Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 71’inci Birleşimini açıyorum. Elektronik cihazla yoklama yapacağız. Üç dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, Uşak ili ve geri dönüşüm hakkında söz isteyen Uşak Milletvekili İsmail Güneş’e aittir. Buyurunuz Sayın Güneş.
Değerli milletvekilleri, âşıklar diyarı olan Uşak aynı zamanda bir ilkler şehridir. İlk paranın basıldığı, ilk elektriğin sokaklarda kullanıldığı, ilk şeker fabrikasının halk tarafından kurulduğu ve en son olarak da ilk yüz naklinin donörünün verildiği gibi ilklere imza atan bir şehirdir. Uşak ili denildiği zaman halıcılık, kilimcilik, tekstil, battaniye, gazlı bez, tabakhane, Karun hazineleri, altın madeni, seramik, termal sular, kanyon, tarihî eserler, cirit, tarhana ve keşkek akla gelmektedir. Uşak ili birçok alanda olduğu gibi sanayide de bir ilkler arasında yer almaktadır. Uşak’ta yün ipliği işletmeciliğinin tarihî geçmişi 400 yıla dayanmaktadır. 1913 yılında sanayi dağılımlarında Türkiye'deki yün ipliği üretimi ve dokumacılık yapan 13 tesisten 3 tanesi Uşak’ta bulunmaktaydı. Bu sayı günümüzde Uşak’ta 240’a ulaşmıştır. Türkiye'de üretilen battaniyelerin yüzde 92’si, gazlı bezin yüzde 80’i, seramiğin yüzde 15’i Uşak’ta üretilmektedir. Ayrıca deri sektörüyle de ünlü olan ilimiz… Türkiye'de işlenen küçükbaş hayvanların yüzde 40’ı Uşak ilimizde işlenmektedir. Dünyada, 30 milyon hektarda yaklaşık yılda 77 milyon ton pamuk üretilmektedir. En çok pamuk üreten ülkeler Çin, ABD, Pakistan, Özbekistan, Brezilya, Hindistan ve Türkmenistan’dır. Ülkemizde ise yılda yaklaşık 2,5 milyon ton pamuk üretilmekte, tekstil ihracatımızın artmasından dolayı, ülkemizde üretilen pamuk maalesef bize yeterli gelmemektedir. Yılda yaklaşık 1 milyon ton pamuğu da dışarıdan ithal etmekteyiz ve önemli bir miktarda da buna döviz ödemekteyiz. Uşak ilimizde sanayicimiz, tarlasız pamuk ve koyunsuz yün üretmektedir. Bu imalatı azaltma adına ve sorun hâline gelen tekstil teleflerinden kurtulma, ayrıca ham pamukta kullanılan boyadan kurtulma adına önemli bir iş yaparak geri dönüşümde önemli sanayi tesisleri kurmuştur. Uşak ilimize, günlük 15 tonluk 70 adet kamyon tekstil telef ve kırpıntısı getirmektedir. Bunlar ham maddesine göre pamuk ve yün olarak, ayrıca da renklerine göre ayrılmaktadır ve bu sayede, yılda yaklaşık olarak 365 ton pamuk ipliği ve 70 ton da yün ipliği üretilmektedir. Bu miktardaki bir pamuğu üretebilmek için yaklaşık 2 milyon 128 bin dekarlık bir alanda pamuk üretmeniz gerekmektedir. Yine, yaklaşık 7.500 ton yün ipliği üretilmektedir. Bunu üretebilmeniz için de 3.750 koyunu yaklaşık yılda 3 kez kırkmanız gerekmektedir. Uşak ilimizde sanayicimiz sadece kırpıntılardan değil, doğada uzun süre kalabilen pet şişelerden de ülkemizi kurtarmaktadır. Pet şişe artıklarından elyaf üretilmekte, Türkiye’de bulunan 7 tesisin 2 tanesi de Uşak’ta bulunmaktadır. Günlük, yaklaşık 120 ton pet şişe işlenmektedir. Ayrıca, Uşak, geri dönüşüm adına eski araba lastiklerinden de kauçuk üreterek hem ülkemizi çöpten kurtarmakta hem de ekonomiye önemli katkıda bulunmaktadır. Pet şişelerden elyaf üreten tesislerimiz, maalesef, yeterli ham madde bulamadıklarından dolayı yurt dışından ithal etmektedirler. Oysa, ülkemizde kullanılan pet şişelerin hepsi geri dönüşüme kazandırılsa hem sanayicimiz kazanacak hem de çöplerden kurtulacağız. Diğer yandan, tabii ki, bunun için önemli bir enerji sarfı gerekmektedir. Uşaklı sanayiciler ve bizler, bu geri dönüşümde kullanılan enerjiye hükûmetlerimiz tarafından destek verilmesini arzu etmekteyiz. Ayrıca, belediyelerimiz gerekli tedbirleri alarak bu çöpleri daha düzenli toplarsa dışarıdan çöp ithal etmek zorunda kalmayız diye düşünüyorum. Tabii ki, bugün önemli günlerden bir günümüz; eski başbakanlarımızdan rahmetli Sayın Profesör Doktor Necmettin Erbakan Başbakanımızın ölüm yıl dönümü. Kendisini buradan bir daha rahmet ve minnetle anıyorum, şükranlarımı sunuyorum. Bu vesileyle, yüce heyetimizi ve aziz milletimizi sevgiyle, saygıyla selamlıyorum.
Gündem dışı ikinci söz, Suriye’deki son gelişmeler ve Türk dış politikası hakkında söz isteyen Antalya Milletvekili Yusuf Ziya İrbeç’e aittir. Buyurunuz Sayın İrbeç.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, dünyada ve enerji kaynakları açısından özel bir konuma sahip olan bölgemizde her yüzyılda haritalar yeniden şekillenmektedir. Avrupa'da 1815 Viyana Kongresi ile başlayan süreç, 1914 Birinci Dünya Savaşı ile yeni bir boyuta taşınmıştır. 17 Aralık 2010 tarihinde Tunus'ta başlayan Arap Baharı da yine bir asır sonra enerji kaynaklarına yakın bölgelerde yeni bir dönemin habercisi gibi algılanmaktadır. Suriye, güney enerjisinin Türkiye üzerinden Avrupa'ya ulaştırılmasında önemli bir geçiş noktası üzerinde bulunmaktadır. Rusya, hem Akdeniz'e açılan bir kapıyı kaybetmemek hem de kendisine rakip olabilecek doğal gaz ve petrol boru hatlarını kontrol etmek istediği için Suriye krizine doğrudan müdahil olmuştur. Suriye'deki değişim, Orta Doğu'daki diğer değişimlerden çok farklıdır ve bölge barışını tehdit edebilecek özelliklere sahiptir. Mısır ve Tunus'taki devrim süreçlerinde ordu yönetime destek vermediği için değişimler fazla sancılı olmadı. Libya'da ise Çin ve Rusya'nın müdahaleden uzak durduğu ve kitle imha silahlarının olmadığı bir ortamda, Birleşmiş Milletler ile de desteklenen NATO müdahalesi geçişi hızlandırmıştır. Buna rağmen, Libya'da iç çekişmeler sonlandırılamamış, devam etmektedir. Suriye’deki durum ise bu ülkelerden çok farklı ve bölge barışı açısından tehlikeli boyutlardadır. Suriye askeri ve istihbaratı krize doğrudan müdahil olduğu gibi, rejimin elinde kitle imha silahları da vardır. İran, Rusya ve Çin'in rejimin kalması ya da mevcut yapıyı tehdit etmeyecek çözüm yönünde açık destekleri karşısında ABD, İngiltere, Fransa ve İsrail'in doğrudan müdahale eğilimi yoktur. Esas mesele, Suriye'de Esad'ın devrilmesinden ziyade, güç dengelerinin dikkate alındığı bir çözümün bulunmasıdır. Böyle bir ortamda krizin asıl kurbanı Suriye halkı olmaktadır. Sayın Başbakan Erdoğan ise dünyadaki tek güç dengesi kendisiymiş gibi garip bir dış politika anlayışıyla olaya doğrudan müdahil görünme yolunu seçmiş, uluslararası ilişkilerde çözüm süreci için hiç uygun olmayan "Defol git!”, “devlet terörü" gibi yaklaşımlarla Türkiye'nin bölgedeki ağırlığını azaltmıştır. Başbakan dostluk ve ticareti geliştirmek ve korumak yerine sınır dışına demokrasi ihraç etmeye kalkınca, Suriye konusu farklı bir boyuta taşınmıştır. İran'ın bölgede rejim ihracına karşı çıkan Başbakan kendisi de aynı yönde tavır sergileyince, iki ülke arasındaki ilişkiler daha da gerilmiş ve Suriye'de hesaplaşma noktasına kadar vardırılmıştır. Bu gidişat Türk dış politikasındaki diplomatik hamleleri zorlaştırmaktadır. Türk dış politikasında “sıfır sorun” harfler aynı kalmış fakat “sırf soruna” dönüşmüştür. Biz hep şunun altını çizdik: Bölgede gruplara verilecek hürriyetler yerine ferdî hürriyetlerin genişletilmesi daha anlamlıdır ve birlik ve bütünlüğün sağlamlaştırılmasına hizmet edebilecektir. Başbakan ve AKP anlayışı, tıpkı ülkemizde olduğu gibi ferdî özgürlüklerin genişletilmesini bir tarafa bırakıp insanları ayrıştıran grup hakları konusunda ısrarını sürdürmektedir. Suriye'de durum daha da karışıktır. 22 milyon nüfusun yüzde 45'i azınlıklardan oluşmaktadır. Burada grupların ön planda tutulması 10 milyona yakın bir nüfusun birlikte tek bir hedefe kilitlenmesini imkânsız hâle getirecek ve kargaşayı arttıracaktır. Başbakan Erdoğan bölgesel gelişmelerle ilgili kırmızı çizgiler ilan edip "Seyirci kalamayız." şeklinde açıklamalar yapmayı çok sevmektedir. Buna karşılık komşularımızla ilişkilerde tutarlılık görülememektedir. İki sene önce sarmaş dolaş bir diplomatik ilişkiye gireceksiniz, şimdi de “Defol!” diyeceksiniz. Böyle bir öngörüyle hareket eden Başbakan, Türkiye ve bölge için hassas dengelerin konuşulacağı müzakere masalarında da etkili olma şansını kaybetmiştir. Bu bağlamda, Suriye politikası komplekse kapılmadan tekrar gözden geçirilmelidir. Dış politikada bencillik olmaz, ortak hareket edilmelidir. Esad muhaliflerinin de görüşme eğiliminde bulundukları bir yerde bizim uzak durmamız, bölgede Türkiye algılamasını olumsuz etkilemektedir. Dışişleri bakanı Sayın Davutoğlu, bir süre önce Esad yanlıları ile görüşme konusunda gazetecilere kızgınlıkla şöyle cevap vermişti: "Allah göstermesin, ölürüm de yapmam.” “Ben bu ülkede Kürt kardeşlerimle et ile tırnak gibiyim, şu halk bu halk diye bir ayrım yok" diyen bir Başbakan, Suriye politikasında olduğu gibi Türkiye'yi bataklığa çekmekten vazgeçmeli, bu ülkede kendisine Başbakanlık yetkisini vermiş "Türk milleti" kavramını artık örselemekten vazgeçmelidir. Terör, sadece iç politikada bir olgu olarak görülmemeli ve dış politika ayağı da bir o kadar dikkate alınmalıdır. Milletten yetki almamış ve binlerce şehidimizin katili olan teröristbaşı ile görüşerek anayasa yapma sürecini kolaylaştıracağını uman bir Başbakan, artık gerçeklerle yüzleşme noktasına gelmelidir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ediyorum.
Gündem dışı üçüncü söz, PTT iş yerlerinde olmak üzere taşeron firmaların işçilerle yaptıkları iş sözleşmeleri hakkında söz isteyen Ankara Milletvekili İzzet Çetin aittir. Buyurunuz Sayın Çetin.
Değerli arkadaşlar, konuşmama başlamadan önce, bugün ellerinde alınan hakları için mücadele eden kamu emekçilerine dayanışmalarımı ve saygılarımı iletiyorum. Değerli arkadaşlar, bu kürsünden özellikle çalışma yaşamına ilişkin pek çok kez konuşma yaptım, pek çok konuyu gündeme getirdim ama geçtiğimiz -on beş gün önce- 8 Şubat günü, PTT çalışanlarının eyleminden haberdar olduğumda yanlarına gittim ve eylemlerine destek verdim. Eylemin gerekçesini öğrendiğimde tüylerim ürperdi. O işçilere dayatılan hizmet akdini sizlerle paylaşmak ve AKP’li milletvekillerinin çalışma yaşamını ne hâle getirdiklerini önlerine koymak açısından bu gündem dışı konuşmayı yapma ihtiyacı duydum. Değerli arkadaşlar, sadece PTT’de çalışan işçiler değil memurlar da büyük bir sıkıntı içerisinde. Türkiye'nin en gözde kurumlarından olan PTT geçmiş yıllarda büyük hizmetler yapmış olmasına rağmen, AKP’nin özellikle çalışma alanında istihdam maliyetlerini düşürme politikalarının bir aracı olarak kullandığı taşeron işçiliğinin en acımasız uygulandığı iş kollarından birisi de ulaştırma iş kolu. Tabii, burada madenler hepsinden önde. Ölümcül iş kazalarının, iş cinayetlerinin hepimiz farkındayız. Değerli arkadaşlar, çok kısa belirtmek istiyorum bir kez daha; bu taşeron işçiliği Türkiye’de neredeyse giderek ana çalıştırma biçimi hâlini almaya başladı. Sayıları kamuda 500 bini, Türkiye genelinde 1,5 milyonu aşan taşeron işçilerinin herhangi bir hakları yok; çoğu asgari ücrete mahkûm, çalışma süreleri uzun, çalışma koşulları ağır, herhangi bir şekilde kıdem tazminatı hakları, ücretli izin hakları vesair yok; hakları sadece işten atılmak, düşük ücrete mahkûm olmak, uzun süreli çalışmak. PTT işçilerine dayatılan bir sözleşme var değerli arkadaşlar. Tabii, bu firmanın özellikle AKP’li bakan ya da milletvekillerince korunduğunu açıkça tüm PTT çalışanları dile getiriyor. Firma, Asgün Turizm diye bir firma, işçilere bir sözleşme dayatıyor ve işçilere diyor ki değerli arkadaşlar 2’nci maddesinde: “Personel, görev tanımında belirtilen görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin kurallara uymayı taahhüt eder. Personel, 4857 sayılı İş Yasası’nda belirtilen ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılacak çalışmaları da, öte yandan yıllık 270 saatlik fazla mesai ücreti de ana ücretine dâhildir, hiçbir şekilde fazla mesai talep edemez. Bu sözleşme beş aylıktır.” diyor. Yirmi dört ay artı beş ay opsiyonlu ihale alıyor, işçilerle beş aylık sözleşme yapıyor. “Personel, işverenin gerekli gördüğü hâllerde ve işin mahiyeti icabı fazla mesai yapmayı ve cumartesi, pazar günleri çalışma yapmayı kabul eder.” diyor. Yine, işveren, haftalık çalışma saatlerini uygulamada serbest; lüzum gördüğünde işçileri diğer iş yerlerine gönderebiliyor. En kötüsü, değerli arkadaşlar “İş Kanunu’nun 7’nci maddesi uyarınca işveren gerekli gördüğü takdirde iş edimini yerine getirmek üzere başka bir işverene geçici olarak işçiyi devredebilir. İşçi, gönderilen yerde geçici işçi olarak çalışmayı kabul eder.” Yine “Personel, işveren tarafından hazırlanılan yönetmelikleri tebellüğ etmiştir.” diyor. Ortada bir tebellüğ falan yok. Bu sözleşmeyi imzalatan Asgün firması, Türkiye’de neredeyse 7-8 bin işçiyi istihdam ediyor, eylem yapan işçileri de bugün işten atıyor. Öbür yandan, memurlara ilişkin olarak, yine 1 Şubat tarihinde, PTT dağıtım ve posta işlerini ihale ediyor. Firma hizmetleri yerine getiremeyince, PTT’nin yöneticileri, memurlara baskı yaparak firmanın yapması gereken dağıtım işlemlerini memurlara yaptırtmaya kalkıyor, tehdit ediyor ve en sonunda da 18/2/2013 tarihinde, ihaleyi iptal etme yerine, yükümlülüğünü yerine getirmeyen işverene karşı, üç ay süreli, memurlara “Biz bu işi yapacağız.” diyor. Yapılması gereken iş ihalenin iptaliyken, firma kayırıldığı için, kollandığı için tabii ki memurlar ve işçiler, AKP iktidarı döneminde ezilmeye devam ediyor. Ben, şimdi, Hükûmetten, özellikle bu firmanın arkasında hangi bakanların, hangi milletvekil-lerinin olduğunu öğrenmek istiyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Gündeme geçiyoruz.
Başkanım, bir dakikalık söz...
Başkan, söz vermeyecek misiniz?
Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Komisyondan istifa tezkeresi vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Üyesi bulunduğum Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi ve Teknoloji Komisyonu Üyeliğinden istifa ediyorum. Gereğini takdirlerinize saygılarımla arz ederim. 26.02.2013 Bilgilerinize sunulmuştur. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Gerekçesini ekte sunduğumuz, dünyada mermer sektöründe Türkiye'nin hızla artan ağırlığı, Elâzığ'da çıkan mermerin dünya piyasalarında talep görmesi, bölge insanının yerel kaynakları değerlendirmedeki girişimciliği göz önüne alındığında Elâzığ mermer sektörünün ciddi bir gelişme potansiyeli olduğu görülmektedir. Olası bir gelişmenin sağlanması ve bu gelişmenin bölge insanının refah seviyesinin artırılmasını sağlayacak bir şekilde gerçekleştirilmesi için gerekli planlamaların yapılması amacıyla Anayasa’nın 98'inci İç Tüzük’ün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince bir Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederim. 12.01.2012 [[Elâzığ]] [[Trabzon]] [[Aydın]] [[Samsun]] [[İzmir]] [[Tokat]] [[Manisa]] [[Kocaeli]] [[İzmir]] [[İstanbul]] [[Tekirdağ]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Mersin]] [[Bursa]] [[Ankara]] [[Muğla]] [[Isparta]] [[Adana]] [[Ankara]] Mermer sektörü, gerek katma değer gerekse toplam madencilik ihracatındaki oranı ile doğal taş madenciliğinin amiral gemisi olarak ifade edilmektedir. Bu bağlamda, sahip olduğu rezervler bakımından hem ülkemiz hem de Elâzığ ilimiz çok şanslıdır. Çünkü mermer madeni, üretim sürecinde çok yüksek nitelikli teknoloji ve insan kaynağı gerektirmeden, katma değeri yüksek, tamamen kaynağı kendi topraklarımızda olan bir maden özelliği taşımaktadır. Öte yandan, Elâzığ ilimizde öne çıkan sektörler incelendiğinde, ihracat gücü ve değeri yüksek olarak mermer sektörü ön plana çıkmaktadır. Bu yönden değerlendirildiğinde mermercilik, bölgenin en önemli sektörü olarak görülmektedir. Elâzığ, Türkiye mermer rezervinin yüzde 8'ine sahiptir. Çin, ABD, Suudi Arabistan, Dubai, İtalya, Rusya, Tayvan, Ukrayna, Singapur ve Endonezya’nın da aralarında bulunduğu 20’nin üzerinde ülkeye ihracat rotası vardır. Elâzığ yılda toplam 50 milyon USD ile Türkiye mermer ihracatının yüzde 8,5'ini gerçekleştirmektedir. Dünyada sadece Elâzığ ili Alacakaya ilçesinde bulunan ve Elâzığ Vişnesi olarak adlandırılan mermer türünün ilimizde olması Elâzığ'ı öne çıkarmaktadır. Elâzığ Vişne mermerinin görünür rezervi yaklaşık 200 bin metreküp civarındadır. Mümkün ve muhtemel rezervin de yaklaşık 1 milyon metreküp olduğu düşünülmektedir. Ortalama yıllık üretim 15 bin metreküp civarındadır. Elâzığ Vişnesi genellikle blok hâlinde satılmaktadır. Bu şekilde satılması ilimizin ekonomisine pek katkı sağlamamaktadır. Dünyada eşi olmayan bu mermerin blok hâlinde satılmasından ziyade Elâzığ ilimizde işlenmesi ve yan ürünlerinin değerlendirilmesi hem ilimiz hem de ülkemiz ekonomisi açısından önemlidir. Özellikle Çin, son yıllarda ilimizden blok dışında mermer molozlarını da satın almaktadır. Çok ucuz fiyata aldığı bu molozları geliştirdiği teknoloji ile öğüterek kendi ürettiği ucuz taşlara kaynatıp dünya piyasasına Elâzığ Vişnesi olarak pahalı fiyatlarla satmaktadır. Elâzığ ilimizde faaliyet gösteren özel sektörün mülkiyet ve yol sorununun çözülmesi, enerji sıkıntısının giderilmesi, önemli girdi maliyetlerinin asgari düzeye indirgenmesi, ayrıca alternatif sürdürülebilir enerji kaynaklarının kullanılması, ara eleman ihtiyacının giderilmesi, Fırat Üniversitesi Mühendislik Fakültesi bünyesinde Maden Mühendisliği bölümünün açılması, yine Fırat Üniversitesi bünyesinde Mermer Bilimsel Araştırma ve Uygulama Merkezinin kurulması hususları mutlaka incelenmeli, değerlendirilmeli ve gereği yapılmalıdır. Yine Elâzığ ilimizde, mermer sarf malzemesi işletmeleri kurulması, özel denetleme ve kalite kontrol biriminin oluşturulması, pazarlama faaliyetlerine ağırlık verilmesi, ham madde (mermer bloku) satışından çok, katma değeri yüksek işlenmiş ürünlerin ihraç edilmesi sağlanmalıdır. Elâzığ’da bulunan mermer rezervlerinden en etkin ve verimli bir şekilde değer üretilmesi tehlikeye girmemesi için, gerekli planlamaların yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Yapılan araştırmalar sonucunda Elâzığ mermer sektörünün ciddi bir gelişme potansiyeli olduğu ve bu potansiyelin değerlendirilmesi konusunda hızla harekete geçilmesi gerekmektedir. Bu kapsamda, kümelenme geliştirilme (cluster development) çalışmaları için bilimsel verilerin ortaya konulmasını sağlamak ve Elâzığ mermer sektörünün geliştirilmesi için bir hareket planının oluşturulması amacıyla, Anayasa’nın 98'inci ve İç Tüzük’ün 104-105'inci maddeleri gereğince bir Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederim. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Kütahya ilinin turizm potansiyelinin tespiti ve yaşanan sorunların araştırılarak alınacak önlemlerin belirlenmesi" amacıyla Anayasa’mızın 98'inci, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104’üncü ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılması için gereğini saygılarımızla arz ederiz. 31/01/2012 [[Kütahya]] [[Mersin]] [[Osmaniye]] [[Aydın]] [[Manisa]] [[İstanbul]] [[Kahramanmaraş]] [[Hatay]] [[Konya]] [[Afyonkarahisar]] [[Adana]] [[Kayseri]] [[Kastamonu]] [[Adana]] [[Kocaeli]] [[Tekirdağ]] [[Manisa]] [[Muğla]] [[Ankara]] [[Mersin]] [[Isparta]] [[Denizli]] [[Samsun]] Beylikten imparatorluğa uzanan yolda, Osmanlı Devleti'nin temelleri Domaniç yaylalarında atılmıştır. Yine, Osmanlı Devleti’nin kurucusu Osman Gazi'nin büyükannesi, Hayma Ana'nın türbesi Domaniç'in Çarşamba köyündedir. Dünyanın ilk borsası, ilimiz Çavdarhisar ilçesinde bulunan, Aizanoi Antik Roma Kenti'nde kurulmuştur. Diğer yandan, Kurtuluş Savaşı’mızı zaferle sonuçlandıran Başkomutanlık Meydan Savaşı 30 Ağustos 1922 tarihinde Dumlupınar'da kazanılmıştır. Alternatif turizm olanaklarının birçoğuna sahip olan Kütahya; beş bin yıllık arkeolojik, tarihî ve kültürel zenginlikleriyle kültür turizmi, şifalı kaplıcalarıyla sağlık turizmi, yüzölçümünün yüzde 53'ünü kaplayan ormanlarının yanında Frig Vadisi ve günübirlik mesire yerleriyle yayla ve doğa turizmi açısından büyük bir potansiyele sahiptir. Türkiye'de altı termal turizm merkezine sahip tek il Kütahya olmasına rağmen bu merkezlerde Turizm Bakanlığı'ndan işletme belgeli yeterli otel ve kür merkezi de bulunmamaktadır. Türkiye'nin en zengin termal kaynaklarına sahip olan Kütahya, romatizmadan felç hastalıklarına, kadın hastalıklarından sinirsel rahatsızlıklara kadar bir dizi hastalığa derman olan termal suları ile yerli ve yabancı turistlere şifa dağıtacak ciddi bir potansiyele sahiptir. Kütahya'da tarihin ilk dönemlerinden günümüze kadar çok çeşitli medeniyetler ve devletler hüküm sürmüştür. Ev sahipliği yaptığı bu medeniyetlerin hemen hepsinden pek çok kültürel değer günümüze miras olarak kalmıştır. Kütahya, müzeler açısından da zengin bir ildir. Arkeoloji müzesi, sahip olduğu eserler açısından emsalleri arasında önemli bir yere sahiptir. Çini müzesi, Türkiye ve dünyadaki ilk olma özelliğine sahiptir. İlin simgesi ve onu bütün dünyaya tanıtan "Çinilik" Kütahya'da en önemli sanat dalı olmanın yanı sıra halkın önemli bir geçim kaynağı olma özelliği de taşımaktadır. Kütahya'da Friglerle başlayan seramik yapımı Bizans dönemi sonuna kadar sürekli gelişme göstermiştir. Son yıllarda porselen üretimiyle de adından bahsedilen Kütahya, ilk porselen fabrikasına 1974 yılında sahip olmuştur. Günümüzde Türkiye'nin her yerine gönderilen porselenler pek çok ülkeye de ihraç edilmektedir. Kütahya, Ege Bölgesi’nin İç Batı Anadolu Bölümü’nün doğusunda, İç Anadolu'yu Ege'ye, Marmara'yı Ege ve Akdeniz Bölgesi’ne bağlayan kara ve demiryollarının kavşağında yer almaktadır. Ayrıca kuzey-güney transit taşımacılığı güzergâhı üzerinde bulunmaktadır. Kütahya ili, ne yazık ki yukarıda belirtilen bu zengin turizm potansiyeline rağmen şimdiye kadar beklenen gelişmeyi gerçekleştirememiş ve yeterli konaklama potansiyeline sahip olamamıştır. 2003 yılından beri ülkemizi tek başına yöneten AKP hükûmetleri döneminde de beklenen kamu yatırımlarını alamayan Kütahya ili, 2003-2011 döneminde sadece 2008 yılında 100.000 TL değerinde turizm yatırımı alabilmiştir. Başka bir ifadeyle, diğer alanlarda olduğu gibi turizm yatırımlarında da Kütahya ili AKP hükümetleri tarafından unutulmuş bir il olmuştur. Yukarıda açıklanan nedenlerle, Kütahya ilinin turizm potansiyelinin ve yaşadığı sorunların araştırılarak alınacak önlemlerin belirlenmesi amacıyla Meclis Araştırması açılması gerekli görülmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına İç Anadolu Bölgesi’ndeki illerin sürekli nüfus kaybetmesi, bölge illerinin her geçen gün küçülmesine neden olmaktadır. Göçün nedenlerinin araştırılarak alınması gereken tedbirler konusunda, Anayasa’nın 98’inci, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. [[Tokat]] [[İzmir]] [[Kahramanmaraş]] [[Kastamonu]] [[Mersin]] [[Manisa]] [[Adana]] [[Kocaeli]] [[İstanbul]] [[Kütahya]] [[Elâzığ]] [[Bilecik]] [[Isparta]] [[Sakarya]] [[İzmir]] [[Denizli]] [[Trabzon]] [[Balıkesir]] [[Tekirdağ]] [[İstanbul]] [[Konya]] Tokat ili olarak göç veren iller içerisinde şampiyon durumdadır. Nüfus her geçen yıl daha fazla düşüyor. Bununla beraber çevre illerde böyledir. Tokat milletvekili sayısı 2, Sivas'ın 2, Yozgat'ın 2, Amasya'nın 1 düşmüştür. Bu düşme de devam etmektedir. Son on yıldan beri yani AKP iktidarından bu iller hep geri gitmiştir. Göç verme sebeplerine baktığımız zaman bu illerin ortak özellikleri vardır. Bu illerde sanayi ve ticaret gelişmemiştir, kırsal nüfus fazladır. Çiftçi üretmekte fakat zarar etmektedir. Her yıl “Ben ne üreteyim de bu yıl zarar etmeyeyim.” diye kara kara düşünmektedir. Çiftçiliğin yok olması yanında, istihdam yaratan kuruluşlar da bir bir yok olmaktadır. Tokat sigara fabrikası satılmış, bilahare de kapanmıştır. Aynı durum şeker fabrikaları için de olmaktadır. Birçok şeker fabrikası gibi, Turhal şeker fabrikası Özelleştirme İdaresince satılmıştır. “Burada üretime devam edilecek.” deniyor ama korkarım aynı akıbete uğrayacaktır. Tokat ili gibi, ülke genelinde, her yerde tütün üretimi çok düşmüştür. Aynı akıbet şeker fabrikaları için de karşımıza gelmektedir. Şeker pancarı üretimi de aynı akıbete uğrayacaktır. İnsanımız üretimden kaçmakta, toprak da boş kalmaktadır. İç Anadolu Bölgesi hayvancılık konusunda geçmişte çok önemli yerde iken, bugün bu sektör de bitme durumuna gelmiştir. Yazın neredeyse kesilecek, et elde edilecek kuzu, koyun bulunamamaktadır. Bugün İç Anadolu'daki esnaf bitmiş, batma durumuna gelmiştir. Süpermarketler kanununun çıkmaması binlerce esnafı bitirmiştir. AKP iktidarı esnafa zulüm yapmaktadır. Tokat gibi İç Anadolu illerinde sanayi ve endüstri gelişmemiştir. Devlet yatırım yapmıyor, özel sektör çeşitli etkenlerden dolayı yatırım yapmaktan çekiniyor. Bugün ülkemizdeki cari açık sebebi üretimsizliktir. Hâlbuki Tokat gibi illere gerçek manada reel destekler verilse buralarda istihdam artışı olacak ve insanlar büyük şehirlerden tekrar buralara göç edeceklerdir. Gelin, teşvik kanununu Anadolu bazlı değiştirelim, yatırımı cazip hale getirelim. Hükûmet olarak çiftçi, hayvan üreticisi yeterli desteklenmemektedir. Gübre, mazot, çeşitli ilaçlardaki KDV ve ÖTV’lerin kaldırılıp çiftçinin yanında yer alınmalı, sulama ve modern tarım yöntemleri yaygınlaştırılmalı. Besi ahır hayvancılığı geliştirilmeli, tarıma dayalı sanayi kolları kırsal kesime kaydırılmalı, en önemlisi de ürünün değerinin verilmesi sağlanmalıdır. Ayrıca önümüzdeki zaman içerisinde Tokat, Çankırı, Çorum gibi birçok ilde bulunan, nüfusu 2000'in altında belediyelerin kapanma durumu ile karşı karşıya kalacaklardır. Bu belediyeleri kapatmayalım. İnsanlar kendi istekleri ve mecburiyetten köylerini terk etmektedirler. Bu belediyeler kapanırsa daha fazla göç yaşanacaktır. Orada yaşama, orada kalma ile ilgili cazip ortamlar yaratmalıyız. Vergi muafiyeti, elektrik, doğalgaz gibi çeşitli şeylerde indirim yapılmalı, köyde yaşayan insanların azda olsa çeşitli imkânları diğer yerlerden farklı kullanımı sağlanmalıdır. İşte o zaman nüfusu İç Anadolu Bölgesi’nde tutarız. Ülkemizi üç dönemdir yöneten bu AKP iktidarı, göç veren bu illere mutlaka müdahale etmelidir. Bu insanları kırsal bölgelerde tutan bir yöntem bulmalıdır. Tüm bu gerekçeler göz önüne alınarak araştırma önergemiz hazırlanmıştır. Bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Danışma Kurulunun bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: Danışma Kurulunun 27/02/2013 Çarşamba günü yaptığı toplantıda, aşağıdaki önerilerin Genel Kurulun onayına sunulması uygun görülmüştür. Adalet ve Kalkınma Partisi Cumhuriyet Halk Partisi Grubu Başkan Vekili Grubu Başkan Vekili Milliyetçi Hareket Partisi Barış ve Demokrasi Partisi Grubu Başkan Vekili Grubu Başkan Vekili Gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında bulunan 242, 348, 325 ve 424 sıra sayılı kanun tasarılarının bu kısmın 3, 5, 6 ve 7’nci sıralarına; bastırılarak dağıtılan 428 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin ise 48 saat geçmeden yine bu kısmın 4’üncü sırasına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi; 28 Şubat 2013 Perşembe günkü birleşiminde 424 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; Yukarıda belirtilen birleşimde gece 24:00'te günlük programın tamamlanamaması hâlinde günlük programın tamamlanmasına kadar; 5, 6 ve 7 Mart 2013 Salı, Çarşamba ve Perşembe günlerindeki birleşimlerinde ise saat 20:00'ye kadar; Çalışmalarına devam etmesi, Önerilmiştir. Söz talebi? Yok. Öneriyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, şimdi, sisteme girmiş sayın milletvekillerimize, İç Tüzük 60’a göre bir dakika söz vereceğim. Buyurunuz Sayın Halaman.
Sayın Başkanım, teşekkür ederim. Şimdi, ben, Sayın Tarım Bakanımızın da burada olması dolayısıyla -sırf dikkatini çekmek için Tarım Bakanımızın- şöyle bir şey söylemek istiyorum. Bizim Adana’nın Saimbeyli ilçesi var Sayın Bakanım. Tabii tarım ilçe müdürlükleri, hayvancılık yapanlara hizmet etmek için, onlara yardımcı olabilmek için onların hastalıklarıyla ilgili sürekli ilgileniyor. Bundan dolayı Tarım Bakanlığına teşekkür ederiz tabii. Son bir “brucella hastalığı” diye bir hastalık varmış. Bundan dolayı yani keçilerin, koyunların gözlerine ilaç damlatmışlar. Bu damlatılan ilaç 9 bin tane gebe hayvanın gebelikten kurtulmasına, yok olmasına sebep olmuş. Bu, işte, keçi besleyen, hayvan besleyenlere bu mağduriyetlerini giderme açısından bir yardımcı olabilirseniz mutlu olacağız.
Teşekkür ederiz Sayın Halaman. Sayın Uzunırmak…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. PKK terörü Türk milletinin harimiismetine uzanan bir eldir. Harimiismetin muhafızı olması, uzanan bu eli kırması gereken 61’inci Türkiye Cumhuriyeti AKP Hükûmeti silahla uzanan bu ele açıkça “Silahı bırak, fazla gürültü çıkarma, yaygara yapma, beni rezil etme, kapının kilidine ben çilingir olayım, istediğini anlaştığımız oranda sana vereyim.” demektedir. Çözümden kasıt bu mudur? Ve bu minvalde Türkiye Büyük Millet Meclisinin çoğunluğuna dikkat çekmek istiyorum. Bugün ve gelecek nesiller arşivlere baktığında “Terörü kim bitirmiştir?” diye sorulsa cevap hangisi olur? Bir, Türkiye Cumhuriyeti devleti mi; iki, Recep Tayyip Erdoğan mı; üç, 61’inci Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti mi; dört, bebek katili Öcalan mı olur? Katilden kahraman yarattığını düşünüyor musunuz? Teşekkür ediyorum, dikkatlerinize sunuyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Uzunırmak. Sayın Yeniçeri…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Genelkurmay eski Başkanı, kuvvet komutanları, Magosa’nın mücahit komutanı, Kardak kahramanları aylarca hapishanelerde tutuklu olarak tutulmaktadır. Buna karşılık, Türk milletinin azılı düşmanı, kitle katliamcısı Öcalan devletle muhatap edilmiştir. Katliamcı Öcalan’ın televizyon, jimnastik ve diğer keyfî ihtiyaçları Hükûmet tarafından büyük bir şevkle yerine getirilmektedir. Orgeneral İlker Başbuğ terörist olarak yargılanırken PKK’lı Şemdin Sakık tanık olarak mahkemece ciddiye alınmaktadır. Böyle bir yargı Türk milleti tarafından ciddiye alınamaz. Bu yargılama ve tutuklamalar Türk milletinin vicdanında mahkûm edilmiştir. Ölümcül hastalığı olan general, akademisyen, milletvekili ve gazetecilerin hâlen tutukluluğu devam etmektedir. Başbakan Erdoğan, Ergin Saygun’u ziyaret ederek ya da tutukluluk sürelerinden yakınarak sorumluluktan kurtulamaz. Bu insanların tutukluluk hâllerinin kaldırılması için Hükûmeti ve Adalet Bakanını derhâl harekete geçmeye çağırıyorum, aksi takdirde yaşananlardan sorumlu olacaklardır. Saygılarımla.
Teşekkür ederiz Sayın Yeniçeri. Sayın Ağbaba…
Sayın Başkan, geçtiğimiz gün, güzel Malatya’nın güzel ilçesi Darende’yi ziyaret ettim. Muhtarlarla toplantı yaparak hem köylerin hem de kendi sorunlarını dinledim. Darende’nin sorunları Malatya’nın sorunlarıyla aynı. Kayısı para etmediği için Darendeliler de, Malatyalılar da açlık sınırıyla karşı karşıya. “1 kilo kayısıyı 1,6 veya 1,7 liraya satıyoruz, buna rağmen müşteri bulamıyoruz.” diyorlar. “Hayvanlarımız para etmiyor, samanın kilosu 1 TL’ye dayandı, yemin torbası 25 TL iken 50 TL’ye yükseldi.” diyorlar Sayın Bakan. Ayrıca “Yem ve saman alamıyoruz…” Kısaca “Darende çiftçisi perişan.” diyorlar. Bir de, Sayın Bakan, muhtarların durumuna dikkat çekmek istiyorum. Onların durumları bir-iki kat daha beter. Muhtarların aldığı maaş 410 TL, sadece BAĞ-KUR primleri 360 TL. “Dünyada, seçilip de bizden daha az maaş alan bir kurum var mı?” diye soruyorlar. Haykırıyorlar, “BAĞ-KUR primlerini ödeyemediğimiz için çoluk çocuk hasta olduğumuz zaman doktora gidemiyoruz, ilaç alamıyoruz.” diyorlar. “Köylüyle devlet arasında köprü olan, her türlü sorunu devlete ileten muhtarlara bu reva mı, bu hak mı?” diye sesleniyorlar.
Teşekkür ederiz Sayın Ağbaba. Sayın Bayraktutan…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sözlerimin başında, dün İstanbul’da evinde ziyaret ettiğim İstanbul Milletvekilimiz Mahmut Tanal’a geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum. Bir an önce ayağının iyileşerek, yasama faaliyeti için Mustafa Kemal’in Parlamentosunda görev yapmasını, bir an önce göreve başlamasını diliyorum; geçmiş olsun dileklerimi bir kere daha iletiyorum. Bunun haricinde, geçen hafta içerisinde, seçim bölgem Artvin’in Yusufeli ilçesini bizzat ziyaret ettim. Biliyorsunuz, dün, Yusufeli Barajı’nın temeli atıldı. Yusufeli Barajı’nın temel inşaatında çalışan, yol inşaatında çalışan bir firma, 168 işçinin maaşını vermemiş. Yaklaşık dört-beş aydır firmanın istihkaklarını alamadığı için veya başka sorundan kaynaklanan nedenden dolayı firmanın bulunduğu yerde elektrikler yanmıyor, mazot kesik. 168 işçinin bir bölümü firmanın bulunduğu iş alanını terk etmiş, çok büyük bir sorunla karşı karşıyalar. Bu nedenle, önümüzdeki dönem içerisinde bunların prim ödemeleri, alacakları, dört-beş ayı aşkın süredir, geçmişten kaynaklanan ödemelerinin bir an evvel gerçekleşmesinde yarar vardır. Sayın Bakanın ve Hükûmetin bu konuda duyarlı olmasını ve Türkiye’de, özellikle de Artvin’de baraj ihalelerinde ihale alamayan firmaların ödemelerinden kaynaklanan…
Sayın Özdemir…
57’nci Hükûmetin Başbakanı Profesör Doktor Necmettin Erbakan Hocamızın vefatının ikinci yıl dönümü münasebetiyle kendisini Allah’tan rahmet ve minnetle yâd ettiğimizi belirtmek istiyorum. Kendisinin Türkiye’nin siyasetine damga vurmuş ender bilim ve siyaset adamlarından biri olduğunu söylemek istiyorum. İdealinde bütün insanlığa saadet, mutluluk, huzur ve refah getirmek gibi bir amacı vardı. Kendisinin çok kısa dönemde bile Türkiye’de iktidar olması çoğu elitist tabakanın ve Türkiye’yi, yıllarca bir şekilde Anadolu insanını dışlamış olan elitist bir tabakanın tahtlarını sarsmasına vesile olduğunu ifade etmek istiyorum. Kendisini tekrar rahmetle ve minnetle yâd ediyorum.
Teşekkür ediyoruz Sayın Özdemir. Sayın Öğüt…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. 12 Eylül faşizminin yok ettiği devrimcilerden Cemil Kırbayır 8 Ekim günü Kars’ta gözaltına alınmış ve kendisinden bir daha haber alınamamıştır. Oğlunun izini otuz üç yıldır süren annesi Berfo Ana “Bulmadan ölmeyeceğim.” demesine rağmen, 105 yaşında ve gözleri açık olarak geçen hafta vefat etmiştir. 12 Eylül darbecilerinin yargılanmaya başladığı mahkemeye sedyeyle gelmiş ve oğlunun hesabını sormuştur. Aynı zamanda, Berfo Ana Cumartesi Annelerinin simgesi olmuştur. Berfo Ana’ya bizler söz veriyoruz, arkadaşımızın katillerini mutlaka bulacağız ve Cemil’i annesinin yanına defnedeceğiz. Katillerin mutlaka devletin önemli makamlarında olduğunu tahmin ediyoruz çünkü bütün katiller devletin korumasında yükseldiler. Türkiye’de bütün faili meçhullerin faillerini bulmak en önemli hedefimiz. Tüm kaybedilen kardeşlerimizin annelerine ve toplumumuza söz veriyoruz. Berfo Ana’ya da rahmet diliyor, “Gözün arkada kalmasın.” diyoruz. Saygılar sunuyorum. Sağ olun.
Teşekkür ederiz Sayın Ögüt. Sayın Canalioğlu.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Trabzon ilimizin doğal güzellikleri ve yaylaları ile ünlü güzel ilçesi Tonya’da yapılması planlanan çimento fabrikasına, yöre halkı fabrikada günde 750 ton kömür veya kimyasal atık yakılacağından, toplam alanı 7.900 dönüm olacak olan taş ocakları oluşacağından, bu alanların 9’u orman alanlarında olacağı ve binlerce ağaç kesileceğinden, sebze ve meyveler yenemeyecek duruma geleceğinden, su kaynakları tahrip olacağından, hayvancılık sona ereceğinden, her gün 800’e yakın kamyon yollarda dolaşacağından; hava kirliliği, egzoz gazları, ağır metaller ve gürültü kirliliği nedeniyle göçler başlayacağından karşı çıkmakta ve tepki vermektedirler. Her fırsatta “Millet ne derse o olur.” diyen AKP iktidarı bu kez Tonyalıların sesine sessiz kalmamalıdır diyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ediyoruz Sayın Canalioğlu. Sayın Moroğlu…
Sayın Başkan, İzmir’in iki acil sorunu var; Sayın Bakanlar dinler de hemen el atarlarsa çözebilecekleri sorunlar. Bunlardan birincisi, Konak Tüneli’nin yapımıyla başlayan 2. Kadriye mahallesinde oturulamaz hâle gelen evlerde yaşayan yurttaşlarımızın sorunu. Bakanlık ve yetkililer gidip “400 lira ev kirası, 400 lira da taşıma parası verelim, ne hâliniz varsa görün.” diyerek yurttaşları sağlıksız konutlarda yaşamakla baş başa bırakmışlardır. Bir an önce yurttaşların sağlıklı konutlara kavuşması için gerekli girişimler yapılmalıdır. İkinci önemli sorun da, kamuoyunun da bildiği gibi 2.500 kişinin çalıştığı BMC fabrikasında, işçilerin bütün çabalarına rağmen, ücretleri ödenmediğinden ötürü üretim durma aşamasına gelmiştir. Sanayi Bakanı, Çalışma Bakanı ve ilgili bakanlıklar bir an önce konuya el atıp hem işçilerin mağduriyetini gidermeliler hem de İzmir’in gözbebeği BMC’nin üretime devam etmesini sağlamalıdırlar diyorum. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Moroğlu. Sayın Doğru…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Tokat ilinde olduğu gibi ülkemizin her tarafında geçici kadrolarda veya taşeron firmalar aracılığıyla çeşitli adlar altında devlet kurumlarında çalışan işçiler vardır. Bu işçilerin büyük kısmı da asgari ücretle çalışmakta olup hiçbir sosyal güvenceye sahip değillerdir, her an işten çıkarılabilirler. Aileleri ile beraber büyük korku içerisinde olan bu insanlar, Türkiye Büyük Millet Meclisinin kendilerine sahip çıkmasını ve kadroya kavuşmak istemektedirler. Onların konusunu dile getirmeye çalıştım. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Doğru. Sayın Aydın…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Bugün, eski başbakanlarımızdan merhum Necmettin Erbakan’ın ebediyete intikalinin ikinci yıl dönümü. AK PARTİ Grubu olarak bir kez daha rahmetle ve minnetle anıyoruz. Türk siyasetinin en önemli simalarından biri olan merhum Necmettin Erbakan, bilgisi, birikimi, kişiliği, tecrübesi, ilkeleri, mücadele azmi ve unutulmaz hizmetleriyle halkımızın sevgisini ve takdirini kazanmış örnek bir liderdi. Aynı zamanda çok değerli bir bilim adamıydı. Hayatı boyunca üstlendiği tüm görevlerde tüm antidemokratik engellemelere rağmen millete hizmet etmeyi her şeyin üstünde tutan, Türkiye’nin her alanda gelişmesine ve kalkınmasına değerli katkılarda bulunmuştur. Merhum Necmettin Erbakan’a bir kez daha Allah’tan rahmet, ailesine ve sevenlerine sabırlar diliyorum. Aziz milletimizin başı sağ olsun. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Aydın. Sayın Bulut…
İstanbul İntaş Lisesinde günlerdir kaloriferler yanmamakta, öğretmenlerin bir kısmı -7 öğretmen- hasta olduğu için okula gelememektedir. Bakanlık okulun, okulların bu ihtiyaçlarını karşılayacağına, Türkiye’de, EĞİTİM-BİR-SEN marifetiyle siyasal kadrolaşma konusunda büyük bir çabanın içerisinde. Kendinden olmayan yönetici bırakmamak adına, 947 şube müdürlüğü kadrosu almış; bu kadrolara hakkı olmayan, çıkardıkları kendi genelgelerine, şartlarına uymayan kişileri vekâleten görevlendirerek eğitimi ehliyetsiz eller tarafından yönetmektedirler. Bu duruma son vermelerini, ülkenin, eğitimin ihtiyacı olan ana konulara dönmelerini diliyor, saygılar sunuyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Bulut. Sayın Değirmendereli…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Tarım Bakanına sormak istiyorum: 28/12/2012 tarihinde yayımlanan bir genelgeyle dişi hayvan kesimi yasaklanmıştır. Ancak, kuzusu büyüyen, danası büyüyen çiftçiler bunları kestirmek mecburiyetindedirler. Acaba, gerçekten prensip olarak damızlık varlığımızı artırmak anlamında doğru olan bu karara karşı çiftçilerin mağduriyetinin önlenmesiyle ilgili, damızlıkların desteklenmesine ilişkin olarak bir önlem düşünülmekte midir? Şunu Sayın Bakanla da burada paylaşmak istiyorum: Çiftçi o kadar zor durumdadır ki hayvanını kestirmek için, özürlü belgesi almak için ayağını kırdığı vakalara dahi rastlanmaktadır. Yani bu politikanın çiftçiyi bu duruma düşürmesinden Sayın Tarım Bakanımız rahatsız olmamakta mıdır?
Teşekkür ederiz Sayın Değirmendereli. Sayın Şandır…
Çok teşekkür ederim. Biz de Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak merhum Necmettin Erbakan’a Allah’tan rahmet diliyoruz. Tüm sevenlerine başsağlığı diliyoruz. Necmettin Erbakan Hocamız Türk siyasi hayatına çok önemli katkılar vermiştir. Kurduğu her partinin ismi “millî” kelimesiyle… Yani böyle, başka anlamlara çekilen, milliyetçiliğin sorgulandığı bir dönemde, Necmettin Hocamızın başlarken “millî” kelimesiyle başlamasının çok önemini ve değerini bugün birilerinin daha iyi anlaması gerektiği kanaatindeyim. Ona Yüce Allah’tan rahmetler diliyoruz efendim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Şandır. Sayın Aslanoğlu…
Sayın Başkanım, teşekkür ederim. Müsaade ederseniz, Sayın Tarım Bakanına, AKP Grup Başkanı Sayın Ahmet Aydın Bey’e ve Tarım Komisyonu Başkan Vekili Sayın Mehmet Erdoğan Bey’e… Tütünümüzü serbest bırakın. Adıyaman Çelikhan’ın, Malatya Kurucaova’nın, Muş’un… Sayın Bakan dinlemiyor, ben de konuşmuyorum. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Aslanoğlu. Sayın Genç, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, geçen hafta sonu Tunceli’deydim. Orada, tabii, yeteri kadar araçların ilde olmaması nedeniyle… Kara yollarında hep hurda araçlar var, Köy Hizmetlerinde hep hurda araçlar var. Dolayısıyla, kar da çok fazla yağdığı için maalesef orada köy yolları kapalı, normal olarak kara yolları da çok bakımsız, birinci konu bu. İkincisi de, bu yem bedellerini vatandaşlar almamaktan şikâyet ediyor. Bu sene kar da çok fazla yağdığı hâlde geçen senedeki yem bedellerini hâlâ almamışlardır. Başka illerde alındığı söyleniyor. Acaba Tunceli’ye niye özel bir uygulama yapılıyor, onu bana sordular; ben de Hükûmet varsa ona arz ediyorum efendim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Genç. Sayın milletvekilleri, beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 71’inci Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Alınan karar gereğince sözlü soru önergelerini görüşmüyor ve gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Devlet Sırrı Kanunu Tasarısı ve Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ile Adalet Komisyonu raporlarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 3’üncü sırada yer alan, Mera Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ve İçişleri Komisyonu ile Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonu raporlarının görüşmelerine başlayacağız. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Komisyon raporu 242 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Tasarının tümü üzerinde, Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Hatay Milletvekili Adnan Şefik Çirkin konuşacaktır. Buyurunuz Sayın Çirkin.
Şimdi, Mera Kanunu’nda değişiklik yapılmasına dair getirilen 242 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nda, belki de bizi izleyen milletimiz, “mera” deyince -akla gelen- hayvancıların, hayvancılıkla uğraşan çiftçimizin dertlerine, sorunlarına çare getirmek üzere bir kanun teklifini tartıştığımızı zannedecek. Bu değişiklikte amaç, meraların, vasfını kaybetmiş olan meraların ıslahı gibi bir şekilde formüle edilse de gerçekte meraların özel kullanıma açıldığı ve büyük şirketlerin kullanımına uygun hâle getirilebileceği noktasında daha farklı bir amaç da taşımakta. Yani devletin görevi, zaten zor durumda olan hayvancımızın bu sıkıntılarını, başta kaba yem ihtiyacını karşılamak üzere önemli bir kaynak olan meraların ıslahı noktasında kanunlarla belirlenmiş, Anayasa’yla belirlenmiştir. Burada, güçlü Hükûmetimiz, Türkiye Cumhuriyeti devletinin büyüyen ekonomisi, anlaşılan, bu meraların ıslahında başarılı olamamakta ve bu meraların ıslahına gücü yetmemektedir. Yetmemektedir ki bunu özelleştirmek yoluyla da ıslah etmiştir. Şimdi, başta akla şu gelebilir, bizi izleyenler bu noktada yanılmasın: Ortada vasfını kaybetmiş bir mera var, oradan faydalanmak isteyen vatandaşlarımızın faydasına sunmak adına bu meraların ıslahının özelleştirilmesi. Böyle bir şey yok. Yani bu meralar kiralanıyor. Bu, meraların ıslahının değil, kullanımının özelleştirilmesini gerçekleştirecek olan bir yasa tasarısı. Yani kiralamadan bahsediliyor. Burada ne diyor: “Kiralanacak alanda hayvancılık için gerekli bakım ve barınma ihtiyacını karşılayacak zorunlu hayvancılık tesisleri kurulabilir.” Değerli arkadaşlar, bu şu demek: Meraların büyük hayvancılık tesislerine dönüşmesi, kısacası bu. Şimdi, o zaman hangi anlayışla bu yasanın hayvancılıkla uğraşan çiftçimizin faydasına, onların kullanımına, onların iştigal ettikleri meslekle ilgili sıkıntılarının giderilmesine yönelik olduğunu iddia edebiliriz? Burada gayet açık. Yasada bir kişiye ne kadar mera kiralanacağı belli değil. Burada çiftçinin hakkını korumada ciddi eksiklikler var, bu konuyla ilgili konulmuş tek bir satır yok. Yani, hangi köye aitse o mera, önce o köyün, o köylünün, orada hayvancılıkla uğraşan kişilerin bu alanda bu merayı öncelikli olarak alabilmesine yönelik tek bir madde yok. Yani, bu iş ihaleye çıkarsa, meseleye büyük şirketler girerse, araya büyük şirketler girerse oradaki köylümüzün, Ardahan’daki, Kars’taki, Hatay’daki, Diyarbakır’daki, Aydın’daki Kayseri’deki, Sivas’taki köylümüzün bu şirketlerle nasıl rekabet edeceğine dair burada tek bir madde yok. Onların hakkını, hukukunu gözetebilecek ve rekabette eşitliği sağlayabilecek, onlara öncelik tanıyacak burada tek bir madde yok. Eğer varsa, bizim bilmediğimiz bir şeyler varsa, umarım Sayın Tarım Bakanımız biraz sonra gelir, bunu bize anlatır. Yalnız, öncelikle şunu ifade etmek istiyoruz ki kimse millete, kimse bu Meclise, bu yasa tasarısının hayvancıların meselelerini, sorunlarını çözmek üzere getirilmiş bir yasa tasarısı olduğunu iddia etmesin ya da kimse bize bunu yutturmasın. Değerli arkadaşlar, hayvancılık zaten bitmiş durumda. Yani gerek kaba yem itibarıyla gerek saman itibarıyla gerek hayvan itibarıyla artık Türkiye dışarıya muhtaç bir ülkedir. Yapılan hayvan ithalatı ve bunun rakamları ortadadır, hayvancının durumu ortadadır. Hayvancının, içine düştüğü içler acısı hâlden kurtuluşu noktasında en ufak bir ümidi dahi yoktur. Yani, defalarca söyledik: Başta Şırnak, Mardin, Şanlıurfa, Gaziantep, Kilis ve Hatay’da hayvancıların, Suriye’yle olan münasebetlerin gelmiş olduğu hâl dolayısıyla çok büyük sıkıntıları vardır. Sınırlar her şeyin cennetine dönüştüğü gibi, kaçakçılığın, hayvan kaçakçılığının da cennetine dönüşmüş durumdadır. Çiftçi, malına aylarca bakıyor, danasını yetiştiriyor, altı ay, bir sene buna masraf ediyor, pazara indirdiği zaman kaçak hayvanla yüzleşiyor ve zarar etmek pahasına da malını tüccara devredip arkasını dönüp gidiyor, bir daha da hayvancılığa girmiyor. Türkiye’de hayvan sayısı azalıyor. Rakamlara bakıldığında, çok hafif bir oranda artış görülse de bunun kaçak hayvanların -tüm sınırlarımızdan- İran, Irak, Suriye sınırlarımızdan gelen kaçak hayvanların birdenbire âdeta millîleştirilmesinden yani küpelenmesinden doğan bir artış olduğu artık herkes tarafından bilinen bir gerçek. Bu artışlarla Türkiye’deki hayvan sayısının çok az oranda arttığı iddia ediliyorsa da gerçekte bu sayılar son derece vahim bir şekilde giderek düşüyor çünkü hayvancı, hayvanından para kazanamıyor. Değerli arkadaşlar, Türkiye’nin yüz ölçümünün yüzde 16,8’i meradır. Türkiye’de önemli oranda bir nüfus, geçimini hayvancılıktan sağlamaktadır yani orman köylümüzden tutun, ovadaki insanımız, en kötü şartlarda 2 tane, 3 tane, 5 tane ineğini evine almakta ve buradan sair gelirlerinin durumu ne olursa olsun bunu bir garanti olarak kabul etmekte, âdeta bunu bir sigorta olarak kabul etmekte, en azından, bundan hayati ihtiyaçlarını temin ederek geçimini sağlamaktadır ama bugün itibarıyla artık sağlamaya çalışmaktadır çünkü et fiyatları, süt fiyatları, kaba yem fiyatları, hayvancılıktaki girdiler artık bu çiftçinin dayanacak gücünü oldukça azaltmaktadır, dayanma gücünü eksiltmektedir ve hayvancılık çiftçisini can çekişir hâle getirmektedir. Şimdi, hâl buyken hayvancılarımızın kaba yem ihtiyacını başta karşılamada çok önemli bir unsur olan meraların, hangi akla hizmetle birilerine âdeta peşkeş çekilmesine veyahut birilerinin gelip işgal etmesine, büyük firmaların, büyük şirketlerin, tröstlerin gelip bunların yerine hayvancılık yapmasına ve hayvancılığın, hayvancıların, Anadolu çiftçisinin netice itibarıyla geriye gitmesine, eldeki kısıtlı imkânlarının da yavaş yavaş elinden alınmasına, biz, hangi akılla ve hangi mantıkla “evet” diyebileceğiz? Bunun mümkünatı yok. Milliyetçi Hareket Partisi de böyle bir yaklaşıma kesinlikle ortak olmaz, hayvancıların elindeki son imkânlarının da, tarafınızdan, elinden alınmasına müsaade etmez. En azından, Milliyetçi Hareket Partisi, bu Mecliste, bu yasaya koyduğu muhalefet şerhiyle de tavrını ortaya koymuş ve bu yasanın karşısındadır. Değerli arkadaşlar, siz Hükûmet olarak her meselede böyle inat ediyorsunuz. Yani 2/B’de sizlere bunu anlattık, anlatmaya çalıştık. Bir komisyon üyesi olarak, Parlamentoda milletvekillerimiz, diğer muhalefet milletvekilleri 2/B yasası tartışmaya açıldığı günden beri sizleri birçok konuda ikaz etti; inat ettiniz siz. Bu, böyle olmaz. Bunun orman köylüsüne hiçbir faydası olmayacağı gibi, aynı zamanda da büyük sıkıntılara sebebiyet getirecek bir yasa olduğunu bu kürsüden ben ve birçok arkadaşım defalarca izah etti, dinlemediniz. Yani rahmetli -Allah rahmet eylesin- Osman Bölükbaşı’nın bir lafı var: “Politikacıyı bitiren, kuru inattır.” der. Siz hâlâ bunda inat ediyorsunuz ve bugün geldiğiniz noktada, aynen, bizim dediklerimizi teyit edercesine, 2/B yasasında, gerçek manada orman köylüsüne hitap etmese de değişiklikleri yapmaya başladınız ama dün o yasaya da öyle bir madde eklediniz ki 2/B yasası da kirlendi. 2/B yasasının, hiç, ruhuyla, orman köylüsüyle alakası olmayacak şekilde kamu-özel ortaklığının kapısı açıldı, önü açıldı ve orada da bir rant kokusu aldı başını, yürüdü, gitti. Öyle bir yasa yapma tekniğiniz ve anlayışınız var ki getirdiğiniz yasa daha yoldayken, biz daha komisyondayken değişiklik önergesini önümüze getirdiniz. Acaba bu yasalar arabada mı yapılıyor? Acaba bu yasalar dolmuşta mı yapılıyor? Bu kadar bürokrat ne işe yarar? Yani Orman Komisyonunda olan, iktidarıyla, muhalefetiyle tertemiz niyetli Komisyon üyelerinin iyi niyetini lekelemeye bu Hükûmetin ne hakkı var? İşte, bu yasada da getirdiğiniz anlayış, hayvancılık çiftçisinin menfaatleriyle, sorunlarıyla uzaktan yakından ilgili olmadığı gibi, bu sorunları daha da depreştirecek, daha da büyütecek bir anlayışa sahip. Hükûmetler, devleti idare etmek adına elbette ki milletten yetki alır. Siz de yüzde 50’yle bu yetkiyi aldınız ama muhalefet de hükûmetleri, hükûmetlerin yanlışlarını denetlemek için vardır. Muhalefet de zaman zaman yanlışları söyler. Elbette ki hükûmet kendi istediğini, kendi dediğini yapar çünkü sorumluluk onundur, doğrusunu onun bilmesi gerekir. Fakat bu yasaların neresi eğridir, neresi doğrudur, bunu da uygulandıktan sonra milletin vicdanına bırakacağız. Belki bu, 2/B yasasında olduğu gibi anında duvara toslatmayacak sizi yani gariban çiftçimiz, bu meraların elinden teker teker teker gidip büyük şirketlerin, tröstlerin eline geçtiğini ancak zaman içinde fark edecek ama o zaman da iş işten geçmiş olacak. Bugün Anadolu’daki orman köylüsü nasıl ayaktaysa yarın birçok bakımdan mağdur ettiğiniz bu hayvancı da umarız, inşallah ayağa kalkacak ve bunun siyasi karşılığını verecek. Yine Tarım Bakanlığının çiftçiliğin birçok alanındaki uygulamaları, çiftçimizin farklı alanlarda iştigal edenlerini de esasen mağdur ediyor. Değerli arkadaşlar, buğdayda, ayçiçeğinde, pamukta, mısırda TÜİK verileriyle olduğu söylenen bir dönüm başı ödeme desteği usulü, ortada konuşuluyor ki içler acısı ve yürekler acısı yani bir çiftçinin ne kadar üretebileceğine karar veren kurum TÜİK. Gerçi, Sayın Bakan, Tarım Komisyonundaki yaptığımız görüşmede bundan geri adım atılabileceği noktasında bir söz verdi -şimdi de huzurda- benden sonra umarım bu kürsüde, bu sözünün arkasında olduğunu da ifade eder. “525 kilo pamuk üretebilirsiniz.” diyor TÜİK, anlar mı bu işten? Hayır. O zaman tarım müdürlükleri ne işe yarar ve TÜİK bu rakamı neye göre tespit ediyor? Yani, bugünkü şartlarda -pamuk ziraatın aynı zamanda da motoru olduğu ifadesiyle ondan bahsediyorum- çiftçi 600-650 kilo pamuk alırken siz buna “fazla üretme” mi diyorsunuz ya da birilerinin yaptığı hırsızlığı, namuslu, dürüst çiftçinin üzerinden mi çıkarmak istiyorsunuz? Bu, kabul edilemez. Bu noktada, Tarım Bakanlığının gerekli tedbirleri alacağını ümit ediyoruz. Zaten, zor durumda olan, kredi imkânları daralan çiftçi bir de bu manada darbe yememeli. Yani -bugün Tarım Bakanımız da hazır buradayken ifade ediyorum- Ziraat Bankası artık Ziraat Bankası olmaktan çıkmakta yani çifçimiz ile Ziraat Bankasının, çiftçiyi ticari bir müşteri olma, görme anlayışından dolayı arasındaki uçurum giderek artıyor. Tarım Bakanlığı bir işe yarar herhâlde. Yani, bu meselelerle oturup uğraşmak, bizim ya da Sanayi Bakanlığının işi değil. Tarım Bakanlığının bu noktada acil tedbirler alması gerekiyor. Çiftçi, tüccar değildir ama Sanayi Bakanlığı da Enerji Bakanlığı da çiftçiyi herhâlde tüccar sanıyor ki ya da memur sanıyor ki aylık elektrik ödeme planı getiriyor. Bu anlayıştan kurtulun, bir an evvel kurtulun yoksa Türk çiftçisi gidiyor, Türk çiftçisi tamamen çamura çöktükten sonra, tüccar olmadığı için, bir yılda, altı ayda, üç yılda, beş yılda kalkınamaz yani aldığı sattığı bir maldan bir anda kazanıp bütün zararını çıkaramaz. Beş sene sürerse bunun batması, on beş sene de ayağa kalkması sürer. Lütfen, bu anlayışı terk edin. Yani, hiçbir şeyi iyi yapmadığınızı ifade etmiyoruz. Mesela, Tarım Kredi Kooperatifleri Genel Müdürlüklerinde çok güzel çalışmalar olduğunu duyuyoruz. Her ne kadar Tarım Bakanımız bu kürsüden “Biz saman ithal etmiyoruz, ithal ettiğimiz samanın kökü 800 ton.” dediyse geçenlerde bir görüşmede, Tarım Kredi Kooperatifleri Genel Müdürlüğü binlerce ton saman ithal ediyor. Kötü de etmiyor, iyi ediyor, hiç olmazsa fiyatı biraz dengeliyor. Her zaman sorun söylediğimizi ifade ediyorsunuz, çözüm üretmediğimizi ifade ediyorsunuz. İşte buradan, hazır Sayın Tarım Bakanımız da buradayken ifade edeyim: Tarım kredi kooperatifini bankalaştırın, tarım kredi kooperatiflerine ya bir banka alın ya da banka olmasının şartlarının önünü açın ve çiftçiyle buluşturun. Ben inanıyorum ki tarım kredi kooperatifleri, çiftçiyle ve çiftçilikle ilgisi artık kalmayan Ziraat Bankasından çok daha vicdanlı bir şekilde çiftçiye hizmet edebilecektir. Değerli arkadaşlar, inatla murat olmaz. Her şeyde inat ettiğimiz gibi, birçok siyasi meselede de inat ediyoruz ve Türkiye'nin önü tıkanıyor. Bugün, İmralı sürecinde de inat ediyoruz. İmralı sürecinde de hiç kimsenin dediklerini kale almadan, hiçbir hassasiyeti değerlendirmeden, kanın durması adına, kanın durması meselesini dolgu malzemesi yapmak suretiyle, birçok hassasiyetin dile getirilmesinin önünü de keserek bu süreçte de inat ediyorsunuz. Bu süreçte de duvara toslayacaksınız. Bu süreçte sadece siz duvara toslamayacaksınız, Türk milleti, Türkiye Cumhuriyeti devleti toslayacak. Birçok değer ayaklar altına alınıyor, milliyetçilik ayaklar altına alınıyor. Yani “milliyetçiliğin ayaklar altına alınması” derken aklımıza 31 Ekim 1997’deki Millî Güvenlik Siyaset Belgesi geliyor. 28 Şubat sürecinin eseridir bu Millî Güvenlik Siyaset Belgesi ve burada, Türk milliyetçiliğinin ırkçılığa dönüştüğü ve Türkiye Cumhuriyeti devleti için bir tehdit unsuru olduğu ifade ediliyor. Ülkücü mafyanın da o belgede bundan faydalandığı ve onun da Türkiye Cumhuriyeti devleti için bir tehdit unsuru olduğu ifade ediliyor. Bu Millî Güvenlik Siyaset Belgesi, gerçekte Türkiye’nin millî güvenliğine en ağır darbeyi vuran bir zihniyetin ürünüdür, manevi değerlerine en ağır darbeyi vuran bir zihniyetin ürünüdür yani 28 Şubatın ürünüdür. Bugün, milliyetçiliği, Türk milliyetçiliğini ayaklar altına alan zihniyetin de -biz öyle zannediyoruz ki- 28 Şubat zihniyetinden zerre kadar farkı yoktur. Ancak, Milliyetçi Hareket Partisi, ağır duruşuyla, 28 Şubat sürecindeki milliyetçiliğe yönelik bu ağır iftiraları ve ahlaksız değerlendirmeleri Türk milletiyle beraber nasıl ayaklar altına aldıysa, bugün de içinde yaşadığımız dar günlerde, milliyetçiliğe yapılan bu hakaretleri ve saldırıları inşallah ayaklar altına alacaktır, temennimiz, ümidimiz budur. Kolumuz kırık değildir, kanadımız kırık değildir, demokratik mücadelemizi elbette ki sonuna kadar vereceğiz ancak, devletin, milletin tüm unsurlarıyla teslim alındığına inandığımız ve bunun söz konusu olduğu an, mücadelemizin her alanda meşru kabul edilmesini ve meşru kabul ettiğimiz hiçbir mücadeleden de çekinmeyeceğimizi ve hiçbir bedeli de ödemekten kaçınmayacağımızı da burada ifade etmek isterim. Hepinize saygılar, sevgiler sunarım.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Bursa Milletvekili İlhan Demiröz.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 242 sıra sayılı Mera Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla ve sevgiyle selamlıyorum. Meralar üzerinde konuşacağız. Önemini bir kez daha vurgulamak istiyoruz çünkü bu alanlar, nüfusun beslenmesinin en önemli kaynağı olan hayvansal ürünlerin elde edilmesinde yeri doldurulamayacak, eşsiz kaynaklardır. Bu kaynaklar, istihdama yüzde 25, gayrisafi yurt içi hasılaya yüzde 9 katkı veren tarım sektörü için önemlidir. Ancak bu önem, tarıma önem veren hükûmetler için geçerlidir. Maalesef, şu anda, AKP Hükûmeti için bunun üvey evlat olduğunu, tarıma nasıl bakıldığını, tarımın nasıl çökertildiğini hep beraber birazdan bahsederek işlemiş olacağız. Hayvancılığın sağlıklı olması, ucuz yem bakımından vazgeçilmez doğal kaynaklarımız olan meralar, maalesef, her geçen gün biraz daha tahrip edilmekte, elden çıkarılmaktadır. Hükûmetçe çıkarılan -birçok yasa çıkarılıyor- tüm yasalarda merayla ilgili bölümlerin tahrip edildiğini görmek mümkündür. En son “Kentsel Dönüşüm” adı altında bir yasa çıkardık. Kentsel Dönüşüm Yasası’yla ilgili hemen şunları çok rahatlıkla söylemek durumundayız: Eğer afet riskli alanların dönüşümünde sizin arsaya ihtiyacınız varsa ve bu alanları rezerv alan gösterirseniz size hiç kimsenin herhangi bir konuda bir şey söyleme şansı yoktur çünkü bu yasanın 9’uncu maddesinde 11 tane yasa, bunlardan 1 tanesi de Mera Kanunu olarak bu kapsam dışında bırakılmıştır yani bu meralarda istediğinizi yapma şansına sahipsiniz. Mera Kanunu’nun bu anlamda herhangi bir öneminin olmadığını bir kez daha altını çizerek söylemek istiyorum. Ancak, bu yasalar çıkarken ve bu konuda yasa tasarısı Meclise sunulurken Tarım Bakanının Bakanlar Kurulunda veya diğer bölümlerde nasıl hareket ettiği konusunda da hakikaten bir bilgiye ihtiyacım olduğunu ifade etmek istiyorum çünkü bu afet riskli alanların dönüşümünde en fazla sıkıntıya kalan, Toprak Koruma Kanunu’yla, Mera Kanunu’yla, Kıyı Koruma Kanunu’yla, 11 yasayla Tarım Bakanlığını ilgilendirmektedir. Ama zannediyorum ki Tarım Bakanı bu konuyla çok fazla ilgilenmemiştir. Arkadaşlar, Mera Kanunu’nda iki değişiklik yapılacak, 4’üncü maddede ve 12’nci maddede. 4’üncü maddede değişiklik yapılacak. E, ben şöyle diyorum: Hiç çevirmeye veya başka amaçları koymaya gerek yok, biz meraları özel sektöre kiralayacağız, özel sektöre vereceğiz. Özel sektör bu alanlarda -TOKİ dâhil- ne istiyorsa istediği gibi yapsın. Bunun anlamının başka olmadığı… Efendim, işte, yapılan masrafların karşılığında genel bütçeye bırakılacağı, yapılan masrafların tahsil tutar ibaresinin köy tüzel kişiliğine ve belediyelere yatırılacağı konusunda bilgiler koymuşlar. Bence onlara hiç gerek yok çünkü zaten köy sayısında da oldukça önemli bir azalmanın olduğunu ve gözden çıkarıldığını… Burada da Sayın Tarım Bakanının nasıl hareket ettiğini, yine, düşündüğünü bilmek istiyorum. Arkadaşlar, 12’nci maddede şöyle bir ifade var, diyor ki: “Bu tesislerin taban alanı, kiralanacak alanın yüzölçümünün yüzde birini geçemez. Bu oranı bir katına kadar artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.” Teknik olarak bu şekilde ifade edilmiş. Şimdi bir örnekle devam ederek size konuyu biraz daha açmak istiyorum. Örneğin, 3 bin dekarlık orta sınıf bir mera alanının kiralandığını düşünelim ve bu meranın ortalama otlatma veriminin 100 kilogram/dekar kuru ot olduğunu varsayalım. Türkiye mera vasıf ve özellikleri dikkate alındığında -otlatma mevsiminin beş ay olduğunu farz edelim, ki bu mevsim doğu bölgelerinde daha kısa sürelidir- bu alanda otlatılacak toplam ot verimi yıllık 300 ton olacaktır. Bu verim de otlatma mevsimi içerisinde 200 büyükbaş hayvan biriminin ihtiyacını karşılayabilecektir. Bu da yaklaşık, ortalama olarak, 250 kilogram ağırlığındaki 400 başlık büyükbaş hayvan veya 2 bin başlık küçükbaş hayvana denk gelmektedir. Hazırlanan metne göre yüzde 1’lik tesis alanı 30 dekar olacaktır. Bu miktar, Bakanlar Kurulu kararıyla 60 dekara çıkarılabilecektir. Bilindiği üzere, 400 büyükbaş hayvan için, modern, yarı açık hayvan barınağı ve yan tesisleri -silaj, doğumhane, gübre çukuru, buzağı, hepsi dâhil- 10 dekarlık bir alanı kapsayacaktır, geriye kalan 20 dekarlık alan veya Bakanlar Kurulu 2 katına çıkarırsa 50 dönümlük mera, yaylak ve kışlak alanı ne amaçla kullanılacaktır? Bu alanda 2 bin başlık küçükbaş hayvan için, gezinme alanı dâhil olmak üzere, azami toplam 5,5 dekarlık tesis alanı yeterli olacaktır. Buradan da, yüzde 2 dikkate alındığında, 54,5 dekarlık alanın ne yapılacağını hep beraber düşünmemiz gerektiğini, bu alanda neler yapılması planlandığının da açıkça ve net olarak söylenmesi gerektiğini ifade etmek istiyorum. Yani, sözümün başında söylediğim gibi, bu kısımların özel sektöre açılması için özel çaba sarf edildiğinden bahsetmek istiyorum. Değerli milletvekilleri, yine bu yasayla ilgili, meraların bugünlerde gözden çıkarıldığı bir başka yasa Büyükşehir Yasası. Büyükşehir Yasası’yla 29 ilde -ki Bursa’da da 656- köyler bir anda mahalle oldu, 30 Marttan itibaren mahalle olacak. Geçen hafta Bursa’da köyleri geziyoruz, köydeki vatandaşların en büyük sıkıntılarından bir tanesi ellerindeki mal varlıklarının alınması. Mal varlıklarının listeleri istenmiş valilikler tarafından ve bütün muhtarlar tepkili. Köylü vatandaşların bir tabiri var, sizlerle paylaşmak istiyorum, kendi tabirleriyle ifade etmek istiyorum. Köylü vatandaşlarımız diyor ki… Siz yolda giderken birisi size silahını dayasa ve sizden para alsa bunun anlamı nedir? Gasp. Avukatlara sorduk, “gasp” diyorlar. Peki, siz kalabalık bir yerdesiniz, cebinizden cüzdanınızı alsalar, buna nedir? Buna da “hırsızlık” dendiğini yine avukat arkadaşlar ifade ettiler. Köylü vatandaşlar diyor ki: “Büyükşehir Belediye Yasası’yla benim gözümden tırnağımdan ayırdığım merama, benim gözümden tırnağımdan ayırarak yapmış olduğum diğer gayrimenkullere Hükûmet tarafından, devlet tarafından el konulması gasp değil midir, hırsızlık değil midir?” Bunun takdirini de yüce Parlamentoya bırakmak istiyorum değerli arkadaşlar. Değerli milletvekilleri, meranın sıkıntılı olduğunu, meraların hayvancılıkta hangi noktaya gelindiği bakımdan önemini bir kez daha vurgulayarak ama gelin görün ki bizim Hükûmet tarafından hiçbir zaman dikkate alınmayan girdilerle ilgili birkaç şey söylemek istiyorum. Bunlardan birisi akaryakıt, mazot. Bugün Avrupa’da ve Amerika Birleşik Devletleri’nde bizim kullandığımız mazotun yarısına mazot kullanıyorlar. O zaman, bizim çiftçilerimiz, bizim köylülerimiz bu ülkelerle nasıl rekabet edecek? Bir kere, ilk başlangıçta 2-0 mağlup olduğunu ifade etmek isterim. Bir şey daha paylaşmak isterim. Değerli milletvekilleri, çok sıkıntılı oldukları için yat sahiplerine, gemi sahiplerine 1,5 liradan verilen mazot, uçak şirketlerine 1,5 liradan verilen mazot çiftçi kardeşlerimize, köylülerimize 4 lira 20 kuruştan verilmektedir. Ben buradan değerli seyircilerimize, köylü vatandaşlarımıza soruyorum: Acaba mazotunu traktörüne koyduktan sonra traktörüne atlayıp, Boğaz Köprüsü’nü geçip Sarıyer sırtlarında çay mı içiyor, yoksa doğrudan doğruya üretim alanlarına mı gidiyor? İşte, bu Hükûmetin çiftçiye birinci derecede bakış noktalarından bir tanesi de budur. Maalesef, bugüne kadar, bu konuyla ilgili bütün çabalarımıza rağmen herhangi bir gelişmenin, herhangi bir çabanın olmadığının altını çizmek istiyorum. Ayrıca, mazotla ilgili bir şey daha söylemek istiyorum arkadaşlar. Mazotun rafineriden çıkışı ve mazotun pompalara kadar gelişi tüm masraflar dâhil 1,5 TL. Bunun üstü ÖTV ve KDV. Değerli arkadaşlar, biz tarımcılar yılda 3,5 milyar litre mazot kullanıyoruz. Siz bu KDV ve ÖTV miktarıyla bunu çarptığınız zaman 8 milyar TL’nin üzerinde bir rakam göreceksiniz. Bunu şunun için söylüyorum: Maalesef, akaryakıt fiyatlarındaki bu yüksekliğin haricinde, çiftçimiz mazotla devleti desteklemekte çünkü kendisine bütçelerde konulan 9 milyar TL’lik yardımların, yine akaryakıttaki KDV ve ÖTV fiyatlarıyla alındığının bir göstergesini hep beraber gözler önüne sermiş oluyoruz. Yani, maalesef, bu Hükûmetin, Sayın Tarım Bakanının, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanının çiftçileri desteklemediğinin; çiftçilerin mazotla, gübreyle, elektrikle KDV ödeyerek Hükûmeti desteklediğinin altını bir kez daha çizmek istiyorum. Yine, yasalarla ilgili konulara devam etmişken ayrıca bir de Tarım Kanunu’ndan bahsetmek istiyorum. 2006 yılında Tarım Kanunu çıkarıldı. Sayın Bakan da her fırsatta, bu kanunla ilgili kanunlar çıkarttığını ifade ediyor. Evet, çiftçiler de “Belki yaramıza merhem olur.” diye böyle bir yasanın çıkmasını umutla bekliyorlardı. Peki, 2006 yılında bu Tarım Kanunu çıktı, ne oldu arkadaşlar? 2006 yılında çıkan bu Tarım Kanunu, maalesef, dağın fare doğurduğu gibi, çiftçilere verilmesi gereken desteği vermedi. Başka bir deyişle, 2007’den 2012 yılına kadar, 27 milyarın üzerinde, Sayın Tarım Bakanının -ki şahıs olarak söylemeyeyim, düzeltiyorum- devletin, Hükûmetin çiftçiye borcu var. Yani her yıl yüzde 1 vermesi gerekirken gayrisafi yurt içi hasılanın yüzde 1’ini vermemiş, bu rakamlar binde 50 olarak ifade edilmiştir. Bu bakımdan, buradan çiftçi kardeşlerime tekrar seslenerek şunu söylemek istiyorum: Bu Hükûmetin size 27 milyar borcu var. Cumhuriyet Halk Partisi olarak da bizim bu konuyla ilgili bir yasa teklifini de verdiğimizi ifade etmek istiyorum. Arkadaşlar, yavaş yavaş bölgem olan Bursa’ya gelmek istiyorum, süremin geri kalan bölümünde Bursalı hemşehrilerimden, yine bu arada tabii ki Türkiye’de sıkıntılı olan çiftçi kardeşlerimden de bahsederek devam etmek istiyorum. Değerli milletvekilleri, 2010 Kasım ayında zarardan dolayı bir tespit yapıldı Bursa’da zeytin üzerine. Birinci, ikinci, üçüncü dönemi ödendi zeytinle ilgili yapılan zararlara göre, dördüncü kısmı ödenmedi. Hangi ilçelere? Gemlik, İznik, Orhangazi. Ziraat Odası Başkanından aldığım bilgiler ışığı altında şunu söylemek istiyorum: 4.100 çiftçiye 2010 Kasımından kalan 4,5 trilyon hâlâ borcu var bu Hükûmetin. İşte, çiftçilerin nasıl desteklendiği konusunu da arkadaşlarımızın gözlerinin önüne serdiğimi ifade etmek istiyorum. 2011 yılında yine bu bölgede şöyle bir sıkıntı oldu: Kasım aylarında, hasat zamanında, geceyle gündüz arasındaki sıcaklık farkından dolayı verim ve kalite konusunda zeytinde çok düşüklükler oldu. Ziraat odaları, Tarım Komisyonundaki arkadaşlarımızı da alarak, hiç parti gözetmeden Sayın Bakanla bu kadar ısrarla konuşmamıza rağmen ne o borçlar ertelendi ne bu konuda herhangi bir çalışma yapıldı. Ben buradan şunu söylemek istiyorum: Bursa, güney Marmara Bölgesi’nde. Buğday, pamuk ve kanolaya destek veriliyor. Biz zeytine de destek verilmesini ifade etmek istiyoruz, en az 1 TL olarak. Ayrıca hemen şunu söyleyeyim: Karacabey’de, Karacabey Ziraat Odasının açıklamalarına göre… Sayın Bakan Komisyonda bu şekilde olmayacağını ifade etti ama bir kez daha vurgulamak istiyorum. TÜİK rakamlarına göre -eğer siz prim desteklerini TÜİK rakamlarına göre yaparsanız- Karacabey bölgesinde 3,7 milyar TL bir zararın çiftçileri iyice perişan ettiğini söylemek isterim. Bursa bu konuda sıkıntılı çünkü ahududu üretiyoruz, ahududunun hasat zamanında bir bakıyoruz ki Sırbistan’dan 2.300 ton ahududu ithal edilmiş. Tabii ki bizim Kızık köylerindeki ahududu üzerinde kalmış ve 1,5 TL’ye dahi alıcı bulamamıştır. Mısırda aynı durum söz konusu değil midir? Mısırda da aynı durum söz konusudur. Karacabey’de, Kemalpaşa’da mısır hasadına başlandığı gün -bilin ki- Bandırma Limanı’nda gemileri görme şansına sahipsiniz. Patatesçiler sıkıntıda. Nevşehir’de arkadaşlarımızla görüştük, Afyon da aynı. 35 kuruşa mal ettikleri patatesi 10 kuruşa satamadıklarını bir kez daha ifade etmek istiyorum. Bursa’da başka neler oluyor? Değerli arkadaşlar, Bursa’da Sayın Vali 2013 yılını ipek böcekçiliği yılı olarak ilan etti ama gelin görün ki 2004’te, maalesef, Bursa’ya ait İpekböcekçiliği Araştırma Enstitüsü kapatıldı. Son iki konuyu da söyleyerek hemen bitirmek istiyorum meralarla ilgili. Bursa’da, Yenişehir, Karaköy ve Karacaali köylerinin meralarında otomobil test merkezi yapılıyor. Tarım Bakanı acaba bu konuda ne yaptı? Yani Karaköy’ün 1.120 dönüm, Karacaali’nin 1.400 dönüm merası otomobil test merkezine verilirken, Bakanlar Kurulundan bu karar geçerken ne yaptığını, bu konuda gerekçelerinin neler olduğunu çok önemle öğrenmek istiyorum. Bir başka konu daha var. Arkadaşlar, bugün Bursa Ormankadı’da, Mustafakemalpaşa Ormankadı’da bu yasa çıkmadan meraların ihalesi var. Bu yasa bile beklenmeden meraların ihale edilmeye başlandığını ifade etmek istiyorum. Bu duygu ve düşüncelerle hepinize saygılar ve sevgiler sunuyorum. Sağ olun, var olun.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Bitlis Milletvekili Hüsamettin Zenderlioğlu. Buyurunuz Sayın Zenderlioğlu.
Bugün Mera Yasası’nı yeniden konuşuyoruz, tekrar ediyoruz. Biliyoruz ki Türkiye bir tarım ülkesi ama gel gelelim ki bu tarım ülkesini yeterince değerlendiriyor muyuz, ona bakmak gerekir. Hayvancılık merayla ilgilidir. Meralar ortak varlıklarımızdır, meralar değerlerimizdir, meralar zenginlik kaynaklarımızdır. Bundan dolayı hayvanlar için de bir beslenme kaynağıdır. Aslında bu meralar, yıllar önce, karış karış, bölgemizde …(x) dediğimiz akil insanlar tarafından bölüştürülmüştü, hiçbir olay da yoktu. Yüz yıl boyunca… Ben de buna tanıklık edebilecek düzeyde biriyim. Dolayısıyla, bu sorunlar çıkmıyordu. Ne zaman ki Tapu, Kadastro Yasası’yla, Mera Yasası, ıslah yasası ve benzeri yasalarla köylü… Her ilkbahar geldiğinde kavgalara neden oluyordu. Dolayısıyla, o meralardan yararlanma, yaylaklardan yararlanma olayı geciktiriliyordu, birçok insan köyden göç etmek zorunda ve mecburiyetinde kalıyordu. Dolayısıyla, bugün bu meralar ıslah edilmedi, doğru dürüst bir kanun, bir yasa da çıkarılmadı. Hâlen bu kronikleşmiş olan sorun devam etmektedir bölgemizde. Aslında bugün yeni yasayla şunu belirtmek istiyorum: Şirketler tarafından paraya dönüştürülebilecek kaynaklar sınıfında değildir meralar çünkü hayvanların yaşam ve beslenme alanıdır. Hayvan yetiştiricileri için de bedava yem sağlama alanlarıdır. Meralarda beslenen hayvanların ürünleri kapalı alanlardaki hayvanlarınkinden besin bakımından daha zengindir. Meralar ayrıca karbondioksidi depolar, oksijen üreten alanlardır. Meraların belki de en önemli özelliği, ekolojik zincirin vazgeçilmezi canlılara ev sahipliği yapıyor olmasıdır. Doğa da insan gibidir. Birçok yönüyle zaman zaman saldırılara uğramaktadır, bazen de kendi doğal seleksiyonundan kaynaklanan olaylarla yüz yüze gelmektedir, rüzgâr ve yer sarsıntıları gibi, deprem gibi olaylarla yüz yüzedir. Bu da yetmiyor, son yıllarda bizim bölgemizdeki meralar, yaylaklar âdeta yasaklanmış durumdadır yani hayvanların uğrak alanı bile yasaklandı. Bırakın insanlarını, hayvanları da bu olanaktan yoksun bırakılıyordu, gece gündüz bombalanan yerler, çıkarılan yasaklı kararnameler -417, geçmişten söz ediyorum- neticesinde köylü hayvanını otlatmaya bile götüremiyordu. Dağda kalan hayvanını gidip aramıyordu. Neden? Çünkü yasaklı bölge ilan edilmişti. Meralar hem insanlar için hem hayvanlar için önemli bir alandır, tarım sisteminin en önemli girdisi meralardır. Bugün, ne yazık ki bu meralar amaç dışı kullanılmaktadır. Bu olumsuz durum karşısında, büyük ölçüde bir bozulma süreci de gerçekleşmiştir. Meralar, yaylak ve kışlaklar Türkiye’de milyonlarca insanın beslenme ihtiyacını karşılayan en önemli kaynaklardan biridir. Dolayısıyla meraların, yaylakların, kışlakların korunması, tekrar eski hâline dönüştürülmesi, ıslah edilmesi çok önemli bir konudur. Ancak, hazırlanan bu tasarı -köy veya belde tüzel kişiliklerinin kullanımına ait olan mera, yaylak, kışlakların ihtiyaç durumuna bakılmaksızın özel ve tüzel kişi ve kuruluşlara devredilmesi- tarımsal üretimle, hayvancılıkla geçinen çiftçilerin en önemli varlığı olan meraların yöre halkının kullanımından çıkarılmasına ve mağduriyetlerine yol açacaktır. Bu da önemli bir sorundur. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2012’de çıkarılan 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve İmar Kanunu’na eklenen ek madde ile ortak değer sayılabilecek meralar ortak miras olmaktan çıkarıldı, sermaye şirketlerine sunuldu, daha doğrusu peşkeş çekildi ve köylerde yapılacak yapılarla ilgili olanaklar kısıtlandı. Daha önce köy nüfusuna kayıtlı olan, köyde sürekli oturanlar için sağlanan istisnalar, yapılan değişikliklerle herkese tanındı. Bu hak ortadan kaldırıldı. Hatta bu haktan rantçılara da davetiye çıkarılmış oldu. Özellikle kıyı şeridindeki köy yerleşim alanları ve çevreleri, tarım arazilerinin özellikleri dikkate alınmaksızın, tümüyle ranta açılmak durumunda. Bu yasayla, bu amaçla İmar Kanunu’na ek madde eklendi. İmar Kanunu’na eklenen ek maddeyle, mera, yaylak ve kışlakların geleneksel kullanım amacıyla geçici yerleşim yeri olarak uygun görülen kısımlarından kamu hizmetleri için gerekli olanların dışındakiler, talep sahiplerine bedeli karşılığında yirmi dokuz yıla kadar tahsis edilebilecektir. Ayrıca mera, yaylak ve kışlakların turizm merkezleri ile kültür ve turizm gelişim bölgeleri kapsamında kalan kısımları, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu çerçevesinde kullanılmak ve değerlendirilmek üzere Kültür ve Turizm Bakanlığına tahsis edilecektir. Eklenen maddede “Talep sahiplerine bedeli karşılığında yirmidokuz yıla kadar tahsis edilebilecektir.” demek, meralar amaç dışı kullanıma açılacak, üzerine konut, otel, tatil köyü, golf sahası ve benzeri işletmeler kurulabilecek demektir. Durum bu iken Kasım 2012’de Çevre ve Şehircilik Bakanı Sayın Erdoğan Bayraktar, meraların imara açılmasının söz konusu olamayacağını söyledi. Köylülerin hayvancılık yapmaları bu yasayla imkânsız hâle getirilmektedir. Örneğin, 1 Ekim 2012 tarihli gazetelere göre, başta Malatya, Muş, Bingöl ve benzeri yerlerde, buna benzer meralara karşın, yaylaklara karşın, büyük şirketler kiralama yönüne gitmişlerdir ancak Malatya’da daha yoğun bir biçimde talepler arz edilmiştir. Bölgedeki tek sorun mera ve yaylaların kiralanması elbette değildir. Mermer fabrikalarına kiralanan arazilerde patlatılan dinamitler, onlarca pınarın kurumasına da neden olmuş. Bir başka örnek Bergama Kozak Yaylası'nda yaşanıyor. Mermer ve maden işletmeleri, çam fıstıklarını kurutuyor. Hatta şimdi de soruyoruz ve bu soruya da cevap veriyoruz. Birincisi, hayvancılık yapamaz duruma gelen köylüler ne yapacak? İkincisi ise şu doğanın kirletilmesinden sonra geriye dönüş olanaklı mı, değil mi? Hayvanların özgürce beslenememesi, hayvan yetiştiricilerinin ülke ülke saman araması, ekolojinin bozulacak olması, insanlara sağlıklı besin sağlamayacak olması Hükûmet için bir önem arz edebiliyor mu? Hükûmet bu konuda ne düşünüyor? Ama meralar, yurttaşlarla birlikte tüm canlılar için ve ekoloji için önemli midir, bu konuda Sayın Bakanımıza soruyoruz. Son on yıl boyunca yayla ve mera alanlarının daralması özellikle göze çarpan durumlardan biridir. Mera ve yayla alanlarının daralması aynı zamanda, orantılı olarak hayvancılığın da gerilemesine neden olmaktadır. Eğer bu meralar ıslah edilmiş olsaydı, köylülere destek sağlanmış olsaydı, bugün hayvancılık babında büyük bir ilerleme kaydedilmiş olacaktı. Biliyoruz ki birçok bölgemiz hayvancılık açısından elverişli alanlardır. Bitlis gibi, Muş gibi, Ağrı gibi, Van gibi, Bingöl gibi, Elâzığ gibi, Diyarbakır, Mardin gibi yörelerde biliyoruz ki altı, yedi ay kış sürmektedir. Dolayısıyla, hayvancılık için bu alanların elverişli olması bu iklim şartlarına ve koşullarına bağlıdır. Dolayısıyla, devlete yapılan talepler doğrultusunda, kanunun gereği tahsis amacı değişikliği yapılarak mera vasıfları kaldırılan yerlerin dışında, özellikle 1990 yılından bu yana yaylaların önemli bir bölümü, yaşanan düşük yoğunluklu savaş, sağlanmayan barış nedeniyle kullanım dışı kalmıştır. Dağlar -biraz önce de ifade ettiğim gibi- hep bombalanmıştır, köyler zorla boşaltılmıştır. Boşaltılan 4 bin köy virane hâline gelmiştir, 3 milyona, 4 milyona yakın insan metropole göçe zorlanmıştır. Peki, böyle bir senaryo, böyle bir tablo, böyle bir alan ne kadar uygun olabilir, varın siz düşünün. Yıllarca “OHAL bölgesi, güvenlik bölgesi, geçici güvenlik bölgesi” adı altında köyler, meralar, yaylalar boşaltılmış ve binlerce insan mağdur edilmiştir, bu mağduriyet yetmiyor, üstelik insanlar faili meçhule gitmiştir. Bugün de bu yasada şu söyleniyor: İşte, çoban kimliğini ibraz edecek, yaşadığı alanda hangi alanı kullanıp kullanmadığını belirtecek. Bu, çok abesle iştigal olan bir anlayış. Bu nasıl bir yasa? Yani ben, Bitlis’in Hürmüz köyünde yaşıyorum, her gün gidip karakola bilgi mi vereceğim? “Ben şu dağın şu bölümüne gideceğim de bilgin olsun.” ya da “Gampoz’a döneceğim.” ya da “Şeyh Amer’e çıkacağım.” ya da “Tenuran’a çıkacağım. Tenuran Yaylası’na çıkacağım, hayvanlarımı otlatacağım.” Böyle şey olur mu? Biz hangi çağda yaşıyoruz? Biz barıştan, kardeşlikten, insanlıktan, demokrasiden, demokratikleşmeden söz ediyoruz. Biz bunları sağlamasak, emin olun bu güvenlikçi anlayış yasalarıyla hiçbir yere varamayız. Onun için, bugün dahi günümüzde, birçok yerde “geçici güvenlik bölgesi” adı altında insanlar mağdur edilmektedir. Görüyorsunuz, 7 Ocağa kadar on beş bölge yasaklanmıştı. Ya insan kendi vatandaşına, kendi bölgesine, kendi tarlasına, kendi tapusuna yasak koyar mı? Bu hangi anlayıştan kaynaklanıyor? Bu nasıl bir anlayıştır? Bu nasıl bir kardeşliktir? Buna anlam vermekte zorlanıyoruz. AKP Hükûmeti, göreve geldiği günden bu yana, Türkiye’nin her yerini bir rant alanı olarak da görmüştür. Son olarak, görüşmekte olduğumuz Mera Kanunu’nun yeni bir rant için hazırlandığı düşüncesindeyim. AKP Hükûmeti ülke genelinde yeni mera arama çalışmalarına devam etmektedir. Ancak Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde, tabiri caizse, insanların yaşam alanlarını, geçim kaynaklarını, köylerin, yaylalarını, meralarını yasaklamak yeni bir mera alanı aramak anlamına gelmemekte midir ve insanları mağdur etmekte, bu bölgede yaşayan halkın geçim kaynaklarını daraltmaktadır. Çünkü, başka bir geçim kaynağı şu anda bizim bölgemizde yok, hayvancılığın dışında yok. Çünkü, tarım alanları çok dar, oradaki platolar, dağlar, yaylalar hayvancılık için çok elverişli. Bu nedenle, bu yasa çıkarılırken, sanıyorsam, biraz da Doğu ve Güneydoğu’yu, o bölgeyi düşünerek böyle bir yasa tasarısını hazırlasaydık eminim ki bugün, ben bunları burada ifade etmeyecektim. Her ilkbahar geldiğinde, jandarma köylünün, çiftçinin, hayvancılık yapan insanlarımızın kapısını çalmaktadır. Peki, bu yasaklarla böylesi izne bağlı olan alanlara insanlar girmeyecek de kim girecek? Soruyorum size: Orada ne yapılıyor, herkesin bilmesi gerekmez mi? Bu da yetmiyor -bizim bölgemizin ikinci bir geçim kaynağı arıcılıktır- arıcılık bakımından, yani doğanın bahşetmiş olduğu o kaynakların insanlara sevgiyle sunulduğu o alanlara, yaylalara maalesef arıcıların da çıkmasını engelliyoruz. Peki, niye engelliyoruz? Bal üretmekten daha tatlı bir şey var mı? Yağ üretmekten daha güzel bir şey var mı? İnsanın en doğal besin kaynaklarının hiçbir madde katmadan, doğal olarak tek elden halka sunulması kadar sıhhatli, afiyetli bir şey var mı? Elbette yok. Hâlbuki bugün, Bitlis’in, en elverişli alan, arıcılık ve hayvancılık bölgesi olması dolayısıyla bir entegre tesisleri vardır. Sayın Bakanımız o entegre tesisi biliyor ama şimdi, arıcılar birliği borçlandığından dolayı o tesis çalıştırılmıyor. Defalarca belki Sayın Bakanımıza gelip gittiler, Sayın Bakanımız orayı biliyor, Sayın Başbakan Yardımcımız biliyor, Sayın Başbakanımız da biliyor o bölgeyi, özellikle o tesisi çok iyi biliyorlar. Şimdi, durma noktasına gelmiştir. 2 bin arıcı bu meslekten nemalanıyordu, 2 bin arıcı. Herkesin evinde 3 veya 4; 5 kişi söylesek, 10 bin kişi bundan geçimini sağlıyordu ama bu bölgede yaşanan yasaklar yüzünden, böylesi çalışmaz duruma gelmiş ve bu üretimin durma durumuna gelmesine de neden olmuştur. Bitlis’in Norşin ilçesine bağlı Gölbaşı beldesinde 2/B kapsamında arazileri vardır. Vatandaş şimdi, kendi oturduğu araziyi almak zorunda kalıyor hem de yüksek bir fiyat biçerek almak zorunda kalıyor. Yani sorunlar bir bir anlatmakla belki bitmiyor ama yayla yasağını, çobana izni, çobanın da kimlik bildirimi ve benzeri yaklaşımları bir tehdit olarak sayıyorum ve insanların insanca yaşamasını engellemek olarak değerlendiriyorum. Bu vesileyle, hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.
Şahısları adına, Adana Milletvekili Ali Halaman.
Sayın Başkanım, teşekkür ederim. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugün, 5 maddelik bir tasarı olan 242 sıra sayılı Mera Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı hakkında Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına, tümü üzerinde şahsım adına söz almış bulunmaktayım. Yüce heyetinizi saygıyla selamlarım. “Mera” dendiğinde, genelde, tarım ve hayvancılık akla gelir; köylünün, kasabalının, şehirlinin ortaklaşa kullandığı sosyal, siyasi, maddi kullanılan alan olarak bilinir. Ülkemizin toplam alanının yüzde 15’ini, yüzde 16’sını teşkil eder mera alanları ama uzun yıllar istismara açık bir alan olduğu için, genelde köylerde, beldelerde, şehir kenarlarında, bu mera alanları o muhitin egemen güçleri tarafından kullanılır, onlar daha çok iştigal eder. 1998-1999 yıllarında “Mera Kanunu” adında kapsamlı bir kanun çıkmasına rağmen, meralar işgalden, siyasi tercihlerden, idari kayırmacılıktan bir türlü kurtulamadı. Dolayısıyla, hayvancılık ve tarım dışında kullanılması için Mera Kanunu’nda değişiklik yapılması bugünün şartlarında da öngörüldü. Değişikliğin gerekçesi, özellikle son zamanlarda mera alanlarının hatırlı siyasiler, idareciler, sermaye sahipleri, baskın grupların işgal ettikleri yerlerin hukuki zeminini oluşturmak için kiraya vermek, tesis kurmak, almak, satmak gibi içeriği olan 5 maddelik bir kanun hâline getirildi. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Hükûmetin uyguladığı bu kapitalist politikalar… Zaten Büyükşehir Yasası’nı çıkarttı. Köy ve beldelerin tüzel kişilikleri ortadan kaldırılıp, bugünkü mera alanı olarak görülen yerler şehirlere geçti, arsa oldu. Kentsel dönüşüm, afet riski taşıma, Deprem Kanunu, 2/B, Orman Kanunu, yer altı sularıyla ilgili su sayacı, su ölçüm cihazı ve büyük oranda toprak satış kanunu, her şeyin özelleştirilmesiyle ilgili kanunlar çıkarken en sonunda da 5 madde olarak bu mera kanunu geldi. Bunları yaparken toplumun, yani ülkenin refahını on yıllık dönem içerisinde yükselttiniz mi? Ülke on yıllık dönem içerisinde 539 milyar dolar iç ve dış borca gömülmesine rağmen, bu borçların sürekli satmayla ödenir hâle geleceğini mi zannediyorsunuz? Yani mera alanlarını satsanız da “Hazıra dağ dayanmaz.” derler. Hayvancılığın bu memlekette, her milletvekili arkadaşım zaman zaman sıkıntılı olduğunu söylüyor. Dolayısıyla hayvanın para etmediği, yeminin, samanının, ilacının sürekli olarak ithal geldiği, ithal gelmesine rağmen hayvancılığın gelişmesinde müthiş bir katkının olmadığı her vesileyle Türkiye Büyük Millet Meclisinde gündeme geliyor. Tarımda çiftçiler perişan olmasına rağmen bak, mart, nisan ayında ayçiçeği, mısır tohumu Çukurova bölgesinde yok. Yani ocak ayında çıkması gereken ithal rejim kararnameleri çıkmadığı için mısır tohumu, ayçiçeği tohumu Adana ve çevresinde fahiş fiyatla yok satıyor. Çıkarttığınız yasalardan dolayı, halk sokaklara son günlerde inmeye başladı. Bak, Antalya’da 2/B için yürüyüşler ve isyanlar oluyor. Okullarda çıkartmış olduğunuz kanunlardan dolayı, harçlardan, kıyafetlerden dolayı toplumu ayrıştırdığınız için toplum tetikte bekliyor. Sayın Başkan, değerli milletvekillerim; Sayın Başbakan, grup toplantısında -yani kendi grubunun dışında- Milliyetçi Hareket Partisinin Sayın Genel Başkanı Doktor Devlet Bahçeli için söyle diyor: “Devlet Bahçeli üç buçuk yıl iktidarda kaldı, dikili ağacı mı var?” Şimdi, ben Sayın Başbakana, Sayın MHP Lideri Doktor Devlet Bahçeli’nin bırak devlet yönetiminde hizmetlerini, kendi imkânları ile Osmaniye’de ve muhtelif illerde yaptırmış olduğu okullar ve camiler onun için birer ağaç. Dolayısıyla, yönetimde bulunduğu süre içerisinde Sayın Liderimiz Doktor Devlet Bahçeli üç buçuk yıllık dönemde demokrasinin gelişmesi, sosyal seviyenin yükselmesi, bu güzel memleketimizin her köşesinde yani Bitlis’ten Ahlat’a kadar, Muş’tan Malazgirt’e kadar -o dönem ben de gittim- o bölgenin, Malazgirt’in, Muş’un, Bitlis’in altyapısı, bütün yolları o günün şartlarında Milliyetçi Hareket Partisinin Genel Başkanı Doktor Devlet Bahçeli’nin inisiyatifinde yapıldı. Van’da Ferit Melen Havaalanı’nın yapılmasına Doktor Devlet Bahçeli vesile oldu. Dolayısıyla, Diyarbakır Belediyesine, Başbakan Yardımcısı olarak “Diyarbakırlılar yolunu, suyunu getirsin.” diyerek ödenekten o günün şartlarında 7 trilyon gibi paralar aktarttı. Dolayısıyla şimdi, bunların hepsi, depremde yıkılan evler, yollar, evleri yok edilen insanların ayakta kalması için verilen üç buçuk yıllık mücadele hep Devlet Bahçeli’nin eseri oldu. Küçük boy otoyollar, tarımdaki iyileştirme, hayvancılıktaki gelişme, terörün yok edilmesi, toplumdaki kaynaşma, dış politikadaki seviyeli siyaset onun döneminde oldu. Şimdi “Bizim, Merkez Bankasında 125 milyar paramız var.” diyerek onun bunun emanet parasıyla övünüp “Geçmiş dönemde 25 bin dolar para vardı.” diyerek Sayın Başbakan kendine bir övünç çıkartıyor. Halkın son günlerde icrayla, borçla, kredi kartlarıyla boğuştuğunu, zinaların arttığını, cinayetlerin, intiharların çoğaldığını, toplumun ayrıştığını, bölücülüğün arttığını… Türklüğün ve Türk’ün yok edilip, milleti kanunla parçalayıp yeni siyasi aktörler yaratmayı bu memlekete hizmet sanıyor. Arap Baharı’na siyasi, sosyal, maddi yardım yaparak Müslüman’ı Müslüman’la dövüştürdünüz. “Milletin milliyetçiliğini ayaklar altına aldım.” demeyi, hakaret etmeyi doğru zannediyorsunuz. Bu güzel memleketimizin her köşesinde işsizlik, eşitsizlik, adaletsizlik had safhada. Bu çıkardığınız Mera Kanunu 2/B için yapılan yürüyüşlerin artmasına vesile olur. Bu kanunlar parayı, çıkarı çağrıştıran kanunlar. Köylüyü, kasabalıyı ortadan kaldırma kanunudur. Bunları söylemek için söz almış bulunmaktayım. Bu duygu ve düşüncelerle büyük Türk milletini saygı, sevgiyle selamlıyorum.
Hükûmet adına Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Mehdi Eker. Buyurunuz Sayın Eker.
Onun alkışa ihtiyacı yok.
Kendi Bakanını dinlemeyen bir grup. Biz buradayız ama AKP Grubu yok. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Dinliyor, dinliyor, merak etmeyin. Bütün millet dinliyor. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. mera kanunu taslağıyla ilgili olarak yüce Meclisi bilgilendirmek üzere söz aldım. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; TÜİK verilerine göre Türkiye’de hâlen 14 milyon hektar civarında mera varlığı var. Bu, maalesef, tabii 1930’lardan, 1940’lardan, cumhuriyet tarihi boyunca sürekli azalagelen bir seyir. Ancak, bu kalan kısmın iyi değerlendirilmesi, ıslah edilmesi ve birim alandan, daha fazla merada çayırdan ot elde edilmesi, dolayısıyla hayvancılık için daha ucuz bir yem kaynağı tesis edilmesi de gerekiyor. 1998 yılında bir Mera Kanunu çıktı. 2000’de bunun ıslahla ilgili birtakım uygulamaları başladı. Burada, bu zamana kadar, bu geçen zaman içerisinde birtakım tabii uygulamalar yapıldı. Hâlen, şu an itibarıyla bu 14 milyon hektar civarındaki mera varlığının yaklaşık 9 milyon hektarının tespiti, 4,5 milyon hektarının tahdidi çalışmaları yapıldı ve ıslah edilen, özellikle bizim Hükûmetimiz döneminde yoğunlaşan ıslah faaliyetleriyle birlikte de yaklaşık 450 bin hektar alanda da mera ıslahı tamamlandı. Normalde, Türkiye’de, tabii, alınan yağış miktarına bağlı olarak ve ıslah çalışmaları da yapılmamış olduğundan ötürü geçmişte, Türkiye’nin mera varlığının yüzde 65’i zayıf ot verimi yönünden ki bu da dekar başına 20 ila 25 kilogram arasında ot veriyor demektir. Bu çok zayıf bir mera yapısı. Yüzde 25’lik kısmında 38 ila 45 kilogram arasında dekara ot verimi var. İkisini topladığımızda yüzde 90 ediyor. Yani Türkiye’nin 14 milyon hektar mera varlığının yüzde 90’ı zayıf ve orta vasfa sahip ot verimini veriyor. Tabii, 20 ila 45 kilogram arasında dekara ot veriyor ki bu, son derece de zayıftır. Dünya standartlarıyla mukayese edildiğinde çok çok zayıf bir yapı. Dolayısıyla, mutlaka ıslah edilmesi gerekiyor ve bunun daha iyi değerlendirilmesi gerekiyor. İyi vasfa sahip yani dekar başına 120 kilogram ile 150 kilogram arasında ot verilebilen o kapasiteye, o imkâna sahip mera varlığımız. Mera varlığımızın sadece yüzde 10’unu oluşturuyor. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bizim, yem kaynağı olarak temin edebileceğimiz iki tane alan var. Bir, bu meraları ıslah edeceğiz, bunlardan daha fazla ot elde edeceğiz hayvanlarımızı daha ucuz bir şekilde besleyebilmek için. Bir de yem bitkileri ekiliş alanını artırmamız lazım. Yem bitkileri ekiliş alanını biz, Bakanlık olarak daha fazla destek vermek suretiyle ciddi miktarda artırdık. Burada, özellikle bunu vurgulamak istiyorum. Verdiğimiz destek 35 milyon lira iken 2012 yılı içerisinde -bir yıl içerisinde yem bitkileri ekilişi için verdiğimiz para- yaklaşık 293 milyon Türk lirası oldu. Bu, sadece yem ekilişi yapan çiftçilere yani korunga, yonca gibi yem bitkilerine ödenen para. Orada da toplamda yem bitkileri ekiliş alanını 1 milyon 100 bin hektar araziden 2 milyon 226 bin hektar araziye çıkardık. Bu, normalde yüzde 100’lük bir artışı ifade ediyor yani on yıl içerisinde Türkiye’de yem bitkisi ekiliş alanı yüzde 100 oranında artırıldı, 2,2 milyon hektar alana çıktı. Burada şunu da ifade etmeme izin verin: Türkiye’nin toplam kaba yem üretimi son on yıl içerisinde 34 milyon tondan 46 milyon tona çıktı ama aynı zamanda, tabii, hayvanların yem ihtiyacı, çünkü kültür ırkına dönüşme sebebiyle de hayvanların yem ihtiyacı arttığı için, giderek bu alanda bizim daha ucuz bir şekilde yem temin etmemiz gerekiyor. Aslında, bugünkü kanun tasarısının altında yatan esas gerekçe bu. Yani biz mera varlığımızı ıslah edecek, bunu… Vatandaşın elindeki, köylülere tahsis edilmiş olan alanlarda, eğer hayvan varlığı varsa o vatandaşlar zaten o meraları işletiyor, hayvanlarını otlatıyorlar. Ama tespit yapılıyor, diyelim ki bir hayvan için tespit edilen… Hayvanın ihtiyacı tespit ediliyor. Biz “Bir büyükbaş hayvan birimi.” diye tabir ediyoruz. Orada iyi vasfa sahip bir mera için 15 ila 20 dekar arazi öngörüyoruz birim büyükbaş hayvan başına, orta sınıfta 50 ile 60 dekar, zayıf mera alanında da 100 dekar. Şimdi, bir yerde eğer bir mera varsa oradaki hayvan sayısına bakılıyor, deniyor ki: “Evet, burada şu kadar hayvan var ve her hayvan için şu kadar ihtiyaç olmak kaydıyla şu kadar alan buradaki köylülere bırakılır.” Bunun üzerinde eğer ilave, kullanılmayan bir mera alanı varsa, o alanın kiralanması cihetine gidiliyor, bugüne kadar yapılan o. Bu çerçevede de yaklaşık 1 milyon 200 bin hektar arazi Türkiye’nin değişik bölgelerinde, illerdeki il mera komisyonları marifetiyle kiralandı ve uzun vadeli olarak, şu anda, bu şekildeki uygulama var. Yani bu yeni bir mera kiralama imkânı vesairesi getirmiyor. Peki, sorun ne? Sorun şurada: Bu mera alanları kiralanırken, tahsis edilirken özellikle… Ha, bir de şunu söyleyeyim: Eğer bir bölgede kiralanacak bir mera alanı varsa öncelik o bölgede yaşayan veya civarda yaşayan çiftçi veya yatırımcılarındır, onlara öncelikli olarak kiralanır. Eğer onlardan bir talep yoksa, bir talep gelmiyorsa -hayvan varlığı da yok orada- o zaman orada atıl duracağına, bunun kiralanıp Türkiye’nin ekonomisine katkı sağlayacak hâle getirilmesini de çok doğal karşılamak gerekiyor. Aslında, bunu yapmamak Türkiye’ye zarar getirir. Çünkü, orada atıl duruyorsa ve hayvan da yoksa dolayısıyla onu birileri alıp ıslah edecek, daha fazla ot elde edecekse, daha fazla, daha ucuza yem temin edebilme imkânı varsa ve biz bunu ondan esirgiyorsak, yapmıyorsak, esas o zaman, burada bunu sorgulamamız gerekiyor. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; şimdi, mevcut uygulamada şöyle bir şey var, mevcut Mera Kanunu’nda: Amaç dışı kullanım nedeniyle eğer mera alanı bozulmuşsa bu mera alanlarının tekrar eski konumuna getirilmesi için bir masraf yapılıyor. Bu masraf kişiden tahsil ediliyor ama kanunda bunun ne şekilde, nereye yatırılacağına dair bir netlik yok, bir açıklık yok. Bir madde -bugün getirdiğimiz tasarıda, sizin oylarınıza sunduğumuz tasarıda- bununla ilgili bir düzenleme getiriyor. Olmuş olanla ilgili genel bütçeye, olacak olanla ilgili olarak da yine Tarım Bakanlığının ve o ilde mera amaçlı olarak yani mera hizmetlerinde kullanılmak üzere o paranın oraya tahsisine dair bir düzenleme getiriliyor. Bir tanesi bu. İkinci husus da şu: Şimdi, merayı kiraladınız, atıl. Birisi geldi, işte, ihale yoluyla müracaat etti ve devlete en yüksek geliri getirecek şekilde projesini getirdi, “Bana burayı tahsis ederseniz, kiralarsanız ben burada şu ıslah projesini yapacağım, şu kadar ot çeşidi getireceğim, artıracağım.” neyse… Bunu yaparken tabii, orada örneğin hayvancılık faaliyeti yapacak ama bir sundurma yapamıyor. O geliştirdiği, ıslah ettiği merayla ilgili, ıslah sonrasında elde edeceği otu koyacağı bir depo bile, bir hangar bile yapamıyor. E, şimdi, kiralıyorsunuz, bir işlem yapıyor, uygulama yapıyor, tohum ekiyor, oraya mera otu tohumu ekiyor, gübreliyor, suluyor, icabında birçok masraf yapıyor; ot alacak ama o otun orada ekonomiye dönüştürülmesi, hayvancılık faaliyetinde kullanılması için gerekli tesisin yapılmasına izin verilmiyor. 2’nci maddeyle de ilgili olarak getirilen düzenleme bu. Yani iki konuyla ilgili düzenleme öngörüyoruz: 1) Hayvancılık faaliyetinde kullanılmak üzere, toplam alanın yüzde 1’ini geçmemek kaydıyla, orada, hayvancılığa dair işte diyelim otunu depolayacağı veya hayvancılık tesisi yapabileceği bir düzenleme yapabilmesine imkân tanıyoruz. 2) Mera amacı dışında bir şekilde eğer bir arazi kullanılmışsa, amacı dışına taşmışsa ondan tahsil edilen paranın nereye yatırılacağına dair de bir açıklık getiriyoruz, bir düzenleme getiriyoruz. Düzenleme bu iki maddeyle alakalıdır. Diğer iki madde -tasarı dört madde- yürütme ve yürürlük maddesi. Yoksa yeni bir kiralama… Biraz önce burada bir değerli arkadaşımız söyledi, işte “Şimdiden başladılar kiralamaya.” falan. Bu zaten yeni kiralama değil, bu kiralama öteden beri yapılıyor ve dediğim gibi yani 1 milyon 200 bin hektar arazi de şu ana kadar kiralanmış durumda. Bizim gerek mera ıslahıyla gerek yem bitkileri ekiliş alanı yoluyla, bunu artırmak yoluyla Türkiye'nin daha ucuz yem kaynaklarına kavuşması ve böylece hayvancılığın maliyetinin düşürülmesi yönünde attığımız adımların bir parçası bu, son derece de önemli. Şimdi, Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bir hususu daha ifade etmek istiyorum: Türkiye’de hayvancılık sektöründe büyük bir gelişme var, büyük bir dönüşüm ve değişim var; bunu bilmemiz lazım yani bunun dışında söylenen, mesela “Hayvancılık öldü, bitti. Hayvan kalmadı.” iddiaları doğruyu kesinlikle yansıtmıyor. Türkiye’de sadece sığır sayısında… Burada daha önce çok söyledim ama her seferinde dile getirildiği için kayıtlara geçmesi açısından bir kez daha söylemekte yarar görüyorum. 9,8 milyon sığır varlığı, 2011 yılı itibarıyla 12,4 milyon başa çıktı; 2012 rakamı açıklandığında göreceğiz ki bu biraz daha yüksek bir noktaya çıkmış olacak. Gelişmenin en önemli göstergelerinden bir tanesi şu: Yani, 12 milyon 400 bin sığır varlığının da yaklaşık yüzde 40’ı saf kültür ırkından oluşuyor. Hâlbuki bu oran daha önce yüzde 19’du yani 9,8 milyonun yüzde 19’u kültür ırkıydı, yüzde 81’i melez veya diğer verimsiz ırklardan oluşuyordu. Şu anda yaklaşık yüzde 40’ı saf kültür ırkından oluşuyor. Neyin? 12,4 milyon sığır varlığının. Bu, küçükbaş hayvancılıkta da -destekleme kapsamına aldığımızdan ötürü- ilk defa cumhuriyet tarihinde, yönü aşağı doğru seyretmekte olan hayvan sayısı varlığı yukarı doğru çıkmaya başladı. Orada da 32,3 milyon başa çıktı, 2011’in rakamı bu; 2012’nin rakamında bizim beklentimiz yaklaşık 35 milyona çıkması yönünde küçükbaş hayvanın yani koyun ve keçinin. Süt üretimi de 8,4 milyon tondan 15 milyon tona çıktı, bunlar kayıt altındaki rakamlar. Dolayısıyla, kırmızı et üretimi, işte, geçen hafta açıklandı, 915 bin tona çıktı Türkiye’de. Zaman zaman, doğrudur, fiyatlarla ilgili, yem fiyatıyla süt, yem fiyatıyla et paritesinde çiftçi aleyhine sıkıntılar var, oluşuyor dönem dönem. Biz bunları çözmek için de birçok tedbir aldık, bundan sonraki süreçte de alıyoruz. İşte bunlardan bir tanesi bir müdahale kurumunun oluşturulması. İki: Et hayvancılığının geliştirilmesi yönünde özellikle besi danalarının kültür ırklarından oluşması suretiyle burada verimin artırılması, verimliliğin artırılması. İşte, bu mera ve diğer yem bitkilerinin ekilişlerinin de yine bunda maliyeti düşürücü bir etkisi olur düşüncesindeyiz. Uzmanların bu konudaki bize tavsiyesi bu yönde. Şimdi, hayvancılığın -büyükbaş, küçükbaş hayvancılığın- gerek hayvan varlığında gerek et, süt üretiminde ciddi bir artış var. Bu da tabii şu şekilde sağlandı: Yani 2,2 milyar lira biz 2012 yılında sadece hayvancılık yapan üreticilerimize nakdî, karşılıksız, hibe destek ödedik. Bunun 293 milyonu -biraz önce de söyledim- sadece yem bitkisi ekilişi için verilen para. Diğerleri de gerek süt prim desteği gerek besicilere verdiğimiz destek gerekse diğer hayvancılıkla ilgili destekleri oluşturuyor. Bu meyanda şunu da ifade etmek istiyorum: 2013 yılı tarımsal destekleme ödemelerinin önemli bölümlerinden birisi 1 milyar 670 milyon Türk lirası tutarındaki mazot, gübre ve toprak analiz desteği, su ürünleri desteği, yem bitkileri desteği, süt tozu desteği ve sertifikalı tohum kullanım desteğinden oluşan para -1 milyar 670 milyon- bugün hesaba aktarılıyor, banka hesabına; yarın da, bu gece on ikiden sonra çiftçilerimiz alabilecek. Çünkü şubat ayı içerisinde biz ödüyoruz ve bugün işte Şubatın 27’sinde de bu para bankaya geçiyor, 1 milyar 670 milyon lira. 2 milyon 217 bin çiftçi de bu desteklerden istifade edecek. Bunun 1 milyar 410 milyon lirası mazot, gübre ve toprak analiz desteği, diğeri de diğer destek kalemlerinden oluşuyor. Geçen ay, 278 milyon lira ödemiştik ocak ayında. Dolayısıyla, bu yılın ilk iki ayında, Türkiye'de, çiftçiye Hükûmetin verdiği nakit, karşılıksız, hibe desteği toplam 1 milyar 950 milyon lira, yaklaşık bir tutar. Bugün, bu vesileyle, bu bilgiyi de sizlerle paylaşmak istiyorum. Tasarı -dediğim gibi- meradaki iki önemli düzenleme ve pratik bir ihtiyaç. Aslında, bir manada yeni bir şey değil, sadece bunun daha iyi işletilmesi, daha yüksek verim elde edilmesi yönündeki ıslah çalışmaları kaydıyla verilen, kiraya verilen, proje karşılığında verilen meralarla ilgili düzenleme. Bu da tabii, yüce Meclisin takdirinde, tasvibindedir. Hayırlı olmasını diliyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Şahsı adına, Kars Milletvekili Yunus Kılıç.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, saygıdeğer milletvekilleri; 4342 sayılı Mera Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarımızla alakalı, şahsım adına söz almış bulunuyorum. Yüce heyetinizi saygılarımla selamlıyorum. Saygıdeğer milletvekilleri, önemli sayılabilecek, aslında küçük ancak içeriği açısından baktığınız zaman tarım ve hayvancılık açısından oldukça kapsamlı, geniş bir alanı ilgilendiren iki tane değişiklik. Bunlardan bir tanesi -Sayın Bakanın uzun uzun ifade ettiği gibi- daha önceden zaten kiralanmakta olan tarım arazilerinde, bu tarım arazilerindeki tarımsal faaliyetleri sürdürebilmek adına yapılacak tesisleri kapsıyor. Bu son derece mantıklı çünkü bunun şöyle bir sıkıntıya sebep olduğu bilinen bir gerçekti: Tarımsal alanlarda -eğer tesis yapılamadığı takdirde- genellikle göçer şekilde hayvancılık yapılmaktaydı yani vatandaş geldiği zaman orada barınamadığı için otlatma sezonu sonunda buraları terk etmekteydi; gelecek yıl kendi memleketlerine gidip tekrar geldikleri zaman, özellikle bitkisel ve hayvansal hastalıkların nakli konusunda ciddi sıkıntılar oluşmaktaydı. Bu, arıcılıkta da vardı, hayvancılıkta da vardı. Bununla daha kalıcı, daha stabil bir hayvancılık yapılabilmesinin önü açılacak. Konuşmacıların kaygıları vardı, ifade ettikleri kaygıları vardı. Bunların en önemlilerinden bir tanesi, bu meraların tröstlere, kartellere, büyük iş adamlarına kiralanacağı noktasında ve köylünün bundan mağduriyet duyacağı noktasındaydı. Aslında, kesinlikle alakası yok çünkü Mera Kanunu zaten buna engel bir durum teşkil ediyor. Bu meralar ihale edilirken yakından başlamak üzere, en yakınındaki köy içerisinde varsa ona, yoksa yakınındakine, yoksa o civardaki bu tür istekli insanlara kiralanmaktan başlayan…
Çok mu zor arkadaş benim Kars’ta ikamet almam eğer ihale alacaksam?
…eğer bu da yoksa daha geniş çevrelere… Çünkü ortada bir boş kalan arazi var. Saygıdeğer milletvekilleri, meralarda vahşi otlatılma ne kadar kötüyse otlatılmama da aynı derecede sakıncalı bir durum oluşturuyor. Neden? Çünkü, hayvanlar, aynı zamanda meraların havalanmasını sağlayan; bitkiye, vejetasyona katkı yapan, doğal olarak oraları gübreleyen bir katkı sunuyorlar. Eğer siz, bir alanda 2 tane hayvan otlatılması gerekiyorsa 1 koyarsanız da bunun zararı var, 3 koyarsanız da bunun zararı var. O yüzden, bu alanların boş kalmaması ülke tarımı ve hayvancılığı açısından son derece önemli. Şimdi, aslında kanunu Sayın Bakan yeterince güzel ifade etti. Şimdi, AK PARTİ’nin -biliyorsunuz- saygıdeğer milletvekilleri, 2023 vizyonunda ciddi iddiaları var. Bunların en önemlilerinden bir kaçı, 150 milyar dolarlık bir tarımsal hasıla, 40 milyar dolarlık tarımsal ihracat, kişi başı kırsalda 10 bin dolarlık bir millî gelir seviyesi, 20 milyon hektar arazinin toplulaştırılması; 8,5 milyon hektar arazinin sulanabilmesi, en az 20 milyon ton kaliteli kaba yemin üretilebilmesi, toplam 50 kilogram kişi başı kırmızı ve beyaz et tüketiminin sağlanabilmesi; 15 milyon büyükbaş, en az 40 milyon küçükbaş hayvanın ülkemizde yeniden o sayıya ulaştırılması ve bu Mera Kanunu’yla alakalı da gene Sayın Başbakanımızın ifade ettiği, 61’inci Hükûmet Programı’nda da bulunan, Türkiye’deki mera alanlarının ıslahıyla alakalı düzenlemelerin ve çalışmaların yapılması. Şimdi, bütün bunları iddia ederken AK PARTİ, peki, şu andaki durumumuz nedir, geçmişte nasıldı, bugün nasıldır? Bunları da tespit etmeden sağlıklı şeyler yapmak mümkün değil. Şimdi, Türkiye’de tarımın ve hayvancılığın, saygıdeğer milletvekilleri, yaklaşık yüz yıldır, hatta daha evveliyata gidebilecek şekilde birikmiş yapısal ve şimdiye ait de konjonktürel sıkıntıları var. Nedir bunlar? Özellikle tarım için çok da uygun olmayan bir iklim özelliğimiz var. Türkiye, biliyorsunuz, karasal bir iklim yapısına sahip; kışları genellikle uzun, soğuk, yazları kurak, yağışı az, istenilen zamanlarda yeterince yağış almayan bir ülke. Şimdi, biz, bu ülkede -gün geçtikçe de artan bir refaha sahip olan bir ülke- daha fazla üretmek, daha fazla tüketmek istiyoruz. Bunu sağlayabilmenin yolu da kendimizde var olan potansiyelleri iyi belirleyip bunlar üzerindeki en yüksek verimleri alarak anca insanımızın ihtiyaçlarını yeterince karşılayabilecek bir noktaya gelmektir. Bunların en önemlilerinden bir tanesi, bütün konuşmacıların tespit ettikleri mera varlığımız. Çünkü, Türkiye’de, az önce sayın milletvekillerinin birçoğunun haklı olarak anlattıkları hayvancılıkta ve tarımdaki girdi maliyetlerimiz, birçoğunu ülkemizde üretememiş olmamızdan kaynaklı yüksektir. Dolayısıyla, global dünyada da tarımsal ürünlerde çok fazla rekabet edebilme şansımız bu manada yoktur. Dolayısıyla, bizim burada daha rantabl bir hayvancılık yapabilmemizin yolu, ancak kendi potansiyellerimizi iyi değerlendirmektir. Bu da nedir? En önemli varlığımız -tekrar ediyorum- meralarımız çünkü en ucuz, hatta en kıymetli -Türkiye’de şu anda kaba yem üretimine baktığımız zaman- ürün alabileceğimiz alanlar meralar. Ve 1940’larda Türkiye’de 44 milyon hektar iken o zamandan bugüne kadar aşağı yukarı 14 milyona kadar, zaten AK PARTİ gelinceye kadar da arkadaşlar -yani biz geldikten sonra değil- bu mera alanları azalmış idi. Şimdi, AK PARTİ’nin yapmak istediği: Bari elimizde kalanı hiç olmazsa ıslah edelim, buradan daha yüksek verimler elde edelim ve hayvancılığa bunu ucuz bir girdi olarak katalım ve kaba yem ihtiyacımızı da bu manada karşılayalım. Yapılmak istenen ve kanundaki değişiklikle getirilmek istenenin özü bu. Şimdi, eskiden nasıl oluyordu bu uygulama? Daha önce, 1998’de Mera Kanunu çıkmadan önce genellikle muhtarlar köylerde, arkadaşlar, bu mera alanlarının fazlalarını kendi usullerine uygun bir şekilde satarlardı. Genellikle muhtarlar da tabii, köyde çoğunluğa sahip insanlar olduğu için köylü de buna çok fazla ses çıkarmazdı açıkçası ama ıslahta, bir türlü, bu alınan para hiçbir zaman kullanılmazdı. Hatta, köylerde, damızlık hayvancılığın dışında hayvanı olan insanlardan bile -Doğu Anadolu’da biz “çer çöp parası” diyorduk- muhtarlar para toplarlardı ve bunları köyün belli ihtiyaçlarında kullanırlardı ama mera ıslahında hiç kullanmazlardı. Daha sonra, 1998’den sonra valiliklerin ihaleyle satmaya başlamasından sonra -Sayın Bakanın da ifade ettiği gibi- bu paralar hangi hesaplara yatacak, bu bir türlü belli değildi. Dolayısıyla, genel bütçeye aktarılıyordu, izi kayboluyordu. Dolayısıyla, hiçbir türlü, meranın ıslahında geriye dönüşüm olarak kullanılmıyordu. Şimdi, bu kanunla getirilen en önemli değişikliklerin başında bu geliyor. Yani, bu ıslahta kullanılacak paralar köy sandıklarına, belediye tüzel kişiliklerine yatırılacak ve kullanım amacı da bu olacak. Bunu sağlayabilirsek eğer en azından elimizde olan mera varlığımızı ucuz kaba yem üretecek alanlar olarak elimizde tutma imkânını sağlamış olacağız. Bu manada, kanun küçük iki maddeden oluşuyor ama içeriği açısından son derece önemli. Bunun dışında, saygıdeğer milletvekilleri, Türkiye, 1940’lı yıllarda aşağı yukarı 1 insana 2 hayvan düşen bir durumdaydı; daha sonraki yıllarda neredeyse 1 insana 1 hayvan şimdi aşağı yukarı 2 insana 1 hayvan düşecek bir sayıya geldi. Ve Türkiye nüfusunun 1940’larda yüzde 75’i tarım ve hayvancılıkla uğraşıyordu, daha sonraki yıllarda bu yüzde 25’lere düştü yani eskiden 3 insan şehirde yaşayan 1 kişi için üretim yapıyordu ama şimdi 3 insan 1 kişinin ürettiğiyle yetinmek zorunda. Eğer bu manadaki potansiyellerimizi iyi tespit edip değerlendiremezsek -Türkiye'nin bu AK PARTİ’yle birlikte artan refah seviyesini de dikkate alırsanız- aşağı yukarı on yıl sonra Türkiye’de köylü nüfusu, gelişmiş Batılı ülkelerde olduğu gibi, yüzde 10’lara düşecektir, bu kaçınılmazdır. Bu aslında bir sıkıntıdır ama bunu, potansiyelimizi artıya dönüştürmek, köylünün, kırsal alandakinin gelirini yükseltmek de bizim elimizde çünkü arkadaşlar, on yıl sonra 1 kişi ayrıca 9 kişiye üretmek zorunda kalacak. Bu, köylü nüfusumuzun azalacağını gösteriyor. Bu iyi bir şey midir? Şu an için Türkiye’de kötüdür çünkü değişik istihdam alanları yaratma zorunluluğu vardır ama gün geldiği zaman, o güne eğer biz bugünden hazırlığımızı yaparsak, bu köyde kalanların işletmelerini büyütebilirsek, arazi ölçeklerini büyütebilirsek, arazilerini toplulaştırıp sulayabilirsek kırsaldaki nüfusumuzun gelirini on yıl sonra en az 10 bin dolar seviyelerine çıkarma iddiamızın gerçekleşmemesi mümkün değildir. Bu manada kanunun yararlı olduğunu düşünüyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın Başkan…
Buyurunuz Sayın Çirkin.
Efendim, Sayın Bakan Türkiye’deki hayvan sayısının artışı konusunda söylediklerim konusunda yanıltıcı bilgi vermiştir, o konuda bir cevap hakkı istiyorum.
Yani sayının düşüklüğünü mü söyledi?
Sayın Bakan, Sayın Çirkin’e atfen “Rakamlarla yanıltıyorlar.” dedi.
Düzeltmek istiyorsunuz.
Evet efendim, bana atfen...
Buyurun Sayın Çirkin.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Sayın Bakan, Türkiye’deki hayvan sayısının rakamsal boyutlarını söylüyor. Ben zaten konuşmam içerisinde gerçeklerin bu rakamlarla ilgisi olmadığını ifade etmiştim. Şimdi, Sayın Bakan, 02/12/2011 tarihi ile 02/6/2012 tarihleri arasında, her yaştan sığır cinsi hayvanın -yani, arttığını ifade ettiğiniz sığır cinsi hayvanın- küpelenerek kayıt altına alınması konusunun serbest bırakılması noktasında bir talimat verdiniz mi, vermediniz mi? Bir. Bu zaman zarfı içerisinde Türkiye’ye ne kadar hayvan girip girmediğini biliyor musunuz? Bilmiyorsunuz. O zaman, bu zaman zarfı içerisinde giren hayvan sayısını, Türkiye’deki hayvancılık politikanızın neticesi itibarıyla hayvan sayısında artış olarak alabilir misiniz? Bunun istatistiksel bir değeri var mıdır, yok mudur? Konu bu kadar basit. Yani, milleti yanıltmaya gerek yok. Ayrıca, bu hayvanlar bir ton hastalık getirmiştir. Yani, Türkiye’deki namusuyla, şerefiyle hayvancılık yapan insana büyük zararlar verdiği gibi, bir sürü de hastalık getirmiştir. İkincisi: Sayın Bakan, sanki, burada, üretilecek otun konulacağı ambarların söz konusu olduğunu ifade ediyor. Bunların bir yere konulması adına tesis yapılmasına müsaade ettiklerini söylüyor. Yahu, burada açıkça söylüyor “Hayvancılık için gerekli bakım, barınma, su ihtiyaçlarını karşılayacak zorunlu hayvancılık tesisleri kurulabilir.” diyor. Yani, hayvancılık tesisinden bahsediyoruz biz. Meraları, büyük hayvan çiftlikleri hâline getirip köylünün elinden alabilme noktasında istismarın önünü açan bir kanun olduğunu ifade ediyoruz. Teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Çirkin. [[Devam]] Süremiz yirmi dakikadır. On dakikasını sorulara ayıracağım her kişiye bir dakika vermek üzere. Buyurunuz Sayın Aslanoğlu.
Sayın Bakan, dünyada tütün ekimini yasaklarsanız sizi kutlayacağım ama dünyada serbest. Türkiye’de bunu yasaklıyorsanız sizi kutlayamıyorum. Çiftçinin emeği, Adıyaman, Malatya, Muş çiftçisinin sarmalık tütünü Tütün ve Alkol Piyasası Kanunu’nda katledildi. Şimdiden sizi ve Bakanlığı uyarıyorum; Adıyaman Milletvekili Sayın Ahmet Aydın’ı, Sayın Mehmet Erdoğan’ı uyarıyorum. O kanun buraya geldiği gün, yasakları eğer kaldırmazsanız Sayın Bakan, oraya tütünü koyup oradan kalkmayacağım. Bu konuda düşüncenizi alabilir miyim? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Aslanoğlu. Sayın Şandır…
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, iktidarınız döneminde Mera Kanunu’nda kaç defa değişiklik yaptınız? Bu değişikliklerin amacı gerçekleşti mi, sebebi nedir? Bilgi verirseniz sevinirim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Şandır. Sayın Gürkan…
Sayın Başkan, teşekkür ederim. Sayın Bakan, geçtiğimiz hafta Edirne’nin Meriç ilçesinde köyleri dolaştım. Bir çiftçimizin traktörünün arkasında üre gübresi vardı, tarım krediden almış. Kaça aldığını sorduğumda “Dün aldım, 1.300 liraya.” dedi. Yanında bir çiftçi daha vardı, “Geçen hafta ben tarım krediden 1.250’ye aldım.” dedi. Bugün buraya gelmeden önce telefon ettiğimde 1.340’a çıktığını söylediler gübrenin. Tam çiftçinin ihtiyacı olduğu dönemde gübredeki ve diğer girdilerdeki artışı engelleyemiyor musunuz ya da böyle bir bakış açınız mı yok? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Gürkan. Sayın Işık…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, Erzincan’da, hayvanlarına bakamadıkları için hayvanlarını satmak zorunda olan yaklaşık 100 kişi dolandırıldı. Tabii, adli kuvvetler de bir şey yapamıyorlar çünkü yenilenen yasalarla ilgili… Bununla ilgili bir çalışmanız olması gerekiyor. Bir de niye bu insanlar sattı, onun araştırılması gerekiyor. İki: Bu desteklemeleri dağıtırken çiftçiye çok verdiğinizi söylüyorsunuz ama aslan payını kim alıyor, o önemli. Üçüncüsü de: Şeker pancarında kota serbest bırakıldığı hâlde bu sene Erzincan’da yüzde 50 azalma var. Çok iyi kâr etseler niye bu kadar azalsın? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Işık. Sayın Öz…
Sayın Başkan, Manisa’da tarım ve hayvancılıkla uğraşan bir çiftçimiz dosya hazırlayıp ilçe müdürlüğüne gittiğinde kendisinden 180 kalem civarında işlem için 175 lira ile 230 lira arasında döner sermayeye para kesilmektedir. Bu kesilen paralar hangi yasal düzenleme ve gerekçe gösterilerek hangi hizmet karşılığında alınmaktadır? Yüz milyonlarca lirayı bulduğu tahmin edilen bu bedeller hangi çalışmalarda kullanılmaktadır sorusunu sormuştum ama bununla ilgili bir yanıt alamadım. Nerelerde kullanıldığıyla ilgili, tekrar, sizden yanıt bekliyorum. Yine, bir sorum daha var: Bakanlığımız bünyesinde il özel idare müdürlüğünde kurulan mera komisyonunda damızlık hayvan birlikleri “Bu sektörün de kurumuyuz.” diyerek söz hakkı talep etmektedirler. Siz bu konuyu ne şekilde düşünüyorsunuz? Üçüncü sorum ise Gölmarmara ilçesi Hacıbaştanlar köyünde, köy civarında damızlık saanen keçi ağılı yapılmıştır. İbrahim Güngör tarafından yapılan bu ağıl, bir gece saat 17.30…
Sayın Demiröz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Tekrar soruyorum Sayın Bakana, gerçi Sayın Bakan icraatın içinden anlatarak tarımın çok güzel noktalarda olduğunu ifade etti. Bursa’da Yenişehir, Karaköy ve Karacaali köylerinin meralarında otomobil test merkezi yapılıyor. 2.600 dönüm mera arazisi ortadan kalkıyor. Şimdi, çiftçiler soruyor: “Karaköy’de 2.000 koyun, 700 büyükbaş; Karacaali’de 1.500 koyun, 600 büyükbaş hayvanımız var. Biz bu hayvanları ne yapalım, Sayın Bakan bize ne öneriyor? Bütün meramız elimizden alındı.” Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Demiröz. Sayın Atıcı…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, Erdemli’de bir sel felaketi yaşanmıştı ve Sayın Ekonomi Bakanı Hükûmeti temsilen gelip orada yaraların sarılacağını söylemiş idi, maalesef AKP Hükûmeti sözünü tutmadı. Bundan kısa bir süre sonra Tarsus’ta bir sel felaketi yaşandı, Hükûmetiniz yine verdiği sözleri tutmadı. Acaba gerçekten çiftçinin dostu musunuz, gerçekten çiftçinin yanında mısınız, Ziraat Bankasına olan borçlarını erteleyecek misiniz? Ne olur bunlara bir cevap verin çünkü çiftçi sizden gerçekten bıktı, usandı, düzgün bir laf duymak istiyor.
Teşekkür ederiz Sayın Atıcı. Sayın Bulut…
Balıkesir ilinde vatandaş gübre, mazot desteği hâlâ alamadı. Bunun yanı sıra, fiğ, mısır, yonca destekleri de henüz ödenmedi. Bunları ne zaman ödemeyi düşünüyorsunuz?
Teşekkür ederiz Sayın Bulut. Sayın Bayraktutan…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, Tarım ve Kredi Kooperatifleri Genel Müdürlüğüyle, Erzurum’daki Bölge Müdürlüğüyle Artvin Hopa’da Şoförler ve Otomobilciler Cemiyeti arasındaki sıkıntıdan dolayı 500-600 ton civarında saman ve ot ithalatıyla alakalı bir sorun var. Şu anda gemide bekliyor mevcut ot ve samanlar. Ondan dolayı da müthiş bir infial var. Bugün, Hopa’da ona ilişkin olarak saman ve otları yakma eylemi gerçekleştirildi. Böyle bir olaydan bilginiz var mıdır? Bu olaya ilişkin yaşanan mağduriyeti gidermeyi düşünüyor musunuz?
Teşekkür ederiz Sayın Bayraktutan. Sayın Halaman…
Sayın Başkanım, teşekkür ederim. Bu Mera Kanunu görüşülürken… Geçmiş dönemde mera alanlarına, köy tüzel kişiliği olduğu için köy konakları yaptırmıştık yani köylü mevlüdünü okutsun, nikâh yaptırsın, düğününü yapsın, misafiri geldiğinde oralarda ortaklaşa muhabbet etsin diye. Bu kanunda mera alanı olarak kabul edilen bu köy konaklarının alınıp satılmasına, kiraya verilmesine müsaade edilecek mi? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Halaman. Sayın Öz…
Sayın Başkan, biraz önce sorum yarım kalmıştı, fırsat bulunca ben de tekrar sorma gereği hissettim. Tekrar ediyorum: Gölmarmara ilçesi Hacıbaştanlar köyü köy civarı mevkisinde damızlık saanen keçisi ağılı yapan İbrahim Güngör, ruhsatlandırması gerektiğini öğrenince bu işlemler için gerekli mercilere başvurmuştur. İşlemleri sürerken ve mevcut binaya süre verilmişken bu süre bitmeden, özel idare tarafından 18 Ocak tarihinde akşamüstü saat 17. 00’de yıkılmıştır. Bina içinde bulunan 200 baş saanen keçisi soğuk ve yağışlı havada açıkta kalmıştır. Yarısı gebe olan hayvanlardan 40 tane yavru telef olmuştur. Bakanlığınızın besiciliğe verdiği desteğinden söz ettiniz. Elde olan bu hayvanların telef olması hakkında ne düşünüyorsunuz?
Teşekkür ediyoruz Sayın Öz. Buyurunuz Sayın Bakan. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Başkan, tabii, tütünle ilgili burada daha önceden birçok defa konuşuldu. Bu, Türkiye’nin özellikle şark tipi tütünde daha önceden devlet tarafından alım vardı ve bu alım son yıllara kadar bir şekilde devam etti. Ondan sonra da, özel sektör marifetiyle ancak sözleşme yapanlar tarafından satın alınmak, ihraç edilmek kaydıyla yapılıyor. Eski uygulamayı herkes biliyor ve zannediyorum bu salonda da kimse ondan yana değil. Yani ihraç edilmeyecek veya değerlendirilemeyecek bir ürünün devlet eliyle satın alınıp, depolarda bekletilip arkasından yakılması…
Ben öyle bir şey söylemedim. Öyle bir şey söylemiyorum. Ekiyorsam, bırakın serbestçe satayım. Başka bir şey istemiyorum Sayın Bakan. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Müsaade eder misiniz? Bu politika bununla alakalı Mevlüt Bey. İsterseniz sinirlenmeyin de ama hakikat bu yani. Hayır, öyle bir şey söylemiyorum. “Ekiyorsam, bırakın serbestçe satayım.” başka bir şey söylemedim. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Bir dakika… Şimdi, o tütün benim bölgemde de yetişiyor. Evet. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Ben de biliyorum. O tütünü sarmasını da biliyorum. Ekiyorsam, bırak serbestçe satayım. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Yani benim bölgemde de… Ama sonuçta o ürünün dışarıya bir yere satılması lazım veya içeride değerlendirmesi lazım. Ya sigara fabrikaları bunu yapacak veya ihtiyacı için zaten belirli bir oranda da bu insanların bunu yapabilmesine, üretebilmesine imkân tanınıyor. Dolayısıyla, burada yani özel olarak bu iş için getirilmiş bir yasak, hani “Şunu yasakladınız.” değil de, sonuçta bir ürün var ve o ürünün değerlendirilmesi lazım. Ceza var, ceza Sayın Bakan. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Şimdi, üre gübresinin fiyatının değişikliğinden bahsetti Sayın Gürkan. Tabii, tarım kredi kooperatifi dâhil olmak üzere, biliyorsunuz, Türkiye’deki bütün gübre piyasasındaki fiyatlar özel sektör tarafından değerlendiriliyor, onlar yapılıyor. Bizim yapabildiğimiz şey şu: üreticiye… Bakın, biraz önce kürsüden bir rakam verdim, dedim ki “Türkiye'de 1 milyar 760 milyon lira toplam ödeme yapılıyor.” Bunun 1 milyar 400 milyon liranın üzerindeki kısmı mazot ve gübre desteği ile toprak analiz desteği. Bizim yapabileceğimiz…
Sayın Bakan… GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – İzin verir misiniz. Bizim yapabileceğimiz… Efendim… GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Ama sözümü kesmeyin de anlatayım. Sözünüzü kesmiyorum ama tarım kredi yüzde 80’ini bu piyasanın kontrol ediyor. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Şimdi, Sayın Vekilim, tarım kredi çiftçi kuruluşu, tarım kredi Tarım Bakanlığının kuruluşu değil. Eskiden öyleydi. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – O çok eskidendi. Evet, eskiden. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Tarım Bakanlığı tarım krediye sahip değil yani tarım kredi çiftçilerin kendilerinin ortak olduğu bir kuruluş. Onlar bir kısmını üretiyorlar, bir kısmını ithal ediyorlar diğer firmalar gibi ve ithal ettikleri bir ürünü değerlendiriyorlar. Dolayısıyla, maalesef, oradaki problem şu: Tam o gübrenin kullanılma döneminde… Bunu uzun, milyonlarca ton depolama, stoklama imkânı yok, olmadığı için de tam o ürünün kullanılmaya başladığı dönemlerde fiyatlarda artış meydana geliyor ama hani bir mekanizma olsa bunu alsanız, diyelim ki 1 milyon ton, 2 milyon ton önceden depolasanız uzunca bir süre ve ondan sonra o süre zarfında bunu kullansanız… Bu mekanizma maalesef yok, bizim de olabildiğince çiftçiye yapabildiğimiz husus şu: Çiftçiye kullandığı mazotun ve gübrenin belirli bir kesimini… Bu, eskiden bir ara yüzde 25’e kadar çıkıyordu, şu anda yüzde 15-20 arasındaki bir kısmına tekabül ediyor. Sayın Bakan, Edirne’de destekleri ödemediniz hâlâ! GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Yok, şimdi, bakın… Her yerde ödendi, Edirne’de ödenmedi. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Söyleyeceğim onu, sorunuzun ikinci kısmında, bir başka arkadaşımız da sordu. Biraz önce söyledim, bu akşam, zaten bugün hesaplara geçiyor, yarın da çiftçilerin hesabına geçecek ve bunun da büyük kısmını mazot ve gübre desteği oluşturuyor, 1 milyar 400 milyon lirası.
Bursa’daki zeytin zararını ödüyor musunuz Sayın Bakan? 1 bölümü var efendim. 3 bölümü ödenmiş, 1 bölümü duruyor. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; burada Erzincan’la ilgili, bir vatandaşımızın hayvanını sattığı yönünde bir bilgi verildi. Tabii, vatandaş hayvanı niye sattı? Eğer bize biraz daha özel, detay bilgi verilirse onu inceler, sorunun cevabını da o şekilde veririz. Destekleri biz şu usule göre veriyoruz: Bu sene 7,6 milyar lira biz destek ödedik. Ödediğimiz desteğin yüzde 39’u mazot, gübre ve toprak analiz desteği, bunun bir o kadarlık kısmı da prim desteği ki prim desteği ödediğimiz ürün miktarı da 17’dir. Bunlar; hububat, bakliyat -özellikle bu gruba giren- ve yağlı tohumlar yani Türkiye’nin hem beslenmesi için çok önemli hem de bizim açımızdan stratejik değeri yüksek olan ürünler. Bunun dışında bir üçüncü kalem de 2,2 milyar lira hayvancılığa verilen destek. Geri kalanını da diğer destekler oluşturmakta yani sigorta desteği gibi veya tarım sigortası desteği gibi, kırsal kalkınma desteği gibi vesaire. Şimdi, bu, şu esasa göre ödeniyor: Prim ise miktar üzerinden ödeniyor, eğer gübre, mazot gibi girdi desteğiyse de hangi ürünü ekmişse çiftçi -diyelim hububat üreticiciyse hububat ayrı bir kategori, endüstri bitkisiyse endüstri bitkisi olarak ayrı bir kategori- bunlar bu şekilde alan üzerinden veriliyor. Sigortada yine poliçenin yüzde 50’sini hibe olarak ödüyoruz, primde de miktar üzerinden veriliyor. Dolayısıyla, sistem aslında adaletli bir sistem yani burada ne bir başka ayrım yapılıyor ne de eskiden olduğu gibi sadece tapunun gösterilip tapusu olana verilen bir destekleme şekli. Bu uygulamalara biz son verdik. Şu an da o tür bir uygulama yapılmıyor. Şimdi, Erzincan’da örneğin 2002 yılında -sayın vekilimizin dinlemesini arzu ederim- Tarım Bakanlığının Erzincan çiftçisine verdiği toplam destek 207 bin lira, 2012’de verdiği destek ise 13 milyon 897 bin lira. Şimdi bunun kaç katı olduğunu, ne kadarlık bir artış olduğunu sizin takdirinize bırakıyorum. Yani daha önceden sadece tapusunu gösterene verilen, dekar başına 10 liralık bir destekten ibaret olan tarım desteği bugün çok daha farklı kategorilerde, farklı şekillerde verilebiliyor. Dediğim gibi, 13 milyon 897 bin liraya baliğ oldu bir yıl içerisinde Erzincan çiftçisinin aldığı destek. Şimdi, Sayın Öz’ün özellikle Gölmarmara ilçesiyle ilgili söylediği bir husus var. Tabii il özel idaresinin yaptığı uygulama muhakkak kanuna uygundur. Eğer kanuna aykırı bir uygulama varsa zaten onun hesabı sorulur yani siz de sorarsınız biz de sorarız. Orada, mahallinde yapılan bir uygulama, muhtemelen ruhsatsız bir yerde ki siz de öyle söylediniz sözlerinizin içerisinde. Dolayısıyla, onunla ilgili olarak ancak inceleme yapıldıktan sonra diyebiliriz. Ama bizim elimizdeki ilk bilgi şu: Mera Kanunu’na işgal ve tecavüz sebebiyle merada yapmaması gereken bir bina yapmış. Aslında, zaten burada söylediğimiz husus da bugün getirdiğimiz tasarıda bu tür uygulamalarla ilgili. Mera komisyonu iki aylık süre vermiş barınağın boşaltılması için. Süre sonunda işgal ve tecavüz devam etmiş. Dolayısıyla da 3091 sayılı Kanun’a göre boşaltılması hususunda bir uygulama yapılmış. Bakanlığın döner sermaye ile ilgili olarak aldığı para yani o birtakım masraflar karşılığında, daha doğrusu, işlemler karşılığında alınan parada önemli miktarda onun bir payı var; Maliye Bakanlığına, Hazineye gidiyor, oraya ayrılıyor. Bunlarla ilgili olarak da biz size mevzuatı anlatırız ve orada sorduğunuz sorulara da o şekilde cevap veririz. Sayın Demiröz’ün Yenişehir ilçesi Karacaali’yle Karaköy’de 232 dekar alanda otomobil test merkezi yapımıyla ilgili mera tahsisi konusu… 2.600 dekar Sayın Bakan, 2.600 dekar. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Bu, il mera komisyonu tarafından…. 232 dekar değil. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) –…Mera Kanunu’nun 14’üncü maddesi (c) bendi gereğince… Yani mahallinde, mera komisyonu bir tek kişiden oluşmuyor. Biliyorum. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Müsaade eder misiniz? Orada, mera komisyonunda TEMA’dan tut yani birçok kamu kuruluşu ve STK o mera komisyonunun üyesi. Dolayısıyla, onların hepsi birlikte bir kanun çerçevesinde, neyse, ona uygun… Ha, bu mera komisyonu eğer hukuka aykırı bir işlem yaptıysa da yasa yolu zaten hepimiz için açık. Dolayısıyla, söylenen husus o. Erdemli ve Tarsus ilçesinde meydana gelen sel felaketinden etkilenen çiftçilerimizin borçları bir yıl süreyle ertelenmiştir yani bundan sonra, tabii, diyelim bu son bir ay içerisinde bir şey olduysa onları da dönem dönem zaten bir araya getiriyoruz ve yapıyoruz. Bunun dışında, Sayın Bulut “Paralar ne zaman ödenecek?” dedi. Paralar, işte, bu akşam banka hesabına geçiyor, yarın da çiftçilerin hesabına geçecek. Herhâlde soruyu daha önceden hazırlamıştı Sayın Vekilimiz. Bir de 1 milyar 410 milyon lirası bunun mazot, gübre ve toprak analizi. Toplam 1 milyar 670 milyon lira bu konuyla ilgili yapılan ödeme.
Süremiz… GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Ona da bir cümle söyleyeyim. Süremiz bitti ama iki dakika, isterseniz, size cevap hakkı tanıyayım. GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Tamam, peki. Sonra mı vereceksiniz cevap? GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANI MEHMET MEHDİ EKER (Diyarbakır) – Sonra. Peki. Böylece tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. On dakika ara veriyorum.