Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν εισέλθουμε στη συζήτηση των σημερινών επικαίρων ερωτήσεων, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο των επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 1ης Νοεμβρίου 2019. ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ (Άρθρα 129 παράγραφοι 2 και 3, 132 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 141/11/25-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Αρκαδίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Πρωθυπουργό, με θέμα: «Ο γόρδιος δεσμός και ο παραλογισμός στο ΣΔΙΤ Διαχείρισης Απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου πρέπει να λυθεί». Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού τηςΒουλής 1. Η με αριθμό 145/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Νικολάου Ηγουμενίδη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Εκκρεμότητες σχετικά με την ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στο Νομό Ηρακλείου και την επέκταση της Μονάδας Εντατικής Παρακολούθησης Καρδιοπαθών (ΜΕΠΚ) στο ΠΑΓΝΗ». 2. Η με αριθμό 136/22-10-2019 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Λάρισας του Κινήματος Αλλαγής κ. Ευαγγελίας Λιακούλη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Υποβαθμισμένο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας σημαίνει υποβάθμιση της δημόσιας υγείας για όλο το νομό». 3. Η με αριθμό 155/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λάρισας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Λειτουργία της γαστρεντερολογικής κλινικής στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας». 4. Η με αριθμό 137/23-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Επικρατείας της Ελληνικής Λύσης κ. Βασιλείου Βιλιάρδου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Λόγοι για τους οποίους προωθείται η ηλεκτρική σύνδεση Αττικής - Κρήτης ως εθνικό έργο». 5. Η με αριθμό 150/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Διεκδίκηση 7.500 στρεμμάτων που περιλαμβάνουν κατοικίες, χώρους πρασίνου, σχολείων και δάσους από το Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου της Λαμίας». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 146/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Βοιωτίας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ.Παναγιού (Γιώτας) Πούλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Ανάγκη παράτασης προθεσμίας υποβολής δηλώσεων στο Κτηματολόγιο Βοιωτίας». 2. Η με αριθμό 138/24-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κινήματος Αλλαγής κ. Χαράλαμπου Καστανίδη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Εξάπλωση φλοιοφάγου εντόμου στο δάσος Σέιχ Σου». 3. Η με αριθμό 151/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Διεκδίκηση 7.500 στρεμμάτων που περιλαμβάνουν κατοικίες, χώρους πρασίνου, σχολείων και δάσους από το Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου της Λαμίας». 4. Η με αριθμό 147/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ρεθύμνου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ανδρέα Ξανθού προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Κατάργηση του αυτοδιοίκητου του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων και ο σχεδιασμός στο πεδίο αντιμετώπισης των εξαρτήσεων». 5. Η με αριθμό 143/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κέρκυρας του Κινήματος Αλλαγής κ. Δημητρίου Μπιάγκη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Πρωτοφανής εγκατάλειψη Αχιλλείου». 6. Η με αριθμό 153/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Πειραιά του ΜέΡΑ25 κ. Φωτεινής Μπακαδήμα προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, με θέμα: «Τραυματισμός φοιτητή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 24ης Οκτωβρίου τρέχοντος». 7. Η με αριθμό 148/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Αχαΐας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αθανασίας (Σίας) Αναγνωστοπούλου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Υπογειοποίηση του τρένου στην Πάτρα από τον σταθμό του Ρίου μέχρι τον Άγιο Διονύσιο (υπόγεια όδευση μήκους εξίμισι περίπου χιλιομέτρων)». 8. Η με αριθμό 160/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Μεγάλη ανάγκη οριστικής παράτασης στις διαδικασίες κτηματογράφησης τουλάχιστον μέχρι τέλους του έτους». 9. Η με αριθμό 158/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ροδόπης του Κινήματος Αλλαγής κ. Ιλχάν Αχμέτ προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Κατασκευή δεύτερης γέφυρας στην συνοριακή δίοδο Κήποι - Ύψαλα των ελληνο - τουρκικών συνόρων». 10. Η με αριθμό 129/22-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λάρισας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Τη λειτουργία της παιδιατρικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Τρικάλων». 11. Η με αριθμό 126/22-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Τρικάλων του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αθανασίου Παπαδόπουλου προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Άμεση κάλυψη κενών σε υποστελεχωμένα νοσοκομεία». 12. Η με αριθμό 130/22-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Παπαναστάση προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Εκρηκτική κατάσταση στο Νοσοκομείο Λευκάδας και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας της περιοχής». 13. Η με αριθμό 114/18-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Αίτηση για έγκριση παροχής υγειονομικής θεραπείας για την πάθηση του Παναγιώτη - Ραφαήλ Γλωσσιώτη». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 946/26-9-2019 ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Σωκράτη Φάμελλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Αντιμετώπιση της ανησυχητικής μείωσης της στάθμης της λίμνης Κορώνειας και διασφάλιση της μακροπρόθεσμης οικολογικής της αναβάθμισης». 2. Η με αριθμό 868/24-9-2019 ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Ανατολικής Αττικής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Παναγιώτη (Πάνου) Σκουρολιάκου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Κατάργηση της ΔΟΥ Αχαρνών». 3. Η με αριθμό 979/27-9-2019 ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Σωκράτη Φάμελλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Σχεδιασμός και πόροι για τη δίκαιη μετάβαση των λιγνιτικών περιοχών». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με έγγραφό του ο Γενικός Γραμματέας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων κ. Στυλιανός - Ιωάννης Κουτνατζής ενημερώνει το Σώμα για τα ακόλουθα: «Με την παρούσα σάς ενημερώνουμε, σχετικά με τη συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2019, ότι οι επίκαιρες ερωτήσεις που θα συζητηθούν είναι οι εξής: Η υπ' αριθμόν 139/24-10-2019 επίκαιρη ερώτηση, που θα απαντηθεί από τον Υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ. Σπυρίδωνα - Άδωνι Γεωργιάδη. Η υπ' αριθμόν 142/25-10-2019 επίκαιρη ερώτηση, που θα απαντηθεί από τον Υφυπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Αλκιβιάδη Στεφανή. Η υπ' αριθμόν 154/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση, που θα απαντηθεί από τον Υφυπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Παναγιώτη Μηταράκη. Η υπ' αριθμόν 144/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση, που θα απαντηθεί από τον Υφυπουργό Εσωτερικών κ. Θεόδωρο Λιβάνιο. Παρακαλούμε, όπως προβείτε στις δέουσες ενέργειες, προκειμένου να ενημερωθούν τόσο ο Προεδρεύων στη διαδικασία όσο και οι ερωτώντες Βουλευτές.». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Θα συζητηθεί η πρώτη με αριθμό 144/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρήστου Γιαννούλη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Αποσύνδεση απολυτηρίου υποχρεωτικής εκπαίδευσης από τα προσόντα πρόσληψης σε υπηρεσίες καθαριότητας και κατάταξης στο ενιαίο μισθολόγιο». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Θεόδωρος Λιβάνιος. Κύριε Γιαννούλη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς θέλω να σας ευχαριστήσω για την ευαισθησία που δείχνετε για την απάντηση αυτής της επίκαιρης ερώτησης. Αναρωτήθηκα, βέβαια, εάν ο κοινοβουλευτικός λόγος και οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες μπορούν να αφορούν μία περίπτωση μίας γυναίκας. Με βάση την πολυνομία και την καχυποψία που έχουμε για το πώς έχει δομηθεί το ελληνικό κράτος τα προηγούμενα χρόνια, δυστυχώς, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι από μία περίπτωση μπορούμε να οδηγηθούμε σε μία γενική κατάσταση. Το αντικείμενο της επίκαιρης ερώτησης αφορά την προσπάθεια σύνδεσης των εργαζομένων γυναικών στον τομέα της καθαριότητας, όπου πλέον ήδη αντιμετωπίζουν το φάσμα της απόλυσης, γιατί δεν μπορούν να ενταχθούν στο ενιαίο μισθολόγιο, παρά το γεγονός ότι τα τυπικά τους προσόντα έχουν γίνει αποδεκτά τουλάχιστον μέχρι τη δεκαετία του 1980 για την πρόσληψή τους στον δημόσιο τομέα με συμβάσεις αορίστου χρόνου. Θέλω να επισημάνω, κύριε Υπουργέ, ότι στη μια από τις περιπτώσεις που αναφερόμαστε υπήρξε προσφυγή στην ελληνική δικαιοσύνη. Ήδη, έχει επιτευχθεί θετική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, βάσει της οποίας η συγκεκριμένη εργαζόμενη στην καθαριότητα στο Δήμο Νεάπολης - Συκεών Θεσσαλονίκης επανήλθε στη δουλειά της. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Πιστεύω ότι στη δευτερολογία, με την καλή διάθεση που ήδη έχετε επιδείξει και στη μέχρι τώρα προφορική επικοινωνία, θα βρούμε μία λύση που δεν θα παράγει ούτε εύνοια για κάποιους που θα προσπαθήσουν να παρεισφρήσουν μέσα σε μία μεταβατική διάταξη, αλλά θα αποδίδει και δικαιοσύνη σε εργαζόμενες σκληρά, αμειβόμενες με ό,τι προβλέπεται, και που αποτελούν και κομβικό στοιχείο για τη λειτουργία των υπηρεσιών στις οποίες υπηρετούν. Θεωρώ, λοιπόν, ότι με αφορμή τα περιστατικά αυτά μπορεί να δοθεί μια λύση που αφορά ένα ευρύτερο σύνολο εργαζόμενων γυναικών. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Γιαννούλη, θέτετε ένα θέμα το οποίο προσωπικά δεν γνώριζα ότι υπάρχει στις συγκεκριμένες περιπτώσεις. Οφείλω να πω ότι αμέσως μόλις καταθέσατε την ερώτηση, επικοινωνήσαμε και τα δύο γραφεία και προσπαθούμε να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει. Αυτό θα συνεχιστεί και τις επόμενες ημέρες, προκειμένου να δούμε τι ακριβώς έχει γίνει και τι παρέμβαση χρειάζεται να γίνει, προκειμένου να μην υπάρχει καμμιά σκιά στην εργασιακή σχέση των συγκεκριμένων υπαλλήλων. Είναι, πράγματι, πρόβλημα το οποίο υπήρξε κυρίως με τις δικαστικές αποφάσεις μετά το 2009-2010, όπου οι δύο συμβάσεις έργου μετατράπηκαν σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Και εκεί ως συμβάσεις έργου δεν υπήρχε προσοντολόγιο, μπορούσε δηλαδή και χωρίς να είναι κάποιος απόφοιτος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης να κάνει σύμβαση έργου. Όμως, εκεί υπήρχε πρόβλημα. Αυτό συζητήθηκε, ιδίως την εποχή εκείνη, από διάφορες διευθύνσεις ανθρώπινου δυναμικού, κυρίως ΟΤΑ. Νομοθετικά, το 2017, αν δεν κάνω λάθος, με το άρθρο 52 του ν.4456, λύθηκε το θέμα για αυτούς που μετατράπηκαν οι συμβάσεις και οι οποίοι δεν έχουν το τυπικό προσόν. Θα δούμε, λοιπόν, τις περιπτώσεις και σε συνεργασία με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους - γιατί είναι το μισθολογικό θέμα, για το οποίο ως γνωστόν αρμόδιο είναι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους - και θα δούμε τι χρειάζεται να γίνει. Αυτό που πρέπει να πούμε - και πράγματι έχετε δίκιο - είναι ότι μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της μεταδικτατορικής εποχής είναι η εννεαετής υποχρεωτική εκπαίδευση, η οποία μείωσε δραστικά το επίπεδο αναλφαβητισμού στη χώρα και νομίζω ότι σε αυτό δεν πρέπει να δείξουμε καμμία ανοχή. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να δούμε με ευαισθησία κάποιες περιπτώσεις, ιδίως αποφοίτων δημοτικού, στο μεταβατικό διάστημα των αρχών της δεκαετίας του 1980, αλλά νομίζω ότι μπορούμε, σε συνεργασία και με τις υπηρεσίες, να βρούμε μία λύση ώστε να μην υπάρξει κανένα πρόβλημα για τους συγκεκριμένους υπαλλήλους. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Υπουργέ. Κύριε Γιαννούλη, έχετε τώρα τρία λεπτά για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα χρειαστεί καν να τη χαρακτηρίσω δευτερολογία. Είπα ότι ούτως ή άλλως η αρχική διάθεση του Υπουργού ήταν εμφανώς θετική. Απλά θέλω να καταθέσω ένα έγγραφο, το οποίο βοηθάει την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών. Είναι μία γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που δεν αφήνει περιθώρια - πέρα από τη συγκρότηση μιας μεταβατικής διάταξης - για την ένταξη στο ενιαίο μισθολόγιο των εργαζομένων που δεν έχουν τα τυπικά προσόντα. Και όχι μόνο θα συμφωνήσω και θα συνυπογράψω, αλλά θα το πολλαπλασιάσω, ότι πρόκειται για λίγες εργαζόμενες, γιατί κατακτήθηκε κοινωνικά η υποχρέωση της εκπαίδευσης, ως υποχρεωτικής βαθμίδας πλέον, τα επόμενα χρόνια. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γιαννούλης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ελπίζω και εύχομαι, κύριε Υπουργέ, να έχουμε αποτελέσματα - κι είμαι βέβαιος ότι θα το πετύχετε αυτό - μέσα στον χρόνο που προβλέπει και η προσωρινή διαταγή των ασφαλιστικών μέτρων και για τη συγκεκριμένη, αλλά και για όσες θα ακολουθήσουν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Ευχαριστώ. Ούτε κι εγώ θα χρειαστώ όλον τον χρόνο που έχω στη διάθεσή μου. Θα μελετήσω τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Δεν ξέρω αν έχει γίνει αποδεκτή από τον Υπουργό. Υποθέτω πως όχι. Δεν τη γνωρίζω. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτό που θα γίνει είναι άμεσα να εξεταστεί το θέμα που σας είπα και πριν. Δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη προσωπική υπόθεση της εν λόγω υπαλλήλου που αναφέρατε, αλλά κάποιες περιπτώσεις, διάσπαρτες στην επικράτεια, τις οποίες θα τις δούμε, ώστε να μην υπάρχει κάποια σκιά στην εργασιακή σχέση τους. Προφανώς, είναι σημαντικό να μην εξαντλήσει την αυστηρότητά του το κράτος σε ορισμένες μικρές περιπτώσεις, οι οποίες εν μέσω της μετάβασης από την εξαετή στην εννεαετή Υποχρεωτική Εκπαίδευση έχουν μείνει έξω. Το θετικό, βέβαια, είναι ότι, όπως έχω ενημερωθεί, οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι, που είναι οι άλλες περιπτώσεις, αμείβονται κανονικά. Αυτό που θα δούμε είναι να ρυθμιστεί θεσμικά το θέμα - γιατί υποθέτω ότι φτάνουν σε όριο συνταξιοδότησης πλέον - ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν και στη συνταξιοδότησή τους. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν εισέλθουμε στη δεύτερη επίκαιρη ερώτηση, να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι αύριο Παρασκευή 1 Νοεμβρίου έχουμε την «Ώρα του Πρωθυπουργού» και θα συζητηθεί η με αριθμό 141/11/25-10-2019 επίκαιρη ερώτηση του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Αρκαδίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Πρωθυπουργό, με θέμα: «Ο γόρδιος δεσμός και ο παραλογισμός στο ΣΔΙΤ Διαχείρισης Απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου πρέπει να λυθεί». Ερχόμαστε τώρα στην τρίτη με αριθμό 154/29-10-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Να καταβληθούν άμεσα οι μισθοί των εργαζομένων της «Creta Farmς» και να εξασφαλιστούν τα ασφαλιστικά και εργασιακά τους δικαιώματα». Στην ερώτηση του κ. Συντυχάκη θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Μηταράκης. Κύριε Συντυχάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η «Creta Farm» είναι σε κατάσταση χρεοκοπίας - είναι γνωστό - παρά το ότι τα προηγούμενα χρόνια αναδείχθηκε σε leader της αγοράς, προβλήθηκε για την καινοτομία και την εξωστρέφειά της. Έχουν προηγηθεί μακροχρόνιες παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις μεγαλομετόχων, τραπεζών, επίδοξων επενδυτών, σε μια προσπάθεια να διασωθεί η επιχείρηση. Αυτοί, κατά τη γνώμη μας, είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης. Κι όμως, πάνω από οκτακόσιοι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους βιώνουν με δραματικό τρόπο την εργασιακή ανασφάλεια, με κίνδυνο να χάσουν τη δουλειά τους, πληρώνοντας το τίμημα επιλογών και παιχνιδιών, για τα οποία δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη. Ήδη, με διάφορους τρόπους, έχει μειωθεί το προσωπικό. Στο βωμό της βιωσιμότητας και της ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης επιβλήθηκαν μεγάλες περικοπές από το 2012, το 2014 έγινε διευθέτηση του χρόνου εργασίας και άλλες θυσίες. Η επιχείρηση οφείλει στους εργαζόμενους τρεις με τέσσερις μισθούς, ενώ τρέχουν οι υποχρεώσεις τους σε τράπεζες, εφορίες, εκκρεμεί ο ΕΝΦΙΑ οφειλές σε δήμους και άλλες εκκρεμότητες. Το Πρωτοδικείο Ρεθύμνου, όπως ανακοινώθηκε, έκανε αποδεκτό το αίτημα της προσωρινής διοίκησης για υπαγωγή της «Creta Farmς» στο άρθρο 106A του Πτωχευτικού Κώδικα. Ωστόσο, οποιαδήποτε λύση εξυγίανσης κι αν βρεθεί, δυστυχώς οι εργαζόμενοι, με βάση το νομοθετικό πλαίσιο, θα είναι τα θύματα αυτής της εξέλιξης, που μοιραία τους οδηγούν σε αναγκαστική παραίτηση. Κύριε Υπουργέ, σας ρωτάμε τι θα κάνετε, πρώτον, για να εξοφληθούν στο ακέραιο τα δεδουλευμένα των εργαζομένων από την εταιρεία, τα επιδόματά τους, πριν επιλεγεί οποιοδήποτε επενδυτικό σχήμα, οποιαδήποτε λύση. Δεύτερον, για να μη χαθεί καμμία θέση εργασίας, ανεξάρτητα από το επενδυτικό σχήμα που θα προκύψει, σας ζητάμε να υπάρχει διαδοχή και οι εργαζόμενοι να είναι και στον νέο εργοδότη, αλλά και σε περίπτωση πτώχευσης της εταιρείας, οι εργαζόμενοι να αποκτήσουν προτεραιότητα έναντι των πιστωτών της εταιρείας. Σας θυμίζουμε ότι έχει γίνει αλλαγή της πτωχευτικής διαδικασίας, με ένα καθαρά ταξικό μέτρο, που είχε πάρει παλαιότερα η δική σας κυβέρνηση, δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο διατήρησε φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ, όπου τα δικαιώματα των εργαζομένων τα κατέταξε στις απαιτήσεις του 25%, δηλαδή σε χαμηλότερη κατηγορία. Νομίζουμε, λοιπόν, ότι αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Είναι απαράδεκτο. Είναι καθολική απαίτηση να αλλάξει αυτή η ρύθμιση. Θέλω να πω και κάτι τελευταίο: Σας ζητάμε να παγώσουν εκκρεμείς υποχρεώσεις των εργαζομένων σε τράπεζες, εφορίες, δήμους μέχρι να αποπληρωθούν τα δεδουλευμένα τους και να ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Μηταράκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, ευχαριστούμε πολύ γι' αυτή την ερώτηση σχετικά με την εταιρεία «Creta Farmς». Η Κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή έχει αναγνωρίσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή η επιχείρηση και έχει κινηθεί αποφασιστικά στην προσπάθεια να βρεθεί μία βιώσιμη και οριστική λύση, η οποία, όπως αντιλαμβάνεστε, προαπαιτεί την ορθή λειτουργία της επιχείρησης και την εύρεση νέων επενδυτών. Διότι χωρίς επιχειρήσεις που παράγουν, είναι αδύνατον να κρατηθούν μακροπρόθεσμα αυτές οι θέσεις εργασίας. Είναι μία συζήτηση που την είχαμε κάνει και την προηγούμενη Πέμπτη σε άλλες, σχετικές ερωτήσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, ανέλαβε αμέσως πρωτοβουλία μέσω του παριστάμενου σήμερα Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ. Άδωνη Γεωργιάδη, για να υπερβεί την κρίση και να διασωθεί η επιχείρηση. Πραγματοποιήθηκαν αλλεπάλληλες συναντήσεις με τους δύο μετόχους, καθώς, όπως γνωρίζετε, υπήρχαν θέματα συνεννόησης εντός της μετοχικής σύνθεσης της επιχείρησης και με τις τράπεζες. Στις 26 Ιουλίου υπεγράφη συμφωνία μεταξύ της εταιρείας, των μετόχων και των εκπροσώπων των τεσσάρων πιστώτριων τραπεζών, με στόχο την αποκατάσταση της ομαλότητας στη λειτουργία της εταιρείας, την εξεύρεση στρατηγικού επενδυτή, τη μεταβίβαση σημάτων, δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας από την Κύπρο, στην οποία βρισκόντουσαν, στην Ελλάδα και την έρευνα από ορκωτούς λογιστές. Προβλέφθηκε, επίσης, έκτακτη οικονομική ενίσχυση, με αυξημένες διασφαλίσεις και την ενεχυρίαση του συνόλου των μετοχών των βασικών μετόχων. Ήδη, έχει διοριστεί προσωρινή διοίκηση, με πρόσφατη δικαστική απόφαση, η οποία αναζητά νέα ενδιάμεση χρηματοδότηση από τις τράπεζες, με στόχο να καλυφθούν οι υποχρεώσεις της, όπως η μισθοδοσία και οι προμηθευτές, εξίσου απαραίτητοι για να υπάρχει παραγωγή προϊόντων και να υπάρχει η εύρυθμη λειτουργία της επιχείρησης. Όπως είπα, έχουν έρθει ήδη στην Ελλάδα τα σήματα και αυτό είναι απαραίτητο για να μπορέσει να βρεθεί νέος στρατηγικός επενδυτής. Έχουν κατατεθεί έξι μη δεσμευτικές προσφορές και έχουμε προθεσμία στις 18 Νοεμβρίου να ολοκληρωθεί η εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης. Φυσικά, το Υπουργείο Εργασίας συνεχίζει τη διαρκή παρακολούθηση των τεκταινόμενων στην εταιρεία. Θέλω να σας πω ότι ζητήθηκε και νέος έλεγχος, που πήγε χθες. Από το ΣΕΠΕ Ρεθύμνου μας ενημερώνουν ότι ο έλεγχος έγινε κανονικά, διαπιστώθηκε η μη καταβολή μισθοδοσίας, καταγράφηκε και θα επιβληθούν, φυσικά, και τα απαραίτητα πρόστιμα, όπως προβλέπει η εργατική νομοθεσία. Επίσης, έχει τεθεί ένα θέμα για μία τριμερή συνάντηση μεταξύ των εργαζομένων της επιχείρησης και του Υπουργείου Εργασίας. Δεν ήταν εφικτό να πραγματοποιηθεί αυτή μέχρι να οριστεί προσωρινή διοίκηση. Πλέον, έχουμε προχωρήσει στη διαδικασία και θα γίνει αυτή η τριμερής συνάντηση, ώστε να βρεθεί η βέλτιστη λύση για την προστασία των εργαζομένων και για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης, που είναι εξίσου σημαντική.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κύριε Συντυχάκη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Υπουργέ, λίγο - πολύ το ιστορικό που έχει προηγηθεί, το γνωρίζουμε όλοι. Οι μέχρι, όμως, σήμερα παρεμβάσεις της Κυβέρνησης, κατά την άποψή μας, αποκλειστικό στόχο έχουν να εξασφαλίσουν ισορροπίες ανάμεσα στα επιχειρηματικά συμφέροντα, που αυτό δεν σημαίνει σε καμμία των περιπτώσεων ότι διασφαλίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων. Θα έλεγα ότι πάνω από ένα μήνα κωφεύει το Υπουργείο Εργασίας στο αίτημα της Ομοσπονδίας Γάλακτος, Τροφίμων και Ποτών για τριμερή συνάντηση για τα θέματα που αφορούν την «Creta Farmς». Εγώ λίγο πριν πληροφορήθηκα - το είπατε και εσείς τώρα - ότι κλήθηκαν τα εμπλεκόμενα μέρη σε τριμερή συνάντηση. Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Πιστεύουμε ότι και η σημερινή επίκαιρη συζήτηση για την «Creta Farmς» έχει συμβάλει σε αυτό. Σε σχέση με τους μισθούς θα ήθελα να πω τα εξής: Οι μισθοί που καταβλήθηκαν, διαφέρουν ανάλογα με τα χρήματα που οφείλει η επιχείρηση σε κάθε υπάλληλο. Δεν εξοφλήθηκε το σύνολο των δεδουλευμένων. Κάποιοι έλαβαν ενάμιση μισθό, κάποιοι πήραν ένα μισθό και κάποιοι άλλοι ένα δεκαπενθήμερο. Σε κάθε περίπτωση, ο βασικός όγκος των οφειλών παραμένει και είναι περίπου οι οφειλές τριών μηνών. Κύριε Υπουργέ, εξήντα και πλέον εκατομμύρια ευρώ έκαναν «φτερά» από τα ταμεία της επιχείρησης. Ούτε γάτα ούτε ζημιά! Ποιος ευθύνεται γι' αυτή την κατάσταση; Η Κυβέρνηση δεν πρέπει να πάρει θέση σε αυτό; Επιτρέψτε μου να πω ότι τους εργαζόμενους δεν τους ενδιαφέρει η διαμάχη μεταξύ των αδερφών Δομαζάκη. Την κακοδιαχείριση, τις άστοχες επιχειρηματικές κινήσεις, το τζογάρισμα στο χρηματιστήριο, τα ανοίγματα πολλών εκατομμυρίων ευρώ, αλλά επενδυτικά παιχνίδια των επιχειρηματιών δεν θα τα πληρώσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Αυτές τις άστοχες επενδυτικές κινήσεις, την υπόθεση με τις πατέντες της εταιρείας, αλλά και τη διαδρομή του «μαύρου» χρήματος από την «Creta Farmς» σε διάφορες offshore εταιρείες - αυτά ακούγονται - δεν θα τις πληρώσουν οι εργαζόμενοι, κύριε Υπουργέ. Αποδεικνύεται ότι τελικά θεός είναι το κέρδος με κάθε τίμημα. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η επιχείρηση χρηματοδοτήθηκε απλόχερα από το τραπεζικό σύστημα. Ήταν η πρώτη εταιρεία που εντάχθηκε στο περίφημο πακέτο Γιούνκερ. Όμως, παρά τα υψηλά ποσοστά κέρδους και τη συνεχή άνοδο των μεριδίων της στην αγορά, παρ' όλες τις θυσίες των εργαζομένων, σήμερα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, αδυνατώντας να χρηματοδοτήσει και αυτή ακόμα την παραγωγική διαδικασία. Η ωμή πραγματικότητα, κύριε Υπουργέ, λέει ότι οι επιχειρηματίες, είτε κερδοφορούν είτε χρεοκοπούν, ένα πράγμα πάντα έχουν στο μυαλό τους: να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, τα προσωπικά τους οφέλη σε βάρος των εργαζομένων και του κοινωνικού συνόλου. Κατά τη γνώμη μας, όλοι τους - μεγαλομέτοχοι, στρατηγικοί επενδυτές, τράπεζες - καμώνονται για τη σωτηρία των εργαζομένων, αλλά στην πράξη προωθούν τα ιδιοτελή τους συμφέροντα, ζητώντας πάντα από τους εργαζόμενους να κάνουν θυσίες και να πληρώνουν αυτοί τα σπασμένα. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να μην θέλουν τη συνέχιση της λειτουργίας της επιχείρησης και την ανάκτηση της παραγωγής. Το κόστος, όμως, για το όποιο σχέδιο διάσωσης πρέπει αποκλειστικά να το επιβαρυνθούν τα κέρδη των μεγαλομετόχων, των τραπεζών και των επενδυτών. Για να τα επιβάλλουν αυτά, πρέπει όσο γίνεται πιο γρήγορα να συνειδητοποιήσουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι την πραγματική κατάσταση, να αυτονομηθούν, να χειραφετηθούν πλήρως από αυτά τα συμφέροντα, να συνειδητοποιήσουν τη δική τους δύναμη και να προτάξουν, πριν απ' όλα, τις δικές τους ανάγκες, να οργανωθούν, να πάρουν την υπόθεση της διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους στα δικά τους χέρια. Και σ' αυτό τον δρόμο θα έχουν την ειλικρινή και ολόθερμη στήριξη των άλλων εργαζομένων και του ταξικού εργατικού κινήματος. Κύριε Υπουργέ, παραμένει το θέμα της διασφάλισης των δεδουλευμένων των εργαζομένων, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε λύση, το πάγωμα των εκκρεμών υποχρεώσεών τους σε τράπεζες, εφορίες, δήμους κ.λπ., και η διασφάλιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων. Αυτά παραμένουν και σε αυτά περιμένουν οι εργαζόμενοι να δώσετε λύσεις εσείς ως Κυβέρνηση και ως Υπουργείο, μιας και μιλάτε για τα ζητήματα της βιώσιμης ανάπτυξης κ.λπ., που, απ' ό,τι φαίνεται, δεν είναι ανάπτυξη για τους πολλούς, είναι για τους λίγους, για τους επιχειρηματίες. Ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Αξιότιμε κύριε συνάδελφε, περιγράφετε μία δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζει η εταιρεία «Creta Farmς» και έχετε δίκιο. Είναι μία πραγματικότητα. Δεν νομίζω ότι είναι της παρούσης να δούμε ιστορικά γιατί έφτασε αυτή η επιχείρηση εδώ - κάθε εταιρεία φτάνει σε κάποιο πρόβλημα για κάποιους διαφορετικούς λόγους - ούτε να μπούμε και πάλι σε μία γενική ιδεολογική συζήτηση. Η ουσία είναι ότι προτεραιότητα της Κυβέρνησης είναι ισόποσα η εξασφάλιση της επιβίωσης της επιχείρησης και η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων της «Creta Farmς». Και αυτό δεν είναι πρωτοβουλία μόνο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, είναι μία συνολική πολιτική της Κυβέρνησης. Και σας ανέφερα στην πρωτολογία μου τις μεγάλες προσπάθειες που έχει καταβάλει το Υπουργείο και ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων για να διατηρήσουν ανοιχτή την «Creta Farmς». Θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι αν η εταιρεία δεν επιβιώσει, η όποια εταιρεία δεν επιβιώσει και κλείσει, αυτό οδηγεί σε απώλεια θέσεων εργασίας. Άρα, δεν μιλάμε για ανάπτυξη για τους λίγους, μιλάμε για ανάπτυξη για όλους. Αυτή είναι η στρατηγική μας. Από κει και πέρα, σε ό,τι αφορά το δικό μας Υπουργείο, το Υπουργείο Εργασίας, σας διαβεβαιώ, κύριε συνάδελφε, καθώς και την Εθνική Αντιπροσωπεία, ότι εφαρμόζουμε κάθε διαθέσιμο μέσο που μας δίνει η ελληνική νομοθεσία για την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Όπως είπα και στην πρωτολογία μου, από 7 έως 11 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί η τριμερής συνάντηση μεταξύ του Υπουργείου, των εργαζομένων και των εργοδοτών, κάτι το οποίο δεν ήταν εφικτό πριν μέχρι να οριστεί νέα προσωρινή διοίκηση. Δεν υπήρχε αξιόπιστος συνομιλητής από την πλευρά της επιχείρησης για να γίνει αυτή η συζήτηση. Επίσης, με απόφασή μας από 23-8-2019 αναστείλαμε για έξι μήνες τα μέτρα είσπραξης εισφορών και ρύθμισης οφειλών της επιχείρησης στην περιοχή του Ρεθύμνου και αυτό βοήθησε και ταμειακά την «Creta Farmς» εκείνο το δύσκολο διάστημα. Εμείς συνεχίζουμε με τα αρμόδια τμήματα του ΣΕΠΕ να κάνουμε διαρκώς ελέγχους, να καταγράφουμε την κατάσταση, ώστε στα πλαίσια της εξεύρεσης της οριστικής και βιώσιμης λύσης για την επιχείρηση να βεβαιωθούμε ότι θα καταβληθούν όλα τα οφειλόμενα προς τους εργαζόμενους. Γνωρίζετε, επίσης, ότι στις 30 Αυγούστου η εταιρεία κατέθεσε επιστολές διαθεσιμότητας εργαζομένων και αναγκάστηκε να θέσει σε διαθεσιμότητα έντεκα εργαζόμενους. Αυτό, επίσης, είναι ένα θέμα, το οποίο θέλουμε να δούμε και να συζητήσουμε σε αυτή την τριμερή. Η ουσία είναι ότι η κύρια προτεραιότητα είναι να επιβιώσει η επιχείρηση, κάτι που θα αποτελέσει τη βάση και θα εξασφαλίσουμε ως Υπουργείο Εργασίας ότι θα τηρηθούν όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων που προκύπτουν από αυτήν την εξεύρεση λύσης. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Εισερχόμαστε στη δεύτερη με αριθμό 139/24-10-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Αρκαδίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, με θέμα: «Λήψη μέτρων για τις απαράδεκτες και αδικαιολόγητα υψηλές χρεώσεις των τραπεζών σε απλές διεκπεραιωτικές διαδικασίες και μεγάλη επιβάρυνση των καταναλωτών με τη χρήση των χρεωστικών και πιστωτικών καρτών». Θα απαντήσει ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων κ. Άδωνις Γεωργιάδης. Ορίστε, κύριε Αντιπρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρώτα απ' όλα, νομίζω ότι πρέπει να πούμε δημόσια ότι μέχρι σήμερα η Κυβέρνηση δείχνει μια επιμονή και μια συνέπεια στο να απαντάει στις ερωτήσεις και αυτό είναι το πρώτο και σημαντικό θέμα σε κάτι που δεν γινόταν το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Κύριε Υπουργέ, το θέμα των τραπεζών είναι ένα σημαντικό ζήτημα που έχει παρελθόν και έχει και αποτελέσματα από τις αποφάσεις του παρελθόντος. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι η τρίτη αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση που έγινε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έδωσε όλο το συστημικό τραπεζικό σύστημα με 350 εκατομμύρια σε ξένους επενδυτές, αφού απέκλεισαν κάθε Έλληνα επιχειρηματία από το να μπορέσει να πάρει μετοχές. Παράλληλα, λίγες μέρες πριν στον αναπτυξιακό νόμο χάρισαν στις τράπεζες 400 εκατομμύρια. Και σήμερα, κύριε Υπουργέ - δυστυχώς, η προηγούμενη κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα, αλλά τώρα είστε εσείς στην Κυβέρνηση - οι τράπεζες προχωρούν σε απαράδεκτες υψηλές χρεώσεις σε διεκπεραιωτικές διαδικασίες, ακόμα και στο να πάρεις χρήματα. Δηλαδή, αν πας σε ένα νησί, όπως στην Ικαρία για παράδειγμα, και έχει μόνο μια συστημική τράπεζα ATM και πας να βγάλεις 20 ευρώ, θα σου πάρει τρία ευρώ προμήθεια. Επαναλαμβάνω, τρία ευρώ προμήθεια! Δεν θέλω να σας μιλήσω ακόμα και για τις συναλλαγές που γίνονται μέσω e - banking, ακόμα και για τη συναλλαγή που γίνεται για την πληρωμή της ΔΕΗ. Άλλωστε, έχετε και την απάντηση πιστεύω. Μου την έστειλε ο κ. Σταϊκούρας, ο οποίος είπε ότι έχει αναρμοδιότητα [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό θα ήθελα ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως οι τράπεζες πρέπει να στηρίζουν την ανάπτυξη και είναι πραγματικά πυλώνας χρηματοδότησης. Όμως, αυτό ξεπερνάει κάθε όριο. Μετά τη συνάντηση που έκανε ο Πρωθυπουργός με τους τραπεζίτες και με την Κυβέρνησή σας - ήσασταν κι εσείς παρών - , περιμένουμε σήμερα να μας πείτε σε ποιο στάδιο βρίσκεται αυτή η διαδικασία και πόσο αποφασισμένη είναι η Κυβέρνηση να επιβάλλει στους τραπεζίτες να σταματήσουν αυτές τις απαράδεκτες χρεώσεις. Ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, κατ' αρχάς να πω ότι θεωρώ αυτονόητη υποχρέωση των Υπουργών να απαντούν στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Και στο μέτρο που αφορά αυτή την Κυβέρνηση, η εντολή που έχουμε από τον κύριο Πρωθυπουργό είναι μόνο για λόγους εξαιρετικά επείγουσας σημασίας, που είναι υπεράνω των δυνάμεών μας, να λείπουν οι Υπουργοί από τις απαντήσεις στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Άρα, αυτό που βλέπετε τώρα θα συνεχιστεί καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας μας. Πρέπει, επιτέλους, να αποκατασταθεί στη χώρα η κοινοβουλευτική ομαλότητα. Το λέω αυτό, γιατί την προηγούμενη περίοδο είχε τύχει και σε μένα τον ίδιο προσωπικά να καταθέσω την ίδια επίκαιρη ερώτηση, κύριε Πρόεδρε, στον τότε Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Τσακαλώτο, για το ταξίδι του τότε Πρωθυπουργού στο Παρίσι εκατόν τριάντα δύο φορές και δεν ήρθε να απαντήσει ποτέ. Μπαίνω στην απάντηση της ερωτήσεως. Πρώτον και κυριότερον, δυστυχώς - και θέσατε καλά το ζήτημα στον πυρήνα του στην αρχή της τοποθετήσεως σας - η ελληνική Κυβέρνηση δεν έχει καμμία πραγματική δύναμη διοίκησης των τραπεζών. Οι τράπεζες έχουν φύγει από τα ελληνικά χέρια. Έφυγαν τον Νοέμβριο του 2015 με την τελευταία ανακεφαλαιοποίηση, όπου το σύνολο των μετοχών που ως τότε κατείχε το ελληνικό δημόσιο, πέρασε στα χέρια ξένων θεσμικών. Άρα, από τη στιγμή εκείνη και έπειτα το ελληνικό ως τότε τραπεζικό σύστημα πέρασε σε άλλα χέρια. Άρα, πρέπει να ξέρει ο κόσμος ότι ο εκάστοτε Υπουργός Ανάπτυξης δεν έχει ουσιαστική μετοχική επιρροή στις τράπεζες. Έχει μόνο τη θεσμική επιρροή που του δίνει η κυβερνητική του θέση και τίποτα άλλο, διότι τότε οι τράπεζες χάθηκαν. Και καλό είναι να ξέρει ο ελληνικός λαός και να θυμάται ότι μάλιστα χάθηκαν και για ένα κομμάτι ψωμί. Έρχομαι στο προκείμενο. Όπως γνωρίζετε, την περασμένη Παρασκευή στο Μέγαρο Μαξίμου ο κύριος Πρωθυπουργός συγκάλεσε θεσμικά μια σύσκεψη και με την Ένωση των Ελληνικών Τραπεζών, αλλά και με τη συμμετοχή των τεσσάρων διευθυνόντων συμβούλων των ελληνικών τεσσάρων συστημικών τραπεζών, όπου ένα από τα θέματα τα οποία συζητήθηκαν στο τραπέζι, καθώς η συζήτηση είχε και άλλα ζητήματα, ήταν και αυτές οι χρεώσεις, οι επιπλέον χρεώσεις, οι οποίες αναγγέλθηκαν από τις τράπεζες και οι οποίες, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των τραπεζών, θα ξεκινήσουν να εφαρμόζονται από το τέλος του 2019. Πρέπει να σας πω ότι η Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός, εγώ ως αρμόδιος Υπουργός Ανάπτυξης έχουμε θέσει με πολύ μεγάλη ένταση το ζήτημα αυτό στις τράπεζες. Δεσμεύτηκαν να επανεξετάσουν τις σχετικές ανακοινώσεις και αναμένουμε σε λίγο διάστημα τις αποφάσεις τους. Θα σας δώσω περισσότερες λεπτομέρειες στη δευτερολογία μου για να μην καταχραστώ τον χρόνο.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Η αλήθεια είναι, κύριε Υπουργέ, ότι και εγώ στον κ. Τσακαλώτο για το Ελληνικό που ασχολείστε εσείς τώρα - τότε ασχολούμασταν εμείς και το στηρίζαμε και τελείωσε το πρωτάθλημα για να έρθει να μου απαντήσει - είχα καταθέσει σαράντα πέντε επίκαιρες ερωτήσεις. Όμως, τώρα το ζήτημα είναι άλλο. Εγώ καταλαβαίνω και συμφωνούμε σε όλα αυτά που συμβαίνουν. Όμως, υπάρχει Κυβέρνηση η οποία έχει αποφασιστικό ρόλο σε αυτό. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τις ευθύνες που υπάρχουν, όταν κάποιος έχει τη διακυβέρνηση της χώρας. Θέλω να σας πω κάτι, κύριε Υπουργέ, και να το καταθέσω. Στις 17 Ιανουαρίου του 2011 με Υπουργό τον κ. Κεγκέρογλου υπήρξαν οκτώ καταχρηστικοί όροι και με απόφαση του Υπουργού κ. Κεγκέρογλου απαγορεύθηκε η χρήση τους. [[Στο σημείο αυτό ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όταν είσαι με τους αδύναμους, είσαι με τους αδύναμους. Όταν λες ότι είσαι με τους αδύναμους, αλλά κλείνεις το μάτι στα funds, τα πουλάς για 350 εκατομμύρια. Ποιοι ήταν αυτοί οι όροι; Ο όρος που προβλέπει ότι σε περίπτωση ανάληψης μετρητών από κατάστημα ή ATM του ίδιου πιστωτικού ιδρύματος καταβάλλονται από τον καταναλωτή προμήθεια ή λειτουργικά έξοδα στο πιστωτικό ίδρυμα, ο όρος για στεγαστικό δάνειο, προμήθεια ή έξοδα για την κατάθεση σε λογαριασμό τρίτου και πάρα πολλά άλλα θέματα. Άρα, υπήρξε απόφαση από τον κ. Κεγκέρογλου σε μια συγκεκριμένη στιγμή, η οποία έκανε καταχρηστικούς όρους και τους σταμάτησε. Εδώ το ζήτημα είναι πολύπλοκο και δεν έχει να κάνει μόνο με τη διάθεση της Κυβέρνησης, αλλά με τη δικαιοσύνη που πρέπει να υπάρχει σε διάφορες περιοχές της χώρας πρώτα απ' όλα, δηλαδή σε σχέση με την επαρχία ή τα ακριτικά νησιά με το κέντρο της Αθήνας. Δηλαδή, εγώ και εσείς και οι υπόλοιποι εδώ συνάδελφοι που μπορούμε να βρούμε όλα τα ΑΤΜ δεν πληρώνουμε επιπλέον χρέωση. Ένας άνθρωπος σε ακριτικό νησί ή στην επαρχία θα πρέπει να πληρώσει εκατό χιλιόμετρα βενζίνη ή θα πρέπει να πληρώσει 3 ευρώ στα 20 ευρώ. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό και δεν πρέπει να γίνει αποδεκτό από κανέναν, ούτε από την Κυβέρνηση ούτε από εμάς ούτε από οποιονδήποτε άλλο. Και εν πάση περιπτώσει, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για αυτά που έκανε στις τράπεζες, τις μεγάλες χάρες, κρίθηκε και ξέρει ο κόσμος πού έφτασαν οι τράπεζες. Σήμερα κρίνεστε εσείς ως Κυβέρνηση και θα κριθείτε αυστηρά από όλους, αν επιτρέψετε να συνεχίσουν οι τράπεζες να κάνουν αυτές τις απαράδεκτες χρεώσεις, παρά τις διευκολύνσεις που τους έχουμε κάνει στις ανακεφαλοποιήσεις, οι οποίες πήγαν χαμένες γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επέτρεψε να γίνει τρίτη ανακεφαλαιοποίηση. Όλα αυτά είπα ότι κρίθηκαν. Έχουμε στηρίξει και έχει στηρίξει ο ελληνικός λαός τις τράπεζες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Εγώ, κύριε Υπουργέ, πιστεύω πραγματικά ότι η Κυβέρνηση μπορεί σε κάθε περίπτωση να επιβληθεί στις τράπεζες. Αν δεν μπορέσει να επιβληθεί, τότε να ξέρετε ότι το μήνυμα που θα σταλεί στην ελληνική κοινωνία, στον απλό κόσμο, σε όλους θα είναι ότι οι τράπεζες κάνουν κουμάντο σε όλα. Και νομίζω ότι δεν χρειάζεται να στείλουμε τέτοιο μήνυμα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ και εγώ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Κατ' αρχάς, οι τράπεζες, κύριε Κωνσταντινόπουλε, από αυτή την Κυβέρνηση έχουν λάβει ήδη το μήνυμα. Σας ενημερώνω - αν και βεβαίως το γνωρίζετε - ότι το μεγαλύτερο πρόστιμο που έχει μπει σε ελληνικό τραπεζικό σύστημα την τελευταία δεκαετία, ύψους 120.000 ευρώ, μπήκε από εμένα ως Υπουργό Ανάπτυξης πριν από τριάντα μέρες σε μία από τις τέσσερις τράπεζες για συγκεκριμένη πράξη της να κατασχέσει ακατάσχετο λογαριασμό 1.000 ευρώ ενός συμπολίτη μας. Άρα, μην έχετε καμμία αμφιβολία ότι στο μέτρο που το θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει δεν θα αφήσουμε τις τράπεζες να κάνουν καταχρηστικές χρεώσεις ή να έχουν καταχρηστικές συμπεριφορές σε κανέναν. Και ήδη είναι καθ' οδόν και ετοιμάζεται σε συνεργασία και με το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το νομοσχέδιο για τις παρενοχλήσεις των πολιτών από τις εισπρακτικές εταιρείες, Άρα, όσον αφορά εμένα, παρακαλώ πολύ να ξέρετε ότι αυτό που είπατε το σέβομαι και το δέχομαι. Όχι, δεν θα κάνουν οι τράπεζες ό,τι θέλουν στην Ελλάδα! Τελεία και παύλα σε αυτό! Όμως, προσέξτε τώρα, υπάρχει ένα θεσμικό πλαίσιο. Ψηφίστηκε τον Οκτώβριο του 2018 ο ν.4537/2018 που ενσωμάτωσε την ευρωπαϊκή οδηγία 2015/2366. Βάσει του νόμου, λοιπόν, του 2018 και της ευρωπαϊκής οδηγίας, οι τράπεζες κινούνται στο πλαίσιο αυτού του νόμου που ψήφισε η Βουλή των Ελλήνων και πάνω σε αυτόν τον νόμο στηρίζονται τώρα για να βάλουν τις χρεώσεις για την απώλεια της κάρτας, για την απώλεια του PIN και όλα τα υπόλοιπα. Και είναι νόμος επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ. Ερχόμαστε, λοιπόν, τώρα και λέμε: Τι είπαμε εμείς στις τράπεζες και τι λέω και εγώ και θέλω να ακουστεί από το Βήμα της Βουλής; Πρώτον, εξετάζουμε πάρα πολύ προσεκτικά τυχόν εναρμονισμένες πρακτικές. Διότι, όπως ξέρετε πολύ καλά, εάν αποδειχθεί ότι υπάρχουν εναρμονισμένες πρακτικές και οι τέσσερις ή οι τρεις τράπεζες από κοινού αποφασίζουν παρόμοιες χρεώσεις - γιατί θέλω να πω ότι ειδικά η μία και δεν θέλω να πω ονόματα εδώ, για να μην φανεί ότι κάνω διαφήμιση, έχει μείνει πολύ πιο χαμηλά και πολύ πιο ήπια σε αυτή την πολιτική - η Επιτροπή Ανταγωνισμού είναι εδώ και είμαι έτοιμος να στείλω προσωπικά καταγγελία για κάτι τέτοιο. Και το θεσμικό πλαίσιο εκεί είναι και βαρύ και τα πρόστιμα πάρα πολύ μεγάλα. Άρα, εναρμονισμένες πρακτικές δεν θα επιτρέψουμε. Δεύτερον, ειδικά σε αυτό που θέσατε, δηλαδή το να υπάρχουν χρεώσεις από αυτόματο μηχάνημα σε αυτόματο μηχάνημα εκεί που υπάρχουν πολλά αυτόματα μηχανήματα, έχει μία λογική. Η τράπεζα ξοδεύει χρόνο για να κάνει αυτή την εκκαθάριση. Όμως, εκεί που υπάρχει ένα μηχάνημα, εκεί πραγματικά υπάρχει θέμα. Και ετέθη αυτό από τον κύριο Πρωθυπουργό, να ξέρετε. Είναι εντελώς παράλογο ένας πολίτης που δεν έχει την επιλογή να πάει σε άλλο μηχάνημα να αναγκάζεται να χρησιμοποιεί το ένα μηχάνημα και να χρεώνεται αυτές τις υπερβολικές χρεώσεις. Όλα, λοιπόν, όσα είπατε η Κυβέρνησή μας και τα παρακολουθεί και είναι έτοιμη να παρέμβει στο νομοθετικό πλαίσιο - το τονίζω - που έχουμε και όχι πέραν αυτού. Οφείλω να σας πω ότι αυτή η Κυβέρνηση προσπαθεί να φτιάξει ένα ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον. Ήδη με την πολιτική μας έχουν μειωθεί τα επιτόκια δανεισμού της χώρας σε πρωτοφανώς χαμηλά επίπεδα. Σας υπενθυμίζω ότι χθες είχαμε έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του ελληνικού Δημοσίου με μηδενικό επιτόκιο. Πρώτη φορά στην ιστορία μας πήραμε μηδενικό επιτόκιο για εξάμηνο γραμμάτιο. Το δεκαετές ελληνικό ομόλογο κατεβαίνει κάτω από το 1,20 και είναι πρωτοφανές. Πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδος υπάρχει τόσο χαμηλό επιτόκιο χάρη στις πρωτοβουλίες της Κυβερνήσεως του Κυριάκου Μητσοτάκη και στην εμπιστοσύνη που αυτή έχει εμπνεύσει στις αγορές. Από τη μείωση των επιτοκίων και το ευνοϊκό επενδυτικό κλίμα προφανώς ευνοούνται και οι τράπεζες, οι οποίες μπορούν πλέον να δανείζονται με χαμηλότερο επιτόκιο για τις δουλειές που θέλουν να κάνουν. Και άρα, σε αυτό το νέο πλαίσιο περιμένουμε και από το τραπεζικό σύστημα να ανταποκριθεί στις πρωτοβουλίες της Κυβερνήσεως και να συνδράμει σε ένα ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον, όπου οι χρεώσεις στους πολίτες θα είναι λογικές. Εγώ δέχομαι ότι βεβαίως οι τράπεζες θα πρέπει να έχουν και κάποιες χρεώσεις. Δεν μπορεί να λειτουργήσει αλλιώς το τραπεζικό σύστημα. Αναμφίβολα, για να μην πάμε στο άλλο άκρο, δεν μπορεί η τράπεζα να λειτουργεί με ζημία, η τράπεζα θα λειτουργεί και θα χρεώνει για αυτό που προσφέρει. Όμως, οι χρεώσεις πρέπει να είναι λογικές. Διότι αν δεν είναι λογικές, να το ξέρετε ότι η Κυβέρνηση είναι παρούσα και ναι μεν χάσαμε τις μετοχές λόγω Τσίπρα τον Σεπτέμβριο 2015 και εντεύθεν, τον Νοέμβριο του 2015 συγκεκριμένα ιστορικά με την τελευταία αυτή πώληση των μετοχών που είχε το ελληνικό δημόσιο, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε κυρίαρχη Κυβέρνηση σε κυρίαρχη χώρα και υπάρχει θεσμικό πλαίσιο και ελληνικό και ευρωπαϊκό που μας δίνει τα εργαλεία και θα τα αξιοποιήσουμε. Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε, για την ερώτηση που ήταν κρίσιμη.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 5ο Γυμνάσιο Γλυφάδας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης διαβίβασε στη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος και τον ν.3126/2003, του νόμου δηλαδή περί ευθύνης Υπουργών, όπως ισχύει, την 30-10-2019, τέσσερις ποινικές δικογραφίες. Η πρώτη ποινική δικογραφία είναι κατά του διατελέσαντος Υφυπουργού Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Παναγιώτη Μηταράκη, η δεύτερη ποινική δικογραφία είναι κατά του τέως Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Χρήστου Σπίρτζη και του τέως Υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου. Η τρίτη ποινική δικογραφία είναι κατά του τέως Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αναστασίου Πετρόπουλου και η τέταρτη ποινική δικογραφία είναι κατά του πρώην Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών Νικολάου Λέγκα. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την από 29-10-2019 επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Βουλής ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπήλιος Λιβανός ζητεί να του χορηγηθεί ολιγοήμερη άδεια απουσίας στο εξωτερικό από 5/11/2019 έως 7/11/2019. Ο κ. Γιώργος Κατρούγκαλος, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β1΄ Βορείου Τομέα Αθηνών με επιστολή του από 30-10-2019 προς τον Πρόεδρο της Βουλής ζητεί να του χορηγηθεί ολιγοήμερη άδεια απουσίας για το εξωτερικό από 1-11-2019 έως 3-11-2019. Η Βουλή εγκρίνει;
Η Βουλή ενέκρινε τις ζητηθείσες άδειες. [[Στο σημείο αυτό κατατίθενται για τα Πρακτικά οι προαναφερθείσες άδειες, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Συνεχίζουμε με την τέταρτη με αριθμό 142/25-10-2019 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Η΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτού Β3΄ Νοτίου Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Σοφίας Σακοράφα προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με θέμα: «Λειτουργία Ναυτικού Νοσοκομείου Κρήτης». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Αλκιβιάδης Στεφανής. Ορίστε, κυρία Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ, που είστε εδώ για να απαντήσετε στην επίκαιρη ερώτηση που αναγκαστήκαμε να κάνουμε λόγω της αναστάτωσης που, όπως καταλαβαίνετε, έχει δημιουργήσει και στην τοπική κοινωνία, αλλά και στους άμεσα ενδιαφερόμενους, η υπολειτουργία του Ναυτικού Νοσοκομείου της Κρήτης. Σύμφωνα με βάσιμες καταγγελίες που ήρθαν σε γνώση μας, το συγκεκριμένο νοσοκομείο έχει άμεση ανάγκη στελέχωσης με ιατρικό προσωπικό, γιατί λόγω της υφιστάμενης υποστελέχωσης αδυνατεί να ανταποκριθεί στον προορισμό του. Mε βάση την κατάσταση αυτή, της υπολειτουργίας δηλαδή που δεν είναι δυνατόν να γίνεται αποδεκτή από κανέναν, υπήρξε μια απόφαση, θα μου επιτρέψετε να πω, τύπου «Προκρούστη», με την οποία αποκλείστηκαν από την περίθαλψη επειγόντων περιστατικών οι ένστολοι των σωμάτων ασφαλείας και οι απόστρατοι, καθώς και τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, πράγμα που θα μου επιτρέψετε, επίσης, να πω ότι αδυνατούσα να πιστέψω, μέχρι που είδα ότι έχει δημοσιευθεί και το σχετικό έγγραφο στο «Parakritika.gr», το οποίο αποστέλλεται στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού και κοινοποιείται στις Ενώσεις Αποστράτων, την Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων, το Κεντρικό Λιμεναρχείο και την Πυροσβεστική Υπηρεσία. Προφανώς, με βάση τα παραπάνω, εγκυμονούνται σοβαροί κίνδυνοι - καταλαβαίνετε, φαντάζομαι - λόγω της αδυναμίας που ομολογούν ότι έχει το νοσοκομείο να ανταποκριθεί στις ανάγκες περίθαλψης που συνάδουν με τον σκοπό της λειτουργίας του. Είναι, επίσης, προφανές ότι η κατάσταση αυτή δημιουργεί μεγάλη ανησυχία και απογοήτευση και στον κύκλο των στρατευμένων, αλλά και τις ίδιες τις οικογένειές τους και οπωσδήποτε, έναν πολύ κακό αντίκτυπο στην κοινωνία. Σας θέτω, λοιπόν τις ερωτήσεις. Με ποιο κριτήριο αποφασίστηκε ο αποκλεισμός των ενστόλων των σωμάτων ασφαλείας, καθώς και των αποστράτων από την επείγουσα ιατρική περίθαλψη; Υπάρχει πρόθεση αποκατάστασης της στοιχειώδους λειτουργίας του Ναυτικού Νοσοκομείου Κρήτης και με ποιες άμεσες αναγκαίες ενέργειες θα υλοποιηθεί αυτή; Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ την κυρία Πρόεδρο. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Κυρία Πρόεδρε, κατ' αρχάς, σας ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση γιατί μου δίνετε τη δυνατότητα για πρώτη φορά να παραστώ στο λίκνο της δημοκρατίας και να εκφράσω τις απόψεις του Υπουργείου. Σας μεταφέρω, επίσης, την καλημέρα και από τον κύριο Υπουργό. Ο λόγος που απαντώ εγώ είναι γιατί ανήκει στο εύρος των δικών μου αρμοδιοτήτων η όλη διαχείριση του υγειονομικού. Όντως, στις 21 του μηνός βγήκε το έγγραφο το οποίο περιγράφετε. Με το που έγινε γνωστό στο Υπουργείο, την επόμενη μέρα δόθηκε διαταγή να αρθεί η διαταγή, η άρση έγινε προφορικά και σε δύο μέρες έγινε και με έγγραφο. Άρα, λοιπόν, βλέπουμε ότι πριν κατατεθεί η ερώτησή σας, ήδη από τις 22 και 23 του μήνα, είχαμε αντιληφθεί το γεγονός και είχαμε πάρει πίσω τη διαταγή αυτή. Γιατί δόθηκε η διαταγή αυτή; Την περίοδο που διανύουμε - γνωρίζετε ότι το στρατιωτικό νοσοκομείο στην Κρήτη είναι το μοναδικό στρατιωτικό νοσοκομείο στην περιοχή - υπάρχουν αυξημένες δραστηριότητες, λόγω εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων και λόγω της εμπλοκής μας σε χίλια δύο άλλα θέματα. Αυτό έκανε τη διοίκηση να εκδώσει αυτή τη διαταγή την οποία, όπως σας είπα, την πήραμε πίσω. Άρα, έχει αποκατασταθεί αυτό το οποίο περιγράψατε και δεν υπάρχει λόγος καμμίας ανησυχίας. Το δεύτερο το οποίο θέλω να πω είναι το εξής. Περιγράψατε μια κατάσταση υποστελέχωσης. Το αντίθετο. Με τις διαταγές που δόθηκαν το καλοκαίρι και έχουν υλοποιηθεί ήδη, η στελέχωση αυξήθηκε κατά δύο άτομα. Επίσης προσετέθη ένας γιατρός, ένας οπλίτης θητείας, ο οποίος είναι γιατρός από αυτούς που υπηρετούν τη θητεία τους. Είμαστε πολύ υπερήφανοι για το έργο που υλοποιεί όχι μόνο το νοσοκομείο της Κρήτης, αλλά και τα υπόλοιπα. Έχουν δοθεί ήδη οδηγίες στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας να δει την περαιτέρω ενίσχυσή του και να είστε σίγουρη ότι έχει αποκατασταθεί πλήρως το θέμα. Σας ευχαριστώ για την ερώτηση σας.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κυρία Πρόεδρε, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά, για τη δευτερολογία σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, μας είχε γίνει κι εμάς γνωστό ότι είχατε ανακαλέσει ήδη τη σχετική απόφαση και αυτό το θεωρούμε κατ' αρχάς θετικό. Δεν μπορεί κανείς να πει κάτι διαφορετικό, όμως δεν είναι τόσο απλό, γιατί στο σχετικό έγγραφο που στείλατε αναφέρονται τα εξής: «Από τούδε και στο εξής στα επείγοντα του νοσοκομείου θα εξυπηρετείται κατά το δυνατόν μόνο το ένστολο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, λόγω έλλειψης ιατρών και στελέχωσης του ΤΕΠ». Κύριε Υπουργέ, μιλάμε για τμήμα επειγόντων περιστατικών, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να αφορά κατά κυριολεξία σε ζήτημα ζωής ή και θανάτου. Είναι καθαρά ιατρική πράξη και δεν αντιμετωπίζεται ποτέ διοικητικά, πράγμα που την καθιστά, θα έλεγα, ακόμα και επικίνδυνη. Να σας υπενθυμίσω ότι στον δρόμο ή σε ένα κινηματογράφο ή οπουδήποτε, όπως σε ένα πλοίο, αν υπάρχει ένα επείγον περιστατικό και όποιος γιατρός υπάρχει και αρνηθεί να δώσει τη βοήθειά του και κάποια στιγμή αποκαλυφθεί ότι την αρνήθηκε, μπορεί να χάσει και την άδειά του, πόσω μάλλον αν είχε επικαλεστεί οποιοδήποτε ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτού για τη βοήθειά του και αρνηθεί την παροχή της βοήθειας. Παρακαλώ, λοιπόν, να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στις ερωτήσεις που θα σας απευθύνω και να απαντήσετε συγκεκριμένα, διότι θα προσπαθήσω να πάρω αυτές τις απαντήσεις με κάθε τρόπο. Θέλω, λοιπόν, να σας ρωτήσω εξαρχής ποιος φέρει την ευθύνη της υπογραφής του εμπιστευτικού αυτού εγγράφου και με τη διαταγή τίνος συντάχθηκε αυτό το έγγραφο, βάσει ποιας εισήγησης έγινε ο επιλεκτικός αποκλεισμός - επιλεκτικός, προσέξτε! - από την παροχή υπηρεσιών στα επείγοντα και με ποιο σκεπτικό, γιατί η οδηγία εμπεριέχει ισχυρά δείγματα, κατά τη δική μου άποψη, ρατσιστικής νοοτροπίας και αγγίζει, αν και δεν τα ξεπερνά, τα όρια της παράβασης καθήκοντος. Παρακαλώ θα ήθελα να μου γνωστοποιήσετε τη σχετική εισήγηση που είχατε πάνω σε αυτό. Το έγγραφο αυτό παραγγέλνει στον διοικητή και σε όλους τους υφιστάμενους να παραβούν το καθήκον τους και τον όρκο του Ιπποκράτη. Εάν ο διοικητής υπάκουσε σε αυτή τη διαταγή χωρίς να προβεί σε σχετική αναφορά, υποθέτω πως θα ελεγχθεί για τα παραπάνω, αλλιώς θα πρέπει να μας γνωστοποιηθεί η αναφορά που έχει κάνει ο ίδιος ότι πήρε αυτή τη διαταγή. Από ποιον και πότε, αν όχι από τον διοικητή, συντάχθηκε σχετική αναφορά η οποία καταγράφει λεπτομερώς τις επικαλούμενες ελλείψεις γιατρών; Είπατε ότι πήρατε δύο τρία άτομα, νομίζω. Κι εδώ παρακαλώ να μας γνωστοποιηθεί η σχετική αναφορά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Αντιπροέδρου]] Η ανάκληση στηρίζεται στο γεγονός της άμεσης και της πλήρους κάλυψης των κενών. Πιστεύετε ότι οι δύο αυτοί γιατροί καλύπτουν όλα αυτά τα κενά που έχει το νοσοκομείο; Και αν έγινε, πότε; Διότι μεσολαβούν ελάχιστες μέρες μεταξύ της έκδοσης και της ανάκλησης, δηλαδή εκδώσετε μια απόφαση και ανακαλέσατε μέσα σε δύο μέρες και βάλετε δύο επιπλέον γιατρούς. Αν όχι, τότε γιατί η εκτίμηση για έλλειψη ιατρών και η απαράδεκτη αυτή λύση που δόθηκε ήταν εσφαλμένη; Δεν σας είχε ενημερώσει κανείς ότι υπάρχει αυτή η έλλειψη; Αν ήταν εσφαλμένη, έχει εκδοθεί ήδη ΕΔΕ για την όλη διαδικασία και τον χειρισμό που εκθέτουν το ναυτικό νοσοκομείο και κατ' επέκταση, τις Ένοπλες Δυνάμεις και μάλιστα, στα μάτια του πιο ευαίσθητου προσωπικού τους, δηλαδή όσων την υπηρέτησαν επί χρόνια και τώρα βρίσκονται στη σύνταξη; Για να μην αναφερθώ και στο απαράδεκτο γεγονός που αντιμετωπίζει τους ένστολους σαν ανθρώπους βήτα κατηγορίας, όπως είναι η αστυνομία, το λιμενικό, η πυροσβεστική, δημιουργώντας μια απαράδεκτη και επικίνδυνη για την ενότητα του συνόλου των ενστόλων που υπηρετούν την πατρίδα αντίληψη διαχωρισμού. Υποθέτω, λοιπόν, κλείνοντας, και θέλω να πιστεύω ότι η ανάκληση είναι κάθετη και αναφέρεται και στις οικογένειες όλων, όπως ίσχυε και προηγουμένως. Περιμένω, κύριε Υπουργέ, με ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά, για τη δευτερολογία σας.
Ευχαριστώ πολύ. Μιλήσατε για ρατσιστική αντιμετώπιση. Μόνο αυτό δεν συμβαίνει στα νοσοκομεία μας. Και θα ήθελα να σας παρακαλέσω, όποτε θέλετε, χωρίς καμμία προειδοποίηση, να με ειδοποιήσετε να πάμε σε όποιο νοσοκομείο θέλετε. Και εκεί θα διαπιστώσετε η ίδια όχι μόνο τη μη ρατσιστική αντιμετώπιση, αλλά το αντίθετο. Θα ήθελα να σας πληροφορήσω το εξής, κάτι που ξέρουν όλοι. Πρώτον, τα νοσοκομεία μας δεν αντιμετωπίζουν μόνο το προσωπικό που φορά στολή. Θα ήθελα να σταθώ σε αυτό με πολλή συγκίνηση. Αντιμετωπίζουν όλους τους κατοίκους των ακριτικών νησιών. Ο κάθε μόνιμος κάτοικος σε Καστελόριζο, Οινούσσες, Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι και άλλα, έχει τη δυνατότητα να πάει στα νοσοκομεία και αντιμετωπίζεται με τεράστιο σεβασμό εκεί. Οι διπλωματικοί υπάλληλοι, οι υπάλληλοι της Βουλής, η πυροσβεστική, η αστυνομία, το λιμενικό και οι οικογένειές τους, ο κάθε δε πολίτης ο οποίος είναι ασφαλισμένος ή ανασφάλιστος μπορεί να έρθει στο νοσοκομείο μας. Και θα σας πω και κάτι άλλο. Θέλει λίγη προσοχή ο τρόπος που αντιμετωπίζετε το υγειονομικό προσωπικό μας, διότι κάθε μέρα υπερβάλλει και υπερβάλλει για χάρη του κοινωνικού συνόλου. Οι άνθρωποι αυτοί, το υγειονομικό και νοσηλευτικό προσωπικό, δίνουν τον εαυτό τους για το κοινωνικό σύνολο. Θα πρέπει, λοιπόν, να τους αντιμετωπίζουμε με μεγάλο σεβασμό, όπως τους αντιμετωπίζει η κοινωνία καθημερινά. Εάν πάτε σε ένα νοσοκομείο και ρωτήσετε αν έχουν κάποια επιστολή από κάποιον που τους συγχαίρει για το έργο τους, θα σας δείξουν εκατό τέτοιες επιστολές γιατί είμαστε παντού, είμαστε στο κάθε ακριτικό νησί. Πηγαίνετε στις διαπόντιους νήσους, υπάρχει στρατιωτικός γιατρός εκεί. Κάθε νοσοκομείο του ΕΣΥ το οποίο έχει ανάγκη καλύπτεται από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Υψηλό το έργο και οφείλουμε όλοι να το αναγνωρίσουμε. Εγώ και ο κύριος Υπουργός, ως πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, είμαστε εξαιρετικά υπερήφανοι για το παραγόμενο έργο και είναι και η ελληνική κοινωνία γι' αυτό. Οι επισημάνσεις σας είναι σεβαστές. Θα τις δούμε και θα δούμε εάν κάπου μπορεί να διορθώσουμε κάποια πράγματα. Και σας ευχαριστούμε γι' αυτό. Να είστε καλά, καλημέρα σας. Η πρόσκλησή μου ισχύει.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ, αλλά δεν απαντήσατε στην ερώτησή μου.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων. Πριν εισέλθουμε στη νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί και επειδή δεν βλέπουμε όλους τους εισηγητές, θα διακόψουμε για δύο - τρία λεπτά, μέχρι να ειδοποιηθούν οι εισηγητές και να έρθουν στην Αίθουσα. Παρακαλώ και οι Βουλευτές, οι οποίοι βρίσκονται εδώ από τα κόμματά τους, να ειδοποιήσουν τους εισηγητές, ούτως ώστε να ξεκινήσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα, για να μιλήσουν περισσότεροι.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της, στις 30 Οκτωβρίου 2019, τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συνεφώνησε. Πριν δώσω τον λόγο στον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Παναγή Καππάτο, για δεκαπέντε λεπτά, θέλω να υπενθυμίσω ότι μέχρι το πέρας των εισηγήσεων των δύο πρώτων εισηγητών μπορείτε με τις ηλεκτρονικές κάρτες - θα ανοίξει το σύστημα τώρα αμέσως - να δηλώσετε όσοι από τους συναδέλφους θέλετε να πάρετε τον λόγο για να μιλήσετε. Επίσης, έχω να κάνω μια ανακοίνωση προς το Σώμα. Η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις». Κύριε Καππάτο, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη με τίτλο: «Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις» είναι το αποτέλεσμα ενός ουσιαστικού διεξοδικού και χρήσιμου διαλόγου στο πλαίσιο της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης. Σε όλα τα στάδια της επεξεργασίας του στην επιτροπή είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε επί του σχεδίου νόμου, βελτιώνοντάς το και διαμορφώνοντας ένα σύγχρονο και εφαρμόσιμο πλαίσιο. Το κείμενο που προέκυψε αντικατοπτρίζει την ανάγκη εκσυγχρονισμού και επικαιροποίησης της ελληνικής νομοθεσίας που αφορά στο μεταναστευτικό - προσφυγικό ζήτημα δια μέσω στοχευμένων και καινοτόμων θεσμικών παρεμβάσεων. Πρώτον, ο κατακερματισμός διάσπαρτων διατάξεων και νομοθετημάτων αντικαθίσταται από ένα σαφές, συνεκτικό και εύκολα προσβάσιμο νομικό πλαίσιο. Δεύτερον, το εν πολλοίς αδόμητο ελληνικό σύστημα παροχής ασύλου διορθώνεται και δίνει τη θέση του σε ένα βελτιωμένο και αναδιαμορφωμένο σύστημα. Τρίτον, επανασχεδιάζουμε ένα σύστημα σε αρμονία με τις επιταγές του ενωσιακού νομοθέτη, που δεν διακηρύσσει απλά, αλλά σέβεται στην πράξη τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο. Τέταρτον, υιοθετούμε κανόνες σαφείς και συγκεκριμένους ως προς το τι ισχύει στην ελληνική έννομη τάξη και πώς εφαρμόζεται στο πεδίο, λαμβάνοντας υπ' όψιν και την ανάγκη των αιτούντων άσυλο να κατανοήσουν ουσιαστικά τη διαδικασία, υπό την πίεση της δυσχερούς θέσης στην οποία περιέρχονται. Πέμπτον, εξαλείφουμε τις συνέπειες μιας νομοθέτησης που οδήγησε μεγάλο αριθμό αιτούντων σε μια μετέωρη κατάσταση. Οι αργοί ρυθμοί, οι περίπλοκες διαδικασίες και η αναποτελεσματική διαχείριση λειτούργησαν ως τροχοπέδη για την απαγκίστρωση των αιτούντων άσυλο από αυτή την κατάσταση αβεβαιότητας.
Συγνώμη, κύριε συνάδελφε. Παρακαλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάνετε λίγη ησυχία για να μπορέσετε να παρακολουθήσετε τους εισηγητές. Πώς θα μπορέσετε να αντικρούσετε ενδεχομένως την επιχειρηματολογία των εισηγητών; Παρακαλώ, λίγη ησυχία! Συνεχίστε, κύριε Καππάτο.
Οι παρεμβάσεις που απαρίθμησα δίνουν τη δυνατότητα στη δημόσια πολιτική και στα θεσμικά όργανα της ελληνικής πολιτείας στο πεδίο του μεταναστευτικού - προσφυγικού, ειδικότερα της διεθνούς προστασίας, να αποδίδουν στον μέγιστο δυνατό βαθμό κατά το ελάχιστο χρονικό διάστημα. Ως εργαλεία εφαρμογής των παραπάνω κατευθύνσεων, το σχέδιο νόμου συμπεριλαμβάνει τις οδηγίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την υπάρχουσα εθνική και ευρωπαϊκή νομολογία, τους κανόνες καλής νομοθέτησης που οι σαφείς και συγκεκριμένες ρυθμίσεις υιοθετούν, καθώς και την πρόβλεψη για συνεχή και σε κάθε στάδιο ενημέρωση των αιτούντων για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Πιο συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο αφορά στην αναγνώριση και την υποδοχή των υπηκόων τρίτων χωρών ή των ανιθαγενών ως δικαιούχων διεθνούς και επικουρικής προστασίας, τις κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, καθώς και ρυθμίσεις σχετικά με τη δικαστική προστασία των αιτούντων. Έχοντας αναφερθεί αναλυτικά και διεξοδικά στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου στο πλαίσιο των συνεδριάσεων της επιτροπής, είναι χρήσιμη η ανάδειξη των σημείων εκείνων που αποτελούν την ουσία της παρέμβασής μας. Στο άρθρο 24 περιγράφεται η διαδικασία χορήγησης άδειας διαμονής των δικαιούχων διεθνούς προστασίας και προβλέπεται η διάκριση της χρονικής διάρκειάς τους με κριτήριο το είδος του χορηγηθέντος καθεστώτος, προσφυγικό ή επικουρικής προστασίας. Συγκεκριμένα, για τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες προβλέπεται τριετής διάρκεια, ενώ για τους δικαιούχους επικουρικής προστασίας μονοετής αρχική άδεια με διετή διάρκεια για κάθε ανανέωση. Στο σημείο αυτό αξίζει να τονίσουμε ότι κατά τη διαδικασία της ταυτοποίησης, σύμφωνα με το άρθρο 39, λαμβάνει χώρα η εκτίμηση του κατά πόσον τα πρόσωπα που εισέρχονται είναι ευάλωτα, ενώ την ίδια ώρα μόνο τα άτομα που εμπίπτουν στη ρητή καταγραφή των κατηγοριών προσώπων που χαρακτηρίζονται ως ευάλωτα επωφελούνται των ειδικών συνθηκών υποδοχής. Με το άρθρο 46 περί κράτησης των αιτούντων προβλέπεται ρητά ότι υπήκοος τρίτης χώρας ή ανιθαγενής που αιτείται διεθνή προστασία δεν κρατείται για μόνο τον λόγο ότι έχει υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας. Στη δεύτερη παράγραφο του ίδιου άρθρου αναφέρεται η κατ' εξαίρεση κράτηση κατόπιν ατομικής αξιολόγησης, για έναν από μία σειρά λόγων ως εξής: Πρώτον, για τη διαπίστωση των στοιχείων ταυτότητας, καταγωγής ή υπηκοότητας. Δεύτερον, ο κίνδυνος διαφυγής. Τρίτον, εφόσον συνιστά κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Τέταρτον, η ύπαρξη σημαντικού κινδύνου διαφυγής. Πέμπτον, η απόφαση του δικαιώματος για είσοδο στο έδαφος. Σημαντική, επίσης, είναι η πρόβλεψη του άρθρου 47 αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης των αιτούντων και συγκεκριμένα την κατά την παράγραφο 2 ρητή πρόβλεψη χωριστής κράτησής τους από κρατούμενους του κοινού Ποινικού Δικαίου. Στο άρθρο 50 χρειάζεται να επισημάνουμε την πρόβλεψη υποβολής των εισερχόμενων υπηκόων τρίτων χωρών ή ανιθαγενών σε ιατρικές εξετάσεις για την πρόληψη μετάδοσης νοσημάτων. Στο άρθρο 58 περιγράφεται η γενική αρχή για τα ευάλωτα πρόσωπα, όπως, για παράδειγμα, οι ανήλικοι, τα άτομα με αναπηρία και οι ηλικιωμένοι, καθώς και η αξιολόγηση των ειδικών αναγκών υποδοχής τους. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημάνουμε την ουσιαστική συμβολή των εκπροσώπων φορέων κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, καθώς στο πλαίσιο των νομοτεχνικών βελτιώσεων προστίθενται στα ευάλωτα πρόσωπα ως κατηγορία οι άμεσοι συγγενείς θυμάτων ναυαγίων, γονείς και αδέλφια. Στο άρθρο 68, με τίτλο: «Δικαίωμα παραμονής αιτούντων - Εξαιρέσεις», πρέπει να επισημάνουμε ότι οι αιτούντες σύμφωνα με την παράγραφο 1 επιτρέπεται να παραμένουν στη χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης διεθνούς προστασίας στον πρώτο βαθμό και απαγορεύεται η απομάκρυνσή τους με οποιονδήποτε τρόπο. Με το άρθρο 70 η παροχή δελτίου αιτούντος αποκτά διάρκεια ισχύος έξι μηνών με δυνατότητα ανανέωσης μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης διεθνούς προστασίας. Προβλέπεται ακόμα το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο ή άλλο σύμβουλο με δική του δαπάνη, ενώ διασαφηνίζεται ο τρόπος καταγραφής των στοιχείων ταυτότητας των αιτούντων και η δυνατότητα τροποποίησής τους σε όλα τα στάδια της εξέτασης, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί λόγο καθυστέρησης της διαδικασίας. Η ολοκλήρωση της διαδικασίας εξέτασης κατά τον πρώτο βαθμό, σύμφωνα με το άρθρο 83, περιορίζεται υποχρεωτικά στους έξι μήνες, με δυνατότητα παράτασης τριών μηνών σε περίπτωση μαζικών αφίξεων αλλοδαπών ή ανιθαγενών. Για την ταχύρρυθμη διαδικασία η εξέταση ολοκληρώνεται υποχρεωτικά εντός είκοσι ημερών, με δυνατότητα παράτασης δέκα ημερών κατ' αντιστοιχία με την προαναφερθείσα περίπτωση. Ενισχυτικά στην εν λόγω διαδικασία προβλέπεται σειρά κριτηρίων για να χαρακτηριστεί μία χώρα ως ασφαλής χώρα καταγωγής, με την κατάρτιση αντίστοιχων καταλόγων. Όσον αφορά στη δευτεροβάθμια διαδικασία καθορίζονται οι αποφάσεις που δύνανται να προσβληθούν με τη διαδικασία της προσφυγής ενώπιον της Αρχής Προσφύγων, η υποχρεωτική αυτοπρόσωπη παράσταση του προσφεύγοντος ή μαζί με τον πληρεξούσιο δικηγόρο, καθώς και οι προθεσμίες έκδοσης της απόφασης επί της προσφυγής σε πέντε κατηγορίες, με ανώτερο χρονικό περιθώριο τους τρεις μήνες. Τέλος, στο άρθρο 86 περιλαμβάνονται τα κριτήρια σωρευτικά, σύμφωνα με τα οποία μια τρίτη χώρα θεωρείται ασφαλής και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη μη απειλή ζωής και ελευθερίας, τη μη ύπαρξη σοβαρού κινδύνου σωματικής βλάβης, τον μη κίνδυνο σκληρής και απάνθρωπης μεταχείρισης, καθώς και τη δυνατότητα να ζητηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ζήτημα της διαχείρισης των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών αποτελεί τη μεγαλύτερη διαχειριστική πρόκληση στη σύγχρονη ιστορία της χώρας μας. Μετά την οικονομική κρίση, το μεταναστευτικό αποτέλεσε τα πέντε τελευταία χρόνια το μεγαλύτερο πρόβλημα. Όπως έχει τονίσει και ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, με την πάροδο του χρόνου το ζήτημα γίνεται από προσφυγικό όλο και περισσότερο μεταναστευτικό. Η διαχείριση των μεταναστευτικών ροών θα συνεχίσει να αποτελεί ένα μεγάλο ζήτημα για πολλά χρόνια σε όλο τον πλανήτη. Το θεσμικό πλαίσιο και η νομοθεσία που ρυθμίζει την άσκηση πολιτικής στο πεδίο αυτό αποτελεί βασικό εργαλείο για την επιτυχή διαχείριση του ζητήματος από την Ελλάδα. Το νομοσχέδιο περί διεθνούς προστασίας του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη αποτελεί μια αποφασιστική παρέμβαση στο νομοθετικό πλαίσιο. Η ελληνική πολιτεία βρίσκεται σε έναν νομοθετικό μαραθώνιο, τον οποίο πρέπει να κερδίσει, ώστε να μην μείνει πίσω από τις διεθνείς εξελίξεις, για να μην υφίσταται τις αρνητικές συνέπειες του φαινομένου για τη συνοχή της κοινωνίας μας, για να μην αναγκάζεται να ακολουθεί ό,τι συμφωνείται από άλλες χώρες ερήμην της. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με ένα σύγχρονο και εφαρμόσιμο νομοθετικό πλαίσιο. Η εναρμόνιση και ο εκσυγχρονισμός της ελληνικής νομοθεσίας στο ζήτημα αυτό απαιτείται να είναι διαρκής. Πρόκειται άλλωστε για ένα πρόβλημα διεθνές, οξύτατο και πολύπλοκο. Η χθεσινή συνάντηση των πέντε μεγαλύτερων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι δηλώσεις του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών για επικείμενες αλλαγές στον κανονισμό του Δουβλίνου υπογραμμίζουν την ανάγκη συνεχούς εγρήγορσης για την προσαρμογή μας στις διεθνείς εξελίξεις. Για να βρίσκεται η Ελλάδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων πρέπει να έχει πρώτα τη δική της αξιόπιστη εθνική πολιτική για το μεταναστευτικό. Το σημερινό νομοσχέδιο κινείται ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν πρέπει να λησμονούμε πως ως βάση για οποιαδήποτε συζήτηση έχουμε την ελληνική κοινωνία και την ανάγκη διατήρησης της συνοχής της. Κάθε νομοθετική πρωτοβουλία που δεν λαμβάνει υπ' όψιν τις ανάγκες και τα προβλήματα της πλειονότητας του ελληνικού λαού είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Ο στόχος να φιλοξενούμε σε ανθρώπινες συνθήκες τους πρόσφυγες που έρχονται στην Ελλάδα, μπορεί να υπηρετηθεί μόνο μέσα από μία μεταναστευτική πολιτική που θα γίνει αποδεκτή από την κοινωνία και δεν θα θεωρείται εμπόδιο στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Δεν μπορεί να προκύψει ορθολογική διαχείριση του μεταναστευτικού όταν δίνεται η εντύπωση στον Έλληνα πολίτη ότι οι νόμοι του ελληνικού κράτους δεν εφαρμόζονται, ότι υπάρχουν παραβατικές συμπεριφορές χωρίς συνέπειες. Πρέπει να ακούσουμε την κραυγή αγωνίας των ανθρώπων στο Ανατολικό Αιγαίο. Μιλάμε για περιοχές της χώρας με γνωστές σε όλους ιδιαιτερότητες στον τομέα της εθνικής ασφάλειας. Δεν γίνεται, για παράδειγμα, να υπάρχει χωρίς κανόνες και χωρίς προϋποθέσεις ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων στις πόλεις και τα χωριά της χώρας μας. Πρόκειται για ανθρώπους τους οποίους σε πολλές περιπτώσεις το ελληνικό κράτος δεν γνωρίζει καν ποιοι είναι. Δεν είναι το πρόβλημα μόνο τα όποια φαινόμενα παραβατικότητας, αλλά η αυτονόητη προϋπόθεση να γνωρίζει το ελληνικό κράτος τι συμβαίνει στην επικράτειά του, ειδικά σε ακριτικές περιοχές. Αυτό είναι απαραίτητο για την ασφάλεια και των Ελλήνων πολιτών και των αιτούντων άσυλο. Με την ανομία και το χάος που επικρατούσε από το 2015 οδηγούσαμε τις τοπικές κοινωνίες σε απόγνωση. Στρέφαμε τη μία ομάδα μεταναστών εναντίον της άλλης. Αφήναμε απροστάτευτα παιδιά και γυναίκες, βορά σε εγκληματικά στοιχεία που δρουν ανεξέλεγκτα στις δομές φιλοξενίας. Βοηθούσαμε άθελά μας τα παράνομα δίκτυα διακινητών. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Κατηγορούμαστε συχνά από μέρος της Αντιπολίτευσης για μειωμένα αντανακλαστικά σε ζητήματα ανθρωπισμού. Αν, κυρίες και κύριοι, αυτό που συνέβη τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια στην Ελλάδα είχε σχέση με ανθρωπισμό, μάλλον ζούσαμε σε άλλη χώρα. Το νομοσχέδιο έρχεται να θεραπεύσει μια μεγάλη αδυναμία του προηγούμενου νομοθετικού πλαισίου, από την εφαρμογή του οποίου έγινε ξεκάθαρο ότι τα πρώτα θύματα ήταν οι ίδιοι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες και ειδικά οι αδύναμοι. Αυτοί ταλαιπωρούνταν και ζούσαν σε απάνθρωπες συνθήκες. Αυτοί αναγκάζονταν να περιμένουν χρόνια για να μάθουν ποια θα είναι η τύχη τους. Αυτοί γίνονταν θύματα κάθε λογής εγκληματικών στοιχείων και υποχείρια των δικτύων παράνομης διακίνησης. Αν θέλουμε να τους βοηθήσουμε, πρέπει να μπουν κάτω από την προστατευτική ομπρέλα ενός νομοθετικού πλαισίου που θα εξασφαλίζει την εφαρμογή του κράτους δικαίου για όλους. Όποιος πρόσφυγας έχει πραγματικά ανάγκη βοήθειας, όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά για τη διαδικασία διεθνούς προστασίας, όποιος ανήκει πραγματικά σε ευάλωτες ομάδες θα ωφεληθεί από το νομοσχέδιο για το οποίο σήμερα ψηφίζουμε. Όποιος όμως φιλοξενούμενος στη χώρα μας παρουσιάζει έκνομες συμπεριφορές, θα έχει πλέον συνέπειες. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που αιτούντες άσυλο δεν συνεργάζονται με τις ελληνικές αρχές, θα διακόπτεται η διαδικασία εξέτασης του αιτήματός τους. Το νομοσχέδιο έρχεται να διορθώσει το μεγάλο λάθος που έγινε το 2015 και κόστισε ακριβά στην ελληνική κοινωνία. Η Ελλάδα από το 2015, λόγω των άστοχων χειρισμών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έγινε ο εύκολος στόχος των δικτύων διακινητών. Το πρώτο βήμα για τη μείωση των μεταναστευτικών ροών είναι να πάψει η Ελλάδα να θεωρείται ο εύκολος στόχος, ένα πεδίο πλουτισμού των εγκληματικών δικτύων διακινητών. Για να επιτευχθεί αυτό, η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι ελκυστική χώρα για όσους εκμεταλλεύονται το σύστημα και το διεθνές δίκαιο, χωρίς να δικαιούνται πραγματικά διεθνούς προστασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα με αυτό το σχέδιο νόμου αποκτά για πρώτη φορά έναν ενιαίο νόμο περί διεθνούς προστασίας, στον οποίο ενσωματώνονται όλες οι οδηγίες που συγκροτούν το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου και διέπουν τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών και των ανθρώπων που φιλοξενούμε στη χώρα μας. Το σχέδιο νόμου που συζητούμε είναι αναγκαίο και επίκαιρο, σχέδιο νόμου αναγκαίο, γιατί αντιμετωπίζει ένα πραγματικό πρόβλημα, σχέδιο νόμου επίκαιρο, γιατί λαμβάνει υπ' όψιν τις τελευταίες εξελίξεις στο διεθνές αυτό φαινόμενο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ. Οφείλουμε, όμως, ταυτόχρονα να είμαστε ρεαλιστές. Η εισαγωγή του νόμου στο Ελληνικό Δίκαιο δεν θα λύσει ως διά μαγείας ένα τόσο σύνθετο πρόβλημα, όπως το μεταναστευτικό. Παρ' όλα αυτά, θα αποτελέσει ένα μεγάλο βήμα, ώστε η Ελλάδα να μη θεωρείται πλέον μια χώρα χωρίς μεταναστευτική πολιτική, μια χώρα που απλώς προσαρμόζεται σε ό,τι αποφασίζεται μεταξύ της Τουρκίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, χωρίς να έχει δική της πολιτική. Οφείλουμε απέναντι στους Έλληνες πολίτες και ιδιαίτερα στις ταλαιπωρημένες τοπικές κοινωνίες να επαναφέρουμε την ασφάλεια και τον σεβασμό των νόμων. Η Ελλάδα γενναιόδωρα παρέχει την πατροπαράδοτη φιλοξενία του λαού μας σε συνδυασμό με τον απαρέγκλιτο σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου για όσους αιτούνται άσυλο στη χώρα μας. Ως εισηγητής του νομοσχεδίου, σας καλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να στηρίξετε το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Είναι μια σημαντική παρέμβαση στην καρδιά του προβλήματος, που θα βοηθήσει όλους τους Έλληνες πολίτες, τις υπηρεσίες του κράτους μας, τους πρόσφυγες και μετανάστες που φιλοξενούνται στη χώρα μας. Είναι μια νομοθετική πρωτοβουλία επίκαιρη και απαραίτητη για την Ελλάδα, ένας νόμος μιας χώρας σύγχρονης, αποτελεσματικής και φιλόδοξης. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ψυχογιός.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα αποτελεί ένα πολυπαραγοντικό και σύνθετο ζήτημα και έτσι πρέπει να το βλέπουμε, στην ευρωπαϊκή και τη διεθνή του διάσταση. Πρόσφατα, το Σύμφωνο του Μαρακές του ΟΗΕ έδειξε τον δρόμο για το πώς πρέπει να το διαχειριστούμε. Όμως, και η προηγούμενη κυβέρνηση, μέσα από τις πρωτοβουλίες που είχε αναλάβει και στα ευρωπαϊκά όργανα και στους διεθνείς οργανισμούς, εξάντλησε όλα τα μέσα και με τις χώρες του Νότου, προκειμένου να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να γίνει μια ισομερής κατανομή. Πρέπει, λοιπόν, να καταλάβουμε ότι αυτό το ζήτημα είναι διεθνές, όχι διμερές και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με αυτόν τον τρόπο. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας από τις κατηγορίες στον ΣΥΡΙΖΑ για ελκυστικό μοντέλο, όπως ακούστηκε και πριν, για τους πρόσφυγες, πήγε στους γεωπολιτικούς λόγους. Κατάλαβε ότι οι γεωπολιτικοί λόγοι είναι αυτοί που γεννούν την προσφυγιά. Επίσης, για τη Νέα Δημοκρατία αυτό αποτελεί μια εθνική απειλή, πράγμα το οποίο αντιστρέφει το πεδίο και το βάρος το οποίο πρέπει να δίνουμε στο ζήτημα αυτό. Η πρόσφατη πρωτοβουλία στη Μάλτα, με χώρες οι οποίες ανέλαβαν την πρωτοβουλία να ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες μετεγκατάστασης και οικογενειακής επανένωσης, όπως έγινε εν μέρει και τα προηγούμενα χρόνια με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι στη σωστή κατεύθυνση και πρέπει η χώρα να μπει μέσα σε αυτούς τους συσχετισμούς και να το διεκδικήσει, μάλλον να το απαιτήσει. Όμως, οι κινήσεις της Νέας Δημοκρατίας από την πρώτη στιγμή μάλλον δείχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η κατάργηση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής - που τόσο για λόγους συμβολισμού όσο και για λόγους συντονισμού πρόσφερε τα τελευταία χρόνια - αλλά και μια ρητορική από κάποια στελέχη της περί εισβολέων, ανθρώπων οι οποίοι δεν χρήζουν ανθρωπιστικής βοήθειας, όπως και οι ανιστόρητοι παραλληλισμοί - δυστυχώς, διά στόματος Πρωθυπουργού - των προσφύγων με τους Πέρσες στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας ή με τις «καλές πρακτικές» - εντός εισαγωγικών - του Ellis Island, προφανώς και δεν βοηθούν στην κατεύθυνση της διαχείρισης αυτής. Δυστυχώς, κάποια στελέχη της Νέας Δημοκρατίας έφτασαν να υιοθετήσουν ακόμα και την απαράδεκτη πρόταση της Ελληνικής Λύσης για λειτουργία ειδικών ζωνών σε ξερονήσια. Επί δυόμισι μήνες κοιτάζατε τα ΚΥΤ των νησιών να γεμίζουν, παρ' ότι είχαν πεντέμισι χιλιάδες, όταν έφυγε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και χίλιους πεντακόσιους ευάλωτους έτοιμους για την ενδοχώρα, επειδή πιστεύατε ότι μπορείτε να κρύψετε το πρόβλημα κάτω από το χαλί ή επειδή αυτό εντασσόταν σε μια λογική αποτροπής από την εικόνα που αποπνέουν τα νησιά μας. Ας μην ξεχνούμε, επίσης, ότι τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια η Νέα Δημοκρατία και πολλοί Βουλευτές της υποδαύλισαν τα αντιδραστικά αντανακλαστικά στις τοπικές κοινωνίες, όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πήγαινε να κάνει αυτό που κάνει τώρα η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή να εγκαταστήσει σε όλη τη χώρα δομές φιλοξενίας. Βέβαια, δεν υπάρχει χαλάρωση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ούτε χάος, όταν τηρείς το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σε αυτά που λέμε. Επίσης, όταν βρίσκουμε δημάρχους πλέον απέναντί μας ή ομάδες ακροδεξιών, οι οποίες μάλιστα επιβάλλουν τη βούλησή τους απέναντι στην Κυβέρνηση και αποτρέπουν την εγκατάσταση προσφύγων, αυτό είναι κάτι το οποίο δυστυχώς πρέπει να αποκατασταθεί. Πώς θα αποκατασταθεί; Θα αποκατασταθεί, κύριοι Υπουργοί, με το εξής, με το να πηγαίνουν οι υπεύθυνοι του Υπουργείου, όπως κάναμε και εμείς - γιατί με αυτό τον τρόπο επικράτησε η αλληλεγγύη τα τελευταία χρόνια - οι εκπρόσωποι της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής, οι Γενικοί Γραμματείς και οι Βουλευτές, αλλά και ένα κίνημα αλληλεγγύης, προκειμένου να εξηγούν στις τοπικές κοινωνίες την αναγκαιότητα του φαινομένου, το επείγον και να αλληλοεπιδρούν εν τέλει, όπως έγινε στην πλειοψηφία των περιπτώσεων με τις τοπικές κοινωνίες. Αυτή είναι πολιτική για το προσφυγικό. Διαφορετικά, θα πάμε στον κοινωνικό αυτοματισμό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό, που δεν αποτελεί αρχή της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας και πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Πάμε τώρα στο νομοσχέδιο. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που λέτε ότι αποτελεί κωδικοποίηση. Σε καμμία περίπτωση δεν είναι κωδικοποίηση, διότι κωδικοποίηση σημαίνει ότι βάζω στην έννοια της υποδοχής όλες τις διατάξεις που είχαμε μέχρι τώρα. Σημαίνει ότι βάζω στο άσυλο όλες τις διατάξεις που υπήρχαν μέχρι τώρα, βάζω στις δικονομικές εγγυήσεις όλες τις διατάξεις που υπήρχαν μέχρι τώρα. Δεν κάνω συρραφή οδηγιών και επιλέγω και συγκεκριμένα άρθρα εκτός οδηγίας για να περάσω το σχέδιό μου της αποτροπής και της κράτησης. Μάλιστα, πηγαίνετε και με τις νομοτεχνικές να πατήσετε σε δύο βάρκες - το είπαμε και στις επιτροπές - αυτή της ακροδεξιάς και αυτή της νομιμότητας. Δυστυχώς, οι αυτές έννοιες είναι ασύμβατες. Πηγαίνετε να μετατρέψετε το ζήτημα σε μεταναστευτικό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Leclerc, ο Αντιπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας, είχε γράψει πρόσφατα ένα άρθρο στο οποίο χρησιμοποιεί τα στοιχεία της Υπηρεσίας Ασύλου -1η Οκτώβρη - που και εσείς τα δώσατε στη δημοσιότητα και που αποδεικνύουν ότι η τεράστια πλειοψηφία ακόμα αυτών που έρχονται στη χώρα είναι από εμπόλεμες ζώνες και δικαιούνται ασύλου. Καταθέτω στα Πρακτικά το άρθρο αυτό του κ. Leclerc. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Ψυχογιός καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν άρθρο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όμως, αυτό δημιουργεί και ένα πρόβλημα στη διεθνή εικόνα της χώρας, διότι θα έρθουν οι χώρες του Βίσεγκραντ μαζί και με άλλους καλοθελητές και θα πουν ότι είναι μεταναστευτικό το ζήτημα, διαχειριστείτε το μόνοι σας, δεν είναι προσφυγικό. Είναι λάθος και αποδυναμώνει τη χώρα διεθνώς. Προβλέπεται, λοιπόν, στο νομοσχέδιο κατάρτιση καταλόγων ασφαλών τρίτων χωρών και χωρών καταγωγής, οι οποίοι θα χρησιμοποιούνται, ώστε να κατηγοριοποιούνται εξαρχής οι αφιχθέντες και κατά προτεραιότητα, βάζοντας τη λογική του de facto και a priori προσφυγικού προφίλ, που αντιβαίνει στη Σύμβαση της Γενεύης. Στο πλαίσιο της υποδοχής προβλέπεται ότι, αν ο πολίτης τρίτης χώρας αρνηθεί να μετακινηθεί προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία ταυτοποίησής του, τεκμαίρεται ότι δεν επιθυμεί την υπαγωγή του στις διατάξεις περί χορήγησης διεθνούς προστασίας και οδηγούμαστε σε απορρίψεις. Συνδέεται, δηλαδή, το παραδεκτό με τη συμμόρφωση. Είναι άλλο να λέμε ότι έχουν και υποχρεώσεις οι αιτούντες άσυλο και άλλο να απορρίπτουμε αιτήσεις. Αυτό είναι βολή κατά της Σύμβασης της Γενεύης και θα καταδικαστούμε για αυτό. Θέτετε, επίσης, μια σειρά από διαδικαστικά εμπόδια στον πρώτο και δεύτερο βαθμό της εξέτασης των αιτημάτων ασύλου. Διαβάζοντας το νομοσχέδιο και συνθέτοντας το παζλ των επιμέρους διατάξεων, θα έλεγε κανείς ότι ψάχνετε να βρείτε διαρκώς τρικλοποδιές σε κάθε στάδιο της διαδικασίας για τους αιτούντες άσυλο, με τιμωρητικό μάλιστα τρόπο, ώστε όλο και λιγότεροι να παίρνουν άσυλο. Μάλιστα, θα χρησιμοποιήσω και μια φράση του κ. Κουμουτσάκου σε μια επιτροπή, που, απευθυνόμενος σε κάποιον συνάδελφο, είπε ότι «εσείς έχετε στο μυαλό σας και μια εμμονή με τους αιτούντες άσυλο». Δεν έχουμε εμείς εμμονή με τους αιτούντες άσυλο. Έχετε εσείς εμμονή με τους αιτούντες άσυλο και αυτό προκύπτει από το νομοσχέδιο. Ενδεικτικά, τα προβληματικά σημεία είναι τα εξής: Δύο ταχύτητες αδειών διαμονής, διεθνής προστασία για τρία έτη και επικουρική προστασία για ένα συν δύο έτη - και διοικητικά και ουσιαστικά προβλήματα - ταχύρρυθμη διαδικασία για τις κατηγορίες των ευάλωτων ομάδων, που συνιστά συνεπαγόμενη μείωση των εγγυήσεων και άρα, της δίκαιης και εξατομικευμένης κρίσης του αιτήματος. Υπάρχουν διατάξεις που συνδέουν τη διαμόρφωση, όπως είπαμε, με την εξέταση του αιτήματος και την κρίνουν προδήλως αβάσιμη, όπως επίσης και το περίφημο άρθρο 77 που βάζει την Αστυνομία και τις Ένοπλες Δυνάμεις στην εξέταση των αιτημάτων ασύλου και μας θυμίζει τις εποχές πριν το 2013, όπου το 1% των αιτούντων άσυλο έπαιρνε τη διεθνή προστασία. Αυτό πρέπει να αποσυρθεί, καθώς είναι απαράδεκτο. Για τον δεύτερο βαθμό και τη δικαστική διαδικασία, ευτυχώς καταλάβατε ότι δεν μπορεί να καταργηθεί ο δεύτερος βαθμός και τον διατηρήσατε. Όμως, τι κάνατε; Βάλατε τρεις δικαστές στη θέση μάλιστα ενός της Ύπατης Αρμοστείας. Το κατέκριναν αυτό οι φορείς και οι οργανώσεις. Κάνατε, επίσης, τη μονομελή σύνθεση. Όμως, όπως είπε και η Ένωση Διοικητικών Δικαστών, είναι πολύ πιθανό να κριθεί ως αντισυνταγματική η μονομελής σύνθεση διοικητικού οργάνου. Σας το είπαμε στις επιτροπές, αλλά δεν το αλλάξατε. Προβλέπεται η αυτοπρόσωπη παρουσία, η οποία με τις νομοτεχνικές δεν αλλάξει στην ουσία της. Αποτελεί υποχρέωση η αυτοπρόσωπη παρουσία και δημιουργεί πρόβλημα με τις αποστάσεις που υπάρχουν. Θέλετε δικόγραφο προσφυγής, ενώ ξέρετε καλά ότι οι περισσότεροι αιτούντες άσυλο ούτε πρόσβαση σε δικηγόρο έχουν ούτε μπορούν να κάνουν δικόγραφο προσφυγής. Αυτό, επίσης, έχει επίπτωση στις απορρίψεις των αιτημάτων. Βέβαια, υπάρχει και η σύντμηση της προθεσμίας υποβολής αίτησης ακύρωσης από εξήντα σε τριάντα μέρες, που περαιτέρω κάνει περικοπή και δυσκολεύει το δικαίωμα στην πραγματική προσφυγή. Σας καταθέτω, λοιπόν, το υπόμνημα της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών που αναφέρεται αναλυτικά σε όλα αυτά. Προφανώς και δεν αμφισβητείται η αξιοπιστία και η εγκυρότητά τους. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Ψυχογιός καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αναφορικά με την έννοια της ευαλωτότητας, καταργείται πλέον από τις ευάλωτες ομάδες η κατηγορία των ατόμων με μετατραυματικό στρες. Με τις νομοτεχνικές σας βελτιώσεις εισάγεται πλέον η κατηγορία «άμεσοι συγγενείς θυμάτων ναυαγίων», για να υποκαταστήσει το μετατραυματικό στρες. Το υποκαθιστά όμως; Είναι στο πρωτόκολλο ευαλωτότητας που είχε συναφθεί τα τελευταία χρόνια; Είναι στη γραμμή που είπαν οι φορείς; Είναι και στην πρότασή μας ότι πρέπει αυτό να διακριβώνεται από δημόσιους φορείς με ειδικούς επιστήμονες; Δεν είναι. Επίσης, οι ευάλωτοι μπαίνουν πλέον στην κανονική διαδικασία και αυτό που δημιουργείται είναι ότι χάνουν τη δυνατότητα της συντετμημένης διαδικασίας και ως εκ τούτου περιορίζονται τα δικαιώματά τους. Ας αναφερθούμε τώρα στα ασυνόδευτα ανήλικα. Στη διαδικασία των ασυνόδευτων ανηλίκων έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Όταν εμείς λέγαμε με τον ν.4540/2018 να μην κρατούνται οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, παρά μόνο σε έσχατη ανάγκη, τώρα εσείς πηγαίνετε ένα βήμα πιο πίσω. Αυτό δεν έρχεται μόνο απέναντι στο πνεύμα της οδηγίας και το Διεθνές Δίκαιο. Έρχεται απέναντι και στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και στις καταδίκες που έχει υποστεί η χώρα, αλλά βέβαια και στις εκστρατείες του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η Επίτροπος των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μάλιστα, η οποία βρίσκεται σήμερα στη χώρα, κατακεραύνωσε αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία σας και μίλησε για σοβαρές περικοπές δικαιωμάτων και πισωγύρισμα σ' αυτά που είχαν κατακτηθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Δεν αναφέρετε, όμως, ρητά πουθενά και τον ν.4554/2018 για την επιτροπεία των ασυνόδευτων ανηλίκων. Αυτό γίνεται είτε διότι καταψηφίσατε συγκεκριμένα άρθρα του νομοσχεδίου αυτού, είτε διότι δεν θέλετε να ευθυγραμμιστείτε μ' αυτά τα οποία λέει η UNICEF, η οποία μας έδωσε το υπόμνημά της. Συγκαταλέγετε τους ανήλικους στην ταχύρρυθμη διαδικασία αιτήσεων ασύλου, ενώ με τις νομοτεχνικές αντί να το φτιάξετε, νομίζω ότι το χειροτερεύετε. Τους κατηγοριοποιείτε με εντελώς αυθαίρετο τρόπο, ανάλογα με την ηλικία τους και το αν προέρχονται από ασφαλή χώρα ή με το αν είναι επικίνδυνοι για τη δημόσια ασφάλεια. Όπως ξέρετε - γιατί το ξέρετε - αυτό λειτουργεί προβληματικά και αντιβαίνει σε βασικότατες διατάξεις της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού του ΟΗΕ. Ως προς τα δικαιώματα φιλοξενίας και της ένταξης αιτούντων άσυλο, περιορίζεται η ελεύθερη πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας και, μάλιστα, προβλέπεται η πρόσβαση σε συγκεκριμένες μόνο υπηρεσίες - πρώτες βοήθειες και σοβαρές ασθένειες - ενώ δεν χορηγείται ο ΑΜΚΑ σε αιτούντες άσυλο, παρά μόνο η Κάρτα Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπών, που ακριβώς επειδή είχε πολλά διοικητικά προβλήματα και έβγαινε σε ελάχιστους, εντάξαμε τους αιτούντες άσυλο στον νόμο για τους ανασφάλιστους. Όσον αφορά δε την εκπαίδευση, προβλέπεται στο άρθρο 51 εκπαίδευση μόνο για ανηλίκους αιτούντες άσυλο, αντί για ανηλίκους πολίτες τρίτων χωρών, όπως ορίζαμε εμείς στον ν.4540/2018. Παραβλέπετε έτσι την καθολικότητα του δικαιώματος στην εκπαίδευση και την υποχρέωση του κράτους να παρέχει πρόσβαση σε όλα τα παιδιά. Όμως, κάνατε και μία νομοτεχνική βελτίωση, στην οποία λέτε αναφορικά με τις υλικές συνθήκες υποδοχής σε οικογένειες αιτούντων που δεν συμμορφώνονται στην υποχρεωτικότητα της εκπαίδευσης ότι αυτό θα δημιουργεί λόγο προδήλως αβάσιμης αίτησης. Εμείς λέμε ότι είμαστε υπέρ και συμφωνούμε στο να συμμετέχουν τα παιδιά των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων στην εκπαίδευση και γι' αυτό στείλαμε πάνω από δώδεκα χιλιάδες πεντακόσια παιδιά τα τελευταία χρόνια στα σχολεία μας, με μεγάλες μάχες και προσπάθειες. Όμως, είναι άλλο αυτό και άλλο να το βάζεις σε μία τιμωρητική διάσταση. Είναι άλλο να το βάζεις χωρίς να υπάρχει αυτή η δυνατότητα, αφού δεν υπάρχει ούτε η μεταφορά ούτε ο ΑΜΚΑ ούτε οι καθηγητές για να το υποστηρίξουν και έμμεσα και κάνεις περικοπές. Ως προς την αποχώρηση των αναγνωρισμένων προσφύγων, το βάλετε από δύο μήνες σε έξι μήνες. Είναι μία θετική εξέλιξη. Όμως, πρέπει να συνδυαστεί και με την προοπτική ένταξης των ανθρώπων αυτών μέσα από την εκπαίδευση και μέσα από την εργασία και την πρόσβαση στην υγεία. Και η εργασία, βέβαια, περιορίζεται, αφού οι αιτούντες άσυλο δεν θα έχουν δικαίωμα πρόσβασης στην εργασία από την αίτησή τους, αλλά μετά από έξι μήνες, πράγμα το οποίο δίνει τη δυνατότητα εκμετάλλευσής τους και, βέβαια, παραβιάζει και τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη. Θα αναφερθώ τώρα στην κράτηση. Ουσιαστικά φέρνετε προς συζήτηση στη Βουλή ένα νομοσχέδιο, το οποίο στοχεύει κυρίως στη γενικευμένη κράτηση αιτούντων άσυλο. Με το άρθρο 46 που προβλέπει τους λόγους και τα σχετικά με την κράτηση, αλλά και με τις νομοτεχνικές τις οποίες καταθέτετε, στην ουσία βάζετε ένα περίβλημα εγγυήσεων, το οποίο δεν αρκεί διότι ο συνδυασμός του άρθρου 46 με το άρθρο 39 και το άρθρο 116 οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αυτό που από καιρό έχετε, άλλωστε, εξαγγείλει, δηλαδή τη γενικευμένη κράτηση αιτούντων άσυλο από την πρώτη στιγμή της υποδοχής με δημιουργία νέων κέντρων στα νησιά, κατά το πρότυπο των ΠΡΟΚΕΚΑ, ενδεχομένως και για τριάντα έξι μήνες, όταν δεκαοκτώ μήνες είναι η απώτατη κράτηση για τους ποινικούς. Και βέβαια, δεν νομίζω ότι θέλετε κι εσείς να γυρίσουμε στις εποχές του 2012 και του 2014, όπου οι συνθήκες στα ΠΡΟΚΕΚΑ ήταν άθλιες και για τους κρατούμενους και για τους εργαζόμενους, τα αστυνομικά τμήματα ήταν γεμάτα από κρατούμενους για μήνες και η χώρα είχε καταδικαστεί πολλαπλώς για τις πολιτικές της αυτές. Γι' αυτόν τον λόγο καταθέτω στα Πρακτικά τη συλλογή των κυριότερων αποφάσεων - είναι διψήφιος ο αριθμός - από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που μας έχει καταδικάσει γι' αυτές τις συνθήκες, για παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Ψυχογιός καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πάμε, λοιπόν, στο τι ακούσαμε στις επιτροπές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορώ να πω ότι στις επιτροπές ο Υπουργός ήταν ειλικρινής σ' αυτό το θέμα. Λέει «Οι επιστροφές δεν είναι εύκολες. Όντως, δεν μπορεί να βγαίνει κάποιος και να λέει ότι κάνουμε μαζικές επιστροφές και να το εννοεί. Είναι πολύ δύσκολες απ' όλες τις πλευρές και γι' αυτόν το λόγο πρέπει να ζητηθεί ένας ευρωπαϊκός μηχανισμός επιστροφών, από τη στιγμή που έχουν εξαντλήσει και τα ένδικα μέσα τους οι αιτούντες». Ακούσαμε, βέβαια και φωνές που ήταν αντίθετες, ακόμα και από τον κ. Αβραμόπουλο, που συνέδεαν το έγκλημα και τους τζιχαντιστές με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Ακούσαμε και συναδέλφους να ρωτάνε αν θα πάνε πρόσφυγες στις περιοχές τους, προκειμένου να ξέρουν αν θα μπορέσουν να το αποτρέψουμε ή όχι μέσα στην επιτροπή, αλλά και θέσεις οι οποίες λένε ότι το Διεθνές Δίκαιο μπορεί να εφαρμοστεί κατά το δοκούν ανάλογα με τις περιστάσεις και ανάλογα με τη συγκυρία. Όσον αφορά τώρα τις τροπολογίες σας, θέλω να μιλήσω για ένα άρθρο το οποίο είναι στην πρώτη τροπολογία και αναφέρεται στις συμβάσεις οι οποίες είχαν να κάνουν με τη λειτουργία του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και τις ανάγκες της υποδοχής και της στέγασης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε φέρει μία αντίστοιχη παράγραφο και μία αντίστοιχη διάταξη γι' αυτές τις συμβάσεις, βάζοντας συγκεκριμένο σκοπό και συγκεκριμένο τομέα στον οποίο δαπανήθηκαν αυτά, είχατε σηκώσει το σύμπαν. Τώρα το φέρνετε χωρίς προσδιορισμό και χωρίς λεπτομέρειες και δεν απολογείστε γι' αυτό, όπως επίσης και για την προμήθεια που θα παίρνει το ΤΑΧΔΙΚ. Εκεί κάνατε άλλη μία κίνηση. Όπως μεταφέρατε την αντεγκληματική πολιτική στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, τώρα έρχεστε να αποκαταστήσετε αυτή τη βλάβη την οποία υπέστη η πολιτεία και τις καθυστερήσεις για μήνες. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να πω ότι εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ είμαστε και θα είμαστε αρωγοί ως Βουλευτές, ως κόμμα, ως μέρος του κινήματος αλληλεγγύης, στις προσπάθειες που γίνονται προκειμένου να διαχειριστούμε το προσφυγικό - μεταναστευτικό με έναν τρόπο σύννομο και ανθρωπιστικό. Όμως, είμαστε απέναντι σε νομοσχέδια όπως αυτό, τα οποία επενδύουν στην αποτροπή και την κράτηση, την καταπάτηση των δικαιωμάτων, αλλά και δεν συμβάλλουν στη μακροπρόθεσμη διαχείριση του προσφυγικού. Κι αυτό γιατί πέρα από τα άλλα υπάρχουν και πολιτικές διαφορές. Και σαν Αριστερά, εμείς εντάσσουμε τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών στις κατακτήσεις του λαϊκού κινήματος, όχι από ευαισθησία ή από φιλανθρωπία, αλλά από μία βαθιά πεποίθηση ότι αυτά συνιστούν βασική προϋπόθεση για την ισότητα, τη δημοκρατία την κοινωνική συνοχή και τη χειραφέτηση. Δηλώνω, λοιπόν, από το Βήμα αυτό υπερήφανος και για τους συνεργάτες μας και για τους Βουλευτές μας και για την προηγούμενη κυβέρνηση, που παρά τα λάθη και τις παραλείψεις που έκανε, έδωσε μια τεράστια μάχη για να βάλουμε πάνω από όλα τον άνθρωπο και την αλληλεγγύη. Για εμάς αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε εντός και εκτός Βουλής. Ευχαριστώ.
Αυτή τη στιγμή κλείνει ο κατάλογος των ομιλητών. Για ένα λεπτό ακόμα αν κάποιος έχει ξεχαστεί μπορεί να δηλώσει, αλλιώς σε ένα λεπτό κλείνει ο κατάλογος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι ένας μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 8ο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν εγγραφεί περίπου ογδόντα εννέα, ενενήντα ομιλητές. Αν υπολογίσουμε τον χρόνο των επτά λεπτών σε συνδυασμό με τις ομιλίες των Υπουργών, των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων θα χρειαστούν περίπου δεκαεξίμισι με δεκαεπτά ώρες. Προτείνω, λοιπόν, για να μιλήσουν όλοι οι ομιλητές, με την έγκριση του Σώματος, να μιλούν για πέντε λεπτά, ώστε να υπάρχει μία ισορροπία. Και να τηρηθεί το πεντάλεπτο. Συμφωνεί το Σώμα;
Να πάει αύριο, κύριε Πρόεδρε.
Αυτό έχει αποφασιστεί από την Διάσκεψη των Προέδρων κι έχει τελειώσει το θέμα. Το Σώμα συμφωνεί για τα πέντε λεπτά;
Δεν συμφωνούμε, κύριε Πρόεδρε. Η Ολομέλεια να αποφασίσει.
Έχει προταθεί από τη Διάσκεψη των Προέδρων και έχει εγκριθεί αυτό.
Θα μας στερήσετε τον λόγο, κύριε Πρόεδρε;
Θα τελειώσουν οι ομιλητές, θα συνεννοηθούμε με το Προεδρείο, το Προεδρείο θα έρθει σε επαφή με τα κόμματα και θα το δούμε. Μέχρι να τελειώσουν οι ομιλητές θα έχουμε αποφασίσει και θα το πούμε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο για ένα λεπτό επί της διαδικασίας.
Ορίστε, κύριε Τζανακόπουλε.
Χωρίς να θέλω να καθυστερήσω τα υπόλοιπα κόμματα και τους υπόλοιπους εισηγητές των κομμάτων, πρέπει να σας πω το εξής: Συζητάμε σήμερα ένα εξαιρετικά σοβαρό νομοσχέδιο, το οποίο αφορά ένα θέμα το οποίο θα το έχουμε μπροστά μας τα επόμενα χρόνια. Δεν είναι ένα θέμα που μπορεί να κλείσει από τη μια μέρα στην άλλη. Έχει εξαιρετικά περίπλοκες νομικές και πραγματικές πτυχές και εκτιμώ ότι τα πέντε λεπτά δεν είναι αρκετά, ούτε υπάρχει κάποιος ειδικός λόγος για να επισπεύσουμε τη διαδικασία. Μπορείτε να δώσετε τη λύση, λέγοντας ότι θα συνεχιστεί η συζήτηση στην Ολομέλεια αύριο για να υπάρχει ο χρόνος για όλους τους ομιλητές και σε όλους τους Βουλευτές και τους Προέδρους των κομμάτων και τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους να αναπτύξουν το πολιτικό και νομικό τους σκεπτικό με την άνεση που επιβάλει η πολυπλοκότητα του ζητήματος.
Εγώ απλώς στην αρχή είπα αυτό το οποίο έγινε στη Διάσκεψη των Προέδρων κι υπάρχουν κι εδώ Αντιπρόεδροι από όλα τα Κόμματα που μπορούν να σας διαβεβαιώσουν ότι η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 30 Οκτωβρίου τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών και ρώτησα στην αρχή αν συμφωνεί το Σώμα. Το Σώμα είπε ότι συμφωνεί. Τώρα, εάν πρέπει να ανακληθεί ή όχι, θα ενημερωθεί ο Πρόεδρος…
Είναι ένα σοβαρό νομοσχέδιο, θέλουμε να μιλήσουμε.
Εγώ λέω ό,τι λέει ο Κανονισμός.
Να τεθεί σε ψηφοφορία.
Η ψηφοφορία έγινε στην αρχή όταν ετέθη. Για να ανακληθεί η απόφαση αυτή, θα ενημερωθεί ο Πρόεδρος, θα έρθει σε επαφή με τα κόμματα και μέχρι τα τελειώσουν οι ομιλητές θα επανέλθουμε. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Καμίνης από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να θυμίσω στο Σώμα ότι και η προθεσμία διαβούλευσης που δόθηκε για ένα τόσο σημαντικό νομοσχέδιο ήταν βραχύτατη, τέσσερις μόλις ημέρες και μάλιστα Σαββατοκύριακο. Αυτό πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπ' όψιν. Και ακριβώς με αυτή τη διαπίστωση της σημαντικότητας του νομοσχεδίου αρχίζουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή της θητείας της παρούσας Βουλής κι όμως πιστεύω ακράδαντα ότι καλούμαστε σήμερα να συζητήσουμε ένα νομοσχέδιο που τελικά θα αποδειχθεί ότι είναι ένα από τα σημαντικότερα της επόμενης τετραετίας, γιατί βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο που δεν είναι παροδικό ούτε αφορά μεμονωμένα τη χώρα μας, αλλά έχει πλανητική διάσταση. Οι μαζικές μετακινήσεις ανθρώπων από χώρες υπανάπτυκτες ή υπό ανάπτυξη με προορισμό τις ανεπτυγμένες, είναι ένα φαινόμενο που ήρθε για να μείνει. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό. Πρόκειται για μια αναπότρεπτη καμπή στην ιστορία της ανθρωπότητας, την οποία οι ανεπτυγμένες χώρες, μαζί τους βεβαίως και η Ελλάδα, καλούνται να διαχειριστούν με πραγματισμό μακριά από ιδεοληπτικές προκαταλήψεις κάθε απόχρωσης. Ποια είναι τα πραγματικά δεδομένα που διαγραφούν τα όρια μιας νομοθετικής παρέμβασης σήμερα; Το πρώτο είναι ότι η ελληνική κοινωνία δεν έχει συνέλθει ακόμα από το σοκ της μαζικής άφιξης αλλοδαπών που εκδηλώθηκε αιφνιδιαστικά το καλοκαίρι του 2015. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2015-2016 πέρασαν από την Ελλάδα με προορισμό άλλες ευρωπαϊκές χώρες πάνω από εννιακόσιες χιλιάδες άνθρωποι. Αυτό το αρχικό σοκ μετατράπηκε όμως σε χρόνιο άγχος, όταν η κοινή γνώμη συνειδητοποίησε ότι η πολιτεία αδυνατούσε να διαχειριστεί αποτελεσματικά τις λίγες σχετικά δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων που εγκλωβίστηκαν στη χώρα όταν έκλεισαν τα βόρεια σύνορα. Δυστυχώς, αυτή η αδυναμία διαχείρισης διαρκεί μέχρι σήμερα. Το δεύτερο δεδομένο είναι η απροσδιοριστία του προβλήματος. Ουδείς είναι σε θέση να διατυπώσει μία, έστω και σε αδρές γραμμές, αξιόπιστη πρόβλεψη για το πώς θα διαμορφωθεί η κατάσταση ακόμη και στο εγγύς μέλλον. Κατ' αρχάς γιατί οι άνθρωποι αυτοί καταφθάνουν μαζικά, ενίοτε και αιφνιδιαστικά, από εμπόλεμες περιοχές και κατά δεύτερο λόγο γιατί η Τουρκία διαχειρίζεται εκβιαστικά το ζήτημα απέναντι τόσο σε μας όσο και στην Ευρώπη, αυξομειώνοντας κατά βούληση το ρυθμό αλλά και τον όγκο των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών του καταλήγουν στα νησιά μας. Το τρίτο δεδομένο είναι ότι η Ευρώπη δεν έχει ακόμα αποφασίσει πώς θα διαχειριστεί το ζήτημα. Πρόκειται για μια χρονίζουσα αμηχανία, το κόστος της οποίας καταβάλλει η Ελλάδα ως χώρα πρώτης υποδοχής. Με άλλα λόγια αυτό που καταλαβαίνει κανείς είναι ότι οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες είναι διατεθειμένες να μας πληρώνουν αδρά, αρκεί να κρατάμε το πρόβλημα μακριά από τις αυλές τους. Τέταρτον, υπάρχει ένα ευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο δικαιϊκό πολιτικό και πολιτιστικό κεκτημένο που η χώρα μας δεν επιτρέπεται να παρακάμψει παρά μόνο εάν θέσει εαυτήν εκτός της κοινωνίας των πολιτισμένων εθνών. Πρόκειται για τις βασικές αρχές σεβασμού και προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί από το Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τα πρώτα τρία στοιχεία που προανέφερα, η διαχειριστική αδυναμία της διοίκησης, η απροσδιοριστία του φαινομένου και οι παλινωδίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν διαμορφώσει ένα κλίμα δυσπιστίας και φόβου στην ελληνική κοινωνία. Αυτό το κλίμα υποδαυλίζουν διαρκώς οι ακροδεξιοί δημαγωγοί, προκειμένου να μετατρέψουν τον φόβο σε οργή, την οποία ελπίζουν πως θα καρπωθούν πολιτικά οι ίδιοι και γι' αυτόν τον λόγο επίτηδες αποσιωπούν το τέταρτο δεδομένο, το πλέγμα των αρχών και κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο είναι υποχρεωτικό για τη χώρα μας. Γιατί, εάν ξύσεις κάπως την επιφάνεια, ως γνήσιοι εθνικιστές είναι βεβαίως εχθροί του κοσμοπολιτισμού και αντι - Ευρωπαίοι. Πώς απαντά το νομοσχέδιο στα τρία στοιχεία που συγκροτούν το πρόβλημα; Αφαιρώ εδώ το θέμα της στάσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί η Κυβέρνηση καλείται εδώ να δώσει πολιτική λύση μέσα από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Κατ' αρχάς, είναι εμφανής η προσπάθεια που καταβάλει το Υπουργείο να εξισορροπήσει την αποτελεσματική διαχείριση του προβλήματος με τις επιταγές που απορρέουν από το κράτος δικαίου. Όμως, αυτή η ισορροπία επιτυγχάνεται στο κατώτατο όριο που επιτρέπουν οι οδηγίες και μάλιστα σε κάποια σημεία ούτε καν σ' αυτό. Εμφανής είναι σε όλα τα σημεία του νομοσχεδίου η πρόθεση του νομοθέτη να λειτουργήσει αποτρεπτικά, να αποθαρρύνει τις αφίξεις, αλλά και να καταπονήσει με διαρκείς διαδικαστικές λεπτομέρειες και κωλύματα τους αιτούντες. Εκεί, πάντως, που ο στόχος της αποτροπής θέτει ευθέως πρόβλημα παραβίασης δικαιωμάτων του ανθρώπου είναι το πεδίο της διοικητικής κράτησης. Προβλέπεται ακόμη και τριετής στέρηση της ελευθερίας, χωρίς να στηρίζεται σε δικαστική απόφαση, πράγμα που είναι ασύμβατο και με την ΕΣΔΑ και με το ελληνικό Σύνταγμα. Στο πεδίο της διοικητικής διαχείρισης, πάντως, ο νομοθέτης, δηλαδή η Κυβέρνηση, αναλαμβάνει ένα μεγάλο ρίσκο. Αποβλέποντας προφανώς να εξορθολογήσει τη διαδικασία στο σύνολό της, το νομοσχέδιο προβαίνει σε λεπτομερέστατες διακρίσεις και διαβαθμίσεις. Δεν θα επιμείνω σε λεπτομέρειες. Καθιερώνονται πέντε επιμέρους στάδια υποδοχής και ταυτοποίησης, δώδεκα διαχωρισμοί υποθέσεων με βάση προτεραιότητα εξέτασης και τρεις επιπλέον λόγοι κατά προτεραιότητα εξέτασης. Στις διαδικασίες συνόρων προβλέπονται δεκατρείς λόγοι εξέτασης με την ταχύρρυθμη διαδικασία και οκτώ κατηγορίες υποθέσεων, ενώ στα δελτία αιτούντος, που παραλαμβάνουν οι ενδιαφερόμενοι, προβλέπονται πολλές διαφορετικές και προπάντων βραχείες προθεσμίες στην ισχύ των δελτίων, με αποτέλεσμα να χρειάζονται διαρκείς ανανεώσεις, πράγμα το οποίο θα επιβαρύνει υπέρμετρα τις δημόσιες υπηρεσίες. Έχουμε την εμπειρία των ετών της δεκαετίας του 2000. Τα δελτία προσωρινής παραμονής, που έδιναν τότε στους αιτούντες, χρειάζονταν διαρκή ανανέωση και οι υπηρεσίες «φράκαραν». Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προϋποθέτουν έναν διαρκή συντονισμό μεταξύ των υπηρεσιών, καθώς και μια πολυάνθρωπη, αλλά και πολύ υψηλού επιπέδου διοικητική υποδομή, πράγματα δηλαδή που σπανίζουν στην χώρα μας. Μακάρι, η δημόσια διοίκηση να μπορέσει να ανταποκριθεί! Πρόβλημα, πάντως, διοικητικής επάρκειας θα δημιουργηθεί και στο πεδίο της διοικητικής κράτησης, καθώς διευρύνονται θεαματικά οι περιπτώσεις που μπορεί να διαταχθεί κράτηση. Σε συνδυασμό μάλιστα με τη μακρόχρονη κράτηση, όπως προανέφερα, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος υπερπληθυσμού κρατουμένων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται τόσο για την επιβάρυνση των διοικητικών δομών της χώρας όσο και για το ενδεχόμενο η Ελλάδα να καταδικαστεί και πάλι από το Δικαστήριο του Στρασβούργου για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση κρατουμένων. Υπάρχει, τέλος, και η απροσδιοριστία, στην οποία αναφέρθηκα, δηλαδή η αβεβαιότητα ως προς τη συχνότητα αλλά και τον όγκο των μαζικών αφίξεων. Η μοναδική σημαντική πρόνοια που περιέχει το νομοσχέδιο στην περίπτωση των μαζικών αφίξεων καταγράφεται στο άρθρο 90, όπου συρρικνώνονται σε αφόρητο βαθμό οι εγγυήσεις. Πρόκειται, κυρίως, για ασφυκτικές χρονικές προθεσμίες, εντός των οποίων οι αιτούντες άσυλο οφείλουν ασκήσουν τα δικαιώματά τους. Φοβάμαι, όμως, πως ακόμα και αυτή η πρόνοια μπορεί να αποδειχθεί τελείως ανεπαρκής σε περίπτωση εκτεταμένων μαζικών αφίξεων. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το νομοθέτημα δεν θα μπορέσει να εφαρμοστεί, εάν δεν συνοδευτεί από ένα επιχειρησιακό σχέδιο, που, μεταξύ άλλων, θα προβλέπει και θα οργανώνει την αντίδραση της ελληνικής πολιτείας απέναντι στα τρία ενδεχόμενα σενάρια μαζικών αφίξεων. Το εφιαλτικό σενάριο, πρώτα απ' όλα, του 2015-2016, το ενδιάμεσο σενάριο των πρόσφατων τελευταίων εβδομάδων και το τρίτο σενάριο, το πλέον ήπιο, που είναι η επάνοδος στις μικρές και ελεγχόμενες ροές των ετών 2017 και 2018. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, πρέπει να εξασφαλισθεί η συνεργασία των τοπικών κοινωνιών είτε για τη δημιουργία χώρων στέγασης των αιτούντων άσυλο είτε για τη δημιουργία χώρων κράτησης. Δεν αρκεί, κύριε Υπουργέ, η συνεργασία των περιφερειαρχών. Καλώς, βεβαίως, την αναζητήσατε. Πρέπει, όμως, να εξασφαλισθεί η συνεργασία και των δημάρχων. Σε τελική ανάλυση, μόνο ο δήμαρχος μπορεί να πείσει τον δημότη του, που πληρώνει ενοίκιο κατοικίας από το υστέρημά του, ότι είναι όχι μόνο δίκαιο, αλλά και πρακτικά ωφέλιμο για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, άρα και για τον ίδιο, να στεγαστεί δωρεάν, ενδεχομένως και δίπλα του, ο αιτών άσυλο. Εδώ, βεβαίως, επιβάλλεται να υπάρξουν γενναία αντισταθμιστικά οφέλη για τους δήμους που θα συνεργαστούν, ενδεχομένως όμως και οικονομικά αντικίνητρα σε βάρος εκείνων των δήμων που αρνούνται να εκπληρώσουν το χρέος αλληλεγγύης που τους βαρύνει, χρέος εθνικής περιωπής που μας βαρύνει όλους ανεξαιρέτως. Δεν είναι δυνατόν η ελληνική πολιτεία να διεκδικεί επίμονα την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων εταίρων, όταν η ίδια στο εσωτερικό της χώρας ανέχεται τοπικούς άρχοντες, που κολακεύουν τα ταπεινότερα ένστικτα των ψηφοφόρων τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μολονότι διαφωνούμε με πολλές διατάξεις του νομοσχεδίου, επί της αρχής το υπερψηφίζουμε. Από τη στιγμή που ενσωματώνει ευρωπαϊκές οδηγίες, έστω και στο κατώτατο ανεκτό επίπεδο προστασίας των ανθρώπων που δικαιούνται διεθνούς προστασίας, θεωρούμε ότι είναι εθνικό χρέος να στηρίξουμε αυτήν την προσπάθεια. Αρκεί να αναφέρω έναν αριθμό. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, μόνο στον πρώτο διοικητικό βαθμό κρίσης εκκρεμούν πάνω από εβδομήντα χιλιάδες αιτήσεις παροχής διεθνούς προστασίας. Τα νούμερα είναι συντριπτικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο δημόσιος λόγος που υποδαυλίζει τον πανικό και το μίσος, ο λόγος που προσπαθεί να πείσει την κοινωνία ότι κινδυνεύει, ακόμα κι αν διαχειριστούμε με αποτελεσματικότητα το προσφυγικό, είναι ένας λόγος, ο οποίος υπονομεύει συνολικά την κυβερνητική πολιτική, όχι μόνο βεβαίως της σημερινής Πλειοψηφίας, αλλά και της αυριανής. Όποιος σπέρνει ανέμους, κάποια στιγμή θα θερίσει θύελλες. Η σημερινή Πλειοψηφία κάτι πρέπει ήδη να έχει καταλάβει επ' αυτού. Ας αφήσουμε το προνόμιο αυτού του λόγου στους λαϊκιστές δημαγωγούς, σ' αυτούς δηλαδή που δεν έχουν κανένα απολύτως αίσθημα πολιτικής ευθύνης και άρα, έχουν την πολυτέλεια εκ του ασφαλούς να καταδημαγωγούν τους απλούς ανθρώπους, σπέρνοντας το μίσος, τον φόβο και την οργή. Πιστεύω ότι οι δημοκρατικές δυνάμεις, οι αυθεντικά δημοκρατικές δυνάμεις, στις οποίες συγκαταλέγω βεβαίως τη Νέα Δημοκρατία, να διαμορφώσουν εφεξής έναν δημόσιο λόγο, ο οποίος ναι μεν θα ισορροπεί μεταξύ της ορθολογικής διαχείρισης, ακόμη και της αναγκαίας αυστηρής διαχείρισης στο προσφυγικό, θα κρατά, όμως, ψηλά το λάβαρο του ανθρωπισμού, τη σημαία των αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί στην αντίθετη περίπτωση ανοίγουμε τον δρόμο στις δυνάμεις του φόβου, του μίσους και της οπισθοδρόμησης. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Καμίνη και ιδιαίτερα για την τήρηση του χρόνου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», σαράντα μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 5ο Γυμνάσιο Γλυφάδας, (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για το θέμα που δημιουργήθηκε πριν, σας θυμίζω και τη διάταξη του Κανονισμού - είναι το άρθρο 14- που λέει ότι η Διάσκεψη των Προέδρων καθορίζει τη διαδικασία και τη διάρκεια συζήτησης των νομοσχεδίων ή προτάσεων νόμων, αφού ακούσει και τη γνώμη, την εισήγηση της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής. Η Διάσκεψη των Προέδρων ομόφωνα αποφάσισε μία συνεδρίαση. Το πρόβλημα είναι τα λεπτά. Βέβαια, στην πράξη, πάντοτε μειώνεται ο χρόνος αυτός.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πάρω τον λόγο παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα σας δώσω τον λόγο σε μισό λεπτό. Στην έναρξη, λοιπόν, της συζήτησης, πάνω σε αυτή την απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων, ρώτησα το Σώμα αν συμφωνεί και είπε «ναι». Τώρα για να ανακληθεί η απόφαση αυτή, είπα ότι θα συνεννοηθώ με τον Πρόεδρο. Ενδεχομένως να το συζητήσουμε ή όχι. Πιστεύω, όμως, ότι το βασικό είναι να τηρηθεί ο χρόνος. Και για να βγει ο χρόνος, πρέπει να μειωθεί, αν είναι μία η συνεδρίαση. Και μια συνεδρίαση έχουμε αποφασίσει. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Θέλω να είναι σαφές ότι δεν ήταν ομόφωνη η απόφαση. Αυτές οι αποφάσεις λαμβάνονται κατά πλειοψηφία από την Πλειοψηφία στη Διάσκεψη των Προέδρων, διότι και από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αν δεν κάνω λάθος και από την πλευρά του Κινήματος Αλλαγής και του ΚΚΕ, ειπώθηκε με σαφήνεια ότι δεν είναι δυνατόν μέσα σε μία μέρα να ανταπεξέλθουμε σε αυτό το νομοσχέδιο. Στο τέλος έκλεισε, βέβαια, ο Πρόεδρος μιλώντας - και κάνοντας χρήση του ότι υπάρχει πλειοψηφία μέσα στη Διάσκεψη - για λόγους που έχουν σχέση, από ό,τι αντελήφθην, με τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας ως προς το νομοσχέδιο και επειδή τελειώνει σήμερα ο μήνας θα πρέπει να γίνει έτσι. Κι εκεί κάπου σταμάτησε η συζήτηση. Για όλα τα άλλα, θα πρέπει να δείτε και είτε η Αίθουσα να αποφασίσει είτε δια της τεκμαιρόμενης πλειοψηφίας να πάρετε την ευθύνη. Πάντως, και από το ΚΚΕ και από το Κίνημα Αλλαγής - άκουσα χθες τους συναδέλφους εκεί - έθεσαν αυτό το ζήτημα. Ήσασταν παρών.
Θα το δούμε, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι μία επιφύλαξη υπήρχε στα Πρακτικά, δεν διατυπώθηκε μειοψηφία. Εν πάση περιπτώσει, εδώ δεν είναι θέμα να αντιδικούμε για τέτοια ζητήματα και ειδικά σε σοβαρά νομοσχέδια. Απλώς να τηρείται ο Κανονισμός. Θα συνεννοηθώ και με τον Πρόεδρο εάν μπορεί να δοθεί παράταση, πράγμα που το βλέπω δύσκολο, σύμφωνα με τις διατάξεις. Το μόνο που μπορεί να γίνει, είναι να μειωθεί λίγο ο χρόνος των εισηγητών για να μπορέσουν να μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι. Αυτό είπα. Και έχει γίνει πάρα πολλές φορές κατά το παρελθόν. Τον λόγο τώρα έχει η ειδική αγορήτρια από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, η κ. Διαμάντω Μανωλάκου.
Θα ξεκινήσω με ένα ρητορικό ερώτημα. Είναι δυνατόν ένα πολιτικό σύστημα, που έχει πάνω από όλα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και όχι τις ανάγκες των ανθρώπων, να έχει πολιτική προστασίας και σεβασμού δικαιωμάτων ανθρώπων που έχουν ανάγκη διεθνούς προστασίας της ζωής τους και ζητούν άσυλο; Όχι, δεν μπορεί από τη μια να τσακίζει δικαιώματα και ανάγκες εργαζομένων σε επίπεδο ζωής, υγείας, παιδείας, στην πρόνοια, στον αθλητισμό, στον πολιτισμό, να συρρικνώνει εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα, οδηγώντας λαϊκές μάζες σε εξαθλίωση, και από την άλλη να παρέχει και να σέβεται ό,τι δικαιώματα έχουν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα ήταν αντίφαση. Ωστόσο, παίρνει ορισμένα νομοθετικά μέτρα, αναγκαστικά, λόγω Διεθνούς Δικαίου, κυρίως της Συνθήκης της Γενεύης, που υιοθετήθηκε σε άλλες εποχές, που υπήρχε ο σοσιαλιστικός πόλος και ασκούσε επίδραση στην προστασία και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όμως, και από αυτά, πολλά στην πράξη υπονομεύονται. Εξάλλου, η διαφορά και η υπεροχή του σοσιαλιστικού συστήματος και στον τομέα της προσφυγικής πολιτικής είναι εμφανής. Εμείς την έχουμε γνωρίσει, όταν πριν από εβδομήντα χρόνια, χιλιάδες πολιτικοί πρόσφυγες, κυνηγημένοι και ξεριζωμένοι μετά τον εμφύλιο, μικρά παιδιά που είχαν χάσει τους γονείς τους από την Ελλάδα, γνώρισαν τη φιλοξενία και αγκαλιάστηκαν από τις τότε σοσιαλιστικές χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Σε όλους τους πολιτικούς πρόσφυγες έδωσαν δουλειά με δικαιώματα και μια ανθρώπινη ζωή. Όλα τους τα παιδιά μορφώθηκαν με έξοδα του κράτους, έμαθαν από ουγγρικό, πολωνικό, τσέχικο σχολείο να γράφουν και να μιλάνε καλά την ελληνική, τη μητρική τους γλώσσα, τα ελληνικά ήθη και έθιμα, μορφώθηκαν στα καλύτερα πανεπιστήμια. Οι ανατροπές στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν η επιστροφή της βαρβαρότητας για τους λαούς. Σήμερα, αυτές, οι ίδιες χώρες, είναι εχθρικές, κλειστές για τους πρόσφυγες και τους ξεριζωμένους, ανοιχτές, όμως, για τα μονοπώλια και τους ολιγάρχες. Όμως, αυτός είναι ο καπιταλισμός, η απανθρωπιά και η βαρβαρότητά του. Συνολικά, λοιπόν, η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι εχθρική για πρόσφυγες και μετανάστες, συνένοχη με ΝΑΤΟ και ΗΠΑ, αφού η προσφυγιά είναι παιδί των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων. Υψώνει, λοιπόν, τείχη και τους αντιμετωπίζει μόνο ως πηγή εκμετάλλευσης εργατικής δύναμης, με επιλογή, για να αυγαταίνουν τα κέρδη των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Αυτό κάνει η Συνθήκη Σένγκεν, το Δουβλίνο, η Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας. Κρύβεται, μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Ένωση πίσω από τις χώρες Βίζεγκραντ. Ωστόσο, δική της πολιτική είναι. Εξάλλου, οι περιορισμοί των δικαιωμάτων σε αυτούς που χρειάζονται διεθνή προστασία, δηλαδή τους αιτούντες άσυλο, αποτυπώνονται και εκφράζονται στις ευρω - οδηγίες που ενσωματώνονται σε αυτό το νομοσχέδιο. Ωστόσο, οι οδηγίες έχουν ένα μικρό βαθμό ευελιξίας, σε εθνικό επίπεδο, που εσείς το αυστηροποιείτε στο όνομα αύξησης των ροών, δηλαδή της ξενοφοβίας. Κρύβετε ότι η στρόφιγγα ανοιγοκλείνει εκβιαστικά από την Τουρκία, σε συνάρτηση με τα μεγάλα παζάρια της με ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ, αλλά και με την εξέλιξη των ανταγωνισμών και επεμβάσεων στην ευρύτερη περιοχή για τις πηγές και τους δρόμους των ενεργειακών πόρων. Επιβεβαιώνεται, λοιπόν, από το αποτέλεσμα η απάνθρωπη και επικίνδυνη Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, που εγκλωβίζει πρόσφυγες και μετανάστες στα νησιά. Υποφέρουν και οι νησιώτες μας και υπάρχουν τεράστιες ευθύνες και στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί και οι δύο τη στηρίζετε. Σε τι συνίσταται τώρα η αυστηροποίηση: Πρώτον, μετατρέπετε με τερτίπια το προσφυγικό σε μεταναστευτικό. Με μαζικό τρόπο πρόσφυγες θα τους χαρακτηρίζετε μετανάστες - είναι εξοργιστικό, είναι άδικο, είναι απάνθρωπο - αφού αποφασίζεται η ένταξη στο σύστημα ασύλου μόνο όσων έχουν προσφυγικό προφίλ. Έτσι, πετάτε στα σκουπίδια τη θεμελιώδη αρχή της εξατομικευμένης εξέτασης. Καταρτίζετε λίστα ασφαλούς χώρας και θα απελαύνονται μαζικά άνθρωποι σε κράτη που η Ευρωπαϊκή Ένωση και η χώρα μας θα τα βαφτίζετε «ασφαλή», δηλαδή διαδικασίες ταχείας απόρριψης και όχι ουσιαστικής εξέτασης των αιτήσεων. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Αυτό είναι ένα εφεύρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, νομοθετήθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ, όπως και της επαναπροώθησης, της απέλασής τους, σ' αυτές τις χώρες. Δηλαδή, η Τουρκία, που δεν έχει ενσωματώσει τη Συνθήκη της Γενεύης, έκανε μόνο επιμέρους ρυθμίσεις για να εφαρμοστεί η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και, μάλιστα, χρησιμοποιεί Σύρους πρόσφυγες ως «πολιορκητικό κριό» για την επέμβαση στη Συρία, είναι μία ασφαλής χώρα; Όχι, βέβαια. Δεύτερον, προωθείτε τη διοικητική κράτηση, δηλαδή τη φυλάκιση, η οποία, μάλιστα, μπορεί να ξεπερνά το ανώτατο όριο των δεκαοχτώ μηνών, χωρίς να έχουν κάνει τίποτα επιλήψιμο αυτοί οι άνθρωποι. Τελικά, η φιλοξενία σε ανοιχτές δομές γίνεται η εξαίρεση. Έτσι καταντάει, όταν, μάλιστα, το 70% είναι γυναικόπαιδα. Θα φυλακίζονται γυναικόπαιδα. Απάνθρωπες είναι και οι διατάξεις που προβλέπουν να γίνει η χώρα μία φυλακή για δεκάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο. Έτσι, ο διπλός εγκλωβισμός θα υπάρχει και στην ενδοχώρα. Ακόμα, δεν θεωρείτε ευάλωτους όσους πάσχουν από μετατραυματικό στρες, γιατί ναυάγησαν και κινδύνευσαν να πεθάνουν ή έχασαν συγγενείς τους στο ναυάγιο. Ακόμα και για τους ευάλωτους, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι μπορούν να προωθηθούν στην Τουρκία, αφού δεν τους εξαιρεί από τις διαδικασίες εξέτασης των αιτήσεων ασύλου στα σύνορα. Τρίτον, κατασταλτικές είναι οι διατάξεις σας. Μετά την καταγραφή, εφόσον οι αιτούντες τελικά παραμένουν στο σύστημα εξέτασης των αιτήσεων ασύλου, αλλά δεν συμμορφώνονται προς τις αποφάσεις μεταφοράς, τότε η εξέτασή τους εξετάζεται ταχύρρυθμα εντός τριών ημερών ως τιμωρία, γιατί θεωρείται ότι την υπέβαλαν για να καθυστερήσουν την απομάκρυνσή τους. Εμείς δεν το αποκλείουμε να υπάρχει και μία τέτοια περίπτωση. Και υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις. Όμως, δεν είναι ο κανόνας. Προβλέπεται, επίσης, ότι η παραβίαση των όρων και κανονισμών λειτουργίας των κέντρων υποδοχής και ταυτοποίησης έχει ως συνέπεια τη διακοπή της στέγασης και, ουσιαστικά, την αποπομπή των αιτούντων από αυτά. Τέταρτον, σε ό,τι αφορά την πρόσβαση στην εκπαίδευση, προβλέπεται υποχρεωτική παρακολούθηση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με απειλή επιβολής κυρώσεων στην οικογένεια αν τυχόν δεν γίνει. Δηλαδή, ενώ είναι κρατική υπόθεση, τη μετατρέπετε σε ατομική. Πρόκειται για πρόκληση, τη στιγμή που δεν έχετε διασφαλίσει τη μεταφορά των παιδιών στα σχολεία. Και έχουμε κάνει ένα σωρό ερωτήσεις για αυτά. Δεν έχουν διοριστεί εκπαιδευτικοί. Δεν υπάρχουν τα ειδικά εκπαιδευτικά εργαλεία για παιδιά που έχουν άλλη μητρική γλώσσα. Δεν υπάρχουν διερμηνείς, ούτε τάξεις υποδοχής στα πρωινά σχολεία. Πέμπτον, περιορίζετε την έννοια της οικογένειας, αποκλείοντας στην ουσία τα μέλη των οικογενειών δικαιούχων διεθνούς προστασίας από το καθεστώς με διάφορους τρόπους. Ουσιαστικά, αντί για διατήρηση της οικογένειας, στην πράξη γίνεται διάσπαση της οικογένειας του αιτούντος, αφού με την ενηλικίωση το παιδί θα εξετάζεται πλέον ως ενήλικας, ο οποίος μπορεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, ακόμα κι αν η υπόλοιπη οικογένεια παραμένει εδώ. Είναι σκληρό. Ταυτόχρονα, περιορίζετε την έννοια της ευαλωτότητας και, μάλιστα, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τη μεταφορά σε συγκεκριμένη δομή, γίνεται αποβολή από το σύστημα ασύλου. Το θεωρούμε ένα επικίνδυνο άρθρο, γιατί σε περίπτωση μη τήρησης των κανονισμών λειτουργίας της δομής, στερείται υλικών συνθηκών διαβίωσης, δηλαδή, το στοιχειώδες συσσίτιο και στέγη ακόμα και σε σκηνή. Εμείς σας ρωτάμε: Με αυτούς τους ανθρώπους τι θα κάνετε; Θα είναι στους δρόμους; Έκτον, βάζετε αυστηρές διαδικασίες που επιδιώκουν να θέσουν επιπλέον βάρη και να πεταχτούν έξω από το σύστημα ασύλου. Παραδείγματος χάριν, για απλά ζητήματα ζητάτε τη συνδρομή δικηγόρου, τη στιγμή που τα ίδια τα στοιχεία λένε ότι μόνο το 20% των αιτούντων άσυλο έλαβε δωρεάν νομική συνδρομή στο πλαίσιο των δικηγόρων. Άρα, δυσκολεύετε καταστάσεις. Ακόμα πιο σκληρό είναι το άρθρο 77. Είναι μία επικίνδυνη διάταξη, σύμφωνα με την οποία τη συνέντευξη του αιτούντα μπορεί να διενεργεί και το προσωπικό της Αστυνομίας ή του Στρατού, αρκεί να μη φορά στολή και διακριτικά. Τη θεωρούμε απαράδεκτη και ζητάμε να αποσυρθεί. Έβδομον: Πρακτικά ακυρώνετε το ίδιο το δικαίωμα στην προσφυγή, αφού μειώνετε τις ήδη πολύ μικρές χρονικές προθεσμίες. Επίσης, μεταφέρετε την αρμοδιότητα των υποθέσεων διεθνούς προστασίας από τα διοικητικά εφετεία στα πρωτοδικεία. Το αποτέλεσμα; Θα έχουμε πρωτοδίκες δικαστές, θα κρίνουν αποφάσεις που έχουν εκδώσει συχνά ανώτεροί τους, εφέτες, που συμμετέχουν στις επιτροπές προσφύγων. Τι προδιαγράφει αυτό; Απόρριψη των αιτήσεων ακύρωσης. Ωστόσο, είναι απάνθρωπο ότι μέσα σε δύο μήνες από τη δημοσίευση του νόμου, οι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες θα πρέπει να φύγουν από τις δομές. Δηλαδή, πού θα πάνε αυτοί οι άνθρωποι; Στο δρόμο; Έτσι έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ορατός, λοιπόν, είναι ο κίνδυνος της αστεγίας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης. Εμείς ρωτάμε: Πώς προχωράτε ένα τέτοιο μέτρο, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί στέγαση, εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, ανεύρεση δουλειάς κ.λπ.; Ένατον, θεωρούμε αρνητικό τη συγκέντρωση όλων των υποθέσεων που αφορούν την αναγνώριση αλλοδαπού ως πρόσφυγα στα πρωτοδικεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Αυτό δυσκολεύει την πρόσβαση, θα επιβαρύνει με έξοδά τους προσφεύγοντες, όμως, οδηγεί και στη διαμόρφωση και συγκέντρωση αντιδραστικής νομολογίας. Επίσης αλλάζετε τη σύνθεση των προσφυγών, που θα είναι αποκλειστικά από δικαστές, ενώ πριν υπήρχε ένας εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας, που τώρα εκδιώκεται. Θεωρούμε ότι ένα διοικητικό όργανο παίρνει χαρακτήρα δικαστικού οργάνου και αυτό δεν είναι σωστό. Δέκατον, στην υγειονομική περίθαλψη υπάρχουν μία σειρά διατάξεις που είναι ίδιες με τα προηγούμενα. Όμως, τι συμβαίνει; Στην πράξη έχουν αποδείξει ότι δεν μπορούν να διασφαλίσουν όρους για την προστασία της υγείας των προσφύγων και μεταναστών, άρα ούτε και την πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση, αποτελεσματική αντιμετώπιση και κατ' επέκταση και την προστασία της δημόσιας υγείας. Προβλέπετε να υπάρχει κάρτα υγείας, την ΚΥΠΑ. Ωστόσο, οι αιτούντες άσυλο που τους έχει απορριφθεί η αίτηση, δεν θα δικαιούται κάρτα. Σε κάθε περίπτωση, εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να καλύπτονται πλήρως τα επείγοντα χρόνια περιστατικά, αλλά και με συστηματικό, προληπτικό, ιατρικό έλεγχο, εμβολιαστική κάλυψη κ.λπ.. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι το νομοσχέδιο σας είναι αντιδραστικό και κατασταλτικό. Πατάει και επεκτείνει το δρόμο που χάραξε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος τώρα επιχειρεί να φανεί δικαιωμένος για την πολιτική του στο προσφυγικό, να δείξει ότι δήθεν το νομοσχέδιο είναι «η νύχτα με τη μέρα» συγκριτικά με τη δική του διακυβέρνηση. Και, όμως, οι περισσότερες διατάξεις αυτού του απαράδεκτου νομοσχεδίου στηρίζονται σε μέτρα που είχε νομοθετήσει η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ενσωματώνοντας οδηγίες και συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με κορυφαία αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας. Εμείς καλούμε τον λαό να μη δείξει καμμία ανοχή. Ενισχύουν αυτά και το ρατσισμό και την ξενοφοβία. Ταυτόχρονα, υπάρχει κίνδυνος αυτά τα αντιδραστικά μέτρα να επεκταθούν και στο λαϊκό κίνημα, στους εργαζόμενους, στο λαό, δηλαδή συρρίκνωση αστικών δικαιωμάτων του λαού. Γι' αυτό καλούμε την Κυβέρνηση να πάρει πίσω αυτά τα αντιδραστικά μέτρα, να κλείσει η Μόρια και όλα τα hotspotς των νησιών. Λέμε «όχι» στη Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας που εγκλωβίζει ανθρώπους. Να μεταφερθούν πρόσφυγες και μετανάστες σε αξιοπρεπείς δομές φιλοξενίας της ηπειρωτικής Ελλάδας και στις χώρες πραγματικά προορισμού τους, με προτεραιότητα στην επανένωση των οικογενειών τους, ενάντια στο Δουβλίνο και σε όλες τις οδηγίες και συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να υπάρχει σεβασμός των δικαιωμάτων των προσφύγων που προβλέπει η Συνθήκη της Γενεύης, σεβασμός των δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών και καμμία συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Βεβαίως, πρέπει να κλείσουν οι αμερικανο - νατοϊκές βάσεις στη χώρα μας, που γεννούν προσφυγιά και μετανάστες.
Ευχαριστούμε την ειδική αγορήτρια του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, την κ. Μανωλάκου. Σε συνέχεια των προηγούμενων συζητήσεων σχετικά με την ημερήσια διάταξη και σε όσα αναφέρθηκε ο τέως Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης - δεν θα έθετα το θέμα, αλλά αναφέρθηκε για τα όσα έγιναν στη Διάσκεψη - θέλω να σας πω τα εξής: Πρώτον, στη Διάσκεψη των Προέδρων αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία, παρ' ότι ο Πρόεδρος της Βουλής είπε ότι είναι πραγματικά στριμωγμένο το πρόγραμμα, να υπάρξει μία συνεδρίαση και αυτό αποφασίστηκε και στην Ολομέλεια. Για λόγους οι οποίοι έγιναν γνωστοί, πρέπει να ολοκληρωθεί η διαδικασία, όπως είπε και ο κύριος Πρόεδρος. Όσον αφορά το θέμα της συζήτησης στην Ολομέλεια, το θέσαμε εμείς, κύριε Πρόεδρε, όπως ξέρετε πάρα πολύ καλά - και το λέω αυτό για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις - με βάση και την εμπειρία μας από την τελευταία διαδικασία που έγινε, του πολυνομοσχεδίου. Θέσαμε, όμως, συγκεκριμένα ζητήματα. Πρώτον, ότι αυτό συνέβαλε στο να μην μιλήσουν πολλοί συνάδελφοι Βουλευτές και Υπουργοί που είχαν, όμως, δυνατότητα γιατί είχαν πολλά άρθρα, αλλά και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι των κομμάτων, που ουσιαστικά μαζί με τους Προέδρους τριπλασίασαν τον χρόνο. Παρ' όλα αυτά, την πρώτη μέρα πήγαιναν όλοι οι συνάδελφοι Βουλευτές στα οκτώ με δέκα λεπτά, την επόμενη μέρα, όπως ξέρετε όλοι, πήγαμε στα πέντε και ουσιαστικά δεν μίλησαν σαράντα πέντε συνάδελφοι. Σήμερα η διαδικασία είναι συγκεκριμένη. Θα ολοκληρώσουν οι συνάδελφοι οι οποίοι είναι ειδικοί αγορητές με τους ίδιους χρόνους, γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο. Θα κάνουμε μια συνεννόηση, γιατί αυτή τη στιγμή βλέπω - για να σας ενημερώσω - ότι ενενήντα άτομα είναι εγγεγραμμένα, τα οποία, όπως καταλαβαίνετε, δεν γίνεται να μιλήσουν, για να δούμε τους χρόνους και να μπορέσουν να μιλήσουν όσοι περισσότεροι συνάδελφοι γίνεται. Ελπίζω, όπως είπε και ο Πρόεδρος της Βουλής, ότι την επόμενη φορά δεν θα βρεθούμε - εμείς το θέσαμε ως θέμα - σε τόσο δύσκολα χρονικά περιθώρια και δεν θα στριμώξουμε πάλι τη διαδικασία. Η διαδικασία, όμως, σήμερα θα ολοκληρωθεί εντός της ημέρας.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Παρακαλώ.
Ένα λεπτάκι μόνο, κύριε Πρόεδρε, για να ξεκαθαρίσουμε τη θέση της Ελληνικής Λύσης στο θέμα αυτό. Θεωρούμε ότι η σημερινή συνεδρίαση είναι μία από τις κρισιμότερες των τελευταίων ετών. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ακουστούν όσοι περισσότεροι συνάδελφοι γίνεται και να έχουμε και εμείς περισσότερο χρόνο, και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και οι ομιλητές και ειδικοί εισηγητές. Θεωρούμε και συμφωνούμε με την πρόταση ότι δεν πρέπει να ολοκληρωθεί η διαδικασία σήμερα. Ήδη αντιπαραβάλλατε κάποιον αντίλογο, ότι θα έρθουν και οι Πρόεδροι των κομμάτων να μιλήσουν σήμερα, ως εκ τούτου πρέπει να ολοκληρωθεί σήμερα. Προτείνουμε, λοιπόν, παράταση χρόνου για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Πρέπει να ακούσουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες πραγματικά τι νομοσχέδιο φέρνει σήμερα ο κ. Χρυσοχοΐδης. Παρακαλούμε πάρα πολύ για παράταση χρόνου. Πρόκειται ίσως για ένα από τα σημαντικότερα νομοσχέδια που έρχονται στην Ολομέλεια - ας μου επιτραπεί η έκφραση και ας μην φανώ υπερβολικός - από την εποχή των μνημονίων και μετά. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Δεν αρκεί ο χρόνος. Kαι δεν είναι μόνο οι ενενήντα συνάδελφοι που καθιστούν το χρονικό διάστημα πολύ μικρό. Και τριάντα να ήταν οι συνάδελφοι, θα έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον άλλη μία μέρα και να μπορέσουμε να το αναπτύξουμε και να το αναλύσουμε. Συμφωνούμε, λοιπόν, με την πρόταση παράτασης - και παρακαλούμε πάρα πολύ - , σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, της διαδικασίας της Ολομέλειας. Ευχαριστώ πολύ.
Απλώς σας λέω ότι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι μπορούν να πάρουν τον λόγο. Δεν υπάρχει κανένα θέμα. Η απόφαση, όμως, είναι της Διάσκεψης. Το γνωρίζουν και οι συνάδελφοί σας που ήταν εκεί από την Ελληνική Λύση. Και το πρωί, όμως, που δεν ήμασταν εδώ επικυρώθηκε από την Ολομέλεια. Σας είπα την άποψή μου. Όμως, όσο καθυστερούμε, θα μειώνεται ο χρόνος των συναδέλφων.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Μπουκώρο, έχετε τον λόγο και μετά η κ. Γιαννακοπούλου.
Κύριε Πρόεδρε, πραγματικά είναι ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο αυτό που φέρνει ο κ. Χρυσοχοΐδης σήμερα. Αφορά ένα ζήτημα για το οποίο βλέπω ότι διολισθαίνουμε σε μία πολιτική αντιπαράθεση, ενώ είναι κατ' εξοχήν θέμα που απαιτεί συναινέσεις, είναι ένα εθνικό θέμα που απαιτεί συνεννοήσεις, προκειμένου να αντιμετωπιστεί. Κι έχει, αν θέλετε, κι έναν δυναμικό χαρακτήρα. Δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθεί. Η Διάσκεψη των Προέδρων συμφώνησε στη διαδικασία και δεν είναι η πρώτη φορά. Στο τελευταίο, επίσης, πολύ σημαντικό αναπτυξιακό νομοσχέδιο, όπως προείπατε σαράντα πέντε συνάδελφοι δεν μίλησαν. Συνέβαινε όλα τα προηγούμενα χρόνια να μην ολοκληρώνεται η λίστα των ομιλητών σε πολύ σημαντικά νομοσχέδια. Ωστόσο, ελέχθη και από το Προεδρείο ότι υπάρχουν κάποιες πολύ κρίσιμες προθεσμίες. Επιπλέον, θα ήθελα να προσθέσω εδώ, ότι υπάρχει η πληροφόρηση πως θα μιλήσουν σήμερα και οι Αρχηγοί των κομμάτων. Θα μιλήσουν, βεβαίως, οι εισηγητές, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, όπως κι εσείς προείπατε, και θα τοποθετηθούν και αρκετοί συνάδελφοι. Νομίζω ότι τα κόμματα θα έχουν την ευχέρεια, παρά την πίεση του χρόνου, να διατυπώσουν απολύτως όλο το φάσμα των απόψεών τους για αυτό το σημαντικό ζήτημα. Νομίζω ότι πρέπει να προχωρήσουμε πιο λειτουργικά και να ολοκληρώσουμε τη συζήτηση αυτού του πράγματι κρίσιμου νομοσχεδίου. Ευχαριστώ.
Τώρα, τον λόγο έχει η κ. Γιαννακοπούλου και μετά ο κ. Τζανακόπουλους και ο κ. Παφίλης.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ μόνο. Πριν από λίγες μέρες συζητήσαμε εδώ στη Βουλή ένα πάρα πολύ κρίσιμο νομοσχέδιο, το αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο. Εκατό και πλέον Βουλευτές είχαν ζητήσει να τοποθετηθούν και, δυστυχώς, δεν μπόρεσαν περίπου οι μισοί να τοποθετηθούν. Κάναμε έκκληση τότε, ως Κίνημα Αλλαγής, να μπορέσει να βρεθεί ένας τρόπος προκειμένου να τοποθετηθούν και οι υπόλοιποι. Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, δεν άκουσα τότε από τον ΣΥΡΙΖΑ ιδιαίτερες αντιδράσεις. Ουσιαστικά ποιούσαν τη νήσσα. Εμείς έχουμε την ξεκάθαρη άποψη ότι όταν πρόκειται για τόσο σοβαρά ζητήματα, όπως είναι το μεταναστευτικό που συζητούμε σήμερα, χρειάζεται βεβαίως περισσότερος χρόνος. Θα συνταχθούμε, όμως, με οποιαδήποτε άποψη του Προεδρείου μπορέσει να εξασφαλίσει σε όλες και σε όλους τους συναδέλφους σε αυτά τα έδρανα να τοποθετηθούν. Επιτρέψτε μου, όμως, επί της ουσίας, κύριε Πρόεδρε, να πω το εξής: Οφείλω να ομολογήσω ότι θα περίμενα κάτι καλύτερο από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί οι οποίοι διαχειρίστηκαν με τον τρόπο τον οποίο διαχειρίστηκαν το μεταναστευτικό τα τελευταία πέντε χρόνια, αυτοί οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για το κολαστήριο της Μόριας, θα περίμενα να έχουν κάτι καλύτερο επί της ουσίας και να τζαρτζάρουν επί της ουσίας, όχι πάνω σε τέτοιου είδους ζητήματα. Γιατί είναι υποκρισία η μόνη αντιπαράθεση την οποία κάνεις, να είναι αν θα μιλήσεις επτά ή δέκα λεπτά. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Γιαννακόπουλου, αυτό μετά, στην ομιλία σας. Κύριε Τζανακόπουλε, παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Ειλικρινά, σε καμμία στιγμή δεν χρησιμοποίησα τη διαδικαστική συζήτηση για να κάνω αντιπολίτευση σε κανέναν ούτε εγώ, ούτε οποιοσδήποτε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως, νομίζω ότι ήταν - θεωρώ - άστοχο το σχόλιο. Για να μην καταχρώμαι τον χρόνο, θα πω τα εξής: Νομίζω ότι δεν υπάρχει νόημα να επιμένουμε φορμαλιστικά στην απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων. Έχουμε μία συνθήκη να αντιμετωπίσουμε. Έχουν δηλωθεί ενενήντα συνάδελφοι. Έχουμε τις ομιλίες του αρμόδιου Υπουργού. Ενδεχομένως να μιλήσουν οι πολιτικοί Αρχηγοί. Δεν υπάρχει κάτι που να εμποδίζει την Ολομέλεια να δώσει μια παράταση στη διαδικασία και να συνεχιστεί αύριο η συζήτηση, για να ολοκληρωθεί και να ψηφιστεί το νομοσχέδιο ή να μην ψηφίσει το νομοσχέδιο, αναλόγως με το τι θα αποφασίσει η Ολομέλεια. Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω. Και αυτό το επιχείρημα σε σχέση με τις προθεσμίες που τίθεται και το οποίο συζητήθηκε στη Διάσκεψη των Προέδρων, επίσης, είναι κάπως ακατανόητο. Ξαναλέω, δεν χρησιμοποιώ τον χρόνο αυτό για τη συζήτηση επί της διαδικασίας για να κάνω αντιπολίτευση, όμως, οι οδηγίες οι οποίες σήμερα υποτίθεται ότι κωδικοποιούνται είναι ήδη ψηφισμένες, ακριβώς επειδή το επιχείρημα της Κυβέρνησης είναι ότι κωδικοποιούνται. Άρα, ποιες προθεσμίες καλούμαστε να παρακολουθήσουμε ή καλούμαστε να σεβαστούμε; Με αυτή την έννοια, κάνω μία έκκληση στο Προεδρείο ειλικρινά να λάβει υπ' όψιν του το ότι έχουμε ενενήντα συναδέλφους που έχουν ζητήσει τον λόγο, να δώσει μία παράταση στη διαδικασία και να πάμε αύριο το μεσημέρι ή αύριο το απόγευμα για να δοθεί χρόνος σε όλους να τοποθετηθούν.
Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Καμίνη, είναι ο κ. Παφίλης να μιλήσει. Αν αρχίσουμε, όμως, και τον κύκλο των εισηγητών, μετά από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, δεν θα λήξει το θέμα. Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης και ολοκληρώνουμε αυτόν τον κύκλο και προχωράμε στη διαδικασία.
Ένα λεπτό θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω με μια παροιμία: «Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα». Αυτό ισχύει για όλους και αφήστε τις εξυπνάδες. Όταν ήσασταν κυβέρνηση, γινόταν ακριβώς το ίδιο. Τα ίδια έκανε και η Νέα Δημοκρατία. Γκρίνιαζε και έλεγε ότι δεν είναι διαδικασίες αυτές, για την κανονικότητα κ.λπ.. Τώρα που ήρθατε εσείς, κάνετε ακριβώς τα ίδια και φωνάζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Το ίδιο συμβαίνει και με το Κίνημα Αλλαγής.
Δεν φωνάζει κανείς.
Λέω για τη διαδικασία αυτή. Μας έχετε δέκα χρόνια «κεφαλή δεξιά και βήμα χήνας». Φέρατε επτακόσιες σελίδες νομοσχέδιο με κατεπείγουσα διαδικασία σε δύο μέρες. Και βγαίνετε τώρα - έλεος! - και δημιουργείτε ολόκληρη φασαρία.
Τι φασαρία; Μια γνώμη είπα.
Πρέπει να μάθετε, κύριε Τζανακόπουλε, να συμπεριφέρεστε.
Μια γνώμη είπα.
Γιατί απαντάτε; Εγώ σας διέκοψα; Τι είναι αυτό τώρα;
Σχολιάζει.
Φτάνει στα όρια όχι μόνο της αγένειας, αλλά και του θράσους. Έτσι δεν είναι η πραγματικότητα; Λέω τίποτα που δεν είναι σωστό; Αυτό δεν γίνεται όλα αυτά τα χρόνια; Επιμένουμε εμείς συνέχεια. Έχω ακόμη δύο πράγματα να σας πω: Το ένα είναι η υποκρισία που δεν μιλάνε οι Βουλευτές. Γιατί δεν μιλάνε οι Βουλευτές; Εννοώ όλοι τουλάχιστον. Γιατί η εκάστοτε κυβέρνηση που έχει την πλειοψηφία στη Διάσκεψη των Προέδρων αποφασίζει και διατάσσει και λέει ότι θα συζητηθεί σε μία μέρα. Πώς θα μιλήσουν σε μία μέρα; Επομένως, να βλέπετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη. Το δεύτερο έχει σχέση με τις προθεσμίες. Αυτό το αντιμετωπίζουμε - να μην πω δέκα - τουλάχιστον τα τελευταία επτά χρόνια. Ποιος φταίει γι' αυτό; Δεν ξέρετε πότε είναι οι προθεσμίες; Αυτό ισχύει για όλες τις κυβερνήσεις. Ξέρετε. Επομένως, προγραμματίσετε καλύτερα τη δουλειά της Κυβέρνησης. Κατά τ' άλλα, είμαστε στην κανονικότητα. Συνεχίζουμε ακριβώς στον ίδιο ρυθμό. Επομένως, τι να πω; Να προτείνω κι άλλη μέρα; Τα έχουμε πει και στη Διάσκεψη των Προέδρων και αλλού. Δεν έχει νόημα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Όπως ξέρετε, όλα αυτά έχουν μεταφερθεί στον Πρόεδρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού ξεναγήθηκαν στην έκθεση της Αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκαπέντε μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί από το Μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο Αρριανών. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίζουμε με τον κ. Αντώνη Μυλωνάκη από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από τρεις συνεδριάσεις στη διαρκή επιτροπή, στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, φέρνει σήμερα η Κυβέρνηση ένα νομοσχέδιο εκατόν είκοσι ένα άρθρων - αυτό εδώ είναι - που είναι ένα από τα πιο σημαντικά για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή απάτριδων, ανιθαγενών όπως το λέει, ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, είτε ως πρόσφυγες είτε ως δικαιούμενοι επικουρική προστασία. Είναι ένα νομοσχέδιο εκατόν είκοσι ένα άρθρων, το οποίο αντί να λύσει το πρόβλημα, θα επιφέρει τεράστια ζημιά στην ελληνική κοινωνία. Είναι ένα νομοσχέδιο, το οποίο ουσιαστικά - αυτό το παραδέχθηκε και ο κύριος Υπουργός στις επιτροπές - ενσωματώνει τρεις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ένα πρόβλημα το οποίο έχει η χώρα μας και δεν είναι το ίδιο πρόβλημα το οποίο θα μπορούσε να έχει μια χώρα, όπως η Γερμανία ή άλλες χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Άρα, λοιπόν, το νομοσχέδιο αυτό δεν δίνει καμμία λύση στο τεράστιο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης στην πατρίδα μας. Και εξηγούμαι. Το πνεύμα του νομοσχεδίου, αν διαβάσει κάποιος και το μελετήσει καλά, είναι η ενσωμάτωση - το έχετε παραδεχτεί, κύριε Υπουργέ - όλων των αλλοδαπών είτε είναι πρόσφυγες με προσφυγικό προφίλ οι οποίοι έχουν πάρει την ιδιότητα του πρόσφυγα, είτε είναι παράνομοι μετανάστες, λαθρομετανάστες - μη φοβόμαστε τις λέξεις, ελληνική είναι και η λέξη λαθρομετανάστης - στην ελληνική κοινωνία. Αυτό θα κάνει. Θα ενσωματώσει όλον αυτό τον πληθυσμό, ο οποίος έρχεται μέσα βίαια, εισβάλει στην πατρίδα μας και παραμένει εδώ. Και, μάλιστα, το νομοσχέδιο αυτό φέρνει και ένα άλλο κομμάτι, το οποίο δεν ξέραμε μέχρι τώρα. Εκτός από το προσφυγικό προφίλ το οποίο μπορεί να έχει κάποιος παράνομος, ο οποίος θα εισβάλει στην πατρίδα μας, θα δικαιούται τώρα και μια επικουρική προστασία. Αυτό τι σημαίνει; Αν δεν μπορεί να δηλώσει πρόσφυγας, διότι δεν θα είναι από μια χώρα που υπάρχει πόλεμος, που υπάρχει εμφύλιος, που καταδιώκεται ο πληθυσμός και κινδυνεύει, τότε θα μπορεί να δηλώσει σαν επικουρική προστασία και θα παραμείνει εδώ ένα χρόνο με δικαίωμα αυτός ο ένας χρόνος να μεγαλώσει, εάν πραγματικά ισχύει αυτό που προβλέπει ο νόμος. Και ποιο είναι αυτό; Ότι αν γυρίσει στη χώρα του, αν είναι από κάποια χώρα που δεν δικαιούται προσφυγικό προφίλ, τότε θα έχει πρόβλημα είτε λόγω θρησκευτικών είτε λόγω σεξουαλικών είτε λόγω πολιτικών πεποιθήσεων στη χώρα την οποία θα επιστρέψει, στη χώρα του δηλαδή, ή αν είναι ανιθαγενής στη χώρα την οποία διαμένει. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ως αντιπολίτευση, προτού γίνει κυβέρνηση, κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ; Διότι δεν προστατεύει τα σύνορά μας. Όπως ξέρετε, τα σύνορα της χώρας μας προστατεύονται βάσει του Συντάγματος. Δεν γίνεται να αφήνουμε ελεύθερα να μπαίνει όποιος θέλει. Αυτό δεν κατηγορούσατε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας; Διότι και για το νομοσχέδιο το οποίο φέρνει τώρα η Κυβέρνηση - και το οποίο στηρίζετε - αν ρωτηθεί καθένας από εσάς ή οι περισσότεροι όχι παρουσία άλλων, θα δηλώσει αυτό το οποίο λέμε εμείς. Στην πατρίδα μας υπάρχει ένα ιδιαίτερο καθεστώς αυτή τη στιγμή. Όσοι έρχονται μέσα εγκλωβίζονται και παραμένουν μέσα. Με το νομοσχέδιο αυτό δεν φεύγει κανένας από τη χώρα. Γιατί δεν φεύγει κανένας από τη χώρα; Αφ' ενός το προγεφύρωμα το οποίο γίνεται στα νησιά από αυτούς οι οποίοι εισβάλλουν στην πατρίδα μας αναγκάζει την Κυβέρνηση κάποια στιγμή - και λογικό είναι αυτό - να αδειάσει τις δομές των νησιών, να τις ελαφρύνει. Πάει, λοιπόν, και τους φέρνει στο εσωτερικό. Αυτοί που έρχονται στο εσωτερικό δεν έχουν δικαίωμα επιστροφής στην Τουρκία. Αυτό είναι το ένα. Δεύτερον, καμμία πρεσβεία μέχρι τώρα, μέχρι σήμερα - ο κύριος Υπουργός είναι εδώ και το είπε - δεν έχει λειτουργήσει, ούτως ώστε αυτοί οι άνθρωποι που δεν δικαιούνται άσυλο - και είναι πάρα πολλοί και δεν γνωρίζει κανένας, κυρίες και κύριοι, πόσοι είναι - να φύγουν στο εξωτερικό. Πρόσφατα ένα αεροσκάφος είχε γυρίσει στο Αφγανιστάν με διακόσιους Αφγανούς. Έτσι δεν είναι, κύριε Υπουργέ; Τι έκανε το Αφγανιστάν; Δεν δέχθηκε να τους πάρει. Πού ήρθαν, λοιπόν, αυτοί; Στην Ελλάδα. Γι' αυτό δικαίως και η Ελληνική Λύση με τον Κοινοβουλευτικό της Εκπρόσωπο, τον κ. Κώστα Χήτα, ζήτησε να αναλυθεί διεξοδικά το νομοσχέδιο. Δεν γίνεται να τα κουκουλώνουμε όλα έτσι και να περνάμε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, τα νομοσχέδια, επειδή είστε εσείς τώρα Κυβέρνηση, με εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτές. Αν είναι έτσι, να μη μιλήσει κανένας, να σηκωθούμε να φύγουμε και να περνάτε τα νομοσχέδια. Πρέπει να ακούτε. Αυτό εδώ το νομοσχέδιο μέχρι στιγμής και στις επιτροπές φέρνει μόνο δικαιώματα γι' αυτούς οι οποίοι εισβάλλουν παράνομα στη χώρα μας. Έρχονται, λοιπόν, στη χώρα μέσα και έχουν τους νόμους, δικηγόρους, διερμηνείς, τα πάντα από την πλευρά της Κυβέρνησης, η οποία δεν έχει στο κάτω - κάτω τη δυνατότητα να κάνει κάτι άλλο, έτσι όπως φέρνουν αυτό το νομοσχέδιο. Σύμφωνα με τον κύριο Υπουργό, το 2016, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζήτησαν άσυλο εκατόν πενήντα έξι χιλιάδες περίπου αλλοδαποί, οι οποίοι εισήλθαν στη χώρα βιαίως. Πόσοι από αυτούς ήταν πρόσφυγες; Σύμφωνα με τον κύριο Υπουργό, περίπου τριάντα εννιά χιλιάδες. Πόσοι επέστρεψαν με την επανεισδοχή στην Τουρκία; Χίλιοι οκτακόσιοι έξι. Πόσοι έμειναν, κύριε Υπουργέ; Εκατόν δεκαπέντε χιλιάδες. Ερωτώ, λοιπόν, στην αρμόδια επιτροπή τον κύριο Υπουργό: «Κύριε Υπουργέ, που είναι αυτοί οι εκατόν δεκαπέντε χιλιάδες;». Και αναφερόμουν μόνο στο 2016. Εδώ είναι ο κύριος Υπουργός. «Δεν γνωρίζουμε», λέει ο κύριος Υπουργός. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι δεν το αμφισβητείτε αυτό. Πόσοι αιτούνται άσυλο αυτή τη στιγμή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Εβδομήντα πέντε χιλιάδες. Πόσοι είναι στα νησιά; Σαράντα πέντε χιλιάδες. Από αυτούς θα έρθουν - λέει - είκοσι χιλιάδες στην ενδοχώρα. Φέρνουμε, λοιπόν, είκοσι χιλιάδες. Πού θα τους βάλουμε; Το κέντρο ασύλου μεταφέρεται τώρα πλέον με βάση αυτήν εδώ την οδηγία, το νομοσχέδιο. Πού μεταφέρεται; Στο «ΚΕΡΑΝΗΣ» εδώ στον Πειραιά. Στο κτήριο του «ΚΕΡΑΝΗΣ» θα έρθουν πεντακόσια άτομα τα οποία θα κάνουν το κέντρο ασύλου για την Αθήνα, γιατί θα φτιαχτεί ένα και στη Θεσσαλονίκη, που δεν έχει ακόμα βρεθεί πού θα γίνει. Ένα, λοιπόν, κέντρο ασύλου στα νησιά, ένα κέντρο ασύλου στη Θεσσαλονίκη και ένα στην Αθήνα. Μάλιστα. Και όλες αυτές οι χιλιάδες των λαθροεισβολέων στην πατρίδα μας, που δεν δικαιούνται άσυλο, διότι δεν είναι πρόσφυγες, πού θα μείνουν; Σε κλειστές δομές. Ποιες είναι οι κλειστές δομές; Διότι, κύριοι της Αριστεράς, ανθρωπιστές είμαστε και εμείς και μάλιστα θέλουμε να μείνουν ικανοποιημένοι όλοι οι άνθρωποι, αλλά εδώ μέσα στο Κοινοβούλιο εμάς τουλάχιστον στην Ελληνική Λύση - και νομίζω όλους μας - μας έστειλε ο ελληνικός λαός για να τον προστατεύουμε και να λειτουργούμε υπέρ των συμφερόντων του, όχι υπέρ των συμφερόντων των λαών όλου του κόσμου. Καλοδεχούμενοι, αλλά δεν μπορούμε να τους ζήσουμε, δεν μπορεί να ζήσει ο ελληνικός λαός. Θα μιλήσω τώρα για το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους που δεν μπορεί να βγάλει πόσα χρήματα θα ξοδέψει η πατρίδα μας, γιατί όλα θα δοθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό και για να είμαι ακριβής, το 95%. Δεν μπορεί, όμως, να βγάλει πόσο θα κοστίσει η εκπαίδευση, πόσο θα κοστίσει η νοσοκομειακή περίθαλψη, που σύμφωνα με τους «Γιατρούς του Κόσμου» - και το είδαμε γιατί ακούστηκαν οι φορείς - το 62% - αν δεν κάνω λάθος - ανήκει στις ευάλωτες ομάδες. Γιατί ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες; Διότι έπαιρναν, κατά τον κύριο Υπουργό, χαρτί από οποιονδήποτε γιατρό, από έναν ιδιώτη γιατρό που έλεγε - και οι αρμόδιες επιτροπές το δέχτηκαν αυτό - ότι ανήκει στις ευάλωτες ομάδες. Ποιες είναι οι ευάλωτες ομάδες; Οι ευάλωτες ομάδες λένε ότι είναι αυτές οι οποίες πάσχουν από μετατραυματικό στρες και ψυχολογικά προβλήματα. Άρα, λοιπόν, τα νοσοκομεία μας πρέπει να γεμίσουν από αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι χρήζουν ιατρικής παρακολούθησης. Διότι όταν ο άλλος έχει ψυχολογικό και ψυχικό πρόβλημα, πρέπει να τον δει γιατρός. Άρα, λοιπόν, πρέπει να σταματήσει η νοσηλεία των Ελλήνων και να έχουμε τη νοσηλεία μόνο αυτών των ανθρώπων οι οποίοι κατά τις επιτροπές ασύλου δικαιούνται περίθαλψης. Δεν είναι εδώ ο κ. Βαρβιτσιώτης, γιατί είπε κάτι προχθές στον «ΑΝΤ1» το οποίο έχει πειράξει τον ελληνικό λαό, διότι η ελληνική κοινωνία ξεσηκώνεται, βλέπε Καραβόμυλο, βλέπε Βρασνά και αλλού. Τι είπε ο κ. Βαρβιτσιώτης προχθές; Είπε: «Ξέρετε, έχουμε τη δυνατότητα και τη δύναμη σαν Κυβέρνηση να επιβάλουμε αυτό το οποίο αποφασίζουμε και τον νόμο». Ποιος είναι ο νόμος; Να πας μέσα στον κοινωνικό ιστό όποιους θέλεις και όποτε θέλεις και να τους αφήσεις εκεί όσο καιρό θέλεις; Διότι πού θα πάνε; Καλά το είπε η κ. Μανωλάκου του ΚΚΕ. Πού θα πάνε όσοι δεν δικαιούται άσυλο; Γίνεται πολύς λόγος για το άρθρο 46, κυρίες και κύριοι, για την κράτηση. Ξέρετε τι λέει το άρθρο 46; Λέει ότι κράτηση δικαιούνται όχι αυτοί οι οποίοι ζήτησαν άσυλο ή επικουρική προστασία, αλλά μόνο αυτοί οι οποίοι κατά τη συνέντευξη - ή εάν έρθουν κάποιες πληροφορίες - ανήκουν σε ομάδες οι οποίες έχουν ποινικό μητρώο. Άρα, λοιπόν, ελάχιστοι είναι αυτοί οι οποίοι θα κρατηθούν. Πάμε και στα άλλα άρθρα. Άρθρο 21, σε συνδυασμό με το άρθρο 68: Προστασία από την απομάκρυνση μέχρι περατώσεως των νομικών διαδικασιών. Ξέρετε πόσος είναι ο χρόνος των νομικών διαδικασιών; Είναι τρεις έως έξι μήνες στο πρώτο στάδιο συν τρεις μήνες παράταση και μέχρι είκοσι έναν μήνες, μέχρι να περατωθούν οι νομικές διαδικασίες. Άρθρο 28: Δυνατότητα πρόσβασης για όσο χρονικό διάστημα μείνει εδώ, δηλαδή για πάντα και ίσα δικαιώματα στην εκπαίδευση, στη νοσοκομειακή περίθαλψη και αλλού. Πάμε στο άρθρο 53, το οποίο στην παράγραφο 1 μας λέει ότι μετά την παρέλευση έξι μηνών και μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας από την αίτησή του, εάν δεν έχει ληφθεί πρωτοδίκως απόφαση από την αρμόδια αρχή και η καθυστέρηση δεν αποδίδεται στον αιτούντα, τότε μπορεί να φύγει, να κυκλοφορεί ελεύθερος και να δουλεύει όπου βρίσκει δουλειά. Άρθρο 66: Προβλέπεται η ενημέρωση και η παροχή συμβουλών σε κέντρα κράτησης και σημεία εισόδου στην ελληνική επικράτεια, η υπηρεσία ασύλου σε συνεργασία με τοπικές αναγνωρισμένες οργανώσεις. Ποιες είναι αυτές οι τοπικές αναγνωρισμένες οργανώσεις; Άρθρο 68: Παραμένουν στη χώρα μας - το είπα και προηγουμένως σε συνδυασμό με το άρθρο 46- μέχρι περατώσεως των νομικών διαδικασιών. Άρθρο 72: Οι αρχές παραλαβής μπορούν να παραπέμπουν σε ιατρικές εξετάσεις σε δημόσια νοσοκομεία - αυτό που είπαμε - για ψυχοδιαγνωστική διάγνωση όλους οι οποίοι θεωρείται ότι ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες, δηλαδή το 66% από αυτούς που έρχονται μέσα. Άρθρο 92: Ο αιτών δικαιούται, αφού ασκήσει την ενδικοφανή προσφυγή, εν συνέχεια να προσφύγει στα διοικητικά πρωτοδικεία. Μήπως μπορεί να μας πει κάποιος - γιατί δεν έχει βγει αυτό ακόμα και δεν μπορεί να υπολογιστεί ο χρόνος - πόσο χρόνο θα κάνουν στα πρωτοδικεία αυτές οι αιτήσεις, οι πρόσφυγες; Και μετά θα έχουμε και δεύτερου βαθμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω σε λίγο, κύριε Πρόεδρε. Τέλος, αυτοί οι οποίοι αιτούνται την ενδικοφανή προσφυγή και μετά την απόρριψή τους πρέπει μέσα σε τριάντα μέρες να έχουν πάει στα πρωτοδικεία. Η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, κυρίες και κύριοι, δεν μπορεί, σύμφωνα με αυτό το νομοσχέδιο, να βγάλει πόσο θα κοστίσει στο δημόσιο και στον κρατικό προϋπολογισμό όλο αυτό το νομοθέτημα. Στο άρθρο 28 την εκπαίδευση, την παροχή ιατρικής περίθαλψης στο άρθρο 31, την πρόσβαση σε κατάλυμα στο άρθρο 33, τις παροχές κοινωνικής ένταξης, το δικαίωμα ενημέρωσης διαδικασιών, τους δικηγόρους, τους διερμηνείς, όλα αυτά πρέπει να τα υπολογίσεις. Τα συμπεράσματα, λοιπόν, είναι ότι με αυτό το νομοσχέδιο όσοι εισέρχονται στη χώρα μας, στο εσωτερικό, στην ηπειρωτική Ελλάδα από τα νησιά - και βέβαια πρέπει να αποσυμφορηθούν τα νησιά - δεν πρόκειται να φύγουν. Είπαμε ότι καμμία πρεσβεία δεν συνεργάζεται. Πρέπει να δώσουμε λύση στο πρόβλημα. Η Ελληνική Λύση και στο πρόγραμμά της, αλλά και συνεχώς προτείνει αυτό το οποίο έχει πει από την αρχή και το λέει ευθέως: Πρώτα από όλα, κατάργηση των ΜΚΟ. Οι περισσότερες ΜΚΟ αποτελούνται από ανθρώπους οι οποίοι έχουν πιάσει την κουτάλα και τρώνε εκεί μέσα, η μίζα πάει σύννεφο. Αυτή είναι η διαδικασία που κάνουν οι λαθροδιακινητές, πολλοί από τους οποίους είναι μέσα σε ΜΚΟ. Δεύτερον, φύλαξη των συνόρων. Πρέπει οπωσδήποτε στον Έβρο να τελειώσει το παραμύθι, ό,τι έγινε στη Βουλγαρία, ό,τι έγινε στα Σκόπια από την πλευρά των Βουλγάρων και των Σκοπιανών. Ανοίγουν τα σύνορα οι ίδιοι, όταν θέλουν να μας φέρουν μέσα κόσμο.
Κύριε Μυλωνάκη, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τείχος, λοιπόν, στον Έβρο, να μην περνάει κουνούπι και φύλαξη συνόρων, ταχύπλοα, μικρά ευέλικτα σκάφη για να κάνουν περιπολίες στο Αιγαίο και στα θαλάσσια σύνορά μας και οπωσδήποτε στους λαθροδιακινητές εξοντωτικές ποινές, ισόβια κάθειρξη. Και το τελευταίο, το οποίο πολλοί το ακούν και ανατριχιάζουν: Το αυστραλιανό μοντέλο. Μην τους φέρνετε, κύριοι της Κυβέρνησης, στο εσωτερικό. Θα είναι η εθνική καταστροφή. Όχι δίπλα στον κοινωνικό ιστό, όχι μέσα στον κοινωνικό ιστό. Καταστρέφεται ο ελληνικός λαός. Τρία, τέσσερα ακατοίκητα νησιά, στα οποία θα φτιάξουμε δομές, όπου θα μπορούν να παραμένουν για τρεις έως έξι μήνες και εφόσον δεν δικαιούνται άσυλο να επιστρέφουν στις πατρίδες τους. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν συνεννόησης ο χρόνος των ομιλητών από επτά λεπτά μειώνεται στα πέντε για να μιλήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι συνάδελφοι. Τον λόγο έχει η κ. Μπακαδήμα από το ΜέΡΑ25.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να συζητήσουμε, έπειτα από τη επεξεργασία στην αρμόδια επιτροπή, το νομοσχέδιο περί διεθνούς προστασίας που κατέθεσε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιχειρεί να επανενσωματώσει στη δική μας νομοθεσία τρεις κοινοτικές οδηγίες που αφορούν τις προϋποθέσεις και το καθεστώς αναγνώρισης των πολιτών τρίτων χωρών και των ανιθαγενών που δικαιούνται και αιτούνται διεθνούς προστασίας, αλλά και να ενοποιήσει όλες τις σχετικές με τη διαδικασία του ασύλου διατάξεις. Ως ΜέΡΑ25, όπως είχαμε πει από την αρχή, θεωρούμε ότι ο υπερβολικά σύντομος χρόνος διαβούλευσης λειτούργησε αποτρεπτικά για μία σε βάθος συζήτηση και ανάλυση του νομοσχεδίου. Τουλάχιστον, στο πλαίσιο των συνεδριάσεων της επιτροπής, είχαμε τη δυνατότητα να ακούσουμε τους εμπλεκόμενους με τη διαχείριση του προσφυγικού φορείς και πραγματικά να εξάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα. Επίσης, κρίνουμε πως το εν λόγω νομοσχέδιο, αντί να διευκολύνει την κατάσταση, κάνει το ακριβώς αντίθετο, θέτοντας στην πράξη αναρίθμητα και εξόχως γραφειοκρατικά εμπόδια, που τελικά, ορισμένες φορές, καταλήγουν στην παραβίαση των δικαιωμάτων των μεταναστών, όπως αυτά περιγράφονται από το Ενωσιακό Δίκαιο, αλλά και τις διεθνείς συμβάσεις. Θα αναφερθώ ενδεικτικά σε ορισμένες διατάξεις άρθρων που θεωρούμε πως παραμένουν, ακόμα και μετά τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, στις οποίες προέβη ο κύριος Υπουργός, αρκετά προβληματικές. Ξεκινώ από το άρθρο 20, όπου παραμένουν εκτός των ευάλωτων ομάδων οι πρόσφυγες που πάσχουν από μετατραυματικό στρες, καθώς μοιάζει να ξεχνάμε πως μεγάλος αριθμός των ανθρώπων που φτάνουν στη χώρα μας έρχονται από εμπόλεμες ζώνες. Με το άρθρο 24 μειώνεται η άδεια παραμονής των δικαιούχων επικουρικής προστασίας σε ένα έτος, καταργώντας ουσιαστικά την κεκτημένη με το προεδρικό διάταγμα 141/2013 τριετία, ενώ δεν υπάρχει καμμία πρόβλεψη για εκείνους που ήδη έχουν λάβει την τριετία βάσει προγενέστερης νομοθεσίας. Παράλληλα, το ίδιο άρθρο κρίνουμε πως πλήττει βάναυσα τον πυρήνα της διατήρησης της οικογενειακής ενότητας και τον σεβασμό στην οικογενειακή ζωή. Το άρθρο 39, με τις διατάξεις του, επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την υπηρεσία υποδοχής και ταυτοποίησης, χωρίς καμμία πρόβλεψη ενίσχυσής της, προβλέποντας, ταυτόχρονα, την κράτηση από την Ελληνική Αστυνομία εκείνων των οποίων εκκρεμεί η προσφυγή κατά απορριπτικής απόφασης πρώτου βαθμού. Η παράγραφος 1 του άρθρου 45 ουσιαστικά επαναλαμβάνει τη διάταξη 7 του ν.4540/2018, παρέχοντας τη δυνατότητα για έκδοση απόφασης κανονιστικού χαρακτήρα αναφορικά με την επιβολή περιορισμού της ελευθερίας των αιτούντων άσυλο σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Φρονούμε πως μία τέτοια απόφαση, μολονότι είναι σύννομη, σύμφωνη με τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα, ουσιαστικά έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με τις οδηγίες περί υποδοχής και παραβλέπει εξολοκλήρου τις συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας, με τις ελλιπείς υποδομές και την πλήρη υποστελέχωση των υπηρεσιών. Το αμέσως επόμενο άρθρο γεννά και θρέφει ένα κλίμα ανασφάλειας, υπονομεύοντας «το τεκμήριο υπέρ της ελευθερίας», καθιστώντας δυνατή την κράτηση του αιτούντος, παρ' ότι έχει καταθέσει αίτημα ενώ βρισκόταν εν ελευθερία. Ταυτόχρονα, υποβαθμίζει την Υπηρεσία Ασύλου σε μια υπηρεσία που απλώς θα ενημερώνεται από την Ελληνική Αστυνομία. Το άρθρο 48 προβλέπει την κράτηση παιδιών και ανηλίκων, ερχόμενο σε πλήρη αντίθεση και καταπατώντας τη σχετική διεθνή νομοθεσία, όπως και το άρθρο 37 της Σύμβασης Δικαιωμάτων του Παιδιού. Με το άρθρο 53 εισάγεται ο περιορισμός πρόσβασης των αιτούντων στην αγορά εργασίας, δεδομένου ότι μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτή, αφού περάσουν έξι μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης ασύλου, κρατώντας τον αιτούντα μέχρι τότε όμηρο των όποιων κρατικών προνοιακών παροχών και εύκολο θύμα της αδήλωτης εργασίας. Με το άρθρο 61 συνεχίζει να προβλέπεται η πιστοποίηση των θυμάτων βασανιστηρίων από δημόσιους φορείς, παραβλέποντας κάτι που όλοι γνωρίζουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι δεν υπάρχουν εκπαιδευμένοι γιατροί που να μπορούν να δώσουν ανάλογη πιστοποίηση στη χώρα μας, ενώ η περίθαλψη των θυμάτων τέτοιων καταστάσεων περιορίζεται στην παροχή ιατρικής και ψυχολογικής θεραπείας, παραγνωρίζοντας ή παραβλέποντας την ανάγκη που έχουν αυτοί οι άνθρωποι για ολοκληρωμένη αποκατάσταση και την πολυπλοκότητα των περιστατικών αυτών. Το άρθρο 62 θέτει πρακτικά εμπόδια, καταργώντας ουσιαστικές εγγυήσεις εξέτασης των αιτημάτων ασύλου. Την ίδια στιγμή, δημιουργούνται πολλά γραφειοκρατικά εμπόδια που επιβαρύνουν την ήδη εξαιρετικά ευάλωτη και δυσχερή θέση των προσφύγων. Η παράγραφος 14 του άρθρου 65 δίνει τη δυνατότητα κατάθεσης αίτησης και σε εκπρόσωπο της δομής όπου φιλοξενείται ένας ανήλικος, χωρίς να υπάρχουν τα εχέγγυα ότι θα δράσει πάντα με γνώμονα το όφελος του παιδιού, καθώς στην πράξη δεν έχει καμμία πραγματική και ατομική σχέση με αυτό. Λίγο πιο κάτω, το άρθρο 70 ορίζει σε εξάμηνη τη διάρκεια του δελτίου αιτούντος, χωρίς να υπάρχει καμμία διασφάλιση ότι η ανανέωση θα γίνεται έγκαιρα και με δεδομένο τον μεγάλο φόρτο εργασίας των υπηρεσιών. Η παράγραφος 5 του ιδίου άρθρου έρχεται σε σαφή αντίθεση με την παράγραφο 1 του άρθρου 71, καθώς η μεν πρώτη προβλέπει την αφαίρεση του δελτίου αιτήσαντος διεθνούς προστασίας σε περίπτωση απορριπτικής απόφασης, ενώ η δεύτερη, την πληρεξουσιότητα του αιτούντος προς δικηγόρο για την οποία απαιτείται βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής. Πώς, όμως, θα βεβαιώνει κάποιος το γνήσιο της υπογραφής του, εάν του έχει αφαιρεθεί το μόνο επίσημο έγγραφο που έχει, το δελτίο; Σύμφωνα με το άρθρο 77, καταργείται, ουσιαστικά, η χορήγηση εύλογου χρόνου στον αιτούντα πριν τη συνέντευξη, ώστε να προετοιμαστεί κατάλληλα, περιορίζοντας τη δυνατότητα στα μέλη των ευάλωτων ομάδων, ενώ προσωπικές συνεντεύξεις θα μπορούν να διενεργούν, σε έκτακτες περιστάσεις, όπως προβλέπει η νομοθετική βελτίωση, προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας ή προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, εφόσον το προσωπικό αυτό έχει λάβει εκ των προτέρων την απαραίτητη βασική κατάρτιση, ιδίως όσον αφορά το Διεθνές Δίκαιο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το κεκτημένο της Ένωσης για το άσυλο και τις τεχνικές της συνέντευξης. Αναρωτιόμαστε, κύριε Υπουργέ, σε τι ακριβώς συνίστανται αυτές οι έκτακτες περιστάσεις και το κυριότερο, ποια θα είναι η βασική κατάρτιση που θα λαμβάνουν αυτά τα μέλη του προσωπικού της ΕΛΑΣ. Πώς θα στελεχωθούν στην πράξη αυτές οι θέσεις; Η αυτοπρόσωπη παρουσία του αιτούντος σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 78, κρίνουμε ότι τελικά θα λειτουργήσει ανασταλτικά, οδηγώντας σε σωρεία απορριπτικών αποφάσεων. Η παράγραφος 5 του άρθρου 82 προβλέπει την πλασματική επίδοση των αποφάσεων σε δικηγόρο, στον προϊστάμενο του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου, όπου έλαβε χώρα η αίτηση, τον προϊστάμενο του κέντρου υποδοχής ή φιλοξενίας. Η πρόβλεψη αυτή για πλασματική επίδοση θεωρούμε ότι θα λειτουργήσει και αυτή ανασταλτικά γιατί είναι πιθανόν να μην ενημερωθούν έγκαιρα οι πρόσφυγες για την πορεία της αίτησής τους. Το άρθρο 86 επιδιώκει να ενσωματώσει στην κείμενη νομοθεσία απόφαση του Σ.τ.Ε. που έκρινε την Τουρκία ως ασφαλή τρίτη χώρα. Στο σημείο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να σας πω μια μικρή ιστορία, για να καταλάβετε και οι ίδιοι πόσο ασφαλής χώρα είναι η Τουρκία. Το 2016, λίγο μετά την εφαρμογή της συμφωνίας Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης - Τουρκίας για την επιστροφή των «μη κανονικών» προσφύγων που θα εισέρχονται στην Ελλάδα, το DiEM25, το πανευρωπαϊκό κίνημα του οποίου κομμάτι είναι στην Ελλάδα το ΜέΡΑ25, ξεκίνησε μία καμπάνια με μοναδικό αίτημα να σταματήσει η εφαρμογή αυτής της κατάπτυστης συμφωνίας. Αφορμή γι' αυτό στάθηκε ο Σαμπίρ Ικμπάλ, ένας σαραντάχρονος μετανάστης από το Πακιστάν. Ο Σαμπίρ ζούσε ειρηνικά με την οικογένειά του σε μία μικρή πόλη και είχε μια μικρή επιχείρηση. Ζούσε ήσυχα, μέχρι τη μέρα που μια τοπική ομάδα ισλαμιστών - εξτρεμιστών επιτέθηκε, στην περιοχή όπου ζούσε, σε έναν γείτονά του, ο οποίος ήταν και χριστιανός ζήτώντας τη δήμευση του σπιτιού του, ώστε να μετατραπεί σε θρησκευτικό σχολείο. Ο Σαμπίρ, δρώντας όπως θα έπρεπε να δρα κάθε άνθρωπος, έκανε μία κίνηση: βοήθησε τον γείτονά του, κάτι που άλλαξε τη ζωή του για πάντα. Χαρακτηρίστηκε «αιρετικός» επειδή βοήθησε έναν αλλόθρησκο, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να φύγει από την πόλη του. Μέλη της οικογένειάς του και του στενού οικογενειακού του κύκλου δολοφονήθηκαν από εξτρεμιστές, ενώ ο ίδιος, στο ταξίδι προς την Ελλάδα, έχασε τον πατέρα του, που κυριολεκτικά πέθανε στα χέρια του, μην αντέχοντας τις κακουχίες και την ταλαιπωρία του ταξιδιού. Ο Σαμπίρ έμεινε για αρκετό διάστημα στη Λέσβο, ενώ, παρά τον κίνδυνο που διέτρεχε η ζωή του, αλλά και την ήδη επιβαρυμένη υγεία του, κρίθηκε πως θα έπρεπε να επιστρέψει στην Τουρκία, όπως και έγινε, για να βρει τον θάνατο, λίγο καιρό μετά, κλεισμένος σε μια τοπική φυλακή. Μια τέτοια χώρα κρίνουμε ως ασφαλή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια χώρα που αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες ως εγκληματίες και τους φυλακίζει, όταν δεν τους χρησιμοποιεί ως εργαλεία για να πιέσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Δύση. Επιστρέφοντας τώρα στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, με το άρθρο 90 απαλείφονται όλες οι εξαιρέσεις ευάλωτων προσώπων και όσων μπορούν να υπαχθούν στον Κανονισμό του Δουβλίνου, με τη διαδικασία επανένωσης, ενώ έχουμε, επίσης, απαλοιφή της εξαίρεσης από την προβλεπόμενη ειδική ταχεία διαδικασία συνόρων για άτομα που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες. Με την παράγραφο 11 του άρθρου 116, στα κλειστά κέντρα υποδοχής θα μπαίνουν και άτομα που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, χωρίς να υπάρχει καμμία μέριμνα για το πώς θα μπορούν να διαβιούν σε αυτά, δεδομένων των συνθηκών, αλλά και εξαιτίας της πρόβλεψης πως αυτά θα οργανώνονται στα πρότυπα των προαναχωρητικών κέντρων, τα οποία τώρα υπάγονται στην Ελληνική Αστυνομία. Με το άρθρο 118 προβλέπεται η υιοθέτηση της από το 2016 θεσπισμένης Κάρτας Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπού, χωρίς, όμως, να γίνεται καμία αναφορά στο τι πρόσβαση στην περίθαλψη θα έχουν άτομα που δεν έχουν ακόμη δελτίο, άτομα που τους έχει αφαιρεθεί ο ΑΜΚΑ, τα παιδιά για τον εμβολιασμό τους, αλλά και άτομα που πάσχουν από κάποια σοβαρή ασθένεια και ίσως χρειάζονται ιατρικές υπηρεσίες άμεσα, πριν αποκτήσουν το δελτίο αιτούντος. Αρκετές φορές, επίσης, στο υπό συζήτηση νομοθέτημα, έχουμε την αναφορά μιας έκφρασης που μας ξένισε αρκετά, σε μια γλώσσα που υποθέτουμε ότι καταλαβαίνουν, σε σημεία που αφορούν την ενημέρωση των προσφύγων για διαδικασίες που αφορούν την αίτηση ή την κράτησή τους. Άραγε, ποια γλώσσα θα είναι αυτή; Πώς θα διασφαλίζεται ότι οι άνθρωποι αυτοί θα κατανοούν επαρκώς σημαντικές διαδικασίες που αφορούν το μέλλον τους; Ως ΜέΡΑ25, θεωρούμε πως το προσφυγικό είναι ένα φαινόμενο που θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ολιστικά και συντονισμένα, με συντεταγμένες προσπάθειες όλων των κρατών της Ευρώπης, με τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής υπηρεσίας ασύλου που θα εξετάζει τις αιτήσεις και θα διασφαλίζει την ορθότητα των διαδικασιών. Οι πονεμένοι άνθρωποι που φτάνουν στη χώρα μας δεν έρχονται στην Ελλάδα, έρχονται σε ευρωπαϊκό έδαφος και αυτό θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας όταν νομοθετούμε γι' αυτούς. Όπως αναφέρει και το μανιφέστο του μητρικού μας κινήματος DiEM25, στόχος του DiEM25 και του ΜέΡΑ25 είναι να δημιουργηθεί μια «Ανοικτή Ευρώπη που ενεργοποιείται από ιδέες και δημιουργικούς ανθρώπους απ' όλο τον κόσμο και η οποία κατανοεί πως οι φράχτες και τα τείχη είναι δείγματα αδυναμίας και πυροδοτούν την ανασφάλεια στο όνομα της ασφάλειας». Μην ξεχνάμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πως οι Έλληνες ξέρουμε καλά τι πάει να πει προσφυγιά και ξεριζωμός. Περάσαμε ως λαός, μεταξύ άλλων, την καταστροφή του 1922, τη μετανάστευση της δεκαετίας του '60 και το πρόσφατο brain drain των μνημονίων. Πριν κλείσω, θα μου επιτρέψετε να κάνω και μια σύντομη αναφορά στο εδάφιο β΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 122 του πρόσφατα ψηφισθέντος πριν από λίγες μέρες αναπτυξιακού νόμου, που εντάσσει στις επιλέξιμες κατηγορίες έργων για χρηματοδότηση, από το εθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης, δράσεις για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, εγείροντας σε εμάς πάρα πολλά ερωτηματικά για το τι μπορεί να είναι αυτές οι δράσεις. Κατόπιν όλων των παραπάνω και καθώς θεωρούμε ότι το σχέδιο νόμου περί: «Διεθνούς Προστασίας» του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, στην πράξη δημιουργεί περισσότερα προβλήματα παρά λύνει, καταστρατηγώντας σε σημεία το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο, δεν μπορούμε παρά να το καταψηφίσουμε επί της αρχής και επί του συνόλου. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ζητήσει ο Υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα μου επιτρέψετε, αφού ευχαριστήσω όλους και όλες για την πολύ καλή δουλειά που έγινε στην επιτροπή, η οποία είχε πολλές συνεδριάσεις, με την ακρόαση των φορέων η οποία ήταν εξαντλητική, με την ενσωμάτωση δεκάδων προτάσεων που υποβάλατε και εσείς, αλλά και οι φορείς, να εκφράσω τις σκέψεις μου και τις απόψεις μου γύρω από το νομοσχέδιο το οποίο συζητούμε σήμερα στη Βουλή. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2019, είναι εξήντα οκτώ χιλιάδες οι εκκρεμείς αιτήσεις στην υπηρεσία ασύλου και δυόμισι χρόνια για να προσδιοριστεί η δικάσιμος για μία αίτηση κάποιου αιτούντος, δεκατέσσερις χιλιάδες προσφυγές στην αρχή προσφυγών, περισσότερο από δύο χρόνια ο χρόνος προσδιορισμού, χίλιες οκτακόσιες έξι επιστροφές σε τέσσερα χρόνια στην Τουρκία βάσει της κοινής δήλωσης. Αυτές οι στατιστικές δηλώνουν απερίφραστα πως το νομικό πλαίσιο που διέπει την παροχή της διεθνούς προστασίας δεν λειτουργεί αποτελεσματικά. Δεν παρέχει προστασία, σωρεύει αιτήσεις, στοιβάζει δηλαδή ανθρώπους και στα νησιά και την ενδοχώρα. Δεν διακρίνει ασυλούχους και μη, δεν επιστρέφει τους μη έχοντες δικαίωμα, δοκιμάζει τις αντοχές των δομών και των τοπικών κοινωνιών και στο Αιγαίο και τα νησιά μας και την Ηπειρωτική Ελλάδα. Πρόκειται για ένα αδιέξοδο. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι αδιέξοδο. Και είναι μια παθητική πολιτική. Αυτές τις αβελτηρίες έρχεται να αντιμετωπίσει το σχέδιο νόμου που εισάγεται σήμερα ενώπιόν σας. Πρώτον, ο στόχος του είναι να κάνει αυτό το αδόμητο νομικό εργαλείο των πέντε νόμων και ενός προεδρικού διατάγματος, ένα ενιαίο δομημένο σύνολο με προτεραιότητες την εξέταση που επιτρέπει στη διοίκηση να εργαστεί, στον δικαστή να δικάσει, στον αιτούντα άσυλο να γνωρίζει επιτέλους την πορεία της υπόθεσής του. Δεύτερον, να επιταχύνει τις διαδικασίες, ώστε σε εξήντα μέρες το πολύ να ολοκληρώνονται οι βασικές εργασίες της Υπηρεσίας Ασύλου και να υπάρχει μια πρώτη απόφαση, γνωστή στον αιτούντα, για το τι είναι πιθανό να συμβεί με την αίτησή του. Τρίτον, να οργανώσει και να επιταχύνει τις επιστροφές όσων οι αιτήσεις απορρίπτονται, να αποτρέψει κάθε παρελκυστική τακτική υποβολής μεταγενέστερων αιτημάτων που καθυστερεί στην επαναπροώθηση και επιβαρύνει τη διοίκηση. Υπάρχουν χιλιάδες αιτούντες άσυλο στη χώρα που για πέντε ή έξι χρόνια παραμένουν χωρίς τελεσιδικία ακριβώς για τον λόγο που σας ανέφερα, δηλαδή για τα διαρκώς νέα αιτήματα ασύλου, μια αενάως ανακυκλούμενη εκκρεμότητα και για εκείνους και για όλους. Τέταρτον, να προετοιμάσει από την πρώτη μέρα κιόλας το ζητούμενο. Και το ζητούμενο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι η ενσωμάτωση, η ένταξη αυτών των ανθρώπων. Δεν είναι μια νομική μόνο διαδικασία η παροχή ασύλου. Είναι ένα σύνθετο σύστημα και συμφωνώ με τον κ. Καμίνη που προηγουμένως έθεσε το ζήτημα της διοίκησης. Είναι ένα σύνθετο σύστημα δράσεων που από την πρώτη μέρα ο αιτών οφείλει να γνωρίζει πού βρίσκεται, τι θα γίνει, ποια είναι τα δικαιώματά του και ποιες είναι οι υποχρεώσεις του. Τόσο απλά πράγματα. Το νέο σχέδιο νόμου ζητά τη συνεργασία του αιτούντος άσυλο σε όλα τα στάδια της διαδικασίας. Και για να τη ζητήσει, του παρέχει από την αρχή, από την πρώτη ώρα που μπαίνει μέσα, τις δυνατότητες και τις εγγυήσεις, δηλαδή ενημέρωση, νομική προστασία, περίθαλψη και κυρίως, αποτέλεσμα, δηλαδή ταχύτητα. Έτσι, λοιπόν, ο σκοπός αυτού του σχεδίου νόμου είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών, η ενσωμάτωση των ανθρώπων στην κοινωνία και τελικώς, και οι επιστροφές. Αυτοί οι τρεις βασικοί στόχοι προωθούνται για να υλοποιηθούν με προϋπόθεση - συμφωνώ, επαναλαμβάνω, με τον κ. Καμίνη - το θέμα της διοίκησης, δηλαδή ότι η δημόσια διοίκηση θα ανταποκριθεί, θα συντονιστεί, θα παράγει αποτέλεσμα και τελικώς, θα επιτύχουμε. Πυλώνες του συστήματος είναι η συνέπεια της εξέτασης, δηλαδή το σύστημα που εξετάζει τις αιτήσεις και η συνεργασία του αιτούντος. Το σχέδιο είναι φιλόδοξο και τολμηρό. Και αυτό το δέχομαι ως αρμόδιος Υπουργός, γιατί είναι ένα στοίχημα για μένα προσωπικά, τον συνάδελφό μου κ. Κουμουτσάκο, τη δημόσια διοίκηση, το Υπουργείο, την Κυβέρνηση και τη χώρα, να μπορέσουν να το τρέξουν, να το υλοποιήσουν. Στην κατεύθυνση αυτή εργαζόμαστε συστηματικά για να καλύψουμε τις κενές οργανικές θέσεις, να αναδιοργανώσουμε τα τυφλά διοικητικά συστήματα, να εξασφαλίσουμε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για τους υπαλλήλους. Προσλαμβάνουμε, λοιπόν, τετρακόσιους εβδομήντα υπαλλήλους στην υποστελεχωμένη σήμερα Υπηρεσία Ασύλου, η οποία έχει εξακόσια ογδόντα άτομα, διευθετούμε ζητήματα υποδομών στην Αθήνα - στο «ΚΕΡΑΝΗΣ», που σας είπα - στη Θεσσαλονίκη, στη Ρόδο και στα Γιάννενα, με νέα κτήρια για να στεγαστούν οι υπηρεσίες. Αναδιοργανώνουμε την Υπηρεσία από τα ακατανόητα και δυσλειτουργικά διοικητικά σχήματα. Προσέξτε, θέλει έξι μήνες να εγκριθεί από την υπηρεσία μια δαπάνη, όπως να αλλάξει λάδια ένα αυτοκίνητο στη Σάμο, εκεί, στο ΚΥΤ. Χρειάζεται κάθε μέρα ο διευθυντής ασύλου να μιλά με τριανταπέντε επιχειρησιακούς επικεφαλής στα περιφερειακά κέντρα και τα νησιά. Είναι αδιανόητο, είναι αποκαλυπτικό, αλλά είναι πραγματικότητα, δυστυχώς. Θέλω να σταθώ και να ξεκαθαρίσω ακόμα δύο θέματα που απασχόλησαν τόσο τη διαβούλευση όσο και τις συζητήσεις και τις ακροάσεις στην επιτροπή. Κατ' αρχάς, το άκουσα και εδώ πάλι για δέκατη φορά, ότι ο χρόνος δεν ήταν επαρκής. Γιατί δεν ήταν επαρκής ο χρόνος; Ο χρόνος ήταν επαρκέστατος. Ήταν έξι ολόκληρες μέρες. Έξι μέρες δόθηκαν σε όλους. Μάλιστα, ακούστηκε και ο ακραίος χαρακτηρισμός ότι ήταν και «προσχηματική». Θέλω, λοιπόν, να σας ενημερώσω πως ήταν έξι μέρες γεμάτες. Θέλω να σας ενημερώσω ότι κατατέθηκαν τριακόσια τριάντα δύο σχόλια. Πού είναι, λοιπόν, το προσχηματικό και πού είναι το γρήγορο; Πού είναι αυτό; Τριακόσια τριάντα δύο σχόλια, τα μισά εκ των οποίων έγιναν δεκτά. Παρατηρήσεις και των κομμάτων και κυρίως, του Συνηγόρου του Πολίτη σχεδόν εξ ολοκλήρου έγιναν δεκτές. Κατατέθηκαν δεκατέσσερα κείμενα σχολίων από οργανώσεις και φορείς, των οποίων οι παρατηρήσεις κυρίως στα ζητήματα των όρων διαδικασιών κράτησης όσο και των ασυνόδευτων ανηλίκων έγιναν επίσης δεκτές. Θεωρώ, λοιπόν, ότι ήταν μια εξαιρετικά επιτυχημένη διαδικασία η διαβούλευση. Ο χρόνος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μας κυνηγά και μας κυνηγά, γιατί οι βάρκες στο Αιγαίο δεν σταματούν να έρχονται και όσο περνούν οι μέρες έρχονται και περισσότεροι, γιατί έτσι έχει αποφασίσει η γείτονα χώρα. Αυτόν τον χρόνο που τρέχει θέλουμε να τον επενδύσουμε χρήσιμα. Η παθιασμένη φλυαρία, η ακατάπαυστη διαφωνολογία δεν μας αφορά και κυρίως, δεν επιτρέπεται. Σε μας δεν επιτρέπεται αυτό. Θέλω, επίσης, να διευκρινίσω πως πρόκειται για σχέδιο νόμου που αφορά στην παροχή διεθνούς προστασίας, το άσυλο, όπως συνήθως λέγεται. Δεν αφορά, δηλαδή, στη μεταναστευτική πολιτική. Διότι υπάρχουν πολλά ζητήματα, όπως είναι η παιδεία, τα παιδιά στα σχολεία, μια σειρά ζητήματα που αφορούν στην ένταξη, τα οποία όμως δεν διαπραγματεύεται το παρόν νομοσχέδιο. Θα μου επιτρέψετε να ολοκληρώσω την εισήγησή μου με δύο συγκεκριμένες αναφορές. Αποτελεί πεποίθησή μας ότι το μεταναστευτικό ζήτημα θα συνεχιστεί για δεκαετίες. Είναι συστημικό, με γεωπολιτική και ανθρωπιστική διάσταση. Ενέσκηψε στην Ελλάδα σε πολύ δύσκολα χρόνια, στην καρδιά της κρίσης. Όμως, αντιμετωπίστηκε δυστυχώς σαν κάτι έκτακτο, σαν κάτι ξένο. Δεν είναι έτσι. Αν συνεχίσουμε σαν τη στρουθοκάμηλο να το κρύβουμε, να το απωθούμε σαν κάτι έκτακτο που θα περάσει, τότε είναι βέβαιο ότι οι ροές θα περάσουν από πάνω μας, όχι δίπλα μας. Η πολιτική μας απόφαση, λοιπόν, είναι να το αντιμετωπίσουμε συστηματικά και σοβαρά, να θωρακίσουμε στο μέτρο του δυνατού τα σύνορά μας, να ετοιμάσουμε τη διοίκηση, να οργανώσουμε την κοινωνία, παράγοντας ανθεκτικότητα της κοινωνίας σε κάθε επίπεδο. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται μεταξύ των άλλων να το αναλάβουμε ως πολιτεία, ως Ελληνική Δημοκρατία εξ ολοκλήρου, δηλαδή με σαφές νομικό πλαίσιο, επαρκή διοίκηση και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μας βοήθησε οικονομικά και μας βοηθά, παρέχοντας επίσης τεχνογνωσία, παρέχοντας βοήθεια με το EASO. Το ίδιο είναι και οι οργανισμοί, όπως είναι ο ΔΟΜ, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, όπως είναι η Ύπατη Αρμοστεία. Δεν μπορούμε, όμως, να συνεχίσουμε να αφήνουμε τη διαχείρισή τους σε τρίτους. Με το παρόν σχέδιο νόμου η διοικητική μέριμνα περνά ξεκάθαρα στην ελληνική πολιτεία, με αύξηση των εγγυήσεων για τον αιτούντα, γιατί η σύνθεση των επιτροπών προσφυγών απαρτίζεται από τρεις δικαστές πλέον. Η διάταξη αυτή, όπως και η επαναφορά της ακυρωτικής διαδικασίας στο πρωτοδικείο, δείχνουν την απόφαση να ενσωματώσουμε προοπτικά σε δικαστήρια ουσίας όλο το δίκαιο ασύλου σε λίγα χρόνια. Η από σήμερα συμμετοχή τρίτου διοικητικού δικαστή βοηθά στην εκπαίδευση ικανού αριθμού δικαστών σε αυτόν τον κλάδο του δικαίου. Πρόκειται καθαρά για μέτρο που εντάσσεται σε ένα βραχυμεσοπρόθεσμο σχεδιασμό. Η δεύτερη παρατήρηση που θέλω να κάνω είναι πως το δίκαιο αυτό το οποίο εισάγουμε σήμερα είναι Ενωσιακό Δίκαιο, είναι το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Είναι, δηλαδή, οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ενσωματώνουμε. Τι κάνουμε; Μεταφέρουμε πιστά την ευρωπαϊκή οδηγία, χωρίς παρεκκλίσεις και χωρίς διασταλτικές ερμηνείες. Δεν ανακαλύπτουμε, όμως, καινούργιο δίκαιο, για να είμαστε ξεκάθαροι. Απλώς ενσωματώνουμε το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, απλώς το κάνουμε σωστά - επαναλαμβάνω - και στο πλαίσιο της διοίκησης επιχειρούμε να γίνουμε αποτελεσματικοί. Το τελευταίο έχει μια σημασία για τη συζήτηση περί δικαιωμάτων που γίνεται και δεν τελειώνει ποτέ αυτή η συζήτηση - και καλά κάνει - , αλλά η δική μας αρχή είναι η εξής: Κάθε δικαίωμα που παρέχεται δημιουργεί αντίστοιχα μια υποχρέωση, μια ευθύνη από αυτόν που ωφελείται από το δικαίωμα. Αυτό είναι το κεντρικό μοτίβο, εάν θέλετε, ο πυρήνας που συγκροτεί αυτό το νομοσχέδιο, δηλαδή η παροχή δικαιωμάτων αλλά και η ευθύνη που γεννά αυτό το δικαίωμα. Δεν μειώνουμε δικαιώματα ή εγγυήσεις. Παρέχουμε όλα όσα μπορούμε να εξασφαλίσουμε και ζητούμε από τους επωφελούμενους των δικαιωμάτων και της προστασίας την κατά νόμο συμμόρφωση με τα δικαιώματα που τους παρέχονται. Αυτή είναι και η δική τους ευθύνη απέναντι στη δική μας ευθύνη να τους δείξουμε ανθρωπισμό, προστασία και να τους παράσχουμε αυτό που δικαιούνται από Διεθνές Δίκαιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Έχουμε κάνει μια συνεννόηση που ανακοινώνω, για να τη γνωρίζουν όλοι. Επειδή ζήτησαν τον λόγο και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, θα μιλούν δύο Βουλευτές και μετά θα μιλούν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Έχουν ζητήσει μέχρι στιγμής τον λόγο ο κ. Γρηγοριάδης, η κ. Γιαννακοπούλου και ο κ. Χήτας. Στις 13.30΄ έχει ζητήσει να μιλήσει ο κ. Βαρουφάκης και στις 14.15΄ ο κ. Κουτσούμπας. Συνεχίζουμε με τον κ. Σταμενίτη. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα το σχέδιο νόμου σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία. Το γεγονός ότι η Κυβέρνηση σήμερα κληρονόμησε ένα τεράστιο πρόβλημα, το οποίο συγκεντρώνει πολλαπλά χαρακτηριστικά, δεν επιδέχεται αμφισβητήσεις. Πρόκειται για ένα ζήτημα γεωπολιτικό και εθνικό και παράλληλα, κοινωνικό και ανθρωπιστικό. Αν σε αυτά τα χαρακτηριστικά, μάλιστα, προσθέσουμε και τη διόγκωσή του τα τελευταία χρόνια - και πρέπει αυτό να το πούμε χωρίς περιστροφές, η χώρα δεν είχε καμμιά απολύτως πολιτική στο μεταναστευτικό - προσφυγικό ζήτημα ή, μάλλον, συγγνώμη, είχε μία, την πολιτική του δόγματος «ανοίξαμε και περιμένουμε» - , τότε μπορούμε να έχουμε τη συνολική εικόνα και να αντιληφθούμε το μέγεθός του. Είναι λυπηρή η διαπίστωση ότι για την Ελλάδα η αντιμετώπιση του προβλήματος μέχρι σήμερα έγινε με τρόπο παθητικό. Κανένας περιορισμός, καμμία ασφαλιστική δικλίδα, καμμία οργάνωση, μηδενική ετοιμότητα, κουτσό νομοθετικό πλαίσιο, με πολλά κενά και στρεβλώσεις, ανύπαρκτη αντίσταση στις γεωπολιτικές επιδιώξεις και τα συμφέροντα των άλλων. Αυτό ήταν το πλαίσιο που εφάρμοσε η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Γιατί θα ήταν λάθος να πιστέψουμε ότι από την αρχή της εμφάνισης του προβλήματος η χώρα μας ήταν καταδικασμένη να υποστεί τις αρνητικές συνέπειες που υφίσταται σήμερα. Ας δούμε, όμως, την κατάσταση μέσα από έξι βασικά ερωτήματα. Θα είχαμε, άραγε, τα ίδια αποτελέσματα, αν, αντί για ένα διαρκώς τροποποιούμενο και ασαφές νομοθετικό πλαίσιο, υπήρχε ένα ενιαίο πλαίσιο, με σαφείς και συγκεκριμένες διατάξεις ως προς την αναγνώριση, την υποδοχή, τη διαδικασία εξέτασης και τη δικαστική προστασία; Θα ήταν σήμερα ίδια η κατάσταση, αν η χώρα αξιοποιούσε το πιο σοβαρό εργαλείο που είχε στη διάθεσή της, δηλαδή την κοινή δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας για τις επιστροφές όσων δεν δικαιούνται άσυλο; Μέσα σε τρία χρόνια είχαμε μόνο χίλιες οκτακόσιες έξι επιστροφές. Θα είχαμε, άραγε, να διαχειριστούμε τον ίδιο αριθμό μεταναστών σήμερα, αν γινόταν ο διαχωρισμός ανάμεσα σε πρόσφυγες πολέμου και σε οικονομικούς μετανάστες, αν δεν άνοιγαν τα σύνορά μας σε όλους, θεωρώντας ότι οι οικονομικοί μετανάστες θα μας λύσουν προβλήματα; Θα ήταν ίδια σήμερα η κατάσταση, αν είχαν απορροφηθεί τα διαθέσιμα κονδύλια και αν είχαν καλυφθεί οι οργανικές θέσεις και οι θέσεις των μονάδων διοίκησης ή αν είχαμε φτιάξει δομές που θα μπορούσαν να φιλοξενούν - με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και χωρίς να δημιουργούνται προβλήματα στις τοπικές κοινωνίες - αυτούς τους ταλαιπωρημένος ανθρώπους; Μόνο το 22% κατά μέσο όρο των κονδυλίων έχει απορροφηθεί. Έχει καλυφθεί μόνο το 40% των οργανικών θέσεων. Έχουν συσταθεί μόνο τρεις από τις είκοσι έξι προβλεπόμενες δομές φιλοξενίας. Θα αντιδρούσαν οι τοπικές κοινωνίες, τις οποίες μέμφονται οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αν υπήρχε η μέριμνα να εξασφαλιστούν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής αλλά και της τάξης και όχι να στοιβάζονται δυστυχισμένοι άνθρωποι στη Μόρια και στα νησιά, με όσα αυτό συνεπάγεται; Επιλέξατε, βέβαια, αντί να συζητήσετε, να επιβάλετε και, αντί να εξηγήσετε, να κατηγορήσετε για εθνικισμό και ρατσισμό. Καλύψατε την ανικανότητά σας πίσω από έναν ψεύτικο και ανύπαρκτο ανθρωπισμό. Θα είχε διογκωθεί, άραγε, τόσο πολύ το πρόβλημα, αν η προηγούμενη κυβέρνηση πίστευε ότι, ναι, υπάρχουν θαλάσσια σύνορα και, ναι, πρέπει να τα φυλάξουμε και να τα προστατέψουμε; Η απάντηση είναι προφανής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για όσους πιστεύουν ότι η ιστορία γράφεται νομοτελειακά κι ότι η τύχη της χώρας μας είναι προδιαγεγραμμένη, η πράξη και η ανάληψη ευθυνών έρχονται ως καλύτερη απάντηση. Αυτή η Κυβέρνηση το αποδεικνύει αυτό πολύ γρήγορα για μια ακόμα φορά. Δεν κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της. Κατανοεί το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση. Δεν στέκεται παθητικά απέναντι στο πρόβλημα, αλλά ενεργεί. Σε εθνικό επίπεδο αναλαμβάνουμε όλες τις πρωτοβουλίες που θα μας δώσουν τη δυνατότητα να διαχειριστούμε το πρόβλημα με το μικρότερο κόστος. Πώς; Αν εξηγήσουμε, αν πάρουμε μέτρα, αν καταμερίσουμε το βάρος, αν μεριμνήσουμε πρώτα για τους πολίτες και, βέβαια, αν φροντίσουμε για αξιοπρεπείς ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για τους ανθρώπους που φθάνουν στη χώρα. Σε διεθνές επίπεδο, η σημερινή Κυβέρνηση διεκδικεί αυτά που η Ελλάδα δικαιούται. Έχουμε εξηγήσει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει μόνη της το τεράστιο βάρος αυτού του προβλήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι μια ώρα ευθύνης και πρέπει όλοι να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Το σημερινό σχέδιο νόμου αποτελεί την πιο σοβαρή και ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του προβλήματος και καλούμαστε όλοι να το υποστηρίξουμε ως χρέος απέναντι στη χώρα και τους συμπολίτες μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε για τον χρόνο. Θα προσπαθήσουμε όλοι να είμαστε εντός των πέντε λεπτών. Κύριε Ηγουμενίδη, έχετε τον λόγο. Σας παρακαλώ κι εσάς να τηρήσετε τα πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, καμαρώνατε πριν για την καλή διαδικασία, που κράτησε έξι μέρες. Είπατε και κάποια στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία και τις προτάσεις που έγιναν δεκτές κ.λπ.. Την πρότασή μου την ακούσατε; Προφανώς όχι, γιατί περιμένω την Ολομέλεια για να την καταθέσω. Αυτό περιμένουν και οι ενενήντα συνάδελφοι οι οποίοι πρόκειται να μιλήσουν. Μπορείτε να πανηγυρίζετε όσο θέλετε για τη διαδικασία που ακολουθήσατε, λέγοντας ότι ήταν καλή, ωστόσο προσωπικά θεωρώ απαράδεκτο να υπάρχουν τριάντα, σαράντα, πενήντα συνάδελφοι - ή έστω και ένας, λέω εγώ - που δεν θα μπορέσουν να εκφράσουν την άποψή τους στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου για το θέμα το οποίο συζητάμε. Θα ήθελα να καταθέσω την άποψή μου εδώ και όχι στα τηλεοπτικά παράθυρα. Ας έρθουμε, όμως, στην ουσία του θέματος. Πιστεύω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η αντιμετώπιση του προσφυγικού - μεταναστευτικού θέματος απαιτεί πρώτα απ' όλα σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη και αξιοπρέπεια. Μετανάστες ή πρόσφυγες είναι άνθρωποι κι έχουν δικαιώματα που υποστηρίζει και κατοχυρώνει το Διεθνές Δίκαιο. Πρέπει πρώτα απ' όλα να εξασφαλίσουμε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στους ανθρώπους για τους οποίους μιλάμε. Η αντιμετώπιση του θέματος απαιτεί σεβασμό στους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και τους κανόνες της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τέλος, απαιτεί σεβασμό στην εθνική μας κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας. Θα έλεγα ότι σε απόλυτα αντίθετη πολιτική κατεύθυνση από αυτές τις αρχές βρίσκονται διάφορες απόψεις τις οποίες έχουμε ακούσει όλο αυτό το διάστημα. Πρώτον, Λευτέρης Αυγενάκης, Γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, Αύγουστος 2016, εν όψει κίνησης μεταφοράς προσφύγων στην Κρήτη με εφαρμογή του προγράμματος «ΕΣΤΙΑ», πρόγραμμα που ανέλαβε η τοπική αυτοδιοίκηση εκεί και πρόγραμμα το οποίο τελικά βραβεύτηκε στην εφαρμογή του από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. Ο κ. Αυγενάκης μιλούσε για καταστροφή του τουρισμού της Κρήτης, για αλλοίωση του πληθυσμού της Κρήτης, για αλλοίωση του θρησκεύματος των Κρητών και για διάφορα άλλα. Τα καταθέτω στα Πρακτικά, για να δείτε ότι το ψέμα πάει αγκαλιά με την κινδυνολογία και με τον τοξικό πολιτικό λόγο της αντιπολιτευόμενης τότε Δεξιάς στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Ηγουμενίδης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα δημοσιεύματα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πάμε παρακάτω. Τον Οκτώβρη του 2019, ο Άδωνις Γεωργιάδης σε τηλεοπτικό παράθυρο έλεγε: «Το ζήτημα δεν είναι πια προσφυγικό. Είναι λαθρομεταναστευτικό. Θα γίνονται μαζικές απελάσεις στην Τουρκία. Η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να τους πάρει. Είναι επικίνδυνοι, κατά τη γνώμη μου, ακροβατισμοί, που, εκτός των άλλων, καθιστούν το προσφυγικό διμερές πρόβλημα μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας.». Αλήθεια, υπάρχει καμμιά άλλη χώρα στον κόσμο - και προκαλώ τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας που θα με ακολουθήσουν στο Βήμα - που να καθορίζεται το προσφυγικό ή μεταναστευτικό προφίλ από την τοποθέτηση Υπουργών ή του Υπουργικού Συμβουλίου της Κυβέρνησης; Ποια είναι αυτή η χώρα; Φέρτε τη εδώ. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Ηγουμενίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, Κώστας Κατσαφάδος, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, τον Οκτώβριο του 2019: «Πού βρίσκεται το κακό στο pushback;». Κάποιος από τη Νέα Δημοκρατία να εξηγήσει στον συνάδελφό μας ότι αυτό που δεν καταλαβαίνει ότι είναι κακό απαγορεύεται ρητά από το Ελληνικό Δίκαιο, το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Διεθνές Δίκαιο. Η Ελλάδα - και κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - είναι υποχρεωμένη να εξετάζει την κατάσταση του κάθε προσώπου που φτάνει στην επικράτειά της. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Κι ερχόμαστε στον Σεπτέμβριο του 2019, με τον Κυριάκο Βελόπουλο που έλεγε: «Αν θέλεις να είσαι σοβαρό κράτος, λες ότι, αφού έχω μία εν δυνάμει πυρηνική βόμβα εντός της ηπειρωτικής χώρας, τους πας σε νησιά, σε “ξερονήσια”», εντός εισαγωγικών τα ξερονήσια, όπως λέει ο ίδιος, «στα νησιά που δεν υπάρχουν κάτοικοι, ώστε να μην υπάρχουν κοινωνικά προβλήματα, ούτε βιασμοί ούτε παιδεραστίες ούτε τίποτα.». Και καταλήγει, τερματίζοντάς το: «Δεν είναι ιδεολογικό το πρόσημό μου. Είναι πραγματιστικό.». Το καταθέτω κι αυτό στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Ηγουμενίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η αλήθεια είναι ότι από τις αντιπολιτευτικές δηλώσεις Αυγενάκη προς τον ΣΥΡΙΖΑ το 2016 μέχρι τις συμπολιτευτικές δηλώσεις προς τη Νέα Δημοκρατία του 2019 μεσολάβησαν πολλές δηλώσεις από στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Η αλήθεια είναι, επίσης, ότι αυτές οι δηλώσεις δεν εκφράζουν το σύνολο των ανθρώπων που σήμερα ακολουθούν τη Νέα Δημοκρατία. Ωστόσο, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κλείσω την ομιλία μου αναφερόμενος στο μήνυμα που εκπέμπουν. Εκπέμπουν το μήνυμα ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που, χωρίς σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, θα σε στέλνει πίσω ή ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που, αν βρεθείς εκεί, θα ταλαιπωρηθείς. Πρόκειται για έναν ιδεολογικό φράχτη, με τον οποίο ελπίζουν να ανακόψουν το προσφυγικό ρεύμα. Πιστεύω ότι στην καρδιά αυτών των δηλώσεων βρίσκεται η μήτρα των ακραίων εθνικιστικών και φασιστικών απόψεων. Απέναντι σ' αυτές θα βρείτε, κύριοι, και την Αριστερά και το σύνολο του προοδευτικού δημοκρατικού κόσμου της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ηγουμενίδη και για τον χρόνο. Το λόγο έχει ο κ. Κλέων Γρηγοριάδης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, για δώδεκα λεπτά.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, αν η Ελλάδα ήταν άνθρωπος, τι είδους άνθρωπος θα θέλαμε, άραγε, να είναι; Σκεφθείτε τη σαν έναν δικό σας άνθρωπο, σαν κάποιον συγγενή. Αν, λοιπόν, η χώρα μας ήταν ο αδελφός σας ή η κόρη σας, θα θέλατε να ήταν ένας κλειστός, ένας μοναχικός, κακορίζικος και μόνιμα τρομαγμένος άνθρωπος ή μήπως θα προτιμούσατε ο συγγενής σας αυτός να είναι ένας κοινωνικός, ανοιχτός σε συνεργασίες και συναναστροφές, γεμάτος κέφι άνθρωπος, με ροπή προς τη χαρά της ζωής, την ώσμωση με άλλες ανθρώπινες υπάρξεις; Αν ο γιος σας περνούσε τη ζωή του ολομόναχος, χωρίς παρέες, αφιερωμένος μόνο στις υποχρεώσεις και τις ευθύνες του με τελικό σκοπό μια εν γένει αόριστη αριστεία, μεταξύ μας δεν θα ανησυχούσατε λιγάκι; Προσέξτε, δεν λέω να ήταν κάθε βράδυ το παιδί στα γλέντια και τις απολαύσεις. Κάθε άλλο. Εννοώ που και που να διασκέδαζε και λίγο, φυσικά παρέα με άλλους ανθρώπους, γιατί, λυπάμαι, άλλον τρόπο να διασκεδάζεις εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω. Με άλλους ανθρώπους, λοιπόν, διαφορετικούς ίσως από τον ίδιο, που η επαφή του όμως μαζί τους θα του άνοιγε και νέους ορίζοντες, πέρα από όσα έμαθε από το σπίτι του και από τον στενό περίγυρό του. Αυτό δεν θα ήταν το απαραίτητο υπόλοιπο των εμπειριών του, που, μαζί με όλα αυτά που θα κουβαλούσε από το περιβάλλον του, θα τον καθιστούσε τελικά έναν ανεξάρτητο, αυτοκέφαλο, ώριμο άνθρωπο, που κρατάει τη ζωή και το μέλλον του στα χέρια του; Θα αφήνατε ποτέ τους φόβους σας και την αγωνία σας για τους κινδύνους που κάποιες φορές συνεπάγονται τα άγνωστα νερά, να κυριαρχήσουν μέσα σας; Και θα αποκόβατε το παιδί σας από την κοινωνία μπροστά στο ρίσκο των επικίνδυνων ή, εν πάση περιπτώσει, εκείνων των συναναστροφών που δεν θα μπορούσατε να ελέγξετε; Μα, μια τέτοια συμπεριφορά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απέναντι σε κάθε άνθρωπο που αγαπάμε και νοιαζόμαστε γι' αυτόν θα ήταν ο ορισμός μιας ψυχοπαθολογικής υπερπροστατευτικότητας, μιας ασφυκτικής και πολύ οδυνηρής και πνιγηρής αγκαλιάς, που, όπως όλοι ξέρουμε, οδηγεί πάντα, μαθηματικά, σε έναν τελείως ανώριμο άνθρωπο, που φοβάται να κάνει επιλογές, αφού έχει μάθει να τις κάνουν πάντα άλλοι για αυτόν. Οδηγεί σε έναν άνθρωπο που φοβάται, έναν άνθρωπο που δεν θα καταφέρει ποτέ να αναπτύξει την κρίση του και τη συνείδησή του, αφού οι συνειδήσεις άλλων πάντα κρίνουν γι' αυτόν, αλλά κυρίως έναν άνθρωπο που, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα καταφέρει ποτέ του να αγαπήσει και να αγαπηθεί, αφού, όπως όλοι επίσης πολύ καλά γνωρίζουμε, ο ορισμός της αγάπης είναι το ρίσκο της προδοσίας, που όλοι εμείς οι φυσιολογικοί άνθρωποι έχουμε μάθει από νωρίς να παίρνουμε. Η ζωή, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι σαν το κολύμπι: είτε αφήνεσαι κάποια στιγμή χαρούμενος να πλεύσεις είτε αγωνίζεσαι διαρκώς αγχωμένος και φοβισμένος να επιπλεύσεις. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει κι έτσι έρχεται για όλους μας η ώρα που πρέπει να κάνουμε την επιλογή μας. Θα αφεθούμε τελικά στο πανηγύρι που λέγεται ζωή και, καλώς ή κακώς, κύριο χαρακτηριστικό ήταν και πάντα θα είναι η ποικιλία ή θα αντιστεκόμαστε περιχαρακωμένοι σε ένα στενόμυαλο και από τη φύση του περιοριστικό και απολύτως ορφανό εγώ; Με τον εγωισμό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κανείς δεν έφτασε ποτέ του πουθενά. Αντιθέτως ό,τι θαυμάζουμε, εκτιμούμε και σεβόμαστε σε αυτόν τον κόσμο είναι σχεδόν πάντα προϊόν συνεργασίας ανάμεσα σε ανθρώπους που χρειάστηκε να ξεπεράσουν πολλές φορές το εμπόδιο της γλώσσας, της θρησκείας, της φυλής, του φύλου, των διαφορετικών ηθών και εθίμων, για να μας παραδώσουν ενωμένοι τα ομαδικά επιτεύγματά τους. Τα μεγαλύτερα επιστημονικά, κοινωνικά, καλλιτεχνικά, πολιτικά επιτεύγματα προέκυψαν συνήθως από τέτοιες ετερόκλητες παρέες ή ετερόκλητες σκυταλοδρομίες, από παρέες ή σκυταλοδρομίες που τα μέλη τους χαρακτήριζε η ανοχή στη διαφορετικότητα, η αντίσταση απέναντι σε κάθε προκατάληψη και το άνοιγμα μπροστά στο άγνωστο. Αν είχαν κλείσει την πόρτα σε κάθε τι που δεν γνώριζαν, δεν θα μας είχαν παραδώσει το παραμικρό, εκτός, ίσως, από τη μεταλαμπάδευση των εντελώς άχρηστων φόβων τους. Αυτό ακριβώς, να μας μεταλαμπαδεύουν τους άχρηστους φόβους τους, κάνουν όλοι οι φασίστες αυτού του κόσμου, ό,τι χρώμα κι αν έχει η στολή τους, πίσω από όποια ιδεολογία κι αν αυτοί κρύβονται. Επειδή φοβούνται απελπισμένα οι ίδιοι να ζήσουν, εννοούν να μην αφήσουν ούτε εμάς να ζήσουμε. Ελάτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μην τους κάνουμε αυτή τη χάρη, ας μην υιοθετήσουμε σε καμμία περίπτωση την ατζέντα τους, ας προσπαθήσουμε. Γιατί, αν προσπαθήσουμε να σύρουμε το κοπάδι των οπαδών τους στην politically correct στάνη μας, γιατί κάθε φορά που υιοθετούμε την ατζέντα τους ή κάποια ψήγματα από την ιδεολογία τους, επειδή δήθεν είναι καλύτερα οι οπαδοί τους να στεγάζονται σε εμάς κι όχι σε αυτούς τους άγριους, στην πραγματικότητα γινόμαστε εμείς οι ίδιοι οι άγριοι. Στην πραγματικότητα, κάθε φορά που διαχωρίζουμε έναν μετανάστη πείνας από έναν πρόσφυγα πολέμου, τους νομιμοποιούμε τους φασίστες. Κάθε φορά που κοιτάμε πώς να αποφύγουμε τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις μας απέναντί τους και τις εκπληρώνουμε στο ελάχιστο μόνο δυνατό, προσπαθώντας να δημιουργήσουμε γι' αυτούς τους κυνηγημένους ένα δυστοπικό και πολλές φορές απάνθρωπο περιβάλλον, ορθώνοντας διαρκώς μπροστά τους εμπόδια ανυπέρβλητα, γραφειοκρατικά και άλλα, ώστε να αποδοθούν τελικά είτε από εκεί που ήρθαν είτε σε μία ακόμα χειρότερη από κει που ήρθαν περιοχή, στην εντελώς φασιστική Τουρκία, νομιμοποιούμε όλους τους φασίστες αυτού του κόσμου. Ας σταματήσουμε επιτέλους να το κάνουμε, ας σταματήσουμε να το κάνουμε, γιατί διαφορετικά προσφέρουμε την πατρίδα μας μακροπρόθεσμα βορά στην πείνα του φασισμού. Θα μου πείτε και τι να κάνουμε; Να κρατήσουμε στη μικρή μας χρεοδουλοπαροικία και δυο - τρία ακόμα εκατομμύρια πεινασμένους δουλοπάροικους αυτού του κόσμου; Θα πνιγούμε όλοι μαζί εδώ. Δεν θα ξεχρεώσουμε ποτέ. Σε λίγα χρόνια δεν θα έχουμε πια εθνική ταυτότητα. Θα ξεχάσουμε και τα ελληνικά μας. Γιατί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μήπως τα μάθαμε ποτέ; Τα ελληνικά μας εννοώ αν μάθαμε ποτέ. Μήπως το λεξιλόγιό μας ήδη πολλά χρόνια, πάρα πολλά πριν να υπάρξει το μεταναστευτικό πρόβλημα, εκεί κάπου στη δεκαετία του '80 δεν περιορίστηκε βάναυσα σε περίπου εκατό λέξεις, όπως βασικά, οπωσδήποτε, εντάξει. Τα θυμάστε. Είμαστε κάθετα αντίθετοι, το λέμε ξεκάθαρα, για να το καταλάβουν. Αυτές οι λέξεις δεν υπήρχαν πριν, είναι όλες γεννημένες. Μήπως η εθνική μας ταυτότητα δεν έχει αλλοιωθεί χρόνια τώρα από την καταναλωτική μας μανία, που, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, μας αναγκάζει βέβαια να ακολουθούμε τι άλλο, συλλογικά τα παγκόσμια πρότυπα μέχρι και τη γλώσσα της εκάστοτε κυρίαρχης μητρόπολης; Της Αμερικής αυτή την εποχή. Όμως, ποιας Αμερικής τα πρότυπα ακολουθούμε; Της Αμερικής, του τρελού αυτού πλανητάρχη Τραμπ, του απροκάλυπτου αυτού φασίστα, που θέλει να κουμαντάρει και τις τύχες της υφηλίου. Ένας ξενοφοβικός άνθρωπος, σεξιστής και ρατσιστής ξεκίνησε και έχει κάνει να μοιάζει όλη την Προεδρία του με ένα τεράστιο τείχος. Αυτό το τείχος, στα σύνορά του με το Μεξικό, που απαιτεί μάλιστα από τους Μεξικανούς να χτίσουν με τα δικά τους έξοδα, είναι να ξέρετε συγχρόνως και το Τείχος του Βερολίνου, που ξαναχτίστηκε από μόνο του και επιστρέφει για να μας χλευάσει. Εμείς τι λέτε να κάνουμε; Να μιμηθούμε αυτόν τον απίστευτο τύπο και να γίνουμε και εμείς μικρά «τραμπάκια»; Να αρχίσουμε από τον Έβρο και μετά με τη συγκλονιστική τεχνολογία που μας παρέχει η ιλιγγιώδης ανάπτυξη που ζούμε τα τελευταία δέκα χρόνια, να συνεχίσουμε τα υποθαλάσσια τείχη μας σε όλο το Αιγαίο; Να επαναφέρουμε μήπως το γνωστό δόγμα Σαμαρά; «Άμα κακοπεράσουν, θα λένε στους συγγενείς τους να μην έρθουν.»; Να καταντήσουμε τέλος σαν τη μέχρι προ μηνών ημιφασιστική Ιταλία, που μέχρι πριν από λίγο καιρό κρατούσε και εγώ δεν ξέρω για πόσο διάστημα ένα ολόκληρο καράβι ψυχές, μην τυχόν και πατήσουν και μολύνουν οι ξένοι το ιερό της χώμα; Αυτά οραματίζονται, αγαπητοί συνάδελφοι, κάποιοι από σας σαν μέλλον της πατρίδας μας; Να είμαστε, δηλαδή, απόλυτα γονατισμένοι, συνθηκολογημένοι αμαχητί, νιώθοντας ασφαλείς και στεγανοί στη μοναξιά μας, με έναν κόσμο ολόκληρο να πεθαίνει αβοήθητος γύρω μας κι εμάς να θριαμβολογούμε που ακόμα απλώς και μόνο δεν είμαστε στη θέση του; Είναι πολιτισμός αυτό, κυρίες και κύριοι; Υπάρχει σ' αυτή τη στάση οτιδήποτε που έχει κάποια σχέση με την πραγματική Ελλάδα, που ο βασιλιάς των θεών της είχε το παρατσούκλι Ξένιος, που ο μεγαλύτερος ποιητής της γεννήθηκε, έζησε και δημιούργησε το ελληνικότατο έργο του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, που χρόνια τώρα νησιώτισσες γιαγιάδες και νησιώτες ψαράδες κρατούν αγκαλιά αυτά τα ξένα αλλά παγκόσμια μωρά και τα φυλάνε στον κόρφο τους σαν το πολυτιμότερο δώρο αυτού του κόσμου, με πλήρες αίσθημα προσωπικής ευθύνης για την επιβίωση της τόσο διαφορετικής αλλά και τόσο ίδιας αυτής νέας ζωής; Ναι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι οι ίδιοι αυτοί ψαράδες - και ας μην είναι - που έσωσαν μόνοι τους, χωρίς να χρειαστούν κανέναν απολύτως χρεοκοπημένο κρατικό συντονισμό μας, όσους σώθηκαν τελικά στο Μάτι. Λέτε οι ψαράδες που έσπευσαν στο Μάτι να άφηναν ποτέ Αφγανό, Πακιστανό ή Πέρση μετανάστη να πνιγεί στη θάλασσά τους, επειδή είναι μαύρος, κίτρινος ή άλλος; Τους φαντάζεστε ποτέ να ελέγχουν εάν πρόκειται για πρόσφυγα ή μετανάστη, πριν περισυλλέξουν από το νερό έναν άνθρωπο; Ξέρετε καλά πως δεν θα το έκαναν. Ξέρετε πως θα ρίσκαραν και τη ζωή τους ακόμη γι' αυτή τη σφηνωμένη - ένας Θεός ξέρει από πού - αίσθηση καθήκοντος απέναντι σε όλες τις άλλες ανθρώπινες υπάρξεις. Το ξέρετε καλά, γιατί όλη σας τη ζωή και εσείς, όπως και εγώ, μέσα σας καμαρώνετε γι' αυτές τις συμπεριφορές, γι' αυτούς τους Έλληνες που αιώνια θα φυλάνε Θερμοπύλες για όλους εμάς τους υπόλοιπους. Με τη στάση σας και την ψήφο σας σ' αυτό το απαράδεκτο για τον πολιτισμό μας νομοσχέδιο δώστε μια ευκαιρία στα παιδιά μας να μην ντρέπονται στο μέλλον για λογαριασμό μας, να μην αγωνίζονται να σβήσουν την κηλίδα, τον λεκέ, δηλαδή, γιατί οι γονείς τους - εμείς - άφησαν αβοήθητους ανθρώπους να πεθάνουν στη μέση της θάλασσας, στη λάσπη της Ειδομένης - για εσάς το λέω - , στην κονιορτοποίηση της Μόριας ή, ακόμα χειρότερα, στη φασιστική αγκαλιά της δήθεν ασφαλούς Τουρκίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνοντας, θέλω μόνο να σας θυμίσω πως μια εποχή σαν τη σημερινή, με τις ιλιγγιώδεις πολιτικές ανατροπές, τις εντελώς απρόβλεπτες γεωπολιτικές εξελίξεις και τους διαρκείς οικονομικούς και άλλους πολέμους, κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θα μπορούσε ποτέ να εγγυηθεί πως αύριο το πρωί δεν θα βρισκόμαστε εμείς οι ίδιοι στη θέση των ανθρώπων που με αυτό το σχέδιο νόμου καταδιώκουμε όσο σκληρότερα μπορούμε. Τους κάνουμε, ίσως, τον βίο αβίωτο, για να μην ξανατολμήσουν οι ίδιοι ή οι συγγενείς τους στην πατρίδα τους να επιχειρήσουν το για εμάς, τους προσκυνημένους Έλληνες χρεοδουλοπάροικους της Ευρώπης, αδιανόητο: να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους να ζήσουν. Ένα δικαίωμα που εδώ και δέκα χρόνια όλοι εμείς εδώ μέσα συστηματικά απεμπολούμε και γι' αυτό, ίσως, τόσο σκληρά νομοθετικά σήμερα τους τιμωρούμε, γιατί ζηλεύουμε αυτό που βλέπουμε στα μάτια τους να λάμπει, γιατί θυμόμαστε ακόμα ίσως πως και τα δικά μας μάτια κάποτε έτσι έλαμπαν. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, άμα το λέει η καρδιά σας, ακόμα προλαβαίνουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Η κ. Λιακούλη από το Κίνημα Αλλαγής έχει τον λόγο, για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με πολύ μεγάλη προσοχή άκουσα όλους τους εισηγητές των παρατάξεων. Ένας απ' αυτούς χρησιμοποίησε ξανά και ξανά τον όρο «λαθροεισβολείς». Όσο εκείνος το έλεγε και το ξαναέλεγε, στο μυαλό μου ξεπηδούσε η εικόνα εκείνου του τρίχρονου αγοριού, με τα κοντά παντελονάκια, που έγινε εικόνα χαμογελώντας σε μια ακτή του Αιγαίου. Και έγινε εικόνα ζωής. Χαμογελάτε και εσείς…
Εγώ έχω και άλλες εικόνες στο μυαλό μου.
Δώστε του, λοιπόν, τον τίτλο που του αξίζει σε αυτή την φωτογραφία: «Λαθροεισβολέας ετών τριών». Με αυτά και με αυτά αντιλαμβανόμαστε ότι το ζήτημα είναι ουσιαστικά σαν να περπατά κανείς και να ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί. Εκφεύγει των δυνατοτήτων μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν έχει σχέση μόνο με τη χώρα, έχει σχέση με την Ευρώπη και τον κόσμο. Είναι ένα ζήτημα που βρίσκεται σε σχέση με τους εταίρους μας και έχει καταντήσει να αποτελεί περισσότερο ένα παιχνίδι, το παιχνίδι του «μουτζούρη», σε ποιον θα μείνει το κακό χαρτί. Είναι ένα ζήτημα που δεν επαφίεται καν στις δικές μας νομοθετικές δυνατότητες. Αποφασίζει η Τουρκία, ανοιγοκλείνει τα σύνορά της, διαχειρίζεται τον πληθυσμό και, βεβαίως, σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα στην ευρύτερη γεωπολιτική σκακιέρα της Εγγύς Ανατολής. Σε αυτό το πλαίσιο ακριβώς, εμείς καλούμαστε να κάνουμε πολιτική, δηλαδή να νομοθετήσουμε, ενώ γνωρίζουμε πως, ό,τι χτίζουμε στην κυριολεξία βρίσκεται πάνω στην άμμο, γιατί κάθε φορά άλλοι παράγοντες καθορίζουν καινούργια πράγματα, φέρνουν καινούργια δεδομένα, τα οποία πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν. Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι τόσο απλό. Υπερβαίνει τις δικές μας δυνατότητες και, παρά το γεγονός ότι έχουμε την ευτυχία να είμαστε η χώρα εδώ που είμαστε, ταυτόχρονα έχουμε την ατυχία να βρισκόμαστε στις παρυφές της ηπείρου, καλύπτοντας ένα μεγάλο και ευάλωτο τμήμα των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης, ακριβώς εκεί που συναντιούνται οι δυο κόσμοι, ο κόσμος της Δύσης και ο κόσμος της Ανατολής. Ένα μεγάλο μέρος του κόσμου της Ανατολής βρίσκεται σε αναβρασμό, τις συνέπειες του οποίου καθημερινά βιώνουν πρώτα τα νησιά μας της πρώτης γραμμής, του ανατολικού Αιγαίου, αλλά έντονα πια και κλιμακούμενα βιώνει και η ενδοχώρα. «Συνεπώς τι;», ρωτάει κανείς. Με σταυρωμένα χέρια θα μείνουμε απέναντι σ' αυτό το σκηνικό; Θα κάνουμε τι; Έχουμε μιλήσει στο Κίνημα Αλλαγής πολλές φορές γι' αυτό το θέμα και έχουμε πάρει πολλές πρωτοβουλίες. Η κρισιμότητα των στιγμών είναι πολύ συγκεκριμένη. Ας αφήσουμε τα κροκοδείλια δάκρυα για άλλους. Είμαστε όλοι γνωστοί και για τις διαδρομές μας και ξέρουμε ο καθένας τι υπηρετεί. Κανένας δεν είναι περισσότερο ανθρωπιστής από κανέναν άλλο. Εμείς, λοιπόν, δεν μπορούμε σε καμμία περίπτωση να πούμε «όχι» σε μια προσπάθεια που επιχειρεί να κωδικοποιήσει ένα ενιαίο κείμενο διαφορετικά. Δεν μπορούμε να πούμε «όχι» σ' ένα νομοθέτημα που υπόσχεται - έστω υπόσχεται - την απλούστευση και συντόμευση των διαδικασιών. Έχουμε φτάσει στο μη περαιτέρω. Αυτή δεν είναι μια παραδοχή της κοινής λογικής; Δεν μας επιτρέπεται, επιπλέον, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μετατρέψουμε τη Βουλή σε αρένα για ζητήματα αυτής της τάξης, δηλαδή για ζητήματα εθνικά. Είναι εθνικά ζητήματα το προσφυγικό και το μεταναστευτικό. Αφήνουμε την αρένα σε άλλους, που άλλωστε έχουν δώσει εξετάσεις τις τελευταίες μέρες σ' αυτόν τον ρόλο και έχουν κερδίσει και τις εντυπώσεις, αποδεικνύοντας ποιο είναι το πραγματικό πολιτικό DNA τους και πώς αντιλαμβάνονται τη δημοκρατία. Σας τη χαρίζουμε, λοιπόν, αυτή την εικόνα. Εμείς με το θεσμικό, πολιτικό, σοβαρό βάρος, το οποίο διαθέτουμε, θα διατυπώσουμε τις ενστάσεις μας κριτικά, αλλά όχι αρνητικά. Η διαβούλευση δεν ήταν ολοκληρωμένη, κύριε Υπουργέ. Το νομοσχέδιο, όμως, πρέπει να λειτουργήσει και πρέπει να προχωρήσει. Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας. Είμαστε, δυστυχώς, αυτή τη στιγμή στο και πέντε. Έχουμε να διαχειριστούμε μια μπαρουταποθήκη. Βεβαίως, το «νόμος και τάξη» εδώ δεν πιάνει. Το λένε πολλοί στα κανάλια, στελέχη της Κυβέρνησης. Μην το λέτε. «Νόμος και τάξη», μην το λέτε, γιατί το μεταναστευτικό, το προσφυγικό, δεν είναι ζητήματα που προσφέρονται για τέτοιους χαρακτηρισμούς. Εδώ χρειάζεται εθνική συναίνεση, για να διαχειριστούμε το θέμα. Άρα κακό κάνετε, όσο και αν χαϊδεύετε τα αυτιά των ψηφοφόρων. Έρχομαι στο «διά ταύτα». Η αυστηροποίηση του πλαισίου δεν συνεπάγεται σε καμμία περίπτωση αποτελεσματικότητα. Απελπισμένος άνθρωπος που κολυμπάει επειδή νιώθει ότι πεθαίνει, ούτε οι δεκαοκτώ μήνες ούτε οι είκοσι τέσσερις ούτε οι τριάντα έξι θα τον κάνουν να μην κολυμπήσει. Τελεία και παύλα! Εδώ θα πρέπει να διασφαλίσουμε τους ρόλους μας, ο καθένας από εμάς, και να προσπαθήσουμε να προασπίσουμε τα κεκτημένα ανθρωπιστικά δικαιώματα. Περαιτέρω, κύριε Υπουργέ, οι σύγχρονες πολιτικές χαράσσονται με εταιρική κοινωνική συνείδηση, με σοβαρή, έντιμη και υπεύθυνη διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες. Έχετε ξεκινήσει μια προσπάθεια και την παρακολουθώ με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον στις περιφέρειες και στους τοπικούς δήμους. Είμαι είκοσι πέντε χρόνια στην αυτοδιοίκηση. Έχω μόνο ένα πράγμα να πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Κανένας ποτέ δεν τους ρώτησε. Και η προηγούμενη κυβέρνηση το ίδιο έκανε, που σήμερα έχει κροκοδείλια δάκρυα για τον ανθρωπισμό κ.λπ.. Δεν μας ρωτήσατε. Ούτε στη Λάρισα μας ρωτήσατε. Εξακόσιους μάς είπατε ότι θα φέρετε και χίλιους πεντακόσιους μάς φέρατε. Δεν μας ρωτήσατε ούτε για το Κυψελοχώρι ούτε για το Κουτσόχερο, για πουθενά δεν μας ρωτήσατε. Πάρτε το από την αρχή, αν θέλετε, λοιπόν, να το ξανακερδίσετε το θέμα, αν θέλουμε να το ξανακερδίσουμε το θέμα, το πώς οι τοπικές κοινωνίες πλέον θα πρέπει να έχουν από κοινού ένα σοβαρό πλαίσιο επιχειρησιακού σχεδιασμού. Όποιος το καταφέρει αυτό - κύριε Πρόεδρε, τελειώνω - πραγματικά θα γράψει ιστορία πολιτικής ευθυκρισίας, πολιτικής διορατικότητας, κοινωνικής ειρήνης και ανθρωπιάς.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κυρία Λιακούλη. Πρέπει όλοι να τηρούν τον χρόνο, για να υπάρξει χρόνος και για τους υπόλοιπους. Τώρα τον λόγο έχει η κ. Κανέλλη για πέντε λεπτά.
Τώρα, μεταξύ μας, κακώς ανεβαίνουμε εδώ. Θα γλιτώναμε μισό λεπτό από το ανέβα - κατέβα όλοι μας, αν αποφασίζαμε να μιλάμε από κάτω, και θα το εξασφάλιζαν πέντε - έξι συνάδελφοι ακόμα. Τέλος πάντων, ας χαρίσω κι εγώ αυτά τα δώδεκα δεύτερα στη λογική. Εγώ να υποθέσω ότι όλοι σας, όλοι όσοι περάσατε από τη διακυβέρνηση, είστε οι καλύτεροι των ανθρώπων και το Υπουργείο δεν είναι το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αλλά είναι Υπουργείο Προστασίας του Ανθρώπου. Να το υποθέσω και να υποθέσω ότι είχατε τις καλύτερες των προθέσεων. Η κατάσταση αυτή τη στιγμή είναι μια κόλαση και θα συνεχίσει να είναι κόλαση για έναν πάρα, μα πάρα, πολύ σοβαρό λόγο: Ο φιλανθρωπισμός, ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη είναι επάγγελμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το να είσαι μέλος μη κυβερνητικής οργάνωσης είναι επάγγελμα του μέλλοντος. Φτιάχνει καριέρες. Είναι επάγγελμα και είναι «βρυξελλοεπιδοτούμενο». Το θέλετε οι συριζαίοι, το θέλετε και το συνεχίζετε και οι νεοδημοκράτες, γιατί είστε φιλοευρωπαίοι. Αυτό θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση, το θέλει από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, να υποκαταστήσει τις κρατικές λειτουργίες και τις κρατικές ευθύνες και τα κρατικά κονδύλια, στο πλαίσιο της απελευθέρωσης της αγοράς και της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο και να τα αφήνει σε μη κυβερνητικές οργανώσεις. Παρά ταύτα, όλες αυτές τις μέρες διαβούλευσης, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις απέκτησαν και μια τεχνογνωσία, απέκτησαν και μια προσέγγιση του ζητήματος. Φτάσαμε να καλλιεργούμε το κλίμα «χωρίς αυτές τι θα γινότανε;». Θα σας πω εγώ τι θα γινότανε. Θα είχε υποχρεωθεί το κράτος να λειτουργήσει διαφορετικά ως κράτος. Και τώρα έρχεστε να βάλετε αστυνομικούς και στρατιωτικούς μαζί με ΜΚΟ, να φτιάξετε την υπόθεση. Πρώτον, να δούμε τι δεν κάνετε. Εγώ θα σας μιλήσω μόνο για ένα θέμα, το οποίο καίει το σύμπαν και χωρίς παραπανήσιους συναισθηματισμούς: ασυνόδευτοι ανήλικοι. Οποιοσδήποτε από εσάς μπορεί να βρεθεί αύριο το πρωί με το παιδί του σε τέτοια κατάσταση παρόμοια, για να το καταλάβετε. Στην Ελλάδα είναι καταγεγραμμένοι αυτή τη στιγμή, περίπου τέλη Σεπτεμβρίου, ασυνόδευτοι ανήλικοι πεντέμισι χιλιάδες. Η πραγματικότητα είναι ότι είναι διπλοί, διπλάσιοι. Από αυτούς το 35% είναι παιδιά επανενώσιμα με τις οικογένειες. Η πλειονότητα των επανενώσιμων είναι για τη Γερμανία. Ακούστε, λοιπόν, η Γερμανία, που έχει πρωτοστατήσει στη συμφωνία που έχει κάνει ως Ευρωπαϊκή Ένωση και ως ηγέτιδα δύναμη με την Τουρκία, τι προβλέπει: Μέσα σε τρεις μήνες πρέπει να κάνεις την αίτηση και έχει δύο μήνες για να σου απαντήσει. Υπάρχουν χώρες, όχι σαν τη Γερμανία, που δεν απαντάνε ποτέ. Αν δεν απαντηθεί, πάει το αίτημα, δεν μπορεί να επανενωθεί ποτέ το παιδί. Τι ζητάνε; Έχει ένα παιδί έναν θείο στη Γερμανία. Ζητάνε το νοίκι του, τον εργοδότη του, το DNA του, την υγεία του, την απόδειξη για τη σχέση που έχει. Η από δω πλευρά πρέπει να φτιάξει σαράντα σελίδες και το «καπάκι» ποιο είναι; Θα σας το πω και θα ενθουσιαστείτε και θα μου πείτε τι θα κάνουν οι αστυνομικοί και τι θα κάνουν οι στρατιωτικοί: πλήρης επιβεβαίωση σε ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά των πιστοποιητικών της χώρας προέλευσης. Θέλω να δω παιδί από το Κομπάνι ή από ένα περίχωρο της Κανταχάρ, που έχει φτάσει εδώ και είναι ασυνόδευτο, να μπορείς να πάρεις και χαρτιά. Γιατί ξέρω μετανάστρια νόμιμη εδώ, ο άντρας της είναι Έλληνας, το παιδί της είναι Ελληνόπουλο και αυτή δεν έγινε για ένα λάθος ημερομηνίας ακριβώς δύο ημερών, από τον Μάρτη στον Απρίλη, όταν της δώσαν τα χαρτιά από την Αιθιοπία. Και πείτε μου τώρα τι θα κάνετε εσείς με τα ασυνόδευτα, τα οποία είναι χίλια επτακόσια αλλού και χίλια εκατό στη Μόρια. Λοιπόν, εμείς είχαμε προτάσεις, τις είπαμε και πριν. Δεν είναι ευρωενωσιακές. Εμείς είμαστε κρατιστές. Εμείς είμαστε του περασμένου αιώνα. Γιατί αυτά δεν αντιμετωπίστηκαν. Ακούω και μερικούς από εδώ, σας πιάνει συναισθηματισμός και μιλάτε για το τείχος στο Μεξικό, μιλάτε για το τείχος στο Βερολίνο. Για εκείνο το τείχος στο Ισραήλ; Δεν μιλάει κανένας σας! Για τους Παλαιστίνιους, κανένας σας! Δεν υπάρχει, δεν είναι δίπλα, δεν είναι στην ίδια γειτονιά. Α μπα, καθόλου, πουθενά, ηλεκτροφόρα καλώδια δεν υπάρχουνε, τσιμεντωμένα πηγάδια εκεί για τους Παλαιστινίους δεν υπάρχουν, όχι. Εδώ είμαστε φιλάνθρωποι και έχουμε πολλές ΜΚΟ, πολλές ΜΚΟ, πολύ καλά πληρωμένες και καθόμαστε και συζητάμε πόσους θα προσλάβουμε, με τι μισθό, με τι εργασιακή σχέση, χωρίς να ξέρουμε ποτέ τι κονδύλια και πώς τα διαχειρίζονται αυτές οι ΜΚΟ. Αυτή είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, υποκριτική εντελώς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω αμέσως. Εμείς σας είχαμε προτείνει: Θέλετε πρώτα απ' όλα ένα σώμα κρατικών λειτουργών επιτρόπων. Η χώρα είναι γεμάτη νέους ανθρώπους, που, αν εκπαιδευτούν κατάλληλα, μπορούν να το κάνουν. Μπορείτε να υποχρεώσετε και να ζητήσετε από τις ευρωπαϊκές χώρες ενιαίο τρόπο συλλογής εγγράφων και απόδειξης των σχέσεων, για να επανενωθούν τα παιδιά. Ενιαίο, για να μην μπορεί καμμία χώρα να λέει «εγώ τρεις μήνες», «εγώ δύο μήνες», «εγώ απαντάω», «εγώ δεν απαντάω», «εγώ θέλω εξήντα έγγραφα», «εγώ εκατό». Αυτά τα πράγματα έπρεπε να κάνετε σαν πολιτική, εκεί έπρεπε να το πάτε. Πώς να το πάτε; Μπορείτε να το πάτε; Θα χαθούν λεφτά και τα λεφτά είναι πολλά, πάρα πολλά είναι τα λεφτά. Γύρω από τον ανθρωπισμό τα λεφτά είναι πάρα πολλά. Όλες οι έρευνες των διεθνών οργανισμών αποδεικνύουν ότι από τα λεφτά που πηγαίνουν έξω από κρατικές δομές φτάνει το 20% στον παραλήπτη και το 80% στους ενδιάμεσους ωφελούμενους με το μεγάλο φαγοπότι. Αν αυτό δεν είναι φιλανθρωπική ανθρωποφαγία, τότε… Αν μου πείτε ότι κάτι αντιμετωπίζεται από αυτά στο νομοσχέδιο, να σας πω «μπράβο». Είναι για καταψήφιση το σύνολο της πολιτικής απέναντι στην έννοια «πρόσφυγας», «μετανάστης», ο μη έχων πού την κεφαλήν κλίναι.
Έχει δίκιο η κ. Κανέλλη. Δεν το είπα, αλλά, όποιος θέλει να μιλήσει από τη θέση του, δεν υπάρχει κάποιο θέμα. Ο κ. Βαρουφάκης θα μιλήσει στις 13.30;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία, ευχαριστώ. Γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ο Ρήγας και η Επανάσταση», που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι τρεις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί από το 1ο Γυμνάσιο Παιανίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίζουμε τώρα με την κ. Γιαννακοπούλου, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κινήματος Αλλαγής, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το μεταναστευτικό - προσφυγικό πρόβλημα αναδεικνύεται σε μείζον, σε κεντρικής σημασίας εθνικό, πολιτικό και ανθρωπιστικό πρόβλημα. Σήμερα, στα νησιά του βόρειου Αιγαίου ο πληθυσμός αυτών των ανθρώπων έχει φτάσει τις τριάντα πέντε χιλιάδες, δημιουργώντας ένα πραγματικό χάος και μια έκρυθμη κατάσταση στις τοπικές κοινωνίες. Στα κέντρα υποδοχής στα νησιά διαμένουν αυτές τις μέρες τριάντα μία χιλιάδες άνθρωποι, ενώ η δυνατότητα και η αντοχή για φιλοξενία είναι μόνο για έξι χιλιάδες διακόσια άτομα. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, οποιαδήποτε προσπάθεια να μεταφερθούν πρόσφυγες και μετανάστες στην ενδοχώρα συναντά αντιδράσεις δημοτικών αρχών και πολιτών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε το πώς δημιουργήθηκε αυτό το πρόβλημα και πόσο αναποτελεσματικά και ιδεοληπτικά το διαχειρίστηκε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Οι υποτιθέμενοι ανθρωπιστές και ευαίσθητοι του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτοί οι οποίοι δημιούργησαν το κολαστήριο της Μόριας - και όχι μόνο - , που αποτελεί ντροπή για τον ελληνικό και για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Απορώ, κύριε συνάδελφε, κύριε εισηγητά του ΣΥΡΙΖΑ, πώς μπορείτε να δηλώνετε περήφανος. Μπορείτε να δηλώνετε περήφανος για τη Μόρια; Γιατί αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν έχετε καταλάβει τι έγινε στη χώρα μας τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από την άλλη, και οι υποτιθέμενοι αποτελεσματικοί της Νέας Δημοκρατίας είναι αυτοί οι οποίοι πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο. Καθυστέρησαν να αντιδράσουν, ενώ οι ροές άρχισαν να αυξάνονται με αλματώδη ρυθμό. Και, προφανώς, κύριε Υπουργέ, προφανώς, κύριε Χρυσοχοΐδη, δεν ήταν όλα καλά, όλα εντάξει στη Μόρια το καλοκαίρι που την επισκεφθήκατε. Είναι προφανώς απολύτως άστοχη αυτή η δήλωσή σας και ειλικρινά θα περίμενα να ακούσω τι σας οδήγησε σε αυτή τη δήλωση. Οι πρώτοι, δηλαδή η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, θα περάσουν στην ιστορία σαν οι δημιουργοί ενός χώρου ευτελισμού της ανθρώπινης υπόστασης, που θυμίζει τα στρατόπεδα συγκέντρωσης άλλων εποχών. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε, κυρίες και κύριοι, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διέθεσε δύο δισεκατομμύρια για να αντιμετωπιστεί η ανθρωπιστική διάσταση του προβλήματος και κανείς δεν γνωρίζει με σαφήνεια που πήγαν - μέχρι σήμερα δεν ξέρουμε πού πήγαν - αυτά τα χρήματα, ποιοι και πώς τα διαχειρίστηκαν, πού και πότε λογοδότησαν για τη διαχείρισή τους και, το κυριότερο, ποιοι έκαναν πάρτι πάνω στην ανθρώπινη δυστυχία. Ήταν κάποιες ΜΚΟ οι οποίες έδρασαν ανεξέλεγκτα; Ήταν κάποιοι κρατικοί παράγοντες της προηγούμενης κυβέρνησης που δρομολόγησαν άλλες διαδρομές για τα χρήματα που προορίζονταν για τους πρόσφυγες; Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα. Η προηγούμενη κυβέρνηση έχει βαρύτατες ευθύνες για την απελπιστική κατάσταση που δημιουργήθηκε. Απέτυχε να αξιοποιήσει τη μείωση των ροών τα τελευταία χρόνια, για να μπορέσει να δώσει λύσεις. Απέτυχε να αποσυμφορήσει τα νησιά και να επιτύχει χιλιάδες επιστροφές. Μέσα σε τέσσερα χρόνια υπήρξαν μόνο χίλιες οκτακόσιες επιστροφές. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ]] Από την άλλη πλευρά, η σημερινή Κυβέρνηση καθυστέρησε αδικαιολόγητα να δει το πρόβλημα. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι, κύριε Υπουργέ. Τον Αύγουστο οι αφίξεις έφτασαν τις οκτώ χιλιάδες. Τον Σεπτέμβριο ξεπέρασαν τις έντεκα χιλιάδες και τον Οκτώβρη τις εννιάμισι χιλιάδες. Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις φαίνεται να χάνεται ο έλεγχος και να δημιουργούνται συνθήκες ανομίας και κοινωνικής ανησυχίας. Προφανώς - και εμείς το είπαμε από την πρώτη στιγμή - ήταν απολύτως λάθος η μεταφορά των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Το είπατε και εσείς, κύριε Υπουργέ. Το ζήτημα είναι πολύπλευρο, είναι πολυσύνθετο. Δεν αφορά μόνο την αστυνόμευση. Αφορά κάτι ευρύτερο. Μα, δεν είναι, λοιπόν, απολύτως αντιφατικό το να πηγαίνει όλη αυτή η διαχείριση ουσιαστικά στην αστυνόμευση; Το πρόβλημα δεν λύνεται με το να παριστάνει η Κυβέρνηση την αυστηρή, για να νομίζουν, να αισθάνονται οι δικαιολογημένα ανήσυχοι και φοβισμένοι πολίτες, ότι υπάρχει έλεγχος για την κατάσταση, ούτε, επίσης, λύνεται με το συνεχίζει το αίσχος των «στρατοπέδων συγκέντρωσης», που δημιούργησε η δήθεν Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Πώς θα λυθεί το πρόβλημα στη Μόρια με τις δεκατεσσερισήμισι χιλιάδες ανθρώπους, στη Σάμο με τις έξι χιλιάδες, στη Χίο με τις τέσσερις χιλιάδες επτακόσιους, στην Κω με τις τρεις χιλιάδες επτακόσιους ή στη Λέρο με τις δύο χιλιάδες εκατό; Μιλάμε για ένα τεράστιο πρόβλημα, για ένα τεράστιο ερώτημα, για το πώς θα το αντιμετωπίσουμε. Και, μάλιστα, αυτό το πρόβλημα γίνεται διαρκώς μεγαλύτερο, αφού, πρώτον, οι αφίξεις από την Τουρκία δεν θα σταματήσουν, όπως φαίνεται, δεύτερον, οι πολιτικοί κίνδυνοι με το εκρηκτικό πρόβλημα στα νησιά και τις αντιδράσεις στην υπόλοιπη χώρα να κλιμακώνονται είναι μεγάλοι και, τρίτον, οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να φτάσει το πρόβλημα στην αυλή τους. Επομένως βρισκόμαστε μπροστά σε μία εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, της οποίας η αντιμετώπιση απαιτεί, αφ' ενός, πραγματική, ουσιαστική εθνική συνεννόηση και στρατηγική και, αφ' ετέρου, συνεχή διάλογο με την αυτοδιοίκηση και τους κοινωνικούς φορείς, για να μην υπάρχουν αντιδράσεις ή έστω να μετριαστούν. Δυστυχώς, δεν έχουμε δει μέχρι στιγμής ούτε το ένα ούτε το άλλο και αυτό κυριολεκτικά μάς τρομάζει. Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται - έστω καθυστερημένα - να αντιμετωπίσει, λοιπόν, μία κατάσταση που δεν έχουμε την πολυτέλεια να αγνοήσουμε και θα ήταν απολύτως εγκληματικό να παραμείνουμε απαθείς, ειδικά όσον αφορά το ζήτημα των ασυνόδευτων ανηλίκων, που είναι ένα τεράστιο θέμα, το οποίο πρέπει να δούμε με πολύ μεγάλη ευαισθησία. Με το παρόν νομοσχέδιο επιχειρείται η ενοποίηση των διατάξεων σε ένα νομοθέτημα, ενσωματώνοντας και ενοποιώντας στο Εθνικό Δίκαιο μία σειρά από ευρωπαϊκές νομοθετικές πράξεις, που είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει η χώρα μας. Πιο συγκεκριμένα, μιλάμε για την οδηγία 95/2011/ΕΕ, την οδηγία 32/2013/ΕΕ και την 33/2013/ΕΕ, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία. Για πολλούς ανθρώπους που δεν είναι ειδικοί, όλοι αυτοί οι όροι προφανώς φαντάζουν εντελώς άγνωστοι. Είναι, όμως, όροι οι οποίοι αποτελούν κατακτήσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, του σύγχρονου πολιτισμού και αφορούν την προστασία της ανθρώπινης ζωής και των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου σε καταστάσεις έκτακτες, σε καταστάσεις που κάνεις δεν θα ήθελε ποτέ να ζήσει, σε καταστάσεις που εμείς εδώ πέρα γνωρίζουμε πολύ καλά πως πέρασε η Ελλάδα, αφού ξέρουμε ότι υπήρξαμε έθνος και μεταναστών και προσφύγων σε πολλές φάσεις της ιστορίας μας. Ωστόσο, όσο ανθρωπιστές και να είμαστε, όσο και να τιμούμε τις παραδόσεις της ελληνικής φιλοξενίας και τις αυθεντικές αξίες του ελληνικού πολιτισμού, όσο κι αν έχουμε να επιδείξουμε κορυφαία και πραγματικά συγκινητικά παραδείγματα αλληλεγγύης στους πονεμένους ανθρώπους, είτε από άτομα είτε από συλλογικότητες, η πραγματικότητα μας συμπιέζει αφόρητα. Δεν γίνεται - και πρέπει να το πούμε ανοιχτά - η Ελλάδα μόνη της να σηκώσει ένα πρόβλημα που δεν είναι αμιγώς ελληνικό, αμιγώς εθνικό, αλλά είναι ευρωπαϊκό και διεθνές. Οι πολίτες της χώρας μας δεν ανησυχούν επειδή είναι ρατσιστές ή ξενοφοβικοί ή ακροδεξιοί. Η συντριπτική πλειοψηφία δεν είναι. Ανησυχούν, όμως, επειδή δεν βλέπουν να υπάρχει ένα συμπαγές σχέδιο, δεν βλέπουν να υπάρχει μία λύση. Έχει χαθεί ο έλεγχος. Αποτελεσματικότητα απαιτούν οι Έλληνες πολίτες, κύριε Υπουργέ. Και δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μας στη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια, στην κακοδιαχείριση και στην ταλαιπωρία των ανθρώπων που εισέρχονται στην Ελλάδα. Βεβαίως, σεβόμαστε το Διεθνές Δίκαιο και τις υποχρεώσεις της χώρας, αλλά, από την άλλη πλευρά, δεν μπορούμε μόνοι μας να αντιμετωπίσουμε τον κ. Ερντογάν, ο οποίος εκβιάζει και απειλεί ωμά. Η συμφωνία Τσίπρα - Μέρκελ, που συνεχίζει να εφαρμόζει ο κ. Μητσοτάκης, δεν αποτελεί λύση. Τα νησιά μας δεν αντέχουν άλλο. Το βλέπουμε παντού. Γι' αυτό εμείς έχουμε ζητήσει επανειλημμένως να αλλάξει η κοινή δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, ώστε οι επιστροφές μεταναστών να ισχύουν και για όσους μεταφέρονται στην ενδοχώρα. Το πρόβλημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει δύο κυρίαρχες διαστάσεις. Η μία διάσταση είναι η ανθρωπιστική, η παροχή, δηλαδή, της διεθνούς προστασίας στους ανθρώπους που τη δικαιούνται, η αποφυγή της ταλαιπωρίας τους, ο σεβασμός στα θεμελιώδη δικαιώματά τους. Η δεύτερη διάσταση είναι η διαχειριστική. Είναι η αποτελεσματική προστασία των συνόρων μας, είναι το πώς θα μπορέσουμε να πείσουμε και να καταλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση ότι είναι δική της, επίσης, υποχρέωση να φυλάσσει τα ευρωπαϊκά σύνορα, ενισχύοντας τη συνοριοφυλακή. Είναι το να μπορέσουμε να πιέσουμε για την αλλαγή του Κανονισμού του Δουβλίνου. Ακούσαμε τις δηλώσεις του κ. Ζεεχόφερ και πρέπει να τις δούμε με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή. Είναι η άμεση μετεγκατάσταση των προσφύγων στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, η συνολική ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του προβλήματος των προσφυγικών ροών, με προληπτικές δράσεις, που θα στοχεύουν στα αιτία και όχι στα συμπτώματα της μετανάστευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Κίνημα Αλλαγής υπερψηφίζει το νομοσχέδιο επί της αρχής, για τον λόγο ότι πρόκειται για ενσωμάτωση οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για κωδικοποίηση σε ενιαίο κείμενο διαφορετικών νομοθετημάτων, που συνθέτουν το προστατευτικό πλαίσιο των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων. Από την άλλη, όμως, δεν μπορούμε σε καμμία περίπτωση να μην εκφράσουμε τις ανησυχίες μας σε επιμέρους άρθρα του νομοσχεδίου, καθώς σε αυτά υπάρχει καταπάτηση βασικών δικαιωμάτων αλλά και εγγυήσεων του Διεθνούς Δικαίου. Κυρία Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να πάρω τον χρόνο της δευτερολογίας μου.
Παρακαλώ, κυρία συνάδελφε.
Εκτός από την αυστηροποίηση επί της ουσίας του νομοσχεδίου, υπάρχει και η αυστηροποίηση ως προς την αύξηση των κρατήσεων. Φαίνεται ότι όλη τη φιλοσοφία αυτού του νομοθετήματος τη διέπει μία αντίληψη, η οποία θεωρεί ότι με την κράτηση θα μπορέσουμε να μετριάσουμε το πρόβλημα. Από καθαρά νομοτεχνική άποψη υπάρχουν κανόνες στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, στους οποίους θα προσκρούσει το νομοθέτημα όταν η κράτηση αυτή θα φτάνει τους τριάντα έξι ολόκληρους μήνες, μία σαφώς διοικητική κράτηση. Θα φτάνει, λοιπόν, τα τρία χρόνια, τη στιγμή που η προφυλάκιση με απόφαση ποινικού δικαστηρίου στην Ελλάδα δεν μπορεί να ξεπεράσει τους δεκαοκτώ μήνες. Καταλαβαίνετε την αντίφαση η οποία υπάρχει. Η προσφυγή στη διοικητική κράτηση, λοιπόν, του άρθρου 46, ως μέσο ελέγχου του πληθυσμού των αλλοδαπών, είναι μία μέθοδος η οποία είναι ήδη δοκιμασμένη στο παρελθόν και ενέχει τον κίνδυνο να οδηγήσει σε μια μαζική παραγωγή διοικητικά κρατουμένων αλλοδαπών και εν τέλει στην μακρόχρονη παραμονή των ανθρώπων αυτών στη χώρα και όχι στην άμεση επιστροφή τους. Η κατασκευή και η συντήρηση των κέντρων κράτησης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει πολλαπλό κόστος. Έχει πολλαπλό κόστος για τον Έλληνα φορολογούμενο, αλλά έχει και πολλαπλό κόστος για το θεσμικό κύρος της χώρας, όταν η χώρα μας καταδικάζεται από την ΕΔΔΑ για απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες κράτησης. Επίσης, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο - το είπε ξεκάθαρα ο κ. Καμίνης - εισάγει πολύπλοκες διοικητικές διαδικασίες και κάποιες αμφίβολης συνταγματικότητας διαδικασίες, οι οποίες αναμένεται να επιφέρουν ακόμη μεγαλύτερες διοικητικές δυσλειτουργίες σε ένα ήδη πάρα πολύ επιβαρυμένο σύστημα. Φοβόμαστε πάρα πολύ ότι αυτό δεν θα μπορέσει να εφαρμοστεί, ειδικά εάν δεν συνοδευτεί από ένα επιχειρησιακό σχέδιο με συγκεκριμένα στοιχεία, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και, προπαντός, εναλλακτικά σενάρια. Κλείνω με το εξής: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι κανείς σε αυτή εδώ την Αίθουσα δεν θέλει να επιστρέψουμε σε εποχές που τα αστυνομικά τμήματα ήταν γεμάτα από ανθρώπους οι οποίοι κρατούνταν διοικητικά, αλλά οι οποίοι είχαν εξαντλήσει τα διοικητικά και ένδικα μέσα, μέσα σε συνθήκες απαράδεκτες. Έχουμε καταδικαστεί ως χώρα στο παρελθόν. Αυτό δεν θέλουμε να το δούμε να γίνεται και στο μέλλον. Όποιες κι αν είναι οι διαφορές μας εδώ μέσα ως προς το ποια πολιτική λύση βρίσκουμε περισσότερο ή λιγότερο αποτελεσματική, οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι η θεσμοθέτηση ενός νομοθετικού πλαισίου ολοκληρωμένου ως προς το εύρος του, ξεκάθαρου ως προς τις διατυπώσεις του, δημοκρατικού ως προς το περιεχόμενό του, βιώσιμου ως προς την ανάγκη ύπαρξης ενός σταθερού πλαισίου διεθνούς προστασίας, είναι παράμετροι για τις οποίες μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε. Μας βρίσκει απολύτως αντίθετους ένα νομοσχέδιο το οποίο θα είχε ως γνώμονα τον εντυπωσιασμό, το οποίο θα είχε ως πρόταγμα την αυστηροποίηση, το οποίο θα είχε κόστος για τις ανθρώπινες αυτές ψυχές και θα είχε κόστος για τον Έλληνα φορολογούμενο. Στα μάτια των αθώων ψυχών που έχουν εγκλωβιστεί σε ξένες χώρες μακριά από την πατρίδα τους, που δεν μπορεί να τους προσφέρει στοιχειώδη προστασία, εμείς βλέπουμε τη Σαραρέ Χαντεμί. Η αθωωτική απόφαση που έλαβε από τον Άρειο Πάγο, ας μας υπενθυμίζει πως η Ελλάδα που προστατεύει όσους διώκονται είναι η Ελλάδα που προσδοκάμε, είναι η Ελλάδα για την οποία όλοι εμείς στο Κίνημα Αλλαγής θα αγωνιζόμαστε με κάθε κόστος. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο τώρα θα πάρει ο Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Κουτσούμπας, για δεκαπέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι, το νομοσχέδιο που ψηφίζεται σήμερα θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερο εγκλωβισμό προσφύγων και μεταναστών στη χώρα, παρ' όλα τα μεγάλα λόγια της Κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, το νομοσχέδιο επιχειρεί να αντιμετωπίσει το προσφυγικό ζήτημα με μεγαλύτερη καταστολή και περιορισμό δικαιωμάτων. Βέβαια, δεν περιμέναμε και τίποτα πολύ διαφορετικό, αφού ενσωματώνει ξανά τις τρεις βασικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν τους πρόσφυγες και το άσυλο, οδηγίες που δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να συμπυκνώνουν τον συνεχή κατήφορο της πολιτικής και της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο ζήτημα των βασικών δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών. Και όλα αυτά την ώρα που τα ποτάμια των ξεριζωμένων, από τους δικούς τους ανταγωνισμούς και αντιθέσεις, από τις επεμβάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεγαλώνουν. Θυμίζουμε ότι ξεπέρασαν τα εβδομήντα ένα εκατομμύρια οι απανταχού ξεριζωμένοι. Πρόκειται για τον αμέσως μεγαλύτερο αριθμό μετά από τα εκατομμύρια των προσφύγων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα τόσο σημαντικό και μεγάλο νομοθέτημα, με επιπτώσεις στη ζωή και τα δικαιώματα χιλιάδων ανθρώπων - και μονίμων κατοίκων της χώρας μας και προσφύγων - έρχεται για ψήφιση με γρήγορες διαδικασίες, πρακτική που και ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κατά κόρον ακολουθήσει. Σωστά όλες οι οργανώσεις που ασχολήθηκαν με το νομοσχέδιο κάνουν κριτική στην Κυβέρνηση για τις διαδικασίες που ακολούθησε. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση προσπαθεί να αξιοποιήσει τις διατάξεις του νομοσχεδίου για να φανεί δικαιωμένη για την πολιτική της. Κι, όμως, τις δύο από τις τρεις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τις ψήφισε. Τα περισσότερα μέτρα έχουν ήδη ψηφιστεί και εφαρμοστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, με κορυφαία τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, που οδήγησε στον διπλό εγκλωβισμό, στο να γίνει κόλαση η ζωή των προσφύγων και των μονίμων κατοίκων. Η Νέα Δημοκρατία, που έκανε κριτική στην ευρωτουρκική συμφωνία όταν ήταν στην αντιπολίτευση, τώρα λέει ότι εκείνη θα την τηρήσει πιστά και κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτός δεν το έκανε. Μάλιστα, η Κυβέρνηση δηλώνει ότι θα επαναδιαπραγματευτεί ορισμένα ζητήματα της συμφωνίας. Όμως, η συμφωνία ήταν το αποτέλεσμα ενός σύνθετου παζαριού της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την άρχουσα τάξη της Τουρκίας, αλλά και μεταξύ τουρκικής και ελληνικής άρχουσας τάξης, συμφωνία που εμπλέκει το προσφυγικό στις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις και τα ανταλλάγματα. Οποιαδήποτε επαναδιαπραγμάτευση ένα τέτοιο παζάρι θα είναι, ενδεχομένως σήμερα ακόμη ακόμα πιο περίπλοκο και επικίνδυνο. Διαγωνίζεστε για το ποιος εφαρμόζει καλύτερα την αντιδραστική και αδιέξοδη πολιτική και νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλα τα κόμματα εφαρμόζετε τον Κανονισμό του Δουβλίνου, γενικότερα το πλαίσιο για το άσυλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θεωρεί τις χώρες της πρώτης γραμμής, όπως η Ελλάδα, ως αυτόματα υπεύθυνες για τους αιτούντες άσυλο, απαγορεύοντας τις λεγόμενες «δευτερογενείς μετακινήσεις», δηλαδή να μεταβούν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες στις χώρες πραγματικού προορισμού τους. Και το μόνο - υποτίθεται - καλό που έχει ο Κανονισμούς του Δουβλίνου, δηλαδή την οικογενειακή επανένωση, που θα έπρεπε να είναι το πρώτο μέτρο που θα παίρνατε, δεν το διεκδικείτε ουσιαστικά, αφού απλώς το συζητάτε γενικώς μέσα στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόσο εσείς όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ. Η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα, επίσης, συμφωνείτε στο να μετατραπεί η Ελλάδα σε ένα απέραντο ορμητήριο για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών, όπως έγινε με τη συμφωνία που υπέγραψε η Κυβέρνηση με την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για τις βάσεις, συμφωνία που πάλι είχε προετοιμάσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Εργάζεστε για τη γεωστρατηγική αναβάθμιση των συμφερόντων των διεθνικών μονοπωλιακών ομίλων, αδιαφορώντας τόσο για τα συμφέροντα και την ασφάλεια του ελληνικού λαού όσο και για τα νέα κύματα ξεριζωμένων προσφύγων που θα δημιουργηθούν. Το έχουμε ξαναπεί. Δυστυχώς, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν είναι αθώες του αίματος ούτε των καραβανιών των απελπισμένων που φτάνουν στην Ελλάδα. Η Κυβέρνηση επαναφέρει τη ρητορική για λαϊκή κατανάλωση και χάιδεμα, κυρίως, αυτιών, ότι τάχα δεν θα γίνει η Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι, ότι θα σφραγίσει τα σύνορα και άλλα σχετικά. Μια χαρά ξέφραγο αμπέλι, όμως, την έχετε κάνει Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ και για το ΝΑΤΟ και για τις ΗΠΑ και για τις βάσεις τους, για διάφορους καπιταλιστές επενδυτές, για τους Ευρωπαίους εταίρους σας, για όλους όσοι, δηλαδή, πρωταρχικά και κύρια ευθύνονται για τη δημιουργία του προβλήματος των ξεριζωμένων. Ενάντια σε αυτές τις επικίνδυνες επιλογές πρέπει να στρέψει την πάλη του ο ελληνικός λαός. Από αυτά κινδυνεύει και όχι από τα ταλαιπωρημένα και ξεριζωμένα από τις πατρίδες τους γυναικόπαιδα. Το νομοσχέδιο ψηφίζεται ακριβώς σε μια περίοδο κατά την οποία οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τη Συρία, μετά την τουρκική εισβολή - με τις ευλογίες, βέβαια, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής - , δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ακόμα πιο μαζικά κύματα προσφύγων προς την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η απάντηση της Κυβέρνησης σε αυτό το ενδεχόμενο, όπως και στην αύξηση των αφίξεων τους καλοκαιρινούς μήνες, είναι «περισσότερη καταστολή στα σύνορα και στο εσωτερικό της χώρας». Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε τον FRONTEX και το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, που περιέπλεξαν και όξυναν το πρόβλημα τελικά, όπως αποδείχτηκε. Τώρα η Νέα Δημοκρατία προχωρεί σε κλιμάκωση της καταστολής και με στρατιωτικά μέσα, εξέλιξη που λίγο απέχει από το ξεκίνημα θαλάσσιων εμπλοκών και επαναπροωθήσεων, στο όνομα της αποτροπής. Από την άποψη αυτή, πρέπει να διερευνηθεί πλήρως και το ναυάγιο που έγινε ανοιχτά της Κω μετά τη σύγκρουση σκάφους του Λιμενικού με βάρκα που μετέφερε πρόσφυγες, με ένα μικρό παιδί νεκρό και έναν άντρα αγνοούμενο. Η δεύτερη απάντηση της Κυβέρνησης ήταν μια ολόκληρη εκστρατεία κυβερνητικών στελεχών, αλλά και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, να πείσουν ότι δεν πρόκειται για πρόσφυγες, αλλά μόνο για παράνομους, για νέα εισβολή από λαθρομετανάστες, όπως είπε κορυφαίος Υπουργός, που δεν δικαιούνται ανθρωπιστικής προστασίας, όπως είπε κάποιος άλλος Υπουργός. Είναι τα ίδια που αναμασάνε διάφορα ακροδεξιά φασιστικά μορφώματα χρόνια τώρα. Όμως, ο ελληνικός λαός γνωρίζει και από την ίδια του την πείρα πλέον, αφού τα έχει ζήσει στο πετσί του ο ίδιος, ότι πίσω από τους οικονομικούς μετανάστες βρίσκεται η άγρια εκμετάλλευση των πόρων και της εργασίας στις χώρες τους, που αναλογικό μερίδιο παίρνουν και κάποιοι ελληνικοί όμιλοι. Άραγε, για τις χιλιάδες Έλληνες που έγιναν οικονομικοί μετανάστες σε άλλες χώρες τα τελευταία χρόνια, αλήθεια, για πείτε μας ποιες είναι οι αιτίες, ποιοι ευθύνονται; Δεν είναι το σύστημα που υπηρετείτε και οι πολιτικές όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων; Αυτή την κατεύθυνση έρχεται να υλοποιήσει το νομοσχέδιο που συζητείται σήμερα, διευκολύνοντας τη διαμόρφωση κριτηρίων, διαδικασιών και μηχανισμών, ώστε οι περισσότεροι αιτούντες άσυλο να κριθεί ότι δεν το δικαιούνται, να απορρίπτονται οι αιτήσεις τους με συνοπτικές διαδικασίες και στη συνέχεια να φυλακίζονται, προκειμένου να επαναπροωθηθούν στη χώρα τους ή, όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, σε κάποια άλλη - υποτίθεται - ασφαλή τρίτη χώρα. Με αυτόν τον τρόπο, λέει η Κυβέρνηση, θα δοθεί και ένα μήνυμα αυστηρότητας, που θα αποτρέψει νέες αφίξεις. Εμείς προειδοποιούμε ότι, σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία, τέτοιου είδους μέτρα αυξάνουν μόνο τους θανάτους στα σύνορα, αυξάνουν μόνο τις ταρίφες των διακινητών, εξοικειώνουν τον λαό με την καταπάτηση στοιχειωδών δικαιωμάτων και τη βαρβαρότητα, που μεθαύριο θα την υποστεί και ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Προειδοποιούμε ότι στο τέλος της ημέρας θα έχει γεμίσει η χώρα φυλακές, ανθρώπους χωρίς χαρτιά και δικαιώματα, αφού δεν θα μπορείτε ούτε να τους απελάσετε. Εδώ η Γερμανία μόλις το 1/3 των αποφάσεων απέλασης υλοποιεί. Την ίδια στιγμή θα έχουν αυξηθεί τα ρατσιστικά, τα ξενοφοβικά ένστικτα, όπως διαφαίνεται ήδη και από την υποκίνηση περιστατικών σε συγκεκριμένες περιοχές που η Κυβέρνηση προόριζε για εγκατάσταση προσφύγων. Θα μιλήσω πιο συγκεκριμένα για όλα αυτά. Σε εφαρμογή της θέσης ότι οι περισσότεροι είναι οικονομικοί μετανάστες και όχι πρόσφυγες, προχωρείτε σε κατηγοριοποίηση των αιτήσεων διεθνούς προστασίας με βάση την εθνικότητα, για να διαπιστωθεί αν έχουν το λεγόμενο προσφυγικό προφίλ, που τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και οι ελληνικές κυβερνήσεις το φιλοτεχνούν κατά το δοκούν και με βάση τα ευρύτερα γεωπολιτικά συμφέροντα και παζάρια με τρίτες χώρες. Με τη δημιουργία καταλόγου, τάχα, ασφαλών χωρών καταγωγής ή και ασφαλών, δήθεν, περιοχών καταγωγής, μάλιστα μέσα στην ίδια μη ασφαλή χώρα - πρόκειται και αυτό για ένα ακόμα εφεύρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θεωρεί, παραδείγματος χάριν, ότι το να ζει κανείς λίγα χιλιόμετρα έξω από την Καμπούλ τον καθιστά ασφαλή - , καθώς και ασφαλών τρίτων χωρών - άλλη μια έννοια - δημιούργημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει ήδη ψηφίσει και ο ΣΥΡΙΖΑ - στοχεύετε στο να απορρίπτονται μαζικά και με συνοπτικές διαδικασίες οι αιτήσεις ασύλου, να απελαύνονται οι αιτούντες σε αυτές τις χώρες, χωρίς ουσιαστική εξατομικευμένη εξέταση, όπως απαιτείται από τη Συνθήκη της Γενεύης. Με βάση τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, η πιο ασφαλής τρίτη χώρα είναι η Τουρκία. Και αυτά γίνονται και λέγονται την ώρα που η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τους Σύρους πρόσφυγες ως σάκο του μποξ στη ζώνη που δημιούργησε με την επέμβασή της στη Συρία. Και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ο κ. Μητσοτάκης, έχει δηλώσει για την τουρκική κυβέρνηση ότι αυτοί είναι που μεγαλοποίησαν το προσφυγικό, χρησιμοποιώντας τους κατατρεγμένους ως πιόνια για την επιδίωξη των δικών τους γεωπολιτικών στόχων. Άρα από πού προκύπτει να θεωρείται ασφαλής χώρα η Τουρκία για τους πρόσφυγες; Με μια σειρά ασφυκτικές προθεσμίες και αυστηρές διαδικασίες, ειδικά στις λεγόμενες ταχύρρυθμες και τις fast track διαδικασίες στα σύνορα, δυσκολεύετε ή και αποκλείετε την πρόσβαση των ανθρώπων στη διεθνή προστασία, τους κάνετε τη ζωή δύσκολη. Επιπλέον, θα προκαλέσετε πρόσθετο διοικητικό βάρος στις αρμόδιες υπηρεσίες που προσπαθούν να αντεπεξέλθουν με λίγους υπαλλήλους - συγκριτικά με τις μεγάλες ανάγκες - , πολλοί εκ των οποίων είναι συμβασιούχοι και συχνά μένουν απλήρωτοι. Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η πρόβλεψη να μπορούν να εκτελούν σοβαρές διαδικαστικές πράξεις, που θα κρίνουν την τύχη των αιτούμενων, όπως καταγραφή των αιτημάτων ασύλου, να παίρνουν συνεντεύξεις από τους αιτούντες κ.λπ., η Αστυνομία, ο Στρατός, αρκεί να μη φορούν στολή και να μη φέρουν διακριτικά. Πρέπει να το αποσύρετε άμεσα αυτό. Οι διαδικασίες για το άσυλο έφυγαν από την αρμοδιότητα της Αστυνομίας με νόμο του 2011. Τώρα έρχεστε να το επαναφέρετε, προσθέτοντας επιπλέον και τον Στρατό. Υπάρχει ήδη πλήθος αυστηρών τιμωρητικών διατάξεων για όσους φέρνουν αντίρρηση στη μεταφορά τους σε συγκεκριμένη δομή, για όσους δεν συνεργάζονται με τις αρχές ή και για την παραμικρή παραβίαση των κανονισμών λειτουργίας των δομών, ακόμα και με στέρηση του ασύλου, ακόμη κι αν το δικαιούνται σύμφωνα με τα δικά σας κριτήρια. Ήδη υφίσταται γενικευμένη και παρατεταμένη χρήση του μέτρου της φυλάκισης των αιτούντων άσυλο, χωρίς να έχουν κάνει κάποιο έγκλημα, ακόμη και οικογενειών, ασυνόδευτων παιδιών, ευάλωτων ατόμων, που έχει ήδη ψηφιστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ με βάση οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τώρα εσείς επιβάλλετε ακόμα πιο γενικευμένη χρήση του επαχθούς αυτού μέτρου, που μπορεί να φτάσει μέχρι και τους τριάντα έξι μήνες. Πρόθεσή σας είναι να απομακρύνετε τελείως τον ΟΗΕ από τις διαδικασίες για το άσυλο, όπως φάνηκε στο νομοσχέδιο που καταθέσατε στην αρμόδια επιτροπή. Τελευταία στιγμή δεν το τολμήσατε. Όμως, εκδιώξατε τον ΟΗΕ από τις επιτροπές προσφυγών, που πλέον από δευτεροβάθμιες διοικητικές επιτροπές τις κάνετε ολοκληρωτικά δικαστικές, αφού και τα τρία μέλη θα είναι δικαστές, ρύθμιση με την οποία διαφωνεί και Ένωση Διοικητικών Δικαστών. Το ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ και τώρα εσείς το αποτελειώνετε. Εξάλλου, το δικαίωμα προσφυγής το διατηρήσατε μεν, αλλά το κάνετε εντελώς προσχηματικό, αφού διευρύνεται ο κατάλογος των περιπτώσεων για τις οποίες η προσφυγή δεν θα έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, ειδικά για την απέλαση, κάτι που προβλεπόταν ήδη από τη νομοθεσία ΣΥΡΙΖΑ. Συρρικνώνετε την έννοια του ευάλωτου, αφαιρώντας το λεγόμενο «μετατραυματικό στρες» από τους λόγους για τους οποίους κάποιος μπορεί να χαρακτηριστεί ευάλωτος, διατηρώντας το μόνο για όσους έχασαν γονείς, αδέρφια στο ναυάγιο. Όμως, η μείωση του αριθμού των λεγόμενων «ευάλωτων» που επιδιώκετε θα έχει ως αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό στα νησιά περισσότερων ανθρώπων, αφού η ευαλωτότητα διευκόλυνε τη μεταφορά τους στην ηπειρωτική Ελλάδα και τελικά, βέβαια, από εκεί στον τόπο προορισμού τους. Διατηρείτε τον λεγόμενο «γεωγραφικό περιορισμό», δηλαδή τον εγκλωβισμό σε συγκεκριμένη περιοχή, που προβλέπει άλλωστε και η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία ενσωματώνετε ξανά. Τον είχαμε καταγγείλει, όταν τον ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ, νομιμοποιώντας την άθλια κατάσταση στα νησιά. Τώρα εσείς τον επεκτείνετε σε όλη την Ελλάδα. Επαναλαμβάνετε τη ρύθμιση του ΣΥΡΙΖΑ, ότι μετά από έξι μήνες από την έγκριση του αιτήματος ασύλου θα πρέπει να φύγουν από τις δομές φιλοξενίας, γιατί τα ευρωπαϊκά κονδύλια που χρηματοδοτούν τις δομές αφορούν μόνο αιτούντες άσυλο. Και εσείς, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πετάτε στον δρόμο χιλιάδες ανθρώπους, οικογένειες με παιδιά, χωρίς να έχετε πάρει κανένα μέτρο τουλάχιστον εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας στους ενήλικες, ένταξής τους στην εργασία, στέγασης, εκθέτοντάς τους σε εκτεταμένους κινδύνους κοινωνικής περιθωριοποίησης. Σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση, αντί να λύσετε το πρόβλημα της μεταφοράς των παιδιών στα σχολεία, της πρόσληψης του αναγκαίου προσωπικού για τις απογευματινές τάξεις και για τις τάξεις υποδοχής των πρωινών σχολείων, του εφοδιασμού με τα κατάλληλα βιβλία και εκπαιδευτικά βοηθήματα, της δημιουργίας αξιοπρεπών τουλάχιστον συνθηκών διαβίωσης για τα παιδιά και την οικογένεια, αντί για όλα αυτά, προβλέπετε την επιβολή κυρώσεων στους γονείς, σε περίπτωση που δεν συμμετέχουν τα παιδιά στην εκπαίδευση. Κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε τις πολλαπλές δυσκολίες μιας προσφυγικής οικογένειας που ζει σε κέντρο κράτησης, σε σκηνή και λοιπά. Στον τομέα της υγείας η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα ΚΥΤ των νησιών, στις δομές φιλοξενίας και τα νοσοκομεία και κέντρα υγείας που βρίσκονται κοντά στους προσφυγικούς καταυλισμούς χαρακτηρίζεται τραγική, με τεράστιες ελλείψεις σε υγειονομικό προσωπικό, έλλειψη φαρμάκων και υλικών, προσωπικό εξαντλημένο, που επιπλέον είναι συμβασιούχοι και συχνά και αυτοί μένουν απλήρωτοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Το ζήτημα δεν είναι αν θα έχουν ΑΜΚΑ ή θα έχουν την Κάρτα Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπού - μέτρο του ΣΥΡΙΖΑ που τώρα επαναφέρει το νομοσχέδιο. Το ζήτημα είναι να στελεχωθούν και να εξοπλιστούν οι δημόσιες μονάδες υγείας, τα ιατρεία των δομών, να παρέχονται όλα όσα απαιτούνται για την πρόληψη, θεραπεία, αποκατάσταση για το χρονικό διάστημα της παραμονής τους, ανεξάρτητα από το αν θα έχουν ή δεν θα έχουν δελτίο αιτούντος διεθνή προστασία. Η Κυβέρνηση έχει την ευθύνη να εξασφαλίσει πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εμβολιασμούς, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Αφορά την υγεία και τη ζωή όλων και των προσφύγων και κυρίως αφορά τη δημόσια υγεία. Αυτό πρέπει να ισχύσει και για τα παιδιά των οικονομικών μεταναστών που οι γονείς τους δεν έχουν άδειες διαμονής και που σπεύσατε να τους εξαιρέσετε από τον ΑΜΚΑ, χωρίς να τον αντικαταστήσετε με κάτι άλλο, που θα καλύπτει πλήρως τις υγειονομικές τους ανάγκες. Η έκθεση της Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει την εξής αναφορά, την οποία προσυπογράφουμε: «Τα παραπάνω σημεία, ιδίως εάν ιδωθούν συνδυαστικά, δύνανται να οδηγήσουν σε de facto άρνηση άσκησης των δικαιωμάτων των αιτούντων διεθνή προστασία στην πράξη, τον αποκλεισμό προσώπων από τις διαδικασίες ασύλου, τη στέρηση του δικαιώματος πραγματικής και αποτελεσματικής προσφυγής, ακόμα και την παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης, σε περίπτωση που ο δικαιούχος διεθνούς προστασίας τελικώς επιστραφεί.». Το ΚΚΕ καταδικάζει τα απαράδεκτα γεγονότα σε βάρος προσφύγων που καθοδηγούνται έντεχνα και ύπουλα από παλιά και νέα αντιδραστικά κόμματα και οργανώσεις. Τα υπαρκτά ζητήματα στην κατανομή και τη διαχείριση της στέγασης πρέπει να αντιμετωπιστούν με κριτήριο τη διασφάλιση ανθρώπινων, αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης, πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, με ευθύνη κρατικών υπηρεσιών, χωρίς εμπλοκή των ΜΚΟ. Ο σχεδιασμός θα πρέπει να παίρνει υπ' όψιν τις ανάγκες κατανομής και τα προβλήματα των κατοίκων. Εμείς καλούμε τα σωματεία, τους φορείς να πολλαπλασιάσουν την αλληλεγγύη τους για τις συνθήκες ζωής στην Ελλάδα, αλλά και για να γίνει πράξη το όνειρο της συντριπτικής πλειοψηφίας να φτάσουν με ασφάλεια στις χώρες πραγματικού προορισμού τους. Τους καλούμε να δείξουμε την ίδια αλληλεγγύη που δείχνουμε όταν μας κόβουν το ρεύμα και το νερό, όταν μπαίνουν στον πλειστηριασμό και κατάσχονται σπίτια ή άλλα περιουσιακά στοιχεία, όταν μας τσακίζει η ανεργία, οι φόροι και τα ληστρικά χαράτσια, για να κλείσουν όλα τα απαράδεκτα hot spots στα νησιά και τον Έβρο, να μεταφερθούν πρόσφυγες και μετανάστες σε κέντρα φιλοξενίας που θα λειτουργούν με κρατική ευθύνη στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπου θα εξετάζονται τα αιτήματά τους και θα μεταβαίνουν στις χώρες πραγματικού προορισμού, για να προχωρήσουν χωρίς καθυστέρηση και όλες οι οικογενειακές επανενώσεις, για να μην υπάρχει κανένας ανήλικος άστεγος, απροστάτευτος, ή σε κέντρα - φυλακές, για να στελεχωθούν επαρκώς όλες οι υπηρεσίες, οι καταυλισμοί και οι δομές που ασχολούνται με πρόσφυγες με μόνιμες εργασιακές σχέσεις και καταβολή όλων των δεδουλευμένων τους. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 55ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Και τώρα καλώ στο Βήμα τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25, τον κ. Γιάνη Βαρουφάκη, για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ενσωματώνουμε - τι ενσωματώνουμε; - μία ευρωπαϊκή οδηγία για την προστασία ανθρώπων, για τη διεθνή προστασία. Σοβαρολογούμε; Αυτή τη στιγμή που μιλάμε η Ευρωπαϊκή Ένωση εν τη σοφία της πληρώνει εκατοντάδες εκατομμύρια σε δουλέμπορους, στους χειρότερους μετακινητές ανθρώπινων ψυχών στην Αφρική, στα βάθη της νότιας Λιβύης, αυτούς που υποτίθεται ότι κυνηγούσαμε παλαιότερα ως διακινητές ανθρώπινων ψυχών. Τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση με τη βούλα του λογιστηρίου των Βρυξελλών καταβάλλει δισεκατομμύρια, γιατί; Για να χτίζουν εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα στη Σαχάρα, στην έρημο, στα νότια της Λιβύης, εκ μέρους μας, για να μην έρχονται εδώ κατόπιν οι μετανάστες. Αυτές οι κυρίες και οι κύριοι των Βρυξελλών θα στείλουν σε εμάς τώρα στο ελληνικό Κοινοβούλιο οδηγία για το πώς θα προστατεύουμε τους ανθρώπους; Με ποιο ηθικό έρεισμα; Δεν σημαίνει ότι εμείς είμαστε ανώτεροι ηθικά από τους Βρυξελλιώτες. Εμείς χτίσαμε τη Μόρια, οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ βάλατε την υπογραφή σας για να χτιστεί στρατόπεδο συγκέντρωσης στο νησί μας, στη Λέσβο. Εμείς προσυπογράψαμε την κατάπτυστη συμφωνία της κ. Μέρκελ με καθέναν από τους ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών, γιατί δεν τόλμησαν να το περάσουν αυτό στη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πέρασαν στο πλαίσιο διμερών συμφωνιών, ξέροντας πάρα πολύ καλά ότι δεν θα άντεχε στο φως της κριτικής μιας συνθήκης και μιας διαδικασίας έγκρισης συνθηκών. Όμως, ας το δούμε το πράγμα λίγο πιο γενικά και όχι συγκεκριμένα. Ο διαχωρισμός μεταξύ προσφύγων και μεταναστών, που είναι όντως κομμάτι του Διεθνούς Δικαίου, έχει μια ιστορία που είναι πάρα πολύ διαφορετική από το παρόν. Πάμε πίσω στο 1922, στη Μικρασιατική Καταστροφή. Καραβιές Ελλήνων της Μικράς Ασίας έφυγαν. Πολλοί από αυτούς κατέληξαν στο Ellis Island στη Νέα Υόρκη. Άλλοι είχαν φύγει από την Πελοπόννησο, από την Αίγυπτο. Μιλάμε για Έλληνες συμπατριώτες μας, οι οποίοι κατέληξαν στο Ellis Island. Εκεί καταγράφηκαν και έγινε ο διαχωρισμός, αν ήταν κάποιος διωκόμενος ή απλά μετανάστης. Δεν πέταξαν στη θάλασσα, δεν έβαλαν στα καράβια αυτούς που ήταν μετανάστες και δεν θεωρούνταν επισήμως πρόσφυγες να τους επιστρέψουν πίσω. Έγινε η διαλογή τους και ακολούθησε η ένταξή τους στην αμερικανική κοινωνία. Σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα ήταν τόσο ισχυρές αν δεν είχε συμβεί αυτό. Από το 1924 και μετά ξεκινάει μια ξενοφοβική διαδικασία, η οποία εξυπηρετούσε συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα εντός των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Το 1929, με τη Μεγάλη Ύφεση, ξεκινάει και η μεγάλη πλάνη, η οποία είχε μια έντονη νότα ανθελληνισμού. Είναι καταγεγραμμένο ότι οι πρώτες προσπάθειες εντός των Ηνωμένων Πολιτειών να σταματήσει η ελεύθερη ροή μεταναστών μέσα από το Ellis Island στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε βάλει στο στόχαστρο μετανάστες από την Ελλάδα και από την Ιταλία. Ο ανθελληνισμός, η ξενοφοβία είχε και ελληνικό πρόσημο. Με τη Μεγάλη Ύφεση ποια είναι η μεγάλη πλάνη; Ότι οι ξένοι μάς παίρνουν τις δουλειές μας. Το έχετε ξανακούσει αυτό; Ποτέ ξένοι δεν πήραν δουλειές Γερμανών. Σε καμμία χώρα του κόσμου στην ιστορία του καπιταλισμού δεν έγινε αυτό. Οι ξένοι δημιούργησαν πιο πολλές θέσεις εργασίας από αυτές που πήραν. Ναι, η προσφορά εργασίας αυξήθηκε όταν είχαμε μεταναστευτικά ρεύματα, είτε αυτό ήταν στις Ηνωμένες Πολιτείες είτε στην Αυστραλία ή εδώ στην Ελλάδα το 1991, μετά την κατάρρευση του σιδηρού παραπετάσματος, είτε οπουδήποτε αλλού. Ταυτόχρονα, όμως, αυξάνεται και η ζήτηση εργασίας λόγω των πολλαπλασιαστικών αντιδράσεων.
Το σιδηρούν παραπέτασμα πού το θυμήθηκες!
Έχετε δίκιο. Είναι μία έκφραση, κυρία Παπαρήγα.
Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Αποσύρω την έκφραση. Μετά την κατάρρευση των σοσιαλιστικών χωρών. Συμφωνούμε; Να προχωρήσω, όμως, στην ουσία, γιατί στην ουσία νομίζω ότι συμφωνούμε, τουλάχιστον ως προς αυτό. Με τη Μεγάλη Ύφεση ξεκινάει μια ιδεολογική διεργασία, που στόχο έχει τη διάσπαση, τη διαίρεση, τη διχοτόμηση των μη προνομιούχων ανθρώπων, των εργαζομένων σε όλες τις χώρες, να στρέφεται ο ένας εργαζόμενος εναντίον του άλλου εργαζόμενου, να στρέφεται ο γηγενής εναντίον του ξένου. Ερχόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του '40 και στις αρχές της δεκαετίας του '50, τότε που οι Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη μεγάλη πλάνη που ακολούθησε τη Μεγάλη Ύφεση, κατεβάζουν τα ρολά, κλείνουν την ελεύθερη πρόσβαση μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τότε ανοίγει η Γερμανία, η Αυστραλία και ο Καναδάς για τους Έλληνες και για τους Ιταλούς και για τους Γιουγκοσλάβους μετανάστες. Το γεγονός ότι οι συμπατριώτες μας στην Αυστραλία, στο Σίδνεϊ, στη Μελβούρνη, στο Τορόντο του Καναδά ήταν νόμιμοι, είχαν νόμιμα χαρτιά, ήταν απόρροια μιας διοικητικής απόφασης των αρχών των χωρών αυτών ότι δεν θα τους χαρακτηρίσουν «λαθρομετανάστες», «λαθροεισβολείς». Πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η έκφραση! Λες και υπάρχουν νόμιμοι εισβολείς! Τέλος πάντων. Να είστε σίγουροι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι, αν δεν είχε παρθεί εκείνη η απόφαση και είχαν αποκλειστεί οι Έλληνες από τον Καναδά, από την Αυστραλία, από τη Γερμανία, θα είχαν πάει ως «λαθραίοι» μετανάστες. Παρεμπιπτόντως, είναι εντελώς τυχαίο - μπορεί και να είναι, αλλά θα μου επιτρέψετε μία ρητορική ερώτηση - το γεγονός ότι έρχεται αυτό το νομοσχέδιο, αυτή η ενσωμάτωση της κατάπτυστης οδηγίας από μία Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν έχει κανένα ηθικό έρεισμα να μας λέει πώς θα προστατεύσουμε τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, την ίδια στιγμή που συζητείται υπό την επικεφαλίδα «Απόδοση ψήφου στους Έλληνες απόδημους», ένα νομοσχέδιο, μια παρέμβαση που ουσιαστικά στερεί το νόμιμο εκλογικό δικαίωμα στην ψήφο για το 90% των αποδήμων, αυτών των ανθρώπων που τότε πήγαν στην Αυστραλία, στον Καναδά; Σοβαρολογείτε όταν λέτε ότι θα τους ζητάτε να σας φέρνουν χαρτιά από τα προξενεία που να αποδεικνύουν ότι έχουν μείνει δύο χρόνια στην Ελλάδα, για να ασκήσουν το δικαίωμα που ήδη έχουν; Κλείνω εδώ την παρένθεση. Θεωρώ ότι δεν είναι εντελώς τυχαία αυτή η σύμπτωση και στις δύο περιπτώσεις και του σημερινού νομοσχεδίου, αλλά και του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι δικοί μας απόδημοι, οι δικοί μας μετανάστες ως πολίτες της χώρας - για πολίτες της χώρας μιλάμε, για ανθρώπους που έχουν ελληνική ιθαγένεια και ελληνικό διαβατήριο - που πρέπει να αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τους γηγενείς, από αυτούς που ζουν εδώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τότε που ξέσπασε η δημοσιονομική κρίση, από τότε που κατέρρευσε ουσιαστικά όλο το μύθευμα περί θωρακισμένης Ελλάδας στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωζώνης, το ένα μνημόνιο μετά το άλλο στέλνει τα παιδιά μας στο εξωτερικό, δημιουργεί μια νέα γενιά μεταναστών. Πολλοί από αυτούς - ας το προσέξουμε αυτό - θεωρούνται «λαθρομετανάστες» στις χώρες στις οποίες έχουν πάει. Γι' αυτό ας είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί όταν μιλάμε για «λαθρομετανάστες». Δεν μπορεί μια χώρα σαν τη δική μας, η οποία παράγει κύμα μετά το κύμα πρόσφυγες, μετανάστες, που είναι τα παιδιά που διώχνει η πατρίδα, να ενστερνίζεται αυτή τη μισανθρωπική γλώσσα και αυτές τις έννοιες, οι οποίες ούτε νομική υπόσταση έχουν αλλά σίγουρα ούτε πολιτική και ηθική υπόσταση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τότε που ξεσπάει η κρίση του 2010 και ιδίως μετά τις πρώτες αφίξεις μεταναστών εξ Ανατολών, αρχίζει το μύθευμα ότι δεν υπάρχει μόνο η οικονομική κρίση, υπάρχει και η κρίση του προσφυγικού. Είναι άλλη μία κρίση και αυτή. Δεν υπάρχει άλλη κρίση. Δεν υπάρχει κρίση προσφυγική. Υπάρχει οικονομική κρίση, κατάρρευση των βασικών θεμελίων της Ευρωζώνης, τα οποία με νύχια και με δόντια - βλέπουμε σήμερα το θέαμα των εσωτερικών συγκρούσεων στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας - ο Μάριο Ντράγκι και άλλοι προσπάθησαν να διατηρήσουν εν ζωή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αντιμετωπίζει προσφυγική, μεταναστευτική κρίση. Η Ελλάδα την αντιμετωπίζει, γιατί δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δέχεται να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα ως έχει, ως ευρωπαϊκό πρόβλημα. Μας στέλνει όμως οδηγίες, που εμείς βεβαίως - «ναι» σε όλα λέμε - νιώθουμε την ανάγκη να τις ενσωματώσουμε έτσι όπως μας έρχονται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το προσφυγικό, η έλευση αυτών των «Αθλίων», των ανθρώπων που έχουν βάλει τον εαυτό τους σε μια απίστευτη κακουχία, σε μια απίστευτη περιπέτεια για να γλιτώσουν και έρχονται εδώ, χρησιμοποιείται από την «καλή κοινωνία» της χώρας μας, από την ολιγαρχία της χώρας μας, για να το πω πιο απλά, ως αντιπερισπασμός, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας αξιοπρεπής ρατσισμός μέσα από τον οποίο να υπάρξει διαστρέβλωση της πραγματικής απειλής που αντιμετωπίζει η χώρα. Η χώρα αντιμετωπίζει μια απειλή ανθελληνισμού όχι γιατί έρχονται οι ξένοι, αλλά γιατί φεύγουν τα δικά μας παιδιά μέσα από τη μνημονιακή διαδικασία. Πάντοτε ο ρατσισμός λειτουργούσε ως ασφαλιστική δικλίδα σε περιόδους κρίσης. Θυμάστε πώς ξεκίνησε η Χρυσή Αυγή; Στόχευε τους Γερμανούς γενικά, λες και όλοι οι Γερμανοί είναι εχθροί των Ελλήνων, ακόμα και οι προλετάριοι, ακόμα και τα θύματα της λιτότητας που επέβαλε η γερμανική πολιτική ηγεσία. Μετά από λίγο το στόχαστρο πήγε από τους Γερμανούς στους Πακιστανούς. Πολύ γρήγορα έχουμε θύματα, όπως ο Παύλος Φύσσας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το «κατηγορώ» του ΜέΡΑ25 απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο και τη φιλοσοφία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που το διέπει είναι η προσπάθεια αποτροπής έλευσης νέων μεταναστών μέσα από τη δίωξή τους, μέσα από την επιβολή όλο και πιο τιμωρητικών διατάξεων και μεθόδων πάνω τους, είναι ότι κρίνεστε τόσο ως ανήθικοι όσο και ως αναποτελεσματικοί. Η αναποτελεσματικότητα της ανηθικότητάς σας είναι αυτό το οποίο θα θυμούνται οι επόμενες γενεές όσον αφορά νομοσχέδια σαν και αυτό. Δεν θα μειώσετε τις ροές των μεταναστών στη χώρα όσο και να αυστηροποιήσετε τις διαδικασίες, όσα δικαιώματα και να τους αφαιρέσετε, όσο και να δυσκολέψετε τη ζωή τους. Διότι οι ροές αυτές έχουν από πίσω τους ένα σκεπτικό και μια λογική σιδηρόφρακτη και αδυσώπητη, που τα δικά σας «τειχαλάκια» και ο δικός σας μισανθρωπισμός όσο αποτελεσματικά και να προσπαθήσετε να τον εφαρμόσετε, κύριε Χρυσοχοΐδη - και είμαι σίγουρος ότι θα προσπαθήσετε να το κάνετε - , απλά δεν πρόκειται να αποδώσει. Το μόνο που αφήνει ένα τέτοιο νομοσχέδιο, μια τέτοια νοοτροπία πίσω της είναι η διχόνοια, είναι η δηλητηρίαση των ψυχών των Ελλήνων. Δημιουργήσαμε και δημιουργήσατε κι εσείς, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, τα εσωτερικά σύνορα, αποδεχόμενοι την κοινή δήλωση Μέρκελ και των υπόλοιπων Αρχηγών, που είπαν «ναι σε όλα» και γι' αυτό - απ' όλες τις χώρες, όχι μόνο από εμάς. Αποδείχθηκε ουσιαστικά ότι τα νησιά μας έχουν άλλο καθεστώς. Υπάρχει ένα νοητό σύνορο που τουλάχιστον κάποιοι άνθρωποι που έχουν το δικαίωμα να είναι στη Λέσβο και στη Σάμο δεν έχουν το δικαίωμα να είναι στη Χαλκιδική και την Πελοπόννησο. Εισαγάγαμε σε αυτή τη χώρα - κι εσείς το κάνετε ακόμη πιο έντονα με το νομοσχέδιό σας - εσωτερικά σύνορα, εσωτερική διαίρεση, όταν ξεκινά μια ολόκληρη διαδικασία με το ποια είναι τα δικαιώματα που έχει ο Έλληνας πολίτης σε σχέση με τον πρόσφυγα, ακόμη και με αυτόν που έχει χαρτιά για να είναι πρόσφυγας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Γραμματέα του ΜέΡΑ25]] Συνειδητοποιείτε τι είναι αυτό που μεταφέρουμε στα νέα παιδιά σήμερα εδώ, στη χώρα μας, αλλά και εκτός Ελλάδας, όταν τους λέμε ότι ένα παιδί το οποίο έρχεται βρεγμένο, με πνιγμένο τον πατέρα του ή τη μάνα του, φτάνει στη Λέσβο, θα περάσει απ' αυτή τη διαδικασία την οποία εσείς περιγράφετε και, αν είναι από το Πακιστάν ή τη Νιγηρία, θα επιστρέψει στην ασφαλέστατη χώρα την Τουρκία, ενώ ένας Ουκρανός ημιμαφιόζος, ο οποίος έχει διακόσια πενήντα χιλιάρικα και έρχεται και παίρνει τρία διαμερίσματα εδώ στο Κουκάκι, ερημοποιεί το Κουκάκι μέσα από το Airbnb και παίρνει βίζα Σένγκεν, για να ζει στο Βερολίνο; Συνειδητοποιείτε ποιο είναι το μήνυμα που περνάει αυτή η πολιτική στην επόμενη γενιά; Είναι ένα μήνυμα δηλητηριώδες. Κύριε Υπουργέ, τι σκοπεύετε να κάνετε στους δικούς μας ανθρώπους τους οποίους εμπλέκετε στο μισανθρωπικό σας νομοσχέδιο; Πάρτε τους γιατρούς. Με ποιο δικαίωμα, κύριε Χρυσοχοΐδη, βάζετε έναν Έλληνα γιατρό, μια Ελληνίδα γιατρό, να αποφανθεί αν έχει βασανιστεί, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ένα ανθρώπινο ρετάλι που είναι μπροστά του και τρέμει όταν το εξετάζει; Θα πρέπει να κρίνει ο γιατρός μας αν έχει βασανιστεί ή όχι; Πιστεύετε εσείς ότι αυτό, πρώτον, μπορεί να οδηγήσει σε μια σωστή απόφαση το ιατρικό μας προσωπικό και, δεύτερον, αφήνει αλώβητη την ψυχή των γιατρών μας; Τι νομίζετε ότι θα νιώσει ο αστυνομικός που εσείς έχετε εξουσιοδοτήσει να συμπεριφέρεται με αποτρόπαιο τρόπο απέναντι στους μετανάστες, μόνο και μόνο για να πετύχετε την αποτροπή μέσα από τη δίωξη και τον μισανθρωπισμό; Πώς αυτός ο άνθρωπος, ο αστυνομικός, θα πάει στο σπίτι του και θα χαϊδέψει την κόρη του και τον γιο του και πώς θα νιώσει εκείνη τη στιγμή; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά εντάσσονται σε ένα γενικότερο ιστορικό πλαίσιο και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε όλοι ως Ευρωπαίοι, όχι μόνο ως Έλληνες και όχι μόνο ως μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου. Ας κοιτάξουμε για ένα δευτερόλεπτο μακροσκοπικά τα τελευταία χίλια χρόνια. Τι θα δούμε; Μία ήπειρο, την Ευρώπη, που στέλνει καραβιές ολόκληρες, εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων, σε όλες τις ηπείρους του κόσμου. Αυτό κάνουμε ως Ευρωπαίοι χίλια χρόνια. Μεταναστεύουμε στις Αμερικές, την Αυστραλία, την Αφρική, την Ασία. Καταστρέφουμε τις ηπείρους αυτές ως επί το πλείστον, που και που κάνουμε και κάτι καλό, αλλά συνήθως διαλύουμε τις τοπικές κοινωνίες εκεί που ως Ευρωπαίοι πήγαμε. Τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια; Είναι πολύ απλό. Γεράσαμε. Η ευρωπαϊκή ήπειρος γερνάει δημογραφικά. Μην μπούμε τώρα στο γιατί και το πώς. Είναι μια πραγματικότητα. Και όταν μια ήπειρος γερνάει, είναι πολύ φυσικό να υπάρχει μεταστροφή - αντιστροφή των μεταναστευτικών ροών. Θα έρχονται από τις υπόλοιπες γωνιές της γης στην Ευρώπη, ιδίως αν τους βομβαρδίζουμε κιόλας ή συμμετέχουμε στον βομβαρδισμό τους ή συμμετέχουμε στην κλιματική αλλαγή που ανεβάζει τη θερμοκρασία στους πενήντα βαθμούς Κελσίου. Προφανώς θα έρχονται. Και είναι πιο νέοι και δεν τους αφήνουμε να ζήσουν στα σπίτια τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Νομίζετε ότι με «τειχαλάκια» και με αυστηροποίηση κατάπτυστων νομοσχεδίων, όπως αυτό που τολμάτε να μας φέρετε σήμερα εδώ, θα λυθεί αυτό το πρόβλημα; Εδώ πρόκειται για μείζονα ζητήματα, που αφορούν έναν πανευρωπαϊκό σχεδιασμό. Και θα μου επιτρέψετε να κλείσω με ένα κειμενάκι το οποίο έγραψε μία κοπέλα. Το όνομά της είναι Warsan Shire και προέρχεται από μια χώρα που σύμφωνα με το νομοσχέδιό σας, δεν νομίζω ότι της δίνει το δικαίωμα να κάνει αίτηση για άσυλο. Λέει το εξής: «Κανείς δεν εγκαταλείπει το σπίτι του, εκτός αν το σπίτι του είναι το στόμα του λύκου. Το βάζεις στα πόδια και δεν σταματάς όταν φτάσεις τα σύνορα της χώρας σου, μόνο όταν όλο το χωριό τρέχει μαζί σου και οι γείτονες τρέχουν ακόμη πιο γρήγορα από σένα, με τις ανάσες τους ματωμένες στους λαιμούς τους. Τρέχεις όταν δεις το αγόρι που κάποτε σε φίλησε κλεφτά πίσω από το παλιό εργοστάσιο λαμαρίνας, να κρατά τουφέκι μεγαλύτερο από το μπόι του. Εγκαταλείπεις το σπίτι σου, όταν το σπίτι σου δεν σε αφήνει να μείνεις.». Οι άνθρωποι που εσείς θα βάλετε, οι δημόσιοι λειτουργοί, να εφαρμόσουν το νομοσχέδιο απέναντι σε μία τέτοια πολίτη του κόσμου - που δεν ήθελε να είναι πολίτης του κόσμου, αλλά αναγκάστηκε να γίνει πολίτης του κόσμου - , αυτοί οι άνθρωποι, είτε είναι γιατροί είτε δημόσιοι υπάλληλοι είτε αστυνομικοί, πώς νομίζετε ότι θα μπορέσουν να διαχειριστούν αυτή την τεράστια αντίφαση; Κλείνω με την πρόταση του ΜέΡΑ25. Πρώτον, ένταξη στις τοπικές κοινωνίες όλων όσοι βρίσκονται ήδη στον ελληνικό χώρο. Το αντίθετο από τα ξερονήσια, το αντίθετο από τις Μόριες και τις Αμυγδαλέζες. Σε όλες τις πόλεις και κωμοπόλεις αυτό σημαίνει αλληλεγγύη Ελλήνων προς Έλληνες, όχι μόνο οι Μυτιληνιοί και οι Σαμιώτες, αλλά όλοι να μοιραστούμε αυτούς που ήδη έχουμε εδώ. Δεύτερον, μια πραγματική μεταναστευτική πολιτική, στην οποία θα έχουμε στόχους για το πόσες χιλιάδες θα παίρνουμε κάθε χρόνο και από πού, να μπορούν να κάνουν αιτήσεις οι πολίτες, είτε αυτοί που θέλουν να μεταναστεύσουν είτε αυτοί που τρέχουν από τα σπίτια τους, γιατί τα σπίτια τους δεν μπορούν να τους κρατήσουν, να κάνουν αιτήσεις ασύλου στα προξενεία μας. Και βεβαίως - μιλώντας για τους ανθρώπους μας, τους γιατρούς, τους αστυνομικούς και τους δημοσίους υπαλλήλους - είναι απαραίτητο να εμπλέξουμε τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που ζουν σε αυτή τη χώρα και πολλοί από αυτούς είναι φτασμένοι και επαγγελματικά. Να εμπλέξουμε και να διαπιστεύσουμε μετανάστες και πρόσφυγες που βρίσκονται ήδη εδώ και ξέρουν πολύ καλύτερα τι συμβαίνει στις χώρες τους στον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε αυτούς που έρχονται. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κλείνω λέγοντας ή θυμίζοντάς σας ότι στη συζήτηση που είχαμε με τον κύριο Πρωθυπουργό, στην Ώρα του Πρωθυπουργού, όταν απάντησε στο ερώτημά μου για το μεταναστευτικό, ο κ. Μητσοτάκης έκλεισε τη συζήτηση λέγοντας ότι «στο φαντασιακό του κ. Βαρουφάκη υπάρχει μια Ελλάδα που ανοίγει τις πόρτες σε όλους», αλλά στην πραγματικότητα, την οποία εκείνος διαχειρίζεται ως Πρωθυπουργός, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Δυστυχώς, φαίνεται ότι θα είναι διαφορετικά: Μια ξενοφοβική Ελλάδα χτίζεται από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μια ξενοφοβική Ελλάδα, που τελικά βασίζει την πολιτική της σε ένα οικονομικό πρόγραμμα το οποίο έχει έρθει από τις Βρυξέλλες και το οποίο αφελληνίζει τη χώρα, στέλνει τα δικά μας παιδιά στο εξωτερικό, την ώρα που τις μόνες οδηγίες που ενστερνίζεται είναι αυτές οι οποίες δηλητηριάζουν την ψυχή των νέων μας, των παιδιών μας, των γιατρών μας, των αστυνομικών μας. Εμείς ως ΜέΡΑ25 στοχεύουμε σε μια Ελλάδα φιλόξενη βασικά στους Έλληνες - κάτι με το οποίο το «ναι σε όλα» στο τέταρτο μνημόνιο δυστυχώς δεν συνάδει - και φιλόξενη στους ξένους μη προνομιούχους, που σε τελική ανάλυση, για να θυμηθούμε και μια παλιά έκφραση, θα κληρονομήσουν τη γη. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω μια ανακοίνωση. Ο Βουλευτής κ. Ζήσης Τζηκαλάγιας αιτείται χορήγησης τριήμερης άδειας για επίσημη αποστολή στο εξωτερικό. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο, για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι δικαίωμα της κάθε πλευράς εδώ μέσα να εκπροσωπεί και να εκφράζει πολιτικές θέσεις, αλλά δεν είναι δικαίωμά της να αποκαλύπτει σε ανθρώπους σχεδόν το σύνολο του ελληνικού λαού. Διότι, κύριε Βαρουφάκη, σήμερα αδικήσατε κατάφωρα, βάναυσα τον ελληνικό λαό, γιατί οι Έλληνες σήμερα φιλοξενούν κάτω από καλές συνθήκες περίπου εξήντα χιλιάδες ανθρώπους σε διάφορες δομές. Οι σχέσεις των ανθρώπων των τοπικών κοινωνιών με τους ανθρώπους αυτούς είναι άριστες και αντιμετωπίζουμε ένα οξύτατο ανθρωπιστικό ζήτημα στη διαχείρισή τους στα νησιά. Προφανώς, είστε σε σύγχυση. Ξέρετε γιατί; Εδώ σήμερα δεν συζητούμε για το μεταναστευτικό ζήτημα ή τη μεταναστευτική πολιτική της χώρας. Εδώ συζητούμε για το δίκαιο του ασύλου, την προστασία που αιτούνται οι άνθρωποι οι οποίοι έρχονται από πολεμικές περιοχές, έρχονται από περιοχές όπου κινδυνεύει η ζωή τους για διάφορους λόγους και είμαστε υποχρεωμένοι με βάση όχι απλώς την κοινοτική οδηγία, αλλά με βάση τη Σύμβαση της Γενεύης να προστατεύουμε αυτούς τους ανθρώπους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Θα τελειώσω, κυρία Πρόεδρε. Εσείς αναφέρεστε στο μεταναστευτικό. Όμως, πρέπει να είναι σαφές το εξής μετά από αυτή τη διευκρίνιση, ότι αυτή τη στιγμή χιλιάδες άνθρωποι «πουσάρονται», προωθούνται από τη γείτονα χώρα μέσα από το Αιγαίο και σε δέκα λεπτά φτάνουν απέναντι στα νησιά μας, τα οποία είναι ευαίσθητα και ευάλωτα περιβαλλοντικά, πληθυσμιακά, κοινωνικά και εθνικά. Να σας πω και κάτι ακόμη; Υπάρχει και ένα μεγάλο θέμα, το οποίο είτε το αγνοείτε είτε θέλετε να το αγνοείτε μπροστά στον λαϊκισμό που εκφράσατε εδώ μέσα πριν από λίγο. Υπάρχει το θέμα της ασφάλειας, της εθνικής ασφάλειας, των κινδύνων που διατρέχουν οι Έλληνες και η πατρίδα μας εξαιτίας της αστάθειας στη συνολικότερη περιοχή, λόγω των πολέμων, των προβλημάτων που υπάρχουν και της ρευστότητας στην περιοχή. Λοιπόν, η ασφάλεια των Ελλήνων και όλων των πολιτών που κατοικούν σε αυτή τη χώρα, είτε είναι αλλοδαποί είτε είναι Έλληνες, είναι το πρώτιστο μέλημά μας. Γι' αυτό, λοιπόν, από εδώ και πέρα, αυτή η Κυβέρνηση αυτό που θα κάνει είναι, από τη μια μεριά, να εφαρμόσει ένα δίκαιο ασύλου που είναι απόλυτα προσαρμοσμένο στις ανάγκες και του σεβασμού των δικαιωμάτων, αλλά, από την άλλη πλευρά, και της υποχρέωσης εφαρμογής των νόμων και στο ζήτημα της ασφάλειας. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Βαρουφάκη, θα σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό, για να τελειώσει η συζήτηση εδώ και να πάμε στον επόμενο ομιλητή.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Χρυσοχοΐδη, νομίζω ότι εσείς βρίσκεστε σε μια πάρα πολύ βαθιά σύγχυση. Συγχέετε τον ελληνικό λαό με τη Μόρια. Πρόσφατα έμαθα - διάβασα - ότι πήγατε στη Μόρια και δηλώσατε, μάλιστα, ότι είστε και ικανοποιημένος από τις προσπάθειες που γίνονται. Κύριε Χρυσοχοΐδη, ο ελληνικός λαός δεν είναι η Μόρια και δεν είναι η πολιτική ηγεσία η οποία πηγαίνει σε ένα τέτοιο κατάπτυστο στρατόπεδο συγκέντρωσης και δηλώνει ικανοποιημένη, από τη θέση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Κύριε Χρυσοχοΐδη, το νομοσχέδιό σας έχει ένα στόχο: την απόρριψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των αιτήσεων για άσυλο. Αυτό κάνει. Μιλήσατε για τις καραβιές που έρχονται από την Τουρκία. Το αποδεχθήκατε ουσιαστικά. Χρησιμοποιείτε τη δίωξη, την αυστηροποίηση, την απόρριψη αιτήσεων για άσυλο από ανθρώπους που είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, για να αποτρέψετε άλλους ανθρώπους από το να έρχονται. Με άλλα λόγια, χρησιμοποιείτε κατατρεγμένους συνανθρώπους μας εργαλειακά. Αυτό κάνετε. Ακριβώς για αυτό μίλησα. Δεν το καταλάβατε. Θέλετε να καταστήσετε συνενόχους σας τους Έλληνες πολίτες. Αυτό δεν θα σας επιτρέψουμε, ως ΜέΡΑ25 να το κάνετε. Δεν θα σας επιτρέψουν οι Έλληνες πολίτες να το κάνετε. Δεν είναι ο ελληνικός λαός συνένοχος εκείνων που πηγαίνουν στη Μόρια και δηλώνουν ικανοποιημένοι με αυτό που είδαν και θέλουν να το συνεχίσουν, για να κάνουν νέα, κλειστά hot spots στην υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα. Όσον αφορά στο θέμα της ασφάλειας, πρώτον, κανένας δεν πρότεινε να ανοίξουμε τα σύνορα και να μπαίνουν χωρίς οποιονδήποτε έλεγχο. Μιλάμε για μια ανθρώπινη, ανθρωπιστική αντιμετώπιση ανθρώπων που είναι κατατρεγμένοι. Λέμε να χαρακτηρίζονται πραγματικά ευάλωτοι αυτοί που είναι ευάλωτοι, αυτοί που έχουν μετατραυματικό στρες. Μιλάμε για μια διαδικασία που δεν τους επιστρέφει στην Τουρκία, λες και η χώρα του κ. Ερντογάν είναι ασφαλής χώρα. Και, εν τέλει, μιλάμε για έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο σκέπτεσθαι όσον αφορά την ελληνική ασφάλεια, την ασφάλεια της χώρας μας. Μην ξεχνάμε, κύριε Χρυσοχοΐδη, ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις που έλαβαν χώρα σε όλη την Ευρώπη από μουσουλμάνους, έλαβαν χώρα όχι λόγω μεταναστών, αλλά γηγενών μουσουλμάνων, ανθρώπων που είχαν γαλλικό διαβατήριο, βελγικό διαβατήριο. Άρα είστε εκτός θέματος για το θέμα της ασφάλειας. Όμως, δεν είναι ότι είστε μόνο εκτός θέματος. Το ενδιαφέρον είναι ότι είστε εκτός χαρτοφυλακίου. Δεν φταίτε εσείς για αυτό. Δεν έπρεπε το μεταναστευτικό και η χορήγηση ασύλου να έχει καμμία σχέση με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, γιατί δεν ζητάμε από την Κυβέρνηση να προστατεύσει τους Έλληνες πολίτες από τους ξένους. Υποτίθεται ότι σήμερα συζητούμε ένα νομοσχέδιο για την προστασία των ξένων, αλλά αυτό είναι κάτι που σας ξεπερνά και είναι ξεκάθαρο - αλλά δεν ξεπερνά τον ελληνικό λαό - , όπως και οποιαδήποτε προσπάθειά σας να ταυτιστείτε με τον ελληνικό λαό εσείς, που πράξατε το μεγαλύτερο πολιτικό έγκλημα της τελευταίας δεκαετίας πανευρωπαϊκά, διασύροντας τις οροθετικές γυναίκες, ως Υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Παρακαλώ, να μη μιλήσετε ξανά για ζητήματα που αφορούν τον ελληνικό λαό.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, παρακαλώ.
Έλεος!
Κύριε Υπουργέ, επιτρέψτε μου μισό λεπτό, σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Παρακαλώ.
Επειδή έχει ζητήσει εδώ και αρκετή ώρα ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης να μιλήσει και επειδή είμαι σίγουρη ότι θα θελήσετε να απαντήσετε και στον ίδιο, θα μου επιτρέψετε να μη σας δώσω τον λόγο αυτή τη στιγμή.
Όχι, κυρία Πρόεδρε.
Επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ. Εγώ διευθύνω την Έδρα.
Κυρία Πρόεδρε, δικαιούμαι τον λόγο…
Κύριε Υπουργέ…
Γιατί να μιλούν οι Αρχηγοί συνεχόμενα;
Σας παρακαλώ, μισό λεπτό, συνάδελφε! Αυτό λέω. Διευθύνω την Έδρα και θέλω να δώσω και λόγο στους Βουλευτές. Γι' αυτό είπα, λοιπόν, στον κύριο Υπουργό ότι θα του δοθεί η ευκαιρία - φαντάζομαι αμέσως μετά τον κ. Βελόπουλο - να πει δυο λόγια, να απαντήσει.
Κυρία Πρόεδρε…
Όχι, κύριε Υπουργέ, δεν θα σας δώσω τον λόγο και θα σας εξηγήσω γιατί. Αυτή η διαδικασία, συνεχώς να παίρνετε τον λόγο…
Μα, είναι επί προσωπικού! Δεν μπορεί να πάει μετά.
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Πρέπει να προχωρήσει η διαδικασία. Έχουν μιλήσει μόνο τέσσερις Βουλευτές και είναι να μιλήσουν ενενήντα.
Κυρία Πρόεδρε…
Απαντήστε, κύριε Υπουργέ, σε ένα λεπτό, γιατί αλλιώς θα κλείσω το μικρόφωνο. Σας παρακαλώ, ένα λεπτό μονάχα. Συγγνώμη, κύριε Βελόπουλε. Κύριε Χρυσοχοΐδη, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Είναι προφανές ότι ο κ. Βαρουφάκης - επαναλαμβάνω - βρίσκεται σε σύγχυση. Για άλλο θέμα συζητούμε σήμερα εδώ. Δεύτερον, επειδή η εποχή που λέγατε ό,τι θέλατε κάθε πρωί στα πρωινάδικα και, δυστυχώς, περάσατε με την προπαγάνδα σας όλα τα ψέματα στον ελληνικό λαό και παραπλανήσατε ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων έχει τελειώσει. Από εδώ και πέρα θα παίρνετε απάντηση για όλα τα ζητήματα! Λέτε ψέματα ότι εγώ πήγα στη Μόρια και ότι είπα πως είναι όλα καλά. Είπα κατά λέξη και έδωσα συγχαρητήρια στην τοπική κοινωνία και τους ανθρώπους που δουλεύουν εκεί για τον τρόπο με τον οποίο συνεργάζονται σε ένα τόσο δύσκολο θέμα. Αυτό είπα. Ποτέ δεν είπα ότι είναι τόσο καλά. Τρίτον, από εσάς και πολλούς άλλους εδώ μέσα, που έχουν τις δικές σας απόψεις, μαθήματα για την ασφάλεια της χώρας δεν δέχομαι, γιατί εργάζομαι καθημερινά μαζί με τους συνεργάτες μου, μαζί με τους απλούς αστυνομικούς, μαζί με τους απλούς πυροσβέστες, μαζί με την Πολιτική Προστασία να θωρακίσουμε τη χώρα. Γι' αυτό, λοιπόν, σας παρακαλώ πάρα πολύ αυτό που έχετε να κάνετε είναι να ξαναδείτε το νομοσχέδιο, να δείτε τις διατάξεις οι οποίες πραγματικά βοηθούν τους ανθρώπους αυτούς που έρχονται και ταυτόχρονα επιστρέφουν εκείνους που δεν έχουν δικαίωμα να ζουν σε αυτή τη χώρα.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, κύριε Βελόπουλε, έχετε τον λόγο, για δεκαπέντε λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, γιατί ο κ. Βαρουφάκης μίλησε σαράντα λεπτά;
Μισό λεπτό, κύριε Βελόπουλε. Κύριοι συνάδελφοι, σε όλους τους Αρχηγούς δίνω τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά, γιατί έτσι λέει ο Κανονισμός. Όλοι μίλησαν είκοσι λεπτά. Δεν νομίζω ότι έχω αδικήσει κανέναν μέχρι στιγμής, γι' αυτό δεν δέχομαι παρατηρήσεις τέτοιου είδους. Ευχαριστώ. Κύριε Βελόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία υπάρχει η λέξη «δημαγωγός». Δημαγωγός είναι αυτός που χρησιμοποιεί και επικαλείται το συναίσθημα των ακροατών, για να περάσει ένα μήνυμα μη συμβατό με τη λογική. Άκουσα προηγουμένως και το «δημοκόπος». Όλοι οι κατατρεγμένοι της γης είναι ευπρόσδεκτοι. Να έρθουν όλοι εδώ. Είμαστε φιλάνθρωποι. Κανείς εξ αυτών, όμως, που εκστομίζουν αυτά εδώ μέσα δεν φιλοξενεί έστω και έναν στο σπίτι του. Μιλάμε για μία κωμικοτραγική κατάσταση. Όλοι είναι φιλάνθρωποι με τα λεφτά των Ελλήνων. Όλοι είναι καλοί άνθρωποι, αρκεί να μην είναι δίπλα τους ο πρόσφυγας, στο σπίτι τους. Αυτά, λοιπόν, είναι υποκριτικά. Είναι δημοκόπος και δημαγωγός όποιος δεν καταλαβαίνει τι λέει. Τελεία και παύλα. Λυπάστε όλους τους κατατρεγμένους της γης. Δεν άκουσα, όμως, κάτι εδώ μέσα, ακόμα και από την Αριστερά, γι' αυτά που γίνονται στη Χειμάρρα με τους Έλληνες Βορειοηπειρώτες, που τους βιάζουν καθημερινά, τους κλέβουν περιουσίες, τους διώχνουν από εκεί και δεν μιλάει κανείς! Αυτοί τι είναι; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Δεν μιλάει κανένας! Το Αφγανιστάν ή το Πακιστάν μάς ενδιαφέρει; Για τη Χειμάρρα κανείς! Διότι εκεί είναι Έλληνες! Είναι Έλληνες Βορειοηπειρώτες και δεν μας αφορά! Δεν πάνε να πάθουν ό,τι θέλουν από τους Αλβανούς του Ράμα, τους ναρκέμπορους; Δεν τους απασχολεί καθόλου εδώ μέσα τους ανθρώπους! Μόνο ο Αφγανός, ο Πακιστανός και όλοι οι υπόλοιποι της γης! Εμείς έχουμε άλλη άποψη. Ήδη έμαθα σήμερα, κύριε Χρυσοχοΐδη - να το μεταφέρετε στον κύριο Πρωθυπουργό - , ότι η εισαγγελία των Τιράνων ασκεί δίωξη στη μητέρα του Κατσίφα. Το λέω, για να καταλάβετε πού βρισκόμαστε, Υπουργέ. Η εισαγγελία των Τιράνων ασκεί δίωξη στη μάνα του Κατσίφα, του δολοφονημένου από τους Αλβανούς. Της ασκούν και δίωξη. Κανείς εδώ δεν μίλησε. Δεν είπε κανείς τίποτα. Δεν μας ενδιαφέρει! Είναι μία γερόντισσα μάνα που έχασε το παιδί της. Μπορεί να είναι τρελή, παλαβή, ακραία, λένε μερικοί, αλλά είναι άνθρωπος. Είναι μία μητέρα που έχασε το παιδί της, κύριε Υπουργέ. Κανείς, τίποτα, σιωπή. Άκρα του τάφου σιωπή! Όταν αφορά Έλληνες ή Ελληνίδες, δεν μιλάει κανείς! Αν αναφερόμαστε σε κάτι άλλο, τότε όλοι φωνάζουμε και κραυγάζουμε. Ειδικά, άκουσα - επειδή είμαι και Μικρασιάτης στην καταγωγή - Αρχηγό πολιτικού κόμματος να συγκρίνει τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον διωγμό των προσφύγων, του παππού μου, που του βίασαν τις αδελφές όταν έφευγε από εκεί, με αυτούς που έρχονται εδώ και εισβάλλουν. Οποία παράκρουσις! Πώς συγκρίνεις ανόμοια πράγματα; Και το Mercedes είναι αυτοκίνητο και το Zastava είναι αυτοκίνητο, αλλά δεν είναι τα ίδια. Θα τρελαθούμε τελείως! Τι σχέση έχει η Μικρά Ασία μετά από έναν πόλεμο που έφυγαν ξεριζωμένοι, διωγμένοι οι Πόντιοι, οι Μικρασιάτες, αποδεκατισμένοι από τον Κεμάλ Ατατούρκ και τους σφαγείς τους τσέτες, με τη σημερινή κατάσταση; Δηλαδή, ποια σχέση έχουν με τον Αφγανό και τον Πακιστανό ή τον Αλγερινό, τον Μαροκινό, τον Τυνήσιο που έρχονται εδώ; Ήδη σήμερα έχουμε δημοσιεύματα, αγαπητέ Υπουργέ - εσύ τα ξέρεις καλύτερα φαντάζομαι, επιχειρησιακός Υπουργός είσαι, δεν είσαι κανένας καρεκλοκένταυρος - , που λένε ότι υπάρχει Αλγερινός ο οποίος μέσα στο Facebook, από την Αθήνα, παρακαλώ, μιλά για τζιχάντ! Αυτός φιλοξενείται εδώ! Κανείς δεν το λέει. Δεν τους ενδιαφέρει. Αλγερινός ο οποίος κατοικοεδρεύει στην Αθήνα μιλά για τζιχάντ και το αναρτά στο Facebook του! Μιλάει για τζιχάντ στην Αθήνα! Αυτά, δηλαδή, δεν μας αφορούν; Δεν πρέπει η πολιτεία να μεριμνήσει για την έννομη τάξη; Δεν πρέπει η πολιτεία να μεριμνήσει για τη διύλιση και διήθηση παρανόμων, τρομοκρατών, τζιχαντιστών που έρχονται στην Ελλάδα; Άντε, να μπουν όλοι μέσα; Αν θέλει να μπουν όλοι μέσα - και αναφέρομαι σε έναν Πρόεδρο που το όνομά του δεν θα το πω - ας τους πάρει στο σπίτι του! Ας πάρει πέντε, έξι απ' αυτούς, για να δώσει το καλό παράδειγμα στους υπολοίπους ότι είναι φιλάνθρωπος. Και λεφτά έχει απ' ό,τι ξέρω. Δεν είναι και φτωχός. Έβγαλε και πολλά λεφτά πρόσφατα. Και μακάρι να βγάζει, γιατί κι εγώ βγάζω, επιχειρηματίας είμαι. Όμως, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορεί να λέει ότι είναι μισάνθρωποι όλοι οι Έλληνες, γενικεύοντας το ειδικό! Ας αναφερθούμε, λοιπόν, και στα υπόλοιπα. Άκουσα και το εξής αμίμητο εδώ μέσα και κανείς δεν αντέδρασε. Δεν καταλαβαίνω τι κάνετε. Τα καταπίνετε όλα; Είπε ότι οι εξακόσιες χιλιάδες παιδιά που έφυγαν από εδώ, από την Ελλάδα, στις χώρες που πήγαν τους λένε «λαθρομετανάστες»! Από πού κι ως πού, βρε παιδιά; Ευρωπαϊκά διαβατήρια έχουν! Τι γελοιότητες, τι φαιδρότητες είναι αυτά που ακούγονται εδώ μέσα; Δεν το καταλαβαίνω. Δηλαδή, υπάρχει και όριο στη φαιδρότητα κάποια στιγμή. Λέμε ό,τι θέλουμε και δεν μας ενδιαφέρει αν αυτό που λέμε είναι λογικό ή παράλογο. Απλώς δημοκοπούμε. Θέλω να πω και κάτι άλλο, γιατί είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος σήμερα. Ήμουν εδώ το 2007, κύριοι συνάδελφοι. Σήμερα, ο Πρωθυπουργός έκανε μία σύσκεψη στο Υπουργικό Συμβούλιο. Τα ξεκίνησε ο Σταθάκης αυτά τα θέματα, για να μην ξεχνιόμαστε. Βρέθηκε τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου εντός της Κρήτης. Όταν τα έλεγα εγώ εδώ το 2007, το 2008, το 2009, το 2010, το 2011, το 2012, με κορόιδευαν, όλη η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας που κυβερνούσε μέχρι το 2009. Δεν μιλάω για το ΠΑΣΟΚ ούτε για τους υπόλοιπους.
Ήσουν άκρο τότε, μαζί με τον Πλεύρη και τον Βορίδη.
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Πρόεδρε, συνεχίστε.
Ο κ. Μπάρκας δεν είστε; Α, εντάξει, αφού είστε ο Μπάρκας, καλά τότε. Πάμε παρακάτω, για να σοβαρευτούμε λίγο εδώ μέσα. Έλεγα για το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Επιβεβαιώθηκα.
Ναι, αλλά προσβάλατε συναδέλφους.
Δεν διακόπτω κανέναν εγώ, κύριε Γιαννούλη. Δεν διέκοψα κανέναν και είναι άκομψο αυτό που κάνετε, να διακόπτετε. Είπα για τον κ. Σταθάκη. Ο κ. Σταθάκης ξεκίνησε την ιστορία - ήμουν ακριβοδίκαιος σε ό,τι είπα, ξέρω πολύ καλά τι λέω - με τα λάθη, βέβαια, που έγιναν στην πορεία, γιατί έγιναν λάθη…
Αυτή η ερώτηση…
Κύριε Γιαννούλη, δεν θα κάνουμε διάλογο. Μου φάγατε δύο λεπτά. Πάμε στην ουσία. Δεν θα πάρω από κανέναν τίποτα, γιατί θέλω να μιλήσουν οι συνάδελφοι Βουλευτές και είναι άδικο. Οι Πρόεδροι τουλάχιστον μπορούν να μιλούν παραπάνω ώρα. Πάμε στην ουσία. Επιπέδου Ζορ, τεράστιο κοίτασμα! Εάν, λοιπόν, το 2007, το 2008, το 2009, το 2010 «έτρεχε» η Νέα Δημοκρατία αυτό το θέμα και άκουγε εμένα, τον μοναδικό Βουλευτή που μίλησε για τεράστια κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, μπορεί να μην το είχε δει η Ελλάδα. Ίσως! Και πολλοί χαμογελούν, ξέρετε. Ακόμα συνεχίζουν την ίδια ιλαροτραγωδία! Δεν έχουν βάλει μυαλό στη Νέα Δημοκρατία ούτε στο ΠΑΣΟΚ! Έβγαινε ο Πρωθυπουργός τότε, ο Γιώργος Παπανδρέου, κι έλεγε ότι δεν υπάρχουν πετρέλαια στην Ελλάδα. Κι αυτός ο άνθρωπος είναι ακόμα Βουλευτής στην Ελλάδα και τον ψηφίζουν οι άνθρωποι, αντί να τον τιμωρήσουν για το ψέμα που έλεγε, γιατί ήξερε ότι υπήρχαν πετρέλαια, όπως ξέρουν πολλοί εδώ μέσα ότι υπήρχαν, απλά δεν μιλούσαν. Αυτά είναι που με προβληματίζουν και είναι τα σημαντικά. Κύριε Υπουργέ, χθες είχαμε ένα ολόκληρο πάρτι στην ΑΣΟΕΕ. Έγινε πανηγύρι. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, λοιπόν, της ΕΛ.ΑΣ., από εδώ και στο εξής επί υπουργίας σας η επέμβαση των ΜΑΤ θα γίνεται μετά τις εννέα το βράδυ, εκτός εορτών και αργιών, με θερμοκρασία 22 με 23 βαθμούς Κελσίου και ανάδρομο Ερμή! Μόνο έτσι θα γίνεται η επέμβαση της Αστυνομίας, αν συμπίπτουν όλα αυτά μαζί. Δηλαδή, έγινε ο κακός χαμός και η Αστυνομία δεν πήγε να επιβάλει την τάξη. Και λέμε ότι καταργήθηκε το άσυλο. Όχι, απλά νομοθετείτε χωρίς να εφαρμόζετε τη νομοθεσία. Αυτό είναι το πρόβλημά σας. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας. Νομοθετούμε, νομοθετούμε, πολυνομία, πολυνομία, αλλά ουσία καμμία! Δεν χρειάζεται πολυνομία, ένας είναι ο νόμος για το άσυλο. Μπαίνει η Αστυνομία, μαζεύει τους είκοσι - δεν είναι παραπάνω - , τους πηγαίνει εκεί όπου πρέπει να τους πάει και τελειώνει η ιστορία. Αυτό το μπάχαλο που επικρατεί πρέπει να σταματήσει. Κάνω και μία έκκληση στο Προεδρείο της Βουλής - θα καταθέσω κι έγγραφο, παρακαλώ - και το λέω και στους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας κυρίως. Υπάρχει ένας Κανονισμός της Βουλής. Πρέπει να είμαστε ενδεδυμένοι με έναν συγκεκριμένο τρόπο εδώ μέσα. Δεν γίνεται να βλέπω ανθρώπους εδώ σαν να πηγαίνουν στο πάρτι στην παραλία ή στα beach bar! Να ντυθούμε τουλάχιστον ευπρεπώς, προκειμένου να δώσουμε το παράδειγμα. Υπάρχει Κανονισμός της Βουλής για ευπρεπή εμφάνιση. Είμαστε οι Βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου και κάποια στιγμή ο Κανονισμός, αφού υπάρχει, πρέπει να επιβληθεί. Πρέπει να γίνει. Δεν γίνεται να κυκλοφορούμε έτσι. Πρέπει να κάνουμε τα αυτονόητα τουλάχιστον του Κανονισμού! Παραβιάζουμε τον Κανονισμό από την αμφίεσή μας και μόνο. Είναι παράκληση και έκκληση. Θα στείλω και έγγραφο στον Πρόεδρο της Βουλής. Κύριε Χρυσοχοΐδη, έχω άπειρες δηλώσεις. Αυτή που με προβλημάτισε είναι αυτές οι εκατόν δεκαπέντε χιλιάδες που χάθηκαν, Υπουργέ μου. Πού χάθηκαν; Διακτινίστηκαν; Πού πήγαν; Δηλαδή, πού εξαφανίστηκαν; Κάνετε και ατυχείς δηλώσεις, κύριε Υπουργέ, και δεν το περίμενα από εσάς. Για παράδειγμα, υπάρχει η δήλωσή σας που λέει ότι, θέλουμε, δεν θέλουμε, πρέπει να συνυπάρξουμε. Ποιος το είπε αυτό, κύριε Χρυσοχοΐδη; Λέτε: «Όμως, τελικά, θα το πάρουμε όλοι απόφαση, κι εκείνοι κι εμείς, πως θα ζήσουμε μαζί με τους νόμους και τους κανόνες μας.». Ποιος σάς το είπε αυτό, κύριε Χρυσοχοΐδη; Είπατε στον ελληνικό λαό προεκλογικά εσείς - βέβαια, δεν είστε εκλεγμένος εσείς, αλλά εννοώ το κόμμα σας - ότι, θέλουν, δεν θέλουν οι Έλληνες, θα συνυπάρξουν με όλους αυτούς που έρχονται εδώ; Τους ενημερώσατε; Τους το είπατε; Όχι. Πώς το λέτε, λοιπόν, σήμερα εσείς, με μία έπαρση και μία αλαζονεία, η οποία υποκρύπτει, αν θέλετε, και μία συμπεριφορά αυταρχική, αφού λέτε «θέλετε, δεν θέλετε»; Όχι, δεν θέλουμε. Δεν μας ρωτήσατε. Δεν μας το είπατε. Ενημερώστε μας. Τι λέει η βούληση του ελληνικού λαού; Νομίζατε ότι θα έπαιρνε το κόμμα σας 40%, κύριε Χρυσοχοΐδη; Όχι. Ούτε 30% δεν θα παίρνατε, αν λέγατε ότι θα κάνατε αυτό το πράγμα που κάνετε τώρα. Από την άλλη, ακούω τον Πρωθυπουργό της χώρας να έχει λάθος στρατηγικό σχεδιασμό. Επικαλείται, λέει, τις αραβικές χώρες. Να τον βοηθήσουν οι αραβικές χώρες, για να μην έχουμε τόσο μεγάλο κύμα λαθροεισβολέων, προσφύγων, μεταναστών. Αγαπητοί μου, έχετε καταλάβει γιατί αυτοί οι άνθρωποι έρχονται εδώ; Γιατί δεν πηγαίνουν στη Σαουδική Αραβία, που είναι πλούσια; Γιατί δεν πηγαίνουν στο Κατάρ, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που ρέει το χρήμα και το δολάριο και το πετρέλαιο και έρχονται εδώ; Πείτε μου εσείς! Γιατί μας λένε ότι είναι κατατρεγμένοι, φτωχοί, καημένοι. Δηλαδή, επικαλούνται το συναίσθημα του Έλληνα, τον ανθρωπισμό του, για να περάσουν βιαίως μία λογική παράλογη. Ας πάνε στις πλούσιες περιοχές που έχει Ισλάμ. Γιατί έρχονται εδώ, αφού εκεί είναι πάμπλουτοι και εμείς είμαστε πτωχευμένοι; Αυτό είναι ένα ερώτημα όχι ρητορικό, αλλά ουσιαστικό, με βάση τη λογική. Μάλιστα, άκουσα και το ψευδοεπιχείρημα ότι η Ευρώπη γερνάει και ότι δημογραφικά πεθαίνουμε. Δηλαδή, αν πονά το δόντι του κυρίου που το είπε αυτό, κόβει το κεφάλι του. Αυτό μάς είπε, ότι δηλαδή, επειδή πονά το δόντι, κόβει το κεφάλι. Επειδή γερνά η Ευρώπη, αντί να δώσουμε κίνητρα να γεννήσουν οι Ευρωπαίοι, να δώσουμε κίνητρα σε πολύτεκνες οικογένειες με δύο και τρία παιδιά να κάνουν και τέσσερα παιδιά, εμείς τα κάνουμε εισαγωγή, λες και είναι εισαγωγή γάλακτος ή εισαγωγή κρέατος. Τι είναι αυτά; Είναι λογικές αυτές; Όμως, όταν παράλληλα η διαδρομή σου πηγαίνει με τον Σόρος, μπορείς να τα λες αυτά. Δήλωση του Σόρος στο «ABC»: «Έχετε μείωση του ρυθμού των γεννήσεων και χρειάζεται άνθιση της οικονομίας. Χρειάζεται ανάπτυξη και πρέπει να γίνει αντικατάσταση από μετανάστες από έξω. Υπάρχει ανάγκη για μετανάστες και ανάπτυξη απέξω.». Αυτά είπε ο Τζορτζ Σόρος στο «ABC». Σας λέω, λοιπόν, ότι μερικοί λένε ακριβώς τα ίδια πράγματα περιέργως και συμπωματικώς. Δεν ξέρω αν δασκαλεύονται από εκεί ή αν εντέλλονται από εκεί ή αν απλά έχουν ίδιες απόψεις, πάντως δεν είναι λογικές απόψεις αυτές, είναι παράλογες. Πάμε στη λέξη «ρατσισμός». Επειδή εγώ σπούδασα την ελληνική γλώσσα, εν πάση περιπτώσει στο πανεπιστήμιο πήγαμε σε μια σχολή που έχει σχέση με Ιστορία και Αρχαιολογία, Ιστορία και Φιλοσοφική. Ακούστε λίγο. «Ρατσισμός»: Η λέξη δεν είναι ελληνική, κύριοι. Η raza βγαίνει από μια συγκεκριμένη λέξη. Ο ρατσισμός δεν είναι ελληνική λέξη. Αν, λοιπόν, οι Έλληνες ήταν ρατσιστές, θα είχαν εφεύρει και τη λέξη. Είναι ξενόφερτη, είναι λατινογενής, raza. Αν θέλετε να μιλήσουμε πραγματικά με όρους εννοιολογικούς, πείτε «φυλετισμός». Το αντιλαμβάνομαι. Άσχημο μεν, πείτε το όμως. Μάθατε μια λέξη και την κοπανάτε και την πετάτε κατευθείαν. Αν διαφωνεί ο άλλος, τον λέτε ρατσιστή. «Ξενοφοβικός»: Επειδή οι έννοιες και οι όροι είναι συγκεκριμένοι και συγκροτημένοι από ένα λεξικό, ξενοφοβικός δεν σημαίνει φοβάμαι τον ξένο. Μάθετε ελληνικά, τουλάχιστον. Ξενοφοβικός δεν σημαίνει φοβάμαι τον ξένο. Σημαίνει ότι δεν θέλω να έχω ξένο δίπλα μου, φοβάμαι όχι γιατί είναι ξένος, αλλά γιατί είναι άγνωστος. Το άγνωστο το φοβούνται πολλοί. Αυτό το λέει και ο Πλάτωνας. Δεν το λέω εγώ. Αν θέλετε, λοιπόν, να σας απαντήσω με έναν διαφορετικό τρόπο, θα σας πω τι σημαίνει «πολυπολιτισμός». Επειδή εδώ είστε όλοι οπαδοί του πολυπολιτισμού και ο Πρωθυπουργός της χώρας θέλει να μπολιαστούμε πολυπολιτισμικά, να του απαντήσω διά επιχειρημάτων πλέον αν υπάρχει πολυπολιτισμός. Άκουσα το εξής παράδοξο εδώ, να μου δίνει κάποιος ως παράδειγμα πολυπολιτισμικής κοινωνίας τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όλοι αυτό μού λέτε. Ξέρετε, κύριοι, πού πήγαν οι ιθαγενείς και οι γηγενείς; Θα σας πω εγώ. Οι Απάτσι έγιναν ελικόπτερα, οι Τσερόκι έγιναν τζιπ. Θέλετε, δηλαδή, σε εκατό χρόνια να μην υπάρχουν Έλληνες και να υπάρχουν μόνο κάποιοι άλλοι εδώ; Διότι αυτή είναι η Αμερική. Με τη βία επιβλήθηκε ο πολυπολιτισμός, αφανίζοντας τους γηγενείς και αυτόχθονες. Και το λέω ως επιχείρημα, για να αποδείξω το έωλο των επιχειρημάτων κάποιων εδώ μέσα. Πολυπολιτισμός. Πού εφαρμόστηκε; Στην Ευρώπη; Έλεγε άλλος εδώ ότι κάναμε αποικίες, έφευγαν οι Ευρωπαίοι και μετανάστευαν. Δεν μετανάστευαν. Αποικιοκράτες και δουλέμποροι ήταν αυτοί οι εγκληματίες που έφευγαν από τη Γαλλία, από την Ισπανία, από την Πορτογαλία, την Ολλανδία, το Βέλγιο και ρήμαξαν την Αφρική και τη Λατινική Αμερική και έσφαξαν τους γηγενείς. Δεν μαθαίνετε από την ιστορία τι παθαίνουν οι λαοί που υποδέχονται έτσι, αν θέλετε, χωρίς προετοιμασία αυτούς που εισβάλλουν στις χώρες τους; Θα σας πω εγώ. Τους σφάζουν στο τέλος. Αυτό θέλετε; Αυτό ζητάει η Αριστερά; Αυτό ζητάμε όλοι μας; Να καταστραφούν οι Πόντιοι, οι Μικρασιάτες, οι Πελοποννήσιοι, οι Σαρακατσάνοι και όλοι αυτοί; Κάποιοι με κοιτάτε περίεργα, αλλά δυστυχώς για σας αυτή είναι η πραγματικότητα, είναι η ωμή πραγματικότητα. Είπα για τους ιθαγενείς, θα σας πω κάτι πολύ απλό. Αν θέλετε πραγματικά να έχετε ένα εύρωστο κράτος, ένα δυνατό κράτος, ισχυρό, αντιγράψτε το Ισραήλ. Είμαστε δυο έθνη ανάδελφα. Είμαστε έθνη ανάδελφα πραγματικά. Αντιγράψτε το Ισραήλ. Τι έκανε το Ισραήλ; Έκανε τείχος. Προστατεύει τα σύνορά του. Αυτό σημαίνει κράτος, κραταιά δύναμη, ισχυρή δύναμη. Προστατεύω τα σύνορά μου, δεν μπαινοβγαίνει ο καθένας. Με τη λογική τη δική σας, το 1940 οι Ιταλοί δεν έπρεπε να έρθουν με τα όπλα, έπρεπε να έρθουν με τις βάρκες. Οι μπουνταλάδες έκαναν λάθος. Αντί να έρθουν με τα όπλα, έπρεπε να έρθουν με τις βάρκες και να τους καλοδεχθούμε κιόλας. Είναι αριστοφανικός ο τρόπος έκφρασης, αλλά είναι μια πραγματικότητα. Κάποια στιγμή πρέπει να δούμε την αλήθεια, όχι αυτό που πιστεύουμε ότι θα θέλαμε να είναι, αλλά αυτό που πραγματικά είναι. Και το λέω για να το καταλάβετε. Κι επειδή πολλοί είστε οπαδοί της Μέρκελ, να σας πω τι είπε η Μέρκελ, γιατί παρακολουθώ γερμανικό Τύπο. Έχω αυτό το πλεονέκτημα. Η κ. Μέρκελ πρόσφατα, μιλώντας στη νεολαία της, είπε: «Ο πολυπολιτισμός στη Γερμανία απέτυχε. Η προσπάθεια εγκαθίδρυσης πολυπολιτισμικής κοινωνίας στη Γερμανία απέτυχε εντελώς. Δεν είναι εύκολο να πετύχει και θα αποτύχει.». Έρχεστε τρία χρόνια μετά εσείς, όταν λέει η ίδια η Μέρκελ ότι είναι αποτυχημένο το ευφυολόγημα αυτό, να το εφαρμόσετε στην Ελλάδα κι έχουμε τον Πρωθυπουργό να λέει πολυπολιτισμικότητα, να μπολιαστούμε κ.λπ.. Με τι να μπολιαστούμε; Με τις κλειτοριδεκτομές, με τις μπούργκες; Με τι να μπολιαστεί ο Έλληνας; Πείτε μου εσείς. Με τη γυναίκα που είναι «πράγμα», που τις έχουν κλεισμένες λες και είναι στο κιβώτιο, που παντρεύονται δυο και τρεις γυναίκες; Με αυτό θα μπολιαστούμε; Αν μου πείτε «ναι», να το συζητήσουμε, να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Μερικούς φαλλοκράτες μπορεί να τους βολεύει να παντρεύονται τρεις γυναίκες, λέω εγώ! Ο Υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας, στο «FRANCE IDEE», λέει: «Η Γαλλία απέτυχε στην ενσωμάτωση των μεταναστών της.». Άρα, λοιπόν, πώς όλοι εσείς μου λέτε ότι μπορούμε να τους ενσωματώσουμε; Ποιοι είστε; Οι «χουντίνοι»; Πώς θα ενσωματώσεις τον Ιμπραήμ, που έχει μάθει να δέρνει τη γυναίκα του κάθε μέρα; Πώς θα ενσωματώσεις τον Χασάν, που έχει μάθει να είναι παντρεμένος με δυο γυναίκες; Το επιτρέπει η θρησκεία του. Εκεί θα λέτε πως, επειδή είναι θρησκευτικό το θέμα, ας το αφήσουμε, όπως με τη σαρία, που υπάρχει στη Θράκη. Σας τα λέω γιατί θα τα βρούμε μπροστά μας. Κι αυτό το νομοσχέδιο είναι έγκλημα εναντίον του έθνους, γιατί εγώ αγαπάω την πατρίδα μου. Πρώτα η Ελλάδα, πρώτα οι Έλληνες, πρώτα το έθνος μου, η Ορθοδοξία μου και μετά να βοηθήσω κάθε Ιμπραήμ και κάθε Χασάν. Αυτή είναι η άποψή μου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κι επειδή μιλήσατε για ρατσισμό, να σας πω εγώ ποιοι είναι ρατσιστές τώρα, για να τελειώνει το παραμυθάκι με τους ρατσιστές τους Έλληνες. Οι λαθροεισβολείς, με βάση το νομοσχέδιο, βρίσκουν εργασία αυτομάτως. Τους βρίσκουν εργασία κατευθείαν. Ο Έλληνας έχει ανεργία πάνω από 20%. Οι λαθροεισβολείς έχουν φορολογική ασυλία. Ο Έλληνας πληρώνει. Αυτοί που έρχονται εδώ, κύριε Χρυσοχοΐδη, έχουν φορολογική ασυλία. Ο Έλληνας πληρώνει κάθε μήνα και, αν δεν πληρώνει, του κάνετε κατάσχεση στο σπίτι. Δεν δίνουν αποδείξεις, κάνουν παραεμπόριο κ.λπ.. Αυτοί είναι έτσι κι αλλιώς, οι κακομοίρηδες πάνε να βγάλουν λεφτά. Ο Έλληνας όμως φορολογείται. Τα χρήματα που μαζεύουν τα στέλνουν στις πατρίδες τους, το ξέρετε αυτό; Ο Έλληνας πού τα στέλνει;
Γιατί οι Έλληνες πού τα στέλνουν;
Ακούστε, κύριε που πεταχτήκατε, με χίλια ένσημα σε τρία χρόνια ο άνθρωπος αυτός έχει προνοιακή σύνταξη 650 ευρώ. Ο Έλληνας σε πόσα χρόνια παίρνει 650 ευρώ; [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μη μου κάνεις εμένα έτσι. Αν δεν γουστάρεις τον Έλληνα, πρόβλημά σου. Εγώ θέλω πρώτα οι Έλληνες και μετά όλοι οι άλλοι. Σε τρία χρόνια σύνταξη; Σοβαρά μιλάμε εδώ μέσα; Και ο Έλληνας δουλεύει σαν αχμάκης πενήντα χρόνια για να πάρει 600 ευρώ σύνταξη κι αν την πάρει ποτέ; Απολαμβάνουν δωρεάν στέγη. Ποιοι είναι οι ρατσιστές σάς λέω τώρα. Αυτοί έχουν δωρεάν στέγη. Ο Έλληνας πληρώνει και νοίκια και φόρους και ΕΝΦΙΑ. Απολαμβάνουν δωρεάν διατροφή. Ο Έλληνας αν δεν έχει να αγοράσει, θα πεθάνει άστεγος. Απολαμβάνουν δωρεάν περίθαλψη. Ο Έλληνας αν δεν έχει ένσημα, πληρώνει κανονικά για να πάει στα νοσοκομεία. Απολαμβάνουν εκπαιδευτικά σεμινάρια επαγγελματικής κατάρτισης. Ο Έλληνας δεν τα απολαμβάνει αυτά. Έχουν δωρεάν τηλέφωνα. Ο Έλληνας δεν τα έχει αυτά. Έχουν δωρεάν ρεύμα. Ο Έλληνας δεν τα έχει αυτά. Ποιος είναι, λοιπόν, ρατσιστής; Είναι αυτός που αδικεί τον Έλληνα σε σχέση με κάποιον άλλο. Άρα, λοιπόν, το νομοσχέδιο είναι άκρως ρατσιστικό εναντίον των Ελλήνων, γιατί έχουμε δύο κατηγορίες πολιτών: αυτούς που ήρθαν τώρα και έχουν προνόμια και αυτούς που δεν έχουν πλέον προνόμια καθόλου και είναι οι Έλληνες οι πτωχευμένοι, οι άστεγοι, οι κακομοίρηδες. Διότι ο Έλληνας έχει καταντήσει κακομοίρης. Αυτό είναι το πρόβλημα και δεν το καταλαβαίνετε. Λέτε στο νομοσχέδιο, κύριε Υπουργέ - γιατί είναι για γέλια η όλη ιστορία - ότι ενσωματώνετε ευρωπαϊκές οδηγίες. Δεν κατάλαβα γιατί πρέπει, σώνει και καλά, η Ελλάδα να ενσωματώνει όλες τις οδηγίες της Ευρώπης, όταν υπάρχουν οι χώρες του Βίσεγκραντ, οι οποίες δεν ενσωματώνουν τίποτα. Λέω, λοιπόν, δεν ενσωματώνουν καμμία οδηγία. Θέλω να ακούτε τι λέω. Οι άλλες χώρες δεν ενσωματώνουν αυτά που λέει η Ευρώπη, μόνο η Ελλάδα πρέπει να τα εφαρμόζει, μόνο εμείς, μόνο οι Έλληνες. Δεν εφαρμόζεται η δίκαιη κατανομή ροών σε όλα τα κράτη. Αν εφαρμόζονταν οι διεθνείς συνθήκες, έπρεπε οι Γερμανοί να δεχθούν, αγαπητοί μου φίλοι, ασυνόδευτα παιδιά. Αν εφαρμοζόταν πραγματικά αυτό που λένε, έπρεπε οι Γερμανοί, χωρίς να μας ρωτήσουν καν, να πάρουν τα ασυνόδευτα παιδιά. Δεν τα παίρνουν, άρα δεν εφαρμόζεται καμμία τέτοια συνθήκη. Εμείς τα εφαρμόζουμε όλα. Στου «κασίδη το κεφάλι», στην Ελλάδα λοιπόν, μαθαίνουν όλοι να κάνουν τη δουλειά τους. Ακούστε τώρα κάτι που με ενοχλεί. Δικαιώματα, πρόσβαση στην εκπαίδευση. Ξέρετε τι πάτε να κάνετε; Θα μου βάλετε είκοσι παιδάκια, τα οποία δεν έχουν ακόμα το γνωσιακό βάθος και επίπεδο, με Ελληνόπουλα στην ίδια τάξη. Σας λέω εγώ στην ίδια τάξη. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Θα κατεβάσετε το επίπεδο των Ελλήνων μαθητών πιο χαμηλά, αναγκαστικά. Είναι αυτονόητο, το λέω εγώ που πήγα σε γερμανικό σχολείο. Ξέρω τι σας λέω. Εγώ πήγα σε γερμανικό σχολείο στη Γερμανία. Το μαθησιακό επίπεδο των Γερμανών και το επίπεδο στη γλώσσα ήταν πιο πάνω. Τι πάτε να κάνετε; Ξέρετε; Θα διαλύσετε ήδη τη διαλυμένη ελληνική παιδεία; Τους δίνετε ιατρική περίθαλψη, καταλύματα, παροχές κοινωνικής ένταξης, ιατρικές εξετάσεις, δικαίωμα νομικής βοήθειας. Καμμία υποχρέωση δεν έχετε. Ακούστε λίγο. Εξισώνετε απάτριδες, δηλαδή ανιθαγενείς, με τους εδώ. Τους εξισώνετε! Δεν σας ενοχλεί αυτό; Ανιθαγενής είναι αυτός που δηλώνει ότι δεν έχει ιθαγένεια άλλης χώρας. Θα έρχεται εδώ ο Μαροκινός, θα λέει «δεν έχω ιθαγένεια», οπότε πάρε την ελληνική. Με πόσα; Με 100 ευρώ. Ορίστε, πώς μπορώ να γίνω Έλληνας; Τα βρίσκεις εύκολα. Είναι εννέα περιπτώσεις. Με 100 ευρώ, ένα παράβολο δίνεις και γίνεσαι Έλληνας. Τόσο φθηνά κοστίζει να είσαι Έλληνας! Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν πειράζει. Εγώ λέω αυτό που πιστεύω. Εάν κάποιοι δεν το πιστεύουν, δικό τους θέμα είναι. Πάμε, λοιπόν, και στην ουσία. Ακούστε τώρα. Εδώ είναι το μεγάλο έγκλημα, που δεν καταλάβατε τι πάτε να κάνετε. Ακούστε, κύριε Υπουργέ. Εκατό χιλιάδες είναι αυτοί που ήρθαν τώρα; Διακόσιες χιλιάδες; Πόσοι είναι, κύριε Υπουργέ μου, ξέρουμε; Είναι πενήντα, τριάντα χιλιάδες; Πόσους θέλετε; Να παίξουμε έναν πλειστηριασμό, μια μειοδοσία. Πόσοι είναι; Είκοσι, τριάντα, σαράντα χιλιάδες; Ας πω ότι είναι τριάντα χιλιάδες, αν και είναι πολλοί περισσότεροι. Λέει ο νόμος ότι υπάρχουν προϋποθέσεις, για να επανενταχθούν οι οικογένειές τους στην Ελλάδα. Αυτοί έχουν από επτά και οκτώ παιδιά ο καθένας. Μπορεί, δηλαδή, αυτός που θα νομιμοποιηθεί εδώ να φέρει και άλλους δεκαπέντε μαζί του. Δηλαδή, πολλαπλασιάσετε τους δέκα, είκοσι ή τριάντα χιλιάδες επί επτά ή έξι, γιατί έχουν και από δυο γυναίκες ο καθένας, με τις οποίες έχουν από τέσσερα παιδιά, και υπολογίστε πόσοι θα είναι στο τέλος. Ξαφνικά, οι είκοσι ή οι τριάντα ή οι πενήντα χιλιάδες θα γίνουν τετρακόσιες χιλιάδες ή πεντακόσιες χιλιάδες από το πουθενά μέσα σε τέσσερα - πέντε χρόνια. Δεν υπάρχει ασφαλιστική δικλίδα σ' αυτό. Θα έρθουν εκατοντάδες χιλιάδες. Τους δίνετε τη δυνατότητα να έρθουν εκατοντάδες χιλιάδες. Αυτά είναι τα περίεργα. Εγώ ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πώς φτάσατε στο σημείο, κύριε Υπουργέ, να φέρετε εσείς τέτοιο νομοσχέδιο. Δεν μπορώ να το καταλάβω. Είναι απίστευτο! Επίσης, κύριε Υπουργέ, γιατί το κάνατε αυτό; Γιατί απαγορεύετε το push - back, κύριε Υπουργέ; Με το άρθρο 21, με την αρχή μη επαναπροωθήσεως, ουσιαστικά ακυρώνετε το push - back, το δικαίωμα που έχουμε ως χώρα, όπως η Αυστραλία, η Αμερική, η Ιταλία με τον Σαλβίνι, να κάνουμε push - back. Γιατί το κάνετε αυτό; Για ποιον λόγο; Γιατί, εάν δεν θέλατε να κάνετε push - back, κλείστε τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, που οι περισσότεροι εκεί μέσα είναι συριζαίοι. Είναι ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συριζαίοι και οικονομάνε οι περισσότεροι. [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αφού πετάγεστε κάθε λίγο και λιγάκι, θα σας απαντήσω έτσι τώρα. Οι περισσότεροι είναι συριζαίοι, κύριε Υπουργέ. Υπάρχουν, βέβαια, και στη Νέα Δημοκρατία κάτι παιδάκια, που κάνουν και αυτοί δουλειές. Κλείστε τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που κάνουν νόμιμο δουλεμπόριο. Το είπε και η κ. Κανέλλη, είχε απόλυτο δίκιο και το ανέλυσε. Κάνουν νόμιμο δουλεμπόριο. Κλείστε τες και θα δείτε πώς θα σταματήσουν οι εισροές, πώς θα σταματήσουν να έρχονται εδώ. [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τουρκική μη κυβερνητική οργάνωση στη Λέσβο, τι δουλειά έχει, κύριε Γιαννούλη; Να πάει στην Τουρκία, να πάει στη Μικρά Ασία να κάνει τη δουλειά της, όχι εδώ. Άρα, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, αυτό πρέπει να κάνετε. Υψώστε τείχος στον Έβρο, όχι συρματόπλεγμα. Να μην μπαίνει ούτε κουνούπι. Βέβαια, άνθρωποι μπαίνουν, δεν μπαίνουν κουνούπια, αλλά μπαίνουν όλοι. Υπάρχουν λύσεις και προτάσεις. Όσον αφορά τα ακατοίκητα νησιά, είναι η άποψή μας και δεν την αλλάζουμε. Εμείς, κύριε Υπουργέ, δεν πάμε στην τοπική κοινωνία με το ζόρι να τους λέμε στα Βρασνά, «θέλετε, δεν θέλετε, είστε εκατό κάτοικοι τον χειμώνα και θα πάρετε χίλιους λαθροεισβολείς, πρόσφυγες, μετανάστες». Αυτό είναι αυταρχισμός. Στα όρια του φασισμού είναι να πηγαίνεις σε μια περιοχή, χωρίς να ερωτηθεί η περιοχή και να επιβάλλεις διά της βίας να συνυπάρξουν με άλλους, πενταπλάσιους σε πληθυσμό, ή σε οποιαδήποτε περιοχή της Ελλάδος. Όχι σε κατοικημένες περιοχές, γιατί έτσι ακυρώνετε και τη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, η οποία μιλάει για επαναπροωθήσεις μόνο από τα νησιά. Τα λέω όσο πιο απλά μπορώ, για να καταλάβουν και αυτοί που δεν καταλαβαίνουν. Μιλάτε, βέβαια, για την αρχή της διασποράς. Έγκλημα, έγκλημα, έγκλημα! Κλείνοντας, θέλω να πω το εξής, γιατί δεν έχω πολύ χρόνο, αν και θα χρειαζόμουν. Θα σας πω κάτι πολύ απλό.
Κύριε Πρόεδρε, κλείστε, παρακαλώ.
Κλείνω τώρα, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Χρυσοχοΐδη, επιχειρησιακός Υπουργός είστε. Έχουμε υβριδικό πόλεμο με την Τουρκία, ναι ή όχι; Έχουμε. Πείτε το σ' αυτούς εκεί πέρα, για να καταλάβουν κάποια στιγμή ότι, όταν έχεις υβριδικό πόλεμο, θωρακίζεις την πατρίδα σου, δεν την αφήνεις ξέφραγο αμπέλι, αλλοιώνοντας την πληθυσμιακή σύνθεση και τα παιδιά που είναι τώρα εκεί πάνω, δεκάχρονα και δεκαπεντάχρονα, θα πάνε σε δυο χρόνια στο εξωτερικό για μετανάστες, θα φύγουν από εδώ και θα μείνουν μόνο ο Ιμπραήμ και ο Χασάν. Εμείς λέμε, πρώτα ο Γιώργος, ο Νίκος, ο Σταύρος, επιδόματα, παροχές, εξίσωση, κοινωνική πρόνοια και όλα αυτά και μετά όλος ο κόσμος, Υπουργέ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Εσείς βάζετε πρώτα αυτούς και μετά τους Έλληνες. Θα το βρούμε μπροστά μας, δυστυχώς. Θα το ξαναπώ ακόμα μια φορά. Εσείς μπορεί να μην είστε Υπουργός, εγώ μπορεί να μην είμαι εδώ σε δέκα - δεκαπέντε χρόνια, θα υπάρχουν λίγοι όμως Έλληνες να αντισταθούν, γιατί θα έχετε γεμίσει την Ελλάδα με ένα σωρό άτομα, τα οποία δεν ξέρετε ποιοι είναι. Μπορεί να είναι τρομοκράτες, μπορεί να μεταφέρουν ασθένειες. Δεν κάνετε κανέναν έλεγχο και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας θα βρίζουν τη Βουλή του 2019 και του 2020, γιατί δεν έκανε τίποτα για όλα αυτά. Εύχομαι να κάνω λάθος εγώ. Δυστυχώς, όμως, φοβάμαι ότι το λάθος είναι δικό σας.
Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης.
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ, τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Για ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, επιτρέψτε μου. Έχω μια Αίθουσα και άπειρους Βουλευτές, οι οποίοι δεν έχουν μιλήσει. Κάθε τόσο, εάν σηκώνεστε και ζητάτε τον λόγο για οτιδήποτε λέει ο οποιοσδήποτε, δεν θα τελειώσουμε ποτέ σ' αυτή την Αίθουσα και δεν θα μιλήσει κανένας Βουλευτής. Σας παρακαλώ, συγκεντρώστε ό,τι θέλετε να συγκεντρώσετε...
Για ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε.
Ένα λεπτό είπατε και προηγουμένως και μιλήσατε τρία λεπτά. Θα δώσω τον λόγο…
Όταν ζητάει Υπουργός τον λόγο, τον δίνει το Προεδρείο.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Διαμαρτύρομαι, κυρία Πρόεδρε.
Διαμαρτυρηθείτε. Κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε πόσοι Βουλευτές έχουν μείνει, που δεν έχουν μιλήσει ακόμη; Το έχετε αντιληφθεί αυτό; Όλοι διαμαρτύρεστε, όταν δεν παίρνετε τον λόγο. Όταν όμως έρχεται η ώρα να κρατήσετε όλοι τον χρόνο, δεν τον κρατά κανείς σας. Κι αυτό είναι ένα θέμα σ' αυτή την Αίθουσα. Δημιουργείτε, λοιπόν, πρόβλημα στην Έδρα, δημιουργείτε πρόβλημα και στους συναδέλφους. Λέω, λοιπόν, στον κύριο Υπουργό, επειδή θα ακούσει πάρα πολλά σήμερα, γιατί είναι ένα συγκεκριμένο νομοσχέδιο, ας τα μαζέψει όλα και ας πάρει συγκεκριμένο μαζεμένο χρόνο, για να τελειώσουμε και με τους συναδέλφους.
Ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε.
Θα σας δώσω τον λόγο αυστηρά για ένα λεπτό. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Πρώτον, με τον κ. Βελόπουλο έχουμε κάποιες διαφορετικές απόψεις. Μπορεί να υπάρχει και χάσμα, αλλά, εν πάση περιπτώσει, δεν θα το βρούμε εδώ μέσα τώρα. Είναι απόψεις του, τις κρατάει και δεν θέλω να μπω αυτή τη στιγμή σ' αυτό, μιας και δεν έχω και πολύ χρόνο. Θέλω να πω μόνο μια κουβέντα σε σχέση με το ζήτημα της Ευρώπης, γιατί ενσωματώνουμε εδώ τις οδηγίες. Γιατί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχει ένας βασικός θεμελιακός κανόνας, που είναι η ενσωμάτωση όλου του Ενωσιακού Δικαίου από την ημέρα που γίναμε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέχρι σήμερα. Άρα οτιδήποτε ψηφίζεται εκεί γίνεται εδώ κοινοτικό κεκτημένο και αυτό είναι πάρα πολύ σωστό, γιατί έτσι προχωράμε μπροστά. Δεύτερον, η Ευρώπη δεν είναι κάτι στατικό. Πρέπει να σας πω ότι χθες το βράδυ ο Ζεεχόφερ, ο Υπουργός της Γερμανίας, είχε συνομιλία με πέντε μεγάλες χώρες της Ευρώπης και ήδη προχωρούν στην επέκταση της Συμφωνίας ή της Δήλωσης, εάν θέλετε, της Μάλτας, για κατανομή των βαρών. Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο για εμάς. Άρα προχωράμε μπροστά. Τρίτον, και τελειώνω με αυτό, μόνο μια κουβέντα για την ΑΣΟΕΕ. Κοιτάξτε, μη διεκδικείτε επιχειρησιακούς ρόλους ούτε εσείς ούτε εγώ. Εγώ είμαι πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας. Η Αστυνομία, λοιπόν, ξέρει πολύ καλά και εμπιστεύομαι τους συνεργάτες μου αξιωματικούς πότε θα το κάνει αυτό, πώς θα το κάνει αυτό και πώς θα επιβάλει τη νομιμότητα. Να είστε βέβαιος για το εξής, κύριε Βελόπουλε, ότι η νομιμότητα μέρα με τη μέρα επιβάλλεται και όλα τα πανεπιστήμια, όλοι οι χώροι της Αθήνας, όλα τα κέντρα των πόλεων θα καθαρίσουν και θα είναι προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες. Αυτό να το ξέρετε. Είναι ο λόγος μου σε εσάς.
Κύριε Υπουργέ, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι θα μπορούσατε όλα αυτά να τα πείτε στη δευτερολογία σας και να μην αφαιρέσετε χρόνο από Βουλευτές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Οβρυάς Αχαΐας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Η κ. Αθανασίου από την Ελληνική Λύση έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο, που, αν και θεωρητικά ενσωματώνει κοινοτικές οδηγίες, ωστόσο είναι βέβαιο ότι στην πραγματικότητα δεν οδηγεί μόνο στη μόνιμη εγκατάσταση στη χώρα μας όλων αυτών των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, που με κάθε τρόπο εισήλθαν σ' αυτή, αλλά επιπλέον δημιουργεί μια ισχυρή επιδίωξη για όλους αυτούς που ετοιμάζονται να έρθουν, προσφέροντάς τους μεταναστευτικά κίνητρα εγκατάστασης και σίγουρα φιλικό περιβάλλον για την ανάπτυξη τέτοιων σκέψεων. Εδώ και χιλιάδες χρόνια, η φιλοξενία και η συμπαράσταση είναι και παραμένουν χαρακτηριστικά του ελληνικού έθνους. Σε κάθε δύσκολη περίοδο, αλλά και σε μεγάλους πολέμους της ανθρωπότητας, το ελληνικό σπίτι προσέφερε καταφύγιο σε ομάδες που διώκονται, όπως στους Εβραίους, λόγου χάριν, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο δεν ρυθμίζει τα της φιλοξενίας, της αρωγής και αντιμετώπισης αυτών των πληθυσμών. Αντίθετα, θα έλεγα, μας καθιστά κατά κάποιον τρόπο ομήρους μιας φαινομενικά γενικευμένης παγκόσμιας κατάστασης. Και λέω «φαινομενικά», γιατί τείνει να εξελιχθεί σε αμιγώς ελληνικό πρόβλημα, που δεν ελέγχουμε ως προς την εξέλιξή του και δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ως χώρα και ως κοινωνία, ανεξαρτήτως των κονδυλίων που μας τάζουν, προκειμένου αυτό το πρόβλημα να μείνει μόνο σε μας, να περιοριστεί στη δική μας μόνο χώρα. Πόσω μάλλον που όλη αυτή η κατάσταση αφ' ενός αποτελεί, κατά μεγάλο ποσοστό, μία στρατηγική επιλογή προσβολής της καθημερινότητας του Ευρωπαίου πολίτη, αλλά πρώτιστα και τελευταία μία στρατηγική επιλογή προσβολής των δομών του ελληνικού κράτους και της συνείδησης του ελληνικού λαού. Στη δεδομένη περίπτωση, οι Έλληνες πολίτες δεν καλούνται απλώς να παράσχουν βοήθεια σε συνανθρώπους τους, αλλά να αλλάξουν συθέμελα και βίαια την καθημερινότητά τους άνευ λόγου, άνευ επιλογής. Και όλο αυτό προς μία κατεύθυνση μη ορατή, για να μην πούμε ομιχλώδη και σκοτεινή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν χώρες το ίδιο ευρωπαϊκές και φιλόξενες όσο η Ελλάδα. Εντούτοις, αυτές οι χώρες αρνούνται την ανεξέλεγκτη υποδοχή όλων αυτών των ροών, που, εδώ που τα λέμε, έστω κι αν υποθέσουμε ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο μετανάστευσης, δεν θα έπρεπε να μιλάμε απλώς για ροές, αλλά για ορδές. Τι κάνουμε τα τελευταία χρόνια; Δυστυχώς - από ό,τι φαίνεται με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα - διαχειριζόμαστε πρόσωπα αμφιβόλου ταυτότητας, αμφιβόλου ακεραιότητας, αμφιβόλου ηθικής, που ούτε τα κίνητρά τους γνωρίζουμε ούτε τις ανάγκες τους μπορούμε να ελέγξουμε, πώς και γιατί προέκυψαν. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί και να θέλει να μεταναστεύσει, αλλά και να θεωρηθεί πρόσφυγας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι εμείς μπορούμε, παρά τη φιλοτιμία μας σαν έθνος, να δεχτούμε τη νομιμοποίησή τους στη χώρα μας. Αν μη τι άλλο, είμαστε μία χώρα μικρή, με ασθενή οικονομία, εξασθενημένους πολίτες, που ταυτόχρονα, όμως, διατρέχει πολύ μεγάλους κινδύνους και δέχεται και απειλές. Ερχόμαστε σε ένα από τα πολλά και καίρια θέματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Τι να πρωτοπεί κανείς, άλλωστε; Ερχόμαστε στο θέμα της επικαλούμενης ανάγκης διασποράς των πληθυσμών αυτών στην ελληνική επικράτεια. Κι αν και λογικά θα έπρεπε να αποσυμφορηθούν τα νησιά μας από την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, τι πράττουμε, εν τέλει, με το παρόν νομοσχέδιο; Πράττουμε ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές τα εξής: Εγκαθιστούμε σε όλη την ελληνική επικράτεια… χώρους φιλοξενίας θέλετε να το πείτε, στρατόπεδα προσφύγων και μεταναστών θέλετε να το πείτε; Πείτε το όπως το θέλετε. Εμείς τους λέμε λαθρομετανάστες. Θα σας πω και κάτι για τα παιδάκια που έρχονται, τα προσφυγόπουλα. Και εμείς θυμόμαστε και το προσφυγόπουλο και τη Μυρτώ της Πάρου και τις συνέπειες που αυτό το κορίτσι αντιμετωπίζει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Εγκαθιστούμε, λοιπόν, συντεταγμένα κυτταρικά μπολιάσματα, που επιτρέπουμε να διασπαρθούν βίαια και ασύμβατα στο σώμα της Ελλάδος, με ενδεχόμενο κίνδυνο να μετατραπούν, όπως προσφάτως είδαμε να συμβαίνει, σε θύλακες αντίδρασης, αναταραχής και εξελίξεων. Σε κάθε περίπτωση, κυρίες και κύριοι, βλέπουμε τη δημιουργία μεγάλων δομών αλλοδαπού πληθυσμού σε όλη την επικράτεια, σίγουρα αλλόθρησκου και, φυσικά, με διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά, με τελικό στόχο την αλλοίωση του πληθυσμού που κατοικεί στη χώρα μας. Φοβάμαι ότι, αν συνεχίσουμε έτσι, σε λίγα χρόνια θα καταλήξουμε να είμαστε μειονότητα, για να μην πω φιλοξενούμενοι στον τόπο μας. Δεν καταλαβαίνω. Εμείς θα πρέπει τελικά να προσαρμοστούμε στις συνήθειές τους, στις νοοτροπίες τους και στα πιστεύω τους ή αυτοί που εισβάλλουν στη χώρα μας, που τους φιλοξενεί, θα πρέπει να συμμορφώνονται, να πειθαρχούν και να σέβονται τους πολίτες της, τα ήθη και τα έθιμά της; Μήπως νομίζετε ότι αυτός ο πληθυσμός θα θεωρήσει ποτέ ως προστάτη και ευεργέτη του την ελληνική πολιτεία και τους Έλληνες; Ας μη γελιόμαστε. Πάντα θα κοιτάνε την Ανατολή, γιατί ,έτσι όπως επιβάλλει η θρησκεία τους και οι νόμοι τους, και ακόμα και άθελά τους θα γίνουν μοχλός των επεκτατικών συμφερόντων των γειτόνων μας. Διότι άλλο είναι να μπορούμε να συνυπάρχουμε με πληθυσμούς άλλης κουλτούρας και άλλο να γινόμαστε ένα με αυτούς. Και μη σπεύσετε να μου αποδώσετε την ταμπέλα της ξενοφοβικής, καθώς η προσωπική ζωή μου καταδεικνύει το ακριβώς αντίθετο. Η μεγάλη μου ανησυχία έγκειται στο γεγονός ότι, αντί να δώσετε κίνητρα επαναπατρισμού και οικογενειακής επανένωσης στους νέους μας που έφυγαν στα χρόνια της κρίσης, στους οικογενειάρχες που χωρίστηκαν από τις οικογένειές τους προκειμένου να εξασφαλίσουν τα προς το ζην, αντί να δώσετε οικονομικά κίνητρα στα νέα ζευγάρια, στις νέες μητέρες να φέρουν στον κόσμο Ελληνόπουλα, ώστε να αντιμετωπιστεί και το δημογραφικό μας ζήτημα, επιλέγετε το προνόμιο της επανένωσης να το περιορίσετε στους μετανάστες και όχι στους Έλληνες πολίτες. Και, εν τέλει, επιλέγετε και προτιμάτε να καλύψετε τα πληθυσμιακά κενά με τον εύκολο τρόπο, που, βέβαια, δεν προκαλεί οικονομικό κόστος στην εθνική μας οικονομία, αλλά αποτελεί σοβαρότατο πλήγμα, με ανυπολόγιστο και μη αναστρέψιμο κόστος στην εθνική μας ταυτότητα.
Κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε.
Έχετε ξεπεράσει ήδη τον χρόνο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι καιρός να διδαχτούμε επιτέλους από την πρόσφατη ιστορία μας και από τις κακές ως τώρα πρακτικές μας. Ας μην περιμένουμε τη στιγμή που θα αναγκαστούμε - γιατί όλα δείχνουν ότι θα αναγκαστούμε - να πούμε: «Ίτε παίδες Ελλήνων, αμύνεσθαι περί πάτρης.». Γιατί, όπως σκέπτεστε και νομοθετείτε, όταν έρθει εκείνη η στιγμή, η πλειοψηφία των παίδων δεν θα είναι Έλληνες και μετά βεβαιότητος δεν θα αισθάνονται την Ελλάδα ως πατρίδα τους για να την υπερασπιστούν.
Κυρία συνάδελφε, έχετε ξεπεράσει κατά πολύ τον χρόνο σας.
Κυρίες και κύριοι, κύριε Υπουργέ, ήρθε η ώρα να αναδείξετε τη μέγιστη αρετή του πολιτικού και την πολιτική σας οξυδέρκεια. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρία Πρόεδρε, σας ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Επί προσωπικού;
…(δεν ακούστηκε).
Δεν είναι προσωπικό.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, αφήστε τον να μιλήσει.
Μα, κυρία Πρόεδρε, δεν είναι προσωπικό.
Δεν είναι εικόνα αυτή. Αν έχει κάτι επί προσωπικού, θα το πει. Αν δεν έχει, δεν θα πάρει τον λόγο. Είναι τόσο απλό.
Να το εξηγήσω, κυρία Πρόεδρε.
Είναι επί προσωπικού, κύριε συνάδελφε; Αν δεν είναι επί προσωπικού, δεν θα σας δώσω τον λόγο.
Θεωρώ ότι είναι μία προσωπική προσβολή προς όλους τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης. Και είμαι κάτοικος.
Ήταν προσβολή στην επιτροπή…
Καλά! Εντάξει!
…ενώ για τη σημαία και τη γελοιοποίηση στη Νέα Φιλαδέλφεια, δεν είπες τίποτα!
…(Δεν ακούστηκε)
Κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι εικόνα αυτή.
Δεν θα μιλήσει.
Δεν θα μου πείτε εσείς, κύριε Πρόεδρε, αν θα μιλήσει ή όχι. Εγώ θα το κρίνω. Κύριοι συνάδελφοι, αυτή δεν είναι εικόνα Κοινοβουλίου. Επιτρέψτε μου να το πω αυτό. Κύριε Γιαννούλη, αν δεν είναι επί προσωπικού, όταν θα πάρετε τον λόγο, την ώρα που θα μιλήσετε, μπορείτε να αναφερθείτε σε αυτό το θέμα. Επειδή δεν είναι επί προσωπικού, δεν θα σας δώσω τον λόγο, κύριε συνάδελφε.
…(δεν ακούστηκε).
Τον λόγο έχει η κυρία Αδαμοπούλου.
…(δεν ακούστηκε).
Όταν θα πάρετε τον λόγο, θα μιλήσετε επ' αυτού.
Δεν θα μιλήσει.
Σας παρακαλώ, αφήστε να κυλήσει η διαδικασία ομαλά. Κάποιος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα σας μπορεί να πάρει τον λόγο και να αναφερθεί σε αυτό. Μην καθυστερούμε τη διαδικασία. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Σας παρακαλώ! Σας παρακαλώ! Καθυστερούμε άδικα τη διαδικασία. Σας λέω ειλικρινά ότι αυτή δεν είναι εικόνα Κοινοβουλίου και ανθρώπων που έχουν εκλεγεί από τον ελληνικό λαό για να βρίσκονται εδώ μέσα. Επιτρέψτε μου. Τον λόγο έχει η κ. Αδαμοπούλου, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφε, κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το νομοσχέδιο περιέχει κάποιες σημαντικές καινοτομίες. Βέβαια, τα περιθώρια διαβούλευσης πράγματι ήταν εξαιρετικά ασφυκτικά και οι διατάξεις του νομοσχεδίου αναμφίβολα μπορούν να οδηγήσουν σε μία de facto άρνηση άσκησης των δικαιωμάτων των αιτούντων διεθνή προστασία, επί του πρακτέου, τον αποκλεισμό μιας ιδιαίτερα ευάλωτης κατηγορίας ανθρώπων από τις διαδικασίες ασύλου, τη στέρηση ακόμη και του δικαιώματος πραγματικής και αποτελεσματικής προσφυγής. Προχωράω κατευθείαν στα άρθρα, διότι δεν έχω πολύ χρόνο. Το άρθρο 46 του σχεδίου νόμου καταργεί την αυτόματη επανεξέταση των αποφάσεων διοικητικής κράτησης που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 5 του ν.4375/2016. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε προβληματική εφαρμογή του, η εισαγωγή αυτού του χαρακτηριστικού ήταν αποτέλεσμα συστάσεων από διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ειδικός εισηγητής για τα δικαιώματα των μεταναστών. Συνεπώς η απάλειψή του συνιστά μία σοβαρή και αδικαιολόγητη οπισθοδρόμηση για την προστασία των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα, ενώ έναντι της παράτασης αυτής θα έπρεπε η Κυβέρνηση να στραφεί στη λήψη μέτρων για την εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας της επανεξέτασης των αποφάσεων κράτησης στην πράξη. Η παράταση της μέγιστης περιόδου κράτησης, κατά την οποία οι αιτούντες άσυλο θα μπορούσαν να κρατηθούν ακόμη και από σαράντα πέντε σε πενήντα μέρες, εφόσον η διάταξη λέει «εξακολουθούν οι λόγοι που την επέβαλαν», είναι μία εξόφθαλμα προβληματική διάταξη για την καταχρηστική εφαρμογή της ακόμη και σε εξατομικευμένες περιπτώσεις, που οι λόγοι αυτοί δεν θα συντρέχουν, με αποτέλεσμα, λοιπόν, αυτή η παρατεταμένη κράτηση να έρχεται σε αντίθεση με τις εγγυήσεις του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ. Με το άρθρο 117 παράγραφος 2 επιδιώκεται η εξ ολοκλήρου συγκρότηση των ανεξάρτητων επιτροπών προσφυγών από διοικητικούς δικαστές, κάτι το οποίο έχει αποδοκιμάσει ακόμη και η Ένωση Διοικητικών Δικαστών, καταργουμένης της συμμετοχής σε αυτές προσώπου υποδεικνυόμενο από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 του ν.4375/16. Κατά τη μέχρι τώρα πρακτική, τα ως άνω πρόσωπα ήταν σχεδόν στο σύνολό τους δικηγόροι με αποκλειστική εξειδίκευση και ενασχόληση στο Δίκαιο του Ασύλου και σημαντική εμπειρία σε θέματα διεθνούς προστασίας, καθώς η πλειονότητα αυτών υπηρετεί τις επιτροπές ασύλου ήδη από το 2013. Οι συγκεκριμένοι, λοιπόν, δικηγόροι προέρχονται από ένα μητρώο εμπειρογνωμόνων, στο οποίο συμπεριελήφθησαν κατόπιν διαγωνιστικής διαδικασίας, η οποία περιλάμβανε γραπτή εξέταση και συνέντευξη. Οι ανωτέρω επιτροπές, χάρη και στην πολύτιμη, βέβαια, συνεισφορά των ως άνω υποδεικνυομένων μελών, μέχρι τώρα έχουν λειτουργήσει με απόλυτη επιτυχία, περατώνοντας αποτελεσματικά, αμερόληπτα και με σεβασμό στο δικαίωμα ουσιαστικής προηγούμενης ακρόασης των αιτούντων διεθνή προστασία, τη διοικητική διαδικασία επί των σχετικών αιτημάτων. Εξάλλου, η επιδιωκόμενη κανονιστική αλλαγή αλλοιώνει ακόμη και τον διοικητικό χαρακτήρα της επιτροπής, που έχει ως κύρια αποστολή τη διατύπωση κρίσεων ουσίας, μετατρέποντάς τη έτσι σε ένα οιονεί δικαστικό όργανο, αποτελούμενο αμιγώς από δικαστικούς λειτουργούς. Αυτή, λοιπόν, η μεταβολή γεννά ερωτηματικά ακόμη και σχετικά με τη δυνατότητα αποτελεσματικής, εν συνεχεία, δικαστικής προστασίας στην πράξη, καθώς οι αιτήσεις ακύρωσης κατά των αποφάσεων των επιτροπών θα εκδικάζονται από το διοικητικό πρωτοδικείο, δηλαδή από δικαστές κατώτερης βαθμίδας στη δικαστική ιεραρχία, έναντι των εφετών, οι οποίοι θα αποτελούν μέλη των επιτροπών. Γενικεύεται η δυνατότητα επιβολής γεωγραφικού περιορισμού σε όλες τις περιοχές της χώρας. Ξέρουμε ήδη ότι οι δομές στα νησιά είναι ανεπαρκείς, είναι οι πλέον ακατάλληλες, οπότε ακόμη και αυτή η γενίκευση θα δημιουργήσει περισσότερα αδιέξοδα, όχι μόνο στα νησιά, αλλά και στην ίδια την ενδοχώρα. Σε συνδυασμό, λοιπόν, με τα προηγούμενα μέτρα χειροτερεύει η θέση των αιτούντων και θεωρούμε ότι θα δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Δεν προλαβαίνω να αναλύσω όλα τα άρθρα που ήθελα. Θέλω μόνο να θίξω ένα κρίσιμο θέμα, το οποίο είναι άμεσα συνυφασμένο και με το νομοσχέδιο και με τη γενικότερη πολιτική στο προσφυγικό θέμα. Θεωρούμε ότι χρήζει άμεσης τροποποίησης ο Κανονισμός του Δουβλίνου. Το Ενωσιακό Δίκαιο δεν είναι ότι απλά δεν εφαρμόζεται. Είναι το ίδιο ανεπαρκές. Και αναφέρομαι συγκεκριμένα στο άρθρο 3 του κανονισμού, το οποίο θεωρεί ότι υπεύθυνο για να εξετάζει τα αιτήματα ασύλου θα πρέπει να είναι το πρώτιστο κράτος, το κράτος υποδοχής, χωρίς από εκεί και πέρα να υπάρχουν οι προβλέψεις, οι πρακτικές, ώστε να μην εγκλωβίζονται, ουσιαστικά, οι αιτούντες στο κράτος υποδοχής, αλλά να υπάρχει μία ισοκατανομή, μία αναλογική κατανομή του βάρους σε όλα τα κράτη μέλη. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι θα πρέπει να υπάρξει ένας μηχανισμός μετεγκατάστασης μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αξιοπρεπή υποδοχή τους. Και προς αυτό θεωρούμε ιδιαίτερα θετική εξέλιξη την πρόσφατη δήλωση του Υπουργού Εσωτερικών της Γερμανίας Χορστ Ζεεχόφερ, ο οποίος μιλώντας μετά από σύσκεψη με ομολόγους από τις πέντε μεγαλύτερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έκανε λόγο για την ανάγκη μιας νέας φιλοσοφίας στη διαχείριση του προσφυγικού. Ο ίδιος επεσήμανε ότι ο Κανονισμός του Δουβλίνου εδώ και πολύ καιρό δεν λειτουργεί, γι' αυτό θα πρέπει να αποτελέσει τη βάση για μια μελλοντική πολιτική ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ευχόμαστε αυτή η καινούργια πολιτική της Γερμανίας να υλοποιηθεί. Θα πρέπει, λοιπόν, οι διαδικασίες να ξεκινούν μεν από το κράτος υποδοχής, αλλά να ολοκληρώνονται και στα υπόλοιπα κράτη. Θεωρούμε σημαντική αυτή την πρωτοβουλία, διότι πρέπει να λυθεί μια παρεξήγηση: ότι η Ελλάδα και οποιοδήποτε άλλο κράτος υποδοχής είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι και υπόλογοι για τη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος, όταν τα υπόλοιπα κράτη μέχρι τώρα απλά νίπτουν τας χείρας τους. Δεν θα συμφωνήσω, λοιπόν, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως είπε ο κύριος Υπουργός, μας βοηθάει. Η Ευρωπαϊκή Ένωση περιφρονεί κατάφορα όλες τις διεθνείς συμβατικές υποχρεώσεις της, μετακυλίοντας το βάρος οικονομικά και πολιτικά απέναντι στα κράτη που υποδέχονται τους πρόσφυγες. Εν όψει, λοιπόν, της αυστηροποίησης αυτής της πολιτικής, θεωρούμε ότι θα πρέπει η εκάστοτε κυβέρνηση - η παρούσα και κάθε κυβέρνηση - να ασκεί αυστηρότερη πολιτική και διάλογο απέναντι στους εταίρους μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Σιμόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζεται ο κ. Ταγαράς, επίσης από τη Νέα Δημοκρατία. Κύριε Σιμόπουλε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έκφραση «οι μετανάστες λιάζονται στην Ομόνοια» προφανώς και δεν ήταν ο λόγος του τεράστιου προσφυγικού ρεύματος που δέχτηκε η χώρα. Αποτέλεσε, όμως, μια απολύτως εμβληματική έκφραση του τρόπου αντιμετώπισης του θέματος από την τότε κυβέρνηση. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ένα εκατομμύριο πρόσφυγες πέρασαν από τη χώρα κατευθυνόμενοι προς τη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη και φυσικά έκλεισαν και τα σύνορα. Παράλληλα, για να μην υπάρχει καμμία απολύτως αμφιβολία, ο τότε Πρωθυπουργός όρισε δύο φορές διαδοχικά ως Υπουργούς Μετανάστευσης στελέχη με μακρά εμπειρία σε σημαντικές θέσεις μη κυβερνητικών οργανώσεων με αντικείμενο την περίθαλψη των προσφύγων. Με απλά λόγια, στην Τουρκία, στους διακινητές και στους πρόσφυγες, χωρίς να το θέλουμε, δώσαμε το σήμα ότι η χώρα έχει ανοικτά σύνορα και σε κυβερνητικό επίπεδο, στο συγκεκριμένο θέμα, παρομοιάζει με μία μεγάλη μη κυβερνητική οργάνωση. Η μη κυβερνητική οργάνωση αυτή λέγεται «Ελλάδα». Δεν μπορεί να επιστρέψει μετανάστες - πρόσφυγες στην Τουρκία. Αντίθετα, δημιουργεί τις συνθήκες εκείνες, ώστε να μένουν μόνιμα εδώ. Έτσι χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία περί διεθνούς προστασίας, με τρόπο ο οποίος ουσιαστικά λειτουργούσε - και λειτουργεί - ως μοχλός μόνιμης παραμονής των προσφύγων στην Ελλάδα. Αυτή τη διαδικασία αλλάζουμε με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Με σεβασμό στους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη Χάρτα του ΟΗΕ επιταχύνουμε τις διαδικασίες. Το κάνουμε, μάλιστα, σε μία περίοδο έξαρσης του προβλήματος, που πλέον έχει μεγαλύτερη μεταναστευτική, παρά προσφυγική, διάσταση και - προσέξτε - με τα σύνορα κλειστά. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΤΣΑΣ]] Ο στόχος, λοιπόν, των είκοσι χιλιάδων επιστροφών στην Τουρκία έως τα τέλη του 2020 είναι απαραίτητος. Ναι, με καλύτερη φύλαξη των συνόρων, με την αποσυμφόρηση των νησιών, με προαναχωρησιακά κέντρα η πίεση από την ελληνική κοινωνία για το μεταναστευτικό - προσφυγικό θα μειωθεί. Γιατί, κύριοι της Αντιπολίτευσης κυρίως, υπάρχει πίεση. Και η πίεση δεν αφορά όσους αντιδρούν ακραία. Αφορά οριζόντια τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Κάτι πρέπει να κάνει η Κυβέρνηση και το κάνει τώρα. Δεν είναι λογική ότι υπάρχει κλιματική αλλαγή ή πόλεμοι ή βομβαρδισμοί από τους δυτικούς στα κράτη του τρίτου κόσμου κι έτσι εμείς πρέπει να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά. Γιατί το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν είναι μόνο πρόβλημα διεθνών συνθηκών. Δεν έχει μόνο διεθνή διάσταση. Έχει και εσωτερική διάσταση. Αυτό είναι το οποίο δεν μπορείτε να καταλάβετε και γι' αυτόν τον λόγο έχει μπει και ειδικός συντονιστής με μεγάλη διαχειριστική και οργανωτική επάρκεια, για να ενισχύσει αυτή την πλευρά του προβλήματος, κυρίως όσον αφορά στο θέμα της ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών και της κατανομής των προσφύγων. Αυτό δεν κατανοείτε, ότι χωρίς διαχειριστική επάρκεια μέσα στη χώρα, θα συνεχίζαμε να έχουμε «Μόριες», χωρίς αλλαγή του τρόπου χορήγησης του ασύλου θα συνεχίζαμε να μην επιστρέφουμε τους πρόσφυγες. Ναι, απαιτείται λίστα ασφαλών χώρων. Ναι, πρέπει να μειωθεί ο χρόνος εξέτασης των αιτήσεων για άσυλο. Ναι, πρέπει να υπάρχουν επιστροφές και, ναι, πρέπει να υπάρχει συμμόρφωση από όλους στους νόμους του ελληνικού κράτους. Αυτό κάνει η Κυβέρνηση. Βρίσκει τη χρυσή ισορροπία, το μέτρο ανάμεσα στην ανάγκη, η οποία προέρχεται από την ελληνική κοινωνία για ασφάλεια και για ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής, και στον ανθρωπισμό που μας επιτάσσει η βαθιά ελληνική μας παράδοση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Σιμόπουλε. Ο κ. Ταγαράς από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο για πέντε λεπτά και μετά η κ. Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προσφυγική κρίση σήμερα είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό γεωπολιτικό, εθνικό, κοινωνικό και ανθρωπιστικό ζήτημα. Για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις αυξανόμενες μεταναστευτικές ροές προς τα νησιά του Αιγαίου, τα κλειστά σύνορα και την έλλειψη υποδομών υποδοχής προσφύγων, φέρνουμε σε ένα ενιαίο νομοθετικό κείμενο όλες εκείνες τις ρυθμίσεις που θα αποτελέσουν χρήσιμο εργαλείο για όλους τους εμπλεκόμενους. Με το νομοσχέδιο θέτουμε σαφείς και συγκεκριμένους κανόνες, βάζοντας τέλος στην ασάφεια ως προς το τι πραγματικά ισχύει σε νομοθετικό επίπεδο, πράγμα που επηρέαζε τη λειτουργία των υπηρεσιών, αλλά και τους ίδιους τους αιτούντες, οι οποίοι αδυνατούσαν να κατανοήσουν ποια είναι ακριβώς η διαδικασία, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις. Η μεγαλύτερη τομή του νομοσχεδίου είναι ότι για πρώτη φορά θεσπίζεται ένας νόμος περί διεθνούς προστασίας, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται οι οδηγίες που συγκροτούν το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου και διέπουν την υποδοχή, τη διαδικασία εξέτασης και την αναγνώριση των αιτούντων. Το παρόν νομοσχέδιο εισάγει σημαντικές καινοτομίες. Περιλαμβάνει κανόνες που όλοι θα πρέπει να εφαρμόζουν, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, θα παραπέμπονται στη διαδικασία επιστροφής. Με αυτόν τον τρόπο βάζουμε ένα οριστικό τέλος στην αναρχία και στην παραβατικότητα στο στάδιο της υποδοχής. Προβλέπεται, επίσης, δικαίωμα παραμονής των αιτούντων στη χώρα μέχρι την ολοκλήρωση της διοικητικής εξέτασης της αίτησής τους στον α΄ βαθμό, καθώς επίσης και το πότε οι αιτούντες δεν δικαιούνται να παραμείνουν στη χώρα ακόμα και αν έχουν ασκήσει προσφυγή στις ανεξάρτητες επιτροπές προσφυγών. Υλοποιείται έτσι η βασική στόχευση του νομοσχεδίου, που είναι η επιστροφή των αιτούντων ήδη από τον α΄ βαθμό. Συγκροτούνται κλιμάκια ταχείας συνδρομής της υπηρεσίας ασύλου, τα οποία με τη συμμετοχή του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης αμέσως μετά την κατάταξη της αίτησης ενημερώνουν τον αιτούντα για την πορεία της υπόθεσής του. Έτσι ο ενδιαφερόμενος διευκολύνεται να επιλέξει ελεύθερα την οικειοθελή επιστροφή του. Η εκδίκαση των υποθέσεων που οδηγούνται στα διοικητικά πρωτοδικεία επιταχύνεται με τη συντόμευση των προθεσμιών, τόσο για την εκδίκαση των υποθέσεων όσο και για την έκδοση των αποφάσεων. Μειώνουμε τη διάρκεια ισχύος των Δελτίων Διεθνούς Προστασίας. Συνοδεύουμε τη διάρκεια των δελτίων με την έκδοση της απόφασης και όχι με την επίδοσή της, όπως συνέβαινε έως σήμερα. Υποχρεώνουμε έτσι τους αιτούντες να έρχονται πιο τακτικά σε επαφή με τις αρχές και να γίνεται ευχερέστερος ο εντοπισμός τους. Το νομοσχέδιο που καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε περιέχει ρυθμίσεις που καθιστούν τη χώρα μας ένα κυρίαρχο κράτος, το οποίο γνωρίζει πώς να διαφυλάττει τα σύνορά του, με σεβασμό πάντα προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το αίσθημα ασφάλειας της ελληνικής κοινωνίας ενισχύεται και η εμπιστοσύνη προς ένα κράτος δικαίου διασφαλίζεται. Το παρόν νομοσχέδιο είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται η χώρα μας τώρα, για να διαχειριστεί την κρίσιμη αυτή κατάσταση που αντιμετωπίζει πρωτίστως η χώρα μας και κατ' επέκταση η Ευρώπη, καθιερώνοντας ένα καθεστώς διεθνούς προστασίας για αυτούς που πραγματικά το χρειάζονται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει και είναι υποχρέωσή μας ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι, όμως, ταυτόχρονα και ευθύνη όλων μας η εθνική ασφάλεια της πατρίδας μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ και για την τήρηση του χρόνου, κύριε συνάδελφε. Η κ. Γκαρά έχει τώρα τον λόγο και μετά ο κ. Βαρτζόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, ακούγοντας τον ντροπιαστικό - θα έλεγα - λόγο του κ. Βελόπουλου, νιώθω την υποχρέωση να υπερασπιστώ τους συμπολίτες μου στη Θράκη και να αναφέρω και να γνωστοποιήσω ότι στη Θράκη υπάρχουν Έλληνες και Ελληνίδες που ονομάζονται Χασάν, Ιμπραήμ, Αϊσέ και Αλί. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΜέΡΑ25]] Και το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι πολλοί στη Θράκη ήρθαμε πρόσφυγες το '23 και ο Χασάν και η Αϊσέ βρίσκονταν εκεί. Είναι αυτή η γνώση της ιστορίας, η οποία πολλές φορές χτυπάει και ρίχνει όλα τα εθνικιστικά αφηγήματα που βολεύουν κάποιους όχι μόνο για να σηκώσουν και να αρθρώσουν έναν ρατσιστικό λόγο, αλλά και για να εξαγοράσουν πολλές φορές ψήφους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προφανώς δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι αντιμετωπίζουμε άλλη μια έξαρση προσφυγικών ροών και προφανώς δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ελπίζω να το έχετε συνειδητοποιήσει. Αυτό, όμως, που μπορούμε να επιβεβαιώσουμε είναι η αδυναμία διαχείρισης των ροών της υποδοχής και της φιλοξενίας από την Κυβέρνηση. Επιβεβαιώνεται, δυστυχώς, η ανικανότητά σας, τουλάχιστον για τους πρώτους μήνες. Και το προσφυγικό και το μεταναστευτικό είναι ζητήματα κορυφαία, που εμένα τουλάχιστον με ανησυχούν ιδιαίτερα, όπως ανησυχούν και την ευρύτερη κοινωνία. Την ανησυχία, όμως, αυτή οξύνουν και οι ανεύθυνες και επικίνδυνες ρατσιστικές δηλώσεις στελεχών της Κυβέρνησης ή και της Νέας Δημοκρατίας μιλώντας για λαθροεισβολείς, για εισβολή εγκληματιών, για πρόβλημα στην ασφάλεια, για σχέδιο αλλοίωσης του πολιτισμού μας. Δυστυχώς, πέσατε στην παγίδα, την οποία οι ίδιοι στήσατε, με την προπαγάνδα που είχατε προεκλογικά. Βέβαια, ακούσαμε και αρκετά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και άλλων κομμάτων, όπως πριν, να μιλάνε για θωράκιση των συνόρων, για φράχτες στον Έβρο, για τείχη που δεν θα περνάει μύγα, για ηλεκτροφόρα σίδερα και φράχτες στον Έβρο. Και, φυσικά, η κορύφωση όλου αυτού του δράματος ήρθε με τη δήλωση του παντογνώστη Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος μας ενημέρωσε ότι δεν περνάει κανείς από τον Έβρο. Εύλογα αναρωτιέμαι αν ζούμε στην ίδια χώρα, αν ζούμε στην ίδια πραγματικότητα, αν ζούμε όλοι στην Ελλάδα και, βέβαια, αναρωτιέμαι αν έχετε δει τον χάρτη, αν έχετε δει τη γεωμορφολογία του Έβρου, αν μπορεί κάποιος να μας πει πώς μπορεί να μπει φράκτης μέσα σε ένα ποτάμι, εκτός αν μας προτείνετε να περάσουμε σε τουρκικά ύδατα και να προκαλέσουμε στρατιωτική επέμβαση από την απέναντι πλευρά. Είμαστε υποχρεωμένοι στα δικά μας ύδατα να υποδεχόμαστε και να σώζουμε ανθρώπους που κινδυνεύουν. Όσο για το αν περνάει κάποιος από τον Έβρο, ας ρωτήσει ο κ. Γεωργιάδης τις αρμόδιες υπηρεσίες για τις ροές στον δικό μου τόπο. Εγώ θα ήθελα να τον ενημερώσω ότι όχι μόνο περνάνε από το ποτάμι, αλλά για πρώτη φορά υποδεχόμαστε πρόσφυγες και μετανάστες και από τη θαλάσσια περιοχή. Δεχόμαστε πάνω από πεντακόσιους ανθρώπους τη μέρα. Επίσης, να ενημερώσω ότι ζούμε ξανά τραγικές εποχές του 2012 και 2013, με εκατοντάδες εισροές και εγκλωβισμένους ανθρώπους να στοιβάζονται σε ανύπαρκτες υποδομές, σε άθλιες συνθήκες. Και αναφέρομαι σε μια κοινωνία της Θράκης και του Έβρου που επί χρόνια υποδέχεται πρόσφυγες και μετανάστες με κατανόηση, με αλληλεγγύη, με ανοχή και με μεγάλη ανησυχία, αλλά ανησυχία που, όπως προείπα, προκαλείται από τις δικές σας ρατσιστικές δηλώσεις και τη ρητορική που έχετε χρησιμοποιήσει υψώνοντας ξενοφοβικά μηνύματα. Προεκλογικά, λοιπόν, λέγατε ότι φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ και εσείς θα λύνατε με ένα μαγικό ραβδί το προσφυγικό. Η σαν έτοιμη από καιρό Κυβέρνησή σας καταρρέει σαν χάρτινος πύργος. Δυστυχώς, όμως, τα ψέματά σας τα πληρώνουμε όλοι. Ας σοβαρευτούμε, λοιπόν, και ας ασχοληθούμε με σοβαρά προβλήματα, που εντείνονται από τη δική σας ολιγωρία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην έναρξη της κυβερνητικής σας θητείας πήρατε επικίνδυνες και καταστροφικές πρωτοβουλίες. Αρχικά καταργήσατε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, με αποτέλεσμα κυρίως οι υπηρεσίες της Αστυνομίας να φορτωθούν επιπλέον αρμοδιότητες και τη διαχείριση περισσότερων δομών, αλλά με το ίδιο στελεχιακό δυναμικό. Επιπλέον, δεν έχετε φροντίσει για το προσωπικό που απασχολείτε στις δομές υποδοχής και φιλοξενίας, με τις συμβάσεις του αναγκαίου προσωπικού να λήγουν τους επόμενους μήνες. Τι θα κάνετε, για παράδειγμα, με τους εργαζόμενους που έχουν προσληφθεί με την Προκήρυξη 3Κ και λήγει τον Φεβρουάριο; Θα αδειάσουν όλα τα ΚΥΤ από προσωπικό. Δεύτερη εγκληματική σας ενέργεια είναι η κατάργηση του ΑΜΚΑ και η αδυναμία πρόσβασης των προσφύγων και μεταναστών σε δημόσιες δομές υγείας. Και λέω ότι είναι εγκληματικό, διότι δεν θέτετε σε κίνδυνο μόνο την υγεία των προσφύγων, αλλά και των ντόπιων κοινοτήτων και πληθυσμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δώστε μου ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, λιγότερο, κυρία Γκαρά, πιο γρήγορα, σας παρακαλώ.
Φέρνετε σήμερα ένα νομοσχέδιο, το οποίο όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα, αλλά αντίθετα δημιουργεί πολύ περισσότερα. Ουσιαστικά είναι μία συρραφή ευρωπαϊκών οδηγιών με αρκετές επικαλύψεις, που στην πράξη οδηγούν σε αδιέξοδο. Φέρνετε και αντισυνταγματικές διατάξεις, ενώ προβλέπετε ακόμη και την εμπλοκή του Στρατού στην εξέταση ασύλου. Το παρόν νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο αναποτελεσματικό και μη εφαρμόσιμο, ενώ παίζει με τα όρια του Διεθνούς Δικαίου και της καταστρατήγησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Συνολικά, το κεντρικό πρόβλημα του νομοσχεδίου είναι ότι υπάρχει επιδείνωση της διαδικασίας εξέτασης ασύλου, δημιουργεί πολλαπλά εμπόδια και μαζικοποίηση, με αποτέλεσμα πολλοί αιτούντες άσυλο να βρίσκονται εκτός συστήματος. Ξαναλέω ότι είναι μη εφαρμόσιμο νομοθέτημα και θα παράξει έναν τεράστιο πληθυσμό ανθρώπων χωρίς χαρτιά, οι οποίοι θα είναι εγκλωβισμένοι εντός Ελλάδας και εκτός των δομών φιλοξενίας. Δεν δίνετε λύση και προοπτική.
Ευχαριστούμε, κυρία Γκαρά.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να αναφέρω ότι η πιο εγκληματική σας ενέργεια κατ' εμέ είναι το ότι δεν αναδεικνύετε το πρόβλημα ως ευρωπαϊκό και δεν δίνετε διέξοδο και διεκδίκηση προς την Ευρώπη. Τέλος, κύριε Υπουργέ - ένα δευτερόλεπτο ακόμα θα μιλήσω - , έχω καταθέσει μία τροπολογία η οποία είναι της αρμοδιότητας του κ. Χατζηδάκη και αφορά στις καλύβες του Έβρου, στα σύνορα. Παρακαλώ να συνεννοηθείτε μαζί του, για να δώσουμε την αναγκαία παράταση που απαιτείται. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. Σας παρακαλώ πάρα πολύ να προσέχετε τον χρόνο, γιατί δεν είναι ότι παίρνετε κάποιον χρόνο παραπάνω, αλλά αφαιρείτε ομιλητές. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα καταθέσω στην Ολομέλεια κάποιες καθαρά τεχνικού χαρακτήρα βελτιώσεις, προς ενημέρωση των συναδέλφων.
Τώρα τον λόγο έχει ο κ. Βαρτζόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά ο κ. Μουζάλας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και έχει πολύ μεγάλη σημασία να τηρείτε, σας παρακαλώ πολύ, τον χρόνο σας. Ορίστε, κύριε Βαρτζόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα εξαιρετικό νομοσχέδιο, θα είναι ένας εξαιρετικός νόμος, ο οποίος θα βάλει τάξη σε πραγματικά ακανθώδη ζητήματα, σε πραγματικά ακανθώδη πράγματα. Αυτός ο νόμος θα εφαρμοστεί σε τρεις πληθυσμούς προσφύγων και μεταναστών. Ο ένας είναι στα νησιά. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι θα επιβάλει απτή και ουσιαστική τάξη εντός ελαχίστου χρονικού διαστήματος. Υπάρχουν και άλλοι δύο πληθυσμοί, όμως. Ο ένας είναι ο πληθυσμός όλων αυτών των προσφύγων και μεταναστών οι οποίοι έχουν ταυτοποιηθεί στα νησιά και έχουν μεταφερθεί στην ενδοχώρα και οι οποίοι αναμένουν την εκδίκαση της αιτήσεως ασύλου, είτε εγκατεστημένοι σε οικιακού τύπου καταλύματα εντός οικισμών - δηλαδή ξενοδοχεία, δωμάτια, ή διαμερίσματα - είτε σε οργανωμένους καταυλισμούς στις παρυφές εκτός οικισμών. Υπάρχει και ένας άλλος πληθυσμός: Είναι οι εντελώς παράνομοι, αυτοί οι οποίοι είτε έχουν ταυτοποιηθεί και έχουν εξαφανιστεί είτε αυτοί οι οποίοι διέλαθαν της προσοχής ευθύς εξαρχής. Αυτοί συλλαμβάνονται κατά εκατοντάδες καθημερινώς και, όπως λένε και έμπειροι αξιωματικοί της Αστυνομίας, προκαλούν τη σύλληψή τους, έτσι ώστε να κάνουν αμέσως αίτηση ασύλου και να νομιμοποιήσουν τη διαμονή τους. Ξέρουμε ότι εξ αυτών των δύο πληθυσμών τα 3/4 περίπου έχουν ένα εξαιρετικά - για να το πούμε κομψά - χαμηλό προσφυγικό προφίλ. Τούτο σημαίνει ότι μόλις πλησιάσει - και τώρα θα έρθει πολύ γρήγορα - η μέρα της εκδίκασης της αιτήσεως ασύλου, υπάρχει τεράστιος κίνδυνος - για να μην πω βεβαιότης - ότι αυτοί θα καταδυθούν στην παρανομία. Θα δημιουργήσουν κατά συνέπεια εκρηκτικά φαινόμενα στο κοινωνικό περιβάλλον. Ο μοναδικός τρόπος να αντιμετωπιστεί αυτό το φαινόμενο, αυτός ο κίνδυνος, είναι να ελεγχθούν ουσιαστικά ο τόπος διαμονής και η διακίνησή τους. Δεν χρειάζεται εδώ να ευρεσιτεχνήσουμε, δεν χρειάζεται εδώ να πρωτοτυπήσουμε. Υπάρχουν βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές για να αντιμετωπιστεί αυτός ο κίνδυνος, αυτό το φαινόμενο. Χαρακτηριστικά αναφέρω αυτό το οποίο χρησιμοποιείται στη Βαυαρία, έχει εξαπλωθεί πλέον σε όλη τη Γερμανία και χρησιμοποιείται και στην Αυστρία, τα περίφημα «Ankerzentren», τα κέντρα - άγκυρες, από τη μετάφραση του γερμανικού ακρωνυμίου για τις λέξεις «άφιξη, απόφαση, κοινωνική ενσωμάτωση, ή επιστροφή», τα οποία φυσικά δεν είναι φυλακές. Είναι αξιοπρεπέστατα καταλύματα, καλώς φυσικά ελεγχόμενα και φυλασσόμενα, στα οποία προσφέρεται μια σειρά υπηρεσιών, όπως παιδικοί σταθμοί, σχολεία, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ψυχολογική υποστήριξη και, φυσικά, το σύνολο των νομικών υπηρεσιών για την εκδίκαση της αιτήσεως ασύλου. Όμως και όλα αυτά να γίνουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα είναι βέβαιον: ότι το πρόβλημα δεν θα αντιμετωπιστεί, αν δεν ελεγχθούν οι αριθμοί, εάν δεν μειωθούν οι είσοδοι και αν δεν αυξηθούν οι έξοδοι. Όσον αφορά τις εισόδους, οι κανόνες εμπλοκής της Ελληνικής Ακτοφυλακής, απολύτως σεβόμενοι κατά κεραίαν το ανθρωπιστικό Διεθνές Δίκαιο, δίνουν πλέον στην αντίπερα όχθη το σαφές μήνυμα ότι η Ελλάς δεν εκβιάζεται. Δεν εκβιάζεται ούτε από τις απειλές ορδών, κατατρεγμένων ούτε από τίποτα. Απλώς δεν εκβιάζεται. Είναι απολύτως σαφές ότι δεν φειδόμεθα μέσων και προσωπικού, προκειμένου να αυξήσουμε τις περιπολίες στο έπακρο, προκειμένου να προστατεύσουμε τα θαλάσσια σύνορα, έτσι όπως αποτελεσματικά προστατεύουμε και τα χερσαία. Είναι απολύτως χαρακτηριστικός ο ιταμός τρόπος με τον οποίο εξεφράσθη ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, χρησιμοποιώντας πραγματικά ιταμά ψέματα, δίδοντας έτσι την εντύπωση ότι πραγματικά ανησυχεί, δείχνοντας έτσι ότι πραγματικώς βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. Υπάρχει και το θέμα των εξόδων. Πολύ φοβούμαι ότι η Τουρκία δεν θα τιμήσει την υπογραφή της. Οι Ευρωπαίοι επ' αυτού, επίσης, δεν δέχονται μετεγκαταστάσεις. Ελπίζω, κύριε Υπουργέ, ότι η πραγματική προσπάθεια που ξεκινά τώρα ο Χορστ Ζεεχόφερ να έχει ουσιαστικά αποτελέσματα. Η μόνη άλλη λύσις είναι μαζί με την Ευρώπη έναντι αδρών ανταλλαγμάτων να ζητήσουμε από τις χώρες υποδοχής να δεχθούν πίσω όλους αυτούς που πρέπει να πάνε στις πατρίδες τους. Επιτρέψτε μου ένα επιμύθιο. Γιατί, λέγω, να μην τους κρατήσουμε όλους εδώ, αδιακρίτως; Γιατί να μη ζήσουμε μαζί τους, όπως ζούμε εμείς ως μετανάστες στα ξένα τόσες χιλιετίες; Απαντώ με τις εξής ερωτήσεις: Πόσοι εξ αυτών πραγματικώς θέλουν να μείνουν εδώ; Πόσοι πραγματικώς εξ αυτών είναι ικέτες κατά την τραγική έννοια; Πόσοι θέλουν να υιοθετήσουν τον δικό μας τρόπο ζωής, δέχονται τις δικές μας βασικές αξίες; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ένας ευρωπαϊκός τρόπος ζωής, ο καλύτερος - κατά την άποψή μου - που έχει φτιάξει ο άνθρωπος. Αυτόν τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής οι λαοί θέλουν να προστατεύσουν. Δεν έχει σχέση ούτε με την καταγωγή ούτε με τη γλώσσα. Έχει σχέση με τις βασικές αξίες, με τα βασικά απαντήματα στις βασικές ερωτήσεις της ζωής, με αυτό που ο Καστοριάδης έλεγε «η φαντασιακή θέσμιση των κοινωνιών». Αυτόν τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής εμείς στα σύνορα καλούμεθα να προστατεύσουμε και θα το κάνουμε. Να είστε καλά!
Ευχαριστώ, κύριε Βαρτζόπουλε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Μουζάλας και μετά ο κ. Τζανακόπουλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Μουζάλα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τρεις παραδοχές πριν από την ομιλία μου: Η Συμφωνία Ευρώπης - Τουρκίας ήταν μία πολύ δύσκολη συμφωνία, με πολλά κενά σημεία, βοήθησε τη χώρα μας. Αυτό είναι μία βάση πάνω στην οποία συζητάει κανείς και οφείλει καθένας να λέει αν θέλει συμφωνία, αυτή τη Συμφωνία Ευρώπης - Τουρκίας βελτιωμένη και όσο καλύτερη γίνεται ή θέλει την κατάσταση του 2015. Το δεύτερο είναι ότι είμαστε στην Ευρώπη. Επομένως, εάν κανείς δεν έχει πρόταση να βγούμε από την Ευρώπη, ενσωματώνει το Ευρωπαϊκό Δίκαιο στο Ελληνικό Δίκαιο. Μία δήλωση: Δεν θα μπω σε αυτό το παιχνίδι πλειοδοσίας παρατηρήσεων και συναισθημάτων. Είναι ένας εύκολος λόγος μπροστά σε ένα πολύ δύσκολο πράγμα, που είναι η μετανάστευση και η προσφυγιά. Όσο λιγότερο κανείς έχει ασχοληθεί με τη μετανάστευση και την προσφυγιά, τόσο πιο εύκολα πλειοδοτεί. Να πω κάτι θετικό για τον Υπουργό Εξωτερικών και για τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη και άρα και για την Κυβέρνηση. Ήταν εξαιρετική η αντιμετώπιση αυτής της απίστευτης βρώμικης δήλωσης του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, του κ. Τσαβούσογλου. Ωστόσο, ο κύριος Υπουργός τη χαρακτηρίζει ως «σκουπίδια». Τι λέει ο κ. Τσαβούσογλου; Ότι δεν φυλάμε τα σύνορα, ότι πυροβολούμε πρόσφυγες και μετανάστες, τους πετάμε πίσω. Το λένε Βουλευτές σας! Τι λέει ο κ. Τσαβούσογλου; Λέει ότι παίρνουμε τις βάρκες και τις στέλνουμε πίσω, τους εμποδίζουμε, κάνουμε, δηλαδή, αποτροπή στη θάλασσα. Το λένε δικοί σας περιφερειάρχες. Τι άλλο λέει ο κ. Τσαβούσογλου; Ότι κάνουμε αποτροπή στη θάλασσα. Δεν είναι κακή ιδέα, λένε δικοί σας Βουλευτές, η αποτροπή στη θάλασσα. Τι άλλα λέει ο κ. Τσαβούσογλου; Ότι τους κάνουμε τη ζωή κόλαση εδώ πέρα, τους δέρνουμε, τους φυλακίζουμε, τους βράζουμε με λάδι, κάνουμε διάφορα πράγματα. «Να περνάν χειρότερα από ό,τι στις χώρες τους», λένε δικοί σας Βουλευτές. Αυτό θα πρέπει να το αντιμετωπίσετε, κύριοι. Γιατί, να σας πω κάτι; Για τη διαφύλαξη του δικαίου, εμείς χαιρόμαστε που όλο αυτό το βάρος πέφτει στην Αριστερά, αλλά θα έπρεπε να είναι δική σας υπόθεση. Θα έπρεπε, δηλαδή, να είναι υπόθεση αστών, οι οποίοι πέρασαν μέσα από τον Διαφωτισμό και κατάλαβαν ότι ο Βολταίρος, εκτός από ινστιτούτο Γαλλικών, είναι και κάτι άλλο. Αυτό θα έπρεπε, δηλαδή, να το αναλάβετε. Μπροστά στο να βγείτε κυβέρνηση, κάνατε αυτό το υπέροχο κάλεσμα και αυτή την απίστευτη προπαγάνδα. Διαλύθηκε το ΛΑΟΣ, διαλύθηκε η Χρυσή Αυγή, τα σπέρματά τους ήρθαν σε εσάς. Ακούμε κάθε μέρα στα πάνελ αυτά που είπε ο κ. Τσαβούσογλου, σκουπίδια δηλαδή ακούμε. Μπερδεύετε την προπαγάνδα με τη διαχείριση. Η προπαγάνδα σας είναι άθλια και είναι άθλια πολύ χρόνο τώρα. Λέτε ψέματα. Φυλάξατε τα σύνορα που οι κατσαπλιάδες του ΣΥΡΙΖΑ δεν τα φυλούσαν. Μα, ελάτε τώρα. Αυξήθηκαν οι ροές. Δεν φταίτε εσείς γι' αυτό. Είναι σαφές. Κανείς δεν σας κατηγορεί γι' αυτό. Αλλά φυλάτε τα σύνορα; Στον Έβρο σταμάτησε; Αστειεύεστε; Μέχρι τη Θεσσαλονίκη γελάνε όλοι όταν το ακούν αυτό το πράγμα. Επομένως, είστε θύματα των ψεμάτων τα οποία είπατε, αλλά το κύριο είναι ότι αυτό δυσκολεύει τη διαχείριση. Το νομοσχέδιο σας, κύριε Υπουργέ, είναι αναποτελεσματικό και μη εφαρμόσιμο. Εγώ δεν θα το κρίνω από άποψη ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ξέρετε, είναι μίνιμαλ όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα - ο κ. Καμίνης νομίζω έκανε μια πολύ καλή προσέγγιση, όπως και ο κ. Ψυχογιός - και είναι μπαρόκ όσον αφορά την κράτηση. Παίζετε σε ένα δύο σημεία, ακροβατείτε στην παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι το οποίο μέσα στη ροή των δυσκολιών θα μπορούσε και να γίνει. Δεν είναι καλό αλλά μπορεί να σας έχει ξεφύγει. Θα το δείτε. Κράτηση φετίχ, φυλακές παντού. Και λέτε ψέματα. Δεν είναι απλά ότι είμαστε αντίθετοι με αυτό. Λέτε ψέματα. Έχετε έξι χιλιάδες θέσεις κράτησης σε προαναχωρησιακά κέντρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εμάς που μας κατηγορείτε ότι δεν θέλαμε την κράτηση, βρήκατε μέσα κρατούμενους, φτιάξαμε στα νησιά δύο προαναχωρησιακά κέντρα, κάνατε έναν απίστευτο πόλεμο να μη φτιάξουμε στη Μυτιλήνη, να μη φτιάξουμε στη Λέρο, να μη φτιάξουμε στη Σάμο. Πού θα τους βάλετε; Το 80% με 90% είναι οικογένειες με τρία και τέσσερα παιδιά. Πού θα τους βάλετε αυτούς; Γιατί λέτε ψέματα; Αυτό είναι κάτι που πρέπει να λυθεί. Ακούστε να δείτε, γιατί τελειώνει ο χρόνος μου. Μπορώ να σας πω πολλά και για το νομοσχέδιο.
Έχει τελειώσει, κύριε Μουζάλα, αλλά λόγω προηγούμενης ιδιότητας, σας δίνω μισό λεπτό ακόμα.
Δεν είστε και πολύ κιμπάρης, κύριε Πρόεδρε, να με συγχωρείτε!
Το ίδιο θα μου κάνουν κι εμένα, κύριε Μουζάλα.
Προχωράω τώρα. Βγάζετε τη UNHCR από τις προσφυγές. Kάνετε λάθος, όχι για ανθρωπιστικούς λόγους, σας το λέω με ειλικρίνεια, αλλά για λόγους αποτελεσματικότητας. Είναι οι μόνοι που δουλεύουν full - time και βγάζουν πάρα πολλή δουλειά. Εγώ είχα αμφιβολίες. Ήμουν από πάνω συνέχεια και κοίταγα. Είναι άξιοι επαίνου. Να διπλασιάσετε τις επιτροπές, να βάλετε τρεις επιτροπές σε κάθε νησί να δουλεύουν, αποκλειστικά, με τον κόσμο στο νησί. Έχετε δίκιο, έχουμε και εμείς δίκιο, το θέλαμε αλλά δεν το καταφέραμε. Όμως ούτε εσείς θα το καταφέρετε με αυτό το νομοσχέδιο. Πρέπει να αυξηθούν οι επιστροφές αυτών οι οποίοι δεν δικαιούνται άσυλο. Τέλος. Με αυτό το νομοσχέδιο δεν θα το καταφέρετε. Και θα τελειώσω με το εξής. Μέσα από τους Βουλευτές στη Βουλή ο λόγος απευθύνεται στον ελληνικό λαό. Θέλω, λοιπόν, να πω - και τελειώνω - ότι δεν πρέπει να φοβηθεί ο ελληνικός λαός. Έχουμε κουραστεί. Οι άνθρωποι έχουν δίκιο. Είναι κουρασμένοι. Δεχτήκαμε ένα τεράστιο κύμα. Περάσαμε δυσκολίες. Μην αφήσετε τον «νόμο του Λιντς» που σας προτείνουν να κυριαρχήσει. Να θυμόμαστε ότι με αλληλεγγύη και με σχέδιο μπορέσαμε και αντιμετωπίσαμε πολύ μεγάλες δυσκολίες. Δέκα χιλιάδες την ημέρα όχι διακόσιους την ημέρα. Ενάμισι εκατομμύριο μέσα σε οκτώμισι μήνες με την αλληλεγγύη του ελληνικού λαού. Μην αφήσετε τον «νόμο του Λιντς». Δεν κινδυνεύουμε από εξισλαμισμό. Αυτοί οι οποίοι το λένε αυτό - το έχω ξαναπεί - πολύ λίγο πιστεύουν στις έννοιες Ελλάδα, πατρίδα, πολιτισμός. Τετρακόσια χρόνια τουρκοκρατίας δεν μας εξισλάμισαν και θα μας εξισλαμίσουν εβδομήντα, ογδόντα χιλιάδες Πακιστανοί και Αφγανοί και Σύριοι! Τόσο πιστεύετε στην πατρίδα, τόσο πιστεύετε στον πολιτισμό μας, τόσο πιστεύετε σε αυτά που υποτίθεται ότι διακονείτε! Εμείς τα διακονούμε όχι εσείς. Εσείς τα διακονείτε με λάθος τρόπο.
Κύριε Μουζάλα, έχετε φτάσει τα οκτώ λεπτά.
Μην αφήσετε τον «νόμο του Λιντς». Το χάος που προσπαθούν να επιβάλλουν, επειδή δεν τα καταφέρνουν, σας οδηγεί εκεί. Θέλει διαχείριση και αλληλεγγύη και μπορούμε να τα καταφέρουμε. Μην ακούτε κραυγές του Λιντς. Κύριε Υπουργέ, είστε Υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Οφείλετε να μην αφήσετε τον «νόμο του Λιντς» να εφαρμοστεί στη χώρα μας. Και είμαι βέβαιος ότι θα το κάνετε. Σας ευχαριστώ.
Εγώ για να συμπληρώσω την ομιλία του κ. Μουζάλα, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να σας πω να προσέχετε και την υγεία σας. Δεν το λέω περιπαικτικά, σοβαρά το λέω. Διότι και ο Γιάννης Μουζάλας κι εγώ πάθαμε κατά τη διάρκεια της υπουργίας μας ακριβώς τις ίδιες ασθένειες. Γι' αυτό σας το λέμε. Τον λόγο έχει για δώδεκα λεπτά ο κ. Τζανακόπουλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά θα λάβει τον λόγο ο κ. Γκίκας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι η Κυβέρνηση και η Νέα Δημοκρατία συνολικά στο προσφυγικό - όπως και σε πολλά άλλα ζητήματα όπως για παράδειγμα στη Συμφωνία των Πρεσπών, την οικονομία, τη λειτουργία του κράτους και της δημόσιας διοίκησης, τη δικαιοσύνη - βρίσκεται σε προφανή αδυναμία να διαχειριστεί τις συνέπειες των αντιπολιτευτικών της επιλογών και ενός ακραίου λόγου καταστροφής και κινδυνολογίας, που υιοθέτησε όλα τα προηγούμενα χρόνια με μοναδικό στόχο να ανέλθει στην εξουσία. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι όλη την προηγούμενη περίοδο, την περίοδο δηλαδή διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, οι προσφυγικές ροές αποτελούσαν δήθεν ευθύνη δική μας. Σήμερα αποδίδονται φυσικά σε γεωπολιτικούς λόγους. Αυτό, κατ' αρχάς, είναι θετικό ως αναγνώριση, ωστόσο δείχνει και το μέγεθος της υποκρισίας της πολιτικής σας, του λόγου σας και των πολιτικών σας επιλογών όλα τα προηγούμενα χρόνια. Το ζήτημα, όμως, εδώ δεν είναι κυρίως ζήτημα υποκρισίας αλλά αφορά την πραγματική στρατηγική σας στο προσφυγικό. Και δεν υπάρχει πιο καθαρό σύμβολο αυτής της στρατηγικής, από το γεγονός ότι το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα εδώ, δεν το εισηγείται ένας Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, δεν το εισηγείται καν ο Υπουργός Εσωτερικών αλλά ο πολιτικός προϊστάμενος της Ελληνικής Αστυνομίας. Όμως, το δίκαιο του ασύλου δεν είναι αστυνομικό δίκαιο. Δεν είναι ζήτημα καταστολής, δεν είναι ζήτημα αστυνόμευσης αλλά σεβασμού των διεθνών κανόνων της Συνθήκης της Γενεύης, του ανθρωπιστικού δικαίου συνολικά. Και νομίζω ότι η στρατηγική της Κυβέρνησης, συνοψίζεται με τον πιο καθαρό τρόπο στις δηλώσεις του παρόντος κ. Πλεύρη ότι ένας είναι ο τρόπος επίλυσης του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος, να κάνουμε τη ζωή αβίωτη σε όσους έρχονται, με μοναδικό στόχο την αποτροπή, να μην έρθουν άλλοι. Και νομίζω ότι σε αυτή τη δήλωση, συνοψίζεται πεντακάθαρα η στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας. Είναι δήλωση που έχει επαναληφθεί και από κυβερνητικούς αλλά και από Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας. Πρόκειται για μιας ακροδεξιάς έμπνευσης βιοπολιτική προσέγγιση και νομίζω ότι αυτή η αντίληψη διαπερνά κρίσιμες διατάξεις του νομοσχεδίου. Σηματοδοτεί μια πολιτική στροφή για τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και μια συντελεσμένη πολιτική μετάλλαξη των στελεχών της. Χρησιμοποιείτε στην πραγματικότητα την κωδικοποίηση ήδη ισχυουσών διατάξεων ως πρόσχημα, ως περίβλημα, για να φέρετε νέες ρυθμίσεις που στην πραγματικότητα καταστρατηγούν και τη Συνθήκη της Γενεύης αλλά και κρίσιμες και καίριες συνταγματικές προβλέψεις. Πολύ σύντομα, διότι έχουν ακουστεί αναλυτικά οι παρατηρήσεις αυτές και από τον εισηγητή μας και προηγουμένως από τον Γιάννη Μουζάλα, θα κάνω ορισμένες επισημάνσεις. Πρώτον, με την κατάρτιση του πίνακα ασφαλών τρίτων χωρών, στην πραγματικότητα γίνεται ένα βήμα που δημιουργεί τον κίνδυνο καταστρατήγησης μιας βασικής αρχής του προσφυγικού δικαίου, ότι κάθε αίτηση ασύλου πρέπει να εξετάζεται εξατομικευμένα, να υπάρχει ad hoc κρίση. Δεν αρκεί, δηλαδή, να θεωρούμε ότι μία χώρα είναι ασφαλής, για να πούμε ότι ο αιτών δεν δικαιούται άσυλο. Πρέπει να εξατομικευτεί η κρίση και να δούμε, συγκεκριμένα, αν ο συγκεκριμένος άνθρωπος που κάνει την αίτηση, δικαιούται ή δεν δικαιούται να μπει σε καθεστώς διεθνούς προσφυγικής προστασίας. Προσοχή, λοιπόν, εδώ. Έχουμε την εκτίμηση ότι πάτε μεθοδευμένα να καταστρατηγήσετε μία από τις βασικές αρχές, τον βασικό πυλώνα, στη βάση του οποίου οφείλει να λειτουργεί το προσφυγικό δίκαιο, το δίκαιο της διεθνούς προστασίας. Δεύτερον, γενικεύετε το καθεστώς κράτησης για τους αιτούντες άσυλο. Πρόκειται για ένα ακραίο μέτρο, που στη νομοθεσία που ισχύει σήμερα εφαρμόζεται μόνο ως έσχατο και φυσικά όχι για ανηλίκους ή για ευάλωτους. Τρίτον, βάζετε διαδικαστικά εμπόδια στην αίτηση ασύλου, ενώ παρανόμως και αντισυνταγματικά και σε αντίθεση με όσα προβλέπουν οι διεθνείς συνθήκες, προβλέπεται ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του αιτούντος, ακόμα και σε διοικητικούς κανόνες, τότε η αίτηση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Εδώ υπάρχει και η σχετική επισήμανση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής. Προσέξτε το συγκεκριμένο σημείο, διότι ενέχει τον κίνδυνο να κριθεί ως αντισυνταγματικό και με αυτόν τον τρόπο να εκτεθείτε και εσείς, κύριε Υπουργέ, αλλά και το σύνολο της Κυβέρνησης. Τέταρτο ζήτημα. Αυστηροποιείται χωρίς καμμία λογική η έννοια της ευαλωτότητας. Προσέξτε: Με αυτή την αυστηροποίηση που κάνετε, κινδυνεύετε να οδηγηθείτε σε απόλυτη συμφόρηση στα νησιά, χωρίς να έχετε νομικό επιχείρημα για μεταφορές προσφύγων ή μεταναστών στην ενδοχώρα. Δημιουργείτε δηλαδή οι ίδιοι τους όρους της συμφόρησης και του απόλυτου χάους στα νησιά. Η ανικανότητά σας φάνηκε ήδη από το καλοκαίρι, όταν πήρατε τη Μόρια - για την οποία κανείς δεν λέει ότι η κατάσταση είναι έτσι όπως θα έπρεπε να είναι, είναι μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση - με πέντε χιλιάδες ανθρώπους και ακριβώς επειδή είστε ιδεοληπτικοί και εμμονικοί σε σχέση με τις μεταφορές στην ενδοχώρα, καταλήξατε στη Μόρια να είναι δεκατρείς χιλιάδες άνθρωποι σαράντα πέντε μέρες μετά. Κινδυνεύετε να βρείτε μπροστά σας τις ίδιες τις συνέπειες των δικών σας ρυθμίσεων, με τον τρόπο με τον οποίο περιορίζετε το πεδίο εφαρμογής της έννοιας της ευαλωτότητας. Πέμπτον, οι συνεντεύξεις θα γίνονται πλέον και από στρατιωτικούς ή αστυνομικούς για την αίτηση ασύλου και όχι από ειδικούς υπαλλήλους της Υπηρεσίας Ασύλου. Πρόκειται για τραγικό μέτρο. Νομίζω ότι πρέπει να το ξανασκεφτείτε. Έχετε τον χρόνο για να αποσύρετε τη συγκεκριμένη διάταξη. Οι συνεντεύξεις για το άσυλο δεν είναι κάτι απλό. Δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να γίνεται από τον οποιονδήποτε και όχι από υπαλλήλους οι οποίοι συγκεκριμένα έχουν τα προσόντα για να προχωρήσουν σε τέτοιου τύπου δύσκολες διοικητικές ενέργειες και εξαιρετικά ευαίσθητες προσωπικές συζητήσεις με τους αιτούντες άσυλο. Έκτον, περιορίζεται το δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες περίθαλψης. Θυμάστε τον θόρυβο που είχε τότε σηκωθεί και προσπαθούσατε τότε να μας πείτε ότι δεν ισχύει, ότι δεν το κάνατε, με την εγκύκλιο του Υπουργείου Εργασίας για τη μη παροχή του ΑΜΚΑ σε μετανάστες και πρόσφυγες. Τώρα αρνείστε και στους αιτούντες άσυλο την παροχή ΑΜΚΑ. Και είστε εσείς πάλι που οδηγείτε την κατάσταση σε υγειονομική κρίση. Εσείς το κάνετε μέσω της απαράδεκτης αυτής ρύθμισης, που στερεί την πρόσβαση σε υπηρεσίες περίθαλψης από τους πρόσφυγες. Έβδομο ζήτημα. Η προτεραιοποίηση. Πώς προτεραιοποιείτε; Προτεραιοποιείτε πρώτα εκείνους οι οποίοι θεωρείτε ότι, με βάση τον πίνακα των ασφαλών τρίτων χωρών, δεν φαίνεται να διαθέτουν προσφυγικό προφίλ. Επομένως τι θα δημιουργήσετε; Θα δημιουργήσετε μία συνθήκη, όπου όσοι πραγματικά δικαιούνται προσφυγικής προστασίας θα περιμένουν μήνες και μήνες, χρόνια και χρόνια, γιατί εσείς θεωρείτε ότι θα μπορέσετε να αυξήσετε τις επιστροφές. Δεν θα τα καταφέρατε για συγκεκριμένους νομικούς και διοικητικούς λόγους, τους οποίους τους ξέρετε. Επιλέγετε, όμως, συνειδητά να κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό. Όλα αυτά και πολλά άλλα ακόμα δένουν αρμονικά με έναν ακραίο πολιτικό λόγο τον οποίο υιοθετούν και στελέχη της Κυβέρνησης αλλά και Βουλευτές σας, έναν λόγο ρατσιστικό, ξενοφοβικό, αντιμεταναστευτικό και αντιπροσφυγικό, που στην πραγματικότητα νομιμοποιεί πολιτικά και ιδεολογικά τα πογκρόμ εναντίον προσφύγων και προσφυγόπουλων που θέλουν να πάνε στο σχολείο. Είναι δική σας προσωπική ευθύνη, κύριε Υπουργέ, το γεγονός ότι στην Ελλάδα του 2019 βλέπουμε εικόνες πογκρόμ από τοπικές κοινωνίες, διότι εσείς τα έχετε νομιμοποιήσει με την ακραία αντιμεταναστευτική και αντιπροσφυγική ρητορική σας. Και ξέρω πάρα πολύ καλά ότι όταν μιλώ για νομιμοποίηση αυτών των τραγικών περιστατικών δεν υπερβάλλω. Δικοί σας Βουλευτές μιλούν για εισβολή. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός χαρακτήρισε τους μετανάστες και τους πρόσφυγες «Πέρσες εισβολείς». Ο κ. Πέτσας με μια απαράδεκτη δήλωση εγείρει ακόμα και θέμα σεβασμού του δικαίου της θάλασσας. Εδώ, κύριε Υπουργέ, πρέπει να είστε καθαρός και ευθύς στην απάντησή σας. Θα τηρήσετε το αυτονόητο; Θα τηρήσετε το δίκαιο της θάλασσας για την έρευνα και διάσωση, που ρητά απαγορεύει τις επαναπροωθήσεις; Τι εννοείτε «αποτροπή στη θάλασσα»; Γνωρίζετε ότι όταν μιλάτε για «αποτροπή στη θάλασσα», παραβιάζετε ευθέως το δίκαιο της θάλασσας και βρίσκεστε σε συνθήκη απόλυτης παρανομίας και διεθνούς ευθύνης της χώρας; Θέλω να κλείσω λέγοντας μερικά πράγματα σε απάντηση μιας κατά τη γνώμη μου άδικης κριτικής που δέχτηκε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η προηγούμενη κυβέρνηση σε μια εξαιρετικά δύσκολη συνθήκη και με έναν ευρωπαϊκό συσχετισμό όχι απλώς δυσμεν, αλλά εξωφρενικό, επιχείρησε να διαχειριστεί μέσα στα όρια του δυνατού, του εφικτού, μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. Να θυμίσω εξάλλου ότι η κοινή δήλωση, ήταν η μοναδική λύση σε ένα πρόβλημα που δεν δημιουργήθηκε εξαιτίας της Ελλάδας ή εξαιτίας του ΣΥΡΙΖΑ αλλά από πολιτικά συγγενείς προς τη Νέα Δημοκρατία χώρους, όταν οι χώρες του Βίζενγκραντ και οι δεξιές κυβερνήσεις τους επέλεξαν να κλείσουν τα σύνορά τους και να δημιουργήσουν το αδιαχώρητο και στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων χωρών. Επομένως, είναι ακριβώς η ακροδεξιά ιδεοληψία, είναι ακριβώς η δεξιά εμμονή και η αντιπροσφυγική λογική, η οποία έρχεται και δημιουργεί τους όρους για την επιδείνωση του ζητήματος όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι μέσα σε αυτό το δύσκολο πλαίσιο, καταφέραμε να μεταφέρουμε πάνω από τριάντα χιλιάδες ευάλωτους στην ενδοχώρα κατά τα έτη 2017 και 2018. Επίσης, σε σχέση με τα στοιχεία που αναφέρατε, κύριε Υπουργέ, περί εξήντα εννέα χιλιάδων αιτήσεων ασύλου οι οποίες εκκρεμούν, θέλω να σας πω ότι, ακριβώς, εξαιτίας των παρεμβάσεών μας στην Υπηρεσία Ασύλου αλλά και στην Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής, είμαστε η δεύτερη χώρα στην Ευρώπη σε αριθμό διεκπεραίωσης αιτήσεων ασύλου και η τέταρτη σε ό,τι αφορά στο μέσο χρονικό διάστημα που επεξεργάζονται οι υπηρεσίες τις αιτήσεις ασύλου. Επομένως, το γεγονός του μεγάλου αυτού backlog - αν θέλετε - και των πάρα πολλών συσσωρευμένων αιτήσεων δεν σχετίζεται με κάποια διοικητική αδυναμία αλλά σχετίζεται με το ίδιο το μέγεθος του προβλήματος. Επίσης, δωδεκάμισι χιλιάδες προσφυγόπουλα επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ κατάφεραν να έχουν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Να πω και κάτι ακόμα, ότι αυτό σχετίζεται όχι απλώς με διοικητικά διατάγματα ή με νομοθετικές παρεμβάσεις αλλά και με μια πολιτική βούληση από τη μεριά της Κυβέρνησης να κάνει πολιτική στο πεδίο. Είναι, λοιπόν, καθαρό από τη μεριά μας - και κλείνω - ότι εμείς δεν πρόκειται να συναινέσουμε στην επιστροφή σε πολιτικές του «Ξένιου Δία» και στη δυστοπία του 2012-2014. Το προσφυγικό δεν λύνεται με τη de facto άρνηση παροχής διεθνούς προστασίας σε όσους τη δικαιούνται. Λύνεται με διεθνείς πρωτοβουλίες, με πίεση στην Ευρώπη για την εφαρμογή κοινών κανόνων για όλες τις χώρες της0 αλλά και με πολιτικές πρωτοβουλίες στο πεδίο για την ένταξη και τη δημιουργία όρων πραγματικής αποδοχής αυτών των ανθρώπων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα επτά μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Οβρυάς Αχαΐας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Οφείλω να πω ότι από την Οβρυά αγαπούν πάρα πολύ τη Βουλή. Πριν λίγες μέρες είχαμε το Δημοτικό της Οβρυάς. Να είστε καλά! Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό, φαντάζομαι.
Δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Δύο λεπτά, αλλά θα έχετε και στο τέλος το κλείσιμο.
Εντάξει. Θα μου επιτρέψετε να απαντήσω πολύ σύντομα στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο, τον κ. Τζανακόπουλο. Είμαι πολύ έτοιμος να αναγνωρίσω δημοσίως τις προσπάθειες που κατέβαλαν και οι δύο παριστάμενοι Υπουργοί, οι οποίοι αρρώστησαν κιόλας, όπως είπε προηγουμένως ο κ. Βίτσας.
Να τα λέτε δυνατά αυτά να τα ακούμε.
Τα λέει δυνατά.
Όμως, άκουσα δεκαπέντε φορές τις λέξεις «ακροδεξιά», «ρατσισμός». Σε ένα ζήτημα που χρειάζεται τόση συναίνεση, αλήθεια πώς αυτά τα δύο μπορούν να συνυπάρξουν; Επαναλαμβάνω. Ορισμένες απαντήσεις τις έχω δώσει δέκα φορές αλλά είμαι υποχρεωμένος να το ξανακάνω. Γιατί πήγε η μεταναστευτική πολιτική στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη; Μα, σε όλη την Ευρώπη έτσι γίνεται. Ο προϊστάμενος της αστυνομίας της Γερμανίας, του Υπουργείου Εσωτερικών, δηλαδή, είναι και προϊστάμενος της μεταναστευτικής πολιτικής. Στη Γαλλία, ο Υπουργός των Εσωτερικών που είναι προϊστάμενος της γαλλικής αστυνομίας, είναι και προϊστάμενος της μεταναστευτικής πολιτικής. Το ίδιο γίνεται και στην Ισπανία και σε όλες τις δημοκρατικές χώρες. Εδώ τι διαφορετικό έχουμε; Ας τελειώσουμε με αυτά πια. Ας πάμε στην ουσία των πραγμάτων. Δεύτερον, θέλω να πω στην κ. Γιαννακοπούλου - το είπα προηγουμένως αλλά έλειπε - ότι δεν είπα ποτέ, μα ποτέ ότι στη Μόρια είναι όλα καλά. Είπα ότι συνεργάζονται καλά και έδωσα συγχαρητήρια στην τοπική κοινωνία και εκεί στους υπαλλήλους, στους ανθρώπους που αγωνίζονται, στους αγωνιστές, που έχουν μια τόσο καλή σχέση μεταξύ τους και επιτυγχάνουν ένα αποτέλεσμα που είναι πάρα πολύ δύσκολο. Την ντροπή της Μόριας δεν την περιέγραψα, γιατί τουλάχιστον θεώρησα καθήκον μου, ως Υπουργός, να μην περιγράφω πράγματα που αποτελούν την ντροπή της Ευρώπης. Τρίτο θέμα, μετακίνηση στα νησιά. Κύριε Τζανακόπουλε, θα σας ενημερώσουν εδώ οι παριστάμενοι Υπουργοί ότι εκατόν είκοσι επτά θέσεις βρήκαμε, όταν ήρθαμε στην Κυβέρνηση και μεταφέραμε πέντε χιλιάδες θέσεις από τότε. Το λέω, γιατί είπατε ότι γέμισε η Μόρια. Γέμισε η Μόρια, διότι όπως πολύ σωστά είπε ο κ. Μουζάλας, υπάρχουν προβλήματα με τις εισροές που στέλνουν οι γείτονές μας και αυτό είναι καθαρό. Κατάλογος ασφαλών χωρών. Πολύ γρήγορα θα πω ότι όλες οι δημοκρατικές χώρες, όλη η δημοκρατική Ευρώπη έχει ασφαλείς χώρες καταγωγής. Και εμείς, λοιπόν, θα κάνουμε έναν κατάλογο με ασφαλείς χώρες καταγωγής, ως δημοκρατική χώρα που είμαστε, έτσι ώστε να προστατεύουμε τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη προστασίας και, ταυτόχρονα, να επιστρέφουμε εκείνους που δεν την έχουν ανάγκη. Τίθεται ένα ζήτημα, επίσης, για αυτούς οι οποίοι δεν συμμορφώνονται με τις οδηγίες ή τις εντολές της διοίκησης. Αυτό είναι σωστό. Εγώ άκουσα τον κ. Βίτσα, όταν ήταν Υπουργός, μια μέρα και μετά τον άκουσα ξανά - και μάλιστα, εξεπλάγην - πολύ σωστά να λέει ότι οι νόμοι εφαρμόζονται για όλους, το ίδιο γίνεται με τα δικαιώματα, το ίδιο γίνεται με τις υποχρεώσεις. Αν κάποιος είναι ανυπάκουος απέναντι στον νόμο, γίνεται πολύ απλά μια επιτάχυνση της διαδικασίας εξέτασης του αιτήματός του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ως προς την ευαλωτότητα, εδώ υπήρξε μια ανακάλυψη, που λέγεται «μετατραυματικό στρες». Αυτό δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη. Ανακαλύφθηκε εδώ από τους γιατρούς και από όλους εκείνους οι οποίοι ήθελαν να τους κηρύξουν όλους ευάλωτους. Αποτέλεσμα: Τον Ιούνιο του 2019 είχαμε πεντέμισι χιλιάδες ευάλωτους στη Μόρια. Ε, είναι πολιτική αυτή; Μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι με αυτές τις εισροές που έχουμε; Δεν πρέπει να προστατέψουμε τους ανθρώπους που πραγματικά αξίζουν και έχουν ανάγκη προστασίας; Διότι, κύριε Τζανακόπουλε, αν έχουμε τόσους πολλούς και δεν προστατεύουμε τους πραγματικά έχοντες ανάγκη, τότε αδικούμε αυτούς τους ανθρώπους και γενικεύουμε μια πολιτική η οποία αδικεί τους πάντες τελικώς και κυρίως τους πιο αδύναμους.
Κύριε Υπουργέ, όμως, αυτά θα τα λέγατε στο κλείσιμό σας.
Τελειώνω με την κράτηση: Είναι πιστή αντιγραφή της οδηγίας η διάταξη που υπάρχει στο νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Γκίκας και μετά ο κ. Πλεύρης, από τη Νέα Δημοκρατία αμφότεροι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αλλάξω λίγο την ομιλία μου. Πριν από λίγο άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, να υποπίπτει σε ένα, κατά την άποψή μου αν άκουσα καλά, μέγιστο ατόπημα. Κάλεσε την ελληνική Κυβέρνηση, τον κύριο Υπουργό, να του πει εάν τα ελληνικά πολεμικά πλοία ή τα πλοία του Λιμενικού Σώματος ή τέλος πάντων οι ελληνικές αρχές πρόκειται να εφαρμόσουν το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και τους κανόνες της έρευνας διάσωσης. Νομίζω ότι ήταν μια ατυχής στιγμή, διότι είμαστε on camera, μας βλέπει ο ελληνικός λαός. Εγώ θα σας πω, κύριε Τζανακόπουλε, με όλον τον σεβασμό, μετά από τόσα χρόνια που υπηρέτησα στα πολεμικά καράβια, ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση να μου έλεγε το αντίθετο - και είναι αυτό στο εθιμικό μας δίκαιο, στο DNA μας - θα κάναμε αυτό που προβλέπεται και στην έρευνα - διάσωση και, βεβαίως, και στη διαδικασία διασώσεως οποιασδήποτε ζωής. Άρα, λοιπόν, νομίζω ότι ήταν ατυχής αυτή η έκφραση. Βεβαίω, πρέπει να υπάρχει αποτροπή. Αποτροπή σημαίνει ότι πυκνώνουμε τις περιπολίες, να ξέρουν ότι υπάρχει ελληνική παρουσία στα θαλάσσια σύνορα, όπως και στον Έβρο, υπάρχει συνεργασία με την απέναντι ακτή - εννοώ με την τουρκική ακτοφυλακή, όπως θα πρέπει να είναι - για να περιοριστούν αυτοί οι αριθμοί των μεταναστών - προσφύγων που έρχονται. Επίσης, κατηγορήσατε τη Νέα Δημοκρατία, την ελληνική Κυβέρνηση για ανικανότητα. Πραγματικά, διερωτώμαι: Εσείς δεν ήσασταν η κυβέρνηση, που καταφέρατε μόνο το 22% των κοινοτικών πόρων να το απορροφήσετε; Γιατί; Εσείς δεν ήσασταν η κυβέρνηση, που φέρατε εδώ την OLAF, την επιτροπή για την καταπολέμηση της διαφθοράς, που ψάχνει πού πήγαν ή πως διοχετεύτηκαν 1,4 δισεκατομμύρια; Εσείς δεν ήσασταν η κυβέρνηση, που μας παρέδωσε από τα είκοσι έξι κέντρα τα είκοσι τρία χωρίς διοίκηση; Εσείς δεν ήσασταν η κυβέρνηση, που μας παρέδωσε περίπου εβδομήντα χιλιάδες αιτήσεις ασύλου σε εκκρεμότητα και καμιά δεκαπενταριά χιλιάδες προσφυγές; Άρα, λοιπόν, δεν είναι σωστό να μιλάμε για ανικανότητα, όταν μια Κυβέρνηση παραλαμβάνει ένα χάος και προσπαθεί να βάλει μία τάξη. Προσπαθεί να βάλει μία τάξη, διότι το μεταναστευτικό - προσφυγικό είναι μια δύσκολη κατάσταση και μια χώρα στο μέγεθος της Ελλάδος δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει έτσι απλά. Άρα, λοιπόν, με το παρόν σχέδιο νόμου αυτό που προσπαθεί η Κυβέρνηση να κάνει, είναι να ενσωματώσει όλες αυτές τις οδηγίες και από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά από την εγχώρια νομική μας νομολογία σε έναν νόμο, προκειμένου να επιταχύνει τις διαδικασίες απονομής ασύλου, ώστε να μπορέσουμε μετά να προχωρήσουμε στις διαδικασίες της επαναπροώθησης των μεταναστών εκεί που προβλέπεται. Είναι πολύ σημαντικό ότι σε διατάξεις του νομοσχεδίου προβλέπεται η κατάρτιση λιστών με ασφαλείς χώρες καταγωγής όπως επίσης και διαδικασίες για ταχύτερη επαναπροώθηση. Βεβαίως, ας μη γελιόμαστε, το βασικό ζήτημα δεν είναι ελληνικό. Είναι ευρωπαϊκό, είναι διεθνές. Πραγματικά, η ελληνική Κυβέρνηση πρέπει σ' αυτό το επίπεδο να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα. Και δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα. Μόλις προ ολίγων ημερών ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής έθεσε ακριβώς το θέμα αναμορφώσεως της Συνθήκης του Δουβλίνου. Σε όλα τα fora τίθεται μετ' επιτάσεως το θέμα του «burden sharing», δηλαδή της ίσης κατανομής βαρών και είναι ευτυχής, θα έλεγα, η συγκυρία που μόλις χθες ο Γερμανός Υπουργός κ. Βερχόφεν είπε ότι θα πρέπει επιτέλους να δούμε το ζήτημα της αναμόρφωσης της Συνθήκης του Δουβλίνου. Πρότεινε, μάλιστα, και ένα σχέδιο για την απονομή ασύλου με δύο επίπεδα. Εν κατακλείδι, επειδή δεν θέλω να καταχραστώ τον χρόνο, θέλω να πω ότι είναι ένα νομοσχέδιο που συνθέτει, που βοηθάει την εθνική προσπάθεια να αντιμετωπίσει το προσφυγικό - μεταναστευτικό. Βεβαίως, είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο έχει και κάποια ζητήματα, κύριε Υπουργέ, που κατά την άποψή μου ίσως θα έπρεπε να επανεξεταστούν. Μιλώ για δύο άρθρα, αλλά δεν νομίζω ότι αυτά έχουν κάποια γενικότερη επίπτωση επί του νομοσχεδίου. Άρα, λοιπόν, νομίζω ότι βοηθάει την εθνική προσπάθεια και βεβαίως θα το υπερψηφίσουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Γκίκα. Ο κ. Πλεύρης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο και ακολουθεί ο κ. Χήτας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Τζανακόπουλος με φέρνει σε μια δύσκολη θέση, καθώς με κολακεύει λέγοντας στην πραγματικότητα ότι τα όσα έχω πει κατά καιρούς για αποτρεπτική πολιτική, έχουν επηρεάσει την πολιτική του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Και γιατί λέω ότι με κολακεύει; Το λέω διότι το παρόν νομοσχέδιο επαναλαμβάνει άρθρα μίας ευρωπαϊκής οδηγίας. Άρα αν έχω ικανότητα να επηρεάσω το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, σημαίνει ότι είχα και ικανότητα να επηρεάζω την Ευρωπαϊκή Ένωση όταν έβγαζε τις συγκεκριμένες οδηγίες, διότι αυτό κάνει σήμερα ο Υπουργός, δηλαδή έρχεται και εντάσσει πράγματα τα οποία τα έχουν κοινώς παραδεχθεί οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικώς με το μεταναστευτικό ζήτημα και προσπαθεί να έχει ένα επαρκές νομοθετικό πλαίσιο. Έχουμε και λέμε, λοιπόν, γιατί σίγουρα το συγκεκριμένο θέμα είναι και ιδεολογικό θέμα. Πολύ ωραία είχε αναδειχθεί η συζήτηση που είχε γίνει με τον Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, σε απάντηση σε ερώτηση του Προέδρου του ΜέΡΑ25 κ. Βαρουφάκη, για το πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας τις υποχρεώσεις της χώρας. Εμείς λέμε με έναν ξεκάθαρο τρόπο ότι οι υποχρεώσεις της χώρας και βάσει της Συνθήκης της Γενεύης και βάσει όλων των διεθνών συνθηκών έχουν να κάνουν με τους πρόσφυγες. Εκεί, λοιπόν, έχουμε υποχρέωση. Ποιοι είναι πρόσφυγες; Πάλι δεν το λέμε εμείς αλλά ορίζεται βάσει των συνθηκών ότι θα πρέπει να έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Και ναι σε αυτούς τους ανθρώπους υπάρχει υποχρέωση της χώρας να παρέχει ό,τι είναι να παράσχει και όσοι πάρουν την προσφυγική ιδιότητα να έχουν τα δικαιώματα, μέχρι να εξεταστεί η προσφυγική τους ιδιότητα, αντιστοίχως. Η Αριστερά πάντα λέει κάτι άλλο. Λέει ότι για όλους, για οποιονδήποτε λόγο έρχονται, είτε αυτό είναι οι κλιματικές αλλαγές είτε είναι η φτώχεια είτε είναι η οικονομική κατάσταση, δημιουργείται υποχρέωση της Ελλάδος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τους λάβει. Όχι. Κι εδώ είναι μια βασική κομβική διαφορά. Εγώ κατά καιρούς έχω κάνει δηλώσεις, για τις οποίες εγώ δεν είμαι από τους πολιτικούς που έρχομαι και λέω «διαστρεβλώνονται». Όταν υπάρχουν λανθασμένες δηλώσεις, λέμε ότι είναι λανθασμένες οι δηλώσεις. Όμως το κομμάτι της αποτρεπτικής πολιτικής, πάντα σύμφωνα με τους όρους του Διεθνούς Δικαίου, υπάρχει. Και τι είναι, λοιπόν, αυτή η αποτρεπτική πολιτική για να μην μπερδευόμαστε; Αυτός ο οποίος έρχεται και δεν έχει τα χαρακτηριστικά του πρόσφυγα, θα πρέπει να ξέρει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα τον δεχθεί, διότι αν η λύση στο πρόβλημα είναι να πάρουν όλες οι χώρες συνολικά, αντί για τρία εκατομμύρια στα παράλια της Μικράς Ασίας, θα έχεις τριάντα ή εκατό εκατομμύρια, γιατί ο καθένας που βρίσκεται σε μία οικονομική δυσπραγία, θα θέλει να έρθει στην Ευρώπη. Ποιο είναι, λοιπόν, το μοντέλο; Ναι, όσοι προέρχονται από τις περιοχές ή ατομικά έχουν τα χαρακτηριστικά του πρόσφυγα, θα πρέπει να τυγχάνουν αυτής της προσφυγικής ιδιότητας. Όσοι, όμως, έρχονται για οικονομικούς λόγους, θα πρέπει να ξέρουν ότι δεν τυγχάνουν ευπρόσδεκτοι στην Ευρώπη. Εδώ πέρα αυτό το νομοσχέδιο προσπαθεί να κάνει αυτόν τον διαχωρισμό. Και τον πετυχαίνει, διότι δίνει την ταχύτητα στο να εξετάζεται το άσυλο κι έρχεται και αναλύεται το θέμα κράτησης. Δηλαδή, επειδή γίνεται πολλή κουβέντα, σε ποιον από τους όρους διαφωνεί κάποιος για την κράτηση; Διαφωνεί αν είναι απαραίτητη για τη διαπίστωση των στοιχείων της ταυτότητας ή της καταγωγής, δηλαδή γι' αυτόν που λέει ψέματα και δεν λέει από πού έρχεται; Αυτό σημαίνει να τον υποχρεώσεις, δηλαδή, να πει από πού έρχεται, για να δούμε αν είναι πρόσφυγας ή μετανάστης. Γι' αυτόν που υπάρχουν αντικειμενικά στοιχεία ότι υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια; Γι' αυτόν ο οποίος αναφέρεται ότι μπορεί να σηκωθεί να φύγει και να μην μπορώ να τον βρω στην πορεία; Για όποιον συνιστά κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια; Αυτοί είναι οι όροι της κράτησης, ώστε να υποχρεωθούν αυτοί που έρχονται εδώ πέρα να τηρούν τον νόμο, όπως λέει το άρθρο 2 της Συνθήκης της Γενεύης, γιατί μας αρέσει να μιλάμε για Διεθνές Δίκαιο και συνθήκες, αλλά να δούμε και τις υποχρεώσεις που υπάρχουν. Αντιστοίχως, θα πρέπει να ξέρουν ότι όσοι δεν έχουν την προσφυγική ιδιότητα και λειτουργούν κατά τρόπο παραπειστικό, θα βρίσκονται και σε καθεστώς κράτησης που δεν είναι ο κανόνας είναι η εξαίρεση, αλλά είναι η εξαίρεση γι' αυτούς που στην πραγματικότητα δεν συνεργάζονται. Μ' αυτόν τον τρόπο υπάρχει ένα αντικίνητρο, διότι στη χώρα θα έρχονται οι άνθρωποι που, πραγματικά, έχουν τα χαρακτηριστικά της προσφυγικής ιδιότητας και όχι όσοι θέλουν να εκβιάσουν, επικαλούμενοι μια προσφυγική ιδιότητα την οποία δεν έχουν, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελλάδα να τους δεχθεί. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Δεν πήρα τον λόγο επί προσωπικού, ενώ θα μπορούσα, γι' αυτό μισό λεπτό μόνο θα απασχολήσω το Σώμα. Επειδή μας αρέσει να λέμε για τις συμβάσεις και κάθε φορά που χρησιμοποιούνται κάποιες έννοιες, βγαίνετε και λέτε για ρατσισμό και ξενοφοβία, σας καλώ να διαβάσετε τη σελίδα 11 της Επιστημονικής Επιτροπής. Έχει αντιγραφή του άρθρου 79 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2012. Διαβάζω επί λέξει, γιατί μας λέτε ότι κάποιες έννοιες δεν χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη: «Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου λαμβάνουν μέτρα σχετικά α)προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής, β) καθορισμό δικαιωμάτων υπηκόων τρίτων χωρών, γ) λαθρομετανάστευσης και παράνομης μετανάστευσης». Αυτό είναι το άρθρο 79 της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. To νομοσχέδιο είναι στην κατεύθυνση προστασίας των προσφύγων και αποτροπής για όσους δεν έχουν την προσφυγική ιδιότητα.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Χήτας για εννέα λεπτά και μετά η κ. Μακρή από τη Νέα Δημοκρατία. Ο κ. Χήτας έχει εννέα λεπτά, γιατί μίλησε ο κ. Βελόπουλος και είναι και δευτερολογία και τριτολογία, όλα μαζί. Ορίστε, κύριε Χήτα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Άρα, κύριε Πλεύρη, μπορούμε να λέμε ελεύθερα «λαθρομετανάστης» έτσι; Αφού έχουμε και τη δική σας έγκριση είμαστε σε καλό δρόμο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, πριν μπω στη δική μου ομιλία και στις δικές μου σημειώσεις, επειδή είμαι αρκετές ώρες εδώ μέσα και παρακολουθώ τις ομιλίες όλων των συναδέλφων, θα ξεκινήσω με κάποια σχόλια. Άκουσα και την πρωτολογία σας αλλά και όλες τις παρεμβάσεις σας, αγαπητέ κύριε Χρυσοχοΐδη. Έχω σημειώσει κάποια στοιχεία και θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε αυτά. Κάνατε λόγο για ενσωμάτωση των ανθρώπων αυτών στην κοινωνία, δηλαδή έχουμε φτάσει πλέον να έχουμε καταπιεί το χάπι, δεν μιλάμε δηλαδή για το πώς θα μπορέσουμε να αποτρέψουμε τον ερχομό, την εισβολή αυτή την καθημερινή των ανθρώπων, λέμε απλώς πώς θα τους ενσωματώσουμε στην κοινωνία. Ξεπεράσαμε το πρώτο πρόβλημα, κύριε Χρυσοχοΐδη, πάμε τώρα στο πώς θα τους ενσωματώσουμε. Σας άκουσα να λέτε για τον Κεράνη, για τη Θεσσαλονίκη, για τις νέες δομές. Μου ακουστήκατε, με όλον τον σεβασμό, σαν να διαφημίζετε κάποιο τουριστικό πακέτο και να λέτε «δείτε τι καλές συνθήκες έχουμε, ελάτε να σας φιλοξενήσουμε».
Τις υπηρεσίες αφορά.
Τις υπηρεσίες, μάλιστα. Είπατε ότι βιάζεστε, γι' αυτό και θα ψηφιστεί σήμερα το νομοσχέδιο, για να σταματήσουν, όπως είπατε χαρακτηριστικά, οι βάρκες να έρχονται, οι οποίες δεν σταματούν. Και σας ρωτώ: Ποιος σας είπε, κύριε Χρυσοχοίδη, ότι από αύριο οι βάρκες θα σταματήσουν να έρχονται; Ίσα - ίσα με την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου, αφού, λοιπόν, θα παρέχουμε όλα αυτά στους λαθρομετανάστες, θα έρχονται ακόμη περισσότεροι, γιατί εδώ για αυτούς είναι η γη της επαγγελίας. Δεν σταματούν οι βάρκες, κύριε Χρυσοχοΐδη, και το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Και ξέρω, επίσης και σε ανθρώπινο επίπεδο, αν βγάλω τον Χρυσοχοΐδη από την καρέκλα του Υπουργού, ότι κατά βάθος συμφωνείτε με εμάς σε πάρα πολλά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, κύριε Χρυσοχοΐδη, δεν μας βοήθησε, γιατί είπατε ότι μας βοήθησε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μας βοηθάει η Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί έχει καταντήσει την Ελλάδα μια αποθήκη ψυχών. Η ίδια φυλάει τα νώτα της, έχει κλείσει τα σύνορά της και έχει αφήσει εμάς να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα. Το πρόβλημα είναι, κυρίως, της Ελλάδος και μετά της Ευρώπης. Εσείς συμφωνείτε με την ευρωπαϊκή οδηγία, κύριε Χρυσοχοΐδη; Θέλω να κάνω το εξής ερώτημα στις Ελληνίδες και στους Έλληνες που μας ακούνε, γιατί είπατε: Τι κάνουμε, ρε παιδιά, εμείς εδώ; Δεν κάνουμε κάτι. Μεταφέρουμε μια οδηγία. Αυτά ορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτά κάνουμε κι εμείς. Έχω να πω κάτι, λοιπόν, τότε. Ποιος ο λόγος να έχουμε εθνικές κυβερνήσεις; Δεν υπάρχει λόγος να έχουμε εθνικές κυβερνήσεις. Ας κάνουμε ένα γραφείο, να περιμένουμε με φαξ τις εντολές της Ευρώπης και να τα κάνουμε πράξη. Δεν χρειάζεται ο κόσμος στα χωριά που μας ακούει αυτή τη στιγμή, στις πόλεις, στους νομούς τους διάφορους να ψηφίζει αντιπροσώπους. Δεν χρειάζεται μισόλογα, μας περισσεύει εδώ μέσα. Γιατί να υπερασπιστούμε εμείς το δίκαιο του Έλληνα και της Ελληνίδας που μας ακούει τώρα; Έρχεται το φαξ από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταφέρουμε την οδηγία και κάνουμε ότι μας πει η Ευρωπαϊκή Ένωση της Γερμανίας και της Μέρκελ. Ακούσαμε διάφορα εδώ. Για τα ξένα αλλά παγκόσμια μωρά έκανε λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25. Δακρύσαμε. Βέβαια είστε και ηθοποιός. Δακρύσαμε. Και τι δεν ακούσαμε. Η κ. Λιακούλη δεν είναι εδώ από το Κίνημα Αλλαγής. Από τη μία έχουμε τους ενενήντα Βουλευτές. Και επιτρέψτε μου να πω ότι θέλουμε να μιλήσουμε και πιέζουμε, κύριε Πρόεδρε, τις διαδικασίες για να μιλήσουν ενενήντα Βουλευτές, αλλά η Αίθουσα είναι μονίμως άδεια και δεν είναι εδώ ενενήντα Βουλευτές, όπως είμαστε εμείς από το πρωί και περιμένουμε καρτερικά τη σειρά μας και με πολλή συνέπεια και πολύ σεβασμό ακούμε όλους τους συναδέλφους. Είπε, λοιπόν, για το μωράκι - που εκμεταλλεύεται το Κίνημα Αλλαγής και ο ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα κόμματα το ανθρωπιστικό κομμάτι - που το βρήκαμε νεκρό στην παραλία. Εμείς δεν έχουμε παιδιά; Εμείς δεν είμαστε άνθρωποι; Γιατί μας χαρακτηρίζετε ότι είμαστε κάτι περίεργο και μας δαχτυλοδείχνετε; Είμαστε άνθρωποι και πονάμε το ίδιο, αλλά ξέρετε κάτι; Δεν είναι μόνο το μωράκι που βρέθηκε νεκρό, βρέθηκαν και μετανάστες που συλλαμβάνονται για απόπειρες βιασμού σε τουρίστες, συμπλοκές μεταναστών σε λεωφορεία του ΟΑΣΘ, κινδυνεύουν επιβάτες, η μικρή Μυρτώ που ανέφερε συνάδελφός μας, έγκλημα στου Φιλοπάππου όπου δύο Πακιστανοί έριξαν τον εικοσιπεντάχρονο στον γκρεμό. Αυτά γιατί δεν τα λέμε και λέμε μόνο για το μωράκι; Εμείς δεν τα εκμεταλλευόμαστε αυτά πολιτικά. Μη δυσανασχετείτε, κυρία Γιαννακόπουλου, είναι και αυτά μέσα στη ζωή. Δεν είναι μόνο το μωράκι. Είναι και αυτά τα οποία έρχονται μαζί μας. Εγώ την περασμένη Παρασκευή ήμουν στα Βρασνά, κύριε Βαρτζόπουλε. Από εκεί διεκδικούσαμε κι εγώ κι εσείς ψήφο, από τα Βρασνά στη Β' Περιφέρεια Θεσσαλονίκης. Και περπάτησα από τη Θεσσαλονίκη - και συγγνώμη που αναφέρομαι σε εσάς, αλλά επειδή σας βλέπω και είστε από τη Β' Θεσσαλονίκης, είναι και ο κ. Αναστασιάδης εδώ από τη Θεσσαλονίκη - μέχρι τα Βρασνά, μέχρι το Βαγιοχώρι, μέχρι τον Σταυρό. Έρχονταν, κύριε Χρυσοχοΐδη - και το ξέρετε - ορδές δεκαπέντε - δεκαπέντε, είκοσι - είκοσι, να μου επιτραπεί η έκφραση, μαντράχαλοι, όχι μωρομάνες, κύριε Τζανακόπουλε, εικοσιπεντάρηδες στο ύψος το δικό μου και το δικό σας, 1.90, και περπατούσαν στους δρόμους. Αυτοί μπαίνουν από τον Έβρο και πηγαίναν στο Βαγιοχώρι, κύριε Χρυσοχοΐδη, ένα χωριό σαράντα - πενήντα κατοίκων στο οποίο δεν κυκλοφορούν πλέον άνθρωποι. Εγώ πήγα και τους είδα και έχουν βγάλει οι άνθρωποι τα τσεκούρια από τα σεντούκια τους, δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν. Εννιακόσιοι μπήκαν στις δομές στις οποίες περπάτησα, κύριε Χρυσοχοΐδη. Είδα τις ημισέληνους, βγάλανε ό,τι σταυρό υπήρχε. Υπάρχει ένα μίνι μάρκετ το οποίο έχει απέξω χαλάκι και μόνο γράμματα αραβικά απέξω. Αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα σε ένα χωριό, το οποίο το καταστρέψαμε και το κατάπιαμε. Και πήγα και στα υπόλοιπα χωριά. Κύριε Χρυσοχοΐδη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ - το είπα και πριν - τη σημερινή συνεδρίαση στην Ολομέλεια ως μία από τις πιο κρίσιμες από τα μνημόνια και μετά. Ίσως να είναι και στην ίδια κρισιμότητα με τα μνημόνια. Μπορεί να αλλάξει ραγδαία, ριζικά και βίαια, δυστυχώς, τον κοινωνικό ιστό της Ελλάδος. Καταδικάζετε Έλληνες και αγέννητα παιδιά με τα μνημόνια, κύριε Χρυσοχοΐδη, τα οποία είχατε πει ότι δεν τα διαβάσατε τότε. Πολύ φοβάμαι ότι ούτε αυτό το νομοσχέδιο το έχετε διαβάσει, με όλον τον σεβασμό, γιατί αυτά που προβλέπει το νομοσχέδιο, ένα απαράδεκτο σχέδιο νόμου, θα ανοίξει κάθε κερκόπορτα, κάθε ασκό του Αιόλου και κάθε κουτί της Πανδώρας και ό,τι άλλη τέτοια έκφραση υπάρχει για τον ελληνικό λαό. Υπογράφετε το τέλος της Ελλάδος σήμερα εδώ με το σχέδιο νόμου αυτό. Σας είπα για τα Βρασνά. Πόσοι από εσάς εδώ που επικαλείστε την ανθρωπότητα, την ευαισθησία σας, πήγατε στα χωριά; Πήγατε στη Σάμο; Πήγατε στην Καβάλα; Κάθε Σαββατοκύριακο γυρνάει όλες τις δομές ο Πρόεδρός μας, ο κ. Βελόπουλος. Στην Κόρινθο πήγατε; Στη Μόρια πήγατε, στο Βαγιοχώρι πήγατε;
Εμείς δεν πήγαμε;
Δεν είπα ότι δεν πήγατε όλοι. Είπα: «Πόσοι πήγατε;». Στα Βρασνά πήγατε; Στο Βαγιοχώρι πήγατε; Σε όλα αυτά που σας είπα πήγατε; Εγώ δεν μιλάω εδώ για να με ακούτε εσείς, εγώ μιλάω εδώ και η Ελληνική Λύση, για να μας ακούει ο ελληνικός λαός. Η Ελλάδα μάς ακούει, αυτοί μας έστειλαν εδώ, για αυτούς θα φωνάζουμε και αυτούς θα υπερασπιζόμαστε, τους Έλληνες πολίτες που μας ψήφισαν. Δυστυχώς ή ευτυχώς για εσάς αυτή είναι η αλήθεια. Δεν μιλάνε πλέον ελληνικά στα χωριά, στο Βαγιοχώρι. Δείτε το, είναι θέμα σοβαρό. Μη μένετε εδώ μέσα στα γραφεία, στα κοστούμια σας, στις δερμάτινες καρέκλες σας και στα γραφεία σας έξω. Υπάρχει πρόβλημα σημαντικό στην κοινωνία και πρέπει να το δείτε. Υπάρχουν καταγγελίες τις οποίες τις έχω και καταγεγραμμένες, κύριε Χρυσοχοΐδη, για ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα. Μιλάτε για ασφάλεια, για διακίνηση ναρκωτικών. Είναι καταγγελίες των ανθρώπων που ζουν εκεί. Μιλάτε για πορνεία και το ξέρετε ότι υπάρχουν αυτά, μη με κοιτάτε. Μιλάτε για σοβαρότατα υγειονομικά προβλήματα. Κάθε βράδυ καταφτάνουν μπουλούκια. Αυτή είναι η παγκόσμια Ευρώπη, η παγκόσμια Ελλάδα; Με τα μπουλούκια μέσα με εκατοντάδες από αυτούς, όπως σας είπα άντρες είκοσι, σαράντα και πενήντα ετών; Είναι ανεξέλεγκτη πλέον η κατάσταση. Και εμείς τι τους δίνουμε τώρα εδώ; Αντί να πούμε ότι θα προστατεύσουμε τη χώρα μας, θα βουλώσουμε, όπως λέει και ο Κυριάκος ο Βελόπουλος, την τρύπα της βάρκας που πάμε να βουλιάξουμε, εμείς τι κάνουμε; Εξυπηρέτηση, κάνουμε delivery, πώς θα αποσυμφορήσουμε, δικαιολογημένα φυσικά τα νησιά μας και θα κάνουμε απαράδεκτη διάχυση όλων των ανθρώπων αυτών στην ηπειρωτική χώρα. Τι θα κάνουμε; Θα διασπείρουμε, λοιπόν, το πρόβλημα σε όλη τη χώρα. Και τους δίνουμε χρήματα, τους δίνουμε επιδόματα, τους δίνουμε στέγη, τους δίνουμε ιατρική περίθαλψη, σχολεία και διατήρηση της αρχής της οικογενειακής ισότητας, σαν να τους λέμε: «Είστε πέντε, έξι, επτά, όσοι είστε, ελάτε και εσείς εδώ». Την ίδια ώρα, κύριε Χρυσοχοΐδη, είναι και ο κ. Κουμουτσάκος εδώ, που είμαστε μαζί στην Επιτροπή Εξωτερικών, τον οποίο είχα ρωτήσει - κύριε Κουμουτσάκο, το θυμάστε και επικαλούμαι την μαρτυρία σας - τι θα κάνετε με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Τις ΜΚΟ δεν τις ακουμπάτε. Γιατί δεν τις ακουμπάτε; Μιλάμε για εκατομμύρια ευρώ. Το 80% - και το ξέρετε πολύ καλά - είναι παράνομες. Αν κλείσετε τις ΜΚΟ λιγοστεύετε, μειώνετε το πρόβλημα. Αλλά δεν κάνουμε τίποτα για αυτό. Εσείς, επίσης, έχετε πει ότι το 70% αυτών που βρίσκονται εδώ, είναι Αφρικανικοί και Αφγανοί. Τι σόι μετανάστες είναι αυτοί; Τι μετανάστες είναι αυτοί; Δική σας είναι η ομολογία. Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Το μεταναστευτικό δεν λύνεται με ευχολόγια ούτε με διαχείριση. Θέλει πολιτικές αποφάσεις δυνατές, ουσιαστικές, με κόστος πολιτικό, αλλά πρέπει να το κάνουμε, γιατί το τίμημα είναι μεγάλο και ο στόχος είναι μεγάλος, να σώσουμε την πατρίδα μας, να σώσουμε την Ελλάδα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, πολύ σύντομα. Για το «push back» είπε και ο Πρόεδρός μας. Πραγματικά, ακούστε κάτι. Όσο έρχονται αυτοί, κύριε Κουμουτσάκο, δεν θα λυθεί το πρόβλημα. Το ξέρετε και εσείς. Είμαι βέβαιος ότι αν βγάλετε και εσείς τον τίτλο του Υπουργού που χειρίζεται μία πολύ δύσκολη κατάσταση, συμφωνείτε με εμάς. Πάρτε αποφάσεις, κλείστε τις ΜΚΟ. Πηγαίνετε τους ανθρώπους αυτούς σε χώρους όπου θα τους επανδρώσουμε και θα φτιάξουμε δομές υγειονομικές και σίτισης, μέχρι να πάρουν τα χαρτιά τους οι νόμιμοι και οι παράνομοι να γυρίσουν πίσω, μακριά από την κοινωνία. Έχουμε χώρους και νησιά στη χώρα μας, που μπορούμε να τα επανδρώσουμε και να φτιάξουμε εκεί αυτά που φτιάχνουμε στην ηπειρωτική χώρα. Πιάστε τους διακινητές, τους δουλέμπορους και βάλτε τους ισόβια, να μην ξαναδούν το φως του ήλιου. Διώξτε, λοιπόν, αυτούς που μπαίνουν μέσα και δημιουργείστε μη αρεστές συνθήκες. Έτσι μόνο θα λύσουμε το πρόβλημα. Όλα τα υπόλοιπα, κύριε Κουμουτσάκο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς δεν είναι λύσεις και η Ελλάδα μας σήμερα το βράδυ, σήμερα τα μεσάνυχτα με την υπογραφή αυτού του νομοσχεδίου, αυτών των ευρωπαϊκών εντολών, μπαίνει σε μια πολύ μεγάλη περιδίνηση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Χήτα. Η κ. Μακρή έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Υπουργέ, θα μιλήσετε αμέσως μετά.
Οφείλω μια απάντηση σ' ένα θέμα που έθιξε ο κ. Χήτας στο Κοινοβούλιο, το οποίο δεν πρέπει να μένει αναπάντητο. Είπε ότι εάν εγώ ή κάποιος άλλος, κάποιο άλλο μέλος της Κυβέρνησης, δεν είχαμε την υπουργική ιδιότητα ή τις υπουργικές ευθύνες, θα αποδεχόμασταν την έννοια των «push - backs», δηλαδή τις επαναπροωθήσεις. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι…
Δεν είπα αυτό, κύριε Υπουργέ.
Δεν είπε αυτό. Είναι λάθος.
Λέει, κύριε Κουμουτσάκο, ότι δεν είπε αυτό.
Δεν είπα αυτό, κύριε Υπουργέ.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ακούστε. Η πολιτική αυτής της Κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη. Το Αιγαίο δεν θα είναι ξέφραγο αμπέλι, αλλά και δεν θα γίνει υγρός τάφος. Ξεκάθαρα πράγματα.
Δεν είπα αυτό το πράγμα, κύριε Υπουργέ.
Τέλος πάντων. Εσείς, κύριε Χήτα, λέτε ότι δεν είπατε αυτό, ο κ. Κουμουτσάκος είπε μία κουβέντα.
Δεν είπε, όμως, αυτό. Δεν ακούτε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Βελόπουλε, και κύριε Χήτα, είναι γνωστό ότι ο Υπουργός, ο οποιοσδήποτε Υπουργός - όχι ο κ. Κουμουτσάκος, αλλά και εγώ και ο οποιοσδήποτε - δώσει εντολή «push - back», πηγαίνει φυλακή. Δεν ξέρω εάν το ξέρετε ή δεν το ξέρετε.
Μα, δεν μίλησε γι' αυτό!
Τι να κάνουμε τώρα; Διαβάστε τον νόμο να το δείτε. Εγώ δεν λέω ότι το είπε, λέω ότι όποιος Υπουργός ή ο παρακάτω δώσει εντολή «push - back», πάει φυλακή. Να τελειώσουμε.
Δεν είπα αυτό. Θέλω να γραφτεί στα Πρακτικά. Δώστε μου τον λόγο για ένα λεπτό.
Πείτε μου. Δεν είπατε αυτό;
Δεν είπα αυτό. Είπα ότι εάν δεν είχατε τον τίτλο του Υπουργού, θεωρώ ότι θα συμφωνούσατε σε πολλά από αυτά που λέμε εμείς. Δεν είπαμε εμείς ποτέ για «push - back», κύριε Υπουργέ, λάθος καταλάβατε. Το διευκρινίζουμε όλοι και προς τον Πρόεδρο της Βουλής.
Ωραία, είναι ευχάριστο.
Δεν είπα τέτοιο πράγμα στην ομιλία μου. Το ξεκαθαρίζω και να γραφτεί στα Πρακτικά. Ευχαριστώ.
Ωραία, κύριε Χήτα, ξεκαθαρίστηκε απ' όλους και από εμένα κ.λπ.. Η κ. Μακρή από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε Εγώ δεν θα κάνω κανένα σχόλιο στην ομιλία του συναδέλφου που προηγήθηκε, απλώς και μόνο στο γεγονός ότι θεωρεί πως αυτός, ο Αρχηγός του, το κόμμα του μονοπωλούν την ευαισθησία και το ενδιαφέρον. Θα μου επιτρέψετε να κάνω μόνο μία παρατήρηση. Εμείς τις δομές και τις υπηρεσίες θα τις στελεχώσουμε, δεν θα τις επανδρώσουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, οι Έλληνες είναι ένας λαός ο οποίος δυστυχώς προσμετρά στην ιστορία του πολλές εθνικές τραγωδίες, γι' αυτό και στέκεται με αμέριστο σεβασμό απέναντι στον ανθρώπινο πόνο και με απέραντη αλληλεγγύη απέναντι στον ξεριζωμό των ανθρώπων από τον τόπο τους και στην αναζήτηση ενός νέου, ασφαλέστερου και ειρηνικού χώρου. Μετά από πέντε χρόνια ανεύθυνης κακοδιαχείρισης των ροών ο ελληνικός λαός αποκτά πλέον ξεκάθαρη αντίληψη του φαινομένου και υποστηρίζει συνειδητά και σθεναρά το δικαίωμα των προσφύγων. Δυσκολεύεται, όμως, να δείξει ανεκτικότητα στο διογκωμένο κύμα της μετανάστευσης που πλήττει τη χώρα. Ο λόγος είναι προφανής. Όσο κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, η Μόρια δεν υπήρχε παρά μόνο για όσους φιλοξενούσε. Μόνον αυτούς έβλεπαν οι κυβερνώντες. Στους ανθρωπιστικούς λογαριασμούς δεν μετρούσαν οι κάτοικοι της Μυτιλήνης και την κατάσταση στον καταυλισμό την μαθαίναμε από τα ρεπορτάζ των ξένων μέσων ενημέρωσης. Απαγορευόταν η είσοδος στους Έλληνες δημοσιογράφους και ελεύθερη πρόσβαση είχαν μόνο οι «αλληλέγγυοι» και οι ΜΚΟ. Οι υπόλοιποι δεν χρειαζόταν να ξέρουμε ποιοι ακριβώς συνωστίζονταν εκεί και ποια είναι η πραγματική τους ιδιότητα. Είναι πρόσφυγες ή μετανάστες; Πριν τις εκλογές μάθαμε ότι είναι πάνω από επτά χιλιάδες, πολύ πριν από τα νέα κύματα του φετινού καλοκαιριού. Μετά τις εκλογές μάθαμε ότι εκκρεμούν γύρω στις εβδομήντα πέντε χιλιάδες αιτήσεις ασύλου, οι περισσότεροι από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Αφρική, μετανάστες και ελάχιστοι πρόσφυγες από τη Συρία. Η Ελλάδα είναι πρώτη στις αφίξεις μεταναστών και προσφύγων στην περιοχή της Μεσογείου. Δέχτηκε φέτος περίπου σαράντα πέντε χιλιάδες εξακόσιους από συνολικά εβδομήντα επτά χιλιάδες τετρακόσιους, αριθμός πολύ μεγαλύτερος από τις αφίξεις που έχουν δεχθεί η Ισπανία, η Ιταλία, η Μάλτα και η Κύπρος αθροιστικά. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο καταγράφηκε ο υψηλότερος μηνιαίος αριθμός αφίξεων από το 2016 και μετά, δέκα χιλιάδες διακόσια πενήντα οκτώ άτομα. Το πρόβλημα είναι υπαρκτό, δυσεπίλυτο και επιδεινώθηκε αναμφίβολα λόγω της ιδεοληπτικής ασυναρτησίας και της παροιμιώδους ανικανότητας του ΣΥΡΙΖΑ. Η διαχείριση, όμως, του μεταναστευτικού - προσφυγικού ζητήματος και η επιλογή τους να μη βλέπουν, να μην ακούν, να μην αντιδρούν, δεν τους εμποδίζει τώρα να το χρησιμοποιούν ως αντικείμενο ευκαιριακής αντιπολιτευτικής κερδοσκοπίας. Οι κραυγές του ΣΥΡΙΖΑ, σε όποιον και αν απευθύνονται, δεν πείθουν. Το θέμα είναι εθνικό και όπως εξελίσσεται αποτελεί απειλή για την Ελλάδα και ο κίνδυνος αδιεξόδου είναι πολύ μεγάλος. Από την άλλη πλευρά η ελάχιστα αλληλέγγυα στάση των Ευρωπαίων εταίρων στο συγκεκριμένο θέμα ουδόλως βοηθά. Εάν η πρωτοβουλία βοηθήσει, κύριε Υπουργέ, του Ζεερχόφερ, του Υπουργού Εσωτερικών της Γερμανίας, αυτό θα είναι πολύ ευχάριστο. Δεν αρκεί, λοιπόν, η διαχείριση του προβλήματος αλλά απαιτείται λύση. Το νομοσχέδιο έρχεται να θεραπεύσει τις ενέργειες των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που αντιμετώπισαν το θέμα με μηδενική προστασία των συνόρων, με αδράνεια και υποκρισία απέναντι στον ανθρώπινο πόνο για κομματικά οφέλη, με πρωτοφανή ανεπάρκεια και ανικανότητα στη διαχείριση των ροών, με χλευασμό της αγωνίας πολλών συμπολιτών μας για την έκρυθμη κατάσταση στον Έβρο και τα νησιά, με τη διασπάθιση των ευρωπαϊκών πόρων που δίδονται στη χώρα για την αντιμετώπιση του ζητήματος, καθώς όλοι γνωρίζουμε ότι η OLAF, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Αντιμετώπιση της Απάτης, είναι εγκατεστημένη στη χώρα διερευνώντας μία σειρά από υποθέσεις. Αυτές τις ενέργειες, λοιπόν, έρχεται να θεραπεύσει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, σ' αυτή τη συγκεκριμένη κρίσιμη χρονική συγκυρία. Έρχεται να θεραπεύσει και να λύσει τεράστια προβλήματα, τα οποία κληροδοτήθηκαν από το παρελθόν. Σηματοδοτεί το νομοσχέδιο αυτό την αλλαγή στον προσανατολισμό της πολιτικής στη νομοθεσία και στην καθημερινή διαχείριση του θέματος. Οι έλεγχοι στα σύνορα εντείνονται, η διαδικασία ασύλου επιταχύνεται, τα νησιά αποφορτίζονται με την ευθύνη του κράτους. Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου επιχειρεί με σοβαρότητα και απόλυτο σεβασμό στα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα μία σημαντική τομή στο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την παροχή διεθνούς προστασίας. Σε ένα ενιαίο συνεκτικό νομοθέτημα συστηματοποιείται και αναπροσαρμόζεται το σύνολο των διατάξεων του ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου, που αφορούν στην αναγνώριση και το καθεστώς των πολιτών τρίτων χωρών ή των ανιθαγενών ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, στο καθεστώς των προσφύγων ή των ατόμων που δικαιούνται επικουρική προστασία, στην υποδοχή των αιτούντων, στη διαδικασία χορήγησης και ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, καθώς και στη διαδικασία παροχής δικαστικής προστασίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα παραλείψω να αναφερθώ σε μερικά σημεία του νομοσχεδίου, για να μην παραβιάσω τον χρόνο. Πιστεύω, λοιπόν, ότι το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου είναι γενναία πολιτική απόφαση, επιβεβλημένη από την πραγματικότητα, σε συμφωνία με την πολιτική που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια από όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, προκειμένου να θεραπεύσουμε και να αντιμετωπίσουμε σοβαρά και αποτελεσματικά το ζήτημα, να βάλουμε ένα οριστικό τέλος στην αναρχία και στην παραβατικότητα στο στάδιο της υποδοχής, αλλά και να επιταχύνουμε τις διαδικασίες εξέτασης των αιτούντων άσυλο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Τα προβλήματα δεν λύνονται από τους οπαδούς της αδράνειας. Η Νέα Δημοκρατία, ώριμη πολιτικά, θα διαχειριστεί και αυτό το δύσκολο θέμα, πείθοντας τους πολίτες για την αναγκαιότητα τολμηρών αποφάσεων, στα φανερά, χωρίς να κρύβεται και χωρίς να εμποδίζεται από την επιλεκτική αμνησία του ΣΥΡΙΖΑ. Τίποτα δεν είναι εύκολο, είναι όμως μία μάχη που δεν πρέπει να χαθεί και δεν θα χαθεί. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Μπουρνούς από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Πριν από λίγο ο κ. Κουμουτσάκος επιχείρησε να απαντήσει στον κ. Χήτα, αλλά μπορεί τελικά υποσυνείδητα να απαντούσε στον κ. Πλεύρη, που πριν από οκτώ χρόνια μας έλεγε ότι η φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να υφίσταται, εάν δεν υπάρχουν απώλειες και για να γίνω κατανοητός, αν δεν υπάρχουν νεκροί. Τώρα που τον άκουσα πριν από λίγο, ήταν πολύ θεσμικός για τα γούστα του ίδιου πριν από λίγο καιρό. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, όπως κάνατε με τη Συμφωνία των Πρεσπών και την αισχρή πατριδοκαπηλία με την οποία πολιτευθήκατε, έτσι και στο προσφυγικό καλλιεργήσατε μία αποτρόπαιη, ξενοφοβική υστερία, σπέρνοντας δηλητηριώδη «fake news» και τερατολογίες. Τώρα που ήρθε η ώρα να αναμετρηθείτε με την πραγματικότητα και με τα ψεύδη που διακινούσατε, αναδεικνύεται η κραυγαλέα ανετοιμότητά σας και οι ακροδεξιές ιδεοληψίες με τις οποίες προσεγγίζετε τα προβλήματα της χώρας. Τώρα ανακαλύψατε ότι το προσφυγικό έχει γεωπολιτικές αιτίες, ότι οφείλεται στη γεωγραφική θέση της χώρας και στην αποσταθεροποίηση των χωρών της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Αντί να προετοιμάσετε την ελληνική κοινωνία να αντιμετωπίσει στην πραγματική της βάση τη νέα φάση του προσφυγικού, προσπαθείτε να χειριστείτε τους διάφορους ακροδεξιούς αυτοδιοικητικούς που εκλέξατε και τους χιλιάδες ψηφοφόρους που εξαπατήσατε. Αδιαφορήσατε ή πελαγώσατε επί τέσσερις μήνες, εγκαταλείψατε στις 8 Ιουλίου το πρωί το πρόγραμμα αποσυμφόρησης και αφήσατε να δημιουργηθεί ασφυκτική κατάσταση στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ που είχε τα σύνορα «μπάτε σκύλοι αλέστε», σας άφησε με ήδη αυξημένες ροές στο ΚΥΤ της Μόριας στις 7 Ιουλίου, με πέντε χιλιάδες εξακόσιους ογδόντα ένα ανθρώπους και στις 30 Οκτωβρίου στην ευρύτερη περιοχή της πόλης Μυτιλήνης, συμπεριλαμβανομένης και της περιοχής της Μόριας, διαβιούν δεκαέξι χιλιάδες οχτακόσιοι πενήντα εννέα πρόσφυγες και μετανάστες, δεκατέσσερις χιλιάδες εξακόσιοι ογδόντα τέσσερις εκ των οποίων προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στο ΚΥΤ της Μόριας και έξω από αυτό. Έχει τριπλασιαστεί ο αριθμός των ατόμων στο ΚΥΤ της Μόριας και ο κόσμος στήνει κατασκευές στο «πόδι», για να χωρέσει στα παρακείμενα οικόπεδα. Αυτός ο αυτοσχέδιος καταυλισμός έχει ονομαστεί «ζούγκλα», όπως το αντίστοιχο τμήμα στο Καλέ της Γαλλίας που είχε παρουσιαστεί ως παγκόσμια ντροπή. Το καταθέτω στα Πρακτικά - [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μπουρνούς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, στα Πρακτικά θα σας καταθέσω από τη «ζούγκλα» τα κουτιά του ηλεκτρικού ρεύματος με τα χιλιάδες καλώδια, τα οποία επικρέμονται πάνω από τις πρόχειρα στημένες σκηνές και άναρχα…
Τώρα έγιναν αυτά;
Ναι, γιατί είναι έξω από το ΚΥΤ. Αυτό εδώ δημιουργήθηκε από τον Ιούλιο. Και αν δεν ξέρετε, να μην πετάγεστε. Εδώ έχουμε επικρεμάμενα καλώδια πάνω από τις σκηνές, που με τις βροχοπτώσεις των επόμενων ημερών θα κινδυνεύσουμε να έχουμε ανθρώπους καμένους από ηλεκτροπληξίες. Τα καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μπουρνούς καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες φωτογραφίες, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στο σχέδιο νόμου που παρουσιάζεται, αναβιώνει το ακροδεξιό δόγμα της εποχής Σαμαρά. Νομίζετε ότι θα αποτρέψετε τον ερχομό των προσφύγων και των μεταναστών, αν τους κάνετε τη ζωή δύσκολη. Έχετε αυταπάτες ότι οι άνθρωποι που διέρχονται βάσανα, πολέμους και κινδύνους, που σε ευρωπαϊκές κοινωνίες δυσκολευόμαστε καν να φανταστούμε, θα τρομάξουν με τα κέντρα κράτησης και την αυστηρή συμπεριφορά των αρχών υποδοχής ενός ευρωπαϊκού κράτους σαν το δικό μας. Το μόνο που κάνετε, είναι να καταπατάτε τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας και να προδίδετε τις αρχές και τις αξίες μιας πολιτισμένης κοινωνίας, για να εκδικηθείτε ανθρώπους που είναι ήδη εδώ. Θέλετε να δημιουργήσετε δεκάδες δομές ΠΡΟΚΕΚΑ, κλειστών κέντρων κράτησης, στα νησιά και την ενδοχώρα, δηλαδή πρακτικά ιδρύετε νέες φυλακές για αλλοδαπούς σε όλη τη χώρα. Επίσης, εισάγετε προβλέψεις στο άρθρο 39, για να αυξήσετε όσο γίνεται τον πληθυσμό αυτών των κλειστών κέντρων, επιβάλλοντας κυρώσεις εντελώς δυσανάλογες με τα παραπτώματα της κακής συνεργασίας με τις αρχές, όταν ξέρετε ότι λόγω των λειτουργιών του συστήματος, απαιτείτε από τους πρόσφυγες πράγματα ανθρωπίνως αδύνατα. Εντελώς ξεδιάντροπα στερείτε με το άρθρο 51 παράγραφος 1 τους ανήλικους παράτυπους μετανάστες από το δικαίωμα στην εκπαίδευση, καταπατώντας τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Τι θα κερδίσει αλήθεια η κοινωνία μας, από ανηλίκους που μένουν εκτός σχολείων; Δεν γνωρίζετε ότι τα σχολεία είναι ο καλύτερος μηχανισμός προσαρμογής και κοινωνικοποίησης ενός παιδιού στους κανόνες και τα ήθη της χώρας μας; Δωδεκάμισι χιλιάδες προσφυγόπουλα έβαλε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στα σχολεία και σε ειδικές τάξεις υποδοχής τη χρονιά που μας πέρασε. Εσείς δεν είστε που καταγγέλλετε τη δήθεν αδυναμία προσαρμογής των νέων αυτών στις κοινωνίες μας; Τι θα κερδίσει, λοιπόν, η κοινωνία μας, αν δυσχεράνετε την πρόσβαση των αιτούντων άσυλο στην εργασία; Εσείς δεν είστε που γκρινιάζετε για τους άπραγους πρόσφυγες, που απλά εισπράττουν επιδόματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Παραβιάζετε το διεθνές και ενωσιακό δίκαιο περί προσφύγων, που επιβάλλει η εξέταση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας να γίνεται εξατομικευμένα και όχι συλλογικά και βάσει της χώρας προέλευσης, ακριβώς γιατί μπορεί κάποιος να προέρχεται από ασφαλή χώρα, αλλά να ανήκει σε διωκόμενες εθνοτικές μειονότητες ή πολιτικές ομάδες. Λέτε ότι δεν έχουμε δήθεν κύμα προσφύγων αλλά μόνο οικονομικών μεταναστών. Δεν μελετάτε καν τα στοιχεία που σας δίνουν, διότι με την αύξηση των ροών του καλοκαιριού επιστρέψαμε σε προσφυγικό προφίλ αφίξεων, αφότου έγινε γνωστό στους Σύριους που διαβιούσαν στην Τουρκία ότι ο Ερντογάν θέλει να τους εκκενώσει και να τους πάει αργότερα στη «νεκρή» ζώνη της Συρίας. Έτσι επιστρέψαμε σε προσφυγικά προφίλ με πρώτους τους Αφγανούς και δεύτερους τους Σύριους. Το πιο επικίνδυνο φυσικά - και τελειώνω με αυτό - γιατί πάντα οι ακροδεξιές εμμονές στρέφονται σε βάρος των εθνικών συμφερόντων, είναι ότι μετατρέπετε το προσφυγικό σε μεταναστευτικό και, μάλιστα, σε διμερές πρόβλημα Ελλάδας - Τουρκίας. Μα αν το πρόβλημα είναι προσφυγικό, είναι πρόβλημα διεθνές και κυρίως ευρωπαϊκό. Αν είναι μεταναστευτικό, είναι πρόβλημα δικό μας. Αποποιείστε, δηλαδή, τις δυνατότητες που υπάρχουν για μοίρασμα της ευθύνης διαχείρισης με τα άλλα κράτη - μέλη και απέχετε, όπως απείχατε στην πρόσφατη Συμφωνία της Μάλτας.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Είναι ένα νομοσχέδιο που βασίζεται στη λογική της καταστολής και στην προεκλογική σας αυταπάτη των μαζικών επιστροφών στην Τουρκία. Καταθέτω στα Πρακτικά πόσες ήταν οι επιστροφές από το 2016, με την επιστροφή ενός από τη Μυτιλήνη για τον οποίο ναυλώσατε καράβι με 12.500 ευρώ και συνοδεύτηκε από σαράντα άνδρες της Frontex. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μπουρνούς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτές είναι οι μαζικές επιστροφές που θα κάνατε στην Τουρκία, όταν εμείς κάναμε εκατό σε ένα τρίμηνο και ήταν πράγματι λίγες . Τελικά, ο συνδυασμός της κατασταλτικής λογικής και της αυταπάτης περί επιστροφών θα έχει αποτέλεσμα τη διόγκωση του αριθμού κρατουμένων στα κλειστά κέντρα, που θα είναι εγκλωβισμένοι στη χώρα μας και θα ασφυκτιούν στις δομές που θα φτιάξετε. Καταγγέλατε τη Μόρια αλλά θα γεμίσετε τη χώρα με Μόριες.
Ευχαριστούμε πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητάω τον λόγο επί προσωπικού.
Θα σας δώσω τον λόγο, γιατί έχετε δίκιο, αφού ο κύριος συνάδελφος αναφέρθηκε σε εσάς στο ξεκίνημα της ομιλίας του.
Πρώτα απ' όλα αυτός ο όρος για γούστα και για μη γούστα καλό είναι να βγει. Το ποιος έχει γούστα και τι γούστα έχει, δεν είναι ωραίο να λέγεται από το Βήμα της Βουλής. Δεύτερον, για τη συγκεκριμένη δήλωση έχω πολλάκις απαντήσει. Εν τέλει, κύριε συνάδελφε, ναι, είμαι εγώ υπεύθυνος για μία δήλωση. Δεν έφτιαξα, όμως, μία Μόρια όπου βιάζονταν παιδάκια και εσείς το ανεχόσασταν!
Τον λόγο έχει ο κ. Κοντογεώργος από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα το σχέδιο νόμου της Κυβέρνησης: «Περί διεθνούς προστασίας και άλλες διατάξεις». Κατά τη γνώμη μου, είναι υποχρέωσή μας, πριν καταλήξουμε στο αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τις προτεινόμενες διατάξεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, να συμφωνήσουμε ότι η σοβαρότητα του προβλήματος δεν προσφέρεται για κομματικές αντιπαραθέσεις, για δημιουργία εντυπώσεων και λαϊκίστικες ή αλληλέγγυες εξάρσεις. Είναι, επίσης, ανάγκη να απαντήσουμε με σύνεση σε κάποια αμείλικτα ερωτήματα που προκύπτουν, τα οποία καταδεικνύουν την πολυπλοκότητα του μεγαλύτερου προβλήματος που διαχρονικά αντιμετωπίζει η χώρα μας. Ερώτημα πρώτο. Οι εξ ανατολών καθημερινές ροές ανθρώπων, ιδιαίτερα προς τα νησιά μας, είναι όλοι πρόσφυγες από τις εμπόλεμες περιοχές της Συρίας ή οι περισσότεροι εξ αυτών μετανάστες από διάφορες χώρες της Ασίας και της υποσαχάριας Αφρικής; Ερώτημα δεύτερο. Η χώρα μας είναι δυνατόν από μόνη της να αντιμετωπίσει ένα τέτοιου μεγέθους πρόβλημα, το οποίο διαρκώς εξελίσσεται δυσμενώς με απροσδιόριστες συνέπειες τόσο για τις ορδές των εισερχομένων όσο και για την ίδια τη χώρα και τους πολίτες της; Ερώτημα τρίτο. Πιστεύει κανείς εξ υμών ότι η Ευρώπη λειτουργεί αλληλέγγυα ως έχει υποχρέωση ή περιορίζεται σε κάποια οικονομική βοήθεια την οποία, μάλιστα, διαχειρίζονται ανεξέλεγκτα οι διάφορες ΜΚΟ, οι οποίες ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, ή με την FRONTEX που λειτουργεί ως τροχονόμος των σύγχρονων Τούρκων δουλεμπόρων - διακινητών; Ερώτημα τέταρτο. Υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που εισέρχονται από τη γειτονική Τουρκία, χρησιμοποιούνται, παρά τη θέλησή τους, ως μοχλός πίεσης τόσο προς την Ευρώπη όσο και προς τη χώρα μας από την κυβέρνηση της Τουρκίας; Ερώτημα πέμπτο. Τελικά, πρέπει να υπάρχουν ελεγχόμενα σύνορα στη χώρα μας, όπως σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου ή να στείλουμε το μήνυμα προς όλους τους αναξιοπαθούντες της οικουμένης ότι είμαστε «ξέφραγο αμπέλι»; Ερώτημα έκτο. Πρέπει να επιταχυνθούν οι διαδικασίες χορήγησης ασύλου, σε όσους, πραγματικά, το δικαιούνται και όσοι δεν είναι πρόσφυγες και εισέρχονται παράνομα στη χώρα μας να επαναπροωθούνται στις χώρες καταγωγής τους; [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΤΣΑΣ]] Έβδομο και τελευταίο ερώτημα. Συμφωνούν κάποιοι από εμάς εδώ μέσα, να γίνει η χώρα μας ο μεγαλύτερος καταυλισμός προσφύγων και μεταναστών σε όλον τον κόσμο, χωρίς εν τέλει να έχουμε τη δυνατότητα να τους προσφέρουμε βοήθεια και να καλύψουμε τις ανάγκες τους; Συνεπώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ έχει αποδειχθεί στην πράξη, πως είναι η συνθήκη που οδηγεί σε άνιση κατανομή των αιτούντων άσυλο στις χώρες πρώτης εισόδου αλλοδαπών, αναγκάζοντας την Ελλάδα που είναι η βασική χώρα υποδοχής, να αντιμετωπίζει μόνη της το τσουνάμι της παράνομης μετανάστευσης, χωρίς την ευρωπαϊκή και κοινοτική αλληλεγγύη στον βαθμό που έπρεπε αυτή να υπάρχει. Με λίγα λόγια εγκλωβίζει όλο και περισσότερα πλήθη Ασιατών αλλοδαπών στα νησιά μας και στην ηπειρωτική χώρα, των οποίων η παραμονή θα έχει μόνιμο χαρακτήρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της χώρας μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το προτεινόμενο σχέδιο νόμου βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση. Προσπαθεί να συστηματοποιήσει και να αναπροσαρμόσει σε ένα ενιαίο νομοθέτημα το σύνολο των ισχυουσών διατάξεων, το οποίο θα ρυθμίζει όλα όσα αφορούν την παροχή διεθνούς προστασίας, το καθεστώς των προσφύγων ή αυτών που δικαιούνται επικουρική προστασία, τη διαδικασία ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, τη διαδικασία παροχής δικαστικής προστασίας. Είναι γεγονός ότι σε αυτή την προσπάθεια είμαστε μόνοι μας απέναντι σε ένα μεγάλο πρόβλημα παγκόσμιας εμβέλειας, που έχει τεράστιες προεκτάσεις ανθρωπιστικής κρίσης, η οποία αναδεικνύει την έλλειψη της πραγματικής αλληλεγγύης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την απόλυτη εκμετάλλευση αυτών των ανθρώπων από την Τουρκία, την Ελλάδα που είναι η πρώτη χώρα υποδοχής ως μια απέραντη αποθήκη ψυχών χωρίς τέλος, με διασπορά των παράνομων μεταναστών σε όλη την επικράτειά της, τις κλιμακούμενες και ανεξέλεγκτες ροές παράνομων μεταναστών οι οποίοι προσποιούνται τους πρόσφυγες, εγκλωβίζονται στη χώρα μας λόγω της Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ, όπου η παραμονή τους θα έχει μόνιμο χαρακτήρα. Για τους παραπάνω λόγους επιβάλλεται η εθνική συνεννόηση και η αποφυγή ακροτήτων. Απαραίτητη είναι, επίσης, η γνώση της αλήθειας, ότι ως λαός υπήρξαμε μετανάστες σε πολλές χώρες του κόσμου. Ναι! Λαθρομετανάστες, όμως, ποτέ! Τα βασικά μεταναστευτικά κύματα των Ελλήνων γινόταν κατόπιν διακρατικών συμφωνιών - Γερμανία, Βέλγιο μεταπολεμικά κ.λπ. - και προσκλήσεων για φθηνά εργατικά χέρια - Αμερική, Αυστραλία και άλλες χώρες - , κατόπιν αυστηρών εξονυχιστικών ελέγχων, βλέπε Νήσος Έλις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό. Η σύγκριση της χώρας μας με τις ευρωπαϊκές χώρες και πρωτεύουσες, Λονδίνο, Παρίσι και άλλες, είναι ατυχής, δεδομένου ότι αφορούν χώρες με πληθυσμό τουλάχιστον δεκαπλάσιο της Ελλάδας, αποικιοκρατικές στο κοντινό παρελθόν που λυμαίνονταν τον πλούτο των αποικιών τους και εκμεταλλεύονταν τους λαούς τους. Στη χώρα μας αντιμετωπίζουμε κανονικό και μεθοδικό εποικισμό - πρέπει να το καταλάβουμε αυτό - ο οποίος σε συνδυασμό με την πληθυσμιακή γήρανση, την υπογεννητικότητα και τη μετανάστευση των νέων λόγω κρίσης, καθιστούν την κατάσταση πολύπλοκη, με απρόβλεπτες συνέπειες για το άμεσο μέλλον. Οφείλουμε όλοι μας να προβληματιστούμε ιδιαίτερα τι Ελλάδα θέλουμε και τι πατρίδα θα παραδώσουμε στις νέες γενιές των Ελλήνων. Οφείλουμε να αφήσουμε κατά μέρος τις ταμπέλες περί ξενοφοβίας και ρατσισμού και να διασφαλίσουμε την ανεξαρτησία και την ελευθερία της πατρίδας μας. Η Κυβέρνηση οφείλει με μέγιστη προσοχή να χειριστεί το πρόβλημα, απαιτώντας άμεσα την αναθεώρηση της Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ. Το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως πρέπει άμεσα…
Κύριε Κοντογιώργο, ολοκληρώστε.
Μισό λεπτό και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ο προηγούμενος μίλησε επτάμισι λεπτά.
Δεν θα κάνουμε συγκρίσεις.
Με συγχωρείτε. Πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα και να πιστέψει ότι η χώρα δεν είναι δυνατόν να γίνει ένα απέραντο hot spot. Λίγα λόγια για τις μικρές τοπικές κοινωνίες, όπως η ιδιαίτερη πατρίδα μου, η Ευρυτανία. Εκεί αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα επιβίωσης του ντόπιου πληθυσμού, με ορεινό ανάγλυφο και ελλιπείς υποδομές. Δεν μπορούν και δεν πρέπει να γίνουν μέρος του προβλήματος για χάρη δύο ή τριών φαλιρισμένων επιχειρηματιών. Τέλος, μεταφέρω στην Εθνική Αντιπροσωπεία ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μου και των φορέων της ιδιαίτερης πατρίδας μου, της Ευρυτανίας, είναι αντίθετη σε κάθε μορφής εποίκιση με παράνομους μετανάστες του τόπου μας, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι δεν δεχόμαστε μαθήματα ευαισθησίας και δημοκρατίας από κανέναν, ιδιότητες που έχουμε αποδείξει ποικιλοτρόπως στην ιστορική μας διαδρομή. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Να είστε καλά. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει πάει κανένας, ούτε πρόσφυγας ούτε μετανάστης, στην Ευρυτανία ως αυτή τη στιγμή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτήρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 5ο Γυμνάσιο Τρικάλων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρία Βούλτεψη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διαπιστώνω ότι από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κυρίως, συνεχίζεται το ίδιο βιολί. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την εργολαβία του ανθρωπισμού και όλοι οι άλλοι είναι απάνθρωποι. Επειδή, λοιπόν, ακούγονται πολλά εδώ και επειδή ακούστηκαν και εκτός Αιθούσης και επειδή ο συνάδελφος πριν - δεν είναι εδώ ο κ. Μπουρνούς - είπε και τη λέξη «νεκροί» και επειδή δεν πρέπει να ξύνεστε στην γκλίτσα του τσοπάνη, δεν κάνουμε εδώ προσκλητήριο νεκρών, ούτε καθόμαστε να βάλουμε στο ζύγι τους νεκρούς. Επειδή, όμως, έπεται να ομιλήσει και ο κ. Χαρίτσης, που κάτι του έχει διαφύγει, αν και ως εκπρόσωπος του κόμματος, έπρεπε να είναι πιο ενημερωμένος, χωρίς να μπω στο θέμα, καταθέτω για τα Πρακτικά απόλυτα έγκυρα, κατευθείαν από το Αθηναϊκό Πρακτορείο, τα κατορθώματά σας από το 2015 και μετά και το κόστος σε ανθρώπινες ζωές. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Σοφία Βούλτεψη καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και το λέω αυτό, γιατί δεν είναι ανθρωπισμός να καλείς όλους στο σπίτι σου και μετά να τους βάλεις στην εξαθλίωση γιατί δεν μπορείς να τους βοηθήσεις. Ούτε είναι ανθρωπισμός να κάνεις γενικά προσκλητήρια και να φτάνουν με τις βάρκες περισσότεροι άνθρωποι από όσους μπορείς να διασώσεις. Διότι αυτό κάνατε από το 2015 μέχρι την ώρα που φύγατε. Ο νόμος είναι η αποτροπή, τίποτα άλλο. Μόνο με τον νόμο αποτρέπεται το κακό. Γιατί τον νόμο τον φοβούνται όλοι και τον νόμο πρέπει να εφαρμόζουν όλοι. Και αυτό γίνεται αυτή τη στιγμή. Έχετε ξηλώσει όλους τους νόμους. Ό,τι νόμος υπήρχε που ήταν αποτρεπτικός, τον έχετε ξηλώσει, το άσυλο, την κράτηση, την απέλαση, την ιθαγένεια. Δεν υπάρχει κάτι που να μην υπήρξε επί των ημερών ΣΥΡΙΖΑ και να μην ήταν γενικό προσκλητήριο. Και γι' αυτό συνέβησαν όλα αυτά. Με γενικά προσκλητήρια, όμως, δεν λύνονται τα προβλήματα. Και τώρα θέλω να μπω στον κυρίως λόγο για τον οποίο πήρα τον λόγο, γιατί όλοι οι συνάδελφοι ανέπτυξαν έτσι κι αλλιώς το νομοσχέδιο. Ο νόμος που ψηφίζουμε σήμερα εδώ είναι αποτροπή και είναι μήνυμα αποτροπής, διότι κανένας άνθρωπος δεν θέλει να έρθει σε μία χώρα στην οποία μπορεί να υποστεί κυρώσεις. Είναι απλό. Άμα ξέρει ότι η χώρα είναι ξέφραγο αμπέλι, ότι θα μπει και θα έχει καταργηθεί ο νόμος περί παράνομης εισόδου στη χώρα - διότι αυτό κάνατε με τον νόμο του 2016- πάει το μήνυμα ότι εδώ είναι κέντρο διερχομένων. Μπορεί να έρθει όποιος θέλει, να μπαίνει, να βγαίνει, να πηγαίνει απέναντι κ.λπ.. Υπάρχει, όμως, ένα δεύτερο ζήτημα.
Στον κ. Κουμουτσάκο τα είπατε αυτό;
Ακούστε, εγώ έχω δικές μου απόψεις. Τα γεωστρατηγικά υπήρχαν και το 2011. Ο πόλεμος στη Συρία δεν ξεκίνησε τώρα, ξεκίνησε το 2011. Και το πρόβλημα του Κομπανίου ήταν το 2013 και το 2014. Το θυμάστε. Γιατί εδώ επικαλείστε την κυβέρνηση Σαμαρά. Χωρίς να υπάρχει κανένα θέμα ποτέ, ένα δυστύχημα έγινε και ορμούσατε στους Σαμαρο - Βενιζέλους. Σας τα έδωσα τα στοιχεία. Δεν θέλω να βάλω στο ζύγι τους ανθρώπους. Εσείς, όμως, να καθίσετε να σκεφτείτε τι κάνατε και υπήρξε αυτή η ανθρωπιστική καταστροφή επί των ημερών σας, που την αρνείστε και που έγινε μέσα στην απόλυτη σιωπή, ενώ εσείς παριστάνατε τους ανθρωπιστές. Υπάρχει ένα άλλο κεφάλαιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να σταματήσει αυτή τη συναλλαγή. Δεν μπορεί να βάζει τον εαυτό της συνέχεια στο παζάρι. Θέλει να κάνει συμφωνία με τον Ερντογάν για τους μετανάστες; Του δίνει ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Θέλει να κάνει συμφωνία με τον Ζάεφ για το όνομα; Του δίνει ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Τι είναι αυτό; Δεν κατάλαβα πώς γίνεται αυτό. Αυτή τη στιγμή έχουν γίνει δεκάδες Συμβούλια Κορυφής, συσκέψεις, επισκέψεις, συνομιλίες, αποφάσεις, δηλώσεις, ολονύκτιες συνεδριάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Υπουργών, πανηγυρισμοί για νέες κάθε φορά αποφάσεις, τρομερές και φοβερές, που δεν εφαρμόζεται καμμία. Μία κοινή δήλωση με την Τουρκία ξέρουν από το 2016, όταν έγινε η απόπειρα πραξικοπήματος, ότι δεν λειτουργεί. Καμμία από τις αποφάσεις που έχει λάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν λειτουργεί. Δεν υπάρχει κάτι που να έχει αποφασίσει και να έχει γίνει. Έχει αποδεχτεί την εθελοντική βάση συμμετοχής στο προσφυγικό, ενώ μία οδηγία της να μην εφαρμόσει μία χώρα, αμέσως έρχονται οι κυρώσεις. Και, βεβαίως, αποκορύφωμα ήταν και εκείνη η τρομερή απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Ιούνιο του 2018, όπου είπαν ότι πρέπει να φτιαχτούν πλατφόρμες μετεπιβίβασης σε τρίτες χώρες. Δεν πρόλαβαν να το πούνε και αμέσως μετά βγήκαν οι τρίτες χώρες η μια πάνω στην άλλη να λένε ότι δεν συμφωνούν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό ακόμη θα μιλήσω, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορεί, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην έχει στείλει ποτέ τους εμπειρογνώμονες για το άσυλο που έχει ζητήσει η Ελλάδα και έχει συμφωνήσει η ίδια. Ακούω ένθεν κακείθεν για τον κ. Ζεεχόφερ. Με συγχωρείτε. Ο κ. Ζεεχόφερ δεν δεχόταν να κάνει κυβερνητικό συνασπισμό με την κ. Μέρκελ για το προσφυγικό και αναγκάστηκε τότε, αν θυμάμαι καλά, ο κ. Τσίπρας - αυτός μας είπε ότι αναγκάστηκε - να συμφωνήσει να επιστρέφονται οι μετανάστες από τη Γερμανία στην Ελλάδα ως πρώτη χώρα εισόδου, για να κάνει κυβέρνηση η Μέρκελ με τον Ζεεχόφερ. Και τώρα ξαφνικά ο Ζεεχόφερ έγινε φίλος των μεταναστών. Πρέπει να σταματήσει η υποκρισία και πρέπει το μήνυμα να πάει άμεσα και στους Ευρωπαίους. Είτε θα έχουν Ευρωπαϊκή Ένωση όπου θα πειθαρχούν όλοι στην αλληλεγγύη είτε θα έχουν αποφάσεις που θα γίνονται σεβαστές είτε θα κλείνουν συμφωνίες που θα λειτουργούν και δεν θα εθελοτυφλούν είτε τότε το πρόβλημα θα είναι πάρα πολύ μεγάλο και για την Ελλάδα και για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ. Η κ. Μάνη - Παπαδημητρίου έχει τον λόγο και ακολουθεί ο κ. Ζεμπίλης από τη Νέα Δημοκρατία. Παρακαλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να σεβαστείτε τον χρόνο για να προλάβουν να μιλήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι συνάδελφοι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αδιαμφισβήτητο ότι η χώρα μας βιώνει τα τελευταία χρόνια μια οδυνηρή πραγματικότητα με τις διαστάσεις που έχει λάβει το προσφυγικό - μεταναστευτικό ζήτημα. Η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι προτεραιότητα για την παρούσα Κυβέρνηση και το παρόν νομοσχέδιο αποτελεί το πρώτο αλλά καθοριστικό βήμα από μια σειρά δράσεων και νομοθετικών πρωτοβουλιών που θα ακολουθήσουν. Όπως, άλλωστε, επεσήμανε και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, το προσφυγικό - μεταναστευτικό συνιστά μια πρόκληση βάσει της οποίας δοκιμάζονται η αλληλεγγύη και ο ανθρωπισμός και κατάφερε να ενταχθεί το ζήτημα στη σχετική ατζέντα στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο συγκεντρώνει τη διάσπαρτη, μέχρι σήμερα, σχετική νομοθεσία, συστηματοποιεί και αναπροσαρμόζει σε ενιαίο νομοθέτημα τις σχετικές διατάξεις σε αντίθεση με το ισχύον μέχρι σήμερα νομοθετικό πλαίσιο, με το οποίο δεν κατέστη δυνατό να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το φαινόμενο. Άλλωστε αυτό αποδεικνύεται και από τους αριθμούς: Εξήντα επτά χιλιάδες εκκρεμείς αιτήσεις ασύλου, δεκατέσσερις χιλιάδες εκκρεμείς πρόσφυγες. Και - αν είναι δυνατόν! - στα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ μόλις χίλιες οκτακόσιες εξήντα έξι επαναπροωθήσεις. Και παρ' όλα αυτά η Αξιωματική Αντιπολίτευση αντιδρά στο νομοσχέδιο. Ειλικρινά αναρωτιέμαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης: Είστε ικανοποιημένοι από τους μέχρι σήμερα χειρισμούς σας, που δημιούργησαν εικόνες ντροπής για τη χώρα μας και, φυσικά, δεν αντανακλούν τον ανθρωπισμό που εσείς επικαλείστε; Γιατί ποιος μπορεί να ξεχάσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, την έκρυθμη κατάσταση στα βόρεια σύνορα, στην Ειδομένη με τις άθλιες συνθήκες για τους διαβιούντες στους καταυλισμούς αλλά και τις συνέπειες στην οικονομία από τον αποκλεισμό της σιδηροδρομικής γραμμής, την εικόνα στη Μόρια, στα νησιά του Αιγαίου και στην ηπειρωτική Ελλάδα; Σίγουρα όλα αυτά δεν περιποιούν τιμή σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος! Η κατάσταση αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι δυνατόν να διαιωνίζεται, επιβαρύνοντας την πατρίδα μας αλλά και τη διεθνή της εικόνα. Με το παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, θεσμοθετείται ένα αυστηρότερο αλλά και πιο δίκαιο σύστημα χορήγησης ασύλου και μόνο σε όσους το δικαιούνται, με σεβασμό μεν στα ανθρώπινα δικαιώματα των αιτούντων, αλλά χωρίς περιθώρια κατάχρησής τους. Έτσι η κυριότερη στόχευση που εισάγει το νομοσχέδιο και η οποία σαφώς είναι επιβεβλημένη, είναι η σημαντική επιτάχυνση της διαδικασίας ελέγχου των αιτήσεων χορήγησης ασύλου αλλά και της διαδικασίας επιστροφής για όσους δεν δικαιούνται άσυλο. Παύει, επιτέλους, η μηχανή παραγωγής προσφυγών, όπου η Υπηρεσία Ασύλου μέχρι τώρα μοίραζε μαζί με την απορριπτική απόφαση και προεκτυπωμένα έγγραφα με την προσφυγή. Με τις διατάξεις που σήμερα συζητάμε, η προσφυγή προϋποθέτει πλέον δικόγραφο με συγκεκριμένους λόγους κατ' ανάλογη εφαρμογή της διοικητικής δικονομίας που εφαρμόζεται σε όλες τις υποθέσεις, είτε αφορούν αλλοδαπούς είτε αφορούν Έλληνες. Επίσης, παύει το φαινόμενο των χιλιάδων ανεπίδοτων αποφάσεων επί των αιτήσεων, λόγω μη δυνατότητας εντοπισμού των αιτούντων. Οι επιδόσεις πλέον μπορούν να γίνονται και σε πληρεξούσιο δικηγόρο ή σε αντίκλητο, κάτι που αποτελεί απολύτως νόμιμη διαδικασία σε όλο το δικαιικό μας σύστημα. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω, επιπλέον, ότι διατυπώθηκαν αρκετές αντιρρήσεις, κυρίως από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, σε σημεία του νομοσχεδίου, όπως, για παράδειγμα, για την προβλεπόμενη από το νομοσχέδιο αυτοπρόσωπη παρουσία του προσφεύγοντος. Είναι αναγκαίο, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να διασφαλιστεί με νόμιμο τρόπο η ταυτοποίηση του κάθε αιτούντος ξεχωριστά, όπως άλλωστε και για τον εξατομικευμένο έλεγχο των αιτήσεων, είναι επιβεβλημένο κάθε περίπτωση να εξετάζεται εμπεριστατωμένα, αντικειμενικά και αμερόληπτα στη βάση, όμως, της ατομικής εξέτασης. Διότι θα πρέπει να διερευνάται η ταυτότητα του ατόμου που ζητά άσυλο από τη χώρα μας, όπως, επίσης, και οι αντιρρήσεις για τη σύνθεση της επιτροπής των προσφυγών. Εδώ θα μου επιτρέψετε να πω ότι ο σχηματισμός που προβλέπει σύνθεση από τρεις διοικητικούς δικαστές, παρέχει όλα τα εχέγγυα για την ορθή, αντικειμενική και ταχεία εξέταση των προσφυγών, αξιοποιώντας τις σημαντικές νομικές γνώσεις των μελών της επιτροπής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε αποδεδειγμένα να διαχειριστεί αποτελεσματικά το προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα, αφ' ενός διότι εξέπεμψε το λανθασμένο μήνυμα του ελκυστικού προορισμού, αφ' ετέρου διότι αποδείχθηκε ανεπαρκής στη θεσμοθέτηση ορθής διαδικασίας ελέγχου ταυτοποίησης και χορήγησης ασύλου σε όσους εισέρχονται στη χώρα μας. Σαφώς και η αντιμετώπιση πρέπει να γίνει στη βάση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά την ερμηνεία του Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Κοινοτικού Δικαίου. Και σε αυτή ακριβώς τη λογική απαιτείται και η διάκριση μεταξύ αυτών που χρήζουν διεθνούς προστασίας και αυτών που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις. Οφείλουμε, συνεπώς, για τους παραπάνω λόγους, ως υπεύθυνη πολιτεία, να διαχειριστούμε τη συλλήβδην και ανέλεγκτη εγκατάσταση όλων όσων εισέρχονται στη χώρα μας, θέτοντας συγκεκριμένους κανόνες, διότι έτσι πρέπει να λειτουργεί κάθε ευνομούμενο κράτος. Και σε αυτή ακριβώς τη σωστή κατεύθυνση κινείται το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ και για τον χρόνο. Τον λόγο έχει ο κ. Ζεμπίλης από τη Νέα Δημοκρατία και μετά ο κ. Κουτσούμπας από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Ζεμπίλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν σχέδιο νόμου η εθνική νομοθεσία εναρμονίζεται με το Ενωσιακό Δίκαιο και τις οδηγίες που συγκροτούν το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου, ενώ παράλληλα κατά τρόπο ισορροπημένο και αναλογικό οριοθετεί τις πολιτικές παροχής διεθνούς προστασίας, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις αυξημένες ροές μετακίνησης και τη φέρουσα ικανότητα της χώρας μας για την υποδοχή και ένταξη υπηκόων τρίτων χωρών και ανιθαγενών. Και εδώ πρέπει να επισημάνουμε, γιατί ακούστηκε κριτική από περισσότερες από μια πλευρές, ότι η εφαρμογή του Ενωσιακού Δικαίου δεν είναι αλά καρτ. Δεν επιλέγουμε κάθε φορά αν θα το εφαρμόσουμε ή όχι. Η κριτική που γίνεται όταν δεν εφαρμόζεται το Ενωσιακό Δίκαιο ή όταν καθυστερεί η εφαρμογή του, είναι δικαιολογημένη. Η αντίθετη κριτική είναι αδικαιολόγητη και αγνοεί μία βασική αρχή, ότι η Ευρώπη είναι πλέγμα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Οι θεμελιώδεις αρχές που υιοθετούνται με το νομοσχέδιο αυτό, είναι αυτονόητες στον πολιτισμένο κόσμο. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με χερσαία και θαλάσσια σύνορα, τα οποία έχει υποχρέωση να προστατεύει και να περιφρουρεί, ότι είναι, επίσης, μια ευνομούμενη κρατική οντότητα, που δεν επιτρέπει την παραμονή στα εδάφη της σε όσους δεν έχουν νόμιμη αιτία, και κυρίως ότι η ουσιαστική προστασία όσων πραγματικά δικαιούνται άσυλο, προϋποθέτει την ύπαρξη ενός στιβαρού και αποτελεσματικού κράτους δικαίου. Με λίγα λόγια πρόκειται για ένα συμπαγές, αυστηρό αλλά δίκαιο νομοθετικό πλαίσιο, που προβλέπει ευέλικτες και ταχύρρυθμες διαδικασίες με ανελαστικά χρονοδιαγράμματα. Παράλληλα δε σέβεται από το πρώτο μέχρι το τελευταίο στάδιο τη δημοκρατική νομιμότητα και τις διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σήμερα κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια το παρόν σχέδιο νόμου δέχθηκε κριτική με επιχειρήματα εκ διαμέτρου αντίθετα και μάλιστα από εντελώς διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες. Ακούστηκαν μέχρι περί μισανθρωπισμού ή εγκλήματα κατά του έθνους, από τη μια ότι πρόκειται για ένα σκληρό, άτεγκτο και περιοριστικό δικαιωμάτων σχέδιο νόμου και από την άλλη ότι πρόκειται για ένα νομοθέτημα ευρωπαϊκής έμπνευσης, που υιοθετεί υπερβολικά φιλελεύθερες αντιλήψεις. Υπό την έννοια αυτή θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι πρόκειται για ένα συνετό και μετριοπαθές νομοθέτημα, πλην τολμηρό και φιλόδοξο, που πολιτικά απηχεί τον μεσαίο χώρο. Ωστόσο με τις διαστάσεις που έχει προσλάβει το φαινόμενο στις μέρες μας, με τις ασύμμετρες ροές προσφύγων και μεταναστών, γίνεται φανερό ότι οι ιδεολογικές αναζητήσεις συνιστούν υπέρμετρη πολυτέλεια. Απαιτείται κοινή λογική, με όρους συναίνεσης, για την κατεπείγουσα αντιμετώπιση ενός κορυφαίου εθνικού ζητήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πανθομολογούμενη διαπίστωση ότι στο παρελθόν παρουσιάστηκε ένα σοβαρό έλλειμμα σε διαχειριστικό και οργανωτικό επίπεδο για την αντιμετώπιση του προσφυγικού - μεταναστευτικού. Υπήρξε μια διαχειριστική χαλαρότητα, που σε συνδυασμό με τις παθογένειες της ελληνικής διοίκησης και τις ασάφειες του νόμου επέτρεπε κατά κόρον την κατάχρηση της νομοθεσίας ασύλου. Είναι ενδεικτικές του κλίματος ιλαρότητας και ανεμελιάς που κυριαρχούσε, οι μνημειώδεις και άστοχες λεκτικές διατυπώσεις που έστελναν, όμως, εσφαλμένα και επικίνδυνα μηνύματα στην αντιπέρα όχθη. Ωστόσο αυτό που μας ενδιαφέρει, είναι το αποτύπωμα και το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής. Νομίζω ότι τα μεγέθη τα οποία ακούστηκαν, καταδεικνύουν την παταγώδη αποτυχία: Οι εξήντα οκτώ χιλιάδες αιτήσεις ασύλου οι οποίες εκκρεμούν και οι μόλις χίλιες οκτακόσιες επιστροφές υπηκόων τρίτων χωρών, όταν ο Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Μετανάστευσης, ο κ. Αβραμόπουλος, είπε ότι αυτή την περίοδο θα έπρεπε να είναι τριάντα πέντε χιλιάδες. Αντί, λοιπόν, για τριάντα πέντε χιλιάδες επιστροφές είχαμε μόλις χίλιες οκτακόσιες. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι είχαμε έναν μηχανισμό που είχε ήδη στομώσει, και που θα κατέρρεε πλήρως με την παραμικρή νέα πίεση που θα υφίστατο. Αυτή η πίεση δεν άργησε να έρθει με την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού από την ηγεσία της γείτονος. Και βέβαια, πριν φτάσουμε εδώ, είχαμε και τον χρόνο και τους απαιτούμενους πόρους που υπερέβαιναν τα 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ, για να δομήσουμε έναν πιο αξιόπιστο και ανθεκτικό μηχανισμό απονομής ασύλου, επιστροφών και ενσωμάτωσης. Δυστυχώς οι πόροι διασπαθίστηκαν και η χώρα μας έμεινε ανοχύρωτη. Ωστόσο δεν ήταν μόνο η ελληνική κοινωνία που δοκίμασε τις συνέπειες αυτού του μείγματος διαχειριστικής ανεπάρκειας και ιδεοληψίας. Αντίστοιχες αιτιάσεις υπήρξαν και διεθνώς από τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Διεθνής Επιτροπή Νομικών και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες κατήγγειλαν ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2018 τις συστημικές ατέλειες στο ελληνικό Δίκαιο, και στην πρακτική που έχουν ως αποτέλεσμα τα ασυνόδευτα παιδιά στην Ελλάδα να στερούνται του δικαιώματος στέγασης, υγείας και εκπαίδευσης. Μάλιστα, η επιτροπή κοινωνικών δικαιωμάτων έκανε δεκτή την καταγγελία, όπως και ανάλογες καταγγελίες υπήρξαν κατά το παρελθόν και από τον Γενικό Γραμματέα της Διεθνούς Αμνηστίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διασταλτική ερμηνεία της ευαλωτότητας και η ιδεοληπτική και αθέλητη ταύτιση της έννοιας του μετανάστη και του πρόσφυγα παραβίαζε την Αρχή της Γενεύης και τα δικαιώματα του προσφύγων, δημιουργούσε αποθήκες ψυχών, κολαστήρια και «Μόριες». Για να ολοκληρώσω και να μην καταχραστώ τον χρόνο, θα ήθελα να πω ότι σε έναν κόσμο κλειστών συνόρων, όπου τα όνειρα νέων ανθρώπων και οι ελπίδες τους για μια καλύτερη ζωή ξεψυχούν σε παγωμένα κοντέινερς, η μικρή και φτωχή μας χώρα έχει σηκώσει βάρος μεγαλύτερο από αυτό που της αναλογεί. Μακάρι να μπορούσε να αντιμετωπίσει και να αμβλύνει την αδικία και τη δυστυχία, που συνεπάγονται οι ανισότητες στην κατανομή του πλούτου σε τρεις ηπείρους. Αυτό, όμως, που σίγουρα μπορεί να κάνει, είναι να αναπτύξει πολιτικές κοινωνικής ενσωμάτωσης των ασυλούχων, επιδεικνύοντας ανθρωπιά, αλληλεγγύη και κατανόηση, τις πανανθρώπινες αυτές αρετές που προέρχονται από την αρχαία ελληνική κοινωνία, η οποία γέννησε τον ιερό θεσμό της ικεσίας για τους απελπισμένους ανθρώπους, που αναζητούν καταφύγιο για να προστατευτούν από τον πόλεμο και τη βία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Ζεμπίλη. Πριν ανέβει ο κ. Κουτσούμπας στο Βήμα, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 5ο Γυμνάσιο Τρικάλων, (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Κουτσούμπας και μετά ο κ. Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Κουτσούμπα, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολούθησα και συμμετείχα στην όλη διαδικασία των επιτροπών και, πράγματι, οφείλω να πω ότι ακούστηκαν από όλες τις πλευρές θετικές προτάσεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Και ανέμενα αυτό το κλίμα της θετικής παρέμβασης να αποτυπωθεί και στην Ολομέλεια κατά τη σημερινή συζήτηση. Λυπάμαι ειλικρινά γιατί αποκαρδιώθηκα, γιατί σήμερα αποδείξατε - το λέω απευθυνόμενος προς την Αντιπολίτευση - σύμπασα η Αντιπολίτευση ότι είστε κολλημένοι στην αριστερή ιδεοληψία σας. Θέλετε να επιμένετε ότι εσείς διατηρείτε το κεκτημένο της Αριστεράς, της κοινωνικής ευαισθησίας, το οποίο σας το απορρίπτω κατηγορηματικά. Το λέω για πρώτη και τελευταία φορά. Δεν μπορείτε να το επικαλείστε συνέχεια, γιατί ο υποφαινόμενος γεννήθηκα σε καλύβα, μεγάλωσα σε δυο δωμάτια με μια κουζίνα, με δέκα παιδιά, με δέκα ανθρώπους ακόμα. Άρα ξέρω τι σημαίνει προσφυγιά, ξέρω τι σημαίνει φτώχεια και πολλοί από εσάς δεν την έχετε ζήσει. Τέρμα, λοιπόν, αυτό το πλεονέκτημα της κοινωνικής ευαισθησίας από την Αριστερά. Δεν φιλοδοξώ να σας πείσω, λοιπόν, σήμερα με την παρέμβασή μου να ψηφίσετε το νομοσχέδιο. Παρ' όλο που κρίνετε ότι είναι αναγκαία μια νομοθετική παρέμβαση για την αλλαγή του όλου υφιστάμενου νομικού πλαισίου, εμμένετε σε αυτή την αριστερή ιδεοληψία. Θέλετε να επιδείξετε κάτι διαφορετικό. Θα μας κρίνει στο τέλος ο ελληνικός λαός. Έχω, όμως, υποχρέωση να μεταφέρω μερικές σκέψεις και προβληματισμούς που απασχολούν εμένα και πολλούς ίσως από εμάς ή και την ελληνική κοινωνία. Τίθεται το εξής ερώτημα και ο προβληματισμός: Γιατί φτάσαμε ως εδώ; Ποιος ευθύνεται; Ευθύνονται οι μετανάστες, οι πρόσφυγες; Ευθύνεται η ελληνική κοινωνία, οι τοπικές κοινωνίες που δεν τους δέχονται; Ευθύνονται κάποιοι τρίτοι; Ευθύνεται η πολιτεία; Κανείς ή όλοι μαζί; Ας μην κρυβόμαστε, ας πούμε αλήθειες. Ευθυνόμαστε πιθανόν όλοι, διαχρονικά, γιατί τόσο η Ευρώπη όσο και η Ελλάδα ήταν ανέτοιμη, απροετοίμαστη να δεχθεί αυτό το κύμα ροών. Βεβαίως, η κατάσταση ήταν από παλιά ανησυχητική. Ευρώπη και Ελλάδα αντιμετωπίζουν μια κρίση ανθρωπιστική και αδυνατούν να ανταποκριθούν, ενώ οι ενδείξεις ήταν εμφανείς από καιρό και ο χρόνος ήταν επαρκής για να διαμορφωθεί ένα σχέδιο συνεκτικής αντιμετώπισης. Οι ηγέτες, όμως, της Ευρώπης δυστυχώς - το είπε και η κ. Βούλτεψη προηγουμένως - δεν ήταν ικανοί, άργησαν να αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος και στη συνέχεια αντέδρασαν αποσπασματικά. Η ελληνική πολιτεία ήταν αδύναμη και ανέτοιμη να αντιμετωπίσει το ζήτημα, γιατί δεν είχε προετοιμαστεί ανάλογα, όπως όφειλε. Δεν περιμένεις να γίνει ο πόλεμος για να κάνεις καταφύγια. Οι ένοπλες δυνάμεις δεν παίρνουν όπλα όταν γίνεται πόλεμος αλλά προετοιμάζονται. Και αναρωτιέμαι, χωρίς να θέλω να κάνω κριτική: Διαχρονικά, η δική μας πολιτεία, - δεν λέω η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ - , όλοι εμείς, για να μη ρίχνουμε τις ευθύνες αλλού σε τρίτους και όχι σε εμάς, τι κάναμε τόσον καιρό για να προετοιμαστούμε; Δεν κάναμε τίποτα και πρέπει να πούμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Έτσι είναι τα πράγματα. Το ζήτημα, λοιπόν, που τίθεται είναι ότι στη συνέχεια, ενώ είχαμε όλα αυτά τα προβλήματα Ευρώπη και Ελλάδα, ήρθε και ο ΣΥΡΙΖΑ με τη λογική των αφύλακτων συνόρων, με τη λογική του ξέφραγου αμπελιού - το είχα πει και στην προηγούμενη κοινοβουλευτική θητεία - , με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι ροές και να μην μπορεί και αυτός, αδύναμος και ανέτοιμος, να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Άρα, σήμερα πώς έχει το ζήτημα; Δεν πρέπει να κάνουμε μια παρέμβαση; Δεν είναι αναγκαία αυτή η παρέμβαση; Και τι κάνει, λοιπόν, αυτός ο νόμος; Με τον νέο νόμο μπροστά στην αναποτελεσματικότητα του παλαιού νόμου έρχεται να δημιουργηθεί ένα καινούργιο κανονιστικό πλαίσιο, δηλαδή να βάλει εκείνους τους κανόνες με τους οποίους πρέπει να λειτουργήσει το κράτος. Δεν είμαστε μια συντεταγμένη πολιτεία; Δεν πρέπει να έχουμε νόμους και κανόνες με τους οποίους να λειτουργούμε; Αυτό κάνει ο νέος νόμος. Βεβαίως ένα νομοθέτημα πρέπει να έχει την κοινωνική αποδοχή και παρ' ότι ακούστηκαν φωνές ότι φαλκιδεύονται, δεν προστατεύονται τα δικαιώματα των προσφύγων - μεταναστών ή των Ελλήνων, νομίζω ότι αυτός ο νόμος, η ενσωμάτωση της οδηγίας κρατάει μια ισορροπία, σεβόμενη τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών, σεβόμενη τα δικαιώματα των προσφύγων - μεταναστών που έχουν δικαίωμα προστασίας και κυρίως σεβόμενη, αν θέλετε, τις διεθνείς υποχρεώσεις. Θα κλείσω με το εξής, γιατί ο χρόνος δεν είναι αρκετός. Έχουμε, λοιπόν, υποχρέωση να ψηφίσουμε αυτό το νομοθέτημα, γιατί αν δεν το ψηφίσουμε, θα είμαστε συμμέτοχοι, συνεργοί και συνυπεύθυνοι στα όποια αποτελέσματα θα δημιουργήσει η διόγκωση αυτού του προβλήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας καλώ, λοιπόν, την τελευταία στιγμή να σταθείτε δημιουργικά ως Αντιπολίτευση απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο. Είναι μια αναγκαία νομοθετική παρέμβαση. Μπορεί να μην είναι ο τέλειος νόμος. Ένας νόμος, όμως, κρίνεται αν είναι τέλειος, λειτουργικός ή αποτελεσματικός στην πράξη και στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες - γι' αυτό έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία - οι νόμοι γίνονται για να αλλάζουν. Αν δούμε ότι κάτι δεν πάει καλά, εδώ είμαστε για να τον αλλάξουμε. Έχετε όμως, υποχρέωση αλλά περισσότερο εμείς, ως ελληνικό Κοινοβούλιο, γιατί έχουμε μια υψίστη αποστολή πρώτα απ' όλα να νομοθετούμε και να σεβόμαστε τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών και να νομοθετούμε σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις. Αυτό κάνει αυτός ο νόμος, τον οποίο σας καλώ να ψηφίσετε. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κούβελας και μετά ο κ. Στεφανάδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Βουλευτές, όλοι νομίζω ότι έχουμε στο μυαλό μας την εικόνα του τρίχρονου προσφυγόπουλου, του Αϊλάν, στα παράλια της Τουρκίας το 2015, να γίνεται έρμαιο των κυμάτων. Μας είχε συγκλονίσει, μας είχε εξοργίσει. Πάντως μας έμεινε αξέχαστη. Θα μπορούσε να είναι το παιδί οποιουδήποτε, απλώς είχε την ατυχία να γεννηθεί σε έναν τόπο όπου ακόμη σήμερα μαίνονται πολεμικές συγκρούσεις. Και βέβαια ο πόλεμος δεν κάνει διακρίσεις, χτυπάει τον καθένα ανεξάρτητα από ηλικία, χρώμα, φυλή. Εμείς οι Βουλευτές που προερχόμαστε από την κεντρική Μακεδονία, γίναμε τους πρώτους μήνες του 2016 μάρτυρες της ντροπής σε βάρος της ανθρώπινης υπόστασης στον καταυλισμό της Ειδομένης. Νομίζω ότι οι περισσότεροι που προερχόμαστε από εκεί είχαμε επισκεφθεί τον καταυλισμό και έχουμε εικόνα. Τότε η τοπική κοινωνία εκεί, στην περιοχή του Κιλκίς, είχε υπομείνει καρτερικά και στήριξε ανθρωπιστικά την κατάσταση, αλλά και όλη η κεντρική Μακεδονία. Στις βάρκες της ντροπής ακόμη στοιβάζονται άνθρωποι κάθε ηλικίας, έγκυες γυναίκες, άτομα με ειδικές ανάγκες και δυστυχώς πολλά ασυνόδευτα παιδιά. Πριν έναν μήνα περίπου τριάντα χιλιάδες ψυχές είχαν συγκεντρωθεί στα νησιά μας λόγω και των αυξημένων ροών της καλοκαιρινής περιόδου. Οι κάτοικοί τους εκεί έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα όριά τους. Άκουσα τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ νωρίτερα να μιλά σωστά για ένα διεθνές πρόβλημα και όχι απλά διμερές μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος. Χαίρομαι που συμφωνούμε σε αυτό. Σίγουρα πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της και γι' αυτό είναι ανάγκη να προχωρήσουμε στην ενσωμάτωση στο Εθνικό μας Δίκαιο των οδηγιών στα πλαίσια της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής ασύλου πάντα βέβαια με απόλυτο σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και στις αξίες του ανθρωπισμού. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Είναι θετική εξέλιξη η άποψη που εξέφρασε ο Γερμανός Υπουργός Εσωτερικών Ζεεχόφερ, ότι στο μέλλον οι διαδικασίες ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα ξεκινούν μεν από την χώρα υποδοχής, που βρίσκεται δηλαδή στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά θα ολοκληρώνονται σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου πιθανολογείται ότι θα γίνουν τελικά δεκτοί για ενσωμάτωση οι αιτούντες άσυλο. Αυτή η πρωτοβουλία προφανώς έρχεται σε συνέχεια της παρέμβασης του Κυριάκου Μητσοτάκη, του Έλληνα Πρωθυπουργού, στη Σύνοδο ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από δέκα περίπου ημέρες, όπου έβαλε στην ατζέντα την ανάγκη ενός νέου ευρωπαϊκού μηχανισμού ασύλου στη βάση της ευρωπαϊκής συνυπευθυνότητας και αλληλεγγύης των κρατών - μελών. Πού βρισκόμασταν πριν από λίγο καιρό; Το θυμόμαστε όλοι. Είχαμε κάνει μόλις χίλιες οκτακόσιες έξι επιστροφές ανθρώπων στην Τουρκία τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Εκφραζόταν επίσημα η άποψη ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο. Η πολιτεία διαχειριζόταν το ζήτημα με ιδεοληπτικά σύνδρομα. Είχαμε υπηρεσίες υποδοχής προσφύγων υποστελεχωμένες, μόλις στο 40%. Είχαμε ένα νομικό καθεστώς που οδηγούσε σε ακραία διαχειριστικά αδιέξοδα με το 85% των μεταναστών να κατατάσσονται σε ευάλωτες ομάδες. Είχαμε δομές φιλοξενίας υπό απάνθρωπες συνθήκες και μια αδιαφανή οικονομική διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων, η οποία έχει προκαλέσει εισαγγελική παρέμβαση, και είναι επίσης και στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας κατά της Απάτης και Διαφθοράς. Είχαμε ένα σύστημα λειτουργίας μη κυβερνητικών οργανώσεων χωρίς ξεκάθαρες αρμοδιότητες και ρόλο. Σήμερα έχουμε περίπου ογδόντα χιλιάδες αιτήσεις ασύλου και σχετικές προσφυγές σε εκκρεμότητα. Είναι θετικό ότι στην Αίθουσα επικρατεί η αντίληψη - αυτό φάνηκε, όπως και αν το εξέφρασε ο κάθε προηγούμενος ομιλητής, από οποιοδήποτε κόμμα και αν προέρχεται - ότι η διαχείριση της υπόθεσης του προσφυγικού - μεταναστευτικού αποτελεί κρίσιμο και μείζον εθνικό θέμα, που δεν πρέπει, όμως, να μας οδηγήσει σε αυτοαπομόνωση. Ως τέτοιο, λοιπόν, δεν επιδέχεται ούτε πολιτική ούτε κομματική αντιπαράθεση. Είναι ένα πρόβλημα που έρχεται απ' έξω και επιβάλλει συναίνεση και κοινή εθνική γραμμή για την αντιμετώπισή του. Δυστυχώς με τα όσα συνέβαιναν μέχρι πρόσφατα στην πατρίδα μας, χτίστηκε η πεποίθηση ότι η Ελλάδα είναι μια πολιτεία χωρίς οργάνωση, χωρίς δομές. Έλεγαν απλά ότι αρκεί να φτάσουμε μέχρι εκεί και μετά είναι εύκολο να παραμείνουμε. Αυτή η διαχειριστική αντίληψη και οι παθογένειες των προηγούμενων χρόνων μάς οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο. Αυτό πρέπει να ανατρέψουμε το συντομότερο και να περάσουμε στην οργανωμένη διαχείριση του προβλήματος στην Ελλάδα. Όπως είπε ο Πρωθυπουργός από την πρώτη στιγμή, ούτε φράχτες θέλουμε ούτε τείχη θέλουμε, κανόνες θέλουμε. Το νομοσχέδιο που είναι στην κρίση μας σήμερα, συστηματοποιεί και κωδικοποιεί το νομοθετικό πλαίσιο και θεσπίζει κανόνες που επιταχύνουν και αυστηροποιούν τη διαδικασία παροχής ασύλου. Βέβαια στη συνέχεια επιβάλλει και την επιστροφή όσων δεν δικαιούνται άσυλο. Το γεγονός, λοιπόν, ότι επιβάλλονται κανόνες και θα τηρούνται αυτοί οι κανόνες, πάντα με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και στον άνθρωπο, στέλνει μηνύματα τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό της χώρας μας. Μηνύματα στο εξωτερικό, στα αδίστακτα διεθνή κυκλώματα των διακινητών, ότι δεν θα είναι πια τόσο εύκολο να έρθουν και να παραμείνουν στην Ελλάδα τα θύματά τους, στην Τουρκία ότι πρέπει να σεβαστεί την κοινή δήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι από κοινού πρέπει να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα, αλλά και στο εσωτερικό μας προς όλους τους πολίτες, οι οποίοι αναρωτιούνται τι ακριβώς συμβαίνει με τους ανθρώπους που φτάνουν στη χώρα μας και ζητούν άσυλο, προς τις τοπικές κοινωνίες που καλούνται να συμβάλλουν στις ανάγκες αντιμετώπισης του ζητήματος αυτού και ανησυχούν για την ασφάλεια αλλά και την τοπική κοινωνική συνοχή. Δεν είναι ξενοφοβικές οι τοπικές κοινωνίες, φιλόξενες είναι, όμως ζητούν απαντήσεις για το προφίλ αυτών που θα φιλοξενηθούν στην ελληνική ενδοχώρα, πόσοι θα είναι αυτοί, για πόσο χρόνο θα παραμείνουν προσωρινά, με ποιον τρόπο θα ενσωματωθούν και πώς αργότερα θα διαχειριστούμε την τύχη και το μέλλον τους.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Να νιώσουν, λοιπόν, οι Έλληνες πολίτες ότι υπάρχει σχέδιο και θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, μεταναστευτικό και προσφυγικό, με ταχύτητα και σοβαρότητα. Καλώ, λοιπόν, όλους μας να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα σας παρακαλούσα να τηρείται ο χρόνος. Τον λόγο έχει ο κ. Χριστόδουλος Στεφανάδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές είμαστε μπροστά σε ένα νομοσχέδιο εξαιρετικά σημαντικό, κατά την άποψή μου, το οποίο χειρίζεται ένα θέμα τεράστιας σημασίας για την χώρα. Θα μου επιτρέψετε μια ειδική ευαισθησία, γιατί ο νομός μου, η Σάμος, έχει πληγεί σε τέτοιον βαθμό από τον εγκλωβισμό προσφύγων - μεταναστών και άλλων, που διαταράσσεται και διακυβεύεται η κοινωνική συνοχή. Αυτό ισχύει, βέβαια, για τη Λέσβο, για τη Χίο και όλα τα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μετανάστευση δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Είναι τόσο παλιό όσο η εμφάνιση του ανθρωπίνου είδους, του είδους μας. Από την προϊστορία, δηλαδή, από την εμφάνιση του έμφρονος ανθρώπου, του homo sapiens, στις κοιλάδες και στις στέπες της Ανατολικής Αφρικής, η μετανάστευση αρχικά για λόγους επιβίωσης ακολούθως για πολιτικούς, κοινωνικούς και άλλους λόγους, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη και συνυφασμένη με την εξέλιξη του ανθρώπου. Η χώρα μας έχει βιώσει την μετανάστευση και την προσφυγιά σε όλη τη διάρκεια και τη διαδρομή των αιώνων. Τι να πω; Από τη σταφιδική κρίση τον 19ο αιώνα όπου έφυγαν από την πατρίδα μας πολλοί ζητώντας άσυλο σε άλλες χώρες, κυρίως της Δύσης, τη Μικρά Ασία, την τεράστια μετανάστευση για να σωθούν οι ομογενείς μας από τους Τούρκους και βέβαια, σήμερα όπου έχουμε τα τελευταία χρόνια την πολύ πιο οδυνηρή μετανάστευση των νέων ανθρώπων, που ζητούν φωλιά και κατανόηση και εργασία και επιστημονική δράση στις ανεπτυγμένες χώρες της δύσης. Ως ένα έθνος που έχει βιώσει αντίστοιχες καταστάσεις έχουμε μνήμες και ξέρουμε να δείχνουμε ανθρωπιά και κατανόηση για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που περνούν τα σύνορά μας θαλάσσια και στεριανά. Η αναγνώριση και η προστασία των προσώπων που δικαιούνται διεθνή προστασία είναι από την αρχαιότητα ανθρωπιστική πράξη. Θυμίζω τι λέει ο Αισχύλος στις Ικέτιδες, ότι: «τις θυσίες εκείνου που ευσπλαχνίζεται τον ικέτη, οι Θεοί τιμούν ως προσφορές θεοσεβούμενου άντρα». Το τονίζω σε απάντηση των πρόσφατων άθλιων - τα χαρακτήρισε «σκουπίδια» πολύ εύστοχα ο κ. Χρυσοχοΐδης - δηλώσεων του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών ότι η χώρα μας - αν είναι δυνατόν! - πυροβολεί, πνίγει και απωθεί τους μετανάστες. Αναγνωρίζουμε ότι είναι μέρος της εξέλιξης του ανθρωπίνου γένους η μετανάστευση, όμως γενικά πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία του ζωτικού χώρου, του κεκτημένου της κάθε χώρας και της δικής μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κάθε χώρα έχει τα δικά της σύνορα, τα δικά της ήθη, έθιμα, τους δικούς της γραπτούς και άγραφους νόμους. Δεν είναι όλοι οι αιτούντες άσυλο πολιτικοί μετανάστες. Αξίζει να αναφέρω ότι το 2019 έφτασαν στην Ελλάδα πάνω από πενήντα τρεις χιλιάδες άνθρωποι. Από αυτούς σαράντα δυο χιλιάδες μπήκαν από τη θάλασσα στα νησιά και οι υπόλοιποι από τη στεριά. Και βέβαια σήμερα η πρώτη χώρα σε αριθμούς προσέλευσης, όπως ξέρουμε, δεν είναι η Συρία αλλά το Αφγανιστάν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Το νομοσχέδιο αυτό, σταχυολογώντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα άρθρα 39, 47, 59 και 60 προβλέπει τον πραγματικό σεβασμό αυτών που ζητούν άσυλο, τόσο των ενηλίκων όσο των ανηλίκων και των ατόμων με ειδικές ανάγκες, και δεν διακηρύττει νομοθετικά - με όλο τον σεβασμό - όπως έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά με ειδικά μέτρα και συγκεκριμένα θα προστατεύσει και θα ελέγξει το θέμα αυτό της μετανάστευσης. Η Κυβέρνηση, όπως ανέλυσε ο κ. Χρυσοχοΐδης, νομίζω ότι με αυτό το νομοσχέδιο μπορεί και πρέπει και είναι σε θέση να διαχειριστεί αυτό το πρόβλημα. Επίσης, θα ήθελα να αναφερθώ στα άρθρα 51 και 52 που σχετίζονται με την εκπαίδευση - που είναι σημαντικό - αυτών που αιτούνται άσυλο, ενώ το άρθρο 55 αναφέρεται στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, το οποίο είναι πολύ σημαντικό και αυτό. Μέχρι σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρακτική ήταν όταν μιλάμε για δικαιώματα αυτών των ανθρώπων να μιλάμε μόνο για δικαιώματα, αλλά τώρα τίθεται και το ζήτημα των υποχρεώσεων που έχουν απέναντι στην πατρίδα μας. Βέβαια, απαιτείται ένα νομικό πλαίσιο που αποκλείει την εκχώρηση ασύλου σε όσους δεν τηρούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των προσφύγων, ενώ καθορίζονται οι προϋποθέσεις παροχής διεθνούς προστασίας, όπως αναφέρεται στο τρίτο μέρος του νομοσχεδίου. Βέβαια, το νομοσχέδιο στοχεύει στην αποσυμφόρηση των νησιών και στην προστασία των ανθρώπων από τα κυκλώματα που τους εκμεταλλεύονται. Επίσης, καθίσταται σαφές ότι μπαίνουν κανόνες συγκεκριμένοι, που οφείλουν να είναι σεβαστοί και να τηρούνται από κάθε πλευρά. Για όλους αυτούς τους λόγους καλούμαστε να ψηφίσουμε αυτό το σχέδιο νόμου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Άκουσα τον ειδικό αγορητή του Κινήματος Αλλαγής το πρωί, ο οποίος είπε ότι πρέπει να συνηθίσουμε να ζούμε με τους πρόσφυγες. Ναι, να συνηθίσουμε να ζούμε αλλά όλοι μαζί, όλη η χώρα, όλοι οι Έλληνες. Θέλω να πω ότι αυτό το πρόβλημα πρέπει να το επωμιστούμε όλοι και όχι μόνο τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα οποία πλήττονται και τα οποία δυναστεύονται από αυτή την πρωτοφανή κρίση. Σας καλώ, λοιπόν, να ψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο το οποίο είναι στη σωστή κατεύθυνση και θα λύσει, πιστεύουμε, πάρα πολλά από τα προβλήματα τα οποία έχουν συσσωρευθεί. Ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο Βουλευτής κ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας επιτέλους περνά στην εποχή της ρεαλιστικής αντιμετώπισης του προσφυγικού - μεταναστευτικού προβλήματος. Μετά από τέσσερα χρόνια φαντασιακού κόσμου όπου αμέριμνοι πρόσφυγες «λιάζονταν» στα παγκάκια, μετά από τέσσερα χρόνια που το «μπάτε σκύλοι αλέστε» είχε γίνει σχεδόν το επίσημο σλόγκαν της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η νέα Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έρχεται να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους βάση. Η Ελλάδα είναι χώρα φιλόξενη, είναι χώρα που σέβεται τον πόνο, γιατί τον έχει βιώσει, είναι χώρα που σέβεται τον κατατρεγμένο, γιατί έχει βιώσει τον κατατρεγμό, είναι μια χώρα που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, γιατί αυτό έχει μπολιαστεί στο DNA της, όμως δεν μπορεί να είναι μια χώρα, που θα υποδέχεται τον καθένα χωρίς έλεγχο, χωρίς κανόνες, χωρίς όρια και όταν ο οποιοσδήποτε παραβαίνει τα αυτονόητα, χωρίς συγκεκριμένη, δικαιολογημένη και αποδεδειγμένη αιτία, τότε ο ίδιος αυτός παρερμηνεύει βάναυσα τον χαρακτήρα της φιλόξενης χώρας, μετατρέποντάς την σε μια χώρα εκμεταλλεύσιμη και διάτρητη. Εξάλλου η χώρα μας έχει πληρώσει όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζει ακόμα να πληρώνει βαρύ το τίμημα της διεθνούς προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης. Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια και η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη οφείλει να αναθεωρηθεί, καθώς η Ευρώπη δεν έχει δείξει ακόμη επαρκή δείγματα σοφής αντιμετώπισης αυτού του πολύπλοκου προβλήματος. Πού είναι η δίκαιη κατανομή προσφύγων σ' όλα τα κράτη - μέλη; Γιατί απουσιάζει ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα μετεγκατάστασης, που θα μειώνει δραστικά τον αριθμό των αιτημάτων ασύλου που καλούμαστε ως χώρα να διαχειριστούμε; Γιατί δεν προχωράνε οι συζητήσεις για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού επιστροφής; Πού είναι η έμπρακτη επιβεβαίωση του κοινοτικού κεκτημένου ότι τα σύνορα της Ελλάδας είναι σύνορα της Ευρώπης; Αλίμονο αν η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη εξαντλείται μόνο στη χρηματοδότηση των χωρών που αποτελούν τα εξωτερικά σύνορα. Υπό αυτό το πρίσμα με αισιοδοξία βλέπουμε τη νέα φιλοσοφία στη διαχείριση του προσφυγικού που εξέφρασε ο Γερμανός Υπουργός Χόρστ Ζεεχόφερ, κεντρική ιδέα της οποίας είναι ότι οι διαδικασίες ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να ξεκινούν στις χώρες που βρίσκονται στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά θα ολοκληρώνονται σε άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ευελπιστούμε το σχέδιο αυτό να τύχει προώθησης και έγκρισης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία βρήκε μια χαοτική κατάσταση. Εγκαλούμασταν από τον ΣΥΡΙΖΑ στα χρόνια της προηγούμενης δικής μας διακυβέρνησης για μια Αμυγδαλέζα, η οποία σε σύγκριση με τη Μόρια των δέκα χιλιάδων στοιβαγμένων ψυχών ήταν πεντάστερο ξενοδοχείο. Στα τέσσερα χρόνια ΣΥΡΙΖΑ έγιναν μόνο χίλιες επτακόσιες επαναπροωθήσεις, όταν μόνο το 2018 ο αριθμός των αιτούντων άσυλο στη χώρα άγγιζε τις εξήντα επτά χιλιάδες. Σημαντική πτυχή των ενεργειών μας η επιτάχυνση, η απλοποίηση και η αυστηροποίηση των διαδικασιών χορήγησης ασύλου, εισάγοντας ένα νομοσχέδιο περί διεθνούς προστασίας, το οποίο εστιάζει στον ταχύτατο διαχωρισμό των ικετών απ' όσους δεν πληρούν τα χαρακτηριστικά του πρόσφυγα και στην παροχή προστασίας στους πρώτους ως ύψιστη πράξη ανθρωπισμού, ένα σχέδιο νόμου που μειώνει τα βήματα για την εξέταση των αιτήσεων, διορθώνει τα σφάλματα του συστήματος παροχής ασύλου που εφάρμοσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και εισάγει επιτέλους κανόνες, που θα ξεκαθαρίζουν ποια είναι τα δικαιώματα και ποιες είναι οι υποχρεώσεις των αιτούντων το άσυλο. Απ' όλες τις εξαιρετικά σημαντικές προωθούμενες διατάξεις, επιτρέψτε μου να αναφερθώ επιγραμματικά σε τρεις. Πρώτον, αλλάζει το καθεστώς κράτησης, ώστε να μη χάνονται από την επιτήρηση των αρχών χιλιάδες αλλοδαποί, όπως γινόταν με την προηγούμενη διακυβέρνηση. Τέρμα πια τα «λιάζονται στις πλατείες και στα παγκάκια και μετά τους χάνουμε».
Τι λαϊκισμός είναι αυτός;
Μην ενοχλείστε, κύριε Τζανακόπουλε.
Δεν είπα τίποτα εγώ, δεν μίλησα.
Σας παρακαλώ πολύ. Έχουμε ακούσει λαϊκισμό και λαϊκισμό από το πρωί. Δεύτερον, προβλέπεται ρητά ότι η παραβίαση των όρων και των κανονισμών λειτουργίας των κέντρων υποδοχής και ταυτοποίησης έχει ως συνέπεια τη διακοπή της στέγασης και ουσιαστικά την αποπομπή των αιτούντων απ' αυτά. Τέρμα πια στην ισοπέδωση των κανόνων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Τρίτον, αυστηροποιούνται οι ορισμοί της οδηγίας ως προς το τι συνιστά μέλη οικογένειας, ενώ αυστηροποιείται η έννοια της ευαλωτότητας, καθώς απαλείφεται επιτέλους το μετατραυματικό στρες ως λόγος ευαλωτότητας, που είχε ως συνέπεια, λόγω της ευελιξίας στην ερμηνεία, να μπαίνουν όλοι, «κουτσοί - στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας ζητάει το αυτονόητο, να μην περάσει μόνη της τον δύσκολο κάβο. Το μήνυμά μας το μήνυμα όλων των τοπικών κοινωνιών μας είναι σαφές: Είμαστε φιλόξενοι, ναι, αλλά δεν αντέχουμε άλλο, δεν αντέχει η κοινωνία μας - ειδικά μετά από χρόνια κρίσης και ειδικά χωρίς κανόνες και όρια - άλλη ταλάντευση, άλλη αποσυναρμολόγηση, άλλη διάβρωση της συνοχής και του αισθήματος της ασφάλειας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο Βουλευτής Αχαΐας κ. Τσιγκρής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρωθυπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, το οποίο θα απασχολήσει την Ελλάδα για τις επόμενες δεκαετίες. Είναι ένα πρόβλημα το οποίο πρέπει να δούμε με σοβαρότητα, γιατί μπορεί να είναι το μεγαλύτερο που υποδέχεται η χώρα μας αυτόν τον καιρό. Θα το έχουμε μαζί μας για χρόνια. Η Ελλάδα ξέρει από προσφυγιά και από μετανάστευση. Η Ελλάδα γνωρίζει από πόνο και από ξεριζωμό. Σήμερα γνωρίζουμε όλοι ότι πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο απαιτεί ανθρωπιά, αλληλεγγύη και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε όμως αντιληφθεί όλοι μας ότι είναι και ένα βαθύτατα ευρωπαϊκό ζήτημα. Αφορά πρώτα και κύρια την Ελλάδα και την Κύπρο, κατά δεύτερο λόγο τη Μάλτα και την Ιταλία, κατά τρίτο την Ισπανία και τελευταία την Πορτογαλία, αλλά αφορά όλη την Ευρώπη, γιατί τα κράτη μας έχουν ευρωπαϊκά σύνορα. Αν, λοιπόν, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν σκύψουν στο πρόβλημα, αν δεν εντείνουν τους ελέγχους στα σύνορα, τους ελέγχους στη θεώρηση των διαβατηρίων, την οικονομική ενίσχυση προς τα κράτη της Μεσογείου και κυρίως της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, ουσιαστικά το πρόβλημα θα παραμένει άλυτο. Πρέπει, όμως, να αναρωτηθούμε: Η Ελλάδα έχει μεταναστευτική πολιτική τα τελευταία χρόνια; Ας κάνουμε, λοιπόν, κάποιες ερωτήσεις. Γνωρίζουμε πόσοι μετανάστες βρίσκονται στην Ελλάδα και ποιοι είναι αυτοί, πού δουλεύουν ακριβώς και τις εθνικότητές τους; Γνωρίζουμε πόσοι είναι νόμιμοι και πόσοι παράνομοι; Έχουμε κάνει ποτέ μια έρευνα, για να δούμε πόσους αντέχει η ελληνική οικονομία; Ξέρουμε, πράγματι, πόσους χρειαζόμαστε και ποια είναι τα κριτήρια νομιμοποίησης; Θέλουμε, για παράδειγμα, κάποιους ανθρώπους οι οποίοι έρχονται από πού, τι ηλικίας, να εξυπηρετήσουν τι; Όλα τα σοβαρά κράτη στον κόσμο έχουν συγκεκριμένα κριτήρια νομιμοποίησης μεταναστών. Να δούμε, όμως, ποια είναι η σημερινή ζοφερή κατάσταση. Από το 2016 έως το 2019 έχουν κατατεθεί χιλιάδες αιτήσεις για παροχή ασύλου. Σήμερα εκκρεμούν εξήντα οκτώ χιλιάδες αιτήσεις παροχής ασύλου. Ο χρόνος προσδιορισμού εξέτασης της αίτησης ανέρχεται στα δυόμισι χρόνια. Αν κριθεί ότι δεν είσαι πρόσφυγας, ουσιαστικά κυκλοφορείς κάπου στην ελληνική επικράτεια, προφανώς παρανόμως. Μέσα σε δυόμισι μήνες, τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο, από τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο πέρασαν περίπου διακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό. Πρέπει να πάψουμε να στρουθοκαμηλίζουμε, να βάζουμε το κεφάλι μέσα στην άμμο, να αγνοούμε τις συνέπειες ενός σοβαρότατου προβλήματος, το οποίο έχει σοβαρότατες συνέπειες στη δημόσια τάξη, στην κοινωνική συνοχή, στη δημόσια υγεία. Υπάρχει μια βασική εγκληματολογική αρχή - τουλάχιστον εμείς τη διδάσκουμε στα πρώτα έτη - σύμφωνα με την οποία ο πολυπολιτισμός δημιουργεί ταυτοχρόνως και αυξημένες πιθανότητες παραβατικότητας. Οι δεύτερης γενιάς μετανάστες, ακόμα και οι νόμιμοι, είναι μια οριακή ομάδα πληθυσμού. Δεν ανήκουν ούτε στο κράτος καταγωγής ούτε στο κράτος ενσωμάτωσης. Γι' αυτό πρέπει να νομιμοποιούμε και να ενσωματώνουμε τους ανθρώπους που θέλουμε να υποδεχτούμε, αλλά να γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί ποια είναι τα κριτήρια επιλογής τους και στη συνέχεια να αντιμετωπίζονται ως Έλληνεςενώ οι υπόλοιποι να επιστρέφουν στα σπίτια τους. Αυτό κάνει το παρόν σχέδιο νόμου. Βάζει κανόνες για πρώτη φορά. Ουσιαστικά, δηλαδή, επιταχύνει τη διαδικασία παροχής ασύλου, η οποία πρέπει να παρέχεται τουλάχιστον σε δύο, το πολύ τρεις μήνες. Παράλογο; Το βρίσκει κάποιος παράλογο αυτό; Όποιος το βρίσκει παράλογο, πρέπει να μας πει γιατί. Γιατί ένας άνθρωπος πρέπει να ταλαιπωρείται και να μένει σε μια κενή γραμμή μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας; Γιατί αυτός ο άνθρωπος πρέπει να διαβιοί σε άθλιες συνθήκες; Γιατί αυτός ο άνθρωπος πρέπει να πάσχει από μολυσματικές ασθένειες, με κίνδυνο να δημιουργήσει προβλήματα δημόσιας υγείας; Η Ελλάδα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και με αυτό θα κλείσω - πρέπει να πάψει επιτέλους να δίνει λάθος αντανακλαστικά στη διεθνή κοινή γνώμη. Η Ελλάδα είναι πραγματικά μία πολύ φιλόξενη και ανθρωπιστική χώρα, αλλά είναι και ένα κράτος ευνομούμενο και ένα κράτος δικαίου, το οποίο έχει σύνορα τα οποία φυλάσσονται. Πρέπει επιτέλους να αντιμετωπίσουμε το κράτος μας σαν το κοινό μας σπίτι. Στο σπίτι μας δεν μπαίνει κανένας ανεξέλεγκτα, αλλά μόνο εφόσον τον καλέσουμε για να τον φιλοξενήσουμε. Είμαστε, πράγματι, φιλόξενοι, αλλά στο σπίτι μας δεν μπαίνει όποιος κι όποιος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι πρέπει όχι μόνο η κυβερνητική πλειοψηφία να ψηφίσει το νομοσχέδιο, αλλά να το ψηφίσουμε όλοι, γιατί σήμερα κρινόμαστε απέναντι στην ιστορία. Ή θα αντιμετωπίσουμε το μεταναστευτικό και το προσφυγικό πρόβλημα ή αυτό θα μας πνίξει.
Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν από έναν μήνα και στο πλαίσιο της Ώρας του Πρωθυπουργού, από το Βήμα αυτό και στην πρωτολογία μου και στη δευτερολογία μου, είχα περιγράψει την πολιτική μας απέναντι στα αλλεπάλληλα κύματα ανέστιων και ξεριζωμένων που δέχεται, δυστυχώς, καθημερινά η χώρα μας. Είχα μιλήσει για την ανάγκη προστασίας των συνόρων μας. Είχα μιλήσει για τον αναγκαίο διαχωρισμό μεταξύ προσφύγων και οικονομικών μεταναστών. Είχα μιλήσει, προφανώς, για την ευρωπαϊκή διάσταση του προβλήματος, αλλά είχα μιλήσει και για τους κανόνες υπό τους οποίους, όσοι το δικαιούνται, θα μπορούν να παραμένουν στην πατρίδα μας, θα ενσωματώνονται στην ελληνική κοινωνία υπό ανθρώπινες συνθήκες. Και σήμερα το σχέδιο νόμου το οποίο θα γίνει νόμος του κράτους όταν ολοκληρωθεί αυτή η συζήτηση, ολοκληρώνει την κάλυψη ενός μεγάλου κενού. Η Ελλάδα αποκτά επιτέλους ένα σαφές, δομημένο και λειτουργικό σύστημα ασύλου. Θέλω να συγχαρώ τον Υπουργό και τον Αναπληρωτή Υπουργό για τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία, για τη διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε, για το γεγονός ότι ενσωματώθηκαν πολλά από τα σχόλια τα οποία έγιναν στη δημόσια διαβούλευση στο κείμενο του τελικού σχεδίου νόμου, το οποίο κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων. Ήταν ακριβώς οι ελλείψεις και οι αντιφάσεις στον τομέα αυτόν που μέχρι τώρα επέτρεπαν λάθη, καθυστερήσεις και συχνά εικόνες χάους. Όλοι γνωρίζουν τι παρέλαβε μόλις ανέλαβε η νέα Κυβέρνηση. Χιλιάδες ανθρώπους στοιβαγμένους στα νησιά, διάσπαρτους στην ενδοχώρα, προβληματικές δομές - όπως η Μόρια - σχεδόν εβδομήντα χιλιάδες αιτήσεις ασύλου να παραμένουν εκκρεμείς και παρά τις τεράστιες σπατάλες που ερευνά η OLAF, μόλις το 22% των ευρωπαϊκών πόρων να έχει πλήρως αξιοποιηθεί. Ένα και μόνο στοιχείο αρκεί, για να περιγράψει και την κατάσταση που παραλάβαμε αλλά και την πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης. Από τις δεκάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες που έφτασαν στη χώρα μας τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια, έγιναν μόλις χίλιες οκτακόσιες έξι επιστροφές στην Τουρκία. Επαναλαμβάνω, έγιναν μόλις χίλιες οκτακόσιες έξι επιστροφές, όταν σήμερα εκκρεμούν σχεδόν εβδομήντα χιλιάδες αιτήσεις ασύλου. Και οι πιο πολλές επιστροφές οι οποίες έγιναν, ήταν οικειοθελείς επιστροφές, κάτι που αποδεικνύει έμπρακτα ότι το όλο σύστημα χορήγησης ασύλου, έμενε ουσιαστικά σε καθεστώς παρατεταμένης παράλυσης, εκπέμποντας ταυτόχρονα το σήμα ότι στην Ελλάδα μπορεί να έρχονται άνθρωποι για να μείνουν απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, χωρίς κανέναν τελικά έλεγχο, αλλά και δίνοντας δικαίωμα στην Τουρκία να μην εφαρμόζει την κοινή δήλωση που έχει υπογράψει με την Ευρωπαϊκή Ένωση και δίνοντας δικαίωμα, επίσης, στην Ευρώπη να μας ασκεί έντονη κριτική, γιατί εμείς ως ευρωπαϊκή χώρα, κράτος - σύνορο της Ευρώπης, δεν είμαστε εντάξει στις υποχρεώσεις μας που απορρέουν από την κοινή δήλωση την οποία έχει υπογράψει η Ευρωπαϊκή Ένωση με την Τουρκία από το 2016. Όλοι, επίσης, αναγνωρίζουν ότι ένα τόσο σύνθετο πρόβλημα ευκολότερα αντιμετωπίζεται στη γέννησή του παρά ύστερα από πέντε χρόνια όταν αυτό έχει γιγαντωθεί και πως η ψευδαίσθηση των ανοιχτών συνόρων απαιτεί οργάνωση για να προσαρμοστεί στη ρεαλιστική πολιτική των ασφαλών συνόρων και ότι η ιδεοληψία των μεταναστών που «λιάζονται», θέλει τόλμη και χρόνο ώστε να μετατραπεί σε μία καθημερινότητα κράτους και πολιτών που νοιάζονται. Όμως δεν είμαι εδώ για να κρυφτώ πίσω από τις αδυναμίες άλλων. Το μεταναστευτικό είναι ήδη απέναντί μας και οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Και θα το αντιμετωπίσουμε παρά τις διαπιστωμένες ανεπάρκειες ακόμα και ισχυρότατων οργανισμών, παρά τις διαφορετικές απόψεις και τις διαφορετικές φωνές που εκπέμπονται σήμερα και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ακόμα δεν έχει καταλήξει σε μία οριστική πολιτική απέναντι στο ζήτημα αυτό, με πυξίδα τη διεθνή αλληλεγγύη, αλλά και την εθνική ευθύνη και με το βλέμμα μας στους κυνηγημένους του κόσμου αλλά και στα δικαιώματα των Ελλήνων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είπα και στην αρχή και όπως ανέπτυξαν και πολλοί βουλευτές της Συμπολίτευσης, η μεγάλη τομή των ρυθμίσεων που συζητάμε σήμερα, είναι ότι καθιερώνουν για πρώτη φορά έναν συμπαγή νόμο περί διεθνούς προστασίας, που υπηρετεί τρεις κομβικές αρχές: Πρώτον, κωδικοποιεί πέντε διαφορετικούς νόμους, ένα προεδρικό διάταγμα και δεκάδες διάσπαρτες διατάξεις ή μεταφορές οδηγιών. Όλα αυτά τα εναρμονίζει με το Κοινοτικό Δίκαιο και με τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Δεύτερον, απλοποιεί και συντομεύει τη χορήγηση ασύλου στους αληθινούς πρόσφυγες, δίνοντας προτεραιότητα στα παιδιά και στις οικογένειες, στις οποίες μάλιστα παρέχει αμέσως πρόσβαση σε υγεία και σε εκπαίδευση. Και τρίτον, εντάσσει όσους ζητούν προστασία σε ένα πλαίσιο σεβασμού αλλά και συνεργασίας με τις ελληνικές αρχές. Όσοι παρελκυστικά θα διεκδικούν άσυλο αλλά θα προσβάλλουν τη χώρα, δεν έχουν θέση στην πατρίδα μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Με λίγα λόγια είναι η ολοκληρωμένη απάντηση που δίνει στο μεταναστευτικό και προσφυγικό πρόβλημα ένα οργανωμένο, ένα δημοκρατικό κράτος. Ενδεικτικά θα αναφέρω μερικές μόνο προβλέψεις που πιστοποιούν αυτή τη διπλή μας κατεύθυνση. Αυστηροί κανόνες που βάζουν τέλος σε παρανομίες και αυθαιρεσίες αλλά και ευαισθησία που παρέχει πρόσθετα δικαιώματα στους αδικημένους. Στο εξής, κάθε αίτηση θα πρέπει να εξετάζεται μέσα σε έξι μήνες αντί για εννέα που ίσχυε μέχρι σήμερα, και η απόφαση θα πρέπει να δίνεται στον ενδιαφερόμενο εντός δέκα ημερών αντί για είκοσι. Αν, όμως, στο μεταξύ ο αιτών δεν συνεργάζεται με τις αρχές - έχει αποχωρήσει από τη χώρα χωρίς άδεια - , το αίτημα θα κρίνεται αυτομάτως αβάσιμο και θα είναι φυσικά υποψήφιος προς αναχώρηση. Γι' αυτό άλλωστε και στο νέο σύστημα θα εξετάζονται πρώτα οι περιπτώσεις ευάλωτων προσώπων αλλά και ατόμων με παραβατική συμπεριφορά, ώστε να δρομολογούνται έγκαιρα οι διαφορετικές τους πορείες. Θα διακόπτεται επίσης η φιλοξενία όποιου διαπιστώνεται ότι δεν υπέβαλε αίτηση προστασίας αμέσως μετά την άφιξή του, αν απέκρυψε περιουσιακούς πόρους ή αν έχει παραβιάσει κανονισμούς λειτουργίας των δομών στις οποίες διαμένει. Από τις προϋποθέσεις ευαλωτότητας απαλείφεται το γενικόλογο «μετατραυματικό στρες» το οποίο όλοι γνωρίζετε ότι δύσκολα βεβαιώνεται από τους γιατρούς και το οποίο - για να το πούμε πολύ απλά - είχε γίνει μια φάμπρικα, για να μπορούν πολλοί να το επικαλούνται ψευδώς, να χαρακτηρίζονται ως ευάλωτοι και να μεταφέρονται στην ενδοχώρα. Αντίθετα, στα ευάλωτα και στα προς προστασία άτομα εντάσσονται πλέον όλοι οι ανήλικοι όχι μόνο οι ασυνόδευτοι. Εισάγουμε νέες πρόνοιες υπέρ των πραγματικών προσφύγων. Μέλη της οικογένειας του αιτούντος θα θεωρούνται πλέον, εκτός των συζύγων και των παιδιών, και ο εκτός γάμου σύντροφός τους. Το ίδιο θα ισχύει και για τα εκτός γάμου τέκνα και τους γονείς τους αλλά και για όποιον γενικά έχει την επιμέλεια ενός ανήλικου παιδιού. Ειδικά οι ανήλικοι θα εισάγονται στις αντίστοιχες βαθμίδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Αν οι γονείς τους δεν τηρούν αυτή την υποχρέωση, θα έχουν κυρώσεις. Πολύ σύντομα θα είμαστε σε θέση να ανακοινώσουμε ένα ειδικό πρόγραμμα για τα πέντε χιλιάδες ασυνόδευτα ανήλικα, από τα οποία, δυστυχώς, σήμερα μόλις χίλια διακόσια έχουν τη στοιχειώδη φροντίδα μια οργανωμένης δομής. Συνολικότερα, άλλωστε, όλοι οι νόμιμοι πρόσφυγες θα έχουν πρόσβαση στην εργασία. Ένας ειδικός αριθμός θα τους δίνει πρόσβαση και στην περίθαλψη, ενώ ύστερα από έξι μήνες θα εντάσσονται και σε ειδικά προγράμματα απασχόλησης, ώστε να πάψει η Ελλάδα να προσελκύει αλλοδαπούς, οι οποίοι μέχρι σήμερα ζητούσαν προστασία μόνο και μόνο για να βρουν δουλειά σε ένα άλλο κράτος. Κυρίες και κύριοι, είναι προφανές ότι οι προσφυγικές μεταναστευτικές ροές οφείλονται σε βαθιά προβλήματα, σε πολεμικές κρίσεις, σε μεγάλες οικονομικές ανισότητες. Συνεπώς, για την αντιμετώπισή τους απαιτούνται παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο, τον σεβασμό των συνόρων των συνθηκών, την ειρηνική συνεργασία μεταξύ λαών και κυβερνήσεων, την οικονομική υποστήριξη χωρών που σήμερα έχουν μεγάλη δυσκολία να παρέχουν στους κατοίκους τους, στους υπηκόους τους, την προοπτική για μια καλή ζωή εντός των συνόρων τους και δεν έχω πρόβλημα αυτό να το επαναλάβω και τώρα. Είμαι, όμως, ταυτόχρονα και ρεαλιστής. Βλέπω τις δυσκολίες, αναγνωρίζω τα μεσοπρόθεσμα δεδομένα. Ξέρω πολύ καλά ότι το δράμα εκατομμυρίων φυγάδων, χρησιμοποιείται από κάποιες χώρες ως μοχλός πίεσης για τους δικούς της γεωπολιτικούς σκοπούς, αλλά και ότι φυσικά γίνεται πεδίο δράσης κυκλωμάτων που εμπορεύονται πολύ ακριβά και συχνά μάταια την ανθρώπινη ελπίδα. Εκτός, λοιπόν, από αναλύσεις οφείλουμε να έχουμε και ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης στον παρόντα χρόνο και υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι γνωστό ότι αναδεικνύουμε το μεταναστευτικό ως τη νέα πρόκληση για ολόκληρη την ήπειρό μας, διεκδικώντας κοινή φύλαξη των ανατολικών ορίων της. Υποδέχομαι, λοιπόν, εξαιρετικά θετικά τη νέα κινητικότητα που προκαλεί η πρόσφατη γερμανική πρωτοβουλία για μια συνολική επανεξέταση της ευρωπαϊκής πολιτικής ασύλου. Εξάλλου, τις ελληνικές θέσεις τις είχα συζητήσει και με τον Γερμανό Υπουργό Εσωτερικών, τον κ. Ζεεχόφερ στο Μέγαρο Μαξίμου πριν από περίπου έναν μήνα. Το ζήτημα αυτό, δηλαδή την ανάγκη η Ευρώπη να αποκτήσει τάχιστα μια κοινή πολιτική ασύλου, μια κοινή πολιτική στο ζήτημα του προσφυγικού μεταναστευτικού ζητήματος, την είχα θέσει και στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, ζητώντας επιτακτικά την επανεξέταση του συστήματος του Δουβλίνου. Εκεί έθεσα - όπως το κάνω σε όλες τις δημόσιες παρεμβάσεις μου - και όλες τις χώρες τις ευρωπαϊκές προ των ευθυνών τους. Θα επαναλάβω εδώ αυτό το οποίο είπα και στο Συμβούλιο, ότι δεν γίνεται να υπάρχουν χώρες οι οποίες να απολαμβάνουν τα οφέλη από την ελεύθερη διακίνηση πολιτών που η συνθήκη Σένγκεν τους εξασφαλίζει και ταυτόχρονα να αρνούνται πεισματικά έστω και τον ελάχιστο επιμερισμό του προσφυγικού μεταναστευτικού προβλήματος, για λόγους που έχουν να κάνουν μόνο και μόνο με τις εσωτερικές ισορροπίες κάποιων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν γίνεται να υπάρχει α λα καρτ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Από την άλλη στο εθνικό πεδίο υπηρετούμε τρεις ανάγκες. Προστατεύουμε τα σύνορά μας, σώζουμε ζωές στο Αιγαίο και αποφορτίζουμε τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Ήδη στις θάλασσες μας ενεργοποιούμε ένα σύγχρονο σύστημα παρακολούθησης. Οι περιπολίες του Λιμενικού είναι αυξημένες. Προμηθευόμαστε περισσότερες θερμικές κάμερες αλλά και περισσότερα ευέλικτα ταχύπλοα, πλωτά μέσα. Ο στόχος μας παραμένει ο ίδιος. Καμμία χαμένη ζωή στο Αιγαίο αλλά και καμμία σπιθαμή των νερών μας χωρίς έλεγχο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ταυτόχρονα σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών, την τοπική αυτοδιοίκηση και με την επιχειρησιακή υποστήριξη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας προωθούμε την οργανωμένη ανακούφιση των νησιών μας με τη μεταφορά προσφύγων στην ενδοχώρα. Σε αυτή την προσπάθεια θέλουμε τη συνεργασία των δήμων και των κατοίκων των τοπικών κοινωνιών. Έχω πει πολλές φορές ότι αυτοί δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να αιφνιδιάζονται. Αντίθετα όσοι είναι πρόθυμοι να βοηθούν σε αυτή τη μεγάλη εθνική προσπάθεια, πρέπει να επιβραβεύονται. Φροντίζουμε ώστε αυτή η διασπορά να γίνεται με προσοχή στον αριθμό των προσφύγων και με προτεραιότητα σε οικογένειες, ώστε αυτή η διαδικασία να γίνει πιο αποδεκτή από τις τοπικές κοινωνίες. Επαναλαμβάνω ότι αυτές θα ενισχυθούν, ώστε να έχουν τη δύναμη να αφομοιώνουν αυτό το φορτίο, αυτό το βάρος της έκτακτης φιλοξενίας. Την πολιτική αυτή, λοιπόν, συμπληρώνει σήμερα ο νόμος για το άσυλο. Είναι ένας νόμος ο όποιος, ανάμεσα στα άλλα, εκπέμπει και ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Ως εδώ. Ως εδώ με όσους γνωρίζουν ότι δεν δικαιούνται άσυλο, αλλά παρά ταύτα επιχειρούν να εισέλθουν και να παραμείνουν στη χώρα μας. Αυτοί θα επιστρέφονται τάχιστα είτε στην Τουρκία βάσει της κοινής δήλωσης είτε στην πατρίδα τους, και θα χάσουν τα λεφτά τα οποία έδωσαν στα άθλια κυκλώματα των διακινητών. Ταυτόχρονα, όμως, το νέο σύστημα θέτει και όρια στη θολή δράση ορισμένων μη κυβερνητικών οργανώσεων, αλλά και καλεί - επιτρέψτε μου να το πω αυτό - κάποιους που συνθηματολογούν για ευαισθησία από κάποια απομακρυσμένα και θεωρητικά παρατηρητήρια, να μπουν στην πραγματική μάχη επί του πεδίου και όλοι επιτέλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη, δυστυχώς, σήμερα ζει σε συνθήκες οικονομικής ανέχειας και συχνά πολιτικής ανελευθερίας. Εκατομμύρια άνθρωποι αποτελούν δυνητικούς αιτούντες διεθνούς προστασίας. Η λύση ωστόσο δεν είναι να ανοίξουμε διάπλατα τις πύλες της χώρας, για να τους υποδεχθούμε όλους. Κάτι τέτοιο θα καταδίκαζε και τους ίδιους στη διάψευση του ονείρου αλλά θα καταδίκαζε και τους Έλληνες σε μια χειρότερη ζωή, και αυτό με τη σειρά του θα έκλεινε την ανοιχτόκαρδη και φιλόξενη κοινωνία μας, θα στρέβλωνε τις παραδόσεις μας, τα ιδανικά μας, θα όπλιζε τελικά τους οπαδούς της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, όπως ,δυστυχώς, συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η πολιτική των ανοιχτών συνόρων είναι το ίδιο λάθος όσο η πολιτική των κλειστών συνόρων. Ζήσαμε δέκα χρόνια κρίσης και όμως σηκώσαμε και σηκώνουμε με αξιοπρέπεια και φιλότιμο στους ώμους μας τις ευθύνες τριών ηπείρων. Η πατρίδα μας εξάλλου ξέρει καλά από προσφυγιά, γι' αυτό και θα δώσει καταφύγιο σε όσους κινδυνεύουν. Όμως αυτό θα γίνει με κανόνες, συντεταγμένα και δομημένα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και μόνο έτσι όσοι το θέλουν, μπορούν και δικαιούνται υγιείς και μορφωμένοι αύριο, να ενσωματωθούν γόνιμα στον εθνικό κορμό. Διότι δεν σας κρύβω ότι όπως θαυμάζω τα κατορθώματα του Γιάννη Αντετοκούνμπο, έτσι καμάρωσα και στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου την αριστούχο μαθήτρια με καταγωγή από την Αφρική, αυτό το κορίτσι που με τόσο υπερηφάνεια κρατούσε τη γαλανόλευκη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κλείνω με μια αλήθεια. Η αλληλεγγύη ή θα εκδηλώνεται με σύστημα ή απλούστατα θα υπάρχει μόνο στα λόγια και στα συνθήματα. Και αυτή δεν είναι μια άποψη δικιά μου. Είναι η σκέψη μιας μεγάλης κυνηγημένης, της φιλοσόφου Χάνα Άρεντ, που διωγμένη ως Εβραία από τη ναζιστική Γερμανία, κατέφυγε πρόσφυγας στη Γαλλία και από εκεί στην Αμερική, όπου έζησε δεκατρία ολόκληρα χρόνια χωρίς υπηκοότητα. Ήταν εκείνη που υπερασπίστηκε όσο κανείς το δικαίωμα να έχεις δικαιώματα, όπως συνήθιζε να λέει, αλλά ήταν η ίδια που υποστήριξε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα μπορούν να τα διασφαλίζουν στην πράξη μόνο οι οργανωμένες πολιτικές κοινότητες. Αυτό ακριβώς πρεσβεύει το σημερινό μας νομοθέτημα. Σας ευχαριστώ.
Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Αλέξης Τσίπρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα ξεκινώντας να σας θυμίσω μια γνωστή λαϊκή ρήση, που λέει: «Όλα εδώ πληρώνονται». Αυτό υπάρχει, βεβαίως, για όσα συμβαίνουν στη ζωή μας, αλλά τελικά ισχύει και για όσα συμβαίνουν στην πολιτική ζωή. Άκουσα πριν από λίγο τον Πρωθυπουργό, κ. Μητσοτάκη και έχω την αίσθηση ότι ο σημερινός λογογράφος πρέπει να ήταν απ' αυτούς της κεντροαριστεράς που έχει προσλάβει στο Μαξίμου. Διότι όλοι σχεδόν οι Βουλευτές σας, κύριε Μητσοτάκη, που ανέβηκαν σε αυτό το Βήμα είχαν τελείως διαφορετική γραμμή από τη γραμμή την οποία εκπέμψατε εσείς, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την αναφορά σας στον Αντετοκούμπο και στη μαθήτρια από την Αφρική που κρατούσε την ελληνική σημαία και ήσασταν ιδιαίτερα περήφανος, όπως και όλοι μας, γι' αυτό.
Την ίδια γραμμή έχουν. Απλώς δεν τους ακούσατε.
Αφήστε με να μιλήσω. Εμείς ακούσαμε με μεγάλη ηρεμία και ησυχία τον Πρωθυπουργό καθόσον ομιλούσε. Έχω την αίσθηση, λοιπόν, ότι σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα, εθνικό ζήτημα όπως το προσφυγικό, βρίσκεστε αντιμέτωποι, θα έλεγα εγκλωβισμένοι ανάμεσα στη ρητορική που αναπτύσσατε προεκλογικά - και συνεχίζουν να αναπτύσσουν οι περισσότεροι Βουλευτές, πολιτευτές, δήμαρχοι, εκπρόσωποι του κόμματος σας στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στις δημόσιες παρεμβάσεις τους - και από την άλλη στη σοβαρότητα του προβλήματος, το οποίο τώρα εσείς πρέπει να το διαχειριστείτε και να δώσετε λύσεις. Ως αντιπολίτευση, λοιπόν, υιοθετήσατε μια ακραία ρητορική. Δεν διστάσατε να το κάνετε και σε άλλα θέματα, κρίσιμα, εθνικά. Το κάνατε και στο προσφυγικό. Βασικός σας στόχος, ήταν ακόμα και σε αυτό το ευαίσθητο ζήτημα να καβαλήσετε αυτό το κύμα του ακροδεξιού λαϊκισμού που είναι μεγάλο κύμα και όχι μόνο στην Ελλάδα. Είναι υπαρκτό και μεγάλο κύμα στην Ευρώπη, έχει πολύ μεγάλες διαστάσεις και δημιουργεί και προϋποθέσεις στο να βρεθούν και κοντά σε κυβερνήσεις οι εκπρόσωποι αυτού του κύματος, σε σημαντικές χώρες, όπως η γειτονική Ιταλία. Μπροστά βεβαίως, στο σκοπό σας να μπορέσετε να χαϊδέψετε τα αυτιά, να προσελκύσετε τις ευαισθησίες και τις ανησυχίες ενός κόσμου, χρησιμοποιήσατε σχεδόν όλα τα μέσα, είπατε συνειδητά ψέματα, ότι τους πρόσφυγες τους φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ και η κ. Τασία. Έτσι λέγατε. Την στιγμή που στις πλάτες της χώρας μας έσκαγε η μεγαλύτερη προσφυγική κρίση μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο - στις δικές μας πλάτες έσκασε - , την ίδια στιγμή μιλούσατε για ιδεοληψίες της Αριστεράς και μας κατηγορούσατε ότι δεν φυλάμε τα σύνορα. Και όταν σας μιλούσαμε για Διεθνές Δκαιο και για την υποχρέωση της χώρας με βάση το δίκαιο της θάλασσας να διασώζουμε ευάλωτους ανθρώπους που κινδυνεύουν και όχι να τους επαναπροωθούμε με κίνδυνο να βρεθούμε μπροστά σε νέα Φαρμακονήσια, εσείς τότε μας χλευάζατε ότι δήθεν είμαστε απάτριδες και δεν αναγνωρίζουμε την ύπαρξη θαλάσσιων συνόρων. Και τι δεν είπατε, προκειμένου να μας κάνετε κριτική ακόμα και σε αυτό το ευαίσθητο, το δύσκολο, το πολύπλοκο διεθνές ζήτημα. Μέχρι που υποσχεθήκατε ότι από την επομένη των εκλογών θα τελειώσουν τα αστεία και οι πρόσφυγες και οι μετανάστες γνωρίζοντας ότι επιτέλους υπάρχει κράτος σε αυτόν τον τόπο, θα σταματήσουν να έρχονται. Και δεν πέρασαν τρεις μήνες από την εκλογή σας και εκεί που πέρναγαν πενήντα, ξανάρχονται εκατόν πενήντα και διακόσιοι και διακόσιοι πενήντα! Διπλασιάστηκαν, τριπλασιάστηκαν οι ροές μόλις εκλεγήκατε. Δεν ευθύνεστε προφανώς εσείς γι' αυτό, αλλά κοιτάξτε μία ειρωνεία της τύχης. Και πού ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και η κ. Τασία, που τους προσκαλούσαν όλους αυτούς που πολλαπλασιάστηκαν; Στην αντιπολίτευση. Δεν μπορούσατε, λοιπόν, να δώσετε μια τέτοια δικαιολογία. Τότε, λοιπόν, ανακαλύψατε ότι το προσφυγικό - και μεταναστευτικό, γιατί τώρα το είπατε προσφυγικό - μεταναστευτικό και θα σας εξηγήσω γιατί αυτό είναι προβληματικό, αλλά εν πάση περιπτώσει - αυτό που είπατε ότι το προσφυγικό - μεταναστευτικό, όπως εσείς το βαφτίσατε, είναι γεωπολιτικό πρόβλημα. Το ανακαλύψατε. Συγχαρητήρια, καλωσορίσατε στην πραγματικότητα, έχω να σας πω. Βεβαίως, για όλα όσα μας κατηγορήσατε δεν βρέθηκε κανένας από εσάς να πει έστω ότι ήταν υπερβολή, βρε αδελφέ, κάναμε λάθος, μία συγγνώμη για όλους αυτούς τους ακροβατισμούς του προηγούμενου διαστήματος. Μόνο ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη επισκέφτηκε τη Μόρια τον Ιούλιο και - προς τιμήν του τότε - μίλησε για τη θετική του εντύπωση από την πληρότητα των υπηρεσιών στην αντιμετώπιση του προσφυγικού. Όταν, όμως, κι αυτός βρέθηκε μπροστά στις αντιφάσεις των δικών σας πολιτικών επιλογών, τότε θυμήθηκε ότι αυτό που παρέλαβε δεν ήταν ακριβώς πληρότητα υπηρεσιών, αλλά «γκούλαγκ». Το ερώτημα είναι τι κάνατε αυτούς τους τρεις μήνες μέχρι να φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Δείξατε, κατά την εκτίμησή μου, πόσο ανέτοιμοι ήσασταν να αντιμετωπίσετε μία υπαρκτή κρίση, ένα υπαρκτό διεθνές γεωπολιτικό πρόβλημα που «σκάει», όμως, στη χώρα μας και που είναι μία ανοιχτή πληγή. Θα μπορούσα να πω χαριτολογώντας ότι στο μόνο ζήτημα που δεν σας τα αφήσαμε στρωμένα, να τρώτε από τα έτοιμα, στο μόνο που χρειάστηκε να αποδείξετε την ετοιμότητά σας και να διαχειριστείτε κρίση, τα κάνατε θάλασσα. Ετοιμότητα δείξατε, βεβαίως, στο να γεμίσετε το κράτος με «γαλάζιους» μετακλητούς, εσείς που είχατε κάνει σημαία τους μετακλητούς του ΣΥΡΙΖΑ. Τους αυξήσατε και τον μισθό βεβαίως, διότι παρ' ότι είναι περισσότεροι, δεν μπορούν να παίρνουν τα ίδια χρήματα που περνάνε οι μετακλητοί των προηγούμενων. Οι δικοί σας είναι πιο ικανοί, είναι άριστοι. Ετοιμότητα δείξατε, βεβαίως, στο να μοιράζετε το δημοσιονομικό περιθώριο που εμείς δημιουργήσαμε και να μας λέτε κι από πάνω ότι είναι και δικό σας έργο, ότι από τον Ιούλη και μετά ανέκαμψε η οικονομία στη χώρα. Πριν, ως γνωστόν, εσείς τα λέγατε αυτά από αυτό εδώ το Βήμα, είχαμε τέταρτο μνημόνιο. Και τώρα από αυτό το τέταρτο μνημόνιο έχετε τη δυνατότητα, να δίνετε και παροχές. Σε αυτά, λοιπόν, δείξατε ετοιμότητα, ήσασταν έτοιμοι. Στην πρώτη πραγματική δυσκολία δείξατε την επιτελική σας ανετοιμότητα, την επιτελική σας ανικανότητα. Τι κάνατε, λοιπόν, από τον Ιούλη και μετά; Πρώτα απ' όλα, την πρώτη κιόλας ημέρα, αποφασίσατε να διαλύσετε, να καταργήσετε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Αναθέσατε το προσφυγικό στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, καθιστώντας το ζήτημα αυτό ζήτημα καταστολής. Από την πρώτη στιγμή, δείξατε τον λάθος τρόπο με τον οποίο βλέπετε το πρόβλημα. Και διώξατε ανθρώπους με τεράστια εμπειρία στο θέμα αυτό, που είχαν διαχειριστεί κρίσεις και γνώριζαν πώς να τις αντιμετωπίσουν, προφανώς επειδή θεωρήσατε ότι δεν είναι κοντά στις απόψεις σας. Καθυστερήσατε απαράδεκτα τη μεταφορά ευάλωτων ομάδων πληθυσμού από τα νησιά στην ενδοχώρα, που ήταν έτοιμη και προγραμματισμένη και έπρεπε να γίνει αυτή η μεταφορά Ιούλιο μήνα, όχι Σεπτέμβρη και Οκτώβρη. Κι έτσι από περίπου οκτώ χιλιάδες που είχε η Μόρια όταν αναλάβατε, έφτασε να μετρά πέντε χιλιάδες εξακόσιους. Και από πέντε χιλιάδες εξακόσιους που είχε η Μόρια όταν αναλάβατε, σήμερα μέτρα σχεδόν δεκαπέντε χιλιάδες ανθρώπους. Και τα πέντε νησιά όταν αναλάβατε είχαν περίπου δεκαπέντε χιλιάδες, και σήμερα ο πληθυσμός αγγίζει τις τριάντα χιλιάδες. Στη Σύμη δεν είχαν παραμείνει αιτούντες άσυλο πάνω από είκοσι τέσσερις ώρες τα τριάμισι - τέσσερα χρόνια της προσφυγικής κρίσης. Βγήκε ο Δήμαρχος της Σύμης σε ένα μέσο ενημέρωσης - και τον είδα με τα μάτια μου - και πρόλαβε να πει: «Δεκαέξι χρόνια είμαι Δήμαρχος, δεν έχω ξαναδεί πιο ανίκανη Κυβέρνηση». Έκτοτε, βέβαια, δεν τον ξαναείδαμε ποτέ στα κανάλια. [[Γέλωτες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ελπίζω να είναι καλά, τουλάχιστον, ο άνθρωπος. Θα τον επισκεφτώ στην πρώτη ευκαιρία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τώρα πρόχειρα και κατόπιν εορτής, δημιουργείτε άτυπες δομές φιλοξενίας, χωρίς να εξασφαλίζετε στο ελάχιστο αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Μεταφέρετε πρόσφυγες στην ενδοχώρα και όχι μόνον δεν προετοιμάζετε τον τοπικό πληθυσμό, όπως κάναμε εμείς στέλνοντας στελέχη να εξηγήσουν στους ανθρώπους τις ανάγκες και τη συγκυρία, αλλά υιοθετείτε - τα στελέχη σας, εσείς σήμερα προσπαθήσατε να το αποφύγετε - υιοθετούν τα στελέχη σας μια ακραία - τουλάχιστον αυτοί που βλέπουμε στα μέσα ενημέρωσης, στα κανάλια και στις πρωινές εκπομπές - γραμμή, συγκρίνοντας την έλευση των προσφύγων με εισβολή. Όμως κι εσείς υποπέσατε στο ίδιο λάθος, όχι σήμερα, αλλά υποπέσατε. Συγκρίνατε την έλευση των προσφύγων με την εισβολή των Περσών! Τι να πω πια. Πιστεύω ότι τουλάχιστον θα είχατε τη δυνατότητα να αντιληφθείτε τη διαφορά και τη σημερινή ιστορική συνθήκη. Βεβαίως η επιλογή σας να μετατρέψετε το προσφυγικό σε προσφυγικό - μεταναστευτικό, προκειμένου να ικανοποιήσετε κάποιους ακραίους ή μάλλον μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων σας και της κοινής γνώμης, δυστυχώς - γιατί θέλω να είμαι ειλικρινής όχι μόνο τους ακραίους στο κόμμα σας - είναι λαθεμένη επιλογή. Και είναι λαθεμένη επιλογή, διότι και σήμερα που μιλάμε σχεδόν το 80% των περιπτώσεων έρχονται από εμπόλεμη ζώνη, φεύγουν από τη φωτιά και από τον πόλεμο. Επίσης, είναι λαθεμένη επιλογή, και θα τη βρείτε μπροστά σας για έναν λόγο, και θα ήθελα γι' αυτό να σας προειδοποιήσω. Διότι εάν είναι μεταναστευτικό και όχι προσφυγικό, ξέρετε τι θα σας πουν οι Ευρωπαίοι εταίροι όταν θα συζητηθεί το θέμα σε ένα επόμενο Συμβούλιο Κορυφής; «Γιατί να μας ζητάτε μετεγκαταστάσεις, εφόσον δεν είναι πρόσφυγες και είναι μετανάστες; Γιατί να μας ζητάτε αναθεώρηση του Δουβλίνου; Αφού, λοιπόν, είναι μετανάστες, να συνεννοηθείτε με τις χώρες προέλευσής τους και με την Τουρκία και να τους επιστρέφετε εσείς». Είναι λάθος αυτή η επιλογή που κάνετε και την κάνετε προφανώς για να ικανοποιήσετε την κοινή γνώμη. Τι πετυχαίνετε, λοιπόν, με αυτόν τον τρόπο; Το μόνο που πετυχαίνετε, κατά την άποψή μου, είναι να δημιουργήσετε στους τοπικούς πληθυσμούς ξενοφοβικές αντιδράσεις, κι ύστερα αναρωτιέστε γιατί αντιδρούν οι τοπικές κοινωνίες. Μα γιατί σας ακούνε, σας ακούγανε τόσα χρόνια και σας πίστεψαν, γι' αυτό αντιδρούν. Τα Βρασνά είναι δικό σας δημιούργημα, ολόδικό σας. Το πρόβλημα, όμως, επιτρέψτε μου, είναι ότι συνεχίζετε να ακροβατείτε μεταξύ της βαριάς και δύσκολης πραγματικότητας που απαιτεί σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα, που απαιτεί επιτελικό σχεδιασμό, που απαιτεί και συγκρούσεις, τόσο εντός της χώρας όσο και στο εξωτερικό, και από την άλλη μεταξύ της ανάγκης σας να συνεχίσετε να χαϊδεύετε τα αυτιά της εκλογικής κοινής γνώμης, της εκλογικής πελατείας και της κοινής γνώμης, που εσείς δημιουργήσατε το προηγούμενο διάστημα, που θέλουν να ακούνε το «παραμύθι» - επιτρέψτε μου την έκφραση - ότι θα είσαστε αμείλικτοι και σκληροί και θα βάλετε τάξη στα σύνορα. Και συνεχίζετε τα πυροτεχνήματα. Θα κάνετε - λέτε - μαζικές επιστροφές προσφύγων στην Τουρκία. Αλήθεια το λέτε; Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Και επιτρέψτε μου εδώ να κάνω και μία αναφορά. Θα μου πείτε: «Η συμφωνία...», ναι, η δύσκολη αυτή συμφωνία, αλλά αυτή η συμφωνία έχει σημαντικό αποτέλεσμα ότι σταμάτησαν οι θάνατοι στο Αιγαίο, σταμάτησαν και μειώθηκαν οι ροές, αλλά έχει και δυσκολίες. Με βάση αυτή τη συμφωνία, πώς θα το καταφέρετε αυτό; Και εν τοιαύτη περιπτώσει, μιας και μιλάτε για νούμερα, μας κατηγορείτε ότι κάναμε μόλις χίλιες οκτακόσιες επιστροφές. Αλήθεια είναι αυτό, διότι είναι γνωστά τα προβλήματα που θέλετε να αντιμετωπίσετε, πιστεύω ότι δεν θα τα καταφέρετε να τα αντιμετωπίσετε με αυτό το νομοσχέδιο. Όμως, πέραν των χιλίων οκτακοσίων επιστροφών υπήρξαν δεκαεπτάμισι χιλιάδες οικειοθελείς επιστροφές στις χώρες καταγωγής, σύμφωνα με το πρόγραμμα εθελοντικών επιστροφών του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, υπήρξαν πάνω από δέκα χιλιάδες επανενώσεις οικογενειών, έφυγαν δηλαδή πάνω από δέκα χιλιάδες άνθρωποι, για να επανενωθούν με τις οικογένειες τους που βρίσκονταν στην Ευρώπη και έγιναν και είκοσι δύο χιλιάδες μετεγκαταστάσεις. Όσο εμείς παλεύαμε αυτό το δύσκολο θέμα πάνω από πενήντα χιλιάδες άνθρωποι έφυγαν από την επικράτεια. Θα κάνετε εσείς τα επόμενα χρόνια πενήντα χιλιάδες επιστροφές στην Τουρκία με την Ευρωτουρκική συμφωνία αυτή να είναι σε ισχύ; Νομίζω ότι μάλλον ή δεν έχετε καταλάβει ότι δεν μπορεί να γίνει ή συνειδητά κοροϊδεύετε. Θα βάζουν, λέει, μεγάλα σκάφη να κάνουν τεχνητούς κυματισμούς ώστε να αλλάζουν κατεύθυνση οι μικρές βάρκες. Μα, ποιος τα λέει αυτά τα πράγματα, είναι δυνατόν; Ξέρετε ότι όλα αυτά είναι και νομικά αδύνατα αλλά και τεχνικά αδύνατα. Όμως, εγώ θα πω ότι, ακόμη κι αν δεν ήταν, όλα αυτά τα δήθεν γενναία νομίζω ότι θα επιφέρουν πολύ δύσκολες καταστάσεις. Εύχομαι να μη βρεθούμε μπροστά σε αυτές, διότι αν θέλετε να αντιμετωπίσετε το θέμα ως θέμα ασύμμετρης εισβολής και απειλής, πρέπει να ξέρετε ότι οι εισβολείς δεν είναι παρά ταλαιπωρημένοι και ευάλωτοι άνθρωποι, οικογένειες με μωρά παιδιά και αυτές οι ανοησίες ας μείνουν μόνο στα λόγια, γιατί αν δεν μείνουν στα λόγια και ξεφύγουν και στην πράξη, θα έχουμε και άλλα δυστυχήματα και πνιγμούς αθώων ανθρώπων, όπως αυτό το περιστατικό που είδαμε λίγες μέρες πριν έξω από την Κω. Έχω, λοιπόν, την αίσθηση ότι σήμερα νομοθετείτε περισσότερο για να ικανοποιήσετε την εκλογική σας κοινή γνώμη, παρά γιατί ελπίζετε ότι θα καταφέρετε κάτι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα ΣΥΡΙΖΑ]] Και για να την ικανοποιήσετε αυτή, προβαίνετε και σε δύο ακόμα απίστευτες απλουστεύσεις. Η πρώτη είναι ότι μετατρέπεται τους πρόσφυγες σε μετανάστες. Η δεύτερη ότι μετατρέπεται το προσφυγικό ζήτημα από διεθνές, από ευρωπαϊκό, σε εθνικό ή ακόμη χειρότερα σε Ελληνοτουρκικό. Όμως, φοβάμαι ότι το χειρότερο από όλα είναι πως έχετε υιοθετήσει μια ολισθηρή για τα εθνικά συμφέροντα λογική συμψηφισμού της προσφυγικής κρίσης με τα μείζονα θέματα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, με τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, με τις παραβιάσεις στην κυπριακή αποκλειστική οικονομική ζώνη και το συριακό, λέγοντας μάλιστα ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ότι δεν πρέπει να είμαστε πολύ έντονοι και να ξεπεράσουμε τη λεπτή γραμμή σε αυτά τα θέματα, διότι θα έχει επιπτώσεις στις ροές. Ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος το είπε αυτό. Εμείς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το 2015 δεν είχαμε τριακόσιους την ημέρα. Είχαμε πέντε χιλιάδες και οκτώ χιλιάδες την ημέρα και είχαμε τους Ευρωπαίους να κλείνουν τα σύνορα. Ήταν πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με τη χώρα ακόμα βουτηγμένη στη χρεοκοπία, στην οποία εσείς την είχατε οδηγήσει και μας αφήσατε εμάς να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα! Ο κίνδυνος να μετατραπούμε τότε σε μαύρο κουτί της Ευρώπης ήταν αληθινός και υπαρκτός. Εύχομαι ειλικρινά να μην ξαναβρεθεί ποτέ ξανά η χώρα μπροστά σε τέτοιο κίνδυνο. Και τότε σας θυμίζω αναζητήσαμε αγωνιωδώς μία λύση και πετύχαμε αυτή την Ευρωτουρκική συμφωνία. Είναι άριστη; Όχι, δεν είναι άριστη. Έχει αδυναμίες και προβλήματα; Έχει αδυναμίες και προβλήματα, αλλά χάρη σε αυτή ελαττώσαμε δραστικά τις ροές και, κυρίως, τους θανάτους αθώων ψυχών στο Αιγαίο. Όσο, όμως, παλεύαμε για αυτή τη συμφωνία εγώ προσωπικά αναγκάστηκα να πάω τρεις φορές ως Πρωθυπουργός της χώρας στην Τουρκία μέσα σε έξι μήνες. Τρεις φορές μέσα σε έξι μήνες πήγα στην Τουρκία. Ούτε μία στιγμή όμως δεν διανοήθηκα να κάνω εκπτώσεις από τις εθνικές μας θέσεις στα Ελληνοτουρκικά, στο Κυπριακό, προκειμένου να κατευνάσω τον Πρόεδρο Ερντογάν και τους γείτονές μας! Ούτε μία φορά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και το ερώτημα είναι, αν εσείς πιστεύετε ότι αν είστε πιο σιωπηλοί, αν μιλάτε λιγότερο, αν δεν ξεπερνάτε - όπως το είπε ο κ. Πέτσας επί λέξει - «τη λεπτή γραμμή», τότε θα έχετε καλύτερη συμπεριφορά από την Τουρκία στα θέματα των ροών. Δεν ξέρω αν το πιστεύετε αυτό. Αν το πιστεύετε, κάνετε λάθος. Σε κάθε περίπτωση διερωτώμαι: Τους τρεις, τέσσερις τελευταίους μήνες - θυμάστε - πριν από τις εκλογές κεντρικό θέμα - δεν υπήρχαν γεωτρύπανα στην κυπριακή ΑΟΖ - ποιο ήταν; Μας κατηγορούσατε, γιατί σας πείραξε που κάναμε τότε Σάββατο ΚΥΣΕΑ. Εσείς αντιμετωπίζετε το θέμα αυτό, όμως; Πού είναι η φωνή της Ελλάδας απέναντι όχι στη φωνή αλλά στις επεκτατικές κραυγές της Άγκυρας; Πού είστε εσείς όλοι που είστε τόσο ευαίσθητοι στα εθνικά μας θέματα, που βγαίνατε στα συλλαλητήρια με τις ελληνικές σημαίες για το ονοματολογικό για τους βόρειους γείτονες; Πού κρυφτήκατε τώρα όλοι εσείς; Πού είναι αυτή η ευαισθησία; Όχι μόνο κρυφτήκατε, αλλά αντί να φωνάζετε για το Διεθνές Δίκαιο, κραυγάζετε την αδυναμία σας να αρθρώσετε λέξη, την αδυναμία σας να απαιτήσετε την εφαρμογή του κεκτημένου που σας κληροδοτήσαμε σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή την εφαρμογή των ευρωπαϊκών κυρώσεων στην Τουρκία για την παράνομη συμπεριφορά της στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της Κύπρου. Και έρχεται μετά ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, ο κ. Τσαβούσογλου, και κάνει αυτές τις απαράδεκτες δηλώσεις ότι δήθεν η Ελλάδα κακομεταχειρίζεται τους πρόσφυγες! Σε ποιον τα λέει αυτά; Στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα που έλαβε τα εύσημα όλης της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου στην κρίση του '15, στην Ελλάδα που την επισκέφτηκε μέχρι και ο Πάπας Φραγκίσκος μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, για να δώσουν τα εύσημα για τη στάση της στο προσφυγικό! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και δεν είστε σε θέση να του απαντήσετε επί της ουσίας - τυπικά του απαντήσατε, βεβαίως, αλλά επί της ουσίας όχι - προφανώς όχι, γιατί είναι αληθή αυτά που λέει. Αναληθή είναι, απολύτως ψευδή, απαράδεκτα. Αλλά δεν είστε σε θέση να του απαντήσετε επί της ουσίας να σας πω γιατί. Γιατί τα περισσότερα από αυτά για τα οποία ψευδώς μας κατηγορούν οι μισοί Βουλευτές, δήμαρχοι και πολιτευτές της Νέας Δημοκρατίας τα έχετε προτείνει κατά καιρούς σε τηλεοπτικούς σταθμούς και σε δημόσιες ομιλίες. Τι έχουν πει κατά καιρούς δικά σας στελέχη; «Να φυλάξουμε τα θαλάσσια σύνορά μας από την εισβολή, να εξετάσουμε την αποτροπή στη θάλασσα και οι επαναπροωθήσεις δεν είναι κακή ιδέα, αν χρειαστεί. Να τους κάνουμε να καταλάβουν…» - είπαν κάποιοι άλλοι πιο ακραίοι - «…ότι η ζωή τους στην Ελλάδα θα είναι πιο δύσκολη από ότι από εκεί που έρχονται.» Αυτά λέγανε και δυστυχώς συνεχίζουν να λένε ακόμη πολιτευτές σας και Βουλευτές σας. Πώς να αντικρούσετε, λοιπόν, αυτές τις προκλητικές δηλώσεις; Και πώς να υπερασπιστείτε αυτό το κεκτημένο που αφήσαμε, έχοντας την Ελλάδα στη σωστή πλευρά της ιστορίας στη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως παράδειγμα; Βεβαίως, οφείλω να σας πω ότι ακόμη και σήμερα δεν είστε ικανοί να δείτε το συνολικό κάδρο, όπως πάντα έκανε η παράταξή σας στα μεγάλα ανθρωπιστικά ζητήματα. Και αναφερθήκατε κάποια στιγμή μιλώντας για «επαγγελματίες της ευαισθησίας». Εντάξει, εμάς μας κατηγορείται για επαγγελματίες ευαισθησίας. Την Επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, την κ.Μιγιάτοβιτς που επισκέφτηκε τη χώρα μας, την κατατάσσετε και αυτή στους «επαγγελματίες της ευαισθησίας»; Ξέρετε τι δήλωσε σήμερα; Είπε: «Συντάσσομαι με τις ανησυχίες που έχουν εκφραστεί για τις διευρυμένες δυνατότητες κράτησης των αιτούντων διεθνή προστασία, αλλά και για την αύξηση των ανώτατων χρονικών ορίων διάρκειας της κράτησής τους, για τον κίνδυνο καταστρατήγησης του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής των αιτούντων εκείνων που οι αιτήσεις τους απορρίπτονται σε πρώτο βαθμό, για τη χρήση της έννοιας «ασφαλών τρίτων χωρών» ως μέσο επιφανειακής αντιμετώπισης των αιτήσεων ασύλου χωρίς δίκαιη και εξατομικευμένη κρίση των αιτήσεων ασύλου». Αυτά είπε η κ. Μιγιάτοβοτς. Δεν τα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν τα λέμε εμείς αυτά. Τις λέξεις, όμως, που δεν ξέρετε εσείς, όπως η λέξη «αλληλεγγύη», τις γνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο. Τις γνωρίζει η Σύμβαση της Γενεύης. Τις γνωρίζουν οι ευρωπαϊκές οδηγίες. Και, επιτρέψτε μου να σας πω, και το Διεθνές Δίκαιο και η Σύμβαση της Γενεύης και οι ευρωπαϊκές οδηγίες αντίκεινται σε συγκεκριμένες διατάξεις του νομοσχεδίου σας. Εμείς θα σας καλέσουμε να ξαναδιαβάσετε τις γενικές αρχές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την οδηγία 2013/33 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλα αυτά προβλέπουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, στην εκπαίδευση και στην εργασία στους αιτούντες άσυλο. Σας καλώ, λοιπόν, κύριε Μητσοτάκη, να σεβαστείτε το κράτος δικαίου και να συμπεριλάβετε στην απόδοση ΑΜΚΑ όλες τις κατηγορίες δικαιούχων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Διότι είμαστε, ήδη, μάρτυρες επειγόντων περιστατικών ανθρώπων. που δεν έχουν πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και σε γιατρούς που αναγκάζονται πλέον να παραβούν αυτόν τον νόμο - προς τιμήν τους! - που εσείς φτιάξατε, για να τηρήσουν τον όρκο του Ιπποκράτη, αλλά κυρίως για να έχουν και τη δική τους ανθρώπινη συνείδηση καθαρή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σας καλώ, λοιπόν, να αποσύρετε αυτές τις διατάξεις. Είμαστε μάρτυρες παιδιών που δεν μπορούν να εγγραφούν στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό σχολείο. Κυρίως, όμως, αυτό θα έχει τεράστιες επιπτώσεις και στη δημόσια υγεία, αν δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση και σε δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αυστηροποιείτε τη γνωμάτευση της ευαλωτότητας. Μέχρι και τη διαδικασία επίδοσης απόφασης υπηρεσίας ασύλου αλλάζετε, νομοθετώντας την επίδοση με τον πιο επισφαλή τρόπο «μόνο με συστημένη επιστολή». Αυτό που δεν καταλαβαίνετε, όμως, σε όλα αυτά που κάνετε, όπως για παράδειγμα να δίνετε δυνατότητα κράτησης έως τριάντα έξι μήνες - έτσι θα λυθεί το πρόβλημα; - είναι ότι όσες δυσκολίες και να δημιουργήσετε, όσα βουνά κι αν βάλει κανείς μπροστά σε έναν άνθρωπο που παλεύει για τη ζωή του, που παλεύει για τη ζωή του παιδιού του, αυτός θα τα ανέβει τα βουνά. Με ακροδεξιές κουτοπονηριές, με εθνικιστικά ψεύδη και δεξιά καταστολή δεν μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει το προσφυγικό ζήτημα. Εμείς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε ένα ζήτημα που υπερβαίνει τις δυνατότητές της χώρας, υπερβαίνει τις δυνατότητές μας, μας υπερβαίνει ως χώρα. Είναι τεράστιο. Θα σας μιλήσω ειλικρινά. Δεν είμαστε ενθουσιασμένοι. Είμαστε, όμως, ανακουφισμένοι. Και είμαστε και με τη συνείδησή μας ήσυχοι ότι κάναμε ό,τι καλύτερο ήταν δυνατόν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είμαστε ανακουφισμένοι, γιατί αποτρέψαμε τελικά το να γίνει η χώρα ολόκληρη, όταν έκλεισαν τα σύνορα, αποθήκη ανθρώπινων ψυχών. Και είμαστε με τη συνείδησή μας ήσυχοι, γιατί παρά τις δυσκολίες, παρά τις παραλείψεις μας κινηθήκαμε εντός της διεθνούς νομιμότητας. Και κάναμε και βήματα μπροστά. Αποδώσαμε ιθαγένεια σε μετανάστες δεύτερης γενιάς που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και φοιτούν στα ελληνικά σχολεία. Αυτή είναι αναγνώριση του φαινομένου Αντετοκούμπο και όχι να πανηγυρίζουμε όταν βάζει καλάθια μόνο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προασπίσουμε τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο και κατοχυρώσαμε το δικαίωμα πρόσβασής τους στην εργασία. Μπήκαν στα ελληνικά σχολεία δωδεκάμισι χιλιάδες προσφυγόπουλα, σε ειδικές τάξεις υποδοχής. Δημιουργήθηκαν δεκάδες νηπιαγωγεία στα κέντρα φιλοξενίας. Εξασφαλίσαμε την απρόσκοπτη πρόσβαση προσφύγων και μεταναστών στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χορηγώντας ΑΜΚΑ σε όλους. Και το κυριότερο - και είμαστε περήφανοι για αυτό - διασώσαμε, το ελληνικό Λιμενικό Σώμα διέσωσε πάνω από τετρακόσιες τριάντα χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές στη θάλασσα του Αιγαίου. Αυτό ήταν το μεγάλο κατόρθωμα στην προσπάθειά μας να αντιμετωπίσουμε την προσφυγική κρίση αυτά τα χρόνια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προφανώς δεν τα κάναμε όλα τέλεια και μάλιστα σε μία χώρα που ήταν ακόμα στα μνημόνια. Όμως, διαχειριστήκαμε το πρόβλημα με τη σκέψη μας στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και με το βλέμμα μας στην Ευρώπη. Και θέλω να κλείσω με αυτό: Το νομοσχέδιό σας εκτός από ιδεοληπτικό, το χειρότερο για εσάς είναι ότι θα αποδειχθεί και απολύτως αναποτελεσματικό, σε σχέση με τους στόχους που οι ίδιοι θέτετε. Θα σας έλεγα να προσπαθήσετε το επόμενο διάστημα να αντιληφθείτε και να αξιοποιήσετε την ευρωπαϊκή διάσταση του προσφυγικού ζητήματος. Ακολουθήστε την Ευρώπη της αλληλεγγύης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όχι την Ευρώπη του εθνολαϊκισμού, της ακροδεξιάς, όσο και αν αυτό είναι ελκυστικό. Διότι κάποτε μέσα σε αυτή την Αίθουσα είπατε: «μα, ο Όρμπαν κερδίζει με 40% και με 50%!». Ακολουθήστε την Ευρώπη που αποδέχεται να αναλάβει κομμάτι της ευθύνης στο προσφυγικό και όχι την κακοφορμισμένη Ευρώπη των μεμονωμένων απομονωμένων εθνικιστικών κυβερνήσεων. Κανένας Όρμπαν, κανένας Σαλβίνι δεν μπορεί στο τέλος της ημέρας, να εμποδίσει τον άνθρωπο που πίσω του έχει φωτιά, σπαθί, πόλεμο. Εύχομαι, πραγματικά, για το καλό της χώρας μας, να αντιληφθείτε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα ότι το προσφυγικό, η εσωτερική ασφάλεια, οι ευρωπαϊκές και διεθνείς σχέσεις της χώρας δεν είναι ζήτημα απλής επικοινωνιακής διαχείρισης. Όταν θα το καταλάβετε αυτό, ελπίζω να μπορέσετε να λάβετε και τα απαραίτητα μέτρα. Μόνο ας ελπίσουμε τότε να μην είναι πια αργά. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Πόσο χρόνο θα θέλατε, κύριε Πρόεδρε;
Δεν θα χρειαστώ πάρα πολύ χρόνο, κύριε Πρόεδρε.
Αναγνωρίζει ο Πρωθυπουργός ότι υπάρχουν και πάρα πολλοί Βουλευτές να μιλήσουν. Ευχαριστούμε για λογαριασμό των Βουλευτών, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Κύριε Τσίπρα, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μία γενική αναφορά, σχολιάζοντας μία αποστροφή του λόγου σας. Αν κατάλαβα καλά, μας είπατε ότι οτιδήποτε καλό έχει γίνει στη χώρα τους τελευταίους τρεις μήνες, αυτό πρέπει να πιστωθεί σε εσάς. Πιστώνεται σε εσάς η αναβάθμιση της οικονομίας από την S&P. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Πιστώνεται σε εσάς η επίλυση του προβλήματος του Ελληνικού. Πιστώνεται σε εσάς η μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 22%! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πιστώνεται σε εσάς η θεαματική βελτίωση του οικονομικού κλίματος, αποτέλεσμα του εκλογικού αποτελέσματος και της σταθερής Κυβέρνησης που σήμερα έχει ο τόπος. Α, ξέχασα! Δεν προφτάσατε, κύριε Τσίπρα, να τα κάνετε όλα αυτά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θέλατε, αλλά δεν προφτάσατε. Θα είχαν συμβεί αν είχατε καταφέρει να παραμείνετε στην εξουσία λίγο ακόμα. Θα τα είχατε κάνει όλα αυτά εσείς και πολλά περισσότερα. Είμαι σίγουρος. Μόνο που, κύριε Τσίπρα, δεν σας υποχρέωσε κανείς να οδηγήσετε τη χώρα σε εκλογές την 7η Ιουλίου. Μόνος σας το επιλέξατε. Θα μπορούσατε να συνεχίζετε να ασκείτε τα καθήκοντά σας μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σε αυτή την περίπτωση, είμαι σίγουρος ότι όλα αυτά τα οποία εμείς έχουμε πετύχει και πολλά περισσότερα, θα τα είχατε κάνει. Όσο περνάει ο χρόνος, όμως, κύριε Τσίπρα, κι όσο αυτή η Κυβέρνηση αποδίδει, υλοποιεί τις δεσμεύσεις της, βελτιώνει την καθημερινότητα των πολιτών, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ανάγκη να ανακαλύψετε ένα διαφορετικό αντιπολιτευτικό αφήγημα. Διότι κανείς δεν σας πιστεύει και το μήνυμα σας το έστειλε ξεκάθαρα ο ελληνικός λαός την 7η Ιουλίου. Πολύ φοβάμαι απλά ότι δεν το έχετε ακόμα αντιληφθεί. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Για άλλη μία φορά σας το είχα πει αυτό και πριν από τις εκλογές, επιμένετε να αντιπολιτεύεστε - γιατί και όσο ήσασταν στην κυβέρνηση αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση κάνατε - μια παράταξη η οποία υπάρχει μόνο στο δικό σας φαντασιακό κόσμο. Καταλαβαίνω, κύριε Τσίπρα, ότι ενοχλείστε, ιδιαίτερα, όταν ο επικεφαλής μιας κεντροδεξιάς παράταξης μπορεί να στέκεται στο ελληνικό Κοινοβούλιο, και να δηλώνει υπερήφανος που μια κοπέλα από την Αφρική σηκώνει την ελληνική σημαία και να χειροκροτείται ενθουσιωδώς από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γιατί εξακολουθείτε να βλέπετε φαντάσματα, τα οποία υπάρχουν μόνο στον δικό σας φαντασιακό κόσμο. Θέλω να ρωτήσω, κύριε Τσίπρα, επειδή για άλλη μια φορά μιλήσατε για «ακροδεξιό λαϊκισμό». Πείτε μου, κύριε Τσίπρα. Είναι ακροδεξιός λαϊκισμός ,να αναγνωρίζει κάποιος ότι η θάλασσα έχει σύνορα κι αυτά πρέπει να φυλάσσονται; Εσείς ήσασταν αυτός που είπατε ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι ακροδεξιός λαϊκισμός, να κάνει κανείς την επιβεβλημένη διαφοροποίηση μεταξύ όσων θέλουν να ξεφύγουν - πώς το είπατε; - «από τη φωτιά και το σπαθί», κατατρεγμένων δηλαδή που δικαιούνται διεθνούς προστασίας, και όσων αναζητούν οικονομικό καταφύγιο στη χώρα μας; Έχουμε εξατομικευμένες διαδικασίες εξέτασης, κατά πόσον ένα αίτημα ασύλου είναι βάσιμο και κάποια εγκρίνονται και κάποια απορρίπτονται. Γιατί, κύριε Τσίπρα, επιμένετε να θέλετε να τους αντιμετωπίζετε όλους με τον ίδιο τρόπο; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι σαν να μας λέτε ότι όλοι όσοι μπαίνουν στην Ελλάδα - όλοι ανεξαιρέτως - είναι πρόσφυγες, όταν γνωρίζετε πολύ καλά ότι το προφίλ όσων περνάνε σήμερα το Αιγαίο, έχει αλλάξει δραματικά σε σχέση με τις εποχές του 2015. Και εν πάση περιπτώσει το 2015- είστε πολύ υπερήφανος για τον τρόπο που διαχειριστήκατε την κρίση τότε, κύριε Τσίπρα - θέλω να θυμίσω ότι στην ουσία η Ελλάδα ήταν ένας μόνο σταθμός σε μια πορεία εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών, οι οποίοι αναζήτησαν τελικά καταφύγιο στην Ευρώπη. Περνούσαν από την Ελλάδα και έφευγαν. Το πρόβλημα ξεκίνησε από τη στιγμή που η Ευρώπη έκλεισε τα σύνορά της και δεν σας είδα να δίνετε αγώνα τότε. Διότι αυτή είναι η γενεσιουργός αιτία του προβλήματος, που κατέστησε την Ελλάδα στην ουσία μια δυνητική αποθήκη ψυχών! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πού ήσασταν τότε να δώσετε τον αγώνα και να πείσετε τους, κατά τα άλλα, αλληλέγγυους της πολιτικής σας οικογένειας ότι, αφού θέλουν να δείξουν τόση αλληλεγγύη, γιατί δεν αφήνουν ανοιχτά τα σύνορα να υποδεχτεί και η Ευρώπη όλους τους κατατρεγμένους του κόσμου; Μου έκανε εντύπωση ότι μιλήσατε είκοσι εννέα λεπτά και δεν είπατε κουβέντα για το νομοσχέδιο. Ζήτημα αν αφιερώσετε ένα λεπτό. Αμφιβάλλω αν το έχετε καν διαβάσει. Κάνατε μια συνολική θεωρητική ανάλυση, όπου μας είπατε τι καλά που τα κάνατε, επί της ουσίας όμως και στις προβλέψεις του νομοσχεδίου δεν είχατε να ασκήσετε κάποια συγκεκριμένη κριτική. Σας ρωτώ, λοιπόν, ευθέως:
Αν το διάβασε;
Καλά, αυτό ας το κρίνουν άλλοι. Ήθελα να σας ρωτήσω ευθέως, κύριε Τσίπρα: Είστε ικανοποιημένος ως ένας ευαίσθητος Αριστερός, από το γεγονός ότι τελικά με τη διαδικασία την οποία εσείς ακολουθούσατε, καμμία αίτηση ασύλου δεν τελεσιδικούσε, παρά μόνο αν περνούσε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα; Υπερασπιζόμαστε με αυτόν τον τρόπο το κράτος δικαίου; Είμαστε υπεύθυνοι απέναντι σε αυτούς που χρήζουν πραγματικής προστασίας, τους πραγματικούς πρόσφυγες, να μη γνωρίζουν αν, τελικά, μπορούν να απολαμβάνουν καθεστώς διεθνούς προστασίας; Άρα, πού ακριβώς εστιάζεται η κριτική σας, όταν εμείς ερχόμαστε και λέμε «ναι, θέλουμε να επιταχύνουμε τις διαδικασίες ασύλου»; Και μιας και μιλήσατε για τους αγώνες που έχετε δώσει στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια και για το πόσο εσείς ήσασταν πρωταγωνιστής στη διεθνοποίηση του προσφυγικού - κατά τα δικά σας λεγόμενα, μεταναστευτικού - προσφυγικού στο δικό μας λεξιλόγιο - προβλήματος, δεν θυμάστε τους Ευρωπαίους εταίρους σας, κύριε Τσίπρα, στα Συμβούλια Κορυφής να σας ασκούν δριμύτατη κριτική, για το γεγονός ότι καρκινοβατούν οι διαδικασίες ασύλου στην πατρίδα μας, ότι έχουμε εβδομήντα χιλιάδες σχεδόν αιτούντες άσυλο, των οποίων οι αιτήσεις τελικά δεν εκδικάζονται, μέχρι τελικής λήψης απόφασης και εξαιτίας αυτής της καθυστέρησης και της αβελτηρίας τίθεται σε κίνδυνο ουσιαστικά η συμφωνία μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας, γιατί πολύ απλά δεν γίνονται επιστροφές; Αυτά δεν τα ακούγατε; Ακούγατε μόνο αυτά που σας βόλευαν; Διότι αυτή ήταν η κριτική - και λυπάμαι που θα το πω, ήταν δικαιολογημένη - που ασκούσε η Ευρώπη στην πατρίδα μας, γιατί τελικά δεν εφαρμόστηκε στην πράξη η συμφωνία, η δήλωση Ευρώπης - Τουρκίας, τουλάχιστον ως προς το σκέλος των επιστροφών. Το τι κατάσταση παραλάβαμε και πως ήσασταν έτοιμοι να μετακινήσετε τόσους πολλούς ευάλωτους, αυτό επιτρέψτε μου να το αμφισβητήσω έντονα, διότι παραλάβαμε με το ζόρι εκατόν πενήντα θέσεις για πιθανή μετεγκατάσταση στην ενδοχώρα. Παραλάβαμε, όμως, και κάτι άλλο. Παραλάβαμε μια διαδικασία τρύπια, σουρωτήρι, όπου ο καθένας επικαλείτο την ευαλωτότητα, σε συνεργασία με διάφορες ύποπτες μη κυβερνητικές οργανώσεις, για να μπορεί να μετακινείται στην ενδοχώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και μετά, αξιοποιώντας μια εξαιρετικά προβληματική πτυχή της συμφωνίας, ότι δηλαδή από την ενδοχώρα δεν μπορούν να επιστρέψουν στην Τουρκία, να παραμένουν μόνιμα στη χώρα. Δεν γνωρίζατε, κύριε Τσίπρα, αυτή τη φάμπρικα που είχε στηθεί με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, τους ιδιώτες γιατρούς, οι οποίοι χορηγούσαν αβέρτα - κουβέρτα πιστοποιητικά ευαλωτότητας, επικαλούμενοι μετατραυματικό στρες; Τα γνωρίζατε όλα αυτά όταν κυβερνούσατε ή είχαν διαφύγει της προσοχής σας ή μήπως όμηροι διάφορων ακτιβιστών, υπόπτων μη κυβερνητικών οργανώσεων και υπό την πίεση της αριστερής αντιπολίτευσης επιμένατε να σφυρίζετε αδιάφορα; Δεν έχετε, κύριε Τσίπρα, κανέναν λόγο να είστε υπερήφανος για την πολιτική την οποία ασκήσετε στο προσφυγικό - μεταναστευτικό. Έχουμε κάθε λόγο να αισθανόμαστε απολύτως δικαιωμένοι για την κριτική την οποία σας ασκήσαμε. Θα σας παρακαλούσα, όμως, κύριε Τσίπρα, όταν επικαλείστε δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων, τουλάχιστον να διαβάζετε όλη τη δήλωση και όχι μόνο αυτά που σας βολεύουν. Διότι, για άλλη μία φορά, εδώ στο Κοινοβούλιο με τον τρόπο σας αναπαράγετε fake news. Όπως είπατε ψέματα ,για πράγματα τα οποία δεν είπα ποτέ - για εισβολές σε σχέση με τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, παντελώς ανυπόστατα πράγματα, τα οποία δεν ειπώθηκαν ποτέ από εμένα - , έτσι είπατε ότι η Ευρωπαία Επίτροπος άσκησε κριτική στην Κυβέρνηση. Μόνο που τι λέει η Επίτροπος; Προσέξτε. «The situation of migrants, including asylum seekers…» - προσέξτε, η Επίτροπος ως διά μαγείας κάνει τον διαχωρισμό μεταξύ αυτών οι οποίοι διεκδικούν καθεστώς προστασίας και των μεταναστών, migrants είναι οι μετανάστες - .... [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] … «…has dramatically worsened…» - ακούστε, κύριε Τσίπρα - «…over the last twelve months!». Eξ όσων γνωρίζω, εμείς κυβερνούμε τρεις από τους δώδεκα μήνες. Τους υπόλοιπους εννέα κυβερνούσατε εσείς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτό, βέβαια, για άλλη μια φορά φροντίσατε να το αποκρύψετε από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Γιατί γίνεται αυτό; Διότι πολύ απλά εδώ και πολύ καιρό είχατε κατεβάσει τα μολύβια. Μας παραδώσατε μια κατάσταση τελείως μπάχαλο. Ισχυρίζεστε ότι είχατε ένα Υπουργείο, το οποίο ήταν παντελώς μη λειτουργικό για να αντιμετωπίζει τα ζητήματα αυτά. Και βέβαια κληροδοτήσατε και σε αυτό το ζήτημα στην σημερινή Κυβέρνηση μια βραδυφλεγή βόμβα. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μια τελευταία παρατήρηση, που αφορά την εξωτερική πτυχή του προσφυγικού, τις σχέσεις με την Τουρκία και τη δήθεν στο μυαλό σας μόνο μετατροπή αυτού του ζητήματος σε διμερές Ελληνοτουρκικό πρόβλημα. Κύριε Τσίπρα, έχω καταδικάσει δημόσια με τον πιο εμφατικό τρόπο την παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας, όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά και εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κύπρου. Πρωτοστατήσαμε και εμείς - το κάνατε και εσείς, όταν ήσασταν κυβέρνηση - στο να υπάρχει μια κλιμάκωση στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών κυρώσεων, έτσι ώστε η Τουρκία να αντιληφθεί ότι οι συμπεριφορές αυτές δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Καταδίκασα δημόσια την απαράδεκτη δήλωση του κ. Τσαβούσογλου, ο οποίος αφήνει άθλια υπονοούμενα για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε μια δύσκολη κατάσταση στο Αιγαίο. Και μίλησα ανοιχτά λέγοντας ότι αυτοί οι οποίοι εργαλειοποιούν οι ίδιοι το προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα, δεν δικαιούνται να κουνάνε το δάχτυλο στην Ελλάδα και να εμφανίζονται σήμερα βασιλικότεροι του βασιλέως. Αλλά όχι, κύριε Τσίπρα, να μας βγαίνετε και εσείς πιο πατριώτες από τη Νέα Δημοκρατία! Αυτό πάει πάρα πολύ! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μιλήσαμε ξεκάθαρα ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι σημαντικό στη διαχείριση του προσφυγικού - μεταναστευτικού ζητήματος να υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας ανοιχτοί με την Τουρκία. Ουδέποτε κάναμε κανέναν συμψηφισμό και σε καμμία περίπτωση δεν εννόησα ότι τα δύο αυτά ζητήματα μπορούν καθ' οιονδήποτε τρόπο να συνδεθούν. Εννοήσατε, δηλαδή, ότι δήθεν εμείς κάνουμε εκπτώσεις στα εθνικά μέτωπα, για να κατευνάσουμε με κάποιον τρόπο την Τουρκία. Ουδέν αναληθέστερο και πάντως κάτι το οποίο δεν υποστηρίζεται από καμμία δημόσια τοποθέτησή μου. Σταματήστε επιτέλους σε αυτή την Αίθουσα να λέτε ψέματα και να διαστρεβλώνετε την αλήθεια! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και κάτι τελευταίο. Χρησιμοποιήσατε στον επίλογο της ομιλίας σας μια φράση ότι βρίσκεστε ως ΣΥΡΙΖΑ, ως Αριστερά, στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Η Ελλάδα, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κοιτάξτε, κύριε Τσίπρα. Η παράταξη αυτή έχει δώσει πολλούς αγώνες και κεντρικές πολιτικές της επιλογές με σημαντικότερη την είσοδο στην ευρωπαϊκή οικογένεια - όταν κάποιοι ήταν στα κάγκελα και απέναντι σε αυτή την επιλογή - δικαιώθηκαν τελικά από την ίδια την ιστορία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και εν πάση περιπτώσει, εάν τα πράγματα τον καταστροφικό Ιούλιο του 2015 ως αποτέλεσμα των δικών σας θλιβερών χειρισμών και των Υπουργών επιτελών σας είχαν καταλήξει διαφορετικά, η Ελλάδα θα ήταν στη λάθος πλευρά της ιστορίας με τη δικιά σας αποκλειστική υπαιτιότητα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και αν βρέθηκε και αυτή τη φορά στη σωστή πλευρά της ιστορίας, ήταν γιατί σε αυτή την Αίθουσα τη 14η Αυγούστου 2015, όταν είχατε χάσει την κοινοβουλευτική σας Πλειοψηφία, αυτή η παράταξη έβαλε πάνω απ' όλα το εθνικό συμφέρον και έβαλε πλάτη για να σωθεί η χώρα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Άρα, λοιπόν, ας είστε λίγο προσεκτικός, όταν κάνετε τέτοιες μεγαλόστομες εξαγγελίες. Να θυμίσω ότι ήταν και εκείνες οι μέρες, όπου εξαπατήσατε τους πολιτικούς Αρχηγούς, λέγοντάς τους ότι δεν πρόκειται να πάτε σε εκλογές, για να τις προκηρύξετε μία εβδομάδα μετά. Εν πάση περιπτώσει, όμως, νομίζω ότι αυτά είναι λίγο - πολύ γνωστά. Αλλά, κύριε Τσίπρα, σε αυτή την παράταξη, η οποία έχει το θάρρος και τη δυνατότητα να βλέπει το εθνικό πάνω από το κομματικό, παρακαλώ ειδικά από τη δική σας παράταξη, ειδικά από εσάς προσωπικά που παίξατε κορώνα - γράμματα την τύχη της χώρας, μαθήματα δεν δεχόμαστε!
Έχει ζητήσει τον λόγο ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας. Διατυπώνω την ελπίδα για κατανόηση σε επιτάχυνση ομιλιών πολιτικών αρχηγών, εν όψει του ότι είμαστε μόλις στο νούμερο είκοσι τέσσερα στους συναδέλφους Βουλευτές.
Μιας και πριν η ελπίδα σας δεν έγινε πραγματικότητα, εγώ θα προσπαθήσω να την κάνω πραγματικότητα. Θα προσπαθήσω τουλάχιστον να μη μακρηγορήσω. Κύριε Μητσοτάκη, σας άκουσα να ξεκινάτε την δευτερολογία σας λέγοντας το αμίμητο: «Μα, γιατί κάνατε εκλογές;». Ποιος το λέει αυτό; Εσείς που ως Αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχετε καταγραφεί στη σύγχρονη πολιτική ιστορία, ως αυτός που από τη δεύτερη μέρα που εξελέγη Πρόεδρος του κόμματός του και επί τριάμισι χρόνια ζήταγε εκλογές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και τώρα μας λέτε «Γιατί κάνατε εκλογές; Θα καρπωνόσασταν αυτούς τους τρεις μήνες τα αποτελέσματα της δικής σας πολιτικής.». Πριν από έξι μήνες απ' αυτό εδώ το Βήμα μιλάγατε ακόμα για τέταρτο μνημόνιο. Το ξεχάσατε; Και σήμερα θέλετε να πείσετε τον ελληνικό λαό ότι η πορεία της ελληνικής οικονομίας οφείλεται στο γεγονός ότι εκλεγήκατε εσείς τον Ιούλιο Πρωθυπουργός. Και από τον Ιούλιο και μετά άνοιξαν οι ουρανοί και βρήκε ευδαιμονία η χώρα! Σε ποιον τα πουλάτε αυτά; Ποιόν κοροϊδεύετε; Αλλά επειδή δεν μπορείτε ούτε καν να εναρμονιστείτε μεταξύ σας, θα ήθελα να σας παραπέμψω στο προσχέδιο του δικού σας προϋπολογισμού. Διότι όλα τα μεγάλα επιτεύγματα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στην ελληνική οικονομία περιγράφονται αναλυτικά στο προσχέδιο του δικού σας προϋπολογισμού χαρτί και καλαμάρι, και για το χρέος και για το «μαξιλάρι ασφαλείας» και για τις δημοσιονομικές δυνατότητες που έχει η χώρα μετά από την έξοδο από τα μνημόνια την ιστορική 21η Αυγούστου του 2018! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σας άκουσα, επίσης, να επαίρεστε ότι είστε ένας κεντροαριστερός ηγέτης, ένας κεντροδεξιός… Με συγχωρείτε για το «κεντροαριστερός». Σας μπερδεύω. Έχετε δίπλα τον κ. Χρυσοχοΐδη και μπερδεύομαι! Σας άκουσα να λέτε ότι είσαστε ηγέτης της κεντροδεξιάς και ότι είστε κεντροδεξιός. Και μάλιστα ο ηγέτης μιας κεντροδεξιάς, η οποία δικαιούται να ομιλεί και για τον Αντετοκούμπο και τους μετανάστες. Μακάρι να ήταν αυτή η παράταξή σας, κύριε Μητσοτάκη. Μακάρι να ήταν αυτός ο πολιτικός σας λόγος. Μακάρι! Μόλις χθες - μόλις χθες! - το στέλεχος και Βουλευτής Σιμόπουλος της Θεσσαλονίκης πήγε και κατήγγειλε ότι στην παρέλαση στην Θεσσαλονίκη, είχαμε το θράσος να έχουμε εκπροσώπους των Ρομά και ότι πρέπει να το ξανασκεφτούμε αυτό, διότι δεν τιμά την εθνική επέτειο να παρελαύνουν παιδιά ενός κατώτερου θεού στις εθνικές μας επετείους. Θα το καταγγείλετε εσείς ως ηγέτης της κεντροδεξιάς και όχι μιας παράταξης που φλερτάρει με την ακραία δεξιά; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και δεν θα αναφερθώ, βέβαια, στον αγαπημένο μου κ. Βορίδη, ο οποίος καταγγέλθηκε χθες ακόμα και από τον Ευρωβουλευτή σας κ. Κυμπουρόπουλο για ρατσιστική αναφορά σας σε σχέση με την αναπηρία. Αυτή είναι η κεντροδεξιά σας; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αλλά για να μη μιλάμε για μεμονωμένες περιπτώσεις, εγώ θέλω να σας θυμίσω το εξής: Ψηφίσατε το νομοσχέδιο που φέραμε εμείς για την ιθαγένεια σε παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα; Το ψηφίσατε; Δεν το ψηφίσατε, κύριε Μητσοτάκη. Δεν το ψηφίσατε και έρχεστε τώρα εδώ και μας καμαρώνετε για τον Αντετοκούμπο. Είναι υποκρισία αυτό που κάνετε. Τουλάχιστον να έχετε το θάρρος της γνώμης σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Με κατηγορήσατε για άλλη μια φορά - με την ίδια ακραία αντίληψη που σας διακατείχε, γι' αυτό τώρα που μιλήσατε εκτός κειμένου, παρασυρθήκατε στην πιο ακραία λογική - ότι «δεν είναι», λέει, «ακροδεξιός λαϊκισμός να σας λέμε ότι τα θαλάσσια σύνορα πρέπει να φυλάσσονται». Κύριε Μητσοτάκη, σας κατηγορούμε για ένα πράγμα, όχι τόσο για το ότι πολλές φορές έρχεστε και μας αιφνιδιάζετε, παίρνοντας πιο ακραίες θέσεις από κόμματα τα οποία ήταν σε αυτό το Κοινοβούλιο, όπως ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός, που τους έχετε εγκολπώσει τώρα σχεδόν όλους, συγκυβερνήτες σας είναι, Αντιπρόεδροι είναι, Υπουργοί πρωτοκλασάτοι είναι, αλλά διότι αυτά που λέτε είναι άτοπα, δεν μπορούν να εφαρμοστούν. Τι ακριβώς μας λέτε σήμερα - και το λέγατε και παλιότερα - που δεν κάθεστε στην καρέκλα της Αντιπολίτευσης, αλλά έχετε την ευθύνη της διαχείρισης; Πώς ακριβώς θα φυλάξετε τα θαλάσσια σύνορα; Το Δίκαιο της Θάλασσας θα το εφαρμόσετε; Το Διεθνές Δίκαιο θα το εφαρμόσετε; Τι ακριβώς θα κάνετε; Πείτε μας να ξέρουμε κι εμείς. Εγώ μίλησα για τις τετρακόσιες τριάντα χιλιάδες διασώσεις που έκανε το ελληνικό Λιμενικό και είναι η τιμή μας, το καμάρι μας και υπερηφάνεια μας που σώσαμε τετρακόσιες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Εσείς τι ακριβώς θα κάνετε; Και το λέω αυτό, διότι, σε αντίθεση με την ευκολία σας να με κατηγορείτε για ψέματα, δήθεν, και fake news, εγώ μιλάω με δηλώσεις εκπροσώπων σας, του κ. Πέτσα, του Κυβερνητικού σας Εκπρόσωπου. Δήλωσε: «Περισσότερες περιπολίες σημαίνουν περισσότερα τραγικά συμβάντα». Και σας ρωτάμε ευθέως: Γιατί περισσότερες περιπολίες δεν σημαίνουν περισσότερες διασώσεις, αλλά σημαίνουν περισσότερα τραγικά συμβάντα στο Αιγαίο; Αυτή είναι η επικίνδυνη αντίληψη που έχετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και βεβαίως, σε σχέση με τα κρίσιμα εθνικά μας θέματα, ακούστε, κύριε Μητσοτάκη, δεν υπάρχει μονοπώλιο πατριωτικής ευαισθησίας. Δεν μπορείτε εσείς να έρχεστε εδώ και να εμφανίζεστε ότι η δική σας παράταξη έχει το μονοπώλιο της πατριωτικής ευαισθησίας. Και είναι και ανιστόρητο, διότι η Αριστερά σε κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας αυτού του τόπου πάντοτε στάθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνα για να υπερασπιστεί τα ιδεώδη, την πατρίδα, την ελευθερία, τη δημοκρατία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και στο τέλος της ημέρας δεν σας επιτρέπω να κάνετε σήμερα εμπόριο πατριωτικής ευαισθησίας εσείς που λοιδορήσατε, δυσφημήσατε, διχάσατε τον ελληνικό λαό για το ονοματολογικό, για να βγείτε μετά τις εκλογές και να πείτε ότι θα την τηρήσετε και θα την τιμήσετε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ε, λοιπόν, τέρμα το εμπόριο πατριωτισμού και ευαισθησίας για τα εθνικά ζητήματα. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ναι, είμαστε περήφανοι γι' αυτήν τη συμφωνία διότι σήμερα είναι τα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη που επιτηρούν τον εναέριο χώρο της Βόρειας Μακεδονίας και όχι τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη, όπως θα ήταν, αν δεν είχαμε προβεί σε αυτό το ιστορικό βήμα. Είμαστε περήφανοι, διότι υπερασπιστήκαμε το πατριωτικό συμφέρον έτσι όπως η πλειοψηφία της Βουλής την περίοδο εκείνη έκρινε. Είμαστε περήφανοι, διότι ακόμα και σήμερα, που βρίσκεται σε δυσκολία η γειτονική χώρα, είμαστε εμείς που αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες προς όφελος της σταθερότητας στη γειτονική χώρα, ενώ η ελληνική Κυβέρνηση στη Σύνοδο Κορυφής παρακολουθούσε τη Δανία και την Ολλανδία να ασχολούνται με τα Δυτικά Βαλκάνια. Και είμαστε περήφανοι κιόλας, διότι βλέπουμε έναν - έναν από Βουλευτές σας να έρχονται, εκ των υστέρων βεβαίως, και να προσπαθούν να σας βάλουν μυαλό, να μην σκέφτεστε και να μην οραματίζεστε και να μη ορέγεστε την προοπτική να κερδίσουν οι ομοϊδεάτες σας εθνικιστές στη γειτονική χώρα, γιατί τότε θα βλέπω τον αρχηγό σας να παρακαλάει τον αρχηγό του VMRO μην τυχόν και απορρίψει τη συμφωνία που εμείς υπογράψαμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αλλά για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στην κ. Μπακογιάννη, που σας έκανε την προτροπή να σταματήσετε να σκέπτεστε τέτοια πράγματα. Έλεγα, λοιπόν, ότι ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, κύριε Μητσοτάκη, μίλησε επί λέξει ότι δεν πρέπει να είμαστε πολύ έντονοι και να ξεπεράσουμε τη λεπτή γραμμή σε αυτά τα θέματα, τουρκικές παραβιάσεις, Αιγαίο, κυπριακή ΑΟΖ, συριακό, διότι θα έχει επιπτώσεις στις ροές. Ούτε fake news ούτε ψέματα. Και σας λέω είναι λάθος αντίληψη, είναι επιζήμια εθνικά αντίληψη αυτή. Αλλάξτε τροπάρι, αλλάξτε ρότα. Δεν πρόκειται να κατευνάσετε την Τουρκία στην ελπίδα σας να μειώσει τις ροές, αν κρατάτε χαμηλά τους τόνους στα ζητήματα αυτά. Και έρχομαι να κλείσω, γιατί εγώ υποσχέθηκα στον Πρόεδρο. Αλλά τι να κάνω, Πρόεδρε;
Κύριε Τσίπρα, οι υποσχέσεις σας προς τον Πρόεδρο είναι μάταιες. Αλλά ελπίζω πάντα.
Κλείνω λέγοντας το εξής: Κύριε Μητσοτάκη, εγώ είπα ότι η χώρα ήταν στη σωστή πλευρά της ιστορίας τις κρίσιμες στιγμές της προσφυγικής κρίσης. Δεν μίλησα για τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε για την παράταξή μου, μίλησα για τη χώρα. Ήταν στη σωστή πλευρά σε μια Ευρώπη διαιρεμένη, σε μια Ευρώπη διχασμένη. Αναρωτηθήκατε πού ήμουν τότε. Αλλά να σας θυμίσω ποιοι έκλειναν τα σύνορα τότε. Το πού ήμουν το ξέρει όλος ο ελληνικός λαός. Ποιος έκλεινε τα σύνορα τότε; Μήπως ο κ. Όρμπαν τα έκλεινε τα σύνορα; Μήπως αυτοί οι οποίοι παλεύαν γι' αυτό ήταν οι ομοϊδεάτες σας στην Αυστρία, που έριξαν τον σοσιαλδημοκράτη Πρωθυπουργό για να γίνει μετά ο κ. Κουρτς Καγκελάριος; Ποιοι ήταν αυτοί που έκλειναν τα σύνορα; Ποιοι ήταν αυτοί που οδήγησαν στην προοπτική η Ελλάδα να γίνει ένα μαύρο κουτί; Προφανώς και δεν ήταν ούτε οι σοσιαλδημοκράτες ούτε και ένα μέρος - να είμαι δίκαιος - του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Με κατηγορούσατε τότε ότι τα βρήκα με την πολιτική μου αντίπαλο, την κ. Μέρκελ. Γι' αυτό τα βρήκα. Γιατί στην Ευρώπη έπρεπε να δοθεί λύση και γιατί βάλαμε πάνω το εθνικό συμφέρον και τον Ιούλη του 2015 και στην προσφυγική κρίση από το ευκαιριακό, αν θέλετε, κομματικό συμφέρον. Εμείς αψηφήσαμε το πολιτικό κόστος και στο προσφυγικό και στη διάσωση της χώρας και στο μακεδονικό και γι' αυτό είμαστε περήφανοι. Όχι γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά γιατί η Ελλάδα στα χρόνια μας ήταν στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Θα σας ζητήσω, κύριε Τσίπρα, να καταθέσετε, αν τις έχετε, τις δηλώσεις του κ. Πέτσα στα Πρακτικά της Βουλής. Τώρα, παρακαλώ.
Τις έχω. Θα τις καταθέσω.
Παρακαλώ, να καταθέσετε τις δηλώσεις. Τις έχετε, φαντάζομαι, έτσι δεν είναι; Γιατί δεν τις καταθέτετε;
Θα τις καταθέσω, όταν θέλω εγώ, όχι όταν θες εσύ.
Καταθέστε τις τώρα. Περιμένω! Περιμένω! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν θα καταθέσετε τίποτα, γιατί πολύ απλά πάλι ψέματα λέτε. Γιατί δεν είπε αυτά ο κ. Πέτσας. Καταθέστε τις δηλώσεις του κ. Πέτσα! Δεν αλλάζει το χούι, κύριε Τσίπρα. Μια φορά ψεύτης πάντα ψεύτης. Δεν θέλω να το επαναλαμβάνω, αλλά δυστυχώς μου δίνετε συνέχεια αφορμή να το κάνω. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μια σύντομη φράση σχετικά με το ζήτημα της φύλαξη των συνόρων. Κύριε Τσίπρα, γνωρίζετε, φαντάζομαι, τι είναι το Σύστημα Επιτήρησης Θαλασσίων Συνόρων. Φαντάζομαι ότι αναγνωρίζετε ότι η χώρα πρέπει να έχει μια συνολική εικόνα τι γίνεται στα θαλάσσια σύνορά της. Φαντάζομαι ότι γνωρίζετε ότι είναι ένα έργο το οποίο τέσσερα χρόνια, επί δικών σας ημερών, καρκινοβατούσε και δεν έγινε απολύτως τίποτα. Φαντάζομαι ότι γνωρίζετε ότι πολλές από τις θερμικές κάμερες του Λιμενικού Σώματος όταν ήρθαμε στα πράγματα δεν δούλευαν. Φαντάζομαι ότι γνωρίζετε ότι μέρος της επιτήρησης των θαλασσίων συνόρων είναι να έχουμε πραγματική εικόνα για το πότε ξεκινούν οι βάρκες από την Τουρκία, ώστε να μπορούμε να ειδοποιούμε την τουρκική ακτοφυλακή να παρεμβαίνει και αν δεν το κάνει να μπορούμε να ζητούμε από την Τουρκία λογαριασμό γιατί δεν το έκανε.
… (δεν ακούστηκε)
Κύριε Βίτσα, σας παρακαλώ. Εσείς ειδικά;
Αυτά μπορεί να ακούγονται πολύ απλά, αλλά προφανώς στον δικό σας ιδεοληπτικό κόσμο, στη δικιά σας κοσμοθεωρία όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα. Για εμάς, κύριε Τσίπρα, δεν είναι, καταλάβετέ το! Τα πράγματα άλλαξαν. Το Λιμενικό θα σώζει κάθε άνθρωπο ο οποίος βρίσκεται στη θάλασσα, όχι γιατί έχει νομική υποχρέωση να το κάνει, αλλά γιατί αυτό επιβάλλει η ηθική μας, όλων η ηθική, η ηθική των Ελλήνων. Όμως, κάνατε μια αναφορά με κάποια υπονοούμενα σε ένα ατύχημα, το οποίο έγινε και το οποίο, δυστυχώς, στοίχισε τη ζωή σε ένα μικρό παιδί. Στις 5.00΄ το πρωί μια βάρκα χωρίς φώτα, χωρίς σωσίβια, συγκρούστηκε με ένα σκάφος του Λιμενικού. Εάν υπήρχε ένα σοβαρό σύστημα επιτήρησης των θαλασσίων συνόρων αυτό το ατύχημα θα είχε αποφευχθεί, κύριε Τσίπρα. Αυτό σημαίνει επιτήρηση των θαλασσίων συνόρων, έστω και αν δεν μπορείτε να το καταλάβετε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Προφανώς - και κλείνω με αυτό - εγώ θα σας συμβούλευα να συνεχίσετε να επικαλείστε το πόσο καλά τα κάνατε όλα. Συνεχίστε, διότι νομίζω ότι προσφέρετε μεγάλη υπηρεσία στη Νέα Δημοκρατία με το να έρχεστε σε σύγκρουση με την πραγματικότητα, όπως τουλάχιστον αυτή αποτυπώθηκε στα εκλογικά αποτελέσματα, εκτός εάν, μιας και έκανα εκτεταμένες αναφορές σε μετατραυματικό στρες, εσείς δεν πάσχετε από μετατραυματικό στρες, αλλά από μετεκλογικό στρες.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Πρόεδρε, να το τελειώσουμε.
Μόνο μια φράση σε σχέση με τα Πρακτικά. Κύριε Μητσοτάκη, ήλπιζα ότι δεν θα έχετε τόσο χαμηλό το επίπεδο σήμερα και να λέτε «φέρτε τα στα Πρακτικά τώρα». Θα σας φέρω, λοιπόν, την απομαγνητοφώνηση όσων είπε ο Κυβερνητικός σας Εκπρόσωπος και είτε θα βγείτε δημόσια και θα αναιρέσετε τα όσα είπατε περί fake news και περί ψεμάτων είτε θα τον οδηγήσετε στο σπίτι του. Δύο επιλογές θα έχετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Να σταματήσετε, λοιπόν, αυτή την «καραμέλα» - εσείς ιδίως! - περί ψεμάτων, περί fake news. Να σταματήσετε αυτή την «καραμέλα»! Θα το κάνω τις επόμενες ώρες.
Ευχαριστούμε τους πολιτικούς Αρχηγούς. Τον λόγο έχει ο κύριος Μαραβέγιας.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω το λόγο επί προσωπικού;
Όχι, κύριε Σιμόπουλε. Πιστέψτε με, δεν είναι.
Κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό.
Κύριε Σιμόπουλε, σας είπα όχι. Καθίστε! Τέλειωσε!
Αν είναι δυνατόν!
Κύριε Μαραβέγια, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση και με το συζητούμενο νομοσχέδιο συνεχίζει τον δρόμο που χάραξε εδώ και τέσσερις μήνες. Συνεχίζει να επιδιώκει, όπως έκανε και για τη φορολογία, τα ακίνητα, τις επενδύσεις - έτσι πράττει και για το μεταναστευτικό - συνεχίζει να χρησιμοποιεί την κοινή λογική για να απαντήσει στο αυτονόητο. Και ποιο είναι το αυτονόητο εδώ; Το αυτονόητο είναι πως η διεθνής προστασία αλλοδαπών και στην Ελλάδα πρέπει να αφορά μόνο τους πραγματικά δικαιούχους. Με άλλα λόγια, πως πρόσφυγες δεν μπορεί να είναι οι οικονομικοί μετανάστες. Πρόσφυγες δεν είναι οι κακοποιοί του κοινού ποινικού δικαίου. Πρόσφυγες δεν πρέπει να είναι όσοι αρνούνται να συνεργαστούν με τις αρχές, δίνουν ψευδή στοιχεία καταγωγής, είναι παραβατικοί και ούτω καθεξής. Ήταν όχι απλά αυτονόητη αλλά και επιτακτική η ανάγκη αναθεώρησης του νομικού κατασκευάσματος που δημιουργήθηκε κυρίως επί ΣΥΡΙΖΑ, με βάση την περίφημη φιλοσοφία του δικαιωματισμού και προκάλεσε τη γνωστή κατάσταση σε διάφορες περιοχές της πατρίδας μας. Θυμίζω ενδεικτικά την απελευθέρωση των αλλοδαπών που βρέθηκαν πριν το 2015 σε κλειστές εγκαταστάσεις με τον νέο, τότε, αρμόδιο Υπουργό, τον κ. Πανούση να χαρακτηρίζει στρατόπεδο συγκέντρωσης και κολαστήριο την νεόδμητη Αμυγδαλέζα, την εξαφάνιση των εισερχόμενων μετά το 2015 αλλοδαπών που η επόμενη αρμόδια Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χριστοδουλοπούλου δεν ήξερε πού κατέληγαν τελικά, αλλά απλά ότι δεν έμεναν στα κέντρα φιλοξενίας γιατί προτιμούσαν να λιάζονται στις πλατείες. Και τρίτον, την υπερσυσσώρευση στα νησιά του Αιγαίου κάθε είδους νέων αλλοδαπών που πολύ σύντομα πολλαπλασιάστηκαν όταν έγινε γνωστή η θεωρία του ΣΥΡΙΖΑ περί μη ύπαρξης θαλασσίων συνόρων. Βέβαια, αυτό δεν το είπε ποτέ η Νέα Δημοκρατία. Επίσης, η μη διάκριση μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών, καθώς όλοι πλέον θεωρούνταν ευάλωτοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Έτσι κατέληγε να κατατάσσεται σε ευάλωτες ομάδες περισσότερο από το 85% των μεταναστών και ο συνηθέστερος λόγος ήταν το μετατραυματικό στρες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Επομένως τίθεται το ερώτημα: Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ με όλες τις ιδιάζουσες προτεραιότητες που είχε θέσει εκείνη την εποχή - και που τις θυμόμαστε όλοι - έσπευσε να ανοίξει το 2015 ένα πρόσθετο μέτωπο; Δηλαδή, για ποιον λόγο καταργήσατε σχεδόν αμέσως το τότε ισχύον σύστημα διαχείρισης της λαθρομετανάστευσης που είχε φτιάξει η Νέα Δημοκρατία; Πέραν των ιδεοληψιών σας, που αναμφίβολα έπαιξαν τότε ρόλο, φαίνεται πως πολιτικός στόχος της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ήταν η μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα μιας μεγάλης ομάδας εξαθλιωμένων ανθρώπων διατεθειμένων να παραμείνουν στη χώρα εξαρτημένοι από το κράτος, άνθρωποι που θέλατε να λειτουργήσουν ως καταλύτης για τον μετασχηματισμό της δημόσιας σφαίρας, δηλαδή για τη μετάλλαξη τόσο του κράτους όσο και της ελληνικής κοινωνίας. Κι αυτό δεν το λέμε εμείς. Το λέει η εθνική στρατηγική για την ένταξη των μεταναστών από τον ΣΥΡΙΖΑ, που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2018. Αυτά, δυστυχώς, όχι μόνο γράφονταν, αλλά και επιχειρούνταν από μια κυβέρνηση που δεν είχε ως προτεραιότητα τον πολίτη αλλά τις δικές της ιδεοληψίες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το συζητούμενο νομοσχέδιο γίνεται προσπάθεια να αναιρεθούν όλες αυτές οι στρεβλώσεις των τεσσεράμισι ετών που οδήγησαν σε ξέφραγο αμπέλι στο χώρο της μετανάστευσης. Έτσι επεκτείνεται το δικαίωμα κράτησης των αλλοδαπών σε όλα τα στάδια της διαδικασίας και για όλα τα πρόσωπα. Η μη συμμόρφωση σε αποφάσεις μεταφοράς τους θα οδηγεί πλέον είτε σε απευθείας επιστροφή είτε σε κατ' απόλυτη προτεραιότητα εξέταση της υπόθεσής τους, προκειμένου να επισπευσθεί η απομάκρυνσή τους από τη χώρα. Επέρχεται η γενικότερη σύντμηση των προθεσμιών για την εξέταση αιτημάτων στον πρώτο και στον δεύτερο βαθμό. Μη συμμόρφωση προς τους όρους λειτουργίας των δομών φιλοξενίας θα οδηγεί πλέον σε διακοπή παροχών και σε κράτηση των παραβατικών αλλοδαπών. Επιπλέον, θεσμοθετείται η έκδοση δελτίων αλλοδαπών με μικρότερη διάρκεια ισχύος. Η μη ανανέωσή τους για οποιονδήποτε λόγο θα οδηγεί σε απόρριψη επί της ουσίας της αίτησης για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Περιορίζονται τα κριτήρια ευαλωτότητας, προκειμένου να αναγνωρίζονται από την Ελλάδα τα ίδια κριτήρια που χρησιμοποιούν και τα άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Η προσφυγή των αλλοδαπών στον δεύτερο βαθμό δεν θα έχει πλέον απόλυτα ανασταλτικό χαρακτήρα και δεν θα δίνει αυτόματα δικαίωμα παραμονής στη χώρα. Σε κάθε κράτηση θα μετρά ο χρόνος από την αρχή και άρα δεν θα απελευθερώνονται αλλοδαποί λόγω αθροιστικής υπέρβασης του δεκαοκταμήνου. Τέλος, επέρχεται ο περιορισμός πρόσβασης σε εργασία με εξάμηνο διάστημα παραμονής υπό προϋποθέσεις και αυτοδίκαια ανάκληση της πρόσβασης σε εργασία σε περίπτωση απορριπτικής απόφασης. Αυτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι μερικές από τις αυτονόητες παρεμβάσεις της νέας Κυβέρνησης στο σύστημα του ασύλου. Πρόκειται για μια προσέγγιση κοινού νου, που προσπαθεί να απλοποιήσει και να επιτύχει την εξέταση αιτημάτων διεθνούς προστασίας. Είναι η προφανής υποχρέωση εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας να λειτουργεί το κράτος δικαίου για όλους. Μένοντας μακριά από ιδεοληψίες και κομματικές σκοπιμότητες νομοθετούμε το αυτονόητο. Είμαι βέβαιος πως σε αυτήν τη σταθερή τροχιά ευνομίας και ανάπτυξης θα συνεχίσουν η Κυβέρνηση και η πατρίδα μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Χρυσοχοΐδη, θέλετε τον λόγο;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Μόνο λίγα δευτερόλεπτα θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε. Καταθέτω κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις στο σχέδιο νόμου και παρακαλώ πολύ να διανεμηθούν στους συναδέλφους.
Παρακαλώ πολύ να φωτοτυπηθούν και να διανεμηθούν στους εισηγητές και στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους των κομμάτων. Η σειρά των ομιλητών είναι ως εξής: O κ. Μιχαηλίδης, ο κ. Ακτύπης, ο κ. Τσακαλώτος και μετά ο κ. Κουμουτσάκος.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ πότε θα μιλήσω; Είμαι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Κύριε Μπουκώρε, μετά τον κ. Κουμουτσάκο έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Παφίλης. Να μεσολαβήσουν τρεις - τέσσερις συνάδελφοι και μετά παίρνετε τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Μας αγνοείτε.
Οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι δεν έχουν παραπάνω δικαιώματα από τους υπόλοιπους Βουλευτές. Το λέω αυτό για όλους τους Κοινοβουλευτικούς. Αντίθετα, πρέπει να διευκολύνετε ώστε να ακούγονται οι Βουλευτές. Ορίστε, κύριε Μιχαηλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ανδρέας Μιχαηλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε σήμερα δεν μπορεί προφανώς να ερμηνευθεί αποκομμένο από τα έως τώρα δείγματα γραφής της Κυβέρνησης γύρω από το προσφυγικό - μεταναστευτικό ζήτημα, δείγματα γραφής τα οποία είναι απογοητευτικά, για να χρησιμοποιήσω έναν πολιτικά κομψό λόγο. Όλες οι πολιτικές διακηρύξεις, ακόμα και ο ίδιος ο αντιπολιτευτικός σας λόγος το προηγούμενο διάστημα, έχουν καταρρεύσει παταγωδώς. Μιλούσατε για το τεράστιο βάρος που σήκωσαν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και στηλιτεύατε μονότονα τις - υπαρκτές βέβαια - στερήσεις στην αποσυμφόρησή τους. Σήμερα στα νησιά βρίσκονται τριάντα πέντε χιλιάδες άνθρωποι. Ουδέποτε από την κοινή δήλωση του Μαρτίου του 2016 και μετά ο αριθμός αυτός έφτασε σε αυτό το ύψος, ούτε καν στο μισό του. Ως Βουλευτής ενός εκ των νησιών που έχουν σηκώσει το βάρος της υποδοχής προσφύγων και μεταναστών δεν θα ισχυριστώ φυσικά ότι δεν υπήρξαν περίοδοι αυξημένων ροών και που τα ΚΥΤ ασφυκτιούσαν, όμως δεν υπήρξε ποτέ τέτοιο μέγεθος πληθυσμού, ούτε ήταν ποτέ δυσκολότερες οι συνθήκες διαβίωσης στα ΚΥΤ απ' ό,τι είναι σήμερα. Φυσικά το γεγονός αυτό δεν οφείλεται μόνο στις υψηλές ροές, αλλά και στην απότομη διακοπή μεταφορών στην ενδοχώρα που εφαρμόσατε από τα τέλη του Αυγούστου. Μιλούσατε για φύλαξη συνόρων και είχατε κάνει «πιπίλα» - διαστρεβλώνοντάς τη μάλιστα - μια αποστροφή του λόγου του Αλέξη Τσίπρα για τα θαλάσσια σύνορα. Τώρα ανακαλύπτετε δήθεν έκπληκτοι ότι τα θαλάσσια σύνορα δεν μπορούν να στεγανοποιηθούν. Σας ενημερώνω ότι μέσα σ' ένα τριήμερο μόνο, 29 με 31 Οκτωβρίου, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, τετρακόσια εβδομήντα άτομα έφτασαν στο νησί μας και αυτό φυσικά είναι ένα ενδεικτικό παράδειγμα και μάλιστα η τελευταία άφιξη - μιας και άκουσα προηγουμένως τον κύριο Πρωθυπουργό να μιλάει για αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων - μόλις τέσσερα χιλιόμετρα από το κεντρικό λιμάνι της Χίου. Κατηγορούσατε με απίστευτα ανεύθυνο και επικίνδυνο τρόπο τον ΣΥΡΙΖΑ ότι προσκαλούσε ή έστω έστελνε τέτοιο σήμα σε πρόσφυγες και μετανάστες να έλθουν στη χώρα μας. Αναγκαστήκατε βέβαια, υπό το βάρος των αυξημένων ροών, να μιλήσετε για γεωπολιτικούς λόγους που οδηγούν στις αυξημένες ροές των πληθυσμών. Υπάρχουν βέβαια και άλλες όψεις της πολιτικής σας στις οποίες επιμένετε με συντηρητικές ιδεοληψίες και λογικές. Διατρανώσατε διά του στόματος του κυρίου Πρωθυπουργού ότι είναι πλέον αμιγώς μεταναστευτικό και καθόλου προσφυγικό το όλο ζήτημα. Να σας ενημερώσω, κύριε Υπουργέ, ότι σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Υπηρεσίας Υποδοχής της Χίου, στοιχεία του Σεπτεμβρίου του 2019- τα οποία θα καταθέσω - , το 85% των ατόμων που έχουν αφιχθεί στο νησί προέρχεται από το Αφγανιστάν, τη Συρία, τη Σομαλία, την Παλαιστίνη, το Κονγκό και το Ιράκ. Στο τι συμβαίνει σε κάθε μία από τις χώρες αυτές νομίζω ότι δεν χρειάζεται να αναφερθώ. Συνεχίζουν επίσης να μιλάνε και κεντρικά στελέχη σας, όπως για παράδειγμα προχθές ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, για εισβολείς. Φαίνεται ότι αντιδράσεις τύπου Βρασνών δεν σας έχουν κάνει ακόμα να αντιληφθείτε τι συνέπειες έχει η υποδαύλιση του ξενοφοβικού λόγου. Εξαγγείλατε επιστροφές δέκα χιλιάδων ανθρώπων στην Τουρκία εντός του 2020. Εδώ είμαστε και θα το διαπιστώσουμε. Να σας επισημάνω, όμως, ότι με βάση επίσημα στοιχεία μεταξύ 2002 και 2015, όταν δηλαδή κυβερνούσατε εσείς και το ΠΑΣΟΚ, οι επιστροφές στην Τουρκία με βάση τόσο την ελληνοτουρκική όσο και την ευρωτουρκική συμφωνία επανεισδοχής ήταν περίπου οι μισές απ' όσες θέλετε εσείς να κάνετε μέσα σ' έναν χρόνο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, αν έχετε την καλοσύνη, θα ήθελα ένα λεπτό. Θα ήθελα να αναφερθώ - ίσως αποσπασματικά - σε κάποια άρθρα του νομοσχεδίου. Ένα μόνο σχόλιο θα ήθελα να κάνω, μιας και ο χρόνος πιέζει, σχετικά με την κατηγορία των ευάλωτων και την αποσυμφόρηση των νησιών. Αφαιρείτε, όπως φαίνεται, διάφορες περιπτώσεις ευαλωτότητας, όπως για παράδειγμα το μετατραυματικό στρες, ιδίως για επιζήσαντες ναυαγίων, με μια διάταξη που είχαμε εισαγάγει εμείς. Ταυτόχρονα, δεν αναφέρετε πουθενά στο νομοσχέδιο ότι οι ευάλωτοι εξαιρούνται από τη διαδικασία του γεωγραφικού περιορισμού.
Κύριε Μιχαηλίδη, κλείστε, παρακαλώ.
Βεβαίως.
Βεβαίως, αλλά κλείστε.
Πώς θα κάνετε, λοιπόν, αποσυμφόρηση στα νησιά με τέτοιες προβλέψεις; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας θα πω ότι, παρ' όλο που επ' ουδενί δεν είναι στις προθέσεις μας να μιμηθούμε την καταστροφική και εθνολαϊκίστικη αντιπολίτευση που άσκησε το προηγούμενο διάστημα η Νέα Δημοκρατία στο προσφυγικό - μεταναστευτικό,…
Κύριε Μιχαηλίδη, θα κλείσω το μικρόφωνο. Παρακαλώ, τελειώστε. Βλέπετε απέναντι το χρονόμετρο. Όποιος ανεβαίνει στο Βήμα νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του και δεν ενδιαφέρεται για τους άλλους.
…εμείς δεν θα ψηφίσουμε το νομοσχέδιο το οποίο έχετε φέρει. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ο κ. Ακτύπης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώντας από το πρωί τη συνεδρίαση ανελλιπώς, θα έλεγα ότι είναι σαν να κυβερνήσαμε εμείς, η παράταξή μας, επί τεσσεράμισι χρόνια και ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει κυβερνήσει τους τελευταίους τρεις μήνες, γιατί εκείνο που αντιλαμβάνομαι και εκείνο που λέγεται στην Αίθουσα είναι ότι τα έκαναν όλα καλά. Τι έκαναν και τι άφησαν; Χίλιες οκτακόσιες μόνο επιστροφές, εβδομήντα χιλιάδες αιτήσεις εκκρεμείς, δεκαπέντε χιλιάδες προσφυγές και εκείνο που λέγεται συνέχεια είναι ότι άφησαν πέντε χιλιάδες στη Μόρια. Εγώ θα θεωρήσω ότι είναι επιτυχία αυτό. Θα μπορούσαν να ήταν και λιγότεροι, αφού δεν ξέρετε ούτε πόσοι πρόσφυγες ή μετανάστες υπάρχουν στην Ελλάδα, ούτε ξέρετε πού βρίσκονται και τι κάνουν. ΜΚΟ ανεξέλεγκτες, έλεγχος οικονομικός από την Ευρωπαϊκή Ένωση για κονδύλια 1,4 δισεκατομμύρια. Αυτά ήταν τα επιτεύγματα των τεσσεράμισι ετών. Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται ως μια υποχρέωση προς την κοινωνία, στους Έλληνες πολίτες, αλλά και απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Η εικόνα που παρατηρείται στο Ανατολικό Αιγαίο είναι εικόνα που δεν περιποιεί τιμή για την Ελλάδα. Η κραυγή αγωνίας της Αντιπολίτευσης για δήθεν προστασία των κατατρεγμένων είναι κραυγή στο κενό. Η Μόρια μόνο δομή προστασίας των προσφύγων και των μεταναστών δεν είναι. Έχει μετατραπεί σε ντροπή της Ελλάδας και της Ευρώπης. Η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να νομοθετήσει για να μπουν κανόνες, σεβόμενη πάντα τις διεθνείς υποχρεώσεις μας. Η ευαισθησία, αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, δεν είναι μόνο δική σας υπόθεση. Ευαισθησία υπάρχει από όλους τους Έλληνες, από όλη την κοινωνία. Λέγοντας, λοιπόν, «κανόνες», εννοούμε τα εξής: Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι θα πρέπει να υπάρξει διαχωρισμός των μεταναστών και των προσφύγων. Το πρόβλημα σήμερα είναι κυρίως μεταναστευτικό. Εσείς λέτε ότι είναι προσφυγικό. Δεν θα μαλώσουμε. Δεν μπορείτε, όμως, να διαφωνείτε στο γεγονός ότι όσοι προέρχονται από εμπόλεμες περιοχές και αποδεδειγμένα απειλείται η ζωή τους θα μπορούν να κάνουν αίτηση ασύλου. Αυτή θα διεκπεραιώνεται εντός σύντομου χρονικού διαστήματος, καταργώντας δύο από τις τέσσερις φάσεις. Όσοι αποδεδειγμένα προέρχονται από περιοχές που δεν είναι εμπόλεμες, αλλά οι συνθήκες διαβίωσης είναι δύσκολες λόγω οικονομικών προβλημάτων, κλιματικών συνθηκών ή οτιδήποτε άλλο, αυτοί είναι οικονομικοί μετανάστες. Αφού ελεγχθούν, θα πρέπει να επιστρέφονται, είτε στη χώρα από την οποία προήλθαν ή στη χώρα της καταγωγής τους, εφόσον πάντα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις. Ασφαλής χώρα ορίζεται ποια είναι. Υπάρχει στα site της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οπότε δεν χρειάζεται να πούμε και τίποτα παραπάνω. Η λογική «κάνω αίτηση και χάνομαι» δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ο Έλληνας πολίτης θέλει να γνωρίζει ποιος κατοικεί δίπλα του, ποιον συναντάει. Με απλά λόγια, να είναι νόμιμος κάτοικος αυτής της χώρας. Ταυτόχρονα, αυτό έχει να κάνει και με την ασφάλεια της ίδιας της χώρας. Δεν μπορεί η χώρα να γίνει ξέφραγο αμπέλι. Η χώρα έχει σύνορα, είτε το θέλουμε είτε όχι, και έχει χερσαία αλλά και θαλάσσια σύνορα και αυτά θα φυλάσσονται. Η αδράνειά σας, η δήθεν ευαισθησία σας, το γεγονός ότι δεν μπορούσατε να προβλέψετε το 2015 τι θα γινόταν αργότερα, οδήγησε τη χώρα σε επικίνδυνες καταστάσεις, δίνοντας την εντύπωση ότι εδώ μπορεί να έρχεται όποιος θέλει και μετά να χάνεται, χωρίς να ξέρουν οι αρχές πού πήγε, ποιος είναι, τι κάνει. Με άλλα λόγια - όπως είπαμε προηγουμένως - , ξέφραγο αμπέλι. Αυτή τη χώρα δεν την θέλει - πιστεύω - κανείς, μα ούτε και εσείς. Δώσατε κίνητρα άθελά σας στους διακινητές να κερδοσκοπούν, αφού βρήκαν ανοιχτά σύνορα. Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα ήταν δυστυχισμένοι άνθρωποι να πληρώνουν αδρά τους διακινητές και μετά να τους περιμένει η Μόρια. Αυτό ήταν το όνειρο το δικό τους και η ευαισθησία η δικιά μας; Το νομοσχέδιο αυτό εναρμονίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο με την εθνική νομοθεσία και διατυπώνει με σαφήνεια και με ξεκάθαρο τρόπο τις αρχές του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου. Επιπρόσθετα, καλύπτει ορισμένα κενά που αφήνει η ευρωπαϊκή νομοθεσία με τον πιο εύστοχο τρόπο, παραδείγματος χάριν άρθρο 39 παράγραφος 5. Πέρα όμως από τα τεχνικά ζητήματα, οι διεθνείς εξελίξεις που διαδραματίζονται τελευταία στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής καθιστούν το νομοσχέδιο αυτό πιο αναγκαίο από ποτέ και ως προς την ουσία του. Επίσης, στα θετικά του νομοσχεδίου είναι η μέριμνα για τους ανήλικους όσον αφορά την εκπαίδευση, την παροχή κοινωνικής αρωγής και ιατρικής περίθαλψης στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας επί ίσοις όροις με τους Έλληνες πολίτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πούμε για άλλη μια φορά ότι το μεταναστευτικό και προσφυγικό δεν είναι πρόβλημα της χώρας μας. Είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Κλείνοντας, θα έλεγα ότι βρισκόμαστε σε μια χρονική συγκυρία και σε έναν γεωγραφικό χώρο όπου τα πάντα αλλάζουν με ταχύτητα και το νομοσχέδιο αυτό προσφέρει την απαραίτητη προσαρμοστικότητα για την κάλυψη των αναγκών του σήμερα στο συγκεκριμένο ζήτημα. Ένα πράγμα μόνο δεν αλλάζει και με λυπεί αυτό: η εμμονή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να επιμένει σε αποδεδειγμένα εσφαλμένες πολιτικές και να στηλιτεύει ένα νομοσχέδιο που στοχεύει στην πραγματική βελτίωση των υφιστάμενων συνθηκών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Πριν καλέσω στο Βήμα τον κ. Τσακαλώτο, έχει τον λόγο για ένα λεπτό ο κ. Τζανακόπουλος. Θέλει να καταθέσει στα Πρακτικά κάποιο κείμενο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή ο κ. Μητσοτάκης αστόχαστα προκάλεσε τον κ. Τσίπρα πριν από λίγο να καταθέσει στα Πρακτικά τις επίμαχες δηλώσεις του κ. Πέτσα, του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, οι οποίες αφορούν πρώτον, τη συσχέτιση των ελληνοτουρκικών διαφορών με το προσφυγικό, θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά το από 31-10-2019 δελτίο Τύπου - σήμερα δηλαδή - που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, όπου ο κ. Πέτσας σαφέστατα αναφέρει ότι: το βασικό ζητούμενο αυτήν τη στιγμή είναι ότι έχουμε να περπατήσουμε σε μια λεπτή γραμμή. Ποια είναι η λεπτή γραμμή; Από τη μία καταδικάζουμε βεβαίως την παραβατικότητα της Τουρκίας και στην Ανατολική Μεσόγειο και συγκεκριμένα στην Κυπριακή Δημοκρατία και από την άλλη, έχουμε ένα τεράστιο ανθρωπιστικό πρόβλημα, την εμπόλεμη περιοχή, προσφυγικές - μεταναστευτικές ροές, τις οποίες θα πρέπει να προσπαθήσεις να ελέγξεις με τρόπο ο οποίος θα είναι πάντα προς όφελος των πιο αδύναμων. Έχουμε, δηλαδή, έναν σαφέστατο συμψηφισμό του προσφυγικού ζητήματος με τα εθνικά ζητήματα και τις ελληνοτουρκικές διαφορές, αλλά και…
Ωραία, όχι επί της ουσίας. Για ένα λεπτό ζητήσατε για να καταθέσετε.
Η δεύτερη δήλωση αφορά…
Δεν θα τη διαβάσετε. Θα την καταθέσετε, αλλιώς θα μιλήσετε μετά τους δύο Κοινοβουλευτικούς που προηγούνται.
Η δεύτερη δήλωση αφορά τη συσχέτιση που έκανε ο κ. Πέτσας, ότι με την αύξηση των περιπολιών, θα υπάρχει αύξηση τραγικών περιστατικών.
Κύριε Τζανακόπουλε, μην με κάνετε να μετανιώσω που σας έδωσα τον λόγο.
Επιτρέψτε μου, γιατί υπήρξε πρόκληση από τη μεριά του Πρωθυπουργού.
Ωραία. Τελειώσαμε. Καταθέστε τα στα Πρακτικά.
Έχω την εντύπωση ότι ο κ. Μητσοτάκης θα βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και θα πρέπει να ανακαλέσει…
Κύριε Τζανακόπουλε, θα κλείσω το μικρόφωνο. Δεν μπορείτε να παίζετε με εμένα όταν είμαι στην Έδρα, αλλιώς θα περιμένετε να μιλήσετε μετά τους δύο Κοινοβουλευτικούς που προηγούνται.
Προκληθήκαμε να καταθέσουμε...
Ωραία, καταθέστε τα και όχι να μπαίνετε επί της ουσίας.
Με συγχωρείτε, δεν νομίζω ότι παραβιάζω τον Κανονισμό.
Παραβιάζετε, γιατί έχετε μιλήσει δεκαεπτά λεπτά ήδη. Παραβιάζετε.
Σεβαστείτε τους συναδέλφους.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Εγώ πάλι δεν σέβομαι τους συναδέλφους! Τα καταθέτω για τα Πρακτικά.
Καταθέστε τα. Τελειώσαμε. Κύριε Τσακαλώτε, έχετε τον λόγο.
Κύριοι Υπουργοί, θυμάται κανείς το ΄89; Θυμάται τις υποσχέσεις των κεντροαριστερών και κεντροδεξιών κομμάτων, ότι μετά από την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ επιστρέφει ο νεοφιλελευθερισμός και στην οικονομία και στην πολιτική και στα οικονομικά θα έχουμε ανάπτυξη και αύξηση της παραγωγικότητας, που δεν το είδαμε, γιατί είχαμε αύξηση των ανισοτήτων και κρίση; Θυμάστε τι λέγατε για το πολιτικό σκέλος, ότι θα είχαμε μέρισμα ειρήνης και ότι θα μειώνονταν οι πόλεμοι; Τριάντα χρόνια μετά έχουμε συνεχείς πολέμους, έχουμε την επιστροφή της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων που συνδιαλέγονται με προτεκτοράτα, με «στρατηγίσκους» και με γκάνγκστερ. Λύνονται τα προβλήματα με τη συνάντηση Πούτιν και Άσαντ, Τραμπ και Ερντογάν; Είχε το θράσος ο κύριος Πρωθυπουργός να πει για τη Χάνα Άρεντ, ότι ένα συγκροτημένο κράτος έχει τα δικαιώματα; Αυτό βλέπετε εσείς στη Μέση Ανατολή; Αυτό βλέπετε στον Ερντογάν και στον Άσαντ; Θα τρίζουν τα κοκαλάκια της Χάνα Άρεντ με την αναφορά που έκανε ο κύριος Πρωθυπουργός. Γίνεται μια εισβολή στη Συρία και δεν ακούμε τίποτα, αλλά ο κ. Αβραμόπουλος μάς λέει ότι δεν πρέπει να κάνουμε κάτι, γιατί πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για το ίδιο θέμα που μίλησε ο κ. Τζανακόπουλος. Γιατί δεν είναι θέμα οι εισβολές που έχουμε για τους ανθρώπους, για τον δήμο, για τον λαό! Είναι να το λύσουν τα προτεκτοράτα μαζί με τις μεγάλες δυνάμεις. Δεν ήσασταν εσείς, αυτές οι πολιτικές δυνάμεις που υποστηρίζατε τους πολεμοχαρείς Μπλερ και Μπους; Δεν πηγαίνατε στις συνόδους; Δεν ήταν οι δικοί σας πρωθυπουργοί που έκαναν «τουμπεκί» για αυτήν την κατάσταση; Μήπως για αυτόν τον λόγο οι κοπέλες στη Νέα Φιλαδέλφεια βγήκαν στους δρόμους, επειδή δεν θέλουν την στρατικοποίηση που υπάρχει στις παρελάσεις; Και τώρα ενοχοποιείτε τα θύματα. Τα θύματα ενοχοποιείτε, γιατί δεν έχετε ενσυναίσθηση. Δεν ξέρω, κύριε Υπουργέ, τι θα λέγατε σε ένα κοριτσάκι που είναι από το Αφγανιστάν, που υποτίθεται ότι δεν είναι πρόσφυγας, αλλά μετανάστης, αν σας έλεγε ότι σκότωσαν μπροστά στα μάτια του τη μητέρα του, την αδερφή του και τη γιαγιά του. Πώς θα το αντιμετωπίζατε αυτό; Με ποια ενσυναίσθηση; Μήπως πρέπει να αρχίσετε τα διαβάζετε λογοτεχνία ή κάτι από την τέχνη; Μήπως πρέπει να διαβάσετε τους στίχους στα Πωγωνίσια τραγούδια; Μήπως πρέπει να διαβάσετε την Pat Barker που έγραψε το βιβλίο «Ο δρόμος των φαντασμάτων» όπου εξηγεί ακριβώς τι είναι το στρες το μετατραυματικό; Το 1918, να πείτε στον Πρωθυπουργό σας, ο διάσημος William Rivers ο ψυχίατρος ανέλυσε τι είναι αυτό το στρες μετά από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μήπως πρέπει να διαβάσετε ή να δείτε το έργο το «Chaos», των αδελφών Ταβιάνι, να δείτε πώς φεύγουν οι πρόσφυγες, με τι τραγωδία και πάντα με βία εναντίον των γυναικών; Και σε αυτά μιλάτε με αριθμούς χωρίς να καταλαβαίνετε. Υπάρχει ενσυναίσθηση όταν θέλετε αυθαίρετα να ξεχωρίσετε μετανάστες από πρόσφυγες με προτεραιοποιήσεις, με αμφίβολη νομιμοποίηση, χωρίς την εξατομίκευση ότι ο κάθε άνθρωπος δικαιούται να ακουστεί για το αίτημα του ασύλου, που είναι στη σύμβαση της Γενεύης, λες και από μία ασφαλή χώρα δεν μπορεί να είμαι άνθρωπος που μου έχουν καταστρατηγήσει τα δικαιώματά μου ως ανθρώπου με διαφορετική πολιτική γνώμη ή με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό. Στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είπα ότι αυτός ο προϋπολογισμός δεν μπορεί να ενσωματώσει τα μεσαία στρώματα που είπατε. Δεν έχετε ηγεμονική πολιτική - όπως δεν είχε και ο Μάκρι αυτήν τη στιγμή στη Χιλή - για να ενσωματώσετε και γι' αυτό σας μένει η καταστολή. Λέτε ότι τώρα πρέπει να μην έχουμε δεύτερο βαθμό για το άσυλο, όχι de jure, γιατί φοβόσαστε τα δικαστήρια, αλλά de facto και το κάνετε σχεδόν αδύνατο να μπορείς να πας στον δεύτερο βαθμό και κάνετε τα κλειστά κέντρα κράτησης, την γκετοποίηση. Πήγατε, κύριε Χρυσοχοΐδη στην Ιταλία; Πήγατε στη Σικελία; Ρωτήσατε αν αυτό δουλεύει εκεί πέρα; Είσαστε ευχαριστημένοι με το πώς ο Σαλβίνι χρησιμοποίησε αυτά τα κέντρα τα κλειστά στη Σικελία; Δεν το κάνατε. Γιατί δεν το κάνατε; Γιατί η αποτελεσματικότητα δεν είναι αυτό που σας αφορά. Ξέρετε τι σας αφορά; Να φτιάξετε ένα καινούργιο αφήγημα, μια καινούργια ταυτότητα της Δεξιάς που θα βασιστεί στον νόμο και την τάξη μέσα και την ξενοφοβία. Δεν έχει σχέση αυτό το νομοσχέδιο με την αποτελεσματικότητα και δεν θα έχει αποτελεσματικότητα. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με ένα έργο που έχω ξανά αναφέρει σε αυτή την αίθουσα, του Σπίλμπεργκ , τη «Λίστα του Σίντλερ». Σας θυμίζω ότι είναι ένα ασπρόμαυρο έργο, που μόνο μία στιγμή έχει χρώμα, όταν δείχνει μία κοπελίτσα που πηγαίνει στο ολοκαύτωμα κι έχει ένα κόκκινο παλτό. Και γιατί το δείχνει αυτό ο Σπίλμπεργκ; Το δείχνει για να την ταυτοποιήσει. Ποια είναι αυτή η κοπελίτσα με το κόκκινο παλτό; Μήπως είναι εβραιοπούλα; Είναι εβραιοπούλα από την κεντρική Ευρώπη, από τη Θεσσαλονίκη, από το σχολείο της μητέρας μου στην Ανάληψη που έχασε όλες τις φίλες της που ήταν Εβραίες. Την κάνει άνθρωπο. Αυτό κάνει ο Σπίλπμεργκ. Γι' αυτό σας λέμε, για μας δεν θα είναι μόνο μετανάστες, δεν θα είναι μόνο πρόσφυγες, θα είναι ο Χασάν, η Φατίμα και ο Αϊλάν. Γιατί εμείς τον Αϊλάν δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ. Και με κοιτάτε με άγνοια, γιατί δεν ξέρετε καν ποιος είναι ο Αϊλάν. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Επειδή δεν μπορώ να απεκδυθώ της ιατρικής μου ιδιότητας, ο Πρωθυπουργός δεν αμφισβήτησε την ιατρική οντότητα του μετατραυματικού σοκ. Ο Πρωθυπουργός αμφισβήτησε κάποιους συναδέλφους μου εν τη ιατρική, οι οποίοι υπέγραφαν χαρτιά για μετατραυματικό σοκ, χωρίς να έχουν. Διότι εσείς είπατε ότι αμφισβητήθηκε αυτό…
Δεν θα μου κάνετε σχόλιο. Θα μιλήσω ξανά…
Το νομοσχέδιο πολύ σωστά εμπιστεύεται τους γιατρούς του δημόσιου Εθνικού Συστήματος Υγείας και άλλων δημοσίων φορέων. Εσείς που είστε υπέρ του Εθνικού Συστήματος Υγείας του δημοσίου υποθέτω ότι το αντίστοιχο άρθρο θα το ψηφίσετε.
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Τσακαλώτο, δεν γράφεται τίποτα από ό,τι λέτε στα Πρακτικά, διότι πήρατε τον λόγο χωρίς να σας το δώσω.
…(δεν ακούστηκε)
Αυτήν τη στιγμή, όχι. Επομένως, αφού νομίζετε ότι μπορείτε να παίρνετε τον λόγο χωρίς να σας τον δίνει ο Προεδρεύων, δεν γράφεται τίποτα στα Πρακτικά απολύτως. Ωραία. Τελειώσαμε.
…(δεν ακούστηκε)
Δεν έχετε τον λόγο, κύριε Τσακαλώτο. Τι να σχολιάσετε; Δεν έχετε τον λόγο. Δεν γράφεται τίποτα στα Πρακτικά.
…(δεν ακούστηκε)
Ωραία. Απορρίπτω την κρίση σας, έχετε δικαίωμα να την κάνετε, όμως. Κανένα πρόβλημα.
…(δεν ακούστηκε)
Ηρεμήστε, κύριε συνάδελφε!
Ηρεμήστε! Τίποτα δεν γράφεται από αυτά στα Πρακτικά. Πριν δώσω τον λόγο στον Υπουργό, νομίζω ότι αυτό που θα πω ομόφωνα η Βουλή το εγκρίνει. Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο Γιάννης Σπανός, ένας σπουδαίος δημιουργός. Εκφράζουμε τη λύπη μας. Δεν γνωρίζω αν είχε οικείους. Εάν είχε, τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια του και τους φίλους του. Λοιπόν, κύριε Κουμουτσάκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορώ παρά να δώσω μία απάντηση στον κ. Τσακαλώτο, ο οποίος φεύγει. Κύριε Τσακαλώτε, αν θέλετε να ακούσετε…
Απάντησε ο Πρόεδρος!
Θα τα πληροφορηθείτε. Απόντα, κύριε Τσακαλώτε…
Αυτή είναι η δημοκρατικότητά σας.
Αφήστε τα αυτά σε μας. Αλλού αυτά.
Κύριε Πρόεδρε, να προχωρήσουμε;
Απών είναι, απόντα τον λέει. Δεν τον βρίζει. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Απόντα, κύριε Τσακαλώτε, επιχειρήσατε για ακόμα μία φορά να κάνετε μαθήματα ανθρωπισμού σε αυτήν την παράταξη, αναφερόμενος στην πραγματικά γιγαντιαία ταινία του Σπίλμπεργκ, τη «Λίστα του Σίντλερ». Δεν καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνεται στην Εθνική Αντιπροσωπεία; Δεν καταλαβαίνετε πόσο παράταιρο, ανόητο είναι να κάνετε μαθήματα ανθρωπισμού και ευαισθησίας κοινωνικών δικαιωμάτων από τη μία παράταξη στην άλλη; Δημοκρατικά εκλεγμένες από το λαό παρατάξεις; Πόσο ανόητη είναι αυτή η στρατηγική και τι νομίζετε ότι σας φέρνει; Σας φέρνει ψήφους; Αλλά, πέραν αυτού, θα μείνω σε δύο σημεία της παρέμβασης του κ. Τσακαλώτου πριν μπούμε στην ουσία. Έκανε κριτική μετά από τριάντα χρόνια στον Φουκουγιάμα. Ποιες ήταν οι απόψεις του Φουκουγιάμα το 1990 και ήρθε ο κ. Τσακαλώτος να πει ότι λάθος τα έλεγε και κακώς τα έλεγε; Πραγματικά, τι εννοούσε; Αυτό είναι το αντικείμενο της συζήτησης; Αλλά για να πάμε στο άλλο και το δεύτερο και το πιο σοβαρό. Μιλώντας για τις κοπέλες αυτές στη Νέα Χαλκηδόνα τους έδωσε πλήρη δικαιολόγηση. Κύριε Τσακαλώτε, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ…
Προσωπικές αναφορές κόψτε τις παρακαλώ. Απευθύνεστε στο Σώμα.
… έχει χυθεί πολύ αίμα σε αυτόν τον τόπο και γι' αυτό το σύμβολο, γι' αυτήν τη σημαία, για να κάνουν κάποιοι χαβαλέ και να υπάρχουν κάποιοι μέσα στο πολιτικό σύστημα που να υποστηρίζουν αυτόν τον χαβαλέ. Είναι πολύ το αίμα, μεγάλη η ιστορία και πολλοί οι αγώνες. Μην το κάνετε. Δηλητηριάζετε την ελληνική κοινωνία, τη νεολαία. Δηλητηριάζετε τον πολιτικό διάλογο. Επιτέλους, συνέλθετε. Προφανώς, από αυτά που άκουσα προκύπτει ένα αβίαστο συμπέρασμα, ότι το μετεκλογικό στρες δεν είναι μόνο θέμα κορυφής στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εξαπλώνεται σε όλη την κοινοβουλευτική του ομάδα. Μόνο έτσι μπορώ να κατανοήσω αυτά που μόλις ειπώθηκαν. Ας πάμε, λοιπόν, τώρα στην ουσία…
Υπουργός είσαι, σοβαρέψου λίγο.
Ποιος το είπε αυτό;
Εγώ το είπα.
Α, εσείς; Εντάξει.
Κύριε Κουμουτσάκο, απευθύνεστε στο Σώμα. Δεν απευθύνεστε στον όποιον συνάδελφο μπορεί να φωνασκεί.
Έχουμε το δικαίωμα να απαντάμε, κύριε Πρόεδρε. Πράγματι, η χώρα υφίσταται δυσανάλογες μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές τον τελευταίο καιρό, για λόγους που βρίσκονται έξω από τα σύνορα της και τελικά έξω από τον έλεγχό της. Αυτές οι αυξημένες ροές, όμως, ποιο σύστημα ήλθαν να βρουν και να γίνουν ακόμα στην ουσία τους ισχυρότερες; Τι σύστημα βρήκαν να ισχύει στη χώρα; Για να δούμε τι έκανε το παλαιό σύστημα ασύλου. Δημιουργούσε δεκάδες χιλιάδες εκκρεμούσες αιτήσεις ασύλου, ελάχιστες επιστροφές, ουσιαστικά άρνηση της αποδοχής δικαιώματος σε εκείνους που το είχαν, δηλαδή της διεθνούς προστασίας. Διότι, όταν μία αίτηση κάνει δύο και τρία χρόνια να εξεταστεί, ουσιαστικά αρνείσαι το δικαίωμα σε αυτούς που έχουν δικαίωμα για διεθνή προστασία. Τους κρατούσε τελικά όλους στην Ελλάδα. Αυτό το σύστημα λοιπόν, ήταν τελικά ο μεγαλύτερος, ένας γιγαντιαίος παράγοντας προσέλκυσης και όχι ελέγχου και αποτροπής. Αυτό το σύστημα λοιπόν, δεν πρέπει να αλλάξει; Μπορούμε να συνεχίσουμε να πορευόμαστε με αυξημένες ροές, με αυτό το ελλειμματικό, προβληματικό, αναποτελεσματικό σύστημα; Και προφανώς, η αλλαγή του νόμου, με τον νέο νόμο που καταθέτουμε δεν ήταν ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, δεν εξυπηρετεί επικοινωνιακούς λόγους. Και ξέρετε γιατί; Διότι ήταν κομμάτι των προγραμματικών μας δηλώσεων. Δηλαδή, με το που σχηματίστηκε αυτή η Κυβέρνηση είπε ότι αυτό το σύστημα ασύλου θα αλλάξει και μάλιστα, είπε, θα γίνει πριν από το τέλος του χρόνου. Και το κάνουμε, λοιπόν και πολύ νωρίτερα, διότι εμείς αυτά που λέμε, τα κάνουμε. Αυτός λοιπόν, είναι ο νόμος που έρχεται εδώ. Έχει κανείς αντίρρηση ότι ήταν αρρωστημένο, παλιό και αναποτελεσματικό το σύστημα με τις εβδομήντα πέντε χιλιάδες εκκρεμούσες υποθέσεις, με τις μηδενικές επιστροφές, με τα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης υπερχειλισμένα; Διότι μην ανακαλύπτετε τώρα τα υπερχειλισμένα κέντρα. Στη Σάμο ήταν 500% παραπάνω ο κόσμος, όταν πήραμε την Κυβέρνηση και 100% στη Μόρια. Και αντίστοιχα νούμερα υπήρχαν σε όλα τα νησιά και στην ενδοχώρα. Όχι σε αυτό το απόλυτο νούμερο, αλλά η κατάσταση ήταν χαοτική. Ερχόμαστε λοιπόν, να αλλάξουμε αυτόν το νόμο. Ναι, τον αυστηροποιούμε. Ναι, πρέπει να γίνει πιο αυστηρός. Η διεθνής προστασία θα πρέπει να παρέχεται μόνο σε αυτούς που πραγματικά τη δικαιούνται και να έχουν αυτό το δικαίωμα εγκαίρως, να μην περιμένουν απροσδιόριστο χρόνο και ουσιαστικά να εξαθλιώνονται σε μια μάταιη αναμονή. Ακούστηκε ότι ο νόμος είναι πιο αυστηρός σε σχέση με το προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο. Ο νόμος αυτός επιδιώκει να είναι υποστηρικτικός μόνο σε αυτούς που πράγματι έχουν ανάγκη διεθνούς προστασίας και όχι σε όλους εκείνους που επιθυμούν, που σχεδιάζουν να καταχραστούν το σύστημα ασύλου. Υπό αυτήν την οπτική γωνία, ναι είναι πιο αυστηρός από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο το οποίο αλλάζει. Ο νόμος όμως, ταυτόχρονα συνάδει πλήρως με τις διεθνείς και ευρωπαϊκές δεσμεύσεις της χώρας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και στην αναγκαία αυστηροποίηση του, ναι, θεσμοθετήσαμε την υπό όρους κράτηση των αιτούντων. Αυτό που κάναμε ήταν να ενσωματώσουμε πλήρως το σχετικό άρθρο 8 της οδηγίας για τις συνθήκες υποδοχής. Τίποτα περισσότερο δεν κάναμε. Για να μπορούμε να θέτουμε υπό κράτηση τα άτομα εκείνα που είναι επικίνδυνα για την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη ή εκείνα που ενώ έχει απορριφθεί τελεσίδικα το αίτημά τους, υποβάλλουν εκ νέου αίτημα ασύλου μόνο και μόνο για να εμποδίσουν την απομάκρυνσή τους από τη χώρα. Οι πρόσφυγες θα εξετάζονται από ανεξάρτητες επιτροπές, στις οποίες θα μετέχουν τρεις δικαστές, κάτι που αυξάνει το κύρος ως δικαιοδοτικά όργανα. Να, λοιπόν, με τρεις λέξεις τι κάνει αυτός ο νόμος. Ήταν απαραίτητο να αλλάξει το προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο και ερχόμαστε να διορθώσουμε αυτό το μεγάλο λάθος, το μεγάλο έλλειμμα, το μεγάλο πρόβλημα. Κανονικά θα έπρεπε αν πραγματικά σας ενδιαφέρει η χώρα να είναι αποδοτικότερη στη διαχείριση του μεταναστευτικού προσφυγικού, να το έχετε υπερψηφίσει. Δεν το κάνετε για λόγους αμιγώς μικροπολιτικούς και μικροκομματικούς. Γιατί δεν υπάρχει άλλη λογική αιτία. Η πρόταση νόμου που καταθέτουμε υλοποιεί πλήρως τη φιλοσοφία της Κυβέρνησης, που είναι ότι μία επιτυχημένη μεταναστευτική πολιτική βασίζεται σε δύο πυλώνες. Στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ταυτόχρονα στην ανάγκη να προασπίζεται η χώρα, το κράτος το αίσθημα της ασφάλειας των πολιτών και της ίδιας της χώρας. Είναι αυτό που σε δύο λέξεις έχω κατά καιρούς χαρακτηρίσει ως δημοκρατική αυστηρότητα. Διότι οι δημοκρατίες πρέπει να είναι αυστηρές και να αυτοπροστατεύονται, σεβόμενες πάντα τον αξιακό τους πυρήνα που είναι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Να, λοιπόν, αυτό κάνουμε. Τίποτα παραπάνω. Όλα τα άλλα που ακούστηκαν ήταν μία προσπάθεια να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα, κάνοντας βουτιές στο παρελθόν. Αξίζει όμως, να κάνω μια αναφορά σε δύο πολύ σοβαρά ζητήματα. Κατηγορήσατε την Κυβέρνηση ότι διμεροποιεί το μεταναστευτικό και προσφυγικό στη σχέση με την Τουρκία και το κάνουμε διμερές. Μάλιστα. Δεν είναι εδώ ο κ. Βίτσας, καθώς και ο προηγούμενος Υπουργός, ο κ. Μουζάλας. Πόσες φορές συναντήθηκαν διμερώς με τον Τούρκο ομόλογό τους; Πόσες; Μία, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε; Πόσες; Γιατί τότε αυτό δεν ήταν διμεροποίηση και είναι η δική μας μια; Εξηγήστε το μας. Λοιπόν, για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα: Θα συνεχίσουμε να μιλάμε με την τουρκική κυβέρνηση για το ζήτημα αυτό, διότι αυτό οφείλουμε να κάνουμε. Πώς, όμως; Τονίζοντας - και το έχουμε τονίσει στην τουρκική πλευρά - , ότι αυτή είναι η ελληνοτουρκική διάσταση μιας ευρωτουρκικής συμφωνίας. Μιας συμφωνίας που έχει πολλά κενά, πολλές αδυναμίες, η οποία επί ημερών σας διαμορφώθηκε. Αυτό παραλάβαμε. Και έχει πολλά κενά που δεν είναι η στιγμή τώρα να πούμε ποια είναι. Κυρίως είναι ο γεωγραφικός περιορισμός, και θα έλθει η ώρα που θα το συζητήσουμε αυτό, να δούμε πού είναι οι ευθύνες. Είπατε όμως και κάτι ακόμα. Είπατε ότι το θαλάσσιο σύνορο τελικά δεν μπορεί να προστατευτεί. Αυτό είπε ο κ. Τσίπρας. Υπάρχει, αλλά πώς θα το προστατεύσετε; Είναι θέση αυτή; Είναι πολιτική θέση αυτή; Βεβαίως το θαλάσσιο σύνορο είναι ένα δύσκολο σύνορο, αλλά δεν οφείλει κάθε κράτος, κάθε δημοκρατία που σέβεται τον εαυτό της να κάνει ό,τι μπορεί για να παράσχει τη μεγαλύτερη δυνατή προστασία στα σύνορα και τον έλεγχο των συνόρων; Το κάνουμε, με πλωτά μέσα, με νέα μέσα, αξιοποιώντας τα χρήματα τα οποία δεν είχαν αξιοποιηθεί, γιατί αυτό οφείλουμε να κάνουμε. Διότι αν το κάνουμε, τότε μπορούμε να πούμε και στους Ευρωπαίους ότι εμείς το καθήκον μας το κάνουμε και είναι η δική σας ώρα και υποχρέωσή σας αυτή τη συνοριακή χώρα της Ευρώπης, αυτή που δέχεται πρώτη το οστικό μεταναστευτικό και προσφυγικό κύμα να υποστηριχθεί με αλληλεγγύη, όχι στα λόγια και στις δηλώσεις, αλλά με πράξεις. Αυτήν την πίεση θα ασκήσουμε και θα μπορούμε να την ασκούμε ακόμα πιο πιεστικά, ακόμα πιο πειστικά προς τους Ευρωπαίους αν έχουμε κάνει το καθήκον μας, δηλαδή περισσότερες επιστροφές, μια στιβαρή διαδικασία εξέτασης και χορήγησης ασύλου, προστασία και έλεγχο των συνόρων μας. Και τότε να είστε σίγουροι ότι θα είναι και πολύ πιο ισχυρή η θέση μας στη μεγάλη συζήτηση που ανοίγει στην Ευρώπη για το νέο Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου. Εμείς θα είμαστε παρόντες, δραστήριοι, με προτάσεις, με ιδέες και κυρίως, έχοντας καταγράψει την αποτελεσματικότητα και τη βούληση μας να ελέγξουμε με τρόπο που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα το προσφυγικό - μεταναστευτικό που είναι μία μεγάλη πρόκληση για όλους. Ευχαριστώ.
Θα μιλήσει ο κ. Παφίλης ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Το ίδιο ισχύει και για τον κ. Μπουκώρο. Είναι έξι τα λεπτά συν τρία η δευτερολογία, άρα σύνολο εννέα λεπτά. Μετά τον κ. Παφίλη θα ακολουθήσουν δύο συνάδελφοι, ο κ. Μαντάς και ο κ. Μπογδάνος και μετά ο κ. Μπουκώρος ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Και εσείς, κ. Γιαννακοπούλου, αν επιθυμείτε κάποια παρέμβαση.
Για πολύ λίγο, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ, κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ.
Μάλιστα, κύριε Βίτσα, κι εσείς. Το λόγο έχει ο κ. Παφίλης.
Γίνεται διαγωνισμός ανθρωπισμού. Αλήθεια, για ποιον ανθρωπισμό μιλάτε μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, όταν λιγότερο από δέκα άνθρωποι έχουν πλούτο όσο το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού; Για ποιον ανθρωπισμό μιλάτε που βομβαρδίζουν οι Αμερικανοί, που βομβαρδίζει το ΝΑΤΟ, που σκοτώνουν παιδιά, που καταστρέφουν χώρες ολόκληρες; Κι εσείς που μιλάτε για τον ανθρωπισμό του ΣΥΡΙΖΑ, και η Νέα Δημοκρατία βέβαια, θεωρείτε τη μεγαλύτερη επιτυχία τη συμφωνία με τους δολοφόνους των λαών. Θεωρείτε μεγάλη επιτυχία και μιλάτε για ανθρωπισμό και αναφέρετε και ποιήματα, που λέτε ότι είστε Αριστεροί, όταν λέτε ότι το ΝΑΤΟ είναι καλό και προστατεύει τα σύνορά μας. Ντροπή! Ποιος ανθρωπισμός, αλήθεια; Για ποιον ανθρωπισμό μιλάμε σε αυτή την κοινωνία της βαρβαρότητας; Άρα σταματήστε τουλάχιστον. Σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό, θα ήθελα να πω πως δεν θα πάμε στις ιστορικές πηγές και στο πώς εξελίχθηκε το μεταναστευτικό στην ιστορία της ανθρωπότητας. Θα βάλουμε τα καυτά ερωτήματα και εδώ πρέπει να απαντήσει κάθε πολιτική δύναμη στον λαό, γιατί τις επιλογές σας τις έχετε κάνει. Πρώτον, τι φταίει και άνθρωποι ξεριζώνονται και φεύγουν από τα σπίτια τους, από τις πατρίδες τους, παίρνουν το ρίσκο να μη βγουν ζωντανοί με χιλιάδες χιλιόμετρα; Είναι ο πόλεμος; Είναι. Ποιος τον προκαλεί; Οι σύμμαχοί σας, υποκριτές, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Αμερικάνων. Αυτοί δεν κάνουν τους πολέμους; Είπε ο κ. Τσακαλώτος ότι μετά το 1989 έστριψε η ιστορία της ανθρωπότητας. Σας το λέω περιληπτικά, όμως, το 1989 η Πρόεδρος του Συνασπισμού και μετέπειτα Επίτροπος, κ. Δαμανάκη, και ο Συνασπισμός δήλωναν ότι τελείωσε ο Ψυχρός Πόλεμος και μπαίνουμε σε λεωφόρους ειρήνης και προόδου και χαιρετίζουμε τον Κλίντον. Και πριν τελειώσει τη λέξη της, ο Κλίντον σφάζει τη Γιουγκοσλαβία. Άρα τι λέτε, αλήθεια; Είναι ο πόλεμος; Εσείς με ποιον είστε; Με αυτούς που κάνουν τον πόλεμο δεν είστε όλοι μαζί; Και με την Ευρωπαϊκή Ένωση είστε και με τους Αμερικανούς είστε και με τον ιμπεριαλισμό και καλέσατε και το ΝΑΤΟ, που έχει σφάξει όλη την ανθρωπότητα, να προστατεύσει το Αιγαίο. Κάθεται, λοιπόν, ο λαός αυτόν να ακούει και να καταλαβαίνει. Δεύτερο θέμα. Γιατί φεύγουν αλήθεια; Γιατί υπάρχουν πάμπλουτες χώρες και φεύγουν οι άνθρωποι για να ζήσουν στην Ευρώπη, θα πω για την Ευρώπη μετά, και σε άλλες χώρες; Ληστρική εκμετάλλευση από τις πολυεθνικές, από το μεγάλο κεφάλαιο και στην ντόπια αστική τάξη. Εσείς, τα πολιτικά κόμματα, με ποιον είστε; Είστε με αυτούς ή είστε με τους λαούς που αντιστέκονται ή είστε με τους λαούς και με τις επαναστατικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν για να περάσει ο πλούτος στα χέρια των εργαζομένων; Είστε και στηρίζετε αυτό το βάρβαρο σύστημα. Εκτός αν μας πείτε ότι είναι κοινωνία αγγέλων. Άρα και ο κόσμος, γιατί αυτό έχει σημασία, να βγάλει τα συμπεράσματα για όλο αυτό το ενδιαφέρον. Εμείς δεν αμφισβητούμε τις ευαισθησίες κανενός, αλλά στην πολιτική τα πράγματα κρίνονται από τα αποτελέσματα και από το ποιους υποστηρίζεις, ποιους αφήνεις και με ποιους πας. Πώς αντιμετωπίζεται, λοιπόν, το προσφυγικό από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Εδώ και αν είναι η υποκρισία. Με πόλεμο. Να αρχίσω: Λιβύη, Ιράκ, Συρία. Όπου υπάρχει πόλεμος, είναι ανακατεμένοι και είναι αυτοί που επεμβαίνουν μαζί με τους Αμερικανούς. Τι αποφασίζει, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση; Το Δούβλινο II. Εδώ να λογαριαστούμε σαν πολιτικές δυνάμεις. Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ τότε, Κίνημα Αλλαγής σήμερα, Συνασπισμός: Ζήτω το Δουβλίνο II. Υπέρ ψήφισαν όλοι και θα φέρω τα Πρακτικά. Θα το πάθετε σαν τον Παπαδημούλη.
Το τέσσερα, σου λέω.
Λέω, ο Συνασπισμός. Κοιτάξτε, όταν πας σε ένα κόμμα, κληρονομείς και στην ιστορία του. Δεν πας ως παρθένος. Πάμε παρακάτω. Λέω, λοιπόν, το Δουβλίνο II ήταν καθοριστικό, γιατί αυτό δημιούργησε…
Το Δουβλίνο IIII.
Τι θέλετε τώρα; Να κάνουμε μάθημα; Ποιος ψήφισε κατά; Το ΚΚΕ. Και για εθνικισμό μας κατηγόρησαν τότε. Το τι ακούγαμε: «Δεν βλέπετε την Ευρώπη, η οποία αγκαλιάζει τον κόσμο και είναι της ειρήνης και εσείς θέλετε να βάλετε φραγμούς». Τέτοιες ιστορίες ακούγαμε. Σήμερα τι θα πείτε στον κόσμο; Θα ζητήσετε συγγνώμη; Όχι, βέβαια, δεν γίνεται. Τρίτο θέμα. Έσκασε το μεγάλο πρόβλημα. Τι προτείναμε εμείς ως Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας; Εμείς δεν αγνοούμε σε ποια κοινωνία ζούμε. Λέμε στην Τουρκία που είναι τα πέντε ή δέκα ή πόσα εκατομμύρια πρόσφυγες είναι, ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, επιτόπου ταυτοποίηση, πού θέλει να πάει ο καθένας, με τα πλοία και τα αεροπλάνα, με τα χρήματα που διαθέτουν και να το λύσουμε. Είναι σωστή αυτή η άποψη; Νομίζω ότι και ο κ. Χρυσοχοΐδης θα πει ότι είναι σωστή. Πέστε μας, λοιπόν, ποια Κυβέρνηση μας υποστήριξε; Ποιο κόμμα; Κανένας. Συρθήκατε πίσω από την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την άθλια συμφωνία την οποία έκαναν οι Ευρωπαίοι και οι Γερμανοί - και αυτό κι αν είναι - και την έκαναν με ενδιάμεσο, όχι απευθείας. Αυτοί έκαναν το κουμάντο, αυτοί έκαναν τη συμφωνία, τη σέρβιραν, την κατάπιε ο ΣΥΡΙΖΑ. Η Νέα Δημοκρατία τότε έκανε κριτική και τώρα λέει ότι θα την εφαρμόσει καλύτερα την άθλια συμφωνία που καταγγείλατε. Αυτό δεν έγινε; Γιατί δεν στηρίξατε τη δική μας πρόταση; Τι άλλο έκανε η Ευρώπη σας, των αξιών και των ιδεών; Τι ζήτησε ο ΣΕΒ της Γερμανίας, ο Σύνδεσμος Γερμανών Βιομηχάνων; Ζήτησε πεντακόσιες χιλιάδες για να τους απορροφήσει στη βιομηχανία, για τους λόγους που είναι γνωστοί, γιατί η Ευρώπη έχει ανάγκη από εργατικό δυναμικό. Και πήρε οκτακόσιες χιλιάδες, τους καλύτερους, και μετά έκλεισε τη στρόφιγγα. Τι έκανε η Ευρωπαϊκή Ένωση, που την προσκυνάτε όλοι σας, απέναντι σε αυτή την πολιτική της Γερμανίας που λέει: «Τέλος»; Τίποτα. Χώρες του Βίζεγκραντ. Καλά, εσείς δεν λέτε για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα ιδεώδη; Πέστε μας ένα μέτρο που πήρε η Ευρωπαϊκή Ένωση κατά των χωρών του Βίζεγκραντ που έκλεισαν τα σύνορα. Τι πήρε;
Σωστός.
Σωστός, αλλά με την Ευρωπαϊκή Ένωση είστε και λέτε ότι είμαστε σωστοί εμείς, αλλά με τους άλλους πάτε. Έτσι γίνεται. Επομένως, τι έκανε η Ευρωπαϊκή Ένωση; Τίποτα. Πήρε κανένα μέτρο; Ναι, αλλά ήξερε η ελληνική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να διώξει την Πρεσβεία της Συρίας. Γιατί το κάνατε αυτό; Τι θα πείτε; Με ποιους ήσασταν; Ποιος σας υποχρέωσε; Γιατί θα έπρεπε να διώξετε την Πρεσβεία με τη σύμφωνη γνώμη της Νέας Δημοκρατίας; Γιατί δεν την επαναφέρετε σήμερα; Γιατί στηρίζετε πολιτικά τις επεμβάσεις και τον πόλεμο που φέρνουν τον θάνατο και την καταστροφή. Τι άλλο κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, που συζητάμε σήμερα; Κι εδώ τώρα κάνουμε όλοι ότι δεν ξέρουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε ευκαιρία, γιατί όντως προχωράει παραπέρα η Νέα Δημοκρατία σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Τον δρόμο τούς στρώσατε. Τι κάνει σήμερα; Ενσωματώνει τις ευρωπαϊκές οδηγίες. Ενσωματώνει, όπως ειπώθηκε, το ενωσιακό δίκαιο. Διαφωνείτε, εσείς του ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί τότε υιοθετήσατε τις ευρωπαϊκές οδηγίες; Και νομίζατε ότι εσείς θα φέρνατε κάτι καλύτερο με βάση αυτήν τη γραμμή που δίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση τώρα; Δεν θα φέρνατε.
Είχαμε φέρει κάτι καλύτερο.
Δεν θέλω να το πω με άλλη έκφραση. Εσείς θα το φέρνατε γλυκά, ενώ η Νέα Δημοκρατία θα το πάει κατευθείαν. Αυτό θα κάνατε και αυτό κάνετε τόσο καιρό. Μη χρησιμοποιήσω άλλη έκφραση - δεν κάνει να μιλάμε από τα μικρόφωνα με τέτοιες εκφράσεις - για το τι ακριβώς θα ήταν. Ενσωματώνετε τις οδηγίες και - τώρα το άκουσα - νομοθετείτε για την εκλογική σας πελατεία. Το ίδιο είστε και ο ένας και ο άλλος. Έχουμε αυτό το πινγκ - πονγκ και τρώμε δύο ώρες να τσακώνεται ο Μητσοτάκης με τον Τσίπρα, δηλαδή η Νέα Δημοκρατία με τον ΣΥΡΙΖΑ, για το ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα ένα πρόβλημα που δημιουργήθηκε και στηρίζουν όλες οι κυβερνήσεις. Τέλος, θα βάλουμε και ορισμένα ερωτήματα. Αλήθεια, εμείς σας ρωτάμε: Αυτά τα κυκλώματα, το δουλεμπόριο της διακίνησης, γιατί δεν το πειράζει κανένας; Δεν μπορεί σήμερα ο πανίσχυρος ιμπεριαλισμός, οι πανίσχυρες δυνάμεις - να μην το πω έτσι και ερεθίζεστε, αλλά έτσι είναι, εδώ βρίσκουν πού τρύπωσε ο αρχηγός του ISIS - να μην μπορούν να εντοπίσουν τους δουλέμπορους πουθενά! Να μιλάμε ειλικρινά, γιατί γνωριζόμαστε. Δεν μπορούν να τους πιάσουν ούτε στην Τουρκία ούτε εδώ ούτε πουθενά, παρά μόνο άμα γίνει κανένα ατύχημα; Γιατί έτσι γίνεται. Δεν μπορούν; Πού είναι η δύναμή σας; Όχι δεν μπορούν, δεν θέλουν και το προωθούν. Και ξέρετε κάτι για να τελειώσω, γιατί δεν θέλω να καταχραστώ τον χρόνο.
Ήδη τον έχετε καταχραστεί βέβαια.
Τελειώνω με αυτήν τη φράση. Τις προτάσεις μας τις κατέθεσε ο Γενικός Γραμματέας του κόμματός μας, η εισηγήτρια μας κ. Μανωλάκου και θα μιλήσει και η Μαρία η Κομνηνάκα. Θα σας πούμε κάτι. Ό,τι αυστηροποίηση και να κάνετε, κύριε Χρυσοχοΐδη - και δεν είναι προσωπικό το θέμα, ήμασταν και συμφοιτητές - όσα μέτρα και να πάρετε δεν πρόκειται να σταματήσει η μεταναστευτική ροή. Και δεν θα το πω μόνο με πολιτικούς όρους, θα το πω και με κάποιους άλλους όρους που ορισμένοι θα τους καταλάβουν. Ποιος είναι αυτός που δεν μπορείς να πολεμήσεις; Αυτός που είναι αποφασισμένος να πεθάνει. Όταν ένας άνθρωπος ξέρει ότι θα πεθάνει ή δεν θα μπορεί να ζει στον τόπο του και αποφασίζει έστω και αν πεθάνει να κάνει όλα αυτά, δεν μπορείς να τον αντιμετωπίσεις. Ό,τι νόμους θέλετε να φτιάξετε, απλά θα επιδεινώσετε το πρόβλημα και δεν θέλω να μιλήσω για τις άθλιες συνθήκες. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Τον λόγο έχει ο κ. Μαντάς. Στη συνέχεια θα μιλήσει ο κ. Μπογδάνος, θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, θα κάνει μία μονόλεπτη παρέμβαση η κ. Γιαννακόπουλου και θα ακολουθήσει ο κ. Φόρτωμας - που είναι στην Αίθουσα, επειδή ο κ. Βίτσας ρώτησε πού είναι - ο κ. Λιούπης, ο κ. Λοβέρδος, ο κ. Δαβάκης και ο κ. Βίτσας.
Δηλαδή, πότε είναι η σειρά μου;
Από ό,τι βλέπω εδώ προφανώς, κύριε Βίτσα, με συμφωνία του κόμματός σας, μπήκατε στη θέση του κ. Μουζάλα. Έχετε τον αριθμό 34. Ορίστε, κύριε Μαντά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει όλοι μάρτυρες ενός διεθνούς και πολύπλευρου ανθρωπιστικού ζητήματος, ενός ζητήματος με πολιτικές, κοινωνικές και ηθικές προεκτάσεις. Το προσφυγικό και μεταναστευτικό είναι ένα σύνθετο και πολυδιάστατο πρόβλημα. Είναι ένα ζήτημα που απαιτεί λεπτούς, αλλά και αποφασιστικούς χειρισμούς και είναι ένα πρόβλημα που θέτει σε δοκιμασία το κράτος μας και ολόκληρη την κοινωνία μας. Πρώτα και πάνω απ' όλα, όμως, οφείλουμε να βάλουμε κάποια στοιχεία στη σωστή τους βάση. Στοιχείο πρώτο, λοιπόν. Το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα ξεκίνησε περίπου το 2012 λόγω του εμφυλίου πολέμου στη Συρία και γρήγορα έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Είναι ένα ζήτημα σύνθετο, ένα ζήτημα δύσκολο να λυθεί, αλλά και ένα ζήτημα με έντονο θρησκευτικό και πολιτικό υπόβαθρο. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και ένα πεδίο διεθνούς αντιπαράθεσης: Αμερική, Ρωσία, Τουρκία, Κούρδοι, Ευρώπη, σχεδόν όλες οι χώρες της Μέσης Ανατολής, διαφορετικά συμφέροντα και διαφορετικές ατζέντες που συγκρούονται στο έδαφος της Συρίας. Στοιχείο δεύτερο. Όλα αυτά τα χρόνια η χώρα μας έχει βρεθεί στο επίκεντρο του ζητήματος. Η Ελλάδα λόγω θέσης, αλλά και λόγω Ευρώπης, αποτελεί μια χώρα εισόδου, έναν πρώτο ευρωπαϊκό σταθμό για χιλιάδες ανθρώπους από τη Συρία και το Ιράκ. Δεν ενδιαφέρουμε, όμως, ως χώρα μόνο αυτούς. Πάλι λόγω θέσης και πάλι λόγω Ευρώπης αλλά και κυρίως λόγω έλλειψης μιας στοχευμένης πολιτικής τα τελευταία χρόνια, η χώρα μας γίνεται στόχος πρώτου προορισμού για κατοίκους και από άλλες χώρες: Αφγανιστάν, Πακιστάν, Σομαλία, Κονγκό, μη εμπόλεμες περιοχές, οικονομικοί μετανάστες που προσπαθούν να εισέρθουν παράνομα στην Ευρώπη και χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως δίοδο. Κι έτσι, ενώ οι εντάσεις στην Συρία μειώνονται, οι ροές των ανθρώπων αυξάνονται. Τα στατιστικά στοιχεία είναι αμείλικτα ως προς αυτό. Το 2015 και το 2016 το 75% των εισερχόμενων στην Ελλάδα ήταν Σύριοι. Σήμερα είναι περίπου το 20%. Και περίπου το 50% είναι Αφγανοί και Πακιστανοί. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Είναι απλό, το προσφυγικό του 2015 έγινε μεταναστευτικό του 2019. Κάποιοι βέβαια ίσως σ' αυτό το σημείο να αναρωτηθούν: Και γιατί να μην γίνουμε χώρα υποδοχής μεταναστών; Γιατί να μην λύσουμε έτσι το δημογραφικό πρόβλημα; Κι εμείς δεν ήμασταν κάποτε μετανάστες; Λοιπόν, θεωρώ ότι πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα. Δεν είμαστε χώρα υποδοχής οικονομικών μεταναστών, γιατί δεν μπορούμε να γίνουμε ούτε γίνεται να γίνουμε για πολλούς και σύνθετους λόγους. Στοιχείο τρίτο. Τι έχει κάνει η προηγούμενη κυβέρνηση για όλα αυτά; Τι μας άφησε ως παρακαταθήκη; Δυστυχώς, οι ευθύνες είναι βαριές και δεν χωρούν συζήτηση. Επιγραμματικά μόνο: αλλοπρόσαλλη πολιτική, μπερδεμένα μηνύματα, ποιος ξεχνά το ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα», δήθεν ανθρωπισμός, αποφυγή ανάληψης υπεύθυνης θέσης, διαχειριστική ανεπάρκεια. Αγαπητοί, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, χάσατε χρόνο και χρήμα. Δεν οργανώσατε τίποτα σωστά, κατασπαταλήσατε τους πόρους και το παίζατε θλιμμένοι ανθρωπιστές. Και το χειρότερο όλων; Δεν είχατε ούτε καν μια συγκεκριμένη πολιτική! Όλα ήταν στο επίπεδο «βλέποντας και κάνοντας», να βγάλουμε τη μέρα, την εβδομάδα, τον μήνα. Τα αποτελέσματα βέβαια είναι ορατά σε όλους: εβδομήντα χιλιάδες αιτήσεις για άσυλο σε εκκρεμότητα, μόνο χίλιες οκτακόσιες επιστροφές στην Τουρκία τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Και έτσι, καταστήσατε τη χώρα μας ως τον νούμερο ένα προορισμό για τα κυκλώματα των διακινητών, που ως γνωστόν πάντα ψάχνουν τον πιο εύκολο δρόμο για να κάνουν την δουλειά τους. Στοιχείο τέταρτο και τελευταίο. Πού μας αφήνουν όλα αυτά; Τι πράττουμε από εδώ και πέρα; Ας είμαστε ξεκάθαροι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Στην θολούρα του ΣΥΡΙΖΑ, εμείς απαντάμε με σαφήνεια. Θέλουμε όσο το δυνατόν λιγότεροι να φεύγουν από τις χώρες τους προς τη χώρα μας και θέλουμε όσοι από αυτούς έρχονται και μένουν και δεν δικαιούνται να μείνουν, να μένουν όσο το δυνατόν λιγότερο εδώ. Και αυτό ακριβώς το δίπτυχο υπηρετεί το σημερινό νομοσχέδιο. Τι κάνει δηλαδή; Πρώτη και κύρια προτεραιότητα είναι η απλοποίηση και επιτάχυνση της χορήγησης του ασύλου. Πλέον μέσα σε ένα τρίμηνο θα υπάρχει τελική απόφαση. Δεύτερον, μπαίνει τέλος στην ασάφεια και το χάος που είναι το βασικό εμπόδιο για τα πενιχρά έως σήμερα αποτελέσματα. Πλέον όλοι θα ξέρουν πώς λειτουργεί το σύστημα, ποια είναι τα δικαιώματα, ποιες είναι οι υποχρεώσεις. Τρίτον, η συμμόρφωση και η συνεργασία των αιτούντων άσυλο με τις εθνικές αρχές είναι προαπαιτούμενη. Ας είμαστε ξεκάθαροι και σε αυτό: μη συμμόρφωση ίσον μη επιθυμία για προστασία. Άρα διαδικασία επιστροφής. Τέταρτον, διαχωρίζονται οριστικά οι πρόσφυγες από τους μετανάστες. Οι πρόσφυγες ακολουθούν την διαδικασία ασύλου και σε τρεις μήνες η υπόθεσή τους κλείνει. Οι μετανάστες μεταφέρονται σε κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα και επαναπροωθούνται. Και πέμπτον, θα έχουμε πλέον ξεκάθαρη καταγραφή και πιστοποίηση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας καλώ όλους να είμαστε ρεαλιστές. Το μεταναστευτικό είναι ένα δύσκολο και σύνθετο ζήτημα, το οποίο θα συνεχιστεί και πιθανότατα θα ενταθεί. Στο εσωτερικό χρειάζεται μια πολύ προσεκτική πολιτική διαχείρισης και στο εξωτερικό μια ορθή επικοινωνιακή πολιτική αποτροπής. Το σημερινό νομοσχέδιο πετυχαίνει αυτούς ακριβώς τους στόχους. Είναι χρέος της Κυβέρνησης να δώσει αυτόν τον διμέτωπο αγώνα, προστατεύοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα, διασφαλίζοντας την ασφάλεια των πολιτών, χωρίς ψευτοδάκρυα από το Βήμα της Βουλής, απέναντι στο μονοπώλιο του ανθρωπισμού που επιχειρεί η Αντιπολίτευση, τηρώντας μόνο τις υποχρεώσεις μας ως πολιτισμένο κράτος δικαίου. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τρεις μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 19ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Μπογδάνος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου πρώτα απ' όλα να εκφράσω τη χαρά, την υπερηφάνεια, την ικανοποίησή μου για την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδοθεί στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν η κ. Σαραρέ Καντεμί, η οποία σε διαφορετική περίπτωση θα κινδύνευε με θανατική ποινή και η κόρη της θα υποχρεωνόταν από τον πατέρα της σε γάμο πριν ακόμα κλείσει τα εννιά της χρόνια. Πρόκειται για μια απόφαση, η οποία ακριβώς αναδεικνύει την υπεροχή του φιλελεύθερου δημοκρατικού πολιτεύματος μας έναντι των πάσης φύσεως και αποχρώσεως ολοκληρωτικών καθεστώτων και υπογραμμίζει το πνεύμα της επιταγής του Ρήγα Φεραίου ότι: «οι Έλληνες δέχονται όλους τους αδικημένους και εξορισμένους από την πατρίδα τους ξένους δι' αιτίαν της ελευθερίας». Το σχέδιο νόμου, λοιπόν, το οποίο συζητάμε σήμερα, επιτρέπει ταυτόχρονα την επιτέλεση αυτού του ιερού καθήκοντος παροχής ασύλου απέναντι στον πραγματικό πρόσφυγα και μαζί τη διαφύλαξη της νομιμότητας, της δημόσιας τάξης και της κοινωνικής συνοχής στην ελληνική δημοκρατία. Η σαφής και ρητή διάκριση ανάμεσα αφ' ενός στον πρόσφυγα, εκείνον δηλαδή που η ζωή του κινδυνεύει και αφ' ετέρου σε εκείνον που απλώς αναζητά μια καλύτερη τύχη, είναι απολύτως αναγκαία. Είναι, θυμίζω, πάγια και αδιαμφισβήτητη πρακτική του Διεθνούς Δικαίου και είναι και υποχρέωσή μας απέναντι στους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και θέλω σε αυτό το σημείο να υπογραμμίσω εμφατικά μια μεγάλη ποιοτική διαφορά μεταξύ της σημερινής Κυβέρνησης και της προηγούμενης. Εμείς ποτέ δεν πρόκειται να χαρακτηρίσουμε ρατσιστές ούτε ακροδεξιούς ούτε φασίστες τους Έλληνες που ευλόγως ανησυχούν ότι η με χωρίς μέτρο, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς λογική μεταναστευτική ροή, κυρίως ασιατικών και αφρικανικών μουσουλμανικών πληθυσμών θα οξύνει υπαρκτά προβλήματα ή θα δημιουργήσει νέα. Θυμίζω εδώ ότι αυτοί, οι οποίοι εύκολα προβαίνουν σε χαρακτηρισμούς, αυτοί που εύκολα σηκώνουν το φρύδι ή το δάχτυλο είναι οι ίδιοι, οι οποίοι άφησαν αναξιοποίητα 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στον ντόπιο πληθυσμό, στα νησιά, τις πόλεις και τα χωριά της ενδοχώρας, στοιβάζοντας από κοινού πρόσφυγες και μετανάστες σε απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς καμία απολύτως πρόβλεψη για τη διαμονή, την περίθαλψη, την παιδεία, την υγεία, την ασφάλεια. Είναι χειρότερα εκείνοι που επιθυμούν, ίσως, την αξιακή και δημογραφική εκθεμελίωση των δυτικών κοινωνιών, διότι εκεί που απέτυχε ο οικονομικός μαρξισμός, θέλουν να επιβάλλουν τον πολιτισμικό. Εμείς ποτέ δεν θα πούμε ότι οι θάλασσές μας δεν έχουν σύνορα. Ποτέ δεν θα καταδεχτούμε να προβούμε σε λεονταρισμούς ότι θα γεμίσουμε την Ευρώπη με τζιχαντιστές ή μετανάστες. Ούτε θα κοροϊδέψουμε Έλληνες και ξένους εταίρους, μιλώντας για μετανάστες που τάχα μου λιάζονται, κατατάσσοντας με κομπίνες το 85% των μεταναστών σε ευάλωτες ομάδες, προχωρώντας μόλις σε χίλιες οκτακόσιες έξι επιστροφές μέσα σε τρία χρόνια ή αφήνοντας εβδομήντα χιλιάδες αιτήσεις ασύλου για την επόμενη κυβέρνηση. Με το παρόν σχέδιο νόμου, λοιπόν, δημιουργείται ένα σαφές, λειτουργικό θεσμικό πλαίσιο που επιταχύνει τη διαδικασία του ασύλου, διευκολύνει όσους θα κληθούν να εφαρμόσουν τον νόμο, κλείνει πονηρά παραθυράκια και παρέχει σαφή και ξεκάθαρη πληροφόρηση σε όποιους σκέφτονται να εισέλθουν παράνομα στη χώρα, ότι δεν θα τους διευκολύνουμε να εισβάλουν ούτε να μείνουν εδώ. Πρόκειται για ένα θεσμικό πλαίσιο που δίνει τη δυνατότητα ουσιαστικής αποφόρτισης των νησιών και των κέντρων προσωρινής διαμονής και στερεί από διακινητές και εμπόρους ανθρώπινων ζωών και σκοτεινές ως προς τη δράση και τη χρηματοδότησή τους μη κυβερνητικές οργανώσεις τη δυνατότητα να «ντιλάρουν» πάνω σε ανθρώπινες ζωές. Είναι ένα θεσμικό πλαίσιο αξιόπιστο που θα μας επιτρέψει να ζητήσουμε με βάσιμες αξιώσεις από τους Ευρωπαίους να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους. Θέλω να υπογραμμίσω τις προβλέψεις για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, για τις υποχρεώσεις, τα δικαιώματα, τα προνόμια που συνεπάγονται οι έστω προσωρινές συνθήκες φιλοξενίας στην Ελλάδα, διότι - όπως πρέπει να θυμόμαστε - το ελληνικό έθνος είναι κοινότητα καταγωγής, αλλά πρωτίστως είναι κοινότητα πολιτισμού. Κάποιοι θα μείνουν. Αυτοί θα πρέπει να ενσωματωθούν οργανικά και παραγωγικά στις κοινωνίες μας. Η Ελλάδα είναι χώρα ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης και φιλελεύθερης νομοκρατίας. Δεν είναι χώρα για κηφήνες, κυνηγούς επιδομάτων ούτε για οπαδούς του ισλαμικού νόμου. Κλείνω με το εξής: Ο οικουμενικής αναφοράς ελληνισμός του σκυθικής καταγωγής Ανάχαρση, του Ελληνοσύρου Διγενή Ακρίτα, του Ρωμανού του Μελωδού, αλλά και του Καβάφη, ο ελληνισμός των αρίστων αγοριών και κοριτσιών που σήκωσαν τη Δευτέρα που μας πέρασε τη γαλανόλευκη, συνειδητοποιώντας πλήρως απ' όπου και αν κατάγονται το συμβολικό βάρος της τιμής και της ευθύνης τους μας δείχνει τον δρόμο. Αυτή είναι η απάντησή μας στον εθνομηδενισμό. Αυτή είναι η απάντησή μας στη μισαλλοδοξία, σε κάθε είδους συμπλεγματική θεώρηση που είναι την ξένη προς τις αξίες και τα ιδανικά που ταυτίζονται με το έθνος μας. Πριν λίγες ημέρες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τον ουρανό της Θεσσαλονίκης ο Επισμηναγός Δημήτριος Βολακάκης μας θύμισε πως «τούτος ο λαός δεν γονατίζει, παρά μόνο μπροστά στους νεκρούς του». Με το σημερινό νομοσχέδιο, η Κυβέρνηση κάνει ακόμα ένα αποφασιστικό βήμα προς την υλοποίηση της υποχρέωσής της, να υπηρετεί και να προστατεύει αυτόν τον αγέρωχο και βαθιά ανθρώπινο λαό. Για το παρόν και το μέλλον του ελληνισμού, σας καλώ να ψηφίζουμε όλοι το παρόν νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Μπουκώρος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσο ακούω τον ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του να απευθύνουν κατηγορίες προς τη Νέα Δημοκρατία για αυταπάτες, για ιδεοληψίες, για εθνολαϊκισμό, αντιλαμβάνομαι το έλλειμμα των πολιτικών θέσεων. Και βεβαίως, διαπιστώνω αυτό που είπε και ο Πρωθυπουργός, ότι είναι εμφανές το μετεκλογικό στρες των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Ψάχνετε όλο το βράδυ να ερμηνεύσετε τι είπε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, να διαβάσετε πίσω από τις γραμμές, με περικοπές και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα, ξεχνώντας τα αμίμητα που έχουν πει οι δικοί σας Υπουργοί. Ήταν Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκείνος που απειλούσε να ανοίξει τα ελληνικά σύνορα και να γεμίσει την Ευρώπη με τζιχαντιστές; Ήταν Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας ή κορυφαίος Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ αυτός που διατύπωνε ευθέως απόψεις ότι το δημογραφικό μπορεί να επιλυθεί με το μεταναστευτικό; Ή μήπως ήταν Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας εκείνος που έλεγε ότι οι μετανάστες λιάζονται και εξαφανίζονται, όταν εκατόν πενήντα χιλιάδες άνθρωποι δεν ξέρουμε τι έχουν απογίνει σε αυτή τη χώρα; Για τι ακριβώς είστε περήφανοι για την πολιτική σας; Άκουσα τον πρώην Πρωθυπουργό να λέει ότι σταμάτησαν οι θάνατοι επί των ημερών σας. Ποιος σας το είπε αυτό; Και πριν τη Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας και μετά τα ατυχήματα επί των ημερών σας ήταν πολλά. Είχαμε εκατόμβες θυμάτων. Υπολογίζονται σε πάνω από τριακόσια. Αυτά είναι καταγεγραμμένα. Σας έχει καταθέσει και η συνάδελφος, η κ. Βούλτεψη στα Πρακτικά. Διαβάστε τα στοιχεία των δυστυχημάτων που έγιναν επί των ημερών σας. Όμως, εδώ δεν ζυγίζουμε τα θύματα. Πάντα είναι πιθανό ένα ατύχημα στη θάλασσα όταν βρίσκεται άνθρωπος - πόσω μάλλον άνθρωποι - στη θάλασσα. Έρχεστε εδώ και λέτε ότι επί των ημερών σας λειτουργούσαν όλα τέλεια και επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας θα γίνουν όλα στραβά και θα έχουμε ανθρώπινα θύματα. Για δείτε λίγο τα στοιχεία που έχουν κατατεθεί στα Πρακτικά. Όμως, για τι άλλο είστε περήφανοι; Είστε υπερήφανοι για τη Μόρια, για τη Σάμο, για την Ειδομένη; Αυτά είναι δικά σας δημιουργήματα. Αυτά είναι δημιουργήματα των δικών σας ημερών. Έφτασε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ να κριτικάρει - αν θέλετε - και το Σύστημα Παρατήρησης, που όπως σας εξήγησε πολύ καλά ο Πρωθυπουργός, είναι ένα σύστημα, το οποίο θα ειδοποιεί την ακτοφυλακή της Τουρκίας για τις βάρκες των λαθρεμπόρων κ.λπ., προκειμένου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να καταδειχθεί και με στοιχεία ότι η Τουρκία δεν τηρεί τα όσα υπέγραψε στη συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και να τεκμηριώσουμε ότι εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό - προσφυγικό ζήτημα και να το αποδείξουμε αυτό και στην Ευρώπη που είναι το ένα βασικό μέρος της υπογραφής αυτής της συμφωνίας. Εσείς για έρευνα, διάσωση και επιτήρηση τι είχατε επιλέξει; Θυμάστε; Τα σαπάκια PP3 και 500 εκατομμύρια. Πού είναι τα PP3 και τα 500 εκατομμύρια, κυρίες και κύριοι, που είχε επιλέξει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για έρευνα, διάσωση και επιτήρηση; Καλό, θα είναι πριν ασκήσουμε κριτική, να κοιτάμε και τα δικά μας πεπραγμένα. Βεβαίως, η κριτική είναι πάντα ενοχλητική όταν έχεις απωλέσει - και πρόσφατα - την εξουσία. Δεν έχουμε, όμως, κοντή μνήμη. Είναι ένα ζήτημα που απαιτεί συνεννόηση, που απαιτεί συναινέσεις. Είναι ένα ζήτημα με εθνικές διαστάσεις. Σε αυτό συμφωνούμε όλοι, επί του πρακτέου όμως πράττουμε διαφορετικά και σύμφωνα με τα πολιτικά - κομματικά μας συμφέροντα. Για ποια διαχείριση μιλάτε; Για τι άλλο είστε περήφανοι; Απορροφήσατε μόλις το 22% των κονδυλίων και ελέγχεστε και από τον OLAF και για κακοδιαχείριση. Απορροφήστε πολύ λίγα και τα διαχειριστήκατε, όπως δείχνουν τα πράγματα και οι έρευνες, με πολύ άσχημο τρόπο. Δηλαδή πού τεκμαίρεται ότι λειτουργήσατε σωστά; Πού εδράζεται αυτή η υπερηφάνεια σας για τη διαχείριση του μεταναστευτικού; Να πάμε, τώρα, να δούμε τι είναι ο νόμος. Κύριε Υπουργέ, ακούω την Αριστερά να σας κατηγορεί ότι ισοπεδώνετε τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών ολοκληρωτικά. Ακούω και το άκρο της πτέρυγας του πολιτικού σκηνικού στα δεξιά να κατηγορεί το νομοσχέδιο για δικαιωματισμό. Έχουμε διασταυρούμενα πυρά. Οι μεν λένε ότι εξαφανίζονται τα δικαιώματα, οι δε ότι δίνετε πολλά δικαιώματα. Μάλλον, βαδίζετε σωστά. Μάλλον, είναι στο σωστό δρόμο το νομοσχέδιο. Από εκεί και πέρα, τι είναι ο νόμος αυτός; Είναι ένα συμπαγές και ευκρινές νομοθέτημα που φιλοδοξεί να γίνει εργαλείο στα χέρια των δικαστών, στα χέρια των επιτροπών, στα χέρια των δικηγόρων, στα χέρια όλων των ενασχολούμενων με αυτό το φλέγον ζήτημα. Tι άλλο είναι αυτός ο νόμος; Είναι η επιτομή νομοθέτησης που ενσωματώνει διεθνές δίκαιο, ενωσιακό δίκαιο, διεθνείς συμφωνίες που έχει υπογράψει η χώρα και από τις οποίες δεσμεύεται και κυρίως, παράγει εθνικό δίκαιο, γιατί εμείς είμαστε αυτοί που αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα κι αυτό είναι πανθομολογούμενο πλέον. Βεβαίως, ζητάμε την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Βεβαίως, μας χαροποιεί η Συμφωνία της Μάλτας. Βεβαίως, μας χαροποιεί η δήλωση του Υπουργού Εσωτερικών της Γερμανίας. Βεβαίως, πρέπει να εντείνουμε τις συζητήσεις για αλλαγή της Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ. Όλα αυτά είναι μία προοπτική για την επαρκέστερη αντιμετώπιση ενός ζητήματος που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Όμως, το να λέμε ότι όλα γίνονταν τέλεια και να έχουμε χάσει καμιά διακοσαριά χιλιάδες ανθρώπους, να μην ξέρει η επίσημη ελληνική οργανωμένη πολιτεία πού βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι, να έχουμε δημιουργήσει… [[Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εκατόν δέκα χιλιάδες, εκατόν σαράντα, εκατόν πενήντα. Είναι δεκάδες χιλιάδες, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τους οποίους υπάρχουν ανεπαρκή στοιχεία. Γιατί ξέρετε τι ήταν το σύστημα που εφαρμόσατε; Ήταν ένα σύστημα αναποτελεσματικό, που αποτελούσε μαγνήτη για τις ροές. Αλυσιτελείς διαδικασίες, οι οποίες δεν έφταναν ποτέ σε αποτέλεσμα και το μέσο χρονικό διάστημα για να εξεταστεί τελεσίδικα μία αίτηση έφτανε και τα δυόμισι χρόνια. Ε, αυτό δεν μαγνητίζει τις ροές; Από εκεί και πέρα, όσον αφορά τη χωροθέτηση στη χερσαία Ελλάδα - σας το είπε και ο Υπουργός, σας το είπε και ο Πρωθυπουργός - δεν θα γίνει τίποτα αιφνιδιαστικά. Δεν θα αιφνιδιαστεί καμμία τοπική κοινωνία. Τι λέτε εσείς, όμως; Κατηγορείτε σήμερα τη Νέα Δημοκρατία ότι θα φτιάξει δομές στη χερσαία Ελλάδα, αυτό που είχε εξαγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ. Και σας ρωτάμε: Τεσσεράμισι χρόνια γιατί δεν δημιουργήσατε αυτές τις δομές; [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το είπαν, κύριε συνάδελφε. Ο εισηγητής σας το είπε το πρωί.
Το στηρίζουμε αυτό!
Έκανε κριτική.
Μην λέτε ό,τι θέλετε, κύριε Μπουκώρο.
Κύριε Μπουκώρο, μην κάνετε διάλογο.
Η ευαλωτότητα είχε γίνει μία μηχανή. Δεν μπορούσε ο γιατρός του πεδίου να ξέρει τι είναι αυτή η γνωμάτευση που έδινε ο ιδιώτης γιατρός. Φτάσατε να χαρακτηρίζετε «ευάλωτους» το 85% των ανθρώπων με οποιοδήποτε προφίλ. Αυτό, επίσης, δημιουργούσε προβλήματα. Αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι μπορεί να γίνει διαχείριση ενός τέτοιου ζητήματος χωρίς κράτηση και χωρίς επιστροφές; Αυτό αποδεικνύει και το ιδεολόγημα και το πρίσμα, κάτω από το οποίο αντιμετωπίσατε το ζήτημα και δεν ήταν άλλο από αυτό που άκουγες στο σύνθημα «ας έρθουν όλοι κι ας κάνουν ό,τι θέλουν». Δεν πρέπει μία ευνομούμενη πολιτεία να βάζει όρους και κανόνες; Μόνο δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις; Αυτό ακριβώς κάνει αυτός ο νόμος. Νοικοκυρεύει μία κατάσταση από πλευράς δημόσιας διοίκησης, προκειμένου να γίνει καλύτερη διαχείριση του ζητήματος. Στελεχωμένες οι δομές σε ποσοστά μικρότερα του 30%. Τετρακόσιες πενήντα προσλήψεις σας είπε ο κύριος Υπουργός ότι θα γίνουν άμεσα τόσο στην υπηρεσία ασύλου, αλλά και σε άλλες συναρμόδιες υπηρεσίες. Πώς, λοιπόν, με ποια στοιχεία, ισχυρίζεστε ότι διαχειριστήκατε το θέμα αυτό; Και προς Θεού, μην κατηγορείτε τις τοπικές κοινωνίες για ξενοφοβία και ρατσισμό! Οι Έλληνες έχουν αποδείξει ότι είναι προσηλωμένοι στους κανόνες φιλοξενίας. Ξέρετε τι είναι αυτό που έφερε στην επιφάνεια τα αισθήματα φόβου και ανησυχίας; Ήταν οι «Ειδομένες» και οι «Μόριες» που εσείς δημιουργήσατε και έφεραν τα αντανακλαστικά των κοινωνιών που φοβούνται γι' αυτό που θα γίνει, γι' αυτό που θα έρθει, γι' αυτό που θα ξημερώσει. Γιατί η κατάσταση αναρχίας στη Μόρια, οι φωτιές, οι δολοφονίες, οι βιασμοί, δεν εκπέμπουν το σωστό μήνυμα στην ελληνική κοινωνία.
Κύριε Μπουκώρο, ολοκληρώστε.
Δεν έγινε ξαφνικά ρατσιστική η ελληνική κοινωνία, όπως με ευκολία κατηγορείτε εσείς τοπικές κοινωνίες και δημοτικές αρχές. Φιλοδοξούμε, λοιπόν, γι' αυτό και σας καλούμε να το υπερψηφίσετε, ότι αυτό το νομοσχέδιο θα είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στην αντιμετώπιση ενός πολυσύνθετου και δύσκολου ζητήματος. Ευχαριστώ.
Και επειδή το δικαιούται, αλλά και στωικά εκπροσωπεί μόνη της ολόκληρη την Κοινοβουλευτική της Ομάδα, θα δώσω το λόγο στην κ. Γιαννακόπουλου για δύο λεπτά - γιατί έχει πάρει την πρωτολογία και τη δευτερολογία της - για μία παρέμβαση. Ορίστε, κυρία Γιαννακοπούλου.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα εδώ συζητάμε ένα σοβαρό και πολύ σύνθετο θέμα, ίσως το δυσκολότερο πρόβλημα το οποίο έχει να αντιμετωπίσει η χώρα μας. Και ξέρετε, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε να κάνουμε μία κουβέντα, με τις συμφωνίες μας, με τις διαφωνίες μας, σε ένα πρώτο βήμα που πρέπει να γίνει. Κι αυτό έχει να κάνει με την ενσωμάτωση των οδηγιών, με την κωδικοποίηση τους και κυρίως, με την απλούστευση και όσο το δυνατόν συντόμευση των διαδικασιών για το άσυλο. Και αντί να γίνεται αυτό επί της ουσίας, δυστυχώς, φοβάμαι πάρα πολύ ότι το χρησιμοποιούμε σαν μία ευκαιρία είτε για πασαρέλα, είτε για μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, είτε για να γίνει τζερτζελές. Γιατί δεν γίνεται, κύριε Πρόεδρε, να ευτελίζεται αυτή η κουβέντα με μαθήματα περί δήθεν πατριωτισμού και ποιος είναι περισσότερο πατριώτης από τον άλλον. Δυστυχώς, ακούσαμε πιο πριν και τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Τσίπρα να διαγκωνίζονται ποιος είναι περισσότερο πατριώτης. Πιστεύω ακράδαντα ότι όλοι όσοι είμαστε σε αυτή την Αίθουσα εδώ πέρα είμαστε το ίδιο πατριώτες! Ούτε, βέβαια, από την άλλη, μπορεί να μας δίνουν κάποιοι μαθήματα ανθρωπισμού και να χρησιμοποιούν παραδείγματα νεκρών τρίχρονων παιδιών, ως αντιπαράθεση πάνω σε ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα. Αυτό είναι χυδαίο, είναι απαράδεκτο, είναι απολύτως καταδικαστέο! Λυπάμαι πολύ - ο κ. Τσακαλώτος δεν είναι μέσα στην Αίθουσα - , αλλά μαθήματα ανθρωπισμού από τους ιδρυτές της Μόριας δεν μπορούμε να πάρουμε! Όπως επίσης, κύριε Υπουργέ - ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν είναι αυτή τη στιγμή παρών - πρέπει να καταλάβετε ότι αργήσατε πάρα πολύ. Πρέπει να καταλάβετε ότι υπήρξατε ανέτοιμοι. Αυτή τη στιγμή κάνετε ένα πρώτο βήμα, όμως πρέπει να φέρετε ένα εθνικό σχέδιο στο οποίο θα μπορέσουμε να κάνουμε έναν ουσιαστικό εθνικό διάλογο. Ήταν σήμερα εδώ, για δεύτερη φορά, η Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, η οποία για μία ακόμη φορά επιβεβαίωσε την αναποτελεσματικότητα στη διαχείριση αυτού του ζητήματος, την αναποτελεσματικότητα και της παρούσας Κυβέρνησης και της προηγούμενης. Ας συνεννοηθούμε, λοιπόν, σε κάποια πράγματα - και τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - για να πιέσουμε την Ευρώπη να φυλάσσει τα σύνορά μας και να ενισχυθεί σε συνοριοφυλακή. Ας συνεννοηθούμε για να αλλάξουμε την κοινή δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας. Ας πιέσουμε για τη διαδικασία μετεγκατάστασης και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας επαναφέρουμε το αίτημα για την αλλαγή του Δουβλίνο ΙΙ, όλοι μαζί. Γιατί, δυστυχώς, αν δεν συνεννοηθούμε, θα ισοπεδωθούμε από το βάρος του προβλήματος.
Κυρία Γιαννακόπουλου, εγώ ήμουν Ευρωβουλευτής, όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία και το Συμβούλιο της Ευρώπης δεν θυμάμαι να επισκέφτηκε τότε το Βελιγράδι. Αλά καρτ το θυμάται κι αυτό να μιλάει για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω μία ανακοίνωση προς το Σώμα. Οι Υπουργοί Οικονομικών και Δικαιοσύνης κατέθεσαν σήμερα 31-10-2019 σχέδιο νόμου: «Τροποποιήσεις Ποινικού Κώδικα, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και συναφείς διατάξεις». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Το λόγο έχει ο κ. Φίλιππος Φόρτωμας, Βουλευτής Κυκλάδων της Νέας Δημοκρατίας. Μετά είναι ο κ. Λιούπης και ο κ. Λοβέρδος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσαμε πάρα πολλά όλη αυτήν την ώρα κι έχω την αίσθηση ότι είμαστε σε μία εικονική πραγματικότητα. Πάμε, λοιπόν, να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το μεταναστευτικό είναι, όπως όλοι πιστεύουμε, το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι η ελληνική κοινωνία έχει κουραστεί, αλλά και οι Έλληνες δεν γύρισαν ποτέ την πλάτη τους σε μετανάστες και πρόσφυγες. Βέβαια, τα δικά μας ακριτικά νησιά ασφυκτιούν και οι περιοχές της ενδοχώρας με δομές φιλοξενίας έχουν πάρα πολλά προβλήματα. Είναι, λοιπόν, επιβεβλημένη η φύλαξη των δικών μας συνόρων, για να πάψουν στο Αιγαίο πρόσφυγες και μετανάστες να γίνονται μοχλός πιέσεων αλλότριων συμφερόντων. Εσείς, κύριοι της Μείζονος Αντιπολίτευσης, φέρατε τη χώρα στη σημερινή κατάσταση - την οποία παραλάβαμε - σχετικά με το μεταναστευτικό. Σκοπός μας, λοιπόν, είναι να ελέγχουμε τα σύνορά μας και να φροντίζουμε όσους δικαιούνται το άσυλο. Παράλληλα διεκδικούμε, βέβαια, ταυτόχρονα ευρωπαϊκή αλληλεγγύη αλλά και συνεργασία με τα διεθνή fora. Βέβαια το βασικότερο χρέος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και της Ελλάδας, ως μέλος βέβαια της Ευρώπης, είναι να τους προστατεύει, να διασφαλίσει δίκαιες διαδικασίες χορήγησης του ασύλου και επιπλέον να διασφαλίσει βιώσιμες συνθήκες διαβίωσης σε σοβαρές οργανωμένες δομές. Με το παρόν, λοιπόν, νομοσχέδιο ξεφεύγουμε και ξεμπλοκάρουμε τις γραφειοκρατικές διαδικασίες για την απόδοση ασύλου σε όσους πραγματικά το δικαιούνται. Ορίζουμε μέτρα φύλαξης των συνόρων με ταυτόχρονο πρόγραμμα ταχείας απόδοσης για την επιστροφή όσων δεν το δικαιούνται στις χώρες απ' όπου προέρχονται. Ποιος, όμως, είναι ο βασικός στόχος του σχεδίου νόμου για το άσυλο; Ένας και κύριος, να επαναφέρει ένα λειτουργικό, ορθό πλαίσιο για το άσυλο αλλά και να δείξει και να αναδείξει, βέβαια, στους υπηκόους τρίτων χωρών την ύπαρξη κράτους. Να μην ξεχνάμε, λοιπόν, ότι το σύστημα το οποίο άφησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ λειτούργησε ως πόλος έλξης υπηκόων τρίτων χωρών. Άφησε, λοιπόν, ουσιαστικά χωρίς φύλαξη τους Έλληνες, χωρίς προστασία. Και άφησε φυσικά απροστάτευτους - για εσάς, όμως, που επικαλείστε τον ανθρωπισμό - και τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, που είχε υποχρέωση να τους προστατέψει, και κάλυψε βέβαια όσους δεν έχουν καμμία σχέση με την έννοια της διεθνούς προστασίας. Βάζουμε, λοιπόν, τέλος με το παρόν νομοσχέδιο και στην αναρχία και στην παραβατικότητα στο στάδιο της υποδοχής. Προβλέπουμε για πρώτη φορά πως σε περίπτωση που αλλοδαποί κατά την υποδοχή δεν συμμορφώνονται στις αποφάσεις μεταφοράς τους σε άλλες δομές, αυτό σημαίνει ότι δεν επιθυμούν και την προστασία και θα παραπέμπονται σε διαδικασίες επιστροφής. Και επειδή άκουσα τον εισηγητή της Μείζονος Αντιπολίτευσης να παίρνει τη ρομφαία της διαφάνειας, ας έρθουμε στην τραγική κατάσταση στα κέντρα υποδοχής αλλά και φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών, που - όπως εμείς πιστεύουμε - είναι έλλειψη διαφάνειας. Αυτό είναι το αποτέλεσμα όλων αυτών των χρημάτων που πήρατε. Και φυσικά μέσα και από την Ευρωπαϊκή Ένωση έγιναν καταγγελίες για τους τρόπους διαχείρισης. Ποιοι, λοιπόν, μοιράστηκαν τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ για το προσφυγικό; Πώς, σε ποιους και για ποιους λόγους διατέθηκαν εκατομμύρια ευρώ για την αντιμετώπιση όλου αυτού του θέματος τα τέσσερα τελευταία χρόνια; Ενδεικτικό, λοιπόν, της όλης κατάστασης - να θυμίσουμε στους συναδέλφους - ήταν οι παραιτήσεις δύο γενικών γραμματέων τα τελευταία τέσσερα χρόνια από το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και βέβαια συνοδεύτηκαν από διάφορες καταγγελίες και για κακοδιαχείριση και για αδιαφανείς διαδικασίες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Λίγο την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Εσείς βέβαια δηλώνατε υπερήφανοι γι' όλα αυτά. Δηλώνατε υπερήφανοι για το ένα εκατομμύριο λαθρομετανάστες, που το 2015 πέρασαν την χώρα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμα και τώρα μάχεστε το αυστηρό πλαίσιο, το οποίο φέρνει η δική μας Κυβέρνηση.
Ολοκληρώστε, κύριε Φόρτωμα.
Όλα αυτά, λοιπόν, αποτελούν ανεπανόρθωτο πλήγμα και στην ίδια τη χώρα αλλά και στην αξιοπιστία της με την υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ και βεβαίως και ΑΝΕΛ. Εμείς, λοιπόν, τι κάνουμε; Φέρνουμε το άσυλο μόνο σε πρόσφυγες με διαφανείς διαδικασίες
Κύριε Φόρτωμα, αφήστε τι κάνουμε και κλείστε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς συνεχίζουμε με σεβασμό και στους Έλληνες και τις Ελληνίδες και στο Διεθνές Δίκαιο και στο κοινωνικό κεκτημένο. Φυλάσσουμε τα σύνορά μας, που είναι και σύνορα της Ευρώπης. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, υπερψηφίζουμε και το παρόν νομοσχέδιο.
Προχωράμε με τον συνάδελφο από τη Νέα Δημοκρατία κ. Λιούπη Αθανάσιο. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Λιούπη.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο πραγματεύεται ένα ζωτικής σημασίας θέμα για τη χώρα μας. Η Ελλάδα, εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης, έχει αναδειχτεί στη βασική πύλη εισόδου προσφύγων και μεταναστών στην Ευρώπη. Μέχρι σήμερα η διαχείριση της σοβαρότατης αυτής κατάστασης υπήρξε κάτι περισσότερο από αναποτελεσματική. Το δαιδαλώδες νομοθετικό πλαίσιο, η υποστελέχωση των υπηρεσιών του ασύλου και η έλλειψη οποιουδήποτε σοβαρού σχεδιασμού είχαν φέρει τη χώρα μας σε οριακή κατάσταση, αφήνοντας πολλούς ανθρώπους που ήρθαν από τρίτες χώρες απροστάτευτους. Στα τέλη του περασμένου Ιουλίου εξήντα επτά χιλιάδες αιτήσεις ασύλου βρίσκονταν σε εκκρεμότητα και δεκατέσσερις χιλιάδες προσφυγές ανέμεναν εξέταση, αποδεικνύοντας το μέγεθος του προβλήματος. Το ζήτημα είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και αφορά σε μεγάλο βαθμό την εφαρμογή της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας. Εξίσου, όμως, σημαντική είναι και η εθνική διαχείριση του θέματος. Το σημερινό νομοσχέδιο θέτει για πρώτη φορά ένα σοβαρό και κατανοητό πλαίσιο για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Κατ' αρχάς, αυτό που γίνεται για πρώτη φορά με το σημερινό νομοσχέδιο, είναι να ενοποιείται η νομοθεσία για την παροχή διεθνούς προστασίας, λαμβάνοντας υπ' όψιν την εθνική αλλά και την ευρωπαϊκή νομολογία. Μέχρι σήμερα οι σχετικές διατάξεις ήταν διάσπαρτες και ήταν εξαιρετικά δύσκολο στον οποιονδήποτε να έχει μια σαφή εικόνα του τι τελικά ισχύει σε κάθε περίπτωση και τι όχι. Η οργάνωση των επιμέρους διατάξεων που επιχειρείται με το παρόν νομοσχέδιο βρίσκει σύμφωνο και τον Συνήγορο του Πολίτη, διότι με αυτόν τον τρόπο προάγεται η ασφάλεια του δικαίου. Οι ειδικότερες διατάξεις του νομοσχεδίου φέρουν καίριες βελτιώσεις σε όλα τα σημαντικά θέματα. Σε περίπτωση απόρριψης αιτήσεων χορήγησης διεθνούς προστασίας θα υπάρχει μεν δυνατότητα άσκησης προσφυγής, αλλά πλέον η προσφυγή θα πρέπει να γίνεται με δικόγραφο που θα καταγράφει συγκεκριμένους λόγους, διαφορετικά θα απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Γίνεται υποχρεωτική η ένταξη των ανηλίκων στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση - μέχρι τώρα σας θυμίζω ότι δεν ήταν υποχρεωτική - και σε περίπτωση παραβίασης αυτής της υποχρέωσης επιβάλλεται στους γονείς, στους ενηλίκους της οικογένειας, ίδιες κυρώσεις όπως και στους Έλληνες. Επίσης, με τη νέα διάταξη οι αιτούντες διεθνή προστασία δεν θα μπορούν να εισέλθουν αμέσως στην αγορά εργασίας, αλλά μόνον εφόσον έχουν περάσει έξι μήνες από την κατάθεση της αίτησης και δεν υπάρχει πρωτόδικη απόφαση, χωρίς η καθυστέρηση να οφείλεται στους ίδιους τους αιτούντες. Μια μεγάλη και σημαντική αλλαγή είναι ότι πλέον θα γίνονται νόμιμα επιδόσεις, ακόμα και όταν δεν θα μπορεί να εντοπιστεί ο ίδιος ο αιτών, όπως συμβαίνει πολύ συχνά στην πράξη. Με τις νέες διατάξεις οι επιδόσεις θα γίνονται νομίμως στον πληρεξούσιο δικηγόρο ή στον εξουσιοδοτημένο σύμβουλο. Έτσι θα μπορούν να τρέχουν όλες οι προθεσμίες και να επιταχύνονται οι διαδικασίες επιστροφής. Για πρώτη φορά θα μπορεί να αποφασιστεί η επιστροφή αιτούντων ακόμα και πριν την έκδοση απόφασης επί της προσφυγής τους, όπως ενδεικτικά όταν η αίτηση έχει απορριφθεί ως προδήλως αβάσιμη. Η δημιουργία λίστας ασφαλών τρίτων χωρών θα διευκολύνει σημαντικά τις διαδικασίες, αφού όσοι προέρχονται από τις χώρες αυτές θα τεκμαίρεται ότι δεν δικαιούνται προστασίας, εκτός εάν επικαλεστούν συγκεκριμένες συνθήκες για τους ιδίους. Μέχρι σήμερα το 85% των μεταναστών κατατάσσονταν στις ευάλωτες ομάδες. Πλέον προσδιορίζονται οι κατηγορίες αυτών που θεωρούνται ευάλωτοι και παύει να συνιστά λόγο ευαλωτότητας το μετατραυματικό στρες. Επίσης, απαιτείται αιτιολογημένη εισήγηση του αρμόδιου ιατρικού προσωπικού του κέντρου υποδοχής για την παραπομπή τους σε φορείς κοινωνικής στήριξης προστασίας. Τέλος, αντιμετωπίζεται αποφασιστικά η απίστευτη ανομία που επικρατούσε στις δομές φιλοξενίας. Με τη νέα ρύθμιση, όταν θα έχουμε σοβαρή παραβίαση των κανονισμών λειτουργίας των κέντρων φιλοξενίας και κυρίως όταν θα παρατηρείται βίαιη συμπεριφορά, θα επιβάλλεται διακοπή παροχής υλικών συνθηκών και θα ελέγχεται η πιθανή τέλεση ποινικών αδικημάτων. Με αυτόν τον τρόπο θα αποκατασταθεί η ασφάλεια εντός των χώρων αυτών. Η εφαρμογή των νέων διατάξεων θα κάνει πιο γρήγορες τις διαδικασίες εξέτασης των αιτημάτων διεθνούς προστασίας. Η επιστροφή όσων δεν δικαιούνται προστασίας θα γίνεται με πιο άμεσο τρόπο, αφού μαζί με τις απορριπτικές αποφάσεις θα εκδίδονται και αποφάσεις επιστροφής. Τα μέτρα που ψηφίζουμε σήμερα θα βοηθήσουν αποτελεσματικά να ξεχωρίσουμε ποιοι πραγματικά χρειάζονται προστασία, να επιστρέψουν στις χώρες τους όσοι δεν δικαιούνται να παραμείνουν στο ευρωπαϊκό έδαφος και τελικά να βοηθήσουμε αυτούς που μας έχουν ανάγκη με βάση τις αρχές του ανθρωπισμού, τους Διεθνούς Δικαίου και της Σύμβασης της Γενεύης. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Λοβέρδος.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το μεταναστευτικό είναι μακράν το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα. Όποιος δεν το καταλαβαίνει, νομίζω ότι ζει σε άλλη χώρα. Η κοινωνία βράζει και βράζει για πολλούς και διάφορους λόγους. Μπορεί να υπάρχει μια υπερβολή στην κοινωνία αναμφίβολα. Μπορεί να υπάρχει ένας φόβος έντονος στην κοινωνία, σαφώς και υπάρχει. Αλλά γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι το μεταναστευτικό, σε συνδυασμό με το μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα, οξύτατο πρόβλημα, που δεν έχουμε κατορθώσει ακόμα να αντιμετωπίσουμε στην χώρα αυτή, και τη μετανάστευση των Ελλήνων νέων ανθρώπων που πηγαίνουν στο εξωτερικό για να βρουν δουλειά, για να ζήσουν αξιοπρεπώς, έχει προκαλέσει μια ασφαλώς συνθήκη εθνολογικής και πολιτισμικής αλλοίωσης της κοινωνίας μας. Είναι το μόνο θέμα το οποίο μπορεί να αλλοιώσει και να αποδυναμώσει την κοινωνική συνοχή της χώρας μας. Αυτό το βλέπει ο κόσμος. Κάποιοι το προσεγγίζουν το όλο θέμα λέγοντας πως όποιοι αντιδρούν είναι ρατσιστές. Δεν είμαστε ρατσιστές. Οι πραγματικοί ρατσιστές στην Ελλάδα είναι μια μικρή μειοψηφία. Οι περισσότεροι Έλληνες δεν πιστεύουν ότι υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες φυλές, για να είναι ρατσιστές. Δεν υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες φυλές. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε το ίδιο. Δεν κρίνουμε τους ανθρώπους ανάλογα με τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, με τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις, με τη θρησκευτική τους πίστη, με το χρώμα του δέρματός τους. Αυτό το κάνουν πολύ λίγοι. Η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν το κάνει. Δεν είναι ρατσιστές οι Έλληνες. Φοβούνται; Ναι, φοβούνται. Φοβούνται υπερβολικά; Μπορεί, αλλά ο φόβος τους έχει βάση. Ποια είναι η βάση; Ξέρετε, σε αυτήν τη χώρα κατά καιρούς έχουμε ενσωματώσει στην κοινωνία μας πολλούς ξένους που έχουν έρθει σε αυτήν τη χώρα. Θυμάμαι, επειδή μεγάλωσα στον Βύρωνα, που είχαμε πολλούς Αρμένιους που είχαν διασωθεί από τη γενοκτονία των Τούρκων στις αρχές του 20ου αιώνα. Είχαν έρθει στην Ελλάδα και είχαν βρει μαζί με τους Έλληνες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας καταφύγιο σε εκείνες τις περιοχές. Οι Αρμένιοι ενσωματώθηκαν πλήρως στην ελληνική κοινωνία. Σε πολλές περιπτώσεις είναι πιο Έλληνες και από τους Έλληνες. Κατά καιρούς έχουν ενσωματωθεί στην ελληνική κοινωνία και πάρα πολλοί οι οποίοι ήταν Αλβανοί. Και στο τελευταίο κύμα των Αλβανών που ήρθαν μετά το 1990 οι περισσότεροι πλέον έχουν ενσωματωθεί, έχουν αφομοιωθεί στην ελληνική κοινωνία και λειτουργούν κανονικότατα μέσα στην κοινωνία. Γιατί; Γιατί δεν έχουν πρόβλημα με τον τρόπο ζωής μας. Δεν έχουν πρόβλημα με τον πολιτισμό μας. Δεν έχουν πρόβλημα με την κουλτούρα μας, με τις αξίες μας ή με τους νόμους μας. Υπάρχουν, όμως, και κάποιοι άλλοι που έχουν πρόβλημα με όλα αυτά και δεν θέλουν να ενσωματωθούν. Οι φανατικοί μουσουλμάνοι δεν πρόκειται ποτέ να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία, όπως δεν ενσωματώθηκαν σε καμμία κοινωνία του δυτικού κόσμου. Δεν ενσωματώθηκαν ούτε καν στη Βρετανία ούτε στη Γαλλία που έχουν ιστορία δεκαετιών. Δεν ενσωματώνονται ούτε καν σε αυτές που είναι πολυπολιτισμικές κοινωνίες, που η Ελλάδα δεν είναι, όπως είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και η Αυστραλία. Και δεν ενσωματώνονται ακόμα ούτε καν στη Σουηδία. Το πρόβλημα με τους μετανάστες μουσουλμάνους στη Σουηδία είναι πάρα πολύ μεγάλο. Αλλά δεν είναι ότι είμαστε ρατσιστές στην Ελλάδα. Αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα μεγαλύτερο από τις δυνάμεις μας. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πρακτικά ότι όσοι έχουν δικαίωμα να τύχουν διεθνούς προστασίας, δηλαδή να τύχουν πολιτικού ασύλου, πρέπει να είναι ευπρόσδεκτοι στη χώρα μας. Είναι γενναία η απόφαση του Αρείου Πάγου που προχθές έδωσε πολιτικό άσυλο σε μια γυναίκα από το Ιράν που διωκόταν για τις πεποιθήσεις της και για τον τρόπο ζωής της. Είναι γενναίο αυτό και όλοι το χειροκροτήσαμε. Δεν μπορούμε, όμως, να δεχόμαστε οποιονδήποτε δεν σέβεται τους νόμους, τις αξίες, τον πολιτισμό μας και να θέλει να επιβάλει τις δικές του αξίες, τους δικούς του νόμους, το δικό του πολιτισμό. Δεν λέω αν είμαστε κατώτεροι ή ανώτεροι. Εγώ να δεχθώ ότι έχουν ανώτερο πολιτισμό εκείνοι από εμάς. Αλλά δεν είμαστε εμείς και δεν το θέλουμε αυτό. Αυτός είναι ο πραγματικός φόβος και η πραγματικά γωνία των Ελλήνων σήμερα. Γι' αυτό θεωρώ πως το νομοσχέδιο που κατατίθεται σήμερα στη Βουλή και που ψηφίζεται είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Φτάνει βέβαια - γιατί, όπως έλεγε και ο Ροΐδης, στην Ελλάδα δεν αρκεί κάποιος νόμος να ψηφιστεί, πρέπει και να εφαρμοστεί - να εφαρμοστεί σωστά ο νόμος αυτός και να εφαρμοστεί έγκαιρα, ώστε πράγματι αυτοί που πρέπει να τύχουν διεθνούς προστασίας να τύχουν και να μείνουν στην Ελλάδα και αυτοί που δεν πρέπει να τύχουν να φύγουν και να πάνε στο εξωτερικό και πάλι εκεί απ' όπου προέρχονται. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εμείς, κύριε Λοβέρδο, και για την ακρίβεια στον χρόνο. Λέω την επόμενη πεντάδα: ο κ. Δαβάκης, ο κ. Βίτσας, ο κ. Βιλιάρδος, ο κ. Βολουδάκης και ο κ. Ζαχαριάδης. Τον λόγο έχει ο κ. Δαβάκης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθήσαμε για μία ακόμη φορά, λυπούμαι που θα πω αυτήν την έκφραση, ένα ρεσιτάλ υποκρισίας εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Μιας υποκρισίας η οποία στήνει φαντάσματα ρατσισμού, μισαλλοδοξίας και φοβικών συνδρόμων ιδιαίτερα σε μια παράταξη η οποία αυτήν τη στιγμή έχει τη νομοθετική πρωτοβουλία, όταν νωπές είναι ακόμα οι μνήμες όλων μας πώς διαχειριστήκατε εσείς το προσφυγικό ζήτημα. Στη διαχείριση αυτή θα εξαιρέσω τις Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες ουσιαστικά ξελάσπωσαν την όλη υπόθεση. Θέλω για μια ακόμη φορά να τιμήσω και να ευχαριστήσω τις γυναίκες και τους άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων, που χωρίς αυτούς και εγώ δεν ξέρω τα τελευταία χρόνια πού θα βρισκόμασταν. Πιστεύω ότι μάρτυς αυτού είναι και ο πρώην Υπουργός, ο κ. Βίτσας ο οποίος διαχειρίστηκε μαζί με τα στελέχη το ζήτημα αυτό. Ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης ανέφερε ότι αυτό το νομοσχέδιο, αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία συνετάγη με το βλέμμα στους κυνηγημένους αυτού του κόσμου, και έτσι είναι, αλλά και στα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών. Σε αυτούς τους ανθρώπους που πράγματι, για διάφορες αιτίες έρχονται στην πατρίδα μας, συρρέουν στον χώρο κυρίως διά του θαλασσίου χώρου, αλλά και στον χερσαίο χώρο και πράγματι πρέπει να τύχουν μιας ανθρωπιστικής αντιμετώπισης. Σε αυτήν την Αίθουσα πριν από λίγο, όπως ελέχθη και προηγουμένως, μόνον ο διχασμός υπήρξε από πλευράς Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως. Τώρα, πριν από λίγο, ο κ. Τσακαλώτος μας θύμισε την τραγική περίπτωση του Αϊλάν, αυτού του μωρού παιδιού, ένα παιδί που είναι όλων μας, που στα κύματα του Αιγαίου εξεβράσθη νεκρό σε μια ακτή, αντιπαραβάλλοντας και διαχωρίζοντας αυτήν την παράταξη δίνοντας εικόνα φοβικών συνδρόμων, όπως προείπα, και όλων αυτών τα οποία συνθέτουν πράγματα τα οποία ποτέ μας εμείς δεν έχουμε σκεφθεί, δεν έχουμε κατά διάνοια αντιμετωπίσει σε όλες τις εκφάνσεις και του πολιτικού, αλλά και του προσωπικού μας βίου. Αντί, λοιπόν, να συνεννοηθούμε με όρους ανθρωπισμού αλλά και διαχειριστικής επάρκειας για ένα ζήτημα το οποίο φοβάμαι ότι είναι ακόμα στην αρχή του, σε αυτή την Αίθουσα γίνονται πράγματα τα οποία, δυστυχώς, δεν τιμούν το ελληνικό Κοινοβούλιο, τους εκπροσώπους του και ανθρώπους οι οποίοι πιστεύω ότι καλούνται και από τον θεσμικό τους ρόλο και από την πίστη και τον όρκο που έχουμε δώσει στον ελληνικό λαό να διαχειριστούν το μεγαλύτερο θέμα, όπως είπε και ο κ. Λοβέρδος προηγουμένως, μετά το ζήτημα που έχει να κάνει με το δημογραφικό. Αυτό καλείται να αντιμετωπίσει η χώρα μας. Αυτή, λοιπόν, η άσκηση ισορροπίας έγκειται σε τέσσερις παραμέτρους, όπως είναι η ανθρωπιστική, η δυνατότητα που έχει αυτός ο τόπος να υποδεχθεί χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων, τα ζητήματα της εσωτερικής ασφάλειας, τα οποία πρέπει και αυτά να λάβουμε υπόψη μας, όπως επίσης και την εργαλειοποίηση εκ μέρους της γείτονος. Σε ένα τέτοιας σημασίας ζήτημα εμείς ερχόμαστε, θα έλεγα, με ανώριμο τρόπο - και απευθύνομαι κυρίως στα στελέχη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κυρίως στον Αρχηγό της, του ΣΥΡΙΖΑ, που το έχει χειριστεί το θέμα, υπήρξε χειριστής του ζητήματος, ο οποίος ανέφερε πράγματα, τα οποία δεν υπάρχουν. Καλούμαστε, λοιπόν, σήμερα να τα αντιμετωπίσουμε. Αυτό κάνει αυτό το νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι απαλλαγμένο από αστοχίες του παρελθόντος, έχει εμπειρία του παρελθόντος και θέτει ζητήματα τα οποία ως εργαλείο θα δώσουν λύση στα χρονίζοντα προβλήματα και στις αστοχίες οι οποίες μέχρι τώρα υπήρξαν. Πιστεύω ότι με την ψήφισή του θα καταστεί ένα σημαντικό εργαλείο και θα χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο μιας νέας, ολιστικής αντιμετώπισης του μεταναστευτικού ζητήματος, το οποίο η χώρα μας αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα προχωρήσουμε καθόλου μπροστά, δεν θα βελτιώσουμε τα πολιτικά μας ήθη, αν σε τέτοια, θα έλεγα, διαχειριστικής σημασίας νομοσχέδια υπεισέρχονται ψυχώσεις, ιδεολογήματα άλλων εποχών, υπεισέρχονται διχαστικές τάσεις αυτού του επιπέδου που εσείς προσάπτετε σε εμάς, σε αυτήν την παράταξη. Ούτε ρατσιστές υπήρξαμε, ούτε φοβικοί είμαστε, ούτε, θα έλεγα, άνθρωποι οι οποίοι προσπαθούν να ιδεολογικοποιήσουν καταστάσεις, οι οποίες αυτήν τη στιγμή περισσότερο αμεσότητα χρειάζονται και ανθρωπισμό. Αυτά αντιμετωπίζει και λύνει αυτό το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Αντιπρόεδρος κ. Βίτσας.
Ελπίζω ότι θα είμαι ταχύτατος, κύριε Πρόεδρε.
Δείξαμε ανοχή στους συναδέλφους, δεν θα δείξουμε στους συμπροέδρους;
Καταθέτω για τα Πρακτικά το κομμάτι του προεκλογικού προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για τη φύλαξη των συνόρων. Δεν τα έχετε καταφέρει και πολύ καλά. [[Στο σημείο αυτό ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτριος Βίτσας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, καταθέτω για τα Πρακτικά το βιβλίο «Πεπραγμένα στο προσφυγικό - μεταναστευτικό ζήτημα στην Ελλάδα 2015-2017». [[Στο σημείο αυτό ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτριος Βίτσας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν βιβλίο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, καταθέτω για τα Πρακτικά άλμπουμ του οποίου οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στις 6 Νοεμβρίου του 2018 από όλα τα κέντρα φιλοξενίας κ.λπ.. [[Στο σημείο αυτό ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτριος Βίτσας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν άλμπουμ, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν είναι ο κ. Μπουκώρος εδώ και κάποιοι άλλοι από τη Νέα Δημοκρατία. Τι είναι αυτό το «τρία είχαν διοικήσεις». Τα άλλα είκοσι τρία τι ήταν; Αυτοδιαχειριζόμενα; Για να καταλάβω: Απλά είχαν διοίκηση από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ο Υπουργός φαντάζομαι ότι γνωρίζει, ελπίζω ότι γνωρίζει, πως του παραδώσαμε σχέδιο πόσα θα περάσουν στην υπηρεσία πρώτης υποδοχής και ταυτοποίησης. Είναι ένας ολόκληρος νόμος έτοιμος να κατατεθεί στη Βουλή. Καταθέτω επίσης στα Πρακτικά την εθνική στρατηγική για την ένταξη, η οποία εκπονήθηκε. Τα καταθέτω τώρα, για να μην καταπιαστώ περαιτέρω. [[Στο σημείο αυτό ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτριος Βίτσας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θα ήθελα να πω δύο πράγματα. Τα PP3 είναι αεροπλάνα αεροναυτικής συνεργασίας και όχι για την έρευνα και διάσωση. Συμμετέχουν σε επιχειρήσεις στον ωκεανό όταν είναι για έρευνα και διάσωση. Ο φίλος μου ο Θανάσης δεν είναι εδώ. Η Τουρκία έχει υπογράψει τη Συνθήκη της Γενεύης για τους Ευρωπαίους πολίτες. Δεν ζητάει κανένας Ασιάτης ή Αφρικανός πολιτικό άσυλο στην Τουρκία, γιατί δεν ασχολείται με αυτό. Αν είναι κανένας Έλληνας, κανένας Γερμανός να ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Τουρκία, να δούμε, τότε θα γίνει. Τρίτον, επειδή ειπώθηκε και αυτό, και κάποια στιγμή πρέπει να ξεχωρίσουμε τα τσανάκια μας, οι Σύριοι πρόσφυγες που έφυγαν από τη Συρία το 2013 κ.λπ. έχουν την εξής κατανομή: Ήρθαν ενάμισι εκατομμύριο στην Ευρώπη, τρία εκατομμύρια διακόσιες χιλιάδες πήγαν στην Τουρκία, έξι εκατομμύρια πήγαν στην Ιορδανία, ένα εκατομμύριο πήγε στο Λίβανο και τέσσερα εκατομμύρια πήγαν στη Σαουδική Αραβία. Αυτά δεν βγαίνουν, επειδή είναι αραβικές χώρες και λένε «τα αδέλφια μας», δεν τους θεωρούν πρόσφυγες. Άρα, κοντά σε αυτό - θα τα έλεγα πέσος, αλλά θα πω ευρώ - ό,τι σεντ δαπανάμε για το προσφυγικό - μεταναστευτικό έρχεται και εμείς τα κερδίζαμε μαζί με τον κ. Αβραμόπουλο από την Ευρώπη. Καλά, αυτό το 22% απορροφητικότητα από πού το βρήκατε; Αυτό ξέρετε τι θα σήμαινε; Στην καλύτερη περίπτωση 400 εκατομμύρια. Στοιχίζει 212 εκατομμύρια κάθε χρόνο το Πρόγραμμα «ESTIA» μαζί με το Πρόγραμμα «CASH». Απλά τι έκανε κάποιος; Πήρε τα λεφτά που πήρε το ελληνικό δημόσιο - τα λεφτά τα παίρνει η Ύπατη Αρμοστεία, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης και το ελληνικό δημόσιο, κατά κύριο λόγο - πήρε τα λεφτά που παίρνει το ελληνικό δημόσιο, που παίρνει τα λίγα, τα έβαλε στα 2 δισεκατομμύρια και λέει 22 δισεκατομμύρια. Έτσι θα συζητάμε; Κύριε Κουμουτσάκο, σας άκουσα πλήρως στην ομιλία σας. Θα αναφερθώ και στην ομιλία σας, στο ερώτημα που μου βάλατε, δεν μου βάλατε κάτι προσωπικό, αλλά εκείνη την ώρα είχα πάει να δω τα Πρακτικά της Βουλής, γιατί δεν πίστευα στ' αυτιά μου. Από εκείνο το Βήμα ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι όταν παρέλαβαν δεν δούλευαν οι θερμικές κάμερες - ακολουθούν τελίτσες στα Πρακτικά - και μετά είπε «οι θερμικές κάμερες του Λιμενικού». Τέτοια προσβολή στην στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, στον ίδιο τον Υφυπουργό Άμυνας, τον κ. Στεφανή, στην ηγεσία του Λιμενικού, δεν έχω ξανακούσει. Οι κάμερές μας στο Αιγαίο λειτουργούν, βλέπουν και αυτό που λέτε ότι θα κάνετε, δηλαδή, ενημερώνουμε ο ένας τον άλλον, αυτό γίνεται εδώ και ενάμιση χρόνο. Δεύτερον, πέντε φορές έχω δει τον κ. Σοϊλού. Δεν σας λέει κανένας να μην βλέπετε τους Τούρκους. Σας λέει να μην το κάνετε ελληνοτουρκικό ζήτημα. Τις τέσσερις φορές τον είδα με τον κ. Αβραμόπουλο και, προχωρώντας γρήγορα, θα σας συνιστούσα το εξής: Κάνετε πράξη αυτά τα οποία λέτε ότι θα κάνετε και δεν τα κάνετε. Πάρτε τους είκοσι χιλιάδες από τα νησιά, που λέτε ότι θα τους πάρετε, βάλτε τους σε ξενοδοχεία προς το παρόν, ώσπου να φτιάξετε δομές κ.λπ.. Πάρτε τον κ. Αβραμόπουλο και πηγαίνετε να δείτε τον κ. Σοϊλού, αν χρειαστεί και τον κ. Ερντογάν, ώστε να δούμε τι γίνεται εδώ, γιατί η κοινή δήλωση έχει τρία σημεία, ιεραρχικά μάλιστα: Η Τουρκία παίρνει έξι δισεκατομμύρια, σταματά τις ροές και αν κάποιοι ξεφύγουν από τη διαδικασία της Τουρκίας, τότε επιστρέφονται. Δεν χρειάζεται να πω ξανά τους αριθμούς, δεκαεπτά χιλιάδες πεντακόσιες επιστροφές. Τα είπε ο Αλέξης Τσίπρας, δεν θέλω να τα επαναλάβω. Για τον ίδιο τον νόμο: Τι λέει ο νόμος; Τα πενήντα τέσσερα άρθρα είναι αυτά που είχαμε περάσει εμείς, αυτολεξεί. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν άλλα εξήντα τρία, που τι λένε αυτά τα εξήντα τρία άρθρα; Το ένα για μείωση των προθεσμιών. Ωραία, να το δεχθώ εγώ, μείωση των προθεσμιών. Κύριε Καμίνη, θα με καταλάβετε πολύ καλά. Ξέρετε γιατί θα το δεχθώ; Γιατί είναι αλυσιτελείς διατάξεις. Δεν θα τις ψηφίσω, αλλά είναι αλυσιτελείς διατάξεις. Δεν λένε τι θα γίνει αν περάσει η ημερομηνία. Και εγώ το ίδιο έχω κάνει. Και αναφέρομαι στους έξι μήνες και σταματήστε να λέτε το ψέμα. Υπάρχει νόμος, ο οποίος λέει ότι η ευαλωτότητα διαπιστώνεται από τα νοσοκομεία, από το ΚΕΕΛΠΝΟ και από στρατιωτικούς γιατρούς. Βεβαίως είχαμε και τον νοσοκομειακό γιατρό που «τα΄ παιρνε» στη Σάμο. Τα ξέρει ο κ. Λογοθέτης. Ρωτήστε τον. Λέω, λοιπόν, αυτό να το κάνετε. Φτιάξτε στη Σάμο κ.λπ.. Σας λέω, όμως, ότι είναι αλυσιτελείς και όσο μειώνετε τους χρόνους, τόσο έκθετοι θα είστε και τόσο θα δυσκολεύετε τους άλλους. Κάντε τες είκοσι τις επιτροπές προσφυγών από μηδέν που πήραμε. Κάντε τες τριάντα, να σας πω και μπράβο, αλλά ας μην αρχίσουμε «παραλάβαμε όλα κι όλα δύο γραφεία ασύλου, παραδώσαμε είκοσι δύο γραφεία ασύλου». Τώρα, αυτή η ιστορία με την προστασία των συνόρων - το λέω περισσότερο για εσάς …
Κύριε Βίτσα, με αυτό κλείνουμε. Οι συμπρόεδροι πρέπει να δίνουμε το καλό παράδειγμα.
Άλλη μια κουβέντα θα πω. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Σας παρακαλώ. Δηλαδή πώς δικαιούστε να έχουν περάσει τριάντα μία χιλιάδες στο τρίμηνο για το οποίο μιλάτε και να βγαίνετε και να λέτε «προστασία συνόρων»; Τι γίνεται; Εγώ σας λέω ένα πράγμα μόνο, ότι προστασία συνόρων για το προσφυγικό - μεταναστευτικό είναι έρευνα και διάσωση. Αυτά τα λέει ο νόμος. Σας λέω και το άλλο που σας το είπα ξανά. Pushback σημαίνει ο Υπουργός και όλη η από κάτω ιεραρχία πάνε φυλακή. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Μη ζούμε με ψέματα, μη ζείτε με ψέματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάλεσε τους πρόσφυγες. Το «γεωπολιτικά γεγονότα» είναι σχετικά σωστό. Το προσφυγικό - μεταναστευτικό δεν είναι θέμα εθνικής ασφαλείας. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δεν ανεβάζουν την εγκληματικότητα. Φέρτε στοιχεία εδώ πέρα. Οι αιτούντες άσυλο δεν είναι κίνδυνος για τη δημόσια υγεία. Θυμίζω ότι ούτε ένας δεν αρρώστησε από γρίπη πέρσι. Το σύστημα δεν είναι αδόμητο. Η Ελλάδα είναι η τρίτη χώρα κ.λπ.. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε.
Είναι η τρίτη φορά που το λέτε.
Όταν κάποιος έχει την πολιτική και επιχειρησιακή ευθύνη για το προσφυγικό - μεταναστευτικό, πρέπει να ξέρετε ότι χρειάζεται να διαθέτει υψηλό αίσθημα αλληλεγγύης, αφοσίωση στην υπεράσπιση του ανθρωπιστικού και γενικά του διεθνούς δικαίου, κρύο αίμα και νηφαλιότητα για την απόλυτη δυστυχία που θα δει, για να μπορεί να κοιμάται το βράδυ, και την αίσθηση ότι όποιος νομίζει πως είναι ικανός να το λύσει μόνος του και δεν χρειάζεται να αρθούν οι αιτίες που το δημιουργούν …
Ολοκληρώστε, κύριε Βίτσα. Να σας θυμίσω και τι είπαμε στη Διάσκεψη.
…είναι απλά ηλίθιος.
Τα είπατε στη Διάσκεψη.
Όχι πολιτικά ηλίθιος. Κανονικά ηλίθιος. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε …
Μισό λεπτό, κύριε Κουμουτσάκο. Καλησπέρα και από εμένα. Δεκάλεπτο άλλη φορά δεν θα συμβεί από εδώ και πέρα. Σας το τονίζω τώρα. Προσέξτε τις ομιλίες σας, για να μπορέσουν να μιλήσουν οι συνάδελφοι. Δεν θα υπάρξει άλλο δεκάλεπτο.
Ας ήταν η συζήτηση δύο μέρες. Είναι σημαντικό το νομοσχέδιο.
Αυτό δεν θα το αποφασίσουμε τώρα. Να θεωρήσω ότι έχετε δίκιο, αλλά δεν θα το αποφασίσουμε τώρα, ούτε είναι και δική μου δουλειά. Πάντως δεκάλεπτο δεν θα υπάρξει ξανά. Κύριε Κουμουτσάκο, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Παίρνω τον λόγο για δύο πολύ σύντομες απαντήσεις. Κύριε Βίτσα, πώς δοκιμάζεται η αποτελεσματικότητα ενός νόμου; Ο νόμος σας πώς δοκιμάστηκε; Ποια αποτελέσματα έφερε; Έφερε εβδομήντα πέντε χιλιάδες εκκρεμούσες αιτήσεις ασύλου που παραλάβαμε μαζί με εκείνους που έρχονται, ανθρώπους που περιμένουν δύο και τρία χρόνια για να τύχουν του δικαιώματος που ενδεχομένως έχουν, αλλά που ποτέ δεν τους απονέμεται, που είναι η διεθνής προστασία, κάτι το οποίο μόνο ανθρωπιστικό δεν είναι. Παραλάβαμε μια διαδικασία που οδηγούσε ουσιαστικά σε μηδενικές επιστροφές, πράγμα που μας καθιστούσε ανοικτούς στην κριτική τόσο της Τουρκίας όσο και των Ευρωπαίων και συνολικά έναν νόμο που λειτουργούσε όχι ως παράγων ελέγχου ή αποτροπής, αλλά ως ένας μεγάλος θεσμικός μαγνήτης. Αυτό δεν ήταν η αιτία γιατί υπήρχαν προσφυγικές ροές, αλλά έκανε τις υπάρχουσες ροές να έλκονται πολύ περισσότερο στη χώρα μας απ' ό,τι αλλού. Αυτό λέμε και δεν θέλετε να το καταλάβετε. Τέλος, θερμικές κάμερες και διμεροποίηση. Αυτά ήταν τα βασικότερα θέματα που θέσατε. Θερμικές κάμερες. Δεν ακούστηκε ότι δεν υπήρχαν. Είπαμε ότι χρειαζόμασταν περισσότερες για να γίνει ακόμα πιο σωστά η δουλειά και να ενημερώνονται οι τουρκικές αρχές, προκειμένου οι τουρκικές αρχές να πιέζονται να απαντήσουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το βασικό θέμα της διμεροποίησης: Επανέρχεστε στη διμεροποίηση. Είπατε ότι είχατε δει εσείς - ο κ. Μουζάλας ενδεχομένως και άλλες φορές - την τουρκική πλευρά πέντε φορές, άρα είναι περίπου δέκα και άλλες πόσες και δεν δίνεται λύση. Αυτό σας είπε κανείς ότι συνιστά διμεροποίηση; Εμείς είδαμε μία φορά τον κ. Σοϊλού έχοντας ήδη τονίσει και σ' όλες μου τις δημόσιες τοποθετήσεις λέω ότι δεν συσχετίζονται τα θέματα και έρχεστε εσείς που τον έχετε δει πέντε φορές να λέτε σε εμάς ότι διμεροποιούμε το ζήτημα, που τον έχω δει μία. Μα, δεν καταλαβαίνετε ότι είναι ένα επιχείρημα το οποίο μπάζει από παντού νερά; Τέλος, η εθνική ασφάλεια. Σας άκουσα πολύ κατηγορηματικό …
Ολοκληρώστε, κύριε Υφυπουργέ..
Ναι, ναι. Είναι σοβαρό το θέμα.
…αλλιώς θα τα πείτε στο κλείσιμο.
Φτάνει πια αυτό που γίνεται. Στον καθένα θα απαντάει;
Ένα ζήτημα μόνο.
Μισό λεπτό. Αν κάνει παραπάνω από μισό λεπτό, να μου το πείτε.
Είπατε, κύριε Βίτσα, απευθυνόμενος σε εμένα, ότι το προσφυγικό - μεταναστευτικό δεν συνιστά ζήτημα ή πρόβλημα …
Μιλάει δέκα λεπτά.
Όχι, δεν μιλάει δέκα λεπτά.
Θα με αφήσετε, κύριε Πρόεδρε, να απαντήσω;
Παρακαλώ.
Είπατε ότι δεν έχει καμμία σχέση το προσφυγικό - μεταναστευτικό με ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Έτσι πιστεύετε ότι θα πορευθεί ένα σοβαρό κράτος, όταν αυτήν τη στιγμή υπάρχουν μεταναστευτικά και προσφυγικά κύματα που έρχονται από περιοχές στις οποίες είναι γνωστό τοις πάσι ότι υπάρχει μια έντονη παρουσία εξτρεμιστών ισλαμιστών; Έτσι προτρέπετε την Κυβέρνηση, το κράτος να διαχειριστεί το θέμα του μεταναστευτικού - προσφυγικού, να μην κάνουμε τίποτα; «Δεν έχει καμμία σχέση με την εθνική ασφάλεια, επομένως μην ανησυχείτε, μη γρηγορείτε, μην κάνετε τίποτα;». Είναι αυτό προτροπή σοβαρή και περιμένετε να πούμε «ναι, έχετε δίκιο»; Κάνετε τεράστιο λάθος και είναι και επικίνδυνο αυτό που είπατε.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο.
Δεν ανέφερε το όνομά σας, κύριε Βίτσα. Δέκα λεπτά μιλούσατε. Σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε …
Όχι, σας παρακαλώ. Σήμερα τη μεγαλύτερη μάχη για να μιλήσουν οι συνάδελφοι την έδωσε το Προεδρείο, εσείς, εγώ, ο κ. Τασούλας και ο κ. Κακλαμάνης. Αφήστε να μιλήσει και κανένας άλλος. Ο κ. Βιλιάρδος από την Ελληνική Λύση να έλθει στο Βήμα.
Κύριε Πρόεδρε, ανοίξτε τον Κανονισμό…
Όχι, όχι. Δεν θα το πάμε έτσι. Δεν είπε κάτι για εσάς. Τον έχω μπροστά μου, εδώ είναι, ορίστε.
Δεν γίνεται αυτό. Με συγχωρείτε! Ανοίξτε τον Κανονισμό της Βουλής. Διαβάστε τον. Σε εμένα αναφέρθηκε.
Δεν είπε όνομα. Δεν άκουσα εγώ να λέει όνομα. Όνομα δεν είπε.
Για δύο λεπτά ζητώ τον λόγο. Δεν έχετε το δικαίωμα να μην μου τον δώσετε.
Έχω το δικαίωμα. Σας δίνω δύο λεπτά λόγω σεβασμού, ειλικρινά σας μιλάω.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Υπάρχει κάτι επί προσωπικού;
Δεν είναι επί προσωπικού.
Ή δεν ακούτε ή κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε.
Ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Εγώ σας είπα «μην το κάνετε διμερές, βεβαίως να βλέπετε τον Σοϊλού». Τελειώνω μ' αυτό. Δεύτερον: Στα τελευταία τρία χρόνια εκδόθηκαν εκατόν τριάντα δύο χιλιάδες αποφάσεις από την Υπηρεσία Ασύλου. Σκεφτείτε - γιατί θα έλθετε σε μερικούς μήνες να μας το πείτε - ότι είναι οι πολύ αυξημένες ροές και μαζί με τους τετρακόσιους, που όλο λέτε ότι θα τους πάρετε και δεν τους παίρνετε, πάρτε και τριακόσιους διερμηνείς, γιατί ένας χειριστής χωρίς διερμηνέα πρέπει να ξέρει φαρσί και πουτζάμι για να μπορέσει να το κάνει. Τέλος, έχετε πει στον ελληνικό λαό - αφήστε το «δεν είμαστε ρατσιστές, είμαστε ρατσιστές» - ότι με βάση αυτόν τον νόμο στα πέντε νησιά θα υπάρξουν πέντε κλειστές δομές και πέντε ανοικτές; Αν μου πείτε «θα αλλάξουμε τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας», έχετε πει ότι δεν σας φτάνει η Αμυγδαλέζα, δεν σας φτάνει το Παρανέστι 1 και 2, δεν σας φτάνει η Κόρινθος. Τι θα κάνετε; Θα διώξετε από τις φυλακές και θα τους βάζετε στις φυλακές ή θα ανοίξετε και άλλα κλειστά κέντρα σε όλη την Ελλάδα; Δεν τα έχετε πει αυτά.
Εγώ πάντως δεν έθιξα τίποτα από αυτά που είπατε.
Τον λόγο έχει ο κ. Βιλιάρδος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μπορεί ο κ. Τσίπρας να είχε δίκιο, όσον αφορά τον ισχυρισμό του προηγουμένως, περί μη συναλλαγής του με την Τουρκία, αλλά με τη Γερμανία υπήρξε σίγουρα συναλλαγή στο θέμα των Σκοπίων. Η συμφωνία βέβαια που είναι το προϊόν της συναλλαγής, δεν την ακύρωσε η Νέα Δημοκρατία, αντίθετα στηρίζει την είσοδο των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έρχομαι στο νομοσχέδιο τώρα: Ακολουθεί την έκθεση της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου από τον Σεπτέμβριο του 2019, η οποία ενσωματώνει τους αιτούντες άσυλο, καθώς επίσης την πρόσβαση στη στέγαση, στην απασχόληση, στην εκπαίδευση και στην υγεία, ενώ θα έπρεπε να διαβαστεί από όλους. Καταθέτω τις τρεις πρώτες σελίδες στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πλήθος δημοσκοπήσεων τεκμηριώνουν πως ενώ οι Έλληνες στην πλειοψηφία τους είναι θετικοί ως προς τη στήριξη των προσφύγων, είναι επιφυλακτικοί ή ακόμη και εχθρικοί, όσον αφορά τους παράνομους μετανάστες, με το 82% να τοποθετείται εναντίον. Καταθέτω τις στατιστικές στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πρώτη είναι η Ελλάδα, ακολουθεί, η Ουγγαρία, η Ιταλία, η Γερμανία και η Σουηδία. Στη δημόσια διαβούλευση πάντως επισημάνθηκε κάτι πολύ σημαντικό, ότι θα πρέπει να προβλέπεται η δυνατότητα ορισμού ενός ανώτατου ορίου, ενός πλαφόν, στη χορήγηση προστασίας και ασύλου. Για παράδειγμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες των τριακοσίων τριάντα εκατομμυρίων κατοίκων, το πλαφόν μειώθηκε από τις εκατόν δέκα χιλιάδες την περίοδο του Προέδρου Ομπάμα στις σαράντα πέντε χιλιάδες το 2018 και στις τριάντα χιλιάδες το 2019, ενώ το 2020 θα περιοριστεί στις δεκαοκτώ χιλιάδες. Κατ' αναλογία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων θα έπρεπε να έχει πλαφόν εννιακόσια άτομα τον χρόνο ή έστω με κριτήριο τα εκατόν δέκα χιλιάδες της περιόδου Ομπάμα τρεις χιλιάδες τριακόσια άτομα. Με ένα τέτοιο πλαφόν, που θεωρούμε άκρως απαραίτητο για όλα τα κράτη υποδοχής, διευκολύνεται επιπλέον ο προγραμματισμός των πόρων για τη διαχείριση της μετανάστευσης εκ μέρους της πολιτείας, ενώ χωρίς πλαφόν μετατρέπεται μια χώρα σε πόλο έλξης μεταναστών. Στο παρόν νομοσχέδιο βέβαια δεν έχουν κοστολογηθεί τα δικαιώματα που δίνονται απλόχερα στους μετανάστες, ενώ από ό,τι είδαμε προηγουμένως έρχονται τροποποιήσεις με καινούργια δικαιώματα, γεγονός που αποτελεί κλασική τακτική όλων όσων αποφεύγουν να συζητούν για θέματα ουσίας. Οφείλουμε πάντως να σημειώσουμε εδώ πως όταν οι Έλληνες πήγαν στην Αμερική ή στη Γερμανία, δεν τους δόθηκαν επιδόματα και δωρεάν σπίτια, ούτε βέβαια τους υποσχέθηκαν πολυπολιτισμικό υπόβαθρο, αλλά αντίθετα απαίτησαν αφομοίωση στις κοινωνίες τους και πολύ σκληρή δουλειά. Από μια άλλη οπτική γωνία, είναι γνωστό πως οι μεταναστευτικές ροές είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση που υποστηρίζεται από πολλούς επαγγελματίες. Αρκετοί δε απ' αυτούς είναι υπεράνω υποψίας. Ειδικότερα, η διακίνηση ανθρώπων είναι μια δραστηριότητα που αποφέρει τεράστια έσοδα και κέρδη, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις υπερβαίνει αυτήν από τα ναρκωτικά, συνδεόμενη με υποθέσεις εκβιασμών και εξαναγκασμού. Θεωρείται δε πως μόνο το 2015 απέφερε 1 δισεκατομμύριο δολάρια στους διακινητές παγκοσμίως, ενώ μεταξύ των ετών 2000 και 2014 περί τα 14 δισεκατομμύρια ευρώ. Καταθέτω το σχετικό άρθρο στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Συνεχίζοντας, για μια ακόμη φορά το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν παρέχει προϋπολογισμό, αλλά μόνο περιγραφή για μια ασαφή αναφορά στο ότι το κόστος εξαρτάται από το μέγεθος του φαινομένου. Έτσι εμείς καταλήξαμε στον κατωτέρω υπολογισμό, που φυσικά επιδέχεται διορθώσεις, αφού πρόκειται για εκτιμήσεις. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το ποσό του 1,8 δισεκατομμυρίων ευρώ που υπολογίσαμε ως συνολικό κόστος ετήσια, σχεδόν 1% του ΑΕΠ, δηλαδή υψηλότερο από τα μέτρα ελάφρυνσης των Ελλήνων στον προϋπολογισμό ύψους 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, είναι μια ένδειξη για τη συνολική δυνητική δαπάνη, με βάση όσες δαπάνες έχουμε λάβει υπ' όψιν, ανεξαρτήτως της πηγής χρηματοδότησης. Τέλος, σημειώνουμε πως οι δαπάνες για τις μεταναστευτικές εισροές δεν συμπεριλαμβάνονται στον προϋπολογισμό του πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 3,5% σύμφωνα με τις προβλέψεις της ενισχυμένης εποπτείας, όπως φαίνεται στο μεσοπρόθεσμο, αλλά και στο προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2020. Τα ποσά για τις μεταναστευτικές ροές που είχε προβλεφθεί να αφαιρεθούν ήταν μόλις 137 εκατομμύρια, το 2019 ήταν 142 εκατομμύρια και 139 εκατομμύρια το 2020. Είναι αμελητέα ποσά λοιπόν, οπότε οι δαπάνες που υπολογίσαμε παραπάνω στον πίνακά μας θα επιβαρύνουν περισσότερο τις δημοσιονομικές ανάγκες και το πλεόνασμα. Μήπως θα κληθούν τελικά οι Έλληνες να πληρώσουν για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού που θα προκύψει; Πρόκειται ασφαλώς για ένα ρητορικό ερώτημα, αφού η απάντηση είναι αυτονόητη. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Βιλιάρδο. Τον λόγο έχει η κ. Άννα Ευθυμίου από τη Νέα Δημοκρατία, για πέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τόσο ο εισηγητής όσο και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος έχουν τοποθετηθεί πάνω στο τι παραλάβαμε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα του προσφυγικού - μεταναστευτικού. Θα τοποθετηθώ, λοιπόν, για το τι θα κάνουμε εμείς και θα το κάνω αυτό με ιδιαίτερη ευαισθησία, διότι άκουσα - το ανέφερε και ένας συνάδελφος, ο κ. Κούβελας νομίζω - για την Ειδομένη. Έχω ιδία αντίληψη για την Ειδομένη, διότι έχω βρεθεί εκεί ως Πρόεδρος της Κοινωνικής Οργάνωσης Νέοι και έχω μοιράσει τρόφιμα και ρούχα σε μετανάστες και πρόσφυγες. Τέτοιες εικόνες δεν θα πρέπει ποτέ να ξαναδούμε και σαφώς με αμέριστη μέριμνα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τα ασυνόδευτα παιδιά και τις οικογένειες, και το νομοσχέδιο το πραγματοποιεί αυτό. Σήμερα, από όλη την κοινοβουλευτική διαδικασία, το συμπέρασμα που εγώ έβγαλα από τη δική σας αντιπολίτευση, είναι ότι η διαδικασία με την οποία απονέμεται το άσυλο στην ουσία κατατείνει να καταστρατηγήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ωστόσο διερωτώμαι, εξαιτίας της δικής σας πολιτικής - και να αναφέρω τρία νούμερα, χίλιες οκτακόσιες μόνο επιστροφές, εβδομήντα χιλιάδες περίπου εκκρεμείς αιτήσεις, 22% της απορρόφησης των πόρων - δεν καταστρατηγούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα; Χθες άκουσα τον κ. Μουζάλα να λέει στη δημόσια τηλεόραση ότι είναι στόχος η επιτάχυνση της διαδικασίας της απονομής του ασύλου και πραγματικά διερωτώμαι γιατί τουλάχιστον δεν αντιμετωπίζετε με πιο ευήκοα ώτα το νομοσχέδιο αυτό, όταν περιλαμβάνει όλα εκείνα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θα επιτρέπουν στο ελληνικό σύστημα ασύλου να αντιμετωπίζει τη σημερινή πραγματικότητα μέσα στην οποία εξάλλου καλείται να λειτουργήσει, όπως κλειστά σύνορα, αυξημένες ροές, έλλειψη φέρουσας ικανότητας της Ελλάδας να υποδεχθεί όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι επιθυμούν να εισέλθουν και να παραμείνουν στην ελληνική επικράτεια. Αυτό το νομοσχέδιο έχει δύο σκοπούς: ο πρώτος είναι η αναγνώριση του προσώπου που πληροί πράγματι τις νόμιμες προϋποθέσεις ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας και η ουσιαστική προστασία του. Ο δεύτερος στόχος είναι ο σεβασμός των ίδιων των πολιτών με την εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας και ο σεβασμός στις τοπικές κοινωνίες. Με ποιον τρόπο το κάνει αυτό; Ο πρώτος τρόπος είναι η κωδικοποίηση πολλών διάσπαρτων ρυθμίσεων σε ένα εύχρηστο νομοθετικό πλαίσιο, εναρμονισμένο με την κοινοτική νομοθεσία, το οποίο θα εξυπηρετεί και τους ασκούντες τη διοίκηση και τους αιτούντες άσυλο. Δεύτερον, επιταχύνονται οι επιστροφές μέσω της κατάργησης της προηγούμενης διαδικασίας προσφυγών και των καθυστερήσεων που αυτή συνεπαγόταν. Τρίτον, συνδέεται η εξέταση κάθε υπόθεσης με τον σεβασμό των κανόνων και του κράτους δικαίου από τους αιτούντες άσυλο. Οι παραβατικές συμπεριφορές θα έχουν πλέον συνέπειες. Τέταρτον, επανασχεδιάζεται η λειτουργία του συστήματος και ενισχύονται οι υπηρεσίας υποδοχής και ασύλου. Πέμπτον, βελτιώνεται ο μηχανισμός εντοπισμού και ελέγχου των αιτούντων άσυλο. Έκτον, ρυθμίζονται εργασιακά και εκπαιδευτικά ζητήματα των αιτούντων άσυλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο είναι στη σωστή κατεύθυνση. Η Κυβέρνηση από την αρχή που έλαβε την εξουσία της χώρας καταβάλλει τα μέγιστα στο πρόβλημα αυτό και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αναδείξει το πόσο σημαντικό είναι το ζήτημα του προσφυγικού στα διεθνή και ευρωπαϊκά fora. Καταλήγοντας, το νομοσχέδιο αυτό σαφώς δεν μπορεί να αποτελέσει τη λύση σε ένα τόσο σύνθετο πρόβλημα, αλλά βάζει τη βάση για να χαράξει η χώρα μας τη δική της πολιτική πάνω στο θέμα του προσφυγικού - μεταναστευτικού. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ορίστε, ακολουθήστε το παράδειγμα της κ. Ευθυμίου. Τα είπε όλα σε τρία λεπτά. Κύριε Ζαχαριάδη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Για την Ειδομένη μόνο έχει πρόβλημα. Δεκατέσσερις χιλιάδες ήταν η Ειδομένη, σχεδόν όσες είναι σήμερα η Μόρια. Δεκαπέντε χιλιάδες είναι η Μόρια.
Κυρία Φωτίου, ο συνάδελφός σας έχει ανέβει στο Βήμα.
Θα το πω κι εγώ λοιπόν αυτό που λέει η κ. Φωτίου για να ακουστεί από το Βήμα. Κύριοι Υπουργοί, τείνετε να ξεπεράσετε σε αριθμό την Ειδομένη. Να είστε λίγο πιο φειδωλοί όταν μας κάνετε κριτική, διότι μέσα σε ένα τετράμηνο τα έχετε κάνει, δυστυχώς, τρις χειρότερα. Και άκουσα, δυστυχώς, τον Πρωθυπουργό πριν από λίγες ώρες από αυτό εδώ το Βήμα να λέει για το προσφυγικό και την Ευρώπη. Κύριε Κουμουτσάκο, το δικό σας κόμμα δεν ήταν αυτό που έφερνε τον κύριο Manfred Weber ως υποψήφιο πρόεδρο της Κομισιόν από την Ευρωδεξιά στην Αθήνα; Τον κ. Weber ο οποίος αγκάλιαζε τα αιτήματα των χωρών του Βίζενγκραντ και έκλεινε το μάτι σε αυτές τις πολιτικές; Έλεος, λοιπόν, να κάνετε κριτική για τη δική μας κινητικότητα και για τη δική μας δυνατότητα να διαπραγματευόμαστε. Εδώ πέρα συμβαίνει κάτι ανεξήγητο. Ενώ ο κακός ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε και στις δημοτικές και στις περιφερειακές και στις εθνικές εκλογές, γεγονός που αλλάζει συνολικά το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, το προσφυγικό - μεταναστευτικό από ένα δύσκολο αλλά διαχειρίσιμο θέμα έγινε δραματικά χειρότερο και τείνει να γίνει ανεξέλεγκτο. Δεν χρειάζεται να είσαι ούτε ΣΥΡΙΖΑ ούτε Νέα Δημοκρατία για να καταλάβεις ότι φεύγοντας εμείς από τη διακυβέρνηση είχε πέντε χιλιάδες πρόσφυγες στη Μόρια και τώρα έχει δεκαπέντε χιλιάδες, είχε δεκαπέντε χιλιάδες πρόσφυγες στα συνοριακά νησιά και τώρα έχει τριάντα. Γιατί συνέβη αυτό; Γιατί η Νέα Δημοκρατία, δυστυχώς, δεν είχε και δεν έχει καταλάβει τίποτα από αυτό το πραγματικά σύνθετο και πολυπαραγοντικό ζήτημα. Ανέλαβε την εξουσία και το παρακολουθεί να εξελίσσεται μπροστά της ψάχνοντας δικαιολογίες και επικοινωνιακά τεχνάσματα για να αλλοιώσει επικοινωνιακά την ουσία του προβλήματος και να φορτώσει τις ευθύνες που προκύπτουν με τον τρόπο διακυβέρνησής της, σε άλλους. Θα μπορούσε για παράδειγμα, όλα αυτά τα χρόνια αντί να καταγγέλλει τον ΣΥΡΙΖΑ και να παρακολουθεί μόνο τα ελληνικά media να δει πώς διαχειρίστηκαν ή προσπάθησαν να διαχειριστούν και άλλα κόμματα της ευρωπαϊκής δεξιάς αυτό το θέμα. Δυστυχώς, όμως, αντί για αυτό, φανατίσατε την κοινή γνώμη, αποδεχθήκατε, ανεχτήκατε και διαδώσατε ψεύδη, δημιουργήσατε αρνητικές εντυπώσεις μέσω των media και τώρα καλούμαστε όλοι να λουστούμε την τραγική αποτυχία της δικής σας ιδεοληψίας. Ψάχνετε τώρα για νέα λεκτικά σχήματα και για επικοινωνιακά παιχνίδια του τύπου πρόσφυγες και μετανάστες και ποια είναι η πλειονότητα. Λες και πάνω στις βάρκες στη μέση του Αιγαίου μπορείς να παίρνεις συνεντεύξεις. Και όλα αυτά για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Τώρα, λοιπόν, έστω, έχει έρθει η ώρα της αλήθειας. Ναι, το προσφυγικό είναι θέμα γεωπολιτικών ανακατατάξεων και ήθελε θάρρος αυτό που είπατε, κύριε Κουμουτσάκο και μπράβο σας. Ήταν και επί ΣΥΡΙΖΑ, είναι και επί Νέας Δημοκρατίας και θα είναι η μεγάλη πρόκληση για την ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα αν λάβουμε υπόψη και τη μετανάστευση και την προσφυγιά λόγω κλιματικής αλλαγής. Πού είναι αυτή η διάσταση της πολιτικής σε αυτά που συζητάμε σήμερα; Ναι, τα θαλάσσια σύνορα έχουν δραματικά μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας στη φύλαξη τους σε σχέση με τα χερσαία. Υπάρχει, όμως, διεθνές δίκαιο και δίκαιο της θάλασσας και πρέπει να σταματήσει επιτέλους η πλάκα με τη χειρότερη και την καλύτερη φύλαξη των συνόρων. Δεν εκθέτει αυτό το πράγμα τη Νέα Δημοκρατία ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκθέτει τη χώρα. Και βεβαίως, η Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχουν πάρει τις ευθύνες που τους αναλογούν και ανέχονται τις πρακτικές δεξιών και ακροδεξιών κυβερνήσεων. Και τέλος, ναι, η Τουρκία είναι ένας δύσκολος γείτονας που, όμως, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι έχει στο έδαφός της τέσσερα περίπου εκατομμύρια πρόσφυγες και πολλές φορές, δυστυχώς, τους αξιοποιεί ως μέσο πίεσης. Εξηγήστε, λοιπόν, σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες ότι η αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων είναι διαφορετική όταν μιλάμε για τους εχθρούς και ότι είναι άλλο πράγμα ο χειρισμός της βίαιης επαναπροώθησης της θάλασσας. Αυτό δεν χρειάζεται να το εξηγήσετε σε μας, στο δικό σας κόμμα πρέπει να το εξηγήσετε και πρέπει να αποδοκιμάσετε την ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματός σας, η οποία θεωρεί ως εισβολείς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Εμείς από την πλευρά μας ξέρουμε πάρα πολύ καλά τι πρέπει να κάνουμε. Οι αξίες μας, οι αρχές μας, η ανθρωπιά μας, η υπευθυνότητα ενός κόμματος σε κυβερνητική τροχιά μας επιβάλλει να είμαστε στον αντίποδα του τρόπου που μας αντιπολιτευότανε η Νέα Δημοκρατία. Οι καιροί επιβάλλουν υπευθυνότητα, σοβαρότητα και σχέδιο και επειδή είμαστε ένας λαός ο οποίος έχει βιώσει στο πετσί του τη μετανάστευση και την προσφυγιά, επειδή είμαστε σε μία ιδιαίτερα ευαίσθητη γεωπολιτικά θέση και αντιμετωπίζουμε αντικειμενικές δυσκολίες και βάρη, είμαστε μία κοινωνία η οποία διαχρονικά έχουμε διακριθεί για την αλληλεγγύη μας και είναι στην παράδοσή μας οι αξίες της φιλοξενίας. Δεν θα γίνουμε, λοιπόν, ρατσιστές λόγω συνθηκών, δεν θα κάνουμε φθηνή αντιπολίτευση πάνω στα πτώματα και την ανθρώπινη απελπισία των προσφύγων και των μεταναστών ή στην ανασφάλεια των ντόπιων την συμπολιτών μας, δεν θα εκμεταλλευτούμε ούτε θα προσπαθήσουμε να χτίσουμε τείχη εκεί που χρειάζονται γέφυρες, διότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι και ήρθε η ώρα να το αποδείξουμε στην πράξη. Διότι από δημοσιεύματα φαίνεται ότι η κυβέρνηση, κύριε Χρυσοχοΐδη, οργανώνει την εγκατάσταση ασυνόδευτων προσφυγόπουλων στον δήμο Πεντέλης στην Πτέρυγα Μπόμπολα, εκεί στο Αμαλία Φλέμινγκ. Πώς θα συμπεριφερθούμε, λοιπόν, σε αυτά τα παιδιά - και κλείνω σε μισό λεπτό; Όπως δήλωσε η Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Πεντέλης - νομίζω είναι η κυρία η οποία έλεγε στον κ. Μητσοτάκη πόσο όμορφος είναι - με επιθετικότητα ή θα ανοίξουμε την αγκαλιά μας προκειμένου αυτά τα παιδιά να βρουν μία στέγη και ένα σχολείο. Και επειδή εγώ σε αυτή την περιοχή - δεν ξέρω πότε ήρθε η πρώην πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Πεντέλης - είμαι από μικρός, θυμάμαι ότι τη δεκαετία του ΄90 υποδεχτήκαμε στα σπίτια μας και στα σχολεία μας προσφυγόπουλα από τη Σερβία. Έτσι πρέπει να κάνουμε και τώρα. Το λέω αυτό διότι η σύγκρουση σε αυτό δεν είναι μέσα σε μας, είναι μέσα σε σας. Άρα, λοιπόν, προφανώς εμείς είμαστε εδώ για να μπορέσουμε να στηρίξουμε πολιτικές, προφανώς θα αναδείξουμε την ανευθυνότητα και τον τυχοδιωκτισμό σας. Θέλω να πω και δυο πράγματα τελευταία και κλείνω σε μισό λεπτό. Σε μας δεν χρειάζεται και δεν μπορείτε να βγάζετε «πατριδόμετρα». Αν θέλετε να βγάζετε «πατριδόμετρα» να τα βγάλετε και να μετρηθείτε στο εσωτερικό του κόμματος σας. Το έχετε κάνει πολλές φορές. Και επειδή έρχεται και το θέμα της εθνικής ασφάλειας: Τελικά μάλλον είχε απόλυτο δίκιο ο Τσίπρας που από αυτό το Βήμα σάς επεσήμαινε τον κίνδυνο του ότι τοποθετήσατε σε μία ευαίσθητη και νευραλγική θέση, στη θέση του διοικητή της ΕΥΠ, έναν άνθρωπο που όταν τοποθετείτο δεν είχε τα τυπικά προσόντα και μετά αλλάξατε τα τυπικά προσόντα, αλλάζοντας τον νόμο, ποδοπατώντας την κοινοβουλευτική διαδικασία και βεβαίως την αξιοπρέπεια μιας παράταξης η οποία πληροί τα τυπικά προσόντα, τα έχει και στη συνέχεια το άλλαξε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Ζαχαριάδη. Τον λόγο έχει ο κ. Μανούσος Βολουδάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, πριν μπω στη συζήτηση για το νομοσχέδιο, επιτρέψτε μου μία σύντομη αναφορά στο ζήτημα που ανέκυψε στην παρέλαση στη Νέα Χαλκηδόνα. Είχαμε προσβολή εθνικού συμβόλου. Αυτό είναι. Έτσι ονομάζεται. Είναι ποινικό αδίκημα. Δεν ξέρω τι μπορεί να λέει ο καθένας. Οι νόμοι υπάρχουν για να εφαρμόζονται. Κύριε Υπουργέ, δεν ξέρω αν υπήρχε αστυνομία εκείνη την ώρα εκεί. Θα έπρεπε όμως, πιστεύω, να δείξει αντανακλαστικά καλύτερα και πιστεύω θα πρέπει να επιστήσετε την προσοχή στο μέλλον, για να αποφευχθούν αντίστοιχα προβλήματα. Τώρα, στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, οδηγηθήκαμε στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα από έναν ατυχή συνδυασμό, τον συνδυασμό των διεθνών εξελίξεων των τελευταίων ετών στην περιοχή μας, με την πολιτική των ανοιχτών συνόρων που εφάρμοσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η αλήθεια είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πριν τις εκλογές του 2015 εξαγγείλει τις βασικές αρχές της πολιτικής του στο μεταναστευτικό. Με αυτήν την έννοια το μεταναστευτικό είναι ο μοναδικός τομέας πολιτικής που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξαπάτησε τους πολίτες. Άκουσα με έκπληξη προ ολίγου τον κ. Βίτσα να λέει ότι δεν υπάρχει τέτοια πολιτική και ακόμα ακούω θόρυβο από τις συναδέλφους και τους συναδέλφους στον ΣΥΡΙΖΑ. Θυμάμαι τον κ. Βίτσα ως Υπουργό να πηγαίνει στην πακιστανική κοινότητα και να εξαγγέλλει ότι με ένα απλό χαρτί θα δίνεται άδεια παραμονής, μετά από κάποια νομοθετική παρέμβαση που θα κάνει. Αν αυτό δεν ήταν ανοιχτή πρόσκληση, «ελάτε στην πατρίδα μας όσοι έχετε προβλήματα στη δική σας», τι ήταν; Τα αποτελέσματα της πολιτικής αυτής ήταν καταστροφικά. Δεν χρειάζεται για τους περισσότερους Έλληνες ιδιαίτερη συζήτηση. Θα επισημάνω ένα παράδοξο. Αυτοί που στο όνομα του ανθρωπισμού άσκησαν την πολιτική των ανοιχτών συνόρων…
Αυτό είπε ο Βίτσας;
Σας παρακαλώ! Θα τον ακούσετε. Μπορεί να έρθετε εσείς και να προκαλείτε εσείς. Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε.
Όσο και να σας ενοχλεί, εγώ έχω δύο λεπτά και δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Αυτοί που στο όνομα του ανθρωπισμού άσκησαν την πολιτική των ανοιχτών συνόρων, αυτοί παρέδωσαν στη σημερινή Κυβέρνηση το απάνθρωπο αίσχος της Μόριας. Η προστασία των προσφύγων είναι διεθνής υποχρέωση της χώρας. Και υποχρέωση να μην ήταν, η ανθρωπιά μας θα επέβαλε την προστασία των προσφύγων και την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Δεν είναι όμως, υποχρέωση της χώρας να δέχεται όλους τους ανθρώπους του πλανήτη που ζητάνε ένα καλύτερο αύριο. Η χώρα φιλοξενεί ήδη έναν πολύ μεγάλο αριθμό μεταναστών. Πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους. Η πατρίδα μας δεν μπορεί να δεχθεί ακόμα περισσότερους οικονομικούς μετανάστες και δεν είναι μόνο οικονομικοί οι λόγοι. Κατ' αρχάς, δεν είναι δυνατή η ενσωμάτωση τόσο πολλών ανθρώπων σε τόσο σύντομο χρόνο. Μια χώρα των έντεκα εκατομμυρίων κατοίκων, φιλοξενεί σήμερα πάνω από ένα εκατομμύριο μετανάστες και πρόσφυγες. Πρέπει να πούμε και άλλη μία αλήθεια: Για να ενσωματωθεί κάποιος στη δημοκρατική μας πολιτεία, πρέπει να μοιράζεται τις αρχές πάνω στις οποίες είναι θεμελιωμένη αυτή η πολιτεία. Μεγάλο ποσοστό των μεταναστών που σήμερα έρχονται στην πατρίδα μας, προέρχονται από κουλτούρες που έχουν δείξει σε όλο τον κόσμο δυσκολία ενσωμάτωσης στις χώρες υποδοχής τους. Αρκετά με την τυραννία της πολιτικής ορθότητος που έχει επιβάλει η Αριστερά και ορισμένοι πρόθυμοι μεταπράτες των ιδεών της σε άλλους πολιτικούς χώρους. Να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους. Πολλοί από τους μετανάστες προέρχονται από περιβάλλοντα, στα οποία επικρατούν αυστηρές εκδοχές του Ισλάμ, μη συμβατές με τις αρχές πάνω στις οποίες είναι θεμελιωμένη η σημερινή Ευρώπη, μη συμβατές με την ανοιχτή μας κοινωνία και το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Αυτό δεν μπορούμε να μην το λάβουμε υπ' όψιν μας ούτε μπορεί να θεωρείται αυτό ακροδεξιά ή ρατσιστική ρητορική. Είναι κοινός νους. Είναι αφροσύνη να ισχυρίζεται κανείς στο όνομα της ανεκτικότητας ότι πρέπει να ενσωματώσει και αυτούς που δεν μοιράζονται την αρχή της ανεκτικότητας. Ο Καρλ Πόπερ έχει αναπτύξει το σχετικό παράδοξο: Η ανοχή σε μη ανεκτικές κοινότητες οδηγεί τελικά στο να επιβληθούν οι αρχές της μη ανοχής. Η Κυβέρνηση αυτή βρέθηκε με το που ανέλαβε αντιμέτωπη με μία έξαρση των μεταναστευτικών ροών. Ξεκίνησε με το αυτονόητο, την ενίσχυση των περιπολιών, φύλαξη των συνόρων, χερσαίων και θαλασσίων, και πολλές άλλες κινήσεις που παραλείπω τώρα για την οικονομία του χρόνου. Σημειώνω μόνο και επαινώ τις προσπάθειες στην πιο ευαίσθητη ανθρώπινη διάσταση του προβλήματος, τις προσπάθειες να βελτιωθούν οι συνθήκες ζωής των ασυνόδευτων παιδιών και να επανενωθούν το συντομότερο με τις οικογένειές τους. Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο είναι μέρος της συνολικής αυτής πολιτικής προς τη σωστή κατεύθυνση. Ιδιαίτερα, θέλω να επισημάνω την απλούστευση των διαδικασιών ταυτοποίησης και αξιολόγησης των αιτήσεων, ώστε να είναι ταχύτερος ο διαχωρισμός μεταξύ μεταναστών και προσφύγων. Και πολύ σωστά, κατά την άποψή μου, γίνονται πράγματι αυστηρότερες οι προϋποθέσεις παροχής του ασύλου. Πρέπει όμως, να προχωρήσουμε και στη συνέχεια, υλοποιώντας μία ξεκάθαρη και αυστηρή πολιτική πάνω στο πλαίσιο που το νομοσχέδιο διαμορφώνει. Στο νομοσχέδιο, κύριε Υπουργέ, έχετε τις απαραίτητες πρόνοιες για τη λειτουργία κλειστών προαναχωρησιακών κέντρων. Επρόκειτο άλλωστε, για μέρος του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας που ο ελληνικός λαός ψήφισε στις εκλογές του Ιουλίου. Όμως, τα διαθέσιμα κλειστά κέντρα δεν επαρκούν. Μεταφέρετε ήδη είκοσι χιλιάδες μετανάστες προς την ενδοχώρα και η πλειοψηφία τους θα καταλήξει σε ανοιχτές δομές και ενδεχομένως, θα καταστεί αδύνατον κάποιοι από αυτούς να εντοπιστούν στη συνέχεια. Πρέπει να ξεκινήσετε άμεσα την ανάπτυξη νέων κλειστών δομών, να μας παρουσιάσετε τη συγκεκριμένη πολιτική σας για την ανάπτυξη των κέντρων αυτών. Αυτά τα κλειστά κέντρα θα βοηθήσουν και στο να ελεγχθούν αποτελεσματικότερα οι μετανάστες που βρίσκονται σήμερα στη χώρα, αλλά και θα λειτουργήσουν ως αποτρεπτικός παράγων για όσους ενδεχομένως, θα ήθελαν να ρισκάρουν να έρθουν στην Ελλάδα, όχι γιατί κινδυνεύουν στην πατρίδα τους, αλλά γιατί αναζητούν καλύτερη ζωή. Υπάρχει ακόμα ένα σημείο που πρέπει να προσεχθεί σχετικά με το μεταναστευτικό. Αναπτύσσουν μεγάλη δραστηριότητα πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις στον τομέα αυτό. Κάποιες ελέγχονται είτε από τη δικαιοσύνη ή από την OLAF. Πρέπει και η δημόσια διοίκηση να διερευνήσει τον τρόπο λειτουργίας τους και όχι μόνο όσον αφορά τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Συγκεκριμένα τι εννοώ; Οι οργανώσεις αυτές δραστηριοποιούνται σε έναν χώρο που άπτεται της εθνικής ασφάλειας της χώρας. Πολύ ορθώς απάντησε ο κ. Κουμουτσάκος στον κ. Βίτσα επ' αυτού. Δικαιούμαστε να γνωρίζουμε με λεπτομέρεια λοιπόν, ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, υπό ποιες προϋποθέσεις επιτελούν το έργο τους. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ποιες είναι οι πηγές χρηματοδότησης τους, εννοώ και της ιδιωτικής χρηματοδότησης. Δεν μπορούμε ούτε και θέλουμε να απαγορεύσουμε τη χρηματοδότηση οποιασδήποτε οργάνωσης, αλλά έχουμε το δικαίωμα να γνωρίζουμε το δικό τους πόθεν έσχες. Και δεν βλέπω γιατί μία οργάνωση που θέλει να επιτελεί ανθρωπιστικούς σκοπούς, θα είχε αντίρρηση στη διαφάνεια. Το νομοσχέδιο είναι στη σωστή βάση, είναι μια καλή αρχή. Προχωρήστε, κύριε Υπουργέ, και στα επόμενα απαραίτητα βήματα, γιατί άλλος χρόνος δεν υπάρχει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Μπαλάφας από το ΣΥΡΙΖΑ για πέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνηση, κατά τη γνώμη μου πάντα, με αμηχανία και χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο παρατηρεί τα τεκταινόμενα. Είχαμε πρόσφατα το τραγικό γεγονός του πνιγμού στο Αιγαίο, στα ανοιχτά της Κω, έχουμε τις κλιμακούμενες αντιδράσεις ενός δυναμικού τμήματος - χαρακτηρίστε το όπως θέλετε - με την υποκίνηση και δεξιών τοπικών αρχόντων εκεί, οι οποίοι δεν θέλουν πρόσφυγες και μετανάστες που έρχονται από τα νησιά στην ενδοχώρα. Ενώ λοιπόν, παρακολουθεί, κατά τη γνώμη μου, αμήχανα και χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο γεγονότα αυτής της κατηγορίας, φέρνει ταυτόχρονα ένα νομοσχέδιο που ισχυρίζεται ότι πιστά εφαρμόζει οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ισχύει σε έναν βαθμό αυτό; Ισχύει. Κάνει, όμως και κάτι άλλο, με το νομοσχέδιο αυτό. Όπου οι δικές μας νομοθετικές πρωτοβουλίες, ενέργειες πήγαν λίγο πιο πέρα, στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης, στην κατεύθυνση της ανθρωπιάς, στην κατεύθυνση της αποτελεσματικότητας, κόβει υφιστάμενους νόμους ή οδηγίες. Δηλαδή, κάνει μία προσαρμογή, κατά τη γνώμη μας, επί τα χείρω, προς το χειρότερο. Μπορεί δηλαδή, η πλειονότητα των άρθρων να είναι αντιγραφή ή ενσωμάτωση κειμένων Οδηγιών ή των νόμων των υφιστάμενων και ψηφισθέντων από εμάς όπως ο ν.4375 ή ο ν.4540, όμως υπάρχει πληθώρα διαδικαστικών εμποδίων που τίθενται από τις διατάξεις του νομοσχεδίου ως προς την πραγματική άσκηση των δικαιωμάτων των αιτούντων διεθνούς προστασίας, φωτίζοντας έτσι με το νομοσχέδιο αυτό και τις διατάξεις του και αναδεικνύοντας το πραγματικό πολιτικό σχέδιο που έχει η Κυβέρνηση της Δεξιάς, δηλαδή τη αποτροπή και καταστολή των αιτούντων άσυλο. Πρόκειται για διατάξεις, που καταστρατηγούν κατά τη γνώμη μου, το διεθνές δίκαιο και συνιστούν σοβαρό πισωγύρισμα στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο κράτος δικαίου. Από τις πάμπολλες διατάξεις που πιστοποιούν και επιβεβαιώνουν την προηγούμενη εκτίμηση, για παράδειγμα γενίκευση της κράτησης, όχι κράτηση σαν εξαίρεση της εξαιρέσεως, αλλά γενίκευση, ακόμα και η κράτηση των ανηλίκων διατηρείται, όπως η υποβάθμιση των εγγυήσεων, όπως η αυτοπρόσωπη παρουσία υποχρεωτική για ανθρώπους που πρέπει να μεταφερθούν σε τέτοιες αποστάσεις που είναι απαγορευτικές για τους ίδιους λόγω της έλλειψης μέσων μεταφοράς. Θα αναφέρω μόνο μια διάταξη την οποία θεωρώ ιδιαίτερα χαρακτηριστική στο χρόνο που έχω. Η διάταξη η οποία μιλάει για σύνταξη καταλόγων ασφαλών χώρων ως προς την προέλευση και την καταγωγή. Διότι αυτή η διάταξη - αν δεν κάνω λάθος το άρθρο 86, σε συνδυασμό με το άρθρο 77- υπονομεύει την εξατομικευμένη εξέταση κάθε αιτούντος άσυλο. Δηλαδή, ο ακρογωνιαίος λίθος της εξέτασης των αιτήσεων των αιτούντων άσυλο, που είναι εξατομικευμένη εξέταση - κατά τη γνώμη μου, κατά τη γνώμη μας, κατά τη γνώμη του διεθνούς δικαίου, ενωσιακού κ.λπ. - πάει περίπατο μέσω της εργαλειοποίησης των καταλόγων αυτών, διότι κατηγοριοποιεί ολόκληρες ομάδες, ομαδοποιεί και πάει περίπατο ουσιαστικά ή υποβαθμίζει πραγματικά την εξατομικευμένη εξέταση ως προς τους αφιχθέντες. Γι' αυτό και ξαφνικά ανακάλυψαν τη ρητορική «δεν είναι πρόσφυγες, είναι μετανάστες», κατά τη γνώμη μου. Ψευδώς και χωρίς στοιχεία ή αγνοώντας τα στοιχεία. Εκτός αν το Αφγανιστάν, η Συρία, το Ιράκ, η Σομαλία δεν είναι ζώνες εμπόλεμες, αλλά είναι παράδεισος. Υπήρξαν ορισμένες κριτικές που μας έγιναν, καλοπροαίρετες ή κακοπροαίρετες, δεν έχει σημασία, από ανθρώπους που ξέρουν ή από ανθρώπους που δεν ξέρουν τίποτα, απλώς πήραν και διάβασαν κάτι. Μας έγιναν, λοιπόν, κριτικές από παντού, ότι στη διάρκεια των δικών μας χρόνων στοιβάζαμε ανθρώπους, δίναμε εύκολα τον χαρακτηρισμό του πρόσφυγα ή του ευάλωτου, δεν φυλάγαμε τα σύνορα, κατά τη γνώμη μου ψευδώς και με ένα ακροδεξιό λαϊκίστικο πνεύμα. Θα ήθελα να δώσω μια απάντηση σε αυτές τις κατηγορίες και είναι η απάντηση που συμπυκνώνεται στις εξής προτάσεις: «Υπήρξε άριστη συνεργασία των κυβερνώντων, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με τους θεσμούς και τους φορείς σε ελληνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Έως πρόσφατα η κατάσταση ήταν ελεγχόμενη, ήταν πάντοτε σε ισχύ η αλληλεγγύη και δεν υπήρξαν καθόλου προβλήματα με τρομοκράτες και τρομοκρατία τα χρόνια αυτά». Δεν τα λέμε εμείς αυτά, τα λένε οι τελευταίες δηλώσεις του υπεύθυνου για τη μετανάστευση Επιτρόπου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου. Επομένως, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν να το διαψεύσουν οι Υπουργοί που θα συμμετάσχουν μετά. Επομένως, θα έλεγα, λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε, να αντιμετωπιστεί, να αντιμετωπίσετε ως ευρωπαϊκό κατ' εξοχήν πρόβλημα το προσφυγικό - μεταναστευτικό ζήτημα με συμμαχίες με τις χώρες του Νότου και ιδιαίτερα με την Ιταλία, με πίεση προς την Ευρώπη για δίκαιη και αναλογική κατανομή προσφύγων και μεταναστών, για να μη γίνει η χώρα μας αποθήκη ψυχών. Φυσικά, πρέπει να συνεκτιμούμε πάντα τις δυσκολίες της χώρας μας, μία χώρα που πέρασε μία μεγάλη κρίση και οι πολίτες έχουν κουραστεί από την κρίση και γενικότερα από την κατάσταση. Όμως αυτή η δυσκολία αντιμετωπίζεται ως προς το προσφυγικό - μεταναστευτικό με αλληλεγγύη και με ανθρωπιά, ιδιαίτερα σε μία χώρα που έχει υπάρξει και χώρα αποστολής μεταναστών και σαν χώρα που έχει υπάρξει χώρα υποδοχής προσφύγων. Αναφέρομαι στους αδελφούς μας τη δεκαετία του 1920 από τη Μικρά Ασία και από τον Πόντο. Σοβαρότητα, λοιπόν, σχεδιασμός και συνεννόηση πάνω από όλα. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Μπαλάφα. Τον λόγο έχει ο κ. Σωκράτης Φάμελλος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Εύχομαι ότι δεν θα με φέρει σε δύσκολη θέση.
Κύριε Πρόεδρε, δεν γίνεται αυτό! Καλησπέρα, κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Συζητάμε ένα πολύ κρίσιμο θέμα για την ελληνική κοινωνία, που δεν μπορεί βέβαια να λυθεί αν δεν συζητήσουμε και για τα αίτια. Πολεμικές συγκρούσεις, ανισότητες, κλιματική αλλαγή, καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοκρατικών δικαιωμάτων που δημιουργούν ροές εκατομμυρίων προσφύγων στον πλανήτη, ενώ είναι υποκριτική η στάση της παγκόσμιας κοινότητας στα ουσιώδη, ενώ και η ελληνική Κυβέρνηση είναι άτολμη, άλλα λέει στην περίπτωση της εισβολής της Τουρκίας στις περιοχές των Κούρδων, με μία εξωτερική πολιτική που γίνεται όλο και περισσότερο μονοδιάστατη και υποχωρητική, επικίνδυνη και τα ελληνικά συμφέροντα. Σχετικά με το θέμα που συζητάμε θα ήθελα να πω πως η Κυβέρνηση προσπαθεί με αλλαγή τίτλου να λύσει το πρόβλημα. Αναρωτιέμαι: Τα παιδιά στο Αιγαίο δεν θα κινδυνεύουν, αν λέμε το πρόβλημα μεταναστευτικό; Οι υποδομές δεν θα επαρκούν, αν λέμε το πρόβλημα μεταναστευτικό; Θα σταματήσει ο εκβιασμός της Τουρκίας, αν αλλάξουμε το όνομα; Δυστυχώς, βλέπουμε από τη μεριά της Κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας μικροκομματική εκμετάλλευση με ακροδεξιές κραυγές πριν από τις εκλογές, κανάλια, δήμαρχοι, πολιτευτές, όλοι στο καθήκον απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Και πού φτάσαμε τώρα; Στην πλήρη διάψευση, στην ανικανότητα και στη μεγέθυνση των προβλημάτων, αλλά ταυτόχρονα στον εμποτισμό της κοινωνίας με μίσος. Τα κανάλια έλεγαν σήμερα πάλι ότι σε μια γειτονιά πήραν - λέει - τις καραμπίνες για να υποδεχτούν τους πρόσφυγες. Δεν αναφέρομαι μόνο στο ότι τώρα ανακαλύψατε τα γεωπολιτικά αίτια. Δεν αναφέρομαι βέβαια ούτε στο αποτέλεσμα της πρόσφατης δημοσκόπησης όπου έδειξε ότι μόλις το 6% των πολιτών είναι ευχαριστημένο από την πολιτική σας στο προσφυγικό, ενώ τουλάχιστον το 65% των πολιτών θεωρεί ότι δεν έχετε σχέδιο και δεν ήσασταν έτοιμοι, κύριε Χρυσοχοΐδη. Πρώτα από όλα, αναφέρομαι στη λανθασμένη επιλογή της κατάργησης του Υπουργείο. Για ένα κορυφαίο ευρωπαϊκό πρόβλημα που συνδέεται με το δημογραφικό, την κοινωνική συνοχή, την οικονομία καταργεί η Νέα Δημοκρατία το Υπουργείο. Και για να καταλάβετε τον τραγέλαφο της Νέας Δημοκρατίας, επιτρέψτε μου, κύριε Χρυσοχοΐδη, να σας πω μια προσωπική μου εμπειρία: Την Τρίτη πήγα στο Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων Αναγνωστοπούλου στα Διαβατά. Μας είπαν, λοιπόν, εκεί οι εργαζόμενοι ότι από τις 17 Σεπτεμβρίου από τη δομή έφυγαν τα πληρώματα, οι αστυνομικοί οι οποίοι την υπηρετούσαν. Δηλαδή, ανέλαβε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη με βάση το δόγμα «τάξη και ασφάλεια» της Νέας Δημοκρατίας τη διαχείριση του προσφυγικού, για να πάρετε τους αστυνομικούς από τα κέντρα. Είναι πάρα πολύ ωραία συνέπεια. Αυτό είναι τραγικό. Έρχονται οι άνθρωποι που είναι μέσα στο κέντρο και μας παρακαλούν να υπάρχει ένας εκεί μετά το μεσημέρι, για να συνεννοούνται. Μένουν δυόμισι και τρεις μέρες - ιδίως, όταν είναι αργία, είναι τρεισήμισι μέρες - χωρίς έναν άνθρωπο να απευθυνθούν. Και ο κ. Χρυσοχοΐδης επέλεξε από τη δομή, το Στρατόπεδο Αναγνωστοπούλου να πάρει τους δύο αστυνομικούς που ήταν στην πόρτα και βοηθούσαν και τους περίοικους και τους φιλοξενούμενους. Αυτή είναι η συνέπεια στην «τάξη και ασφάλεια». Δηλαδή με το δικό σας σενάριο τι ακριβώς πρόκειται να γίνει; Να αποχωρήσει το κράτος από όλες τις λειτουργίες; Εκτός αν σκέφτεστε αυτό που κάνει ο κ. Χατζηδάκης στην ενέργεια, να ιδιωτικοποιήσετε και τα κέντρα φιλοξενίας προσφύγων! Σας έχω ικανούς και γι' αυτό. Δεν είναι, όμως, μόνο ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει αντίληψη του προβλήματος, του μεγέθους, της διεθνούς συζήτησης, των επιχειρησιακών αναγκών. Είναι ότι οι αξίες της έρχονται σε αντίθεση με τα εργαλεία επίλυσης του προβλήματος. Γιατί δεν τους ενδιαφέρει το κοινό καλό, τους ενδιαφέρει μόνο η προπαγάνδα, η πολιτική επικοινωνία, η καρέκλα, η εξουσία - ασχέτως κόμματος η καρέκλα είναι πάντα γλυκιά για αυτήν την Κυβέρνηση - και να δημιουργήσουν όσα περισσότερα προβλήματα μπορούν. Γιατί στο προσφυγικό η Κυβέρνηση δημιουργεί προβλήματα και δεν λύνει. Να σας πω παραδείγματα από κέντρα της περιοχής μου: Στο Βαγιοχώρι στον Δήμο Βόλβης που πήγαμε στις 14 Οκτωβρίου, η δομή ήταν έτοιμη από την προηγούμενη κυβέρνηση. Την κράταγαν, όμως, ανενεργή γιατί ήταν ιδεοληπτικά κολλημένοι στο ότι πρέπει να μείνουν οι άνθρωποι στα νησιά, με αποτέλεσμα η Μόρια από έξι χιλιάδες να πάει στις δεκαπέντε χιλιάδες. Τα κάνανε μαντάρα στα νησιά του Αιγαίου, κυριολεκτικά, τραυματίζοντας και τους πρόσφυγες και τους νησιώτες. Δηλαδή κάνουν κακό σε όλους. Η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει καλό για κάποιον. Είναι επικίνδυνη και για τους νησιώτες και για τους πρόσφυγες. Όλοι τελικά είναι χαμένοι. Έχουμε, λοιπόν, επτακόσιους πρόσφυγες, εκ των οποίων τριακόσια παιδιά, πολυμελείς οικογένειες με πολλές έγκυες γυναίκες. Δεν έχουν κανέναν να απευθυνθούν στην πόρτα, δεν έχουν γιατρό, γιατί το ΚΕΕΛΠΝΟ δεν κάνει προσλήψεις, γιατί δεν έχει συμβούλιο. Δεν υπάρχει λεωφορείο, για να πάνε να αγοράσουν φαγητό. Τους δίνουμε επίδομα, αλλά δεν είχε λεωφορείο και πήραμε εμείς στον ΟΑΣΘ και στα ΚΤΕΛ για να βάλουν λεωφορείο. Εμείς, η αντιπολίτευση, πήγαμε εκεί για να βοηθήσουμε, γιατί είναι απόντες. Ρωτάω: Ένας Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας πήγε να λύσει ένα πρόβλημα στην περιοχή του; Τους νοιάζει ο τόπος; Και οι περίοικοι και οι πρόσφυγες τους νοιάζουν; Ή απλά κάνουν πολιτική; Το ίδιο πρόβλημα έχουμε στα Διαβατά. Δεν έχουμε τρόπο να μετακινηθούν και μαλώνουν με τους περίοικους στον γειτονικό οικισμό για το ποιος θα μπει στο λεωφορείο. Μετά προφανώς η Χρυσή Αυγή κάνει πάρτι. Στο συγκεκριμένο κέντρο των Διαβατών έχουμε τριακόσια πενήντα παιδιά σε ένα νηπιαγωγείο με σαράντα πέντε που το Υπουργείο Παιδείας αρνείται να στείλει δασκάλους, ούτε καν επικουρικούς. Αυτή είναι η επιλογή τους. Και δεν έχουμε βασική ιατροφαρμακευτική υποστήριξη. Και βέβαια, βρήκαμε σε εκείνο το Κέντρο τριακόσιους αταυτοποίητους που πέρασαν από τον τάχα σφραγισμένο Έβρο, που λέει ο κ. Γεωργιάδης. Η δική σας άποψη για τον Έβρο θα ήθελα να ακούσω ποια είναι. Πολύ κοντά στο Βαγιοχώρι, κύριε Πρόεδρε, έχουμε το περιστατικό στα Βρασνά. Όταν έγινε αυτό το περιστατικό - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - θυμήθηκα το πάρτι ξενοφοβίας και πανικού που γινόταν στα μέσα ενημέρωσης το 2015 και το 2016. Διάβασα και δηλώσεις νυν Υφυπουργού ότι δεν τους καλέσαμε εμείς αυτούς τους ανθρώπους, μπαίνουν παράνομα στη χώρα μας και θέλουν να επιβάλουν τον τρόπο ζωής τους. Κύριοι Βουλευτές, όταν ακούω από την άλλη μεριά σε ομιλίες σαν την πρόσφατη εθνική επέτειο στη Θεσσαλονίκη ότι είμαστε ανοιχτοί στους πρόσφυγες, ότι ξεπεράσαμε διαφορές και ιδιαιτερότητες και για τον εβραϊκό πληθυσμό της πόλης, που ήταν κομμάτι της πόλης, αλλά και για το προσφυγικό, σκέφτομαι ένα πράγμα: Πόσο υποκριτές μπορούν να γίνουν οι πολιτευτές της Νέας Δημοκρατίας; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Πόσο υποκριτές μπορεί να είστε τώρα απέναντι στους πρόσφυγες; Διότι έρχεται μετά ο κ. Αβραμόπουλος και λέει εδώ στη Βουλή ότι η λέξη «φρούριο» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Χίτλερ. Ναι, αλλά η ακροδεξιά ρητορική ακούγεται και από τον Πρωθυπουργό της χώρας και από τους Υπουργούς αυτής της χώρας. Και πρέπει να το ξεπεράσουμε για όφελος της χώρας μας, όχι για να κερδίσουμε μικροκομματικές εντυπώσεις, γιατί πράγματι βρήκα στις 16 Οκτωβρίου τον κ. Μητσοτάκη να μιλάει για πολιορκία των ευρωπαϊκών χωρών από κύματα προσφύγων και μεταναστών και στις 22 Σεπτεμβρίου τον κ. Γεωργιάδη να λέει ότι η εικόνα με τις βάρκες είναι εικόνα εισβολής. Αυτά ειπώθηκαν από Υπουργούς της Κυβέρνησης. Πρέπει να το ξεπεράσουμε αυτό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Είναι λάθος της Νέας Δημοκρατίας το ότι δεν έχει μεταφέρει το πρόβλημα στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι επιλογές για κλειστά κέντρα και για επαναπροωθήσεις, οι επιλογές Σαμαρά, απομονώνουν την Ελλάδα από την ευρωπαϊκή συζήτηση. Πώς θα διεκδικήσουμε τον δίκαιο καταμερισμό με τις ευρωπαϊκές χώρες όταν συντασσόμαστε με τις φωνές του Όρμπαν, του Σαλβίνι και του Κουρτς; Χάνει η χώρα μας με την επιλογή. Δυστυχώς, κύριε Πρόεδρε, δεν έχω χρόνο να σχολιάσω την απουσία διαβούλευσης...
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
... τις αντιδράσεις οργανώσεων ή τα σοβαρά ζητήματα δημοκρατίας. Θέλω να πω κάτι στον κύριο Υπουργό. Κύριε Υπουργέ, δεν έχουμε σοβαρές ελπίδες να αλλάξετε πολιτική και αυτό που με λυπεί είναι ότι πάνω από όλα πληρώνει τον λογαριασμό η χώρα μας με αυτά τα λάθη που κάνετε. Όλοι βγαίνουν χαμένοι και το μόνο που καταφέρνουμε με το προσφυγικό είναι να δημιουργούνται όλο και περισσότερα προβλήματα. Ελπίζω τουλάχιστον να σας περιέγραψα την τραγική κατάσταση στα κέντρα της περιοχής μου για να σας προκαλέσω να πάρετε τουλάχιστον κάποια μέτρα γι' αυτά. Ίσως έτσι βοηθήστε και τους περίοικους και τους πρόσφυγες. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Φάμελλε.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Για ένα λεπτό, όμως.
Ευχαριστώ. Και εγώ, κύριε Φάμελλε, δεν έχω σοβαρές ελπίδες ότι εσείς μπορείτε να αλλάξετε πολιτικά. Απορώ πού βρίσκεται τόσο πολιτικό θράσος, ειλικρινά. Ίσως οφείλεται σε άγνοια, ίσως οφείλεται στην αντίληψή σας για τα πράγματα, δεν ξέρω, αλλά το να λέτε ότι οι άνθρωποι μένουν σκόπιμα στα νησιά για να στοιβάζονται εκεί, αυτή ήταν δική σας πολιτική. Το στοίβαγμα ήταν δική σας πολιτική. Βεβαίως, κάνατε και κάτι άλλο, τους κηρύσσατε όλους ευάλωτους και τους κουβαλούσατε εδώ. Και δεν πρόκειται να ξαναγυρίσουν ποτέ πίσω στις πατρίδες τους, ενδεχομένως αυτοί οι οποίοι δεν θα πάρουν άσυλο. Και είπατε και κάτι το οποίο ελπίζω ότι τώρα που θα το ξανακούσετε να μην το ξαναπείτε. Είπατε ότι πήγατε στα Διαβατά, ότι είδατε ότι υπήρχε κάποιο περιπολικό εκεί το οποίο δεν υπάρχει τώρα. Ναι, εγώ έδωσα εντολή να φύγει το περιπολικό, γιατί το περιπολικό δεν έκανε δουλειά εκεί πέρα. Υπάρχει σύνδεσμος αξιωματικός, ο οποίος ασχολείται αποκλειστικά με το συγκεκριμένο κέντρο. Δύο φορές την εβδομάδα γίνονται επιχειρήσεις μέσα στο κέντρο και είναι παρούσα η αστυνομία, γιατί αυτό επιβάλλει ο κανόνας της ασφάλειας. Να έχετε και κάτι άλλο υπ' όψιν σας. Έχετε αναλογιστεί ποτέ ότι αυτή η δομή στο Βαγιοχώρι, η άλλη δομή στα Διαβατά δεν έχει καν υπόσταση νομική, γιατί ουδέποτε ασχοληθήκατε να τη συστήσετε; Λοιπόν, σας παρακαλώ πολύ, να περιορίσετε λίγο το πολιτικό σας θράσος. Ειλικρινά έχετε πίσω σας μια τεράστια αρνητική κληρονομιά που κληροδοτήσατε όχι στη σημερινή Κυβέρνηση, στη χώρα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Οικονόμου Ιωάννης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού για μισό λεπτό.
Έχετε δίκιο. Μισό λεπτό, κύριε Οικονόμου, σας παρακαλώ και συγγνώμη. Ορίστε, κύριε Φάμελλε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό όσο έδωσα και στον κύριο Υπουργό.
Μισό λεπτό θέλω μόνο για να αιτιολογήσω τη λέξη «θράσος». Κύριε Χρυσοχοΐδη, και εγώ αναρωτιέμαι τι είναι πολιτικό θράσος. Πολιτικό θράσος είναι να παραλαμβάνετε το κέντρο στη Μόρια με έξι χιλιάδες και να το έχετε σήμερα στις δεκαπέντε, ναι ή όχι;
Ναι γιατί αυτό…
Γιατί αυτό αφορά εσάς.
Δεν σας άρεσε.
Μην κάνετε διάλογο, σας παρακαλώ.
Κύριε Χρυσοχοΐδη, αν κάποιος στοιβάζει ανθρώπινες ζωές χωρίς να επιτελέσει τα βασικά του επιχειρησιακά καθήκοντα και αποδεικνύεται ανεπαρκής, ώστε να αναλαμβάνει ο Υφυπουργός Άμυνας το θέμα της διαχείρισης προσφυγικών ροών, είστε εσείς, κύριε Χρυσοχοΐδη, γιατί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός επέλεξε άλλον Υπουργό να διαχειριστεί το θέμα των προσφυγικών ροών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και όσον αφορά το θέμα των αστυνόμων στα Διαβατά μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου υπήρχαν άνθρωποι μέσα σε φυλάκιο και όχι εποχούμενο όχημα, οι οποίοι έφυγαν και τώρα δεν έχουν κανέναν να απευθυνθούν για διαχειριστικά θέματα οι άνθρωποι που είναι και μέσα και έξω από το κέντρο. Αυτό είναι ανεπάρκεια, αυτό είναι θράσος στη δικιά μας γλώσσα τη μακεδονίτικη, κύριε Χρυσοχοΐδη, που την ξέρετε ελπίζω καλά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Εξακολουθείτε να είστε πολιτικά θρασύς και απαράδεκτος πολιτικά, γιατί χρησιμοποιείτε τη σκοπιμότητα των γειτόνων μας, οι οποίοι φέρονται εχθρικά προς την πατρίδα μας και στέλνουν ροές με δυστυχισμένους ανθρώπους και το αποδίδετε στην Κυβέρνηση. Αυτό είναι ντροπή σας. Είναι πολιτική ντροπή αυτό που κάνετε και έρχεται σε αντίθεση με όσα λέγατε προηγουμένως ότι τάχα είστε ευαίσθητοι και προστατεύετε τους ανθρώπους. Επαναλαμβάνω είναι πολιτική ντροπή αυτό που κάνετε!
Ο κ. Οικονόμου από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, χωρίς αμφιβολία υπάρχουν περιοχές του πλανήτη όχι πολύ μακριά από εδώ που οι άνθρωποι ζουν σε τραγικές συνθήκες, κινδυνεύει η ζωή τους, εξευτελίζεται η αξιοπρέπεια τους, πένονται, στερούνται βασικότατα αγαθά. Οι άνθρωποι αυτοί για όσο καιρό η διεθνής κοινότητα θα αποτυγχάνει, συμπεριφερόμενη μάλιστα και με μεγάλη υποκρισία, να προσπαθεί να βελτιώσει τη ζωή τους, να τους κάνει να σταθούν στα πόδια τους εκεί που γεννήθηκαν θα αναζητούν με κάθε τίμημα χωρίς αμφιβολία το δρομολόγιο προς τη γη της επαγγελίας στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ευρώπη, όχι γιατί από όλους τους προορισμούς μετανάστευσης, από όλες τις επιλογές που έχουν αυτός είναι ο κοντινότερος είτε χιλιομετρικά είτε στα χαρακτηριστικά τους ούτε γιατί είναι ο πιο πλούσιος ούτε γιατί είναι πιο εύκολο να βρουν εδώ δουλειά, αλλά γιατί εκτός από το ότι θα έχουν ασύγκριτα καλύτερες συνθήκες ζωής σε σχέση με εκεί που γεννήθηκαν εδώ είναι η Ευρώπη, εδώ είναι ο πολιτισμός, εδώ είναι ο δυτικός τρόπος ζωής που - εκτός από όλα τα υπόλοιπα - τους εξασφαλίζει και ένα περιβάλλον κατάλληλο για να μπορέσουν να ζήσουν, να διεκδικήσουν, να δοκιμάσουν να ζήσουν σύμφωνα όχι μόνο με τις ανάγκες τους, αλλά και με τις επιθυμίες τους ως έφηβοι, ως νέοι, ως νέα ζευγάρια. Αυτό το μεγάλο επίτευγμα της Ευρώπης, της Δύσης, ο δυτικός τρόπος ζωής όμως ούτε συνέβη ούτε έγινε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε κενό αέρος. Δεν είναι τζάμπα σχέδιο για τη Δύση και για τον δυτικό τρόπο ζωής που είναι αναπόσπαστο κομμάτι και της δικής μας ταυτότητας και του δικού μας πολιτισμού το γεγονός ότι εδώ δεν έχουμε λογοκρισία, δεν έχουμε ιερά εξέταση, δεν έχουμε ακραίες διακρίσεις στα φύλα, ότι έχουμε ελευθερία έκφρασης, ότι δεν ποινικοποιούμε τη σεξουαλική επιλογή. Έγινε γιατί υπάρχουν κανόνες, υπάρχουν θεσμοί, υπάρχουν εργαλεία εφαρμογής τους, κανόνες και θεσμοί οι οποίοι διαφύλαξαν τα κεκτημένα και του διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης και της συνδρομής των φιλοσόφων, κανόνες και θεσμοί που έφεραν πολύ ψηλά στο αξιακό μας σύστημα, στην Ευρώπη, στον δυτικό τρόπο ζωής την αξία της αλληλεγγύης, του ανθρωπισμού, της ενσωμάτωσης, όλα αυτά, όμως, συντεταγμένα με σεβασμό απέναντι στον κόσμο που δοκιμάζεται, αλλά και με απόλυτο ρεαλισμό για τα όρια αντοχής των κοινωνιών να επιδείξουν αυτόν τους τον ανθρωπισμό, όρια αντοχής που όταν τα περιφρονούμε περνάμε απέναντι, περνάμε στο άλλο άκρο προσπαθώντας να δείξουμε ανθρωπισμό και αλληλεγγύη σε όλους. Στην ουσία δημιουργούμε συνθήκες εξαθλίωσης για τους κατατρεγμένους και πυροδοτούμε και ακραία και επικίνδυνα φαινόμενα στις κοινωνίες. Τα λέω αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί ακριβώς αυτές τις προκλήσεις έρχεται το σχέδιο νόμου να αντιμετωπίσει. Έρχεται να δημιουργήσει ένα πλαίσιο κανόνων, έρχεται να δημιουργήσει ένα ρυθμιστικό πλαίσιο διοίκησης που θα εφαρμόσει αυτούς τους κανόνες, για να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις. Τι κάνει; Επιταχύνει τις διαδικασίες, δίνει πολύ μεγάλη σημασία στις προθεσμίες προκειμένου να μη δημιουργούνται χαοτικές συνθήκες, λαμβάνει μέριμνα και πρόνοια για την ενσωμάτωση στην περίθαλψη, στην εκπαίδευση, στην απασχόληση, αυξάνει την επιτήρηση στα σύνορα και βεβαίως αποδίδει πολύ μεγάλη σημασία και στην ανάγκη επιστροφών ανθρώπων που δεν πληρούν, δεν έχουν το προφίλ, δεν χρήζουν της διεθνούς προστασίας. Το νομοσχέδιο αυτό, κυρίες και κύριοι, κύριε Υπουργέ, εκτός από το ότι έρχεται να αντιμετωπίσει μία τελείως αποτυχημένη διαχείριση, κατά τη γνώμη μου, κάνει δύο ακόμα πολύ σπουδαία πράγματα. Ποια είναι αυτά; Πρώτα από όλα, δημιουργεί ένα πλαίσιο με κανόνες, με κανόνες δικαίου, με κανόνες αλληλεγγύης, με ρεαλισμό, ένα πλαίσιο που επιτρέπει όχι στην ελληνική Κυβέρνηση πλέον, αλλά στην ελληνική πολιτεία να αναλάβει το μερίδιο που αντέχει και πάντως πάνω από αυτό που της αναλογεί στο πλαίσιο της Ευρώπης - γιατί πρέπει να τα λέμε κι αυτά - για να επιδείξει τον ανθρωπισμό της, τον ανθρωπισμό που πρέπει να επιδεικνύει ο πολιτισμένος κόσμος σε δοκιμαζόμενους ανθρώπους. Κάνοντας τον τρόπο αυτό δείχνει στην ελληνική κοινωνία ότι έχει μετρήσει σωστά τα πράγματα. Δεν αιφνιδιάζει, εφαρμόζει κανόνες δικαιοσύνης, εφαρμόζει κανόνες που θα επιτρέψουν στους ανθρώπους που έρχονται εδώ να βρουν μία καλύτερη ζωή να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Με τον τρόπο αυτό στερεί από τους ακροδεξιούς, από τους φασίστες, από τους ρατσιστές τη δυνατότητα να σπεκουλάρουν πάνω στις ανησυχίες και τις φοβίες της ελληνικής κοινωνίας, τη δυνατότητα με κραυγές και κορώνες και ανοησίες να δηλητηριάζουν τον δημόσιο διάλογο και τον δημόσιο βίο. Και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Το δεύτερο πολύ σημαντικό που κάνει αυτό το νομοσχέδιο είναι ότι δίνοντας στη χώρα μας τη δυνατότητα δημιουργίας ενός πλαισίου που έλειπε από τη μία πλευρά σε μία χώρα που από την άλλη πλευρά δεν αναγνωρίζει καμμία άλλη μεγαλύτερη ισχύ εκτός από αυτή του Διεθνούς Δικαίου αποκτά με ένα τρόπο την πιο αποτελεσματική αποτρεπτική δύναμη. Γιατί οι διαδικασίες που προβλέπει το νομοσχέδιο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνιστούν για ένα πολιτισμένο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για ένα πολιτισμένο κράτος δικαίου αποτρεπτική δύναμη σε όσους φαντάζονται ότι ακόμα και αν δεν πληρούν αυτές τις προδιαγραφές που ο νόμος προβλέπει για όσους δικαιούνται διεθνή προστασία θα τους αποθαρρύνει, προκειμένου να τολμήσουν μέσα στην απελπισία ή στην επιθυμία τους να διεκδικήσουν καλύτερη ζωή να έρθουν στη χώρα μας, όπως κατά κόρον συνέβαινε με την προηγούμενη κατάσταση. Μόνο και μόνο για αυτά τα δύο πολύ ουσιαστικά ζητήματα εκτός του ότι αντιμετωπίζονται και όλες οι διαχειριστικές ανεπάρκειες της προηγούμενης κατάστασης είναι ένα νομοσχέδιο που αξίζει τον κόπο να υπερψηφιστεί και να του δοθεί η δυνατότητα να εφαρμοστεί στο ρυθμιστικό πλαίσιο της χώρας μας. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ακολουθεί η κ. Σακοράφα από το ΜέΡΑ25 και εν συνεχεία ο κ. Ανδρέας Ξανθός από τον ΣΥΡΙΖΑ. Έχετε πέντε λεπτά στη διάθεσή σας, κύριε Ξανθόπουλε.
Θα είμαι εμπρόθεσμος ως συνήθως, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι εμβληματικό για τη σημερινή κατάσταση της χώρας και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει. Κατ' αρχάς θέλω να επισημάνω τη διαβούλευση, η οποία διήρκεσε ελάχιστα, ήταν προσχηματική ουσιαστικά και δεν μπόρεσε το νομοσχέδιο αυτό να αποτελέσει αφορμή για διάλογο και προβληματισμό στην ελληνική κοινωνία, έτσι ώστε να μπολιαστεί με τις ανησυχίες που σήμερα διατρέχουν τη χώρα σε σχέση με το άσυλο. Αν έβαζα έναν τίτλο στο νομοσχέδιο θα του έδινα τον τίτλο «όπισθεν ολοταχώς». Όπισθεν ολοταχώς και σε ό,τι αφορά τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που έρχονται στη χώρα, γιατί θέτει περιορισμούς και προβλήματα στο να μπορέσουν να πάρουν το άσυλο, να ενταχθούν στη διαδικασία ασύλου. Και όπισθεν ολοταχώς σε σχέση με αυτό που ίσχυε στη χώρα μας μέχρι τώρα πρόσφατα και προσπαθείτε να το αλλάξετε με ένα δραματικό και άκομψο τρόπο. Αλήθεια, δεν σας επηρεάζει καθόλου, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, η θέση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών που κονιορτοποιεί τις βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου; Η αντίρρησή της διεθνούς αμνηστίας σας αφήνει παγερά αδιάφορους; Τι σας είπε η κ. Μιγιάτοβιτς, η Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Όλα αυτά δεν σας απασχολούν και φέρνετε ένα νομοσχέδιο, το οποίο έχει τα χαρακτηριστικά τα οποία έχουν αναλύσει και στα οποία έχουν αντιπαρατεθεί όλοι οι προηγούμενοι συνάδελφοί του ΣΥΡΙΖΑ και δεν θέλω να επιμείνω για να μην κουράσω το Σώμα και για να μην χάνω το χρόνο μου; Με αυτόν τον τρόπο, διεγείρετε τα συντηρητικά αντανακλαστικά στην κοινωνία και ωθείτε την κοινωνία σε άλλες περιπέτειες. Η κριτική που σας ασκήθηκε είναι ενδελεχής και τεκμηριωμένη και πρέπει να μπούμε στην ουσία του προβλήματος. Κατ' αρχάς, να πούμε το εξής, για να τα ακούσουν όλοι οι πολίτες: Οι άνθρωποι που έρχονται στη χώρα διαπράττουν ένα απλό αδίκημα, πλημμέλημα, διότι εισέρχονται στη χώρα χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα. Μη φανταζόμαστε ότι είναι τίποτα κακούργοι δολοφόνοι, οι οποίοι έχουν στην πλάτη τους τον μισό Ποινικό Κώδικα. Από την κατάσταση ανάγκης διαπράττουν ένα απλό πλημμέλημα. Και βεβαίως, η έννομη τάξη της χώρας μας, που είναι στον πυρήνα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέλει να τους μαντρώσει όλους ή το μεγάλο κομμάτι αυτών, ακριβώς γιατί έχουν διαπράξει ένα πλημμέλημα. Αυτό το πράγμα δεν είναι συμβατό και με τις αρχές του δικαίου, αλλά και με τις αρχές που οφείλει να έχει μία δυτικοευρωπαϊκή κοινωνία. Δείχνει πανικό. Κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, εδράζετε την ιδεολογική σας ταυτότητα σε τρία βάθρα, στο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», όπως υπερηφάνως, πολλαπλώς και με στεντόρεια φωνή έχετε δηλώσει στην Εθνική Αντιπροσωπεία, αλλά και όπου αλλού σας δίνεται αυτή η δυνατότητα. Αντιστρέφω, λοιπόν, τη σειρά και σας λέω το εξής: Έστω ότι είναι ένας πατέρας είτε στην Υποσαχάρια Αφρική είτε στη Συρία, ο οποίος έχει πέντε παιδιά και δεν μπορεί να ζήσει την καθημερινότητά του, έχει χάσει τα τρία ή τα τέσσερα παιδιά του από τον πόλεμο, από τη φτώχεια, από την κλιματική αλλαγή, από όποια αιτία θέλετε. Και ο άνθρωπος αυτός αποφασίζει για να σώσει την οικογένειά του, τη ζωή του να μεταναστεύσει. Τι πιστεύετε; Πιστεύετε ότι η έλλειψη του ΑΜΚΑ θα τον απωθήσει από το να έρθει στην Ελλάδα; Είναι δυνατόν να συγκρίνετε τις συνθήκες ζωής του με αυτό που δεν του αποδίδεται για να μπορέσει στοιχειωδώς να ενταχθεί; Δεύτερον, μιλάτε για τη θρησκεία. Σας υπενθυμίζω, εσείς που θεωρείστε και διαπρύσιοι κήρυκες, τι λέει Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας όταν ζητάει το νεκρό σώμα του Ιησού. Το έχετε σκεφτεί; Λέει: «Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ὁμόφυλοι μισοῦντες θανατοῦσιν ὡς ξένον». Ο Ιησούς Χριστός, δηλαδή, ο ίδιος προσδιορίζεται ως ξένος. Τι λέει ο ίδιος ο Ιησούς; Λέει: «Ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με». Αυτό, δηλαδή, που εσείς το θεωρείτε αγκωνάρι της ταυτότητας σας δεν το αναγνωρίζετε στον άλλον, ο οποίος είναι ο ξένος. Τέλος, θα πω και κάτι για την πατρίδα, την οποία έχετε περί πολλού. Και ακούσαμε, εν πάση περιπτώσει, για την πατρίδα ότι εσείς είστε πατριώτες, ενώ εμείς δεν είμαστε και τόσο πατριώτες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα είμαι πολύ σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Το δημοτικό τραγούδι είναι μία μεγάλη παράδοση της ταυτότητας μας. Τι λέει, λοιπόν, το τραγούδι στο «Γιοφύρι της Άρτας»; Για θυμηθείτε λιγάκι το δεκαπεντασύλλαβο. Στην κρίσιμη στιγμή, λοιπόν, λέει: «Αν δε στοιχειώσετε άνθρωπο, γιοφύρι δε στεριώνει και μη στοιχειώσετε ορφανό, μη ξένο, μη διαβάτη, μόνο του πρωτομάστορα την όμορφη γυναίκα». Καταλαβαίνετε, ποια είναι η σημασία του «ξένου» στην παράδοση μας; Και αυτό το αγνοείτε. Και φέρνετε ένα νομοσχέδιο, το οποίο στην πραγματικότητα βάζει έναν φραγμό, τους βγάζει εκτός και χωρίζει την κοινωνία σε αυτούς και σε εμάς. Εσείς δεν τους δίνετε ΑΜΚΑ, εμείς τους δίνουμε το χέρι. Εσείς τους κλείνετε σε κέντρα κράτησης, εμείς ανοίγουμε και τα σπίτια μας, ανοίγουμε και τις γειτονιές μας. Εσείς δεν στέλνετε δασκάλους να κάνουν στα παιδιά στα νηπιαγωγεία μάθημα, εμείς μπαίνουμε σε δομές αλληλεγγύης και βοηθάμε τους ανθρώπους αυτούς να ενταχθούν. Ο άγνωστος φούρναρης της Ικαρίας - αν θυμάμαι καλά - , οι γιαγιάδες τις Μυτιλήνης, οι οποίες φροντίζουν τα μωρά, τα προσφυγόπουλα είναι τα σύμβολα με τα οποία εμείς παλεύουμε να ανταποκριθούμε στις σύγχρονες συνθήκες. Μαζί θα διεκδικήσουμε την αλλαγή. Μαζί θα καταπολεμήσουμε τη φοβία της κοινωνίας. Και σας υπενθυμίζω ένα. Σε όλα τα ερωτήματα, η απάντηση είναι μία: ο άνθρωπος.
Τον λόγο έχει η κ. Σοφία Σακοράφα από το ΜέΡΑ25.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο επιχειρείται, ουσιαστικά, η απορρύθμιση των ελάχιστων επιτρεπόμενων ορίων προστασίας και εγγυήσεων του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Σε κρίσιμα ζητήματα δεν εξασφαλίζονται ούτε τα ελάχιστα όρια του Ενωσιακού Δικαίου, ενώ η εφαρμογή κρίσιμων διατάξεων του εκθέτει τη χώρα σε άμεσο κίνδυνο να υποστεί κυρώσεις από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Οι ροές των προσφύγων εξαρτώνται από συγκεκριμένους γεωπολιτικούς παράγοντες και δεν αντιμετωπίζονται με λύσεις σαν αυτές του παρόντος νομοσχεδίου. Το σημερινό νομοσχέδιο δεν αφορά στη διαχείριση του προσφυγικού και σίγουρα δεν έχει σχέση με διεθνή προστασία. Επιτρέψτε μου να καταθέσω μία διαφορετική άποψη και προσέγγιση. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αποσκοπεί, κυρίως, στη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας, όσο υπερβολικό και αν ακούγεται αυτό. Τα συμφέροντα της τουρκικής ολιγαρχίας οδηγούν σε ένα μπαράζ αξιώσεων προς την Ευρωπαϊκή Ένωση που διαμορφώνει ένα συνεχές παζάρι μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας. Η ολιγαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θέλει να δώσει στην Τουρκία όσα επιθυμεί, χωρίς όμως συνέπειες. Την κατευνάζει πάντοτε με ελληνικά έξοδα, είτε με παραχωρήσεις στις τουρκικές αξιώσεις στο Κυπριακό ή στο Αιγαίο είτε, όπως και σήμερα, με το απαράδεκτο νομοσχέδιο για το άσυλο. Η κυρίαρχη ολιγαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θέλει να απορροφήσει το προσφυγικό κύμα που διογκώνεται διαρκώς λόγω της δράσης του τουρκικού μιλιταρισμού στη Συρία και στο Κουρδιστάν ή από την παραοικονομία της βιομηχανίας trafficking που στήνεται σε βάρος προσφύγων μέσα στο έδαφος της Τουρκίας. Δεν επιθυμεί, όμως, να δυσαρεστήσει την καλύτερη πελάτισσα της πολεμικής της βιομηχανίας, την Τουρκία. Εμείς, όπως πάντα, θα πληρώσουμε τον λογαριασμό, απρόθυμοι να δυσαρεστήσουμε είτε την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε την Τουρκία. Φοβόμαστε να πιέσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να πράξει τα αυτονόητα, να πειθαρχήσει στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και να αντιτάξει στον ερντογανικό μιλιταρισμό αντίμετρα και κυρώσεις. Τέλος, θέλουμε να ικανοποιήσουμε και τα ξενοφοβικά ευρωπαϊκά κέντρα. Αντί, λοιπόν, να δίνουμε στους πρόσφυγες τα αρμόζοντα ταξιδιωτικά έγγραφα, καθιστούμε αδύνατη την παροχή διεθνούς προστασίας για το 80% των όσων τη δικαιούνται. Ως χώρα βασίζουμε την επιβίωσή μας στην αυστηρότερη ερμηνεία μία του Διεθνούς Δικαίου, σε ό,τι αφορά τα εδάφη και τα σύνορα της. Το Διεθνές Δίκαιο, όμως, είναι σύστημα που απαιτεί σεβασμό στην ολότητά του. Η ελαστική α λα καρτ εφαρμογή του σε σχέση με το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο θα μας απογυμνώσει μελλοντικά από την ίδια απαίτηση της ίδιας αυστηρής εφαρμογής, σε ό,τι αφορά στην υφαλοκρηπίδα ή στα σύνορά μας. Αδυνατούμε να κατανοήσουμε ποια σκοπιμότητα επιβάλλει, λόγου χάριν, την αντιανθρωπιστική εξαίρεση από την κατηγορία των ευάλωτων ατόμων όσων πάσχουν από μετατραυματικό στρες από το ναυάγιο στο άρθρο 20. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ναυάγησαν σε κρουαζιέρα αναψυχής, αλλά σε απεγνωσμένο ταξίδι προς τη σωτηρία. Ποια σκοπιμότητα επιβάλλει τις αντιανθρωπιστικές ρυθμίσεις του άρθρου 39 παράγραφος 10, σύμφωνα με τις οποίες όταν ο αιτών δεν συμμορφώνεται με τον κανονισμό λειτουργίας του κέντρου διαμονής του, θα περιορίζονται ή και θα διακόπτονται οι υλικές συνθήκες υποδοχής; Αναφέρομαι στην παράγραφο 10α. Ή το ακραίο μέτρο της παραγράφου 10β όπου αν ο αιτών δεν συμμορφώνεται με απόφαση μεταφοράς του, θα δημιουργείται τεκμήριο ότι δεν επιθυμεί την υπαγωγή του στη διεθνή προστασία. Είναι εξοργιστική η υιοθέτηση τέτοιων θέσεων που αντιβαίνουν αντιθέτως και ευθέως στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο ο σεβασμός στην αξία του ανθρώπου αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας. Η αξία του ανθρώπου δεν περιορίζεται από φυλή, χρώμα ή θρήσκευμα και δίνει δικαιώματα και επιλογές και σε όποιον διαμένει σε κέντρο, αλλά και στον φυλακισμένο ακόμα. Με τη διάταξη, λοιπόν, του άρθρο 51, παραβιάζουμε ευρέως τη διεθνή σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού. Τιμωρούμε και εκδικούμαστε ανήλικους που ούτε τη συνείδηση των πράξεων τους έχουν ούτε τη δυνατότητα να αντιταχθούν στη βούληση των μεγαλύτερων τους, αποκλείοντάς τους από το δικαίωμα ένταξης στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση του δημοσίου εκπαιδευτικού συστήματος. Κι, όμως, η συμβολή των ανήλικων προσφύγων μπορεί να είναι πολύ σημαντική. Πέρυσι το Μικρό Εθνικό, το φυτώριο του Εθνικού μας Θεάτρου, έδωσε μία συγκλονιστική παράσταση για το δράμα των ανήλικων ασυνόδευτων προσφύγων, «Το ταξίδι», ένα έργο που άλλαξε ζωές, στο οποίο συμμετείχαν ηθοποιοί του Εθνικού, έφηβοι Έλληνες και έφηβοι πρόσφυγες, κάποιοι από αυτούς ασυνόδευτοι. Μετά την ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου τέτοια παράσταση, κύριοι συνάδελφοι, δεν πρόκειται να ξαναπαιχτεί πότε. Σας καταθέτω το επίσημο πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου και δύο από τις δεκάδες κριτικές του έργου. [[Στο σημείο αυτό η Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Σοφία Σακοράφα καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ποια σκοπιμότητα επιβάλλει την αντιανθρωπιστική ρύθμιση του άρθρου 53, που καταργεί τη δυνατότητα απασχόλησης και παρέχει το δικαίωμα αυτό μόνο μετά πάροδο εξάμηνου και υπό τον όρο ότι δεν έχει ληφθεί απόφαση για το άσυλο σε πρώτο βαθμό; Δεν έχω, δυστυχώς, τον χρόνο να αναφερθώ σε καθένα από τα δυστοπικά αυτά άρθρα του νομοσχεδίου. Το πνεύμα και η μέθοδος του νομοσχεδίου είναι προφανής και ατελέσφορη. Προβάλλετε σαν αξία τη μείωση του πληθυσμού των προσφύγων και μεταναστών που δικαιούνται ή αιτούνται άσυλο με την συνολική τροποποίηση των διαδικασιών υποδοχής και τη συσσώρευση διαδικαστικών εμποδίων και τον εξευτελισμό των πραγματικών δικαιούχων. Με το παρόν νομοσχέδιο εκπαιδεύουμε τον ελληνικό λαό στην κατεύθυνση των ταπεινότερων φόβων και συνδρόμων. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, η Χρυσή Αυγή απουσιάζει από τη Βουλή, αλλά οι επιδιώξεις της και οι ξενοφοβικές αντιλήψεις της αντί να στιγματίζονται σαν βαρβαρότητα, αποκτούν με το ψευτοδίλημμα της ασφάλειας θεσμική κανονικότητα. Κύριε Υπουργέ, προσπαθείτε να δικαιολογήσετε τις αντιανθρωπιστικές ρυθμίσεις με το ταπεινό ψευδοερώτημα της ασφάλειας. Θα σας θυμίσω, λοιπόν, τη φράση του Τόμας Τζέφερσον: «Όσοι θυσιάζουν την ελευθερία για την ασφάλεια δεν είναι άξιοι ούτε για την ασφάλεια ούτε για την ελευθερία». Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ, κυρία Σακοράφα. Τον λόγο έχει ο κ. Ανδρέας Ξανθός από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αγαπητοί συνάδελφοι, το προσφυγικό ζήτημα ήταν η μεγάλη πρόκληση, το μεγάλο κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα που επηρέασε όλη την Ευρώπη την προηγούμενη δεκαετία και ήταν, επιτρέψτε μου να πω, η μεγάλη διαιρετική τομή. Με βάση την αντίληψη για το προσφυγικό ζήτημα διαμορφώθηκε μία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε μια προοδευτική και σε μία συντηρητική και βεβαίως πολλές φορές ακροδεξιά γραμμή. Η προοδευτική προσέγγιση έλεγε ότι το προσφυγικό είναι ζήτημα σεβασμού κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, σεβασμού ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλληλεγγύης προς τους αδύναμους, αξιοπρεπούς υγειονομικής φροντίδας, προστασίας της δημόσιας υγείας. Η συντηρητική και ακραία δεξιά, ξενοφοβική, ρατσιστική γραμμή έλεγε ότι το προσφυγικό είναι πρωτίστως ζήτημα ασφάλειας, είναι ζήτημα αποτροπής κάποιων ακάλεστων, κάποιων παρείσακτων, ότι ήταν ζήτημα να αντιμετωπίσουμε ένα ξέφραγο αμπέλι, ότι ήταν ζήτημα κλειστών συνόρων, ότι είναι ζήτημα Ευρώπης «φρούριο». Αυτή ήταν η κυρίαρχη γραμμή την οποία αναπαρήγαγε ο πολιτικός λόγος της Νέας Δημοκρατίας όλα τα προηγούμενα χρόνια, με τοξικό τρόπο, με ακραία λαϊκίστικο και δημαγωγικό τρόπο. Εκπαίδευσε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, δημάρχους, τοπάρχες, περιφερειάρχες, τοπικά στελέχη, Βουλευτές - τον ακούσαμε και σήμερα εδώ - με αυτή την αθλιότητα του όρου «λαθρομετανάστευση» και «λαθρομετανάστες». Έλεος πια με αυτή τη ρητορική! Δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι! Επιτέλους! Λαθραία υπάρχουν μόνο εμπορεύματα. Και υπάρχει ανάγκη σεβασμού και αντιμετώπισης, με βάση κανόνες, δικαιώματα, διεθνείς υποχρεώσεις. Επιτρέψτε μου να πω ότι σε αυτή την κρίσιμη διαχωριστική γραμμή, στη διαιρετική τομή αυτή που αφορούσε όλες τις κοινωνίες, όλες τις χώρες και όλα τα πολιτικά συστήματα της Ευρώπης, η χώρα μας στην αιχμή, στο peak της προσφυγικής κρίσης, επειδή ακριβώς ήταν στη διακυβέρνηση της χώρας ο ΣΥΡΙΖΑ, μία δύναμη της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με κουλτούρα αλληλεγγύης προς τους αδύναμους, με κουλτούρα σεβασμού δικαιωμάτων, ακριβώς γι' αυτό τον λόγο βρέθηκε στη σωστή πλευρά. Πυροδοτήσαμε ένα κύμα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης. Συνεργαστήκαμε με τις τοπικές κοινωνίες. Συνεργαστήκαμε με το πιο ευαίσθητο και πραγματικά πιο αλτρουιστικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Δώσαμε μαθήματα αξιοπρέπειας. Αποδείξαμε ότι μία χώρα χρεοκοπημένη, σε πρόγραμμα λιτότητας, μπορεί, αν έχει τις σωστές πολιτικές και κοινωνικές προτεραιότητες, να αντιμετωπίσει με αξιοπρέπεια και με σεβασμό αυτή τη μεγάλη απειλή. Το νομοσχέδιο, εκτός από τα πάρα πολλά που έχουν ειπωθεί για την κουλτούρα αποτροπής, για αποκλεισμούς, δυσκολίες, εμπόδια στη χορήγηση ασύλου κ.λπ., για δημιουργία μιας εκτεταμένης ζώνης κράτησης και στέρησης ελευθεριών, έχει και τη λογική των εμποδίων πρόσβασης στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αυτό είναι απολύτως σαφές. Είναι ένα πεδίο που, επιτρέψτε μου να πω, έγινε τεράστια προσπάθεια τα προηγούμενα χρόνια και δεν επιτρέψαμε, αγαπητοί συνάδελφοι, να μετατραπεί το προσφυγικό πρόβλημα σε πρόβλημα δημόσιας υγείας, επειδή ακριβώς είχαμε και τη γνώση είχαμε και την εμπειρία στο πεδίο, είχαμε την ευαισθησία, είχαμε την αντίληψη του καθολικού εμβολιασμού, είχαμε την αντίληψη των μέτρων πρόληψης και προστασίας της δημόσιας υγείας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Συνεργαστήκαμε με αξιόπιστες μη κυβερνητικές οργανώσεις. Οργανώσαμε την κρατική παρουσία. Αξιοποιήσαμε ευρωπαϊκά προγράμματα με εξαιρετικό τρόπο, με 98% απορροφητικότητα το πρόγραμμα του ISF και από το AMIF, το PHILOS I, το PHILOS II το οποίο είναι δρομολογημένο. Θωρακίσαμε υγειονομικά και τα κέντρα φιλοξενίας, αλλά και τις όμορες δημόσιες δομές και διασφαλίσαμε ότι η φροντίδα των προσφύγων εντάσσεται σε μία λογική στην ενιαία γραμμή της καθολικής κάλυψης. Αυτό είναι το ζήτημα και αυτό είναι το ερώτημα. Καταργείται η πρόσβαση του ΑΜΚΑ, που ήταν ένας γρήγορος τρόπος, ένας ευχερής τρόπος, όπου μέσα στα δύο - τρία πρώτα εικοσιτετράωρα οι άνθρωποι αυτοί στα νησιά έπαιρναν ΑΜΚΑ και όσοι είχαν χρόνια νοσήματα, όσοι είχαν σοβαρές παθήσεις, όσοι χρειάζονταν τα παιδιά τους να εμβολιαστούν, μπορούσαν πολύ γρήγορα να έχουν αυτή τη φροντίδα. Η ΚΥΠΑ ήταν φτιαγμένη για άλλο πληθυσμό - στόχο. Αφορούσε μόνιμα διαμένοντες μετανάστες χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα στη χώρα. Αυτός ήταν ο πληθυσμός - στόχος, δεν ήταν οι πρόσφυγες και οι αιτούντες άσυλο. Νομίζω ότι το πραγματικό δίλημμα δεν είναι προφανώς ανάμεσα στο ΑΜΚΑ ή στην ΚΥΠΑ, στην Κάρτα Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπού. Το δίλημμα είναι καθολική κάλυψη υγείας ή όχι. Ευχερής πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας ή όχι. Εμείς, είναι σαφές, ότι απαντάμε ότι αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα.
Ολοκληρώστε παρακαλώ.
Ολοκληρώνω. Επειδή άκουσα και τον Πρωθυπουργό να μιλάει για «φάμπρικα ευαλωτότητας από ύποπτες ΜΚΟ». Να το ξεκαθαρίσουμε. Πρώτον, η υπόθεση του μετατραυματικού στρες είναι ένα κριτήριο που συνεκτιμάται μαζί με πάρα πολλά άλλα, με ένα ειδικό πρωτόκολλο, το οποίο έχει συνταχθεί από επιστήμονες, με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες και του ΠΟΥ και το Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, για να συνεκτιμηθεί η ευαλωτότητα. Δεν είναι από μόνο του το μετατραυματικό στρες, που βεβαίως είναι νοσολογική οντότητα, υπάρχει στο Διεθνές Ταξινομιτικό Σύστημα, ICD -10. Έχει συμπτωματολογία, έχει διαβάθμιση βαρύτητας. Δεν είναι εφεύρημα αυτό.
Σας παρακαλώ ολοκληρώστε. Έχετε ξεφύγει από τον χρόνο σας.
Να ξεκαθαρίσουμε το θέμα τις ευαλωτότητας. Πρώτον, η ευαλωτότητα δεν συνεπάγεται χορήγηση ασύλου. Η ευαλωτότητα συνεπάγεται άρση του γεωγραφικού περιορισμού και δυνατότητα μετακίνησης των ανθρώπων αυτών στην ενδοχώρα και βεβαίως μέτρα υποστήριξης, ανακουφιστικής κ.λπ..
Ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Δεν χρειαζόμαστε, λοιπόν, λογική κλειστών συνόρων, δεν χρειαζόμαστε εμπόδια, δεν χρειαζόμαστε εκπτώσεις στα δικαιώματα και στη φροντίδα. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι σεβασμό σε ανθρώπινες ανάγκες, σε ανθρώπους που είναι ταλαιπωρημένοι, διωγμένοι από την πείνα, τη φτώχεια και τον πόλεμο. Χρειαζόμαστε ανθρωπιστική διαχείριση, αλληλεγγύη, πολιτικές συμπερίληψης και κοινωνικής ενσωμάτωσης. Αυτό χρειαζόμαστε. Και αυτό δεν είναι ζήτημα προσωπικής ευαισθησίας. Είναι ζήτημα πολιτικής και αυτή είναι η διαφορά μας.
Ευχαριστούμε πολύ. Δεν βλέπω τον κ. Μπάρκα στην Αίθουσα. Οπότε θα δώσουμε τον λόγο στον κ. Χαρίτση. Θα ακολουθήσει η κ. Σκούφα και στη συνέχεια η κ. Χρηστίδου. Ορίστε, κύριε Χαρίτση, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το παρόν νομοσχέδιο για το προσφυγικό συνιστά μια παραδοχή της ολοκληρωτικής μέχρι στιγμής αποτυχίας της Κυβέρνησης να διαχειριστεί αυτό το ακανθώδες ζήτημα. Την αποτυχία αυτή την ομολογούν πλέον οι πάντες. Ακόμα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης - τα οποία δεν τα λέει κανείς και εχθρικά προς την σημερινή Κυβέρνηση - αναγνωρίζουν ότι εδώ υπάρχει πρόβλημα. Είναι ένα πρόβλημα που, κατά τη γνώμη μου, προκύπτει σε πολύ μεγάλο βαθμό από την στάση που κράτησε, από τον τρόπο που πολιτεύτηκε η Νέα Δημοκρατία γύρω από το ζήτημα των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών ιδίως από το καλοκαίρι του 2015 και μετά. Δεν θέλω καν να αναφερθώ σε προηγούμενες περιόδους, σε προηγούμενες εποχές, τότε που ο τότε Πρωθυπουργός, ο κ. Σαμαράς, μιλούσε για λαθραίους, μιλούσε για πρόσφυγες ως ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας και παρουσίαζε την Αθήνα ως μια κατεχόμενη πόλη από τους αλλοδαπούς. Δεν μπορώ, όμως, να μην θυμηθώ και το λαϊκιστικό ντελίριο στο οποίο επιδόθηκε η υποτιθέμενη φιλελεύθερη πλέον Νέα Δημοκρατία από το καλοκαίρι του 2015, όταν χιλιάδες άνθρωποι, διωγμένοι από τον πόλεμο και την πείνα, διέσχισαν τα σύνορα και αναζήτησαν προστασία στο ευρωπαϊκό έδαφος. Τότε για τη Νέα Δημοκρατία δεν υπήρχε πόλεμος, δεν υπήρχε ISIS, δεν υπήρχε ευρωπαϊκή πολιτική για το προσφυγικό. Υπήρχε μόνο ένα πράγμα: Οι τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος προσκαλούσε τους πρόσφυγες στην Ελλάδα. Τόσο απλά! Και εφόσον το ζήτημα ήταν τόσο απλό, απλή θα ήταν και η λύση. Η Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση δεν θα προσκαλούσε τους πρόσφυγες. Θα εφάρμοζε μια άλλη πολιτική και κατά συνέπεια ξαφνικά θα λυνόταν το πρόβλημα. Η μυωπική, εθνοκεντρική και μικροπολιτική αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας παραπέμπει σε εκείνον ο οποίος βλέπει το δέντρο αλλά χάνει το δάσος. Γιατί το δάσος - αυτό το οποίο βλέπουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι - μας παραπέμπει στο αυτονόητο. Μια περιοχή του πλανήτη διαλύεται, σύνορα επαναχαράσσονται, οι γεωπολιτικές ισορροπίες ανατρέπονται, εκατομμύρια άνθρωποι μετακινούνται. Αλλά φυσικά για τη Νέα Δημοκρατία της περιόδου 2015-2019 όλα αυτά ήταν λεπτομέρειες. Το κύριο ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα που η Νέα Δημοκρατία οδεύει αισίως προς τέσσερις μήνες κυβερνητικής θητείας ανακαλύπτει ότι πλέον δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα και όχι μόνο αυτό. Ανακαλύπτει ότι η εθνολαϊκιστική της υπόσχεση για οριστική επίλυση του προσφυγικού - που έκλεινε βεβαίως το μάτι και στην ακροδεξιά, καθώς το πώς φανταζόταν ο καθένας αυτή την οριστική επίλυση επιδεχόταν πάρα πολλών ερμηνειών - είναι απολύτως ανεδαφική και τη φέρνει σε αντίθεση με τους διεθνείς οργανισμούς και το Διεθνές Δίκαιο, απομονώνει τη χώρα, προκαλεί εντάσεις στο εσωτερικό της κοινωνίας μας. Και όπως συνηθίζει αυτή η Κυβέρνηση όταν νιώθει ότι κάτι δεν πάει καλά, καταφεύγει στο παλιότερο τρικ που υπάρχει στο βιβλίο του παλιού πολιτικού συστήματος. Καταθέτει ένα νομοσχέδιο υποστηρίζοντας ότι αυτό θα λύσει όλα τα προβλήματα. Και τι μας λέει σήμερα; Ότι εδώ έχουμε ένα νομοσχέδιο που φέρνει την κωδικοποίηση των διαδικασιών και άρα τη διοικητική επίλυση και πολιτική διευθέτηση του ζητήματος. Το είδαμε άλλωστε αυτό, αυτή την ίδια λογική, στο «Επιτελικό Κράτος». Το είδαμε και στο αναπτυξιακό νομοσχέδιο. Οι λέξεις επιστρατεύονται για να επενδύσουν θετικά αποτελέσματα που βρίσκονται ακριβώς στην αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή στο αναποτελεσματικό κράτος, στην αντιαναπτυξιακή προοπτική της χώρας και σήμερα σε αυτό που συζητάμε, σε μια κωδικοποίηση που ο στόχος είναι απλός, η αποτροπή και η καταστολή των αιτούντων άσυλο. Δεν ξέρω αν άκουσαν ή αν διάβασαν οι Βουλευτές Νέας Δημοκρατίας τις τοποθετήσεις διεθνών οργανισμών που επισημαίνουν δύο κυρίως πράγματα. Το πρώτο αφορά τη γενική προχειρότητα του νομοσχεδίου, που εμπεριέχει αλληλοεπικαλύψεις διατάξεων και νομοτεχνικά λάθη, που οδηγούν σε κενά ερμηνείας. Και το δεύτερο και πιο ουσιαστικό, την καταστρατήγηση της διαδικασίας ασύλου και των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά σχετικά παραδείγματα. Ήδη έχουν ειπωθεί πολλά απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής. Αλλά θα επιλέξω να συνοψίσω μέσα από τα λόγια ενός ειδικού. Λέει, λοιπόν, ο κ. Μάσιμο Μοράτι, διευθυντής έρευνας στο Ευρωπαϊκό Περιφερειακό Γραφείο της Διεθνούς Αμνηστίας: «Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις δημιουργούν σημαντικό βάρος για τους αιτούντες/αιτούσες άσυλο. Επιδιώκουν να επιταχύνουν τις διαδικασίες ασύλου, θυσιάζοντας το δικαίωμα των αιτούντων/αιτουσών να εξεταστούν κατάλληλα τα αιτήματά τους και ορθώνουν εμπόδια στη ζωή τους στην Ελλάδα, σε παραβίαση των ευρωπαϊκών και διεθνών προτύπων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που είναι δεσμευτικά για τη χώρα». Επειδή άκουσα πολλά να λέγονται από τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας περί ευρωπαϊκού πολιτισμού, περί κράτους δικαίου κ.λπ., ειλικρινά είστε περήφανοι γι' αυτά τα λόγια των εκπροσώπων των διεθνών οργανισμών; Θέλετε μια Ελλάδα η οποία θα παραβιάζει τα δεσμευτικά για την ίδια ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Αυτή είναι η φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία, η παράταξη που υμνεί τις ευρωπαϊκές αξίες, την ίδια ώρα που επιλέγει να πορευτεί ως μαθητευόμενος μάγος στα χνάρια αυταρχικών και ξενοφοβικών πολιτικών τύπου Όρμπαν; Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, με την πολιτική σας οδηγείτε τη χώρα σε απομόνωση. Επιχειρήσατε να το πράξετε και με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Επιχειρήσατε να το πράξετε με την καταστροφολογία για την περίοδο 2015-2019. Επιχειρήσατε να το πράξετε με το κλείσιμο του ματιού στην ακροδεξιά. Σήμερα προχωράτε ένα βήμα παραπέρα. Από τη μία, με την κραυγαλέα κατάργηση βασικών κανόνων του προσφυγικού δικαίου, οδηγείτε τη χώρα στη διεθνή απομόνωση και, από την άλλη, με τη διαχειριστική ανεπάρκεια και την πρωτοφανή αναποτελεσματικότητα, οδηγείτε σε εντάσεις στο εσωτερικό της χώρας και στη χειροτέρευση των συνθηκών φιλοξενίας των προσφύγων. Είστε μια παγιδευμένη Κυβέρνηση ανάμεσα στην αμηχανία της αδράνειας, την αδυναμία της διαχείρισης, τις λαϊκίστικες υποσχέσεις και τις εσωκομματικές αντιφάσεις. Παγιδευμένη ανάμεσα στις ψευδαισθήσεις που καλλιεργήσατε προεκλογικά και τις πραγματικές διαστάσεις ενός σύνθετου και ευαίσθητου ζητήματος, που αδυνατεί να το αντιμετωπίσει το «Επιτελικό Κράτος» του κ. Μητσοτάκη. Ακόμα και τώρα την τελευταία στιγμή σας καλούμε να αντιμετωπίσετε την πραγματικότητα. Το προσφυγικό ζήτημα δεν επιλύεται με κινήσεις εντυπωσιασμού. Αντιμετωπίζεται μέσα από τη διεθνοποίηση του. Αντιμετωπίζεται μέσα από τον σεβασμό των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Αντιμετωπίζεται μέσα από ένα αποτελεσματικό σχέδιο διαχείρισης, ένα σχέδιο που θα έχει ως στόχο την ορθολογική κατανομή των προσφύγων στην επικράτεια, την αποσυμφόρηση των νησιών και τη δρομολόγηση διαδικασιών ένταξης και ενσωμάτωσης για εκείνες και εκείνους που το δικαιούνται. Ένα σχέδιο, δηλαδή, όπως αυτό το οποίο επιχείρησε και κατάφερε να υλοποιήσει τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Ολοκληρώστε παρακαλώ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Δεν βλέπω ούτε τον κ. Γιαννούλη. Γι' αυτό είπα ότι στη συνέχεια θα μιλήσει η κ. Ελισάβετ Σκούφα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, θέλω να ξεκινήσω με μια παρατήρηση. Βλέποντας τη λίστα των ομιλητών, τρομερή εντύπωση κάνει η εκκωφαντική σιωπή, δυστυχώς, των συναδέλφων Βουλευτών και Βουλευτριών του ΚΚΕ και του ΚΙΝΑΛ. Κυρίες και κύριοι, ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να καταλάβει γιατί η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατάργησε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και όλες τις αρμοδιότητες του συγκεκριμένου Υπουργείου τις εκχωρήσατε στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Αλήθεια, από ποιον θέλετε να προστατεύσετε τους πολίτες; Μήπως από τους «λαθρομετανάστες» και τους «λαθροεισβολείς»; Ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να καταλάβει, επίσης, για ποιον λόγο θέλετε να γαλουχήσετε τις νέες γενιές, ποτίζοντας τες με το δηλητήριο της ξενοφοβίας. Δεν μπορεί να καταλάβει για ποιον λόγο εσείς οι ίδιοι δεν έχετε γαλουχηθεί επαρκώς και ουσιωδώς με τις πανανθρώπινες αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης ζωής, της αλληλεγγύης και της αγάπης, της απροϋπόθετης αγάπης προς τον πλησίον, όποιος κι αν είναι αυτός. Η νέα γενιά δεν μπορεί να καταλάβει για ποιον λόγο θα πρέπει να αντιμετωπίζει τον συμμαθητή στη σχολική τάξη, αυτόν που έχει σκούρο χρώμα ή αυτόν με τα σχιστά μάτια ως «λαθροεισβολέα» και να πρέπει να αναρωτιέται σε ποια κατηγορία ανήκει, σύμφωνα με τον επίπλαστο διαχωρισμό μεταξύ μετανάστη και πρόσφυγα. Για ποιον λόγο θα πρέπει να αισθάνεται φόβο απέναντί του, να ταμπουρώνεται πίσω από μια λάθρα ιδέα τυφλού εθνικισμού. Για ποιον λόγο δεν θα πρέπει να αντιτείνει χείρα βοηθείας στον συμμαθητή αυτόν, στον συμμαθητή τον Ρομά, τον Σύρο, από τη Σομαλία, από τη Δανία. Οι μικροί μαθητές και μαθήτριες, αυτές οι άδολες και αγνές ψυχές, θα σκεφτούν για το προσφυγάκι, το μεταναστάκι, αυτό που οι γονείς του μπορεί και να μην έχουν όλα τα νομιμοποιητικά έγγραφα παραμονής στη χώρα, αυτό που μπορεί να έχει γεννηθεί σε ένα ΚΥΤ ή που ένας υπέροχος άνθρωπος μαιευτήρας το έφερε στον κόσμο στην Ελλάδα, θα σκεφτούν λοιπόν, για αυτόν τον συμμαθητή ή συμμαθήτριά τους ότι έχει ανάγκες, ότι μπορεί να έχει καλό ή δύστροπο χαρακτήρα, ότι είναι ή δεν είναι καλός μαθητής, ότι είναι ή δεν είναι καλός στην παρέα. Το μόνο, όμως, που δεν θα σκεφθούν τα ελληνόπουλα είναι εάν ο συμμαθητής τους αυτός προέρχεται από ασφαλή χώρα. Και ποιες είναι, αλήθεια, αυτές οι ασφαλείς χώρες; Και ποιος μπορεί με ασφάλεια να ορίσει τις ασφαλείς χώρες; Και ποιος, αλήθεια, άνθρωπος αφήνει το σπιτικό και το βιός του έτσι, επειδή του κάπνισε; Μήπως είναι όλα παντού στον κόσμο καλά καμωμένα; Δεν υπάρχουν ζάμπλουτες και πάμφτωχες χώρες; Δεν υπάρχουν χώρες που άθλια καθεστώτα καταπνίγουν τα δίκαια του λαού; Δεν υπάρχουν χώρες που επικρατεί ο πόλεμος, οι εμφύλιοι και τα παιδιά καθημερινά είναι αναγκασμένα να ζουν με τον διαρκή φόβο για τη ζωή τους; Έχετε ακούσει μήπως, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, για το λεγόμενο σύνδρομο παραίτησης, που εμφανίζουν ειδικά τα παιδιά προσφύγων και μεταναστών; Εκείνο το σύνδρομο, δηλαδή, κατά το οποίο το πιτσιρίκι χάνει παντελώς το ενδιαφέρον για τη ζωή, χάνει την όρεξή του, μπορεί να κάθεται για ώρες ακίνητο και που, σύμφωνα με τις γνωματεύσεις γιατρών, δεν μπορεί να ανιχνευθεί, διότι οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν υποκείμενες σωματικές ή νευρολογικές ανωμαλίες. Πώς ζητάτε για την ευαλωτότητα αιτιολογημένη κρίση για το ποσοστό ανατομοφυσιολογικής βλάβης, αφού υπάρχουν και ασθένειες μη ανιχνεύσιμες σωματικά; Αλήθεια, γιατί καταργήσατε από τις ανεξάρτητες επιτροπές προσφυγών το μέλος που οριζόταν από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ; Μήπως επειδή ο Αντιπρόσωπος του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα κ. Φιλίπ Λεκλέρκ έκανε αρνητικές δηλώσεις για το νομοσχέδιο, λέγοντας, για παράδειγμα, ότι οι προτεινόμενες αλλαγές θα θέσουν σε κίνδυνο ανθρώπους που έχουν ανάγκη διεθνούς προστασίας; Μήπως επειδή η Ύπατη Αρμοστεία εκφράζει την ανησυχία της και για το ότι τα ασυνόδευτα παιδιά και άλλοι ευάλωτοι αιτούντες άσυλο θα εξετάζονται με ταχύρρυθμες διαδικασίες; Ή μήπως επειδή η Ύπατη Αρμοστεία ανησυχεί επιπλέον για το ότι ο νέος νόμος εισάγει εκτενείς διατάξεις για τη γενικευμένη κράτηση των αιτούντων άσυλο, αυξάνοντας τη μέγιστη χρονική περίοδο κράτησης από τρεις σε δεκαοκτώ μήνες συν δεκαοκτώ, σύνολο τριάντα έξι, δηλαδή τρία χρόνια κράτησης; Αλήθεια, έχετε φτιάξει όλες τις απαραίτητες δομές ώστε να αξιώνετε από τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες να αποχωρήσουν από τις δομές φιλοξενίας εντός δύο μηνών; Υπάρχει συγκεκριμένος σχεδιασμός από την Κυβέρνηση για αυτούς και για τα απαιτούμενα προγράμματα ένταξης; Κυρίες και κύριοι, το προσφυγικό - μεταναστευτικό δεν πρόκειται να λυθεί μετατρέποντας όλη τη χώρα σε ένα απέραντο Γκουαντάναμο. Αντί να ψάχνουμε για τους σύγχρονους εσταυρωμένους και αποδιοπομπαίους τράγους, αντί να ψάχνουμε για science fiction τύπου Σταρ Τρεκ όντα, όπως οι «λαθρομετανάστες» και οι «λαθροεισβολείς», ας καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να καταστήσουμε τη χώρα μας σύγχρονο, ευρωπαϊκό κράτος δικαίου με ειρήνη, δικαιοσύνη, σεβασμό των διεθνών συμβάσεων σε όλα τα πεδία και επίπεδα. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Ραλλία Χρηστίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνέχεια είναι ο κ. Μιλτιάδης Χρυσομάλλης από τη Νέα Δημοκρατία και μετά ο κ. Αβραμάκης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θυμόμαστε όλοι ότι η προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας, προκειμένου να ανέλθει στην εξουσία, βασίστηκε στα λεγόμενα εθνικά θέματα σε δύο βασικούς πυλώνες, δηλαδή στη Συμφωνία των Πρεσπών και στο προσφυγικό ζήτημα. Και στη συμφωνία το τραγικό λάθος της αντιπολίτευσης τότε και της νυν Κυβέρνησης τώρα έχει ήδη φανεί, αλλά δυστυχώς οι επικίνδυνες προεκλογικές κορώνες έχουν τις συνέπειές τους και στη διαχείριση του προσφυγικού. Το εν λόγω νομοσχέδιο έρχεται να επιβεβαιώσει ακριβώς αυτή την αρνητική διαπίστωση. Τι έλεγε προεκλογικά η Νέα Δημοκρατία, προκειμένου να χαϊδέψει αυτιά, ακροδεξιά και όχι μόνο, προκειμένου να την ψηφίσουν; Τι μας έλεγε; Έλεγε ότι η διαχείριση του προσφυγικού από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανοργάνωτη, πρόχειρη, τα σύνορα δεν φυλάσσονταν επαρκώς και ιδίως τα θαλάσσια σύνορα και ζητούσε την ψήφο των συμπατριωτών μας, προκειμένου να νοικοκυρέψει το προσφυγικό, να συμμαζέψει και να οργανώσει τα camps κ.ο.κ.. Για να δούμε τώρα, λοιπόν, ποιοι είναι οι επικίνδυνοι, ποιοι είναι οι ανοργάνωτοι και ποιοι είναι οι άσχετοι. Γιατί πολύ απλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανευθυνότητα της Νέας Δημοκρατίας δεν έγκειται μόνο στο ότι υποσχέθηκε πράγματα που δεν γνώριζε αν μπορούσε να υλοποιήσει, αλλά κυρίως στο ότι με τη στάση της έδωσε χώρο σε αντιδραστικές φωνές μέσα στην κοινωνία με τέτοιον τρόπο ώστε να μπορούν να στρέφονται ενάντια στους πρόσφυγες και στους μετανάστες και στην υποδοχή τους ως άποψη και ως θέση ανυπόκριτα, χωρίς καμμία δικαιολογία. Και, επειδή οι διεθνείς εξελίξεις δυστυχώς δεν πάνε σύμφωνα με τις εύκολες ρητορείες της εσωτερικής πολιτικής σκηνής, οι ροές δεν σταμάτησαν με την εκλογή της Νέας Δημοκρατίας και την άνοδό της στην εξουσία, τουναντίον. Έτσι, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία, ερχόμενη για πρώτη φορά αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα, μια πραγματικότητα την οποία καλείται να διαχειριστεί αντίθετα με όσα έλεγε προεκλογικά, και στην προσπάθειά της επιτέλους να αντιληφθεί την ένταση του προβλήματος και το κυριότερο να αποφασίσει πώς θα διαχειριστεί το πολιτικό κόστος απέναντι σε μερίδα της κοινωνίας που η ίδια είχε ξεσηκώσει προεκλογικά, τι επέλεξε να κάνει; Να μην κάνει τίποτα, να μην πάρει καμμία πρωτοβουλία. Επέλεξε να αφήσει το πρόβλημα να διογκώνεται. Ενώ είχε κάνει τη Μόρια σημαία, από τον Ιούλιο από πεντέμισι χιλιάδες ανθρώπους που ήταν στη Μόρια σήμερα έχει φτάσει να έχει πάνω από δεκαπέντε χιλιάδες ανθρώπους εκεί, με αποτέλεσμα στην περιοχή να επικρατεί ένα χάος. Είναι απαράδεκτο που αφέθηκε η Μόρια να φτάσει σε αυτό το σημείο. Είναι απαράδεκτο που αφήσατε να χαθούν ανθρώπινες ζωές, προκειμένου να αποφασίσετε να κάνετε κάτι, να κινητοποιηθείτε. Η αποσυμφόρηση που ξεκίνησε στα τέλη του Αυγούστου τι έκανε; Έστειλε τους ανθρώπους σε άτυπες δομές φιλοξενίας φτιαγμένες πρόχειρα με σκηνές, όπως στη Νέα Καβάλα και στην Κόρινθο, χωρίς να εξασφαλίζονται ούτε στο ελάχιστο αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και χωρίς φυσικά να υπάρχει κάποια προοπτική για να γίνει η κατάσταση πιο υποφερτή. Και, όμως, ο χειμώνας ήρθε. Η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι απόρροια της πολιτικής επιλογής της Κυβέρνησης αμέσως μετά τις εκλογές να καταργήσει ουσιαστικά το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και να το θέσει υπό το Υπουργείο της Προστασίας του Πολίτη. Αυτές οι σπασμωδικές της κινήσεις μετέτρεψαν το προσφυγικό από διεθνές και ευρωπαϊκό πρόβλημα σε ελληνικό και μόνο. Η αντιμετώπιση του ζητήματος ως θέμα ελληνοτουρκικό, ως θέμα ασφάλειας και ξένης εισβολής βλάπτει τη χώρα, καθώς δίνει στους εταίρους μας και δη στους πιο διστακτικούς, όπως στις χώρες του Βίσεγκραντ, το άλλοθι που χρειάζονται για να μην είναι σωστοί ως προς τις υποχρεώσεις τους. Το θέμα είναι πρωτίστως ευρωπαϊκό και η Κυβέρνηση επιχειρεί να το μετατρέψει σε διμερές μεταναστευτικό ζήτημα, παρεμβαίνοντας στην ουσία των δικαιωμάτων των ανθρώπων για πολιτικούς και επικοινωνιακούς λόγους που δεν ωφελούν πραγματικά κανέναν. Η έννοια της ευαλωτότητας γίνεται πιο αυστηρή. Οι αιτούντες άσυλο θα έχουν να αντιμετωπίσουν μια πιο άτεγκτη διαδικασία με τυπικό που, αν δεν τηρήσουν, βρίσκονται αυτομάτως έξω από τη διαδικασία. Δεν θα τους χορηγείται πλέον ΑΜΚΑ, δεν θα έχουν πλέον πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες υγείας, αλλά μόνο σε ορισμένες. Προβλέπεται κατάρτιση καταλόγων ασφαλών τρίτων χωρών και χωρών καταγωγής, κατάλογοι για τους οποίους έχουμε πάρα πολλές ανησυχίες ως προς τα κριτήρια που θα συνταχθούν, δηλαδή πρόκειται για fast track διαδικασίες που παραβιάζουν βασικές αρχές της Σύμβασης της Γενεύης. Αυστηροποιείται το άρθρο για την κράτηση των αιτούντων άσυλο. Δημιουργούνται κλειστές δομές προσωρινής υποδοχής. Επίσης, από το νομοσχέδιο φαίνεται ότι οι αιτούντες άσυλο θα είναι σύνηθες να τίθενται σε κράτηση για δεκαοκτώ μήνες, δηλαδή το απώτατο κατ' εξαίρεση χρονικό όριο της κράτησης με δυνατότητα αυτή να φτάσει τους τριάντα έξη. Δεν θα έχουν δικαίωμα για εργασία και φυσικά, προβλέπεται και εκπαίδευση μόνο για ανήλικους αιτούντες άσυλο, αντί για ανήλικους πολίτες τρίτων χωρών. Σας ρωτάμε: Πού ωφελείται το ελληνικό κράτος; Πού εξυπηρετείται ο Έλληνας πολίτης από αυτές τις επιλογές; Ούτε εξοικονομούνται χρήματα ούτε επιτυγχάνεται κάποια πιο μεγάλη ασφάλεια. Τότε γιατί; Για να αποθαρρυνθούν οι άνθρωποι από το να κάνουν αυτό το μακρύ ταξίδι; Μα, ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι πρόσφυγες πολέμου, είναι απελπισμένοι άνθρωποι, ό,τι και να συμβεί δεν μπορεί κανένας να τους σταματήσει. Νομίζω ότι ο κύριος λόγος - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - είναι αυτός που οδήγησε την Κυβέρνηση και στην εκκένωση των καταλήψεων από οικογένειες και παιδιά λίγο καιρό πριν στα Εξάρχεια: Επικοινωνιακοί λόγοι και πολύ απλά για εσωτερική κατανάλωση. Και η πόλωση, η λαϊκιστική ακροδεξιά ρητορική που υιοθετήθηκε και προεκλογικά στο προσφυγικό δεν γίνεται τώρα να μετατραπεί σε ρεαλιστική πολιτική διαχείριση ενός τόσο δύσκολου και πολύπλευρου προβλήματος. Συνεπώς από την πλευρά μας εκφράζουμε την πλήρη αντίθεσή μας στις πολιτικές αυτές επιλογές. Ας μην ξεχνάμε, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι ο ελληνικός λαός που πολλές φορές αναφέρθηκε από όλες τις πτέρυγες…
Κυρία συνάδελφε, και με αυτό ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω Κύριε Πρόεδρε. …γνώρισε από πρώτο χέρι τη δυστυχία του πολέμου. Ας μην ξεχνάμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας που έφυγαν από την Μικρά Ασία αφήνοντας βιός και περιουσίες και περπατούσαν από μήνες μέχρι χρόνια για να φτάσουν στην Ελλάδα. Ξεκινούσαν από εκεί ολόκληρες οικογένειες και πέθαιναν στον δρόμο μέχρι να φτάσουν εδώ. Πάνω απ' όλα, να θυμόμαστε ότι ο φόβος και το μίσος για τον άνθρωπο δεν σε κάνει πατριώτη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Ο κ. Μιλτιάδης Χρυσομάλλης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε για ένα από τα μεγαλύτερα ή το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτήν τη στιγμή η χώρα, το προσφυγικό - μεταναστευτικό. Ενώ θα περίμενε κανείς να ακούσει μια σοβαρή κριτική από την Αντιπολίτευση, τελικά αυτό που παρατηρείται είναι αυτό που είπε και ο κύριος Υπουργός νωρίτερα, μια περίσσια πολιτικού θράσους. Είναι δυνατόν; Σε τρεις μήνες, σε εκατό μέρες που κυβερνά αυτή η Κυβέρνηση έχει γίνει το προσφυγικό - μεταναστευτικό το κυρίως πρόβλημα; Το δημιουργήσατε, κύριοι, τεσσεράμισι χρόνια που κυβερνούσατε και το δημιουργήσατε με τις ιδεοληψίες σας και την πολιτική που εφαρμόσατε, γιατί η αλήθεια είναι ότι ο πόλεμος υπήρχε από το 2012 και οι ροές υπήρχαν από το 2012, μόνο που τότε ήταν ελεγχόμενες, γιατί υπήρχε μια σοβαρή, στιβαρή πολιτική στο ζήτημα και ήταν απόλυτα ελεγχόμενες οι ροές. Ήξεραν όλοι ότι εδώ δεν θα έβρισκαν αυτό που η δικιά σας πολιτική φώναξε «ελάτε όλοι να λιαστείτε και να εξαφανιστείτε», δηλαδή ελάτε να περάσετε προς την Ευρώπη. Δεν υπολογίσατε το εξής: ότι η Ευρώπη μάς έκλεισε τα σύνορα και όχι μόνο μάς έκλεισε τα σύνορα, κύριε Τζανακόπουλε, αλλά …
Δεν έκλεισε η Ευρώπη τα σύνορα.
Κύριε Τζανακόπουλε, σας παρακαλώ. Μην απευθύνεστε στον κ. Τζανακόπουλο, σας παρακαλώ.
… με τις εξυπνάδες του τότε συγκυβερνήτη σας, του κ. Καμμένου, ότι θα στείλετε τζιχαντιστές στην Ευρώπη άρχισαν πλέον να μας βλέπουν πολύ καχύπτοτα και άρχισαν να μας συνετίζουν πάρα πολύ σοβαρά με αποτέλεσμα να γίνουμε αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα μια αποθήκη ψυχών. Αυτό είναι το πρόβλημα που κληρονομήσαμε από εσάς και αυτό το πρόβλημα πρέπει να διαχειριστούμε, με εβδομήντα χιλιάδες αιτήσεις ασύλου να εκκρεμούν και να μην ξέρουμε αυτήν τη στιγμή στη χώρα ποιος είναι, πού βρίσκεται, πού θέλει να πάει. Αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να λύσει το συγκεκριμένο πρόβλημα, να μας κάνει ξανά μια χώρα κανονική, μια χώρα που θα έχει μια σοβαρή μεταναστευτική πολιτική, γιατί - κακά τα ψέματα - καμμία χώρα δεν υπήρξε ποτέ στον κόσμο χωρίς να έχει σοβαρή μεταναστευτική πολιτική: Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Αυστραλία. Μέχρι και οι χώρες που δημιουργήθηκαν από τους αποίκους τους, γιατί ήταν αποικιοκρατίες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, πάντα έλεγχε ποιοι θα έρθουν και πού θα πάνε. Αυτό σημαίνει σοβαρό κράτος, αυτό σημαίνει ευνομούμενη πολιτεία. Ξέρετε, κύριοι της Αριστεράς, ακούω όλη την ημέρα απλά να προσπαθείτε να μας κάνετε μαθήματα ανθρωπισμού, λες και έχετε το προνόμιο του ανθρωπισμού. Ξεχάσατε της λάσπες της Ειδομένης; Ξεχάσατε τη Μόρια και τα χιόνια; Εκεί ακριβώς πνίγηκε ο ανθρωπισμός της Αριστεράς. Εσείς δημιουργείτε με αυτήν την τακτική σας στην Ευρώπη όλα αυτά που δήθεν χαρακτηρίζετε - και μερικά είναι - ακροδεξιά κινήματα. Φαίνεται ότι ξεχνάτε το παράδειγμα της Ούμπρια, μιας περιοχής της Ιταλίας που για εξήντα χρόνια ήταν το προπύργιο της Αριστεράς, που άλωσαν οι Σαλβίνι - Μπερλουσκόνι με 57% με προμετωπίδα το μεταναστευτικό, γιατί ο κόσμος έχει πραγματικά προβλήματα και νιώθει το προσφυγικό - μεταναστευτικό ως πρόβλημα. Όποιοι δίνουν λύσεις, ο κόσμος τούς επικροτεί και λύσεις τελικά δεν δίνει η Αριστερά, φάνηκε και στη χώρα μας αυτό. Με αυτό το νομοσχέδιο πλέον αρχίζει να υπάρχει μια σοβαρή πολιτική και να διαχωρίζεται ο πρόσφυγας από τον παράνομο μετανάστη. Και επειδή άκουσα και πριν πολλούς συναδέλφους της Αριστεράς να λένε ότι δεν υπάρχει λαθρομετανάστης, ναι, λαθραίος άνθρωπος δεν υπάρχει, λαθραίος μετανάστης υπάρχει, όπως υπάρχει λαθραίος αναγνώστης και λαθραίος επιβάτης. Οπότε καλό είναι αυτήν τη στιγμή να συζητήσουμε σοβαρά πώς θα λύσουμε ένα πρόβλημα, το οποίο ναι μεν δημιουργήθηκε από εσάς, αλλά όλοι οι πολίτες, ανεξάρτητα σε ποιο φάσμα βρίσκονται, απαιτούν λύση γιατί τους δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στην καθημερινότητα και στην κοινωνία. Φωνάζατε, κύριοι, αν δεν λειτουργούσε ένα air condition στην Αμυγδαλέζα και τελικά με την πολιτική σας τι κάνατε; Να φωνάζει όλη η κοινωνία για την πολιτική σας. Αυτό το νομοσχέδιο έρχεται σήμερα να δώσει πραγματικές λύσεις και να δώσει το μήνυμα ότι πλέον δεν είμαστε πόλος έλξης για τον κάθε μετανάστη. Και προφανώς, επειδή γνωρίζετε και εσείς οι ίδιοι ότι στερείστε οποιασδήποτε αντιπολιτευτικής τακτικής, το μόνο επιχείρημα που ακούμε όλη μέρα είναι ποιο; «Γιατί το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής πήγε στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως;». Αυτό σας πείραξε; Ή αυτό σας δημιουργεί στρατηγικό αδιέξοδο; Γιατί καταλαβαίνω - το άκουσα και από την ομιλία του Προέδρου σας, του κ. Τσίπρα - είναι πολύ δύσκολο να πείτε για τον κ. Κουμουτσάκο ή τον κ. Χρυσοχοΐδη που είναι εδώ δήθεν ότι ασκούν με αυτό το μεταναστευτικό ακροδεξιά πολιτική και αναλωθήκατε να μιλάτε για το ΛΑΟΣ, για τον κ. Βορίδη και δεν ξέρω ποιον άλλον, όταν εσείς συγκυβερνούσατε με τον κ. Καμμένο. Επιτέλους, η χώρα θα δώσει λύση σε αυτό το πρόβλημα, η Κυβέρνηση θα επαναφέρει την κανονικότητα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Για να βάλουμε μια τάξη εδώ τώρα. Τον λόγο θα λάβει τώρα ο κ. Αβραμάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ και επειδή δεν βλέπω τον κ. Γκιουλέκα, αν δεν έρθει, θα λάβει τον λόγο η κ. Φωτίου και μετά ο κ. Μελάς. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για πέντε ολόκληρα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, σας καλωσορίζουμε στην πραγματικότητα και στην κανονικότητα. Μετά τις οβιδιακές μεταμορφώσεις σας και τις ανεπανάληπτες κυβιστήσεις σας στα μεγάλα ζητήματα που απασχόλησαν και απασχολούν την ελληνική κοινωνία, θέματα τα οποία ήταν κορυφαία στην ατζέντα των εκλογών και καθόρισαν ουσιαστικά το εκλογικό αποτέλεσμα, σήμερα έρχεστε ασμένως να αποδεχτείτε την πραγματικότητα και να ομολογήσετε εμμέσως πλην σαφώς ότι είτε κάνατε λάθος εκτίμηση πραγμάτων και καταστάσεων είτε συνειδητά είπατε ψέματα στον ελληνικό λαό και με μια βαθιά υποκριτική στάση τον κοροϊδέψατε και υφαρπάξατε την ψήφο του. Αναφέρομαι στα ζητήματα του μακεδονικού και στη Συμφωνία των Πρεσπών αλλά και στο προσφυγικό - μεταναστευτικό, στα οποία άλλα λέγατε προεκλογικά και άλλα κάνατε μετεκλογικά. Στο μεν μακεδονικό καταγγείλατε, χλευάσατε και πολεμήσατε τη Συμφωνία των Πρεσπών και σήμερα έρχεστε να μας πείτε ότι τη σέβεστε, την τηρείτε και την τιμάτε. Στο δε προσφυγικό, ενώ προεκλογικά λέγατε ότι ευθύνεται η κακή διαχείριση της κ υβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα αποδέχεστε ότι ήταν γεωπολιτικοί λόγοι. Επειδή επαίρεστε ότι ο λαός αποφάσισε και σας έδωσε καθαρή εντολή διακυβέρνησης, σας λέω ότι αν ο λαός ήξερε τις πραγματικές σας προθέσεις, δεν θα σας έδινε αυτή την εντολή. Το προσφυγικό - μεταναστευτικό είναι ένα σοβαρό και υπαρκτό πρόβλημα που απασχολεί την ελληνική κοινωνία. Η διαχείρισή του είναι δύσκολη και απαιτεί χειρισμούς που πρέπει να διασφαλίζουν το Διεθνές Δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την παροχή διεθνούς προστασίας βάσει της Συνθήκης της Γενεύης και τις ευρωπαϊκές οδηγίες. Σε ό,τι αφορά το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, έχετε δημιουργήσει μια σωρεία προβλημάτων στις τοπικές κοινωνίες σε μια προσπάθεια αρχικά να είστε συνεπείς με τις προεκλογικές σας θέσεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και όχι ο πόλεμος είναι η αιτία των μεγάλων προσφυγικών ροών. Καταργήσατε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, εντάσσοντας τις σχετικές ευθύνες και αρμοδιότητες στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και στέλνοντας το μήνυμα εντός και εκτός της χώρας ότι πρόκειται για ζήτημα ασφαλείας και καταστολής. Βαφτίσατε το προσφυγικό μεταναστευτικό, υιοθετήσατε τη ρητορική της ακροδεξιάς σχεδόν στο σύνολο των θέσεών σας για τις ροές προσφύγων, αναφερθήκατε στην πολιτική της Αμερικής πριν από εκατό χρόνια, παραλληλίσατε τη σημερινή κατάσταση με τους Πέρσες και τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, εμπλέξατε στην όλη διαχείριση το ΚΥΣΕΑ, θέλοντας να δείξετε ότι το θέμα είναι ο καλύτερος έλεγχος των συνόρων και τώρα είστε αντιμέτωποι με τις συνέπειες όλων αυτών που υποστηρίζατε και υποστηρίζετε. Οι αντιδράσεις σε διάφορες περιοχές της χώρας είναι κατά βάση από στελέχη σας που σας λένε όλα όσα τους λέγατε προεκλογικά. Μάλιστα, η κλιμάκωση των αντιδράσεων, ο ιδιότυπος διχασμός που καλλιεργείτε θα φέρουν πολύ χειρότερες συνέπειες από μερικά ψηφίσματα και καταγγελίες. Αρνείστε ακόμα και σήμερα να συνεχίσετε την πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που υποστήριζε ότι το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό και όχι εθνικό. Είστε ευθυγραμμισμένοι με τις χώρες του Βίζεγκραντ και κυρίως τον Όρμπαν, του οποίου τα επιχειρήματα χρησιμοποιείτε. Αλήθεια, μπορεί κάποιος να εξηγήσει γιατί η Νέα Δημοκρατία προτιμά να παραμένουν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα αντί να κατανέμονται σ' όλες τις χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και η Ουγγαρία; Είναι ή δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας μας η κοινή ευρωπαϊκή πολιτική στη διαχείριση των προσφυγικών ροών; Είναι ή δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου που θα προβλέπει, μεταξύ άλλων, και τους κανόνες κατανομής των προσφυγικών πληθυσμών; Γιατί δεν κινείστε σ' αυτή την κατεύθυνση, αλλά αντίθετα διαμορφώνετε ένα πλαίσιο άρνησης απόδοσης ασύλου ακόμα και για ασήμαντες αφορμές; Αλήθεια, ποιον εξυπηρετεί η προσπάθεια άνθρωποι που πληρούν τα κριτήρια της Γενεύης ως δικαιούχοι διεθνούς προστασίας να χαρακτηρίζονται μαζικά παράνομοι μετανάστες; Εξυπηρετεί την Ελλάδα που θα τους φιλοξενήσει σε κλειστά κέντρα κράτησης για άγνωστο πρακτικά διάστημα ή ενδυναμώνει τα επιχειρήματα εκείνων των ευρωπαϊκών κρατών που αρνούνται να αποδεχθούν πρόσφυγες, χαρακτηρίζοντάς τους συλλήβδην μετανάστες; Περιορίζετε τις δυνατότητες πρόσβασης σ' αυτούς τους ανθρώπους στις δημόσιες υπηρεσίες και στην εκπαίδευση, στερώντας τους στην ουσία βασικά δικαιώματα. Δεσμεύετε και θα δεσμεύετε προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας και των Ενόπλων Δυνάμεων αναθέτοντάς τους αρμοδιότητες που δεν ανταποκρίνονται στη φύση της αποστολής τους. Τους αναθέτετε καθήκοντα για τα οποία δεν έχουν εκπαιδευτεί, όπως η διενέργεια συνέντευξης για την εξέταση αιτήματος ασύλου, η φύλαξη προφανώς των κλειστών κέντρων κράτησης και άλλα. Δεν είναι σωστό να αιφνιδιάζετε τις τοπικές κοινωνίες - κύριε Υπουργέ, το συζητήσαμε και μεταξύ μας - και πρέπει να υπάρχει διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες όσον αφορά τις προθέσεις της Κυβέρνησης για την κατανομή στην ηπειρωτική Ελλάδα και στο εσωτερικό της χώρας. Στον Νομό Σερρών, έναν από τους πρώτους νομούς που υποδέχτηκαν πρόσφυγες και που μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν ούτε πρόβλημα ούτε αντιδράσεις από την τοπική κοινωνία, έχετε προκαλέσει ακόμη και ψηφίσματα από την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου, που εντάσσεται στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, τα οποία χαρακτηρίζονται από μια υπερβολική ρητορική όμοια με την προεκλογική ρητορική της Κυβέρνησης. Ο σερραϊκός λαός είναι περήφανος και αξιοπρεπής, έχει δείξει την αλληλεγγύη του και είμαι βέβαιος ότι θα συνεχίσει να το κάνει. Έχει ιδιαίτερες ευαισθησίες στην προσφυγιά, γιατί οι Έλληνες πρόσφυγες αποτελούν μεγάλο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας. Εσείς, όμως, δεν θέλετε να μιλάτε για πρόσφυγες. Θέλετε να παράγετε διάφορα στερεότυπα για παραβατικούς μετανάστες, τους οποίους θα διατηρείτε έγκλειστους, χωρίς κατάλληλη υγειονομική φροντίδα, χωρίς δικαιώματα και καλλιεργείτε φόβους στις τοπικές κοινωνίες. Εργαλειοποιήσατε το προσφυγικό προεκλογικά και τώρα πρέπει να αντιμετωπίσετε προβλήματα που οι ίδιοι δημιουργήσατε. Η προσπάθειά σας, όπως αποτυπώνεται σ' αυτό το νομοσχέδιο, είναι καταδικασμένη να αποτύχει, διότι είναι μια προσπάθεια ικανοποίησης των πιο φοβικών συνδρόμων της κοινωνίας και αυξάνετε τους παράγοντες κινδύνου. Δεν βάζετε το ζήτημα στη σωστή ευρωπαϊκή διάσταση και μένετε παρατηρητές στις πρωτοβουλίες τρίτων όπως η Τουρκία που εκβιάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία τελικά αντιδρά ικανοποιώντας τους βαθύτερους αναθεωρητικούς στόχους του Ερντογάν. Η ευκολία με την οποία η διεθνής κοινή γνώμη αποδέχεται το εφεύρημα της ασφαλούς ζώνης στη Συρία είναι μόνο η αρχή. Πέραν από τους ανταγωνισμούς των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ο τρόπος διαχείρισης του Ερντογάν από την παγκόσμια κοινότητα και η σπουδή της Γερμανίας να πάρει θέση υπέρ της δημιουργίας αυτής της ζώνης χωρίς καν να ζητηθεί η γνώμη της δείχνουν ότι η διεθνής κοινότητα είναι ανέτοιμη να αντιμετωπίσει την επιθετικότητα και το απρόβλεπτο του Ερντογάν. Το ερώτημα βέβαια είναι γιατί δεν αντιδρά η Ελλάδα. Στη Συρία έχουμε επί της ουσίας την ευθεία αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λοζάνης, δηλαδή των συνόρων της Τουρκίας. Η Τουρκία εισέβαλε στη Συρία και η Ρωσία με τις ΗΠΑ διαπραγματεύονται με την Τουρκία αυτήν την εισβολή. Η Ελλάδα αποτελεί κεντρικό στόχο της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας και οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες ενάντια σ' αυτήν την πολιτική. Για να είναι, όμως, αξιόπιστη και η ίδια και να μην είναι κενές περιεχομένου οι δηλώσεις περί Διεθνούς Δικαίου και διεθνών συνθηκών, πρέπει πρώτα και κύρια η ίδια να φροντίσει για τον απόλυτο σεβασμό όλων όσων προβλέπονται και όχι όσων μόνο τη βολεύουν, είτε πρόκειται για τη Συνθήκη της Γενεύης και τα ανθρώπινα δικαιώματα, είτε για τη Συμφωνία των Πρεσπών, είτε για οποιαδήποτε συνθήκη δεσμεύει τη χώρα. Κλείνοντας και επειδή έχουν δημιουργηθεί λανθασμένες εντυπώσεις, θέλω να πω ότι ο Νομός Σερρών κατοικείται εδώ και δεκαετίες από πρόσφυγες και γνωρίζουμε πολύ καλά από τους παππούδες μας και τις γιαγιάδες μας τι σημαίνει προσφυγιά, τι σημαίνει πόλεμος και τι σημαίνει να εγκαταλείπεις τα πάντα προκειμένου να σώσεις την οικογένειά σου και τα παιδιά σου. Ο Νομός Σερρών είναι ίσως ο πιο φτωχός νομός της χώρας και το μόνο που φαίνεται να απασχολεί αυτή τη στιγμή την Κυβέρνηση είναι το πόσους πρόσφυγες θα φιλοξενήσει εκεί. Οι ανάγκες των κατοίκων στην περιφέρεια είναι πάρα πολλές, όμως μεγάλη είναι και η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη που αποδεικνύουν οι άνθρωποί της σε κάθε ευκαιρία. Η Κυβέρνηση πρέπει να αντιληφθεί ότι τα προβλήματα δεν λύνονται στα τηλεπαράθυρα φιλικών μέσων, αλλά μέσα από σωστό και ξεκάθαρο σχεδιασμό. Το σημερινό νομοσχέδιο, όπως και άλλα που έχουν προηγηθεί, χαρακτηρίζεται από βιασύνη, προχειρότητα και δεν απαντά στα προβλήματα, αλλά απαντά μόνο σε συγκεκριμένες κομματικές δεσμεύσεις. Λέμε «όχι» στην ξενοφοβία και στον ρατσισμό, λέμε «ναι» στην αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και στην ισότιμη κατανομή αυτών στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και της Ευρώπης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Θεανώ Φωτίου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι Υπουργοί και οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας προσπαθούν όλη μέρα σήμερα να πείσουν την κοινή γνώμη, τον ελληνικό λαό, ότι αυτό το τεράστιο πρόβλημα που εξελίσσεται σε μια βόμβα στα χέρια της Νέας Δημοκρατίας θα λυθεί με απλές χειρουργικές επεμβάσεις, οι οποίες θα καταλήγουν στο να χαρακτηρίζουν τον μεγαλύτερο αριθμό των προσφύγων σε μετανάστες, οι οποίοι δεν χρήζουν ασύλου και θα επιστρέφονται. Αυτό είναι όλο το αφήγημα σήμερα. Αυτός ο στόχος, όμως, που ούτε οι ίδιοι δεν πιστεύετε ότι θα πετύχετε, διότι δεν είστε τόσο αφελείς, είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Ξέρετε ότι αυτό είναι δύσκολο να το πετύχετε, αλλά το κάνετε απλά για να ικανοποιήσετε την ακροδεξιά σας πτέρυγα που παρήλασε όλη τη μέρα εδώ και για να μπορείτε να δικαιολογήσετε το προεκλογικό ξενοφοβικό δηλητήριο που σπείρατε στην ελληνική κοινωνία και τώρα βέβαια θερίζετε τους καρπούς του. Σας είναι απαραίτητο αυτό για να δικαιολογήσετε το Βατερλό της Κυβέρνησής σας μέσα σε τέσσερις μήνες. Απ' αυτόν βέβαια τον στόχο δεν γλιτώνουν ούτε οι ανήλικοι πρόσφυγες. Περίσσεψαν οι κουβέντες για τους ανήλικους πρόσφυγες. Για να δούμε, όμως, τι κάνατε. Εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε μια ντροπιαστική αλχημεία. Βαφτίζετε τους κάτω των δεκαπέντε ετών παιδιά και τους άνω των δεκαπέντε ετών ενήλικες. Έτσι, εντάσσετε τους άνω των δεκαπέντε ετών στις ρυθμίσεις ενηλίκων για να χαρακτηριστούν και αυτοί μετανάστες από ασφαλείς χώρες και να επιστραφούν. Πώς ανακαλύψατε το συγκλονιστικό όριο των δεκαπέντε ετών, κύριε Υπουργέ; Με ποια επιστημονική μέθοδο; Να σας πω εγώ. Με τα στατιστικά του ΕΚΚΑ, του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Γιατί; Διότι το 93% των ασυνόδευτων ανηλίκων είναι πάνω από δεκαπέντε χρονών. Ντροπή σας. Δηλαδή το σύνολο των ασυνόδευτων ανηλίκων το εντάσσετε στην κατηγορία των ενηλίκων. Αυτό είναι το εύρημα. Μπράβο, λοιπόν, γιατί τα παιδιά δεν είναι μετανάστες ή πρόσφυγες. Είναι παιδιά και χρήζουν προστασίας. Αλλά δεν σας φτάνει αυτό, κάνετε και μια δεύτερη αλχημεία. Δεν αναφέρεστε πουθενά στον ν.4554/2018 για την επιτροπεία των ασυνόδευτων ανηλίκων. Αυτός είναι ο νόμος, με πέντε κοινές υπουργικές αποφάσεις. Δείτε τον! Τον ψηφίσαμε το 2018. Τις ΚΥΑ τις βγάλαμε τον Ιούνιο του 2019 και πιο νωρίς. Όλες είναι εφαρμοστικές. Αν δεν εφαρμοστούν οι ΚΥΑ, δεν εφαρμόζεται ο νόμος για την επιτροπεία. Είναι το μοναδικό νομοθετικό πλαίσιο για το οποίο έχει πάρει η χώρα συγχαρητήρια. Ξέρετε πότε εκπνέουν οι ΚΥΑ; Στις 31 Δεκεμβρίου. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ότι στο τέλος θα τον κάνετε ανενεργό τον νόμο. Αυτό επιχειρείτε. Εδώ θα είμαστε και θα το δούμε και αυτό. Το πρόβλημα των ασυνόδευτων ανηλίκων δεν λύνεται με τα κολπάκια της ηλικίας. Είναι δύσκολο. Το 2015 η χώρα ήταν εντελώς απροετοίμαστη. Δεν είχε δομές, δεν είχε κανένα νομοθετικό πλαίσιο, όχι σαν και αυτά που σας παραδίδουμε εμείς σήμερα - στα ασυνόδευτα ανήλικα πάντα. Τον Φεβρουάριο του 2015 παραλάβαμε τριακόσιες ογδόντα θέσεις φιλοξενίας για ασυνόδευτους ανήλικους. Μέχρι τον Ιούνιο του 2019, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΚΚΑ, δημιουργήσαμε δύο χιλιάδες διακόσιες πενήντα διαθέσιμες θέσεις σε ξενώνες, σε safe zone, σε διαμερίσματα υποστηριζόμενης διαβίωσης, σε ξενοδοχεία. Τον Ιούνιο του 2019, λίγο πριν έρθετε στην εξουσία, είχαμε τοποθετήσει σε αυτές τις δομές δύο χιλιάδες παιδιά, κύριε Υπουργέ, και είχαμε να διαχειριστούμε οκτακόσια εξήντα ένα παιδιά και είχαμε προγραμματίσει και προβλέψει διακόσιες νέες θέσεις σε ξενοδοχεία, εκατόν πενήντα οκτώ θέσεις σε ξενώνες, πενήντα θέσεις σε διαμερίσματα. Δείτε τα στοιχεία του ΕΚΚΑ. Όσοι ενηλικιώνονταν, θα καλύπτονταν στο πρόγραμμα «ESTIA», δηλαδή σας αφήσαμε ένα πρόβλημα διαχειρίσιμο. Τι κάνατε μέσα σε τέσσερις μήνες; Μέσα σε τέσσερις μήνες απραξίας - σε τρεις για την ακρίβεια, γιατί τα στοιχεία που έχω είναι του Οκτωβρίου του 2019- και ανεπάρκειας της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο αριθμός προς τακτοποίηση είναι χίλιοι επτακόσιοι ενενήντα δύο, δηλαδή υπερδιπλάσιοι. Τώρα, επειδή δεν μπορείτε να το διαχειριστείτε, εφευρίσκετε τους ενήλικες των δεκαπέντε ετών. Αποσύρετε αυτές τις ντροπιαστικές ρυθμίσεις για τα ασυνόδευτα, που μας εκθέτουν διεθνώς. Σκύψτε με προσοχή και σοβαρότητα πάνω σε αυτούς τους βασανισμένους εφήβους των πολέμων και των στερήσεων.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Μελάς από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζεται ο κ. Κωνσταντίνος Μπούμπας από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το θέμα του προσφυγικού είναι ξανά τις τελευταίες εβδομάδες ψηλά στην επικαιρότητα. Το προσφυγικό είναι ένα θέμα τόσο εθνικό όσο και ευρωπαϊκό ζήτημα. Η χώρα μας λόγω θέσης στον χάρτη έχει την ατυχία και ταυτόχρονα τη μεγάλη ευθύνη, που ίσως να μην μας αναλογεί κιόλας, να είναι στην πρώτη γραμμή άμυνας της Ευρώπης ενάντια τόσο των προσφυγικών ροών από τις εμπόλεμες περιοχές, όσο και των παράνομων μεταναστών που εκμεταλλεύονται τις καταστάσεις και τρυπώνουν παράνομα στην Ελλάδα για να βαπτιστούν και εκείνοι πρόσφυγες. Σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω μια αναφορά στο άρθρο το οποίο κατέθεσε το πρωί ο κ. Ψυχογιός. Το έχει γράψει ο Φιλίπ Λεκλέρκ, ο αντιπρόσωπος του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα. Ο κ. Ψυχογιός το πρωί ανέφερε μία παράγραφο, ένα στοιχείο από το άρθρο αυτό, το οποίο αναφέρει τα εξής: «Στη μεγάλη τους πλειοψηφία προέρχονται από χώρες ρημαγμένες από τον πόλεμο». Η μεγάλη τους πλειοψηφία, κύριε Ψυχογιέ, με βάση τα στοιχεία τα οποία δίνονται από την Υπηρεσία του Ασύλου, είναι ότι όσοι προέρχονται από τις εμπόλεμες ζώνες είναι τα τελευταία χρόνια εκατόν έξι χιλιάδες οκτακόσιοι ενενήντα οκτώ στις διακόσιες πενήντα δύο χιλιάδες εξακόσιες σαράντα τρεις αιτήσεις ασύλου που έχουν γίνει. Αυτό ξέρετε τι σημαίνει; Ότι δεν είναι η μεγάλη τους πλειοψηφία. Είναι η μειοψηφία. Και αυτό το κάνατε με σκοπό να παρουσιάσετε αυτό το άρθρο, γιατί θέλετε να εξυπηρετήσετε την πολιτική που θέλετε να παρουσιάσετε. Τι θέλετε να κάνετε; Θέλετε να τους βαπτίσετε όλους νόμιμους, όλους πρόσφυγες. Δεν είναι όλοι νόμιμοι, δεν είναι όλοι πρόσφυγες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Εμείς στη Νέα Δημοκρατία δεν μπορούμε να τους βαφτίσουμε όλους νόμιμους, όλους πρόσφυγες. Δεν είμαστε παπάδες να κάνουμε κάτι τέτοιο και παίρνουμε μέτρα για να τους διαχωρίσουμε και να κατατάξουμε τον κάθε έναν εκεί που ανήκει. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας από την πρώτη στιγμή με παρέμβαση του ίδιου του Πρωθυπουργού, έχει πάρει αρκετές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του σοβαρού ζητήματος του προσφυγικού. Σήμερα έχουμε μια ακόμη πρωτοβουλία, το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Με τις ρυθμίσεις και τις τροποποιήσεις που φέρνει στη διαδικασία χορήγησης ασύλου, θα δώσει πνοή στα ασφυκτικά γεμάτα κέντρα υποδοχής και καταγραφής προσφύγων, ιδιαίτερα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Όσο για την ευαισθησία σας για τις ανθρώπινες ζωές, για τους χιλιάδες ανθρώπους και τα ασυνόδευτα παιδιά, που τόσο πολύ αναφέρατε σε αυτήν την Αίθουσα - και το «ντροπή» σάς το επιστρέφουμε, κυρία Φωτίου - , να θυμίσω ότι εσείς τα κλείσατε μέσα σε χώρους που θυμίζουν φυλακές, όχι εμείς. Περιορίζεστε στα λόγια, γιατί στις πράξεις άλλα έχετε δείξει. Μέσα σε τρία χρόνια που εφαρμόζεται η Κοινή Δήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, επιστρέψατε μόνο χίλιους οκτακόσιους έξι. Στα τρία αυτά χρόνια οι αιτήσεις για άσυλο που απορρίφθηκαν είναι τριάντα επτά χιλιάδες εξακόσιες εβδομήντα έξι, με βάση τα επίσημα στοιχεία από την Υπηρεσία Ασύλου, επαναλαμβάνω. Τα ερωτήματα που τίθενται εδώ είναι δύο: Ποιος έχει την ευθύνη που όλοι αυτοί οι παράνομοι μετανάστες - γιατί εφόσον δεν πήραν άσυλο, είναι παράνομοι μετανάστες - δεν επαναπροωθήθηκαν στην Τουρκία; Οι χιλιάδες παράνομοι μετανάστες που μπήκαν στη χώρα μας και κρίθηκαν ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις χορήγησης ασύλου και δεν φροντίσατε να επαναπροωθηθούν στην Τουρκία, πού βρίσκονται; Όταν φύγατε, πού είναι όλοι αυτοί; Συμπέρασμα: η χώρα δεν είχε καμμία πολιτική στο μεταναστευτικό - προσφυγικό ζήτημα. Το σύστημα διαχείρισης ήταν ανύπαρκτο, με άγνωστο αριθμό παρανόμως διαμενόντων στη χώρα, με σύνορα - «σουρωτήρι», χωρίς βασικές υποδομές και τεχνολογικά εργαλεία διαχείρισης των θαλάσσιων ροών, με ανθρώπους ευάλωτους που καταλήγουν να γίνονται έρμαια των εγκληματικών οργανώσεων. Είμαστε περήφανοι και θαυμάζουμε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Καμαρώσαμε την κοπέλα που σήκωσε την ελληνική σημαία. Θέλουμε να παραμείνουν όσοι είναι νόμιμοι, όμως ταυτόχρονα πρέπει να διαφυλάξουμε και την κοινωνία μας, να διαφυλάξουμε την πολιτεία από φαινόμενα, όπως ήταν - αν θυμάστε - η δολοφονία του Μάνου Καντάρη από τρεις Αφγανούς, την ώρα που πήγαινε να βγάλει φωτογραφία το παιδί του που θα γεννούσε η γυναίκα του στο μαιευτήριο. Εσείς δεν θέλετε να προστατεύσουμε την κοινωνία μας από ανθρώπους που προκαλούν τέτοια γεγονότα; Φαντάζομαι ότι το θέλετε, αλλά δεν το δείχνετε ούτε με τις πράξεις σας ούτε με την πολιτική που ακολουθείτε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αριθμοί και οι εικόνες δεν λένε ψέματα. Οι πολιτικές σας έφεραν χιλιάδες ανθρώπους στοιβαγμένους στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης μεταναστών. Χιλιάδες παράνομοι μετανάστες εξαφανίστηκαν, τους χάσαμε. Διατέθηκε 1,041 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα για τη διαχείριση του προσφυγικού. Δεκαεπτά συνολικά μη κυβερνητικές οργανώσεις και διεθνείς οργανισμοί έλαβαν το ποσό των 650 εκατομμυρίων ευρώ για τη διαχείριση του προσφυγικού. Αποτέλεσμα; Μηδέν. Είχατε μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο hot spot για μετανάστες και δίκτυα διακινητών. Το μήνυμα της νέας κυβέρνησης, της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, σε όλους όσοι διακινούν ανθρώπινες ζωές και εκμεταλλεύονται αυτούς τους ανθρώπους, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων, είναι ένα: το «πάρτι» τελείωσε! Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Είμαστε στο νούμερο πενήντα επτά του καταλόγου των εγγεγραμμένων ομιλητών και έχουμε ελάχιστες διαγραφές. Άρα, παρακαλώ να τηρείται το πεντάλεπτο. Τον λόγο έχει ο κ. Μπούμπας Κωνσταντίνος.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Δεν υπάρχει κανένα θέμα, κυρία Φωτίου. Εδώ είμαι, ακούω, κρίνω και συγκρίνω. Δεν υπάρχει τίποτα. Ο κ. Μπούμπας έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Και σίγουρα θα πρέπει να δοθεί περισσότερος λόγος στους Βουλευτές από όλη την Ελλάδα, ανεξάρτητου ιδεολογικής πλεύσης, γιατί οι Βουλευτές είναι προσωπικότητες, είναι οντότητες και θα πρέπει ο κόσμος που τους έχει διά της ψήφου εκλέξει να ξέρει τις θέσεις τους, την αντίληψή τους. Είναι καλό να δοθεί περισσότερος χρόνος και να μην έχουμε κατάχρηση του χρόνου, ανάμεσα σε Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους και σε κυβερνητικά στελέχη. Ακούστε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι το θέμα σίγουρα είναι πάρα πολύ σοβαρό, να μην παίζουμε με τις λέξεις φιλάνθρωπος, ειρηνιστής, ανθρωπιστής, εθνικιστής. Εδώ πρόκειται για ένα μείγμα, ένα μείγμα που ελπίζουμε να μην βγει εκρηκτικό. Δεν είναι μόνο ότι πρέπει να αφουγκραστούμε τις τοπικές κοινωνίες απέναντι στο θέμα αυτών όλων των ανθρώπων που έρχονται, διότι δεν ξέρουμε τι θα είναι το μείγμα. Δηλαδή, για παράδειγμα, οι άνθρωποι που έρχονται εδώ είναι διαφορετικών θρησκευτικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων, είναι σουνίτες, σιίτες, γιαζίντι, αλεβίτες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να συμβιώσουν ούτε μεταξύ τους και καλό θα είναι να τους διαχωρίσουμε, διότι δεν ξέρουμε όταν ακούμε για ξεκαθάρισμα λογαριασμών ότι είναι και διαφορετικών ιδεολογικών πεποιθήσεων. Για παράδειγμα, όπως είπε και ο συντοπίτης μου Βουλευτής, στις Σέρρες, οι γιαζίντι είναι μίας ιρανικής καταγωγής, ινδοϊρανικής, είναι μία εθνοθρησκευτική ομάδα της συγκεκριμένης ιδεολογικής αντίληψης, η οποία ενδεχομένως να κινδυνεύει από τους σουνίτες και τους σιίτες γιατί και η Τουρκία ακόμη αποτελείται από εβδομήντα δύο διαφορετικές φυλές. Θέλω να πω, λοιπόν, ότι το θέμα αυτό είναι ένα κράμα, είναι ένα παζλ, είναι ένα μωσαϊκό. Εμένα η πολιτική και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της Νέας Δημοκρατίας, που θα εξηγήσω, μου θυμίζει εκείνα τα παλαιά λεωφορεία που όποιος και να ζητήσει να ανέβει επάνω ανεβαίνει και κρέμονται από τα παράθυρα. Αυτό γίνεται. Θυμάστε κάτι παλιά λεωφορεία κυρίως σε ασιατικές χώρες. Είναι μία πολιτική. Διότι και ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ξέρει αυτό που έγινε στο Μαρακές το 2016, ως σύμφωνο μετακίνησης που το έχει υπογράψει και η Ελλάδα - δεν είναι δεσμευτικό βέβαια διότι παραβιάστηκε από πάρα πολλά κράτη. Ήταν αδύνατον αυτό το σύμφωνο μετακίνησης να ορθοποδήσει, διότι η Τουρκία ήταν γνωστό ότι θα το παραβίαζε, είχαμε και την απόπειρα πραξικοπήματος, το θέμα της βίζας και όλα αυτά τα ξέρετε. Πάμε τώρα στην ουσία. Κατ' αρχάς, κύριε Υπουργέ, χαίρομαι που είστε εδώ διότι εγώ προσωπικά και η Ελληνική Λύση, θέλω να μου δώσετε κάποια εξήγηση. Το σχέδιο αυτό δεν είναι ελληνικών συμφερόντων και πρέπει να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός. Είναι γερμανικών συμφερόντων. Μπήκα μέσα λοιπόν και διάβασα τα όσα λέει ο Υπουργός Εσωτερικών, ο κ. Ζέεχοφερ, ο οποίος άνθρωπος τι λέει; Κατ' αρχάς, πριν από λίγες ώρες έγινε μία σύσκεψη των Υπουργών Εσωτερικών της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Πολωνίας. Η Ελλάδα πού ήταν; Η Ελλάδα δεν είναι το πρώτο κράτος που δέχεται αυτές τις εισροές; Δεν πρέπει να ντρεπόμαστε, λαθρομετανάστες είναι. Όπως και τον κυνηγό που κυνηγάει σε μία περιοχή και καταστρέφει την πανίδα, πώς τον λέμε; Ότι είναι κυνηγός που παραβιάζει τους κανόνες; Λαθροκυνηγός είναι. Η Ελλάδα πού ήταν; Ήταν ο κ. Αβραμόπουλος ως Επίτροπος μεταναστευτικής πολιτικής εσωτερικών υποθέσεων και ιθαγένειας, ο οποίος είπε ότι ο κ. Ζέεχοφερ έχει πρακτικό μυαλό. Ακούστε τώρα τι λέει σήμερα η «Deutsche Welle». Αυτοί που θα πάρουν άσυλο στην Ελλάδα δεν παίρνουν μόνιμο άσυλο, αλλά μόνιμα θα μείνουν στην Ελλάδα. Προσέξτε τώρα την παγίδα: Όσοι δεν χρήζουν ασύλου, η ίδια η FRONTEX θα φροντίζει να τους γυρνάει πίσω. Προσέξτε τώρα, όμως, θα γίνεται μία προκαταρκτική εξέταση του δικαιώματος παροχής ασύλου, θα προωθούνται στη συνέχεια σε ευρωπαϊκές χώρες της κεντρικής Ευρώπης - και δη στη Γερμανία - εάν το επιθυμούν και είναι πρόθυμες αυτές οι χώρες να τους δεχτούν. Δηλαδή, θα τους δίνει η Ελλάδα ένα άσυλο το οποίο θα είναι προσωρινό. Διότι, τι λέει το σχέδιο Ζέεχοφερ; Ότι το τελικό οριστικό άσυλο δεν θα δίνεται στην Ελλάδα, θα δίνεται στη Γερμανία. Καταλαβαίνετε τι κάνουμε, κυρίες και κύριοι, για να ενημερωθεί και ο ελληνικός λαός; Το σχέδιο αυτό είναι γερμανικών συμφερόντων που φέρνει η Νέα Δημοκρατία, διότι το οριστικό άσυλο στη Γερμανία θα δίνεται και όχι στην Ελλάδα και εάν επιθυμεί η Γερμανία να τους πάρει αυτούς, αλλιώς θα μένουν μόνιμα στην Ελλάδα, δεν μπορούν να πάνε πουθενά αλλού. Και η Γερμανία επισπεύδει τις διαδικασίες, καθώς θα έχει την προεδρία στο δεύτερο εξάμηνο του 2020. Αυτό θέλει να περάσει ο κ. Ζέεχοφερ όπου δεν κάλεσε την Ελλάδα και από ό,τι ξέρω έγιναν κάτι συναντήσεις με ανθρώπους γι' αυτό το θέμα. Τον χαρακτηρίζει πρακτικό μυαλό ο κ. Αβραμόπουλος τον Ζέεχοφερ, αλλά είναι καθαρά γερμανικών συμφερόντων. Οπότε, πρέπει να δοθεί μία εξήγηση ακριβώς σε αυτό το δεύτερο στάδιο διαδικασίας όπου θα έχουμε την οριστική, παρακαλώ, απόφαση για το άσυλο. Διότι ο κ. Ζέεχοφερ τι λέει; Να καταργηθεί ο κανονισμός του Δουβλίνου. Ναι μεν θα πηγαίνει στα σύνορα τα εξωτερικά, δηλαδή τη χώρα της Ελλάδας, αλλά στην ουσία τώρα αποφασίζει η Ελλάδα για το άσυλο όπως η Ιταλία και η Μάλτα. Με αυτό το σχέδιο που προωθεί ο Υπουργός Εσωτερικών, παρακαλώ, της Γερμανίας δεν θα αποφασίζει η Ελλάδα. Προσχέδιο θα είναι, προθάλαμος θα είναι. Ο ελληνικός λαός το ξέρει αυτό; Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ, θέλω μία απάντηση για τα όσα υποστηρίζει ο Ζέεχοφερ και θέλει να υλοποιήσει αυτό το σχέδιο μεταναστευτικής πολιτικής σε όλη την Κομισιόν μέσα στην προεδρία που θα έχει το δεύτερο εξάμηνο το 2020. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Κώτσηρας από τη Νέα Δημοκρατία, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Γενικέ Γραμματέα, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, ολοκληρώνουμε σε λίγο τη συζήτηση για το σημερινό σχέδιο νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει ένα τεράστιο πρόβλημα για τη χώρα μας, που προκαλείται από την τεράστια ροή προσφύγων - μεταναστών που έρχονται από την Ασία και την Αφρική. Επιχειρείται να αντιμετωπιστεί ενιαία ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα, το οποίο αγγίζει το ευρύτερο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Εν πρώτοις οφείλουμε να τονίσουμε ότι το σχέδιο νόμου επιδιώκει να δώσει λύσεις εκεί που οι ιδεοληψίες και οι ψευδαισθήσεις που κυριάρχησαν στη λήψη των αποφάσεων την προηγούμενη τετραετία οδήγησαν, δυστυχώς, σε ένα ανεπιτυχές αποτέλεσμα, το οποίο τι είχε ως συνέπεια; Τις δράσεις δικτύων, διακινητών, δουλεμπόρων και ποικιλόμορφων συνεργατών, την ανεξέλεγκτη είσοδο και παραμονή αλλοδαπών χωρίς ταυτότητα στη χώρα μας, το απάνθρωπο στοίβαγμά τους υπό ελεεινές συνθήκες σε θλιβερές εγκαταστάσεις που συχνά τις ονοματίζαμε με ωραιοποιημένες ονομασίες για να ακούγονται πιο εύκολες στα αυτιά του ελληνικού λαού, τη διαμόρφωση φρικαλέων συνθηκών υγιεινής και διαβίωσης γι' αυτούς τους ανθρώπους, τη δημιουργία σοβαρών προβλημάτων στις περιοχές εγκατάστασης για τον πληθυσμό της περιοχής, τη διακινδύνευση - ακόμα χειρότερα - και την προσβολή της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας ακόμα και ανήλικων παιδιών μέσα σε δομές και τέλος, τη διασπάθιση σημαντικών πόρων που αν είχαν διατεθεί σωστά θα είχαν λύσει πολλά από τα υπάρχοντα προβλήματα. Με άλλα λόγια, ανέξοδη πλειοδοσία ευαισθησίας και ανθρωπιάς στα λόγια, αλλά στην πράξη τα αποτελέσματα ήταν μηδαμινά. Άκουσα προηγουμένως την κ. Φωτίου να αναφέρεται προς το Υπουργείο και τα αποτελέσματα λέγοντας «ντροπή σας», αλλά στη θέση της θα αισθανόμουν εγώ περισσότερη ντροπή από αυτό που παρέδωσε η προηγούμενη κυβέρνηση στην τωρινή. Και αυτό που παρέδωσε φαίνεται ενδεικτικά από τρεις αριθμούς μέσω των οποίων γίνεται αντιληπτό σε όλους πού φτάσαμε εξαιτίας της αδράνειας που προανέφερα. Επί τέσσερα χρόνια επαναπροωθήθηκαν στην Τουρκία μόλις χίλια οκτακόσια έξι άτομα. Η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας παρέλαβε εξήντα εννέα χιλιάδες τριακόσιες ογδόντα επτά εκκρεμείς αιτήσεις ασύλου, με βάση τα στοιχεία του Αυγούστου που μας πέρασε. Τέλος, επί μία ολόκληρη τετραετία απορροφήθηκε μόνο το 22% των διαθέσιμων πόρων για να ανέβει αμέσως μετά τις εκλογές στο 35%, με στόχο τις συντονισμένες προσπάθειες που θα έχει η νέα Κυβέρνηση να φτάσει στο 50% έως το τέλος του 2020. Όλα αυτά τα προβλήματα και κυρίως την ανθρωπιστική διάσταση του ευρύτερου ζητήματος επιχειρούμε να αντιμετωπίσουμε με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Και η ανθρωπιστική διάσταση έχει δύο βασικές παραμέτρους: αφ' ενός την με βάση το Διεθνές Δίκαιο και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αντιμετώπιση των εισερχομένων στη χώρα μας ροών και αφ' ετέρου - και εξίσου σημαντικό - την προστασία της ομαλής και ειρηνικής διαβίωσης όλων των Ελλήνων πολιτών. Για να αντιμετωπιστούν αυτά τα προβλήματα που λίγο - πολύ γνωρίζουμε όλοι από την καθημερινότητά μας, χρειάζονται συγκεκριμένοι στόχοι και κατ' επέκταση άμεση υλοποίηση αυτών. Και εξηγώ: σαφές νομικό πλαίσιο, διόρθωση του αδόμητου έως αυτήν τη στιγμή ελληνικού συστήματος παροχής ασύλου, επανασχεδιασμός ενός καινούργιου συστήματος παροχής ασύλου το οποίο θα βρίσκεται σε αρμονία με αυτό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σεβόμενο κατ' ουσίαν τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο, όχι μόνο με διακηρύξεις, αλλά με πράξεις και νομοθετικές ενέργειες. Εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο λαμβάνει πλήρως υπ' όψιν όλα τα πραγματικά δεδομένα που επικρατούν αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, τις αυξημένες ροές, τα κλειστά σύνορα και βασικά την αδυναμία της Ελλάδας να υποδεχτεί όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι επιθυμούν να εισέλθουν και να παραμείνουν στην επικράτεια. Προστατεύουμε και θεσπίζουμε σαφείς, συγκεκριμένους κανόνες, ώστε να γνωρίζουν και οι διοικητικές υπηρεσίες, αλλά και οι αιτούντες ακριβώς τι ισχύει σε νομοθετικό επίπεδο. Η ταχύτητα από την οποία διαπνέεται το συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο κάνει πιο εφικτή μια ορθολογική διαχείριση όσων αιτήσεων θα υπάρξουν από εδώ και πέρα. Προσφέρει ταχύτητα, προσφέρει ευελιξία και δεν εγκλωβίζει όσους ζητούν το άσυλο σε αέναες και συνεχείς διαδικασίες, οι οποίες στην ουσία ωφελούσαν τους παράνομους διακινητές και όσους, δυστυχώς, εκμεταλλεύονταν αυτούς τους δυστυχείς ανθρώπους οι οποίοι έφταναν στην πατρίδα μας. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, λοιπόν, προσπαθούμε να λύσουμε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Γνωρίζουμε τις δυσκολίες, αλλά όπως ζήτησε ο προηγούμενος συνάδελφος να μην υπάρχει «πατριδόμετρο» - που δεν υπάρχει - προφανώς και απαιτούμε να μην υπάρχει και «ευαισθητόμετρο». Ευαίσθητοι είμαστε όλοι, γνωρίζουμε όλοι την προσφυγιά και προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Θεωρώ ότι με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα αντιμετωπιστεί ένα μεγάλο κομμάτι, διότι η διαδικασία χορήγησης ασύλου είναι βασικό και συστατικό στοιχείο για την αντιμετώπιση του σημαντικού αυτού προβλήματος για την πατρίδα μας. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Καλαματιανός από τον ΣΥΡΙΖΑ, για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν μιλούμε για το προσφυγικό - μεταναστευτικό ζήτημα οφείλουμε πάντα να θυμόμαστε ότι μιλάμε για ανθρώπους και έχουμε την υποχρέωση να το προσεγγίζουμε με ανθρωπισμό, σεβασμό και αλληλεγγύη, κατά το παράδειγμα που μας έδωσε το Λιμενικό Σώμα και ιδιαίτερα ο αείμνηστος Κυβερνήτης του Λιμενικού, Κυριάκος Παπαδόπουλος, ο οποίος έσωσε χιλιάδες συνανθρώπους μας από τα νερά του Αιγαίου. Πρωτίστως εμείς, η Ελλάδα, οφείλουμε να εφαρμόζουμε το Διεθνές Δίκαιο, καθώς και το Ευρωπαϊκό, για να μπορέσουμε να απαιτήσουμε και από τους εταίρους μας, τα ευρωπαϊκά κράτη, την εφαρμογή τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, μας λέτε όλη μέρα σήμερα ότι το υπό συζήτηση νομοσχέδιο είναι ένα νομοθέτημα το οποίο δήθεν προστατεύει τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών, δήθεν βελτιώνει, δήθεν εκσυγχρονίζει, δήθεν επιταχύνει τις διαδικασίες απονομής δικαιοσύνης. Θέλω όμως, να σταθώ σε συγκεκριμένες διατάξεις του νομοσχεδίου, διότι στον ελάχιστο χρόνο που διαθέτω δεν μπορώ να επεκταθώ και να αναλύσω - αναλύθηκαν βέβαια από προηγούμενες ομιλητές - τις καθυστερήσεις, τη διαχειριστική ανεπάρκεια, την ανετοιμότητα της Κυβέρνησής σας να αντεπεξέλθει στο τεράστιο αυτό ζήτημα. Κατ' επανάληψη στις συνεδριάσεις της αρμόδιας επιτροπής μεταξύ άλλων επισημάνθηκε ότι είναι απαράδεκτος ο αποκλεισμός από την κατηγορία των ευάλωτων προσώπων των πασχόντων από μετατραυματικό στρες από ναυάγιο, άρθρο 20 παράγραφος 3. Διαφωνούμε με τη ρύθμιση του άρθρου 39 παράγραφος 10α σε συνδυασμό με τη ρύθμιση του άρθρου 57 στην οποία παραπέμπει, σύμφωνα με τις οποίες σε περίπτωση που ο αιτών διεθνή προστασία δεν θα συμμορφώνεται με τους όρους και τις προϋποθέσεις του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας του κέντρου που θα διαμένει, θα περιορίζονται ή και θα διακόπτονται οι υλικές συνθήκες υποδοχής. Όπως αντιλαμβάνεστε, η ρύθμιση αυτή είναι ιδιαίτερα αυστηρή και δυσανάλογη της παράβασης. Διαφωνούμε με τη ρύθμιση του άρθρου 39 παράγραφος 10β, σύμφωνα με την οποία εάν ο αιτών δεν συμμορφώνεται με την απόφαση της μεταφοράς του θα δημιουργείται τεκμήριο ότι δεν επιθυμεί την υπαγωγή του στις διατάξεις για χορήγηση διεθνούς προστασίας. Μια τέτοια κύρωση, πέραν του ότι είναι δυσανάλογη με την παράβαση, είναι και ασύνδετη με αυτήν. Διαφωνούμε με τη διάταξη του άρθρου 51 παράγραφος 1 από την οποία προκύπτει ότι δεν περιλαμβάνονται οι παράτυποι ανήλικοι σε αυτούς που θα έχουν δικαίωμα ένταξης σε μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος. Είναι άμεσα κατανοητό ότι η παράλειψη αυτή παραβιάζει τη διεθνή σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού. Διαφωνούμε με την κατάργηση της δυνατότητας του αιτούντος να έχει πρόσβαση στην απασχόληση, μετά τη λήψη του δελτίου αιτούντος και να παρέχεται τέτοιο δικαίωμα μετά την πάροδο έξι μηνών από την ολοκλήρωση της διαδικασίας κατάθεσης της αίτησης και μάλιστα υπό τον όρο ότι δεν θα έχει ληφθεί απόφαση σε πρώτο βαθμό, άρθρο 53. Και ερωτώ, κύριοι συνάδελφοι: Τι θέλετε; Νέες Μανωλάδες; Θέλετε να μείνουν αυτοί οι άνθρωποι απροστάτευτοι, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, χωρίς ασφαλιστικά δικαιώματα; Να τυγχάνουν εκμετάλλευσης από τους επιτήδειους που θέλουν να τους εκμεταλλευτούν, χωρίς κανένα δικαίωμα; Οι παραγωγοί της ιδιαίτερης πατρίδας μου, της Ηλείας, έχουν αγανακτήσει με την αδυναμία σας να ρυθμίσετε το ζήτημα αυτό μέχρι σήμερα. Δεν μπορούν να προσλάβουν αγρεργάτες και τώρα δημιουργείτε πρόσθετα προβλήματα. Ελπίζω να αντιλαμβάνεστε τη δυσκολία του θέματος. Περαιτέρω, συνιστά διαδικαστικό εμπόδιο η υποχρέωση αυτοπρόσωπης παρουσίας του αιτούντος κατά τη συζήτηση της προσφυγής του σε δεύτερο βαθμό, η ποινή απόρριψης της προσφυγής του σε αντίθετη περίπτωση και η υποχρέωση κατάθεσης αιτιολογημένου δικογράφου για την προσφυγή, χωρίς ταυτόχρονα να παρέχεται στον προσφεύγοντα νομική βοήθεια. Τέλος, η παρουσία του εμπειρογνώμονα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, που διαθέτει θεωρητική κατάρτιση και εμπειρία επί των διαδικασιών χορήγησης ασύλου, είναι κατάλληλη για τη θέση του εισηγητή. Διαφωνούμε με την πρόβλεψη για μονομελή σύνθεση των επιτροπών στις ειδικά οριζόμενες περιπτώσεις. Επισημαίνουμε ότι η ρύθμιση αυτή ενδέχεται να κριθεί αντισυνταγματική. Όλα τα ανωτέρω αναφέρθηκαν στις συνεδριάσεις της επιτροπής, όπως είπα. Τα λέμε όμως μόνο εμείς, κύριοι συνάδελφοι; Οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ; Όχι βέβαια. Κατατέθηκε το πρωί έγγραφο της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών όπου επισημαίνουν όλα τα ανωτέρω, δηλαδή οι δικαστές που θα εφαρμόσουν το δίκαιο επισημαίνουν την αντίθεσή τους με συγκεκριμένες διατάξεις, με το Εθνικό και Διεθνές Δίκαιο. Ψηφίστε τα λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αντίθεση με τη διαφωνία και τις νομικές, μεροληπτικές, αντικειμενικές επισημάνσεις των δικαστών που θα εφαρμόσουν το νομοθέτημα, το οποίο θα ψηφίσετε. Δεν χρειάζεται να προσθέσω κάτι άλλο. Κλείνοντας, εύχομαι να πείσετε τα ομογάλακτα κόμματά σας στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα που κυβερνούν την Ουγγαρία και την Αυστρία, αυτές τις κυβερνήσεις που έκλεισαν τα σύνορα και υποχρέωσαν την Ελλάδα να σηκώσει μόνη της το τεράστιο αυτό βάρος, να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στους ανθρώπους, στους εταίρους τους, στη χώρα μας. Να θυμάστε όμως, ότι όταν a priori και αντίθετα στο Διεθνές Δίκαιο χαρακτηρίζετε το ζήτημα ως μεταναστευτικό και τους ανθρώπους ως μετανάστες κατά 90% και ελάχιστα ως πρόσφυγες, όπως λένε κάποιοι Υπουργοί σας, δίνετε επιχειρήματα σε αυτές τις κυβερνήσεις και όχι στην πατρίδα μας. Ελπίζω σύντομα να αντιληφθείτε το λάθος σας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Παπαηλιού από τον ΣΥΡΙΖΑ, για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι το προσφυγικό - μεταναστευτικό ζήτημα είναι επίκαιρο. Η συγκυρία χωρίς αμφιβολία είναι δυσμενής, γεωπολιτικά και ανθρωπιστικά, ιδίως μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή και την τουρκική εισβολή στη Συρία. Εκτιμάται ότι θα βρίσκεται στην επικαιρότητα και στο μέλλον για πολλά χρόνια. Η Νέα Δημοκρατία με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας προέβη σε κινήσεις κατ' αρχάς διαδικαστικού χαρακτήρα, που αποτυπώνουν όμως μια άλλη αντίληψη προσέγγισης των πραγμάτων, μια αντίληψη αστυνομικού χαρακτήρα, χαρακτήρα καταστολής. Έτσι, κατήργησε το αυτοτελές Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και εκχώρησε τις αρμοδιότητές του στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Πρόσφατα, δε, αφαίρεσε αρμοδιότητες από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και συγκεκριμένα όσες συνδέονται με τη μεταφορά προσφύγων στο εσωτερικό της χώρας από τα νησιά και τις εκχώρησε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Αποτέλεσμα όλων αυτών των κινήσεων, εκτός του ότι και επί της ουσίας άλλαξε η κατεύθυνση της μεταναστευτικής πολιτικής, ήταν και είναι να παύσει ο αναγκαίος συντονισμός που είναι απαραίτητος για τη διαχείριση ενός τόσο πολυπαραγοντικού, πολυεπίπεδου, πολυσύνθετου και πολύπλοκου προβλήματος. Το υπό κρίση νομοσχέδιο αποτελεί συρραφή τριών ευρωπαϊκών οδηγιών, με αντικείμενο το προσφυγικό, οι οποίες έχουν ενσωματωθεί ήδη στο Εθνικό Δίκαιο. Η εισαγωγή του νομοσχεδίου γίνεται με τη δικαιολογία, θα έλεγα, την πρόφαση της κωδικοποίησης. Όμως, εν προκειμένω δεν πρόκειται για κωδικοποίηση με την έννοια της λειτουργικότερης ομαδοποίησης και χρήσης των διατάξεων σε ένα ενιαίο νομοθέτημα. Αντίθετα, αυτό γίνεται με τρόπο πρόχειρο, αφού παρατηρούνται αλληλοεπικαλύψεις διατάξεων και σειρά νομοτεχνικών λαθών και κακοτεχνιών τα οποία δημιουργούν ακόμα και κενά ερμηνείας, γεγονός που θα οδηγήσει σε διοικητικά προβλήματα και σημαντικά εμπόδια στην άσκηση των δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο και συνακόλουθα χάος. Η εξήγηση - ερμηνεία που μπορεί να δοθεί είναι ότι από κυβερνητικής πλευράς γίνεται ανεπιτυχής προσπάθεια αφ' ενός να προσεγγίσει τις ακροδεξιές τάσεις εντός της Νέας Δημοκρατίας και αφ' ετέρου να τηρήσει, στον βαθμό που γίνεται, τη διεθνή νομιμότητα. Συνακόλουθα, πολιτικά οι διατάξεις του νομοσχεδίου είναι προβληματικές. Στην πραγματικότητα με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να υλοποιήσει το πραγματικό πολιτικό της σχέδιο για το προσφυγικό, την αποτροπή και καταστολή των αιτούντων άσυλο. Πολλές από τις διατάξεις του νομοσχεδίου καταστρατηγούν ευθέως το Διεθνές Δίκαιο και συγκεκριμένα τη Σύμβαση της Γενεύης. Θα εστιάσω σε ορισμένες πτυχές του νομοσχεδίου και εν γένει του προβλήματος. Η Νέα Δημοκρατία, για λόγους ιδεοληψίας και μικροπολιτικής τακτικής, ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει προσφυγικό θέμα, αλλά μεταναστευτικό πρόβλημα και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί. Η συγκεκριμένη θέση είναι και προβληματική, αλλά και εθνικά επικίνδυνη, αφού δίδει επιχειρήματα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν κλείσει τα σύνορα. Ομογενοποιεί σύνολα ανθρώπων που προέρχονται από συγκεκριμένες χώρες ή αποτελούν ολόκληρες εθνότητες, προσδίδοντάς τους όχι προσφυγική, αλλά μεταναστευτική φυσιογνωμία. Οι καταστάσεις ασφαλών χωρών το αποδεικνύουν και αυτό παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία της Υπηρεσίας Ασύλου άλλα δείχνουν. Για τις συνθήκες διαβίωσης είναι γνωστό ότι τα όρια έχουν ξεπεραστεί προ πολλού. Στα νησιά παραμένουν εγκλωβισμένοι χιλιάδες άνθρωποι σε εγκαταστάσεις με μικρή χωρητικότητα υπό ακατάλληλες και εξαιρετικά επισφαλείς συνθήκες. Η αποσυμφόρηση των νησιών ξεκίνησε περί τα τέλη Αυγούστου και πραγματοποιείται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς, διότι η Κυβέρνηση αφ' ενός δεν συνειδητοποίησε ή μάλλον δεν θέλησε να συνειδητοποιήσει έγκαιρα το πρόβλημα από πλευράς έκτασης μεγέθους και αφ' ετέρου για λόγους ιδεοληπτικούς αγνόησε το θεσμικό πλαίσιο, τις δομές και τους κανόνες που είχαν θεσπιστεί επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αντί, λοιπόν, να προωθεί την πραγματική επιτάχυνση της διαδικασίας απονομής ασύλου, επιλέγεται η εύκολη λύση της προσβολής, της καταπάτησης των δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο. Τρίτη πτυχή με το νομοσχέδιο - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - θεσπίζονται επαχθή μέτρα, όπως η κράτηση για όλους, που προσβάλλουν τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο και δικαιούχων διεθνούς προστασίας και θα επιβαρύνουν σημαντικά το έργο των διοικητικών αρχών. Το σχέδιο νόμου επιτείνει και επεκτείνει το μέτρο της διοικητικής κράτησης, την πρόβλεψη κράτησης όλων ακόμα και όσων έχουν υποβάλει αίτηση ασύλου, την πρόβλεψη κλειστών κέντρων υποδοχής και την αποσύνδεση του χρόνου διοικητικής κράτησης του αιτούντος από τη διοικητική κράτηση προς επιστροφή, προκειμένου να μην δεσμεύεται από το ανώτατο χρονικό όριο των δεκαοκτώ μηνών της οδηγίας επιστροφών. Αυτό σημαίνει ότι η συνολική κράτηση μπορεί να φτάσει και τους τριάντα έξι μήνες, κάτι ανεπίτρεπτο για κράτος δικαίου, όταν ο χρόνος προσωρινής κράτησης για ποινικούς φτάνει μέχρι και τους δεκαοκτώ μήνες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το προσφυγικό είναι χωρίς αμφιβολία ένα εξαιρετικά σημαντικό και δυσχερές στην αντιμετώπισή του πρόβλημα. Σε διπλωματικό επίπεδο η Κυβέρνηση, με τις κινήσεις που έχει επιλέξει μέχρι στιγμής, εκπέμπει λάθος μηνύματα και δεν αναδεικνύει το ζήτημα στη σωστή του βάση. Δηλαδή...
Κλείστε, κύριε Παπαηλιού.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, ένα λεπτό. Κλείστε τώρα.
Αντιθέτως, η Κυβέρνηση το εμφανίζει ως εθνικό πρόβλημα, ως εθνική πρόκληση και ως θέμα εθνικής ασφάλειας, ακόμα και εθνικής άμυνας. Φαίνεται, επίσης, ότι η Νέα Δημοκρατία προσδίδει μεγαλύτερη βαρύτητα στη διμερή διάσταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας χωρίς να πιέζει ανάλογα προς την ευρωπαϊκή κατεύθυνση. Με αυτόν τον τρόπο αποδυναμώνεται η διπλωματική και διαπραγματευτική θέση της χώρας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μία σοβαρή εθνική γραμμή θα ήταν να συνεχίσει να τίθεται μετ' επιτάσεως το ζήτημα ότι είναι πρωτίστως ευρωπαϊκό, ζητώντας από την Ευρωπαϊκή Ένωση να υπάρξει δίκαιος καταμερισμός των αιτούντων άσυλο και προσφύγων σε όλα τα κράτη - μέλη. Και τελειώνω...
Όχι, κλείστε τώρα, σας παρακαλώ. Κοιτάξτε την ώρα και κοιτάξτε ότι ακόμα είναι παραπάνω από είκοσι συνάδελφοι και θα πάμε μέχρι τις 4: 00΄ τα ξημερώματα. Λοιπόν, κλείσατε. Ολοκληρώστε, πείτε ευχαριστώ και κατεβείτε. Παρακαλώ, η κ. Ιατρίδη έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό.
Όχι, δεν υπάρχει ένα λεπτό, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, για να ολοκληρώσω.
Ολοκληρώσατε. Σας παρακαλώ, πήγαμε στα επτάμισι λεπτά...
Χρειάζεται λοιπόν η διαμόρφωση συμμαχιών και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτως ώστε να προβληθεί αυτή η πολιτική η οποία...
Εντάξει, σας ευχαριστούμε. Κυρία Ιατρίδη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως νησιώτισσα Βουλευτής, ως Δωδεκανήσια, ως μητέρα είμαι περήφανη για τους συμπατριώτες και συμπατριώτισσές μου. Και είμαι περήφανη γιατί, από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε το ζήτημα του προσφυγικού - μεταναστευτικού στη χώρα μας, στα νησιά μας υποδεχθήκαμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και σύμφωνα με τις δυνατότητές μας τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που ήρθαν στη χώρα μας. Απλόχερα προσφέραμε τη φιλοξενία μας στους ανθρώπους αυτούς, στις γυναίκες και τα παιδιά. Θυμάμαι με συγκίνηση τον φούρναρη της Κω, τον Διονύση Αρβανιτάκη, που δεν είναι πια κοντά μας, να μοιράζει καθημερινά ψωμί από τον φούρνο του πριν καν δημιουργηθούν δομές φιλοξενίας. Θυμάμαι τις γιαγιάδες στη Λέσβο που με αγάπη πρόσεχαν τα παιδιά των γυναικών που είχαν έρθει στη χώρα μας. Στην ακριτική Σύμη και τη Λέρο έζησα την αγωνία των κατοίκων και των στελεχών του Λιμενικού Σώματος και της Αστυνομίας να προσπαθούν να φροντίσουν τους ανθρώπους που βρέθηκαν εκεί από τα ανατολικά μας σύνορα. Κι όμως, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, που παρέδωσαν μαθήματα φιλοξενίας σε όλη την Ευρώπη, κατηγορούνται τώρα ως ρατσιστές, κατηγορούνται γιατί βλέπουν ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και πλέον είναι ξεκάθαρο ότι τα νησιά μας δεν μπορούν να αντέξουν αυτό το ασήκωτο βάρος, κατηγορούνται γιατί ανησυχούν για το μέλλον τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δύναμη βρίσκεται στους αριθμούς και, όπως όλοι γνωρίζουμε, στην περίπτωση του προσφυγικού - μεταναστευτικού οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Είναι, λοιπόν, ευχής έργον το γεγονός ότι η Κυβέρνηση άμεσα και αποφασιστικά αποφασίζει να βάλει μία τάξη, το ότι αποφασίζει να αντιμετωπίσει με ρεαλισμό την παρούσα κατάσταση. Διότι η αλήθεια είναι ότι πολλοί μιλάνε για τα αναφαίρετα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών, αλλά ξεχνάνε - γιατί άραγε; - να μιλήσουμε και για τα αναφαίρετα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παρούσα Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πιστή στις προεκλογικές της δεσμεύσεις ξεκίνα την αντιμετώπιση του προβλήματος με το παρόν νομοσχέδιο. Είναι σημαντικό το ότι αναγνωρίζεται και επίσημα το προφανές, ότι το πρόβλημα είναι περισσότερο και σχεδόν αποκλειστικά μεταναστευτικό και όχι προσφυγικό. Και πώς να είναι προσφυγικό, άλλωστε, όταν οι καταγεγραμμένες εθνικότητες στα hot spots στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα ξεπερνούν σε αριθμό τις πενήντα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολλοί που ασκούν κριτική στο νομοσχέδιο λένε ότι το νομοσχέδιο κινείται στο πνεύμα της αυστηροποίησης. Λάθος. Το νομοσχέδιο κάνει αυτό που κάθε νομοσχέδιο κάθε ευρωπαϊκής χώρας πρέπει να κάνει, να θέτει σαφείς και ξεκάθαρους κανόνες. Αυτοί, μεταξύ πολλών άλλων, περιλαμβάνουν τη θέσπιση λίστας ασφαλών χωρών καταγωγής, γεγονός που θα επισπεύσει τις διαδικασίες επιστροφών, την προστασία μόνο των πραγματικά ευάλωτων προσφύγων και μεταναστών, όταν θυμίζω ότι με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ πάνω από το 85% των προσφύγων - μεταναστών χαρακτηρίζονταν ως ευάλωτοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει μία εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση που της κληροδότησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και θα έπρεπε οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, πριν κάνουν κριτική στο παρόν νομοσχέδιο, να θυμηθούν τα δικά τους πεπραγμένα: Το γεγονός ότι επί τέσσερα χρόνια επαναπροωθήθηκαν στην Τουρκία μόλις χίλια οκτακόσια έξι άτομα. Το γεγονός ότι άφησαν εξήντα εννέα χιλιάδες τριακόσιες ογδόντα επτά εκκρεμείς αιτήσεις ασύλου με βάση τα στοιχεία του Αυγούστου. Το γεγονός ότι επί μία ολόκληρη τετραετία απορροφήθηκε μόνο το 22% των διαθέσιμων πόρων. Το γεγονός ότι εξαερώθηκαν 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ. Το γεγονός ότι δεν λήφθηκαν τα απαραίτητα μέτρα με ενίσχυση των δομών και των υπηρεσιών με το κατάλληλο προσωπικό. Λίγη, έστω λίγη αυτοκριτική δεν θα έβλαπτε. Τουλάχιστον εμείς οι νησιώτες βλέπουμε ότι με το παρόν νομοσχέδιο επιταχύνονται οι διαδικασίες. Το δικαίωμα παράτασης εξέτασης κάθε αίτησης περιορίζεται από τους εννέα στους τρεις μήνες. Η απόφαση θα εκδίδεται από τις ενενήντα στις πενήντα ημέρες. Η απόφαση θα επιδίδεται μέσα σε ένα μήνα, ενώ πριν δεν υπήρχε καν προθεσμία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως ανέφερε και στον ΟΗΕ ο Πρωθυπουργός, ο κ. Μητσοτάκης, ασφαλώς και το μεταναστευτικό είναι ένα σύνθετο ζήτημα. Η Κυβέρνηση θέτει το ζήτημα αυτό στην Ευρώπη συνολικά με σχέδιο και πολιτική μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας. Το ίδιο ισχύει και με την Τουρκία, η οποία κατέχει κομβικό ρόλο στην κατάσταση αυτή. Έχουν γίνει σε λίγο χρόνο πολλά και αποφασιστικά βήματα. Επιτρέψτε μου εδώ να πω, απευθυνόμενη και στον κύριο Υπουργό, ότι αντιμετωπίζουμε μια εξαιρετικά δύσκολη και δυναμική κατάσταση, κύριε Υπουργέ. Η ενίσχυση του αισθήματος της ασφάλειας για τους νησιώτες και τις νησιώτισσες είναι και πρέπει να είναι η βασική προτεραιότητα της Κυβέρνησης. Στο πλαίσιο αυτό κατά την άποψή μου θα πρέπει να μελετηθούν και να αναθεωρηθούν οι ανάγκες για την οργανική δύναμη των Σωμάτων Ασφαλείας στα Δωδεκάνησα και σε όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Με την ενίσχυση που έχει ήδη γίνει με την εφαρμογή στην πράξη του παρόντος νομοσχεδίου πιστεύω ότι έχουμε μπει στο δρόμο ουσιαστικής αντιμετώπισης του προβλήματος. Με τον περιορισμό των ροών από τη γειτονική Τουρκία σε συνεννόηση με την ίδια την Τουρκία και την Ευρωπαϊκή Ένωση και την αύξηση των επιστροφών πιστεύω ότι έχουν μπει οι προϋποθέσεις για την ουσιαστική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος. Για τον λόγο αυτό και ως νησιώτισσα, που ζει στον τόπο της την πίεση που έχει προκαλέσει το μεταναστευτικό στα νησιά μας, στηρίζω το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αυλωνίτης από το ΣΥΡΙΖΑ για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα δύο ομιλητές από πλευράς της Νέας Δημοκρατίας που εκφράστηκαν με πολύ συγκινητικά λόγια λέγοντας ότι πονάνε τους πρόσφυγες και η προλαλήσασα συνάδελφος είπε ότι είναι περήφανη για τους νησιώτες, συνδημότες της, συγκάτοικους. Θα θυμίσω στον κύριο Υπουργό τη συζήτηση που κάναμε πριν από λίγες μέρες στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης και θέλω να δούμε αν πραγματικά πρέπει να είμαστε περήφανοι. Θύμισα το εξής και το λέω σε όλους όσοι είναι σήμερα παριστάμενοι, αν θυμάστε την φράση του Πρωθυπουργού που είπε σε σχέση με τη νησίδα Έλις της Αμερικής. Κρατήστε το αυτό, ότι δηλαδή σε τέτοιου είδους νησιά, όπως και στην Αμερική, πρέπει να μπουν οι πρόσφυγες και εκεί να γίνεται η εξέταση των αιτήσεων ασύλου και εν πάση περιπτώσει αν είναι υγιείς κ.λπ., όπως τους κοίταζαν οι Αμερικάνοι τους μετανάστες, τους Έλληνες. Πεντακόσιες χιλιάδες Έλληνες ήταν στη νησίδα Έλις, περίπου διακόσιες πενήντα χιλιάδες επέστρεψαν πίσω και πολλές χιλιάδες Έλληνες πέθαναν εκεί. Άκουσα - και σας το θυμίζω, κύριε Υπουργέ - στην επιτροπή τον κ. Μυλωνάκη - σας συμπαθώ, σας έχω μνημονεύσει δύο φορές - που είπατε και εσείς και ο αρχηγός σας για τα ακατοίκητα νησιά, ξερονήσια δηλαδή, για να παίρνουν αέρα εκεί οι μετανάστες τους οποίους αγαπάτε, οι πρόσφυγες τους οποίους τιμάτε και που όλοι οι κάτοικοι των νησιών προσπαθούν να τους σώσουν. Αυτή είναι η εικόνα που διαμορφώνεται στην πολιτική ζωή της χώρας μας. Και ξαναθυμίζω. Είπα ότι ένα κομμάτι του ελληνικού λαού φασίζει, στην επιχειρηματολογία εννοώ. Και στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των ευρωπαίων πολιτών φασίζει. Αυτό δεν μας ανησυχεί; Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν εξαλείψαμε τόσο καιρό τις ανισότητες μεταξύ των κρατών μελών στο προσφυγικό. Φορτώθηκε η Ελλάδα στη πλάτη της το προσφυγικό. Δεν έχουμε κάνει όλες εκείνες τις προσπάθειες να διεθνοποιήσουμε το θέμα, να γίνει ευρωπαϊκό το θέμα. Σήμερα άκουσα - ω του θαύματος - το εξής από πλευράς του κ. Μπούμπα, ότι ο Υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, ο κ. Χορστ Ζέεχοφερ, λέει κάποια πράγματα που είναι αντίθετα με το συμφέρον της Ελλάδας. Η διεθνοποίηση του ζητήματος, η ανάδειξη του ακόμα περισσότερο με πίεση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση να γίνει ευρωπαϊκό θέμα στον τομέα που αφορά την εξέταση των αιτήσεων για την παροχή ασύλου είναι η λύση του προβλήματος. Διότι εδώ έχουμε δύο ειδών κρίσης - το επαναλαμβάνω - , που είναι η κρίση της υποδοχής και η κρίση του γεγονότος ότι δεν μπορούμε να απαντήσουμε στις αιτήσεις ασύλου γρήγορα. Εάν δεν απαντάμε, λοιπόν, στις αιτήσεις ασύλου γρήγορα, αυτό σημαίνει ότι αυξάνεται η κρίση στην υποδοχή, παραμένουν στην Ελλάδα περισσότεροι. Έχετε την εντύπωση ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες από τα άλλα μέρη του κόσμου έρχονται στην Ελλάδα για να μείνουν στην Ελλάδα; Κατά συνέπεια, αν οι αιτήσεις ασύλου εξετάζονται από περισσότερες επιτροπές και από όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα απαντώνται γρήγορα και κατά συνέπεια ο συνωστισμός στα νησιά μας ή στα οποιαδήποτε άλλα σημεία της Ελλάδας δεν θα υπάρχει, θα μειωθεί. Αυτή κατά την άποψή μου είναι η λύση στο πρόβλημα.
Πού θα πηγαίνουν;
Θα πηγαίνουν, όπως οφείλουν, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Αγαπητοί συνάδελφοι, αυτή είναι μία συμφωνία την οποία έχουμε κάνει και πρέπει οπωσδήποτε να επιδιώξουμε να κατοχυρωθεί και στην πράξη και στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι στο βορά που αρνούνται να δεχτούν μετανάστες. Είναι μία πολιτική που θα απαγκιστρώσει από το πρόβλημα, γιατί ακούω μονίμως τη φράση ότι το πρόβλημα είναι ελληνικό ή έστω και χειρότερα, όπως είπε ο κ. Τσίπρας, ελληνοτουρκικό. Γι' αυτό συνωστίζονται στα νησιά, γι' αυτό πονάνε αυτές οι περιοχές, γι' αυτό φασίζει ένα κομμάτι της ελληνικής πολιτικής μας ζωής. Μετριόμαστε όλοι, αγαπητοί συνάδελφοι, μετράμε το μπόι μας με τον ανθρωπισμό. Και ο ανθρωπισμός δεν έχει έθνος, δεν έχει κράτος, δεν έχει κόμματα ή είσαι ανθρωπιστής ή αγαπάς τον άνθρωπο ανεξάρτητα από χρώμα, φυλή και από πού έρχεται ή δεν τον αγαπάς. Προστατεύεις φυσικά το κράτος σου, προσδιορίζεις την πολιτική σου…
Πώς το προστατεύεις;
Προσδιορίζεις την πολιτική σου, αλλά πάνω από όλα μέσα σε αυτό το νομικό πλαίσιο που έχεις ως κράτος και ως Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα στα πλαίσια δικαίου τα οποία πρέπει να είναι ανθρώπινα. Τότε πραγματικά πιστεύω ότι λειτουργείς ως άνθρωπος. Η επίκληση, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι πρέπει να εφαρμόζουμε τη νομιμότητα είναι μία γενική αόριστη άποψη. Τη νομιμότητα τα κράτη και η Ευρωπαϊκή Ένωση την προσδιορίζουν. Αν η νομιμότητα είναι απάνθρωπη, τι σημαίνει; Πώς απαντάμε σε αυτό το ερώτημα; Αγαπητοί συνάδελφοι, κλείνω, είχα πολλά να πω, αλλά εξ αντικειμένου είναι αδύνατον. Θα κλείσω με την εξής φράση. Το κέρδος θα ήταν η επείγουσα, επωφελής για τους ευρωπαϊκούς λαούς επανανοηματοδότηση και επανάκτηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Πιο συγκεκριμένα η πολιτική μας πρέπει να προσανατολιστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο διεκδικώντας την κατοχύρωση ενός κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου. Εγώ βλέπω ανθρώπους οι οποίοι έρχονται στα νησιά κάτω από φοβερά αντίξοες συνθήκες με χαμόγελο, για να βρούνε την ελπίδα και όταν θα εφαρμοστεί η πολιτική που σήμερα θέλετε να θεσμοθετήσετε, θα αντιμετωπίσουν νύχτα.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω. Το νομοσχέδιο σας πιστεύω ότι επιταχύνει τον ερχομό της νύχτας, βλέπω νησίδες Έλις και ακατοίκητα νησιά και τούτο γυρίζει την πατρίδα μας σε μαύρα χρόνια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κατσαφάδος από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το οποίο αναδεικνύεται όλη αυτήν τη μέρα που συζητάμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι η πολύ σημαντική και μία διαφορά, την οποία έχουμε με τους συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και ποια είναι αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Είναι ότι εμείς θεωρούμε, ότι πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα σε μετανάστες, σε πρόσφυγες και σε παράνομα εισερχόμενους μετανάστες, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ όλους τους βάζει στο ίδιο σακί. Αυτή είναι η διαφορά, την οποία έχουμε. Η θέση η δική μας στηρίζεται στον ρεαλισμό και στην πραγματικότητα και στη δυνατότητα την οποία έχει η χώρα, ενώ η δική σας θέση στηρίζεται στις αριστερίστικες ιδεοληψίες από τις οποίες διέπεστε και όχι από τον ανθρωπισμό που προσπαθείτε να μας πείσετε. Διότι είναι πολύ νωπές οι μνήμες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Στην Ελλάδα, δεν έχουμε όλοι μνήμη χρυσόψαρου. Πού ήταν ο ανθρωπισμός σας στην Ειδομένη; Πού ήταν ο ανθρωπισμός σας στη Μόρια; Πού ήταν ο ανθρωπισμός σας όταν εκπορνεύονταν ανήλικα παιδιά και δεν μπορούσε να μπει η αστυνομία μέσα και γινόταν όλο αυτό το εμπόριο ναρκωτικών; Πού ήσασταν τότε εσείς οι ανθρωπιστές του ΣΥΡΙΖΑ και τις Αριστεράς; Τι κάνει, λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Βάζει ένα τέλος στην ανομία. Βάζει κανόνες. Διότι ένα κράτος, το οποίο σέβεται πρώτα και κύρια τους πρόσφυγες, οφείλει να βάλει κανόνες. Δεχόμαστε μια τρομερή κριτική ότι καταργήσαμε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Για ποιο Υπουργείο μιλάτε; Μόνο το 40% των οργανικών θέσεων είχατε καλύψει επί τρεισήμισι χρόνια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Από τα τρία ευρωπαϊκά ταμεία για την ενίσχυση του προσφυγικού, κατά μέσο όρο, τα κονδύλια τα οποία καταφέρατε να αντλήσετε ανέρχονται στο ποσοστό του 22%. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ήταν τέσσερα κτήρια διάσπαρτα σε κάθε γωνιά της Αθήνας. Και αυτό λέγατε ότι ήταν το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Και τι κάναμε; Το φέραμε στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, όπως είναι σε κάθε σύγχρονη χώρα. Έτσι δεν είναι στη Γερμανία; Έτσι δεν είναι στη Γαλλία; Τι το διαφορετικό κάναμε; Είναι αυτό Ακροδεξιά; Ακούω συνέχεια από το πρωί ότι η Νέα Δημοκρατία πηγαίνει προς τα Δεξιά, προς την άκρα Δεξιά. Δηλαδή το ότι η απόρριψη ασύλου θα γίνεται αυτόματα, καθώς και η επαναπροώθηση τους και δεν θα περιμένουμε να συνεδριάσει μία καινούργια επιτροπή αυτό είναι ακροδεξιό; Είναι ακραίο; Ή είναι η απλή λογική; Ήρθατε εδώ να μας πείτε κάποια πρόταση και ότι θα έπρεπε να διορθωθεί το προηγούμενο καθεστώς, το οποίο φέρατε, αυτό το έκτρωμα, αυτή η νομική καρικατούρα, την οποία είχατε κάνει με όλα αυτά τα πολυεπίπεδα συμβούλια, με όλη αυτή τη διαδικασία την πολυεπίπεδη, σε ό,τι έχει να κάνει με την άδεια ασύλου, όπου στο τέλος κανένας δεν έπαιρνε άδεια και όλες οι αιτήσεις ήταν εκκρεμείς. Βρήκαμε εβδομήντα χιλιάδες εκκρεμείς αιτήσεις. Σας ρωτάω και κάτι άλλο, γιατί δεν πρέπει να μένουν αναπάντητα αυτά τα ερωτήματα. Θέλω ο επόμενος εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος θα ανέβει σε αυτό εδώ το Βήμα, να μου πει αν πιστεύει ότι υπάρχουν παράνομοι μετανάστες. Θέλω να γυρίσει και να πει «αυτή είναι η θέση μας, δεν θεωρούμε ότι υπάρχουν παράνομοι μετανάστες». Και αμέσως μετά, να μας απαντήσει: Αυτή η χώρα των δέκα εκατομμυρίων κατοίκων, πόσους μετανάστες και πρόσφυγες μπορεί να αντέξει; Να μας πείτε ένα νούμερο. Είναι ένα εκατομμύριο; Είναι δύο εκατομμύρια;
Στην Ευρώπη να τα πείτε, όχι σε εμάς.
Το λέω πρώτα στους Έλληνες Βουλευτές. Διότι ήταν η εκκωφαντική απουσία σας όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ο προηγούμενος συνάδελφός του ΣΥΡΙΖΑ δεν είπε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» και δεν έδωσε συγχαρητήρια και εύσημα στο σημερινό Πρωθυπουργό της χώρας που από την πρώτη στιγμή προσπαθεί να διεθνοποιήσει το ζήτημα, που είπε ότι αυτό πρέπει να γίνει. «Συγχαρητήρια», λοιπόν στον εν ενεργεία Πρωθυπουργό της χώρας, ο οποίος διεθνοποιεί το ζήτημα. «Συγχαρητήρια» στον σημερινό Πρωθυπουργό της χώρας, ο οποίος στο Συμβούλιο Αρχηγών της Ευρώπης είπε ότι πρέπει να υπάρχει κοινή ευρωπαϊκή πολιτική γύρω από το άσυλο. Και ο Υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας στη συνάντησή του με τις πέντε μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης είπε ότι πρέπει να αναθεωρηθεί το Δουβλίνο ΙΙ για να μην είναι οι χώρες πρώτης υποδοχής αποθήκες ψυχών, όπως κατάντησε η Ελλάδα. Ας έρθει, λοιπόν, ο επόμενος συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ και να μας πει πόσους μπορεί να αντέξει αυτή η χώρα. Μπορεί να αντέξει ένα εκατομμύριο; Μπορεί να αντέξει δύο εκατομμύρια; Μπορεί να αντέξει τρία εκατομμύρια; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οδηγηθήκαμε από την ανικανότητα, τον ερασιτεχνισμό, τις ιδεοληψίες σας από αυτό το μπάχαλο το οποίο επικρατούσε να κινδυνεύουμε με το να σταματήσει να εφαρμόζεται η Συνθήκη Σένγκεν στη χώρα μας. Εκεί μας είχατε οδηγήσει. Και τα αποτελέσματα μιλάνε από μόνα τους. Είχαμε χίλιες οκτακόσιες σε τρεισήμισι χρόνια. Οι δεκάδες χιλιάδες που έχει απορριφθεί το αίτημά τους πού βρίσκονται; Πού είναι; Πώς θα επιστρέψουν πίσω; Ποια ήταν η μέριμνα την οποία είχατε λάβει για αυτούς; Καμμία. Διότι θεωρείτε ότι δεν πρέπει να επιστρέψουν πίσω. Και διότι δεν μπορείτε να καταλάβετε τους κινδύνους και τα προβλήματα στην ελληνική κοινωνία, τα οποία δημιουργούνται. Εγώ δεν έχω ξενοφοβία. Οφείλω, όμως, να καταλάβω και να αναγνωρίσω ότι μία χώρα πρέπει να έχει κανόνες. Και αυτούς τους κανόνες θα πρέπει να τους τηρούν απαρέγκλιτα όλοι οι πολίτες, ακόμα και οι πρόσφυγες και μετανάστες. Αυτό, λοιπόν, κάνει αυτό το νομοσχέδιο. Φέρνει κανόνες. Φέρνει τάξη. Εκσυγχρονίζει. Προσπαθεί με γρήγορες και ταχύτατες διαδικασίες να αποδώσει το άσυλο σε αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη και να προχωρήσουμε σε άμεσες επιστροφές σε όσους παρανόμως έχουν εισέλθει στη χώρα μας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Ελευθεριάδου από τον ΣΥΡΙΖΑ για πέντε λεπτά.
Το προσφυγικό θα γίνει η αχίλλειος πτέρνα σας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, και θα καθορίσει ακόμα και τις πολιτικές εξελίξεις της χώρας, όπως φροντίσατε να τις καθορίσει στις εκλογές του Ιουλίου. Τότε εργαλειοποιήσατε όλοι εσείς το προσφυγικό για να κερδίσετε τις εκλογές. Δημιουργήσατε ένα προεκλογικό αφήγημα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η χαλαρότητα που - δήθεν - έδειχνε στη φύλαξη των συνόρων ευθύνεται για το προσφυγικό. Προεκλογικά δεν υπήρχαν οι γεωπολιτικοί λόγοι. Δεν υπήρχε η κακή Τουρκία που προωθούσε τους πρόσφυγες στην Ελλάδα. Προεκλογικά υποσχεθήκατε ότι θα κλείσετε τα σύνορα και ότι θα στείλετε τους πρόσφυγες πίσω, αμέσως μόλις αναλάβετε τη διακυβέρνηση της χώρας. Προεκλογικά, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, κατόπιν εντολών σας, διαστρέβλωσαν και υπερδιόγκωσαν το πρόβλημα για να ενισχύσουν τις ξενοφοβικές απόψεις των ψηφοφόρων και να σας βοηθήσουν να κερδίσετε στις εκλογές. Και τώρα, εγκλωβιστήκατε στις ιδεοληψίες και στα ψέματα που λέγατε προεκλογικά. Αφού καταργήσατε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, διώξατε από τις θέσεις τους όλους τους ανθρώπους με εμπειρία και αδιαφορήσατε ή ακυρώσατε όλα τα προγράμματα που είχε έτοιμα η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, καταλάβατε ότι όσα είπατε προεκλογικά ήταν ανεδαφικά και ότι ήρθε η ώρα να ομολογήσετε τα πραγματικά προβλήματα και τις δυσκολίες, να ομολογήσετε ό,τι κατηγορούσε την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά προς άγραν εκλογικής πελατείας και μόνον. Και αυτό, το κατάλαβε ευτυχώς και ο κ. Μητσοτάκης και πλέον υιοθετεί τις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι το προσφυγικό είναι το μεγάλο στοίχημα του 21ου αιώνα και ότι μία χώρα μόνο δεν μπορεί να σηκώσει στους ώμους της τα προβλήματα τριών ηπείρων. Και ας προσέχουν στις δηλώσεις τους οι γαλάζιοι αιρετοί. Πλέον ο Πρωθυπουργός αναιρεί το ποίημα που τους είχε μάθει να λένε προεκλογικά και επιβεβαιώνει τα όσα έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το αναιρεί, όμως, λίγο αργά, αφού ουσιαστικά έκλεισε τα σύνορά στην ελληνική επικράτεια, καλλιεργώντας τον φόβο, την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, αφού, όπως ομολόγησε ο κ. Κουμουτσάκος, η Κυβέρνηση δεν θέλησε να αποσυμφορήσει τα νησιά για να μη στείλει - δήθεν - μήνυμα προσέλκυσης νέων ροών. Εσκεμμένα για τρεις μήνες αφήσατε να εξελιχθεί το χάος. Το αναιρεί, αφού στη Μόρια οι διαμένοντες έφτασαν τους δεκαέξι χιλιάδες, ενώ επί ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεπέρασαν τους πέντε χιλιάδες πεντακόσιους, αφού στη Σάμο, στη Χίο, στη Λέρο, στην Κω οι διαμένοντες είναι πενταπλάσιοι και εξαπλάσιοι από τη χωρητικότητα των δομών, αφού είδαμε εικόνες ντροπής με άκρως επισφαλείς και ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης με πρόσφυγες να κοιμούνται σε χαρτόκουτα, παιδιά άρρωστα να μην έχουν φάρμακα, να μην έχουν πρόσβαση σε σχολεία και γυναίκες χωρίς τα βασικά είδη υγιεινής, αφού χάθηκαν ζωές ακόμη και μικρών παιδιών. Και αφού, λοιπόν, δεν κάνατε τίποτα, φέρνετε τώρα με διαδικασίες fast track και με τους πρόσφυγες στο περιθώριο προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο, το οποίο καταδικάζουν η Ένωση Διοικητικών Δικαστών, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Διεθνής Αμνηστία, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και πολλοί άλλοι θεσμοί. Γιατί το καταδικάζουν; Ενδεικτικά θα αναφέρω τους λόγους λόγω έλλειψης χρόνου. Προβλέπετε ασφαλείς χώρες προέλευσης των αιτούντων άσυλο. Δηλαδή τι κάνετε; Εάν κριθεί ότι ο αιτών προέρχεται από ασφαλή χώρα με εντελώς απροσδιόριστα κριτήρια, τότε αυτομάτως θα βαφτίζεται μετανάστης και θα απελαύνεται. Συνεπώς οι ισχυρισμοί περί ατομικής εξέτασης της αίτησης για το άσυλο είναι ένα επικοινωνιακό τρικ. Το νομοσχέδιο ορίζει πως μπορεί να επιβληθεί πια κράτηση και σε αιτούντα άσυλο που μέχρι τώρα ήταν ελεύθερος, θέτοντας στους λόγους αυτόν του κινδύνου της δημόσιας τάξης που έχει καταργηθεί το 2016 και που είναι πολύ εύκολο και πιθανό να το προφασίζονται με οποιαδήποτε αφορμή. Η κράτηση για αιτούντα άσυλο από τρεις μήνες γίνεται δεκαοκτώ και μάλιστα θα είναι διάφορη της κράτησης λόγω απέλασης, που είναι και πάλι δεκαοκτώ, άρα στο σύνολο τριάντα έξι. Δεν λαμβάνετε υπ' όψιν τη διάταξη της ποινικής δικονομίας που λέει ότι απαγορεύεται η προσωρινή κράτηση πάνω από δεκαοκτώ μήνες. Στο σχέδιο νόμου που φέρατε πριν από λίγο του Υπουργείου Δικαιοσύνης δικαιολογείτε το ότι απεγκλωβίζετε τις περιουσίες όσων η Αρχή Ξεπλύματος Βρώμικου Χρήματος έχει δεσμεύσει πάνω από δεκαοκτώ μήνες, λόγω της διάταξης αυτής. Δηλαδή εγκληματίες επιχειρηματίες που τους έχουν δεσμευτεί οι περιουσίες πάνω από δεκαοκτώ μήνες θα τις πάρουν πίσω, ενώ οι πρόσφυγες μπορούν να κρατούνται και τριάντα έξι μήνες. Αυτά θα τα συζητήσουμε, όταν έρθει η ώρα. Υπάρχουν στο νομοσχέδιο τρία παραθυράκια για απόρριψη των αιτήσεων. Επιβάλλεται αυτοπρόσωπη παρουσία του αιτούντος άσυλο στις επιτροπές δεύτερου βαθμού. Μα, πώς θα είναι εκεί, όταν θα έχουν φύγει γιατί δεν υπάρχει ανασταλτικό αποτέλεσμα; Η πλασματική επίδοση της απόφασης αν δεν ξέρουμε πού βρίσκεται ο αιτών. Δηλαδή, δεν θα λαμβάνει γνώση ο αιτών και θα χάνει την προθεσμία της προσφυγής. Η απόρριψη για μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς και τη μεταφορά σε δομή φιλοξενίας. Αν κάποιος δηλαδή δεν θέλει να φύγει γιατί έχει την οικογένειά του ή τους φίλους του, θα τον απελαύνετε. Υπάρχουν και πολλά άλλα. Θα κλείσω απαντώντας στον κ. Κατσαφάδο, ότι δεν υπάρχουν εκ προοιμίου παράνομοι μετανάστες. Υπάρχουν αιτούντες άσυλο, των οποίων τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατά το παρόν νομοσχέδιο και η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Οι προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας πρέπει να αντιδράσουν αποφασιστικά, υπερασπιζόμενες τον ανθρωπισμό και κλείνοντας τα αυτιά τους σε ρατσιστικές και ακροδεξιές προσεγγίσεις προβεβλημένων και μη στελεχών της Κυβέρνησης, που μοναδικό στόχο έχουν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να κρύψουν την ανικανότητα της Κυβέρνησης. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Καιρίδης από τη Νέα Δημοκρατία, για πέντε λεπτά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι σε αυτήν εδώ την Αίθουσα μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε ότι το μεταναστευτικό και το προσφυγικό είναι εδώ για να μείνουν. Είναι η μεγάλη πρόκληση του τώρα και του μέλλοντος. Έχει να κάνει με την παγκοσμιοποίηση και μία σειρά από πλευρές της. Μας καλεί, λοιπόν, το πρόβλημα να συμφωνήσουμε ως πολιτικό σύστημα σε μία μακροπρόθεσμη στρατηγική. Η αλήθεια είναι - και δεν είμαι αισιόδοξος - ότι σε όλο τον κόσμο το συγκεκριμένο ζήτημα κυριαρχείται από ιδεοληψίες, ευκολίες, λαϊκισμούς. Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να είναι εξαίρεση. Αυτό στο οποίο είμαστε διαφορετικοί είναι ότι σε αυτήν εδώ τη χώρα - και αυτή είναι η ελληνική ιδιαιτερότητα αν θέλετε - υπάρχει εκτός από τον κυρίαρχο στο εξωτερικό ακροδεξιό λαϊκισμό και αυτό που ίσως θα μπορούσε κανείς να ονομάσει ο «ανθρωπιστικός λαϊκισμός». Η πρόκληση για μας, τη μεγάλη ευρωπαϊκή παράταξη της πατρίδας μας, τη Νέα Δημοκρατία, είναι να χαράξουμε και να εφαρμόσουμε τη μεσαία οδό, την οδό του ορθού λόγου, την ευρωπαϊκή οδό μεταξύ των δύο άκρων, του ακροδεξιού λαϊκισμού και αυτού που σας είπα πριν, του «ανθρωπιστικού», τη via media, και αυτό καταφέρνει το παρόν νομοσχέδιο. Θα ήθελα εδώ να αναφερθώ λίγο σε αυτό που είπαμε «ανθρωπιστικό λαϊκισμό» και να το δούμε λίγο πιο προσεκτικά. Πρώτον, θεωρεί το φαινόμενο ως φυσικό, ως έρχεται από τα πάνω και ότι εμείς οι Έλληνες πολιτικοί δεν έχουμε ρόλο να παίξουμε. Δεν είναι φυσικό φαινόμενο η μετανάστευση. Βεβαίως είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα, βεβαίως πρέπει να αντιμετωπιστεί σε συνεργασία και με πίεση των άλλων κρατών για περισσότερη αλληλεγγύη, αλλά κι εμείς ως ελληνικό πολιτικό σύστημα και ως Κυβέρνηση - συμπολίτευση έχουμε κρίσιμο ρόλο να παίξουμε. Εξάλλου, αυτό μας ζήτα ο ελληνικός λαός. Το πρωτεύον της Κυβέρνησης είναι να κυβερνά. Ο φόβος και οι αντιδράσεις σήμερα του ελληνικού λαού έχουν να κάνουν ακριβώς με αυτό, την αίσθηση που έχει εμπεδωθεί στη χώρα ότι η χώρα μας είναι ξέφραγο αμπέλι. Σε αυτό πρέπει εμείς τώρα να απαντήσουμε. Διακρίνεστε, για να χρησιμοποιήσω δικά σας λόγια, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, από έναν ιδιότυπο νεοφιλελευθερισμό, στο ζήτημα αυτό τουλάχιστον, την απουσία της κρατικής παρέμβασης των κανόνων της πολιτικής. Εμείς ερχόμαστε και τα φέρνουμε αυτά. Φέρνουμε ξανά το κράτος, το ξαναχτίζουμε, φέρνουμε τους κανόνες, φέρνουμε την πολιτική. Αυτό είναι το ένα. Δεύτερον, να συμφωνήσουμε σε αυτήν εδώ την Αίθουσα ότι υπάρχουν πρόσφυγες, αλλά υπάρχουν - και αυτό είναι το μεγάλο νούμερο - παράτυποι - και χρησιμοποιώ πολύ συγκεκριμένη λέξη - μετανάστες. Αυτοί έχουν δικαιώματα, αλλά έχει δικαίωμα και η χώρα υποδοχής απέναντί τους, η οποία μπορεί να αποφασίσει, ως οργανωμένη κοινωνία, ως οργανωμένη πολιτική κοινότητα, ως ελληνικός λαός, αν θα τους δεχθεί ή θα τους απελάσει. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να τους κρατήσουμε και δεν μπορούμε να τους κρατήσουμε, όταν μιλάμε για αυτά τα μεγέθη. Τρίτο, το φαινόμενο της μετανάστευσης βασίζεται σε μια δυναμική, την οποία δεν έχουμε καθόλου αναλύσει εδώ, αλλά είναι χρήσιμο να την έχουμε στο μυαλό μας, ιδίως εσείς, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή της χιονοστιβάδας. Όσο έρχονται μετανάστες τόσο περισσότεροι μετανάστες θα έρθουν. Το πρόβλημα δεν λύνεται με το να δεχτούμε μετανάστες. Επιδεινώνεται. Η επιστροφή στις χώρες προέλευσης ή στην Τουρκία στέλνει το μήνυμα ότι αυτός που έρχεται εδώ τζάμπα έρχεται, τζάμπα πληρώνει τον διακινητή, τζάμπα πληρώνει τα χρήματα και διακινδυνεύει τη ζωή του να περάσει το Αιγαίο. Γι' αυτό αποτρέπεται από το να έρθει εξαρχής. Άρα, πρέπει να το έχουν υπ' όψιν τους αυτόν τον ρόλο της χιονοστιβάδας οι ανθρωπιστές οι οποίοι ανοίγουν τις πόρτες, διότι δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα, το επιδεινώνουν. Ποιοι ωφελούνται από τη μετανάστευση; Να το σκεφτούμε κι αυτό. Ποιοι μεταναστεύουν; Δεν μεταναστεύουν οι πιο φτωχοί, όπως θέλετε να πιστεύετε. Διότι για να μεταναστεύσεις χρειάζεσαι χρήματα, χρειάζεσαι δίκτυο, χρειάζεσαι γνώση. Οι πιο φτωχοί παραμένουν φτωχότατοι στην Υποσαχάρια Αφρική, στο Μπαγκλαντές και στο Πακιστάν. Ποιοι ωφελούνται; Ωφελείται ο μετανάστης κατ' εξοχήν και κυρίως τα παιδιά του. Ποιοι βλάπτονται; Βλάπτεται η κοινωνία από την οποία φεύγουν. Διότι έχουμε τα δυναμικότερα στοιχεία της κοινωνίας αυτής να φεύγουν και η ανισότητα μεταξύ πλουσίων και φτωχών χωρών του κόσμου επιδεινώνεται από τη μετανάστευση. Άρα, εσείς πού θέλετε το καλό του τρίτου κόσμου και των φτωχών και κατατρεγμένων αυτής της γης, να ξέρετε ότι δεν το κάνετε υποστηρίζοντας τη μετανάστευση, αλλά λειτουργείτε ανάποδα. Γι' αυτό πιστεύω ότι πολλές φορές αυτή η - εντός πολλών εισαγωγικών - «ανθρωπιστική» ηθική οδηγεί σε απάνθρωπα και ανήθικα αποτελέσματα και καλό είναι να το έχουμε υπ' όψιν μας. Το παρόν νομοσχέδιο, χέρι - χέρι με την ευρωπαϊκή πολιτική, που την είδαμε με τη δήλωση Ζέεχοφερ, για την αναθεώρηση της Συνθήκης Δουβλίνου, από τη μία η χώρα βάζει κανόνες, γρήγορα εκκαθαρίζει τις αιτήσεις ασύλου, ξεκαθαρίζει ποιοι είναι παράτυποι μετανάστες προς επιστροφή και δίνει την προκαταρκτική ιδιότητα του πρόσφυγα και στη συνέχεια τους κατανέμουμε σύμφωνα με τη δήλωση Ζέεχοφερ και τη συμφωνία των πέντε μεγάλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι το πρώτο βήμα. Θα ακολουθήσουν και θα χρειαστούν πολλά ακόμα γι' αυτό το πάρα πολύ δύσκολο πρόβλημα το οποίο έχουμε μπροστά μας και το οποίο η ανερμάτιστη και χαζοχαρούμενη πολιτική ή μάλλον μη πολιτική την οποία είδαμε τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια μόνο επιδείνωνε, προς βλάβη και της χώρας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των φτωχών χωρών του τρίτου κόσμου, δημιουργώντας εκρηκτικές συνθήκες και τροφοδοτώντας εν τέλει αυτός ο αριστερόστροφος λαϊκισμός τον ακροδεξιό λαϊκισμό του Όρμπαν. Κάνετε το μεγαλύτερο δώρο στον Όρμπαν. Φτιάξατε τον Όρμπαν, σας θέλει ο Όρμπαν και θέλετε τα δύο άκρα να παίζουν ο ένας με τον άλλον. Εμείς σε αυτό θα ακολουθήσουμε τη φωνή της λογικής, τη μεσαία οδό. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κέλλας, από τη Νέα Δημοκρατία, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν σχέδιο νόμου η Κυβέρνησή μας βάζει τάξη στο χαοτικό τοπίο της πολυνομίας, διοικητικής αβελτηρίας και ιδεοληψιών, που κληροδότησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία μεταξύ 2016-2018 ψήφισε τρία σχετικά νομοσχέδια για τη διεθνή προστασία, ενώ προστέθηκαν κι άλλες τροποποιητικές διατάξεις σε άλλα δύο νομοσχέδια. Το αποτέλεσμα ήταν ένα διαλυμένο σύστημα ασύλου, για το οποίο όποιος τόλμησε να ασκήσει κριτική, είτε προερχόταν από τοπικές κοινωνίες είτε από τους ΟΤΑ, χαρακτηρίζονταν ως ξενοφοβικός ή στην καλύτερη περίπτωση ως ακραίος. Αυτή είναι η αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι, επίσης γεγονός ότι αφήσατε εξήντα επτά χιλιάδες αιτήσεις ασύλου αδιεκπεραίωτες. Είναι αλήθεια ότι δεκατέσσερις χιλιάδες προσφυγές είναι σε εκκρεμότητα. Είναι γεγονός ότι το 60% των οργανικών θέσεων ήταν κενές. Για ποιο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής μιλάτε; Τίποτα δεν υπήρχε. Και συν τοις άλλοις καταστρατηγήσατε εν τοις πράγμασι και τη Συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας επαναπροωθώντας μόλις χίλια οκτακόσια άτομα μέσα σε τέσσερα χρόνια. Και βαφτίσατε και το μεταναστευτικό ζήτημα προσφυγικό. Από την ημέρα που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας πραγματοποιούμε σταθερά βήματα ανάκαμψης. Στέλνουμε μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση και με παρρησία ότι η χώρα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Όλοι πλέον αντιλαμβάνονται ότι στην Ελλάδα υπάρχει μία σοβαρή Κυβέρνηση που προστατεύει τα σύνορα και υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα. Πέρα από τη φύλαξη των συνόρων, η οποία εντατικοποιείται βαθμηδόν σε Αιγαίο και Έβρο, δημιουργούμε προαναχωρησιακά κέντρα για όσους δεν δικαιούνται άσυλο. Στόχος μας είναι οι επαναπροωθήσεις και οι επιστροφές μέχρι το τέλος του 2020 να φτάσουν τις 10.000. Παράλληλα και σύμφωνα με τις δεσμεύσεις μας επιταχύνουμε και αυστηροποιούμε τις διαδικασίες ασύλου. Αφ' ενός μεν το χρονικό διάστημα ολοκλήρωσης της εξέτασης αιτήσεων ορίζεται από τους έξι έως εννέα μήνες για την κανονική διαδικασία και από είκοσι έως τριάντα μέρες για τις περιπτώσεις της ταχύρρυθμης, όταν δηλαδή πρόκειται για ευάλωτους αιτούντες, για όσους συνιστούν κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη, καθώς και για όσους βρίσκονται στα σύνορα ή έχουν παραπλανήσει τις αρχές ή δεν συνεργάζονται κατά τη λήψη δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Αφ' ετέρου όσοι παραβιάζουν τους όρους και τους κανονισμούς λειτουργίας των κέντρων, θα έρχονται αντιμέτωποι με τη διακοπή της στέγασης, ενώ όσοι δεν συμμορφώνονται με τις αποφάσεις της μεταφοράς τους σε άλλες δομές, η αίτησή τους θα εξετάζεται κατά απόλυτη προτεραιότητα, λαμβάνοντας υπ' όψιν το στοιχείο της μη συμμόρφωσης τους ως ένα στοιχείο ικανό να παρακινήσει τη διαδικασία επιστροφής τους. Συγχρόνως, αλλάζει και η διαδικασία προσφυγής στον δεύτερο βαθμό και στα δικαστήρια. Κατ' αρχάς δεν θα δίνεται το έντυπο προσφυγής άμεσα, αλλά θα πρέπει να συντάσσεται έντυπο αιτιολόγησης της προσφυγής του αιτούντος. Οι επιτροπές προσφυγών θα συνεχίσουν τη λειτουργία τους, αλλά θα στελεχώνονται από δικαστικούς λειτουργούς, ενώ οι προσφυγές θα μεταφέρονται στα διοικητικά πρωτοδικεία Αθηνών και Θεσσαλονίκης τα οποία μπορούν να ανταποκριθούν με ταχύτητα στην εκδίκαση των αιτήσεων ακυρώσεως και όπου μπορούν να ορίζονται σύντομες προθεσμίες τόσο για την εκδίκαση των υποθέσεων όσο και για την έκδοση των αποφάσεων. Περαιτέρω, επιταχύνονται οι επιστροφές. Από την απόφαση απόρριψης της αίτησης σε πρώτο βαθμό θα είναι δυνατή η επιστροφή των αιτούντων, εφόσον δεν υποβάλλουν προσφυγή. Διότι σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος, ο αιτών θα κρατείται. Εντούτοις εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι θα λαμβάνεται μέριμνα για την πλήρη προστασία των δικαιωμάτων και της ιδιωτικότητας των προσφευγόντων. Ακόμη λαμβάνονται τρία μέτρα, σε πεδία τα οποία μέχρι πρότινος ευνοούσαν τη μετανάστευση. Το πρώτο είναι η εύρεση εργασίας. Ο αιτών θα έχει τη δυνατότητα να εργαστεί, εφόσον η αίτηση του δεν έχει απαντηθεί μέσα σε έξι μήνες από την υποβολή του αιτήματός του. Εύλογα αντιλαμβάνεται κανείς ότι αυτό θα αποθαρρύνει τη μετανάστευση σε συνδυασμό με το δεύτερο μέτρο που είναι η κατάρτιση λιστών ασφαλών χωρών καταγωγής καθώς και ασφαλών τρίτων χωρών. Μέσω των λιστών θα επιταχύνεται η διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων και θα επιταχύνονται οι επιστροφές, εφόσον ο αιτών που έρχεται ή έχει διέλθει μέσα από ασφαλή χώρα, συνεπάγεται ότι η αίτηση του απορρίπτεται ή αντίστοιχα ότι η Ελλάδα δεν είναι υπεύθυνη για την εξέταση του αιτήματός του. Στο νέο αυτό πλαίσιο προστίθεται και η απαλοιφή του μετατραυματικού στρες ως λόγου ευαλωτότητας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν σχέδιο νόμου η Κυβέρνησή μας ενοποιεί διάσπαρτες διατάξεις και χαράζει μεταναστευτική πολιτική, η οποία επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ είχε καταργηθεί. Την ίδια στιγμή προχωρά στον διαχωρισμό του προσφυγικού από το μεταναστευτικό. Το άσυλο είναι ιερό και πρέπει να χορηγείται σε όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Το μεταναστευτικό είναι ένα φαινόμενο γεωπολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό. Όμως, η πατρίδα μας δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος μόνη της ούτε διαθέτει τον πληθυσμό και τις υποδομές, ώστε να φιλοξενήσει και να αφομοιώσει όλους αυτούς τους ανθρώπους. Με την υπερψήφιση του παρόντος σχεδίου νόμου διασφαλίζουμε τη νομιμότητα προσαρμόζοντάς την εθνική νομοθεσία στις σύγχρονες προκλήσεις. Παράλληλα, συνεχίζουμε να δίνουμε τη μάχη για τη διεθνοποίηση του ζητήματος. Εντούτοις, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους, διότι δεν είμαστε Κυβέρνηση προθύμων όπως οι προκάτοχοί μας, αλλά είμαστε Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Κομνηνάκα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο μόνο κατά ευφημισμό θα μπορούσε να πει κανείς ότι ρυθμίζεται η διεθνής προστασία, αφού η Κυβέρνηση επιδιώκει να περάσει κυριολεκτικά από κόσκινο τις αιτήσεις για τη χορήγηση ασύλου αλλά και συνολικά να εντείνει τον κατασταλτικό χαρακτήρα στις διαδικασίες υποδοχής χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών, που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη χώρα μας. Όχι μόνο προχωράτε στο ξεσκαρτάρισμα των αιτήσεων ασύλου με το εφεύρημα του λεγόμενου προσφυγικού προφίλ, αλλά πάτε και ένα βήμα παραπέρα. Για να εξακριβωθεί - λέτε - εάν συντρέχει κίνδυνος δίωξης ή βλάβης, εξετάζετε τις περιστάσεις που επικρατούν όχι γενικά στη χώρα καταγωγής του, αλλά αρκεί να κριθεί ασφαλές, με τα δικά σας βέβαια μέτρα και σταθμά, ένα τμήμα μόνο της χώρας καταγωγής. Υλοποιείται, δηλαδή, η εδώ και χρόνια κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης - που στήριξε βέβαια και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - με την οποία επιδιώκεται να θεωρείται πρόσφυγας μόνο αυτός που φεύγει από συγκεκριμένη εμπόλεμη περιοχή, αφού, πρώτα τα γεράκια του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης αιματοκύλισαν και καταλήστεψαν επί χρόνια τις χώρες τους, με την αμέριστη πάντα συμπαράσταση των κυβερνήσεων μας. Για να μην κάνουν πως ξεχνάνε όσοι όψιμα καταλήφθηκαν από φιλειρηνικά αισθήματα, από ποια λιμάνια ξεκίνησαν τα νατοϊκά και ευρωπαϊκά αεροπλανοφόρα των διαβολικά καλών σύμμαχων σας, βομβαρδίζοντας ένα χρόνο πριν τη Συρία! Από τις ίδιες βάσεις που εφοδιάζονταν και μακέλευαν πριν το Αφγανιστάν, το Ιράκ παλαιότερα και άλλους τόσους λαούς που σήμερα βαφτίζετε παράτυπους μετανάστες. Και τι λέτε σήμερα στους χιλιάδες αυτούς ξεριζωμένους; Να βρουν μια ήσυχη γωνιά να επιστρέψουν στον τόπο τους μέχρι να έρθει η επόμενη «Πηγή Ειρήνης» να τους αποτελειώσει. Δεν μου επιτρέπει ο χρόνος να αναφερθώ εκτενώς σε μία σειρά ρυθμίσεις που καθιστούν ουσιαστικά ανέφικτη την πρόσβαση στη διεθνή προστασία, κουρελιάζοντας κυριολεκτικά τη Συνθήκη της Γενεύης. Ωστόσο, έχοντας από πρώτο χέρι βιώσει τις συνθήκες που επικρατούν στο κολαστήριο του ΚΥΤ της Μόριας σε όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του, μου προκαλεί πραγματικά έκπληξη αυτή η ρύθμιση για τη δυνατότητα αποκλεισμού από τις όποιες υλικές συνθήκες διαβίωσης στην περίπτωση που ο αιτών άσυλο δεν συμμορφώνεται με τους κανονισμούς λειτουργίας των κέντρων φιλοξενίας. Αλήθεια, ποιοι είναι οι κανονισμοί λειτουργίας που μπορεί άνθρωπος να σεβαστεί στο ΚΥΤ της Μόριας χωρητικότητας δυόμισι χιλιάδων ανθρώπων, όπου στοιβάζονται σήμερα πάνω από δεκατέσσερις χιλιάδες; Κοντά πέντε χιλιάδες είναι στην Βιάλ και έξι χιλιάδες στο Βαθύ της Σάμου και πάει λέγοντας. Μπορεί πράγματι να φανταστείτε κανόνες λειτουργίας, όταν τους δεκατέσσερις και πλέον χιλιάδες της Μόριας εξετάζουν δύο γιατροί το πρωί και ένας το απόγευμα, ενώ για πολύ καιρό το ΚΥΤ λειτουργούσε με μόλις έναν γιατρό; Και αυτές οι συνθήκες σίγουρα οξύνθηκαν για όσο διάστημα οι χιλιάδες εγκλωβισμένοι αποκλείονταν από την πρόσβαση στις δημόσιες δομές υγείας, ενώ ήταν απαγορευτικός ο εμβολιασμός των ανήλικων παιδιών που είναι κάτι λιγότερο από τον μισό πληθυσμό των εγκλωβισμένων σήμερα στο ΚΥΤ της Μόριας. Ωστόσο, αυτό που τελικά κάνει εκρηκτική την κατάσταση στο ΚΥΤ της Μόριας και σε όλα τα ΚΥΤ των νησιών με τους σοβαρούς κινδύνους και για την ίδια τη δημόσια υγεία δεν κρίνεται από το αν στους αιτούντες άσυλο θα δοθεί τελικά ΑΜΚΑ ή κάρτα υγείας, αλλά από τις τεράστιες ελλείψεις σε υγειονομικό προσωπικό, την έλλειψη υλικών και φαρμάκων, και το εξαντλημένο προσωπικό που υπερβάλει εαυτόν όχι μόνο μέσα στις δομές αλλά και στα νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας της Σάμου, της Λέσβου, της Χίου και στις περιοχές κοντά στα κέντρα κράτησης, που έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα όρια των αντοχών τους. Είναι ξεκάθαρο ότι με αυτούς τους όρους είναι αδύνατο να διασφαλιστούν υπηρεσίες πρόληψης, έγκαιρης διάγνωσης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης για να διασφαλίζεται στοιχειωδώς η προστασία της υγείας τόσο αυτών των ανθρώπων που διαβιούν πραγματικά σε συνθήκες υγειονομικής βόμβας, αλλά και για την ίδια τη δημόσια υγεία. Αντίθετα, αυτό θα προϋπέθετε την πλήρη κρατική χρηματοδότηση, αξιοποιώντας και τα όποια ευρωενωσιακά κονδύλια για τη στελέχωση των δημόσιων μονάδων υγείας, τον εξοπλισμό τους, την ανάπτυξη και στελέχωση των ιατρείων και μέσα στους χώρους φιλοξενίας με μόνιμο και πλήρους απασχόλησης προσωπικό και όχι με τα μπαλώματα των συμβασιούχων. Οι ρυθμίσεις, λοιπόν, που φέρνετε όχι μόνο δεν θα βελτιώσουν τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στα κολαστήρια που φτιάξατε τόσο εσείς όσο και προκάτοχοί σας, αλλά θα διαμορφώσουν πιο εκρηκτικές καταστάσεις γενικεύοντας τις συνθήκες εγκλωβισμού στην ενδοχώρα. Γιατί τον απαράδεκτο εγκλωβισμό, που κάνει τον βίο αβίωτο τόσο για τους πρόσφυγες και μετανάστες όσο και για τους κατοίκους των νησιών μας, τον αφήνετε άθικτο αφού δεν στοχεύετε στην πηγή που τον γεννά: την απαράδεκτη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, αλλά και τις Συνθήκες Σένγκεν και Δουβλίνου, που, όπως και η προηγούμενη Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, φυλάτε ως κόρη οφθαλμού και διαγκωνίζεστε σήμερα ποιος καλύτερα θα τις υπηρετεί. Λύση πραγματική, ολοκληρωμένη και ανθρώπινη δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτήν την οποία σταθερά προβάλλει το ΚΚΕ για κλείσιμο όλων των hot spots και μεταφορά των προσφύγων και μεταναστών σε ανθρώπινες δομές φιλοξενίας που θα λειτουργούν με κρατική ευθύνη και επαρκές μόνιμο προσωπικό στην ενδοχώρα και από εκεί στις χώρες πραγματικού προορισμού τους. Και βέβαια η αποδέσμευση από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και το κλείσιμο των αμερικανονατοϊκών βάσεων που σπείρουν τον πόλεμο και την προσφυγιά στους λαούς.
Τον λόγο έχει ο κ. Σπανάκης από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κύριοι και κυρίες συνάδελφοι, σε λίγο η Βουλή των Ελλήνων καλείται να ψηφίσει ένα νομοθέτημα, ένα πλαίσιο κανόνων στο ζήτημα του μεταναστευτικού προβλήματος αφήνοντας πίσω ένα παρελθόν που δεν άξιζε στη δημόσια διοίκηση και σε ένα τεράστιο εθνικό και ευρωπαϊκό θέμα, όπως είναι το μεταναστευτικό, ένα νομοθέτημα που βάζει κανόνες ουσιαστικούς και καίριους στο ζήτημα αυτό, ένα νομοθέτημα που στην εφαρμογή του θα στείλει πολλαπλά μηνύματα στους διακινητές ψυχών και σε όσους εργαλειοποιούν το ζήτημα αυτό. Σε λίγο η πατρίδα μας θα έχει έναν νέο νόμο με ουσιαστικούς όρους που θα παραπέμπουν σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου και μια Ελλάδα της αληθινής αλληλεγγύης. Και όταν λέμε αλληλεγγύη δεν μιλάμε για την αλληλεγγύη του ΣΥΡΙΖΑ ούτε για τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Γιατί αυτό είναι το τραγούδι που ταιριάζει στην παράταξή σας, καθώς οι Έλληνες ακόμα περιμένουν να έρθει η ελπίδα από το 2015 που υποσχεθήκατε. Επιτέλους, σταματήστε να λέτε ψέματα, σταματήστε να κινδυνολογείτε, σταματήστε να διχάζετε, σταματήστε τον οπισθοδρομικό και αδιέξοδο λαϊκισμό σας! Δεν αξίζει στην Ελλάδα αυτό το κλίμα το πολιτικό που εσείς καλλιεργείτε, γιατί έτσι μάθατε μια στείρα κριτική, μια αδιέξοδη συζήτηση σε κάθε θέμα είτε αφορά την εξωτερική πολιτική είτε αφορά την εθνική οικονομία. Η Νέα Δημοκρατία έχει κριθεί στην διαδρομή της όπως κρίθηκε και στις 7 Ιουλίου από τον ελληνικό λαό. Καταλάβετέ το, αντέξτε το. Εμείς έχουμε σχέδιο δράσης, προάγουμε μια ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου. Γιατί πολύ απλά εμείς πιστεύουμε στην Ευρώπη. Ο Πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη προβεί σε ουσιαστικές παρεμβάσεις για επιμερισμό του μεταναστευτικού προβλήματος κάτι που εσείς όχι μόνο δεν σκεφτήκατε, όχι μόνο δεν τολμήσατε, αλλά εγκλωβιστήκατε στην αριστερή ιδεοληψία σας, στις θεωρητικές σας αναζητήσεις. Εμείς, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, είμαστε πολύ περήφανοι που ανήκουμε στην κεντροδεξιά πτέρυγα του Κοινοβουλίου, που υπηρετούμε την κεντροδεξιά ιδεολογία. Εμείς οι κεντροδεξιοί δεν διχάζουμε τους Έλληνες, δεν επιλέγουμε το κοινό που θα μιλήσουμε γιατί σεβόμαστε το σύνολο των Ελλήνων ανεξάρτητα από την ιδεολογική τους αφετηρία. Μετά την τοποθέτηση του κ. Τσίπρα ένα είναι βέβαιο, ότι δεν μπορείτε να ξεπεράσετε το μετεκλογικό στρες. Καταλαβαίνω ότι σήμερα έπρεπε να μιλήσει στο δικό του κοινό, να το συσπειρώσει. Ξέρω ότι έχετε προβλήματα. Όμως, δεν μπορείτε στο όνομα της συσπείρωσης του δικού σας κοινού, να τραυματίζετε την εθνική ενότητα, τον προβληματισμό της κοινής γνώμης και των τοπικών κοινωνιών σε κάθε γωνιά της χώρας, για άμεση επίλυση ενός σοβαρού εθνικού προβλήματος, ενός ευρωπαϊκού προβλήματος όπως είναι το μεταναστευτικό. Θα δανειστώ τον τίτλο του βιβλίου του πρώην συντρόφου σας κ. Αλέξη Μητρόπουλου για να σας πω ότι επιτέλους ήρθε η ώρα της αυτοκριτικής και της ευθύνης για την Ελλάδα και την Αριστερά. Γιατί πρώτα πρέπει να κάνετε την αυτοκριτική σας και μετά να έρθετε εδώ να ψηφίσετε ένα νομοσχέδιο που έχει αρχές, όπως ο σεβασμός των δικαιωμάτων όσων αιτούνται άσυλο, η απαίτηση οι αιτούντες να συνεργάζονται με τις εθνικές αρχές και να σέβονται τους νόμους της χώρας, η ένταξη στο σύστημα ασύλου μόνο εκείνων που πραγματικά είναι πρόσφυγες και συμμορφώνονται προς τις υποχρεώσεις τους, η γρήγορη απένταξη από το σύστημα ασύλου όσων υποβάλλουν αίτημα μόνο και μόνο για να καθυστερήσουν την απομάκρυνσή τους από την Ελλάδα, ενώ δεν έχουν καμμία πρόθεση να ενταχθούν. Στόχος είναι επίσης η ολοκλήρωση όλων των σχετικών διαδικασιών εντός τριμήνου. Άλλους στόχους που έχει αυτό το νομοσχέδιο είναι να διαμορφωθεί επιτέλους ένα σύστημα ασύλου δίκαιο αλλά και αυστηρό, να τεθούν κανόνες, να δομηθεί ένα σύστημα που θα εξαλείφει τις ιδεοληψίες εξαιτίας των οποίων οδηγηθήκαμε σε άγνωστο αριθμό αλλοδαπών που δεν μπορούν να τους εντοπίσουν οι αρχές, συνεπώς δεν επιστρέφονται στις χώρες καταγωγής τους. Με τις προωθούμενες διατάξεις προβλέπεται ρητά ότι η παραβίαση των όρων και κανονισμών λειτουργίας των κέντρων υποδοχής και ταυτοποίησης έχει ως συνέπεια την διακοπή της στέγασης των αιτούντων. Για πρώτη φορά προβλέπεται ότι σε περίπτωση που ένας αλλοδαπός κατά την υποδοχή δεν συμμορφωθεί προς την απόφαση μεταφοράς του σε άλλη δομή, τεκμαίρεται ότι δεν επιθυμεί την προστασία και παραπέμπεται σε διαδικασίες επιστροφής. Μετά την καταγραφή, εφόσον οι αιτούντες τελικά παραμένουν στο σύστημα, αλλά δεν συμμορφώνονται προς τις αποφάσεις μεταφοράς, τότε η αίτηση τους εξετάζεται με ταχείς διαδικασίες εντός τριών ημερών. Μεταφέρονται οι ορισμοί της οδηγίας ως προς το τι συνιστά «μέλη οικογένειας». Αλλάζει το καθεστώς κράτησης. Θεσπίζονται κλιμάκια ταχείας συνδρομής της Υπηρεσίας Ασύλου. Η προκαταγραφή και η καταγραφή, γίνονται πλέον με δομημένο σύστημα. Ρυθμίζεται το ζήτημα των ιατρικών βεβαιώσεων. Προτείνεται κατάλογος ασφαλών χωρών καταγωγής και ασφαλών τρίτων χωρών. Μπαίνει τέλος στην «παραγωγή» προσφυγών που είχαμε έως σήμερα, λόγω των λανθασμένων νομοθετικών επιλογών Προβλέπεται η αυτοπρόσωπη παράσταση των αιτούντων σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, από την Υπηρεσία Ασύλου μέχρι και στη δικαιοσύνη, υπηρεσίες ασύλου που εσείς υποβαθμίσατε με τον τρόπο σας και η σημερινή πολιτική ηγεσία με τις διαδικασίες που προχωρά το τελευταίο διάστημα αναβαθμίζει για να πετύχουμε τον σκοπό μας. Επίσης, προβλέπεται ότι η διάρκεια των δελτίων αιτούντος άσυλο, συνδέεται με την έκδοση της απόφασης. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, να πω ότι δεν μπορείτε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να ασκείτε κριτική για την εξωτερική μας πολιτική όταν έγκυρες εφημερίδες, όπως η σημερινή «ΕΣΤΙΑ», μιλούν για στρατηγική νίκη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη σε θέματα κεφαλαιώδους σημασίας για την ελληνική εθνική μειονότητα στην Αλβανία. Για τους παραπάνω λόγους, λοιπόν, καλώ όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου να υπερψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο που βάζει τις βάσεις, θέτει τους κανόνες για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα όπως είναι το μεταναστευτικό. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Αγαθοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Και τι δεν ακούσαμε σήμερα σε αυτήν την Αίθουσα. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, έχω την εντύπωση ότι σήμερα ήταν μία από τις πιο ευτυχισμένες σας ημέρες στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Σας δόθηκε η ευκαιρία με το παρόν νομοσχέδιο να ξεδιπλώσετε όλη σας την ξενοφοβική ρητορική, χαϊδεύοντας φυσικά και τα συντηρητικά αυτιά ενός ακροατηρίου που πολύ θα θέλατε να το έχετε από κοντά. Βρήκατε ευκαιρία να αναπαράξετε όλα τα οπισθοδρομικά σχόλια των τελευταίων ημερών. Μάλιστα ένα από τα αγαπημένα σας θέματα ήταν και η προσβολή των εθνικών μας συμβόλων με αφορμή την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου και συγκεκριμένα την παρέλαση της Νέας Φιλαδέλφειας και τα κορίτσια που έκαναν το δρώμενο του Μόντι Πάιθον. Μάλιστα, ο κ. Κουμουτσάκος είπε ότι οι πρόγονοί μας δεν έχυσαν το αίμα τους για να μπορούν σήμερα κάποιοι να ξεφτιλίζουν τα ιερά μας σύμβολα. Αμέλησε, όμως, να πει ότι οι πρόγονοί μας δεν έχυσαν το αίμα τους ούτε για να εξισώνεται ο φασισμός και ο ναζισμός σήμερα με τον λαϊκισμό ούτε για να εξισώνεται η Εθνική Αντίσταση με τον εθελοντισμό. Είναι ντροπή να ακούγονται αυτά από τα χείλη της σημερινής Κυβέρνησης. Είναι ντροπή, επίσης, εδώ σήμερα, γιατί ακούστηκαν πάρα πολλά, ακροδεξιά στοιχεία αυτής εδώ της παράταξης, διότι έχετε στους κόλπους σας και τέτοια, με δικαιωματικό φερετζέ να αναφέρονται στην απόφαση για την Ιρανή πρόσφυγα, την Σαραρέ, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο, ο Άρειος Πάγος, τελικά δεν την απέλασε, έβγαλε απόφαση μη απέλασής της και να δηλώνετε ότι υποτίθεται χαίρεστε γι' αυτήν την απόφαση. Ξέρετε γιατί χαίρεστε; Γιατί ήταν μία και μόνο γυναίκα, λες και δεν ξέρετε ότι όλες οι γυναίκες, οι περισσότερες γυναίκες σε αυτά τα κράτη υποφέρουν και δέχονται βία και μπορεί να είναι και αυτός λόγος εξόντωσής τους. Κάνετε πως δεν το ξέρετε; Άρα, γιατί έρχεστε και καταργείτε σήμερα την εξατομικευμένη εξέταση των αιτημάτων και καθορίζετε κατάλογο ασφαλών τρίτων χωρών, λες και αυτές οι ασφαλείς τρίτες χώρες εγγυώνται ότι οι άνθρωποι οι οποίοι θα επιστρέψουν σε αυτές θα ζουν με ασφάλεια; Όλα αυτά έχουν ένα και μόνο στόχο και μάλιστα το λέτε και καθαρά, δεν έχετε πρόβλημα να το πείτε αυτό. Ο στόχος αυτός είναι οι περισσότερες επαναπροωθήσεις. Αντί, λοιπόν, για την κωδικοποίηση που ευαγγελίζεστε, στην πραγματικότητα κυρώνετε ξανά τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την αυστηρότερη δυνατή κατεύθυνση, με συνέπεια να απορρίπτονται όλο και περισσότερα αιτήματα και να καταστρατηγούνται τα δικαιώματα των ανθρώπων αυτών, καθώς και το Διεθνές Δίκαιο. Τολμήσατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ μέσα να ειρωνευτείτε τους ανθρώπους που πάσχουν από μετατραυματικό στρες και μάλιστα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, αναφερόμενος σε αυτό, μίλησε για φάμπρικα νομιμοποιητικών εγγράφων με δικαιολογία το μετατραυματκό στρες. Είναι ντροπή και γινόμαστε διεθνώς ρεζίλι με τέτοιες δηλώσεις, διότι, αν είχατε ασχοληθεί έστω και στο ελάχιστο, θα ξέρατε ότι στα εγχειρίδια του ΠΟΥ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, για την υγειονομική πολιτική για πρόσφυγες και μετανάστες θα βλέπατε κατ' αρχάς, ότι για να υπάρχει δημόσια υγεία σε μια χώρα που έχει τέτοιους πληθυσμούς είναι υποχρέωσή της να υπάρχει μέλημα για την υγεία των προσφύγων και των μεταναστών, γιατί αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη δημόσια υγεία η κάλυψη των πληθυσμών αυτών, ενώ εσείς έρχεστε και κάνετε ακριβώς το αντίθετο, έρχεστε και συρρικνώνετε το δικαίωμα πρόσβασής τους στην υγεία, περιορίζοντάς το μόνο σε επείγοντα περιστατικά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Πώς μιλάτε για ασφάλεια, που την κάνατε σημαία, του γενικού πληθυσμού, όταν δεν σας ενδιαφέρει η υγειονομική ασφάλεια του ελληνικού πληθυσμού; Αν συμβουλευόσασταν τα εγχειρίδια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, θα βλέπατε ότι υπάρχει ειδική αναφορά στις εκθέσεις αυτές για το μετατραυματικό στρες, διότι δεν είναι μια φάμπρικα πλαστών δικαιολογητικών, αλλά μια σοβαρή πάθηση που μπορεί να έχει τις αιτίες της σε όλες τις φάσεις της μετανάστευσης - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - από τις χώρες καταγωγής μέχρι και καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού τους. Η εμπειρία και τα στοιχεία των ερευνών δείχνουν ότι το μετατραυματικό στρες μπορεί να κυμανθεί σε πολύ μεγάλα ποσοστά του πληθυσμού αυτού, σε αντίθεση με τα μηδαμινά του γηγενή πληθυσμού και κυρίως αφορά μικρά παιδιά και εφήβους, ασυνόδευτους, αλλά και όχι μόνο. Θα κλείσω λέγοντας ότι, αν θα καταφέρετε να μειώσετε τις ροές και να αυξήσετε τις επιστροφές, μένει να το δούμε. Ο μη σχεδιασμός, που είχατε μέχρι τώρα, δεν δίνει πολύ αισιόδοξα μηνύματα, γι' αυτό, όμως, που φαίνεται - και είμαστε σίγουροι - είναι ότι μετατρέπετε την Ελλάδα σε ένα αστυνομοκρατούμενο κράτος και σε μια χώρα καταστολής. Εδώ, κύριε Χρυσοχοΐδη, σας αξίζουν προσωπικά συγχαρητήρια, διότι καταφέρατε να κάνετε την Αστυνομία, αλλά και τις Ένοπλες Δυνάμεις, παρούσα παντού, στους ελέγχους των αιτήσεων ασύλου, στους ελέγχους για το κάπνισμα, στους ελέγχους προβολής ταινιών, παντού. Αυτή είναι η Ελλάδα της Νέας Δημοκρατίας και εσείς είστε ο καλύτερος Υπουργός της αυτήν τη στιγμή. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ζήσης Τζηκαλάγιας από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτάνοντας σήμερα προς το τέλος της συζήτησης αυτού του πολύ σημαντικού νομοσχεδίου, προβληματιζόμουν σε τι να αναφερθώ μιας και υπάρχουν πολλές επικαλύψεις, πολλά πράγματα, τα ίδια και σημαντικά ειπώθηκαν αρκετές φορές από τους συναδέλφους. Έτσι, λοιπόν, θα σηκώσω την πετσέτα από την αγαπητή συνάδελφο, τη νεαρή - δεν είναι κακό - του ΣΥΡΙΖΑ και θέλω να της πω ότι η Νέα Δημοκρατία είναι η μεγάλη λαϊκή φιλελεύθερη και πατριωτική κεντροδεξιά παράταξη, η οποία, αν τώρα έχει κάποια ακροδεξιά στοιχεία, όπως εσείς λέτε, δεν ξέρω αν είναι χειρότερο από τα πολλά ακροαριστερά στοιχεία που εσείς έχετε στην παράταξή σας. Συζητάμε σήμερα, αφού έγινε πολύ μεγάλη διαβούλευση, αυτό το πολύ σημαντικό νομοσχέδιο για το προσφυγικό και για το μεταναστευτικό. Είμαι Βουλευτής της Καστοριάς. Προέρχομαι από μια περιοχή της οποίας θέλω να περιγράψω έτσι με λίγα λόγια τις διαφορετικές εικόνες που υπήρχαν είκοσι επτά - είκοσι οκτώ χρόνια πριν, το 1991-1992, με σήμερα. Τότε ήμουν νεαρός ειδικός ιατρός που είχα επιστρέψει στην περιοχή μου κάνοντας το αγροτικό μου και σήμερα είμαστε είκοσι οκτώ χρόνια μετά. Υπάρχουν κάποιες σημαντικές ομοιότητες, αλλά και εξίσου σημαντικές διαφορές. Μια σημαντική ομοιότητα είναι ότι και τότε υπήρχε ένας Μητσοτάκης, ο αείμνηστος Κωνσταντίνος, στην πρωθυπουργία της χώρας και σήμερα είναι στην πρωθυπουργία της χώρας ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Τότε μια μεγάλη διαφορά ήταν προς την κατεύθυνση των ροών. Τότε πηγαίνοντας προς το αγροτικό ιατρείο έβλεπα - ίσως είναι βαριά η έκφραση - τις ορδές, τα μεγάλα πλήθη των μεταναστών που έρχονταν από τη γειτονική Αλβανία και ήταν και οικονομικοί μετανάστες, γιατί είχαν πολύ σοβαρά οικονομικά προβλήματα στη χώρα τους, αλλά και πολιτικοί πρόσφυγες, από την στιγμή που έφευγαν από ένα ανελεύθερο καθεστώς, το οποίο τους είχε οδηγήσει σε πάρα πολλά δεινά. Ο ελληνικός λαός και οι ελληνικές αρχές τούς υποδέχονταν με καλοσύνη, με αγάπη, με συμπάθεια, με αισθήματα φιλοξενίας. Τότε η οικονομική κατάσταση ήταν καλύτερη και κυρίως από το περίσσευμα, αλλά και πολλοί από το υστέρημα τούς περιέθαλψαν. Είχαν γίνει και τότε δομές. Άνοιξαν κατασκηνώσεις για οικογένειες και οι οικογένειες ήταν κυρίως Βορειοηπειρωτών ομογενών μας συμπατριωτών, αλλά και άλλα στρατόπεδα, οπού φιλοξενούνταν καθαυτού Αλβανοί πολίτες και είδαν τη φροντίδα της ελληνικής πολιτείας σε όλα τα επίπεδα, και την υγειονομική και την μορφωτική αργότερα, και το ότι τους βάλαμε στα σπίτια μας, τους φροντίσαμε και έκαναν την προκοπή που έκαναν τα επόμενα χρόνια. Τώρα οι ροές έχουν αντίθετη κατεύθυνση. Συναντάμε στους δρόμους πολίτες από χώρες που δεν είχαμε συνηθίσει - και να μην θεωρηθεί αυτό ρατσιστικό - και είναι πιο σκούροι. Γιατί; Γιατί είναι πιο πολύ από χώρες είτε της Υποσαχάριας Αφρικής είτε, αν θέλετε, και από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Είναι πάρα πολύ λίγοι οι πρόσφυγες από την Συρία, από εκεί που είναι εμπόλεμη η κατάσταση. Τώρα αυτοί πορεύονται λάθρα, θα έλεγα, δηλαδή ακολουθούν διαδρομές, μπαίνουν σε οικήματα, σε αγροικίες, σε σπίτια και υπάρχει ένα αίσθημα ανασφάλειας στους πολίτες. Με αυτό το νομοσχέδιο το κύριο μέλημα της Κυβέρνησης είναι πρώτα και πάνω απ' όλα να εμπεδώσει το αίσθημα της ασφάλειας στους Έλληνες πολίτες και από 'κει και πέρα, επειδή υπάρχει μια κατάσταση την οποία κληρονομήσαμε και την κληρονομήσαμε γιατί όταν ήσασταν πάλι αντιπολίτευση πριν από πέντε χρόνια - δεν λέω ότι έχετε την πλήρη ευθύνη, αλλά έχετε καθοριστική ευθύνη - έγνεφε ο Πρόεδρός σας προς αυτές τις χώρες, προς αυτούς τους πολίτες να έρθουν στην Ελλάδα, ότι η Ελλάδα είναι ο παράδεισος και έχει τη δυνατότητα να τους φιλοξενήσει και να τους αντιμετωπίσει και έτσι τώρα η Κυβέρνηση με σοβαρότητα και υπευθυνότητα θέλει να δώσει λύση σε αυτά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Χωρίζουμε τους πρόσφυγες από τους μετανάστες. Δίνουμε λύση στην πηγή. Δείχνουμε ότι είμαστε σοβαρή χώρα. Όσον αφορά την ευαλωτότητα, όπως και να το πάρει κανείς, από ιατρική άποψη δεν είναι δυνατόν να είναι το 85% των προσερχομένων με μετατραυματικό στρες. Πάλι θα υπάρχει με τη νέα νομοθετική πρόβλεψη, αλλά θα υπάρχουν συγκεκριμένες ιατρικές βεβαιώσεις και πιστοποιήσεις, οι οποίες δεν θα επιδέχονται αμφισβήτησης. Πρέπει να πείσεις ότι είσαι σοβαρή χώρα, ότι όλες οι δομές σου δουλεύουν με πρόγραμμα, ότι όποιος δικαιούται της περίθαλψης του πρόσφυγα θα την έχει, ότι τα παιδιά και οι οικογένειες - το είπε σήμερα ο Πρωθυπουργός - θα έχουν ιδιαίτερη μεταχείριση και από εκεί και πέρα όσοι δεν συμμορφώνονται με τους κανόνες της φιλοξενούσης χώρας, δηλαδή της Ελλάδας, είτε θα επιστρέφουν είτε θα αντιμετωπίζονται νομικά και ποινικά όπως και ο Έλληνας πολίτης που έχει παραβατική συμπεριφορά. Επειδή είναι η ώρα περασμένη και δεν θέλω να πω άλλα, θα κλείσω λέγοντας ότι εμείς σκοπεύουμε να φυλάξουμε αποτελεσματικά τα σύνορα της χώρας για να διαφυλάξουμε τη δημοκρατία και τη νομιμότητα. Η θάλασσα έχει σύνορα. Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και το Αιγαίο ανήκει στην Ελλάδα και όχι στα ψάρια του, όπως λέγατε κάποτε, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μανωλάκος από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η χορήγηση ασύλου σε πρόσφυγες δεν αποτελεί πράξη φιλανθρωπίας, αλλά υποχρέωση της χώρας μας που βασίζεται στις διεθνείς συνθήκες και στην ελληνική νομοθεσία. Η χορήγηση διεθνούς αμνηστίας, διεθνούς προστασίας σε πρόσφυγες διαχωρίζει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής, διαχωρίζει το μεταναστευτικό και τους παράτυπους μετανάστες από το προσφυγικό και τους πρόσφυγες, εκείνους των οποίων η ζωή κινδυνεύει, αν επιστραφούν στη χώρα καταγωγής τους για λόγους πολιτικούς, κοινωνικούς ή θρησκευτικούς. Καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση με γνώμονα τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και με δεδομένο ότι εμείς είμαστε η δυτική πύλη και το σύνορο της Ευρώπης, ότι εμείς είμαστε αυτοί που δεχόμαστε τον τεράστιο όγκο ροών παράτυπων μεταναστών και προσφύγων. Εμείς πρέπει να διαμορφώσουμε το νομικό πλαίσιο για την αναγνώριση των προσφύγων από τις εμπόλεμες ζώνες της Ανατολής, αυτών που κινδυνεύει η ζωή τους από τους βομβαρδισμούς και τον θάνατο, μ' ένα σύστημα ισχυρό που δεν θα μπορεί να χρησιμοποιείται καταχρηστικά από τον οικονομικό παράτυπο μετανάστη για να παραμείνει στη χώρα μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στην καθημερινή μου επαφή με τους πολίτες διαπιστώνω διαρκώς ότι η ελληνική κοινωνία, η κοινωνία της δεκαετούς κρίσης, δεν αντέχει πια τα κύματα ροών μεταναστών που μπερδεύονται με τους πρόσφυγες και δημιουργούν ασφυκτικά προβλήματα στην καθημερινότητα και δεν εννοώ βέβαια μόνο την εγκληματικότητα. Η κατάσταση στο θέμα της παράνομης εισόδου στη χώρα κινδυνεύει να βγει έξω από κάθε έλεγχο. Οι ροές εισόδου αυξάνονται και τα νησιά μας ασφυκτιούν. Κανείς υπεύθυνος ή μη δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα πόσοι είναι σήμερα οι αλλοδαποί που κυκλοφορούν στη χώρα, νόμιμοι ή παράνομοι. Εμείς, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, θέλουμε να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής των Ελλήνων και των προσφύγων, όχι του καθενός πολίτη χώρας που θέλει να δουλέψει στη χώρα μας παράτυπα, παίρνοντας τη δουλειά από τον Έλληνα επειδή δουλεύει ανασφάλιστος. Οι παράτυποι μετανάστες γνωρίζουν ότι, υποβάλλοντας καταχρηστικό αίτημα χορήγησης ασύλου, δεν μπορούν να επιστραφούν ή να απελαθούν στη χώρα καταγωγής τους, παρ' ότι δεν κινδυνεύει η ζωή τους για κάποιον πολιτικό, κοινωνικό ή θρησκευτικό λόγο. Αυτό ακριβώς θέλουμε να αλλάξουμε και το αλλάζουμε με το παρόν νομοσχέδιο, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε ή δεν ήθελε να οργανώσει υπηρεσίες ασύλου στελεχωμένες με επάρκεια, δεν κατάφερε ή δεν ήθελε να εφαρμόζονται οι διατάξεις περί ασύλου με ταχύτητα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτό το οποίο συμβαίνει στην Ελλάδα με το μεταναστευτικό και προσφυγικό δεν τιμά κανέναν. Θέλουμε το κράτος να είναι ισχυρό και να μπορεί με νόμιμες και ταχείες διαδικασίες να απομακρύνει όποιον δεν είναι πρόσφυγας και δεν δικαιούται άσυλο. Λέμε «ναι» στον ανθρωπισμό, λέμε «ναι» στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, λέμε «ναι» στη βοήθεια και στην αλληλεγγύη, αλλά θα πρέπει να υπάρχει και τήρηση κανόνων και συγκεκριμένο πλαίσιο. Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο είναι στη σωστή κατεύθυνση, γιατί για πρώτη φορά η χώρα αποκτά έναν νόμο περί ασύλου, ο οποίος ενσωματώνει τις οδηγίες που συγκροτούν το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου. Αυστηροποιούμε το πλαίσιο, βάζουμε ρητούς κανόνες με δικαιώματα και υποχρεώσεις. Έχουμε χρονικές προθεσμίες και απεντάσσουμε τους προβληματικούς και τους μη συνεργαζόμενους. Δίνουμε ταχύτητα στις διαδικασίες, γινόμαστε πλέον αποφασιστικοί και κλείνουμε όλες τις «τρύπες» του προηγούμενου συστήματος, αξιοποιώντας μάλιστα την εμπειρία από τη μέχρι τώρα λειτουργία του. Τέλος, όσον αφορά τις αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης περί σχεδίου νόμου που βασίζεται στην ιδέα της αποτροπής και της καταστολής, θα σας πω ότι η χώρα μας πρέπει επιτέλους να μπει στο επίπεδο της πράξης και όχι της θεωρίας. Ο έλεγχος παράτυπων αλλοδαπών και η επιστροφή τους στη χώρα προέλευσης ή καταγωγής τους, η καταγραφή τους, η προστασία της δημόσιας τάξης και της δημόσιας υγείας πρέπει να αποτελούν πρωταρχικό μέλημα κάθε κυβέρνησης και η δική μας Κυβέρνηση αυτό ακριβώς κάνει, γιατί θα πρέπει ο Έλληνας να αισθάνεται ασφαλής στον τόπο του, γιατί εδώ είναι η πατρίδα του, εδώ είναι το σπίτι του και όσοι έρχονται θα πρέπει να σέβονται τους κανόνες φιλοξενίας. Θα πρέπει επιτέλους όλοι να καταλάβουν ότι δεν θα παίξουμε με την ύπαρξη της χώρας. Έχουμε ευθύνη έναντι των προγόνων μας, αλλά και έναντι των απογόνων μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Ολοκληρώθηκαν οι ομιλίες των Βουλευτών. Θα σας ευχηθώ και καλό μήνα, γιατί ήδη έχει μπει ο καινούργιος μήνας εδώ και μια ώρα και ένα τέταρτο. Θα δώσω τον λόγο στους εισηγητές, εφόσον το επιθυμούν βέβαια, για να τοποθετηθούν για τρία λεπτά ο καθένας. Ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Καππάτος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιθυμώ κατά την παρέμβασή μου αυτή να επισημάνω, λόγω και της πίεσης του χρόνου, τρία σημεία που αξίζει να αναδειχθούν, την κράτηση, την επιχειρησιακή δυνατότητα και την ευθύνη μας ως κράτους δικαίου. Όσον αφορά στην κράτηση, οι ενστάσεις που διατυπώθηκαν είναι υπερβολικές, αν λάβουμε υπ' όψιν μας το γεγονός ότι κατά το άρθρο 46 υπήκοος τρίτης χώρας ή ανιθαγενής που υποβάλλει αίτηση διεθνούς προστασίας μπορεί να κρατηθεί κατ' εξαίρεση, εφόσον αυτό είναι αναγκαίο, κατόπιν ατομικής αξιολόγησης και υπό την προϋπόθεση ότι δεν μπορούν να εφαρμοστούν εναλλακτικά μέτρα. Ως εκ τούτου, η ανησυχία που αρκετοί συνάδελφοί μας εξέφρασαν δεν υφίσταται στον βαθμό που έχει εκφραστεί, από τη στιγμή που αναφερόμαστε στην εξαίρεση που μάλιστα αξιολογείται ατομικά. Επιπλέον, αν λάβουμε υπ' όψιν μας τη νομοτεχνική βελτίωση του άρθρου 46 με την προσθήκη του εδαφίου σχετικά με τη δυνατότητα των δικαστικών αρχών να αποφασίζουν επί της νομιμότητας της παράτασης κράτησης, θεωρώ ότι δεν θεμελιώνεται η επιχειρηματολογία συναδέλφων της Αντιπολίτευσης. Όσον αφορά στην ετοιμότητα και τη διαχειριστική επάρκεια της διοίκησης, θέλω να επισημάνω δύο παραμέτρους. Η πρώτη αφορά στον χαρακτήρα του νομοσχεδίου. Ο σχεδιασμός ενός κωδικοποιημένου, συνεκτικού και ξεκάθαρου νομοθετικού πλαισίου θεραπεύει ακριβώς αυτό το πρόβλημα, δηλαδή τη δυνατότητα της διοίκησης να αποκτήσει ένα συγκεκριμένο και απολύτως κατανοητό θεσμικό περιβάλλον που θα της επιτρέψει να βελτιώσει τη διαχειριστική επάρκειά της. Μάλιστα, η εισαγωγή και ανάπτυξη ενός νέου είδους δικαίου, όπως τόνισε ο ίδιος ο κύριος Υπουργός, θα προσφέρει στους δικαστικούς λειτουργούς και τις άλλες υπηρεσίες του κράτους τη θεσμική εμπειρία και την εκπαίδευση στη νέα πραγματικότητα. Έρχομαι τώρα στο τελευταίο, που είναι και το πιο σημαντικό ζήτημα, το κράτος δικαίου. Ακούσαμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πέρα από τις όποιες πολιτικές μας διαφωνίες, διατυπώσεις προσβλητικές και προκλητικές. Με ποια ακριβώς λογική μπορεί να δικαιολογηθεί ο χαρακτηρισμός ως «ανήθικων» όσων θα ψηφίσουμε το νομοσχέδιο, κύριε Βαρουφάκη; Από την άλλη, πώς ακριβώς θα βοηθήσουμε την κοινωνία να λύσει τα προβλήματα της, όταν απευθυνόμαστε σε κατώτερα ένστικτα και καταφεύγουμε σε λαϊκίστικες και πολιτικά ανέξοδες κραυγές που υπονομεύουν κάθε συγκροτημένη προσπάθεια για κοινωνική ειρήνη; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μια δύσκολα διαχειρίσιμη ευρωπαϊκή κρίση έπεσε στην Ελλάδα το βάρος της πρώτης υποδοχής και ταυτοποίησης. Η μαζική είσοδος των προσφύγων - μεταναστών βρήκε την Ελλάδα απροετοίμαστη και αδρανή απέναντι σε ένα πρόβλημα που συνεχώς διογκώνεται. Σήμερα, με το παρόν νομοσχέδιο ψηφίζουμε αυτή η εικόνα να αλλάξει. Η χρονική συγκυρία είναι κατάλληλη για να χαράξουμε έναν νέο δρόμο, να ξαναβρούμε τα στοιχεία εκείνα που μας χαρακτηρίζουν ως έθνος και ως κράτος και πρέπει πλέον να αναδείξουμε, την ευθύνη της αλληλεγγύης από τη μία και το αίσθημα της ασφάλειας από την άλλη. Ψηφίζουμε σήμερα η Ελλάδα της αδράνειας και της αναβλητικότητας να παρέλθει. Το νομοσχέδιο περί διεθνούς προστασίας είναι η ευκαιρία μας, ως ευρωπαϊκή χώρα, να δουλέψουμε συγκροτημένα, με σχέδιο και αποτελεσματικά απέναντι σε ένα πρόβλημα που δεν έχουμε την πολυτέλεια να αφήνουμε για αργότερα. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Ψυχογιός από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι και εγώ σύντομος, όσο μπορώ, απλώς είναι πολλά τα ζητήματα και θα προσπαθήσω να κωδικοποιήσω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, ξεκινάω από το γεγονός ότι επιβεβαιωνόμαστε πως το παρόν νομοσχέδιο δεν αποτελεί κωδικοποίηση και δεν αποτελεί και πρότυπο καλής νομοθέτησης. Επιβεβαιώνει με όλες αυτές τις νομοτεχνικές που δόθηκαν ότι προσπαθείτε να κάνετε ένα περίβλημα νομιμότητας, ένα «ήξεις αφήξεις» στις δύο βάρκες, για να χωρέσετε και την ακροδεξιά και τη νομιμότητα. Για εμάς αυτά είναι ασύμβατα και δυστυχώς αποτυπώνονται και νομοθετικά. Δεύτερον, αφήστε, σας παρακαλώ, αυτήν την πλάκα μεταξύ μετεκλογικού στρες και μετατραυματικού στρες. Είναι απαράδεκτο αυτό και το λέω διότι αυτό έχει να κάνει κυρίως με το γεγονός ότι μέσα από τα πρωτόκολλα της ευαλωτότητας, μέσα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αυτό αναγνωρίζεται και πρέπει να υπάρχει ως πάθηση για την ευαλωτότητα και εν μέρει το αποδεχτήκατε - όχι πλήρως - με τις νομοτεχνικές σας και από δημόσιες δομές. Σταματήστε να παίζετε με αυτό το θέμα. Όσον αφορά το μεταναστευτικό, από το ΚΥΤ της Χίου, σύμφωνα με τα στοιχεία του Σεπτέμβρη έχουμε: 23% από τη Συρία, 17% από τη Σομαλία, 16% από το Αφγανιστάν, 14% από την Παλαιστίνη, 7% από το Κονγκό, 2% από την Ερυθραία, 2% από την Υεμένη, 2% από το Ιράν - για το οποίο κόπτεστε και σωστά υποστηρίζετε την απόφαση του Αρείου Πάγου - , δηλαδή πάνω από το 80% είναι πρόσφυγες αυτοί που έρχονται αυτήν τη στιγμή. Αφήστε αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι που κάνετε. Μην υποτιμάτε και την Υπηρεσία Ασύλου. Σας έχω πει κι άλλη φορά: Είμαστε δεύτεροι στην Ευρώπη σε ό,τι έχει να κάνει με τη διεκπεραίωση των αιτημάτων - που είναι πάρα πολλά βέβαια - και τέταρτοι σε ταχύτητα. Από διακόσια άτομα που πήραμε, σας δώσαμε πάνω από χίλια στις θέσεις του προσωπικού. Μη λοιδορούμε τις υπηρεσίες μας. Ακούστηκαν και κάποια άλλα, ότι υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, αν όχι λαθραίοι άνθρωποι, αφού είναι μετανάστες, είναι λαθραίοι. Δεν υπάρχουν ούτε λαθραίοι άνθρωποι, ούτε λαθρομετανάστες. Υπάρχουν μόνο λαθραία τσιγάρα. Δεν υπάρχουν «κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα». Δεν υπάρχουν κηφήνες κυνηγοί επιδομάτων. Είναι απαράδεκτα αυτά που ακούστηκαν σε αυτήν την Αίθουσα και δείχνουν πραγματικά τον διαγκωνισμό που γίνεται σε ένα μέρος της Νέας Δημοκρατίας με την ακροδεξιά ατζέντα και βέβαια το «μακριά από την περιοχή μου», που ακούστηκε από πολλούς, κάτι το οποίο είναι ανιστόρητο, απάνθρωπο και εθνικά ανεύθυνο. Θα δημιουργήσει και σε εσάς πρόβλημα το «μακριά από την περιοχή μου και όπου αλλού είναι», όπως έκαναν κάποιοι με τα σκουπίδια επί χρόνια. Επίσης, ακούστηκε ότι οι Υπουργοί μας είναι διαπλεκόμενοι, για την OLAF και όλα αυτά. Δυστυχώς, αυτό ακούστηκε από την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΚΙΝΑΛ. Κοιτάξτε, η OLAF ασχολείται με δαπάνες ΜΚΟ. Μην εμπλέκετε τη χώρα σε αυτό το παιχνίδι. Είναι πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα. Για τον ΑΜΚΑ είχαμε νομοθετήσει τον νόμο των ανασφάλιστων, προκειμένου να μην υπάρχουν εμπόδια στην πρόσβαση στην υγεία. Το ψαλιδίζετε και θα έχει επίπτωση και στην γενικότερη υγειονομική κατάσταση. Εθνική ασφάλεια: Κύριε Υπουργέ, ξέρετε ότι οι περισσότεροι από τους τρομοκράτες ήταν ευρωπαίοι πολίτες. Το γνωρίζετε. Επίσης και το γεγονός ότι όταν έγινε η τρομοκρατική ενέργεια στη Γαλλία, ένας από αυτούς που είχε έρθει εκτός, είχε ταυτοποιηθεί στην Ελλάδα. Είχε περάσει και είχε ταυτοποιηθεί εκτός χώρας για την τρομοκρατική ενέργεια. Όταν, όμως, άνθρωποι σαν την κ. Τσιριγώτη απομακρύνονται ή όταν για παράδειγμα ερχόμαστε και συνδέουμε το προσφυγικό με την τρομοκρατία απέναντι σε αυτά που είπε ο κ. Αβραμόπουλος - και σωστά - στις αρμόδιες επιτροπές, αυτό είναι επικίνδυνο. «Δημιουργήθηκε το προσφυγικό από τον ΣΥΡΙΖΑ». Πιο σύντομο ανέκδοτο απ' αυτό δεν υπάρχει. Δεν το πιστεύω ότι ακόμα ακούγεται από κάποιους Βουλευτές σας αυτή η αιτίαση. Η Μόρια προφανώς και είναι η ντροπή της Ευρώπης. Όμως, εμείς δεν ωραιοποιήσαμε ποτέ την κατάσταση. Εγώ μίλησα και για λάθη και παραλείψεις. Όμως, ο κ. Μπαλμπακάκης και οι εργαζόμενοι εκεί - και σωστά το είπατε τότε, κύριε Υπουργέ - το είχαν φέρει σε μια ροή το όλο ζήτημα, παρά τις δυσκολίες. Δεν μπορούμε να το παραγνωρίζουμε αυτό. Η Ντούνια Μιγιάτοβιτς, η Επίτροπος για τα δικαιώματα, κατακεραυνώσει τις διατάξεις του νομοσχεδίου. Τι σχέδιο έχει ο ΣΥΡΙΖΑ; Δεκάδες χιλιάδες για την αποσυμφόρηση από τα νησιά σε δομές στην ενδοχώρα, ξενοδοχεία, διαμερίσματα, δομές φιλοξενίας. Λέτε όλοι για την Τασία Χριστοδουλοπούλου. Έχετε βρει και λέτε τώρα για το «λιάζονται». Προσέξτε, το «λιάζονται» σε σχέση με το δέκατο τρίτο υπόγειο που θα βάλετε εσείς τους ανθρώπους τώρα στην κράτηση. Έχει μια διαφορά. Επίσης όταν πήγαινε στην Ευρώπη η Τασία Χριστοδουλοπούλου, έχουν ακόμα να λένε η ελληνική αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες και οι Υπουργοί πώς διεκδικούσε την ανακατανομή σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Και κλείνω αμέσως και λέω ότι και την ιθαγένεια, για την οποία τώρα κόπτεστε για τον Αντετοκούνμπο, εμείς τη φέραμε και εσείς την καταψηφίσατε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει από το Κίνημα Αλλαγής ο κ. Καμίνης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα υπεισέλθω στην ουσία του νομοσχεδίου. Αρκετά έχουν λεχθεί. Θέλω, όμως, να εκφράσω την εντονότατη διαμαρτυρία μου και επιτρέψτε μου να πω και ως καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου και ως παλιό μέλος της Επιστημονικής Υπηρεσίας, ιδιότητες τις οποίες διατηρώ ακόμα, αλλά έχω πάψει να ασκώ εδώ και είκοσι ένα χρόνια, όταν πήγα στον Συνήγορο του Πολίτη, νιώθω σαν να βρίσκομαι σε ένα άλλο σύμπαν. Αλλιώς θυμάμαι τη νομοθετική διαδικασία να τη διδάσκω στο πανεπιστήμιο και να τη βιώνω ως μέλος της Επιστημονικής Υπηρεσίας και αλλιώς τη βλέπω τώρα. Συζητάμε ίσως ένα από τα τέσσερα, πέντε κορυφαία νομοθετήματα της παρούσας Βουλευτικής Περιόδου. Το θέσαμε σε διαβούλευση για μόλις τέσσερις ημέρες, εκ των οποίων οι τρεις ήταν Σαββατοκύριακο. Το συζητάμε τώρα με αυτόν τον τρόπο, μέσα σε μία και μόνη μέρα και αποκορύφωμα όλων αυτών είναι ότι εμφανίζεται μία τροπολογία αυτήν τη στιγμή όπου ουσιαστικά ζητείται από τη Βουλή να λειτουργήσει ως ένα πλυντήριο για παράνομες διαδικασίες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη - παρελθούσες, αλλά δεν έχει σημασία - για να ξεπλύνουμε παρατυπίες κόστους 40 εκατομμυρίων ευρώ εν μία νυκτί και να δεχτούμε και την παράταση της ισχύος των κατά παρέκκλιση διατάξεων, με βάση τις οποίες συνήφθησαν δημόσιες συμβάσεις στο παρελθόν για το προσφυγικό, τις οποίες, αν θυμάμαι καλά, και η Νέα Δημοκρατία τότε είχε καταγγείλει. Εκφράζω τη βαθύτατη λύπη μου, την εντονότατη διαμαρτυρία μου και αυτήν την τροπολογία φυσικά και θα την καταψηφίσουμε. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Διαμάντω Μανωλάκου από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Κλείνοντας να πω ότι εμείς - και μέσα από τη συζήτηση και από τις τοποθετήσεις των Υπουργών - θεωρούμε ότι δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί το προσφυγικό, γιατί όσο υπάρχουν ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις και πόλεμοι, θα έχουν και προσφυγιά, διότι αυτή είναι η αιτία. Η όποια διαχείριση αντιπαραθέσεων μεταξύ των κομμάτων της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ που στηρίζουν τους ιμπεριαλιστές βεβαίως δεν θα δώσει λύση ούτε αποτέλεσμα για τους ξεριζωμένους, γιατί δεν αντιμετωπίζεται η ρίζα του κακού. Εμείς θα το καταψηφίσουμε και θα υπερψηφίσουμε όποιο θετικό άρθρο υπάρχει. Όμως θα ήθελα να τελειώσω με την υπουργική τροπολογία που κατατέθηκε. Αναγνωρίζουμε ότι πρέπει να αποδοθούν οφειλόμενα έξοδα σε δικαιούχους. Με αυτήν την έννοια, θα προτιμούσαμε τα άρθρα να είναι χωριστά, δηλαδή στο πρώτο είμαστε θετικοί, όχι όμως για τα υπόλοιπα τρία που επιφυλασσόμαστε. Με αυτήν την έννοια θα εκφραστούμε με το «λευκό».
Ευχαριστούμε την κ. Μανωλάκου. Τον λόγο έχει ο κ. Μυλωνάκης από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθήσαμε τη συζήτηση γι' αυτό το σοβαρό νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο, όμως, το οποίο έχει σκοπό να ενσωματώσει τους αλλοδαπούς, οι οποίοι μπήκαν στην Ελλάδα, στην πατρίδα μας βίαια, λάθρα, χωρίς να το ζητήσει κανείς και οι οποίοι θα πρέπει να παραμείνουν τώρα πλέον στη χώρα μας. Αυτό το νομοσχέδιο βρήκε πολλούς προστάτες, νομικούς και μη. Είναι απορίας άξιον που η ελληνική Βουλή νομοθετεί σαν μία ευρωπαϊκή Βουλή, σαν να υπάρχει εδώ ένα Ευρωκοινοβούλιο στο οποίο να μην ενδιαφέρεται το ένα κράτος για το άλλο. Το νομοσχέδιο αυτό ενσωματώνει τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα είπαμε και στις συνεδριάσεις των επιτροπών. Κύριε Υπουργέ, θα ήταν πιστεύω ένα καλό νομοσχέδιο εάν αναφερόταν στην Γερμανία ή στην Αυστρία ή σε άλλες χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Δεν είναι νομοσχέδιο για την πατρίδα μας, δεν λύνει κανένα απολύτως πρόβλημα. Αντίθετα, μεγαλώνει και μεγεθύνει τα προβλήματα. Ούτε μικρότερος είναι ο χρόνος παραμονής, θα το δείτε άλλωστε, και όπως παραδέχθηκε και ο Πρωθυπουργός, κάθε μέρα θα αυξάνονται οι ροές. Άρα, τι κάνουμε; Έρχονται στην Ελλάδα λάθρα. Βεβαίως και υπάρχουν λαθρομετανάστες, όπως υπάρχουν λαθραναγνώστες, όπως υπάρχουν λαθροκυνηγοί. Δεν είναι μία λέξη η οποία είναι κατηργημένη από το λεξιλόγιο. Ας αφήσουμε αυτά τα παραμύθια. Δεν είναι πράγματα τα οποία μπορούμε να συζητάμε εδώ. Το θέμα είναι ένα: Μπαίνουν μέσα άνθρωποι από όλες τις φυλές του Ισραήλ και παραμένουν εγκλωβισμένοι μέσα. Η χώρα μας δεν έχει τις απαιτούμενες βάσεις για να μπορέσει να τους κρατήσει, δεν θα φύγουν από εδώ και πρέπει εντέλει να καταλάβουμε ότι υπάρχει ένας πόλεμος, ένας υβριδικός πόλεμος, ο οποίος δεν θα σταματήσει. Πρέπει να κάνουμε κάτι να τον ανακόψουμε. Αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο θα αυξήσει τα προβλήματα για τον ελληνικό λαό. Ποιος όμως ακούει την ελληνική κοινωνία; Άλλωστε και ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Βαρβιτσιώτης είπε ότι έχουμε τη δυνατότητα να επιβάλουμε τις απόψεις μας. Εντάξει, πηγαίνετε, λοιπόν, επιβάλλετε τις απόψεις στην ελληνική κοινωνία, μεταφέρετε τους λαθρομετανάστες στο εσωτερικό και από εκεί και πέρα θα έχετε να κάνετε με την κάθε κοινωνική ομάδα, την κάθε κοινωνική τάξη, η οποία θα αρχίσει να διαμαρτύρεται και να σηκώνεται να εξεγείρεται. Εμείς επί της αρχής και επί των άρθρων δεν θα το ψηφίσουμε. Ευχαριστώ.
Κλείνουμε με την κ. Μπακαδήμα από το ΜέΡΑ25.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεδομένου ότι τοποθετήθηκα για το σύνολο του νομοσχεδίου με λεπτομέρεια όλες αυτές τις μέρες, τόσο στην επιτροπή όσο και εδώ στην Ολομέλεια σήμερα, θα μου επιτρέψετε να κάνω μόνο τρία καταληκτικά σχόλια. Πρώτον, όπως είπα και στην πρωτολογία μου, το παρόν νομοθέτημα κρίνουμε πως δημιουργεί περισσότερα προβλήματα και θα οδηγήσει πιθανότατα σε σωρεία απορριπτικών αιτήσεων και θα χειροτερέψει παρά θα βελτιώσει το φαινόμενο. Δεύτερον, φρονούμε πως εμπεριέχει πολλά άρθρα που επιτάσσουν τη συνολική καταψήφισή του. Κλείνοντας, θα μου επιτρέψετε να εκφράσω μία τελευταία σκέψη που θέλω να μοιραστώ μαζί σας, μιας και ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 δεν βρίσκεται στην Αίθουσα αυτήν τη στιγμή. Και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον ότι ο εισηγητής της Πλειοψηφίας επέλεξε τώρα, τη στιγμή που οδεύουμε στο κλείσιμο της συνεδρίασης, να αναφερθεί σε εκείνον. Ας έχουμε όλοι υπ' όψιν μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι όλους θα μας κρίνουν από τις πράξεις μας, τόσο οι πολίτες όσο και η ιστορία. Και η στάση του καθενός μας, θετική ή αρνητική, απέναντι στο σημερινό νομοσχέδιο θα αποτελέσει σαφέστατα μία τέτοια πράξη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε όλους τους εισηγητές. Και δίνω τώρα τον λόγο, για να κλείσει τη συνεδρίαση, στον Υπουργό κ. Χρυσοχοΐδη. Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Μια κουβέντα μόνο θα ήθελα να πω, αφού ευχαριστήσω όλους και όλες για τις τοποθετήσεις τους. Είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε, εγώ θεωρώ ότι σε αυτές τις τέσσερις συνεδριάσεις στις επιτροπές αλλά και στην Ολομέλεια υπήρξε μια πραγματικά πλούσια συζήτηση. Το γεγονός ότι υπάρχουν τόσες νομοτεχνικές βελτιώσεις σημαίνει ότι ήμασταν πολύ ανοιχτοί στο διάλογο. Δεχθήκαμε πάρα πολλές αλλαγές σε αυτά που φέραμε, πειστήκαμε από θεσμούς, φορείς και κόμματα ότι κάποια πράγματα έπρεπε να αλλάξουν. Αυτή είναι η έννοια του δημοκρατικού διαλόγου, αυτός είναι ο σκοπός για τον οποίο συζητούμε εδώ επί πάρα πολλές ώρες. Άρα, νομίζω ότι ο σκοπός επετεύχθη και θεωρώ ότι είναι ένα από τα νομοσχέδια στα οποία υπήρξαν τόσο πολλές μεγάλες αλλαγές και τόσο μεγάλη διαβούλευση και πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της συζήτησης, που πραγματικά η δημοκρατική διαδικασία δικαιώθηκε και απέδωσε και αποτέλεσμα. Θέλω, επίσης να πω ότι - επειδή έχω απαντήσει και έχω αναφερθεί σε όλα τα θέματα - είχαμε μία πολύ θετική εξέλιξη αυτές τις μέρες. Αναφέρομαι στη χθεσινή συνάντηση που έγινε στη Γερμανία και το καλό μήνυμα από την πλευρά της Ευρώπης ότι αλλάζουμε κατεύθυνση, δηλαδή ότι πάμε σε ένα νέο δίκαιο ασύλου, πάμε σε μία νέα μεταναστευτική πολιτική, πάμε σε μία λογική αλληλεγγύης από την Ευρώπη και αυτά είναι σημάδια αισιοδοξίας ότι πραγματικά η Ευρώπη μπορεί να στρίψει, να δουλέψει οργανωμένα σαν οργανισμός, σαν ένωση κρατών με κανόνες, με κατανομή βαρών και με αλληλεγγύη. Εύχομαι πραγματικά αυτό να έχει συνέχεια. Τρίτον, έχουμε καταθέσει μία τροπολογία. Πράγματι το ένα μέρος της αφορά τακτοποίηση ανωμαλιών που υπήρξαν τα προηγούμενα χρόνια στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία δεν μπορούν να πληρωθούν, τα οποία όμως πρέπει να πληρωθούν. Υπάρχει τεράστιο λογιστικό πρόβλημα. Αυτή η τροπολογία είναι σε συμφωνία με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και τη φέρνω εδώ, διότι το ελληνικό Κοινοβούλιο, η Βουλή πρέπει να νομοθετήσει, προκειμένου αυτή η ανωμαλία να διορθωθεί. Επίσης, το δεύτερο άρθρο αφορά την παράταση για έναν χρόνο, προκειμένου να έχουμε τη δυνατότητα για έκτακτες και κατεπείγουσες ανάγκες - πάντα μιλάμε για το μεταναστευτικό ζήτημα - , εάν προκύψουν προβλήματα, να πάμε σε κατά παρέκκλιση διαδικασίες. Βεβαίως, είναι και το ζήτημα του ΤΑΧΔΙΚ και των θεμάτων διατροφής για τα σωφρονιστικά καταστήματα, το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό μιας και εντός ολίγου λήγουν προθεσμίες εξαιρετικά κρίσιμες για την τροφοδοσία των σωφρονιστικών καταστημάτων. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και της τροπολογίας του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής από Βουλευτές του Κόμματος Ελληνική Λύση - Κυριάκος Βελόπουλος. Δεν υπάρχει, όμως, ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός των υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Κόμματος Ελληνική Λύση - Κυριάκος Βελόπουλος. Επομένως η αίτηση απορρίπτεται. Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, της τροπολογίας και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Σας επισημαίνω ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, εκατόν είκοσι άρθρα, μία τροπολογία, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Κάθε φορά στην οθόνη εμφανίζονται έως τέσσερα άρθρα προς ψήφιση. Για να ψηφίσετε και τα υπόλοιπα, θα πρέπει να κυλήσετε την οθόνη αφής. Στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης εμφανίζεται κάθε φορά ο αριθμός των άρθρων που απομένουν για ψήφιση. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα άρθρα, την τροπολογία, το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο. Αφού καταχωρήσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία απευθυνθείτε στο Προεδρείο, προκειμένου να σας συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 1.58΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Παρασκευή 1η Νοεμβρίου 2019 και ώρα 10: 00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.