυτή είναι η αλήθεια, όπως κι αν την γράψει η Κυβέρνηση στον προϋπολογισμό. Αυτή είναι και η εξήγηση, κύριοι συνάδελφοι, που πανηγυρίζετε μόνο εσείς και κανείς άλλος. Το μόνο ευχάριστο γι' αυτόν τον προϋπολογισμό είναι πως είναι ο τελευταίος αυτής της Κυβέρνησης. Κλείνει τον κύκλο που κόστισε πανάκριβα στη χώρα και στην κοινωνία. Απομένουν λίγοι μήνες μέχρι οι πολίτες να ανοίξουν έναν νέο κύκλο ευθύνης, ρεαλισμού σοβαρότητας και αποτελεσματικότητας με τη Νέα Δημοκρατία, που θα δώσει εισόδημα κι όχι φιλοδωρήματα κάθε Χριστούγεννα. Ο προϋπολογισμός του 2019 είναι η τελευταία πράξη μιας κακής Κυβέρνησης που όσο περισσότερο κυβερνά τόσο μεγαλύτερη ζημιά προκαλεί στον τόπο. Εμείς, κύριοι συνάδελφοι, αποδεχόμαστε την ευθύνη να επιλύσουμε όσα κρύβετε κάτω από το χαλί του σημερινού προϋπολογισμού. Άλλωστε, πάντα στα δύσκολα την πολιτική λύση οι πολίτες την αναζητούσαν από τη Νέα Δημοκρατία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε για τη συνέπεια στον χρόνο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι ένας μαθητές και μαθήτριες και ένας εκπαιδευτικός συνοδός από το 5ο Δημοτικό Σχολείο Αχαρνών. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γεώργιος Σταθάκης για δέκα λεπτά.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός κατατίθεται τη στιγμή που η Αντιπολίτευση, σε αδρές γραμμές, επαναφέρει την ιδέα ενός τέταρτου μνημονίου που είναι μπροστά μας. Θυμίζω τα τρία τους επιχειρήματα, που είναι έωλα και τα τρία: Ότι έχουμε δεσμεύσεις για την περίοδο μετά το μνημόνιο, περικοπή συντάξεων και αφορολόγητο. Φαντάζομαι ότι το επιχείρημα δεν στέκει πια. Ότι έχουμε δεσμεύσει ψηλά πλεονάσματα στη χώρα για πολλά χρόνια με αντάλλαγμα περικοπής του ενός τρίτου του δημόσιου χρέους και νέα αναθεώρηση το 2032. Είναι πάλι πολύ αδύναμο το επιχείρημα. Και φυσικά τελευταία οπτική, ότι, τέλος πάντων, δεν έχουμε επιστρέψει σε πλήρη κανονικότητα εξαιτίας της πρόσβασης στις αγορές. Επαναλαμβάνω ότι η Κυβέρνηση έχει διασφαλίσει μεγάλη ασφάλεια στη χώρα με τα 25 δισεκατομμύρια που της δίνει το δικαίωμα να πηγαίνει στις αγορές όποτε αυτή θέλει. Επίσης, αδύναμο επιχείρημα. Συνεπώς, έχοντας ξεχάσει το τέταρτο μνημόνιο, ας πάμε στα συγκεκριμένα τα οποία τίθενται στον προϋπολογισμό και τα οποία, όμως, εκ των πραγμάτων διαμορφώνουν δύο πολύ διαφορετικές στρατηγικές για την επόμενη ημέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ και από τη Νέα Δημοκρατία. Το τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη ημέρα αποτυπώνεται και στον προϋπολογισμό. Αποτελεί, όμως, αναπόσπαστο κόμματι της αναπτυξιακής στρατηγικής η οποία αποτελεί τον οδηγό, έναν καθαρό δρόμο, για το πώς αντιλαμβανόμαστε την ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη την επόμενη ημέρα. Να θυμίσω τρία πράγματα από την αναπτυξιακή στρατηγική. Το πρώτο είναι ότι έχουμε μία σαφήνεια στο πού και πώς θέλουμε να κινηθεί η βιώσιμη οικονομία της επόμενης ημέρας. Υπενθυμίζω ότι θα είναι η Ελλάδα ένας χώρος με υψηλή δυνατότητα επενδύσεων σε ενέργεια και logistics, λόγω του ρόλου που παίζει στην ευρύτερη περιοχή, Βαλκάνια, Νοτιοανατολική Ευρώπη κ.λπ.. Δεύτερον, ότι θα είναι μία οικονομία η οποία θα ενισχύει πρωτίστως την εξωστρέφειά της, κυρίως την παραγωγική εξωστρέφεια με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα στον αγροτικό, βιομηχανικό και κυρίως στον τεχνολογικό τομέα. Και το τρίτο και βασικό, που υπάρχει στην αναπτυξιακή στρατηγική, αφορά τα εργασιακά και τις εργασιακές σχέσεις. Δηλαδή η ιδέα ότι ο ιδιωτικός τομέας, στον οποίο έχουμε κληρονομήσει όχι λίγα θέματα, με τα οποία έχουμε σημαντικές διαφορές, θα οδηγηθεί σε κανόνες οι οποίοι θα ακολουθούν τις σωστές και καθιερωμένες εργασιακές σχέσεις. Θα επαναφέρουμε τις συλλογικές συμβάσεις, θα απομειώσουμε το φαινόμενο των εργολαβικών, που έχει γίνει μάστιγα στην ελληνική οικονομία, θα διασφαλίσουμε ότι οι συνθήκες εργασίας τηρούνται στον ιδιωτικό τομέα. Τέρμα η εποχή με τα δεκάωρα και δωδεκάωρα χωρίς υπερωρίες. Και παραδίδουμε και ένα βιώσιμο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Και οι μισθοί ακολουθούν τον ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας, μία κρίσιμη παράμετρος και ένα σημαντικό στοιχείο της αναπτυξιακής μας στρατηγικής. Τα λέω όλα αυτά διότι η ιδέα ότι θα ανακάμψει η οικονομία, θα αναπτυχθεί και ταυτόχρονα θα έχει ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος και σωστές εργασιακές σχέσεις αποτελεί κομβικό σημείο της διαφοροποίησής μας από την επόμενη ημέρα της Νέας Δημοκρατίας. Και το υπογραμμίζω αυτό. Η επόμενη μέρα της Νέας Δημοκρατίας σημαίνει ένα μέρος του κοινωνικού κράτους, του ασφαλιστικού συστήματος, περνάει στον ιδιωτικό τομέα, διατυπωμένο σε όλους τους τόνους. Δεύτερον, διατήρηση ενός εργασιακού μεσαίωνα. Όχι διόρθωση, αλλά διατήρηση και επιδείνωση ενός εργασιακού μεσαίωνα. Και τρίτον και βασικό, μία στρατηγική ανάπτυξης η οποία στερείται - θα επανέλθω σε αυτό το θέμα - ισχυρών προοπτικών για την οικονομία στην ευρύτερη περιοχή, τη γεωπολιτική διάσταση της οικονομικής ανάκαμψης, στην οποία θα επανέλθω λίγο αργότερα. Αν η αναπτυξιακή στρατηγική μας δείχνει ένα σαφές μήνυμα για πού θα πάμε, εμπεριέχει και τις μόνες μεταμνημονιακές δεσμεύσεις που είναι η ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων που δεν ολοκληρώθηκαν την ημέρα που βγήκαμε από το μνημόνιο. Υπενθυμίζω ότι είναι ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων θετικών, όπως η ολοκλήρωση του Κτηματολογίου, η απλοποίηση αδειοδότησης των επιχειρήσεων, οι χωροταξικές μεταρρυθμίσεις και ούτω καθεξής καθώς και η ολοκλήρωση των αποκρατικοποιήσεων στην ενέργεια. Υπενθυμίζω και στον τομέα αυτόν ότι η δική μας στρατηγική είναι πολύ διαφορετική από της Νέας Δημοκρατίας. Για την ακρίβεια ακυρώσαμε όλο το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για τον ενεργειακό τομέα όσον αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις, που ήταν πλήρης ιδιωτικοποίηση όλου του ενεργειακού τομέα μαζί και της ΔΕΗ, και το αντικαταστήσαμε με μια στρατηγική σε συμφωνία με τους θεσμούς που διατηρούμε το σύνολο των υποδομών, ηλεκτρικά δίκτυα, δίκτυα φυσικού αερίου υπό δημόσιο έλεγχο, και προχωράμε σε αποκρατικοποιήσεις στο εμπορικό τμήμα του ενεργειακού τομέα. Αυτό μου επιτρέπει να σταθώ στη δεύτερη ενότητα. Πριν από λίγο δημοσιεύσαμε και τον Εθνικό Σχεδιασμό για την Ενέργεια για το 2030. Η Ελλάδα ευθυγραμμίζεται πλήρως και με τη Συμφωνία του Παρισιού και με τον σχεδιασμό που συναποφάσισαν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2030. Σε απλά λόγια αυτό σημαίνει ότι το 2030 η χώρα έχει δεσμευτεί να παράγει 32% από το σύνολο της κατανάλωσης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειες. Επαναλαμβάνω 32% πρέπει να παράγει από ΑΠΕ στο σύνολο της κατανάλωσης ενέργειας. Και πρέπει να εξοικονομήσουμε 32% ενέργεια σε σχέση περίπου με τα σημερινά δεδομένα, για την ακρίβεια σε σχέση με το τι θα γινόταν αν δεν κάναμε απολύτως τίποτα. Είναι ένας πολύ υψηλός στόχος στην εξοικονόμηση ενέργειας που σημαίνει ότι 1,5% ετησίως στα σπίτια, στα ξενοδοχεία, στη βιομηχανία, στις μεταφορές θα πρέπει να εξοικονομούμε κάθε χρόνο ενέργεια. Ο Εθνικός Σχεδιασμός για τον οποίο περιμένουμε ακόμα τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας, εισάγει και τρεις ακόμα βασικές καινοτομίες. Λέει πώς θα πάμε εκεί. Οι ΑΠΕ πλέον θα αποτελούν τη βασική μορφή ενέργειας. Το 2030 57% της παραγωγής ενέργειας θα είναι από ΑΠΕ. Θα υποκαθιστούμε τον λιγνίτη όταν κλείνουν τα εργοστάσια ουσιαστικά μόνο με ΑΠΕ. Και ταυτόχρονα εισάγει τρεις βασικές έννοιες. Πρώτον, έχει διαμορφώσει, όπως είπα, ένα σαφές πλαίσιο, όπως δημόσιες υποδομές, απελευθέρωση των αγορών. Δεύτερον, έχει εισαγάγει όλους τους κανόνες με τους οποίους θα δουλεύει η ενεργειακή αγορά, ένα σύνολο μεταρρυθμίσεων οι οποίες αφορούν το περίφημο target model, τον τρόπο λειτουργίας δηλαδή της αγοράς ενέργειας. Τρίτον, έχει εισαγάγει τις ενεργειακές κοινότητες ως νέο υποκείμενο το οποίο θα επιτρέπει στους πολίτες και στις επιχειρήσεις να συγκροτούν ενεργειακές κοινότητες και να παράγουν την ενέργεια την οποία χρειάζεται. Μια καινοτομία η οποία βρίσκει ήδη τεράστια ανταπόκριση ειδικά στον αγροτικό τομέα. Θα έχει και άλλη ανταπόκριση φυσικά και στον τουρισμό και αλλού. Και ταυτόχρονα ο τρίτος στόχος, που έχει θέσει ο ενεργειακός σχεδιασμός μας, είναι η προστασία απέναντι στο φαινόμενο της ενεργειακής φτώχειας. Με αυτό το τρίπτυχο λοιπόν, προχωράμε. Και κλείνω την ομιλία μου επικεντρώνοντας σε μία τρίτη θεματική. Αν η αναπτυξιακή στρατηγική της χώρας δείχνει προς ένα μεγάλο άνοιγμα της οικονομίας μας και αξιοποίηση της ισχυρής μας θέσης στα Βαλκάνια και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, αν η αναπτυξιακή μας στρατηγική διατηρεί το κοινωνικό πρόσημο, η Νέα δημοκρατία κινείται όλο και περισσότερο σε μία εσωστρέφεια και μία αποστροφή από τον στρατηγικό ρόλο της χώρας που έχει στον ευρύτερο χώρο. Είναι διπλό το θέμα. Και ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται η Νέα Δημοκρατία το θέμα των Σκοπίων και τα θέματα με τα οποία αντιμετωπίζει την πολυδιάστατη στρατηγική μας σε γεωπολιτικά και ενεργειακά θέματα, δείχνει μια Νέα Δημοκρατία η οποία έχει ορατά τα κρούσματα μιας επιστροφής σε ένα παρελθόν το οποίο πλήρωσε πολύ η χώρα. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αστέριος Καστόρης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αυτονόητη και απερίφραστη η καταδίκη της τρομοκρατικής επίθεσης σήμερα το πρωί στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» και νομίζω πως όλοι συμφωνούμε ότι δεν θα περάσει ο φόβος και το μίσος. Αγαπητοί συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός που συζητάμε σήμερα αποδεικνύει - και ας το παραδεχτούμε - ότι υπάρχει μια συναλλαγή της Κυβέρνησης, όχι, όμως, με τους Ευρωπαίους, που κατά την Αξιωματική Αντιπολίτευση μας ζήτησαν να δώσουμε το «Μακεδονικό» για να μας δώσουν την περικοπή των συντάξεων, αλλά μια συναλλαγή που έκανε η Κυβέρνηση με τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Ο ελληνικός λαός την ψήφισε και την στηρίζει με αντάλλαγμα να απαλλάξει τη χώρα από τη διαφθορά, τη διαπλοκή και τη ρεμούλα, από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που έφεραν τη χώρα στον γκρεμό και στη χρεοκοπία, από τις πολιτικές πρακτικές που στηρίζονταν στην αποδοχή ότι η φτώχεια και η ανισότητα, το να γίνονται οι φτωχοί φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι είναι φυσικό φαινόμενο. Αυτή είναι η μοναδική συναλλαγή της Κυβέρνησης και δεν την έκανε κάτω από το τραπέζι, την έκανε φόρα παρτίδα σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και υπερηφανεύεται γι' αυτή τη συναλλαγή και την κρατά σημαία ψηλά και οδηγό στην καθημερινή της πρακτική. Είναι ξεκάθαρο πως αυτό ενοχλεί όσους πίστευαν ότι είχαν τους τίτλους κυριότητας της διακυβέρνησης της χώρας και δεν περίμεναν να χάσουν τις καρέκλες. Όμως, το ενοχλητικότερο, το εγκληματικό, θα έλεγα, είναι ότι, όχι μόνο δεν δείχνουν να τους έχει γίνει το πάθημα μάθημα για να αλλάξουν πολιτικές, παρά ακολουθούν άλλα επικίνδυνα μονοπάτια, επικίνδυνα για τη χώρα και για τη δημοκρατία. Εύχομαι να συνέλθουν γρήγορα, γιατί αυτά τα παιχνίδια με την ακροδεξιά φωτιά μπορούν να μας κάνουν όλους ολοκαύτωμα. Αυτό κανείς δεν θα το συγχωρέσει. Ειδικά σήμερα που επιτέλους μετά από οκτώ χρόνια καταφέραμε να ξεσφίξουμε τις θηλιές της επιτροπείας και να ανασάνουμε ξανά, που επιτέλους μπορούμε να ανακτήσουμε ξανά ένα - ένα τα χαμένα, να χαράξουμε μια δικιά μας πορεία και να αισιοδοξήσουμε ξανά. Αυτό εκφράζει ο προϋπολογισμός που συζητάμε σήμερα, ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός. Δεν είναι απλά νούμερα αυτός ο προϋπολογισμός. Είναι ένας δρόμος, όχι σίγουρα στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά ανοιχτός σε ένα καλύτερο παρόν και σε ένα καλύτερο μέλλον. Οφείλω να ομολογήσω ότι γι' αυτό με έπεισαν οι προηγούμενοι ομιλητές της Αντιπολίτευσης, όπως η κ. Κεφαλίδου και η κ. Ράπτη, οι οποίοι τι μας είπαν με δυο λόγια; Μας είπαν ότι είναι κακός ο προϋπολογισμός, ότι είναι αντιαναπτυξιακός. Γιατί; Γιατί δίνει λίγα, δίνει αντίδωρα, δίνει ψίχουλα - είπαν - σε πολλούς, ενώ θα έπρεπε να δίνει πολλά σε λίγους, στους «ημέτερους», στους μεγάλους επιχειρηματίες, γιατί μόνο αυτοί μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις απασχόλησης, θέσεις εργασίας, σαν αυτές που δημιούργησαν τα προηγούμενα χρόνια, οδηγώντας και εκτοξεύοντας την ανεργία στο 30%. Ας σοβαρευτούμε, λοιπόν. Ο καθένας επιλέγει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Είναι δικαίωμά του. Όμως, ας υπερασπιστεί τις επιλογές του. Δεν έχει το δικαίωμα να βγαίνει και να το παίζει πονόψυχος γι' αυτούς που δεν τους επέλεξε. Η σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν έχει το δικαίωμα να το παίζει πονόψυχη με τους ανέργους, με τους χαμηλόμισθους, με τους χαμηλοσυνταξιούχους, τους μικρούς και μεσαίους αγρότες, με όλους εκείνους που οι πολιτικές της επιλογές κρατούν στο περιθώριο της κοινωνικής και της οικονομικής ζωής. Και επειδή οι συνάδελφοι εδώ, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αρέσκονται να αραδιάζουν νούμερα, άσχετα εάν αυτά ανταποκρίνονται ή όχι στην πραγματικότητα, θα ήθελα κι εγώ να αναφερθώ σε ένα - δυο από αυτά, κυρίως για τους αγρότες, γιατί προέρχομαι και από αγροτική περιοχή. Να σας θυμίσω τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ πρόστιμο που πήραμε όταν αναλάβαμε την Κυβέρνηση το 2015, πρόστιμο το οποίο ήταν για κακοδιοίκηση, για κακοδιαχείριση, για διασπατάληση ευρωπαϊκών πόρων και το νοικοκυρεύσαμε. Ο κόσμος ξέρει πολύ καλά ποιοι ήταν οι υπεύθυνοι γι' αυτό το νοικοκύρεμα που είχαν κάνει τότε. Αν θέλετε να σας θυμίσω το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020 που μετά από σκληρή διαπραγμάτευση ξεπερνά τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ και την τριετία 2015-2017 ήταν τέτοιες οι εκροές χρημάτων, που η χώρα μας ήταν η δεύτερη σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση των είκοσι οκτώ κρατών, των είκοσι οκτώ χωρών - μελών στην απορρόφηση αυτών των προγραμμάτων. Μπορώ να αναφερθώ σε πολλά ακόμα νούμερα, όμως, πίσω από αυτά βρίσκονται μια σειρά από νομοθετικές πρωτοβουλίες που αποδεικνύουν με ποιους είναι η σημερινή Κυβέρνηση. Να θυμίσω μερικά μόνο. Τη ρύθμιση των οφειλών των αγροτών που μπορεί να περιλαμβάνει το 100% κούρεμα, κόψιμο, διαγραφή όλων των τόκων υπερημερίας των δανείων, τη διαγραφή κάθε προστίμου και προσαύξησης προς το δημόσιο, την αποπληρωμή σε εκατόν είκοσι δόσεις με ελάχιστο ποσό των 50 ευρώ το μήνα και τη διαγραφή ακόμα και του κεφαλαίου έως και 60%. Να σας θυμίσω την στήριξη των νέων αγροτών έως σαράντα ετών, που σκοπό έχει να γυρίσουν ξανά στη γη, να καλλιεργήσουν για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας δεκαέξι χιλιάδες νέοι αγρότες. Είναι τετραπλάσιος αριθμός το δικό μας πρόγραμμα και με διπλάσια χρήματα στον καθέναν από αυτούς. Να σας θυμίσω τον νόμο - πλαίσιο για τον συνεργατισμό, όπου οι αγρότες σήμερα θα μπορούν να είναι αυτοί οι διαχειριστές στους δικούς τους κόπους και όχι τα καρτέλ. Αυτά και άλλα πολλά συγκεκριμένα δείχνουν με ξεκάθαρο τρόπο τι εννοούμε εμείς όταν μιλάμε για αγροτιά, για αγροτική ανάπτυξη. Επίσης, δείχνει τι εννοούν και οι υπόλοιποι όταν μιλάνε γι' αυτά τα ζητήματα, γιατί ξέρει ο κόσμος πού οδήγησαν τη χώρα και την αγροτική οικονομία. Δεν μας τρομάζουν οι κραυγές αυτών που κόπτονται τάχα μου για την αξιοπρέπεια των πολιτών, που η σημερινή Κυβέρνηση θεωρεί αυτονόητη υποχρέωση να τους επιστρέψει εκείνα που τους έχουν κλαπεί τα προηγούμενα χρόνια. Θα επιστραφεί και το τελευταίο ευρώ, γιατί εμείς δεν τα κάνουμε offshore, δεν τα βάζουμε στις τσέπες, δεν είναι δικοί μας φίλοι οι Παπασταύροι ούτε οι Παπαγεωργόπουλοι ούτε οι Παπαντωνίου. Θα πάρουν στο πλαίσιο των δυνατοτήτων που υπάρχουν και το τελευταίο ευρώ πίσω. Το μόνο που φοβόμαστε είναι να μην επιστρέψει πίσω η παλιά κατάσταση του κουκουλώματος, της κάλυψης όλων αυτών που έγιναν. Αυτό μπορεί να το εγγυηθεί μόνο ο ελληνικός λαός, η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας που καταλαβαίνει τη διαφορά όσο και αν κάποιοι κάνουν ό,τι μπορούν για να καλύψουν με κραυγές, με ψέματα και παραδοξολογίες. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σκρέκας από τη Νέα Δημοκρατία. Θα ακολουθήσει ο κ. Παπαδόπουλος και ο Υπουργός κ. Γαβρόγλου. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι όλοι θα πρέπει να καταδικάσουμε την τρομοκρατική βομβιστική επίθεση κατά του τηλεοπτικού σταθμού «ΣΚΑΪ» και μαζί με αυτό, βέβαια, θα πρέπει να καταδικάσουμε και όλες εκείνες τις πολιτικές συμπεριφορές οι οποίες εκτρέφουν τον διχασμό, την πόλωση, δηλητηριάζουν την ψυχή της ελληνικής κοινωνίας. Επίσης, θα πρέπει να καταδικάσουμε και την ανοχή στα φαινόμενα της παραβατικότητας, της εγκληματικότητας, του Ρουβίκωνα, σε τέτοια φαινόμενα τα οποία όσο τα αφήνεις, αυτά ξεφεύγουν, οι άνθρωποι που τα προκαλούν αποθρασύνονται και τελικά φτάνουν σε αυτά τα οποία είδαμε σήμερα το πρωί. Επομένως όλοι μαζί θα πρέπει - από όποια πλευρά του δημοκρατικού φάσματος και αν βρισκόμαστε - να καταδικάσουμε όλες αυτές τις ενέργειες οι οποίες υποβιβάζουν τη δημοκρατία και, δυστυχώς, υποβιβάζουν και την ίδια μας τη ζωή. Άκουσα πολύ προσεκτικά προηγουμένως τον Υπουργό Ενέργειας και Περιβάλλοντος κ. Σταθάκη να αναφέρει ποιες είναι οι στρατηγικές της επόμενης ημέρας για τον ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια να πούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνά αυτή τη χώρα ήδη τέσσερα χρόνια. Και αυτά τα αποτελέσματα αυτής της διακυβέρνησης νομίζω ότι είναι ορατά πολύ περισσότερο στους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι νιώθουν αυτά τα αποτελέσματα κάθε μέρα στην τσέπη τους. Άκουσα, λοιπόν, τον κ. Σταθάκη να λέει με πολλή σιγουριά ότι βασικός πυλώνας της επόμενης ημέρας για τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού κυβέρνησε τέσσερα χρόνια και μας έφτασε εδώ, είναι η ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη. Και προσπαθώ να δω τι έχει κάνει τέσσερα χρόνια τώρα για να πετύχει αυτή την κοινωνική δικαιοσύνη. Και ερωτώ το εξής απλό: Η αύξηση του ΦΠΑ στα είδη καθημερινής ανάγκης, πιστεύετε, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι αποδίδει κοινωνική δικαιοσύνη; Υπάρχει πιο άδικος φόρος από τον ΦΠΑ στα είδη άμεσης ανάγκης της καθημερινότητας του πολίτη; Όχι βέβαια. Γιατί όταν αυξάνεις τον ΦΠΑ στα μακαρόνια, τον ίδιο φόρο πληρώνει ο φτωχός, τον ίδιο πληρώνει και ο πλούσιος. Όταν αυξάνεις τον φόρο, για παράδειγμα, στα τσιγάρα, τον ίδιο φόρο πληρώνει ο φτωχός, τον ίδιο φόρο πληρώνει και ο πλούσιος. Όταν φτιάχνεις, λοιπόν, τον ΦΠΑ στα βασικά είδη ανάγκης, αυτά που το ελληνικό νοικοκυριό έχει ανάγκη για να ζήσει, τότε υπάρχει μεγάλη αδικία, γιατί με τον ίδιο τρόπο επιβαρύνετε τον φτωχό, με τον ίδιο τρόπο επιβαρύνετε και τον πλούσιο. Η αύξηση στα καύσιμα για τον νοικοκύρη για να πάει στη δουλειά του το πρωί, είναι δίκαιος φόρος, βάζοντας βενζίνη στο αυτοκίνητό του ή πετρέλαιο; Η κατάργηση του επιδόματος θέρμανσης ήταν δίκαια κοινωνικά φόρος; Πήρατε έναν φόρο, πήρατε μια επιδότηση από τα 200 και πλέον εκατομμύρια ευρώ και προκαταβολικά που έδινε η Νέα Δημοκρατία σε εκείνα τα νοικοκυριά που είχαν ανάγκη να ζεστάνουν το νοικοκυριό με έναν τρόπο αξιοπρεπή και τον καταργήσατε, τον φτάσατε σχεδόν κάτω από 50 εκατομμύρια ευρώ. Η αύξηση στον φόρο εισοδήματος στα μικρά εισοδήματα, στους χαμηλοσυνταξιούχους και στους χαμηλομισθωτούς είναι κοινωνική δικαιοσύνη; Η κατάργηση του ΕΚΑΣ αποτελεί κοινωνικά δίκαιο μέτρο; Άκουσα πολλά στελέχη να μιλάνε για ανάπτυξη με εξωστρέφεια και μάλιστα ότι θα έρθει αυτή η ανάπτυξη με εξωστρέφεια μέσα από την αγροτική παραγωγή και τον τουρισμό. Ρωτώ το εξής: Τι κάνατε για τη βελτίωση της αγροτικής παραγωγής; Αυξήσατε τον ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια, τον αυξήσατε ακόμη και στο άχυρο και ήρθατε να τον μειώσετε μετά από επανειλημμένες οχλήσεις δικές μας, μετά από μεγάλο αγώνα. Είχατε βάλει ΦΠΑ 24% ακόμα και στο άχυρο που τρώνε τα ζώα και χρησιμοποιούν οι κτηνοτρόφοι. Εκεί είχατε φτάσει!
Ψέματα.
Να πούμε εσείς, κύριοι συνάδελφοι, που είστε κι από αγροτικό νομό - δεν θέλω να αναφέρω το όνομά σας, γιατί μας βλέπουν οι τηλεθεατές - ότι αυξήσατε τις εισφορές, ότι αυξήσατε τη φορολογία, ότι αυξήσατε το ενεργειακό κόστος στην αγροτική παραγωγή, καταργώντας την επιδότηση πετρελαίου για να οργώνει ο αγρότης το χωράφι του; Και μιλάτε και γελάτε όταν είναι για κλάματα; Δεν υπάρχει καθόλου τσίπα; Δεν υπάρχει καθόλου ντροπή; Εντάξει, τα κάνετε αυτά αλλά μην πανηγυρίζετε κιόλας και μη λέτε ότι κάνατε καλό. Μιλάτε για εξωστρέφεια όταν η μεγαλύτερη και η πιο εμβληματική επένδυση που θα δημιουργούσε εκατοντάδες εκατομμύρια και θα έφερνε εξαγωγικό τζίρο στη χώρα, οι Σκουριές, αυτή τη στιγμή πάει για κλείσιμο; Και όχι μόνο δεν έρχονται επενδυτές στη χώρα να επενδύσουν, αλλά έρχονται και ζητάνε και αποζημίωση 700 εκατομμύρια ευρώ. Πού ακούστηκε; Εμείς να ζητάμε επενδυτές να έρθουν εδώ να επενδύσουν και να δημιουργήσουν δουλειές και η Κυβέρνηση να οδηγεί τους επενδυτές σε έξοδο και μάλιστα αυτοί να ζητούν αποζημιώσεις 700 εκατομμυρίων ευρώ, όπου υπάρχει σοβαρός κίνδυνος - φυσικά εμείς θα προσπαθήσουμε να τον αποτρέψουμε - να επιβαρύνει τους εκατομμύρια βαριά φορολογούμενους Έλληνες πολίτες. Μιλάτε για αναπτυξιακή στρατηγική. Υπάρχει περίπτωση, κύριε Υπουργέ, να έχουμε ισχυρή ανάπτυξη στη χώρα με διαλυμένο το ενεργειακό σύστημα της χώρας; Υπάρχει περίπτωση να πετύχουμε ισχυρή, μακρόπνοη ανάπτυξη χωρίς ΔΕΗ; Πού βρίσκεται η ΔΕΗ σήμερα και για ποιον λόγο πανηγυρίζετε ότι καταργήσατε ένα σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας και φέρατε δήθεν ένα ενεργειακό στρατηγικό σχέδιο, το οποίο έχει φέρει πολύ καλά αποτελέσματα; Ποια είναι τα αποτελέσματα; Πολύ απλά, πραγματικά. Η ΔΕΗ το 2014, αν εξαιρέσουμε τα έκτακτα έσοδα και τις προβλέψεις στις επισφάλειες, είχε κέρδη 4 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα. Η ΔΕΗ σήμερα που μιλάμε - και περιμένουμε να δούμε τα αποτελέσματα του εννιαμήνου, τα οποία θα πρέπει να δημοσιευθούν τις επόμενες ημέρες, λίγες ημέρες πριν το νέο έτος - μπαίνει μέσα 1 εκατομμύριο την ημέρα. Έχει ζημιές 1 εκατομμύριο την ημέρα. Η ΔΕΗ είχε 2,5 δισεκατομμύρια χρηματιστηριακή αξία το 2014 και έχει κάτω από 300 εκατομμύρια σήμερα. Η ΔΕΗ το 2020 θα μπορεί να λειτουργεί, με αυτά που έχει κάνει η σημερινή Κυβέρνηση, μόνο ένα εργοστάσιο λιγνιτικό από τα δεκαπέντε που έχει σήμερα. Το 40% το πουλάει και τα υπόλοιπα εργοστάσια του συμπλέγματος του Αγίου Δημητρίου, αλλά και της Καρδιάς θα αναγκαστούν να κλείσουν, επειδή δεν έχουν προχωρήσει σε περιβαλλοντικές αναβαθμίσεις. Και μόνο ένα εργοστάσιο, μία καμινάδα μόνο από το συγκρότημα του Αγίου Δημητρίου θα μπορεί να δουλεύει το 2020. Τι έχετε κάνει γι' αυτό; Γιατί τέσσερα χρόνια πέρασαν και δεν προχωρήσατε τους διαγωνισμούς για να ολοκληρωθούν οι περιβαλλοντικές αναβαθμίσεις και στα υπόλοιπα εργοστάσια της ΔΕΗ και να μη μείνει η ΔΕΗ το 2020- δηλαδή σε έναν χρόνο από σήμερα - από δεκαπέντε εργοστάσια που είχε με ένα; Και πανηγυρίζετε γι' αυτό, όταν την αναγκάζετε το 2019 όλη την παραγωγή που έχει από λιγνίτη και από υδροηλεκτρικά να την πουλάει μέσα από τα ΝΟΜΕ, μέσα από τις δημοπρασίες ενέργειας, κάτω του πραγματικού κόστους παραγωγής της; Πανηγυρίζετε γιατί δεν δώσατε ούτε ένα ενδοηλεκτρικό και υποχρεώνετε τη ΔΕΗ, το σύνολο της υδροηλεκτρικής παραγωγής, να το πουλάει σε δημοπρασίες ενέργειας κάτω του συνολικού κόστους παραγωγής της ΔΕΗ, ώστε να πηγαίνουν να το παίρνουν οι ιδιώτες και να ανταγωνίζονται τη ΔΕΗ. Δηλαδή, να αγοράζουν οι ιδιώτες, οι εναλλακτικοί πάροχοι, οι εναλλακτικοί προμηθευτές, ενέργεια από τη ΔΕΗ, κάτω από το κόστος της ΔΕΗ και να πηγαίνουν στη συνέχεια και να κάνουν τους καλούς στους πελάτες της ΔΕΗ. Κι εσείς πανηγυρίζετε ότι αυτό είναι καλό σχέδιο; Το μόνο που έχετε πετύχει αυτά τα τέσσερα χρόνια είναι να εγκαινιάσετε τρία μεγάλα έργα. Πρώτον, τον ΤΑΠ, τον οποίον καταψηφίσατε όταν ήσασταν αντιπολίτευση, τον αγωγό φυσικού αερίου που μεταφέρει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν μέσα από την Ελλάδα στην Ιταλία και από εκεί στη Δυτική Ευρώπη, που εσείς είχατε καταψηφίσει και αντιδρούσατε, τελικά πανηγυρίσατε και πήγε ο ίδιος ο κ. Τσίπρας και τον εγκαινίασε! Δεύτερον, την ολοκλήρωση της ηλεκτρικής διασύνδεσης με τις Κυκλάδες. Δεν σας έχουν ενημερώσει, κύριε Υπουργέ, ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν κατά αυτής της ηλεκτρικής διασύνδεσης. Ήταν κακή αυτή η διασύνδεση για περιβαλλοντικούς κι άλλους λόγους, λέγανε. Πανηγυρίσατε βέβαια. Πανηγυρικά εγκαινιάσατε μετά από καθυστέρηση της ολοκλήρωσης πάνω από ενάμιση χρόνο, που κόστισε πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ μέσω των ΥΚΟ στους Έλληνες πολίτες. Τρίτον, εγκαινιάσατε και την ολοκλήρωση της Ρεβυθούσας, ένα έργο που πάλι είχε ξεκινήσει επί Νέας Δημοκρατίας και επί ημερών σας απλά καθυστέρησε να ολοκληρωθεί πάνω από δύο χρόνια. Άρα δεν πρέπει να πανηγυρίζετε για τίποτα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Αυτά που έχετε κάνει τέσσερα χρόνια είναι πολύ άσχημα πράγματα, το έχει καταλάβει ο κόσμος. Κάποιοι βέβαια δεν το καταλαβαίνουν αυτό, κύριε Πρόεδρε, και χαμογελάνε. Παρ' όλο που προέρχονται από αγροτικούς νομούς, νομίζουν ότι έχουν σώσει τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τους επαγγελματίες, τους βιοτέχνες, τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και όλον τον εργαζόμενο κόσμο, είτε αυτός είναι στον δημόσιο τομέα είτε αλλού, καθώς και τους συνταξιούχους. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πως ό,τι έχετε κάνει θέλει σκληρή δουλειά την επόμενη μέρα και πολιτικές αποφάσεις με θάρρος, για να μπορέσουμε να το ανατρέψουμε. Αυτά ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία θα τα κάνει και εσείς θα παρακολουθείτε από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω βόρεια και δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, μία ομάδα τεσσάρων ατόμων και τεσσάρων συνοδών από την Εταιρεία Προστασίας Σπαστικών και μια ομάδα εννέα ατόμων και τεσσάρων συνοδών από το Πανελλήνιο Σωματείο «ΕΡΜΗΣ». Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Παπαδόπουλος Αθανάσιος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ για ένα λεπτό.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο για ένα λεπτό.
Επειδή εγκαινιάζουμε μόνο έργα της Νέας Δημοκρατίας, θα ήθελα να εξαγγείλω τα οκτώ καινούργια έργα - δεν θα είναι κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία, πάλι εμείς θα τα εγκαινιάσουμε - γιατί λέτε ότι δεν κάνουμε τίποτα. Πρόκειται για τη μικρή διασύνδεση της Κρήτης, η οποία δεν υπήρχε στα χαρτιά. Προκηρύχθηκε ο διαγωνισμός και θα ολοκληρωθεί το 2020. Υπάρχει η δεύτερη και η τρίτη διασύνδεση των Κυκλάδων, οι οποίες δεν υπήρχαν στα χαρτιά και τις προκηρύξαμε. Υπάρχει η IGB, ο βόρειος κάθετος άξονας με τη Βουλγαρία, το οποίο έργο προκηρύσσεται στους επόμενους μήνες. Μπορώ να σας αναφέρω κι άλλα, συνεχίζοντας τον κατάλογο των έργων του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν δείχνει μια κυβέρνηση που η μόνη της δουλειά ήταν να εγκαινιάζει έργα της Νέας Δημοκρατίας! Ευχαριστώ.
Ο κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο. Ορίστε, κύριε Παπαδόπουλε, έχετε τον λόγο.
Με αντικειμενικούς όρους ο προϋπολογισμός του 2019 είναι μεταβατικός. Είναι ο εναρκτήριος της νέας ιστορικής φάσης, της νέας εποχής για τη χώρα, για τον λαό, για τα δικαιώματά του. Είναι ο πρώτος χωρίς προαπαιτούμενα υφεσιακά μέτρα, χωρίς μνημονιακούς καταναγκασμούς, χωρίς τις εκβιαστικές υποδείξεις των golden boys των δανειστών για το τι εξυπηρετεί τη δική τους θεωρία περί μεταρρυθμίσεων, περί δημοσιονομικής πειθαρχίας, περί εξυπηρέτησης του χρέους μιας υπερχρεωμένης ευρωπαϊκής χώρας. Είναι ο εναρκτήριος της περιόδου που τα προϋπολογιζόμενα έσοδα και οι δαπάνες καθορίζονται με βάση τις δικές μας προτεραιότητες, τις δικές μας ιεραρχήσεις. Ασφαλώς, η κατάρτιση του νέου προϋπολογισμού έχει περιορισμούς, δεσμεύσεις. Έχει αυστηρή επιτήρηση. Όμως και η σημερινή Κυβέρνηση - αλλά και οι μελλοντικές ελληνικές κυβερνήσεις - έχουν την ελευθερία επιλογής των μέτρων που υπηρετούν και τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις και τους στόχους τους. Οι δικοί μας στόχοι αντανακλώνται στην ποιότητα του προϋπολογισμού. Μετά τη χειραφέτηση της χώρας από την ασφυκτική μνημονιακή κηδεμονία θέλουμε μια σταθερή πορεία μετάβασης προς την Ελλάδα της προοδευτικής αναγέννησης, της ολιστικής ανασυγκρότησης, της δίκαιης, βιώσιμης, ευφυούς ανάπτυξης με τις δικές μας αριστερές ιδέες περί αναγκαίων και προοδευτικών μεταρρυθμίσεων στην παραγωγική διαδικασία, στη δημόσια διοίκηση και αυτοδιοίκηση, στο κοινωνικό κράτος, στην ποιότητα ζωής, στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις. Αυτή τη νέα αντικειμενική πραγματικότητα τη χρησιμοποιεί ήδη η Νέα Δημοκρατία. Εξαγγέλλει είκοσι δύο νέα μέτρα ανακούφισης. Τη χρησιμοποιεί και το ΚΙΝΑΛ, το Ποτάμι και η Ένωση Κεντρώων και προτείνουν μέτρα, λύσεις, νομοθετικές ρυθμίσεις της δικής τους επιλογής που λαμβάνουν ως δεδομένη τη δυνατότητα υλοποίησής τους στη μεταμνημονιακή περίοδο. Ή μήπως δεν είναι έτσι; Η Νέα Δημοκρατία λαμβάνει ως δεδομένη και την πρόθεση των κοινοτικών οργάνων να κάνουν συναλλαγές. Ποιος έχει δικαίωμα να κάνει συναλλαγές για λογαριασμό της Ενωμένης Ευρώπης; Ο Ταγιάνι, ο Σεντένο, ο Γιούνκερ, ο Σολτς, ο Ρέγκλινγκ, ο εκλεκτός σας ομοϊδεάτης κ. Βέμπερ που μίλησε στο συνέδριό σας; Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα είναι υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η κ. Μέρκελ ονομάζει τη γειτονική χώρα σκέτα «Μακεδονία», χωρίς εσείς να διαμαρτυρηθείτε πουθενά και σε κανένα όργανο. Εξαίρεσε τη Νέα Δημοκρατία ο Μάνφρεντ Βέμπερ από τις υποτιθέμενες συναλλαγές για τη Συμφωνία των Πρεσπών; Σας πρότεινε τώρα συναλλαγές, προκειμένου να σας επιτρέψει να εξαγγείλετε είκοσι δύο προεκλογικά μέτρα άγνωστης δημοσιονομικής επιβάρυνσης; Δώσαμε γραπτώς, έλεγε χθες ο κ. Σταϊκούρας - δεν τον βλέπω τώρα εδώ - την πρόθεσή μας να μειώσουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα, για να γίνουν επενδύσεις και να υπάρχει ανάπτυξη. Δεν σας είπαν «καλώς τα παιδιά»; Δεν σας είπαν ότι και ο κ. Τσακαλώτος πρότεινε στους δανειστές κατά τη δεύτερη αξιολόγηση τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, την αξιοποίησή της για φορολογικές ελαφρύνσεις και αναπτυξιακούς στόχους και το απέρριψαν; Θα κάνουν συναλλαγή τώρα με σας, για να διευκολύνουν την παλινόρθωση στην εξουσία του νεοφιλελεύθερου συστήματος; Αυτή, όμως, είναι η αβάσταχτη ελαφρότητα της προεκλογικής δημαγωγίας που φτάνει σε υστερικές κραυγές περί προδοσίας από την άκρα Δεξιά και πολλούς από εσάς - ευτυχώς όχι όλους - μέχρι και τον κ. Αλαβάνο που φαντασιώνεται ότι είναι ο Ιησούς της Αριστεράς! Κατηγόρησε, προχθές, ο κ. Μητσοτάκης τον Πρωθυπουργό ότι παραχώρησε γλώσσα και εθνότητα και ότι διχάζει τον ελληνικό λαό. Ποιος παραχώρησε κάτι που δεν το είχαν στην παγκόσμια κοινή γνώμη; Ποιος διχάζει; Εμείς που θεωρούμε ότι είναι πατριωτικό μας καθήκον η προώθηση μιας συμφωνίας που κατεβάζει αγάλματα, σύμβολα, σημαίες, διεθνείς αναγνωρίσεις και που αίρει ιστορικές παραχαράξεις, φαντασιώσεις ή εσείς που αυτό το πατριωτικό μας καθήκον, την αγάπη προς τη δική μας πατρίδα, που κερδίζει κύρος στη Μεσόγειο, στην Ευρώπη, στην παγκόσμια κοινότητα, το θεωρείτε προδοσία; Στον προϋπολογισμό του 2019 περιλαμβάνονται σημαντικές θετικές παρεμβάσεις άσκησης κοινωνικής πολιτικής, ταξικής μεροληψίας υπέρ των φτωχών, ενίσχυσης των διαθέσιμων εισοδημάτων των νοικοκυριών, απασχόλησης των νέων με τα προσόντα που έμειναν ή και έφυγαν από την Ελλάδα. Περιλαμβάνει τα μέτρα υποστήριξης των κοινωνικών στρωμάτων που υπέστησαν τα βάρη και αυτό εξηγεί γιατί στη σημερινή Ελλάδα δεν γίνονται κινητοποιήσεις από μαζικά κοινωνικά κινήματα, όπως τα «κίτρινα γιλέκα» ή το παλαιό «κίνημα των πλατειών». Δεν χάθηκε ο δυναμισμός των κινημάτων στην Ελλάδα. Αμβλύνθηκαν τα αίτια. Γνωρίζουν οι πολίτες ότι η Κυβέρνηση είναι με τους πολλούς, δεν είναι με τα «πιράνχας» του δημόσιου χρήματος, των φορολογικών παραδείσων. Δεν είναι με τους ιδιοκτήτες υπεράκτιων εταιρειών, με τη «SIEMENS», με τη «NOVARTIS», με τους ισχυρούς του πλούτου. Οι εισηγητές μας έκαναν ανάλυση του κοινωνικού, αντιυφεσιακού, επεκτατικού, αναπτυξιακού χαρακτήρα του προϋπολογισμού που επιτρέπει να τεκμηριώνεται μεγέθυνση 2,5% για το 2019 και ανεργία κάτω από 18%. Αυτές είναι μόνο μερικές από τις επιλογές: Μεγάλη αύξηση των δαπανών πρόνοιας από 780 εκατομμύρια ευρώ το 2015, στα 3.224.000.000 ευρώ το 2019, με πάρα πολλές και σημαντικές κοινωνικές παρεμβάσεις. Στήριξη των σημαντικών μεταρρυθμίσεων στην υγεία, τις οποίες θα αναλύσουν οι Υπουργοί μας. Ελαφρύνσεις στη φαρμακευτική δαπάνη για τους ογκολογικούς ασθενείς, για τους χρονίως πάσχοντες. Προγράμματα απασχόλησης για τοκισμένους νέους. Θα έχουμε προκήρυξη πέντε χιλιάδων πεντακοσίων θέσεων σ' αυτό το χρονικό διάστημα. Θα υπάρξουν διευκολύνσεις στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Η Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους κάνει πολύ σημαντικό έργο για την υποστήριξη των οφειλετών που δεν είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές. Στα αγαπημένα σας τσιτάτα δεν θα απαντήσω, όπως στο: «Πήρατε δέκα, δίνετε ένα» ή στο ότι: «Το μνημόνιο ήταν αχρείαστο» ενώ ξέρετε για ποιον λόγο επιβλήθηκε ή στο ότι θα υπήρχε δυνητικός πλούτος ή στο ότι η περικοπή των συντάξεων ήταν αχρείαστη. Μόνο σε ένα ζήτημα θεωρώ υποχρέωσή μου να απαντήσω. Λέτε: «Υποθηκεύσατε τη δημόσια περιουσία για έναν αιώνα». Η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας με πλειοψηφία Ελλήνων στο διοικητικό συμβούλιο και Ελληνίδα διευθύνουσα σύμβουλο, από την ίδρυσή της το 2016 αποτελεί φορέα ενιαίας διαχείρισης και όχι εκποίησης σημαντικού μέρους των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού δημοσίου για ενίσχυση της αποδοτικότητάς τους, για επενδύσεις με αναπτυξιακούς στόχους, για αύξηση της δημιουργικής απασχόλησης, για συνέργειες με τον ιδιωτικό τομέα, για αξιοποίηση καινοτομιών, για αύξηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων και όχι για ξεπουλήματα.
Κύριε Παπαδόπουλε, να ολοκληρώνουμε, παρακαλώ.
Κλείνω λέγοντας ότι θεωρώ πως η περίοδος που περάσαμε τεκμηριώνει τη δυνατότητα να γίνουν όλα αυτά τα μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα, τα οποία περιέχει ο προϋπολογισμός. Η σημερινή Ελλάδα είναι πια μια διαφορετική χώρα που έχει όλες τις προϋποθέσεις να αναλάβει τις δικές της τύχες χωρίς στήριξη. Η Ελλάδα πέτυχε τους στόχους της και απέδειξε ότι είναι δυνατόν να συνδυαστούν οι σοβαρές δημοσιονομικές προσαρμογές με μέτρα υπέρ της ανάπτυξης και κατά των κοινωνικών αποκλεισμών. Αυτά ειπώθηκαν από σημαντικούς Ευρωπαίους εταίρους μας. Η Ελλάδα μετατράπηκε σε πρωταγωνιστική φιλειρηνική δύναμη συνεργατικής ανάπτυξης των Βαλκανίων, σε πυλώνα σταθερότητας για όλη την περιοχή, σε κόμβο διαμετακομιστικό, ενεργειακό, εμπορικό, τουριστικό.
Κύριε Παπαδόπουλε, έχετε ξεπεράσει και τα εννέα λεπτά.
Αυτό αντανακλάται στον προϋπολογισμό του 2019 και είναι πολύ αισιόδοξο για τη νέα αρχή που χάραξε στη χώρα και μας κάνει αισιόδοξους ότι θα μπορούμε να πάρουμε και μια τρίτη λαϊκή εντολή, προκειμένου να υπηρετήσουμε με μια νέα πολιτική αξιόπιστων προγραμματικών συγκλίσεων την προοδευτική αναγέννηση σ' αυτή την ιστορική χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Γαβρόγλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι η Αντιπολίτευση έχει έναν λόγο στη συζήτηση του προϋπολογισμού, ο οποίος αγνοεί τους αριθμούς. Και καταλαβαίνω όλα τα στοιχεία της πολιτικής επιχειρηματολογίας, αλλά καλό είναι να ξέρουμε και τους αριθμούς, γιατί τυχαίνει οι αριθμοί να εκφράζουν μια κάποια αντικειμενικότητα. Να θυμίσω ότι ανάμεσα στο 2009 και το 2015 υπήρξε μείωση του προϋπολογισμού κατά 35%. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανένας. Το δεύτερο: Ανάμεσα στο 2015 και τώρα υπάρχει μία αύξηση κατά 12%. Και εάν τυχόν η χώρα είχε το μεσοπρόθεσμο, που είχαν συμφωνήσει η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, σήμερα θα είχαμε μείωση κατά 28%, δηλαδή ο προϋπολογισμός που έχουμε καταθέσει, αν συγκριθεί με αυτό που θα ίσχυε λόγω μεσοπροθέσμου, είναι κατά 28% αυξημένος. Αυτό δεν είναι θέμα διαπραγμάτευσης ούτε και δημιουργικής λογικής. Ένα και στο χέρι, λοιπόν, ότι έχουμε καταφέρει, μέσα από τις πραγματικά απίστευτα δύσκολες συνθήκες, να μπορέσουμε, κατ' αρχάς να αυξήσουμε τον προϋπολογισμό για την εκπαίδευση. Η αύξηση του προϋπολογισμού για την εκπαίδευση δεν μπορεί να λειτουργήσει δυναμικά προς όφελος της εκπαίδευσης, αν δεν υπάρχει και μία πολιτική που να μπορεί να μεγιστοποιήσει τις δυνατότητες που δίνει αυτή η αύξηση. Και αυτή την πολιτική εφαρμόσαμε αυτά τα τρία τελευταία χρόνια. Το λέμε αυτό γιατί η πολιτική της Αντιπολίτευσης, ακριβώς επειδή έβλεπε την εκπαίδευση σαν προϊόν - δεν το κρύβουν οι άνθρωποι, το λένε, το λέει και ο κ. Μητσοτάκης με έναν, κατά τη γνώμη μας, πάρα πολύ ακραίο τρόπο - επειδή βλέπουν την εκπαίδευση σαν εμπόρευμα, τα σχολεία σαν επιχειρήσεις, η πολιτική κουλτούρα, με την οποία προσεγγίζουν τα θέματα της εκπαίδευσης, είναι σαν να είναι επιχειρήσεις οι εκπαιδευτικοί θεσμοί. Γι' αυτό και δεν μπορούν να σκεφθούν έξω από το δημοσιονομικό πλαίσιο, διότι η εκπαίδευση προφανώς έχει ανάγκη από πάρα πολλά χρήματα, αλλά κυρίως έχει ανάγκη από ένα μακρόπνοο μεταρρυθμιστικό σχέδιο. Με τον νέο προϋπολογισμό, επιτέλους μετά από δέκα χρόνια, προχωρούμε στον διορισμό δεκαπέντε χιλιάδων μόνιμων εκπαιδευτικών την επόμενη τριετία και το 2019 σε τεσσερισήμισι χιλιάδες μόνιμους διορισμούς στην ειδική αγωγή. Είναι αυτό που λένε - που είπα και πριν - ότι αυτό δεν αμφισβητείται με κανέναν απολύτως τρόπο. Όσον αφορά το ποιο σύστημα θα ισχύσει - επειδή υπάρχει μία συζήτηση γύρω από το σύστημα - πρέπει να είναι σαφές, τουλάχιστον σε όλα τα κόμματα, ότι αυτό το σύστημα πρέπει να υπακούει με αυστηρό τρόπο στις συνταγματικές επιταγές. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε τη συνταγματική επιταγή και για αξιοκρατία, αλλά και για ισοτιμία στην πρόσβαση στο επάγγελμα, χωρίς προφανώς να παραβλέπει κανείς την προϋπηρεσία. Επίσης, πρέπει να είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι σε όλους εκείνους τους λαϊκισμούς που ουσιαστικά θέλουν να επαναφέρουν την επετηρίδα και μέσα από αυτό να αποκλείσουν και μία γενιά αδιόριστων νέων εκπαιδευτικών. Επιπλέον, διορίζουμε εξακόσιους εκπαιδευτικούς που ταλαιπωρούνται από το 2008, έχουν δικαστικές αποφάσεις και επιτέλους γίνεται δυνατός ο διορισμός τους. Όμως, όπως είπα και πριν, ο προγραμματισμός μας δεν ήταν συνυφασμένος με το πόσα χρήματα υπάρχουν για την εκπαίδευση. Καταφέραμε όλη η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να κάνουμε τεράστια βήματα τα τρία αυτά χρόνια και επίσης να αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα χρήματα που υπήρχαν. Με αυτή τη λογική, καθιερώσαμε τη δίχρονη προσχολική υποχρεωτική εκπαίδευση, ένα αίτημα των εκπαιδευτικών εδώ και εξήντα ένα χρόνια. Εμείς το καθιερώσαμε, το ολοκληρώνουμε σε όλους τους δήμους σε τρία χρόνια. Ήδη την πρώτη χρονιά λειτουργεί σε εκατόν ογδόντα πέντε δήμους. Την επόμενη χρόνια θα λειτουργήσει σε άλλους εκατό. Αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν περισσότερα παιδιά στα νηπιαγωγεία, περισσότερα βρέφη στους βρεφονηπιακούς σταθμούς - που είναι των δήμων - και, άρα, περισσότεροι εργαζόμενοι ως βρεφονηπιαγωγοί και περισσότεροι νηπιαγωγοί. Επίσης, αυτό που καταφέραμε είναι να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο σχολικών βιβλιοθηκών σε χίλια δημοτικά. Παράλληλα, πάνω από οκτακόσια, οκτακόσια είκοσι τρία ολιγοθέσια δημοτικά έγιναν ολοήμερα. Είναι δημοτικά που βρίσκονται στις εσχατιές της χώρας μας και καταφέραμε να γίνουν ολοήμερα, όπου πήγαν και ειδικότητες, όπως ξένες γλώσσες, μουσική και τα λοιπά. Είναι γνωστό ότι καταφέραμε πάρα πολλά για την ένταξη και τις τάξεις υποδοχής των προσφυγόπουλων. Οκτώ χιλιάδες προσφυγόπουλα είναι αυτή τη στιγμή στην εκπαίδευση. Επίσης, παρά τις όποιες λυσσαλέες - θα λέγαμε - αντιδράσεις εξαιρετικά αντιδραστικών κύκλων στη Θράκη, στις οποίες υπήρξε μία άμεση σιωπή πολλών κομμάτων, καταφέραμε και δημιουργήσαμε τα πιλοτικά νηπιαγωγεία για τα παιδιά που έρχονται από τις μειονότητες. Έχουμε, λοιπόν, νηπιαγωγεία όπου υπάρχει μία βοηθός, μία διαμεσολαβήτρια, ώστε να μπορέσουν αυτά τα παιδιά να μάθουν την ελληνική γλώσσα, χωρίς προφανώς να απωλέσουν τη δική τους γλώσσα. Και, βεβαίως, ένα πράγμα που επίσης καταφέραμε - και έχει και αυτό έμμεση σχέση με τα οικονομικά - είναι η προαιρετικότητα της σαρίας και ο εκσυγχρονισμός των μουφτειών στη Θράκη. Ήταν υπηρεσίες που έπρεπε να εκσυγχρονιστούν εδώ και πολλές δεκαετίες. Και η προαιρετικότητα της σαρίας κατοχυρώνει πολύ περισσότερο τον γυναικείο πληθυσμό, που κάτω πολλές φορές από οικογενειακές και συγγενικές πιέσεις έπρεπε να συρθεί στην υποχρεωτική σαρία. Η κ. Τζούφη σάς μίλησε αναλυτικά για τη νέα αρχή των ΕΠΑΛ, στην οποία είχε μεγάλη συμβολή και ο Δημήτρης Μπαξεβανάκης. Οι πρωτοβουλίες που πήραμε στην ειδική αγωγή δεν αμφισβητούνται πια από κανέναν. Και εδώ υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να το χαιρετίσουμε όλοι σε αυτή τη Βουλή: Οι ελληνικές οικογένειες που έχουν παιδιά με ειδικές ανάγκες άρχισαν να εμπιστεύονται το δημόσιο σχολείο και ασκούν μεγάλη πίεση στο δημόσιο σχολείο, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα. Αυτό το χαιρετίζουμε. Είναι μία κοινωνική πίεση, η οποία πρέπει να ασκηθεί, τη δεχόμαστε και γι' αυτό πάμε στους μόνιμους διορισμούς για την ειδική αγωγή, γι' αυτό έχουμε κάνει τα καινούργια ειδικά σχολεία, γι' αυτό έχουμε κάνει τα προγράμματα με τα οποία αυτά τα παιδιά είναι μαζί με άλλα σε κανονικές τάξεις. Ψηφίσαμε τις νέες δομές αυτοαξιολόγησης των σχολείων. Για πρώτη φορά γίνεται αυτό. Καταργήσαμε ένα τιμωρητικό προεδρικό διάταγμα, το 152. Δήθεν αξιολόγηση. Δεν ήταν αυτό. Ήταν αυτό που μας έλεγαν: «Γιατί, βρε παιδιά, δεν αξιολογείτε; Διώξτε κάποιους. Και μετά να δείτε τι ωραία θα είναι τα πράγματα». Δεν πάει έτσι. Εδώ πρέπει να δούμε πώς οι σχολικές μονάδες συζητάνε τον προγραμματισμό τους, πώς τον αξιολογούν στο τέλος και πώς αξιολογούν αυτούς που είναι εκεί για να τους βοηθάνε. Επίσης, προγραμματίζουμε την κατάργηση του ΣΑΕΠ, όπου θα αναγνωρίσουμε τα επαγγελματικά δικαιώματα όλων αυτών των υποψηφίων, ακολουθώντας αυστηρά τις επιταγές της ευρωπαϊκής οδηγίας. Όπως καλά γνωρίζετε, είμαστε πολύ κοντά στο να νομοθετηθεί η Γ΄ λυκείου. Η Γ΄ λυκείου, όπως ξέρετε, στη χώρα μας είναι μια τάξη σχεδόν φάντασμα. Είμαστε μια χώρα χωρίς Γ΄ λυκείου, για το οποίο έχει ευθύνη η κοινωνία στο σύνολο και όχι οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι πασχίζουν να μπορέσουν να της δώσουν ουσιαστικό περιεχόμενο. Προσπαθούμε να αναβαθμίσουμε το απολυτήριο του λυκείου, να έχουμε πολύ λιγότερα μαθήματα με περισσότερες ώρες και να καταφέρουμε να έχουμε ένα σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που θα δίνει τη δυνατότητα να εισάγεται κανείς μόνο με το απολυτήριο. Και βεβαίως - και τελειώνω - για πρώτη φορά συζητάμε τη νέα αρχιτεκτονική της ανώτατης εκπαίδευσης. Μια αρχιτεκτονική, η οποία θα μειώσει τη διαφορά ανάμεσα στα πανεπιστήμια του κέντρου και της περιφέρειας. Μια αρχιτεκτονική, η οποία θα είναι πάρα πολύ ανοιχτή στις διεθνείς συνεργασίες και στην εξωστρέφεια ως προς τις αναπτυξιακές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Με αυτή τη λογική ιδρύουμε τα διετή προγράμματα σπουδών που θα παρέχουν επαγγελματικά πιστοποιητικά και λόγω του νέου προϋπολογισμού δίνουμε 10.000 ευρώ για κάθε μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών που είναι δωρεάν, χωρίς δίδακτρα. Μέσα, λοιπόν, από έναν προγραμματισμό που τον έχουμε αρχίσει από τότε που είμαστε Κυβέρνηση - και τον αρχίσαμε με τη λογική ότι θα βγαίναμε από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018- ολοκληρώνουμε τη δίχρονη προσχολική υποχρεωτική εκπαίδευση, εξορθολογίζουμε το δημοτικό και το γυμνάσιο, προχωράμε στην αλλαγή του λυκείου, συζητάμε και νομοθετούμε τη νέα αρχιτεκτονική της ανώτατης εκπαίδευσης και, βεβαίως, προχωράμε στους διορισμούς που γίνονται για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Μάρκου από τη Νέα Δημοκρατία.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο τελευταίος προϋπολογισμός της Κυβέρνησης αυτής σφραγίζει και συμπυκνώνει όλη την αντιφατική της πορεία: από τα κακά πλεονάσματα στα υπερπλεονάσματα, από ότι το ΔΝΤ έχει δίκιο για την περικοπή του χρέους και του πρωτογενούς πλεονάσματος στην ιδέα ότι το ΔΝΤ είναι ο κακός λύκος της ιστορίας, από τη φίλη Ρωσία στις απελάσεις Ρώσων, από την κακή Αμερική του Τραμπ στους εναγκαλισμούς με τον Ντόναλντ, από την απέχθεια στην ακροδεξιά στη συνεργασία μαζί της. Και δεν μιλάω, φυσικά, για τη συνεργασία με τον κ. Καμμένο. Είναι γνωστές οι υπόγειες διαδρομές με την κανονική ακροδεξιά και η παραλίγο συμφωνία για την απλή αναλογική με διακόσιους Βουλευτές. Ό,τι μας κατέβει και ό,τι κάθε φορά μας συμφέρει. Ένα ασπόνδυλο πράγμα είναι η πολιτική σας. Αν μη τι άλλο, μια κάποια εκτίμηση υπήρχε κάποτε στην Αριστερά για τη συνέπειά της όσον αφορά τον ιδεολογικό της πυρήνα. Εδώ καταδεικνύεται η Αριστερά ως γυμνοσάλιαγκας, που έρπει μέσα σε έναν απίστευτο μηδενισμό και ένα μίσος για τη μεσαία τάξη, για τις αστικές συνήθειες, για τις ελευθερίες και τα δικαιώματα. Η ξιπασμένη, λιγούρικη δρακογενιά της πλάκας είναι στην πραγματικότητα ένας θίασος πλιατσικολόγων που αρέσκεται ακόμη και διεθνώς στα χαχανητά και στην εκκωφαντική αμάθεια, την οποία μάλιστα περιφέρει και ως σημαία αντίστασης απέναντι στους αστικούς τρόπους και τις αξίες της δυτικής δημοκρατίας. Ταπεινά ένστικτα αρπακτικότητας σε ό,τι δημιουργικό πάει να γίνει, καλλιέργεια διχόνοιας και μίσους, δήμευση των σκληρών προσπαθειών νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Θα μου πείτε: Όλοι το ίδιο είναι; Παράπονο το έχω, να ακούσω εδώ στη Βουλή μία φορά, έστω μία φορά, να διατυπωθεί μία αντίρρηση από τη Συμπολίτευση, μία φωνή, έστω ένας βήχας, κάτι, κάπως, μία κριτική σε ό,τι γίνεται. Δεν μπορεί να γίνονται όλα σωστά. Και φυσικά δεν μιλάω για παραίτηση. Ούτε λόγος. Κάτι χάλασε, βέβαια, τα σχέδια. Παρά την κλεπτοκρατική και λαφυραγωγική αντίληψη για το κράτος, που μας πάει πίσω στην εποχή του Δηληγιάννη, υπάρχει ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων που «δεν τσιμπάει». Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αρνούνται να γίνουν θύματα. Αρνούνται να γίνουν ζητιάνοι από τα ψίχουλα που μοιράζει η Κυβέρνηση, προερχόμενα από τη δήμευση της περιουσίας τους, βέβαια. Αρνούνται να γίνουν ψηφοφόροι σας, πολίτες τρίτης κατηγορίας μιας νέας Βενεζουέλας. Να είμαστε ειλικρινείς, όμως: Τα αρχαϊκότερα κομμάτια του πολιτικού συστήματος στην ουσία συνέστησαν, μαζί με το άλογο που λέγεται «Τσίπρας», το μόρφωμα που λέγεται «ΣΥΡΙΖΑ». Οι άνθρωποι αυτοί συνεχίζουν να πιστεύουν στην ιδεολογία της αρπαχτής και της κλοπής, του να ζούμε εις βάρος των άλλων με την ιδέα ότι το κράτος παράγει λεφτά, τα οποία πρέπει να μας δίνει κι εμείς να τα λαφυραγωγούμε ακόμα περισσότερο. Να αγνοούμε την κοινή συλλογική ζωή, να καταπατούμε, να παρανομούμε, να καταστρέφουμε τη χώρα, να μουτζώνουμε τη Βουλή όταν οι Βουλευτές δεν μας δίνουν τζάμπα λεφτά και δεν μας διορίζουν, να υπονομεύουμε το μέλλον των παιδιών. Εάν το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να είναι «ή εμείς ή αυτοί», εγώ σηκώνω το γάντι. Πράγματι: Ή ευρωπαϊκή Ελλάδα των δικαιωμάτων και της ελευθερίας ή ο διεφθαρμένος και αρρωστημένος πελατειακός κρατισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Τότε, ναι. Ή εμείς ή εσείς. Ο κ. Τσακαλώτος κατέθεσε έναν προϋπολογισμό ταξικό, όπως λέει ο ίδιος, «μιθριδατίζοντας» τους πολίτες με επιδόματα, προσλήψεις, πελατειακές τακτοποιήσεις, βαφτίζοντας αριστερή πολιτική την επέκταση του κράτους, κλείνοντας τα μάτια του στην παρακμή, τον μηδενισμό και τη διαφθορά που περιέγραψα παραπάνω, παριστάνοντας ότι διαφωνεί. Παίρνει τις αποστάσεις του από την παλιοπαρέα του Μαξίμου και δείχνει απόμακρος στους ξιπασμένους ντεμέκ, όπως λέμε εμείς στη Μακεδονία, στην πατρίδα μου, τζετ σετ με τις σαμπάνιες και τα πούρα. Και με την ευκαιρία εδώ να πω: Αγαπητέ Πρόεδρε, Αντώνη Σαμαρά, που ψήφισα τον προϋπολογισμό σου τον Δεκέμβριο του 2014 και τον Πρόεδρο που τότε πρότεινες εσύ μήπως σωθεί η χώρα, όταν οι Κουβέληδες έτρεχαν στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι όπως τα είπες στο συνέδριο προχθές: «σαμπάνια, φαγοπότι και Άρη Βελουχιώτη». Είναι «Ζωή, Πετσίτη και ρεμούλα, σαν αυτή του Καλιγούλα»! Και με αυτά δεν σας σώζουν, κύριε Τσακαλώτο, τέτοιοι προϋπολογισμοί. Γιατί εσύ προϋπολογίζεις και βαφτίζεις και ως αριστερή πολιτική τις σαμπάνιες και τα τζετ από τα υπερπλεονάσματα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τι να πει κανείς για τον προϋπολογισμό; Τηλεγραφικά: Μαχαίρι στις επενδύσεις κατά μισό δισεκατομμύριο σε σχέση με το προσχέδιο του προϋπολογισμού 2019 και το μεσοπρόθεσμο, σε μία προσπάθεια να βγουν τα νούμερα που θέλει η Κυβέρνηση. Δεν μας ενδιαφέρει το μέλλον. Η συμβολή του εξωτερικού τομέα στην αύξηση του ΑΕΠ σχεδόν μηδενική. Μίζερα πράγματα στην κατανάλωση. Οριακές αυξήσεις περισσότερο από τους χρεοκοπημένους της πολιτικής σας πολίτες, που λαμβάνουν τις γόπες από τα πούρα σας και τις σταγόνες από τις σαμπάνιες στα λίαρ τζετ. Η παραγωγικότητα καθοδική. Σας τα λένε τα στοιχεία και οι μελέτες. Πώς αλλιώς, αφού δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις είναι καθοδικές; Το επίπεδο των μισθών βρίσκεται στο ναδίρ. Τα μισά ΑΦΜ της χώρας στο κόκκινο με ληξιπρόθεσμες οφειλές. Οι τράπεζες στην ουσία κλειστές. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια ανέρχονται, αντί να πέφτουν. Και ο κ. Τσίπρας χασκογελά, φορτώνοντας στην ουσία τα νέα βάρη στις πλάτες των επόμενων γενεών. Και να μην ξεχάσω: Τέτοια είναι η επιτυχία, που η χώρα βρίσκεται εκτός αγορών. Για να το καταλάβουν οι ψηφοφόροι: Είναι σαν σε μια οικογένεια να μην έχει κανένας εισόδημα, να μην υπάρχει κανείς να βοηθήσει, ενώ η οικογένεια ζει με προθεσμία από ένα μικρό μασούρι χρημάτων, που τελειώνουν, μέχρι να ξαναέρθει το ΔΝΤ. Αλλά τότε ο κ. Τσίπρας ξέρει ότι δεν θα είναι Κυβέρνηση. Και φαντάζεται ότι θα παρακολουθεί από την εξέδρα, πετώντας πέτρες! Λοιπόν, σας έχω νέα: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κερδίσει μια άνετη αυτοδυναμία και θα σταθεροποιήσει τη χώρα. Και η πλειοψηφία που θα έχει, θα είναι συμπαγής, σταθερή και μακροχρόνια. Γιατί ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Αριστερά! Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», είκοσι επτά μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 4ο Γυμνάσιο Ιλίου (δεύτερο τμήμα). Σάς καλωσορίζουμε. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ζήτησε τον λόγο για ένα λεπτό ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Λοβέρδος.
Πάλι;
Κύριε Μπάρκα, σας βλέπω πολύ ανήσυχο σήμερα, πρωί - πρωί.
Είμαι εδώ από την Τετάρτη, κύριε Πρόεδρε.
Ελάτε, κύριε Λοβέρδο.
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ. Εκ μέρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης θέλω να κάνω την ακόλουθη δήλωση. Έχουν από το πρωί όλα τα κόμματα καταδικάσει την τρομοκρατική ενέργεια στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» και την εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Ο Πρόεδρος της Βουλής με την ανακοίνωσή του, νομίζω, ότι εξέφρασε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του δημοκρατικού χώρου. Ωστόσο υπάρχει ανάγκη για κάτι έμπρακτο, κύριε Πρόεδρε και γι' αυτό ζήτησα τον λόγο για ένα λεπτό. Έχουμε, πριν από λίγες μέρες, αποστείλει επιστολή στον Πρόεδρο του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, κ. Κουτρουμάνο, ζητώντας του να συγκαλέσει διακομματική επιτροπή, για να συζητήσει με τα κόμματα την άρση των εμπάργκο.
Και στην ΕΡΤ.
Ναι, βεβαίως. Πιστεύω ότι η στοχοποίηση και οι επιμέρους αποκλεισμοί, δημιουργούν πάρα πολλά προβλήματα είτε αφορούν στον «ΣΚΑΪ» είτε αφορούν στην ΕΡΤ. Είναι λανθασμένες στάσεις. Αυτές οι στάσεις μαζί με την άναρθρη κραυγή εναντίον του Τύπου, που πολλές φορές ακούμε να ηχεί, δημιουργούν τις προϋποθέσεις της στοχοποίησης. Πρέπει, λοιπόν, αυτό να αρθεί. Συνεπώς όλες οι πολιτικές δυνάμεις του δημοκρατικού χώρου πρέπει να ταυτιστούμε σ' αυτό και αυτό να είναι μια προοπτική που θα αγκαλιάσουμε όλοι. Μίλησα με τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Μου είπε ότι πήρε την πρότασή μας και θα μας απαντήσει. Επειδή, όμως, ο καιρός περνάει, οι εβδομάδες περνούν, πρέπει να υπάρξει άμεση αντίδραση και η Δημοκρατική Συμπαράταξη αυτό που έχει να κάνει έμπρακτα για να αποδείξει ότι στρέφεται εναντίον όλων αυτών των τρομοκρατικών πρακτικών, εν προκειμένω ήταν αυτό. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Καλώς, κύριε Λοβέρδο. Τον λόγο έχει ο κ. Ζεϊμπέκ Χουσεΐν.
Ευχαριστώ. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, φτάσαμε να συζητούμε σήμερα για τον προϋπολογισμό του 2019. Μετά την πάροδο τριών και πλέον ετών της Κυβέρνησής μας νομίζω ότι είναι σκόπιμο να κάνουμε έναν μικρό απολογισμό των προηγούμενων ετών της Κυβέρνησής μας, αφού βρισκόμαστε ένα χρόνο πριν από τις εκλογές, και κατόπιν να μιλήσουμε για τον προϋπολογισμό του επόμενου έτους, ο οποίος είναι ο πρώτος προϋπολογισμός έξω από τα μνημόνια, έξω από την επιτροπεία και ο πρώτος προϋπολογισμός χωρίς τη στενή θηλιά των δανειστών. Μετά την ολοκλήρωση της τελευταίας συμφωνίας, δεν μπορώ παρά να φέρω στην μνήμη μου όλες τις κινδυνολογίες της Αντιπολίτευσης, ότι δήθεν οδηγούμε τη χώρα στα βράχια, ότι είμαστε η χειρότερη Κυβέρνηση που πέρασε ποτέ από τον τόπο, ότι δεν θα κλείσει καμμία από τις αξιολογήσεις, ότι δεν εμπνέουμε καμμία εμπιστοσύνη στους δανειστές, ότι θα κόψουμε τις συντάξεις, ότι θα εφαρμοστεί ο κόφτης και άλλα πολλά. Όλα, μα όλα, τα λεγόμενα της Αντιπολίτευσης διαψεύστηκαν ένα προς ένα. Μιας Αντιπολίτευσης που έφερε μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, μείωση του ΑΕΠ, πάγωμα των συλλογικών συμβάσεων, απολύσεις, επικοινωνιακά τεχνάσματα, success story και την καταρράκωση της ελληνικής κοινωνίας. Για τη δική μας διακυβέρνηση η ιστορία έδειξε ότι και από τα μνημόνια βγήκαμε με την κοινωνία όρθια και ιστορική συμφωνία για την ελάφρυνση του ελληνικού δημοσίου συνάψαμε και στηρίξαμε την κοινωνία όσο το επέτρεπαν τα δημοσιονομικά και δεν κόψαμε τις συντάξεις, αλλά θα δώσουμε και αυξήσεις σε περίπου πεντακόσιες χιλιάδες συνταξιούχους. Τέλος σήμερα έξω από τη μνημόνια νομοθετούμε τον πρώτο προϋπολογισμό δημοσιονομικής επέκτασης μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια. Μετά από δέκα χρονιά η δημοσιονομική επέκταση μεταφράζεται σε αύξηση των κοινωνικών δαπανών και σε μείωση φόρων και εισφορών. Ο ρυθμός της οικονομικής μεγέθυνσης φτάνει το 2,5% του ΑΕΠ για το 2019, μέγεθος που επιτυγχάνεται μέσω της αύξησης της κατανάλωσης και της τόνωσης της απασχόλησης. Η ελληνική οικονομία αυτή την στιγμή δείχνει συνεχείς υπερβάσεις των στόχων του πρωτογενούς πλεονάσματος, συνεχή βελτίωση στους οικονομικούς δείκτες εμπιστοσύνης, αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας και συνεχή αύξηση της απασχόλησης. Παράλληλα οι ξένες άμεσες επενδύσεις αυξάνονται και ο δείκτης μισθών και εισοδηματικής ανισότητας συνεχώς βελτιώνεται. Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης γίνονται πραγματικότητα. Μόλις πριν από λίγο καιρό ψηφίσαμε μείωση του φορολογικού συντελεστή νομικών προσώπων από το 29% στο 25% και την τροπολογία μείωσης του ΕΝΦΙΑ κατά 30% για τη μέση κατοικία, δηλαδή για πέντε εκατομμύρια τετρακόσιες χιλιάδες φορολογούμενους. Πολύ σημαντικές παρεμβάσεις είναι και τα μέτρα μείωσης ασφαλιστικών εισφορών ελεύθερων επαγγελματιών, αυτοαπασχολούμενων αγροτών, όπως το πρόγραμμα επιδότησης ασφαλιστικών εισφορών των νέων έως είκοσι τεσσάρων ετών. Τέλος ψηφίστηκε και η μη περικοπή των συντάξεων, πράγμα που μάλλον η Αντιπολίτευση ήθελε να συμβεί, αν κρίνουμε από τις δηλώσεις των στελεχών της, καθώς θεωρούσε ότι αυτή θα ήταν η πολιτική ταφόπλακα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ευτυχώς δεν σας κάναμε τη χάρη. Πολύ σημαντική κίνηση είναι και η ενίσχυση του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» με την πρόσληψη τριών χιλιάδων μονίμων εργαζομένων, οι οποίοι λειτουργούσαν τόσον καιρό σε καθεστώς ομηρίας, όπως και οι προσλήψεις τεσσερισήμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια γεγονός που αποτελεί δικαίωση και αναγνώριση των αναπληρωτών που εργάζονται χρόνια στον κλάδο. Κλείνοντας, θα ήθελα να πω δυο λόγια και για την Περιφέρειά μας, την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, μια από τις περιφέρειες που υπέφεραν περισσότερο κατά τη διάρκεια της κρίσης και για τον νομό μου, την Ξάνθη, που είδαμε όλα αυτά τα χρόνια να ερημώνει. Νέοι έφευγαν για δουλειά στο εξωτερικό, οι βιομηχανικές ζώνες νέκρωσαν, ακόμα και η πρόσβαση του νομού μας στο πρόγραμμα «LEADER» έγινε αδύνατη. Η παραδοσιακή καλλιέργεια του καπνού ατόνησε και πολύς κόσμος ζούσε κάτω από τα όρια της φτώχειας. Οι υπεύθυνοι γι' αυτή την καταστροφή, πρώην και νυν πολιτικοί, πρέπει να λογοδοτήσουν και θα λογοδοτήσουν. Άλλωστε η τιμωρία τους θα είναι, όταν ο λαός της Ξάνθης τούς στείλει στο πολιτικό τους βάραθρο. Δεν ξεχνάμε τους υπαιτίους της καταστροφής και του κλεισίματος των συνεταιριστικών εργοστασίων, που ήταν σήμα κατατεθέν για την περιοχή μας. Θυμόμαστε ακόμα τα λουκέτα που έφερε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ στον τόπο μας, λουκέτα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, στην ΣΕΠΕΚ, στη ΣΕΒΑΘ, στην ΕΛΒΙΖ και το ξεπούλημα της ΣΕΚΑΠ. Σήμερα, όμως, ατενίζουμε το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Η απασχόληση έχει ανέβει και οι επιχειρήσεις στηρίζονται έμπρακτα από την Κυβέρνηση. Η κατασκευή του κάθετου άξονα Ελλάδας - Βουλγαρίας, που κανείς δεν πίστευε ότι θα γίνει πραγματικότητα, προχώρησε με δική μας πρωτοβουλία εν μέσω οικονομικής κρίσης. Κατά την περίοδο 2015-2018 ο Νομός Ξάνθης ενισχύθηκε με παραπάνω από 7,7 εκατομμύρια ευρώ από το Υπουργείο Εσωτερικών για την στήριξη ορεινών και μειονεκτικών δήμων μας, τις φυσικές καταστροφές και τα προγράμματα «Φιλόδημος». Η έμπρακτη στήριξη του καπνού για πρώτη φορά μετά την κρίση μας δίνει ελπίδες ότι δεν θα χαθεί ο παραδοσιακός μπασμάς της περιοχής. Με τα 8,2 εκατομμύρια ευρώ για τη στήριξη του καπνού από το πρόγραμμα de minimis επιχειρείται η στήριξη της καπνοκαλλιέργειας και του παραγωγού. Αφού οι καταστροφές στην καλλιέργεια του καπνού, επειδή είναι ιογενείς, δεν καλύπτονται από τον ΕΛΓΑ, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έψαξε εναλλακτική λύση και ενσωμάτωσε στο de minimis τον μπασμά για τις περιοχές της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και τις Σέρρες. Και έχει μεγάλη σημασία να τονίσουμε ότι το de minimis δεν είναι αποζημίωση αλλά ουσιαστική ενίσχυση του παραγωγού. Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι για την Περιφέρεια Ροδόπης, όντως το ποσό δεν επαρκεί, γι' αυτό και θα πρέπει να βρούμε και άλλη λύση. Πολύ σημαντικά είναι επίσης και τα 40 εκατομμύρια ευρώ για τη στήριξη των κτηνοτρόφων από το πρόγραμμα de minimis για τα αιγοπρόβατα, πράγμα που μεταφράζεται σε έμπρακτη συνεισφορά στην κτηνοτροφία. Το Νοσοκομείο Ξάνθης έφτασε μέσα στην περίοδο της κρίσης, να αποτελεί πρότυπο ορθής λειτουργίας νοσοκομείου με παροχές για τους ασθενείς και χωρίς ελλείψεις. Μάλιστα για πρώτη φορά θα ενισχυθεί με μαγνητικό τομογράφο, ώστε να μην καταφεύγουν οι πολίτες μόνο σε ιδιωτικά κέντρα. Η εκπαίδευση, δημόσια και μειονοτική, στηρίχθηκε με ορθές και καίριες παρεμβάσεις, που συνεχίζονται μέχρι να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Όλα αυτά ώσπου να ξαναζωντανέψει η περιοχή μας σε οικονομικό, εργασιακό και κοινωνικό επίπεδο. Τελικώς τον δρόμο προς την δίκαιη ανάπτυξη τον δείξαμε και συνεχίζουμε να τον δείχνουμε καθημερινά. Έναν δρόμο που θα αποκαταστήσει τα λάθη του παρελθόντος και θα επαναφέρει τη χώρα στα φυσιολογικά επίπεδα. Και ο πρώτος προϋπολογισμός εκτός μνημονίων είναι ένα βήμα για να ξαναχτίσουμε ένα κοινωνικό, παραγωγικό και δημοκρατικό κράτος με ίσες ευκαιρίες για όλους, προς το συμφέρον των πολλών και όχι των λίγων. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Βαγιωνάς από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός του 2019 δεν είναι μεταμνημονιακός. Τα μνημόνια είναι εδώ. Απλώς δεν υπάρχει δανειοδότηση και πιστοληπτική γραμμή. Δεν είναι, λοιπόν, αιτία να πανηγυρίζει κανείς. Τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι αποτέλεσμα αιματηρής προσπάθειας και θα εξηγήσουμε ποια είναι αυτά. Πάνω από εκατό χιλιάδες πολίτες που έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα, δεν παίρνουν τη σύνταξή τους. Αν υπολογίσουμε 700 ευρώ κατά μέσο όρο τη μέση σύνταξη, τότε είναι 840.000.000 κάθε χρόνο. Ισχυρίζονται ότι μειώνεται η ανεργία. Τον Οκτώβριο που μας πέρασε, καταγράφηκε η χειρότερη επίδοση όλων των εποχών. Εκατόν είκοσι χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας με μερική απασχόληση στο 62%. Οι νέοι οφειλέτες, σύμφωνα με την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων είναι πεντακόσιες χιλιάδες τον χρόνο, φτάνοντας τελικά στα τέσσερα εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες από τα τρία εκατομμύρια οκτακόσιες χιλιάδες που ήταν πέρυσι. Τα χρέη είναι 103 δισεκατομμύρια ευρώ. Με τις προσαυξήσεις ανεβαίνουν στα 185 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι επιστροφές φόρων είναι 627 εκατομμύρια ευρώ. Οι δικαιούχοι δεν είδαν τα χρήματά τους στους λογαριασμούς τους, που σημαίνει ότι λείπουν τα χρήματα αυτά από την αγορά και δεν είναι λίγα. Πρόκειται για 630.000.000 ευρώ. Τα χρέη στα ασφαλιστικά ταμεία είναι 35.000.000.000 ευρώ, ενώ πριν από οκτώ χρόνια ήταν 26.000.000.000 ευρώ, δηλαδή κατά μέσο όρο έχουμε αύξηση των χρεών για τα ασφαλιστικά ταμεία κατά 1,2 δισεκατομμύρια τον χρόνο. Τα κόκκινα δάνεια στην Ελλάδα είναι περισσότερα από 45%, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 3,4%. Την ίδια στιγμή οι καταθέσεις τον Οκτώβριο υποχώρησαν κατά 350.000.000 ευρώ. Αυτά χάθηκαν από την αγορά. Έτσι δημιουργήθηκαν τα πρωτογενή πλεονάσματα για τα οποία πανηγυρίζετε, κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, και τα δεσμά αυτά με τα οποία έχετε δέσει ασφυκτικά την οικονομία, θα παραμείνουν ως το 2060. Δεν διαφωνούμε με τα «ψίχουλα» που θα πάρουν πολύ λίγοι συμπολίτες που δεινοπαθούν, αλλά πόσο διαφορετικά θα ήταν αυτά τα πλεονάσματα, αν προέρχονταν από ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας! Έχουμε κούρεμα του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Δεν θα ασχοληθώ με τον ΕΝΦΙΑ, διότι ο ΕΝΦΙΑ όχι μόνο δεν θα μειωθεί κατά 60 ευρώ για σπίτι μέχρι 100.000 ευρώ, αλλά θα αυξηθεί με τις αντικειμενικές αυξήσεις που θα γίνουν το 2019 και το 2020. Δεν θα μιλήσω για το 2015, όταν η προηγούμενη κυβέρνηση θέσπισε το πεντάευρο στα νοσοκομεία, όταν κάποιος χρησιμοποιούσε το νοσοκομείο γιατί είχε την ατυχία να αρρωστήσει. Το αντικαταστήσατε με 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ τον χρόνο, περικόπτοντας κύριες και επικουρικές συντάξεις κατά 6%. Τι να πω για τον νόμο Κατρούγκαλου, που κάνει περικοπή συντάξεων χηρείας κατά 42% σε σχέση με το 2014 που είχαν μειωθεί; Και, όμως, συνεχίζετε να επιμένετε μετά από τρία χρόνια ότι θα βελτιωθούν οι συντάξεις για τις χήρες. Να θυμηθώ το «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη»; Σε δέκα μέρες λήγει η προθεσμία και δεν υπάρχει πλέον νόμος Κατσέλη. Τώρα όλα τα σπίτια στα χέρια των τραπεζιτών. Εύχομαι να σας πάει καλά η αξιολόγηση που γίνεται κάθε τρεις μήνες, διότι αν δεν πάει καλά, πού θα βρείτε τα 600.000.000 ευρώ, που πρέπει να μας δώσουν από τους τόκους των ελληνικών ομολόγων; Έτσι θα χάσουμε ό,τι κτίστηκε με αίμα και κόπο για μια οκταετία. Τι θα αφήσετε πίσω; Δέσμευση της δημόσιας περιουσίας για εκατό χρόνια, απαξιωμένες τράπεζες, καταχρεωμένες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ανύπαρκτο πρωτογενή τομέα, εξακόσιες χιλιάδες επιστήμονες στο εξωτερικό, έναν εργαζόμενο για κάθε 1,34 συνταξιούχους και το δημογραφικό πρόβλημα στη χειρότερη κατάσταση από την εποχή της Μεταπολίτευσης. Καμμία ελπίδα ανάκαμψης από εσάς δεν υπάρχει. Η μόνη ελπίδα ανάκαμψης είναι η επιτομή των έντεκα λέξεων του Κυριάκου Μητσοτάκη: «Λιγότεροι φόροι και εισφορές, περισσότερες επενδύσεις και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας.» Σας ευχαριστώ πολύ.
Επόμενη ομιλήτρια είναι η κ. Βαγιωνάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ακολουθήσουν η κ. Κεραμέως και ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Στρατής. Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σίγουρα το πιο ουσιαστικό και δυνατό πολιτικά, οικονομικά, ψυχολογικά στοιχείο αυτού του προϋπολογισμού είναι ότι αποδεικνύει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι βρισκόμαστε πλέον εκτός μνημονίου. Δεν βρίσκουμε σ' αυτόν τον προϋπολογισμό ούτε ένα νέο αρνητικό μέτρο ούτε περικοπές ούτε αύξηση φορολογίας ούτε τίποτε απ' αυτά που ζήσαμε στα επώδυνα χρόνια των μνημονίων. Αυτό είναι αναμφισβήτητο και μας ανακουφίζει, γιατί γνωρίζουμε ότι τίποτα δεν ήταν δεδομένο, ότι χρειάστηκε πολλή προσπάθεια και επιμονή για να φτάσουμε εδώ. Τι σημαίνει αυτό; Λύθηκαν όλα τα προβλήματα; Όχι βέβαια. Απλώς σήμερα βρισκόμαστε σε μια άλλη φάση, όπου μπορούμε να σχεδιάσουμε και να εφαρμόσουμε την πολιτική μας, αποκτώντας μέρος της κυριαρχίας μας. Τι έχει γίνει μέσω του προϋπολογισμού; Δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος μέσα στο 2019 ύψους 910.000.000 ευρώ και με βάση αυτόν τον χώρο προνομοθετούμε όλα αυτά που ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε στη Θεσσαλονίκη και ήδη πολλά τα έχουμε ψηφίσει, μείωση ασφαλιστικών εισφορών και ΕΝΦΙΑ, μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών των νέων, επιδότηση ενοικίου κ. ο. κ.. Είναι παροχολογίες αυτά; Δεν νομίζω, πρώτον, γιατί είναι μόνιμα μέτρα και δεύτερον, γιατί λέμε από ποιο κονδύλι να βγουν. Αυτό που δεν ξέρουμε, είναι από πού θα βρεθούν τα 5 με 6 δισεκατομμύρια μέτρα που εξήγγειλε ο κ. Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη και συνεχίζει ακάθεκτος και στο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Εμείς αφαιρούμε ένα ένα τα μνημονιακά «αγκάθια», στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων που έχει η χώρα. Μας λέτε για την υψηλή φορολογία. Πράγματι η φορολογία είναι ακόμα υψηλή, αλλά ήταν υψηλή και επί των ημερών σας, κυρίως λόγω των ελλειμμάτων που η πολιτική σας δημιούργησε την εποχή της ευμάρειας, όπου τα έσοδα του ελληνικού κράτους μονίμως υπολείπονταν των εξόδων και ήταν μονίμως κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντίθετα τα έτη 2016 και 2017 καταγράφεται για πρώτη φορά στη σύγχρονη ελληνική οικονομική ιστορία δημοσιονομικό πλεόνασμα γενικής κυβέρνησης. Εξάλλου είναι γνωστό ότι ένα κράτος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς οικονομικούς πόρους. Το ερώτημα είναι από πού αντλεί αυτούς τους πόρους. Εμείς απαντάμε ότι στα χρόνια της δικής μας διακυβέρνησης, νοικοκυρέψαμε τα οικονομικά μας και προσπαθήσαμε να κτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή. Τα θετικά στοιχεία της οικονομικής διαχείρισης οφείλονται στην αποτελεσματικότητα μιας σειράς δράσεων της Κυβέρνησής μας, σύμφωνα με τα στοιχεία των αρχών και των οργανισμών. Έτσι είχαμε τη ρύθμιση οικειοθελούς αποκάλυψης φορολογητέας ύλης παρελθόντων ετών. Μέχρι το τέλος του προγράμματος είχαν υποβληθεί πεντακόσιες επτά χιλιάδες εξακόσιες εβδομήντα επτά δηλώσεις οικειοθελούς αποκάλυψης, που αναλογούν σε συνολικό ποσό 10,1 δισεκατομμύρια, από τα οποία καταλογίστηκε κύριος και πρόσθετος φόρος 795.300.000 ευρώ, δηλαδή κοντά στα 800.000.000 ευρώ. Θεσμοθετήσαμε την επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών. Υπολογίζεται σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΟΒΕ ότι από το μέτρο αυτό εξοικονομούνται 300.000.000 ευρώ με συντηρητικούς υπολογισμούς ή 400.000.000 ευρώ με πιο αισιόδοξους. Βελτιώσαμε, δηλαδή, την εισπραξιμότητα του ΦΠΑ. Αυτό από κοινού με τον έλεγχο που γινόταν στους τουριστικούς προορισμούς, ανέβασε αυτό που λέμε εισπραξιμότητα. Επίσης καθιερώσαμε την επισκόπηση των δαπανών των Υπουργείων της γενικής κυβέρνησης κ.λπ.. Λέτε ότι είμαστε αντιαναπτυξιακοί. Ωστόσο και εδώ τα στοιχεία σας διαψεύδουν. Πέρα από το θέμα της σαφούς βελτίωσης του τομέα των επενδύσεων τα τελευταία χρόνια - και ήταν επιλογή μας αυτό - όντας σε περίοδο μνημονίων, στρέψαμε την προσοχή μας στην προσπάθεια να ξαναστήσουμε στα πόδια της την παραγωγική βάση της χώρας που εσείς διαλύσατε, ακόμα και πριν από τα μνημόνια, και είμαστε σε καλή πορεία. Ενδεικτική είναι η πορεία του ακαθάριστου παγίου κεφαλαίου που, με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, από αρνητικό πρόσημο μέχρι το 2015, το 2016 και το 2017 πήγαμε σε αύξηση 1,6% και 9,6% αντιστοίχως. Είναι η αύξηση του όγκου των καθαρών εξαγωγών κατά 1,3% του ΑΕΠ το πρώτο εξάμηνο του 2018, που προήλθε κατά 2,1 δισεκατομμύρια ευρώ από το ισοζύγιο αγαθών και κατά 0,3 δισεκατομμύρια ευρώ από το ισοζύγιο υπηρεσιών. Σημειώνει δε η εισηγητική έκθεση ότι οι μοχλοί ανάπτυξης το πρώτο εξάμηνο του 2018 είναι οι εξαγωγές και η ιδιωτική κατανάλωση, η οποία αναμένεται να αυξηθεί κατά 1% το 2018 σε σχέση με το 2017. Είναι, επίσης, το γεγονός ότι για πρώτη φορά, μετά από αρκετά χρόνια, για κάθε επιχείρηση που κλείνει, ανοίγουν τρεις νέες σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία. Όλα τα παραπάνω οδηγούν στην αλλαγή σιγά - σιγά του οικονομικού κλίματος, αλλά το σημαντικότερο οδηγούν στη μείωση της ανεργίας που φτάνει σήμερα στο 18,3%. Και για πρώτη φορά η σταθερή εργασία ξεπερνά τις ευέλικτες μορφές εργασίας, ένα φρούτο που ήδη, προ των μνημονίων, το είχατε φέρει ως δήθεν προοδευτικό. Την Παρασκευή μάλιστα με μεγάλη μου χαρά είδα τα ποσοστά ανεργίας στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Κρήτη, να πέφτουν σε μονοψήφια νούμερα, - οριακά μεν αλλά είναι μονοψήφια - στο 9,9%. Είναι, πιστεύω, μια καλή αρχή. Και τελειώνω με το εξής: Υπάρχει στον προϋπολογισμό ένα ολόκληρο κεφάλαιο, που αφορά τη ρύθμιση του χρέους και την πορεία του. Δεν ακούω να γίνεται καμμία συζήτηση επ' αυτού. Γιατί; Μήπως γιατί τότε θα ανοίξει και η συζήτηση για την πρόβλεψη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, που έλεγε και ο κ. Σταϊκούρας; Αυτό έγινε, προκειμένου να φανεί ότι το χρέος ήταν βιώσιμο, όταν όλος ο κόσμος θεωρούσε ότι δεν ήταν; Μήπως σκοπίμως παραλείπετε να αναφέρετε ότι με βάση την αναδιάρθρωση του χρέους που πέτυχε η Κυβέρνηση τον περασμένο Ιούνιο, ανοίγει ένας καθαρός διάδρομος, ώστε απερίσπαστοι να ασχοληθούμε με τα του οίκου μας; Δεν θα μιλήσω για το ισχυρό, κοινωνικό πρόσημο που έχει η πολιτική μας και αποτυπώνεται και στον προϋπολογισμό. Μίλησα για αυτό στην Επιτροπή των Οικονομικών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ακράδαντα ότι τα δύσκολα βρίσκονται πίσω μας, ότι οι προκλήσεις είναι μπροστά μας. Και εμείς έχουμε μάθει να πορευόμαστε στα δύσκολα και να δεχόμαστε τις προκλήσεις. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Κεραμέως από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε τον τέταρτο προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, έναν προϋπολογισμό ο οποίος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο πλέον αντιαναπτυξιακός, ωστόσο στολισμένος με την προεκλογική παροχολογία μιας αποτυχημένης Κυβέρνησης σε αποδρομή. Είναι ένας προϋπολογισμός χωρίς πνοή, χωρίς στρατηγική, χωρίς όραμα για το μέλλον. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν ο προϋπολογισμός αφορά μια οικονομία βαριά τραυματισμένη από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μια οικονομία βαριά τραυματισμένη για τέσσερις πρωτίστως λόγους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Πρώτον, η χώρα παραμένει παγιδευμένη στη μνημονιακή εποχή. Ναι το τρίτο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τυπικά, νομικά έχει λήξει, πλην όμως η χώρα παραμένει δέσμια αυστηρών μνημονιακών υποχρεώσεων και αυστηρής εποπτείας. Αποδεχτήκατε υψηλούς δημοσιονομικούς στόχους για πολλά χρόνια. Δεσμεύσατε σχεδόν το σύνολο της ελληνικής δημόσιας περιουσίας για έναν αιώνα. Θέσατε τη χώρα σε αυστηρό καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας πρωτόγνωρο καθεστώς για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Δεύτερον, η χώρα δεν έχει αποκτήσει πρόσβαση στις διεθνείς αγορές και το μέλλον διαγράφεται δυσοίωνο δεδομένων των εξαιρετικά υψηλών επιτοκίων. Τρίτον, το ταμειακό απόθεμα της χώρας δημιουργήθηκε με λάθος τρόπο, στραγγαλίζοντας την πραγματική οικονομία. Επιλέξατε, κυρίες και κύριοι της κυβερνώσας πλειοψηφίας, να υπερφορολογήσετε πολίτες και επιχειρήσεις. Κηρύξατε εσωτερική στάση πληρωμών και προχωρήσατε σε υπέρμετρο και ακριβό ιστορικό δανεισμό, σαρώνοντας την όποια ρευστότητα από την πραγματική οικονομία, και όλα αυτά αντί να διεκδικήσετε τους αναξιοποίητους και χαμηλού κόστους πόρους του δανείου ύψους έως και 24 δισεκατομμύρια ευρώ. Ενδεικτικά οι δημόσιες επενδύσεις κατρακύλησαν το 2017 στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, με τη σωρευτική υστέρησή τους μέχρι σήμερα έναντι του στόχου να ανέρχεται στα 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Ακούτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας! Τέταρτον, η οικονομία της χώρας δεν έχει επιστρέψει στην κανονικότητα. Γιατί; Γιατί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας διαρκώς υποχωρεί, γιατί οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν εκτοξευτεί κατά 60% από το τέλος του 2014, γιατί οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί, παρά τις κυβερνητικές δεσμεύσεις, γιατί το Χρηματιστήριο έχει καταρρεύσει και οι τραπεζικές μετοχές έχουν εξαϋλωθεί και την ίδια στιγμή το κράτος διογκώνεται υπέρμετρα χωρίς σχεδιασμό αποκλειστικά με μικροκομματική στόχευση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εναλλακτικό σχέδιο οικονομικής πολιτικής υπάρχει, απλώς εσείς δεν θέλετε να το εφαρμόσετε. Είναι ένα σχέδιο το οποίο θα στοχεύσει στο να μεγαλώσει την πίτα για όλους, αντί να μοιράζει την ήδη υπάρχουσα μίζερη πίτα, μέσω απλοποίησης φορολογίας, μέσω γενναίας μείωσης φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων, μέσω υλοποίησης μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα. Κυρίες και κύριοι, θα ήθελα διακριτά να αναφερθώ στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Παιδείας. Θα ήθελα να θέσω τέσσερα ερωτήματα στον Υπουργό Παιδείας. Πρώτον, στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που ψηφίστηκε τον Μάιο του 2018, περιλαμβάνονται τα περιβόητα αντίμετρα. Σήμερα, ωστόσο, βλέπουμε ότι τα αντίμετρα αυτά, όλως διά μαγείας, έχουν εξαφανιστεί από τον προϋπολογισμό. Τα εξαφανισμένα αντίμετρα είναι καθαρής αξίας 1,3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Από αυτά τα 1,3 δισεκατομμύρια ευρώ εγώ θα ήθελα να σταθώ στα 140 εκατομμύρια ευρώ τα οποία είχαν δρομολογηθεί για τη προσχολική εκπαίδευση. Και ρωτώ ευθέως, κύριε Υπουργέ: Πού χάθηκαν αυτά τα χρήματα και τι συνέπειες θα έχει αυτή η απώλεια; Το ρωτώ, διότι με τον ν.4521/2018 που ψηφίστηκε, καθιερώθηκε η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση, με την οποία συμφωνούμε επί της αρχής. Και τότε τι σας είχαμε πει; Σας είχαμε θέσει μετ' επιτάσεως πρακτικά ζητήματα, που ανακύπτουν από εφαρμογή της ρύθμισης, κυρίως αν υπάρχουν πιστώσεις για το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό, αν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές για να εφαρμοστεί το μέτρο σε όλη την επικράτεια. Τότε δεν λάβαμε απαντήσεις και τώρα μάλλον καταλαβαίνουμε το γιατί. Δεύτερον, στην εισηγητική έκθεση αναφέρεται ότι έχουν προβλεφθεί οι απαραίτητες πιστώσεις, μεταξύ άλλων για την κάλυψη λειτουργίας των δημόσιων ΙΕΚ. Κύριε Υπουργέ, σας έχω κάνει οκτώ ερωτήσεις για τα τεράστια προβλήματα δυσλειτουργίας των δημόσιων ΙΕΚ. Αναφέρομαι στη μη πληρωμή των εποπτών και εκπαιδευτών της μαθητείας, στο κόστος που επωμίζονται οι ίδιοι οι διευθυντές, οι ίδιοι οι εκπαιδευτές, οι ίδιοι οι καταρτιζόμενοι για γραφική ύλη, για υλικά εργαστηρίων, για την ασφάλεια των χώρων, για την καθαριότητα. Κύριε Υπουργέ, από αυτές τις οκτώ ερωτήσεις ξέρετε σε πόσες μου έχετε απαντήσει; Σε καμμία από τις οκτώ, κύριε Υπουργέ. Δεν μου έχετε απαντήσει σε καμμία από τις οκτώ ερωτήσεις για τις σοβαρότατες δυσλειτουργίες των δημόσιων ΙΕΚ. Τρίτον, όσον αφορά τις προσλήψεις τεσσερισήμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών και εξειδικευμένου προσωπικού στην Ειδική Αγωγή, οι οποίες είναι, πράγματι, απολύτως απαραίτητες, σύμφωνα με τον πίνακα 3,7, στη σελίδα 51 της εισηγητικής έκθεσης έχετε εγγράψει 22 εκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής. Θέλω να ρωτήσω, κύριε Υπουργέ, αν έχετε υπολογίσει ότι η σχετική δαπάνη ενδέχεται να είναι κατά πολύ αυξημένη, καθώς φαίνεται να μην έχουν υπολογιστεί το ποσό αυτό, η προϋπηρεσία των εκπαιδευτικών αυτών, η οικογενειακή τους κατάσταση, καθώς και τα πρόσθετα προσόντα τους όπως για παράδειγμα οι μεταπτυχιακοί τίτλοι. Τέταρτον - τελευταίο ερώτημα αλλά εξαιρετικά σημαντικό - εδώ και τέσσερα χρόνια, κύριε Υπουργέ, ακούμε την Κυβέρνησή σας να εξαγγέλλει μόνιμους διορισμούς στη γενική εκπαίδευση πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια. Πράγματι ο εκπαιδευτικός πληθυσμός είναι γερασμένος και χρειάζονται μόνιμοι διορισμοί. Θυμάμαι, όμως, χαρακτηριστικά τον κ. Φίλη, ως Υπουργό Παιδείας, να εξαγγέλλει είκοσι χιλιάδες μόνιμους διορισμούς. Πόσοι έγιναν; Κανείς. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον κ. Βερναρδάκη, να εξαγγέλλει τον Ιανουάριο του 2017 και να μας λέει: «Την επόμενη εβδομάδα προκηρύσσεται διαγωνισμός για πρόσληψη εκπαιδευτικών». Διαγωνισμός προκηρύχθηκε; Όχι. Τώρα, λοιπόν, έρχεται και η σειρά σας, κύριε Υπουργέ, και έχετε εξαγγείλει μόνιμους διορισμούς στη γενική εκπαίδευση - μιλώ για τη γενική εκπαίδευση - ήδη από το 2019. Και ερωτώ: Πού έχει εγγραφεί η σχετική δαπάνη στον προϋπολογισμό, εάν μιλάμε για το 2019; Γιατί δεν αναφέρεται πουθενά στην εισηγητική έκθεση; Μήπως είναι άλλη μια εξαγγελλία χωρίς αντίκρισμα ή μήπως, κύριε Υπουργέ, εξαγγέλλετε για όταν δεν θα είστε κυβέρνηση; Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο. Προσπαθήστε, σας παρακαλώ, να είστε όσο το δυνατόν πιο σύντομος, γιατί αν παρεμβαίνουν μετά τις τοποθετήσεις οι Υπουργοί, δεν θα προλάβουν να μιλήσουν οι ομιλητές.
Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Έχετε δίκιο. Δεν θα απαντήσω στο σύνολο των ερωτημάτων, γιατί ήταν αλχημικού τύπου ερωτήματα και μπορώ να σας εξηγήσω ιδιαίτερα τι εννοώ «αλχημικού» τύπου. Αυτό που θέλω να πω είναι το εξής. Κοιτάξτε. Μην είστε οι πρώτοι που πανικοβάλλεστε από το ενδεχόμενο μόνιμων διορισμών, διότι θυμάστε τι έκανε η Νέα Δημοκρατία; Θυμάστε τις δυόμισι χιλιάδες απολύσεις; Ναι ή όχι; Κάνατε δυόμισι χιλιάδες απολύσεις στους εκπαιδευτικούς, τους οποίους εμείς προσλάβαμε. Και τώρα έχουμε το κονδύλιο, είναι να προκηρυχθούν οι θέσεις αυτές για την Ειδική Αγωγή με βάθος τριετίας δεκαπέντε χιλιάδες και λέτε ότι το κονδύλιο ενδεχομένως να μην έχει πάρει υπ' όψιν επιδόματα για τα μεταπτυχιακά. Αν είναι δυνατόν! Θέλετε αυτούς τους διορισμούς; Θα τους υποστηρίξετε;
Από το 2019 λέτε.
Είναι αυτοί οι διορισμοί μια ένδειξη, μια απόδειξη ότι έχουμε βγει από το τούνελ; Ναι ή όχι; Τα υπόλοιπα είναι επιχειρήματα, πραγματικά, όχι επιπέδου Βουλής. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Δουζίνας.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Μετά την αναφορά του κ. Γαβρόγλου στις αλχημείες πρέπει να πω και εγώ στη συμπαθεστάτη συνάδελφο, κ. Κεραμέως, ότι στη συζήτηση στην επιτροπή του Συντάγματος για το άρθρο 16 δήλωσε ότι πέρυσι έφυγαν τριάντα επτά χιλιάδες Έλληνες φοιτητές να πάνε στο εξωτερικό. Όταν της απάντησα, έχοντας την έκθεση της ΕΔΕ μπροστά μου, ότι το σύνολο των φοιτητών είναι τριάντα επτά χιλιάδες και της ζήτησα να ανακαλέσει είπε: «Όχι».
Δεν είπα όχι, μη διαστρέφετε τα λόγια μου.
Τι είπατε;
Είπα ότι είναι στο εξωτερικό. Βρείτε το κείμενο της ομιλίας.
Εντάξει θα το βρούμε. Πάντως εγώ θυμάμαι ότι έγινε επανειλημμένα αυτή η συζήτηση μεταξύ μας και δεν άκουσα να λέτε...
Λίγοι είναι τριάντα επτά χιλιάδες στο εξωτερικό; Ρωτάω.
Όχι απλώς λέω ότι με τα νούμερα φαίνεται να μην έχετε την καλύτερη των σχέσεων το οποίο είναι κατανοητό, και εγώ δεν την έχω, φιλόσοφος είμαι και νομικός. Λοιπόν, η συζήτηση για τον προϋπολογισμό που γίνεται αυτές τις ημέρες αλλά και η παράλληλη ακριβώς συζήτηση στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος είναι νομίζω το αβυσσαλέο χάσμα που χωρίζει την Αριστερά από τη Δεξιά και σηματοδοτεί πιστεύω, ακριβώς, τα δύο σχέδια για την Ελλάδα του 21ου αιώνα. Εγώ δεν θα μιλήσω σήμερα για τα οικονομικά και τα άλλα θέματα, θα επικεντρωθώ, κυρίως, στα κοινωνικά δικαιώματα, γιατί για εμάς η στήριξη της εργασίας των ανέργων, η έμφαση στην παιδεία και την έρευνα, η αναβάθμιση του κοινωνικού κράτους, αποτελεί την καρδιά της θέσης μας. Τι λέει η Δεξιά; Γνώρισα τη θεωρία της Δεξιάς στο Λονδίνο της Θάτσερ. Για το νεοφιλελευθερισμό τα κοινωνικά δικαιώματα αποτελούν ένα περιορισμένο δίχτυ ασφαλείας για τους πιο φτωχούς, μια επέκταση της φιλανθρωπίας και γι' αυτό τα δικαιώματα εμφανίζονται ακριβώς ως παροχές, ως δώρα, ως μεγαλοψυχία του κράτους, την οποία μπορεί πάντα να την αφαιρεί, αν δεν του αρέσουν μερικοί από αυτοί που δικαιούνται να τα πάρουν. Εφόσον δίνονται, δεν πρέπει να αποδυναμώνουν τις αποφάσεις της αγοράς, αλλά να είναι απόλυτα συμβατές μαζί της, γι' αυτό η Αντιπολίτευση προτείνει στη συνταγματική Αναθεώρηση, πρώτον, τη συνταγματοποίηση του εθελοντισμού και δεύτερον, το υπό ελάχιστο εισόδημα για τους φτωχούς που θα στραφεί στις ιδιωτικές υπηρεσίες. Πρέπει να είναι αισθητή η ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις δήθεν δωρεάν παροχές του κοινωνικού κράτους και τις ιδιωτικές υπηρεσίες που αγοράζουν οι πλούσιοι. Τα δημόσια πανεπιστήμια και νοσοκομεία πρέπει να υπολείπονται σαφώς από τα ιδιωτικά, ώστε να αναγνωρίζεται και να ενισχύεται η κοινωνική ανισότητα. Δεν αρκεί η σουίτα στην ιδιωτική κλινική, πρέπει να υπάρχουν ράντσα στα δημόσια νοσοκομεία και μεγάλες ουρές. Η επίδειξη του πλούτου πρέπει να συμπληρώνεται με την ταπείνωση της φτώχειας. Αυτή είναι η πολιτιστική μιζέρια του καπιταλισμού, η αισθητική της ανηθικότητας. Τα είδαμε αυτά όλα, επίσης, στη Βρετανία αναλυτικά. Τα πανεπιστήμια είναι δημόσια, αλλά οι νεοφιλελεύθερες συντηρητικές και εργατικές κυβερνήσεις αφαίρεσαν την κρατική χρηματοδότηση για τη διδασκαλία, και έτσι υποχρέωσαν τα πανεπιστήμια να επιβάλουν δίδακτρα αυτή τη στιγμή 9.000 ευρώ το χρόνο. Μόνο τότε ιδρύθηκαν ιδιωτικά πανεπιστήμια το «Huron», το «Arden», το «BPP», το «Richmond». Τα έχετε ακούσει; Προφανώς δεν τα έχετε ακούσει, γιατί δεν υπάρχουν σε καμμία βρετανική αναγνώριση η διεθνής ύπαρξή τους. Ακολούθησε η υποβάθμιση του δημοσίου συστήματος υγείας και πρόνοιας. Το 1994 το Δημόσιο Ταμείο των Πανεπιστημιακών μας επέστρεψε τις εισφορές που είχαμε πληρώσει μέχρι τότε, με τον όρο να τις πάμε σε ιδιωτικές εταιρείες. Και θα ακούσατε πριν από λίγες μέρες ότι οι συνάδελφοί μου στην Βρετανία, είχαν μεγαλύτερη απεργία που έγινε ποτέ στα πανεπιστήμια, ακριβώς γιατί τώρα πια το ταμείο δεν μπορεί να πληρώνει τις συντάξεις τους. Αυτά θέλουν να επιβάλουν και εδώ οι ταλαντούχοι υποστηρικτές της ιδιωτικής παιδείας και υγείας. Βέβαια για τα παιδιά των δυναστειών, γι' αυτούς που γεννηθήκαν με ένα ασημένιο κουτάλι στο στόμα, το ακριβό πανεπιστήμιο ήταν και θα είναι κληρονομικό τους δικαίωμα, για το παιδί από το Πέραμα θα γίνει άπιαστο όνειρο. Το πιο τυχαίο γεγονός στη ζωή μας που είναι πού γεννιόμαστε, αν θα γεννηθώ στο Αιγάλεω ή την Εκάλη, αυτό θα καθορίζει απόλυτα το μέλλον μας, ακυρώνοντας τη μικρή κινητικότητα της μεταπολίτευσης. Για εμάς, την Αριστερά, τα κοινωνικά δικαιώματα δεν αποτελούν την ανακούφιση της φτώχειας ούτε οδηγούν σε υπηρεσίες κατώτερης ποιότητας. Σκοπός τους είναι ο μετασχηματισμός των κοινωνικών ανισοτήτων, το μπόλιασμα του καπιταλισμού με ένα μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι κοινωνικές ανισότητες δεν πρέπει να περιορίζουν τις βασικές πλευρές της ανθρώπινης ευημερίας, την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια. Έτσι για να αναφέρω δύο ενδεικτικά στοιχεία, ο προϋπολογισμός για την κοινωνική πρόνοια ανέβηκε κατά 400% από το 2015 και ο προϋπολογισμός για την έρευνα - είπε για την παιδεία ο κ. Γαβρόγλου - διπλασιάστηκε σε 2 δισεκατομμύρια φέτος, σε σχέση με αυτά που δινόντουσαν στην έρευνα το 2003 δηλαδή την εποχή των παχιών αγελάδων. Για εμάς τα κοινωνικά δικαιώματα πρέπει να τα προωθήσουμε και να τα υποστηρίξουμε, για να ανατρέψουμε την τυπική ισότητα του καπιταλισμού, εξασφαλίζοντας τις υλικές συνθήκες άσκησης της ελευθερίας και της ισότητας. Επειδή κυβέρνηση και εξουσία είναι διαφορετικές οντότητες, η αριστερή κυβέρνηση ενδυναμώνει το κοινωνικό κράτος, για να εξασθενίσει την κοινωνική εξουσία. Έτσι ξεκινάμε το μακρύ ταξίδι για τον κοινωνικό μετασχηματισμό με ορίζοντα την ισότητα και τη δημοκρατία, μεταφέρουμε πόρους από το κεφάλαιο στους εργαζόμενους και ισχύ από το κράτος στους πολίτες. Η πολιτική του κ. Μητσοτάκη για τα δικαιώματα των μειονοτήτων και των προσφύγων, η ακροδεξιά στροφή στο «Μακεδονικό» δείχνουν δυστυχώς ότι η Νέα Δημοκρατία έχει εγκαταλείψει το ευρωπαϊκό και το φιλελεύθερο κεκτημένο. Η μόνη πολιτική που έχει απομείνει, είναι αυτή του εκφοβισμού με τις δύο μορφές. Ένας εξωτερικός φόβος καλλιεργείται, ένας φόβος για εξωτερικούς κινδύνους, μάλλον για φανταστικούς εξωτερικούς κινδύνους, και από την άλλη πλευρά το άγχος, η καλλιέργεια ενός εσωτερικού καταπιεστικού πανταχού παρόντος βάρους, άχθους που δεν σε αφήνει να ηρεμήσεις. Η Κυβέρνηση θα κόψει τις συντάξεις, θα κόψει τα δικαιώματα, θα απαγορεύσει τα Χριστούγεννα. Οι φανταστικοί εξωγήινοι του κ. Μητσοτάκη δίνουν ένα άλλοθι στους δικούς του φόβους, προβάλλοντας τις αποτυχίες του στους αντιπάλους του, σε εμάς, και στην προσπάθεια να τους επιβάλουν και στην υπόλοιπη κοινωνία. Πραγματικά έχω ένα μεγάλο πρόβλημα με συναδέλφους σαν τον κ. Κουμουτσάκο που είναι εδώ, και πολλούς άλλους που είναι πολιτικά φιλελεύθεροι, στον βαθμό που αποδέχονται αυτή την ακροδεξιά στροφή, στον βαθμό που αποδέχονται την πλήρη αποδέσμευση της οικονομικής από την πολιτική ελευθερία, τον πολιτικό φιλελευθερισμό. Καλώ τέτοιους συναδέλφους, πολιτικά φιλελεύθερους, ως Πρόεδρος του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς», να έχουμε μία δημόσια συζήτηση, ακριβώς για να συζητήσουμε την άνοδο της ακροδεξιάς, τη σχέση μεταξύ οικονομικού και πολιτικού φιλελευθερισμού. Είναι μία πρόσκληση προς τους συναδέλφους, τους πολιτικά φιλελεύθερους συναδέλφους της Δεξιάς. Διότι νομίζω ότι είναι σημαντικό αυτά τα επιχειρήματα, και όχι τις φωνές και τις κραυγές, να τα ακούσει και ο κόσμος δημοσίως σε μία δημόσια συζήτηση. Για εμάς, τελειώνοντας, το κοινωνικό κράτος και τα δικαιώματα αποτελούν την καρδιά του οράματός και του πολιτικού μας προγράμματος. Εδώ θα αντιπαρατεθούν η προοδευτική και η συντηρητική αντίληψη για τον 21ο αιώνα και πιστεύω ότι όταν ο κόσμος καταλάβει τι χάσμα μας χωρίζει, η νίκη θα είναι και πάλι του ΣΥΡΖΙΑ. Σας ευχαριστώ.
Τώρα θα δώσω τον λόγο στον Υφυπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Στρατή.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Να επαναλάβουμε και εμείς την απερίγραπτη και απόλυτη καταδίκη για την τρομοκρατική επίθεση στο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ». Ο πλουραλισμός και η πολυφωνία αποτελούν θεμέλιο λίθο για τη δημοκρατία μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχοντας παρακολουθήσει κανείς τη συζήτηση στη Βουλή τις προηγούμενες μέρες, η εικόνα που αποκομίζει είναι η εξής. Η Κυβέρνηση φέρνει τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό που αποτυπώνει σε αριθμούς τις ήδη ψηφισμένες πολιτικές της, με ισχυρό κοινωνικό και αναπτυξιακό πρόσημο, σηματοδοτώντας την καθαρή έξοδο της χώρας από τα μνημόνια. Η Αντιπολίτευση μηρυκάζει το δήθεν success story και την αποτυχημένη γραμμή της κυβέρνησης του 2014. Σήμερα προστέθηκε και η ακραία καταστροφολογία αλλά και η εμφυλιοπολεμική ρητορική. Η ομιλία της κ. Μάρκου εκτιμώ ότι πρέπει να προληφθεί ευρύτερα και, βέβαια, να προβληματίσει βαθιά. Περνώντας στα του πολιτισμού, θα σταθώ σε κάποια χαρακτηριστικά σημεία. Η Υπουργός Πολιτισμού την Παρασκευή ανέλυσε όλα τα στοιχεία και τις πολιτικές. Στις τοποθετήσεις της η Αντιπολίτευση έκανε λόγο για αποτυχία αξιοποίησης του ΕΣΠΑ από το Υπουργείο Πολιτισμού σε σχέση με την ολοκλήρωση έργων ή την ένταξη νέων. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι εντελώς διαφορετική. Πλήθος έργων της προγραμματικής περιόδου 2007-2013 είχαν παραμείνει σε εκκρεμότητα και χρειάστηκε, πραγματικά, πολύ μεγάλη προσπάθεια για την επίλυση των προβλημάτων. Έτσι από τα εξακόσια πενήντα τέσσερα έργα εκείνης της προγραμματικής περιόδου μέχρι το τέλος του 2014 είχε ολοκληρωθεί το φυσικό αντικείμενο σε μόλις εκατόν είκοσι έξι. Όλα τα υπόλοιπα ολοκληρώθηκαν μετά το 2015. Σε σχέση με την τρέχουσα προγραμματική περίοδο 2014-2020, ο σχεδιασμός που είχε ήδη κλειδώσει από την προηγούμενη κυβέρνηση, άφησε τον πολιτισμό χωρίς ειδικά κονδύλια, χωρίς ξεχωριστό επιχειρησιακό πρόγραμμα πολιτισμού και χωρίς εκχωρήσεις από άλλα επιχειρησιακά προγράμματα, τη στιγμή που γενικά οι πόροι του ΕΣΠΑ για πολιτιστικές υποδομές, με βάση τον σχεδιασμό που έγινε τότε, είναι εξαιρετικά περιορισμένοι. Ταυτόχρονα δεν υπήρξε καμμία μέριμνα για μελέτες ωρίμανσης, που είναι απαραίτητες για την ένταξη έργων. Παραλάβαμε, δηλαδή, μία κατάσταση είτε παρατημένη είτε λάθος σχεδιασμένη, για να μην πούμε σκοπίμως υπονομευμένη για να αποτύχει. Κι όμως πετύχαμε να έχουμε αυτή τη στιγμή εκατόν είκοσι πέντε ενταγμένα έργα που υλοποιούνται σε ολόκληρη τη χώρα, με προϋπολογισμό 165 εκατομμύρια, ενώ αναμένονται νέες εντάξεις σε προσκλήσεις που τρέχουν αλλά και νέος γύρος προσκλήσεων για ακόμα περισσότερες εντάξεις. Παράλληλα κοιτώντας μπροστά, δρομολογούμε μελέτες ωρίμανσης με χρηματοδότηση 10 εκατομμυρίων, για να υπάρχει η ετοιμότητα για την επόμενη προγραμματική περίοδο. Δηλαδή κάνουμε αυτό που δεν έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση. Για τη δήθεν μεταβίβαση μνημείων και αρχαιολογικών χώρων στην Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας, το λεγόμενο «υπερταμείο», μία ρητορική που αναμασάει η Αντιπολίτευση, δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι οι εξαιρέσεις του νόμου και της απόφασης του Υπουργείου Οικονομικών είναι σαφείς: Κανένα ακίνητο πολιτικής κληρονομιάς δεν έχει μεταβιβαστεί ούτε πρόκειται να μεταβιβαστεί στην ΕΤΑΔ, τουλάχιστον από τη δική μας Κυβέρνηση. Θυμίζουμε, λοιπόν, ότι τα μόνα ακίνητα πολιτιστικής κληρονομίας που έχουν μεταβιβαστεί, είναι τα ακίνητα του Υπουργείου Πολιτισμού στην Πλάκα, τα οποία η προηγούμενη κυβέρνηση μεταβίβασε για εκποίηση στο ΤΑΙΠΕΔ με υπογραφές των τότε Υπουργών, που σήμερα πρωτοστατούν στο θόρυβο που γίνεται. Εμείς από την πλευρά μας φέρνουμε προς ψήφιση στη Βουλή ρύθμιση, που, καλύπτοντας ένα κενό στον αρχαιολογικό νόμο του 2002, διασφαλίζει στο διηνεκές την κυριότητα των μνημείων, των μουσείων αλλά και των ακινήτων του Υπουργείου Πολιτισμού, που εξυπηρετούν τον δημόσιο σκοπό της προστασίας και ανάδειξης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Στις ομιλίες της η Αντιπολίτευση έκανε ακόμα λόγο για αποτυχία στον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας αρχαιολογικών χώρων και μουσείων. Υπενθυμίζουμε, λοιπόν, ότι από την προηγούμενη κυβέρνηση παραλάβαμε ένα παρωχημένο κι αναποτελεσματικό σύστημα έκδοσης εισιτηρίων για τα μνημεία και τα μουσεία της χώρας, ένα σύστημα που κόστισε 2 εκατομμύρια ευρώ και η συντήρησή του άλλες 500.000 από το 2012 μέχρι σήμερα. Εμείς προχωρήσαμε στη σημαντική τομή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, αίτημα πολλών ετών, που υλοποιήσαμε μέσω μιας υποδειγματικής συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα με δωρητές και αναδόχους. Είναι ένα πλήρες σύστημα ηλεκτρονικού εισιτηρίου και ελέγχου της πρόσβασης των επισκεπτών, με δυνατότητα έκδοσης εισιτηρίων μέσω διαδικτύου, που αποτελεί την αρχή μιας νέας εποχής για τη διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Κι όλα αυτά με μηδενικό κόστος κατασκευής για το δημόσιο αλλά και με μηδενικό κόστος συντήρησης για τα δύο πρώτα έτη, καθώς και αυτό καλύπτεται από τη δωρεά. Εξίσου αποκαλυπτικά για τη διαφορετική στρατηγική Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης στον πολιτισμό, όμως, είναι και αυτά που αποσιωπά η Αντιπολίτευση: Η Αντιπολίτευση αποσιωπά τη ζημιά που προκάλεσε στα έσοδα της πολιτιστικής κληρονομιάς το PSI του 2012. Ανάμεσα στα ταμεία που κουρεύτηκαν τότε, ήταν και το Ταμείο των Αρχαιολογικών Πόρων, το ΤΑΠ, που εισπράττει τα έσοδα από τα μνημεία και τα μουσεία της χώρας. Το PSI κούρεψε 15 εκατομμύρια από τα έσοδα της πολιτιστικής κληρονομιάς, ενώ εγκλώβισε σε ομόλογα μηδαμινής αξίας αλλά 15 εκατομμύρια. Η Κυβέρνησή μας πέτυχε να αυξήσει σημαντικά τα έσοδα των αρχαιολογικών χώρων, των μνημείων και των μουσείων, αναπληρώνοντας με το παραπάνω τα κουρεμένα αποθεματικά του ΤΑΠ και αυξάνοντας κατακόρυφα τη χρηματοδότηση από αυτό προς το Υπουργείο Πολιτισμού. Τα έσοδα από 56,8 εκατομμύρια το 2014 ανήλθαν σε 104,5 εκατομμύρια το 2007, παρουσιάζοντας αύξηση 84%, ενώ για το 2018 αναμένεται να είναι ακόμα μεγαλύτερα, με διψήφιο ποσοστό ετήσιας αύξησης. Η συνολική χρηματοδότηση του ΤΑΠ προς το Υπουργείο Πολιτισμού από μόλις 22 εκατομμύρια το 2014 έφτασε στα 60 εκατομμύρια το 2018, ενώ για το 2019 αναμένεται νέα αύξηση. Η Αντιπολίτευση αποσιωπά το Ταμείο Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού, δημιούργημα των προηγούμενων κυβερνήσεων, που χρηματοδοτήθηκε άφθονα με δημόσιο χρήμα. Σιωπά για τη διακίνηση δημόσιου χρήματος μεταξύ πολιτικής και συνδικαλιστικής ηγεσίας στο Υπουργείο Πολιτισμού, όπως και για τις υπόλοιπες υποθέσεις κακοδιαχείρισης που διερευνώνται από τη δικαιοσύνη σε ανώτατο επίπεδο. Σύντομα θα κληθεί να τοποθετηθεί δημόσια. Έχει ήδη σταλεί στη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης, και αμέσως μετά τις γιορτές θα έρθει προς ψήφιση στη Βουλή, σχετικό σχέδιο νόμου. Με το ίδιο νομοσχέδιο ο Οργανισμός Ανέγερσης Μουσείου Ακρόπολης κλείνει και ενσωματώνεται στο Μουσείο της Ακρόπολης, επιλύοντας μία ακόμα εκκρεμότητα που μας άφησαν προηγούμενες κυβερνήσεις. Η Αντιπολίτευση αποσιωπά την ενιαία τιμή του βιβλίου, ένα ευρωπαϊκό κεκτημένο που καταργήθηκε το 2014 από την τότε κυβέρνηση, το οποίο εμείς επαναφέραμε μέσα από ένα νέο πλήρες πλαίσιο, επουλώνοντας μία μνημονιακή πληγή στον χώρο του πολιτισμού. Η Αντιπολίτευση αποσιωπά τις άφθονες κοινωνικές δράσεις του Υπουργείου Πολιτισμού και των φορέων του, αποσιωπά την κοινωνικοποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, το άνοιγμά της στην κοινωνία και την οργανική σύνδεση της με τα σύγχρονα ζητήματα της εποχής μας. Η Αντιπολίτευση αποσιωπά τον συγκερασμό της προστασίας και της ανάδειξης των αρχαιοτήτων με τις επενδύσεις και την ανάπτυξη. Όλοι θυμόμαστε το μετρό Θεσσαλονίκης, το Ελληνικό και την περίπτωση της Αφάντου, πώς αντιμετωπίστηκαν στο παρελθόν και τις αμοιβαία επωφελείς λύσεις που έδωσε η Κυβέρνησή μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Συμπολίτευσης, το 2015 κάναμε έναν δύσκολο συμβιβασμό. Ωστόσο παρουσιαστήκαμε ειλικρινείς στον ελληνικό λαό και του είπαμε ξεκάθαρα. Αυτά θέλαμε να κάνουμε, έτσι θα προσπαθήσουμε, αυτό το αποτέλεσμα φέραμε. Ο λαός μας εμπιστεύτηκε, ώστε να διαχειριστούμε εμείς αυτό το αποτέλεσμα και τα καταφέραμε, μέσα από τη βελτίωση της οικονομίας, την ισχυρή κοινωνική μέριμνα, την προστασία της εργασίας και τις βαθιές τομές και μεταρρυθμίσεις που δεν είχαν γίνει σε αυτόν εδώ τον τόπο εδώ και σαράντα χρόνια. Αυτό ακριβώς αποτυπώνει ο προϋπολογισμός την καθαρή έξοδο της χώρας από τα μνημόνια και τις προοπτικές που ανοίγονται μπροστά. Αυτό δεν σημαίνει ότι το έργο μας έχει τελειώσει. Ίσα ίσα τώρα ξεκινά ένα εξίσου σημαντικό και κρίσιμο έργο, πώς θα αξιοποιήσουμε τους σημαντικούς βαθμούς ελευθερίας που αναρτήσαμε, έχοντας απέναντί μας τις υπερσυντηρητικές δυνάμεις στον τόπο μας και στην Ευρώπη, που σφετερίζονται την κληρονομιά του παρελθόντος και την εργαλειοποιούν για την εθνικιστική και μισαλλόδοξη ατζέντα τους. Εμείς, βήμα το βήμα μέρα τη μέρα, ανοίγουμε τον δρόμο ανάμεσα στα άλλα και για μία πιο ουσιαστική σχέση του λαού μας με την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου, με τη σύγχρονη κουλτούρα και την καλλιτεχνική δημιουργία. Ανοίγουμε τον δρόμο για ένα καλύτερο κόσμο, για έναν άλλο κόσμο που εξακολουθεί να είναι όχι μόνο εφικτός αλλά και αναγκαίος. Σας ευχαριστώ
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Βενιζέλος. Μετά θα δώσω τον λόγο στον κ. Μαυρωτά, ως Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο, και μετά στον κ. Δραγασάκη από τη σειρά των Υπουργών, για να είστε χαλαροί όσοι περιμένετε.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ο τελευταίος της περιόδου που άρχισε τον Ιανουάριο του 2015. Συνοψίζει όλες τις επιπτώσεις των πολιτικών επιλογών, που με ωμό και κυνικό τρόπο έγιναν την περίοδο αυτή. Θέλω να αναρωτηθούμε όλοι πού θα βρισκόταν τώρα η χώρα, αν δεν είχε ανακοπεί τον Ιανουάριο του 2015 η προσπάθεια που ξεκίνησε το 2010 και επανεκκινήθηκε το 2012. Αλλά το πιο πρακτικό είναι, να αναρωτηθούμε πότε θα επιστρέψει η χώρα εκεί που βρισκόταν στο τέλος του 2014. Η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ λέει ότι το 2020 τα νοικοκυριά ίσως θα επιστρέψουν εκεί που ήταν το 2014. Αυτό δεν σημαίνει ότι χάθηκαν μόνον έξι χρόνια. Υπάρχει ανεπανόρθωτη βλάβη μακράς διάρκειας, γιατί οι αναπτυξιακές ιδίως επιπτώσεις είναι επαναλαμβανόμενες επί μακρά σειρά ετών. Σύμφωνα με τη μελέτη βιωσιμότητας του χρέους η αναπτυξιακή επίπτωση φτάνει μέχρι το 2060 μέχρι την αποπληρωμή του υφισταμένου χρέους. Αλλά ας αρχίσω από τα απλά προβλήματα που συνδέονται με τις συνθήκες εξόδου από το τρίτο μνημόνιο, στο οποίο μπήκε η χώρα όπως μπήκε τον Ιούλιο του 2015, χωρίς να υπάρχει λόγος. Ο λόγος δημιουργήθηκε από τις πολιτικές της Κυβέρνησης από την ανευθυνότητα και τον κυνισμό του πρώτου εξαμήνου του 2015. Το πρώτο είναι ότι έχουμε έξοδο, υποτίθεται, από το μνημόνιο χωρίς είσοδο στις αγορές, χωρίς προληπτική πιστωτική γραμμή, με ένα μαξιλάρι ασφαλείας που στην πραγματικότητα καλύπτει τις χρηματοδοτικές ανάγκες του 2019. Η περίοδος από το 2020 και μετά είναι μία περίοδος ακάλυπτη. Αρκεί να λάβουμε υπ' όψιν μας ότι τώρα το spread των δεκαετών ελληνικών ομολόγων σε σχέση με τη Γερμανία, είναι περίπου στις 420 μονάδες, ενώ τον τραγικό Μάρτιο - Απρίλιο του 2010 όταν μπήκε η χώρα στο πρώτο μνημόνιο, αυτό ήταν στις 345 μονάδες. Το δεύτερο στοιχείο που πρέπει να καταγράψουμε, είναι η απώλεια του αναπτυξιακού οφέλους που θα είχε η χώρα, αν συμμετείχε έστω στην τελευταία φάση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης, το περιβόητο QE της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που τώρα έληξε. Και θα είχε ενταχθεί η χώρα αν υπήρχε προληπτική πιστωτική γραμμή. Θα είχαμε μοχλεύσει με διάφορους τρόπους ,προς μία αναπτυξιακή κατεύθυνση, περίπου 30 με 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Το τρίτο στοιχείο, είναι η συγκέντρωση όλης της ρευστότητας του ευρύτερου δημόσιου τομέα, εις βάρος της αγοράς, εις βάρος της ανάπτυξης, μέσω των ρέπος και γενικότερα μέσω της διαχείρισης του βραχυχρονίου χρέους και αυτό, βεβαίως, συμβαίνει σε βάρος της πραγματικής οικονομίας. Το τέταρτο στοιχείο, ίσως το πιο κρίσιμο και απτό, είναι η κατάσταση του τραπεζικού συστήματος. Η αδυναμία να λυθεί το ζήτημα των περιβόητων μη εξυπηρετούμενων εκθέσεων παρά μόνο με εξωραϊσμούς λογιστικούς, που και αυτοί είναι σημαντικοί αλλά δεν είναι η ουσία του προβλήματος, με αύξηση του ιδιωτικού χρέους, με απώλεια του χαρτοφυλακίου του δημοσίου σε τραπεζικές μετοχές και το χειρότερο χωρίς να σχηματίζεται εθνική αποταμίευση, χωρίς νέες καταθέσεις, χωρίς την πιστωτική επέκταση, δηλαδή χωρίς δάνεια που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη. Το πέμπτο, είναι ότι η χώρα δεν έχει ασφαλιστικό σύστημα. Χαιρόμαστε γιατί καταργήθηκε μία περικοπή της προσωπικής διαφοράς, που ήταν άχρηστη όταν ψηφίστηκε το 2017 μετά τον νόμο Κατρούγκαλου, αλλά τότε είχε διατυμπανιστεί ως μέτρο, το οποίο θα εξισορροπηθεί με πολύ σημαντικά κοινωνικά αντίμετρα περίπου 2 δισεκατομμυρίων ευρώ για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής. Μόνο που αντί να γίνει αυτό, τελικά έχουμε τη διατήρηση που δεν έπρεπε να έχει αμφισβητηθεί, χωρίς να μπορεί να αντιμετωπίσει το σύστημα αυτή τη στιγμή ούτε το ζήτημα των δικαστικών αποφάσεων ούτε τη βόμβα των αναδρομικών συνολικά ούτε τη νέα γενιά δικών που θα προκαλέσουν εύλογα και δίκαια οι νέοι συνταξιούχοι, οι οποίοι έχουν ίσο χρόνο ασφάλισης, έχουν πολλές φορές καταβάλει περισσότερες ασφαλιστικές εισφορές, και, βεβαίως, θα τους διακανονιστεί πολύ μικρότερη σύνταξη. Δεν είναι τυχαίο ότι καθυστερεί η έκδοση της απόφασης της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τη συνταγματικότητα του νόμου Κατρούγκαλου, διότι παρεμβάλλονται ούτως ή άλλως νέες νομοθετικές ρυθμίσεις, που πρέπει να τις λάβει υπ' όψιν ο δικαστής. Το μεγάλο, όμως, ζήτημα το κορυφαίο είναι η βαβυλώνια αιχμαλωσία της χώρας στην εγκληματική σύλληψη των υπερπλεονασμάτων, που είναι μία μεγάλη, μία κολοσσιαία παγίδα φτώχειας. Γιατί η χώρα αιχμαλωτίζεται στην αναιμική ανάπτυξη και μάλιστα σε μία ανάπτυξη η οποία είναι κούφια, η σύνθεση του ΑΕΠ, αυτό το 2% που επιτυγχάνεται ως αύξηση, έχει τέτοια σύνθεση που δύσκολα επαναλαμβάνεται, και αντ' αυτού έχουμε επιδόματα δηλαδή διανομή μερίσματος μιζέριας. Πώς μπορείς να διεκδικείς ως χώρα μείωση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος, δίνοντας έμφαση στον παρονομαστή του κλάσματος, δηλαδή στην αύξηση του ΑΕΠ, όταν εσύ διατυμπανίζεις και υπερηφανεύεσαι ότι μπορείς να πετύχεις υπερπλεονάσματα; Πώς; Μέσω της υπερφορολόγησης, μέσω της υπερεπιβάρυνσης σε ασφαλιστικές εισφορές και τελικά μέσω της άσκησης της περιβόητης ταξικής πολιτικής. Σου λέει η Κυβέρνηση «Μη στεναχωριέστε, από άλλους τα παίρνουμε και σε άλλους τα δίνουμε». Το 20% μόνο των φυσικών προσώπων καλύπτει τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων και το 4,5% των επιχειρήσεων καλύπτει τη φορολογία εισοδήματος νομικών προσώπων. Είναι έτσι; Πρόκειται για μία ταξική αναδιανομή; Για σκεφτείτε την οικογένεια ως οικονομική μονάδα. Διατηρεί ο παππούς την προσωπική διαφορά της σύνταξής του ναι, και μπορεί να δίνει ένα μικρό οικογενειακό επίδομα στον εγγονό, ο οποίος παραμένει άνεργος, χωρίς επίδομα ανεργίας και χωρίς προοπτική να βρει καλή θέση απασχόλησης, γιατί η ανεμική ανάπτυξη δεν επιτρέπει τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Και η ενδιάμεση γενιά ο πατέρας - αν είναι εκτός αγοράς εργασίας ή υπό επισφαλείς συνθήκες εργασίας - δεν μπορεί να βρει προοπτική. Αλλά μήπως η αναδιανομή, αυτό το περιβόητο μέρισμα με τα αναδρομικά δίδεται μόνο σε αυτούς που δεν επιβαρύνονται φορολογικά; Τα ειδικά μισθολόγια, οι γιατροί, οι καθηγητές των πανεπιστημίων, οι δικαστές, οι ένστολοι δεν είναι με τα σημερινά δεδομένα κάτω από το μεσαίο επίπεδο. Εδώ με 20.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα ένας εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα υφίσταται δραματική και μη αναπληρούμενη φορολογική υπερεπιβάρυνση. Γιατί υπάρχει και η επιβάρυνση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων ούτως ή άλλως. Η αποδιάρθρωση της μεσαίας τάξης είναι αυτή που λειτουργεί ως μοχλός για την αιχμαλωσία όλης της χώρας στην αναιμική ανάπτυξη και την προσδοκία μιας επιδοματικής πολιτικής, δηλαδή ό,τι πιο αντιαναπτυξιακό μπορεί να έχει συμβεί. Σε λίγο, όμως, ο καθένας θα μετρήσει καλύτερα και πραγματικά το συνολικό του όφελος ή τη συνολική του βλάβη σε ατομικό και οικογενειακό επίπεδο και, κυρίως, θα δει την προοπτική του.
Ολοκληρώστε, κύριε Βενιζέλο.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Ξέρω τα επιχειρήματα, τα ακούω από τον κ. Τσακαλώτο και τον κ. Χουλιαράκη «και εσείς θα παίρνατε μέτρα» ή «πήρατε και εσείς μέτρα 65 δισεκατομμύρια». Πότε; Το 2010; Το 2011; Με δημοσιονομικό έλλειμμα 15,7% του ΑΕΠ, δηλαδή 36 δισεκατομμύρια, και πρωτογενές έλλειμμα 10,7% του ΑΕΠ, δηλαδή 26 δισεκατομμύρια, χωρίς να μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία, τα νοσοκομεία;
Πώς φτάσαμε ως εκεί;
Το 2015, παραλάβατε τη χώρα υπό συνθήκες πρωτογενούς πλεονάσματος. Το 2014, το κυκλικά προσαρμοσμένο πρωτογενές πλεόνασμα που είχε επιτύχει η χώρα ήταν 5,4% του ΑΕΠ, εάν η χώρα λειτουργούσε με βάση τις προβλέψεις που υπήρχαν για το ποσοστό ανάπτυξης, αυτό που χαραμίστηκε στις κυνικές πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, το 2,9% του 2015, το 3,7% του 2016 και ούτω κάθε εξής. Συνεπώς ο προϋπολογισμός αποτυπώνει τη ναρκοθέτηση της επόμενης βουλευτικής περιόδου, τουλάχιστον, μέχρι το 2022. Πρέπει να πω ότι η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να διαμορφώσει πολύ προσεχτικά το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί η χώρα αναπτυξιακά. Δεν υπάρχει επιστροφή σε καμμία κανονικότητα. Οφείλουμε να έχουμε επίγνωση. Όσοι νομίζουν ότι η χώρα έχει ξαναγίνει κανονική και μπορούμε να μιλάμε για προεκλογικές παροχές, εγκληματούν σε βάρος της προοπτικής του τόπου. Έχουμε μια κοινωνία οργισμένη και κουρασμένη, αλλά όχι έτοιμη να αναλάβει την επιχείρηση εθνικής ανόρθωσης, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ την θέλει εξαρτημένη, ολιγαρκή, φοβική, διχασμένη υπό την επιρροή του κοινωνικού αυτοματισμού. Γι' αυτό το μεγάλο πρόβλημα της οικονομίας είναι θεσμικό και πολιτικό. Γι' αυτό έχει σημασία η αλλαγή συσχετισμών, η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, για να εφαρμοστεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο εθνικής ανόρθωσης υπό την εγγύηση της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης.
Ολοκληρώστε, κύριε Βενιζέλο.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε, με μια φράση που αφορά το χθεσινοβραδινό, μάλλον το σημερινό πρωινό, γεγονός στον «ΣΚΑΪ». Θα μου επιτρέψετε να πω ότι η ωμή εγκληματική ενέργεια κατά του «ΣΚΑI», στόχευε στην καρδιά της δημοκρατίας, όχι μόνο με την υλική δύναμη της έκρηξης αλλά με τον θρασύ συμβολισμό της σιωπής που ήθελε να επιβάλλει. Ευτυχώς πέτυχε το αντίθετο. Αυτή είναι η δύναμη της δημοκρατίας και της πολυφωνίας. Όμως δεν αρκεί η καταδίκη τέτοιων ενεργειών.
Κύριε Βενιζέλο, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε. Έχετε μιλήσει πέντε λεπτά παραπάνω. Σεβαστείτε τους άλλους. Έλεος πια!
Απαιτείται αντίσταση κατά της διολίσθησης της δημοκρατίας, κατά του εκβιασμού και της φθοράς των θεσμών.
Κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο. Σας παρακαλώ, εδώ δεν υπάρχουν ανισότητες. Όλοι πρέπει να μιλήσουν το ίδιο.
Δέκα λεπτά λέει ο Κανονισμός!
Εδώ λέει επτά. Εγώ κάνω αυτό που λέει ο κατάλογος. Αφήστε τα τώρα οι λάτρεις του Κανονισμού. Κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω κι εγώ από την σημερινή τρομοκρατική επίθεση στον «ΣΚΑΪ» με δύο λόγια. Δεν πρέπει να αφήσουμε την τρομοκρατία και τον φόβο να κερδίσουν. Και θα κερδίσουν, αν οδηγήσουν σε περισσότερο διχασμό και λιγότερη δημοκρατία. Ενωμένες οι δημοκρατικές δυνάμεις πρέπει να σταθούμε απέναντι. Ό,τι και αν μας χωρίζει είναι μικρότερο. Σήμερα συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τον συγκεκριμένο σταθμό, απειλείται κάτι πολύ μεγαλύτερο, απειλείται η ίδια η δημοκρατία. Χωρίς, λοιπόν, «ναι μεν αλλά», χωρίς αστερίσκους, καταδικάζουμε όσους με βόμβες θέλουν να δυναμιτίσουν το πολιτικό κλίμα και να σπείρουν φόβο, μίσος και διχασμό. Θα ήταν καλό για να αρθεί το τοξικό κλίμα, όπως το χαρακτήρισε και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας τα δύο μεγάλα κόμματα, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, να άρουν το εμπάργκο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ώστε να δείξουν έμπρακτα ότι τέτοιες επιθέσεις πεισμώνουν και κάνουν την ενημέρωση και τη δημοκρατία πιο δυνατές. Ας έρθω και στο αντικείμενο της συζήτησης. Σήμερα συζητάμε τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό, που έχουμε την ατυχία να είναι προεκλογικός προϋπολογισμός. Το 2019, θα είναι σίγουρα και χρονιά βουλευτικών εκλογών - και όχι μόνο - μια παράμετρος που φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο στις επιλογές της Κυβέρνησης. Μέσα από τους λίγους βαθμούς ελευθερίας που έχει, φαίνεται να καταστρώνει έναν προϋπολογισμό με το βλέμμα όχι στις επόμενες γενιές αλλά στις επόμενες κάλπες. Δεν θα την κατηγορούσα τόσο πολύ γι' αυτό. Είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο. Όλοι το ίδιο έκαναν και κάνουν, όπως βλέπουμε μάλιστα και τις τελευταίες μέρες, αλλά το «κατηγορώ» πηγαίνει στο ότι μεταξύ της κοντόφθαλμης τακτικής και της μακροπρόθεσμης προοπτικής, η πρώτη κερδίζει συντριπτικά και όχι οριακά, όπως θα ήταν αποδεκτό από την κοινωνία και την οικονομία μας. Και εξηγούμαι: Για να στηρίξεις το κοινωνικό κράτος, χρειάζεσαι πόρους. Τώρα πλέον που δεν έχουμε και το προστατευμένο περιβάλλον δανεισμού με τους θεσμούς, πρέπει να δανειστούμε από τις αγορές. Ακόμη δεν μπορούμε. Είναι απαγορευτικά τα επιτόκια, δηλαδή η Κυβέρνηση ζει το δράμα της ελληνικής επιχείρησης σήμερα που δεν μπορεί να δανειστεί, μόνο που η Κυβέρνηση έχει το «μαξιλάρι» των 26,6 δισεκατομμυρίων. Όμως προσοχή. Το «μαξιλάρι» αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κρούση, για να κοιμάσαι πιο άνετα, μπορεί, όμως, να χρησιμοποιηθεί και για να σε πνίξουν από ασφυξία. Το θέμα, λοιπόν, είναι πώς θα το χρησιμοποιήσεις. Αν το έχεις ως ασφάλεια για να κάνεις όλες εκείνες τις απαραίτητες κινήσεις, να δώσεις τα σήματα για να ξανακερδίσεις την εμπιστοσύνη, τότε ναι είναι «μαξιλάρι» ασφαλείας. Όμως αν το έχεις για να το τρως χωρίς να σε νοιάζει η επόμενη μέρα, αφού ούτως ή άλλως δεν θα είσαι κυβέρνηση, τότε είναι το «μαξιλάρι» της ασφυξίας. Επιστροφή στον προϋπολογισμό που, κατά τη γνώμη μου, το πιο ενδιαφέρον που έχει η ψήφιση του συγκεκριμένου, δεν είναι ούτε ότι είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός ούτε ότι φτιάχτηκε από ελληνικά χέρια, όπως έχουμε ακούσει, αλλά ότι επειδή ο προϋπολογισμός έχει και την έννοια της ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε αύριο το βράδυ, πώς θα ψηφίσουν όσοι - και καλά - θα κάνουν το παν για να αποτρέψουν τα δυσάρεστα κατά τη γνώμη τους γεγονότα που έρχονται. Πάμε και στους αριθμούς και στα νούμερα. Ο προϋπολογισμός αυτός δείχνει ότι στοχεύουμε στα λάθος νούμερα. Πετυχαίνουμε τους στόχους στα υπερπλεονάσματα, αποτέλεσμα της υπερφορολόγησης είναι εξάλλου, και αποτυγχάνουμε στους στόχους της ανάπτυξης. Πέρυσι τέτοιον καιρό προβλέπαμε ανάπτυξη 2,5% για το 2018 και με το ζόρι θα φτάσουμε το 2%. Δηλαδή καλύτερα από πρόπερσι θα μου πείτε, που είχαμε προβλέψει 2,7% και τελικά πιάσαμε το μισό, 1,4%. Ένα, λοιπόν, κομμάτι που αστοχούμε είναι η ανάπτυξη. Όμως ανάπτυξη σημαίνει παραγωγή και μάλιστα παραγωγή σε εμπορεύσιμους και εξωστρεφείς κλάδους. Η ανάπτυξη, η αύξηση της πίτας, όπως λέμε, χρειάζεται και επενδύσεις. Και εδώ επιτρέψτε μου να έρθω στο βασικό κομμάτι της ομιλίας μου που είναι οι επενδύσεις. Το πιο απογοητευτικό στοιχείο του προϋπολογισμού υπάρχει στον πίνακα 1.3 της εισηγητικής έκθεσης, σελίδα 31. Είναι η αύξηση των επενδύσεων για το 2018 που εκφράζεται με τον δείκτη του ακαθάριστου σχηματισμού παγίου κεφαλαίου. Εκτιμάται, λοιπόν, για το 2018 αύξηση των επενδύσεων 0,8% σε σχέση με το 2017, που και αυτό είναι αμφίβολο, γιατί το πρώτο εννεάμηνο είχαμε μείωση 6%. Πέρυσι τέτοια εποχή ξέρετε πόσο προβλέπαμε ότι θα ήταν η αύξηση των επενδύσεων; Διαβάζω από τα Πρακτικά από την περσινή μου ομιλία: «Το φιλοεπενδυτικό κλίμα που έχει ανάγκη η χώρα για να επιτευχθεί το 11,4% - τόσο προβλέπαμε πέρυσι - δυστυχώς δεν το βλέπουμε». Αυτά έλεγα πέρυσι τέτοια εποχή και τελικά είχα δίκιο. Από το 11,4% αύξηση των επενδύσεων που είχε ως πρόβλεψη ο περσινός προϋπολογισμός, τελικά πιάσαμε 0,8%, δηλαδή δεκατέσσερις φορές κάτω. Γιατί, λοιπόν, δεν πάνε καλά οι επενδύσεις; Γιατί πέσαμε, πέφτουμε και φοβάμαι ότι θα πέφτουμε συνεχώς έξω. Αυτό που είναι το δικό σας έργο πέρα από την υπερφορολόγηση ή τη γραφειοκρατία και όλα αυτά τα έχουμε πει πολλές φορές, το δικό σας έργο, το δικό σας όπλο στην απομάκρυνση των επενδύσεων είναι η ιδεολογική δυσανεξία απέναντι στο ιδιωτικό. Θεοποιείτε το κρατικό και δαιμονοποιείτε το μη κρατικό. Το βαφτίζετε μάλιστα βαρύγδουπα και ως «νεοφιλελεύθερο» και καθαρίζετε. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και στη συνταγματική Αναθεώρηση,. που μιλάμε για το άρθρο 16 του Συντάγματος. Και γιατί μας ακούτε να μιλάμε τόσο επίμονα για επενδύσεις; Γιατί τον ηλικιωμένο και την ηλικιωμένη συνταξιούχο θα πρέπει να την ενδιαφέρουν βασικά οι επενδύσεις; Γιατί η συζήτηση θα έπρεπε να ήταν μονοθεματική πάνω στις επενδύσεις, η συζήτηση που θα έπρεπε να γίνεται στην κοινωνία. Γιατί αν θέλει ο συνταξιούχος να παίρνει τη σύνταξη του, κάποιοι θα πρέπει να δουλεύουν για να χρηματοδοτούν το ασφαλιστικό σύστημα. Το ασφαλιστικό μας σύστημα δεν είναι ανταποδοτικό, είναι αναδιανεμητικό και η κρατική χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος θα βαίνει συνεχώς μειούμενη. Για να υπάρχουν, λοιπόν, θέσεις εργασίας που θα χρηματοδοτούν το ασφαλιστικό σύστημα - που τώρα έχουμε έναν συνταξιούχο και 1,3-1,4 περίπου εργαζομένους - χρειάζεται παραγωγή. Και μάλιστα χρειαζόμαστε καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας και όχι μερικής απασχόλησης των 300 ευρώ και 400 ευρώ, γιατί πώς με αυτούς τους μισθούς θα χρηματοδοτηθούν οι συντάξεις των 800 ευρώ και των 1.000 ευρώ; Για να υπάρξει, λοιπόν, παραγωγή σε μια χώρα, που την τελευταία δεκαετία έχει υποστεί μια δραματική αποεπένδυση, χρειαζόμαστε επενδύσεις. Αντί, λοιπόν, να το έχουμε ως μονοθεματικό πεδίο συζήτησης, το αν θα περικοπούν και πόσο θα περικοπούν οι συντάξεις, αντί να κτίζονται πολιτικές, δικηγορικές και δημοσιογραφικές καριέρες πάνω σ' αυτό το θέμα - είναι άλλωστε ζηλευτή πελατεία οι συνταξιούχοι, τόσο εκλογική, όσο και τηλεοπτική και επαγγελματική - αντί να τρελαίνουμε τον κόσμο με τις περικοπές ή μη των συντάξεων, ας δούμε πώς θα προσελκύσουμε επενδύσεις, για να αιμοδοτηθεί το ασφαλιστικό σύστημα. Επιτρέψτε μου να προσθέσω κι έναν τελευταίο και ίσως τον πιο σημαντικό παράγοντα απώθησης των επενδύσεων από τη χώρα μας. Αυτός δεν είναι άλλος από το ίδιο το πολιτικό σύστημα. Οι επενδύσεις απαιτούν ένα περιβάλλον πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας. Το πολιτικό μας σύστημα είναι μια γεννήτρια, ένας πομπός αβεβαιότητας. Με αυτή τη δραματική έλλειψη συνεννόησης και συναίνεσης που υπάρχει, από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο - και το βλέπουμε αυτό και εδώ στην Ολομέλεια - είναι το πολιτικό μας σύστημα μια γεννήτρια αβεβαιότητας. Βολεύει, βέβαια, η πόλωση και τα δυο μεγάλα κόμματα, δεν βολεύει, όμως, τη χώρα. Η αβεβαιότητα, η μεταβλητότητα γιγαντώνεται. Από τα δυο κριτήρια που συνήθως λαμβάνουν υπ' όψιν τους οι επενδυτές, δηλαδή την απόδοση και το ρίσκο, η χώρα μας ό,τι μπορεί να κερδίσει από το πρώτο - από την απόδοση - το χάνει πανηγυρικά στο δεύτερο που είναι το ρίσκο, με αποτέλεσμα να μην είναι στις πρώτες επιλογές των ορθολογικών, των συνετών επενδυτών. Και το κόστος της εμπιστοσύνης αποτυπώνεται και στο ελληνικό Χρηματιστήριο και στις καταθέσεις που δεν επιστρέφουν στις τράπεζες και στο δεκαετές ομόλογο του ελληνικού δημοσίου. Και όλα αυτά όταν στις 27 Φεβρουαρίου θα έχουμε μια κρίσιμη αξιολόγηση στη χώρα, η οποία θα εκπέμψει και μηνύματα στις αγορές. Είναι, λοιπόν, ένα ορόσημο η 27η Φεβρουαρίου. Αν τα επιτόκια του δεκαετούς ομολόγου δεν πέσουν κάτω από το 4%, αλλά σκαρφαλώσουν και πάνω από το 5% -6%, τότε θα αρχίσουμε να ξεπουπουλιάζουμε το μαξιλάρι, ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο τα επιτόκια σε έναν αυτοτροφοδοτούμενο κύκλο ανασφάλειας. Δεν είναι, όμως, μόνο οι μεγάλες επενδύσεις βασικός μοχλός ανάπτυξης, είναι ή θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον και η μεσαία και η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Όταν, όμως, σε μια μεσαία επιχείρηση που βγάζει κέρδη 50.000 τον χρόνο, θα της μένουν κάτω από 20.000, 18.565, για την ακρίβεια, μετά από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές που ουσιαστικά είναι φόροι κι αυτές - δεν έχει κανένα κίνητρο να αναπτυχθεί, αφού θα δουλεύει μόνο για να πληρώνει φόρους και εισφορές. Ακόμα και τη μείωση του συντελεστή φόρου από 29% σε 26% που ήταν να γίνει το 2019, την πήρατε πρόσφατα πίσω και την κάνατε κλιμακωτή, για να πάνε τα χρήματα αυτά από την ανάπτυξη στην προεκλογική σας φαρέτρα. Για να θελήσει, λοιπόν, να δουλέψει παραπάνω, να επεκταθεί κάποιος, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να προσλάβει με την υπερφορολόγηση και τον στραγγαλισμό που υπάρχει, δεν θα το κάνει ποτέ και έτσι το πιο δημιουργικό κομμάτι της κοινωνίας μας αυτό των μεσαίων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων που κινεί την οικονομία, θα είναι πάντα σε λήθαργο. Θα κλείσω με δυο λόγια για τα έξοδα και τις δαπάνες. Το δημόσιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει το εξής πρόβλημα, που το διαπιστώνει και ο τελευταίος πολίτης και συνοψίζεται σε μια πρόταση. Ελλείψεις στην πρώτη γραμμή και πλεονάσματα στα μετόπισθεν, όπου η πρώτη γραμμή είναι γιατροί, νοσηλευτές, δάσκαλοι. Όταν, λοιπόν, έχουμε αύξηση της μισθολογικής δαπάνης του δημοσίου, αν αυτή πηγαίνει για να καλύψουμε τις ανάγκες της πρώτης γραμμής, έχει καλώς. Αν πηγαίνει, όμως, για μετακλητούς οι οποίοι αυξήθηκαν από το 2015 έως το 2018 κατά 28% ή σε διοικητικά συμβούλια διαφόρων φορέων που αυξήθηκαν από το 2015 έως το 2018 κατά 29%, τότε αυτό δείχνει μια πελατειακή αντίληψη του κράτους, που σημαίνει πως κι εσείς, όπως και οι προηγούμενοι, βλέπετε το κράτος σαν λάφυρο της εξουσίας αντί για μοχλό ανάπτυξης. Εν κατακλείδι, ο προϋπολογισμός που καταθέτετε, έχει θυσιάσει την αναπτυξιακή πνοή στον βωμό της προεκλογικής τακτικής. Δίκαιη ανάπτυξη δεν σημαίνει μίζερη ανάπτυξη. Η δίκαιη ανάπτυξη είναι η βιώσιμη ανάπτυξη με τους τρεις πυλώνες της - την οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και τον σεβασμό στο περιβάλλον - να είναι και οι τρεις εύρωστοι και γι' αυτό δείκτες όπως ο δείκτης GINI ή ο δείκτης S80/S20 που δείχνουν την ανισοκατανομή του εισοδήματος, πρέπει να συμμετέχουν ως βασικά κριτήρια απόφασης σε όλες τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων μαζί με το ΑΕΠ ή τις επενδύσεις. Αυτό, όμως, έχει ως προϋπόθεση ότι παράγεται πλούτος και δεν ανακυκλώνεται η φτώχεια. Άλλωστε το θαύμα του κοινωνικού κράτους στη μεταπολεμική Ευρώπη, το γενναιόδωρο ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος, βασίστηκε στον πλούτο που δημιούργησαν οι επενδύσεις, η επιχειρηματικότητα, η καινοτομία, η διασύνδεση της γνώσης με την παραγωγή, η αριστεία, η αλληλεγγύη, η συναίνεση και η σύνθεση των απόψεων. Εσείς αντί να δώσετε έμφαση στο δόγμα «πρώτα παράγουμε, μετά μοιράζουμε», πραγματοποιείτε «πρώτα στραγγίζουμε και μετά μοιράζουμε και στο τέλος ψηφίζουμε». Με τον προϋπολογισμό, λοιπόν, του 2019 γίνεται φανερό ότι η αναπτυξιακή πολιτική που αποφέρει οικονομικούς καρπούς μεσοπρόθεσμα, θυσιάζεται στον βωμό της επιδοματικής πολιτικής, που αποφέρει ψηφοθηρικούς καρπούς βραχυπρόθεσμα. Είναι ένας προϋπολογισμός «μουτζούρης», που μεταθέτει το πρόβλημα της υλοποίησης των υποσχέσεων στην επόμενη κυβέρνηση, η οποία με αυτά τα γραμμάτια στο χέρι θα πρέπει να πείσει τις αγορές να της έχουν εμπιστοσύνη και να τη δανείσουν. Δύσκολο σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες και δραστικούς καταλύτες. Ευχαριστώ.
Ο Υπουργός κ. Δραγασάκης έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν εισέλθω στα θέματα του προϋπολογισμού, θα ήθελα να καταδικάσω την επίθεση που έγινε στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» και να εκφράσω την συμπαράστασή μου στους εργαζόμενους του σταθμού. Σε ό,τι αφορά τώρα τον προϋπολογισμό του 2019, αυτός σηματοδοτεί την έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία. Είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός. Θα ήθελα να θυμίσω στον κ. Βενιζέλο ότι δεν υπάρχει ολίγον έξοδος από τα μνημόνια. Το δεύτερο μνημόνιο όχι μόνο δεν είχε ολοκληρωθεί, είχε τελματώσει. Και όσο για το πού θα ήταν η χώρα αν δεν συνέβαινε η αλλαγή του Ιανουαρίου του 2015, μπορεί κανείς να το διανοηθεί ότι είτε μνημόνια θα είχαμε είτε όπως ο ίδιος είπε προληπτική γραμμή δηλαδή μέτρα ισοδύναμα του μνημονίου. Τα πρωτογενή πλεονάσματα 4,5% που είχαν δεσμευθεί οι προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν ούτε μπορούσαν να εισπραχθούν 50 δισεκατομμύρια ευρώ από ιδιωτικοποιήσεις. Η Κυβέρνηση τηρώντας την υπόσχεσή της, βγαίνοντας από τα μνημόνια σήμερα, επιτυγχάνοντας την ανάκαμψη της οικονομίας και την αλλαγή της φοράς των πραγμάτων, κερδίζει για τη χώρα αξιοπιστία, κερδίζει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Παρ' ότι η κληρονομιά της κρίσης είναι ακόμα βαριά, εντούτοις αυτό που λένε οι οικονομολόγοι, η τάση εξέλιξης των μεγεθών, η φορά των πραγμάτων, έχει ήδη αλλάξει. Η ανεργία από το 26% περίπου που την παραλάβαμε, έχει πέσει στο 18%. Μάλιστα οι επιχειρήσεις που σχεδιάζουν να κάνουν προσλήψεις τον επόμενο χρόνο, καταγράφονται σήμερα στο 70% από μια έρευνα, έναντι 53% που ήταν πέρυσι. Φυσικά έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε αλλά είναι σημαντικό η ανεργία να μειώνεται σταθερά, όπως και συμβαίνει. Το εθνικό εισόδημα ύστερα από μια βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, την οποία ορισμένοι λησμονούν, έχει περάσει σε τροχιά ανάκαμψης και φέτος αναμένεται να κλείσει η χρονιά με 2% ίσως και κάτι περισσότερο. Το ισοζύγιο ανάμεσα στις επιχειρήσεις που κλείνουν και τις επιχειρήσεις που ανοίγουν, έχει μεταστραφεί σε θετικό και ειδικά φέτος, όπως δείχνουν τα στοιχεία του ΓΕΜΗ, για καθεμία επιχείρηση που κλείνει, τρεις είναι αυτές που ανοίγουν, ενώ παλαιότερα συνέβαινε το αντίθετο. Οι πληγές που άφησε η χρεοκοπία είναι βαθιές και ορισμένες θα πάρουν χρόνο για να επουλωθούν εντελώς. Όμως με την πολιτική που ασκούμε, κατακτούμε βαθμούς ελευθερίας, κερδίζουμε δημοσιονομικό χώρο και το πιο σημαντικό αξιοποιούμε αυτές τις δυνατότητες, για να ανακουφίσουμε κατά προτεραιότητα αυτούς οι οποίοι επλήγησαν περισσότερο από την κρίση. Και για όσους διαμαρτύρονται για επιδοματική πολιτική, θα ήθελα να αναφέρουν ένα επίδομα που θα ήθελαν να καταργηθεί. Μήπως το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα που σ' αυτή την Αίθουσα πριν από δέκα χρόνια - ίσως και περισσότερο - όταν είχα φέρει πρόταση νόμου, το καταψήφισαν όλα τα κόμματα; Μήπως την επιδότηση του ενοικίου για να βοηθήσουμε νέα ζευγάρια να αποκτήσουν κατοικία; Η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει τον προϋπολογισμό με προφανή αμηχανία. Τη μία λέει πως ό,τι δίνεται για την ενίσχυση της κοινωνίας είναι προεκλογικές παροχές που δήθεν βλάπτουν την οικονομία, την άλλη στιγμή λέει πως ό,τι δίνουμε είναι ψίχουλα και η Νέα Δημοκρατία θα δώσει περισσότερα. Εκείνο το οποίο θα ήθελα εγώ να τονίσω, είναι πως όλα τα μέτρα και οι δράσεις που προβλέπει ο προϋπολογισμός, από τη σταδιακή κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, μέχρι την αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων κ.λπ., δεν είναι έκτακτες παροχές, αλλά μόνιμες διαστάσεις του νέου κοινωνικού κράτους που δημιουργούμε και που θέλουμε, μάλιστα, να κατοχυρώσουμε και συνταγματικά. Αυτή είναι μία κρίσιμη διαχωριστική γραμμή στην εποχή μας για τη χώρα μας και την Ευρώπη, αν, δηλαδή, θέλουμε τη συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή, του ελάχιστου κράτους πρόνοιας, των ιδιωτικοποιήσεων, των ανισοτήτων τελικά σε βάρος των πολλών όπως θέλει η Νέα Δημοκρατία ή αν θέλουμε τη συνταγματική θωράκιση της κοινωνίας με την κατοχύρωση των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, με την προστασία των κοινών και των δημόσιων αγαθών, όπως υποστηρίζει και πράττει η σημερινή Κυβέρνηση. Κεντρικό καθήκον, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά τα μνημόνια είναι να σχεδιάσουμε το μέλλον, να σχεδιάσουμε πολιτικές που πρέπει να υλοποιήσουμε, μετασχηματισμούς που πρέπει να κάνουμε σε έναν κόσμο που κυοφορεί ο ίδιος μεγάλες αλλαγές και ανατροπές υπό την επίδραση της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, την πίεση της κλιματικής αλλαγής, την πρόκληση των διευρυμένων ανισοτήτων, τους κινδύνους που εγκυμονούν εμπορικοί και άλλοι πόλεμοι. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα σύστημα δημοκρατικού σχεδιασμού της πορείας της χώρας και της ανάπτυξης. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, θα ήθελα να ενημερώσω ότι η Ιρλανδία μετά την έξοδό της από τα μνημόνια, κατήρτισε δεκαετές πρόγραμμα επενδύσεων και ένα πλαίσιο σχεδιασμού για την ανάπτυξη της χώρας με ορίζοντα το 2040. Οι κυβερνήσεις του παρελθόντος σε εμάς, όπως άλλωστε συνεχίζει να κάνει η Νέα Δημοκρατία, παγιδευμένες σε μία αφελή νεοφιλελεύθερη άποψη ότι την ανάπτυξη την κάνουν οι αγορές από μόνες τους, είχαν απογυμνώσει το κράτος από κάθε δυνατότητα σχεδιασμού ή παραγωγής τομεακών ή κλαδικών πολιτικών. Έπρεπε να αρχίσουμε από το μηδέν. Τα περιφερειακά αναπτυξιακά συνέδρια που έγιναν σε όλη τη χώρα, απεδείχθησαν μία πολύ καλή πρακτική. Παράλληλα ολοκληρώσαμε την εθνική αναπτυξιακή στρατηγική, που αποτελεί μία ισχυρή αφετηρία για τα επόμενα βήματα. Με βάση την αναπτυξιακή στρατηγική, τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ και τις κατευθύνσεις τις ευρωπαϊκές, διαμορφώνουμε τώρα πολυετή τομεακά προγράμματα. Ήδη το Υπουργείο Ενέργειας έχει δώσει σε διαβούλευση το εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, όπου τίθενται συγκεκριμένοι ποσοτικοί στόχοι για το 2030 και πιο πέρα. Το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης υλοποιεί «Εθνική Στρατηγική για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση 2017-2021» και ταυτόχρονα καταρτίζει για πρώτη φορά τετραετές πρόγραμμα προσλήψεων, που θα είναι μία τομή για την ορθολογική διαχείριση των ανθρώπινων πόρων της δημόσιας διοίκησης. Αντίστοιχα πολυετή προγράμματα υλοποιούνται ή προετοιμάζονται στους τομείς της κυκλικής οικονομίας, των μεταφορών, του «logistics», της ψηφιακής στρατηγικής, κ.λπ.. Στο Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης καταρτίζουμε πολυετές σχέδιο για την αύξηση των εξαγωγών με στόχο την προσέγγιση του 50% του εθνικού εισοδήματος, προετοιμάζουμε μία θεσμική τομή που θα μας επιτρέψει να περάσουμε από τους ετήσιους προϋπολογισμούς δημοσίων επενδύσεων, σε πολυετείς προϋπολογισμούς ή πενταετή αναπτυξιακά προγράμματα. Τέλος, σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ διεξάγεται μελέτη, με στόχο να μπουν οι βάσεις για ένα πολυετές πρόγραμμα περιφερειακής σύγκλισης. Στο πλαίσιο αυτό το πενταετές Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αν και θα είναι υποδεέστερο από άποψη πόρων από το ΕΣΠΑ, θα λειτουργεί ως το εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο, το οποίο θα υλοποιεί την εθνική αναπτυξιακή στρατηγική και θα εξειδικεύει τους εθνικούς αναπτυξιακούς και κοινωνικούς στόχους, συνθέτοντας τα επιμέρους σχέδια σε ένα συνεκτικό πρόγραμμα. Αυτό θα επιτρέψει και τον περιορισμό - αν όχι την κατάργηση - των υπερδεσμεύσεων και τον υποεκτελέσεων που παρατηρούνται στην υλοποίηση των δημοσίων επενδύσεων και απασχολούν και πολλούς συναδέλφους Βουλευτές με ερωτήσεις τους συχνά. Το φαινόμενο αυτό δεν έχει σχέση με τη δημιουργία πλεονασμάτων, όπως λανθασμένα αναφέρει η Αντιπολίτευση, αλλά αποτελεί χρόνιο πρόβλημα, που έχει να κάνει με την απουσία σχεδιασμού αξιολόγησης και ουσιαστικού ελέγχου ως προς τον τρόπο υλοποίησης του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Ακόμα προετοιμάζουμε και θα κατατεθεί σύντομα προς διαβούλευση και ψήφιση, το σχέδιο νόμου που θα ορίζει τον τρόπο κατάρτισης και ελέγχου αυτών των πενταετών εθνικών αναπτυξιακών προγραμμάτων. Το πρώτο τέτοιο πρόγραμμα θα πρέπει να είναι έτοιμο προς υλοποίηση την 1η Ιανουαρίου 2021, οπότε και αρχίζει η νέα προγραμματική περίοδος και του νέου «ΕΣΠΑ 2021-2027», το οποίο ελπίζουμε να εγκριθεί σύντομα και να είναι αυξημένο κατά 8% τουλάχιστον, όπως προβλέπει η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παράλληλα δημιουργούμε το θεσμικό πλαίσιο για το νέο υπόδειγμα ανάπτυξης, το νέο υπόδειγμα επιχειρηματικότητας, των επενδύσεων και της χρηματοδότησης το οποίο αντιστοιχεί σε αυτό. Η Νέα Δημοκρατία ανάγει όλα τα προβλήματα - σχετικά με την επιχειρηματικότητα, τις επενδύσεις, την ανάπτυξη - στο ζήτημα της φορολογίας, το υπαρκτό ζήτημα της φορολογίας. Δημαγωγεί, όμως και λαϊκίζει ασύστολα, διότι αποκρύβει τη χρεοκοπία της χώρας, η οποία ήταν απόρροια σε μεγάλο βαθμό της χρόνιας υποφορολόγησης που υπήρχε, της φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής, όπως και τις καταστροφικές συνέπειες του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου. Όμως οι ίδιες οι επιχειρήσεις έχοντας επίγνωση των δημοσιονομικών περιορισμών, όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα, ιεραρχούν σε ποσοστό 70% ως κύριο πρόβλημά τους τη γραφειοκρατία και το υψηλό διοικητικό κόστος το οποίο αυτή συνεπάγεται. Επίσης ο οίκος «MOODY'S» θεωρεί ως έναν από τους τέσσερις παράγοντες που επηρεάζουν το αξιόχρεο της χώρας την ψηφιοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών, ειδικά αυτών που αναφέρονται σε επιχειρήσεις. Με βάση, λοιπόν, αυτά τα δεδομένα εμείς αλλάζουμε όχι μόνο την πολιτική αλλά και τη φιλοσοφία. Έπειτα από χρόνια εξαγγελιών κάνουμε πράξη την αρχή «Πρώτα αδειοδοτώ, μετά ελέγχω». Ήδη πενήντα πέντε χιλιάδες επιχειρήσεις έχουν γνωστοποιήσει την ίδρυσή τους στη σχετική πλατφόρμα με αυτόν τον τρόπο. Τώρα διαμορφώνουμε τον νέο ενιαίο ελεγκτικό μηχανισμό, που είναι συμπλήρωμα ακριβώς αυτού του νέου συστήματος. Τέλος ψηφιοποιούμε όλες τις διαδικασίες για την ίδρυση, τη λειτουργία, την εποπτεία των επιχειρήσεων. Ήδη λειτουργεί, όπως γνωρίζετε, η ψηφιακή «υπηρεσία μιας στάσης», που επιτρέπει την ίδρυση επιχειρήσεων και ήδη ιδρύθηκαν πάνω από χίλιες επιχειρήσεις με αυτόν τον τρόπο μέσα σε λίγες ώρες ή λίγα λεπτά. Αυτή η νέα λογική θα επεκταθεί τους επόμενους μήνες σε όλο το φάσμα των επιχειρήσεων. Αυτές οι αλλαγές έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση του διοικητικού κόστους και αυτό είναι σημαντικό ιδίως για τις μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες επιβαρύνονται περισσότερο. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι στη θέση της πελατειακής εξυπηρέτησης και των αποσπασματικών συμφερόντων - συχνά με το αζημίωτο - δημιουργούμε κανόνες αντικειμενικούς, διαφανείς, καθολικής ισχύος. Αλλάζουμε έτσι τη νοοτροπία και του κράτους και των επιχειρήσεων, προσβλέποντας σε μία νέα σχέση όχι αμοιβαίας καχυποψίας και εχθρότητας αλλά συνεργασίας. Ξεπερνάμε την αναχρονιστική κληρονομιά της αμοιβαίας καχυποψίας, που κληροδότησαν κυβερνήσεις που κατά τα άλλα ήταν υπέρ των επιχειρήσεων και ορκίζονταν στην επιχειρηματικότητα. Και στο μέτρο που επιτρέπουν οι δημοσιονομικές συνθήκες, βεβαίως, από τώρα προχωρούμε σε στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις, όπως για παράδειγμα είναι η μείωση του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων από 29% σε 25% την επόμενη τετραετία. Σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις, η Νέα Δημοκρατία αλλά και το ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να ντρέπονται για το παρελθόν τους και για την κατάσταση που παρέδωσαν. Παρέδωσαν ένα κράτος που το είχαν μετατρέψει σε κομματικό λάφυρο και παρέδωσαν έναν αναπτυξιακό νόμο, που τον είχαν κάνει προσωπικό πελατολόγιό τους, όπως πιστοποιούν εκθέσεις όλων των ελεγκτικών μηχανισμών - ελληνικών και ευρωπαϊκών - αλλά ακόμα και οι εισαγγελικές έρευνες που δεν λένε να τελειώσουν, παρ' όλο που έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης]] Θα χρειαστώ δυο, τρία λεπτά ακόμα, κυρία Πρόεδρε. Εμείς επιλύουμε τα συσσωρευμένα προβλήματα του παρελθόντος, εμπεδώνουμε καθεστώς διαφάνειας και στη βάση αυτή λειτουργεί ο νέος αναπτυξιακός νόμο, χωρίς παρεμβάσεις, χωρίς πελατειακές ή επιλεκτικές πρακτικές του παρελθόντος. Παράλληλα επεξεργαστήκαμε και ήδη είναι σε διαβούλευση το σχέδιο νόμου για τις στρατηγικές επενδύσεις. Επίσης δημιουργούμε νέες δομές υποστήριξης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και δίνουμε ειδικά κίνητρα για την εγκατάσταση στη χώρα μας είτε ξένων επενδύσεων είτε ειδικότερα ενδοομιλικών υπηρεσιών όπως κέντρα έρευνας και άλλες συναφείς δραστηριότητες. Ο τομέας της χρηματοδότησης είναι στο στάδιο της δημιουργίας μίας δέσμης από πενήντα περίπου χρηματοδοτικά εργαλεία και προγράμματα που καλύπτουν χρηματοδοτικά κενά - είναι το παράλληλο τραπεζικό σύστημα που είπαμε κάποτε - και εντοπισμένες ανάγκες που κατά κύριο λόγο αφορούν τις μικρές επιχειρήσεις, αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες. Από κοινού με το Υπουργείο Οικονομικών έχουμε ολοκληρώσει την επεξεργασία του σχεδίου νόμου για τις μικροπιστώσεις και τις επόμενες μέρες θα αναρτηθεί για διαβούλευση. Τέλος, το νομοσχέδιο για την Εθνική Αναπτυξιακή Τράπεζα ολοκληρώνεται με την τεχνική βοήθεια και συνεργασία της Γαλλικής Αναπτυξιακής Τράπεζας και από το νέο έτος θα δοθεί σε διαβούλευση. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά στο τέλος της ομιλίας μου τον κατάλογο με αυτά τα πενήντα τέσσερα χρηματοδοτικά προγράμματα για ενημέρωση των Βουλευτών, επειδή δεν είναι αρκετά γνωστά. Σε ό,τι αφορά τις ΣΔΙΤ, για τις οποίες επίσης γίνονται ερωτήματα, είμαστε ανοιχτοί και σε αυτές τις μορφές χρηματοδότησης, προκειμένου να καλύψουμε ταχύτερα κενά σε υποδομές. Με βάση τη διεθνή εμπειρία έχουμε ορίσει ένα όριο πληρωμών περίπου στο 20% του Εθνικού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Έχουμε, επομένως, δημοσιονομικό χώρο να δεχτούμε τέτοια προγράμματα, τα οποία εγκρίνουμε ταχύτατα, μετά, βεβαίως, από τον αναγκαίο έλεγχο, ώστε να αποτραπούν οι υπερτιμολογήσεις και να διασφαλιστεί το δημόσιο συμφέρον. Σε ό,τι αφορά το ιδιωτικό χρέος, το οποίο είναι μία από τις πιο οδυνηρές κληρονομιές της κρίσης, είναι και μία προτεραιότητα της επόμενης περιόδου. Έχουμε καταθέσει τροπολογία, που θα ψηφιστεί πριν από το τέλος του χρόνου για παράταση του εξωδικαστικού μηχανισμού, που θα συνοδευτεί από περαιτέρω απλούστευση και διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του. Σύντομα, επίσης, θα αποσαφηνιστεί το πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας και θα έρθει η σχετική ρύθμιση στη Βουλή. Στόχος μας είναι η εν λόγω προστασία, να επεκταθεί και στην πρώτη κατοικία επαγγελματιών, η προστασία να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα και να συνοδευτεί από μία ευρύτερη πολιτική στέγασης για όσους δεν έχουν κατοικία. Το νέο υπόδειγμα ανάπτυξης που δημιουργούμε, απαιτεί την ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας. Για τον λόγο αυτό έχουμε εξειδικεύσει την αναπτυξιακή στρατηγική του Υπουργείου σε εκατόν σαράντα δύο δράσεις και έχουμε αναρτήσει στο site του Υπουργείου το σχετικό σχέδιο δράσης του. Είμαστε έτσι ανοιχτοί στον έλεγχο της κοινωνίας. Και αυτό αποτελεί μία μορφή διαρκούς δημόσιας λογοδοσίας. Θα καταθέσω ελλείψει χρόνου στα Πρακτικά τα βασικά νομοσχέδια τα οποία ετοιμάζονται και τα οποία νομίζω ότι αποτελούν τομές για τη χώρα μας και θα απασχολήσουν το Κοινοβούλιο τους αμέσως επόμενους μήνες. Όλα αυτά δείχνουν ότι η αναπτυξιακή στρατηγική γίνεται πράξη. Όλα αυτά δείχνουν ότι η έξοδος από τα μνημόνια επιτρέπει να στραφούμε σήμερα όχι μόνο στα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας, όπως έπρεπε να κάνουμε μετά το 2015, το 2016 και λοιπά, αλλά να στραφούμε και στα προβλήματα των ενδιάμεσων στρωμάτων και της μεσαίας τάξης. Αξιοποιώντας, λοιπόν, τους βαθμούς ελευθερίας που κερδίσαμε, αξιοποιώντας τον δημοσιονομικό χώρο που πετύχαμε με την πολιτική μας, μπορούμε να θέτουμε πιο φιλόδοξους στόχους και πιστεύω ότι στις επόμενες εκλογές ο ελληνικός λαός θα μας εμπιστευτεί για μία ακόμα τετραετία, για να ολοκληρώσουμε ακριβώς αυτούς τους στόχους. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ο Ρήγας και η Επανάσταση» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι οχτώ μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί από το 2ο Γενικό Λύκειο Αγίας Βαρβάρας. Σάς καλωσορίζουμε στη Βουλή. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παιδιά, συζητάμε για τον προϋπολογισμό του κράτους του έτους 2019. Είναι μία σημαντική στιγμή για το Κοινοβούλιο και χαιρόμαστε που βρίσκεστε μαζί μας. Τώρα θα δώσω τον λόγο στον κ. Χατζηδάκη - που αλλάζει σειρά με την κ. Γκαρά - και αμέσως μετά θα μιλήσει η κ. Γκαρά. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Ευχαριστώ και την κ. Γκαρά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή μέρα μετά τη βομβιστική επίθεση στον «ΣΚΑΪ» - και αυτό θα συνέβαινε και με οποιαδήποτε επίθεση οπουδήποτε - είναι σίγουρα μία μέρα μελαγχολίας, αλλά δεν είναι μία μέρα φόβου. Όλοι μαζί πρέπει να ορθώσουμε ένα τείχος δημοκρατίας απέναντι στα άκρα και τις ακρότητες, διότι, πραγματικά, δεν ταιριάζει σε μία σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατική χώρα, αυτό που γίνεται σε αυτό το επίπεδο στη χώρα μας και συνεχίζει να γίνεται όλα τα τελευταία χρόνια. Είμαστε μία εξαίρεση στον ευρωπαϊκό χάρτη και δεν νομίζω ότι μπορούμε όλοι οι δημοκράτες - ανεξαρτήτως επιμέρους εντάξεων - να είμαστε ευχαριστημένοι με αυτή την εικόνα. Εν πάση περιπτώσει έρχομαι στο θέμα. Ο Υπουργός, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο κ. Δραγασάκης, μου είναι σίγουρα συμπαθής και το ξέρει και ο ίδιος και νομίζω ότι είναι σε όλους μας συμπαθής. Δεν άκουσα, όμως, με το ίδιο πνεύμα όλα αυτά τα οποία είπε και θα εξηγήσω αμέσως επιμένοντας σε στοιχεία. Ενώ η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για το πώς πάνε τα πράγματα, δείτε ποια είναι η εικόνα. Η υπερφορολόγηση στραγγαλίζει την οικονομία. Είμαστε η πρώτη χώρα στον ΟΟΣΑ στην αύξηση της φορολογίας από το 2015 μέχρι σήμερα. Ακόμα χειρότερα η κατάσταση έχει ξεφύγει και έχουμε τη χειρότερη αναλογία όλων των τελευταίων ετών στους έμμεσους φόρους, που τους πληρώνει εξίσου ένας εφοπλιστής και ένας συνταξιούχος. Και αυτό γίνεται με μια Κυβέρνηση που παριστάνει τον «Ρομπέν των Φτωχών». Άκουσα τον κ. Δραγασάκη να λέει ότι υπήρχε χρόνια υποφορολόγηση. Μάλιστα ήταν χαμηλά δηλαδή ο ΦΠΑ, ήταν χαμηλά τα ειδικά τέλη για το πετρέλαιο, για τα ποτά και ούτε καθεξής και αποφασίσατε να τα ανεβάσετε, για να πληρώνουν οι νοικοκυρές κάτι παραπάνω στο σούπερ μάρκετ. Στο επίπεδο της ανταγωνιστικότητας που είναι κρίσιμο μέγεθος για το πώς προχωρεί η οικονομία, ενώ είχαμε πάει στην Παγκόσμια Τράπεζα από την εκατοστή θέση στην εξηκοστή μέσα σε τρία χρόνια, από το 2012 μέχρι το 2015, έχουμε υποχωρήσει και είμαστε στην εβδομηκοστή δεύτερη. Παρά τα θετικά λόγια των πιστωτών η Ελλάδα υποχωρεί. Και αυτό είναι κρίσιμο μέγεθος ,για αυτό στο οποίο θα αναφερθώ αμέσως, που είναι οι επενδύσεις. Όσον αφορά τις επενδύσεις από την Ελλάδα και το εξωτερικό - μεγάλες, μεσαίες και μικρές - έχουμε το 1/3 των επενδύσεων που είχαμε το 2007, δηλαδή δύο χρόνια πριν πέσουμε στην κρίση. Έχουμε το 1/3 σε απόλυτους αριθμούς. Θέλετε να πάω τώρα σε κάτι που σας νοιάζει και το διαφημίζατε διαχρονικά στις δημόσιες επενδύσεις; Στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, λοιπόν, έχουμε χαμηλό δεκαετίας. Το 2017, έκλεισε με χαμηλό δεκαετίας. Και δεν φταίει, βεβαίως, ο προγραμματισμός των προηγούμενων ετών. Φταίει η συνειδητή απόφαση της Κυβέρνησης, για να της βγουν οι αριθμοί του προϋπολογισμού να λειτουργήσει επί ζημία του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, το οποίο χρηματοδοτεί χρήσιμα και κρίσιμα έργα στη χώρα. Ο αναπτυξιακός νόμος τον οποίον τόσο πολύ πανηγυρίσατε όταν τον υιοθετούσατε, είναι σχεδόν στη σφαίρα της θεωρίας μετά από δυο - τρία χρόνια. Ως προς το ΕΣΠΑ απ' αυτό εδώ το Βήμα ο Πρωθυπουργός ισχυρίζεται κατά καιρούς - ελπίζω να το αποφύγει αύριο - ότι είμαστε πρώτοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κομπάζει σχετικά. Είδα το site της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Με βάση την Ευρωπαϊκή Επιτροπή είμαστε δέκατοι έβδομοι στις πληρωμές των έργων στις απορροφήσεις, και εικοστοί δεύτεροι στη συμβασιοποίηση των έργων. Κάποιο κράτει στα λόγια σας δεν θα πείραζε. Να πάμε στις τράπεζες; Μίλησε ο κ. Δραγασάκης για το παράλληλο τραπεζικό σύστημα. Πριν δούμε το παράλληλο τραπεζικό σύστημα, ας δούμε τις συστημικές τράπεζες τις τέσσερις βασικές τράπεζες. Το 2014, η κεφαλαιοποίησή τους ήταν 35 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου και τώρα είναι λίγο πάνω από τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Το αντιλαμβάνεστε; Τα θεωρείτε όλα αυτά θετικά σημάδια; Όλα αυτά που είπα για την ανταγωνιστικότητα, για τις δημόσιες επενδύσεις, για τις ιδιωτικές επενδύσεις, για τις τράπεζες, όλα αυτά είναι σημάδια μιας υγιούς οικονομίας; Καθόλου άσχετα με όλα αυτά είναι και τα στοιχεία που αμέσως θα παραθέσω. Ανάπτυξη από το 2015 μέχρι το 2017 στην Πορτογαλία 6,1%, στην Κύπρο 9,3%, στην Ιρλανδία 13%, ενώ η Ελλάδα σωρευτικά και στα τρία χρόνια άθροισμα είχε 0,9%. εσείς, βεβαίως, δεν κάμπτεστε απ' αυτά. Είστε σ' αυτή την φάση των συνεχών πανηγυρισμών. Και ενώ μοιράζετε μπουναμάδες - παίρνετε δέκα, επιστρέφετε ένα - προσπαθείτε να ξεχάσουν οι πολίτες αυτά που βιώνουν στην τσέπη τους. Και στην τσέπη τους βιώνουν τους είκοσι εννιά φόρους που επιβάλλατε από το 2015 μέχρι σήμερα. Στην τσέπη τους αντιλαμβάνονται ότι οι οφειλές τους στην εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία επί των ημερών σας έχουν ανέβει κατά 60%. Στην τσέπη τους βιώνουν 4,9 κατασχέσεις που έγιναν επί των ημερών σας. Να το πω αλλιώς; Ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας έχουν ξυπνήσει από το 2015 μέχρι σήμερα, έχουν ελέγξει τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς και είδαν ότι το Υπουργείο Οικονομικών τους έχει πάρει τα λεφτά τους. Και τη χειρότερη επικοινωνιακή πολιτική να κάνουμε, όλα λάθος να τα κάνουμε, τις εκλογές θα τις χάσετε, γιατί ο κόσμος βιώνει την πραγματικότητα στα νοικοκυριά του, στις τσέπες του, στα σπίτια του. Εν πάση περιπτώσει, το βέβαιο είναι ότι η κατάσταση αυτή, όσο παραμένετε, θα συνεχίζεται και το επόμενο διάστημα. Έχετε αναλάβει έτσι κι αλλιώς δεσμεύσεις σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα, που πάνε για σαράντα δύο ακόμα χρόνια, μέχρι το 2060. Έχετε αναλάβει δεσμεύσεις για το υπερταμείο που πάνε για ενενήντα εφτά ακόμα χρόνια μέχρι το 2115. Και, κυρίως, λειτουργείτε σαν μια Κυβέρνηση που σπρώχνει προς τα κάτω την οικονομία. Γιατί; Γιατί έχετε από τη μια πλευρά της συνταγής που εφαρμόζετε την υπερφορολόγηση. Επιβεβαιώθηκε κι απ' αυτά που είπε προηγουμένως ο κ. Δραγασάκης. Από την άλλη πλευρά τις διαρθρωτικές αλλαγές που υιοθετείτε υπό την πίεση και των δανειστών, τις υιοθετείτε πολλές φορές με δυσθυμία, κρατώντας τη μύτη σας. Επομένως πώς θα πείστε τις αγορές, τους επενδυτές; Και γι' αυτόν τον λόγο διαψεύδεται η θεωρία δεξιών και αριστερών οικονομολόγων για το ελατήριο. Μετά από τόσα χρόνια κρίσης όλοι θα προέβλεπαν ότι η οικονομία της Ελλάδας θα εκτινασσόταν. Και εμείς σερνόμαστε στο τέλος του πίνακα χωρίς ελπίδα και χωρίς προοπτική. Αυτό είναι το θέμα. Χρησιμοποίησα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στοιχεία πολύ συγκεκριμένα. Και εδώ πρέπει να σημειώσουμε κάτι. Οι αριθμοί και οι άνθρωποι πλέον λένε τα ίδια. Και στους αριθμούς αποτυπώνεται η ζοφερή πραγματικότητα και οι άνθρωποι βιώνουν τη ζοφερή αυτή πραγματικότητα στην καθημερινότητά τους. Επομένως έχουμε βγάλει τα συμπεράσματά μας. Ακόμα περισσότεροι οι Έλληνες πολίτες έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους. Είδαν πού οδηγεί ο λαϊκισμός και η αερολογία. Αυτή ήταν και η μόνη προστιθέμενη αξία της παρουσίας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τα τελευταία χρόνια. Δεν υπάρχει πλέον το απωθημένο της Αριστεράς. Μπορούμε να προχωρήσουμε - και μακάρι να το κάνετε αύριο το πρωί - στις εκλογές, για να προκύψει στον τόπο μια κανονική ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Ορίστε, παρακαλώ.
Μου είναι συμπαθής κι εμένα ο κ. Χατζηδάκης, όχι όμως να στρεπτοδικούμε στο όνομα της συμπάθειας. Τι είπα για την υπερφορολόγηση; Είπα ότι πριν την κρίση, που η οικονομία ανέβαινε με υψηλούς ρυθμούς, οι κυβερνήσεις μείωναν τη φορολογία των πλουσίων και των κερδών. Και ο κ. Χριστοδουλάκης και ο κ. Αλογοσκούφης. Είχαμε υπολογίσει τότε σε 100 δισεκατομμύρια την απώλεια των φορολογικών εσόδων, μόνο λόγω της απόκλισης που δημιουργήθηκε ανάμεσα στο μέσο φορολογικό επίπεδο της Ευρωζώνης και το δικό μας. Αυτό είπα, κύριε Χατζηδάκη. Και γι' αυτό είπα ότι αυτή η υστέρηση τότε των εσόδων, είναι ένας από τους παράγοντες, μαζί με άλλους, για τη χρεοκοπία της χώρας. Πείτε μου μια χώρα στον κόσμο, η οποία χρεοκόπησε και δεν έχει υπερφορολόγηση. Μια χώρα! Άρα παραλάβαμε το πρόβλημα. Το διαχειριζόμαστε όσο μπορούμε πιο δίκαια και αξιοποιώντας, όπως είπα, τον δημοσιονομικό χώρο στοχευμένα, προσπαθούμε να προχωρήσουμε σε φοροελαφρύνσεις. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεύτερον, ελατήριο υπάρχει όταν δεν καταστρέφεται ο παραγωγικός ιστός. Όταν καταστρέφεται ο παραγωγικός ιστός, δεν υπάρχει ελατήριο και μάλιστα όταν η ύφεση διαρκεί δέκα χρόνια. Αυτό είναι το δράμα που έχει υποστεί αυτή η χώρα όχι μόνο από την αρχική κρίση αλλά από τη βαθιά ύφεση του πρώτου και δεύτερου μνημονίου. Και τώρα καθόμαστε και διαβάζουμε αναλύσεις του IMF για τη ζημιά που έκανε τότε ο σχεδιασμός των μνημονίων. Τέλος, κύριε Χατζηδάκη, ακούω αυτές τις μέρες ευχές και προσευχές όχι για να ηττηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είπατε εσείς, αλλά για να διαλυθεί, να μην υπάρχει. Θα προσεύχεστε για πάρα πολλά χρόνια. Ξέρετε γιατί; Γιατί τις αποφάσεις τις παίρνει ο ελληνικός λαός. Και ο λόγος που ο λαός θα πάρει τις αποφάσεις του, είναι γιατί θα μετρήσει και τι παραλάβαμε και τι κάνουμε και τι προοπτική δίνουμε για τη χώρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Η κ. Γκαρά έχει τον λόγο. Μετά θα δώσω τον λόγο στον κ. Παππά, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Απερίφραστη και απόλυτη η καταδίκη στην τρομοκρατική επίθεση στον μιντιακό όμιλο του «ΣΚΑΪ» και σε οποιαδήποτε άλλη κίνηση ή επίθεση που παρεμποδίζει το δημοσιογραφικό έργο ή το έργο της ενημέρωσης και της ελεύθερης έκφρασης. Και αυτή η επίθεση είναι μια επίθεση που αφορά όλο τον δημοκρατικό κόσμο. Πρέπει να πάρουμε τα μέτρα μας και να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας τους προηγούμενους συναδέλφους, μου δημιουργήθηκε μια απορία πολύ πρόσφατη. Χαρακτηρίζετε τα μόνιμα μέτρα τα οποία θεσμοθετούνται κάθε εβδομάδα, ως μέτρα τα οποία είναι προεκλογικά. Είναι μποναμάδες όπως λέτε. Κι έχω μια απορία. Το επίδομα 2000 ευρώ σε κάθε Ελληνόπουλο που εξήγγειλε προχθές ο κ. Μητσοτάκης, είναι χριστουγεννιάτικος μποναμάς; Θα μπούμε σε αυτή τη συζήτηση να κάνουμε τέτοιες συγκρίσεις; Προχωρώ, λοιπόν. Η συζήτηση του προϋπολογισμού κάθε έτους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χαρακτηρίζεται ως η κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία και δικαίως. Δικαίως καθώς μέσα από αυτή τη διαδικασία περιγράφεται και αποτυπώνεται το ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα κάθε Κυβέρνησης, περιγράφοντας και το παραγωγικό μοντέλο το οποίο σχεδιάζει και υπηρετεί. Κάθε φορά που βρίσκομαι σε αυτό εδώ το Βήμα, επιμένω και ζητώ να εκφέρονται πολιτικά επιχειρήματα από όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος. Άκουσα ένα μεγάλο μέρος των ομιλιών και παρατηρώ παντελή έλλειψη επιχειρημάτων από την πλευρά, κυρίως, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και μια αμηχανία στον προϋπολογισμό που έχει κατατεθεί. Ακούμε μια αόριστη καταστροφολογία χωρίς αυτή να αποδεικνύεται. Ωστόσο αντιλαμβάνομαι ότι η δική μας πολιτική είναι καταστροφική για τα δικά τους σχέδια και για τη δική τους ιδεολογική προσέγγιση. Εδώ συζητάμε για δύο διαφορετικούς κόσμους. Και παρουσιάζονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας τα προηγούμενα χρόνια πέρασε από μια ανελέητη κρίση οικονομική, πολιτική, κοινωνική και θεσμική. Ήταν, άραγε, τυχαίο; Δεν θεωρώ πως ήταν τυχαίο, καθώς οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν υπηρετούσαν τα πιστεύω σας και το δικό σας μοντέλο διακυβέρνησης. Ένα παραγωγικό μοντέλο της νεοφιλελεύθερης λογικής, της μείωσης του κοινωνικού κράτους, της εξυπηρέτησης μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και φίλιων συμφερόντων. Θα περίμενα, λοιπόν, να συζητήσουμε με ειλικρίνεια για όλα αυτά επί της βάσης της πολιτικής. Να μας πείτε, δηλαδή, ότι ήταν πολιτική επιλογή η αποψίλωση του κοινωνικού κράτους γιατί λειτουργεί ως ανάχωμα στην ακραία καπιταλιστική ανάπτυξη. Ότι η διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας ήταν πολιτική επιλογή για να δημιουργηθεί χώρος για ιδιωτικές εταιρείες. Ότι η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων ήταν επιλογή σας, πολιτική επιλογή. Η θέσπιση του υποκατώτατου μισθού για τους νέους, η περικοπή μισθών και οι μαζικές απολύσεις ήταν, επίσης, πολιτική επιλογή διότι το δικό σας μοντέλο βασίζεται στο φθηνό εργατικό κόστος και στη φθηνή εργασία. Η ραγδαία αύξηση της ανεργίας ήταν, επίσης, πολιτική επιλογή διότι δημιουργεί πεδίο ανταγωνισμού και μειώνει τους μισθούς. Η φυγή των νέων επιστημόνων ήταν επιλογή. Δεν θυμάμαι, ωστόσο, ούτε ένα μέτρο ανακοπής της μαζικής αυτής φυγής. Η απαξίωση της δημόσιας ενημέρωσης και ψυχαγωγίας με το κλείσιμο της ΕΡΤ ήταν πολιτική επιλογή γιατί υποστηρίζετε το trash και χειραγωγούμενο ενημερωτικό προϊόν, υποβαθμίζοντας το πολιτιστικό πεδίο της κοινωνίας. Ο μη σεβασμός του περιβάλλοντος, επίσης, ήταν πολιτική επιλογή, καθώς θεωρείται ότι λειτουργεί ως τροχοπέδη στις επενδύσεις. Γι' αυτό και προωθείτε επενδύσεις, όπως τα χρυσωρυχεία στη Θράκη. Τα δυσβάσταχτα μέτρα, η υπερφορολόγηση, η φυλάκιση των ελεύθερων επαγγελματιών ήταν και αυτά πολιτικές επιλογές, γιατί και οι μικρές επιχειρήσεις είναι τροχοπέδη για εσάς στη λειτουργία των πολυεθνικών. Οι αυξημένες ασφαλιστικές εισφορές, η διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος, τα πεντάευρα στα νοσοκομεία έπρεπε για εσάς να επιβληθούν, ώστε να οδηγήσουν τους ασφαλισμένους στην ιδιωτική ασφάλιση, όπως και πολλά άλλα τέτοια μέτρα, τα οποία ήταν οι δικές σας πολιτικές επιλογές. Γιατί, λοιπόν, δεν παρουσιάζετε το πραγματικό σας πρόγραμμα, την πολιτική σας, τις αξίες σας, τη σκέψη σας στον ελληνικό λαό; Και να κρίνουν. Και να συγκρίνουν. Διότι, επαναλαμβάνω, μιλάμε για δύο διαφορετικούς κόσμους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς στον αντίποδα έχουμε άλλες αξίες. Έχουμε άλλα πιστεύω. Έχουμε διαφορετικό ενδιαφέρον για τον λαό. Και έχουμε και άλλο μείγμα πολιτικής. Γι' αυτό και κάνουμε άλλες επιλογές. Και αυτό αποτυπώνεται και στον σημερινό προϋπολογισμό που συζητάμε. Η σημερινή κατάσταση της οικονομίας είναι ήδη βελτιωμένη σε σχέση με το 2014. Και αυτό καταγράφεται σε όλους τους οικονομικούς δείκτες. Δείκτες που αποτυπώνουν, όμως, και τη βελτίωση της ζωής κοινωνικών ομάδων, κυρίως αυτών που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Στηρίξαμε τη δημόσια υγεία και παιδεία. Μειώσαμε την ανεργία. Μειώσαμε τα ποσοστά φτώχιας. Δημιουργήσαμε θέσεις εργασίας. Στηρίξαμε επαγγελματίες, αγρότες και νέους επιστήμονες. Αυξήσαμε τα κονδύλια στην κοινωνική πρόνοια με προγράμματα στέγασης, κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, επίδομα τέκνων, βρεφονηπιακούς σταθμούς και πολλά άλλα. Δημιουργήσαμε φιλικό επενδυτικό περιβάλλον. Κόψαμε το μακρύ χέρι της διαφθοράς. Τα 2017 και 2018 ήταν έτη ραγδαίας βελτίωσης του ισοζυγίου σύστασης και διαγραφής επιχειρήσεων. Πλέον η αναλογία είναι τρεις προς μία επιχειρήσεις που συστήνονται όταν πριν από λίγα χρόνια, αν θυμάστε, έκλειναν μαζικά, κατά χιλιάδες, οι επιχειρήσεις. Η ανάκαμψη της επιχειρηματικότητας δεν είναι τυχαία. Αντανακλά την προσήλωσή μας στη μείωση της γραφειοκρατίας, των διοικητικών βαρών, στην απλοποίηση αδειοδότησης, στη βελτίωση του επενδυτικού κλίματος και τη μεταστροφή του παραγωγικού προτύπου προς την καινοτομία και την εξωστρέφεια. Και μια και έκαναν ένα σχόλιο πριν για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ένα πράγμα θα πω: Για πρώτη χρονιά μετά από δεκαετίες δημιουργήθηκε στον Έβρο ειδικό πρόγραμμα χρηματοδότησης για βασικές υποδομές τριάντα έξι έργων ύψους πάνω από 26 εκατομμύρια ευρώ. Δεν το είχαμε ξαναδεί, τουλάχιστον όσο εγώ ζω και αντιλαμβάνομαι τα πράγματα. Σε ό,τι αφορά τους νέους, καθώς γίνεται πολύς λόγος και για το brain drain, επαναλαμβάνω: Δεν θυμάμαι καμμία πρωτοβουλία τα προηγούμενα χρόνια, κανένα μέτρο επί ημερών σας για την ανακοπή της φυγής των νέων επιστημών. Αντίθετα, σήμερα αρκετοί νέοι επιστήμονες μένουν και εργάζονται στη χώρα ή επιστρέφουν από το εξωτερικό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Υψηλά κονδύλια κατευθύνθηκαν στην έρευνα σε ελληνικά πανεπιστήμια. Δημιουργήθηκαν νέες θέσεις μελών ΔΕΠ. Προκηρύσσονται θέσεις υψηλών προσόντων στη δημόσια διοίκηση και στα νοσοκομεία. Δημιουργήθηκαν προγράμματα ενίσχυσης νέων επιστημόνων που εργάζονται σε επιχειρήσεις. Δημιουργήθηκε το Πρόγραμμα Ψηφιακής Γεωργίας και τρέχουν μεγάλα ενεργειακά projects, στα οποία θα απασχοληθούν μηχανικοί και νέοι επιστήμονες. Δημιουργήθηκαν ήδη τριακόσιες τριάντα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και η τάση είναι αυξητική. Όλα αυτά είναι ένα δείγμα της δικής μας πολιτικής, του δικού μας παραγωγικού μοντέλου, του δικού μας σχεδίου για την ανάπτυξη και την ανάκαμψη της κοινωνίας. Μια κοινωνία που θα πατάει γερά στα πόδια της και θα εργάζεται, θα δημιουργεί, θα παράγει με ασφάλεια και αυτοπεποίθηση. Μια κοινωνία που θα βρίσκει αρωγό το κράτος και όχι απέναντί της. Μια κοινωνία που θα απολαμβάνει τους καρπούς της εργασίας της. Και ξέρετε: Όλα αυτά τα νούμερα, τα σχεδιαγράμματα, τα ποσοστά, κρύβουν πίσω τους ανθρώπινες ζωές, ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την οποία τα προηγούμενα χρόνια κλέψατε. Γι' αυτό, λοιπόν, η χώρα γυρίζει σελίδα. Οι δυνάμεις της οπισθοδρόμησης, της διαπλοκής, των συμφερόντων, της φτώχιας, της εκμετάλλευσης έχουν ήδη ηττηθεί. Εμείς βλέπουμε μόνο μπροστά για μια δυνατή Ελλάδα που διεκδικεί τη θέση της στον παγκόσμιο χάρτη, για μια Ελλάδα δημοκρατική, σύγχρονη, αξιοκρατική, παραγωγική και μια κοινωνία που ζει με αξιοπρέπεια και με το κεφάλι πάντα ψηλά. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Παππάς από τη Χρυσή Αυγή. Μετά θα δώσω τον λόγο στον κ. Γιακουμάτο και μετά στον κ. Πάλλη. Κύριε Παππά, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, να κάνω μια αναφορά στο τελευταίο φιάσκο του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη και στην παταγώδη αποτυχία της ομιλίας του Πρωθυπουργού. Παρουσιάζω και καταθέτω στα Πρακτικά φωτογραφία από τη συγκέντρωση του κ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, όπως αυτή παρουσιάστηκε στην ΕΡΤ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα φωτογραφία, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Φαίνεται καθαρά - θα το πάρετε και από τα Πρακτικά - το καταμετρημένο έναν προς έναν ακροατήριο, το οποίο ήταν χίλιοι τετρακόσιοι εβδομήντα επτά πολίτες. Και αν βάλουμε και τους τρεις με το κόκκινο περιβραχιόνιο που μας πήγαν σε άλλες εποχές - μας θύμισαν την Πολιτοφυλακή της ΟΠΛΑ - έχουμε χίλιους πεντακόσιους. Δηλαδή, χίλιοι πεντακόσιοι με πενήντα άτομα που χωράει το πούλμαν έχουμε τριάντα μόλις πούλμαν σε μία πόλη οκτακοσίων χιλιάδων κατοίκων. Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι έχετε χάσει τη δεδηλωμένη στον ελληνικό λαό και πρέπει αυτή η Βουλή να διαλυθεί και να προχωρήσουμε σε εκλογές. Είναι πασιφανές, λοιπόν - για να μπω και στο θέμα - ότι η Κυβέρνησή σας, έχοντας χάσει κάθε ηθικό έρεισμα έναντι του εκλογικού Σώματος και έναντι όλων αυτών των υποτιθέμενα πιο αδύναμα κοινωνικών στρωμάτων, αυτών που την εξέλεξαν, δηλαδή, επαναλαμβάνει τις ψευδείς υποσχέσεις σήμερα με τη μορφή και του προϋπολογισμού. Αναρωτήθηκε κανείς, άραγε, γιατί οι ξένοι δανειστές, που μέχρι να εκλεγείτε στην εξουσία βρίζατε, τώρα σας αγαπούν; Αναρωτήθηκε κανείς γιατί και εσείς τους αγαπάτε; Και φτάνετε στο αίσχιστο σημείο αναξιοπρέπειας και ενδοτισμού να γίνεστε κυριολεκτικά ρουφιάνοι, να γίνεστε ρουφιάνοι τους; Να καρφώνετε τη χώρα στο εξωτερικό επειδή - και είναι αλήθεια - ανταλλάξατε τη Μακεδονία μας με τις συντάξεις; Αναρωτήθηκε κανείς γιατί δεν υπήρξε πραγματική διαπραγμάτευση ποτέ επί των ημερών σας, αλλά πλήρης αποδοχή των όρων και των προϋποθέσεων που έθεσαν οι δανειστές; Η Κυβέρνηση με όλα τα μνημόνια που ψήφισε, τα μεσοπρόθεσμα, τους κόφτες, τις ενδιάμεσες συμφωνίες, έδειξε αποφασισμένη να ξεπουλήσει οτιδήποτε και να της ζητηθεί για να παραμείνει έστω και μία ώρα, έστω και λίγες εβδομάδες γαντζωμένη στην εξουσία. Γι' αυτό αυτή η Κυβέρνηση είναι εθνικά επικίνδυνη. Και μόνο το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι η Κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστερά» άγεται και φέρεται από τις ορέξεις των δανειστών, όπως ακριβώς βέβαια συνέβαινε και με τις κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Τώρα, μετά από περίπου τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και με τους ίδιους συμψηφισμούς με τους ξένους δανειστές, τι είναι εκείνο που σας έδινε, δήθεν, το ηθικό πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων κομμάτων που κυβέρνησαν; Το ότι καταντήσατε τη χώρα, χώρα τουρισμού των μπαχαλάκηδων διεθνώς, ότι καταντήσατε τη χώρα, τόπο προορισμού κάθε συμμορίας λαθρομεταναστών, ότι κυβερνάτε με τους συγγενείς και φίλους σας που από τίμιους - να το πούμε αυτό - ντελιβεράδες, τεμπελχανάδες των Εξαρχείων, αμπελοφιλοσόφους, άεργους, τους μετατρέψατε σε μπίζνεσμεν και νεροκουβαλητές της Κυβέρνησής σας; Σε «τουρίστες» με τα λεφτά του ελληνικού λαού τους μετατρέψατε. Ότι προσπαθήσατε με τους πρόθυμους συνομιλητές σας να αλώσετε την Ορθοδοξία μέσω της δήθεν συνταγματικής αναθεώρησης και να απαξιώσετε τον Κλήρο, να διαλύσετε ό,τι έχει απομείνει από την ιστορία και την εθνική παιδεία; Όλα αυτά αποτελούν όχι ένα αντάλλαγμα που ψέλλισε έστω και καθυστερημένα και δημοκοπικά ο εκπρόσωπος της συνιστώσας σας, ο κ. Μητσοτάκης - που τα είχε ψηφίσει όλα ανεξαιρέτως, τα μνημόνια, τα τζαμιά, τους νόμους για τη λαθρομετανάστευση, το αντιρατσιστικό, το σύμφωνο συμβίωσης - , αλλά ένα πλέγμα ανταλλαγμάτων που συνειδητά παραδίδεται από τα όσια και ιερά της πατρίδας μας, μόνο και μόνο για την πρόσκαιρη επιβίωσή σας και για να μπορέσετε να έρθετε σε ευθεία με τις ιδεολογικές σας προκαταλήψεις, τις αριστερές ιδεολογικές σας αγκυλώσεις. Να σας θυμίσω, κύριε Τσίπρα - που δεν είστε εδώ αυτήν τη στιγμή - , ότι η υποκριτική απομόνωσή σας με την εικόνα του «Άξιον Εστί» στο Άγιον Όρος, όταν το επισκεφτήκατε ως άθεος, αν και μπορεί να εξαπατά πρόσκαιρα τους αφελείς πιστούς που σας χάρισαν την ψήφο τους, δεν σώζει την ψυχή σας. Δεν σώζει, ακόμα χειρότερο για σας, την Κυβέρνησή σας. Δεν σας σώζει έναντι του έθνους και της ιστορίας, μιας ιστορίας που θα σας καταγράψει ως την πιο μειοδοτική και ξενόδουλη κυβέρνηση από απαρχής του ελληνικού κράτους, συμπεριλαμβανομένων και των κατοχικών κυβερνήσεων. Όλοι οι υπάρχοντες δείκτες της ελληνικής οικονομίας απεικονίζουν θεαματικά την παταγώδη αποτυχία σας σε όλα τα επίπεδα της ιδιωτικής και δημόσιας οικονομικής πραγματικότητας. Η κατανάλωση, ως ποσοστό του ΑΕΠ, έπεσε κάτω από το 20%. Ο αριθμός των οικοδομικών αδειών παραμένει καθηλωμένος κοντά στις δέκα τρεις χιλιάδες από το 2014. Ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής πάει από το κακό στο χειρότερο, ακόμα και συγκριτικά με το 2017. Οι καταθέσεις δεν έχουν επιστρέψει στις ανακεφαλαιοποιημένες με τα λεφτά μας τράπεζες, οι οποίες παραμένουν τράπεζες ζόμπι. Τράπεζες ζόμπι! Το ποσοστό της ανεργίας, με τα χαλκευμένα στοιχεία, παραμένει το μεγαλύτερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως επίσης και το ποσοστό του πληθυσμού που είναι σε κίνδυνο φτώχειας, το οποίο βρίσκεται στο 14%. Όλα αυτά τα στοιχεία είναι επίσημα δημοσιευμένα. Είναι στην ιστοσελίδα «διαΝΕΟσις», για να μην τα αμφισβητήσετε. Διαβάζω: «Εκατό επιχειρήσεις κλείνουν καθημερινά. Άνω των 8 δισεκατομμυρίων ευρώ είναι οι απλήρωτες υποχρεώσεις του δημοσίου απέναντι σε ιδιώτες. Άνω των 110 δισεκατομμυρίων ευρώ είναι τα χρέη των ιδιωτών προς το κράτος. Η συρρίκνωση της ιδιωτικής αποταμίευσης βρίσκεται στα 5,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Εξακόσιες χιλιάδες επαγγελματίες χρωστούν ακόμη και το ρεύμα. Τετρακόσιες χιλιάδες επιχειρηματίες έχουν καθυστερήσεις στην εξόφληση του ΟΑΕΕ. Πέντε στους δέκα αδυνατούν να καταβάλουν ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις», παρά τις ρυθμίσεις - και θα το δείτε - και παρά τις εκατό είκοσι δόσεις που θα υποσχεθείτε. Την ίδια στιγμή χάθηκαν, σε σύγκριση με πέρυσι, από την αγορά 130 δισεκατομμύρια ευρώ. Κλάδοι, όπως αυτός με τα είδη πρώτης ανάγκης, σημείωσαν φέτος νέα μείωση στις πωλήσεις από 4% έως 10%, ενώ ούτε μία νέα θέση εργασίας δεν έχει ανοίξει σε παραγωγικούς τομείς της οικονομίας, πέραν βεβαίως από τους κρατικοδίαιτους διορισμούς που προανέφερα, από αυτούς τους λίγους και εκλεκτούς δικούς σας. Αιχμή του δόρατος της μνημονιακής πολιτικής που έχετε υιοθετήσει καλύτερα από τους προκατόχους σας αποτελεί η υλοποίηση του προγράμματος για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, που συνεχίζεται και με τα νέα μέτρα. Το υπερπλεόνασμα που διαμορφώνεται στα 6,9 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή στο 3,62% του ΑΕΠ, προκύπτει από την υπερφορολόγηση και την περικοπή του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων. Σύμφωνα με την Έκθεση της Εθνικής Τραπέζης, το υπερπλεόνασμα το 2017 έφθασε σε ύψος το 4,2% του ΑΕΠ και είχε αρνητική επίδραση στην οικονομική δραστηριότητα της τάξης του 12% για το 2017. Αυτό σημαίνει ότι το υπερπλεόνασμα υπονομεύει τον ρυθμό ανάπτυξης, αλλά εσείς συνεχίζετε να το χρησιμοποιείτε ως ένα επικοινωνιακό πλεόνασμα, ως ένα τέχνασμα, το κόστος του οποίου επωμίζονται οι μισθωτοί, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι ιδιοκτήτες ακινήτων, οι τρίτεκνες και οι πολύτεκνες οικογένειες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι κάτοικοι των νησιών, προκειμένου εσείς να δώσετε ένα προεκλογικό χαρτζιλίκι, ένα εφάπαξ κοινωνικό μέρισμα και να το δώσετε κυρίως όχι σε Έλληνες, αλλά σε ελληνοποιημένους λαθρομετανάστες. Υπολογίζεται ότι 162,6 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα μέχρι το τέλος του χρόνου θα πρέπει να πληρώσουν τα νοικοκυριά, οι επιχειρήσεις, οι ιδιοκτήτες ακινήτων, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος του προϋπολογισμού, ώστε να βγει το υπερπλεόνασμα και να δοθεί αυτό το λεγόμενο κοινωνικό μέρισμα. Θα αναφερθώ σε κάτι στο οποίο πολλοί ομιλητές δεν αναφέρθηκαν - και κακώς - και είναι του θέμα του προϋπολογισμού της εθνικής άμυνας. Όσον αφορά την εθνική άμυνα, για το 2019 έχουμε έναν προϋπολογισμό που στην ουσία συνεχίζει την κάθετη μείωση των αμυντικών δαπανών που επιβάλλουν οι δανειστές τα τελευταία χρόνια. Η πατρίδα μας μένει αθωράκιστη. Είναι ένας προϋπολογισμός που οδηγεί στην πράξη σε αφοπλισμό της πατρίδας μας, τη στιγμή που η Άγκυρα θέτει θέμα επαναδιαπραγμάτευσης της Συνθήκης της Λωζάνης, τη στιγμή που αλωνίζει στο Αιγαίο, τη στιγμή που υπάρχουν βεβαιωμένα φόβοι για ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο, το οποίο θα δημιουργήσει τετελεσμένα. Ο αμυντικός προϋπολογισμός για το 2019 μπορεί να είναι αυξημένος σε σχέση με τους αντίστοιχους του 2018 και του 2017, αλλά βρίσκεται - για να τα ξέρει ο κόσμος αυτά - χαμηλότερα από τον προϋπολογισμό του 2016, χαμηλότερα κατά 53,59 εκατομμύρια ευρώ. Και αναρωτιέμαι: Έως πότε και με ποια μέσα οι Ένοπλες Δυνάμεις θα αποτελούν μία καλή ικανή δύναμη αποτροπής προς όφελος της πατρίδος, όταν οι αμυντικές δαπάνες περικόπτονται, το προσωπικό μειώνεται και οι μισθοί το ίδιο; Μόνο μια εθνική κυβέρνηση, μια εθνική λαϊκή κυβέρνηση της Χρυσής Αυγής έχει την πολιτική βούληση για την επανασύσταση της εγχώριας πολεμικής βιομηχανίας, τον εξορθολογισμό στα εξοπλιστικά προγράμματα και τη διατήρηση των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων σε άριστη επιχειρησιακή κατάσταση. Τελειώνοντας να πω πως η Χρυσή Αυγή είχε με κάθε ευκαιρία τονίσει ότι αυτό το χρέος που έχει συσσωρευτεί δεν είναι πραγματικό, όπως απέδειξε και η εμμονή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην προστασία του κ. Γεωργίου. Το χρέος είναι πλαστό, προκειμένου η χώρα να μπει με τεχνικό τρόπο σε μνημόνια, ώστε με τον τρόπο αυτό να οδηγηθεί στην υποθήκευση και τελικά στην πώληση της δημόσιας περιουσίας της και κυρίως του πλούτου του υπεδάφους της. Με τον τρόπο αυτόν η σημερινή Κυβέρνηση - με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και οι προηγούμενες, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ - όχι μόνο συνεχίζει το καταστροφικό έργο της πώλησης της πατρίδος, αλλά το βελτιώνει προς όφελος των δανειστών, αφού δένει, δεσμεύει τη χώρα για δεκαετίες, για ενενήντα ολόκληρα χρόνια και μάλιστα με το αγγλικό δίκαιο. Είναι, λοιπόν, σε όλους φανερό πλέον ότι την έξοδο από αυτόν το φαύλο κύκλο εφαρμογής των σχεδίων της νέας τάξης και των δανειστών μπορεί να εφαρμόσει μόνο μια εθνική, λαϊκή κυβέρνηση που με τη λαϊκή στήριξη θα συγκρουστεί με τους επικυρίαρχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως προσφάτως έπραξε επιτυχώς μια άλλη μεσογειακή χώρα του νότου, η Ιταλία, η οποία βεβαίως έχει κυβέρνηση λαϊκής στήριξης και όχι αριστερό κυβερνητικό θίασο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα εννέα μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Αξιούπολης Κιλκίς. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Γιακουμάτος για επτά λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα πριν από όλα να δηλώσω εδώ, στον ναό της Δημοκρατίας, ότι αυτή η άνανδρη επίθεση των δειλών στον «ΣΚΑΪ» είναι μια πράξη που πρέπει να την καταδικάσουμε όλοι, αλλά και να προσπαθήσουμε όλοι να βοηθήσουμε, έτσι ώστε να μπορέσουμε να πατάξουμε αυτήν την παραβατικότητα και αυτό το μπάχαλο που γίνεται στην Ελλάδα. Δεν είναι μόνο το «ΣΚΑΪ», όπου βάλλεται η δημοκρατία, η ενημέρωση, αλλά και ο κάθε πολίτης ζει τώρα τελευταία σε ένα καθεστώς που θυμίζει ότι είναι ιδιότυπο καθεστώς κατοχής. Προσέξτε, λοιπόν, κύριοι της Κυβέρνησης, την ασφάλεια του πολίτη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήθελα να μιλήσω σήμερα, γιατί μιλάω - και είμαι σίγουρος γι' αυτό - στο τελευταίο προϋπολογισμό μιας Κυβέρνησης αποτυχημένων μαθητευομένων μάγων, μίας Κυβέρνησης που εξαπάτησε όσο καμμία άλλη, που δίχασε όσο καμμία άλλη, που επιχείρησε να λασπώσει τους αντιπάλους της όσο καμμία, που επιχείρησε και επιχειρεί να εξοντώσει με κάθε τρόπο όποιο κόμμα ή όποιο πολιτικό αντίπαλο στέκεται εμπόδιο στα σχέδια για τη δημοκρατία εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Σας ενοχλεί και σωστά σας ενοχλεί, όπως μας ενοχλεί και εμάς και καταδικάζουμε το σύνθημα «η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία». Για θυμηθείτε, όμως, λίγο τι φωνάζατε εσείς στην πλατεία Συντάγματος μαζί με τους αγανακτισμένους και τους μπαχαλάκηδες; Τι φωνάζατε στις πορείες του Πολυτεχνείου; Φωνάζατε ότι «η χούντα δεν τελείωσε το ΄73». Αυτά λέγατε τότε και αυτά κάνατε χωρίς ντροπή και έχετε το θράσος τώρα να μας κάνετε και μαθήματα δημοκρατικού πατριωτισμού, χωρίς να έχετε ζητήσει μία συγγνώμη για εκείνες τις αθλιότητες. Δυστυχώς, όμως, φεύγετε και αφήνετε πίσω σας χρέη, ανεργία, ακρίβεια, που διαβρώνει ακόμα περισσότερο το εισόδημα των Ελλήνων και την αβεβαιότητα για κάθε ελληνικό νοικοκυριό. Πολιτευτήκατε με έλλειμμα αξιοπιστίας, αλλά κυρίως με έλλειμμα σεβασμού στον πολίτη, στον πολίτη που σας πίστεψε. Θέλετε να σας θυμίσω τις μεγαλόστομες εξαγγελίες σας, ότι θα σκίσετε τα μνημόνια, ότι είστε σάρκα από τη σάρκα του λαού και άλλες τέτοιες βαρύγδουπες δηλώσεις; Θα σας πω, όμως, ότι για να επιβιώσετε τελικά αποφασίσατε να φάτε τις σάρκες του ελληνικού λαού. Δεν θα σας θυμίσω ότι το 2015 παραλάβατε μία χώρα που έβγαινε από την κρίση με θετικό ρυθμό ανάπτυξης, με λογικά πρωτογενή πλεονάσματα, με αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του κράτους, με ένα πολύ - πολύ ισχυρό τραπεζικό σύστημα και χωρίς capital controls, μία χώρα που είχε βγει δύο φορές στις αγορές και είχε συμφωνήσει με τους εταίρους την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια. Οι βασικές δημοσιονομικές ανισορροπίες είχαν διορθωθεί. Η οικονομία ανάρρωνε. Οι φόροι είχαν αρχίσει να μειώνονται. Το πετρέλαιο ήταν 0,78 λεπτά τότε, ενώ είναι 1,16 σήμερα. Μόνον αυτό το παράδειγμα και άλλα πολλά, όπως φόρος αλληλεγγύης, μείωση φόρων, μείωση ΦΠΑ. Οι ασφαλιστικές εισφορές είχαν αρχίσει να μειώνονται και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές είχαν μειωθεί στο 50%. Με άλλα λόγια, υπήρχαν τότε σημαντικές προϋποθέσεις όχι απλώς για μία ήπια ανάπτυξη, αλλά για μία αναπτυξιακή έκρηξη. Και αντί να εκμεταλλευτείτε όλα αυτά, φτάσατε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Φορτώσατε τη χώρα στο όνομα της περήφανης διαπραγμάτευσης με πάνω από 100 δισεκατομμύρια. Προχωρήσατε πάνω από δεκαεπτά περικοπές συντάξεων και είκοσι εννέα αυξήσεις φόρων. Μοναδικό σας κατόρθωμα είναι ότι καταφέρατε να δημιουργήσετε μία χώρα κατάθλιψης και εθνικής δυστυχίας. Ο προϋπολογισμός που η Κυβέρνηση φέρνει για ψήφιση αποκαλύπτει την κατάρρευση των ψευδαισθήσεων και της αυταπάτης που χρόνια καλλιεργούσατε και αποκαλύπτει την αδυναμία σας να δείτε την πραγματικότητα. Δεν σας φταίνε, όμως, σε τίποτα οι πολίτες να επωμίζονται τα επίχειρα των δικών σας λαθών, που είναι πολλά και αδιανόητα. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Διολισθαίνουμε συνέχεια σε μία οικονομία με χαμηλούς μισθούς. Ποια είναι η πραγματικότητα; Μισθοί των 400 και 300 ευρώ με ελαστικές σχέσεις εργασίας, με εργαζόμενους φτωχούς που δεν μπορούν να συντηρηθούν. Η Ελλάδα έχει απολέσει δυνητικό πλούτο 31 δισεκατομμύρια την τελευταία τετραετία, αποτελώντας παγκοσμίως τη μοναδική αναπτυξιακή έκπληξη. Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί, οι επενδύσεις καταρρέουν, οι μισθοί μειώνονται, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης κυριαρχούν, η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί. Και εδώ είναι το μεγάλο δράμα: πενήντα χρόνων δεν μπορεί να βρει δουλειά και είναι καταδικασμένος να μην πάρει και σύνταξη. Οι νέοι άνθρωποι ξενιτεύονται και όλα αυτά μαζί με τις καταθέσεις που δεν επιστρέφουν με ουσιαστικό τρόπο στο τραπεζικό σύστημα. Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί, τη στιγμή που τέσσερα εκατομμύρια Έλληνες την τελευταία τετραετία βλέπουν κατασχέσεις στους τραπεζικούς λογαριασμούς. Άσε πόσα σπίτια βγαίνουν σε πλειστηριασμούς. Είναι αυτό που λέγατε: «Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» και τώρα φτάσαμε από την 1η Ιανουαρίου 2019 είκοσι δύο χιλιάδες σπίτια να είναι έτοιμα να βγουν στο σφυρί. Η ρευστότητα των δημόσιων φορέων επιδεινώνεται, το κράτος διογκώνεται. Αρκετά, όμως. Φτάνει πια! Οι πολίτες δεν παραπλανώνται, διαθέτουν και μνήμη και κρίση. Δεν θα συγχωρήσουν ποτέ τις ολιγωρίες σας, τους μύθους σας και τα παραμύθια της Χαλιμάς. Έρχεται η ώρα της αλήθειας, η ώρα της κρίσεως και όσο και να προσπαθείτε να κρατηθείτε στην εξουσία, οι εκλογές έρχονται και τότε ο λαός θα σας δώσει μία βροντερή απάντηση. Κυρίες και κύριοι, πρέπει να αφήσουμε - και αφήνουμε - πίσω με το φευγιό της Κυβέρνησής σας τη φοροληστρική επιδρομή που γονάτισε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Είναι αλήθεια πως μαγικά ραβδιά δεν υπάρχουν. Για μας στη Νέα Δημοκρατία, βασικός πυλώνας στρατηγικής μας είναι η εφαρμογή μία νέας οικονομικής πολιτικής, ένα αναπτυξιακό σοκ για να μπορέσουμε να βγούμε από το τέλμα που βρισκόμαστε σήμερα. Ο Πρωθυπουργός περιφέρεται σαν πολιορκημένος. Η αβεβαιότητα, όμως, δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Γι' αυτό όσο δυνατόν γρηγορότερα να πάτε σε ετυμηγορία, να κάνουμε εκλογές, για να γλιτώσει ο τόπος από εσάς. Καταψηφίζω τον τελευταίο προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και εύχομαι - σίγουρο - ότι επόμενος Πρωθυπουργός θα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία οσονούπω κυβέρνηση. Γι' αυτό εάν τολμάτε, κάντε εκλογές. Να είστε καλά.
Τον λόγο έχει ο κ. Πάλλης από το ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά, επίσης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα αναφερθώ στον κ. Γιακουμάτο, διότι δυστυχώς μίλησε σε μία άδεια Αίθουσα ο προηγούμενος ομιλητής, δεν ευνοείται ο διάλογος εδώ. Απλώς θα του πω - έφυγε τώρα - ότι αυτός είναι ο προϋπολογισμός της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, θα υλοποιηθεί από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και μετά τις εκλογές. Εκλογές θα γίνουν το 2019, γιατί έχουμε δημοκρατία και στον τόπο εκλογές γίνονται κανονικά, σύμφωνα με αυτά που προβλέπονται, οπότε να μην ανησυχεί. Αγαπητοί συνάδελφοι, το 2015 παραλάβαμε μία οικονομία σε συνθήκες πολέμου. Όσο και αν προσπαθεί η Αντιπολίτευση να πείσει τους πολίτες ότι το μνημόνιο στο οποίο έχει συμφωνήσει και έφερε εις πέρας η σημερινή Κυβέρνηση ήταν αχρείαστο τα στοιχεία τους διαψεύδουν δραματικά. Το φθινόπωρο του 2014 είχε ήδη διαφανεί ότι το πρόγραμμα δεν θα τελείωνε με το τέλος του έτους. Μετά από πέντε χρόνια και δύο μνημόνια οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας δεν είχαν υλοποιήσει ένα σημαντικό μέρος των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων. Αντίθετα, είχαν επιλέξει να ρίξουν όλο το βάρος στην επιβολή κύρωσης οριζόντιων και υφεσιακών φόρων και στην περιστολή των δημοσίων δαπανών. Κανένα από τα προηγούμενα μνημόνια δεν ολοκληρώθηκε με επιτυχία και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι και σήμερα, αν ήσασταν κυβέρνηση, θα είχατε οδηγήσει τη χώρα εκτός μνημονίων. Θα έλεγα ότι μπορεί να ήταν και επιλογή σας η μακροχρόνια παραμονή της χώρας στα μνημόνια. Το τελειωτικό χτύπημα δόθηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, όταν στη θέα ενός τρίτου μνημονίου πάγωσε η όποια εφαρμογή του προγράμματος, οδηγώντας την οικονομία σε ασφυξία. Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου επέλεξε συνειδητά να προχωρήσει σε εκλογές χωρίς μία νέα συμφωνία με τους δανειστές, προκειμένου να ναρκοθετήσει τον δρόμο της επόμενης κυβέρνησης. Ελπίζατε σε μία αριστερή παρένθεση στην οποία θα φορτώνατε όλες τις αμαρτίες του παρελθόντος, αλλά η παρένθεση είναι, για πρώτη φορά, Κυβέρνηση τετραετίας. Ευτυχώς, διαψευστήκατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διαπραγματεύθηκε και συμβιβάστηκε - αυτό είναι αλήθεια - , όμως επέλεξε να διατηρήσει τη χώρα στην ευρωπαϊκή της πορεία, αναμφίβολα με κόστος, αλλά αποσκοπώντας και σε πολλά οφέλη. Η διαπραγμάτευση έδειξε στους εταίρους μας ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν με την διαιώνιση της ύφεσης. Ο φαύλος υφεσιακός κύκλος, το λεγόμενο σπιράλ θανάτου, με τη λιτότητα να διαδέχεται την ύφεση, τα νέα ελλείμματα να φέρνουν νέα λιτότητα και να επιδεινώνουν την ύφεση, χαρακτήριζαν την πολιτική των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών. Με τη στάση της, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, απέδειξε ότι υπάρχει και μία εναλλακτική πορεία, συμβάλλοντας στην αλλαγή της μονοσήμαντης αντιμετώπισης της κρίσης πανευρωπαϊκά. Σε όλη τη διάρκεια των τελευταίων ετών τα στοιχήματα που δόθηκαν - κι εγώ θα έλεγα ότι πολλά από αυτά τα κερδίσαμε - ήταν, από τη μία, η δημοσιονομική αξιοπιστία και, από την άλλη, η δίκαιη κατανομή πόρων και η στήριξη των αδυνάτων. Ναι, οι αδύνατοι στην κοινωνία μας είναι και οι άνθρωποι που χωρίς σχέδιο μετανάστευσαν στη χώρα μας πριν δεκαετίες, όταν ο κύριος Σαμαράς, ασύντακτα τότε, έκανε κάλεσμα στους γείτονές μας από τα βόρεια. Είναι οι Ρομά, που είναι Έλληνες πολίτες και κάποιοι θέλουν να τους βλέπουνε ως ξένους. Είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν ανάγκες. Πρέπει να μας πείτε και τη γνώμη σας. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, εξασφάλισε τον απαραίτητο χρόνο, προκειμένου να προχωρήσουμε στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, που επί δεκαετίες αναβάλλονταν λόγω των εξαρτήσεων των παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων. Η δημοσιονομική σταθερότητα και τα σταθερά πλεονάσματα παρείχαν και τον αναγκαίο χώρο για τη σύσταση ενός κοινωνικού κράτους, καλύτερα οργανωμένου και πιο ουσιαστικού. Αυτό θα έλεγα, λοιπόν, ότι ήταν και το κέρδος του τρίτου αναπόφευκτου μνημονίου. Όλοι οι προϋπολογισμοί των τελευταίων τριών ετών επαναπροσδιόρισαν τις προτεραιότητες της πολιτείας με βάση τις ανάγκες των λιγότερο προνομιούχων μελών της - ναι, είναι ταξική η επιλογή μας - και την ανάγκη διατήρησης της κοινωνικής συνοχής, μιας συνοχής που είχε καταρρεύσει υπό το βάρος των οικονομικών δυσχερειών και της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής πάρα πολλών συμπολιτών μας. Ο προϋπολογισμός του 2019 ακολουθεί την ίδια στρατηγική επιλογή. Αξιοποιείται ο δημοσιονομικός χώρος που κερδήθηκε, με κοινωνικές παροχές προς όφελος των αδύναμων κοινωνικών ομάδων που μετρούν τις περισσότερες πληγές. Αναγνωρίζουμε, βέβαια, ότι ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς και για την κοινωνικοοικονομική αποκατάσταση. Παρ' όλα αυτά, πιστεύω ότι αυτός ο δρόμος που άνοιξε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι ο σωστός δρόμος. Για τον λόγο αυτό υποστηρίζω την πολιτική πρόταση της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Υποστηρίζω τα 910 εκατομμύρια ευρώ που έχουν προϋπολογιστεί συνολικά προς όφελος της κοινωνικής συνοχής. Υποστηρίζω τα 177 εκατομμύρια για τη μείωση ασφαλιστικών εισφορών αγροτών και ελεύθερων επαγγελματιών, τα 260 εκατομμύρια που διατείνονται για τη μείωση του ΕΝΦΙΑ, τα 400 εκατομμύρια για την επιδότηση ενοικίου, κυρίως νέων ανθρώπων. Υποστηρίζω τις τρεις χιλιάδες θέσεις εργασίας για τη μονιμοποίηση του θεσμού «Βοήθεια στο Σπίτι», που τους σέρνατε τόσα χρόνια, εγκλωβίζοντας και τους ανθρώπους που χρήζουν των υπηρεσιών του «Βοήθεια στο Σπίτι», αλλά και των ίδιων των εργαζομένων. Υποστηρίζω τα 22 εκατομμύρια για την πρόσληψη των τεσσερισήμισι χιλιάδων καθηγητών ειδικής αγωγής, μιας αναγκαιότητας σε μία σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία. Επίσης, υποστήριξα και τη μη περικοπή των συντάξεων για εξακόσιες είκοσι χιλιάδες συμπολίτες μας και την απόδοση κοινωνικού μερίσματος ύψους 710 εκατομμυρίων σε εκατομμύρια δικαιούχους. Υπερψηφίζω τη δικαιότερη κατανομή των πόρων στην τοπική αυτοδιοίκηση, με βάση κριτήρια όπως η ορεινότητα, η νησιωτικότητα, το επίπεδο ανεργίας και φτώχειας της κάθε περιοχής. Θα σας πω, για παράδειγμα, ότι στο βόρειο Αιγαίο δεν είχε διατεθεί ποτέ τέτοιο ποσό για τόσες και τέτοιου είδους παρεμβάσεις, για τις αθλητικές εγκαταστάσεις που είναι δεκάδες στο βόρειο Αιγαίο, για έργα υποδομών, για την κάλυψη αναγκών από καταστροφές που δεν έγιναν στα χρόνια σας, για δεκάδες σχολικές μονάδες που αναβαθμίζονται. Υπερψηφίζω το γεγονός ότι ο σχεδιασμός δημόσιων έργων βασίζεται σε έρευνα και δείκτες ποιότητας ζωής. Υπερψηφίζω τη στήριξη της νησιωτικότητας, με όλα τα μέτρα που προβλέπονται. Κανείς πια δεν καταδικάζεται στη μειονεξία, επειδή έτυχε να γεννηθεί και να ζει σε νησί. Αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι, εκεί που στην αύξηση φορολογικών εσόδων η Αντιπολίτευση βλέπει ιστορικό ρεκόρ στους φόρους, εμείς βλέπουμε επιτυχημένες μεταρρυθμίσεις στην πάταξη της φοροδιαφυγής και στην αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας, στην εισπραξιμότητα του ΦΠΑ, στις οικειοθελείς γνωστοποιήσεις των αδήλωτων εισοδημάτων, που μόνο αυτό απέφερε στο δημόσιο 800 εκατομμύρια, στους στοχευμένους ελέγχους. Εκεί που η Αντιπολίτευση βλέπει επενδυτική ένδεια, εμείς διακρίνουμε το μεγαλύτερο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων των τελευταίων ετών. Ρωτήστε τους περιφερειάρχες και τους δημάρχους πώς αξιοποιήθηκαν τα Προγράμματά Δημοσίων Επενδύσεων αυτή την περίοδο και πόσα έργα έγιναν στους τόπους σας. Δεν είναι δικοί μας. Δικοί σας είναι, κυρίως. Πρέπει, λοιπόν, για να κλείσω, να αποφασίσουμε σε ποια όχθη του ποταμού θα σταθούμε, σε μία Ευρώπη που κινδυνεύει, που σύρεται σε ένα εκρηκτικό μείγμα νεοφιλελευθερισμού και ακροδεξιάς το οποίο έχετε αγκαλιάσει. Σήμερα, λοιπόν, τάσσομαι υπέρ και καλώ να υπερψηφίσουμε αυτόν τον προϋπολογισμό που τούτη η Κυβέρνηση φέρνει - και η επόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα υλοποιήσει έως το τέλος - , για την οικονομική ανάπτυξη στην οποία λέμε «ναι», αλλά με όρους και όρια προς όν νν φελος όλων. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Εύχομαι να μιλάτε στους συμπολίτες μας με λιγότερο θράσος και με περισσότερη εκτίμηση κι όχι με απαξιωτικό τρόπο, γιατί οι άνθρωποι τα βιώνουν και καταλαβαίνουν. Και μην βιάζεστε. Θα περάσουν πολλά χρόνια που θα ξαναδούμε δική σας κυβέρνηση.
Ευχαριστούμε. Τώρα θα δώσω τον λόγο στον κ. Κουμουτσάκο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διανύουμε την τελευταία φάση της διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ο χρόνος που φεύγει φέρνει μαζί και το τέλος αυτής της διακυβέρνησης. Την αποχώρησή της, δε, σηματοδοτεί ο προϋπολογισμός που συζητάμε σήμερα, ο τελευταίος προϋπολογισμός της. Είναι πασιφανές τι επιβεβαιώνει και τι αντιπροσωπεύει αυτός ο προϋπολογισμός. Συνοψίζεται σε τέσσερις μόνο λέξεις: υπερφορολόγηση, υπερπλεονάσματα, υποανάπτυξη, υποεπένδυση. Και αυτές οι τέσσερις λέξεις δίνουν και το περίγραμμα της πολιτικής φιλοσοφίας και της οικονομικής συνταγής του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η συνταγή που πήγε πίσω την οικονομία. Που κόστισε 100 δισεκατομμύρια στους Έλληνες. Που διατηρεί ακόμα και σήμερα τα capital control. Που έχει αφαιρέσει κάθε δυναμισμό από την οικονομία. Το επιβεβαιώνουν είκοσι εννέα νέοι φόροι που έχετε επιβάλει, μέτρα λιτότητας 9,5 δισεκατομμυρίων, η φτωχοποίηση των Ελλήνων, αφού ένας στους δύο χρωστάει στην εφορία και οι περισσότεροι χρωστάνε έως 500 ευρώ. Το επιβεβαιώνουν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο, που είναι περισσότερες από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της χώρας, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας που διαρκώς υποχωρεί, η οικονομική ελευθερία που συρρικνώνεται, οι θεσμοί διακυβέρνησης που υποβαθμίζονται, η πιστωτική συρρίκνωση που συνεχίζεται, οι τραπεζικές μετοχές που έχουν εξαϋλωθεί, η ρευστότητα και η βιωσιμότητα σημαντικών φορέων, όπως είναι η ΔΕΗ, που επιδεινώνονται. Τέλος, το κράτος που διογκώνεται, χωρίς σχεδιασμό υπέρ των πολιτών, αλλά με σκοτεινό σχέδιο υπέρ του κόμματος. Αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα! Δεν σας ενοχλεί όμως, αυτό. Πανηγυρίζετε όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα γιατί το όραμά σας είναι εξαρτώμενη επιχειρηματικότητα και εξαρτημένοι πολίτες. Θέλω να σας ρωτήσω, όμως, κάτι: Γιατί ενώ εσείς θριαμβολογείτε, δεν ακούτε ούτε ένα μπράβο από οποιοδήποτε τμήμα της κοινωνίας; Γιατί κανείς δεν σας είπε «μπράβο, τα καταφέρατε»; Μόνο οι διορισμένοι «ημέτεροι» ή αυτοί που περιμένουν να διοριστούν και αυτοί με σιωπή, σιωπηλά και προσεκτικά. Δεν ακούτε και δεν έχετε ακούσει κανένα μπράβο από τους νέους αυτής της χώρας γιατί τους στερήσατε την προοπτική. Δεν θα πάρετε εύσημα από τους ανέργους, γιατί τους στερείτε το όραμα της πλήρους απασχόλησης και της αξιοπρεπώς αμειβόμενης εργασίας. Δεν θα ακούσετε καλό λόγο από τους ελεύθερους επαγγελματίες, λόγω της θηλιάς του νόμου Κατρούγκαλου. Και εκείνοι που έφυγαν από τη χώρα ούτε καν σας ακούν. Γιατί απλά γνωρίζουν καλά ότι όσο κυβερνάτε δεν πρόκειται να επιστρέψουν πίσω. Όμως έτσι συμβαίνει όταν κάποιος επιλέγει να επενδύσει στη λογική και την πολιτική της επιδοματικής εξάρτησης. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του να παράγεις ως μόνο όραμα για τον μέσο Έλληνα πολίτη, για την ελληνική κοινωνία την ένταξη στο δημόσιο και το επίδομα από την εξουσία. Όσο εσείς θριαμβολογείτε η οικονομία παρακμάζει και η ανάπτυξη απομακρύνεται. Και ποιος περιμένετε να σας συγχαρεί, λοιπόν; Έχετε οδηγήσει μια ολόκληρη κοινωνία, και αυτό είναι το πιο δηλητηριαστικό απ' όλα, στη μοιρολατρία και την απογοήτευση. Πιστεύουν ότι τίποτα δεν αλλάζει πια. Έλα, όμως, που θα αλλάξει πολύ σύντομα. Επιτρέψτε μου εδώ ένα προσωπικό και ευρύτερο σχόλιο. Θα ήμουν ο πρώτος, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, που θα έδινα συγχαρητήρια στην κυβέρνηση εκείνη, στην όποια κυβέρνηση, που θα έβγαζε πραγματικά τη χώρα από την κρίση. Σε μια κυβέρνηση που θα έδινε στη χώρα, στο σύνολο της χώρας και των πολιτών, εκείνα τα εφόδια για να προχωρήσει ενωμένη, να αναπτυχθεί πραγματικά. Δεν είστε εσείς, όμως, αυτή η κυβέρνηση. Είναι εδώ παρών ο κ. Τσακαλώτος. Τα λόγια του τα επαναλαμβάνει ανερυθρίαστα ξανά και ξανά. Είναι τραγικά λόγια. «Είμαστε», λέει, «μια Κυβέρνηση με ταξική μεροληψία». Απαντώ: Είστε, λοιπόν, μια Κυβέρνηση κάποιων, δεν είστε η Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων.
Ενώ εσείς;
Είστε, λοιπόν, μια Κυβέρνηση που συνειδητά επενδύει στον δογματισμό και τελικά στον διχασμό. Αυτοί είστε.
Ενώ εσείς;
Ακούστε, κύριε Υπουργέ, με ηρεμία.
Με ηρεμία ακούω.
Ο δικός σας λόγος είναι αυτός, τα δικά σας λόγια είναι αυτά. Είσαστε μια Κυβέρνηση με ταξική μεροληψία. Δεν είσαστε Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων. Και η χώρα απέναντι στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει, εσωτερικές και εξωτερικές, χρειάζεται τον μόνο παράγοντα εθνικής ισχύος που μπορεί να τη βγάλει απέναντι. Και αυτός είναι η εθνική ενότητα, η ενότητα του έθνους. Εσείς δεν έχετε ευαισθησία απέναντι σε αυτό. Τη δυναμιτίζετε συνειδητά. Δημιουργείτε συνεχώς νέα πεδία αντιπαράθεσης, διχαστικά διλήμματα, κατασκευασμένα, αλλά εκεί με επιμονή. Κοιτάξτε, το διαβόητο «ή μας τελειώνουν ή τους τελειώνουμε» περιλαμβάνει, περικλείει και συνοψίζει την πολιτική σας φιλοσοφία. Κάτω από αυτήν εφαρμόζετε κάθε πράξη σας, κάθε νομοθέτημά σας, κάθε πολιτική σας διακήρυξη. Όμως, και επειδή άκουσα και έναν συνάδελφο προηγουμένως να μιλάει για άκρα και ακρότητες, είναι αυτός ο διχαστικός λόγος, είναι αυτή η διχαστική πολιτική που εκτρέφει τα άκρα και τις ακρότητες. Ο βίαιος λόγος είναι ο προθάλαμος της βίαιης πράξης. Σαν αυτή που έγινε χθες στον «ΣΚΑΪ». Καμμία τρομοκρατία δεν θα τρομοκρατήσει τη δημοκρατία. Καμμία τρομοκρατία δεν θα τρομοκρατήσει την ελεύθερη έκφραση. Καμμία τρομοκρατία δεν θα τρομοκρατήσει την πολυφωνία. Όμως δεν φτάνει η φραστική καταδίκη. Είναι μισή αντίδραση. Η φραστική καταδίκη έχει νόημα, όταν η δημοκρατική πολιτεία τη μετουσιώνει σε πράξη. Βρείτε, λοιπόν, εντοπίστε και συλλάβετε αυτούς που επιδιώκουν να τρομοκρατήσουν τη δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι βέβαιο - και κλείνω, κυρία Πρόεδρε, σε λιγότερο από ένα λεπτό - ότι είμαστε πλέον μάρτυρες στην τελευταία πράξη του δράματος ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Όσο εντυπωσιακό φινάλε και αν ετοιμάζετε, μην ξεχνάτε κάτι: Είναι φινάλε, είναι τέλος. Η κουρτίνα θα πέσει, οι λίγοι θεατές που έχουν απομείνει θα φύγουν και τα φώτα θα σβήσουν, ευτυχώς. Είναι θέμα λίγου χρόνου η ελληνική κοινωνία, οι Έλληνες πολίτες να ξαναπάρουν την τύχη τους στα χέρια τους και να σταματήσουν όλοι μαζί αυτήν την τυφλή πορεία με την Ελλάδα σκυφτή στα εθνικά, στα οικονομικά, στους θεσμούς, στην εσωτερική ασφάλεια. Ο χρόνος είναι λίγος, η κουρτίνα πέφτει, οι θεατές φεύγουν, τα φώτα σβήνουν. Δεν ψηφίζω αυτόν τον προϋπολογισμό, τον τελευταίο της διακυβέρνησής σας.
Τον λόγο έχει η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Καρασαρλίδου. Μετά θα μιλήσουν ο κ. Μπαλτάς, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων και ο κ. Γεωργιάδης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ένας προϋπολογισμός μετά από οκτώ χρόνια λογικής δημοσιονομικής επέκτασης. Περιλαμβάνει μέτρα θετικά που ξεπερνούν τα 900 εκατομμύρια ευρώ. Οι πολιτικές δυνάμεις με θέσεις του ακραίου φιλελευθερισμού, που φέρνουν αδιαμφισβήτητα την ευθύνη για την χρεοκοπία της χώρας μας, τι λένε σήμερα; Απροκάλυπτα και ξεδιάντροπα - γιατί συνάδελφοι θα έπρεπε να νιώθετε ντροπή για την χρεοκοπία της χώρας - λένε πως θέλουν να συντρίψουν όχι μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τις ιδέες του. Ποιες ιδέες, δηλαδή; Τις ιδέες για κοινωνική δικαιοσύνη και για προκοπή αυτού του τόπου. Αυτό θα πρέπει να το θυμάται ο κάθε Έλληνας πολίτης πηγαίνοντας προς τις εκλογές. Αυτές οι δυνάμεις, λοιπόν, μέχρι και σήμερα επιδίδονταν σε σενάρια καταστροφολογίας, σενάρια τα οποία διαψεύστηκαν στο σύνολό τους, γιατί καταφέραμε - εμείς το καταφέραμε - μετά από οκτώ χρόνια δύσκολης δημοσιονομικής πολιτικής που μας επέβαλαν τα μνημόνια να φέρουμε τη χώρα σε τροχιά ανάκαμψης. Σήμερα όλοι οι θεμελιώδεις δείκτες δείχνουν μια σταθερή βελτίωση και το 2018 κλείνει με ρυθμούς ανάπτυξης. Συνάδελφοι, το τέλος των μνημονίων δεν ήταν μία φυσική και αναμενόμενη εξέλιξη. Επήλθε κυρίαρχα από τις θυσίες του ελληνικού λαού, από τη γενναιότητά του, από την ψυχραιμία του, την υπομονή του, την επιμονή του και την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού προς εμάς. Η ψήφιση του σημερινού προϋπολογισμού μας δικαιώνει, δικαιώνει τον ελληνικό λαό και την Κυβέρνησή μας. Και οι πολίτες της χώρας δικαίως αναμένουν μέτρα ανακούφισης και υποστήριξης και επανάκαμψης. Η Αντιπολίτευση έχει ένα και μοναδικό επιχείρημα, δηλαδή πως η Κυβέρνηση επιδίδεται σε μία πολιτική παροχολογίας. Όμως, συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, μην υποτιμάτε πια τη νοημοσύνη των Ελλήνων. Σε ένα ευνομούμενο κράτος δικαίου είναι υποχρέωση της πολιτείας να παρέχει και καθόλου δεν είναι υποχρεωμένη να υπερασπίζεται αυτές τις παροχές. Στρεβλώνετε την αλήθεια μιας δίκαιης πολιτικής που σέβεται και εκτιμά τους πολίτες γιατί το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να ξαναέρθετε στην εξουσία, να πάρετε την εξουσία και πάλι για να συντρίψετε το κράτος δικαίου, να συντρίψετε τους εργαζόμενους, να συντρίψετε κάθε σχέδιο δίκαιης ανάπτυξης και φοβάμαι - αν είχατε το περιθώριο - να οδηγήσετε σε μια νέα χρεοκοπία την πατρίδα. Όσο και αν αυτό σας δυσκολεύει, όσο και αν δυσκολεύει την αντιπολίτευση εμείς παρέχουμε, όπως και οφείλουμε να κάνουμε, στους πολίτες και έχουμε και όραμα και σχέδιο για το μέλλον. Εμείς είμαστε που επαναφέραμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό, καταργήσαμε τον υποκατώτατο και παράλληλα δημιουργούμε ένα αξιόπιστο κράτος δικαίου. Εμείς είμαστε αυτοί που αλλάξαμε την εικόνα του Εθνικού Συστήματος Υγείας που κατέρρεε επί των ημερών σας. Από το 2015 έως το 2018 δόθηκαν 1.420 εκατομμύρια για κοινωνικό μέρισμα όταν από το 2010 έως το 2015 δεν είχε δοθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ούτε ένα ευρώ. Υλοποιούμε δέκα δράσεις για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας και για την παιδική προστασία. Εκατόν πενήντα τρεις χιλιάδες μαθητές έχουν σχολικά γεύματα. Εννιακόσιες χιλιάδες οικογένειες παίρνουν επίδομα παιδιού και εκατόν είκοσι επτά χιλιάδες παιδιά είναι δωρεάν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Μειώσαμε τις ασφαλιστικές εισφορές στους αγρότες, στους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αυτοαπασχολούμενους και καταφέραμε οριστικά και αμετάκλητα να καταργηθεί η περικοπή των συντάξεων. Ξέρετε ποια είναι η ειδοποιός διαφορά της δικής μας αναπτυξιακής πολιτικής από αυτή της δικής σας, το ακραίου φιλελευθερισμού; Εμάς μας αφορά ο κάθε πολίτης, η κάθε κοινωνική ομάδα και η ουσιαστική στήριξή τους. Εμείς μπορούμε να εντάσσουμε με όρους οικονομίας το κοινωνικό κράτος και να το ενισχύουμε γιατί αυτό λειτουργεί και ανταποδοτικά. Παραδείγματος χάριν, τα χρήματα που δόθηκαν στους πολίτες για το κοινωνικό μέρισμα θα ενισχύσουν, έστω κατά τι, την ελληνική αγορά και την κατανάλωση. Η ενδυνάμωση του αναγκαίου ανθρώπινου δυναμικού, η ποιοτική αναβάθμιση και ο ψηφιακός μετασχηματισμός της Δημόσιας Διοίκησης προσφέρει και μπορεί να προσφέρει την αλλαγή του τρόπου οργάνωσης και λειτουργίας, της αναβάθμισης των υπηρεσιών και άρα κατ' επέκταση, της εξοικονόμησης χρόνου και χρήματος τόσο για τη δημόσια διοίκηση αλλά και για τους πολίτες. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήταν αυτή που έφερε το καθεστώς της διαθεσιμότητας και των απολύσεων των δημοσίων υπαλλήλων, πράγμα που αποτελεί και το σημερινό της αφήγημα. Εμείς ανατρέψαμε τις αδικίες της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Δώσαμε τέλος στο καθεστώς της διαθεσιμότητας και των απολύσεων των δημοσίων υπαλλήλων. Θεσμοθετήσαμε το Εθνικό Μητρώο Στελεχών. Θεσμοθετήσαμε επιτέλους την αποκομματικοποιημένη διαφανή και απλουστευμένη κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Το 2019, λοιπόν, και ενώ έχουμε βγει πια από τα μνημόνια και έχοντας κερδίσει την εφαρμογή του κανόνα προσλήψεων - αποχωρήσεων ένα προς ένα, αλλά και μέσα από τον δημοσιονομικό χώρο που δημιουργείται, η Κυβέρνηση προχωρά άμεσα σε τεσσεράμισι χιλιάδες προσλήψεις μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού στην ειδική αγωγή, συνολικά, δηλαδή στην τριετία 2019-2021, θα προσληφθούν δεκαπέντε χιλιάδες μόνιμοι καθηγητές. Προχωράμε σε τρεις χιλιάδες διακόσιες πενήντα επτά προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στους δήμους για την εδραίωση και βελτίωση του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα χρειαστώ ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε, για να ολοκληρώσω. Προχωράμε σε στοχευμένες προσλήψεις στα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας, αλλά και με προσλήψεις ειδικών επιστημόνων, όπως είναι οι μηχανικοί, οι κτηνίατροι και οι γεωπόνοι για την κάλυψη αυξημένων αναγκών των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης τόσο στις περιφέρειες όσο και στους δήμους. Επίσης, με πιλότο το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» προχωράμε στον εξορθολογισμό του εργασιακού τοπίου στο δημόσιο μέσω της πρόσληψης μόνιμου προσωπικού με σεβασμό, όμως, στις συνταγματικές προβλέψεις και πάντα μέσω των διαδικασιών του ΑΣΕΠ, με αναγνώριση της προϋπηρεσίας των σημερινών εργαζομένων. Το επιχείρημα της Αντιπολίτευσης ότι υπάρχει διόγκωση του κράτους είναι απόλυτα ψευδές και λανθασμένο. Είναι ξεκάθαρο ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Από το 2009 και μέχρι σήμερα υπάρχει μεγάλη μείωση στον αριθμό τόσο των τακτικών όσο και των συμβασιούχων εργαζομένων. Κλείνοντας, αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να επισημάνω ότι στο δημόσιο χρέος υπήρξε ρύθμιση που το καθιστά δυνητικά βιώσιμο, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα. Εμείς εφαρμόζουμε και είμαστε έτοιμοι να εφαρμόσουμε το σχέδιο δίκαιης ανάπτυξης. Η ψήφιση αυτού του προϋπολογισμού, του προϋπολογισμού του 2019 αποδεικνύει περίτρανα ότι η χώρα στηρίζεται πια στις δικές της δυνάμεις και μπορεί με σχέδιο να κοιτάξει με αισιοδοξία και στο μέλλον. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει το κ. Μπαλτάς από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως ξέρουμε όλοι, θεσμικά, η στιγμή ψήφισης ενός προϋπολογισμού είναι κορυφαία στιγμή σε μια ετήσια σύνοδο του Κοινοβουλίου. Γιατί ο προϋπολογισμός δεν αποτυπώνει, βεβαίως, μόνο αριθμούς, αποτυπώνει μια πορεία της χώρας συνολικά, κοινωνικά και πολιτικά, και ανοίγει έναν δρόμο για από εκεί και πέρα. Και όχι μόνο για τον χρόνο που περιλαμβάνει ο προϋπολογισμός καθαυτός. Σε αυτή τη λογική, λοιπόν, αυτός ο προϋπολογισμός έχει κάτι καινούριο - το είπαν προηγουμένως οι συνάδελφοι και το επαναλαμβάνω και εγώ - είναι ο πρώτος προϋπολογισμός μετά τα μνημόνια και ανοίγει έναν νέο δρόμο για τη χώρα σιγά και δειλά. Γιατί οι δυνατότητες δεν επιτρέπουν περισσότερα. Όμως σιγά και δειλά σε μια κατεύθυνση που είναι επεκτατική, προϋποθέτει και προβλέπει διαδικασίες ανάπτυξης, προς όφελος της κοινωνίας και ιδιαίτερα των στρωμάτων που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση. Θα έλεγα ότι αυτή η στιγμή σήμερα ενός τέτοιου προϋπολογισμού ανοίγει και έναν ευρύτερο δρόμο. Το 2021 γιορτάζουμε - θα γιορτάσουμε ανεξαρτήτως ποιος θα είναι τότε στην Κυβέρνηση - διακόσια χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Αυτό σημαίνει ότι οι ευθύνες μας αυτή την τριετία μέχρι τότε, όλων μας, είναι μεγάλες. Γιατί το 2021 θα απολογηθούμε με κάποιον τρόπο για το τι κάναμε ως κοινωνία επί διακόσια χρόνια. Όλα τα καλά που πετύχαμε, όλα εκείνα που αποτύχαμε, όλες τις μεταξύ μας εντάσεις και κρίσεις που δεν οδήγησαν τα πράγματα εκεί που θα έπρεπε να πάνε. Και από εκεί και πέρα, να δείξουμε ότι πλέον είμαστε κανονική χώρα εντός δημοκρατικής Ευρώπης με τους θεσμούς της - που και τότε είχαν αρχίσει, επίσης, να συζητιούνται τόσο έντονα - για να πάμε στα επόμενα διακόσια χρόνια. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο δεν είμαστε όλοι ίδιοι προφανώς. Υπάρχουν πραγματικές διαφορές που μπορούν να συζητηθούν δημοκρατικά εντός ενός του κοινοβουλευτικού πλαισίου. Ποια είναι η βασική διαφορά; Έχει λεχθεί κατά κόρον: νεοφιλελευθερισμός από τη μια μεριά, μια αντίληψη επί της κοινωνίας με θεμέλιο την κοινωνία από την άλλη μεριά. Κάποιοι δηλώνουν κατά καιρούς ότι δεν καταλαβαίνουν τι θα πει νεοφιλελευθερισμός. Να το εξηγήσω πολύ απλά. Ο νεοφιλελευθερισμός και φιλοσοφικά και θεωρητικά και ιστορικά στηρίζεται στην αρχή ότι το άτομο είναι το κέντρο μελέτης των πραγμάτων, το κέντρο κρίσης των εξελίξεων, κ.ο.κ.. Η Θάτσερ το είπε επιγραμματικά: «δεν υπάρχει κοινωνία παρά μόνο άνθρωπος». Από την άλλη μεριά και χωρίς να είναι κανείς υποχρεωτικά μαρξιστής, ξεκινά από τον Αριστοτέλη, αν θέλετε, η άποψη ότι ο άνθρωπος είναι «ζώον πολιτικό», εννοώντας ζώον εντός πόλεως, ζώον κοινωνικό. Με κοινωνικό είναι και κοινωνική συνείδηση. Όπως η κίνηση των κοινωνιών είναι η διαμάχη, αν θέλετε, - κάποιοι την είπαν ταξική πάλη και κάποτε ο κ. Λάσκαρης την κατήργησε έτσι, δια διατάγματος - όπου παλεύουν οι δούλοι με τους ελεύθερους, οι πλούσιοι με τους φτωχούς, οι πληβείοι με τους άρχοντες, οι δουλοπάροικοι με τους φεουδάρχες, οι αστοί με τους προλετάριους. Από εκεί ξεκινάμε. Διαφορετικές οι αφετηρίες. Αν το πλαίσιο είναι δημοκρατικό, αυτές οι διαφωνίες αρχής, οι οποίες έχουν απολήξεις πρακτικές και πολιτικές πολύ συγκεκριμένες, μπορεί να τεθούν εντός κοινωνίας, να αναλυθούν σε όλα τα συμφραζόμενά τους και στις απολήξεις τους, έτσι ώστε η κοινωνία να αποφασίσει ποιος και υπό ποιες συνθήκες θα αναδεικνύεται ανά τετραετία, στους θεσμούς που έχουμε, να κυβερνήσει. Και εδώ μπαίνει το δεύτερο ερώτημα. Υπό ποίους όρους σήμερα μπορούμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Θα έλεγα, πλέον, προς την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης το εξής: Ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται την πολιτική διαφωνία είναι κατανοητός, διότι στα βασικά δεν έχει κανένα επιχείρημα. Και εξηγούμαι αμέσως. Εμείς αναγκαστήκαμε να ψηφίσουμε ένα μνημόνιο ενάντια στις βαθύτερες πεποιθήσεις μας και λέγοντας ότι θα το εφαρμόσουμε πιστά γιατί πρέπει να ανακτηθεί η αξιοπρέπεια της χώρας παρά το κόστος που θα έχει στην κοινωνία μας. Ταυτόχρονα, θα κάνουμε όλα όσα περνούν από το χέρι μας, ώστε το κόστος αυτού του μνημονίου που εμείς εφαρμόζουμε να είναι το μικρότερο δυνατό για αυτήν την κοινωνία. Αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε μέχρι σήμερα. Σε αυτή τη βάση, όμως, το μνημόνιο που εμείς υποτίθεται ότι φέραμε προς ψήφιση, το ψήφισε η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Υπονοώντας προφανώς ότι ψηφίζει και τους εφαρμοστικούς του νόμους και προφανώς υπονοώντας ότι εάν κατά τις περίφημες διαπραγματεύσεις κατορθώναμε να κερδίσουμε κάτι περισσότερο από αυτά που επέτασσε το μνημόνιο, θα συμφωνούσαν και αυτοί. Άλλο επιχείρημα από τα του οικονομικού και κοινωνικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει η Αντιπολίτευση. Δηλαδή επιχείρημα που να στέκεται και να διατηρεί στοιχειωδώς την ιστορικότητά της. Δεύτερον, στο άλλο μεγάλο θέμα, τα εθνικά, πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζοντας μια προηγούμενη πορεία υιοθέτησε εμπράκτως και έκανε πράξη την εθνική γραμμή για το μακεδονικό. Την εθνική γραμμή δεν την έφτιαξε ο ΣΥΡΙΖΑ, απλώς τη δέχθηκε κάποια ενεργή στιγμή. Αυτή ήταν αποτέλεσμα κυρίως της πολιτικής του πατρός και της αδελφής του Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας. Με αυτήν την έννοια η Νέα Δημοκρατία θα έπρεπε να πει το εξής: αν ήθελα να συζητήσω σοβαρά πολιτικά, ευχαριστούμε τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εμείς διαμορφώσαμε αυτή τη γραμμή και τη σχεδιάσαμε. Άρα χαιρόμαστε που ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται σε αυτά που λέγαμε εμείς. Αλλά η Νέα Δημοκρατία δεν το κάνει. Ούτε εκεί μπορεί να σταθεί. Αντ' αυτού, έχει εξαπολύσει την γνωστή εκστρατεία περί ψευδών κ.ο.κ. και έχει φτάσει πλέον στο σημείο, τελευταία αποστροφή του κ. Μητσοτάκη πρόσφατα στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, «πρέπει να τελειώνουμε με ό,τι πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ». Αυτό είναι απολύτως ανατριχιαστικό. Είναι υπεράνω κάθε δυνατότητας δημοκρατικής συζήτησης και οδηγεί στα άκρα, στον πάτο του βαρελιού που λέγεται φασισμός και ναζισμός. Εκεί δεν έχω να πω πολλά. Έχουν λεχθεί ήδη πολλά και ο χρόνος τελειώνει. Θα έλεγα, όμως, στον κ. Μητσοτάκη το εξής. Ας ξαναδεί, αν δεν το έχει δει ή ας το δει πρώτη φορά - φαντάζομαι αυτή είναι η περίπτωση - το έργο του Κιούμπρικ «Σπάρτακος». Επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η εξέγερση του Σπάρτακου που οδήγησε βεβαίως στη σταύρωσή του, επέφερε το εξής από τη μεριά του αυτοκράτορα. Απαγόρευσε να ακούγεται το όνομα του Σπάρτακου αιωνίως, επί ποινή θανάτου. Και, ω του θαύματος, το όνομα του Σπάρτακου όχι μόνο δεν σταμάτησε να προφέρεται, αλλά είναι ένα όνομα που εμπνέει ακόμα όλους όσοι παλεύουν για τη δημοκρατία κα τη δικαιοσύνη. Ας ξαναδεί το έργο αυτό ή ας το δει για πρώτη φορά και ξανασυζητάμε τι θα πει να «τελειώνουμε με όσα πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ».
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Γεωργιάδης από τη Νέα Δημοκρατία και μετά θα ακολουθήσει η κ. Παπαρήγα.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε τον προϋπολογισμό της χώρας και ακούμε διάφορα επιχειρήματα. Και καλό είναι να ανταλλάσσουμε τα επιχειρήματα και να διευκρινίζονται ορισμένα. Προχθές στην ομιλία του κυρίου Πρωθυπουργού με τον κύριο Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υπήρξε η συνήθης στην Ελλάδα αντιδικία στο πόση ήταν η ζημιά που έγινε στην ελληνική οικονομία το πρώτο εξάμηνο του 2015. Και μου κάνει τρομερή εντύπωση - και χαίρομαι που είναι εδώ ο κ. Τσακαλώτος - γιατί ο κ. Τσίπρας επιτίθεται στη Νέα Δημοκρατία και στον Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν αναφέρεται στη ζημιά των 100 δισεκατομμυρίων και δεν πηγαίνει ο ίδιος ο κ. Τσακαλώτος να λύσει αυτή τη διαφορά του με τον κ. Ρέγκλινγκ. Εσείς, κύριε Υπουργέ, δεν γνωρίζετε τον κ. Ρέγκλινγκ; Δεν έχετε κάνει συμφωνία με τον κ. Ρέγκλινγκ για διευθέτηση του ελληνικού χρέους; Δεν μιλάτε με τον ESM; Εσείς ο ίδιος λοιπόν, ο κ. Τσακαλώτος, για ποιoν λόγο δεν πάτε στον Ρέγκλινγκ, να πείτε «Αγαπητέ κύριε Ρέγκλινγκ, γιατί μας χρεώνετε 100 δισεκατομμύρια και λέτε ψέματα;»; «Και να το σωστό επιχείρημα του κ. Τσίπρα που πήγε να προσθέσει τη ζημία στην ελληνική οικονομία, στο δημόσιο χρέος», που είναι επιχείρημα Α΄ Δημοτικού, γιατί στη Β΄ Δημοτικού έχεις μάθει ότι είναι λάθος. Άρα λοιπόν, κύριε Υπουργέ, αντί να κάνετε τα κοκόρια στην ελληνική Βουλή, πηγαίνετε εκεί στα αφεντικά σας στην Ευρώπη, να τους πείτε πόσα δισεκατομμύρια ζημιά κάνατε, γιατί ο κ. Ρέγκλινγκ είπε ότι κάνατε ζημιά 100 δισεκατομμύρια. Ούτε ο κ. Μητσοτάκης ούτε ο κ. Στουρνάρας ούτε κανένας άλλος. Θυμίζω δε, - και αυτό έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - ότι ο κ. Ρέγκλινγκ μετράει την ελληνική οικονομία μέχρι τελευταίου ευρώ. Γιατί είναι ο βασικός μας δανειστής. Άρα σε αυτόν μένει να έχει τον πιο ακριβή υπολογισμό, γιατί βάσει αυτού του υπολογισμού καθορίζονται τα δάνεια προς την Ελληνική Δημοκρατία. Άρα προφανώς ο δικός του υπολογισμός έχει τη μεγαλύτερη αξιοπιστία και προφανώς εκεί δεν τολμάτε να θέσετε τέτοια θέματα. Άρα τα 100 δισεκατομμύρια ζημιά τα φάγαμε στο κεφάλι. Δεύτερο θέμα που ακούω συνέχεια είναι ότι τα εξαιρετικά υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα που είχε συμφωνήσει η κυβέρνηση Σαμαρά, ήταν αδύνατον να επιτευχθούν, ύψους 4,5%. Αυτό το έχουν πει καμιά δεκαριά, μέχρις στιγμής, Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όσο πρόλαβα να παρακολουθήσω, για να δικαιολογήσουν δηλαδή αυτή τη ζημιά που ανέφερα προηγουμένως. Με συγχωρείτε. Εσείς, και πέρυσι και φέτος, όπως πηγαίνει το πράγμα, κάνατε πρωτογενή πλεονάσματα πολύ παραπάνω από 4,5%. Πολύ παραπάνω! Ίσα - ίσα, αποδείξατε στην πράξη ότι το 4,5% πρωτογενές πλεόνασμα τελικά δεν ήταν αδύνατον για την ελληνική οικονομία και έχετε δώσει στους δανειστές μας, δυστυχώς, ένα πολύ αντίπαλο σε εμάς επιχείρημα. Διότι, ενώ κι εμείς ως Νέα Δημοκρατία και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και υποτίθεται κι εσείς, λέμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι η δέσμευσή μας για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% είναι μία υπερβολική δέσμευση, ζητάμε όλοι να αλλάξει η συμφωνία και να μεταφερθεί ο στόχος του 2%, την ίδια στιγμή που λέμε αυτό, έρχεστε εσείς και λέτε «ρεκόρ πρωτογενούς πλεονάσματος 6%, 5,5%, 7%». Μα, βεβαίως, όταν βλέπουν οι δανειστές ότι καταφέρνεις να κάνεις 5,5%, 6%, 7% πρωτογενές πλεόνασμα, γιατί να κάνουν το 3,5% σε 2%; Άρα ποια είναι τώρα η πολιτική σας επιλογή; Είναι να «στραγγαλίζετε» την οικονομία, για να επιτυγχάνετε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και να παίρνετε ένα μικρό κλάσμα αυτών και να το επιστρέφετε στην οικονομία διά των επιδομάτων. Αυτό αποτελεί και το βασικότερο επιχείρημα των ξένων δανειστών γιατί δεν πρέπει να μειώσουν τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος. Και εκεί βρίσκεται το έγκλημα που έχετε κάνει στην οικονομία. Διότι, εάν δεν είχατε επιτύχει αυτούς τους υψηλούς στόχους του πλεονάσματος, τότε ο ρυθμός ανάπτυξης της χώρας θα ήταν πολύ μεγαλύτερος. Στην πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό για το οποίο πανηγυρίζετε οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσακαλώτος και ο κ. Τσίπρας, σε όλες τις ομιλίες και σε όλα τα fora, για να αποδείξουν πόσο καλά τα έχουν πάει στη διαχείριση των οικονομικών μας, δηλαδή, ότι επιτυγχάνουν εξαιρετικά υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, δεν είναι λόγος θριαμβολογίας και επισήμανση επιτυχίας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είναι απόδειξη της οικονομικής αποτυχίας. Διότι, με αυτά τα μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα, που αφαιρούν χρήμα από την πραγματική οικονομία, έχετε πέσει έξω στον βασικό οικονομικό στόχο, που είναι η οικονομική ανάπτυξη και έτσι, κάθε χρόνο ο μόνος στόχος στον οποίο πέφτετε διαρκώς έξω είναι το ύψος της αύξησης του Ακαθαρίστου Εθνικού Προϊόντος. Γιατί; Γιατί, για να μπορείτε να κάνετε αυτό που κάνετε και με αυτόν τον προϋπολογισμό, δηλαδή τύπου Βενεζουέλα, τύπου Μαδούρο, να μοιράζετε επιδόματα, αφού προηγουμένως έχετε «στραγγαλίσει» όλη την οικονομία, τι κάνετε; Μειώνετε τον ρυθμό ανάπτυξης, προσφέρετε μεγάλα επιχειρήματα στους ξένους δανειστές, είναι αυτοί ευχαριστημένοι ότι θα πάρουν τα λεφτά τους. Θυμίζω ακόμη την εποχή, κύριε Υπουργέ, που ήσασταν εδώ, μερικά μέτρα πέρα από την Πλατεία Συντάγματος, με κάτι πανό από πίσω «Δεν χρωστάμε, δεν πληρώνουμε» και τα βάζατε με τους ξένους δανειστές. Και ήρθατε ως Υπουργός και ακούω τον κ. Σόιμπλε να λέει ότι κανένας άλλος Υπουργός δεν ήταν τόσο συνεργάσιμος, όσο ο κ. Τσακαλώτος και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ως προς το μνημόνιο, φαντάζομαι ότι δεν λέγατε εκεί στο τραπεζάκι απέναντι, ότι θέλατε να γίνετε Υπουργός, για να παίρνετε τους επαίνους του Σόιμπλε για το πόσο καλός και συνεργάσιμος είστε με το μνημόνιο, αλλά το καταφέρατε και αυτό. Θερμά συγχαρητήρια! Άρα κοντολογίς, όλη σας η οικονομική πολιτική είναι λανθασμένη. Προηγουμένως, με τον κ. Κουμουτσάκο, έγινε και η εξής στιχομυθία και το λέω για τους συναδέλφους που δεν ήταν στην Αίθουσα. Σας κατηγόρησε για ταξική πολιτική και είπατε: Εσείς δεν έχετε ταξική πολιτική; Πρώτον, ως προς την ταξικότητα της πολιτικής σας, είναι γνωστή η ομολογία του κ. Χουλιαράκη σε αυτή τη Βουλή, στην επιτροπή, όταν αποκάλυψε ότι ναι, έχετε κάνει μια ταξική επιλογή. Ως προς το ερώτημά σας τώρα, η απάντηση είναι «όχι», εμείς δεν έχουμε ταξική πολιτική. Εμείς απλώς αντιλαμβανόμαστε κάτι πάρα πολύ βασικό. Ποιο είναι αυτό; Και έρχομαι στον κ. Μπαλτά, για να κλείσω. Ακούστε, κύριε Μπαλτά, παρακολουθώ με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον σχεδόν σε κάθε ομιλία σας - πήρα και το βιβλίο σας και το διάβασα με ενδιαφέρον οφείλω να σας πω για τα ονόματα του κομμουνισμού - το ότι θέλετε σχεδόν σε κάθε ομιλία σας να παρουσιάζετε τον εαυτό σας ως κομμουνιστή. Ακούστε, λοιπόν, κομμουνιστές είναι αυτοί! Είναι γνήσιοι κομμουνιστές, κανονικοί κομμουνιστές. Το υπερασπίζονται, το λένε, προτείνουν ένα άλλο οικονομικό σύστημα. Εγώ τυγχάνει να διαφωνώ με αυτό παντελώς, αλλά αυτοί είναι κομμουνιστές στην Αίθουσα. Κομμουνιστής που πιστεύει στο ευρώ ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή στην καπιταλιστική οικονομία, κύριε Μπαλτά, δεν γίνεται. Ή θα διαλέξετε να πάτε από εδώ ή, αλλιώς - για να το πούμε καθαρά και να μη χάνουμε μεταξύ μας χρόνο - είστε ένας κανονικός καπιταλιστής, γιατί αυτό είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι καπιταλιστική. Προσέξτε, όμως, ποιο είναι το πρόβλημα για να καταλάβει και ο κύριος Υπουργός και να ολοκληρώσω. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Ενώ είστε σε μία καπιταλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση που λειτουργεί με όρους ελευθέρας αγοράς, επειδή έχετε αυτές τις εφηβικές ονειρώξεις των νιάτων σας και θέλετε να φαντασιώνεστε, όπως ο κ. Μπαλτάς, ότι είναι κομμουνιστής, πάτε να εφαρμόσετε τις κομμουνιστικές παιδικές σας ονειρώξεις σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό, φυσικά, δημιουργεί αυτό που ζει η Ελλάδα σήμερα, αυτήν τη μιζέρια, αυτήν τη φτώχεια, αυτήν την αδυναμία να προχωρήσει η οικονομία. Διαλέξτε, επιτέλους! Ή θα είστε κομμουνιστές, κύριε Μπαλτά και θα πάτε σε κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, σε ελεγχόμενα από το κράτος μέσα παραγωγής, σε εξαρτημένες σχέσεις εργασίας - αυτό είναι το ένα μοντέλο που εγώ λέω ότι δεν λειτουργεί, εκείνοι λένε ότι λειτουργεί - ή θα πάτε στον καπιταλισμό που σημαίνει, κύριε Υπουργέ, για να το πούμε απλά, χαμηλοί φόροι, χαμηλές ασφαλιστικές εισφορές, κίνητρα για επενδύσεις, ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Το ανάμεικτο δεν δουλεύει. Είναι καταστροφικό. Καταδικάζει τη χώρα στον βούρκο. Φυσικά, αφού καταψηφίζω τον προϋπολογισμό, να δηλώσω και εγώ την πρόβλεψή μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ελληνικός λαός είναι κυρίαρχος, αυτός θα είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός του ΣΥΡΙΖΑ! Βεβαίως, υπάρχει απερίφραστη καταδίκη για τη σημερινή τρομοκρατική επίθεση στην τηλεόραση του «ΣΚΑΪ» και στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Αυτή η τρομοκρατική επίθεση φαίνεται ότι είναι αρκετά σοβαρή, πολύ σοβαρότερη απ' όσες είχαμε δει τον τελευταίο καιρό και ελπίζω η Αστυνομία γρήγορα να προχωρήσει σε συλλήψεις. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Συμφωνώ με το τελευταίο που είπε ο κ. Γεωργιάδης για τον «ΣΚΑΪ». Ήταν πολύ σοβαρό πλήγμα. Δεν θα σχολιάσω όλη την ομιλία, αλλά επειδή είπε ότι θέλει ανταλλαγή απόψεων, νομίζω ότι δεν θέσατε καλά ποια είναι η κριτική μας για το 4,5%. Αναφορικά με το 4,5% πρωτογενές πλεόνασμα, δεν είναι ότι θριαμβολογούμε ότι εμείς το κάναμε 3,5%. Εγώ συμφωνώ με εσάς ότι και το 4,5% και το 3,5% είναι πολύ μεγάλο. Ποιο ήταν, όμως, το αποτέλεσμα του 4,5%; Με αυτόν τον τρόπο και συγχρόνως με τις προβλέψεις για πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, αυτά τα δύο μαζί κάνανε το χρέος βιώσιμο και, άρα, δεν χρειαζότανε εσείς να πάτε και να ζητήσετε μείωση του χρέους Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά μας. Εμείς ξέραμε ότι και το 4,5% είναι «too much», αλλά και το 3,5% - να το δεχθώ αυτό - αλλά και αυτό που λέγατε για τους ρυθμούς ανάπτυξης ήταν τόσο πέρα από την πραγματικότητα, που αυτό είναι που βοηθούσε τους Γερμανούς, μιας και μου είπατε για τον Σόιμπλε, γιατί έλεγαν: «Να, με 4,5% ανάπτυξη και 4,5% πρωτογενή πλεονάσματα δεν χρειάζεται να πάρουμε κάτι για το χρέος». Αυτό είναι το επιχείρημα και όχι το πιο απλό επιχείρημα που χρησιμοποιήσατε εσείς. Να κάνουμε ανταλλαγή απόψεων, αλλά πάνω στα βασικά ζητήματα μόνο σε αυτό το ερώτημα.
Η κ. Παπαρήγα έχει τον λόγο.
Το τελευταίο διάστημα, κάθε μέρα σχεδόν, είτε στις τοποθετήσεις των στελεχών των κομμάτων είτε στα δημοσιογραφικά πάνελ, ξορκίζεται η διχαστική πόλωση που επικρατεί μέσα στη Βουλή, ένα κλίμα εξαχρείωσης, κ.λπ., κ.λπ.. Μάλιστα, σήμερα άκουσα αρκετούς οι οποίοι μίλησαν για το κλίμα της οξυμένης πόλωσης μέσα στη Βουλή και έξω από τη Βουλή. Άλλοι το ρίχνουν στη Νέα Δημοκρατία, άλλοι στον ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι και στους δύο. Αυτό το κλίμα της πόλωσης οδήγησε στην αποτρόπαια και καταδικαστέα βομβιστική επίθεση εναντίον του «ΣΚΑΪ». Μάλιστα, γίνεται η εξής πρόσκληση: Αν είναι δυνατόν κάθε μέρα, όλα τα κόμματα, κάθε πολιτικός, κάθε κοινωνικός παράγοντας - αν θέλετε - να κάνει την δήλωση: «Καταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται». Η μεγάλη πλειοψηφία - οπωσδήποτε όχι όλοι - αυτών που υποστηρίζουν αυτή τη φρασούλα είναι ψεύτες και υποκριτές, διότι την ίδια ώρα αναγνωρίζουν την κρατική βία και καταστολή, την εργοδοτική βία για την οποία δεν κάνουν καμμία συζήτηση, την ιμπεριαλιστική βία για τους αγωγούς των πετρελαίων, όπου κι αν περάσουν - θα περάσουν από εδώ, θα περάσουν από εκεί - τις πολεμικές επιχειρήσεις ή τις στρατιωτικές ασκήσεις ως προετοιμασία στρατιωτικών επιχειρήσεων. Όλα αυτά θεωρούνται νόμιμη βία, αλλά στον λαό, στο λαϊκό κίνημα δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του, ανάλογα κάθε φορά και σε κάθε φάση με τα μέσα, με τον τρόπο, με τις μορφές που θα επιλέξει. Με αυτήν την έννοια λέμε ότι είναι υποκρισία. Βεβαίως, τα συμφέροντα του λαού σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να τα υπηρετήσουν. Το αντίθετο συμβαίνει. Διάφορες ομάδες μπορεί να χρησιμοποιούν κάποιους «φερετζέδες» αντιεξουσιαστή ή διάφορες ομάδες στήνουν προβοκάτσιες, για να εκτίθεται το λαϊκό κίνημα και να ανοίγει ο δρόμος για μεγαλύτερη βία. Επειδή, μάλιστα, κάτι είπε ο κ. Γεωργιάδης, ήθελα να κάνω μία αναφορά. Κοιτάξτε να δείτε, η ιστορία έχει δείξει ότι η βία, πριν από όλα, στράφηκε κατά του εργατικού κινήματος και του ρόλου του ΚΚΕ σε αυτό, όχι μόνο όταν το κίνημα ήταν ανερχόμενο, αλλά χρησιμοποιήθηκε αυτή η βία κι όταν το κίνημα είχε κάνει και προσωρινή υποχώρηση. Όσοι μιλάνε κατά της βίας, κύριο στόχο έχουν εκείνο το κίνημα - τέτοιο κίνημα σήμερα δεν έχει αναπτυχθεί, δεν είναι αντίστοιχο προς τις ανάγκες - που μπορεί να αμφισβητήσει το σύστημα, όχι την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Επειδή, μάλιστα, πολλές φορές έχουμε μιλήσει για ψευδεπίγραφη αντιπαράθεση, τη λέμε ψευδεπίγραφη όχι γιατί δεν υπάρχουν επιμέρους διαφορές, αλλά γιατί αυτές οι επιμέρους διαφορές πηγαίνουν να συγκαλύψουν τη γενική κοινή γραμμή πλεύσης. Να σας πω κάτι; Μέχρι το 2015- για να μην πάω στο 2012, αφήστε το - πρακτικά ήταν επιβεβαιωμένη η κοινή γραμμή πλεύσης Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ και δεν είναι τυχαίο ότι την κρίσιμη ώρα που φαινόταν ότι υπάρχει μία κυβερνητική αστάθεια - όχι γενικά στάδια του συστήματος - έκαναν κυβέρνηση με τον Καρατζαφέρη την μία φορά, με τον Κουβέλη την άλλη, κάτι που αν το έλεγε κανείς πριν από μερικά χρόνια, θα του έλεγαν «είσαι δογματικός κομμουνιστής» ή «δεν ξέρεις τι λες». Από το 2015 και μετά - και ιδιαίτερα μετά το θέατρο του πρώτου εξαμήνου το αντιστασιακό - μέχρι σήμερα, καθώς πια επιβεβαιώθηκε ότι όλη η συζήτηση και όλη η διαπάλη είναι πάνω στην κοινή γραμμή πλεύσης, η αντιπαράθεση δεν μπορούσε παρά να μην πάρει ακραία οξυμένο χαρακτήρα. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Και από το 1975 και μετά είχαμε φάσεις. Μέχρι και ξύλο έχει πέσει στη Βουλή. Έχουμε δει σκηνές απείρου κάλλους στη Βουλή, για να μην πω και πριν το 1967. Έχετε επιλέξει, λοιπόν, ορισμένα θέματα, τα οποία τα εμφανίζετε - ιδιαίτερα η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ και από δίπλα τα άλλα κόμματα - ως κόκκινες γραμμές, με σκοπό και να συγκαλύψετε την κοινή γραμμή πλεύσης και να βάλετε τον λαό διαιτητή ανάμεσα σας είτε για την παραμονή, είτε για την εναλλαγή. Θα πω ένα παράδειγμα. Η Νέα Δημοκρατία λέει: «Οι Πρέσπες έγιναν, γιατί συμφώνησε ο ΣΥΡΙΖΑ και έδωσε τις Πρέσπες, για να πάρει τη μείωση των συντάξεων». Εμείς δεν κατηγορούμε για κάτι τέτοιο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υπάρχει κάτι πολύ σοβαρότερο. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε το πιο καλό παιδί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ, της στρατηγικής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αμερική. Είναι το παράδειγμα. Παράδειγμα δεν γίνεται πάντα αυτός που εκ γενετής υπερασπιζόταν ένα σύστημα. Δεν θα πω τη λέξη υπηρέτης, γιατί πολλές φορές εννοείται αλλιώς, υπερασπιζόμενος ένα σύστημα και μία στρατηγική. Tο πιο καλό παράδειγμα είναι ο πρώην, ο αντιρρησίας, αυτός που εγκατέλειψε - ας πούμε - ένα μετερίζι. Αυτός είναι το πιο καλό παράδειγμα. Επομένως, δεν χρειαζόταν να υπογράψει τη Συμφωνία των Πρεσπών, για να δώσουν την προσωρινή άρση της μη μείωσης παραπέρα των συντάξεων. Άλλωστε, όπως κοστολογήθηκε το ζήτημα, δεν ρίχνει έξω τα δημοσιονομικά και το δείχνει και ο προϋπολογισμός. Παρά το γεγονός ότι δεν θα μειωθούν οι συντάξεις, τα συνολικά ποσά των συντάξεων μειώνονται. Είναι και ο κ. Τσακαλώτος και άλλοι που μετράνε. Οι της ηλικίας μου και πάνω πόσο θα ζήσουμε; Διακόσια χρόνια; Δεν γίνεται! Θα μειώνεται ο πληθυσμός, έτσι είναι. Τα υπολογίσατε. Είσαστε πιο ευέλικτοι ρεαλιστές σε σχέση με τη Νέα Δημοκρατία. Όσον αφορά το άρθρο 16, η Νέα Δημοκρατία έχει σηκώσει παντιέρα, λες και δεν καταλαβαίνει ότι αυτή τη στιγμή τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα λειτουργούν με ιδιωτικά κριτήρια και με αρχές απόλυτης, πλήρους προσαρμογής στις ανάγκες της αγοράς. Δεν το καταλαβαίνει η Νέα Δημοκρατία; Όχι, το κάνει σημαία της και σημαία του ο ΣΥΡΙΖΑ τη μη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, όταν στην Ελλάδα τα 2/3 των σχολών που υπάρχουν μετά τα λύκεια ή των σχολών επαγγελματικής κατάρτισης - και υπάρχουν ακόμα και τμήματα ανώτερων πανεπιστημίων - είναι ιδιωτικά. Την ίδια δουλειά που κάνουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια μπορεί να την κάνουν τα κρατικά πανεπιστήμια. Άλλο θέμα - ολόκληρο θέμα! - είναι ότι ο ένας κοντεύει να μπει στην κρεβατοκάμαρα του άλλου, για να βρείτε σκάνδαλα στο φιλικό περιβάλλον, στο κοινωνικό περιβάλλον. Εμείς δεν ασχολούμαστε με αυτά, όχι γιατί δεν μπορεί να υπάρξουν κάποια ιδιαίτερα προβλήματα, αλλά δεν έχουμε ανάγκη να κάνουμε αυτή τη δουλειά. Το ότι γίνονται μετεγγραφές, το ότι ο ένας που έφυγε από κει πήγε να γίνει Βουλευτής στο άλλο κόμμα είναι αλήθεια. Κοιτάξτε να δείτε, ιδιαίτερα μετά από το 2015- εμείς ξέραμε και πριν το 2015 ποια ήταν η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ - που φάνηκε ποιος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, το να πας από το ένα κόμμα στο άλλο είναι ένα τσιγάρο δρόμος. Και άμα μπορείς να γίνεις και Υπουργός ή Βουλευτής, είναι μισό τσιγάρο δρόμος. Δεν είναι ούτε αποστασία ούτε εξαγορά ούτε τίποτα. Ούτε μπαίνουμε στη λογική ποιος πήρε, τι δεν πήρε, γιατί πήγε. Είναι αντικειμενικό το γεγονός ότι δεν αλλάζεις στρατόπεδο. Ας πούμε και ένα άλλο πάρα πολύ χαρακτηριστικό. Όσον αφορά τις παροχές ή την παροχολογία, ούτε παροχή είναι αυτό ούτε παροχολογία. Άκουσα και τον κ. Μητσοτάκη να λέει ότι και αυτός θα δώσει στις πολύτεκνες 2.000 ευρώ και τα λοιπά. Ούτε παροχές ούτε παροχολογίες! Και σας ρωτάω: Υπάρχει κυβέρνηση, από την πιο ακραία - ας το πούμε - αντιλαϊκή, αυταρχική και τα λοιπά - ας το θέσω έτσι - που δεν έχει κάνει κάποιες παροχές; Υπάρχει κυβέρνηση στην ιστορία του ελληνικού κράτους ή - ας πάμε πιο πρόσφατα - από το 1975 και μετά, που δεν έκανε και κάποιες παροχές στους εργαζομένους; Μα, δεν υπάρχει κυβέρνηση! Δεν μπορεί να σταθεί μια κυβέρνηση! Και υπάρχουν παροχές και παροχές. Υπάρχουν παροχές που γίνονται κάτω από την πίεση της ταξικής πάλης, υπάρχουν παροχές που γίνονται για την ενσωμάτωση και τη χειραγώγηση συνειδήσεων, ποτέ καθολικές, κατά κλάδο, κατά τομείς με διαφορές, για να υπάρχει και ο διαχωρισμός «υψηλόμισθοι, μεσόμισθοι και κατώτερων μισθών εργαζόμενοι» και υπάρχουν και παροχές - για να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο - οι οποίες ανεβάζουν την παραγωγικότητα της εργασίας, ανεβάζουν τον βαθμό εκμετάλλευσης και με τις οποίες μεγαλώνει το χάσμα με τον μισθό. Όταν τα πανεπιστήμια άνοιξαν και μπήκαν παιδιά και της εργατικής τάξης και μεσαίων στρωμάτων και της αγροτιάς, αυτό ήταν παροχή; Μα, ήταν αναγκαιότητα του συστήματος! Όταν η χειρωνακτική δουλειά μειώνεται και ανεβαίνει η πιο σύνθετη - ας το πούμε - ειδικευμένη δουλειά, πρέπει να είναι πιο μορφωμένοι οι εργάτες. Επομένως, τι συζητάτε; Και θα το πω καθαρά: Μου προκάλεσε - τι να σας πω; - κυριολεκτικά αηδία η τοποθέτηση που έκανε ο Πρωθυπουργός στη συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής - δεν ξέρω πώς τη λέτε - του ΣΥΡΙΖΑ, που είπε το εξής πράγμα: «Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ κατάντησαν τους εργαζόμενους να τους λείπει 1 ευρώ από την τσέπη. Εμείς τους δίνουμε 20 ευρώ». Δεν ξέρω πώς το λέει αυτό ο κύριος Πρωθυπουργός και δεν με ενδιαφέρουν οι προσωπικές του εμπειρίες, γιατί η πολιτική δεν χαράζεται ούτε από τις δικές μου προσωπικές εμπειρίες και περιπέτειες ούτε από τις προσωπικές εμπειρίες του κ. Τσίπρα. Σε αυτόν που λείπει το 1 ευρώ, φθάνει να μην έχει 1 ευρώ στην τσέπη, λείπουν πολύ περισσότερα, του λείπουν 100 ευρώ, 200 ευρώ, 300 ευρώ, 500 ευρώ. Και να θυμίσω και το τελευταίο: Ένα προεκλογικό βίντεο που είχε κυκλοφορήσει ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και με αυτήν την έννοια ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ συνεπής, αυτό υλοποίησε. Δεν είναι σωστό ότι σε αυτό ήταν ασυνεπής. Δείχνει τον κ. Τσίπρα που συναντάει έναν ηλικιωμένο στον δρόμο και λέει ο ηλικιωμένος: «Αλέξη, αν από τα δέκα κάνεις ένα, εγώ θα σε στηρίξω!». Αυτό! Αυτό ήταν που έπρεπε να προσέξει ο κόσμος. Δεν θα το κάνουμε εμείς βίντεο ως ΚΚΕ. Αν κάποιος μας έλεγε «αν από αυτά τα δέκα που λέτε, τηρήσετε το ένα», ήταν αδύνατο να κάνουμε βίντεο, διότι θα ήταν προσβλητικό. Εμείς παλεύουμε - δεν είμαστε κυβέρνηση - για να ανταποκριθούμε και στα δέκα που λέμε. Αν οι συνθήκες σού επιτρέψουν να κάνεις τα εννιάμισι, κάνε έστω τα εννιάμισι. Επομένως, κινείστε στην ίδια ρότα και - για να τελειώσω - δεν σας είδα να τσακώνεστε. Το Κυπριακό πάει για διχοτόμηση. Καμμία συζήτηση για αυτό! Η Ελλάδα έχει γίνει μία τεράστια στρατιωτική βάση. Οι δαπάνες που κάνουμε για το ΝΑΤΟ είναι τεράστιες, δυσανάλογες σε παγκόσμιο επίπεδο. Τέτοιοι καβγάδες δεν γίνονται. Τι καβγάδες γίνονται; Γίνονται για το άρθρο 16, για τον τάδε κολλητό του Μητσοτάκη, τον τάδε κολλητό του ΣΥΡΙΖΑ. Σιγά! Αυτές και μόνο οι διαφορές αποδεικνύουν ότι σε λίγα χρόνια μπορεί να δει ο λαός και άλλα πράγματα. Ό,τι νόμιζε ότι δεν θα έβλεπε μέχρι το 2012 και μέχρι το 2015 μπορεί να το δει από το 2020, 2021, ή ακόμα και από τις εκλογές του 2019.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέχρι να έρθει ο κ. Μεγαλομύστακας στο Βήμα, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο και λυκειακές τάξεις Τσαρίτσανης Λάρισας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριοι συνάδελφοι, για να μην καταφύγουμε στη μείωση του χρόνου των ομιλητών, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να τηρείται απαρεγκλίτως ο χρόνος. Αρχίζουμε με τον κ. Μεγαλομύστακα την εφαρμογή του χρόνου. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και ελπίζω να τηρήσω τον χρόνο μου. Πρώτα από όλα, πριν να ξεκινήσω την ομιλία μου, θα ήθελα να εκφράσω τον θυμό μου για αυτό που συνέβη χθες το βράδυ στον «ΣΚΑΪ» και στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Και θέλω να δηλώσω ότι εμείς ως Ένωση Κεντρώων είμαστε εδώ για να κάνουμε τα πάντα, έτσι ώστε να αποφευχθούν τέτοιου είδους δολοφονικές επιθέσεις. Διότι από τύχη μάλλον δεν θρηνήσαμε θύματα. Και για να συνεισφέρουν όλοι σε αυτό, πρέπει να σταματήσουν και τα κόμματα να στοχοποιούν δημοσιογράφους με εμπάργκο - και ο ένας και ο άλλος μεγάλος - και φυσικά και οι δημοσιογράφοι να σταματήσουν να υπηρετούν πολιτικές παρατάξεις. Και κλείνω έτσι αυτό το θέμα. Θέλω να ξεκινήσω την ομιλία μου με κάτι που είπε ο κ. Μπαλτάς. Είπε ότι ο προϋπολογισμός αποτυπώνει την πορεία μιας χώρας. Και αυτό ήταν πολύ σωστό. Επομένως, αυτό που θα έπρεπε να ακούμε σήμερα - και τις προηγούμενες μέρες, καθ' όλη τη συζήτηση - δεν θα έπρεπε να είναι το «φόροι από εδώ, φόροι από εκεί». «Ποιος έφερε τους περισσότερους;» λένε οι ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Εσείς υπερασπίζεστε ότι δεν φέρατε τόσους. Και στη συνέχεια παίζεται ένα τέτοιο γαϊτανάκι, στο οποίο καταλαβαίνουμε όλοι - και εσείς και οι πολίτες - ότι οι φόροι που φέρατε ήταν λόγω κακού σχεδιασμού και για αυτό τους παίρνετε πίσω. Το ίδιο θα έκαναν και οι προηγούμενοι, αν ήταν σήμερα κυβέρνηση. Επομένως, μην μαλώνετε εδώ μέσα για το ποιος έφερε φόρους και ποιος μειώσεις και ποιος τους επαναφέρει και ποιος όχι. Θα έπρεπε να αγωνιάτε για το πώς θα φέρουμε τη χώρα μας στον σωστό δρόμο. Γιατί ακόμη δεν έχει έρθει, παρ' όλο που βγήκε εδώ και εκατό και κάτι μέρες, όπως λέτε εσείς, από τα μνημόνια. Τον ονομάσατε καινούργιο, μεταβατικό, μεταμνημονιακό, αριστερό προϋπολογισμό αυτόν τον προϋπολογισμό. Ωστόσο εγώ τον βλέπω ως έναν προϋπολογισμό πλασματικά κοινωνικό. Έχετε ως σημαία το «ένα κοινωνικό κράτος», «το κράτος που νοιάζεται για τους πολίτες». Δεν ισχύει αυτό. Το να νοιάζομαι για τους πολίτες δεν αποδεικνύεται με ένα επίδομα ή με μία παροχή που δεν είναι σταθερή και δεν αποβλέπει στο κοινό καλό. Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί, για να αποκτήσουμε τη δυνατότητα να μοιράζουμε τα πλεονάσματα, για να έχουμε πρώτα απ' όλα πλεονάσματα, θα πρέπει να στοχεύουμε στην ανάπτυξη. Δεν στοχεύουμε στην ανάπτυξη, όταν το πλεόνασμα υπερβαίνει κατά πολύ τον ρυθμό ανάπτυξης. Δεν γίνεται. Όσα και να κόψουμε, που δεν μπορούμε και να κόψουμε πλέον από τους πολίτες άλλα, δεν πρόκειται να πετύχουμε την ανάπτυξη. Επομένως πρέπει να πάρουμε μια άλλη δέσμη μέτρων. Αυτό που μας στενοχωρεί περισσότερο απ' όλα είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει ουσιαστική μείωση του χρέους. Το χρέος εξακολουθεί να είναι μη βιώσιμο και η οικονομία μας να μην βαδίζει στα σωστά χνάρια. Μοιράζουμε ή μάλλον καλύτερα, μοιράζετε και υπόσχονται και οι επόμενοι ότι θα μοιράσουν με δανεικά. Αυτή η πολιτική ήταν που μας οδήγησε εδώ που βρισκόμαστε σήμερα. Αυτή είναι η πολιτική που οδήγησε στην κρίση των δέκα χρόνων και δεν ξέρουμε πόσο ακόμη θα κρατήσει. Έτσι μας βάλατε στα μνημόνια και συνεχίζουμε κατά κάποιον τρόπο να είμαστε σ' αυτά. Αυτό που θα έπρεπε να κάνει η κάθε κυβέρνηση είναι να εκμεταλλευθεί σε όλο το εύρος τους τις παραγωγικές δομές αυτής της χώρας. Και θα φέρω μερικά παραδείγματα. Πρέπει να επενδύσουμε στον τουρισμό. Έχει αυξηθεί ο τουρισμός και τα έσοδα από τον τουρισμό. Ωστόσο αυτό δεν έγινε επειδή μια μέρα τα βελτιώσαμε όλα, αλλά πρέπει να δείτε τι έχει γίνει στην Τουρκία, στην Αίγυπτο, στην Τυνησία, στο Μαρόκο, στις γειτονικές χώρες, από τις οποίες έχουμε πάρει πολύ μεγάλο κομμάτι από τη δική τους πίτα στον τουρισμό, εξαιτίας της κρίσης που αντιμετωπίζουν όλες αυτές οι χώρες. Δεν νοιαζόμαστε πραγματικά για τα μικρά καταλύματα. Φέρατε πριν από λίγες ημέρες για τον εναλλακτικό τουρισμό ένα νομοσχέδιο που ψηφίστηκε. Είναι αργά να το φέρνετε τώρα. Είστε κοντά τέσσερα χρόνια στην Κυβέρνηση της χώρας. Πρέπει να αναπτύξουμε ακόμα και τον πιο μικρό παραγωγικό ιστό και στον τουρισμό, όπως θα έπρεπε να ενισχύσουμε και τους αγρότες. Δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται οι εφοπλιστές να μην πληρώνουν φόρο στο πετρέλαιο και οι αγρότες μας να πληρώνουν. Αυτό είναι δύσκολο να το χωνέψω, ειδικά από μια αριστερή Κυβέρνηση. Επίσης, θα έπρεπε να είχατε δράσει άμεσα, έτσι ώστε να ενημερώσετε τους αγρότες για κάποια εργαλεία που έχουν, όπως είναι οι ΚΟΙΝΣΕΠ και οι συνεταιριστικές ομάδες. Εάν πάμε στο δικό μου χωριό, στο καφενείο και μιλήσουμε για ΚΟΙΝΣΕΠ και για συνεταιριστική ομάδα, οι αγρότες θα νομίζουν ότι μιλάμε για εξωγήινους. Δεν θα έπρεπε να οργανώσετε μια σχετική καμπάνια ενημέρωσής τους, ώστε να εκμεταλλευτούμε τα όπλα που εσείς φέρατε αυτήν τη φορά εντός του Κοινοβουλίου; Θα ακούνε ΚΟΙΝΣΕΠ και θα νομίζουν ότι είναι κάτι σαν τις ΜΚΟ. Ας βγάλουμε τους πολίτες αυτής της χώρας από το σκοτάδι. Έτσι θα έρθει η ανάπτυξη. Είχαμε συνεδρίαση πριν από λίγες ημέρες για την ιχθυοκαλλιέργεια στην Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας. Τριάντα επτά χρόνια τώρα παλεύει ο κλάδος της ιχθυοκαλλιέργειας να χτίσει σοβαρές δομές μέσα στη χώρα και ευτυχώς το έχει καταφέρει. Το έχει καταφέρει, όμως, χωρίς την αρωγή του κράτους. Εκκρεμούν είκοσι πέντε προεδρικά διατάγματα για να ρυθμίσουν ζητήματά τους, όταν η ιχθυοκαλλιέργεια στην Ευρώπη είναι δεύτερη δύναμη και αναλογικά στο κέρδος όσον αφορά το τονάζ είναι πρώτη. Ακόμα και εάν φύγει το Ηνωμένο Βασίλειο από την Ευρώπη, πάλι θα είναι πρώτο. Ήμασταν εμείς ή μάλλον ήταν αυτή η πολιτική που ήταν ανεπαρκής, που οδήγησε να φύγουν οι δικές μας μονάδες στην Τουρκία, που τους χαρίσαμε την τεχνογνωσία, τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να επενδύσουν οι εταιρείες εκεί και αυτήν τη στιγμή τους έχουμε κάνει την τρίτη δύναμη στον κόσμο. Γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε εμείς; Αυτά είναι που πρέπει να δούμε. Δεν μπορούμε να είμαστε εμείς που έχουμε τη φέτα στην Ελλάδα και να μην κάνουμε σοβαρούς ελέγχους, έτσι ώστε να μην μπαίνουν τα γάλατα απέξω και να τα βαφτίζουμε ελληνικά. Όλοι οι κτηνοτρόφοι να έβαζαν αιγοπρόβατα στην Ελλάδα, ενδεχομένως να μην έφταναν, για να παράγουμε φέτα ανάλογη της ζήτησης που υπάρχει παγκοσμίως. Πώς θα έρθει η ανάπτυξη, όταν εσείς μειώνετε τις δημόσιες επενδύσεις; Πώς θα έρθει η ανάπτυξη από τον ιδιώτη, όταν δεν υπάρχει πολιτική σταθερότητα, όταν δεν εξοφλείτε εσείς, το κράτος, τους ιδιώτες, για να έχετε αυτό το πλεόνασμα για το οποίο υπερηφανεύεστε; Πώς θα πάμε μπροστά, εάν δεν εκμεταλλευτούμε τους νέους μας, το επιστημονικό προσωπικό μας; Έχω πει και άλλες φορές απ' αυτό το Βήμα ότι εξαιτίας του brain drain έχουμε κάνει δώρο τους επιστήμονές μας στο εξωτερικό, επιστήμονες τους οποίους οι ελληνικές οικογένειες μόχθησαν για να τους σπουδάσουν. Αυτά είναι που πρέπει να βλέπουμε και όχι μόνο εάν θα μοιράσουμε, που και αυτά είναι σημαντικά, σε κάποιες κοινωνικές ομάδες, αλλά θα πρέπει να δούμε πώς θα έρθει η ανάπτυξη. Δεν έρχεται ανάπτυξη με 36% ανεργία στους νέους. Ποιους ορίζουμε ως νέους; Αυτούς που είναι κάτω των είκοσι πέντε ετών. Δεν μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να δημιουργήσουν με αυτό το ποσοστό ανεργίας, αλλά και με τα χαμηλά εισοδήματα που έχουν μέχρι σήμερα. Για να δούμε τι συμβαίνει και σήμερα που μιλάμε. Η ΔΕΗ και οι τράπεζες καταρρέουν. Είμαστε προ κρίσης σε αυτούς τους δυο τομείς. Η ανάπτυξη της Ελλάδας βαδίζει με ρυθμούς 1,4%, όταν στην Ευρώπη το ανάλογο ποσοστό είναι 2,4% και οι χώρες που βρίσκονται σε κατάσταση ανάλογη με τη δική μας, καλπάζουν, όταν το χρέος μας είναι 180% του ΑΕΠ μας. Περίοδο χάριτος εγώ χαρακτηρίζω το 2019, στο οποίο μοιράζετε αυτά τα επιδόματα στον κόσμο. Είναι 180% επί του ΑΕΠ και μιλάμε για τη Βουλγαρία, όταν αυτή έχει 24% του ΑΕΠ της; Είμαστε οι τελευταίοι στην Ευρώπη σε ιδιωτική κατανάλωση. Δεν βγήκαμε από τα μνημόνια έτσι ή δεν θα έπρεπε να βγούμε από τα μνημόνια έτσι. Και τι κάνατε εσείς; Τα χρόνια διακυβέρνησής σας από το 2015 και ύστερα έχετε αυξήσει 2 δισεκατομμύρια τις δαπάνες για το δημόσιο, όταν προχθές άκουσα τον κ. Παππά να λέει ότι το 2019 θα εξασφαλίσουμε 400 εκατομμύρια, γιατί θα ψηφιοποιήσουμε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Χρειαζόσασταν τόσα χρόνια, για να το κάνετε; Εάν το κάνατε από την αρχή, θα ήταν μια μεταρρύθμιση αναπτυξιακή, θα εξασφαλίζατε πάνω από 1 δισεκατομμύριο μέχρι σήμερα. Γιατί να το κάνετε το 2019; Γιατί να αφήσετε να περάσουν τέσσερα και πλέον χρόνια, για να το κάνετε; Αυτές τις μεταρρυθμίσεις χρειαζόμασταν, αυτά τα αντίμετρα και όχι να φέρνετε την περικοπή των συντάξεων και μετά να την παίρνετε πίσω, γιατί δεν κάνατε έναν σωστό σχεδιασμό. Για να κλείσω, επειδή ανάλογα πράγματα ακούμε και από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, θα πω ότι εγώ, όντας κεντρώος και βλέποντας με θετική ματιά τις προσπάθειες όλων, όσων φυσικά είναι προς όφελος της χώρας μας, θα πάρω ως τεκμήριο καλής πίστης και πατριωτισμού την πρόθεσή σας να αλλάξετε και εσείς και οι επόμενοι τη χώρα μας. Όμως για να συμβεί αυτό, πρέπει να καθίσετε σε ένα τραπέζι και να τα βρείτε μεταξύ σας, με όλο το πολιτικό σύστημα, γιατί μόνο έτσι θα δείξουμε στιβαρότητα, σοβαρότητα στους δανειστές, στους συνεταίρους που έχουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να δείξουμε με πυγμή ποιοι είμαστε και τι θέλουμε. Μόνοι σας, και εσείς και οι προηγούμενοι, το μόνο που καταφέρατε ήταν να φέρετε μνημόνια. Όσο και να τα κατηγορείτε, αυτό καταφέρατε. Επομένως δοκιμάστε και τη λύση που προτείνουμε εμείς, δοκιμάστε να μοιράσετε τον λόγο σε όλους όσους βρίσκονται μέσα σ' αυτό το Κοινοβούλιο. Μόνο να κερδίσετε έχετε απ' αυτό και τίποτα λιγότερο. Μόνο με αυτή τη νοοτροπία θα πάμε μπροστά και με κανενός είδους περικοπή, όπως αυτή που γίνεται στη δαπάνη για την παιδεία, όπως αυτή που κάνετε στον τομέα της υγείας. Οφείλουμε όλοι μας, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, να αποδείξουμε - γιατί το χρωστάμε στην Ελλάδα μας - ότι πραγματικά νοιαζόμαστε για όλους τους Έλληνες. Χρωστάμε στους συμπολίτες μας να τους δώσουμε πίσω την ελπίδα, που το πολιτικό σύστημα τους άρπαξε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε και για την τήρηση του χρόνου. Ο Πρόεδρος, ο κ. Τραγάκης, έχει τον λόγο.
Το σημερινό τρομοκρατικό χτύπημα στον «ΣΚΑΪ» και στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» μάς συγκλόνισε όλους. Απόδειξη είναι ότι το κυρίαρχο όργανο της Βουλής, η Διάσκεψη των Προέδρων, καταδίκασε ομόφωνα το τρομοκρατικό χτύπημα και επικρότησε τις δηλώσεις του κυρίου Προέδρου μας, ο οποίος μίλησε για όλο το Κοινοβούλιο. Κάθε φορά που μιλάω για τον προϋπολογισμό, λέω ότι ο προϋπολογισμός είναι το σημαντικότερο νομοσχέδιο που φέρνει οποιαδήποτε κυβέρνηση όλο τον χρόνο. Η επωδός μου και η ευχή μου πάντοτε ήταν να τηρείται ο κρατικός προϋπολογισμός, διότι συνήθως δεν τηρείται. Η συζήτηση σήμερα, αγαπητοί συνάδελφοι, για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2019- επιτρέψτε μου να πω - έχει μία ιδιαίτερη σημειολογία. Συνεπάγεται ένα καλό και ένα κακό νέο. Το καλό νέο είναι ότι πρόκειται για τον τελευταίο προϋπολογισμό που καταθέτει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το κακό νέο είναι ότι η χώρα παρουσιάζει εικόνα πλήρους διάλυσης και αυτή η εικόνα βλάπτει την οικονομία. Η Ελλάδα πέφτει συνεχώς σε βαθμίδες σε ανταγωνιστικότητα. Η Ελλάδα σήμερα είναι μία χώρα που δεν μπορεί να διεκδικήσει επενδύσεις, δεν μπορεί να βγει στις αγορές για να χρηματοδοτηθεί. Η έξοδος, δήθεν, από τα μνημόνια είναι ένα ακόμη ψέμα, όπως ψέματα είναι και η επιστροφή στις αγορές. Διότι, η Ελλάδα βρίσκεται σε καθεστώς επιτήρησης, αυστηρό, και το πιο ανησυχητικό είναι ότι αδυνατεί να δανειστεί, όπως η Κύπρος και η Πορτογαλία. Ο προϋπολογισμός, λοιπόν, είναι ο τελευταίος μιας Κυβέρνησης που ο πολιτικός χρόνος της τελειώνει και αυτό είναι το καλό. Το κακό νέο είναι ότι μαζί με αυτόν στενεύουν και τα περιθώρια της χώρας για ανάκαμψη. Η πραγματική οικονομία, η αγορά, είναι σε ασφυξία. Φόροι και εισφορές πνίγουν την ανάπτυξη, εμποδίζουν την επιστροφή στην κανονικότητα. Μια ματιά στο μονίμως κόκκινο ταμπλό του Χρηματιστηρίου της Αθήνας, στους χαμηλούς τζίρους και στο ανύπαρκτο επενδυτικό ενδιαφέρον αρκεί για να γίνει αντιληπτό ότι ο χρόνος τελειώνει, τόσο για τις τράπεζες όσο και για την οικονομία. Γιατί; Γιατί η ίδια η αρχιτεκτονική της εξόδου - η καθαρή έξοδος χωρίς προληπτική γραμμή χρηματοδότησης - δημιούργησε αβεβαιότητα στις αγορές που είχε αντανάκλαση και στη διαμόρφωση του επενδυτικού περιβάλλοντος. Εκτός των άλλων - και είναι πολύ σημαντικό αυτό - χάθηκε για τη χώρα μας το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, το «QΕ», 2,6 τρισεκατομμυρίων ευρώ που η χώρα μας θα μπορούσε και το είχε ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη χώρα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης. Είναι η μόνη που δεν κατόρθωσε να το αξιοποιήσει. Άλλη μια χαμένη ευκαιρία για τη χώρα εξαιτίας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στον προϋπολογισμό του 2019 αντανακλάται η πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης να εφαρμόσει μια πολιτική που στύβει τη μεσαία τάξη για να δημιουργούνται υπερπλεονάσματα τα οποία διαμορφώνουν μια τάση. Τα μέτρα λιτότητας εξακολουθούν να υφίστανται. Οι δημοσιονομικοί στόχοι παραμένουν υψηλοί. Η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων συνεχίζεται. Το κράτος μεγεθύνεται. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου δεν αποπληρώνονται. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων συρρικνώνεται. Για να μην περικοπούν οι συντάξεις και να δοθούν κάποια επιδόματα, η Κυβέρνηση αποφάσισε να αναστείλει την εφαρμογή, κυρίως αναπτυξιακών μέτρων, άρα κόβει από τις επενδύσεις. Θύματα είναι οι συνήθως ύποπτοι: το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, οι επιστροφές φόρων προς τους ιδιώτες, καθώς και οι κοινωνικά ευαίσθητοι τομείς που αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της εσωτερικής στάσης πληρωμών. Ενδεικτικά, για τις δημόσιες δαπάνες, επιτρέψτε μου να κάνω μια παρατήρηση: Οι δημόσιες δαπάνες κατρακύλησαν το 2017 στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, με τη σωρευτική υστέρησή τους μέχρι σήμερα έναντι του στόχου να ανέρχεται σε 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι δημόσιες επενδύσεις περικόπτονται ακόμα περισσότερο για το 2019 κατά 550 εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα όποια κουτσουρεμένα αντίμετρα. Όπως επισημαίνει και το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, αυτή η πρακτική δημιουργεί προβληματισμό σχετικά με το αναπτυξιακό αντίκρισμα του τρόπου διάθεσης του δημοσιονομικού χώρου. Ουσιαστικά, δεδομένου του υψηλού αναπτυξιακού πολλαπλασιαστή αυτών των πόρων, πρόκειται για την επιβολή ενός επιπλέον φόρου ανάπτυξης από την Κυβέρνηση. Η χώρα, όμως, χρειάζεται μια επενδυτική πανστρατιά δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων, καθώς τόσο ο ακαθόριστος σχηματισμός όσο και το απόθεμα του παγίου κεφαλαίου συρρικνώνονται. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων είναι μειωμένες κατά 1,32 δισεκατομμύρια ευρώ σε σχέση με τον στόχο, μαρτυρώντας την υπο - εκτέλεση των επενδυτικών δημοσίων δαπανών. Ο συνδυασμός των μειωμένων δαπανών με τις καθυστερήσεις στις επιστροφές φόρων και η διαφαινόμενη νέα καθυστέρηση εξόφλησης των κρατικών χρεών στον ιδιωτικό τομέα στερούν πολύτιμη ρευστότητα από την αγορά, δηλαδή την πραγματική οικονομία. Με δεδομένη, δε, την κυβερνητική αλλεργία στις ιδιωτικές επενδύσεις, θα περίμενε κανείς ότι η Κυβέρνηση θα αξιοποιούσε το μοναδικό επενδυτικό εργαλείο που έχει στα χέρια της και να μην το θυσιάζει για πρόσκαιρες εντυπώσεις, όπως είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Το σχέδιο του προϋπολογισμού συνιστά το κύκνειο άσμα της σημερινής διακυβέρνησης. Σφραγίζει το τέλος ενός τετραετούς κύκλου της ελληνικής οικονομικής θεωρίας που το χαρακτηρίζει η αυταπάτη, η ανευθυνότητα, ο τυχοδιωκτισμός, η αναποτελεσματικότητα, οι ιδεοληψίες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Τη στιγμή που ο ΟΟΣΑ υπολογίζει ότι η ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας θα περιοριστεί, η Κυβέρνηση χωρίς να έχει δώσει καμμία ώθηση στην αγορά, προϋπολογίζει ανάπτυξη 2,5%. Και αυτό σε μία χρονιά που ούτως ή άλλως όλοι τη χαρακτηρίζουμε σαν εκλογική χρονιά, όπου τόσο οι επιχειρήσεις όσο και ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός βρίσκονται σε στάση αναμονής. Ο προϋπολογισμός του 2019 είναι προϋπολογισμός εκλογών. Το κονδύλι για παροχές συντάξεων μειώνεται ακόμα περισσότερο για το 2019. Οι ασφαλιστικές εισφορές στα ταμεία προβλέπεται ότι θα αυξηθούν. Οι μισθοί των υπαλλήλων στο δημόσιο θα μειωθούν σε σχέση με φέτος, παρά τις προσλήψεις που εξαγγέλλει η Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτός ο προϋπολογισμός σηματοδοτεί το τέλος της αυταπάτης, της ανευθυνότητας, του τυχοδιωκτισμού, της αναποτελεσματικότητας και των ιδεοληψιών μιας κυβέρνησης που κόστισε πανάκριβα για τη χώρα. Η χώρα χρειάζεται κεφάλαια, επενδύσεις, δουλειές, αλλά πάνω από όλα χρειάζεται ένα κλίμα εμπιστοσύνης που θα σαρώσει την καχυποψία εντός και εκτός Ελλάδας. Ευτυχώς για τον τόπο έρχεται το τέλος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και σφραγίζει την απαρχή ενός νέου κύκλου ευθύνης, ρεαλισμού, σοβαρότητας που θα σηματοδοτήσει η επόμενη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου.
Καλησπέρα. Ακούσαμε, μέχρι σήμερα, όλους τους ομιλητές να μιλούν για τον προϋπολογισμό με τα συνήθη στερεότυπα: «προϋπολογισμός λιτότητας», «αντιαναπτυξιακός προϋπολογισμός», «αντιλαϊκός προϋπολογισμός» κ.λπ.. Τι είναι όμως ο προϋπολογισμός; Είναι μια φωτογραφική στιγμή από το μέλλον. Εντάσσεται σε μία συνολική πολιτική που ασκεί η εκάστοτε κυβέρνηση και όποιος θέλει να κάνει κριτική θα πρέπει να αντιπαραθέσει το αντίπαλο πολιτικό σχέδιο απέναντι στο πολιτικό σχέδιο το οποίο εφαρμόζει η κυβέρνηση και περιγράφεται - με τον όποιο τρόπο περιγράφεται - στον προϋπολογισμό. Παρ' όλα αυτά, δεν είδαμε να κατατίθεται τίποτα συγκεκριμένο. Τα άλλα στερεότυπα τα οποία λέγονται είναι ότι το τρίτο μνημόνιο ήταν το χειρότερο μνημόνιο. Αυτό είναι ένα στερεότυπο που το λέει όλη η Αντιπολίτευση, σύσσωμη. Και αναρωτιέμαι: Οι πολίτες δεν είχαν καταλάβει ότι ήταν το χειρότερο μνημόνιο και μάλιστα με ένα παρελθόν αγώνων, συγκρούσεων, αμφισβητήσεων, κριτικών που έριχναν τις κυβερνήσεις τη μία μετά την άλλη; Ο ελληνικός λαός και η ελληνική κοινωνία δεν είχε καταλάβει, λοιπόν, ότι εμείς φέραμε το χειρότερο μνημόνιο απ' όλα τα προηγούμενα; Πού είναι ο λαός; Πού το βλέπετε εσείς; Ο συνάδελφός σας, ο κ. Κουμουτσάκος, είπε το εξής: «Μα, δεν σας λέει κανείς έναν καλό λόγο». Κακό λόγο μας λένε ή θεωρείτε τους εαυτούς σας ότι εκφράζετε τον ελληνικό λαό και άρα νομιμοποιείστε να λέτε ότι είναι το χειρότερο μνημόνιο; Επίσης, τα άλλα στερεότυπα που ακούγονται - ευτυχώς η υπόλοιπη Αντιπολίτευση διαχώρισε τη θέση της και έμεινε η Νέα Δημοκρατία με τη Χρυσή Αυγή, καθόλου τυχαίο - είναι ότι ανταλλάξαμε τη μη περικοπή των συντάξεων με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Και καλά η Χρυσή Αυγή, είναι πάντα μέσα στη θεωρία συνομωσίας, διότι η ακροδεξιά είναι το πιο ανορθολογικό πολιτικό ρεύμα που μπορεί να υπάρχει σε κάποια χώρα και όλο τέτοια φαντασιώνεται. Η Νέα Δημοκρατία, όμως, γιατί μπήκε σε αυτήν την περιπέτεια να ταυτιστεί με τη Χρυσή Αυγή; Διότι δεν μπορεί να παραδεχτεί ότι υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις ή κυβερνήσεις, όπως η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που δίνει μάχη υπέρ των κοινωνικά αδύναμων και συγκεκριμένα υπέρ των συνταξιούχων, για να μην περικοπούν οι συντάξεις. Πρέπει, λοιπόν, να βρει κάτι άλλο, κάτι περίεργο, κάτι σημαντικό. Και τι προσπαθεί μέσα από αυτό; Προσπαθεί να ενοχοποιήσει τους συνταξιούχους, που χαίρονται, και να τους πει: «Κύριοι, σας συμψηφίζει ο ΣΥΡΙΖΑ». Γιατί δεν τους καλεί να παραιτηθούν κιόλας και να ζητήσουν εθελοντικά να μειώσουν τις συντάξεις τους για να αποκαλυφθεί αυτή η σκευωρία, την οποία έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ; Μιλάμε, δηλαδή, για αστεία πράγματα. Εκτός από το στερεότυπο ακουμπάει και το γελοίο, γιατί περί αυτού πρόκειται. Ερχόμαστε, λοιπόν και λέμε, τι λέει η Νέα Δημοκρατία; Λέει: «εσείς τι δίνετε τώρα; Παροχές. Πού βρήκατε αυτό τον δημοσιονομικό χώρο; Από τα ματωμένα πλεονάσματα». Τι είπε, μάλιστα, ο κ. Μητσοτάκης προχθές στο συνέδριο; Είπε: «Εμείς θα δώσουμε 2.000 ευρώ επίδομα στον κάθε Έλληνα που θα γεννάει εφεξής ένα παιδί». Πού θα τα βρει τα λεφτά ο κ. Μητσοτάκης, δεν μας είπε. Από τα ματωμένα πλεονάσματα που έχουμε εμείς συγκεντρώσει; Από κει θα τα πάρει; Πού θα βρει λεφτά για το αίτημα, το οποίο χειροκροτήθηκε, ότι θα αυξήσει τον κατώτατο μισθό και θα τον πάει στα 705 ευρώ; Πού θα τα βρει; Από τα δικά μας ματωμένα πλεονάσματα; Γιατί εδώ, επιτέλους, πρέπει να μιλήσουμε επιτέλους σοβαρά. Μίλησαν όλοι οι σχετικοί με την οικονομία από τη μεριά της Νέας Δημοκρατίας, οι τομεάρχες οικονομίας, και είπαν: «Μα, τι κάνετε εσείς;». Επιδόματα. Όμως και από εσάς επιδόματα ακούω. Μήπως αντιληφθήκατε ότι έχει επιτυχία αυτή η πολιτική, έστω και την ύστατη στιγμή, και την αντιγράφετε μπας και διασωθείτε; Διότι δεν μπορώ να εξηγήσω αυτές τις συνεχείς αντιφάσεις. Περαιτέρω, στις ομιλίες, δεν είδαμε μία νότα ή ένα σχόλιο, κάτι πάνω στους σύγχρονους προβληματισμούς που διεξάγονται σε όλη την Ευρώπη. Γιατί αυξάνεται η ακροδεξιά; Ποιο πολιτικό και οικονομικό κλίμα αξιοποιεί και αυξάνεται; Πού είναι το κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη; Πόσο το έχουν κατεδαφίσει όλες οι κυβερνήσεις; Και γιατί η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί μία αντίστροφη πολιτική και λέει να ενισχύσουμε το κοινωνικό κράτος για να μην γίνονται οι λαοί και οι κοινωνίες όμηροι της ακροδεξιάς; Γιατί, ξέρετε, το κοινωνικό κράτος, εκτός από την αξιοπρέπεια που πλήττει, πλήττει και την αυτοπεποίθηση γιατί αισθάνεται ο καθένας μόνος του, είναι άνεργος, είναι φτωχός, είναι περιθωριοποιημένος και δεν μπορεί να ομαδοποιηθεί με τους αντίστοιχους. Χάνει, λοιπόν, την κοινωνική του ταυτότητα και έρχεται η ακροδεξιά και του δίνει την εθνική ταυτότητα. Του λέει: «Δεν πειράζει, σου δίνω εγώ ένα άλλο «εμείς» και αυτό είναι ότι εμείς είμαστε Έλληνες, εμείς είμαστε Γάλλοι κ.λπ.». Ο εθνικισμός, κυρίες και κύριοι, για να υπάρχει και να λειτουργεί, χρειάζεται εχθρούς. Αν δεν έχει εχθρούς πεθαίνει, συρρικνώνεται σαν μπαλόνι που ξεφούσκωσε. Και εμείς, δόξα τω Θεώ, από εχθρούς Μακεδόνες, Αλβανούς, Τούρκους, πρόσφυγες, ομοφυλόφιλους, πόσους έχουμε πια, πόσο θα αντέξει ο κόσμος και να μην πάει στην ακροδεξιά; Ευτυχώς, δεν πηγαίνει. Και απορώ, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, γιατί την αντιγράφετε; Στο 8% είναι καθηλωμένη. Τι θέλετε; Να πάρετε την αίγλη της, να πάρετε τον κόσμο της; Τι ακριβώς κάνετε; Και χλευάζετε τα επιδόματα. Είχα πει μάλιστα, σε προηγούμενη ομιλία μου στη Βουλή, ότι είσαστε σαν τις Μαρίες Αντουανέτες που λέτε: «Τι σημασία έχει το ψωμί; Γιατί δεν ζητάνε παντεσπάνι;». Χλευάζετε αυτά που η Κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει για τους κοινωνικά αδύναμους, είσαστε ακριβώς επειδή σε εντελώς άλλη λογική, δεν σας ενδιαφέρουν όλα αυτά. Πήγα προχθές στην έκθεση που έκανε η κ. Κούνεβα στο Σύνταγμα για τα διακόσια χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ και διάβασα σε ένα ταμπλό ένα απόσπασμα από τον επικήδειο που είχε εκφωνήσει ο Ένγκελς τότε στην κηδεία του, στο οποίο έλεγε χαρακτηριστικά: «Όπως ανακάλυψε ο Δαρβίνος τον νόμο της εξέλιξης, έτσι και ο Μαρξ ανακάλυψε το νόμο της εξέλιξης της ανθρώπινης ιστορίας. Το απλό γεγονός ότι οι άνθρωποι πρέπει πρώτα από όλα να φάνε, να πιούν, να στεγαστούν και να ντυθούν, ώστε να μπορέσουν κάποτε να ασχοληθούν και με την πολιτική και με την επιστήμη και με τη θρησκεία», είναι επίκαιρο όσο ποτέ. Και εσείς χλευάζετε ακριβώς τα μέτρα που παίρνουμε για να ξαναϋπάρξουν οι άνθρωποι ως πολίτες, για να αναζητήσουν και να δώσουν απαντήσεις στην κρίση της πολιτικής που τους έχετε καταδικάσει. Και κάνετε κριτική και λέτε: «Ανάπτυξη. Δεν φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ ανάπτυξη». Ξέρετε αυτή η παγκόσμια οικονομική κρίση γιατί έγινε; Ξέρετε ότι δεν αρέσει στον καπιταλισμό το ποσοστό κέρδους που κέρδιζε; Ξέρετε, λοιπόν, ότι τώρα, αυτήν τη στιγμή που μιλάμε υπάρχουν παρκαρισμένα απίστευτα τρισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία δεν επενδύονται ποτέ; Θα την αναδείξετε αυτή την παράμετρο ή παραμυθιάζετε τον κόσμο ότι, με το που θα εκλεγείτε, όπως φαντάζεστε ή φαντασιωνόσαστε, θα τελειώσει και το θέμα της υποανάπτυξης και θα γίνει η ανάπτυξη επί των ημερών σας; Τι παραμυθάκια είναι αυτά τα οποία λέτε στην κοινωνία και μιλάτε και κάνετε κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ και του κουνάτε το δάχτυλο; Νομίζω, λοιπόν, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ότι υπάρχει ένα πολύ σοβαρό γεγονός, ο προϋπολογισμός, που μπορούμε να πούμε τα πάντα, να πούμε και για την ακροδεξιά και για τα «κίτρινα γιλέκα», γιατί πάντα η ζωή δεν είναι μονόχρωμη, παράγει τη μαυρίλα αυτή, αλλά παράγει και ένα κίτρινο που οικειοθελώς το επιλέξανε για να καταστρέψουν τους μηχανισμούς της λιτότητας. Γύρω από τη λιτότητα συζητάει αυτήν τη στιγμή η Ευρώπη, για το τι θα κάνει, πόσο θα αντέξει. Φεύγει η Μεγάλη Βρετανία. Στην Ιταλία υπάρχει απίστευτη κρίση. Και εσείς θέλετε στο Σύνταγμα να μπουν οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, ώστε να έχει ο νεοφιλελευθερισμός αξία αιώνα, γιατί το Σύνταγμα δεν αλλάζει κάθε μέρα. Και απέναντι σε όλα αυτά δεν ακούμε το τίποτα. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, νομίζω ότι, εκτός του ότι δεν μπορείτε να υπερασπιστείτε τίποτα από τους σύγχρονους προβληματισμούς και να τους μοιραστείτε με τις κοινωνίες που αγωνιούν για το αυριανό τους μέλλον, είσαστε και επικίνδυνοι. Αυτό είναι που κυρίως με απασχολεί, το άλλο δηλαδή το γεγονός ότι ταυτίζεστε με τη Χρυσή Αυγή δεν πειράζει, μπορεί ο καθένας να το κρίνει από τον λόγο σας. Την Χρυσή Αυγή καλέσατε και τη νομιμοποιήσατε σε αυτά τα περιβόητα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία. Ήταν κρυμμένη και βγήκε με πανό χάρη σε σας. Τη νομιμοποιείτε με τις μαθητικές καταλήψεις, που τις χαιρετίζετε, γιατί η νεολαία δίκιο έχει, ενδιαφέρεται για την πατρίδα. Τη νομιμοποιείτε με αυτά που είπατε για την σκευωρία που στήσαμε να δώσουμε τις Πρέσπες, να πάρουμε τις συντάξεις. Αυτά κάνετε και αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα για την κοινωνία, για το πολιτικό σύστημα, για τη δημοκρατία. Συνέλθετε, λοιπόν, όσο είναι καιρός! Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Θανάσης Θεοχαρόπουλος, από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα αρχικά να καταδικάσω απερίφραστα την τρομοκρατική επίθεση κατά του «ΣΚΑΪ». Η δημοκρατία δεν απειλείται από θρασύδειλους τρομοκράτες, από θρασύδειλους εγκληματίες. Και βεβαίως, δεν αρκεί μόνο η λεκτική καταδίκη. Πρέπει να βρεθούν οι δράστες. Κινδύνεψαν άνθρωποι. Πρέπει να δοθεί επιτέλους από όλους μας, από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις, ένα μήνυμα μη ανοχής στη βία. Και, κυρίως να σταματήσουν ο διχαστικός διάλογος, η διχαστική αντιπαράθεση, οι συνθήκες ακραίας πόλωσης, που τροφοδοτούν, που ρίχνουν νερό στον μύλο όσων επιβουλεύονται τη δημοκρατία μας. Αφύπνιση, λοιπόν, χρειάζεται για να μπορέσουμε να προασπίσουμε τη δημοκρατία μας. Όσον αφορά τη σημερινή συζήτηση για τον προϋπολογισμό, έχουμε μπροστά μας έναν προϋπολογισμό που επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό μας ότι η ασκούμενη πολιτική δεν είναι υπέρ των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Και βέβαια, έχοντας υπογράψει δεσμεύσεις για τα επόμενα χρόνια, οι οποίες ουσιαστικά συνιστούν ένα βαρύ πρόγραμμα εποπτείας για τη χώρα, χρειάζεται μεγαλύτερη ειλικρίνεια και λιγότερες θριαμβολογίες. Πρόκειται για έναν ακόμη προϋπολογισμό φόρων και διεύρυνσης των ανισοτήτων. Κραυγαλέα επιβεβαίωση είναι η αναλογία - θέλω να σταθώ σε αυτό - έμμεσων και άμεσων φόρων. Είναι η χειρότερη των τελευταίων ετών. Ακριβώς το αντίθετο από αυτό που έλεγε πάντοτε η Αριστερά, ότι θα πρέπει να μειωθεί η αναλογία έμμεσων προς άμεσους φόρους. Το 60% τώρα είναι πλέον έμμεσοι φόροι, που επιβαρύνουν φυσικά τους πιο αδύναμους. Για κάθε 1 ευρώ, περίπου, που θα πληρώσουν από την τσέπη τους για φόρο άμεσου εισοδήματος οι πολίτες, άλλο 1,5 ευρώ θα τους το παίρνετε μέσω έμμεσων φόρων. Αυτό θεωρώ ότι είναι μία άδικη αλλά και βαθιά αντιαριστερή και αντιπροοδευτική πολιτική. Από εκεί που μιλούσατε, βέβαια ως αντιπολίτευση, για τα αναπτυξιακά ελλείμματα - δεν το άκουσα σήμερα από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, τον κ. Δραγασάκη, αλλά αυτή η έκφραση ήταν η αγαπημένη του - , φτάσατε στο εντελώς αντίθετο άκρο να έχετε ως μοναδικό, ουσιαστικά, δημοσιονομικό στόχο το κυνήγι υπερβολικών πρωτογενών πλεονασμάτων. Αυτή είναι μία αδιέξοδη πολιτική, γιατί, ειδικά στις συνθήκες μη επίτευξης βιώσιμης ανάπτυξης, σημαίνει αφαίμαξη των πάντων. Από πού επιβεβαιώνεται; Επιβεβαιώνεται από τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο που αυξήθηκαν από 73 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2014, στα 103 δισεκατομμύρια ευρώ, τον Αύγουστο του 2018, και προς τα ασφαλιστικά ταμεία, βέβαια, που τριπλασιάστηκαν από το 2014 έως το 2018. Μαζί με τη υπερφορολόγηση μισθωτών, ελεύθερων επαγγελματιών και επιχειρήσεων, μειώνετε κατά 800 εκατομμύρια ευρώ συνολικά τις κοινωνικές δαπάνες, όπου, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται τα επιδόματα ανεργίας, η χρηματοδότηση νοσοκομείων μειώνεται κατά 79 εκατομμύρια ευρώ και η συνταξιοδοτική δαπάνη που μειώνεται κατά 279 εκατομμύρια ευρώ. Και για συμπλήρωμα, μειώνετε την επιδότηση για τις ασφαλιστικές εισφορές για τους νέους εργαζόμενους από 103 εκατομμύρια σε 51 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό είναι, πράγματι, μία πολιτική σε βάρος των εργαζομένων και των πιο αδύναμων. Προς επιβεβαίωση, έχει έρθει πρόσφατα το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, ένας από τους συμμάχους μας γενικά στις διαπραγματεύσεις - αντίθετα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο - και λέει ότι η μεγαλύτερη μείωση μισθών στην Ευρώπη το 2017 σημειώθηκε στην Ελλάδα. Γιατί - αυτό που λέει είναι η πραγματικότητα, δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς - έχουν διευρυνθεί οι ελαστικές μορφές εργασίας, οι υποαμειβόμενες μορφές κ.λπ.. Έρχονται και τα πρόσφατα στοιχεία της EUROSTAT, επίσης, που λένε ουσιαστικά ότι στην Ελλάδα οι κοινωνικές δαπάνες αντιστοιχούν στο 26,6% του ΑΕΠ, δηλαδή λίγο πιο κάτω από τον κοινοτικό μέσο όρο. Δεν είναι αυτό το ζήτημα, όμως, αλλά η κατανομή τους. Το 65% είναι κοινωνικές δαπάνες, ουσιαστικά για τις συντάξεις. Δεν είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό. Άκουσα τον Πρωθυπουργό, κύριε Τσακαλώτε, προχθές να λέει ότι «το ασφαλιστικό το έχουμε καταστήσει βιώσιμο». Διαφωνώ. Θα ήθελα να ξέρω αν εσείς συμφωνείτε με αυτό. Γιατί το λέω αυτό; Διότι με αυτόν τον αριθμό των συνταξιούχων, τον αριθμό των ανέργων και τον αριθμό των εργαζομένων στη χώρα μας το ασφαλιστικό δεν είναι βιώσιμο. Με εργαζόμενους με 200 και 300 ευρώ, - και δεν είναι μόνο το θέμα των μικρών μισθών, αλλά και των συνεισφορών τους στα ταμεία - δεν μπορεί να γίνει ποτέ βιώσιμο το ασφαλιστικό. Εδώ χρειάζεται να καθίσουν οι δημοκρατικές δυνάμεις και να συζητήσουν - πραγματικά, εδώ χρειάζεται η εθνική συνεννόηση - για το πώς θα καταστήσουμε βιώσιμο το ασφαλιστικό, γιατί έχουμε χάσει ξανά νέες ευκαιρίες. Έρχομαι, όμως, στην κατανομή που σας είπα. Στη χώρα μας, για τα θέματα της οικογένειας και της στήριξής της το ποσοστό είναι μόλις 4% έναντι 8,7% του μέσου κοινοτικού όρου. Για τη στέγαση και τον κοινωνικό αποκλεισμό, 0,9% στην χώρα μας, έναντι του 4,2% του κοινοτικού μέσου όρου. Για την υγεία και τα ΑΜΕΑ, 26% στην χώρα μας, έναντι 37% του κοινοτικού μέσου όρου. Για την ανεργία, στην οποία έχουμε το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το 3,7% στην χώρα μας, έναντι 8,1% στον κοινοτικό μέσο όρο. Κι αν νομίζει κανένας ότι αυτά είναι μόνο ποσοστά, ας πάω στους απόλυτους αριθμούς, 190 ευρώ ανά άτομο είναι αυτές οι δαπάνες στη χώρα μας, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 368 ευρώ.
Τα στοιχεία είναι του 2016.
Ναι, πρόκειται για έρευνα του 2017 που αναφέρεται σε στοιχεία του 2016, όπου ήσασταν Κυβέρνηση, βέβαια. Και το πρόβλημα δεν πρέπει να λυθεί με μείωση των συντάξεων - το αντίθετο λέω - αλλά με μία συνολική αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού συστήματος, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις σε σχέση με διάφορες πολιτικές που ασκούνται. Η αλήθεια, είναι ότι χρειάζεται γενναία αλλαγή πολιτικής, για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε πραγματικά βιώσιμες θέσεις εργασίας. Δεν είναι δυνατόν να θριαμβολογούμε για δουλειές των 300 ευρώ. Όταν είχε αναλάβει η Υπουργός Εργασίας, είχε πάει στο εξωτερικό και είχε πει για να διαπραγματευτεί ότι στη χώρα μας έχουμε χιλιάδες εργαζόμενους με 300 ευρώ. Μετά το ξέχασε. Είχε αναλάβει μετά τον κ. Κατρούγκαλο. Άρα, αναφερόταν στην εποχή του κ. Κατρούγκαλου. Αποτυπώνεται τουλάχιστον στον προϋπολογισμό κάποια αναπτυξιακή προοπτική; Δυστυχώς, η απάντηση είναι όχι, αφού μειώνεται και η ατμομηχανή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων κατά 550 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το μεσοπρόθεσμο. Κι αυτό το θεωρώ μεγάλη οπισθοδρόμηση. Είναι χαρακτηριστική η ακατάσχετη αιμορραγία ξένων κεφαλαίων που πλήττει τη χρηματιστηριακή αγορά. Κι αυτό γιατί συμβαίνει; Γιατί υπάρχει αβεβαιότητα που δεν εμπνέει εμπιστοσύνη στους επενδυτές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Εν κατακλείδι, υπάρχει φορολογική αποστράγγιση, υποαμειβόμενη και ευέλικτη εργασία, περιστολή κοινωνικού κράτους και απουσία αναπτυξιακής προοπτικής. Σε αυτό το περιβάλλον είναι λάθος να διαλαλείτε τα 710 εκατομμύρια ευρώ, που βεβαίως τα χρειάζονται οι πολίτες, που θα μοιράσετε από τα ματωμένα υπερπλεονάσματα των 7 δισεκατομμυρίων και πλέον ευρώ. Ποια είναι εδώ η διαφωνία μας; Η διαφωνία μας είναι η εξής: Το να θέλετε να πετύχουμε υπερβολικά πρωτογενή πλεονάσματα και από την υπεραπόδοση να δίνετε πίσω, είναι μία λάθος στρατηγική. Γιατί παίρνετε από τους φτωχούς πολλά και δίνετε μόνο ένα μέρος πίσω. Αυτό είναι μία αδιέξοδη πολιτική. Θα πρέπει να διαπραγματευτεί η επόμενη κυβέρνηση, από δω και στο εξής, τη μείωση των στόχων πρωτογενών πλεονασμάτων από 3,5% στο 2% για τα επόμενα χρόνια. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Δεν είναι βιώσιμα τέτοια ποσοστά για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Υποστηρίζω ότι το δημόσιο χρέος πρέπει να γίνει βιώσιμο με άλλους τρόπους κι όχι με αυτόν τον τρόπο των υπερβολικών πρωτογενών πλεονασμάτων. Μαζί με ένα σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας, με προοδευτική φορολογική μεταρρύθμιση και σταθερό φορολογικό σύστημα. Σας άκουσα, κύριε Υπουργέ, να λέτε ότι δεν το κάνατε, χρειάζεται τρία - τέσσερα χρόνια για να κάνετε ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα και σταθερό φορολογικό σύστημα. Γιατί λοιπόν δεν το κάνατε; Σας έλεγε κάποιος στην Ευρωπαϊκή Ένωση να μην έχουμε ένα δίκαιο και σταθερό φορολογικό σύστημα αυτή την τετραετία; Γιατί δεν προχωρήσατε και λέτε ότι θα το κάνετε την επόμενη τετραετία; Η επιδοματική πολιτική ανακύκλωσης της φτώχειας δεν είναι σοσιαλδημοκρατική πολιτική και δεν οδηγεί σε έξοδο από την κρίση. Μία πραγματικά προοδευτική πολιτική δεν μπορεί παρά να ενισχύει την υγεία, την παιδεία, την εργασία και την υγιή επιχειρηματικότητα. Δυστυχώς, ο προϋπολογισμός κινείται στην ακριβώς αντίθετη από την απαιτούμενη κατεύθυνση.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, δεν θα σχολιάσω πολλά πράγματα. Σε μερικά συμφωνώ, σε μερικά διαφωνώ με αυτά που είπατε. Ένα πράγμα θέλω μόνο να πω. Να κάνετε κι εσείς μελέτη κι εμείς και να το συζητήσουμε, γιατί τα θέματα που θέσατε είναι σωστά. Όσον αφορά αυτό που εντοπίσατε, δηλαδή ένα κακό μείγμα κοινωνικής πολιτικής και άρα, πόσο πληρώνουμε σε συντάξεις και πόσο για παιδεία, στέγαση κ.λπ., κοιτάξτε τα στοιχεία - τώρα δεν κάνω μία φθηνή αντιπαράθεση της δικής σας κυβέρνησης με τη δική μας επί μνημονίων - του 2008. Κοιτάξτε, δηλαδή, μετά από τριάντα - τριάντα πέντε χρόνια, το 2008 , δηλαδή πριν την κρίση και θα δείτε ότι υπήρχε αυτή η διαστρέβλωση. Υπήρχε μία διασταύρωση ότι στον φάκελο των κοινωνικών δαπανών ξοδεύαμε πολλά για τις συντάξεις, σχεδόν τίποτα για τη στέγαση και λίγο για τα παιδιά. Εμείς λέμε το εξής: Αυτό έχουμε προσπαθήσει να το αντιμετωπίσουμε όχι με τη μείωση των συντάξεων - αυτός ήταν ο αγώνας τα τελευταία δύο χρόνια μετά το 2017- αλλά με το πλεόνασμα να πηγαίνει μισό στην ανάπτυξη και μισό σε τέτοια κοινωνικά προγράμματα, πιο στοχευμένα. Γιατί αρχίσαμε από το 2018; Γιατί δημιουργήσαμε και δημοσιονομικό χώρο - τα 260- για τα παιδιά και συνεχίζουμε. Στην ομιλία μου αύριο θα σας βάλω, όμως, ένα άλλο θέμα, πώς δηλαδή μπορούμε να κάνουμε αυτόν τον προϋπολογισμό και τους μελλοντικούς προϋπολογισμούς να έχουν όχι μόνο μια ισορροπία εντός του φακέλου των κοινωνικών δαπανών, αλλά ανάμεσα σε κοινωνικά προγράμματα και ανάπτυξη. Αυτά είναι τα δύο ερωτήματα που πρέπει να συζητήσουμε. Το ένα, λοιπόν, είναι να αποφασίσουμε πόσα πάνε για κοινωνικές δαπάνες και να δούμε τι είναι η σύνθεση. Εγώ δεν έχω καταλάβει ένα πράγμα και για αυτό σας κάνω την ίδια ερώτηση - και με αυτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - που έχω κάνει και στον κ. Σταϊκούρα. Τα 900 εκατομμύρια, που λέμε εμείς, θεωρείτε ότι εσείς θα ξοδεύατε περισσότερο, το ίδιο ή λιγότερο; Είναι η πρώτη ερώτηση. Και η δεύτερη ερώτηση είναι εντός αυτών των 900 εκατομμυρίων έχουμε τη σωστή ισορροπία μεταξύ αναπτυξιακών, μείωσης φόρων και κοινωνικών δαπανών από τη στέγαση; Αυτό, νομίζω, είναι η ουσιαστική συζήτηση που πρέπει να κάνουμε ανάμεσά μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Θοδωρής Δρίτσας.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό.
Όχι, δεν προβλέπεται.
Να δώσω μια απάντηση.
Τον λόγο έχει ο κ. Θοδωρής Δρίτσας. Παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, είναι δυνατόν;
Παρακαλώ, όταν πάρετε τον λόγο. Είστε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος; Όταν πάρετε τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός.
Μα, δεν έχει πρόβλημα ο κύριος Υπουργός.
Διευκολύνετε τη διαδικασία, σας παρακαλώ. Δεν είναι θέμα του Υπουργού. Δεν καταλάβατε. Μπορεί να έχει διάθεση ο Υπουργός για μεγάλη κουβέντα. Να γίνει απ' έξω.
Μα, καλά τώρα, είναι δυνατόν;
Βεβαίως είναι.
Γιατί το κάνετε αυτό; Θα είχαν τελειώσει.
Τι κάνω; Που εφαρμόζω τη διαδικασία; Περιμένουν δεκάδες συνάδελφοι να μιλήσουν.
Μία απάντηση, κύριε Πρόεδρε, να δώσω.
Κατ' αρχάς, καθίστε κάτω.
Με συγχωρείτε πάρα πολύ, ζητάω τον λόγο επί του Κανονισμού: άρθρο 64 παράγραφος 2.
Επί του Κανονισμού ζητάτε τον λόγο; Σοβαρά;
Είμαι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και δικαιούμαι να αντιδράσω στην τοποθέτηση του Υπουργού.
Όποια ώρα και αν θέλετε;
Βεβαίως. Διαβάστε το άρθρο 64.
Καλά, δεν σέβεστε τους υπόλοιπους ομιλητές; Πάρτε το έτσι.
Σέβομαι τη διαδικασία, κύριε Πρόεδρε.
Ισχύουν και τα δύο; Ωραία, εντάξει. Έχετε τον λόγο, εκβιαστικά, δηλαδή. Αυτήν την εντύπωση δίνετε εδώ και δεν είναι καλό αυτό το πράγμα. Εγώ δεν ενδίδω σε εκβιασμό.
Κύριε Πρόεδρε, ζητάμε τον λόγο, γιατί θέλουμε να απαντήσουμε δημιουργικά. Έγινε αυτό, ζητάμε συγγνώμη και από τους συναδέλφους. Πρόκειται για ένα πράγμα το οποίο θέσαμε και στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος για το 2008, για το 2007, συζητώντας.
Τοποθέτηση κάνετε;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Αλλά, τι κάνετε;
Αντιδρώ σε λεχθέντα από τον Υπουργό.
Εσείς μπορεί να αντιδράτε ανά πάσα στιγμή και ώρα μέσα στο Κοινοβούλιο.
Άρθρο 64 παράγραφος 2. Διαβάστε τον Κανονισμό.
Τι να διαβάσω; Ότι μπορείτε να αντιδράτε όποια ώρα θέλετε;
Έχω δικαίωμα, ναι.
Σοβαρά;
Βεβαίως, επί τοποθετήσεως Υπουργού. Έχω δικαίωμα. Θα είχαμε τελειώσει. Υπάρχει ένα ερώτημα που είναι πολύ σοβαρό. Τότε, το 2008 και προηγουμένως, οι κοινωνικοί προϋπολογισμοί του ελληνικού δημοσίου ήταν από τους πιο, ας πούμε, πληθωρικούς στην Ευρώπη. Και λέγαμε ότι συγκρινόμενοι για το κοινωνικό κράτος και την κοινωνική αλληλεγγύη, δίνουμε τα περισσότερα χρήματα. Όταν, όμως, κοιτούσες μέσα στις δαπάνες, έβλεπες ότι το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών δεν πήγαιναν στους φορείς των δικαιωμάτων, αλλά σε λειτουργικές δαπάνες και σε μισθούς. Άρα, η απόδειξη μιας κοινωνικής πολιτικής είναι ο λόγος ανάμεσα σε αυτό που φτάνει στον φυσικό δέκτη του δικαιώματος και στους ενδιάμεσους, που συνήθως είναι οι μηχανισμοί της κεντρικής κυβέρνησης ή της γενικής κυβέρνησης. Άρα, αν κάτι πρέπει να γιατρευτεί, είναι αυτή η σχέση και αν θα μπορούσαμε να τη γιατρέψουμε προβλέποντας στο Σύνταγμα αυτόν τον λόγο, δηλαδή τι να πηγαίνει στον δέκτη του δικαιώματος και μέχρι ποιο ποσοστό μπορεί να καταναλώνει ο ενδιάμεσος, είτε είναι κράτος, είτε είναι γενική κυβέρνηση. Έχει πραγματική σημασία το ερώτημα αυτό. Υπό την έννοια αυτή, βλέπουμε και τα 900 εκατομμύρια που λέτε. Απευθύνετε, κυρίως στη Νέα Δημοκρατία, αυτά τα ερωτήματα, αλλά σήμερα και σε εμάς και σε όλον τον προβληματισμό που έχετε αναπτύξει εδώ. Το ακούμε δημιουργικά και αντιδρούμε με αυτόν τον τρόπο.
Τον λόγο έχει ο κ. Δρίτσας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα σας πω μια περίεργη πολιτική ιστοριούλα από τα νιάτα μου που νομίζω ότι ταιριάζει. Θυμάμαι πως όταν ήμουν δεκαέξι - δεκαεπτά χρόνων στον Πειραιά, η πολιτική παρέα πάντα ήταν έντονη. Είχαμε ισχυρή πολιτικοποίηση από τα νιάτα μας. Πάντα κάναμε πολλές και διάφορες συζητήσεις. Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο - βίτσιο θα ήταν - για νέους ανθρώπους, παρακολουθώντας τις εφημερίδες εκείνης της εποχής διαβάζαμε τέτοια εποχή και τους προϋπολογισμούς και τη συζήτηση που γινόταν για τον προϋπολογισμό. Θυμάμαι - το είχαμε κάνει αστείο της παρέας - που λέγαμε «Α, προϋπολογισμός. Α, τώρα συζητιέται ο προϋπολογισμός!». Και λέγαμε ο ένας στον άλλον «πρόχειρος, άδικος, ανεφάρμοστος, αντιαναπτυξιακός, φορομπηχτικός». Από εκείνη την εποχή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι στερεότυπη αυτή η συζήτηση, όταν γίνεται με μία τόσο εύκολη προσέγγιση. Και καταλαβαίνω τώρα ότι ο ρόλος της Αντιπολίτευσης είναι πάρα πολύ εύκολος. Δεν έχει τίποτα άλλο παρά να αναδείξει προβλήματα, που πάντα υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν - σωστά - πολλές φορές και ιδιαίτερα οξυμένα, αλλά αποφεύγοντας να τα συνδέσει με το αίτιο και το αιτιατό, με το πέρυσι το πρόπερσι, το αντιπρόπερσι, το πριν πέντε χρόνια, το του χρόνου, του παραχρόνου και τη μελλοντική προοπτική. Έτσι, μια χαρά, συγκροτείται ένας πολιτικός λόγος μηδενιστικός, αφοριστικός, αποδομητικός, γιατί αυτή ακριβώς είναι η μοντέρνα πολιτική ρητορική, δηλαδή να αποδομεί τον αντίπαλο - μέχρι εκεί και ολοκληρώνεται και δεν χρειάζεται τίποτα άλλο - με ατάκες και με όλα αυτά και, επομένως, τελειώνουμε. Μα, ακριβώς μετά από μια τόσο βαθιά κρίση, μια τέτοια χρεοκοπία, με την πτώχευση και την καταβαράθρωση όχι μόνο την οικονομική, αλλά και την κοινωνική και την αξιακή και τη θεσμική, είναι δυνατό να συνεχίσει η Βουλή να συζητάει σε αυτό το επίπεδο; Και είναι δυνατό να συζητάμε, για παράδειγμα, το αν είναι ματοβαμμένα τα πλεονάσματα του 3,5%, που, βεβαίως, δεν μπορεί να υπάρχει πλεόνασμα 3,5% που να είναι φιλολαϊκό σε μια πολιτική. Όμως, σε ποια συγκυρία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Στη συγκυρία όπου πια έχει ξεχαστεί ότι «άντε μέχρι 3% τα ελλείμματα». Τώρα η Ιταλία και η Γαλλία βρίσκονται μπροστά στην υποχρεωτική και πιεστική απολογία για το αν θα έχουν δικαίωμα να έχουν στους προϋπολογισμούς τους ένα κάποιο έλλειμμα, για να μπορέσουν να διαμορφώσουν όρους και συνθήκες ανάκαμψης. «Οπωσδήποτε για όλους 2%» είτε ήταν στο μνημόνιο είτε δεν είναι. Αυτές είναι οι συνθήκες του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελευθερισμού και οι συσχετισμοί στην Ευρώπη. Θα κάνουμε συζήτηση για τα πρωτογενή πλεονάσματα ερήμην αυτής της πραγματικότητας; Θα μιλάμε για τον Τσακαλώτο και για τον Χουλιαράκη και για τον Τσίπρα, που αποδέχθηκε και έδωσε μάχη για να ισορροπήσει αυτό το 3,5% πλεονάσματα; Αναφορικά με το χρέος. Θα κάνουμε τη συζήτηση για τα πλεονάσματα χωρίς να μιλάμε για το χρέος; Πεδίον δόξης λαμπρό και για όσα είπε ο κ. Θεοχαρόπουλος πριν και για όσα είπε χθες και προχθές ο κ. Κρεμαστινός ή ο κ. Σκανδαλίδης αναφορικά με τις αναγκαίες συναινέσεις. Χρέος. Δεν είναι τεράστιο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ζήτημα το ζήτημα του χρέους και της διαγραφής σημαντικού μέρους του ευρωπαϊκού χρέους ή της ρύθμισής του με άλλους όρους; Είναι απομονωμένη η Ελλάδα; Είναι κάτι που μπορεί να το ρυθμίσει μόνη της; Έδωσε μάχη αυτή η Κυβέρνηση και ήταν εντελώς μόνη, δεν υπήρχε κανένα πολιτικό κόμμα που να στήριξε τον Τσακαλώτο, τον Χουλιαράκη, τον Τσίπρα και όλους τους Υπουργούς και την Κυβέρνηση, ακριβώς όταν κράτησαν και υπό αυτές τις συνθήκες ανοικτό το ζήτημα της ρύθμισης του χρέους, έτσι όπως μπόρεσαν και μέχρι εκεί που το έφτασαν και το συσχέτισαν με όλα τα άλλα. Δεν ξέρουμε εδώ και ένα χρόνο ότι τελικώς οι συντάξεις δεν θα περικοπούν; Ναι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, περίπου εδώ και ένα χρόνο. Γιατί το ξέρουμε; Γιατί όταν έδωσε τη μάχη ο Τσακαλώτος, ο Χουλιαράκης ή ο Τσίπρας για να μην επιβληθεί η περικοπή των συντάξεων, είχαν μια τόσο σημαντική και πλήρη τεκμηρίωση που κανένας δεν μπορούσε να την αντικρούσει, ούτε οι Γερμανοί, ούτε οι Γάλλοι, ούτε καν οι Ολλανδοί, ούτε κανένας. Η αυθαιρεσία και η επιβολή του Τόμσεν επέβαλε εκείνον τον συμβιβασμό, αλλά η τεκμηρίωση κατεγράφη. Δεν υπήρχε Υπουργός Οικονομικών ή Πρωθυπουργός της Ευρωζώνης που να πει στον Τσακαλώτο ή στον Τσίπρα τότε «όχι, δεν έχεις δίκιο, δεν είναι σωστά τα στοιχεία σου». Όλοι παραδέχθηκαν ότι τα στοιχεία είναι σωστά και παιζόντουσαν οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις και τα διάφορα οικονομικά, πολιτικά και άλλα παιχνίδια που παίζονται σε αυτόν τον κυκεώνα των αντιθέσεων. Όμως, αυτό κατεγράφη και όταν πια η πραγματικότητα μετά από ένα χρόνο περίπου ήρθε και επιβεβαίωσε την ελληνική Κυβέρνηση, ποιος θα μπορούσε πια, όταν αποδεδειγμένα οι υπολογισμοί του Τόμσεν είχαν καταρρεύσει και οι υπολογισμοί του Τσακαλώτου ή του Τσίπρα και του Χουλιαράκη είχαν επιβεβαιωθεί, να πει «όχι, θα επιβληθεί η περικοπή των συντάξεων»; Αυτή την πραγματικότητα την οποία θα γράψει η ιστορία και με στοιχεία και από τα αρχεία κάποια στιγμή, την αγνοούμε και ψάχνουμε να βρούμε αυτό το ανορθολογικό, που σωστά είπε η Τασία Χριστοδουλοπούλου, που είναι και φασίζον ανορθολογικό: «μας ψεκάζουν κάποιοι άλλοι εξωγήινοι κάπου από αλλού». Ψάχνουμε να βρούμε τη «μυστική συμφωνία» του Τσίπρα με τους Ευρωπαίους για τη Συμφωνία των Πρεσπών ως αιτιολογία για να δικαιολογήσουμε τη μη περικοπή των συντάξεων, βέβαια, γιατί διαφορετικά θα αναγνωρίσουμε ότι έχουμε μια Κυβέρνηση που έχει αξιοπιστία, που έχει τεκμηρίωση, που ξέρει τι κάνει, που πάει βήμα - βήμα, αλλά με στόχο, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα στην εποχή μας. Δυστυχώς, μεγάλα άλματα και μεγάλους οραματισμούς δεν μπορούμε να συγκροτήσουμε. Μακάρι να το μπορέσουμε, και η Ευρώπη και η Ελλάδα και οι κοινωνίες όλες. Όμως, μπροστά σε αυτήν την τεράστια αποξένωση των ανθρώπων, την καταβαράθρωση των κοινωνικών συνόλων και την ανάδειξη της ατομικότητας σε έναν ξέφρενο ανταγωνισμό, που ο ένας σαρώνει τον άλλον, είναι αδύνατον να συγκροτήσεις μακροπρόθεσμες στρατηγικές πολιτικές. Έχεις στόχους, έχεις συγκροτήσεις και βαδίζεις βήμα - βήμα. Και αυτά αποτυπώθηκαν σε όλη την τετραετία. Και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι για αυτό φτάσαμε στην ολοκλήρωση της μνημονιακής σύμβασης. Δεν είναι τίποτε τυχαίο. Γι' αυτό μειώθηκε η ανεργία στο 19%. Γι' αυτό προχωρήσαμε στην πρωτοβάθμια υγεία, που είναι θεσμική, μέσα στην κρίση, μεταρρύθμιση. Γι' αυτό η πρόσβαση στην υγεία στους ανασφάλιστους. Γι' αυτό τα σχολικά γεύματα. Γι' αυτό το επίδομα παιδιών. Γι' αυτό το επίδομα ενοικίου. Γι' αυτό το μεταφορικό ισοδύναμο, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί και όλα αυτά που διαμορφώνουν όρους αυτοπεποίθησης και δυνατότητας αποφυγής της ανθρωπιστικής κρίσης και δικαιοσύνης ως αναπτυξιακού παράγοντα. Δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρχει ανάπτυξη με διαλυμένη κοινωνία. Δεν υπάρχει περίπτωση, αν η εργασία δεν βρει τον ρόλο της και την αξιοπρέπειά της, αν δεν γίνει η εργασία αναπτυξιακός παράγοντας μαζί με την επένδυση, μαζί με την επιχειρηματικότητα, ισοδύναμος αναπτυξιακός παράγοντας η εργασία, με ό,τι σημαίνει αυτό και στους μισθούς και στις συντάξεις και στο ωράριο και στις συνθήκες και στα πάντα, τότε δεν μπορεί να υπάρχει ανάπτυξη και πολύ περισσότερο βιώσιμη ανάπτυξη. Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η Κυβέρνησή του. Γι' αυτό ακριβώς, εάν θέλουμε συναίνεση, πρέπει να είμαστε έντιμοι. Αν θέλουμε πραγματικά συναίνεση, πρέπει να είμαστε και υπεύθυνοι. Εάν θέλουμε προοπτική σε αυτήν την χώρα, πρέπει να καταλάβουμε τι επιτέλους συνέβη σε αυτή τη χώρα που αναπτύχθηκε με τεράστιους ρυθμούς την εποχή των χρηματιστηρίων και σε λίγα χρόνια εβυθίσθη, κατέρρευσε, έπεσε στα βράχια. Αν δεν βγάλουμε αυτά τα συμπεράσματα, πώς να μιλάμε πια για το έτσι ή το αλλιώς, τη μία ή την άλλη πρόταση. Σε αυτή την ευθύνη, λοιπόν, καλείται όλο το Κοινοβούλιο να ανταποκριθεί, γιατί δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να απογοητεύσουμε ξανά τον ελληνικό λαό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Μέχρι να έρθει στο Βήμα ο κ. Στύλιος θα ήθελα να κάνω μια ανακοίνωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί από το Γυμνάσιο Καστριτσίου Αχαΐας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Στύλιο, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να αναφερθώ στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην ελληνική κοινωνία: οικονομική καταστροφή, τριακόσιες χιλιάδες λουκέτα, ένα εκατομμύριο άνεργοι, ανελέητη περικοπή των συντάξεων, δεκαεπτά επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και είκοσι εννιά αυξήσεις φόρων από την σημερινή Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Περισσότεροι από τετρακόσιοι χιλιάδες νέοι, κυρίως πτυχιούχοι με μεταπτυχιακά, έχουν φύγει στην ξενιτιά. Ουσιαστικά οι τράπεζες είναι σε αναστολή, τα κόκκινα δάνεια ξεπερνούν τα 80 δισεκατομμύρια ευρώ και πωλούνται σε funds στο 5% της αξίας τους. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν φτάσει στα 140 δισεκατομμύρια ευρώ και χρωστάει ένας στους δύο φορολογούμενους. Στον πρωτογενή τομέα έχουν δημιουργηθεί συνθήκες ασφυξίας για τον Έλληνα αγρότη. Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί. Οι επενδύσεις καταρρέουν, οι μισθοί μειώνονται, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν και το 60% των νέων προσλήψεων είναι μερικής απασχόλησης. Η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων. Οι γεννήσεις μειώθηκαν μέσα στην κρίση κατά 29.500, όσο περίπου είχαν μειωθεί τη δεκαετία του 1940 που ήταν 30.000. Ο πληθυσμός της Ελλάδας σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες θα μειωθεί από 800.000 έως 2.500.000 μέχρι το 2050. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τίθεται το ερώτημα πώς οι άλλες χώρες που βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση με εμάς τα κατάφεραν. Η Ελλάδα και η Πορτογαλία υπήρξαν για πολλές δεκαετίες δύο από τις φτωχότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και οι δύο προσέφυγαν σε προγράμματα διάσωσης και μνημόνια την ίδια περίοδο. Όμως, η διαφορετική λογική και πολιτική δέσμευση στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων είχε ορατά αποτελέσματα στην Πορτογαλία. Και εξηγούμαι: Ενώ το ΑΕΠ της Ελλάδας συρρικνώθηκε κατά 25%, της Πορτογαλίας συρρικνώθηκε κατά 8% μέχρι το 2017. Είχε ξεκινήσει η Πορτογαλία να ανακτεί όλες τις απώλειες. Η Ελλάδα μέχρι πριν από λίγα χρόνια υπερτερούσε στο κατά κεφαλήν εισόδημα, ενώ σήμερα υπερτερεί η Πορτογαλία κατά 2.000 ευρώ κατά έτος. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και σε μια σειρά από δείκτες ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας. Για παράδειγμα, η Πορτογαλία βρίσκεται στην τριακοστή τέταρτη θέση στο DOING BUSINESS, ενώ η Ελλάδα στην 72η θέση. Το πρόγραμμα της Πορτογαλίας ολοκληρώθηκε ένα χρόνο νωρίτερα. Στην Ελλάδα χρειάστηκαν άλλα επιπλέον προγράμματα και ο κίνδυνος ενός Grexit. Έτσι, η δημοσιονομική προσπάθεια στην Πορτογαλία ήταν μικρότερη, με αποτέλεσμα η εποπτεία να είναι ως το 2026, ενώ στην Ελλάδα η εποπτεία θα είναι μέχρι το 2060. Πώς τα κατάφεραν, λοιπόν, οι Πορτογάλοι; Αξιοποίησαν αποτελεσματικά και χωρίς καθυστερήσεις τα χρήματα από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απλοποίησαν τις διαδικασίες στις δομές του δημοσίου εξαλείφοντας την γραφειοκρατία, διαφοροποίησαν τα προϊόντα τους από τα αντίστοιχα αγορών που δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν λόγω χαμηλού κόστους, όπως, για παράδειγμα, είναι η Κίνα. Επένδυσαν στην ποιότητα. Δημιουργήσαν νέες ενώσεις εξαγωγέων και ενίσχυσαν τις ήδη υπάρχουσες. Οι πολιτικές παραγωγικής μεγέθυνσης των μικρότερων επιχειρήσεων στην Πορτογαλία βελτίωσαν την επιβίωση και τη διεθνή ανταγωνιστικότητα. Η παραγωγικότητα αυξήθηκε κατά 6% ενώ στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 12%. Η ενίσχυση της μεταποίησης, της βιομηχανικής βάσης και η εξωστρέφεια έγιναν τα οχήματα ανάπτυξης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. Καταλυτικός ο ρόλος που έπαιξε στην έξοδο από την κρίση η αύξηση των εξαγωγών ως ποσοστό του ΑΕΠ πάνω από 10% Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πατρίδας μας είναι η πρωτογενής παραγωγή, ο αγροδιατροφικός τομέας. Η ανάκαμψη, κατά τη δική μου γνώμη, θα έρθει από τη σύνδεση της παραγωγής με τη μεταποίηση και ειδικότερα τη βιομηχανία, που αποτελεί βάση της εξωστρέφειας. Δημιουργεί πάνω από 16% της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας, μειώνει τις εισαγωγές, έχει υψηλότερη παραγωγικότητα κατά 22%. Στη χώρα μας, όμως, η συνεχής εγκατάλειψη της αγροτικής παραγωγής και της μεταποίησης έχει ριζώσει στη νοοτροπία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με αποτέλεσμα την εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα και τη συρρίκνωση της μεταποιητικής βάσης της χώρας. Το ποσοστό της ελληνικής βιομηχανίας στο ΑΕΠ είναι κάτω από το 10% και ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι περίπου στο 15%. Η αγροτική παραγωγή είναι στο 4% και βαίνει μειούμενη. Οι καλλιεργούμενες εκτάσεις και το ζωικό κεφάλαιο, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Γεωργίας, μειώνονται. Οι γεωργοί και οι κτηνοτρόφοι εγκαταλείπουν το επάγγελμα, η ελληνική ύπαιθρος ερημώνει, η χώρα μικραίνει. Ποια είναι η απορρόφηση του ΕΣΠΑ και του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020; Θα σας δώσω ορισμένα στοιχεία - τα ξέρετε εξάλλου - που είναι τα επίσημα των Υπουργείων σας. Στο πρόγραμμα «Ανταγωνιστικότητα των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων» είναι περίπου 16%, στο πρόγραμμα «Έρευνα, Τεχνολογία και Καινοτομία» είναι περίπου στο 5%, ενώ σε άλλους τομείς, που εκεί εσείς δίνετε ιδιαίτερη προτεραιότητα, όπως είναι για παράδειγμα η κοινωνική ένταξη, είστε στο 43% ή στην απασχόληση είστε στο 38%, γιατί έχουμε μια διαφορά στην αντίληψη. Στο αναπτυξιακό τμήμα του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης δεν έχει απορροφηθεί ούτε 1 ευρώ - το ξαναλέω, μέχρι σήμερα ούτε 1 ευρώ! - από το μέτρο της μεταποίησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε ανάγκη από στρατηγικά οράματα. Οφείλουμε να αξιοποιήσουμε και να επενδύσουμε στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διαφορετικών περιοχών της πατρίδας μας, να αναδείξουμε και να ενισχύσουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ελληνικής περιφέρειας σε ένα πολυκεντρικό μοντέλο ανάπτυξης με εξειδίκευση, καθώς και κλάστερς εξαγωγών και νέα δίκτυα. Να συνδεθεί ο αγροδιατροφικός τομέας, η παραγωγή δηλαδή με τον τουρισμό, με τις υπηρεσίες, με την εφαρμοσμένη έρευνα και τη δημιουργία καινούργιων ποιοτικών και ανταγωνιστικών προϊόντων. Κάθε χρόνο εκατομμύρια τουριστών επισκέπτονται τη χώρα μας. Πρέπει να καλύψουμε τις διατροφικές τους ανάγκες με τα δικά μας προϊόντα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο φετινός προϋπολογισμός είναι ένα μικρός προϋπολογισμός, τον οποίον καταψηφίζουμε επί της αρχής και στο σύνολό του. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Παπαηλιού.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διαπιστώνω ότι παρά το γεγονός ότι όλα τα αλλεπάλληλα καταστροφολογικά σενάρια, που προβάλατε εσείς, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά και του ΠΑΣΟΚ, έχουν καταρρεύσει, επιμένετε. Θα έλεγα ότι ζείτε στον κόσμο σας και πάντως όχι στον κόσμο της πραγματικότητας. Εμείς δεν είπαμε ότι δεν υπάρχουν προβλήματα. Δεν προβάλαμε ποτέ - μακριά από εμάς! - τα success stories της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Όμως η πορεία σταδιακής αντιστροφής των πραγμάτων έχει αρχίσει. Υπάρχουν δυσκολίες. Όμως, αυτές τις δυσκολίες επιχειρούμε με τις πολιτικές μας που αποτυπώνονται και στον προϋπολογισμό του 2019 να τις υπερβούμε και να ανοίξουμε έναν νέο δρόμο για τη χώρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον Αύγουστο του 2018 έκλεισε ο κύκλος της δημοσιονομικής προσαρμογής με την έξοδο της χώρας από τις «μνημονιακές» πολιτικές λιτότητας. Αυτή η έξοδος δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Πρόκειται για ουσιαστική εξέλιξη. Η χώρα ανακτά σταδιακά σημαντικά περιθώρια και βαθμούς άσκησης αυτόνομης οικονομικής πολιτικής. Αυτό αποδεικνύεται και από τα μέτρα που ψηφίστηκαν πρόσφατα, αλλά και αυτά που πρόκειται να ψηφιστούν από τη Βουλή και τα οποία διαμορφώνουν τη νέα πραγματικότητα στη χώρα μας. Το έτος 2018, ως συνέχεια των προηγουμένων χρόνων διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, χαρακτηρίστηκε από την περαιτέρω βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης, την αξιοσημείωτη βελτίωση όλων των οικονομικών δεκτών εμπιστοσύνης, την αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας, τη μείωση της ανεργίας από το δυσθεώρητο 27%, και το 60% για τους νέους που είχε εκτοξευθεί επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, σε ποσοστό 18,6% και την αύξηση της απασχόλησης, τη μικρή, αλλά αισθητή βελτίωση του δείκτη μισθών και τη μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων, όπως επίσης και τη μείωση της απειλής ακραίας φτώχειας και της ακραίας φτώχειας καθ' εαυτής. Τέλος, το υπερπλεόνασμα του οικονομικού αποτελέσματος που επετεύχθη, έχει οδηγήσει και έχει παράσχει στην Κυβέρνηση το περιθώριο απόδοσης μέρους αυτού του υπερπλεονάσματος, με τη μορφή κοινωνικού μερίσματος σε εκείνες τις κατηγορίες πολιτών που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Ο κρατικός προϋπολογισμός του έτους 2019 είναι ο πρώτος προϋπολογισμός δημοσιονομικής επέκτασης μετά από μία δεκαετία. Το δε έτος 2019 θα είναι το πρώτο, από το 2010, πλήρες έτος άσκησης της οικονομικής πολιτικής, εκτός του πλαισίου των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής. Ο προϋπολογισμός στον οποίο αποτυπώνεται η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, αποσκοπεί στην ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος νοικοκυριών και στη διαμόρφωση όρων για την ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, με τη σταδιακή και μόνιμη μείωση των φορολογικών βαρών, για νοικοκυριά και επιχειρήσεις και τη μείωση ασφαλιστικών εισφορών για συγκεκριμένες επαγγελματικές κατηγορίες. Όπως, επίσης, και με τις επικείμενες αυξήσεις του κατώτατου μισθού, την κατάργηση του υποκατώτατου και επιπλέον με την επαναφορά της συλλογικής αυτονομίας των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Επιπλέον, ο προϋπολογισμός αποσκοπεί στην υποστήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης με την ενίσχυση στοχευμένων και συγκεκριμένων αναπτυξιακών δράσεων, την καταπολέμηση της ανεργίας και την τόνωση της απασχόλησης, ιδίως των νέων. Σχεδιάζονται και υλοποιούνται και θα συνεχίσουν να υλοποιούνται τμηματικά προγράμματα με κύριες δράσεις την απασχόληση για άνεργους πτυχιούχους ΑΕΙ και ΤΕΙ, την επιχορήγηση επιχειρήσεων για την απασχόληση νέων ανέργων αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε κλάδους έξυπνης εξειδίκευσης και παραγωγικής δραστηριότητας, νέες ολοκληρωμένες παρεμβάσεις για κατάρτιση, πρακτική άσκηση και πιστοποίηση που συνδέονται με δυναμικούς κλάδους παραγωγικής δραστηριότητας, κλάδους αιχμής, παρεμβάσεις επαγγελματικής ενδυνάμωσης και δράσεις κατάρτισης για νέους επιστήμονες. Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο πλαίσιο του νέου αναπτυξιακού υποδείγματος που επιχειρείται, στηρίζονται στην παραγωγική λογική, στη γνώση, στην καινοτομία, στην εξωστρέφεια και στην κοινωνικά δίκαιη διανομή του παραγόμενου πλούτου και αντιδιαστέλλονται προς το οικονομικό μοντέλο του παρελθόντος που στηριζόταν στον δανεισμό και τις εισαγωγές. Περιλαμβάνονται δε στο ολιστικό αναπτυξιακό πρόγραμμα, που θέτει στόχους, προτεραιότητες και συγκεκριμένες δράσεις, οι οποίες εντάσσονται στους άξονες της κοινωνικά δίκαιης παραγωγικής ανασυγκρότησης που προωθείται. Τέλος, ο προϋπολογισμός αποσκοπεί στην αντιμετώπιση, με τρόπο στοχευμένο, χρόνιων ελλειμμάτων στον τομέα της κοινωνικής προστασίας, με τον μετασχηματισμό του επιδοματικού μοντέλου πρόνοιας για τα ευάλωτα μέλη της κοινωνίας σε μοντέλο καθολικής φροντίδας και αλληλεγγύης για όλους. Οι πυλώνες επί των οποίων στηρίζεται και θα στηριχθεί η αναπτυξιακή πολιτική είναι η οικονομική σταθερότητα, η βιώσιμη ανάπτυξη με την προώθηση της ψηφιακής οικονομίας, ιδίως την ψηφιοποίηση του δημόσιου τομέα, την προσέλκυση επενδύσεων, τη διαμόρφωση ευνοϊκών όρων για την ενίσχυση νεοφυών επιχειρήσεων και τη στροφή της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας σε παραγωγικές επενδύσεις, την ενίσχυση της εξωστρέφειας στη βάση της αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας, με επίκεντρο τον πρωτογενή τομέα, συνδυαστικά με τη μεταποίηση αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, τον τουρισμό, την ενέργεια και τη στήριξη του ανθρώπινου κεφαλαίου και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Επίσης, σημαντικός πυλώνας είναι η ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς, με μείωση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων, η υποστήριξη των απομονωμένων ορεινών και νησιωτικών περιοχών, η προώθηση της οικολογίας, της κυκλικής, της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, χωρίς αποκλεισμό των συμπολιτών μας που διαμένουν στην ξεχασμένη Ελλάδα από τις υπηρεσίες εκπαίδευσης, κατάρτισης, υγείας και κοινωνικής προστασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας θέλω να επισημάνω ότι με τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό τίθενται οι βάσεις και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για το νέο παραγωγικό πρότυπο, βάσει του οποίου θα πορευτεί τα επόμενα χρόνια η χώρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτό λαμβάνει «σάρκα και οστά» με πολιτικές για την κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία, τις ενεργειακές κοινότητες και την ενίσχυση συνεταιριστικών συλλογικών, ομαδικών σχημάτων στον πρωτογενή τομέα και όχι μόνο. Το 2019 είναι έτος αλλεπάλληλων πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων. Σε όλες και στα αντίστοιχα επίπεδα θα συγκρουστούν δύο διαφορετικές πολιτικές επιλογές που αντιστοιχούν σε διαφορετικούς πόλους. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική εκφράζεται από τη συντηρητική παράταξη που, δυστυχώς, έχει ενσωματώσει και ακροδεξιές θέσεις τείνοντας να μεταλαγεί σε ένα ακραία νεοσυντηρητικό σχήμα, στο οποίο τον τόνο δίνουν οι εκπρόσωποι της ακροδεξιάς. Δυστυχώς, όμως, εκφράζεται και από τους «νεοφιλελεύθερους σοσιαλδημοκράτες» του ΠΑΣΟΚ που εν ονόματι της επιθυμίας και της επιδίωξής τους να υποστεί στρατηγική ήττα ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν στην πολιτική αντιπαράθεση όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα.
Έχει τελειώσει ο χρόνος σας. Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Η νεοφιλελεύθερη επιλογή σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει αντανάκλαση στις οπισθοδρομικές δυνάμεις της ξενοφοβικής ακροδεξιάς. Η άλλη επιλογή, η προοδευτική, η αριστερή, αναδεικνύει και εφαρμόζει πολιτικές που αποσκοπούν στην κοινωνικά δίκαιη ανασυγκρότηση της χώρας. Αυτά είναι τα διακυβεύματα που τίθενται τόσο στη χώρα μας, όσο και στην Ευρώπη. Σε αυτά επιχειρεί να δώσει απαντήσεις ο προϋπολογισμός του 2019 και οι πολιτικές που θα ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι, αλλά και μετά τις εκλογικές αναμετρήσεις του προσεχούς έτους, στις οποίες ο λαός θα κληθεί να δώσει τις απαντήσεις που πρέπει, διότι έχει και μνήμη και κρίση. Ο λαός δεν θα επιτρέψει την παλινόρθωση όσων οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία και άνοιξαν τον δρόμο στην επιτροπεία και τα μνημόνια. Και «ο νοών νοείτω».
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει τώρα η Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Θεανώ Φωτίου.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ψηφίζουμε αύριο, μετά την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια, έναν προϋπολογισμό που καταγράφει ότι η οικονομία επέστρεψε στην ανάπτυξη με ποσοστό 2,5%, το υψηλότερο της τελευταίας δεκαετίας. Η ανάπτυξη αποτυπώνεται με την αύξηση της απασχόλησης των εξαγωγών, της ζήτησης και βεβαίως των εσόδων του ΕΦΚΑ για τρίτη συνεχή χρονιά. Είναι περίπου 900 εκατομμύρια ευρώ. Η ανάπτυξη επιτυγχάνεται, όμως, χωρίς περικοπές συντάξεων, χωρίς αύξηση ασφαλιστικών εισφορών, που αντίθετα μειώνονται για νέους αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες και με μείωση φόρου των επιχειρήσεων και του ΦΠΑ των επιχειρήσεων, μια και σας αρέσει. Κυρίως, όμως, επιτυγχάνεται με την αύξηση του κατώτατου μισθού τον Φεβρουάριο και την αύξηση των κοινωνικών δαπανών. Αυτά είναι τα πρώτα δείγματα γραφής της Κυβέρνησής μας που θα ήταν αδύνατο να συμβούν αν δεν είχαμε βγει από τα μνημόνια. Ακολουθούν και άλλα. Θα τα δείτε τη νέα χρονιά. Αυτό ακριβώς φοβάται η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή να δει ο λαός τι μπορεί να κάνει μία κυβέρνηση εκτός μνημονίων, η δική μας Κυβέρνηση. Γι' αυτό, εμείς λέμε ότι τώρα είναι η δική μας ώρα. Ανάπτυξη με αύξηση των κοινωνικών δαπανών σημαίνει αύξηση των δαπανών κυρίως για την πρόνοια. Αυξάνουμε τον προϋπολογισμό της πρόνοιας κατά 75% από το 2018 στο 2019, δηλαδή από 1.836.000.000 ευρώ σε 3.225.000.000 ευρώ. Το 2015 παραλαμβάνουμε έναν προϋπολογισμό 790 εκατομμύρια ευρώ και πενήντα τέσσερις υπαλλήλους Αυτό ήταν το προνοιακό κράτος που παραδώσατε. Μέσα σε τρία χρόνια δύσκολα, αυξήσαμε τον προϋπολογισμό κατά 408%, δηλαδή από 790 εκατομμύρια ευρώ, στα 3.225.000.000 ευρώ, διότι πιστεύουμε ότι οι υψηλές δαπάνες για την πρόνοια είναι απαραίτητες για την κοινωνία και ταυτόχρονα είναι αναπτυξιακές, αντίθετα από τον Μητσοτάκη και τον ΣΕΒ. Δεν υπήρχαμε στον ευρωπαϊκό προνοιακό χάρτη ακόμη και τις εποχές της ευμάρειας. Με την κρίση, εκείνο το σύστημα κατέρρευσε. Το 2015, η χώρα κατέγραψε τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας και παιδικής φτώχειας. Αυτό το success story μας παραδώσατε. Με τα άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την πτώση της ανεργίας, το ΚΕΑ, την πρόσβαση σε δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστους στο δημόσιο σύστημα υγείας, ρίξαμε τα ποσοστά φτώχειας και παιδικής φτώχειας κατά δύο μονάδες το 2017 με εισοδήματα του 2016. Δηλαδή, μόνο τα δύο πρώτα χρόνια, το 2015 και το 2016, εμείς διαθέσαμε 1.600.000.000 ευρώ για τους αδύναμους, όταν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ για πέντε χρόνια δεν είχαν δαπανήσει ούτε ένα ευρώ. Τώρα ξαφνικά, εχθές, θυμήθηκε ο κ Μητσοτάκης τους αδύναμους. Παραλάβαμε ένα πελατειακό, επιδοματικό και ιδρυματικό κράτος, διακόσια επιδόματα που δίνονταν από εκατόν είκοσι διαφορετικές πηγές, χιλιάδες ιδρύματα που κανείς δεν ήξερε πόσα ήταν και πόσους εξυπηρετούν. Οι πολίτες έπρεπε να έχουν σχέση με κάποιο κέντρο εξουσίας ή κάποιο βαθμό, για να δουν τι δικαιούνται και για να το πάρουν με ατελείωτη γραφειοκρατία. Τώρα ακούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έφτιαξε ένα κράτος επιδομάτων. Πείτε μας ποια επιδόματα θα κόψετε. Την απάντηση, βέβαια, την έδωσε ο κ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ που είπε ότι θα ενσωματώσει όλα τα επιδόματα στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Εχθές εξήγγειλε ότι το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θα είναι 900 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή 0,5 του ΑΕΠ. Το έριξε. Το καλοκαίρι είχε πει για ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Εμείς ήδη δίνουμε 850 εκατομμύρια στο ΚΕΑ και συνολικά για όλα τα επιδόματα 3.200.000.000 ευρώ. Ξαναρωτώ: Κάντε τον λογαριασμό. Δηλαδή, θα κόψει τα επιδόματα όλων όσοι δεν είναι ακραία φτωχοί; Δηλαδή, θα κόψει από την τετραμελή οικογένεια που το εισόδημά της είναι πάνω από 5.000 ευρώ όλα τα επιδόματα. Αυτό ήταν το σχέδιο του ΔΝΤ, αυτό αντιγράφει η Νέα Δημοκρατία. Ζητούσε «ψαλίδι» σε συντάξεις, επιδόματα ανεργίας, γάμου, μητρότητας, κηδείας, σε δαπάνες δημόσιων ιδρυμάτων ΑΜΕΑ και ηλικιωμένων, σε οικογενειακά επιδόματα, επιδόματα αναπηρίας, στην επιδότηση της φοιτητικής στέγης, στη μεταφορά μαθητών και πολυτέκνων. Δεν κόψαμε ούτε ένα ευρώ. Αντίθετα, αυξήσαμε. Επανέρχομαι, λοιπόν, στο ερώτημα: Ποια επιδόματα θα κόψετε; Ποιος είναι ο προϋπολογισμός της πρόνοιας που προτείνει η Νέα Δημοκρατία για το 2019; Ρητορικό είναι το ερώτημα. Δεν έχετε πρόγραμμα για την πρόνοια ούτε προϋπολογισμό. Μόνο επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και κροκοδείλια δάκρυα για το παιδί, την υπογεννητικότητα και το δημογραφικό που ανακαλύψατε μόλις την τριετία 2015-2018. Πριν από είκοσι χρόνια, η Διακομματική Επιτροπή στη Βουλή σας είπε τι να κάνετε για το δημογραφικό. Δεν κάνατε τίποτα. Για μας, η τεράστια αύξηση του προϋπολογισμού της πρόνοιας δεν αρκεί. Χρειάζεται αλλαγή του προνοιακού μοντέλου. Μόνο αυτός ο συνδυασμός καταπολεμά τις κοινωνικές ανισότητες - δηλαδή, η αύξηση των δαπανών και συγχρόνως η αλλαγή του μοντέλου - οι οποίες και την εποχή της ευμάρειας κατέγραφαν πολύ υψηλούς δείκτες. Με τις πολιτικές μας ρίξαμε για πρώτη φορά το δείκτη κοινωνικής ανισότητας στην Ελλάδα. Γι' αυτό, παράλληλα με την αύξηση δαπανών, αλλάζουμε το μοντέλο της πρόνοιας με δύο άξονες. Πρώτον, ιδρύουμε κράτος πρόνοιας για όλους τους πολίτες και όχι μόνο για τους φτωχούς. Έτσι ενισχύεται η κοινωνική συνοχή, μειώνονται οι ανισότητες και βελτιώνονται οι δείκτες ανάπτυξης, όπως απέδειξαν οι χώρες του βορρά που σας αρέσει κάθε τόσο να τις αναφέρετε. Αυτό το εφαρμόσαμε για το παιδί πρώτη φορά. Δηλαδή, πρώτον, προσφέρουμε εκατόν πενήντα τρεις χιλιάδες σχολικά γεύματα για όλα τα παιδιά, κάθε μέρα το 2019, μέχρι το 2021. Όλα τα παιδιά του δημοτικού, πεντακόσιες χιλιάδες παιδιά, θα έχουν ζεστά ποιοτικά σχολικά γεύματα. Δεύτερον, θα υπάρξει αύξηση του επιδόματος για το παιδί από 650.000.000 ευρώ σε 1.020.000.000 ευρώ το 2018, με αποτέλεσμα από ένα εκατομμύριο τετρακόσιες σαράντα χιλιάδες παιδιά πέρυσι μέσα σε έναν χρόνο να παίρνουν το επίδομα ένα εκατομμύριο πεντακόσιες εβδομήντα τρεις χιλιάδες παιδιά, δηλαδή εκατόν είκοσι τρεις χιλιάδες παραπάνω παιδιά. Η Νέα Δημοκρατία λέει θα επαναφέρει το επίδομα τριτέκνων και πολυτέκνων. Αγνοεί ότι με το δικό μας σύστημα το 55% των πολυτέκνων και τριτέκνων έχουν αύξηση και για όσους έχουν ένα παιδί ή δύο η αύξηση είναι 75% έως 110%. Τι εννοείτε ότι θα επαναφέρετε το παλιό σύστημα; Θα τα κόψετε; Τρίτον, θα έχουμε αύξηση των vouchers για βρεφονηπιακούς σταθμούς από εβδομήντα εννιά χιλιάδες παιδιά το 2015 σε εκατόν είκοσι επτά χιλιάδες το 2018, δηλαδή σαράντα οκτώ χιλιάδες παραπάνω παιδιά, με στόχο εκατόν σαράντα πέντε χιλιάδες το 2019 και το 2020, ίδρυση νέων τριάντα χιλιάδων θέσεων στους βρεφονηπιακούς. Αντιπαρέρχομαι τις εξαγγελίες του κ. Μητσοτάκη, που δείχνουν πλήρη άγνοια του προβλήματος, με αποτέλεσμα να υποστηρίζει ότι με 1.000 ευρώ λιγότερο - το ακούσαμε και αυτό! - από όσα δίνουμε εμείς για το κάθε voucher, εκείνος θα δώσει 1.000 ευρώ λιγότερα και θα βρουν όλα τα παιδιά θέση σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Κύριε Μητσοτάκη, εμείς δώσαμε για το παιδί μέσα σε τρία δύσκολα χρόνια 1.300.000.000 ευρώ, δηλαδή 500 εκατομμύρια ευρώ παραπάνω από ό,τι παραλάβαμε. Ελπίζω να μην εννοείτε ότι ξαναγυρίζετε στα 800 εκατομμύρια ευρώ και εκεί θα προσθέσετε 2.000 ευρώ για κάθε νέα γέννηση. Όσον αφορά το επίδομα στέγης, 400 εκατομμύρια ευρώ, δεν αφορά την ακραία φτώχεια, θα το πάρουν τετρακόσιες χιλιάδες οικογένειες για ενοίκιο ή δάνειο. Το 2020 εξακόσιες χιλιάδες οικογένειες θα πάρουν 600 εκατομμύρια ευρώ. Πέμπτον, οριζόντια πολιτική είναι η αποϊδρυματοποίηση, ο νόμος για την αναδοχή και υιοθεσία και οι κατασκηνώσεις για όλα τα παιδιά. Άξονας δεύτερος: Το νέο προνοιακό κράτος θα είναι διαφανές με ψηφιακές παροχές και υπηρεσίες που καταργούν τις πελατειακές σχέσεις και τη γραφειοκρατία. Είναι τα διακόσια σαράντα δύο ψηφιακά κέντρα κοινότητας, καρδιά της πρόνοιας των δήμων, όπως λένε ακόμα και οι δήμαρχοι της Νέας Δημοκρατίας σήμερα, που όχι τυχαία καταψήφισε η Νέα Δημοκρατία. Σε αυτά ιδρύουμε επιπλέον εκατό κέντρα στήριξης οικογένειας, εκατόν πενήντα κέντρα ολοκληρωμένης φροντίδας ηλικιωμένων, που θα συντονίζουν τρεις χιλιάδες νέους μόνιμους υπαλλήλους του «Βοήθεια στο Σπίτι», τα ΚΑΠΗ και τα ΚΗΦΗ. Είναι ο ψηφιακός ΟΠΕΚΑ, ο Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που εμείς ιδρύσαμε και ο οποίος θα δίνει με διαφάνεια, ταχύτητα και διασταύρωση έξι βάσεων δεδομένων όλα τα επιδόματα και τις παροχές και θα δίνει και από τις αρχές του 2019 κάθε μήνα την ίδια μέρα τα αναπηρικά επιδόματα. Είναι ο ηλεκτρονικός φάκελος αναπηρίας που καταργεί τα 46 ευρώ και διευκολύνει τον ανάπηρο. Είναι η ψηφιακή καταγραφή όλων των ιδρυμάτων, που δεν ξέραμε ούτε πόσα ήταν. Είναι η ψηφιακή εφαρμογή του νόμου για την αναδοχή και υιοθεσία, που θα ανοίξει τον νέο χρόνο. Είναι ο ηλεκτρονικός συντονισμός για την αστεγία και την αποϊδρυματοποίηση. Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί την εθνικιστική αναδίπλωση, μπολιάζοντας τα ακρωτήριά της δυστυχώς, ή επιχειρώντας να τα μπολιάσει - δεν πιστεύω να το καταφέρει - με χρυσαυγίτικο λόγο. Εμείς προχωράμε σε ένα προνοιακό κράτος για όλους, που σέβεται τον πολίτη, με διαφάνεια και ψηφιακές υπηρεσίες. Αυτό θα είναι το επίδικο των επόμενων εκλογών: Διχασμός και εθνικιστική αναδίπλωση ή μία κοινωνία αλληλέγγυα με συνοχή; Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», τριάντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Καστριτσίου Αχαΐας (δεύτερο τμήμα). Σάς καλωσορίζουμε στη Βουλή. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου, νομίζω ότι είναι υποχρέωση όλων μας και δική μου να εκφράσω και εγώ με τη σειρά μου την αμέριστη συμπαράστασή μου στους εργαζόμενους και στους δημοσιογράφους της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» και του «ΣΚΑΪ». Η τρομοκρατική επίθεση είναι αποτέλεσμα και της ακραίας πόλωσης που βιώνουμε όλοι μας τους τελευταίους μήνες. Και επιτρέψτε μου να πω και κάτι άλλο με το οποίο νομίζω ότι οι περισσότεροι σε αυτή την Αίθουσα θα συμφωνήσουν. Όποιος κατηγορεί και επιτίθεται σε μέσο ενημέρωσης - είτε αυτό είναι ιδιωτικό είτε αυτό είναι κρατικό - επειδή δεν του είναι αρεστό, δείχνει το πώς αντιλαμβάνεται τη λειτουργία του Τύπου και της ενημέρωσης σε μία ευνομούμενη δημοκρατία. Αυτές τις μέρες διεξάγεται στην Αίθουσα της Ολομέλειας μία κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία που έχει να κάνει με τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του Κράτους. Υπουργοί και Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας ισχυρίζονται ότι αυτός είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός. Η πραγματικότητα, όμως, κατά την άποψη τη δική μας είναι πολύ διαφορετική. Είμαστε ως χώρα εγκλωβισμένη σε μία δημοσιονομική πειθαρχία μέχρι το 2060, πράγμα πρωτοφανές για κυρίαρχο κράτος. Αδυνατούμε να βγούμε στις αγορές και ένας στους δύο Έλληνες χρωστάει στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία. Μας μιλάνε εδώ, Υπουργοί, για επεκτατικό προϋπολογισμό και αυτό το στηρίζετε με σχεδόν πανηγυρικό τρόπο στην κατάργηση της μείωσης των συντάξεων, που εσείς όμως θεσμοθετήσατε τον Μάιο του 2017. Μέχρι σήμερα έχετε κάνει δεκαεπτά παρεμβάσεις εις βάρος των συνταξιούχων και έχετε αυξήσει τους φόρους είκοσι μία φορές. Και αναρωτιέμαι αν αυτή είναι αριστερή πολιτική, αν αυτή είναι πολιτική με κοινωνικό πρόσημο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, ένας στους δύο Έλληνες χρωστάει σήμερα στην εφορία, με το συνολικό χρέος να ξεπερνάει τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Σχεδόν δύο εκατομμύρια συμπολίτες μας είναι αντιμέτωποι με μέτρα αναγκαστικής είσπραξης και ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας έχουν υποστεί ήδη κατασχέσεις. Αν αυτό είναι αριστερή πολιτική, τότε μάλλον τα λόγια έχουν χάσει την αξία τους. Σε αυτό το σημείο θα μου επιτρέψετε να επικεντρωθώ λίγο στον τομέα τον οποίο επιβλέπω, αυτόν των υποδομών και των μεταφορών, που και αυτός ο τομέας με τις πολιτικές που ακολουθεί το Υπουργείο έχει, δυστυχώς, για τη χώρα αποδείξει ότι οδηγούμαστε και εκεί σε αδιέξοδα. Πρώτη θλιβερή διαπίστωση: Τα τελευταία τέσσερα χρόνια η Κυβέρνηση δεν έχει συμβασιοποιήσει ούτε ένα μεγάλο έργο. Τι σημαίνει αυτό σε απλά ελληνικά; Ότι δεν έχει ξεκινήσει ούτε ένα καινούργιο έργο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτό που κάνετε με επιτυχία - και σας το αναγνωρίζω, η αλήθεια είναι - είναι ότι ολοκληρώνετε τα μεγάλα έργα τα οποία βρήκατε κατά 70% ή 80% έτοιμα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Θα μου επιτρέψετε να σταθώ στο παράδειγμα του Πάτρα - Πύργος. Είναι ένα μεγάλο έργο που θα μπορούσατε εσείς να το είχατε υλοποιήσει, αλλά επιλέξατε να το μπλοκάρετε. Είναι ένα έργο που είχε έτοιμη χρηματοδότηση το 2014, ένα έργο που περιμένει ολόκληρη η Πελοπόννησος με αγωνία να γίνει. Τι κάνατε; Το κατατμήσατε σε οκτώ κομμάτια, ακυρώσατε τη δημοπράτηση, για να φτάσουμε τελικά να δούμε τι; Τα πρώτα τέσσερα κομμάτια να τα παίρνει μία συγκεκριμένη εργολαβική εταιρεία, που μάλλον δεν θα μπορέσει να υλοποιήσει το έργο και το έργο τέσσερα χρόνια μετά όχι απλά να μην έχει ξεκινήσει, αλλά να είναι και κατά 50.000.000 ευρώ ακριβότερο από αυτό που σας είχαμε αφήσει. Και το χειρότερο; Ετοιμάζεστε να κάνετε ακριβώς το ίδιο και στον βόρειο οδικό άξονα στην Κρήτη. Διότι τι κάνετε; Το τεμαχίζετε σε τρία τμήματα, εκ των οποίων δημοπρατείτε τα δύο, αλλά και αυτά τα δύο τα δημοπρατείτε με δύο διαφορετικού είδους διαγωνισμούς. Συμπέρασμα: Τέσσερα χρόνια τώρα το Υπουργείο δεν έχει καταφέρει ούτε να σχεδιάσει ούτε να χρηματοδοτήσει, αλλά στην ουσία ούτε να υλοποιήσει ένα μεγάλο έργο υποδομής. Δεύτερη θλιβερή διαπίστωση: H κατάσταση που βιώνουν όλοι οι πολίτες και ειδικά οι μη προνομιούχοι, δηλαδή αυτοί που χρησιμοποιούν τις αστικές συγκοινωνίες. Έχετε ισοπεδώσει τις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας. Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους. Από τα 1.800 λεωφορεία και τρόλεϊ που κυκλοφορούσαν το 2015, σήμερα κυκλοφορούν γύρω στα 950. Τι κάνατε στις συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης; Τις κρατικοποιήσατε. Μειώσατε τον στόλο, μειώσατε τα έσοδα. Ακόμα και οι δήμαρχοι που υποστήριξαν την κρατικοποίηση και ανήκουν στον χώρο σας, κάνουν παράπονα. Τέλος, διαλύσατε τη ΣΤΑΣΥ, την εταιρεία που αποτελούσε υπόδειγμα, αφού το 2014 δεν είχε πάρει ούτε ένα ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό. Με λίγα λόγια, κατορθώσατε το ακατόρθωτο. Και την τιμή του εισιτηρίου αυξήσατε στην Αθήνα από τα 1,20 ευρώ στα 1,40 ευρώ και την οικονομική κατάσταση των εταιρειών αυτών επιδεινώσατε δραματικά και πολύ χειρότερες συγκοινωνίες έχουν οι Έλληνες πολίτες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έρχομαι στο τρίτο σημείο που προσωπικά μου προκαλεί θλίψη, αυτό της πολιτικής του εμπαιγμού των Ελλήνων πολιτών στην τραγωδία στο Μάτι. Έτσι φτάσαμε στο σημείο ο ίδιος ο Πρωθυπουργός να δικαιολογεί την καθυστέρηση στο επίδομα των 2.000 ευρώ με το επιχείρημα ότι οι πολίτες θα το σπαταλήσουν. Εγώ γνωρίζω ότι ο ίδιος ο Υπουργός, ο κ. Σπίρτζης, έχει πάει προσωπικά πολλές φορές στο Μάτι. Δεν θα τον κατηγορήσω, όπως έχουν κάνει άλλοι σ' αυτήν την Αίθουσα, ούτε για τους νεκρούς ούτε για τις αβλεψίες της Κυβέρνησης. Αυτό, όμως, που θα του πω είναι ότι η Κυβέρνηση ακόμα και σήμερα δεν έχει δώσει τη δέουσα προσοχή και αυτό αποδεικνύεται γιατί οι ίδιοι οι πολίτες, οι ίδιοι οι πυρόπληκτοι που έχασαν συγγενείς, που έχασαν περιουσίες, δεν έχουν αποζημιωθεί. Σας επιρρίπτω ευθύνη, όμως, ως Κυβέρνηση και ειδικά στον Υπουργό για ένα πράγμα που νομίζω ότι προσβάλλει τον θεσμό του Κοινοβουλίου. Αρνείται πεισματικά να έλθει ο ίδιος στη Βουλή και να απαντήσει στις ερωτήσεις που έχουμε κάνει για το τι ενέργειες έχει κάνει η Κυβέρνηση τόσο για την τραγωδία στο Μάτι όσο και για την τραγωδία στη Μάνδρα. Ομάδα Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας έχει καταθέσει δύο επίκαιρες ερωτήσεις τον Νοέμβριο του 2017 και φέτος τον Ιούνιο, οι οποίες ποτέ δεν απαντήθηκαν. Αυτό δεν περιποιεί τιμή ούτε για τον κοινοβουλευτισμό, αλλά θα μου επιτρέψετε να πω ούτε για την Κυβέρνησή σας, διότι σ' αυτήν την Αίθουσα αν κάτι πρέπει να κάνουμε, ακόμα και αν διαφωνούμε, είναι διάλογο. Κλείνω λέγοντας ότι σας εξήγησα τους λόγους για τους οποίους η Νέα Δημοκρατία θα καταψηφίσει τον προϋπολογισμό και εύχομαι αυτός ο προϋπολογισμός να είναι ο τελευταίος σας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Χριστόφορος Παπαδόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν είμαι απ' αυτούς που τους ενθουσιάζει ούτε η παράθεση, ούτε η αντιπαράθεση για τα νούμερα. Αντιθέτως, είμαι πολύ προσεκτικός απέναντι σ' αυτό που λέγεται η βιωμένη πραγματικότητα των πολιτών, το πώς αισθάνονται, το πώς απολαμβάνουν τις συνέπειες της πολιτικής. Δεν θα ισχυριστώ, λοιπόν, ότι ζούμε σε μια ευτυχισμένη κοινωνία, σε μια κοινωνία της ευημερίας και της δικαιοσύνης. Το αντίθετο μάλιστα. Παρ' όλα αυτά, όμως, υπάρχουν κάποια νούμερα που είναι ενδεικτικά και εμπεδωμένα στη συνείδηση της πλειοψηφίας των ανθρώπων. Παραλάβαμε την Κυβέρνηση της χώρας το 2015 με ανεργία στο 27% από 9% το 2008. Η απώλεια του ΑΕΠ ήταν της τάξης του 25%. Η απώλεια των εισοδημάτων ήταν της τάξης του 36%. Ο κατώτερος μισθός μειώθηκε κατά 22% και για τους νέους κατά 32%. Οι μισθοί και οι συντάξεις καταποντίστηκαν και την ίδια στιγμή ο καθένας μπορούσε να διαπιστώσει την παραγωγική διάλυση, τις κλεισμένες επιχειρήσεις, τα κλειστά καταστήματα. Η σημερινή πραγματικότητα δεν χρειάζεται πολύ μεγάλη ανάλυση. Οι 344.000 νέες θέσεις εργασίας, δηλαδή το ποσοστό της ανεργίας από 27% που πήγε στο 18,6%, είναι σημαντικό δεδομένο για πάρα πολλές χιλιάδες ανθρώπων και οικογενειών. Ο τριπλασιασμός των επιχειρήσεων που ανοίγουν σε σύγκριση μ' αυτές που κλείνουν δίνει δυνατότητες για δουλειές, δίνει το ενδεχόμενο μιας πιο αισιόδοξης προοπτικής για μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Η μείωση της αδήλωτης εργασίας από το 19,1% το 2014 στο 12,4% δείχνει τη συνειδητή προσπάθεια να συρρικνωθεί αυτό το σκέλος της μαύρης, γκρίζας εργασίας, της αδήλωτης εργασίας και οι στοχευμένες ενεργητικές πολιτικές στον χώρο της εργασίας δείχνουν μια τεράστια προσπάθεια να αντιστρέψουμε τη γενικευμένη τάση στον καπιταλισμό - και ειδικά στον ευρωπαϊκό χώρο - για ελαστικές εργασιακές σχέσεις, για εργασιακή ανασφάλεια. Θα μπορούσα να παραθέσω κι άλλα στοιχεία για το πώς ερμηνεύουμε αυτήν την κοινωνική αισιοδοξία που μπορεί να δημιουργηθεί μ' ένα μείγμα διαφορετικής πολιτικής. Παραδείγματος χάριν, αναφέρω την αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας κατά 17,9%, την αύξηση των εξαγωγών και πάει λέγοντας. Παρ' όλα αυτά, έχει ενδιαφέρον να δούμε σε γενικές γραμμές, σε αδρές γραμμές ποιες είναι οι δύο πολιτικές στρατηγικές που συγκρούονται και στην Ελλάδα και στον ευρωπαϊκό χώρο. Οικονομολόγοι μιλάνε για τα οικονομικά της προσφοράς από τη μια μεριά και από την άλλη μεριά για τα οικονομικά της ζήτησης. Τα οικονομικά της προσφοράς επιχειρούν με μοναδική αξία τη βελτίωση των κερδών των επιχειρήσεων να δημιουργήσουν το πλαίσιο για αύξηση των κερδών και όταν με το καλό γίνει αυτό, όπως λέει και η Νέα Δημοκρατία, τότε θα μοιράσουμε την πίτα. Έλα ντε όμως που η ίδια η πραγματικότητα τούς διαψεύδει. Και στον κόσμο ολόκληρο και στην Ευρώπη πια μιλάνε για ανάπτυξη χωρίς εργασία, για αύξηση των ποσοστών του ΑΕΠ, για αύξηση των κερδών των επιχειρήσεων και η κοινωνία όχι μόνο δεν εισπράττει τίποτα, αλλά την ίδια στιγμή έρχεται σε πιο μεγάλη κοινωνική κρίση και αντιδρά με όποιον τρόπο μπορεί. Γι' αυτό ακριβώς βλέπουμε όλη αυτήν την περίοδο να αναπτύσσονται αγώνες που έξω από την αρχική πρόθεση, στην πραγματικότητα δείχνουν αυτό το τεράστιο έλλειμμα κοινωνικής πολιτικής που υπάρχει και την αύξηση των ανισοτήτων που υπάρχει. Από την άλλη μεριά, η δική μας πολιτική στηρίζεται σ' αυτό που λέμε αύξηση της ζήτησης. Γνωρίζουμε, δηλαδή, και θεωρητικά αλλά και εμπειρικά ότι χωρίς αύξηση της λαϊκής κατανάλωσης δεν υπάρχουν δουλειές, δεν υπάρχουν επενδύσεις. Κανείς δεν μπορεί να τοποθετεί επενδυτικά σχέδια όταν ξέρει ότι η λιτότητα έχει εξανεμίσει οποιαδήποτε δυνατότητα αγοράς. Την ίδια στιγμή που η προσπάθειά μας στοχεύει στη ζήτηση, προσπαθεί να καλύψει ένα κενό δεκαετιών, την απουσία κοινωνικού κράτους, κράτους πρόνοιας. Γνωρίζετε όλοι ότι το βασικό μας επιχείρημα και τα στοιχεία που δείξαμε, έτσι ώστε να πείσουμε προφανώς όχι το ΔΝΤ, αλλά τους Ευρωπαίους ομολόγους, ήταν ότι η σύνταξη στην ελληνική οικογένεια δεν καλύπτει μόνο μια συνταξιοδοτική ανάγκη, αλλά καλύπτει όλο το προνοιακό σκέλος που απουσιάζει από το κράτος. Με αυτήν την έννοια, τα μέτρα που πήραμε, που τα είπε η Θεανώ Φωτίου πολύ πιο αναλυτικά, έχουν να κάνουν με την καθολική πρόσβαση στη δημόσια υγεία και ειδικά των ανασφάλιστων, οι οποίοι ήταν αποκλεισμένοι, έχουν να κάνουν με την πρόσληψη εκπαιδευτικών, έχουν να κάνουν με την πρωτοβάθμια υγεία, έχουν να κάνουν με τα σχολικά γεύματα, τα επιδόματα παιδιών, ενοικίου, θέρμανσης, το ΚΕΑ, το μεταφορικό ισοδύναμο, που εκτός από το κομμάτι της κοινωνικής αλληλεγγύης έχουν και ένα κομμάτι οικονομικής ανάπτυξης, οικονομικής δυνατότητας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή έχω ελάχιστο χρόνο, θέλω να κάνω μια μικρή παρατήρηση. Είπα προηγουμένως ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα, η προσδοκία, για μεγάλες επενδύσεις σε μια εποχή καπιταλιστικής κρίσης. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της καπιταλιστικής κρίσης; Είναι ότι υπάρχουν «σταθμευμένα» κεφάλαια, που δεν παίρνουν το ρίσκο της παραγωγικής επένδυσης, αντιθέτως προτιμούν να «παρκάρονται» με ελάχιστο επιτόκιο σε κάποιες μεγάλες τράπεζες ή να παίζουν στο κομμάτι της χρηματιστηριακής αγοράς. Με αυτό το δεδομένο, λοιπόν, εμείς έπρεπε να επινοήσουμε νέα εργαλεία για την ανάπτυξη. Μας λένε οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, ναι, αλλά μειώσατε το πρόγραμμα των δημοσίων επενδύσεων. Την ίδια στιγμή, όμως, ξεχνούν να πουν ότι αναπτύξαμε και ψάχνουμε καινούργια χρηματοδοτικά εργαλεία, για να μπορέσουμε ακριβώς να δημιουργήσουμε εκείνη την επένδυση που δεν μπορεί να αναλάβει ο ιδιωτικός τομέας. Λέμε, λοιπόν, δεν είναι μόνο το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, είναι τα συγχρηματοδοτούμενα, είναι το ΕΣΠΑ, είναι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, είναι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων, που συνολικά σ' αυτήν την τριετία προσέφεραν στην ελληνική οικονομία γύρω στα 13 δισεκατομμύρια. Με αυτήν την έννοια, όταν θέλεις να κάνεις στρατηγικό σχεδιασμό, οφείλεις να αξιοποιείς οποιαδήποτε δυνατότητα σου δίνει ένα ολόκληρο πλέγμα και σύστημα εξουσιών και την ίδια στιγμή να αναπτύσσεις εκείνες τις φιλικές δυνάμεις, για να πάτε μαζί το σχέδιο.
Σας ευχαριστούμε. Ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Φώτης Κουβέλης έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι απερίφραστη η καταδίκη της τρομοκρατικής ενέργειας σε βάρος του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού «ΣΚΑΪ». Εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας στους εργαζόμενους στον «ΣΚΑΪ» και ταυτόχρονα επισημαίνουμε ότι η δική μας καταδίκη, η καταδίκη αυτής της βομβιστικής τρομοκρατικής ενέργειας, είναι απερίφραστη, χωρίς αστερίσκους, χωρίς υπονοούμενο λόγο και χωρίς επιδιωκόμενες ερμηνείες, όπως γίνεται από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, για να επιτεθεί και με βάση αυτό το γεγονός εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δημοσιονομική πολιτική των ετών 2015-2018 είχε στόχο ομολογημένο, στόχο ο οποίος επετεύχθη, τη διόρθωση των διαρθρωτικών δημοσιονομικών ισορροπιών της χώρας. Μετά από οκτώ έτη και κατά τα έτη 2016-2017 κατέγραψε για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της ελληνικής οικονομίας δημοσιονομικά πλεονάσματα γενικής κυβέρνησης, τα οποία αναμένεται, κατά τις βέβαιες εκτιμήσεις, να διατηρηθούν μακροπρόθεσμα. Τα δημοσιονομικά μεγέθη της οικονομίας βελτιώνονται και ο όποιος αντίθετος, αντίπαλος λόγος σ' αυτήν τη διαπίστωση της βελτίωσης των δημοσιονομικών μεγεθών οφείλει να εμφανίζεται τεκμηριωμένος, αλλά δεν έχω ακούσει καμμία τέτοια τεκμηρίωση από την πλευρά της Αντιπολίτευσης. Η δημοσιονομική πολιτική στρέφεται, πρέπει να στρέφεται και στρέφεται, ομολογουμένως με προσεγμένα βήματα στην ενίσχυση του εισοδήματος των νοικοκυριών, τη στήριξη της βιώσιμης και δίκαιης ανάπτυξης και την αντιμετώπιση των ελλειμμάτων, χρόνιων ελλειμμάτων της κοινωνικής προστασίας. Και γιατί δίκαιη ανάπτυξη; Γιατί επιλέγει η Κυβέρνηση να ομιλεί για την ανάγκη δίκαιης ανάπτυξης; Κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, για θυμηθείτε με προηγούμενες κυβερνήσεις, όχι σε κάποιο μακρινό παρελθόν, αλλά στο πρόσφατο παρελθόν, είχε σημειώσει η ανάπτυξη εκείνων των εποχών υψηλούς δείκτες, υψηλούς ρυθμούς, 4,8%, 4,9% και κάποιες φορές προσέγγιζε και το 5%. Όμως, το ερώτημα επανέρχεται: Ποιος ήταν ο επικαρπωτής του παραχθέντος οικονομικού αποτελέσματος από εκείνη την ανάπτυξη; Ήταν η ελληνική κοινωνία; Διαχύθηκε το αποτέλεσμα της ανάπτυξης στους αρμούς της κοινωνίας; Προφανώς, όχι. Και εκείνη η ανάπτυξη άνοιξε τον δρόμο και οδηγηθήκαμε, οδηγήθηκε η χώρα μας, στην οικονομική κρίση. Γι' αυτό και η επιμονή στη δίκαιη ανάπτυξη Βεβαίως, θέλουμε να αντιμετωπίσουμε - και ο προϋπολογισμός έχει συγκεκριμένο προσανατολισμό - τα χρόνια ελλείμματα της κοινωνικής προστασίας και πρέπει να σας πω με απόλυτη ειλικρίνεια ότι αυτά τα ελλείμματα που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε για την κοινωνική προστασία, είναι στόχος, είναι προτεραιότητα, είναι, εάν θέλετε, το πολιτικοϊδεολογικό βάθρο της συγκεκριμένης οικονομικής πολιτικής η κοινωνική προστασία. Εκεί στοχεύει ο προϋπολογισμός με μείωση φορολογικών βαρών, με μείωση ασφαλιστικών εισφορών, προσώπων και επιχειρήσεων, με δράσεις κοινωνικής προστασίας, με τόνωση της απασχόλησης, ιδιαίτερα των νέων. Και το ερώτημά μου για άλλη μια φορά - και σας βεβαιώνω ότι είναι γνήσιο - είναι το εξής: Γιατί δεν ομολογείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, ότι μειώθηκε η ανεργία; Δεν είμαστε ευτυχείς που η μείωση βρίσκεται κάτω βέβαια από το 20%, αλλά σε υψηλά επίπεδα, υψηλά κατά τις παραδοχές μας και τις ανάγκες της κοινωνίας και θέλουμε να μειωθεί ακόμη περισσότερο, αλλά γιατί δεν το ομολογείτε; Γιατί ο λόγος απουσιάζει από την πλευρά σας, όταν αναφέρεστε στα θέματα της ανεργίας και προσπαθείτε με δολιχοδρομίες, με παράπλευρο αντιπολιτευτικό λόγο, να αμφισβητήσετε την αξία αυτής της μείωσης της ανεργίας, η οποία είναι περίπου 10% και πλέον; Βεβαίως, ας το επαναλάβω. Ο προϋπολογισμός έχει στόχευση δράσεων κοινωνικής προστασίας. Στοχεύει και πάλι με επιλεγμένο στόχο στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής δραστηριότητας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο πλαίσιο του χρόνου που έχω, θέλω να επισημάνω ότι η ακύρωση του μέτρου της περικοπής των προσωπικών διαφορών κύριων και επικουρικών συντάξεων δεν προέκυψε τυχαία, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, ήταν το αποτέλεσμα των δημοσιονομικών επιδόσεων των τελευταίων τριών ετών και βεβαίως των θυσιών των πολιτών. Η ανταπόδοση αυτών των θυσιών με βιώσιμο και δίκαιο τρόπο είναι και πάλι η στόχευσή μας. Και λυπάμαι - και σας το λέω γνήσια και ειλικρινά - όταν προσπαθείτε να μειώσετε την αξία αυτού του μέτρου της ακύρωσης της μείωσης των συντάξεων και επιλέγετε τον διχαστικό λόγο, τον εξαιρετικά επικίνδυνο για τη δημοκρατία και τη συνοχή της κοινωνικοπολιτικής λειτουργίας της χώρας μας, λέγοντας ότι η Κυβέρνηση αντήλλαξε και ξεπούλησε τη Μακεδονία με τη μη μείωση των συντάξεων. Σκεφθείτε το. Σκεφθείτε πόσο επικίνδυνο είναι αυτό, όχι μόνο σήμερα, αλλά και σε μια διαδρομή χρόνων, ακριβώς γι' αυτήν την κοινωνικοπολιτική συνοχή που πρέπει να εξασφαλίζει η χώρα μας. Ας έρθω στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Οι πιστώσεις σύμφωνα με τον κρατικό προϋπολογισμό για το έτος 2019 ανέρχονται σε 339.100.000 ευρώ, έναντι ποσού 322.200.000 ευρώ για το έτος 2018. Δηλαδή για το έτος 2019 είναι αυξημένες κατά 6.900.000 ευρώ. Οι πιστώσεις του προϋπολογισμού του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής θα καλύψουν συγκεκριμένες δαπάνες που και αυτό έχει σχέση με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα που προανέφερα και για την ανάπτυξη και για την στήριξη της κοινωνίας, ιδιαίτερα στον τομέα αυτό, θα καλύψουν τις δαπάνες για την επιδότηση των άγονων γραμμών για την απρόσκοπτη μετακίνηση του επιβατικού κοινού στη νησιωτική επικράτεια, για τη φύλαξη των θαλάσσιων οδών εισόδου στη χώρα και την κάλυψη των αναγκών που σχετίζονται με τις μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές που σχετίζονται με δράσεις που συνδέονται με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας στον τομέα της ναυτιλίας. Βεβαίως, από αυτά τα προϋπολογισμένα χρήματα, ένα σημαντικό μέρος θα διατεθεί στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των στελεχών του Λιμενικού Σώματος και της Ελληνικής Ακτοφυλακής, αλλά και για τη ναυτική εκπαίδευση. Πρέπει να σας πω ότι η ναυτική εκπαίδευση αποτελεί προτεραιότητά μας και δεν είναι τυχαίο. Είναι χαρακτηριστικό αυτής της προτεραιότητας που έχουμε θέσει, όχι μόνο επί της δικής μου υπουργίας αλλά ακόμη επί υπουργίας του κ. Δρίτσα, του κ. Κουρουμπλή, η ίδρυση Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού που άρχισε πρόσφατα να λειτουργεί στην Κάλυμνο. Βεβαίως, θέλουμε να χορηγήσουμε και στεγαστικά επιδόματα σε σπουδαστές των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο της κατοικίας τους. Από τα χρήματα αυτά του προϋπολογισμού στηρίζουμε και αναπτύσσουμε ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα. Στηρίζουμε δράσεις που συνδέονται με την προστασία της εθνικής κληρονομιάς και της αρχιτεκτονικής των νησιωτικών περιοχών του Αιγαίου, ακόμη και δράσεις που συνδέονται με τον πολιτισμό, με τον αθλητισμό. Στο πλαίσιο αυτού του ποσού που θέλουμε να αξιοποιήσουμε, έχουμε ως φροντίδα την απόδοση εσόδων στη Δημόσια Αρχή Λιμένων. Παράλληλα, συντρέχει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, γιατί με αυτό θα χρηματοδοτούνται δράσεις του Υπουργείου, με αντικείμενο την ανάπτυξη των νησιωτικών περιοχών και την κάλυψη των τοπικών κοινωνικών αναγκών, καθώς και δράσεις στον μεταναστευτικό τομέα στο πλαίσιο της αρμοδιότητός του. Θέλω να κάνω μια ειδική αναφορά στο μεταφορικό ισοδύναμο. Το μεταφορικό ισοδύναμο αποτελεί μέτρο για την ενίσχυση της ισότητας των κατοίκων της χώρα μας, λαμβάνοντας υπ' όψιν το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της πολλαπλής νησιωτικότητας της Ελλάδας και αποτελεί στοιχείο κοινωνικής συνοχής. Η έννοια του μεταφορικού ισοδύναμου είναι ο νησιώτης να πληρώνει εισιτήριο ανάλογο των μέσων μεταφορών στη στεριά, στην ξηρά. Το 2018 για πρώτη φορά δόθηκαν 60 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το 2019 το μέτρο θα εφαρμοστεί στο σύνολο της νησιωτικής περιφέρειας, εκτός βέβαια από την Κρήτη, την Εύβοια και τη Λευκάδα και το ποσό θα ανέλθει στα 156 εκατομμύρια ευρώ. Θέλω να επισημάνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η ρύθμιση αφορά και στη μεταφορά καυσίμων για τα μικρά και απομακρυσμένα νησιά. Ενδεικτική είναι η αναφορά μου, όμως χαρακτηριστική η επισήμανση ότι αυτή η ανάπτυξη - όπως την περιέγραψα λίγο πριν - εμείς θέλουμε να είναι δίκαιη, ισομερής και βεβαίως να αφορά στο σύνολο της χώρας, σε αυτήν τη χώρα, η οποία θα μπορούσε να ονομάζεται ως η μόνη κατά κυριολεξία «Πολυνησία», με τα ατελείωτα νησιά μας, με τις εξαιρετικές μας θάλασσες και με τις δυνατότητες που παρέχονται για τη δίκαιη ανάπτυξη που επιδιώκουμε. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής «Επείγουσες ρυθμίσεις του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής». Επίσης, η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Επείγουσες ρυθμίσεις του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κύρωση της από 20.11.2018 Σύμβασης μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και των εταιρειών ENERGEAN OIL AND GAS - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ και ΚΑΒΑΛΑ OIL ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, με την οποία τροποποιείται η από 23.11.1999 Σύμβαση για την εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή του Θρακικού Πελάγους μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της ΚΑΒΑΛΑ OIL ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ που κυρώθηκε με το ν.2779/1999 (Α΄ 296) και άλλες διατάξεις». Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Τασούλας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ένας τρόπος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αντιλαμβανόμαστε ο ένας τον άλλον είναι να ακούμε τι λέει ο ένας για τον άλλον. Εγώ επέλεξα σήμερα κάτι πιο ενδιαφέρον, να ακούσουμε τι λέει ένας διακεκριμένος καθηγητής ιστορίας για μας. Ο Γουίλιαμ Μακνίλ ήταν Καναδοαμερικανός καθηγητής Ιστορίας για πολλές δεκαετίες στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και έγραψε ένα εντυπωσιακό βιβλίο με τίτλο «Η Μεταμόρφωση της Ελλάδας μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο». Τελειώνει έτσι: «Αν λάβουμε ως κριτήριο την ικανοποίηση των ανθρώπινων επιθυμιών και φιλοδοξιών, τότε η ανάπτυξη της Ελλάδος κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριάντα πέντε ετών - εννοεί την περίοδο 1944 με 1978- πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μία απίστευτη ιστορία επιτυχίας. Πράγματα που το ΄45 φαίνονταν αδιανόητα, έγιναν πραγματικότητα για εκατομμύρια Έλληνες. Έχει σημειωθεί μία μεταμόρφωση του ανθρώπινου βίου που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία της Ελλάδος. Η μεταμόρφωση αυτή επηρέασε έναν ολόκληρο πληθυσμό μέσα σε μόλις μία γενιά και επέφερε τέτοια αλλαγή στην κοινωνική δομή, ώστε κατέστησε αδύνατη την επιστροφή στην παλιά ζωή με επίκεντρο το χωριό, αν εξαιρέσουμε βέβαια το ενδεχόμενο της πλήρους κατάρρευσης της αστικής κοινωνίας και της ριζικής εξαθλίωσης που θα οδηγούσε εκατομμύρια ανθρώπους στη λιμοκτονία». Οι απόψεις σας για το παλιό πολιτικό σύστημα, τη φαυλότητα του και δολιότητά του, δεν είναι καινοφανείς. Παρόμοιες απόψεις που υποστήριζε το καθεστώς της επταετούς δικτατορίας, οδήγησαν τον αείμνηστο Γεώργιο Ράλλη το 1971 να εκδώσει ένα εντυπωσιακό βιβλίο με τίτλο «Η αλήθεια για τους Έλληνες πολιτικούς». Σε αυτό το βιβλίο, που με τόλμη ο Ράλλης έβγαλε το ΄71, εξηγείται αυτό που ο Μακνίλ θαύμασε και ονόμασε «Μεταμόρφωση της Ελλάδος». Γράφει ο Ράλλης το ΄71 απέναντι στη δήθεν φαυλότητα και δήθεν δολιότητα της επίκλησης της δικτατορίας: «Κατά τα επίσημα ελληνικά στοιχεία, κατά την περίοδο ΄54- ΄66 η μέση ετήσια αύξηση του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος ανήλθε σε 6,7%, του εισοδήματος της γεωργίας και κτηνοτροφίας στο 3,5% και της μεταποίησης στο 9%. Ο ρυθμός αυτός της οικονομικής αναπτύξεως είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθεί το κατά κεφαλήν εισόδημα. Ενώ το ΄55 ήταν 250 δολάρια, το ΄64 έφτασε τα 600 δολάρια και το ΄66 τα 790 δολάρια. Η συμβολή του κρατικού προϋπολογισμού στον λογαριασμό δημοσίων επενδύσεων από 1,5 δισεκατομμύρια δραχμές το ΄55, πήγε σε 5,7 δισεκατομμύρια δραχμές το ΄62. Η ορθή δημοσιονομική πολιτική έκανε τους Έλληνες να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στη δραχμή και να ξεχάσουν τη χρυσοφιλία, με αποτέλεσμα για πρώτη φορά, μετά από δεκαπέντε χρόνια, να αρχίσουν και πάλι να καταθέτουν στις τράπεζες. Οι καταθέσεις το '56 ήταν 4,5 δισεκατομμύρια δραχμές, το '63 ήταν 31 δισεκατομμύρια δραχμές. Η σταθερότης της δραχμής επέτρεψε να επαναληφθεί ο εσωτερικός δανεισμός και να εκδοθούν τα ομολογιακά δάνεια της ΔΕΗ που συνέβαλαν πολύ στον εξηλεκτρισμό της χώρας». [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Γιατί έγιναν αυτά; Γιατί ακολουθήθηκε κάτι, το οποίο δεν ακολουθείται σήμερα. Το οικονομικό αυτό θαύμα ήταν αποκλειστικά αποτέλεσμα της νοικοκυρεμένης δημοσιονομικής και πιστωτικής πολιτικής της δεκαετίας '53- '63, που επέτρεψε στον μέχρι τότε ελλειμματικό προϋπολογισμό να παρουσιάζει περισσεύματα που διετέθησαν για την ενίσχυση των επενδύσεων και την αύξηση της παραγωγής. Συγχρόνως, με την διάθεση των πλεονασμάτων λόγω της νοικοκυρεμένης διαχείρισης, ακολουθήθηκε και μια φορολογική πολιτική περιστολής της φορολογίας, ιδίως για τα χαμηλότερα εισοδήματα. Τι συμβαίνει σήμερα που ψάχνουμε να βρούμε μια μαγική λύση για προβλήματα, τα οποία τα έχουμε λύσει αποτελεσματικά στο παρελθόν; Σήμερα, όλοι οι στόχοι της οικονομικής πολιτικής της χώρας έχουν αποτύχει. Η δανειακή σύμβαση τελείωσε τον Αύγουστο του '18 και οι στόχοι της εξόδου στις αγορές, οι στόχοι της μείωσης των δεικτών ασφυξίας, οι στόχοι της βελτίωσης των καλών όρων εργασίας, οι στόχοι της μείωσης των έμμεσων φόρων υπέρ των δικαιοτέρων άμεσων φόρων όλοι έχουν καταρρεύσει. Έχουμε αδυναμία πρόσβασης στις αγορές. Έχουμε χίλιες κατασχέσεις ημερησίως. Τουλάχιστον 2,6 δισεκατομμύρια χρωστάει το κράτος, ενώ εδώ και μήνες έπρεπε να έχει εξοφλήσει προς τον ιδιωτικό τομέα τις υποχρεώσεις του. Ο αναπτυξιακός νόμος ισχύει τριάντα δύο μήνες και ένα ευρώ δεν έχει εκταμιευθεί προς τον ιδιωτικό τομέα. Οι άδικοι έμμεσοι φόροι αυξήθηκαν 4,1 δισεκατομμύρια ευρώ από το '14 στο '18, ενώ οι άμεσοι φόροι μεταξύ '14 και '18 παρέμειναν το ίδιο αναλλοίωτοι. Όλη αυτή η προσπάθεια συνοψίζεται ως τρόπος αντιμετώπισης στον προϋπολογισμό που ζητάτε να ψηφίσουμε, με το να ζητάτε να έχουμε ανάπτυξη 2% και πλεονάσματα 4%, ενώ θα έπρεπε να ζητάγατε ανάπτυξη 4% και πλεονάσματα 2%. Όλη αυτή η ιστορία, όλη αυτή η αποτυχία δεν μπορεί να συνεπιφέρει την ψήφο τη δικιά μας σε αυτόν τον προϋπολογισμό, ο οποίος επιφυλάσσει στο τέλος της κυβερνητικής θητείας του ΣΥΡΙΖΑ, στο 2019, μια ασθενική παρηγοριά κάποιων παροχών που είναι απαραίτητες για τον ελληνικό λαό, που έχει στερηθεί πάρα πολλά, άλλα που αυτές οι παροχές - και εδώ είναι μία διαφορά που αξίζει να τη σκεφτείτε που έχουμε - δεν προέρχονται από γέννημα πλούτου της χώρας, δεν προέρχονται από ανάπτυξη, αλλά προέρχονται από μείωση της στάθμης όσων ακόμη σχετικά αντέχουν να υπομένουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Ο στόχος δεν είναι να μειώνεται η στάθμη και να τραβάει η γονατισμένη Ελλάδα την όρθια προς τα κάτω. Ο στόχος είναι να αυξάνεται η στάθμη και μέσω της αύξησης της οικονομικής στάθμης των Ελλήνων και των Ελληνίδων να βελτιώνεται η οικονομική παροχή προς τους αδύνατους, εις τρόπον ώστε στην πραγματικότητα το προνοιακό έργο να το κάνει η ίδια η ανάπτυξη και όσοι δεν μπορούν να παρακολουθήσουν αυτήν την πλευρά της προνοιακής διάστασης της ανάπτυξης να στηρίζονται από το κράτος με μηχανισμούς που προβλέπονται. Οι μηχανισμοί αυτοί δεν θα μειώνουν τη στάθμη γονατίζοντας τους πάντες, αλλά θα διορθώνουν τη στάθμη προς τα πάνω, ώστε στη θέση του κοινωνικού παντοπωλείου και του κοινωνικού φαρμακείου να έρθει το κανονικό παντοπωλείο και το κανονικό φαρμακείο. Επειδή, λοιπόν, επιμένετε να μην αντιλαμβάνεστε γιατί η Ελλάδα έπαψε να είναι Ψωροκώσταινα, αλλά να κλείνετε το μάτι σε μια νέα Ψωροκώσταινα, την οποία φιλοδοξείτε να επιβάλετε, οφείλουμε να καταψηφίσουμε συνολικά τον προϋπολογισμό σας, επιμένοντας στην παλιά καλή συνταγή της ανάπτυξης, των επενδύσεων, των καλών θέσεων εργασίας, που οι εκλογές του '19 θα δώσουν την ευκαιρία σε μια νέα κυβέρνηση να τις φέρει στη χώρα. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθεί από τα κάτω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκε στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκε για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, αντιπροσωπεία της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία στη συνέχεια θα λάβει μέρος σε κοινή συνεδρίαση της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής των Ελλήνων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίζουμε με την κ. Μαρία Τριανταφύλλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι ο κ. Τασούλας πριν από λίγο χρησιμοποίησε την επίκληση στην αυθεντία για να στηρίξει, ουσιαστικά, ή μάλλον για να ενισχύει την άποψη ότι υπήρξε ένα success story μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου στην Ελλάδα, ένα success story το οποίο είναι της παράταξής του. Προσπάθησε να υπερασπιστεί αυτή την παράταξη, αναφέροντας και τον Μακ Νιλ αλλά και τον Ράλλη. Υπήρχε, είπατε, ένα οικονομικό θαύμα ανάμεσα σε αυτή τη δεκαετία 1953-1963. Όμως, υπήρχε και μια άλλη εικόνα στην Ελλάδα, μια εικόνα που λέει ότι αν τώρα έχουμε μια αδυναμία πρόσβασης στην αγορά, τότε υπήρχε μια αδυναμία πρόσβασης ακόμη και στην εκπαίδευση για ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, μια εικόνα που λέει ότι εκείνα τα χρόνια, δυστυχώς, ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού βρίσκονταν στην εξορία. Παρ' όλο που πολλά από αυτά που ειπώθηκαν από τον αξιόλογο συνάδελφο προηγουμένως είναι στοιχεία τα οποία πρέπει να τα συζητήσουμε - και μιλάω και για την υπερφορολόγηση αλλά και όχι μόνο - νομίζω ότι υπάρχει ένα χάσμα. Αυτό το success story κάποτε σταμάτησε και βλέπουμε ότι το 2010 υπήρξε η χρεοκοπία αυτής της χώρας. Νομίζω ότι πρέπει με πολύ σοβαρό τρόπο και χωρίς πόλωση να δούμε ποιες είναι οι αιτίες. Οι αιτίες ενυπάρχουν στο ίδιο το σύστημα και νομίζω ότι θα πρέπει να τις ανακαλύψουμε, να τις συζητήσουμε και να τις θεραπεύσουμε. Κατατέθηκε, λοιπόν, και θα ψηφιστεί αύριο ο τελευταίος προϋπολογισμός, πραγματικά, αυτής της Κυβέρνησης. Να θυμίσω ότι τελειώνει η συνταγματική θητεία της Κυβέρνησης και το 2019 θα γίνουν εκλογές. Κατατίθεται, λοιπόν, αυτός ο προϋπολογισμός σε μια κρίσιμη ιστορική συγκυρία και για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη. Η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων και η οπισθοχώρηση των δημοκρατικών ιδεών σε επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το σημείο και η διαμάχη που καθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις εντός της ευρωπαϊκής ηπείρου. Τα προηγούμενα χρόνια η δημοκρατία και η πολιτική τέθηκαν στο περιθώριο, ενώ η αυστηρή πειθαρχία και η προσήλωση στη γραφειοκρατία κυριάρχησαν και αποδόμησαν βήμα - βήμα τα ευρωπαϊκά κοινωνικά κεκτημένα. Η γενικευμένη δυσαρέσκεια γέννησε τις πολιτικές κρίσεις αντιπροσώπευσης και την άνοδο ακραίων ρατσιστικών και νεοφασιστικών αντιλήψεων. Ταυτόχρονα, ολοένα και περισσότερο παρατηρείται μια μετατόπιση δυνάμεων και αναδεικνύονται νέες πλανητικές ηγεμονίες. Η Δύση, ως σημείο αναφοράς, φθίνει και μεγαλώνει η οικονομική, πολιτιστική και φιλοσοφική επιρροή των χωρών της ανατολής και ιδιαίτερα της Κίνας. Αυτή η εξέλιξη αλλάζει το παγκόσμιο παζλ. Προκαλεί γεωπολιτικές ανακατατάξεις και επαναθέτει τους όρους σε διεθνή κλίμακα. Η Ευρώπη καλείται να βρει τα πατήματά της και να επιστρέψει στις ταυτοτικές της αφετηρίες, ώστε να αποτελέσει ξανά τη σημαντική κοινωνική δύναμη με τα δικά της ιδιαίτερα στοιχεία, με την αναβίωση του κοινωνικού κράτους και την υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών κόντρα στο μίσος και στη μισαλλοδοξία. Και μέσα σε αυτό το κλίμα, εσείς ξορκίζετε τον διχασμό, αφού πρώτα κάνετε εμπρηστικές - εμπρηστικότατες - δηλώσεις στην πιο κρίσιμη καμπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μια κρισιμότατη καμπή για την πατρίδα. Μιλάτε για προνόμια, μιλάτε για προδότες και θα έλεγα ότι είναι προνόμιο της Δεξιάς ο διχασμός και η ξύλινη γλώσσα, παρ' όλο που τα χρεώνετε στην Αριστερά. Θα έλεγα ότι δεν αντιλαμβάνεστε πόσο επικίνδυνα είναι αυτά που λέτε και θα έλεγα ότι σήμερα - αναφέρομαι τώρα στο Κέντρο, στις δυνάμεις του Κέντρου - όταν διαμορφώνεται ένα μαύρο μέτωπο που δηλώνει το «πίσω ολοταχώς» στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο για τη χώρα μας όσο και για την Ευρώπη, τότε η σιωπή, θα μου επιτρέψετε να πω, ότι είναι συνενοχή. «Για μια θέση στον ήλιο», κατά την άποψή μου, δεν αρκούν οι ίσες αποστάσεις. Δίπλα, λοιπόν, σε αυτό το στάτους η ελληνική Κυβέρνηση έδωσε σε όλους τους τόνους τη δική της μάχη για να υπερασπιστεί τη δημοκρατία και την ίδια την ευρωπαϊκή συνοχή με πρωτοβουλίες και προτάσεις σε εθνικά και διεθνή ζητήματα. Η επίλυση του Σκοπιανού διαπερνά όλη την πολιτική σφαίρα και γύρω από αυτό ξεδιπλώνονται δύο πολιτικές στάσεις. Από τη μία, είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ, της εθνικής αυτοπεποίθησης, της ειρήνης, της συνύπαρξης των βαλκανικών λαών, του πραγματικού πατριωτισμού. Και από την άλλη, είναι η στάση της παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, του φόβου, της ανασφάλειας, των οικονομικών αποτυχιών, του εθνικισμού, της ηττοπάθειας. Θα έλεγα ότι στην ουσία, δυστυχώς, εκδηλώνεται μια τέτοια συμπεριφορά για να κρύψει κάποιες φορές σκοτεινές πολιτικές διαδρομές. Υπάρχει, λοιπόν, ο σημερινός προϋπολογισμός. Θα πρέπει να πω ότι ακούστηκαν ήδη πάρα πολλά σχετικά με τα οικονομικά μεγέθη, πώς ήταν πριν και πώς είναι μετά το οικονομικό τοπίο. Ειπώθηκε για την ανεργία ότι την πήρατε στο 9%, κάτω από το 10%, και την πήγατε στο 28%, ότι χάθηκε το 25% από το ΑΕΠ, ότι το χρέος έφτασε από το 120% στο 180%, ότι μειώθηκαν οι μισθοί και όλα αυτά. Νομίζω, όμως, ότι θα πρέπει σήμερα να προσδιορίσουμε αν αυτός ο προϋπολογισμός που κατατίθεται πράγματι μπορεί να δημιουργήσει μια χαραμάδα ελπίδας και πρέπει να απολογίσουμε - έτσι γίνεται πάντοτε στους προϋπολογισμούς - τα προηγούμενα πεπραγμένα και να δούμε αν υπάρχει προοπτική. Υπάρχουν δώδεκα θετικά - τα πιο σημαντικά θετικά μέτρα - που ξεχωρίζουν σε αυτόν τον προϋπολογισμό: Η μη εφαρμογή του μέτρου της περικοπής των κύριων και επικουρικών συντάξεων, η μείωση του ΕΝΦΙΑ μεσοσταθμικά 10%, από την οποία θα ωφεληθούν μόνο οι έχοντες μικρή ακίνητη περιουσία, που δεν υπερβαίνει συνολικά τα 150.000 ευρώ, η μείωση κατά ένα τρίτο του συντελεστή κύριας ασφάλισης για ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους και αγρότες και η εφαρμογή ελάχιστης εισοδηματικής βάσης για επικουρική ασφάλιση και εφάπαξ παροχή, η χορήγηση επιδόματος στέγασης σε νοικοκυριά που πληρώνουν ενοίκιο ή δόση στεγαστικού δανείου με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, η μείωση του φόρου σε μερίσματα από 15% σε 10%, η μείωση του φόρου για τις επιχειρήσεις από 29% σε 28%, η επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέους εργαζόμενους, οι προσλήψεις τεσσερισήμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών και εξειδικευμένου προσωπικού για ενίσχυση της ειδικής αγωγής, η μονιμοποίηση πάνω από τρεις χιλιάδες εργαζομένων για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», η εφαρμογή του κανόνα ένα προς ένα για τις προσλήψεις του 2019 και κάποια άλλα. Αρκεί μόνο η ανασύσταση του κοινωνική κράτους; Προφανώς και όχι. Έχει γίνει αρκετή συζήτηση για το ποιο παραγωγικό μοντέλο, ποιες αντιλήψεις και με τι οικονομία η χώρα θα χαράξει έναν δρόμο περισσότερο ανταγωνιστικό στο διεθνές στερέωμα. Αρκεί μόνο η μείωση της φορολογίας ή η δοκιμασμένη συνταγή των απολύσεων και των περικοπών; Φυσικά και όχι. Όποτε εφαρμόστηκαν, διαλύθηκε ο κοινωνικός ιστός και αποσαθρώθηκε η οικονομία. Το βίωσε και η Ελλάδα με τις επιλογές του Σαμαρά και του Βενιζέλου, που διέλυσαν τη μεσαία τάξη και αποσταθεροποιήθηκε πλήρως η χώρα. Μακριά, λοιπόν, από αυτές τις δύο στερεότυπες αντιλήψεις χρειάζεται να σκεφτούμε τον προσανατολισμό και προς τα πού πρέπει να στραφεί η ελληνική οικονομία. Πρέπει να σκεφτούμε τόσο ως πολιτικό σύστημα όσο και ως πολίτες πώς μπορεί να γίνει περισσότερο ανταγωνιστική και σύγχρονη η ελληνική οικονομία. Χρειάζεται παραγωγή και δημιουργία πλούτου, χρειάζονται λελογισμένες παρεμβάσεις. Έχει ειπωθεί ξανά και νομίζω ότι είναι μια εύστοχη φράση: Χρειαζόμαστε ένα success story για τις λαϊκές τάξεις. Νομίζω ότι σε μια Ευρώπη με τόσα προβλήματα, σε μία Ευρώπη στην οποία κυριαρχεί ο νεοφασισμός και θα έλεγα ότι έχουν…
Κλείστε, κυρία Τριανταφύλλου.
Κλείνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή. Νομίζω ότι θα πρέπει, ξαναλέω, η Ελλάδα να γίνει το αντιπαράδειγμα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η υπαρκτή Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, μπήκε στον πραγματικό στίβο της ταξικής πάλης των συσχετισμών του ρόλου μιας εθνικής δύναμης διεξόδου της χώρας. Είμαστε μια εθνική δύναμη διεξόδου της χώρας.
Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Δαβάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και αρκετές μέρες, ακούμε σε αυτή την Αίθουσα διάφορα ενδιαφέροντα από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, σχετικά με την παράταξη που εμείς εδώ εκπροσωπούμε, την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί και μεροληπτεί - για να χρησιμοποιήσω ακριβώς τις λέξεις των ομιλητών του - υπέρ των ταξικά ασθενέστερων Ελλήνων, ενώ η Νέα Δημοκρατία εκπροσωπεί τα συμφέροντα της ελίτ, των ολίγων και των ισχυρών. Η πρόσφατα κατελθούσα συνάδελφος και συμπαθής, η κ. Τριανταφύλλου, ανέφερε επί λέξει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι προνόμιο της Δεξιάς είναι ο διχασμός και η ξύλινη γλώσσα. Είπε, δε, επίσης ότι είμαστε εμείς εδώ η παράταξη του φόβου, της ανασφάλειας και της εγωπάθειας. Η Νέα Δημοκρατία, αυτή η μεγάλη λαϊκή παράταξη, εκπροσωπεί τα συμφέροντα των πολλών, εκπροσωπεί τα συμφέροντα όλων εκείνων που, σύμφωνα με την πανάρχαια τάση του ελληνικού λαού θέλει να υπερβούν τον εαυτό τους, θέλουν να αλλάξουν τη μοίρα τους, θέλουν να γίνουν καλύτεροι, θέλουν να δημιουργήσουν μια ευοίωνη προοπτική για τους εαυτούς τους για τα παιδιά τους. Αυτά εκπροσωπεί αυτή η παράταξη. Δεν εγκλωβίζεται σε ταξικές ανασφάλειες και σε ταξικές φόρμες για να δημιουργήσει και να αρθρώσει το θεώρημα και το αφήγημα της αριστερής ιδεολογίας. Είναι η παράταξη που δίνει το δικαίωμα, την ευκαιρία και στο παιδί του αγρότη και του εργάτη να έρχεται να μιλάει από αυτό το Βήμα. Είναι η παράταξη που δίνει το δικαίωμα στα παιδιά όλων των Ελλήνων να προχωρούν προς το μέλλον με βάση ηθικές αρχές, με βάση αξιοπρέπεια, εργατικότητα και αξιοπιστία. Αυτή είναι η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας διαχρονικά. Αυτή η παράταξη αξίζει περισσότερο σεβασμό από εσάς, γιατί έχει και μακρά ιστορική πορεία και όλα εκείνα τα στοιχεία, τα οποία την κάνουν να περηφανεύεται για αυτό το έργο, το οποίο έχει τόσα χρόνια παράξει σε αυτόν τον τόπο. Όσον αφορά τον προϋπολογισμό τώρα, οι προϋπολογισμοί της τετραετίας ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ μπορούν κατά την άποψή μου να χωριστούν σε τρεις ενότητες: Είναι αυτοί οι προϋπολογισμοί που ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε, αλλά δεν υλοποίησε. Είναι αυτοί που υλοποίησε, αλλά δεν είχε υποσχεθεί. Είναι και αυτός ο προϋπολογισμός που σήμερα υπόσχεται, αλλά δεν θα τον εφαρμόσει. Όλοι θυμόμαστε τι είχαν ειπωθεί όλη, αυτή τη ρητορική, την προ - κυβερνήσεως ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ περίοδο: προγράμματα Θεσσαλονίκης, 13η και 14η σύνταξη, κατάργηση ΕΝΦΙΑ. Όλα αυτά ακούγονται λίγο περιττά πλέον - θα έλεγα - και χωρίς νόημα, αλλά αυτή είναι η βάση, την οποία αποσπάσατε εκλογικά και είσαστε Κυβέρνηση…
Τον Σεπτέμβριο κάναμε εκλογές.
Από τον Ιανουάριο του 2015, κύριε Υπουργέ.
Δεν θέλω διάλογο με τους Υπουργούς, ούτε οι Υπουργοί με τους Βουλευτές.
Ναι, αλλά διακόπτομαι.
Να μη διακόπτεστε.
Έχετε την τάση να μηδενίζεται το κοντέρ του χρόνου. Εσείς, κατά την άποψή του Πρωθυπουργού, κυβερνάτε εκατό μέρες. Πιστεύω ότι τον Ιανουάριο του 2015, ήταν προϊστάμενός σας ο Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Βαρουφάκης, και εσείς βοηθός του.
Τον Σεπτέμβρη κάναμε εκλογές όμως.
Ναι, αλλά υπήρχε και ο Ιανουάριος του 2015…
Κύριε Δαβάκη, παρακαλώ, μην απευθύνεστε έτσι στον Υπουργό και ο Υπουργός σε εσάς.
Ναι, αλλά υπήρχε και ο Ιανουάριος του 2015, τον οποίο σήμερα εμείς πληρώνουμε. Αντ' αυτού, εφαρμόστηκαν είκοσι εννέα νέοι φόροι, περικόπηκαν συντάξεις, ειδικά οι συντάξεις χηρείας, το όνειδος για το οποίο πρέπει να κοκκινίζει το οικονομικό επιτελείο της Κυβερνήσεως, ο αφανισμός των δημοσίων επενδύσεων και στάση πληρωμών. Διαβάζουμε στον Τύπο ότι το υπερπλεόνασμα ανήλθε το ενδεκάμηνο στα 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ έχουμε υστέρηση των δαπανών στα 3,3 δισεκατομμύρια. Το πρωτογενές πλεόνασμα, δηλαδή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, του προϋπολογισμού εκτινάχθηκε στα 7,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό που θέλω να προσθέσω σε αυτά τα λίγα που είμαστε αναγκασμένοι λόγω του χρόνου να πούμε είναι ότι το εκρηκτικό μίγμα, το οποίο επικρατεί στην ελληνική περιφέρεια, θα είναι μη αναστρέψιμο σε λίγο καιρό. Υπάρχει κλίμα ανασφάλειας λόγω της μεγάλης παραβατικότητας διαφόρων παραβατικών ομάδων. Έχει καταστεί ο ελληνικός λαός της ελληνικής περιφέρειας ρατσιστής απέναντι σε συνανθρώπους μας, απέναντι σε συμπολίτες μας, οι οποίοι παραβατούν συνεχώς, δίνοντας το δικαίωμα σε διάφορες άλλες περιθωριακές και εξωθεσμικές ομάδες να κανονίζουν αυτοί τα περί ασφάλειας. Παράλληλα, όσον αφορά το ζήτημα των αγροτών μας, οι επιδοτήσεις καθορίζονται πλέον με βάση τα προβλήματα των δασικών χαρτών. Πρέπει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Γεωργίας να το δει ιδιαίτερα αυτό. Επίσης, το Υπουργείο πρέπει να δει και τα ζητήματα των αποζημιώσεων, όπως και το θέμα του κανονισμού του ΕΛΓΑ. Επιτέλους, δεν είναι οι πλάκες του Μωυσή ο κανονισμός του ΕΛΓΑ. Ο κανονισμός του ΕΛΓΑ, με βάση τον οποίο δίνονται οι επιδοτήσεις και όλα αυτά τα οποία χρειάζονται, πρέπει να διαμορφώνεται με βάση τις τοπικές συνθήκες αναλόγως. Πρέπει να υπάρξει μια αλλαγή. Άλλαξε το 2012 ο κανονισμός του ΕΛΓΑ, δυστυχώς, με πολύ μικρά βήματα. Θα έλεγα ότι έγινε περισσότερο φοροεισπρακτικός. Στη Λακωνία υπάρχει το ζήτημα της ακαρπίας, του δάκου, της υπερφορολόγησης και η αύξηση του κόστους παραγωγής. Αυτά είναι γνωστά σε όλους τους συναδέλφους της περιφέρειας. Τι θα γίνει με αυτό το ζήτημα; Δεν είναι ζήτημα που πρέπει απλώς να το κοιτάτε. Αντιλαμβάνομαι ότι υπήρχε και προηγουμένως. Δεν άλλαξε τίποτα και επιβαρύνεται η κατάσταση. Επίσης, υπάρχουν και θέματα που αφορούν τα ζητήματα της παιδείας. Έχουμε να κάνουμε με μεταφορές σχολών με βάση την επιτροπή του κ. Γαβρόγλου, ο οποίος τη συνέστησε προ καιρού. Μεταφέρονται σχολές, οι οποίες με πολύ κόπο, με απαίτηση της τοπικής κοινωνίας, με πλήρη - θα έλεγα - σαφή και σταθερή βάση των επιστημονικών αναγκών έχουν δημιουργηθεί σε πολλές περιοχές, όπως στη Σπάρτη και μεταφέρονται σε άλλες περιοχές κοντά στην Αθήνα, όπως την Τρίπολη. Αυτά είναι παρανοϊκά πράγματα. Πρέπει να τα δείτε αυτά με ιδιαίτερη προσοχή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας το εξής: Στις 24 Οκτωβρίου είχα καταθέσει ερώτηση προς τον Υπουργό Άμυνας, τον κ. Καμμένο, σχετικά με σαράντα πέντε ερωτήματα, που άπτονται δεκαοκτώ εξαγγελιών που έχει κάνει τα τρία, τέσσερα τελευταία χρόνια της θητείας του στο Υπουργείο Άμυνας. Μου απάντησε με το έντυπο φυλλάδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, το οποίο εκδίδεται κάθε χρόνο και αναφέρει τις τρέχουσες δράσεις του Υπουργείου, που δεν έχουν καμμία σχέση όμως με τις πολιτικές εξαγγελίες του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, όπως τι έχει γίνει με τα έσοδα της εκμετάλλευσης ακίνητης περιουσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, τι έχει γίνει με την εξουσιοδότηση της 28ης Απριλίου από το ΚΥΣΕΑ στον κύριο Υπουργό για την αναβάθμιση των F -16. Ουδεμία γνώση. Ουδεμία άποψη. Τι έγινε με τη μεγάλη επένδυση στις Φλέβες, η οποία θα έδινε 100 εκατομμύρια ευρώ στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, όταν βγαίνει στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων ο κύριος Υπουργός και λέει «θα βάλω από τον μισθό μου υπέρ του στόλου μας»;
Κύριε Δαβάκη, δεν μπορώ να σας αφήσω να μιλήσετε περισσότερο.
Κύριε Πρόεδρε, κλείνω σε πέντε δευτερόλεπτα. Επίσης, τι γίνεται με τις διάφορες συμβάσεις, τις οποίες είχε βρει στα συρτάρια - έλεγε - και οι οποίες σήμερα δεν υπάρχουν πουθενά; Όλα αυτά δείχνουν ποιος είναι ο συνομιλητής και εταίρος του κυρίου Πρωθυπουργού. Και όλα αυτά δείχνουν ότι όλες αυτές οι εξαγγελίες και όλες αυτές οι άνευ περιεχομένου εξαγγελίες δημιουργούν τεράστια προβλήματα σε έναν μεγάλο τομέα που έχει η ελληνική κρατική διοίκηση που είναι οι άντρες και οι γυναίκες των Ενόπλων μας Δυνάμεων, αλλά και όλα αυτά τα οπλικά συστήματα τα οποία διασφαλίζουν την ακεραιότητα και την εδαφική ανεξαρτησία της πατρίδας μας.
Κύριε Δαβάκη, παρακαλώ κλείστε.
Σε λίγο καιρό, ο ελληνικός λαός θα απαντήσει σε όλα αυτά τα οποία όλοι οι συνάδελφοι λένε μέσα σε αυτήν την Αίθουσα. Ευχαριστώ.
Κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι ευχάριστο στον εκάστοτε προεδρεύοντα να σας διακόπτει. Πρέπει, όμως, να σέβεστε τους επόμενους όσοι ανεβαίνετε στο Βήμα. Εγώ εδώ θα είμαι για τρεις ώρες. Δεν έχω κανένα λόγο να σας γίνομαι δυσάρεστος. Πρέπει, όμως, να μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι.
Είστε ιδιαίτερα αυστηρός, κύριε Πρόεδρε.
Όχι με εσάς. Με όλους είμαι. Αυτή είναι η εντολή που πήραμε από τον Πρόεδρο της Βουλής σήμερα στη Διάσκεψη των Προέδρων για να μπορέσουμε αύριο να τελειώσουμε εγκαίρως. Τον λόγο έχει η Υπουργός, η κ. Κουντουρά, για δέκα λεπτά. Παρακαλώ, κι εσείς να τηρήσετε το χρονοδιάγραμμα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2019 αποτελεί έτος - σταθμό για την Ελλάδα. Η χώρα μας ανακτά μετά από καιρό τον έλεγχο και την ευθύνη να σχεδιάζει το μέλλον της. Ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ο πρώτος μετά την επιτυχή έξοδο από το μνημόνιο, ο πρώτος μετά από πολλά χρόνια χωρίς νέα μέτρα λιτότητας, ο πρώτος που θα οδηγήσει τη χώρα μας σε μια νέα εποχή υψηλής ανάπτυξης και ευημερίας. Είναι η χρονιά που ο ελληνικός λαός θα δει τους κόπους και τις θυσίες των τελευταίων δέκα ετών να βρίσκουν αντίκρισμα, μία δέσμευση απέναντι στους Έλληνες πολίτες που υλοποιήσαμε στο ακέραιο. Πετύχαμε πολλά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, γιατί εργαστήκαμε συλλογικά και οδηγήσαμε την οικονομία σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, στους υψηλότερους της τελευταίας δεκαετίας, άνω του 2%. Η οικονομία μας έχει αποκτήσει νέα δυναμική, η οποία αποτυπώνεται στη σταθερή βελτίωση όλων των επιμέρους οικονομικών δεικτών. Ισχυροποιήσαμε τον διεθνή στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας. Κερδίσαμε την εμπιστοσύνη των ξένων αγορών. Ανακτήσαμε την αξιοπιστία μας. Όλοι οι διεθνείς φορείς έχουν αναγνωρίσει τη σημαντική πρόοδο στην επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, την επιστροφή στην κανονικότητα και τη σταθερότητα, την επανεκκίνηση της εθνικής μας οικονομίας. Πετύχαμε ρεκόρ δεκαετίας στις άμεσες ξένες επενδύσεις που αυξήθηκαν πάνω από 27% το 2017 και συνεχή ιστορικά ρεκόρ στις εξαγωγές. Μειώσαμε δραστικά την ανεργία από το αρνητικό ρεκόρ του 28% το 2014 κατά δέκα μονάδες στο 18% τη φετινή χρονιά. Αυξήσαμε την απασχόληση. Περισσότερες από τριακόσιες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Αποκαταστήσαμε τις αδικίες, όπως είχαμε δεσμευτεί. Εξασφαλίσαμε την πρόσβαση όλων των ανασφάλιστων συμπολιτών μας στη δημόσια υγεία. Θεσπίσαμε μέτρα για τη στήριξη των αδυνάτων, ήδη από το 2015 με το πρώτο νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση. Στηρίξαμε τα δημόσια σχολεία και τη δημιουργία νέων βρεφονηπιακών σταθμών. Μειώσαμε τις επιβαρύνσεις των ασφαλισμένων. Διασώσαμε το ασφαλιστικό σύστημα. Επαναφέραμε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Με τον δημοσιονομικό χώρο που δημιουργήσαμε, εξασφαλίσαμε για τρίτη συνεχή χρονιά τη διανομή κοινωνικού μερίσματος σε τριάμισι εκατομμύρια συμπολίτες μας. Ο νέος προϋπολογισμός, που καλούμαστε να ψηφίσουμε, φέρνει μόνο θετικά μέτρα, μέτρα με αναπτυξιακό χαρακτήρα, αλλά και σαφές κοινωνικό πρόσημο, ώστε οι Ελληνίδες και οι Έλληνες να βλέπουν διαρκώς βελτίωση στην καθημερινότητά τους τα επόμενα χρόνια. Για πρώτη φορά, μετά από μία δεκαετία σχεδόν, θα υπάρξουν αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Όχι μόνο αποτρέψαμε την περικοπή των συντάξεων, αλλά εξακόσιες είκοσι χιλιάδες συνταξιούχοι θα δουν αύξηση τη σύνταξή τους από 1η Ιανουαρίου του 2019. Επιπλέον, μειώνουμε τον ΕΝΦΙΑ και τις ασφαλιστικές εισφορές για τους ελεύθερους επαγγελματίες, στηρίζουμε την πρόσβαση των νέων στην αγορά εργασίας, αναβαθμίζουμε την υπηρεσία «Βοήθεια στο σπίτι» με πρόσληψη νέων υπαλλήλων, ενώ προχωράμε στη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων κατά 1% κάθε χρόνο για την επόμενη τετραετία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε η πρώτη Κυβέρνηση που αναγνώρισε την αξία του τουρισμού και την καθοριστική συμβολή του ως ισχυρή κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη, την οικονομική και κοινωνική πρόοδο και ευημερία. Με τη στρατηγική μας και με συγκεκριμένο σχέδιο σε ορίζοντα τετραετίας, αυξήσαμε πάνω από 35% τον εισερχόμενο τουρισμό την περίοδο 2015-2018, με ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης διπλάσιους του μέσου όρου ανάπτυξης του παγκόσμιου τουρισμού. Απαντήσαμε άμεσα και αποτελεσματικά σε πολύ δύσκολες προκλήσεις και σε αντίξοες συνθήκες. Ανατρέψαμε την αρνητική εικόνα που είχε διαμορφωθεί για τη χώρα μας τα χρόνια της κρίσης και εξασφαλίσαμε μία διαρκή ανοδική πορεία επιτυγχάνοντας τις υψηλότερες επιδόσεις στην ιστορία του ελληνικού τουρισμού. Καταστήσαμε την Ελλάδα πρωταθλήτρια στον παγκόσμιο τουρισμό. Σχεδιάσαμε μία ενιαία πολιτική σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο με πυρήνα τη βιώσιμη, ισόρροπη και δίκαιη τουριστική ανάπτυξη. Πετύχαμε συνεχή ρεκόρ αφίξεων - εννέα εκατομμύρια επιπλέον διεθνείς επισκέπτες σε απόλυτα νούμερα στην τετραετία - , αλλά και ρεκόρ όλων των εποχών στα έσοδα και σε όλα τα τουριστικά μεγέθη. Το 2018 είναι η καλύτερη χρονιά στην ιστορία του ελληνικού τουρισμού με αφίξεις που θα αγγίξουν τα τριάντα τρία εκατομμύρια μαζί με την κρουαζιέρα και με σχεδόν 2 δισεκατομμύρια επιπλέον έσοδα σε σχέση με το 2017. Ο στόχος μας για τουρισμό τριακόσιες εξήντα πέντε μέρες τον χρόνο στην Ελλάδα έγινε πραγματικότητα. Η θεαματική τουριστική ανάπτυξη που κινητοποιήσαμε αποτυπώνεται στις οικονομικές επιδόσεις του τουριστικού κλάδου, στην αύξηση του κύκλου εργασιών και της κερδοφορίας του, αλλά και στις σημαντικές επενδύσεις που απέφερε. Σχεδόν πενήντα χιλιάδες κλίνες προστέθηκαν στο δυναμικό της χώρας σε μονάδες υψηλών κατηγοριών την προηγούμενη τριετία και ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη νέο κύμα επενδύσεων από εγχώριους και ξένους επενδυτές. Ταυτόχρονα, οι υψηλές επιδόσεις του τουρισμού μας, συμπαρέσυραν στην ανάπτυξη και όλους τους παραγωγικούς κλάδους, που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τον τουρισμό, όπως είναι οι μεταφορές, το λιανικό εμπόριο, η εστίαση και τα τρόφιμα, η πρωτογενής παραγωγή, οι κατασκευές, αλλά και η κτηματαγορά. Επιδιώξαμε και ισχυροποιήσαμε τη θεσμική μας εκπροσώπηση στα παγκόσμια κέντρα αποφάσεων για τον τουρισμό. Έχουμε εκλεγεί μέλος στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού και αναλάβαμε την αντιπροεδρία στην Επιτροπή Τουρισμού του ΟΟΣΑ για το 2019. Όλοι οι διεθνείς φορείς, αλλά και οι οργανισμοί του παγκόσμιου τουρισμού έχουν δημόσια χαρακτηρίσει την Ελλάδα «πρότυπο τουριστικής ανάπτυξης» και έχουν εξάρει την επιτυχημένη τουριστική πολιτική μας ως παράδειγμα που μπορούν να ακολουθήσουν και άλλες χώρες για την ανάπτυξή τους. Το 2019 συνεχίζουμε ακόμα πιο δυναμικά με συγκεκριμένο αναπτυξιακό σχέδιο για τον τουρισμό και έχει συμπεριληφθεί στην εθνική αναπτυξιακή στρατηγική. Στόχος μας είναι να συνεχιστεί η ισχυρή ανοδική πορεία του ελληνικού τουρισμού τα επόμενα χρόνια, να ενθαρρύνουμε νέες επενδύσεις και να δημιουργήσουμε νέες ευκαιρίες ανάπτυξης σε κάθε περιοχή και προορισμό της χώρας, ώστε τα οφέλη να διαχυθούν σε όλες τις τοπικές κοινωνίες. Σε συνέχεια μιας σειράς νομοθετικών παρεμβάσεων για τον εκσυγχρονισμό του τουριστικού κλάδου και τη στήριξη της εγχώριας τουριστικής αγοράς, πρόσφατα θεσπίσαμε με νόμο το πρώτο στην Ελλάδα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη, την οργάνωση και την εποπτεία της δραστηριότητας στον θεματικό τουρισμό. Ανοίξαμε τον δρόμο, ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και νέες επιχειρήσεις με νέο αντικείμενο, με διευρυμένα πεδία επαγγελματικής δραστηριότητας και να ανταποκριθούμε στις παγκόσμιες τάσεις, με έμφαση στις αυθεντικές εμπειρίες, όπου η Ελλάδα μπορεί να ηγηθεί. Το 2019 ολοκληρώνουμε τη συνολική μεταρρύθμιση για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση της δημόσιας τουριστικής εκπαίδευσης. Και μην ξεχνάτε ότι, πιστοί στις δεσμεύσεις μας, ανοίξαμε τη Σχολή Ξεναγών της Αθήνας το 2017 και το 2019 ανοίγουμε τη Σχολή Ξεναγών της Θεσσαλονίκης. Ενδυναμώνουμε τον ρόλο και το έργο σε όλες τις εκπαιδευτικές μας δομές με νομοσχέδιο που θα καταθέσουμε το επόμενο διάστημα, ενώ υλοποιούμε σε βάθος τριετίας προγράμματα μετεκπαίδευσης ανέργων και εποχιακά εργαζομένων για πρώτη φορά σε δέκα πόλεις σε όλη τη χώρα. Είναι προτεραιότητά μας η διαρκής και με βάση τα διεθνή πρότυπα υψηλού επιπέδου κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού που προσδίδει υπεραξία στο τουριστικό μας προϊόν. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους συνεργάτες μου και τα στελέχη του Υπουργείου Τουρισμού και του ΕΟΤ, όπως και όλους τους συναρμόδιους Υπουργούς, με τους οποίους συνεργάστηκα στενά και συνέβαλαν στη μεγάλη αυτή επιτυχία του τουρισμού. Δημιουργήσαμε μια συμπαγή ομάδα και πολύ αποτελεσματική, που εργάστηκε για το εθνικό συμφέρον με επίκεντρο τον άνθρωπο. Αγαπητοί συνάδελφοι, είμαστε μπροστά σε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία. Με τα άλματα που πραγματοποιήσαμε στην τουριστική ανάπτυξη της χώρας μας και με όσα σχεδιάζουμε για τα επόμενα χρόνια, ο τουρισμός μπορεί να αποφέρει άμεσα νέα οικονομικά οφέλη σε όλη την Ελλάδα. Θα δημιουργήσει νέες προοπτικές ανάπτυξης και νέες θέσεις εργασίας σε όλες τις επαγγελματικές δραστηριότητες και ειδικά για τις νέες και τους νέους μας που είναι το μέλλον της πατρίδας μας. Σας καλώ να υπερψηφίσετε τον προϋπολογισμό. Ευχαριστώ πολύ.
Θα ακολουθήσει ο κ. Αμανατίδης, ο κ. Πλακιωτάκης και ο κ. Στογιαννίδης. Μετά θα δώσω τον λόγο στον κ. Σπίρτζη και θα ακολουθήσει ο κ. Γρηγοράκος, ο κ. Μουμουλίδης, ο κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης και μετά κάποιος άλλος Υπουργός. Ορίστε, κύριε Αμανατίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν συνηθίζω να σχολιάζω ομιλίες συναδέλφων. Ωστόσο, μου έκανε μεγάλη εντύπωση η ομιλία του συναδέλφου από τη Νέα Δημοκρατία, του κ. Τασούλα, ο οποίος μ' έναν παραλληλισμό, τον οποίον με το λιγότερο που μπορώ να τον χαρακτηρίσω είναι ατυχής, παραλλήλισε τις θέσεις τις οποίες έχει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτήν τη στιγμή και μιλάμε για τη φαυλότητα του παλιού συστήματος και για τα σκάνδαλα τα οποία υπάρχουν, με αυτά που έλεγε η δικτατορία για το παλιό φαύλο σύστημα, έτσι ώστε να επιβληθεί. Και μας διάβασε ολόκληρο κατεβατό από το βιβλίο του κ. Ράλλη για να τεκμηριώσει για την προηγούμενη περίοδο. Δεν έκανε, όμως, τον κόπο να μας τεκμηριώσει και να μας πει σε τι οφείλεται το success story του κ. Σαμαρά, το οποίο ξαναζεσταμένο παρουσιάζεται είτε εδώ στην Αίθουσα είτε στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Κατ' εμέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει η απουσία της στρατηγικής σε αυτό που θέλει - και αναφέρθηκαν ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας - , να είναι η Νέα Δημοκρατία η μεγάλη λαϊκή παράταξη. Αυτό δεν μπορεί να γίνει, γιατί υπάρχει η απουσία στρατηγικής, προγράμματος για την επόμενη μέρα και αυτά που κάνει αυτήν τη στιγμή είναι να έχει το βλέμμα στραμμένο στο εσωτερικό της. Έτσι, δεν μπορεί να δώσει διέξοδο στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Δεν είναι ελκυστικό και δεν πείθει το ξαναζεσταμένο success story που σερβίρετε λόγω των εσωτερικών ισορροπιών σας. Γιατί, λοιπόν, αφού όλα ήταν καλά, δεν έκλεισε το δεύτερο πρόγραμμα, η τελευταία αξιολόγηση του δεύτερου προγράμματος και φέρατε πιο μπροστά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας; Το ερώτημα έχει απάντηση, γιατί ακριβώς η Νέα Δημοκρατία επένδυσε τότε στην αριστερή παρένθεση και γνώριζε ότι δεν μπορούσε να κλείσει το πρόγραμμα με την πολιτική την οποία είχε όλο το προηγούμενο διάστημα. Επενδύσατε στην αριστερή παρένθεση, αλλά δεν σας βγήκε η αριστερή παρένθεση. Δεύτερον, πάλι με το βλέμμα στραμμένο στο εσωτερικό σας, αντιμετωπίζετε τα εθνικά θέματα και ενώ λέτε ότι θέλετε να ενώσετε, κάνετε το παν για να διχάσετε τους Έλληνες επενδύοντας στα ψέματα που μπορεί να σας φέρνουν πρόσκαιρα μικροπολιτικά οφέλη. Η υπεράσπιση, όμως, των εθνικών συμφερόντων χρειάζεται υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Όσον αφορά το μακεδονικό θέμα, τον Ιούλιο του 2017 στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το Κυπριακό ο κ Μητσοτάκης παραδέχεται ότι το 2007 και το 2008, το χρησιμοποιεί ως αντεπιχείρημα απέναντι στον κ. Καμμένο, ότι η επίσημη θέση, που είχε η Κυβέρνηση, είναι η σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη «Μακεδονία» που θα ισχύει έναντι όλων, erga omnes, για κάθε χρήση εσωτερική και διεθνή. Σας την καταθέτω ξανά στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Αμανατίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Από εκείνη τη θέση του Ιουλίου μέχρι τώρα η Νέα Δημοκρατία, πέρα από τη ρητορική που χρησιμοποίησε, δεν μας έχει πει ακόμα ποια είναι η θέση της, ποια είναι η θέση της στο ζήτημα αυτό. Το δεύτερο ερώτημα, το πιο σοβαρό, είναι το εξής: Εφόσον ψηφιστεί η συμφωνία, θα την καταργήσει; Και μη μου πείτε, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, το επιχείρημα ότι μόλις ψηφίστηκε η συμφωνία και έχει διεθνή αποτελέσματα που δεν μπορείτε να τα βγάλετε. Τότε τι αποτελέσματα έχει μια συμφωνία την οποία έχει η χώρα μας από το 1977 για τη μακεδονική γλώσσα, όπου κι εμείς απλώς προσθέτουμε ότι είναι νότια σλαβική; Εκεί δεν έχει αποτελέσματα σαράντα χρόνια; Επίσης, τι αποτελέσματα έχει η ενδιάμεση συμφωνία, η οποία έγινε; Δεν έχει αυτή αποτελέσματα; Δεν μπορεί να είναι και έτσι και αλλιώς. Δεν μπορείτε να είστε και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα, όπως λέγανε παλαιότερα. Εκφράζετε μόνο φόβο. Θεωρείτε ότι η θέση της χώρας μας υποβαθμίστηκε. Αντιθέτως, η θέση της χώρας μας αναβαθμίστηκε, είτε με τις συναντήσεις και τις επισκέψεις και του Έλληνα Πρωθυπουργού, αλλά και ξένων προέδρων και υψηλόβαθμων απ' όλα τα κράτη - ήρθαν στη χώρα - είτε με τις τριμερείς και τετραμερείς συμφωνίες είτε με τις περιφερειακές διασκέψεις. Ακόμα και με τη θέση μας την οποία είχαμε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η θέση της χώρας μας είναι αναβαθμισμένη. Είναι αυτή που εγγυάται και την πιο γρήγορη ανάπτυξη, όταν έχεις καλή θέση στην υφήλιο. Τρίτο σημείο, το οποίο άκουσα όλο αυτό το διάσημο, γιατί τα περισσότερα τα άλλα τα έχουν πει και οι Υπουργοί και οι συνάδελφοι. Δεν κάνουμε ταξική πολιτική,η ΝΔ, λέτε. Εσείς δεν κάνετε ταξική πολιτική και κάνετε πολιτική για όλους. Τότε, πρέπει να μας εξηγήσετε πριν γιατί βάλατε τον υποκατώτατο μισθό, γιατί, ενώ είστε υπέρ της ελεύθερης οικονομίας, με την πράξη υπουργικού συμβουλίου του 2012, κατεβάσατε τον βασικό μισθό στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, η οποία κατέστρεψε την κοινωνία και δεν έφερε θέσεις εργασίας. Γιατί λέγατε «θα κατεβάσουμε για τους νέους και άρα οι εργοδότες, αφού αυτό πιστεύουμε, θα τρέξουν να προσλάβουν νέους», με αποτέλεσμα η ανεργία από το 8% και 10% να φτάσει στο 28%. Θα πρέπει, λοιπόν, να μας εξηγήσετε, αφού δεν έχετε ταξική πολιτική, γιατί καταργήσατε τις συλλογικές και τις κλαδικές συμβάσεις. Θα πρέπει να μας εξηγήσετε γιατί μειώσατε τις δαπάνες για την παιδεία που ήταν το τον μισό τοις εκατό για την έρευνα. Θα πρέπει να μας εξηγήσετε γιατί φέρατε - και ευτυχώς δεν εφαρμόστηκε και έγινε η κυβερνητική αλλαγή - τον νόμο - «λαιμητόμο» για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Τώρα είστε αγκαλιά με τον Βέμπερ. Εξηγήστε στον κόσμο για το ασφαλιστικό. Πείτε ότι θέλετε καθαρά το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, για να δούμε ποιοι θα σας ψηφίσουν από τους ασφαλισμένους και τους παλιούς και τους νεότερους. Πείτε μας, λοιπόν, για τη χρηματοδότηση των δήμων, που τη θέλετε μέσα από τον ΕΝΦΙΑ. Είπατε 2.000 ευρώ για τα νέα ζευγάρια. Μάλιστα. Αυτό δεν είναι παροχή; Να συμφωνήσω ότι είναι σωστό. Τι είναι αυτό που θέλουν οι νέοι τώρα; Θέσεις εργασίας. Επί ημερών μας εμείς μειώσαμε την ανεργία. Εσείς την αυξήσατε. Θέλουν θέσεις εργασίας καλά αμειβόμενες και, βέβαια, ένα νέο παραγωγικό μοντέλο. Κύριε Υπουργέ των Οικονομικών, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πράγματι, αυτός είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός της πρώτης κυβερνητικής τετραετίας του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί θα ακολουθήσει και η δεύτερη. Ο ελληνικός λαός θα μας εμπιστευθεί ξανά. Θα μας εμπιστευθεί και δεν θα επιτρέψει την επαναφορά αυτών που μας έφεραν στη χρεοκοπία εφαρμόζοντας μεροληπτικές πολιτικές για τους λίγους, τους έχοντες και κατέχοντες, αφήνοντας στο περιθώριο τους πολλούς και την κοινωνία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 2ο Γυμνάσιο Κοζάνης (πρώτο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Ιωάννης Πλακιωτάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε αυτές τις μέρες τον τελευταίο μνημονιακό προϋπολογισμό της πιο αναποτελεσματικής, ανεύθυνης και επικίνδυνης Κυβέρνησης, που γνώρισε ο τόπος από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα. Μιας Κυβέρνησης που εξαπάτησε τον ελληνικό λαό, συνεχίζει να ψεύδεται ασυστόλως ενώπιον του ελληνικού λαού και να στοχοποιεί οποιονδήποτε ορθώνει το ανάστημά του απέναντι στη βούληση των στελεχών της χαρακτηρίζοντάς τον ως φασίστα, ακραίο, περιθωριακό. Το ερώτημα, όμως, που κυριαρχεί στους Έλληνες πολίτες είναι αφού εξήλθε η χώρα από τα μνημόνια, γιατί περιμένατε εδώ και μήνες την απόκριση των χθεσινών τροϊκανών, που τώρα, βεβαίως, έχουν γίνει οι εταίροι σας, για να σας εγκρίνουν τον προϋπολογισμό; Πανηγυρίζετε για τη μη περικοπή των συντάξεων, όταν έχετε προχωρήσει σε δεκαεφτά περικοπές συντάξεων και έχετε επιβάλει στον ελληνικό λαό είκοσι εννέα αυξήσεις φόρων, όταν έχετε δεσμεύσει την ελληνική οικονομία μέχρι το 2060, με πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022, και βεβαίως, όπως είπε και ο «μέντορας του» κ. Τσίπρα, ο κ. Αλαβάνος, έχετε παραδώσει το σύνολο σχεδόν της δημόσιας περιουσίας και της πολιτιστικής κληρονομίας στη διαχείριση ενός οργανισμού που ελέγχεται από ξένους. Όλα αυτά, κύριοι της Κυβέρνησης, καταμαρτυρούν ότι δεν απελευθερώσατε τη χώρα από τα μνημόνια, όπως επικαλεστήκατε στη Θεσσαλονίκη, αλλά πως την αλυσοδέσατε και την παραδώσατε για τα επόμενα εκατό χρόνια, υποχείριο στη μαντάμ Μέρκελ και τους οικονομικούς κομισάριους των Βρυξελλών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προς επίρρωση του ισχυρισμού μου, θα αναφέρω μερικά στοιχεία ακόμη, για να περιγράψω το τέλμα στο οποίο βρίσκεται σήμερα η ελληνική οικονομία. Σύμφωνα με την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας «DOING BUSINESS 2019», η Ελλάδα καταγράφει νέα επιδείνωση στο πεδίο του επιχειρηματικού της περιβάλλοντος. Επίσης, σύμφωνα με το παγκόσμιο οικονομικό forum, η ελληνική οικονομία κατέχει την τελευταία θέση ανάμεσα στις είκοσι εννέα πιο ανεπτυγμένες οικονομίες του κόσμου, σύμφωνα με τον δείκτη της δίκαιης ανάπτυξης. Σύμφωνα με την έρευνα, η Ελλάδα θα πρέπει να θέσει ως πρώτη προτεραιότητα τη μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού της συστήματος, προκειμένου να επιτύχει τη μείωση των αποκλίσεων μεταξύ φοιτητών από διαφορετικά εκπαιδευτικά συστήματα, αλλά και κοινωνικοοικονομικά περιβάλλοντα. Και επειδή μας βλέπουν και νέα παιδιά, οι σημερινοί κυβερνώντες κυριαρχούνται από παλαιοκομμουνιστικές ιδεοληψίες στην Ελλάδα και βέβαια το κυρίαρχο θέμα μας είναι το άσυλο στα πανεπιστήμια και το αν είναι νόμιμη ή όχι η παραβατική δράση του «Ρουβίκωνα» στο κτήριο της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Την ίδια στιγμή βέβαια, παραμένει η μοναδική χώρα στην οποία δεν επιτρέπεται η ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών και ιδιωτικών πανεπιστημίων, ενώ επιτρέπεται ακόμα και στην Κούβα και τη Βόρεια Κορέα. Αυτή είναι η κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος στη σημερινή Ελλάδα. Και βέβαια, θα αναφερθώ στα στοιχεία που δημοσίευσε την προηγούμενη εβδομάδα η EUROSTAT και τα οποία βάζουν ταφόπλακα και στον τελευταίο μύθο της Αριστεράς και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για το κοινωνικό κράτος. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι τσέπες των Ελλήνων έχουν στεγνώσει και ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη κατηγορία της ευρωζώνης σε όρους κατανάλωσης, αλλά και κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Αξιολογώντας τα ανωτέρω, νομίζω πως όλοι καταλαβαίνουμε ότι η ελληνική οικονομία δεν κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Η ελληνική οικονομία παραμένει μη ανταγωνιστική, μη ελκυστική για τους ξένους επενδυτές. Με λογικές και πρακτικές ΣΥΡΙΖΑ ποιος σοβαρός επενδυτής θα τολμήσει να ρισκάρει και να επενδύσει στην Ελλάδα; Όταν ποινικοποιούνται κυριολεκτικά οι επενδύσεις σε αυτήν τη χώρα και όταν δημιουργούνται προσκόμματα για να μην υλοποιηθούν συγκεκριμένες επενδύσεις, να ξέρετε ότι προοπτική δεν υπάρχει. Άκουσα κι εδώ το παιδαριώδες επιχείρημα, ότι η ανεργία έχει πάει στο 21,7% φέτος. Προσέξτε να δείτε, όταν φορτώνεις το δημόσιο με μετακλητούς, έχεις δημιουργήσει σκλαβοπάζαρα νέων εργαζομένων, που εργάζονται ανασφάλιστοι και πληρώνονται για τέσσερις ώρες, ενώ εργάζονται δώδεκα και παράλληλα δημιουργείς επιδοματικού τύπου νέες θέσεις εργασίας ευέλικτου χαρακτήρα, αυτό αποτελεί εμπαιγμό για τους εργαζομένους. Και εδώ είναι η διαφορά μας, αγαπητοί συνάδελφοι των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Εσείς φορολογείτε ό,τι κινείται και θέτετε κυριολεκτικά σε ομηρία χιλιάδες εργαζομένους προσφέροντάς τους τίποτα άλλο εκτός από επιδόματα, ενώ εμείς στη Νέα Δημοκρατία φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε πολλές νέες θέσεις και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Και πώς θα γίνει αυτό; Με μείωση εισφορών, με μείωση της φορολογίας, με ενίσχυση της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας. Επιτρέψτε μου να πω δύο κουβέντες για την ελληνική ναυτιλία αν και δεν έχω να πω και πολλά, γιατί δεν έχει γίνει και τίποτα ουσιαστικό. Η ελληνική ναυτιλία κατά τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μοιάζει σαν ένα καράβι, το οποίο διάγει πορεία αβλαβούς διέλευσης. Δύο μόνο στοιχεία: μεταφορικό ισοδύναμο. Αποσπασματικό μέτρο επιδοματικού χαρακτήρα, με αυθαίρετη εξαίρεση περιοχών. Και γιατί έγινε; Για να ρίξουμε στάχτη στα μάτια των νησιωτών, επειδή καταργήσαμε τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ. Δεν εντάσσεται προφανώς σε κάποιο ολοκληρωμένο πρόγραμμα αντιμετώπισης νησιωτικής πολιτικής. Εδώ κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χρειάζεται τομεακό πρόγραμμα για την προώθηση της νησιωτικής συνοχής, εκμεταλλευόμενοι χρηματοδοτήσεις από ευρωπαϊκά προγράμματα, από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και βέβαια, κοινοτικούς πόρους. Επίσης, αυτό που ήθελα να επισημάνω είναι ότι τα 200 εκατομμύρια ευρώ, που είχε εξασφαλίσει η προηγούμενη κυβέρνηση για την ενίσχυση του Λιμενικού Σώματος, ώστε να μπορέσει να εκπληρώσει την αποστολή του, κινδυνεύουν κυριολεκτικά να χαθούν. Μιλάμε για 200 εκατομμύρια ευρώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Στο κλείσιμο της ομιλίας μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σταθώ σε μια αποστροφή της προχθεσινής ομιλίας του Πρωθυπουργού: «Καταρράκωσαν την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια των Ελλήνων. Εμείς την ανακτήσαμε. Μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ουραγό των διεθνών εξελίξεων. Εμείς την αναδεικνύουμε σε ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια και την ανατολική Μεσόγειο», είπε ο κ. Τσίπρας. Κύριε Τσίπρα, πραγματικά τα πιστεύετε όλα αυτά; Επειδή μάλλον έχετε υποστεί απώλεια μνήμης, θα πρέπει να σας θυμίσω ότι τέλος του 2014 η ύφεση είχε αρχίσει να αποκλιμακώνεται και είχαν εμφανιστεί τα πρώτα θετικά σημάδια στην ελληνική οικονομία. Σε σχέση με τα όσα υποστηρίξατε, σχετικά με την ανάδειξη της Ελλάδος σε ηγέτιδα δύναμη στα Βαλκάνια, αλλά και τη νοτιοανατολική Ευρώπη, το βέβαιο είναι ότι τη μετατρέψατε σε ουραγό των διεθνών εξελίξεων. Γιατί; Διότι ο ελληνικός λαός δεν ξεχνά ότι μετατρέψατε την Ελλάδα κυριολεκτικά σε ξέφραγο αμπέλι με τη διαχείριση του μεταναστατευτικού - προσφυγικού ζητήματος και πετύχατε να απομονωθεί η Ελλάδα από τις χώρες του Βίσεγκραντ.
Κύριε Πλακιωτάκη, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Κλείνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Επίσης, να μιλήσουμε για το ξεπούλημα της Μακεδονίας; Κύριε Τσίπρα, οι Σκοπιανοί μπήκαν σε μια διαπραγμάτευση χωρίς καμμία διαπραγματευτική ισχύ και σας τα πήραν όλα. Σας πήραν το εισιτήριο για την ένταξη της χώρας τους στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και επίσης εκχωρήσατε μακεδονική γλώσσα και μακεδονική εθνότητα. Είστε υπερήφανοι γι' αυτό; Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να πω ότι ο μνημονιακός προϋπολογισμός του 2019 συνεχίζει να είναι σε λάθος κατεύθυνση, προβλέπει περισσότερους φόρους και δεν εξασφαλίζει την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας. Για τους λόγους αυτούς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα καταψηφίσω τον προϋπολογισμό.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για λίγα δευτερόλεπτα;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Για την ενημέρωση του καλού συνάδελφου και της Αντιπολίτευσης και για να μην ξαναγίνει το λάθος, θα ήθελα να πω ότι όλοι οι προϋπολογισμοί όλων των ευρωπαϊκών χωρών εγκρίνονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν είναι δείγμα ότι συνεχίζεται το μνημόνιο, ότι το δικό μας εγκρίθηκε. Το ίδιο γίνεται για όλους τους ευρωπαϊκούς προϋπολογισμούς. Καλό είναι να ξέρουμε το ευρωπαϊκό πλαίσιο, για να ξέρουμε πώς είναι η συζήτηση.
Τώρα θα μιλήσει ο κ. Στογιαννίδης. Αμέσως μετά ο κ. Σπίρτζης και μετά θα πάμε πάλι σε τρεις συναδέλφους συν τον κ. Ψαριανό, που είναι από τους κατά προτεραιότητα, που δεν μίλησε την πρώτη ημέρα, γιατί ήταν σε επιτροπή. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε τον προϋπολογισμό του 2019. Στον προϋπολογισμό που συζητάμε σήμερα δεν θα βρείτε υφεσιακά μέτρα. Ο προϋπολογισμός που συζητάμε είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός. Το Υπουργείο Εργασίας έχει ξεκινήσει και υλοποιεί τμηματικά ως το πρώτο τρίμηνο του 2019 έντεκα νέα προγράμματα προϋπολογισμού 632 εκατομμυρίων 500 χιλιάδων ευρώ, με σύνολο ωφελούμενων ογδόντα οκτώμισι χιλιάδων πολιτών. Ας δούμε μερικά μέτρα, που περιλαμβάνει ο προϋπολογισμός του 2019: Επιδότηση ενοικίου από 70 ευρώ έως 210 ευρώ τον μήνα. Αυτό το μέτρο θα στηρίξει έως τριακόσιες χιλιάδες οικογένειες, που είτε διαμένουν σε μισθωμένη κατοικία είτε επιβαρύνονται με το κόστος εξυπηρέτησης στεγαστικού δανείου πρώτης κατοικίας. Πριν από λίγους μήνες νομοθετήσαμε την κατάργηση της διάταξης που προέβλεπε μειώσεις της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις από το 2019. Να σας θυμίσω ότι η προσωπική διαφορά θεσπίστηκε με τον ν.4387/2016. Μετά από έξι μήνες το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μάς υποχρέωσε να νομοθετήσουμε περικοπές στην προσωπική διαφορά των συντάξεων. Όταν νομοθετήσαμε την προσωπική διαφορά, αποδείξαμε ότι δεν θέλουμε να υπάρξει καμμία μείωση στους ήδη συνταξιούχους, σε περίπτωση που ο επανυπολογισμός των συντάξεων θα οδηγούσε σε μείωση της σύνταξης σε κάποιους συνταξιούχους. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μάς υποχρέωσε να νομοθετήσουμε μειώσεις στην προσωπική διαφορά. Εμείς όταν νομοθετήσαμε αυτό το μέτρο ομολογούσαμε ότι είναι άδικο και θα προσπαθούσαμε να το αλλάξουμε πριν εφαρμοστεί. Ο χρόνος μάς δικαίωσε. Το μέτρο ακυρώθηκε. Η Νέα Δημοκρατία - απουσιάζουν όλοι τώρα, μάλλον έχουν κουραστεί πολύ να παρακολουθούν τη συζήτηση του προϋπολογισμού - τρομοκρατούσε τους συνταξιούχους για όλο το 2018. Το 2019 ξεκινάει η σταδιακή μείωση του ΕΝΦΙΑ έως 30%. Σας θυμίζω ότι ο ΕΝΦΙΑ νομοθετήθηκε επί των ημερών που κυβερνούσε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Μας κατηγορεί η Νέα Δημοκρατία ότι «ξεψηφίζουμε» μέτρα που εμείς νομοθετήσαμε. Σε αυτό έχουν δίκιο. «Ξεψηφίζουμε» μέτρα που υποχρεωθήκαμε να νομοθετήσουμε από τους δανειστές, μέτρα άδικα που δεν τα πιστεύουμε. «Ξεψηφίζουμε» μέτρα που η Νέα Δημοκρατία ψήφισε, αλλά δεν τα κατήργησε. Καταργούμε από το 2019 τον υποκατώτατο μισθό που η Νέα Δημοκρατία μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό νομοθέτησαν. Δεν άκουσα να πουν ούτε μία λέξη γι' αυτό. Ξέρω ότι η Νέα Δημοκρατία συμφωνεί απόλυτα με τον υποκατώτατο μισθό για τους νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών. Η Υπουργός Εργασίας στο τέλος Ιανουαρίου του 2019 θα ανακοινώσει την αύξηση του κατώτατου μισθού, που η Νέα Δημοκρατία το 2012 μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό στην 6η πράξη του υπουργικού συμβουλίου με διορισμένο - και όχι εκλεγμένο - Πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο μείωσε από τα 751 ευρώ στα 586 ευρώ και για τους νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών στα 510 ευρώ. Από τον Σεπτέμβριο του 2018 η Κυβέρνηση έχει κηρύξει υποχρεωτικές μια σειρά από κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, που δίνουν τη δυνατότητα σε χιλιάδες εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα να δουν πολύ σημαντικές αυξήσεις στους μισθούς τους. Ακούμε πολλές φορές πρώην Υπουργούς και Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να μας κατακεραυνώνουν ότι δήθεν επί της σημερινής Κυβέρνησης αυξήθηκε η μερική απασχόληση και οι ελαστικές μορφές εργασίας. Να σας θυμίσω ότι όλοι οι νόμοι περί μερικής απασχόλησης και ελαστικών μορφών απασχόλησης νομοθετήθηκαν από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας μειώθηκαν κατά διακόσιες οι θέσεις στις επιθεωρήσεις εργασίας. Η σημερινή Κυβέρνηση ενισχύει τους επιθεωρητές εργασίας και μάλιστα νομοθέτησε αυστηρότερες ποινές σε όσους εργοδότες παρεμποδίζουν τον έλεγχο στις επιχειρήσεις τους και τους προστατεύει από την εργοδοτική τρομοκρατία. Την προηγούμενη εβδομάδα από το Βήμα της Βουλής ακούσαμε τον κ. Μητσοτάκη να μας λέει ότι οι δανειστές αποδέχθηκαν την κατάργηση του μέτρου της μείωσης της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις, γιατί η Κυβέρνηση υποχώρησε στο θέμα του μακεδονικού. Κατηγόρησε την Κυβέρνηση ότι η ακύρωση του μέτρου της μείωσης των συντάξεων ήταν προϊόν συναλλαγής και μάλιστα ως αντάλλαγμα υποχωρήσαμε σε εθνικά θέματα. Αν, λοιπόν, αυτό που ισχυρίζεται το πιστεύει, γιατί ο ίδιος και το κόμμα του υπερψήφισαν τη διάταξη για τις συντάξεις; Προφανώς οι πράξεις του έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα λόγια του. Πραγματικά δεν χαίρομαι γι' αυτήν την εικόνα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ο πρώτος μη μνημονιακός προϋπολογισμός της σημερινής Κυβέρνησης. Θα ακολουθήσουν και άλλοι προϋπολογισμοί με κυβερνήσεις βασικός κορμός των οποίων θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και Πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας. Εσείς στη Νέα Δημοκρατία συνεχίστε να μετράτε τις ημέρες που είστε μακριά από την κυβέρνηση. Αν σήμερα αυτές οι ημέρες είναι περισσότερες από χίλιες τετρακόσιες, να είστε σίγουροι πως θα ξεπεράσετε τις δύο χιλιάδες μέρες. Σας καλώ να υπερψηφίσετε τον προϋπολογισμό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Σπίρτζης, για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα κατ' αρχάς να καταδικάσω τη βομβιστική επίθεση στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ», μια επίθεση απέναντι στη δημοκρατία. Πιστεύω, δε, ότι η καταδίκη από εμάς που έχουμε διαφωνήσει και η ολόψυχη συμπαράστασή μας στους εργαζόμενους και στους δημοσιογράφους έχει τη δική της ιδιαίτερη αξία και σημειολογία. Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε τον πρώτο έξω από τα μνημόνια προϋπολογισμό της Κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Θα υπάρξουν πολλοί ακόμη και θα το τεκμηριώσουμε αυτό. Αξίζει τον κόπο σε μία τέτοια διαδικασία να συζητήσουμε το όραμά μας, τους μεσοπρόθεσμους στόχους μας και να κάνουμε και μια μικρή αναδρομή, για να βγάλουμε όλοι τα συμπεράσματά μας και για τη χώρα και για την Ευρώπη συνολικά, πώς δηλαδή απέτυχαν παταγωδώς οι νεοφιλελεύθεροι δογματισμοί, οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν για δεκαετίες, πώς οι πολιτικές αυτού που τόσα χρόνια λέγατε - η συντηρητική παράταξη και οι κυρίαρχες δυνάμεις στην Ευρώπη - για ανταγωνιστικότητα μέσω της μείωσης του εργασιακού κόστους, δηλαδή της ζωής των πολιτών, του κοινωνικού κράτους, έφεραν την Ευρώπη σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο, σε κρίση. Βλέπουμε όλοι τα αποτελέσματα σε όλη την Ευρώπη, τα αδιέξοδα, την ακροδεξιά, τις αντίστοιχες συνθήκες με τον Μεσοπόλεμο. Αν τον Δεκέμβρη του 2015, τον Δεκέμβρη του 2016, τον Δεκέμβρη του 2017, ο Ευκλείδης ή κάποιος Υπουργός της Κυβέρνησης έλεγε ότι θα έχουμε βγει τον Δεκέμβρη του 2018 από τα μνημόνια, ότι θα αυξάνονταν οι συντάξεις, ότι θα υπήρχε στήριξη του κοινωνικού κράτους, ότι θα είχαν τελειώσει έργα που για δεκαετίες ταλαιπωρούσαν τη χώρα και άφηναν πίσω την ανάπτυξη και τους πολίτες, αν λέγαμε ότι θα είχαν ξεκινήσει νέα έργα που για δεκαετίες μόνο εξαγγέλλονταν ως όνειρο, αν λέγαμε ότι η χώρα μας θα είχε δομές, σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση, φωνή και σεβασμό από τη διεθνή κοινότητα, θα δεχόμασταν τις λοιδορίες, τη λάσπη και τον χλευασμό της Αντιπολίτευσης και των φιλικών της συμφερόντων και μέσων μαζικής ενημέρωσης. Και θα ακούγαμε ό,τι ακούμε και σήμερα: το αίτημα για εκλογές και το όνειρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να φύγει η Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Ακούγαμε για την «αριστερή παρένθεση», ότι καταρρέουμε κάθε μήνα, ότι ενεργοποιείται ο «κόφτης», ότι δεν κλείνει κάθε αξιολόγηση σε κάθε διαπραγμάτευση που γινόταν, ότι δεν πιάναμε τους στόχους, ότι δεν θα δοθεί δέκατη τρίτη σύνταξη, ότι δεν θα ξαναδοθεί την επόμενη χρονιά η δέκατη τρίτη σύνταξη, ότι δεν θα υπάρχει κοινωνικό μέρισμα, ότι δεν τελειώνουμε τα έργα, ότι δεν θα ξεκινούσαμε νέα, ότι δεν θα βγαίναμε από τα μνημόνια, ότι δεν θα καταφέρναμε να διατηρήσουμε τις συντάξεις, παρά μόνο για φέτος. Φέτος όμως είχαμε και ένα απίστευτο ολίσθημα σε αυτήν την αγωνία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και των συνοδοιπόρων της, ότι αυτά, λένε, έγιναν σε ένα παζάρι με τη Συμφωνία με τα Σκόπια. Δεν χρήζει καν σχολιασμού. Απλώς θα ήθελα να πω ότι δεν μας τα χάρισε, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, κάποιος αυτά που δίνονται στον ελληνικό λαό. Από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού βγήκαν και από μία συνετή πολιτική που σέβεται αυτόν τον λαό, τις θυσίες του, τον κάθε πολίτη, τα προβλήματά του. Δεν μπορείτε και δεν θέλετε να το καταλάβετε. Τι να κάνουμε; Σήμερα είμαστε σε θέση να πούμε ότι εμείς υλοποιήσαμε αυτά για τα οποία δεσμευτήκαμε. Είμαστε σε θέση να πούμε ότι δεν πήγαν χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού. Είμαστε σε θέση να πούμε ότι τώρα μπορούμε να ξεκινήσουμε μαζί με τον ελληνικό λαό να εφαρμόσουμε πολιτικές που θέλουμε, που πιστεύουμε, που προτείνουμε για τη χώρα μας και για την Ευρώπη. Είμαστε σε θέση να πούμε ότι τώρα μπορούμε να οικοδομήσουμε κοινωνικό κράτος, παραγωγικές δομές, να υλοποιήσουμε πολιτικές που θα διαπερνιούνται από κοινωνική δικαιοσύνη, από αλληλεγγύη, από αυτό που εμείς λέμε ότι μένουμε πιστοί στις αρχές και στις αξίες μας, στις υπηρεσίες στον λαό μας και στους πολίτες, υλοποιώντας τα όνειρά του βήμα - βήμα. Ας πάμε όμως στο Υπουργείο Υποδομών. Οι δυο πτυχές που χτύπησαν όσους ήθελαν την κατάρρευση της χώρας και τη δέσμευσή της σε πολιτικό, θεσμικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο με την υλοποίηση των εκκρεμών για δεκαετίες έργων και για την προετοιμασία και υλοποίηση νέων έργων, ήταν πρώτον, το φρενάρισμα του αποπληθωρισμού της χώρας, της περαιτέρω αύξησης της ανεργίας, της απώλειας κι άλλου εθνικού πλούτου από αυτό που κατάφερε η Νέα Δημοκρατία και δεύτερον, μαζί με τα υπόλοιπα Υπουργεία, της δόμησης της αξιοπιστίας της χώρας στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς, στο διεθνές τραπεζικό σύστημα. Τηρούνταν τα χρονοδιαγράμματα, τηρούνταν όσα είχαμε δεσμευτεί για την ολοκλήρωση των έργων, κάτι που η χώρα δεν το είχε ποτέ. Συζητούμε τον προϋπολογισμό που έχει πετύχει τρεις πολύ κρίσιμες στοχεύσεις. Πρώτον, να είναι δημοσιονομικά αποδεκτός. Δεύτερον, να είναι ανταποδοτικός προς τις θυσίες του ελληνικού λαού, ενσωματώνοντας όλα τα μέτρα ανακούφισης που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός. Και τρίτον, να είναι αναπτυξιακός, καθότι πέρα από τα μέτρα ελάφρυνσης και ενίσχυσης της ιδιωτικής οικονομίας, συμπεριλαμβάνεται και διατηρείται ένα Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, που στοχεύει στην ολοκλήρωση των μεγάλων δικτύων, στη συμβολή της χώρας στην ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό των συνδυασμένων υποδομών με τους βαλκάνιους γείτονές μας, στην υλοποίηση ολιστικά ενός ευρέος φάσματος κοινωνικών υποδομών και παρεμβάσεων, ώστε να περιορίσουμε τις συνέπειες και των φυσικών καταστροφών, αλλά και μιας καταστροφικής πολιτικής που δεν άφηνε να ολοκληρωθούν οι υποδομές. Θα ευχαριστήσω τον Κώστα Καραμανλή για τα καλά του λόγια σήμερα. Έχουμε κάνει πάρα πολλή δουλειά. Θα τον στεναχωρήσω βέβαια σε κάποια, που θα πούμε στη συνέχεια. Αγαπητοί συνάδελφοι, θα ήθελα να καταγράψω, με έναν σύντομο απολογισμό, τις στοχεύσεις που βάλαμε έναν χρόνο πριν και τον σχεδιασμό που θα ακολουθήσει για να στηρίξουμε τις τοπικές κοινωνίες, τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις, τη δίκαιη ανάπτυξη, την ολοκλήρωση των υποδομών, μιας και πάρα πολλά εργαλεία έχουν ανοίξει για τη χώρα μετά την πολιτική των τριάμισι τελευταίων χρόνων που έχουμε υλοποιήσει. Για να έχετε μια καθαρή εικόνα, ο στόχος μας είναι το πρώτο εξάμηνο του 2019 να υπάρχουν συμβασιοποιημένα έργα 6,8 δισεκατομμυρίων ευρώ, σίγουρα πάνω από 6 δισεκατομμύρια και μέσα στο 2019 να έχουν αγγίξει τα 9,17 δισεκατομμύρια ευρώ. Ευτυχώς, στη διαπραγμάτευση που έγινε για το νέο ΕΣΠΑ, για τη νέα προγραμματική περίοδο για τις υποδομές έχουμε σχεδόν διπλάσιο ποσό από αυτό, που είχε διαπραγματευτεί η κυβέρνηση Σαμαρά τα προηγούμενα χρόνια. Τις επόμενες μέρες έρχεται για κύρωση στη Βουλή το νότιο τμήμα του αυτοκινητόδρομου κεντρικής Ελλάδας, του Ε65, και έπεται το βόρειο τμήμα, μιας και έχουν προχωρήσει οι διαπραγματεύσεις για τη χρηματοδότησή του. Ξεκίνησε η υπογειοποίηση των Σεπολίων. Τελειώνει το μετρό της Θεσσαλονίκης φέτος και μπαίνει σε δοκιμαστική λειτουργία και λίγους μήνες μετά ξεκινάει η επέκταση για Καλαμαριά. Τις πρώτες μέρες του Ιανουαρίου του 2019 εισάγεται για κύρωση το αεροδρόμιο του Καστελλίου και προφανώς ενημερώνεται η Βουλή για την ολοκλήρωση των συμβάσεων του αυτοκινητόδρομου Πάτρα - Πύργος. Ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση των διαγωνιστικών διαδικασιών για τον βόρειο οδικό άξονα Κρήτης και για τη γραμμή 4 του μετρό. Τελειώνει επιτέλους, παρά τις τεχνικές δυσκολίες, η σιδηροδρομική σύνδεση Αθήνας - Θεσσαλονίκης. Ολοκληρώνεται η διαγωνιστική διαδικασία και εκκινούν οι διαγωνισμοί για το Άκτιο - Αμβρακία. Δημοπρατείται το Καλαμάτα - Ριζόμυλος - Πύλος - Μεθώνη και η παράκαμψη της Χαλκίδας. Έχει δίκιο βέβαια ο κ. Καραμανλής όσον αφορά το σχόλιό του ότι ολοκληρώνουμε αυτά που ξεκίνησαν άλλοι. Και πώς να μην το κάνουμε αυτό; Τον αυτοκινητόδρομο Αθήνας - Θεσσαλονίκης τον ξεκίνησαν το 1960, τον σιδηρόδρομο από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τις παραχωρήσεις εδώ και δεκαέξι χρόνια, τον δρόμο της Μεσαράς άλλα τόσα χρόνια, το Καστέλλι, το Θριάσιο, το Στρατόπεδο Γκόνου, τον ΒΟΑΚ, τη σιδηροδρομική Εγνατία, τη Χαλκίδα, την Καλαμάτα, τα είχαν εξαγγείλει από τον Μεσοπόλεμο. Πώς να μην ολοκληρώσουμε λοιπόν τα έργα που εδώ και εξήντα χρόνια είχαν ξεκινήσει και όχι απλώς δεν τα ολοκλήρωναν, αλλά ούτε στα μισά δεν τα είχαν φτάσει; Έχουμε μια τεράστια λίστα με τα αντιπλημμυρικά έργα και το χρονοδιάγραμμά τους, την οποία καταθέτω. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Χρήστος Σπίρτζης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα λίστα, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κύριε Καραμανλή, για να βγάλεις έργα πρέπει να έχεις μελέτες, αλλιώς πρέπει να δίνεις δισεκατομμύρια σε αποζημιώσεις, όπως κάνατε εσείς για δεκαετίες. Θα πω δυο νούμερα, γιατί έγινε κριτική για τις αστικές μεταφορές. Βγήκαν ένα εκατομμύριο προσωποποιημένες κάρτες με το ηλεκτρονικό εισιτήριο και πεντακόσιες χιλιάδες μη προσωποποιημένες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Ένα λεπτό θέλω παραπάνω, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα κάνω αναφορά για όλα τα έργα. Τα ξέρει όλος ο κόσμος, τα έχουμε βγάλει και σε δελτία Τύπου. Θα ήθελα όμως να κάνω μερικά σχόλια κλείνοντας. Αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, αν ένας από εμάς τολμούσε να πει «θέλουμε να τελειώνουμε με τη Νέα Δημοκρατία όχι μόνο για αυτά, που κάνει αλλά για αυτά που πιστεύει», γνωρίζετε πολύ καλά τι θα είχε γίνει και τι θα ακούγαμε. Το είπε ο Πρόεδρός σας στο συνέδριό σας για εμάς πριν από λίγες μέρες και αποδεικνύεται πόσο έχετε επηρεαστεί από την ακροδεξιά φιλοσοφία. Θέλω να κλείσω λέγοντας ότι είστε το χθες, είστε το παλιό και δυστυχώς είστε αμετανόητοι. Δεν μπορείτε και δεν θέλετε να αντιληφθείτε πώς ανακτήθηκε με τον τερματισμό του μνημονίου η εθνική κυριαρχία που παραδώσατε. Δεν μπορείτε να κατανοήσετε πώς κερδήθηκε η αξιοπιστία της χώρας, πώς γινόταν πραγματική διαπραγμάτευση, πώς αυτά για τα οποία δεσμευτήκαμε τηρήθηκαν και από τις δυο πλευρές. Δεν μπορείτε και δεν θέλετε να καταλάβετε πώς χτίζεις σχέσεις εμπιστοσύνης με διεθνείς οργανισμούς, με επενδυτές, όταν ολοκληρώνεις έργα και διαγωνισμούς, όταν είσαι εντάξει με αυτά για τα οποία έχεις δεσμευτεί. Δεν ήταν ιστορικά ποτέ…
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε. Είπαμε για ένα λεπτό και έχετε φτάσει στα δυο. Δεν έχει άλλο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα γίνει η προοδευτική παράταξη και η Αριστερά η πολιτική δύναμη, που διαίρεσε την κοινωνία, αυτή που έσυρε σε διώξεις και φυλακές, αυτή που γέμισε με εκατομμύρια πολίτες τα δικαστήρια, τις φυλακές και τα ξερονήσια. Δεν ήταν η προοδευτική παράταξη ούτε η Αριστερά αυτή, που χρησιμοποίησε τα δημόσια έργα ως εργαλείο σπατάλης, αδιαφάνειας και αναποτελεσματικότητας. Δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα γίνει ούτε η προοδευτική παράταξη ούτε η Αριστερά αυτή που στις μέρες της έφυγαν εκατομμύρια Έλληνες για το εξωτερικό, που οδήγησαν τους νέους μας να εγκαταλείψουν τη χώρα, χωρίς καμμία στήριξη και χωρίς καταγραφή.
Σας παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, κλείστε.
Δεν ήταν και δεν θα γίνει η παράταξη των κλειστών συνόρων, της ξενοφοβίας, της καταδίκης της βόρειας Ελλάδας σε μαρασμό και απαξίωση. Δεν ήταν και δεν θα γίνει η παράταξη που έχτισε πολιτικές καριέρες σε ψευτοεθνικισμούς, σε περιοχές σαν το Μάτι που είπατε και πριν…
Κύριε Υπουργέ, θα κλείσω το μικρόφωνο. Έχω διατελέσει και εγώ συνδικαλιστής και το «τελειώνω σε μισό λεπτό», το έχω πει και το ξέρω. Κλείστε, σας παρακαλώ.
Έχετε δίκιο, κύριε Πρόεδρε. Οι πολίτες ξέρουν, ο ελληνικός λαός δεν ξεχνά και ο σημερινός προϋπολογισμός είναι ο πρώτος των πολλών επόμενων που θα ακολουθήσουν με κυβερνήσεις της Αριστεράς, της προοδευτικής παράταξης με Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Ευχαριστώ.
Η σειρά είναι η εξής. Επόμενος είναι ο κ. Γρηγοράκος, ο κ. Ψαριανός, όπως προείπα, γιατί την πρώτη μέρα ήταν σε επιτροπή, ο κ. Μουμουλίδης, ο κ. Βαρβιτσιώτης. Έχει γίνει εσωτερική αλλαγή μεταξύ των Υπουργών και θα μιλήσει η κ. Γεροβασίλη αντί του κ. Καλογήρου. Κύριε Γρηγοράκο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι άκουσαν τα αυτιά μου; Κύριε Δένδια, τα ακούσατε; Γιατί εγώ έχω αυξημένη ακοή. Ο κ. Σπίρτζης ευχαρίστησε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον νεότερο, τον τωρινό Βουλευτή. Είπε ότι τα έχει κάνει όλα καλά. Ελπίζω να απαντήσει ο ίδιος ή να απαντήσετε εσείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώ, λοιπόν, τη Βουλή και είδα όλους τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ να επαίρονται. Κανείς δεν μας μίλησε για τα 100 δισεκατομμύρια που μας κόστισε το τρίτο μνημόνιο. Και ακολουθεί και το τέταρτο μνημόνιο. Αν συνεχίσετε την ίδια πολιτική τού «Τσίπρα, δώστα όλα», η Ελλάδα θα πάει με μαθηματική ακρίβεια στα βράχια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οδηγείτε με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα στην καταστροφή, αν συνεχίσετε την πολιτική που άκουσα προηγουμένως. Και την οδηγείτε, διότι λέτε πολλά ψέματα και είστε αλαζονικοί. Θέλω να πω, όμως, δυο κουβέντες γι' αυτό που συνέβη στον «ΣΚΑΪ» τα ξημερώματα. Τα άτομα που πιστεύουν στην πολιτική βία νομίζουν ότι υπηρετούν ηθικές αξίες - γι' αυτό είναι και πολύ επικίνδυνα, διότι δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά της βίας - , αξίες που νομίζουν ότι είναι ανώτερες από τη ζωή οποιουδήποτε ανθρώπου, οποιουδήποτε όντος, και αυτό είναι το επικίνδυνο. Εγώ προσωπικά τούς διαβεβαιώνω, επειδή ζω κοντά στον θάνατο και ασχολούμαι με την υγεία των ανθρώπων, ότι δεν υπάρχει πολυτιμότερο αγαθό από την υγεία κανενός στον κόσμο. Αν ρωτήσεις μια μάνα που έχασε το παιδί της από τροχαίο ατύχημα, θα σου πει: «Δεν με ενδιαφέρει η γη, δεν με ενδιαφέρει τίποτα. Το παιδί που έχασα με ενδιαφέρει». Αυτό ας το σκεφθούν κάποιοι. Η δημοκρατία μας είναι ανθεκτική, όσο και αν κάποιοι θέλουν κάθε μέρα να την τραυματίζουν. Αντέχει στον πόλεμο που της κάνουν και θα είναι νικητής. Είμαστε μαζί με όλους αυτούς που νομίζουν, σκέφτονται και πιστεύουν ότι η δημοκρατία είναι το πολυτιμότερο πολίτευμα στον κόσμο και θα το υπερασπιζόμαστε μέχρι αίματος. Τελειώνω την εισαγωγή μου: Κουράγιο στο «ΣΚΑΪ», κουράγιο στους ανθρώπους του, κουράγιο σε όλους αυτούς οι οποίοι υπόκεινται σε οποιαδήποτε μορφή βίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός μιας χώρας σε μεγάλο βαθμό δίνει το στίγμα της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής. Από τη σκοπιά αυτή, ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η Κυβέρνηση στη Βουλή, που θα είναι και ο τελευταίος της, πολύ δύσκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αναπτυξιακός. Αντιθέτως, με τον συγκεκριμένο προϋπολογισμό η Κυβέρνηση επιμένει στην παραπλάνηση του ελληνικού λαού. Το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι η αναπτυξιακή της υστέρηση. Στο πρόβλημα αυτό καμμιά δημοσιονομική προσαρμογή δεν συνιστά απάντηση. Ό,τι και αν ακούσαμε αυτές τις μέρες, δεν υπάρχει καμμία απάντηση στα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Το υψηλό κόστος δανεισμού - γι' αυτό δεν βγαίνουμε και στις αγορές - , τα μεγάλα ποσοστά των εξυπηρετούμενων δανείων, η υψηλή ανεργία δεν αντιμετωπίζονται με ρυθμούς χαμηλής ανάπτυξης. Άρα, η ενδεδειγμένη συνταγή είναι μία και μοναδική: Επενδύσεις, επενδύσεις, επενδύσεις. Δυστυχώς, η ζωτική αυτή ανάγκη, οι επενδύσεις, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ΙΟΒΕ, έχουν μειωθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα κατά 23%. Εξίσου αρνητικές ήταν και οι επισημάνσεις πριν από κάποιους μήνες στο Συμβούλιο Δημοσιονομικής Πολιτικής - το οποίο δεν νομίζω ότι πρόσκειται στην Αντιπολίτευση - και το οποίο λέει ότι η μείωση είναι από 16% έως 17%. Άλλωστε, όλοι μας γνωρίζουμε εμβληματικές επενδύσεις που καρκινοβατούν. Μιλώ για τις ιδιωτικές εγχώριες και ξένες, με κορυφαίες αυτές του Ελληνικού και των Σκουριών. Όχι μόνο δεν έχουμε αύξηση επενδύσεων, αλλά και αυτές που έχουν εκφράσει για τη χώρα μας βρίσκονται αντιμέτωπες με μια σειρά εμποδίων ιδεοληπτικών, γραφειοκρατικών και πολλών άλλων. Αρκεί να σας επισημάνω ότι ακόμα και επενδύσεις για πράσινη ενέργεια από ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους, που έχει δώσει πολύ μεγάλη μάχη ο Γιάννης Μανιάτης, μπλοκάρουν στα γρανάζια ανερμάτιστων κυβερνητικών επιλογών. Προτιμούμε τον οικονομικά δαπανηρό και περιβαλλοντικά καταστροφικό λιγνίτη, που τον βλέπουμε στη Μεγαλόπολη, αδιαφορώντας για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Μολονότι οι επενδύσεις είναι ανάσα για την ελληνική οικονομία, για τη χώρα, για την απασχόληση, για την αναζωογόνηση των παραγωγικών δραστηριοτήτων, εντούτοις είναι παντελής η έλλειψη ενός ευνοϊκού πολιτικού περιβάλλοντος. Η απουσία δε ουσιαστικών κινήτρων για ιδιωτικές επενδύσεις καθιστά μειωμένο και το ενδιαφέρον της επιχειρηματικής κοινότητας. Τα πολυδιαφημιζόμενα από την Κυβέρνηση υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα χρησιμοποιούνται για την αποπληρωμή δανείων, καθώς και την άγρα ψήφων. Η μέθοδος της υπερφορολόγησης, την οποία συνειδητά επιλέγει η Κυβέρνηση και διαλύει τη μεσαία τάξη, σε καμμιά περίπτωση δεν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την αναζωογόνηση της ελληνικής οικονομίας. Αντιθέτως, όπως οι περισσότεροι οικονομολόγοι υποστηρίζουν, λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ανάπτυξή της, την καθιστά καχεκτική, μειώνει τη ζήτηση και - το σημαντικότερο όλων - αντιστρατεύεται τις παραγωγικές και οικονομικές δραστηριότητες. Τελειώνω, γιατί έφαγα πολύ χρόνο σε αυτά που ήθελα να πω στην αρχή. Στην υγεία βλέπουμε τα πράγματα ότι είναι πολύ χειρότερα από το 2014. Η έννοια «υποβάθμιση» παίρνει σάρκα και οστά. Σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ζούμε σε ένα σύγχρονο και πολιτισμένο κράτος του δυτικού κόσμου. Οι υποχρεώσεις των νοσοκομείων αυξάνονται συνεχώς, αλλά οι προϋπολογισμοί τους χρόνο με τον χρόνο μειώνονται. Οι ΤΟΜΥ απέτυχαν παταγωδώς. Δεν υπάρχουν οι διακόσιοι τριάντα εννέα. Πήγαμε δυο φορές και εγκαινιάσαμε την ΤΟΜΥ της Θεσσαλονίκης. Τίποτα δεν υπάρχει. Στο τέλος του χρόνου φεύγουν τρεις χιλιάδες γιατροί. Περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. Ειλικρινά τελείωσα. Το σύστημα υγείας λειτουργεί στο κόκκινο και αν δεν βιαστούμε, σίγουρα δεν θα έχουμε υγεία το 2019. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εμμονή του ΣΥΡΙΖΑ σε πολλά θέματα και ιδιαίτερα στο άρθρο 16 του Συντάγματος αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την κοινωνία και την παιδεία. Θέλει μια Ελλάδα που παλεύει μόνο για την επιβίωσή της, που σέρνεται, χωρίς να περιμένει τίποτε καλύτερο από τον εαυτό της. Ούτε το παράδειγμα της Κύπρου σάς λέει τίποτα. Κοιτάξτε χθες τι είπαν οι Κύπριοι και τι έκαναν με τα πανεπιστήμιά τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κυβερνητική συνταγή ουδόλως εστιάζει στα καίρια δομικά και διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Μοναδικό της μέλημα είναι η εκμετάλλευση των υπερπλεονασμάτων για την εξυπηρέτηση πολιτικών, κομματικών και εκλογικών στόχων. Άλλωστε, οι προεκλογικές παροχές δεν έχουν μόνο μηδενική επίδραση, αλλά ενισχύουν περαιτέρω την τάση των ψηφοφόρων να αναζητήσουν αλλού προοπτικές και προσδοκίες. Όποιος παρακολουθεί τη διεθνή, αλλά και την εγχώρια πολιτική σκηνή γνωρίζει ότι τα αναδρομικά, τα επιδόματα, οι διορισμοί δεν επιφέρουν κανένα θετικό αποτέλεσμα. Το έχουμε δει και εμείς παλιά, όταν το κάναμε. Η Κυβέρνηση εξαπάτησε τους Έλληνες, που την ψήφισαν και την εμπιστεύτηκαν. Γι' αυτό και η τιμωρία είναι αναπόφευκτη πολύ γρήγορα, πολύ σύντομα, το αργότερο σε οκτώ μήνες. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία τριάντα μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Γυμνάσιο Κοζάνης (δεύτερο τμήμα). Καλωσορίσατε στη Βουλή! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωρούμε με τον κ. Γρηγόρη Ψαριανό. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θέλω να εκφράσω την απόλυτη και αμέριστη συμπαράστασή μας στο συγκρότημα του «ΣΚΑΪ» και της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», που υπέστησαν σήμερα την νύχτα, τα ξημερώματα, μια δολοφονική επίθεση από «προοδευτικούς» νέους κουκουλοφόρους, μια απολύτως φασιστική επίθεση, όπως έχουμε συνηθίσει εδώ και αρκετά χρονάκια, καλύπτοντας ή κάνοντας ότι δεν βλέπουμε διάφορους τέτοιους αγωνιστές. Ελπίζω να είναι η τελευταία τέτοιου τύπου φασιστική επίθεση και θέλω να συμφωνήσω απολύτως με τον Πρωθυπουργό, που είπε ότι αυτή υλοποιήθηκε, πραγματώθηκε, έγινε από κάτι δειλούς τύπους και από σκοτεινούς κύκλους. Πράγματι, αυτοί οι δειλοί άνθρωποι και αυτοί οι σκοτεινοί κύκλοι ελπίζω από αύριο να σταματήσουν τη δράση τους, αφού όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου καταδικάζουμε αυτές τις φασιστικές επιθέσεις που συμβαίνουν και βεβαίως, τώρα μας βρίσκουν όλους απέναντι. Ελπίζω να σταματήσουν αυτές οι επιθέσεις που ξεκίνησαν με μπογιές, με ξηλώματα πεζοδρομίων, με καύσεις ανθρώπων μέσα σε τράπεζες και με διάφορα άλλα ήσσονος σημασίας περιστατικά εδώ και οχτώ χρόνια. Είναι καλό να σκεφτόμαστε ότι η πρόοδος δεν μπορεί να επιτευχθεί με τρόπους τέτοιους αγωνιστικούς, όπου όποιος δεν γουστάρει κάτι, του δαγκώνει το λαιμό ή χυμάει επάνω του και τον κατεδαφίζει, του πετάει μπογιές, τον πυροβολεί ή τον ανατινάζει στον αέρα. Αυτές οι μέθοδοι δεν είναι και της πλέριας δημοκρατίας συστηματάκια. Για τον προϋπολογισμό: Ο προϋπολογισμός αυτός είναι μιας κατηγορίας προϋπολογισμών. Ως τώρα έχουμε γνωρίσει τρεις κατηγορίες προϋπολογισμών. Αναφέρομαι στην περίοδο που είμαι μέσα στη Βουλή, από το 2007 συγκεκριμένα. Έχουμε συζητήσει, λοιπόν, πολλούς προϋπολογισμούς. Οι τρεις κατηγορίες είναι ο προϋπολογισμός που κατατίθεται και δεν εφαρμόζεται, ένας προϋπολογισμός που εφαρμόζεται ενώ αλλά έχουμε πει, αλλά έχουμε καταθέσει και είναι και η τρίτη κατηγορία των προϋπολογισμών που είναι «αλλά ντάλα τα μεγάλα, της Παρασκευής το γάλα». Αυτός δεν ξέρω σε ποια από τις τρεις κατηγορίες, πραγματικά, εντάσσεται. Νομίζω ότι έχει λίγο από τις τρεις, ίσως και από καμμιά τέταρτη, γιατί είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός. Έψαχνα, λοιπόν, να βρω μέσα πότε θα πάει ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ, αν έχει περιληφθεί 13η σύνταξη, αν έχουν μπει οι αυξήσεις που έπρεπε να μπουν, αν έχουν ακυρωθεί με ένα νόμο και ένα άρθρο ή με δύο νόμους και τρία άρθρα όλα τα προηγούμενα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι. Δηλαδή, άμα στον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό δεν τα βάλουμε αυτά, που θα βάλουμε; Στον τελευταίο; Βέβαια, βγήκαμε από τα μνημόνια. Όμως, όπως έχουμε ξαναπεί εδώ, δεν είμαστε εμείς που βγήκαμε από τα μνημόνια. Αυτοί βγήκαν από τα μνημόνια και σταμάτησαν να πληρώνουν. Εμείς στα μνημόνια είμαστε εδώ, παρόντες και θα τα ευχαριστηθούμε ως το τέλος, Το επίπεδο του δείκτη εμπιστοσύνης στην ελληνική Κυβέρνηση είναι το μικρότερο σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με στοιχεία από το θλιβερό ευρωβαρόμετρο - αυτό που έχουν αυτοί οι τοκογλύφοι, οι δανειστές, οι εκβιαστές, τα καθάρματα - αντανάκλαση της χαμηλής εμπιστοσύνης στο γεγονός ότι η Ελλάδα είναι ουραγός της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην αποτελεσματική διαχείριση των δημοσίων δαπανών, τις οποίες αυξάνουμε αντί να μειώνουμε, προσλαμβάνοντας συνεχώς και νέους πελάτες. Οπότε, όλο και λιγότεροι άνθρωποι - αφού απολύονται στην πραγματική οικονομία, από τον ιδιωτικό τομέα, και προσλαμβάνουμε στο δημόσιο τομέα - θα πληρώνουν όλο και περισσότερους, μέχρι να διοριστούμε όλοι για να δω ποιος θα μας πληρώνει μετά. Αυτό είναι κλεμμένο από μία γελοιογραφία. Ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός θα έπρεπε να σηματοδοτεί την ίδρυση μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ του κράτους και των πολιτών επί τη βάσει «ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου», για να θυμηθούμε παλιές σοσιαλδημοκρατικές, σοσιαλιστικές και κεντροαριστερές λέξεις. Και, βέβαια, θα έπρεπε να απαντά σε ένα και μόνο ερώτημα: Πώς η χώρα - αυτή η χώρα, το παλιό «Κατσαπλιάδισταν», η σημερινή περήφανη Ελλάδα - θα αποκτήσει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης μέσα από ένα νέο παραγωγικό μοντέλο; Αντί για αυτό έχουμε άδικους φόρους που συντηρούν ένα σπάταλο κράτος, που γίνεται όλο και μεγαλύτερο και όλο και λιγότερο αποτελεσματικό και όλο και ακριβότερο. Είναι 1 δισεκατομμύριο οι επιπλέον φόροι για το 2019. Οι υψηλότεροι έμμεσοι φόροι στην ευρωζώνη, που είναι ό,τι πιο αντιδραστικό. Οι έμμεσοι φόροι είναι κάτι «Θάτσερ» και κάτι τέτοιο. Δηλαδή, είναι πολύ μακριά από την Αριστερά οι έμμεσοι φόροι, γιατί πάνε σε όλο τον κόσμο ανεξαρτήτως. Χτυπάνε όπου βρούνε οι έμμεσοι φόροι. Έχουμε, λοιπόν, τους υψηλότερους έμμεσους φόρους στην ευρωζώνη. Από το 2014 τα έσοδα στην Ελλάδα από έμμεσους φόρους αυξήθηκαν κατά 4,1 δισεκατομμύρια - από 23,8 σε 27,9- ενώ από άμεσους φόρους έμειναν σχεδόν αμετάβλητα, δηλαδή από 20,7 πήγαν στα 21 δισεκατομμύρια. Οι πιο άδικοι κοινωνικοί φόροι, οι έμμεσοι, τσακίζουν τους μη προνομιούχους Έλληνες, γιατί ένα ψωμί και μία σύνδεση στο ίντερνετ τα χρειάζεται και ο φτωχός και ο πλούσιος και πληρώνουν τους ίδιους αυξημένους φόρους - έμμεσους - και οι δύο. Η μείωση του φορολογικού συντελεστή στις επιχειρήσεις το 2019 θα πάει από το 29% στο 28% αντί για το 26% που είχε ειπωθεί και είχε προβλεφθεί. Ένας στους πέντε πολίτες πληρώνει το 90% των φόρων εισοδήματος. Πληρώνουμε 6 στα 10 ευρώ - τώρα μπορεί να είναι 7 στα 10 ευρώ - για φόρους και εισφορές, οι οποίοι κατευθύνονται για την πληρωμή μισθών δημοσίων υπαλλήλων και για συντάξεις. Το 4.5% - τεσσεράμισι και όχι τεσερσήμισι που λέμε συνήθως ή τρεισήμισι, αυτό να το κόψουμε, είναι τριάμισι - των επιχειρήσεων πληρώνει το 83% του φόρου εισοδήματος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Από τα 87 δισεκατομμύρια που εισπράττει το κράτος, τα 21,6 δισεκατομμύρια - ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε - πηγαίνουν για τους μισθούς δημοσίων υπαλλήλων και τα 31,2 δισεκατομμύρια για την καταβολή συντάξεων, δηλαδή 52,8 δισεκατομμύρια ευρώ για μισθούς και συντάξεις. Η χώρα «πατώνει» σε κάθε δείκτη που αφορά επενδύσεις: στον προϋπολογισμό, σε επενδύσεις σε όλους τους τομείς. Υπάρχουν στοιχεία τα οποία έχουμε ξαναπεί και ξαναπεί. Λέμε συνέχεια ότι αγωνιζόμαστε να έχουμε την κοινωνία όρθια. Όμως, γερνάμε και σφυρίζουμε αδιάφορα! Από το 2011 έως το 2017 ο πληθυσμός μειώνεται διαρκώς. Η Ελλάδα κατέχει την τελευταία θέση στις δαπάνες για τη στήριξη της οικογένειας και των παιδιών. Ένα ζευγάρι με μέσο μισθό και δύο παιδιά πληρώνει τους υψηλότερους φόρους στην Ευρώπη. Σε μία χώρα, που γερνάει και η οικονομία της είναι απολύτως τραυματισμένη, κυριαρχεί η αποεπένδυση. Είχαμε υποσχεθεί ότι θα κάνουμε μεγάλες επενδύσεις. Δεν κάναμε καμμία σχεδόν για τη χώρα. Ανάπτυξη χρειάζεται αυτή η χώρα και όχι υπερπλεονάσματα και υπερφορολόγηση, που ούτε η Θάτσερ δεν έκανε τέτοια, υπερπλεονάσματα τα οποία τα χρησιμοποιούμε για εξυπηρέτηση πελατειακών σχέσεων, ενώ καταγγέλλαμε τους άλλους, τους παλιούς, που μας έριξαν μέσα στην τρύπα με τα μνημόνια, ενώ τώρα ανοίγουμε μεγαλύτερη τρύπα και ξαναμπαίνουμε μέσα χειρότερα. Πώς θα δημιουργήσουμε δουλειές και εισόδημα; Τι μέριμνα θα λάβουμε για τους χαμένους των μνημονίων;
Κύριε, Ψαριανέ, παρακαλώ να κλείσετε.
Πώς θα γκρεμίσουμε το κομματικό κράτος και την πελατειακή σχέση με το κράτος και τον κόσμο και τους πελάτες; Πώς θα εξάγουμε αντί να εισάγουμε, ή τουλάχιστον να το ισορροπήσουμε; Πώς θα επιστρέψει στη χώρα η πιο μορφωμένη γενιά, που άλλοτε φεύγανε οι αγράμματοι, οι αμόρφωτοι, οι ανειδίκευτοι και τώρα φεύγει ο αφρός της ελληνικής κοινωνίας για να βρει δουλειά έξω ή για να σπουδάσει έξω, γιατί εδώ του το απαγορεύουμε να σπουδάσει; Αυτή η Ελλάδα των επενδύσεων και των μεγάλων αλλαγών είναι αυτή, που χρειαζόμαστε και όχι αυτή που έχουμε φτιάξει καταγγέλλοντας τους προηγούμενους και φτιάχνοντας τρις χειρότερα από όσα έκαναν αυτοί.
Κύριε Ψαριανέ, δεν μπορώ να σας επιτρέψω άλλο. Κλείστε σας παρακαλώ.
Έχω εδώ και τους είκοσι εννέα φόρους που έχει εφαρμόσει η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΞΕΛ - η αριστερή κυβέρνηση του Πάνου Καμμένου - καταγεγραμμένους έναν - έναν. Ελπίζω κάποια στιγμή να γίνουν τριάντα μέσα στους επόμενους μήνες, όπως έλεγε και η διαφήμιση εκείνη για τους είκοσι εννέα κατασκευαστές πλυντηρίων. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Καλά Χριστούγεννα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον κ. Κώστα Καραμανλή. Για να μην προσέλθει στη Βουλή και αρχίσουν οι αντεγκλήσεις, που πληροφορήθηκε την ονομαστική αναφορά του κ. Σπίρτζη, μου είπε να πάρω τα Πρακτικά και να αναγνώσω τέσσερις γραμμές, που είναι η αναφορά που έκανε στο πρόσωπο του. Τον παρακάλεσε να μην έρθει, για να προχωρήσουμε ομαλά. Αυτό που είπε, λοιπόν, ο κ. Καραμανλής είναι το εξής: «Αυτό που κάνετε με επιτυχία - και σας το αναγνωρίζω, η αλήθεια είναι - είναι ότι ολοκληρώνετε τα μεγάλα έργα, τα οποία, όμως, βρήκατε κατά 70% έως 80% έτοιμα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις». Είναι νομίζω τελείως διαφορετικό αυτό που είπε ο κ. Καραμανλής με την έννοια που ήθελε να δώσει ο κ. Σπίρτζης. Προχωράμε, λοιπόν, στον κ. Θεμιστοκλή Μουμουλίδη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου να αρνούμαι να δεχτώ ότι τα κόμματα της Αντιπολίτευσης προέρχονται από παρθενογένεση, γιατί αυτό περίπου καταλαβαίνουμε αυτές τις τέσσερις μέρες. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με την κατηγορηματική καταδίκη μου στην τρομοκρατική επίθεση στα γραφεία του «ΣΚΑΪ» και της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», μία ύποπτη επίθεση, μία σκοτεινή πράξη κατά της Δημοκρατίας και να εκφράσουμε τη συμπαράστασή μας στους εργαζόμενους και τους δημοσιογράφους του σταθμού. Συνεχίζεται σήμερα, για τέταρτη ημέρα, η συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2019. Όμως, επειδή ακούστηκαν πολλά κατά τη διάρκεια της συζήτησης - αυστηρές επικρίσεις, κυρίως καταστροφολογία, εύκολοι χαρακτηρισμοί - χρήσιμο θα ήταν να θυμόμαστε και τι παρέλαβε αυτή η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015. Αξίζει, λοιπόν, να υπενθυμίζουμε σταθερά ότι τον Ιανουάριο του 2015 παραλάβαμε μια χώρα πτωχευμένη, μια χώρα απαξιωμένη, μια χώρα σχεδόν απομονωμένη από τη διεθνή κοινότητα. Η ελληνική κοινωνία δεν ξεχνά ποιοι οδήγησαν τη χώρα σε εκείνο το ιστορικό οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο και στη διεθνή απαξίωση, αποτέλεσμα εσφαλμένων πολιτικών δεκαετιών. Και, βέβαια, κανείς δεν ξεχνά οι πολιτικές ποιων εξέθρεψαν τα εφιαλτικά φαινόμενα της διαφθοράς, της διαπλοκής, που βύθισαν την οικονομία της χώρας. Ακούμε τέσσερις μέρες την περιγραφή μιας μαύρης εικόνας, κυρίως από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, ακούμε από τους εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας μια περιγραφή αποκαρδιωτική, μια περιγραφή παντελούς έλλειψης χρώματος, ελπίδας, μια καταστροφολογία παντού. Έχουμε μια διαρκή περιγραφή μιας μαύρης εικόνας, σαν το «μαύρο» της ΕΡΤ. Και, βέβαια, ως άνθρωπος που ζει και σκέφτεται, αρνούμαι να πιστέψω, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι το χρώμα σας είναι το μαύρο. Στο πολιτικό vertigo, λοιπόν, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, στην υβριστική ρητορική του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, θα απαντήσουμε με τρεις λέξεις: μνήμη, υπευθυνότητα, μέλλον. Παρακολουθήσαμε πριν λίγες ημέρες εδώ, στην Ολομέλεια της Βουλής, τη συζήτηση για τη μη περικοπή των συντάξεων, παρακολουθήσαμε τη διχαστική ρητορική του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας. Τη μέρα που για εκατομμύρια συνταξιούχων κατοχυρωνόταν και νομοθετικά η μη περικοπή των συντάξεων - μια πολύ σημαντική επιτυχία της ελληνικής Κυβέρνησης - ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επιχειρούσε να αλλάξει την ατζέντα με έναν τρόπο πρωτοφανή, καιροσκοπικό, αλλά και επικό. Μίλησε για συναλλαγή, συνδέοντας τη μη περικοπή των συντάξεων με τη Συμφωνία των Πρεσπών, ανεβάζοντας τους τόνους, επιχειρώντας την πόλωση, και επέλεξε να παίξει με την μνήμη του ελληνικού λαού. Επέλεξε να διχάσει την κοινωνία, σε μία προσπάθεια να αποδυναμώσει τη μεγάλη επιτυχία και το σημαντικό έργο, που παράγει η Κυβέρνηση όλη αυτή την τετραετία κάτω από δύσκολες συνθήκες. Παρακολουθώντας μια - μια τις εξαγγελίες του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, του Πρωθυπουργού, του Αλέξη Τσίπρα, από την Έκθεση της Θεσσαλονίκης να υλοποιούνται, καταλαβαίνει ότι υπάρχει και ένα πρόβλημα - σε ενδεχόμενο αποτυχίας του - με τον προεδρικό του θώκο. Έτσι, λοιπόν, επιχειρεί έναν ανεκδιήγητο εμφύλιο, ένα διχασμό. Παρακολουθώντας η ελληνική κοινωνία αυτό το διάλογο από τους τηλεοπτικούς δέκτες, αντιλαμβάνεται και τους δύο κόσμους μέσα από τη ρητορική των ομιλητών κάθε κόμματος. Έτσι, λοιπόν, εμείς ως κόμμα, είμαστε το άθροισμα των ομιλητών μας και νομίζω ότι αυτό είναι σαφές στην ελληνική κοινωνία. Θα πρέπει να ξέρουμε ότι ο Εμφύλιος αποτελεί μία τραυματική μνήμη του λαού μας και πρέπει για κάθε δημοκρατική δύναμη και κάθε δημοκράτη να αποτελεί αμετάκλητο παρελθόν και κοινή προσπάθεια. Όσο για τη Συμφωνία των Πρεσπών - που πρέπει να θυμίσουμε ότι το θέμα της ονομασίας, το πρωτοεμφάνισε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και το υπερασπίστηκε η αδερφή του σημερινού Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, η κ. Ντόρα Μπακογιάννη - θα έρθει στην ώρα της στη Βουλή. Η συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης την περασμένη Παρασκευή στο «Αλεξάνδρειο Μέλαθρο» αποτελεί μόνο την αρχή μιας πορείας προς το λαό, με στόχο την ενημέρωση και την αλήθεια για τη συμφωνία. Και αυτή η πορεία ενημέρωσης θα φτάσει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, κυρίως σε κάθε πολίτη της βόρειας Ελλάδας. Όσοι επιχειρούν να επενδύσουν πάνω στη διαστρέβλωση ή στην απόκρυψη της αλήθειας, όσοι επιχειρούν να διχάσουν, με στόχο την πολιτική τους επιβίωση, θα πάρουν και απάντηση στις κάλπες τους επόμενους μήνες. Το 2019 είναι μια χρονιά δύσκολη, μια χρονιά σημαντική. Είναι μια χρονιά κρίσιμη, μια χρονιά κομβική για τη δημοκρατία, όπου κάθε θεμιτή πολιτική αντιπαράθεση - και είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν αντιπαραθέσεις σε επίπεδο Κοινοβουλίου - έχει για εμένα ένα ιστορικά αναγκαίο σημείο συνάντησης όλων των δημοκρατικών δυνάμεων, που πρέπει να είναι η εκλογική ήττα των ακροδεξιών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη. Και γι' αυτό θα είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δυστυχώς, η Ευρώπη νοσεί. Η Ευρώπη οφείλει να πάρει διορθωτικές αποφάσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σήμερα ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Γεωργιάδης, τα είπε όλα. Μας εξήγησε, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ότι ζούμε σε μία καπιταλιστική Ευρώπη. Η Ευρώπη, όμως, δεν μπορεί να συνεχίσει ως η Ευρώπη των τεχνοκρατών, η Ευρώπη των αριθμών και συχνά ως η κυνική Ευρώπη. Αυτήν την αλλαγή της ευρωπαϊκής πολιτικής υπέρ της κοινωνικής ισότητας και της δίκαιης κατανομής, υπέρ της επιστροφής της Ευρώπη στις αρχές του Διαφωτισμού, θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε και να διεκδικούμε ως κόμμα. Είναι ιστορικός ο ηγετικός ρόλος που καλείται να παίξει ο ΣΥΡΙΖΑ, οι δυνάμεις της Αριστεράς, οι ευρωπαϊκές σοσιαλιστικές και αριστερές δυνάμεις στη νέα Ευρώπη που θέλουμε, όχι μια Ευρώπη που θα διαιωνίζει έναν κακό εαυτό, αλλά μια άλλη πραγματικά δημοκρατική Ευρώπη που θα υπερασπίζεται τη δημοκρατία και θα αντιστρέφεται τον φασισμό. Είναι αδιανόητο οι οικονομικές πολιτικές επιλογές της Ευρώπης να αδιαφορούν για τα αποτελέσματα των πολιτικών που επιλέγονται και εφαρμόζονται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Είναι αδιανόητο να αγνοείται η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων πολιτών, που διαβιούν υπό το φόβο της συνεχούς φτωχοποίησης και ανεργίας. Η άνοδος της άκρας δεξιάς οφείλεται εν πολλοίς στις ευρωπαϊκές οικονομικές πολιτικές, στις καπιταλιστικές πολιτικές, κύριε Γεωργιάδη. Η σύγκριση των αριθμών δεν μπορεί να είναι η ιδέα για το μέλλον της Ευρώπης, δεν μπορεί να είναι το σημείο συνάντησης. Είναι ιστορικά αναγκαίο η σύγκριση να αφορά τις κοινωνίες και τον άνθρωπο. Κλείνω, αναφερόμενος στο έτος 2019, που είναι μία χρονιά εκλογικών αναμετρήσεων: Είναι η χρονιά της απλής αναλογικής για την τοπική αυτοδιοίκηση. Επομένως, είναι η χρονιά των μεγάλων συναινέσεων στις τοπικές κοινωνίες, Και με την ευκαιρία, επιτρέψετε να πω ότι όσοι θέλουμε τον ελληνικό λαό ενωμένο, συμφιλιωμένο και με σύμπνοια μεταξύ του, θα οφείλαμε εδώ και μήνες να έχουμε υπερψηφίσει την απλή αναλογική, γιατί η απλή αναλογική βοηθάει πολύ στο διάλογο, στη συνύπαρξη και στη συναίνεση. Το 2019 θα είναι χρονιά νέων συνεργασιών και συνυπάρξεων στην κεντρική πολιτική σκηνή. Η χώρα πρέπει να προχωρήσει. Η Ευρώπη πρέπει να προχωρήσει. Ο προϋπολογισμός, που θα υπερψηφιστεί αύριο από τη Βουλή των Ελλήνων, είναι ο τελευταίος μιας Κυβέρνησης που ο συνταγματικός της κύκλος ολοκληρώνεται το 2019. Είναι όμως, ο πρώτος προϋπολογισμός μιας καινούργιας, νέας, ελπιδοφόρας εποχής, που θα υπηρετείται και για την επόμενη τετραετία από την Κυβέρνηση και τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδειχθεί συνείδηση, επιλογή και ανάγκη…
Κύριε Μουμουλίδη, ολοκληρώστε. Μη με αναγκάσετε να σας διακόψω.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. …της ελληνική κοινωνίας. Μνήμη, ευθύνη, μέλλον είναι οι βασική λόγοι της επερχόμενης εκλογικής επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Βουλευτής Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι μόνο αυτονόητη η καταδίκη απέναντι στην τρομοκρατική επίθεση, που έγινε σήμερα στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» και στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Νομίζω ότι αυτή η καταδίκη θα έπρεπε να έρχεται ομόθυμα και κάθε φορά που εκτοξεύεται μία απειλή - είτε την εκτοξεύει μέλος του «Ρουβίκωνα», όπως είχε κάνει πριν από μερικούς μήνες, τους οποίους, όμως, συστηματικά χαϊδεύετε, είτε την εκτοξεύουν πολιτικά πρόσωπα, όπως ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας που πάλι πριν μερικούς μήνες είχε πει: «Γιατί δεν ανατινάζουν ένα κανάλι εκεί στο Φάληρο;» - θα πρέπει να την καταδικάζουμε, γιατί ξέρουμε ότι μπορεί να οδηγήσει σε πολύ χειρότερες καταστάσεις από αυτές που σκεφτόμαστε. Η χθεσινή επίθεση, το μέγεθος της βόμβας, δείχνει ακριβώς ότι έχει εκκολαφθεί μια νέα γενιά τρομοκρατίας στη χώρα, η οποία έχει πρόσβαση σε τέτοιου είδους εξοπλισμό. Και αυτό νομίζω ότι θα πρέπει και η Υπουργός Προστασίας του Πολίτη να το αντιμετωπίσει με περίσσια σοβαρότητα. Άκουσα πριν από λίγο τον κ. Σπίρτζη, ο οποίος μας περιέγραψε μια καταπληκτική Ελλάδα, που γίνονται έργα φανταστικά, καινούργια, ωραία και ήθελα να τον ρωτήσω το εξής: Τέσσερα χρόνια τώρα, αυτό το ρημάδι το Ελληνικό σκοπεύει ποτέ να ξεκινήσει; Δεχθήκατε ότι αυτό το έργο πρέπει να γίνει. Το δεχθήκατε. Κυρώσατε τη σύμβαση, παρά τις αντιδράσεις. Γιατί δεν ξεκινάει; Ποιες αγκυλώσεις; Ποια αποτελεσματικότητα; Πόσες τετραετίες ΣΥΡΙΖΑ θα χρειαστούν, για να γίνει ένα έργο, το οποίο να το πάρετε από τη σύμβαση και να το ολοκληρώσετε; Πόσες; Να σας θυμίσω το λιμάνι της κρουαζιέρας; Αυτό θα ήθελα να το πω. Είναι και το λιμάνι της κρουαζιέρας στον Πειραιά, που είχε και 110 εκατομμύρια χρηματοδότηση, του οποίου το master plan ο ίδιος ο κ. Σπίρτζης δεν υπογράφει και δεν κυρώνει, για να ξεκινήσει, το οποίο είχε και 95% χρηματοδότηση από τα ευρωπαϊκά προγράμματα, από τα ευρωπαϊκά ταμεία. Ούτε αυτό προχωρά. Μας μίλησε για τις συγκοινωνίες. Πραγματικά μεγαλύτερη αποτυχία κοινωνικής πολιτικής από την αποτυχία στον τομέα των συγκοινωνιών δεν υπάρχει. Η δυτική Αθήνα σήμερα υποφέρει. Ένα λεωφορείο την ώρα έχει η Πετρούπολη, ένα λεωφορείο την ώρα έχει το Χαϊδάρι, ένα λεωφορείο την ώρα έχει το Καματερό. Τα μισά λεωφορεία είναι κλεισμένα στα αμαξοστάσια και τα χρέη του ΟΑΣΑ διαρκώς ανεβαίνουν. Η δε συγκοινωνία έχει μείνει στην εποχή μιας άλλης Αθήνας, χωρίς υποδομές και βέβαια δεν έχουμε δει να ξεκινά η γραμμή 4 του μετρό, που θα συνδέσει επιτέλους τη δυτική Αθήνα με την υπόλοιπη Αθήνα. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μου επιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε;
Συνεχίστε, κύριε Βαρβιτσιώτη.
Θα ήθελα να αναρωτηθώ γύρω απ' αυτό, το οποίο μας είπε, εάν η Ελλάδα δηλαδή σήμερα είναι ισχυρότερη, εάν έχει καταφέρει να ανακτήσει το διεθνές της κύρος, εάν έχει καταφέρει να ανακτήσει τη χρηματοληπτική της ικανότητα, εάν έχει καταφέρει να μιλά στους εταίρους της με σεβασμό. Ποια είναι αυτή η Ελλάδα που μιλά με σεβασμό; Η Ελλάδα που απειλείται από τον Έντι Ράμα, όπως και οι περιουσίες των Ελλήνων στη Χειμάρρα και μένουν οι προκλήσεις αναπάντητες; Είναι εδώ ο κ. Κοτζιάς, που είχε προαναγγείλει ότι θα έλυνε και το πρόβλημα με την Αλβανία. Έτσι μας είπατε το καλοκαίρι μετά από τις Πρέσπες, μετά απ' αυτήν τη θεάρεστη συμφωνία, την οποία αγκάλιασαν όλοι οι Έλληνες, όπως βλέπετε και πάνδημοι χαίρονται γιατί έχετε παραχωρήσει αυτό που δεν παραχώρησε κανένας στο παρελθόν. Όλοι περιμέναμε να δούμε αυτήν τη συμφωνία με την Αλβανία. Αντ' αυτής, τι έχουμε δει; Ποια ήταν η βελτίωση των σχέσεων που κάνατε; Αντίθετα, έχουμε δει και την αλβανική αστυνομία να δρα με τρόπο απαράδεκτο και κατηγορήσατε ως φασίστες όσους ζητήσαμε ομόφωνα από το Κοινοβούλιο να τηρήσουμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του Έλληνα συμπατριώτη. Μας κατηγορήσατε ως φασίστες, γιατί είπαμε εδώ ότι πρέπει να υπερασπίσουμε τους ανθρώπους μας που χάνονται σε άδικες επιθέσεις και σήμερα δεν ακούω καμμία ισχυρή φωνή της Ελλάδος απέναντι σ' αυτό που γίνεται στους Έλληνες της Χειμάρρας, οι οποίοι χάνουν τις περιουσίες τους με τρόπο απαράδεκτο και αντιδημοκρατικό. Θα ήθελα να ρωτήσω, εάν η ισχυρή Ελλάδα είναι η ισχυρή Ελλάδα των ανοιχτών συνόρων; Διότι σήμερα ο κ. Σπίρτζης ομολόγησε ότι εφαρμόζετε μία πολιτική ανοικτών συνόρων. Όμως, τα ανοιχτά σύνορα της Ελλάδας έχουν κάνει σιδερόφραχτα όλα τα υπόλοιπα σύνορα της Ευρώπης και έχουν καταφέρει η Ελλάδα να βρίσκεται στα διεθνή πρωτοσέλιδα για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ανθρώπων, που ζουν στα hotspots και στους προσφυγικούς καταυλισμούς σε όλο το Αιγαίο, την ίδια στιγμή που έχει δεχθεί η χώρα μας πρωτοφανή χρηματοδότηση. Και δεν είναι μόνο η πρωτοφανής χρηματοδότηση, αλλά είναι και ο τρόπος με τον οποίο τη διαχειρίζεται. Σήμερα συζητάμε στην επιτροπή διάταξη με την οποία δίνουμε το «ελευθέρας» στον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής να δικαιολογήσει οποιαδήποτε δαπάνη έχει κάνει στο παρελθόν και θα κάνει στο μέλλον, χωρίς να τηρήσει κανέναν κανόνα διεθνούς λογιστικού, κανέναν κανόνα διαφάνειας, κανέναν κανόνα που απορρέει από τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κανέναν κανόνα που επιβάλει η οποιαδήποτε έννομη εσωτερική τάξη. Και αυτό θεωρείται ότι μας κάνει να αισθανόμαστε περήφανοι, εμάς, τη μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που χρηματοδοτείται από τα κονδύλια της ανθρωπιστικής βοήθειας, τα οποία η Ευρώπη δίνει στις τρίτες χώρες, στο Μπαγκλαντές, στην Αιθιοπία, στον Λίβανο, στην Ιορδανία και η Ελλάδα συγκαταλέγεται σ' αυτούς, στους αποδέκτες της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας της Ευρώπης. Αυτή είναι η διεθνώς περήφανη χώρα; Τέλος, κλείνω, γιατί νομίζω ότι αυτό που δεν έχετε καταφέρει είναι, παρ' ότι ολοκληρώσατε τον κύκλο των μνημονίων, να βγάλετε τη χώρα από την κρίση. Κύριε Υπουργέ, ο λόγος για τον οποίο μπήκαμε στα μνημόνια ήταν, για να μπορούμε να δανειστούμε με ανταγωνιστικά επιτόκια. Σήμερα, δεν μπορείτε να βγείτε στις αγορές και αυτό είναι η μεγαλύτερη αποτυχία όλου του προγράμματος που εφαρμόσατε. Κάνατε τους Έλληνες να στενάξουν, κάνατε τις επιχειρήσεις να φύγουν, δημιουργήσατε καινούργιες τρύπες και καινούργια χρέη προς τους Έλληνες πολίτες, αλλά δεν καταφέρατε τον βασικό σας στόχο. Και αυτός είναι να έχει η χώρα πρόσβαση στις διεθνείς χρηματαγορές. Γι' αυτό και θα είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός που εισηγείστε και γι' αυτό θα δώσουν οι Έλληνες το εκλογικό 2019 την ευκαιρία σε μία επόμενη κυβέρνηση, στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, πραγματικά να ανατάξει τη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πώς θα προχωρήσουμε στη συνέχεια και τι θα ισχύσει για αύριο το πρωί, όπως με ενημέρωσε ο Πρόεδρος, ο κ. Βούτσης. Απόψε θα πάμε μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα και όχι μέχρι τη 1.30΄, γιατί με όχι τέλεια πειθαρχία, αλλά με αρκετή πειθαρχία προχωρά ο κατάλογος. Άρα, θέλω να σας πω ότι θα τελειώσει απόψε και ο δέκατος τέταρτος κύκλος των ομιλητών. Εδώ ανοίγω μία παρένθεση. Μην παίρνετε κατάλογο από κάτω, γιατί εκεί είναι με τη σειρά εγγραφής. Ξέρετε, όμως, ότι ο κατάλογος γίνεται εναλλάξ. Άρα, έχετε άλλον αριθμό κάτω και έρχεστε επάνω και διαμαρτύρεστε και έτσι διέκοψα και τον κ. Βαρβιτσιώτη απρεπώς, απαντώντας σε συναδέλφους. Συνεπώς σήμερα θα πάμε σίγουρα μέχρι τον αριθμό εκατόν εβδομήντα εννέα. Ο δέκατος έκτος, που είναι ο τελευταίος κύκλος, σίγουρα θα είναι αύριο και μάλλον θα είναι και ο δέκατος πέμπτος κύκλος. Αυτό θα το ξέρουμε σήμερα περίπου στις 23.00΄. Αύριο το πρωί θα ξεκινήσουμε στις 10.00΄, ώστε να μην υπάρχει πίεση χρόνου, διότι, υπενθυμίζω, ότι αύριο, εκτός από λίγους Υπουργούς, είναι η ημέρα των Αρχηγών. Τώρα θα πάρει τον λόγο η Υπουργός κ. Γεροβασίλη. Μετά, έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Δένδιας ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και θα συνεχίσουμε με τον κ. Μεϊκόπουλο, τον κ. Δήμα, την κ. Τζάκρη και μετά ο Υπουργός, ο κ. Πολάκης. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω από τη σημερινή βομβιστική επίθεση στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΙ». Θέλω να πω για άλλη μία φορά πως η δημοκρατία είναι θωρακισμένη, δεν απειλείται από κανέναν και από τίποτε. Και λέω να το πω για άλλη μία φορά, διότι τη θέση μου τη διατύπωσα και τις πρωινές ώρες στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΙ», όπου βρεθήκαμε αμέσως με τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας και θέλω να σας διαβεβαιώσω εδώ σήμερα ότι η Ελληνική Αστυνομία θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα ευνομούμενα κράτη, στη δημοκρατία, οι εκρηκτικοί μηχανισμοί δεν έχουν χώρο. Φυσικά, καταδικάζουμε κατηγορηματικά και αταλάντευτα τη συγκεκριμένη επίθεση και την τρομοκρατία. Εμείς το κάνουμε καθαρά. Το λέμε και το εννοούμε, επειδή η Αριστερά τους αγώνες της τους έδωσε πάντα στο φως. Τους έδωσε στο φως με εμπιστοσύνη στον δημόσιο διάλογο, την ελεύθερη βούληση των πολιτών, κόντρα στον αποπροσανατολισμό και την αποσταθεροποίηση, κόντρα στον φόβο και στη χρήση του. Για αυτό και η αποστροφή μας για τέτοιες ενέργειες δεν είναι φραστική και δεν τις καταδικάζουμε υποκριτικά. Γιατί κάποιοι άλλοι καταδικάζουν, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να επωφεληθούν από το τρομοκρατικό χτύπημα, χρησιμοποιώντας, στοχεύοντας στην πολιτική αντιπαράθεση, στην προκειμένη όχι ως συστατικό της δημοκρατίας, αλλά ως κάτι άλλο. Αυτό το κάτι άλλο στη δημοκρατία δεν υπάρχει και όσοι το υπονοούν, όχι μόνο κάνουν λάθος, αλλά προσφέρουν κάκιστη υπηρεσία στη δημοκρατία. Απευθύνομαι σε όλους. Καλώ όλον τον δημοκρατικό κόσμο σε αρραγή ενότητα, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτά τα φαινόμενα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε εδώ, όμως, για να συζητήσουμε τον προϋπολογισμό του επόμενου έτους. Έχουμε λόγους να είμαστε αισιόδοξοι. Η χώρα βγήκε από τον «μνημονιακό νάρθηκα», επανεντάσσεται στο διεθνές οικονομικό σύστημα, με δυο λέξεις μπαίνει στην κανονικότητα και η οικονομία αρχίζει να αναπνέει χωρίς μηχανική υποστήριξη. Ζήσαμε μια παρατεταμένη λιτότητα, στην οποία ξέρουμε όλοι ποιοι μας οδήγησαν, οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, νυν ΚΙΝΑΛ. Και σήμερα ο λαός μας ωφελείται από τα πρώτα θετικά αποτελέσματα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Η Κυβέρνηση αυτά τα χρόνια με σύνεση, μεθοδικότητα και σχέδιο έφερε στα ίσα το καράβι της ελληνικής οικονομίας. Δεν ήταν μια πορεία εύκολη. Ήταν μια πορεία δύσκολη για την κυβέρνηση. Ωστόσο, ήταν μια πορεία που δεν ήταν μοναχική. Είχε δίπλα τον ελληνικό λαό, που την εμπιστεύτηκε και βεβαίως δεν είχε καμμία όρεξη να ξαναβρεθεί στα σαγόνια του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού. Τα χρόνια αυτά της κρίσιμης εθνικής προσπάθειας η Αντιπολίτευση, με πρώτη τη Νέα Δημοκρατία φυσικά, αντί να ανταποκριθεί σε έναν ρόλο που απαιτούσε η σοβαρότητα της κατάστασης, επιδόθηκε σε ένα ανεκδιήγητο αντιπολιτευτικό γαϊτανάκι. Ο κ. Μητσοτάκης από την ώρα που ανέλαβε Πρόεδρος Νέας Δημοκρατίας ζει σε μία ψευδαίσθηση, μια ψευδαίσθηση μιας φαντασιακής προεκλογικής περιόδου. Έτσι αποφάσισε να επενδύσει όλη την αντιπολιτευτική πολιτική στην παντί τρόπω αποτυχία της Κυβέρνησης. Όμως, η μια μετά την άλλη οι ελπίδες κατέρρεαν. Από την επιτυχία της μιας αξιολόγησης περνούσε στην αναμονή αποτυχίας της άλλης, από τη μια διάψευση περνούσε στην επόμενη. Όταν αυτές ποια κατέρρεαν, έβγαινε στο σεργιάνι ανά την Ευρώπη, άλλοτε εκλιπαρώντας, άλλοτε απαιτώντας, άλλοτε ζητώντας στοργή από Ευρωπαίους ομοϊδεάτες να μην επιτρέψουν να ληφθούν θετικά μέτρα στη χώρα. Βέβαια, ήταν τέτοιος ο πολιτικός παραλογισμός που δεν έβρισκε ανταπόκριση ούτε στους ιδεολογικά ομολόγους του. Κι όλο αυτό το περιγράφει ως μια εθνικά ενωτική αντιπολιτευτική στάση ή εθνικά ενωτική αντιπολιτευτική θέση. Παρ' όλα αυτά, οι αξιολογήσεις των προγραμμάτων ολοκληρώθηκαν και βγήκαμε από τα μνημόνια. Τελικά, αμήχανη, εκνευρισμένη η Νέα Δημοκρατία τα πόνταρε όλα στις συντάξεις και στη βεβαιότητα ότι θα περικοπούν. Όταν πήγαινε και αυτό στράφι, άρχισε να μαλώνει τους Ευρωπαίους αξιωματούχους. Αφού είδε και αποείδε, επινόησε την απίθανη ανοησία ότι δηλαδή η περικοπή των συντάξεων ήταν αντάλλαγμα για τη Συμφωνία των Σκοπίων. Φυσικά, τόση πολιτική μιζέρια και αναλυτική στενότητα νομίζω ότι πρέπει να δουλέψει πάρα πολύ κάποιος για να την αποκτήσει. Θέλω να απευθυνθώ στον κ. Μητσοτάκη και να πω ότι, κύριε Μητσοτάκη, «Τα Μυστικά του Βάλτου» σάς βουλιάζουν. Δεν το έχετε πάρει χαμπάρι ή το κάνετε συνειδητά. Κυρίες και κύριοι, η Κυβέρνηση σταθεροποίησε το δημοσιονομικό και επενδυτικό περιβάλλον της χώρας, αύξησε το κύρος, την αξιοπιστία στη διεθνή και ευρωπαϊκή σκηνή. Σήμερα, ξεκινά να επιστρέφει στους δικαιούχους, δηλαδή στον ελληνικό λαό, τα οφειλόμενα και ξανάρχισε πάλι το ίδιο τροπάρι ο κ. Μητσοτάκης: την ανταμοιβή των ασθενέστερων στρωμάτων, οι οποίοι ήταν οι πρώτοι που έπρεπε να ανασάνουν, την ονομάζει δωράκια, πουρμπουάρ, προεκλογικά τιπς, παροχολογίες και διάφορους άλλους χαρακτηρισμούς. Δεν είναι παροχολογίες. Είναι όμως παροχές. Άλλο παρέχω στα λόγια, άλλο παρέχω στην πράξη. Ας πούμε παροχολογία είναι οι 2.000 ευρώ που θα δώσει ο κ. Μητσοτάκης σε κάθε νεογέννητο. Είναι μια παροχολογία. Παροχές είναι αυτά που άρχισαν και πιστώνονται, ξεκινώντας από τους ένστολους, στους λογαριασμούς των δικαιούχων. Και έτσι οι δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού γίνονται πράξη. Η μείωση του ΕΝΦΙΑ δεν είναι παροχή; Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες δεν είναι ασφαλιστική ανάσα; Η στήριξη των νέων με την επιδότηση κατά το ήμισυ των ασφαλιστικών εισφορών δεν είναι υποστήριξη; Η αναβάθμιση της υπηρεσίας «Βοήθεια στο Σπίτι» με πρόσληψη τριών χιλιάδων διακοσίων υπαλλήλων δεν είναι πραγματική βοήθεια στους ανήμπορους και ηλικιωμένους; Η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων 1% κάθε χρόνο δεν είναι ελάφρυνση; Ενοχλεί που πάνω από ενάμισι εκατομμύριο δικαιούχοι έχουν ήδη ωφεληθεί από το κοινωνικό μέρισμα των 710 εκατομμυρίων ευρώ; Η αύξηση στις συντάξεις των εξακοσίων είκοσι χιλιάδων συνταξιούχων με την εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού νόμου είναι κάτι περιφρονητέο; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας δοκιμάστηκε σκληρά, έχοντας να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που από τη μια έφερε η οικονομική κρίση, από την άλλη η αστάθεια του ευρύτερου γεωπολιτικού περιβάλλοντος. Μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες η Ελληνική Αστυνομία κλήθηκε να συμβάλει στη διαχείριση της μεγαλύτερης μεταπολεμικά προσφυγικής μεταναστευτικής κρίσης, που γνώρισε η Ευρώπη, με μειωμένο ανθρώπινο δυναμικό και μειωμένα μέσα. Διότι θυμίζω ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει φροντίσει το 2014 να καταργήσει έξι χιλιάδες επτακόσιες οργανικές θέσεις από την Ελληνική Αστυνομία και φυσικά οι πολιτικές των ετών εκείνων είχαν ως συνέπεια να την αποψιλώσουν από υλικοτεχνική υποδομή. Όμως, η Ελληνική Αστυνομία συνέβαλε στη θωράκιση των συνόρων της χώρας, ενώ ταυτόχρονα είχε να αντιμετωπίσει την αυξημένη παραβατικότητα και εγκληματικότητα, όπως είναι επόμενο να προκαλεί μια περίοδος κρίσης τέτοιας έντασης και τέτοιας έκτασης. Παρά ταύτα, η Ελληνική Αστυνομία σημείωσε και σημειώνει επιτυχίες. Εξιχνίασε υποθέσεις, έφερε σοβαρά πλήγματα στο οργανωμένο έγκλημα, βγάλαμε τελικά περισσότερους αστυνομικούς στον δρόμο σε όλη την Ελλάδα, εφαρμόζοντας το σχέδιο «ΠΕΡΣΕΑΣ» για εμφανή αστυνόμευση με στόχο την μικροπαραβατικότητα. Ήδη το πρώτο δίμηνο τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά. Με επικαιροποιημένα σχέδια η Ελληνική Αστυνομία κατάφερε να ελέγξει την παραβατικότητα στην περιοχή Φιλοπάππου, να αποδώσει πάλι στους πολίτες το πεδίο του Άρεως και συνεχίζονται οι επιχειρήσεις σε όλο το κέντρο της Αθήνας. Κυρίες και κύριοι, όποιος δεν το αναγνωρίζει το έργο αυτό διαπράττει όχι μόνο απρέπεια αλλά και αδικία. Συγχρόνως υπονομεύει την κοινωνική ασφάλεια και ειρήνη. Δυστυχώς, αυτό έχει επιλέξει να κάνει η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Υποθάλπει τα πιο φοβικά ένστικτα της κοινωνίας, ποντάρει στον φόβο, επιχειρεί να στήσει εικονικό σκηνικό ανασφάλειας - είναι αδιάφορο κατά πόσο αυτό είναι μακριά από την πραγματικότητα - επικέντρωσε το θέμα της ασφάλειας της Ελλάδας στην ανασφάλεια των Εξαρχείων και βεβαίως προέβη στη μεγαλειώδη συγκριτική προσομοίωση με τη Συρία. Εδώ λίγο μέτρο δεν νομίζω ότι θα έβλαπτε κανέναν. Ισχυρίζονται ακόμα οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας ότι τα πανεπιστήμια έχουν γίνει κέντρο ανομίας. Προβλήματα υπήρχαν και επί των ημερών σας, υπάρχουν και τώρα. Το ζήτημα όμως δεν είναι στην ανάλυσή σας, είναι στο να φτάσουμε στην αιτία και να πούμε ότι αιτία είναι το πανεπιστημιακό άσυλο, επειδή δήθεν δεν μπορεί να μπει και να παρέμβει η Αστυνομία. Να το ξεκαθαρίσουμε άλλη μία φορά: Η Αστυνομία μπορεί άμεσα να παρεμβαίνει για πλημμεληματικές πράξεις, όταν κληθεί από τις πρυτανικές αρχές, και αυτεπάγγελτα στις κακουργηματικές, εφόσον ενημερωθεί. Αυτό έγινε την προηγούμενη ακριβώς εβδομάδα στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, έπειτα από μεθοδική έρευνα τριών και πλέον μηνών και εξαρθρώθηκε ένα πολύ μεγάλο - ίσως το μεγαλύτερο - δίκτυο ναρκωτικών στην περιοχή, με δράσεις της Ελληνικής Αστυνομίας και στον περιβάλλοντα χώρο και μέσα στον χώρο του πανεπιστημίου. Οι πρυτανικές αρχές ευχαρίστησαν την Ελληνική Αστυνομία. Ταυτόχρονα, βέβαια, έλαβαν την ανήκουστη απόφαση να μη γίνουν μαθήματα στο πανεπιστήμιο την ημέρα της ομιλίας του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη. Για να φρεσκάρω και τη μνήμη, να πω ότι τα χρόνια που είχε καταργηθεί ο νόμος για το πανεπιστημιακό άσυλο, με τον νόμο Διαμαντοπούλου, η κατάσταση, όχι μόνο δεν είχε βελτιωθεί, αλλά έχει επιδεινωθεί. Τα στοιχεία το αποδεικνύουν. Το πανεπιστήμιο, όπως ξέρουμε όλοι, σε όλες τις φάσεις της νεότερης ιστορίας στη χώρα μας ήταν χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Αυτό ταράζει τον ύπνο κάποιων, διότι δεν θέλουν το δημόσιο πανεπιστήμιο με κύρος και αναβαθμισμένο. Βεβαίως, δεν θέλουν πανεπιστημιακό άσυλο, γιατί δεν θέλουν ακαδημαϊκή ελευθερία και κοινωνική ελευθερία. Θέλουν καταστολή και αστυνομοκρατία. Με τη στάση της η Αξιωματική Αντιπολίτευση προσπαθεί να δυσφημήσει τα ελληνικά πανεπιστήμια, αλλά και τη χώρα διεθνώς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ασφάλεια της κοινωνίας είναι από τα πρωτεύοντα αγαθά και αξίες μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Στόχος της Κυβέρνησης είναι να αποκτήσει ουσιαστικό νόημα και περιεχόμενο. Σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας αναμορφώνουμε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα στις σχολές των αστυνομικών και μέσω του κέντρου μελετών ασφάλειας, του ΚΕΜΕΑ, αναπτύσσουμε σειρά από προγράμματα για να θωρακίσουμε την ασφάλεια των βασικών υποδομών της χώρας. Διότι ασφάλεια δεν είναι μόνο αυτό που συζητάμε όταν έχουμε γεγονότα ή όχι, αλλά είναι να ασφαλιστούν και μάλιστα, για πρώτη φορά, οι υποδομές της χώρας. Ασφάλεια είναι η κατοχύρωση των πολιτών στις φυσικές καταστροφές και τις έκτακτες ανάγκες. Και εδώ, προχωράμε στην ίδρυση της Εθνικής Αρχής Πολιτικής Προστασίας. Το σχέδιο ετοιμάζεται. Στις αρχές του έτους θα είναι σε δημόσια διαβούλευση. Είναι ένα σχέδιο που υιοθετεί ένα σύγχρονο μοντέλο διαχείρισης στα πρότυπα πλέον προηγμένων χωρών, ένα σχέδιο πραγματικά ολιστικό για όλες τις κατηγορίες κινδύνων, αλλά και για όλες τις φάσεις πρόληψης και αποκατάστασης.
Κυρία Υπουργέ, είπαμε ακτινολογική αλληλεγγύη, αλλά μην το παρακάνουμε.
Ήταν και τα τρομοκρατικά.
Σας δίνω ένα λεπτό, παρακαλώ για να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Προχωράμε σε αντίστοιχη ενίσχυση του Πυροσβεστικού Σώματος βεβαίως, εξαντλώντας πόρους του προϋπολογισμού, αλλά και τις σημαντικές δωρεές ιδιωτών. Πιστεύουμε ότι την άνοιξη το Πυροσβεστικό Σώμα θα βρεθεί σε μια άλλη θέση. Εδώ, θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε. Θέλω όμως να πω άλλη μία φορά ότι για την άσκηση της πολιτικής μας στα ζητήματα ασφαλείας δεν προκρίνουμε την τυφλή άκρατη καταστολή. Δεν οδηγεί πουθενά αλλού, εκτός από τον εκτροχιασμό της τάξης και της ασφάλειας. Δοκιμάστηκαν στη χώρα μας και απέτυχαν. Όποιος τάζει, δεν ξέρω πώς - με προσωπική γοητεία, με πολιτικά προσόντα, με άλλα κόλπα, δεν ξέρω - ότι θα βάλει τάξη με το «καλημέρα», επιεικώς δεν ξέρει τι του γίνεται. Προκρίνουμε αυτά που σας είπα με περιορισμό των αιτιών, την πρόληψη, τη συνεργασία, τον διάλογο με την κοινωνία των πολιτών. Εργαζόμαστε για μια χώρα ασφαλή, σύγχρονη, ευρωπαϊκή. Όλα αυτά, όμως, επιτυγχάνονται με όρους εμβάθυνσης της δημοκρατίας. Σας Ευχαριστώ. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και για την ανοχή.
Μετά τον κ. Πολάκη, έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Παφίλης ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ. Έτσι, μένουν μόνο δύο Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, ο κ. Μαντάς που έχει προκρίνει να μιλήσει αύριο και ο κ. Παπαχριστόπουλος, που μάλλον αύριο θα μιλήσει κι εκείνος. Επομένως, προχωράμε τώρα με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας κ. Δένδια.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να αρχίσω και εγώ με την απόλυτη, απερίφραστη καταδίκη της βομβιστικής επίθεσης σήμερα εναντίον του «ΣΚΑΪ» και της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ». Συμμερίζομαι απολύτως την τοποθέτηση του Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας ως προς τη σημειολογία του χτυπήματος και συμπαρίσταμαι απολύτως, όπως όλοι μας νομίζω, στους δημοσιογράφους και στους ανθρώπους που υπηρετούν την ιδέα και το δημοκρατικό καθήκον και δικαίωμα της ενημέρωσης. Θεωρώ ότι ήμουν τυχερός, γιατί ήμουν εδώ και άκουσα την τοποθέτηση της κυρίας Υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Κυρία Υπουργέ, πρέπει να σας πω ότι στην καρέκλα στην οποία κάθεστε, κάθεστε λίγο καιρό. Για αυτό η κριτική που θα σας ασκήσω δεν θα είναι απολύτως αυτή, που θα έπρεπε για τα συνολικά πεπραγμένα της Κυβέρνησης. Η καρέκλα αυτή σας δημιουργεί την υποχρέωση όχι να διαπιστώνετε, αλλά σας δημιουργεί δύο άλλες πολύ πιο σοβαρές υποχρεώσεις. Η μία είναι να προλαμβάνετε. Η άλλη είναι να κολάζετε διά των διωκτικών αρχών. Πρέπει να σας πω ότι μου κάνει φοβερή εντύπωση που δεν είπατε τίποτα ούτε για το ένα ούτε για το άλλο, πέρα από τις γενικές, συνήθεις, πολυλεγμένες αναφορές. Διότι εσείς, τουλάχιστον, οφείλατε να εξηγήσετε στο Σώμα, γιατί επετράπη να υπάρξει αυτό το χτύπημα. Ο «ΣΚΑΪ» ήταν ένας στόχος ο οποίος δεν μπορούσε να προβλεφθεί; Το σημείο ήταν ένα σημείο το οποίο δεν μπορούσε να φυλαχθεί; Η Ελληνική Αστυνομία δεν υπάρχει για να συμμετέχει στις παρελάσεις. Η Ελληνική Αστυνομία υπάρχει κατά το Σύνταγμα και τους νόμους για να προστατεύει τη ζωή και την περιουσία και τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών. Η βόμβα αυτή αποτελεί κίνδυνο για τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών συνολικά, όχι μόνο για τον «ΣΚΑΪ», την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», τους συγκεκριμένους δημοσιογράφους. Το γεγονός ότι το κράτος, η δημοκρατία δεν απέτρεψε το χτύπημα αυτό συνιστά αποτυχία για το κράτος και τη δημοκρατία. Και την ευθύνη πάντα - και την έχω συμμεριστεί πολλές φορές - την έχει ο Υπουργός που κάθεται σε αυτήν την καρέκλα. Άρα, από εσάς περιμέναμε περισσότερες εξηγήσεις στο γιατί, τουλάχιστον, δεν απετράπη το χτύπημα. Έρχομαι τώρα να πω και κάτι άλλο. Μιλήσατε για αδικία. Εσείς αδικήσατε τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν κατήργησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πεντέμισι χιλιάδες θέσεις αστυνομικών, κυρίες και κύριοι. Εγώ τις κατήργησα. Κατήργησα όλες τις κενές οργανικές θέσεις της Ελληνικής Αστυνομίας.
Συγχαρητήρια!
Απολύτως, συγχαρητήρια. Σας ευχαριστώ. Τα δέχομαι. Πρέπει να σα πω ότι δεν περίμενα ότι θα έρθει η στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταγγέλλει τη Νέα Δημοκρατία γιατί κατήργησε τις κενές οργανικές θέσεις στην Ελληνική Αστυνομία. Αυτό δεν περίμενα το δω στη ζωή μου. Ξέρετε γιατί τις κατήργησα; Για έναν απλό και βασικό λόγο: Διότι, απλώς, δεν χρειαζόντουσαν, διότι ο αριθμός των Ελλήνων αστυνομικών ήταν απολύτως επαρκής, αρκεί να υπήρχε σωστή εκπαίδευση, σωστή αξιοποίηση, σωστή τοποθέτηση. Αυτό έλειπε και τότε. Προσπαθήσαμε να το βελτιώσουμε με εξαιρετικά αποτελέσματα ως προς τους δείκτες εγκληματικότητας και προστασίας του πολίτη και την κοινή αντίληψη για την ασφάλεια που δημιουργούσαμε, σε σχέση με τη σημερινή αντίληψη. Οφείλω να πω ότι μόνο έκπληξη μου κάνει όταν έρχεται Υπουργός Δημόσιας Τάξης εδώ και καυχάται για το Πεδίο του Άρεως. Ανακατέλαβε το Πεδίο του Άρεως. Πότε κατελήφθη το Πεδίο του Άρεως για να ανακαταληφθεί, κυρία Υπουργέ, επί των ημερών σας;
Ήταν δική σας έκφραση.
Φαντάζομαι δεν έγινε από το 2012, 2013. Εν πάση περιπτώσει, πράγματι, όχι «καταλαμβάνεται», εσείς είπατε «απεδόθη». Αν αυτό σας ικανοποιεί, εμάς μας ικανοποιεί απολύτως. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το είδαμε και αυτό: Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει περισσότερους αστυνομικούς. Είναι ενδιαφέρον, πραγματικά. Όχι, βεβαίως ότι τους προσλαμβάνει, ότι προκηρύσσει θέσεις ή ότι αλλάζει τα οργανογράμματα. Το λέει απλώς για να πει κάτι εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη. Του αποδίδει ευθύνη για κάτι στο οποίο έχει απολύτως μηδενική και το οποίο παρεμπιπτόντως ήταν απολύτως σωστό. Και δεν θυμάμαι και τότε να διαμαρτυρηθήκατε καθόλου. Παρεμπιπτόντως, δεν θυμάμαι να ήρθατε να μου ζητήσετε τον λόγο για την κατάργηση των κενών οργανικών θέσεων, την οποία τη διαφημίσαμε ως κάτι το απολύτως θετικό. Τότε σας άρεσε. Τώρα δεν σας αρέσει. Έρχομαι στο θέμα του προϋπολογισμού. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να παρακαλέσω την ανοχή σας για τα ένα, δύο λεπτά - παραπάνω το έκανα - που μίλησα για τα ευρύτερα θέματα.
Όπως δώσαμε στους Υπουργούς περισσότερο χρόνο, θα έχουν και οι Κοινοβουλευτικοί.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός είναι η φωτογραφία της Κυβέρνησης και η πολιτική της ταυτότητα. Εγώ θα τον χαρακτήριζα ως μοντέλο επιδοματικού, μικροκομματικού κρατισμού. Γιατί; Διότι αποθαρρύνει με την εκτός λογικής υπερφορολόγηση όσους θέλουν να εργαστούν και να δημιουργήσουν. Διότι τιμωρεί σκληρότατα όποιον δεν φοροδιαφεύγει. Διότι εθίζει την κοινωνία στη λογική των επιδομάτων. Διότι γελοιοποιεί την ιερή ιδέα της κοινωνικής αλληλεγγύης μέσω της μικροκομματικής προσπάθειας εκμετάλλευσης των υπερπλεονασμάτων. Κυρίως, διότι αγνοεί πλήρως την οικονομία του 21ου αιώνα. Αγνοεί την καινοτομία, αγνοεί τις θερμοκοιτίδες, αγνοεί την ανάγκη δημιουργίας φιλικού περιβάλλοντος για την επένδυση κεφαλαίων υψηλού κινδύνου. Περιφρονεί την ανάγκη επιχειρηματικής δραστηριοποίησης των νέων ανθρώπων, αδιαφορώντας για τις ιδέες τους, για τις δυνατότητές τους να δημιουργήσουν νέα προϊόντα, εξαγώγιμες υπηρεσίες. Αλλά και στον δημόσιο τομέα, που υποτίθεται είναι η «ιερή αγελάδα» της Κυβέρνησης, εγκλωβίζει τον δημόσιο τομέα και τους κρατικούς λειτουργούς σε μηχανιστικά πρότυπα λειτουργίας. Αντιμετωπίζει τους δημοσίους υπαλλήλους σαν γρανάζια μηχανής περιορισμένης απόδοσης, αγνοεί πλήρως τη δυνατότητά τους και να προσφέρουν περισσότερα και να αμειφθούν γι' αυτά τα περισσότερα που προσφέρουν. Αρνείται το κεϋνσιανό μοντέλο του επεμβατικού ρόλου του κράτους. Αυτό φαίνεται από τη μείωση του ήδη αναιμικού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Γενικά δεν συνιστά πρόταση. Συνιστά προσπάθεια και μάλιστα εναγώνια προσπάθεια, κύριε Υπουργέ των Οικονομικών, κομματικής σας επιβίωσης. Είναι το τέλος μιας καταστροφικής θητείας για την οικονομία, για την κοινωνία, για τη δημοκρατία, μιας παταγώδους αποτυχίας σε όλους τους τομείς, στην υγεία, στην παιδεία, στη δημόσια διοίκηση, στη δημόσια ασφάλεια, στο μεταναστευτικό, στην πολιτική προστασία. Υπάρχει κι ένα θετικό, γιατί δεν πρέπει να αδικούμε την Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση, με την αποτυχία της, γελοιοποίησε το σκιάχτρο του λαϊκισμού. Κατέστησε την Ελλάδα, ευτυχώς γι' αυτό, την πρώτη μετα - λαϊκιστική κοινωνία της Ευρώπης και συγχρόνως κατέρριψε όλους τους μύθους πάνω στους οποίους αυτή η Κυβέρνηση βασίστηκε. Μύθος πρώτος: Εκπροσωπεί η Κυβέρνηση και το κυβερνητικό σχήμα τις δυνάμεις της προόδου, το καινούργιο, το νέο. Η πολιτική όξυνση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που επιδιώκει η Κυβέρνηση είναι πρόοδος; Η διχαστική πολιτική διά λόγων του κυρίου Πρωθυπουργού είναι πρόοδος; Η οικονομική εξόντωση μέσω φόρων της μεσαίας τάξης είναι πρόοδος; Η υπερφορολόγηση, η διανομή επιδομάτων, η διόγκωση του δημοσίου με προσλήψεις, ο διορισμός φίλων, συντρόφων, συγγενών σε χιλιάδες θέσεις ευθύνης είναι πρόοδος; Η άρνηση να συνδεθούν τα πανεπιστήμια με την αγορά εργασίας είναι κι αυτή πρόοδος; Ο εναγκαλισμός του λαϊκιστικού, του βαθιά παλιού κομματιού του ΠΑΣΟΚ είναι και αυτό πρόοδος; Η συγκυβέρνηση με το αντιδραστικό, εν μέρει ρατσιστικό και εθνικιστικό κόμμα της υπερδεξιάς, είναι και αυτή πρόοδος; Μύθος δεύτερος: Εδώ εκπροσωπούνται με αυτό το σχήμα οι δυνάμεις της δημοκρατίας. Οι διαρκείς απροκάλυπτες παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη συνιστούν δημοκρατικό χαρακτηριστικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Η υποταγή των ανεξάρτητων αρχών στις κομματικές επιταγές είναι δημοκρατικό χαρακτηριστικό; Η υποβάθμιση της λειτουργίας του Κοινοβουλίου με τις εκατοντάδες ρουσφετολογικές τροπολογίες και με νομοθετήματα, σαν αυτό που αναφέρθηκε προηγουμένως ο κ. Βαρβιτσιώτης, που συζητείται στην επιτροπή, για νομιμοποίηση όλων των δαπανών πέρα από το δημόσιο λογιστικό, πέρα από κάθε διαφύλαξη του δημοσίου χρήματος, είναι και αυτό δημοκρατικό χαρακτηριστικό; Η αδιαφορία για το ύψιστο αγαθό, την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών, είναι και αυτό δημοκρατικό χαρακτηριστικό; Μύθος τρίτος: Η Κυβέρνηση προστατεύει τα συμφέροντα των οικονομικά αδύναμων. Οι δεκάδες έμμεσοι φόροι, που αυξήθηκαν, ποιον βλάπτουν; Τους πλούσιους; Η αθρόα μετάταξη υπηρεσιών από τον χαμηλό στον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ ποιους βλάπτει; Η κατάργηση του ΕΚΑΣ ποιους βλάπτει; Η διαρκής μείωση του κοινωνικού προϋπολογισμού ποιους βλάπτει; Η κατάργηση σειράς κοινωνικών επιδομάτων ποιους βλάπτει; Η περικοπή συντάξεων χηρείας ποιους βλάπτει; Όλα αυτά βλάπτουν τους πλούσιους; Τέταρτος μύθος, ο ηχηρότερος από όλους τον τελευταίο καιρό, διότι οι άλλοι δεν αντέχουν ούτε στην ελάχιστη κριτική: Δήθεν η Κυβέρνηση εκπροσωπεί το ηθικό πλεονέκτημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διασπάθιση των κονδυλίων του μεταναστευτικού, απόδειξη της οποίας αποτελεί το νομοθέτημα αυτό, τι ηθικό πλεονέκτημα δημιουργεί; Η μεταβίβαση με αδιαφανείς διαδικασίες ακινήτων του δημοσίου στην ΕΤΑΔ, για να πωληθούν με διαδικασίες - εξπρές έναντι πινακίου φακής σε συγκεκριμένα συμφέροντα, τι είναι; Η απροκάλυπτη εξυπηρέτηση με σειρά χαριστικών τροπολογιών συγκεκριμένων, απολύτως συγκεκριμένων, επιχειρηματικών συμφερόντων τι ηθικό κεφάλαιο δημιουργεί; Οι αλληλοκαταγγελίες και οι αλληλομηνύσεις Υπουργών για υπεξαίρεση δημοσίων κονδυλίων και για χρηματισμό, τοποθετήσεις μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο, πρωτοφανείς στην ελληνική ιστορία, τι ηθικό πλεονέκτημα διατηρούν; Η απόπειρα παράτασης της παραχώρησης του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» στο ένα τρίτο της τιμής, η οποία απετράπη από την Κομισιόν, τα σκάνδαλα ΔΕΠΑ, το σκάνδαλο των ενοικούντων στο Μαξίμου, όλα αυτά είναι ηθικό πλεονέκτημα; Η Κυβέρνηση αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει υπονομεύσει το μέλλον του τόπου. Όμως εμείς στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουμε σ' αυτό το μέλλον. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε μια καινούργια αρχή, να οδηγήσουμε τη χώρα σε μια δίκαιη και ισχυρή ανάπτυξη. Όπως έχει δεσμευτεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είμαστε έτοιμοι να περιορίσουμε τους φόρους, να περιορίσουμε τις ασφαλιστικές εισφορές, να αξιοποιήσουμε τα χρηματοδοτικά εργαλεία, ώστε να εισρεύσουν κεφάλαια που θα μειώσουν την ανεργία, θα δώσουν δουλειές, θα φέρουν πίσω αυτούς που ξενιτεύτηκαν. Γιατί πιστεύουμε ότι η βαριά φορολογία δεν μπορεί να αντισταθμίσει τα χαμηλά εισοδήματα των πολλών. Πιστεύουμε στη δύναμη της ελεύθερης οικονομίας, στη δύναμη του ελεύθερου ανθρώπου. Πιστεύουμε στην ανάγκη να σταθούμε δίπλα στους αδύναμους. Πιστεύουμε στην κοινωνική τους προστασία. Πιστεύουμε σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, στη λειτουργία των θεσμών ανεξάρτητα από τα κόμματα, στον σεβασμό της δικαιοσύνης, στην ειλικρίνεια απέναντι στους νέους Έλληνες, στις ευκαιρίες που τους οφείλουμε, στο μέλλον τους, στη σύγχρονη εκπαίδευση, στη στήριξη της καινοτομίας, στο απόδημο έμψυχο δυναμικό που ξενιτεύτηκε τα χρόνια της κρίσης και που έχουν κάθε δικαίωμα να έχουν λόγο στο τι γίνεται στον τόπο τους και πρέπει να τους δώσουμε το δικαίωμα ψήφου και κυριότερα να δημιουργήσουμε τις συνθήκες να γυρίσουν πίσω στο σπίτι τους. Πιστεύουμε πάνω απ' όλα στην εθνική συμφιλίωση και την ομοψυχία, στην εθνική ενότητα που κατακτήθηκε με το αίμα γενναίων ανθρώπων που πάλεψαν και από τις δύο πλευρές του ιστορικού επιχειρήματος, αλλά πάνω από όλα πάλεψαν ενάντια στον κατακτητή και ενάντια στη δικτατορία. Και πρέπει να σας πω, γιατί η συζήτηση για τον προϋπολογισμό έχει έναν ευρύτερο χαρακτήρα, ότι προσωπικά μου δημιουργεί έντονη αηδία η ύπαρξη παραφυάδας του νεοναζισμού στην πολιτική ζωή του τόπου, των πνευματικών κληρονόμων δηλαδή των δολοφόνων των πατεράδων και των παππούδων μας, των απογόνων του Χίτλερ, του Γκέμπελς, του Χίμλερ και των άλλων τεράτων του ναζισμού, που παρέδωσαν τη Μακεδονία και τη Θράκη στους Βούλγαρους, που οδήγησαν ένα εκατομμύριο Έλληνες, όχι μόνο άντρες, αλλά και οι γυναίκες και παιδιά, σε λιμοκτονία και που έστειλαν δεκάδες χιλιάδες άλλους στα αποσπάσματα, στα στρατόπεδα και στα κρεματόρια. Αυτό πρέπει το πολιτικό σύστημα να το εξαλείψει και ο τρόπος να εξαλειφθεί είναι να πείσουμε την κοινωνία ότι μπορούμε να την οδηγήσουμε έξω από την κρίση, προς ένα καλύτερο αύριο. Εμείς πιστεύουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η διακυβέρνηση της χώρας είναι ευθύνη, όχι τρόπαιο για κομματική εκμετάλλευση. Είμαστε ιστορικά, το λαϊκό κόμμα που στηρίζει τους αδύναμους, το κόμμα του μεσαίου χώρου, το κόμμα των κοινωνικών πλειοψηφιών, το κόμμα των πατριωτών, όχι των εθνικιστών, το κόμμα που θέλει να εκφράσει τις ελπίδες της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων, ανεξάρτητα από κομματική προέλευση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Δεν θα αρχίσουμε διάλογο τώρα, γιατί αν αρχίσουμε, το δώδεκα που είπα ότι θα τελειώσουμε σήμερα, θα πάει μία. Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό. Ορίστε.
Κύριε Δένδια, δεν έχετε δίκιο ακριβώς. Δεν αδίκησα τον κ. Μητσοτάκη, απλά δεν είπα και για σας, διότι απαιτείται συνυπογραφή, όπως ξέρετε, του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ο οποίος ήταν τότε ο κ. Μητσοτάκης, ενδεχομένως με τη δική σας εισήγηση. Αυτή τη λεπτομέρεια δεν την ήξερα. Όμως, με ξεπερνάει να λέτε ότι κόψατε τις οργανικές θέσεις, διότι δεν χρειάζονταν. Δηλαδή η Ελληνική Αστυνομία…
Τις κενές οργανικές θέσεις.
Ναι, τις κενές οργανικές. Το ίδιο κάνατε τότε. Με τα οργανογράμματα την κάνατε τη δουλειά. Το θυμάμαι πολύ καλά. Κόψατε οριζόντια οργανογράμματα σε όλο το δημόσιο για να ικανοποιήσετε τους δείκτες, κύριε Δένδια, και να απολυθούν και οι δεκαπέντε χιλιάδες που όφειλαν να απολυθούν από το δημόσιο, διότι αυτό ήταν συμφωνημένο στο τότε μνημόνιο. Οι οργανικές θέσεις, λοιπόν, με μνημονιακό όρο, σε όλο το δημόσιο ελαττώθηκαν. Παρ' όλα αυτά, όμως, με ξεπερνάει το να λέει κάποιος στην Ελληνική Αστυνομία: «Αυτοί είστε, τόσοι είστε. Δεν έχετε να ελπίζετε σε τίποτε καλύτερο», όταν μόνο τον κοινοβουλευτικό έλεγχο δικών σας Βουλευτών να δείτε για υποστελέχωση ανά την Ελλάδα σε Αστυνομικά Τμήματα - Βουλευτές της δικής σας Κοινοβουλευτικής Ομάδας - είναι παραλογισμός. Οι εργαζόμενοι στην Ελληνική Αστυνομία δεν επαρκούν και το ξέρετε. Δεν επαρκούν, γιατί ο ρόλος τους είναι αυξημένος, τα καθήκοντά τους είναι αυξημένα σε μια νέα εποχή με άλλες απαιτήσεις. Και βεβαίως απαιτείται και υλικοτεχνική υποδομή. Σας θυμίζω….
Δεν κάνουμε δεύτερη αγόρευση, κυρία Υπουργέ.
Τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. Σας θυμίζω ότι όταν φύγατε από την κυβέρνηση, κανένα αυτοκίνητο της Ελληνικής Αστυνομίας δεν είχε κάτω από πεντακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα - και ήταν σαράβαλα - , αλλά δεν φροντίσατε ποτέ σε καιρούς ευδαιμονίας να τα αντικαταστήσετε.
Αυτά μπορείτε να τα πείτε σε ερώτηση.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό και μετά κλείνουμε.
Απλώς για την τάξη του πράγματος, κύριε Πρόεδρε, να ενημερώσω την κυρία Υπουργό για κάτι το οποίο πιθανόν να γνωρίζει ή να αγνοεί. Δεν υπήρχε μνημονιακή υποχρέωση που να αφορά στα Σώματα Ασφαλείας και τα Σώματα Ασφαλείας δεν ενέπιπταν στους συνολικούς δείκτες. Κατά συνέπεια, η μείωση απεφασίσθη με κριτήριο τη χρησιμότητα για το κοινωνικό σύνολο και την ανάγκη ή μη. Αυτό είναι το ζήτημα.
Ήταν άχρηστοι, δηλαδή;
Μην απαντάτε. Απαντάει ο κ. Δένδιας. Δεν χρειάζεται να απαντάτε εσείς.
Λέω ξανά ότι αυτό, το οποίο χρειάζεται, κυρία Υπουργέ, είναι καλύτερα οργανογράμματα, καλύτερη και σοβαρότερη αστυνόμευση. Δεν χρειάζονται προσλήψεις, τις οποίες, επίσης, δεν έχετε προκηρύξει ούτε καν έχετε υποσχεθεί. Εάν εσείς - που τώρα σηκώνεστε να μου πείτε κάτι - πιστεύετε κάτι τέτοιο, στους τριάντα πέντε χιλιάδες που ανακοινώσατε, πόσοι είναι αστυνομικοί;
… (δεν ακούστηκε)
Δεν ξέρετε τι λέει ο Πρωθυπουργός; Όσον αφορά στις τριάντα πέντε χιλιάδες νέες προσλήψεις, τις οποίες λέτε, δεν χρειάζονται επιπλέον. Αυτό που χρειάζεται είναι η καλύτερη αξιοποίηση. Εσάς, όμως, αυτό - δεν αναφέρομαι σε σας προσωπικά, μπορεί απ' όταν πήγατε εκεί να αλλάξατε άποψη - την Κυβέρνησή σας δεν την αφορά, διότι το πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα αριθμών, είναι πρόβλημα αξιοποίησης και πρόβλημα πολιτικής κατεύθυνσης. Σας εύχομαι ειλικρινά, επειδή είστε νέα Υπουργός εκεί, να διορθώσετε τα κακώς κείμενα. Όμως, αν κρίνω από την απάντηση που μου δώσατε, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.
Ωραία. Προχωρούμε τώρα ως εξής: Θα έχουν τον λόγο ο κ. Μεϊκόπουλος, ο κ. Δήμας, η κ. Τζάκρη, ο Υπουργός κ. Πολάκης, ο κ. Παφίλης και μετά ο κ. Καρασμάνης, ο κ. Καρά Γιουσούφ, ο κ. Κυριαζίδης και ο Υπουργός κ. Καλογήρου. Ορίστε, κύριε Μεϊκόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χαίρομαι ιδιαίτερα που σήμερα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου κράτησαν μια κοινή στάση καταδικάζοντας απερίφραστα τη βομβιστική επίθεση στον «ΣΚΑΪ» και στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Θα ήθελα να πω, επίσης, ότι προσυπογράφω και χαίρομαι ιδιαίτερα με τον επίλογο του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος τόνισε την ανάγκη για δημοκρατική επαγρύπνηση και δημοκρατική απάντηση απέναντι στα φαινόμενα του ναζισμού και του φασισμού. Αυτό ήταν κάτι πάρα πολύ ευχάριστο. Ας έλθουμε, όμως, τώρα στην ουσία. Η αλήθεια είναι πως μετά από τόσους εισηγητές, μετά από τόσες τοποθετήσεις ομιλητών, αλλά και τόσες τοποθετήσεις Υπουργών, έχουν, νομίζω, εξαντληθεί τα επιχειρήματα υπέρ ή κατά της συζήτησης για τον προϋπολογισμό. Οπότε, από εδώ και πέρα, όσοι ανεβαίνουμε στο Βήμα κατά κάποιο τρόπο αναπαράγουμε τα ίδια επιχειρήματα και αυτό καταντά λίγο ανιαρό. Γι' αυτό δράττομαι της ευκαιρίας να κάνω μια πιο ελεύθερη τοποθέτηση κάνοντας κατ' αρχάς, μια διαπίστωση και προσπαθώντας να υιοθετήσω, εντέλει, ένα συμπέρασμα. Ανεξάρτητα από το πώς αντιλαμβάνεται ή το πώς τοποθετείται κάποιος απέναντι στην ιδεολογική χροιά ή στο πολιτικό στίγμα αυτής της Κυβέρνησης, η αλήθεια είναι ότι κληθήκαμε το 2015 να διαχειριστούμε τις τύχες μιας χώρας που είχε προβλήματα πολέμου σε συνθήκες ειρήνης. Δηλαδή, αν ανατρέξει κάποιος στα στοιχεία, μπορεί να το δει αυτό από το ποσοστό του ΑΕΠ που είχε χαθεί όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης, το πόσο είχε φτάσει η ανεργία και όλα αυτά τα πράγματα. Άρα, νομίζω ότι μέσα σ' αυτές τις ασφυκτικές δημοσιονομικές συνθήκες, πέραν του ότι και εμείς οι ίδιοι κληθήκαμε να κάνουμε σκληρές επιλογές, πήραμε την απόφαση να κάνουμε, όμως, και δύο άλλες επιλογές. Ποιες ήταν αυτές, κατά τη γνώμη μου; Να διαχειριστούμε όσο το δυνατόν πιο ήπια μια όντως σκληρή συμφωνία με συμβιβασμό το 2015, με στόχευση τη μη συνέχιση της πολιτικής παραγωγής ελλειμάτων, γιατί τα ελλείμματα ήταν αυτά τα οποία παρήγαγαν το δημόσιο χρέος και τώρα τροφοδοτούσαν και να τα αντιμετωπίσουμε. Μια δεύτερη στόχευση ήταν η έμφαση στην ανόρθωση του κοινωνικού κράτους και τη στήριξη των πιο αδύναμων. Αυτές ήταν οι δύο επιλογές. Τις καταφέραμε; Νομίζω ότι, παρά τα λάθη που και αυτή η Κυβέρνηση έκανε και παρά τις όποιες παραλείψεις, θεωρώ ότι έγιναν μέσα στις πολύ σκληρές συνθήκες και εμβληματικές επιλογές. Νομίζω ότι η καθολική δωρεάν πρόσβαση στις δομές δημόσιας υγείας και όλους τους ανασφάλιστους, η συγκρότηση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, όπου η υγειονομική κάλυψη όλων των πολιτών αποκτά έναν πιο ολιστικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, η καθολική εφαρμογή του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης, η θεσμοθέτηση των θεσμών των σχολικών γευμάτων, το επίδομα ενοικίου ήταν επιλογές που μαρτυρούν ακριβώς αυτό που προσπαθώ να επιχειρηματολογήσω, ότι παρ' όλες τις σκληρές συνθήκες που αντιμετωπίσαμε κάναμε και επιλογές οι οποίες είχαν κοινωνικό στίγμα. Ποιο ήταν το συμπέρασμα όλης αυτής της προσπάθειας; Ότι προσπαθήσαμε να συγκεράσουμε την αναγκαιότητα δημοσιονομικής σταθερότητας με την προώθηση ενός πολιτικού σχεδίου, το οποίο θα είχε ένα συγκεκριμένο πρόσημο, να κρατήσουμε την κοινωνία όρθια και αρχικά να προστατέψουμε τους πιο αδύναμους, αυτούς που περνούσαν και διαβιούσαν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Υπάρχει, όμως, μια ποιοτική διαφορά σε σχέση με τη σημερινή συζήτηση. Ποια ήταν αυτή και ποια είναι μάλλον αυτή; Ότι κατόπιν της συγκεκριμένης συμφωνίας που είχαμε για το χρέος τον Αύγουστο του 2018, αλλά και με τον τρόπο με τον οποίο κλείσαμε την τελευταία αξιολόγηση και τελείωσε το τελευταίο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, καταφέραμε κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο, να ανακτήσουμε κομμάτι της δημοσιονομικής μας κυριαρχίας και να έχουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από εδώ και πέρα τη δυνατότητα να ασκούμε το δικό μας μείγμα πολιτικής, προκειμένου να πιάνουμε τους όντως συμφωνημένους δημοσιονομικούς στόχους. Αυτή είναι και η κομβική ποιοτική διαφορά του φετινού προϋπολογισμού σε σχέση με όλους τους προηγούμενους. Άρα, το συμπέρασμα, στο οποίο θα ήθελα να καταλήξω, είναι το εξής: Στο πολιτικό τοπίο του μέλλοντος θα έχουμε τη δυνατότητα να επανεισάγουμε την εφαρμοσμένη πολιτική και τη δομική πραγματική αντιπαράθεση στον δημόσιο διάλογο. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά τη γνώμη μου, η παρακαταθήκη του ΣΥΡΙΖΑ, της σημερινής Κυβέρνησης, σε όλες τις μελλοντικές κυβερνήσεις είναι η εξής: Δημιουργήσαμε τη δυνατότητα να μπορούμε να συζητάμε ως δημοκρατικά πολιτικά κόμματα και να αντιπαρατιθέμεθα χωρίς βαρβάρους. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Χρίστος Δήμας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω και εγώ από το Βήμα της Βουλής να εκφράσω τη συμπαράστασή μου στους δημοσιογράφους και τους εργαζόμενους στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και το «ΣΚΑΪ» για το τρομοκρατικό χτύπημα που δέχτηκαν σήμερα το πρωί. Νομίζω ότι όλοι μας οφείλουμε να το κάνουμε αυτό και σε μια δημοκρατικά ευνομούμενη κοινωνία προφανώς είναι καταδικαστέο απ' όλες τις πτέρυγες. Ο προϋπολογισμός που συζητούμε σήμερα είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός των κυβερνήσεων Τσίπρα - Καμμένου. Η αποτυχία της οικονομικής πολιτικής δεν είναι μόνο ότι γονάτισαν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, αλλά ότι απέτυχε στους κυριότερους στόχους που είχε θέσει η σημερινή Κυβέρνηση. Θα σας παραθέσω δεκαπέντε στοιχεία για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και όποιος θέλει, ακόμα και ο κύριος Υπουργός, αν θέλει, μπορεί να προσπαθήσει να διαψεύσει όποιο από αυτά τα στοιχεία θέλει. Το πρώτο είναι η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου. Ο λόγος για τον οποίον μπήκαμε στο τρίτο αχρείαστο μνημόνιο, το οποίο μας φόρτωσε την οικονομία με πάνω από 100.000.000.000 χρέος, ήταν επειδή δεν είχαμε πρόσβαση στις αγορές. Στόχος ήταν με τη λήξη του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018 η χώρα μας να επανακτήσει την πρόσβαση στις αγορές. Δυστυχώς - και επαναλαμβάνω το δυστυχώς - αυτό δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα. Η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου είναι στο 4,3%. Είναι πολύ υψηλή η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου και το χειρότερο είναι ότι οι διεθνείς συνθήκες ήταν πραγματικά ευνοϊκές. Κύριε Πρωθυπουργέ, θυμάμαι χαρακτηριστικά να λέτε ότι στόχος μας είναι να ενταχθούμε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Δυστυχώς, δεν ενταχθήκαμε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες τόσο δική σας όσο και της Κυβέρνησής σας. Δεύτερο στοιχείο είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία, οι οποίες έχουν ξεπεράσει τα 103.000.000.000 ευρώ. Μόνο το 40% έχει δημιουργηθεί τα τελευταία τρεισήμισι χρόνια. Σκεφτείτε δηλαδή, ότι μας κατηγορούν για το τι έκαναν οι προηγούμενοι, αλλά μέσα σε τρεισήμισι χρόνια έχει δημιουργηθεί πάνω από το 40% του ιδιωτικού χρέους. Τρίτο στοιχείο: Γίνονται πάνω από χίλιες κατασχέσεις ημερησίως για χρέη προς την εφορία. Αυτή είναι η κοινωνική πολιτική του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου. Τέταρτο στοιχείο: Πάνω από 1,15 εκατομμύρια οφειλέτες έχουν υποστεί μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό και να δημιουργήσουν τα υπερπλεονάσματα. Πέμπτο στοιχείο: Άλλες εξακόσιες τριάντα πέντε χιλιάδες έρχονται τώρα να υποστούν και αυτοί μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης. Έκτο στοιχείο: Σχεδόν 4,2 εκατομμύρια οφειλέτες έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς με την εφορία. Αυτό σημαίνει ότι ένας στους δύο φορολογούμενους χρωστάει χρήματα στην εφορία. Έβδομο στοιχείο: Τα ληξιπρόθεσμα χρέη του δημοσίου φτάνουν τα 2.600.000.000 ευρώ. Σε αυτό το σημείο, θέλω λίγο να σταθώ σε μία ερώτηση που είχε κάνει πριν από εννέα μήνες στον κ. Χουλιαράκη ο συνάδελφος Χρήστος Σταϊκούρας. Ο κ. Χουλιαράκης πριν από εννέα μήνες έλεγε: «Θα συμφωνήσω με τον κ. Σταϊκούρα ότι το πρόγραμμα εκκαθάρισης των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του δημοσίου έχει ιδιαίτερη σημασία και για την πραγματική οικονομία, γιατί πράγματι ενισχύει τη ρευστότητα της ιδιωτικής οικονομίας και την οικονομική δραστηριότητα, αλλά και για την περαιτέρω εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών. Εκεί που θα διαφωνήσω με τον κ. Σταϊκούρα είναι για την πορεία εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων. Επιτρέψτε μου να αναφέρω μερικά μεγέθη…». Κύριε Υπουργέ, δεν ξέρω αν με ακούτε, δικά σας λόγια διαβάζω. Μπορεί, όμως, να μη θέλετε να τα ακούσετε και το αντιλαμβάνομαι αυτό. Και καταλήγει ο κ. Χουλιαράκης: «Το ύψος των ληξιπρόθεσμων σήμερα παραμένει παρ' όλα αυτά σημαντικό, στα 2.400.000.000 ευρώ». Αυτό ήταν Μάρτιος του 2018. Σήμερα είναι στα 2.600.000.000 ευρώ, έχει αυξηθεί. Και συνέχιζε ο κ. Χουλιαράκης: «Ο προγραμματισμός του Υπουργείου Οικονομικών είναι η πλήρης εξόφληση του υπολοίπου των 2.400.000.000 ευρώ μέχρι το τέλος του προγράμματος, μέχρι τον Αύγουστο του 2018, πράγμα που είναι απολύτως εφικτό τόσο μέσω της αξιοποίησης των ταμειακών διαθεσίμων - υπάρχουν οι αντίστοιχες πιστώσεις - όσο και με την ενίσχυση των πιστώσεων αυτών από το πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας». Κύριε Πρωθυπουργέ, τι έγινε; Πέσαμε 2.400.000.000 ευρώ εκτός στόχου στον προϋπολογισμό από ό,τι φαίνεται. Καταθέτω για τα Πρακτικά τη δήλωση του κ. Χουλιαράκη. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όγδοο στοιχείο: Είναι η μελέτη του παγκόσμιου οικονομικού forum για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Κάθε χρόνο, δυστυχώς η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας υποχωρεί. Το 2018, λοιπόν είμαστε στην ογδοηκοστή έβδομη θέση από εκατόν τριάντα επτά χώρες. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι στην επίδραση της φορολογίας, στα κίνητρα για να επενδύσει κάποιος, από τις εκατόν τριάντα επτά χώρες που μετρήθηκαν, είμαστε εκατοστοί τριακοστοί έβδομοι, τελευταίοι σ' όλο τον κόσμο. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αντίστοιχη μελέτη του «Doing Business» της Παγκόσμιας Τράπεζας, δείχνει ότι τα τελευταία τρία χρόνια έχουμε υποχωρήσει κατά δεκατέσσερις θέσεις. Καταθέτω και αυτήν τη μελέτη στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Δέκατο στοιχείο από την «ΕΡΓΑΝΗ»: Τα τελευταία χρόνια η αναλογία πλήρους με μερικής απασχόλησης έχει αλλοιωθεί. Από εκεί που ήταν 55% η πλήρης απασχόληση και 45% η μερική απασχόληση, πλέον έχουμε 60% μερική απασχόληση και μόλις 40% πλήρη απασχόληση.
Στις νέες προσλήψεις;
Όχι δεν είναι στις νέες προσλήψεις, κύριε Μαντά. Ενδέκατο στοιχείο: είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Θέλω ενδεικτικά να υπενθυμίσω ότι το 2017 το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ήταν στα 6.000.000.000 ευρώ. Αυτός ήταν ο στόχος. Το εθνικό σκέλος ήταν 1.000.000.000 από τα 5.000.000.000. Δυστυχώς, σύμφωνα με τα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού, δαπανήθηκαν μόλις τα 200.000.000 από το 1.000.000.000 του εθνικού σκέλους. Άρα τα 800.000.000 δεν δαπανήθηκαν για λόγους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Η κατάσταση, όμως, είναι εξίσου ανησυχητική και για το τρέχον έτος. Ήδη είστε εκτός στόχου 1.600.000.000 στο ενδεκάμηνο. Θέλω, κύριε Χουλιαράκη να επανέλθω στα δικά σας λόγια. Πριν από λιγότερο έναν μήνα είπατε στη Βουλή, διαβάζω λόγια σας: «Πρέπει να τονίσω εδώ ότι αυτό δεν γίνεται σε βάρος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, όπως ισχυρίζεται η Αντιπολίτευση. Η δική μας εκτίμηση για τις προϋπολογισμένες δαπάνες είναι ότι αυτή θα είναι και η εκτέλεση. Οι προϋπολογισμένες δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων το 2018 ήταν 6.750.000.000 ευρώ, οι προϋπολογισμένες δαπάνες του ΠΔΕ τον επόμενο χρόνο θα είναι 6.750.000.000 ευρώ. Αυτό εγώ δεν το λέω μείωση 550.000.000 ευρώ, αυτό το λέω διατήρηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων». Θέλω όμως να σας δείξω έναν πίνακα από το δικό σας Υπουργείο, από το Υπουργείο Οικονομικών, στο οποίο φαίνεται το τελευταίο έτος η σωρευτική εκτέλεση δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων έναντι του στόχου. Είστε 1.600.000.000 ευρώ κάτω του στόχου σας. Άρα πέραν των 2.600.000.000 ευρώ από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, προσθέστε εδώ άλλο 1.600.000.000 ευρώ. Τα καταθέτω στα Πρακτικά μαζί με τις δηλώσεις του κυρίου Υπουργού. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δωδέκατο στοιχείο: Δαπάνες ΕΣΠΑ. Θυμάμαι το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης να βγάζει ανακοινώσεις θριαμβευτικές, ότι η Ελλάδα είναι πρώτη στην απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων. Μέγα ψέμα! Επαναλαμβάνω: μέγα ψέμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω σ' ένα λεπτό. Όποιος μπει στην ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα δει ότι η Ελλάδα είναι δέκατη έβδομη σε δαπάνες και εικοστή δεύτερη σε συμβασιοποιημένες δαπάνες ΕΣΠΑ 2014-2020. Καταθέτω και αυτόν τον πίνακα στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δέκατο τρίτο στοιχείο: Αναπτυξιακός νόμος. Τον ψηφίσατε πριν από τρία χρόνια. Λέγαμε και τότε ότι δεν είναι αναπτυξιακός και ότι δεν θα έχει κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα. Τρία χρόνια αργότερα δεν έχει πέσει ούτε 1 ευρώ, παρακαλώ, στην αγορά από τον αναπτυξιακό σας νόμο. Δέκατο τέταρτο στοιχείο για την ελληνική οικονομία: Δείκτης ψηφιακής οικονομίας και κοινωνίας. Η Ελλάδα ήταν εικοστή έβδομη το 2017, είναι εικοστή όγδοη φέτος. Πάλι ουραγός, τελευταία στο δείκτη ψηφιακής οικονομίας. Να, πόσο μεγάλο ενδιαφέρον δείχνετε πράγματι για την ψηφιακή διακυβέρνηση. Καταθέτω και αυτόν τον πίνακα στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τελευταίο στοιχείο είναι η έκθεση του ΟΟΣΑ, η οποία αναφέρει ότι το 2020 ίσως τα νοικοκυριά να επιστρέψουν στην κατάσταση που ήταν το 2014. Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Υπουργέ των Οικονομικών, εδώ είμαστε, διαψεύστε όποιο από αυτά τα στοιχεία θέλετε ή μπορείτε. Προφανώς, δεν ψηφίζουμε τον Προϋπολογισμό σας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε ζητήσει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να κάνω μία διευκρίνιση στον κ. Δήμα, δεδομένου ότι τοποθετήθηκε πάνω στη δική μου τοποθέτηση στην Επιτροπή Οικονομικών. Πρώτα απ' όλα, να ξεκαθαρίσω για μία ακόμη φορά στο Σώμα ότι η δημιουργία νέων ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του δημοσίου δεν βελτιώνει, αλλά επιδεινώνει το πρωτογενές αποτέλεσμα. Δεν το βελτιώνει, το επιδεινώνει. Άρα, το πρωτογενές αποτέλεσμα δεν είναι αποτέλεσμα δημιουργίας ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων. Δεύτερον, από τον Ιούλιο του 2016 μέχρι το καλοκαίρι του 2018, ακόμα και μέχρι σήμερα, η μεταβολή των καθαρών ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων ήταν της τάξεως των 4.000.000.000 ευρώ, από 6.500.000.000 σε περίπου 2.500.000.000 ευρώ το φθινόπωρο του 2018. Το καλοκαίρι του 2018, αναγνωρίζοντας πράγματι ότι υπάρχει θέμα πλήρους εκκαθάρισης των σχετικών μεγεθών, αναθέσαμε στο Ελεγκτικό Συνέδριο να εξετάσει, αν θέλετε, τα δομικά προβλήματα, τις ρίζες του κακού, δηλαδή για ποιον λόγο το ελληνικό δημόσιο - όχι μόνο τώρα, αλλά και όλα τα προηγούμενα χρόνια - δεν μπορεί να εκκαθαρίσει με ταχύτερο τρόπο - δημιουργεί κατ' αρχάς και δεν μπορεί να εκκαθαρίσει με ταχύτητα - ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις. Στη βάση αυτή έχει εκπονηθεί ένα action plan, ένα πλάνο δράσης, ώστε η εκκαθάριση να επιταχυνθεί και να ολοκληρωθεί. Επιτρέψτε μου, όμως, να πω το εξής και τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε: Από τα υπόλοιπα 2.500.000.000 περίπου το 1.500.000.000, δηλαδή πολύ πάνω από το μισό, είναι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις για την εκκαθάριση των οποίων δεν ευθύνεται το δημόσιο. Θα δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ένα μεγάλο κομμάτι αυτών των υποχρεώσεων είναι στα δικαστήρια. Είναι, δηλαδή, αντικείμενο διαμάχης προμηθευτών από τη μία πλευρά και του ελληνικού δημοσίου από την άλλη. Δεν μπορεί προφανώς το ελληνικό δημόσιο να πάει και να αποπληρώσει, τη στιγμή που δεν έχει ακόμη εκδοθεί απόφαση δικαστηρίων. Ακριβώς, για τον λόγο αυτόν, ακριβώς επειδή είναι μεγάλα τα μεγέθη των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων, για τα οποία δεν έχει ευθύνη το δημόσιο, και σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, από τώρα και στο εξής - και αυτό μπορώ να το καταθέσω στη Βουλή τις αμέσως επόμενες ημέρες - η παρακολούθηση των μεγεθών θα αφαιρεί αυτά για τα οποία το ελληνικό δημόσιο δεν έχει την ευθύνη. Αν τα αφαιρέσουμε, το πραγματικό νούμερο είναι κοντά στο 1.000.000.000 ευρώ. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για είκοσι δευτερόλεπτα ως εισηγητής.
Είκοσι δευτερόλεπτα είναι, αλλά θα ανοίξουμε έναν διάλογο που δεν μας βοηθάει. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Σταϊκούρα.
Κύριε Υπουργέ, συμφωνώ με αυτά που είπατε για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές και το αν επηρεάζουν το πρωτογενές αποτέλεσμα. Αυτό, όμως, που προβληματίζει την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας είναι το γεγονός ότι τέσσερα χρόνια μετά - είστε τέσσερα χρόνια Υπουργός - ανακαλύπτετε τώρα, αφού έχετε δεσμευτεί στις 18 Μαρτίου του 2018 ότι δεν εκκαθαρίζονται ληξιπρόθεσμες. Θα καταθέσω, συνεπώς στα Πρακτικά, τη δήλωσή σας στις 14 Μαρτίου 2018 ότι δεσμεύεστε - το ρήμα είναι «δεσμεύομαι - για πλήρη εκκαθάριση το καλοκαίρι. Και σήμερα μας λέτε ότι ανακαλύψατε μετά από τέσσερα χρόνια ότι αυτό δεν είναι εφικτό; [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεύτερον, έχετε δεσμευτεί και για κάτι ακόμα. Πριν από έναν χρόνο τέτοια μέρα ακριβώς δεσμευτήκατε ότι θα δώσετε την επισκόπηση δαπανών. Σας έχω κάνει έξι ερωτήσεις και δεν έχετε προσέλθει στη Βουλή μία φορά επί έναν χρόνο. Καταθέτω το σχετικό στα Πρακτικά. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Αργοστολίου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η συνάδελφος κ. Θεοδώρα Τζάκρη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω κατ' αρχάς να καταδικάσω την επίθεση στον «ΣΚΑΪ». Είναι επίθεση στην ελευθεροτυπία, τη δημοκρατία και την ελεύθερη έκφραση γνώμης. Πριν από λίγο η αρμόδια Υπουργός απ' αυτό εδώ το Βήμα δεσμεύτηκε ότι η ελληνική πολιτεία θα κάνει το καλύτερο δυνατόν, πρώτον για μην επαναληφθούν τέτοια φαινόμενα και δεύτερον για να αποδοθεί δικαιοσύνη για τους δράστες της επίθεσης αυτής. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ο πρώτος επί της ουσίας δικός μας προϋπολογισμός. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα έχει πλέον ανακτήσει ουσιαστικό κομμάτι της εθνικής της κυριαρχίας. Πέραν του γεγονότος ότι αποτελεί έναν ισορροπημένο προϋπολογισμό για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, έχουμε και έναν επεκτατικό προϋπολογισμό. Βλέπουμε, δηλαδή, ξεκάθαρα γραμμένο το θέμα των παροχών και της άρσης των αδικιών για συγκεκριμένες οικονομικές και κοινωνικές ομάδες πολιτών, που υπέφεραν περισσότερο από την κρίση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επ' ευκαιρία της ψήφισης του ετήσιου προϋπολογισμού θα ήθελα σήμερα να αναφερθώ σε κάτι πολύ ουσιώδες, στην ανάγκη να βάλει επιτέλους η χώρα μας μία τάξη στους θεσμούς και να γίνουμε αυτό που όλοι επιθυμούμε, μια κανονική χώρα. Όπως έχετε όλοι διαπιστώσει, η Ευρώπη και ο κόσμος τα τελευταία χρόνια βρίσκονται σε μία πολύ μεγάλη αναστάτωση. Αυτό θα συνεχίσει να είναι η παγκόσμια κανονικότητα για πολλές ακόμη δεκαετίες, οικονομικοί πόλεμοι, ανταγωνισμοί, πολυδιάσπαση της Ευρώπης ή στην καλύτερη περίπτωση στασιμότητα σε θέματα περαιτέρω εμβάθυνσης οικονομικής, πολιτικής και διοικητικής. Η χώρα μας, μια μικρή χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να επιβιώσει υπό την έννοια να έχει μια σταθερή πορεία ευημερίας, αν βρίσκεται σε ένα περιβάλλον εσωτερικής θεσμικής αποδιάρθρωσης, σε ένα περιβάλλον που το πολιτικό σύστημα πριν και μετά από την κρίση παραμένει το ίδιο, σε μια χώρα όπου η δικαιοσύνη λειτουργεί επιλεκτικά και με αργοπορία, σε μια δημόσια διοίκηση που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις. Τα τέσσερα αυτά χρόνια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ καταφέραμε πολλά ως πρόσωπα. Αδιαμφησβήτητα τα πρόσωπα που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καμμία σχέση με τη θεσμική διαφθορά του παρελθόντος και είναι βέβαιο ότι εμείς ως μεγάλη δημοκρατική παράταξη πλέον προσπαθούμε ειλικρινά να βελτιώσουμε τη ζωή των πολιτών και να αλλάξουμε τη δυσάρεστη καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών. Ωστόσο εκεί που θα θέλαμε να πετύχουμε περισσότερα και είναι το μείζον και το κρίσιμο για την Ελλάδα του μέλλοντος και είναι αυτό το οποίο θα μας κρατήσει όρθιους τα χρόνια που έρχονται, είναι η οικοδόμηση θεσμών. Πολύ φοβάμαι ότι όλα όσα έχουμε κάνει για τους πολίτες, αν δεν έχουμε μια ισχυρή θεσμική οργάνωση που θα διασφαλίσει τη θετική πορεία της χώρας μας, με την πρώτη πολιτική αλλαγή ή ενδεχομένως από τον δικό μας κακό εαυτό λίγο παρακάτω πολλά από αυτά θα χαθούν. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό τώρα με την πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ για τη συνταγματική αναθεώρηση να προσπαθήσουμε να μπούμε βαθιά στην αναδιάρθρωση των θεσμών και να αλλάξουμε τη χώρα με τρόπο που κανενός είδους οπισθοδρόμηση δεν θα είναι πλέον εφικτή. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στην οικονομία η βελτίωση που έχει συντελεστεί στην καθημερινότητα των πολιτών είναι αδιαμφησβήτητα ιδιαίτερα εμφανής. Κανένας πλέον δεν σκέφτεται ότι έχει μπροστά του χειρότερες μέρες. Η αγωνία όλων μας είναι πότε και πόσο γρήγορα θα βελτιωθεί η ζωή μας. Οι πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής έχουν καταστήσει τη χώρα όαση σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή και ηγέτιδα δύναμη των Βαλκανίων ξανά. Όλο αυτό το θετικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί για εμάς στη διεθνή σκηνή έχει βοηθήσει ιδιαίτερα και τη σταθεροποίηση και την ανάπτυξη της οικονομίας μας. Είναι φυσικό, βέβαια, πολλά προβλήματα να παραμένουν ανεπίλυτα. Οι πολίτες, όμως, γνωρίζουν καλύτερα από τον καθέναν ποιος είναι αυτός που εκπροσωπεί τα συμφέροντά τους, ποιος είναι αυτός που αποδίδει και πετυχαίνει τους στόχους που έχει θέσει, ποιο κόμμα και ποια κυβέρνηση έδωσε προοπτική μετά από τόσο δύσκολα χρόνια σ' αυτήν τη χώρα. Οι πολίτες βλέπουν, επίσης, και καταλαβαίνουν ότι δεν είναι τυχαίο που κανένα μεγάλο συμφέρον και κανένας - μα κανένας! - μεγαλόσχημος επιχειρηματίας από αυτούς που βούλιαξαν τη χώρα τα προηγούμενα χρόνια και λειτούργησαν παρασιτικά στην οικονομία, δεν στηρίζει σήμερα τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, βρίσκονται στο πλευρό της πολιτικής διαφθοράς γιατί με αυτούς έκαναν μπίζνες στο παρελθόν, γιατί με αυτούς έπαιρναν τα απαλλακτικά βουλεύματα από τη δικαιοσύνη. Και προφανώς αυτοί δεν ενδιαφέρονται για την αύξηση του κατώτατου μισθού, δεν ενδιαφέρονται για τη μείωση της ανεργίας και τη διάσωση των συντάξεων, δεν ενδιαφέρονται για τίποτα από αυτά που βελτιώνουν τις ζωές των πολλών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι σίγουρη ότι όταν η χώρα οδηγηθεί στις εκλογές, οι πολίτες θα απαντήσουν σωστά στο δίλημμα αυτό: Θέλουν μια κυβέρνηση με την οποία η ζωή τους μετά βεβαιότητας θα είναι καλύτερη χρόνο με τον χρόνο ή θέλουν μια κυβέρνηση νεοφιλελεύθερη, δογματική, διεφθαρμένη ως το κόκαλο, μια κυβέρνηση που θέλει να κυβερνήσει για να αφαιρέσει από τους πολλούς και να τα δώσει στους λίγους; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχουν πολλές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα. Η Ελλάδα σ' αυτό το δυσχερές τοπίο που επικρατεί σήμερα στην Ευρώπη δεν έχει την πολυτέλεια ούτε να ακολουθήσει έναν δρόμο υψηλών ελλειμμάτων ούτε να ακολουθήσει έναν δρόμο μονομερούς αντίστασης. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς να έχουμε μια οικονομία και έναν προϋπολογισμό που δεν βρίσκεται κάθε στιγμή στην ανάγκη των αγορών. Υπάρχει βεβαιωμένη πρόθεση της Κυβέρνησης, κλείνοντας αυτόν τον κύκλο των μνημονίων, να συζητήσουμε εκ νέου με τους εταίρους μας προς την κατεύθυνση της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά και της περαιτέρω μείωσης της φορολογίας και των επαχθών ρυθμίσεων, που έγιναν τα τελευταία χρόνια, το ξήλωμα των οποίων έχει ήδη αρχίσει. Θέλω, λοιπόν, να πω στη Νέα Δημοκρατία που παρέδωσε μια χώρα με έλλειμμα 15,1% του ΑΕΠ να πάψει να παριστάνει ότι κλαίει πάνω από το θύμα γιατί είναι ο θύτης της υπόθεσης και τα κροκοδείλια δάκρυά της δεν οδηγούν πουθενά ούτε τη χώρα ούτε την οικονομία. Θα έλεγα μάλιστα ότι η δική τους πολιτική, λόγω της διαφθοράς, της διαπλοκής και της πολιτικής αναποτελεσματικότητας που τη χαρακτήριζε, είχε όλους τους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων, χωρίς όμως να έχει τα θετικά αποτελέσματα αυτών. Αν θέλετε να συζητήσουμε σοβαρά αν είναι ψίχουλα αυτά που δίνουμε πρέπει να δούμε κατ' αρχάς ποια ήταν η προηγούμενη κατάσταση, τι έκανε δηλαδή η Νέα Δημοκρατία για όλες αυτές τις κοινωνικές και οικονομικές ομάδες και πως και από ποιον προέκυψαν όλα αυτά τα πλεονάσματα, διότι η δική μας Κυβέρνηση και τις συντάξεις κατόρθωσε να διασώσει και μέρισμα κοινωνικής αλληλεγγύης μοίρασε σε περισσότερους από ενάμισι εκατομμύριο πολίτες και τους όρους εργασίας στον ιδιωτικό τομέα βελτίωσε και πολλές αδικίες ήρε στον δημόσιο τομέα, σταματώντας τη μισθολογική κατρακύλα, αλλά και πληρώνοντας αναδρομικά σε κατηγορίες εργαζομένων που δικαιώθηκαν δικαστικά. Έχει ήδη ψηφιστεί από τη Βουλή η μείωση κατά το ένα τρίτο των ασφαλιστικών εισφορών για ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους και αγρότες και η εξαίρεση από την καταβολή του τέλους επιτηδεύματος για τους αγρότες - μέλη αγροτικών συνεταιρισμών. Στηρίζουμε έμπρακτα τον αγροτικό τομέα με την καταβολή κρατικών ενισχύσεων de minims 42.000.000 ευρώ σε σαράντα έξι χιλιάδες περίπου κτηνοτρόφους των ορεινών και μειονεκτικών περιοχών και 10.200.000 ευρώ σε παραγωγούς επιτραπέζιων ροδακίνων και νεκταρινιών στην Πέλλα και στην Ημαθία ενώ εξετάζεται η καταβολή την καινούργια χρονιά καταβολή ενισχύσεων de minims και στους παραγωγούς συμπύρηνων ροδακίνων που επί του παρόντος εξαιρούνται από τις ρυθμίσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Την Πέμπτη θα καταβληθεί η δεύτερη δόση της βασικής ενίσχυσης, ενώ έχει ήδη καταβληθεί το τελευταίο 10% των αποζημιώσεων του ΕΛΓΑ για τις ζημιές του 2017. Για τις φετινές ζημιές στις καλλιέργειες έχει ήδη ξεκινήσει, νωρίτερα από κάθε άλλη φορά, η αποστολή των πορισμάτων, γεγονός που σημαίνει ότι οι αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ θα καταβληθούν φέτος στους αγρότες σε χρόνο ρεκόρ. Ήδη η Κυβέρνηση εργάζεται πυρετωδώς για την καθιέρωση του ακατάσχετου λογαριασμού για την προστασία των επιδοτήσεων από τις κατασχέσεις, ενώ έχει ψηφιστεί η μείωση του φόρου για τις επιχειρήσεις κατά μια ποσοστιαία μονάδα και η μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 10% μεσοσταθμικά το 2019. Τις προσεχείς ημέρες αναμένεται να εκδοθεί η απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών, η οποία θα καθορίζει τα κριτήρια χορήγησης του επιδόματος πετρελαίου θέρμανσης για την περίοδο 2018-2019, βάσει της οποίας για πρώτη φορά ο Δήμος Έδεσσας θα ενταχθεί στην πρώτη ζώνη κινήτρων με την οποία προβλέπεται υψηλότερη επιδότηση ανά τετραγωνικό μέτρο κατοικίας. Τέλος, έχει ήδη ψηφιστεί η πρόσληψη τριών χιλιάδων διακοσίων ατόμων για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» ενώ θα προχωρήσει η πρόσληψη τεσσερισήμισι χιλιάδων περίπου εκπαιδευτικών και εξειδικευμένου προσωπικού στην ειδική αγωγή και έξι χιλιάδων εξειδικευμένων επιστημόνων στους δήμους.
Κυρία Τζάκρη, σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
Ένα λεπτό θα μου δώσετε, κύριε Πρόεδρε. Όσον αφορά δε τα πρωτογενή πλεονάσματα θέλω να σημειώσω ότι δεν προέκυψαν γενικά από μια πολιτική υπερφορολόγησης, αλλά από την αύξηση των εσόδων του ΕΦΚΑ, την πολύ καλύτερη απόδοση της φορολογικής διοίκησης και τη διάχυση των φόρων με πιο αντικειμενικό και δίκαιο τρόπο. Προφανώς υπάρχουν ακόμη πολλές αδικίες και περιθώρια βελτίωσης. Όταν, όμως, όλοι έχουν αναγνωρίσει ότι η φοροδιαφυγή ήταν σε υψηλά επίπεδα σε σχέση με το ΑΕΠ και εμείς έχουμε καταφέρει πράγματα στον τομέα αυτό, δεν μπορεί να έρχεται κάποιος και να βάζει τη γενική ταμπέλα και να χαρακτηρίζει ως υπερφορολόγηση συλλήβδην τη βελτίωση της απόδοσης φορολογικής διοίκησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αδιαμφισβήτητα αυτός είναι ο καλύτερος προϋπολογισμός της τελευταίας δεκαετίας. Η Κυβέρνηση κατάφερε επιτέλους μετά από πολύ μεγάλη προσπάθεια να απεγκλωβίσει τη χώρα από τον φαύλο κύκλο των μνημονίων και να αναστρέψει τη λιτότητα με επεκτατικές πολιτικές. Αυτές οι πολιτικές προφανώς θα πρέπει να βελτιωθούν κι άλλο. Υπάρχουν ακόμη πολλά περιθώρια και πολλά ακόμη να αλλάξουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Παρά τον πόλεμο που έχουμε δεχτεί, είμαι σίγουρη ότι οι πολίτες θα μας εμπιστευτούν ξανά, καθώς αυτός είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός της παρούσας Κυβέρνησης. Έτσι θα έχουμε την ευκαιρία του χρόνου τέτοια εποχή να καταθέσουμε έναν ακόμη καλύτερο, πιο βελτιωμένο και πιο επεκτατικό προϋπολογισμό. Η χώρα σταδιακά μπαίνει στον ενάρετο κύκλο της οικονομικής ανάπτυξης και μεγέθυνσης και αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για τη βελτίωση της ζωής και της καθημερινότητας των Ελλήνων πολιτών. Αυτό, όμως, θα πρέπει να θυμούνται οι πολίτες ότι δεν συνέβη τυχαία. Δεν ήταν απλώς η φυσική εξέλιξη μιας κατάστασης ούτε μας χαρίστηκε απ' έξω. Γι' αυτό οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν πως ό,τι κερδήθηκε με τόση μεγάλη δυσκολία μπορεί πολύ εύκολα να χαθεί με την επιστροφή της Νέας Δημοκρατίας και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που ευαγγελίζεται ο κ. Μητσοτάκης. Οι πολίτες πρέπει να το γνωρίζουν αυτό, ώστε να πράξουν με σύνεση και να μην κλωτσήσουν μια ολόκληρη τετραετία σκληρής δουλειάς και κόπου…
Κυρία Τζάκρη, έχετε φτάσει τα δέκα λεπτά.
…για τη διαφύλαξη των συμφερόντων των πολλών και είμαι βέβαιη ότι οι πολίτες θα απαντήσουν στο δίλημμα αυτό με τον σωστό τρόπο. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να συνεννοηθούμε για κάτι. Το μεσημέρι στη Διάσκεψη των Προέδρων βρεθήκαμε μπροστά σ' ένα δίλημμα. Για να πετύχουμε το πρόγραμμα ή θα έπρεπε να μειώσουμε τον χρόνο των ομιλητών ή να αυστηροποιήσουμε απολύτως τη διαδικασία. Αποφασίσαμε το δεύτερο. Σας παρακαλώ, βοηθήστε προς αυτή την κατεύθυνση. Αν τα επτά λεπτά γίνονται δέκα, δεν πρόκειται να βγουν οι χρόνοι. Είναι βέβαιο ότι κάποιοι συνάδελφοι δεν θα μιλήσουν στο τέλος. Ο Υπουργός κ. Παύλος Πολάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, ακούσαμε πολλά ψέματα και μοιρολόγια προηγουμένως. Νομίζω ότι η καλύτερη απάντηση σε όλα αυτά είναι οι στυγνοί αριθμοί. Και ξεκινάω γρήγορα, γιατί έχω πάρα πολλά να πω. Για να καταλάβει κάποιος το μέγεθος του φετινού προϋπολογισμού πρέπει να το συγκρίνει με αυτά που παραλάβαμε. Το 2015 μας παραδώσατε όριο δαπανών για τα δημόσια νοσοκομεία και τον δημόσιο τομέα της υγείας 1.504.000.000 ευρώ, 130.000.000 ευρώ χαμηλότερα από το δικό σας το 2014. Πού φτάνουμε με τον προϋπολογισμό του 2019 ως όριο δαπανών του δημόσιου τομέα της υγείας, νοσοκομεία και πρωτοβάθμια; Φτάνουμε στο 1.907.000.000 ευρώ, μια δημοσιονομική διαφορά συνολικά σε πραγματικούς και δεδουλευμένους όρους, με όρους πραγματικού χρήματος και όχι γενικά πιστώσεων, πάνω από 700.000.000 ευρώ αυτή την τριετία, η οποία μας έδωσε τη δυνατότητα να μπορέσουμε να καλύψουμε τα δύο εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες ανασφάλιστους και γιατί αυξήσαμε τις δαπάνες, αλλά και γιατί μειώσαμε το κλέψιμο. Το 2014 τα χρέη των νοσοκομείων - γιατί ακούω εδώ κάποια πράγματα για ληξιπρόθεσμα, απάντησε βέβαια ο κ. Χουλιαράκης πριν σε σχέση με τα δικαστικά - στα 300.000.000 που φαίνονται αυτήν τη στιγμή στα δημόσια νοσοκομεία, τα 100.000.000 δεν μπορούν να πληρωθούν. Υπάρχει δικαστική διεκδίκηση. Πάμε σε άλλα νούμερα. Το 2014 συνολικά χρέη των νοσοκομείων: Αν πλήρωναν ό,τι είχαν στα ταμεία τους, θα χρώσταγαν άλλα 730.000.000 ευρώ. Το 2015 αν πλήρωναν ό,τι είχαν στα ταμεία τους, θα χρώσταγαν άλλα 935.000.000 ευρώ. Το 2016 για πρώτη φορά στην ιστορία του υγειονομικού συστήματος - από τα χρυσά χρόνια της δεκαετίας του ΠΑΣΟΚ πρώτη φορά συνέβη αυτό - αν τα νοσοκομεία πλήρωναν όσα χρωστούσαν εκείνη τη στιγμή, θα τους έμεναν και 35.000.000 ευρώ. Πρώτη φορά θετικό πρόσημο στους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων το 2016. Το αντίστοιχο αποτέλεσμα του 2017 ήταν 370.000.000 θετικό πλεόνασμα, με λεφτά στα χρήματα των λογαριασμών των νοσοκομείων. Το 2018 θα κλείσει περίπου με θετική διαφορά 180.000.000 ευρώ. Γιατί έγινε αυτό δυνατό; Γιατί πήραμε τη συγκεκριμένη πολιτική επιλογή ότι θα στηρίξουμε το δημόσιο σύστημα υγείας, τόσο με αύξηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη γενική φορολογία, αλλά τόσο και με μετακίνηση πόρων από τον ΕΟΠΥΥ προς το δημόσιο σύστημα υγείας. Πάμε στα στοιχεία. Πόσα έδωσε το 2014 ο ΕΟΠΥΥ στα νοσοκομεία για την πρωτοβάθμια περίθαλψη της χώρας; 80.000.000 ευρώ. Πόσα έδωσε το 2015; 51.000.000 ευρώ. Πόσα έδωσε το 2016; 400.000.000 ευρώ. Πόσα έδωσε το 2017; 593.000.000 ευρώ. Πόσα δίνει το 2018; 640.000.000 ευρώ. Πάρτε και τα στοιχεία για να τα έχετε για να μη λένε ότι αυτά είναι λόγια του αέρα. [[Στο σημείο αυτό ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Παύλος Πολάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα στοιχεία, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Γιατί έγινε αυτό δυνατό; Έγινε δυνατό διότι ο ΕΦΚΑ δίνει το 99% περίπου των εισφορών περίθαλψης προς τον ΕΟΠΥΥ. Πόσα πήρε ο ΕΟΠΥΥ από τον ΕΦΚΑ το 2015; 3.480.000.000 ευρώ. Πόσα πήρε το 2016; 4.124.000.000 ευρώ. Πόσα πήρε το 2017; 4.768.000.000 ευρώ. Πόσα παίρνει το 2018; 4.790.000.000 ευρώ. Πόσα ήταν τα ληξιπρόθεσμα του ΕΟΠΥΥ που παραλάβαμε το 2015; 1.704.000.000 ευρώ. Πόσα είναι σήμερα, τον Νοέμβριο του 2018; 183.000.000 ευρώ. Πάμε στο προσωπικό, γιατί το δεύτερο μεγάλο πράγμα ήταν η ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας με προσωπικό. Σήμερα, λοιπόν, μετά από τριάμισι χρόνια στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, από τον Οκτώβριο του 2015 που αρχίσαμε να κυβερνάμε, έχουν αναλάβει υπηρεσία - προσέξτε, έχουν αναλάβει υπηρεσία! - χίλιοι εξακόσιοι πενήντα οκτώ μόνιμοι γιατροί, δύο χιλιάδες εννιακόσιοι ενενήντα πέντε επικουρικοί γιατροί, συν πεντακόσιοι πενήντα που τους ανανεώσαμε τη θητεία τρεις φορές μέχρι και τώρα, τις 31 Δεκεμβρίου. Πόσο μόνιμο λοιπό προσωπικό νοσηλευτικό, παραϊατρικό, διοικητικό κ.λπ., έχει αναλάβει; Τέσσερις χιλιάδες εξακόσια εξήντα επτά άτομα. Πόσο επικουρικό λοιπό προσωπικό έχει αναλάβει; Χίλια πεντακόσια δεκαέξι άτομα. Με τρεις προκηρύξεις του ΚΕΕΛΠΝΟ για τις ΜΕΘ, για το προσφυγικό το πρώτο πρόγραμμα και το «PHILOS I» ανέλαβαν υπηρεσία και δούλεψαν χίλια διακόσια είκοσι έξι άτομα. Εκκρεμεί και είναι σε διαδικασία να ολοκληρωθεί για χίλια πεντακόσια εβδομήντα πέντε άτομα από το «PHILOS II», που είναι τριακόσια άτομα παραπάνω από τις προηγούμενες προσλήψεις του ΚΕΕΛΠΝΟ. Πόσοι ανέλαβαν από το πρωτοποριακό πρόγραμμα του ΟΑΕΔ με πλήρεις αμοιβές, υπερωριακή απασχόληση, άδειες κ.λπ.; Τρεις χιλιάδες οκτακόσια δύο άτομα. Πόσοι υπηρετούν στις εκατόν μία ΤΟΜΥ που έχουν ανοίξει μέχρι σήμερα; Οκτακόσια ενενήντα τρία άτομα από τους οποίους διακόσιοι πενήντα τέσσερις είναι γιατροί. Διακόσιοι εξήντα ένας προσλαμβάνονται ήδη και εκκρεμούν οι υπόλοιποι μέχρι τα δύο χιλιάδες εννιακόσια άτομα. Σε τι συμποσούνται όλα αυτά; Δεκαεπτά χιλιάδες δεκαοκτώ άτομα ανέλαβαν υπηρεσία στον χώρο της υγείας αυτά τα τρία χρόνια. Αν υπολογίσω και τα χίλια άτομα που ανανεώσαμε τη θητεία τους, είναι δεκαοκτώ χιλιάδες άτομα. Πόσοι εκκρεμούν να αναλάβουν ακόμα; Χίλιοι οκτακόσιοι γιατροί που έχουν προκηρυχθεί όλοι και είναι σε διάφορες διαδικασίες κρίσης, χίλια πεντακόσια εβδομήντα πέντε άτομα από το «PHILOS II», περίπου τετρακόσιες θέσεις από τις υπόλοιπες προκηρύξεις μόνιμου προσωπικού, χίλια επτακόσια σαράντα έξι άτομα στα ΤΟΜΥ, συν χίλια άτομα από το πρόγραμμα του ΟΑΕΔ των νέων επιστημόνων, το πρόγραμμα των πέντε χιλιάδων ατόμων, που τα χίλια θα είναι για τα νοσοκομεία, άλλες εξίμισι χιλιάδες άτομα. Συνολικά, λοιπόν, υλοποιούμε ένα πρόγραμμα είκοσι τεσσερισήμισι χιλιάδων προσλήψεων στον χώρο της υγείας, που το έχει πραγματικά ανάγκη και έτσι ισορρόπησε το σύστημα. Πάμε στα μισθολογικά. Η πρώτη αύξηση που δόθηκε επί μνημονιακής περιόδου ήταν τα 400 ευρώ στα άγονα αγροτικά ιατρεία. Τα άγονα αγροτικά ιατρεία τα κάναμε - θα καταθέσω για τα Πρακτικά τα στοιχεία για το προσωπικό, διότι τα ζήτησε ο κ. Οικονόμου -400 ευρώ από 200 ευρώ που ήταν πολύ παλιά και μετά είχε καταργηθεί. Τα κάναμε 430 ευρώ. Πόσα βρήκαμε καλυμμένα το 2015 σε αυτά τα 430 ευρώ; Γύρω στα 60-70 ευρώ. Πόσα είναι καλυμμένα σήμερα μ' αυτήν την αύξηση; Γύρω στα 360 ευρώ. Θα καταθέσω και τον κατάλογο. Εφημερίες - υπερωρίες. Πόσο τις παραλάβαμε το 2015; Τις παραλάβαμε 298.000.000 ευρώ. Το 2015 δώσαμε 35.000.000 για πληρωμές δικών σας δανεικαριών, που τα χρωστούσατε στους γιατρούς τα προηγούμενα χρόνια, το 2012 και το 2014. Πόσα δώσαμε το 2016; Δώσαμε 335.000.000 ευρώ. Πόσα δώσαμε το 2017; Δώσαμε 345.000.000 ευρώ και αυτά τα δύο χρόνια, εκτός από αυτά τα δύο νούμερα, δώσαμε άλλα 40.000.000 δικές σας απλήρωτες δανεικαριές υπερωρίες και τακτικές εφημερίες στους γιατρούς και υπερωρίες στους υπόλοιπους εργαζόμενους του ΕΣΥ. Πόσα θα φτάσει το 2018; Θα φτάσει 357.000.000 ευρώ. Δώσαμε αύξηση 10% στις εφημερίες και 10% με 15% στα νυχτερινά και εξαιρέσιμα στο υπόλοιπο και δώσαμε με πρόσφατη πολιτική απόφαση και όχι λόγω των δικαστικών αποτελεσμάτων, 230.000.000 ευρώ αναδρομικά μεικτό ποσό - το καθαρό είναι γύρω στα 140.000.000 ευρώ - σε περίπου είκοσι μία χιλιάδες γιατρούς που υπηρέτησαν από τον Νοέμβριο του 2014 μέχρι τις 31-12-2016 στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας. Καταφέραμε και παρά αυτή τη σάπια γραφειοκρατία που μας κληρονομήσατε, θα πληρωθούν πολλά νοσοκομεία στις 27 Δεκεμβρίου με αυτά τα αναδρομικά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Θα καταθέσω και αυτόν τον κατάλογο, όπου φαίνονται οι αριθμοί των γιατρών που υπηρετούσαν σήμερα και που παίρνουν εφημερίες. Επίσης, αυξήσαμε κατά 2.000.000 ευρώ κάθε χρόνο τις πρόσφατες εφημερίες από 17.000.000 ευρώ σε 19.000.000 ευρώ, όπου πληρώνονται από ίδιους πόρους των νοσοκομείων οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων. Πάμε στις ΜΕΘ. Τρέχω. Πόσα κρεβάτια παραλάβαμε;
Κύριε Υπουργέ…
Σας παρακαλώ, δύο λεπτά. Είναι τα στοιχεία, δηλαδή είναι ο πόνος μας αυτά τα τρία χρόνια. Πρέπει να τα πούμε.
Εγώ δεν αμφισβητώ ότι λέτε ενδιαφέροντα πράγματα, αλλά δεν θα μιλήσουν άλλοι συνάδελφοί σας, σας παρακαλώ.
Θα το κάνω πολύ γρήγορα. Σας παρακαλώ. Πάμε στις ΜΕΘ. Πόσα λειτουργούντα κρεβάτια παραλάβαμε το 2015; Παραλάβαμε τετρακόσια τριάντα οκτώ. Πόσα ήταν ανεπτυγμένα, δηλαδή είχαν τον εξοπλισμό, αλλά δεν λειτουργούσαν; Ήταν πεντακόσια εβδομήντα οκτώ. Θυμηθείτε τα νούμερα. Είχαν τα μηχανήματα πεντακόσια εβδομήντα οκτώ και λειτουργούσαν τετρακόσια τριάντα οκτώ. Πόσα λειτουργούν σήμερα; Σημερινά είναι τα στοιχεία. Λειτουργούν πεντακόσια πενήντα δύο με εξακόσια δεκαπέντε ανεπτυγμένα. Θα καταθέσω τα στοιχεία που δείχνουν τον αριθμό των κλινών. Άλλα τριάντα ανοίγουν πάρα πολύ σύντομα και θα τα καλύψουμε όλα, γιατί δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή κενή θέση γιατρού σε ΜΕΘ σε όλη την Ελλάδα. Πάω πολύ γρήγορα στο ΕΚΑΒ και θα παραλείψω τα έργα.
Δεν μπορείτε να καταθέσετε όλα αυτά τα στοιχεία στα Πρακτικά να τα έχουμε; Είναι ανάγκη να τα πείτε;
Ενισχύσαμε με τριακόσια σαράντα άτομα μόνιμο προσωπικό, δεκατέσσερις επικουρικούς και δέκα μόνιμους γιατρούς. Άλλους τριάντα επτά τους περιμένουμε άμεσα. Αυξήσαμε τις εφημερίες του προσωπικού από 2.200.000 ευρώ στα 2.600.000 ευρώ και τις υπερωρίες του προσωπικού από 8.942.000 ευρώ στα 11.500.000 ευρώ. Δώσαμε μια μεγάλη αύξηση του προϋπολογισμού 12.000.000-13.000.000 ευρώ κάθε χρόνο - διπλή δόση τα έτη 2016, 2017, 2018- γιατί πληρώνουμε και δανεικά με μετακίνηση πόρων από τον ΕΟΠΥΥ για τη μεταφορά των βαρέως πασχόντων και πληρώνουμε και δικές σας και του ΠΑΣΟΚ απλήρωτες δανεικαριές αεροδιακομιδών από τη δεκαετία του 1990, ύψους 100.000.000 ευρώ, που με 48.000.000 ευρώ συμφωνήσαμε…
Κύριε Υπουργέ, τελειώσαμε. Ευχαριστούμε πολύ.
Πήραμε ενενήντα ασθενοφόρα…
Ναι, αλλά έχουμε τελειώσει, κύριε Υπουργέ. Είναι εντεκάμισι λεπτά.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αντικαθιστούμε τα τετρακόσια έξι από τα επτακόσια πενήντα ασθενοφόρα του στόλου του ΕΚΑΒ που παραλάβαμε. Τα διακόσια εβδομήντα τέσσερα έχουν αντικατασταθεί ήδη και εκατόν τριάντα δύο είναι στη φάση του διαγωνισμού. Αυτά και πολλά άλλα καταφέραμε. Όλα αυτά είναι ο κατάλογος των έργων, τον οποίο θα καταθέσω, διότι…
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Μόνο 30.000.000 ευρώ από το ΕΣΠΑ στον χώρο της υγείας και εμείς μόνο από το αποθεματικό του Υπουργείου Υγείας…
Ναι, αλλά δεν μπορείτε να συνεχίσετε, κύριε Υπουργέ.
Αυτά τα τρία χρόνια έχουμε δώσει παραπάνω από 35.000.000 ευρώ…
Ευχαριστούμε πολύ.
Είναι ένα κονδύλι που το κάνατε κόλλυβα και μελέτες του αέρα και έχει μεταφραστεί σε εκατοντάδες…
Ο συνάδελφος κ. Παφίλης έχει τον λόγο. Κύριε Παφίλη, αν δεν έρθετε, δεν σταματάει.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Την αυστηρότητά σας τη δείχνετε πολύ έντονα σε εμένα.
Μα, σας παρακαλώ, κύριε Υπουργέ. Είναι δώδεκα λεπτά!
Είναι στοιχεία τα οποία πρέπει να ακούσει η ελληνική κοινωνία, γιατί δεν τα ακούει δυστυχώς αυτά. Αυτά δεν τα λένε.
Τους συνάδελφούς σας που θέλουν να μιλήσουν δεν πρέπει να τους ακούσει η κοινωνία; Σας παρακαλώ!
Ούτε οι συνάδελφοι τα έχουν ακούσει. Κλείνω την πρόταση. Αυτά τα καταφέραμε, γιατί το είχαμε πολιτική επιλογή, γιατί μας στήριξε ο λαός και τρίτον, γιατί κόψαμε ένα πολύ μεγάλο μέρος της ρεμούλας, γιατί εμείς δεν δίναμε 10.000.000 ευρώ τον χρόνο διαφημιστική δαπάνη και να χρωστάμε 15.000.000 ευρώ σε μεταμοσχεύσεις. Για εμάς το ένα ευρώ μετράει για δύο, γιατί κατεβάσαμε τις τιμές. Όταν δεν κλέβεις, το ένα ευρώ μετράει για δύο. Έτσι θα συνεχίσουμε και την επόμενη τετραετία.
Ευχαριστούμε πολύ. Ο συνάδελφος κ. Παφίλης έχει τον λόγο.
Δεν μπαίνω στον πειρασμό να απαντήσω στον κ. Πολάκη, γιατί ήδη έχουμε απαντήσει με τις ομιλίες.
Μην το κάνεις. Άστο.
Δεν θα το κάνω. Απλώς θα πω το εξής, ένα ερώτημα: Σε σχέση με τις ανάγκες που υπάρχουν και τις δυνατότητες σήμερα είναι καλύτερη η κατάσταση στον τομέα της υγείας; Δεν θα το συγκρίνουμε με τα προηγούμενα, αν και οι αριθμοί ευημερούν, αλλά οι άνθρωποι υποφέρουν. Έτσι λέει ένα ρητό. Αυξήθηκαν οι δαπάνες στον ιδιωτικό τομέα; Είναι χρυσωρυχείο για τις ιδιωτικές κλινικές, τα ιδιωτικά νοσοκομεία τα πάντα; Ισχύει ότι όποιος έχει μπορεί να γιατρεύεται καλύτερα και να απολαμβάνει καλύτερες ιατρικές υπηρεσίες και όποιος δεν έχει στριμώχνεται στην ουρά, ναι ή όχι; Ισχύει η αύξηση των δαπανών για το φάρμακο, ναι ή όχι; Ισχύει. Επομένως, το κρίνει η ίδια η πραγματικότητα. Δεν θα μπω σ' αυτό. Έχουμε όχι μόνο τόσες ημέρες, αλλά συνολικά μια αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ - Νέας Δημοκρατίας κυρίως, αλλά και άλλων κομμάτων που έχει στόχο το γνωστό: Να εγκλωβίσει τον λαό σε ένα δίπολο, ένα καινούργιο δίπολο που το ζήσαμε παλαιότερα, εκσυγχρονισμένο, ένα θέατρο που αλλάζουν οι ηθοποιοί και το έργο παραμένει το ίδιο, γιατί κινούνται στην ίδια στρατηγική, στρατηγική που δεν αφορά στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Αυτές, κύριε Πρωθυπουργέ, παραπέμπονται στη «Δευτέρα» και στην «Τρίτη Παρουσία». Σήμερα λέτε: Θα καλύψουμε ό,τι μπορούμε, αλλά αυτά δεν γίνονται. Έτσι λέει η πολιτική σας. Οι τεράστιες δυνατότητες της κοινωνίας, από την επιστημονική, τεχνολογική πρόοδο, από την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, τι γίνονται; Γίνονται ένας τεράστιος πλούτος ο οποίος συσσωρεύεται πού; Αμύθητα κέρδη σε μια χούφτα, κυριολεκτικά, μονοπωλιακών ομίλων γιγάντιων επιχειρήσεων. Αυτά τα συμφέροντα εξυπηρετείτε και αυτή την επιλογή έχει κάνει η Νέα Δημοκρατία παραδοσιακά και ο ΣΥΡΙΖΑ όχι αργοπορημένος, αλλά ξεπερνώντας και τη Νέα Δημοκρατία, το ίδιο και τα άλλα αστικά κόμματα. Όποιες διαφορές υπάρχουν ως προς το μείγμα, όσο περνάει ο καιρός - και φαίνεται και στην Αίθουσα - εξανεμίζονται τελείως. Η πολιτική που ακολουθείται είναι διάλογος που έχει πολεμική και ένα αδιόρατο φλερτ, θα έλεγα, με τη Νέα Δημοκρατία και ειπώθηκε και από ορισμένους Υπουργούς - όποιος ξέρει να μεταφράζει μεταφράζει πολύ καλά - και από ορισμένους Βουλευτές. Επομένως, ένα είναι βέβαιο: Είτε με το ένα «μείγμα» - εντός εισαγωγικών η λέξη - είτε με το άλλο, οι εργαζόμενοι ζουν χειρότερα και θα ζουν χειρότερα, όχι σε σχέση μόνο με τις ανάγκες τους, αλλά και σε σχέση με το πριν και θα το απορρίψουν. Αυτό, λοιπόν, το σάπιο σύστημα υπηρετείτε, είτε λέτε οτιδήποτε είτε όχι, το οποίο είναι ξεπερασμένο, του οποίου η ανατροπή αποτελεί κοινωνική και ιστορική αναγκαιότητα. Ούτε η αναπαλαίωση χωράει πια ούτε η καλλιέργεια αυταπατών. Και αυτό είναι η μεγαλύτερη ζημιά που γίνεται από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που υποτίθεται ότι είναι αριστερό κόμμα - υποτίθεται ότι είναι - , ότι καλλιεργεί αυταπάτες για έναν ανθρώπινο καπιταλισμό. Το νέο είναι η ανατροπή του. Το νέο είναι η πρόταση του ΚΚΕ. Με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής δεν χρειαζόμαστε σήμερα καπιταλιστές. Τι να τους κάνουμε, αλήθεια; Να κλέβουν τον ιδρώτα των εργαζομένων; Δεν χρειαζόμαστε σήμερα την αναρχία της καπιταλιστικής παραγωγής, αλλά έναν κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας. Χρειαζόμαστε - η κοινωνία - ανάπτυξη με κριτήριο τις ανθρώπινες ανάγκες. Χρειαζόμαστε έλεγχο λαϊκό, πραγματική εργατική λαϊκή εξουσία. Χρειαζόμαστε σχέσεις αμοιβαία επωφελείς, εξωτερική πολιτική ειρήνης και φιλίας, σχέσεις με όλους τους λαούς και τις κυβερνήσεις και όχι κάτω από τη σημαία του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστών. Η Ελλάδα έχει όλες τις δυνατότητες. Είναι πλούσια χώρα - δεν θέλω να τα αναπτύξω. Έχει επιστημονικό εργατικό δυναμικό, έχει δυναμικό εξειδικευμένο, έχει γεωστρατηγική θέση που μπορεί να την αξιοποιήσει. Αυτή την πρόταση του ΚΚΕ την απευθύνουμε πρώτα από όλα στον λαό για συζήτηση, γιατί, είτε το θέλετε είτε όχι, έχει ανοίξει πια αυτή η συζήτηση. Την απευθύνουμε στον λαό να συγκροτήσει μία κοινωνική συμμαχία που θα αναχαιτίσει, θα διεκδικήσει και θα βάλει στόχο στην εξουσία. Αυτό είναι το προοδευτικό και όχι το ψεύτικο δίλημμα «ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα τον καπιταλισμό;». Προοδευτικό είναι να ζήσουμε καλύτερα και μπορούμε να ζήσουμε. Αντιδραστικό είναι να αιχμαλωτίζεται όλος ο κόσμος, η παραγωγή του πλούτου, μέσα σε ένα βάρβαρο σύστημα. Η Κυβέρνηση βγάζει διθυράμβους περί νέας εποχής: «Η πολιτική της και ο προϋπολογισμός του 2019 οδηγεί σε αλλαγή σελίδας». Να σας πω ότι εμείς συμφωνούμε. Πράγματι, αλλάζει σελίδα, αλλά τι σελίδα; Σελίδα στο ίδιο βιβλίο, το οποίο το διαβάζετε μαζί και με τη Νέα Δημοκρατία και με τα άλλα κόμματα, το βιβλίο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι δικτατορία του κεφαλαίου που τόσα χρόνια υμνείτε και τώρα κάνετε τον καμπόσο ότι έχει ξεφύγει τάχα η Ευρωπαϊκή Ένωση από τον σκοπό της. Ποιος ήταν ο σκοπός της; Να διασφαλίσει τα συμφέροντα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Ποια ήταν η πολιτική της; Δικτατορία του κεφαλαίου σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ποια ήταν η στάση της κατά τη διάρκεια της κρίσης; Βοήθεια ή στα τάρταρα ο λαός και στα πάνω να κερδίσουν οι τράπεζες και οι πολυεθνικές. Και βέβαια το βιβλίο του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Ας κάνω έναν μικρό απολογισμό γρήγορα: Τα μνημόνια. Καταστροφή, βεβαίως. Τι ήταν τα μνημόνια που ήρθαν με λογική τυφώνα, πραγματικά, στην Ελλάδα, γιατί καθυστέρησαν ενώ είχαν περάσει σε άλλες χώρες; Ήταν οι απαιτήσεις του κεφαλαίου για φόρτωμα της κρίσης στους εργαζόμενους, να διασωθεί όσο μπορεί και να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για την ανάκαμψη, όταν υπάρξει ανάκαμψη, για να μεγαλώσουν τα κέρδη τους. Τι έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις; Τα λέω γρήγορα: Μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, μισθοί, συντάξεις, κατώτερος μισθός: Από το 2009 έως το 2014 μειώθηκε στο 38,6% ο μισθός των εργαζομένων - είναι στοιχεία όχι δικά μας, είναι της EUROSTAT που όλοι ορκίζεστε και δεν την αμφισβητείτε - , 40,3% των αυτοαπασχολούμενων, 43,8% των ανέργων, 32,5% των συνταξιούχων. Και βγαίνει η Νέα Δημοκρατία στα κεραμίδια τώρα, λες και εμφανίστηκε σήμερα ξαφνικά άσπιλη και αμόλυντη και υπερασπίζεται τάχα τα συμφέροντα τα ταξικά των φτωχών και ότι είναι κόμμα το οποίο δεν είναι του κεφαλαίου κ.λπ.. Δεύτερον, μείωση κοινωνικών δαπανών. Γενική επιδρομή, για λόγους που έχουμε εξηγήσει. Τρίτον, φοροεπιδρομή. Βρείτε τα ποιος έκανε τη μεγαλύτερη. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ; Και οι δυο, πάντως, κάνατε μεγάλη φοροεπιδρομή. Τέταρτον, ιδιωτικοποιήσεις γενικευμένες. Παράδοση του πλούτου που υπάρχει στους ιδιώτες, γιατί αυτός πιστεύετε και οι δύο ότι είναι ο κινητήρας της ανάπτυξης και όχι οι εργαζόμενοι, που είναι η παραγωγή του πλούτου. Και τέλος, επενδυτικά κίνητρα. Κατάργηση των όποιων εμποδίων, θα έλεγα σάρωμα κυριολεκτικά, για να δημιουργήσετε έναν παράδεισο από τη μία μεριά για τους επιχειρηματικούς ομίλους και την κόλαση της γαλέρας για τους εργαζόμενους. Τι έκανε η Κυβέρνηση; Τι άλλαξε από όλα αυτά; Αύξησε τις τιμές μισθών και συντάξεων; Όχι. Αύξησε το εισόδημα στους απασχολούμενους; Όχι. Συνέχισε τη μείωση. Αύξησε το εισόδημα στους ανέργους; Όχι. Αύξησε τις συντάξεις; Όχι. Τις μείωσε και άλλο. Αύξησε τις κοινωνικές δαπάνες; Όχι, με στοιχεία. Έκανε νέα φοροεπιδρομή; Έκανε. Κάνει ιδιωτικοποιήσεις γενικευμένες; Για ενενήντα εννέα χρόνια όλα τα βγάλατε στον τζόγο. Πάρτε τα, να αναπτύξετε τη χώρα. Δεν έχω χρόνο να απαντήσω και στον κ. Τασούλα για την ανάπτυξη που έγινε τη δεκαετία 1956 με 1966, όπως είπε ότι έγινε. Παραδόθηκε όλη η Ελλάδα στις μονοπωλιακές επιχειρήσεις, στις ξένες και στους ντόπιους, ληστεύτηκε ο μόχθος και το αίμα των εργαζομένων από τα ασφαλιστικά ταμεία με κίνητρα και ήρθε η όποια ανάπτυξη, την οποία την έζησαν ορισμένοι και εμείς καλύτερα. Πέντε οικογένειες σε ένα σπίτι. Αυτή ήταν η ανάπτυξη, που ήταν και αναγκαία, βέβαια, για τον καπιταλισμό. Τι άλλο έκανε; Επενδυτικά κίνητρα. Τώρα εδώ τσακώνεστε, τα είπε ο κ. Δραγασάκης, αν δεν κάνω λάθος. Εσείς, λέει, μιλάτε για επιχειρηματικότητα, αλλά εμείς την προωθούμε. Να, λοιπόν, ποιος είναι ο καβγάς. Ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση. Και τώρα υπερηφανεύεστε γιατί δεν κόβετε τις συντάξεις άλλο. Μα έλεος: «άλλο»! Αυτό είναι σημαία. «Δεν κόβονται άλλο». Για σκεφτείτε που καταντήσατε τον κόσμο, να του τις έχετε κόψει είκοσι μία φορές όλοι μαζί και τώρα τι να λέτε; Πανηγυρίζουμε γιατί δεν κόβονται άλλο, αντί να πείτε ότι τα δίνουμε πίσω. Έχει πάρει μέτρα και για το μέλλον και ας αφήσουμε τα τέταρτα μνημόνια που λέει η Νέα Δημοκρατία. Και να πούμε και κάτι ακόμα. Όταν λέμε ότι το τρίτο μνημόνιο - εμείς τουλάχιστον - είναι το χειρότερο, γιατί το λέμε; Γιατί ενσωμάτωσε τα δύο προηγούμενα και πήρε και νέα μέτρα. Και τώρα μην κοροϊδεύετε τον κόσμο. Πλεονάσματα: Ποιος θα τα πληρώσει; Οι εργαζόμενοι. Μέχρι πότε; Μέχρι το 2060. Μείωση κατώτατου αφορολόγητου. Έρχεται του χρόνου. «Πάγωμα» συντάξεων, «κόφτης», επιτροπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτόν τον ορυμαγδό, λοιπόν, των μέτρων πριν, τώρα, τι λέτε; Ακριβώς: «Εμείς καταφέραμε να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια με την κοινωνία όρθια». Θράσος; Το λιγότερο. Ποια κοινωνία όρθια; Το 46,3% των Ελλήνων το 2017 ζούσε με λιγότερα από 382 ευρώ τον μήνα, σύμφωνα με την EUROSTAT. Όρθια η κοινωνία! Το 25% από 0 έως 500 ευρώ τον μήνα. Στα εργασιακά; Ζούγκλα. Εξίμισι χιλιάδες ατυχήματα το 2016- το 2017 και το 2018 δεν έχουμε στοιχεία, μάλλον θα είναι μεγαλύτερα - , εβδομήντα οκτώ θανατηφόρα. Ένας σκοτώνεται στις πέντε μέρες, δολοφονείται λέμε εμείς για να βγάλει το ψωμί του. Τι άλλο λέει; Το εισόδημα μειώθηκε από το 2008 έως το 2017 κάθε χρόνο 3,1%, πάνω από 38%, δηλαδή 11% στα χρόνια που κυβερνάει ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η Ελλάδα, λοιπόν, όρθια με αυτά; Εμείς λέμε ότι είναι. Ποια Ελλάδα, όμως; Είναι η Ελλάδα των επιχειρηματικών ομίλων, των μονοπωλίων, όλων αυτών που κερδίζουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Συμφωνήσαμε, κύριε Πρόεδρε, να κάνουμε και τη δευτερολογία - και το θυμάστε - στη Διάσκεψη των Προέδρων.
Κύριε Παφίλη, ξέρετε ότι δεν προβλέπεται δευτερολογία.
Ναι, αλλά είπαμε ότι αυτό είναι θεσμικά. Τι θέλετε; Να ξαναζητάω τον λόγο αύριο, για να κάνω φασαρία; Να τελειώνω σήμερα.
Δεν είναι θέμα φασαρίας, είναι να τηρήσουμε τον Κανονισμό.
Και δεν είναι όρθιοι μόνο αυτοί. Γιατί αυτοί είναι πολύ όρθιοι. Αυτούς ορθώσατε. Και εδώ είναι ο καβγάς: Ποιος δίνει περισσότερα για να επενδύσουν τα μονοπώλια και το κεφάλαιο, ώστε να βγάλει περισσότερα κέρδη: εσείς ή η Νέα Δημοκρατία; Η Νέα Δημοκρατία ισχυρίζεται ότι έχει το know - how, τη γνώση δηλαδή. Εσείς λέτε «Όχι, εσείς δεν την έχετε. Εμείς είμαστε καλύτεροι». Στην πράξη δεν ορθώνεται μόνο αυτό, ορθώνεται πολύ ψηλά η σημαία του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ με αριστερές καταβολές, όπως λέει, έχει γίνει «πλυντήριο» του ιμπεριαλισμού, των δολοφόνων των λαών μέσα από τα επιθετικά του σχέδια στην περιοχή, που καμαρώνει για τη γεωστρατηγική αναβάθμιση. Αυτό σημαίνει να πάρει μέρος το ελληνικό κεφάλαιο στο μοίρασμα ενέργειας, αγορών, δρόμων μεταφοράς για δικό το κέρδους και αυτό το θεωρεί ότι είναι γεωστρατηγική αναβάθμιση. Συμφωνείτε και υπογράφετε όλες τις πολεμικές αποφάσεις ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τις υπογράφετε όλες, μα όλες. Πείτε μας μία που δεν υπογράφετε. Ο Παπανδρέου έβαζε κι έναν αστερίσκο, για να κοροϊδεύει τον κόσμο. Πείτε μας μια απόφαση του ΝΑΤΟ - που είναι πολεμικές αποφάσεις, προετοιμασία πολέμου, πυρηνικά και όλα τα υπόλοιπα - στην οποία είπατε «όχι». Καμμία απόφαση. Όμως, να σας πω κάτι εκ μέρους του ΚΚΕ; Όσο κι αν προσπαθείτε να ξεπλύνετε τις σημαίες τους, είναι τόσο πολύ βαμμένες οι σημαίες του ιμπεριαλισμού με το αίμα και τον ιδρώτα δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο - παλιά και σήμερα - που έχουν γίνει ανεξίτηλες. Και αυτές οι σημαίες δεν χωράνε δίπλα στις σημαίες του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού - αυτόν δεν τον επικαλείστε - , που πολέμησαν κόντρα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, κόντρα στους μεγάλους εκείνης της εποχής. Είναι θράσος κυριολεκτικά να το επικαλείστε! Ποια είναι η νέα σελίδα του προϋπολογισμού; Σκληρή ταξική πολιτική. Πάντα έτσι γίνεται στον καπιταλισμό. Θα πω γρήγορα τι παίρνει και σε ποιους δίνει ο νέος προϋπολογισμός: Πρώτον, περισσότερους φόρους κατά 1.000.000.000 ευρώ, ναι ή όχι; Ναι. Από πού θα τα πάρει; Από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Μειώσεις ύψους 530.000.000 στο δημόσιο τομέα, στους υπαλλήλους, στους εργαζόμενους, 300.000.000 στις συντάξεις, 750.000. 000 από τους ΟΤΑ - και μη μου πείτε για τη μεταφορά που γίνεται ορισμένων πόρων, γιατί πάλι μείον βγαίνει, ας πούμε ότι είναι λιγότεροι -935.000. 000 από τα ασφαλιστικά ταμεία - λιγότερα θα δώσει -190.000.000 για τα σχολικά γεύματα, 140.000.000 για τα νηπιαγωγεία, 200.000.000- για μείωση μιλάω - για την επιδότηση ενοικίου, 240.000.000 εκατομμύρια επιδότηση ασφαλισμένων για φαρμακευτικές δαπάνες. Αυτή είναι η ανταλλαγή των συντάξεων. Τι κάνετε; Δεν μειώνετε άλλο τις συντάξεις και κάνετε αυτή τη μείωση για να την ισοφαρίσετε. Δηλαδή, πρακτικά τι κάνατε; Δεν δώσατε στον κόσμο τίποτα, του αφαιρέσατε, για να πείτε ότι κερδίσαμε τη μη μείωση των συντάξεων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και αυτά, που λέει η Νέα Δημοκρατία περί Πρεσπών κ.λπ., τα λέει γιατί κατά βάση συμφωνεί στο στρατηγικό και ας παίζει διάφορα παιχνίδια εκλογικά και άλλα. Και ποιο είναι το στρατηγικό για τις Πρέσπες; Ένταξη Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ - αυτή είναι η ουσία - συν τα υπόλοιπα, τα οποία τα έχουμε συζητήσει. Σύνολο, λοιπόν: Πόσο μας κάνουν 3.300.000.000 συν 1.000.000.000; Μας κάνουν 4.300.000.000 ευρώ. Αυτά παίρνει από το λαό ο νέος προϋπολογισμός, συν το 60% των έμμεσων φόρων. Αυξάνεται ο πιο αντιλαϊκός φόρος. Σε ποιους δίνει; Κάνει το ίδιο για το κεφάλαιο; Πείτε μας, κύριε Πρωθυπουργέ, επιτέλους - βάλτε τους Υπουργούς - πόσο συνεισέφεραν στην κρίση στα χρόνια σας αυτοί που έχουν αμύθητα κέρδη; Τι πλήρωσαν; Να μας πείτε με νούμερα πόσο πλήρωσαν από τη φορολογία. Πόσο πλήρωσαν; Πλήρωσαν 6%! Ακούτε; Πλήρωσαν 6% οι μεγιστάνες του πλούτου - από τους πρώτους στη χώρα, στον κόσμο εφοπλιστές μέχρι τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους - στην υποτίθεται φτωχή και δυστυχισμένη Ελλάδα! Αυτοί 6% και ο λαός 94%! Αντίστροφα είναι τα πράγματα σε ότι αφορά τι κερδίζει ο καθένας.
Κύριε Παφίλη, μιλάτε δεκαοκτώ λεπτά. Θα πρέπει να συνεννοηθούμε για την ομιλία.
Αφήστε με να ολοκληρώσω. Δεύτερον, μείωση φόρου στα διανεμόμενα κέρδη από το 15% στο 10%. Πόσο πληρώνει ο εργαζόμενος; Πληρώνει 22%. Γιατί τους τα μειώνετε; Είναι φτωχοί. Στην Ομόνοια είναι με ακορντεόν και τραγουδάνε για να μαζέψουν χρήματα. Τέτοια είναι πολιτική σας. Σκληρή. Σταδιακή μείωση. Στο 45% ήταν κάποτε η φορολογία και τώρα έχει πάει 29% στις μεγάλες επιχειρήσεις και το πάτε στο 23%, με κατεύθυνση να πάει στο 20%. Και η «αντισυστημική» Χρυσή Αυγή λέει να πάει στο επίπεδο της Βουλγαρίας. Δίνετε 550.000.000 στους επιχειρηματικούς ομίλους από τα προγράμματα. Αλήθεια, με ποιο δικαίωμα - πού το βρίσκετε αυτό το δικαίωμα; - τα λεφτά των εργαζομένων, που τα δίνουν με κόπο και με αίμα και με κρατήσεις, τα δίνετε στους βιομήχανους για να πάρουν, φτηνό, εργατικό δυναμικό για το 2019; Μείωση ασφαλιστικών εισφορών: Ποιους επιδοτείτε, αλήθεια; Την εργασία; Μα, μας κοροϊδεύετε. Άμα θέλετε να επιδοτήσετε την εργασία, επιδοτήστε τους εργαζόμενους, όχι να δίνετε 50% μείωση στις ασφαλιστικές εισφορές. Δισεκατομμύρια στις επενδύσεις και στο θεσμικό η ταξική κατεύθυνση. Φοβερή!
Κύριε Παφίλη, μπορούμε να συνεννοηθούμε για την ομιλία;
Τελείωσα.
Μπορούμε να συνεννοηθούμε, μέχρι πότε θα μιλήσετε;
Τελειώνω. Εάν δεν σας αρέσει, εντάξει να σταματήσω. Μια φορά μιλάω.
Μα, δεν είναι αυτό. Ξέρετε ότι αύριο έχει δευτερολογία ο κ. Καραθανασόπουλος. Το ξέρετε αυτό.
Τρία λεπτά θα έχει ο κ. Καραθανασόπουλος. Τελειώνω. Όσον αφορά το θεσμικό επίπεδο, πείτε μας, τι αλλάξατε άραγε από το θεσμικό πλαίσιο που τσακίζει τους εργαζόμενους; Τους τσάκισαν οι προηγούμενοι, αλλά το συνεχίζετε κι εσείς. Μήπως αλλάξατε…
Τίποτα δεν κάναμε;
Βεβαίως και κάνατε! Δυσκολέψατε την απεργία στα πρωτοβάθμια. Δεύτερον, λέτε «συλλογικές συμβάσεις». Και κάνατε το πρώτο βήμα: νόμος Βρούτση - Αχτσιόγλου. Βάλατε και την Αχτσιόγλου δίπλα. Τι κάνει; Καθορίζει τον κατώτατο μισθό. Ποιος; Οι διαπραγματεύσεις της ΓΣΕΕ με εργοδότες; Ούτε αυτό κάνουν. Το καθορίζει ο Υπουργός. Δεν θέλω να συνεχίσω, γιατί δεν έχω χρόνο. Ξέρετε, η Νέα Δημοκρατία έχει μείνει άφωνη. Δεν μπορεί να αντιπολιτευθεί και επιλέγει επιμέρους. Επιλέγετε και εσείς επιμέρους και γίνεται όλος αυτός ο καβγάς, όπως σας είπε η Αλέκα Παπαρήγα. Άρα, λέμε, στο λαό - ανεξάρτητα του τι λέει ο καθένα - , να μην ψάχνει να βρει διαφορές ανάμεσα στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Δημοκρατία, που φιλοδοξεί να κάνει κυβέρνηση. Όμως, να ξέρετε ότι ο λαός γίνεται λωτοφάγος μια - δυο φορές. Μετά δεν γίνεται. Τη διαφορά μπορεί να την κάνει με το ΚΚΕ. Εμείς μπορούμε, με το λαό στο πλάι, να κάνουμε τη διαφορά, κόντρα σ' όλη αυτή τη δυστυχία που τον σέρνεται και του πουλάτε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, με ένα ισχυρό, ταξικό κίνημα, με μία ισχυρή κοινωνική συμμαχία από τα λαϊκά στρώματα, που θα αναχαιτίσει, θα διεκδικήσει και θα βάλει το δρόμο για την ανατροπή. Όσο για τον ακροδεξιά, σιγά τα αίματα με τον κίνδυνο της ακροδεξιάς. Μορφή διαχείρισης είναι κι ο φασισμός. Αποδείχτηκε ιστορικά.
Τι λες τώρα;
Αν θες να πολεμήσεις το φασισμό, θα πολεμήσεις στο σύστημα που το γεννά. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μην τα λέτε τώρα αυτά σε μας! Τόσα χρόνια καθαγιάζετε την Ευρωπαϊκή Ένωση. Να τι έβγαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση! Ο φασισμός, λοιπόν, είναι γνήσιο τέκνο του καπιταλισμού, όσο και να λέει ότι είναι νόθο, είτε το θέλετε είτε όχι! Και εμείς τον τσακίσαμε και θα τον συντρίψουμε μαζί με τους λαούς.
Τέτοια να λέτε! Συγχαρητήρια!
Τα λες σε εμάς; Έλεος!
Συνάδελφοι, έτσι δεν βγαίνει το πρόγραμμα. Σας το λέω να το ξέρετε. Εγώ το χωροφύλακα δεν μπορώ να τον κάνω από εδώ. Προσπαθώ να κάνω εκκλήσεις στους συναδέλφους, διαφορετικά δεν γίνεται. Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Ο κ. Οικονόμου έχει τον λόγο.
Με ποιον άλλαξε ο κ. Οικονόμου, κύριε Πρόεδρε; Ο κ. Οικονόμου είναι μετά από εμένα.
Κύριε Κοτζιά, γίνονται αμοιβαίες αλλαγές.
Εσωτερικά κινούμαστε, κύριε Κοτζιά. Δεν σας πήραμε τη θέση. Μη φοβάστε. Ακούγοντας τον τελευταίο προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε στα θέματα της Υγείας, όπως ετέθησαν πριν από λίγο, διότι μετά από τέσσερα χρόνια αδράνειας, στρεβλώσεων, ιδεοληψιών για όλη την Ελλάδα, έχουμε και για το χώρο της υγείας…
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ.
…σειρά ψεμάτων και μια εικόνα, την οποία με έξι έγγραφα, τα οποία θα καταθέσω, θα προσπαθήσουμε να την αποκαλύψουμε, όχι για τους συναδέλφους οι οποίοι θα ψηφίσουν υπάκουα τον τελευταίο κρατικό προϋπολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για τον κόσμο που μας ακολουθεί. Θα καταθέσω, λοιπόν, έξι έγγραφα, τα οποία θα αποκαλύψουν το εξής της γύμνιας και των ψεμάτων, που ακούσαμε και ακούμε όλο το προηγούμενο διάστημα, για την υγεία από την πολιτική ηγεσία και την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ: Πρώτον, τι ακούμε από τον Υπουργό; Λέει ότι 5,2% αυξάνονται οι δημόσιες δαπάνες του προϋπολογισμού. Στις 19 Οκτωβρίου 2018, στην προσθήκη του σχεδίου προϋπολογισμού που κατέθεσε το Υπουργείο Οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη σελίδα 2 και στον πίνακα 4, η δημόσια δαπάνη για το 2018, ήταν 4,9% και για το 2019 είναι 4,8%. Είναι μειούμενη. Κατά τα άλλα, είναι 5,2%! Ένα ωραίο ψεματάκι με υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Οικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεύτερον, πάμε στη «φούσκα» και στη μεγάλη, παταγώδη αποτυχία γι' αυτό που λέμε πρωτοβάθμια υγεία και οικογενειακό γιατρό. Μέχρι το τέλος του 2017 θα ανοίξουν συνολικά διακόσιες τριάντα εννέα ΤΟΜΥ υγείας σε εξήντα πέντε σημεία της χώρας. Ποιοι τα λένε αυτά; Ο Ξανθός και ο Βαρδαρός. Πότε; Στις 11 Απριλίου 2017. Τελειώνει και το 2018 και έχουμε εκατόν μία ΤΟΜΥ, οι οποίες λειτουργούν είτε με δανεικούς γιατρούς από τα κέντρα υγείας, είτε μέσα στα κέντρα υγείας, όπως παραδείγματος χάριν στο Αγρίνιο η 3η ΤΟΜΥ, είτε ατάκτως ειρημένες αυτές οι μονάδες σε κέντρα ψυχικής υγείας, βλέπε Καβάλα, είτε και δυο μαζί, τις οποίες τις βάλαμε στο Κέντρο Υγείας Χανίων, που είναι και η εκλογική περιφέρεια του Υπουργού, η 1η και η 2η ΤΟΜΥ. Αυτή είναι η εικόνα για τις ΤΟΜΥ. Πόσοι γιατροί υπηρετούν ή θα υπηρετούν με τις διακόσιες πενήντα νέες θέσεις; Πεντακόσιοι. Πόσοι γιατροί έχουν κάνει σύμβαση οικογενειακού γιατρού από τον ΕΟΠΥΥ; Επτακόσιοι. Σημειωτέον, αυτή η Κυβέρνηση παρέλαβε δύο χιλιάδες οκτακόσιες συμβάσεις οικογενειακών γιατρών. Από την προηγούμενη κυβέρνηση, ο ΕΟΠΥΥ είχε δυο χιλιάδες οκτακόσιους γιατρούς. Οι δυο χιλιάδες εκατό πού είναι, κύριε Υπουργέ Υγείας; Στα σπίτια τους. Δηλαδή, χίλιοι τριακόσιοι συν πεντακόσιοι και συν επτακόσιοι οικογενειακοί γιατροί που είναι στα κέντρα υγείας, όλοι μαζί μας κάνουν δυο χιλιάδες πεντακόσιους. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Μια φορά τον χρόνο θα δει ο Έλληνας πολίτης τον οικογενειακό του γιατρό και αυτό το λέω πλουσιοπάροχα, εάν έχει και δεκαπέντε ασθενείς την ημέρα ο γιατρός για δώδεκα μήνες, που δεν υπάρχει ούτε η μια ούτε η άλλη περίπτωση να συμβεί. Μια φορά τον χρόνο! Αυτή είναι η «φούσκα». Καταθέτω στα Πρακτικά και το δεύτερο έγγραφο από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών, που τα έχει όλα αναλυτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Οικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τρίτον, πόση είναι η ιδιωτική δαπάνη υγείας, όπως λέει η Εθνική Ελληνική Στατιστική Αρχή, σύμφωνα με την έρευνα των οικογενειακών προϋπολογισμών το 2017; Είναι 7,3%. Είμαστε πρωταθλητές στην Ευρώπη στη μηνιαία ιδιωτική δαπάνη για την υγεία. Πόσο την παρέλαβε το 2012 η προηγούμενη κυβέρνηση αυτήν τη δαπάνη; Ήταν στο 6,4%. Δηλαδή, επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ αυξήθηκε η ιδιωτική δαπάνη και μάλιστα, εάν μιλάμε για τον φτωχό πληθυσμό, αυτή πήγε στο 9,3% και εάν στα νοικοκυριά έχουμε ένα άτομο πάνω από εξήντα πέντε ετών, τότε πηγαίνει στο 13,4%. Είμαστε οι πρωταθλητές της Ευρώπης σε ιδιωτική δαπάνη επί των ημερών ΣΥΡΙΖΑ. Καταθέτω, λοιπόν, στα Πρακτικά και την έρευνα των οικογενειακών προϋπολογισμών, που αποδεικνύει πού πάει το χρήμα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Οικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έωλη φαρμακευτική πολιτική. Προχθές εξήγγειλε μια νέα φαρμακευτική πολιτική ο κύριος Υπουργός στη διακομματική επιτροπή της Βουλής. Διαβάζω: Το 2014 ήταν στα 607.000.000 ευρώ η συμμετοχή των ασθενών στα φάρμακα. Το 2017 ήταν στα 875.000.000 ευρώ. Δηλαδή, από το 2014 μέχρι το 2017, μέσα σε τρία χρόνια, αυξήθηκε κατά 270.000.000 ευρώ η συμμετοχή των πολιτών για τα φάρμακα. Ποιος πλήρωσε αυτόν τον λογαριασμό; Ο ασθενής με 370.000.000 ευρώ και η ελληνική φαρμακοβιομηχανία με rebate και clowback με 1.400.000.000, με χαμένες θέσεις εργασίας, με κόσμο ο οποίος φεύγει στο εξωτερικό γιατί δεν βρίσκει δουλειά εδώ, γιατί κλείνουν τα εργοστάσια και κλείνουν οι επιχειρήσεις. Καταθέτω και το τέταρτο έγγραφο στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Οικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στις 24 Οκτωβρίου 2018, πριν από ενάμιση μήνα, έγινε μια συνεδρίαση για τα πορίσματα του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Κύριε Σταϊκούρα, θα το θυμάστε. Πήγαμε, λοιπόν, κύριε Δένδια, στην Αίθουσα της Γερουσίας και μας παρουσίασαν τα καθέκαστα οι κύριοι Υπουργοί, σύμφωνα και με το Εκλεκτικό Συνέδριο. Τι διαβάσαμε και τι ακούσαμε; Οι προϋπολογισμοί των νοσοκομείων κρίνονται μη ρεαλιστικοί, αφού υπερεκτιμούνται τα έσοδα και υποεκτιμούνται οι δαπάνες, καθώς δεν λαμβάνονται υπ' όψιν ποιοτικά χαρακτηριστικά, όπως αύξηση ασθενών, ανασφάλιστοι και άποροι. Ενδεικτικά, νοσοκομείο - ποιο είναι άραγε αυτό, δεν έχει όνομα; - που ο προϋπολογισμός του προέβλεπε έσοδα 147.000.000 ευρώ, είχε στον απολογισμό έσοδα 108.000.000 ευρώ. Απόκλιση, δηλαδή, 45.500.00. Όταν όμως είδαμε κάτω από την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, διαβάσαμε ότι δεν υπήρχε δαπάνη για τους άπορους, για τους ανασφάλιστους, τα οποία ποσά ήταν 6.500.000 και δεν υπήρχαν μέσα στον προϋπολογισμό. Ήταν 6.5000.000 πλασματικά. Ο ΕΟΠΥΥ δεν εκταμιεύει τα ποσά με βάση τιμολογήσεις των νοσοκομείων. Δεύτερη παρατήρηση, άλλα πληρώνονται, άλλα καταγράφονται και άλλα τιμολογούνται. Αυτοί είναι οι πλεονασματικοί, κατά τη δική σας άποψη, αλλά πλασματικοί, κατά το Ελεγκτικό Συνέδριο, προϋπολογισμοί των νοσοκομείων, για να έρχεστε εδώ να καμαρώνετε - να μην πω την έκφραση - σαν τι. Σας καταθέτω την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο εσείς καλέσατε πριν από ενάμισι μήνα στη Βουλή. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Οικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έκτον, και εδώ θα πέσει το κλάμα που κάθε φορά πέφτει. Επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Συρρίκνωση του προσδόκιμου επιβίωσης του πληθυσμού. Πρώτη φορά στα χρονικά, από 81,5 πάμε στο 81,1. Είναι μεγάλη μείωση και οι γιατροί καταλαβαίνουν τι λέω. Γήρανση του πληθυσμού. Από 135 ο δείκτης του 2012 πήγε στο 148 το 2016. Αύξηση του αριθμού των πασχόντων από χρόνιες νόσους, ελλείψει πρόληψης και προσυμπτωματικού ελέγχου. Αύξηση της βρεφικής θνησιμότητας, από 2,9 ο δείκτης το 2012 στο 4,2 το 2016. Αύξηση της περιγεννητικής θνησιμότητας, από 3,8 το 2011 στο 5,4 το 2016. Αυτά είναι στοιχεία τα οποία δείχνουν προβληματικές αυξήσεις στους δείκτες που αφορούν…
Ποιος έχει αυτά τα στοιχεία;
Το ΚΕΕΛΠΝΟ.
Είναι επίσημα στοιχεία;
Είναι επίσημα και θα τα καταθέσω. Σας είπα ότι θα καταθέσω έξι έγγραφα. Όπως βλέπετε, είναι η πρώτη φορά που μιλώ χωρίς κείμενο.
Κύριε Οικονόμου, να ολοκληρώσετε.
Πάμε τώρα εδώ που πάντα πέφτει κλάμα. Μας παραδίδετε την Ελλάδα, λέει το ΚΕΕΛΠΝΟ, με τρεις χιλιάδες διακόσια πενήντα οκτώ κρούσματα ιλαράς τον Μάη του 2017 και τέσσερις θανάτους. Ξέρετε γιατί έγινε αυτό, κύριε Μαντά που διαμαρτύρεστε; Ένα εξάμηνο αδράνειας μέχρι να ακούσετε τις αιτιάσεις των επιστημόνων και να κάνετε τις πρώτες διορθωτικές κινήσεις, για να ακολουθήσετε για τους εμβολιασμούς την πολιτική που έφερε ο κύριος Υπουργός, που λέει ότι δεν είναι και απαραίτητο να γίνονται. Τέλος πάντων, άλλο ένα στοιχείο…
Είστε ψεύτης!
Εγώ είμαι ψεύτης; Θα καταθέσω, κύριε Υπουργέ της αλήθειας, αλλά και του μεγάλου ψέματος, όπως θα αποδειχθεί από τα έγγραφα, ότι εδώ εμείς είπαμε ότι υπάρχει πρόβλημα για την ιλαρά ή για την επιδημία του ιού δυτικού Νείλου, τον οποίο παραλάβατε το 2014 με δεκαπέντε περιστατικά και το 2018 έχουμε τριακόσια δώδεκα κρούσματα, με σαράντα έξι νεκρούς, κύριε Μαντά. Είναι από το ΚΕΕΛΠΝΟ και τα καταθέτω τα χαρτιά. Αυτό είναι το έκτο έγγραφο.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ πολύ.
Τελειώνω. Θα σας καταθέσω και κάτι ακόμα, για να σας θυμίσω, κύριε Μαντά, αν και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να σας θυμίσω, γιατί τα ξέρετε αυτά εσείς καλύτερα και ίσως και να γράψατε το παρακάτω κείμενο. Στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την υγεία τον Οκτώβριο του 2014 γράφονταν κατά λέξη τα εξής: «Οι περικοπές των δαπανών στη δημόσια υγεία από το 2010 είχαν ως αποτέλεσμα την επανεμφάνιση επιδημιών από νοσήματα που είχαν εκριζωθεί από τη χώρα και δεν είχαν παρατηρηθεί κρούσματα για δεκαετίες, όπως η ελονοσία και ο ιός του δυτικού Νείλου, με θανατηφόρα περιστατικά, νοσηλεία σε εντατικές και ανυπολόγιστες ζημιές στην αιμοδοσία.». Αυτά τα γράφατε εσείς στο πρόγραμμά σας…
Κύριε συνάδελφε, έχει τελειώσει ο χρόνος σας.
…δηλαδή στο πρόγραμμά και στις δηλώσεις που κάνατε, κύριοι, που λέγατε για επιδημίες που είχαν δεκαπέντε κρούσματα… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ηρεμίστε, κύριοι. …χωρίς νεκρούς, τώρα με πολλά κρούσματα και πολλούς νεκρούς, χωρίς πολιτική...
Κύριε συνάδελφε, έχετε ολοκληρώσει.
Συγγνώμη, καθυστέρησα επειδή κατέθεσα τα έγγραφα. Σας καταθέτω και κάποια τελευταία έγγραφα. Κατέθεσα ένα παραπάνω. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Οικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Με τα στοιχεία, λοιπόν, που σας καταθέτουμε, νομίζω ότι είναι φανερό πως μιλάμε για μία υγεία που είναι πάνω σε συντρίμμια, σε ψέματα. Πρέπει να φύγετε αμέσως για να μπορέσει να πάρει ανάσα η χώρα και στον χώρο της υγείας. Σας ευχαριστώ.
Κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να σας ειδοποιήσω για τη σοβαρότητα της κατάστασης, παρά να αναφέρω ονόματα. Κατά πάσα πιθανότητα, με βάση τον χρόνο, ο κ. Τσιάρας, η κ. Ιγγλέζη, ο κ. Ουρσουζίδης, ο κ. Βρούτσης, ο κ. Τζαμακλης, ο κ. Βορίδης, η κ. Ασημακοπούλου, ο κ. Φίλης, ο κ. Κυρίτσης δεν θα προλάβουν να μιλήσουν. Σας το λέω, για να είμαστε συνεννοημένοι. Όταν το 7λεπτο γίνεται 12λεπτο, υπάρχει αδιαφορία για τους συναδέλφους οι οποίοι έπονται. Σας παρακαλώ. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Καρά - Γιουσούφ.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να απαντήσω.
Δεν υπάρχει περίπτωση.
Πρέπει να απαντήσω. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση;
Δεν υπάρχει περίπτωση, κύριε Υπουργέ.
Προηγουμένως, αφήσατε τον κ. Σταϊκούρα να απαντήσει στον κ. Χουλιαράκη, χωρίς….
Κύριε Υπουργέ, να σας ρωτήσω κάτι; Υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι θα έχει ενδιαφέρον η απάντησή σας; Καμμία. Θα προκαλέσει, όμως, δεύτερη απάντηση. Δεν το καταλαβαίνετε αυτό;
Γιατί να προκαλέσει; Θα απαντήσω σε ψέματα που είπε.
Και ο κ. Οικονόμου θα σας διαψεύσει. Δεν γίνεται έτσι.
Το ψέμα των εγγράφων θέλω να αποδείξω.
Εγώ τα βρήκα; Επίσημα δικά σας έγγραφα είναι.
Κύριε Οικονόμου, σας παρακαλώ. Ειλικρινά σας λέω, όμως, κύριε Υπουργέ, ότι στο ένα λεπτό θα έχετε απαντήσει.
Δεν θέλω παραπάνω.
Κύριε συνάδελφε, με συγχωρείτε πάρα πολύ που είσαστε στο Βήμα, αλλά τι να κάνω;
Κύριε συνάδελφε, συγγνώμη και από εμένα. Πρέπει, όμως, να απαντήσω υποχρεωτικά στη διαστρέβλωση, την οποία έκανε ο κ. Οικονόμου πριν, ο οποίος μάλλον ζαλίστηκε από την παρουσίαση των στοιχείων, την οποία έκανα πριν. Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο - και μιλάω για τον προϋπολογισμό - ότι μας παραδώσατε το 2015 όριο δαπανών 1.506.000.000 ευρώ και αυτή τη στιγμή, το 2019, θα φτάσει το 1.907.000.000 ευρώ. Εάν δεν ξέρετε με ποιον τρόπο αυτό αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό, να πάρετε έναν λογιστή να σας κρατά βιβλία. Μάλλον δεν καταλαβαίνετε τα μεγέθη. Το ότι προβλέπει ίδιους πόρους εκατόν σαράντα οκτώ και φτάνει στα εκατόν δέκα, αυτό έχει να κάνει με το ότι κόψαμε το 5ευρώ και μία σειρά από άλλες παροχές που τις πλήρωναν. Από εκεί είναι οι ίδιοι πόροι. Δεύτερον, είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι το 2014 ο ΕΟΠΥΥ έδωσε 80.000.000 ευρώ στα νοσοκομεία και φέτος θα δώσει 640.000.000 ευρώ. Το αμφισβητείτε αυτό; Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τρίτον, η πιο μεγάλη ψευτιά: Αυτός ο κωδικός για τους απόρους ήταν αυτό που είχατε εσείς σαν αντίδωρο και ψίχουλο πριν φέρουμε τη νομοθετική ρύθμιση για τους ανασφάλιστους. Το καταλάβατε;
Τώρα το έφερε.
Ακούστε τι σας λέω.
Κύριε Υπουργέ, έγινε κατανοητό. Ευχαριστούμε πολύ.
Αυτός ο κωδικός…
Το Ελεγκτικό Συνέδριο λέει…
Ξέρω. Kύριε Οικονόμου μην κάνετε….
Κύριε Υπουργέ, ο συνάδελφος κ. Γιουσούφ είναι στο Βήμα. Ας σεβαστούμε τον συνάδελφο.
Και πέρυσι και πρόπερσι και φέτος…
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, τα χαρτιά λένε…
Μα, είναι δυνατόν τώρα να ανταλλάσσετε χαρτιά; Εδώ, κάνουμε συζήτηση.
Δεν ξέρει τι διαβάζει ο κ. Οικονόμου. Επαναλαμβάνω ότι και πέρυσι και πρόπερσι και φέτος, αυτός ο κωδικός που παρέμεινε στον κρατικό προϋπολογισμό, δόθηκε ως ενίσχυση στα νοσοκομεία - γιατί δεν χρειαζόταν να δοθεί πουθενά αλλού - Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου, Κω και Λέρου για να ενισχυθούν για το προσφυγικό.
Ολοκληρώσατε, κύριε Υπουργέ. Ο συνάδελφος κ. Καρά - Γιουσούφ έχει τον λόγο.
...οι ανασφάλιστοι μπαίνουν στον άλλο μεγάλο λογαριασμό. Καταλάβατε, κύριε Οικονόμου; Δεν δίνουμε…
Κύριε συνάδελφε, ο κύριος Υπουργός είναι ατέλειωτος. Παρακαλώ, ξεκινήστε την ομιλία σας.
…διακόσια δίνουμε.
Ξεκινήστε την ομιλία σας, κύριε συνάδελφε.
Επειδή κατέχω τον στοιχειώδη σεβασμό στους συνομιλητές, δεν μπορώ να διακόψω κανέναν όταν μιλάει. Αφού μου έχετε δώσει τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, συνεχίζω την ομιλία μου. Ξεκινάω, διαμαρτυρόμενος για κάποιους συναδέλφους που μιλάνε όσο θέλουν, επειδή ίσως νομίζουν ότι το Κοινοβούλιό τους ανήκει, ότι είναι σπίτι τους. Εγώ πιστεύω ότι το Κοινοβούλιο είναι το σπίτι του λαού. Και δεν αναφέρομαι στο «Σπίτι του Λαού» του Τσαουσέσκου. Το λέω για να ξεκαθαρίζουμε κάποια πράγματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ακούσαμε πάρα πολλές απερίφραστες καταδίκες της σημερινής - καταδικαστέας, βεβαίως - τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον ενός ιδιωτικού καναλιού που έγινε σήμερα το χάραμα. Καταδικάζω κι εγώ απερίφραστα. Καταδικάζω, όμως, απερίφραστα και κάθε μορφής επίθεση εναντίον της ελεύθερης έκφρασης, της ελεύθερης, ανεξάρτητης και αδέσμευτης δημοσιογραφίας. Να μην τα ξεχνάμε αυτά. Έχουν καταδικαστεί δημοσιογράφοι, διότι εξέφρασαν την ελεύθερη άποψή τους και την πληροφορία τους στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Συζητώντας, σήμερα για τον φετινό προϋπολογισμό, δεν έχω να πω πάρα πολλά πράγματα. Δεν θα εξαντλήσω το επτάλεπτο πιστεύω. Ακούσαμε διάφορες ανακρίβειες από εκπροσώπους της Αντιπολίτευσης, όχι μόνο της μείζονος, αλλά και της ελάσσονος, για να μην τους αδικήσω. Η Κυβέρνηση μας, όμως, εγγυάται ότι βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να φέρνουμε προς κύρωση τον πρώτο δικό μας προϋπολογισμό, τον πρώτο που κατατίθεται έξω από την ασφυξία του Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής. Το 2019 θα είναι μία χρονιά που θα ξαναβρούμε ένα μικρό χαμόγελο. Ξαναβρίσκουμε την ελπίδα ότι κάθε χρονιά που έρχεται, θα οικοδομούμε ένα καλύτερο κοινωνικό κράτος, θα ολοκληρώνονται έργα και θα ξεκινούν νέα, θα έχουμε καλύτερη υγεία και καλύτερη παιδεία. Ήδη, έχει διαψευστεί πολλές φορές η κινδυνολογία της Αντιπολίτευσης που ήθελε τη μη κατάργηση της περικοπής των συντάξεων. Δεν το πίστευαν. «Ήταν δίκαιο, έγινε πράξη». Αυτό είναι το κλασικό μας σλόγκαν που δεν αρέσει σε όλους. Την εφαρμογή του κόφτη ήθελαν, που δεν έγινε. Επίσης, έλεγαν ότι δεν θα ολοκληρωνόταν ποτέ η τελευταία αξιολόγηση του προγράμματος. Από την 21η Αυγούστου, αγαπητοί φίλοι, νομοθετούμε με γοργούς ρυθμούς υπέρ των αδύναμων, όσο κι αν δεν αρέσει σε κάποιους κύκλους αυτό. Μου έχει κάνει εντύπωση η ομιλία του συναδέλφου της ελάσσονος Αντιπολίτευσης από την Κομοτηνή, που αναφέρθηκε στα προβλήματα της περιοχής μου, αποκρύπτοντας μία σειρά από έργα που έχουν ολοκληρωθεί ή έχουν δρομολογηθεί, για να βελτιώσουν την καθημερινότητα των κατοίκων της Θράκης. Αναγνωρίζοντας τη μητρική γλώσσα των παιδιών που προέρχονται από τη μειονότητα, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά - έστω και πιλοτικά - η παράλληλη χρήση ελληνικών και τουρκικών σε δημόσια νηπιαγωγεία με στόχο την καλύτερη εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Αυτό δεν θέλουμε για την ενσωμάτωση της μειονότητας στην κοινωνία και των νέων παιδιών στο γενικό σύνολο του ελληνικού λαού; Στο πλαίσιο της χειραφέτησης της μουσουλμανικής κοινότητας, περιορίστηκαν οι δικαστικές αρμοδιότητες του μουφτή, για να μπορούν πλέον τα μέλη της μειονότητας να λύνουν τις διαφορές που προκύπτουν μεταξύ τους μέσω των ελληνικών αστικών δικαστηρίων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των έργων που πραγματοποιούνται, αποτελεί το νοσοκομείο της Κομοτηνής που βρισκόταν ένα βήμα πριν το κλείσιμο. Σήμερα, έχει στελεχωθεί με επιπλέον προσωπικό, ώστε να συνεχίσει τη λειτουργία του, ενώ μεγάλη επιτυχία συνιστά και η εξασφάλιση της δωρεάς από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» για την κατασκευή νέου, σύγχρονου νοσοκομείου. Επίσης, υπάρχουν και οι δομές που λέγονται τοπικές μονάδες υγείας, που στην Κομοτηνή λειτουργούν πετυχημένα δύο από αυτές. Στηρίξαμε τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας Κομοτηνής και Σαπών που προσελκύουν κυρίως μαθητές από το χώρο της μειονότητας, που ποιο είναι το πρόβλημά τους; Δεν έχουν απολυτήριο γυμνασίου. Το αποτέλεσμα είναι ότι χάνουν ευκαιρίες εργασίας, κυρίως σε προγράμματα των δήμων. Να μη μιλήσω για τον «ΦΙΛΟΔΗΜΟ» που έχει ανακουφίσει δήμους και της περιοχής μου. Ίσως δεν τα καταφέραμε ακόμα με ανθρώπους, εκατοντάδες των νέων, που εσείς, κύριοι της Αντιπολίτευσης, που κυβερνούσατε πριν το 2015 τους διώξατε έξω και αδυνατούμε βεβαίως μέσα σε μία τετραετία να τους φέρουμε πίσω. Ευελπιστούμε και πιστεύω ότι θα είμαστε την επόμενη τετραετία Κυβέρνηση, έτσι ώστε να ξεκινήσει η επάνοδος των ανθρώπων που χάσαμε προς ζημία της δικιάς μας αγαπημένης χώρας. Όταν ακούω για ανάπτυξη από τους Νεοδημοκράτες συναδέλφους, τρομάζω, γιατί, ξέρετε, η ανάπτυξη που επικαλούνται έχει άλλες ιδιότητες από αυτήν που εμείς εννοούμε. Ανάπτυξη με φτηνά χέρια, με φτηνό εργατικό δυναμικό, λέει, για να μειώσουνε το κόστος παραγωγής. Τέλος πάντων. Εμείς θέλουμε μία ανάπτυξη που να έχει εργαζόμενους με μια αξιοπρεπή ζωή. Θυμάμαι, γιατί ήμουν Βουλευτής τότε από το 2012, ότι το 2014 είχαν ξεκινήσει να φτιάξουνε, λέει, Ελεύθερες Οικονομικές Ζώνες, ξεκινώντας από τη Θράκη, με φτηνά εργατικά χέρια και να πλουτίσουν οι λίγοι και να συνεχίζουν να ζουν μες στη μιζέρια οι πολλοί. Και μας κάνουν μαθήματα πατριωτισμού, αγαπητοί συνάδελφοι. Ο πατριωτισμός που εννοούν είναι το χρήμα, το κέρδος για τους λίγους που συναναστρέφονται καθημερινά και βρίσκουν κοινά σημεία μεταξύ τους οι πολιτικοί που εξυπηρετούν αυτά τα γνωστά συμφέροντα. Δεν θέλω να επεκταθώ πολύ, δεν μου μένει και χρόνος. Αυτός είναι ο πατριωτισμός που προσπαθούν να μας μάθουν. Το χρήμα είναι η πατρίδα τους, το χρήμα είναι η θρησκεία τους, μπορεί το χρήμα να είναι και οι υπόλοιπες αξίες τους. Για μας πατριωτισμός είναι αυτός ο ορισμός του πατριωτισμού που είπε πετυχημένα ο Πρωθυπουργός μας στη Θεσσαλονίκη. Πατριωτισμός είναι να αγαπάς την πατρίδα σου, να δουλεύεις γι' αυτήν την πατρίδα σου, να νοιάζεσαι για την πατρίδα σου, αλλά και να μην μισείς τις υπόλοιπες πατρίδες που είναι γύρω σου. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ πάρα πολύ στα συγκεκριμένα στοιχεία του προϋπολογισμού, καθώς αυτά έχουν αναλυθεί από πολλούς συναδέλφους που μίλησαν πριν από μένα. Θα ήθελα, όμως, να εκφράσω τη βεβαιότητα ότι τα πεπραγμένα μας είναι το καλύτερο εχέγγυο για την επιτυχία της προσπάθειάς μας να σταθεί στα πόδια της η οικονομία και η κοινωνία. Θέλουμε μία ανάπτυξη με την κοινωνία όρθια. Όπως εγώ, πράξτε το σωστό. Ψηφίστε τον προϋπολογισμό, τον πρώτο αντιμνημονιακό προϋπολογισμό της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Καρασμάνης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κι εγώ με την σειρά μου καταδικάζω την τρομοκρατική επίθεση σε βάρος του «ΣΚΑΪ» και της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ». Είναι μία εγκληματική ενέργεια σε βάρος των εργαζομένων της ελεύθερης έκφρασης, της ίδιας της δημοκρατίας. Ο κ. Πολάκης μάς παρουσίασε μία ειδυλλιακή κατάσταση που επικρατεί στον τομέα της υγείας. Όμως εγώ έχω καταθέσει μία ερώτηση εδώ και δύο μήνες για την ανησυχητική και απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία της Πέλλας, των Γιαννιτσών και της Έδεσσας και δεν απαντάει. Όπως δεν απαντάνε και όλοι οι Υπουργοί στις ερωτήσεις που καταθέτουμε. Είμαι είκοσι δύο χρόνια και αυτό το πράγμα δεν το έχω ξαναδεί ποτέ. Αναγκάστηκα, κύριε Υπουργέ της Υγείας, αφού εξάντλησα όλα τα περιθώρια και αφού κατέθεσα και σε σας τα στοιχεία, να καταθέσω μία ερώτηση πριν από τρεις μήνες στο ίδιο τον Πρωθυπουργό, ο οποίος ελπίζω να με ακούει στον τηλεοπτικό δέκτη, για ένα κοινωνικό δράμα, για μια νοσηλεύτρια που οι υπηρεσίες του Υπουργείου δεν της επιτρέπουν να συνυπηρετήσει με τον σύζυγό της, ο οποίος είναι επαγγελματίας οπλίτης. Τρία χρόνια η κυρία αυτή με τα δύο μικρά αναγκάζεται και παίρνει άδεια άνευ αποδοχών και αντιλαμβάνεστε ότι ζει με τον μισθό του επαγγελματία οπλίτη. Τρεις μήνες ο Πρωθυπουργός δεν μου απήντησε. Αναγκάστηκα πριν από είκοσι μέρες να του στείλω μια αυστηρή προσωπική επιστολή και ταχυδρομικώς και ηλεκτρονικώς και ακόμη δεν έχω πάρει απάντηση. Η Αριστερά φημίζεται για την ευαισθησία της. Ελπίζω να δώσετε ένα τέλος σε αυτό το κοινωνικό δράμα, σε αυτόν τον κοινωνικό Γολγοθά που περνάει αυτή η τετραμελής οικογένεια και να επιτρέψετε στο ζευγάρι να συνυπηρετήσει, κύριε Υπουργέ. Ο Στρατός έχει δείξει την ευαισθησία του. Πού είναι η ευαισθησία του Υπουργείου; Και σταματώ σε αυτό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θριαμβολογείτε για τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό, ενώ πρόκειται για έναν ακόμη προϋπολογισμό της υπερφορολόγησης, όπως ακριβώς ήταν και οι προηγούμενοι. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε την έκθεση του ΟΟΣΑ, η οποία χαρακτηρίζει την Ελλάδα ως χώρα πρωταθλήτρια των φόρων. Αυτές τις μέρες έχουμε ακούσει από τους συναδέλφους από αυτό το Βήμα να μιλούν γενικά και αόριστα για επενδύσεις. Ερωτώ, λοιπόν, ξεκάθαρα. Πείτε μας μία μεγάλή επένδυση που έχει γίνει στα τέσσερα χρόνια της διακυβέρνησής σας. Και μην μας πείτε για τον TAP, γιατί αυτό είναι έργο καθαρά της δική μας Κυβέρνησης, με προϋπολογισμό 2,5 δισεκατομμύρια και δέκα χιλιάδες εργαζόμενους, το οποίο εσείς τον Δεκέμβρη του 2013 το καταψηφίζατε. Και όχι μόνο αυτό, αλλά καταγγέλλατε ότι αν γίνει αυτή η επένδυση, θα καταστραφεί το περιβάλλον. Και από τότε προσπαθείτε να το οικειοποιηθείτε ως δική σας μεγάλη επιτυχία. Και το χρησιμοποιείτε μάλιστα και ως όχημα για τα ρουσφέτια σας. Είναι ή όχι ο ορισμός του φαρισαϊσμού και της υποκρισίας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω μιλήσει αναλυτικά και τεκμηριωμένα στην Επιτροπή Προϋπολογισμού. Έκανα λεπτομερή αναφορά στις επενδύσεις στον αγροτικό τομέα, ο οποίος είναι εκείνος ακριβώς στον οποίο οφείλουμε να επενδύσουμε, αν θέλουμε να συμβάλουμε στην ανάκαμψη και στην ανάπτυξη της οικονομίας μας. Διότι τα όποια χρήματα επενδύσουμε εδώ, θα είναι άμεσα ανταποδοτικά. Και το λέω αυτό, γιατί αν κερδίσουμε το στοίχημα της ανάπτυξη στην αγροτική παραγωγή, τότε θα έχουμε κερδίσει το μισό στοίχημα για την ανάπτυξη της χώρας. Σε αυτό ακριβώς στόχευε το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020, που σας παραδώσαμε με κονδύλια 6 δισεκατομμύρια. Εδώ ανοίγω μία παρένθεση, γιατί προχθές ο κ. Αραχωβίτης από αυτό το Βήμα, ενδεχομένως ακόμα δεν έχει ενημερωθεί, είπε μια ανακρίβεια και διέπραξε ένα πολιτικό ατόπημα. Προσπάθησε να πει ότι το πρόγραμμα αυτό το ξανακατέθεσε η προηγούμενη προκάτοχός του ηγεσία. Αυτό είναι μέγα ψέμα. Το έχω αποδείξει εδώ. Έχω καταθέσει όλα τα στοιχεία. Δεν έχω τον χρόνο για να το αναλύσω ξανά, αλλά θα επανέλθω στις προσεχείς ημέρες. Αυτό, λοιπόν, το πρόγραμμα των 6 δισεκατομμυρίων είναι πρόγραμμα της δικής μας Κυβέρνηση. Τα 6 δισεκατομμύρια τα εξασφάλισε η Κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Ήταν έτοιμα κοινοτικά λεφτά και για τη στήριξη του αγροτικού εισοδήματος, αλλά κυρίως για επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα και με ισχυρό πολλαπλασιαστικό χαρακτήρα, με τον οποίο δημιουργούνται χιλιάδες θέσεις εργασίας και κατά αυτόν τον τρόπο καταπολεμάμε την ανεργία. Δεν έχω τον χρόνο να αναλύσω τα μέτρα αυτά. Όμως, μήπως χρειάζεται να θυμίσω για ακόμη μια φορά αυτό που έχει πει εδώ στη Βουλή το 2016, επί των ημερών σας δηλαδή, ο Επίτροπος Γεωργίας Χόγκαν; Ότι το ελληνικό Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης και το Υπηρεσιακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης Αλιείας και Υδατοκαλλιεργειών μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά στην οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας, εάν αξιοποιηθούν και απορροφηθούν όλα τα κοινοτικά κονδύλια κατά τρόπο βιώσιμο κι έξυπνο. Αυτός τα είπε, αυτός τα άκουσε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Προγράμματα γενναία, σύγχρονα, καινοτόμα έχουν μείνει στα χαρτιά και πολύτιμοι πόροι μουχλιάζουν στις Βρυξέλλες. Είπε, όμως, και κάτι άλλο ο κ. Χόγκαν, ότι κακώς καταργήθηκε το μέτρο Μ17 με συνολικό προϋπολογισμό 200 εκατομμύρια ευρώ για την ισχυροποίηση του ταμείου του ΕΛΓΑ και για την αντιμετώπιση των συνεπειών από την κλιματική αλλαγή. Είναι μία κατάσταση που τη ζούμε καθημερινά με φαινόμενα ακραία, ζημιές πρωτόγνωρες στην αγροτική παραγωγή, ενώ κάνετε ότι μπορείτε για να μην τις αποζημιώσετε, όπως κάνετε σήμερα με τους ροδακινοπαραγωγούς, στους οποίους δίνετε τα ψίχουλα του «de minimis». Αποκλείετε, δηλαδή, ποικιλίες που έχουν υποστεί ζημιά, ενώ θα έπρεπε να τους είχατε αποζημιώσει μέσα από τον ΕΛΓΑ. Αν αποζημιώνατε μέσα από τον ΕΛΓΑ, η αποζημίωση που θα έπαιρναν οι άνθρωποι θα ήταν τρεις και τέσσερις φορές παραπάνω από αυτά τα ψίχουλα που δίνετε μέσα από το πρόγραμμα «de minimis», καθώς η βροχόπτωση, όπως αποδεικνύεται από τον κανονισμό, είναι άμεση ζημία και καλύπτεται ασφαλιστικά από τον ΕΛΓΑ. Όμως, το ίδιο πράγμα έχετε κάνει και με τους κτηνοτρόφους. Τους δίνετε κάτι ψίχουλα, τρία με τέσσερα ευρώ το κεφάλι. Όπως ξέρετε, το τελευταίο διάστημα, τα τελευταία δύο χρόνια, έχουν κατρακυλήσει οι τιμές του γάλακτος σε απίστευτα χαμηλά επίπεδα. Δεν έχω τον χρόνο να τα αναλύσω. Θα τα πω, όμως, τις προσεχείς ημέρες. Οφείλουμε, όμως, να παραδεχθούμε ότι προσπαθείτε να γίνετε και ανοιχτοχέρηδες και μοιράζετε ελαφρύνσεις. Μειώνετε τις ασφαλιστικές εισφορές κατά 1/3. Ομολογείτε, κατ' αρχάς, την παταγώδη αποτυχία της Κυβέρνησης της περιβόητης ρύθμισης του 2016 για τη μεταβίβαση από την τεκμαρτή στην εισοδηματική βάση και τώρα μας το εμφανίζετε ως παροχή. Είναι η κουτοπόνηρη εξωπραγματική ξεπερασμένη πρακτική του Χότζα. Αφού, λοιπόν, υπερδιπλασιάσατε τις εισφορές, τώρα τις μειώνετε κατά το 1/3 και αυτό το βαφτίζετε παροχή. Είναι ή δεν είναι κουτοπόνηρη πρακτική του Χότζα; Αυτή, λοιπόν, την κουτοπόνηρη παρελκυστική πολιτική εφαρμόζετε και με τον ΕΝΦΙΑ, τον οποίον, όπως θυμόσαστε, λέγατε προεκλογικά ότι θα τον καταργήσετε. Όμως, από το 2017 έως το 2018 τον αυξήσατε μεσοσταθμικά κατά 35%. Σας καταθέτω στα Πρακτικά τα αποδεικτικά στοιχεία των ιδιοκτητών ακίνητης περιουσίας στον Νομό Πέλλας που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Καρασμάνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το ίδιο κάνετε και με την περικοπή κατά 18% των συντάξεων, την οποία εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε με το τρίτο μνημόνιο, με το τέταρτο μνημόνιο και σήμερα ξεψηφίζετε. Από την άλλη πλευρά, όμως, έχουμε τον νόμο Κατρούγκαλου, με τον οποίον περικόπτετε, πετσοκόβετε, κατακρεουργείτε κατά 35% τις κύριες συντάξεις και κατά 45% τις επικουρικές.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ας μη μιλήσουμε για τις συντάξεις χηρείας. Χωρίζετε τους συνταξιούχους σε πολίτες δύο ταχυτήτων. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, της Αριστεράς χωρίζει τα περήφανα γηρατειά σε πατρικίους και σε πληβείους. Δεν έχω τον χρόνο να το αναλύσω. Από εκεί και πέρα, για να τελειώνουμε, ο πρώτος μεταμνημονιακός Προϋπολογισμός δεν διαφοροποιείται σε τίποτα από τους προηγούμενους, τους δικούς σας, που έχουν οδηγήσει τη μεσαία τάξη, τον ελεύθερο επαγγελματία, τον συνταξιούχο, τον μισθωτό, τον αγρότη στα όρια της φτωχοποίησης. Το «Ευκλείδη, δώστα όλα», για να παραφράσουμε λίγο το περιβόητο σλόγκαν του 1989, δεν πείθει πλέον, δεν πουλάει κατά το κοινώς λεγόμενο και αυτό θα σας το επιβεβαιώσει ο λαός στις προσεχείς εκλογές. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και για την ανοχή σας.
Ευχαριστώ. Ο Υπουργός κ. Μιχάλης Καλογήρου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καταδικάζω και εγώ με τη σειρά μου την εγκληματική επίθεση κατά του «ΣΚΑΪ» και της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ». Η ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση, ακόμη και αν είναι σύγκρουση, διενεργείται πάντα σε ένα πλαίσιο κανόνων. Το πλαίσιο αυτό των κανόνων το καθορίζει η ίδια η δημοκρατία. Το να λέμε, όμως, ότι αυτή η ιδεολογικοπολιτική σύγκρουση μπορεί να γίνει πηγή τέτοιων εγκληματικών ενεργειών, κατά τη γνώμη μου, καθιστά τους εκτελεστές αυτών των ενεργειών παίκτες στο παιχνίδι της δημοκρατίας, αυτό δηλαδή που επιδιώκουν. Πάμε στα θέματα τώρα του προϋπολογισμού. Υπάρχει ένα αντικειμενικό γεγονός. Το αντικειμενικό γεγονός είναι η ολοκλήρωση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής τον Αύγουστο του 2018. Κάθε φορά που αρνούμαστε αυτό το αντικειμενικό γεγονός, σημαίνει ότι αδιαφορούμε για την πραγματικότητα και δεν μας ενδιαφέρει να συστρατευθούμε σε μία προσπάθεια επούλωσης των πληγών που το μνημόνιο προκάλεσε τα οχτώ αυτά πολύ δύσκολα χρόνια για τη χώρα. Εάν, βέβαια, από την άλλη μεριά, παραμένουμε σταθεροί σε μία απλή διατύπωση, σε μία απλή κατάφαση, η κατάφαση αυτή είναι κενή περιεχομένου. Γι' αυτό πρέπει να είμαστε όλοι σαφείς, συγκεκριμένοι όσον αφορά την ανάγνωση των συγκεκριμένων προγραμμάτων του συγκεκριμένου προϋπολογισμού και, ασφαλώς, να προκαλούμε την ιδεολογική αντιπαράθεση, την οικονομική αντιπαράθεση με όρους οι οποίοι να είναι διακριτοί ή πραγματικοί. Απέναντι σ' αυτήν την πραγματικότητα υπάρχει ένα πολιτικό, κατά τη γνώμη μου, και οικονομικό παράδοξο. Λέμε ότι είναι ένας μεταμνημονιακός, ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός. Η απάντηση που έρχεται από την Αντιπολίτευση είναι ότι «όχι, δεν είναι, δεν είναι αντιμνημονιακός, γιατί υπάρχει ένα πλαίσιο αυστηρής εποπτείας». Έρχεται η νομοθετική απάντηση, η απάντηση μέσω των νομοθετικών πρωτοβουλιών που ξεκίνησαν από τον Οκτώβρη και μετά, οι οποίες αποτυπώνουν, κατά τη γνώμη μου, τον βαθμό δημοσιονομικής ελευθερίας. Τις υπενθυμίζω γρήγορα: ΕΝΦΙΑ, εισφορές, κοινωνικό μέρισμα, μείωση της φορολογίας στα νομικά πρόσωπα, τα αναδρομικά, το επίδομα στέγασης, η κατάργηση του φόρου στα νομικά πρόσωπα και, ασφαλώς, η μη περικοπή των συντάξεων. Επικαλείστε, λοιπόν, ένα πολύ αυστηρό πλαίσιο εποπτείας, ενώ την ίδια στιγμή δίνεται αυτή η απάντηση, η απάντηση που δίνεται προς την κοινωνική πλειοψηφία. Μόλις συμβαίνει αυτό, έρχεται το νέο επιχείρημα, το οποίο ακούστηκε και σήμερα αρκετές φορές. Εγκαλείτε την Κυβέρνηση και μας καλείται να προσέχουμε - λέτε - γιατί οδηγούμε τη χώρα σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό και γι' αυτό μπορεί να προκληθεί ένα τέταρτο μνημόνιο, αυτό που πριν από μερικούς μήνες λέγατε ότι έχει ήδη συντελεστεί. Τώρα φοβόμαστε ότι μάλλον θα έρθει. Την ίδια στιγμή αναγκάζεστε να ψηφίσετε τα μέτρα αυτά, λέγοντας ότι θα προτιμούσατε να έχετε εφαρμόσει ένα άλλο μείγμα πολιτικής, το οποίο το είχατε αποτυπώσει το 2014 που δήθεν ολοκληρωνόταν η κρίση, με βάση ένα αναπάντητο email. Αυτό καταδεικνύει ότι στερείστε πολιτικού αφηγήματος αφενός, αλλά παραβιάζετε και στοιχειώδεις κανόνες λογικής. Ένας προϋπολογισμός κινείται πάντα, κατά τη γνώμη μου, σε δύο άξονες. Είναι ένας άξονας τεχνοκρατικός που αφορά τους αριθμούς και ένα πολιτικό πλαίσιο, το οποίο αποτυπώνει τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις της κυβερνητικής πολιτικής. Σε σχέση με τους αριθμούς, θα είμαι λίγο άχαρος, γιατί θα παραθέσω συγκεκριμένους αριθμούς, οι οποίοι ενδιαφέρουν τον κόσμο που μας ακούει, ενδιαφέρουν τους δικαστές, τους δικηγόρους, τους δικαστικούς υπαλλήλους και δεν θα είναι συγκριτικοί ως προς τα δικά σας καταστροφικά αποτελέσματα πριν το 2015, αλλά θα είναι συγκριτικοί ως προς τον προϋπολογισμό του 2018 για να δείξουμε και την ποιοτική διαφορά ανάμεσα στον προϋπολογισμό του 2018 και του 2019. Ο προϋπολογισμός του Υπουργείου μας ανέρχεται για το 2019 στα 650 περίπου εκατομμύρια, ενώ για το 2018 πήγαμε στα 608 εκατομμύρια. Συνεπώς, υπάρχει μία αύξηση 42 εκατομμυρίων. Και, βέβαια, είναι πολύ σημαντική η κατανομή αυτής της αύξησης. Έτσι, λοιπόν, έχουμε αύξηση κατά 5% στις παροχές για τους εργαζόμενους. Έχουμε αύξηση κατά 18% για τις αγορές αγαθών και υπηρεσιών του Υπουργείου. Έχουμε μια αύξηση 2% στις μεταβιβάσεις. Έχουμε αύξηση της υπερωριακής απασχόλησης των δικαστικών υπαλλήλων, μέτρο το οποίο ασφαλώς βελτιώνει τα ζητήματα επιτάχυνσης της δικαιοσύνης. Η αύξηση που προτείνεται είναι των 500.000 ευρώ. Υπάρχει αύξηση στις εκπαιδευτικές άδειες των δικαστικών λειτουργών και των δικαστικών υπαλλήλων με κριτήριο την κάλυψη των αυξημένων αναγκών για εργασία, ενώ στις εξαιρέσιμες ημέρες και νυκτερινές ώρες των υπαλλήλων των καταστημάτων κράτησης προβλέπεται πίστωση 250.000 ευρώ. Στο ίδιο πνεύμα προτείνεται αύξηση πίστωσης για υπερωριακή απασχόληση δικαστικών υπαλλήλων κατά 500.000 ευρώ. Για λόγους μείζονος κοινωνικού συμφέροντος προτείνεται αύξηση στις επιχειρήσεις προς τις εταιρείες προστασίας ανηλίκων κατά 95% και προς την επάνοδο μία αύξηση θεαματική κατά 270%. Αυτά ισχύουν για την Ανεξάρτητη Αρχή Προσωπικών Δεδομένων και για την ΑΕΠ. Επίσης, σε αυτόν τον προϋπολογισμό υπάρχει πρώτη φορά αυτοτελής προϋπολογισμός σε σχέση με τη Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής, σε σχέση δηλαδή με την πολιτική που ακολουθούμε στα καταστήματα κράτησης. Γρήγορα σας λέω ότι για προμήθεια καυσίμων θέρμανσης - πρόβλημα στα ελληνικά καταστήματα κράτησης - υπάρχει ποσό 1.600.000 ευρώ, δηλαδή έχουμε μια αύξηση κατά 54% σε σχέση με το 2018, για προμήθεια φαρμάκων ποσό 1.200.000 ευρώ, δηλαδή 20% σε σύγκριση με το 2018, για έξοδα οδοιπορικά, εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των υπαλλήλων ποσό 370.000 ευρώ, δηλαδή αύξηση 90% σε σύγκριση με το 2018, για προμήθεια εξοπλισμού ποσό 207.000 ευρώ, δηλαδή αύξηση κατά 196%. Τώρα, υπάρχουν επίσης αυξήσεις στον προϋπολογισμό σε σχέση με τη Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς και ασφαλώς είναι αυξημένο το ποσό ως προς τα θέματα διαχείρισης των υποδομών των δικαστικών κτηρίων, πρόβλημα που επίσης είναι εξαιρετικής σημασίας. Υπάρχει μία θεαματική αύξηση και όσον αφορά τα ποσά που θα διατεθούν για την εκμίσθωση καταστημάτων δικαστικών κτηρίων. Τώρα, σε σχέση με τον αξιακό σχεδιασμό του Υπουργείου, όσον αφορά τις νομοθετικές πρωτοβουλίες, αυτές έχουν ανακοινωθεί από το Υπουργείο μας. Έχουν συντελεστεί, έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες των νομοπαρασκευαστικών επιτροπών. Σε σχέση με την αναβάθμιση, λοιπόν, του έργου των δικαστικών λειτουργών και των δικαστικών υπαλλήλων, μεταρρυθμίζουμε τον Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών - είναι έτοιμη η μεταρρύθμιση σε σχέση με τον Κώδικα Δικαστικών Υπαλλήλων - τους Ποινικούς Κώδικες και τον Κώδικα Δικονομίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Επίσης, σημαντική θα είναι η θεσμοθέτηση της νέας νομικής βοήθειας για την υπεράσπιση των αδυνάτων και ασφαλώς θα ληφθούν υπ' όψιν πρωτοβουλίες, νομοθετικές προτάσεις και από Βουλευτές πέραν της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Ελέγχουμε τα θέματα και τα προβλήματα που ενδεχομένως προκλήθηκαν στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και στον Πτωχευτικό Κώδικα. Ολοκληρώνονται οι διαγωνιστικές διαδικασίες, ιδίως η προκήρυξη 1Κ. Και ασφαλώς ολοκληρώνεται και παραλαμβάνουμε το ΟΣΔY ΠΠ και προχωράμε, επίσης, με την ηλεκτρονική διασύνδεση των ηλεκτρονικών συστημάτων απονομής της δικαιοσύνης. Συμπεράσματα: Ο προϋπολογισμός του 2019 είναι πράγματι ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός, είναι αυτό που δεν καταφέρατε τα χρόνια της κρίσης που οι δικές σας πολιτικές προκάλεσαν. Είναι προϋπολογισμός - απόδειξη ότι άξιζε τον κόπο να δώσουμε τη μάχη του 2015, αντιλαμβανόμενοι αυτό που θα γινόταν στην Ευρώπη και που παρατηρούμε σήμερα. Η προσπάθεια αυτή λοιδορήθηκε, υπονομεύθηκε τα τρία χρόνια διαπραγμάτευσης, εκεί που η Κυβέρνηση πέτυχε να μείνει συνεπής στις δεσμεύσεις της, να εφαρμόσει το λεγόμενο «παράλληλο πρόγραμμα», που και αυτό λοιδορήσατε, να κρατήσει όρθια την κοινωνία, να μην ξεχειλίσει το ποτήρι, να προετοιμάσει την επόμενη μέρα με έναν στρατηγικό σχεδιασμό ανάπτυξης και ταυτόχρονα ένα νέο κοινωνικό κράτος, για να αποδείξουμε ότι οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν πήγαν χαμένες. Είναι όμως και ένας αριστερός προϋπολογισμός Το σχέδιό μας για ανασυγκρότηση και επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας δεν εμπνέεται από κάποιον φονταμενταλισμό της αγοράς που περιφρονεί τους φτωχούς και τους αδύναμους ως περιττούς, ως απόβλητα, επειδή στερούνται τη δυνατότητα κατανάλωσης. Η Αριστερά, ως κεντρική πολιτική δύναμη, αναγνωρίζει ότι η ανισότητα βλάπτει σοβαρά τη δημοκρατία. Και στις οικονομικές διαστάσεις αυτή η αριστερή πολιτική ακολουθεί το πρόταγμα το οποίο αναδεικνύει σαφείς αποστάσεις από τη νεοφιλελεύθερη μεταδημοκρατία που εμπνέει τη νέα Δεξιά αλλά και τον ακροδεξιό αυταρχισμό, ρεύματα τα οποία γνωρίζουμε πολύ καλά ότι συγκλίνουν στην απορρύθμιση του κοινωνικού κράτους και της αγοράς εργασίας, η οποία τόσο γοητεύει τη Δεξιά. Για την Αριστερά, η οποία αποδεικνύει ότι γνωρίζει πολύ καλά και από αριθμούς πια, η οικονομική μεγέθυνση που πετύχαμε δεν είναι σκοπός αλλά μέσο διάχυσης του πλούτου προς την κοινωνία. Την ίδια στιγμή, έχουμε τη βούληση να συνεχίσουμε με σθένος και συνέπεια την πολιτική της σύγκρουσης με τα συμφέροντα των ολίγων, οι οποίοι προσβλέπουν σε μία προδημοκρατική κυριαρχία. Δυστυχώς, όποιος δεν αναγνωρίζει τα θετικά χαρακτηριστικά της δεδομένης στιγμής προσφέρει κακές υπηρεσίες στη χώρα. Έχουμε, τέλος - και ολοκληρώνω - πράγματι ένα ελάττωμα, την αλληλεγγύη. Ο τρόπος που σκεφτόμαστε αλλά και αισθανόμαστε, ο τρόπος που πιστεύουμε είναι πράγματι εντελώς διαφορετικός από αυτόν που γέννησε τα προβλήματα και ως εκ τούτου, συνιστά μια γνήσια ζωντανή εναλλακτική λύση και μία πρόταση επίλυσης τους. Για αυτό τα καταφέρνουμε μέρα με τη μέρα. Σας ευχαριστώ.
Ο συνάδελφος κ. Συρίγος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα προσπαθήσω να μείνω εντός του συζητούμενου θέματος, ανιχνεύοντας εκείνα τα στοιχεία που θεωρώ κρίσιμα μέσα από τα κείμενα, γιατί αυτό πιστεύω ότι έχει μια αξία. Στο προοίμιο της εισηγητικής εκθέσεως του προϋπολογισμού αναφέρεται ότι «το 2019 είναι το έτος που σηματοδοτεί την επανένταξη της χώρας στο διεθνές οικονομικό σύστημα και εγκαινιάζει τη σταδιακή στροφή της δημοσιονομικής πολιτικής από την πολυετή προσαρμογή στη λελογισμένη επέκταση.» Πώς συνέβη τούτο; Επεξηγείται. «Η δημοσιονομική πολιτική των ετών 2015-2018 παρέμεινε προσανατολισμένη στη διόρθωση των διαρθρωτικών δημοσιονομικών ισορροπιών της χώρας και στην εμπέδωση της αξιοπιστίας κατά την άσκηση οικονομικής πολιτικής.» Ήγουν πρώτα σταθήκαμε στα πόδια μας και τώρα με λελογισμένα βήματα, δηλαδή αργά αλλά σταθερά, επανεντασσόμαστε στο διεθνές οικονομικό σύστημα, από το οποίο ουσιαστικά είχαμε αποβληθεί εν τοις πράγμασι λόγω της οικονομικής κρίσεως των μνημονίων και του δανεισμού. Είναι σημαντικό αυτό το βήμα και πιο πολύ σημαντικές οι προοπτικές από τον Αύγουστο του 2018. Τούτο φαίνεται από τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός και υλοποιούνται ένα - ένα. Φαίνεται και από το αποτύπωμά του στον προϋπολογισμό που συζητούμε. Διανομή κοινωνικού μερίσματος και φέτος, κατάργηση μείωσης των συντάξεων, μείωση ασφαλιστικών εισφορών αγροτών και ελεύθερων επαγγελματιών, καταβολή αναδρομικών ειδικών μισθολογίων. Και πάντα ταύτα ενδεικτικά, γιατί συμπληρώνονται και με άλλα θετικά μέτρα που συνδυαζόμενα με τη μείωση της ανεργίας δικαιολογούν την εκτίμηση ότι «ο προϋπολογισμός του 2019 αποτελεί το πρώτο κρίσιμο βήμα του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της οικονομικής δραστηριότητας και της κοινωνικής συνοχής και αναδεικνύει τον στόχο της Κυβέρνησης περί σταδιακής ανταπόδοσης των θυσιών αυτών με τρόπο ασφαλή, βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο.» Πάλι από το κείμενο προκύπτει αυτό. Τίποτε εκτός κειμένου. Πιστεύω ότι σε αυτές τις συζητήσεις πρέπει να αναδιφούμε και να μπορούμε να κάνουμε κριτικό σχολιασμό στα κείμενα. Προς επίρρωση των ανωτέρω, αρκεί μια ανάγνωση ενδεικτικά στα κεφάλαια 1 και 2 του προϋπολογισμού, στον πίνακα 1.3 «Βασικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας» και τη γνώμη του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου του ν.4270/2014 που, ως φαίνεται, υιοθετεί τις μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προβλέψεις στις οποίες βασίζεται ο συζητούμενος προϋπολογισμός. Επειδή πολλά ειπώθηκαν για την υγεία, ένα μόνο παράδειγμα μπορώ να φέρω για την απόκρουση τους: τα μεγάλα βήματα που έγιναν στα νησιά μας, το ελικόπτερο του ΕΚΑΒ στη Σύρο, το Νοσοκομείο Σαντορίνης, τη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού στη Νάξο και άλλα. Υπάρχουν και άλλα να αναφέρω. Αναφέρω τα συγκεκριμένα, θυμίζοντας τη φράση «έλεγχος των ψευδομένων τα πράγματα». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πάνω σε αυτή την έξοδο του Αυγούστου 2018 και τα λελογισμένα βήματα βασίζονται, όχι μόνο τα εξαγγελθέντα και υλοποιούμενα ήδη μέτρα, αλλά έχω την εντύπωση ότι εκεί βασίζονται και οι εξαγγελίες της Αντιπολιτεύσεως, η οποία λεονταρίζει, αποκρύπτοντας ότι η ίδια πήρε αέρα για διάφορες προτάσεις από αυτό το γεγονός. Τούτο προσμετρήστε το και ως argumentum a contrario, ως επιχείρημα εκ του αντιθέτου, για να ενισχύσω τη δική μου επιχειρηματολογία. Χωρίς την αναγκαία και ικανή συνθήκη της εξόδου του φετινού Αυγούστου, δεν θα είχε και η ίδια να προτείνει κανένα μέτρο από αυτά που ασυλλόγιστα - και όχι λελογισμένα - προτείνει τώρα. Τελειώνω την αγόρευση μου με έναν προβληματισμό και μια επισήμανση. Ο προβληματισμός σχετίζεται με μια ομάδα συμπολιτών μας, τους ομολογιούχους και τις απώλειές τους. Ξέρετε, υπάρχει μεγάλη αγωνία. Γνωρίζω τις δυσκολίες και τα προβλήματα. Παρ' όλα αυτά, πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρξει κάποια απάντηση έστω και για το μέλλον. Η επισήμανση. Δεν αρκεί μόνο η βελτίωση των καταστάσεων, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες ή τα ικανά μεγέθη των στατιστικών που απαιτούνται για να προχωρήσουμε. Χρειάζεται και ένα οραματικό μείγμα πολιτικής βασισμένο στο νεύρο, την αυτοπεποίθηση και την αισιοδοξία τόσο τη δική μας όσο και του λαού μας. Αυτό προσπαθούμε να προσφέρουμε και το κατορθώνουμε σιγά - σιγά με τις πολιτικές και νομοθετικές παρεμβάσεις, όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στα δικαιώματα και στην εξωτερική πολιτική και σε άλλους ζωτικούς τομείς. Κυρίες και κύριοι, η πολιτική ως ζητούμενο επιστρέφει. Αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα των τελευταίων αυτών χρόνων της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. H Ελλάδα θα δώσει τη μάχη της δίπλα στις δημοκρατικές δυνάμεις των ευρωπαϊκών χωρών εναντίον των σκοτεινών ανορθολογικών δυνάμεων που επιδιώκουν στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο να εμφανιστούν ως κάτι νέο και αντισυστημικό, αποκρύπτοντας ότι είναι το παλιό μικρόβιο του φόβου, της μισαλλοδοξίας και του αυταρχισμού, που επιχειρεί να εξέλθει από τα τάρταρα που το έστειλαν οι νίκες των λαών, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όσο για όσους ονειρεύονται εκλογικούς θριάμβους και τα συναφή, έχω να τους πω ότι πρόκειται περί θεμιτών βεβαίως φιλοδοξιών, πλην όμως στο επίπεδο της δημοσκοπικής αυταρέσκειας που καθιστά τα όνειρα χίμαιρες ή ενδεχομένως και παιδικές ονειρώξεις και ας μη θεωρηθεί αυτό προσβλητικό. Να θυμούνται πάντα ότι η «νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη.» Και κάτι ακόμη, εκτός κειμένου, για τους φιλολογούντες, γλωσσολογούντες και αναδιφούντες εις την ιστορία και τα ιστορικά γεγονότα: Όποιος θέλει να εμπλουτίσει τις γνώσεις του, ας ψάξει να βρει τι είναι το Αμπεσεντάρ, πότε εξεδόθη και από ποιον. «Όλβιος όστις ιστορίης έσχε μάθησιν». Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε, για τη συνέπεια στον χρόνο. Πετύχατε το ακατόρθωτο σήμερα. Μιλήσατε λιγότερο από τον χρόνο που είχατε. Τον λόγο έχει ο κ. Κατσανιώτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα είναι μία μέρα, που όλοι θα πρέπει να καταδικάσουμε την επίθεση στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και τον «ΣΚΑΪ». Επιτρέψτε μου, μιας και έχω περάσει σε αυτό το κτήριο οκτώ χρόνια επαγγελματικά, να πω στους συναδέλφους μου κουράγιο. Η δική μας δουλειά είναι να καταδικάζουμε, η δουλειά της Κυβέρνησης είναι να συλλάβει άμεσα τους άθλιους τρομοκράτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε τον τελευταίο προϋπολογισμό της απερχόμενης Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το γεγονός πως είναι ο τελευταίος είναι το μοναδικό καλό νέο της συζήτησης. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, σίγουρα θα θέλετε να ξεχαστεί το πρόσφατο παρελθόν σας. Επιδιώκετε να μηδενίσετε το ρολόι του χρόνου και να μας πείσετε πως μόλις τώρα ξεκινάτε. Κάνετε μεγάλο λάθος και το ξέρουν όλοι. Το ξέρετε και εσείς. Τελειώνετε μια καταστροφική διακυβέρνηση, μια διακυβέρνηση που αιχμαλώτισε την οικονομία και τη χώρα στο υπερπλεόνασμα. Και το κάνατε χωρίς να ντρέπεστε. Βαφτίσατε την ανικανότητά σας «αυταπάτη» και τις ιδεοληψίες σας «προοδευτική πολιτική». Φτιάξατε έναν προϋπολογισμό που όσα προβλέπετε ως κοινωνικές παροχές, προέρχονται μόνο από βαρύτατη φορολογία. Φτιάξατε έναν προϋπολογισμό, που αναφέρεται γενικώς και αορίστως σε μία ανάπτυξη, χωρίς καμμία κατεύθυνση. Και είναι λογικό. Δεν πιστεύετε στην ανάπτυξη, δεν πιστεύετε στην παραγωγή πλούτου, δεν πιστεύετε στη δυνατότητα του κάθε πολίτη να βελτιώσει το επίπεδο της ζωής του. Δεν είναι δυνατόν να διαμορφώσετε έναν σοβαρό και αναπτυξιακό προϋπολογισμό. Αντί για δουλειές, ανάπτυξη και μείωση φόρων, εσείς επιλέξατε φορολογία παντού. Επί των ημερών σας οι Έλληνες φορολογούμενοι πλήρωσαν σε φόρους πάνω από 150 δισεκατομμύρια ευρώ, σχεδόν το ΑΕΠ της χώρας και ένα μεγάλο μέρος από αυτά δεν ήταν καν μνημονιακή υποχρέωση. Ήταν επιλογή σας. Η μεσαία τάξη πλήρωσε το πιο βαρύ τίμημα και το κάνατε επίτηδες όχι μόνο για να επιβαρύνεται τους «μενουμευρωπαίους», όπως κάποτε είπε ο κ. Κυρίτσης, αλλά για να τιμωρήσετε την εργατικότητα, να τιμωρήσετε το δικαίωμα κάθε πολίτη στην προσωπική και οικογενειακή ανέλιξη. Το ξέρω, ακούτε τη λέξη «προκοπή» και βγάζετε σπυράκια. Για εσάς όσοι έχουν βιός και περιουσία είναι ταξικοί εχθροί και ας τα έχουν αποκτήσει έντιμα, με κόπο και πολλή δουλειά. Για εσάς οι επαγγελματίες, οι έμποροι, οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι μηχανικοί, οι γεωπόνοι, οι αγρότες είναι χρήσιμοι μόνο για να τους παίρνετε φόρους. Ακούστε το λοιπόν, καλά. Αυτόν τον τόπο και αυτούς τους πολίτες, τους μετρήσατε λάθος. Η Ελλάδα χτίστηκε πέτρα - πέτρα από ανθρώπους της μεσαίας τάξης, από ανθρώπους που ήξεραν πως μόνο η δουλειά φέρνει την προκοπή. Η μεσαία τάξη είναι η ισορροπία της χώρας. Χωρίς αυτήν δεν υπάρχει ευημερία, κοινωνική ειρήνη και συνοχή. Και αυτή η μεσαία τάξη, είτε το θέλετε είτε όχι, θα σηκωθεί και πάλι όρθια, για να κρατήσει όρθια και την Ελλάδα, μία Ελλάδα που δεν θα συμβιβάζεται με επιδόματα φτώχειας, αλλά θα διεκδικεί νέο πλούτο και καλύτερους μισθούς, μία Ελλάδα που δεν θα αρκείται σε μία θεσούλα, αλλά θα παράγει, θα καινοτομεί και θα αριστεύει. Εσείς θέλετε να εξουσιάζετε μια χώρα φτωχών υπηκόων. Εμείς θέλουμε να δώσουμε όραμα και ελπίδα σε μία χώρα ελεύθερων ανθρώπων. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά. Και αυτήν τη μεγάλη διαφορά, την έχετε πλέον και με τους πολίτες που σύντομα θα σας δείξουν το δρόμο για την έξοδο, γιατί αυτή η κοινωνία προδόθηκε από τα ψέματά σας και θα σας τιμωρήσει. Όσα συνθήματα και να χρησιμοποιήσετε, όσα προεκλογικά δώρα και να κάνετε, όσο διχασμό και να σπείρετε, απέναντί σας βρίσκεται ένα μεγάλο λαϊκό μέτωπο που εκπροσωπεί η Νέα Δημοκρατία. Θέλει πίσω την Ελλάδα της αλήθειας, της δικαιοσύνης, της προκοπής, της εθνικής αξιοπρέπειας, ένα λαϊκό μέτωπο που στις επόμενες εκλογές θα ξαναπάρει στα χέρια του την πατρίδα, που εσείς προδώσατε. Παραδώσατε τη δημόσια περιουσία, ακόμα και τα αρχαία μνημεία στο υπερταμείο, παραδώσατε όνομα, μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα στους Σκοπιανούς. Παραδώσατε την εθνική παιδεία και θέλετε να παραδώσετε και τη θρησκεία. Δεν θα προλάβετε, οι ημέρες σας έχουν ήδη τελειώσει. Στις επόμενες εκλογές έρχεται η μεγάλη πολιτική αλλαγή. Μία μεγάλη πολιτική αλλαγή, που θα αποκαταστήσει την αξιοπιστία της χώρας, μία μεγάλη πολιτική αλλαγή που δεν θα ξαναφέρει προϋπολογισμούς φτώχειας και υπερφορολόγησης. Μόνο μέσα από μία μεγάλη πολιτική αλλαγή θα σταματήσουν οι καταστροφικές πολιτικές σας. Ό,τι πιάσατε στα χέρια σας το κάνατε στάχτη, το διαλύσατε. Και μόνο ως παράδειγμα, θα σας αναφέρω έναν τομέα που θα έπρεπε να είναι ο βασικός πυλώνας ανάπτυξης της χώρας: τον πρωτογενή τομέα. Να σας θυμίσω τι κάνατε: αυξήσατε την προκαταβολή του φόρου εισοδήματος και την εισφορά αλληλεγγύης, συμπεριλάβατε και τα αγροτεμάχια στον συμπληρωματικό ΕΝΦΙΑ, παρέχοντας μόνο προσωρινή αναστολή, καταργήσατε την επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης των αγροτικών μηχανημάτων και σε συνδυασμό με τη γενική αύξηση του φόρου αυτού κατά 21%, εκτοξεύτηκε το κόστος παραγωγής. Αυξήσετε τον ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια από 13% σε 24% και μετά τον μειώσατε ξανά. Καταργήσετε τον ΟΓΑ. Σχεδόν τριπλασιάσατε το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών στους αγρότες, επιβάλατε ειδικό φόρο κατανάλωσης στο κρασί, τον οποίο πριν από λίγο πήρατε πίσω. Με λίγα λόγια, κάνατε κάθε τι δυνατό για να αφανίσετε τους αγρότες και την αγροτική παραγωγή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Κανένας λοιπόν δεν έχει να περιμένει τίποτα από σας. Κανένας δεν σας αντέχει άλλο. Το ακούτε παντού στην κοινωνία, το αισθάνεστε όπου και να βρίσκεστε. Και όσο πιο πολύ παριστάνετε ακόμα τους προοδευτικούς τόσο πιο πολύ γελοιοποιείστε. Αυτό όμως, είναι δικό σας θέμα. Έτσι κι αλλιώς, σύντομα θα είστε παρελθόν και τότε όλοι εμείς στη Νέα Δημοκρατία ξέρουμε πως θα πρέπει να ανασκουμπωθούμε και να ξεκινήσουμε ένα πολύ βαρύ έργο, να δώσουμε όραμα και αυτοπεποίθηση στους Έλληνες, ισχύ και αξιοπρέπεια στη χώρα και να ξαναβάλουμε μπροστά τις μηχανές της κοινωνίας και της οικονομίας. Με εμπιστοσύνη στις παραγωγικές μας δυνάμεις, με επίγνωση των αναγκών της εποχής μας θα ξανακάνουμε τη χώρα μας μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Και αυτή η μέρα είναι πολύ κοντά. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Τσόγκας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απερίφραστη καταδίκη της τρομοκρατικής επίθεσης κατά του «ΣΚΑΪ» δεν είναι απλά αυτονόητη, αλλά αποτελεί αναπόδραστη πολιτική τοποθέτηση. Έρχομαι τώρα στον προϋπολογισμό. Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2019, στη χαραυγή της μεταμνημονιακής περιόδου, δεν παρουσιάζει απλά ενδιαφέρον, αποτελεί ορόσημο, ένα πολιτικό σελιδοδείκτη, που σηματοδοτεί την είσοδο σε μια νέα, διαφορετική πραγματικότητα, ορίζει την ειδική εκείνη πολιτική σημειολογία, πάνω στην οποία θα κουμπώσουν οι προβλέψεις για την επόμενη χρονιά, προβλέψεις όμως ειδικού βάρους και ειδικού ενδιαφέροντος, προβλέψεις, που θα δικαιώσουν ή όχι τις διαφορετικές πολιτικές και ιδεολογικές αντιλήψεις, που θα δικαιώσουν ή όχι τους αγώνες για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, οικονομική ανάπτυξη. Μέσα, όμως, από τα ερείπια της μνημονιακής Ελλάδας, προβάλλει ως αναγκαία η αναφορά στην ιστορική διαδρομή, στις συγκλονιστικές πτυχές της υπαίτιας πολιτικής που ψυχορραγεί, στις αναζητήσεις των πράξεων ή παραλείψεων και των αιτίων που χαράμισαν τη χώρα μας, αλλά και της νέας πραγματικότητας που αργά κατακλύζει την Ελλάδα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, στο Μέγαρο του Ζαππείου η Ελλάδα αναστέναξε με ψευδεπίγραφες αναφορές εξόδου από την κρίση, με απατηλές υποσχέσεις για το μέλλον, με ψευδή και ανύπαρκτα οικονομικά μεγέθη. Το 2014, όταν το ΑΕΠ της χώρας είχε ήδη μειωθεί στο εξωπραγματικό μείον 25% και η ανεργία άγγιζε το 27%, τα επιτόκια δανεισμού των δεκαετών ομολόγων εκτοξεύθηκαν στο 8% με 9% και η έξοδος της χώρας από τα μνημόνια φάνταζε αδιανόητη, εσείς κομπάζατε ότι η χώρα ήταν προ της εξόδου από την κρίση. Δυστυχώς, όμως, ο στόχος της ανάπτυξης από 2,5% κατακρημνίστηκε στο 0,25%, διαρρηγνύοντας κάθε πιθανότητα επιτυχίας. Συνεπώς, η οποιαδήποτε ρητορεία σας περί εξόδου από την κρίση, αποτελούσε φτηνή πολιτική απάτη, διαζύγιο με την πραγματικότητα, σημειολογούσε τον κίνδυνο και την απόλυτη ανικανότητα της διαχείρισης των αναγκών της χώρας και αν συνδυαστούν με τη συμφωνία σας για τα πλεονάσματα για τα επόμενα του 2015 χρόνια, ύψους 4,5%, τότε θα προστίθονταν ακόμη περί τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα στα συνολικά μέτρα των 65 δισεκατομμυρίων που πήρατε για την περίοδο 2010-2014. Για να αντισταθμίσετε την ανικανότητά σας αυτή, εφηύρατε τα 86 δισεκατομμύρια ευρώ, που έγιναν 100 και 200 δισεκατομμύρια, όπως ξεδιάντροπα καγχάζατε, με τα οποία δήθεν η Κυβέρνησή μας του Γενάρη του 2015 επιβάρυνε την οικονομία. Όμως στο αντεπιχείρημά μας πώς αυτό ήταν δυνατόν, όταν το χρέος στο τέλος του 2014 ήταν στα 324 δισεκατομμύρια ευρώ και στο τέλος του 2015 στα 321 δισεκατομμύρια, δεν είπατε τίποτα απολύτως. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες σχετικά με τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό της χώρας, αφού τα στοιχεία ήδη εκτέθηκαν με απόλυτη σαφήνεια από τους συναδέλφους μου του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο πολιτικός σας εφιάλτης, ο «Δρόμος προς τις λεύκες» του ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζεται, αφού η Κυβέρνησή μας απέφυγε το σπιράλ του θανάτου, του διαρκούς, δηλαδή, εγκλωβισμού της οικονομίας στα μνημόνια και, ολοκληρώνοντας τις αξιολογήσεις, κατάφερε να αποσπάσει τη σημαντική ελάφρυνση του χρέους, που ήταν sine qua non για την πρόοδο της χώρας και την αναδιάταξη της ελληνικής οικονομίας, και τελικά πέτυχε τη μεγέθυνσή της για έξι συνεχόμενα τρίμηνα, με πρόβλεψη για το 2019 για ανάπτυξη στο 2,5%, με το ΑΕΠ να αναπτύσσεται και το χρέος να κατεβάσει στροφές στα 167,5 δισεκατομμύρια το 2020 με τη σύμφωνη γνώμη όλων των άλλοτε πολέμιων θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χαρακτηρίζοντας την εξέλιξη αυτή ως «μία άνευ προηγουμένου δημοσιονομική προσαρμογή». Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, κορυφώνοντας την αναφορά για τον προϋπολογισμό του 2019 και σκιαγραφώντας ταυτόχρονα την αυτοκριτική μας, διαπιστώνονται οι πολιτικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, διαπιστώνεται η ταξικότητα των επιλογών που μια αριστερή κυβέρνηση οφείλει να κάνει, ώστε το μείγμα της εφαρμοστέας πολιτικής να αντιστοιχηθεί με τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, για μία κοινωνία ίσων ευκαιριών, προτάσσοντας την αρχή της κοινωνικής ισότητας και αλληλεγγύης. Αυτό, όμως, που σηματοδοτεί τον προϋπολογισμό του 2019 είναι η αντιστοίχιση της συνέπειας και της αλήθειας των εξαγγελιών της Κυβέρνησης με την αμεσότητα της υλοποίησής τους, που εκθέτει τη σημερινή πολιτική σας στάση, μία διαρκής χρήση αποδεικτικών μέσων που πόρρω απέχουν από την αστική σας ευγένεια, που απέχουν παρασάγγας από την ιστορική σας σύνδεση με τη μετριοπαθή δεξιά σας καταγωγή, προκαλώντας μία φρενήρη πορεία ανταγωνισμού για την εξουσία. Υπό τις συνθήκες αυτές οι προϋπολογισμός του 2019, ενσωματώνοντας συλλήβδην τις εξαγγελίες της ΔΕΘ, που ήδη κατέστησαν νόμος του κράτους, σας εξανάγκασε σε υποταγή, αφού ψηφίσατε όλα όσα λοιδορήσατε, ακυρώσατε και συκοφαντήσατε επί οκτώ χρόνια και μετά σας εξαναγκάζει σε αποδοχή κρίσιμων κοινωνικών μέτρων, χωρίς λιτότητα, αλλά με ελαφρύνσεις για τους αδύναμους και τη μεσαία τάξη, με την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, την ακύρωση του υποκατώτατου μισθού και τη σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού, με μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές στους ελεύθερους επαγγελματίες, τους νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών, τους αγρότες, μείωση του ΕΝΦΙΑ, ενίσχυση από 70 έως 200 ευρώ των μισθώσεων με επίδομα στέγασης, σταδιακή μείωση του φόρου εισοδήματος των νομικών προσώπων από το 29% στο 25% σε βάθος τετραετίας, κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τους συνεταιρισμένους αγρότες, αποκατάσταση περίπου τριών χιλιάδων διακοσίων εργαζομένων στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» με συμβάσεις πλέον αορίστου χρόνου, πρόσληψη τεσσάρων χιλιάδων πεντακοσίων εκπαιδευτικών στην ειδική αγωγή, προσλήψεις στην Υγεία και στην Παιδεία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αυτό, όμως, που μηδένισε την πολιτική σας αξιοπρέπεια ήταν η αδυναμία σας να συνδράμετε στην εθνική προσπάθεια που κατέβαλε η Κυβέρνηση για την αποτροπή της μείωσης των συντάξεων, μέσω της περικοπής της προσωπικής διαφοράς. Έτσι, η ανάλγητη συμπεριφορά σας και η μικροψυχία σας, που προσδοκούσε μόνον πολιτικά οφέλη, αδιαφορώντας για την τύχη εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων, σας κατέταξε στις τυχοδιωκτικές πολιτικές δυνάμεις του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Εκείνο, όμως, που στιγμάτισε την πολιτική σας ταυτότητα ήταν η αδικαίωτη, ανιστόρητη και διχαστική θεώρηση, ότι δήθεν η μείωση των συντάξεων ήταν προϊόν ανταλλαγής με τη Συμφωνία των Πρεσπών, άποψη βαθιά προσβλητική για τη χώρα, άποψη βαθιά διχαστική για τον ελληνικό λαό, που οδήγησε την κοινοβουλευτική αντιπαλότητα στα όρια της εκτροπής του κ. Μητσοτάκη, που εξύβρισε χυδαία τον Πρωθυπουργό της χώρας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, αυτό που φοβάστε περισσότερο ίσως δεν είναι η αντοχή του ΣΥΡΙΖΑ στον χρόνο, αλλά η δημιουργία συνήθειας και περιρρέουσας ατμόσφαιρας ότι η διακυβέρνηση της χώρας δεν έχει ανάγκη τον θεσμικό σας ρόλο, τον οποίο κουρελιάσατε, ότι αδυνατείτε να προσφέρετε και δεν είστε απαραίτητοι, ότι παραμένετε δέσμιοι του παρελθόντος σας, ότι δεν κοιτάξατε ποτέ κατάματα τον ελληνικό λαό, δεν του μιλήσατε με ειλικρίνεια και δεν ζητήσατε συγγνώμη για τα δεινά που του προκαλέσατε και τη δυστυχία που του συσσωρεύσατε και τις αυτοκτονίες, που δεν θα γίνονταν εάν δεν φθάνατε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, για το ψάξιμο στα απορρίμματα, για τη δυσθεώρητη ανεργία, για το κλείσιμο γραφείων και επιχειρήσεων, για το φτωχικό δείπνο, για τις λιποθυμίες των παιδιών στα σχολεία, για τα θαλασσοδάνεια που δεν πληρώσατε, για το καθημερινό bullying των τραπεζών για μικρά δάνεια για τη φτωχική οικοσκευή, όταν άλλοι κατέφευγαν στο Χάρβαρντ και στο Κέμπριτζ για να συνεχίσουν τις σπουδές τους ή κάπου αλλού για να τύχουν καλύτερων υπηρεσιών υγείας, σε ένα σύστημα υγείας που κατέρρεε αφημένο στην τύχη του, με τη «NOVARTIS» να αλωνίζει και στο ΚΕΕΛΠΝΟ να συνεχίζεται το πάρτι της ρεμούλας, της αδιαφάνειας, του βολέματος των «ημετέρων» και του χτισίματος στους τοίχους των αποδεικτικών στοιχείων των παρανομιών σας. Αυτός είναι ο ανομολόγητος πολιτικός σας εφιάλτης, που δύσκολα θα σας εγκαταλείψει. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, ο παρών προϋπολογισμός, ο πρώτος μετά την έξοδο από τα μνημόνια φιλοδοξεί να βάλει τάξη στο χάος που επέβαλαν τα μνημόνια, να αποκαταστήσει σταδιακά την οικονομική δυναμική της χώρας και την πλήρη εθνική μας αξιοπρέπεια. Γι' αυτό είστε υποχρεωμένοι να τον ψηφίσετε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υγείας κ. Ξανθός.
Αγαπητοί συνάδελφοι, νομίζω ότι αυτή η συζήτηση διεξάγεται σ' ένα πλαίσιο ποιοτικά διαφορετικό. Για πρώτη φορά μετά από οκτώ χρόνια δεν έχουμε το περιβάλλον της παρατεινόμενης κρίσης των μνημονιακών δεσμεύσεων και της αυστηρής δημοσιονομικής επιτροπείας. Αυτή είναι η αλήθεια όσο και αν δεν αρέσει σε ορισμένους. Συζητούμε λοιπόν με άλλους όρους και αυτό είναι τεράστια αλλαγή στο κλίμα - και το οικονομικό και το κοινωνικό - στη χώρα. Είναι σαφές, από τον προϋπολογισμό που πάει προς ψήφιση, ότι υπάρχει μία σταδιακή υποχώρηση της πολύ σκληρής όντως λιτότητας που εφαρμόστηκε τα προηγούμενα χρόνια, λόγω της χρεοκοπίας της χώρας και υπάρχει επίσης ευδιάκριτη ενισχυμένη υποστήριξη του κοινωνικού κράτους και της δημόσιας περίθαλψης στην επόμενη χρονιά. Έχουμε επαυξημένο όριο δαπανών κατά 128,5 εκατομμύρια ευρώ για τους κλειστούς προϋπολογισμούς του φαρμάκου και των λοιπών παροχών του ΕΟΠΥΥ. Έχουμε 92,5 εκατομμύρια για τους κλειστούς προϋπολογισμούς και 36 εκατομμύρια για τις λοιπές λειτουργικές δαπάνες, πλην φαρμάκου, των νοσοκομείων. Αυτό είναι μία σημαντική δημοσιονομική ενίσχυση, η οποία έρχεται προσθετικά και σωρευτικά μετά από τέσσερα χρόνια, στο πλαίσιο του προηγούμενου μεσοπρόθεσμου 2015-2018, όπου είχαμε αθροιστικά μία ενίσχυση των λειτουργικών δαπανών κατά 674 εκατομμύρια ευρώ σε βάθος τετραετίας. Και ακολουθεί στο νέο μεσοπρόθεσμο επίσης μία συνολική ενίσχυση, η οποία είναι της τάξης των περίπου 470.000.000-500.000.000 ευρώ. Είναι λοιπόν μία σημαντική δημοσιονομική επένδυση στη δημόσια περίθαλψη, στη δημόσια υγεία, που νομίζω ότι πραγματικά μαζί και με την αιμοδότηση του συστήματος υγείας, όπως ανέφερε και ο κ. Πολάκης προηγουμένως με πολύ αναλυτικούς αριθμούς, αυτός ο συνδυασμός χρηματοδοτικής και λειτουργικής ενίσχυσης με ανθρώπινο δυναμικό επέτρεψαν την επιβίωση της δημόσιας περίθαλψης στη χώρα και σήμερα μπορούμε να συζητάμε για το πώς θα βελτιώσουμε σταδιακά τις υπηρεσίες και πώς θα επικεντρωθούμε περισσότερο στην ποιότητα της περίθαλψης. Άρα λοιπόν, ούτε τα αφηγήματα και τα σενάρια που ακούμε κάθε χρόνο περί νέων περικοπών ισχύουν. Έχει αποδειχθεί ότι τα έσοδα που έχει σήμερα το Σύστημα Υγείας και ο ΕΟΠΥΥ υπερκαλύπτουν το προβλεπόμενο όριο δαπανών, το οποίο προφανώς είναι προσδιορισμένο από το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Επίσης, έχουμε αποδείξει ότι όταν χρειάζεται στη διάρκεια της χρονιάς, για λόγους τεκμηριωμένων αναγκών, να υπάρξει μία συμπληρωματική ενίσχυση, αυτό σε συνεννόηση με το Υπουργείο Οικονομικών και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους συμβαίνει και το ενισχύουμε και το κάναμε και φέτος με επιπλέον πόρους σε νοσοκομεία που πραγματικά είχαν ανάγκες, διότι αυξήθηκε η ζήτηση, διότι υπήρξε αύξηση του κύκλου εργασιών των νοσοκομείων λόγω της ενίσχυσης με ανθρώπινο δυναμικό, διότι αυξήθηκε το φάσμα των υπηρεσιών που καλύπτουν. Ο Παύλος Πολάκης προηγουμένως αναφέρθηκε στα μακροοικονομικά μεγέθη του συστήματος. Νομίζω ότι έχει σημασία να υπενθυμίσουμε παρεμβάσεις που - εξαιτίας τού ότι βεβαίως υπήρξαν αυτά τα μεγέθη - αφορούν την καθημερινότητα των πολιτών. Και νομίζω ότι πρέπει πάντοτε να υπενθυμίζουμε την κρίσιμη και κορυφαία τομή στην καθολική κάλυψη και την εγγυημένη πρόσβαση των ανασφάλιστων πολιτών στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στη χώρα μας. Αυτό θεωρώ ότι είναι η μεγάλη αλλαγή. Αυτό οδήγησε φέτος, μέχρι τον ενδέκατο μήνα, οκτακόσιες πενήντα δύο χιλιάδες ανθρώπους ανασφάλιστους, μόνο με το ΑΜΚΑ τους, με ισοτιμία και αξιοπρέπεια, να συνταγογραφήσουν τα φάρμακά τους, να κάνουν εξετάσεις στο δημόσιο σύστημα υγείας. Η δαπάνη για τα φάρμακά τους είναι 205 εκατομμύρια ευρώ μέχρι στιγμής, δηλαδή τα φάρμακα που έχουν αγοραστεί από τα ιδιωτικά φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε τη διαγραφή χρεών 28 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία είχαν βεβαιωθεί στις εφορίες για τους ανασφάλιστους ανθρώπους που αναγκαστικά το σύστημα υγείας, επειδή ήταν πολύ επείγουσα η ανάγκη, τους είχε περιθάλψει. Δεύτερον, σημαντική ανακούφιση - αλλά πρέπει να τη θυμίζουμε πάντα - ήταν η κατάρρευση του εισιτηρίου των 5 ευρώ, μείον 22 εκατομμύρια ευρώ ανακούφιση και μείωση επιβαρύνσεων για τον πολίτη. Μείωση 40 εκατομμύρια ευρώ για τους χρόνιους ασθενείς που ρυθμίζουν την πάθησή τους με γενόσημα φάρμακα. Αυτό ισχύει από τον Σεπτέμβρη. Ανήκαν στην κατηγορία των νοσημάτων που είχε συμμετοχή 10%. Μείωση 20 εκατομμύρια ευρώ συνολικά στη συμμετοχή του ασθενούς λόγω της περικοπής της επιβάρυνσης του 1 ευρώ ανά συνταγή, επειδή ενοποιήσαμε όλα τα φάρμακα σε μία συνταγή. Τριακόσιες πενήντα χιλιάδες δωρεάν επισκέψεις σε οικογενειακούς γιατρούς στις τοπικές μονάδες υγείας μέσα σε λίγους μόνο μήνες λειτουργίας. Αυτές οι επισκέψεις δεν καλύπτονταν την προηγούμενη περίοδο από το σύστημα υγείας. Είναι μία επιπλέον σημαντική οικονομική ανακούφιση, αλλά και από την άποψη της ποιότητας της φροντίδας νομίζω πολύ σημαντική παρέμβαση. Πρόβλεψη στον προϋπολογισμό του 2019 για οδοντιατρική φροντίδα 40 εκατομμυρίων ευρώ του παιδικού πληθυσμού, κάτι το οποίο έχει να γίνει από το δημόσιο και το ασφαλιστικό σύστημα για δεκαετίες τώρα. Για πρώτη φορά λοιπόν ο ΕΟΠΥΥ, και άρα με την ευρεία έννοια το κράτος, θα καλύψει οδοντιατρικές ανάγκες των παιδιών που σήμερα επιβάρυναν στο 100% τις οικογένειές τους. Μείωση της συμμετοχής στα φάρμακα για χρόνιους ασθενείς που ανήκουν στις κατηγορίες ειδικών νοσημάτων, όπως είναι η ψωρίαση, η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου κ.λπ., δωρεάν χορήγηση σε ογκολογικούς ασθενείς συμπληρωματικών φαρμάκων που σχετίζονται με τις παρενέργειες και τις επιπτώσεις της κύριας νόσου. Νομίζω λοιπόν ότι αυτός ο συνδυασμός, κατ' αρχάς της καθολικής κάλυψης και δεύτερον της ενδυνάμωσης και στήριξης του δημόσιου συστήματος υγείας ήταν το κρίσιμο στοιχείο που επηρεάζει και αμβλύνει τις υγειονομικές ανισότητες και πλέον έχουμε μετρήσιμους δείκτες γι' αυτό. Υπάρχει ο δείκτης των ανικανοποίητων ιατρικών αναγκών. Είναι το ποσοστό του πληθυσμού που δηλώνει ότι για διάφορους λόγους, κυρίως οικονομικούς, δεν μπορεί να ικανοποιήσει ζωτικές υγειονομικές του ανάγκες. Αυτός ο δείκτης ήταν το 2009 πριν την κρίση 4,1% του πληθυσμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε. Το 2015-2016 έφτασε στο 14,4% και αμέσως μετά, έναν χρόνο μετά την παρέμβαση για τους ανασφάλιστους, υποχωρεί στο 10,9%. Όσον αφορά τα πιο χαμηλά οικονομικά στρώματα της χώρας, το τελευταίο 20% στην κοινωνική πυραμίδα, εκεί υποδιπλασιάζεται αυτός ο δείκτης. Αυτό είναι μία απόδειξη μείωσης των ανισοτήτων, αυτό είναι μια απόδειξη ότι προωθούνται αυτή την περίοδο πολιτικές ισότητας στον πολύ ευαίσθητο χώρο της υγείας και νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε τη μεγάλη αξία που έχει αυτό και για την αξιοπρέπεια των ανθρώπων και για την κοινωνική συνοχή. Επιτρέψτε μου να πω εδώ μία κουβέντα παραπάνω. Εμείς ξέρουμε ότι η καλή υγεία δεν είναι μόνο υπόθεση καλών υπηρεσιών περίθαλψης. Η υγεία είναι ένα σύνθετο φαινόμενο και υπάρχουν και οι λεγόμενοι κοινωνικοί προσδιοριστές της υγείας. Υπάρχουν κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες που είτε ενδυναμώνουν την υγεία είτε ενισχύουν την ασθένεια. Και γι' αυτό έχει τεράστια σημασία να καταλάβουμε ότι οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει αυτή την περίοδο στο επίπεδο της κοινωνικής προστασίας και της προνοιακής πολιτικής, τα μέτρα για την ανθρωπιστική κρίση, το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, τα μέτρα για την παιδική φτώχεια, τα στεγαστικά επιδόματα, η διατροφική υποστήριξη ανθρώπων με πολύ χαμηλό εισόδημα, όλα αυτά είναι παρεμβάσεις που, εκτός από την κοινωνική συνοχή, είναι και επένδυση στην καλύτερη υγεία του πληθυσμού. Αυτό λέει η σύγχρονη προσέγγιση, αυτά λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αυτά λένε όλες οι σοβαρές μελέτες σε όλο τον κόσμο. Ξέρουμε ότι οι κοινωνίες ανισότητας έχουν χειρότερη υγεία. Και γι' αυτό νομίζω ότι απαιτούνται και πολιτικά προγράμματα και πολιτικό σχέδιο και πολιτικό προσωπικό το οποίο μπορεί να υπηρετήσει αυτές τις αλλαγές. Εμείς, λοιπόν, με πολύ μεγάλη προσπάθεια αυτά τα χρόνια καταφέραμε να διασώσουμε τη δημόσια περίθαλψη. Καταφέραμε να κρατήσουμε το σύστημα υγείας όρθιο, να καλύψουμε με καθολικό τρόπο τον κόσμο χωρίς αποκλίσεις, να πούμε με μεγάλη σαφήνεια ότι δεν είναι κανονικότητα η διαφθορά και η ρεμούλα στον χώρο της υγείας και ότι υπάρχει ένα πολιτικό σχέδιο που περιλαμβάνει και την ηθικοποίηση του συστήματος. Κυρίως καταφέραμε να προχωρήσουμε κρίσιμες και ζωτικές μεταρρυθμίσεις και στον τομέα της πρωτοβάθμιας φροντίδας. Εδώ θα ήθελα να πω ότι πραγματικά είναι απύθμενο θράσος να ασκείται κριτική από πολιτικές δυνάμεις οι οποίες αποδιοργάνωσαν πλήρως τις δημόσιες δομές το 2014, εξώθησαν δυόμισι με τρεις χιλιάδες ειδικευμένους γιατρούς μαζικά σε έξοδο από το σύστημα, άφησαν ακάλυπτο υγειονομικά τον κόσμο και εγκαλούν για τα βήματα, για τις καθυστερήσεις και για τα πραγματικά προβλήματα τα οποία έχει ένα νέο μοντέλο το οποίο αναπτύσσεται στη χώρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Για πρώτη φορά έχουμε θεσμό οικογενειακού γιατρού στην Ελλάδα. Οι προηγούμενοι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ γιατροί προφανώς δεν είχαν ούτε την κουλτούρα, ούτε την εκπαίδευση, ούτε τη φιλοσοφία του οικογενειακού γιατρού και της ολιστικής φροντίδας των αναγκών υγείας των ανθρώπων.
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε.
Είναι μία καινούργια, λοιπόν, παρέμβαση η οποία προωθείται αυτή την περίοδο. Νομίζω ότι αυτό ενισχύει το όραμα μιας δημόσιας περίθαλψης με όρους καθολικότητας, ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης και κυρίως, αποτελεσματικότητας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ο συνάδελφος κ. Δημήτρης Κωνσταντόπουλος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τέταρτος προϋπολογισμός της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προϋπολογισμός που σηματοδοτεί την έναρξη της προεκλογικής περιόδου και αποτυπώνει την πλασματική εικόνα της οικονομίας. Ωστόσο, μία είναι η διαπίστωση: Η οικονομία είναι ουσιαστικά σε ύφεση, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της εργοδοσίας, των εργαζομένων, των παραγωγικών φορέων. Η Κυβέρνηση υπόσχεται παροχές, παροχές που προέρχονται από την υπερφορολόγηση, παροχές που προέρχονται από τα δανεικά, τα οποία θα πληρώσουμε ακριβά και μάλιστα, με τόκο. Ενθυμούμαι εδώ στην Ολομέλεια ότι δεσμεύτηκε ο Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Τσακαλώτος, ότι θα παραιτηθεί, αν μειωθεί το αφορολόγητο. Πολύ φοβάμαι, λοιπόν, ότι η Κυβέρνηση θα οδηγηθεί στην κατάργηση του αφορολόγητου για να μπορέσει να καλύψει τις υποχρεώσεις του προϋπολογισμού που η ίδια σήμερα καταθέτει. Ωστόσο, δεν ανησυχώ για τον Υπουργό. Ανησυχώ για το αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα που θα φέρει νέα οικονομική αφαίμαξη των μισθωτών και των συνταξιούχων, δηλαδή τι; Την πλήρη εξόντωσή τους.
Μη φοβάσαι, δεν θα γίνει.
Εσείς, κύριοι Υπουργοί, παρά ταύτα, αντί να δείτε τα λάθη σας, επικαλείστε το φαύλο πολιτικό σύστημα του παρελθόντος, το οποίο φταίει για όλα τα δεινά του τόπου, θαρρείς και εσείς σήμερα δεν είστε συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων, θαρρείς και εσείς σήμερα δεν αναπαράγετε «φωτογραφικές» επιλογές στελεχών. Νεποτισμός, αδιαφάνεια, μυστική εξωτερική πολιτική, διγλωσσία, παρελθοντολογία, σκανδαλολογία. Ωστόσο, καμμία, μα καμμία αναφορά για την περίοδο 2004-2009, την περίοδο του εκτροχιασμού του χρέους, την περίοδο του εκτροχιασμού του ελλείμματος και της φαρμακευτικής δαπάνης. Και όμως, αφωνία και ομερτά! Διερωτώμαι, κύριοι Υπουργοί: Ποιον καλύπτετε; Γιατί αυτή η επιλεκτική αμνησία, κύριοι της Κυβέρνησης; Οι ευθύνες σας πολλές. Τα συμπεράσματα δικά σας. Ωστόσο, καταγγέλλετε και αφορίζετε το κράτος του κομματισμού, που και εσείς σήμερα, την ίδια στιγμή, συντηρείτε με τις ίδιες πρακτικές του παρελθόντος, παρ' ότι τις ξορκίζετε. Ανοίγετε, κύριοι Υπουργοί, κορυφαία ζητήματα, χωρίς καμμία διαβούλευση, χωρίς κανέναν κοινωνικό διάλογο, χωρίς αίσθημα ευθύνης, όπως το σκοπιανό, τις σχέσεις Εκκλησίας - Κράτους, τη Συνταγματική Αναθεώρηση, τις τομές στην αυτοδιοίκηση. Μάλιστα, με τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» βλέπουμε τι; Δίνονται αρμοδιότητες ξανά στην τοπική αυτοδιοίκηση χωρίς πόρους. Τα συμπεράσματα δικά σας, λοιπόν. Και όλα αυτά, γιατί; Για αγορά πολιτικού χρόνου. Ταυτόχρονα, τεράστια είναι τα αδιέξοδα στην κοινωνία, στη νεολαία, στους συνταξιούχους, στους μισθωτούς, στους μικροεπαγγελματίες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε έναν προϋπολογισμό που εμφανίζεται ως πρώτος μεταμνημονιακός και θα έπρεπε εδώ αυτός να είναι αναπτυξιακός και να οδηγεί πραγματικά στις αγορές. Απεναντίας, όμως, τι βλέπουμε; Ο προϋπολογισμός του 2019 ενσωματώνει σωρευτικά όλα τα μέτρα, φόρους και περικοπές, του τρίτου αχρείαστου μνημονίου, καθώς και του μεσοπρόθεσμου, κάτι το οποίο ανέρχεται σε 29,3 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι προϋπολογισμός, λοιπόν, δέσμιος των υπερπλεονασμάτων και δημοσιονομικά μνημονιακός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανάπτυξη σημαίνει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στο κράτος, κίνητρα για επενδύσεις με ελκυστικές προτάσεις σε ξένους και εγχώριους επενδυτές, κίνητρα ώστε οι νέοι άνθρωποι που έφυγαν από τη χώρα προς αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό να γυρίσουν πάλι πίσω, στήριξη του πρωτογενούς τομέα για ουσιαστική παραγωγική ανασυγκρότηση, στήριξη του τουρισμού, στήριξη της ναυτιλίας, στήριξη της ενέργειας, κατάργηση της πολυνομίας και της γραφειοκρατίας, που είναι πραγματικά ο μεγάλος εχθρός της ανάπτυξης. Να θυμίσω ότι από το 2015 έως σήμερα όλες οι προβλέψεις σας για την ανάπτυξη από τους προϋπολογισμούς που καταθέσατε δεν επαληθεύτηκαν. Ωστόσο, σήμερα προκρίνετε πλεονάσματα με την αύξηση έμμεσων φόρων και τη συντριβή της μεσαίας τάξης. Την ίδια στιγμή οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου προς τους ιδιώτες ανέρχονται στα 2,6 δισεκατομμύρια, όταν με τη δόση των 6 δισεκατομμυρίων που πήρε η χώρα από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας έπρεπε να έχουν μηδενιστεί έως τις 20 Αυγούστου του 2018. Εσείς, απεναντίας, μειώνετε κατά 550 εκατομμύρια το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, που είναι ο βασικός άξονας για την ανάπτυξη της χώρας. Τα συμπεράσματα, λοιπόν, δικά σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός του 2019 δημιουργεί ένα οικονομικό στέγνωμα στην αγορά και έλλειψη ρευστότητας και ταυτόχρονα, προβλέπει μείωση δαπανών του κοινωνικού προϋπολογισμού κατά 470 εκατομμύρια, όπως τα επιδόματα ανεργίας του ΟΑΕΔ και οι παροχές ασθένειας του ΕΟΠΥΥ. Άρα το κοινωνικό κράτος στο απόσπασμα! Ομιλεί η Κυβέρνηση για τη μείωση της ανεργίας τη στιγμή που δεν δημιουργούνται προϋποθέσεις για βιώσιμες θέσεις εργασίας και μακροχρόνια απασχόληση. Αντιθέτως, αυξάνεται η μερική απασχόληση, καθώς και η ωριαία απασχόληση. Κύριοι συνάδελφοι, μιλάμε για το δημογραφικό πρόβλημα και ερωτώ: Ποιο νέο ζευγάρι μπορεί σήμερα να κάνει οικογένεια; Ποιο νέο ζευγάρι μπορεί σήμερα να βάλει στο μυαλό του ότι μπορεί πραγματικά να στήσει ένα νοικοκυριό; Ποια η στήριξή μας στους πολύτεκνους; Ποια η στήριξή μας στους τρίτεκνους; Καθ' ότι τρίτεκνος, γνωρίζω τις ανάγκες μιας οικογένειας με τρία παιδιά. Ουσιαστικά, καμμία στήριξη. Η Ελλάδα γηράσκει και εμείς παρατηρούμε απλώς. Ντροπή! Τίποτε άλλο. Ανεργία. Να θυμίσω ότι το Διεθνές Γραφείο Εργασίας σε πρόσφατη ανακοίνωση έρευνας διαπίστωσε ότι στην Ελλάδα οι μισθοί μειώθηκαν κατά 3,7% το 2017. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μιλάει η Κυβέρνηση για μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, όταν η ίδια αύξησε τον συντελεστή φορολογίας κατά 29%. Μιλάει για κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κρασί, όταν η ίδια θεσμοθέτησε την επιβάρυνση αυτή. Μιλάει για την ακύρωση της περικοπής των συντάξεων από 1-1-2019, που ψηφίσαμε προ ημερών, όταν η ίδια επέλεξε να θεσμοθετήσει τις περικοπές με τον νόμο Κατρούγκαλου, όπου κατήργησε το ΕΚΑΣ και έκανε τις συντάξεις χηρείας επιδόματα. Δηλαδή, φάσκουμε και αντιφάσκουμε. Κύριοι της Κυβέρνησης, η οικονομική κρίση παραμένει. Δημοσιονομικά τα μνημόνια δεν τελείωσαν. Είναι εδώ ενσωματωμένα στον προϋπολογισμό που καταθέτετε. Ποια η διαπίστωση; Κυβερνάτε με βάση τις δημοσκοπήσεις. Οι παροχές των τελευταίων ημερών, άλλωστε, το επιβεβαιώνουν. Η χώρα, όμως, δεν μπορεί να σέρνεται μέσα σε ένα αβέβαιο περιβάλλον, με ανασφάλεια και αδιέξοδα. Χρειάζεται εθνική συνεννόηση και εθνική ευθύνη. Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να τονίσω ότι οι δημοσκοπήσεις δεν εκλέγουν κυβερνήσεις και εμείς είμαστε βέβαιοι ότι αυτό το μπρα ντε φερ μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας δεν οδηγεί πουθενά. Το Κίνημα Αλλαγής μπορεί και θα κάνει την ανατροπή. Αγαπητοί συνάδελφοι, εμείς, το Κίνημα Αλλαγής, είμαστε η παράταξη που έκτισε το κοινωνικό κράτος, η παράταξη που άλλαξε πραγματικά την Ελλάδα, το κόμμα που σήκωσε το βάρος να μη χρεοκοπήσει η πατρίδα, όταν εσείς όλοι εδώ ήσασταν αντιμνημονιακές φωνές στο Σύνταγμα. Μάλιστα, να θυμίσω τι κάνατε τότε: Πετροβολούσατε την Κυβέρνηση και την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, που σήκωσε μόνη της, αυτή η ηρωική ομάδα, το βάρος να μη χρεοκοπήσει η πατρίδα. Γιατί στη συνέχεια, φυσικά, ήρθατε κι εσείς στον δρόμο τον ορθόδοξο και στο δρόμο της εθνικής στρατηγικής που χαράξαμε εμείς ήρθατε όλοι οι υπόλοιποι. Σήμερα το Κίνημα Αλλαγής, το ΠΑΣΟΚ, εγγυάται την ανάπτυξη, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ευημερία της πατρίδας, με το ολοκληρωμένο πρόγραμμά μας «Σχέδιο Ελλάδα».
Κύριε Κωνσταντόπουλε, κλείστε, παρακαλώ.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς με το «Σχέδιο Ελλάδα», το πρόγραμμά μας, περιορίζουμε την υπερφορολόγηση, τη λιτότητα. Προτάσσουμε απέναντι στην κρίση την ανάπτυξη και στηρίζουμε, ταυτόχρονα, τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας. Έτσι μπορούμε να αισιοδοξούμε για το μέλλον. Γι' αυτό η Δημοκρατική Συμπαράταξη, το Κίνημα Αλλαγής σήμερα δεν είναι μία ακόμη επιλογή. Είναι η μόνη λύση που εγγυάται την έξοδο της χώρας από την κρίση και από τα μνημόνια πραγματικά, με όραμα, με σχέδιο, με στελέχη ικανά να το πετύχουν.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Καταψηφίζουμε αυτόν τον προϋπολογισμό, γιατί δεν οδηγεί στην ανάπτυξη και γιατί δεν βγάζει τη χώρα από την κρίση και το αδιέξοδο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας, καταδικάζω με τη σειρά μου το τρομοκρατικό χτύπημα στον «ΣΚΑΪ». Είναι χτύπημα στη δημοκρατία, είναι ένα χτύπημα στην ελευθερία του Τύπου, για αυτό το καταδικάζω απερίφραστα, περιμένοντας την Κυβέρνηση να κάνει το αυτονόητο: Να βρει τους τρομοκράτες, να νικήσει η δημοκρατία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Η συνάδελφος κ. Αθανασία Αναγνωστοπούλου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Αύγουστος του 2018 αποτελεί τομή. Αποτελεί τομή όχι μόνο για την έξοδο από τα μνημόνια, από αυτόν τον φαύλο κύκλο στον οποίο μας έβαλαν αυτοί που σήμερα σηκώνουν το δάχτυλο λες και έχουμε πάθει αμνησία, αλλά αποτελεί τομή και για έναν άλλον κύριο λόγο. Εμπεδώνονται οι αλλαγές θέσης μάχης που καθιέρωσε αυτή η Κυβέρνηση ήδη από τον Γενάρη του 2015. Μέχρι το 2015 και παρά την κρίση, παρά τα μνημόνια, οι θέσεις μάχης των προηγούμενων κυβερνήσεων ήταν οι γνωστές, αυτές που μας οδήγησαν στην κρίση: οι offshore, η διαφθορά και η διαπλοκή, η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος - τα έχουμε ακούσει, τα έχουμε δει, έχουν γίνει εξεταστικές και τα ξέρουμε πια - κυρίως όμως τα μεγάλα συμφέροντα. Με αυτή την Κυβέρνηση, με χίλια δυο μέτρα τα οποία έχουν ακουστεί, επίσης, για τους ανασφάλιστους, το κοινωνικό επίδομα, τα σχολικά γεύματα, την ανακατανομή του επιδόματος στις οικογένειες, στα παιδιά, που είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό μέτρο, - γιατί μας είπε ο κ. Μητσοτάκης για τα 2.000 ευρώ στο κάθε παιδί, ελληνόπουλο. Εμείς δίνουμε στο κάθε παιδί, ανεξαρτήτως θρησκείας, φυλής κ.λπ. - αλλάξαμε τις θέσεις μάχης για αυτούς οι οποίοι πλήττονταν περισσότερο από τον πόλεμο. Γιατί είχαμε μπει σε έναν πόλεμο, όπως ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός κάνει πολέμους οικονομικού στραγγαλισμού στον 21ο αιώνα. Αλλάξαμε, λοιπόν, τις θέσεις μάχης να μην καταρρεύσει το μέτωπο. Γιατί το μέτωπο καταρρέει, όταν η μεγάλη μάζα του πληθυσμού, αυτή που έχει μεγαλύτερη ανάγκη, περιθωριοποιείται, γίνεται αόρατη από τον δημόσιο χώρο, παύει δηλαδή να έχει την ιδιότητα του πολίτη. Αλλάξαμε τις θέσεις μάχης και συνεχίζουμε τώρα με αυτό το πρόγραμμα, με αυτό ακριβώς το πρόγραμμα. Γι' αυτό αυτός ο προϋπολογισμός είναι επεκτατικός στο κράτος πρόνοιας, στην κοινωνική πρόνοια, στην υγεία και στην παιδεία. Διάβασα πάρα πολύ προσεκτικά το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την παιδεία. Αν αφήσει κανείς κατά μέρους τα καλολογικά στοιχεία, αυτό που φαίνεται πεντακάθαρα - το έχει πει άλλωστε και ο Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας - δεν είναι μόνο οι «μαθητές πελάτες», είναι τα σχολεία τα οποία μπορούν να εξασφαλίσουν τοπικά πόρους. Αυτά θα είναι και καλύτερα. Για τα δημόσια σχολεία λέμε. Αυτό που λέει είναι ότι οι νόμοι που φέραμε να προστατέψουμε τους καθηγητές που δουλεύουν στα ιδιωτικά σχολεία, την παιδεία δηλαδή ως δημόσιο αγαθό από όπου κι αν προέρχεται, αυτό θα τελειώσει. Διαβάστε το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας. Τα επιπλέον επιδόματα, μετά από αξιολόγηση, θα δίνονται σε καθηγητές κ.λπ.. Το κυριότερο, όμως, είναι η ανώτατη εκπαίδευση και η ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης. Σε αυτήν τη χώρα υπάρχουν κάποιες μεγάλες παραδόσεις, ιστορικές παραδόσεις, που υπάρχουν και στις ευρωπαϊκές χώρες. Μία από τις μεγάλες παραδόσεις είναι ο εκδημοκρατισμός του δημόσιου χώρου, η διεύρυνση του δημόσιου χώρου και αυτό επετεύχθη χάρη στη δημόσια παιδεία, κυρίως στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτό η Νέα Δημοκρατία, και όχι μόνο η Νέα Δημοκρατία, αλλά και το ΚΙΝΑΛ μαζί και η ΔΗΣΥ μαζί, θέλουν να το ξηλώσουν. Ο κ. Μητσοτάκης στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας είπε ότι θα κάνει πανστρατιά για τη μεσαία τάξη. Ξεχνάει ένα πράγμα: Ότι η μεσαία τάξη είναι προϊόν, είναι αποτέλεσμα της διεύρυνσης και του εκδημοκρατισμού του δημόσιου χώρου. Δεν μπορεί να υπάρξει μεσαία τάξη χωρίς δημόσιο χώρο. Αυτά είναι η αλφαβήτα της πολιτικής ιστορίας όλης της Ευρώπης και αυτής της χώρας. Και εκεί γεννάται ένα ερώτημα σε μένα: Πώς η Νέα Δημοκρατία, η οποία είναι υπέρ των παραδόσεων, κάποιες τέτοιες θεμελιώδεις παραδόσεις αυτού του τόπου τις πετάει στην άκρη σαν να μην έχουν συμβεί; Αυτό είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Ξερίζωμα της ιστορικής συνέχειας που έχει να κάνει με κοινωνικές διεκδικήσεις, εκδημοκρατισμό, συγκρότηση της έννοιας του πολίτη, συγκρότηση της ταξικής διαστρωμάτωσης της κοινωνίας, άρα των διεκδικήσεών της. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ]] Μεσαία τάξη, λοιπόν, με ιδιωτικοποιημένα τα πάντα δεν μπορεί να υπάρχει και το είδαμε ότι ξεκίνησε πριν από την κρίση. Από πότε άρχισε να καταρρέει η μεσαία τάξη. Η μεσαία τάξη δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς δίκαιο φορολογικό σύστημα, το οποίο δεν υπήρχε πριν από την κρίση. Είχαμε φοροαπαλλαγές, φοροαποφυγές για τον μεγάλο πλούτο. Δεν είχαμε στήριξη ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος και γι' αυτό η κρίση βρήκε ανοχύρωτη πόλη τη χώρα και είχαμε όλα αυτά που είχαμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δεν έχω και χρόνο, δυστυχώς. Θα ζητήσω δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Θα πω, όμως, και ένα άλλο σημείο. Είπανε και Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και της ΔΗΣΥ για το πλεόνασμα και για όλα αυτά, το μεγάλο πλεόνασμα που έχει φέρει η Κυβέρνηση. Δεν θα θυμηθώ τα δικά τους 4%, 4,5%. Είδα στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας τον κ. Βέμπερ. Ξεχνάμε τι είναι ο κ. Βέμπερ; Γιατί στην Ευρώπη παίζεται ένα μεγάλο κομμάτι της πολιτικής. Ξεχνάμε ότι είναι από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, αυτό που είναι υπέρ της πιο χυδαίας λιτότητας στην Ευρώπη, υπέρ αυστηρών δημοσιονομικών κανόνων, αυτούς που κάνουν τους λαούς και στη Γαλλία και οπουδήποτε αλλού να ξεσηκώνονται; Αυτά όλα τα ξεχνάνε. Αν, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία είναι κατά των υπερπλεονασμάτων κ.λπ., δεν θα επιτρέψει να βγει ένας πολιτικός όπως ο Βέμπερ. Και θα φτάσω στο τελευταίο σημείο. Ο κ. Μητσοτάκης είπε και εδώ στη Βουλή αλλά και στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας ότι ο Πρωθυπουργός έκανε ανταλλαγή της μη περικοπής των συντάξεων με το μακεδονικό. Θα έλεγα ότι είναι μέσα στην πόλωση που η δημοκρατία δημιουργεί - μη φοβόμαστε τις σκληρές αντιπαραθέσεις, αυτό είναι η δημοκρατία - , θα έλεγα ότι είναι μέσα σε αυτό το πλαίσιο και δεν πειράζει, ας το πάρουμε έτσι. Το επανέλαβε και στο συνέδριο. Μίλησε και ο κ. Σαμαράς. Εδώ τίθεται ένα μεγάλο ζήτημα: Η ανταλλαγή της μη περικοπής των συντάξεων με το μακεδονικό παραπέμπει ευθέως στην καρδιά της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Τι λέγανε τότε; «Οι άνθρωποι που ακολουθούσαν την Αριστερά, που υποστήριζε τις κοινωνικές διεκδικήσεις ήτανε Εαμοβούλγαροι». Το «Εαμοβούλγαροι» επανέρχεται. Είναι ο κ. Μητσοτάκης ακροδεξιός; Όχι, βέβαια. Είναι η Νέα Δημοκρατία εν συνόλω Ακροδεξιά; Όχι βέβαια, ασφαλώς και όχι, είπε κι ο κ. Δένδιας. Ο κ. Μητσοτάκης, όμως, είναι σκληρά νεοφιλελεύθερος, γι' αυτό από την ιστορία τον ενδιαφέρει να ξεριζώνει όσες ρίζες έχουνε κρατήσει τη συνοχή της κοινωνίας, τη δημοκρατία τους και έχουν απαλείψει οριστικά τον μετεμφυλιακό λόγο. Ένας σκληρός νεοφιλελεύθερος επιτρέπει στην Ακροδεξιά, της δίνει άνετο βήμα, γιατί ξεριζώνοντας αυτήν την πλευρά της ιστορίας έχει αφήσει όλα τα ζιζάνια του παρελθόντος να ξαναφυτρώσουν. Δεν είναι ο Βέμπερ ναζιστής όταν λέει «τελική λύση για το μεταναστευτικό», έχει υιοθετήσει όμως όλη τη ρητορική, γιατί δεν καταλαβαίνει το βάρος της ιστορίας, γιατί είναι νεοφιλελεύθερος. Και εκεί χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Εμείς είμαστε υπερήφανοι και για αυτόν τον προϋπολογισμό και για τη Συμφωνία των Πρεσπών και θα τα υποστηρίξουμε όλα, γιατί δεν θέλουμε να ξαναέρθει μετεμφυλιακό κλίμα και χρεοκοπία σε αυτήν την χώρα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Αναγνωστοπούλου. Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Ρήγας. Ελάτε, κύριε Υπουργέ, έχετε οκτώ λεπτά στη διάθεσή σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Βουλευτές, με την κατάθεση του προϋπολογισμού του 2019 γυρίζουμε σελίδα στη χώρα μας, κι είμαστε υπερήφανοι γι' αυτό, όσο κι αν κάποιοι, για μικροκομματικούς λόγους, προσπαθούν να το απαξιώσουν. Δεν πειράζει όμως, ο ελληνικός λαός γνωρίζει και αναγνωρίζει την προσπάθεια την οποία κάνουμε. Μετά από οκτώ χρόνια δημοσιονομικών περιορισμών και πολιτικής λιτότητας βγήκαμε στο ξέφωτο. Μπήκαμε στην κανονικότητα καταθέτοντας πια έναν προϋπολογισμό κατά τα πρότυπα και των χωρών της Ευρωζώνης. Ενώπιόν μας πλέον έχουμε τη μεγάλη πρόκληση της ανάπτυξης, με την κοινωνία και τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις να είναι κοινωνοί και συμμέτοχοι σε αυτήν την διαδικασία της δίκαιης ανάπτυξης. Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2019 είναι μία πρόκληση για μία αναδρομή, αλλά και για ενατένιση του μέλλοντος, χωρίς παραμορφωτικούς φακούς, με τα δικά μας μάτια, με τα μάτια των αναγκών του λαού και της χώρας. Οργή και ανάκτηση προκαλεί το περισσό θράσος, κύριοι Βουλευτές, αυτών που οδήγησαν την κοινωνία σε απόγνωση και τη χώρα στην καταστροφή, να εμφανίζονται σήμερα, τώρα, τιμητές και να διεκδικούν την επάνοδό τους στη διακυβέρνηση, με άλλοθι και συγχωροχάρτι τη λαϊκή εντολή, που ελπίζουν, αλλά ματαιοπονούν, να λάβουν. Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Μητσοτάκης μιλώντας στο συνέδριο του κόμματός του, επιβεβαίωσε αυτή τη διαπίστωση. Κάνει πως ξεχνάει, γιατί δεν τολμάει να θυμίσει στον λαό τον βίο και την πολιτεία των κυβερνήσεων στις οποίες και αυτός συμμετείχε. Λέει, για παράδειγμα, ότι θα καταργήσει τον υποκατώτατο, μισθό, όμως δεν μας λέει ποιος τον καθιέρωσε και κυρίως βέβαια ξεχνάει να πει ότι από 1η Γενάρη του 2019 τον καταργούμε εμείς και η Κυβέρνησή μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν θα επεκταθώ στα όσα προκάλεσαν αυτά που συνέβησαν την περίοδο 2010 και 2014, αλλά και στα όσα προηγήθηκαν της κρίσης. Τους κρίνει η ιστορία, τους κρίνει ο λαός, αλλά και για ορισμένες πλευρές της πολιτικής τούς κρίνει και η ίδια η δικαιοσύνη. Σας καλώ να θυμηθείτε μόνο πού βρισκόταν η χώρα, όταν εμείς αναλάβαμε τη διακυβέρνηση: απώλεια για την πενταετία 2010-2014 του 25% του ΑΕΠ και εκτίναξη της ανεργίας κοντά στο 30%. Δηλαδή ακρωτηρίασαν το 1/4 του κορμιού της ελληνικής οικονομίας, με τρομακτικές επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Αντιστρέψαμε αυτήν την κατάσταση. Το μαρτυρεί η συνεχής αύξηση της απασχόλησης, το αυξανόμενο θετικό πρόσημο στο ΑΕΠ και την ανάπτυξη. Από το 2015 και μετά, μέχρι την έξοδο από το μνημόνιο και την επιτροπεία τον Αύγουστο του 2018, το διάστημα δηλαδή που αναγκαστήκαμε να λειτουργήσουμε στο πλαίσιο που είχαν προκαθορίσει οι μνημονιακοί προσανατολισμοί της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, ελαχιστοποιήθηκαν έως μηδενισμού οι περικοπές και ταυτόχρονα εφαρμόστηκε ένα πρόγραμμα μεγάλης κλίμακας, για τη στήριξη των πιο ευάλωτων λαϊκών στρωμάτων. Να αναφέρω ενδεικτικά την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη - τα είπαν και ο Ανδρέας Ξανθός και ο Παύλος Πολάκης - για όλους τους ανασφάλιστους και όλα όσα έχουν γίνει στην υγεία, το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, την παροχή - πλέον - σε ετήσια βάση κοινωνικού μερίσματος στα φτωχότερα εισοδηματικά στρώματα. Όλα αυτά τα χρόνια η Αντιπολίτευση με προεξάρχουσα τη Νέα Δημοκρατία εφάρμοσε το δόγμα της καταστροφολογίας και του διχασμού του ίδιου του λαού μας, ψαρεύοντας στα θολά νερά της απαξίωσης των θεσμών, αλλά και του εθνικισμού. Εμείς μείναμε σταθεροί στις βασικές μας στοχεύσεις, παρά τις κάποιες συγχύσεις που μπορεί να δημιούργησε πρόσκαιρα η ανάγκη, για να μην πω ο καταναγκασμός, εφαρμογής μιας πολιτικής που ούτε την είχαμε επιλέξει ούτε μας εξέφραζε. Το μνημόνιο δεν ήταν το πρόγραμμά μας, κύριοι Βουλευτές, το πρόγραμμά μας είναι η πολιτική που ξεδιπλώνουμε μετά τον Αύγουστο του 2018. Τώρα, φαίνεται ποιοι δικαιώνονται. Ίσως κάποιος να αναρωτιέται αν κάτω από αυτές τις συνθήκες υπάρχει περιθώριο για μία αριστερή πολιτική. Πιστεύω ακράδαντα, από τα βάθη της καρδιάς μου, ότι υπάρχει. Για μας ο στόχος της ανάπτυξης συνοδεύεται από το επίθετο «δίκαιη», δίκαιη ανάπτυξη. Πρέπει δηλαδή να έχει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο και όχι απλά την αναπαραγωγή του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του. Κύριοι Βουλευτές, είπε ο κ. Μητσοτάκης στο συνέδριό του ότι πλούτος παράγεται από τον ιδιωτικό τομέα μόνο. Πλούτος παράγεται από τον εργάτη, τον μισθωτό, κύριε Μητσοτάκη. Απαξιώνετε, κύριε Μητσοτάκη, τον άνθρωπο, τον εργαζόμενο, που είναι η παραγωγική δύναμη της χώρας. Θεοποιείτε τον ιδιωτικό τομέα, γιατί θέλετε συρρικνωμένο τον δημόσιο τομέα, ώστε ο ιδιωτικός να δρα ανεξέλεγκτα, χωρίς κανόνες και ελέγχους. Πλήρης θεοποίηση του νεοφιλελευθερισμού σε όλο του το μεγαλείο! Αυτό έχει τις συνέπειές του και στα ζητήματα τα εθνικά. Η δίκαιη ανάπτυξη συνυπάρχει, αλλά τροφοδοτείται και συναναπτύσεται με τη δημοκρατία, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες. Βρισκόμαστε στον αντίποδα του νεοφιλελευθερισμού, που υποτάσσει τον άνθρωπο στην οικονομία, ενώ πρέπει η ίδια η οικονομία να υποτάσσεται στον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφερθώ σε ορισμένα ζητήματα του προϋπολογισμού του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αλλά και γενικότερα της πολιτικής μας στο χώρο αυτό. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, οι Ένοπλες Δυνάμεις κλήθηκαν στη διάρκεια της μνημονιακής περιόδου να διαχειριστούν μια ραγδαία μείωση του προϋπολογισμού σχεδόν στο 50% συγκριτικά με την προ κρίσης περίοδο. Η Κυβέρνησή μας από την πρώτη στιγμή αντιμετώπισε, έχοντας πλήρη αίσθηση της ευθύνης, την ανάγκη διατήρησης και ενίσχυσης της αμυντικής ικανότητας της χώρας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις εκ των πραγμάτων αναγκάστηκαν να λειτουργήσουν σε ένα άκρως περιοριστικό περιβάλλον. Αυτό οδήγησε στην πλήρη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων και μέσων και την περαιτέρω ανάδειξη των δυνατοτήτων τους. Βασική μας προτεραιότητα είναι η διατήρηση και επαύξηση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας, με στοχευμένες κινήσεις αναφορικά με τα προγράμματα των εξοπλισμών. Δόθηκε έμφαση στην ενίσχυση της επιχειρησιακής διαθεσιμότητας των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων, με παράλληλες στοχευμένες κινήσεις αναβάθμισης των διαθέσιμων μέσων. Έγινε πλήρης αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και των νέων δυνατοτήτων που μας παρέχει η εξέλιξη της τεχνολογίας. Τα αποτελέσματα είναι παραπάνω από ικανοποιητικά. Παράλληλα, στην πρώτη γραμμή διατηρήθηκαν οι ανάγκες του προσωπικού, που είναι ζωντανός πολλαπλασιαστής ισχύος του αμυντικού συστήματος της χώρας και το συγκριτικό μας πλεονέκτημα έναντι οποιασδήποτε απειλής. Επιπλέον, οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ενισχύσει το κοινωνικό τους έργο τόσο ως προς την αντιμετώπιση των αναγκών που προέκυψαν μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης όσο και ως προς την αντιμετώπιση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών στη χώρα μας. Η συμβολή των Ενόπλων Δυνάμεων στη διαχείριση του προσφυγικού είναι καθοριστική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν κάποιος καλείται να διαχειριστεί τα ζητήματα της εθνικής άμυνας, πριν βάλει οποιονδήποτε στόχο και μία προτεραιότητα, πρέπει να μελετήσει και το διεθνές περιβάλλον. Είμαστε όλοι γνώστες της αστάθειας που μας περιβάλλει, αλλά και των μεγάλων ανταγωνισμών που εκδηλώνονται στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου με επίκεντρο του ενδιαφέροντος την αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων. Ο αποτρεπτικός ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων όχι μόνο αποτελεί εγγύηση για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, αλλά είναι και παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης για την ευρύτερη περιοχή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Στο σημείο αυτό να κάνω μια αναφορά στο ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων στη διάρκεια της κρίσης. Με την αφοσίωσή τους στην αποστολή τους, την οποία επιτέλεσαν με τον μεγαλύτερο επαγγελματισμό, με το υψηλό τους φρόνημα, την υψηλή ετοιμότητα, συνέβαλαν καθοριστικά στο να βγει η χώρα μας αλώβητη και με ψηλά το κεφάλι από αυτή τη δύσκολη κατάσταση. Κανείς δεν τόλμησε να σκεφτεί - με δεδομένη τη δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία και η κοινωνία μας - να επιχειρήσει να εκβιάσει καταστάσεις, να εκμεταλλευτεί την οικονομική μας αδυναμία και να αποκομίσει οφέλη. Η πραγματικότητα αυτή δίνει περιεχόμενο και υπόσταση στην έννοια του πατριωτισμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Πατρίδα είναι ένα σύνολο αξιών και εννοιών που συνδέονται με την ιστορία και τη ζωή των ανθρώπων που την απαρτίζουν. Πατριωτισμός είναι και η οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας με την κοινωνία όρθια. Θα δώσω δύο στοιχεία, κύριε Πρόεδρε, εάν μου επιτρέπετε. Ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για το 2019 προβλέπει δαπάνες 3 δισεκατομμύρια 318 εκατομμύρια έναντι 3 δισεκατομμυρίων 140 εκατομμυρίων το 2018. Είναι αναγκαίος, ικανός για την άμυνα της χώρας στις παρούσες δημοσιονομικές συνθήκες. Από το ποσό των ετήσιων δαπανών του προϋπολογισμού του Υπουργείου τα 2/3 πηγαίνουν στις παροχές προσωπικού, δηλαδή 2 δισεκατομμύρια 260 εκατομμύρια έναντι 2 δισεκατομμυρίων 120 εκατομμυρίων το 2018, αύξηση 138 εκατομμύρια. Όσον αφορά τις υπόλοιπες δαπάνες, αυτές ανέρχονται σε 1 δισεκατομμύριο 31 εκατομμύρια έναντι 991 εκατομμυρίων ευρώ το 2018. Εδώ είναι οι λειτουργικές δαπάνες και οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς. Ολοκληρώνοντας θέλω να επισημάνω ότι είναι διαρκής η προσπάθειά μας για την ενίσχυση και εμπέδωση της διακλαδικότητας, τη μέριμνα προσωπικού, τη διαθεσιμότητα, τη συντήρηση, την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό των μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων. Το 2018 έγιναν πολύ σημαντικά βήματα σε αυτή την κατεύθυνση. Διαβεβαιώνουμε τον ελληνικό λαό ότι οι δαπάνες για την εθνική άμυνα, που είναι ο ιδρώτας του, πιάνουν τόπο. Ο χώρος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας δεν είναι πλέον το πεδίο για το μεγάλο «πάρτι» που γινόταν συστηματικά τις προηγούμενες περιόδους. «Σαμπάνια, χαβιάρι και Βελουχιώτη Άρη», ο κ. Σαμαράς. Αν νομίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ότι με την υιοθέτηση περιθωριακών εντύπων, ακροδεξιών ιστοσελίδων μπορείτε να ξεπλύνετε τη «SIEMENS», το ΚΕΕΛΠΝΟ, τις μίζες των εξοπλισμών, τις χρηματοδοτήσεις του κόμματός σας, πλανάστε πλάνην οικτράν. Δεν θα επικρατήσει - και αυτό θα το κάνει ο ελληνικός λαός - η λήθη απέναντι στη μνήμη. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εγώ σας καλώ να υπερψηφίσετε τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για το 2019, εκτός των άλλων και σαν μία επιβράβευση της προσπάθειας που γίνεται σε αυτό τον χώρο από το σύνολο του υπηρετούντος προσωπικού, το οποίο στήριξε όλη αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που έκανε η ίδια η ελληνική κοινωνία. Στήριξε την ελληνική κοινωνία και είναι προς τιμή των Ενόπλων Δυνάμεων! Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Κοτζιάς εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Αμέσως μετά είναι ο κ. Δημοσχάκης, ο κ. Ακριώτης, ο κ. Κυριαζίδης, η κ. Σκούφα, ο κ. Παναγιωτόπουλος και συνεχίζουμε. Θα πάμε μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα και όσο πάει, ίσως και λίγο παραπάνω. Ελάτε, κύριε συνάδελφε, έχετε επτά λεπτά στη διάθεσή σας.
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να πείτε μέχρι ποιον ομιλητή θα πάμε, ποιο όνομα, γιατί κάποιοι θέλουν να μας ακούσουν.
Θα πάμε μέχρι και τον κ. Μπουκώρο, ο οποίος, όπως μας έχει ενημερώσει, θέλει να μιλήσει.
Πείτε και τα άλλα ονόματα, κύριε Πρόεδρε.
Είπα πέντε, έξι ονόματα. Θέλετε να τα πω όλα;
Όλα. Έτσι πρέπει. Το «κ.λπ.» δεν πάει εδώ.
Δεν είπα «κ.λπ.», κύριε Μπούρα. Ελάτε, έχω ήδη πει έξι, επτά ονόματα που ακολουθούν στη σειρά, αφού έχω δει τους συναδέλφους που είναι εδώ. Προχωράμε και θα το δούμε στη συνέχεια. Θα μιλήσετε και εσείς, κύριε Μπούρα. Να αναφέρω το όνομά σας για να ξέρει ο κόσμος ότι θα μιλήσετε;
Όχι μόνο το δικό μου. Όλων, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Μπούρα, έχει έρθει ο συνάδελφός σας στο Βήμα. Συγγνώμη, κύριε Κοτζιά.
Δεν υπάρχει θέμα. Λογικό είναι το αίτημα. Εγώ θα ήθελα να καταδικάσω την επίθεση και να πω ότι κάθε επίθεση ενάντια στην ενημέρωση, είναι και επίθεση ενάντια στη δημοκρατία. Θέλω να βάλω δύο διαφορετικά θέματα από αυτά που συζητήσαμε σήμερα και στο τέλος να απαντήσω - γιατί δεν ζήτησα τον λόγο - σε διάφορες ύβρεις που άκουσα σε βάρος της Συμφωνίας των Πρεσπών και της υπογραφής μου. Το πρώτο ζήτημα είναι ότι σε μία Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρχει κανένας τομέας της δημόσιας ζωής που να χρηματοδοτείται από τον δημόσιο προϋπολογισμό και να μην υπόκειται στον έλεγχο της Βουλής. Εάν δεν υπόκειται στον έλεγχο της Βουλής, κάποιοι φτιάχνουν παράλληλους μηχανισμούς προς τη δημοκρατία. Έχουμε το σαφές παράδειγμα του Υπουργείου Εξωτερικών: Ως Υπουργός Εξωτερικών, πριν από δύο χρόνια έφερα, με δικιά μου νομοθετική πρωτοβουλία, νόμο με τον οποίον ελέγχονται οι μυστικές - οι λεγόμενες απόρρητες - δαπάνες του Υπουργείου Εξωτερικών. Σε αυτόν τον νόμο προβλέπαμε ειδική υπηρεσία από τους υπηρεσιακούς παράγοντες, με επικεφαλής τον υπηρεσιακό γενικό γραμματέα και δύο ανώτατους πρέσβεις, που να αποφασίζουν για την πρόταση προς τη Βουλή σχετικά με την κατανομή των απόρρητων κονδυλίων. Δεύτερον, προβλέπαμε το Προεδρείο της Βουλής να ελέγχει και να δίνει, αν θέλει, τη σύμφωνη γνώμη του για αυτές τις δαπάνες και τρίτον, αυτές οι δαπάνες να εξέρχονται προς επίρρωση μόνο με το αποδεικτικό της συμφωνίας της Βουλής και από την ίδια την υπηρεσία και όχι από τον Υπουργό. Αυτή η αρχή που προωθήθηκε για το Υπουργείο Εξωτερικών, οφείλει η Βουλή και οφείλει η Κυβέρνηση - που το έχω ζητήσει πολλάκις και μέσα στην Κυβέρνηση - να το εφαρμόσει για όλα τα Υπουργεία. Δεν υπάρχει Υπουργείο που να έχει πιο σοβαρά ζητήματα - δαπάνες απορρήτων - από το Υπουργείο Εξωτερικών. Και το Υπουργείο Εξωτερικών δέχεται και συνεχίζει να υπόκειται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο. Και μιλάω για Υπουργεία όπως το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το Υπουργείο Εσωτερικών, το Υπουργείο Μακεδονίας, ίσως και άλλα Υπουργεία, αλλά και την ΕΥΠ. Υπάρχει ειδικός κωδικός για αυτές τις δαπάνες στον προϋπολογισμό. Και το λέω από τώρα, ότι η Κυβέρνηση οφείλει να δεσμευτεί πως θα εξαπλώσει και θα εφαρμόσει αυτά που εφαρμόζει για το Υπουργείο Εξωτερικών και για τις άλλες απόρρητες δαπάνες. Διαφορετικά, οφείλω στον εαυτό μου και στην ιστορία μου να μην ψηφίσω τις απόρρητες δαπάνες των άλλων Υπουργείων, αν δεν υπάρξει αυτή η δέσμευση, πέραν του Υπουργείου Εξωτερικών που έχει νομικό και νομοθετικό έλεγχο. Επίσης, θέλω να πω ότι υπάρχει ένα ζήτημα όταν λέμε για μυστικά κονδύλια, για τον έλεγχο της ΕΥΠ. Τώρα που έχω μεγαλύτερη ευελιξία ως προς τον χρόνο, έψαξα όλους τους νόμους και όλα τα νομοθετικά έργα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είτε επρόκειτο για αριστερές - σπάνιες - κυβερνήσεις, είτε για σοσιαλιστικές, σοσιαλδημοκρατικές, είτε για χριστιανοδημοκρατικές - δηλαδή όχι και πολύ αριστερές - η δημοκρατική αρχή ότι το Κοινοβούλιο είναι ο ανώτατος θεσμός της δημοκρατίας, ισχύει σε όλες αυτές τις χώρες. Δηλαδή τι; Ότι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών κάθε κράτους υπόκειται - με τη μυστικότητα που απαιτείται - σε έλεγχο Επιτροπής της Βουλής. Δεύτερον, ότι ο Διοικητής της, επίσης, υπόκειται σε έλεγχο της Βουλής. Τρίτον, ότι με μεγάλη μυστικότητα - εάν χρειαστεί και το αποφασίσει η Βουλή - φτιάχνονται εξεταστικές επιτροπές. Τέταρτον, έχει συγκροτηθεί σε όλες τις χώρες - και πρόσφατα, από το 2014, στη Γερμανία - ειδικός, ας το πούμε, Συνήγορος του Πολίτη για τυχόν παραβιάσεις των μυστικών υπηρεσιών στον τρόπο και στην κυκλοφορία των πληροφοριών. Και τελευταίο: Αυτή η αρχή πρέπει να επεκταθεί σε κάθε θεσμό, είτε λέγεται κρατική ασφάλεια είτε στρατός, ο οποίος έχει είδος ή παρα - είδος μυστικών υπηρεσιών. Τρίτον, θέλω να πω ότι τον προϋπολογισμό τον στηρίζω και θα τον ψηφίσω πλην αυτής της ένστασης που είπα. Έχει αναπτυξιακό σχέδιο, έχει κοινωνική δικαιοσύνη και έναν μηχανισμό προώθησης της οικονομίας. Αυτά τα τρία είναι τα κριτήρια με τα οποία καθένας, με το χέρι στην καρδιά, πρέπει να στηρίζει αυτόν τον προϋπολογισμό. Θέλω να κάνω, όμως, μία πρόταση: Η συζήτηση επί του προϋπολογισμού σε αυτή τη Βουλή, μας οδηγεί συνεχώς να μιλάμε για αριθμούς, για συγκρίσεις αριθμών με το παρελθόν. Δεν έχω καμμία αντίρρηση. Είναι απαραίτητες και τις χρησιμοποιώ και εγώ. Όμως, θα πρέπει η Βουλή - και θα προβλεφθεί αυτό ελπίζω - να συγκροτήσει μία ειδική επιτροπή που να συζητά για τον 21ο αιώνα και το μέλλον της χώρας και να συναγωνιστούμε τα κόμματα και οι Βουλευτές με άμιλλα για το τι ακριβώς σχέδιο και τι όραμα έχουμε για το μέλλον. Θέλω να σας πω το εξής: Ο προϋπολογισμός πρέπει, κατά τη γνώμη μου, στο μέλλον - δεν είναι εφικτό σήμερα - να αποτελεί το τιμόνι και τον καθοδηγητή για το πώς η Ελλάδα θα καταφέρει να υλοποιήσει ένα όραμα. Ζούμε σε μία εποχή που λέγεται: «Η εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης». Οι αγγλοσάξονες το λένε «Η δεύτερη εποχή των μηχανών» και πληροφοριακά σας λέω ότι οι Ιάπωνες και οι Κορεάτες το ονομάζουν «Η πέμπτη κοινωνία ανάπτυξης». Σε αυτή την εποχή πρέπει να πάμε τη χώρα μας με δημοκρατικό τρόπο. Και πρέπει πάντα τα στοιχεία του προϋπολογισμού - η έρευνα, η εκπαίδευση, κ.λπ. - να δίνουν αυτή την ώθηση. Για αυτό νομίζω ότι θα ήταν καλό να υπάρξει - το προτείνω στο Προεδρείο της Βουλής και στα κόμματα - αυτό το μέτρο. Τελευταίο σημείο σχετικά με αυτά που ειπώθηκαν. Δεν θέλω να μιλήσω για τις Πρέσπες. Έχουμε άλλη συζήτηση. Θα αναφερθώ σε αυτά που άκουσα όσο ήμουν εδώ. Ακούω με μεγάλο ενδιαφέρον ότι κάποιοι λένε, «Εμείς θα κάνουμε καλύτερη διαπραγμάτευση» και αναρωτιέμαι το εξής: Σαράντα χρόνια γιατί δεν την έκαναν; Τους το απαγόρευσε κανείς; Είναι σαν τους συζύγους - γυναίκες ή άντρες - που αφού έχουν καταστρέψει τον γάμο τους, λένε «Κάνουμε μία αρχή ακόμα, γιατί θα τα καταφέρω καλύτερα;». Μα, κύριοι μου, σαράντα χρόνια δοκιμαστήκατε και δεν κάνατε καλύτερη διαπραγμάτευση. Και να πω και κάτι άλλο; Το 1977 διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το θέμα της γλώσσας στον ΟΗΕ και το έχασε πανηγυρικά. Γιατί να τους εμπιστευτούμε ότι θα διαπραγματευτούν καλύτερα; Και να πω και κάτι άλλο; Να τους αναθέσουμε να διαπραγματευτούν καλύτερα. Όμως, το 1992-1994, όταν συζητούνταν τα περί «μακεδονικής γλώσσας» και οι συντομογραφίες και οι συντμήσεις αυτής της χώρας, της Βόρειας γείτονάς μας, τι έκαναν τα δύο κόμματα της εποχής; Γιατί έπεσε και στην περίοδο Μητσοτάκη και στην περίοδο Παπανδρέου. Τι έκαναν; Δεν πήγαν τρία χρόνια στη διαπραγμάτευση. Άρα έχουν όλα τα εχέγγυα ότι θα έκαναν μία πολύ καλύτερη διαπραγμάτευση! Και τι άλλο είπανε; Ποιο ήταν το δεύτερο; Το είπε ο κ. Βαρβιτσιώτης. Είπε ότι εδώ έγινε μία συναλλαγή. Δηλαδή, συγγνώμη, εγώ να πάρω τα επιχειρήματα της Νέας Δημοκρατίας και να τα υιοθετήσω. «Μπάχαλο το συνταξιοδοτικό». «Δεν τα κάνατε καλά, σύντροφε Υπουργέ». «Μπάχαλο οι Πρέσπες». Δεν τα έκανα εγώ καλά. Σύμφωνοι. Γίνεται συναλλαγή ανάμεσα σε δύο κακά πράγματα; Κάτι παίρνεις σε μία συναλλαγή. Τίποτα δεν παραδέχονται ότι είναι καλό. Μα πώς έγινε η συναλλαγή; Επιπλέον, γιατί είναι τόσο φοβικοί; Γιατί δεν μπορούν να φανταστούν μία εξωτερική πολιτική, η οποία παλεύει για τα δίκαια της χώρας, χωρίς κόμπλεξ και χωρίς να υποχωρεί σε κανέναν; Ποια διδάγματα έχουν από τη δικιά τους εμπειρία; Και συνεχίζει να λέει ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας: «Τα χάσατε όλα. Ποιος σας μετράει; Μέχρι και ο Ράμα βγαίνει και μιλάει με τον τρόπο που μιλάει». Πρώτον, να μιλάμε με μεγάλη προσοχή για τους γείτονές μας, διότι επειδή είμαστε πιο ισχυρό κράτος, πρέπει να τους επιβάλλουμε τη δική μας εξωτερική πολιτική. Μερικοί νομίζουν ότι κάνουμε πολιτική αν πάμε πίσω από τους Τούρκους και τους Αλβανούς και βρίζουμε. Όχι! Υιοθετήσαμε το γήπεδο που σε εκείνους αρέσει. Εμείς, επειδή είμαστε πιο ισχυρή χώρα, πρέπει να έχουμε ένα γήπεδο που επιβάλλουμε τον τρόπο ειρήνης και ανάπτυξης με ηγεμονικό τρόπο εδώ στην Ελλάδα. Έφυγε ο κ. Βαρβιτσιώτης, αλλά θέλω να του πω το εξής: Του συστήνω δύο πράγματα: Πρώτον, να διαβάσει τι δηλώνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για τον ρόλο της Ελλάδος σήμερα στην εξωτερική πολιτική, αλλά και τι δηλώνει η ηγεσία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας για τον ρόλο της εξωτερικής πολιτικής και τη σημασία της Ελλάδας, επίσης στην περιοχή. Μιλάμε, δηλαδή, για την απερχόμενη και ακόμα υπερδύναμη και για την ερχόμενη υπερδύναμη, οι οποίες εκφράζουν τη μεγαλύτερη εκτίμηση από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και χώρες της περιοχής στην Ελλάδα. Και μας λένε και απομονωμένους. Δηλαδή, μας κάνουν κόνξες. Αυτό θέλει να μας πει. Του κάνω και μία σύσταση: Ας διαβάσει το βιβλίο του πατέρα Βαρβιτσιώτη, τι αποκαλυπτικά λέει για το μακεδονικό και πώς περιγράφει το πώς έχανε η Νέα Δημοκρατία τις διαπραγματεύσεις γύρω από το μακεδονικό.
Κύριε Κοτζιά, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω. Σπαράζει η ψυχή του πατέρα Βαρβιτσιώτη. Ας φροντίσει ο γιος να τον διαβάσει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κοτζιά. Κύριε Δημοσχάκη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε πρώην Υπουργέ των Εξωτερικών, θα μείνετε στην ιστορία για το ότι διαπραγματεύτηκε ένα εθνικό θέμα με κλειστές τις πόρτες. Δεν είχατε τη διάθεση να ακούσετε την Αξιωματική Αντιπολίτευση, δεν είχατε τη διάθεση να ακούσετε τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Αποφασίσατε μόνος με τον Πρωθυπουργό της χώρας και έχετε εθνικές ευθύνες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα είμαι τρομαγμένος για την ηχηρή επαναφορά της τρομοκρατίας. Είμαι τρομαγμένος, γιατί χτύπησε την πληροφόρηση, την ενημέρωση και την πολυφωνία. Είμαι τρομαγμένος, γιατί το θηρίο άρχισε πλέον ανασυγκροτημένο, ανανεωμένο και συνεχώς εκπαιδευόμενο, να δείχνει τα δόντια του. Είμαι τρομαγμένος, γιατί δεν αντιλαμβάνεστε το μέγεθος του κινδύνου. Η σκληρή βία θα συνεχίσει, εν όψει των πολλών και πολλαπλών εκλογών, να αναταράσσει ακόμα περισσότερο το πολιτικό κλίμα. Είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δύσης που ανήκουμε, που έχει ακόμη εσωτερική τρομοκρατία. Οι αναρχικοί και οι εξτρεμιστές θα συνεχίσουν να εκπαιδεύονται κάθε Παρασκευή και Σάββατο στο κέντρο της πρωτεύουσας, χρησιμοποιώντας νέα πρόσωπα, νέες τακτικές, νέα σχέδια, νέα εύφλεκτα υλικά. Γιατί άραγε; Θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τα πανεπιστήμια ως οχυρά και πολεμίστρες αυτοί που ασκούνται στη βία και το έγκλημα. Αυτές οι καταστάσεις θα γεννήσουν επιπλέον σκληρότερη «νέο - τρομοκρατία». Απαιτείται, λοιπόν, να εξασφαλίσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, εθνικό σχέδιο αντιτρομοκρατικής πολιτικής ως εκ της θέσεώς σας και ως εκ της αποστολής που σας ανατέθηκε με την ψήφο του ελληνικού λαού. Θα φέρετε ακεραία την ευθύνη και ιστορικά θα σας χρεωθεί γιατί δεν οχυρώσατε τη χώρα, όπως οφείλατε. Σήμερα, ακούγονται λόγια παρηγοριάς και συμπαράστασης που πολλές φορές αγγίζουν τα όρια του φαρισαϊσμού. Αύριο, θα ξεχαστούν. Η ευθύνη, όμως, θα σας βαραίνει, κύριε Υπουργέ, ιστορικά. Μιλάει η Κυβέρνηση συνεχώς για ανάπτυξη, όπως στον φετινό προϋπολογισμό. Όμως, πώς να έρθει η ανάπτυξη, όταν έχουμε τέτοια κρούσματα τυφλής βίας; Ας πάμε αμιγώς στο θέμα, που είναι ο προϋπολογισμός. Με την κατάθεση του, ολοκληρώνεται η περίοδος της εικονικής πραγματικότητας, στην οποία ζει εδώ και τέσσερα χρόνια η παρούσα Κυβέρνηση και μαζί της η χώρα. Ο τελευταίος προϋπολογισμός σας είναι αντίαναπτυξιακός και προεκλογικός, χρησιμοποιώντας, κύριε Υπουργέ, δωράκια με χρυσόσκονη. Υποστηρίζετε ότι η χώρα βγήκε από τα μνημόνια, ενώ εξακολουθούμε να εφαρμόζουμε πολιτικές λιτότητας. Αντί να ζητήσετε συγγνώμη, μας κουνάτε το χέρι επειδή μειώσατε κάποιους φόρους από αυτούς που εσείς ψηφίσατε κατ' επανάληψη. Θριαμβολογείτε ως γνήσια Κυβέρνηση των επιδομάτων, ενώ η χώρα δεν μπορεί στα ίσια να βγει στις αγορές. Στην πρόσφατη τετραμερή της Βάρνας, ο Πρωθυπουργός μίλησε για τον νέο κάθετο οδικό άξονα ταχείας κυκλοφορίας, καθώς και για τον εκσυγχρονισμό της κάθετης σιδηροδρομικής γραμμής στο Νομό Έβρου. Πώς θα επιτευχθεί αυτό από μία κυβέρνηση που αποδεδειγμένα δεν διαθέτει συγκοινωνιακή πολιτική και δεν πιστεύει ότι ο Έβρος μπορεί να αποτελέσει πρότυπο συγκοινωνιακού κόμβου; Ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης δημιούργησε προσδοκίες και ελπίδες και ξέχασε να προβεί στην κατάργηση του πλαφόν για τους καλλιεργητές βαμβακιού που το αναμένουν. Θα αποζημιώσει τους αγρότες που υπέστησαν ζημιές στα σιτηρά, στα καπνά, στον ηλίανθο, στα νωπά και στα κατεψυγμένα προϊόντα, εξαιτίας δυσμενών καιρικών φαινομένων και ασθενειών; Ποια μέτρα στήριξης για τους αλιείς θα λάβετε, όταν οι γείτονες μας ανενόχλητα παραβιάζουν τα αλιευτικά μας πεδία; Πώς ονειρεύεστε την ανάπτυξη στη Θράκη με κλειστό το εργοστάσιο ζάχαρης στην Ορεστιάδα; Θα αποζημιώσετε τους καλλιεργητές με τα ασυγκόμιστα ζαχαρότευτλα των δύο τελευταίων ετών; Αλήθεια, πώς θα μετεξελίξετε τη Θράκη σε πανεπιστημιακό σταυροδρόμι, σε σταυροδρόμι γραμμάτων; Με τον Υπουργό Παιδείας, ο οποίος με καθηγητοκλεπτικούς νόμους ενισχύει τα πανεπιστήμια, τα κεντρικά, από το Δημοκρίτειο και από τα λοιπά πανεπιστήμια της περιφέρειας; Με αυτόν που δίνει ως προίκα το ΤΕΙ Καβάλας, Δράμας και Διδυμοτείχου στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ξέχνα το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης; Με αυτόν που πήρε το Μεταπτυχιακό Εξειδίκευσης Δασκάλων από το Παιδαγωγικό Αλεξανδρούπολης και το μετέφερε στο αντίστοιχο της Θεσσαλονίκης; Με αυτόν που ίδρυσε το πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής σε βάρος του περιφερειακού πανεπιστημίου και κυρίως σε αυτό της Θράκης; Με αυτόν που ιδρύει την αχρείαστη τέταρτη Νομική στην Πάτρα σε βάρος αυτής της Κομοτηνής; Με αυτόν που εκδικήθηκε τα δεκατέσσερα παιδιά της Σαμοθράκης, στα οποία στέρησε την ευνοϊκή ρύθμιση εισαγωγής στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ; Έρχομαι και στις Ένοπλες Δυνάμεις. Έφυγε ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Σε μια νέα εποχή που η προκλητικότητα της γειτονικής Τουρκίας αναπτύσσεται, εσείς μειώνετε τις δαπάνες για την Εθνική Άμυνα; Μειώνετε τη μισθοδοσία των στελεχών των τριών κλάδων. Μειώνετε, επίσης, τα έξοδα για τα εξοπλιστικά τους προγράμματα. Στερείτε τα απαραίτητα για τη λειτουργία του στρατεύματος, όπως αυτό συγκροτείται με τον τακτικό Στρατό, την εφεδρεία και την Εθνοφυλακή. Δεν έχετε αντιληφθεί ότι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας, μαζί με τη δικαιοσύνη, αποτελούν τους πυλώνες του ελληνικού κράτους και είναι απαραίτητο να λειτουργούν εύρυθμα όταν υπάρχουν οι κίνδυνοι, όπως αυτήν την περίοδο. Συμπερασματικά, αυτός ο προϋπολογισμός αποδεικνύει ότι τόσο η Ελλάδα, όσο και συγκεκριμένα ο Έβρος και η Θράκη, δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα από εσάς, παρά μόνο περιφρόνηση. Η Νέα Δημοκρατία με το πρόγραμμα της αποδεικνύει ότι μπορεί να οδηγήσει την ελληνική οικονομία στο ξέφωτο. Μπορεί να επαναφέρει στην ελληνική κοινωνία την κανονικότητα, την ευθύνη, το ρεαλισμό, την ασφάλεια και τη σοβαρότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αξίζουμε καλύτερα, γιατί μπορούμε και καλύτερα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δημοσχάκη. Ο κ. Ακριώτης έχει τον λόγο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή με βάση τους υπολογισμούς βγαίνει μέχρι τις 00.30' στην καλύτερη των περιπτώσεων, αν μπορείτε να τηρείτε τους χρόνους για να μην ξεφύγουμε. Ορίστε, κύριε Ακριώτη, έχετε τον λόγο.
Αγαπητοί συνάδελφοι, ενώ η συζήτηση για τον υπό ψήφιση προϋπολογισμό περιλαμβάνει οικονομικά, ποσοτικά στοιχεία και δημοσιονομικές επιδόσεις, εντούτοις αυτός ο προϋπολογισμός αυτή την ώρα μοιραία μετουσιώνεται πολιτικά και γίνεται πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι δύο κόσμοι συγκρούονται. Ο ένας κόσμος είναι αυτός των δικαιωμάτων: του δικαιώματος στην υγεία, στην αξιοπρεπή εργασία, στην πρόνοια, ο κόσμος της ισότητας, της προόδου και του μέλλοντος. Ο άλλος είναι ο κόσμος του νεοφιλελευθερισμού, της εργασιακής γαλέρας, της ελίτ, της διαπλοκής, της επίπλαστης αριστείας. Θέλω να σταθώ σε ένα από τα πιο άσχημα πράγματα τα οποία ακούστηκαν εδώ μέσα. Όχι στο ότι μας είπαν προδότες. Αυτό είναι άλλη κουβέντα. Αισθάνομαι, βέβαια, ενεός μπροστά σε τόσους υπερπατριώτες, εγώ ο άπατρις, κατά τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και οι υπόλοιποι συνάδελφοί μου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ! Αναφέρομαι, λοιπόν, στο μέρισμα που σύσσωμη η Αντιπολίτευση χαρακτήρισε ως παροχολογία και προεκλογικό τερτίπι, παρ' ότι αυτό δόθηκε και το 2016 και το 2017. Ντροπή! Ρωτήστε αυτούς που το πήραν και θα σας απαντήσουν. Κύριε Γεωργιάδη, κύριε Λοβέρδο, κύριε Βορίδη, γιατί δεν πάτε έξω από τα νοσοκομεία να πείτε στους ασθενείς ότι είναι παροχολογία η καθολική υγειονομική τους κάλυψη, ότι τα ΤΟΜΥ που δημιουργούνται παντού είναι παροχολογία; Κύριε Μητσοτάκη, σας προκαλώ να πάτε στη θαυμάστρια με το μωρό στο καρότσι, να της πείτε ότι η αύξηση για το επίδομα από το πρώτο τέκνο, ο παιδικός σταθμός και το γεύμα του στο σχολείο είναι προεκλογικό τρικ. Κύριε Βρούτση, να στηθείτε έξω από τον ΟΑΕΔ και να συνομιλήσετε με τις στρατιές των ανέργων που δημιουργήσατε και να πάτε στα εργοστάσια να εξηγήσετε ότι εμείς που επαναφέρουμε τις συλλογικές συμβάσεις, το κάνουμε για ψηφοθηρικούς λόγους. Επίσης, να πάτε να βρείτε τους συμβασιούχους που θα απολύσετε, όπως λέτε, όταν γίνετε κυβέρνηση, καθώς και τους πλεονάζοντες, κατ' εσάς, εκπαιδευτικούς. Όσο για τους συνταξιούχους παρακαλώ να δεχθείτε τα θερμά μου συλλυπητήρια που δεν κόπηκαν οι συντάξεις, μιας και το είχατε στο πρόγραμμά σας και υποχρεώνεστε να το βγάλετε από αυτό. Τα λεφτά που θα πάρουν τρεισήμισι εκατομμύρια πολίτες, τους ανήκουν. Είναι δικά τους λεφτά. Δεν είναι δωράκι της Κυβέρνησης. Εσείς τα υφαρπάξατε - εκούσια ή ακούσια - και εμείς τους τα επιστρέφουμε πίσω, λελογισμένα και όσο μπορούμε κάθε φορά. Τα 700.000.000 ευρώ του μερίσματος είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και αποφασιστικότητας αυτής της Κυβέρνησης και τα επιστρέφουμε σταδιακά στον Έλληνα πολίτη, με τρόπο ασφαλή, βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο. Δεν ξέρετε από πού προέκυψαν; Από την απόδοση της οικονομίας και γιατί βάλαμε τέλος στην κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος και στα ξέφρενα πάρτι τύπου ΚΕΕΛΠΝΟ, εξοπλιστικά, φάρμακο κ.λπ.. Αν θεωρείτε αυτό άκριτη παροχολογία, τότε κάνετε ακόμα πιο ξεκάθαρο ποια πολιτική θέλετε να εφαρμόσετε: τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της ακραίας λιτότητας. Θα σας παραφράσω: Γιατί μιλάτε, κύριε; Διαλύσατε το ασφαλιστικό σύστημα και έρχεστε να μας πείτε τώρα για την αναγκαιότητα της ιδιωτικής ασφάλισης. Διαλύσατε την παιδεία κι έρχεστε να μας διαφημίσετε την αναγκαιότητα των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Διαλύσατε κάθε έννοια κοινωνικού κράτους, πετσοκόψατε μισθούς και συντάξεις, εξαφανίσετε εργασιακά δικαιώματα, ενώ η ανεργία επί των ημερών σας «χτύπησε κόκκινο». Και μην μας πείτε ότι δεν μπορούσατε να κάνετε αλλιώς. Μπορούσατε! Εμείς ακόμα και σε καθεστώς μνημονίου, πολλά είναι αυτά που καταφέραμε και όλα αποτυπώνονται στα πραγματικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας. Μειώσαμε την ανεργία κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες. Βγάλαμε τη χώρα από την αφάνεια και επιστρέψαμε στην ανάπτυξη. Ενδεικτικό είναι αυτό που αναφέρει σήμερα το ΓΕΜΗ, ότι άνοιξαν χίλιες πεντακόσιες επιχειρήσεις περισσότερες από πέρσι και πως μειώθηκαν πολύ λιγότερες. Επαναθεμελιώσαμε το κοινωνικό κράτος με την καθιέρωση του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης, την ενίσχυση της πρωτοβάθμιας υγείας, την επέκταση πρόσβασης στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Αυξάνουμε τα κονδύλια μέσω και αυτή του προϋπολογισμού που αφορούν την προνοιακή μας πολιτική. Αγαπητοί συνάδελφοι, έπειτα από οκτώ μνημονιακούς προϋπολογισμούς, χάρη στις δημοσιονομικές επιδόσεις των τελευταίων ετών και πάνω από όλα χάρη στις θυσίες των Ελλήνων πολιτών, προχωράμε στη μείωση ασφαλιστικών εισφορών ελεύθερων επαγγελματιών, αυτοαπασχολούμενων και αγροτών, στη μείωση του ΕΝΦΙΑ, στην αύξηση του κατώτατου και υποκατώτατου μισθού, στην επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών για νέους έως είκοσι πέντε ετών, στην ενίσχυση του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι», στην επιδότηση του ενοικίου, στην μη μείωση των συντάξεων. Την ίδια ώρα συνεχίζουμε την προσπάθεια για τη δημιουργία ενός παραγωγικού προτύπου, που θα στηρίζεται στην οικονομία της γνώσης, αναχαιτίζοντας ταυτόχρονα το brain drain. Γι' αυτό υπερδιπλασιάσαμε τον προϋπολογισμό για την έρευνα, θεσμοθετούμε κίνητρα για την καινοτόμο επιχειρηματικότητα, δημιουργούμε νέες, ποιοτικές θέσεις εργασίας για εξειδικευμένους επιστήμονες. Να θυμίσω ότι προϋπολογισμός του Υπουργείου Παιδείας αυξάνει συνεχώς από το 2015. Από τα 4.750.000.000 ευρώ που τον παραλάβαμε έχει φτάσει 5.500.000.000 ευρώ τα επόμενα χρόνια. Το 2018 έχουμε κάνει περισσότερες από δεκαέξι χιλιάδες προσλήψεις στην Ειδική Αγωγή. Το 2019 προβλέπονται επιπλέον τεσσεράμισι χιλιάδες νέες μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών, διασφαλίζοντας έτσι τη συνέχιση της υποστήριξης των μαθητών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Και αυτά κάπως σας ακούγονται. Αγαπητοί συνάδελφοι, δυστυχώς για εσάς, τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, η χώρα έχει αλλάξει κατεύθυνση. Οι δομές βελτιώνονται, ο δημόσιος τομέας μετασχηματίζεται. Οι διαδικασίες γίνονται διαφανείς. Η επαναθεμελίωση του κοινωνικού κράτους, η αποκατάσταση του εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων και η πάταξη της διαφθοράς βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής μας. Οι δυσοίωνες προβλέψεις σας διαψεύδονται καθημερινά. Η σκανδαλολογία σας βρίσκει τοίχο. Το όποιο αφήγημά σας καταρρέει και το αγαπημένο σας σπορ διασποράς ψευδών ειδήσεων σας εκθέτει, γιατί πλέον η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Φυσικά, δεν περιμένουμε να ψηφίσετε τον προϋπολογισμό, ούτε και να στηρίξετε την πολιτική μας, όσο κι αν βλέπουμε τη θλίψη σας να λέτε «ναι» σε όσα νομοθετούμε. Όμως εδώ, αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης σημειώνεται κάτι πολύ επικίνδυνο για το οποίο πρέπει να απαντήσετε. Τι συμβαίνει με την Ακροδεξιά; Είναι η εμμονή να επιστρέψετε στην εξουσία που σας έχει τυφλώσει και δεν διστάζετε να συνδιαλέγεστε με τα πιο σκοτεινά έδρανα της Βουλής, ή μήπως απλά ήρθε η ώρα να μας αποκαλύψετε την υπαρκτή από καιρό συνάφειά σας με την Ακροδεξιά; Να θυμίσω αυτό που λεγόταν επί ΠΑΣΟΚ - τι ειρωνεία, άραγε; - ότι «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», πόσο μάλλον την Ακροδεξιά! Συστήνουμε, λοιπόν, στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, που τελευταία της αρέσει να αλλάζει το σήμα της, να παραγγείλει στους γραφίστες της κάτι που να ταιριάζει με την επερχόμενη εκλογική της ήττα, γιατί είναι βέβαιο ότι ο αγώνας μας για περισσότερη δημοκρατία, διαφάνεια, ισότητα, κοινωνική αλληλεγγύη, προστασία των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, θα νικήσει. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ακριώτη. Κύριε Κυριαζή, έχετε τον λόγο και αμέσως μετά η κ. Σκουφά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είχα κάποιες σημειώσεις, αλλά, δυστυχώς, στην πορεία της συζήτησης και πάλι αναδεικνύονται δύο κόσμοι, δύο συστήματα: το ένα της πραγματικότητας και το άλλο της θεωρίας και της αυταπάτης - εξαπάτησης. Δυστυχώς, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, την οποία δεν ήθελα να πιστέψω μέχρι και το 2016, στον προϋπολογισμό τότε, όπου συζητώντας με συναδέλφους μου στο Εντευκτήριο των Βουλευτών, βλέποντας τον προϋπολογισμό, με την έννοια των περικοπών, της υπερφορολόγησης, των μέτρων, με το δικό μας σκεπτικό λέγαμε ότι Φλεβάρη ή Μάρτη πάμε για εκλογές. Φεύγοντας με καλεί ένας συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ, που γνωριζόμασταν από παλιά, από κοινωνικούς αγώνες που είχαμε δώσει μαζί, και μου λέει: «Συνεχίζετε και κάνετε τα ίδια λάθη». Του λέω: «Τι λάθη, αγαπητέ συνάδελφε;». «Καταλήξατε σε κάποια συμπεράσματα με το δικό σας σκεπτικό. Το δικό μας σκεπτικό είναι τελείως διαφορετικό. Όλα αυτά εμείς εδώ δεν τα πιστεύουμε. Όμως μπορούμε μονομιάς να έρθουμε σε ρήξη με όλα αυτά; Όχι. Θα τα ροκανίσουμε ένα - ένα και γι' αυτόν τον λόγο θα συμμαχήσουμε και με το διάβολο. Το είπε και ο Αλέξης μας: «Η Βουλή είναι το προπύργιό μας, το φρούριο μας. Δεν φεύγουμε από εδώ»». Λέω, αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, να προετοιμαστείτε για όλα αυτά. Και ο ίδιος πολλές φορές ήρθα σε δίλημμα, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ψήφισα τρεις φορές τα προαπαιτούμενα και την τρίτη φορά κλήθηκα για διαγραφή. Την τρίτη φορά είχαμε είκοσι τρία προαπαιτούμενα. Δεν ψηφίσαμε τα δύο από τα είκοσι ένα, στο Eurogroup της Πέμπτης που συνήλθε μας γύρισαν πίσω εξευτελίζοντάς μας οι δανειστές μας, που σήμερα σας θεωρούν τα καλύτερα παιδιά, τα πιο πειθήνια όργανα, ώστε τη Δευτέρα να επανέλθουμε ξανά. Να τονίσω ότι δεν ήταν δημοσιονομικού χαρακτήρα. Αυτή, δυστυχώς, είναι η σκληρή πραγματικότητα και κάτω από αυτές τις συνθήκες βγαίνατε από εδώ, όταν ήμασταν στην Ολομέλεια, ομαδικά στο Σύνταγμα με τους Αγανακτισμένους, με επικεφαλής τον Αλέξη, αλαλάζοντας και γυρίζοντας θριαμβευτικά, αφού συναντιόσασταν στο Σύνταγμα με τη Χρυσή Αυγή. Και αυτοί ανήκαν στους Αγανακτισμένους, τους οποίους πέντε χρόνια τώρα πέρασαν και η δίκη δεν έχει γίνει ακόμη. Και την προηγούμενη εβδομάδα ακόμη για την άρση ασυλίας χρυσαυγιτών δεν ψηφίσατε. Να δούμε ποια η είναι συνάφεια, όπως και το 2015 τις εκλογές πώς τις επιδιώξατε, πώς επιτύχατε με τη συνδρομή της Χρυσής Αυγής. Άρα, ποιοι είναι οι ακροδεξιοί; Όσοι συνεργάζεστε και συγκυβερνείτε, τους οποίους εγκαλούσατε τα προηγούμενα χρόνια, αλλά συγκυβερνάτε. Δυστυχώς, αυτό είναι, αν θέλετε, το αντίτιμο, το οποίο πληρώνετε, γιατί η εξουσία όλα αυτά τα διαχειρίζεται με αυτόν τον τρόπο μόνο και μόνο για να παραμείνετε στην εξουσία. Ερχόσασταν εντός του Κοινοβουλίου και τι εκστομίζατε προς εμάς; «Πουλημένοι, μερκελιστές, γερμανοτσολιάδες, σας ετοιμάζουμε τα γουναράδικα, δωσίλογοι κ.λπ..» Τα θυμάστε. Δικοί σας συνάδελφοι τα έλεγαν. Αν θέλετε, ανατρέξτε να τα δείτε. Κι εμείς σιωπούσαμε, σκύβαμε το κεφάλι γιατί γνωρίζαμε τις δυσκολίες, γνωρίζαμε τι αντιμετωπίζαμε όταν γυρνούσαμε στον τόπο μας, όπου πρωτοστατούσατε στην όποια διαμαρτυρία. Σήμερα, εμείς συνδράμουμε. Σε πάρα πολλά νομοσχέδια ψηφίσαμε υπέρ. Ποτέ δεν ψηφίσατε ένα νομοσχέδιο κι έρχεστε να μας πείτε τι σήμερα; Όταν εμπαίξατε την κοινωνία για την κατάργηση του μνημονίου μ' έναν νόμο, μ' ένα άρθρο, για τον κατώτατο μισθό στα 761, για τη σεισάχθεια, για το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», για την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, δημιουργώντας ταυτόχρονα κινήματα του «Δεν πληρώνω», καλώντας τον κόσμο να μην πληρώνει διόδια, ΦΠΑ και ό,τι άλλο σας ερχόταν στην κούτρα σας. Τελικά, το 2015 με τη συνηγορία, όπως είπα και προηγουμένως, της Χρυσής Αυγής, αναλάβατε την εξουσία. Το πρώτο πεντάμηνο, κυβερνώντας με ακροδεξιούς ως λέγατε και δεχθήκατε, μας οδηγήσατε σε μια έκτακτη κατάσταση. Συνδράμαμε πάλι να μη βρεθούμε εκτός Ευρώπης. Ήταν μια κατάσταση οδυνηρή για τη χώρα. Παρά την ομολογία σας για την αυταπάτη που σας διακατείχε και σας διακατέχει, ο στόχος σας, ο ιδεολογικός στόχος, η δημιουργία μιας ιδιωτικοκρατικίστικης κατάστασης, ενός τέτοιου συστήματος, δηλαδή το υπεύθυνο εργατικό επιχειρηματικό κομμάτι να παράγει 100 ευρώ, παραδείγματος χάριν, και να του παίρνετε τα 80, δημιουργώντας μια κοινωνία παράκλητη, με το χέρι απλωμένο για ένα συσσίτιο, για ένα κουπόνι, για μια είσοδο στο κοινωνικό παντοπωλείο, ιατρείο, φαρμακείο, για ένα τετράμηνο, για ένα οχτάμηνο, ψιθυρίζοντάς του ότι «θα γίνεις και μόνιμος», υποθηκεύοντας ταυτοχρόνως τον δημόσιο πλούτο της χώρας για ενενήντα εννιά χρόνια. Όσον αφορά την «ΤΡΑΙΝΟΣΕ», θυμάστε τη συμφωνία που κάναμε με το ΤΑΙΠΕΔ για 350 εκατομμύρια για δεκαπέντε χρόνια και πόσο τη δώσατε εσείς για ενενήντα εννιά χρόνια; Σαράντα πέντε εκατομμύρια, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, αντί ενός πινακίου εξουσίας. Δυστυχώς, και τη νεολαία μας την οδηγήσατε σε έξοδο από τη χώρα και μάτωσε κάθε οικογένεια, προκειμένου να διασφαλίσει την προοπτική της. Για ποια παράλληλα προγράμματα, για ποια αντίμετρα, για ποια ισοδύναμα μιλάτε; Κοροϊδεύετε την κοινωνία. Δεν τα είδε πουθενά. Δεν μιλάμε για ζητήματα, όπως το μεταναστευτικό, τα ανοιχτά σύνορα. Ήσασταν στους φράχτες εκεί να διαμαρτύρεστε, την Αμυγδαλέζα να την τινάζετε όρθια και τώρα εισέρχονται από τον Έβρο δεκάδες. Καίγονται σε αυτοκίνητα μέσα στο οδικό δίκτυο της Καβάλας. Την προηγούμενη εβδομάδα υπήρξαν δώδεκα νεκροί. Εσείς είστε οι ηθικοί αυτουργοί για όλα. Για ποια ασφάλεια του πολίτη μιλάτε; Θυμάστε τι λέγατε; Δημιουργία μιας πολιτοφυλακής, αφοπλισμός των αστυνομικών, κατάργηση των ΜΑΤ και τώρα κάνετε πάρτι με τις αύρες. Αυτή, δυστυχώς, είναι η σκληρή πραγματικότητα. Ποιους αστυνομικούς διασφαλίζετε; Για ποιο 50% μιλάτε; Το δώσαμε, το ενσωματώσαμε στον μισθό τους και τώρα έρχεστε 40% από αυτό, το οποίο δώσατε, άπαξ. Θα σας καταθέτω και το σχετικό έγγραφο.
Κύριε συνάδελφε, αν θέλετε, ολοκληρώστε.
Τι έλαβε ο αστυνομικός; Έλαβε 2.970, κράτηση 2.300. Οι κρατήσεις είναι 40%. Κρατήστε το για να ενθυμείστε.
Ολοκληρώστε, κύριε Κυριαζίδη.
Τι αφορά αυτό;
Αφορά αυτό που σας επέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας δύο φορές και σας εξανάγκασε σε εξάμηνο να πληρώσετε σε όλους αυτούς τα αναδρομικά, αλλιώς θα προχωρούσαν οι ίδιοι σε δημόσιες κατασχέσεις. Αναγκαστήκατε να προχωρήσετε και τους περικόπτετε το 40%. Αυτό κάνετε εσείς και αυτό άπαξ, για να ξέρουμε τι μας γίνεται, εννοώ για τους εργαζόμενους στα Σώματα Ασφαλείας, στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Προέρχομαι από την ανατολική Μακεδονία. Θα ήθελα να πω στον κ. Κοτζιά ότι σαράντα δύο χιλιάδες μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στο Κίτσεβο, στα Σκόπια. Χάθηκαν δώδεκα χιλιάδες σε καταναγκαστικά έργα. Γύρισαν οι υπόλοιποι και οι μισοί ανάπηροι. Και, δυστυχώς, είχα προγόνους σε αυτή ακριβώς την οδυνηρή στάση. Θα μπορούσαν τότε με μια απλή υπογραφή να δεχθούν ότι είναι Σλάβοι και θα γυρνούσαν πίσω ανέγγιχτοι.
Κύριε συνάδελφε, έχουμε φτάσει τα εννέα λεπτά.
Προτίμησαν να πεθάνουν για να μη θεωρηθούν προδότες. Κι έρχεστε εσείς σήμερα με μια υπογραφή, ερήμην όλων, να υπογράφετε τα πάντα. Αυτό συμβαίνει για τη Μακεδονία μας θα ήθελα να σας πληροφορήσω, που δεν θέλετε να το αντιληφθείτε, να το καταλάβετε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως, προέρχομαι από έναν νομό, τη Δράμα…
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε. Δεν θα τελειώσουμε ποτέ.
Απλά, τον έβαλε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε καραντίνα. Όταν λέω σε καραντίνα, εννοώ απόμακρη από το ό,τι δει αυτός ο τόπος.
Κύριε Κυριαζίδη, σας παρακαλώ. Έχουμε φτάσει τα δέκα λεπτά.
Για ποια σύνδεση μιλάτε, κύριε Πρόεδρε, με την Εγνατία Οδό; Θα είχαμε την κατασκευή των δεκατριών χιλιομέτρων μέχρι τέλος του έτους. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Γιατί να μην πούμε και για το κέντρο φιλοξενίας της ΜΚΟ;
Μπορούμε να πούμε τα πάντα και να μιλάμε ως τις δύο το πρωί. Δεν γίνεται, όμως, αυτό.
Την προηγούμενη εβδομάδα καταδικάστηκαν για πέντε μήνες φυλάκιση - ΜΚΟ της Δράμας - στο κέντρο φιλοξενίας, διότι το έκαναν εκεί παζάρι. Αυτά, δυστυχώς, είχα να πω. Το καταθέτω για τα Πρακτικά.
Κύριε Κυριαζίδη, σας παρακαλώ πολύ.
Δεν θα πω για τη θέρμανση στο Νευροκόπι - φανταστείτε - και για τον αγροτικό κόσμο, όπως δώσατε τελευταία στους καπνοπαραγωγούς 60% για στρέμμα και το διπλανό χωράφι του συνάδελφου του Καβαλιώτη, που ήταν διπλανά χωράφια - ένας δρόμος τους χωρίζει -100 ευρώ το στρέμμα. Καταλαβαίνετε πώς λειτουργείτε.
Κύριε Κυριαζίδη, θέλετε να κλείσω το μικρόφωνο;
Δυστυχώς, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Πρέπει να κάνουμε τόσες παρατηρήσεις; Το είπα και αμέσως πριν ανεβαίνετε στο Βήμα να τηρήσουμε το χρόνο. Θα φτάσουμε στις 12.30΄.
Πείτε μας τον τελευταίο ομιλητή.
Θα αναγνώσω όλα τα ονόματα και αν δεν τηρήσετε τους χρόνους, κάποιος δεν θα μιλήσει σήμερα. Η κ. Σκούφα είναι αμέσως μετά, ο κ. Παναγιωτόπουλος, ο κ. Παπαφιλίππου, ο κ. Σηφάκης, ο κ. Μπούρας, η κ. Σταμπουλή, ο κ. Μπουκώρος και η κ. Καφαντάρη. Μιλάμε για οκτώ ομιλητές. Βγαίνει ακριβώς μία ώρα. Αν βάλουμε το επτάλεπτο, είναι μία ώρα. Κανείς όμως, δεν μιλάει επτά λεπτά. Αν το πάμε δέκα λεπτά, θα είναι ογδόντα λεπτά. Πρέπει να πάμε μέχρι τη μία τη νύχτα. Δεν μπορούμε. Και είναι και ο κ. Παπαχριστόπουλος, ο οποίος δεν ξέρουμε αν θα μιλήσει.
Μιλούσαν πάνω από δέκα λεπτά.
Ξεκινήστε με την κόρνα, κύριε Πρόεδρε.
Το ότι δεν έχει τηρηθεί ο χρόνος από όλους, δεν χρειάζεται να το συνεχίσουμε. Κυρία Σκούφα, συγγνώμη, έχετε ήδη ανέβει στο Βήμα, αλλά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Έχετε επτά λεπτά στη διάθεσή σας.
Ευχαριστώ. Όλα περιμέναμε να τα ακούσουμε σε αυτή την Αίθουσα. Φυσικά δεν περιμέναμε να ακούσουμε το σχόλιο από τον προηγούμενο ομιλητή, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ φταίει και για τη χρονοτριβή της δίκης της Χρυσής Αυγής.
Πέντε χρόνια πέρασαν.
Αποφασίστε, κύριοι συνάδελφοι! Θα πρέπει οι κυβερνήσεις να παρεμβαίνουν στο έργο των δικαστηρίων ή όχι; Κατά τη γνώμη μας όχι, γι' αυτό και αφήνουμε τα δικαστήρια να κάνουν και σε αυτόν τον τομέα ελεύθερα, αδέσμευτα και ανεξάρτητα το έργο τους περαιτέρω.
Σε άλλα παρεμβαίνετε!
Κύριοι συνάδελφοι!
Νομίζω ότι κάτι που ειπώθηκε - γιατί άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή τους Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - από έναν Βουλευτή, δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομα του, συμπυκνώνει ακριβώς τον πυρήνα της ιδεολογικοπολιτικής σας φιλοσοφίας και κατεύθυνσης. Ποιο είναι αυτό; Είπε συγκεκριμένα «Εμείς ως κόμμα, η Νέα Δημοκρατία, πιστεύουμε στην ελεύθερη οικονομική δραστηριότητα του ατόμου και εν γένει στην ελεύθερη οικονομική παραγωγική, στο ελεύθερο άτομο…» κ.λπ..
Εξαιρετικό!
Πρώτη φορά το ακούτε;
Έχω μια ερώτηση: Αν αυτό πιστεύετε, κοινώς στην καλύτερη και πιο φιλελεύθερη εκδοχή, στο laissez faire laissez passer, δηλαδή χωρίς κανέναν κρατικό κοινωνικό παρεμβατισμό στην κατά τα άλλα ελεύθερη δραστηριότητα του ατόμου, που θα βρείτε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, όλα αυτά τα κονδύλια που χρειάζονται για τη στήριξη, ενίσχυση και ανοικοδόμηση του κοινωνικού κράτους;
Γι' αυτό μπορέσατε και σπουδάσατε στο εξωτερικό.
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Κυριαζίδη, δεν σας έφτασαν τα εννέα λεπτά που μιλήσατε;
Και επίσης υπάρχει ένα ερώτημα, το οποίο δεν έχει απαντηθεί εδώ και τέσσερις ημέρες, το ερώτημα που σας έθεσε ο Υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος. Σας ρώτησε για συγκεκριμένο κοστολόγιο όλων αυτών που σαν ευχολόγιο εξαγγέλλετε στον ελληνικό λαό. Πόσο κοστίζουν, κύριοι, τα κοινωνικά μέτρα που κατά τα άλλα εξαγγέλλετε; Πού θα τα βρείτε τα λεφτά; Πού θα τα βρείτε; Απάντηση ακόμα δεν έχουμε πάρει και δεν πρόκειται να πάρουμε ποτέ. Ξέρετε γιατί; Διότι δεν πιστεύετε στο κοινωνικό κράτος. Διότι αν πιστεύατε, είχατε την ευκαιρία να το αποδείξετε για σαράντα ολόκληρα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας.
…(δεν ακούστηκε)
Στην εναλλαγή της εξουσίας μας με το ΠΑΣΟΚ.
Ναι, ναι, κακοπεράσατε.
Κακοπέρασε ο ελληνικός λαός, όταν έψαχνε στα σκουπίδια και όταν επί των ημερών σας προσέτρεχε στα κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία.
Κύριοι συνάδελφοι!
Πού είναι τα κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία; Πού είναι τα κοινωνικά παντοπωλεία;
Πάει γάζες και βαμβάκι.
Κύριοι συνάδελφοι! Κύριε Μπούρα!
Βλέπουμε πλέον τη ξεφτίλα του ελληνικού λαού, τον οποίο είχατε καταδικάσει να ψάχνει μέσα στα σκουπίδια; Βλέπουμε αυτές τις αισχρές εικόνες για χώρα του δυτικού πολιτισμού; Ντροπή κύριοι! Μόνο αυτό! Ντροπή! Θέλω να καταδείξω, εν αντιθέσει με όλα αυτά που είπα προηγουμένως, ότι ο συγκεκριμένος προϋπολογισμός είναι ο πρώτος προϋπολογισμός εκτός μνημονίων, εκτός επιτροπείας. Είναι επίσης ένας προϋπολογισμός λελογισμένης επέκτασης, που σημαίνει, όπως αποδεδειγμένα φαίνεται με αριθμητικά στοιχεία, ελεύθερα στην πρόσβαση για τον καθένα και την καθεμία πολίτη αυτής της χώρας, μιας λελογισμένης επέκτασης, που αφορά μείωση των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών από τη μία και από την άλλη αύξηση των κοινωνικών δαπανών. Θέλω να υπενθυμίσω μερικές στιγμές, μερικά σημεία της οικονομικής ιστορίας αυτής της χώρας, για να ξαναθυμηθεί ο ελληνικός λαός σε τι βάραθρο είχατε χαντακώσει την ελληνική οικονομία, την οικονομία της χώρας πριν έλθει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, Οικολόγων και ΑΝΕΛ με τις εκλογές του 2015 στο τιμόνι της διακυβέρνησης. Θέλω να υπενθυμίσω, λοιπόν, τα πλεονάσματα για οποία είχατε δεσμευτεί όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις μέχρι το 2015. Είχατε δώσει τη δέσμευση στους εταίρους και στους θεσμούς ότι μέχρι το 2031 τα πλεονάσματα θα ήταν στο 4%, ενώ για την τετραετία 2015-2018 το σύνολο των πλεονασμάτων ανερχόταν σε 16,2% του ΑΕΠ. Θέλω να σας θυμίσω παράλληλα ότι επί των ημερών σας, όπως είπαν κι άλλοι ομιλητές, η ανεργία αυξήθηκε ραγδαία από το 9% στο 28%. Και ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο, το οποίο αποκρύπτετε, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, είναι ότι επί των ημερών σας το δημόσιο χρέος, το εξωτερικό χρέος της χώρας μάλλον, ανέβηκε από τα 125% στο 180% του ΑΕΠ. Είναι επίσης η τετραετία 2010 με 2014 που η χώρα έχασε το 27% του ΑΕΠ της. Στον απλό πολίτη ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Εάν το ΑΕΠ, αν ο παραγόμενος πλούτος είναι μια στήλη, το ¼ αυτής της στήλης καταβαραθρώθηκε, εξαφανίστηκε, εξανεμίστηκε μέσα σε τέσσερα χρόνια. Κατά τα άλλα, αγαπητοί συνάδελφοι, εσείς ευαγγελίζεστε ότι θα σώσετε τη χώρα. Θα τη σώσετε με ποιον τρόπο; Απολύοντας εκατοντάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς από το δημόσιο σύστημα; Απολύοντας, όπως έκανε ο εκπρόσωπός σας κ. Άδωνις Γεωργιάδης χιλιάδες γιατρούς από το δημόσιο σύστημα υγείας; Ή θα σώσετε τη χώρα φορτώνοντας την, ακόμη μία φορά, με δημόσια ελλείμματα; Διότι το 2010 είχαμε έλλειμμα 24 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2011 ήταν 19 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2012 ήταν 19,4 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2013 ήταν 22 εκατομμύρια ευρώ και το 2014 ήταν 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Τόσο ήταν το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού. Και επειδή τέτοιο ήταν το έλλειμμα, γι' αυτό βυθίσατε τη χώρα στα μνημόνια, γι' αυτό δανειζόσασταν με απεχθέστατους όρους, γι' αυτό αναγκάσατε έναν ολόκληρο λαό να έχει το ζυγό των μνημονίων. Σε αντίθεση με σας, κυρίες και κύριοι, αυτή η Κυβέρνηση, όσο κι αν δεν το χωνεύετε, είναι η Κυβέρνηση που λελογισμένα, με σχέδιο, με κοινωνικό όραμα, με την δίκαιη ανάπτυξη για το σύνολο του πληθυσμού και όχι για τους ημέτερους επιχειρηματίες, παλεύει για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους, για τη στήριξη του εισοδήματος των νοικοκυριών, για τη στήριξη της μικρομεσαίας επιχείρησης, με αποδείξεις και με έργα και στον προϋπολογισμό και με αριθμούς. Εμείς πιστεύουμε, κυρίες και κύριοι, στη δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη. Εσείς πιστεύετε στην τροφοδοσία της τσέπης των «ημετέρων». Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Σκούφα. Μια ανακοίνωση προς το Σώμα: Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, οι Υπουργοί Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υποδομών και Μεταφορών, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Περιβάλλοντος και Ενέργειας…
Κύριε Πρόεδρε! Μισό λεπτό! Είμαστε Βουλευτές, οφείλουμε να σεβόμαστε τους Βουλευτές.
Κι εσείς οφείλετε να σέβεστε εμένα, όταν κάνω μια ανακοίνωση!
Κύριε Πρόεδρε, δεν τηρείτε τον κανόνα.
Κύριε Βέττα!
Έχετε αδυναμία τήρησης του κανόνα!
Περιμένετε να με διακόψετε, όταν θα έχω ξεκινήσει.
Είναι η ώρα αργά. Επιμένω να σεβαστούμε όλους τους ομιλητές. Ήσυχα να ακούμε όλους τους ομιλητές.
Κύριε Βέττα!
Εξυπηρετήστε τον ρόλο σας, κύριε Πρόεδρε.
Αν δεν ξεκινήσω, δεν μπορείτε να με διακόψετε.
Κύριε Παναγιωτόπουλε, συγγνώμη. Κύριε Βέττα, κατ' αρχάς εσείς αυτή τη στιγμή διακόψατε εμένα, την ώρα που έκανα μια ανακοίνωση. Να μου κάνετε υπόδειξη για το πώς προεδρεύω;
Περιμένω να δω πώς θα τηρήσετε τον κανόνα. Περιμένω.
Τι περιμένετε;
Να τηρήσετε τον κανόνα!
Έχω κάνει τόσες παρατηρήσεις! Τι θέλετε να κάνω δηλαδή; Εσείς αυτή τη στιγμή τι κάνετε;
Ήρεμα, κύριε Πρόεδρε, να διεξαχθεί η διαδικασία ομαλά. Τηρήστε τον κανόνα.
Από όλους σας το περιμένω αυτό. Και με διακόψατε την ώρα που έκανα μια ανακοίνωση.
Σας παρακαλώ!
Σεβασμός στο Προεδρείο!
Αντί να σέβεστε εσείς τον Πρόεδρο, ζητάτε να σεβαστώ εγώ εσάς.
Θα διαπιστώσετε το αληθές του λόγου σε λίγο.
Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, οι Υπουργοί Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υποδομών και Μεταφορών, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Οικονομικών και ο Υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, κατέθεσαν στις 17-12-2018, σχέδιο νόμου: «Κύρωση της από 11-12-2018 Συμφωνίας Τροποποίησης Διατάξεων της από 31 Μαΐου 2007 Σύμβασης Παραχώρησης για το Έργο “Μελέτη, Κατασκευή, Χρηματοδότηση, Λειτουργία, Συντήρηση και Εκμετάλλευση του Αυτοκινητόδρομου Κεντρικής Ελλάδος (Ε65)”, που κυρώθηκε με τον ν.3597/2007 (Α΄168), όπως αυτή τροποποιήθηκε: α) με την από 28-11-2013 ”Συμφωνία Τροποποίησης Διατάξεων της Σύμβασης Παραχώρησης” που κυρώθηκε με το άρθρο δεύτερο του ν.4219/2013 ”Κύρωση των Συμφωνιών Τροποποίησης των συμβάσεων παραχώρησης των μεγάλων οδικών έργων και ρύθμιση συναφών θεμάτων” (Α΄ 269) και β) με την από 19-12-2013 ”Συμφωνία Τροποποίησης Διατάξεων της από 28-11-2013 Συμφωνίας Τροποποίησης Διατάξεων Σύμβασης Παραχώρησης” που κυρώθηκε με το άρθρο 44 του ν.4354/2015 ”Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων (Α΄ 176)”». Το ως άνω σχέδιο νόμου έχει χαρακτηριστεί από την Κυβέρνηση ως κατεπείγον. Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Κύριε Παναγιωτόπουλε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα πρώτα να εκφράσω από αυτό το Βήμα τη συμπαράστασή μου στον «ΣΚΑΪ», στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και τους εργαζόμενους στο κανάλι και στον σταθμό, που σήμερα έγινε και στόχος τρομοκρατικής επίθεσης. Το ανησυχητικό είναι ότι η νέα τρομοκρατία πλέον οργανώνεται και κτυπά, την ώρα που το αίσθημα ασφάλειας του μέσου πολίτη συρρικνώνεται επί των ημερών αυτών. Θα ήθελα να εκφράσω την ευχή η δημόσια τάξη και ασφάλεια να κατισχύσουν ξανά στη χώρα. Πιθανολογώ - θα έβαζα στοίχημα - ότι αυτό θα συμβεί μάλλον με μια άλλη κυβέρνηση και θα ελπίσω επίσης αυτή μου η τοποθέτηση να μην εκληφθεί από τους κυβερνητικούς συναδέλφους ως ένα κομμάτι της ακροδεξιάς διολίσθησης της Νέας Δημοκρατίας. Πολύ το ακούω αυτό τώρα τελευταία από αυτό το Βήμα στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό: «Ρέπει προς την Ακροδεξιά πλέον η Νέα Δημοκρατία». Αυτό όμως που έχει συμβεί είναι ότι με την Ακροδεξιά συνεννοήθηκε μια χαρά ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη Χρυσή Αυγή προκειμένου να συμπράξουν και να ρίξουν την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά προς τον Δεκέμβριο του 2014 και με τον κ. Καμμένο - που δεν τον λες και κεντρώο, μετριοπαθή, προς τα ακροδεξιά του πολιτικού φάσματος τον εντάσσεις - για να συγκυβερνήσουν εδώ και τέσσερα χρόνια, αποτελώντας τη μακροβιότερη κυβέρνηση που διαχειρίστηκε μνημόνιο - για να μην ξεχνιόμαστε - στη χώρα. Οφείλω να κάνω μια τοποθέτηση επί αυτών που άκουσα από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, που τοποθετήθηκε νωρίτερα από του Βήματος. Μίλησε για ποιοτική διαφορά ως προς τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Δικαιοσύνης και το ανέλυσε. Εγώ θα ήθελα να πω ότι δύο είναι οι συνθήκες που διασφαλίζουν την κανονικότητα ως προς τη λειτουργία της δικαιοσύνης στη χώρα: Η πρώτη είναι η θεσμική της θωράκιση που εξασφαλίζει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξαρτησία της και άρα την κατίσχυση του κράτους δικαίου. Δεν έχω δει κάποια πρόταση προς αυτήν την κατεύθυνση που θα μπορούσε να διατυπωθεί στην επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος από την κυβερνητική Πλειοψηφία. Εμείς - είχα τη δυνατότητα να το πω αυτό και στην προχθεσινή γενική συνέλευση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων - έχουμε προτάσεις για τη θεσμική θωράκιση της Δικαιοσύνης, ώστε να εξασφαλίζεται η λειτουργική της ανεξαρτησία, ξεκινώντας από τον τρόπο επιλογής της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας. Από την Κυβέρνηση τσιμουδιά! Η δεύτερη συνθήκη είναι η υλοποίηση τομών και μεταρρυθμίσεων που διασφαλίζουν την ταχύτερη και άρα αποτελεσματικότερη και συνεπώς ποιοτικότερη λειτουργία της προς όφελος του πολίτη, που αισθάνεται ότι η δικαιοσύνη αποτελεί το ύστατο καταφύγιό του κατά της βούλησης ή της αυθαιρεσίας, αν θέλετε, των ισχυρών και ακόμα προς όφελος της ελληνικής οικονομίας. Δυνητικά μια αποτελεσματικότερη και ταχύτερη δικαιοσύνη θα μπορούσε να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης της οικονομίας. Ο Υπουργός μάς είπε ότι τα κονδύλια του Υπουργείου Δικαιοσύνης στον προϋπολογισμό του 2019 ανέρχονται σε 650 εκατομμύρια ευρώ έναντι 608 εκατομμυρίων για τα έτη 2017 και 2018 και ότι αυτό είναι ποιοτική αλλαγή. Εγώ τη βλέπω ποσοτική αλλαγή. Έχουμε μια αλλαγή στα νούμερα, μεγαλύτερος αριθμός κονδυλίων, περισσότερα λεφτά για το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Πού οφείλεται, όμως, αυτό; Κατ' αρχάς στην πρόβλεψη για την καταβολή των αναδρομικών σε δικαστές και δικαστικούς υπαλλήλους, σύμφωνα με τις σχετικές δικαστικές αποφάσεις. Επομένως, για μια ακόμα φορά το σύνολο στην ουσία του προϋπολογισμού του Υπουργείου κατευθύνεται στην κάλυψη μισθολογικών αναγκών των λειτουργών της δικαιοσύνης. Ελάχιστα, θα έλεγα, χρήματα απομένουν για οτιδήποτε άλλο. Ο κ. Καλογήρου ανέλυσε κάποια νούμερα: 5% επιπλέον στους εργαζόμενους, 18% επιπλέον για αγορές αγαθών, 500 χιλιάδες για κάποιες υπερωρίες δικαστικών υπαλλήλων, άλλες τόσες για άδειες και νυχτερινή εργασία. Αυτά τα κονδύλια, ξέρετε, δεν αναβαθμίζουν την ποιότητα απονομής της ελληνικής δικαιοσύνης ούτε είναι μεταρρύθμιση - ας το πω έτσι - η προμήθεια καυσίμων θέρμανσης ή πετρελαίου στις φυλακές. Προχθές πήγα στο κτήριο του εφετείου Αθηνών και με πληροφόρησαν ότι, εκτός του ότι δικάζουν μέσα στο χειμώνα χωρίς θέρμανση με παλτά και γάντια, οι εργασίες επισκευής του κτηρίου μετά την περσινή βομβιστική επίθεση ξεκίνησαν μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, μετά από έναν χρόνο. Επομένως, υπάρχουν τεράστιες ανάγκες ως προς τη βελτίωση των υλικοτεχνικών υποδομών της δικαιοσύνης σε όλη την επικράτεια, βρίσκεται σε οριακό σημείο αυτή η κατάσταση και επίσης υπάρχουν τεράστιες ανάγκες σε προσωπικό, τόσο σε δικαστές, όσο και σε διοικητικό προσωπικό. Θα μπορούσε ο κύριος Υπουργός να μας πει κάτι για τη δρομολόγηση της πρόσληψης των εναπομεινάντων επιτυχόντων ειρηνοδικών του διαγωνισμού Δ΄ Τάξης του 2014. Δεν ακούσαμε τίποτα γι' αυτό ή για την επέκταση της ηλεκτρονικής οργάνωσης της δικαιοσύνης σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος, που καθυστερεί αδικαιολόγητα. Δεν άκουσα κανένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, κανένα συγκεκριμένο ποσοστό κάλυψης, καμμία συγκεκριμένη στοχοθεσία. Στασιμότητα, λοιπόν. Και αυτό δεν είναι καν το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής δικαιοσύνης σήμερα. Θα έλεγα ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα συνοψίζεται στο διαβόητο δόγμα Πολάκη: «Να βάλουμε μερικούς στη φυλακή, για να κερδίσουμε τις εκλογές». Και αυτό δεν το είπε ψιθυριστά σε συναδέλφους του στην Κυβέρνηση. Το είπε δημόσια, σε κομματική εκδήλωση του κυβερνώντος κόμματος. Κυβερνητικές παρεμβάσεις, δηλαδή, στην ανεξάρτητη κατά το Σύνταγμα δικαιοσύνη, ώστε αυτή να αξιοποιείται ως εργαλείο για να ικανοποιούνται πολιτικές σκοπιμότητες της Κυβέρνησης και να πλήττονται, να στοχοποιούνται πολιτικοί αντίπαλοι από μεθοδευμένες διώξεις από κάποιον Ρασπούτιν του παρασκηνίου. Υπονόμευση της θεσμικής κατοχύρωσης της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, υπονόμευση του κράτους δικαίου της δημοκρατίας, πολύ φοβούμαι ότι είναι το αποτύπωμα τεσσάρων χρόνων διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στη δικαιοσύνη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Ένα σύντομο σχόλιο για τα υπόλοιπα του προϋπολογισμού. Κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: Ή είστε αθεράπευτα αισιόδοξοι ή αθεράπευτα μυθομανείς. Μας λέτε ότι όλα πάνε καλά και θα πάνε καλύτερα. Τον τόνο και το ύφος δίνει ο Πρωθυπουργός, ο οποίος προχθές στην αντισυγκέντρωση στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, μπροστά σε κομματικό ακροατήριο και πολλούς αστυνομικούς εξυμνούσε από το βήμα τον σεβασμό στη διαφορετική άποψη και το δικαίωμα στη διαφωνία, την ώρα που αστυνομικοί απομάκρυναν σηκωτό κάποιον πολίτη που τόλμησε να διαμαρτυρηθεί - φαντάζομαι ακροδεξιό και φασίστα κατά τη δική σας οπτική γωνία - τραγουδώντας το «Μακεδονία ξακουστή». Τι θέλω να πω με αυτό και πού θέλω να καταλήξω; Οι εθνικά επιζήμιοι χειρισμοί της Κυβέρνησης στο εθνικό ζήτημα είναι συνεπείς με τις επιδόσεις της σε όλα τα μέτωπα. Με ό,τι καταπιάνεστε, το επιδεινώνετε. Πάτε να λύσετε προβλήματα και δημιουργείτε περισσότερα.
Και με αυτό ολοκληρώνετε, κύριε Παναγιωτόπουλε.
Είκοσι δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Η κατάσταση στην οικονομία δεν είναι καλή. Η απόδοση δεκαετούς ομολόγου δείχνει ότι τέσσερις μήνες μετά την υποτιθέμενη καθαρή έξοδο από το μνημόνιο, δεν έχουμε ακόμη καθαρή έξοδο στις αγορές. Αυτός υποτίθεται ότι ήταν ο στόχος στην έξοδο από τα μνημόνια. Αυτή τη στιγμή η χώρα δεν έχει πρόσβαση σε καμμία χρηματοδότηση. Υπάρχει το «μαξιλάρι» των 26 δισεκατομμυρίων, αλλά αυτό είναι παραγεμισμένο από την υπερφορολόγηση που τσάκισε τη μεσαία τάξη, διότι αυτή ήταν η δική σας απόφαση. Το αποτέλεσμα είναι τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς την εφορία. Από 60 δισεκατομμύρια που χρωστούσαν οι φορολογούμενοι το 2014, σήμερα έχουν ανέλθει στα 103 δισεκατομμύρια μέχρι τον Σεπτέμβρη, 43 δισεκατομμύρια παραπάνω χρέος σε απλήρωτους φόρους μέσα σε τέσσερα χρόνια.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Το τραπεζικό σύστημα παραπαίει και το χρηματιστήριο βρίσκεται σε χαμηλές πτήσεις. Εκεί είναι η πραγματική απεικόνιση της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας και εσείς στοχοποιείτε όλο και περισσότερους συστηματικά. Στηρίζετε τη φτώχεια, δημιουργώντας περισσότερη φτώχεια, γιατί ποτέ δεν καταλάβατε ή δεν θελήσατε να καταλάβετε, ότι οι χώρες βγαίνουν από τα προβλήματα αυτά παράγοντας πλούτο.
Ολοκληρώστε, κύριε Παναγιωτόπουλε.
Από εκεί, από το περίσσευμα του πλούτου, κύριοι συνάδελφοι, χρηματοδοτούνται και ασφαλιστικά συστήματα βιώσιμα και βιώσιμο κοινωνικό κράτος. Δυστυχώς αυτά δεν είστε σε θέση να καταλάβετε. Δεν πάμε καλά, κάτι που ξέρουν οι Έλληνες. Θα μπορούσαν να πάνε καλύτερα τα πράγματα, κάτι που βέβαια προϋποθέτει την αποχώρησή σας από την εξουσία. Θα γίνει και αυτό στις επερχόμενες εκλογές. Προφανώς καταψηφίζω τον προϋπολογισμό.
Τον λόγο έχει ο κ. Παπαφιλίππου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χαίρομαι ιδιαίτερα που διαδέχομαι στο Βήμα τον φίλο και συμπολίτη Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Παναγιωτόπουλο. Θα ήθελα να σας πω δύο λόγια σε απάντηση των όσων είπατε σχετικά με τη σύμπραξη της Ακροδεξιάς με τον ΣΥΡΙΖΑ, στη διαδικασία της αποτυχημένης εκλογής Προέδρου επί της διακυβερνήσεώς σας. Εδώ να πω ότι υπήρξε ένα συμπτωματικό γεγονός. Επειδή έτυχε αυτά τα δύο κόμματα να μην δώσουν θετική ψήφο στον υποψήφιο Πρόεδρο, δεν σημαίνει επ' ουδενί και κακώς το ισχυρίζεστε και το επαναλαμβάνε ότι υπήρξε σύμπραξη μεταξύ Ακροδεξιάς και ΣΥΡΙΖΑ.
Και στο δημοψήφισμα τυχαίο γεγονός;
Κύριε Μπουκώρε, σας παρακαλώ. Μην αρχίσουμε τον διάλογο τώρα.
Ο χρόνος είναι πολύτιμος. Περνάει και είμαστε καταπονημένοι όλοι. Ας υπάρχει, τουλάχιστον, αλληλοσεβασμός μεταξύ μας. Επίσης, θα ήθελα να πω ότι οι ΑΝΕΛ δεν είναι Ακροδεξιό κόμμα. Είναι ένα Κεντροδεξιό κόμμα και κακώς χρησιμοποιείτε ξανά τον όρο αυτό για τους ΑΝΕΛ. Και δύο κουβέντες για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, την οποία επαναφέρετε συχνά στον δημόσιο λόγο. Η ασφάλεια είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη, αλλά θα πρέπει να μην αποβαίνει σε βάρος της προσωπικής ελευθερίας, όπως αυτή οριοθετείται και προστατεύεται από το Σύνταγμα. Και έρχομαι στον προϋπολογισμό. Ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ο τέταρτος προϋπολογισμός κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας μας από τους ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Ταυτόχρονα όμως είναι ο σημαντικότερος, αφού είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός, με έντονο μάλιστα μεταμνημονιακό αποτύπωμα που τα θετικά του χαρακτηριστικά θα εκθέσω παρακάτω. Σηματοδοτεί δε τη νέα περίοδο της ιστορίας στην οποία μπήκε η χώρα μας και προοιωνίζεται καλύτερες ημέρες για την οικονομία μας και το βιοτικό επίπεδο της πλειονότητας των συμπατριωτών μας. Η παραπάνω αισιόδοξη νότα βασίζεται σε πραγματικά και μη αμφισβητήσιμα θετικά οικονομικά μεγέθη και γεγονότα, όπως, πρώτον, η επιτυχής ολοκλήρωση του τρίτου Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής και η οριστική και καθαρή έξοδος της χώρας μας από αυτό τον Αύγουστο του τρέχοντος έτους. Δεύτερον, η σημαντική ελάφρυνση του δημόσιου χρέους τον περασμένο Ιούνιο που το καθιστά πλέον δυναμικά βιώσιμο. Τρίτον, η αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας μας από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης. Τέταρτον, η μεγέθυνση της οικονομίας σταθερά από το 2017 μέχρι σήμερα. Το 2017 η μεγέθυνση ανήλθε σε ποσοστό 1,5% - σημειώνω ότι ήταν θετική για πρώτη φορά κατά την περίοδο της κρίσης - και 2,1% κατά το τρέχον έτος που μπορεί να είναι και κατά τι μεγαλύτερη. Για το έτος δε 2019, το επόμενο δηλαδή έτος την υπολογίζουμε βάσιμα σε 2,5% δεδομένου ότι συνηγορούν προς τούτο όλοι οι οικονομικοί δείκτες που συντελούν στη μεγέθυνση, όπως ενδεικτικά η αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης, η αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής, η αύξηση των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών, η αύξηση της απασχόλησης, η αύξηση των επενδύσεων, η αύξηση της δημόσιας κατανάλωσης. Η προπεριγραφείσα οικονομική ανάκαμψη σε συνδυασμό με την επιτυχή διαχείριση της οικονομίας, κατά την περίοδο 2015-2018 η οποία - ειρήσθω εν παρόδω - είχε ως αποτέλεσμα τον εκμηδενισμό του κινδύνου για Grexit, την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος, τη μείωση της οικονομικής αβεβαιότητας, την επιτυχή εκτέλεση των προϋπολογισμών και την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, μας επιτρέπει ο προϋπολογισμός του 2019 όχι μόνο να μην περιλαμβάνει κανένα απολύτως μέτρο δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά αντίθετα να περιλαμβάνει, για πρώτη φορά, από την έναρξη της κρίσης, μία λελογισμένη δημοσιονομική επέκταση ενσωματώνοντας θετικά μέτρα ύψους 910 εκατομμυρίων ευρώ. Τα περισσότερα δε από τα παραπάνω θετικά μέτρα έχουν ήδη νομοθετηθεί με την υπερψήφισή τους μάλιστα τόσο από την Αξιωματική Αντιπολίτευση όσο και από την πλειονότητα των υπολοίπων κομμάτων. Τα μέτρα αυτά θυμίζω ότι ανήκαν στην κατηγορία των θετικών αντιμέτρων και θα λαμβάνονταν σε περίπτωση που εφαρμοζόταν από το επόμενο έτος, το 2019 δηλαδή, η περικοπή των προσωπικών διαφορών κύριων και επικουρικών συντάξεων. Όπως όμως γνωρίζετε όλοι και πιστεύω να το έχει μάθει και ο ελληνικός λαός, έχουμε νομοθετήσει πρόσφατα, εκτός από τα παραπάνω θετικά μέτρα, και την κατάργηση της περικοπής των συντάξεων. Με την κατάργηση της περικοπής των συντάξεων και τη λήψη των παραπάνω μέτρων, εκφράζεται η επιχειρούμενη από τον παρόντα προϋπολογισμό αλλαγή του μείγματος της δημοσιονομικής πολιτικής μας, η οποία έχει τους εξής στόχους. Πρώτον, την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών. Δεύτερον, την υποστήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης και τρίτον, την αντιμετώπιση με στοχευμένο τρόπο χρόνιων ελλειμμάτων στον τομέα κοινωνικής προστασίας. Τα ήδη νομοθετηθέντα μέτρα, που εξυπηρετούν τους παραπάνω στόχους, είναι συνοπτικά τα εξής: Πρώτον, η μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 10% μεσοσταθμικά, δεύτερον, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ελεύθερων επαγγελματιών, αυτοαπασχολούμενων και αγροτών κατά 33%, τρίτον, η σταδιακή μείωση του φόρου εισοδήματος νομικών και νομικών προσώπων οντοτήτων από 29% σε 25% σε βάθος τετραετίας. Τέταρτον, η επιδότηση κατά 50% το 2019 και κατά 100% το 2020 των ασφαλιστικών εισφορών των νέων ηλικίας μέχρι 25 ετών. Πέμπτον, η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για συνεταιρισμούς, συνεταιρισμένους αγρότες, ΚΟΙΝΣΕΠ κ.λπ.. Έκτον, η κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο κρασί… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ θερμά να μου επιτρέψετε να συνεχίσω για δύο λεπτά ακόμα. Έβδομον, η ενίσχυση του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» μέσα από την ένταξή του σε οργανικές μονάδες των ΟΤΑ και την πρόσληψη τριών χιλιάδων εργαζομένων σε αυτό, όγδοον ενίσχυση των σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης με πρόσληψη τεσσάρων χιλιάδων εκπαιδευτικών και εξειδικευμένου προσωπικού σε μόνιμες θέσεις. Ένατον, το νέο πρόγραμμα επιδότησης στέγασης που αφορά σε τριακόσιες σαράντα χιλιάδες νοικοκυριά. Εκτός όμως από τα παραπάνω μέτρα, θα πρέπει να ληφθούν υπ΄όψιν και οι εξής θετικές παρεμβάσεις, οι οποίες θα βελτιώσουν σημαντικά τη ζωή μεγάλης μερίδας συμπολιτών μας που είτε είναι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα είτε ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Πρώτον, η αποκατάσταση της κανονικότητας από τον Αύγουστο του 2018 των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων. Εδώ θα πρέπει δε να τονιστεί ότι από τον Γενάρη του 2019, αφ' ενός μεν θα αυξηθούν οι κατώτεροι μισθοί και αφ' ετέρου, θα καταργηθεί ο ντροπιαστικός για τη χώρα μας υποκατώτατος μισθός. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δεύτερον, η χορήγηση για τρίτη συνεχή χρονιά κοινωνικού μερίσματος, ύψους 710 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο έλαβαν και θα λάβουν περίπου ενάμισι εκατομμύριο συμπολίτες μας.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Επίσης, το τελευταίο - και κάνω ειδική μνεία σε αυτό, γιατί αφορά τη γενέτειρα μου τη Θάσο - είναι το μεταφορικό ισοδύναμο, που θα ισχύσει στη Θάσο, όπως και σε όλα τα νησιά από 1-1-2019 και θα άρει αρκετές από τις δυσμενείς οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της νησιωτικότητας. Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι όλα αυτά τα μέτρα…
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, όλοι υπερέβησαν τον καθορισμένο χρόνο…
Και εσείς τον έχετε υπερβεί, γι' αυτό σας λέω ολοκληρώστε.
Αφιέρωσα χρόνο για να απαντήσω στον κ. Παναγιωτόπουλο. Θα τελειώσω, λέγοντας το εξής. Με τις παρεμβάσεις μας δρούμε ιδιοτελώς, μεροληπτικώς υπέρ των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Δεν πρόκειται για εκλογική παροχολογία, αλλά αισθανόμαστε χρέος, ως αριστεροί και ριζοσπάστες, να αποκαταστήσουμε σταδιακά τις αδικίες που έχουν τελεστεί σε βάρος αυτών.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε σε μισό λεπτό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι συμπολίτες μας έχουν αντιληφθεί τη θετική μεταμνημονιακή πορεία, με τιμονιέρη της τον Πρωθυπουργό και Πρόεδρο του κόμματός μας Αλέξη Τσίπρα. Για τον λόγο δε αυτό δηλώνουν πλειοψηφικά ότι η επόμενη χρονιά θα είναι καλύτερη, όπως το γεγονός αυτό καταγράφεται σε πρόσφατη δημοσκόπηση της «ALCO». Έτσι, δυστυχώς, για τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τον κ. Μητσοτάκη και ευτυχώς για τον ελληνικό λαό, το πρόσφατο συνέδριο του κόμματός του θα είναι το τελευταίο για τον ίδιο ως Αρχηγό του κόμματός του, μετά τη βέβαιη ήττα του στις προσεχείς εκλογές και δεν θα είναι το τελευταίο για την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά, είναι αυτονόητο ότι υπερψηφίζω τον προϋπολογισμό. Ευχαριστώ πολύ.
Και μετά από αυτό το όνειρο ξυπνάτε!
Το αυτονόητο θα πρέπει να είναι να ολοκληρώνετε σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Δεν γίνεται να μιλάτε έντεκα λεπτά όλοι οι συνάδελφοι. Μένουν πέντε συνάδελφοι ακόμα. Δεν μπορούμε να κάτσουμε άλλη μια ώρα. Έχουμε πει ότι θα τελειώσουμε στις 00.30΄, που αρχικά ήταν στις 00.00΄. Διαβάζω ξανά τους συναδέλφους οι οποίοι θα πάρουν τον λόγο μέχρι το τέλος της συνεδρίασης: Είναι ο κ. Σηφάκης, ο κ. Μπούρας, η κ. Σταμπουλή, ο κ. Μπουκώρος και η κ. Καφαντάρη. Παρακαλώ πολύ, τουλάχιστον εσάς που έχετε απομείνει, να ολοκληρώνετε εντός επταλέπτου. Ορίστε, κύριε Σηφάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση του πρώτου μεταμνημονιακού και λελογισμένα επεκτατικού προϋπολογισμού, κύριοι συνάδελφοι, σίγουρα μας επιτρέπει να κάνουμε μια πολύ σύντομη αναδρομή, έναν απολογισμό για το πώς φτάσαμε ως εδώ, πώς μπορέσαμε από τη χρεοκοπία της χώρας και την παρατεταμένη ύφεση, από την κατά μέτωπον επίθεση στην κοινωνία, με πλήρη ανατροπή μέσα σε ελάχιστα χρόνια, από το 2010 ως το 2014, της εισοδηματικής κατάστασης των εργαζομένων, του επιπέδου της ζωής τους, αλλά και κοινωνικών κατακτήσεων δεκαετιών, τη διάλυση της εργασίας, την τρομακτική αύξηση του αριθμού των ανέργων, πώς μπορέσαμε να επανέλθουμε στην κανονικότητα και να αρχίσουμε σταδιακά να αντιστρέφουμε τα δεδομένα για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους αγρότες, την παραγωγική Ελλάδα, για όλους αυτούς που ένιωσαν να φεύγει η γη κάτω από τα πόδια τους τα μνημονιακά χρόνια. Όταν η Αριστερά ανέλαβε το 2015 τη διαχείριση μιας χρεοκοπημένης χώρας, που δεν μπορούσε να βγει στις αγορές, με απαγορευτικά επιτόκια στο τέλος του 2014, πλήρως απαξιωμένης στη διεθνή σκηνή, αυτό που υποσχέθηκε ήταν να παλέψει στην κατεύθυνση της ανατροπής αυτής της κατάστασης, με τη στήριξη της κοινωνίας, την ενίσχυση της παραγωγικής Ελλάδας, την αναδιανομή υπέρ των λαϊκών στρωμάτων και των μικρομεσαίων που είχαν φτωχοποιηθεί. Αναγκαστήκαμε τον Αύγουστο του 2015, κάτω από τον πολύ δυσμενή διεθνή συσχετισμό να προχωρήσουμε σε έναν συμβιβασμό για να κρατήσουμε τη χώρα στην Ευρώπη, για να αποτρέψουμε τα χειρότερα για τον λαό μας. Επιλέξαμε να διαχειριστούμε εμείς τη νέα κατάσταση με την ψήφο του λαού τον Σεπτέμβριο του 2015, να μη δραπετεύσουμε, όπως έκαναν άλλοι, και καθίσαμε όχι για την καρέκλα, όπως μας κατηγορούν κάποιοι, αλλά για να έχει η εργατική τάξη, οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι στήριγμα στην επίθεση των μνημονίων, τα οποία αναγκαστικά έπρεπε να διαχειριστούμε, χωρίς ποτέ να αισθανθούμε ότι είναι μια δική μας πολιτική, γιατί ήταν πάντα έξω από την πολιτική μας φυσιογνωμία και αν θέλετε, από το αποδεδειγμένο αξιακό μας φορτίο. Τα μνημόνια είναι στο DNA άλλων πολιτικών δυνάμεων, που ακόμα τα διαφημίζουν και θέλουν να τα συνεχίσουν μέσα από τη διακήρυξη των προγραμμάτων τους. Και τώρα, μετά την 21η Αυγούστου του 2018 μπορούμε να αισθανόμαστε δικαιωμένοι, καθόσον και η χώρα έμεινε στην καρδιά της Ευρώπης και τα μνημόνια τέλειωσαν, αλλά και η κοινωνία, παρά την ταλαιπωρία και τις θυσίες της, αν και τραυματισμένη, άντεξε και επιστρέφει. Όλα αυτά τα θετικά μέτρα τα οποία ψηφίζουμε, όπως η κατάργηση με νόμο της μείωσης των συντάξεων, η διανομή για τρίτη συνεχόμενη φορά κοινωνικού μερίσματος, τα μέτρα 1 δισεκατομμυρίου ευρώ περίπου ανακούφισης των ανθρώπων που ταλαιπωρήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης, η αύξηση του κατώτατου μισθού που έρχεται τον Γενάρη, η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, μαζί όμως με την αύξηση της κατανάλωσης, των εξαγωγών, της βιομηχανικής δραστηριότητας, του τουρισμού, η εν γένει αύξηση του πλούτου της χώρας πάνω από 2%, που είναι πραγματικά γεγονότα μη επιδεχόμενα αμφισβήτησης, αποδεικνύουν ότι η χώρα άλλαξε σελίδα και κινείται πλέον προς την κατεύθυνση της δικής μας πολιτικής, πολιτικής που θέλαμε να εφαρμόσουμε από το 2015, όταν πρωτοβγήκαμε. Επανέρχεται η χώρα σε αναπτυξιακούς ρυθμούς, αυξάνονται και οι δαπάνες για το κοινωνικό κράτος. Η χώρα, λοιπόν, επανέρχεται σε αναπτυξιακούς ρυθμούς με τη μεγιστοποίηση της απορρόφησης των κοινοτικών πόρων του ΕΣΠΑ, αλλά και του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης, με την ουσιαστική αύξηση δεκάδες φορές των κονδυλίων για την τοπική αυτοδιοίκηση σε σχέση με την περίοδο 2012-2014, όχι μόνο με την αύξηση των ΚΑΠ και την αλλαγή των κριτηρίων που δίνονταν, που δεν είναι μόνο τα πληθυσμιακά κριτήρια, αλλά και με τα προγράμματα «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ Ι», «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ ΙΙ», την πληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεών τους, την πληρωμή αυτών που χρωστούν από δικαστικές αποφάσεις, την ουσιαστική ενίσχυση των προγραμμάτων της λειψυδρίας και της αντιμετώπισης των θεομηνιών. Ξαναβάλαμε την τοπική αυτοδιοίκηση στον χάρτη μετά την καταιγιστική μείωση των πόρων, παρά την αύξηση των αρμοδιοτήτων που είχαν πάει στην τοπική αυτοδιοίκηση την περίοδο από το 2012 έως το 2014. Η χώρα επανέρχεται σε αναπτυξιακούς ρυθμούς με έναν νέο ενεργειακό σχεδιασμό με στόχο την καθοριστική ενίσχυση της διείσδυσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα παράλληλα με τη διατήρηση, αλλά σε ένα μικρότερο ποσοστό των λιγνιτών, με τον εμβληματικό νόμο για τις ενεργειακές κοινότητες που όχι μόνο ενισχύουν την ενεργειακή δημοκρατία, αλλά δίνουν τη δυνατότητα και μείωσης του κόστους της τιμής του πόσιμου νερού, του αρδευτικού νερού και την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, εφόσον όμως οι δήμοι, οι ΤΟΕΒ και οι ΔΕΥΑ μπορέσουν να εκμεταλλευτούν αυτή τη νέα νομοθεσία αποφασιστικά, την εξοικονόμηση ενέργειας στα κτήρια των ιδιωτών και του δημοσίου και την ενίσχυση της ηλεκτροκίνησης στις μεταφορές. Ακόμα, επανέρχεται η χώρα σε αναπτυξιακούς ρυθμούς με την αποφασιστική προώθηση του Κτηματολογίου και των δασικών χαρτών, εργαλείων απαραίτητων για να μπορέσουμε να κάνουμε χωροταξικό σχεδιασμό και ανάπτυξη αντιμετωπίζοντας απελπιστικές υστερήσεις εκατό χρόνων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Επανέρχεται η χώρα σε αναπτυξιακούς ρυθμούς με την κανονικοποίηση των πληρωμών στους αγρότες, με ενεργοποιημένο το 83% της δημόσιας δαπάνης του ΠΑΑ σε νέες προκηρύξεις και συνεχιζόμενα έργα, με τη δυνατότητα που δόθηκε όλη οι νέοι αγρότες να μπουν στο πρόγραμμα «Νέων Αγροτών», με τις χαριστικές ρυθμίσεις στα αγροτικά χρέη, την ένταξη όλων των έργων αγροτικής οδοποιίας στο ΠΑΑ και αν θέλετε, με την αλλαγή των κριτηρίων αναγνώρισης οργανώσεων παραγωγών για την εκ νέου οργάνωση του αγροτικού κόσμου, ούτως ώστε πράγματι να μπορέσει να συγκεντρώσει, να τυποποιήσει, να συσκευάσει και να πάρει την προστιθέμενη αξία των προϊόντων. Ακόμα, επανέρχεται η χώρα σε αναπτυξιακούς ρυθμούς με την ενίσχυση με τα de minimis των κτηνοτρόφων για το γάλα, των ροδακινοπαραγωγών - πρέπει να δούμε, βέβαια και τα συμπύρηνα ροδάκινα - των καπνοπαραγωγών, αν θέλετε, την κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κρασί. Το πελατειακό κράτος αδυνατίζει μέρα με τη μέρα, ενισχύοντας την ίδια τη δημοκρατία και την ίση μεταχείριση των πολιτών και συμβάλλοντας, αν θέλετε, και στον απογαλακτισμό της πολιτικής εκπροσώπησης από τις σχέσεις εξάρτησης με το κοινωνικό σώμα. Προχωρούμε και τη δημοκρατική συνταγματική αναθεώρηση. Ο λαός βλέπει και κρίνει και κυρίως θυμάται, κύριοι συνάδελφοι. Θυμάται ποιος χρεοκόπησε τη χώρα, ποιος τον φτωχοποίησε, ποιος τον έβαλε στα μνημόνια και ποιος τον έβγαλε, αν θέλετε και με μεγάλο αγώνα και δεχόμενοι ανελέητο πόλεμο από μεγάλα συμφέροντα. Και να είστε σίγουροι ότι θα αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι στις επερχόμενες εθνικές εκλογές του ερχόμενου φθινοπώρου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και για την ακρίβεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο κ. Μπούρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα ήθελα να εκφράσω και εγώ τη συμπαράστασή μου στον «ΣΚΑΪ» και στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» που δέχτηκαν σήμερα αυτή την άνανδρη τρομοκρατική επίθεση, μια επίθεση, στην ουσία, κατά της πολυφωνίας και της δημοκρατίας. Θα ξεκινήσω την τοποθέτησή μου πρώτα με θέματα που παρακολουθώ στον τομέα οικονομίας και ανάπτυξης της Νέας Δημοκρατίας, παραθέτοντας μάλιστα ορισμένα αδιαμφισβήτητα και ελέγξιμα στοιχεία, όπως θα πω παρακάτω. Η πορεία εξέλιξης του ΕΣΠΑ, γιατί ακούγεται και δη από το Υπουργείο αυτή η πορεία, σύμφωνα με τα στοιχεία της ιστοσελίδας του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης - και όσοι θέλουν ας κρατήσουν «ΑΝΑΠΤΥΞΗ.gov.gr» - , η οποία ανανεώνεται καθημερινά με τα στοιχεία εξέλιξης των επιχειρησιακών προγραμμάτων του ΕΣΠΑ 2014-2020, καταγραφεί ότι σήμερα τέσσερα χρόνια διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που συμπίπτουν με την υλοποίηση του ΕΣΠΑ της τρέχουσας περιόδου 2014-2020, η κατάσταση είναι αποκαρδιωτική. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα αυτή, η απορρόφηση του ΕΣΠΑ ανέρχεται σε 24,1%, μιας σελίδας όμως που δεν περιλαμβάνει κιόλας - επειδή αναφέρθηκε ο συναδέλφους που κατήλθε από το Βήμα - το Πρόγραμμα ΠΑΑ, το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης και Αλιείας, όπως και προγράμματα διακρατικής συνεργασίας. Για όποιον θέλει να δει, καταθέτω τα στοιχεία του ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης με ημερομηνία 4-12, για να δει μάλιστα και να δουν και οι συνάδελφοι από την επαρχία ότι η απορρόφηση ενός σημαντικού κομματιού, που είναι η αλιεία, είναι 7%. Καταλαβαίνετε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Μπούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Γιατί άραγε; Εάν πάμε στο portal με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που παρακολουθούν την απορρόφηση των διαρθρωτικών ταμείων ΕΣΠΑ συνολικά, συμπεριλαμβανομένων αυτών που δεν περιλαμβάνει το portal του Υπουργείου μας, θα δούμε ότι τα στοιχεία είναι ακόμα πιο απογοητευτικά. Εκεί διαπιστώνουμε ότι η απορρόφηση του ΕΣΠΑ είναι μόλις στο 19% και αν συγκριθούμε με τις άλλες χώρες, η απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων μάς κατατάσσει στη δέκατη έβδομη θέση στους είκοσι οκτώ, οριακά πίσω από Βουλγαρία κ.λπ. - για να κερδίσω λίγο χρόνο. Καμμιά, δηλαδή, σχέση με την πρώτη θέση σε απορρόφηση για την οποία επαίρεται συνεχώς η Κυβέρνηση. Όμως, η παραπληροφόρηση της κοινής γνώμης δεν είναι κάτι που μας ξαφνιάζει πλέον. Αντίθετα είναι αναμενόμενη. Επίσης, πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν ότι αν δεν υπήρχαν τα ώριμα μεγάλα έργα που ξεκίνησαν επί δικής μας κυβερνήσεως και συνεχίζονταν στην τρέχουσα προγραμματική περίοδο, τα έργα «Phasing» δηλαδή όπως λέγονται, θα ήμασταν ακόμα πιο χαμηλά. Ενδεικτικά θα σας αναφέρω ότι το πρόγραμμα ΕΠΑνΕΚ - σημαντικότατο πρόγραμμα - , Επιχειρηματικότητα - Ανταγωνιστικότητα - Καινοτομία, το οποίο προορίζεται για να τονώσει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους τομείς έρευνας και τεχνολογίας, πληροφορικής, ενέργειας, τουρισμού και πολιτισμού βρίσκεται μόλις στο 10% σε απορρόφηση από το 8% που ήταν πέρυσι τέτοια εποχή, δηλαδή πήρε όλο τον χρόνο δύο εκατοστιαίες μονάδες. Στην πρόσφατη, μάλιστα, συνάντηση οι Ευρωπαίοι έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου. Εμβαθύνοντας στα στοιχεία που μας αναφέρει η ιστοσελίδα του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης - Οικονομίας και Ανάπτυξης! - η σελίδα του Υπουργείου, ακούστε τα απογοητευτικά στοιχεία: Οι πόροι για την ανταγωνιστικότητα μικρομεσαίων επιχειρήσεων παρουσιάζουν απορρόφηση 16,8% και συμπληρώνουμε τον τέταρτο χρόνο. Οι πόροι για την έρευνα, τεχνολογία και καινοτομία σημειώνουν απορρόφηση 5,5%, οι πόροι για τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών μόλις το 20%. Οι πιο νευραλγικοί τομείς της οικονομίας μας, αυτοί δηλαδή, είναι πολύ πίσω. Έτσι θα καλύψουμε το κενό της ανταγωνιστικότητος; Από όλα τα επιχειρησιακά προγράμματα του ΕΣΠΑ από τις δεκαεννιάμισι χιλιάδες επιχειρήσεις - δικαιούχους, μόλις εκατόν πενήντα δικαιούχοι έλαβαν έστω και 1 ευρώ. Επίσης, από τα τέσσερα πολυδιαφημισμένα ταμεία, πρώτον το Ταμείο Επιχειρηματικών Συμμετοχών, δεύτερον το Ταμείο Επιχειρηματικότητας ΤΕΠΙΧ ΙΙ, τρίτον, το Ταμείο Υποδομών και, τέταρτον, το «Εξοικονομώ Κατ' Οίκον», με προϋπολογισμό 1 δισεκατομμύριο ευρώ, μόνο το τελευταίο λειτουργεί, το «Εξοικονομώ Κατ' Οίκον», τα άλλα καθόλου, και αυτό πολύ - πολύ καθυστερημένα. Πάμε τώρα στις ιδιωτικές επενδύσεις και στον ν.4399/16. Τι δεν ακούσαμε τότε; Ξεκίνησε με μεγάλη καθυστέρηση. Από τα αναρτημένα στοιχεία στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» βλέπουμε ότι τέσσερα χρόνια μετά μόλις τρεις ενταγμένες επιχειρήσεις με τον νόμο αυτό έχουν καταφέρει να εισπράξουν κάτι σαν προκαταβολή. Έτσι θα έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη; Σύμφωνα, μάλιστα, με πρόσφατο δημοσίευμα στο «CAPITAL.GR» - και αφού τα αναφέρω, τα καταθέτω για τα Πρακτικά και για όσους ενδιαφέρονται να δουν και τις πηγές - , επενδυτικά σχέδια από τη βιομηχανία, τον τουρισμό, την αγροτοδιατροφή, τα πλαστικά και τον κλάδο μετάλλων βρίσκονται στον πάγο. Πρόκειται, δηλαδή, για μια ουσιαστική υποβάθμιση και έναν εμπαιγμό προς αυτό που λέγεται επένδυση. Μόνο με παρατάσεις - υπάρχουν διαρκείς παρατάσεις για αυτά - δεν υλοποιούνται επενδύσεις. Έτσι θα έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της κυβερνητικής Πλειοψηφίας; [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Μπούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όλοι γνωρίζουμε ότι η χώρα χρειάζεται πολλές επενδύσεις και μάλιστα μεγάλες επενδύσεις στρατηγικού χαρακτήρα. Πόσες μεγάλες επενδύσεις έχουν γίνει αυτά τα τέσσερα χρόνια; Καμμία απολύτως. Πόσες στρατηγικές επενδύσεις, που έχουν ήδη εγκριθεί, υλοποιήθηκαν αυτά τα τέσσερα χρόνια; Καμμία απολύτως. Πόσες μεγάλες και μικρότερες επιχειρήσεις μετέφεραν την έδρα τους στο εξωτερικό; Όχι μόνο δεν έγιναν προγραμματισμένες μεγάλες επενδύσεις, όπως αυτή στο Ελληνικό, παραδείγματος χάριν, αλλά ταυτόχρονα αξιόλογες ελληνικές επιχειρήσεις, όπως η «ΤΙΤΑΝ Α.Ε.», μετέφεραν την έδρα τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όμως, πώς θα γίνουν όλα αυτά; Και επειδή ο χρόνος πιέζει και θα καταχραστώ και εγώ ένα - δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε, θα κλείσω με την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Στο μηνιαίο δελτίο για τον περασμένο Νοέμβριο - του Υπουργείου είναι το δελτίο, όχι δικό μου - που αφορά στην εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού βλέπουμε ότι οι δαπάνες του ΠΔΕ είχαν προϋπολογιστεί σε 6,75 δισεκατομμύρια. Ο στόχος αναθεωρήθηκε προς τα κάτω, στα 5,95 δισεκατομμύρια. Βρισκόμαστε σε απορρόφηση - τώρα που τελειώνει ο Δεκέμβριος - στα 2,5 περίπου δισεκατομμύρια. Δηλαδή θέλουμε τα 2,5 δισεκατομμύρια σε λίγες μέρες να πάνε στα 5,95 δισεκατομμύρια. Βγάλτε τα συμπεράσματά σας. Γιατί καθυστερεί, βέβαια, η απορρόφηση του ΠΔΕ; Μήπως και αυτό συμβάλλει στο δυσθεώρητο και εν πολλοίς υπερπλεόνασμα.
Κύριε Μπούρα, αν θέλετε ολοκληρώστε. Έχουμε φτάσει τα εννέα λεπτά.
Με αυτά τα πράγματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν γίνεται ανάπτυξη. Και τελειώνω, αφού δεν χρειάζεται να πω και εγώ όσα οι συνάδελφοί μου, ο γενικός εισηγητής, ο κ. Σταϊκούρας, οι ειδικοί αγορητές και συνάδελφοι από τη Νέα Δημοκρατία είπαν για όσα εσείς λέτε στον προϋπολογισμό. Καταλήγοντας σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να πω ότι η Νέα Δημοκρατία είναι έτοιμη με πρόγραμμα το οποίο μάλιστα ψήφισε χθες στο συνέδριο της και για το οποίο δεσμεύτηκε ο Πρόεδρός μας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πιστεύουμε, πρώτον, σε μία κοινωνία που δίνει ευκαιρίες ευημερίας σε όλους. Δεύτερον, σε μία ανοικτή οικονομία, καινοτόμα, δημιουργική, με επενδύσεις και νέες δουλειές. Τρίτον, σε ένα πολιτικό σύστημα λειτουργικό και ένα δημόσιο αποτελεσματικό. Τέταρτον, σε μία παιδεία που βλέπει το μέλλον και είναι αναπόφευκτα συνδεδεμένη με την αγορά εργασίας…
Κύριε Μπούρα, τελειώνετε, σας παρακαλώ. Δέκα λεπτά μιλάτε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Πέμπτον, σε ένα κράτος που το δίκαιο και η ασφάλεια είναι όροι δημοκρατίας - επίκαιρο σήμερα. Έκτον, σε μία Ελλάδα ισχυρή, ισότιμο εταίρο στην Ευρώπη, με τον ελληνισμό δίπλα της παντού. Αυτό πιστεύουμε εμείς και γι' αυτό σύντομα ο ελληνικός λαός θα μας φέρει στην εξουσία. Καταψηφίζω, ως εκ τούτο, τον προϋπολογισμό αυτόν. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Σταμπουλή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, θα προσπαθήσω να μη γίνω και εγώ κακή οικονομολόγος, διότι δεν είμαι οικονομολόγος, όπως κάποιοι συνάδελφοι προηγουμένως γίνανε κακοί γιατροί και κακοί γεωπόνοι, γιατί δεν ήταν ούτε γιατροί ούτε γεωπόνοι. Θα αναφέρω για τον προϋπολογισμό μόνο στοιχεία τα οποία είναι αναρτημένα, γνωστά, κοινά σε όλους και κοινής αποδοχής. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, παρουσιάζει τον τέταρτο προϋπολογισμό αυτής της θητείας της, αφού πρώτα η χώρα βγήκε από τη διαδικασία των μνημονίων και της ασφυκτικής επιτροπείας της τρόικας. Τα βασικά δημοσιονομικά μεγέθη έχουν βελτιωθεί, το πρωτογενές πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης φτάνει το 3,8% του ΑΕΠ. Δημιουργήθηκε χρηματικό απόθεμα 24,1 δισ. και σε συνδυασμό με τα άλλα μέτρα ελάφρυνσης, το χρέος διαμορφώνεται στο 167,8% του ΑΕΠ. Χαμηλό; Καθόλου, αλλά μειωμένο κατά 12,6 ποσοστιαίες μονάδες έναντι του 2018. Παράλληλα, η ανάπτυξη συνεχίζεται για έξι συνεχή τρίμηνα. Οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών συνεχίζουν να αυξάνονται κατά 5,8% φέτος. Οι δείκτες μεταποίησης και βιομηχανίας, όπως και οι ξένες άμεσες επενδύσεις, στα 3,1 εκατομμύρια ευρώ το 2015-2018 έναντι 1,462 εκατομμυρίων ευρώ το 2009-2014. Και όταν μιλάμε για επενδύσεις επί της εποχής μας, δεν μιλάμε για επενδύσεις τύπου «Σκουριές». Τα παραπάνω επιτεύγματα οδήγησαν στο τέλος των μνημονίων και την αποχώρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με συνέπεια την ακύρωση επιβαρυντικών μέτρων που θα συνέχιζαν μετά τα μνημόνια, όπως η περικοπή της προσωπικής διαφοράς των συντάξεων, χωρίς να χρειάζεται καμμία συναλλαγή με τη Συμφωνία των Πρεσπών, όπως υποστηρίζουν οι θεωρίες συνωμοσίας της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Η εξωτερική μας πολιτική είναι αυτόνομη από κάθε άλλη παράμετρο και έχει γνώμονα το συμφέρον της χώρας, τη διεθνή αναβάθμισή της στο παγκόσμιο στερέωμα. Υπάρχουν τουλάχιστον 350.000 περισσότεροι εργαζόμενοι και εργαζόμενες σήμερα σε αυτή τη χώρα σε σχέση με το 2014, τρία εκατομμύρια εννιακόσιες χιλιάδες εργαζόμενοι, όταν το 2013-2014 ο αριθμός αυτός είχε πέσει κάτω από τα 3,5 εκατομμύρια. Και μάλιστα με βελτίωση του δείκτη μισθών κατά 2,5%, βελτίωση που θα συνεχιστεί, καθώς ξεκίνησε ήδη η επέκταση των συλλογικών συμβάσεων και η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης. Το 2019 οι νέοι και οι νέες θα δουν την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, δηλαδή την αύξηση του μισθού τους κατά τουλάχιστον 70 ευρώ, ενώ ήδη έχει ψηφιστεί η επιδότηση των εισφορών τους ώστε να αντιρροπείται η επιβάρυνση του εργοδότη. Επίσης, το 2019 θα υπάρξει και αύξηση του κατώτατου μισθού, ένα εξίσου θετικό οριζόντιο μέτρο, το οποίο η Αντιπολίτευση δεν τόλμησε να καταψηφίσει. Το 2019 μία μικρομεσαία ή μεσαία κατηγορία μη μισθωτών - μεταξύ αυτών και οι αγρότες - θα δει μείωση των ασφαλιστικών εισφορών της. Επίσης, οι συνεταιρισμένοι αγρότες θα απαλλαχθούν από το τέλος επιτηδεύματος. Οι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας θα δουν μείωση του ΕΝΦΙΑ και μάλιστα τόσο σημαντικότερη όσο μικρότερη είναι η περιουσία τους. Καταργείται το ειδικό τέλος στο κρασί, αλλά μειώνεται και ο φόρος εισοδήματος κατά μία μονάδα φέτος, ενώ έχουν προγραμματιστεί διαδοχικές μειώσεις ετήσια. Βήμα - βήμα υλοποιείται, λοιπόν, η αντιστροφή της υπέρμετρης φορολογικής επιβάρυνσης των μνημονίων, διότι η είσπραξη των εσόδων έχει βελτιωθεί λόγω των στοχευμένων μέτρων και μεταρρυθμίσεων, της εθελοντικής αποκάλυψης των εισοδημάτων, των ρυθμίσεων χρεών, αλλά και της στοχευμένης σύλληψης της διαφεύγουσας φορολογητέας ύλης, όχι μόνο από τις λίστες που φιλοξενούν το συγγενολόι προβεβλημένων στελεχών της Αντιπολίτευσης, αλλά και από πύλες εισόδου στη χώρα, όπως ο Προμαχώνας για παράδειγμα, όπου η γεφυροπλάστιγγα και το σκάνερ, όπως και η επικοινωνία του τελωνείου με τις ΔΟΥ, αποδίδουν ήδη αξιόλογους καρπούς αφήνοντας εύλογες απορίες για τα χρόνια που πέρασαν πριν τα εγκαταστήσει αυτή η Κυβέρνηση. Επιπλέον, κατά τετρακόσια εκατομμύρια αυξημένη ήταν μόνο η είσπραξη του ΦΠΑ εξαιτίας και της αύξησης της κατανάλωσης. Και ενώ θα είναι η πρώτη χρονιά που υλοποιούνται φορολογικές ελαφρύνσεις αλλά και αυξήσεις στους μισθούς, θα είναι μία ακόμη χρονιά ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους. Στα σχολεία θα διοριστεί μόνιμο προσωπικό μετά από δέκα χρόνια, τα σχολικά γεύματα θα επεκταθούν σε όλα τα δημοτικά από το νέο έτος - κόστος 200 εκατομμύρια ευρώ - , η δυναμικότητα των παιδικών σταθμών θα αυξηθεί κατά 30.000 θέσεις, για να μη μείνει κανένα παιδί εκτός - κόστος 45 εκατομμύρια ευρώ - και αυξάνονται τα vouchers, τα οποία ήδη είναι αυξημένα κατά 48.000 σε σχέση με το 2014-2015. Επίσης, εφαρμόζεται η καταβολή επιδόματος ενοικίου, 400 εκατομμύρια ευρώ για 1,3 εκατομμύρια νοικοκυριά το 2019 και 600 εκατομμύρια ευρώ το 2020. Συγκροτούνται δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας για πρώτη φορά, συνεχίζονται οι χιλιάδες προσλήψεις στο ΕΣΥ και αναδιοργανώνεται η λειτουργία των ΚΕΦΙΑ, των Κέντρων Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης. Στηρίζονται και φέτος τα συμβουλευτικά κέντρα και τα κέντρα φιλοξενίας για γυναίκες θύματα βίας, με προοπτική την οριστική μετατροπή τους σε μόνιμες δομές και ενισχύεται το έργο του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας. Θα απαιτηθεί συνεχής προσπάθεια και κάλυψη των αναγκαίων δαπανών, ώστε να ανταποκριθεί η χώρα στις αυξημένες δεσμεύσεις που προκύπτουν από την κύρωση της σύμβασης της Κωνσταντινούπολης. Επίσης, θα απαιτηθεί στήριξη του εθνικού σχεδίου δράσης για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων που εκπονεί το Γραφείο του Εθνικού Εισηγητή και κάλυψη των δαπανών κατ΄ αρχάς από το Υπουργείο Εξωτερικών που φέρει την κύρια ευθύνη, αλλά και από τα συναρμόδια Υπουργεία. Στις φυλακές συνεχίζεται η προσπάθεια για βελτίωση των συνθηκών κράτησης, με αύξηση της πίστωσης για προμήθεια καυσίμων, προμήθεια φαρμάκων, προμήθεια ιματισμού. Δεν ξέρουμε εάν είναι μεταρρύθμιση, αλλά το να πεινάς και να κρυώνεις είναι πολύ κακό πράγμα και στη φυλακή και έξω από αυτήν. Επίσης, γίνεται μείωση ληξιπρόθεσμων οφειλών των ΔΕΚΟ, γιατί ένα άλλο κακό πράγμα είναι να σου κόψουν και το νερό. Ακόμη, στηρίζεται το έργο των εταιρειών προστασίας ανηλίκων και ενισχύεται η Επάνοδος, ώστε να ενθαρρύνεται η επανένταξη των αποφυλακιζόμενων. Όσον αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση α΄ και β΄ βαθμού, πέρα από την αύξηση των Κοινών Αυτοτελών Πόρων, υλοποιούνται ήδη τα προγράμματα «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ» που θα χρηματοδοτήσουν έργα ύδρευσης ή αποχέτευσης, επεξεργασίας λυμάτων, εκσυγχρονισμού απορριμματοφόρων, αποκατάστασης ΧΑΔΑ, αγροτικής οδοποιίας, συντήρησης σχολικών και αξιοποίηση δημοτικών κτηρίων και άλλα ακόμη, ύστερα από χρόνια δραματικής στέρησης πόρων. Η χώρα, λοιπόν, ανακάμπτει και αυτό γίνεται όλο και περισσότερο αντιληπτό. Η ελληνική κοινωνία θέλει να συμμετέχει στον σχεδιασμό της επόμενης μέρας. Δεν επιτρέπεται να αποπροσανατολίζεται με καταστροφολογία. Εξάλλου δεν πείθονται πια πολλοί και πολλές, μετά από τόσες διαψεύσεις αυτής της καταστροφολογίας. Έχουμε κάθε λόγο να υπερψηφίσουμε τον τέταρτο προϋπολογισμό που φέρνει στη θητεία της αυτή η Κυβέρνηση, με την προσδοκία - όσο κι αν αυτό δεν αρέσει στην Αντιπολίτευση - να φέρει και να εκτελέσει πολλούς ακόμη επεκτατικούς προϋπολογισμούς. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Σταμπουλή. Τον λόγο έχει ο κ. Μπουκώρος και αμέσως μετά η κ. Καφαντάρη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αρχικά, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να μου επιτρέψετε να ενώσω και εγώ τη φωνή μου στην καταδίκη της σημερινής ύπουλης βομβιστικής επίθεσης στο συγκρότημα του «ΣΚΑΪ» και της εφημερίδας «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Ήταν μία βομβιστική επίθεση που στόχευε την καρδιά της ελευθεροτυπίας. Αφού εκφράσω, όμως, τη συμπαράστασή μου στους εργαζόμενους του «ΣΚΑΪ» και της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», πρέπει να υπογραμμίσω ότι η ελευθερία του λόγου είναι πιο δυνατή από κάθε βόμβα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, ματαιοπονείτε αν πιστεύετε ότι το επερχόμενο 2019 θα σημαδευτεί από τον ξέπνοο αναπτυξιακά προϋπολογισμό που καταθέτει η Κυβέρνηση και τον οποίο συζητάμε. Είναι, όμως, τα γεγονότα που θα σημαδέψουν το 2019 ευχάριστα, αλλά και δυσάρεστα, όπως εκτιμούμε. Το δυσάρεστο είναι ότι η Κυβέρνησή σας θα ολοκληρώσει, δυστυχώς, την εκχώρηση των εθνικών μας συμφερόντων σε όσους επιβουλεύονται την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Υπάρχει όμως και ένα μεγάλο ευχάριστο γεγονός και αυτό θα είναι η πολιτική αλλαγή η οποία έρχεται και την οποία έχετε αντιληφθεί και εσείς. Ως προς τον προϋπολογισμό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ειδικότερα τώρα, δεν πετυχαίνει κανέναν στόχο η Κυβέρνηση. Δεν υπάρχει σοβαρότερο στοιχείο για την εικόνα μιας οικονομίας από τους ρυθμούς ανάπτυξης, μία ανάπτυξη βεβαίως που θα διαχέεται σε ολόκληρη την κοινωνία και θα είναι δίκαιη. Όταν, όμως, δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι, πώς μπορεί να γίνει αυτό; Και τι πέτυχε η Κυβέρνηση τέσσερα χρόνια; Θα αναφέρω τις προβλέψεις της ίδιας το 2017 στους προϋπολογισμούς που συζητούσαμε: Πρόβλεψη για ανάπτυξη 2,7%. Έφερε μόλις 1,5%. Το 2018 είχε πρόβλεψη 2,5%. Έφερε ανάπτυξη 2,1%. Για το 2019 ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι το 2,5% θα γίνει 2% ρυθμός ανάπτυξης. Δεν θέλω να σας αναφέρω τα επιτεύγματά σας το 2015 και το 2016, γιατί μιλάμε για όλεθρο. Αυτό δεν είναι ένας απλός αριθμός, κύριοι Υπουργοί. Στερεί κάποιες δεκάδες δισεκατομμύρια από το ΑΕΠ, από την πραγματική οικονομία. Κατά τα λοιπά, ισχυρίζεστε ότι βγάλατε τη χώρα από τα μνημόνια. Αν βγάλατε τη χώρα από τα μνημόνια, γιατί δεν βγαίνετε και στις αγορές; Με ποια ανάπτυξη, με ποιο επενδυτικό κλίμα, με ποιες επενδύσεις βγάλατε τη χώρα από τα μνημόνια; Και οι μνημονιακές πολιτικές που έχετε υπογράψει, τα υπερπλεονάσματα, η εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας για ενενήντα εννιά χρόνια, η υπερφορολόγηση, που προσπαθείτε να τη μειώσετε σταγόνα - σταγόνα, αυτά δεν είναι μνημόνια; Το βλέπω και στην εκλογική μου περιφέρεια. Τα εργοστάσια κλείνουν και οι τουριστικές επενδύσεις εμποδίζονται από τις υπηρεσίες σας και από το πολιτικό σας προσωπικό, από τους αρμόδιους Υπουργούς. Πρόκειται για υποψήφιες, ώριμες επενδύσεις. Κάνετε σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Δείχνετε να πιστεύετε ότι θα βρέξει ανάπτυξη. Δεν γίνεται έτσι. Δεν έχει γίνει πουθενά. Δεν έχει συμβεί ποτέ στην ιστορία σε καμμία χώρα. Πως πιστεύετε εσείς ότι μπορεί να συμβεί; Δεν θα μιλήσω για τους φόρους. Μίλησε και ο εισηγητής μας και οι συνάδελφοι. Είναι δεκάδες οι καινούργιοι φόροι. Φορολογία εισοδήματος: Από το 26% πήγε στο 29%. Τώρα υπόσχεστε ότι θα τη μειώνετε 1% κάθε χρόνο. Αυτό κάνετε: Παίρνετε τρία χρόνια και δίνετε τον προεκλογικό χρόνο. Παίρνετε δέκα και επιστρέφετε ένα ως μέρισμα. Θα πούμε για το κοινωνικό μέρισμα και την κοινωνική σας ευαισθησία στη συνέχεια. Ακούω, όμως, πολλά για την ανεργία. Άκουσα μία συνάδελφο προηγουμένως να λέει «έτρωγε ο κόσμος στα σκουπίδια, ενώ τώρα είναι όλοι ευτυχισμένοι». Δεν μας λέει με ποιους μισθούς είναι ευτυχισμένοι. Στοιχεία από την «ΕΡΓΑΝΗ», Οκτώβριος του 2018: Από τις νέες συμβάσεις, το 54% είναι μερικής απασχόλησης. Μόνο το 46% είναι πλήρους απασχόλησης. Εσείς δεν φωνάζατε στους δρόμους «μισή δουλειά, μισή ζωή», κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας; Εσείς δεν έχετε μετατρέψει τους νέους ανθρώπους σε μία γενιά των 360 ευρώ; Μισθός είναι τα 290 ευρώ; Πότε το ξαναείδατε αυτό;
Πού τα είδατε αυτά;
Σας είπα. Είναι στοιχεία από την «ΕΡΓΑΝΗ» 2018, ο δέκατος μήνας. Δείτε τα στοιχεία. Λέτε ότι μειώσατε την ανεργία. Αφ' ενός μεν δεν παραλάβετε την ανεργία στο 27%. Ήταν κάτω του 25%. Ήταν υψηλότατη φυσικά. Είναι στο 19,6%, ενώ το μεσοπρόθεσμο 2015-2018, κύριε Υπουργέ, είχε προβλέψει ανεργία 15,9%. Λέτε ότι δώσαμε τριακόσιες πενήντα χιλιάδες υποαμειβόμενες θέσεις εργασίας, αλλά δεν λέτε για τις εκατόν πενήντα χιλιάδες που χάθηκαν διότι δεν επιταχύνατε τη μείωση της ανεργίας. Διαβάζετε τους αριθμούς όπως σας βολεύει. Δεν θα πω για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Αφαιρούνται σταθερά 2,6 δισεκατομμύρια από την πραγματική οικονομία. Τι να πούμε για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων; Τρία χρόνια έχουν χαθεί 3 δισεκατομμύρια από την πραγματική οικονομία. Πώς περιμένετε δηλαδή την ανάπτυξη; Ποιος είναι ο ρόλος του κράτους στην αναπτυξιακή διαδικασία; Ποιο μεγάλο έργο οραματιστήκατε, σχεδιάσατε και αρχίσατε να υλοποιείτε; Κανένα. Ποια μεγάλη επένδυση έγινε επί των ημερών σας; Καμμία. Πώς θα έρθει αυτή η πολυπόθητη ανάπτυξη; Να μην πούμε για τις εκκρεμείς συντάξεις, οι οποίες είναι πάνω από εκατό χιλιάδες. Κοιτάξτε, για όλα μπορεί να σας συγχωρέσει ο ελληνικός λαός, και για τα ψέματα που είπατε και για τα «επιτεύγματα». Για εκείνο που δεν θα σας συγχωρέσει είναι ότι επί των δικών σας ημερών - σύμφωνα με στοιχεία του 2017 και 2018 μέχρι τον Οκτώβρη - γεννιούνται κάθε χρόνο σαράντα χιλιάδες λιγότεροι Έλληνες. Οι γεννήσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν μεταξύ εκατόν δέκα και εκατόν είκοσι χιλιάδων. Τώρα, το 2017 και το 2018 είναι μεταξύ ογδόντα και ογδόντα πέντε χιλιάδων. Χάνεται η Ελλάδα.
Από το 2000 ήταν…
Να δείτε τα στοιχεία εσείς που με διακόπτετε, κυρία συνάδελφε.
Γυναικολόγος είμαι, τα ξέρω απ' έξω τα στοιχεία.
Το 2017 είχαμε ογδόντα μία χιλιάδες γεννήσεις. Και για αυτό θα είστε υπόλογοι και έναντι του ελληνικού λαού και έναντι της ιστορίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε ένα λεπτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όσο για το κοινωνικό σας πρόσημο, παραβιάζετε τους αριθμούς. Λέτε απόλυτους αριθμούς. Όμως, όποιος ανατρέξει στην ποιοτική ανάλυση των κοινωνικών δαπανών, θα διαπιστώσει ότι δαπανούμε το 26,6% του ΑΕΠ για κοινωνικές δαπάνες. Διότι επί του ΑΕΠ θα μετρήσουμε τις κοινωνικές δαπάνες. Από αυτό το 26,6% το 65% πάει για τις συντάξεις. Και βέβαια, δεν εννοούμε ότι πρέπει να μειωθούν οι συντάξεις. Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να αυξηθεί το ΑΕΠ, που δεν το αυξάνετε. Από το υπόλοιπο 35% που περισσεύει, για τη στήριξη της οικογένειας προβλέπεται 4% των κοινωνικών δαπανών. Μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 8,7%. Δαπάνες για στέγαση έχουμε χαμηλότερες και από τη Βουλγαρία. Η Βουλγαρία δαπανά 1,6% του ΑΕΠ. Η χώρα μας δαπανά 0,9%. Ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 4,2%.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκλήρωσα, κύριε Πρόεδρε. Για την κατηγορία της υγείας και των ΑΜΕΑ, οι δαπάνες είναι 26% από τις κοινωνικές δαπάνες, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 36,9%. Και για την ανεργία που λέτε ότι τη μειώσατε, δαπανάτε από τις κοινωνικές δαπάνες μόλις το 3,7%, όταν η Ισπανία που δεν κατέγραψε τόσο υψηλά ποσοστά δαπανά 8,1%. Αυτό είναι το κοινωνικό σας πρόσημο. Είναι εύκολο κανείς να αραδιάζει αριθμούς, αλλά το τι σημαίνουν πραγματικά αυτοί οι αριθμοί θέλει μεγαλύτερη κουβέντα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Και για την περίπτωση που δεν το έχετε καταλάβει, ήρθε η ώρα να φύγετε! Για αυτό και καταψηφίζουμε τον προϋπολογισμό.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για μισό λεπτό. Θα διαβάσω μόνο δύο νούμερα.
Ναι, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ξέρω ότι είναι αργά. Δεν θα μιλήσω παραπάνω από μισό λεπτό. Αναφέρομαι στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ: Κατάσταση απασχόλησης και ποσοστό ανεργίας. Μηνιαία αποτελέσματα έρευνας εργατικού δυναμικού. Ιανουάριος του 2015. Σύνολο ανέργων: Ένα εκατομμύριο διακόσιες τριάντα τρεις χιλιάδες. Ποσοστό ανεργίας: 25,7%.
27% λέγανε όλοι οι προλαλήσαντες συνάδελφοι.
Κύριε Μπουκώρε, σας παρακαλώ.
Εργαζόμενοι: τρία εκατομμύρια πεντακόσιες εξήντα πέντε χιλιάδες. Σεπτέμβριος 2018. Αυτά είναι τα τελευταία στοιχεία που έχει διαθέσει η ΕΛΣΤΑΤ. Άνεργοι: οκτακόσιες εβδομήντα επτά χιλιάδες. Ποσοστό ανεργίας: 18,6%, 7% κάτω. Εργαζόμενοι: τρία εκατομμύρια οκτακόσιες ογδόντα χιλιάδες. Τριακόσιες δεκαπέντε χιλιάδες επάνω. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κυρία Καφαντάρη, έχετε τον λόγο.
Είμαι τελευταία ομιλήτρια, αλλά θα είμαι συνεπής στον χρόνο μου.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Δείτε τα Πρακτικά, κύριε Υπουργέ. Όλοι για 27% έλεγαν.
Ποιο είναι το αντίστοιχο στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είπατε.
Κύριε Μπούρα, κύριε Μπουκώρε, παρακαλώ. Έχει ανέβει η συνάδελφος στο Βήμα. Σας παρακαλώ πολύ. Είσαστε οι μόνοι που διακόπτετε. Ελάτε, κυρία Καφαντάρη.
Κατ' αρχάς το ότι η Νέα Δημοκρατία αναμασά τα ίδια στοιχεία και οι περισσότεροι ομιλητές της εδώ λένε συγκεκριμένα στοιχεία που δεν είναι αληθή, δεν σημαίνει ότι αυτή είναι η πραγματικότητα. Τα στοιχεία είναι συγκεκριμένα. Υπάρχει η ΕΛΣΤΑΤ, η οποία αποτυπώνει την πραγματικότητα. Βέβαια, θα συμφωνήσω με τον κ. Μπουκώρο σε ένα πράγμα. Είπε να απολογηθούμε στον ελληνικό λαό. Βεβαίως, απολογούμαστε στον ελληνικό λαό, γιατί τον βγάλαμε από τα μνημόνια, γιατί από το 25-26% μείωσης του ΑΕΠ από το 2010 μέχρι το τέλος του 2014 το ΑΕΠ της χώρας μας αρχίζει και αυξάνει. Υπάρχουν και μία σειρά άλλα στοιχεία, τα οποία θα πω παραπέρα. Κατ' αρχάς, ναι, έχουμε έναν προϋπολογισμό που είναι ο πρώτος ο οποίος δεν έχει δυσβάσταχτα μέτρα επιβάρυνσης για τον ελληνικό λαό, αλλά έχει μέτρα ανακούφισης και ανάπτυξης, μέτρα αποκατάστασης αδικιών για όλους τους εργαζόμενους, για όλους τους συμπολίτες μας. Οφείλουμε, όμως, να πούμε εδώ ότι ο ελληνικός λαός πέρασε δύσκολα, στάθηκε όρθιος, έβαλε πλάτη στις δυσκολίες, πραγματικά, από όλες αυτές τις πολιτικές που έφεραν την κατάσταση που έφεραν στο τέλος του 2014, τις επί δεκαετίες πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που έφεραν τη χώρα μας στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Είναι, λοιπόν, γεγονός ότι ο ελληνικός λαός σήκωσε το βάρος, αλλά δυσανάλογα, κυρία και κύριοι Βουλευτές. Όταν η οικονομική ελίτ της χώρας βρίσκει καταφύγιο φοροδιαφυγής και φοροαπαλλαγής στα παραδεισένια νησιά, οι πολιτικοί εκφραστές της μας κουνούν το δάκτυλο εδώ, μέσα στη Βουλή και μας εγκαλούν για επιβαρύνσεις στη μεσαία τάξη. Μιλούν για περικοπές στις συντάξεις, κάτι το οποίο δεν τους βγήκε και τώρα ψάχνουν να βρουν κάτι αντίστοιχο με τις συντάξεις. Όπως δεν τους βγήκαν και άλλα πολλά αυτά τα τριάμισι χρόνια. Και βέβαια, καταφεύγουν στην προσφιλή τακτική των fake news, των κατασκευασμένων ειδήσεων. Ο στόχος, όμως, ποιος είναι; Η καλλιέργεια του φόβου. Ένας λαός φοβισμένος ξεχνάει εύκολα. Η πραγματικότητα, όμως, είναι άλλη. Η Ελλάδα άλλαξε πορεία. Και δεν το λέει αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ, το λένε οι δηλώσεις κορυφαίων ευρωπαίων αξιωματούχων. Ο κ. Ρέγκλινγκ είπε: «Σήμερα είναι μία μέρα γιορτής. Η Ελλάδα θα βγει από το πρόγραμμα του ESM και θα επανακτήσει την οικονομική της ανεξαρτησία.». Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είπε: «Με την ολοκλήρωση του προγράμματος στήριξης και σταθερότητας ο ελληνικός λαός ξεκινά νέο κεφάλαιο.». Ο Ντόναλντ Τουσκ είπε: «Συγχαρητήρια στην Ελλάδα και στον λαό της για τον τερματισμό του προγράμματος.». Και βέβαια, ο Μάριο Σεντένο, που στις 20 Αυγούστου είπε: «Πρώτη φορά από το 2010 η Ελλάδα μπορεί να σταθεί ξανά στα πόδια της». Πώς άλλαξε αυτό το κλίμα σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο; Δεν θυμόμαστε κάποτε, όταν ευρωπαίοι αξιωματούχοι μίλαγαν για τους Έλληνες τους τεμπέληδες, τους Έλληνες που δεν δουλεύουν, τους άθλιους και δεν ξέρω έγω τι άλλο, και κατά συνέπεια έπρεπε οι Έλληνες να τιμωρηθούν με βάση τη βορειοευρωπαϊκή προτεσταντική λογική; Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσα, η αλλαγή στο οικονομικό κλίμα της Ελλάδας πιστοποιείται πρώτα από όλα από τους οικονομικούς και τους κοινωνικούς δείκτες. Τα επίσημα στοιχεία πρέπει να βλέπουμε και όχι να τα αξιοποιούμε όπως θέλουμε. Κατ' αρχάς, την πτώση της ανεργίας, που ανέφερε και ο κύριος Υπουργός, που έπεσε κάτω από το 19%, τα ποσοστά ανάπτυξης, την ύφεση την οποία είχαμε πριν, την αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής, την αύξηση των εξαγωγών κατά 7,6%. Υπάρχει και ένα ακόμα στοιχείο, ότι το πρώτο εννεάμηνο του 2018 είχαμε αύξηση στον κατασκευαστικό τομέα, κάτι που σημαίνει και άλλα πράγματα, γιατί μία σειρά επιχειρήσεις στηρίζονται σε αυτό που λέμε «κατασκευές». Όμως, το πιο σημαντικό από όλα - επιτρέψτε μου - είναι ότι με βάση πρόσφατη δημοσκόπηση οι Έλληνες βλέπουν πως το 2019 ότι θα είναι καλύτερο από το 2018. Είναι ένα σημαντικό εύρημα που δείχνει ότι σιγά σιγά αποκαθίσταται η αισιοδοξία. Εμείς, σαν Κυβέρνηση, πρέπει να αποκαταστήσουμε πλέον την πλήρη κανονικότητα σε αυτή τη χώρα. Τι είναι κανονικότητα; Κανονικότητα είναι ένα εργασιακό τοπίο με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, πάταξη της «μαύρης» εργασίας, όχι μισθολογικούς ρατσιστικούς ηλικιακούς διαχωρισμούς, σταδιακή άνοδο του κατώτερου μισθού, ελεύθερη πρόσβαση όλων στην υγεία. Κανονικότητα είναι μία χώρα ευρωπαϊκή, η οποία πρέπει να έχει δασικούς χάρτες, να έχει κτηματολόγιο, σαφές επενδυτικό τοπίο για κάθε ενδιαφερόμενο επενδυτή. Κανονικότητα σημαίνει επενδύσεις. Και εδώ πέρα, επειδή πολλά ελέχθησαν για τις επενδύσεις, θα πω ότι το ενδιαφέρον για τη χώρα μας είναι μεγάλο από το 2017 και μετά, που έκλεισαν σε κάτι λιγότερο από 4 δισεκατομμύρια ευρώ οι άμεσες ξένες επενδύσεις. Η δε συμμετοχή μεγάλων ενεργειακών κολοσσών στην έρευνα υδρογονανθράκων δείχνει πραγματικά το ενδιαφέρον για τη χώρα μας και είναι ψήφος εμπιστοσύνης για την ελληνική οικονομία. Κανονικότητα σημαίνει μία χώρα ισότιμη στα ευρωπαϊκά και παγκόσμια δρώμενα, πολύ περισσότερο τώρα που αναδεικνύεται η χώρα μας γεωπολιτικά, αξιοποιώντας τη γεωγραφική της θέση, όπου τείνει να μετατραπεί σε ενεργειακό, ψηφιακό, διαμετακομιστικό κόμβο ήδη, με μεγάλες ενεργειακές τριμερείς συμφωνίες με Κύπρο, Ισραήλ, Αίγυπτο, στον τομέα του φυσικού αερίου. Μιλάμε για μεγάλα έργα και επενδύσεις, κύριε Μπούρα, στον τομέα της ενέργειας. Ο ρόλος της χώρας μας αναβαθμίζεται. Ο συνδυασμός των νέων δρόμων με την κατασκευή αγωγών φυσικού αερίου East Med, που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Μέση Ανατολή στην Ευρώπη, την ηλεκτρική διασύνδεση EuroAsia Interconnector, με την παράλληλη διασύνδεση οπτικών ινών που θα βγάζει την Κύπρο από την ενεργειακή και διαδικτυακή απομόνωση και η πιθανή - πιθανή λέω - ανακάλυψη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, όντως θα μετατρέψουν τη χώρα μας σε ένα ενεργειακό διαμετακομιστικό κέντρο όχι μόνο στα Βαλκάνια, αλλά σε όλη την ανατολική Μεσόγειο. Διανύουμε, λοιπόν, κύριοι Βουλευτές και κυρία Βουλευτίνα, μία καινούργια εποχή. Και αν έχουμε διαβάσει Ευριπίδη, θα θυμόμαστε ότι έλεγε ο Ευριπίδης πως «οι πολύ δύσκολες καταστάσεις φέρνουν και μεγάλες αλλαγές». Σε αυτή τη φάση ακριβώς είμαστε, γιατί δεν θέλουμε να γυρίσουμε στο αναπτυξιακό μοντέλο του 2008 που μας έφερε εδώ που μας έφερε. Μιλάμε για δίκαιη ανάπτυξη, για ένα άλλο μοντέλο αναπτυξιακό. Μιλάμε για δίκαιη ανάπτυξη για τους ανθρώπους, με σεβασμό στο περιβάλλον, λαμβάνοντας πάντα υπ' όψιν τις προκλήσεις του μεγάλου πλανητικού ζητήματος, που είναι η κλιματική αλλαγή, η οποία πλέον υπάρχει σε όλους τους τομείς της πολιτικής μας, κοινωνικούς, οικονομικούς, πολιτικούς. Αυτά ήθελα να πω. Καλό βράδυ.
Ευχαριστούμε πολύ την κ. Καφαντάρη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 0.48΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2018, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2019».