Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλείσθε να εισέλθετε στην Αίθουσα. Αναμείναμε ήδη αρκετά για να συμπληρωθεί ο αριθμός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής. Πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη, με τη θεσμική μου αρμοδιότητα και με την εκ του Κανονισμού αρμοδιότητά μου, θα ήθελα να αναφερθώ από την Έδρα της Βουλής σε δύο ιστορικά γεγονότα, σε δύο μαύρες επετείους που συμπληρώθηκαν χθες και προχθές και οι οποίες προσκαλούν τη Βουλή να τιμήσει τα θύματά τους. Στις 20 Ιουλίου 1974, την αποφράδα εκείνη ημέρα, πραγματοποιήθηκε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και έκτοτε συνεχίζεται το καθεστώς κατοχής του νησιού και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων του κυπριακού λαού στο σύνολό του. Σας καλώ σήμερα να τιμήσουμε τη μνήμη των πεσόντων στον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία, ανεξαρτησία, εθνική, πολιτική και κοινωνική χειραφέτηση και ισότιμη συνύπαρξη, τους νεκρούς, τους τραυματίες, τους αγνοουμένους και τις οικογένειές τους και δι' αυτής της τιμής να εκφράσουμε ως ελληνικό Κοινοβούλιο τη στήριξη στους αγώνες του κυπριακού λαού για την επανένωση και την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, με πλήρη θωράκιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για επίλυση του κυπριακού ζητήματος με μία λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα και ισοτιμία, στο πλαίσιο και των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών, για ένα κράτος με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα και να αναλογιστούμε και τις ευθύνες της ελληνικής πολιτείας και του ελληνικού Κοινοβουλίου να συμβάλουν στην υπηρέτηση του δικαιώματος των λαών, ελληνικού και κυπριακού στο σύνολό τους, για δικαιοσύνη και αλήθεια σε σχέση με τα γεγονότα εκείνων των μαύρων ημερών. Χθες υπήρξε μια άλλη μαύρη επέτειος. Συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια από τη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα, του φοιτητή της ΑΣΟΕΕ που δολοφονήθηκε στη γωνία Σταδίου και Εδουάρδου Λω, όταν οι μηχανοκίνητες «αύρες» της Αστυνομίας Πόλεων επιχείρησαν 21 Ιουλίου 1965 τη βίαιη διάλυση της μεγάλης διαδήλωσης κατά του ανακτορικού πραξικοπήματος για την ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Σωτήρης Πέτρουλας αποτελεί ένα ιστορικό σύμβολο των αγώνων για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία, στην αγωνιστική πρωτοπορία του φοιτητικού κινήματος για τη μεταρρύθμιση της παιδείας με αίτημα το 15%, για τον εκδημοκρατισμό στο δημόσιο βίο και στα πανεπιστήμια, για δικαιοσύνη, για εθνική ανεξαρτησία και χειραφέτηση. Ο Σωτήρης Πέτρουλας ήταν ένας άνθρωπος, ένας νέος, ένα γελαστό παιδί που έκανε πράξη αυτοθυσίας την επιταγή του καταστατικού χάρτη της ΕΦΕΕ - της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδας, που ιδρύθηκε το '63 λίγο πριν τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, του Βουλευτή της ΕΔΑ - ότι ο νέος, ο σπουδαστής είναι νέος, εργαζόμενος, διανοούμενος, αλλά και τη συνταγματική επιταγή του «1-1-4» του άρθρου 114 του Συντάγματος που και σήμερα λέει - ως άρθρο 120 του Συντάγματος - ότι η τήρηση και η διαφύλαξη του Συντάγματος, η πίστη στην πατρίδα και τη δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον όποιου επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. Σας καλώ στη μνήμη των θυμάτων της κυπριακής τραγωδίας, της τουρκικής εισβολής και κατοχής, αλλά και στη μνήμη του Σωτήρη Πέτρουλα, ο οποίος αποτελεί φάρο δημοκρατίας και υποδείγματος δημοκρατικής αντίστασης, να τηρήσουμε ενός λεπτού σιγή. [[Στο σημείο αυτό εγείρονται όλοι οι Βουλευτές και τηρείται στην Αίθουσα ενός λεπτού σιγή]] [[Χειροκροτήματα]] Θέλω επίσης να σας ενημερώσω ότι την Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015 στις 19.30΄ θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση της Βουλής προκειμένου να τιμήσουμε τη συμπλήρωση σαράντα ενός ετών από την πτώση της χούντας στις 23 Ιουλίου του 1974 και την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Θα σας διανεμηθεί και πρόσκληση αύριο εντός της ημέρας. Ως Πρόεδρος της Βουλής θεωρώ χρέος ιστορικό της Βουλής αυτή η επέτειος να τιμάται και να μην παρασιωπάται υπό το πρόσχημα της εξοικονόμησης που επινοήθηκε τα τελευταία χρόνια επί μνημονίων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσον αφορά στη σημερινή συμπληρωματική ημερήσια διάταξη, οι συναρμόδιες Διαρκείς Επιτροπές Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, Οικονομικών Υποθέσεων, Κοινωνικών Υποθέσεων και Παραγωγής και Εμπορίου, οι οποίες συνεδρίασαν το πρωί, κατά πλειοψηφία δέχθηκαν την πρόταση της Κυβέρνησης για συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Η Διάσκεψη των Προέδρων - είναι λάθος εγγεγραμμένο στην ημερήσια διάταξη, αλλά αυτό έγινε λόγω της σπουδής για να ξεκινήσει η διαδικασία στην Ολομέλεια - αποφάσισε κατά πλειοψηφία να προτείνει στην Ολομέλεια τη συζήτηση του νομοσχεδίου απόψε, 22 Ιουλίου 2015, και σύμφωνα με τη διαμορφωθείσα πλειοψηφία έντεκα μελών της Διάσκεψης, με ολοκλήρωση την 3η πρωινή, αντί της άλλης πρότασης για μεγαλύτερη ευχέρεια συζήτησης και συζήτηση και αύριο, χωρίς τη διαδικασία του κατεπείγοντος, που έλαβε έξι ψήφους. Υπήρξαν δύο διατυπώσεις της δήλωσης «παρών» και μία αποχή από την ψηφοφορία. Όπως προβλέπεται στον Κανονισμό, η Ολομέλεια είναι εκείνη η οποία αποφασίζει για τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί. Η πρόταση της Διάσκεψης των Προέδρων, που πάρθηκε κατά πλειοψηφία, σας ανακοινώθηκε. Παρακαλώ, για ένα δίλεπτο όποιος θέλει να τοποθετηθεί επί της διαδικασίας, προκειμένου να αποφασίσει η Ολομέλεια.
Κανένας δεν θέλει. Μόνη σου είσαι!
Παρακαλώ να καταγράφονται στα Πρακτικά οι αντικοινοβουλευτικές εκφράσεις που μετέρχονται Βουλευτές.
Ναι, να μας κάνεις ντα, να μας δείρεις, να βγάλεις το μαστίγιο!
Η περιφρούρηση του κύρους του θεσμού εναπόκειται φυσικά σε αυτούς και αυτές που ενσαρκώνουν το θεσμό.
Στην Πρόεδρο.
Από την άλλη πλευρά, η περιφρούρηση της αξιοπρέπειας και του κύρους του καθενός και της καθεμιάς αποτελεί προνόμιο δυσμενές ή ευμενές του καθενός και της καθεμιάς. Υπάρχει οποιαδήποτε αντίρρηση στην κατά πλειοψηφία πρόταση της Διάσκεψης των Προέδρων για συζήτηση εντός της σήμερον;
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα παρακαλώ τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Είναι γνωστό και έπρεπε να το ανακοινώσετε ότι διαφωνούμε, τουλάχιστον η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, για τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Από τη στιγμή που ζητείται αυτό, θα πρέπει να το αποφασίσει η Βουλή. Σε ό,τι αφορά το αν θα πάμε 3.00΄ ή 5.00΄ εμείς θεωρούμε ότι είναι επουσιώδες μετά. Αν αποφασιστεί, δηλαδή, η διαδικασία του κατεπείγοντος, δεν υπάρχει κανένας λόγος, γι' αυτό και ψηφίσαμε «παρών» στο θέμα της διαδικασίας.
Αυτό λύθηκε στην επιτροπή.
Όμως για το κατεπείγον να είναι σαφές ότι είμαστε ριζικά αντίθετοι. Και με την αφορμή που μου δίνετε τον λόγο, θα ήθελα να πω ότι έχετε ξεπεράσει τους προηγούμενους, σε όλα. Οι προηγούμενοι τουλάχιστον τη μια μέρα κατέθεταν το νομοσχέδιο, την επόμενη ερχόταν στην επιτροπή και τη μεθεπόμενη στην Ολομέλεια. Εσείς μία κι έξω! Όχι fast track, κάτι χειρότερο ακόμα: μία μέρα επιτροπή, μία μέρα Ολομέλεια, μέχρι τα μεσάνυχτα. Τι να σας πούμε; Θερμά συγχαρητήρια για τη δημοκρατική σας ευαισθησία! Δεν άκουσα εδώ και «τα πραξικοπήματα» που τα είχατε ψωμοτύρι απ' το πρωί μέχρι το βράδυ. Τώρα τι είναι αυτά;
Κύριε Παφίλη, ενημέρωσα - αν δεν το προσέξατε - ότι ήταν κατά πλειοψηφία η πρόταση της Διάσκεψης για την ακολούθηση της διαδικασίας του κατεπείγοντος. Ενημέρωσα το απόγευμα και τις συναρμόδιες επιτροπές για την επιστολή την οποία απέστειλα ως Πρόεδρος της Βουλής, όπως θεσμικά υποχρεούμαι, για αυτήν τη διαδικασία η οποία, κατά την άποψή μου, καταστρατηγεί τη δημοκρατική λειτουργία. Από εκεί και πέρα, η Ολομέλεια θα αποφασίσει. Θέτετε, λοιπόν, ένσταση σε σχέση με το κατεπείγον. Υπάρχει κάποιος άλλος συνάδελφος που θα ήθελε τον λόγο; Διαφορετικά, θα γίνει ψηφοφορία, σε σχέση με το αν πρέπει ή δεν πρέπει να ακολουθηθεί η διαδικασία του κατεπείγοντος. Και καλό θα είναι και η Κυβέρνηση επί του θέματος αυτού να τοποθετηθεί.
Έχει αποφασιστεί το κατεπείγον.
Λύθηκε στην επιτροπή αυτό.
Έχουν ζητήσει τον λόγο ο κ. Δένδιας και η κ. Σβερώνη. Είστε, όμως, εισηγητές. Εν πάση περιπτώσει, επειδή είναι επί της διαδικασίας... Επίσης, έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Λοβέρδος και ο κ. Φίλης. Θα δώσω σε όλους από δύο λεπτά.
Κι εγώ θέλω τον λόγο, κυρία Πρόεδρε.
Και ο κ. Θεοχάρης. Υπάρχει άλλος; Απ' ό,τι βλέπω, δεν υπάρχει.
Με τη σειρά που ανακοινώθηκαν, θα τους δοθεί ο λόγος. Κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, θα παρακαλέσω την ανοχή σας και την ανοχή του Σώματος, για να μιλήσω τουλάχιστον ένα λεπτό άνω των δύο που είχατε την καλοσύνη να μου δώσετε. Κατ' αρχάς, το θέμα του κατεπείγοντος ή μη κατεπείγοντος, το οποίο έθεσε ο συνάδελφος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Παφίλης, νομίζω ότι είναι θέμα, το οποίο έχει αποφασιστεί από τις επιτροπές και κατά συνέπεια, η απόφαση αυτή δεσμεύει και την παρούσα συνεδρίαση. Θα ήμουν, όμως, ευτυχής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, - και απευθύνομαι σε εσάς και κυρίως απευθύνομαι στην Κυβέρνηση - εάν το διαδικαστικό ζήτημα, το οποίο θα απασχολούσε απόψε την Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, αφορούσε το αν το υπό κρίση νομοθέτημα, αποτελούμενο από την οδηγία και τον εισαγόμενο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ήταν το κύριο θέμα προς συζήτηση. Εάν έπρεπε να συζητήσουμε, δηλαδή, εάν είναι κατεπείγον ή δεν είναι κατεπείγον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα το απόγευμα, ενωρίς, κατά τη διάρκεια της συζητήσεως στην επιτροπή, συνέβη κάτι το απολύτως πρωτοφανές. Η παρισταμένη και Προεδρεύουσα, κατ' έκπληξή μου, κυρία Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων τοποθετήθηκε επί θεμάτων άσκησης των καθηκόντων της στις επιτροπές και επέδωσε, για να κατατεθεί στα Πρακτικά, επιστολή την οποία απηύθυνε στον αξιότιμο Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο και στον αξιότιμο Πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της επιστολής την οποία κατέθεσε η κυρία Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, ισχυρίζεται ότι με το νομοθέτημα, το οποίο έρχεται προς συζήτηση στη Βουλή δεν υφίσταται εγγύηση τήρησης του Συντάγματος, δεν θωρακίζεται η δημοκρατική λειτουργία, καταλύεται η λειτουργία της ελληνικής Δημοκρατίας και επίσης ότι το νομοθέτημα επελέγη και επεβλήθη από ξένες κυβερνήσεις. Η επιστολή είναι στα Πρακτικά, στη διάθεσή σας. Με την τοποθέτησή της αυτή η κυρία Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων - και οφείλω να πω ότι η τοποθέτησή της ήτο σαφέστατη - αναφέρθηκε προφανώς στις δικές της θεσμικές υποχρεώσεις, όπως αυτές προβλέπονται από το άρθρο 65 του ισχύοντος Συντάγματος και από το άρθρο 11 του ισχύοντος Κανονισμού της Βουλής. Προφανώς, λοιπόν, η κυρία Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων διαπίστωσε - κατά τη δική της κρίση και επί τη βάσει των στοιχείων που αυτή έχει στη διάθεσή της - ότι αυτήν τη στιγμή υφίσταται δυνάμει κατάλυση του Συντάγματος, της ελληνικής Δημοκρατίας και επιβολή ξένων κυβερνήσεων κατ' αρχάς μεν επί της κυβερνητικής βουλήσεως, η οποία έχει τη νομοθετική πρωτοβουλία, επιπροσθέτως δε και επί της βουλήσεως των Βουλευτών του ελληνικού Κοινοβουλίου, οι οποίοι στερούνται της ελευθέρας βουλήσεως και της κατά συνείδηση ψήφου, ως το Σύνταγμα επιβάλλει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτά τα πράγματα είναι απολύτως πρωτοφανή. Πρέπει να σας πω ότι δεν προσιδιάζουν όχι μόνο σε κράτος δικαίου, όχι μόνο σε ευρωπαϊκό κράτος, αλλά και σε οιοδήποτε κράτος. Εδώ, λοιπόν, δύο τινά - τρίτον τι δεν δίδεται - μπορούν να συμβούν: ή αυτές οι καταγγελίες να αποσυρθούν από την κυρία Πρόεδρο της Βουλής - κάτι το οποίο δεν έχω καμμία σκέψη ότι προτίθεται να πράξει, αλλά εν πάση περιπτώσει είναι θέμα δικό της - ή αλλιώς η Κυβέρνηση να καταθέσει πρόταση μομφής κατά της κυρίας Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων και να αποφασίσει η Εθνική Αντιπροσωπεία επ' αυτού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όχι απλώς δεν είναι δυνατόν, αλλά δεν είναι καν νοητό, έστω και σε αυτούς τους περίεργους και επικίνδυνους καιρούς, ο θεσμικός εκπρόσωπος του κράτους, ο επιφορτισμένος με τη ψήφο μεγάλης πλειοψηφίας Βουλευτών για την τήρηση των διατάξεων του Συντάγματος και τη λειτουργία της νομοθετικής εξουσίας της Βουλής των Ελλήνων, που αποτελεί την έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, να καταγγέλλει κατάλυση του Συντάγματος, να καταγγέλλει νόθευση της κυβερνητικής βουλήσεως και της βουλήσεως των Βουλευτών κι αυτό απλώς να αντιμετωπίζεται ως μια ιδιορρυθμία ή, εν πάση περιπτώσει, ως μια οιαδήποτε διατύπωση γνώμης. Αναμένω, λοιπόν, κατ' αρχάς μεν την τοποθέτηση της Κυβερνήσεως επ' αυτού, πέραν δε αυτού τη σαφή τοποθέτηση των κομμάτων. Διότι, άλλον τι δεν δίδεται. Την κατάσταση αυτή, ως έχει, ούτε μπορούμε να την αγνοήσουμε ούτε μπορούμε να προχωρήσουμε ούτε μπορούμε να παριστάνουμε ότι δεν ακούμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δένδια. Καταθέτω στα Πρακτικά τη σχετική επιστολή μου που θεσμικά απηύθυνα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στον Πρωθυπουργό, ακριβώς εφαρμόζοντας τη θεσμική μου υποχρέωση ως Προέδρου της Βουλής, όπως απορρέει από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής.
Τον λόγο έχει η κ. Σβερώνη.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Εμείς και το πρωί στις επιτροπές προβάλαμε αντιρρήσεις όσον αφορά τη συζήτηση του νομοσχεδίου αυτού, υποστηρίζοντας ότι κακώς ήρθε με τη μορφή του κατεπείγοντος ένα τόσο σοβαρό θέμα, που είναι όλος ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας και εκατόν τριάντα άρθρα που αφορούν τα σχετικά με τις τράπεζες και την αναδιάρθρωση. Παρ' ότι απεφάνθησαν το πρωί οι επιτροπές, εμμένουμε και τώρα στην άποψη ότι δεν θα έπρεπε να γίνει κατ' αυτόν τον τρόπο η συζήτηση. Είναι, όμως, πάγια συνήθεια, καθώς φαίνεται, όταν έρχονται μνημονιακές διατάξεις να περνούν πάντα έτσι, με τη μορφή του κατεπείγοντος. Ευχαριστώ.
Διευκρινίζω, επειδή ειπώθηκε από τον κ. Δένδια κάτι νομικά ανακριβές - δεν θέλω να πω αν το συνηθίζει ή όχι, όπως εκείνος μπήκε στον πειρασμό - πως δεν είναι ακριβές ότι δεσμεύει οποιαδήποτε απόφαση άλλου Σώματος την Ολομέλεια. Ούτε η απόφαση των επιτροπών ούτε η πρόταση της Διάσκεψης δεσμεύει την Ολομέλεια. Η Ολομέλεια κυριαρχικά αποφασίζει, με ευθύνη των τοποθετήσεων. Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος.
Κυρία Πρόεδρε, συμφωνώ μαζί σας ότι η Ολομέλεια κυριαρχικά θα αποφασίσει για τη διαδικασία. Σε ό,τι αφορά αυτήν τη διαδικασία, ο εκπρόσωπός μας στη Διάσκεψη των Προέδρων, ο καθηγητής κ. Κρεμαστινός, συντάχθηκε με την άποψη της πλειοψηφίας. Και αυτή είναι η άποψή μας. Αν δεν μιλούσε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Παφίλης, εμείς δεν θα παίρναμε τον λόγο. Όμως, αφού διευκρίνισε τη στάση και την ψήφο του, θέλουμε κι εμείς να πούμε δύο διευκρινιστικές λέξεις, ούτως ώστε το Σώμα να αντιληφθεί τον τρόπο με τον οποίο σκεφτήκαμε αυτήν τη διαδικασία. Το πρωί κατά την πολύωρη συνεδρίαση των τεσσάρων επιτροπών είχαμε πει ότι αυτό το σχέδιο νόμου δεν έχει κανένα χαρακτηριστικό κατεπείγοντος. Είναι ως προσχέδιο κατατεθειμένο και ολοκληρωμένο από τον Δεκέμβριο του 2014 και η Κυβέρνηση είχε όλον τον καιρό να σταθμίσει τις ανάγκες της χώρας, τα προβλήματα που έχουμε, τις ανάγκες διαπραγμάτευσης και να ολοκληρώσει μια διαδικασία με την κανονική νομοθετική διαδικασία και μάλιστα όχι με τη διαδικασία των κωδίκων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, από την προηγούμενη κυβέρνηση είχε διευκρινιστεί ότι παρ' ότι πρόκειται περί αλλαγών σε κώδικα, είχαμε προκρίνει τη μέθοδο της κανονικής νομοθετικής διαδικασίας, ούτως ώστε η Βουλή να μπορεί να κάνει τροποποιήσεις. Από την άλλη πλευρά, κυρία Πρόεδρε, είχαμε πει ότι η συμφωνία της 12ης Ιουλίου έδινε περιθώριο, αν η Κυβέρνηση είχε ευαισθησίες, από την προηγούμενη εβδομάδα να ξεκινήσει τις διαδικασίες, άτυπες και τυποποιημένες, μιας συζήτησης που θα μας επέτρεπε τουλάχιστον να ακούσουμε τους φορείς. Ούτε την ευαισθησία αυτή επέδειξε. Ήρθε την τελευταία στιγμή και εγκλωβίζει το Σώμα και εγκλωβίζει τους Βουλευτές, όσους έχουμε διάθεση να στηρίξουμε τη χώρα και να παράσχουμε στους πολίτες και στην πατρίδα μας τις κατάλληλες εγγυήσεις, να δεχθούμε μια διαδικασία την οποία δεν πιστεύουμε, μια διαδικασία κατεπείγοντος που, όμως, είναι αναγκαία. Υπό την έννοια αυτή, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεχθήκαμε τη συγκεκριμένη διαδικασία κι όχι επειδή πιστεύουμε ότι είναι η καταλληλότερη. Τέλος, σε ό,τι αφορά την τοποθέτηση του κ. Δένδια για όσα ακούστηκαν το απόγευμα στη συνεδρίαση των επιτροπών από την Πρόεδρο της Βουλής, κυρία Πρόεδρε, κλείνοντας την ομιλία σας είχατε πει ότι ως Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων δεν θα νομιμοποιήσετε τις σχετικές διαδικασίες και μας είχατε προξενήσει έναν προβληματισμό. Εννοούσατε με αυτόν τον τρόπο ότι θα επιρρώσετε την αρνητική σας ψήφο ή έχετε κάποιον άλλον σκοπό, ασκώντας τα καθήκοντά σας ως Πρόεδρος του Σώματος, κάτι να μην κάνετε ή κάτι να παρεμποδίσετε; Δεν μας είπατε. Μένει, ωστόσο, μετά την τοποθέτησή σας μία αντίφαση, η οποία πρέπει να επιλυθεί με παρέμβαση της Κυβέρνησης. Η παρέμβαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος ξεκίνησε το πρωί, κυρία Πρόεδρε, με την άποψη ότι με αυτό το σχέδιο νόμου δεν συμφωνεί και παρ' όλα ταύτα, χωρίς να παραιτείται, το εισηγείται, κατέληξε μετά από πολλές πιέσεις - και τη δική σας ομιλία - να μας πει ότι έχει μια - δυο διαφωνίες που θα κοιτάξει να τις θεραπεύσει με την πάροδο του χρόνου και προ της ενάρξεως εφαρμογής του κώδικα αυτού από την 1η Ιανουαρίου του 2016. Ωστόσο, η Κυβέρνηση συνολικά πρέπει να τοποθετηθεί. Σφυροκοπείται μ' έναν τρόπο έντονο από την Πρόεδρο του Σώματος και η Κυβέρνηση κοιτάει αμήχανα. Η Κυβέρνηση πρέπει να πάρει θέση. Εμπιστεύεται τη νομοθετική της πρωτοβουλία; Αποδοκιμάζεται από το μείζον όργανο της Βουλής, από την Πρόεδρό της. Η Κυβέρνηση πρέπει να πάρει τον λόγο και πρέπει να το κάνει τώρα, πριν ξεκινήσουμε τη διαδικασία.
Μπράβο!
Ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο. Κύριε Λοβέρδε, να σας υπενθυμίσω ότι αυτό στο οποίο αναφέρθηκε ο Υπουργός Δικαιοσύνης με ρητό και απερίφραστο τρόπο - και έχετε τη γνώση και την αντίληψη για να το αξιολογείτε, ώστε μου προξενεί εντύπωση που το παρασιωπάτε - είναι ότι άγεται σ' αυτήν του την τοποθέτηση λόγω μιας κατάστασης ανάγκης, υπό την απειλή ακριβώς των συνεπειών της μη σύμπραξής του σ' αυτήν τη διαδικασία. Όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνουν αυτές οι διατυπώσεις, ώστε να προξενεί εντύπωση γιατί δεν κάνατε αυτήν την αναφορά.
Κυρία Πρόεδρε, τον λόγο.
Θα σας δώσω τον λόγο. Επειδή αναφερθήκατε σε μένα ως Πρόεδρο της Βουλής, θα σας παρακαλούσα να μην παραφράζετε, να μην παρερμηνεύετε και να μην παραποιείτε αυτά που λέω. Αυτοί οι οποίοι «σφυροκοπούνται» από την Πρόεδρο της Βουλής δεν είναι η Κυβέρνηση. Αυτοί οι οποίοι «σφυροκοπούνται» από την Πρόεδρο της Βουλής είναι εκείνοι οι οποίοι συμπράττουν σε αυτόν τον εκβιασμό, είναι εκείνοι οι οποίοι επισπεύδουν την ασφυξία του λαού και εκβιάζουν την Κυβέρνηση ακριβώς με την ασφυξία και την επιβίωση του λαού. Μην προσπαθείτε εις μάτην να δηλητηριάζετε τον δημόσιο λόγο ή να πυροδοτείτε εντάσεις, τις οποίες πολύ θα επιθυμούσατε, αλλά οι οποίες είναι απολύτως ανυπόστατες, στη σφαίρα της επιθυμίας, αλλά όχι της πραγματικότητας. Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος.
Δεν θέλω να πιέζω τους συναδέλφους ούτε να εξαντλώ την υπομονή τους, γιατί συζητάμε διαδικαστικό θέμα. Όμως, κυρία Πρόεδρε, με την παρέμβασή σας θέσατε δύο θέματα τα οποία πρέπει να τα σχολιάσω. Κατ' αρχάς αυτά που είπατε τα άκουσε όλος ο ελληνικός λαός. Μεταδόθηκαν και από το κανάλι της Βουλής αλλά και από όλα τα δελτία ειδήσεων. Και εσείς ξέρετε - και οφείλετε να ξέρετε καλύτερα από τους υπόλοιπους διακόσιους ενενήντα εννιά Βουλευτές - ότι τη νομοθετική πρωτοβουλία στη χώρα αυτή ασκεί η Κυβέρνησή της κατά το Σύνταγμα και τους νόμους. Το θέμα της ιδιοκτησίας του προγράμματος αναφέρθηκε από πολλούς συναδέλφους, όπως υπεγράφη η συμφωνία στις 12 Ιουλίου, ανήκει στην Ελλάδα, στην ελληνική Κυβέρνηση. Τη σημερινή δε συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία ασκούν οι Υπουργοί της Κυβέρνησης. Και το πρωί είχαμε μαζί μας τον κ. Τσακαλώτο και τον κ. Παρασκευόπουλο. Συνεπώς η μετάθεση του αντιπάλου σε κάποιους άλλους δεν έχει κανένα νόημα, κυρία Πρόεδρε. Μπορεί πολιτικά να είναι η άποψή σας. Αλλά εδώ έρχονται συγκεκριμένοι Υπουργοί, οι οποίοι ασκούν τη νομοθετική πρωτοβουλία. Και νομοθετική πρωτοβουλία, την οποία ασκεί Υπουργός λέγοντας ότι διαφωνεί μαζί της εμπεριέχει συνταγματική και πολιτική ανακολουθία. Το θίξαμε και το επισημάναμε. Σε ό,τι δε αφορά τα διαδικαστικά, εμείς είπαμε στον κ. Παρασκευόπουλου το πρωί ότι είχε την ευχέρεια, αν είχε την ευαισθησία η Κυβέρνηση, από τις 12 Ιουλίου που έγινε γνωστό ότι αυτό το σχέδιο νόμου είναι προαπαιτούμενο, να ενεργοποιήσει τις διαδικασίες των Επιτροπών της Βουλής την προηγούμενη Πέμπτη, την Παρασκευή, τη Δευτέρα, χθες, ούτως ώστε να ακουστούν τουλάχιστον οι φορείς! Δεν είχατε την παραμικρή ευαισθησία σε αυτό! Το επισημάναμε. Παρ' όλα ταύτα, οι στιγμές είναι κρίσιμες και εμείς έχουμε συναίσθηση ευθύνης. Αυτό, κυρία Πρόεδρε, ως τελευταία μου λέξη.
Ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο. Ζήτησε τον λόγο ο κ. Παρασκευόπουλος, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Ο κ. Λοβέρδος μου κάνει την τιμή, από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα στη θέση αυτή πριν από λίγους μήνες, να αναφέρεται σχεδόν σε ό,τι λέω εδώ και να επιμένει στην άποψή του, η οποία διαστρέφει το λόγια μου, ακόμα και αφού την έχω διορθώσει. Αυτό συμβαίνει και σήμερα. Αυτό το οποίο είπα και προσπαθώ να το διευκρινίσω και αυτήν τη στιγμή στο σύνολο των Βουλευτών - γιατί δεν βρίσκονται εδώ πολλοί απ' όσους ήταν στη θέση αυτή προηγουμένως, στη διάρκεια της λειτουργίας της επιτροπής - είναι ότι δεν έχω μία διαφωνία με το νομοθέτημα αυτό στο σύνολό του. Πιστεύω ότι η πολιτική δικονομία, η οποία εισάγεται είναι ένα νομοθέτημα το οποίο έχει σωστές ρυθμίσεις. Την εισάγω διότι πιστεύω ότι πρέπει να εισαχθεί. Πιστεύω, επίσης, ότι κάποιες από τις ρυθμίσεις της πολιτικής δικονομίας είναι προβληματικές και αυτές είναι κάποιες ρυθμίσεις που αφορούν την πρωτοβάθμια διαδικασία και κάποιες άλλες που αφορούν την αναγκαστική εκτέλεση. Το γεγονός ότι σε ένα νομοθετικό κείμενο, σε έναν κώδικα, ο οποίος έχει χίλια άρθρα θεωρώ ότι κάποια από αυτά είναι προβληματικά δεν είναι ούτε περίεργο ούτε σπάνιο ούτε ικανό να αναιρέσει τη θετική μου στάση για την εισαγωγή του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Η ίδια η νομοθεσία μας, η οποία επιβάλλει να ψηφίζονται οι κώδικες με ένα άρθρο, αποδέχεται ότι μπορούμε και πρέπει να ψηφίζουμε ορισμένα νομοθετήματα επειδή πιστεύουμε επί της αρχής ότι είναι σωστά, έστω και αν υπάρχουν κάποιες επιφυλάξεις για κάποιες ρυθμίσεις τους, όπως αυτό συμβαίνει στην περίπτωση τη δική του. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι και επιστημονικά και ηθικά και πολιτικά πιστεύω ότι ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας πρέπει να ψηφιστεί για τον λόγο, τον οποίο είπα προηγουμένως και ελπίζω να μην διαστρεβλωθεί η τοποθέτησή μου για δεύτερη φορά. Και για δεύτερο λόγο, πιστεύω ότι εισάγεται μεταξύ των προαπαιτουμένων, δηλαδή εν μέσω μιας κατάστασης ανάγκης, η οποία μας δείχνει ότι η ψήφιση ενός νομοθετήματος μπορεί να μας διασώσει από ένα Grexit, του οποίου οι δυσμενείς συνέπειες θα είναι ιδιαίτερα σοβαρές, όπως γνωρίζετε όλοι σας, και πιθανότατα θα είναι ως ένα βαθμό και αθεράπευτες. Αντίθετα, η ψήφιση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, έστω και με μία ή δύο ρυθμίσεις με τις οποίες δεν συμφωνεί η ταπεινότητά μου ή δεν συμφωνούν πολλοί λειτουργοί του δικαίου, είναι κάτι το οποίο μπορεί να διορθωθεί με μελλοντική νομοθετική εργασία. Ευχαριστώ πολύ.
Δεν είπατε έτσι το πρωί, όμως. Τώρα το είπατε σωστά.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Φίλης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα να ξεκινήσω με μια έκκληση. Τα θέματα, τα οποία συζητούμε σήμερα είναι τα τελευταία προαπαιτούμενα προκειμένου η χώρα να επιλύσει τα πιεστικά προβλήματα χρηματοδότησης και να αποφύγει την απειλή της άτακτης χρεοκοπίας. Τα θέματα, τα οποία συζητούμε σήμερα ως προαπαιτούμενα είναι τα τελευταία πριν ολοκληρωθεί η αίτηση στο ESM μέσα στον Αύγουστο για τη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας. Άρα, λοιπόν, θα παρακαλούσα μεγαλύτερη δημοκρατική προσήνεια και μεγαλύτερη κατανόηση των δύσκολων περιστάσεων υπό τις οποίες σήμερα διατελεί η χώρα μας και η πατρίδα μας. Ζητώ, λοιπόν, όλοι μας - και δεν βγάζω κανέναν από αυτόν τον θλιβερό, δυστυχώς, διάκοσμο - να αρθούμε πάνω από εύκολες μικροκομματικές ροπές και να έχουμε συνείδηση μιας εθνικής ευθύνης που πρέπει να μας διακατέχει όλους, μιας ευθύνης απέναντι στους ανθρώπους του τίμιου μόχθου, οι οποίοι περιμένουν τη σύνταξή τους, στους ανθρώπους του τίμιου μόχθου, οι οποίοι περιμένουν να εξομαλυνθεί η αγορά στα καύσιμα, στα φάρμακα, στην τραπεζική λειτουργία. Και προϋπόθεση για να επανέλθει μια στοιχειώδης κανονικότητα στην καθημερινή ζωή είναι να προχωρήσουμε τη σύμβαση - επαχθή σε πολλά ζητήματα - την οποία έχει συνομολογήσει η ελληνική κυβέρνηση. Αυτό είναι σήμερα το ζητούμενο και όχι η ευκολία μιας γενικού τύπου μικροκομματικής αντιπαράθεσης μεταξύ μας. Πρέπει να πω, κυρία Πρόεδρε, ότι και εμείς θα θέλαμε ως ΣΥΡΙΖΑ να υπάρχει μια πιο απλόχωρη διαδικασία συζήτησης εδώ. Έχετε υπ' όψιν σας το κοινό ανακοινωθέν που υπάρχει και το οποίο προσδιορίζει μια ημερομηνία, σήμερα, 22 του μηνός, το ανακοινωθέν του Summit. Κανείς δεν μπορεί να προσπεράσει με ευκολία αυτήν την δέσμευση που έχει συνομολογήσει η ελληνική πλευρά με τους εταίρους μέσα σε ένα πλαίσιο - επαναλαμβάνω - εκτάκτου ανάγκης. Βεβαίως, θα μπορούσαμε και χθες να συνεδριάσουμε. Το νομοσχέδιο έχει κατατεθεί από προχθές. Και χθες θα μπορούσε να συνεδριάσει η επιτροπή και σήμερα να είχαμε δεύτερη μέρα να συνεδριάσουμε. Δεν ξέρω για ποιο λόγο δεν έγινε αυτό το πράγμα και νομίζω ότι εκεί χρειάζεται να δώσετε μια απάντηση εσείς πιο πολύ εκ μέρους του Προέδρου. Το περιεχόμενο του νομοσχεδίου που συζητούμε σήμερα και στο σκέλος του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και στο σκέλος της κύρωσης της ευρωπαϊκής οδηγίας είναι γνωστό προ πολλού καιρού και, δυστυχώς, το έφερε έτσι η πολιτική συγκυρία να είναι γνωστό όντως προ πολλού καιρού. Άρα δεν υπάρχει θέμα αιφνιδιασμού και πολυσέλιδων κειμένων, τα οποία δεν έχει διαβάσει και δεν γνωρίζει η Βουλή των Ελλήνων. Τέλος, κυρία Πρόεδρε, συνειδητοποιώντας το ιδιόρρυθμο καθεστώς υπό το οποίο σήμερα πράγματι νομοθετεί η ελληνική Βουλή - δεν κρυβόμαστε, αλλά επαναλαμβάνω μέσα σε ένα πλαίσιο μιας κατάστασης εκτάκτου ανάγκης που αφορά τα πραγματικά συμφέροντα του ελληνικού λαού και όχι τις μικροκομματικές αντιπαραθέσεις μέσα στη Βουλή - συνειδητοποιώντας αυτήν την άποψη θα ήθελα να σας πω ότι λαμβάνω σοβαρά υπ' όψιν μου και την απάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας στην επιστολή την οποία του αποστείλατε, ο οποίος απορρίπτει τη διαδικασία την οποία του υποβάλλατε. Για όλους αυτούς τους λόγους, για λόγους δημοκρατικής τάξης και για λόγους, επίσης, εκτάκτου ανάγκης του ελληνικού λαού πιστεύω ότι πρέπει να τελειώσει σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής η διαδικασία. Ευχαριστώ.
Κύριε Φίλη, επειδή μου απευθύνατε ένα ερώτημα και δεν πρέπει να καταλείπεται σε κανέναν οποιαδήποτε υπόνοια και οποιαδήποτε αμφιβολία, αυτό είναι το νομοσχέδιο, το οποίο κατατέθηκε στις δώδεκα παρά λίγα λεπτά της Δευτέρας προ Τρίτη. Αριθμεί εννιακόσιες εβδομήντα επτά σελίδες νομικών κειμένων, με ιδιαίτερη ορολογία με την οποία κάποιοι μπορεί να είναι πιο εξοικειωμένοι και κάποιοι να μην είναι καθόλου εξοικειωμένοι. Υπενθυμίζω ότι η σύνθεση της σημερινής Βουλής στο μεγαλύτερο ποσοστό της αποτελείται από νέους Βουλευτές, στους οποίους ανήκετε και εσείς.
Και εσείς νέα είστε.
Δεν το λέω υποτιμητικά, το λέω - για όσους γελούν - πολύ τιμητικά. Ήταν μεγάλη μου τιμή να είμαι νέα Βουλευτής στην προηγούμενη περίοδο και δεν ενέχει καμμία μομφή αυτή η διαπίστωση. Οι νέοι Βουλευτές, λοιπόν, αλλά και οι παλιοί οφείλουν, τουλάχιστον, να διαβάζουν τα νομοθετήματα, τουλάχιστον να μην επαναλαμβάνουν την καρικατούρα Υπουργού και Βουλευτή, του κ. Χρυσοχοΐδη, ο οποίος δήλωσε μήνες μετά ότι ψήφισε το μνημόνιο χωρίς να το έχει διαβάσει. Οι εννιακόσιες εβδομήντα επτά σελίδες, εκ των οποίων πολλές είναι διπλές - έχουν δηλαδή δύο στήλες συγκριτικού νομικού περιεχομένου - έκαναν επτά ώρες να αναπαραχθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες, διανεμήθηκαν δηλαδή μέχρι τις επτά το πρωί εχθές, Τρίτη. Κι αν κανείς υπολογίσει ένα ανέφικτο χρονικό διάστημα, δηλαδή των δύο λεπτών ανά σελίδα, χρειάζονται τριάντα δύο ώρες και πλέον για μία απλή ανάγνωση. Πιστεύω ότι αυτά τα δεδομένα απαντούν στην ερώτησή σας γιατί δεν συνεδρίασε η Βουλή χθες. Η απάντηση είναι απλή. Δεν θα μπορούσε κανένας ούτε καν να έχει διαγωνίως εξετάσει το περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Δεν απαντούν στο ερώτημα γιατί πρέπει η Βουλή να ψηφίσει αυτό το περιεχόμενο, ενώ είναι πρόδηλο, κατάδηλο ότι κανείς δεν έχει μπορέσει ούτε καν να επεξεργαστεί στοιχειωδώς αυτήν τη νομοθετική πρόταση. Σε σχέση με την απάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας, στην οποία αναφερθήκατε και την οποία δεν γνωρίζω πώς γνωρίζετε, αφού εγώ την παρέλαβα πριν από λίγο και δεν την έχω δημοσιοποιήσει,…
Από τον Τύπο.
… αυτή ευγενώς μου γνωρίζει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρνείται να ενημερώσει τους ομολόγους του σε σχέση με την επιστολή μου, προσκαλώντας με να το πράξω απευθείας. Αυτό δεν νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο επιδέχεται οιασδήποτε περαιτέρω ερμηνείας. Εκείνο μόνο που θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι προδήλως οι απόψεις μου δεν είναι προσωπικές, αλλά διατυπώνονται, όπως και οι δικές του, στο πλαίσιο της υπηρέτησης και της εκτέλεσης των θεσμικών μας υποχρεώσεων και καθηκόντων.
Πρωτόγνωρα είναι αυτά τα πράγματα!
Τώρα, σε σχέση με το κατεπείγον διατυπώσατε σαφή θέση. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχάρης ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και μετά από πλευράς της Κυβέρνησης έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Βούτσης, ως Υπουργός, συνυπογράφων και το νομοσχέδιο.
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Ζητάει τώρα τον λόγο και ο κ. Μητσοτάκης. Υπάρχει άλλος;
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Θεοχάρη, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ. Κατ' αρχάς, υπάρχει το ζήτημα της διαδικασίας του υπερκατεπείγοντος. Δεν προβλέπει η διαδικασία μέσα σε μία μέρα να ολοκληρωθεί η συζήτηση και η ψήφιση στις επιτροπές και η συζήτηση στην Ολομέλεια. Είναι η τρίτη φορά που η Κυβέρνηση εισάγει αυτήν την καινοτομία του υπερκατεπείγοντος, καταστρατηγώντας τον Κανονισμό. Είναι ένα ζήτημα, το οποίο συζητήθηκε στην επιτροπή και εκτενώς και στη Διάσκεψη των Προέδρων. Νομίζουμε - και το ξέρετε κι εσείς πολύ καλά - ότι είναι ζήτημα για το οποίο φέρει ακέραια την ευθύνη η Κυβέρνηση. Δεν είναι δυνατόν να φέρνει νομοσχέδιο, το οποίο στο πρώτο του άρθρο επαναλαμβάνει κατατεθειμένο νομοσχέδιο του Νοεμβρίου της περσινής χρονιάς και να λέει ότι δεν πρόλαβε να το καταθέσει εγκαίρως για να μπορέσουμε να συζητήσουμε, έστω με τη διαδικασία του κατεπείγοντος κανονικά. Για την ακρίβεια η Κυβέρνηση θα μπορούσε να το έχει καταθέσει την επόμενη ή τη μεθεπόμενη ημερομηνία της συμφωνίας. Σε αυτήν την περίπτωση θα υπήρχε χρόνος και για τη διαδικασία του επείγοντος και συνεπώς δεν θα υπήρχαν οι αντιρρήσεις, τις οποίες θέσατε στην επιστολή σας. Είναι φανερό - και νομίζω ότι το θέσαμε και ως κόμμα και ο επικεφαλής μας ειδικότερα εχθές - ότι υπάρχει δυσαρμονία στις σχέσεις μεταξύ της Κυβερνήσεως και του προεδρείου της Βουλής. Είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες για να λύσει αυτό το ζήτημα. Όταν θέταμε αυτές τις ενστάσεις ή τις σκέψεις ή τις προτροπές προς την Κυβέρνηση, δεν υπήρχε το ζήτημα της επιστολής αυτής την οποία είχατε στείλει και δημοσιοποιήσατε. Αυτή η επιστολή στην πραγματικότητα τι κάνει, με δεδομένο, όπως ξέρετε, πως δεν είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης ή εκβιασμού ο τρόπος νομοθέτησης σήμερα; Δεν μπορείτε να λέτε ότι εκβιάζεται η Κυβέρνηση, όταν ο Πρωθυπουργός είχε εξουσιοδότηση από το συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών! Δεν μπορείτε να λέτε ότι διαπραγματεύθηκε υπό το κράτος εκβιασμού, όταν πήρε εξουσιοδότηση να διαπραγματευθεί και έβαλε την υπογραφή του μετά από ψήφιση της Βουλής και ισχυρότατης πλειοψηφίας διακοσίων πενήντα ενός Βουλευτών! Ο Πρωθυπουργός πήρε μία εντολή από το ελληνικό Κοινοβούλιο και αυτήν εκτέλεσε και έφερε τα νομοσχέδια. Για το γεγονός ότι τα φέρνει με αυτή τη διαδικασία φέρει η Κυβέρνηση την ευθύνη. Συνεπώς η επιστολή σας, πολύ δε περισσότερο αν πραγματοποιήσετε την εικαζόμενη σκέψη σας να τη στείλετε και στο εξωτερικό, αποτελεί πρόταση μομφής κατά της Κυβερνήσεως. Η επιστολή αυτή μέμφεται την ελληνική Κυβέρνηση. Και δεν είναι δυνατόν η ελληνική Κυβέρνηση να αφήνει αυτήν τη μομφή αναπάντητη, χωρίς να κάνει τις ανάλογες ενέργειες. Πρέπει η Κυβέρνηση - και περιμένω τον Υπουργό, τον κ. Βούτση - να πάρει, επιτέλους, θέση! Δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τα προβλήματα. Να πάρει θέση σε αυτήν την πρόταση μομφής, η οποία επιπλέον είναι και υποκριτική! Διότι, εάν το νομοσχέδιο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχε προσλήψεις, δεν θα είχαμε αυτήν την επιστολή. Είναι πολιτικές οι ενστάσεις που έχει η Πρόεδρος της Βουλής κατά του νομοσχεδίου αυτού και γι' αυτό τον λόγο κρύβεται πίσω από διαδικασίες, για να μπορέσει να μην αφήσει την Κυβέρνηση να νομοθετεί, όπως έχει υποχρέωση από το Σύνταγμα και τους νόμους. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχάρη. Όπως είπα και προηγουμένως, δεν επιτρέπω σε κανέναν ούτε και σε σας να παρερμηνεύετε όσα ως Πρόεδρος της Βουλής και από τον θεσμικό μου ρόλο διατυπώνω και λέω. Είναι προφανές ότι ονειρεύεστε μομφές και προτάσεις μομφής από την αρχή αυτής της βουλευτικής περιόδου. Τουλάχιστον σε ό,τι με αφορά, δεν θα σας κάνω τη χάρη και απερίφραστα σας λέω ότι η επιστολή μου δεν είναι μομφή προς την Κυβέρνηση. Η επιστολή μου είναι μομφή, βεβαίως, σε αυτούς που απεργάζονται την κατάλυση της δημοκρατίας στη χώρα μας και σε εκείνους οι οποίοι τους επικουρούν από διάφορες θέσεις.
Δεν ντρεπόμαστε λιγάκι! Ορίστε μας!
Προσέξτε, προσέξτε!
Ποιοι είναι αυτοί που απεργάζονται την κατάλυση της δημοκρατίας;
Ποιοι είναι αυτοί; Ονόματα!
Έλεος!
Τι είναι εδώ; Παιχνίδι; Παιδότοπος;
Ο κ. Βούτσης έχει τον λόγο.
Επί του Κανονισμού θα ήθελα τον λόγο.
Κύριοι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, κυρία Πρόεδρε της Βουλής, είναι αυτονόητο για μας πως η απόλυτα ελεύθερη έκφραση της άποψης του καθενός και της καθεμίας εδώ μέσα είναι στοιχείο, το οποίο δεν μπορεί να μπει σε αιρεσιμότητα. Και καθένας, βεβαία, κρίνεται ενώπιον του λαού και της ιστορίας, με το βάρος και του θεσμικού του ρόλου και της ευθύνης στο πλαίσιο της συλλογικότητας που εκφράζουμε και υπηρετούμε και μέσω της οποίας έχουμε έρθει εδώ, εκπροσωπώντας ένα μέρος του λαού μας. Αυτό είναι αυτονόητο. Όπως, επίσης, είναι αυτονόητο ότι ως Κυβέρνηση τηρούμε τον Κανονισμό της Βουλής, το Σύνταγμα και τον τηρούμε ακόμα και σε οριακές διατάξεις και σε οριακές διαδικασίες, για τις οποίες και εμείς στο παρελθόν ή μπορεί και στο μέλλον να έχουμε τις σοβαρές μας ενστάσεις, σε σχέση με τη λειτουργικότητα της Βουλής. Πλην, όμως, βρισκόμαστε μέσα στο πλαίσιο αυτών των διαδικασιών. Η κυβέρνησή μας, όπως και όλη η Βουλή, όπως και καθένας και καθεμιά εδώ μέσα είμαστε εκλεγμένοι, εκφράζουμε με την παρουσία μας και με τη νομοθέτηση και τη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται εδώ και τις αποφάσεις μας τη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία. Ουδείς μπορεί να πει ότι αυτή η Κυβέρνηση λειτουργεί καθ' υπαγόρευση. Πιεζόμαστε. Μπορεί κάποιοι να θεωρούν και να εκτιμούν πολιτικά ότι εκβιαζόμασταν ως Κυβέρνηση. Αλλά μια Κυβέρνηση έχει δικαίωμα να συνομολογεί, να συμβιβάζεται, να φέρνει τους συμψηφισμούς ή τους συμβιβασμούς της ως πολιτική πράξη, πλην όμως δεν υπάρχει κανείς είτε ως άτομο είτε ως συλλογικότητα από τον Πρωθυπουργό μέχρι όλα τα μέλη αυτής της Κυβερνήσεως και τους Βουλευτές που νομοθετούν καθ' υπαγόρευση. Σε αυτό να είμαστε πάρα πολύ σαφείς. Και με αυτήν την έννοια κρινόμαστε και κριθήκαμε και εμείς ενώπιον του λαού και της ιστορίας και κατ' άτομο και εν συνόλω. Τέλος, σαράντα ένα χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας και ιδιαίτερα για αρκετούς και αρκετές από εμάς που έχουμε βιώσει αυτά τα πέτρινα χρόνια, είναι σαφές πως υπάρχει μια συλλογική μνήμη στον λαό μας και στους θεσμούς, στη Βουλή εν προκειμένω, που είναι ζωντανή, είναι ενεργή και είναι απολύτως αποτρεπτική κάθε προσπάθειας εξωτερικής ή εσωτερικής για την κατάλυση της δημοκρατίας και για οποιοδήποτε θεσμικό πραξικόπημα. Είμαστε υπερήφανοι γι' αυτήν τη συλλογική μνήμη, την οποία εδώ μέσα κρατάμε ζωντανή. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κυρία Πρόεδρε, τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, τον λόγο.
Μισό λεπτό. Κύριε Μητσοτάκη, είστε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Άλλος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος;
Εγώ κυρία Πρόεδρε.
Είναι ο κ. Λαγός.
Κι εγώ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Λοβέρδο, είστε εισηγητής. Εσείς που συνηγορείτε σε κατεπείγον έχετε συμπράξει στην πραγματικότητα σε μία επί της ουσίας διαδικαστική συζήτηση.
Αυτή είναι η ουσία, κυρία Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Μητσοτάκης και μετά ο κ. Λαγός.
Κύριε Υπουργέ, σας άκουσα με προσοχή και χαίρομαι ιδιαίτερα που έστω και με καθυστέρηση αναγνωρίζετε την ιδιοκτησία του πρώτου μνημονίου της Αριστεράς. Χαίρομαι ιδιαίτερα γι' αυτό. Και χαίρομαι που με τον τρόπο αυτό απορρίπτετε και τις ενστάσεις, τις οποίες εξέφρασε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός για πιέσεις που δέχθηκε για εκβιασμούς για τελεσίγραφα. Είναι σημαντικό ότι το ξεκαθαρίζετε σε αυτήν την Αίθουσα. Είναι, όμως, επίσης σημαντικό να καταδείξω το γεγονός ότι προκύπτει - όπως το είπαν και οι υπόλοιποι συνάδελφοι - μια ξεκάθαρη διαφωνία και διαφορετική άποψη μεταξύ της θέσης της δική σας και της θέσης της κυρίας Προέδρου. Κυρία Πρόεδρε, δεν θα απευθύνεστε σε αυτήν εδώ την Αίθουσα για κάποιους οι οποίοι απεργάζονται την κατάλυση της δημοκρατίας. Και πάντως, τέτοιου είδους παροτρύνσεις ή τέτοιου είδους σχόλια, δεν μπορείτε να τα κάνετε για την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Διότι παίρνουμε αφορμή από μία τοποθέτηση του κ. Φίλη, ο οποίος ζήτησε να αρθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων. Κύριε Φίλη, φαντάζομαι ότι δεν απευθύνεστε στους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας οι οποίοι, εβδομήντα έξι σύσσωμοι, με τις ψήφους τους μαζί με κόμματα της Αντιπολίτευσης κράτησαν τη χώρα στην Ευρώπη. Να το θυμίσουμε αυτό. Διότι, αν δεν ήταν οι ψήφοι της Αντιπολίτευσης, σήμερα δεν θα είχε τη δυνατότητα ο Υπουργός Οικονομικών να διαπραγματευτεί προληπτική γραμμή στήριξης. Εμείς κρατήσαμε αυτήν τη στιγμή τη χώρα στην Ευρώπη και αποτρέψαμε τα χειρότερα, τα οποία η δική σας πολιτική προκάλεσε. Και - επιτέλους - μιλάτε για έκτακτες καταστάσεις. Γιατί φτάσαμε, αγαπητέ κοινοβουλευτικέ εκπρόσωπε, σε αυτήν την κατάσταση να νομοθετούμε με τελεσίγραφα; Μήπως γιατί χάσατε έξι μήνες ατέρμονων διαπραγματεύσεων με τις δικές εσωτερικές συνιστώσες; Εσείς έχετε ακέραιη την ευθύνη για το γεγονός ότι σήμερα ερχόμαστε να νομοθετούμε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Άρα, εάν θέλουμε όλοι εδώ πέρα να κάνουμε με ειλικρίνεια την αυτοκριτική μας, να αναγνωρίστε και εσείς το γεγονός, και εσείς ως Βουλευτές της Συμπολίτευσης και εσείς κύριοι της Κυβέρνησης, ότι με δική σας ευθύνη βρίσκεται η χώρα αντιμέτωπη με τελεσίγραφα. Και ας ξεκαθαρίσει, επιτέλους, και η κυρία Πρόεδρος της Βουλής πώς τοποθετείται στο ζήτημα των πραξικοπημάτων. Και εν πάση περιπτώσει, κυρία Πρόεδρε της Βουλής, όταν μιλάτε για προτάσεις μομφής προσέξτε μην ξύνεστε στην γκλίτσα του τσοπάνη διότι το δικαίωμα πρότασης μομφής απορρέει από τους Βουλευτές και δεν ξέρετε τι μπορείτε να βρείτε μπροστά σας. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μητσοτάκη. Οι θέσεις της Προέδρου της Βουλής έχουν διατυπωθεί με σαφήνεια και με ρητό τρόπο. Θα σας παρακαλούσα, τις θεσμικές σας αρμοδιότητες και τις κοινοβουλευτικές, να τις ασκείτε όπως κρίνετε. Εγώ δεν περιορίζω κανενός το δικαίωμα.
Αυτό κάνω.
Το να απειλείτε έξι μήνες με πρόταση μομφής δεν νομίζω ότι ουσιαστικά προσδίδει κύρος σε αυτήν την απειλή, την οποία μπορείτε να υλοποιήσετε ανά πάσα στιγμή. Μόνο μην την επισείετε κατ' αυτόν τον τρόπο γιατί, τελικώς, δημιουργούνται και πολλά ερωτηματικά. Τον λόγο έχει ο κ. Λαγός.
Ευχαριστώ. Ακούσαμε πριν από λίγο και για πολλή ώρα εδώ τις δήθεν διαφωνίες των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, για το γεγονός του νομοσχεδίου που ψηφίζουμε σήμερα. Πριν από μία εβδομάδα ακριβώς είχα αναφερθεί και είχα πει ότι στο χειρότερο νομοσχέδιο που πέρασε ποτέ από την ελληνική Βουλή, στην ψήφιση του τρίτου μνημονίου, δεν υπήρχε καμμία αντίδραση από κανένα κόμμα της Αντιπολίτευσης έστω και για διαδικαστικό χαρακτήρα. Απεναντίας όλοι συμφωνούσαν σε αυτό το επαίσχυντο νομοσχέδιο. Σήμερα τους βλέπουμε ξαφνικά όλους αυτούς, οι οποίοι βάζουν την υπογραφή τους φαρδιά πλατιά στα χειρότερα μέτρα που έχουν περάσει ποτέ στο ελληνικό κράτος, να διαφωνούν για το αν η διαδικασία πρέπει να είναι επείγουσα ή κατεπείγουσα, για το αν πρέπει να τελειώσει στη 1.00΄, στις 2.00΄ ή στις 3.00΄ το βράδυ ή αν πρέπει να συζητηθεί αύριο; Αυτό σας πείραξε τώρα. Η ουσία είναι ότι όλοι εσείς που διαφωνείτε τώρα εδώ, ότι όλοι που κάνετε τους αντάρτες, κυρίως από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, όταν έρθει η ώρα της ψήφισης του νομοσχεδίου θα ψηφίσετε όλοι. Αυτή είναι η διαδικασία. Αυτά που κάνετε εδώ πέρα να τα κάνετε πουθενά αλλού γιατί περιμένετε να σας πάρει καμμιά τηλεοπτική κάμερα και να δείξει ότι δήθεν αντιδράτε. Όταν έρθει η ώρα να βάλετε την υπογραφή σας στην ταφόπλακα της πατρίδας μας, θα την βάλετε όλοι μαζί φαρδιά πλατιά. Αυτή είναι η θέση της Χρυσής Αυγής. Πριν από μία εβδομάδα σας τα λέγαμε πάλι. Θα σας τα λέμε κάθε ημέρα. Επίσης, θα σταθώ σε μία κουβέντα που είπε η κυρία Πρόεδρος ότι κάποιοι απεργάζονται τη λειτουργία της δημοκρατίας στο κοινοβούλιο και στην πατρίδα μας. Εξερράγησαν πολλοί Βουλευτές εδώ, κυρίως από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ, και φώναζαν από κάτω «ποιος;», «ποιος;», «να μας πείτε, ποιος;». Λοιπόν, επειδή δεν τα λέτε εσείς, θα σας το πούμε πάλι εμείς «ποιος». Είναι η πρώην συγκυβέρνηση κυρίως της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ με τον τότε πρωθυπουργό Σαμαρά, με τον Χαράλαμπο Αθανασίου, με τον Νίκο Δένδια, οι οποίοι έκλεισαν ένα ολόκληρο πολιτικό κόμμα στην φυλακή, την τρίτη πολιτική δύναμη της Ελλάδος. οι οποίοι δεν δίστασαν σε τίποτα, οι οποίοι με χαλκευμένα και ψεύτικα στοιχεία οδήγησαν εκεί. Όλα αυτά τα οποία λέω τώρα υπάρχουν με αποδείξεις τις οποίες όλοι ξέρετε, αλλά κανείς δεν τολμάει να ψιθυρίσει γιατί είναι υπέρ και αφορούν το συμφέρον της Χρυσής Αυγής. Γι' αυτόν τον λόγο όλοι κάνετε ότι δεν έχετε δει και δεν έχετε ακούσει τίποτα. Συγγνώμη που θα αναφερθώ σε κάτι προσωπικό, αν και η ημέρα είναι κρίσιμη, αλλά θα αναφερθώ για να το μαθαίνει και ο ελληνικός λαός γιατί δεν το μαθαίνει από αλλού. Σήμερα εγώ για άλλη μια φορά σαν Βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου - και σας χαρίζω αυτήν τη δημοκρατία την οποία λέτε ότι εκπροσωπείτε - ξαναπροφυλακίστηκα για δεύτερη φορά. Μετά από δεκαοκτώ μήνες ξαναγύρισα στη φυλακή μετά από τέσσερις μήνες κατ' οίκον περιορισμού σαν τον χειρότερο εγκληματία. Όταν ο Υπουργός, ο οποίος είναι εδώ απέναντί μου - και δεν ξέρω πώς μπορεί να με κοιτάει στα μάτια - ψήφισε ένα νομοσχέδιο πριν από δύο - δυόμισι μήνες και βγάζει όλους τους εγκληματίες έξω, δίνει χαριστικές τροποποιήσεις για τους πάντες, για πρεζέμπορους, για δολοφόνους, για τους πάντες που έχουν είκοσι - εικοσιπέντε χρόνια φυλακή στην πλάτη τους και βγαίνουν έξω στα δύο και στα δυόμισι χρόνια, πώς θα με αντιμετωπίσετε εμένα και τους Βουλευτές της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι θα κάνουν δυόμισι και τρία χρόνια φυλακή μη έχοντας κάνει ουδεμία παράνομη πράξη; Πώς θα αντιμετωπίσετε τον αρχηγό μας, της Χρυσής Αυγής, ο οποίος μετά από δεκαοκτώ μήνες είναι σε κατ' οίκον περιορισμό και δεν μπορεί να βγει πουθενά έξω; Εσείς λοιπόν που έχετε φέρει όλες αυτές τις τροποποιήσεις, είστε αυτοί που σιγοντάρετε με την προηγούμενη συγκυβέρνηση που λέγαμε και με όλους τους υπόλοιπους, ώστε να ξαναμπαίνουν Βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου εκλεγμένοι, όπως είσαστε και εσείς - αλλά για εμάς οι ψήφοι δεν μετράνε, για εμάς οι ψήφοι είναι κάτι διαφορετικό - για δεύτερη φορά προφυλακισμένοι εκτίοντας ποινές δυόμισι και τριών χρόνων φυλακής, μετά από όλα αυτά τα παράνομα που έχετε κάνει. Αυτοί, λοιπόν, είναι που απεργάζονται τη δημοκρατία. Κι επειδή δεν τολμάτε να πείτε πολλά ονόματα, εγώ σας είπα μερικά, όπως σας λέει κι η Χρυσή Αυγή.
Υπάρχει άλλος συνάδελφος;
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί της διαδικασίας.
Κύριε Τζαβάρα, επί της διαδικασίας ζητείται ο λόγος με έγγραφο που υπογράφουν δύο Βουλευτές. Είστε παλιός Βουλευτής και τα γνωρίζετε αυτά. Δεν μου έχετε δώσει τέτοιο έγγραφο. Παρ' όλα αυτά, να σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό. Ή θα εξεγερθείτε, θα αρχίσετε να χτυπάτε τα έδρανα και θα αποχωρήσετε γιατί αποτελεί παραβίαση του Κανονισμού;
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε, και συγγνώμη για την παρατυπία. Έχετε δίκιο, αλλά δυστυχώς δεν περίμενα ποτέ ότι ως αντιπρόσωπος του ελληνικού λαού μέσα στην Αίθουσα, που ασκείται η λαϊκή κυριαρχία, θα άκουγα αυτή την πολύ βαρυσήμαντη καταγγελία από την Πρόεδρο της Βουλής, ότι υπάρχουν κάποιοι που απεργάζονται την κατάλυση της δημοκρατίας στη χώρα. Σας παρακαλώ λοιπόν - και το λέω εξ ιδίου δικαιώματος, ως αντιπρόσωπος του ελληνικού λαού - να καταγγείλετε ποιοι είναι αυτοί και παρακαλώ, αν δεν το καταγγείλετε, θα ήθελα να πείτε εδώ στο Σώμα εάν συμφωνείτε με αυτά που ακούστηκαν λίγο πριν από τον προλαλήσαντα συνάδελφο. Είναι πολύ σοβαρά τα ζητήματα και θεωρώ ότι έχετε και τη σοβαρότητα και την ευθύνη που απαιτείται, για να διακρίνετε ποιο είναι κάθε φορά όχι το διαδικαστικό διακύβευμα, αλλά το ουσιαστικό, που σε αυτήν την περίπτωση σας διαβεβαιώ ότι είναι η λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Ευχαριστούμε τον κ. Τζαβάρα. Υπάρχει άλλος συνάδελφος;
Θα ήθελα τον λόγο, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Λοβέρδο, μιλήσατε ήδη δύο φορές συνηγορώντας για το κατεπείγον.
Θέλω να μιλήσω επί προσωπικού.
Επί προσωπικού; Ποιου προσωπικού;
Θα κατανοηθεί.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Κύριε Λοβέρδο, θα σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό και για δύο λεπτά στον κ. Παφίλη.
Έχουμε και ημερήσια διάταξη!
Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Κοιτάξτε, κυρία Πρόεδρε, εμείς θέσαμε το θέμα του κατεπείγοντος. Εδώ μετατράπηκε σε μια γενική πολιτική συζήτηση, να λέει ο καθένας τις απόψεις που έχει. Παρακαλούμε, λοιπόν, τώρα να μπει σε ψηφοφορία και να τελειώνουμε. Έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολλή ώρα. Έπρεπε να μιλήσει ένας από κάθε κόμμα, όπως γίνεται κάθε φορά, και όχι να γίνεται όλη αυτή η διαδικασία, που σε τελευταία ανάλυση ταλαιπωρεί και όλους τους υπόλοιπους.
Βλέπετε ότι υπάρχει ανάγκη έκφρασης των Βουλευτών όμως, κι εγώ ως Πρόεδρος οφείλω να περιφρουρήσω αυτό τους το δικαίωμα. Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό κι αμέσως μετά θα κάνουμε την ψηφοφορία.
Δεν θα κάνω κατάχρηση. Άλλωστε σπάνια επικαλούμαι προσωπικό. Θα κατανοηθεί όμως το επιχείρημά μου. Κυρία Πρόεδρε, ίσως άθελά σας, αναφερθήκατε με τρόπο προσβλητικό σε απόντα συνάδελφο, σε πρώην συνάδελφο, και οφείλουμε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα, επειδή ανήκει σε εμάς…
Προσωπικό του κ. Χρυσοχοΐδη επικαλείστε τώρα;
Επειδή δεν είναι εδώ, είναι σκόπιμο πιστεύω - είστε Πρόεδρος του Σώματος - να μην προσβάλλουμε πρώην συναδέλφους που δεν μπορούν να αμυνθούν. Σας παρακαλώ εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, αν μπορείτε, αυτό να το ανακαλέσετε. Και σας θυμίζω ότι, επειδή, όπως είπε κι ο κ. Φίλης, δεν είναι ώρα μικροπολιτικής, αυτή την καλή στάση την επιδείξαμε το απόγευμα, όπου στην Αίθουσα ήσασταν δύο κόμματα, ήσασταν δύο ΣΥΡΙΖΑ. Όμως εμείς κοιτάξαμε να σοβαρευτούμε όλοι μαζί, να προασπίσουμε όλοι μαζί τις διαδικασίες και να μην κάνουμε μικροπολιτική. Σας το ζητώ αυτό ως κοινοβουλευτική χάρη.
Θέλω τον λόγο, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο. Σας διευκρινίζω - και με αυτό τελειώνουμε - ότι θεωρώ όνειδος για την αξιοπρέπεια του Βουλευτή και τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, την κοινοβουλευτική λειτουργία και τη δημοκρατική επιταγή της κατά συνείδηση γνώμης και ψήφου του Βουλευτή να διατυπώνεται από Βουλευτή και Υπουργό ότι δεν διάβασε το νομοσχέδιο και μάλιστα το μνημόνιο, με το οποίο αλυσόδεσε τη χώρα. Δεν είναι προσωπικό, είναι θεσμικό και δημοκρατικό και φυσικά καταγράφηκε η αντίρρησή σας.
Δεν είναι εδώ, για να αμυνθεί!
Θα προβούμε τώρα στην ψηφοφορία.
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Ζητεί τον λόγο…
Να κάνουμε την ψηφοφορία να τελειώνουμε!
Εάν θέλετε, να τηρείτε την κοινοβουλευτική τάξη και να μην παρεμποδίζετε τη διαδικασία. Ζήτησε τον λόγο ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής κ. Μιχαλολιάκος. Κύριε Μιχαλολιάκο, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, θέλω να πω ότι είμαι υπερήφανος, διότι ευρίσκομαι σε ένα Κοινοβούλιο, το οποίο αποτελείται από μεγαλοφυΐες που μελέτησαν εννιακόσιες εβδομήντα επτά σελίδες και χίλια οκτώ άρθρα μέσα σε λίγες ώρες και έτσι θα αποφασίσουν για λογαριασμό του ελληνικού λαού. Συγχαρητήρια στις μεγαλοφυΐες του ελληνικού Κοινοβουλίου! Ευχαριστώ.
Υπάρχει άλλος συνάδελφος που θέλει τον λόγο; Όχι. Επομένως θα προβούμε σε ψηφοφορία διά ανατάσεως της χειρός. Εκείνοι και εκείνες οι συνάδελφοι που ψηφίζουν υπέρ της διαδικασίας του κατεπείγοντος, η οποία σύμφωνα με τον Κανονισμό ορίζεται ως δεκάωρη και σύμφωνα με την πρόταση της Διάσκεψης - την κατά πλειοψηφία πρόταση - θα συντμηθεί σε λιγότερες ώρες να σηκώσουν το χέρι τους. [[Σηκώνουν το χέρι οι αποδεχόμενοι την πρόταση]] Εκείνοι και εκείνες οι συνάδελφοι που αντιλέγουν στην ακολούθηση της διαδικασίας του κατεπείγοντος να σηκώσουν το χέρι τους. [[Σηκώνουν το χέρι οι μη αποδεχόμενοι την πρόταση]] Εκείνοι και εκείνες οι συνάδελφοι που δηλώνουν «ΠΑΡΩΝ» να σηκώσουν το χέρι τους. [[Σηκώνει το χέρι ο Βουλευτής που δηλώνει «ΠΑΡΩΝ»]] [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Εκείνοι και εκείνες οι συνάδελφοι που γελούν, να μη γελούν, γιατί θα αναρωτηθεί κανείς γιατί γελούν. Είναι πρόδηλο ότι η πλειοψηφία της Ολομέλειας αποφάσισε υπέρ της διαδικασίας του κατεπείγοντος και της πρότασης της Διάσκεψης. Αυτό σημαίνει ότι θα προχωρήσουμε με τη διαδικασία που πρότεινε η πλειοψηφία της Διάσκεψης και αποφάσισε η Ολομέλεια και θα παραχωρήσω την Έδρα στον Α΄ Αντιπρόεδρο της Βουλής, τον κ. Αλέξη Μητρόπουλο, προκειμένου να προεδρεύσει για το υπόλοιπο της συνεδρίασης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4334/2015 (Α΄80)». Το παραπάνω νομοσχέδιο χαρακτηρίστηκε από την Κυβέρνηση ως κατεπείγον, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 4 του Συντάγματος. Οι συναρμόδιες Διαρκείς Επιτροπές Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, Οικονομικών Υποθέσεων, Παραγωγής και Εμπορίου και Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής αποδέχθηκαν τον χαρακτηρισμό του προαναφερθέντος νομοσχεδίου ως κατεπείγοντος, όπως ορίζεται στο άρθρο 109 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής και προέβησαν στην επεξεργασία και εξέτασή του σε μία συνεδρίαση. Υπέβαλαν δε την έκθεσή τους στις 22 Ιουλίου 2015, όπως ορίζεται στην παράγραφο 3 του παραπάνω άρθρου του Κανονισμού της Βουλής. Αμέσως μετά το νομοσχέδιο εγγράφηκε κατά προτεραιότητα στην ημερήσια διάταξη, σύμφωνα με ό,τι προβλέπεται στα άρθρα 52 παράγραφος 1 και 109 του Κανονισμού της Βουλής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο άρθρο 109 παράγραφοι 4, 5 και 6 του Κανονισμού της Βουλής, η συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου ολοκληρώνεται σε μία συνεδρίαση που διαρκεί κατ' ανώτατο όριο δέκα ώρες. Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε κατά πλειοψηφία να προτείνει στην Ολομέλεια την περάτωση της συζήτησης στις 2.00΄ το πρωί, ώστε να έχει ολοκληρωθεί η συνεδρίαση πριν από την 3η πρωινή. Στην κατ' αρχήν και κατ' άρθρον συζήτηση μετέχουν εκτός από τους εισηγητές και τους ειδικούς αγορητές ο Πρωθυπουργός ή ο αρμόδιος Υπουργός, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και από ένας εκπρόσωπός τους. Η ομιλία τους περιορίζεται στο 1/2 του χρόνου που προβλέπεται από τα άρθρα 97 και 103 του Κανονισμού μας. Θα ήταν, λοιπόν, δυνατόν να σας προτείνω να συζητήσουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής και επί των άρθρων ενιαία. Οι χρόνοι ομιλίας προτείνουμε να διαμορφωθούν ως εξής: Οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές να έχουν χρόνο ομιλίας οκτώ λεπτά, ο αρμόδιος Υπουργός εννέα λεπτά, οι συναρμόδιοι Υπουργοί πέντε λεπτά, ο Πρωθυπουργός, ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας είκοσι λεπτά, οι Πρόεδροι των υπολοίπων Κοινοβουλευτικών Ομάδων δεκαπέντε λεπτά, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι οκτώ λεπτά, τυχόν ομιλητές τέσσερα λεπτά. Κατά τα λοιπά, θα εφαρμοστούν οι διατάξεις του Κανονισμού. Συμφωνεί το Σώμα;
Όχι, όχι, κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Ο κ. Λοβέρδος έχει τον λόγο. [[Θόρυβος στην αίθουσα]] Ησυχία παρακαλώ!
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης των τεσσάρων επιτροπών, κύριε Πρόεδρε, συζητούσαμε για το πώς θα διεξαχθεί η συζήτηση υπό το πρίσμα της εμπειρίας που είχαμε από την τελευταία εβδομάδα, την περασμένη Τετάρτη. Σας παρακαλώ, λοιπόν - σκεφτήκαμε ως δόκιμο και σωστό αυτό - να τηρήσουμε το άρθρο 64 παράγραφος 2 του Κανονισμού, δηλαδή να προηγηθούν οι εισηγητές των κομμάτων και να μη σπάσει αυτή η σειρά από Προέδρους κοινοβουλευτικών ομάδων. Ο Υπουργός ή οι Υπουργοί θα εισηγηθούν, προφανώς, κατά τον Κανονισμό. Το άρθρο 109 δεν παρεμποδίζει την εφαρμογή του 64 παράγραφος 2 του Κανονισμού και με αυτόν τον τρόπο, κύριε Πρόεδρε, επί της ουσίας, οι Υπουργοί φυσικά θα εισηγηθούν, τα κόμματα θα εκφραστούν και στη συνέχεια η αναγωγή του όλου θέματος σε μείζονα πολιτική συζήτηση μπορεί να γίνει από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους και από τους Προέδρους των κομμάτων. Δεν τηρήθηκε αυτό, με αποτέλεσμα την ανακολουθία η δική μας εισηγήτρια κ. Χριστοφιλοπούλου να μιλήσει λίγο πριν τον Πρωθυπουργό. Υποτίθεται, όμως, ότι εισηγητής κάθε Κοινοβουλευτικής Ομάδας και ειδικός αγορητής κάνει λόγο επί του ειδικού και ενημερώνει το Σώμα για τις απόψεις του κόμματος που εκφράζει και κάνει και τις προτάσεις. Αυτό πρέπει να προηγηθεί.
Μάλιστα. Θα προηγηθούν οι δύο Υπουργοί εφόσον το θέλουν, θα περάσουμε στους εισηγητές και αγορητές. Δεν έχω ακόμη προθέσεις Προέδρων κομμάτων. Συνεπώς καλείται στο Βήμα ο Υπουργός κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Κύριες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα είμαι το ορντέβρ, το κύριο πιάτο το έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης για τον Κώδικα. Πριν σας πω λίγα για την οδηγία, να σας πω τέσσερις διευκρινίσεις. Διευκρίνιση πρώτη. Αν οι Υπουργοί που εισάγουν τα νομοσχέδια, τα πιστεύουν - το έβαλε πολύ έντονα ο κ. Λοβέρδος - στην εποχή πριν, ο κ. Λοβέρδος κρέμασε στο διαδίκτυο τις οροθετικές γυναίκες, για να πάρει εκατό - διακόσιες ψήφους…
Είσαι απαράδεκτος.
Μη διακόπτετε, θα πάρετε…
Και στον αγώνα του να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη…
Κάνετε λάθος. Είσαι συκοφάντης και άσχετος.
Ηρεμήστε. Δεν αρχίσαμε καλά. Ηρεμήστε. Κύριε Υπουργέ και εσείς.
Ντροπή σου!
Κύριε Λοβέρδο!
Και στον αγώνα του να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, θα έπρεπε να προσέξει…
Δεν ισχύει αυτό, να ρωτήσεις τον κ. Βούτση.
Κύριε Υπουργέ, αρχίστε πιο ήρεμα.
Συκοφάντη!
Κύριε Λοβέρδο, αν θέλετε, ύστερα.
Και στον αγώνα του γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, θα έπρεπε να ακούει τους Βουλευτές του…
Τον λόγο επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε, είναι συκοφάντης.
Στο τέλος, στο τέλος.
Ε, στο τέλος το προσωπικό, κύριε Λοβέρδο. Το πανελλήνιο το ξέρει.
Ντροπή σου!
Καθίστε, κύριε Λοβέρδο.
Μόνο εσύ το ξέρεις αυτό έτσι.
Μόνο εγώ;
Καθίστε, κύριε Λοβέρδο, θα πάρετε τον λόγο επί προσωπικού μετά.
Είσαι άσχετος και δεν διαβάζεις.
Κύριε Υπουργέ, δεν μου αρχίσατε καλά σήμερα. Δεν μου αρχίσατε καλά. Εσείς διαφορετικά αρχίζετε άλλες φορές.
Μπορώ να πω κάτι τώρα;
Συνεχίστε, αλλά ήπια. Εσείς, κύριε Λοβέρδο, θα πάρετε τον λόγο επί προσωπικού μετά.
Και καθώς προσπαθούσατε να γίνετε χαλίφης στη θέση του χαλίφη, δεν προσέχατε τους Υπουργούς σας…
Κύριε Τσακαλώτο!
Δεν ντρέπεσαι λίγο;
Δεν προσέχατε τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους σας, δεν προσέχατε τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας σας που έλεγαν ότι εμείς δεν πιστεύαμε στη μείωση των μισθών, εμείς δεν πιστεύαμε στη μείωση των συντάξεων, εμείς δεν πιστεύαμε σε τίποτα από αυτά, ήταν θέμα συσχετισμών. «Εμείς φέρναμε εδώ πράγματα που δεν τα πιστεύαμε, αλλά το κάναμε για τους συσχετισμούς.». Οπότε, μην κάνετε μαθήματα στην Κυβέρνηση της Αριστεράς που κάνει διαπραγμάτευση. Στη διαπραγμάτευση υπάρχει και ο συμβιβασμός. Μην κουνάτε το χέρι σας! Αυτά λέγατε και εσείς, κύριε Πρόεδρε. Δεύτερη διευκρίνιση: Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας θα αρχίσει 1η Γενάρη. Μέχρι την 1η Γενάρη του 2016 θα έχουμε φέρει τη γενική λύση για τα κόκκινα δάνεια. Μέσα σε αυτή τη λύση θα υπάρχει και η λύση για την πρώτη κατοικία, ιδιαίτερα των φτωχών ανθρώπων. Συνεπώς δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχεί κάποιος γι' αυτό το θέμα. Θα υπάρξει λύση σύντομα και δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, όπως είπα. Τρίτον, υπάρχει μια πολύ μεγάλη φιλολογία σχετικά με το γιατί δεν ήρθαν σε αυτό το νομοσχέδιο ή στο προηγούμενο οι πρόωρες συντάξεις, γιατί δεν ήρθε κάτι για τους αγρότες. Πρέπει να σας πω πως ό,τι φέραμε, το είχαμε συμφωνήσει με τους θεσμούς. Οι θεσμοί οι ίδιοι μας είπαν να μη φέρουμε σε αυτή τη φάση τις πρόωρες συντάξεις, οι θεσμοί οι ίδιοι είπαν ότι η διεύρυνση της φορολογικής βάσης ήταν μέσα από τον ΦΠΑ. Οπότε, θα παρακαλούσα τους αγαπητούς συναδέλφους και τις αγαπητές συναδέλφισσες να μην ασκούν τον ρόλο ως «βαποράκι» των ανθρώπων που δεν συμφωνούν - εκτός της Ελλάδας και εντός της Ελλάδας - με αυτή τη λύση, θέλουν το Grexit και δημοσιεύουν αυτή τη φιλολογία, ότι θα έρθει και τρίτο και τέταρτο πακέτο. Τέταρτη διευκρίνιση: Έχω ακούσει σε αυτήν την Αίθουσα ότι υπήρχε μια φάση κακής διαπραγμάτευσης πριν από τρεις, τέσσερις εβδομάδες και τώρα υπάρχει η φάση της καλής διαπραγμάτευσης. Πρέπει να σας πω ότι η διαπραγματευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ενιαία. Πράξαμε συλλογικά και οι δυσκολίες που είχαμε δεν είχαν σχέση με το ποιος ήταν Υπουργός Οικονομικών, ποιος ήταν ο συντονιστής της διαπραγματευτικής ομάδας. Υπήρξε μια πολύ δύσκολη διαπραγμάτευση, κατά την οποία αντιμετωπίζαμε ανθρώπους που δεν ήθελαν να κάνουν κανέναν συμβιβασμό με πολιτικές με διαφορετική λογική, με πολιτικές με τις οποίες προσπαθούσαμε να ξεφύγουμε από την ύφεση. Αυτή είναι η αλήθεια. Και όσοι προσπαθούν να διαιρέσουν τον ΣΥΡΙΖΑ με τους καλούς και τους κακούς, εμένα δεν θα με βρουν σύμφωνο. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω ότι έχουμε καλά και κακά επιχειρήματα για ό,τι έχει γίνει. Και σας παρακαλώ πολύ μην επενδύετε στον διαχωρισμό και στον διχασμό του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί πολύ σύντομα θα διαψευστείτε. Πρέπει να σας πω, όσον αφορά το κόστος που μας λέτε, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ για έξι μήνες δεν διαπραγματευόταν και γι' αυτό έχουμε μεγάλο κόστος για τις τράπεζες, το εξής: Αυτοί που το λένε - και ιδιαίτερα από αυτό το κομμάτι - ας σκεφτούν ότι πριν τις εκλογές έλεγαν πως θα υπάρξει Grexit, ας σκεφτούν ότι στην εκλογική μάχη έλεγαν ότι με κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα μας διώξουν και να σκεφτούν τη δική τους ευθύνη για το bank run και πού έφθασαν οι τράπεζες.
Πολιτική είναι η τέχνη τού προβλέπειν.
Να μην κοιτάτε αλλού όταν έχετε δικιά σας ευθύνη, όταν για πολιτικούς λόγους προσπαθήσατε να έχετε ένα win - win, να δημιουργήσατε ένα bank run, είτε για να χάσουμε εμείς τις εκλογές είτε για να μην μπορούμε να κυβερνήσουμε εάν κερδίζαμε τις εκλογές. Οι ευθύνες είναι πολύ μεγάλες, είναι καταγεγραμμένες και έχουν πολύ μεγάλη ιστορική σημασία.
Εμείς φταίμε για το Grexit; Εμείς φταίμε πάλι;
Μετά από αυτές τις τέσσερις διευκρινίσεις - όπως σας είπα το κύριο πιάτο θα έρθει με τον Υπουργό Δικαιοσύνης - να σας πω δυο λόγια γι' αυτή την οδηγία. Εξήγησα τα τεχνικά κομμάτια στο…
Εμείς φταίμε που εσείς πήγατε στο Grexit;
…(Δεν ακούστηκε).
Σας παρακαλώ, κύριε Κουτσούκο. Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε. Περατώστε.
Νομίζω ότι αυτή η οδηγία είναι μέρος μιας μεγαλύτερης παρέμβασης σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την τραπεζική ένωση. Εκτός από αυτή την Οδηγία που έχουμε, υπάρχει και το κομμάτι που είναι για την εξασφάλιση, την εγγύηση των καταθέσεων. Και υπάρχει και το κομμάτι που είναι για την εποπτεία. Υπάρχουν πολλά πράγματα στα οποία μπορούμε να κάνουμε κριτική για το συνολικό πακέτο ως Ευρωπαίοι πολίτες που ανησυχούμε για τη χρηματοπιστωτική και οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για παράδειγμα, είναι αλήθεια ότι το Ταμείο Εξυγίανσης δεν έχει τα χρήματα που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν μία συστημική κρίση. Όμως, έχει πολύ μεγάλη σημασία να διευκρινίσουμε ότι αυτό δεν ισχύει για μία τράπεζα στην Ισπανία, μία τράπεζα στην Ελλάδα, μία τράπεζα στην Ιταλία, αλλά αυτό είναι ένα γενικό πρόβλημα εάν έχουμε μία συστημική κρίση. Το ίδιο ισχύει και για την καθυστέρηση - με την παρέμβαση ιδιαίτερα της Γερμανίας - να μην υπάρχει σε ευρωπαϊκό επίπεδο μία ευρωπαϊκή εγγύηση των καταθέσεων. Άρα αυτή η συγκεκριμένη οδηγία βοηθάει το χρηματοπιστωτικό σύστημα στην Ελλάδα, βοηθάει τους καταθέτες να έχουν μεγαλύτερη σιγουριά για τις καταθέσεις τους; Σε αυτή την ερώτηση νομίζω ότι μπορούμε να απαντήσουμε με θετικό τρόπο. Βοηθάει με πολλούς τρόπους, γιατί λέει ότι μετά από τον Γενάρη του 2016, όταν μία τράπεζα είναι προβληματική, θα πρέπει εκ των προτέρων να έχει δημιουργήσει - και αυτή είναι η πρώτη λέξη της οδηγίας, η «ανάκαμψη» - όλους αυτούς τους θεσμούς κι όλες αυτές τις πολιτικές για να αντιμετωπίσει μία μελλοντική κρίση, τι θα κάνει σε αυτή την περίπτωση, στην άλλη περίπτωση. Θα υπάρχει και η ευρωπαϊκή αρχή για να διασφαλιστεί ότι όντως έχει λάβει αυτά τα μέτρα. Συγχρόνως, αν πραγματικά δημιουργηθεί πρόβλημα σε μία τράπεζα, θα υπάρχει ο εξυγιαντικός μηχανισμός που θα λέει πώς πηγαίνει μία τράπεζα προς την εξυγίανση, πώς αρχίζουμε με τους μετόχους, με τους ομολογιούχους και πώς στο τέλος είναι οι καταθέτες και μόνο οι καταθέσεις που είναι πάνω από 100.000 ευρώ ανά άτομο και ανά τράπεζα. Αυτή είναι η διαδικασία. Η προσπάθεια είναι, πρώτον, να μην υπάρχει ένα καθεστώς, όπου μία κρίση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα να τροφοδοτεί μία κρίση σε μία Κυβέρνηση και αυτή η κρίση της Κυβέρνησης να πηγαίνει μετά πίσω στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Πρέπει να σας πω ότι αυτή η οδηγία αρχίζει μετά από το 2016. Οι ελληνικές τράπεζες μέχρι τότε θα έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί από τη συμφωνία που θα διαπραγματευτούμε μέχρι τότε. Άρα δεν θα γίνει η ανακεφαλαιοποίηση κάτω από την οδηγία, αλλά με τη διαδικασία που ακολουθούμε, η οποία θα έχει τελειώσει πολύ πριν από την 1η Γενάρη του 2016. Νομίζω ότι μπορούν οι καταθέτες να νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια για το μέλλον τους κι ότι μπορούν να κοιτάξουν με μεγαλύτερη αισιοδοξία γενικότερα το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Δεν έχουν λυθεί όλα τα προβλήτα, όπως σας είπα στην αρχή. Είναι μία καλή αρχή και πραγματικά δεν βλέπω γιατί κάποιος συνάδελφος ή κάποια συναδέλφισσα πρέπει να καταψηφίσει αυτή την οδηγία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος για ένα λεπτό. Ακολουθεί ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παρασκευόπουλος.
Δεν θέλω να δώσω συνέχεια, ούτε ιδιαίτερη σημασία σε αυτά που είπε ο κύριος Υπουργός και με αφορούσαν προσωπικά. Όμως, μια και μου δίνει την ευκαιρία, κύριε Πρόεδρε, καλό θα ήταν να διευκρινίσω στο Σώμα κάτι που διευκρινίστηκε πριν από δυόμισι χρόνια, περίπου, στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, όταν σε μία συνεδρίαση αφιερωμένη στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και παρουσία του νυν Υπουργού Εσωτερικών, του κ. Βούτση, της Προέδρου της Βουλής, του πρώην Προέδρου της Βουλής, του κ. Κακλαμάνη, του κ. Τσούκαλη από τη ΔΗΜΑΡ τότε και πολλών άλλων συναδέλφων, ο κ. Παπαδημητρίου, Πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ερωτήθηκε από πάρα πολλούς συναδέλφους για αυτή την περίπτωση της δημοσίευσης φωτογραφιών. Έρευνα που έκανε η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων κατέληξε στο συμπέρασμα - και αυτό μας το εξέθεσε ως ομόφωνο συμπέρασμα της σχετικής έρευνας που είχε διεξαγάγει η αρμοδία αυτή αρχή - ότι ουδείς Υπουργός της τότε Κυβέρνησης είχε δώσει παρόμοια εντολή. Την εντολή δημοσίευσης φωτογραφιών την είχε δώσει η Εισαγγελία Αθηνών. Και έτσι ουδείς εξ ημών μπορούσε να παρέμβει σε ζήτημα που αφορούσε τη λειτουργία της δικαιοσύνης. Αυτό είναι σαφές. Δεν ξέρω γιατί ο κ. Τσακαλώτος σε μία ειδική στιγμή, με άλλο νόημα, σε κρίσιμη περίσταση, θυμήθηκε αυτό, ενώ απλώς εδώ ακούει λόγους αντιπολιτευτικούς, δεν ακούει κάτι παραπάνω. Και, μάλιστα, η αντιπολίτευση στέκεται με συναίσθηση ευθύνης. Δεν ξέρω τι έχει πάθει. Τον έχουν ματιάσει; Από το πρωί μας λέει ότι εμείς από τα Χριστούγεννα προωθούσαμε το bank run, καλούσαμε τους πολίτες κ.λπ.. Ειδικά εμείς από το ΠΑΣΟΚ δεν έχουμε ούτε έναν συνάδελφο που να έχει μιλήσει για καταθέσεις, για αναλήψεις και για όλα αυτά τα οποία ηχούσαν κάποια στιγμή κινδυνολογικά. Ή ο κύριος Υπουργός - τουλάχιστον ως προς το θέμα που με αφορά - δεν έχει ενημέρωση, πάσχει, χωρίς να έχει δικαιολογία, από έλλειψη ενημέρωσης ή προσπαθεί με ψευτοθέματα να συσπειρώσει την Κοινοβουλευτική του Ομάδα που έχει τσακίσει στα δύο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν του επιτρέπω, ενώ το Σώμα γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι έχει συμβεί με εκείνη την περίπτωση, να χρησιμοποιεί το όνομά μου για τέτοιους μικροπολιτικούς λόγους. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Είναι κρίσιμες οι στιγμές και παρακαλώ να αποφεύγονται από όλους - και από τους Υπουργούς - οι έντονες προσωπικές αναφορές. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παρασκευόπουλος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ξεκινήσω με μία διευκρίνιση. Το σχέδιο νόμου το οποίο σήμερα έχω την τιμή να υποστηρίζω, εκτός του θέματος της πολιτικής δικονομίας με το οποίο θα ασχοληθώ τώρα και του θέματος της ενσωμάτωσης της οδηγίας για τις τράπεζες, στο οποίο αναφέρθηκε προηγουμένως και το υποστήριξε ο κ. Τσακαλώτος, αναφέρει κάτι σημαντικό και στην αιτιολογική του έκθεση. Αναφέρει ότι παράλληλα με την προώθηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, η Κυβέρνηση προτίθεται να φέρει στη Βουλή προς ψήφιση, πριν από την ισχύ του νέου κώδικα και το σύνολο των ρυθμίσεων για τα καθυστερούμενα δάνεια, που αφορούν και τις ρυθμίσεις για την πρώτη κατοικία και τη μοναδική κατοικία, επίσης, από πλειστηριασμούς. Το διευκρινίζω αυτό, γιατί τα δύο θέματα είναι διαφορετικά. Η πολιτική δικονομία έχει τις ίδιες ρυθμίσεις για όλες τις περιπτώσεις αναγκαστικής εκτέλεσης είτε αυτές αφορούν ακίνητα ή άλλα αντικείμενα, τα οποία προκύπτουν από καθυστερούμενα δάνεια ή από στεγαστικά δάνεια ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Τώρα, έρχομαι στο ιστορικό της αναγόρευσης της πολιτικής δικονομίας σε τόσο κρίσιμο θέμα για την ελληνική θεσμική και κοινωνική ζωή. Ήδη είχε φανεί από την αρχή της κρίσης ότι υπάρχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον των θεσμών, των θεσμικών οργάνων της παγκόσμιας οικονομίας και των διακρατικών σχέσεων, το οποίο συνδεόταν προφανώς με το γεγονός ότι η Ευρώπη άρχισε σιγά - σιγά - ήδη από το 2010 βέβαια - να βιώνει μία κρίση. Προϊόν της οικονομικής κρίσης είναι οι κατασχέσεις, οι πλειστηριασμοί, οι πτωχεύσεις. Έτσι, όλη η Ευρώπη άρχισε να ασχολείται εντατικά με τα θέματα των πτωχεύσεων και της πολιτικής δικονομίας. Από αυτή την εντατική ενασχόληση, βεβαίως, δεν ξέφυγε στη δική μας περίπτωση το δικό μας θεσμικό σύστημα. Ήδη από το έτος 2012 συγκροτήθηκε μία επιτροπή, προκειμένου να συντάξει έναν νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, η οποία εργάστηκε εντατικά, κατέθεσε ένα σχέδιο το 2013, το οποίο έφτασε συζητούμενο μέχρι το 2014, αλλά δεν κατατέθηκε στη Βουλή, γιατί οι αντιρρήσεις ήταν πολλές. Οι αντιρρήσεις προέρχονταν από πολλούς κοινωνικούς φορείς, οπωσδήποτε όμως και από ειδικούς, νομικούς κατ' εξοχήν, τους δικηγόρους, οι οποίοι είχαν τεκμηριωμένες αρνητικές θέσεις για συγκεκριμένα άρθρα, για συγκεκριμένα θέματα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Η σημερινή Κυβέρνηση από την ανάληψη της εξουσίας εξήγγειλε ότι θα προσπαθήσει να έχει μία διαφορετική πολιτική στο θέμα της πολιτικής δικονομίας. Και ευθύς εξαρχής, στις συνεννοήσεις που άρχισαν μετά την 20 Φεβρουαρίου μεταξύ της Κυβέρνησής μας και των Θεσμών με τη λεγόμενη «λίστα Βαρουφάκη», φάνηκε ότι υπήρχε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το θέμα της πολιτικής δικονομίας. Οι εκπρόσωποι του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην επιτροπή, η οποία ασχολήθηκε με αυτό το θέμα στην ομάδα των Βρυξελλών, ευθύς εξαρχής έθεσαν τις βασικές δικές μας θέσεις και επιφυλάξεις για συγκεκριμένες ρυθμίσεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Αφορούσαν δύο θέματα. Το ένα θέμα ήταν η πρωτοβάθμια διαδικασία και ιδιαίτερα η απόδειξη με μάρτυρες. Το δεύτερο θέμα ήταν η αναγκαστική εκτέλεση. Γιατί μας ενδιέφεραν τα δύο αυτά θέματα; Πρώτον, διότι η προσφυγή στους μάρτυρες στην πρωτοβάθμια διαδικασία είναι μια εγγύηση ουσιαστικής αλήθειας. Γενιές νομικών έχουν ανατραφεί με τη γνώση ότι η αυτοπρόσωπη εξέταση του μάρτυρα, ο οποίος κοκκινίζει όταν ντρέπεται ή λέει ψέματα, είναι μια πιο αξιόπιστη διαδικασία από την απλή ανάγνωση εγγράφων. Γι' αυτό και η πατρίδα μας θεώρησε σημαντικό το θέμα. Δεύτερον, ήθελε μια διαδικασία στην εκτέλεση, η οποία να εξασφαλίζει επαρκώς τους αδύνατους οφειλέτες, κατά των οποίων επισπεύδονται οι πλειστηριασμοί. Οι συζητήσεις στην ομάδα των Βρυξελλών κατέληξαν χωρίς αποτέλεσμα. Τα θέματα έμειναν ανοικτά λόγω τής ως έναν βαθμό πρόωρης λήξης των εργασιών αυτών. Έτσι, φθάσαμε στην περίοδο της συμφωνίας της χώρας μας με τους θεσμούς, με τις επείγουσες ρυθμίσεις για τη διασφάλιση χορηγίας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης που έλαβαν χώρα στις 12 Ιουλίου, χωρίς να έχουμε επιτύχει από τη δική μας πλευρά να επηρεάσουμε μέσω των διαπραγματεύσεων τις θέσεις των θεσμών, που έμειναν στηριγμένες στο προηγούμενο σχέδιο, το λεγόμενο «σχέδιο Χαμηλοθώρη», από το όνομα του αρεοπαγίτη που προήδρευε στην επιτροπή εκείνη. Κατά τη συμφωνία η Πολιτική Δικονομία και πάλι κέρδισε θέση στα προαπαιτούμενα, προκειμένου η συμφωνία να οριστικοποιηθεί και να ακολουθήσουν οι χορηγίες. Ήταν σαφές - για όποιους αντιλαμβάνονταν - πόση σημασία είχε για τους θεσμούς η λειτουργία της οικονομίας και η διασφάλιση των συναλλαγών και με μέσα εκδίκασης και αναγκαστικής εκτέλεσης. Έτσι, λοιπόν, ανάμεσα σε θέματα όπως τα δημοσιονομικά, το συνταξιοδοτικό, το ασφαλιστικό γενικά, τα εργασιακά, δηλαδή ανάμεσα σε θέματα κορυφαίας σημασίας, πολλοί συμπολίτες μας έβλεπαν με περιέργεια να ανάγεται και η πολιτική δικονομία σε ένα προαπαιτούμενο γι' αυτή τη συμφωνία. Ποια ήταν η αντίδρασή μας όταν είδαμε αυτή την εξέλιξη; Το Υπουργείο Δικαιοσύνης προσπάθησε να επιμείνει στις θέσεις, τις οποίες είχε εισφέρει η ομάδα των Βρυξελλών. Ακόμη και την τελευταία στιγμή, ακόμη και μετά τη συμφωνία, αλληλογράφησε, επιμένοντας σε μια διαφορετική άποψη για τους μάρτυρες και για την αναγκαστική εκτέλεση. Γι' αυτό και η κατάθεση του νομοσχεδίου από την πλευρά μας έγινε μόλις τη Δευτέρα, διότι μέχρι τη Δευτέρα το απόγευμα περιμέναμε την απάντηση των θεσμών επί των δικών μας προτάσεων. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε ενώπιον της εμμονής των θεσμών. Το τελευταίο τους έγγραφο εμμένει και πάλι στο κείμενο επί του οποίου υπήρξε συμφωνία το 2014. Επικαλούνται, δηλαδή, τη μακρόχρονη συζήτηση που είχε ως καρπό αυτή τη συμφωνία κατά το έτος 2014. Και έτσι, το προαπαιτούμενο το οποίο απαιτείται, επειδή πρέπει να είναι σύμφωνο με τις προηγούμενες συμφωνίες, τις οποίες είχε υπογράψει και η χώρα, φέρεται να έχει τη μορφή του «σχεδίου Χαμηλοθώρη». Μέσα στις ρυθμίσεις του υπάρχουν και κάποιες οι οποίες φαίνονται προβληματικές τόσο σε εμένα προσωπικά όσο και οπωσδήποτε στο νομικό κόσμο της χώρας και στους δικηγόρους που με ανιδιοτέλεια και τεκμηρίωση προβάλλουν τις αντιρρήσεις τους. Είναι ικανό αυτό να καθορίσει τη στάση μας γενικά; Απαντώ, όχι! Και απαντώ, όχι, διότι, πρώτον, ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας είναι ένα κείμενο πολυσχιδές και με πολλά άρθρα, το οποίο έχει και άλλες ρυθμίσεις και άλλες καινοτομίες, οι οποίες είναι χρήσιμες και γίνονται δεκτές με κοινή συναίνεση. Είναι τεχνικού χαρακτήρα ή όντως πετυχαίνουν την επιτάχυνση των δικών. Δεύτερον, για τον λόγο ότι αυτά τα δύο προβληματικά θέματα πάντως μπορούμε να συνεχίσουμε να επιδιώκουμε να τα ρυθμίσουμε με σωστότερο τρόπο. Πώς; Μα, πρώτα απ' όλα εάν η χώρα μας κατορθώσει να επιβιώσει μέσα στις συνθήκες, στις οποίες βρίσκεται. Διότι, βεβαίως, το θέμα έγινε προαπαιτούμενο για τη σύναψη μιας συμφωνίας, η οποία θα αποτρέψει το Grexit. Έχω πειστεί από τους αρμόδιους ότι δεν ήμασταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε το Grexit, ότι Grexit θα σήμαινε μηχανήματα τραπεζών χωρίς μετρητά, επιχειρήσεις χωρίς πρώτες ύλες, μισθοί και συντάξεις με αγοραστική δύναμη πολύ μειωμένη και γενικώς δυστυχία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Δώστε μου δύο λεπτά ακόμη, κύριε Πρόεδρε.
Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ πολύ. Όφειλα και οφείλει - νομίζω - και το Κοινοβούλιο και η πατρίδα μας να ζυγίσει αυτά τα δεδομένα. Βρισκόμαστε ενώπιον μιας κατάστασης ανάγκης. Βρίσκομαι σε κατάσταση ανάγκης σημαίνει ότι έχω μπροστά μου δύο προβλήματα και πρέπει να επιλέξω από τα δύο το ελαφρύτερο. Τι άλλη επιλογή θα είχαμε εκτός από αυτήν, από το να διαλέξουμε να ψηφίσουμε έναν κώδικα που έχει και σωστές ρυθμίσεις με την προσδοκία να διορθώσουμε τις προβληματικές, προκειμένου να σώσουμε τη χώρα από ένα μεγαλύτερο και άμεσο κακό; Είναι ένα πρόβλημα. Κοιτάξτε, οι άλλες επιλογές ποιες θα ήταν; Εναλλακτική λύση δεν προσφερόταν. Προσωπικά ως Υπουργός Δικαιοσύνης τι άλλο θα μπορούσα να επιλέξω ως τρίτη λύση; Να φυγομαχήσω; Όχι, βέβαια! Όφειλα να διαλέξω από τις δύο λύσεις ασφαλώς όχι τη χειρότερη. Αυτό συμβαίνει αυτήν τη στιγμή. Και επαναλαμβάνω, ότι η επιλογή της προώθησης του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας όχι μόνο φαίνεται αυτήν τη στιγμή να διασφαλίζει στη χώρα και σε εμάς όλους τη δυνατότητα και την επόμενη μέρα να παλεύουμε και για κώδικες και για πολλά άλλα πράγματα, διασφαλίζοντας στοιχειώδεις συνθήκες οικονομικές και κοινωνικές, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε και σε μια ανάπτυξη, αλλά, εν πάση περιπτώσει, επειδή οι απαντήσεις των θεσμών για τα θέματα αυτά ήταν - τουλάχιστον για το θέμα των μαρτύρων που είναι σημαντικό - ότι δεν μπορούν να αποδεχθούν τις θέσεις μας, διότι δεν έχουν επαρκή χρόνο για να συζητήσουν τις αντιρρήσεις μας, αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να συνεχίσουμε τις συζητήσεις την αμέσως επόμενη μέρα. Έχουμε επιχειρήματα. Έχουμε χώρες - και στην Ευρώπη - οι οποίες έχουν ρυθμίσεις όπως αυτές τις οποίες εμείς ζητούμε. Έχουμε, επίσης, μία νομοπαρασκευαστική επιτροπή που θα ζητήσω, θα παρακαλέσω, να συνεχίσει τη λειτουργία της. Και το λέω, διότι τα μέλη της στην ουσία είναι εθελοντές που δαπανούν δικό τους πολύτιμο χρόνο για να μπορέσουν να βοηθήσουν τη χώρα με τη διαμόρφωση καλύτερων θεσμών. Θα τους παρακαλέσω να συνεχίσουν το έργο τους, ώστε και άλλα σημεία της Δικονομίας που δεν ενδιαφέρουν τόσο τους θεσμούς να μπορέσουν να συμφωνήσουν, αλλά και στα συγκεκριμένα θέματα να ετοιμάσουν προτάσεις, οι οποίες θα είναι αξιόπιστες και ελπίζω και αποτελεσματικές. Έχουμε χρόνο, δεδομένου ότι με βάση τις μεταβατικές διατάξεις η ισχύς του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας θα ξεκινήσει από την 1η Ιανουαρίου 2016. Μέχρι τότε θα δουλέψουμε εντατικά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κύριε Πρωθυπουργέ, θέλετε τώρα τον λόγο;
Θα μιλήσω αργότερα, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ να έρθει στο Βήμα ο κ. Σωκράτης Φάμελλος, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Φάμελλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για δεύτερη φορά μέσα σε μία βδομάδα καλούμαστε σε μία κρίσιμη και ταχεία κοινοβουλευτική διαδικασία, μία διαδικασία που πράγματι στο περιβάλλον του κατεπείγοντος περιορίζει τους συμβατικούς χρόνους του κοινοβουλευτικού κανόνα, αλλά που νομίζουμε ότι υπηρετεί την ανώτατη δημοκρατική αξία της υπεράσπισης της κοινωνίας, της υπεράσπισης των Ελλήνων και της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας. Σήμερα καλούμαστε να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε για το δεύτερο τμήμα των προαπαιτούμενων που υπάρχουν στη συμφωνία της 13ης Ιουλίου με τους θεσμούς. Καλούμαστε να νομοθετήσουμε, προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση από αυτήν την Κυβέρνηση, η οποία ήδη έχει προχωρήσει σε σημαντικά μέτρα που εξομάλυναν και το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας, αλλά και τη λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας μετά το capital control που επιβλήθηκε με παρέμβαση των δανειστών. Έτσι, μπορούμε να προχωρήσουμε στην απελευθέρωση της νέας συμφωνίας και στον σχεδιασμό της νέας στρατηγικής της χώρας μας. Όμως, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι εξ αρχής. Η πρότασή μας και το αίτημά μας στον ESM δεν μπορεί να συγχέεται και να ταυτίζεται με τη συμφωνία και των άλλων κομμάτων της προηγούμενης συγκυβέρνησης στην ίδια κατεύθυνση. Η σύμπτωσή σας στην αίτησή μας δεν σας απαλλάσσει από τις ευθύνες της διοίκησης των προηγούμενων χρόνων, γιατί εσείς ευθύνεστε για την κατάντια της χώρας, για τη χρεοκοπία της και για την υποχρεωτική υπαγωγή της στα μνημόνια. Δεν δικαιούστε να συγκρίνετε σαράντα χρόνια δικομματισμού με έξι μήνες τίμιας διαπραγμάτευσης, γιατί, ακόμα και αν έχουν γίνει λάθη σε αυτήν την προσπάθεια, ο λαός γνωρίζει και την ιστορία της χώρας και το παρελθόν της χώρας και την αξιοπιστία του ΣΥΡΙΖΑ και της δικής σας πολιτικής ιστορίας. Γιατί όλα αυτά που έγιναν και σήμερα στη Βουλή γίνονται για έναν σκοπό, για να δημιουργήσετε εντυπώσεις και να διεκδικήσετε ξανά την καρέκλα της εξουσίας. Εμείς, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με σοβαρότητα και ευθύνη τοποθετούμαστε απέναντι στα θέματα της πατρίδας, απέναντι στον ελληνικό λαό και ξέρουμε ότι ήδη έχουμε κερδίσει κάτι. Με την τίμια διαπραγμάτευση, με τη δυναμική διαπραγμάτευση έχουμε καταφέρει να αποτρέψουμε το βασικό σχέδιο του συντηρητικού πυρήνα της Ευρώπης, την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Καταφέραμε να ικανοποιήσουμε τη βασική μας προγραμματική δέσμευση που ήταν λύση μέσα στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διεκδικούσαμε μια δίκαιη λύση. Δεν πετύχαμε μια δίκαιη λύση. Πετύχαμε μια αρνητική συμφωνία, που όμως είναι το μοναδικό πεδίο διεξόδου της χώρας μας. Μέσα όμως από τη διαπραγμάτευση πετύχαμε - και το πέτυχε μόνο ο Αλέξης Τσίπρας και μόνο η Κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας - να ανοίξει μια ευρωπαϊκή συζήτηση και για την Ελλάδα και για το ευρώ και για την ευρωπαϊκή ενοποίηση και για το μέλλον της Ευρώπης, μια Ευρώπη που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αφιλόξενη για την κοινωνία, φιλόξενη για τους τραπεζίτες, μια Ευρώπη, όμως, που με αυτές τις επιλογές δυστυχώς γεννά ευρωσκεπτικισμό και γεννά και ακροδεξιά μορφώματα. Εμείς έχουμε άποψη υπέρ μιας άλλης Ευρώπης και αυτήν έχουμε καταθέσει και αυτήν διεκδικούμε. Οι λόγοι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, που κληθήκαμε να συνθηκολογήσουμε - πρώτα απ' όλα με τη συνείδησή μας - είναι πολλοί. Ο κυρίαρχος, όμως, είναι η δαμόκλειος σπάθη της άτακτης χρεοκοπίας. Δεν είχαμε κανένα δικαίωμα να επιλέξουμε τη χρεοκοπία. Δεν είχαμε καμμία εξουσιοδότηση. Εξάλλου, το δηλώνουμε δημόσια: Ποτέ η χρεοκοπία, ποτέ το εθνικό νόμισμα δεν αποτέλεσαν θέση και πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε επιλογή της Αριστεράς ένα πράγμα προέχει: Η σωτηρία της χώρας και η προστασία της κοινωνίας. Και αυτό κάναμε, γιατί ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι η χρεοκοπία θα πλήξει πιο πολύ τους αδύναμους, αυτούς που πλήττονται ήδη από την κρίση, από τη φτώχεια και από την ανεργία. Η συμφωνία, όμως, μας δίνει περιθώριο μιας άλλης πολιτικής, μας δίνει «τόπο να σταθούμε και τη γη να γυρίσουμε» και μας δίνει στοιχεία που μπορούμε να αξιοποιήσουμε προς όφελος των αδύναμων λαϊκών στρωμάτων. Υπάρχει, όμως, και ένας άλλος λόγος για τον οποίο δεχθήκαμε και υπογράφουμε αυτή τη νέα συμφωνία, οι πολίτες. Οι πολίτες, όπου και αν γυρίσουμε στην Ελλάδα, ένα πράγμα μάς ζητάνε: Μη μας αφήσετε μόνους. Μην αφήσετε το παλιό, σάπιο πολιτικό σύστημα να ξαναγυρίσει. Εμπιστευόμαστε την ειλικρίνεια του Αλέξη Τσίπρα. Εμπιστευόμαστε την ειλικρίνεια της Κυβέρνησης της Αριστεράς. Δεν δεχόμαστε ξανά το παλιό διαπλεκόμενο πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα, αυτούς που έκαναν την Ελλάδα «φαρ ουέστ», αυτούς που έχουν μια οικονομία «Ελντοράντο» μόνο ως ιδέα τους και άποψή τους, γιατί θεωρούν το κράτος λάφυρο της δικής τους πολιτικής. Μας έθεσαν σκληρά διλήμματα οι δανειστές στη διαπραγμάτευση. Ξέρουμε, όμως, κάτι, ότι η Αριστερά δεν γυρνά την πλάτη στην κοινωνία και πάνω απ' όλα δεν γυρνά την πλάτη στην Ιστορία. Αναλαμβάνει την ευθύνη. Και η Κυβέρνηση αυτή έχει αναλάβει την ευθύνη εδώ και έξι μήνες. Έχουμε καταφέρει - με λάθη, με αδυναμίες, με καθυστερήσεις - μέσα στην ελληνική Βουλή να έχουμε νομοθετήματα που αναφέρονται στον άνθρωπο, για την επανεκκίνηση της οικονομίας, για τις εκατό δόσεις, για την ανθρωπιστική κρίση, για τον εκδημοκρατισμό του δημόσιου τομέα. Όλα αυτά είναι επιλογές της κοινωνίας και εμείς ως Κυβέρνηση απλώς νομοθετούμε, εκφράζοντας την αντιπροσωπευτικότητα. Καταφέραμε, όμως, πέρα από τα ρήγματα και τις ανακατατάξεις στην Ευρώπη, να ξαναβάλουμε στη συζήτηση και τη βιωσιμότητα του χρέους, αλλά και ένα γενναίο πακέτο ανάπτυξης, γιατί στόχος μας δεν είναι τα δάνεια, στόχος μας δεν είναι η συμφωνία, στόχος μας είναι να ξαναρχίσει να λειτουργεί η οικονομία, να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της. Στόχος μας είναι η νέα Ελλάδα, η Ελλάδα του μέλλοντος. Και εμείς αυτό θέλουμε, να τελειώνουμε με τις συμφωνίες και τις διαπραγματεύσεις, γιατί έχουμε μεράκι και όρεξη να δουλέψουμε. Αυτό απαιτεί η νέα Ελλάδα από εμάς. Αυτό απαιτεί όλη η κοινωνία. Δύο ζητήματα διαπραγματεύεται το παρόν νομοσχέδιο: τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος. Όσον αφορά τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, νομίζω ότι δεν χωράει αμφισβήτηση ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα καθυστερήσεων και έχει αναλάβει ο Υπουργός δεσμεύσεις για αυτή τη νομοπαρασκευαστική λειτουργία. Νομίζω, όμως, ότι είναι υποκριτικό κάποιοι να κατηγορούν γιατί φτάσαμε να φέρουμε την πρόταση τις τελευταίες μέρες. Πολύ απλά, γιατί από τις επιτροπές ο Υπουργός ενημέρωσε, ότι μέχρι χθες το βράδυ, διαπραγματευόταν με τους θεσμούς για τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Πώς θα μπορούσε, λοιπόν, να έρθει κάτι νωρίτερα; Μήπως κάποιοι είναι επίτηδες υποκριτές, μόνο και μόνο για τις εντυπώσεις; Μας δίνουν τη δυνατότητα οι αλλαγές που γίνονται στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας να λύσουμε όλα τα προβλήματα; Δυστυχώς, όχι. Αυτή η δήλωση μας υποχρεώνει να επιστρέψουμε στο νομοπαρασκευαστικό έργο και να επιλύσουμε σε δύο κύρια πεδία τα προβλήματα που υπάρχουν, στην αναγκαστική εκτέλεση αλλά και στην προφορική διαδικασία και την απουσία μαρτύρων, η οποία στερεί και διαφάνεια και δημοσιότητα από τη διαδικασία της πολιτικής δίκης. Εξάλλου, αυτές είναι μεταβολές που μας βρήκαν απέναντι και ως ΣΥΡΙΖΑ, όλη την τελευταία περίοδο. Είναι οι προτάσεις που απορρίφθηκαν και από το δημοψήφισμα των δικηγόρων. Είναι διεκδικήσεις που είναι επίκαιρες και οι οποίες δεν είναι συντεχνιακές, αλλά είναι οι διεκδικήσεις της αξιοπρέπειας της ελληνικής κοινωνίας. Ταυτόχρονα, νομίζω ότι αξίζει να αναφερθούμε - μια και κάνουμε εισήγηση και επί των άρθρων - ότι οι ειδικές διαδικασίες, αλλά και η προσωρινή δικαστική προστασία με ασφαλιστικά μέτρα αποτελούν παρεμβάσεις που βελτιώνουν την απόδοση της δικαιοσύνης. Όσον αφορά στο ζήτημα των δανείων και της αναγκαστικής εκτέλεσης - που είναι η δεύτερη μεγάλη αντίθεσή μας στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο - που περιλαμβάνει και άλλα ζητήματα, όπως είναι ο πίνακας κατάταξης, ο περιορισμός των δικαιωμάτων του οφειλέτη, αλλά και η ενίσχυση των προνομίων των δανειστών, οφείλουμε να πούμε πρώτον ότι ακούσαμε με πολύ μεγάλη χαρά τη δέσμευση του κ. Τσακαλώτου ότι θα υπάρχει ρύθμιση προστασίας της πρώτης κατοικίας. Νομίζω ότι πρέπει ως Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώσουμε ότι, εκτός από τους νόμους, υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να προστατεύσουμε το δικαίωμα του εργαζόμενου στην πρώτη κατοικία, να είμαστε μαζί του όπου αμφισβητηθεί αυτό το δικαίωμα. Αυτό ξέρουμε πολύ καλά να το κάνουμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Όμως, αγαπητέ κύριε Υπουργέ, νομίζουμε ότι απαιτείται να ξεκινήσουν γρήγορα οι νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, όπως το είπατε, διότι υπάρχουν πολλά ζητήματα στην απονομή της δικαιοσύνης τα οποία πρέπει να λυθούν. Όσον αφορά στα πιστωτικά ιδρύματα εν περιλήψει θέλω να πω ότι οι επιπτώσεις από την ψήφιση αυτού του άρθρου θα είναι θετικές και αναμένεται να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, έτσι ώστε οι καταθέσεις να επιστρέψουν στις ελληνικές τράπεζες. Γνωρίζουμε ότι οι τράπεζες εκτελούν λειτουργίες καθοριστικής σημασίας. Μια πιθανή ελλειμματική λειτουργία δημιουργεί γενικότερες αποσταθεροποιητικές τάσεις. Στη χώρα μας επανειλημμένως έχουμε ζήσει το παράδοξο οι φορολογούμενοι να πληρώνουν για τις ζημιές των τραπεζιτών. Η επίλυση αυτού του προβλήματος γίνεται με τη χρήση της οδηγίας, η οποία προβλέπει ότι με ίδια μέσα θα πρέπει να επιλύεται πρώτα απ' όλα η εξυγίανση των τραπεζών. Παρέχεται μια εγγύηση και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και του ελληνικού κράτους για τις καταθέσεις. Γνωρίζουμε πολύ καλά την ανασφάλεια που ένιωσαν οι Έλληνες πολίτες, αλλά και οι επιχειρήσεις με το capital control. Νομίζουμε, όμως, ότι η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου σήμερα θα αναστείλει πλήρως αυτή την ανασφάλεια και θα προστατευθούν με επάρκεια οι καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ. Εξάλλου, το νέο πακέτο, η νέα σύμβαση με τον ESM, που μπορεί να δώσει μέχρι 25 δισεκατομμύρια στην ανακεφαλαιοποίηση, μας δίνει τη δυνατότητα να ξεκαθαρίσουμε ότι ούτε στη μεταβατική περίοδο, αλλά ούτε στη νέα συμφωνία υπάρχει κίνδυνος για τις καταθέσεις. Νομίζω ότι εδώ μπορούμε να αποδομήσουμε πλήρως δημοσιεύματα και προπαγάνδα που είχαμε την εβδομάδα του δημοψηφίσματος. Μέχρι και οι «FINANCIAL TIMES» μας φοβέριζαν ότι οι καταθέσεις μέχρι 8.000 ευρώ θα κουρευτούν κατά 30%. Ιδού, λοιπόν, η αξιοπιστία των διεθνών μέσων ενημέρωσης, αλλά ιδού και η αξιοπιστία της Κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας της χώρας μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ολοκληρώνοντας πιστεύω ότι στο νομοσχέδιο που συζητάμε υπάρχουν πολλά θέματα που αξιακά έχουν για εμάς αρνητικό πρόσημο και αν είχαμε περιθώριο επιλογής, δεν θα τα προτείναμε. Όμως, αυτό το νομοσχέδιο μάς εξασφαλίζει να έχουμε μια σταθερή κυβέρνηση και μια κοινοβουλευτική λειτουργία για να αναστείλουμε τις αρνητικές επιπτώσεις κάποιων εκ των προτάσεων των δανειστών. Και στους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας και της κοινωνίας μπορούμε να αποβάλουμε αρκετά καρκινώματα που χρόνια έχουν κάτσει στον σβέρκο του Έλληνα. Η διαβούλευση από σήμερα για το νομοσχέδιο για τις συχνότητες, αλλά και οι χθεσινές ανακοινώσεις για τα κρούσματα διαφθοράς, που πήραν τον δρόμο για τη δικαιοσύνη, αποδεικνύουν και τη βούληση και τη δυνατότητα αυτής της Κυβέρνησης να αλλάξει κακώς κείμενα. Αυτή η Κυβέρνηση μπορεί να τα καταφέρει ακόμα και μέσα σε εκβιασμούς, ακόμα και μέσα σε διλήμματα. Ο ελληνικός λαός δεν μας επιτρέπει να υποστείλουμε τη σημαία. Όμως, αυτή η διεκδίκηση δεν μπορεί να γίνει μόνο από την Κυβέρνηση. Θα γίνει με την κοινωνία για την κοινωνία. Θα γίνει με τους ενεργούς πολίτες και τα κινήματά τους, με τους εργαζόμενους, τους παραγωγούς και τους επαγγελματίες, με τη νέα γενιά που οφείλουμε να την καλέσουμε ως Εθνική Αντιπροσωπεία να μείνει στην Ελλάδα. Τίποτε από όλα αυτά δεν θα πετύχουμε, αν δεν είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι. Σε αυτή την κοινή προσπάθεια σας καλούμε να υπερψηφίσετε το παρόν νομοσχέδιο και να αναιρέσουμε τις όποιες αδυναμίες του καθημερινά στην Ελλάδα, αλλά και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου. Τι θέλετε;
Κύριε Πρόεδρε, παίρνω τον λόγο για να διαμαρτυρηθώ για το θέμα της απαγόρευσης εγγραφής. Μόλις αναλάβατε τα καθήκοντα του Προεδρεύοντος, είπατε ότι θα μιλήσουν οι εισηγητές κ.λπ. και τυχόν ομιλητές που θα εγγραφούν.
Και σας καταγράψαμε πρώτο, με δεύτερη την κ. Κεραμέως. Ήδη σας έχουμε καταγράψει.
Έχει τεχνικό πρόβλημα το σύστημα; Αν έχει τεχνικό πρόβλημα, οφείλατε να το έχετε ανακοινώσει και να σηκώσουν τα χέρια όσοι θέλουν να εγγραφούν. Η «μουλωχτή» διαδικασία, κύριε Πρόεδρε, δεν σας τιμά. Και ξέρετε πόσο σας εκτιμώ προσωπικά.
Κακώς με επιτιμάτε, γιατί στη Διάσκεψη των Προέδρων είπαμε ότι εάν παρασχεθεί δυνατότητα, θα πάρει τον λόγο ένας Βουλευτής που θα υποδειχθεί από κάθε κόμμα.
Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω λέγοντας ότι η Διάσκεψη των Προέδρων δεν δικαιούται να κάνει άρση άρθρων του Συντάγματος! Η Διάσκεψη των Προέδρων δεν δικαιούται να κάνει άρση άρθρων του Συντάγματος! Εντάξει, κύριε Πρόεδρε; Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Δεν μπορώ να κατανοήσω το ύψος της φωνής και τον τόνο. Είχατε, όμως, εκπρόσωπο στη Διάσκεψη των Προέδρων και σας είπα τι απεφασίσθη. Άλλωστε, είστε πρώτος, αν παρασχεθεί δυνατότητα να κάνουμε κι έναν γύρο από έναν Βουλευτή κάθε κόμματος. Παρακαλώ ο κ. Νικόλαος Δένδιας, ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, να έρθει στο Βήμα.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο περιορισμένος χρόνος μού επιβάλλει λακωνική διατύπωση. Θα ήθελα, όμως, για την τάξη του πράγματος να ξεκινήσω απαντώντας σε μια παρατήρηση περί νομικής ανακρίβειας που μου εγένετο από την κυρία Πρόεδρο της Βουλής, όσον αφορά την απόφανση επί του κατεπείγοντος. Επί τη βάσει του Συντάγματος στο άρθρο 76 παράγραφος 4 και του άρθρου 109 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής, η απόφαση περί κατεπείγοντος, όπως ορθώς είπα, είναι απόφαση της επιτροπής ή των επιτροπών. Βεβαίως, επειδή η Βουλή εν ολομελεία, όσον αφορά τα interna corporis, έχει αυτονοήτως την απόλυτη εξουσία, μπορεί να αποφασίζει επί οιουδήποτε θέλει. Αλλά το ορθόν ελέχθη και είναι αυτό το οποίο είπα προηγουμένως. Θα ήθελα, επίσης, να διαδηλώσω, κύριε Υπουργέ, κύριε Βούτση, την ευχαρίστησή μας για το γεγονός ότι ευθέως στην Ολομέλεια της Βουλής αναδεχόσαστε επιτέλους αυτό το οποίο αποτελεί συμβατική υποχρέωση την οποία ανέλαβε ο Πρωθυπουργός της χώρας στο Euro Summit στις Βρυξέλλες στις 12 Ιουλίου 2015, δηλαδή την ιδιοκτησία του προγράμματος. Θα παρακαλέσω δε όλους τους κυρίους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και αρχής γενομένης από τον συνάδελφο εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ να αντιληφθούν αυτό το οποίο ελέχθη από τον κύριο Υπουργό, αυτό το οποίο υπεγράφη από τον κύριο Πρωθυπουργό και αυτό το οποίο αποτελεί πλέον τη δέσμευση της Κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ: Η ιδιοκτησία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, του προγράμματος το οποίο εισάγετε προς ψήφιση. Συνακόλουθα αυτής της ιδιοκτησίας του προγράμματος που εισάγετε προς ψήφιση και μας καλείτε να ψηφίσουμε κι εμείς, σας παρακαλώ πάρα πολύ - διότι αυτό είναι ωφέλιμο και για τον τόπο στο τέλος τέλος και την κοινωνία - να αφήσετε αυτά τα διθυραμβικά και επικριτικά και φιλιππικά κατά της Αντιπολίτευσης, της προηγούμενης κυβέρνησης, η οποία είναι υπεύθυνη δήθεν για το τραπεζικό σύστημα, για το bank run κ.λπ.. Πέραν του ότι είναι παντελώς ανακριβή, δεν μπορείτε να κατηγορείτε κάποιον ο οποίος προέβλεψε τη ζημιά την οποία θα επιφέρατε για το γεγονός της πρόβλεψης. Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό. Η κυβέρνηση Σαμαρά προέβλεψε αυτό το οποίο επρόκειτο να συμβεί. Θέλετε να μη σας άρεσε το ύφος; Θέλετε να μη σας άρεσε η διαδικασία; Να συμφωνήσουμε σε οτιδήποτε από αυτά. Όμως, η κυβέρνηση Σαμαρά προέβλεψε με απόλυτη ακρίβεια αυτό το οποίο θα συμβεί. Την κατηγορείτε εκ των υστέρων, επειδή ορθώς προέβλεψε ως υπεύθυνη για το αποτέλεσμα που εσείς με τις ενέργειές σας επιφέρατε; Αυτά πλέον δεν έχουν καμμία σημασία και καμμία έννοια. Εκείνο δε το οποίο θα πρέπει να κάνουμε - και εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση επιφυλασσόμεθα απολύτως επ' αυτού και θέλω να το καταστήσω ξεκάθαρο - είναι να αντιμετωπίσουμε τη θεσμική εκτροπή που αποτελεί η επιστολή, την οποία η κυρία Πρόεδρος της Βουλής απέστειλε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στον κύριο Πρωθυπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να περάσει εύκολα. Σας παρακαλώ - και ιδιαίτερα παρακαλώ εσάς, τους Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας - να διαβάσετε το κείμενο αυτής της επιστολής, διότι νομίζω ότι αυτό το κείμενο της επιστολής είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά κοινοβουλευτικά - και κυβερνητικά, προφανώς - χρονικά. Είναι απίστευτο ο Πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος είναι εκ του Συντάγματος και του Κανονισμού ο αρμόδιος για τη λειτουργία και την προστασία της λειτουργίας του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, να ζητά από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης να ομολογήσει ή να διαδηλώσει προς ξένες κυβερνήσεις ότι εκβιαζόμενοι αποφασίζουμε, ότι εκβιαζόμενη αποφάσισε η Κυβέρνηση, κύριοι Υπουργοί. Αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν δεκτά. Φοβούμαι ότι αλλοιώνουν πλήρως τον θεσμικό ρόλο όχι μόνο της κυρίας Προέδρου της Βουλής αλλά όλων ημών. Τέτοιες καταγγελίες δεν μπορούν να περάσουν χωρίς, όχι απλώς σχολιασμό, αλλά θεσμική απάντηση απέναντι στη θεσμική προσβολή, την οποία όλοι εδώ υποστήκαμε. Θα αναφερθώ τώρα δι' ολίγων στο πολύ σημαντικό νομοθέτημα, αφού παρακαλέσω τον Υπουργό κ. Τσακαλώτο να μη μεταβάλει το σύνηθες μειλίχιο και συζητητικό ύφος, το οποίο του αρμόζει και νομίζω ότι τον χαρακτηρίζει. Ο καταγγελτικός λόγος, κύριε Υπουργέ, δεν σας πηγαίνει και δεν βοηθά και την προσπάθεια όλων μας να στηρίξουμε τη χώρα σε μια κατάσταση πραγματικά εθνικής ανάγκης. Σε εμάς θα βρείτε, στον βαθμό που μπορούμε και το θεσμικό μας καθήκον επιτρέπει, συνεργασία. Σας παρακαλώ, όμως, να μη συνεχίζετε με τον καταγγελτικό λόγο και να μην κατηγορείτε τη Νέα Δημοκρατία για πράγματα τα οποία απλώς προέβλεψε. Σας το λέω ως φιλική παράκληση. Εσείς κρίνετε. Θα αναφερθώ τώρα στο θέμα το οποίο σας αφορά, δηλαδή στο θέμα της εγγύησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς και η κυβέρνηση Καραμανλή το 2009 με τον ν. 3746 και η κυβέρνηση Σαμαρά με τον ν. 4261/2014 είχαν λάβει συγκεκριμένα μέτρα και δημιούργησαν το Ταμείο Εγγύησης και τις Αρχές Εποπτείας. Δεν μας πιάνει απαράσκευους η συγκεκριμένη οδηγία, η οποία είναι θετική στην εισαγωγή της. Θέλω να παρακαλέσω την Κυβέρνηση, εκτός από τη συγκεκριμένη οδηγία 2014/59, να εισάγει και την οδηγία 2014/49 που αφορά στενά την προστασία των καταθέσεων, όχι επειδή οι οδηγίες μαγικά λύνουν τα προβλήματα του τραπεζικού συστήματος - αυτό δεν συμβαίνει - αλλά επειδή δημιουργούν εκείνο το θεσμικό πλαίσιο το οποίο θα επιτρέψει στον Έλληνα καταθέτη να νιώσει καλύτερα μέσα σ' αυτή τη δυσχερέστατη συγκυρία, να νιώσει τη στοιχειώδη εξασφάλιση και από εκεί και πέρα να δούμε πώς μπορούμε να ανακεφαλαιοποιήσουμε το τραπεζικό σύστημα, απαραίτητο για την οικονομία. Θέλω να θυμίσω σε όσους συναδέλφους αρέσκονται σε «φιλιππικούς» εναντίον του τραπεζικού συστήματος, ότι το τραπεζικό σύστημα, ως έχει σήμερα, ανήκει στον ελληνικό λαό. Ο ελληνικός λαός είναι κατά 62% μέτοχος του τραπεζικού συστήματος της χώρας. Εάν θέλετε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, οτιδήποτε από το τραπεζικό σύστημα, εσείς έχετε την εξουσία να το ψηφίσετε και να το πράξετε. Δεν είναι κάτι άλλο από εσάς. Εσείς είστε το τραπεζικό σύστημα αυτής της χώρας. Εσείς αποφασίζετε και εσείς έχετε την ευθύνη για όλα όσα πράττει το τραπεζικό σύστημα της χώρας και ουδείς άλλος πλην υμών. Θα αναφερθώ στο θέμα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, για τον οποίο έγινε πολύ μεγάλη φασαρία. Κατ' αρχάς, πρέπει να πω το εξής: Η επιτροπή Χαμηλοθώρη δεν δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και πρέπει να πω ότι ο τότε Υπουργός, προς τον οποίο παρεδόθη το πόρισμα, ο κ. Αθανασίου, είχε την εξής λεπτότητα και πρέπει να τον επαινέσουμε γι' αυτό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω δύο λεπτά;
Συνεχίστε, κύριε Δένδια.
Μπορούσε να εισαγάγει, το συγκεκριμένο πόρισμα της επιτροπής με τη διαδικασία των κωδίκων, να μη γίνει καμμία συζήτηση και να το περάσουμε εμείς με την κυβερνητική μας πλειοψηφία σε μία ημέρα, με μια διαδικασία παρόμοια της σημερινής. Δεν έκανε αυτό. Το εισήγαγε ως κανονικό νομοθέτημα, για να συζητήσουμε κάθε άρθρο, κάθε αδυναμία. Διότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα και τον Υπουργό κ. Παρασκευόπουλο προηγουμένως να λέει ότι θα μπούμε σε μια νέα διαδικασία να αλλάξουμε πάλι πράγματα κ.λπ.. Δεν γίνεται έτσι. Στις προηγμένες χώρες οι κώδικες δεν αλλάζουν κάθε τέσσερις, πέντε μέρες ή κάθε τέσσερις, πέντε μήνες. Στη Γαλλία η επί της αρχής απόφανση είναι η αλλαγή του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας κάθε εκατόν πενήντα χρόνια! Όταν, λοιπόν, σήμερα ψηφίζουμε έναν κώδικα, είναι δυνατόν και σοβαρό να τον αλλάξουμε πάλι σε τρεις μήνες; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έχω δε να πω τα εξής τελειώνοντας και μη καταχρώμενος τον χρόνο σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν πράγματα που πρέπει να έχει υπ' όψιν της η Κυβέρνηση στη δυσχερή συγκυρία που βρίσκεται. Η πρώτη της υποχρέωση δεν είναι η ιδιοκτησία ενός προγράμματος προσαρμογής ή εκσυγχρονισμού, αλλά η κατάθεση ενός ελληνικού αναπτυξιακού προγράμματος. Τα στοιχεία για την κατάθεση ενός τέτοιου προγράμματος υπάρχουν. Υπάρχουν τα νομοθετήματα για τα κόκκινα δάνεια στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Υπάρχουν τα νομοθετήματα για την αντιμετώπιση του τεράστιου θέματος, κύριε Υπουργέ, των στεγαστικών δανείων. Υπάρχουν τα νομοθετήματα για το ΕΣΠΑ, για το οποίο δεν έχουν βγει οι εκτελεστικές πράξεις και οδηγούν στην απορρόφηση 25 δισεκατομμυρίων ευρώ. Στο σημείο αυτό κάνω μια παρένθεση. Είχαμε πετύχει 4,5 δισεκατομμύρια εμπροσθοβαρώς και από αυτά μέχρι σήμερα δεν έχει απορροφηθεί ούτε 1 ευρώ! Επίσης, υπάρχουν τα νομοθετήματα για τα logistics, για τη συνολική ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, τα οποία πρέπει η Κυβέρνηση να τα αξιοποιήσει σε ένα αναπτυξιακό σχέδιο για την πατρίδα και επί τη βάσει αυτών να πορευθεί, προσαρμόζοντάς το στις ανάγκες συμπόρευσης με τους δανειστές της χώρας. Αυτό που πράττει σήμερα η Κυβέρνηση, επί έξι μήνες να έχει οδηγήσει τη χώρα και την οικονομία σε πλήρη απραξία και το μόνο, το οποίο να παριστάνει είναι ότι πιεζόμενη και μόνο νομοθετεί, δεν οδηγεί σε κάτι το οποίο είναι απαραίτητο για την πατρίδα, τον λαό και την αντιμετώπιση της ανεργίας. Αυτό είναι η επίτευξη του μεγάλου στόχου της πρωτογενούς οικονομικής ανάπτυξης. Δεν έχουμε άλλον δρόμο, κυρίες και κύριοι. Και σας παρακαλώ θερμά, παρά τη δυσχερή συγκυρία, να αντιληφθείτε ότι το εθνικό και πατριωτικό συμφέρον και καθήκον όλων μας υπερβαίνει τις δυσκολίες της συγκυρίας. Και υπάρχει ευρύς χώρος συναίνεσης, όταν ξεφύγουμε από τη μυωπία του άμεσου και πρόδηλου κομματικού συμφέροντος και πάμε προς μια ευρύτερη αντιμετώπιση. Αυτό είναι απολύτως εφικτό. Είναι απολύτως εφικτό επί τη βάσει της νέας αυτογνωσίας, την οποία αποκτήσατε, επώδυνα για τον τόπο τις τελευταίες μέρες. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η αυτογνωσία την οποία αποκτήσατε θα μπορέσει να αποτελέσει τη βάση για να χτίσουμε μαζί - με τη βοήθειά μας, αν θέλετε, την οποία μέχρι τώρα σε μεγάλο βαθμό αρνείστε - μια νέα πρόταση με την οποία η πατρίδα θα βγει από την κρίση και θα πάει μπροστά. Δεν είναι η μοίρα της Ελλάδας να είναι ο διαρκής επαίτης της Ευρώπης και των οποιωνδήποτε θεσμών. Θα μπορούσαμε να είμαστε μια πλούσια, ανεπτυγμένη χώρα, η οποία να αποτελεί πρότυπο για τους άλλους. Θα σας παρακαλέσω αυτό να αποτελέσει και το πρότυπο της κοινής μας προσπάθειας για το μέλλον. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δένδια. Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος…
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να πω κάτι για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, μια στιγμή για να πει κάτι για ένα λεπτό ο κύριος Υπουργός. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Δένδια, έχετε δίκιο και για την οδηγία 2014/49, εκτός από την 2014/59. Δεσμεύομαι προσωπικά να τη φέρω όσο πιο γρήγορα γίνεται. Είναι και αυτή εξίσου σημαντική. Απλώς είχαμε πρώτα τη δέσμευση να κάνουμε την οδηγία 2014/59 και μετά την 2014/49. Όμως, δεσμεύομαι, όπως είπατε, ότι θα πρέπει να έρθει και αυτή όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Ωραία, θα έρθει σύντομα, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Χρυσής Αυγής κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το 1979 σε αυτήν εδώ ακριβώς την Αίθουσα γινόταν μια συζήτηση. Στη διάρκεια αυτής της συζητήσεως η τότε αξιωματική αντιπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ, είχε αποχωρήσει. Αντικείμενο της συζητήσεως ήταν η ένταξη της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τότε, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε καταγγείλει ότι με την ένταξη της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση η χώρα μας θα χάσει την εθνική της ανεξαρτησία. Μάλιστα, είχε αποχωρήσει από την Αίθουσα και από τη συζήτηση. Σήμερα, πολλά χρόνια αργότερα, συζητώντας για τα μνημόνια, με την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας δεδομένη, βλέπουμε ότι είχε δίκιο τότε το ΠΑΣΟΚ, ασχέτως και αν στη συνέχεια ως κυβέρνηση ξέχασε το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και ακολούθησε μία άλλη πολιτική. Είναι προφανές ότι η σημερινή συζήτηση - και μάλιστα με το χαρακτήρα του κατεπείγοντος - είναι προαπαιτούμενο προκειμένου να προχωρήσουμε σε ένα νέο μνημόνιο, το «για πρώτη φορά αριστερό μνημόνιο», μέσα στο οποίο θα προβλέπονται και πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας. Βεβαίως, είχε αναγγελθεί ότι άλλο θα είναι το αντικείμενο της σημερινής συζητήσεως, το μέγα ζήτημα των αγροτών και της φορολογίας τους. Σύμφωνα με το non paper που δόθηκε στα κόμματα, η συζήτηση αυτή αναβλήθηκε για τις αρχές Αυγούστου. Μήπως έχουμε να κάνουμε με μία μεθόδευση με Θερινά Τμήματα και κατ' επιλογήν Βουλευτές, οι οποίοι θα περάσουν τα νομοσχέδια, αυτά που είναι προαπαιτούμενα για το μνημόνιο, με τα οποία θα εξοντώνεται κυριολεκτικά ο αγροτικός κόσμος της χώρας; Το 1981, όταν η χώρα εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, είχαμε σχεδόν 100% αυτάρκεια σε τρόφιμα και σε βασικά είδη παραγωγής. Είχαμε πρωτογενή παραγωγή, είχαμε βιοτεχνία, είχαμε βιομηχανία. Όλα αυτά μέσα στα τριάντα πέντε χρόνια εξαφανίστηκαν και η χώρα έγινε μία δευτερογενής παραγωγική στον τομέα της οικονομίας χώρα, ευρισκόμενη στο έλεος των μεσαζόντων. Ξεριζώσαμε τα καπνά και κάνουμε εισαγωγή καπνών από την Ολλανδία. Μήπως έχουν καπνοχώραφα στην Ολλανδία και δεν το ξέρουμε ή τα παίρνουν για μία δεκάρα από κάποιες αποικίες; Το ίδιο συμβαίνει και με πολλά άλλα αγροτικά προϊόντα. Μέσα στον Αύγουστο, λοιπόν, μία χώρα, η οποία επί τρεις χιλιάδες χρόνια ήταν κυρίως αγροτική και κτηνοτροφική, θα αλλάξει τελείως χαρακτήρα. Μέσα στο μήνα Αύγουστο, τον καταραμένο μήνα Αύγουστο. Γιατί Αύγουστο; Μήπως γιατί «κάθε Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», όπως λένε οι δημοσιογράφοι; Τυχαίο είναι ότι Αύγουστο είχαμε και την καταστροφή στη Μικρά Ασία, Αύγουστο είχαμε και τον «Αττίλα 2»; Συμπτώσεις της ιστορίας. Κάποιοι αποφάσισαν κατ' επιταγήν κάποιων διεθνών δανειστών - εγώ θα τους αποκαλέσω τοκογλύφους - την αλλαγή της φυσιογνωμίας της χώρας μας χωρίς κανέναν εθνικό σκοπό, χωρίς καμμία προοπτική χειροπιαστή για το που βαδίζει οικονομικά η χώρα. Είχαμε όμως και παρασκήνιο σε όλη αυτήν την ιστορία, παρασκήνιο έντονο. Στο έγγραφο το οποίο διένειμε η Πρόεδρος της Βουλής προηγουμένως, είπε ότι γίνεται η όλη διαδικασία υπό καθεστώς εκβιασμού. Διαμαρτυρήθηκαν εδώ αρκετοί. Μα, το είπε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στη συνέντευξη την οποία έδωσε στην Εθνική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση ότι υπέστη έναν εκβιασμό, αναφερόμενος στη διαπραγμάτευση που είχε επί δεκαεπτά ώρες με τη Καγκελάριο της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ. Και πάνω σε αυτό το σημείο - θέλω να σας θυμίσω, από τα παρασκήνια που δεν διαψεύστηκαν - κάπου στα ξημερώματα παρενέβη ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ένα όχι τυχαίο πρόσωπο, ο Πολωνός πολιτικός Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος είναι γνωστό ότι είναι άνθρωπος των Αμερικανών. Διότι τα δύο κράτη στα οποία βασίζεται η αμερικανική παρέμβαση και πατρωνία, αν θέλετε, στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η Πολωνία και η Αγγλία. Τον θυμάστε τον Ντόναλντ Τουσκ; Είναι αυτός που στην προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής, απευθυνόμενος προς την Ελλάδα, είχε πει «έχουμε εις βάρος μας ότι συζητούμε με τους εχθρούς της Ευρώπης». Ποιοι ήταν οι εχθροί της Ευρώπης με τους οποίους συζητούσαν; Η Ρωσία. Αυτό το θεωρούσε ο Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος υπηρετεί την αμερικανική και την πολωνική οπωσδήποτε πολιτική, σαν ένα δείγμα κακής συμπεριφοράς της Ελλάδος. Παρενέβη, λοιπόν, ο Ντόναλντ Τουσκ και είπε, απευθυνόμενος στην Άγκελα Μέρκελ και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας κ. Αλέξη Τσίπρα, ότι απ' αυτήν εδώ την Αίθουσα πρέπει να βγείτε με συμφωνία. Ποιος είναι, επιτέλους, αυτός ο Πολωνός ο οποίος μπορεί να επιβάλει στη δήθεν ηγεμονεύουσα στην Ευρώπη Γερμανία - γιατί αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα - την επιβολή μιας συμφωνίας; Είναι ο άνθρωπος των Αμερικανών. Και καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι στη συνέχεια βγήκε ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως, ο κ. Δραγασάκης, και είπε το δεύτερο «ευχαριστούμε τους Αμερικάνους», μετά το «ευχαριστούμε τους Αμερικάνους» του Κωνσταντίνου Σημίτη τη νύχτα των Ιμίων. Είπε κι άλλα, όμως, ο Ντόναλντ Τουσκ σε συνέντευξή του στο γνωστό και έγκυρο περιοδικό «ECONOMIST». Συγκεκριμένα, ανέφερε: «Είπα στον Έλληνα Πρωθυπουργό» - αυτά είναι τα λόγια του - «και τη Γερμανίδα Καγκελάριο ότι εάν τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις χωρίς αποτέλεσμα, είμαι έτοιμος να πω δημόσια ότι η Ευρώπη είναι κοντά στην καταστροφή για 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ». Το ακούσατε καλά αυτό το οποίο είπε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Δεν είπε ότι θα είναι στην καταστροφή η Ελλάδα. Θα είναι στην καταστροφή η Ευρώπη. Γιατί μια ασύντακτη, μια άτακτη χρεοκοπία μέσα στη Ζώνη του ευρώ, δεν θα χτυπούσε μόνο την Ελλάδα. Θα διέλυε τα χρηματιστήρια όλου του κόσμου. Θα υπήρχαν οι ζημίες πολλών, εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Ίσως και τρισεκατομμύρια να έφτανε η ζημία, εάν γινόταν αυτό το πράγμα. Και αυτό ήταν ένα μεγάλο όπλο στα χέρια του Έλληνα Πρωθυπουργού, όπως και του προηγούμενου Πρωθυπουργού και του προ - προηγούμενου αλλά κανείς δεν το χρησιμοποίησε, γιατί κανείς δεν θέλησε να χτυπήσει «τη γροθιά στο μαχαίρι» και να τα βάλει με το διεθνές καπιταλιστικό κατεστημένο. Και έτσι, θυσιάζουν μια ολόκληρη χώρα προς χάριν του μνημονίου, χωρίς να ρισκάρουν. Ζητάτε με αυτά τα προαπαιτούμενα τα οποία μας καλείτε να ψηφίσουμε, να δρομολογηθεί μια συμφωνία, η οποία θα κοστίσει στον ελληνικό λαό - θα πρόκειται για μια φοροεπιδρομή - για άλλους 12, για άλλους 15 δισεκατομμύρια. Πού θα βρεθούν αυτά τα δισεκατομμύρια; Εδώ έχω δημοσίευμα σημερινής εφημερίδας. Κανένας δεν πληρώνει κανέναν. Ξέρετε πόσες είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές τον μήνα Ιούνιο προς το δημόσιο, σε τι ύψος είναι; Είναι 78,367 δισεκατομμύρια ευρώ. Κι ένας λαός ο οποίος δεν μπορεί, ήδη χρωστάει 78 δισεκατομμύρια ευρώ, θα μπορέσει, πιστεύετε, μέσα στον επόμενο χρόνο, μέσα στα επόμενα δύο - τρία χρόνια να πληρώσει τα 14; Εδώ, όμως, τίθεται το εξής ζήτημα: Τι θα γίνει στη περίπτωση που το νέο αυτό αριστερό μνημόνιο των 12 ή 15 δισεκατομμυρίων αποτύχει; Υπογράψαμε μια συμφωνία. Μια συμφωνία έχει δύο μέρη. Εάν ο ένας δεν τηρήσει τους όρους, τότε θα γίνει κάτι άλλο. Πετάχτηκε, νομίζετε, στον κάλαθο των αχρήστων το σχέδιο Grexit του Σόιμπλε; Όχι, αρχειοθετημένο είναι στις Βρυξέλες και περιμένει. Και επειδή πολλοί, με συντριβή και με συμπόνια, απευθύνθηκαν στο λαό, αναφερόμενοι στις ουρές στα ΑΤΜ, θα καταγγείλω - το έκανα και την προηγούμενη φορά - την πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αυτό που έκανε ήταν παράνομο, ήταν μια οικονομική δολοφονία, ένας εκβιασμός του ελληνικού λαού. Από τη στιγμή που η Ελλάς έκανε εθνικό της νόμισμα το ευρώ και εθνική της τράπεζα, κατά κάποιο τρόπο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δεν έχει δικαίωμα να διακόψει τη ρευστότητα στην Ελλάδα, παρά μόνο σε μια περίπτωση: αν συνέλθει το διοικητικό της συμβούλιο και αποφασίσει με πλειοψηφία των 2/3 ότι πρέπει να διακόψει τη ρευστότητα. Αυτό δεν έγινε ποτέ και η ελληνική Κυβέρνηση δεν το κατήγγειλε ποτέ. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήμουν άδικος αν χρέωνα αυτήν την κατάσταση αποκλειστικά στο ΣΥΡΙΖΑ και στους πέντε μήνες. Υπήρχε μια παλινδρόμηση. Προσωπικώς - άποψή μου είναι - πιστεύω ότι βρισκόταν στο μεταίχμιο τού να αποφασίσει μια αδιαπραγμάτευτη εθνική πολιτική, που θα σήμαινε ίσως και ρήξη, ή το ενδεχόμενο της ρήξης και κάποιο συμβιβασμό. Τελικά, επέλεξε το συμβιβασμό. Αλλά, σίγουρα παρέλαβε χάος. Παρέλαβε το χρέος των 320 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο είναι ένας βρόγχος στο λαιμό της Ελλάδος, από τον οποίο δεν πρόκειται να γλιτώσει, όσα μνημόνια και να υπογράψει. Ό,τι και να γίνει, αν δεν λυθεί το πρόβλημα του χρέους, δεν υπάρχει περίπτωση. Χαιρετίζω τις πρωτοβουλίες, οι οποίες αναφέρονται στον Τύπο για αναζήτηση πόρων από αυτούς που έκλεψαν τον ελληνικό λαό. Μη ζητάτε από το φτωχό Έλληνα να πληρώνει με 23% το κιλό τα μακαρόνια, όταν άλλοι καρπώθηκαν εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, φτιάχνοντας δρόμους με πενταπλάσιο κόστος από ό,τι είχαν στην Ευρώπη και πολλά άλλα τα οποία έχουν συμβεί. Δεν ανήκει, λοιπόν, η ευθύνη στο ΣΥΡΙΖΑ αποκλειστικά. Ανήκει ασφαλώς στα πέντε χρόνια του μνημονίου. Όταν το 2010- πριν μπούμε στο μνημόνιο - υπήρχαν καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες 237 δισεκατομμύρια ευρώ, τότε κανείς δεν σκέφτηκε τον ελληνικό λαό και μια επίκληση, αν θέλετε, στον πατριωτισμό του, προκειμένου να σωθεί και να υπάρξει μια εθνική οικονομία. Και βεβαίως, στο μακρύτερο ορίζοντα υπάρχουν τα σαράντα χρόνια της Μεταπολίτευσης και η περίοδος των επιδοτήσεων από την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Εδώ, δεν πρέπει να χαϊδεύουμε αφτιά, να γινόμαστε αρεστοί. Κατεστράφη η ελληνική οικονομία συστηματικά και με συνένοχο σε μεγάλο βαθμό ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, που ανέμελα έβλεπε να γίνονται όλα αυτά γύρω του και δεν έκανε τίποτα. Κατέστρεφαν σοδιές, ξερίζωναν δένδρα, χαλούσαν κτηνοτροφικές μονάδες και η Ευρώπη πλήρωνε. Και έχουμε φθάσει στο σημείο αυτήν τη στιγμή να έχει περισσότερη αγροτική παραγωγή η Γερμανία, χώρες όπως η Ολλανδία, χώρες της Βορείου Ευρώπης και να μην έχουμε εμείς, να έχει καταστραφεί αυτό που υπήρξε η ζωογόνος δύναμις του ελληνισμού για χιλιάδες χρόνια. Δεν υπάρχει άλλη λύση, λοιπόν. Όταν κατέστρεφαν παραγωγές στις χωματερές και έπαιρναν τις επιδοτήσεις, τις οποίες έτρωγαν στα μπαρ των επαρχιακών οδών οι διάφοροι μεγαλοτσιφλικάδες ή και μικροτσιφλικάδες, όλα αυτά κάποτε θα πληρωνόντουσαν. Και ήλθε η ώρα της πληρωμής. Αλλά οι κουτόφραγκοι που μας τα έδιναν, δεν μας τα έδιναν τσάμπα. Μας περίμεναν στη γωνία και φθάσαμε στη γωνία. Είναι τα μνημόνια, είναι η ολοκληρωτική καταστροφή της εθνικής μας οικονομίας. Μια είναι η λύση. Καταγγελία των μνημονίων. Και ένας είναι ο δρόμος για να ξαναζήσει ο Ελληνισμός υπερήφανος και ελεύθερος: επιστροφή στην εθνική παραγωγή. Εμείς, ως Χρυσή Αυγή, αρνούμαστε να υπακούσουμε στα εκβιαστικά διλήμματα αυτών των νομοθετημάτων με τα προαπαιτούμενα και γι' αυτό θα καταψηφίσουμε και τη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία, λέγοντας «όχι» στο μνημόνιο, επιστροφή στην εθνική κυριαρχία, επιστροφή στην εθνική παραγωγή. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Κουτσούμπας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και τα σημερινά μέτρα που φέρνει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και αυτά της προηγούμενης εβδομάδας, τα προαπαιτούμενα, είναι μόνο η προκαταβολή για να αρχίσουν οι πραγματικές διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία μετά τις 20 Αυγούστου. Αυτά δεν είναι σε καμμία περίπτωση το σύνολο των μέτρων. Επομένως και η όποια σύγκριση με το αρχικό πακέτο Γιούνκερ είναι παραπλανητική. Ανάλογο είναι το πρόβλημα της αναδιάρθρωσης του χρέους. Πρόκειται για τις ίδιες ή παρόμοιες δεσμεύσεις με το 2012. Συνολικά το κρατικό χρέος θα αυξηθεί, παρά τη βελτίωση κάποιων όρων αποπληρωμής του. Μιλάμε, δηλαδή, για νέα χρέη για να αποπληρώνονται τα προηγούμενα. Πρόκειται για «Λερναία Ύδρα». Οι όροι εξυπηρέτησης του χρέους αλλάζουν, απλά γιατί δεν μπορούν να υλοποιηθούν ως έχουν. Το νέο δημοσιονομικό πρόγραμμα δεν είναι ηπιότερο, όπως κάποιοι κυβερνητικοί λένε. Όλα τα προγράμματα είχαν πιο χαμηλούς στόχους στην αρχή και κλιμάκωναν στη συνέχεια. Ό,τι δεν πετύχει η Κυβέρνηση μια χρονιά δεν χάνεται αλλά επιβαρύνει τα επόμενα χρόνια με απαίτηση μεγαλύτερων πλεονασμάτων που πρέπει να καλυφθούν. Κύριοι και κυρίες της Κυβέρνησης, πριν το δημοψήφισμα αλλά και μετά απ' αυτό, εξακολουθείτε να διαβεβαιώνετε τη λαϊκή οικογένεια ότι δεν θα γίνει «κούρεμα» καταθέσεων. Το επιχείρημά σας είναι ότι η κοινοτική χρηματοδότηση θα στηρίξει τις εγχώριες τράπεζες μετά τη συμφωνία. Μακάρι να ήταν έτσι και τόσο απλά τα πράγματα. Πάλι, όμως, δεν λέτε την αλήθεια. Συνεχίζετε τα ψέματα. Το νομοσχέδιο, επιβάλλει την υποχρεωτική συμμετοχή των ιδιωτών στη διάσωση μιας τράπεζας πριν την παροχή κρατικής ή κοινοτικής βοήθειας. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όχι μόνο οι μέτοχοι των τραπεζών αλλά και οι καταθέτες υποχρεώνονται να καλύψουν έως 8% των συνολικών υποχρεώσεων, πριν προβεί σε κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών το κράτος. Είναι, λοιπόν, σίγουρα διασφαλισμένοι οι μικροκαταθέτες κάτω των 100.000 ευρώ; Όχι, λέμε εμείς, δεν είναι, γιατί το ύψος του ποσού κάλυψης καθορίζεται κάθε φορά με νομοθετική ρύθμιση ανάλογα με την κατάσταση. Μπορεί το αρμόδιο Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων, το ΤΕΚΕ, να καλύψει σήμερα τα ποσά των μικρών καταθέσεων; Μπορείτε να το βεβαιώσετε σήμερα με πραγματικά στοιχεία; Σας ρωτάμε για δεύτερη φορά για το συγκεκριμένο. Αν τα πράγματα είναι όπως βεβαιώνετε, γιατί παραμένουν τα περιοριστικά μέτρα για τις προθεσμιακές καταθέσεις; Επίσης, δεν απαντάτε με σαφήνεια και καθαρά τι θα γίνει με τις καταθέσεις των ΟΤΑ, των νοσοκομείων, των πανεπιστημίων, των ασφαλιστικών ταμείων για τις οποίες έχει επιβαρυνθεί ο ελληνικός λαός. Κρύβετε ότι θα εξανεμιστούν οι κρατικές μετοχές που χρυσοπλήρωσαν οι φορολογούμενοι, τα λαϊκά στρώματα. Βέβαια, σε κάθε περίπτωση εμείς λέμε ότι οι κρατικές τράπεζες στον καπιταλισμό δεν αποτελούν λαϊκή περιουσία. Δεν απαντάτε, όμως, σε ποια χέρια θα βρεθούν τα «κόκκινα» δάνεια των λαϊκών στρωμάτων μετά την προβλεπόμενη εξυγίανση των εγχώριων τραπεζών. Θα αποδειχθεί για μία ακόμα φορά ότι οι διαβεβαιώσεις σας είναι χωρίς αντίκρισμα. Δεν λέτε την αλήθεια. Σηκώνετε υποκριτικά τη σημαία της διαφθοράς αλλά δεν προβλέπετε κανένα συγκεκριμένο μέτρο γι' αυτούς που πρωταγωνίστησαν στην προκλητική φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, την ώρα που ετοιμάζεται μια νέα αφαίμαξη της λαϊκής οικογένειας. Υποκλίνεστε στην αιτία που γεννά τη διαφθορά, δηλαδή στο κυνήγι του κέρδους, στον ανταγωνισμό των ομίλων. Διατηρείτε τις προκλητικές φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών και τελικά ποιον νομίζετε ότι κοροϊδεύετε; Τολμάτε να μιλάτε για πάταξη της διαφθοράς, εσείς που οδηγείτε τη λαική οικογένεια να χάνει το σπίτι της για ένα κομμάτι ψωμί. Εσείς που αφήνετε απροστάτευτα όλα τα περιουσιακά στοιχεία των οφειλετών, μισθωτών και αυτοαπασχολουμένων. Εσείς που προωθείτε τις νέες, ακόμα πιο αντιλαϊκές ρυθμίσεις, με βάση την εμπορική και όχι την αντικειμενική αξία των ακινήτων και ανοίγετε το δρόμο να βρεθούν στα χέρια μιας χούφτας ομίλων χιλιάδες λαϊκές κατοικίες. Εσείς που στο πρόσωπό σας αρχίζει - παρ' ότι είστε στην αρχή ακόμη, για ένα εξάμηνο μιλάμε άλλωστε - να αντανακλάται πλέον η σαπίλα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, αυτή που αντανακλόταν μέχρι τώρα στους προηγούμενους. Μιλάτε για εκσυγχρονισμό του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Ο νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας κάθε άλλο παρά αθώος είναι, όπως προσπαθούν ορισμένοι ομιλητές σήμερα να τον παρουσιάσουν από το πρωί και στις επιτροπές. Οι αλλαγές που προωθούνται σχετίζονται και με τις κατασχέσεις και με τους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας. Ευνοούν ποικιλοτρόπως τις τράπεζες και το κεφάλαιο. Δεν αφορούν στενά τη δικαιοσύνη αλλά έχουν άμεσες και δυσμενείς επιπτώσεις στη ζωή της εργατικής, της λαϊκής οικογένειας. Ο Κώδικας της Πολιτικής Δικονομίας, ρυθμίζει τη διαδικασία της πολιτικής δίκης. Δηλαδή, περιλαμβάνει τις ρυθμίσεις για τη διεξαγωγή των δικών που αφορούν τις διαφορές μεταξύ ιδιωτών. Σήμερα, εκείνο το εκτρωματικό νομοσχέδιο που έπρεπε άμεσα να αποσυρθεί, όπως έλεγε η τότε ανακοίνωση του τμήματος δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ στις 5 του Δεκέμβρη του 2014, μετατράπηκε ως διά μαγείας σε ένα ακόμα μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτό και αν είναι κωλοτούμπα! Και εδώ που τα λέμε, πόσο καιρό ακόμα θα ισχυρίζεστε ότι δεν γνωρίζετε καμμιά εναλλακτική πρόταση, κύριοι της Κυβέρνησης; Δεν βαρεθήκατε την καραμέλα ότι ο λαός έχει να διαλέξει ανάμεσα σε ένα τερατώδες μνημόνιο που υπογράψατε και στο σχέδιο Σόιμπλε, δηλαδή στην καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής; Βέβαια, το βολικό παραμύθι του Αριστερού νέου Πρωθυπουργού που αφού διαπραγματεύτηκε σκληρά, έπεσε θύμα του γερμανικού εκβιασμού και τώρα θα αναγκαστεί ο καημένος να εφαρμόσει μια σκληρή αντιλαϊκή πολιτική με την οποία δεν συμφωνεί κιόλας, εξυπηρετεί πολύ καλά και την άρχουσα τάξη και τους Ευρωπαίους εταίρους σας και τις πολιτικές επιδιώξεις και φιλοδοξίες σας. Δεν απαντάτε, όμως, στα συγκεκριμένα αμείλικτα ερωτήματα. Αγνοούσατε τους στόχους, τη λειτουργία, τις συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Δεν διαβάσατε τις δημόσιες δηλώσεις προεκλογικά και μετεκλογικά του τέως Υπουργού σας, του κ. Βαρουφάκη, του δικού σας asset, όπως τον ονόμαζε ο κ. Τσίπρας, για τη δυνατότητα πίεσης από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Δεν σας ενημέρωσε κανένας για το τελεσίγραφο του Ντάισελμπλουμ τότε στις 30 του Γενάρη, «μνημόνιο ή κλειστές τράπεζες»; Σοβαρολογείτε; Τι κάνατε αλήθεια για να αντιμετωπίσετε τους εκβιαστές, όπως τους λέτε, όλους αυτούς τους έξι μήνες; Ποια ήταν η προετοιμασία σας μπροστά στη συνεχή φυγή καταθέσεων και ενώ σας ήταν γνωστή η δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να «κουρέψει» τις εγγυήσεις των εγχώριων τραπεζών, να μειώσει την άντληση ρευστότητας από τον ELA, να ζητήσει πίσω τα δάνειά της; Δυστυχώς για εσάς, απαντάει η ίδια η ζωή για τη στάση σας και αποκαλύπτει το μύθο της σκληρής διαπραγμάτευσης. Δεν αφορούσε τα λαϊκά συμφέροντα. Ήταν διαπραγμάτευση στο στρατόπεδο του εχθρού, για να το πούμε έτσι, για τα διαφορετικά συμφέροντα ιμπεριαλιστικών κέντρων, μονοπωλιακών ομίλων. Ιδιαίτερα αυτές τις μέρες, αυτές τις ώρες που η Κυβέρνηση αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα συζητούν για το πως και ποιος θα υλοποιήσει, πως και ποιος θα εφαρμόσει την αντιλαϊκή συμφωνία, το νέο μνημόνιο, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ανοίγει πλατιά τη συζήτηση πρώτα από όλα μέσα στο λαό, στην εργατική τάξη για το πως θα αντιπαλέψουμε αυτήν τη συμφωνία, από τώρα, που χρεοκοπεί το λαό μας, πως θα ανοίξουμε το δρόμο για να απαλλαγούμε οριστικά από όλες τις αντιλαϊκές συμφωνίες και τα μνημόνια, πως θα απαλλαγούμε από τους πραγματικούς υπεύθυνους, από την εξουσία του κεφαλαίου και τις ενώσεις του. Ιδιαίτερα αυτές τις μέρες που η Κυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα ψηφίζουν στη Βουλή τα προαπαιτούμενα, τους εφαρμοστικούς νόμους με τα μέτρα «φωτιά», εμείς δίνουμε τη μάχη, ο λαός μας να απορρίψει τον εκβιασμό των ενώσεων των καπιταλιστών - γιατί τέτοιες είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο - , να απορρίψει τον εκβιασμό της Κυβέρνησης «μνημόνιο ή έξοδος από το ευρώ και κρατική χρεοκοπία», να απορρίψει τη θεωρία ότι είναι μονόδρομος όλα αυτά, ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση παρά μόνο η υπεράσπιση με κάθε τίμημα, με κάθε θυσία του καπιταλιστικού δρόμου. Αυτός ο εκβιασμός τέθηκε πολλές φορές τα προηγούμενα χρόνια και με το πρώτο μνημόνιο του Γιώργου Παπανδρέου και με το δεύτερο των Σαμαρά - Βενιζέλου και με το τρίτο - και φαρμακερό - του κ. Τσίπρα, το οποίο είναι χειρότερο γιατί προστίθεται και στα δύο προηγούμενα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε και από αυτό το Βήμα ότι το λεγόμενο ελληνικό ζήτημα, αποτελεί πεδίο που εκδηλώνονται οι αντιθέσεις Ηνωμένων Πολιτειών, Αμερικής και Γερμανίας για την ηγεμονία στην Ευρώπη, καθώς και οι αντιθέσεις Γερμανίας - Γαλλίας, για την επόμενη μέρα αυτών των χωρών και των υπολοίπων στην Ευρωζώνη. Σε αυτές τις αντιθέσεις εμπλέκονται τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου και εφοπλιστές και βιομήχανοι και τραπεζίτες. Οι εξελίξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα αντανακλούν και αποτυπώνουν όλο αυτό το σύνθετο κουβάρι των αντιθέσεων. Σημαντικό στοιχείο αυτών των διεργασιών, είναι και η διαίρεση του ΣΥΡΙΖΑ ανάμεσα στους σημαιοφόρους του ευρώ και τους σημαιοφόρους της δραχμής. Παρά τις προνομιακές σχέσεις τους με διαφορετικά τμήματα του κεφαλαίου και οι δύο αυτές πλευρές υποκλίνονται στην εξουσία των μονοπωλίων. Η σοσιαλδημοκρατική ηγεσία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξαπάτηση του λαού μας με το εμπόριο κάλπικης ελπίδας και γι' αυτό στηρίζονται σήμερα από το σύνολο σχεδόν της αστικής τάξης. Σε αυτό το αλισβερίσι εντάσσεται ακόμα και η διαδικασία χορήγησης τηλεοπτικών αδειών και όλα όσα ακούγονται και γράφονται δεξιά και αριστερά από την ηγετική ομάδα Τσίπρα με συνεχείς κρυφές συναντήσεις, όπως γράφουν και προσπάθεια κλεισίματος συμφωνίας με εκπροσώπους της ελίτ των μέσων μαζικής ενημέρωσης και με προσπάθεια να χαριστούν χρέη τους με νομότυπο τρόπο και μάλιστα στο όνομα της πάλης κατά των ολιγαρχιών άλλη μεγάλη κοροϊδία αυτή θα τη δούμε το επόμενο διάστημα, όταν συγκεκριμένα θα ακολουθήσει τη διαδικασία απ' ό,τι έχουμε ενημερωθεί και θα έρθει στη διαδικασία της Βουλής. Τέλος, σχετικά με την κριτική μας και τη στάση μας απέναντι στις άλλες δυνάμεις εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ που βλέπουν ως εναλλακτική αυτήν τη στιγμή ένα εθνικό νόμισμα, έχουμε να τους πούμε για μια ακόμα φορά τα εξής και ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους, ας απαλλαγούν από τις αυταπάτες τους όσοι ακόμα τις έχουν και δεν εξυπηρετούν βέβαια άλλες σκοπιμότητες. Όσο τα κλειδιά της οικονομίας βρίσκονται στα χέρια των ομίλων, οι θυσίες των λαϊκών αναγκών στο βωμό του κέρδους τους, δεν πρόκειται να σταματήσουν όποιο και αν είναι το εθνικό νόμισμα. Την επιστροφή στην καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής θα την πληρώσει πάλι η λαϊκή οικογένεια σήμερα, με διαφορετικό βέβαια τρόπο, όπως με την αύξηση του πληθωρισμού, με τη μαύρη αγορά την εμφάνισή της που οπωσδήποτε θα υπάρξει, με αυξήσεις σε τιμές εισαγόμενων προϊόντων, με φθηνή εργατική δύναμη για να θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα των ντόπιων μονοπωλίων. Η καπιταλιστική Ελλάδα, με οποιοδήποτε νόμισμα, αποτελεί ξένη σημαία για το λαϊκό κίνημα, αφήνει στο απυρόβλητο την άρχουσα τάξη που καταπιέζει τον λαό, φρενάρει τη ριζοσπαστικοποίηση των εργαζομένων με την προβολή της αυταπάτης του φιλολαϊκού δήθεν καπιταλισμού. Η εθνικοποίηση των τραπεζών που λένε διάφοροι, δηλαδή οι κρατικές τράπεζες στον καπιταλισμό, δεν αποτελούν λαϊκή περιουσία. Όπως απέδειξε η εμπειρία των τελευταίων χρόνων, η πλειοψηφία του κράτους στη μετοχική του σύνθεση δεν βοήθησε στο ελάχιστο τους μισθωτούς, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες εμπόρους, βιοτέχνες, τις πολύ μικρές επιχειρήσεις. Κυρίες και κύριοι, ευτυχώς για τον λαό υπάρχει λύση. Είναι ο δρόμος που μπορεί να εφαρμοστεί, εάν ο λαός μας πιστέψει στη δύναμή του, αποφασίσει και οργανώσει την αντεπίθεσή του για να ανατρέψει την εξουσία των μονοπωλίων. Είναι ο δρόμος της κοινωνικοποίησής τους, της κοινωνικοποίησης των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, με εργατικό ταυτόχρονα λαϊκό έλεγχο παντού, με αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, μονομερή διαγραφή του χρέους και το λαό πραγματικό νοικοκύρη στον τόπο του. Αυτόν τον δρόμο φωτίζει και ανοίγει αγωνιστικά το ΚΚΕ και σ' αυτόν τον δρόμο καλούμε κάθε πρωτοπόρο αγωνιστή, κάθε Αριστερό, κάθε ριζοσπάστη να βαδίζει μαζί μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Είχατε κι άλλο χρόνο. Η κ. Σβερώνη δεν είναι εδώ. Τον λόγο έχει ο κ. Αλέξανδρος Χατζηδημητρίου. Είστε έτοιμος, κύριε Χατζηδημητρίου;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Ελάτε. Μετά θα πάρει τον λόγο ο Υπουργός κ. Παππάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι λίγο άχαρος ο ρόλος των εισηγητών σήμερα, γιατί ενώ κληθήκαμε να συζητήσουμε κάτι πάρα πολύ σοβαρό και να εισηγηθούμε, προκειμένου να γίνουν τροποποιήσεις - υποτίθεται - , προκειμένου να συζητήσουμε σε βάθος δύο πάρα πολύ σημαντικά ζητήματα, τελικά έχουμε καταλήξει σήμερα να συζητάμε καθαρά πολιτικά και να μην ασχολούμαστε καθόλου με το τεχνοκρατικό κομμάτι του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Ξέρετε, ως νέος Βουλευτής, εδώ κι έξι μήνες θεωρώ ότι έχω χάσει τη λογική μου. Ήρθα από την ελεύθερη οικονομία. Είμαι ένας ελεύθερος επαγγελματίας και δυστυχώς δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί δεν κάνουμε το αυτονόητο. Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί εμείς ως Έλληνες Βουλευτές σ' αυτήν την Αίθουσα, δεν παλεύουμε από το πρωί ως το βράδυ για να δώσουμε λύση σε συγκεκριμένα ζητήματα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σήμερα, ενώ πήραμε μια δύσκολη απόφαση όλοι μας, υπάρχει το «ναι» και το «όχι». Υπάρχουν οι υπέρμαχοι του «όχι» που λένε δηλαδή ότι δεν πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας και ο λαός μας μια ευρωπαϊκή πορεία - σεβαστό - , και υπάρχουν και οι υπέρμαχοι του «ναι» που καταφέρνουμε να είμαστε περίπου τα 4/5 της Βουλής. Κι ενώ υποτίθεται τα 4/5 της Βουλής συμφωνούν στο βασικό, στο διακύβευμα - μπορεί με πολλά προβλήματα από την πλευρά της Κυβέρνησης, δηλαδή η Κυβέρνηση κάνει ό,τι χρειάζεται, προκειμένου να διασπάσει αυτήν την ενότητα αλλά ας το ξεπεράσουμε, στη συνέχεια θα περάσω σ' αυτό - ενώ είμαστε υπέρμαχοι του «ναι» και είμαστε τα 4/5 της Βουλής, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε για το απλό και αυτονόητο. Να τελειώσουμε το συγκεκριμένο ζήτημα όσο πιο γρήγορα γίνεται, να δώσουμε την καθαρή ευρωπαϊκή πορεία στον τόπο κι από εκεί και πέρα να έρθουμε να λύσουμε τις διαφορές μας. Σήμερα από το πρωί - κι εκεί έχω χάσει τη λογική μου - βλέπω ότι λύνονται διαφορές ετών μεταξύ ανθρώπων που στο τέλος μάλλον θα ψηφίσουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. Λύνονται διαφορές ετών και δεν ερχόμαστε να προχωρήσουμε μπροστά, να κάνουμε αυτό που λέμε ως Ποτάμι εδώ και πάρα πολύ καιρό και κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε, να τελειώσουμε το θέμα της Ευρώπης, να τελειώσουμε το θέμα της συμφωνίας, να σηκώσουμε τα μανίκια και να μπούμε στην πραγματική δουλειά που χρειάζεται ο τόπος. Κύριε Υπουργέ, αντιληφθήκαμε όλοι τι έχει συμβεί. Μάλλον για κάποιον λόγο δεν ασχοληθήκαμε με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας όσο θα έπρεπε. Ενώ γνωρίζατε το τι έπρεπε να γίνει, ενώ ήσασταν κι εσείς μαζί με τους δικηγόρους, μαζί με τους πολλούς που το Νοέμβριο κάναμε απεργία, κάναμε αποχή γιατί υπήρχαν αυτά τα λάθος άρθρα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, αντί από την πρώτη στιγμή που αναλάβατε ως Υπουργός να διαπραγματεύεστε αυτό το κομμάτι, να διαπραγματεύεστε τη διόρθωση των συγκεκριμένων άρθρων, δεν κάνατε κάτι τέτοιο. Καθυστερήσατε, με αποτέλεσμα να αναγκαστούμε να δεχθούμε αυτό, για το οποίο όλος ο νομικός κόσμος διαφωνούσε. Όχι σαν σύνολο, σίγουρα δεν διαφωνούσε συνολικά, αλλά διαφωνούσε για κάποια βασικά σημεία που αυτά τα βασικά σημεία έπρεπε ήδη να τα έχετε συζητήσει να τα έχετε διαπραγματευτεί και τώρα να μην αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Δυστυχώς, όμως, η λογική αυτή έχει χαθεί. Γιατί χάθηκε αυτή η λογική; Το απλό και το αυτονόητο. Διότι, απ' ό,τι φαίνεται, ασχολούμασταν με λάθος πράγματα. Το «κυρίως πιάτο» που είστε εσείς, κύριε Παρασκευόπουλε - γιατί ο κ. Τσακαλώτος σαν να λέει ότι είναι το «ορεκτικό» - όφειλε, επειδή γνωρίζατε, να ξεκαθαρίσει ορισμένα κάποια συγκεκριμένα ζητήματα που δεν τα ξεκαθαρίσαμε επί σειρά ετών στην ελληνική κοινωνία. Όφειλε να τακτοποιήσει το ζήτημα της συντόμευσης των διαδικασιών, προκειμένου να αποδίδεται γρηγορότερα η δικαιοσύνη. Το Ποτάμι, από την πρώτη στιγμή πήρε θέση πάνω σε αυτό. Από την πρώτη στιγμή το Ποτάμι φωνάζει και ζητάει τις μεταρρυθμίσεις. Μέσα στις μεταρρυθμίσεις είναι και αυτό, η γρηγορότερη συντόμευση της διαδικασίας απονομής της δικαιοσύνης. Όμως, παρ' όλα αυτά, για μια ακόμη φορά, ακολουθούμε κάποιες διαδικασίες και ψηφίζουμε ένα νόμο που σε συγκεκριμένα σημεία δεν επιτυγχάνει αυτήν τη συντόμευση της διαδικασίας. Θα επισημάνω γρήγορα δύο σημεία και θα φύγω, γιατί τελικά η ουσία της υπόθεσης σήμερα και το διακύβευμα δεν είναι ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας. Είναι το να συμφωνήσουμε, να προχωρήσουμε μπροστά και να δούμε τι μπορούμε να διορθώσουμε. Δεν θα συζητήσουμε για το ζήτημα της ζωντανής εμμάρτυρης απόδειξης και για τις προτάσεις που έχουμε κάνει ως Ποτάμι, ακόμα και για το ζήτημα της χρήσης των ηλεκτρονικών μέσων - γιατί, για να μπούμε στη διαδικασία χρήσης των ηλεκτρονικών μέσων, θα πρέπει πρώτα να μεταρρυθμίσουμε πλήρως το ζήτημα της λειτουργίας των δικαστηρίων - , θα στηριχθώ, θα μείνω και θα επισημάνω δύο σημεία που τα έχουν ξεχάσει όλη η Βουλή και όλοι οι συνομιλητές μου. Το ένα είναι το ζήτημα των μισθώσεων. Οι μισθώσεις, το άρθρο 1009, έτσι όπως διατυπώνεται, όπως καταλαβαίνετε, πιθανόν να είναι και πιο σημαντικό από τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων. Τα κόκκινα δάνεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ρυθμιστούν, γιατί όλοι συμφωνούμε ότι δεν μπορεί να χαθεί η πρώτη κατοικία. Σε αυτό συμφωνούμε όλοι. Όμως με το άρθρο 1009, τινάζονται οι εμπορικές μισθώσεις στον αέρα και γι' αυτό δεν το συζητάει κανείς. Τι προβλέπει το άρθρο 1009; Λέει ότι όποιος έρθει και πάρει, υπερθεματίσει, να το πούμε απλά, πάρει στον πλειστηριασμό ένα ακίνητο που έχει μέσα εμπορικό μισθωτή ή βρίσκεται σε καθεστώς εμπορικής μίσθωσης, έχει το δικαίωμα, εντός διμήνου, να διώξει τον όποιο μισθωτή από το συγκεκριμένο ακίνητο. Θα το επαναλάβω και δεύτερη φορά. Αν μισθώσετε ένα ακίνητο, από αύριο που θα ψηφίσουμε αυτόν το νόμο, ό,τι επένδυση και να έχετε κάνει, ό,τι συμφωνητικό κι αν έχετε στα χέρια σας, και ο ιδιοκτήτης του ακινήτου το χάσει γιατί οφείλει, σας πετάει έξω αυτός που έχει αγοράσει το ακίνητο, που έχει υπερθεματίσει, που το έχει πάρει στον πλειστηριασμό, εντός δύο μηνών. Είναι αυτό που δεν έχει αγγίξει κανείς. Γενικά για τον κώδικα είπαμε να μπούμε όλοι στη διαδικασία για το καλό, για το συμφέρον του κράτους, γιατί βάζουμε πλάτη. Ναι, θα στηρίξουμε. Μας το ζήτησαν. Έγινε το λάθος, θα στηρίξουμε, θα ψηφίσουμε. Όμως, δεν είναι δυνατόν αυτό να το διαχωρίζετε από τα κόκκινα δάνεια. Πιθανόν, να είναι και πιο σημαντικό. Γιατί τα κόκκινα δάνεια, επειδή οι τράπεζες ανήκουν στα χέρια του ελληνικού λαού, με κάποιον τρόπο θα τα διαχειριστούμε, θα τα ρυθμίσουμε και θα προστατεύσουμε την κατοικία των ανθρώπων. Συμφωνούμε όλοι σε αυτό και οι τριακόσιοι. Όμως, το ζήτημα των μισθώσεων δεν το έθιξε κανείς. Κι ένα δεύτερο ζήτημα, είναι ότι αποκλείονται πλέον οι τοπικές εφημερίδες, ο επαρχιακός Τύπος, από τη δημοσίευση των πλειστηριασμών, που ήταν ένα από τα βασικότερα έσοδά του. Και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάτε. Εδώ σταματώ με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και θα έρθω - δεν βλέπω εδώ τον κύριο Υπουργό - στο «ορεκτικό», όπως το λέει ο κ. Τσακαλώτος. Όμως, το «ορεκτικό» πιθανόν να είναι και το κυρίως πιάτο. Έτσι χαρακτήρισε ο κ. Τσακαλώτος τον εαυτό του, ότι είναι το «ορεκτικό» και ότι το «κυρίως πιάτο» είναι ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας. Όμως, όταν μιλάμε για τις τράπεζες, δεν μπορεί να μιλάμε απλά για «ορεκτικό». Είναι αυτήν τη στιγμή, ίσως, το ζήτημα των τραπεζών αυτό που μας οδηγεί και σε αυτήν τη δύσκολη διαδικασία που περνάμε όλοι μας ως Βουλευτές, προκειμένου να κλείσουμε γρήγορα μια συμφωνία για να προχωρήσουμε στις ζωές μας, να προχωρήσει ο λαός μας στην καθημερινότητά του χωρίς προσκωλύματα και χωρίς προβλήματα. Αυτό που χρειάζονται οι τράπεζες είναι πίστη και ηρεμία, τίποτα άλλο. Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι τράπεζες δεν είναι απλές επιχειρήσεις. Οι τράπεζες θα μπορούσαν και σήμερα και χθες και αύριο, σε μία μέρα, να λειτουργήσουν κανονικότατα και να στηρίξουν την οικονομία, αν ο κόσμος αποκτούσε ξανά την πίστη και την ηρεμία που απαιτείται για να λειτουργήσουν. Οι τράπεζες είναι η κατάθεση. Για να μπει κάποιος μέσα να καταθέσει τα χρήματά του, θα πρέπει να πιστέψει ότι τα έχει εξασφαλισμένα, σαν να είναι στο σπίτι του. Αυτούς τους έξι μήνες, 40-50 δισεκατομμύρια έφυγαν και μπήκαν στα μαξιλάρια, στα σπίτια, στα συρτάρια, σε χρηματοκιβώτια, ενώ αυτά από μόνα τους, πιθανόν, να ήταν και η λύση. Για μια ακόμη φορά δεν χρειάζεται, πιθανόν, να πάρουμε κάποιο μέτρο για την εξυγίανση των τραπεζών. Πρέπει να καταφέρουμε μέσα από την ενότητα, μέσα από την ομόνοια - και μετά λύνουμε τις διαφορές μας - να ηρεμήσουμε τον κόσμο, να ηρεμήσουμε τον λαό μας. Αυτό ζητάει. Σε ποσοστά πάνω από 70%, 80% ζητάει την ομόνοια των πολιτικών. Αυτό περιμένει. Εμείς εδώ το ξεχνάμε. Διαφωνούμε με βαρύγδουπες δηλώσεις, με έξυπνες ατάκες. Διαφωνούμε μεταξύ μας αλλά τελικά έξω τι γίνεται; Υπάρχει ανασφάλεια. Εάν λύσουμε το ζήτημα της ανασφάλειας, από αύριο ο λαός μας πιθανόν να γυρίσει αυτά τα χρήματα. Είναι βέβαιο - δεν είναι πιθανό - ότι θα γυρίσει αυτά τα χρήματα, που κρατάει στο σπίτι του, στις τράπεζές μας και θα έχουμε μια εντελώς διαφορετική μέρα. Το Ποτάμι έχει προτείνει από την πρώτη στιγμή μια σειρά μεταρρυθμίσεων. Για να δούμε τις μεταρρυθμίσεις, αγαπητές και αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς που είμαστε υπέρμαχοι του «ναι» δεν πρέπει να δυναμιτίζουμε το κλίμα. Πρέπει να τελειώσουμε με το ζήτημα της συμφωνίας και να μαζέψουμε τα μανίκια και να αρχίσουμε να δουλεύουμε πραγματικά, σε αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος, το ζήτημα των μεταρρυθμίσεων. Και εάν προλάβουμε και εάν τρέξουμε, μπορούμε, πραγματικά, να σώσουμε πολλά, όπως τα ζητήματα και της φορολόγησης και του ΦΠΑ των αγροτών. Εάν μπούμε στη διαδικασία των μεταρρυθμίσεων, είναι πολύ πιθανό τέτοιες κοινωνικές ομάδες να μη χρειαστεί να θιγούν και να μπορέσουμε να προστατεύσουμε και να σώσουμε την κοινωνία μας και τον λαό μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Σβερώνη - Χονδρονάσιου από τη Χρυσή Αυγή. Έχουμε στόχο στις 2.15΄ να αρχίσουμε την ονομαστική ψηφοφορία. Έχουν υποβληθεί δύο αιτήσεις - η μία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και η άλλη της Χρυσής Αυγής - έτσι μέχρι τις 3.00΄ να έχουμε περατώσει ολοσχερώς τη συνεδρίαση. Ορίστε, κυρία Σβερώνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Το Νοέμβριο του 1989, μετά από αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις σχηματίστηκε οικουμενική κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τότε μια μεγάλη προσωπικότητα, τον Ξενοφώντα Ζολώτα. Ο Ξενοφών Ζολώτας εξομολογήθηκε στον Περικλή Βασιλόπουλο - δημοσιογράφο και διευθυντή γραφείου Τύπου του τότε Πρωθυπουργού - και του είπε, όταν πλέον ανέλαβε τα καθήκοντά του: «Είμαι ογδόντα έξι ετών, έχω γράψει σαράντα βιβλία, αλλά μόνο τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω τις βαθιές παθογένειες της χώρας. Είναι θαύμα που επιβιώνει αυτό το κράτος.». Και επειδή ερχόταν σε επαφή με τους τότε Αρχηγούς των τότε κομμάτων, που ήταν ο κ. Μητσοτάκης, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Χαρίλαος Φλωράκης, είπε γι' αυτά τα πρόσωπα - τα δύο πρώτα που ανέφερα - που έπαιζαν σημαντικό ρόλο: «Είναι καλοί άνθρωποι αλλά με τα κόμματά τους έχουν γίνει άρπαγες του κράτους, που το λαφυραγωγούν. Έχουν φτιάξει δύο παράλληλους κομματικούς μηχανισμούς υποκαθιστώντας το επίσημο κράτος. Να το θυμάσαι αυτοί σε πέντε, δέκα χρόνια θα χρεοκοπήσουν την Ελλάδα». Τάδε έφη ο Ξενοφών Ζολώτας το 1989. Επίσης, είχε πει: «Ίσως να μας σώσει η Ευρώπη με τις νέες συνθήκες αλλά με διαλυμένο και αρπακτικό κράτος. Η ιδιωτική οικονομία θα μείνει απροστάτευτη και θα καταστραφεί μέσα στον θυελλώδη ανταγωνισμό.». Αυτά σας τα λέω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να μη λένε αυτά τα περισπούδαστα τόσο οι κύριοι της Νέας δημοκρατίας όσο και οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, μια τέτοια προσωπικότητα όπως ήταν ο Ξενοφών Ζολώτας - ο οποίος σημειωτέον δεν ήταν πολιτικός, ήταν ένας καθηγητής, οικονομολόγος διεθνούς κύρους - είχε δει πράγματα από το 1989. Είναι εκείνος, που στις 3 Ιανουαρίου του 1990 έσωσε τη χώρα από άτακτη χρεοκοπία. Είχε, όμως, εκείνην τη δυνατότητα να σηκώσει τηλέφωνο και μέσα σε τρεις μέρες έπρεπε ή να βρεθεί τρόπος να δανειστεί η Ελλάδα ή να πάει σε άτακτη χρεοκοπία. Και τότε - επειδή ήταν Ζολώτας αυτός - απευθύνθηκε σε τρεις κεντρικούς τραπεζίτες, τον Ζακ Ντελόρ - γνωστός σε όλους μας από τα «πακέτα» Ντελόρ - τον Μίνω Ζομπανάκη και τον τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος - για να δείτε πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν και οι διοικητές της Τραπέζης της Ελλάδος - κ. Χαλικιά και κατάφεραν και έφεραν τη χώρα στα ίσα της. Αυτά είναι τότε εξομολογήσεις του ανθρώπου, οι οποίες δεν μπορεί να έγιναν μόνο στον συγκεκριμένο άνθρωπο. Είναι σίγουρο ότι μίλησε και στους ίδιους τους πρωταγωνιστές. Οι πρωταγωνιστές, όμως, δεν έδωσαν καμμία απολύτως σημασία, γιατί ακριβώς είχαν δει την πατρίδα μας, είχαν δει την Ελλάδα ότι ήταν ένας τρόπος, ένα πεδίο στο οποίο μπορούσαν να παίζουν τα δικά τους παιχνίδια, στο οποίο μπορούσαν να αφήνουν τους κομματικούς τους στρατούς να λεηλατούν τούτη εδώ τη χώρα. Σας το λέω δηλαδή, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που φτάσαμε τώρα στα όρια της χρεοκοπίας, είχαμε ξαναφτάσει. Μην ξεχνάμε - δεν μπορεί κανένας να ξεχάσει - ότι ήρθαν πολλά πακέτα από την Ευρώπη, από τους κουτόφραγκους ή όχι είτε μας αρέσει είτε όχι, για να μπορέσει τούτος εδώ ο τόπος να αλλάξει όψη. Είναι τυχαίο το γεγονός ότι τελικά η Ελλάδα πτώχευσε αλλά υπάρχουν κάποιες χιλιάδες - αυτό είναι αλήθεια, δεν είναι μόνο εκατοντάδες - ανθρώπων, οι οποίοι είναι προσδεμένοι στα άρματα των κομμάτων εκείνων που κυβέρνησαν τούτον εδώ τον τόπο που είναι όχι απλώς πλούσιοι αλλά είναι πάμπλουτοι; Είναι τυχαίο, που η χώρα μας είναι πτωχή και έχει κάποιους νεόκοπους πάμπλουτους Έλληνες, οι οποίοι σημειωτέον δεν έχουν δουλέψει και ποτέ, οι οποίοι απλά ήταν μέλη του κόμματος, ήταν «Γκρούεζοι»; Μπορεί να σας φαίνονται ότι είναι τετριμμένα αυτά και να θέλετε να ασχοληθείτε μόνο με νούμερα και να πείτε «είχαμε τόσο, το ΑΕΠ ήταν τόσο, η παραγωγή ήταν τόση». Τίποτα δεν ήταν. Είναι αυτά που σας είπε και ο κ. Μιχαλολιάκος. Τι είπε; Ότι ήμασταν μια χώρα αυτάρκης στα δικά μας προϊόντα και τελικά εσείς - τέτοια ήταν η θέση σας στην Ευρώπη, τόσο πολύ διαπραγματευόσασταν από τότε ακόμα με τους συνεταίρους το τι θα γίνει εδώ στην Ελλάδα - καταφέρατε η Ελλάδα να μην παράγει σχεδόν τίποτα. Και το μόνο που έχει μείνει σε εσάς, για να λέτε συνέχεια «βαριά βιομηχανία», είναι μόνο ο τουρισμός. Μα ο τουρισμός από μόνος του, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι βαριά βιομηχανία. Δεν μπορείς να πας να ψωνίζεις από το «LIDL», δεν μπορείς να φέρνεις είδη πρώτης ανάγκης από την Ολλανδία, από το Βέλγιο και να λες ότι εγώ έχω τον τουρισμό που μου αξίζει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανένας δεν μας είπε μέχρι τώρα αλήθεια. Εσείς του ΠΑΣΟΚ που κυβερνήσατε, που λέγατε «Λεφτά υπάρχουν», που το 2010 είπατε «αμάν, η χώρα πάει στο βράχια» δεν μας είπατε αλήθειες, γιατί έπρεπε να κάνουμε εκείνη την επονείδιστη συμφωνία και εκείνο το επονείδιστο μνημόνιο. Δεν μας είπε ποτέ αλήθεια η Νέα Δημοκρατία, ο πρώην Πρωθυπουργός, πρώην Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Οι της Νέας Δημοκρατίας σήμερα, κάθονται συνέχεια και λένε «μα, λέγατε θα σκίσετε τα μνημόνια γιατί δεν τα σκίσατε;». Για τον ίδιο λόγο που δεν τα έσκισαν και εκείνοι. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι θα έχετε εσείς άφεση αμαρτιών, γιατί και εσείς δεν είπατε αλήθεια και εσείς είπατε ψέματα. Τελικά σε τούτον εδώ τον τόπο οργιάζει το ψέμα, «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα». Μας τα είπανε χθες, μας τα είπαν προχθές, μας τα λέτε ακόμα και σήμερα. Και λέω μας τα λέτε ακόμα και σήμερα, γιατί, κύριε Υπουργέ, δεν μπόρεσα να καταλάβω, γιατί λέτε ότι πρέπει να υπογράψουμε. Έτσι είπε και ο Πρωθυπουργός μας: «Ξέρετε, διαπραγματεύτηκα πάρα πολύ σκληρά και έπρεπε να διαλέξω ή αυτό το μνημόνιο», τη συμφωνία εν πάση περιπτώσει, «ή το Grexit - Σόιμπλε». Και μάλιστα ήταν και «προκλητικός». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Συνεχίστε.
Δηλαδή, τι είπε εδώ πέρα ο Πρωθυπουργός; Λέει: «Υπάρχει κάποια εναλλακτική λύση; Να μου την πείτε την εναλλακτική λύση.». Ξέρετε, αυτό είναι ψευδεπίγραφο. Από τη στιγμή που δεν ξέρουμε, δεν συμμετείχαμε στις διαπραγματεύσεις, δεν έχουμε ιδέα τι γινόταν, εμείς το μόνο που κάνουμε είναι να ακούμε. Και είμαστε καλοί στο να ακούμε και θέλουμε και να πιστέψουμε. Μας λέτε ότι διαπραγματευθήκατε πάρα πολύ σκληρά και τώρα, επειδή θέλουμε να σας σώσουμε, πρέπει οπωσδήποτε να πάμε να υπογράψουμε αυτό που κατηγορούσαμε, αυτό για το οποίο εγκαλούσαμε τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Και όχι μόνο αυτό αλλά φθάνετε εσείς τώρα να λέτε στους νεοδημοκράτες και στους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού «ελάτε και εσείς, «βάλτε πλάτη» να υπογράψουμε εκείνο το οποίο δεν έκανα εγώ τότε, για να μπορέσουμε να σώσουμε την Ελλάδα». Γιατί για τους Έλληνες δεν τίθεται θέμα, δεν θα υπάρχει Έλληνας σε λίγο. Ξέρετε, όμως, τι καταλαβαίνω; Δεν σας ενδιαφέρει ο Έλληνας, σας ενδιαφέρει μόνο η χώρα, γιατί το μόνο που θέλετε είναι να κυβερνάτε. Τα τελευταία χρόνια, από το 2010 μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει ασχοληθεί με αυτά που λέγονται εθνικά θέματα. Και το Σκοπιανό ξεχάστηκε και το θέμα της Αλβανίας και της ΑΟΖ και το θέμα με τους Τούρκους και το τι γίνεται με τους Τούρκους στη Θράκη και τις «γκρίζες» ζώνες. Δεν ασχολούμαστε με τίποτε άλλο, ούτε καν με το τι παράγουμε, μόνο με το αν πήραμε. Πήραμε τα χρήματα; Πότε είναι η δόση; Θα πάρουμε τη δόση, δεν θα πάρουμε τη δόση; Διαπραγματευθήκαμε σωστά; Ο κύριος Πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι αυτά τα μέτρα είναι υφεσιακά. Εφόσον, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι υφεσιακά αυτά τα μέτρα, πώς θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ; Τι περιμένουμε εμείς οι Έλληνες; Ομολογούμε ότι είναι υφεσιακά. Μα, και από τους προηγούμενους που βλέπαμε και έλεγαν ότι θα υπάρξει ανάπτυξη δεν είδαμε ανάπτυξη, παρ' ότι κομπάζουν για ανάπτυξη. Μπορεί να ζούμε σε μια άλλη χώρα. Γιατί ανάπτυξη εγώ δεν είδα. Εάν εννοούν ανάπτυξη κάποια ταχυφαγεία και κάποια καφέ, που ξεφυτρώνουν και αυτά εν μέσω κάποιων προγραμμάτων, αυτό είναι άλλο θέμα. Εγώ ανάπτυξη θεωρώ, το να δω στη Λάρισα ή στη βιομηχανική περιοχή του Βόλου, ένα φουγάρο. Τότε θα πω ότι πραγματικά αρχίζει η ανάπτυξη. Εδώ δεν υπάρχει κάτι που να μου δίνει μία ελπίδα, για να πω ότι αύριο ή μεθαύριο κάτι θα γίνει. Να «ματώσουμε» όλοι οι Έλληνες αλλά αν θέλετε να «ματώσουμε» όλοι, πρώτα θα «ματώσουμε» εμείς. Είναι σίγουρο ότι κάποιοι θα πουν ότι τώρα λαϊκίζω. Εγώ, όμως, δεν είμαι πολιτικός. Δεν είμαι πολιτικός, για να λαϊκίζω. Εγώ ακόμα αισθάνομαι ότι είμαι δικηγόρος. Εγώ ακόμα βλέπω τα πράγματα κάπως ιδεατά. Εάν θέλετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να «ματώσουμε», τότε να μην ψηφίζετε για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, ακόμα και γι' αυτά που δεν εξελέγησαν. Βολευτήκατε μόνο που κόψατε τη χρηματοδότηση στη Χρυσή Αυγή; Μπορούμε και αντιστεκόμεθα και στεκόμεθα όρθιοι. Οι δικές σας οι χρηματοδοτήσεις, όλων των κομμάτων και οι δικοί μας οι μισθοί να περικοπούν. Και να σας πω γιατί; Εάν η χώρα μου είναι φτωχή, εάν οι πατριώτες μου είναι φτωχοί, να είναι φτωχοί και οι Βουλευτές, να είναι φτωχοί και οι δικαστές. Δεν μπορούμε να συγκρινόμαστε à la carte και να λέμε «ξέρετε, ο Ευρωπαίος Βουλευτής αμείβεται». Ο Ευρωπαίος εργάτης, όμως, δεν είναι σαν και εμάς. Ο Ευρωπαίος αγρότης δεν είναι σαν και εμάς. Δεν μπορούμε να το έχουμε όποτε και όπου μας βολεύει.
Ολοκληρώστε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ολοκληρώσω. Ειπώθηκε εδώ ότι ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας έπρεπε να αλλάξει, ότι έχει και θετικά. Συμφωνώ ότι έχει και θετικά. Όμως, παρ' ότι έχει και θετικά, τα αρνητικά του είναι πολύ σοβαρά και σημαντικά. Εγώ, ξέρετε, έχω γίνει καχύποπτη πλέον με αυτούς τους σκληρούς δανειστές, που και σκληροί είναι και δεν έχουμε καμμία σχέση φιλίας. Είναι μόνο τα αρπακτικά, διότι δεν είναι δυνατόν να κόπτονται για την απονομή δικαιοσύνης της πατρίδος μου. Δεν τους καίγεται καρφί! Αισθάνθηκα ντροπή - σας λέω αλήθεια, ντροπή - όταν άκουσα να μιλά η κ. Μέρκελ στο δικό της το Κοινοβούλιο και να λέει για εμάς: «Δεν λυπάστε εκείνους τους συνταξιούχους που συνωστίζονται στα ΑΤΜ;». Δεν μπορώ να καταλάβω, πως είναι δυνατόν να ενδιαφέρονται εκείνοι για την ταχεία απονομή δικαιοσύνης. Όχι, το μόνο που μας ενδιαφέρει, είναι οι τράπεζες, γιατί ζούμε ένα σκληρό τραπεζικό σύστημα. Τίποτε άλλο, οι τράπεζες να είναι καλά! Από τα πρώτα «πακέτα» που πήραμε, έγινε η αναδιάρθρωση των τραπεζών εδώ στην Ελλάδα. Για τα ασφαλιστικά μας ταμεία, που τόσα χρόνια δίναμε ασφαλιστικές εισφορές, που «κουρεύτηκαν», κάποιοι λένε «είδατε με το PSI, είδατε τι «κούρεμα» χρέους;».
Ευχαριστούμε.
Ποιος το πλήρωσε το χρέος αυτό; Εμείς. Εμείς οι εργαζόμενοι, τα ασφαλιστικά μας ταμεία, οι μικροομολογιούχοι. Όμως, ξέρετε, δεν κόπτεστε, κανένας από σας, γιατί κανένας από σας δεν είχε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Αυτοί είναι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν υποφέρει. Τους έταξαν και οι προηγούμενοι, τους τάξατε και εσείς και τελικά δεν έγινε απολύτως τίποτα. «Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα.» Και τώρα βλέπουμε ότι είμαστε σε μια ατραπό. Ναι, είναι προτιμότερο να «ματώσουμε» όλοι αλλά κάποια στιγμή να πιστεύουμε στην ανάσταση της πατρίδος, στην ανάσταση του έθνους και του γένους, γιατί έτσι, στ' αλήθεια, δεν υπάρχει μέλλον για τούτον εδώ τον τόπο. Είσαστε περήφανοι, λέτε να βρούμε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Ελλάδος.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, μόνο αυτό θα πω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτα θα είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες και μετά να είμαστε Ευρωπαίοι. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Πρωθυπουργός.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έγινε μεγάλη συζήτηση, κατά την έναρξη της διαδικασίας στην Ολομέλεια, για τη διαδικασία. Θέλω να τονίσω ότι δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι η διαδικασία που ακολουθούμε τόσο σήμερα όσο και την προηγούμενη Τετάρτη, δεν είναι μια ομαλή κοινοβουλευτική διαδικασία, όπως δεν είναι ομαλές και οι συνθήκες βάσει των οποίων η πλειοψηφία του Σώματος συναινεί σε αυτήν τη διαδικασία. Βεβαίως, ορισμένες φορές είναι καλύτερο για όλα τα επιχειρήματα που ακούγονται, να στηρίζονται πάνω στις πραγματικές συνθήκες που βιώνουμε, να είναι πολιτικά επιχειρήματα και να μη στηρίζονται μονάχα στο γράμμα της διαδικασίας αλλά να βλέπουμε την ουσία. Η ουσία είναι ότι την προηγούμενη Κυριακή προς Δευτέρα, στις 12 του Ιούλη, οδηγηθήκαμε σε ένα δύσκολο συμβιβασμό, βάσει του οποίου σήμερα καλούμαστε σε έκτακτες συνθήκες, τις δύο Τετάρτες, να νομοθετήσουμε. Οδηγηθήκαμε σε ένα δύσκολο συμβιβασμό, έχοντας εξαντλήσει κάθε όριο και περιθώριο διαπραγμάτευσης. Αγγίξαμε τα όρια της ελληνικής οικονομίας και του τραπεζικού συστήματος. Αναδείξαμε, όμως, ταυτόχρονα και τα όρια της σημερινής Ευρώπης, τα όριά της και τις ανοχές της, απέναντι στη δημοκρατική επιλογή των λαών της. Τα όρια της σημερινής Ευρώπης, όπου ηγεμονεύουν δυνάμεις συντηρητικές και που είναι αποφασισμένες να θυσιάσουν κάθε αναφορά στις ιδρυτικές της αξίες, προκειμένου να την κρατήσουν πιστά προσηλωμένη στο σκληρό δόγμα της λιτότητας. Σε αυτό το δυσμενές πλαίσιο δώσαμε τη μάχη έξι μήνες. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι σε αυτούς τους έξι μήνες - και εγώ πρώτος το παραδέχθηκα από αυτό εδώ το Βήμα - κάναμε λάθη. Όμως θέλω να σας πω, με απόλυτη ειλικρίνεια και από βάθος ψυχής, ότι όχι μόνο δεν μετανιώνω που έδωσα αυτήν τη σκληρή μάχη και εγώ και οι συνεργάτες μου αλλά είμαι περήφανος που δώσαμε αυτήν τη μάχη, που σηκώσαμε ψηλά το ανάστημα του ελληνικού λαού, το ανάστημα για τη διεκδίκηση του δίκιου του ελληνικού λαού και ακούστηκε στα πέρατα της Ευρώπης και του κόσμου, που γεμίσανε οι δρόμοι των πρωτευουσών της Ευρώπης με ελληνικές σημαίες, που ακούστηκε αυτό το δίκιο, που σηκώσαμε ανάστημα διεκδίκησης. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Δεν μετανιώνω για αυτό και ξέρω ότι λάθη δεν κάνουν μόνο αυτοί που δεν επιχειρούν, μόνο αυτοί που δεν προσπαθούν. Θα μου πει κάποιος «ναι, αλλά ηττηθήκατε». Πράγματι οι δυνάμεις, οι συσχετισμοί ήταν εκπληκτικά ετεροβαρείς. Όμως, είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι αυτός ο αγώνας δεν θα πάει χαμένος. Χαμένοι είναι μονάχα οι αγώνες που δεν δίνονται. Οι αγώνες που δίνονται και πηγαίνουν ως το τέλος, ως τα άκρα, είναι αγώνες που κάποια στιγμή αφήνουν καρπό και ο καρπός βγάζει βλαστάρια. Ένας σχολιαστής σε ημερήσια εφημερίδα στη στήλη του, προσομοίωσε την προσπάθειά μας αυτή, την προσπάθειά μου αυτή, με την προσπάθεια ενός ξεροκέφαλου που παίρνει φόρα και χτυπά το κεφάλι του στον τοίχο επί έξι μήνες. Και κατέληξε λέγοντας ότι «μάτωσε το κεφάλι του, αλλά παραδόξως άνοιξαν και ρωγμές στον τοίχο». Η Ευρώπη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα είναι ίδια την επόμενη μέρα. Ήδη η Ευρώπη δεν είναι ίδια μετά την 12η του Ιούλη. Βεβαίως, συνεχίζουν να κυριαρχούν οι συντηρητικές δυνάμεις, που μάλιστα επιμένουν στα σχέδια εκδίωξης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, όμως ο διάλογος έχει αρχίσει, διάλογος που αφορά το ίδιο το μέλλον της Ευρώπης και τις προοπτικές της. Ήδη η αρθρογραφία ηγετών, του Ολάντ, οι παρεμβάσεις του Ρέντσι αλλά και οι επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις σε χώρες του ευρωπαϊκού Nότου, αναδεικνύουν προσδοκίες αλλά και δυνατότητες. Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ποια θα είναι η κατεύθυνση την επόμενη μέρα. Είναι μια διαρκής μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις της προόδου και στις δυνάμεις της συντήρησης και όπως δεν ήξερα να πω με βεβαιότητα ποια θα είναι η κατάληξη της δικής μας μάχης, έτσι και δεν μπορώ με βεβαιότητα να πω, ποια θα είναι η κατάληξη της μάχης για την επόμενη μέρα και το μέλλον της Ευρωζώνης, το μέλλον της Ευρώπης. Όμως, είναι μια μάχη που έχει ήδη ξεκινήσει και που οι λαοί θα παίξουν καθοριστικό ρόλο. Οι συντηρητικές δυνάμεις - δεν υπάρχει αμφιβολία - πέτυχαν μια πύρρειο νίκη απέναντι στην ελληνική Κυβέρνηση, απέναντι στον ελληνικό λαό, απέναντι στην Ελλάδα. Εντούτοις, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι έχασαν κάτι εξαιρετικά πολύτιμο. Την ηγεμονία, την αίσθηση της ηγεμονίας τους στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Αναρωτιέστε σήμερα εδώ πολλοί Βουλευτές για την ιδιοκτησία του Προγράμματος. Ό,τι και να πείτε, αυτή είναι η μεγάλη απώλεια των εταίρων μας και των δανειστών μας. Μετά από όσα συνέβησαν έξι μήνες, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι η ιδιοκτησία αυτού του προγράμματος, η έμπνευσή του ανήκει στην ελληνική πλευρά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μπορεί εμείς να επιλέξαμε τον συμβιβασμό, που μας αναγκάζει να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα στο οποίο δεν πιστεύουμε και θα το εφαρμόσουμε, διότι οι επιλογές που έχουμε είναι σκληρές αλλά πια κανείς δεν μπορεί να μας αποδώσει την ιδιοκτησία όπως την απέδιδαν σε εσάς τους προηγούμενους και όπως εσείς οι προηγούμενοι με μεγάλη χαρά την αποδεχόσασταν. Και αυτό είναι μια ουσιαστική διαφορά.
Σας παρακαλώ!
Ορισμένοι από εσάς, κύριε Τασούλα, με μεγάλη χαρά.
Τεράστιο λάθος κάνετε!
Κάποιοι μάλιστα είχαν πει ότι αν δεν υπήρχε το mνημόνιο, θα έπρεπε να το εφεύρουμε. Αυτά δεν τα είπαμε εμείς. Τα είχαν πει οι δικοί σας συνάδελφοι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν είναι όμως ο στόχος της σημερινής μου παρέμβασης να λογομαχήσουμε. Διότι, πράγματι, κάναμε δύσκολες επιλογές - κι εγώ προσωπικά - όμως ήταν δύσκολες επιλογές ευθύνης. Και βεβαίως σήμερα όλοι μας, πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τις δυνατότητες παρέμβασης στα νέα δεδομένα. Δεν θέλω να μακρηγορήσω και να αναφερθώ στο ποιες ήταν οι επιλογές πάνω στο τραπέζι. Νομίζω ότι είναι γνωστό. Είναι γνωστό ότι οι εναλλακτικές την 12η του Ιούλη, ήταν το σχέδιο του Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας του κ. Σόιμπλε, ο δρόμος δηλαδή μιας συμβιβαστικής εξόδου από το ευρώ, με δεδομένη όμως την πιθανότητα κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος ή απώλειες στο τραπεζικό σύστημα και με δεδομένο ότι ο συμβιβαστικός δρόμος εξόδου, έχει σε θέση κυριαρχίας αυτόν που σε δανείζει, προκειμένου να επιλέξεις ομαλά αυτόν τον δρόμο. Η άλλη επιλογή ήταν η επιλογή της άτακτης χρεοκοπίας και νομίζω ότι κανείς από εδώ μέσα δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι αυτή ήταν μία επιλογή που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή από οποιαδήποτε κυβέρνηση σε αυτόν τον τόπο. Δεν θα αποτελούσε ούτε περήφανη ούτε πατριωτική επιλογή να αφήσουμε το τραπεζικό σύστημα να καταρρεύσει και ταυτόχρονα, όχι οι τραπεζίτες αλλά οι συμπολίτες μας που δεν έχουν βγάλει τα χρήματά τους στο εξωτερικό, δεν τα έχουν βάλει κάτω από στρώματα αλλά εμπιστεύτηκαν τις τράπεζες - όπως έκαναν παλαιότερα κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας με τα ομόλογα του δημοσίου που «κουρεύτηκαν», έτσι τώρα κι αυτοί που επέλεξαν τις ελληνικές τράπεζες, έχοντας μέσα το βιός τους - μέσα σε μια νύχτα να χάσουν τις καταθέσεις τους. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, να αποτελεί πατριωτική ή υπερήφανη επιλογή το να επιλέξει κανείς να αφήσει τον λαό μας - τα πιο λαϊκά στρώματα - εκτεθειμένο σε τόσο απρόβλεπτα δεινά. Επιλέξαμε, λοιπόν, ένα δύσκολο συμβιβασμό, προκειμένου να αποφύγουμε τα πιο ακραία σχέδια των πιο ακραίων συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης. Πρόκειται για ακραία σχέδια σε βάρος του λαού μας αλλά και σε βάρος και των άλλων λαών της Ευρώπης. Και βεβαίως αυτή η σκληρή διαδικασία διεκδίκησης, δυστυχώς δεν τελειώνει εδώ. Αμέσως μετά την έγκριση και αυτής της τελευταίας - με βάση τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου - δέσμης προαπαιτουμένων δράσεων από τη Βουλή, είμαστε αναγκασμένοι με την ίδια επιμονή και την ίδια μαχητικότητα να διαπραγματευθούμε ξανά, προκειμένου να διαμορφώσουμε τους όρους της επόμενης μέρας, της δανειακής σύμβασης. Και επειδή η έκβαση αυτής της διαπραγμάτευσης θα είναι καθοριστική, θεωρώ ως δεδομένο ότι θα πρέπει αυτές τις ρωγμές, στις οποίες αναφέρθηκα πιο πριν, να τις αξιοποιήσουμε. Να προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε κάθε δυνατότητα πολιτικών και κοινωνικών συμμαχιών στην Ευρώπη, ώστε να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Να βελτιώσουμε το τελικό κείμενο της συμφωνίας προς όφελος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, που αναγνωρίζει αυτόν τον αγώνα, που συμμερίζεται τις αγωνίες μας και στην οποία πλειοψηφία, χρωστάμε τη δυνατότητα μέτρα που έχουν άμεση αρνητική επίπτωση να αλλάξουν, να βελτιωθούν, να βρεθούν αντισταθμιστικά, να διεκδικηθούν κονδύλια, προκειμένου μεγάλες κοινωνικές κατηγορίες να μπορέσουν να έχουν τις λιγότερες δυνατές αρνητικές επιπτώσεις. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα πολλούς στην Αίθουσα - τόσο από την Αξιωματική όσο και από την Ελάσσονα Αντιπολίτευση - να ισχυρίζονται ότι το δημοψήφισμα είχε ως τελικό αποτέλεσμα μία χειρότερη συμφωνία από εκείνη που απορρίψαμε στις 25 του Ιούνη, το τελεσίγραφο της 25ης του Ιούνη. Όσοι το ισχυρίζονται αυτό είτε σφάλλουν είτε παραπλανούν συνειδητά. Είμαι ο τελευταίος που θα ωραιοποιήσω την πραγματικότητα. Ωστόσο σήμερα σε σχέση με την πρόταση της 25ης του Ιούνη, έχουμε μία συμφωνία με τριετή χρονικό ορίζοντα και με πλήρη κάλυψη των εσωτερικών και εξωτερικών υποχρεώσεων της χώρας, της τάξης των 82 έως 86 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αντίθετα, η πρόταση της 25ης του Ιούνη, που απερρίφθη από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, προέβλεπε πεντάμηνης διάρκειας χρηματοδότηση, πεντάμηνη παράταση του ως τότε υφιστάμενου προγράμματος με ποσό δανείου της τάξης των 7 δισεκατομμυρίων ευρώ, συν 3,6 δισεκατομμύρια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εάν ολοκληρωνόταν η δική του αξιολόγηση τον Οκτώβρη, συν μία υπόσχεση για αύξηση 2 δισεκατομμυρίων των έντοκων γραμματίων με τη λήξη του προγράμματος τον Νοέμβριο. Ωστόσο, οι συνολικές υποχρεώσεις το ίδιο διάστημα ανέρχονταν σε 12,8 δισεκατομμύρια με διάρθρωση αναντίστοιχη προς τις εισροές, δηλαδή προηγούνταν οι υποχρεώσεις των εκταμιεύσεων. Αντίθετα, η σημερινή συμφωνία δίνει τον απαραίτητο χρόνο και εμπεριέχει τη δυναμική ώστε να ακυρώσει μια για πάντα το επόμενο διάστημα την κινδυνολογία περί Grexit, ώστε να διευκολύνει την προοπτική ανάκτησης της εμπιστοσύνης των επενδυτών και των αγορών, να διευκολύνει δηλαδή την προοπτική εξόδου της χώρας στις αγορές. Προφανώς βέβαια, αυτό για να συμβεί είναι προαπαιτούμενο αυτό το οποίο θέλουμε να αποφύγουμε, το να μην το επαναφέρουν κάποιοι άλλοι στο τραπέζι, όχι από εδώ μέσα, από τους εταίρους μας εννοώ. Διότι σε κάποιους δεν έχει φύγει από το μυαλό αυτή η ιδέα, αυτός ο σχεδιασμός. Και βεβαίως, αν υπάρχει η εντύπωση ότι είναι κάτι που είναι θετικό ή σημαντικό να το διεκδικήσουμε, υπάρχει στο τραπέζι, όποιος θέλει να το θέσει να το διεκδικήσουμε, να το συζητήσουμε τι είναι, τι σημαίνει. Όμως, ακόμα και τώρα, λίγες μέρες πριν, κατά τη συνάντηση του Υπουργού των Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών με τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, από τη γερμανική πλευρά ετέθη ξανά στο τραπέζι το ίδιο ακριβώς επιχείρημα, η ίδια ιδέα, το ίδιο σχέδιο. Και το λέω αυτό δεδομένου του ότι ό,τι συμφωνία κι αν συνάψει κανείς, όσο θετική προοπτική χρηματοδότησης κι αν έχει και όσες προοπτικές να βγάλει το φάντασμα που πλανιέται πάνω από τη χώρα εδώ και πέντε χρόνια, αν στο επαναφέρουν διαρκώς κάποιοι σκόπιμα, το φάντασμα δεν θα φύγει ποτέ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η συμφωνία που από αύριο ξεκινάμε να διαπραγματευόμαστε περιλαμβάνει, επίσης, και κάτι εξίσου σημαντικό με όσα αναφέρθηκαν μέχρι τώρα, ίσως και σημαντικότερο: τη σαφή, σαφέστατη δέσμευση για αναδιάταξη του χρέους προκειμένου να γίνει βιώσιμο. Και είναι μια εξέλιξη σημαντική. Μέχρι τώρα αυτό που συζητείτο ήταν εάν θα γίνει αυτή η αναδιάρθρωση, η αναδιάταξη. Σήμερα αυτό που συζητείται δεν είναι εάν θα γίνει, αλλά σε τι βάθος θα γίνει. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου μια διαπίστωση. Η διακυβέρνηση της χώρας, η προοπτική της χώρας, η συζήτηση και οι ιδεολογικές μας αντιπαραθέσεις για το μέλλον της χώρας δεν μπορεί να εξαντλείται στη διαπραγμάτευση. Υπάρχουν πολύ ουσιαστικές και σημαντικές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ μας, ιδεολογικές και πολιτικές, οι οποίες στα κρίσιμα θέματα και όταν ο κίνδυνος είναι υπαρκτός, είναι σημαντικό να παραμερίζονται. Όμως, να μην παραμερίζονται συνολικά οι ιδεολογικές και πολιτικές διαχωριστικές μας γραμμές, αλλά να τις αναδείξουμε και να συγκρουστούμε γι' αυτές. Κάποιοι πιστεύουν ότι ο ρόλος μιας Κυβέρνησης της Αριστεράς περιορίζεται στη διαπραγμάτευση και στη σύγκρουση με τους έξω. Εν τούτοις, πάντοτε πίστευα και συνεχίζω πιστεύω ότι για όλα τα δεινά της χώρας μας δεν ευθύνονται οι έξω. Υπάρχουν εγγενείς αδυναμίες στην οικονομία, στο πολιτικό σύστημα και σημαντικές διαχωριστικές γραμμές για τις οποίες θα άξιζε να συγκρουστούμε και συγκρούσεις που πρέπει να κάνουμε εδώ, και πολιτικές και ιδεολογικές αλλά και ταξικές συγκρούσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τους ΑΝΕΛ αναλάβαμε τη διακυβέρνηση του τόπου, υποσχόμενοι να αλλάξουμε τη χώρα. Αναλάβαμε τη διακυβέρνηση του τόπου, όχι μόνο για να κάνουμε σκληρή διαπραγμάτευση - την οποία κάναμε - αλλά και για να αντιπαρατεθούμε και να αποτελειώσουμε τη διαφθορά και τη διαπλοκή εντός της χώρας. Αναλάβαμε τη διακυβέρνηση του τόπου για να δώσουμε ένα τέλος στο πελατειακό κράτος που στήθηκε στη χώρα μας σαράντα χρόνια τώρα. Αναλάβαμε τη διακυβέρνηση με την προοπτική και την προσδοκία να εμπεδώσουμε παντού, όπου μπορούμε, διαφάνεια, αξιοκρατία και κράτος δικαίου. Νομίζω ότι αυτήν την ευθύνη δεν πρέπει να την ξεχνάμε, γιατί είναι μια βαριά ευθύνη. Και πρέπει να αγωνιστούμε και να κριθούμε για το κατά πόσο στις εντός μάχες θα δώσουμε με την ίδια δυναμική και αποφασιστικότητα τη μάχη, ελπίζοντας να πετύχουμε περισσότερα. Από αύριο και παράλληλα με τη διαπραγμάτευση ρίχνουμε το βάρος της κυβερνητικής πολιτικής σε τέσσερις μεγάλους άξονες με στόχο την προοδευτική ανασυγκρότηση της χώρας. Πρώτος άξονας είναι η καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής. Σήμερα δώσαμε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο που βάζει τέλος, επιτέλους, στην ασυδοσία της διαπλοκής και θεσπίζει καθεστώς διαφάνειας στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Στόχος μας είναι να βάλουμε τέλος στην ευρωπαϊκή πρωτοτυπία καναλαρχών με προσωρινές άδειες επί είκοσι πέντε χρόνια σε βάρος του ελληνικού δημοσίου, αλλά και να δώσουμε τη δυνατότητα στην ΕΡΤ να γίνει πάροχος ψηφιακού σήματος απέναντι στο σημερινό μονοπώλιο της «DIGEA». Παράλληλα, παίρνουμε την πρωτοβουλία με άμεσες δράσεις να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή, να δώσουμε αγώνα και μάχη για να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή με προεξάρχουσα τη φοροδιαφυγή των μεγαλοκαταθετών εξωτερικού. Και ξεκινάμε, ανοίγουμε τη βεντάλια των δραστηριοτήτων μας, των δράσεών μας, ώστε να συγκρουστούμε με τη διαφθορά, με το οργανωμένο έγκλημα, αφήνοντας επιτέλους τη δικαιοσύνη να αναπνεύσει και να επιτελέσει το καθήκον της, πράγμα που είδαμε σε αρκετές περιπτώσεις το τελευταίο διάστημα να γίνεται με μεγάλη χαρά, ομολογώ. Επιπλέον, ανοίγουμε τον διάλογο για την προώθηση σημαντικών μεταρρυθμίσεων και αναγκαίων αλλαγών στο πολιτικό σύστημα. Επικεντρώνουμε το ενδιαφέρον μας στην προώθηση στοχευμένων δράσεων για τη στήριξη των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων και βεβαίως στην προσπάθεια άμεσης προσέλκυσης επενδύσεων στη χώρα, ώστε να αντισταθμιστούν οι υφεσιακές τάσεις στην οικονομία. Πριν ολοκληρώσω την παρέμβασή μου, θέλω να επισημάνω το εξής: Επειδή τις τελευταίες μέρες οργιάζουν η παραπληροφόρηση και η κινδυνολογία με συγκεκριμένο στόχο τους πολίτες αλλά και την Κυβέρνηση, θέλω με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο να δηλώσω από αυτό το Βήμα ότι οι αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που εγκρίνει σήμερα η Βουλή και θα ισχύσουν από την 1η Γενάρη του 2016 δεν θέτουν σε κίνδυνο την προστασία της πρώτης κατοικίας. Σήμερα το πρωί συναντήθηκα με την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών. Η δέσμευση ήταν σαφής, σαφέστατη. Ούτως ή άλλως στο επόμενο διάστημα, το φθινόπωρο, θα έρθει το νομοσχέδιο που θα αφορά την αναστολή πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας μαζί με τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων. Έως τότε το πλαίσιο που θα ισχύσει στην πράξη θα είναι το πλαίσιο που ίσχυε και έως σήμερα. Δεν θα υπάρξει κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας. Η προστασία της πρώτης κατοικίας από αυτήν την Κυβέρνηση ήταν, είναι και θα είναι διαρκής. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Κανένας άνεργος, κανένας μεροκαματιάρης, κανένας χαμηλόμισθος και χαμηλοσυνταξιούχος, κανένας δανειολήπτης σε λαϊκές συνοικίες, σε φτωχές γειτονιές, σε υποβαθμισμένες γειτονιές δεν πρόκειται να χάσει το σπίτι του. Η ύπαρξη αυτής της Κυβέρνησης αποτελεί διαρκή εγγύηση για την προστασία της πρώτης κατοικίας. Χωρίς αυτήν την εγγύηση εμείς δεν υπάρχουμε! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Και αν χρειαστεί, θα είμαστε παρόντες να δίνουμε τη μάχη, προκειμένου να προστατεύσουμε τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας απέναντι στην κρίση. Θέλω να κλείσω κάνοντας μια αναφορά στη συζήτηση που διεξάγεται όχι εντός της Αιθούσης αλλά έξω από αυτή, σε σχέση με το αν έχει ή δεν έχει νόημα ποια θα είναι η διακυβέρνηση της χώρας, με δεδομένο ότι υπήρξε ένας συμβιβασμός που μας αναγκάζει σε μια σκληρή, δύσκολη προσαρμογή, πολύ ηπιότερη σε σχέση με αυτή που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, αλλά σκληρή με βάση τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις τις οποίες έχουμε προσυπογράψει και τις οποίες καλούμεθα να υλοποιήσουμε. Κάποιοι, λοιπόν, δηλώνουν ότι δεν έχει σημασία εάν σε αυτό το πλαίσιο Κυβέρνηση θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ ή τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο τα προηγούμενα χρόνια. Και μάλιστα πολλές φορές παρομοιάζουν και την παρουσία της Αριστεράς στην Κυβέρνηση ως μια αγωνία για καρέκλες και αξιώματα. Θλίβομαι γι' αυτές τις επισημάνσεις. Ωστόσο, δεν μπορώ παρά να σχολιάσω. Σε ό,τι αφορά τον δικό μου κώδικα αξιών, η παρουσία της Αριστεράς στην κυβέρνηση δεν είναι επιδίωξη αξιώματος. Είναι οχυρό μάχης για τα συμφέροντα του λαού μας! Οχυρό μάχης για την προστασία των αδικημένων! Οχυρό μάχης για τις μεγάλες ταξικές συγκρούσεις εντός της χώρας με τα οργανωμένα συμφέροντα! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Αυτό το οχυρό μάχης, σε ό,τι με αφορά, δεν προτίθεμαι - οικειοθελώς τουλάχιστον - να το εγκαταλείψω! Δεν θα γίνουμε ούτε δειλοί ούτε ριψάσπιδες ούτε απολογητές χαμένων αγώνων, γιατί χαμένοι αγώνες είναι μονάχα οι αγώνες που δεν δόθηκαν ποτέ! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Οι αγώνες που έχουμε μπροστά μας θα δοθούν με την ίδια μαχητικότητα, την ίδια πίστη στις δυνάμεις μας, την ίδια αξιοπρέπεια και θα είναι αγώνες που θα κερδηθούν.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης, Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρωθυπουργέ, αισθάνομαι ότι σήμερα δεν υπάρχει ανάγκη να σας απαντήσω, διότι αισθάνομαι ότι δεν απευθυνθήκατε σε εμάς, αλλά στους εκλεκτούς συναδέλφους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή μέχρι το τέλος, από το ότι αναφερθήκατε στην αρχή στη διαδικασία μέχρι όπως ολοκληρώσατε την ομιλία σας για «το οχυρό». Θα ήθελα, επειδή βλέπω και την κυρία Πρόεδρο της Βουλής, να πω ότι πρώτη φορά γίνεται αναφορά από Πρωθυπουργό για τη διαδικασία ψήφισης ενός νομοσχεδίου ως κατεπείγοντος, με την κυρία Πρόεδρο της Βουλής από κάτω, η οποία κάθεται ως Βουλευτής και έχει ψάλει τα μύρια όσα για τον τρόπο με τον οποίο νομοθετεί η Κυβέρνηση. Πράγματι, όλα αυτά τα παράδοξα τα ζούμε πρώτη φορά. Είδα ότι όχι μόνο είπε όσα είπε η κυρία Πρόεδρος της Βουλής - και αισθανθήκατε την ανάγκη να της απαντήσετε - αλλά σας χειροκρότησε κιόλας η κυρία Πρόεδρος! Σηκώνω τα χέρια ψηλά! [[Γέλωτες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πράγματι, θα έλεγα ότι είναι πρωτοφανείς οι ημέρες που ζούμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γι' αυτό ακριβώς θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι σήμερα συζητούμε το δεύτερο νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα, αν δεν έχετε καταλάβει. Πέρα από το πρώτο με το οποίο σας δώσαμε την εξουσιοδότηση, είναι το δεύτερο για τα προαπαιτούμενα, τα οποία συμφώνησε η Κυβέρνησή σας. Είναι γεγονός ότι τα προαπαιτούμενα που συζητούμε σήμερα και που θα ψηφίσουμε όσοι πιστεύουμε στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και στο ευρωπαϊκό πλαίσιο είναι σίγουρο ότι ανοίγουν τον δρόμο για την τρίτη δανειακή σύμβαση, δηλαδή το τρίτο μνημόνιο, για να το πούμε ξεκάθαρα. Βεβαίως, μετά την ψήφιση του πρώτου νομοσχεδίου είχαμε και τα βασικά αποτελέσματα, που ήταν η εκταμίευση των 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Άρα, ορθώς ψηφίσαμε όλοι μαζί τα προαπαιτούμενα. Καλύφθηκαν οι υποχρεώσεις της χώρας προς τους δανειστές και απομακρύνθηκε ο κίνδυνος της άμεσης χρεοκοπίας και εξόδου από το ευρώ, αν και δεν απομακρύνθηκε εξ ολοκλήρου και θα αναφερθώ σε αυτό. Με τι; Με τα χρήματα που μας έστειλαν οι «πραξικοπηματίες», οι «εκβιαστές» και όλοι αυτοί στους οποίους στο προηγούμενο νομοσχέδιο που ψηφίσαμε είχαν αναφερθεί με τόσο κολακευτικά λόγια οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Το δεύτερο θετικό αποτέλεσμα είναι ότι άνοιξαν οι τράπεζες. Έστω και με τους γνωστούς περιορισμούς των capital controls, οι τράπεζες άνοιξαν και δρομολογήθηκε μια σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα. Και στα δύο αυτά θετικά αποτελέσματα είναι μεγάλη η συμβολή που είχε η Νέα Δημοκρατία, η συμβολή των διακοσίων πενήντα Βουλευτών του ελληνικού Κοινοβουλίου και των διακοσίων είκοσι ενός Βουλευτών για την ενίσχυση της διαπραγματευτικής μας θέσης και της εθνικής μας προσπάθειας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και εδώ να ξεκαθαρίσουμε και κάτι για να το ακούσουν όλοι. Ακόμα υπάρχουν οι κίνδυνοι. Δεν έφυγαν οι κίνδυνοι. Οι κίνδυνοι που δημιουργήθηκαν κυρίως τους τελευταίους έξι μήνες με την πορεία που ακολουθήσατε, οι κίνδυνοι που έφτασαν στο κόκκινο με το εκβιαστικό δημοψήφισμα, οι κίνδυνοι χρεοκοπίας, οι κίνδυνοι εξόδου από το ευρώ δεν εξαφανίστηκαν. Χαίρομαι που το είπατε και εσείς, λέγοντας μάλιστα ότι η συζήτηση για το Grexit γίνεται μόνο από τους εταίρους ή δανειστές, όπως είπατε, και όχι από εδώ μέσα. Δεν ξέρω αν έχετε τέτοια σιγουριά για όλους τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έχω μια αίσθηση ότι κάποιοι ίσως το καλοβλέπουν. Μπορεί, λοιπόν, να απομακρύνθηκαν αυτοί οι κίνδυνοι, αλλά δεν μηδενίστηκαν. Εγώ θέλω να πω εδώ, ευθέως και καθαρά, ότι υπάρχουν κάποιοι συνάδελφοι που πράγματι θα ήθελαν να φύγουμε από το ευρώ και το λένε. Σε αυτούς βγάζω το καπέλο. Φοβάμαι, όμως, όλους εκείνους που μας πάνε στην έξοδο από το ευρώ λέγοντας ότι το κάνουν για να μείνουμε στο ευρώ. Αυτό το συναντήσαμε και το συναντήσαμε πρόσφατα. Είδαμε ότι και εσείς, κύριε Πρωθυπουργέ, το αποδοκιμάσατε. Πρέπει εδώ να μην είμαστε αμέριμνοι, να μην είμαστε όλοι τόσο ευκολόπιστοι και τόσο άνετοι και ιδιαίτερα οι Έλληνες πολίτες, γιατί η αμεριμνησία δεν κάνει καλό. Δεν είναι ό,τι το καλύτερο αυτήν τη στιγμή. Μας είπατε ότι κάνετε έναν πολύ δύσκολο συμβιβασμό, αλλά τελικά προχωρήσατε και υπογράψατε. Υπολογίσατε πόσο μας κόστισε αυτός ο συμβιβασμός; Υπολογίσατε τι θα γινόταν, αν μετά τις 25 Ιανουαρίου πηγαίνατε με την πολιτική που είχαμε χαράξει και ποια διαφορά θα υπήρχε, αν παίρνατε τη συμφωνία του Φεβρουαρίου με τα 2 δισεκατομμύρια; Τώρα, έξι μήνες μετά και μετά το δημοψήφισμα, τι κόστος πληρώσαμε; Αλήθεια, τι πήραμε από αυτό; Μας είπατε ότι πήραμε αξιοπρέπεια. Μας είπατε ότι η Ευρώπη αρχίζει να αλλάζει. Κάνετε λάθος. Η Ευρώπη ήδη είχε αρχίσει να αλλάζει. Η Ευρώπη προχώρησε στη χαλάρωση και εμείς, δυστυχώς, δεν ήμασταν μέσα. Η Ευρώπη κινείται με άλλους ρυθμούς και εσείς εδώ μιλάτε στους Έλληνες για μια άλλη Ευρώπη που ήδη έχουμε συζητήσει και στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, την οποία επιθυμούμε και επιδιώκουμε για να αλλάξουμε τη δομή και τους θεσμούς της. Μήπως δεν ξέρετε ότι στο γερμανικό Κοινοβούλιο, το αδερφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε τη συμφωνία που εσείς φέρατε εδώ και την ψηφίσαμε όλοι μαζί; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί, λοιπόν, μας μιλάτε για τη συντήρηση, για την πρόοδο, για το νέο, για το παλιό, για το αριστερό, το δεξιό; Δεν καταλάβατε ότι δεν υπάρχει δεξιό και αριστερό μνημόνιο, αλλά είναι αναγκαίες πολιτικές μέσα στο πλαίσιο της Ευρώπης, ακριβώς για να μπορέσουμε να παραμείνουμε εκεί διορθώνοντας τα όποια λάθη έγιναν; Ποιος σας είπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι υπάρχει δεξιό και αριστερό μνημόνιο; Αυτό δεν το καταλάβαμε ακόμα; Δεν καταλάβαμε πως, αν θέλουμε να είμαστε στο ευρωπαϊκό πλαίσιο και να παραμείνουμε στο ευρώ, πρέπει να ακολουθήσουμε τις συγκεκριμένες πολιτικές; Πρέπει, λοιπόν, να υπάρχει συναίσθηση ευθύνης και κυρίως σε εσάς που πήρατε τη χώρα σε πορεία ανάπτυξης και τη βυθίσατε στην ύφεση, σε εσάς που πήρατε ένα υγιές τραπεζικό σύστημα και κλείσατε τις τράπεζες, σε εσάς που φέρατε τη χώρα μια ανάσα ακριβώς πριν από τη χρεοκοπία. Να σας θυμίσω τι λέγατε προεκλογικά; Να σας θυμίσω πως υφαρπάξατε την ψήφο του Έλληνα πολίτη; Είπατε ότι θα ακυρώνατε τα προηγούμενα μνημόνια με ένα νόμο. Σήμερα προτείνετε ένα νέο μνημόνιο ιδιαίτερα βαρύ, το τρίτο μνημόνιο. Μην επαίρεστε ότι πήρατε μεγάλο δάνειο, γιατί μεγάλο δάνειο ίσον μεγάλο μνημόνιο, μεγάλες οι υποχρεώσεις που θα πάνε στον Έλληνα πολίτη. Υποστηρίζατε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση δεν διαπραγματευόταν. Επί μήνες η διαπραγματευτική σας ομάδα τις απέφευγε, αλλά τις τελευταίες ημέρες έζησε τις πραγματικές δυσκολίες. Υποστηρίζατε ότι μέσω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών χαρίζονταν λεφτά στις τράπεζες. Σήμερα αντιλαμβάνονται όλοι ότι η ανακεφαλαιοποίηση ήταν αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των τραπεζών. Υποστηρίζατε ότι μέσω των αποκρατικοποιήσεων δημόσια περιουσία και πόροι θα μεταβιβάζονταν στη «μαύρη» τρύπα του δημοσίου χρέους. Αλήθεια, σήμερα τι κάνετε; Δεν κάνετε το ίδιο, αφού η συμφωνία αναφέρεται σε πώληση περιουσιακών στοιχείων; Υποστηρίζατε ότι το χρέος είναι επονείδιστο και πρέπει να κουρευτεί. Στο επίπεδο μάλιστα το επιθυμητό όλων μας, μακάρι να μπορούσε και να μηδενιστεί, θα σας έλεγα εγώ. Τι κάνετε σήμερα, όμως; Υπογράφετε ότι η χώρα δεσμεύεται να αποπληρώνει πλήρως κι έγκαιρα τις δανειακές της υποχρεώσεις. Υποστηρίζατε ότι το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι πλήρως κοστολογημένο και σήμερα εισηγείστε άλλα δημοσιονομικά μέτρα και μέτρα λιτότητας, με αυτά τα οποία μας φέρνετε. Υποστηρίζατε ότι η χώρα δεν είχε ανάγκη από πρόσθετη εξωτερική χρηματοδότηση. Με ύφος ο κ. Βαρουφάκης μας έλεγε «Δεν θέλουμε τα λεφτά, θέλουμε χρόνο». Σήμερα τι κάνετε; Πάτε σε ένα δάνειο για το οποίο επαίρεστε ότι είναι το μεγαλύτερο, 82 δισεκατομμύρια. Υποστηρίζατε ότι η πρόταση των δανειστών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και γι' αυτό πήγατε στο δημοψήφισμα. Σήμερα φέρνετε πιο επώδυνη πρόταση από εκείνη που πήγατε στο δημοψήφισμα. Υποστηρίζατε ότι θα γκρεμίσετε τις εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ. Σήμερα τι κάνετε; Υποστηρίζατε ότι η τρόικα τελείωσε. Αλήθεια, τους υποδεχθήκατε τους τροικανούς σήμερα που ήρθαν στα Υπουργεία; [[Χειροκροτήματα και γέλωτες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είμαι σίγουρος ότι θα αρχίσετε να κουβεντιάζετε μαζί τους και τότε και αυτό θα το «καταπιείτε». Τέλος πάντων. Εγώ, κύριε Πρωθυπουργέ, πιστεύω ότι τα στοιχεία μιας κακής συμφωνίας μπορούν, πράγματι, να μας κρατήσουν μέσα στο πλαίσιο του να τα διαπραγματευτούμε ξανά, εφόσον μάλιστα η χώρα βρει τον δρόμο της. Γιατί χωρίς συμφωνία, θα ήμασταν εκτός και η ζημιά που θα είχε γίνει θα ήταν πολύ μεγάλη και δεν θα μπορούσαμε να βρούμε τον δρόμο τον οποίο πρέπει να ακολουθήσουμε. Γι' αυτό ακριβώς η Νέα Δημοκρατία συμφωνεί με εσάς σε έναν εθνικό σκοπό. Δεν ψηφίζουμε τα μέτρα. Δεν στηρίζουμε την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Στηρίζουμε, όμως, την Ελλάδα, στηρίζουμε την πατρίδα και ψηφίζουμε «ναι» για να διασφαλίσουμε τη συμμετοχή της πατρίδας μας στο ευρώ. Ψηφίζουμε «ναι» για την αποκατάσταση της χαμένης εμπιστοσύνης που, δυστυχώς, με τις δικές σας ενέργειες, χάσαμε. Ψηφίζουμε «ναι» στις σχέσεις εμπιστοσύνης που πρέπει να έχουμε μεταξύ μας τα δημοκρατικά κόμματα του τόπου μας. Ο κύριος Πρωθυπουργός χρησιμοποίησε την έκφραση «να συγκρουόμεθα». Εγώ χρησιμοποιώ την έκφραση «να συζητούμε δημιουργικά και να καταλήγουμε εκεί που μπορούμε να συμφωνούμε και που ο κοινός νους και η κοινή λογική μάς λέει ότι αυτό είναι αντικειμενικό και πρέπει να συμφωνούμε». Και πρέπει να μάθουμε να κουβεντιάζουμε, πρέπει να μάθουμε να συνεννοούμαστε υπεύθυνα κι αποτελεσματικά. Σας καλώ, λοιπόν, κύριε Πρωθυπουργέ, να τολμήσετε να αναγνωρίσετε όσα θετικά έχει πετύχει η Κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά και να χτίσετε πάνω σε αυτά τα οποία σας αφήσαμε ως σοβαρή παρακαταθήκη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και γι' αυτό ακριβώς αυτές οι θυσίες κι αυτές οι προσπάθειες του ελληνικού λαού δεν μπορούν να πάνε χαμένες. Πράγματι, κόστισαν πάρα πολλά. Εγώ θέλω να σας τονίσω και να σας ρωτήσω, επειδή πολύ αναφέρεστε στην πρόοδο και την συντήρηση και τις συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης, αλλά και της χώρας και στο νέο και το παλιό, κύριε Πρωθυπουργέ, τελικά πρόοδος τι είναι. Μπορούμε να το προσδιορίσουμε; Είναι μόνο κάτι το καινούργιο ή είναι κάτι το καινούργιο που είναι και σωστό και που πρέπει να το εξετάσουμε ανάλογα με το πώς υπάρχουν οι συνθήκες και να το προσαρμόσουμε πάνω σε αυτό; Και σημαίνει ότι απορρίπτουμε όλα τα παλιά; Απορρίπτουμε τις παραδόσεις μας; Απορρίπτουμε καθετί το οποίο, πράγματι, αποτελεί την πολύ πλατιά βάση πάνω στην οποία μπορούμε να οικοδομήσουμε; Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι πρόοδος σημαίνει να κρατήσουμε από το παρελθόν καθετί το θετικό κι εκεί να χτίσουμε και αυτό να το προσαρμόσουμε στα νέα δεδομένα και την Ευρώπη. Και σας λέω ότι δόξα σοι ο Θεός ο ελληνικός πολιτισμός έχει τόσα θετικά, τα οποία οι ξένοι λαοί και οι ξένοι πολιτισμοί έχουν και πάνω εκεί οικοδομούν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Εμείς, λοιπόν, δεν είμαστε ακτιβιστές. Δεν θέλουμε να πετάξουμε όλα τα παλιά. Δεν λέμε ότι όλα είναι για πέταμα. Λέμε ότι μπορούμε να κρατήσουμε κάποια από τα παλιά έστω. Να τα αναγνωρίσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν είναι ό,τι κάναμε όλα αυτά τα χρόνια για πέταμα. Δεν είναι για συγκρούσεις, κύριε Πρωθυπουργέ. Είναι για διάλογο. Είναι για κουβέντα. Ακόμα και η ρητορική σας, θα έλεγα, είναι πράγματι συγκρουσιακή. Ενώ ζητάτε από τη μια μεριά να συνεννοηθούμε, να τα ψηφίσουμε, να συνεργαστούμε, από την άλλη μεριά μάς συμπεριφέρεστε με τέτοιο τρόπο που είναι σαν να μας λέτε ότι είμαστε και ανόητοι που το στηρίζουμε. Εμείς δεν είμαστε ανόητοι, γιατί στηρίζουμε την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας. Γι' αυτό ακριβώς επιμένουμε ως προς αυτά και θα συνεχίσουμε να επιμένουμε. Τελικά, το δικό σας το νέο είναι πιο παλιό. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι είναι παλιό γιατί εκπροσωπείτε κάτι που έρχεται από τα παλιά. Εκπροσωπείτε αυτό το βαθύ κράτος. Εκπροσωπείτε όλους εκείνους οι οποίοι δεν θέλουν να προχωρήσει η επιχειρηματικότητα, η εργασία, σ' αυτόν τον τόπο.
Ποιος μιλάει!
Κύριοι συνάδελφοι, γνωριζόμαστε και πολλές φυσιογνωμίες τις ξέρουμε.
Πολύ καλά γνωριζόμαστε! Πάρα πολύ καλά!
Ξέρουμε πώς όλοι αυτοί κινήθηκαν.
Στις αποκεντρωμένες διοικήσεις ακόμα τους παλιούς έχετε!
Τώρα κάνετε ότι δεν τους ξέρετε. Τώρα κάνετε ότι δεν τους θέλετε. Τώρα τους αδειάζετε. Σας αδειάζει και ο Πρωθυπουργός σας.
Κύριοι, σας παρακαλώ.
Όμως, να ξέρετε ότι το νέο δεν είστε εσείς και θα προσπαθήσετε το νέο, αν θέλετε, να το αποδείξετε με τη συμπεριφορά σας, ακούγοντας καλά και ήσυχα και τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν νομίζω ότι διαφωνείτε ότι εκπροσωπείτε τον κρατισμό, γιατί εδώ πρέπει να συνεννοηθούμε πια. Εσείς βάζετε φόρους στον ιδιωτικό τομέα, στους παραγωγικούς, σε όσους δουλεύουν, για να συντηρήσετε ένα μεγάλο και αναποτελεσματικό κράτος. Αυτή είναι και η μεγάλη μας διαφορά.
Εσείς δεν βάζατε!
Εσείς νομίζετε ότι μ' αυτό το κράτος μπορείτε να ασκήσετε κοινωνική πολιτική και ακριβώς να φορολογήσουμε όλους εκείνους οι οποίοι παράγουν, για να το συντηρήσουμε. Είναι μία μεγάλη διαφορά μας. Θέλετε να συζητήσουμε ιδεολογικοπολιτικά κάποτε και μέσα στη Βουλή, για να δούμε ποιες είναι οι διαφορές μας;
Θέλουμε!
Πρέπει να γίνει μία τέτοια συζήτηση, γιατί εδώ μόνο συνθήματα πετάμε. Θέλετε ή δεν θέλετε τον κρατισμό; Εμείς θέλουμε ένα πιο ευέλικτο, πιο μικρό κράτος, ένα κράτος το οποίο θα έχει ένα επιτελικό ρόλο και ένα επιτελικό σχέδιο. Εμείς αυτό επιθυμούμε, σ' αυτό θα προχωρήσουμε και αυτό θα πετύχουμε. Πρέπει να σας πω ότι η Νέα Δημοκρατία κοιτά το μέλλον. Επιλέγει το σωστό δρόμο. Επιλέγει το μεσαίο δρόμο χωρίς ακρότητες, χωρίς φανατισμούς, χωρίς κραυγές, με διάλογο, με συνεννόηση, με σύνθεση. Στοχεύουμε στην Ελλάδα της δημιουργίας, στην Ελλάδα των επενδύσεων, στην Ελλάδα της εργασίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της κοινωνικής συνοχής και της συνθετικής νοοτροπίας. Γι' αυτό ακριβώς ακολουθούμε το δρόμο του κοινωνικού και μεταρρυθμιστικού κέντρου που έχει ως κέντρο τον άνθρωπο. Μας ενδιαφέρει ο άνθρωπος και εργαζόμαστε τελικά για ένα ελληνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της οικονομίας μας. Προετοιμάζουμε τη συνεργασία των παραγωγικών δυνάμεων. Δίνουμε το βέλτιστο μείγμα των πολιτικών για την οικονομία και την κοινωνία. Για όλα αυτά είμαστε περήφανοι για την ιστορία μας, αλλά και για το μέλλον μας. Μ' αυτόν τον τρόπο θα απευθυνθούμε και στον ελληνικό λαό την οποιαδήποτε ώρα εσείς θελήσετε.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Ορίστε, κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ζήτησα τον λόγο μόνο για μισό λεπτό και όχι παραπάνω. Κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, με ρωτήσατε «Γιατί δεν πήρατε τη συμφωνία που είχατε τη δυνατότητα να πάρετε στις 25 Γενάρη με τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ;». Καλά, εμείς δεν την πήραμε. Εσείς γιατί δεν την πήρατε;
Σας έχουμε απαντήσει!
Γιατί δεν την πήρατε εσείς τη συμφωνία με τα 2 δισεκατομμύρια; Γιατί δεν την πήρατε;
Δεν σας την έδωσαν!
Δεν μας τη δίνανε!
Πρέπει κάποια στιγμή όλοι μας, μα όλοι μας, όλοι μας να παραδεχτούμε αλήθειες σ' αυτόν τον τόπο. Εάν, λοιπόν, είχατε τη συμφωνία των 2 δισεκατομμύρια, γιατί δεν την παίρνατε λοιπόν να μας σώσετε, να σώσετε τη χώρα, να πάτε στην πιστοληπτική γραμμή…
Δεν μας την έδιναν!
Δεν σας την έδιναν; Α, δεν σας την έδιναν!
Άρα, δεν την είχατε!
Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπήρχε καμιά συμφωνία για 2 δισεκατομμύρια.
Κύριοι, σας παρακαλώ!
Η πραγματικότητα είναι ότι ήσασταν υποχρεωμένοι να έχετε πλεονάσματα 3% το 2015 που είμαστε σήμερα και 4,5% από το 2016 και μετά. Επίσης, η πραγματικότητα είναι ότι όχι μόνο όλα αυτά που αναγκαζόμαστε τώρα να προωθήσουμε θα έπρεπε να προχωρήσετε εσείς, αλλά και σε βαριά δημοσιονομικά μέτρα εάν παρέμενε το πλαίσιο εκείνης της συμφωνίας. Αυτή είναι η αλήθεια! Δεν το αφήσατε εσείς, επειδή είχατε την ευκαιρία και κάποιοι σας εμπόδισαν για να πάμε σε εκλογές, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπήρχε ποτέ δυνατότητα εξόδου από το μνημόνιο με το χρέος της χώρας στο 180% και με προοπτική για το 200%. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτή είναι η πραγματικότητα! Και αυτήν την πραγματικότητα ας τη συνομολογήσουμε για να δώσουμε τη μάχη από κοινού, ώστε αυτό το χρέος να πάψει να είναι στο 180%, να πετύχουμε το μεγάλο εθνικό στόχο της αναδιάρθρωσης του χρέους για να βγούμε έστω μεσομακροπρόθεσμα από αυτήν τη βαθιά οικονομική κρίση. Και το τελευταίο, κύριε Πρόεδρε…
Να είστε καλά που μας πάτε σε μνημόνιο!
Ελάτε, κύριοι συνάδελφοι!
Και το τελευταίο, κύριε Πρόεδρε.
Για τον κ. Μεϊμαράκη τα λέτε αυτά ή για την κ. Κωνσταντοπούλου; Σε ποιον απευθύνεστε;
Κύριε Αντιπρόεδρε, σας παρακαλώ!
Δεν κατάλαβα!
Τα λέτε για τον κ. Μεϊμαράκη ή για την Πρόεδρο της Βουλής;
Κύριε Αντιπρόεδρε της Βουλής, αν θέλετε να πάρετε τον λόγο να κάνετε μια παρατήρηση, μπορείτε να πάρετε τον λόγο. Δεν είναι ιδιαίτερα ευγενικό να με διακόπτετε.
Όμως, να μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας!
Δεν αναφέρομαι σε εσάς. Δεν αναφέρθηκα σε εσάς. Αν έχετε να πείτε κάτι, να το πείτε.
Στο κόμμα μου αναφερθήκατε.
Κάνατε μια αναφορά ανάμεσα στο νέο και το παλιό. Κοιτάξτε, δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι το νέο είναι αυτό που κραυγάζει «είμαι το νέο», «είμαι το καινούργιο». Όχι! Οι ιδέες μας και οι διαφορές μας είναι πολύ παλιές. Οι ιδέες μας κρίνονται. Όμως, είχα την αίσθηση, κύριε Μεϊμαράκη, ότι εσείς δεν ανήκετε…
«Κύριε Πρόεδρε»! Δεν σας λέει ποτέ «κύριε Τσίπρα».
Εντάξει, κύριε...
Εντάξει, δεν πειράζει. Το ίδιο είναι.
Δεν χάνει το αξίωμα του Προέδρου αν τον πω «κύριε Μεϊμαράκη». Πρόεδρος είναι! Μην ανησυχείτε γι' αυτό.
Κύριοι, σας παρακαλώ!
Έλεγα, λοιπόν - και μη με διακόπτετε, γιατί θα είμαι πολύ σύντομος - ότι οι συγκρούσεις και οι ιδεολογικές διαφορές είναι παλιές.
Είναι γνωστές!
Είχα την αίσθηση ότι και εντός της παράταξής σας υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Η λεγόμενη «λαϊκή Δεξιά» έχει διαφορετική αντίληψη για το κράτος από τη λεγόμενη «νεοφιλελεύθερη πτέρυγα». Εγώ, λοιπόν, σας λέγω ότι τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει επικρατήσει η νεοφιλελεύθερη αντίληψη και στην Ευρώπη και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αυτή η βαθιά νεοφιλελεύθερη αντίληψη έχει δημιουργήσει τρομακτικές ανισότητες. Τρομακτικές ανισότητες! Το λένε όλοι οι μεγάλοι οικονομολόγοι, νομπελίστες. Αυτοί δεν είναι ούτε Αριστεροί ούτε ριζοσπάστες προοδευτικοί. Όλοι το λένε! Παραδεχθείτε το και εσείς. Δεν είναι το καινούργιο η αντίληψη του σκληρού νεοφιλελευθερισμού που δίνει τη δυνατότητα επιβίωσης σε όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα, ενώ περιθωριοποιεί και βάζει στη γωνία τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας. Αυτές οι αντιλήψεις είναι οι αντιλήψεις του χθες, το οποίο θα πεθάνει αργά ή γρήγορα, διότι κάθε κοινωνία έχει ανάγκη ροπής προς την επιβίωση, φυσικής ροπής προς την επιβίωση. Οι ακραίες νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις είναι οι αντιλήψεις του χθες, κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, όχι το καινούργιο, όχι οι αντιλήψεις του αύριο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Θεοδωράκη, σας ζητώ και πάλι συγγνώμη για ένα δίλεπτο.
Πάρα πολύ σύντομα, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Μεϊμαράκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι πολύ σύντομος.
Έχει δικαίωμα ο κύριος Πρόεδρος να μιλήσει.
Κατ' αρχάς, κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που κάνατε αυτές τις αναφορές. Νομίζω ότι όσον αφορά τη συμφωνία, ήδη σας έχουμε απαντήσει πάρα πολλές φορές και, αν θέλετε, μπορούμε να το κουβεντιάσουμε και πιο αναλυτικά. Γνωρίζετε ότι μετά τις ευρωεκλογές οι εταίροι συζητούσαν και ζητούσαν από εμάς όλο και κάτι παραπάνω, γιατί έβλεπαν ότι η κυβέρνηση προχωρούσε σε ένα μεταρρυθμιστικό σχέδιο, το οποίο μην ξεχνάτε ότι το 2014 είχε φέρει και πάλι το χαμόγελο στα χείλη των Ελλήνων και η οικονομία πήγαινε προς τα πάνω. Γνωρίζετε ότι θα έτρεχε και φέτος με 0,7%, ενώ θα τρέξει με ύφεση πάνω από 3%. Μάλιστα, κάποιοι λένε και με 4%. Και γνωρίζετε ότι εμείς προχωρήσαμε και το διαγωνισμό και για τα περιφερειακά αεροδρόμια και για τις μεταρρυθμίσεις που είχαμε δώσει, γιατί; Γιατί ακριβώς, επειδή είχε σταθεροποιηθεί η οικονομία εμφανίστηκαν επενδυτές που δεν μπορούσαν να εμφανιστούν το 2012 ή το 2013 και δεν εμφανίζονται και σήμερα όπως το καταντήσατε. Και πράγματι, εμείς είχαμε πιο υψηλά πλεονάσματα, αλλά ξεχνάτε ότι θα είχαμε αύξηση ΑΕΠ, όχι ύφεση. Και αυτό, όπως γνωρίζετε, με τον πολλαπλασιαστή θα ήταν διαφορετικό από ό,τι θα ήταν σήμερα το πλεόνασμα, που είχαμε προβλέψει εμείς. Και πράγματι, εσείς με την ύφεση αυτή δεν μπορείτε να έχετε πλεονάσματα. Δεν γίνεται. Πού θα τα βρείτε; Δεν εξηγείτε! Αυτό, ο κ. Τσακαλώτος που είναι δίπλα σας, θα σας το πει. Δεν μπορεί με αυτήν την ύφεση που προβλέπεται, να είχατε πλεονάσματα. Άρα, δεν κερδίσατε τίποτα. Εξ ανάγκης προσαρμοστήκατε σε αυτό, ενώ εμείς κερδίζαμε και το πετυχαίναμε. Το δεύτερο, στο οποίο αναφερθήκατε. Πράγματι, επειδή πλησίαζε η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και επειδή εμείς προχωρούσαμε στη συζήτηση για την αξιολόγηση και για να τελειώσουμε το θέμα του μνημονίου - και η χώρα θα είχε βγει από το μνημόνιο - αρκετοί και από εσάς βεβαίως ερχόμενοι σε επαφή με τους ξένους περιφρονούσαν, λοιδορούσαν και έλεγαν ότι αυτή η Κυβέρνηση έχει απαξιωθεί και φεύγει και ερχόμαστε. Και πολλοί από εσάς έλεγαν στους ξένους ότι επ' ευκαιρία της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας θα είστε η Κυβέρνηση - μόνοι σας τα λέγατε και έγιναν πολλές συναντήσεις, του κ. Σταθάκη, του κ. Βαρουφάκη, του κ. Μηλιού - και τους τα λέγατε ευθέως ότι μην την ακούτε την κυβέρνηση Σαμαρά, εμείς ερχόμαστε, εμείς είμαστε εδώ. Και με αλαζονεία περισσή, θα έλεγα, το λέγατε. Και πράγματι, εφόσον μπορούσατε να εκβιάσετε για την εκλογή του Προέδρου, είχαμε - αν θέλετε - αυτό το μειονέκτημα. Ενώ εσείς τώρα έχετε πλεονέκτημα, κυριολεκτώ. Δεν υπάρχει δοκιμασία εκλογική μπροστά σας και έχετε έναν ωφέλιμο χρόνο μεγάλο, τον οποίο εμείς δεν είχαμε. Και θέλω να τονίσω, κύριε Πρόεδρε, για να το κλείσουμε και αυτό, ότι γι' αυτό και μας ρίξατε, για να μην αισθανθούν οι Έλληνες πολίτες τα οφέλη των θυσιών που έγιναν το 2013 και το 2014 και η Κυβέρνηση να μην ολοκληρώσει τη θητεία της μέχρι το 2016, όπου θα ξανακέρδιζε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βιαστήκατε όμως, κύριε Πρόεδρε. Οδηγήσατε τη χώρα σε εκλογές και κατά τη γνώμη μου βιαστήκατε. Και όχι μόνο βιαστήκατε, αλλά ήρθατε απροετοίμαστος. Ήρθατε απροετοίμαστος και ενώ υπήρχε το e - mail Χαρδούβελη, αυτό το καταραμένο e - mail, για το οποίο όλο και φωνάζατε εκείνη την εποχή - που δεν έφτανε το 1 δισεκατομμύριο, το έφτανε δεν το έφτανε - και ενώ ήδη είχατε τη διαδρομή έτοιμη και μπορούσατε να συμφωνήσετε, δεν συμφωνήσατε. Εμείς, λοιπόν, σας εξήγησα γιατί δεν συμφωνήσαμε. Και σας εξηγώ κιόλας ότι δυστυχώς, οι εταίροι ούτε τυράκι δεν έδωσαν στην τότε κυβέρνηση, μην τυχόν και το αποτέλεσμα των εκλογών δεν ήταν πολύ υπέρ σας. Γι' αυτό και σας είπα ότι είχατε πολύ καλή μεταχείριση συγκριτικά με τη δική μας, το τελευταίο εξάμηνο του 2014. Όσον αφορά τώρα το νέο και το παλιό. Θα σας πω, κύριε Πρόεδρε, ότι το νέο και το παλιό δεν κρίνεται ηλικιακά, γιατί εγώ έχω συναντήσει πολλούς νέους με πολύ παλιά μυαλά και πολλούς μεγάλους με πολύ νέα μυαλά. Είναι ευτύχημα ότι είστε νέος και μπράβο σας. Και χαίρομαι ιδιαιτέρα και το εκτιμώ αυτό. Αλλά να σας πω ότι ο παλιός είναι και λίγο αλλιώς ορισμένες φορές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ταυτόχρονα να σας πω ότι χρειάζεται να παίρνετε και καμμία συμβουλή, αν επιτρέπετε, από τους παλαιότερους, οι οποίοι και αυτοί έχουν ψηθεί στο αμόνι των διαπραγματεύσεων. Δεν είστε ο μόνος που έκανε διαπραγματεύσεις. Κάναμε πολλές φορές διαπραγματεύσεις και πάρα πολύ δύσκολες. Και το πρόβλημά μας ήταν ότι ποτέ δεν τις αναγνωρίσατε. Πάντα από εκείνη τη θέση εκεί κάτω μας κοροϊδεύατε. Δεν σας αντιγράφουμε, κύριε Πρόεδρε. Εγώ καταλαβαίνω τι περνάτε. Και καταλαβαίνω ότι περνάτε πολύ περισσότερα από εμάς, γιατί εσείς συγκρουστήκατε με την πραγματικότητα. Εμείς τουλάχιστον είμαστε και πιο πραγματιστές και μπορούσαμε να προχωρήσουμε και τις μεταρρυθμίσεις, τις οποίες πιστεύουμε, ενώ εσείς δεν τις πιστεύετε κιόλας. Εμείς πιστεύουμε τις ιδιωτικοποιήσεις και τις λέμε. Εσείς, δεν τις πιστεύετε. Όπως και αρκετοί από τους συναδέλφους πιστεύουν τη δραχμή και το αποδέχομαι, υποκλίνομαι. Εκεί που δεν υποκλίνομαι είναι ότι κοροϊδεύουν λέγοντας «πάμε για το ευρώ, αλλά έχουμε και στο πλάι το σχέδιο της δραχμής και το συζητάμε με τον Σόιμπλε και τους υπόλοιπους». Όχι, ο κ. Λαπαβίτσας, ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης και μπράβο τους έχουν το θάρρος και το λένε. Και τα «όχι» που πήρατε στην Κοινοβουλευτική σας Ομάδα δεν είναι ομοιογενή. Δεν είναι το ίδιο το «όχι» του Βαρουφάκη με το «όχι» του Λαφαζάνη. Και αυτό ας το καταλάβουνε περισσότερο.
…(Δεν ακούστηκε)
Όχι, μου επιτρέπεται να τα πω, γιατί τουλάχιστον τον κ. Λαφαζάνη τον ξέρω πάρα πολλά χρόνια - σαράντα ένα χρόνια, θα έλεγα - ενώ τον κ. Βαρουφάκη - δημιούργημά σας - τον γνώρισα μόλις τώρα. Τέλος, το νέο, λοιπόν, συγκρούεται πάντα με το παλιό. Το νέο υπάρχει και στον φιλελεύθερο χώρο και υπάρχει και στον αριστερό χώρο.
Μίλησα για ιδέες…
Διότι η ζωή εξελίσσεται και πρέπει να προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα, φτάνει να μπορούμε να προσαρμοζόμαστε χωρίς μετέωρα βήματα, γιατί αυτά κοστίζουν. Και κοστίζουν στον ελληνικό λαό. Κι ο ελληνικός λαός, πια, δεν έχει άλλα χρήματα να πληρώνει, για να μπορείτε εσείς να κάνετε τα πειράματά σας.
Ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης…
Να πω μία φράση, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε.
Αφού, κύριε Πρόεδρε, κύριε Μεϊμαράκη, όπως λέτε, έχουμε χρεώσει τόσο πολύ τον ελληνικό λαό, τον έχουμε σχεδόν καταστρέψει, δεν πήραμε τη μεγάλη ευκαιρία που εσείς είχατε με 2 δισεκατομμύρια να ξεμπερδέψουμε, κάναμε τόσο μεγάλα δεινά, μπορείτε να μου εξηγήσετε ένα πράγμα; Πώς γίνεται και η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού όχι μόνο μας στηρίζει, συνεχίζει και με το παραπάνω; Πώς γίνεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις να έχουμε διπλό σκορ; Πείτε μου εσείς! Μάλλον κάτι καταλαβαίνει καλύτερα αυτός ο σοφός λαός.
Ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης, Πρόεδρος του Ποταμιού έχει τον λόγο. Ελάτε, κύριε Πρόεδρε, και μας συγχωρείτε.
Είναι σίγουρο;
Ναι.
Θα είμαι σύντομος. Άλλωστε, νομίζω ότι έχουν εξαντληθεί και τα ευφυολογήματα και η αλήθεια είναι ότι νιώθω και λίγο ασφυκτικά. Απ' τη μια είναι ο κ. Τσίπρας ευρωπαϊστής, απ' την άλλη είναι ο κ. Μεϊμαράκης κεντρώος κι εγώ στις 2.00΄ αναρωτιέμαι ποιος ακριβώς είμαι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Νομίζω, κύριε Πρωθυπουργέ, πέρα από τα αλληλοχειροκροτήματα με την κ. Κωνσταντοπούλου, θα πρέπει να δώσετε μια απάντηση στο ελληνικό Κοινοβούλιο ως πότε θα την ανέχεστε ως Πρόεδρο του ελληνικού Κοινοβουλίου.
Και λύση.
Στη σημερινή της επιστολή η κ. Κωνσταντοπούλου κάνει μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου στον συνταγματολόγο Πρόεδρο της Δημοκρατίας και μιλάει για Υπουργούς που εξαναγκάζονται να νομοθετούν και Βουλευτές που εξαναγκάζονται να ψηφίζουν. Είναι μια προσβλητική συμπεριφορά απέναντι σε όλους μας, απέναντι και σε σας κυρίως και θα πρέπει να δώσετε, κύριε Πρόεδρε της Κυβέρνησης, μια απάντηση. Για εμάς είναι ξεκάθαρο. Η κ. Κωνσταντοπούλου πρέπει να κατέβει από την Έδρα της, να πάψει να έχει το προσωπικό της κανάλι να προβάλλει τους φίλους της και τις απόψεις της και να περιοριστεί στα βουλευτικά της καθήκοντα. Βέβαια, η αλήθεια είναι, κυρίες και κύριοι, ότι πολλοί Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας αρέσκονται στις ριζοσπαστικές κενολογίες. Τους ακούμε όλη τη μέρα να λένε στα κανάλια πόσο τους στεναχωρούν τα μέτρα και πόσο καταλαβαίνουν τον λαό που δεν τα θέλει. Παριστάνουν, δηλαδή, τα θύματα μιας πολιτικής που με το ζόρι και λάθρα έφερε ένα βράδυ ο Αλέξης Τσίπρας στη χώρα. Αν κάτι πρέπει να στεναχωρεί τους ανθρώπους της κυβερνητικής πλειοψηφίας, είναι οι χειρισμοί της Κυβέρνησης που έφεραν τη χώρα σε δυσκολότερη θέση απ' αυτήν που την άφησαν οι προηγούμενοι. Εμείς θα λέγαμε ότι πρέπει να αφήσουμε όλοι μας τις προεκλογικές ρητορείες, να δουλέψουμε και να πάψει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ να βαφτίζουν την τεμπελιά και την ανικανότητα αντιμνημονιακό αγώνα. Τολμήστε να πείτε μερικές αλήθειες στον ελληνικό λαό, στην ελληνική κοινωνία. Σας άκουσα, κύριε Πρόεδρε της Κυβέρνησης, κύριε Τσίπρα, και ειλικρινά νόμιζα ότι δεν θα το ξανακάνατε το λάθος και είπατε και σήμερα «αυτό το πρόγραμμα εγώ δεν το πιστεύω». Είστε ο Πρωθυπουργός της χώρας. Πού το λέτε αυτό; Λέτε, δηλαδή, στον ελληνικό λαό που πρέπει «να πληρώσει το πάπλωμα», που πρέπει να πληρώσει τους φόρους, ότι δεν πρέπει να το κάνει, ότι δεν έχει περιθώρια αυτό το πρόγραμμα να πετύχει; Δεν είναι προσβολή απέναντι στον κόσμο, που αυτήν τη στιγμή μας ακούει, να λέει ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης ότι σύρεται σε ένα πρόγραμμα που ο ίδιος δεν το πιστεύει; Είναι άλλο να λέμε ότι μπορούμε να διορθώσουμε πράγματα σε αυτό το πρόγραμμα, ότι μπορούμε να κάνουμε βελτιώσεις και άλλο ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης να λέει ότι αυτό το πρόγραμμα δεν το πιστεύει. Εμείς, είπαμε και χθες δημοσίως ότι υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να αλλάξουμε στο μνημόνιο σας. Μελετάμε, εργαζόμαστε, συζητάμε με φορείς και τελικά προτείνουμε. Κάναμε και χθες μερικές συγκεκριμένες προτάσεις. Αυτός είναι ο νέος πατριωτισμός, να είσαι χρήσιμος. Κάντε, λοιπόν, κι εσείς το ίδιο, κύριοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας και αφήστε τη μουρμούρα και την αυτολύπηση. Γιατί, κάποιοι μου θυμίζουν τα κακομαθημένα πριγκιπόπουλα που τους υποσχέθηκαν μόνο γλέντια και τώρα ξαφνικά πρέπει να πάνε στο μέτωπο να πολεμήσουν και νιώθουν άβολα. Το μνημόνιο σας - πού φθάσαμε τώρα, να λέμε εμείς τι πρέπει να κάνετε εσείς με το μνημόνιο σας - θέλει πολλή δουλειά. Θέλει προσπάθεια από την πλευρά της Κυβέρνησης, θέλει σχέδιο και αποφασισμένους ανθρώπους. Όλοι, βέβαια, μπορούν να σκίσουν ένα μνημόνιο. Είμαστε, όμως, στο σημείο, που εσείς έχετε επιλέξει, που πρέπει να εφαρμόσετε αυτήν τη στιγμή ένα πρόγραμμα. Άρα, να φύγουμε από τις προεκλογικές ρητορείες. Εμείς σας λέμε, πρώτον ότι δεν μπαίνουμε στον εμφύλιο των μνημονίων, ποιο μνημόνιο ήταν καλύτερο ή ποιο μνημόνιο θα ήταν καλύτερο. Λέμε, όμως, ότι έχει γίνει κοινή συνείδηση στον ελληνικό λαό, ότι τα μνημόνια δεν θα σώσουν τη χώρα. Τη χώρα, κύριε Τσίπρα, θα τη σώσουν οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις, οι μεγάλες αλλαγές. Πρέπει να ετοιμαστείτε κι εσείς γι' αυτές τις μεγάλες αλλαγές. Η οικονομία πεθαίνει και δεν θα αναστηθεί με συνθήματα. Το capital control, που τόσο επιπόλαια προκαλέσατε, έχει διαλύσει τα πάντα. Το είχαν προβλέψει, άλλωστε, και οι μανάδες κάποιων Υπουργών. Επιτρέψτε μου να κάνω μια μικρή παρέμβαση, γιατί μιλάμε συχνά για το ήθος της Αριστεράς.
Μη διακόπτετε, κύριοι.
Επιτρέψτε μου. Είναι ντροπιαστικό πώς αντέδρασε η Υπουργός, όταν αποκαλύφθηκε ότι η οικογένειά της λίγες μέρες πριν κλείσουν οι τράπεζες, απέσυρε 200 χιλιάδες ευρώ. Είναι ντροπιαστικό, γιατί έβγαλε μια ανακοίνωση χίλιες δέκα λέξεις, χωρίς να πει μια γεμάτη απάντηση, ίσως και ένα συγγνώμη απέναντι στον ελληνικό λαό. Με την ευκαιρία, θα ήθελα να πω ότι εμείς από το Μάρτιο έχουμε θέσει ένα σημαντικό θέμα προς όλους και όχι μόνο προς την κυβερνητική πλειοψηφία. Δεν νοείται Βουλευτής να έχει τα λεφτά του στο εξωτερικό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Και πρέπει ο πολιτικός κόσμος να έχει τα λεφτά του και να παίρνει το ρίσκο που παίρνουν όλοι οι πολίτες της χώρας. Υπάρχει ένα ερώτημα, αν όλοι οι Βουλευτές - και κυρίως, οι Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας που μας διδάσκουν ότι πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στο ελληνικό κράτος - έχουν φέρει τα λεφτά τους μέσα στη χώρα. Θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι όλοι πρέπει να έχουμε την ίδια εμπιστοσύνη και δεν μπορεί να υπάρχουν καβάτζες των πολιτικών στο εξωτερικό. Όχι άλλα ψέματα λοιπόν, όχι άλλες υπεκφυγές. Αλήθεια και πραγματικότητα χρειάζεται αυτήν τη στιγμή η ελληνική κοινωνία. Να μην κοροϊδεύουμε τους πολίτες. Άκουσα και σήμερα, κύριε Τσίπρα - βέβαια, δεν έχετε και καλώς δεν έχετε, πιστεύω, χρόνο να ακούτε ραδιόφωνο και τηλεοράσεις όλη μέρα - τους Υπουργούς σας να λένε «καμμία φορολογία για τους αγρότες, καμμία περικοπή στις συντάξεις». Άλλα έχετε αποφασίσει, άλλα έχετε συμφωνήσει και άλλα θα φέρετε. Θα πρέπει να συνεχίζουν αυτήν την κοροϊδία; Το ψέμα δεν γεννάει ελπίδα. Τουλάχιστον, όταν δεν είμαστε σε προεκλογική περίοδο. Και βέβαια, για να πάω στο μεγάλο θέμα της οικονομίας, δεν μπορείτε να λέτε εσείς και οι Υπουργοί σας ότι οι τράπεζες λειτουργούν, όταν οι εξαγωγικές επιχειρήσεις - και το ξέρουν πολύ καλά κάποιοι Υπουργοί - αυτές δηλαδή που φέρνουν χρήμα στη χώρα, δεν μπορούν να αγοράσουν πρώτη ύλη. Υπάρχουν συγκεκριμένες καταγγελίες στα Υπουργεία. Ζητούν έγκριση για να πληρώσουν προμηθευτές 500.000 και παίρνουν έγκριση για 5.000. Πώς θα ορθοποδήσει μια χώρα χωρίς εξαγωγές; Οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα έχουν μπει σε αναγκαστική αργία, πληρώνονται έναντι, περνάνε σε καθεστώς «μαύρης» εργασίας. Οι απολύσεις πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα. Νομίζω, όμως, ότι εσείς, κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, έχετε πάψει από τον Γενάρη να μετράτε τους ανέργους. Και στο κράτος - προσέξτε το, είναι πάρα πολύ σημαντικό - επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία: Η κοινωνία αγκομαχά και κάποιοι Υπουργοί - κάποιοι Υπουργοί - προσλαμβάνουν συνεχώς κομματικά στελέχη, φίλους και συγγενείς. «Δεκάδες νέες προσλήψεις στο Υπουργείο Αμύνης», έλεγαν οι κυριακάτικες εφημερίδες, τα φιλικά σε σας έντυπα. Και σε μια περίοδο που η διεθνής εικόνα της χώρας έχει συντριβεί, μαθαίνουμε αυτές τις μέρες, κύριε Παππά, ότι αποφασίσατε να αναστείλετε τη λειτουργία εννέα γραφείων Τύπου στο εξωτερικό όχι για να κάνετε περικοπές, αλλά για να κάνετε τις δικές σας τοποθετήσεις. Αποφασίσατε, δηλαδή, την μετακίνηση τριάντα εννέα ατόμων, εκ των οποίων οι δεκαέξι είναι προϊστάμενοι. Ρωτάμε, λοιπόν: Αυτοί που φεύγουν απ' όλα τα γραφεία είναι όλοι τους ανεπαρκείς; Πότε κρίθηκαν; Πώς; Από ποιον; Και αυτοί που έρχονται είναι όλοι τους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ή έχει γίνει κανένα λάθος; Σας έχει δώσει το manual ο κ. Μπαλτάς ή θα αυτοσχεδιάσετε και θα βρεθούμε σε κάποιο απρόοπτο; Ας πάμε, όμως, στη μεγάλη εικόνα, να σας πούμε τι θα κάνουμε εμείς, να σας πούμε τι θα κάνει το Ποτάμι. Εμείς πρωτοστατήσαμε για τη σωτηρία της χώρας μετά το διχαστικό δημοψήφισμα και είμαστε περήφανοι γι' αυτό. Και είμαστε, αν θέλετε, και διπλά περήφανοι - και θα το πω - διότι αρκετοί που δεν ήταν μαζί μας και ήταν καχύποπτοι με το Ποτάμι, το αναγνωρίζουν. Συνεχίζουμε, όμως, να προειδοποιούμε ότι ο κίνδυνος της χρεοκοπίας - κι έχει δίκιο σε αυτό ο Πρωθυπουργός - ο κίνδυνος του Grexit, δηλαδή τα σχέδια Σόιμπλε, είναι ακόμα στα πάνω συρτάρια και περιμένουν τα λάθη μας. Γι' αυτό λέμε σε όλους στην ελληνική Βουλή, ότι αυτό που προέχει δεν είναι τα εσωκομματικά ξεκαθαρίσματα, δεν είναι οι αντιπολιτευτικές ρητορείες, δεν είναι οι προεκλογικές ομιλίες, κύριε Τσίπρα, αλλά η σταθεροποίηση της χώρας. Έκανα μια αναφορά στον κ. Παππά και οφείλω να δώσω μια συνέχεια, γιατί έφερε σήμερα ένα νόμο για τα κανάλια. Η άποψή μας; Και πολύ αργήσατε. Σας είχαμε πει από την πρώτη κιόλας ομιλία, ότι το Ποτάμι θα είναι μαζί στη μάχη αν είσαστε αποφασισμένοι να συγκρουστείτε όντως με τη διαπλοκή και να σπάσετε το τρίγωνο που συνδέει το χρήμα - τις τράπεζες δηλαδή - την πολιτική και τα μίντια. Παντού πρέπει να μπουν κανόνες και όλοι πρέπει να πληρώσουν. Δεν είναι της ώρας να πούμε λεπτομέρειες, αλλά επιτρέψτε μου μόνο μία παρατήρηση. Στο νόμο, κύριε Παππά, λέτε ότι εσείς θα αποφασίσετε πόσα κανάλια θα έχουν άδεια. Γιατί εσείς; Γιατί όχι το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης; Γιατί είναι θέμα του εκάστοτε Υπουργού να αποφασίζει πόσα θα είναι τα κανάλια που θα εκπέμπουν στη χώρα; Δεν είναι θέμα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, μιας ανεξάρτητης αρχής, όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες του κόσμου; Το λέω, βέβαια, αυτό γιατί το θέμα δεν είναι να περιορίσουμε τη διαπλοκή των άλλων και να την αντικαταστήσουμε με μια άλλη διαπλοκή, δηλαδή να αντικαταστήσουμε τα συμφέροντα με δικά μας συμφέροντα. Το θέμα είναι - και νομίζω ότι εκεί πρέπει να ενωθούμε - να δώσουμε μία μάχη για να τελειώσουν τα παιχνίδια με τους πονηρούς που νομίζουν ότι μπορούν να ελέγχουν είτε την πληροφόρηση, είτε τα δημόσια έργα, είτε τη ροή του χρήματος. Για να γίνει, όμως, αυτό χρειάζονται καθαρά παιχνίδια και δεν χρειάζεται να υπάρχει η αίσθηση ότι προσπαθείτε να στήσετε ένα δικό σας καθεστώς. Και φοβάμαι ότι πολλές ενέργειες δικές σας μαρτυρούν ότι πάτε να στήσετε ένα δικό σας καθεστώς και στα μίντια. Για να ολοκληρώσω, ακούω μερικούς Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ να ψιθυρίζουν συχνά - τους δίνει αφορμή και ο κύριος Πρωθυπουργός, όπως είπα πριν - ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει. Όμως, αυτοί συνεχίζουν! Ας πάρουμε, λοιπόν, τα λεφτά, την ανθρωπιστική βοήθεια που μας δίνουν και ας φύγουμε. Εμείς λέμε, λοιπόν, ότι δεν θα φύγουμε. Οι κερκόπορτες δεν θα ανοίξουν. Η Ελλάδα θα πρέπει να μείνει και να παλέψει μέσα στην Ευρώπη με ένα Ποτάμι ορμητικό, καθαρό και ζωογόνο απέναντι σε ένα στείρο πολιτικό σύστημα, με νέες δημιουργικές δυνάμεις στο προσκήνιο, με νέα πρόσωπα, με νέες αξίες. Μπορούμε; Εμείς λέμε «Ναι, μπορούμε»! Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Η κ. Βαλαβάνη έχει τον λόγο για ένα δίλεπτο.
Δεν χρειάζομαι ένα δίλεπτο, γιατί δεν θεωρώ ότι είναι θέμα αριθμού λέξεων ή αριθμού λεπτών όταν γίνεται αυτό που οι αγγλοσάξονες λένε «character assassination», αυτό που οι Γερμανοί λένε «rufmord», δηλαδή δολοφονία χαρακτήρα. Και ξέρετε, υπάρχουν άνθρωποι που είναι επαγγελματίες και κάνουν αυτό ακριβώς. Είναι η ειδικότητά τους, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι υπάρχουν κάποια πράγματα που ό,τι και να κάνεις, ακόμα και αν μετά από δέκα χρόνια πλήρως, εν πάση περιπτώσει, δικαιωθείς, ουσιαστικά το στίγμα θα έχει μείνει. Αυτός είναι και ο στόχος όλης αυτής της υπόθεσης. Δεν έχω να πω συγγνώμη, γιατί δεν έχω κάνει τίποτα που να χρειάζεται συγγνώμη. Αν κάποιος χρειάζεται να του ειπωθεί συγγνώμη και πριν από όλα από τον προηγούμενο ομιλητή στο Βήμα, είμαι εγώ. Και περιμένω να ακούσω αυτήν τη συγγνώμη και από τον κ. Αυγενάκη ο οποίος φορούσε πανταλόνια υποτίθεται. Έτσι νόμιζα μέχρι τώρα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Έχετε τον λόγο, κύριε Αυγενάκη.
Κύριε Πρόεδρε, κάποιοι φοράγαμε και συνεχίζουμε να φοράμε παντελόνια. Ωστόσο, δεν θα πω τίποτα για τα γεγονότα. Τα γεγονότα έχουν μιλήσει από μόνα τους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Γενηματά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρωθυπουργέ, η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται σε ένα τεντωμένο σκοινί. Δεν αισθάνομαι καθόλου ευτυχής που συμβαίνει αυτό. Κάθε άλλο! Κι αν αναγκάζομαι σήμερα να το υπενθυμίσω, είναι γιατί τώρα, μετά από ό,τι έχει συμβεί, φοβάμαι ότι ο κ. Τσίπρας δεν έχει μάθει τίποτα. Την ώρα που ο κίνδυνος του Grexit και της εθνικής περιπέτειας δεν έχει περάσει - μας το είπε ο ίδιος ο κύριος Πρωθυπουργός - αντί να ασχολείται με το πώς θα υλοποιήσει και μάλιστα πώς θα βελτιώσει αυτήν τη δύσκολη συμφωνία με σταθερά βήματα, προσπαθεί απλά να ξεφύγει από την πραγματικότητα. Τι μας είπε; Δεν έχουμε - λέει - καμμία σχέση με την πατρότητα αυτής της συμφωνίας. Μας την ετοίμασαν. Μας την επέβαλαν; Δεν τη διαπραγματευτήκατε, κύριε Πρωθυπουργέ; Την υπογράφετε, την εισηγείστε. Για ποιο λόγο; Υιοθετείτε τελικά τη θεωρία του πραξικοπήματος; Απαντήστε επιτέλους στο ελληνικό Κοινοβούλιο! Αντί να αξιοποιήσετε θετικά τη μεγάλη πλειοψηφία που έχει διαμορφωθεί στο Κοινοβούλιο μετά από τόσα χρόνια, επιλέγετε να πατάτε σε δύο βάρκες, να μην παίρνετε σαφή θέση ανάμεσα στο ευρώ και στη δραχμή. Και κάνετε και το εξής καταπληκτικό: Μεταφέρετε τη λογική μνημόνιο - αντιμνημόνιο στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που τώρα ο καλός είστε εσείς, κύριε Πρωθυπουργέ, ο μνημονιακός. Κάνατε το λάθος να ερμηνεύσετε τις προηγούμενες συμφωνίες ως πράξεις προδοσίας ή αποφάσεις ανθρώπων που δεν είχαν ισχυρή βούληση. Έτσι πορευτήκατε επί πέντε χρόνια. Και καταλήξατε μέσα σε μόλις πέντε μήνες σε μια πρωτοφανή ήττα που απειλεί την ίδια την υπόσταση της χώρας. Τώρα κατανοήσατε τα τρομακτικά διλήμματα. Το λάθος σας εκείνο, σήμερα το πληρώνετε με το να ακούτε τα επιχειρήματα από το δικό σας το κόμμα, από τους δικούς σας συντρόφους, που λέγατε τότε σε όλους εμάς. Όπως στρώσατε, θα κοιμηθείτε, κύριε Πρωθυπουργέ! Το δεύτερο λάθος σας είναι ότι χαϊδεύετε και ζεσταίνετε το φίδι του λαϊκισμού και της συνωμοσιολογίας. Βέβαια, πρέπει να πω εδώ ότι δεν ήσασταν εσείς ο πρώτος. Αυτόν τον δρόμο ακολούθησε πρώτη η Νέα Δημοκρατία. Η αλήθεια είναι ότι εσείς απλώς εκμεταλλευτήκατε το κύμα του λαϊκισμού που σάρωνε κυριολεκτικά τη χώρα στα χρόνια του πρώτου μνημονίου. Γι' αυτό κι έχετε δίπλα σας και τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Το φίδι που χαϊδέψατε, γιατί πιστεύατε ότι μπορείτε να το εκμεταλλευτείτε, σας δαγκώνει τώρα εσάς, κύριε Τσίπρα! Στελέχη σας καμώνονται πως μιλούν στο όνομα του λαού, πως πάσχουν με τους αδύναμους, τους φτωχούς και τους καταπιεσμένους και την ίδια στιγμή φωτογραφίζονται κάτω από την Ακρόπολη με ρούχα που κοστίζουν όσο δέκα μισθοί όσων εσείς στήσατε στις ουρές για να πάρουν ένα πενηντάρικο. Αυτά τα λάθη, κύριε Πρωθυπουργέ, συνθέτουν και τα όριά σας. Οι πολίτες δεν τα πρόσεξαν ή για την ακρίβεια δεν ήθελαν να τα προσέξουν, γιατί απέρριπταν το κόμματα που κυβέρνησαν τα προηγούμενα χρόνια. Σας έδειξαν ανοχή, σας έδωσαν χρόνο για να μάθετε. Τώρα, όμως, έχει έρθει η ώρα της κρίσης και της σύγκρισης. Κι εμείς, σε πείσμα των διωγμών, σε πείσμα των δυσκολιών, είμαστε εδώ, παρούσες και παρόντες με τη δύναμη της αλήθειας, σφυρηλατημένοι στις πολύ μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιστρέφω στις ολέθριες επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία από την κυβερνητική πολιτική των τελευταίων έξι μηνών: Μας είπατε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι ράγισε ο τοίχος. Δεν αναφερθήκατε, όμως, στα πλήγματα που υπέστη η ελληνική κοινωνία. Η αγορά συνεχίζει να υποφέρει, παρά το μερικό άνοιγμα των τραπεζών. Οι αγρότες είναι ανάστατοι για τα θέματα της φορολογίας που εσείς συμφωνήσατε. Μια αδυσώπητη φοροεπιδρομή, που παρά την προσωρινή της απόσυρση θα επανέλθει, αν δεν υπάρξει το συντομότερο μια σοβαρή επεξεργασία για τεκμηριωμένη αντιπρόταση. Εμείς θα σταθούμε στο πλευρό των αγροτών με συγκεκριμένες προτάσεις και με εθνικό σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση του πρωτογενή τομέα. Οι επιπτώσεις από τα capital controls είναι εξαιρετικά σοβαρές. Η πτώση της κατανάλωσης είναι δραματική και τα προβλήματα στην αγορά και στις επιχειρήσεις θα μας ακολουθούν για πολύ καιρό. Η ύφεση, πέραν της άμεσης επίπτωσης που έχει στην ανεργία και στα δημοσιονομικά μεγέθη, επηρεάζει και το κόστος ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Θα χρειαστούν, με λίγα λόγια, περισσότερα χρήματα για τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος και των καταθέσεων. Οι έμποροι και οι μικρές επιχειρήσεις συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα με την έλλειψη ρευστότητας, σε συνδυασμό με τους περιορισμούς του τραπεζικού συστήματος. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ζουν μέσα στην ανασφάλεια για το αν θα έχουν αύριο δουλειά. Οι άνεργοι βλέπουν ότι δεν υπάρχει προοπτική να γίνει καμμία επένδυση σε αυτήν τη χώρα στο αμέσως επόμενο διάστημα. Οι πόροι του τρέχοντος ΕΣΠΑ κινδυνεύουν να χαθούν. Χιλιάδες επιχειρήσεις, που έχουν πληρώσει επενδύσεις, αγωνιούν για το εάν θα πάρουν τα χρήματα από το ΕΣΠΑ. Η έναρξη, δε, του νέου ΕΣΠΑ δεν φαίνεται καν στον ορίζοντα. Τα ελληνικά νοικοκυριά βιώνουν ήδη τις αρνητικές επιπτώσεις της αύξησης του ΦΠΑ. Όσο για τη συνεννόηση με τις τράπεζες για την προστασία της πρώτης κατοικίας, αυτή ήδη υπήρχε. Είχατε δεσμευτεί ότι θα νομοθετήσετε για αυτό. Απλώς συνεχίζετε την τακτική των προηγούμενων ετών. Κι ενώ όλα αυτά επιβαρύνουν το κλίμα, την οικονομία και την κοινωνία, το πλαίσιο διαπραγμάτευσης για την τελική σύμβαση παραμένει ασαφές, αβέβαιο μέσα στην κινούμενη άμμο της πολιτικής αστάθειας. Ο ανασχηματισμός αποδείχτηκε μια τρύπα στο νερό και στην επίσημη ρητορική της Κυβέρνησης περισσεύουν οι δηλώσεις και για το πραξικόπημα και για τον εκβιασμό. Δεκάδες, δε, Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζουν κατά τα άλλα την Κυβέρνηση, αδειάζοντας, όμως, τη χώρα τους στις κρίσιμες ψηφοφορίες. Και ο Πρωθυπουργός περιορίζεται σε φραστικές αντιδράσεις και σε διαρροές με non paper από το Μαξίμου. Και η εκλογολογία καλά κρατεί. Για ακόμα μια φορά το κομματικό συμφέρον είναι πάνω από το εθνικό! Αυτή είναι η αλήθεια! Πώς, αλήθεια, φαντάζονται τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αυτές τις εκλογές; Θα εγκαταλείψουν τη χώρα και τα προβλήματα και θα ζητήσουν τη ψήφο του ελληνικού λαού; Για ποιο λόγο; Για να εφαρμόσουν τη συμφωνία που υπέγραψαν ή για να την ακυρώσουν; Για τη νέα σύμβαση ή για το plan B; Με το ευρώ ή θα ρυμουλκηθούν ξανά από την αριστερή τους πλατφόρμα στο δρόμο για τη δραχμή; Ή μήπως με όλους μαζί, ξανά, αθροίζοντας ακροατήρια και συνεχίζοντας τελικά τον εμπαιγμό και την εξαπάτηση του ελληνικού λαού; Είναι φανερό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι θα πρέπει επιτέλους να συμφωνηθεί ένας οδικός χάρτης για τα βήματα που θα οδηγήσουν τη χώρα έξω από την κρίση. Η Κυβέρνηση, με όλα αυτά τα δεδομένα, δείχνει ανήμπορη να κυβερνήσει. Είναι η ώρα να συζητήσει σοβαρά με τις πολιτικές δυνάμεις που στήριξαν και στηρίζουν την παραμονή της χώρας στην Ευρώπη και στο ευρώ. Πώς, επιτέλους, προχωράμε; Τι θα γίνει από εδώ και πέρα; Τι σκέφτεστε επιτέλους, κύριε Πρωθυπουργέ; Πιστεύω ότι επιβάλλεται το ταχύτερο να ξεκινήσει ο διάλογος αυτός με ένα νέο συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εμείς είμαστε έτοιμοι και θα πάμε με τις προτάσεις μας: Πρώτον, για όσο διάστημα η χώρα δεν έχει διασφαλίσει τη σταθερή πορεία εξόδου από την κρίση, δεν πρέπει να αντιμετωπίσει την προοπτική εκλογών. Ιδιαίτερα όσο η νέα σύμβαση και το μνημόνιο δεν έχουν υπογραφεί, όσο δεν έχει ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση, όσο δεν έχουν προχωρήσει οι συζητήσεις για το χρέος, τα σενάρια προσφυγής σε εκλογές είναι καταστροφικά για τη χώρα. Δεύτερον, η Κυβέρνηση οφείλει να κυβερνήσει και να εφαρμόσει με συνέπεια τις υποχρεώσεις που η ίδια ανέλαβε. Σε αυτήν την προσπάθεια εμείς θα είμαστε παρόντες και με κριτική και με εποικοδομητικές προτάσεις. Αν δεν μπορείτε να κυβερνήσετε, αν δεν διαθέτετε τις δυνάμεις, πείτε το! Αδιέξοδα δεν υπάρχουν! Τρίτον, να επανεξεταστούν τα σημεία εκείνα της συμφωνίας που επιφέρουν ιδιαίτερα δυσμενείς επιπτώσεις στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και στη βιώσιμη ανάπτυξη. Τέταρτον, είναι ώρα να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις που θα αντιμετωπίζουν την ακραία πόλωση και το νέο διχασμό. Πρώτο βήμα είναι η συναινετική αλλαγή του εκλογικού νόμου με την κατάργηση του μπόνους των πενήντα εδρών. Είναι ένα θέμα που το ΠΑΣΟΚ θέτει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Είναι σαφές ότι οι επόμενες εκλογές θα πρέπει να γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής…
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Γελάτε, κύριε Πρωθυπουργέ, για τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Εμείς εδώ και χρόνια λέμε ότι θα πρέπει επιτέλους να αλλάξει αυτό το σύστημα που δεν εξυπηρετεί…
Είκοσι χρόνια ήσασταν κυβέρνηση!
Δεν κυβερνήσαμε μόνοι. Σας θυμίζω ότι έχετε δεσμευθεί και στις προγραμματικές σας δηλώσεις, εκτός αν είναι άλλη μία τούμπα και αυτή, αν έχετε εγκαταλείψει και αυτήν την προγραμματική σας δέσμευση.
Εντάξει, αφήστε το αυτό. Τις δεσμεύσεις μας τις αναλαμβάνουμε, αλλά ότι είναι πάγια θέση του ΠΑΣΟΚ, έλεος.
Πρέπει με τόλμη να ληφθούν αποφάσεις για τις αλλαγές στο κράτος, για τη μείωση των δαπανών, για την εξάλειψη των πελατειακών σχέσεων, τη μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος, την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους και, φυσικά, να σταματήσει κάθε νομοθετική και κυβερνητική πρωτοβουλία που κινείται στη λογική των στρεβλώσεων και των παθογενειών, που είναι ακριβώς τα αίτια της κρίσης και της χρεοκοπίας που ζούμε σήμερα. Με την ευκαιρία, θα ήθελα να ρωτήσω την Κυβέρνηση ποιες είναι οι προτάσεις που συμφώνησε με τους εταίρους να καταθέσει άμεσα για τον εκσυγχρονισμό, την αποκομματικοποίηση και τη μείωση του κόστους της δημόσιας διοίκησης. Σας ζητώ να ενημερώσετε τη Βουλή, καταθέτοντας προς συζήτηση το σχετικό σχέδιο - αν βέβαια υπάρχει! - στην αρμόδια Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης. Και κύριε Πρωθυπουργέ, αναμένω, επίσης, να απαντήσετε στην ερώτησή μου και να καταθέσετε και τα σχετικά έγγραφα για τους στόχους, τη σύνθεση, το πόρισμα της επιτροπής, που με την έγκρισή σας επεξεργαζόταν το plan B, προφανώς για το διπλό νόμισμα ως προθάλαμο της δραχμής. Αυτή ήταν η πραγματική σύμπλευση με τα απαράδεκτα σχέδια Σόιμπλε. Τα θέματα αυτά είναι πολύ σοβαρά για να αποκρύβονται από τη Βουλή και οι ευθύνες τεράστιες. Και ίσως είναι καιρός να μας αποκαλύψετε - πριν το κάνει κάποιος άλλος πρώην ή νυν Υπουργός σας - τι εννοούσατε όταν λέγατε τον Ιούνιο στη Μόσχα, ότι θα ανοιχθούμε σε άλλες θάλασσες και θα φτάσουμε σε άλλα, ασφαλή λιμάνια. Πόσο σχετίζονται όλα αυτά με τις φουρτούνες που ζουν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σήμερα; Είχαν αυτά καμμία σχέση με το plan B; Και ποια; Τελικά, μήπως η παραμονή της χώρας στην Ευρώπη και το ευρώ δεν ήταν για εσάς η πρώτη επιλογή, αλλά αναγκαστική στροφή, όταν σας απογοήτευσαν οι επίδοξες νέες συμμαχίες σας; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για το ΠΑΣΟΚ είναι θέμα εθνικό η διασφάλιση της ομαλής πορείας της χώρας μέσα στο ευρώ και την Ευρώπη. Είναι μία στρατηγική επιλογή, που σηματοδοτεί τη θετική πορεία της χώρας και εγγυάται το ασφαλές μέλλον για κάθε Ελληνίδα, για κάθε Έλληνα και για τη νέα γενιά της πατρίδας μας. Και αυτό δεν έχει ακόμα διασφαλιστεί! Κανείς, μα κανείς δεν έχει το δικαίωμα να θέτει αυτήν την πορεία σε αμφισβήτηση. Σε αυτό θα παραμείνουμε απόλυτοι. Το Grexit είναι παρκαρισμένο στην αυλή μας και για να φύγει οριστικά, θα πρέπει να τελειώνουν εδώ και τώρα τα ψέματα με τη δραχμή. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος και ακολουθεί ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μέχρι να αφομοιώσω ότι το ΠΑΣΟΚ από καιρό και χρόνια τώρα είχε την υποστήριξη της απλής αναλογικής - πάντα ήταν στο πρόγραμμά της - θα ήθελα… [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] …να καταθέσω μια νομοτεχνική βελτίωση που νομίζω ότι και οι πιο κακόπιστοι από εσάς θα δεχθείτε ότι είναι αρίθμηση και κάποια διατύπωση και δεν έχει κάτι επί της ουσίας. Και βεβαίως, όταν θα αφομοιώσω την υποστήριξή σας για την απλή αναλογική, θα επανέλθω.
Κάνεις λάθος!
Κύριε Κωνσταντινόπουλε, σας παρακαλώ.
Καταθέτω για τα Πρακτικά τη νομοτεχνική βελτίωση.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος των ΑΝΕΛ. Μένουν τρεις αγορητές, οι οποίοι ανυπερθέτως θα ομιλήσουν, αν το θέλουν, ο κ. Καραθανασόπουλος, ο κ. Μαυραγάνης, ο κ. Λοβέρδος και στο τέλος θα μιλήσει ο κ. Παππάς, για να απαντήσει σε κάτι που ανεφέρθη, με στόχο, το αργότερο στις 03: 00' να διεξαχθεί η ονομαστική ψηφοφορία. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ θα είμαι πάρα πολύ σύντομος. Δεν θα σας καθυστερήσω πολύ, για να πάμε και νωρίτερα από τις 03: 00΄. Νόμιζα σήμερα, που είναι αδειούχοι ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος, ότι θα γινόταν άλλη συζήτηση στη Βουλή. Αντιλαμβάνομαι το άγχος του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου να υποστηρίξουν τους εαυτούς τους και αυτά που έχουν πράξει ως συγκυβερνήτες όλα αυτά τα χρόνια, αλλά τελικά, δυστυχώς, είδα μία εμμονή σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, αντί να κοιτάμε όλοι μαζί να ελαφρύνουμε τη θέση του Έλληνα φορολογούμενου, του Έλληνα πολίτη, να συγχαίρουμε την Κυβέρνηση, η οποία διαπραγματεύεται και σε αυτήν την Αίθουσα σήμερα δεν συζητούμε για την κατάσχεση της πρώτης κατοικίας, αλλά αποκλείουμε την κατάσχεση της πρώτης κατοικίας, και σε αυτό να είναι μαζί όλα τα κόμματα, αντί σήμερα όλοι μαζί, εκεί που συλλέγατε υπογραφές, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, για τη φορολογία των αγροτών, να συγχαίρουμε την Κυβέρνηση που χάρη στη διαβούλευση που έκανε δεν υπάρχει ως προαπαιτούμενο η φορολογία των αγροτών, αντί να λέμε καλώς πράξαμε και καλώς τα καταφέραμε, εδώ να στεναχωριούνται ορισμένοι, να στεναχωρούνται οι πρώην κυβερνήτες γιατί δεν είναι πιο βαριά τα μέτρα. Είναι απίστευτο αυτό που βλέπει ο ελληνικός λαός. Και μακάρι να το έβλεπε πιο νορμάλ ώρες, ώστε να αντιλαμβανόταν ποια είναι η αλήθεια. Δεν υπάρχουν, λοιπόν, όλα αυτά τα μέτρα που επί μία εβδομάδα άφηναν να κυκλοφορούν στα μέσα ενημέρωσης ότι θα κατάσχονται τα σπίτια από αύριο το πρωί κατά τον ισπανικό τρόπο, με κλητήρες που θα μπαίνουν στα σπίτια. Η πρώτη κατοικία προστατεύεται. Εγγυήτρια είναι η ίδια η Κυβέρνηση. Δεν υπάρχει ως προαπαιτούμενο η κατάσχεση του πρώτου σπιτιού του Έλληνα και της Ελληνίδας. Δεν ήταν ανάγκη να μαζέψετε υπογραφές. Τις υπογραφές τις μάζεψε η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός κατάφερε να μην υπάρχει ως προαπαιτούμενο η φορολογία των αγροτών. Σταματήστε, λοιπόν, να στεναχωριέστε. Σταματήστε, λοιπόν, να ακολουθείτε μια πολιτική μιας κυβέρνησης, του κ. Βενιζέλου και του κ. Σαμαρά, οι οποίοι φύγαν από αυτήν την Αίθουσα. Αδειούχοι είναι και ελπίζω για πάρα πολύ καιρό. Εδώ, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρέπει να δούμε και το τι έγινε σε αυτήν τη διαπραγμάτευση. Χαίρομαι που ψηφίζετε σήμερα εδώ πολλοί Βουλευτές - και από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης - την πρόταση αυτή της Κυβέρνησης. Αλλά θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Όταν ήταν ο Πρωθυπουργός μέσα στο Eurogroup και προσπαθούσε να βρει μία λύση απέναντι σε ένα πολιτικό πραξικόπημα που γινόταν κατά της Ελλάδος και όχι κατά του Τσίπρα και της Κυβέρνησης, απ' έξω κάποιοι άλλοι, αντί να βοηθούν στη διαπραγμάτευση, έβγαιναν και έλεγαν «Δώσ' τα όλα! Συμφώνησέ τα όλα!». Ξέρετε, ο πατέρας μου ήταν παλιός αυτοκινητάς. Όταν πούλαγαν, λοιπόν, ένα αυτοκίνητο, συνήθως μεταχειρισμένο, είχαν διαφορετικές τιμές. Κοίταγαν πάντα τη σύζυγο του πελάτη, αν θέλει πολύ το αυτοκίνητο. Όταν η σύζυγος του πελάτη φώναζε «πάρε το αμάξι, γιατί θα αυτοκτονήσω», η τιμή ανέβαινε. Το ίδιο συμβαίνει στις Βρυξέλλες. Την ίδια στιγμή που η Κυβέρνηση διαπραγματευόταν, για να μπορέσει να καταφέρει καλύτερη συμφωνία για τον ελληνικό λαό, έλεγαν «Δώσ' τα όλα! Δώσε την άμυνα! Δώσε τα νησιά! Δώσε φορολογία στους αγρότες!». Πρέπει να καταλάβουμε ότι εδώ δεν πρόκειται περί μιας πολιτικής που θα πρέπει να δικαιώσουμε το παρελθόν. Και δεν έχει κανένα λόγο η κ. Γενηματά, την οποία συμπαθώ ιδιαιτέρως, να υπερασπίζεται τον κ. Βενιζέλο για τα υποβρύχια και τα 500 εκατομμύρια τα οποία πήρε ο δήθεν επενδυτής του Σκαραμαγκά και «την έκανε». Θα γίνει διερεύνηση! Θα πληρώσουν! Δεν έχει κανένα λόγο ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης να υπερασπίζεται την επένδυση που πήγε να κάνει στο Κατάρ ο κ. Σαμαράς για το Ελληνικό και που «κατά τύχη» πίσω από τις εταιρείες οι οποίες θα κατασκεύαζαν το έργο ήταν συγγενικά πρόσωπα ανθρώπων της εξουσίας.
Τα σαπάκια θα τα πάρετε;
Θα πάρουμε τα σαπάκια; Θέλετε να μην τα πάρουμε;
Όχι μεταξύ σας, κύριοι!
Να σας απαντήσω, λοιπόν. Εάν θέλετε να μην τα πάρουμε, τότε να μην τα υπογράφατε! Ο πρώτος που υπέγραψε ήταν ο κ. Βενιζέλος και η κ. Γενηματά. Αρχίσατε τώρα, κύριε Κεγκέρογλου, να κάνετε αντίσταση στην κ. Γενηματά; Τη δική της υπογραφή φέρει και την υπογραφή του Σαμαρά. Θέλετε να τα καταργήσουμε αύριο; Τα καταργούμε, να μην έχει η Ελλάδα αεροπλάνα, για να ελέγχει το Αιγαίο. Εδώ, όπως είμαστε, θέλετε τώρα να τα καταργήσουμε; Να σας κάνω εγώ μια άλλη πρόταση, κύριε Κεγκέρογλου; Ψηφίζουμε να μειώσουμε τώρα τους μισθούς μας κατά 30% όλοι μαζί; Να αποδείξουμε στον ελληνικό λαό ότι έχουμε θέληση να προσφέρουμε και εμείς σ' αυτήν την Αίθουσα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Να σας πω κάτι άλλο, κύριε Κεγκέρογλου; Ψηφίζουμε τώρα εκατόν ογδόντα Βουλευτές - το φέρνουμε τώρα στη ψηφοφορία - την κατάργηση του νόμου περί ευθύνης Υπουργών; Χρειάζεται εκατόν ογδόντα.
Πού ήσουν όταν το προτείναμε;
Να τελειώνουμε. Και να πάνε οι Υπουργοί στο σκαμνί και να δούμε τι υπέγραψαν, να δούμε ποιοι τα πήρανε.
Παρακαλώ, κύριοι!
Ποια κότερα; Ακούστε να σας πω. Ακούστε για τα κότερα. Βάλατε να κυνηγήσουν τον πατέρα μου για ένα δηλωμένο κότερο, που πληρώνει φορολογία. Τον έστειλες με καρκίνο - άκου να σου πω - και τελικά ο άνθρωπος αυτός δικαιώθηκε από το ΣΔΟΕ. Αυτή είναι η αλητεία του ΠΑΣΟΚ και το κράτος της εκδίκησης.
Κύριοι, όχι μεταξύ σας!
Αυτό το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ είναι που σήμερα βάζει τους εκδότες, που μοιράζατε τα μαύρα λεφτά από το ΚΕΕΛΠΝΟ, μαϊμούδες εφημερίδες και καναλάρχες και στο Δια Βίου Μάθησης, Υπουργείο Παιδείας, δεν τα βάζατε;
Μη μιλάτε μεταξύ σας.
Να σας πω και κάτι; Θα ανοίξουν οι διαφημιστικές εταιρείες να δούμε ποιών σύμβουλοι ήταν οι κύριοι που τα αρπάζανε - του ΠΑΣΟΚ είναι - και ένα εκατομμύριο και δύο εκατομμύρια και τρία εκατομμύρια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα για την άμυνα και είπαν για την άμυνα διάφορα.
Παρακαλώ, κύριοι!
Είπε για την άμυνα ο κ. Θεοδωράκης ότι κάνουμε διορισμούς. Ξέρετε τι κάνουμε; Καταργήσαμε όλα τα ρουσφέτια και τους εκατόν πενήντα καθηγητάδες να τα αρπάζουνε. Δεν υπάρχουν ρουσφέτια και γραφεία ρουσφετιών. Τα παιδιά υπηρετούν στον Έβρο και τα νησιά. Δεν υπηρετούν κατόπιν ανταλλάγματος, στην Αθήνα. Δεν είναι άδειες οι μονάδες. Από την περιουσία των Ταμείων πάνε προς εκμετάλλευση και όχι πώληση τριάντα τέσσερα εκατομμύρια εις όφελος των Ενόπλων Δυνάμεων. Και επειδή βλέπω και διάφορες ερωτήσεις, βλέπω τον φωτογράφο του κ. Μεϊμαράκη στο Υπουργείο Άμυνας και τον κ. Τασούλα να κάνουν ερωτήσεις, τα NH90- ήταν είκοσι δισεκατομμύρια - δεν είχαν περάσει προσυμβατικό έλεγχο. Τα «Apache» επίσης εκτός προσυμβατικού ελέγχου. Στην κ. Ράικου είναι όλα. Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν το πήγατε μέσα, για τα αίσχη που έκαναν όλοι αυτοί, οι Τσοχατζόπουλοι, αλλά και οι Παπαντωνίου εν συνεχεία; Τέσσερα χρόνια έφαγε ο Παπαντωνίου σήμερα. Έπρεπε να είχε προφυλακιστεί ο Παπαντωνίου από τη Νέα Δημοκρατία. Τους τα χαρίζαμε. Τους τα χαρίζατε. Και σαν αντάλλαγμα τι γίνεται σήμερα; Συνεχίζεται η ιστορία με τον κ. Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ. Κατηγορείτε την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων ότι δικαιώνουν και απαλλάσσουν τον κ. Γεωργίου. Αυτός αλλοίωσε τα στατιστικά στοιχεία. Αυτός αμφισβήτησε την Κυβέρνηση Καραμανλή. Αυτός έστησε το παιχνίδι με τα cds. Αυτός και η παρέα του Παπανδρέου ήταν με δέκα επιχειρηματίες οι οποίοι συνομιλούσαν με τον Σόρος.
Ο Βαρουφάκης;
Εάν είναι και ο Βαρουφάκης μέσα, να τον ψάξουμε. Γιατί εάν ο Βαρουφάκης - όπως το λέτε - είναι μέσα, τότε θα πρέπει να τον κυνηγήσουμε, όπως θα κυνηγήσουμε και τους φίλους τους δικούς σου. Για να το δούμε!
Είπα ότι είναι…(Δεν ακούστηκε)
Εγώ δεν αποκλείω τίποτα. Οι εισαγγελείς έχουν στα χέρια τους δεκαεννιά φακέλους διαφθοράς.
Δεν είπα ότι… (Δεν ακούστηκε)
Παρέα, ναι. Άκου, παρέα στην παρέα, εδώ ο ένας καλυπτόμενος από τον άλλον, καταφέρατε να διαλύσετε τη χώρα. Ε, σας λέμε, λοιπόν, από εδώ και πέρα, όσο ο ελληνικός λαός μας στηρίζει, θα σας τσακίσουμε, δεν θα γλιτώσει κανείς απ' τα χέρια των εισαγγελέων! Δεν πρόκειται να κάνουμε κανέναν συμβιβασμό με κανέναν! [[Χειροκροτήματα απ' την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Εφοπλιστής έμπορος όπλων, ιδιοκτήτης εφημερίδας και καναλιού, σήμερα ασκήθηκε νέα δίωξη. Τι έκανε η εφημερίδα πριν δεκαπέντε ημέρες; Επίθεση σ' εμάς. Μα, βέβαια, όταν έπαιρναν τα πεντακοσάρικα, τα οκτακοσάρικα και τα εκατομμύρια μαύρα από το ΚΕΕΛΠΝΟ, όταν τα αρπάζανε μαύρα από το «Δια Βίου Μάθησης», τότε όλοι αυτοί οι τύποι έγιναν μάγκες. Αν θέλετε, λοιπόν, την αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πάμε μαζί. Αφήστε τα βάρη του παρελθόντος, κυρία Γενηματά, αφήστε, κύριε Μεϊμαράκη, τα βάρη του κ. Σαμαρά, αποκλείστε τις ακραίες δυνάμεις και πάμε να αλλάξουμε τη χώρα.
Σε περιμένουμε σπίτι σου.
Να καταφέρουμε να πληρώσουν αυτοί οι οποίοι λήστεψαν τη χώρα. Γιατί αυτά που λείπουν από το ταμείο δεν τα έφαγε ο ελληνικός λαός, αλλά τα έφαγαν συγκεκριμένα συμφέροντα, τα ξέρετε και τα ξέρουμε. Πολλοί εξ ημών δεν έχουμε βάλει το δάχτυλο στο μέλι και πολλοί Βουλευτές απ' όλα τα κόμματα, οι περισσότεροι Βουλευτές, δεν έχουν υποχρέωση σε κανέναν. Έχουμε υποχρέωση όλοι μαζί, όμως, αυτούς που λήστεψαν τη χώρα να τους προφυλακίσουμε και να δημεύσουμε τις περιουσίες τους, γιατί αλλιώς θα είμαστε αναξιόπιστοι. Και εμείς, σαν πρώτο βήμα, το βάζουμε τώρα: κατάργηση του νόμου περί ευθύνης Υπουργών την άλλη βδομάδα. Να δούμε ποιος θα υπογράψει. Μείωση των μισθών μας κατά 30% την άλλη βδομάδα. Να δούμε ποιος θα υπογράψει. Συμφωνείτε όλοι;
Κύριοι, παρακαλώ ησυχία.
Κυρία Πρόεδρε, εάν συμφωνεί το Σώμα, να το βάλουμε τώρα σε ψηφοφορία, τώρα εκατόν ογδόντα Βουλευτές!
Παρακαλώ, κύριοι. Προτείνετε αδύνατα πράγματα.
Εμείς πάντως, το ψηφίζουμε.
Βάλτε το τώρα, κύριε Πρόεδρε. Εκατόν ογδόντα Βουλευτές απαιτούνται για να καταργηθεί ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών. Και να βγει όποιο κόμμα διαφωνεί να το πει.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Τον λόγο έχει η κ. Γενηματά.
Ήθελα να απευθυνθώ καταρχήν στον Υπουργό, τον κ. Τσακαλώτο. Εγώ τον προκαλώ, λοιπόν, επειδή είναι θέση του ΣΥΡΙΖΑ η απλή αναλογική και επειδή είναι δέσμευση και προεκλογική και στις προγραμματικές τους δεσμεύσεις, να φέρουν τον νόμο και θα έχουν και τη στήριξη όλων μας. Δεν είχε παρακολουθήσει, προφανώς, από το 2012 το τι λέει το ΠΑΣΟΚ, αλλά αν ενδιαφέρεται, μπορώ να του στείλω το τι έχω πει εγώ προσωπικά, ως Πρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος σε ημερίδα, μαζί με τον Νίκο Κωνσταντόπουλο για την απλή αναλογική από το 2004. Όσο για τα υπόλοιπα που ακούστηκαν, αυτόν τον απίστευτο λαϊκισμό, το φαρμάκι και το δηλητήριο ξανά στην πολιτική ζωή του τόπου, ας καμαρώνει ο κύριος Πρωθυπουργός για τους συνεταίρους του σε αυτήν την Κυβέρνηση. Εγώ έχω μόνο να πω ότι δεν φοβόμαστε απολύτως τίποτα. Δική μου υπογραφή δεν υπάρχει πουθενά, γιατί δεν είχα ποτέ αρμοδιότητα στους εξοπλισμούς. Ό,τι χρειάζεται, να πάει στους εισαγγελείς. Είμαστε καθαροί, δεν φοβόμαστε απολύτως τίποτα και θέλουμε τη διαφάνεια στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου. Αλλά ως εδώ με τον λαϊκισμό, με το φαρμάκι και με τον διχασμό. Έχουμε καταλάβει, επιτέλους, σε ποιο σημείο βρίσκεται η χώρα και η ελληνική κοινωνία;
Ευχαριστούμε, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Απλώς ήθελα να διευκρινίσω ότι ίσως η ιστορική μνήμη μου δεν είναι τόσο καλή, αλλά η Γ΄ Σεπτέμβρη ήταν το 1974, όχι το 2012.
Ψήφισε το μνημόνιο τώρα!
Τον λόγο έχει ο κ. Νίκος Καραθανασόπουλος, ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Ακολουθούν ο κ. Μαυραγάνης και ο κ. Λοβέρδος. Θα πάρει επ' ολίγον τον λόγο ο κ. Παππάς και στόχος παραμένει στις 3.00΄ να διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία. Κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να σχολιάσω ορισμένες τοποθετήσεις που ακούστηκαν και από τον κύριο Πρωθυπουργό. Τι τόνισε ο κύριος Πρωθυπουργός, για παράδειγμα; Ότι μετά από έξι μήνες σκληρής διαπραγμάτευσης, αυτό που κατάφερε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι να σας επιβάλουν - έτσι είπατε - ένα σκληρό πρόγραμμα, το οποίο δεν πιστεύετε. Δηλαδή, με αυτόν τον τρόπο εξαργυρώνετε την εμπιστοσύνη που σας έδειξε η πλειοψηφία του ελληνικού λαού; Μα, αυτό είναι ένας ξεπεσμός! Από την άλλη μεριά, αυτό το οποίο ισχυρίστηκε ο κύριος Πρωθυπουργός έρχεται σε αντίφαση με τον ισχυρισμό του ότι στάθηκε η Κυβέρνηση όρθια, κάνοντας ένα δύσκολο συμβιβασμό. Μάλιστα, με αυτόν τον τρόπο επιχαίρετε ως Κυβέρνηση για το γεγονός ότι οδηγείτε το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση και μάλιστα τον οδηγείτε με ένα υψηλό, όπως είπατε, αίσθημα περηφάνιας. Βεβαίως, ο κύριος Πρωθυπουργός κατέφυγε και σε ψέματα. Γιατί είναι ψέμα, είναι απάτη ο ισχυρισμός ότι τα προαπαιτούμενα είναι πολύ μικρότερα από το πακέτο Γιουνκέρ. Βεβαίως, αλλά είναι τα προαπαιτούμενα αυτά. Δεν μπορείς να συγκρίνεις το πακέτο Γιουνκέρ με τα προαπαιτούμενα. Πρέπει να συγκρίνεις το πακέτο Γιουνκέρ με το σύνολο του νέου μνημονίου - τέρας, το οποίο θα ακολουθήσει τη συμφωνία. Με αυτό θα το συγκρίνεις. Και αυτό, βεβαίως, δεν συγκρίνεται, είναι ασύγκριτο! Επίσης, είναι και ο μύθος, τον οποίο επανέλαβε πάλι ο κύριος Πρωθυπουργός, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει παραστρατήσει από τις αρχές, τα ιδανικά της. Αλήθεια, ποια ιδανικά είχε η ΕΟΚ των μονοπωλίων, η ΕΟΚ που ακόμη και η προδικτατορική ΕΔΑ την έλεγε λάκκο των λεόντων; Από ποιες ιδρυτικές αρχές έχει παραστρατήσει; Βεβαίως, έχει δίκιο ο κύριος Πρωθυπουργός ότι μετά τη 12η Ιουνίου η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλάζει. Δεν αλλάζει, όμως, επειδή ήσασταν εσείς. Μην βλέπετε τον εαυτό σας στον μεγεθυντικό καθρέφτη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλάζει, γίνεται πιο αντιδραστική. Γιατί, τι έχουμε τότε; Έχουμε την οδηγία των πέντε Προέδρων, για να εμβαθύνει ακόμη περισσότερο η οικονομική, δημοσιονομική, νομισματική και χρηματοοικονομική ενοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης. Δηλαδή, θα υπάρχουν ακόμη πιο αυστηροί και υποχρεωτικοί κανόνες, αυξημένος έλεγχος και μέτρα εποπτείας, με αυτόματους μάλιστα μηχανισμούς διόρθωσης και επιβολής της πειθαρχίας. Όλη αυτή η συζήτηση γίνεται σε συνθήκες όψιμων αντιθέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην ίδια την Ευρωζώνη, με τη Γερμανία να θέλει να επιβάλει μία πολύ πιο αυστηρή Ευρωπαϊκή Ένωση, μία πολύ πιο αυστηρή Ευρωζώνη στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας και δεν διστάζει να κάνει ακόμη και κύκλους, πυρήνες πολλαπλών ταχυτήτων στην ίδια την Ευρωζώνη, με το σκληρό πυρήνα και τις χώρες περιφέρειας. Επίσης, από την άλλη μεριά, έχουμε τη στάση της Γερμανίας και της Ιταλίας που βγαίνουν αποδυναμωμένες απ' αυτήν την κατάσταση, που θέλουν μια πιο ευέλικτη δημοσιονομική πολιτική, όχι βέβαια για να μην πάρουν μέτρα λιτότητας. Ίσα - ίσα, και ο Ολάντ και ο Ρέντσι έχουν εφαρμόσει το τελευταίο χρονικό διάστημα μέτρα σε βάρος των εργαζόμενων, συγκεκριμένες ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, στην αγορά εργασίας, στο δημόσιο τομέα στο όνομα των μεταρρυθμίσεων. Φτάνει στο σημείο να ισχυριστεί ο κύριος Πρωθυπουργός ότι η στάση της Γαλλίας και της Ιταλίας είναι στάση που αναδεικνύει το προοδευτικό αυτών των δυνάμεων. Δηλαδή, ο Ολάντ και ο Ομπάμα ξαφνικά έγιναν προοδευτικοί. Γι' αυτό ακριβώς έχουν και η Γαλλία με την Ιταλία τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ο ίδιος ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο κ. Δραγασάκης, ευχαρίστησε τους Αμερικανούς για τη στάση την οποία έδειξαν στη διαπραγμάτευση στο πλευρό της Ελληνικής Κυβέρνησης. Βεβαίως, όλα αυτά τα κάνετε κάτω από τον ισχυρισμό ότι θέλετε να σώσετε την Ελλάδα, την πατρίδα, τη χώρα. Αυτόν τον ισχυρισμό είχαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Δεν πρωτοτυπείτε. Όμως, στο όνομα του να σώσετε τη χώρα, οδηγείτε το λαό στην καταστροφή, στη χρεοκοπία. Ποιους σώζετε, λοιπόν; Σώζετε τα μονοπώλια, τους επιχειρηματικούς ομίλους, το χρηματοπιστωτικό σύστημα, την αστική τάξη στη χώρα και το σύστημά της, το καπιταλιστικό σύστημα. Άρα, λοιπόν, στο όνομα της σωτηρίας του καπιταλιστικού συστήματος, αυτού του βάρβαρου και εκμεταλλευτικού συστήματος, οδηγείτε το λαό στη χρεοκοπία. Και η δύσκολη επιλογή που είχατε να κάνετε ανάμεσα στη Σκύλλα του νέου μνημονίου και στη Χάρυβδη της άτακτης χρεοκοπίας είναι και οι δύο επιλογές εντός των πλαισίων του καπιταλιστικού δόγματος ανάπτυξης, της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν υπάρχει έξοδος διαφυγής προς όφελος του λαού. Η μόνη διέξοδος διαφυγής είναι η ανατροπή αυτής της κατάστασης, αυτού του συστήματος. Και ερχόμαστε στην οδηγία, κύριε Υπουργέ. Σας είχαμε θέσει το πρωί ορισμένα ερωτήματα. Στη δευτερομιλία σας, κύριε Τσακαλώτο, προσπαθήσατε, με εύσχημο τρόπο, να αποφύγετε να απαντήσετε. Φτάσατε με περίσσιο πολιτικό θράσος να ισχυριστείτε ότι το ΚΚΕ βάζει πλάτη στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ.
Λίγο.
Μα, εσείς βάζετε πλάτη στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, ψηφίζοντας από κοινού τους μνημονιακούς νόμους. Τους δώσατε το δικαίωμα να βγαίνουν οι νεοδημοκράτες, αλλά και του ΠΑΣΟΚ οι Βουλευτές να υπερασπίζονται τάχα μου δήθεν την αγροτιά. Αν είναι δυνατόν. Εσείς τους δώσατε αυτό το δικαίωμα, η Κυβέρνηση η δική σας. Κι εμείς τι σας είπαμε, κύριε Υπουργέ; Ισχυριστήκατε κατ' αρχάς ότι η ανακεφαλαιοποίηση και η εξυγίανση των τραπεζών…
Εντάξει, δεν είναι κακό να ακούτε λίγο. Η κ. Καρακώστα, αν θέλει κανένα ρουσφέτι, να το κάνει αλλού.
Παφίλη, να προσέχεις τι λες.
Κυρία Καρακώστα! Συνεχίστε, κύριε Καραθανασόπουλε.
Ισχυριστήκατε ότι η εξυγίανση θα γίνει με τα 25 δισεκατομμύρια της νέας συμφωνίας και όχι με τη νέα οδηγία. Τότε, γιατί την έχετε ως προαπαιτούμενο; Και ποιος σας λέει ότι θα προλάβετε να κάνετε την εξυγίανση των τραπεζών μέσα στο φθινόπωρο και δεν θα γίνει το νέο έτος; Ή και γιατί, στο κάτω - κάτω της γραφής, δεν θα χρησιμοποιήσετε αυτό το όπλο ως εκβιασμό για τον κόσμο; «Αποδέξου γρήγορα τα μέτρα τα αντιλαϊκά, τα μνημονιακά, για να γίνει γρήγορα η εξυγίανση των τραπεζών και η ανακεφαλαιοποίηση, για να μην πάμε στις καταθέσεις, για να μην υπάρξει το bail in». Τα ουσιαστικά, όμως, τα οποία σας θέσαμε και στα οποία δεν απαντήσατε, είναι τα εξής, κύριε Υπουργέ. Πρώτο ζήτημα. Τι μέτρα θα πάρετε για όλους αυτούς οι οποίοι έβγαλαν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό; Θα πάρετε κανένα μέτρο για όλους αυτούς; Αυτοί έχουν και την πίτα ολάκερη και το σκύλο χορτάτο. Τα capital controls δεν τα βάλατε για τους μεγαλοκαταθέτες, τα βάλατε για τους μικροκαταθέτες, οι οποίοι θα βγουν χαμένοι από αυτή τη διαδικασία. Οι άλλοι που έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό - με την άδειά σας - στα πλαίσια της ελευθερίας κίνησης κεφαλαίου δεν θα έχουν καμμία συνέπεια; Έτσι θα χτυπήσετε τη διαφθορά, κύριε Υπουργέ; Με αυτό τον τρόπο θα τη χτυπήσετε τη διαφθορά, όπως ισχυρίζεστε; Δεύτερο ζήτημα. Σας ρωτήσαμε τι θα γίνει σε περίπτωση εφαρμογής της οδηγίας με τις καταθέσεις των ασφαλιστικών ταμείων. Εξαιρούνται, ναι ή όχι, από την προστασία; Άρα, λοιπόν, συμμετέχουν στο bail in οι καταθέσεις των ασφαλιστικών ταμείων; Των νοσοκομείων, των πανεπιστημίων, των δήμων, συμμετέχουν ή όχι; Βεβαίως συμμετέχουν στην εξυγίανση των τραπεζών αυτές οι καταθέσεις. Θα κουρευτούν; Βεβαίως θα κουρευτούν. Σας λέμε: Ποιος εγγυάται τις μικρότερες καταθέσεις των 100.000 ευρώ; Το ΤΕΚΕ με το 1.800; Αυτό εγγυάται τις καταθέσεις, όταν θα πρέπει να συμμετέχει και το ΤΕΚΕ στο αντίστοιχο ποσό της ανακεφαλαιοποίησης και της εξυγίανσης; Άρα θα πέσει ακόμη χαμηλότερα το όριο προστασίας των μικροκαταθέσεων; Με ποιον τρόπο, λοιπόν, εγγυάστε όλα αυτά τα ζητήματα; Θα ήθελα να βάλω και δυο ζητήματα σε σχέση με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Στο ένα ζήτημα αναφερθήκαμε και πριν. Ισχυριστήκατε ότι είναι προ τετελεσμένων γεγονότων. Δεν έχετε δίκιο, κύριε Υπουργέ. Το ξέρετε πολύ καλά από τις 20 του Φλεβάρη ότι μέσα στα προαπαιτούμενα της συμφωνίας που θα κάνετε ήταν να καταθέσετε το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Υπήρχαν διαφορετικές προτάσεις σε μια σειρά σημαντικά ζητήματα; Βεβαίως. Για παράδειγμα - το αναφέραμε και πριν στην επιτροπή - το άρθρο 9/77. Υπάρχει μια διαφορετική διατύπωση. Ποια διατύπωση επέλεξε η Κυβέρνησή σας; Τη χειρότερη διατύπωση επέλεξε. Τη διατύπωση που λέει ότι παραμένει η αναλογία 2/3 προς όφελος των τραπεζών και 1/3 προς όφελος των εργαζομένων και των λοιπών, όταν πρόκειται να γίνει πλειστηριασμός. Αυτό, όχι μόνο το διατηρείτε, αλλά το κάνετε ακόμη χειρότερο. Μειώνετε στο 25% και βάζετε και ένα 10% σε διάφορες μη προνομιούχες απαιτήσεις. Για ποιο, λοιπόν, σκοπό το κάνατε αυτό; Για να εξυπηρετήσετε και να διασφαλίσετε πρώτα και κύρια τα συμφέροντα των τραπεζών. Γι' αυτό ακριβώς θα γίνονται οι πλειστηριασμοί - διευκολύνετε τους πλειστηριασμούς - με βάση την εμπορική αξία και όχι την αντικειμενική αξία. Άρα, τα ακίνητα θα συγκεντρωθούν πιο γρήγορα στα χέρια των τραπεζών και του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αντίστοιχη εικόνα διευκόλυνσης και στήριξης επί της ουσίας των αναγκών των επιχειρηματικών ομίλων είναι και η επόμενη διάταξη, για την οποία έγινε πολύ μεγάλη κουβέντα, για το ζήτημα της καθιέρωσης της έγγραφης διαδικασίας αντί της τακτικής στα πλαίσια της πλήρους αναμόρφωσης της τακτικής διαδικασίας. Αυτό ποιον εξυπηρετεί; Εξυπηρετεί τον πιο αδύνατο, ή τον πιο δυνατό σε μια δικαστική μάχη; Εξυπηρετεί τον πιο δυνατό γιατί έχει το οργανωμένο λογιστήριο, το οργανωμένο δικηγορικό γραφείο και είναι σε βάρος του πιο αδύναμου, όπως άλλωστε τονίζει και σε ανακοίνωσή του ο ίδιος ο Άρειος Πάγος. Άρα, ισχυροποιείται ακόμα περισσότερο η θέση του δυνατού διαδίκου, δηλαδή η θέση του μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου σε βάρος του αδύνατου. Αυτό, λοιπόν, νομοθετείτε, την ακόμη μεγαλύτερη ισχυροποίηση του ισχυρού. Και βεβαίως, μέσα σε αυτά τα πλαίσια πετάτε απέξω τους μικροδικηγόρους, τους αυτοαπασχολούμενους δικηγόρους, προς όφελος των μεγάλων δικηγορικών γραφείων. Άρα, και τα δύο άρθρα του συγκεκριμένου νομοσχεδίου δεν είναι αποσπασματικά, δεν είναι διάσπαρτα, δεν είναι ατάκτως ερριμμένα, αλλά στοχεύουν και τα δύο στο να θωρακίσουν τις ανάγκες και τα συμφέροντα των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, τα οποία εσείς, ως Κυβέρνηση, πιστά υπηρετείτε και στο όνομα της προστασίας αυτών των συμφερόντων εξακολουθείτε να θυσιάζετε ακόμη περισσότερο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Γι' αυτόν τον λόγο, όχι μόνο δεν μπορούμε να τα καταψηφίσουμε, αλλά καταθέσαμε και αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας και επί της αρχής και επί των άρθρων. Βεβαίως, δεν φτάνει αυτό για να αλλάξει η κατάσταση. Για να αλλάξει η κατάσταση χρειάζεται να οικοδομηθεί ένα χειραφετημένο, ριζοσπαστικό, εργατικό, λαϊκό κίνημα, που δεν θα αντιπολιτεύεται την Κυβέρνηση, απλά και μόνο επειδή δεν θα μπορεί να προστατεύσει τις πρώτες κατοικίες από τον πλειστηριασμό. Γιατί αυτό είπε και ο εισηγητής σας: «Αν δεν τις προστατεύσουμε, θα τις προστατεύσει το κίνημα». Δηλαδή, αντιπολίτευση στον εαυτό σας κάνετε; Ούτε αυτό δεν μπορείτε να εγγυηθείτε; Άρα, εμείς θέλουμε ένα ταξικό, οργανωμένο, εργατικό, λαϊκό κίνημα, το οποίο θα στοχεύει στην απόκρουση αυτής της πολιτικής, θα στοχεύει στις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων και θα οδηγεί σε γενικότερες ρήξεις και ανατροπές, βάζοντας στο επίκεντρο της λογικής την ικανοποίηση των αναγκών του λαού και όχι την ικανοποίηση των αναγκών του καπιταλιστικού κέρδους.
Ευχαριστούμε, κύριε Καραθανασόπουλε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο επί προσωπικού;
Ναι, κύριε Βενιζέλο. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, να δώσω δύο τρεις απαντήσεις στον κ. Καραθανασόπουλο;
Έχω δώσει ήδη τον λόγο, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, κύριε Βενιζέλο. Ζητήσατε τον λόγο επί προσωπικού.
Ναι, επί προσωπικού.
Συνεχίστε.
Ο κ. Καμμένος σε ένα πολιτικό παραλήρημα αναφέρθηκε και στο πρόσωπό μου και στην προηγούμενη κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ. Κάποτε όταν…
Ησυχία παρακαλώ.
…ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Γέρος της Δημοκρατίας διεκόπη υβριζόμενος από έναν Βουλευτή της Αντιπολίτευσης, ρώτησε: «Ποιος το είπε αυτό;» και λέει: «Εγώ». Και του απαντά: «Τότε δεν έχει καμμία σημασία». Θα μπορούσα να πω το ίδιο για τον κ. Καμμένο. Όμως, ο κ. Καμμένος είναι Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Είναι κυβερνητικός εταίρος του κ. Τσίπρα. Έκαναν ό,τι έκαναν, έφεραν τη χώρα στο σημείο που την έφεραν και στην προηγούμενη κρίσιμη ψηφοφορία συγκέντρωσαν εκατόν είκοσι τρεις ψήφους της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Και η Κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου στηρίζεται στις ψήφους της αντιπολίτευσης, της υβριζόμενης, της λοιδορούμενης, της συκοφαντούμενης. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει αυτή η εικόνα και αυτό το θράσος; Μια Κυβέρνηση που δεν ελέγχει την πλειοψηφία της και δεν πείθει τους Βουλευτές της, σπαραζόμενη, που αντιφάσκει, που πρέπει να απολογηθεί γι' αυτά που είπε και γι' αυτά που έκανε, στηρίζεται στην ψήφο της Αντιπολίτευσης, την απειλεί, την υβρίζει και αυτό είναι η βάση της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος και της εθνικής στρατηγικής. Κύριε Πρόεδρε, είμαι βαρύτατα θιγμένος, όχι γι' αυτά που είπε ο κ. Καμμένος, αλλά γιατί ως ένας από τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, αναγκάζομαι για λόγους εθνικής ανάγκης, να ψηφίζω, παρέχοντας έμμεσα την ανοχή μου στην Κυβέρνηση των κ.κ. Τσίπρα και Καμμένου. Πρέπει να αντιληφθούν, λοιπόν, οι σήμερα κυβερνώντες ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί, ότι η πρώτη θεσμική προϋπόθεση για να πορεύεται ο τόπος είναι ο σεβασμός στην αλήθεια, ο σεβασμός στον αντίπαλο, ο σεβασμός στην ιστορία του τόπου. Δεύτερη προϋπόθεση είναι να υπάρξει ένα συμφωνημένο πλαίσιο λειτουργίας της Βουλής, να υπάρχει Προεδρείο της Βουλής και εγγύηση εφαρμογής του Κανονισμού της Βουλής. Τρίτον, να δεσμευτεί ο κ. Τσίπρας για το χρονοδιάγραμμα των πολιτικών εξελίξεων. Να μας πει, όχι μόνον πού και πώς πορεύεται, αλλά και σε ποιο χρονοδιάγραμμα πορεύεται η Κυβέρνησή του και η χώρα. Και αφού συμβούν όλα αυτά, πρέπει να ζητήσει από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να δουν αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις να ανασυσταθεί η εθνική στρατηγική, η μία και μόνη, αυτή που εφαρμόσαμε, αυτή που είπαμε ως αλήθεια στον ελληνικό λαό, αυτή που την αντικρούσατε και την ευτελίσατε προεκλογικά, λέγοντας πολλαπλά ψέματα: ψέματα πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου, ψέματα κατά τη διάρκεια του χαμένου εξαμήνου, ψέματα στο δημοψήφισμα, ψέματα, ακόμα και τώρα. Στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν οι συνεπείς, οι σταθεροί, οι έντιμοι, με τους οποίους μπορεί να διαφωνείς, αλλά έχουν μία άποψη, και υπάρχουν και αυτοί που νομίζουν ότι θα κάνουν εισπήδηση στον χώρο της κεντροαριστεράς ή σοσιαλδημοκρατίας του ευρωπαϊκού μετώπου, με τη στήριξη διαφόρων κύκλων εντός, αλλά και εκτός Ελλάδος. Απαιτούμε και απαιτώ και προσωπικά σεβασμό, όχι σε μένα, αλλά στο λαό, δηλαδή στην αλήθεια. Και δεν θέλω καμμία διευκρίνιση από τον κ. Καμμένο. Θέλω ο κ. Τσίπρας να επιβάλλει και στον κ. Καμμένο και στους Υπουργούς του έναν τρόπο συμπεριφοράς, που, αν μη τι άλλο, να ανταποκρίνεται στην σοβαρότητα της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, λόγω των ενεργειών του κ. Τσίπρα και των συνεργατών του.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Έχετε τον λόγο, κύριε Καμμένο, επ' ολίγον όμως και να αποφύγουμε τώρα να διαταράξουμε το ήπιον κλίμα.
Κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, εάν ο κ. Βενιζέλος θεωρεί ότι επειδή θα ψηφίσει σήμερα, θα του χαρίσουμε την υπόθεση των υποβρυχίων ή οποιαδήποτε άλλη υπόθεση, κάνει λάθος. Να μην ψηφίσετε και, αν θέλετε, ρίξτε την Κυβέρνηση και ας αναλάβει ο καθένας την ευθύνη του. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα των ΑΝΕΛ]] Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει καμμία συναλλαγή. Είτε ψηφίσετε είτε δεν ψηφίσετε, για το ότι ο Σάφα άρπαξε τα 500 εκατομμύρια ευρώ κι έφυγε, για το ότι φτάσαμε στο σημείο να έχουμε 7 δισεκατομμύρια ευρώ ζημιά στον Σκαραμαγκά, είστε απολύτως υπεύθυνος. Σας είπαμε ότι είναι απατεώνας. Δεν ακούσατε κανέναν. Του δώσατε τα λεφτά, παραγγείλατε άλλα δύο υποβρύχια και φύγατε. Συμβιβασμοί δεν υπάρχουν. Δεν ψηφίζουμε εδώ, ούτε ζητάμε την ψήφο σας για να σας απαλλάξουμε. Κανείς δεν απαλλάσσεται. Είτε δεν σας αρέσει, θα ψηφίσετε, αλλιώς, αν θέλετε, ρίξτε την κυβέρνηση. Και όποιος από τους κυβερνητικούς Βουλευτές δεν ψηφίσει, αναλαμβάνει και τις προσωπικές του ευθύνες. Για να τελειώνει αυτή η ιστορία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Βενιζέλο.
Κύριε Πρόεδρε, όταν ο καθένας ασκεί ένα αξίωμα, έχει και την ευθύνη για τον τρόπο που το διαχειρίζεται. Υπάρχουν ευθύνες - τρέχουσες ευθύνες - για το πόσο κόστισε το χαμένο εξάμηνο, γιατί έφτασε να πληρώνουμε αυτόν τον λογαριασμό, γιατί έχουμε ανάγκη από τέτοιο δάνειο, γιατί εκτινάχθηκε το δημόσιο χρέος, γιατί πρέπει να ανακεφαλαιοποιήσουμε τις τράπεζες ξανά. Οι ευθύνες αυτές είναι ανοιχτές, ζωντανές, και θα διερευνηθούν. Όσον αφορά τα υποβρύχια. Τα υποβρύχια επί των ημερών μου ήταν αντικείμενο της πιο διαφανούς, της πιο υγιούς σύμβασης που ψήφισε ως νόμο του κράτους η Βουλή των Ελλήνων, με τον νόμο του 2010, που στήριξε και μέρος της Αντιπολίτευσης. Έχουμε αποκτήσει την ιδιοκτησία των υποβρυχίων και δώσαμε αξία στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, που είχε πληρώσει το ελληνικό δημόσιο, πριν αναλάβω εγώ.
Κύριοι! Κύριοι, σας παρακαλώ! Ησυχία!
Εσείς τώρα παραλάβατε τα υποβρύχια στο ναύσταθμο και στον Σκαραμαγκά υπό τη διαχείριση του Πολεμικού Ναυτικού με βάση το νόμο που ψήφισε ο κ. Αβραμόπουλος. Έχετε παραλάβει ανοιχτές διαιτητικές δίκες στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου. Προσέξτε - και κρούω τον κώδωνα της προσοχής σας και την ευθύνης σας - να υπερασπιστείτε τα συμφέροντα του δημοσίου, να υπερασπιστείτε τη σύμβαση του 2010 και το νόμο του κράτους, να εφαρμόσετε τις εγγυήσεις διαφάνειας που ο νόμος αυτός περιέχει. Και μην τολμήσετε να αλλάξετε το νόμο περί εξοπλισμών, που έχω εισηγηθεί κι έχει ψηφίσει η Βουλή το 2010. Σταματήσετε τα τεχνάσματα, σταματήστε τα κόλπα, σταματήστε τους αστείους παιδαριώδεις υπαινιγμούς. Δεν περνούν αυτά σε εμάς, δεν περνούν αυτά σε εμένα. Προσέξτε τι κάνετε τώρα επί της θητείας σας. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το κυριότερο είναι η ευθύνη απέναντι στην ιστορία, τα δημόσια οικονομικά, το γεγονός ότι έχουμε περιέλθει σε ύφεση, το γεγονός ότι η χώρα πήγε χρόνια πίσω μέσα σε πέντε μήνες. Κι εκεί δεν είστε απλώς χειροκροτητής του κ. Τσίπρα. Εκεί είστε συνυπεύθυνος.
Ο κ. Τσακαλώτος έχει τον λόγο.
Αφού καθησυχάσω τον κ. Βενιζέλο…
Δεν ανησυχούσα από εσάς.
… ότι δεν έχω κανένα σκοπό για διεμβολισμό της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς, γιατί δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου ότι περνάει χρυσή εποχή και άρα χρειάζεται να κάνω τέτοιο πράγμα, θέλω να καθησυχάσω τον κ. Καραθανασόπουλο, τον οποίο πάντα τον ακούω πολύ προσεκτικά, με μεγάλη προσοχή και θα ήθελα να του πω δυο - τρία πράγματα γι' αυτά που είπε. Το πρώτο είναι για τα εμβάσματα στο εξωτερικό. Πρέπει να ξέρετε ότι υπάρχει ήδη σχέδιο. Έχουμε όλα τα στοιχεία από την Τράπεζα της Ελλάδας για όσους έχουν βγάλει χρήματα από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα και μπορούμε να ταιριάξουμε αυτά τα εμβάσματα με τις φορολογικές δηλώσεις για να δούμε αν ο κ. Καραθανασόπουλος, που λέει ο λόγος, έχει βγάλει 1 εκατομμύριο κι έχει δηλώσει 10.000…
Όχι μόνο τα παράνομα, αλλά και τα νόμιμα πρέπει να πιάσετε.
Κύριοι! Αφήστε να απαντήσει ο Υπουργός.
Κύριε Καραθανασόπουλε, μου κάνετε μια ερώτηση και προσπαθώ να σας πω τι προσπαθούμε να κάνουμε. Κάνατε μια ερώτηση και προσπαθώ καλόπιστα να σας πω…
Μην τον φέρνετε και ως υπόδειγμα στην περίπτωση. Θα αντιδράσει. Οπότε αορίστως αναφερθείτε.
Αορίστως, λοιπόν. Δεν νομίζω ότι αντέδρασε γι' αυτό, αλλά σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την προστασία που δίνετε στους Υπουργούς. Μας έχει εντυπωσιάσει όλη την ημέρα. Κύριε Καραθανασόπουλε, ήθελα να σας πω ότι πρώτον, παρακολουθούμε τα λεφτά που βγήκανε και θα τα ταιριάξουμε με τις φορολογικές δηλώσεις για να δούμε να ταιριάζουν και αν δικαιολογούνται. Και να είστε σίγουροι ότι αυτό θα φέρει πολλά λεφτά στα δημόσια ταμεία, για να διορθώσουμε τις αδικίες που γίνονται αυτή τη στιγμή. Δεύτερον, εκτός από αυτό, ασχέτως πότε έβγαλες τα λεφτά, μαζί με τους Γάλλους που κάνουν το ίδιο πράγμα, με την εθελοντική αποκάλυψη, θα προσπαθήσουμε να πιάσουμε όλες αυτές τις καταθέσεις του εξωτερικού των Ελλήνων, για να μπορούν να πληρώσουν φορολογία, όσο θα πλήρωναν αν είχαν τα λεφτά εδώ. Το τρίτο σημείο που με ρωτήσατε, έχει σχέση με το ότι είχατε μία αίσθηση ότι σας αδίκησα. Κύριε Καραθανασόπουλε, δεν είναι αρκετό για έναν αριστερό κι έναν μαρξιστή απλώς να λέει για το καπιταλιστικό σύστημα. Πρέπει να δει κάθε στιγμή τη μορφή που ασκείται η εξουσία και η επιβολή. Όταν ξέρετε ότι για έξι μήνες υπάρχει μία Κυβέρνηση η οποία είναι κάτω από την ασφυξία που έχει επιβληθεί κι όταν ξέρετε ότι στη μορφή αυτή έχουν συμβάλλει το ντόπιο κεφάλαιο και τα ντόπια συμφέροντα, σας αδικεί ως Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας να τα βάζετε, όχι με αυτούς τους ανθρώπους που έχουν υποστεί αυτή την ασφυξία, όχι με αυτούς τους ανθρώπους που έχουν ακούσει τα χίλια μύρια για το πώς επηρεάζεται…
Μνημόνιο ψηφίζετε! Μνημόνιο 3! Ληστεύετε ένα λαό!
Κύριοι, σας παρακαλώ! Μη διακόπτετε!
Θα ακούσετε το επιχείρημα;
Πρέπει να απολογείστε! Ψηφίσατε τρίτο μνημόνιο.
Μη διακόπτετε, παρακαλώ!
Είστε εκτεθειμένος. Τις «αμπελοφιλοσοφίες», κύριε Τσακαλώτο έχουμε πει…
Πάλι σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την προστασία που δίνετε στους Υπουργούς. Το έχετε κάνει όλη την ημέρα και σας είμαστε ευγνώμονες.
Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Σαν και εσάς έχουμε δει δεκάδες εδώ!
Παρακαλώ, κύριε Μαρίνο!
Κάποτε οι μαρξιστές την θεωρία δεν την έλεγαν «αμπελοφιλοσοφία». Κάποτε οι μαρξιστές άκουγαν επιχειρήματα και είχαν αντεπιχειρήματα. Είναι κατάντια το γεγονός ότι απαντάτε έτσι σε επιχειρήματα.
Όχι, όταν κοροϊδεύεις έναν λαό!
Κύριε Πρόεδρε, προεδρεύετε ή όχι; Για να ξέρω!
Μην το λέτε αυτό για τρίτη φορά, γιατί θα σας μιλήσω προσβλητικά και αυστηρά.
Και τέταρτη φορά θα το πω!
Μην το ξαναπείτε αυτό. Προκαλείτε τους αγορητές! Συνεχίστε παρακαλώ, ήρεμα. Μην προκαλείτε και αναφέρεστε επωνύμως.
Δεν προκάλεσα κανέναν. Απαντούσα στον κ. Καραθανασόπουλο.
Μην μου κάνετε παρατηρήσεις. Συνεχίστε.
Βεβαίως, θα σας κάνω παρατηρήση. Δεν πρόσβαλα καθόλου. Σας πρόσβαλα, κύριε Καραθανασόπουλε;
Δεν έχετε δίκιο, κύριε Πρόεδρε. Επιχειρήματα λέει.
Ποιον προκάλεσε ο Τσακαλώτος, κύριε Πρόεδρε;
Κύριε Καραθανασόπουλε, αισθάνεστε ότι σας πρόσβαλα; Σας απαντούσα στα ερωτήματα που βάζατε.
Παρακαλώ, συνεχίστε.
Κύριε Μητρόπουλε, πώς ακριβώς να συνεχίσω;
Σας είπα να μην κάνετε προσωπικές και επώνυμες αναφορές.
Εμείς βάλαμε συγκεκριμένα ερωτήματα. Μας απαντάτε με αμπελοφιλοσοφίες. Προστατεύετε τις καταθέσεις των ασφαλιστικών ταμείων; Αυτά είναι τα ερωτήματα για να απαντήσετε και αφήστε τη μαρξιστική ιδεολογία. Μαθήματα μαρξισμού θα κάνουμε τώρα;
Είπαμε να αποφεύγετε επώνυμες αναφορές. Είναι κουρασμένος ο κόσμος. Κύριε Μαυραγάνη, έχετε τον λόγο. Διευκολύνετε, να είστε και εσείς σύντομος, να τελειώνουμε.
Κύριε Πρόεδρε, αισθάνομαι ότι πρέπει να διευκολύνω όλους τους συναδέλφους, καθώς έχουμε τοποθετηθεί σήμερα στην επιτροπή. Άλλωστε, είναι αργά και ξέρουν τις θέσεις μας όλοι. Είπαμε και το πρωί ότι, εν πάση περιπτώσει, η ελληνική Κυβέρνηση, όχι εν κενώ, αλλά κάτω από ασφυκτικές γεωπολιτικές πιέσεις και κάτω από την δαμόκλειο σπάθη ασθενούς οικονομίας των προηγουμένων ετών, ήρθε σε μια συμφωνία που επήγαγε αυτό το αποτέλεσμα του σημερινού νομοσχεδίου, του σχεδίου Χαμηλοθώρη για τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Αυτό κάποιοι το είχαν εκπονήσει την προτεραία, το είχαν μάθει οι δανειστές και τώρα το ερωτεύτηκαν και δεν μπορούν να το απεμπολήσουν. Επομένως, εάν και γνωρίζουμε τις αδυναμίες του, σήμερα είμαστε εδώ και έχουμε προτείνει στον κύριο Υπουργό, που δυστυχώς δεν μπόρεσε να κάνει αποδεκτή στις Βρυξέλλες, μια τροπολογία στα κρίσιμα άρθρα τα οποία θα επήγαγαν αποτέλεσμα κυρίως στην αποδεικτική διαδικασία, αλλά και στην αναγκαστική εκτέλεση. Θέλαμε να θεραπεύσουμε αυτές τις πληγές και νομίζω ότι στο επόμενο διάστημα θα μπορέσουμε να το κάνουμε. Επ' αυτών, λοιπόν, μένω στο ότι θα πρέπει να αναμένουμε το επόμενο χρονικό διάστημα να το καλυτερεύσουμε. Αυτήν τη στιγμή όμως αναγκαζόμαστε να το ψηφίσουμε.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Λοβέρδος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, στις 3.00΄ είπαμε να τελειώνουμε.
Θα μιλήσει ο κ. Λοβέρδος, ο κ. Παππάς και η κυρία Πρόεδρος της Βουλής.
Κύριε Πρόεδρε, συμφωνήσαμε για τις 3.00΄ η ώρα!
Ζήτησε τον λόγο, κυρία Μπακογιάννη. Πώς θα γίνει; Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, η ώρα είναι 3.05΄, όπως ευστόχως παρατηρώ. Είναι 3.05΄. Σε εσάς απευθύνομαι, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο. Μη με εγκαλείτε, γιατί το χρονοδιάγραμμα δεν βγήκε εξαιτίας μου.
Να δείτε, όμως, τη διαδικασία…
Θα γίνω καλύτερος.
Η προηγούμενη εμπειρία, μία βδομάδα πριν, ήθελε την κορύφωση της συζήτησης σε επίπεδο Αρχηγών να γίνεται πολύ πριν εισηγηθούν οι εισηγητές τα σχέδια νόμων. Και αυτό έχει μία ανακολουθία την οποία σήμερα ζούμε. Και τη ζούμε με μεγαλύτερη ένταση. Όταν τελειώσω, τον λόγο θα πάρει ο Υπουργός και μετά η Πρόεδρος της Βουλής. Η συνταγή αυτού του είδους της λειτουργίας της Βουλής, που η κ. Κωνσταντοπούλου ως Πρόεδρος της Βουλής οργάνωσε, απέτυχε πλήρως. Απέτυχε πλήρως! Και είστε υπεύθυνοι συλλογικά ως Προεδρείο.
Τώρα προεδρεύω εγώ, άρα εγώ απέτυχα, κατά τον ισχυρισμό σας.
Όχι, κύριε Πρόεδρε. Είπαμε από το πρωί ότι υπήρχαν δυνατότητες για άλλου είδους διαδικασίες. Επιλέξατε τη χειρότερη συλλογικά ως Προεδρείο. Επιλέξατε τη χειρότερη και μας εκθέτετε. Τέτοια ώρα δεν βγαίνουν πολιτικοί στο Βήμα, κύριε Πρόεδρε. Άλλου είδους άνθρωποι βγαίνουν στο Βήμα.
Να ανακαλέσει αυτό ο κ. Λοβέρδος!
Δεν θέλω, λοιπόν, να εξαντλήσω την υπομονή των συναδέλφων.
Περιμένετε να τελειώσει ο κύριος συνάδελφος. Κύριε Λοβέρδο, συνεχίστε. Πάμε προς το τέλος.
Δεν θέλω να εξαντλήσω την υπομονή των συναδέλφων. Τα επιχειρήματα, όμως, που αφορούν την ουσία της σημερινής παρέμβασης, που κατέστη στα χέρια αυτής της Κυβέρνησης prior action, ενώ θα έπρεπε να… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μιλάω, κύριοι συνάδελφοι. Με συγχωρείτε.
Ησυχία, κύριοι συνάδελφοι.
Στα χέρια αυτής της Κυβέρνησης έγινε προαπαιτούμενο. Αυτή η διαδικασία, κύριε Πρόεδρε, είναι το 50% των προβλημάτων που έχει η αναπτυξιακή πορεία του τόπου. Το άλλο 50% το έχει η δημόσια διοίκηση. Το 50% των εμποδίων τίθεται από τη λειτουργία της δικαιοσύνης. Και αυτό το πόνημα που δουλεύτηκε επί μήνες μάς το φέρατε εδώ με αυτήν τη διαδικασία - ρεντίκολο. Και σας το λέμε από το πρωί. Να θυμίσω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στις 21 Νοεμβρίου τον νυν Πρωθυπουργό, τότε Αρχηγό της μείζονος αντιπολίτευσης, που επισκέφθηκε αιφνιδιαστικά τον δικηγορικό σύλλογο για να καταγγείλει αυτό το σχέδιο νόμου; Να τα θυμίσω αυτά; Έχουν κανένα νόημα αυτήν την ώρα; Έτσι, όμως, έχει γίνει! Το πρωί καταθέσαμε σειρά προτάσεων βελτιώσεως, κύριε Πρόεδρε, για κάτι που αφορά - ξαναλέω - μαζί με τη μεταρρύθμιση της Διοικητικής Δικονομίας και την ίδρυση, όταν γίνει η Αναθεώρηση του Συντάγματος, του Συνταγματικού Δικαστηρίου, το 50% των εμποδίων της αναπτυξιακής πορείας του τόπου. Και μας είπε - και μας αιφνιδίασε - ότι δεν έχει καμμία δυνατότητα ούτε καν προσθήκης, γιατί η κατάντια αυτής της διαπραγμάτευσης, πέραν του οικονομικού κόστους, στο οποίο αναφερθήκαμε, έφθασε και εδώ, να φέρνει σχέδιο νόμου - πέντε χρόνια αυτό δεν έχει προηγούμενο! - στο οποίο να μην μπορεί να κάνει μία προσθήκη ακόμα και για τη διαμεσολάβηση, που είναι αθώο θέμα από πλευράς - αν θέλετε - σχέσεων Κυβέρνησης και τρόικας. Εκεί έχουμε φθάσει! Και επικαλέστηκε, και κλείνω εδώ, κύριε Πρόεδρε, τα δύο δυσμενή και δύσκολα σχέδια ενός διλήμματος. Μου θύμισε τον κ. Καστανίδη, τον κ. Παπαϊωάννου, τον κ. Αθανασίου, όλους τους Υπουργούς που έβαλαν πλάτη αυτόν τον καιρό, οι οποίοι έλεγαν ότι τα διλήμματα δεν έχουν ένα καλό και ένα κακό σκέλος, έχουν δύο προβληματικά και δύσκολα σκέλη και πρέπει να διαλέξεις το πιο καλό, το πιο σημαντικό, αυτό που κάτι μπορεί να δώσει ως βοήθεια. Και έρχεστε και μας τα λέτε εδώ, κύριε Υπουργέ, αυτά; Προσαρμογή σας είναι αυτή; Η προσωπική σας προσαρμογή και η προσαρμογή της Κυβέρνησης κόστισε κάτι δισεκατομμύρια στον τόπο και αυτήν την αναξιοπρέπεια.
Κύριοι, ησυχία!
Δεν έχω χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Δεν θέλω να εξαντλήσω το Σώμα. Είναι εξαντλημένο. Κλείνω με μία διαπίστωση.
Παρακαλώ, κύριοι, εκεί στα ορεινά θεωρεία, ησυχία!
Απευθυνόμενος στους Βουλευτές του, τους τριάντα εννέα που του είπαν «όχι», ο Πρωθυπουργός είπε ότι δεν μπορεί πίσω από τη δική του υπογραφή να κρύβονται αυτοί οι τριάντα εννέα. Εμείς του λέμε εδώ ότι επί πέντε χρόνια πίσω στις δικές μας προσπάθειες κρυβόταν, για να λέει τα ψέματα που είπε στον ελληνικό λαό.
Κύριε Πρόεδρε, είπαμε 3.00΄ να ξεκινήσουμε.
Ο κ. Νικόλαος Παππάς, Υπουργός Επικρατείας, έχει τον λόγο. Τελειώνουμε, πηγαίνουμε προς το τέλος. Ηρεμία, ψυχραιμία! Ορίστε, κύριε Παππά, έχετε τον λόγο.
Θα είμαι σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη από το Σώμα για το προχωρημένο της ώρας και ενώνω κι εγώ τη φωνή μου με όσους αισθάνονται ότι θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα για να ολοκληρώνονται οι συζητήσεις ώρες ανθρώπινες και να μπορεί και ο κόσμος να τις παρακολουθεί και να βγάζει τα συμπεράσματά του.
Στην Πρόεδρό σου να τα πεις αυτά!
Δυστυχώς η κουβέντα διεξήχθη με πολλές κεκτημένες ταχύτητες.
Στην Πρόεδρό σου να τα πεις αυτά, κύριε Παππά. Πώς δεν αρχίσαμε στις 6.00΄!
Εντάξει, κύριε Γιακουμάτο. Σας παρακαλώ.
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ.
Όταν λέω «κεκτημένες ταχύτητες», εννοώ ότι διατυπώνονται και διατυπώθηκαν απόψεις ότι το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης ενδεχομένως να λυθεί εάν τρέξουμε στα διεθνή δικαστήρια στελέχη των θεσμών. Από διάφορες πλευρές, επίσης, ακούστηκε ότι όλα τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας προκύπτουν από τη συμμετοχή στο κοινό νόμισμα. Αυτό είναι απολύτως ψευδές. Ξεκινώντας θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι αυτήν τη στιγμή εθνικό νόμισμα σε αυτές τις συνθήκες, χωρίς αποθεματικά ξένου συναλλάγματος, θα σήμαινε τη σχεδόν άμεση προσφυγή της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και χωρίς ευρωπαϊκούς θεσμούς. Πρόκειται για μια άποψη, η οποία αρνείται να δει τα εγγενή προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και επαναλαμβάνω ότι διεξήχθη η συζήτηση με κεκτημένες ταχύτητες και από τη μεριά των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, φωνές οι οποίες ήρθαν εδώ να κάνουν κριτική για το επίπεδο του ΦΠΑ, για τη φορολόγηση των αγροτών, για το γεγονός ότι ψηφίζεται αυτός ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, οι ίδιες δυνάμεις που ζητούσαν αυτά τα μέτρα να τα αποδεχθούμε από τις αρχές Ιουνίου και ζητούσαν και από τον ελληνικό λαό να τα επικυρώσει διά της ψήφου του στο δημοψήφισμα. Δυστυχώς - κι αυτό αναπαράγεται και δεν θα έπρεπε - υπάρχουν αντιλήψεις, οι οποίες ταυτίζουν την Ευρώπη με την εφαρμογή αυτών των μέτρων. Αυτό δεν θα έπρεπε να είναι το συμπέρασμα. Και δεν θα έπρεπε να είναι το συμπέρασμα, διότι παρακολουθήσαμε όλοι - οι περισσότεροι, φαντάζομαι - τη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που το ερώτημα έχει περάσει σε νέα φάση. Το ερώτημα δεν είναι πλέον «μέσα ή έξω από την Ευρώπη;». Το ερώτημα είναι «ποια Ευρώπη;». Σε αυτό θα έχουν την άνεση, νομίζω, όλες οι πολιτικές δυνάμεις να τοποθετηθούν. Λένε ότι φέρνουμε μια συμφωνία, η οποία είναι χειρότερη από τα δύο προηγούμενα μνημόνια. Είναι απολύτως προφανές ότι αυτό δεν ισχύει. Είναι βεβαίως μια συμφωνία δύσκολη, έχει στοιχεία τα οποία θα δημιουργήσουν υφεσιακές τάσεις. Επίσης, μη διαμαρτύρεστε για το θέμα της υιοθεσίας του προγράμματος. Επαναλαμβάνω ότι όποιος παρακολούθησε τη συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο, θα διαπίστωσε ότι πάρα πολύ σημαντικές και ευάριθμες δυνάμεις εκεί αρνήθηκαν ότι αυτό το πρόγραμμα έχει τα στοιχεία εκείνα που θα το καταστήσουν κατ' ανάγκη αποτελεσματικό. Εμείς λέμε καθαρά και ξάστερα ότι αυτό το πλαίσιο συμφωνίας μπορέσαμε και φέραμε. Εάν κάποιος νομίζει ότι θα μπορούσε να φέρει καλύτερη συμφωνία, δεν έχει παρά να το ισχυριστεί. Εάν κάποιος νομίζει ότι άλλη κυβέρνηση και άλλος πρωθυπουργός μπορεί καλύτερα, δεν έχει παρά να το πει ευθέως. Αυτή η Κυβέρνηση εξάντλησε και την εντολή και τα όρια της διαπραγμάτευσης. Έθεσε το ζήτημα του χρέους. Έκανε δημοψήφισμα. Έκανε στάση πληρωμών προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ανέδειξε διεθνώς το ελληνικό ζήτημα ως ευρωπαϊκό. Διαπραγματεύθηκε ως την τελευταία στιγμή. Αυτό το γνωρίζουν άπαντες. Θυμηθείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, τι ζητούσαν στην αρχή για τη δημόσια περιουσία. Ζητούσαν ταμείο με έδρα το Λουξεμβούργο, με τη γνωστή ξένη διοίκηση και 50 δισεκατομμύρια δημόσια περιουσία, η οποία θα πωλείτο αποκλειστικά για να εξοφληθεί το χρέος. Το ταμείο είναι στην Ελλάδα, με ελληνική διοίκηση και στη διάρκεια του δανείου θα δημιουργήσει αξίες 50 δισεκατομμυρίων, οι οποίες θα πάνε και στην ανάπτυξη αλλά και στη στήριξη του τραπεζικού συστήματος. Λένε - και ολοκληρώνω - ότι με το δημοψήφισμα χάσαμε έδαφος. Θυμηθείτε πού ήμασταν πριν από το δημοψήφισμα. Οι εταίροι ζητούσαν στις αρχές Ιουνίου πεντάμηνη παράταση, με τέσσερις αξιολογήσεις μέσα στο καλοκαίρι και μετά το πεντάμηνο νέα προαπαιτούμενα, άμεση κατάργηση του ΕΚΑΣ, ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, άμεση εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος. Το ΕΚΑΣ παραμένει μέχρι το 2020, οπότε θα αντικατασταθεί, ενώ για τα άλλα δύο ζητήματα είναι σαφής και ρητή η γραμμή στη συμφωνία, η οποία λέει ότι μπορούμε να βρούμε ισοδύναμα και εδώ θα περιμέναμε και τη συμβολή της Αντιπολίτευσης.
Κύριοι, συνάδελφοι ησυχία.
Αυτήν τη στιγμή είμαστε μπροστά σε μία συμφωνία με τριετή χρηματοδότηση, το ζήτημα του χρέους έχει ανοίξει και υπάρχει δέσμευση για το επενδυτικό πακέτο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορεί κανείς να αψηφήσει το γεγονός ότι δεν γίνονται άλλες απολύσεις στο δημόσιο, ότι το ζήτημα των εργασιακών σχέσεων και των ομαδικών απολύσεων είναι ανοιχτό για τον μήνα της διαπραγμάτευσης; Ποιος μπορεί αυτό να το αγνοήσει και να το μηδενίσει; Ή να αγνοήσει ότι δεν αλλάζει το πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας; Ποιος μπορεί να αγνοήσει ότι η Γερμανία έχει υποστεί σφοδρή κριτική από φίλους και εταίρους, από μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μη, για την τακτική της; Ποιος μπορεί να θεωρήσει ότι αυτό είναι ένα γεγονός μηδενικού πολιτικού αποτελέσματος; Επαναλαμβάνω ότι εμείς δεν πανηγυρίζουμε, δεν κρύβουμε τις δυσκολίες, δεν κρύβουμε τα αρνητικά, δεν κρύβουμε ότι κάναμε και υποχωρήσεις, αλλά λέμε ξανά πως αυτή πιστεύουμε ότι ήταν η συμφωνία που μπορούσε κατά το εφικτό να έρθει. Με δεδομένο αυτό το πλαίσιο της συμφωνίας, η Κυβέρνηση αυτή έχει πολλά να κάνει και πολλά που περιμένει ο λαός από εμάς. Αναφέρθηκαν και άλλοι Υπουργοί, όπως και ο Υπουργός Οικονομικών πιο πριν, στη φοροδιαφυγή και τη διαφθορά. Με χαρά λέω και εγώ ότι το νομοσχέδιο για τις τηλεοπτικές άδειες είναι ήδη στη διαβούλευση. Επιτρέψτε μου να πω ότι θα περιμένω με ενδιαφέρον την τοποθέτηση όλων των κομμάτων, αλλά δεν μπορώ παρά να απαντήσω στην κριτική που ακούστηκε ότι εμείς θέλουμε κάποιον να ευνοήσουμε διά αυτού του νομοσχεδίου. Δεν ευνοούμε κανέναν. Δεν μοριοδοτείται κανένας. Δεν υπάρχουν κεκτημένες ταχύτητες για κανέναν από τους υπάρχοντες, δεν υπάρχει κανένα προνόμιο για κανέναν από τους επίδοξους νεοεισερχόμενους. Καθαροί κανόνες, ενιαίοι κανόνες για όλους. Αυτό νομίζω ότι θα έπρεπε να εκτιμηθεί - και θα το πω με λύπη - κυρίως από τον Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ, τον οποίο και προσωπικά εκτιμώ, διότι άφησε κάποιο υπονοούμενο ότι εμείς είμαστε έτοιμοι να χαρίσουμε χρέη. Ο ομιλών έκανε τον καταλογισμό των οφειλών των τηλεοπτικών σταθμών, που δεν είχαν κάνει οι προηγούμενες κυβερνήσεις, και νομίζω ότι τέτοια κριτική δεν θα έπρεπε να εκτοξεύεται. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ολοκληρώσω εδώ με το εξής. Θα πω ότι γνωρίζουν, κυρίως οι Βουλευτές της Πλειοψηφίας, ότι οι προσδοκίες αντίπαλων πολιτικών δυνάμεων εντός και εκτός της χώρας για την ανατροπή αυτής της Κυβέρνησης δεν έχουν εκμηδενιστεί. Θα είναι ζωντανές και σε αυτήν τη φάση και στην επόμενη και αυτές τις προσδοκίες εμείς, ως Βουλευτές της Πλειοψηφίας, οφείλουμε, μπορούμε και πρέπει να τις καταστήσουμε ανενεργές και να ανοίξουμε και να βαδίσουμε μαζί έναν δρόμο ελπίδας για τον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο ως προς την αναφορά στο κόμμα σας.
Μισό λεπτό θέλω, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να κάνω δύο σχόλια, το πρώτο για τον κ. Τσακαλώτο. Από τη θεωρία και τη μαρξιστική ανάλυση χορτάσαμε. Μια και μιλήσατε, λοιπόν, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, σας ρωτάω ωμά: Τα δύο νομοσχέδια που φέρνετε ποιον εξυπηρετούν; Η αναθεώρηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ποιον εξυπηρετεί, τον εργαζόμενο ή το κεφάλαιο; Απαντήστε, αν έχετε θάρρος. Δεύτερον, ποιον εξυπηρετεί η οδηγία για τις τράπεζες; Τον εργαζόμενο ή το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τους τραπεζίτες και τα μονοπώλια; Μη μας πουλάτε, λοιπόν, φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Έχετε κάνει επιλογή. Και ως προς το μετερίζι που είπε ένας Βουλευτής και το οχυρό που είπε ο κύριος Πρωθυπουργός, συμφωνούμε. Έχετε και μετερίζι και οχυρό, αλλά πυροβολείτε τον λαό και όχι το κεφάλαιο. Αν έχετε το αντίθετο, αποδείξτε το. Ποιον νόμο φέρνετε, με την καινούργια συμφωνία, ο οποίος υπερασπίζεται τα λαϊκά συμφέροντα και όχι τα συμφέροντα του κεφαλαίου; Κανέναν! Τα έχετε παραδώσει όλα και έχετε κάνει επιλογή. Όσον αφορά την τοποθέτηση του κ. Παππά, εδώ ζούμε όλοι. Εδώ γράφονται και λέγονται διάφορα, τα οποία παρουσίασε ο Γενικός Γραμματέας του κόμματός μας. Μη βιάζεστε να με διαψεύσετε.
Περιμένω, κύριε Παφίλη.
Η ζωή είναι μπροστά και θα δούμε ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο.
Η λέξη «ζωή» με το ζήτα μικρό και όχι κεφαλαίο!
Κύριοι συνάδελφοι, ησυχία.
Θα σας πω και κάτι ακόμα, μία μεγάλη συμβουλή. Ξεχάστε τη λέξη «εγγυόμαστε». Την έχετε ξεφτιλίσει.
Σωστό!
Όσες φορές έχετε πει «εγγυόμαστε», κάνατε ακριβώς το αντίθετο. Θα τα δούμε στην πορεία και θα τα κρίνουμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Επιθυμεί να λάβει τον λόγο ο κ. Τσακαλώτος επί των τεθέντων ερωτημάτων;
Όχι άλλο! Προς Θεού!
Κύριε Βρούτση, τι έχετε; Όλη την ημέρα ήσασταν ήπιος.
Μετά τις 3.00΄ ξυπνάει!
Υπάρχουν όρια! Σεβασμός, κύριε Πρόεδρε!
Κύριε Παρασκευόπουλε, θέλετε να πείτε κάτι; Παρακαλώ, ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ξέρετε ότι είμαι ο πλέον λιγομίλητος …
Και ο κ. Τσακαλώτος έχει δικαίωμα λόγου, γιατί ακούστηκε και του ασκήθηκε κριτική. Ορίστε, κύριε Παρασκευόπουλε.
Θα ήθελα να πω μόνο το εξής.
Κύριοι!
Από τις ρυθμίσεις της Πολιτικής Δικονομίας - οι δύο οι οποίες αναφέρθηκαν και από εσάς, κύριε Παφίλη και από τον κ. Καραθανασόπουλο - το άρθρο 977 και η αντίστοιχη ρύθμιση για την εμμάρτυρη απόδειξη στην πρωτοβάθμια διαδικασία είναι ακριβώς το κόστος, το οποίο από την άλλη πλευρά έρχεται ως αντιπαροχή για το γεγονός ότι αυτή η ρύθμιση διασφαλίζει το επίπεδο διαβίωσης του ελληνικού λαού, καθώς διασφαλίζει μια χρηματοδότηση η οποία, σε αυτήν την περίοδο, είναι αναγκαία, για να μπορέσει η χώρα να κάνει τα επόμενα βήματά της.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Έχετε τον λόγο αυστηρά για ένα λεπτό.
Με συγχωρείτε, κύριε Υπουργέ. Και ο ίδιος είπατε αυτά που είπα εγώ με άλλον τρόπο.
Κύριοι!
Εδώ είμαστε, λογικοί είμαστε!
Τον λόγο έχει η κυρία Πρόεδρος της Βουλής. Ελάτε, κυρία Κωνσταντοπούλου. Κάντε ησυχία, για να τελειώσουμε σιγά σιγά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω με σαφήνεια διατυπώσει τη θεσμική μου τοποθέτηση απέναντι σε αυτό που συντελείται εδώ και δέκα ημέρες στην Ελλάδα και την Ευρώπη: ένα πραγματικό πραξικόπημα, ένας εκβιασμός και πειθαναγκασμός της νόμιμα εκλεγμένης Κυβέρνησης της Αριστεράς και των αντιμνημονιακών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ένας εκβιασμός που μετακυλίεται κατά ριπάς στη Βουλή, με την αξίωση και εκείνη με τη σειρά της να υποκύψει. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τον εκβιασμό. Κανείς δεν μπορεί να τον συγκαλύψει ή να τον καλλωπίσει. Και κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι τα προωθούμενα με διαδικασία «υπέρ - κατεπείγοντος» νομοθετήματα αποτελούν αποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης και νομοθετική πρωτοβουλία ή νομοθετική επιλογή αυτής της Κυβέρνησης, η οποία έχει δεσμευτεί για τα ακριβώς αντίθετα, έχει λάβει λαϊκή εντολή για τα ακριβώς αντίθετα και έδωσε έναν σκληρό αγώνα για να πρωτοτυπήσει και να κάνει πράξη μετεκλογικά εκείνα που προεκλογικά υποσχέθηκε. Κάποιοι εντός της Ευρώπης, εκβιάζοντας την Κυβέρνηση αυτή με την επιβίωση του λαού, θέλουν να απελπίσουν συνολικά και συλλογικά τους ευρωπαϊκούς λαούς. Θέλουν να τους απομακρύνουν από τη δημοκρατική διαδικασία και να τους πείσουν ότι αυτή δεν έχει νόημα. Γι' αυτό κόπτονται και επισπεύδουν, προκειμένου το 61,3% «όχι» του δημοψηφίσματος να μετατραπεί σε «ναι», όπως επίσης κόπτονται, προκειμένου το 93,12% «όχι» του δημοψηφίσματος που διεξήχθη πανελλαδικά από τους δικηγορικούς συλλόγους της χώρας να μετατραπεί σε «ναι». Οι λέξεις «εκβιασμός», «πραξικόπημα», «συνθηκολόγηση» παραπέμπουν ακριβώς στην εκτροπή, η οποία συντελείται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι πρόδηλο ότι, όπως στη χώρα υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες θέλησαν να συνταγματοποιήσουν το μνημόνιο, έτσι και στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν δυνάμεις που προσπαθούν να το καταστήσουν ευρωπαϊκό πλαίσιο, ενώ δεν είναι. Το να εκβιάζεται η κυβέρνηση ενός κυρίαρχου κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την απειλή άτακτης και βίαιης χρεοκοπίας, αν δεν ενδώσει σε νομοθέτηση για τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης, όπως είναι ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, ή αν δεν αποδεχθεί συλλήβδην μέτρα που εμπίπτουν στην εθνική κυριαρχία και να χρησιμοποιείται ένα ευρωπαϊκό όργανο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ως εργαλείο αυτού του εκβιασμού μέσω της άρνησης παροχής ρευστότητας στο κοινό νόμισμα, αποτελεί ευθεία και κατάφωρη παραβίαση του Ευρωπαϊκού Δικαίου, του ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου και δόλια εγκληματική συμπεριφορά. Το να ακυρώνεται η νομοθετική λειτουργία ενός δημοκρατικού κράτους από κυβερνήσεις άλλων κρατών και εκπροσώπους διεθνών οργανισμών αποτελεί μη ανεκτό γεγονός στο Διεθνές Δίκαιο και στον δημοκρατικό κόσμο. Διεκδικούν οι δανειστές, η τρόικα - που θα μου επιτρέψετε να μην τους αποκαλέσω ξανά «θεσμούς»... [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] …γιατί έχουν αντιθεσμική, εξωθεσμική και παραθεσμική συμπεριφορά - να έχουν χρόνο να μελετήσουν τα νομοσχέδια που ψηφίζονται σ' αυτό εδώ το Κοινοβούλιο - δεν είχαν, λέει, χρόνο να τα μελετήσουν, ήξεραν τα παλιά του Δεκεμβρίου και τώρα δεν μπορούν να διαβάσουν καινούργια - αλλά διεκδικούν απ' αυτή τη Βουλή να ψηφίσει εκείνα τα οποία σαφώς δεν έχει χρόνο να μελετήσει και σαφώς αντιστρατεύεται η πλειοψηφία της. Όλα αυτά αποτελούν το άκρον άωτον της αντιδημοκρατικής, της αντιδραστικής, της αντιθεσμικής, της αντιευρωπαϊκής συμπεριφοράς. Θέλω να αναφερθώ στον Πρωθυπουργό και στην αγωνιστικότητα με την οποία απευθύνθηκε σε μας, τους συντρόφους και τις συντρόφισσές του. Τιμώ την ειλικρίνεια των λόγων του και των προθέσεών του και της πρόθεσής του ειδικά να δώσουμε μαζί - μαζί, όχι «μαζί» - όλες τις μάχες τις καλές και να τις κερδίσουμε. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όμως ταυτόχρονα δεν πρέπει να αμφισβητήσουμε την αμετάπειστη πρόθεση των δανειστών να μας εγκλωβίσουν, να μας παγιδέψουν, να μας ακυρώσουν, να μας εξευτελίσουν, να μας φέρουν αντιμέτωπους με τους εαυτούς μας και με τους φυσικούς μας συμμάχους, δηλαδή την κοινωνία και τον λαό και ιδιαίτερα τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα και ακόμα ιδιαίτερα τις νέες γενιές και τις επόμενες γενιές, να μας διασπάσουν και να μας εκτρέψουν από τη διακυβέρνηση ή να μας καθυποτάξουν, να μας αλώσουν και να μας αλλοτριώσουν. Για να αποτρέψουμε αυτό το εμφανές σχέδιο, πρέπει να αξιοποιήσουμε και να αξιοποιούμε όλα μας τα όπλα, να είμαστε σε ενσυνείδητη εγρήγορση και συστράτευση και να μην ξεχνάμε ποτέ την εντολή, τις πολλαπλές εντολές που μας έδωσε ο ελληνικός λαός για κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων και για την απελευθέρωση της πατρίδας μας από τη μέγγενη του χρέους. Εκ του πονηρού κάποιοι προσπαθούν να μας κάνουν να γλιστρήσουμε, να διολισθήσουμε, να ξεχαστούμε και από άγνοια, αφέλεια ή ασυνείδητη σπουδή κάποιοι μπορεί να το πράξουν. Ήταν χαρακτηριστική η σπουδή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να βάλει στο στόμα μας διατυπώσεις, οι οποίες θα αποτελούσαν συνομολόγηση ελεύθερης αποδοχής αυτών των εκτρωματικών διατάξεων. Και είναι προς τιμήν του Πρωθυπουργού ότι με ειλικρίνεια μιλά εξαρχής για τις πραγματικές συνθήκες, τις όχι ομαλές, για τον εκβιασμό τον οποίο υπέστη ως Αρχηγός αυτού του κράτους, για την προσωπική δοκιμασία στην οποία υπεβλήθη και της οποίας υπήρξε μάρτυρας ο πλανήτης, ο οποίος εξεγέρθηκε διαδικτυακά μέσω της περίφημης αναφοράς «this is a coup», «είναι ένα πραξικόπημα». Να θυμόμαστε και να το λέμε ότι δεν έχουμε την ιδιοκτησία του προγράμματος γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διατύπωση «ιδιοκτησία του προγράμματος» δεν είναι αθώα, δεν είναι τυχαία. Είναι η διατύπωση που αποτελεί συγκεκριμένη φραστική απατηλή μεθόδευση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το οποίο, για όλες τις χώρες που κατέστρεψε με την πολιτική του, εμφάνισε τα προγράμματά του ως δήθεν επιλογή και ιδιοκτησία αυτών των χωρών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Προέδρου της Βουλής]] Να μη μιλούμε για συμφωνία, διότι συμφωνία συνάπτεται ελευθέρα τη βουλήσει και όταν ο ένας εκ των δύο εκβιάζεται, αυτό δεν αποκαλείται «συμφωνία». Να μην επικαλούμαστε ότι εισηγούμαστε αυτά τα μέτρα και αυτήν τη νομοθέτηση, γιατί δεν τα προτείνουμε.
Τι κάνετε;
Δική σας πρόταση ήταν!
Υπάρχει εξαναγκασμός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά την άποψή μου, εκείνο το οποίο πρέπει να αναδειχθεί είναι ότι διαλεγόμαστε με κακόπιστους αντισυμβαλλομένους, οι οποίοι γνώριζαν εξαρχής, προ της υπαγωγής της χώρας στο μνημόνιο, ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο. Κι όμως το απέκρυψαν και αποκαλύφθηκε πρόσφατα μέσα και από το έργο της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους. Οι ίδιοι οι αντισυμβαλλόμενοί μας σήμερα αναγκάζονται να ομολογήσουν ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, αλλά και να περιγράψουν και να διαγράψουν, να προδιαγράψουν και να προβλέψουν την περαιτέρω εκτίναξή του στο 200% του ΑΕΠ για τα επόμενα έτη. Ότι είναι κακόπιστοι οι αντισυμβαλλόμενοί μας και θέλησαν να σώσουν, να διασώσουν όχι τον ελληνικό λαό, όχι την ελληνική κοινωνία, αλλά τις τράπεζες, τις ιδιωτικές τράπεζες, με πρώτες τις γαλλογερμανικές, δεύτερες τις ελληνικές και εν συνεχεία τους τραπεζίτες. Να μην ξεχνάμε ότι και ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, αυτό που εξαναγκαστικά εισάγεται στη Βουλή, αποτελεί εργαλείο υπηρέτησης τραπεζικών συμφερόντων, έχει παρασκευαστεί από νομικούς συμβούλους τραπεζών, προορίζεται να κατατάσσει τις τράπεζες πρώτες στους πίνακες κατασχέσεων και πλειστηριασμών πριν από το ελληνικό δημόσιο - και γι' αυτό η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους καταγράφει ότι θα προκληθεί ζημία για το ελληνικό δημόσιο - και πριν και από τους εργαζομένους, που παραδοσιακά κατά το Εργατικό Δίκαιο κατατάσσονται με προτίμηση. Η αδυναμία αυτή των αντισυμβαλλομένων μας στους τραπεζίτες και τις τράπεζες καταγράφηκε και στο παράδειγμα της Κύπρου. Και δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η καταστροφή του κυπριακού τραπεζικού συστήματος συνδέεται με το ελληνικό PSI, συνδέεται με τις επιλογές συγκεκριμένων τραπεζιτών να φορτώσουν τις κυπριακές τράπεζες με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτό αποτελεί αντικείμενο έρευνας στην κυπριακή Βουλή και στην κυπριακή δικαιοσύνη. Και δεν θα πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι την ίδια ώρα κάποιοι εγχώριοι αντιπρόσωποι των ίδιων συμφερόντων φρόντισαν προκειμένου να παραχωρηθούν, αντί πινακίου φακής και εκτός θεσμικού πλαισίου τα καταστήματα εν Ελλάδι των κυπριακών τραπεζών σε συγκεκριμένη ελληνική ιδιωτική τράπεζα. Και δεν θα πρέπει ακόμη να ξεχνάμε τις τροπολογίες - «ντροπολογίες» με τις οποίες «νύχτα» στην προηγούμενη διακυβέρνηση επισπεύσθηκε αυτή η μεθόδευση.
Κύριοι! Τελειώνει η Πρόεδρος.
Τέσσερις το πρωί είναι τώρα!
Κύριοι, τελειώνουμε.
Προσωπικά δεν ξεχνάω ότι όταν πρωτοεξελέγη Πρόεδρος του Συνασπισμού ο Αλέξης ο Τσίπρας ήμουν η δικηγόρος του στην αγωγή και τη μήνυση που του έκανε ο κ. Βγενόπουλος. Και θα τον ξαναϋπερασπιζόμουν με χαρά απέναντι στον συγκεκριμένο τραπεζίτη. Δεν ξεχνάω επίσης ότι εκκρεμεί - και σας το ανακοινώνω - και αίτημα από πλευράς μέλους της κυπριακής Βουλής, ώστε να διερευνηθεί επιτέλους και από την ελληνική Βουλή αυτή η πτυχή.
Κάνετε διαφήμιση της δικηγορίας σας!
Κύριοι! Τελειώνει η Πρόεδρος.
Δείτε τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε.
Η ευθύνη των αντισυμβαλλομένων μας από τις διαπραγματεύσεις και η κακόπιστη συμπεριφορά τους ιδρύουν λόγους ακύρωσης των μνημονίων και διαγραφής του χρέους, το οποίο συνήφθη κατά παραβίαση του Συντάγματος, των διεθνών συνθηκών, του Διεθνούς Δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επ' αυτού έχει καταρτισθεί το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους της Βουλής, το οποίο καταθέτω στα Πρακτικά αυτής της συνεδρίασης.
Κύριοι, παρακαλώ! Τελειώνουμε.
Έχει, επίσης, τοποθετηθεί κατ' επανάληψη ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι ενδιαφέρον το ποιοι αντιδρούν…
Κύριοι, παρακαλώ, ησυχία!
Δεν πιστεύω, κύριοι, να ζητήσετε να φύγουμε από τον ΟΗΕ. Επειδή, λοιπόν, ο ΟΗΕ έχει κατ' επανάληψη τοποθετηθεί…
Ήδη μιλάει δεκαέξι λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα την υποστούμε άλλο!
…επ' αυτών των θεμάτων και μέσω του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονά του για θέματα χρέους και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επειδή πριν από μία βδομάδα τοποθετήθηκε με πολύ εμπεριστατωμένο τρόπο και η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο της ελληνικής πολιτείας για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που λέει ακριβώς αυτά, ότι δεν είναι ανεκτές άλλες περικοπές και μέτρα λιτότητας και ότι σε μη ανεκτό βαθμό έχουν παραβιαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα,…
Τέσσερις το πρωί είναι, κύριε Πρόεδρε!
Στον καθρέφτη σπίτι σου να μιλάς όση ώρα θέλεις.
Μα, τελειώνουμε, κύριε Γιακουμάτο.
Μιλάτε περισσότερο κι από τον Πρωθυπουργό!
… (Δεν ακούστηκε)
Ορίστε, κυρία Πρόεδρε, συνεχίστε.
Κύριε Πρόεδρε, είστε ευγενής, αλλά είναι εξόφθαλμη και ταυτόχρονα αποκαρδιωτικά αντικοινοβουλευτική η συμπεριφορά ορισμένων.
Η δική σας είναι αντικοινοβουλευτική. Περιμένατε να τελειώσει η συζήτηση για να πάρετε τον λόγο. Τα καψόνια τελείωσαν!
Τελειώνουμε! Τελειώνουμε και θα πάμε σε ψηφοφορία. Κυρία Πρόεδρε, ολοκληρώστε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι σαφείς οι τοποθετήσεις πολύ επιφανών οικονομολόγων, όπως ο κ. Στίγκλιτς, που μιλά για συμφωνία με το πιστόλι στον κρόταφο, όπως ο Τομά Πικετί, που επισημαίνει τον εκβιασμό και την έλλειψη ηθικού ερείσματος. Είναι σημαντικό για εμάς, για τον ΣΥΡΙΖΑ, να μην αναπαραγάγουμε τη λογική και τη ρητορική του μονοδρόμου, αλλά να δουλέψουμε…
Κύριοι, τελειώνουμε. Κύριοι, ησυχία.
Κύριε Πρόεδρε, αν θέλετε, για να μπορέσω να τελειώσω, να σταματήσουν οι συνάδελφοι ή, αν δεν αντέχουν, ας εξέλθουν της Αιθούσης…
Κύριοι!
…διότι τα τελευταία έξι λεπτά είμαι υπό συγκεκριμένη παρακώλυση.
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι! Ολοκληρώστε, κυρία Πρόεδρε.
Δεν σέβεστε τον χρόνο!
Κύριοι, παρακαλώ! Ελάτε, κυρία Πρόεδρε, να τελειώνουμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,…
Τελειώνει η κυρία Πρόεδρος σε ένα λεπτό. Κάνετε λίγο ησυχία!
Αργεί να τελειώσει γενικά η Πρόεδρος.
Μάλλον δεν επιθυμούν οι συνάδελφοι να εισέλθουμε στην ψηφοφορία.
Κύριοι, παρακαλώ. Ελάτε, κυρία Πρόεδρε, να τελειώνουμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μίλησε ο Πρωθυπουργός για εκείνον τον σχολιαστή που αναφέρθηκε στον ίδιο ως «ξεροκέφαλο». Δεν είναι ξεροκέφαλος. Είναι ιδεολόγος και ανιδιοτελής και το μήνυμα το οποίο πρέπει να μείνει δεν είναι το μήνυμα της ξεροκεφαλιάς, αλλά είναι το μήνυμα της πεισματικής διεκδίκησης εκείνων τα οποία αποτελούν αδιαπραγμάτευτες αρχές, αξίες, αγαθά και δικαιώματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα σας μιλήσω ευθέως.
Πάλι; Δεν τελείωσες;
Πιο πολύ από τον Πρωθυπουργό μιλήσατε!
Ελάτε, κυρία Πρόεδρε.
Μιλούν για κλονισμό της εμπιστοσύνης οι αντισυμβαλλόμενοί μας και εννοούν ότι κλονίζεται η εμπιστοσύνη από τις δημοκρατικές διαδικασίες. Νομίζω ότι πρέπει να μιλήσουμε με ευθύτητα για το αν εμείς τους έχουμε εμπιστοσύνη. Κι εγώ ξεκάθαρα θα σας πω ότι δεν τους έχω εμπιστοσύνη. Δεν τους έχω εμπιστοσύνη ούτε καν - λείπει ο κ. Παππάς - ότι θα αφήσουν να γίνει η μάχη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής, διότι πέντε χρόνια τώρα κάνουν τα στραβά μάτια στο όργιο διαφθοράς και διαπλοκής, που οι αντισυμβαλλόμενοί τους, οι κυβερνήσεις των πολιτικών οικογενειών τους, επιδόθηκαν με συνέπεια, πέντε χρόνια τώρα έκαναν τα στραβά μάτια στο ότι δεν εφαρμόστηκαν οι ρήτρες φορολόγησης των μέσων ενημέρωσης, πέντε χρόνια έκαναν τα στραβά μάτια στο γεγονός ότι με χαριστικό τρόπο…
Μιλάει είκοσι δύο λεπτά!
Ελάτε, κυρία Πρόεδρε,…
…παραδόθηκε το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο.
Ελάτε, κυρία Πρόεδρε, τελειώνετε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ να γίνει λίγη ησυχία.
Όταν τελειώσει, μας ειδοποιείτε, κύριε Πρόεδρε!
Τελειώνουμε. Ελάτε, κυρία Πρόεδρε.
Πέντε χρόνια τώρα, μιας κι έχουμε 2015, και η λίστα Λαγκάρντ παραδόθηκε από τη Γαλλία…
Κυρία Πρόεδρε, μη μακρηγορείτε. Ελάτε. Κύριοι, παρακαλώ!
…το 2010, από την ίδια την κ. Λαγκάρντ, πέντε χρόνια τώρα κάνουν τα στραβά μάτια και για τους φοροδιαφεύγοντες μεγαλοκαταθέτες εξωτερικού.
Ελάτε, κυρία Πρόεδρε, να τελειώνουμε.
Κύριε Πρόεδρε, σταματήστε την!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,…
Δεν σέβεσαι τους συναδέλφους σου! Διπλάσιο χρόνο μιλάς!
Κύριε Πρόεδρε, είναι δέκα λεπτά που προσπαθώ να πω πέντε φράσεις…
Ποιες πέντε φράσεις;
...υπό τις διαρκείς παρεμβάσεις των συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού.
Ολοκληρώστε, κυρία Πρόεδρε.
Είναι 4.00΄ τα ξημερώματα!
Κάτσε κάτω εσύ!
Έλεος! Ντροπή! Δεν σέβεστε ούτε τη Βουλή ούτε τον Κανονισμό.
Κυρία Πρόεδρε, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριοι, παρακαλώ πάρα πολύ. Κυρία Πρόεδρε, τελειώστε, σας παρακαλώ, για να πάμε στην ψηφοφορία.
Δεν τους έχω, επίσης, εμπιστοσύνη, γιατί στο νομοθέτημα που επέσπευσαν την προηγούμενη εβδομάδα, με φωτογραφικό τρόπο προέβλεψαν ευμενή μεταχείριση για τον επίορκο κ. Γεωργίου και τις νομικές υπηρεσίες, τις οποίες ο ίδιος παρήγγειλε. [[Να μπει η σελ.291 α]] Έχω αμέριστη εμπιστοσύνη, αδιαπραγμάτευτη εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ, στη συλλογικότητά μας, στη συντροφικότητά μας, στην εσωτερική μας αλληλεγγύη και συνοχή και στην αλληλοϋποστήριξή μας, εκεί όπου δοκιμάζεται ο καθένας. Θέλω να πω από αυτό εδώ το Βήμα ότι ο κανιβαλισμός απέναντι στη Νάντια Βαλαβάνη είναι δόλιος, υποχθόνιος, είναι στην κατεύθυνση της ηθικής αποδόμησης της προσωπικότητας μιας Βουλευτίνας, η οποία υπήρξε ίσως η πιο εργατική της προηγούμενης περιόδου, που με άοκνο τρόπο εργάστηκε για την αποδόμηση αυτού του φρικιαστικού συστήματος ιδιωτικοποιήσεων και εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και που όπου ετάχθη, ετάχθη με ανιδιοτέλεια και με άοκνη αφιέρωση. Θέλω με τον ίδιο τρόπο να συμπαρασταθώ και σε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσές μου, που βάλλονται από τα μίντια της διαπλοκής, προκειμένου να αποδομηθούν, να απαξιωθούν και να ακυρωθούν. Διότι εκείνοι οι οποίοι μάς επιτίθενται γνωρίζουν ότι η Αριστερά έχει το ηθικό πλεονέκτημα και αυτό το ηθικό πλεονέκτημα θέλουν να μας αφαιρέσουν. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κλείνω λέγοντας ότι εξήγησα με σαφήνεια το απόγευμα τους λόγους για τους οποίους καταψηφίζω αυτό το νομοθέτημα. Συμφωνώ απόλυτα με τον Πρωθυπουργό, ότι κανείς μας δεν είναι και δεν θα γίνει ρίψασπις και αν κάθε φορά ένα οχυρό υποχωρεί, τα υπόλοιπα πρέπει να υψώνονται. Σας καλώ να δώσουμε τους αγώνες που ακόμα δεν έχουν δοθεί και κυρίως τον αγώνα για τη διαγραφή του χρέους, ενός χρέους που είναι απεχθές, επονείδιστο, παράνομο και αθέμιτο, δεν μας αναλογεί και δεν αναλογεί στις ζώσες και στις επόμενες γενιές. Σας ευχαριστώ.
Κύριοι, παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε,…
Κύριε Κεγκέρογλου, τι θέλετε παρακαλώ;
Παραιτούμαι, για να γίνει η ψηφοφορία. Αύριο, όμως, να μαζευτούμε να μιλήσουν και οι Βουλευτές. Ευχαριστούμε τους αξιωματούχους και την κυρία Πρόεδρο που άφησε να μιλήσουν οι Βουλευτές! Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Μετά από τόσο υποδειγματική συνεδρίαση κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4334/2015 (Α΄ 80)». Επί της αρχής και επί των άρθρων 1 και 2 του σχεδίου νόμου έχουν υποβληθεί δύο αιτήσεις διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας, μία αίτηση από Βουλευτές της Χρυσής Αυγής και μία δεύτερη από Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, των οποίων τα κείμενα έχουν ως εξής:
Ως προς τη προβλεπόμενη διαδικασία, επιθυμώ να σας υπενθυμίσω τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής, η ψηφοφορία με ονομαστική κλήση διεξάγεται όταν υποβληθεί αίτηση που υπογράφεται από το 1/20 του όλου αριθμού των Βουλευτών. Θα αναγνώσω πρώτα τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Μιχαλολιάκος Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Αρβανίτης - Αβράμης Μιχαήλ. Παρών. Ο κ. Γαλέος Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Γερμενής Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Γραικός Φώτιος. Παρών. Ο κ. Γρέγος Αντώνιος. Παρών. Η κ. Ζαρούλια Ελένη. Παρούσα. Ο κ. Κασιδιάρης Ηλίας. Παρών. Ο κ. Κούζηλος Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Λαγός Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Ματθαιόπουλος Αρτέμιος. Παρών. Ο κ. Μίχος Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Μπαρμπαρούσης Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Παναγιώταρος Ηλίας. Παρών. Ο κ. Παππάς Χρήστος. Παρών. Η κ. Σβερώνη - Χονδρονάσιου Δέσποινα. Παρούσα. Ο κ. Χατζησάββας Χρήστος. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Θα αναγνώσω τώρα τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Κουτσούμπας Δημήτριος. Παρών. Η κ. Παπαρήγα Αλεξάνδρα. Παρούσα. Ο κ. Βαρδαλής Αθανάσιος. Παρών. Η κ. Γερασιμίδου Ελένη. Παρούσα. Ο κ. Γκιόκας Ιωάννης. Παρών. Η κ. Κανέλλη Λιάνα. Παρούσα. Ο κ. Καραθανασόπουλος Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Κατσώτης Χρήστος. Παρών. Ο κ. Λαμπρούλης Γεώργιος. Παρών. Η κ. Μανωλάκου Διαμάντω. Παρούσα. Ο κ. Μαρίνος Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Μωραΐτης Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Παφίλης Αθανάσιος. Παρών. Ο κ. Συντυχάκης Εμμανουήλ. Παρών. Ο κ. Τάσσος Σταύρος. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄), σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Δέχεστε να συμπτύξουμε τις προβλεπόμενες από τον Κανονισμό δύο ονομαστικές ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα συνεφώνησε. Επομένως θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής και επί των άρθρων 1 και 2 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4334/2015 (Α΄ 80)». Καλούνται επί του καταλόγου οι Βουλευτές κ. Παναγιώτα Δριτσέλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία. Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 6, οι δεχόμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής και επί των άρθρων λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη δεχόμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής και επί των άρθρων λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχει έλθει στο Προεδρείο επιστολή του συναδέλφου κ. Χαρακίδη, ο οποίος μάς γνωρίζει ότι απουσιάζει από την ψηφοφορία και ότι, αν ήταν παρών, θα ψήφιζε «ναι». Η επιστολή αυτή, η οποία εκφράζει πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζεται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι αύριο Πέμπτη 23 Ιουλίου 2015, ημέρα πτώσης της χούντας, στο Πάρκο Ελευθερίας, πρώην ανακριτικό κολαστήριο της ΕΣΑ, ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων - Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 πραγματοποιεί εκδήλωση μνήμης και συναυλία στις 20.00΄. Για τον ΣΦΕΑ 1967-1974 υπογράφει το μέλος και συνάδελφός μας Μηταφίδης Τριαντάφυλλος. [[Να μπει το πρωτόκολλο σελ.301 α]] Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαβίβασε στη Βουλή στις 30-6-2015 σύμφωνα με τα άρθρα 86 του Συντάγματος, 83 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής και 1 και 4 του ν. 3126/2003 «Ποινική ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, ποινική δικογραφία που σχηματίσθηκε κατόπιν της από 9-4-2015 μήνυσης του Δορυλάου Κλαπάκη και αφορά τον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Γεώργιο Κατρούγκαλο, για τις φερόμενες πράξεις της εσχάτης προδοσίας, της παράβασης καθήκοντος, της κατάχρησης εξουσίας, της απάτης και της απατηλής πρόκλησης βλάβης (άρθρα 134-137, 259, 239, 386 και 389 Π.Κ.), σχετικά με την κατάθεση και προώθηση του νομοσχεδίου: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση. Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις» και δη του άρθρου 15, αυτού που αφορά τη μετατροπή θέσεων προσωπικού ΙΔΑΧ σε θέσεις μονίμων υπαλλήλων. Τέλος, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαβίβασε στη Βουλή στις 15 Ιουλίου του 2015, σύμφωνα με τα άρθρα 86 του Συντάγματος, 83 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής και 1 και 4 του ν. 3126/2003 «Ποινική ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, την από 22-5-2015 καταγγελία «Ενεργών Πολιτών» Δυτικής Μακεδονίας, η οποία απεστάλη στον Ειδικό Γραμματέα του ΣΔΟΕ και αφορά τον πρώην Υφυπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Μιχαήλ Παπαδόπουλο, για τη διερεύνηση τυχόν τελεσθέντων αδικημάτων κατά την εκτέλεση του έργου: «Αποναρκοθέτηση του Γράμμου». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Εψήφισαν 298 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 230 Βουλευτές. Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 63 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 5 Βουλευτές. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4334/2015 (Α΄ 80) » έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 1: «ΝΑΙ» εψήφισαν 225 Βουλευτές. «ΟΧΙ» εψήφισαν 63 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 10 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 2: «ΝΑΙ» εψήφισαν 231 Βουλευτές. «ΟΧΙ» εψήφισαν 60 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 7 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4334/2015 (Α΄ 80)» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Δέχεστε στο σημείο αυτό να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο στο σύνολό του;
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4334/2015 (Α΄ 80)» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 4.40΄ λύεται η συνεδρίαση για την Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος κοινοβουλευτικό έλεγχο: ανακοίνωση αναφορών, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.