Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 42’nci Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayımız vardır, gündeme geçiyoruz. Sayın milletvekilleri, şimdi programa göre, 2012 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı üzerindeki görüşmelere devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Geçen birleşimde 2012 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı’nın 23’üncü maddesi kabul edilmişti. Şimdi, 24’üncü maddeyi okutuyorum: İşçi istihdamı ve ödeneklerine ilişkin esaslar MADDE 24 - (1) Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile 5018 sayılı Kanuna ekli (II) sayılı cetvelde yer alan kamu idareleri, sürekli işçileri ile 4/4/2007 tarihli ve 5620 sayılı Kanuna göre çalıştıracakları geçici işçileri, bütçelerinin (01.3) ile (02.3) ekonomik kodlarını içeren tertiplerde yer alan ödenekleri aşmayacak sayı ve/veya süreyle istihdam edebilirler. (2) 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki kamu idare, kurum ve kuruluşlarının boş sürekli işçi kadrolarına, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 30 uncu maddesi uyarınca yükümlü oldukları özürlü ve eski hükümlü işçi atamaları, anılan Kanun Hükmünde Kararnamenin 11 inci maddesinin (d) bendi hükmüne göre açıktan atama iznine bağlı olmaksızın gerçekleştirilir. Bu atamalar izleyen ayın sonuna kadar Maliye Bakanlığına ve Devlet Personel Başkanlığına bildirilir. (3) Toplu iş sözleşmelerinden doğacak yükümlülükler, ihbar ve kıdem tazminatı ödemeleri, asgari ücret ve sigorta prim artışı nedeniyle meydana gelecek ödenek noksanlıkları ile 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Kanunun 166 ncı maddesi hükümleri gereğince genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile özel bütçeli idarelere devredilen ihtiyaç fazlası personelin ödemeleri Maliye Bakanlığı bütçesinin "Personel Giderlerini Karşılama Ödeneği" ile "Yedek Ödenek" tertiplerinde yer alan ödeneklerden (x) 87 ve 88 S. Sayılı Basmayazılar ve Ödenek Cetvelleri 08/12/2011 tarihli 31'inci Birleşim Tutanağı’na eklidir. aktarma yapılmak suretiyle karşılanabilir. Birinci fıkrada belirtilen ekonomik kodlara bu durumlar dışında (söz konusu ekonomik kodlar arasındaki aktarmalar ile bu kodlar için birimler arası aktarmalar hariç) hiçbir şekilde ödenek aktarması yapılamayacağı gibi bütçenin başka tertiplerinden işçi ücreti ve fazla süreli çalışma ve/veya fazla çalışma ücreti de ödenemez. Bu fıkradaki kısıtlamalar, kendi bütçe tertiplerinden aktarma yapılması koşuluyla TÜBİTAK için uygulanmaz. (4) Birinci fıkrada belirtilen kamu idarelerinin harcama yetkilileri, fazla çalışma için öngörülen ödeneğe göre iş programlarını yapmak, bu ödeneği aşacak şekilde fazla süreli çalışma ve/veya fazla çalışma yaptırmamak ve ertesi yıla fazla süreli çalışma ve/veya fazla çalışmadan dolayı borç bıraktırmamakla yükümlüdürler. Deprem, yangın, su baskını, yer kayması, kaya düşmesi, çığ ve benzeri afetler nedeniyle yürürlüğe konulacak Bakanlar Kurulu kararları uyarınca yaptırılacak fazla çalışmalar ile fazla çalışma ücret ödemelerine ilişkin ilama bağlı borçlar için yapılacak aktarmalar hariç fazla süreli çalışma ve/veya fazla çalışma ücret ödemeleri için hiçbir şekilde ödenek aktarması yapılamaz. 24’üncü madde üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Ankara Milletvekili İzzet Çetin. Buyurunuz Sayın Çetin.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2012 Yılı Bütçe Kanunu Tasarısı’nın 24’üncü maddesi üzerine Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlar, iki haftadan bu yana Bütçe Kanunu Tasarısı üzerine konuşuyoruz. Neredeyse çalışmaların sonuna geldik ama iki haftadan bu yana zaman zaman gergin tartışmalar yaşanmış olsa da bütçenin özü itibarıyla değerlendirildiğinde bütçenin, ne yazık ki, çalışanlara, emekçilere, dar ve sabit gelirlilere pek fazla bir şey getirmediği ortada. Bugün 24’üncü maddenin başlığına bakacak olursak, işçi istihdamı ve ödeneklerine ilişkin esasları düzenliyor ama daha 1’inci maddesinde hem genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ve 5018 sayılı Kanun’a ekli cetvellerdeki sürekli işçilerle, yine 5620 sayılı Kanun’a göre çalıştırılacak geçici işçilere ilişkin ödeneklerin nasıl yapılacağını, 2’nci maddesinde hükümlü ve özürlülerin istihdamına ilişkin düzenlemenin kadro şartı aranmaksızın nasıl gerçekleştirileceğini düzenledikten sonra diğer taraftan baktığınızda torba yasa olarak bilinen ve 6111 sayılı Kanun’la diğer kamu kurum ve kuruluşlarına gönderilen işçilerin istihdamının yani 4/C’lilerin istihdamının nasıl olacağını, ücretlerinin nasıl ödeneceğini gündeme getirmiş. Değerli arkadaşlarım, Bütçe Kanunu Tasarısı’nın görüşmeleri sırasında hem emeğin içinden gelen eski bir sendikacı olarak hem de eski bir mali müşavir olarak bütçeyi incelediğimde bir dörtlük geldi aklıma, önce onu sizlerle paylaşmak isterim: Hep fakirler bölüyor. Bu nasıl bir çark ki dostlar Hep fakire yaslanmış.” Evet arkadaşlar, 2012 bütçesinin özeti bu. (CHP sıralarından alkışlar) Bu bütçede fakirlerin işi çok zor, çalışanların işi çok zor. Sanki krizleri onlar çıkartmış, sanki ekonomiyi onlar batırmış, sanki Deniz Feneri yolsuzluğunu emekçiler yapmış, sanki gemicikleri çocuklarına onlar almış gibi, maddenin içeriğine baktığınızda da göreceksiniz ki emekçi kesime üç kuruş ödememek için tam bir zapturapt altına alma mantığı egemen olmuş. Maddenin özüne baktığınızda göreceksiniz ki kamu idarelerinin sürekli ve geçici işçi istihdamını, istihdamın süresini ücret ödemelerinde önceden belirlenen ödenekleri aşmamaları için ne gerekiyorsa yapılmış yani bu zihniyet diyor ki: “Ne kadar sendika özgürlüğü ve toplu sözleşme hakkından söz ederseniz ediniz ben öyle bir bütçe kanunu yaparım ki bütçede koyduğum ödenekleri hiç kimse aşamaz, toplu sözleşme düzenini ve sendika özgürlüğünü Bütçe Kanunu ile özel bir kanun olduğu için engellerim.” Son maddesinde de çok açıkça görülüyor ki burada da “Kamu idarelerinin harcama yetkilileri benim sözümü dinlemezlerse onların da canına okurum.” mantığı bu. Ben bunu yadırgamıyorum değerli arkadaşlar, neden yadırgamıyorum? Çünkü AKP’nin 2002, 3 Kasımından bugüne kadarki çalışmalarında, yasa yapma tekniklerinde, çalışanlardan yana, emekçiden yana, yoksuldan yana bir düzenleme yaptığına tanık olmadık. Üstelik, toplu sözleşme özgürlüğünü ve sendikal özgürlüğü belediye encümeninin kaldırmasına dair yasaya hüküm koyacak kadar işçi düşmanlığına, emekçi düşmanlığına tanık olduk. Nereden çıkarıyorum derseniz, Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun çıkarttınız 2008 yılında, 5747 sayılı Kanun. Oradaki bir cümleyi, bir paragrafı okuyacağım: “Tüzel kişiliği ilk genel mahallî idareler seçimlerine kadar devam edecek belediyelerin her türlü yeni personel istihdamı, yapacakları toplu iş sözleşmesi, taşınır… …belediyenin, ilk kademe belediyelerinin ya da mahalle veya mahalle kısımlarının birleştirilmesi suretiyle yeni bir isim altında kurulan ilçelerdeki belediyeler büyükşehir belediyesinin, köye dönüşen yerlerde il özel idaresinin onayına tabidir.” Yani imzalanmış bir toplu iş sözleşmesinin uygulanıp uygulanmayacağı, toplu sözleşme yapılıp yapılmayacağı, Toplu Sözleşme Grev ve Lokavt Kanunu’yla ya da sendikaların özgür iradeleriyle değil, belediye encümeninin, il özel idaresinin kararıyla gerçekleştirilecek. Tabii, Anayasa’ya açık aykırılığı olan bu düzenleme, umarım sendikalar tarafından ILO’ya taşınır. Bu, açıkça, toplu sözleşme özgürlüğünü belediye meclisi eliyle yok etme anlayışıdır ki bu AKP’ye yakışan bir anlayıştır. Bakınız, size AKP’nin çalışanlara yönelik ikinci bir örneğini daha vermek istiyorum. Bugüne kadar gündeme getirmediler ama sessiz sedasız önümüzdeki günlerde gerçekleştirecekler. Değerli arkadaşlarım, ikinci örnek birincisinden daha vahim. Bir PTT AŞ kurulmasına ilişkin düzenleme yapma arzusundalar, diyorlar ki: “Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun.” Burada da -kısaca geçiyorum- diyorlar ki: “Bu personel 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ve diğer kanunların sözleşmeli personel hakkındaki hükümlerine ve 4857 sayılı İş Kanunu’na da tabi değildir.” Peki, PTT AŞ’nin getirmediğiniz ama yakında getireceğiniz 40’ıncı maddesindeki sözleşmeli düzenlemesi Türkiye Cumhuriyeti’nin yürürlükte olan çalışma yasalarına, hangisine tabi? Hiçbirisine. Yani, AKP “kanunsuz çalıştırma kanunu” diye bir kanunu Meclisin gündemine hazırlıyor. PTT AŞ hakkındaki kanundaki düzenlemeler de böyle. Değerli arkadaşlar, tabii bu örnekler çok fazla. Bugün bakıyoruz, AKP, Çalışma Bakanı “657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun miadı doldu, emekliliği geldi, bunu emekliliğe ayıralım.” diyor, yani değiştirelim. Niçin değiştirecek? Güvencesiz bir memur sistemi yaratmak ve memurlar eliyle görülmesi gereken devletin asli ve sürekli işlerini sözleşmeliler eliyle gördürmek ve de memurlara ödenen emekli ikramiyesini ortadan kaldırabilmek ve giderek de işçilerin kıdem tazminatına uzanabilmek için yol haritası yapıyor. Yani AKP eğer çalışma yaşamına ilişkin bir düzenleme getiriyor ise biliniz ki gasp vardır, emeğin hakkına açık saldırı vardır. Bu yasanın, bu 24’üncü madenin birinci paragrafında da ödenekleri aşmanın yasaklanması, toplu sözleşme özgürlüğünü açıkça bu bütçe kanunuyla ortadan kaldırmak anlamına gelir. Yani emek yoksa, emekçi yoksa -ki, bu bütçenin içerisinde yok- çalışan yoksa AKP mutlu. AKP’nin asıl görevi yerli ve yabancı yandaşlarını mutlu edebilmek, emeğin sömürüsünün önünü açmak, bunun için sözleşmeliyi yaygınlaştırmak ve bunun için de ne yazık ki en başta Meclisten başlamak. Değerli arkadaşlarım, Meclis çalışanlarını 4/C’li, 4/B’li, sözleşmeli diye ayırarak Türkiye’ye örnek olma anlayışı AKP döneminde gerçekleşti. AKP iktidar olduğu 3 Kasım 2002’de sayıları sadece 164 olan 4/C’li çalışanların bugünkü rakamla miktarı 50 bine vardı, o Torba Kanun’la birlikte “Yerel yönetimlerde ihtiyaç fazlası personel.” diye adlandırdıkları kişilerin, çalışanların, belediyelerden il özel idarelerine ve Millî Eğitime gitmesiyle sayı neredeyse 100 bine varacak. O çalışma ilişkileri gerçekten Orta Çağ’ın kölelik düzeninden farksız. Doğru dürüst ücretli izin hakkı yok, ücretsiz izin hakkı yok, doğru dürüst hastalanma hakları, doktora gidebilme hakları bile olmadan bu insanları çalıştırmak herhâlde “Emeğin hakkı, alın teri kurumadan verilecektir.” diyerek iktidar olup, iktidar olduktan sonra da “Sizinle işimi gördüm.” diyen bir anlayışa nasip olabilir. Değerli arkadaşlar, gerçekten işler iyi gitmiyor. Bir de son zamanlarda Türkiye’de pek çok imam-hatip lisesi, ilahiyat fakültesi mezunu boş dururken, işsiz dururken “mele” denilen mollaların sözleşmeli istihdamını gündeme getirdiniz. Ben merak ediyorum, acaba ortopedist yerine kırıkçıyı, kardiyolog yerine üfürükçüyü, dâhilîye uzmanı yerine muskacıyı, kulak burun boğaz uzmanı yerine cinci hocayı ne zaman istihdam etmeye başlayacaksınız.
Peki, ben teşekkür ediyor ve yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Buyurunuz Sayın Kalaycı.
Gerek kamu kesiminde gerek özel kesimde sendikalaşma oranları ve sendikalı işçi sayıları giderek gerilemektedir. Bu ise çalışma hayatında toplu iş hukukundan bireysel iş hukukuna ve taşeronlaşmaya giden bir süreci desteklemektedir. AKP döneminde kamuda kadrolu işçi istihdamı azalırken güvenceli istihdam biçimleri yok edilmektedir. Çalışma Bakanının verdiği bilgilere göre, kamuda 426 bin taşeron işçisi çalışmaktadır. Temizlikten güvenliğe, iş makinesi operatörlüğünden mühendise, büro işlerinden ameliyathanelere varıncaya kadar kamu hizmetlerinde taşeron işçisi çalıştırılır hâle gelinmiştir. Taşeron işçileri insanca çalışma koşullarından uzak, iş güvencesi olmadan, sendikasız, izin hakkı ve fazla mesai verilmeden günde on iki saati bulan sürelerde köle gibi çalıştırılmaktadır. Taşeron işçileri, tabiri caizse sesi kısılmış, elleri kolları bağlanmış, komutla hareket eden bireyler hâline getirilmiştir. İşten atılma korkusuyla seslerini çıkaramamaktadırlar. Her sözleşme dönemi sonunda yeniden sözleşme imzalamama korkusu yaşıyorlar. İşten çıkarılanlara ihbar ve kıdem tazminatı verilmiyor. Maaşlarını düzenli alamıyorlar. Taşeron işçilerinin sahibi de yok. Bu işçiler taşeron müteahhit ile devletin arasına sıkışmış durumdadır. Bu işçilerin çoğu asgari ücretle hatta bankaya yatan asgari ücretin bir kısmını müteahhide vermek zorunda kalarak çok düşük ücretlerle çalışmaktadır. Hakikaten bu insanlara yapılan eziyetleri, aşağılamaları, korkuları yaşatmaya kimin, ne hakkı var? İşsizliği fırsata dönüştürerek siyasi rant hesabıyla yeni taşeron işçilerini işe alan AKP Hükûmeti onların sorunları karşısında olupbiteni seyretmekten başka bir şey yapmamaktadır. Her geçen gün sorunları daha da artan taşeron işçilerine Hükûmet bir an önce sahip çıkmalı, çalışma şartları ve ücretleri iyileştirilmelidir. Devletin asli ve sürekli hizmetlerinde çalıştırılan taşeron işçileri mutlaka kadrolara atanmalıdır. Değerli milletvekilleri, önümüzdeki günlerde 2012 yılında uygulanacak asgari ücret belirlenecek. AKP Hükûmeti asgari ücreti ocak ayında yüzde 3, temmuz ayında yüzde 3 oranında artırmayı programlamıştır. Daha geçtiğimiz günlerde elektriğe, doğal gaza, benzine, mazota yüzde 15’e varan oranlarda zam yapan, maktu vergileri yüzde 10,26 oranında güncellemeyi, vergi gelirlerini yüzde 13,7 oranında artırmayı öngören AKP Hükûmeti asgari ücretliye çok düşük artışı reva görebilmektedir. Asgari ücretli, memur, emekli, dul ve yetimlere maaş artışı yapmaya sıra gelince, Maliye Bakanı âdeta cebinde akrep taşımaktadır. Ülkemizde enflasyonla mücadelenin temel aracı olarak ücret politikaları kullanılmaktadır. Asgari ücret başta olmak üzere, bütün ücretleri ve buna bağlı olarak da emekli aylıklarını enflasyon düzeyinde artırmak ekonomik bir tercih olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu durum, çalışanların ve emeklilerin satın alma gücünü zaman içinde eriterek zayıflatmış, enflasyonla mücadelenin en ağır yükü çalışan ve emekli kesimin üzerine aktarılmıştır. Her fırsatta kendi hükûmetleri döneminde millî gelirin artmasıyla övünen AKP, bu tercihiyle gelir dağılımında çalışanlar ve emekliler aleyhine ciddi bir bozulmaya neden olmuştur. İnsanımızın “Ülkemiz zenginleşiyor da biz neden zenginleşemiyoruz?” sorusunu sıklıkla sormalarının arkasında yatan gerçek ise işte budur. Ücret politikalarıyla çalışan ve emekli kesim üzerinde baskıcı ve sindirici bir yönetim biçimini benimseyen Hükûmet, milyarder yaratma konusunda ise oldukça cömert davranmaktadır. Kriz dönemlerinde dahi dolar milyarderi sayısı dünyanın en büyük ikinci ekonomisi olan Japonya’dan daha fazla artan Türkiye, gelir dağılımının en fazla bozuk olduğu ülkeler arasında da ilk sıralarda gelmektedir. AKP Hükûmetinin uyguladığı politikalar sonucu, sıcak para yoluyla ülkemiz küresel soyguna maruz bırakılmıştır. Hâlen 100 milyar dolar civarındaki “sıcak para” diye anılan kısa vadeli yabancı sermaye, ülkemizde yıllardır çok yüksek kazanç elde etmiştir. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun ekim ayı verilerine göre, 51 milyon mudi 10 bin liranın altında mevduata ve toplam mevduatın yüzde 4,7’sine sahip iken, sadece 43 bin mudi 1 milyon liranın üzerinde mevduata ve toplam mevduatın yüzde 47’sine sahip bulunmaktadır. Milyonerler kulübüne son bir yılda 9.755 milyoner eklenmiştir. Küresel patronların, sıcak para tacirlerinin, faizcilerin ve tefecilerin yüksek kârlar elde ettiği, paradan para kazanmanın revaçta olduğu ülkemizde asgari ücretliler ile memur ve emeklilerin büyük çoğunluğu açlık sınırının altında aylık almaktadır. Aylık geliri yetmeyen vatandaşımız geçimini borçla sağlamaya çalışmaktadır. 2002 yılında 6 milyar lira olan kredi kartları ve tüketici kredisi borçları dokuz yılda tam 35 kat artarak 213 milyar lirayı aşmış durumdadır. Ülkemizde açlıkla boğuşan milyonlara karşılık her yıl binlerce yeni milyoner üreten çarpık ve adaletsiz bir gelir dağılımı hâkim olmuş, üretmeden tüketen ve ürettiğinden fazlasını harcama döngüsüne saplanmış bir ekonomik düzen meydana gelmiştir. Ekonomik sıkıntılardan dolayı çiftçiler, esnaf ve sanatkârlar ile dar ve sabit gelirliler başta olmak üzere toplumun büyük çoğunluğu ciddi sorunlarla karşı karşıya bulunmaktadır. Girdi fiyatlarındaki yüksek artışlar ve yetersiz destekler çiftçimizi çaresiz bırakmıştır. Ürünlerini düşük fiyatlarla satmak zorunda bırakılan çiftçimizin durumu her geçen gün daha da kötüye gitmektedir. Mahallede, çarşıda, iş hanında, pazarda, sebze hallerinde, sanayi sitelerinde ekmeğini kazanabilmek için didinen esnafımız dükkân kirasını ödeyemez hâle gelmiş, her mahallede açılan büyük alışveriş mağazaları küçük esnafı yok etme noktasına getirmiştir. Nakliyeci esnafımız, kamyoncularımız artık 10 numara yağ bile alamamakta, yanık yağla tekerini döndürmeye çalışmaktadır. Fakir fukara, garip gureba edebiyatıyla, “En Kahraman Rıdvan” edalarıyla, yüce dinimizi de istismar ederek hitap ettikleri kesimlerin oylarını kotaranlar, iktidarları döneminde bu kesimleri unutmuş, türedi zenginler, mutlu azınlıklar, imtiyazlı sınıflar, seçkinler zümresi oluşturmuştur. Hükûmet, tasarruf artışını tüketimi kısarak sağlamayı hedeflemektedir. Hükûmetin, bırakın refah artışından vatandaşa pay vermeyi tasarruf tedbirleri yoluyla, vergi artışları ve zamlarla vatandaşın mevcut refahından bile pay almayı hedeflediği görülmektedir. Son aylarda elektrikten doğal gaza, benzinden mazota, telefondan sigaraya, alkol ürünlerinden otomobil vergilerine kadar yüksek oranlı zamlar milletimize yağmur gibi yağmıştır. Fakir vatandaşın evinde kullandığı mutfak tüpü 65-70 liraya kadar çıkmış, bulgurdan pirince, şekerden yağa kadar her şeye zam gelmiştir. Yılbaşından itibaren birçok vergi, resim, harç ve para cezaları da yüzde 10,26 artacaktır. Sağlık harcamalarındaki yüksek artışın önüne geçemeyen AKP Hükûmeti, uygulamaya koyduğu katılım paylarıyla bunun faturasını sigortalılar ve emekli, dul ve yetimlere çıkarmaktadır. Şu anda Plan ve Bütçe Komisyonunda görüşülen tasarıya göre Hükûmet, reçetelerde yer alan her bir kalem veya kutu ilaç için 1 lira ilave katılım payı alınması konusunda düzenleme yapmaktadır. Yani 5 kutu, 10 kutu ilaç aldın; 5 lira, 10 lira ilave katılım payı daha ödeyeceksin. Asgari ücretliler, işçiler, memurlar, emeklilerle, dul ve yetimler daha maaşları artmadan alacakları maaş zammından çok daha fazlasını ödemekle karşı karşıya bırakılmıştır. Değerli milletvekilleri, ülkemizde “Geçici ve mevsimlik işçi” adı altında da bir dram yaşanmaktadır. Yüz binlerce işçi devletin asli ve sürekli işlerini yapmalarına rağmen yılın belli dönemlerinde işten çıkarılmaktadır. Üstelik hizmet akdi askıya alınan işçinin yeni dönemde işe çağrılıp çağrılmayacağı ise belirsizdir. Bu görüş ve düşüncelerle tekrar hepinize saygılar sunuyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına Van Milletvekili Fatih Çiftci.
Sayın Başkan, bizim talebimiz vardı.
Sizin de talebiniz var; ona da sıra gelecek efendim. Buyurunuz Sayın Çiftci.
Sayın Başkan, bütçenin 24’üncü maddesi üzerinde Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Sayın Başkan, bu vesileyle bütçenin memleketimize ve ülkemize hayırlı, uğurlu olmasını diliyorum. Bütçenin 23’üncü maddesi üzerinde şahsım adına söz aldığımda, konuşmamdan sonra, sayın grup başkan vekili, Erciş depremindeki inşaat ruhsatlarının 3 kattan 6, 7, 8 katlara çıkarılıp inşaatlar yapıldığı ve bu sebeplerle yıkıldığı konusunda kamuoyunda çeşitli açıklama ve iddiaların olduğu, bu konuya ilişkin Meclise bilgi vermemi istemiş, bunun üzerine açıklama ve bilgi vermek üzere yüce heyetinizin karşısındayım. Öncelikle, Van depreminde hayatını kaybeden bütün hemşehrilerime Allah’tan rahmet, yakınlarına başsağlığı diliyorum. Milletimizin başı sağ olsun. Değerli milletvekilleri, bildiğiniz gibi 23 Ekim Pazar günü saat 13.41’de 7,2 ve 9 Kasımdaki 5,6 büyüklüğündeki iki depremle Van sarsıldı. 23 Ekim depreminin gerçek rakamlarına bakacak olursak yerin 5 kilometre altında Tabanlı köyü merkezli olarak meydana gelen deprem yirmi sekiz saniye sürdü, ancak sığ bir deprem olması nedeniyle deprem enerjisinin açığa çıktığı Tabanlı köyü merkezinden itibaren büyüklüğü bilim adamlarına göre 9-10 şiddetinde hissedildiği ifade edilmektedir. Depremin büyüklüğü ve yapısı itibarıyla uzmanların görüşleri, dünyada nadir rastlanan yapısı ve yıkıcı etkisiyle yeni araştırmalara konu olacak nitelikte ve büyüklükte bir deprem olduğu yönündedir. Değerli milletvekilleri, Van ve Erciş’in karşı karşıya kaldığı felaket çok ağırdır. Bu boyutta bir felaketin karşısında öncelikli olan göçük altından insanları çıkarmak, yerde yatan cenazeyi kaldırmak, yaraları sarmak, halkın ihtiyaçları için seferber olmaktır. Bu depremde başta Sayın Başbakanımızın, Hükûmetimizin ve milletimizin desteği ile deprem yaraları sarılmaya başlanmıştır. Görevde bulunduğum 1 Nisan 2004-10 Mart 2011 yılları içerisinde birtakım menfaat gruplarının her türlü baskı, kamuoyu oluşturma ve iftiralarına hiçbir şekilde boyun eğmedim, Belediyemizce imar mevzuatının ve ruhsat mevzuatının tavizsiz bir şekilde uygulanmasını sağladım. Erciş’in imar planı benim Belediye Başkanlığım döneminde yapılmamıştır. Erciş’in imar planı 1989 yılında yapılmış olup, benden önceki dönemlerde de bir kez revizyon görmüştür. Bu plan bölgelere göre 6, 5, 4 ve 3 kat şeklinde imarda düzenlenmiştir. Aynı imar planı belediyemizce kesintisiz uygulanmış olup, hâlen de uygulanmaktadır. Değerli milletvekilleri, Erciş depreminde basına yansıyan ve gündeme getirilen yıkılan binaların yapım zamanı ve ruhsatlarıyla ilgili olarak, daha önce birçok kez yazılı ve görsel basında Van’dan açıklamalarda bulunduk, basın açıklaması yaptık. Deprem olduğu günden bütçe görüşmelerine kadarki sürede bölgede çalışmalarda bulunduğum için, deprem bölgesinde bulunduğum için yüce Meclisimizde bir açıklama yapma şansımız ve imkânımız olmamıştı. Ayrıca, bundan dolayı da teşekkür ederim. Bugün bu konuya ilişkin olarak yine belirtmek isterim ki, Belediye Başkanlığım döneminde imar mevzuatı ve ruhsat mevzuatı tavizsiz bir şekilde Belediye Başkanlığımızca uygulanmıştır. Yüzlerce inşaat ruhsatı mevzuata uygun bir şekilde verilmiş ve bu binaların tamamında hiçbir sorun olmamıştır. Burada kamuoyu yanlış bir şekilde yönlendirilmeye çalışılmakta ve çok yanlış bilgiler verilmektedir. AFAD hasar ekipleri tarafından, yıkılan binaların listesi açıklanmıştır. Bu listeler herkese açıktır ve herkes çok rahat bir şekilde yıkılan bu binalara ulaşabilir. Değerli milletvekilleri, bölgede çeşitli siyasi hedefleri olan kişi ve gruplar, kamuoyunu yanıltmak amacıyla yanlış ve yalan bilgileri sürekli gündemde tutarak birtakım hedeflere ulaşmaya çalışmaktadırlar. Şahsımı ve partimi yıpratmak için bu yanlış ve asılsız bilgileri muhalefet üzerinden gündeme getirmektedirler. Daha önceden de belirttiğim gibi, bunların tamamı asılsız ve yalandır. Erciş depreminde yıkılan binaların inşaat ruhsatlarının hangi tarihlerde verildiği, kat artırımının olup olmadığı resmî kayıtlarda açık bir şekilde bellidir. Bu ruhsatlar resmî belge olup, belediyede, mimarlar odasında, şahısların kendilerinde, TÜİK’te ve Sosyal Güvenlik Kurumunda bulunmaktadır. Burada çok açık bir şekilde tarihleri bellidir. Bu bilgilere herkes çok rahat bir şekilde ulaşabilir. Bilgi Edinme Kanunu çerçevesinde de tüm halkımız bu hakka sahiptir. 23 Ekim Erciş depreminde Belediye Başkanı olduğum dönem, 1 Nisan 2004-10 Mart 2011 tarihleri arasında, iddia edildiği gibi, imar planında 3 kat iken, imar tadilatı yapılarak 6 veya 7 kat veya daha yüksek katlara çıkartılıp inşaat ruhsatı verilip de yıkılan tek bir bina dahi söz konusu değildir. Buna ilişkin olarak Erciş Belediyesine yapmış olduğum müracaat üzerine tarafıma verilen 13/12/2011 tarih, 12-1416/2011 sayılı yazı ile, görev sürem olan 1 Nisan 2004-10 Mart 2011 tarihleri arasında imar planında 3 kat olarak bulunmakta iken, imar tadilatı yapılarak, iddia edildiği gibi, 6 veya 7 kata çıkarılıp yapı ruhsatı verilen ve bu nedenle bu depremde yıkılan bina olmadığı tarafıma bildirilmiştir. İsteyen herkese ben bu belgeleri açık bir şekilde kendilerine verebilirim. Değerli milletvekilleri, ayrıca belirtmek isterim ki, Erciş’te geçmişten bugüne kadar zemin artı 5 katın üzerinde ruhsat verilen bina söz konusu değildir. Ayrıca, önemli olan, binaların ruhsatlarının imar ve ruhsat mevzuatına uygun olmasıdır. Yapımına ilişkin olarak da, teknik elemanların, fennî mesullerin, denetim elemanlarının ve yapan firmaların sorumluluğu vardır. Bu konuda yasal süreç başlamıştır. Sorumluluğu olan herkes hukuk önünde hesabını verecektir ve vermelidir. Bu sorun yalnızca Van’ın değil bütün ülkemizin kanayan yarasıdır. Allah korusun, geçmişte örneğini gördüğümüz gibi, büyük şehirlerde bu ölçüde deprem olsa çok daha vahim sonuçlar ortaya çıkar. Bu nedenle, bina yapımı konusunda, fennî mesullerin, teknik ve yapı denetim sisteminin çok daha güçlendirilip yeniden yapılandırılması gerekmektedir. Ayrıca, yıkılan binaların büyük çoğunluğu deprem yönetmeliğinden önce yapılan binalardır. Deprem yönetmeliği bu hâliyle bile çok önemli bir işlev görmüştür. Değerli milletvekilleri, Van’da depremi birlikte yaşadığım, kayıplarımı, kayıplarımızı hemşehrilerimizle birlikte toprağa verdiğimiz dönemde, parti geleneğimiz ve siyasi ahlakım gereği deprem enkazı üzerinden siyasi rant elde etmeye çalışanları anlamakta güçlük çekiyorum. Her şey çok açık seçik ortadadır ve ortaya çıkacaktır. Doğusu ile batısı birlik ve bütünlüğümüze zarar verecek söylemleri şiddetle kınarken, siyasi çıkarlar adına mesnetsiz suçlamalarda bulunmanın, kamuoyunu yanıltmanın Van’a ve ülkemize hiçbir hayrının olmayacağı kanaatindeyim. Partimizin, deprem afeti üzerinden yıpratılma çalışmaları da halkımızın gözünden kaçmamaktadır. Değerli milletvekilleri, biraz da Erciş’ten, Erciş Belediyesinden bahsetmek istiyorum. Erciş, Doğu Anadolu Bölgesi’nin en büyük ilçesidir, merkez ve köyleriyle birlikte 165 bin nüfusa yakın bir nüfusu bulunmaktadır; geçmişten bugüne kadar birçok kavime yurtluk yapmış, başkentlik yapmış, birçok medeniyetin yaşadığı bir yerleşim yeridir. Tarihte Karakoyunlulara ve Akkoyunlulara başkentlik yapmış bir yerleşim yeridir. Gecemizi gündüzümüze katarak, tırnaklarımızla kazıyarak çok mükemmel ve bölgenin en gelişmiş şehri hâline getirdik Erciş’imizi. Göreve başladığımda nüfusa oranı itibarıyla Türkiye'nin en borçlu belediyesini devraldım; personeline eczanelerin ilaç vermediği, tüm hesaplarının hacizli olduğu, aylarca personelinin maaş almadığı, esnaflarının belediyesine malzeme vermediği bir yerel yönetimdi Erciş Belediyesi. Erciş’te suların akmadığı, çöplerin aylarca kaldırılmadığı, 1 metrekare asfaltın yapılamadığı, iş makinelerinden 45’inden 39’unun çalışmadığı, bütçe gelirlerinin yüzde 74’ünün personel gideri olduğu, bütçede öz gelirlerinin yüzde 1 ve 2 civarında olduğu bir belediye devraldık. Yapmış olduğumuz çalışmalarla biz bunların tamamını düzelttik. Görevi bıraktığım gün personel giderleri bütçemizin yüzde 73,58’ini oluşturuyordu. Bölgenin en güçlü belediyesini oluşturduk. Görevi bıraktığımda, 10 Mart 2010 tarihi itibarıyla bölgede hiçbir derecede olmayacak şekilde o gün itibarıyla belediye hesaplarında 4 milyon 942 bin 500 TL nakit para bırakarak arkadaşıma görevi devrettim. 1 metrekare arsa satmadan 2 milyon 400 bin metrekare gayrimenkul kazandırdım, 2 milyon 200 bin metrekare yeşil alan oluşturduk, 15,5 kilometrelik Türkiye'nin en uzun sahil yolunu Erciş’e kazandırdık, 150 kilometre yeni yol açtık, 360 kilometre kanalizasyon yaptık, 550 kilometre sıcak asfalt yaptık, 100’e yakın araç satın aldık, 405 bin metrekare parke ve bordür yaptık… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi…
Sayın Başkan, Sayın Milletvekili sözlerinin başında Grup Başkan Vekilinin birtakım iddiaları gündeme…
Ben öyle söylemedim. Ben bu konuda basında birtakım iddialar olduğunu…
İddialar olduğunu… Dün ben söylemiştim bu iddialarla ilgili bir açıklama yaparsanız diye. Dolayısıyla, bu iddiaların açıklanma talebi açıkçası benim tarafımdan iletilmişti. Sayın Milletvekili birtakım açıklamalar yaptı. Müsaade ederseniz bu açıklamaların mesnedi olan konuları Meclisle paylaşmak istiyorum. Çünkü bu konudaki iddiaların dayandığı bir temel yokmuş gibi algılanmasını da istemem. Dolayısıyla, bu iddiaların dayandığı temelle ilgili kısa bir açıklamayı müsaade ederseniz kürsüden yapmak istiyorum.
Buyurunuz, iki dakika süre vereceğim Sayın Vural.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Tabii, Van Erciş’te meydana gelen deprem, deprem sonrası yapılan değerlendirmeler… Doğrusu bu konularda Erciş’te iki dönem sorumluluk üstlenmiş bir belediye başkanının, şu anda milletvekili olması münasebetiyle, bu konularda bir açıklık getirmesi faydalı olmuştur. Efendim, Orta Doğu Teknik Üniversitesinin hazırladığı, depremle ilgili raporlar, yapılan incelemeleri dikkate aldığımız zaman… Aslında 2007 yılında deprem kararnamesi değişti. Hatta 1999 yılında olan depremden sonra yapı denetimiyle ilgili hususlar getirildi. Şimdi, bütün bunları dikkate aldığımız zaman Van ve Erciş’te meydana gelen… Şüphesiz bu bilgiler sadece Erciş’e yönelik değildir ama bakıldığı zaman burada özellikle 2004, 2005, 2006 yılında hafif, orta, ağır ve yıkık binaların ruhsat tarihine göre pik yaptığını görüyoruz. Dolayısıyla, burada bu veriler aslında bu 2007’deki deprem sonrasındaki düzenlemenin bile kâfi gelmediğini ortaya koyuyor. Bu bir vakıadır. Bakıldığı zaman, bu noktada özellikle 1 ve 4 katlı binaları da dikkate aldığımız zaman, 7 katlı binaları da dikkate aldığımız zaman, bakınız, burada 2007 ve sonrasında hafif, orta ve ağır hasarlı binaların pik yaptığını görüyoruz, dokuz tane bina ağır hasarlı durumda. Dolayısıyla, böyle bakıldığı zaman, 1998-2007 ve sonrasını dikkate aldığımız zaman, ağır hasarlı ve hasarlı binaların yüksek olduğunu görüyoruz. Dolayısıyla, bu konunun açıklığa kavuşturulması bakımından bunları talep ettim, bunların mesnedi vardır. Bu konularda kimler devreye girmiştir? Neden 5 ve 7 katın üzerindeki, 5 ve 7 kat arasındaki binalarda artış hasar miktarı 2007 ve sonrasında fazla olmuştur? Hatta bunun 2007 öncesi de vardır. Yıllar itibarıyla da bu söz konusu. Dolayısıyla, bu konuda…
…ortaya koyduğumuz iddianın tabiatıyla bir mesnedi vardır ama bunun Erciş özelinde nasıl olduğu konusunda herhangi bir bilgiye sahip değiliz, lüzum da yoktur ama görünen o ki burada deprem yönetmeliğine aykırı yapılanmanın…
Teşekkür ediyoruz Sayın Vural.
…bu hasarda önemli zayiatı olduğunu ifade ediyorum.
Buyurunuz Sayın Sakık.
Dün yitirdiğimiz önemli bir siyaset adamı, insan hakları savunucusu, eski Çek Cumhurbaşkanı Havel’i buradan saygıyla, rahmetle anıyorum. Aynen şöyle derdi: “Topraklar ve bayraklar kutsal değildir, kutsal olan tek şey insandır.” İşte böyle bir siyasetçiyi kaybettik. Kendisine tekrar, Allah’tan rahmet diliyorum. Sevgili arkadaşlar, bugün 19 Aralık. 19 Aralık, Türkiye tarihinde iki önemli karanlık ve iki katliama tanıklık ettiğimiz günlerdir. Biri, 1978’de Kahramanmaraş’ta başlayan ve orada yüzlerce insanı katleden… Geçmişimizde de zaten bu katliam kültürü var, 1915’lerde, sonra Yahudilere, Kürtlere uygulanan o zalimane politikalar bu tarihte…
Sözünü geriye alsın Sayın Başkan, böyle bir şey olamaz. “Geçmişte bu toplumun katliam kültürü.” gibi bir ifade kullandı. Sözünü geriye alsın Sayın Başkan.
Siz konuşun, siz…
Bu millete, bu devlete böyle hakaret ettiremeyiz buradan. Sözünü geriye alsın Sayın Başkan. Böyle bir şey olamaz.
O zaman tarihi bilmiyorsunuz. Siz de dönün, tarihle yüzleşin.
Böyle bir şey olamaz Sayın Başkan. Millete hakaret ediyor Sayın Başkan, Türk milletine hakaret ediyor. Sözünü geriye alsın lütfen.
Kahramanmaraş bir gerçektir.
Duydum efendim, Sayın Canikli.
Sayın Başkan, lütfen konuşmamı yeniden başlatır mısınız.
Sayın Sakık, ama lütfen, soykırım olarak, Yahudilere yönelik ve Ermenilere yönelik soykırım olarak nitelediniz, katliam olarak nitelediniz.
Bunu ben söylemiyorum, bunu tarih söylüyor.
Sayın Başkan, böyle bir şey olabilir mi?
Yani tarihten, gerçek tarihten neden rahatsız oluyorsunuz.
Lütfen…
Gerçek tarihten neden rahatsız oluyorsunuz.
Sözünü geriye alması gerek Sayın Başkan.
Yalan yanlış tarih bilgisi sizi buraya getiren.
Konuşamaz Sayın Başkan, böyle konuşamaz. Bu milletin Meclisinde böyle konuşamaz Sayın Başkan.
Yani Kürtlere karşı siz bu politikaları uygulamadınız mı?
Ayıp değil mi, ayıp değil mi?
Sayın Sakık…
Kahramanmaraş’ta “Allahuekber, Bismillahirrahmanirrahim” sloganlarıyla orada Aleviler katledilmedi mi?
Nerede, nerede? Neden bahsediyorsunuz?
Sivas’ta yapılmadı mı, Çorum da yapılmadı mı, Gazi’de yapılmadı mı?
Niye Başbağlar’ı söylemiyorsun?
Neyi bahsediyorsunuz, neden bahsediyorsunuz? Ezbere konuşmayın. Bu milletin geçmişinde katliam yok. Ayıptır ya!
Sayın Sakık, bir şeye netlik getirelim lütfen.
Sayın Başkan, lütfen, o zaman…
Bir dakika… Bir şey söyleyeceğim. Bu gündeme getirdiğiniz konular tamam, fakat Türkiye Cumhuriyeti’yle ilgili, geçmişiyle ilgili olarak “Yahudilere ve Ermenilere yönelik bir katliam.” dediniz.
Katliam kültüründen bahsediyor Sayın Başkan. Millete hakaret ediyor.
İmparatorluk dönemi…
Böyle bir şey söz konusu değildir. Lütfen bunu düzeltirseniz sevineceğiz.
Sayın Başkan, şimdi konuşmanın neresinden başlayayım, bilmiyorum.
Efendim, düzeltsin. Bu iddia yabancıların iddiası.
Peki, Sayın Başkan, konuşmamızı lütfen başa alalım, lütfen…
Buyurunuz… Buyurunuz…
Sen neden bahsediyorsun, Yahudileri kim getirdi, kim sahip çıktı?
Teşekkür ediyoruz, onu da biliyoruz, onu da biliyoruz. Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; bakın, üç dakikadır ben konuşamıyorum.
Buyurunuz, konuşuyorsunuz. Buyurunuz…
O zaman lütfen başa alınız, konuşayım.
Siz devam ediniz lütfen.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; Kahramanmaraş’ta, evet, Alevilere karşı bir katliam projesi gerçekleştirildi. Bunu herkes bilir. Yani niye inkâr ediyorsunuz, niye bu kadar tepki gösteriyorsunuz?
Sivas’ta olmadı mı, Çorum’da olmadı mı, bunlar olmadı mı? Hâlâ o insanların yarası sarılmadı. Siz, o gün katliamı yapanları niye savunuyorsunuz Allah aşkına? Hani geçmişimizle yüzleşecektik, hani bu sorunları çözecektik? Ama demek ki siz bu kadar demokratsınız. Bakın, yıl yine… (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Bakın, o tarihte…
Bakın, konuştuğumuz konu bu değil, ben onu söylemiyorum. “Bu milletin geçmişinde katliam kültürü vardır.” gibi bir ifade kullandınız. Ben onu eleştiriyorum, onu geriye alın. Ayıptır yahu!
Efendim, cumhuriyet öncesi olanlara bakın…
Kendi geçmişiyle ilgili konuşuyor.
Şimdi, ya, bir dinleyeceksiniz. İlk önce bir dinlemesini öğrenin. Ve bu Çorum’da hâlen bu yara…
Başkanım, bu şekilde konuşamam lütfen başa alır mısınız?
Buyurunuz, devam ediniz, vereceğim size sürenizi. Buyurun devam edin.
Ben başka nasıl konuşayım?
Devam ediniz lütfen.
Kaba ve yaralayıcı sözler kullanmaktadır.
Başkanım, ben bu koşullarda konuşamam. Lütfen benim sözümü yeniden başlatın ve konuşayım.
Lütfen, ben sizin sürenizi vereceğim, buyurunuz devam ediniz siz konuşmanıza.
Konuşmanızı tamamlayın.
Ama ben rahat konuşamam, lütfen bunu sizden rica ediyorum.
Baştan beri söyledim Sayın Sakık, sürenizi vereceğim.
Devam edin Sırrı Bey, devam edin. Siz konuşmanıza devam edin.
Lütfen, başlatın ve ben konuşayım.
Siz devam edin, ben sürenizi vereceğim, lütfen. Sayın Sakık, lütfen…
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; yani bu kadar birbirimizi gererek değil yani biz geçmişimizle yüzleşmeden geleceğimizi de inşa edemeyiz. Bu kadar tepki göstermenizi de anlamakta zorluk çekiyorum. Bakın, bu tarihte, benim söylediğim Kahramanmaraş olayları o tarihte, 1978’de Cumhuriyet Halk Partisi iktidar, Ecevit Başbakan ve o tarihte bu katliamlara seyirci kalınmıştır ve ondan sonraki 19 Aralık 2000 yılında Millî Güvenlik Kurulunun kararıyla tutsaklara karşı yirmi cezaevinde bir operasyon düzenlenmiştir. Bu yirmi cezaevinde 30’a yakın insan yaşamını yitirmiştir. Hani deriz ya: Tutuklu ve hükümlüler bir ülkenin namusudur, namusunu o ülke korumalıdır. Sizin namusunuz olan devrimci tutsakları cezaevinde, o dönemde yine -talihin cilveli kaderine bakın- Ecevit Başbakan, DSP iktidar ve bir gecede bir cezaevine operasyon, bir değil yirmi cezaevine operasyon düzenleniyor ve 30 insan yaşamını yitiriyor, 2 tane de asker yaşamını yitiriyor. Ve bu karar, Millî Güvenlik Kurulundan alınan bir kararla bu operasyonlar gerçekleşiyor. Ve o operasyona katılanlar sonra da hâkimlere aynen şunu söylüyorlar: “Biz gittik, Bayrampaşa Cezaevinde operasyonlar başladı. İçeriden silahlı saldırı falan yoktu.” diyor. “İçeriyi, koğuşları ateşler almıştı.” diyor. “Bayan koğuşlarından mahkûmlar bize yöneldiler, ‘Kapıları açın!’ dediler ama biz açmadık çünkü yetkililer ‘Açmayın.’ diyordu. Bize ıslak battaniyeler attılar, ‘Bunları içeri atın.’ dediler. Oysaki içeriye attığımız ıslak battaniyelerin hiçbiri ıslak battaniye değil, kimyasal silahlarla ıslandırılmış battaniyelerdi; ateşi, alevi tetikliyordu ve operasyon sonrası içeri girdiğimizde onlarca ceset kömürleşmiş bir şekilde duruyordu.” İşte, böyle bir süreci yaşayanlar var ve o dönemde buna tanıklık edenler var ve o dönemin siyasi aktörleri, hiçbiri bu işten dolayı yargılanmıyor. Ne siyasi iktidar yargılanıyor ne asker yargılanıyor ne bürokrat yargılanıyor. Hatta, o dönemin bürokratları ne yazık ki sorun devlet olunca, sorun muhalifler olunca, sorun sol ve sosyalistler olunca, sorun devrimciler olunca, buluşmadığınız noktada bir buluşma sağlıyorsunuz. Ben, o gün, Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürü olan Ali Suat Ertosun… Şimdi, bir insan eğer bu görevden sorumluysa yargılanmaz mı? Yargılanması gerekir. Ama onu yargılayamıyorsunuz; ona mevkiler, makamlar tayin ediyorsunuz. Ne yapıyorsunuz? Bu DSP iktidarı döneminde, o koalisyon döneminde bu suç işleniyor, arkasından sizin iktidarınız döneminde de bu zata ne veriliyor biliyor musunuz? Devlet Üstün Hizmet Ödül Madalyası sizin Hükûmetiniz tarafından öneriliyor ve ne yazık ki Sayın Bülent Arınç –hep vicdan sahibi deriz- o vicdan sahibi adam bu ödülü kendisine takdim ediyor. Ne yazık ki Cumhurbaşkanı da, Sayın Abdullah Gül onu Hâkimler ve Savcılar Üst Kurul üyesi olarak atıyor. Şimdi, bir ülkede yani yargılanması gereken bürokrat ve siyasetçiler… Mesela, o dönemin Adalet Bakanı Hikmet Sami Türk de bu olayı örtbas etmek adına onlarca, kamuoyunu yanıltan beyanlarda bulunuyor. Şimdi, bizim bunları yargılamamız, sorgulamamız gerekirken sizin iktidarınız… Siz iktidarsınız, hesap soracaksınız. Ben bunları kürsüye getiriyorum, siz de çıkıp diyeceksiniz ki: “Kardeşim, sizin söyledikleriniz doğru değil.” Doğru değilse, çıkın tepki gösterin. Ben diyorum, bunları yargılamamız gerekir. Bunları siz terfilendirmişsiniz. Bakın, iktidarlar gelip geçiyor, başbakanlar geçiyor, bakanlar değişiyor ama bu zat her gün mevki, makamlarda tırmanıyor. Niye? Devletin derinliklerinden geldikleri için midir acaba? Bakın, Mustafa Duyar. Bu Sabancı suikastından gözaltına alınıp ve sonra bir cezaevinde öldürüldü. Onu öldürenler bağırıyordu pencereden: “Gidin, Ali Suat Ertosun’a sorun, Veli Küçük’e sorun niye öldürdüğümüze dair.” Feryat ediyordu. İşte, ben, bunları burada kürsüye getirdiğim için, bunların faillerinin yargılanması gerektiğini söylediğim için ne oldu biliyor musunuz? Alelacele bu zat, Ali Suat Ertosun hakkımda bir tazminat davası açtı. Ben bu mağdurların hukukunu savunduğum için, çok böyle kısa süre içerisinde, bir iki ay içerisinde…
Teşekkür ediyoruz.
Sayın Başkan, beş dakika konuşamadım.
Sırrı Bey, tamam…
Konuştunuz efendim. Bir tartışma oldu. Bazen oluyor efendim. Teşekkür ediyoruz Sayın Sakık.
Sayın Başkan, beş dakika konuşamadım.
Konuştunuz efendim. Teşekkür ediyoruz Sayın Sakık.
Sayın Başkan, bakın, yaptığınız doğru değil.
Sayın Başkan…
Maddeler çok…
Ya, lütfen ben sözümü bitiremedim.
Sayın Sakık, teşekkür ederiz.
Sayın Başkan, siz adil davranmadınız. Ben konsantrasyonumu bozdum. Beş dakika konuşamadım. Ne söylediğimi anlatamadım. Niye böyle davranıyorsunuz?
Sayın Sakık, gayet adil davranıyorum. Sayın Sakık, herkesin söz sırası belli.
Nasıl adil davranıyorsunuz? Beş dakika bile konuşamadım. Ne söylediğimi bütün Parlamento görüyor.
Sayın Sakık, lütfen olay çıkartmayınız. Diyeceklerinizi söylediniz.
Ne çıkaracağım? Ne söyleyeceğim?
Söylediniz efendim bütün söyleyeceklerinizi. Buyurunuz Sayın Tarhan.
Sayın Başkanım, Hatip, eski Genel Başkanımız, Cumhuriyet Halk Partisinin eski Genel Başkanlarından Sayın Bülent Ecevit’in adı geçerek konuşmasında bir atıfta bulunmuştur. Buna ilişkin bir açıklama yapmak isterim Sayın Başkan, tutanaklara geçmesi bakımından. 12 Eylül 80 darbesi sonucu hazırlanan o antidemokratik Anayasa’nın en antidemokratik hükümlerinin değiştirilmesine büyük katkısı olan Sayın Ecevit’in böyle bir operasyonda sorumlu olarak gösterilmesini doğru bulmadığımızı belirtmek ve tutanaklara geçmesini istiyorum.
Hükûmet adına Maliye Bakanı Mehmet Şimşek. Buyurunuz Sayın Şimşek.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; aslında bütçe görüşmeleri başladığından bu yana bana birçok soru yöneltildi bazı konularda, birtakım yorumlar yapıldı. Ben, bu on dakikayı müsaade ederseniz, özellikle eşit işe eşit ücret ve diğer birkaç konuya ayırmak istiyorum. Ama sözlerimin başında da şunu söylemek istiyorum: Tabii geçmişimizle yüzleşmek demek, vicdanımızla da yüzleşmek demektir. Hiçbir vicdanlı kimse, Türkiye’ye ne Ermenilere ne de Yahudilere katliam yaptı diyemez. Çünkü böyle bir şey söz konusu değildir. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Şimdi, burada size sadece birkaç rakam vermek istiyorum: 9/1 bir memurun maaşında 122 liralık bir artış olmuş, 7/1 bir memurun maaşında 152 liralık bir artış olmuş, 4/1 memurda 213 liralık bir artış olmuş ve eğer bu memur lise mezunuysa -yani 3/1- 213 lira artış olmuş, hizmetli ise 164 liralık bir artış olmuş, şube müdürünün maaşında 341 liralık bir artış olmuş, şefin maaşında 298 lira bir artış olmuş. Yine mühendisler arasında da çok önemli farklılıklar vardı, bu farklılıkları giderdik. Örneğin 1/4’teki bir başmühendis yani geçmişte en düşük alan bir başmühendis şimdi 329 liralık fark almaya başlamıştır. Bir mühendis, yine 3/1’deki bir mühendis 268 lira fark almaya başlamıştır. Dolayısıyla burada, 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’yle aslında yapılan şey çok basit. Aynı ad ve unvanla aynı işi yapan bütün memurların maaşları o anlamda eşitlenmiştir. Yine, en yüksek memurlara yönelik bir düzenleme olduğunu iddia edenlere karşı şunu ifade etmek istiyorum: 2002 yılında AK PARTİ iktidara geldiğinde bir müsteşar ile 9/1’deki bir memur arasındaki maaşı karşılaştırdığınız zaman müsteşarın maaşı 7 kat yüksekti yani bir müsteşarın maaşı 9/1 memurdan 7 kat daha yüksekti. Temmuz 2011 itibarıyla bu fark 3,4 kata kadar inmiştir yani yarı yarıya inmiştir. Dolayısıyla, bizim, müsteşarların maaşlarını iyileştirdiğimiz, bizim, genel müdürlerin maaşlarını iyileştirdiğimiz iddiası doğru bir iddia değildir. Bu son yapılan düzenlemeler dâhil, bir müsteşar maaşıyla memur maaş kat kıyası yaptığınız zaman 3,8 kat düzeyinde olacaktır 2012’nin başından itibaren, ki bu başlangıç noktası, yani 2002’de 7 kattı. Dolayısıyla biz hep en düşük maaş alan memurlarımızı kolladık ve onlara ilişkin düzenlemeler yaptık.
Polisler arasında ayrımcılık çıktı efendim!
Şimdi, değerli arkadaşlar, sadece ben şunu söylüyorum: Bizim, muhalefet sözcüleri geldiler, dediler ki: “Bu düzenleme tamamen üst düzey idarecilere yönelik bir düzenlemedir.” Bu doğru değildir. Bu düzenleme 405 bin memurumuzu kapsamaktadır ve bu düzenlemeyle 405 bin memurumuzun tamamının maaşında bir artış olmuştur, kimisinde az kimisinde çok, ama bu önemli bir konudur.
Ama polislerde ayrımcılık yapıldı, ona bir bakın Sayın Bakan.
1,5 milyon memur bundan yararlandırılmadı Sayın Bakan.
Şimdi, değerli arkadaşlar, yine “Bütçede memur yok.” deniliyor, “Bütçede işçi yok.” deniliyor, “Bütçede emekli yok.” deniliyor. Şimdi, değerli arkadaşlar, bizim aslında hem dokuz yıllık hem de son bir iki yıllık uygulamalarımız ortada. Bakın, ortalama memur maaşı geçen sene yüzde 14 arttı. En düşük memur maaşı -yani geçtiğimiz sene dediğim 2011 senesi- yüzde 18,3 arttı. Bakın, en düşük memur maaşı. Dolayısıyla “Bu memur bütçede yoktur.” dediğiniz zaman haksızlık yapılıyor. 2012 yılında ne olacağı tabii ki bu yapılacak sözleşmeler sonucunda ortaya çıkacaktır. Dolayısıyla, yine 2002’ye kadar giderseniz, bakın, en düşük memur maaşı yüzde 292 artmış, bu dönemde enflasyon yüzde 127. Yine ortalama memur maaşı yüzde 211 artmıştır.
Değerli Bakanım, oradaki kriterde “onurlu yaşam” ilkesi göz önüne alınmalı, bunu hesap etmek lazım.
Şimdi, değerli arkadaşlar, bakın, son derece açık. Biz sadece memurumuzu, işçimizi, emeklimizi -ki emeklilere ilişkin rakamlar da burada- sadece enflasyona ezdirmemekle kalmamışız, aslında birçok kategoride enflasyonun 2 katı kadar biz bir maaş artışı sağlamışız. Geçmişte böyle bir dönem var mı bilmiyorum. Ama her şey son derece açık.
Tabii geçmişte de aynı. 2011’de ezildi ya! 2011’de ezdiniz, verdiniz mi fark?
Bakın, geçen sene en düşük SSK emekli aylığı yüzde 13 artmış, en düşük tarım BAĞ-KUR emekli aylığı yüzde 20 artmış, en düşük esnaf BAĞ-KUR emekli aylığı yüzde 14,2 artmış. Bu rakamlar ortadayken “Bu bütçede emekli, işçi yok.” demek hakikaten o anlamda bir haksızlık.
Emeklilik bütçesi zaten!
Son olarak, yine eleştirilerden bir tanesi de tarımla ilgili sık sık yapılıyor. Değerli arkadaşlar, tabii ki tarıma destekler 2012 yılı bütçesinde yaklaşık 11 milyar lira. 2002 yılına geri giderseniz yaklaşık 1,9 milyar lira. Nereden nereye geldiğimiz bellidir.
Gayrisafi millî hasılaya oranını söyleyin Sayın Bakan!
Değerli arkadaşlar, gayrisafi millî hasılaya oranını söylüyorum, bir dinlerseniz söyleyeceğim. Bakın, OECD 2011 yılında bir rapor yayımladı “Agricultural Policy Monitoring and Evaluation 2011” diye, yani gidip bakmak isteyenler için referans veriyorum. Şimdi, sayfa 51’de OECD ülkelerinde, tarıma destek gayrisafi yurt içi hasıla oranının yüzde 0,85’i iken -OECD’de 34 tane ülke var- Türkiye’de bu oranın 3,15 olduğunu ifade ediyor. Ha şimdi diyeceksiniz ki: “Nerede? Bu bütçede böyle bir rakam yok.” Doğrudur, bütçede bu rakam yok. Nasıl oluyor? Çünkü ülkemizden farklı olarak OECD hesaplamalarında tarımsal destekleme miktarları hesaplanırken üretilen ürünlerin dünya fiyatıyla yurt içi fiyatları arasındaki farklılıklar da dikkate alınıyor. Niye? Yurt içiyle yurt dışı arasındaki fiyat farklılıklarına hükûmet karar veriyor, düzenleyici, denetleyici kuruluşlar karar veriyor.
Yani üzümün fiyatını siz mi belirliyorsunuz?
Bugün tüketici üzerinden ve bütçe üzerinden tarafsız OECD hesaplamalarına göre tarım sektörüne destek millî gelirin yüzde 3,15’i düzeyindedir. OECD ülkelerinde ise bu ortalama 0,85 düzeyindedir. Onun için, değerli arkadaşlar, sayfa numarası…
Sayın Bakan, hangi ürünlerin fiyatlarını belirliyorsunuz?
Şekerde var, bir sürü üründe var. Şimdi, OECD raporunu veriyorum, yeni çıktı, 2011 yılında çıktı, tavsiye ediyorum. Ben kendim okudum, baktım. Burada çok açık ve net bir şekilde diyor ki: “Doğrudan ve dolaylı tarım sektörüne destek Türkiye’de OECD ülkelerinin üç katından daha fazladır.” Hâl böyleyken…
2002’de eş bazda ne kadarmış?
2002’de de bunun çalışmasını yapabiliriz, bakabiliriz.
Peki, 2002 yılında eş bazda ne kadarmış? Bir bakın bakalım.
Onun için, değerli arkadaşlar, tarım sektörüne de, çiftçimize de, esnafımıza da, memurumuza da, emeklimize de destek veriyoruz. Bu ülkenin ihtiyaç duyduğu yatırımları yapıyoruz. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Şahsı adına Ankara Milletvekili Seyit Sertçelik. Buyurunuz Sayın Sertçelik.
Rus arşivlerinde yaklaşık on yıl Rus ve Ermeni belgeleri üzerinde, özellikle Ermeni sorunu üzerinde çalışan bir tarih profesörü olarak Türk tarihinde kesinlikle Ermenilere yapılmış bir soykırım olmadığını söyleyebilirim. Meclisimizde bütçe görüşmeleri sürerken bir başka parlamentonun üzerinde çalıştığı önemli bir konuya dikkatinizi çekmek istiyorum: Perşembe günü Fransa Parlamentosunda sözde Ermeni soykırımını inkâr edenlere cezai müeyyide uygulanmasını düzenleyen yasanın oylaması yapılacaktır. 1915 yılında meydana gelen olayların 100’üncü yılı yaklaştıkça diaspora Ermenileri ve onlara arka çıkan çevrelerin, ülkemize karşı yurt dışında yürüttükleri olumsuz faaliyetler günden güne artmaktadır. Ancak asıl dikkat edilmesi gereken husus, söz konusu çevrelerin son yıllarda Türkiye’de yürüttükleri çalışmalardır. Zira son zamanlarda Ermeni sempatizanı çevrelerce Türk medyasında yürütülen bilinçli faaliyetler, insanlarımızda bir kafa karışıklığı meydana getirmeye başlamıştır. 1915 olaylarının kasıtlı olarak çarpıtılarak yansıtılması, dönemin olağanüstü koşullarını etraflıca bilmeyen insanlarımızın zihinlerini bulandırmaktadır. Akademik kimliklerini kullanan bazı Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının sözde soykırım iddialarını benimser tavır takınmaları, son yıllarda Türk kamuoyunu yanlış yönlendirme gayreti içindeki bazı çevreleri daha da cesaretlendirmiştir. Bu etkileme ve yönlendirme çalışmalarının aslında ırkçı Ermenilerin Türk kamuoyunu hedefleyen bilinçli bir ikna kampanyası olduğuna dikkatinizi çekmek istiyorum. Irkçı Ermenilerin asıl amacı, 2015 yılına doğru Türkiye’de soykırım olduğunu söyleyen Türklerin sayısını olabildiğince artırmaktır. Böylece Ermeniler, Türklerin de, artık, Ermeni soykırımını kabul ettiklerini dünya kamuoyuna deklare ederek Türkiye'nin soykırımı tanımasını isteyeceklerdir. Geçmişe baktığımızda Birinci Dünya Savaşı’nın başlaması Ermeniler için kaçırılmaması gereken bir tarihî an ve fırsat olarak görülmüştür. Osmanlı Devleti’nin bu sıkıntılı döneminde özellikle Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da silahlanan Taşnak ve Hınçak Ermenileri, Çarlık Rusyası birlikleri ile iş birliği içerisine girmişler ve yurttaşı oldukları Osmanlı Devleti’ni sırtından vurmuşlardır. Ayrıca, bu bölgede yaşayan Müslümanları sistemli olarak yok etmeye girişmişlerdir. Kimi Ermeni yazarların da belirttikleri gibi, bu savaşta Ermeniler, itilaf devletleri safında bir taraf ve küçük müttefik olmuşlardır. Sovyet dönemi Ermeni tarihçisi Boryan, bir yandan Ermeni ayaklanmalarını doğal sayarken diğer yandan devletin isyanlara karşı uyguladığı yaptırımların hukuki olduğunu ifade etmektedir. Boryan’ın ifadesiyle “Ermenilerin isyan etmeleri onların tarihî ve hukuki bir hakkıydı. Şayet devlet, halk ayaklanmasını eziyor ve isyanları bastırıyorsa bu da devletin tarihî ve hukuki bir hakkıdır.” Dönemin olağanüstü koşulları göz önüne alındığında tehcir kararının kaçınılmaz olduğu ortaya çıkar. Bu husus ulusal ve uluslararası hukuk bakımından meşruiyeti ve hukukiliği bulunan bir devlet tasarrufudur. Benzer uygulama örneklerine tarihte ve günümüzde de rastlanmaktadır. Bu tür devlet tasarrufları o dönemin savaş ve asayiş koşulları da dikkate alındığında uluslararası hukukta soykırım kavramına yüklenen anlamla hiçbir şekilde bağdaştırılamaz. Değerli milletvekilleri, günümüze kadar, Türkiye aleyhine soykırım kararı alan ülkeler de dâhil olmak üzere, karalama faaliyetlerine devam eden sözde Ermeni soykırımı taraftarı kişi, grup, lobi ve örgütlerin bütün gayretlerine rağmen, dünyadaki hiçbir ülke arşivinde uluslararası hukukun tanımladığı soykırım kavramını kanıtlayan ve bilimsel açıdan kabul edilebilir nitelikte belge bulamamışlardır. Zira, vuku bulmamış bir soykırıma ilişkin belgenin bulunamaması doğal bir sonuçtur. Diğer taraftan, bir devleti soykırım gibi ciddi bir suçla itham etmek için yorum gerektirmeyen, çok kesin deliller olmalıdır.
Tarihî olayları değerlendirmek ve yeniden yazmak parlamentoların görevi değildir. Bu görev tarihçilere aittir. Aksine parlamentolar ülkeler arasında dostluk ve barışı geliştirmeye çalışmalıdır. Bu tasarının yasalaşması özgür düşünceye, bilimsel araştırmalara pranga vuracaktır. 2012 bütçesinin hayırlı olmasın diliyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Şanlıurfa Milletvekili Mahmut Kaçar. Buyurunuz Sayın Kaçar.
Sayın Başkan, saygıdeğer milletvekilleri; bütçe kanununun 24’üncü maddesiyle ilgili şahsım adına söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Çalışma hayatıyla ilgili, yıllardan beri ötelenmiş, yıllardan beri önemsenmemiş ve çalışanların emeği üzerinde gasbedilmiş birçok konuyla ilgili son dokuz yılda çok önemli yasal düzenlemeler yapıldı. Geçmişe baktığımız zaman, Hükûmeti devralır devralmaz çalışanlarla ilgili önümüzde bulduğumuz en önemli problemlerden biri 1988 yılında memurlardan zorla kesilen, nemalandırılarak kendilerine tekrar döndürüleceği söylenen ama maalesef, o dönem bütçe açıklarını kapatmak için kullanılan Zorunlu Tasarruf Fonu olmuştur. Burada yaklaşık olarak 13 milyar TL gibi devasa bir rakamın hiçbir hükûmet döneminde ödenmesine cesaret edilemezken çalışanların bu konuda, tekrardan geri ödenmesiyle ilgili umudunun tükendiği bir dönemde AK PARTİ Hükûmeti bununla ilgili bir ödeme takvimi hazırlamış ve yaklaşık üç yıllık gibi kısa bir zaman zarfı içerisinde kendisinden önceki hükûmetlerde kesilen bu kesintileri tekrardan nemalarıyla birlikte iade ederek bu fonu tasfiye etmiştir. Bir diğer önemli, geçmişe dönük düzelttiğimiz hak gasbı, hepinizin bildiği gibi, KEY ödemeleri.
Emlak Konutun arazileri ne oldu?
Araziler ne oldu araziler?
Sakin olup dinlerseniz… Yine “Devletin memurunu ev sahibi yapacağım.” diye yaklaşık 7 milyon 800 bin çalışanından zorla kestiği ama maalesef yine Tasarrufu Teşvik Fonu’nda olduğu gibi bütçe açıklarını kapatmaya yönelik olarak kullanılan yaklaşık 3,4 milyar TL’nin de geriye dönük ödemesi yine AK PARTİ hükûmetleri döneminde yapılmıştır.
Sayın Bayraktar’a arazileri sor.
Ben maliyeci değilim ama şu iki rakamı topladığınız zaman 17 katrilyonun bugüne hesaplamasını yaptığınız zaman zannediyorum yaklaşık bugünün parasıyla 50 milyar TL gibi önemli bir rakamın bu Hükûmet tarafından geçmişe dönük olarak ödendiğini görürsünüz. Burada aslında biz iki önemli şeyi çözmüş olduk: Bunlardan birisi, geçmişe dönük, çalışanların hak gasbının engellenmiş olması; ikincisi ama en önemlisi, memurun yanlış politikalardan dolayı devlete olan zedelenen güvenini yeniden tesis etmiş olduk çünkü eğer yaşadığınız ülkede devletin asli görevini gören memurların eğer devletine güveni yoksa siz o ülkede vatandaşın devlete güveninden bahsedemezsiniz. Sözleşmeli personel uygulamalarından bahsedildi. Evet, sözleşmeli personel uygulamaları bu ülkede 1978 yılında başladı ama AK PARTİ hükûmetleri döneminden, ondan önceki dönemlerde sözleşmeli personelin aile yardımı yoktu, çocuk yardımı, eş yardımı, en insani talepleri olan eş durumundan ve sağlık mazeretinden tayin hakları olmamasına rağmen, bugün, devlet memurlarıyla aynı özlük haklarına sahip sözleşmelilikteki, usuldeki değişiklikler yine AK PARTİ İktidarı döneminde yapıldı. Bununla da yetinilmedi, haziran ayındaki bir kanun hükmündeki kararnameyle 195 bin 4/B’li kadroya geçirildi. Toplu sözleşmeden bahsedildi. Türkiye’de kurulu bulunan bütün memur sendikalarının, bütün çalışanlarının en önemli ve öncelikli talebi toplu sözleşme olmuştur ama bugüne kadar memur sendikalarının toplu sözleşmeyle ilgili hükûmetlere götürdükleri bu taleplerde karşılaştıkları en önemli engel, toplu sözleşmeyi talep ediyorsanız memurun iş güvencesinden vazgeçeceğiniz çıkışıdır ama AK PARTİ İktidarı döneminde, memurun iş güvencesine dokunulmadan mevcut hakları garanti altına alınarak memurlara toplu sözleşme hakkı, Anayasa değişikliğiyle birlikte kamu çalışanlarına verilmiştir. Şu anda bazı hükümlerini konuşuyoruz. Önümüzdeki yıldan itibaren artık memurlarla ilgili özlük hakları bütçe kanununun bir hükmü olmaktan çıkarılacak. Çalışanlar kendilerini ilgilendiren haklarda toplu sözleşmenin bir tarafı olarak, paydaş olarak kendileriyle ilgili olan kararlarda söz sahibi olmuş olacaklar. Tabii ki çalışma hayatıyla ilgili sorunlarımız var. 4688 sayılı Yasa’yla ilgili bu toplu sözleşmeli uyum yasalarının bir an önce çıkarılması gerekiyor. Taşeronlaşmayla ilgili problemler var, bunlarla ilgili bir çalışmanın ortaya konulması gerekiyor. Bunun yanında, iş sağlığı ve güvenliğiyle ilgili yasaların bir an önce Meclise getirilmesi gerekiyor. Ama bahsettiğim bu üç tasarıyla ilgili, Çalışma Bakanlığında ilgili sivil toplum örgütleriyle birlikte yapılan hazırlıklar var ve 2012 başı itibarıyla toplu sözleşme yasası, iş sağlığı, güvenliği yasası…
…ve benzeri çalışma hayatıyla ilgili yasalar gelecek ve geçmişte nasıl çalışanların hakları korunduysa 2012’de de çalışanların hakları korunmaya devam edecek diyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Vural, kısa bir söz talebiniz vardı, buyurunuz.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Efendim, istihdamla ilgili, işçi istihdamıyla ilgili bu madde münasebetiyle bir konuyu Sayın Bakanın dikkatine çekmek için söz aldım. Türk-İş’in son genel kurulunda, Türk Harb-İş Sendikasının açtığı bir kampanya var. “Gelir ve vergi dağılımında adalet istiyoruz.” diyorlar. Maalesef, bu adaletsiz vergi ve gelir dağılımından en fazla çalışanlar çekmektedir ve ücretlerimize yapılan artışlar daha elimize geçmeden vergi olarak ödenmektedir. Ayrıca, asgari geçim koşulları, barınma, eğitim, sağlık gibi temel ihtiyaçlarımızı karşılamak için geleceğimizi borçlanmak durumunda kalıyoruz. Ayrıca, asgari ücretten de vergi alınmaktadır. Bu konuda Hükûmete ve Türkiye Büyük Millet Meclisine insani ve ahlaki bir çağrıda bulunarak gelir ve vergi dağılımında adalet isteklerini ifade etmişlerdir. 16.028 imzayı havi bu kampanyayla ilgili bu klasörleri ve bu talepleri Sayın Bakanım size takdim edeceğim. Lütfen, bu konuda işçilerin, çalışanların gelir dağılımı ve vergide adalet konusundaki taleplerine duyarsız kalmayınız. Bu çarpık vergi ve gelir dağılımı konusunda somut adımlar atmanızı istirham ediyorum. Bu çerçevede, Milliyetçi Hareket Partisinin bu konuda vermiş olduğu kanun teklifini de ekte sunuyorum. Bu konuda ileride yapacağınız çalışmalara dikkat çekmeniz bakımından bu hususu dile getirmek istedim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Vural. [[Devam]] Sayın Doğru, buyurunuz.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Aralık ayında ülkemizin her tarafında taşeron olarak çalışan işçilerde çok büyük sıkıntılar yaşanmaktadır. Çeşitli kurumlarda taşeron olarak çalışanlar şirketlerin değişmesiyle beraber iş akitlerine son verilmesiyle karşı karşıya kalmakta, işsiz kalmaktadırlar. Bu insanlar için taşeron işçiliği kaldırılıp farklı bir kadro oluşturmayı düşünüyor musunuz? İkinci sorum olarak, ülkemiz deprem kuşağında bulunmaktadır. Tokat ili de Kuzey Anadolu fay hattında hareketli bölgelerin başında gelmektedir. Buralarda bulunan binaların sağlamlığı, depreme dayanıklılığıyla ilgili hiçbir çalışma yapılmamıştır. Resmî kurumlar dâhil, acilen dayanıklılık testinden geçirilmesi gerekmektedir. Buralara bunlar için bütçede bir ödenek var mıdır? Bunu öğrenmek istiyorum. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyoruz Sayın Doğru. Sayın Atıcı…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Birkaç sorum olacak Sayın Bakana. Asgari ücreti bin TL yapmak ve vergiden muaf tutmak Türkiye’yi batırır mı? Engelli ve hükümlü kadrolarının doldurulması ve daha verimli kullanılması bir insanlık borcu değil midir? Türkiye Büyük Millet Meclisi İdari Teşkilatı Kanunu, Cumhurbaşkanlığı gibi yüce bir makam kullanılarak orada bekletilip onlarca kişiyi Meclise doldurmak yakışmış mıdır? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Atıcı. Sayın Demir…
Teşekkür ederim Başkan. Sayın Bakan, yaklaşık 600 bin sağlık çalışanının büyük bir çoğunluğunun kazanılmış temel kişilik hakları, kanunsuz, hukuksuz ve keyfî olarak, 666, 663 sayılı kanun hükmünde kararnamelerle zorla ve cebren yok edildi. Döner sermaye gibi ek ödeneklerle kazanılan özlük hakları eskiden her koşulda alınabilirken artık, yıllık izin, rapor, doğum gibi nedenlerle alınamayacak, emeklilik tazminatlarına, emeklilik maaşlarına yansımayacak ancak müşavir, genel müdür, müsteşar gibi, birçok bakanlıklarda olduğu gibi Sağlık Bakanlığının da üst düzey yöneticileri için hem raporda hem yıllık izinde bunu alabilecekler. Size soruyorum: Bu, size göre, adaletsiz, ayrıcalıklı bir durum değil mi? Sizin sosyal adaletinize yakışır mı? Sayın Bakan, bu adaletsizliği gidermek için bir çaba gösterecek misiniz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Demir. Sayın Çınar…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakana sormak istiyorum: 2005 yılından sonra vekâleten görev yapan imamlara kadro verildi ama 2005 yılından önce vekâleten görev yapan imam hatip lisesinden mezun olanlar bu kapsamın dışında bırakıldı. Yine, yakın bir tarihte yapılan bir uygulamayla, Kur’an kurslarından mezun olanlara, köy muhtarlarının onaylarıyla yeni bir kadro tahsisi yapıldı. Şimdi, bu mağduriyeti söz konusu olan imam hatip lisesi mezunu vekil imamların herhangi bir şekilde mağduriyetlerinin giderilmesi düzenlemesi düşünülüyor mu? Yine bu dönemde, seçimlerin hemen öncesinde, Tarım Bakanlığına, yani şeker fabrikalarına pancar teslimi yapanlara emeklilik hakkı verildi çiftçi BAĞ-KUR’u noktasında. Maliye kaydı bulunan ama…
Sayın Öz…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Van depreminden sonra yapılan çağrılarla yurt içi ve yurt dışından toplam ne kadar bağış toplanmıştır? Bu meblağ kimin kontrolündedir? Kime, ne zaman, hangi kriterlerle verilecek ve kaynağın bağış olduğu vatandaşa açıklanacak mıdır, yoksa Hükûmet olarak veriyoruz mu denilecektir? Bir diğer sorum: Asgari geçim indirimiyle beraber net ele geçen asgari ücret 658,95 TL’dir. Gelir vergisi yüzde 15’tir. Asgari ücretten gelir vergisini tamamen kaldırmayı düşünüyor musunuz? Bir diğer sorum: TÜİK’in verilerine göre en fakir yüzde 10 ile en zengin yüzde 20 arasında gelir dağılımı 8 kattır. Bu durumu yoksul vatandaşlar lehine düzeltmek gibi bir çalışmanız var mıdır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyoruz Sayın Öz. Sayın Dibek…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, ben daha önce size yazılı olarak sormuştum bu soracağım soruyu ama yanıtlarını bana eksik verdiniz. Konu şuydu: Karayolları Genel Müdürlüğüne ait olan Kavacık’taki arazi ve Unkapanı’nda Tekele ait olan iki tane arazi, bina, bunlar önce Hazineye devredilmişti, daha sonra da Medipolitan sağlık hizmetleri vakfına kiralanmıştı kırk dokuz yıllığına. Yanıtlarda tabii teknik kısmı yazmışsınız ama benim sorduğum şuydu: Kaç lira yıllık kira alıyorsunuz bunlardan? Bu yerlerin rayiç kira bedellerini daha önceden belirlemiş miydiniz? Yani ben bedellerini sormuştum, bunlar bana yazılı olarak verilmedi. Lütfen şu anda bunları bana bildirir misiniz? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Dibek. Buyurunuz Sayın Bakan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Şimdi, taşeron işçilerle ilgili daha önce de birçok soru geldi. Değerli arkadaşlar, taşeron işçilere yönelik olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığımız şu anda bir çalışma yapıyor ve durumlarının iyileştirilmesine yönelik, istismarların engellenmesine yönelik bir yasa tasarısı üzerinde çalışılıyor. Dolayısıyla o çerçevede çalışmalar bittiği zaman eminim Yüce Meclisimize gelecek, sizler de katkıda bulunacaksınız. “Tokat deprem bölgesi, dayanıklılık testleri yapılmalı, bunun için ödenek var mı?” Tabii ki Türkiye’de deprem bölgesi olan her yerde bir envanter çalışması yapılmalıdır, bir risk analizi yapılmalıdır. Bunun için aslında başta İstanbul olmak üzere birçok ilimiz için dışarıdan dahi kredi alındı, Dünya Bankası üzerinden ve gerek binaların güçlendirilmesi gerekse bu tabii ki risk analizlerinin yapılması açısından. Tokat ilinde de böyle bir ihtiyaç varsa eminim il özel idaresi veya diğer ilgili kuruluşlar bu çalışmaları yaparlar. Kaynak yönünde de biz elimizden gelen desteği geçmişte olduğu gibi vermeye devam ederiz. Şimdi değerli arkadaşlar, asgari ücretle ilgili de çok soru gündeme geliyor. Bir kere, önce şunu söyleyeyim: Türkiye’de asgari ücret üzerinden yüzde 15 vergi alınmıyor. Bakın, gelir vergisinin en düşük dilimi yüzde 15’tir. Biz, iktidara geldiğimizde yani AK PARTİ hükûmetleri iktidara geldiğinde, 2002 yılında asgari geçim indirimi yoktu. Asgari geçim indirimi öncesinde bir asgari ücretliden yüzde 12,8 efektif bir gelir vergisi yükü söz konusuydu. Yani eskiden asgari ücret üzerinden yüzde 12,8 vergi alınabiliyordu yani yüzde 12,8’e kadar. Şimdi, biz, asgari geçim indirimini getirdik 2008’ten itibaren. Şu an itibarıyla, evli, 4 çocuk sahibi, eşi çalışmayan bir asgari ücretliden zaten sıfır vergi alıyoruz, sıfır. Peki, evli, 3 çocukludan 0,7 alıyoruz yani yüzde 1’in altında. Evli, 2 çocukludan yüzde 1,5 vergi alıyoruz. Evli ve 1 çocukludan yüzde 2,6 vergi alıyoruz. Evli olup da çocukları olmayandan yüzde 3,8 vergi alıyoruz, bekâr olandan da yüzde 5,3. Bütün bu söylediğim rakamları yüzde 12,8’le karşılaştırmakta fayda var. Değerli arkadaşlar, şimdi, bakın, Türkiye’de asgari ücret 2002 yılında 175 euro’ydu brüt olarak. Şu anda, 2011 yılı itibarıyla 356 euro. Bakın, şu anda, biz, Polonya’dan, Çek Cumhuriyeti’nden, Slovakya’dan, Letonya’dan, Macaristan’dan, Estonya’dan, Litvanya’dan, Romanya’dan, Bulgaristan’dan -liste böyle gidiyor- bu ülkelerin tamamından daha yüksek asgari ücret veriyoruz.
Zambiya’dan daha yüksek!
Değerli arkadaşlar, bakın “Asgari ücreti bin liraya çıkartmak Türkiye’yi batırır mı?” sorusu. Asgari ücreti ödeyen devlet değil, devlette asgari ücretli çalışan da yoktur benim bildiğim kadarıyla. Şimdi, asgari ücret, özel sektörün verdiği bir ücrettir. Özel sektörde siz eğer ücretleri verimlilikle ilişkilendirmezseniz, belki Türkiye batmaz ama firmalar batar, belki o çalışan, istihdam edilen vatandaşlarımız, kardeşlerimiz iş bulamaz hâle gelir. Onun için, rekabet etmek zorundayız yani asgari ücreti belirlerken bir yandan asgari ücretliye tabii ki makul bir ücret, bir yandan da rekabet gücünü göz önünde bulundurmak zorundayız.
Şimdi Değerli Bakanım, Anayasa diyor ki: “Kamu çalışanıyla özel çalışan arasındaki dengeyi sağlayın.”
Bunu bulundurmayan ülkeler battı değerli arkadaşlar. Yunanistan’a dönmek istemiyorsak, başka ülkelere dönmek istemiyorsak bu dengeleri korumak durumundayız. Burada devletin ödediği bir asgari ücret söz konusu değil. Bakın size rakamları söyledim. Bugün Avrupa Birliği üyesi dokuz, on ülkeden daha yüksek asgari ücret Türkiye’de verilmektedir. Biz Avrupa Birliğinden daha mı zenginiz?
Peki, Anayasa’ya bu hükmü niye koymuşuz biz? O dengeyi sağlamak zorundayız.
Onun için yani bunu da şey yapmak lazım. Şimdi değerli arkadaşlar, bakın, sürekli bir şekilde gelir dağılımı konusunda yorumlar yapılmaktadır. 2002 yılında gini katsayısı ki gini katsayısı azaldıkça gelir dağılımı daha eşit hâle geliyor. Gini katsayısı 2002 yılında -benim rakamlar değil bu uluslararası kuruluşlardan gelen rakamlar- 0,44’tü. Peki 2010 yılında ne kadar? 0,40 yani Türkiye’de gelir dağılımı iyileşmiştir, bozulmamıştır. Bu rakamlar çok açık ve net bir şekilde bunu ortaya koyuyor değerli arkadaşlar. Şimdi, sağlık çalışanları… Değerli arkadaşlar, tabii ki iş yapıyorsanız yani 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’yle 2009 sayılı Kanun’da yapılan düzenlemeyle sağlık çalışanlarının izinli ve raporlu olduğu dönemlerde de her hâl ve şartta 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’de öngörülen tutarda ek ödeme almalarına imkân sağlanmıştır.
Teşekkür ederiz. Bir önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan Bütçe kanun tasarısının 24. maddesinin sonuna 5. fıkra olarak aşağıdaki ifadenin eklenmesini arz ederiz. Namık Havutça Ferit Mevlüt Aslanoğlu Süleyman Çelebi Kâzım Kurt Ahmet Toptaş Ramazan Kerim Özkan 5) Kamu Kurum ve Kuruluşlarında “taşaron” hizmeti satın alınamaz. Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz efendim.
Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Anayasa’nın, bütçe görüşmelerini düzenleyen 162’nci maddesinin “…değişiklik önergeleri, üzerinde ayrıca görüşme yapılmaksızın okunur ve oya konur.” hükmü gereğince önergenin sadece gerekçesini okutuyorum: Sosyal devletin görev ve sorumluluğu açısından. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. 24’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, Seyşeller Ulusal Meclisi Başkanı Sayın Doktor Patrick Herminie Genel Kurul salonumuzu teşrif etmişlerdir. Kendilerine, Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulu adına “Hoş geldiniz.” diyorum. [[Alkışlar]] [[Devam]] MADDE 25 - (1) Genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile özel bütçeli idareler tarafından kanun, kararname ve uluslararası anlaşmalar gereği üye olunan uluslararası kuruluşlar dışındaki uluslararası kuruluşlara, gerekli ödeneğin temini hususunda Maliye Bakanlığının uygun görüşü alınmadan üye olunamaz ve katılma payı ile üyelik aidatı adı altında herhangi bir ödeme yapılamaz. (2) Ekonomi Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığının uluslararası anlaşmalar, kanun ve kararnamelerle Türkiye Cumhuriyeti adına üye olduğu uluslararası kuruluşlara ilişkin işlemlerine (katılma payı ödemeleri dahil) bu madde hükmü uygulanmaz. 25’inci madde üzerine, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Bursa Milletvekili Aykan Erdemir. [[CHP sıralarından alkışlar]] Süreniz on dakikadır.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2012 yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı üzerine Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi ve ekranları başında bizleri izleyen yurttaşlarımızı saygıyla selamlarım. Sözlerime başlamadan önce, 12 Haziran seçimlerinde halkın oylarıyla milletvekili seçilmelerine rağmen bugün Türkiye Büyük Millet Meclisinde halkın iradesini temsil etme hakları hukuk dışı yollarla gasp edilen 8 milletvekilimizi anmak istiyorum. [[CHP sıralarından alkışlar]] Sayın milletvekilleri, Farsçanın büyük ustası Şirazi insanlığa şu mısralarla seslenir:”Benî âdem a’zâyi yekdîgerend.” “Âdemoğulları aynı vücudun uzuvlarıdır, çünkü aynı cevherden yaratılmışlardır. Felek bir uzva elem getirse öbürlerinin huzuru kalmaz. Ey başkalarının acısıyla kaygılanmayan, sana insan demek yakışık almaz.” [[CHP sıralarından alkışlar]] Bir asır öteden seslenen Tevfik Fikret de aynı kâmil mesajı verir bizlere “Milletim nev-i beşer, vatanım ruy-i zemin” derken. Vatanı dünya, milleti insanlıktır, bildiği tek medeniyet beşeriyettir. Çağlar aşan bu evrensel mesajlar hepimize bir şekilde ulaşmıştır ulaşmasına da herkes bu engin deryadan ancak kabının alabildiği ölçüde nasiplenebilir. Bugün insanlığa Şiraze’nin, Tevfik Fikret’in ve diğer hümanist gönül dostlarının penceresinden bakabilenler dünya halklarını kadim tarihleri, kültürel zenginlikleri ve insan çeşitliliğiyle kucaklamakta, yetmiş iki millete bir nazarla bakmaktadır. Bu hakikate eremeyenlerse iktidarın kibri ve nefretin diliyle insanları fırkalara bölmekte ve kardeşi kardeşe düşürmektedir. Sayın milletvekilleri, Dışişleri Bakanı Sayın Davutoğlu, nisan ayında komşumuz İran’a açılan Kapıköy Sınır Kapısı’nı hizmete sokarken şu açıklamayı yapmıştı: “Sekiz yıldır dış politikada uyguladığımız temel prensip, dostlukları derinleştirmek, kardeşliği yoğunlaştırmak ve artırmaktır. Bunun için komşularla sıfır sorun politikası.” dedik. Sekiz yılın eğrisiyle doğrusuyla muhasebesini bir kenara bırakırsak, Sayın Davutoğlu’nun açıklamalarının ardından sekiz ay geçmemiştir ki bir İranlı bakan “İran’a saldırı olduğu anda biz ilk olarak Malatya’yı vuracağız.” diye açıklama yapmıştır. Ne olmuştur ki aradan geçen sekiz ay içinde sıfır sorun politikası çok sıfırlı sorunlar yumağı hâline gelmiştir? Ne olmuştur ki dış politikamız Libya, Suriye ve İran başta olmak üzere dört bir yanda çark etmekten yorgun düşmüştür. Şu bilinmelidir ki: Hükûmetin çok övündüğü yumuşak güç politikası artık dünya halklarının endişeyle izlediği bir gerginlik politikası hâline gelmiştir. Türkiye, çatışanları barıştıran, çözümü kolaylaştıran ve barışı güçlendiren bir ülke olmak yerine, savaş çığırtkanlığı yapan Hükûmetiyle bölgemizde bir istikrarsızlık kaynağı olmuştur. [[CHP sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar]] “Bir kez gönül yıktın ise Elin yüzün yumaz değil... Yol odur ki doğru vara Göz odur ki Hakk'ı göre Yüceden bakan göz değil...” [[CHP sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar]] [[CHP sıralarından alkışlar]] [[CHP sıralarından alkışlar]] Evet, sayın milletvekilleri, “Führer” olarak da bilinen Adolf Hitler, gerçekten de Almanya’da her 2 seçmeden 1’inin oyunu almış, 6 milyon işsizi iş güç sahibi yapmış…
Sayın Başkan, konuşmacı ne yapmaya çalışıyor? Lütfen, Sayın Başkan, bakın, böyle…
…3.860 kilometre duble yol inşaatını tamamlamış, dış politikada rakiplerine diz çöktürtmüş…
Kiminle karşılaştırıyor Sayın Başkan? Sayın Başkan sözünü geriye alsın, böyle bir açıklama olmaz.
…dünyanın önde gelen dergilerinden TIME’e kapak olmuş ve hatta dünyada yılın kişisi seçilmiştir.
Bakın, aynı yöntemi de biz kullanırız Sayın Başkan.
Evet, 2 Ocak 1939 tarihinde TIME dergisinin kapağında resmi yayınlanan Hitler yılın kişisi olarak seçilmiştir seçilmesine de bizim nazarımızda bir kusurcuğu vardır! Hitler, TIME dergisine kapak olduktan sonraki altı yıl içinde 6 milyon Yahudi’nin, 3 milyon Rus savaş esirinin, yüz binlerce Roman’ın, engellinin, eşcinselin, sosyalistin, sosyal demokratın, gazetecinin, sendikacının, öğrencinin ve diğer milyonlarca suçsuz insanın katili olmuştur. Ekonomik büyüme ve itibarlı dış politika palavralarıyla ülkesindeki demokrasiyi otoriter rejime çeviren, geniş halk kesimleri üzerinde baskı kuran, medyayı yandaş kılan, tüm muhalifleri toplama kamplarına tıkan ve savaşı önce bölgesine, sonra da dünyaya taşıyan bir liderin takdir edilmesi olanaklı değildir. Temel hak ve özgürlükler söz konusu olduğunda, insanların yok edilemez ve devredilemez hakları söz konusu olduğunda, Hitler gibi yüzde 44 oy alan, hatta Mussolini gibi yüzde 65 oy alan bir lider de olsa karşımızda, biz yine hakkı göstermeye delil olmaya…
Türkiye demokrasisine hakaret etmeyin! O demokrasi hepimizin!
…düşünmeye, konuşmaya ve eleştirmeye devam ederiz. Bertolt Brecht’in dediği gibi: “ “İnsan dediğin nice işler görür, generalim, Bilir uçmasını, öldürmesini. Ama bir kusurcuğu var, Bilir düşünmesini de.”
Demokrasinin dışında başka bir şey mi öneriyorsunuz!
Sayın milletvekilleri, sözlerime İbreti’nin bir deyişiyle son vermek istiyorum: “Sözüne bir şah olsam hükmeylesem cihana.” diye başlayan İbreti, “Ayrı gözle bakmaz idim bir ferde, Cihana bir gözle bakar giderdim.” der ve sonra da ekler: “O günü görseydim yüzüm gülerdi, Dünyada insanlar bayram ederdi. Ne bir silah ne bir atom kalırdı, Bir ulu deryaya döker giderdim.” Nefretin karşısında sevginin, savaşın karşısında dostluğun sesi olan İbreti: “Ayrı gayrı devlet icap etmezdi, Dünyaya bir bayrak diker giderdim.” diyerek sözlerine son verir. Ben de yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Bölge halklarına dostluk, barış, kardeşlik diliyorum.
Demokrasiye saygılı olacaksın ilk önce!
Sayın Başkan.
Buyurunuz Sayın Canikli.
Sayın konuşmacı, biraz önce, şu andaki Türkiye'deki demokratik uygulamayı ve Hükûmetimizi, geçmişte diktatörlükle eş anlamlı kullanarak, hem hakaret hem de iftira etmiştir. Sataşmadan söz istiyorum.
Buyurunuz Sayın Canikli.
Tabii, her zaman, birçok arkadaşımızın da burada ifade ettiği bir genel kural var: Eğer insanların bilgi birikimi yeterliyse, dağarcığı doluysa, yüreği genişse çıkıp katkı veriyorlar, destek veriyorlar hepimize; biz de faydalanıyoruz, bir şeyler öğreniyoruz; ama bunlardan eser yoksa, bunlardan hiç nasip alınmamışsa o zaman sadece hakaret ediliyor. Bakın değerli arkadaşlar, bir de bunu söyleyen kişi, önce, bunları gelip konuşurken bir defa millete hakaret ediyor. Neden? Bu iktidar, Sayın Başbakanımız milletimizin takdiriyle iktidar olmuştur, bu göreve getirilmiştir.
Biz atamayla mı geldik? Biz de milletin takdiriyle geldik.
Hem de müteaddit kereler, müteaddit defalar… Elbette eleştirilebilir; ama eğer demokrasi dışı bir yöntemle bağlantı kurularak eleştiri yapılmaya çalışılırsa o zaman biz de şunu söyleriz: Önce sen bir geçmişine bak, bir tarihine bak.
Diktatörlüğün rengârenk örneklerini görmek istiyorsan, diktatörlüğün en envai çeşidini görmek istiyorsan…
Kimi kastediyorsun?
…demokrasi dışı uygulamaların birçok örneğini görmek istiyorsan önce geçmişine bak.
Bakalım.
Adını ver. Kimi kastediyorsun?
O dediğiniz kişi, yani Almanya’da dediğiniz Hitler, diktatör, tarihin en eli kanlı diktatörlerinden bir tanesiyle o dönemin uygulamalarına bakın.
O da seçimle geldi ama.
O dönemdeki Türkiye uygulamalarına bakın. Ne kadar benzerlik olduğunu göreceksiniz. Bunu burada söylerken… Bakın tekrar söylüyorum: Eleştiri yapılabilir, bu eleştiri ağır olabilir ama uzaktan yakından hiçbir bağlantı olmamasına rağmen…
Ne yapalım? 8 milletvekili tutuklu, ne yapalım?
… ilişki olmamasına rağmen, çıkıp bağlantı kurmaya çalışmak kadar yanlış bir değerlendirme olamaz.
Sayın Canikli, ne yapalım? 8 tane milletvekili parmaklıklar arkasında. Ne yapalım? Alkışlayalım mı?
Sayın Başbakanımızın, demokrasinin son yıllardaki Türkiye’deki gelişimini ve liderliğini, demokratik uygulamalarını sadece Türkiye değil, sadece bizim milletimiz değil, bütün dünya kabul ediyor, bütün dünya takdir ediyor. Siz Sayın Genel Başkanımızın TIME dergisine kapak konusu olmasını eleştiriyorsunuz. Ee, o zaman siz de kendi Genel Başkanınızı “kapak” demiyorum bakın. Kapağın arkası da değil, arkasının arkası da değil, en dip sayfaya dip not olarak koydurun bakalım; koydurabiliyor musunuz?
Bizim Genel Başkanımız emperyalizmin ve siyonizmin dergilerine kapak olmayacak!
Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Canikli.
Söz istiyorum Sayın Başkan. Konuşmacı, grubumuzu hedef almıştır.
Buyurunuz Sayın Tarhan.
Teşekkürler Sayın Başkan. Önce, bir demokrasi dersi vermek istiyorum.
Demokrasi, sadece sandıktan ibaret değildir. Demokrasi, seçimle gelen seçimle giden geçici iktidarlar demektir.
AK PARTİ beş seçim atlattı!
Ancak dünya örnekleri, dünyada bazı olumsuz örnekler vardır ki, bu geçici iktidarlar mutlak iktidara birden bire dönüşebilir. Bunun yolları da nasıl açılır biliyor musunuz? Önce, özgür basın susturulur. Sonra, bağımsız yargı yargıç ve savcı ordularıyla ve iktidara biat eden militanlarla doldurulur. (CHP sıralarından alkışlar, AK PARTİ sıralarından gürültüler) Ardından, sandıkla gelen o demokrasi nasıl bir mutlak iktidara dönüşür onun kitabı yazılır.
AK PARTİ kitabını bu millet yazıyor!
Bunun kitabı daha önce dünyada yazılmış; Hitler yazmış. Bacağından asılıncaya kadar Mussolini yazmış biliyorsunuz bu kitabı, bu antidemokrasi kitabını yazmış. Bunun örneklerini verip elbette iktidarımızı uyarmak bizim görevimizdir. Bizim muhalefet olarak en önemli görevlerimizden biri iktidarı denetlemek ve doğru yola sevk etmektir. Bu konudaki lütfen uyarılarımızı dinleyin ve akıllı olun rica ediyorum.
Sayın milletvekilleri, on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 42’nci Birleşiminin İkinci Oturumu açıyorum. 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam ediyoruz. [[Devam]] Buyurunuz Sayın Tanal.
Değerli Başkanım, Anayasa’nın 66’ıncı maddesi uyarınca, “Vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkes Türk vatandaşıdır.” der. Sayın AKP Grup Başkan Vekili, devlet adamı İsmet İnönü’yü bir Hitler’e benzetmiş yani bir diktatöre benzetmiştir.
Nereden çıkarıyorlar efendim? Öyle bir şey yok.
Bu anlamda, vatandaşlık bağıyla bağlı olduğum için, bu anlamda bir sataşma söz konusudur. Buna cevap vermek için izin istiyorum.
Sayın Başkanım, öyle bir benzetme de yok, öyle bir şey de yok.
Sayın milletvekilleri, bir dakika… MAHMUT TANAL (İstanbul) Tutanakları okuyabiliriz efendim. Sayın Tanal, bu konudaki sataşmaya Sayın Grup Başkan Vekili Sayın Tarhan cevap verdi grubunuz adına…
Vatandaş olarak ve bir milletvekili olarak, ben grup adına değil, bir…
Vatandaş adına cevap vermek ve sataşmaya cevap vermek diye bir şey bilmiyorum ben Meclis İç Tüzüğü’nde. Onun için teşekkür ederim.
Ben özür dilerim, bende bir mahkeme kararı var.
İsim verilmedi, öyle bir sataşma yok.
Ben bu mahkeme kararını takdim etmek istiyorum yani bununla ilgili, daha önce, AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan böyle bir açıklamada bulunmuştu.
Sayın Başkanım, grup başkan vekili…
Dava açtım aleyhine ve bu davayı da kazandım. Bir devlet adamına bu şekilde bir lafların sarf edilmesi hukuka aykırıdır. Hukuka aykırılığın tespiti kararı davasını açtım…
Sayın Başkanım, Grup Başkanımız isim anmadı.
Tutanaklara geçti Sayın Tanal.
…ve burada mahkeme kararı var, aynı şekilde, AKP Grup Başkan Vekillerinin bu şekilde ısrarlı tavırları hukuka aykırıdır. Bunu dile getirmek için izin istemiştim.
Tutanaklara geçmiştir Sayın Tanal.
Peki, teşekkür ederim efendim.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Tokat Milletvekili Reşat Doğru. Buyurunuz Sayın Doğru.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; 2012 yılı bütçesi üzerinde, 25’inci madde üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış buluyorum. Yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Bu madde, uluslararası üyelik hakkındadır. Türkiye, Birleşmiş Milletler başta olmak üzere birçok uluslararası kuruluşa üyedir. Ortak özellik olarak bütün kuruluşların tüzüklerinde insana değer vermek ve devletler arasında iş birliği imkânları sağlayarak barışa ve insani değerlere katkıda bulunmak yazılıdır. Ancak bu kuruluşların çalışmalarına baktığımız zaman, çalışma yöntemlerinin ve yaptıkları işlerin hiç de barışa hizmet etmediği görülmektedir. Türkiye bu kuruluşlara yıllardan beri üyedir. Bu kuruluşlar artık geçmiş elli yıldan beri aynı statüde çalışıyorlar, istedikleri kararı çıkarıyor, tepki gösteriyor, ülke yönetimlerine müdahale ediyorlar. Ancak gelecek önümüzdeki elli sene geçmiş elli sene gibi olmayacak, önümüzdeki yüzyılda da çok büyük değişiklikler olacaktır, bu değişikliklere mutlaka hazır olmalıyız, hazır olduğumuzu da söyleyemiyoruz. Ancak Hükûmet “Dışarıya açıldık, Birleşmiş Milletler başta olmak üzere bütün kuruluşlarda itibarımız arttı.” diyor. Acaba durum böyle midir? Acaba hangi uluslararası kuruluşta başkanlığımız veyahut önemli görevlerimiz vardır? Hâlbuki Dışişleri Bakanını dinleyince bu kuruluşlarda çalışan, önemli görevlerde bulunan bildik çok insanımız olması lazım, ancak biz hiçbir kuruluşta yokuz, böyle giderse de herhâlde olmayacağız da. Hâlbuki elli yıldan beri uluslararası kuruluşlara her türlü desteği, parayı veriyoruz ama hiçbir bölümde de yetkili yetkisiz yokuz. Bu durum, Türkiye'nin hakkı olamaz, olmamalıdır da. Mesela Hollanda, 13 milyonluk nüfusu ile birçok uluslararası kuruluşta yetkili konumda insanları olan bir ülkedir, her kuruluşta, üst yönetimlerde görevli birçok insanı vardır, gençleri de genellikle bu yönlü olarak desteklemektedir. Her yıl 150’ye yakın genci de bu kuruluşlara girme noktasında çalışma yapıyorlar. Ben soruyorum: Birleşmiş Milletlerde, Dünya Sağlık Teşkilatında kaç tane Türk çalışıyor? G 20 teşkilatında acaba kaç kişimiz çalışıyor? Sayın milletvekilleri, yıllardan beri üye olunan bu kuruluşların hepsi Amerika Birleşik Devletleri veya Avrupa Birliği, Batı kontrolünde kalmakta, insanlık için değil de kontrolünde oldukları ülkelerin menfaatleri doğrultusunda çalışmaktadırlar. Örneğin, NATO 1945’te kurulmuştur. Türkiye 19 Şubat 1952’de Kore’ye asker göndererek karşılığında da NATO’ya girmiştir. Yükümlülüklerini de aksatmadan, her türlü fedakârlığı yaparak yerine getirmektedir. Asker isteyince asker verilmiştir, destek istendiği zaman da destek verilmiştir. Ancak NATO, bugün, Amerika Birleşik Devletleri’nin isteklerini yerine getirmeye çalışan bir kurum hâline gelmiştir. Hükûmet de NATO'nun isteklerini yerine getiriyor. İncirlik Hava Üssü dururken Malatya’ya füze kalkanı radarları yerleştiriyor. Füze savunma sistemlerini neden Afganistan’a, Kuveyt’e, Suudi Arabistan’a değil de ülkemize kuruyorlar? Bu konuda herkes düşünmeli ve yorum yapmalıdır. Ancak bunun manası açıktır: Ülkemizi, İsrail’i korumaya aldırırken İran ve Rusya’yla karşı karşıya getiriyorlar. Bu, doğru değildir. Ancak AKP İktidarı, bütün bu kuruluşlar başta olmak üzere dünyada itibardan, güçten bahsediyor. Pekâlâ, buradan sormamız gerekir: “Birleşmiş Milletlerde Daimî Temsilcilik dâhil çok büyük mesafeler alındı.” deniliyor. Öyleyse Kıbrıs konusunda Birleşmiş Milletlerde ne tür karar çıkardınız? Kıbrıs Türklerinin hangi menfaatleri konusunda ilerleme olmuştur? Birleşmiş Milletler kanalıyla hangi haklarını alabildiler? Sonuç koskoca bir hiçtir, sıfırdır. İnsani değerleri konuşuyoruz derken Irak’ta 1,5 milyon, Afganistan’da yüz binlerce Müslüman insan Amerika Birleşik Devletleri destekli koalisyonla öldürüldü. Binlerce insan evsiz barksız kaldı, topraklarını kaybetti. Sayın milletvekilleri, Amerika Birleşik Devletleri, 57’nci Koalisyon Hükûmeti zamanında Irak’ı işgal etmek istedi, ancak buna izin verilmemiştir. Ancak, Koalisyon Hükûmeti görevden ayrılıp AKP İktidarı kurulunca işgal başladı, insanlar öldü, hâlâ da ölüyor. Bunun sorumlusu sadece Amerika Birleşik Devletleri ve koalisyon değildir, buna müsaade eden ve tepki göstermeyenler de sorumludur. Peki bu duruma dünyadaki sivil toplum kuruluşlarından hangisinden bir tepki gelmiştir? Bugün, Kerkük’te, Musul’da, Telafer’de Türkler öldürülüyor, ancak bununla ilgili bir tepki göstermiyoruz. Hiçbirisi “burada insan hakları çiğneniyor, yanlış yapılıyor” diye bir açıklama yapıyor mu soruyoruz. Hep sessiz kaldılar, sonuçta insanlar ölürken bazıları kazandı. Talabani devlet başkanı, Barzani bölgesel lider oldu, ancak Amerika Birleşik Devletleri, işgali bitirip istediğini aldıktan sonra Irak’tan çekildi. Çekilme esnasında Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanı Leon Panetta Iraklılara şöyle sesleniyordu: “Bağımsız ve egemen bir Irak hayaliniz gerçek oldu. Irak halkı yolunu tayin ederken Amerika Birleşik Devletleri yine yanınızda olacak.” dedi. Sizce bu ne manaya geliyor? İşte, güvendiğiniz Amerika Birleşik Devletleri budur. İşi bitince çekip gider; geride, kan, gözyaşı, harap, dağılmış, parçalanmış bir ülke kalıyor. Aynı durumları, Dağlık Karabağ, Azerbaycan topraklarında da görüyoruz. Azerbaycan topraklarının neredeyse 3/1’i Ermeniler tarafından işgal altındadır. Ermeniler işgalden vazgeçmemekte, soykırım dahil birçok iddialarda bulunmaktadır. Dünyada hiçbir sivil toplum kuruluşundan ses çıkmaz iken pekâlâ biz ne yapıyoruz? AKP İktidarı, Ermenistan’la ilişkileri geliştirmek, protokolleri imzalamak için meşgul değil midir? Azerbaycan’da insanlık dramı yaşanmaktadır, 1 milyona yakın insan Dağlık Karabağ başta olmak üzere birçok Azerbaycan şehrinden zorla göç ettirilmiştir, Hocalı katliamı gibi soykırımlar yapılmıştır. Hocalı’da öldürülen kardeşlerimizin kanı kurumamışken, failleri ortaya çıkartılmamışken nasıl anlaşmalar yapabiliriz? 1 milyonu aşkın insan Azerbaycan’ın çeşitli yerlerinde vatan özlemiyle zor şartlarda yaşıyorlar; onlar insan değil midir, onlara yardım edilmesi gerekmez mi? Azerbaycan Türklerine uygulanan insanlık dışı hadiseler dünyadaki STK’lar tarafından hiç dile getirilmiyor. Ayrıca, bunun yanında Doğu Türkistan’da Uygur Türklerine karşı ağır saldırılar yapılıyor. Uygur Türkleri Çin’in zulmü altında inliyorlar. Sincan Uygur bölgesinde nükleer denemeler yapıp, doğacak nesiller yok ediliyor. Ayrıca, kasıtlı tahrikler yapıp, Uygurlulara saldırıp binlercesini öldürüyorlar. Uygurların lideri Rabia Kazan’ı Doğu Türkistan’a almıyorlar, ancak Türkiye de bu kahraman kadın lideri ülkemize almıyor. Son olarak TİKA’dan bahsetmek istiyorum. Bu kuruluş “Türk İşbirliği ve Kalkınma Ajansı” adıyla Türk dünyasında iş birliği ve ilişkilerin gelişmesi için kurulmuştur. Kurulduğu günden itibaren Türk dünyasında AKP İktidarına kadar çok büyük hizmetler yapmıştır ancak AKP İktidarında ismi değiştirilerek Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı olmuştur, Türk dünyasını bir kenara bırakarak Afrika başta olmak üzere başka yerlere açılmıştır yani kuruluş amacının dışına çıkmıştır. Hükûmet “Bütçesini artırdık.” diyor, doğrudur, bütçe artmıştır ama daha önceki yıllık 18-20 milyonluk bütçe Türk dünyasına harcanıyordu, acaba ayrılan bütçenin şimdi ne kadarı Türk dünyasına harcanıyor? Herhâlde bunları da sormak mecburiyetindeyiz yani TİKA Türk dünyasını bir kenara bırakmış, başka yerlere açılmıştır. Gerçi Türk milleti tarihin her döneminde çalışkan, azimli bir millettir, her yere yardım etmeyi sever. Ancak, hiçbir zaman “Katliam yaptı.”, “Soykırım yaptı.” tabirine de layık değildir. Türk tarihine şöyle bir bakmış olduğumuz zaman, eğer katliamlar yapmış olsaydı Avrupa’sı, Asya’sı, Afrika’sı şu anda Türkçe konuşuyor olurdu diyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Kars Milletvekili Mülkiye Birtane. Buyurunuz Sayın Birtane.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, bütçe görüşmeleri boyunca parti olarak dile getirdiğimiz en önemli hususlardan biri bölgeler arası eşitsizliğin giderilmesi, yoksulluğa ve işsizliğe çare bulunması gerektiği oldu. Bu önerimizi bir kez daha yineliyoruz. Bu açıdan, şu an özellikle kırsal alanda yaşayan halkın içinde bulunduğu durumu göz önüne alarak bütçeden Kırsal Kalkınma Projesi için pay ayrılması gerektiğini öneriyoruz. Her ilde ilin sorunları tespit ve çözüm birimleri oluşturulmalı, projenin dayanağı halkın itirazları ve talepleri olmalıdır. Bir rant kapısına dönüşmesini ve diğer projeler gibi işlevsiz kalmasını önlemek için her ilde sivil toplum örgütlerinden ve yerel yönetimlerden bir izleme komitesi oluşturulmalı, bu komiteye vatandaşlar da dâhil edilmeli, komite aylık rapor hazırlayarak kamuoyuna giderleri ve icraatları duyurmalıdır. Ancak, sürekli yaptığımız öneriler cevap bulmamakta, cumhuriyet tarihi boyunca bölgecilik yaparak Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ni en geri kalmış bölgeler hâline getiren zihniyet bizi bölgecilik yapmakla suçlamaktadır. Ne yazık ki, mevcut iktidar da bu konuda eksik kaldığını kabul etmemekte, bölgedeki yoksulluğu ve yüzde 65’leri bulan işsizliği maniple etmekte, “Ortada sorun falan yok.” diyerek aslında “Buraya kadar.” demeye getirmektedir. Değerli milletvekilleri, Hükûmetin bu tutumu yalnızca ekonomide değil bir bütün olarak böyledir. İktidara gelirken Kürt sorununu çözeceği umudu yaratan, Alevilerle ilgili özgürlüklerden bahseden, Anayasa’da yapacağı düzenlemelerle Türkiye’yi gerçek demokrasiyle buluşturacağını söyleyen AKP’nin hiçbir icraatı olmadı. Her seçimden sonra ilk icraatı, operasyonlar, gözaltılar, ev baskınları ile Kürtleri ve demokratları siyasetin dışına itmek, sivil ve barışçıl potansiyeli soluksuz bırakarak her yönüyle bir tasfiye politikası yürütmek oldu. Avrupa Birliği üyeliği süreci ise yılan hikâyesine döndü. Bu yılki ilerleme raporuna bakıldığında Türkiye'nin Kopenhag Kriterlerine uyum sağlamadığı ve mevcut politikalarıyla da uyum sağlayamayacağı açık ve net olarak görülmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; “Kadın cinayetine son vereceğiz, etkili düzenlemeler yapacağız.” diyen Hükûmetin, bir bütün olarak kadına yönelik şiddeti meşrulaştıran bir politika yürüttüğünü en yetkili ağızlardan duyar olduk. İçişleri Bakanının Fevziye Cengiz ile ilgili şiddet uygulayan polisleri haklı gösteren dünkü konuşması da her şeye tuz biber oldu. Bu politikalar sonucu her gün 3-4 kadın cinayete kurban gitmekte. 2002 yılında öldürülen kadın sayısı 66 iken, Hükûmetin aldığı dâhiyane önlemlerden sonra 2010 yılında cinayete kurban giden kadın sayısı 1.550’yi buldu. 2011 yılının ilk yedi ayında ise 935 kadın öldürüldü. Mevcut iktidar döneminde cinayete kurban giden kadın sayısı toplamda en az 7 bindir. Bu sonuca da biz “Bu bir kadın kırımıdır.” diyoruz. Hükûmet, faili meçhul cinayetleri çözeceğini söyledi, şimdiye kadar aydınlatılan tek faili meçhul cinayet yok. Annelerin gözyaşlarını dindireceğini söyledi; PKK’ya karşı yürüttüğü savaşa gencecik bedenleri sürdü, mağaralarda gerilla zehirledi, cesetlere işkence edilerek annelerin yürekleri dağlandı. Başbakanıyla, bakanıyla, yardımcısıyla, sözcüsüyle “Diyarbakır Cezaevi, Cumartesi Anneleri, Dersim katliamı, Sivas, Maraş, Çorum” dedikçe ironi yaparcasına Kürtlere yüklendi. “Çözeceğiz, yüzleşeceğiz” dedikçe 80’li, 90’lı yıllara geri gitmeye başlandı, bölgenin her yerini Diyarbakır Cezaevi yaptı. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugün ise 19 Aralık. Bu tarih on bir yıl önce cezaevlerine yönelik düzenlenen ve onlarca tutuklunun katliamdan geçirildiği, adına ise “hayata dönüş operasyonu” dendiği gün. İsmi ile Türkiye’de iktidar olanların, kötüyü iyi, haksızı haklı gösterme becerisinin ibretlik bir örneği. Davaların birer birer düştüğü, hakkında iki dönemdir araştırma önergesi verdiğimiz ama Hükûmetin oralı bile olmadığı cezaevleri katliamının 11’inci yıl dönümü. Katliamı gerçekleştirenler, yönetenler, emri verenler ve öldürenler apaçık ortada ancak bugüne kadar tek gerçek sorumlu yargılanmadı. Davası devam eden, Bayrampaşa Cezaevine yönelik olan kısmında ise olay yeri tutanağındaki imzaların sahte olduğu ortaya çıktı. Ailelerini acıya boğan, gencecik çocuklarımızın ölümüne engel olamadığımız bu olaylarla ilgili sonradan konuşmak elbette acıların en büyüğü. Bu durumda adaletin yerini bulmaması vicdanları kanatmaya devam edecektir. Bayrampaşa Cezaevine yönelik gelişmeye bakıldığında, başından beri yargı süreci geciken ve adaletin yerini bulmadığı, diğer ilgili davaların da gerçek olmayan belgeler ve ifadeler üzerinden yürütülmüş olduğu kesindir. Sahte olduğu öne sürülen bu tutanaklara göre mahkûmların birbirlerine ateş ederek, birbirlerini yakarak öldürdükleri ileri sürülüyordu. Üstelik mahkûmlar imzaların sahte olduğu bu tutanak doğrultusunda yargılanmış, olayların gerçek boyutlarını ortaya koyan belgeler ise mahkeme tarafından önemsenmemişti. Yine, olaylarda tutukluların koğuşlarda bulunan piknik tüplerini kolluk kuvvetlerine karşı patlayıcı olarak kullandığı ileri sürülmüştü. Ancak yapılan incelemede koğuştaki bütün tüplerin boş, çizilmemiş ve issiz olduğu saptanmıştı. Üstelik, bu asılsız olduğu tespit edilen iddialar neticesinde cezaevlerinde merkezî mutfak sistemine geçilmiş, bu da cezaevindeki hak ihlalleri zincirine yeni bir halka eklemiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; katliamın üstü örtülerek unutturulmaya çalışılsa da, operasyonun açığa çıkmış ve çıkmakta olan boyutları, yaşananların bir hukuk skandalı olduğunu göstermektedir. Evet değerli milletvekilleri, “Cezaevleri öldürüyor!” İnsan hakları savunucuları böyle diyor. Yetkililerin vurdumduymaz tutumları sonucu 2011 yılında 31 kişi cezaevlerinde yaşamını yitirdi. Bugün Iğdır halkı Mehmet Aras’ı toprağa veriyor. Son iki yılda 192 kişi yaşamını yitirdi. “Devletin ulusal hukuk ve uluslararası sözleşmelerdeki asıl yükümlülüğü yaşam hakkını korumaktır.” diyor ve bu ülkenin, karanlıktan kurtulacağı, bütün yurttaşlarının eşit ve özgür olacağı; tek bir insanının bile devletin uygulamaları nedeniyle acı çekmeyeceği güne mutlaka varacağına olan inancımla sözlerime son veriyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Şahsı adına, Kütahya Milletvekili İdris Bal. Buyurunuz Sayın Bal.
Aslında, “Bu beş dakikayı nasıl değerlendireyim?” diye uzunca düşündüm ama biraz önceki tartışmalardan sonra rahmetli babamdan duyduğum bir hadiseyi anlatayım: Ben, Kütahya Dumlupınarlıyım. Bizim köyümüzün girişinde bir mezarlık vardı. Orada bir insan saklanırmış ağaçların içerisinde. Niçin biliyor musunuz? Jandarma gelirken haber versin de köyde çocuklara dua öğretilirken jandarma onları yakalayıp dövmesin diye. Yine, bir cenaze olduğu zaman, değerli arkadaşlar, üç-beş köyden bir tane Kur’an-ı Kerim bulurlarmış -çünkü yasak olduğu için bunu yapamıyorlar- yani son görev yerine getirilirken Kur’an-ı Kerim’den ayetler, sureler okuyalım diye. Nereden nerelere geliyoruz değerli arkadaşlar. Bunları derken, samimiyetle söyleyeyim, hiç kimseyi suçlamak istemiyorum. Sadece bizim dönüşüm içerisinde olduğumuzu hatırlatmak istiyorum. Devletimizle halkımızı barıştırmaya çalışıyoruz, barıştırıyoruz. Hani “yurtta sulh, cihanda sulh”tan bahsetti arkadaşlar. Bence de ne güzel bir söz değil mi arkadaşlar? Ama bunu duvara yazmakla olmuyor. Hep duvarlara yazılırdı. Yurtta sulh nasıl olur, bunu hiç düşündük mü? Yurtta sulh, vatandaşlarımızın ihtiyaçlarına bakmakla olur, onların ihtiyaçlarını karşılayıp sorunlarını çözmekle olur. İşte AK PARTİ “demokratik açılım” derken, “Alevi açılımı” derken, “Roman açılımı” derken bunları yapmaya çalışıyor. Bunlara biraz da pozitif taraftan bakmak lazım. Bardağın dolu tarafına bakmak lazım değerli arkadaşlar. Bu sürece yardımcı olmak lazım. Şunu da unutmamak lazım: Bakınız, Orta Doğu’daki hareketlerde Hitler’in, Mussolini’nin resmi taşınmıyor, Sayın Başbakanın resmi taşınıyorsa, bizim bayrağımız taşınıyorsa değerli arkadaşlar, bırakınız içerdeki kavgalarımızı bir taraflara koyalım, gurur duymamız lazım. Türkiye’nin itibarının arttığını hep beraber kabul edip sevinç duymamız lazım. Tabii ki birbirimizi eleştireceğiz değerli arkadaşlar. Şunu da unutmamak lazım değerli arkadaşlar: Dünkü tartışmalarla alakalı, gerek Milliyetçi Hareket Partisinden gerek Cumhuriyet Halk Partisinden gerek bizim sıralarımızdan, AK PARTİ’den güzel sözler söylendi, bu kavmiyetçilikle alakalı, etnik milliyetçilikle alakalı güzel sözler söylendi. Ben her zaman şunu söylüyorum değerli arkadaşlar: Bir ülkeyi ihya edecek vizyon “Biz bir aileyiz” vizyonudur, mahvedecek vizyon ise “Biz kaç kişiyiz” vizyonudur. Diğer taraftan bu dönüşüm çerçevesinde değerli arkadaşlar, senaryosu olmayan milletler, başkalarının senaryolarında figüran rolü oynamaya mahkûmdur. Zayıf ve güçsüz ülkeler ise senaryo yazamayacağı gibi başkalarının senaryolarında araç olmaktan yukarı da çıkamazlar. Türkiye, değerli arkadaşlar, kendi senaryosunu yazmaya başladı. Amerika ne der, Rusya ne der, başkaları ne der demiyor. Bakınız, bir Amerikalı yetkili bana ne dedi biliyor musunuz değerli arkadaşlar? “Eskiden Türkiye bizim için bir küçük kardeş idi ama şu anda bir arkadaştır.” dedi. Bu çok önemli bir şey değerli arkadaşlar. Obama’nın ilk ziyareti çok önemlidir değerli arkadaşlar. Bir de ben kalan bir dakika içerisinde şunu da söyleyeyim: Meclis demokrasinin kalbidir, vekiller halkımızı temsil etmektedir. Acaba, biz, bu sıraları, bu vakitleri ne derece verimli kullanıyoruz değerli arkadaşlar? Bakınız, burada konuşulan konunun dışında, başka tekerleme gibi aynı konuları gelip burada tekrar etmek verimliliğe ve Meclisin saygınlığına değerli arkadaşlar yakışıyor mu? Bunu hep beraber, hangi partiden olursak olalım otokritiğe tabi tutmamız lazım kendimizi. Diğer taraftan şunu da unutmamak lazım. Bir madde, deniyor ki: “Bu madde yayınlandığı tarihte yürürlüğe girer.” Arkadaş söz istiyor, muhalif. Ne demesi lazım? Bir sene sonra yürürlüğe giriyor demesi lazım ama tamamen alakasız bir şey anlatılıyor.
Senin yaptığın ne? Sen ne konuşuyorsun?
Değerli arkadaşlar, verimliliği artırmamız lazım, siyasetçinin, Meclisin, siyasetin saygınlığını artırmamız lazım. Bir de şu partilere göre verilen süreleri vicdan ölçüsünde, adalet ölçüsünde, demokrasi ölçüsünde değerlendirmek lazım.
Sizin konuştuğunuz madde ne maddesi, söyler misiniz?
Zira herkes şu hesabı yapsın. Bir AK PARTİ’li arkadaşıma konuşma sırasının gelme şansıyla BDP’li bir arkadaşımıza konuşma sırasının gelme şansını herkes değerlendirsin. Herkese saygılarımı sunuyorum. Teşekkür ediyorum.
Şahsı adına İstanbul Milletvekili İsmet Uçma. Buyurunuz Sayın Uçma.
Değerli arkadaşlar, bilindiği gibi bütçeler bir ülkenin en azından belli bir yıl için üzerlerinde taşıyacakları elbiselerin provaları gibidir. Ülkeler de insanlar gibi giyecekleri elbiselerin kol boylarının ne kadar olacağını, paçalarının uzunluğunu, yakalarının şeklini bütçe görüşmelerinde dile getirir ve halka sunarlar. Halk da bu tariften hareketle bu elbisenin ülkelerinde, dolayısıyla kendi üzerlerinde nasıl duracağına bakar ve tercihlerini ona göre yaparlar. Yakın tarih bize, ülkemize çok uzun yıllar kötü terziler tarafından biçilip dikilmiş elbiseler giydirildiğini göstermektedir. 2002’de işin ehli, usta bir terzi bize üzerimize uygun bir elbise dikti ve o günden bu yana her geçen gün üzerimize daha güzel oturan ve bizi daha şık gösteren bir elbiseye sahip olduk. Daha önceki elbiselerimizden bir kısmının paça boyu kısa, kol boyu uzun, bir kısmının da kol boyu uzun, paçaları kısaydı; daha bir yıl geçmeden yırtılıyor, her yırtığa bir yama atılıyordu. Hiç şüpheniz olmasın ki bu yıl geçen yıllara göre hem içeride hem dışarıda hepimiz daha şık olacağız, elbise bedenimize daha güzel oturacak. Bunu nereden biliyoruz? Çünkü bu yıl bir önceki yıla göre millî eğitime, sosyal adalete, sağlığa, tarıma, kısacası seçkinlerin değil, halkın ihtiyacına daha çok pay ayrıldığını görüyoruz hep birlikte. Önceki yıllarda Meclisin en renkli, en hareketli anları bütçe görüşmeleri sırasında yaşanırdı. Her parti pazara ürün getiren satıcılar gibi kendi programlarını sunar, kendilerini halka beğendirmeye çalışırlardı. Maalesef bu yılki bütçe görüşmeleri geçmiş yıllara göre bir hizmet yarışına konu olmadı, bizi biraz mahcup etti. Bu nedenle büyük bir heyecanla takip edildiğini söylemek oldukça zor. Bu konuda bizi yalnız bırakan, halkı heyecanlandıracak yeni proje ve söylemler dile getiremeyen muhalefet partilerine bir sitem gönderme hakkımız var. Pazarda bizi yalnız bıraktınız arkadaşlar ve bütçe görüşmelerinin heyecanını düşürdünüz.
Biz tüccar değiliz!
Aydın Ayaydın’ın sözlerinin tekrarını yapıyorsunuz!
Bütçe konusunda burada konuşulan sözlerin anlamlı olması için bunların gerçekleşmesi konusunda halkın güvenini sağlamak lazım. Tutulamayacak hiçbir sözün kıymeti yoktur. Eğer bütçeyi deldirecek, verilen sözlerin yerine getirilmesi konusunda tereddütler oluşturacaksanız bu halk bunu asla affetmez, tıpkı geçmiş yıllarda olduğu gibi. Mali disiplinden uzaklaşacaksanız sözlerinizin de bir anlamı asla o zaman olmaz. AK PARTİ’li geçmiş yıllar şahittir ki, biz burada verdiğimiz sözü yıl içinde değiştirip bütçe disiplininden taviz vermedik, bundan sonra da asla vermeyeceğimizden emin olabilirsiniz. Seçim çalışmalarım sırasında bilge bir seçmen bana şöyle demişti: “Evladım, bu dünyada 3 kişinin işi çok zordur; Kuzey Kutbu’nda Eskimolara buzdolabı satanın, Afrika’da Büyük Sahra Çölü’nde yaşayan yerlilere soba satanın, bir de AK PARTİ’ye muhalefet yapanın.” (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Evet, AK PARTİ’ye muhalefet yapan arkadaşlar, işiniz gerçekten çok zor.
Malzeme çok bol!
Değerli arkadaşlar, ortak iyinin hâkimiyeti için hep birlikte hareket etmek zorundayız.
Tahribatınızı temizlemek çok zor.
Burada biraz önce gündeme getirilen Hitler ve benzeri… Her çağın Hitler’i vardır ama bu Adolf Hitler değildir. Bu -bizim çağımızın Hitlerini söylüyorum- iletişim, bilişim, teknoloji ve özgürlükler. Eğer bu konularda alan körlüğüne düşerseniz, doğru yönetemezseniz, bilinç kaymasına uğrarsanız millet sizi asla affetmez. Aramızdaki fark şu arkadaşlar: Siz vatandaş siyaseti yapıyorsunuz, biz halk siyaseti yapıyoruz. Bunu ayırt ettiğiniz andan itibaren gerçekten Türkiye’ye katkılarınızın çok büyük olacağını düşünüyorum.
Sen bize ders verme, kendine bak, kendine. Kendi grubuna söyle.
Ayrıca Sayın Başbakanımız, bırakın o benzetmeleri, sadece dünyayı bir muhassalaya, bir medeniyete, bir bileşkeye, bir geleceğe ve bir gelecek tasavvuruna taşımakla kalmıyor, hamdolsun, CHP’yi özgürleştiriyor, muhalefeti özgürleştiriyor, dünyayı özgürleştiriyor.
Beynini özgürleştir, beynini!
Biat kültüründen kurtul önce!
O hâlde sevgili arkadaşlar, ortak iyinin hâkim olabilmesi için bütün hedefimiz şudur: Önce ülkemizde sonra yeryüzünde, bir insanın ötekinden daha çok insan olmadığı ana kadar, bu gerçekleştirinceye kadar…
Teşekkür ediyoruz Sayın Uçma.
Hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın milletvekilleri, şimdi soru-cevap bölümüne geçiyoruz. Sayın Öz…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. SGK’ya prim ödeyen vatandaşlar muayene katılım payı, yüzde 10, yüzde 20’lik reçete, emekli ve çalışan ayrımı, muadil ilaçlardan dolayı fark, özel hastanelerde katılım farkı, reçete bedeli öderken şimdi de kutu başına 1 TL ödemek zorunda bırakılıyor. Bu uygulama iddia ettiğiniz Sağlıkta Dönüşüm Projesi’nin bir parçası mıdır? Finansal sürdürülebilirlik sağlanabilecek midir? Yeni güncellemeler düşünülüyor mu? Vatandaşın sağlığına daha fazla ödeme yapmasına neden olmuyor mu? İkinci sorum: Türkiye’de engelli vatandaşlarımızın oranı yüzde 11, yüzde 12 civarındadır. Bu vatandaşlarımızın kamuda ve özel sektördeki zorunlu istihdamlarına uyulmamaktadır. Yaptırımların ağırlaştırılması ve engelli vatandaşlarımızın istihdama katılımını teşvik etme yönünde 2012 bütçesinde net bir tutumunuz var mıdır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Öz. Sayın Doğru…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. İl özel idarelerinde son zamanlarda büyük oranda para sıkıntısı vardır. KÖYDES’e de para fazla aktarılmıyor. Buna bağlı olarak da başta köylerin yolları olmak üzere, ilçeler de dâhil olmak üzere -Tokat için söylüyorum- çok büyük sıkıntılar vardır, insanlar arabalarla gidememektedirler. KÖYDES’e para aktarmayı düşünüyor musunuz? İkinci sorum: Ülkemizde akarsular üzerinde hidroelektrik santraller bulunmaktadır. Bu küçük akarsular üzerinde kurulmaya çalışılan HES projeleri çok ciddi manada sıkıntılarla karşı karşıyadır, doğa bozulmakta, beraberinde de insanlar arazilerini kaybetmektedirler. HES projeleri üzerinde Hükûmet olarak kaldırma veyahut da durdurma noktasında bir çalışma yapmayı düşünüyor musunuz? Bunları öğrenmek istiyorum. Teşekkür ederim Sayın Başkanım.
Teşekkür ederiz Sayın Doğru. Sayın Dibek…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Az önce Sayın Bakana sordum ama süresinin yetmediğini düşünerek yanıtlamadığını düşünüyorum yani ona inanıyorum. Ben yazılı olarak da sormuştum size Sayın Bakan, az önce belirttim. Karayollarına ait olan Kavacık’taki bir arazi, ciddi bir arazi, onun metresini de belirtmişsiniz yazılı cevapta ama benim istediğim sorulara yanıt vermemişsiniz. Bir de Unkapanı’ndaki Tekel binasına ait olan arazi… Bu iki taşınmaz Medipolitan Sağlık Eğitim Vakfına kırk dokuz yıllığına kiralandı. Yani bu yılbaşında oldu, yaklaşık bir yıllık bir süresi var bu olayın fakat burada, ısrarla, yıllık ne kadar bedelle kiralandığını söylemiyorsunuz. Şimdi, baktığımız zaman, girdiğimiz zaman İnternete bu vakfın kime ait olduğunu görüyoruz -şimdi burada ismini vermeyelim- ama niçin yıllık kira bedelini bize bildirmiyorsunuz? Niçin bu yerlerin yıllık rayiç kira bedellerini, emsallerine göre, o civardaki bedellere göre belirlenmiş rayiç bedellerini -benim sorum önergemde var- bizlere bildirmiyorsunuz Sayın Bakan? Şu anda üçüncü soruyu sorduğum için sanıyorum süreniz yetecektir. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Dibek. Sayın Dedeoğlu…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sorum Maliye Bakanımıza: Kahramanmaraş Türkiye’nin 17’nci büyük şehri, bütçeden almış olduğu pay diğer illere göre daha az gözüküyor, 2012 yılında ek bir bütçe düşünüyor musunuz? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyoruz Sayın Dedeoğlu… Sayın Ağbaba…
Sayın Bakan, Malatya’da TEDAŞ özelleştirildi. Özelleştirmenin amacı etkinliği artırmak, fiyat istikrarını sağlamak, istihdam üretmek olmalıdır ancak TEDAŞ özelleşince Malatya’nın ilçelerindeki, köylerindeki herkes TEDAŞ’tan şikâyetçi olmaya başladı. Sürekli elektrik kesintileri, ayrıca istihdam olarak da düştü ve Malatya’da fiyatı da arttı. Şimdi başlı başına bir sorun daha ortaya çıktı, Malatya’daki belediyelerden sokak lambalarının parasını almak için özelleştirilen firma sözleşme imzalatmaya çalışıyor. Maliye Bakanlığı olarak daha önce hazinenin ödemiş olduğu bu sokak lambalarının parasını siz de ödemeyi düşünüyor musunuz? Eğer düşünmüyorsanız bunu mutlaka düşünmelisiniz çünkü belediyelerimiz çok zor durumda. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Ağbaba… Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, 19 Mayıs 2011 tarihinde meydana gelen Simav depreminin ardından bölgedeki camiler başta olmak üzere birçok sivil toplum kuruluşu ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarından yardımlar toplandı ancak bu yardımların ne kadar olduğu ve ne kadarının kimlere dağıtıldığı konusunda bölge halkı çok ciddi endişe içerisindedir. Bilginiz varsa bu konuda, toplanan yardımın miktarı ve kimlere, nasıl dağıtıldığı konusunda aydınlatabilirseniz memnun olurum? Son sorum da, son günlerde Rusya, İran, Çin ve Suriye gibi ülkelerin muhtemel bir savaş hazırlığında ülkemize karşı bir araya geldikleri görülmektedir. Buna karşı Hükûmetimiz ne tür tedbirler almış ya da almaktadır? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Işık. Buyurunuz Sayın Bakan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Değerli arkadaşlar, bu muayene katkı payları hakkında daha önce de bilgi vermiştim. Bir vatandaşımız bugün itibarıyla bir devlet hastanesine muayene için giderse reçete yazılmamışsa 5 liralık bir muayene katılım payı veriyor, reçete yazılırsa 8 liralık bir katılım payı veriyor. Tabii, özel sektöre giderse bu miktarlar biraz daha yüksek. Şimdi, şu anda komisyonda bir düzenleme var, o zaten Meclisimize gelecek, Meclisimiz bu konuda karar verecek. Değerli arkadaşlar -daha önce de söyledim- sağlık konusunda bu ülkede bir devrim yapılmıştır. Gerçekten, sağlığa erişim, sağlık hizmetlerinin kapsamı çok ciddi bir şekilde genişlemiştir. Sağlık için tahsis edilen bütçe imkânları 6,5 kat artırılmıştır. Vatandaşımıza tabii ki bu hizmetleri sürdürülebilir bir şekilde götürmeye çabalıyoruz yani sürdürülebilirlik de tabii ki önemli bir boyuttur. Ben daha önce de söyledim: Avrupa Birliğinde yirmi yedi tane ülke var. Hastaneye giden her 100 hastadan 35’ine reçete yazılıyor, Türkiye’de ise doktora giden her 100 hastadan 85’ine reçete yazılıyor. Burada bir israf söz konusudur, talep yönetimi bu açıdan önemlidir. Bu katılım payları -özellikle reçete, belli bir ilaç sayısı yani şu anda komisyon gündeminde olan husus- bu açıdan önemlidir, bunun başka bir amacı yoktur, buradan gelir maksatlı bir yaklaşım söz konusu değildir. Şimdi, özürlülerin zorunlu istihdamı konusu: Değerli arkadaşlar, bakın, 2010 yılı bütçesinde özürlülerin istihdamı için hakikaten çok önemli bir düzenleme yaptık, kadro sınırlamasını kaldırdık. Dedik ki kamu kuruluşları istihdam etmek istiyorlarsa burada kadro sınırlaması yoktur, mutlaka etsinler, bu birinci husus. İkincisi: Ben yanlış hatırlamıyorsam, 2008 yılında -hani “Teşvik anlamında ne yapıyorsunuz?” diye soruldu- çok önemli bir adım attık. Eskiden özel sektör yüzde 3 özürlü istihdam etmek zorundaydı, sadece bu kadar. Şimdi, biz dedik ki “Yüzde 3 özürlü istihdam zorunluluğu devam etsin ve o istihdam edilen özürlüler için sosyal güvenlik primi işveren payını hazine ödesin.” Bakın, en büyük teşviki 2008 yılından itibaren sağladık. Yani zorunlu istihdam devam ediyor, bir de teşvik veriyoruz. Buna rağmen, tabii ki bu sorumluluklarını yerine getirmeyenler hakkında da Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığımız gerekli çalışmaları yapar. Değerli arkadaşlar, tabii ki il özel idarelerinin normal bütçelerine ek olarak biz… Şöyle: Geçen sene, aslında KÖYDES’e normalde bütçede öngörülen 550 milyon liraydı fakat bütçe imkânları elverişli olduğu için 1,1 milyar liralık bir kaynak aktardık. Aslında, bir önceki yıl da üç aşağı, beş yukarı bu düzeydeydi, rakamları şimdi ben hatırlamıyorum. 2012 yılı için öngörülen 550 milyon lira ama imkânlar elverirse, şartlar gerektirirse tekrar düşünülebilir ama şu an itibarıyla üzerinde yaptığımız bir çalışma söz konusu değildir. HES’lerle ilgili olarak: Türkiye’de tartışılan bir konudur ama ülkemizde, tabii ki doğaya saygılı bir şekilde, ülkemizin suyunun elektriğe dönüştürülmesi çok önemlidir. Enerjide dışa bağımlıyız. Bu konuda hakikaten bir denge içerisinde çalışmaların devam etmesi gerekiyor. Bütün dünyada HES’ler yapılıyor, ülkemizde de yapılıyor, yapılması da gerekiyor ama burada tabii ki doğaya da bizim saygılı olmamız lazım fakat mutlaka bir şekilde bizim enerjide dışa bağımlılığı azaltmamız lazım. Karayolları arazisine gelince: Doğrudur, bir üniversite vakfına -Medipole- bu bahsettiğiniz yerler verilmiştir. Şu anda önümde dosya yok, arkadaşlara söyledim, getirsinler. Sizlerle…
Bedeli neye göre belirlediniz Sayın Bakan? Rica ediyorum, yazılı olarak verirseniz.
Bakalım arkadaşlar, bedeli neye göre belirlemişiz, ne kadar bedel almışız. Hayhay, sizinle bunları paylaşırız, burada bir sıkıntı yok. Değerli arkadaşlar, bir üniversite vakfına bizim herhangi bir kamu mülkünü tahsis etmemizin kuralları kanun ve mevzuatla belirlenmiştir. Yani ben Maliye Bakanı olarak kendi keyfime göre bu miktarları, bedelleri belirleyemem. Değerli arkadaşlar, Kahramanmaraş’a az bütçe gittiği söyleniyor. Doğrusu, neye göre böyle bir yargıya varılıyor, bilmiyorum ama yani Kahramanmaraş’ta çok önemli birtakım hususlar, yani projeler varsa biz, İl Özel İdaremizi her zaman, tabii, kendilerini dinleriz, imkânlar varsa kendilerine destek oluruz. Yine “TEDAŞ, özelleştirme sonrası fiyatları artırdı.” deniyor. Değerli arkadaşlar, hiçbir dağıtım şirketinin fiyat artırma yetkisi yoktur. Bakın, dağıtım şirketleri dağıtımı sadece ve sadece yüzde 2,3’lük bir kâr marjıyla yapmak durumundadır. Fiyatları EPDK, Enerji Bakanlığı beraber çalışarak belirler, bunlar da maliyet esaslıdır. İkincisi, istihdam azaltıldığı iddiası. Bakın, değerli arkadaşlar, TEDAŞ özelleştirmelerinde istihdamın yüzde 95 oranında korunması şartı vardır, yüzde 95. Zaten, her yıl ortalama yüzde 5 emeklilik olduğu için aşağı yukarı, buralarda istihdamın azaltılmasının, fiyatlar üzerinde oynanmasının imkânı yoktur. Dolayısıyla, böyle bir algıyı da ortadan kaldırmak lazım.
Süreniz doldu Sayın Bakan. Teşekkür ediyoruz. Sayın milletvekilleri, 25’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Kamu idarelerince işletilen sosyal tesisler MADDE 26 - (1) Merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerince işletilen eğitim ve dinlenme tesisi, misafirhane, çocuk bakımevi, kreş, spor tesisi ve benzeri sosyal tesislerin giderleri, münhasıran bu tesislerin işletilmesinden elde edilen gelirlerden karşılanır. Bu yerlerde, merkezi yönetim bütçesi ile döner sermaye ve fonlardan ücret ödenmek üzere 2012 yılında ilk defa istihdam edilecek yeni personel görevlendirilmez. 26’ncı madde üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Antalya Milletvekili Yıldıray Sapan.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 26’ncı madde üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz aldım. Yüce heyeti saygıyla selamlarım. Değerli arkadaşlar, bugün burada, güçlü bir ekonomisi olan, vatandaşı ağır zamlar altında ezilmemiş, insanları gülen, gençleri geleceğe umutla bakan, Başbakanının “Ekonomimiz büyüyor.” diye kandırmadığı bir ülkenin milletvekili olarak konuşmak isterdim ama durum ne yazık ki tam tersi. Bu nasıl bir büyümedir ki ülke halkının yüzde 90’ı giderek borçlanıyor, fakirleşiyor, iki yakası bir araya gelmiyor. Bu nasıl bir büyümedir ki gençleri işsizlikten kırılıyor, işsizler ordusu artıyor, gençler gelecekten ümidini kesmiş, ilk fırsatta ülkesini terk etmenin hayalini kuruyor. Bu nasıl bir büyümedir ki turizmin başkenti Antalya’nın Alanya ilçesinde, bir anne yeni doğan bebeğini çalıntı gıda ile emziriyor ve tutuklanıyor. Bu nasıl bir büyümedir ki yine Antalya’nın göbeğinde, borcundan ötürü icra edilecek malı bulunamayan borçlunun köpeği haczediliyor. İnanmayanlar “Günhaber. com”a bakabilirler. Bu nasıl bir büyümedir ki bu Hükûmetin Cumhurbaşkanı bile çıkıp “1 dolarlık ihracat için 82 sentlik ithalat yapıyoruz.” diyor. Böyle yıldızı parlayan ülke olur mu? Artık, yandaş hâline getirilen medya da kullanılarak halkı aldatmanın sonuna gelinmiştir. Hükûmetin uzun zamandır tek haneli olduğunu iddia ettiği enflasyon oranının çoktan iki hanelere çıktığına artık, Merkez Bankası da itiraz edemiyor. Hatırlayalım, geçen yıla göre beyaz peynir yüzde 41, zeytin yüzde 28, süt yüzde 34, yoğurt yüzde 24, pirinç yüzde 18, sızma zeytinyağı ve bulaşık deterjanı yüzde 27, yine en çok tüketilen maddelerden mazot yüzde 24 daha pahalıdır. Bu rakamların ortalaması alındığında, gerçek enflasyon oranının yüzde 33 olduğunu görebiliriz. Yani Hükûmetin iddia ettiği enflasyon oranının tam 3 katı. Buna karşılık, asgari ücretle geçinmek zorunda bırakılan çalışanlarımıza ve emeklilerimize 2012’de yapılması düşünülen ortalama zam sadece yüzde 4, memurlarımıza ise ilk altı ay için yalnızca yüzde 3’tür. Hani bir ara Tayyip Erdoğan’ın sık sık telaffuz ettiği simit hesabı vardı ya, AKP öncesi ile kendi döneminde asgari ücretle kaç simit alındığını kıyaslayıp övünüyordu. Bu hesaba ne oldu? Nedense artık hiç duymuyoruz. Çünkü hesap artık tutmuyor, çünkü asgari ücrete yapılan zam günlük 63 kuruşa tekabül ediyor ve bir simit almaya dahi yetmiyor. Değerli arkadaşlar, geçenlerde seçim bölgemde bir vesileyle konuk olduğum ailede aile reisi, sofradakileri yetersiz bulmuş olacak ki, bana dönüp “Biz eskiden et de yerdik.” deyince gözlerim doldu. İşte onurlu bir aile reisinin dramı. Birazcık vicdanı olan herkesin bu manzaradan duygulanmaması mümkün mü? Memurun, işçinin, esnafın durumu budur arkadaşlar. Bu olayın ve oranların değerlendirmesini vicdanı olanlara bırakıyorum. Değerli milletvekilleri, ülkemizin en önemli kaynağı tarım sektörü AKP Hükûmetinin ithalatı özendiren politikalarıyla kendi kaderine terk edilerek bitirilmiştir. Dünya ülkeleri arasında tarımda kendi kendine yeten 7 ülke içindeki Türkiye şu anda 100’ü aşkın ülkeden tarım ürünü ithal etmektedir. İthalat yapılamadığı anda Türkiye açtır hatta çıplaktır. Çünkü AKP öncesi dönemin pamuk ihracatçısı Türkiye bugün pamuğu ithal etmektedir. 2002’de ülkemizin pamuk üretimi 964 bin tonken 2011 yılında 457 bin tona gerilemiştir. Geçen yıl 2,5 liraya satılan kütlü pamuk bu yıl maliyeti 1,4 lira olmasına rağmen 1,2 liraya yani maliyetine bile alıcı bulamamaktadır. Yine, geçen yıl 6 liraya satılan temizlenmiş pamuk bu yıl 3 liradan bile satılamamaktadır. Altın yumurtlayan tavuk olarak görülen ve her gün sırtına farklı külfetler yüklenen turizm sektöründe de durum farklı değildir. AKP Hükûmetinin uyguladığı tutarsız ve yanlış politikalar sektörü zor duruma sokmuş, son dönemde otellerin müzik yayınından dolayı telif ödemelerinden sonra odalarındaki televizyonları için de telif hakkı ödemesi ve alkollü içeceklerdeki ÖTV’nin sürekli artırılması sonucu yoluna yoluna tüyü kalmamıştır. Turizmcinin artık derisi soyulmaktadır. Bu yıl ülkemize gelen 31 milyon turiste rağmen turizmci kâr elde edememiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; üzülerek belirtmeliyim ki AKP İktidarı döneminde ülkemizin en önemli kurumları yabancıların eline geçmiştir. AKP, ulusal değerleri yabancılara peşkeş çekmekte o kadar ileri gitmektedir ki 2005 yılında yüzde 55’i Lübnan-İtalya ortaklığına verilen Telekom’un yıllık brüt gelirlerinden alınan yüzde 15 pay satış öncesi yapılan bir düzenlemeyle kaldırılmıştır. Bu düzenlemeyle şu ana kadar devlet 7,3 milyar lira zarar ettirilmiştir. Ülkemizdeki diğer telefon operatörleri bu payı öderken Telekom’un ödememesi için özel bir kanun çıkarılması manidardır ve izaha muhtaçtır. Bu gök kubbenin altında hiçbir şey gizli kalmaz, bugün olmazsa yarın mutlaka ortaya çıkacaktır. Bu işin takipçisi olacağımızı bu kürsüden duyuruyorum. Değerli milletvekilleri, AKP İktidarı her alanda beceriksizliğinin, başarısızlığının faturasını halka kesmektedir, sokaktaki dürüst vatandaşı cezalandırmaktadır. Milyonlarca elektrik abonesinden hiç sorumlu olmadığı hâlde kaçak elektriğin bedelini tahsil etmek, ancak AKP’lilerin aklına gelen, vatandaşın zekâsı ile alay eden bir uygulamadır. AKP, faturasını ödeyen vatandaştan, “Bu ülkede namuslu olmanın bedeli var.” dercesine, “Kayıp kaçak bedeli.” adı altında saçma bir gerekçeyle, fatura bedelinin yüzde 10’unu kapsayan bir tutar almaktadır. Elektrikteki yüzde 60’a varan kayıp kaçağı dokuz yılda önleyemeyen AKP Hükûmeti, çareyi namuslu vatandaşa Deli Dumrul vergisi olarak ödetmekte bulmuştur. Bu, tek kelimeyle, ayıptır, günahtır, yazıktır ama zaten bu sadece AKP’ye yakışır! Bir başka enteresan konu ise Enerji Bakanının Rusya’dan yapılacak doğal gaz alımında indirim olmadığı gerekçesiyle kontratı iptal etmesi ve bununla birlikte hazinenin bir gelir kaybına uğramasıdır. Asıl ilgi çekici konu ise Enerji Bakanının bu alımın zaten özel sektöre devredileceğini önceden bilmesidir. Burada sorulması gereken soru şu: Alımın özel sektöre devredileceğini önceden bildiğiniz hâlde, neden kontratı ihale yoluyla devretme yerine iptal etme yolunu seçtiniz? Böyle olunca, insanın aklına “Acaba yeni ihaleyi alacak firmalar belli mi?” sorusu geliyor. Şayet bu konuyu takip etmediğimizi sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; AKP, Türkiye’de yargının bağımsızlığını bitirmiştir. Yargıyı siyasallaştırarak temeline dinamit koymuştur. Yargı da medya gibi yandaşlaştırılmıştır. Maalesef bu toplumsal bir yara hâline gelmiştir ve toplumsal çöküş yakındır. Sadece muhalif oldukları için bu ülkenin en seçkin aydın ve düşünürlerini, demokratlarını, askerlerini, gazetecilerini ve yazarlarını önceden kurgulanmış hatta çoğu zaman acemice kurgulanmış oyunlarla zindanlara attınız. Zindanlara attığınız insanların çoğu ağır olmakla birlikte hasta ve bir kaçı öldü bile. Bu insanların suçunu bile öğrenemeden ölmesinin, vicdanı olan, inancı olan, Allah korkusu olan herkesi düşündürmesi gerekir. Ama bu duruma sebep olan ve senaryonun bizzat sahibi olan Hükûmet, durumdan zaten memnun olduğu gibi kılını dahi kıpırdatmamaktadır ve üstelik kamuoyu ile dalga geçer gibi vatandaşların dinî duygularını istismar ederek milyonlarca euro dolandıran “Naylon Müslüman” Deniz Feneri sanıkları üç ay tutuklu kaldıktan sonra “Tutukluluk cezaya dönüşüyor.” gerekçesiyle salıverildiler. “Tutukluluk cezaya dönüşüyor.” gerekçesini bin gündür zindanlarda çürüyen bu ülkenin Atatürkçülerine, demokratlarına, aydınlarına, yazarlarına, gazetecilerine uygulamayanlar bilmelidir ki, 3 dönem değil 300 dönem iktidar olsanız, zindanlara atsanız ve hatta satırla kesseniz de Atatürkçüleri bitiremezsiniz.
Çavuşesku’yu onlarla kıyaslama.
Siz de alacaksınız çünkü siz de kibre bulaştınız. Kibir, ruhun güvesidir. Bir kez ruhunuza girdi ve sizi teslim aldı. Sizi insan sevgisinden uzaklaştırdı, insanlara tepeden baktırdı, onları küçümsetti ve sizi zalimleştirdi. Bakın kibir için dinimiz, İsra Suresi 37’nci ayette ne diyor? (AK PARTİ sıralarından gürültüler) “Yeryüzünde böbürlenerek yürüme çünkü sen yeri asla yaramazsın, boyca da dağlara erişemezsin.” Hepinize saygılar sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına, Muğla Milletvekili Mehmet Erdoğan. Buyurunuz Sayın Erdoğan.
Değerli arkadaşlar, Hükûmet, 2012 yılı bütçesinde kamu sosyal tesisleri, misafirhaneler ve kreşler ile ilgi olarak hemen hemen bütün sosyal destekleri kaldırmaktadır. Bu da kamu çalışanları açısından yeni mağduriyetlerin kapısını aralamaktadır. Kıymetli arkadaşlar, iktidar, göreve geldiği ilk yıllarda kamu sosyal tesislerinin büyük bir savurganlık alanı olduğunu söyleyerek ve sebep göstererek bu sosyal tesislerin zaman kaybetmeksizin elden çıkartılması gerektiğini ifade etmiştir. Ancak burada dikkat çeken bir husus vardır, kamu sosyal tesislerinin elden çıkarılması yöntemi. Devlet İhale Kanunu’nun dışına çıkılarak Sermaye Piyasası Kanunu hükümlerine tabi şirketlere verilmesi durumu söz konusudur. Burada aklımıza bazı sorular gelmektedir: Devlet İhale Kanunu yetersiz midir? Devlet İhale Kanunu yetersizse neden eksikleri giderilmemektedir, yoksa bu hüküm farklı bir amaca mı hizmet etmektedir? “Savurganlık alanı.” dediniz, yangından mal kaçırırcasına Meclis lojmanlarını satmakla işe başladınız, hem de Meclis bütçesini zarara uğratarak ama bugün bakıyoruz ki son dört yılda lojman sayılarında çok büyük artışlar vardır. Milletvekili lojmanlarının yerinde yapılan lüks konutlar, yine iktidar yakınları arasında paylaşılmıştır.
Hoppala, var mı bir tane örnek?
Değerli milletvekilleri, ben size bir hikâye ile içinde bulunduğumuz durumu daha iyi anlatabileceğime inanıyorum. Hikâye bu ya, adamın biri Peygamber Efendimiz’in torunuyla ilgili konuşurken “Muaviye’nin kızlarını Necef’de doğradılar” der. Konuşmayı dinleyen ve meseleyi bilen aklı başında birisi müdahale ederek der ki: “Be adam, ben senin nereni düzelteyim, Muaviye değil Ali, Necef değil Kerbela, kızları değil oğulları.” Şimdi biz bu Hükûmetin bu konudaki icraatlarının neresini düzelteceğimizi bilmiyoruz. Bu Hükûmet 2009 yılında 207.544 olan lojman sayısını 2010 yılında 209.084’e, 2011 yılında 209.684’e çıkartmıştır; 2.140 yeni lojman yaparak kendi söyledikleriyle ve icraatlarıyla çelişen bir iktidarla karşı karşıyayız. Madem yenilerini alacaktınız, yenilerini yapacaktınız mevcutları niye sattınız? Şimdi tekrar ediyorum: Sizin icraatların neresini düzeltebileceğiz? Kıymetli arkadaşlar, bu Hükûmet 2009 yılında 2.134 olan sosyal tesis sayısını 2011 yılında 1.942’ye düşürmüştür. Düşük ücretle çalışan kamu personelinin elinden alınan bu sosyal tesisler kimlere, nasıl peşkeş çekildi? Bu işten Hükûmet ne kadar gelir elde etti? Elde edilen gelirler nerelere aktarıldı? Bu gelirlerle kamu yararına hangi hizmetler yapıldı? Buradan soruyoruz: Madem bu sosyal tesisleri bu garibanların elinden aldınız ama bunun yerine bu garibanlara ne verdiniz? Değerli milletvekilleri, kamu kurumları tarafından işletilen sosyal tesislerin kâr oranı yüksek olanlarının özelleştirilme tarzı dikkat çekmektedir. Özelleştirmeler yapılırken bu sosyal tesislerin kimlere, hangi ailelere peşkeş çekildiğine, kimlere rant sağlandığına da dikkatinizi çekmek isterim. Temsilcisi olduğum Muğla ilinde Fethiye ilçemizdeki TİGEM’e ait bir sosyal tesisin hangi aileye peşkeş çekildiği daha unutulmadı. Muğla’daki herkes bunu biliyor. Şimdi o sosyal tesislerden ne dar gelirli vatandaşlarımız ne de kamu personellerimiz faydalanamamaktadır? Kamu kurumlarına tahsis edilen lojmanlar ve sosyal tesislerde karşılaşılan bir başka sorun da şudur: Sosyal tesisler ve lojmanlar kurumların üst düzey yöneticilerinin âdeta çiftliği hâline gelmiştir. Üst düzey yöneticiler bu sosyal tesisleri keyfî olarak kullanmaktadır. Alt düzeydeki memurlar bunlardan faydalanamamaktadır. Sosyal amaçlarla yapılan bu tesisler yeni bir sosyal ayrımcılık oluşturmaktadır. Örneğin taşradan gelen bir polis memuru polis evine gittiğinde “Yer yok.” cevabıyla karşılaşabilmektedir. Yine, taşradan gelen bir öğretmen Başkent Öğretmenevine gittiğinde aynı manzarayla karşılaşabilmektedir. Esas ihtiyacı olanların bu haklarından faydalanmasının engellenmesi hangi düşüncenin ürünüdür? Bu durum sosyal devlet anlayışını zedelemektedir. Kaldı ki Türkiye’nin bir başka gerçeği de bölgeler arası kalkınmışlık farkıdır. Yine otuz yıldır terörle mücadele devam etmektedir. Siz, bu bölgelerdeki sosyal tesisleri özelleştirir, ücretlerin artmasına sebep olursanız o bölgede görev yapan kamu personelleri sosyal ihtiyaçlarını nerede, nasıl karşılayacaklardır? Bir başka önemli konu da taşraya ilk defa tayin olan personelin görev yerine yerleşinceye kadar nerede ve nasıl barınacağıdır. Kendi ihtiyacını karşılayamayan kamu görevlilerinin vatandaşa nasıl sağlıklı hizmet sunabileceklerini de yine sizlerin takdirlerine sunuyorum. Kıymetli arkadaşlar, kamu personeli dokuz yıldır öngörülen enflasyona göre maaş zammı almıştır. Gerçek enflasyon, her zaman öngörülen enflasyondan fazla olmuştur. Enflasyon farkları kamu çalışanlarına verilmemiştir. Ayrıca, TÜİK’in enflasyon hesaplama yöntemi gerçek enflasyonu ne kadar yansıtmaktadır? Bunu da başta memurlarımız olmak üzere yüce milletimizin takdirlerine bırakıyorum. Memur sendikalarıyla yürütülen toplu sözleşme çalışmaları hâlâ sonuçlanmamıştır çünkü bu amaçla çıkarılması gereken kanun henüz ortada yoktur, ne zaman çıkacağı da belirsizdir. İşte, şu anda görüşmekte olduğumuz 2012 yılı bütçesinde de memurlara ve kamu çalışanlarına ayırdığınız pay ortadadır. Bu pay geçen yılkinin aynısıdır yani şimdilik memur maaş zammı sıfırdır. Şimdi, bu kısa bilgiler ışığında iktidara sormak istiyorum: Siz kamuya ait sosyal tesisleri, kreşleri birilerine peşkeş çekerseniz Anayasa’da belirtilen sosyal devlet ilkesinden kamu çalışanları nasıl istifade edecektir? Çoğunluğu yoksulluk sınırının altında maaşlarla geçinmeye çalışan kamu personeli, sizin gibi beş yıldızlı, yedi yıldızlı tatil köylerinde tatil yapamayacağına göre, siz gariban devlet memurlarının kamuya ait sosyal tesislerde üç beş gün tatil yapmasını çok mu görüyorsunuz? Çocuk sahibi olan kamu personeli kendi kurumlarının kreşlerinin çalışamaz hâle gelmesinden sonra çocuklarını kime emanet edeceklerdir? Bu insanlar çocuklarını emin ellere teslim etmeden sağlıklı bir kamu hizmetini nasıl vereceklerdir? Hem vatandaşlarımıza “3 çocuk yapın.” diye tavsiyelerde bulunuyorsunuz hem de kamu çalışanlarının çocuklarını emanet edebilecekleri kreşlerdeki her türlü sosyal desteği ortadan kaldırıyorsunuz. Biz sizin icraatınızın neresini düzeltebileceğiz? Düşük ücretlerle çalıştırılan kamu personelleri bu sosyal tesislerden de faydalanamayacaksa temel sosyal hakları elinden alınan bu insanlar ne yapacaklar? Bu aileler temel sosyal haklarını bundan sonra sadece rüyalarında görecektir. İktidar bu ailelere rüyalarında tatil yapma fırsatını verdiği için toplum vicdanında ne kadar hayırla yâd edilecek varın onu da siz düşünün. Değerli milletvekilleri, bu haklar belirli bir zümreye ait haklar değildir; tüm vatandaşlarımızın, dolayısıyla tüm kamu personelinin de hakkıdır. Biz bu hakkın gerçek sahiplerine verilmesini istiyoruz, bunun için ne gerekirse yapacağız ve bu işin takipçisi olacağız. Bu vesileyle 2012 yılı bütçesinin milletimize hayırlı olmasını diliyor, yüce heyetinizi tekrar saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan, şahsıma hakaretle ilgili olarak 69’uncu maddeden söz talep ediyorum. Tutanaklarda da gösterebilirim, şahsımı hedef alan “Bilgi birikimi yeterliyse, dağarcığı doluysa, yüreği genişse…” diye başlayıp “…ama bunlardan eser yoksa, bunlardan hiç nasip alınmamışsa ve millete hakaret ediyor.” ifadesi var. Hem şahsıma sataşmadır hem ileri sürmüş olduğum görüşten farklı bir görüş bana atfedilmiştir.
Sayın Başkan, ben genel bir ifadede bulundum. Sayın Başkan, hiç şahıs zikretmedim, kimseyi de hedef almadım, ben sadece genel bir kuraldan bahsettim, kuraldan ifade ettim. Başka bir şey yok Sayın Başkan.
Tutanaktan da gösterebilirim.
Hiç öyle, bir kimseye ne sataştım ne de hedef aldım Sayın Başkan, çok net olarak söylüyorum.
Millete hakaret ettiğim iddia ediliyor.
Kimseyi hedef almadım ben, çok genel bir kuraldan bahsettim.
Şahsıma ait olmayan bir görüşü ileri sürmüş olduğum iddia ediliyor. 69’uncu maddenin iki ayrı dayanağına dayanarak…
Öyle bir şey yok Sayın Başkanım. Ben kimseyi hedef almadım.
Buyurunuz, iki dakika. Yeni sataşmalara mahal vermeyiniz lütfen.
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, yüce Meclis; Sayın Nurettin Canikli, tutanakta da görüldüğü üzere “İnsanların bilgi birikimi yeterliyse, dağarcığı doluysa, yüreği genişse çıkıp katkı veriyorlar ama bunlardan eser yoksa, bunlardan hiç nasip alınmamışsa o zaman sadece hakaret ediliyor.” demiştir. Daha sonra da millete hakaret ettiğimi iddia etmiştir.
Üzerine mi alınıyorsun?
Ben bunu düzeltmek istiyorum. Birikimden, dağarcıktan söz açılmışken öncelikle şunu belirtmek isterim: Sakallı Celal sayesinde biliyoruz ki tahsille yalnızca cehalet geçer, baki kalanın ne olduğu ise halkımızın malumudur. Biz bu kürsüye çıkarken, hakkı göstermeye delil olmak için çıkarken birikimimize, tahsilimize, akademik unvanımıza güvenip çıkmadık. Biz buraya çıkarken nefesimizi veren halka ve yolumuzu gösteren Hakk’a güvenerek çıktık. Bu vesileyle Edip Harabi’yi bir dörtlüğüyle yâd etmek isterim. “Bu sözleri sanma her insan anlar, Kuşdilidir bunu Süleyman anlar, Bu sırrı müphemi arifan anlar, Çünkü cahillerden pinhan eyledik.” demiş. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Teşekkür ederim.
Biraz önce benim konuşmamda hiçbir şekilde kimseyi hedef alan bir hakaret ve sataşma olmadığını ifade ettim ama ona rağmen, takdir, söz verdiniz. Aynı gerekçeyle ben de söz istiyorum Sayın Başkan.
Buyurunuz siz de söyleyin.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Öncelikle hepinizi saygıyla selamlıyorum. Biraz önce buraya çıkan birçok arkadaşın da defalarca ifade ettiği ve benim de şahsen katıldığım bir gerçeği bir kez daha biraz önce yüce Mecliste arkadaşlarla, sizlerle paylaştım, bu gerçeğe de her zaman inanıyorum. Bu, yani şu anda isimlerini hatırlamıyorum ama değişik siyasi parti gruplarına mensup arkadaşlar tarafından da müteaddit kereler ifade edildi, zikredildi. Tekrar etmek istiyorum, gerçekten, yani insanlar verebilecekleri bir şey varsa bunu son derece nezaketle ve bir vakurla kamuoyuyla paylaşıyorlar, katkı sağlıyorlar, bir şeyler veriyorlar çünkü var, dolu; hem dağarcıkları dolu hem de samimi olarak bunu kamuoyuyla paylaşmak istiyorlar, katkı sağlamaya çalışıyorlar. Bu insanlara biz saygı duyarız, her zaman saygı duyarız, başka bir şekilde bir şey düşünemeyiz. Söylediğimiz şu, tekrar ediyorum bakın, ama insanda bunlar yoksa ne yapıyor? Çünkü verecek bir şeyi yok, katkı sağlayacak bir durumu söz konusu değil, dağarcıkta hiçbir şey birikmemiş şu veya bu nedenle, ben onu da eleştirmiyorum yani bir vakıa, bir tespit olarak paylaşıyorum sizlerle. Genel olarak söylüyorum yine, olmayabilir yani her insanın dağarcığı dolu olacak diye bir şey yok, bazılarınınki boş olur, bazılarınınki dolu olur. Benim sadece eleştirdiğim şu yani veya ifade ettim onu da. Boş olduğu zaman, verecek bir şey olmadığı zaman çıkıp hakaret ediliyor. Bunu da eleştiriyorum, haklı olarak eleştiriyorum arkadaşlar. Eleştirmeyen içinizde var mı? Yani genel olarak, bakın, ben genel şeyi söylüyorum, genel olarak ifade ediyorum.
Aynı eleştirileri kendi grubunuza da yapıyor musunuz Sayın Başkan?
Yok, herkes, herkes, bütün yüce Meclise hitap ediyorum şu anda. Dolayısıyla yani konuşmaları bu çerçevede düşünmek lazım.
Ya, şu Meclise gelenlerde bir dağarcık vardır herhâlde, milletvekillerine ayıp oluyor.
Biz de istiyoruz ki gerçekten, arkadaşlarımız birikimlerini bizimle paylaşsınlar, bütün milletimizle paylaşsınlar ve buradan güzel şeyler ortaya çıksın, güzel öneriler ve çözümler gündeme gelsin ama çıkıp da sadece hakaret etmek, karalamak amacıyla olduğu zaman da tabii, sonuç itibarıyla böyle hoş olmayan ve kimsenin hoşnut olmadığı bir tablo çıkıyor.
Sayın Başkan, efendim, yararlanmak isteyen insanlar kanun hükmünde kararname çıkarmazlar, kanunu getirirler, biz de fikirlerimizi söyleriz. Bir aynaya baksınlar.
Buyurunuz Sayın Sakık.
Biraz önce 24’üncü madde üzerinde görüşürken gergin anlar yaşandı. Keşke Canikli bir dinleseydi, bir miktar…
Ben bir ifadenize takıldım sadece, bir ifadeniz var.
Evet, yani ondan sonra çıkıp cevap verseydiniz çok da iyi olurdu ama ne hikmetse özellikle sizin grubunuzdan siz nöbetçi olduğunuz zaman muhakkak bu kürsüyü hep kullanmalısınız. Yani biz sizi eleştireceğiz, biz buraya geldiğimizde. Bakın, sevgili arkadaşlar, emin olun bizim bir günde yaşadığımızı, çoğu, birçok vekil arkadaşımız hayatı boyunca yaşamıyor. Bakın, şu an buraya geliyorum, 20 tane gerillanın öldürüldüğünü, bir helikopterin düşürüldüğünü…
Ne gerillası ya! Gerilla değil onlar, terörist.
Ve bu çocuklar, bu insanlar, her kayıp bu ülkenin bir kaybıdır. Biz bu ruh hâliyle geliyoruz. Ben, Sayın Başkana “Lütfen sözümüzü kesmeyin.” dedim, üzüldüm. Yani keşke o süremizi dâhil etseydiniz, konuşsaydık, yani ben de gergin anlar yaşamamış olsaydım. Amacım burada gerginlik yaratmak değil, amacım toplumsal dokularla oynamak değil. Ben burada üç grubu, dört grubu suçlamıyorum; ama bir mirastan, bir imparatorluktan geliyorsak ve burada geçmişte yaşanmış acılar varsa ve hep de söylüyoruz, yani Sayın Cumhurbaşkanımız hep söyler -geçmişimizle yüzleşmek- büyük devletler geçmişleriyle yüzleşir, geçmişimizle yüzleşmeliyiz ki geleceğimizi birlikte inşa etmeliyiz. Ben, mesela Cumhuriyet Halk Partisine, Kahramanmaraş olayları ve 19 Aralıktaki -tırnak içinde- Hayata Dönüş Operasyonu’yla ilgili eleştiriler getirdim. Yani burada suçlu Cumhuriyet Halk Partisi değil. Mesela Kahramanmaraş olaylarında bir Cumhuriyet Halk Partisi bakanı saldırıya maruz kalanları suçluyor. Yani katilleri kollayan, koruyan bir anlayış içerisinde oluyor, ama orada vicdan sahibi olan devrimci demokratlar ayaklanıyor “Siz oradaki mağdurları suçlayamazsınız.” diyor ve aynı saatte bakanı görevden alıyorlar. Ve yine 19 Aralıktaki bu Hayata Dönüş Operasyonu’nda, yani hükûmetler vardır, ama hükûmetler Millî Güvenlik Kurulunun emrindedir. Hep de biliriz, yani rahmetli Ecevit’i anarken, işte, şairdi, edebiyatçıydı, hümanistti, bilmem neydi, ama pratikte yaptıklarını gördüğünüzde, bu kimliklerin hiçbiri de ortada gözükmüyor. Onun için, şunu açıkça söylüyorum: Yani kan ve gen bağı çok önemli değil, biz hepimiz birbirimizle duygu bağıyla bağlıyız. Yani farklı kimliklerimiz, farklı inançlarımız olabilir, ama yan yana oturuyoruz, aynı coğrafyayı paylaşıyoruz, aynı Parlamentoyu paylaşıyoruz yani birbirimizin sözleri birbirimizi incitebilir ama buna makul ölçülerde çıkıp cevap da verebiliriz. Sevgili arkadaşlar, ben, 1990’lı yıllarda, yine Millî Güvenlik Kurulunun kararıyla başlatılan 3.500 köyün dramını sizlerle paylaşmak istiyorum. Katliam dediğimizde, on bini, yirmi bini kastetmeden, eğer bir evde 10 insan diri diri yakılıyorsa bu da bir katliamdır. Eğer insanların iradesinin dışında gidip köyünü yakıyorsanız ve insanları öldürüyorsanız bunun adı da katliamdır. Bakın, 1990’lı yıllarda bu ülkenin güvenlik güçleri Bolu’dan, Kayseri’den çıkıp güvenlik adına Muş’a gitmişler, Diyarbakır’a gitmişler, Bingöl’e gitmişler, Bitlis’e gitmişler, Şırnak’a gitmişler; 3.500 köyü yakmışlar ve yanında onlarca evi ateşe verdiklerinde içinde insanları diri diri yakmışlar. Yıl 1992-1993 ama geldiğimiz noktada hâlâ bu insanların o yasadan dolayı zararlarının iade edilmesi, ödenmesi… Böyle bir yasa var ama ne hikmetse bu yasa hâlâ o insanlara uygulanmıyor. Sanki o bölgede görev yapan valiler, kaymakamlar, emniyet müdürleri bu eğitim aldıkları dönemde bir de yalan dersi diye bir ders almışlar. Devletin günahlarını örtmek üzere yalan söylüyorlar. Orada görev yapan vali de biliyor ki orayı gelip yakan, yıkan devletin güvenlik güçleridir. Kaymakam da aynı şeyi biliyor. Orada görev yapan bütün yetkililer aynı şeyi biliyor ama sorun o kutsal devlet olunca, vali ne kadar inançlı olursa olsun devleti kollayıp koruma göreviyle karşı karşıyadır. Oradaki emniyet müdürü aynı duyguları paylaşmak zorundadır. Şimdi, biz de eğer bir iç barıştan, eğer bir hukuktan… Bakın, kavga… Sürekli, bu coğrafyada son günlerde hep mezarlarla, ölülerle, her gün çatışmalarla uyanıyoruz. İşte, bu Parlamento bunlara seyirci kalamaz. Bu Parlamento bu sorunları çözmek için vardır. Bu Parlamento… 1990’larda bu halka uygulanan bu zulüm politikalarını sürekli buraya getiriyoruz. “Birlikte araştıralım.” diyoruz; yani bu, bizim iddiamız. Ee, biz bu iddiayı Parlamentoya getiriyoruz, dört grubun da bu konuda bir hassasiyet göstermesi gerekirken ama ne yazık ki, bizim getirdiğimiz Meclis araştırma önergeleri reddediliyor. Şimdi, Sayın Bakanımız burada. Kendisinden rica ediyorum; dört yıl üst üste aynı şeyi bu kürsüde dile getirdik. Yani “Bizim vatandaşlarımız.” diyorsunuz, “Bizim halkımız.” diyorsunuz ama büyük bir mağduriyeti var bu insanların. Gitmişsiniz, evini yakmışsınız devlet olarak. Gitmişsiniz, hayvanlarını kurşunlamışsınız. Gitmişsiniz, bir köyü haritadan silmişsiniz ve sonra, on dokuz yıl bir komisyon oluşabilir mi? Bir komisyon on dokuz yıl… Devletin yetkili birimlerinden bir komisyon oluşuyor; gidiyor hak sahipleriyle pazarlık yapıyor. Diyor ki: “Size 8 milyar lira versek acaba –Ben eminim ki, bölge milletvekilleri var. Bu konuda yanlış bir şey söylüyorsam beni düzeltin- siz bu hakkınızdan vazgeçer misiniz veyahut da 10 milyar versek bu hakkınızdan vazgeçer misiniz?” Ya böyle bir sosyal devlet olur mu? Böyle bir devlet anlayışı olur mu? Hani siz “Özgürlüklerden, hak, hukuk ve adaletten…” İşte, “Geldik iktidar olduk.” diyorsunuz. “Türkiye’nin bütün düzenini altüst ettik; işte, hukuku ve demokrasiyi inşa ettik.” Ben size hukuksuzluktan bahsediyorum. Bu hukuksuzluğu giderebilecek mekanizma bu Parlamentodur. Yani bakanlarımız sürekli, her bütçe görüşmelerinde biz bunu dile getirdiğimizde bunu not alırlar ama şu ana kadar pratikte halka yansıyan tek şey yoktur. Yani Bingöl’ün “…”(*) köyünde, Muş’un Eralan köyünde, bilmem Muş’un Şeyhalan köyünde, Muş’un “…”(*) köyünde veyahut da Muş’un “…”(*) dediğimiz bölgede onlarca ev yakılmıştır ve köyler, onlarca köy yerle bir edilmiştir. (*) Bu bölümlerde Hatip tarafından Türkçe olmayan bir dille kelimeler ifade edildi. Şimdi, bunların, bir an önce, ben, Maliye Bakanımızın bu konuda bölge valileriyle, bölgedeki valilerle bir diyalog oluşturarak bu mağduriyetin giderilmesinin hepimiz açısından önemli olduğunu düşünüyorum. Katı bir yürek insanı adaletsiz yapar. Onun için, bize karşı katı bir yürekle, böyle, reflekslerinizle hareket etmeyiniz. Bizi biraz anlayınız. Bizim ne istediğimizi, ne yapmak istediğimizi eğer anlayabilirseniz, emin olun ki barışla ilgili ortak projelerde de buluşabiliriz. Ben bu duygularla hepinize teşekkür ediyorum.
Hükûmet adına Maliye Bakanı Mehmet Şimşek.
Teşekkür ediyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; burada gündeme getirilen bazı hususları cevaplandırmak için söz aldım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Tabii, geçmişte Güneydoğu Anadolu’da hakikaten hatalı uygulamalar yapılmıştır fakat bizim dönemimizde, bu uygulamalara son verildiği gibi, gerçekten geçmişin yaraları da sarılmıştır. Bakın, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun çerçevesinde bugüne kadar, terörden etkilenen, zarar gören vatandaşlarımıza tam 2,6 milyar lira…
Yani devlet teröründen Sayın Bakan, devlet yapmış, başka kimse yapmadı.
…2,6 milyar liralık, eski parayla 2,6 katrilyon liralık biz bütçeden bu vatandaşlarımızın zararlarını karşılamışız. Bırakın bu dönemde en ufak yanlış bir uygulamayı, tam aksine, geçmişte yaşanan sıkıntıların, bu yaraların sarılması için devlet olarak ne gerekiyorsa yapmışız. Dolayısıyla zaman zaman, değerli arkadaşlar, özellikle BDP milletvekili arkadaşlarımızın buraya çıkıp “Bu bölge ihmal ediliyor, şu bölge ihmal ediliyor.” şeklinde birtakım açıklamaları oluyor. Bakın, size basit bir rakam vermek istiyorum. Güneydoğu Anadolu illerine KÖYDES kapsamında Türkiye’de ayrılan kaynakların yüzde 36’sının gittiğini biliyor musunuz? Doğu Anadolu’ya yüzde 22…
Ben hak sahiplerinin hakkından bahsediyorum Sevgili Bakanım.
Hak sahiplerinin hakkından da bahsettim.
Bakın, şunu söyleyeyim: Ben de emin olun ki hak sahibiyim.
Müsaade edin. Bakın, siz söylediniz. Sayın Başkan, böyle bir usul var mı?
Devam edin siz Sayın Şimşek. Karşılıklı konuşmayalım.
Değerli arkadaşlar, bakın, hiçbir şekilde hiçbir bölgemizin, özellikle ekonomik veya sosyal açıdan geri kalmış bölgelerin ihmal edildiği iddiası, hele bizim dönemde kaynak aktarılmadığı iddiası külliyen yanlıştır. Bakın, GAP için ayrılan kaynak eskiden bütçenin yüzde 7’siyle 8’i arasında değişmiş, ta 90’lı yıllardan gelmiş, bugün itibarıyla son birkaç yıla bakın yüzde 14’ün altına düşmemiştir. Evet, GAP için ayrılan kaynakların toplam yatırımlar içerisindeki payı bugün itibarıyla yüzde 14. Az önce KÖYDES’ten ayrılan kaynakları söyledim. Bakın, KÖYDES’ten gönderilen paraları söylüyorum size: Diyarbakır 1’inci sırada, 241,6 milyon lira gitmiş. 2’nci sırada Şanlıurfa var, 220 milyon lira gitmiş. 3’üncü sırada Trabzon var, 214 milyon lira gitmiş. 4’üncü sırada Ordu var, 202 milyon lira gitmiş. Nerede ihtiyaç varsa oraya gitmiş değerli arkadaşlar. Onun için buraya çıkıp “Şu bölge, bu bölge, ayrımcılık yapılıyor.” şeklinde… Gerçekten rasyonel olarak bu kaynaklar dağıtılıyor, ülkemizin ihtiyaçları neyse o karşılanıyor. Şimdi ikinci bir konu Sayın Başkan, değerli arkadaşlar: Bakın, buraya sık sık çıkıldı, gerek sosyal tesisler gerek araçlarla ilgili eleştirilerde bulunuldu. Tabii ki eleştirileri biz dikkate alıyoruz ve hakikaten de almak da lazım ama sizleri bilgilendireyim, bu bilgiler çerçevesinde eleştirin. Bakın, bugün kamuda 86.479 araç var, 2002 yılında 85.603 tane araç var, arada yaklaşık bin tane fark var. Bakın, 36 bin araç eskimesi nedeniyle, işletme maliyetinin yüksek olması nedeniyle tasfiye edilmiş.
Kiralananlar dâhil mi Sayın Bakan?
Değerli arkadaşlar yaklaşık 37 bin araç alınmış.
Kiralıklar dâhil mi?
Peki, nereye alınmış, bu araçlar nerede?
Markası ne, “Fiat” mı?
Bakın, binek araçlar 2002 yılında 39.438’miş, bana verilen rakamlar böyle. Bugün ne kadar binek araçlar? 34 bin. Kim kullanıyor bu binek araçları?
Kiralananlar, kiralananlar dâhil mi Sayın Bakan? Yanıltmayın kamuoyunu, kiralıkları da lütfen açıklayın.
Bakın, değerli arkadaşlar, bugün Emniyet Genel Müdürlüğünde, kamudaki toplam taşıtların yüzde 35,9’u var. Yani kamudaki toplam taşıtların… Şimdi, emniyet görevlilerimiz binek otomobil türü taşıt kullanmayacak mı?
Sayın Bakan, o bürokratlardan kiralananları da alın lütfen. Onu açıklayın, kiralanan araçların sayısını da açıklayın.
Peki, Millî Savunma Bakanlığında bakın yüzde 16,4 var. Jandarmayı da katarsanız yüzde 7,5. Yani “Araçlar nerede?” diye sorduğunuz zaman emniyette, güvenlik görevlilerinde.
O araçlara niye sivil plaka takıyorlar? Bu sahtekârlık değil mi?
Şimdi değerli arkadaşlar, onun için eleştirileri o çerçevede yapmakta yarar var. Bakın, Van’la ilgili olarak çok soru soruldu. Bugüne kadar Van’a gönderilen bütün insani yardım ve malzemeler, acil yardım ödenekleri, vesaire hepsi 413 milyon lira, bugün itibarıyla. Peki, yardım hesaplarında toplanan para ne kadar? Başbakanlık hesabında 153 milyon 100 bin lira, Diyanet İşleri Başkanlığının hesabında 37 milyon 500 bin, Kızılay hesabında 43 milyon 900 bin olmak üzere toplam 234 milyon 500 bin lira. Daha önce de söyledim; Van için ne gerekiyorsa yaptık, bundan sonra da yapmaya devam edeceğiz. Yani, ben, burada detayları var ama bu detaylara girmek istemiyorum. Van için gerçekten ne gerekiyorsa yapıldı. Yine gelir dağılımı konusu sık sık gündeme gelir, sık sık eleştirilir bozuldu diye ve zaman zaman da sıralardan “OECD raporundan bahset.” derler. Evet, değerli arkadaşlar, Aralık 2011’de OECD gelir dağılımı konusunda yirmi iki ülkeyi kapsayan bir çalışma yapmış; ta 1985’lerden başlamış. 1985’ten 2008’e kadarki bir çalışma. Bu çalışmada gelir dağılımı iyileşen iki tane ülke var OECD ülkeleri arasında, sadece iki tane. “Kim bunlar?” diye sorarsanız, bir tanesi Türkiye. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Bakın, ben size bir rakam daha vereyim: Şimdi, ilk yüzde 20, yani Türkiye millî geliri diyelim ki 100 lira, bunun, diyelim ki nüfusun ilk yüzde 20’si, yani ne kadar alıyor pay olarak? Yüzde 5,1 2006 yılı. Bugün itibarıyla ne kadar alıyor? Yüzde 5,8. Yani orada da iyileşme var. Son yüzde 20, yani en zengin yüzde 20 ne kadar alıyordu? Yüzde 9,5 pay alıyordu. Şimdi ne kadar? Yüzde 8 pay alıyor. Değerli arkadaşlar, hangi rakama bakarsanız bakın…
Sayın Bakan, kat o, kat.
Kat olabilir, evet. Yani, sonuç itibarıyla bütün bu rakamlar gelir dağılımında bir iyileşme olduğunu gösteriyor. Yine değerli arkadaşlar, vakıf üniversiteleriyle ilgili sorular geldi. Bugüne kadar on dokuz tane vakıf üniversitesine, Maliye Bakanlığı olarak, kırk adet 3 milyon 213 bin 10 metrekarelik taşınmazı biz belli bir bedel karşılığında irtifak hakkı tesis etmişiz. Peki bu irtifak hakları nasıl tesis ediliyor? Kurulmuş vakıf üniversitesi veya üniversiteyi kuracak olanın Bakanlar Kurulunca vergi muafiyeti tanınan vakıf olması hâlinde, yani burada şart çok açık, hazine taşınmazı kırk dokuz yıllığına irtifak hakkı kurulmak üzere talepte bulunulduğunda, başka talipli yoksa ve taşınmazın verilmesine engel bir durum yoksa, rayiç bedel esas alınıyor, irtifak hakkı veriliyor. Aynı mahiyette birden fazla üniversite, vakıf talipli olursa, bunlar arasında ihale yapılarak bunlar veriliyor. Geçmişte de yapılmış, bu dönemde de yapılıyor. Yani, Maliye Bakanlığı olarak bugüne kadar toplamda on dokuz –yanlış hatırlamıyorsam- üniversiteye veya Bakanlar Kurulu tarafından vergi muafiyeti verilen vakfa bu yönde tahsisler yapılmıştır ve özel üniversitelerin bu yönde desteklenmesi de yanlış değildir, doğrudur; çünkü kamunun yükünü alıyorlar. Özellikle gündeme getirilen Medipol Üniversitesi, tıp alanında hakikaten ciddi bir ihtiyacı karşılayacak olan bir üniversitedir, burada yapılan her şey kanuna göre yapılmıştır. Hepinize saygılar sunuyorum.
Şahsı adına Ordu Milletvekili Fatih Han Ünal.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüşülmekte olan 2012 yılı bütçe tasarısının 26’ncı maddesi üzerinde şahsım adına söz almış bulunmaktayım. Yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Sözüme başlamadan önce, tabii, 2011 yılının sonlarına geldik, belki bu kürsüye bir kez daha bu zaman zarfında çıkamayabilirim ama iyi temennilerle de bitirmek isterim. 17 Aralık Mevlânâ’yı anma etkinlikleri vesilesiyle, tabii Hazreti Mevlânâ’dan bir alıntı yaparak bu tavsiyeyi sizlerle paylaşmak isteyeceğim. Tabii, o gün Meclis çalışması dolayısıyla birçok arkadaşımız belki gitmek arzusunda olsa da gidememiştir ama bakın, burada hep beraber yâd etmiş olalım. Hazreti Mevlânâ insanı bir pergele benzetiyor ve bu pergelin bir ayağı bulunduğu noktada ama diğer ayağının da dünyayı gezdiğini, gezmesi gerektiğini ifade ediyor. Bu anlayış çerçevesi içerisinde gelin biz de -şu Meclisimiz zaten bir daire halkasına benziyor bakın- bunu burada uygulayalım. Tabii ki aziz millet bizlere görev verirken bazılarımızı iktidar koltuğuna, bazılarımızı da muhalefet koltuğuna oturtmuş ve farklı görevler ve sorumluluklar vermiştir. Bizler de bu sorumlulukların bilinci içerisinde her birimizin, aynen Hazreti Mevlânâ’nın dediği gibi, pergelin bir ayağı kendi partimizde ve grubumuzda olsun ama diğer ayağımız da, müsaadenizle, bütün Meclisi kuşatsın, diğer grupları ve diğer partileri de kuşatsın isteriz. Böylece birbirimizi daha iyi anlar, birbirimize hoşgörüyle yaklaşma imkânı da bulmuş oluruz diye düşünüyorum.
Şeyh Edebali’nin Osman Gazi’ye nasihatlerini okursanız o çok daha hayırlı olur.
Evet, tabii ki, tabii ki. Şimdi, benden önceki konuşmacı, muhalefete ait konuşmacı TOKİ’yle alakalı, TOKİ’nin yaptığı Meclis lojmanları ihalesiyle alakalı bir açıklama yaptı. Ben onunla alakalı hemen bir dipnot geçmek istiyorum ve konuma geçeceğim. TOKİ hasılat paylaşımı yoluyla ihaleye çıkmıştır, Meclis lojmanlarını bu şekilde bir firma grubuna satmıştır. Buradan elde edilen 300 milyon -eski parayla 300 trilyon lira- fakirin cebine girmiştir. Bu parayla fakire fukaraya TOKİ ev yapmış ve yerleştirmiştir, icraatları da ortadadır.
Bir daire 1,5 trilyona gidiyor yalnız orada şu anda, bir daire. Fakire mi gitti, zengine mi gitti, belli değil.
Diğer taraftan, tabii, peşkeş çekildiği iddiası var. Bunlar ağır iddialar arkadaşlar. Sözlerimizi şöyle bir kulağımızla duymamız lazım. Eğer böyle bir ifade var ise, böyle bir realite var ise çıkar isim verirsiniz, gereği neyse yapılır. Hukuk devletinde yaşıyoruz. Bizler de bu konuda en az sizler kadar hassasız. ALİM IŞIK (Kütahya)- İsim vermeye gerek yok. Gidip bakalım, bir tane daire almaya kalkın, kaç para diyecekler. Değerli arkadaşlar, firma milletvekilleri lojmanlarını yıkıp satmıştır ve o kendi gelirlerini artık kendine yazmıştır. Ama biz oradan elde ettiğimiz parayla da fakire fukaraya ev olarak yapıp teslim etmişizdir. Sosyal tesislerle alakalı da bir peşkeşten bahsedildi ama tabii isim verilmeden böyle genel muallak ifadelerle konuşulması çok doğru şeyler değil. Var ise tespit, burada isim paylaşılır, bunun da gereği neyse yapılır. Bakın, ben sosyal tesislerle alakalı birkaç şeyi ifade etmek istiyorum. Sürem de çok azalmış. Sosyal tesisler kamu kurum ve kuruluşlarının tasarrufu altında bulunan eğitim ve dinlenme tesisleri ile misafirhane, kreş, çocuk bakımevi, spor tesisi ve benzeri sosyal ve destek amaçlı tesislerdir. Bu tesislerden sadece kamu kurum ve kuruluşlarının kendi personeli değil, diğer kamu kurum ve kuruluşlarının personelleri de istifade ediyor. Aynı zamanda vatandaşlarımız da ücretini ödemek mukabilinde bu tesislerden istifade edebiliyor. Toplam 3.036 adet sosyal tesis bulunmaktadır. Değerli arkadaşlar, ben bazılarını geçiyorum sürem daraldığı için. Evet, tesisler, bir önceki yıl doluluk oranları ile bu yıl yapılacak olan müracaat sayıları da dikkate alınarak, doluluk oranı yüzde 50’nin altına düşen tesislerin hizmete açılmaması, yeterli sayıda müracaat olmaması hâlinde, dönemler itibarıyla yapılan müracaatların birleştirilerek dönem sayılarının azaltılması yoluna gidilmiştir. Daha etkin ve verimli kullanılması amaçlanmıştır. Sözüm bitmiştir.
Şahsı adına, Adana Milletvekili Fatoş Gürkan. Buyurunuz Sayın Gürkan.
Bütçe kanun tasarısı üzerinde bugüne kadar detaylı açıklamalar yapıldı. Ben, biraz, sosyal devlet kavramının üzerinde durmak istiyorum. “Yaradan’dan ötürü yaradılanı sevmek yolunda küçük bir adım da atsan, karşılığını görürsün.” diyor Mevlânâ. AK PARTİ hükûmetleri, bu felsefeyle hareket ederek, kimsesizlerin kimsesi, özenle korunması gerekenlerin hamisi, unutulmuşların umudu olmuştur. AK PARTİ hükûmetleri döneminde, engelliler, yaşlılar, kadınlar, gençler, çocuklar, yetimler, yardıma muhtaç kimselerin hepsine devlet şefkatli ellerini açmıştır. 2010 yılı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre, ülkemizde 65 yaş üzeri vatandaşımızın toplam nüfusa oranı yüzde 7,2’dir; 2025 yılında bu oranın yüzde 10, 2050 yılında yüzde 17 gibi yüksek bir düzeye ulaşacağı tahmin edilmektedir. O nedenle, ben, yaşlılık konusu üzerinde biraz durmak istiyorum. Yaşlılık, artık, tüm dünyada önemle takip edilen, önemli bir sorundur. Öyle ki Avrupa Birliği tarafından, ülkelerinde yaşanan sıkıntılar nedeniyle, 2012 yılı Aktif Yaşlanma ve Nesiller Arası Dayanışma Yılı olarak ilan edilmiştir. Yaşlılarımıza Hükûmetimizce sunulan hizmetlere bir bakarsak, 2002 yılında 63 huzurevinde 4.952 yaşlımıza hizmet verilirken, 2011 itibarıyla 99 huzurevi, yaşlı bakım rehabilitasyon merkezinde 8.511 yaşlıya bakım hizmeti verilmektedir. 187 özel huzur eviyle, diğer bakanlıklar ve belediyeler tarafından işletilen huzur evlerinde 10.330 yaşlımıza yatılı bakım hizmeti verilmektedir. Yine, 2002 yılında 22 TL olan yaşlılık maaşı 2011 yılı itibarıyla 109 TL’ye yükseltilmiştir. 810.168 yaşlımız, yaşlılık maaşından yararlanmaktadır. Yine, önemli bir sorun İntibak Yasası, SSK emeklilerimizle ilgili. Bununla ilgili de Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığımız önemli bir çalışma başlattı ve ilgililerle görüşmeler devam etmektedir. Somut bir örnek olması adına, seçim bölgem olan Adana ilimizde vatandaşlarımıza sunulan sosyal hizmetlerin geldiği noktayı özetlemek istiyorum: 2002 yılında 150 kapasiteli 1 adet huzurevi varken şu an 2 huzurevi, 332 yaşlımıza hizmet vermekte olup, 150 kişilik yeni hizmet birimi de ihale aşamasındadır. 60 kapasiteli Karaisalı Engelsiz Yaşam Merkezi de hizmete girmiştir. Yine, ilk defa AK PARTİ İktidarında hizmete giren engelli evde bakım hizmeti modelinden faydalanan aile sayımız Adana’da 11.963 olup, yapılan yardım kişi başına 600 TL’dir. Bundan yaşlılarımız da yararlanmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bulabildiğim her fırsatta huzurevlerini ziyaret etmeye çalışan biriyim. Yıllar önceye gittiğimizde gerçekten çok acı manzaralarla karşılaşıyorduk ama artık, şükürler olsun, gelinen noktada yaşlılarımız beş yıldızlı otel konforunda hizmet veren, sosyal ve kültürel programların uygulandığı huzurevlerimizde mutlu bir yaşam sürmekte, devletimiz, her türlü maddi ihtiyaçlarını karşılamakta ancak onları mutlu etmek istiyorsak, bulduğumuz her fırsatta ziyaret edelim, ellerini öpelim, yalnız olmadıklarını hatırlatalım. Unutmayalım ki hepimiz bir gün yaşlanacağız. Allah hepimize uzun ömür versin. Mevlânâ’nın dediği gibi “Gençlerin aynada göremediğini yaşlılar bir tuğla parçasında görürler.” Bilgi ve tecrübelerinden faydalanmamız gereken yaşlılarımız her zaman evimizin başköşesinde gerektiği değeri görerek yaşamalıdır. Dinimiz ve gereklerimiz de bunu emretmektedir. Bakanın kör olması güneşin ışığına halel getirmez diyor, daha güzel, daha müreffeh, daha mutlu bir Türkiye için çalışıyor, halkımızın desteğiyle bu hizmetlere devam ediyoruz. Bu duygularla bütçenin milletimize, ülkemize hayırlar getirmesini diliyor, yüce heyetinizi ve aziz milletimizi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi, soru-cevap bölümüne geçiyoruz. Sayın Doğru…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Tokat ilinden, TRT 3’ten bütçe görüşmelerini izleyen, atanamayan bir öğretmenin göndermiş olduğu mesajdan soruyu soruyorum: 2011 yılı için Millî Eğitim Bakanlığı 55 bin kişi atanacağını açıklamıştı. 11 bin kişinin ataması yapıldı. 44 bin kişi için atama yapılmadı. Bu atamalar Ağustos 2012’ye kalırsa daha önce öğretmen sınavlarına katılanlara haksızlık olmaktadır. Atanamayan Öğretmenler Platformu, “Bu haksızlığın giderilmesi için neden çalışma yapılmıyor?” diyor. Hükûmet olarak bu gençlerin, öğretmenlerimizin sesini duyacak mısınız, şubat döneminde atama yapılacak mı? İkinci soru olarak: Tarım Kredi, bankalar gibi yerlere borçlu olup da ödeyemeyen insanlar kara listeye alınmış olup yeni bir kredi alamamaktadırlar. Borcunu ödeyen bu insanların kara listeden çıkarılması için bir çalışma yapılacak mıdır? Teşekkür ederim Sayın Başkanım.
Teşekkür ederiz Sayın Doğru. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, biraz önce Van’a yapılan yardımlardan bahsettiniz, teşekkür ediyorum. Aynı şekilde Simav depremi için yapılan yardımları da söyleyebilir misiniz? İkincisi: Biraz önce 2002-2011 yıllarındaki kamu araçlarını söylediniz. Ama 2002’den bu yana kamu kurum ve kuruluşlarına kiralanan araçların sayısını vermediniz. Sayı nedir ve bu amaçla kaç para harcanmıştır? Bir diğer sorum: Elektrik dağıtım şirketlerinin yüzde 2,3 oranındaki kâr marjı karşılığında 2010 ve 2011 yıllarında dağıtım bölgelerine göre kâr miktarlarının toplamı nedir? Yani 2,3 küçük gibi gösteriliyor ama toplamda neye karşılık gelmektedir? Son sorum: Türk Telekom’a ait sabit telefon hatlarından alınan sabit telefon ücretlerini ne zaman kaldırmayı düşünüyorsunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Işık. Sayın Öz…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, bedelli askerlikten elde edilecek gelirin şehit aileleri ve gazilere verileceğini ifade ettiniz. Bu bağlamda, hangi gazilerin ve şehit ailelerin olduğunu açıklayabilir misiniz? Kıbrıs ve Kore gazileri dâhil midir? Bu dağıtımı hangi kriterlere göre yapacaksınız? Bu gelirler başka kalemlere aktarılacak mıdır? Diğer bir sorum: Emeklilik hakkını elde edinceye kadar BAĞ-KUR prim borcunu ödeyen vatandaş emeklilik için yaş sınırını beklemektedir. Bu arada geçen zamanda sağlık imkânlarından yararlanamamaktadır. Bu bir adaletsizlik değil midir? Bu durumu düzeltmeyi düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Öz. Sayın Halaman... Yok. Sayın Kaleli…
Sayın Başkan, teşekkür ederim. Sayın Bakan, İstiklal Savaşı, Kore Savaşı ve Kıbrıs Barış Harekâtı gazileri 1005 sayılı Kanun’la vatani hizmet tertibinden aynı miktarda şeref aylığı almakta iken 6 Mart 2007 tarih 5595 sayılı Kanun’la yapılan bir değişiklikle sosyal güvenlik kurumlarından geçim aylığı almayanların şeref aylıkları otuz günlük net asgari ücret seviyesine yükseltilmiştir. Bu uygulamayla sosyal güvenlik kurumlarından geçim maaşı alan ile almayan gaziler arasında şeref aylığı miktarında eşitsizlik meydana gelmiştir. Şeref aylığı isminin aldığı şerefle ilgilidir. Gazilere farklı ödenmesiyle anlamını ortadan kaldırmaktadır. Bu, bir ödüldür ve ikilik yaratmak, her alanda olduğu gibi, yaratılan bu ikilik haksızlığa neden olmuştur. Hâlen ülkemizde 33.500 Kore ve Kıbrıs gazisi bulunmaktadır. Gaziler arasında sosyal güvencesi olanlar 405 lira, olmayanlar ise otuz günlük net asgari ücret üzerinden 658 lira aylık almaktadır. Aylık ödül demektir, ödül ise herkese eşit şekilde…
Sayın Acar… Yok. Sayın Atıcı… Yok. Sayın Şandır…
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, dün de sormuştum, bu 666 sayılı Kararname’yle Bakanlığınız personeli arasında bir uyumsuzluk, bir mağduriyet yaşandığı söyleniyor gelir uzmanları ve denetmenler. Bu konunun cevabını sizin personeliniz bekliyor. Bir diğer husus: Kamu görevi yapan seçilmişlerden il genel meclisi ve belediye meclis üyelerinin huzur hakkının dışında herhangi bir ücret ve sosyal güvenceleri bulunmamaktadır. Aslında muhtarlar gibi, milletvekilleri gibi, belediye başkanları gibi bunların da yaptıkları hizmetin karşılığını kalıcı ve sosyal güvenliği olan bir sisteme dönüştürmeyi düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Şandır. Buyurunuz Sayın Bakan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Tokat’tan arayan değerli öğretmen arkadaşımız, tabii ki, sadece 11 bin öğretmen atandı şeklinde bir bilgiye sahip. Yanlış bir bilgi değerli arkadaşlar. 2011 yılında tam olarak 40 bin öğretmen ataması yapılmıştır…
Onlar 4/B’liler Sayın Bakan.
…ve 2002’nin sonundan bu yana kadar da 301 bin tane öğretmen atanmıştır. Türkiye’de hakikaten hiçbir dönemde ne bu kadar öğretmen atanmış ne de bu kadar derslik yapılmıştır. 169 bin tane de derslik yapılmıştır. Borçluların borçlarını ödemelerine rağmen sicil kayıtları kara listeden çıkartılması hususu. Değerli arkadaşlar, burada yüce Meclisimiz bir kanun çıkarttı. Buna yönelik hatta af getirildi fakat ticari bankaların elindeki verileri Hükûmet olarak bizim kontrol etme imkânımız yok. Yani kimin kredibilitesi yüksek, kimin kredibilitesi kredi açısından düşük, onlara biz karar veremiyoruz. Hukuken zaten böyle bir uygulamaya imkân sağlayacak bir düzenleme söz konusu değildir. Bu yönde bir yasa değişikliğini zaten hatırlarsanız yapmıştık. Van’a yapılan yardımları ben tabii ki açıkladım. Simav için de arkadaşlara söyledim, bana getirsinler. Simav’la ilgili yardımları da sizlerle tabii ki paylaşırız. Kiralanan araç sayısı. Değerli arkadaşlar, kamu kuruluşları kendi bütçeleri içinde kalması koşuluyla araç kiralayabiliyorlar. Biz yeni bir taşıt yasası üzerinde çalışıyoruz. Bütün kurumların bu bilgileri bize vermesini sağlayacağız ama bugün itibarıyla elimizde sadece ve sadece bu kiralamaya ödenen miktarlar söz konusudur. Örneğin 2011 yılında taşıt kiralama giderleri 108 milyon lira olmuştur, 2011 yılında 111,7 milyon lira olmuştur, 2009 yılında 112,4 milyon lira olmuştur. Bu elektrik firmalarının tabii ki yüzde 2,3 kâr değil, yüzde 2,3 ciro üzerinden alınıyor ama tabii ki bu elektrik dağıtım hizmetini götürmek için adam çalıştırmak zorundasınız, kayıp kaçaklarda hedefin gerisine düşerseniz ciddi bir şekilde kendi cebinizden ödemek zorundasınız. Dolayısıyla -arkadaşlar baksınlar ama- burada bir yanlış algı olmasın. Yüzde 2,3 bir bedeldir, bir kâr veya kâr marjı değildir.
Kâr marjı olarak açıkladınız.
Sabit telefonlardan sabit ücreti kaldırma diye bir planımız, programımız da söz konusu değildir. Değerli arkadaşlar, bedelli askerlik kanunu çıktı. Orada son derece açık, bu kaynakların, yani ortaya çıkacak gelirlerin nasıl paylaştırılacağı, nasıl dağıtılacağı hususu. Yanlış hatırlamıyorsam, orada özürlüler de söz konusudur. Orada kanunda ne ifade edilmişse, ilgili usul, esaslar da o şekilde belirlenip o şekilde verilecektir. Yaş sınırı nedeniyle emekli olamayanlara bir haksızlık oluyor mu? Değerli arkadaşlar, Türkiye hâlâ elli yaş civarında insanların emekli olduğu çok çok istisnai ülkelerden birisidir. Başka böyle bir ülke var mı? Hiç bilmiyorum. Şu anda Avrupa’nın hemen hemen bütün ülkelerinde emeklilik yaşı eğer 65 ise 67’ye çıkartılıyor, 67 ise daha da yukarı çıkartılması… Hatta bazı ülkeler emeklilik yaşını ortalama yaşam beklentisine bağlamaya başladılar. Türkiye, bu açıdan hiçbir ülkeyle karşılaştırılamayacak kadar erken emekliliğe imkân veren bir ülkedir. Bu şeref aylıklarının farklılaştırılması hususu, tabii ki benim fazla bilgimin olmadığı bir husustur ancak arkadaşlar bu yönde bir not hazırlamışlar; müsaade ederseniz onu okuyayım: Daha önce şeref aylığı alan hak sahipleri, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan bir geliri olup olmadığına bakılmaksızın, aynı aylığı alıyorlardı. Bütçe kanununda yaptığımız düzenlemeyle kişilerin ekonomik gücünü dikkate alan bir yaklaşımla hiçbir geliri olmayan hak sahiplerinin aylıkları asgari ücret düzeyine çekilmiştir yani artırılmıştır. Dolayısıyla, burada, daha önceden bu aylıkları alanların aylıklarında bir geriye doğru gidiş söz konusu değildir, tam aksine durumu biraz zayıf olanların durumunu daha da yukarı çıkarmışız. Bizim Bakanlığımızda 666’dan dolayı bir mağduriyet söz konusu değildir değerli arkadaşlar. Mağduriyet olması için maaşların düşmesi gerekiyor. Herhangi bir maaş düşüşü asla ve asla yoktur. Sadece şu olmuştur: Bazı kategorilerde, bu yeni düzenlemeyle –ben az önce de çıktım, burada açıkladım- maaşlarda bir artış olmuştur. Uzmanların veya eskiden vergi denetmeni olup da şimdi vergi müfettişi olan arkadaşlarımızın, hiçbir kesimin maaşlarında azalma olmamıştır. Dolayısıyla, bu anlamda bir mağduriyet söz konusu değildir. O arkadaşlar müsteşarımızla görüştüler, ben de bu bütçe sürecinden sonra kendileriyle görüşeceğim, varsa yapabileceklerimizi tabii ki yapacağız. Bizim çalışanlarımız bizim için son derece değerlidir, önemlidir.
Teşekkür ediyoruz Sayın Bakan.
Ben teşekkür ediyorum.
26’ncı maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… 26’ncı madde kabul edilmiştir. MADDE 27 - (1) 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamında izlenen alacakların dışında kalan ve muhasebe kayıtlarında bulunan Devlet alacaklarından tutarı 15 Türk Lirasına kadar olanların tahsili için yapılacak takibat giderlerinin asıl alacak tutarından fazla olacağının anlaşılması halinde, bu tutarların muhasebe kayıtlarından çıkarılmasına genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinde Maliye Bakanı, diğer kamu idarelerinde üst yöneticiler yetkilidir. 27’nci madde üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Bolu Milletvekili Tanju Özcan. Buyurunuz Sayın Özcan.
Değerli arkadaşlar, bütçe görüşmelerini aşağı yukarı en başından bu yana, neredeyse hiç aksatmadan izleyen bir arkadaşınız olarak bazı tespitlerimi ve üzüntülerimi sizinle paylaşmak istiyorum. Öncelikle üzüldüğüm konu şu arkadaşlar: Özellikle AKP adına yapılan konuşmalara bakıyorum, bürokratlar elinize birer metin tutturmuşlar, aşağı yukarı tüm arkadaşlarımız aynı konuşmaları yaptılar. Arada o konuşmaların dışına çıkıp bir şeyler söylemek isteyen arkadaşlarımız da ne yaptılar biliyor musunuz? Sadece Sayın Başbakana methiyeler düzdüler. Hatta, arkadaşlar, 100’ün üzerinde arkadaşımız burada yaptığı konuşmada şunu söyledi: Sayın Başbakandan bahsederken “Dünya lideri.” kavramını ısrarla kullanmaya devam etti.
Şüpheniz mi var?
Değerli arkadaşlar, şu konuda bir anlaşalım: Dünya lideri olmak bu kadar ucuz değil. Dünya lideri olmak son derece ciddi bir şey. Bir adamın dünya lideri olarak sayılabilmesi için belli şeyleri yapması lazım. Evvela ben şunu söyleyeyim size: Dünya lideri dediğin sözünün eri olan adam olur. Dünya lideri dediğin sabah başka, akşam başka konuşmaz.
Dünya lideri elini masaya vurduğunda ses getirir, ses getirir, öyle olmaz. [[CHP sıralarından alkışlar, AK PARTİ sıralarından gürültüler]] [[CHP sıralarından alkışlar]] Bakın, ben bunu niye söylüyorum? Arkadaşlar, birkaç hatırlatma yapacağım: Bakın, Sayın Başbakanın fikir değiştirdiği belli konular… Kibar olsun diye “Fikir değiştirdiği” diyorum. Bakın, Rasmussen’le ilgili, hatırlatmak için söylüyorum. 2 Nisan 2009, Rasmussen Genel Sekreter adayı olmuş NATO’ya. 3 Nisanda, bir gün sonra Başbakan demiş ki: “Rasmussen’e karşıyız. Karikatür krizini yönetemeyen adam dünya krizini mi yönetecek?” Peki, ne olmuş iki gün sonra? 5 Nisan 2009, bakın, mutlu son. NATO Genel Sekreteri olarak havaalanında kendisini karşılamış Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı. Devam edelim arkadaşlar. Bir Mavi Marmara olayı var, hepimizi çok derinden üzen. Türk bandıralı gemiler Hükûmetin bilgisi dâhilinde Gazze’ye yardım götürmek için yola çıktı, doğru mu? Ne zaman 31 Mayıs 2010’da. Peki, ne oldu burada 31 Mayıs 2010’da? İsrail uluslararası sularda gemimizi bastı, Türk Bayrağı taşıyan gemiyi ve 9 arkadaşımızı şehit etti; doğru mu? Aynı gün Recep Tayyip Erdoğan ne dedi: “İsrail özür dileyecek, İsrail tazminat ödeyecek, Gazze’ye ambargoyu kaldıracak; başka türlü affetmem.” Sonuç ne oldu arkadaşlar? Sonuca bakalım: İsrail özür dilemedi, tazminat ödemedi, üstüne üstlük Türkiye'nin müracaatı ile Gazze ambargosu hukuki hâle geldi. Bugün bundan cesaret alan İsrail ülkesinde ezanların yasaklanması için Parlamentosuna yasa teklifi verdi. Maalesef İsrail’in başaramadıklarını biz başarmış olduk, onlara yardımcı olmuş olduk. Bir Libya meselesi var arkadaşlar. Tarih 30 Kasım 2010, Tayyip Bey Kaddafi İnsan Hakları ödülünü alıyor. Daha bir sene olmuş bakın, resme bakın. Peki, tarih 28 Şubat 2011, Tayyip Erdoğan demiş ki “Libya’ya NATO müdahale etsin.” diyenlere: “NATO’nun orada ne işi var, saçmalamayın kardeşim.” demiş. Demiş mi? Demiş. Tarih 21 Mart 2011, Libya’ya müdahale içerisinde Türkiye aktif olarak yer almış, bunu herkes, bütün dünya biliyor. Füze kalkanı sistemi… Bakın, niye dünya lideri değil, bunu anlatmaya çalışıyorum. Recep Tayyip Erdoğan diyor ki önce: “Ya, yok böyle bir şey. Nereden çıktı?” Sonra diyor ki: “Böyle bir kalkan kurulacaksa komuta kesinlikle bizde olmalı.” Arkasından ne oluyor, sonrasında ne oluyor? NATO diyor ki: “Böyle bir şey söz konusu değil, komutayı Türkiye’ye veremeyiz.” Bunun sonucunda Başbakan ne diyor biliyor musunuz? “En azından bize bilgi verecekler.” diyor. Ee, yani bizim toprağımıza kalkan kuracaklar, en azından kullanacakları zaman bilgimiz olacakmış. Çok şükür, bunu başardı dünya liderimiz. Rumlar meselesi var arkadaşlar. Rumlar meselesinde ne oldu petrol arama konusunda? “Merak etmeyin, öyle şey olmaz, yapamazlar.” dedi Sayın Başbakan. Sonra ne oldu? “Böyle bir aramaya gerekirse müdahale ederiz.” denildi. Peki, bunu yaptılar mı? Yapamadılar. Güney Kıbrıs Cumhurbaşkanı dedi ki: ” Türkiye'nin müdahalesi söz konusu değil. Bu konuda Amerika Birleşik Devletlerinden garanti aldık.” Sonuç ne oldu? Rumlar petrolü aradı, Rumlar petrolü de buldu, Rumlar petrolü pazarlayacak hâle geldi, biz uzaktan Piri Reis Gemisi’nden Rumları dikizliyoruz, yaptığımız başka bir şey yok. Değerli arkadaşlar, PKK’yla yapılan görüşmeler… Önce ne dedi Sayın Başbakan? Meydan meydan dolaştı “PKK’yla görüşen şerefsizdir, namerttir.” dedi.
“Alçaktır” dedi.
Arkasından ne oldu? PKK’yla, Sayın Başbakanın, özel temsilcisi aracılığıyla, doğrudan görüştüğü ortaya çıktı. Çıktı mı, çıkmadı mı?
Sen anlayamazsın onu.
Başbakan “PKK’nın ayağına özel temsilcimi gönderdim.” dedi, itiraf etti bunu. Sen bunu anlamadın. Sonuç ne oldu biliyor musunuz? AKP eli kanlı terör örgütüyle masaya oturan bir Hükûmet olarak anıldı ve Damat Ferit Paşa Hükûmetiyle birlikte tarih sayfasında aynı yerde yer aldı, şimdiden bunu garantiledi.
Hiçbir ilgisi yok.
Suriye muhalifleri Türkiye’de silahlı eğitim alır oldu. Şimdi ne oldu? Sıfır sorunla başlamıştı AKP Hükûmeti Suriye’yle, sıfır ihracat noktasına geldi. Füzelerini Türkiye’ye çevirmiş bir komşu yarattık yanı başımızda. Eskiden Türk dostu bir halk vardı, şimdi Türkiye Cumhuriyeti’nin bayrağını yakan bir halk var Suriye’de. Resmen kendimize düşman bulduk. Ermeni meselesi… Aniden Ermenilerle ilişkilerimizi normalleştirmek istedik Cumhurbaşkanını Ermenistan’a gönderdik maça. Sonra yalvar yakar Sarkisyan’ı da Türkiye’ye getirdik. Hatta, rahatsız olmasın diye Azeri bayraklarını da toplattık Bursa’da.
Ayıp ya! Türkiye öyle bir şey yapmaz.
Sonrasında ne oldu? Sonrasında ne oldu? Buna rağmen Ermeni diasporasına yaranamadı Hükûmetimiz. Akdamar’daki kiliseyi de açtı, her şeyi yaptı. Sonuçta ne oldu? Sonuçta ne oldu geldiğimiz noktada? Fransa gibi ülkeler soykırımı önceden tanımıştı, şimdi soykırımı inkâr etmeyi de suç sayar hâle geldi. Bakın, buna bir parantez açmak istiyorum, çok önemli, dünya liderliği testi yapalım isterseniz, bakalım Başbakan bunu yapabilecek mi? (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Fransa 2001 yılında soykırımı suç olarak tanıdı. Etkili önlemler alamadık…
Önce beş tane seçim kazanacaksın yapmak için! Beş tane seçim kazanacaksın üst üste! Sen daha Bolu’dan Ankara’ya gelemiyorsun ya!
2011 yılına geldi. Aynı Fransa ne yapıyor değerli dostlar? Şimdi “Soykırım yoktur.” demeyi suç sayıyor, inkârı cezalandırıyor, perşembe günü parlamentosundan da bunu geçirecek. Doğru mu?
Dünya lideri bunu yapar. Sen bunu yapamıyorsan dünya lideri de değilsin! Değerli milletvekilleri, son olarak bir noktaya temas etmek istiyorum süre kısıtlı olduğu için. Burada maalesef beni çok üzen konuşmalar da oldu. Bazı arkadaşlarımız da çıktı, buradan güvenlik güçlerini alenen kötüledi, Türkiye Cumhuriyeti yasalarını hiçe saydı. Sanki bu ülkede “Kürdistan” diye bir bölge varmış gibi ithamlarda bulundu. Hiçbiriniz ağzınızı açmadınız, Suat Kılıç dışında. Kendisine gittim, teşekkür ettim.
Kim açmadı! Altı aydır ağzınızı açmıyorsunuz ya!
Değerli arkadaşlar, şunu herkes bilsin, herkese söylüyorum, size bakarak herkese söylüyorum: Türkiye’de “Kürdistan” diye bir bölge yok, “Türkistan” diye bir bölge de yok, “Lazistan” da yok, “Arabistan” da yok; Türkiye Cumhuriyeti’nde tek bir ülke var, o ülkenin adı “Türkiye Cumhuriyeti devleti”…
İstediğin kadar “yok” de! Güneş de yok, ay da yok, deniz de yok, dağ da yok! İstediğin kadar konuş!
…üniter bir devlet, kurucusu da Mustafa Kemal Atatürk. Bunu da böyle bilin diyorum.
Hepinizi saygıyla selamlıyorum, çok teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan…
Buyurunuz Sayın Canikli.
Biraz önce konuşmacı…
Sayın Başkan, Mustafa Kemal yalan mı söylüyordu? “Bu ülke Kürtlerin ve Türklerin ülkesidir.” diyordu. Mustafa Kemal “Kürdistan milletvekili” derken yalan mı söylüyordu?
Sayın Başkan… Sayın Başkan…
Buyurunuz Sayın Canikli.
Sayın Başkan, biraz önce konuşmacı, Damat Ferit Paşa Hükûmeti ile eşdeş tutarak hakarette bulunmuştur. Sataşmadan söz istiyorum Sayın Başkan.
Nasıl bütçe bu ya! Muhalefet hiç eleştiri yapmayacak mı, anlamadım ki!
Buyurunuz Sayın Canikli.
Eleştiri yapılabilir ancak hakaret edilemez.
Hakaret yok. Nerede hakaret var?
Genel kuralı tekrar hatırlatmakta fayda var. Yani siz haksız yere hakaret edecek tarzda eğer Genel Başkanımıza saldırırsanız, onu konuşursanız bu şekilde, biz de sizin Genel Başkanınızı konuşuruz. Bu da temel kurallarımızdan bir tanesi. Biraz sonra madde üzerinde söz alacağım, orada da konuşacağım. Şimdi, bakın, evet, herkes dünya lideri olamaz. Aslında, oraya gelmeden, herkes parti lideri de olamaz. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Hâlen Genel Başkan olmasına rağmen, parti lideri olamayanlar var, onun için söylüyorum bunları. Etrafınıza bir bakın, görürsünüz.
Kıskanıyorsunuz, kıskanıyorsunuz. Genel Başkanımızı kıskanıyorsunuz.
Şimdi, bakın, hatırlayın, Sarkozy ile Cameron yani Fransa Cumhurbaşkanı ve İngiltere Başbakanı Libya’ya gittiler.
Kimse karşılamadı onları. Bizimkini alkışladılar.
Orada, evet hiç kimse karşılamadı. Aslında, Sayın Kılıçdaroğlu da olsaydı orada keşke. Yani Sayın Kılıçdaroğlu da olsaydı tablo değişir miydi? Değişmezdi tabii ki.
Sonuç?
Yani belki eksik olurdu, fazla olmazdı. Şunun için anlatıyorum bakın: Yani lider kolay olunmuyor gerçekten. Lider olmak kolay değil. Sarkozy, üzerine Cameron, üzerine Sayın Kılıçdaroğlu, başkalarını da ekleyebilirsiniz, 10 tane daha ekleyin isterseniz, yine değişen bir şey olmazdı ama sonra, Sayın Başbakanımız gitti. Yer yerinden oynadı, bütün Libya halkı sokaklardaydı.
Dokunabilmek için, sadece dokunabilmek için, sadece dua etmek için, sadece görmek için, sadece bu insana yaklaşabilmek veya katkı sağlamak için. Herkes sokaklardaydı, bütün Libya. Liderlerin en büyük özelliği budur değerli arkadaşlar. Kitleleri peşinden sürükler, kitleler ona saygı duyar ve sever.
Bunun o kadar çok örneği var ki!
Var var, doğru!
Bunun değerlendirmesini siz yapamazsınız. Bunun değerlendirmesini bütün dünya yapıyor, millet yapıyor. Siz, kendi Genel Başkanınızın ancak lider olup olmadığının değerlendirmesini yapabilirsiniz, o kadar. Başka bir şey yapamazsınız. Hepinize saygılar sunuyorum.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Bütçenin 27’nci maddesi üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. 2012 bütçe görüşmelerinin sonuna doğru geliyoruz. Milletimiz kendisi hakkında da “Bir şeyler bulabilir miyim?” diyerek TRT 3’te bütçe görüşmelerini yakinen takip ediyor ancak bütçe görüşmelerinin sonlarına yaklaştığımız bugünlerde işçi, memur, esnaf, öğrenci, emekli büyük bir şok yaşıyorlar çünkü ülkemizin borcunun 500 milyar doları geçmesinden dolayı devlet gırtlağına kadar borçlu duruma gelmiş. Nüfusunun yarıdan fazlası kredi kartı, tüketici kartı, tarım kredi, esnaf kefalet borcu içerisinde. Kredi kartı borcu 55 milyarı, tüketici kredisi borcu ise 160 milyar lirayı geçmiş durumda. Yani devletin yanında bütün sosyal katmanlar, yani millet borç yükü içerisinde. Hep 2002’yle her konu karşılaştırılıyor. 2002’ye kadar cumhuriyet tarihindeki borç miktarı 130 milyar dolar iken AKP İktidarında bu, 310 milyar dolara çıkmıştır, her geçen gün de artmaktadır. Sayın milletvekilleri, bugün, ülkemizde emekliler, işçiler, asgari ücretliler, BAĞ-KUR’lular, muhtarlar, çiftçiler açlık sınırının altında yaşıyorlar. AKP “Çağ atlattık.” diyor ama bu nasıl çağ atlamadır? Açlık sınırı Türk-İş’in belirlemelerine göre 926 liradır. Açlık sınırı altında acaba kaç milyon kişi vardır? “Kişi başına 10 bin dolar düştü.” deniyor, acaba bu paralar kimlere düşüyor, kimler gayrisafi millî hasılanın kişi başına düşen payından o miktarı alıyor onu merak ediyoruz. Bugün, ülkemizde memurlar borç batağında, işçiler borç batağındadır. Ayrıca, TEDAŞ, Tekel, Şeker özelleştirmesinden dolayı işçiler 4/C kapsamında perişan durumdadırlar. 4/C mağdurları her geçen gün moralleri bozularak hayata küsmektedirler, zaman zaman da “İntihar edeceğiz.” diyerek mesaj çekmektedirler. Geçtiğimiz günlerde, 10 milyon insanın ekmek kapısı olan şeker fabrikalarının bir kısmı blok olarak satılmıştır ancak Portföy-C Grubuna ait olan Kastamonu, Kırşehir, Turhal, Yozgat, Çorum, Çarşamba Şeker fabrikaları satışı daha önceden Sayıştayca durdurulmuştu ancak Sayıştayın durdurma sebebi, satışı uygulanan fabrikaların şartnamesinde Özelleştirme İdaresinin beş yıllık üretim garantisinin yer almasıyla ilgiliydi. Şikeli satış onaylandı ancak bu beş yılın üretim garantisinin verilmediğini görüyoruz. O zaman Sayıştayın iptal garantisi ne olmuştur, ne olacaktır? Ancak, bu özelleştirmelere çiftçiler, işçiler, esnaflar yani o bölge halkı şiddetle karşıdır.
Pancar kotası ne zaman geldi?
Onu da söyleyeceğiz. Özelleştirme sonucu çiftçi üretim yapamayacak, işsizlik gelecektir, buradan göçler başlayacaktır. Pancar ekenin, tütün ekenin sonu ne olacaktır? AKP İktidarında nişasta bazlı şeker kotası sürekli olarak artıyor. Son beş yıllık çalışmalarda dünya artık suni şekerin kullanımını kaldırıyor, azaltıyor. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki oran şu anda yüzde 1’ler civarına çekiliyor. Avrupa Birliği ülkelerinde şeker üretimi devletçe desteklenmektedir. Üreticinin masraflarının yüzde 60’ı devlet tarafından karşılanmaktadır. Acaba ülkemizde bu durum nedir? Karşılama durumu, yüzde 15’ler, 20’ler civarındadır. Nişasta bazlı şeker, kalitesiz olup insan vücudunda obezite, alerji, kansere varana kadar organik değişiklikler yapmaktadır. Dünya tıp kongrelerinde bu konu tartışılırken biz ülkemizin elindeki fabrikaları satıyoruz, şeker pancarının üretimine neredeyse son vermeye doğru süratli bir şekilde gidiyoruz. Sadece şeker fabrikaları mı? TÜPRAŞ, Et-Balık Kurumu, Telekom, SEKA da yok pahasına satılmadı mı? Alan şirketler milyarlarca dolar kazandılar. Hâlbuki bu stratejik kurumlar devlet elinde kalsa idi ne olurdu? Sayın milletvekilleri, Maliye Bakanına “sorular” bölümünde defalarca sorduk, ayrıca yazılı ve sözlü soru önergeleriyle de devamlı gündeme getirmeye çalıştık. “2 bin nüfusun altında bulunan yerlerdeki belediyeler ne olacak? Önümüzdeki dönemde kapatılacak mı? Akıbetleri ne durumdadır?” diye zaman zaman sorular soruyoruz. Maliye Bakanı da buraların nüfuslarının düştüğünü, kapanmasından yana olduğunu ifade etti. Ancak, kapanacak olan belediyelerin birçoğu -Tokat ili gibi- İç Anadolu Bölgesi’ndedir. İç Anadolu Bölgesi’nde son beş yıldan beri çok büyük göç yaşanmaktadır. İnsanlar köylerini, beldelerini terk edip büyük şehirlere gitmektedirler yani büyük göç yaşanıyor. Tokat 2, Amasya 1, Sivas 2, Erzurum 1; neredeyse her il nüfus ve milletvekili kaybetmiştir. Siz bu bölgelerdeki belediyeleri kapatacağınıza geriye göçü özendirsek, tarımda, hayvancılıkta üretimi artırsak acaba daha iyi olmaz mı? Çiftçiyi, esnafı neden koruyup kollayıp üretimi teşvik etmiyoruz? İç Anadolu başta olmak üzere, Doğu Anadolu’ya farklı teşvik sistemi getirelim. Reel manada destekler verelim, cazip hâle getirelim. Daha önce 4325 sayılı Kanun’un vermiş olduğu o teşviklerin daha güzellerini verelim. Yani farklı bir teşvik sistemi, sektörel bazda, bölgesel bazda yeni bir teşvik sistemi getirelim. Bakın o zaman nüfus nasıl artacak, işte o zaman bakın belediyelerin durumu ne olacak. Ancak, şu andaki yapılan yanlış politikalarla köylerin dışında beldeler, ilçeler daha fazla nüfus kaybediyorlar. Bütün bu sorumluluğun sahibi, maalesef, sizler yani AKP İktidarıdır. Ayrıca, AKP İktidarında, muhalefet belediyelerine karşı da çok büyük baskılar yapılıyor. Özellikle Milliyetçi Hareket Partili belediyeler hedef tahtası olmuş, insanlar perişan olmuşlardır. Teftiş üzerine teftiş yaptırılıp baskı ve vaatlerle parti değiştirmeleri isteniyor. Sayın milletvekilleri, bu doğru değildir, bunları şiddetle kınıyorum! Hâlbuki, yokluk içerisinde, imkânsızlık ortamında çalışıyorlar. O cansiparane çalışan belediye başkanlarımızı buradan saygıyla selamlıyorum, onlara çalışmalarında başarılar diliyorum. Her türlü iktidar baskısına rağmen, yiğitçe, dik durarak, onurlu şekilde çalışıyorlar ancak onlara yapılan da zulümdür, işkencedir. Sayın milletvekilleri, esnaf kepenk kapatma durumuyla karşı karşıya kalmıştır. Yıllardır, süpermarketler kanunu çıkarılmasını esnaf istemektedir ama bir türlü, AKP İktidarı ikna olup bu kanunu çıkarmıyor. Gelin, küçük esnafı koruyalım, ülke gerçekleri içerisinde esnafı koruyacak şekilde süpermarketler kanununu çıkaralım; bizim bakkal, mahallenin bakkal amcası yaşasın, batmasın, ekmek mücadelesini kazansınlar. Sayın milletvekilleri, emekliler de bu bütçede kendini bulamamış, şok olmuşlardır. Emekli intibak kanunu bir türlü çıkarılamamaktadır. On seneden beri her seçim döneminde emekliye söz verilmesine rağmen, bir türlü, kanun çıkarılıp bu insanların problemi çözülmemiştir. Biraz önce de konuşmacılar intibak kanununu çıkaracaklarını söylediler, inşallah getirirsiniz.
İntibak yasası Bakanlar Kurulunda.
Emekli geçinemiyor, çok zor şartlar altında, açlık sınırı seviyesinde hayatını devam ettirmeye çalışıyor. Öğrenciler ise psikolojik bunalımlara girmişlerdir. Öğrenci yurt, burs istiyor; yurt yok, verilen burslar yetersiz. Aldığı kredileri öğrenci okulunu bitirince ödeyemiyor, işsizlik almış başını gidiyor.
Şu şeker kotasını, pancar kotasını söyle.
Bugün ülkemizde…
Söyleyecek misin? Haydi söyle, niye söylemiyorsun?
Dur kardeşim, söyleyeceğiz! Amma battın ya! …400 bin civarında, okulunu bitirip atanma bekleyen öğretmenlerimiz vardır. Bu çocukların dramını ne zaman çözeceğiz, bu insanların yüzünü de ne zaman güldüreceksiniz? Bu konu herhâlde başka bahara kaldı çünkü bu bütçede bu çocuklara da yer yok. Bütün bunların yanında “Her şey iyi.” deniliyor. Çiftçiler ise tam bir yıkım içerisinde, ürettiği ürünü ellerinde satamıyor. Mazot, gübre, ilaç almış başını gidiyor. Çiftçi “Ürettiğimde zarar etmeyeyim.” diyor. Ancak Tarım Bakanı: “Çiftçinin durumu iyi.” diyor. Bu nasıl iyilik? Tokat ilimdeki Kazova, Zile, Kelkit, Artova çiftçilerini gidin dinleyin, o zaman gerçekleri göreceksiniz. Hepinize saygılar sunuyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına, Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan. Buyurunuz Sayın Kaplan.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına sizleri selamlıyorum. Bu bütçelerin her görüşmesinin bir klasiği vardır, Maliye Bakanlığı şöyle bir gıda fiyatlarından petrol fiyatlarına kadar “2002 yılında şu kadardı, 2011’de şu kadar.” der. Şimdi ben özellikle bunu dikkatle okurum, bakarım çünkü bir sayfada -solunda- memurların en düşük ücreti 1.538 TL -sağında da- asgari ücret net 659 TL. Şimdi diyor ki, dana… Ne kadar alıyor bir asgari ücretli? Sayın Bakanlığa göre 27 kilo asgari ücretle dana eti alabiliyor. Şimdi, “27 kilo dana eti alabiliyor.” diyor ama bir araştırdık ki danada bonfile var, kuşbaşı var, kıyma var, sakatat da var, işkembe de var. Şimdi, iyice araştırdık, resmî rakamları da çıkarttık, AK PARTİ’li milletvekillerinin market fiyatını da çıkardım, Migros’u da çıkardım ve şöyle hesap yapıyorum yani kıyma üzerinden, kuşbaşı üzerinden, benim asgari ücretlim, ancak ve ancak 27 kilogram et alamıyor, bakın, dikkat edin, 19 kilogram et alabiliyor. Şimdi, ben, buradan bu hesaplara bakınca, sayın bürokratlarla konuşurken, tabii bu iki ay gecikmeli veriler TÜİK’ten alınıyor, TÜİK’in verileri iki ay önce, iki aydan sonra bütçe takvimi çıkıyor, iki buçuk ay sarkıyor. Buraya geliyor, ne oluyor o arada? Bir zam görüyor, bir otomatik ayarlama görüyor, bir de uyarlama zammı görüyor. Uyarlama zammı görünce fiyatlar artıyor yani asgari ücretli bir işçimiz, maalesef, maalesef, maalesef bir dananın bir budunu alabilir. Türkiye gerçeği bu. Kiminle neyi konuşacağız? Biraz daha konuşacağız tabii. Dana fiyatları bu. Burada doğal gaz fiyatları var ve benzin, akaryakıt fiyatları var. Şimdi, burada bir tarife var. Doğal gaz fiyatlarını çıkardım, diyor ki: “Doğal gaz olarak 803 metreküp alabilir asgari ücretli.” Ben de bu fiyatlara göre bu parayı vereceğim Sayın Bakana, bürokratlar gitsin, aynı paraya bana alsın getirsin, bir tane asgari ücretliye bunu verelim. Bakın, bu da sakat bir fiyat. Elektrik, benzin zammına bakıyorum, rakamları tutamıyorsunuz, öyle uçuyor ki. 100 lirada neler ödemişsiniz? Bakın, mal bedeli 25 lira; benzin, 25 lira benzin alacaksınız, 2,5 lira nakliye, 4,6 lira dağıtıcı kârı, 4,6 bayi kârı, ÖTV de 48 lira yani 25’in yüzde 100’ü kadar. KDV ne kadar? 15 lira. Bir de KDV’yi ekleyince yüzde 65’e, 68’e çıkıyor. Al size 25 liralık benzin, oluyor 100 lira. Şimdi bu büyüme oranlarına falan geçmeyeceğim ama şu son günlerdeki tartışmaya dikkatinizi çekeceğim. Bakın şu an, şu aralar asgari ücretin tespiti yapılıyor. Şu anda önerilen zam ne kadar biliyor musunuz? Bütçeyi konuşuyoruz, rakamları konuşuyoruz. Şu an itibarıyla Hükûmetin asgari ücret zammı olarak vatandaşa önerdiği bir günde 63 kuruş. Meclis lokantasında bile 63 kuruşa artık simit alınmıyor arkadaşlar. Simidin fiyatı 75 kuruş. Bir simitlik zammı bile çok görüyorsunuz vatandaşa. Bakın, bir simit zam yapmıyorsunuz. Bir simitlik zammı çok görüyorsunuz asgari ücretliye. Şimdi bu görüşmeler devam ediyor. Bir ay için 19 lira zam. Niye? Daha önceki Hükûmetin belirlediği rakamlar yüksekmiş, geriye çekilmeye başlandı. Bu, görüşülüyor. Hazirandaki mutfak artışlarında 2011’e geldiğimizde yoksulluk sınırının 2.032 TL olduğu… 4 kişilik ailenin geçimi ise 3 bin TL. Bakın, dikkat edin 659 TL açlık sınırının altında, en düşük memur maaşı da açlık sınırının altında. Şimdi, bu durumda Sayın Başbakanın çay ve simit hesabı tutmuyor. Açıklamaları var, girmeyeceğim. Yalnız bir şey söyleyeceğim: Sayın Bakanım, ne olur bu rakamları hesaplarken, dana eti fiyatını hesaplarken sakatat üzerinden hesap yapmasınlar sakat çıkıyor. Diğerlerinde de aynı durum çıkıyor ortaya. Şimdi burada asgari ücretle ilgili 2002-2011, öncesi yok sanki. AK PARTİ Hükûmetinin yarısı eski ANAP’lı, Doğru Yol Parti’li, MHP’li vesaire partilerden ve bunların hepsi yönetimdeydi hatta birçok bakanınız o dönemde bakandı yani 2002’nin ötesi hepsi kötü, 2002’de… Peki, şunu soracağım… Siz, Refahyol döneminde Erbakan Hoca’nın elini öpün. Bakın, asgari ücrete -54’üncü Hükûmet döneminde- on beş yıl içinde en iyi asgari ücret zammı yapan Hükûmet. Buyurun, buyurun… Hani 2002’den ötesi kötü? Buyurun, onun yarısını yapın, yapamazsınız, bakın, yapamazsınız! Zaten rakamlar burada. Memur Sendikalarının rakamı, “1.657 TL’niz yoksa yoksulsunuz.” diyor. DİSK açlık sınırını açıklıyor, sendikalar; bakın, bu rakamlar da 2 bin-3 bin. Şimdi, dönüyorum, dolaşıyorum, bütün bunların içinde kadından sorumlu Bakanımıza burada bir alkış tutmak istiyorum. Geldi buraya, bir grafik çıkardı Sayın Fatma Şahin, dedi ki: “Bilimsel verilerle -Başbakanımızın- 3 çocuk yapma olayını size ispatlayacağım. Bilimsel verilerle 3 çocuk yapmanın ne kadar doğru, haklı olduğunu ispatlayacağım.” dedi, şu grafiği gösterdi, görüyor musunuz arkadaşlar? Şimdi, ben bu grafiği mırafiği anlamam, ben böyle düz bakarım, kısadan hesap çıkarırım. Sayın Başbakanın doğruysa 3 çocuk hesabı, bu asgari ücrette bana formülünü çıkartsın. 3 çocuk artı ana baba, 5 kişi. 5 kişi kaç lirayla geçimini sağlar? Bana bunun hesabını, formülünü çıkarması lazım. Bunun sırrını… 5 kişi ne kadar kira öder, elektrik öder, ekmek öder, okula gider, taşıt öder; telefonu var, cep telefonuna her ay her birey 20 lira aidat öder; kredi kartı var, her kredi kartında 15 lira aidat öder. Bakın, bunların hepsini hesaplayacak, getirecek -asgari ücreti- 659 lira alana nasıl 3 çocuk öneriyor, 5 ile çarpıp 659’la nasıl geçiniyor, bu Hükûmetin bunu çıkarması lazım. 3 çocuk olayı öyle kolay bir olay değil arkadaşlar. Bakın, bir araştırma yaptım Mecliste, uzağa gitmedim. AK PARTİ’de 39 tane kadın milletvekilimiz var çocuğu olan. Bakın, 39 tane kadın milletvekilimiz var.
Aynı şeyleri Güneydoğu’da konuşuyor musun?
Ben bütün partileri anlatacağım merak etmeyin. 20 kişisi 1 çocuklu, 14 kişisi 2 çocuklu, sadece 5 kişi 3 çocuklu. CHP’ye geliyorum…
Sana ne milletin çocuğundan.
Hayır, ben burada bütçe hesabı yapıyorum. Şimdi, 12 tane… Başbakan diyor ya 3 çocuk yapın, bu bütçeyle yapılır mı, yapılırsa ne olur? Ben, bu asgari ücretle ne olur bunun şeyini… Aynı duruma bakıyorum, yine Mecliste 3 çocuklu 2-3 tane daha da muhalefet partilerinde var.
Teşekkür ediyoruz Sayın Kaplan. Hükûmet adına Maliye Bakanı Mehmet Şimşek. Buyurunuz Sayın Şimşek.
Değerli arkadaşlar, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Yine, birkaç hususu sizlerle paylaşmak için söz aldım. Önce müsaade ederseniz, şu şeker fabrikalarıyla ilgili olarak sizleri bilgilendirmek istiyorum çünkü burada gerçekten bu konuda epey yorum yapılıyor. Hangi çerçevede yapılıyor, bunların bilinmesinde fayda var. Bir kere, her şeyden önce şeker fabrikalarının özelleştirme kapsamına alınması 2000 yılında kararlaştırılıyor ve yine bugünkü Şeker Kanunu, yani şeker özelleştirmelerine temel oluşturan Şeker Kanunu 2001 yılında çıkartılıyor. Yine, hatta o dönemde IMF’ye verilen niyet mektubunda şeker fabrikalarının bazılarının kapatılacağı taahhüdünde bulunulmuş. Hatta bunlarla ilişkili olarak şeker fabrikalarının bir tanesinin kapatılmasına yönelik Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı dahi çıkartılmış. Şimdi, biz geldik, bunların kapatma kararlarını uygulamaya koymadık, tam aksine şimdi, nasıl bir özelleştirme yapıyoruz? Bir kere, eleştirilerden bir tanesi, bu şeker fabrikalarının arsa, sosyal tesis açısından çok zengin olduğu ve bu anlamda bir istismar olabileceği riski gündeme getiriliyor. Bir kere, her şeyden önce şunu ifade edeyim: Şeker fabrikalarının özelleştirmelerinde fabrikaların üretimde ihtiyaç duymayacağı arsa ve araziler ayrılıyor. Bu, birinci temel bir prensiptir. Satışa konu edilmiyor. Şu anda özelleştirmeye konu edilen B ve C portföyündeki toplam 14 bin dönüm arazinin yaklaşık yarısı özelleştirme harici tutulmuştur. Yani bu konuda sadece bir prensip yok, üretimde fabrikanın ihtiyaç duymadığı arsalar fiilen ayrılmış durumdadır. Bu birinci husus.
Devrettikten sonra tekrar üzerine geçirirsiniz Sayın Bakan!
İkinci husus, burada denildi ki: “Çiftçilerimiz bu özelleştirme sonucu önemli risklerle karşı karşıya kalacak, kayıplarla karşı karşıya kalacak.” Değerli arkadaşlar, özelleştirmeden dolayı çiftçilerimizin herhangi bir kaybının olması söz konusu değildir. Neden? Çünkü şu anda hangi pancar ekim alanlarında ekim yapılıyorsa, özelleştirme sonrasında da o alanlarda ekime devam etme zorunluluğu olacak. Dolayısıyla bu konuda da bir risk söz konusu değildir. Değerli arkadaşlar, üretimle ilgili bir taahhüt alınmadığı söyleniyor, yarın bu fabrikaların kapatılacağı söyleniyor. Bakın, yatırımcılara kotaları çerçevesinde beş yıl süreyle üretim yapma zorunluluğu getirilmiş. Buna ilişkin ilave teminatlar da alınıyor. Şimdi, yine...
Sayın Bakan...
Sayın Bakan, bu şartlar Et-Balık Kurumu için de geçerli mi?
Değerli arkadaşlar, müsaade edin, bakın buraya her çıktığınızda bir şeyler söylüyorsunuz. Ben de geliyorum, size bilgi veriyorum. Bir müsaade edin, bir dinleyin.
Hayır, o şartı kaldırdınız.
Buyurunuz Sayın Bakan, devam ediniz. Sayın milletvekilleri dinleyiniz lütfen.
Değerli arkadaşlar, dolayısıyla, arsalar ayrılıyor. Arsalar, üretimde ihtiyaç duyulmayan arsalar kamu hizmetinde kullanılmak üzere ayrılıyor. Çiftçinin bir kaybı söz konusu değil, şu anda nerede üretim yapılıyorsa üretim yapılmaya devam edecek. Şimdi, değerli arkadaşlar, şu anda bu şeker fabrikalarının yıllık yatırım ihtiyacı 500 milyon. Hâlbuki yapılan yatırım ne kadar? 40 milyon. Özel sektör şimdi, inşallah bu yatırımları da yapacak. Çalışanların kanunlardan doğan bütün hakları korunacak. Şu anda, mesela dört ay çalışan, şeker fabrikalarında, bir sürü işçimiz var. Özelleştirme sonucunda bu işçilerimiz istenirse 4/C kapsamına alınacak ve on bir ay çalışma imkânları getirilecek. Beş yıl üretim şartı da var değerli arkadaşlar. Şimdi, bu şeker fabrikalarıyla ilgili bir konu. Yine, sık sık bu akaryakıt ürünleri üzerindeki vergi yükü hakkında burada konuşuluyor. Değerli arkadaşlar, defalarca ben sizlerle paylaştım. 2002 yılında 100 liralık bir benzin alsaydınız bunun 70 lira 20 kuruşu vergiydi, bugün bu, 60 liraya kadar inmiştir yani AK PARTİ hükûmetleri döneminde akaryakıt ürünleri üzerinde vergi yükü artmamıştır, azalmıştır ama bu dönemde “brent” tipi ham petrol varil fiyatı Amerikan doları cinsinden yüzde 216, Türk lirası cinsinden yüzde 326 düzeyinde artmıştır yani buradaki temel sorun uluslararası petrol fiyatlarıdır. Uluslararası petrol fiyatlarını bu Hükûmet kontrol etmiyor. Uluslararası petrol fiyatları artmıştır, buna paralel olarak da tabii ki benzin ve diğer akaryakıt ürünlerinin fiyatları artmıştır ama hiçbir şekilde bu artış vergi yükündeki artıştan kaynaklanmamıştır. Vergi yükü 2002 yılında mazotta yüzde 60 civarlarındayken bugün yüzde 48-49’lara kadar inmiştir. Benzinde yüzde 70 dolaylarındayken bugün yüzde 60 düzeyine kadar inmiştir. Bu oran yüksek mi? Evet, gerçekten yüksek. İmkânlarımız olsa bunları daha da aşağı çekmek gerekiyor ama bizim dönemde aşağı çekilmiştir. Şimdi, değerli arkadaşlar, gelelim şu dana eti tartışmasına. Şimdi, “Burada ne esas alınmıştır?” diye ben arkadaşlara sordum, “Bu verileri nereden aldınız?” diye sordum çünkü sonuçta bizim burada getirdiğimiz tabii ki karşılaştırmalar… Arkadaşlarımız diyor ki: “Biz TÜİK’in verilerinden bu rakamlara ulaştık.” TÜİK’e soracağız, dana eti dediği zaman neyi kastediyor, onu soralım, öğrenince gelip sizlerle de paylaşalım. Ama arkadaşlar, bakın, 2002 yılında nereden o rakamı aldıysak, bugün aynı yerden o rakamı alıyoruz, yani elma ile elmayı karşılaştırıyoruz. 2002 yılında TÜİK dana etinden neyi kastetmişse, 2011 yılında da eminim aynı şeyi kastediyor diye düşünmek lazım. Burada TÜİK’i eleştirmek tabii ki çok geleneksel bir şeydir.
Neyi kastediyor Sayın Bakan, bonfile mi, sakatat tarafı mı?
Değerli arkadaşlar, dolayısıyla neyi baz aldıysa 2002 yılında, biz çalışmalarımızda neyi baz aldıysak dana eti için, 2011 yılında da aynı şeyi baz almışızdır, aynı şeyi karşılaştırıyoruz. Bu karşılaştırmalarda da çok açık ve net bir şekilde görülecek ki asgari ücret, hem başka ülkelerle karşılaştırıldığı zaman hem enflasyonla karşılaştırıldığı zaman hem alım gücü açısından bakıldığı zaman, AK PARTİ hükûmetleri döneminde asgari ücret hiçbir dönemde olmadığı kadar güçlü bir şekilde artmıştır. Az önce ben size açıkladım, Avrupa Birliği ülkeleriyle karşılaştırdım. Bugün Türkiye'de asgari ücret 10 Avrupa Birliği üyesi ülkesinden daha yüksektir, ama bizim kişi başına gelirimiz o ülkelerden yüksek değildir değerli arkadaşlar. Dolayısıyla, asgari ücret üzerinden bu çerçevede değerlendirme yapmakta ben yarar görüyorum. Tekrar hepinizi saygıyla selamlıyorum.
[[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Sayın milletvekilleri, on dakika ara veriyorum.