Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Άρση περιορισμών για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εκλογέων εξωτερικού». Ξεκινάμε από εκεί που σταματήσαμε εχθές. Επομένως τον λόγο έχει ο συνάδελφος από τη Νέα Δημοκρατία κ. Ιωάννης Μελάς.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα την τροποποίηση των διατάξεων του ν.4648/2019. Είναι ένας νόμος με τον οποίο καθιερώθηκε η δυνατότητα της συμμετοχής των Ελλήνων του εξωτερικού στις εκλογικές διαδικασίες από τον τόπο διαμονής τους, με περιορισμούς όμως. Θα αναρωτηθεί, λοιπόν, κάποιος τι άλλαξε από τον Δεκέμβριο του 2019, ενώ δεν έχουν γίνει εκλογές και ερχόμαστε σήμερα να τροποποιήσουμε αυτόν τον νόμο. Είναι μήπως ένα επικοινωνιακό τέχνασμα της Κυβέρνησης, όπως μας κατηγορεί η Αντιπολίτευση; Φυσικά και δεν είναι! Είναι ζήτημα ουσίας. Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα την έδωσαν οι εκπρόσωποι των ομογενών μας που συμμετείχαν στη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής. Χαρακτηριστικά θα αναφέρω τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτόριας, τον κ. Βασίλη Παπαστεργιάδη, ο οποίος ανέφερε ότι ο νόμος έτσι όπως είναι σήμερα αποκλείει την πλειοψηφία των αποδήμων να ψηφίζουν, τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Γερμανίας, τον κ. Κώστα Δημητρίου, ο οποίος ανέφερε ότι έχει μείνει μία διαχρονική πικρία στον Ελληνισμό του εξωτερικού για τον εμπαιγμό που υπέστη ως προς το εκλογικό δικαίωμα, την Πρόεδρο του Δικτύου Ελλήνων Αιρετών Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Ευρώπης, την κ. Ιωάννα Ζαχαράκη, η οποία ανέφερε ότι ο νόμος, όπως ψηφίστηκε, αποκλείει ένα μεγάλο ποσοστό του Ελληνισμού από το δικαίωμα του εκλέγειν και, τέλος, τον Πρόεδρο του Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου, τον κ. Ματαράγκα, ο οποίος ανέφερε ότι όλοι πρέπει να έχουμε το δικαίωμα της ψήφου όπου και να βρισκόμαστε, γιατί όλοι αγαπάμε την πατρίδα μας και όλοι θέλουμε το καλύτερο. Γίνεται, λοιπόν, σαφές από τις δηλώσεις των ομογενών ότι το ισχύον νομικό πλαίσιο περιλαμβάνει πολύ αυστηρούς περιορισμούς. Αυτό, λοιπόν, έχει ως αποτέλεσμα να αποκλείεται ένα μεγάλο μέρος του απόδημου ελληνισμού από τη συμμετοχή του σε εκλογικές διαδικασίες. Ο συγκεκριμένος νόμος ήταν ένα προϊόν διαβούλευσης και αναγκαίων συμβιβασμών μεταξύ των κομμάτων και γι' αυτό έλαβε τον αριθμό των διακοσίων ογδόντα οκτώ ψήφων. Η παράταξή μας, η Νέα Δημοκρατία, διαχρονικά είναι υπέρ της ισότιμης και χωρίς περιορισμούς συμμετοχής των Ελλήνων του εξωτερικού στις εκλογές. Γι' αυτό το ζήτημα εμείς έχουμε πάγια και σταθερή θέση. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας - αν και διαφωνούμε - έχει και εκείνο σταθερή θέση. Το ερώτημα, λοιπόν, που τίθεται είναι ποια είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για το ζήτημα αυτό. Είναι η πρόταση νόμου που κατέθεσε τον Σεπτέμβριο του 2019; Είναι οι δηλώσεις της κ. Τζάκρη στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ» τον Απρίλιο του 2021, όπου ανέφερε ότι οι περιορισμοί είναι άδικοι, υποτιμητικοί, ότι δεν έχει λόγια να τους χαρακτηρίσει και όταν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ ξανά στην εξουσία θα τους καταργήσει; Ή είναι η πρόταση που φέρατε με την τροπολογία που καταθέσατε για τη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στις εκλογές χωρίς περιορισμούς, την εκλογή τεσσάρων Βουλευτών Επικρατείας από μία ενιαία λίστα σε τέσσερις γεωγραφικές ενότητες, αλλά να μην προσμετράται στο τελικό αποτέλεσμα η ψήφος τους, παρά μόνο για την εκλογή των τεσσάρων Βουλευτών; Όπως καταλαβαίνετε, η πρόταση αυτή δημιουργεί ψηφοφορίες δύο ταχυτήτων και είναι αντίθετη με την αρχή της ισότητας ψήφου. Άρα, λοιπόν, τελικά ποια είναι η θέση σας; Θα συμμετέχουν οι Έλληνες του εξωτερικού στις εκλογικές διαδικασίες χωρίς περιορισμούς, με περιορισμούς, με εκλογικές διαδικασίες δύο ταχυτήτων; Είναι ή δεν είναι οι περιορισμοί τελικά άδικοι και υποτιμητικοί; Και αν είναι άδικοι και υποτιμητικοί, γιατί δεν είστε θετικοί στο νομοσχέδιο που φέρνει ο Υπουργός; Πρέπει, λοιπόν, να απαντήσετε σε αυτά τα ερωτήματα τόσο στο ελληνικό Κοινοβούλιο, όσο και στους Έλληνες ομογενείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών καταργεί τους περιορισμούς για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού σε εθνικές εκλογές. Η Ελλάδα δεν περιορίζεται στα σημερινά γεωγραφικά της σύνορα. Υπάρχει παντού ανά τον κόσμο, όπου προοδεύει, δημιουργεί και αναπτύσσεται ο Ελληνισμός. Το νομοσχέδιο αυτό αφορά και τους τετρακόσιους χιλιάδες σχεδόν νέους που τα χρόνια της κρίσης έφυγαν στο εξωτερικό, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Είναι οι εξειδικευμένοι νέοι της γενιάς του brain drain που δεν πρέπει να αποκοπούν από τη χώρα μας. Είναι εκείνοι που κρατούν κάθε μέρα ψηλά την ελληνική σημαία στους χώρους που εργάζονται, στις επιχειρήσεις και στα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Για να αναλογιστούμε την αξία της διατήρησης αυτών των ισχυρών δεσμών με όλους αυτούς τους Έλληνες που έφυγαν τα χρόνια της κρίσης από την Ελλάδα - με όλους αυτούς τους νέους - , θα σας αναφέρω μόνο ένα στοιχείο: Το 95% σχεδόν όσων έφυγαν τα χρόνια της κρίσης είναι κάτοχοι πανεπιστημιακού πτυχίου, είναι κάτοχοι μεταπτυχιακού διπλώματος ή έχουν κάποιο διδακτορικό τίτλο. Χρειάζεται, λοιπόν, όπως καταλαβαίνουμε όλοι, να διατηρήσουμε αυτούς τους δεσμούς, γιατί αν διατηρηθούν ισχυροί, θα έχει καλύτερη πρόοδο ο τόπος μας. Οφείλουμε γι' αυτό να διατηρήσουμε ζωντανό το ενδιαφέρον τους και να έχουν ενεργή συμμετοχή στις εξελίξεις της χώρας μας. Εξάλλου, στόχος μας είναι να διαμορφώσουμε εκείνες τις συνθήκες, ώστε οι εκατοντάδες χιλιάδες νέοι που έφυγαν να μπορέσουν κάποια στιγμή να έχουν την επιλογή να επιστρέψουν στην πατρίδα μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια από τις υποχρεώσεις μας, ως μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου, είναι να ενώσουμε τους Έλληνες εντός και εκτός συνόρων και η δυνατότητα των Ελλήνων που διαμένουν στο εξωτερικό να συμμετέχουν χωρίς περιορισμούς στις εκλογικές διαδικασίες εξυπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό. Είναι ξεκάθαρο ότι το συγκεκριμένο ζήτημα αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης διαφωνιών και πολιτικών συγκρούσεων, διαφορών που πηγάζουν κυρίως από τις ιδεολογίες μας. Ωστόσο, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει και κάτι πιο σημαντικό από την ιδεολογία που έχει ο καθένας μας: Είναι η πατρίδα και το έθνος. Γι' αυτό, λοιπόν, σήμερα έχουμε μια χρυσή ευκαιρία να αφήσουμε ως κληρονομιά την ενότητα του έθνους μας. Το σύνολο των ομογενών μάς καλεί να ψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο. Ο καθένας μας, λοιπόν, ας επιλέξει αυτή την κρίσιμη στιγμή σε αυτό το κρίσιμο νομοσχέδιο για την πατρίδα και το έθνος σε ποια πλευρά της ιστορίας θέλει να κατατάξει τον εαυτό του. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς, κύριε Μελά, για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος από το ΣΥΡΙΖΑ, κ. Ανδρέας Μιχαηλίδης. Ακολουθεί ο κ. Ακτύπης, μετά ο κ. Γιώργος Φραγκίδης, ο κ. Μαραβέγιας και ο κ. Τριανταφυλλίδης. Κύριε Μιχαηλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι θλιβερά ιδιότυπη η συζήτηση του νομοσχεδίου το οποίο εξετάζουμε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής και αυτό γιατί πρώτη η Κυβέρνηση φέρνει προς επεξεργασία και ψήφιση ένα νομοσχέδιο, ενώ γνωρίζει εκ των προτέρων, βάσει των θέσεων των κομμάτων και της συνταγματικής επιταγής για διακόσιες ψήφους, ότι δεν θα ψηφιστεί. Θα μιλούσαμε για μια πραγματική κωμωδία αν το ζήτημα που αφορά το νομοσχέδιο και οι πολιτικές συνδηλώσεις του δεν ήταν τόσο σοβαρές. Ο δεύτερος λόγος που καθιστά πρωτόγνωρο αυτό το σχέδιο νόμου είναι ότι έρχεται επί της ουσίας να καταργήσει έναν νόμο ο οποίος υπερψηφίστηκε με διακόσιους ογδόντα οκτώ Βουλευτές. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σπάνια περίπτωση τόσο ευρείας συναίνεσης, γεγονός μάλιστα που πανηγυρίστηκε από τον τότε Υπουργό Εσωτερικών και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό της χώρας. Σε κάθε περίπτωση ο ν.4648 ήταν αποτέλεσμα ενός συμβιβασμού κομματικών θέσεων από όλο το πολιτικό φάσμα με το οποίο επιλύονταν μια μακροχρόνια εκκρεμότητα της ελληνικής πολιτείας έναντι του απόδημου ελληνισμού. Για ποιον λόγο, λοιπόν, έρχεται η Κυβέρνηση ενάμιση μόνο χρόνο μετά να ακυρώσει αυτό το θετικό βήμα με όλες τις ενστάσεις που μπορεί να έχει κανείς και να τορπιλίσει αυτό το μίνιμουμ κομματικής συμφωνίας; Μήπως δοκιμάστηκε στην πράξη ο νόμος και απέτυχε; Κανείς δεν ισχυρίζεται αυτό. Τα προβλήματα που ενδεχομένως παρατηρούνται στην εγγραφή, για παράδειγμα, στους εκλογικούς καταλόγους οφείλονται αποκλειστικά στην κυβερνητική ολιγωρία. Μήπως συνέβη κάποιο σοβαρό πολιτικό γεγονός, κάποια κρίσιμη αλλαγή των δεδομένων που επιτάσσουν άραγε ακύρωση του ν.4648; Κανείς δεν το επικαλέστηκε καν αυτό. Κατά συνέπεια οδηγείται κάποιος αναγκαστικά στο συμπέρασμα ότι η Νέα Δημοκρατία αθετεί τη διακομματική συμφωνία του 2019 αποκλειστικά για μικροκομματικούς σκοπούς, για να κλείσει το μάτι στα ολιγάριθμα εγχώρια συντηρητικά εκλογικά ακροατήρια τώρα που τα πράγματα δυσκολεύουν για την ίδια, αλλά και για να δείξει στους Έλληνες της διασποράς ότι αυτή δήθεν τους αφουγκράζεται αυθεντικά. Ποιος; Το κόμμα που από κοινού με το ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ ενώ κυβερνούσαν επί σαράντα χρόνια τη χώρα και είχαν άπειρες ευκαιρίες να νομοθετήσουν τη διευκόλυνση άσκησης του εκλογικού δικαιώματος στους ομογενείς, δεν έπραξαν ποτέ τίποτα. Έπρεπε να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση για να συστήσει νομοπαρασκευαστική επιτροπή για την ψήφο των αποδήμων και να δρομολογήσει τις απαιτούμενες αλλαγές στο Σύνταγμα. Απαιτείται θράσος, λοιπόν, από τη Νέα Δημοκρατία να υποδύεται τον υπερασπιστή των δικαίων των ομογενών. Είναι πράγματι λυπηρό να προσδένεται το ΚΙΝΑΛ σε αυτό το ζήτημα, στο άρμα της Δεξιάς. Λίγα λόγια για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου και τη διαχρονική στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Εν ολίγοις, το νομοσχέδιο προτείνει την κατάργηση των προϋποθέσεων που ορίζονταν στην παράγραφο 2 του άρθρου 2 του ν.4648, προκειμένου κάποιος να εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους. Η πρόταση η δική μας στην οποία δεν επιμείναμε ώστε να επέλθει ο συμβιβασμός του 2019 ήταν η σύσταση χωριστών εκλογικών περιφερειών εξωτερικού, όπου οι ομογενείς όχι μόνο θα είχαν δικαίωμα του εκλέγειν χωρίς προϋποθέσεις, αλλά και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Ο απολύτως εύλογος περιορισμός που θέταμε αφορούσε τη μη προσμέτρηση της ψήφου των αποδήμων στην κατανομή της μεγάλης πλειοψηφίας των εδρών. Επί της ουσίας, τόσο τα κριτήρια που περιλαμβάνονταν στον νόμο του 2019 τα οποία - ξαναλέω - αποδέχτηκε πλήρως τότε η Νέα Δημοκρατία όσο και οι δικές μας προτάσεις αποτελούν παραλλαγές μιας εύλογης στάθμισης μεταξύ της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος του εκλέγειν για όλους τους Έλληνες πολίτες και της ανάγκης σεβασμού της βούλησης των ομογενών μας εντός επικρατείας εκλογέων, οι οποίοι υφίστανται ολοσχερώς και βιωματικά όλες τις συνέπειες του εκλογικού αποτελέσματος. Πρόκειται για στάθμιση που παρατηρείται στην έννομη τάξη πλήθους ευρωπαϊκών και άλλων κρατών. Πέραν, όμως, από όλα αυτά η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την τυχοδιωκτική στην ουσία αυτή τακτική της νομίζει ότι θα εξαπατήσει τους ομογενείς. Τους πληροφορώ - κι ας μου επιτραπεί αυτό, λόγω καταγωγής να έχω μια εικόνα - ότι οι ομογενείς έχουν και μνήμη και κρίση. Και γνωρίζουν καλά ότι είστε η παράταξη εκείνη, η οποία με τις πολιτικές της εδώ και πολλά χρόνια τους έδιωξε, μετατρέποντάς τους σε φθηνά εργατικά χέρια στις χώρες της Δύσης. Επίσης, κύριοι συνάδελφοι, οι ομογενείς μας έχουν κρίση για να αντιληφθούν πως επιχειρείτε να τους χαϊδέψετε τα αυτιά με τη νομοθετική πρόταση που καταθέτετε. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τις μεθοδεύσεις αυτές η Κυβέρνηση αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι είναι βαθιά νυχτωμένη. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ακτύπης Διονύσης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για μία ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση, με αποφασιστικότητα και αίσθημα ευθύνης απέναντι στον ελληνικό λαό, προχωρά μπροστά κάνοντας πράξη όλες ανεξαιρέτως τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Με τον ν.4648/2019, όπως ξέρετε, ρυθμίστηκε η διαδικασία συμμετοχής στις εκλογές, εκλογέων που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της επικράτειας, αλλά κατά την ημέρα της εκλογής βρίσκονται στο εξωτερικό. Ωστόσο με την προβλεπόμενη, από τον νόμο αυτό, διαδικασία, προκειμένου να υπάρξει η απαραίτητη από το Σύνταγμα πλειοψηφία, αλλά και προκειμένου οι εκλογείς αυτοί να μπορούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα στο εξωτερικό, υπήρχαν επιπλέον προϋποθέσεις και υποχρεώσεις για υποβολή δικαιολογητικών, πράγμα που αντικειμενικά καθιστά ιδιαίτερα δυσχερή τη συμμετοχή τους στις εκλογές αυτές, στερώντας έτσι στο μεγαλύτερο μέρος των εκλογέων αυτών - οι οποίοι είναι μάλιστα ήδη εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους - τη δυνατότητα να ασκήσουν αυτό το ύψιστο δημοκρατικό δικαίωμα. Η διευκόλυνση της άσκησης του δικαιώματος του εκλέγειν των εκτός επικρατείας Ελλήνων και Ελληνίδων αποτελεί ζήτημα πρώτης προτεραιότητας για την Κυβέρνηση και όχι άδικα, αφού το ζήτημα αυτό - ιδίως σήμερα - είναι υψίστης σημασίας. Άλλωστε, η θεμελίωση και διασφάλιση του δικαιώματος ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού σχετίζεται άμεσα τόσο με την ποιότητα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, όσο και με τη διασφάλιση της ακεραιότητάς του. Ωστόσο ο ν.4648/2019 ήταν για εμάς ένα πρώτο σημαντικό βήμα και όχι το τέλος της διαδρομής, ένα βήμα το οποίο οφείλουμε να ολοκληρώσουμε. Στόχος και φιλοδοξία μας άλλωστε ανέκαθεν υπήρξε η διευκόλυνση της συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία, να αφορά το σύνολο των Ελλήνων του εξωτερικού, χωρίς περιορισμούς, χωρίς πρόσθετα κριτήρια, χωρίς γραφειοκρατικά αναχώματα, χωρίς περιορισμούς, οι οποίοι τελικά οδηγούν σε στρεβλώσεις και καταλήγουν να δημιουργούν συνθήκες που ευνοούν τους πλέον εύπορους και αδικούν εκείνους που δεν μπορούν εύκολα να καταβάλουν το κόστος ενός μακρινού ταξιδιού για να ασκήσουν επιτόπου το εκλογικό τους δικαίωμα. Πλέον οι συνθήκες είναι ώριμες, προκειμένου να προχωρήσουμε επιτέλους σε ό,τι αυτή η Κυβέρνηση υποσχέθηκε, σε ό,τι μας ζήτησαν οι εκπρόσωποι του συνόλου των φορέων των Ελλήνων του εξωτερικού, σε ό,τι μας ζητούν εκατό χιλιάδες Έλληνες με την ενυπόγραφη στήριξή τους. Είναι δε σημαντικό να υπογραμμίσουμε ότι το δικαίωμα συμμετοχής των Ελλήνων του εξωτερικού στην εκλογική διαδικασία ήταν κατοχυρωμένο τόσο στο Σύνταγμα του 1975 όσο και σε αυτό του 2001. Αποτελεί όμως, έως και σήμερα, κενό γράμμα αφού δεν έχει υλοποιηθεί από το πολιτικό μας σύστημα, μια σημαντική παράλειψη στην οποία οδήγησε η έλλειψη σύγκλισης απόψεων για τις επιμέρους ρυθμίσεις της εφαρμογής του. Θα ήθελα εδώ να τονίσω ότι η Νέα Δημοκρατία έχει επανειλημμένως καταθέσει στο παρελθόν τόσο προτάσεις νόμων όσο και νομοσχέδια, επιδιώκοντας τη θεμελίωση τού εν λόγω δικαιώματος των Ελλήνων του εξωτερικού. Ωστόσο αυτά, κυρίως λόγω της αρνητικής στάσης της Αντιπολίτευσης, δεν ήταν δυνατό να αποσπάσουν τις απαραίτητες πλειοψηφίες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εκπλήρωση της συνταγματικής επιταγής είναι θεσμικά και τεχνικά ώριμο αίτημα και συνιστά υποχρέωση της πολιτείας μας έναντι μιας σημαντικής κατηγορίας Ελλήνων πολιτών, που αυξήθηκε μάλιστα κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια, λόγω της οικονομικής κρίσης. Είναι άλλωστε γνωστό πως τα χρόνια της κρίσης μάς κόστισαν πολλά, αλλά πάνω από όλα μάς κόστισαν το πιο παραγωγικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Νέοι άνθρωποι με ιδιαίτερη μόρφωση και σημαντικές προοπτικές καριέρας πήραν τον δρόμο για το εξωτερικό, επειδή η χώρα τους δεν τους παρείχε κίνητρα για να παραμείνουν και να στήσουν εδώ τη ζωή και την καριέρα τους. Γι' αυτούς τους ανθρώπους έχει ανυπολόγιστο νόημα να αποκτήσουν, χωρίς περιττούς περιορισμούς και γραφειοκρατικά εμπόδια, λόγο στην πολιτική ζωή της χώρας τους. Και αυτό γιατί στην πλειοψηφία τους διατηρούν ιδιαίτερα στενούς δεσμούς με την Ελλάδα, αφού οι περισσότεροι δεν επέλεξαν αλλά αναγκάστηκαν να φύγουν και άρα έφυγαν πρόσφατα και με την ελπίδα ότι θα ξαναγυρίσουν. Ταυτόχρονα με τη διασφάλιση της συμμετοχής τους στην εκλογική διαδικασία δίνεται, ακόμα και στους πιο αποφασισμένος να παραμείνουν στο εξωτερικό, ένα ισχυρό κίνητρο να διατηρήσουν ένα δεσμό με μια χώρα που ζητά τη γνώμη τους, τους υπολογίζει στο δυναμικό της και τελικά τους θέλει πίσω. Η λίστα με τα επιχειρήματα τα οποία συνιστούν ακλόνητη δικαιολογητική βάση της πρωτοβουλίας που παίρνει η Κυβέρνηση είναι πράγματι μακρά. Αυτό που εμείς λέμε, η στάση την οποία επιλέγουμε να κρατήσουμε είναι σαφής και απολύτως αντιληπτή από την ελληνική κοινωνία. Εκείνο που μένει να αποσαφηνιστεί είναι η θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ξέρετε ότι η γραφικότητα ανέκαθεν εκεί, στην Αντιπολίτευση, σας χαρακτήριζε σε ό,τι αφορά τις θέσεις σας. Η αντιπαράθεση για την αντιπαράθεση αποτελεί πάγια τακτική σας για πλήθος ζητημάτων. Ωστόσο, τη στιγμή αυτή βρίσκεστε απολύτως εκτεθειμένοι εξαιτίας των δηλώσεων στελεχών σας, τα οποία ευθέως, ξεκάθαρα και κατ' επανάληψη δήλωναν πως έχει έρθει η ώρα να απαλλαγούμε από οποιαδήποτε προϋπόθεση ή προαπαιτούμενο για τη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στην εκλογική διαδικασία, ενώ χαρακτήρισαν τις σχετικές προϋποθέσεις ως απαράδεκτες και ανήκουστες. Το ερώτημα λοιπόν είναι ένα. Θα σταθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στο ύψος των περιστάσεων, στηρίζοντας μια νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία εκφράζει το σύνολο των Ελλήνων πολιτών, εντός και εκτός συνόρων ή θα τους γυρίσει την πλάτη, εμμένοντας σε ένα αδιέξοδο παιχνίδι μικροπολιτικής; Το ίδιο άλλωστε κάνατε και το 2019. Αναγκαστήκατε να ψηφίσετε για να μη μείνετε μόνοι. Σας έσυρε το ΚΚΕ. Δεν θέλετε να ψηφίζουν οι Έλληνες του εξωτερικού καθόλου ούτε με περιορισμούς ούτε χωρίς περιορισμούς. Δεν τους θέλετε καθόλου και πρέπει να το εξηγήσετε αυτό. Καταλαβαίνουμε το πρόβλημά σας, αλλά μάλλον θα πρέπει να βρείτε μια καλύτερη δικαιολογία, γιατί όλα αυτά τα οποία λέτε μόνο ως αστεία ακούγονται. Εκείνο που θα πρέπει να συγκρατήσουμε είναι η ουσία των συγκεκριμένων παρεμβάσεων, η οποία δεν είναι άλλη από την απλούστευση και την απελευθέρωση του δικαιώματος ψήφου που έχουν οι Έλληνες του εξωτερικού. Είναι καθήκον μας να στηρίξουμε το νομοσχέδιο που φέρνει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Βρισκόμαστε άλλωστε απέναντι σε μια ιστορική ευκαιρία να κάνουμε ένα μεγάλο εθνικό βήμα μπροστά. Πάντως να είσαστε σίγουροι ότι η σημερινή μέρα θα είναι ιστορική, ούτως ή άλλως, όπως και να έρθουν τα πράγματα στο τέλος αυτής της συνεδρίασης. Το θέμα είναι αν θα είναι ιστορική μέρα γιατί όλοι κάναμε το χρέος μας απέναντι στους απόδημους Έλληνες, το χρέος απέναντι στη δημοκρατία. Πάντως όλα θα καταγραφούν στα Πρακτικά της Βουλής. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα ο συνάδελφος από το Κίνημα Αλλαγής κ. Γεώργιος Φραγγίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε για δεύτερη φορά στη Βουλή το δικαίωμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού. Προηγήθηκε η ψήφιση του νόμου για την ψήφο του απόδημου ελληνισμού από τα δύο τρίτα της Βουλής το φθινόπωρο του 2019, ενός νόμου κατώτερου των περιστάσεων και της εποχής του που, λόγω έλλειψης πολιτικού θάρρους και κομματικών σκοπιμοτήτων, περιέχει διατάξεις με διάφορους κόφτες που εμποδίζουν τους Έλληνες του εξωτερικού να ασκήσουν ελεύθερα και ισότιμα με τους υπόλοιπους Έλληνες το δημοκρατικό και θεμελιώδες δικαίωμα της ψήφου. Και, βέβαια, μιλάμε για πολίτες που είναι εγγεγραμμένοι στους ελληνικούς εκλογικούς καταλόγους και δημοτολόγια. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν, αν όχι «κόφτες», οι προϋποθέσεις που έθεσε η Αντιπολίτευση; Πρώτον, να έχουν διαμείνει για δύο έτη εντός της ελληνικής επικράτειας κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριάντα πέντε ετών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης εγγραφής. Δεύτερον, να έχουν υποβάλει φορολογική δήλωση κατά το τρέχον ή προηγούμενο φορολογικό έτος. Και τρίτον, να μην προσμετράται η ψήφος στο εθνικό εκλογικό αποτέλεσμα. Πέραν του αυθαίρετου χαρακτήρα τους, αυτοί οι περιορισμοί θέτουν και ζητήματα ισότητας μεταξύ των εκλογέων. Στην ουσία, πρόκειται για ένα προϊόν διακομματικού συμβιβασμού, προκειμένου να μη χαθεί η ευκαιρία της ενεργοποίησης του νόμου του 2001 για την ψήφο των αποδήμων Ελλήνων. Είναι προφανές και πολιτικά δίκαιο πως κανένας νόμος δεν μπορεί και δεν πρέπει να στερεί από τους Έλληνες κατοίκους του εξωτερικού το δικαίωμα στην ψήφο και τη συμμετοχή στη διαμόρφωση των πολιτικών πραγμάτων της πατρίδας τους. Ούτε, όμως, και να περιορίζει αυτό το δικαίωμα με οποιονδήποτε τρόπο, ανεξάρτητα αν πρόκειται για Έλληνες που διαμένουν στο εξωτερικό προσωρινά ή μόνιμα. Το Κίνημα Αλλαγής ήταν η μόνη παράταξη που εξέφραζε στο 100% τα αιτήματα των αποδήμων και οι προτάσεις μας έτυχαν καθολικής αποδοχής από τους φορείς και τις κοινότητες που τους εκπροσωπούν. Από την πρώτη στιγμή ταχθήκαμε ξεκάθαρα υπέρ της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού, η οποία εξάλλου νομοθετήθηκε επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ κατά την Αναθεώρηση του Συντάγματος το 2001. Αυτό προς γνώση του συναδέλφου από τον ΣΥΡΙΖΑ που μίλησε προηγουμένως. Από τότε, μάλιστα, είχαμε προτείνει την επιστολική ψήφο ως τρόπο συμμετοχής τους στην εκλογική διαδικασία, που, δυστυχώς, σκόνταψε στις εμμονικές αγκυλώσεις και μικροκομματικές σκοπιμότητες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι θέσεις μας είναι γνωστές και καταγεγραμμένες: Δικαίωμα ψήφου για όλους τους Έλληνες κατοίκους εξωτερικού που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και στα δημοτολόγια. Για τη συμμετοχή στις εκλογές από τον τόπο κατοικίας τους να επικαιροποιείται η εγγραφή τους με σχετική δήλωση προς τα κατά τόπους προξενεία και τις πρεσβείες της Ελληνικής Δημοκρατίας. Προσμέτρηση της ψήφου στο συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα. Επιστολική ψήφος για τη συμμετοχή τους στην εκλογική διαδικασία με τρόπο που θα διασφαλίζεται πλήρως η εγκυρότητά της. Δημιουργία μιας νέας ενιαίας περιφέρειας Ελλήνων κατοίκων εξωτερικού, που θα εκλέγει πέντε με επτά Βουλευτές μέσω των ειδικών ψηφοδελτίων των κομμάτων, ώστε να εξασφαλιστεί η πραγματική εκπροσώπηση των εκτός ελληνικής επικράτειας εκλογέων. Οι έδρες που θα καταλαμβάνονται με αυτόν τον τρόπο θα αφαιρούνται από το ψηφοδέλτιο επικρατείας. Η Ελλάδα είναι μία χώρα που ανέκαθεν είχε πολλούς μετανάστες στο εξωτερικό. Επιπλέον, στα πρόσφατα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων καταγράφτηκε ένα κύμα μετανάστευσης και, μάλιστα, νέων ανθρώπων υψηλής μόρφωσης. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να διατηρήσουν τους δεσμούς με τη χώρα τους, να νιώθουν και να είναι ενεργοί πολίτες της πατρίδας τους. Η ιστορία εξάλλου δείχνει πως ο Έλληνας του εξωτερικού δείχνει το πιο ωραίο, το πιο δυναμικό και το πιο δημιουργικό πρόσωπο του Ελληνισμού. Πρόκειται για άλλη μια Ελλάδα, μια τεράστια ελληνική δύναμη επτάμισι εκατομμυρίων ανθρώπων, που η καρδιά τους κτυπάει για την πατρίδα και βρίσκονται δίπλα της όποτε εκείνη τους καλέσει και όποτε οι περιστάσεις το απαιτούν. Μια δύναμη που διαχρονικά προωθεί τα εθνικά, οικονομικά και πολιτιστικά θέματα της Ελλάδας στο εξωτερικό. Είναι χρέος μας, λοιπόν, και όχι παραχώρηση, να αγκαλιάσουμε χωρίς διακρίσεις όλους τους Έλληνες όπου και αν βρίσκονται και να προχωρήσουμε μαζί με πνεύμα ενότητας και ομοψυχίας, ειδικά στην παρούσα συγκυρία με τις δυσκολίες στα εθνικά, κοινωνικά και οικονομικά μας θέματα. Το μήνυμα ενότητας που πρέπει να εκπέμπει η Ελλάδα και η τιμή και αναγνώριση προς τα παιδιά της που ζουν εκτός της επικράτειάς της θα πρέπει να είναι διαχρονικό. Το δικαίωμα ισότιμης ψήφου χωρίς περιορισμούς είναι αναμφίβολα μία έμπρακτη απόδειξη αναγνώρισης της προσφοράς τους, αλλά και ισότιμης μεταχείρισης. Η διασπορά είναι αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού και πρέπει να αποκτήσει φωνή που θα μπορεί να ακουστεί καθαρά και δυνατά προς όλους. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Μαραβέγιας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, άκουσα αρκετούς από τους καλούς συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας και όλοι νομίζω ότι λίγο - πολύ λέμε κάτι που έχει τον ίδιο παρονομαστή. Δεν θέλουμε να σας δώσουμε τα εύσημα γι' αυτό το νομοσχέδιο. Θέλουμε να τα δώσουμε στην κ. Τζάκρη. Είναι εκείνη που δήλωσε κάτι πολύ ωραίο και προφανές και δέσμευσε τον ΣΥΡΙΖΑ στο να άρει τους περιορισμούς στα εκλογικά δικαιώματα των Ελλήνων του εξωτερικού όταν θα ερχόταν στην κυβέρνηση. Αυτή η δημόσια δέσμευση δεν ήταν φυσικά μια δική της προσωπική δέσμευση, αλλά ήταν μια ξεκάθαρη και υπεύθυνη θέση του θεσμικά αρμοδίου Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ για τον απόδημο ελληνισμό. Άσχετα που στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ ανέκρουσε πρύμναν και η κ. Τζάκρη μεταβλήθηκε σε Νάντια Κομανέτσι κάνοντας ανακυβιστήσεις. Και παρ' όλα αυτά, πιστεύοντας ότι εννοούσε όσα έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Βορίδης μετέφερε αμέσως στο χαρτί αυτές τις δεσμεύσεις έναντι των Ελλήνων του εξωτερικού. Κύριε Υπουργέ, δεν έχετε και τον Θεό σας. Το κάνατε με έναν νόμο και ένα άρθρο για να διευκολύνετε την Αντιπολίτευση. Και για να πω την αλήθεια, πίστεψα ότι αυτό θα άρεσε στο επιτελείο του κ. Τσίπρα, που αρέσκεται στο «ένας νόμος και ένα άρθρο». Η διαφορά, βέβαια, μεταξύ Βορίδη και Τσίπρα είναι ότι ο μεν Υπουργός τα κάνει πράξη μετεκλογικά, ενώ ο πρώην Πρωθυπουργός αναφέρεται σε τέτοιου είδους παρεμβάσεις μόνο προεκλογικά. Κύριε Υπουργέ, θέλω να υπογραμμίσω - για να σοβαρευτούμε και λίγο - ότι αυτό το στοιχείο της απλότητας διακρίνει το νομοσχέδιο και, όπως έλεγαν και παλαιότεροι πολιτικοί, οι πολλοί προσδιορισμοί και εξειδικεύσεις στην έννοια της δημοκρατίας αλλοιώνουν στην ουσία το περιεχόμενό της. Θυμίζω ότι ετικέτες όπως «λαϊκή» ή «λαοκρατική δημοκρατία» αποδείχθηκαν στην πράξη κίβδηλες λεζάντες, που μόνο δημοκρατικά καθεστώτα δεν περιέγραφαν. Έτσι, και το δικαίωμα του εκλέγειν, όταν υπόκειται σε πλήθος γραφειοκρατικών περιορισμών, προφανώς και στην ουσία περιορίζεται. Και αυτός ο αναίτιος περιορισμός τέτοιου θεμελιώδους πολιτικού δικαιώματος προφανώς και δεν μπορεί να είναι δημοκρατικός. Γι' αυτόν τον λόγο το Υπουργείο Εσωτερικών, βλέποντας τα μεγάλα προβλήματα εφαρμογής της διάταξης περί διετούς παραμονής στη χώρα, διαπίστωσε πως η απόδειξη της ιδιότητας αυτής των ψηφοφόρων δεν μπορεί να γίνει με τρόπο ευχερή και ισότιμο για κάθε απόδημο. Διαπίστωσε κάτι στο οποίο θα έπρεπε όλοι μας να είχαμε συμφωνήσει από την αρχή, ότι τα πολιτικά δικαιώματα σε μια δημοκρατία είναι οι θεμέλιοι λίθοι της. Και σε μια τέτοια πραγματική δημοκρατία όπως είναι η δική μας δεν μπορούν και δεν πρέπει θεμελιακά δικαιώματα να συνδέονται με άσχετα πράγματα, όπως το πού υποβάλει κάποιος τη φορολογική του δήλωση ή το πού δουλεύει. Για παράδειγμα, δεν μπορεί ένα κόμμα όπως το Κομουνιστικό Κόμμα, που λέει ότι εκπροσωπεί τους μη προνομιούχους, να αρνείται την ανεμπόδιστη άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος στους Έλληνες του εξωτερικού, αλλά να το αποδέχεται μόνο για εκείνους που θα είχαν την ευκαιρία να αγοράσουν αεροπορικό εισιτήριο και να έρθουν να ψηφίσουν, τους προνομιούχους δηλαδή. Γιατί ακριβώς αυτό είναι που διαφοροποιεί κατά το ΚΚΕ τους ψηφοφόρους. Αν έχουν λεφτά, έχουν και δικαίωμα ψήφου ερχόμενοι στην Ελλάδα. Αν δεν έχουν λεφτά, δεν έχουν και πολιτικό δικαίωμα. Κάποιος, βέβαια, θα πρέπει να πει και στο Κομμουνιστικό Κόμμα, που μάλλον έτσι κι αλλιώς απευθύνεται σε περιχαρακωμένο ακροατήριο, ότι έχει μείνει κάπως πίσω. Δεν διακρίνεται, λοιπόν, ούτε για την εξωστρέφειά του ούτε για την αγάπη του για την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Λέει θαρρετά ότι θέλει ένα άλλο σύστημα εξουσίας, που δεν έχει καμμία σχέση με την «αστική δημοκρατία», όπως τη χαρακτηρίζει. Από την άλλη, όμως, αυτή δεν είναι και δεν μπορεί να είναι η θέση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων που επιθυμούν να εκλέγουν τις κυβερνήσεις τους με άμεση και καθολική ψηφοφορία, όπως επιτάσσει και το Σύνταγμα. Λόγω της συμμετοχής μου στον τελευταίο κύκλο των ομιλητών, είχα την ευκαιρία να ακούσω αρκετούς συναδέλφους που προηγήθηκαν εμού και ομολογώ ότι σε ό,τι αφορά τα κόμματα της Αριστεράς δεν κατάφερα και πολύ να παρακολουθήσω τα επιχειρήματά τους. Άκουσα την κ. Απατζίδη του ΜέΡΑ25 να μιλάει αντί για το νομοσχέδιο για την επαγγελματική αποκατάσταση κάποιου γιατρού συναδέλφου, ο οποίος βέβαια, δόξα τω Θεώ, δεν χρειάστηκε ο άνθρωπος να πάει στο εξωτερικό, όπως χιλιάδες άλλοι νέοι γιατροί συνάδελφοί μου για να βρουν δουλειά. Βέβαια, δεν μπορώ να καταλάβω αφού ούτε καν είχε φύγει στο εξωτερικό, πώς σχετίζεται με το νομοσχέδιο και με τους απόδημους Έλληνες η συγκεκριμένη μνημόνευση από την κυρία συνάδελφο. Και σε ό,τι αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δυστυχώς τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Άκουσα και την κ. Ραλλία Χρηστίδου, για παράδειγμα, να προσπαθεί να συνδέσει το νομοσχέδιο με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που, ειρήσθω εν παρόδω, δήλωσε και αναναρμόδιο για τα εκλογικά δικαιώματα των αποδήμων Ελλήνων. Η συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, δεν έμεινε μόνο εκεί. Θυμήθηκε και λίγο την κακιά Δεξιά, που ωθούσε επί δεκαετίες τους Έλληνες στη μετανάστευση, διαμορφώνοντας ένα σύστημα που σπρώχνει την ελληνική κοινωνία - άκουσον - άκουσον! - στην αναζήτηση του κέρδους. Κι εδώ ίσως η υπερβολή μπορεί και να οφείλεται και λίγο στην καλλιτεχνική της ιδιότητα που ενδεχομένως εμπνεύστηκε και λίγο από τον Στέλιο Καζαντζίδη και «Το διαβατήριο» για να μιλήσει για τα «πικρά σαν δηλητήριο» δεινά της μετανάστευσης. Και μπορεί, βέβαια, οι θέσεις αυτές του ΣΥΡΙΖΑ να μην είναι απλά κατάλοιπα μιας άλλης εποχής, αλλά να αφορούν και την ιδεοληψία του απέναντι στη σημερινή πραγματικότητα. Γιατί η πραγματικότητα είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες. Το σύστημα που λειτουργεί με κίνητρο την αναζήτηση του κέρδους λέγεται φιλελεύθερη οικονομία και υπάρχει σε όλες ανεξαιρέτως τις αναπτυγμένες χώρες του κόσμου. Ο λόγος, λοιπόν, για τον οποίο πολλοί Έλληνες ξενιτεύτηκαν δεν ήταν φυσικά η σωστή λειτουργία ενός τέτοιου συστήματος στην Ελλάδα, αλλά το ακριβώς αντίθετο, η δυσλειτουργία του, γεγονός που όσοι μετανάστευσαν θεώρησαν ότι τους στερούσε τις δυνατότητες οικονομικής προόδου και επαγγελματικής επιτυχίας. Το πού υπάρχουν άλλες εναλλακτικές εκτός της φιλελεύθερης οικονομίας θα πρέπει, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, και κάποια στιγμή να μας το πείτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Άκουσα, επίσης, και την κ. Τζάκρη να ισχυρίζεται ότι θα είναι εθνικά επιβλαβές να ψηφίσουν οι Έλληνες του εξωτερικού χωρίς περιορισμούς. Τώρα πλέον άλλαξε κάπως τη θέση της η κ. Τζάκρη και μας λέει ότι αν ψηφίζουν κανονικά τους μετατρέπουμε σε κομματικό στρατό. Δεν θα είναι, λοιπόν, απλά επιβλαβές για τη χώρα, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, το ασκούμενο εκλογικό δικαίωμα εκ μέρους των αποδήμων. Θα δημιουργήσει ένα κομματικό κοινό στο εξωτερικό που προφανώς δεν θα ελέγχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή, όμως, η απαξιωτική άποψη δεν είναι καινούργια. Θυμίζω ότι και ο κ. Πολάκης πρόσφατα τους ταύτισε προσβλητικά με εθνικιστικά, ακροδεξιά δίκτυα της Ομογένειας. Το γιατί, επομένως, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε αυτή την κωλοτούμπα, για να το πούμε απλά, είναι προφανές. Δεν θέλει να ψηφίζουν οι απόδημοι γιατί δεν προσδοκά ότι θα τον ψηφίσουν. Όσοι, δηλαδή, δεν στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει και να παρεμποδίζονται στο να ψηφίσουν. Αυτή, όμως, είναι μια βαθιά αντιδημοκρατική αντίληψη που έρχεται σε αντίθεση με το δημοκρατικό ήθος της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων.
Κλείστε, κύριε Μαραβέγια, σιγά - σιγά.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Θυμίζω ότι θέση υπέρ του νομοσχεδίου έλαβαν όλοι, χωρίς καμμία εξαίρεση, οι φορείς που συμμετείχαν στις ακροάσεις της αρμόδιας επιτροπής. Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, λέει ξεκάθαρα ότι οι Έλληνες του εξωτερικού θα πρέπει να μπορούν να ψηφίσουν ανεμπόδιστα και η ψήφος τους να προσμετράται στο συνολικό αποτέλεσμα. Η Ομογένεια δεν αποτελείται από πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Ο απόδημος ελληνισμός αποτελεί σημαντικό και εν πολλοίς ανεκμετάλλευτο πλεονέκτημα της πατρίδας. Όμως, κάποιος για να νιώθει μέρος της κοινής προσπάθειας πρέπει να συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων. Τα κόμματα που θα καταψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο θα βρεθούν όχι μόνο απέναντι στους Έλληνες, αλλά και απέναντι στην ίδια μας την ιστορία. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο θα πάρει ο συνάδελφος κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης και οι επόμενοι συνάδελφοι του όγδοου κύκλου είναι ο κ. Κούβελας, ο κ. Θεοδωρικάκος, ο κ. Κεγκέρογλου, ο κ. Παππάς, η κ. Κομνηνάκα, ο κ. Σιμόπουλος και ο κ. Χατζηβασιλείου. Κύριε Τριανταφυλλίδη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να κάνω δύο πολιτικές επισημάνσεις πριν εισέλθω στην ανάλυση του νομοσχεδίου και με την ιδιότητα αυξημένης ευθύνης του Προέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής της Βουλής για τον Απόδημο Ελληνισμό επί τέσσερα έτη. Και οι δύο πολιτικές μου επισημάνσεις έχουν να κάνουν με το συνεχώς διογκούμενο έλλειμμα κυβερνητικής εμπιστοσύνης που αποτυπώνεται και στην κοινή γνώμη. Αυτός ο κυβερνητικός κατήφορος δεν έχει όρια. Δευτέρα - Τετάρτη - Παρασκευή ο κ. Μητσοτάκης ενημερώνει τους Έλληνες πολίτες ότι η πανδημία τελειώνει. Να θυμηθώ 25-5-2020 στο «STAR» στην κ. Ζαχαρέα; «Η πανδημία τελειώνει». Επιβεβαιώθηκε από τις εξελίξεις. Ήρθε δεύτερο και τρίτο κύμα. Και μόλις προχθές συναντώντας τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης του είπε ότι η πανδημία τελειώνει και πρέπει να ετοιμαστούμε για την επόμενη ημέρα. Τρίτη - Πέμπτη - Σάββατο η πανδημία δεν τελειώνει. Το είπε και χθες από το εξωτερικό. Το είπε επιτιμώντας και κάνοντας κριτική, μαλώνοντας τους Υπουργούς του, οι οποίοι στο μεταξύ δεν έχουν κάνει τίποτα ούτε για τα λεωφορεία ούτε για την προετοιμασία ούτε για τον δεύτερο ούτε για το τρίτο και προφανώς για όλα τα επόμενα κύματα. Αυτός είναι ο κυβερνητικός αυτοεξευτελισμός και η αυτογελοιοποίηση, όπου το πανελλήνιο άκουσε γνωστό εφοπλιστή να υβρίζει τον Πρωθυπουργό και ο αρμόδιος Υπουργός να μην έχει το σθένος να προασπίσει το θεσμικό πρόσωπο του Πρωθυπουργού, να λέει ότι βρέχει. Υπουργοί σας, κύριε Μητσοτάκη, απέναντι στη νεολαία παριστάνουν τα λιοντάρια, μπροστά στους εφοπλιστές βουβός κινηματογράφος, βαθιά υπόκλιση, μούγκα. Με ιντριγκάρει, όμως, και η παρουσία του προσώπου που κατ' εξοχήν εκπροσωπεί την αξιοπιστία, του Υπουργού Εσωτερικών του κ. Βορίδη. Από τον «μπάφο» από το Βήμα της Βουλής που τα ναρκωτικά του ΣΥΡΙΖΑ ήταν που προωθούσε έγιναν επένδυση που ψηφίστηκε με την ψήφο και του κ. Βορίδη, μέχρι το «μακεδονικό» που από αυτό εδώ το Βήμα χαρακτήριζε κυβέρνηση εθνικής μειοδοσίας τον ΣΥΡΙΖΑ για να φτάσει σήμερα ως Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας να τιμά και να εφαρμόζει τη συμφωνία ως «το φως το αληθινόν». Ανένηψε ο κ. Βορίδης! Αυτόν έχει πρώτο τη τάξει Υπουργό ο κ. Μητσοτάκης και τώρα καταλαβαίνουμε για ποιον λόγο έγινε η πολιτική του επιλογή αυτή. Είναι η αξιοπιστία του ανδρός. Κλείνω με αυτό που μπορεί να ονομαστεί προεκλογικές αιρέσεις και μετεκλογικές αναιρέσεις. Νέα Δημοκρατία εναντίον Νέας Δημοκρατίας. Κράμερ εναντίον Κράμερ. Εδώ πλέον δεν αφορά τι λέγατε προεκλογικά και τι κάνετε μετεκλογικά. Είναι αιρέσεις κι αναιρέσεις στη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας. Τον Δεκέμβριο του 2019 φτάνατε και θέλατε τον έπαινο της Βουλής γιατί καταφέρατε να συγκροτήσετε μία συμμαχία διακοσίων ογδόντα οκτώ Βουλευτών. Πρέπει να σας τιμούν οι Έλληνες πολίτες γι' αυτό. Αλλά ταυτόχρονα με το σημερινό σας εγχείρημα θέλετε να σας τιμούν και για την αναίρεση αυτού που κάνατε το 2019 τον Νοέμβριο. Κι έρχομαι στα της Ομογένειας. Κοιτάξτε να δείτε, η Ομογένεια δεν επιθυμεί να εμπλέκεται στις τρέχουσες διακομματικές αντιπαραθέσεις. Επιθυμεί να συμμετέχει σε ένα συναγωνισμό προσφοράς στην πατρίδα και όχι σε έναν ανταγωνισμό φθοράς. Επιθυμεί να προσθέτει και όχι να αφαιρεί, να πολλαπλασιάζει και όχι να διαιρεί. Επιθυμεί να ακούγεται η φωνή της καθαρά, με κρυστάλλινο τρόπο στο εθνικό κέντρο χωρίς τους παραμορφωτικούς φακούς της κομματικής ιδιοτέλειας. Για αυτό εμείς από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Δεκέμβριο του 2019- και όταν ψήφιζα έλεγα, «Ψηφίζω, έχοντας πολλές επιφυλάξεις, το νομοσχέδιο», που έγινε νόμος και θα ισχύσει απ' ό,τι φαίνεται, του Δεκεμβρίου του 2019- προτείναμε το ενιαίο ψηφοδέλτιο της Ομογένειας και όχι τα χωριστά κομματικά ψηφοδέλτια, γι' αυτό προτείναμε τις περιφέρειες της Ομογένειας, να αποφασίζει η Ομογένεια για την εκπροσώπησή της. Από την Ομογένεια, με την Ομογένεια, για την Ομογένεια. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, δηλαδή το μοντέλο Γαλλίας, Ιταλίας, Πορτογαλίας, έχει θεωρηθεί από την επιτροπή της Βενετίας - το θεσμικό όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης, δηλαδή - ως η βέλτιστη ευρωπαϊκή πρακτική για τις χώρες που έχουν σημαντική ομογένεια. Βέλτιστη πρακτική θεωρήθηκε και από τον επιτελάρχη του κράτους, τον κ. Γεραπετρίτη, ως συνεισηγητή της σχετικής έκθεσης της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Τώρα, βέβαια, χύνετε κροκοδείλια δάκρυα για την Ομογένεια. Για να δούμε τι κάνατε. Από το 1975 ως το 2001, όταν εσείς θέσατε τη ρήτρα των διακοσίων Βουλευτών, μπορούσατε άνετα, με απλή πλειοψηφία, να έχετε φτιάξει νόμο να διευκολύνετε την ψήφο των ομογενών. Το κάνατε; Όχι. Πάνε είκοσι έξι χρόνια! Από το 2001 μέχρι το 2015, που κυβερνήσατε για κάποια χρόνια από κοινού με το ΠΑΣΟΚ και εξ αδιαιρέτου, το ρυθμίσατε; Όχι. Άλλα δεκατέσσερα χρόνια! Σαράντα ολόκληρα χρόνια εσείς που σήμερα σπαρταράτε για την Ομογένεια, δεν κάνατε το ελάχιστο όχι μόνο για την ψήφο ούτε καν για την απογραφή των ομογενών. Είχε η ταπεινότητα μου προτείνει: Ζητούμενο παραμένει η πρότασή μου για τον ορισμό του 2020 ως έτους απογραφής των Ελλήνων του εξωτερικού, που έχουμε καταθέσει εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα. Είναι, πραγματικά, ντροπή για το ελληνικό κράτος να μη γνωρίζει πόσοι είναι οι ομογενείς, οι Έλληνες του εξωτερικού, ποιοι είναι, πώς ζουν, πού ζουν, ποια είναι η σχέση τους με την πατρίδα. Ακούσαμε στην επιτροπή τρελά πράγματα, να τους υπολογίζουμε από τριακόσιες χιλιάδες μέχρι τρία εκατομμύρια. Στο τέλος του 2020 θα μπορούσε η Βουλή, εφόσον είχε γίνει αυτή η απογραφή των ομογενών, όπως κάνει κάθε ορθολογικά σκεπτόμενη πολιτεία, έχοντας στα χέρια μας ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία ως προς την ομαδοποίηση των ονομάτων τους, να αρθρώσει με σοβαρότητα και επάρκεια πολιτικές για την παιδεία των ομογενών, την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό, τις δυνατότητες επανεγκατάστασης, την πρόταση που είχαμε καταθέσει για την αναβίωση των εγκαταλελειμμένων ελληνικών χωριών ως χωριά των αποδήμων, τα προβλήματα με τα προξενεία και τη γραφειοκρατία. Υπάρχει κάποια πρόταση για όλα αυτά δύο χρόνια μετά; Καμμία πρόταση! Ποιοι είναι; Που είναι; Τι θέλουν; Πώς θα υλοποιήσουν αυτά που θέλουν; Τι θα γίνει με το ΣΑΕ; Κουβέντα, άχνα, τσιμουδιά, παρά μόνο μεγαλόστομες ρητορείες πατριδοκαπηλίας, εθνοκαπηλίας, καπηλείας για τους απόδημους, γιατί και αυτοί καταλαβαίνουν ότι το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι η ψήφος τους. Γι' αυτό σπαρταράτε, αυτό ορέγεστε και για αυτό τον λόγο έχει καταστεί σαφές ότι σας γυρνούν την πλάτη. Είπαν ένας, δύο συνάδελφοι για τη θητεία και την κυβέρνηση του κ. Σαμαρά. Καλά, λίγη ιστορική ντροπή δεν έχετε; Είναι η κυβέρνηση που έριξε «μαύρο», εκτός από την ΕΡΤ, στο «ERT World» και στο «ERT Sat». Είναι η κυβέρνηση του Σαμαρά που κατάφερε να γκρεμίσει τη μεγάλη κεραία της φωνής της Ελλάδας στα βραχέα, που έδινε τη δυνατότητα στους Έλληνες ναυτικούς και τους Έλληνες μεταφορείς να ακούνε την πατρίδα, είτε βρίσκονταν στη Λατινική Αμερική είτε στον Καναδά είτε στη Ρωσία είτε σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου. Και πέρα από αυτό, τη θέση του «ERT Sat» και του «ERT World», που ρίξατε εσείς οι πατριωταράδες στις Βρυξέλλες, στη συχνότητα κατέλαβε τουρκικό κανάλι. Τα λέω αυτά, για να ξέρουν οι Έλληνες πολίτες πως οι μεγαλόστομες πομφόλυγες δεν ακολουθούνται από συγκεκριμένες πράξεις και συγκεκριμένο διά ταύτα.
Ολοκληρώστε σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ για την ανοχή σας. Δεν είναι παράδοξο να ψηφίζει ο ομογενής από το Σικάγο, τη Μελβούρνη, τη Φρανκφούρτη, το Ροστόκ και να επιλέγει βουλευτές από τη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο και την Κέρκυρα; Να εκπροσωπήσουν τι; Τι γνωρίζουν οι Ελλαδίτες Βουλευτές για τα προβλήματα, την καθημερινότητα του Έλληνα αποδήμου, την αγωνία του για αυτόν και τα παιδιά του; Μεταξύ του να ψηφίζουν όλοι οι Έλληνες κάτοικοι του εξωτερικού από τη μια, που πρότεινε όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, και της υποχρεωτικής προσμέτρησης των ψήφων των ομογενών στο συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα, επιλέξατε ως άλλοθι την ισοτιμία της ψήφου.
Κλείστε σας παρακαλώ.
Κλείνω με το εξής, κύριε Πρόεδρε: Η ισοτιμία της ψήφου εξωτερικού, όταν μιλάμε για την ψήφο των αποδήμων, γιατί όταν μιλάμε για την ισοτιμία της ψήφου εσωτερικού, μιλάμε για την άρνηση της απλής αναλογικής και τις καρικατούρες των γνωστών αποτελεσμάτων…
Κλείστε, κύριε Τριανταφυλλίδη.
Το δικαίωμα - και κλείνω - του εκλέγειν και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, ως απολύτως συναρτώμενα μέρη του όλου της δημοκρατικής διαδικασίας, πρέπει να ασκείται στο ακέραιον, όλον, από τους ομογενείς. Και εσείς δεν μπορείτε να το εγγυηθείτε, γιατί απλά είστε αναξιόπιστοι. Σας ευχαριστώ.
Ιδιαίτερα οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ να είστε πειθαρχημένοι σήμερα, γιατί έχετε ζητήσει την Αίθουσα της Ολομέλειας για την Κοινοβουλευτική σας Ομάδα και, άρα, πρέπει να τελειώσουμε εγκαίρως. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία.
Μετά ποιος είναι, κύριε Πρόεδρε;
Οι επόμενοι τρεις είναι ο κ. Θεοδωρικάκος, ο κ. Κεγκέρογλου και ο κ. Παππάς.
Ο κ. Παππάς του ΣΥΡΙΖΑ ή της Νέας Δημοκρατίας;
Είναι ο κ. Ιωάννης Παππάς της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, κύριε Κούβελα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεύτερη μέρα που εξελίσσεται η συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών για την άρση και των τελευταίων περιορισμών και την εγγραφή στους ειδικούς καταλόγους όλων των Ελλήνων της Διασποράς μας και τη δυνατότητά τους να ψηφίζουν πιο ελεύθερα. Τους διευκολύνουμε απολύτως. Είναι, δηλαδή, μια πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών που στοχεύει να κάνει τη ζωή των Ελλήνων, που κατοικούν στο εξωτερικό, ακόμη ευκολότερη. Πώς θα αποδείξουμε, άραγε, καλύτερα πως τους υπολογίζουμε τους συμπατριώτες μας που ζουν στο εξωτερικό, πως τους αγκαλιάζουμε, πως τους θεωρούμε ως σάρκα από το σώμα της μητέρας πατρίδας; Συζητάμε την κατάργηση όλων των απαράδεκτων περιορισμών, όπως τις χαρακτήρισε η κ. Τζάκρη; Ναι, έχουμε απαντήσει εμείς στη Νέα Δημοκρατία από την πρώτη στιγμή που έχει αρχίσει αυτή η συζήτηση, εδώ και χρόνια στην πραγματικότητα. Μάλιστα, εμείς συζητάμε ακόμη και την καθιέρωση της επιστολικής ψήφου. Φυσικά, υπάρχουν και άλλες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες, περισσότερο ή λιγότερο, συνέβαλαν στην ψήφιση του νόμου που ισχύει εδώ και ενάμιση χρόνο. Και επειδή τότε ήταν ένας σύνθετος πολιτικός συμβιβασμός θυμίζω - είχαμε περισσότερα κόμματα - εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αφ' ενός εκβιαστικά περάσατε ασφυκτικούς περιορισμούς, αφ' ετέρου, εξαιτίας της σκόνης που πετύχατε να σηκωθεί και σκέπασε την υποκρισία σας, καταφέρατε να σώσετε τα προσχήματα στα μάτια των ομογενών μας. Όμως, στη συζήτηση του σημερινού σχεδίου νόμου πέφτουν οριστικά οι μάσκες. Είναι η ώρα για καθαρές κουβέντες. Το απαίτησαν στο σύνολό τους οι ομογενείς που μας έκαναν την τιμή να συμμετάσχουν από κάθε γωνιά του πλανήτη στη συζήτηση της επιτροπής μας. Καθαρή κουβέντα πρώτη: Τι καλούμαστε να ψηφίσουμε απόψε; Εμείς προτείνουμε την ισότιμη, άνευ όρων συμμετοχή κάθε Έλληνα ομογενή στις εκλογικές διαδικασίες. Καθαρή κουβέντα δεύτερη: Γιατί δεν αρκούμαστε στον πρόσφατο νόμο του 2019; Για τον λόγο που γνωρίζετε πολύ καλά, ότι, δηλαδή, ο νόμος αυτός επιβάλλει περιορισμούς ως προϊόν ενός πολιτικού συμβιβασμού. Εμείς εξαρχής ήμασταν ξεκάθαροι, δικαίωμα ψήφου σε όλους τους ομογενείς χωρίς κανέναν περιορισμό. Καθαρή κουβέντα τρίτη: Οι συμπατριώτες μας που ζουν στο εξωτερικό τιμούν την πατρίδα τους διεθνώς με τα κατορθώματά τους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Πρέπει να συμμετέχουν ελεύθερα στις εθνικές εκλογές; Ναι πρέπει. Το λέμε και το ξαναλέμε γιατί δείχνετε να συμμετέχετε σε μια άλλη συζήτηση, κάνετε μια άλλη κουβέντα, ιδίως οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Καθαρή κουβέντα τέταρτη: Πρέπει αυτό το αναφαίρετο και κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμά τους να ασκείται χωρίς καμμία προϋπόθεση; Όχι. Θα συμφωνήσουμε εδώ. Πρέπει να υπάρχει μία προϋπόθεση, δηλαδή να είναι εγγεγραμμένοι στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, καμμία άλλη όμως. Καθαρή κουβέντα πέμπτη και ξεκάθαρη θέση της Νέας Δημοκρατίας: Όποιος έχει δικαίωμα ψήφου στις εθνικές εκλογές ψηφίζει και για την κυβέρνηση του τόπου. Δηλαδή η ψήφος του κάθε Έλληνα πολίτη, όπου και αν ψηφίζει, προσμετράται στο συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα, βγάζει ελληνική κυβέρνηση. Εμείς δεν δεχόμαστε πολίτες δύο ταχυτήτων, δύο κατηγοριών των οποίων η ψήφος δεν θα μετράει στο τελικό αποτέλεσμα. Φέρνετε στο μυαλό μου άλλη μια φορά με τον πιο άχαρο τρόπο τη διαφορά τελικά του πολιτικού με τον πολιτικάντη. Αυτό το παιχνίδι παίζετε δύο ημέρες τώρα, αλλά και στις επιτροπές που προηγήθηκαν. Με πολύ ύφος, με πολύ στιλ, με περισσή ειρωνεία οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείτε τον Υπουργό, την Κυβέρνηση για κομματισμό, για αυταρχισμό. Είναι μια άλλη συζήτηση. Είναι λοιπόν ο πολιτικάντης, ο οποίος σκέφτεται τις επόμενες εκλογές, σε αντίθεση με τον πολιτικό που σκέφτεται τις επόμενες γενιές, που σκέφτεται το συμφέρον του συνόλου, της συντριπτική πλειοψηφίας πάντως. Καθαρή κουβέντα έκτη, αυτή τη φορά από την κ. Τζάκρη. Τι είπε στη συνέντευξή της στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ»; Να ψηφίζουν όλοι οι Έλληνες της Διασποράς. Βεβαίως, συμφωνούμε. «Έχουμε», λέει, «κάτι περιορισμούς τους οποίους θα τους καταργήσουμε αμέσως μόλις γίνουμε κυβέρνηση εμείς εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι άδικοι είναι υποτιμητικοί αυτοί οι περιορισμοί». Πράγματι η κ. Τζάκρη ανταποκρινόταν σε μία ανάγκη του Ελληνισμού. Σε ένα εύλογο αίτημα που της τέθηκε έδωσε μια εύλογη απάντηση. Εκφράστηκε ελεύθερα; Εκφράστηκε υποκριτικά; Δεν το ξέρω. Σημασία έχει ότι εκφράστηκε ειλικρινά, άλλο αν έκανε «κωλοτούμπα» στη συνέχεια. Θα συμφωνήσουμε λοιπόν, δεν διαφωνούμε καθόλου μαζί της. Ας μην ασχοληθούμε επίσης με το ποιος είπε τι σε προηγούμενες φάσεις. Τελείωσε. Κοιτάζουμε μπροστά. Η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Εσωτερικών ανταποκρίνεται ακριβώς σε αυτό το αίτημα των ομογενών μας, όπως το εξέφρασε η κ. Τζάκρη ως αρμόδια τομεάρχης απόδημου ελληνισμού του ΣΥΡΙΖΑ. Ας δώσουμε λοιπόν μια οριστική απάντηση, ένα τέλος σε αυτή τη συζήτηση και να κάνουμε πραγματικότητα αυτό που ζητούν οι απόδημοί μας. Είναι κάτι αυτονόητο, είναι κάτι που ισχύει εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες με μεγάλες ομογένειες και αυτές. Είναι από την επιστολική ψήφο, την ψήφο διά αντιπροσώπου μέχρι και την ηλεκτρονική ψήφο, όπως δικαιούται ένας Εσθονός πολίτης. Βλέπουν ο εισηγητής, οι συνάδελφοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι λειτουργεί διχαστικά η πρόταση νόμου της Κυβέρνησης, ότι οι Έλληνες απόδημοι δεν θα μπορούν να ψηφίσουν εθνικά, θα πρέπει να ψηφίζουν κομματικά. Μα, καλά εσείς της απλής αναλογικής παντού, της πλατιάς και βαθιάς συμμετοχής δεν καταλαβαίνω τι σας δυσκολεύει να δώσουμε στους απόδημους συμπατριώτες μας επιτέλους αυτή την ευκαιρία να μπορούν να ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Είναι η ιστορία μας, είναι ο πολιτισμός μας, είναι η δύναμή μας για να υπηρετήσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα η Ομογένειά μας. Όσο πιο δυνατή είναι τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα έχουμε στα κέντρα αποφάσεων του εξωτερικού. Είδατε τι πέτυχαν οι Αρμένιοι πρόσφατα με την αποδοκιμασία της γενοκτονίας τους από τους νεοθωμανούς από τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπάιντεν. Τελικά μερικές φορές αξίζει τον κόπο, κύριε Πρόεδρε, να χρησιμοποιούμε απλή γλώσσα, από τους Τούρκους, λοιπόν. Και εμείς εδώ ακόμη συζητάμε το αυτονόητο. Δεν είναι κάτι ξένο οι απόδημοι. Οι απόδημοι είναι η συνέχεια της πατρίδας. Είναι η ώρα να μεγαλώσουμε ακόμη περισσότερο την Ελλάδα. Είναι ιστορική η ευθύνη μας. Έχουμε μια ευκαιρία σήμερα που θα έλεγα απαγορεύεται να την αφήσουμε να πάει χαμένη. Σας καλώ να υπερψηφίσουμε το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Θεοδωρικάκος, από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα σας. Θα ήθελα να ξεκινήσω την ομιλία μου υπενθυμίζοντας ότι σήμερα είναι η δεύτερη επέτειος της μεγάλης νίκης της Νέας Δημοκρατίας στις ευρωεκλογές και στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου του 2019. Είναι μια νίκη που αιφνιδίασε την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και άνοιξε τον δρόμο στη μεγάλη πολιτική αλλαγή του Ιουλίου του 2019. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία - και αυτό έχει μεγάλη σχέση με το θέμα που συζητάμε σήμερα - ήρθαν στην εξουσία ως εκφραστές της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας του μέτρου και της λογικής, των αυτονόητων μεταρρυθμίσεων και της ανάγκης υπέρβασης των παραδοσιακών διαχωριστικών γραμμών μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, στηριγμένοι σε μία συμφωνία αλήθειας με την ελληνική κοινωνία. Έτσι, η παράταξη εξέφρασε πολίτες και κοινωνικές ομάδες στους οποίους υστερούσε πολύ τα δύσκολα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χρειάστηκαν σαράντα πέντε χρόνια μετά την υιοθέτηση της συνταγματικής πρόνοιας για το δικαίωμα των Ελλήνων του εξωτερικού ώστε το ελληνικό πολιτικό σύστημα να διασφαλίσει αυτή τη δυνατότητα υπό ορισμένες προϋποθέσεις και περιορισμούς. Αυτό έγινε με τη νομοθετική πρωτοβουλία που ανέλαβε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υλοποιώντας σχετική προεκλογική δέσμευση και τη θεσμοθέτηση του ν.4648/2019. Για να φτάσουμε σε αυτή την επιτυχία, επιτυχία για τη Νέα Δημοκρατία, επιτυχία για όλο το πολιτικό σύστημα και την Ελλάδα, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, θέτοντας το πλαίσιο της συμφωνίας και ακολούθησαν πολύωρες διεξοδικές συναντήσεις στη διακομματική επιτροπή. Μέσα από μια πολύ δύσκολη, σύνθετη δουλειά φτάσαμε σε μια συμβιβαστική λύση που συγκέντρωσε ουσιαστικά διακόσιες ενενήντα ψήφους. Πολλοί θέλησαν να τορπιλίσουν τότε εκείνη την προσπάθεια. Επιμείναμε όμως. Και με την απόλυτη στήριξη του Πρωθυπουργού επιτεύχθηκε η λύση, η οποία εμπεριέχει σοβαρές υποχωρήσεις και συμβιβασμούς από τις θέσεις όλων των κομμάτων, ασφαλώς και από τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας. Η δική μας διαχρονική στάση ήταν και είναι πως πρέπει όλοι οι Έλληνες του εξωτερικού που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους να ψηφίζουν χωρίς κανέναν αποκλεισμό, καμμία προϋπόθεση, κανέναν περιορισμό. Αυτή είναι μία δημοκρατική θέση, είναι η φωνή της λογικής που είπαμε νωρίτερα. Αυτή τη φωνή υποστήριξαν και τότε και τώρα και το Κίνημα Αλλαγής και η Ελληνική Λύση. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε και θέλει να μη μετράει η ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού στο εκλογικό αποτέλεσμα για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Πρόκειται για μια φοβική στάση η οποία είναι και προσβλητική προς τους Έλληνες του εξωτερικού, ενώ το ΚΚΕ έθεσε και τότε το θέμα της απόδειξης του δεσμού των Ελλήνων του εξωτερικού με την ελληνική πραγματικότητα ως προϋπόθεση, διαθέτοντας τις κρίσιμες δεκαπέντε ψήφους που χρειάζονταν για να υπερβούμε τις διακόσιες. Έτσι προέκυψε η γνωστή ρήτρα τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια να έχουν ζήσει δύο χρόνια οι πολίτες αυτοί στην Ελλάδα και να κάνουν φορολογική δήλωση τον τελευταίο χρόνο. Και μόνο όταν η Αξιωματική Αντιπολίτευση είδε να εκπληρώνεται η συνταγματική πρόνοια για πλειοψηφία διακοσίων εδρών προσχώρησε τότε και εκείνη στη συμφωνία και στην αυτονόητη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέση ότι δεν μπορεί να υπάρχει ψήφος δύο ταχυτήτων ούτε Έλληνες δύο ταχυτήτων. Έτσι δημιουργήθηκε ένα πολύ σημαντικό κεκτημένο. Σήμερα συζητάμε με πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών να αλλάξουμε προς τη σωστή και αυτονόητη κατεύθυνση αυτό το κεκτημένο, αίροντας τους όρους και τις προϋποθέσεις που περιλαμβάνει ο ισχύων νόμος στον οποίο ήδη αναφέρθηκα. Είναι γνωστό πώς επανήλθαμε σε αυτή τη συζήτηση. Η αρμόδια αναπληρωτής τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ σε συνέντευξή της είπε ότι το κόμμα της θα καταργήσει αυτούς τους άδικους και αχαρακτήριστους, όπως είπε, περιορισμούς - περιορισμούς που μας επιβλήθηκαν, όπως εξήγησα προηγουμένως - , όταν έρθει στην εξουσία, σε μια έκρηξη επιπολαιότητας και δημαγωγίας και δημιουργίας εντυπώσεων του ενός δευτερολέπτου. Γιατί είναι προφανές ότι το κόμμα της έχει άλλη θέση, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να φοβάται την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού. Αυτό, κυρίες και κύριοι, είναι μέγα λάθος. Η Ελλάδα έχει ανάγκη τον παγκόσμιο Ελληνισμό. Οφείλει να αγκαλιάσει τα παιδιά της σε όλη τη γη χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις και τα κόμματα αξίζει και θα έπρεπε σε αυτό το θέμα να το αντιμετωπίσουν χωρίς μικροκομματικούς υπολογισμούς. Είναι πεποίθησή μου και λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας ότι οι εκλογικές τάσεις που διαμορφώνονται κάθε φορά στο εσωτερικό της χώρας συμπαρασύρουν και τις αντίστοιχες εκλογικές τάσεις των Ελλήνων του εξωτερικού. Η ανθρωπότητα είναι ένα χωριό. Οι πάντες επικοινωνούν τις ιδέες και τις απόψεις τους σε ολόκληρη τη γη. Καλώ, λοιπόν, την Αξιωματική Αντιπολίτευση να ξανασκεφτεί τη στάση της σε αυτό το θέμα και να συμβάλει θετικά στη νέα πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών. Δεν έχω αυταπάτες, αλλά πολιτικά είσαστε υποχρεωμένοι να το αντιμετωπίσετε με τελείως διαφορετικό τρόπο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη διάρκεια του δημόσιου διαλόγου που έχει γίνει όλες αυτές τις εβδομάδες, ήρθαν στο φως της δημοσιότητας διάφορες λαθεμένες απόψεις που αφορούν τον ισχύοντα νόμο. Θα αναφερθώ σε αυτές, διότι είναι προφανές πλέον - κι ήταν ένας λόγος που περίμενα να μιλήσω προς το τέλος της συζήτησης - ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα να συγκεντρώσουμε στην άρση των περιορισμών τις διακόσιες ψήφους. Κάναμε μια μεγάλη προσπάθεια και το γνωρίζουν οι Έλληνες του εξωτερικού. Δυστυχώς πέφτουμε στο τείχος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Λαθεμένη θέση νούμερο ένα. Η ρύθμιση που έχουμε κάνει αφορά ελάχιστους Έλληνες του εξωτερικού. Είναι λάθος. Αφορά, κατ' αρχάς ουσιαστικά χωρίς όρους και προϋποθέσεις όλους όσοι είναι ως τριάντα ετών και βρίσκονται στο εξωτερικό, αρκεί οι γονείς τους να έχουν ελληνικό ΑΦΜ. Άρα, η γενιά του brain drain έχει ήδη διασφαλισμένο το δικαίωμα να ψηφίζει χωρίς όρους. Κι αυτό είναι μια σπουδαία κατάκτηση, επαναλαμβάνω, για την πατρίδα μας, γι' αυτή την Κυβέρνηση και για όλο το πολιτικό σύστημα. Είναι μέγα κέρδος για τη χώρα, γιατί χωρίς τη νέα γενιά αυτή η πατρίδα δεν έχει μέλλον. Επίσης, είναι προφανές ότι όποιος μέσα στα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια έχει δύο χρόνια σε οποιαδήποτε βαθμίδα της εκπαίδευσης, πρακτικά μπορεί να εγγραφεί στον ειδικό εκλογικό κατάλογο. Ένας Έλληνας, για παράδειγμα, πενήντα ετών, που τελείωσε το λύκειο στη χώρα μας ή το πανεπιστήμιο και έφυγε στο εξωτερικό, μπορεί να ψηφίσει από τη χώρα που βρίσκεται. Ο ακριβής αριθμός αυτών των ανθρώπων τεχνικά δεν είναι δύσκολο να προσδιοριστεί. Το διάστημα που υπηρέτησα ως Υπουργός Εξωτερικών, παρά την πανδημία η οποία προφανώς δημιούργησε τεράστια προβλήματα στην εφαρμογή και του συγκεκριμένου νόμου, είχα συζητήσει το θέμα διεξοδικά με τον Υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης και υπάρχουν συγκεκριμένες λύσεις οι οποίες μπορούν να υλοποιηθούν και μάλιστα, σχετικά γρήγορα υπό ορισμένες προϋποθέσεις, προκειμένου να δοθεί διέξοδος στις δυσκολίες που έχει αυτό το πρόβλημα. Θα έλεγα, μετά την επιχείρηση «Ελευθερία», την πετυχημένη επιχείρηση του εμβολιασμού, ας διεξαχθεί και η ηλεκτρονική επιχείρηση «Συμμετοχή και δημοκρατία των Ελλήνων του εξωτερικού», η οποία θα μας φέρει αποτελέσματα. Δεύτερη λανθασμένη αντίληψη. Οι Έλληνες του εξωτερικού δεν ανταποκρίνονται θετικά στη ρύθμιση που ψηφίσαμε. Αυτό είναι αλήθεια για ένα τμήμα της Ομογένειας, το οποίο πράγματι μέσω των αποκλεισμών αποκλείεται. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι οι περισσότεροι Έλληνες του εξωτερικού δεν γνωρίζουν τις ρυθμίσεις αυτού του νόμου. Θα πρέπει να πραγματοποιήσει η καμπάνια που προβλέπει ο ίδιος ο νόμος που έχουμε ψηφίσει. Έχει γίνει η προεργασία στο Υπουργείο Εσωτερικών και επί των ημερών μου και είμαι βέβαιος ότι αυτό το πράγμα συνεχίζεται κανονικά και είναι δρομολογημένο. Και θα πρέπει προφανώς μέσα από την επικοινωνιακή καμπάνια, στην οποία οφείλουμε όλοι να συμβάλουμε, να ενημερωθούν οι πολίτες, προκειμένου να γίνει πράξη η αποτελεσματική και ουσιαστική συμμετοχή τους μέσα από αυτόν τον νόμο. Μια τρίτη αντίληψη που συζητήθηκε στον δημόσιο διάλογο είναι ότι η συναίνεση αναιρεί τις πολιτικές ταυτότητες και την ουσία των πολιτικών δυνάμεων. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να πω ότι αυτός ένας απαράδεκτος μύθος. Κατ' αρχάς, σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο θέμα, πρόκειται για πρωτοφανή παραλογισμό. Εξ ορισμού χρειαζόμαστε διακόσιες ψήφους και αυτό απαιτεί συνεννόηση και συναίνεση. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Με τη βία δεν λύνεται κανένα πρόβλημα. Τώρα, σήμερα, όλοι συνειδητοποιούν πόσο δύσκολο, αλλά χρήσιμο και αναγκαίο ήταν αυτό που πετύχαμε τον Δεκέμβριο του '19, όταν και ο ΣΥΡΙΖΑ υποχρεώθηκε να αλλάξει πολύ τη θέση που είχε, που έλεγε ότι δεν θα μετράει η ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού για την ανάδειξη κυβέρνησης και προσχώρησε στη συμφωνία και την ψήφιση του νομοσχεδίου. Αν δεν είχαμε πετύχει αυτό που πετύχαμε το Δεκέμβριο του '19, σήμερα, ύστερα από λίγες ώρες η κατάληξη της συζήτησης θα οδηγούσε σε πλήρη απογοήτευση τους Έλληνες του εξωτερικού. Εκατόν ενενήντα ψήφοι σήμερα, αν δεν είχαμε το Δεκέμβρη του '19, θα σήμαινε ότι κανένας Έλληνας του εξωτερικού δεν μπορεί να ψηφίζει από τη χώρα στην οποία βρίσκεται. Αυτός είναι ο λόγος…
Κύριε Θεοδωρικάκο, πρέπει να…
Θα ολοκληρώσω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Άλλωστε, νομίζω ότι κάνω χρήση…
Εντάξει, γι' αυτόν τον λόγο δείχνω και την ανοχή.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Οφείλω ταυτόχρονα να πω με την ικανοποίηση για τον νόμο που έχουμε ότι σήμερα θα ήμουν ευτυχής, αν υπήρχε και πλειοψηφία διακοσίων συναδέλφων, για να καταργηθεί κάθε περιορισμός. Θα ήταν μια τεράστια πολιτική, ηθική, ανθρώπινη, εθνική, πατριωτική ικανοποίηση για μένα. Η Νέα Δημοκρατία όχι μόνο δεν φοβάται τις συγκλίσεις και τις συναινέσεις, αλλά τις επιδιώκει συστηματικά. Και αυτή είναι μια διαχρονική πραγματικότητα που συμβολίζεται ιστορικά τις μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες του ιδρυτή της παράταξης Κωνσταντίνου Καραμανλή, τις αντίστοιχες πρωτοβουλίες του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο '89- '90 αλλά και όλων των πολιτικών αρχηγών της παράταξης διαχρονικά. Κι αυτό ακόμα περισσότερο ισχύει στις δύσκολες συνθήκες που βρισκόμαστε σήμερα. «Οι Έλληνες είμαστε πολύ λίγοι, για να είμαστε διχασμένοι», είχε πει ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από αυτό εδώ το Βήμα στις 11 Δεκεμβρίου του 2019. Εξαιρετικά επίκαιρη τοποθέτηση με πολύ μεγάλη διαχρονική σημασία, ειδικά τώρα που η χώρα δοκιμάζεται από την πανδημία του κορωνοϊού και την παρατεταμένη όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Κι αυτές οι λέξεις του έχουν διαρκές ουσιαστικό και συμβολικό νόημα, γιατί έχουμε αφήσει οριστικά πίσω μας τις συνέπειες ενός εμφυλίου πολέμου που γέμισε πληγές στη χώρα πριν από εβδομήντα χρόνια, γιατί κανένας τεχνητός διχασμός δεν πρόκειται να πετύχει, από όπου κι αν προέρχεται, και σε κάθε περίπτωση είναι αχρείαστος. Άλλωστε..
Ελάτε…
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου. Μιλάω μια φορά το τρίμηνο. Άλλωστε, πλέον όλες οι πολιτικές δυνάμεις έχουν κυβερνήσει τον τόπο. Οι πολίτες βγάζουν τα συμπεράσματά τους. Συγκρίνουν πρόσωπα και κυβερνήσεις. Και είναι προφανές στους περισσότερους ότι οι παλιές διαχωριστικές γραμμές Αριστεράς - Δεξιάς έχουν ξεθωριάσει και είναι ανίκανες να ερμηνεύσουν από μόνες τους το σύγχρονο κόσμο. Αυτό, ασφαλώς, δεν σημαίνει ότι η πολιτική αποϊδεολογικοποιείται, αλλά ότι κάθε πρόσωπο και κάθε πολιτική δύναμη πρέπει να προσδιορίζει με σύγχρονο και θετικό τρόπο το περιεχόμενο των ιδεών που πρεσβεύει. Στη δική μας αντίληψη, η ελευθερία, η αλληλεγγύη, ο πατριωτισμός συνεχίζουν να εμπνέουν και να αποτελούν κίνητρο πολιτικής συμμετοχής. Και επειδή πιστεύουμε σε αυτές τις αξίες, θέλουμε όλοι οι Έλληνες, όπου κι αν βρίσκονται, να μπορούν να ψηφίζουν από τη χώρα στην οποία βρίσκονται για την Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση, όταν τελειώσει η συζήτηση αυτή σήμερα, οφείλουμε όλοι, ο καθένας με την ιδιότητα που έχει, να συμβάλουμε, για να πετύχει η συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στις επόμενες εκλογές και είμαι σίγουρος ότι αυτό με τη σειρά του θα οδηγήσει, ώστε όλοι να υπερβούν ιδεοληψίες και αγκυλώσεις γύρω από αυτό το θέμα και, στη συνέχεια, να κάνουμε νέα βήματα μπροστά. Ενώνουμε τον παγκόσμιο Ελληνισμό, γιατί αυτό δίνει δύναμη στην πατρίδα μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Λοιπόν, θα διακοπεί η ροή των συναδέλφων, γιατί έχει ζητήσει τον λόγο ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Βελόπουλος. Ορίστε, κύριε Βελόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ορμώμενος από την ομιλία του καλού συναδέλφου κ. Θεοδωρικάκου, με τον οποίο έχω μιλήσει πάρα πολλές φορές, πρέπει να του υπενθυμίσω ότι αυτά που λέει σήμερα του τα έλεγα εγώ στο τηλέφωνο όταν μιλούσαμε για το νομοσχέδιο. Σας λέγαμε ότι δεν πρόκειται να πετύχει το εγχείρημα, σας λέγαμε ότι κάνατε λάθος με το εγχείρημα. Κι έρχεστε σήμερα και τοποθετήστε ακριβώς επάνω στις ράγες που βάλαμε εμείς τον Δεκέμβριο τοy 2019, για να αλλάξετε ρότα. Άρα κάνατε λάθος ως Νέα Δημοκρατία τότε και τώρα επιχειρείτε, αντιγράφοντας εμάς, να κάνετε το σωστό. Είπατε ότι εκείνο το νομοσχέδιο ήταν προϊόν συμβιβασμού. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Όταν θέλεις να συμβιβαστείς με την Αριστερά της Συμφωνίας των Πρεσπών, όταν θες να συμβιβαστείς με την Αριστερά του δημοψηφίσματος, όταν θες να συμβιβαστείς με αυτούς που άλλα έλεγαν και άλλα έκαναν είτε είσαι αφελής είτε αιθεροβάμων είτε αλαφροΐσκιωτος είτε αριστεροφοβικός. Δεν μπορεί να είσαι κάτι άλλο, πώς να συμβιβαστείς με αυτούς τους ανθρώπους; Πείτε μου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Όλα αυτά τα προηγούμενα, όμως, κατατείνουν ότι είστε μη σοβαρή Κυβέρνηση και το λέω πολιτικά, με κομψό τρόπο. Είπατε, κύριε συνάδελφε, ότι ο Πρωθυπουργός είναι ο πρωθυπουργός της ενότητος. Είναι ο Πρωθυπουργός που είπε ότι είμαστε λίγοι για να είμαστε διχασμένοι. Εμείς, αγαπητέ κύριε πρώην Υπουργέ, σας λέμε το εξής. Αφού είπε αυτό, απεκάλεσε τους μισούς Έλληνες «ψεκασμένους». Αυτός, δηλαδή, που θέλει να ενώσει βρίζει τους μισούς Έλληνες. Αν αυτό λέγεται επιχείρηση ενότητος, θεωρώ ότι έχουμε άλλη αντίληψη για την ενότητα. Πάμε και στο νομοσχέδιο. Έχουμε μία τελείως διαφορετική προσέγγιση από τη Νέα Δημοκρατία, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Για εμάς δεν είναι στόχος οι Έλληνες να ψηφίσουν. Όχι, κάνετε ένα λάθος. Για εμάς στόχος στην Ελληνική Λύση είναι οι Έλληνες που έφυγαν να γυρίσουν στην Ελλάδα. Τα επτακόσιες χιλιάδες Ελληνόπουλα που έφυγαν να γυρίσουν στην πατρίδα. Αυτός είναι ο στόχος μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κι επίσης, το λέω διότι βιωματικά το γνωρίζω το θέμα. Οι γονείς μου είκοσι πέντε έτη - ξέρει ο κύριος Υπουργός - ο πατέρας μου ανθρακωρύχος στη Γερμανία, είχε ένα νόστο μόνο, να γυρίσει στην πατρίδα. Έστελνε μέσω της Εθνικής Τράπεζας τα λεφτά του στην Ελλάδα την δεκαετία του '60 και του '70 που εργαζόταν εκεί και έλεγε: «Κάποτε θα γυρίσω στην πατρίδα». Τον ίδιο νόστο ακριβώς έχουν και οι Έλληνες που έφυγαν τώρα. Τα Ελληνόπουλα, εικοσιπεντάχρονοι, τριαντάχρονοι, τριανταπεντάχρονοι, ο ανθός της επόμενης Ελλάδος. Αυτόν, λοιπόν, τον ανθό της επόμενης Ελλάδος, που εσείς κόψατε, εσείς κόψατε και εσείς κόψατε, θα τον φέρουμε πίσω στην πατρίδα, θα γυρίσει πίσω, γιατί τους διώξατε από την Ελλάδα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λέω, λοιπόν, το εξής και θα το πω ακόμη μία φορά. Δεν ακούτε την Ελληνική Λύση. Δυστυχώς εδώ έχουμε και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από τη Νέα Δημοκρατία εργαλειοποίηση των ομογενών. Και μιλάτε όλοι εσείς για τους ομογενείς, ενώ δεν ξέρετε τι σημαίνει ομογενής. Δεν ξέρετε τι σημαίνει να μένεις στη Γερμανία, να δουλεύεις στα ανθρακωρυχεία, δεν ξέρετε τι σημαίνει να είσαι ένας άνθρωπος ο οποίος εργάζεται δεκατέσσερις ώρες την ημέρα για να ταΐσεις την οικογένειά σου στην Ελλάδα ή για να στείλεις τα λεφτά σου εδώ. Διαβάζω στο Facebook από ψευτοαριστερούς να λένε ότι αυτός που μένει στη Γερμανία, κύριε Υπουργέ, δεν έχει δικαίωμα στα εσωτερικά της χώρας. Ποιοι το λένε αυτό; Αυτοί που τους έδιωξαν από εδώ τους σημερινούς τριαντάχρονους τα προηγούμενα χρόνια, λένε ότι αυτοί που έφυγαν, μετοίκησαν στο εξωτερικό γιατί δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά, λόγω των κακών κυβερνήσεων της χώρας, δεν έχουν το δικαίωμα να έχουν άποψη για την Ελλάδα. Οποία αιδώς και ντροπή να λέγεται και να γράφεται ακόμη και από στελέχη της ψευτοαριστεράς! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Γιατί για εμένα αριστερό ως κόμμα, αν θέλετε, είναι το ΚΚΕ. Τέλος. Όλοι οι άλλοι είναι γιαλαντζί αριστεροί και θα σας το αποδείξω σε λίγο, και οι σοσιαλιστές και οι υπόλοιποι. Γιατί; Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει η ψήφος των ομογενών να προσμετράται μόνο, λέει, σε τέσσερις περιφέρειες και όχι στην επικράτεια. Τι πιο γελοίο από αυτό ως επιχείρημα; Δηλαδή, πώς θα γίνει αυτό; Πώς γίνεται αυτό; Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Είναι απίστευτα αυτά που ζητούν οι άνθρωποι. Αλλά, ξέρετε τι γίνεται; Όταν δεν έχεις μπούσουλα, όταν δεν έχεις επιχειρήματα και όταν άγεσαι και φέρεσαι από δηλώσεις της κ. Τζάκρη, πας μία από εδώ, λέει ο κ. Τσίπρας: «Θα είμαστε εδώ για την ψήφο των ομογενών, όλοι» και είναι μόνο ο κ. Κατρούγκαλος, αντιλαμβάνεσθε για τι κόμμα μιλάμε τώρα. Δεν είναι έτσι, κύριε Κατρούγκαλε, δυστυχώς! Και μιλάω για τους ομογενείς. Γιατί; Γιατί από αυτή τη γενιά που έφυγε και από αυτούς που είναι εκεί μπορούμε να αντλήσουμε επιτυχίες. Ακόμη και οι οπαδοί του εμβολίου, που είστε οι περισσότεροι εδώ, όλοι μιλάτε για τον Μπουρλά. Μετανάστης είναι και αυτός, έφυγε από Θεσσαλονίκη και ο άνθρωπος μεγαλουργεί, όπως μεγαλουργεί στη «PFIZER». Αυτά τα μυαλά δεν τα χρειάζεται η Ελλάδα; Αυτά τα μυαλά δεν μπορούν να έχουν άποψη για την Ελλάδα; Δεν το καταλαβαίνω. Πρέπει να έχουν άποψη. Και πρέπει να έχουν όλα τα μυαλά, γιατί υπάρχουν πολλά μυαλά. Επειδή μίλησε ο κ. Θεοδωρικάκος για συμβιβασμούς. Χθες, φίλες και φίλοι, αποδείχθηκε ένα όργιο συναλλαγής στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ένα όργιο συναλλαγής μεταξύ κομμάτων. Θλίβομαι που το λέω, κύριε Βορίδη, αλλά ως προϊστάμενος Υπουργός, κύριε Βορίδη - κύριε Τραγάκη, επιτρέψτε μου - , αυτό που κάνατε με το ΑΣΕΠ είναι σκανδαλώδες. Μέγα σκάνδαλο. Συναλλαγές κομμάτων για να βάζουν εκλεκτούς δικούς τους οι μεν και οι δε. Είναι οργιώδες αυτό που έκανε χθες η Κυβέρνηση, σε συνεργασία, δυστυχώς, με άλλο κόμμα. Και εγώ ρωτώ τους Έλληνες. Ένας κομμουνιστής καλός δεν υπάρχει να είναι στον ΑΣΕΠ; Ένας συριζαίος, ένας νεοδημοκράτης, καλός, δεν υπήρχε καλός να βάλετε, κύριε Βορίδη, κύριε Υπουργέ, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, στο ΑΣΕΠ; Έπρεπε όλοι να είναι ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ; Αλλά δεν ξέρει ο κόσμος τι συμβαίνει. Αν δεν ψηφίσουν στη Διάσκεψη των Προέδρων τα τρία πέμπτα, δεν εκλέγεται κάποιος. Και εδώ, λοιπόν, θα το πω ευθέως. Έρχεται ένα κόμμα, μία Κυβέρνηση, όπως η Νέα Δημοκρατία, και συνδιαλέγεται κάτω από το τραπέζι, πάνω από το τραπέζι, επάνω από τα παράθυρα - δεν με νοιάζει - με ένα μόνο κόμμα, για να τοποθετεί στη Διάσκεψη των Προέδρων ανθρώπους. Αθανάσιος Παπαϊωάννου. Νυν Αντιπρόεδρος, προτείνεται για πρόεδρος. Γραμματέας της Βουλής, διορισμένος από τον κ. Παπανδρέου. Ελευθέριος Μακρυλάκης. Νυν σύμβουλος ΑΣΕΠ, προτείνεται αντιπρόεδρος. Πολιτικό γραφείο Υπουργού Επικρατείας ΠΑΣΟΚ Σταυρόπουλου, υπηρέτησε στο Υπουργείο Μεταφορών σε πολιτικό γραφείο Υπουργού Ρέππα - Ραγκούση, ΠΑΣΟΚ. Παναγιώτης Καρκατσούλης, τον οποίο εκτιμώ δεόντως, ξεκάθαρα πράγματα, ως φυσικό πρόσωπο. Βουλευτής Επικρατείας στο Ποτάμι, σήμερα μέλος ΠΕ - ΚΙΝΑΛ, γραμματέας τομέα πολιτικής προστασίας, υποψήφιος Βουλευτής με το ΚΙΝΑΛ. Μαρία Γκότση. Προτείνεται ως σύμβουλος. Πρόεδρος Εφετών Διοικητικών Δικαστηρίων Αθηνών, εξαιρετική στη δουλειά της, σπουδές στις Βρυξέλλες, Ευρωπαϊκό Δίκαιο, γνωστή και αυτή πού ανήκει. Γεώργιος Δίελλας, ειδικός επιστημονικός συνεργάτης ενός Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ. Δεν λέω ότι δεν είναι καλοί. Αυτό που λέω είναι: Η Νέα Δημοκρατία δεν είχε άλλους να βάλει εκεί μέσα δικούς της; Οι νεοδημοκράτες, τα στελέχη σας, δεν ήταν καλά για να μπουν στον ΑΣΕΠ; Από το ΚΚΕ ένας κομμουνιστής καλός δεν υπάρχει στη χώρα; Ένας! Ξέρετε τι εννοώ. Γιατί έπρεπε να υπάρχει συναλλαγή; Θα σας πω εγώ γιατί να υπάρχει συναλλαγή. Προετοιμάζεστε για τις επόμενες εκλογές, έρχονται προσλήψεις και θέλετε να κάνετε ποσόστωση, δυστυχώς, στις προσλήψεις. Κάνετε το ΑΣΕΠ εργαλείο για προσλήψεις, για ψήφους και είναι ντροπή αυτό που κάνατε χθες. Ντροπή, κύριε Βορίδη, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Βγείτε στους ψηφοφόρους σας εσείς οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και πείτε ότι στον ΑΣΕΠ: Βάλανε μόνο πασόκους, γιατί έτσι ήθελαν κάποιοι. Μη γελάτε, κύριοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, εσείς ξέρετε πώς είναι η εξουσία εδώ και δεκαετίες. Βολεύατε κόσμο. Θα καταθέσω στα Πρακτικά όλα τα βιογραφικά των κυρίων αυτών. Και γιατί το λέω αυτό. Γιατί μετά τις εκλογές θα χρειαστείτε δεκανίκια και ξέρετε ότι η Ελληνική Λύση δεκανίκι αυτής της ανθελληνικής πολιτικής, της αντιοικονομικής, της αντιλαϊκής δεν πρόκειται να γίνει κανενός. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Και δεκανίκια τα έχετε. Να τα χαίρεστε μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ. Συγκυβερνήστε να τελειώνει η ιστορία, που συγκυβερνάτε υπογείως. Αλλά είμαι βέβαιος, ότι κανένας δημοσιογράφος, κανένα κανάλι από τα «μπουκωμένα» με εκατομμύρια ευρώ δεν θα το πουν αυτό το θέμα που είπα σήμερα. Θα το θάψουν όλοι. Γιατί με δύο χιλιάρικα κάποιοι ψευτοδημοσιογράφοι λαλούν και λιβανίζουν όλη την ημέρα εσάς και την έξοδο από την Αίγυπτο, για να μην πω τον Μωυσή. Το λέω αυτό γιατί λυπάμαι για όλα αυτά που γίνονται. Εγώ αλλιώς περίμενα στελέχη όπως ο Μάκης Βορίδης να λειτουργεί, γιατί τον γνώριζα από το παρελθόν, αλλά καμμιά φορά αφομοιώνεσαι στο σύστημα ή συντάσσεται με νόρμες συμβιβασμών με κόμματα τα οποία ήθελαν να σε βάλουν και φυλακή. Να μην τα ξεχνάμε αυτά. Όχι εσάς, Υπουργούς παλιούς της Νέας Δημοκρατίας. Πάμε στην οικονομία, κύριε Υπουργέ, κύριε Βορίδη. Μετά από μια βαθιά ύφεση 8,2% - στην πραγματικότητα είναι 11,5% - , έλλειμμα σχεδόν 35 δισεκατομμύρια, κόκκινα δάνεια και χρέη πάνω από 240 δισεκατομμύρια, δημόσια χρέη 374 δισεκατομμύρια, η Κυβέρνηση σχεδιάζει, λέει, ανάπτυξη 4%, πλεονάσματα και μείωση των χρεών. Έχετε μια λάθος τακτική. Εγώ επιμένω σε αυτό. Συνεχής δανεισμός. Αυτό που κάνετε να δίνετε χρήματα μας βρίσκει σύμφωνους, αλλά ο σκοπός τού πού δίνω χρήματα μας βρίσκει αντίθετους. Τα δίνετε στην κατανάλωση στον ελληνικό λαό γιατί περιμένετε εκλογές. Αντί να τα δίνετε σε παραγωγικούς τομείς της οικονομίας για να παράγουμε πλούτο, για να μη δανειζόμαστε, για να μην υπερχρεωνόμαστε περισσότερο, τι κάνετε; Κάνετε το ίδιο που κάνατε το 2004 με το 2009 και πήρε το ΠΑΣΟΚ μετά μια βόμβα στα χέρια του. Αυτή είναι η αλήθεια. Δανείζεστε. Παίρνετε δάνεια. Τα δάνεια χρειάζονται να πληρωθούν. Δεν είναι ανάπτυξη με δανεικά. Δεν γίνεται ποτέ. Και εγώ ρωτώ τον οποιονδήποτε Υπουργό Σταϊκούρα. Στο σπίτι του παίρνει δανεικά για να ζήσει; Γιατί όταν στο σπίτι σου παίρνεις δανεικά και καταναλώνεις, παίρνεις iPhone, Samsung, παίρνεις τηλεόραση μεγάλη με δανεικά, κάποια στιγμή θα πρέπει να τα πληρώσεις. Αν δεν έχεις και δουλειά και είσαι άνεργος, θα σου πάρουν και το σπίτι και τις τηλεοράσεις και τα αυτοκίνητα. Αυτό κάνουν σήμερα στην Ελλάδα οι νεοδημοκράτες, δανείζονται χρήματα. Βγαίνουν και λένε «Δανειστήκαμε με χαμηλό τόκο. Βγήκαμε στις αγορές». Δεν λένε «δανειστήκαμε», λένε «βγήκαμε στις αγορές», κύριε συνάδελφε, οι Υπουργοί σας. Όταν βγαίνεις στις αγορές, κύριε συνάδελφε, σημαίνει ότι δανείζεσαι λεφτά, δεν σημαίνει ότι τα παράγεις ως χώρα και πληρώνεις από αυτά. Τα δανεικά όμως πρέπει να τα πληρώσει η επόμενη γενιά, κύριε ναύαρχέ μου. Η επόμενη γενιά που είναι ήδη υπερχρεωμένη από την προηγούμενη και την πιο προηγούμενη. Ποια είναι η διαφορά της Ελληνικής Λύσης; Εμείς ενδιαφερόμαστε για τα λεφτά αυτά τα συγκεκριμένα που παίρνετε ως δανεικά ποιος θα τα πληρώσει. Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να πληρώσουν τα δανεικά τα δικά σας. Δεν θέλουμε τα νέα παιδιά να πληρώσουν τα δάνειά σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Φίλες και φίλοι, για μένα η οικονομία είναι πολύ μεγάλο ζήτημα και πρέπει κάποια στιγμή να μιλήσουμε σοβαρά. Νέα Δημοκρατία, ΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ έφτιαξαν μια κρατική βιομηχανία. Κρατική βιομηχανία, όπως ακριβώς το λέω. Κρατικούς ολιγάρχες επιχειρηματίες που πληρώνουμε και θα πληρώνουμε. Δεν υπάρχουν Έλληνες επιχειρηματίες πραγματικά που βγάζουν πολλά λεφτά στην παρούσα χρονική περίοδο που δεν είναι συνδεδεμένοι με το κράτος. Από τα αιολικά σας πάρκα, από τους δρόμους σας, από τα λιμάνια, από τα αεροδρόμια, όλοι είναι κρατικοί βιομήχανοι. Με χρήματα των Ελλήνων γίνονται πλούσιοι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Η διαπλοκή των κομμάτων με αυτούς είναι δεδομένη, είναι παγιωμένη και δυστυχώς πηγαίνει πολύ βαθιά στα πολιτικά ταμεία των κομμάτων. Απόδειξη η απόφαση του ελληνικού δικαστηρίου για τη «SIEMENS», όπου εκεί ένα κόμμα είπε ο ταμίας ότι τα λεφτά τα πήγε στο κόμμα, δεν τα πήρε αυτός, αθωώθηκε αυτός, ο κ. Τσουκάτος, αλλά το κόμμα και ο Πρωθυπουργός, ο κ. Σημίτης, στο απυρόβλητο. Και το περίεργο είναι ο Πρωθυπουργός έχει, κύριε Βορίδη, μια αγάπη για τον κ. Σημίτη, μια αγάπη για όλους τους πασόκους και το ΚΙΝΑΛ. Και εγώ ερωτώ τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό οραματίζονταν ως κυβέρνηση; Να έχετε στα όπα όπα τον Σημίτη των Ιμίων, τον Σημίτη των δανεικών, τον Σημίτη με τα τεχνικά σχήματα, τα Greek statistics; Αυτό οραματιζόταν ο ψηφοφόρος; Αυτό ήθελε; Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ αποεπένδυσαν τη χώρα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Έδιωξαν εταιρείες στη Βουλγαρία. Έχω πει στον Πρωθυπουργό, έχουμε έτοιμη μελέτη να φέρουμε τις εταιρείες με τζίρο 6 δισεκατομμύρια από τη Βουλγαρία στην Ελλάδα. Έξι δισεκατομμύρια τζίρος και περίπου εβδομήντα με εκατό χιλιάδες θέσεις εργασίας. Επιδίωξαν ανεργία για να έχουν πελατειακό κράτος. Ακούστε τι έκαναν, τι κάνουν τώρα. Ανακοινώνουν πενήντα χιλιάδες προσλήψεις στη Νέα Δημοκρατία. Το ΑΣΕΠ το ελέγχουν. Βάζουν και τους πασόκους μέσα για να μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν με τις προσλήψεις. Και δεν ντρέπονται λίγο, δεν αισχύνονται, λες και τα παιδιά του ΚΚΕ, της Ελληνικής Λύσης, του ΜέΡΑ, του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι παιδιά των Ελλήνων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Ντρέπομαι που το λέω αυτό. Δεν περίμενα ποτέ οι «άριστοι» να είναι τόσο άχρηστοι! Γιατί είναι άχρηστο αυτό που κάνετε, μη χρήσιμο. Διχάζετε τον ελληνικό λαό. Αυξήσατε επί δεκαετίες τους πτυχιούχους. Γεμίσαμε πτυχιούχους. Υδραυλικό χρειάζεσαι στο σπίτι και δεν μπορείς να βρεις Έλληνα. Ηλεκτρολόγο χρειάζεσαι στο σπίτι και δεν μπορείς να βρεις Έλληνα. Συγκεκριμένες τεχνικές εργασίες που στη Γερμανία χρειάζονται πτυχία τις έχουμε εμείς απαξιωμένες στην Ελλάδα, λες και ο υδραυλικός, λες και ο μεροκαματιάρης είναι κάτι σαν να έχει κορωνοϊό, σαν να έχει λοιμό και χολέρα. Αν δεν αναδιατάξουμε την παιδεία μας, αν δεν φτιάξουμε παραγωγικές σχολές πραγματικά που να παράγουν τεχνικές εκπαιδεύσεις, αλλά κυρίως με συγκεκριμένα στοιχεία και χαρτιά, για να μην παίρνουμε από δω και από κει τον οποιονδήποτε και του δίνουμε μαύρα λεφτά, τότε έχουμε πρόβλημα, γιατί τα παιδιά που σπούδασαν έχουν διδακτορικά, μεταπτυχιακά, πτυχία και είναι άνεργα. Τριάντα πέντε χρονών παιδιά άνεργα. Αυτά τα παιδιά, που τα φτιάξατε εσείς ψευδώς με πτυχία χωρίς να συνδέσετε την αγορά εργασίας με τα πανεπιστήμια, σήμερα λιμοκτονούν. Θέλετε τους Έλληνες γκαρσόνια. Αυτή είναι η αλήθεια. Εμείς θέλουμε τους Έλληνες αφεντικά στον τόπο τους, με εργασία, με αξιοπρέπεια. Αυτό θέλουμε. Αυτή είναι η διαφορά μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Εσείς μοιράζετε επιδόματα. Ο ΟΑΕΔ, κύριε Υπουργέ, έχει αποφασίσει ότι μόνο διακόσιες πενήντα χιλιάδες Έλληνες θέλουν επίδομα ανεργίας. Η ανεργία όμως αγγίζει το ένα εκατομμύριο εκατόν τριάντα χιλιάδες ελληνόπουλα. Αυτοί πώς ζουν οι άνεργοι; Οι άεργοι που δεν βρίσκουν δουλειά - γιατί το ταμείο ανεργίας είναι για έναν χρόνο, δεν είναι για παραπάνω, τελειώνει μετά - πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι; Και τι κάνετε, κύριε Υπουργέ; Και είναι λάθος. Επιδοτείτε την ανεργία. Δεν πρέπει να επιδοτείτε την ανεργία. Θυμάμαι με τον κ. Βορίδη το 2009- πρέπει να σας το θυμίσω - πίναμε εδώ στο καφενείο καφέ και λέγαμε ότι είναι λάθος να επιδοτείς την ανεργία. Να επιδοτείς τον επιχειρηματία να προσλαμβάνει κόσμο, για να μπορεί να έχει δουλειά ο Έλληνας, να μάθει τι σημαίνει να δουλεύει, να εργάζεται, να παράγει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Παράγετε μαλθακούς εργαζόμενους. Γιατί εγώ ακούω νέους στην εποχή μας, κύριοι συνάδελφοι, να λένε «Αφού παίρνω πεντακόσια ευρώ, γιατί να δουλέψω να πάρω πεντακόσια πάλι;». Αφού κάθεται και του δίνεις πεντακόσια ευρώ, γιατί να δουλέψει ο άλλος; Ζητάω στην εταιρεία, στην οποία είμαι και εγώ μέτοχος, ανθρώπους με πολιτικές επιστήμες που σπούδασαν, ανθρώπους που εργάζονται, έξι άτομα και δεν βρίσκω.
Δεν βρίσκετε;
Ήρθαν και μου λένε «Άντε να μου δώσεις ένα χιλιάρικο, χίλια διακόσια, χίλια τριακόσια. Εγώ παίρνω πεντακόσια και κάθομαι».
Ε, όχι και χίλια τόσα….
Όχι, τόσο δίνουμε εμείς! Αν δίνετε λιγότερα, δικό σας θέμα!
Α, εσείς είστε γαλαντόμοι!
Τόσο δίνουμε. Δεν είμαι γαλαντόμος, θέλω τον Έλληνα να πληρώνεται καλά για να έχω απαίτηση να δουλεύει καλά για μένα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Αυτή είναι η διαφορά μας. Θα πληρώνεται καλά για να μπορεί να δουλεύει για εμένα και για οποιονδήποτε, για όλη την Ελλάδα. Λέω λοιπόν το εξής. Γιατί να μην το κάνουμε αυτό; Γραφειοκρατία. Ακούστε τώρα καταγγελία. Πυροσβεστικό όχημα που αγοράστηκε με χρήματα από έρανο δεν έχει πινακίδες. Το Υπουργείο Μεταφορών δεν έχει πια σύμβαση με την εταιρεία και δεν μπορεί να τυπώσει πινακίδες. Καταγγελία, την έχω εδώ και την έστειλα στον Υπουργό. Οι εθελοντές τύπωσαν πινακίδες, αλλά το Υπουργείο Μεταφορών δεν τις δέχεται, γιατί έχει τελειώσει η σύμβαση με την εταιρεία που κάνει τις πινακίδες, τον τσίγκο. Αυτό είναι το κράτος σας σήμερα. Να έχουμε πυροσβεστικό όχημα έτοιμο να πάει να σβήσει την πυρκαγιά και επειδή το Υπουργείο Μεταφορών δεν έχει κάνει σύμβαση με την εταιρεία που κάνει τις πινακίδες, δεν μπορεί να κυκλοφορήσει το όχημα. Καιγόταν η Κόρινθος. Αλλά εκεί θέλαν κάποιοι να καεί η Κόρινθος γιατί πρέπει να μπουν ανεμογεννήτριες, όπως η κ. Σακελλαροπούλου είχε εισηγηθεί κατά το παρελθόν ότι στα καμένα μπορείς να βάλεις ανεμογεννήτριες. Δεν είναι συμπτώσεις όλες. Συμπτώσεις επαναλαμβανόμενες δείχνουν σαπίλα. Εισαγωγές από την Τουρκία. Μαζί λοιπόν με τις τουρκικές πατάτες, θα παίρνουμε τώρα και ελληνικές κουζίνες «ΠΙΤΣΟΣ». Ωραία πράγματα. Δεν θέλετε βιομηχανία. Θέλετε να ξεχάσουμε ότι είχαμε εργοστάσια, ότι είχαμε παραγωγή πλούτου, ότι είχαμε ναυπηγεία. Η Ελλάς να μην έχει ναυπηγεία. Δεν φτάνει που μας έβαλαν να κλείσουμε τα ναυπηγεία μας στον Σκαραμαγκά, πληρώνουμε και πρόστιμο 1,2 εκατομμύρια ευρώ τον μήνα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για μη τακτοποίηση μνημονιακής οδηγίας. Εκατόν σαράντα δύο εκατομμύρια ευρώ πληρώσαμε από το 2011 μέχρι σήμερα για τα ναυπηγεία μας, για την περιουσία μας. Έχω εδώ το έγγραφο. Και επιτέλους ακούστε. Εδώ και πάρα πολύ καιρό ο κ. Βιλιάρδος θέτει συγκεκριμένα ερωτήματα στον κ. Άδωνη Γεωργιάδη. Ακούστε λίγο. Ρωτώ τον κ. Βορίδη, δεν ξέρει βέβαια φαντάζομαι, αλλά ρωτώ την Κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό. Η Κυβέρνηση πληρώθηκε την προκαταβολή των τριακοσίων δεκαπέντε εκατομμυρίων για το Ελληνικό από τον όμιλο Λάτση, ναι η όχι; Έχει εγγραφεί στον προϋπολογισμό το ποσό αυτό του 2020 και του 2021. Έχουν πληρωθεί από τον Λάτση τα τριακόσια δεκαπέντε εκατομμύρια ευρώ, ναι ή όχι; Ή πάλι εξυπηρετήσατε τον Λάτση γιατί είναι φίλος σας; Ρωτάμε. Χωρίς να δώσει ο Λάτσης ούτε ένα ευρώ - τον Θεό σας! - τον κάνατε επιχειρηματία στο Ελληνικό. Έτσι κι εγώ γίνομαι επιχειρηματίας. Έχει συγκεντρώσει 1 δισεκατομμύριο ίδια κεφάλαια από δάνεια, δανεικά με εγγύηση του δημοσίου. Ακούστε τι κάνατε: Ομολογιακά 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ και προπωλεί. Αγόρασε γνωστός μου στον ουρανοξύστη ήδη σπίτι, έδωσε προκαταβολή. Προκαταβολή! Ο άνθρωπος πριν ξεκινήσει το έργο έχει βάλει στην τσέπη του 2,5 έως 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Ναι, παίρνει προκαταβολές, κύριε Βρούτση. Παίρνει, κύριε Υπουργέ, προκαταβολές. Μπορώ να σας πω το όνομά του. Προκαταβολές παίρνει, το 20%. Απίστευτα πράγματα! Αεριτζής! Ο κλασικός τύπος του αεριτζή, αυτός είναι ο κ. Λάτσης, τον οποίο, βέβαια, τον φουσκώσατε εσείς καλά, πολύ καλά! Δεν λέω ότι πήρε χρήματα η Κυβέρνηση, αλλά ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ με τα ΕΛΠΕ κατά το παρελθόν στον κ. Λάτση με τα πετρέλαια, του έδωσε όλα εκείνα τα ωραία τζάμπα επί Τσοχατζόπουλου. Ακολουθεί η Νέα Δημοκρατία με τον Λάτση τώρα με το Ελληνικό. Δεν ντρεπόμαστε λιγάκι; Επένδυση σημαίνει «φέρνω τα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, τα έχω, εγγυητικές εδώ στις τράπεζες», όχι με δάνεια από ελληνικές τράπεζες που είναι χρεωμένες ήδη. Οι ελληνικές τράπεζες δεν έχουν cash flow, δεν έχουν ρευστό, δεν δίνουν δάνεια σε Έλληνες για να πάρει ένα σπιτάκι κάποιος και δίνουν στον Λάτση. Θα μου πείτε, άλλο Λάτσης, άλλο Βιλιάρδος. Εντάξει, έχει μια διαφορά. Κύριε Υπουργέ, η χώρα μας είναι στη δεύτερη θέση ανάμεσα σε τριάντα έξι χώρες του ΟΟΣΑ στη φορολογία για τα παιδιά. Στον πίνακα του ΟΟΣΑ η Ελλάδα πεθαίνει δημογραφικά, δεν θα υπάρχουν - θα σας τα δώσω μετά - Έλληνες τα επόμενα χρόνια και συνεχίζει η Νέα Δημοκρατία το ίδιο εγκληματικό λάθος στο δημογραφικό, να φορολογεί ως τεκμαρτό τεκμήριο τα παιδιά. Είμαστε στη δεύτερη θέση ανάμεσα σε τριάντα έξι χώρες στην υπερφορολόγηση για τα παιδιά μας, για τα Ελληνόπουλά μας! Είναι σωστό και αυτό; Και αυτό σωστό; Είναι δυνατόν να θέλω να γεννήσω Ελληνόπουλα; Αλλά ξέχασα, τι λέω τώρα; Αφού έχουμε τον Χασάν, έχουμε τον Ιμπραήμ, έχουμε τον Μεχμέτ που έρχονται, τα «νέα Ελληνόπουλα» που έλεγε ο Πρωθυπουργός, γιατί θέλει το μπόλιασμα - λέει - με άλλους, άρα δεν χρειαζόμαστε Ελληνόπουλα. Δεν υπάρχει λόγος, δεν υπάρχει! Θα φέρουμε τον Αφγανό, Πακιστανό, Κονγκολέζο να μας μπολιάσει. Όχι, κύριοι! Μπόλιασμα θα γίνει μόνο με τους Έλληνες! Η Ελλάδα είναι μια χώρα ελληνική, χριστιανική, ανεκτική μεν για τον οποιονδήποτε που έρχεται, αλλά είναι ελληνική! Καταλάβετέ το! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πάμε τώρα στο ζήτημα του κορωνοϊού. Κύριοι Υπουργοί, ακούστε τώρα: Δημοσιογράφοι στον «ΣΚΑΪ» και στα υπόλοιπα κανάλια παριστάνουν τους πολιτικούς. Βλέπεις τον κ. Πορτοσάλτε πιο Νέα Δημοκρατία και από τον κ. Βορίδη. Ο κ. Βορίδης θα κάνει και κριτική στο κόμμα του καμμιά φορά, αυτός όλη μέρα το λιβάνι, έχει γίνει πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας. Ο Πορτοσάλτε και οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι, όχι μόνο αυτός, όλοι! Και πολιτικοί κάνουν τους δημοσιογράφους. Βγαίνει ο πολιτικός και κάνει αναλύσεις, δεν λέει τι θα κάνει, γενικά μιλάει, γίνεται πολιτικός σχολιαστής. Έχουμε χάσει την πυξίδα μας. Γιατροί και επιστήμονες στα κανάλια γίνονται πολιτικοί πραγματικά, υπηρετούν τα θέσφατα της Νέας Δημοκρατίας επιστήμονες γιατροί και τα κανάλια δεν καλούν κανέναν που έχει άλλη άποψη. Φιμωμένοι είναι όλοι. Όλοι, σας λέω, είναι φιμωμένοι! Υπάρχουν μερικά κανάλια τοπικά, περιφερειακά, το «ALERT» - αν δεν κάνω λάθος - παρουσιάζει το βράδυ κάποιους γιατρούς οι οποίοι έχουν άλλη άποψη, τον κ. Γάκη, πρώην διοικητή του ΑΧΕΠΑ. Ο συνιδρυτής του κόμματός σας, της Νέας Δημοκρατίας, είναι ο κ. Γάκης, νέο παιδί τότε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή υπέγραψε τη διακήρυξη. Αυτός ο άνθρωπος ο νεοδημοκράτης λέει άλλα πράγματα από αυτά που κάνει σήμερα η Νέα Δημοκρατία. Και σας το λέω για να το θυμάστε. Βγαίνουν κορυφαίοι καθηγητές από την Κύπρο, από την Αγγλία, ο Bhakdi, εξαιρετικός γιατρός από τη Γερμανία, τα λένε, δεν τους καλεί κανένας. Βγαίνει ο «Φουφουτίδης», ο «Πουθενίδης», ο πλαστικός χειρουργός και κάνει δήλωση και ξέρει από κορωνοϊούς ο πλαστικός χειρουργός που βάζει στήθη σε γυναίκες, που φτιάχνει μύτες. Βγαίνει ο άλλος από την Αλεξανδρούπολη που η δουλειά του είναι βιολόγος και μιλάει για τη λοιμωξιολογία και την επιδημιολογία. Εκεί καταντήσατε την επιστήμη. Τα κανάλια σας εκεί κατάντησαν την επιστήμη, υπηρέτη μεσαιωνικού αυταρχισμού μιας Κυβέρνησης η οποία επιβάλλεται καθημερινά διά των μέσων ενημερώσεως! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Εννιά δισεκατομμυριούχοι έγιναν από τα εμβόλια. Δεν σας ενοχλεί αυτό; Εννιά δισεκατομμυριούχοι! Έρευνα: «People's Vaccine Alliance»: Stefan Bancel, Moderna, 4,3 δισεκατομμύρια ευρώ, Robert Langer, Moderna, 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ, Ugur Sahin, Biontech, 4 δισεκατομμύρια ευρώ - μέσα σε ένα εξάμηνο! - Ζuta, Μπλόγκιτς, συνιδρυτής επικεφαλής, 1,3 δισεκατομμύρια ευρώ, Springer, 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ, Κιου Ντοκσού, 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ, Noubar Afeyan, 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ, Maoh Chulchul, 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Είναι από το Biolexis. Όλοι αυτοί, κύριοι Υπουργοί, έχουν βγάλει δισεκατομμύρια, από τα εμβόλια τα έβγαλαν.
Sputnik δεν υπάρχει;
Ακούστε, κύριε συνάδελφε, με πολλή αγάπη: Χθες ο Πρωθυπουργός ξέρετε τι είπε; Ότι είναι πολύ καλό το εμβόλιο Sputnik. Θέλετε ένα να σας το στείλει η Ρωσία; Να σας το στείλει! Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός χθες είπε ότι είναι ασφαλές, από τα καλύτερα εμβόλια. Διαφωνείτε με τον Πρωθυπουργό σας; Εγώ από τον Σεπτέμβριο τα έλεγα αυτά εδώ και εγώ τι έλεγα; «Κάντε και εργοστάσιο, για να βγάλουμε εμείς τα εμβόλια, να παράγουμε, φτιάξτε το!». Ήδη κάνει η Σερβία, ήδη κάνει η Ιταλία. Αν με ακούγατε από τον Σεπτέμβριο, δεν θα χρειαζόταν να παρακαλάτε τη Γερμανία «στείλε μας και άλλα εμβόλια!». Αφού το κάνατε το αφήγημα σημαία, θα είχατε τη λύση από την Ελληνική Λύση έτοιμη! Αυτό σας λέω. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Ο Πρωθυπουργός το είπε, δεν το λέω εγώ. Τα λόγια είναι φτωχά, όταν τα γραπτά μένουν. Τα εμβόλια θα συνεχίσουν για πολύ καιρό. Μας έλεγε ο Πρωθυπουργός στο διάγγελμά του: «Κάντε εμβόλιο, σωθήκατε!». Πριν μας έλεγε «Η μάσκα είναι πριν το εμβόλιο». Μας είπε μετά «Κάντε δεύτερο εμβόλιο, σωθήκατε». Τώρα μας λέει «κάθε χρόνο θα κάνουμε εμβόλιο». Μετά θα μας πει «κάθε μήνα θα κάνουμε εμβόλιο». [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Τι έλεγε η Ελληνική Λύση; Είμαστε επιφυλακτικοί. Δεν μπορείς να πας με το ζόρι να το κάνεις το εμβόλιο, αν δεν είσαι 100% σίγουρος ότι είναι ασφαλές και επιβεβαιωθήκαμε. Σήμερα είχαμε άλλους δύο νεκρούς και δύο άτομα ακόμα με θρομβώσεις. Επιβεβαιωθήκαμε, δυστυχώς, μακάρι να κάναμε λάθος στο θέμα αυτό. Λέω, λοιπόν και το επαναλαμβάνω: Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε τα μονοκλωνικά αντισώματα, ακόμα ο ΕΟΦ της Ελλάδος δεν έχει κάνει τίποτα. Τίποτα! Η Γερμανία έχει φροντίσει ήδη να αγοράσει εκατοντάδες χιλιάδες δόσεις, τις αγόρασε, η Ελλάδα τίποτα, περιμένει από τη Γερμανία τι θα κάνει, για να το κάνει και αυτή. Αν είμαστε παροικία, προτεκτοράτο, αν είμαστε εμείς η άλλη πολιτεία, το άλλο κρατίδιο - αν θέλετε - της Γερμανίας, πείτε το. Να το ξέρουμε και εμείς, είμαστε το άλλο κρατίδιο της Γερμανίας. Εμείς θέλουμε μια κυβέρνηση που αποφασίζει αυτή, υλοποιεί αυτή, δεσμεύεται αυτή και κυρίως εφαρμόζει αυτή πολιτικές, δεν δέχεται εντολές από κανέναν. Τελεία και παύλα!
Κύριε Πρόεδρε, πόσο χρόνο θα χρειαστείτε ακόμα;
Τέσσερα λεπτά.
Ωραία.
Επίσης, δημοσίευμα «New York Times», το αφήνω εδώ: «Τα εμβόλια δεν είναι ασφαλή, περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας σε εφήβους και νέους». Και φτάνει στο σημείο να βγαίνει ο Πρωθυπουργός της χώρας και να λέει «Θέλω να κάνω και στα παιδιά εμβόλιο, στα δωδεκάχρονα παιδιά». Στα δωδεκάχρονα παιδιά; Σε καμμία χώρα του κόσμου υποχρεωτικά στα παιδιά δεν κάνεις εμβόλια, τέτοιο εμβόλιο. Δεν μιλάω για την απόφαση του ΣτΕ, αφήστε την αυτή! Σας λέω για συγκεκριμένα πράγματα. Πού πάτε; Βγαίνει ο Μοντανιέ, Νόμπελ Ιατρικής, φαντάζομαι δεν είναι Εξαδάκτυλος, δεν είναι Παγώνη, Νόμπελ Ιατρικής, ο άνθρωπος έχει πάρει Νόμπελ στην Ιατρική. Είχε ανακαλύψει τον HIV. Και λέει, ακούστε: «Για τις μεταλλάξεις φταίει το εμβόλιο και δεν σταματάνε οι μεταλλάξεις». Αυτός είναι ο Μοντανιέ, Νομπελίστας Ιατρικής. Και αυτός «ψέκι» είναι; Και αυτός αρνητής είναι; Ο Νομπελίστας Ιατρικής; Ο Bhakdi, ο άνθρωπος είναι καθηγητής επιδημιολογίας: «Η Ελλάδα ήταν το λίκνο του πολιτισμού,» - σας το διαβάζω αυτούσιο - «του δυτικού πολιτισμού. Όλα τα σπουδαία πράγματα προήλθαν από την Ελλάδα, όλα όσα δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη προήλθαν αρχικά από εσάς τους Έλληνες. Συνεχίστε να είστε το σπουδαίο έθνος, μη μετατρέπεστε σε έθνος ανίδεων ανθρώπων! Η Ευρώπη σάς χρειάζεται, ο κόσμος σάς χρειάζεται. Έθνος ανίδεων, άπραγων, υπνωτισμένων, φοβισμένων, κολλημένων στην TV δεν πρέπει να είναι οι Έλληνες! Δεν πρέπει να υποταχθούν! Όλα όσα σας κάνουν είναι με εντολές». Αυτός δεν είναι ένας τυχαίος άνθρωπος, ο υπεύθυνος του τομέα υγείας της Γερμανίας ήταν και μας τα λέει αυτός, όχι εγώ. Ξέρετε, εγώ δεν λέω τι λέει η Παγώνη, ο Εξαδάκτυλος, ο Σύψας ή ο «Τρίψας». Όχι, σας λέω τι λένε οι επιστήμονες, τους οποίους περιέργως κανένα ελληνικό κανάλι δεν φιλοξενεί. Γιατί; Νόμπελ Ιατρικής ο Μοντανιέ και δεν τον θέλουν; Δεν τον θέλουμε, αλλά θέλουμε τον πλαστικό χειρουργό που βάζει σιλικόνες στα στήθη των γυναικών. Αυτή είναι η επιστήμη σας; Σας τη χαρίζουμε, σας την επιστρέφουμε! Κάθε γενικός παθολόγος μπορεί να βγαίνει στο κανάλι να λέει ό,τι θέλει; Σοβαρά μιλάμε τώρα; Επίσης, αγνοείτε τον Bhakdi, τον Μοντανιέ, τον Ραούλ - μεγάλη μορφή - αυτοί είναι άσχετοι, αλλά η κ. Παγώνη, ο Γώγος, ο Εξαδάκτυλος, ο Τσιόδρας είναι η δύναμη της επιστήμης; Όχι! Είναι η άλλη πλευρά, η άλλη άποψη. Εγώ αυτούς θέλω να ακούσω και αυτούς μαζί με τους άλλους και τους θέλω δίπλα - δίπλα σε μια αντιπαράθεση, γιατί θα τους ρωτήσουν και κάτι και δεν θα ξέρουν τι τους γίνεται. Αυτό θέλω, αλλά δεν το κάνει το οποιοδήποτε μέσο, ακόμη και η ΕΡΤ. Άμα δεις ΕΡΤ, το τι λιβάνι πέφτει! Μιλάμε το λιβάνι από την ΕΡΤ μυρίζει μέχρι τη Θεσσαλονίκη και η ΕΡΤ3 βάζει και λίγο παραπάνω λιβάνι. Ντροπής πράγματα είναι αυτά! Ειλικρινά, ντροπής πράγματα! Θα μπορούσα να πω πολλά πράγματα, αλλά βγαίνει μία ομάδα εβδομήντα ιατρών επιδημιολόγων στη Γερμανία - θα καταθέσω στα Πρακτικά το χαρτί - η οποία λέει: «Μακριά τα χέρια από τα παιδιά μας». Επιστήμονες λένε ότι δεν πρέπει επ' ουδενί τα παιδιά να πάρουν το εμβόλιο που είναι conditional, δεν έχει πάρει άδεια πραγματική. Θα καταθέσω στα Πρακτικά τα ονόματά τους, για όποιον θέλει να μάθει. Όποιος θέλει να μάθει μαθαίνει. Και τα λέω όλα αυτά, γιατί αν πιστεύει κάποιος εδώ μέσα ότι είναι ευαγή ιδρύματα οι εταιρείες αυτές που κάνουν τα εμβόλια, τότε πλανάται πλάνην οικτρά. Αν ήταν κρατικά ιδρύματα, θα μπορούσα να πω ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, να τους ακούμε, κ.λπ.. Είναι ιδιωτικές εταιρείες με σκοπό το κέρδος και την πώληση των εμβολίων και η Νέα Δημοκρατία, δυστυχώς, μαζί με τα υπόλοιπα κόμματα έγιναν πωλητές εμβολίων - τα οποία δεν είναι και ασφαλή πολλές φορές - για να κερδίσουν δισεκατομμύρια οι εταιρείες. Βρείτε το λάθος! Κύριε Βορίδη, θα σας κάνω μία ερώτηση. Αυτές οι γνωστές ΜΚΟ, οι φιλάνθρωπες, γιατί δεν υποχρεώνουν εσάς, την Κυβέρνηση, να πάτε να εμβολιάσετε όλους τους λαθρομετανάστες; Αυτοί δεν εμβολιάζονται. Γιατί πρέπει να εμβολιαστούν μόνο οι Έλληνες; Μιλώ γι' αυτές τις ΜΚΟ που βγάζουν πολλά λεφτά! Ξύνεστε, κύριε Βορίδη. Ξέρω ότι είναι λίγο δύσκολο το θέμα, αλλά τι να κάνουμε; Θυμάμαι τι λέγαμε κατά το παρελθόν! Λέω, λοιπόν, κύριε Βορίδη, γιατί στις δομές δεν γίνονται εμβολιασμοί; Φέρατε ένα πειραματικό εμβόλιο να δείτε αν κάνει καλό; Βάλτε το στους λαθρομετανάστες. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Τι να σας πω, δηλαδή; Γελάω που το λέω! Γελάω!
Κύριε Πρόεδρε, λέτε τόσο σοβαρά πράγματα, μην το χαλάτε τώρα!
Κάντε τους Έλληνες πειραματόζωα, ρε παιδιά! Εντάξει! Ο Γιώργος, ο Νίκος, πειραματόζωο!
Παρακαλώ, παρακαλώ. Μη διακόπτετε.
Λέω, λοιπόν, για τις ΜΚΟ ότι αν είστε ακριβοδίκαιοι, όχι ελληνοφοβικοί, όχι ρατσιστές, μην κάνετε εμβόλιο μόνο στους Έλληνες, κάντε και στους λαθρομετανάστες ή στους μετανάστες, στους πρόσφυγες, όπως θέλετε πείτε τους. Ακούστε, δεν υπάρχουν κακές λέξεις. Υπάρχουν κακά μυαλά. Δεν λέω συγκεκριμένα σε αυτούς, στον οποιονδήποτε λέω. Μην μπερδεύεστε. Όμως, γιατί μόνο οι Έλληνες; Κι επειδή είστε πολύ πετυχημένοι, σας διαβάζω αυτούσιο το κείμενο απ' αυτά που λέει ένας Ευρωβουλευτής σας: «Πρώτο κύμα: Είχαμε μία από τις πέντε καλύτερες επιδόσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Το λέει Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Συνεχίζει λέγοντας «Σήμερα, πριν την τουριστική περίοδο, έχουμε μία από τις πέντε χειρότερες αποδόσεις. Θάνατοι ανά εκατομμύριο το τελευταίο επταήμερο: Κροατία σαράντα, Ουγγαρία τριάντα τέσσερις, Πολωνία τριάντα έναν, Ελλάδα είκοσι εννέα, Βουλγαρία είκοσι εννέα. Πρώτες αυτές είναι». Κύρτσος, Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, φιλελεύθερος όπως ο Πρωθυπουργός. Δεν είναι στη γραμμή του κ. Βορίδη. Ο κ. Βορίδης είχε άλλη γραμμή. Τώρα, λίγο λοξίζει προς τα εκεί μεριά, αλλά βλέπω ότι παραμένει εκεί όσο μπορεί, ο κακομοίρης.
Μια γραμμή έχουμε.
Ζητώ «συγγνώμη» για τη λέξη, αλλά παραμένει όσο μπορεί εκεί, στον εθνικοπατριωτικό χώρο της Δεξιάς του Καραμανλή, του Γενάρχη της Νέας Δημοκρατίας, που έλεγε «Πατρίδα - Μακεδονία - Ελλάδα». Και σήμερα λέει κάτι άλλο η Κυβέρνηση. «Θα πάω στα Χανιά και αν θέλει ο Υπουργός της Τουρκίας, ας έρθει μια βόλτα» λέει ο Πρωθυπουργός. Τώρα, πλάκα κάνουμε; Κοροϊδεύουμε τους Έλληνες; Συναντάται με Υπουργό Εξωτερικών άλλης χώρας και το μαθαίνουμε από τα τουρκικά μέσα και το επιβεβαιώνει ο Πρωθυπουργός έμμεσα; Και γιατί συναντάται; Μήπως έφυγαν οι Τούρκοι από την Κύπρο; Μήπως σταμάτησαν να προκαλούν οι Τούρκοι στο Αιγαίο; Κάνουν «ΘΑΛΑΣΣΟΛΥΚΟΣ» άσκηση με εκατόν είκοσι καράβια αύριο - μεθαύριο! Πώς συζητάτε με τον Ερντογάν τον φασίστα; Πείτε μου εσείς! Πώς ακόμα και τώρα θέλετε να κάνετε κουβέντα με τον φασίστα Ερντογάν; Είναι ένα ερώτημα στο οποίο δεν μου απαντάτε! Τι συζητάτε; Θα σας πω εγώ τι συζητάτε. Βγήκε ο κ. Δένδιας στη Σαουδική Αραβία και είπε ότι η Ελλάς δεν ενδιαφέρεται για εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το είπε. Τέλος. Δεν ενδιαφέρεται στο Αιγαίο! Όχι, δεν θέλουμε! Βγαίνει μία εβδομάδα μετά ο Ερντογάν και ο Τσαβούσογλου, κύριε Κατρούγκαλε και λένε: «Εμείς ενδιαφερόμαστε να πάμε στο Καστελόριζο». Αυτοί είστε! Ήταν εγκληματικό λάθος αυτό που είπε ο μεγάλος Υπουργός Εξωτερικών, το εκμεταλλεύεται η Τουρκία και λέει «Αφού η Ελλάδα δεν θέλει, θα πάμε εμείς». Ανοίξατε κερκόπορτες! Υπάρχει και το άλλο λάθος με τη Λευκορωσία. Είναι έγκλημα.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ πολύ να ολοκληρώνετε. Ήδη περάσατε και τα τριάντα δύο λεπτά.
Μεγάλη ευαισθησία για τη Λευκορωσία ο Πρωθυπουργός! Μεγάλη!
Αφήστε τον, κύριε Πρόεδρε. Μαθαίνουμε.
Κάνουμε και κανένα μάθημα, κύριε συνάδελφε, για όλους μας. Είναι καλό αυτό, να μαθαίνουμε και λίγο παραπάνω. Μεγάλη ευαισθησία για τη Λευκορωσία είχε ο Πρωθυπουργός και καλά έπραξε. Και έπρεπε να ζητήσει κυρώσεις. Μα, για τη Λευκωσία, καμμία ευαισθησία! Άλλο Λευκορωσία και άλλο Λευκωσία; Γιατί την ίδια αυστηρή δήλωση που έκανε - και είμαστε μαζί του - για τη Λευκορωσία και αυτά που έγιναν, δεν την έκανε ποτέ για την Τουρκία και για τη Λευκωσία; Άλλο Λευκορωσία και άλλο Λευκωσία; Άλλο Κοζάνη, άλλο Λωζάνη; Η Πολωνία αγοράζει είκοσι τέσσερα Bayraktar! Πού είναι ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος; Είναι η πρώτη χώρα του ΝΑΤΟ που αγοράζει από Τουρκία όπλα! Πού είναι ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας; Πού είναι ο Πρωθυπουργός να κάνει παρέμβαση στην Πολωνία και να της πει «Μην το κάνετε αυτό», γιατί ανοίγει πόρτα η Τουρκία να αγοράζουν ΝΑΤΟϊκές χώρες τέτοιου είδους εξοπλιστικά συστήματα; Πού είναι; Για πείτε μου εσείς! Ακούστε, για να τελειώνουμε με τις όποιες επιλογές σας. Εάν η Κυβέρνηση - και κλείνω - αποφασίσει και αγοράσει αμερικανικά πλοία ακτοφυλακής που δεν θέλουν και οι ίδιοι οι Αμερικάνοι - δεν τα θέλουν οι Αμερικάνοι για τον δικό τους στόλο - τότε έχουμε μπροστά μας το μεγαλύτερο σκάνδαλο εξοπλισμών από συστάσεως ελληνικού κράτους. Δεν κάνουν τα πλοία αυτά για τον ελληνικό χώρο! Μην τυχόν και τα πάρετε, γιατί θα έχουμε πρόβλημα, αγαπητέ μου ναύαρχε, στο αξιόπλοο των πλοίων! Ψάξτε το λίγο παραπάνω, γιατί άλλο να κάνεις λάθη ακούσια και άλλο να κάνεις λάθη εκούσια. Αυτό το λάθος είναι εκούσιο. Σας προειδοποιήσαμε, φωνάξαμε, μιλήσαμε, διαμαρτυρηθήκαμε, τα είπαμε στον Πρωθυπουργό. Είναι έγκλημα αυτό που πάει να γίνει με τα πλοία τα αμερικανικά! Μην το κάνετε γιατί θα είναι μεγάλο έγκλημα εθνικό στα εξοπλιστικά προγράμματα! Οπλίστε την Ελλάδα με όπλα, εξοπλίστε τον Ελληνισμό με αυτοάμυνα. Η αποτροπή είναι η συνέχεια της σοβαρής εξωτερικής πολιτικής! Επίσης, να πω για τη διεκδίκηση από την πλευρά της Ελλάδος ποντιακής Γενοκτονίας. Να το θέσει ο Πρωθυπουργός στον Τσαβούσογλου στα Χανιά! Να θέσει το θέμα Ίμβρου - Τενέδου, την απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο! Είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει ο Έλληνας Πρωθυπουργός απέναντι στην Τουρκία, τη σοβινιστική, μιλιταριστική, φασιστική! Καταθέτω για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και να θυμάστε κάτι! Πρώτα είναι η Ελλάδα, πρώτα είναι οι Έλληνες! Αυτή είναι η λύση, η μοναδική λύση για τον τόπο, η Ελληνική Λύση!
Πριν περάσουμε στον κατάλογο των ομιλητών, ζήτησε τον λόγο ο Υπουργός κ. Βορίδης. Κύριε Βορίδη, θέλετε να πείτε κάτι σε σχέση με ό,τι ειπώθηκε;
Μία πολύ σύντομη παρέμβαση θέλω να κάνω, κύριε Πρόεδρε.
Θα σας δώσω χρόνο τριών λεπτών.
Ενδεχομένως να είναι και πολλά. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν συνηθίζω να παρεμβαίνω και στόχος μου ήταν να μιλήσω στο τέλος της διαδικασίας, όπως έχω ήδη πει. Αφήνω ασχολίαστο ότι ο κύριος Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης λίγα είχε να πει για το θέμα το οποίο συζητούμε σήμερα. Πολλά είπε για τα πάντα περίπου, από τα εμβόλια μέχρι τους εξοπλισμούς και από τα δάνεια, μέχρι δεν ξέρω τι. Ένα ζήτημα θέλω να σχολιάσω το οποίο έχει μία σχέση με τα του Υπουργείου Εσωτερικών και το οποίο θεωρώ ότι είναι άξιο σχολιασμού. Τα υπόλοιπα είναι γενικές παρατηρήσεις και γενικές πολιτικές θέσεις του κόμματός του. Δεν είχαν κανονικά θέση στη σημερινή συζήτηση, αλλά εν πάση περιπτώσει, γι' αυτό και δεν θα αναφερθώ. Ένα θέμα, όμως, θεωρώ ότι οφείλω να το διευκρινίσω, γιατί κατά τη γνώμη μου είναι το πιο σημαντικό και εκεί ειπώθηκαν πράγματα που δεν έπρεπε να ειπωθούν. Το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού είναι ανεξάρτητη αρχή. Είναι αρχή η οποία έχει την ευθύνη για τη διενέργεια, πράγματι, των προσλήψεων στο δημόσιο και υπάρχουν εκτεταμένες νομοθετικές παρεμβάσεις οι οποίες διασφαλίζουν και την ακεραιότητα της λειτουργίας του αυτής καθαυτής και την ακεραιότητα της επιλογής και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί από κανέναν! Η διαδικασία με την οποία επιλέγεται είναι διαδικασία στην οποία η Κυβέρνηση δεν εμπλέκεται. Ο συνταγματικός νομοθέτης έχει αφήσει τη διαδικασία αυτή στο Κοινοβούλιο και συγκεκριμένα στη Διάσκεψη των Προέδρων. Έχει, επίσης, προβλέψει, ακριβώς για να διασφαλίζει την ευρύτερη δυνατή συναίνεση, να απαιτεί για την επιλογή των προσώπων αυξημένη πλειοψηφία, πράγμα που προϋποθέτει, για να επιτευχθεί αυτή η πλειοψηφία, προφανώς μία συνεννόηση την οποία κάνει ο Πρόεδρος της Βουλής σε ό,τι αφορά στα προτεινόμενα πρόσωπα με τη Διάσκεψη των Προέδρων. Αυτή η διεργασία έγινε και τώρα. Εξασφαλίστηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία και επελέγησαν πρόσωπα εγνωσμένου κύρους και ακεραιότητας, όπως απαιτεί το Σύνταγμα και ο νόμος. Η πολιτική προέλευση είναι κάτι το οποίο εμάς δεν μας αφορά και κυρίως εκείνο το οποίο εξετάζουμε είναι αν οι άνθρωποι αυτοί είναι έντιμοι, ακέραιοι και ικανοί να επιτελέσουν το καθήκον που τους ανατίθεται. Και επειδή αναφερθήκατε συγκεκριμένα στον κ. Θάνο Παπαϊωάννου ο οποίος επελέγη Πρόεδρος για το ΑΣΕΠ, ο κ. Παπαϊωάννου να σας ενημερώσω έχει υπηρετήσει ευδοκίμως ως Γενικός Γραμματέας της Βουλής επί Φίλιππου Πετσάλνικου, επί Ευάγγελου Μεϊμαράκη. Έχει υπηρετήσει ευδοκίμως ως Αντιπρόεδρος του ΑΣΕΠ όλο αυτό το τελευταίο χρονικό διάστημα και έχει αποδείξει την ακεραιότητα, την εντιμότητα και την ικανότητά του. Οι σκέψεις τις οποίες εδώ αναπτύξατε θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι είναι προσβλητικές και μειωτικές και για τα πρόσωπα και τα αδικείτε κατάφωρα, αλλά κυρίως για τον θεσμό και τη διαδικασία η οποία τηρήθηκε επακριβώς και στο ακέραιο κατά τα συνταγματικώς προβλεπόμενα.
Τον λόγο έχει ο κ. Βελόπουλος για δύο λεπτά αυστηρά.
Λοιπόν, κύριε Υπουργέ, για το νομοσχέδιο είπα λίγα για έναν μόνο λόγο, γιατί ήρθατε στη γραμμή τη δική μας. Τι να αναλύσω; Τη γραμμή τη δική μας που αντιγράψατε σήμερα; Σας τα λέγαμε τον Δεκέμβριο του 2019. Τι να πω περισσότερο; Δεύτερον, απορώ με εσάς, γιατί φαντάζομαι ότι θυμάστε ο ίδιος από το παρελθόν, το θυμόσαστε στο ΛΑΟΣ, τι γινόταν στη Διάσκεψη των Προέδρων. Δεν πηγαίνατε στη Διάσκεψη των Προέδρων; Δεν ξέρετε πώς γίνεται η διαδικασία; Να σας ενημερώσω, λοιπόν. Οι αρχηγοί μιλάνε επί παντός επιστητού με βάση τον Κανονισμό. Μην αλλάξουμε και τον Κανονισμό επειδή δεν μας βολεύει, κύριε Υπουργέ. Μάθετε λίγο τον Κανονισμό. Ο Κανονισμός λέει ότι ο αρχηγός κόμματος μιλάει για την επικαιρότητα, μιλά για θέματα που αφορούν την καθημερινότητα. Δεύτερον, ΑΣΕΠ. Είπα εγώ ότι οι άνθρωποι είναι ανέντιμοι; Είπα εγώ ότι οι άνθρωποι δεν είναι αξιοπρεπείς; Είπα εγώ ότι δεν είναι ακέραιοι; Εσείς λέτε ότι είναι ακέραιοι, έντιμοι και ικανοί. Αλλά όταν κάποιος φωνάζει «δεν είμαι κλέφτης, δεν είμαι κλέφτης, δεν είμαι κλέφτης», σημαίνει ότι κατηγορείται ότι είναι κλέφτης. Όχι, κύριε. Για την προσωπική παρουσία ή την εγκυρότητα κάποιου δεν μίλησα καθόλου. Εγώ μίλησα για τη νοοτροπία σας που κάνετε με το ΚΙΝΑΛ συμφωνία καταφανώς υπόγεια, υπέργεια, πάνω από το τραπέζι και επιλέξατε μόνο πασόκους. Και λέω και τελειώνω εδώ. Δεν υπάρχουν άλλοι ικανοί Έλληνες; Δεν υπήρχαν νεοδημοκράτες ικανοί να μπουν στις θέσεις αυτές; Δεν υπήρχαν άλλοι αξιόλογοι άνθρωποι; Δεν υπήρχαν κομμουνιστές έντιμοι, ακέραιοι και κυρίως - πώς το είπατε - ικανοί; Μόνο από το ΚΙΝΑΛ είναι οι ικανοί και οι άριστοι; Ψάξτε, λοιπόν, λίγο πιο βαθιά, κύριε Υπουργέ, τι έρχεται μετά τις εκλογές. Θα συγκυβερνάτε με το ΚΙΝΑΛ και με τον ΣΥΡΙΖΑ και αυτό θα το καταπιείτε αμάσητο, όπως και τις Πρέσπες.
Καλώς. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Κεγκέρογλου. Μετά ακολουθεί ο κ. Παππάς, η κ. Κομνηνάκα, ο κ. Σιμόπουλος και έπεται συνέχεια. Κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ σέβομαι την κοινή καταγωγή μας με τον κ. Κυριάκο Βελόπουλο και θα περιοριστώ σε δύο σχόλια. Παρακολουθήσαμε τώρα εδώ Κράμερ εναντίον Κράμερ. Ήρθε και μας είπε ότι όλοι είναι πασόκοι και ήρθε αυτός τώρα ως Καρατζαφέρης και τα έβαλε με τον άλλο σύντροφο του από τον Καρατζαφέρη και με τον άλλο που έλειπε, τον Άδωνι. Δύο Υπουργούς κτύπησε κατά κύριο λόγο, τον κ. Βορίδη και τον κ. Γεωργιάδη. Άρα ή τα πιστεύει αυτά που λέει ή μας κοροϊδεύει. Έρχομαι, όμως, να του αναγνωρίσω ότι είναι καλλιτέχνης, αριστοτέχνης στην γκρίζα προπαγάνδα. Γκρίζα προπαγάνδα είναι δύο αλήθειες και οκτώ ψέματα. Διαφέρει από τη μαύρη προπαγάνδα που είναι και τα δέκα ψέματα. Κατά μία έννοια βεβαίως, τα δέκα ψέματα είναι ευκολότερο να τα διακρίνεις, διότι η γκρίζα που έχει τις δύο αλήθειες μέσα βάζει σε προβληματισμό τον απλό άνθρωπο. Λέει: «Μα, αυτό δεν ισχύει»; Του λέει το αληθινό: «Το όνομά σου δεν είναι έτσι. Ναι. Αφού έτσι είναι το όνομά σου, ισχύει αυτό». Ήρθε εδώ και είμαι υποχρεωμένος να ξεκινήσω από αυτό, να κάνει προπαγάνδα αντιεμβολιασμού. Είναι βέβαια και ζήτημα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, διότι ο αντιεμβολιαστικός του οίστρος σε συνδυασμό με την προώθηση γιατροσοφίων έχει ένα ζήτημα ανταγωνισμού. Πρέπει να ξέρει ο κάθε ένας, να ξεκαθαρίζει βρε παιδί μου, αν είναι τηλεοπτικός, άνθρωπος των μέσων, επιχειρηματίας ή πολιτικός. Τουλάχιστον από αυτό το Βήμα ας σέβεται την ιδιότητα του πολιτικού, διότι με αυτήν είμαστε εδώ πέρα. Έρχομαι τώρα στα του ΑΣΕΠ. Εδώ ήταν η γκρίζα προπαγάνδα. Τα μισά ειπώθηκαν. Δεν ειπώθηκε, παραδείγματος χάριν, ότι ο Θάνος Παπαϊωάννου ήταν αυτός που επελέγη από τον ΣΥΡΙΖΑ ως Αντιπρόεδρος του ΑΣΕΠ. Για κάποιο όνομα ειπώθηκε ότι είναι κομματικός τάδε και δεν είπε ότι είναι επιστημονικός συνεργάτης του ΑΣΕΠ σήμερα και όχι κομματικός, όπως τον είπε. Είναι η γκρίζα προπαγάνδα που σας είπα. Από πού ξεκινά, όμως, αυτός ο οίστρος για το ΑΣΕΠ; Και είναι ευθεία η ερώτηση. Εάν ήταν πρόεδρος ο άλλος πασόκος - πασόκος και αυτός, εμείς τον είχαμε βάλει - που ο ανιψιός του είναι στο γραφείο του προέδρου, τότε θα ήταν καλός πασόκος, ενώ τώρα είναι κακός ο άλλος; Δεν υπάρχει κύριοι κομματική ιδιότητα, όταν μιλάμε για τις ανεξάρτητες αρχές. Μπορεί να υπάρχουν προτεινόμενοι από τα κόμματα και το ΠΑΣΟΚ, ναι είναι πραγματικότητα, ότι και έβγαλε και έχει πολλά άξια στελέχη να διαχειριστούν υποθέσεις και καταστάσεις. Όμως, δεν χρεωνόμαστε και αυτούς που επιλέξαμε ως τεχνοκράτες ή επιστήμονες. Δεν το χρεωνόμαστε ούτε το πιστωνόμαστε, για να μην υπάρχει παρεξήγηση, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν από τις κυβερνήσεις μας ως τεχνοκράτες και επιστήμονες για συγκεκριμένη δουλειά. Από πού και ως πού θα κομματικοποιήσουμε έναν επιστημονικό συνεργάτη του ΑΣΕΠ ή έναν άνθρωπο ο οποίος υπηρετεί στο ΑΣΕΠ ήδη εδώ και μια θητεία, προτεινόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ; Αναφέρθηκε στον κ. Μακρυλάκη. Με συγχωρείτε πάρα πολύ! Δηλαδή ο προηγούμενος πρόεδρος, που εμείς τον προτείναμε, ήταν κακός κι αυτός επειδή ήταν ΠΑΣΟΚ, ο κ. Καραβοκύρης; Ο άνθρωπος δεν ήταν ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ τον επέλεξε. Ήταν ανώτατος δικαστικός. Εάν ήταν ο κ. Καραβοκύρης, θα συμφωνούσατε ή αν ήταν κάποιος άλλος από το ΠΑΣΟΚ; Τι είναι αυτή η προπαγάνδα εδώ; Σταματώ εδώ, γιατί προφανώς ήταν για να εκτρέψει τη συζήτηση και να την πάει αλλού. Εδώ, λοιπόν, θα πρέπει να πούμε ότι ακούγοντας τη συζήτηση για την ψήφο αποδήμων, λέγοντας ο καθένας από εδώ, ο πρώην Υπουργός, ο νυν Υπουργός, η Νέα Δημοκρατία, εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, πολύ περισσότερο η Ελληνική Λύση και το ΜέΡΑ25 ότι έχουν δίκιο όλοι και τελικά ξέρετε ποιο είναι το συμπέρασμα και το μήνυμα που φεύγει από εδώ μέσα; Ότι οι απόδημοι έχουν άδικο. Οι απόδημοι έχουν άδικο και εμείς έχουμε δίκιο; Γιατί δεν καθόμαστε να κάνουμε την αυτοκριτική μας όλοι; Όλοι έχουμε ευθύνη σε σχέση με λάθη και παραλείψεις και λάθος αντιλήψεις που υπήρχαν παλιότερα, αλλά ορισμένοι έχουν ευθύνη για σκοπιμότητες, μικροκομματικές, οι οποίες δεν πρέπει να υπάρξουν στο συγκεκριμένο πεδίο. Οι πρώτοι που σκεφτόμαστε όταν τίθεται ένα εθνικό θέμα είναι οι απόδημοι, να μπορέσουν να επηρεάσουν τις κυβερνήσεις των χωρών στις οποίες ζουν και έχουν ρόλο, και στην Αμερική και στη Γερμανία και στην Αυστραλία και σε άλλες χώρες. Έχουν πλείστα εθνικά θέματα. Το είπα και στη συζήτηση του προηγούμενου νομοσχεδίου, το λέω και τώρα. Αυτό πρέπει να είναι η βασική παράμετρος και όχι η φορολογική δήλωση. Από πού κι ως πού για τα πολιτικά δικαιώματα μπαίνει η φορολογική δήλωση; Οι περιορισμοί και οι κόφτες είναι στην ουσία αντισυνταγματικοί. Κάνει η Κυβέρνηση ένα δειλό βήμα με την αιτιολογία και το άλλοθι και το πραγματικό εν μέρει θέμα ότι «πρέπει να υπάρχουν οι διακόσιοι και το κάνω για να συμφωνήσουμε». Θεωρώ ότι έπρεπε να γίνει ένας δεύτερος κύκλος. Δεν πέτυχε, παρά μόνο το ότι ψήφισε έστω έναν κολοβό νόμο η προηγούμενη πολιτική ηγεσία. Έχουμε χρόνο να το ξαναδούμε. Εμείς παίρνουμε πρωτοβουλία για κατάθεση πρότασης νόμου με βάση πέντε βασικά σημεία. Θεωρούμε ότι όλοι οι Έλληνες κάτοικοι εξωτερικού, που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν. Αυτοί δηλαδή που μπορούν να πάρουν το αεροπλάνο και να έρθουν να ψηφίσουν, που τους αναγκάζει να είναι πλούσιοι για να έρθουν να ψηφίσουν - φορολογική δήλωση - αυτοί θα έχουν δικαίωμα. Δεύτερον, συμμετέχουν στις εκλογές από τον τόπο κατοικίας τους ύστερα από επικαιροποίηση της εγγραφής με σχετική δήλωση. Συμμετοχή και με επιστολική ψήφο. Η ψήφος τους προσμετράται στο εθνικό αποτέλεσμα. Είναι ύβρις να μην προσμετράται η ψήφος. Βεβαίως και είναι αρνητικό να μην έχει και το δικαίωμα της επιλογής. Καλά έκανε ο κ. Κατρούγκαλος και το θύμισε ότι ήταν η τοποθέτησή μου από το 2009, αλλά το μείζον είναι η ψήφος, το έλασσον ο σταυρός, αλλά κι αυτός πρέπει να υπάρχει, διότι επιλέγεις και κόμμα και πρόσωπα. Αν δεχθούμε τη θεωρία ότι πρέπει να είναι διακομματικό το ψηφοδέλτιο για τους αποδήμους, την οποία ανέπτυξε ο συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ από τη Θεσσαλονίκη, ωραία, πέντε, έξι απόδημοι. Μετά να έρθουμε στο εσωτερικό για εθνικούς λόγους, για κοινωνικούς λόγους οι εργαζόμενοι να έχουν χωριστό ψηφοδέλτιο, οι άλλες επαγγελματικές ομάδες κ.λπ.. Πάει σε μία άλλη αντίληψη. Δεν την έχουμε εμείς αυτή την αντίληψη. Δεν είναι εθνικό συμβούλιο οικονομίας, ανάπτυξης, κοινωνίας κ.λπ., που συγκροτείται κατά αυτόν τον τρόπο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κ. Βουλευτή]] Εδώ λοιπόν εμείς, με την εκπροσώπηση των αποδήμων μέσα από περιφέρειες, αλλά με προϋπόθεση ότι μετράει η ψήφος και με όλα όσα σας είπα, μπορούμε να συγκροτήσουμε μία βάση και να υπάρξει μία νέα συμφωνία. Ποιοι είναι οι απόδημοι; Για ποιους μιλάμε; Μιλάμε για τους απογόνους ουσιαστικά όσων έφυγαν από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, αλλά και πολύ πριν, για τους απογόνους των ανθρώπων της Μικρασιατικής Καταστροφής…
Κύριε Κεγκέρογλου, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, αν έχετε την καλοσύνη να μου δώσετε. …αυτούς που έφυγαν στον Εμφύλιο, αυτούς που έφυγαν από τις δικτατορίες και του Μεταξά και την επτάχρονη, αυτούς που έφυγαν τα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια και από πλευράς οικονομίας και επιβίωσης. Και μιλάμε και για τους ανθρώπους που έφυγαν τα τελευταία χρόνια, εργαζόμενους, επιστήμονες που πήγαν όχι μόνο για να βρουν δουλειά, αλλά και γιατί διαπρέπουν και είναι πρωτοπόροι στον κόσμο στην επιστήμη τους, στις τέχνες, στα γράμματα. Μιλάμε λοιπόν για ένα σύνολο ανθρώπων για τους οποίους δεν μπορεί κανείς να βγει και να πει είναι της τάδε παρατάξεως ή της άλλης, είναι μαύροι, άσπροι, κόκκινοι, κίτρινοι. Είναι οι Έλληνες με διαφορετική ιδιότητα, που για διάφορους λόγους και με διαφορετικές αιτίες βρέθηκαν να κατοικούν στο εξωτερικό. Όλους αυτούς λοιπόν εμείς τους σεβόμαστε. Θα πρέπει σαφώς να δούμε και ένα σχέδιο για το πώς θα έρθουν αυτοί που επιλογή τους είναι να επιστρέψουν, αλλά ωστόσο και αυτοί που έχουν πλέον εγκατασταθεί στο εξωτερικό, εφόσον διατηρούν την εγγραφή - αυτό είναι το βασικό - και τον δεσμό με την πατρίδα, θα πρέπει να έχουν δικαίωμα να ψηφίζουν με τον τρόπο που είπαμε. Η πρότασή μας θα κατατεθεί το αμέσως προσεχές διάστημα για να αποτελέσει το κείμενο του διαλόγου μιας νέας προσπάθειας, για να δικαιώσουμε αυτούς τους ανθρώπους που μας βλέπουν και λυπούνται με τον τρόπο αντιπαράθεσης που έχουμε εδώ μέσα.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Ιωάννης Παππάς από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε Βιλιάρδο;
Μία μικρή απάντηση σε αυτά που ανέφερε ο κ. Κεγκέρογλου για τον Πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης. Μισό λεπτό χρειάζομαι, όχι παραπάνω. Προφανώς ενόχλησε τον κ. Κεγκέρογλου το ότι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης αναφέρθηκε στη διαδικασία που ακολουθήθηκε για το ΑΣΕΠ. Εντούτοις αυτή η διαδικασία, στην οποία αναφέρθηκε, είναι σωστή. Είπε ότι πρέπει να ψηφίσουν τα τρία πέμπτα, άρα θα έπρεπε η Κυβέρνηση να συνεννοηθεί με ένα άλλο κόμμα, ούτως ώστε να πετύχει αυτό που ήθελε. Δεν αναφέρθηκε καθόλου στην ποιότητα των ανθρώπων που επιλέχθηκαν για το Διοικητικό Συμβούλιο του ΑΣΕΠ. Είπε όμως ότι αυτά τα άτομα δεν μπορεί να ήταν όλα - όλα όσα επιλέχθηκαν - από ένα μόνο κόμμα, από το ΠΑΣΟΚ. Αυτό δημιουργεί προβληματισμούς. Δεν μου αρέσουν βέβαια αυτές οι εκφράσεις, αλλά θα ήθελα να πω την εξής παροιμία, «όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται». Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Παππά, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, ο κ. Βελόπουλος μας εντυπωσιάζει πάντα με όσα λέει εδώ στη Βουλή. Θα ήθελα απλά να επιστήσω την προσοχή σε δύο κουβέντες του. Επειδή είδα ότι υπήρχε ένα ενδιαφέρον για τους μετανάστες, να τον ενημερώσω ότι αυτή τη στιγμή στην Κω και στη Λέρο το Υπουργείο στέλνει εμβόλια για να ξεκινήσουν εμβολιασμοί και στους μετανάστες που είναι στα ΚΙΤ. Δεύτερον, να τον ενημερώσω να είναι προσεκτικός, γιατί όταν μας αναφέρει και μας λέει εδώ, στη Βουλή, για τους Γερμανούς, για έναν Γερμανό καθηγητή που μιλάει τόσο όμορφα, τόσο δυναμικά για εμάς τους Έλληνες και τη φυλή μας, δεν μπορεί την ίδια στιγμή, στην αμέσως επόμενη παράγραφο να ισοπεδώνει τους Έλληνες επιστήμονες και λοιμωξιολόγους, καταστρέφοντάς τους, λέγοντας ότι εμείς ακούμε τον κ. Τσιόδρα και τον έναν και τον άλλον. Είναι απαράδεκτο την ώρα που λέμε ότι όλοι μιλάνε για τους Έλληνες, εμείς να ισοπεδώνουμε τους λοιμωξιολόγους καθηγητές και γιατρούς, οι οποίοι στηρίζουν τόσο πολύ την προσπάθεια για να λύσουμε το τεράστιο πρόβλημα της πανδημίας. Κύριοι Υπουργοί, θα μου επιτρέψετε να διαβάσω δύο δηλώσεις πριν ξεκινήσω την τοποθέτησή μου. Ίσως τις θυμόμαστε όλοι. Ιδιαίτερα τη μία την ακούμε συχνά. Είναι της κ. Τζάκρη, της Βουλευτού Πέλλας του ΣΥΡΙΖΑ. Θα ήθελα να τις επαναλάβω γιατί θα βοηθήσουν την κουβέντα μας. Η πρώτη δήλωση είναι η εξής: «Όχι μόνο θα δώσουμε τη μάχη για την άρση των περιορισμών, αλλά και θα τους καταργήσουμε αμέσως μόλις επιστρέψουμε στη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι άδικοι, υποτιμητικοί. Δεν έχω λόγια να τους χαρακτηρίσω». Ευελπιστώ ότι η κ. Τζάκρη σήμερα στην ονομαστική θα ψηφίσει φαντάζομαι το νομοσχέδιο. Θα προχωρήσω σε μια δεύτερη δήλωση ενός αγαπητού συναδέλφου. «Για να ετοιμάσετε τις επόμενες εκλογές, με τη φιλοδοξία ότι κινητοποιώντας τα εθνικιστικά ακροδεξιά στοιχεία της Ομογένειας, θα μπορέσετε να επιτύχετε διαφορά επιστολικών ψήφων, που θα επιτρέψει είτε την οριακή σας νίκη - ευχαριστούμε πολύ, κύριε Πολάκη - είτε την όχι συντριπτική σας ήττα». Κάθε άνθρωπος που έχει στοιχειώδη αντίληψη, θα καταλάβαινε ότι αυτές οι παραπάνω δηλώσεις παρουσιάζουν μία θεμελιώδη διαφωνία απέναντι στην ψήφο των αποδήμων. Κι όμως και οι δύο ανήκουν σε εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, στην κ. Τζάκρη και τον κ. Πολάκη. Οι διαφωνίες που έχετε στον ΣΥΡΙΖΑ, κύριε Κατρούγκαλε, είναι απόλυτα δικό σας θέμα και δεν θα ήθελα να σχολιάσω, γιατί είναι εσωτερικές σας διαφωνίες και είναι πάρα πολλές. Το γνωρίζουμε όλοι εξάλλου σε αυτή την Αίθουσα, το γνωρίζει και ο ελληνικός λαός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση για το πώς θα ψηφίσουν οι απόδημοι Έλληνες έβγαλε στην επιφάνεια τις βαθύτερες διαφωνίες των πολιτικών κομμάτων, όχι μόνο της Νέας Δημοκρατίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με το ΚΚΕ, το Κίνημα Αλλαγής και τις άλλες πολιτικές δυνάμεις. Κάθε διαφωνία και πολιτική άποψη που εκφράζεται στα όρια της συνταγματικής τάξης είναι θεμιτή και, αν θέλετε, είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας μας. Οφείλουμε όμως να είμαστε ξεκάθαροι απέναντι στους εαυτούς μας και απέναντι στους πολίτες που εκπροσωπούμε εδώ. Στη Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, είμαστε και ξεκάθαροι και απλοί. Θέλουμε οι Έλληνες ομογενείς που έχουν δικαίωμα ψήφου, να συμμετέχουν ισότιμα χωρίς περιορισμούς και εξαιρέσεις στις εκλογές και μάλιστα να διευκολύνονται να το κάνουν αυτό. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο καταργούνται οι περιορισμοί για τη συμμετοχή των ομογενών στις εκλογές που προβλέπονται με τον ν.4648/2019. Ναι, το προηγούμενο νομοσχέδιο ήταν προϊόν συναίνεσης και συμβιβασμών. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται ότι ήταν τέλειο και βέβαια ότι δεν χρήζει βελτιώσεων. Επανέρχομαι σε όλα έλεγα πριν. Θέλω να προσέξετε καλά τους όρους «ισότιμα, χωρίς περιορισμούς και εξαιρέσεις». Γιατί να τους προσέξετε; Γιατί εδώ βρίσκεται η θεμελιώδης διαφορά με την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ - μάλλον, κύριε του ΣΥΡΙΖΑ - θέλετε να αρθούν οι περιορισμοί, αλλά έχετε πρόβλημα με το πόσο ισότιμα θα συμμετέχουν. Σύμφωνα με την πρότασή σας, οι ομογενείς που συμμετέχουν στις εκλογές - χωρίς περιορισμούς, επαναλαμβάνω - δεν θα έχουν την ίδια αξία στην κάλπη. Γιατί; Διότι θα εκλεγούν τέσσερις Βουλευτές Επικρατείας από μία ενιαία λίστα σε τέσσερις γεωγραφικές ενότητες. Οι ψήφοι τους, επίσης, δεν θα προσμετρώνται στο τελικό αποτέλεσμα, αλλά μόνο για να εκλέξουν τους τέσσερις Βουλευτές. Για πολλούς είναι μία τεχνική διαφορά, αλλά δεν είναι. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ βγάζει στην επιφάνεια όλα εκείνα που αποστρέφεται και όλα εκείνα που πιστεύει η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, σας ενοχλεί η οικουμενικότητα του Ελληνισμού. Σας ενοχλεί ότι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της οικουμένης υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν ελληνικά. Είναι άνθρωποι που βλέπουν την ελληνική σημαία, ακούν τον εθνικό ύμνο, ακουμπάνε την ελληνική σημαία και δακρύζουν. Νοιάζονται για το τι γίνεται στην Ελλάδα. Βλέπουν τους μπαχαλάκηδες - ξέρετε ποιους εννοούμε - να καίνε τη σημαία και θλίβονται, στενοχωριούνται. Στενοχωριούνται περισσότερο από πολλούς σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Οι Έλληνες ομογενείς, λοιπόν, θέλουν το καλύτερο για την πατρίδα τους και θέλουν να συμμετέχουν στις εκλογές. Το ακούσαμε όλοι από τις ομογενειακές οργανώσεις που τοποθετήθηκαν για το θέμα αυτό και ήταν ξεκάθαρες. Και αποστολή όλων μας είναι να εξασφαλίσουμε το πόσο εύκολα θα γίνει αυτό. Αυτό το οποίο προωθείτε και, μάλιστα, υποστηρίζετε, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι άκρως υποτιμητικό. Κοροϊδεύετε τους απόδημους Έλληνες. Θεωρείτε τους ομογενείς μας πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ψηφοφόρους δεύτερης κατηγορίας. Θέλετε η ψήφος τους να μην μετράει το ίδιο με των υπολοίπων Ελλήνων. Για τον λόγο αυτό τους κατηγορείτε ότι δήθεν συμμετέχουν σε εθνικιστικά και ακροδεξιά δίκτυα. Να το πείτε ευθέως, όμως, στους Έλληνες που έφυγαν από τα νησιά μας, από τη Μεγίστη, από την Κάρπαθο, από την Κάλυμνο, από την Κάσο, από όλα τα νησιά της Δωδεκανήσου, αλλά και από όλα τα μέρη της Ελλάδος και πρόκοψαν στις χώρες του εξωτερικού ότι τους θεωρείτε ακροδεξιούς και εθνικιστές και ότι η ψήφος τους δεν πρέπει να μετράει το ίδιο. Για εμάς οι Έλληνες ομογενείς ναι μεν είναι μακριά, αλλά θέλουμε να τους φέρουμε κοντά, γιατί ήδη αισθάνονται ότι είναι κοντά μας, ότι είναι μαζί μας, ότι είναι δίπλα μας, όχι μόνο στα δύσκολα. Θέλουμε να συναποφασίζουν μαζί μας για την πατρίδα που αγαπούν. Είναι ζήτημα βαθιά πολιτικό και αποτυπώνει τα πιστεύω όλων μας. Η Ελλάδα έχει οικουμενική δύναμη, σας αρέσει ή δεν σας αρέσει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε κλείνοντας να κάνω μια σύντομη ιστορική αναδρομή που μπορεί να κάνει πολλούς εδώ σήμερα σοφότερους και ίσως αναλογιστούν το χρέος που έχει η Βουλή στα διακόσια χρόνια από την κήρυξη της Επανάστασης. Κατά τη διάρκεια της Β΄ Εθνοσυνέλευσης του Άστρους το 1823 υπήρξε μια μεγάλη αντιπαράθεση μεταξύ των αυτοχθόνων και των ετεροχθόνων, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Νίκος Αλιβιζάτος στο βιβλίο του με τίτλο: «Το Σύνταγμα και οι εχθροί του». Στο Άστρος εκδηλώθηκε για πρώτη φορά μια τρίτη διαμάχη, η οποία έμελλε να αναβιώσει πολλές φορές τα χρόνια που ακολούθησαν: Η αντιπαράθεση αυτοχθόνων και των ετεροχθόνων, δηλαδή αφ' ενός μεν γηγενών πληρεξουσίων και αφ' ετέρου, επαναστατών, που είχαν σπεύσει στην Ελλάδα από το εξωτερικό μετά την έναρξη της Επανάστασης. Η διαμάχη αυτή συνεχίστηκε στην Εθνοσυνέλευση το 1827 στην Τροιζήνα και κορυφώθηκε στην Εθνοσυνέλευση στην Αθήνα το 1843. Η αντιπαράθεση αυτή αφορούσε κυρίως τα δικαιώματα των ετεροχθόνων Ελλήνων για τη συμμετοχή τους στην κρατική εξουσία. Η διαμάχη αυτή ήταν ο πρόδρομος και η βάση του ζητήματος σήμερα σχετικά με τη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στις εθνικές μας εκλογές.
Κύριε Παππά, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Για να συζητάμε το συγκεκριμένο ζήτημα ακόμα και σήμερα, φαίνεται ότι δεν το έχουμε λύσει μετά από εκατό ενενήντα επτά χρόνια. Είναι σίγουρα κάτι για το οποίο δεν μπορούμε να είμαστε περήφανοι. Είναι, επίσης, κάτι που πρέπει να κάνει πολλούς να σκεφτούν πόσο πολιτικά ώριμοι είναι. Σας ευχαριστώ.
Θα δώσουμε τον λόγο τώρα στον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του με ΜέΡΑ25, τον κ. Γιάνη Βαρουφάκη και μετά θα ακολουθήσουν δύο Βουλευτές. Συγκεκριμένα, η κ. Κομνηνάκα, ο κ. Σιμόπουλος και μετά θα έχει μία παρέμβαση ολιγόλεπτη ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ κ. Λιβάνιος θα συνεχίσουμε με τον κατάλογο των ομιλητών. Κύριε Βαρουφάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Βορίδη, σήμερα έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε κάτι όμορφο, να εκπληρώσουμε μια υπόσχεση στη διασπορά, τους απόδημους, τους ξενιτεμένους μας, μια υπόσχεση διακοσίων ετών από το Άστρος. Να σας θυμίσω ότι το ΜέΡΑ25, ακριβώς επειδή ήμασταν το κόμμα που απαιτούσαμε την απόδοση ισότιμου και πλήρους δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στους τόπους διαμονής των αποδήμων, ακριβώς επειδή ήμασταν το μόνο κόμμα που ήμασταν τόσο παθιασμένοι για την απόδοση αυτού του δικαιώματος, καταψηφίσαμε τον προηγούμενο νόμο. Ο προηγούμενος νόμος, όπως είχαμε πει και τότε, περιείχε δύο εγκλήματα εναντίον της λογικής. Το πρώτο ήταν - ανήκουστο για μας - η διασύνδεση φορολογικών δηλώσεων με πολιτικά και εκλογικά δικαιώματα, κάτι το οποίο είχαμε να το δούμε από τον 19ο αιώνα, όπου το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι εξαρτιόταν από τα φορολογικά στοιχεία, τις φορολογικές δηλώσεις, από την περιουσία των πολιτών. Ήταν απαράδεκτο αυτό. Επίσης, βάλατε και αυτό το αυθαίρετο όριο των τριάντα πέντε ετών. Δηλαδή, αν κάποιος ήταν τριάντα πέντε χρόνια και μία μέρα, δεν θα μπορούσε να ψηφίσει στον τόπο διαμονής του ή της, αλλά - εδώ είναι η υποκρισία - θα μπορούσε να πάρει το αεροπλάνο να έρθει στην Ελλάδα να ψηφίσει. Αν είναι δυνατόν! Το δεύτερο έγκλημα εναντίον της λογικής ήταν ότι το δικαίωμα στο εκλέγειν ήταν κουτσουρεμένο από την άποψη ότι αν ήσουν απόδημος δεν είχες το δικαίωμα να εκλέξεις Βουλευτή με σταυρό, ενώ αν ήσουν στην Ευρυτανία ή την Κρήτη ή τη Ρόδο ή τη Β3 Αθηνών, είχες. Ουσιαστικά λέγαμε «άλλα δικαιώματα έχεις εσύ, άλλα δικαιώματα έχεις εσύ». Και παράλληλα, δεν είχες το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, γιατί το δικαίωμα του εκλέγεσθαι δεν το δίνεις σε έναν απόδημο ο οποίος έχε γεννηθεί και μεγαλώνει στην Αυστραλία ή τον Καναδά όταν του δίνεις το δικαίωμα να εκλέγει στα Γρεβενά. Αυτά τα δύο εγκλήματα εναντίον της λογικής ήταν ο λόγος που εμείς καταψηφίσαμε, επειδή θέλαμε - θα το πω άλλη μία φορά - την πλήρη απόδοση του πλήρους και ισότιμου δικαιώματος στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Επίσης, είχαμε καταθέσει και πρόταση νόμου και είχαμε πει ένα πράγμα, το οποίο θα ξαναπούμε σήμερα, γιατί επαναφέρουμε και τροπολογία. Εκλογικές περιφέρειες απόδημου ελληνισμού. Δεν υπάρχει άλλη λύση, αν είμαστε σοβαροί για να αποδώσουμε το ισότιμο δικαίωμα στο εκλέγειν και το εκλέγεσθαι στους απόδημους. Το γεγονός ότι σήμερα ξαναφέρνετε εκείνο το νομοσχέδιο, που εμείς στο ΜέΡΑ25 ήμασταν το μοναδικό κόμμα που το καταψήφισε, που είχαμε το θάρρος να το κάνουμε, σημαίνει ότι τουλάχιστον συμφωνείτε ότι δεν ήταν το σωστό νομοσχέδιο που έπρεπε να έχετε φέρει τότε. Δικαιώνει τη δική μας στάση, η οποία ήταν μία στάση αντίστασης σε αυτή την προσπάθεια να βρείτε εσείς όλα τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα μια συναίνεση μεταξύ σας για το πώς βέλτιστα να χειραγωγήσετε την ψήφο των αποδήμων. Αυτά τα παιχνίδια με τους ξενιτεμένους Έλληνες και Ελληνίδες, εμείς δεν υπήρχε πιθανότητα να τα σιγοντάρουμε. Τώρα, δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο από το να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας, και εσείς και εμείς και όλοι μας, και να ερχόμαστε να δίνουμε μια δεύτερη ευκαιρία στο Σώμα για να κάνουμε το σωστό. Δυστυχώς, κύριε Βορίδη, αυτό που βλέπω είναι η προσπάθεια της Κυβέρνησης να παίξει ένα blame game, προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να παίξει και εκείνος το ίδιο blame game, εσείς να φορτώσετε στον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν κάνουμε το καθήκον μας ως Ολομέλεια της Βουλής απέναντι στους απόδημους, εκείνοι να το φορτώσουν σε εσάς και σε τελική ανάλυση, άλλη μια φορά να συνεχιστεί το παιχνίδι στην πλάτη των ξενιτεμένων παιδιών μας, των ξενιτεμένων γονιών, των ξενιτεμένων συγγενών, συμπολιτών, συμπατριωτών μας στα μήκη και τα πλάτη της χώρας, με βασικό θύμα την έννοια της ισονομίας. Έχοντας συμφωνήσει την περασμένη φορά με τον ΣΥΡΙΖΑ - και με τα υπόλοιπα κόμματα, αλλά αυτό που σας ενδιαφέρει είναι αυτή η κοκορομαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ - στα δύο αυτά εγκλήματα εναντίον της λογικής στα οποία αναφέρθηκα - να σας θυμίσω ποια είναι, πρώτον, η διασύνδεση με φορολογικά στοιχεία και το αυθαίρετο των τριάντα πέντε ετών και δεύτερον, το κουτσουρεμένο εκλέγειν και το μηδαμινό εκλέγεσθαι - έρχεστε τώρα και διαγράφετε - κι αυτό είναι καλό - το πρώτο από τα δύο εγκλήματα εναντίον της λογικής, αλλά κρατάτε το δεύτερο. Κύριε Βορίδη, το να προσθέσεις κραγιόν σ' ένα γουρούνι δεν το καλλωπίζει. Το νομοσχέδιο σας είναι ένα «γουρούνι» και του βάζετε λίγο κραγιόν. Δεν καλλωπίζεται με αυτόν τον τρόπο. Και σας λέω. Σας εκλιπαρώ. Σταματήστε να παίζετε αυτά τα παιχνίδια μεταξύ Κυβέρνησης και Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στην πλάτη των ξενιτεμένων μας ανθρώπων. Μία είναι η επιλογή, εφόσον θέλουμε να αποδώσουμε το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στους απόδημους. Είναι μία η επιλογή. Δεν έχουμε δικαίωμα να δημιουργούμε δεύτερης κατηγορίας πολίτες, πολίτες που να έχουν λιγότερα δικαιώματα στο εκλέγειν και σχεδόν κανένα στο εκλέγεσθαι σε σχέση με εσάς κι εμένα που είμαστε εδώ, τους εν Ελλάδι Έλληνες. Θέλουμε να είμαστε συνεπείς στην κοινώς δηλωμένη πρόθεση να τους αποδώσουμε ισότιμα και πλήρη δικαιώματα; Εκλογικές περιφέρειες απόδημου ελληνισμού! Κοιτάξτε. Υπάρχουν επιχειρήματα - όχι ότι τα ενστερνίζομαι - εναντίον της απόδοσης τέτοιων εκλογικών δικαιωμάτων. Για παράδειγμα, το είχα αναφέρει και την περασμένη φορά που μιλούσαμε γι' αυτά τα ζητήματα εδώ, στη Βρετανία δύο χρόνια να απομακρυνθείς από τη χώρα, έχεις χάσει τα εκλογικά σου δικαιώματα. Πρέπει να ξαναζήσεις στη χώρα έναν χρόνο για να μπορέσεις να έχεις ξανά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Δεν είμαστε, όμως, εμείς Βρετανία. Εμείς είμαστε από τα έθνη τα οποία δημιουργήθηκαν από τη διασπορά. Συνεχώς στέλνουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό, είτε είναι η δεκαετία του 1950, ο εμφύλιος, είτε είναι χρεοδουλοπαροικία, όπως λέμε εμείς, τα μνημόνια. Θεωρώ ότι σε αυτό μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι δεν θέλουμε να γίνουμε Βρετανία. Δεν θέλουμε να πούμε έφυγες πάνω από δύο χρόνια, τελείωσε, δεν έχεις εκλογικά δικαιώματα. Και αναφέρομαι τώρα στους φίλους το ΚΚΕ. Σέβομαι τη θέση σας, αλλά να έχετε την τόλμη να πείτε ότι όποιος φύγει πάνω από δύο, τέσσερα, πέντε χρόνια - βρείτε ένα χρονικό διάστημα - δεν έχει δικαιώματα. Αυτό το οποίο κάνατε με τον προηγούμενο νόμο να του λες έχεις το δικαίωμα να πάρεις το αεροπλάνο να έρθεις εδώ να ψηφίσεις, αλλά στο Σίντνεϊ ή στο Κάλγκαρι μόνο αν έχεις κάνει άλφα, βήτα, γάμα, δέλτα και θα ψηφίσεις χωρίς εκλογική περιφέρεια, είναι σαν να πρέπει να ψηφίσει στην Ευρυτανία ή στον Νομό Λασιθίου κάποιος ο όποιος δεν έχει πάει εκεί σαράντα χρόνια. Και πολύ σωστά υπάρχει κριτική μα, πώς θα ψηφίσει αυτός ή αυτή κάποιον υποψήφιο από το Λασίθι όταν δεν έχει πάει στο Λασίθι τόσα χρόνια; Υπονομεύεται και υποσκάπτεται η όλη διαδικασία, η όλη λογική του νομοσχεδίου, που είναι να αποδώσουμε το εκλέγειν και το εκλέγεσθαι στους απόδημους. Η πρότασή μας ήταν συγκεκριμένη και θα την επαναλάβω άλλη μια φορά. Εγώ θα ήθελα να δω μία εκλογική περιφέρεια Βόρειας Αμερικής, Νότιας Αμερικής, Κεντρικής Ευρώπης, Βρετανίας, Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας. Και εδώ πρέπει να είμαστε γενναίοι και πρέπει να πάρουμε και το ανάλογο πολιτικό κόστος. Θα πρέπει ο αριθμός των Βουλευτών που εκλέγονται σε κάθε μία από αυτές τις περιφέρειες να προσδιορίζεται όπως και στην Ελλάδα και στις εν Ελλάδι εκλογικές περιφέρειες, με άλλα λόγια αναλογικά με τον αριθμό των εγγεγραμμένων. Αν έχουν εγγραφτεί πάρα πολλοί, θα πάρουν περισσότερους Βουλευτές, το οποίο σημαίνει θα πρέπει να μειωθούν οι Βουλευτές σε κάποια άλλη εκλογική περιφέρεια εντός της Ελλάδας. Ναι, αλλά αυτό απαιτεί ισοτιμία. Εσείς θέλετε και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο. Και να μην πείτε σε κάποια εκλογική περιφέρεια στην Ελλάδα ότι θα μειωθούν οι Βουλευτές που θα έχουν και ταυτόχρονα να πείτε ότι θα δώσετε την ψήφο στους απόδημους. Έτσι, όμως, τους απόδημους τους κάνετε δεύτερης κατηγορίας και υπονομεύετε - θα το πω άλλη μια φορά - την ιδέα ότι ένας πολίτης είναι ενεργός και επιλέγει. Όταν βάζεις έναν κάτοικο του Βανκούβερ να ψηφίζει στο Λασίθι που δεν έχει πάει χρόνια, ίσως και ποτέ αν είναι δεύτερης γενιάς ή τρίτης γενιάς, δεν ενεργοποιείται. Για μας το ερώτημα - το έχει θέσει το ΚΚΕ και άλλοι από τον χώρο της Αριστεράς, είναι πολύ σημαντικό ερώτημα - είναι πόσο ενεργοί είναι αυτοί οι πολίτες; Πόσο ενεργοί Έλληνες πολίτες είναι για να έχουν δικαίωμα να αποφασίσουν ποιος είναι εδώ μέσα; Για μας αυτό που έχει σημασία σε ένα τέτοιο νομοσχέδιο είναι η ενεργοποίηση των ελληνικών κοινοτήτων, η ενδυνάμωση των ελληνικών κοινοτήτων. Το ξέρω γιατί έχω ζήσει είκοσι επτά χρόνια στο εξωτερικό. Οι ελληνικές κοινότητες είναι ζωντανές, αλλά θέλουν ενίσχυση. Εάν τους πεις ότι ξέρετε κάτι, εσείς στην ανατολική Αυστραλία - που είναι η Σάουθ Γουέιλς, είναι η Βικτόρια, Σίδνεϋ, Μελβούρνη, ίσως και Μπρίσμπεϊν - εσείς θα εκλέξετε έναν, δύο ή τρεις Βουλευτές - δεν έχει σημασία - ανάλογα με το πόσοι γράφονται, αμέσως ενεργοποιούμε ως ελληνική πολιτεία τους συμπατριώτες μας στην ανατολική Αυστραλία. Θα αρχίσουν τις διεργασίες μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει δημοκρατική διαδικασία. Αυτό σημαίνει πολιτικοποίηση. Οι κοινότητες θα γίνουν πιο ζωντανές. Θα μπούνε και νέοι άνθρωποι μέσα. Και να ξέρετε, φίλοι του ΚΚΕ, αλλά και γενικότερα, ότι κανένας δεν θα πάει να γραφτεί μόνο και μόνο για να εκλεγεί Βουλευτής ή για να εκλέξει Βουλευτή. Εάν γραφτούν και ασχοληθούν, θα γραφτούν και θα ασχοληθούν γιατί θέλουν να συμμετάσχουν ως ενεργοί Έλληνες πολίτες. Θέλουμε ο απόδημος ελληνισμός να ενισχυθεί μέσα από αυτή τη διαδικασία; Εκλογικές περιφέρειες απόδημου ελληνισμού. Υπάρχει κι ένα άλλο ζήτημα, γιατί κάνω πολλές συζητήσεις με εκπροσώπους των αποδήμων και το φέρνουν και το ξαναφέρνουν και το καταλαβαίνω γιατί το φέρνουν, αλλά θέλω να το θέσω εδώ στην Εθνική Αντιπροσωπεία για να το συζητήσουμε κι εμείς. Ζητούν επιστολική ψήφο. Και ζητούν επιστολική ψήφο γιατί έχουν και λόγο. Σου λέει το κοντινότερο προξενείο σ' εμένα είναι χίλια πεντακόσια χιλιόμετρα μακριά. Πώς θα πάω; Κι έχουν δίκιο σε αυτό. Εμείς, ως ΜέΡΑ25 είμαστε κάθετα εναντίον της επιστολικής ψήφου. Και θα σας πω γιατί είμαστε κάθετα εναντίον της επιστολικής ψήφου.
Κάθετα αντίθετοι;
Είμαστε κάθετα αντίθετοι με την επιστολική ψήφο. Έχει σημασία, όμως, να το συζητήσουμε. Ένα από τα πράγματα που έχουμε κατακτήσει μετά τη Μεταπολίτευση είναι ότι λίγο - πολύ όλοι συμφωνούμε ότι δεν υπάρχει βία και νοθεία στις εκλογές, ότι δεν αγοράζονται οι ψήφοι. Με την επιστολική ψήφο αυτό καταργείται. Έρχεται ο άλλος που σου δίνει 50 ευρώ, βλέπει τι συμπληρώνεις, σφραγίζεις τον φάκελο, του τον δίνεις κιόλας και τον ταχυδρομεί εκείνος. Να είμαστε ξεκάθαροι. Μόνο και μόνο η υποψία ότι θα γίνεται αυτό σημαίνει ότι η επιστολική ψήφος διαβρώνει μία από τις κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης, ότι κανένας από εμάς δεν βγήκε να πει ότι υπήρξε αγορά ψήφων.
Πολύ «τραμπικό» επιχείρημα είναι αυτό.
Αυτό χαρακτηρίζει εσάς που το είπατε.
Μη διακόπτετε, παρακαλώ.
Σας παραδίδω στην κρίση όσων μας ακούν. Είναι το επιχείρημα το οποίο είναι μοναδικά συμβατό με τη λογική. Η έλλειψη καν υποψίας ότι υπάρχει πώληση ψήφων απαιτεί τη μυστικότητα της ψηφοφορίας. Αν εσείς το βλέπετε αυτό «τραμπικό», κάνετε μια μεγάλη χάρη στον Τραμπ και υπονομεύετε την υπόστασή σας. Σας εξήγησα, κύριε Υπουργέ, γιατί είμαστε εναντίον της επιστολικής ψήφου. Έχουμε, όμως, μια άλλη πρόταση, γιατί εμείς δεχόμαστε αυτό που λένε οι απόδημοι που είναι χίλια χιλιόμετρα μακριά από τις προξενικές μας αρχές, είτε στη Βόρεια Αμερική είτε στη Λατινική Αμερική είτε στην Αυστραλία. Ιδίως σε αυτές τις χώρες. Στην Ευρώπη δεν είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα. Η πρότασή μας είναι η εξής: Το Υπουργείο Εσωτερικών, εσείς δηλαδή, να ενεργοποιήσετε μια διαδικασία που εν τέλει να δίνει τη δυνατότητα στις κοινότητες των Ελλήνων, στην κοινότητά μας στην Αδελαΐδα, στην κοινότητά μας στο Κάλγκαρι, υπάρχουν κοινότητες, εκκλησίες, υπάρχουν ενορίες, να στήνουν κάλπες εκεί με κάποιους ανθρώπους οι οποίοι θα έχουν την εξουσιοδότηση των προξενικών αρχών να είναι υπεύθυνοι ως δικαστικοί εκπρόσωποι. Γιατί ξέρετε τι γίνεται έτσι; Για συγκρίνετε τις δύο καταστάσεις. Η μία κατάσταση είναι ένας Έλληνας που ζει σε ένα χωριό μακριά από το Κάλγκαρι συμπληρώνει μια επιστολική ψήφο, τη βάζει στο ταχυδρομείο και τελείωσε. Για συγκρίνετέ το αυτό με το να πρέπει να πάει στην ελληνική, την ορθόδοξη εκκλησία της πόλης του ή στην κοινότητα όπου θα μιλήσουν και θα υπάρξει μία ενεργοποίηση. Έτσι στήνεται η διαδικασία της ενεργοποίησης και της ενίσχυσης των απόδημων Ελλήνων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς, ως ΜέΡΑ25, σας διαβεβαιώ έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις και επαφές με τον απόδημο ελληνισμό. Είμαστε το μόνο κόμμα που να σας θυμίσω - ίσως να μην το ξέρετε - που στο ψηφοδέλτιο επικρατείας μας - εμείς δεν χρειαζόμασταν τον δικό σας νόμο - είχαμε δύο εξαιρετικούς καθηγητές πανεπιστημίου απόδημους Έλληνες. Ο ένας δεν έχει ζήσει ποτέ στην Ελλάδα και η άλλη έχει φύγει από τα δεκαεπτά της. Ήταν στο ψηφοδέλτιο επικρατείας μας. Δεν χρειαζόμασταν τον νόμο σας για να τους βάλουμε. Αν περάσει ο δικός σας νόμος σήμερα, εμείς έχουμε να κερδίσουμε εκλογικά. Είναι σίγουρο αυτό, ιδίως από το brain drain των νέων ανθρώπων. Όμως, είμαστε κόμμα αρχών, κύριε Υπουργέ. Δεν δεχόμαστε σε καμμία περίπτωση τη δημιουργία δύο κατηγοριών πολιτών, αυτών που έχουν κουτσουρεμένο δικαίωμα στο εκλέγειν και καθόλου στο εκλέγεσθαι και των εν Ελλάδι. Οπότε, θα επιμείνουμε. Καταθέσαμε την τροπολογία. Σας άκουσα να λέτε, κύριε Υπουργέ, σε σχέση με τη δική μας τροπολογία, αν δεν κάνω λάθος - πείτε μου αν κάνω λάθος, από τα Πρακτικά της Βουλής το διάβασα - ότι συμφωνείτε λίγο - πολύ με την τροπολογία του ΜέΡΑ25, αλλά από τη στιγμή που δεν θα ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί να την ψηφίσετε εσείς. Ε, δεν είναι λογική αυτή, κύριε Βορίδη. Αν συμφωνείτε, πρέπει να το κάνετε. Αν διαφωνείτε, μη δεχθείτε την τροπολογία μας. Δεν μπορείτε να κρύβεστε πίσω από το ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ πίσω από εσάς. Κάποια στιγμή πρέπει να σταθούμε, - όπως το κάνει το ΜέΡΑ25, κάντε το και εσείς ως Κυβέρνηση - και να πούμε αυτό που πιστεύουμε υπέρ των αποδήμων, υπέρ της ισονομίας, υπέρ του Συντάγματος και υπέρ της ενίσχυσης των κοινοτήτων των αποδήμων, αν συμφωνείτε με εμάς, ότι η δημιουργία αυτών των εκλογικών περιφερειών των αποδήμων θα ενισχύσει τον Ελληνισμό σε τελική ανάλυση. Αν συμφωνείτε, δεχθείτε την. Και ξέρετε κάτι; Και να μην πάρουμε τις διακόσιες ψήφους, θα έχουμε βάλει τη βάση, θα είναι μία παρακαταθήκη. Θα έχουμε στείλει από κοινού ένα μήνυμα στους απόδημους, ότι θέλουμε να είναι πλήρη και ισότιμα τα δικαιώματά τους στο εκλέγειν και στο εκλέγεσθαι. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Πρόεδρο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για μερικά λεπτά.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο για μία παρέμβαση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κοιτάξτε, εγώ εκείνο το οποίο είπα - και το ξαναλέω και τώρα - είναι το εξής: Δύο για εμάς είναι οι βασικές στρατηγικές προϋποθέσεις, στις οποίες θέλουμε συμφωνία. Δύο! Δεν έχουμε άλλες απαιτήσεις. Η μία είναι η άρση όλων των περιορισμών στον προσδιορισμό του εκλογικού σώματος, το οποίο θα διευκολυνθεί στην άσκηση του εκλογικού του δικαιώματος - άρα να γίνει δεκτή η πρόταση νόμου η οποία κάνει αυτή τη δουλειά - και το δεύτερο το οποίο είπαμε, είναι ότι θέλουμε η ψήφος να μετρά ισότιμα. Αυτά τα δύο πράγματα είπαμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θέτοντας μόνο αυτά τα δύο πράγματα ως στρατηγικές προϋποθέσεις, είπαμε το εξής: Όλα τα υπόλοιπα, δηλαδή ο τρόπος που θα γίνει η εκπροσώπηση των αποδήμων, εάν θα γίνει με ένα ψηφοδέλτιο ή με πολλά ψηφοδέλτια, αν θα γίνει με σταυρό ή με λίστα ή με οτιδήποτε, εάν θα γίνει σε τέσσερις εκλογικές περιφέρειες, σε πέντε εκλογικές περιφέρειες, εάν οι περιφέρειες θα είναι επικρατείας ή οι περιφέρειες θα έχουν αναλογία ψήφων ανάλογα με το πόσοι θα εγγραφούν, όλα αυτά για εμάς μπαίνουν σε μία τεχνική συζήτηση, την οποία είμαστε έτοιμοι να την κάνουμε. Και είπα και κάτι ακόμα: Είμαι έτοιμος να συμφωνήσω στα πάντα. Να διαμορφωθεί, λοιπόν, η πολιτική βούληση για να συμφωνήσουμε στα πάντα. Εγώ θα είμαι απολύτως ανεκτικός, απολύτως υποχωρητικός. Είμαι έτοιμος γι' αυτό, προκειμένου να διαμορφωθεί αυτού του τύπου η συναίνεση. Όμως, δεν πρόκειται να ξαναπαίξουμε - να το πω αλλιώς - να αρχίσουμε ξανά τα «ναι μεν αλλά», τα «ίσως, αλλά εννοούσα αυτό», «ναι, δεν εννοούσα εκείνο». Εκτός κι αν έχουμε καθαρές κουβέντες. Το είπα στην επιτροπή. Το απηύθυνα στο ΣΥΡΙΖΑ. Θα που μου πείτε, «Γιατί το απευθύνεις στον ΣΥΡΙΖΑ;». Το απευθύνω στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αυτός έχει τις απαιτούμενες ψήφους για να προχωρήσει η διαδικασία αυτή. Το απευθύνω, λοιπόν, στον ΣΥΡΙΖΑ για να μου πει αν αυτές οι δύο προϋποθέσεις γίνονται δεκτές. Μόλις γίνουν δεκτές αυτές οι προϋποθέσεις, ξεκινά αμέσως η συζήτηση, με όλα τα κόμματα, πάνω σε αυτή τη βάση, για να λύσουμε όλα τα θέματα. Αυτό είναι και η απάντηση στο γιατί δεν μπαίνω σήμερα στην αποδοχή των τροπολογιών, που θεωρώ ότι σε κάθε περίπτωση, όποια κι αν είναι η κατεύθυνση, όταν θα βάλουμε κάτω το εκλογικό σύστημα έχουμε αρκετά τεχνικά ζητήματα να συζητήσουμε και να επιλύσουμε και να συμφωνήσουμε. Είπα μερικά από αυτά. Σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλα. Αυτή την τεχνική συζήτηση μπορούμε άνετα να την κάνουμε εάν και μόλις γίνουν δεκτές αυτές οι δύο στρατηγικές προϋποθέσεις. Το λέω και τώρα: Εάν ο κ. Κατρούγκαλος σηκωθεί τώρα και μου πει, «εγώ συμφωνώ να μετρά ισότιμα η ψήφος των αποδήμων Ελλήνων», τώρα αποσύρω το νομοσχέδιο και ξεκινάμε τη συζήτηση για τα τεχνικά θέματα! Τώρα, σε αυτή τη φάση, αυτή τη στιγμή!
Καλώς.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Ορίστε, κύριε Βαρουφάκη, έχετε τον λόγο για μία μικρή παρέμβαση.
Πράγματι για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Βορίδη, τυχαίνει να συμφωνώ απολύτως με τους δύο όρους που θέσατε. Κανένας περιορισμός - ένα - ισότιμη ψήφος. Το νομοσχέδιο σας, όμως, μας δίνει την ακύρωση των περιορισμών, αλλά δεν μας δίνει την ισότιμη ψήφο. Εάν θέλατε, πραγματικά, να κάνετε αυτό που λέτε, θα ξεκινούσατε μία διαδικασία διαλόγου με τα κόμματα για να συμφωνήσουμε πρώτα σε αυτά που εσείς λέτε ότι είναι όροι απαράβατοι - κανένας περιορισμός, ισότιμη ψήφος - και αφού εξασφαλίζατε ότι έχουμε διακόσιες ψήφους γι' αυτό, τότε θα γινόταν μία συζήτηση και θα φέρναμε νομοσχέδιο. Στο μεταξύ, τι είναι αυτό το νομοσχέδιο που φέρνετε; Αυτό το νομοσχέδιο που φέρνετε, παραβιάζει την ισότιμη ψήφο και γι' αυτό το καταψηφίζουμε.
Θα συνεχίσουμε με τον κατάλογο των ομιλητών. Καλείται στο Βήμα η κ. Μαρία Κομνηνάκα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες υπάρχουν συζητήσεις που λειτουργούν ή αξιοποιούνται αποπροσανατολιστικά από τα πραγματικά προβλήματα. Η συζήτηση που διεξάγεται εδώ και δύο μέρες στη Βουλή, έχει την εξής πρωτοτυπία: Να αποτελεί εξαρχής, καθ' ομολογία της Κυβέρνησης και κατά κοινή παραδοχή, ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα, ένα αποπροσανατολιστικό δικομματικό παιχνίδι εντυπώσεων. Για να αποκαλυφθεί, λέτε, ο τυχοδιωκτισμούς του ΣΥΡΙΖΑ φέρνετε ένα νομοσχέδιο, που γνωρίζετε εξαρχής ότι δεν μπορεί να ψηφιστεί και να ισχύσει, για να τροποποιήσετε, μάλιστα, έναν νόμο που ψηφίστηκε με ευρύτατη πλειοψηφία, με συναίνεση και όσων σήμερα ξιφουλκείτε. Ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός, δηλαδή, σε όλο του το μεγαλείο! Τέτοια σπουδή, βέβαια, δεν τη δείξατε τόσα χρόνια ούτε η Νέα Δημοκρατία ούτε το ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ, που σήμερα εμφανίζεται ως ο διαχρονικός προστάτης της Ομογένειας, όταν από το 2001- για να μην πω πιο πίσω, που ήταν ακόμα ευκολότερο - και μέχρι το 2012, που εναλλασσόσασταν στην κυβέρνηση, είχατε πολύ περισσότερες από τις διακόσιες ψήφους που απαιτεί το Σύνταγμα. Τι σας εμπόδισε τόσα χρόνια να υλοποιήσετε το όραμα σας για την ψήφο των ομογενών; Το εμπόδισε ο μεγάλος δικομματικός καβγάς, ο ανταγωνισμός μεταξύ Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, ο φόβος για τις εκλογικές ισορροπίες. Αυτό είναι το διαχρονικό ενδιαφέρον σας για τους απόδημους. Εξάλλου, το γνωρίζουν καλά και από πρώτο χέρι. Ξέρετε, στις περιοχές μας γνωρίζουμε καλά από ξενιτεμένους, όλους αυτούς που διώξατε τη δεκαετία του '50, του '60 για οικονομικούς αλλά και πολιτικούς λόγους, αλλά και τα παιδιά της δικής μας γενιάς που έφυγαν κατά χιλιάδες στα χρόνια της κρίσης. Άκουγα χθες και κάποιους νέους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να βγάζουν δακρύβρεχτους λόγους για τη σκληρή πραγματικότητα που έζησαν οι νέοι μετανάστες στα χρόνια της κρίσης. Αλήθεια; Όλους αυτούς δεν τους έσπρωξε στη μετανάστευση κάποιο ανήσυχο πνεύμα εξερεύνησης. Τους έδιωξαν οι πολιτικές που ασκούσατε όλα αυτά τα χρόνια ως κυβερνήσεις Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στη συνέχεια. Οι πολιτικές σας τους στερούσαν και τους στερούν τη δυνατότητα να ζήσουν και να δουλέψουν στον τόπο τους. Πάει πολύ όλοι εσείς να εμφανίζεστε τώρα ως προστάτες τους! Και αντί τώρα να επιδιώξετε να λύσετε τα προβλήματα που πριονίζουν και τους ουσιαστικούς δεσμούς με τη χώρα, όπως τη λειτουργία των ελληνικών σχολείων - κατά 80% μείωσε, μόνο την τελευταία δεκαετία, τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης των παιδιών των αποδήμων η «μητέρα πατρίδα», κύριε Κούβελα, που τους θεωρεί σάρκα από τη σάρκα τους - αντί να λύσετε γραφειοκρατικές δυσκολίες που μπορεί να υπάρχουν στον ισχύοντα νόμο, που, ενδεχομένως, σχετίζονται και με την κατάσταση στην οποία έχετε φέρει τις προξενικές αρχές με τη δραματική συρρίκνωση του προσωπικού, επιλέγετε για ακόμα μία φορά να παίζετε πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες τους, να ψηφοθηρείτε με τον πιο αποκρουστικό και αποκαλυπτικό τρόπο. Συνειδητά επιλέγετε να παρουσιάζετε διογκωμένες τις δυσκολίες για να εμφανίσετε ως μη εφαρμόσιμο τον νόμο και την εισαγωγή κριτηρίων. Κύριε Υπουργέ, σας άδειασε ο κ. Θεοδωρικάκος στην ομιλία του, που ανέδειξε πόσο εύκολα μπορούν όλα αυτά να λυθούν και ότι πραγματικά καλύπτει ένα μεγάλο μέρος των αποδήμων ο ισχύων εκλογικός νόμος. Για να δούμε όμως είναι εσφαλμένη, παράλογη τη θέση που υποστηρίζει το ΚΚΕ, που διευκολύνει μεν την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος όμως διαμορφώνει ένα εκλογικό σώμα που προσομοιάζει με τις συνθήκες ζωής του ελληνικού λαού στο εσωτερικό; Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν διατηρούνται πραγματικοί κοινωνικοί και οικονομικοί δεσμοί με τη χώρα. Η καθολική χωρίς καμμία άλλη προϋπόθεση ψήφος όλων των Ελλήνων του εξωτερικού από τον τόπο κατοικίας τους μπορεί ή όχι να οδηγήσει στη διαμόρφωση ενός τεράστιου εκλογικού σώματος, μιας ακόμη Ελλάδας θα τολμήσω να πω, που θα καθορίζει εκ των πραγμάτων τις πολιτικές εξελίξεις ενώ πιθανότατα δεν υφίσταται τις συνέπειες της όποιας επιλογής, που ακόμα και αν αγαπούν και τιμούν την καταγωγή τους, που αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν, έχουν όμως συνδέσει τη ζωή και το μέλλον τους και κυρίως διαμορφώνουν συνείδηση με βάση την πραγματικότητα και τις κοινωνικές συνθήκες μιας άλλης χώρας, όταν με βάση το ελληνικό δίκαιο η εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους γίνεται αυτόματα με την κτήση της ελληνικής ιθαγένειας, δηλαδή με μόνη την ύπαρξη ελληνικής καταγωγής ενός προγόνου όσο μακρινού και να είναι; Εδώ τόσα χρόνια δεν έχετε κάνει καν απογραφή για να ξέρετε πόσοι Έλληνες ζουν στο εξωτερικό, ούτε για αυτό δεν νοιαστήκατε. Μπορεί όλο αυτό λοιπόν, το απροσδιόριστο εκλογικό σώμα να ενθαρρύνεται ουσιαστικά, γιατί αυτό συμβαίνει όταν ψηφίζουν από τον τόπο καταγωγής τους, να ψηφίζουν στις ελληνικές εκλογές, να διαμορφώνουν δηλαδή τις πολιτικές εξελίξεις, την καθημερινότητα της χώρας άνθρωποι που μπορεί, για παράδειγμα, να μην έχουν βρεθεί ή να μη βρεθούν ποτέ στην Ελλάδα και να μην υποστούν καμμία απολύτως συνέπεια από αυτή την επιλογή. Είναι ανύπαρκτος κίνδυνος ενδεχομένως να αξιοποιηθεί αυτή η δυνατότητα για να καθορίζονται οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα; Φυσικά και δεν είναι. Γι' αυτό και τα κριτήρια αυτά δεν αποτελούν δα και καμμία κομμουνιστική έμπνευση, όπως λίγο - πολύ όλοι ισχυρίζεστε. Αρνείστε να παραδεχτείτε ότι τα κριτήρια αυτά εφαρμόζουν κατά κόρον στη διεθνή πρακτική για την ψήφο του αποδήμου πληθυσμού τους η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία και ορισμένα μάλιστα με πολύ στενότερους χρονικούς περιορισμούς από τη δίχρονη παρουσία στη χώρα σε διάστημα τριάντα πέντε χρόνων. Το ίδιο σκεπτικό αναπτύσσει και η πάγια νομολογία του ΕΔΑ. Μήπως και αυτό καταλήφθηκε από κομμουνιστικές εμμονές; Και αλήθεια, επειδή προκειμένου να διαστρεβλώσετε τη θέση του ΚΚΕ επιστρατεύσατε μέχρι και διαλέξεις περί του έθνους, το οποίο ανεξάρτητα από το πώς τοποθετείται κανένας για το περιεχόμενό του, σας ρωτάμε: η έννοια του πολίτη, κατά το αστικό σύνταγμα, και επομένως του ίδιου του εκλογικού δικαιώματος δεν είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη υποχρεώσεων; Αυτή η χωρίς προϋποθέσεις διευκόλυνση της άσκησης εκλογικού δικαιώματος σε ένα απροσδιόριστο εκλογικό σώμα που μπορεί ευκολότερα σαφώς να δημιουργηθεί όταν το δικαίωμα ασκείται από τον τόπο κατοικίας θα δημιουργήσει ή όχι μια μεγάλη μάζα εκλογέων που θα έχουν μόνο δικαιώματα και άλλους που θα υφίστανται τις συνέπειες και τις υποχρεώσεις που αυτά θα προκαλούν; Άρα ποιος διαμορφώνει τελικά πολίτες δύο κατηγοριών - αυτό δεν τολμάτε να πείτε και στον ελληνικό λαό που σαφώς τον ενδιαφέρει η σημερινή συζήτηση - όταν κάποιοι που δεν υφίστανται τις συνέπειες των επιλογών τους αποφασίζουν για το τι μισθό θα πάρει ο εργαζόμενος στην Ελλάδα, αν θα δουλεύει δεκάωρο, πώς θα φορολογείται, πώς θα είναι η εκπαίδευση των παιδιών του και η υγεία και αυτό δεν τολμάει κανένας να το υποστηρίξει; Και επιχειρήσατε με διάφορες αστειότητες να το αντικρούσετε μάλιστα. Μπορεί κάποιος, είπατε, κύριε Υπουργέ, που ζει στο εσωτερικό να μην υφίσταται συνέπειες αν έχει ιδιωτική ασφάλεια. Δεν υφίσταται για όλα τα άλλα; Μήπως ζείτε σε γυάλα; Δηλαδή τέτοια επιχειρήματα ούτε στις συνελεύσεις στα πρώτα έτη της νομικής δεν ακούγαμε. Οι μόνοι που ζουν στη χώρα, αρκετοί βέβαια και εκτός αυτής, χωρίς να υφίστανται συνέπειες είναι οι εφοπλιστές. Αυτοί, είναι αλήθεια, έχουν μόνο προνόμια, όπως γλαφυρά περιέγραψε ο κ. Λασκαρίδης, και είπε και την άποψή του για τις κυβερνήσεις σας. Γι' αυτό λέμε ότι ακόμα και αν υπάρξουν ενδεχομένως κάποιες αδικίες, κάποιες περιπτώσεις που αν και έχουν πραγματικούς δεσμούς με τη χώρα μπορεί να μείνουν εκτός ρύθμισης, η αδικία αυτή είναι σαφώς μικρότερη από αυτή που δημιουργείται αν δεν μπουν καθόλου κριτήρια. Σκεφτήκατε αλήθεια τι κλίμα θα δημιουργείτο και ενάντια των ίδιων των αποδήμων αν σε οριακές καταστάσεις εκλογικά αποτελέσματα κρίνονταν από ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με τη χώρα, τι επικίνδυνες λογικές θα τροφοδοτούσε για τους μέσα και τους έξω; Υπάρχει εξάλλου ανάλογο ιστορικό προηγούμενο. Οι Έλληνες μετανάστες, οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι φοιτητές, οι επιστήμονες χρειάζεται να συνυπολογίσουν τα παραπάνω ζητήματα για τη διαμόρφωση πολιτικής στάσης και κριτηρίου. Να σκεφτούν ποιοι ευθύνονται και για τον ξεριζωμό τους, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, αλλά και ποιοι παίζουν για ακόμη μια φορά άθλια πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες τους. Ευχαριστώ.
Καλώς. Ακολουθεί ο κ. Ευστράτιος Σιμόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία. Μετά τον κ. Σιμόπουλο έχει ζητήσει και θα λάβει τον λόγο ο κ. Λιβάνιος, ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ. Θα ακολουθήσει ο κ. Χατζηβασιλείου από τη Νέα Δημοκρατία και μετά ο κ. Παφίλης Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει μια παραδοξότητα. Είναι γνωστό μάλιστα ότι είμαστε και χώρα της παραδοξότητας. Για να αλλάξει το Σύνταγμα χρειαζόμαστε εκατόν ογδόντα ψήφους μέσα στη Βουλή, για να αλλάξει ο εκλογικός νόμος και να ψηφίσουν οι ομογενείς διακόσιοι. Νομίζω ότι θα πρέπει να το λάβουμε αυτό υπ' όψιν και νομίζω ότι είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να αλλάξει. Πίσω λοιπόν από αυτή την παραδοξότητα κρύφτηκε η Αντιπολίτευση, κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ, και με προφάσεις εν αμαρτίες να απαγορεύσουν ουσιαστικά στους Έλληνες του εξωτερικού, τους ομογενείς μας να ψηφίσουν ισότιμα. Η Νέα Δημοκρατία σε μια κίνηση συμβιβασμού, σε μια κίνηση ρεαλισμού έκανε ένα βήμα μπροστά. Αποδέχθηκε κάποιους περιορισμούς, περιορισμοί οι οποίοι ήρθε η ώρα να αρθούν ή τουλάχιστον να ξανανοίξει η συζήτηση για το πώς και με ποιον τρόπο θα αρθούν. Την άνοιξε φυσικά τη συζήτηση η υπεύθυνη του απόδημου ελληνισμού του ΣΥΡΙΖΑ η οποία σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού, γιατί λαϊκιστής είναι αυτός ο οποίος ουσιαστικά λέει αυτό που θέλει να ακούσει ο συνομιλητής του, επανέφερε το θέμα. Και πολύ σωστά η Κυβέρνηση ξαναφέρνει το θέμα στη Βουλή απλώς για να γίνει κατανοητό κυρίως από τους ομογενείς μας ποιες είναι πραγματικά οι θέσεις των κομμάτων για την ισότιμη ψήφο τους, αλλά και ταυτόχρονα να βρει πιθανώς ένα πεδίο συναινέσεων, ένα πεδίο το οποίο φάνηκε έστω με τη συζήτηση που έγινε πριν μεταξύ του Υπουργού και του Προέδρου του κόμματος ΜέΡΑ25. Ακόμη και η συζήτηση αυτή μόνο το συγκεκριμένο να έφερε είναι ένα θετικό αποτέλεσμα. Ας δούμε όμως επίσης και ένα άλλο θέμα το οποίο δεν έχει φωτιστεί στη συζήτηση όσο θα έπρεπε. Κυρίως τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, τι μας λένε; Ότι οι άνθρωποι που έφυγαν από τη χώρα είτε μετά τον μεγάλο πόλεμο είτε στην εποχή των μνημονίων είναι άνθρωποι οι οποίοι ουσιαστικά βλέπουν το πρόβλημα το οποίο έχει η χώρα και ταυτόχρονα είναι απέναντι στις πολιτικές που, κατά τη γνώμη τους, έφεραν τη χώρα ως εδώ. Μιλάμε, κατά τη γνώμη τους, για αντιδημοκρατικό καθεστώς μετά το '45, το '50 και το '60, για μαύρη φτώχεια ή για τα μνημόνια, εξαιτίας των οποίων τα παιδιά μας αναγκάστηκαν να φύγουν έξω. Μα, αυτούς είναι που φοβάστε. Και γιατί τους φοβάστε; Γιατί οι άνθρωποι που έφυγαν το 1950 και το 1960 ευημέρησαν και έχουν ευημερήσει στο εξωτερικό, γιατί εκεί ζουν σε δημοκρατικό πολίτευμα με φιλελεύθερη οικονομία, χωρίς κρατισμό και σε κοινωνίες οι οποίες βασίζονται στην ιδιωτική πρωτοβουλία και το φοβάστε. Επίσης, είναι οι άνθρωποι οι οποίοι έφυγαν τη δεκαετία του 2010, αυτοί οι πολίτες του κόσμου. Και αυτούς τους φοβάστε, γιατί και αυτοί, αν έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν με άνεση, όπως και αυτοί του '50, του '60 και του '70, αυτοί οι πολίτες του κόσμου θα στραφούν φυσικά προς φιλελεύθερες επιλογές. Κατανοώ, λοιπόν, απόλυτα τον φόβο σας, γιατί είναι ένας φόβος ο οποίος προέρχεται, επειδή κρύβεστε πίσω από τέτοια νομοσχέδια και κρύβεστε με σκοπό να μην επανέλθει η κανονικότητα. Άλλωστε, το έχει πει ένα εξέχον μέλος του Κοινοβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν σας ευνοεί η κανονικότητα, όπως δεν σας ευνοεί η κανονικότητα, όταν αφορά τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, όταν αφορά την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τα συνδικάτα, όπως αφορά το άσυλο, όπως αφορά τον περιορισμό των διαδηλώσεων. Κι έρχομαι τώρα σε ένα θέμα γενικότερο. Όλα αυτά τα οποία ανέφερα ίσως για κάποιους από εμάς και διαπαραταξιακά δεν έχουν πρόσημο. Έχουν πρόσημο όμως. Πίσω από αυτά κρύβεται η Αριστερά ή κρύβονται πολιτικές που κατά κανόνα τις γνωρίζουμε ως δεξιές πολιτικές. Μπορεί οι διαχωριστικές γραμμές να μην είναι όπως ήταν στο παρελθόν, μπορεί να θέλουμε σύγχρονες πολιτικές, αλλά πίσω από τον όρο Δεξιά και πίσω από τον όρο Αριστερά κρύβονται συγκεκριμένες πολιτικές, τις οποίες ανέφερα. Και πίσω από αυτές τις πολιτικές κρύβεται και η πρόοδος, κρύβεται και η συντήρηση. Γιατί πρόοδος είναι το να θες διαφορετικά πανεπιστήμια, είτε ιδιωτικά είτε είναι πανεπιστήμια στα οποία το άσυλο λειτουργεί όπως λειτουργεί τώρα, όταν θες ηλεκτρονική ψηφοφορία για τα συνδικάτα, όταν πρέπει να περιορίζονται οι διαδηλώσεις ανάλογα με τον όγκο τους. Όλα αυτά έχουν πρόσημο, έχουν πρόσημο πολιτικό, αφορούν Αριστερά και Δεξιά στη σύγχρονη εκδοχή τους. Ευχαριστώ πολύ.
Αφού ετοιμαστεί το Βήμα, θα δώσουμε τον λόγο τώρα στον Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ, τον κ. Λιβάνιο. Και όπως είπα, μετά θα ακολουθήσει ο κ. Χατζηβασιλείου και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Παφίλης. Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών για την άρση των περιορισμών για τη διευκόλυνση της ψήφου των εκτός Ελλάδας εκλογέων. Παρακολουθώ την συζήτηση που γίνεται και νιώθω την ανάγκη κι εγώ από τη μεριά μου να πω δύο πράγματα. Πρώτον, είναι ξεκάθαρο ότι δεν μιλάμε για καμμία απονομή εκλογικού δικαιώματος σε κανέναν. Το νομοσχέδιο αυτό, όπως και το νομοσχέδιο του '19, όπως και η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ του '18, δεν απένειμε κανένα εκλογικό δικαίωμα σε κανέναν. Δεύτερον, το 2019, ξεκινώντας από τον Οκτώβριο, έγινε μια συζήτηση με όλα τα κόμματα του Κοινοβουλίου και κατέληξε σε μία συμφωνία. Υπενθυμίζω ότι η πρόταση της Κυβέρνησης μίλαγε για ισότιμη προσμέτρηση στο εκλογικό σώμα στο εκλογικό αποτέλεσμα της ψήφου των εκτός Ελλάδας εκλογέων και δεύτερον, είχε θέσει και σαν πρόταση την επιστολική ψήφο, όπως άλλωστε προβλεπόταν και στο Σύνταγμα του 2001. Για κάποιους λόγους, με επιφυλάξεις όλων των κομμάτων, όλοι έβαλαν νερό στο κρασί τους και καταλήξαμε στο ν.4648. Ακούω με προσοχή την κουβέντα και τα επιχειρήματα, ιδίως του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, περί αλλοίωσης από ψηφοφόρους οι οποίοι δεν υφίστανται τις συνέπειες τους. Μου θυμίζει αυτή η κουβέντα την κουβέντα που έγινε το 2001 με τους ετεροδημότες: «Μα, πώς ετεροδημότης στην Αθήνα θα βάζει σταυρό χωρίς να μετακινηθεί στον υποψήφιο του Νομού Λάρισας, του Νομού Κυκλάδων και ούτω καθεξής;». Είναι ακριβώς ίδια κουβέντα με αυτό που λέγεται κατά καιρούς: «Εγώ, που μένω μόνιμα στην Αθήνα, μπορώ να πάω να ψηφίσω δημοτικές εκλογές, για παράδειγμα, στην Καβάλα, χωρίς να μένω εκεί και να πηγαίνω μια φορά το χρόνο διακοπές και αν πηγαίνω;». Άρα, λοιπόν, νομίζω ότι ξεκινάμε από μια παραδοχή στην οποία όλοι συμφωνούμε, ότι κανένας δεν θέλει να τιμωρήσει τη χώρα που αγαπάει και να είστε σίγουροι ότι οι Έλληνες στο εξωτερικό αγαπάνε τη χώρα. Και συζητούνται οι τροπολογίες κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και δευτερευόντως, άκουσα με προσοχή τον κ. Βαρουφάκη από το ΜέΡΑ25. Τι είχε πει η Αξιωματική Αντιπολίτευση, όταν έγινε νομοπαρασκευαστική το 2018; Μίλαγε για ένα δεύτερο ψηφοδέλτιο επικρατείας, το οποίο θα είχε από τρεις έως δώδεκα Βουλευτές, ανάλογα με τον αριθμό που θα εγγράφονταν στους εκλογικούς καταλόγους του εξωτερικού. Κι είχε, μάλιστα, και μια αξιοσημείωτη, την οποία υιοθετήσαμε εν μέρει, προεργασία για τον τρόπο διεξαγωγής της εκλογικής αναμέτρησης με αυτοπρόσωπη παρουσία, η οποία είχε υιοθετηθεί στο πόρισμά της. Η Νέα Δημοκρατία, μόλις ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε εκλεγεί πρόεδρος του κόμματος, είχε καταθέσει δύο φορές στην προηγούμενη σύνοδο της Βουλής πρόταση νόμου, η οποία ουδέποτε συζητήθηκε. Και τι έρχεται, λοιπόν, σήμερα και προτείνει η Αξιωματική Αντιπολίτευση; Προτείνει το εξής: Όχι δεύτερο ψηφοδέλτιο επικρατείας, όπως είχε προτείνει τότε, αλλά ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο, όπως εκλέγονται σήμερα, ας πούμε, πρόεδροι σε τοπικές κοινότητες κάτω των τριακοσίων ατόμων, τέσσερις εκλογικές περιφέρειες και μάλιστα, με σταυρό προτίμησης. Κι έχω μια απορία. Επειδή τιμώ και σέβομαι τον κ. Κατρούγκαλο και την επιστημονική του γνώση, είναι δάσκαλος σε πολλά πράγματα, τον ακούμε πάντα με μεγάλη προσοχή. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι στην εκλογική περιφέρεια Ωκεανίας - Άπω Ανατολής εγγραφούν χίλιοι ψηφοφόροι και στην εκλογική περιφέρεια Ευρώπης εκατό χιλιάδες ψηφοφόροι. Ένας Βουλευτής θα εκλεγεί στην Ωκεανία και ένας στην Ευρώπη; Είναι λογικό αυτό; Ή είναι απλά μία, εντός πολλών εισαγωγικών, συμβολική κίνηση; Δεύτερον. Το είπε χθες και ο κύριος Υπουργός. Εκτός κομμάτων δεν μπορούν οι υποψήφιοι να επιλέξουν το άλφα, βήτα, γάμα, δέλτα κόμμα; Τρίτον, έχει και μάλιστα ένα περίεργο μέσα στην τροπολογία: «βεβαιώνεται από την προξενική αρχή». Ούτε καν έχουμε εμπιστοσύνη στους εκλογείς του εξωτερικού ότι θα πάνε να εγγραφούν, ας πούμε, στην εκλογική περιφέρεια Αμερικής. Πρέπει να το βεβαιώσει ο πρόξενος. Ό,τι είχε γίνει στις Ευρωεκλογές και γράφτηκαν μόνο δεκαπέντε χιλιάδες άτομα και τελικά ψήφισαν δώδεκα χιλιάδες άτομα. Και για τον σταυρό προτίμησης είναι μια μεγάλη κουβέντα και στεναχωριέμαι πραγματικά. Πώς μπορούν να ελεγχθούν οι εκλογικές δαπάνες σε μια εκλογική περιφέρεια τύπου Αμερικής; Ποιοι θα εκλεγούν σε αυτές εκλογικές περιφέρειες; Υπάρχει η επιχειρηματολογία: «Γιατί δεν είχε γίνει τόσα χρόνια από το '74 που πρώτη φορά το ανέφερε το Σύνταγμα;». Θα σας πω γιατί. Γιατί ήταν πρακτικά ανεφάρμοστο. Πρώτη φορά το επέτρεψε ο νόμος Σκανδαλίδη επί της ουσίας, διότι υπολογίζει το συνολικό αριθμό των εδρών με βάση το πανελλήνιο ποσοστό των κομμάτων. Όλοι οι προηγούμενοι εκλογικοί νόμοι έπαιρναν το αποτέλεσμα σε κάθε εκλογική περιφέρεια, με πρώτη, δεύτερη, τρίτη κατανομή και αυτό έβγαζε μία τελική σούμα, τον τελικό αριθμό των εδρών. Τώρα το επέτρεψε, το 2004, που ξεκίνησε και η παραλλαγή του Παυλόπουλου, όπως και εκλογικός νόμος που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς μπόνους, αλλά και ο δικός μας εκλογικός νόμος που επαναφέρει ένα κλιμακωτό μπόνους. Για την πρόταση του ΜέΡΑ25, λέτε ότι μπορεί ο εκλογέας να πάει να ψηφίσει στην εκλογική του περιφέρεια, αν θέλει. Αν μου πείτε έναν τρόπο πώς μπορεί να γίνει αυτό χωρίς επιστολική ψήφο, ειλικρινά σας μιλάω, θα το ακούσω και θα το χειροκροτήσω πρώτος από όλους. Δεν γίνεται. Θα πρέπει στο εκλογικό τμήμα Αδελαΐδας, όπως είπε ο Βαρουφάκης, για παράδειγμα, να έχω πενήντα εννιά κάλπες, μία για τη Λάρισα, μία για την Κοζάνη, μία για την Καρδίτσα και να πηγαίνει να ψηφίσει. Δεν γίνεται. Χωρίς επιστολική ψήφο, ψήφος σε εκλογική περιφέρεια δεν γίνεται. Είναι πρακτικά αδύνατον. Και με την ευκαιρία, δεν γίνονται τα εκλογικά τμήματα μόνο στα προξενεία. Τα εκλογικά τμήματα γίνονται όπου συγκεντρώνονται σαράντα άτομα. Αν, λοιπόν, υπάρχουν κάπου χίλια άτομα και έχουμε τις διευθύνσεις τους, μπορεί κάλλιστα να γίνει ένα τμήμα στο Λονδίνο, ένα τμήμα στο Μάντσεστερ, ένα τμήμα στο Λούτον, ένα τμήμα στο Μπέρμιγχαμ. Δεν υπάρχει υποχρέωση να είναι στο Λονδίνο όλοι. Αυτό έχει λυθεί ήδη με το νόμο που ισχύει και σήμερα. Κλείνοντας, θέλω να καταλήξω στο εξής. Προσπαθώ να καταλάβω τι φοβάται ιδίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Φοβάται ότι επειδή, για παράδειγμα, δεν είχε πάει καλά στις ευρωεκλογές, το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα θα είναι και τώρα; Φοβάται ότι οι απόδημοι όλοι είναι - πώς το είπαν; - «οι Πορτοκάλος», ας πούμε; Δεν είναι όλοι οι απόδημοι έτσι. Οι απόδημοι είναι άνθρωποι οι οποίοι μπορούν και τώρα να ψηφίσουν και πολλοί από αυτούς έρχονται και ψηφίζουν και είναι άνθρωποι οι οποίοι θέλουν το καλό της χώρας. Έχουν ήδη ενεργό δεσμό με τη χώρα. Και πραγματικά λυπάμαι γιατί η Αξιωματική Αντιπολίτευση φέρνει και θέτει ένα ισχυρό θεσμικό βέτο. Ένα βέτο το οποίο δεν επιτρέπει απρόσκοπτα σε όλους τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους του εξωτερικού να μπορέσουν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Και θα έλεγα ότι αυτό θα έπρεπε να είναι, γιατί ακόμη και η ορολογία που χρησιμοποιούμε δεν είναι ψήφος ομογενών, δεν είναι ψήφος απόδημων, είναι ψήφος Ελλήνων εκλογέων που σήμερα, για άλφα, βήτα, γάμα λόγο, τυχαίνει να βρίσκονται στο εξωτερικό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Επόμενος ομιλητής ο κ. Αναστάσιος Χατζηβασιλείου, από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ψηφίσαμε τον Δεκέμβριο του 2019 ένα νομοσχέδιο που έδωσε στους Έλληνες του εξωτερικού το αυτονόητο δικαίωμα να ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές, να συμμετέχουν, λοιπόν, στην κορυφαία δημοκρατική διαδικασία της πατρίδας που πραγματικά αγαπούν. Η κυβέρνηση τότε έκανε μία πολύ σοβαρή και υπεύθυνη προσπάθεια να βρεθεί η χρυσή τομή και να ψηφιστεί από όλα τα κόμματα ένα νομοσχέδιο τέτοιας βαρύνουσας σημασίας. Προκειμένου, λοιπόν, να πετύχουμε τη μέγιστη δυνατή συναίνεση και να ισχύσει άμεσα ο νόμος, τότε συμπεριλήφθησαν αρκετές από τις θέσεις της Αντιπολίτευσης. Σήμερα ο Υπουργός φέρνει ένα νομοσχέδιο που αίρει όλες τις δυσκολίες και τους περιορισμούς που υπήρχαν. Με τρόπο ξεκάθαρο, εξασφαλίζει το δικαίωμα σε όλους τους Έλληνες που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, ανεξάρτητα από την οικονομική τους δυνατότητα να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, να ψηφίζουν στη χώρα διαμονής τους. Σε απλά ελληνικά, θα ψηφίζουν όλοι από τον τόπο διαμονής τους και οι έχοντες και οι μη έχοντες χρήματα να ταξιδέψουν στην Ελλάδα. Αλήθεια, υπάρχει κάτι πιο δίκαιο και πιο δημοκρατικό από αυτό; Σήμερα, λοιπόν, αίρονται όλα τα εμπόδια. Συζητάμε για Έλληνες πολίτες, που ενώ ζουν και εργάζονται εκτός Ελλάδος, δείχνουν ενδιαφέρον για όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα. Και γιατί όχι; Ενδεχομένως να σχεδιάζουν και την επιστροφή τους εδώ. Λέμε πολύ συχνά για την αναστροφή του brain drain, ενός φαινομένου που κτύπησε τη χώρα τα τελευταία χρόνια και μας στέρησε πολλά καλά μυαλά και χιλιάδες νέους καλούς επιστήμονες. Το να έχουν όλοι αυτοί ισότιμο δικαίωμα ψήφου είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει η πατρίδα για εκείνους. Και ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφο: Το παρόν νομοσχέδιο που φέρνει η Κυβέρνηση δεν ανοίγει τον δρόμο για να διατηρήσουν οι συμπολίτες μας που ζουν εκτός συνόρων τη σχέση με τη μητέρα πατρίδα; Δεν ανοίγει τον δρόμο για να συνεχίσουν να έχουν δεσμούς με την ελληνική πραγματικότητα και να αισθάνονται ότι κάποια στιγμή, ανά πάσα στιγμή, μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα; Ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι παλινωδεί. Τη μία, αντιδρά στις πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης και θέτει συγκεκριμένα εμπόδια στη ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού. Από την άλλη, μας λέει ότι θέλει να τα άρει μόλις ξαναγίνει κυβέρνηση. Και τώρα, για να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι και ειλικρινείς, φαίνεται να μην ξέρει προς τα πού ακριβώς πηγαίνει. Σε απλά ελληνικά, «τρικυμία εν κρανίω». Συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και από τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης, σας καλούμε με υπευθυνότητα να ψηφίσουμε όλοι μαζί αυτές τις πολύ σοβαρές και σημαντικές αλλαγές, για να διευκολύνουμε τους Έλληνες του εξωτερικού να έχουν φωνή ξεκάθαρη, να αναγνωρίσουμε το δημοκρατικό τους δικαίωμα να συμμετέχουν στις εκλογές, να τους δώσουμε τη δύναμη που πραγματικά τους αξίζει, την ισότιμη ψήφο χωρίς περιορισμούς, χωρίς να νιώθουν οι ίδιοι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Μόνη προϋπόθεση να είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της χώρας μας. Διακόσια χρόνια μετά την Ελληνική Επανάσταση, μας δίνεται σήμερα η δυνατότητα να αποκαταστήσουμε αστοχίες και παραλείψεις δεκαετιών σε βάρος των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό. Μας δίνεται η δυνατότητα να τους φέρουμε, επιτέλους, πιο κοντά στην πατρίδα, να τους κάνουμε πραγματικούς συμμέτοχους στην ελληνική πραγματικότητα. Δεν μπορεί να στερούμε το δικαίωμα ισότιμης ψήφου, για παράδειγμα, από τον μεταπτυχιακό φοιτητή του εξωτερικού ούτε να στερούμε το δικαίωμα αυτό από τους νέους που μετανάστευσαν εκτός Ελλάδας στη διάρκεια της κρίσης και επιθυμούν να εκφράσουν την πολιτική τους επιλογή με τρόπο ισότιμο και δίκαιο. Ακούμε τις αγωνίες τους, ακούμε τις επιθυμίες τους, ακούμε τις ανησυχίες τους, αντιλαμβανόμαστε την αγάπη που έχουν για την πατρίδα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η ώρα της ευθύνης για τους συμπολίτες μας, τους Έλληνες που ζουν απανταχού της γης. Οι αναφορές σε δημιουργία κομματικών στρατών μέσω των κυβερνητικών πρωτοβουλιών είναι το λιγότερο απαξιωτικές. Αδικούν και προσβάλλουν, πρώτα απ' όλα τους συμπατριώτες μας, όλους εκείνους οι οποίοι ζουν στο εξωτερικό. Σας καλούμε, λοιπόν, να τους δώσετε το δημοκρατικό και συνταγματικό δικαίωμα να ψηφίζουν ελεύθερα και ισότιμα, να ψηφίζουν και η ψήφος τους να προσμετράται κανονικά στα εθνικά αποτελέσματα. Δεν μπορούμε, λοιπόν, σήμερα να διατηρήσουμε τους περιορισμούς στην άρση του εκλογικού δικαιώματος ούτε να έχουμε άτυπα δύο εκλογικές διαδικασίες, δηλαδή, άλλη για εμάς που ζούμε εδώ στην Ελλάδα και μία άλλη για τους Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό, στη Διασπορά. Δεν υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στην αξία της ψήφου. Οι υπεκφυγές και οι συνεχείς αντιφάσεις της Αριστεράς την εκθέτουν κυρίως, στα μάτια των συμπατριωτών μας που ζουν στο εξωτερικό. Σήμερα, λοιπόν, έχουμε την ευκαιρία, το ελληνικό πολιτικό σύστημα να στείλουμε ένα θετικό και ενωτικό μήνυμα στους Έλληνες που ζουν έξω. Χωρίς υποσημειώσεις, χωρίς αστερίσκους, εμείς θέλουμε να αποκτήσουν οι συμπατριώτες μας δικαίωμα ισότιμης ψήφου, χωρίς περιορισμούς. Σας καλούμε να συμφωνήσετε, χωρίς περιστροφές, για το καλό των Ελλήνων που ζουν εκτός της πατρίδας. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε Χατζηβασιλείου. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Αθανάσιος Παφίλης. Θα ακολουθήσει ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Πέτσας και στη συνέχεια, θα πάρουν το λόγο οι ομιλητές μέσω Webex.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή, λείπει ο κ. Βορίδης - δεν είναι παρών εδώ, δηλαδή - , κύριε Πέτσα, ήθελα να σας παρακαλέσω να βάλετε τους Βουλευτές να διαβάσουν τον νόμο που ψηφίσαμε, για να μην έρχονται εδώ και λένε βλακείες, ανακρίβειες και συκοφαντίες. Βγαίνουν και λένε - αυτά τα είπε και ο κ. Θεοδωρικάκος - ότι αυτοί που έφυγαν τα τελευταία χρόνια δεν μπορούν να ψηφίσουν - μα, τι μας λένε τώρα; - ότι αποκλείονται. Tι λέει ο νόμος; Ότι όποιος είναι κάτω από τριάντα χρόνων μπορεί να ψηφίσει, αρκεί να έχει ΑΦΜ ο πατέρας του, παραδείγματος χάριν. Όλοι ψηφίζουν. Λέτε επίσης ότι αποκλείονται όλοι οι απόδημοι. Από πού βγαίνει ότι αποκλείονται όλοι οι απόδημοι; Με συκοφαντίες και αναλήθειες; Σας απάντησε ο κ. Θεοδωρικάκος, που κατά τα άλλα υποστηρίζει τη γενική θέση της Νέας Δημοκρατίας για τον προηγούμενο νόμο. Δεύτερον, ο κ. Βορίδης - δεν πειράζει που δεν είναι εδώ - είναι πολύ γαλαντόμος. Αυτά που λέει είναι, πώς να πω δηλαδή, ούτε για παιδάκια. «Είμαι έτοιμος να το αποσύρω τώρα και να κάτσουμε να συζητήσουμε, αρκεί να γίνει δεκτό ότι ψηφίζουν οι πάντες». Γιατί δεν το έκανε; Γιατί ήρθατε εδώ; Γιατί φέρατε αυτό το νομοσχέδιο; Τι σκοπιμότητες εξυπηρετεί όλη αυτή η συζήτηση δύο μέρες και άλλες τέσσερις στις επιτροπές; Τι έχει αλλάξει και έρχεται καινούργιο νομοσχέδιο, αφού ψηφίστηκε προηγούμενο με ενστάσεις, με επιμέρους τέλος πάντων, προϊόν συμβιβασμού που λέτε, με μια συντριπτική πλειοψηφία; Μάλιστα, διαβάστε τι είπε ο Πρωθυπουργός και τι είπαν και οι Υπουργοί σας για εκείνο το νομοσχέδιο, ότι ήταν πάρα πολύ καλό και εξυμνήσατε τη συμβολή των κομμάτων και του δικού μας ακόμα περισσότερο και τώρα μας επιτίθεστε. Λογικό είναι αυτό. Τι άλλαξε; Τότε λέγατε ψέματα; Όταν βγαίνατε σε αυτό το Βήμα και λέγατε ότι «αυτό το νομοσχέδιο είναι καλό», αυτό που ψηφίστηκε δηλαδή, και ότι λύνει προβλήματα κ.λπ. κ.λπ., τι κάνατε; Κοροϊδεύατε; Θα μπορούσατε να πείτε ότι δεν ήταν καλό. Δεύτερον, αφού είναι ζήτημα αρχής για εσάς να μην υπάρχει κανένας περιορισμός, τώρα την εφηύρατε αυτή την αρχή; Τότε δεν την είχατε; Σε θέματα αρχών δεν υποχωρούν, σε πιέσεις, όπως λέτε. Σε θέματα αρχών λες «όχι, δεν το κατεβάζω το νομοσχέδιο, μέχρι να δημιουργηθούν οι συσχετισμοί για να περάσει η θέση μου, αν δημιουργηθούν». Και τώρα έρχεστε και κάνετε τι; Γιατί το κάνετε; Μήπως άλλαξε ο συσχετισμός στους Βουλευτές; Απ' ό,τι φαίνεται, όχι, με βάση τις θέσεις των κομμάτων. Όλοι θα ψηφίσουν όπως ψήφιζαν και θα καταψηφιστεί, δεν θα μαζέψει διακόσιους μάλλον, εκτός και αν έχετε τίποτα άσους στο μανίκι. Θεωρητικά λέω. Δεν έχουμε τίποτα πληροφορίες, αλλά θεωρητικά να το αποκλείσει. Γιατί λοιπόν το φέρνετε; Επειδή βγήκε η υπεύθυνη για τους απόδημους από τον ΣΥΡΙΖΑ και έκανε μια δήλωση στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ» της Νέας Υόρκης, που τη μάζεψε μετά; Γι' αυτό; Τι κοροϊδία είναι αυτή; Είναι καθαρό το τι υπηρετεί. Είναι προπαγανδιστικοί οι λόγοι. Το να φέρνεις στη Βουλή ένα νομοσχέδιο και να κάνεις τόση φασαρία που ξέρεις εκ των προτέρων ότι δεν πρόκειται να ψηφιστεί τι είναι; Τυχοδιωκτισμός πολιτικός. Και αν είναι να το πούμε και πιο ρουμελιώτικα, επειδή είμαστε και πατριώτες, για να στριμώξετε τον ΣΥΡΙΖΑ, να τον βάλετε στη γωνία και να τον ρίξετε στο καναβάτσο με αυτά που έκανε και καλά να πάθει. Δεν απολογούμαστε εμείς γι' αυτό. Να προσέχει το τι κάνει, γιατί και αυτοί την ίδια πολιτική κάνουν. Ενώ συμφωνήσαν σε όλα, λένε τώρα «χωρίς προϋποθέσεις». Επίσης, λέτε: «Δεν θέλετε να διευκολύνετε τους Έλληνες απόδημους να ψηφίσουν». Και το λέτε σ' εμάς. Ποιοι το λένε; Εσείς δεν αφήσατε τους σερβιτόρους, δεν δώσατε άδεια για να ψηφίσουν στις τελευταίες εκλογές στην Ελλάδα. Χιλιάδες. Πολλές χιλιάδες, που δεν τους έδιναν άδεια τα αφεντικά τους και δεν ψήφισαν. Αυτούς δεν διευκολύνατε και κόπτεστε τώρα για τον απόδημο ελληνισμό με τις μεγάλες κορώνες, τις αγάπες, τους ύμνους; Αλλά για πείτε μας, ποιοι τους έστειλαν εκεί; Εμείς; Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας; Εσείς δεν τους στείλαμε; Σε όλες τις περιόδους της μετανάστευσης. Γιατί τα ίδια κόμματα ήταν, ανεξάρτητα αν άλλαζαν ονόματα. Και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Και βγάζετε κορώνες. Αλλά δεν βγάλατε καμμιά κορώνα και μειώσατε 80% τα κονδύλια για την εκπαίδευση. Εσείς δεν το κάνατε; Όλες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ. Επανέφερε τίποτα; Όχι. Εσείς λέτε ότι κόπτεστε και οι απόδημοι έχουν τεράστια προβλήματα γιατί τα προξενεία έχουν διαλυθεί και τραβάνε τα ελέη για να πάρουν ένα χαρτί ή να κάνουν τη δουλειά τους. Τώρα τους θυμηθήκατε; Για τις εκλογές; Λέμε, λοιπόν, γιατί πρέπει να μπουν κριτήρια. Το υποστηρίξαμε. Ο εισηγητής μας είχε όλα τα επιχειρήματά του που διαχειρίστηκε το νομοσχέδιο και δεν απάντησε κανένας. Απαντήστε τώρα. Είναι ευκαιρία που θα μιλήσει ο Υπουργός, ο κ. Πέτσας. Τι υπάρχει σήμερα, με βάση το αναχρονιστικό, λέμε εμείς, δίκαιο του αίματος; Δυνητικά όποιος αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια, που την αποκτά όταν η γιαγιά τής προγιαγιά τής προγιαγιά της ήταν Ελληνίδα, μπορεί να γραφτεί στους εκλογικούς καταλόγους και άμα θέλει, το κάνει. Αυτό δεν αλλάζει. Τα κριτήρια μπαίνουν για ποιους; Γι' αυτούς που θέλουν να ψηφίσουν στον τόπο κατοικίας, όχι για τους υπόλοιπους. Και σταματήστε να διαστρεβλώνετε ότι εμποδίζουμε τους απόδημους να ψηφίσουν. Γιατί εμείς λέμε κριτήρια; Αρκούν οι ψυχικοί δεσμοί; Δηλαδή τι πάει να πει; Εγώ αισθάνομαι Έλληνας, άρα μπορώ να αποφασίζω για το ποια κυβέρνηση θα έχει η Ελλάδα; Να λείπω τριάντα χρόνια, να μην έχουν τίποτα εδώ, να έχω συμφέρονται σε άλλη χώρα; Φτάνει μόνο ο ψυχικός δεσμός; Τι λογική είναι αυτή; Πού πατάει δηλαδή; Και απευθυνόμαστε και στον ελληνικό λαό. Ρωτάμε λοιπόν: Αυτό που ισχύει σαν κανόνας - το ξαναλέω, το είπε και η Μαρία Κομνηνάκα, το είπε και ο Γιάννης Γκιόκας - στην αστική δημοκρατία που επικαλείστε είναι ότι η άσκηση δικαιώματος συνεπάγεται και υποχρεώσεις. Ναι ή όχι, κύριε Κουμουτσάκο; Ναι. Δεν μπορεί να ασκείς ένα δικαίωμα και να μην έχεις καμμιά υποχρέωση. Αυτό δεν λέτε συνεχώς; Δεύτερον, τα εθνικά κράτη δεν έχουν καταργηθεί. Οι αποφάσεις παίρνονται σε εθνικό επίπεδο από τις κυβερνήσεις και βεβαίως σε ευρωπαϊκό και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι έτσι ή όχι; Έτσι είναι. Και μας λέτε λοιπόν ότι χωρίζουμε τους Έλληνες σε δύο κατηγορίες. Το ανάποδο ισχύει και αυτό πρέπει να το ξέρουν και οι απόδημοι και ο ελληνικός λαός. Εσείς τι λέτε; Τι συμβαίνει με τον δικό σας νόμο; Όσοι ζουν στην Ελλάδα και υφίστανται τις συνέπειες της πολιτικής των κομμάτων που ψηφίζουν και των κυβερνήσεων που επιλέγουν είναι η μία πλευρά και η άλλη είναι αυτοί οι οποίοι λόγω του δικαιώματος του αίματος ψηφίζουν κυβέρνηση χωρίς πολλές φορές να υφίσταται συνέπειες από την πολιτική τους. Είναι αλήθεια ή όχι αυτό; Άλλοι δηλαδή ψηφίζουν και άλλοι πληρώνουν τις επιλογές τους. Δεν είναι έτσι; Ας υποθέσουμε, για να μην πάω στο ακραίο παράδειγμα. Πόσοι λέτε ότι είναι οι Έλληνες; Δέκα εκατομμύρια. Ωραία, να ψηφίζουν τα δέκα εκατομμύρια του εξωτερικού. Ποιος το δέχεται εδώ μέσα αυτό; Δηλαδή αυτοί οι Έλληνες που είναι εκεί θα ψηφίσουν για το ποια κυβέρνηση θα υπάρχει στην Ελλάδα; Για το αν θα έχουμε υγεία, παιδεία κ.λπ.; Αλήθεια; Πού το βρήκατε αυτό γραμμένο; Αυτή είναι λογική; Και μιλάω και για άλλους που βγαίνουν από τα αριστερά υποτίθεται, για το ΜέΡΑ. Είναι λογική αυτή; Ας υποθέσουμε ότι σε μια κρίσιμη εκλογική μάχη καταδικάζεται με ποσοστό 20% -25% ένα κυβερνητικό κόμμα και ψηφίζουν ένα - ενάμισι εκατομμύριο απόδημοι. Και αυτά που έλεγε ο κ. Θεοδωρικάκος ότι ακολουθούν τις τάσεις τις ελληνικές δεν ισχύουν ακριβώς. Στις ευρωεκλογές που λένε ότι φοβόμαστε πήραμε 14,5% -15% στους απόδημους στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν ισχύουν αυτά. Δεύτερο ζήτημα. Λέει ο κ. Βαρουφάκης: «Είμαι κατά της επιστολικής ψήφου, γιατί η επιστολική μπορεί να εξαγοραστεί, να πληρωθεί κ.λπ.». Έχει βάση. Εμείς είμαστε κατά από θέση αρχής, γιατί πιστεύουμε ότι οι διαδικασίες δεν γίνονται με επιστολές, γίνονται με ενεργό συμμετοχή, με αντιπαράθεση κ.λπ.. Όμως, το ίδιο δε μπορεί να συμβεί με τα διάφορα λόμπι; Ή δεν υπάρχουν; Δεν υπάρχουν στην Αμερική και αλλού; Εκβιασμοί δεν μπορούν να υπάρξουν; Δεν μπορεί να υπάρξει παρέμβαση κρατική, κυβερνητική; Και σας λέω κάτι, κύριε Κουμουτσάκο, που έχετε και εμπειρία: Ξέρετε, με τον λάκκο που σκάβετε μπορεί να πέσετε μέσα. Δηλαδή, η Γερμανία που έχει μικρό ποσοστό μεταναστών και βάζει πιο αυστηρά κριτήρια, γιατί το κάνει; Η Βρετανία - που είπατε πριν, οι φιλελεύθερες χώρες, που έλεγε και ο κ. Σιμόπουλος εκεί και έλεγε και κάτι, να μην πω τώρα τι - γιατί το κάνει αυτό; Αύριο μπορεί να σου καθορίσει ένα ξένο κράτος - και μιλάμε κυρίως και για τις Ηνωμένες Πολιτείες και για αλλού - με κατευθυνόμενη δουλειά, με απίστευτο χρήμα, που δεν έχουν πρόβλημα γιατί έχουν και Έλληνες - στην καταγωγή τουλάχιστον - απόδημοι απίστευτο χρήμα, μπορεί να κατευθύνει, ναι ή όχι και να παρέμβει εδώ; Και ξέρετε, να σας πω και κάτι ακόμα; Περίμενα από κανέναν Μπογδάνο ή κάποιον άλλον να βάλει το κριτήριο της αρχαίας Αθήνας, πολίτης - οπλίτης. Έτσι δεν ήταν; Όποιος ήταν πολίτης έπρεπε να είναι και οπλίτης, δηλαδή να μπορεί να υπερασπίζεται τη χώρα. Πώς και δεν βάλατε κριτήριο να έχουν υπηρετήσει στον ελληνικό Στρατό; Γιατί είναι και μια υποχρέωση για την άμυνα, την προστασία των συνόρων και λοιπά και λοιπά. Βέβαια, το ρώτησα στον Γιάννη τον Γκιόκα τότε που συζητούσαν, αλλά το σκέφτηκαν καλύτερα, σου λέει, αφού υπηρετούν στον αμερικάνικο Στρατό, το ίδιο είναι, ή στον νατοϊκό. Επομένως δεν βάζουμε τέτοια ζητήματα. Το λέω τώρα για αυτούς σαν τον Μπογδάνο και τους άλλους. Εμείς, λοιπόν, σταθήκαμε σε θέσεις αρχών και αυτό δεν έχει να κάνει με το αστείο επιχείρημα του κ. Μπουκώρου «καλέ, τέτοια λέτε, λίγο μυαλό δεν υπάρχει;», ότι το κάνουμε επειδή δεν υπάρχουν κομμουνιστικά κόμματα - λέει - σε αυτές τις χώρες. Πρώτον, υπάρχουν, ανεξάρτητα με το αν είναι αδύναμα ή όχι. Εδώ, λανθάνουσα γλώσσα λέει την αλήθεια, επειδή έτσι σκέφτεται η Νέα Δημοκρατία και οι άλλοι, στη λογική των κουκιών, νομίζουν ότι κάνουμε και εμείς το ίδιο. Και θα του πω και του κ. Μπουκώρου και όλων των άλλων να διαβάσει και λίγη ιστορία, γιατί το ΚΚΕ είχε πολύ ισχυρούς δεσμούς και υπήρχαν εποχές που το εμπιστευόταν η πλειοψηφία των απόδημων στις ομοσπονδίες, στις κοινότητες και λοιπά και λοιπά και λοιπά. Όμως, εμείς δεν δρούμε έτσι, δρούμε με βάση ορισμένες αρχές και ζητάμε και απάντηση. Επίσης, εμείς λέμε ότι δεν είναι ίδιοι όλοι. Έλληνας είναι και ο Λασκαρίδης, Έλληνας είναι και ο εργάτης των εργοστασίων, Έλληνας είναι και ο σερβιτόρος - λέω για τους απόδημους - Έλληνες είναι και νέα παιδιά που δουλεύουν, που σπουδάζουν και λοιπά και λοιπά και λοιπά. Τα ίδια συμφέροντα έχουν; Τα ίδια; Σας τα είπε ωμά ο κ. Λασκαρίδης και δεν βγάλατε και άχνα. Και για τον ΣΥΡΙΖΑ τα λέω που προσπαθεί να βγάλει από τη μύγα ξίγκι. Τι είπε; Τι μας ενδιαφέρει: Το 80% των πλοίων Ελλήνων πλοιοκτητών έχουν ξένες σημαίες. Τι μας λέτε για ελληνικό πνεύμα και τέτοια; Δεν ξέρετε δημοκρατικούς ελληνικής καταγωγής που κάνουν την πάπια για τα ελληνοτουρκικά τόσα χρόνια και περιμένουν γραμμή για να αλλάξουν; Δεν ξέρετε πόσα συμφέροντα έχουν; Εδώ αυτό είναι το πιο ακραίο παράδειγμα και το πιο χαρακτηριστικό. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία είναι πρώτη στον κόσμο - εννοώ ελληνόκτητη - και το 80% οι μεγάλοι Έλληνες το έχουν με ξένη σημαία, που η κ. Λιακούλη - άκου κατάντια, τι είπε! - είπε ότι δεν πρέπει να τους λέμε επενδυτές, να τους λέμε ευεργέτες, γιατί έρχονται να επενδύσουν αυτοί για να ευεργετήσουν την Ελλάδα, όχι για να βγάλουν χρήμα. Και εσείς μας λέτε για Ελληνισμό και λοιπά που είναι συσπειρωμένος. Είναι διαφορετικά. Και ο ΣΥΡΙΖΑ απογειώνεται πλέον. Εδώ έχουμε πτήσεις πάνω, που δεν τις πιάνουν ούτε τα ραντάρ: Ενιαίο ψηφοδέλτιο! Κύριε Κατρούγκαλε, με συγχωρείτε, αλλά ενιαίο ψηφοδέλτιο για να ψηφίσουν; Πότε έγινε αυτό; Πάντα τα πιο δημοκρατικά κόμματα μιλούσαν - και κατοχυρώθηκε τελικά παντού - για το ότι πρέπει να υπάρχουν ψηφοδέλτια για να επιλέξουν. Τι θα επιλέξει, δηλαδή, από τους πέντε υποψηφίους; Με ποια κριτήρια; Ενιαίο ψηφοδέλτιο και μάλιστα ένας από κάθε ήπειρο. Και επειδή έγινε και κουβέντα για τους κυρίους του ΜέΡΑ25, που είναι έτοιμος και ο κ. Βορίδης να συμφωνήσει μαζί σας - έτσι φάνηκε και έτσι είναι - δηλαδή τι θα γίνει; Ας υποθέσουμε ότι ψηφίζουν τέσσερα εκατομμύρια, θα έχουμε εκατό Βουλευτές από το Σίδνεϋ, από το Αζερμπαϊτζάν, από αλλού, οι οποίοι θα έρχονται εδώ και θα αποφασίζουν τι πολιτική θα ακολουθηθεί στην Ελλάδα και ποια κυβέρνηση θα υπάρχει; Πού ζούμε;
Μόνο τέσσερις λέμε.
Όχι, λέω για το άλλο, εσάς σας πήρε αμπάριζα, άλλωστε με τους εφοπλιστές εσείς απογειωθήκατε, όταν κυβερνούσατε και όταν είπαμε να αλλάξει το Σύνταγμα και να φύγουν τα πενήντα επτά προνόμια που έχουν, κάνατε την πάπια όλοι και γι' αυτό σας, να μην πω τι σας κάνουν. Εμείς απευθυνόμαστε, λοιπόν, στους απλούς ανθρώπους, στους Έλληνες μετανάστες που πάντα αγωνίζονταν και ενδιαφέρονταν για τα προβλήματα της χώρας και του ελληνικού λαού με ανιδιοτέλεια, σε αντίθεση με διάφορα λόμπι τεράστιων οικονομικών συμφερόντων αλλά και πολιτικών συμφερόντων και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί. Ξέρετε, δεν είναι το ίδιο ο Έλληνας που πεθαίνει στη δουλειά, που έζησε άλλες εποχές χειρότερα από ό,τι ζουν σήμερα οι ξένοι μετανάστες που είναι στη χώρα μας. Δεν μπορεί να έχει τα ίδια συμφέροντα με τον εργοδότη που μπορεί και αυτός να είναι Έλληνας. Τι κάνει, δηλαδή, ο εργοδότης ο Έλληνας; Δίνει παραπάνω μισθούς; Δίνει παραπάνω άδειες επειδή είναι Έλληνας; Όχι, στυγνή εκμετάλλευση. Σε αυτούς απευθυνόμαστε, γιατί δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα, γιατί υπάρχουν και οι διάφοροι άλλοι που κινούνται με τα δικά τους οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα. Και εσείς λέτε ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και έχει αποδειχθεί. Και στη χώρα μας έχει αποδειχθεί, όταν έφευγαν επιχειρήσεις Ελλήνων και πήγαιναν στη Βουλγαρία και αλλού γιατί είχαν χαμηλότερους συντελεστές, γιατί μπορούσαν να κερδίσουν περισσότερο. Και σταματήστε αυτό τον μύθο ότι είναι ενιαίοι παντού και ότι παντού όλοι έχουν συνείδηση. Μπορεί να αγαπάνε την Ελλάδα. Σε αυτούς απευθυνόμαστε, τους απλούς ανθρώπους, οι οποίοι νοσταλγούν να γυρίσουν πίσω και τους ξέρουμε πολύ καλά. Δεν ασχολούμαστε σήμερα, ασχολούμαστε πάρα πολλά χρόνια. Και έχουμε πάει παντού και τους βρίσκουμε και όταν έρχονται εδώ, τους απλούς ανθρώπους που δούλευαν δέκα και δεκαπέντε ώρες και στάθηκαν λίγο στα πόδια τους και ονειρεύονται ορισμένοι ακόμα να έρθουν στην Ελλάδα και να πεθάνουν. Τι τους λέμε; Τους λέμε να συμπαραταχθούν μαζί μας, να τιμωρήσουν αυτούς που τους έδιωξαν και που δεν τους αφήνουν να γυρίσουν. Και αυτό δεν είναι η ψήφος, είναι η οικονομική κατάσταση που υπάρχει και άλλα πράγματα και οι υποχρεώσεις που έχουν δημιουργήσει εκεί. Τους καλούμε μαζί μας να πορευτούν πέρα από διαφωνίες, για να αλλάξουμε αυτό το σύστημα που γεννάει φτώχεια, μετανάστευση, προσφυγιά, δυστυχία. Η Ελλάδα είναι από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου για το μέγεθός της, μπορεί να θρέψει όχι μόνο τα παιδιά της, αυτούς που ζουν εδώ, αλλά και πάρα πολλούς άλλους και δεν θα χρειάζονταν μετανάστευση, αλλά αυτό δεν μπορεί να το κάνει τούτο το σύστημα που λειτουργεί με νόμο το κέρδος και τα συμφέροντα των επιχειρηματιών και των μονοπωλίων. Μπορεί να το κάνει μια άλλη οικονομία που θα έχει στο κέντρο της τον άνθρωπο, τις ανθρώπινες ανάγκες, που θα έχει έναν κεντρικό σχεδιασμό με γνώμονα αυτές τις ανάγκες και όχι με γνώμονα το πού θα επενδύσει καθένας για να βγάλει τα περισσότερα χρήματα, αυτό το σύστημα του σοσιαλισμού. Σε αυτούς απευθυνόμαστε. Και θα πω και κάτι στο τέλος για τον κ. Κυρανάκη ο οποίος βγήκε δακρύβρεχτος να μας πει για τους νέους που έφυγαν στην Ευρώπη και που αντιμετώπισαν το πρόβλημα κυρίως από τις βόρειες χώρες που τους έλεγαν τεμπέληδες και ανεπρόκοπους: Πρώτον, ποιος τους έστειλε; Εμείς κυβερνούσαμε; Δεύτερον, αυτά που τους έλεγαν εκεί τα λέγατε εσείς εδώ, όταν ξέσπασε η κρίση. Φορτώσατε την κρίση στους Έλληνες, που με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν πρώτοι σε παραγωγικότητα. Οπότε, σταματήστε να κάνετε σαν αυτόν που σκότωσε τη μάνα του και μετά έκλαιγε γιατί έμεινε ορφανός. Εμείς έχουμε κάποιες αρχές και επιχειρήματα, δεν παίζουμε παιχνίδια. Εσείς παίζετε. Απόδειξη: Ξέρετε ότι δεν πρόκειται να περάσει και ήρθατε εδώ και βγάζετε λόγο στους μετανάστες, στους Έλληνες που είναι στο εξωτερικό, για να δείξετε ότι τους αγαπάτε και τους νοιάζεστε. Όμως, η πολιτική σας είναι αυτή που τους έστειλε, όπου τους έστειλε, και δεν πρόκειται να ξαναγυρίσουν, γιατί τους ετοιμάζετε τραπέζι. Τι να έρθει ένας νέος άνθρωπος να κάνει, να δουλέψει δώδεκα ώρες; Δουλεύει και στη Γερμανία! Για να κάνει τι; Καταργείτε τα πάντα! Να τον βάλετε να δουλεύει σαν σκλάβος του 1800 και του 1900; Δεν έρχεται γι' αυτό! Και εκεί θα δουλεύει - διότι και εκεί τα ίδια χάλια είναι - αλλά θα παίρνει περισσότερα.
Ακριβώς στον συνολικό χρόνο που δικαιούστε ήσασταν, κύριε Παφίλη, δηλαδή πρωτολογία, δευτερολογία και τριτολογία. Θα δώσουμε τώρα τον λόγο στον κύριο Υπουργό…
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε Γρηγοριάδη;
Κύριε Πρόεδρε, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ μας απηύθυνε τον λόγο. Δώστε μου ένα λεπτό, παρακαλώ.
Ωραία, έχετε τον λόγο. Είστε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και μπορείτε να μιλήσετε.
Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Ναι, αλλά κύριε Κουμουτσάκο, εσείς που ζητήσατε τον λόγο είστε ειδικός αγορητής. Έχετε Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ας πάρει τον λόγο. Με την ίδια λογική, ο κάθε ειδικός αγορητής θα θέλει να λάβει τον λόγο. Τώρα, εάν είναι θέμα σειράς…
Προφανώς δεν είναι θέμα προσωπικού, αλλά δέχθηκα…
Δεν με ακούτε. Δεν καταγράφεται τίποτα απ' ό,τι λέτε. Εάν δεν σας δώσω τον λόγο, ό,τι λέτε δεν καταγράφεται. Οπότε, δώρον άδωρον. Ζήτησε, λοιπόν, τον λόγο και ο κ. Γρηγοριάδης και εσείς. Θα μιλήσετε εσείς και θα δώσουμε τον λόγο στον Υπουργό. Άρα ξεκινάτε εσείς για ένα λεπτό - σύντομα, παρακαλώ, θερμή παράκληση - όπως επίσης και ο κ. Γρηγοριάδης. Ορίστε, κύριε Κουμουτσάκο, έχετε τον λόγο.
Δέχθηκα μία προσωπική ερώτηση από τον κ. Παφίλη για συγκεκριμένα πράγματα. Και ποια ήταν αυτή; Πριν πάω όμως στα συγκεκριμένα, να πω κάτι γενικό. Με τον κ. Παφίλη και την αντίληψη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας μας χωρίζει διαστημική, αστρονομική απόσταση, ιδεολογική και πολιτική. Είμαστε δύο ξεχωριστά πλανητικά συστήματα. Αυτό δεν παύει να μην καθιστά την ομιλία του κ. Παφίλη μία από τις πιο ενδιαφέρουσες του διημέρου για το ζήτημα αυτό. Επ' αυτού, λοιπόν, θα ήθελα να κάνω δύο σχόλια. Με ρώτησε ο κ. Παφίλης αν γνωρίζω - που όπως είπε, γνωρίζω - τα συστήματα της Γερμανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ελλάδας και γιατί εκεί δεν δίνουν συνολική, ανεμπόδιστη και απροϋπόθετη πρόσβαση στη δική τους Διασπορά και η Ελλάδα θέλει να το κάνει. Κύριε Παφίλη, συγκρίνετε μήλα με πορτοκάλια. Οι χώρες αυτές δεν έχουν σχέση με την Ελλάδα. Ακούστε. Συγκρίνετε την Ελλάδα με τα χαρακτηριστικά που έχει, με δύο άλλες χώρες. Η Ελλάδα είναι μία μικρή χώρα σε μία δύσκολη περιοχή, με συγκεκριμένα προβλήματα και προκλήσεις που πρέπει να απαντήσει. Δεν έχει την πολυτέλεια να μην έχει λειτουργικούς, παραγωγικούς και στενούς δεσμούς με την Ομογένειά της που συνιστά μία Ελλάδα έξω από την Ελλάδα. Επομένως η Ελλάδα έχει απόλυτη ανάγκη αυτής της πολύ στενής και λειτουργικής σχέσης που γίνεται και με την ψηφοφορία. Όμως, εδώ μπαίνουμε και στην καρδιά του πραγματικού επιχειρήματός σας και του πραγματικού προβληματισμού όχι μόνο του ΚΚΕ, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ. Εάν η Ομογένεια, οι Έλληνες του εξωτερικού, ήταν ένας μικρός αριθμός ψηφοφόρων, σήμερα το νομοσχέδιο αυτό θα είχε περάσει όχι με διακόσιους, αλλά με τριακόσιους. Αυτό που σας απασχολεί είναι επειδή είναι μεγάλη η Ομογένεια, επειδή είναι πολυάριθμη και - σας αντιστρέφω το επιχείρημα - ακριβώς επειδή έχουμε μία Ελλάδα πέραν της Ελλάδος, πρέπει να τη συγκρατήσουμε, πρέπει να την έχουμε κοντά μας, πρέπει να της δώσουμε μία λειτουργική σχέση, να της αναγνωρίσουμε το δικαίωμα να συμμετέχει στη διαμόρφωση της ιστορικής πορείας του κράτους και του έθνους. Και χρησιμοποιώντας τη λέξη «έθνος», είναι η άλλη μας ιδεολογική διαφορά. Εσείς λόγω ιδεολογίας ενδιαφέρεστε για τον πολίτη. Εμείς λόγω ιδεολογίας ενδιαφερόμαστε για το έθνος και αυτό είναι βασικό…
Άρθρο 1 του Συντάγματος. Διαβάστε το.
Περιμένετε, κύριε Παφίλη.
Θα απαντήσετε μετά, κύριε Παφίλη. Σας παρακαλώ.
Αυτή είναι βασική θεμελιώδης ιδεολογική μας βάση γι' αυτά. Τέλος, μιλώντας για έθνος, πρέπει να σας μιλήσω για τη ναυτιλία. Κάνετε μία επίθεση στη ναυτιλία με αφορμή ένα ατυχές επεισόδιο. Η ελληνική ναυτιλία είναι πηγή ισχύος για τη χώρα. Η ελληνική ναυτιλία είναι παράγων εθνικής ισχύος. Και επειδή μιλήσατε και για ξένες σημαίες, πρέπει να σας πω ότι οι ξένες σημαίες που έχουν επιλεγεί είναι αποτέλεσμα δύο πραγμάτων, της όχι ισχυρής ναυτικής εκπαίδευσης στη χώρα που πρέπει να γίνει, αλλά και της πολύ σκληρής συνδικαλιστικής στάσης, όσον αφορά την ευελιξία που χρειάζεται η αγορά. Αυτοί οι δύο παράγοντες έχουν οδηγήσει… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΚΚΕ]] Και γι' αυτό έχετε ευθύνη…
Εμείς φταίμε, ε;
Βεβαίως.
Κύριε Παφίλη, μισό λεπτό να συνεννοηθούμε.
Θέλω να μου δώσετε χρόνο να απαντήσω, κύριε Πρόεδρε.
Θα σας δώσω χρόνο. Επειδή καταλαβαίνω και από την πρόθεση του κ. Γρηγοριάδη για να τοποθετηθεί ότι θα απευθυνθεί και προς εσάς, θα τα μαζέψετε όλα εσείς, όπως κάνουν οι Υπουργοί συνήθως, για να απαντήσετε συνολικά. Ορίστε, κύριε Γρηγοριάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ πάντως, κύριε Παφίλη, δεν σας εύχομαι «και Υπουργός»! Μακριά από σας, σας εύχομαι, τα υπουργιλίκια! Θα ήθελα να σας πω, κύριε Παφίλη - σας άκουσα με προσοχή - ότι ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 είπε επί λέξει, μιλώντας πριν από λίγη ώρα εδώ, ότι όλοι εμείς που λογίζουμε τους εαυτούς μας ως Αριστερούς, πρέπει να έχουμε τη λεβεντιά και την εντιμότητα να κοιτάξουμε τον ελληνικό λαό στο πρόσωπο, στα μάτια και να του πούμε ότι εάν θέλει πραγματικά οι συνέλληνες που ζουν στο εξωτερικό να αντιπροσωπευτούν όπως τους αξίζει, θα πρέπει να μπει στη διαδικασία να μειωθούν έδρες στο εσωτερικό και να δοθούν εκεί. Από αυτό νομίζω ότι πιαστήκατε και είπατε: «Και τι θα συμβεί αν ξαφνικά δέκα εκατομμύρια Έλληνες αρχίζουν να ψηφίζουν στο εξωτερικό και αποκτήσουν την πλειοψηφία μέσα στη Βουλή της Ελλάδας εδώ μέσα στη χώρα μας;». Σας απαντώ, λοιπόν, κύριε Παφίλη, ότι κατά τη γνώμη μου ούτε αυτό είναι αριστερή στάση. Σπέρνετε φόβους και μάλιστα εντελώς ανυπόστατους. Και σας ρωτώ ευθέως, για να μου απαντήσετε αμέσως μετά. Τι εννοείτε; Εννοείτε ότι ξαφνικά θα πιάσει «πιλάλα» πέντε εκατομμύρια Έλληνες να αποκτήσουν ιθαγένεια που δεν απέκτησαν τόσες δεκαετίες; Και προσέξτε. Ποιο θα είναι το κίνητρο γι' αυτό των πέντε εκατομμυρίων συνελλήνων που ζουν στο εξωτερικό; Να καταστρέψουν τη δημοκρατία της Ελλάδας, να μην μπορεί να λειτουργήσει το Κοινοβούλιο; Κατά τη γνώμη μου - και σας το λέω με πολύ μεγάλο σεβασμό - δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά και δεν είναι και αριστερά πράγματα.
Κύριε Κατρούγκαλε, κι εσείς έχετε ζητήσει τον λόγο. Ορίστε, λοιπόν, έχετε τον λόγο για να κάνετε κι εσείς μία παρέμβαση.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Απλώς πήρα τον λόγο μία που είχατε την πρωτοβουλία - με την οποία συμφωνώ - για να είναι ο διάλογος λίγο πιο ζωντανός να δώσετε τον λόγο στον κ. Κουμουτσάκο για να τοποθετηθεί, να πω και εγώ τη γνώμη μου σε αυτά που είπε ο κ. Παφίλης, με πολλά από τα οποία συμφωνώ. Το βασικό πρόβλημα που έχει η Νέα Δημοκρατία είναι πράγματι ότι δεν υπάρχει χώρα που να έχει σημαντική Διασπορά, όπως η δική μας και να δέχεται το μοντέλο της πλήρους και χωρίς στάθμιση εκπροσώπησης. Το Ισραήλ, για παράδειγμα, που έχει αντίστοιχη Διασπορά, όπως γνωρίζετε, δεν επιτρέπει καθόλου την ψήφο των αποδήμων. Εμείς προφανώς δεν θέλουμε κάτι τέτοιο και γι' αυτό πήγαμε στο άλλο μοντέλο που επικρατεί στην ευρωπαϊκή πρακτική, το μοντέλο της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Πορτογαλίας. Κύριε Παφίλη, η Πορτογαλία που έχει ίδιο πληθυσμό με εμάς, έχει τέσσερις Βουλευτές. Και μάλιστα, είναι ένας νόμος που έχει περάσει από προοδευτική κυβέρνηση. Άρα θα ζητήσω - επιφυλασσόμουν να το κάνω στη δευτερολογία μου, αλλά καλύτερα τώρα, για να έχετε τη δυνατότητα να απαντήσετε εσείς στη δική σας δευτερολογία - να μας βρείτε μία περίπτωση χώρας που να δέχεται αυτό το οποίο λέτε, μιας που θα πρέπει να έχουμε αναγωγή στις βέλτιστες πρακτικές. Και θα σας θυμίσω στη δευτερολογία μου πώς ο κ. Γεραπετρίτης, όχι με πολιτική ιδιότητα αλλά ως ακαδημαϊκός, αναφερόταν σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Στα ερωτήματα που τέθηκαν ως προς εμάς αναφορικά με το ενιαίο ψηφοδέλτιο, εμείς είμαστε σταθερά και ανεπιφύλακτα υπέρ της απλής αναλογικής. Εδώ μιλάμε, όμως, για μία μονοεδρική περιφέρεια όπου δεν μπορεί να λειτουργήσει η απλή αναλογική. Έτσι είναι το μοντέλο, όπου υπάρχουν παρόμοιες έδρες, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Πορτογαλία. Δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα να εφαρμοστεί το μοντέλο αυτό. Τέλος, για τις παρατηρήσεις σας για τους εφοπλιστές, όχι στην άδικη κριτική που κάνατε σε μας, αλλά στην κριτική που ασκήσατε ως προς τις απαράδεκτες δηλώσεις, τις τελευταίες, έχετε απόλυτο δίκιο. Και μάλιστα μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση γιατί στον δημόσιο λόγο η κριτική εστιάστηκε μόνο στο «τι έχει» ο κ. Λασκαρίδης τον Πρωθυπουργό και όχι σε μία άλλη φράση που είπε, που είναι ακόμα χειρότερη, ότι δηλαδή η «ελληνική Κυβέρνηση κάνει ό,τι τους λέμε εμείς οι εφοπλιστές». Είναι πολύ χειρότερο αυτό από το πώς θέλει να συμπεριφερθεί στον Πρωθυπουργό ο κ. Λασκαρίδης. Η δική μας η πολιτική, προφανώς, ήταν εντελώς διαφορετική από αυτή.
Καλώς. Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης.
Φαίνεται ότι προκαλεί ενδιαφέρον η στάση του ΚΚΕ, αλλά δεν απαντά κανείς με επιχειρήματα στη δική μας θέση. Κανένας, παρά μόνο εάν έχουν θιχθεί. Και ξεκινάω με έναν - έναν. Κύριε Κουμουτσάκο, το Ισραήλ που είναι και ο αγαπημένος σύμμαχος όλων σας, δεν έχει περιορισμούς; Κανέναν. Η Ιρλανδία που την είχατε και ως πρότυπο ανάπτυξης; Έχει περιορισμούς;
Στο Ισραήλ είναι ανάποδα τα νούμερα. Η Διασπορά είναι μεγαλύτερη από αυτούς που είναι μέσα.
Και λοιπόν; Από αυτό φυλάγεται. Εσείς λέτε ότι έχουμε δύο Ελλάδες και είναι δέκα εκατομμύρια μέσα και δέκα έξω. Αυτό δεν λέτε; Άρα, δηλαδή πότε θα αλλάξετε; Όταν αλλάξει η ισοπαλία; Επομένως αυτό δεν στέκει. Και γιατί δεν στέκει; Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αποφασίσει γι' αυτό και λέει ότι είναι νόμιμο - να το πω έτσι - να υπάρχουν περιορισμοί στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος. Αυτό δεν εμποδίζει ούτε παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα κ.λπ.. Να πάω στους εφοπλιστές. Καλά, σοβαρολογείτε; Από εσάς δεν περίμενα να λέτε ότι είναι σε άλλες σημαίες, επειδή δεν υπάρχει η ναυτική εκπαίδευση.
Θέλει εκσυγχρονισμό.
Εσείς δεν κυβερνάτε όλα τα χρόνια; Ο εκσυγχρονισμός δεν μπορεί να γίνει από τον αέρα. Γίνεται από τις κυβερνήσεις. Δείτε τι απαιτούν οι μαθητές των ναυτικών σχολών και τι κάνετε. Τίποτε δεν υλοποιείται. Αλλά αυτό που δεν περίμενα ειλικρινά - από εσάς τουλάχιστον - είναι να πείτε ότι φταίνε οι ναυτεργάτες.
Δεν είπα αυτό, κύριε Παφίλη.
Αυτό είπατε. Είπατε για τα συνδικάτα, για το συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτά δεν τολμούν να τα πουν ούτε οι εφοπλιστές, οι οποίοι διώχνουν τους Έλληνες, γιατί πρέπει να πληρώσουν συλλογική σύμβαση και παίρνουν Φιλιππινέζους και άλλους με 300 ευρώ τον μήνα. Οι απάνθρωποι! Δεκαπέντε μήνες, έντεκα μήνες να σκυλοπνίγονται για 300 ευρώ τον μήνα. Τόσο θέλουν να πάνε και τους Έλληνες. Δεν καταργήσατε και εσείς με νόμο; Ξέρετε τι σημαίνει ναυτικός; Το έχετε ζήσει; Μακριά από την οικογένειά του. Ξέρετε πόσες ώρες δουλεύουν οι ναυτικοί; Είκοσι τέσσερις, αν χρειαστεί. Και τι πληρώνονται; Ξέρετε ότι πληρώνουν περισσότερη φορολογία στην Ελλάδα - πήραμε τα στοιχεία, κάποιος είχε το θάρρος και μας τα έδωσε - τα πληρώματα, που είναι γύρω στις είκοσι χιλιάδες πάνω - κάτω από ό,τι πληρώνουν οι εφοπλιστές με αυτόν τον αμύθητο, τον απίστευτο πλούτο; Αυτά είναι για τη ναυτιλία. Και το επιχείρημα εγώ το είπα για να στηρίξω το κριτήριο ότι δεν σημαίνει πως επειδή είναι ελληνικής καταγωγής στηρίζει και τη χώρα. Όλοι αυτοί γιατί πάνε σε ξένες σημαίες, ακόμη και αν δεχτούμε τα δικά σας επιχειρήματα; Γιατί θέλουν μεγαλύτερα κέρδη. Και μιλάμε για κέρδη απίστευτα. Αυτά τα καράβια Έλληνες τα οδηγούν.
Κύριε Παφίλη…
Όχι, μην ανοίξουμε το θέμα, γιατί θα μιλάμε μέχρι το βράδυ.
Στη δευτερολογία μου σας οφείλω μία πρόταση.
Έτσι δεν γίνεται αντιπαράθεση, γιατί θα αρχίσουμε να παίζουμε την κολοκυθιά. Θα σου λέω εγώ ότι θα ψηφίσουν ένα εκατομμύριο και εσύ θα λες όχι, θα ψηφίσουν τετρακόσιες χιλιάδες. Θα σου πω δύο εκατομμύρια. Δυνητικά μπορεί να γίνει αυτό; Μπορεί.
Ένα τοις χιλίοις. Ένα στο εκατομμύριο.
Ναι, τώρα θα πάρουμε τη στατιστική. Λέω τι ψηφίζεις, γιατί «όποιος κατουράει στη θάλασσα θα το βρει στο αλάτι», όπως λέει και η παροιμία.
Κύριε Παφίλη…
Μην απαντάτε. Εγώ άκουσα όλες τις ενστάσεις σας. Λέτε, λέτε, λέτε. Λέτε ότι σήμερα εκλέγονται οι Βουλευτές. Αν ψηφίσουν ένα εκατομμύριο στην Αμερική, πόσοι Βουλευτές θα εκλεγούν και από πού θα είναι;
Πόσοι πρέπει στη δημοκρατία;
Το «πρέπει» από πού βγαίνει;
Στη δημοκρατία, κύριε Παφίλη…
Σας παρακαλώ, κύριε Γρηγοριάδη.
Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε.
Η δημοκρατία, ξέρετε, είναι μία καραμέλα που την πιπιλάνε όλοι.
Τίποτε καλύτερο δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα.
Αλήθεια; Γιατί δεν απαντάει κανείς; Κάποιος που δεν έχει κανένα δεσμό με την Ελλάδα. Κανέναν. Ποιος είναι ο δεσμός; Νιώθω Έλληνας; Και εγώ νιώθω αστροναύτης, αλλά δεν είμαι. Παράδειγμα λέω, για να μην πω για κανέναν άλλον. Τι πάει να πει ότι θα αποφασίζει για το ποια κυβέρνηση θα έχουμε στην Ελλάδα; Αφού δεν έχει κανέναν δεσμό με την Ελλάδα ούτε έχει έρθει ποτέ. Λέω ακραίες περιπτώσεις. Γι' αυτό βάζουμε ορισμένα κριτήρια που να δείχνουν ότι έχουν μία σχέση με τη χώρα. Και σε τελευταία ανάλυση άλλοι θα ψηφίζουν και άλλοι θα πληρώνουν την νύφη; Όταν θα παίρνει αποφάσεις η άλφα ή η βήτα κυβέρνηση, ποιος θα τις πληρώνει; Ο ζων στην Αυστραλία, για να το πω έτσι; Ο ζων στην Αμερική, που δεν έχει κανένα συμφέρον στην Ελλάδα, σε άλλες χώρες; Αυτό πώς το εκτιμάτε εσείς δηλαδή; Και τι θα πείτε στον κόσμο αύριο; Ξέρετε αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Και επειδή κάποιος μίλησε ιστορικά, είχε έρθει κάποτε, έγινε χαμός, οι μέσα και οι έξω, και μετά αποσύρθηκε. Εμείς δεν λέμε να μην ψηφίζουν. Έτσι κι αλλιώς, έχουν το δικαίωμα λόγω αίματος. Λέμε να μπουν κριτήρια που να αποδεικνύουν ότι έχουν μία σχέση με τη χώρα.
Κυρία Λιακούλη, εσείς τι ακριβώς θέλετε; Κάτι θέλετε να πείτε. Σηκώσατε το χέρι σας.
Αφού ξέρω ότι θα μου αρνηθείτε, γιατί να ζητήσω κάτι στο οποίο θα απαντήσετε όχι; Όμως, καλό θα ήταν να ρυθμίσουμε - με τους συναδέλφους αυτό λέγαμε - και να μην παίρνουμε συνέχεια τον λόγο σε τέτοια θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος.
Δεν ξέρω εάν το παρακολουθήσατε, αλλά την αρχή την έκανε ο κ. Κουμουτσάκος…
Σας παρακολούθησα όλους.
…τοποθετούμενος επ' αυτών ή κάποιων…
Επειδή ονομαστικά ρωτήθηκα.
Όχι, δεν σας κατηγορώ. Ο κ. Παφίλης ήταν υποχρεωμένος να απαντήσει ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, όπως και ο κ. Γρηγοριάδης. Εάν επ' αυτών θέλετε κάτι να πείτε, πολύ ευχαρίστως να σας δώσω τον λόγο. Μην με αδικείτε λέγοντας ότι θα σας στερούσα τον λόγο ακόμη και αν μου τον ζητούσατε, όπως είπατε. Αυτό είναι άδικο προς το Προεδρείο. Σε ό,τι αφορά αυτό που θέλετε να πείτε, οι δευτερολογίες των εισηγητών θα είναι στο τέλος.
Πρώτον, έχουμε διαφορετική αίσθηση του χιούμορ. Δεύτερον, απολαμβάνω να ακούω τον κ. Παφίλη και τρίτον, κύριε Πρόεδρε, ήθελα απλά να καθορίσετε πότε θα έχουμε τις δευτερολογίες, εάν θα τις έχουμε πριν τη σύνδεση με τους συναδέλφους ή μετά.
Οι δευτερολογίες θα γίνουν μετά το πέρας των τοποθετήσεων των εγγεγραμμένων ομιλητών στους καταλόγους.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Θα δώσουμε τώρα τον λόγο στον Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών κ. Πέτσα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καίτοι Ρουμελιώτης, αρκούντως γλαφυρός ο κ. Παφίλης προκάλεσε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, την οποία θα ήθελα να πιάσω και εγώ σε τρία τέσσερα σημεία και να τη σχολιάσω. Πρώτον, κύριε Παφίλη, ποιο πολιτικό και οικονομικό σύστημα προκαλεί πλούτο, ευημερία και στηρίζει τη δημοκρατία και ποιο πολιτικό και οικονομικό σύστημα προάγει τη μιζέρια, ανακατανέμει φτώχεια και οδηγεί σε καταπίεση έχει φανεί ξεκάθαρα τον προηγούμενο αιώνα. Δεύτερο σχόλιο. Μιλήσατε για το Ισραήλ. Εσείς που πιστεύετε στον ιστορικό υλισμό, είναι ανιστόρητη αυτή η σύγκριση για ένα κράτος που δημιουργήθηκε όπως δημιουργήθηκε από τη διασπορά και όχι ανάποδα. Τρίτο σχόλιο όσον αφορά την κοροϊδία. Είπατε ότι παίζουμε, ότι κοροϊδεύουμε γιατί ξέρουμε ότι δεν θα ψηφιστεί με τον απαιτούμενο αριθμό των διακοσίων Βουλευτών. Μα, αν κάποιος κοροϊδεύει για ένα τόσο κορυφαίο ζήτημα, όπως είναι το δικαίωμα του εκλέγειν, πώς είναι δυνατόν να μην έχει αποκαλυφθεί ποιος είναι αυτός που κοροϊδεύει; Και ποιο καλύτερο φόρουμ από τη Βουλή για να φανεί ποιος κοροϊδεύει; Και εάν μιλάμε για κοροϊδία που πρέπει να αποκαλυφθεί, ώστε να καταδικαστεί πολιτικά, γιατί δεσμεύει με την ψήφο του το μέλλον της πατρίδας, αυτό πρέπει να γίνει εδώ. Αναφερθήκατε επίσης στους εκλογικούς καταλόγους. Δεν είναι αυτός ικανός δεσμός; Είπατε πολύ σωστά πώς γίνεται η κατάρτιση των εκλογικών καταλόγων. Μα, εμείς δεν μιλάμε για κάποια τροποποίηση αυτού του συστήματος, αλλά μιλάμε για το πώς θα διευκολύνουμε τους ανθρώπους που ζουν στο εξωτερικό να ασκήσουν το δικαίωμά τους από τον τόπο κατοικίας τους. Επομένως, εφόσον έχουμε εδώ μία πολιτική δύναμη η οποία δηλώνει ότι όποιοι περιορισμοί υπήρχαν με το πρόσφατο νομοθέτημα του Δεκεμβρίου του 2019 είναι προσβλητικοί και πρέπει να καταργηθούν όταν θα έρθει στην εξουσία, τι καλύτερο από το να συζητήσουμε στη Βουλή πώς μπορεί αυτό να αρθεί και να αποκαλυφθεί, αν για αυτό το κορυφαίο ζήτημα κάποιος κοροϊδεύει και να απομονωθεί πολιτικά; Είναι κορυφαίο ζήτημα. Είναι ιστορικής σημασίας και διάστασης αυτή η συζήτηση. Έρχομαι τώρα στο κύριο σώμα της ομιλίας μου, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο για την ψήφο των αποδήμων σχετίζεται άμεσα με δύο μείζονα ζητήματα. Το πρώτο αφορά τη σχέση του εθνικού κέντρου με την απανταχού Ομογένεια. Το δεύτερο αφορά την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Η θέση της Κυβέρνησης απέναντι σε αυτά τα ζητήματα είναι ξεκάθαρη. Η ψήφος των αποδήμων ενισχύει τους δεσμούς με την Ομογένεια και διασφαλίζει την ισοτιμία στην άσκηση των πολιτικών δικαιωμάτων. Το ίδιο ξεκάθαρη θα έπρεπε να είναι η στάση και των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων. Δυστυχώς όμως ορισμένα κόμματα της Αντιπολίτευσης και ιδίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση επιχειρούν να μετατρέψουν σε δίλημμα αυτές τις αυτονόητες διαπιστώσεις. Η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών, όπως και η προηγούμενη, δεν κινείται στη λογική του «όλα ή τίποτα». Γι' αυτό και ο προηγούμενος νόμος του 2019 ήταν αποτέλεσμα γόνιμων συμβιβασμών, που έγιναν και από την κυβερνητική πλευρά, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η ψήφισή του με την απαιτούμενη διευρυμένη πλειοψηφία της Βουλής, δηλαδή τουλάχιστον διακόσιους Βουλευτές. Θεωρούμε ωστόσο ότι οι περιορισμοί για την ψήφο των ομογενών - αυτό το ιδιότυπο ανάχωμα, όπως το έχει χαρακτηρίσει ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης - παρεμποδίζουν την επαφή των Ελλήνων του εξωτερικού με την εθνική εστία και πρέπει να καταργηθούν. Ακούσαμε τις προηγούμενες ημέρες την Αξιωματική Αντιπολίτευση να κατηγορεί την Κυβέρνηση για μικροκομματικές σκοπιμότητες, ψηφοθηρικές μεθοδεύσεις, ευκαιριακές πολιτικές, επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και άλλα παρόμοια. Ως συνήθως οι αιτιάσεις αυτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καμμία σχέση ούτε με την πραγματικότητα ούτε με τη σοβαρότητα. Πώς είναι δυνατόν να κατηγορείται για ευκαιριακές πολιτικές και επικοινωνιακά τεχνάσματα η Νέα Δημοκρατία, η μοναδική παράταξη που υποστηρίζει διαχρονικά, με τέτοιο σθένος και τόση συνέπεια, τη διευκόλυνση της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού; Δεν υπήρξε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στις τελευταίες δεκαετίες που να μην προσπάθησε να εξασφαλίσει την έγκριση της Βουλής για την ψήφο των αποδήμων. Δυστυχώς όλες εκείνες οι προσπάθειες απέτυχαν, επειδή δεν υπήρξε η απαιτούμενη κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Από τη στιγμή που ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατέβαλε συστηματικές προσπάθειες προκειμένου να διευκολυνθεί εμπράκτως η ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού. Η Νέα Δημοκρατία ως αξιωματική αντιπολίτευση κατέθεσε σχετική πρόταση νόμου, την οποία η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ απέφυγε επιμελώς να συζητήσει. Και τελικά έπρεπε να γίνουν εκλογές και να αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας για να επιτευχθεί η απαιτούμενη διακομματική συναίνεση, που επέτρεψε να υπερψηφιστεί από τη Βουλή ο νόμος του 2019. Και θέλω στο σημείο αυτό να επισημάνω, επειδή ειπώθηκαν πολλά από τα στελέχη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι ο νόμος του 2019 ήταν μεν προϊόν συμβιβασμού, ωστόσο η Νέα Δημοκρατία ουδέποτε εγκατέλειψε τη βασική της θέση ότι οι Έλληνες του εξωτερικού πρέπει να ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές ισότιμα, χωρίς διακρίσεις, εξαιρέσεις και περιορισμούς. Η λύση που δόθηκε με τον νόμο του Δεκεμβρίου του 2019 δεν ήταν η ιδανική, ήταν όμως η μόνη ρεαλιστική, από πολιτική άποψη. Ήταν ένα πρώτο ουσιαστικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Και με αυτό το βήμα, καταφέραμε να σπάσουμε επιτέλους τον κλοιό της αδράνειας και της απραξίας που περιέβαλε επί σχεδόν μισό αιώνα το ζήτημα της ψήφου των αποδήμων. Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι το ενδιαφέρον της Νέας Δημοκρατίας για τους ομογενείς και τα εκλογικά τους δικαιώματα ούτε επικοινωνιακό είναι ούτε ευκαιριακό ούτε πρόσκαιρο. Εμείς δεν αντιμετωπίζουμε τους Έλληνες του εξωτερικού ως δεξαμενή ψηφοφόρων, αλλά ως δεξαμενή συγκέντρωσης των δυνάμεων του οικουμενικού Ελληνισμού, οι οποίες με την κατάλληλη αξιοποίηση, θα συμβάλουν ακόμη πιο αποτελεσματικά στην προώθηση των εθνικών στόχων και την προάσπιση των συμφερόντων της χώρας. Η ψήφιση τού υπό συζήτηση νομοσχεδίου θα αποτελέσει ένα ακόμη ουσιαστικό βήμα για την αναβάθμιση των σχέσεων της Ομογένειας με τη μητέρα πατρίδα. Θα στείλει στους απανταχού Έλληνες ένα μήνυμα ενότητας και αξιοπιστίας. Η ισότιμη συμμετοχή των αποδήμων στις εθνικές εκλογές δεν είναι απλώς μία πράξη συμβολισμού. Είναι ζήτημα ύψιστης πολιτικής και εθνικής σημασίας. Δυστυχώς ούτε αυτό φαίνεται να αντιλαμβάνεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση, η οποία μέχρι στιγμής παραμένει δέσμια της υποκρισίας, των ιδεοληψιών και των φοβικών συνδρόμων που χαρακτηρίζουν τη στάση της στο συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά και γενικότερα. Γι' αυτό, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις μας, αρνούνται να απαντήσουν στο απλό και ξεκάθαρο ερώτημα: Θέλουν να ψηφίζουν οι απόδημοι, ναι ή όχι; Είναι φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται την ψήφο των αποδήμων. Φοβούνται ότι δεν θα τους ψηφίσουν. Φοβούνται ότι η ισότιμη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στις εκλογές θα απελευθερώσει δυνάμεις που δεν μπορούν να τις ελέγξουν, κάτι σαν εκείνους τους ανεξέλεγκτους αρμούς της εξουσίας για τους οποίους είχε μιλήσει προ καιρού ο Αρχηγός τους. Τον φόβο τους αυτό νόμιζαν ότι θα το κρύψουν πίσω από τον νόμο του 2019, που τον ψήφισαν τότε με τη λογική του «στρίβειν διά του αρραβώνος». Και σήμερα που ήρθε η ώρα να πάρουν ξεκάθαρη θέση, αρχίζουν πάλι το κρυφτούλι, τα μισόλογα και τις παλινωδίες, προσπαθώντας με έωλα επιχειρήματα και μύριες όσες προφάσεις να αποφύγουν την αναμέτρηση με την αλήθεια. Το φιάσκο με τις δηλώσεις της κ. Τζάκρη στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ» αποκάλυψε τη διγλωσσία, τον καιροσκοπισμό και την ασυγχώρητη υποκρισία που χαρακτηρίζουν τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και σε τόσο σοβαρά ζητήματα όπως είναι η συμμετοχή των ομογενών στις εκλογές. Και ακριβώς αυτή η διγλωσσία και η υποκρισία ανέδειξαν τη σημερινή συνεδρίαση σε ιστορική, ιστορική με πολιτικούς όρους, γιατί φάνηκε ποιοι θέλουν ένα ιδιότυπο απαρτχάιντ στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, ποιοι θέλουν πολίτες χωρίς ίσα δικαιώματα και μάλιστα το κορυφαίο αυτών, που είναι το δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές. Οι Έλληνες του εξωτερικού, οι απόδημοι αδελφοί μας ξέρουν πλέον ποιοι θέλουν να τους διευκολύνουν και ποιοι τους δουλεύουν. Έχουμε όλοι μας πολιτική και ιστορική ευθύνη να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας και συμπόρευσης του Ελληνισμού για ένα καλύτερο αύριο για την πατρίδα μας. Οι επιπτώσεις της πανδημίας και οι μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στα εθνικά θέματα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στην οικονομία και σε άλλα πεδία απαιτούν εθνική συστράτευση, όχι άγονες αντιπαραθέσεις και διχασμούς. Και στη συστράτευση αυτή πρέπει να δώσουν το παρών και οι Έλληνες του εξωτερικού, ιδίως η νέα γενιά που ξενιτεύτηκε τα τελευταία χρόνια, η οποία πρέπει να συμμετέχει με την ψήφο της στις αποφάσεις που θα καθορίσουν τις τύχες της χώρας. Η Ελλάδα μπαίνει στο τρίτο αιώνα ζωής της ως ελεύθερο κράτος και αλλάζει. Ο οικουμενικός Ελληνισμός μπορεί και κοιτάζει το μέλλον με αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια. Η ψήφος των αποδήμων είναι ψήφος ελπίδας και εμπιστοσύνης στη δύναμή του, έτσι ώστε όλοι μαζί οι Έλληνες, από κάθε γωνιά του πλανήτη, να χαράξουμε φωτεινή πορεία στο μέλλον. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Θα συνεχίσουμε τώρα με τους συναδέλφους Βουλευτές που θα μιλήσουν μέσω του Webex. Πρώτος ομιλητής είναι ο κ. Θεόδωρος Καράογλου από τη Νέα Δημοκρατία. Κύριε Καράογλου, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με μια διαπίστωση η οποία με λυπεί βαθύτατα. Η ψήφος των αποδήμων, των συμπατριωτών μας Ελλήνων, δεν θα έπρεπε να διχάζει. Παρ' όλα αυτά η Αξιωματική Αντιπολίτευση δυστυχώς υποτιμά και εμπαίζει τους Έλληνες του εξωτερικού. Τους θεωρεί και τους αντιμετωπίζει ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας προτείνοντας την καθιέρωση τεσσάρων εδρών για τους εκτός επικρατείας εκλογείς και μάλιστα σε μία λίστα, δίχως να μετρά η ψήφος τους στο συνολικό αποτέλεσμα. Επί της ουσίας δηλαδή, ζητάει η ψήφος των συμπατριωτών μας που ζουν εκτός Ελλάδος να μην έχει την ίδια βαρύτητα με εκείνη των υπολοίπων και να μην υπολογίζεται στο εθνικό αποτέλεσμα. Εκτός από απαξιωτική, η παραπάνω άποψη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι βαθιά αντισυνταγματική, καθώς συγκρούεται με την αρχή της ισοτιμίας της ψήφου. Η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού και για αυτόν τον λόγο αρνείται να διευκολύνει την άσκηση των δικαιωμάτων τους. Προτάσσει το μικροκομματικό συμφέρον του, θυσιάζοντας την αδήριτη ανάγκη της εκάστοτε κυβέρνησης να έχει μια στενή και εθνικά επωφελή συνεργασία με την Ομογένεια. Κάπως έτσι, ενώ η ψήφος των απόδημων Ελλήνων θα έπρεπε να είναι το πιο συναινετικό και - κατά τη γνώμη μου - υπερκομματικό νομοσχέδιο, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πυροδοτήσει πολιτική σύγκρουση, αναζητώντας αντιπολιτευτικό πεδίο δράσης. Μόνο που το όχι σε όλα δεν είναι πολιτική άποψη, αλλά είναι ένα μέσο αδικαιολόγητων αντιπαραθέσεων και μία προσπάθεια επιβολής μακράς ακινησίας. Βεβαίως, σέβομαι και κατανοώ ότι βάσει των ιδεολογικών διαφορών που μας χωρίζουν δεν μπορούμε να συμφωνούμε σε πολλά. Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, οι οποίες οδηγούν σε επιχειρήματα υπέρ της μίας ή της άλλης πρότασης. Ωστόσο, εάν θέλουμε να τιμούμε τον όρκο που δώσαμε στην έναρξη της κοινοβουλευτικής περιόδου, οφείλουμε να προστατεύσουμε τη διαχρονική σχέση των Ελλήνων που ζουν εντός συνόρων με εκείνους του εξωτερικού. Να τους αφήσουμε, δηλαδή, εκτός κομματικών αντιπαραθέσεων, διότι ο Ελληνισμός είναι ενιαίος και αδιαίρετος. Όπου κτυπάει ελληνική καρδιά εκεί υπάρχει και η Ελλάδα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον Δεκέμβριο του 2019 η Ολομέλεια της Βουλής υπερψήφισε έναν νόμο που έδωσε το δικαίωμα στους απόδημους Έλληνες να ψηφίζουν. Αποκαταστήσουμε μια μεγάλη αδικία και προκειμένου να της προσδώσουμε μια διακομματική διάσταση η Κυβέρνηση συμβιβάστηκε με ορισμένους περιορισμούς. Η νομοθετική πρωτοβουλία του 2019 προφανώς δεν ήταν τέλεια. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί το γεγονός ότι αποτέλεσε ένα καθοριστικό πρώτο βήμα και τώρα έχουμε την ευκαιρία να συμφωνήσουμε όλοι σε μια καλύτερη εκδοχή της, η οποία θα είναι πιο αντιπροσωπευτική, εμβαθύνοντας τους δεσμούς της μητέρας Ελλάδας με την Ομογένεια. Το νομοσχέδιο με τον τίτλο: «Άρση περιορισμών για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εκλογέων του εξωτερικού» διευρύνει την Ελλάδα, διευρύνει την πατρίδα μας, γεγονός που αποδεικνύεται περίτρανα από τη θερμή συμπαράσταση των οργανώσεων της Διασποράς που συμμετείχαν στη σχετική συζήτηση των φορέων στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Στο σύνολό τους οι Έλληνες του εξωτερικού, χρησιμοποιώντας ατράνταχτα επιχειρήματα, υποστήριξαν το δικαίωμά τους να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία από τον τόπο κατοικίας τους, εφόσον φυσικά είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Έθεσαν μάλιστα μετ' επιτάσεως το ζήτημα της επιστολικής ψήφου, κάτι που ισχύει στην πλειοψηφία των χωρών του λεγόμενου δυτικού πολιτισμού. Δεν νοείται άλλωστε οι ομογενείς μας να είναι Έλληνες στα ξένα και ξένοι στην Ελλάδα και αυτό είναι κάτι που υποστήριξε ο Πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου, ο κ. Βασίλης Ματαράγκας, και συντάσσομαι απόλυτα μαζί του. Λαμβάνοντας, λοιπόν, σοβαρά υπ' όψιν την αγωνία τους να επανασυνδεθούν ουσιαστικά με την πατρίδα, η Κυβέρνηση προχωρά αποφασιστικά στην άρση των περιορισμών αναφορικά με την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος, ώστε να έχουν λόγο στον σχεδιασμό του μέλλοντος της κοινής μας πατρίδας. Με τα νέα δεδομένα θα ισχύει ό,τι και στις ευρωεκλογές. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δικαίωμα ψήφου θα αποκτήσουν τουλάχιστον διακόσιες χιλιάδες Έλληνες της Διασποράς από περίπου πενήντα χιλιάδες που είναι τώρα. Μιλώντας, δηλαδή, με αθλητικούς όρους, η πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών «κατεβάζει» τους ομογενείς από την κερκίδα των εξελίξεων και τους τοποθετεί στη φυσική τους θέση, που δεν είναι άλλη παρά μέσα στο «εθνικό γήπεδο». Να σας το εξηγήσω διαφορετικά. Το να διαχωρίζεις τους Έλληνες του εξωτερικού σε όσους σπουδάζουν εκτός Ελλάδος, σε όσους έφυγαν λόγω της οικονομικής κρίσης, σε όσους έφυγαν πριν τη δεκαετία του 1970 και σε ομογενείς δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς δεν είναι επιστημονική πρακτική, είναι μια πρόχειρη σκέψη που πληγώνει βαθύτατα τους απόδημους και τους κατατάσσει σε εκείνους που έφυγαν και σε εκείνους που δεν έχουν γεννηθεί εδώ. Αλήθεια, ποιος συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κοιτάξει κατάματα έναν Έλληνα του εξωτερικού και να του αρνηθεί το δικαίωμα να ψηφίσει στις εθνικές εκλογές; Ποιος συνάδελφος θα αρνηθεί να στείλει με τη θετική του ψήφο ένα ευδιάκριτο μήνυμα ουσιαστικής ενότητας του έθνους μας; Ποιος συνάδελφος δεν θα αναγνωρίσει στους απόδημους Έλληνες το δικαίωμα να συμμετέχουν ενεργά στην ιστορική πορεία και διαδρομή του ελληνικού κράτους και ελληνικού έθνους; Όποιος το πράξει αναλαμβάνει βαρύτατη ευθύνη έναντι του συνόλου του Ελληνισμού. Κατανοώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να καλύψει το πολιτικό αυτογκόλ της κ. Τζάκρη, όμως, η πολιτική ανάγκη δεν πρέπει να γίνεται φιλοτιμία σε όλα τα επίπεδα. Βέβαια, πίσω από την επιμονή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να αρνείται το δικαίωμα ψήφου σε όλους τους Έλληνες του εξωτερικού κρύβεται και μια βαθύτατη ιδεολογική προσέγγιση από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ. Δυσκολεύεστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να αποδεχτείτε την έννοια της συμμετοχής του έθνους στην πορεία του κράτους. Σας ενοχλεί, άλλωστε, κάθε τι εθνικό. Γι' αυτό, άλλωστε, εμείς μιλάμε για Έλληνες και εσείς γενικώς για πολίτες. Γι' αυτό, άλλωστε, για μας η Ελλάδα είναι χώρα και για σας είναι απλώς ένας γεωγραφικός χώρος. Για εμάς οι Έλληνες είμαστε έθνος, για σας είναι απλώς ένας λαός. Αυτός είναι ο ουσιαστικός λόγος που αρνείστε το δικαίωμα ψήφου συνολικά στους Έλληνες του εξωτερικού, χωρίς προϋποθέσεις και αστερίσκους. Ναι, είναι αλήθεια. Στο νομοθέτημα του 2019 συμβιβαστήκαμε και ναι, εκείνος ο νόμος προβλημάτισε τους Έλληνες της Διασποράς. Σήμερα, όμως, προχωρούμε ένα βήμα παραπέρα, μένοντας προσηλωμένοι στον κυβερνητικό μας σχεδιασμό. Ό,τι είπαμε το κάνουμε πράξη. Εξυπακούεται ότι σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας υπερψηφίζει το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών για την άρση των περιορισμών όσον αφορά την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εκλογέων του εξωτερικού. Το πράττουμε με αίσθημα καθήκοντος, γιατί είμαστε πολύ περήφανοι για τους συμπατριώτες μας που κρατάνε ψηλά την ελληνική σημαία στο εξωτερικό. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Καράογλου. Θα δώσουμε τώρα τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Βρούτση. Θα ακολουθήσουν μετά ο κ. Λάππας, η κ. Βρυζίδου, ο κ. Αναστασιάδης, ο κ. Αμανατίδης και ο κ. Φωτήλας, δηλαδή η επόμενη πεντάδα ομιλητών. Κύριε Βρούτση, εσείς κάνετε χρήση ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της δευτερολογίας και της τριτολογίας σας. Σωστά;
Ακριβώς.
Έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση που διεξάγεται σήμερα στη Βουλή γι' αυτό το σημαντικό νομοσχέδιο που εισάγει το Υπουργείο Εσωτερικών είναι μια ιστορική διαδικασία, μια διαδικασία η οποία έπρεπε να μας ενώνει και όχι να μας διχάζει. Είναι μια καινούργια συζήτηση, που διεξάγεται για πρώτη φορά; Αξίζει κάποιος να φωτίσει την ιστορική διαδρομή του αιτήματος του ελληνικού λαού, του πολιτικού συστήματος, όπως έχει καταγραφεί, γι' αυτή τη σημαντική παρέμβαση υπέρ της ψήφου των αποδήμων. Με το άρθρο 51 ο συνταγματικός νομοθέτης το 1975, όπως σωστά διέβλεψε ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπήρξε καταγραφή συγκεκριμένη στο Σύνταγμα της χώρας μας που δημιουργούσε την κατευθυντήρια πρόνοια μέσα από την οποία με νόμο θα οριζόταν και θα δινόταν η δυνατότητα να ψηφίζουν οι Έλληνες της Διασποράς. Για πρώτη φορά η Νέα Δημοκρατία με τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή έβαλε στο Σύνταγμα το 1975 την πολιτική αυτή κατεύθυνση. Ήταν μία νομοθετική καταγραφή, συνταγματική; Όχι, ήταν το ιδεολογικό καταστάλαγμα ο πυρήνας της ιδεολογικής διακήρυξης της Νέας Δημοκρατίας, που ταύτιζε το έθνος με τον λαό. Αυτή η πολιτική φιλοσοφική θέση ήρθε ως καταστάλαγμα και αποτυπώθηκε στο πρώτο Σύνταγμα της χώρας μας μετά τη Μεταπολίτευση. Αυτή είναι η πρώτη μεγάλη σημαντική αλήθεια, που ήρθε ως παρακαταθήκη σήμερα, πενήντα χρόνια μετά, να συζητάμε το ίδιο θέμα. Μείναμε εκεί; Όχι. Το 1986 και το 2001 οι συνταγματικοί νομοθέτες, η Βουλή της περιόδου εκείνης, επικαιροποίησε το αίτημα βελτιώνοντάς το, κάνοντάς το πιο εύκολο στη χρήση, προνοώντας ότι πρέπει να υπάρξει νομοθετική παρέμβαση για να ψηφίζουν οι Έλληνες της Διασποράς. Άρα λοιπόν, η βούληση ήταν διαχρονική από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού διαμέσου των κομμάτων που την εξέφραζαν. Άρα, υπήρχε η βάση η πολιτική, βάσει της οποίας έπρεπε να υπάρχει αυτή ρύθμιση. Τι έγινε στην πράξη; Στην πράξη δυστυχώς πενήντα χρόνια μετά δεν τα καταφέραμε να εφαρμοστεί και να μείνει ανεφάρμοστη η συνταγματική επιταγή και του 1975 και του 1986 και του 2001. Αυτό δεν είναι κάτι που μας τιμάει. Στην πράξη έγιναν προσπάθειες; Ναι, έγιναν προσπάθειες. Έγιναν από την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, πρώτα με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Η προσπάθειά του σε νομοσχέδιο που κατατέθηκε την περίοδο της διακυβέρνησης, εκείνη την περίοδο δεν πέτυχε, δεν ψηφίστηκε από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Στην συνέχεια, στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, νέο νομοσχέδιο για την ψήφο των αποδήμων δεν γίνεται αποδεκτό. Δεν πέρασε. Ευτυχώς για τη χώρα, ευτυχώς για τον τόπο, ευτυχώς για το πολιτικό σύστημα σε αυτή την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, οι προσπάθειες και ο διακαής πόθος του πολιτικού μας συστήματος έπιασε τόπο. Πράγματι, με το νομοσχέδιο 4648/2019- πρέπει να το παραδεχτούμε - υπήρξε μία σύγκλιση, βάσει της οποίας είναι πλέον νόμος του κράτους να υπάρχει διαδικασία βάσει της οποίας ένα τμήμα του απόδημου ελληνισμού έχει το δικαίωμα να ψηφίζει στις εθνικές εκλογές. Αυτό που θέλουμε δηλαδή. Τι συνέβη, όμως, στην πραγματικότητα; Σε αυτή την προσπάθεια, την οποία χαιρετίζουμε, κανείς δεν είπε κάτι το αντίθετο - για να πούμε την αλήθεια ήταν ένα αποτέλεσμα συμβιβασμού - συμβιβαστήκαμε με μια πραγματικότητα που έλεγε ότι πρέπει να γίνει ένα πρώτο βήμα, αλλά μέσα μας πάντα υπήρχε και το δεύτερο βήμα. Το δεύτερο βήμα είναι η καθολική συμμετοχή όλων των Ελλήνων του εξωτερικού στην ψηφοφορία των εθνικών εκλογών και ισότιμα. Είναι οι δύο βασικές αρχές που επανάφερε πριν από λίγο από το Βήμα της Βουλής και ο Μάκης Βορίδης. Είναι αναλλοίωτες θέσεις και αρχές. Τι κάνουμε σήμερα; Σήμερα, έχοντας κατακτήσει το πρώτο βήμα, τον πρώτο στόχο, διεκδικούμε με αυτό το νομοσχέδιο το αυτονόητο, δηλαδή να δώσουμε το δικαίωμα στον απόδημο ελληνισμό, στους Έλληνες της Διασποράς να συμμετέχουν και ισότιμα και καθολικά στις εκλογές, όταν αυτές διεξάγονται στη χώρα μας. Στη χώρα μας; Όχι. Και στη χώρα τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Γιατί το επιδιώκουμε αυτό; Γιατί, πράγματι, στην ιστορική διαδρομή της πατρίδας μας όλοι αναγνωρίζουμε - εγώ άκουσα όλους τους ομιλητές, τους εισηγητές, τα είπε πολύ όμορφα και ο εισηγητής μας ο Γιώργος Κουμουτσάκος στην εισαγωγική του τοποθέτηση, όλοι οι εισηγητές - και τα κόμματα παραδέχτηκαν πόσο σημαντικό, με διαφορετικό φυσικά ειδικό βάρος, ρόλο παίζει ο απόδημος ελληνισμός στην πατρίδα μας. Σε δύσκολες περιόδους αυτός ο Ελληνισμός, που είναι μια ακόμη Ελλάδα, πέρα από την Ελλάδα που είμαστε εμείς, είναι μια δεύτερη Ελλάδα, είναι εκείνη που κτυπάμε την πόρτα διαχρονικά όταν βρισκόμαστε σε δύσκολες καταστάσεις, που ζητάμε οικονομική στήριξη, που ζητάμε πολιτικές παρεμβάσεις με επιρροή στις χώρες που βρίσκονται οι Έλληνες της Διασποράς. Είναι οι Έλληνες τους οποίους έχουμε ανάγκη, οι Έλληνες που πρέπει να τους δημιουργήσουμε και να τους εμφυσήσουμε το συναίσθημα ότι παραμένουν εδώ, η ψυχή που έχουν στο εξωτερικό, με τη σημαία που την έχουν αποτυπωμένη στην καρδιά τους, ότι έχει αντίκρισμα. Και αυτό τουλάχιστον βρίσκεται σε μία λειτουργική σχέση που τουλάχιστον είναι το δικαίωμα στην ψήφο. Αυτό το αυτονόητο, αυτό το τόσο καθαρό, φαίνεται δυστυχώς ότι η Αντιπολίτευση και τα συγκεκριμένα κόμματα δεν το αντιλαμβάνονται, δεν το δέχονται, δεν το συμμερίζονται. Επειδή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που έχει ιστορικές διαστάσεις, ένα νομοσχέδιο που αυτή τη στιγμή το παρακολουθούν όλοι οι Έλληνες της Διασποράς με το ίδιο ενδιαφέρον, ένα νομοσχέδιο για το οποίο οργανώσεις των Ελλήνων της Διασποράς τοποθετήθηκαν δημόσια κατά τη διαδικασία της συζήτησης, όπως οι εκατόν σαράντα οκτώ οργανώσεις από τη Γερμανία, που είπαν στην ελληνική Βουλή προς τους Έλληνες Βουλευτές: «Βγάλτε τις κομματικές ταμπέλες και αγκάλιασε τους Έλληνες της Διασποράς. Είμαστε η Ελλάδα πέρα από την Ελλάδα», πρέπει μέχρι να τελειώσει η διαδικασία να καταφέρουμε να μαζέψουμε τις διακόσιες ψήφους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Πρέπει, δηλαδή, να βρεθούν διακόσιες ψήφοι για να βρίσκεται σε ισχύ αυτό το νομοσχέδιο και από τις επόμενες εκλογές να γίνει πραγματικότητα αυτό που έχουμε διαχρονικό ως στόχο, να φέρουμε τους Έλληνες της Διασποράς διαμέσου αυτής της λειτουργικής διαδικασίας πιο κοντά μας, να τους δώσουμε το δικαίωμα και σε αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να πάρουν το αεροπλάνο να έρθουν, αλλά και σε αυτούς που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να συμμετέχουν στις εθνικές μας εκλογές. Πιστεύω ότι πέρα από μια τυπική νομοθετική διαδικασία αντιλαμβανόμαστε όλοι την ιστορική σημασία αυτής της προσπάθειας που καταβάλλει το Υπουργείο Εσωτερικών, που καταβάλλει η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να κάνουμε πράξη το δεύτερο βήμα, που το έχουμε όλοι ανάγκη, έχει κατοχυρωθεί στο Σύνταγμά μας και τώρα είναι ευκαιρία να το κάνουμε πράξη. Πιστεύω, εύχομαι και ελπίζω μέχρι το τέλος της διαδικασίας να υπάρξει αλλαγή πλεύσης, κυρίως στην πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Παραδόξως, η υπεύθυνη του τομέα εξωτερικής πολιτικής ή αποδήμου ελληνισμού έθεσε πρώτη το ζήτημα στο οποίο εμείς συμφωνήσαμε. Και είναι αξιοπερίεργο το πώς θα συμπεριφερθεί η κ. Τζάκρη κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας, όταν ουσιαστικά εμείς με την παρέμβασή μας κάνουμε πράξη αυτό το οποίο είπε εκείνη. Ελπίζω και εύχομαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τέλος της διαδικασίας να μας βρει ενωμένους και να υπάρξουν οι διακόσιοι αναγκαίοι ψήφοι, ώστε να κάνουμε πραγματικότητα αυτό το ιστορικό νομοσχέδιο που θα ενώσει την Ελλάδα, τις δύο Ελλάδες σε μία! Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Βρούτση. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ραγκούσης, έχει τον λόγο για τη δευτερολογία του.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω, επειδή έγινε και μια σχετική συζήτηση, από το πολύ σοβαρό θέμα που έχει ανακύψει για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού αυτού, δηλαδή της Ανεξάρτητης Αρχής του Ανωτάτου Συμβούλιου Επιλογής Προσωπικού, το γνωστό σε όλη την Ελλάδα και σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες, ΑΣΕΠ. Να πω ότι με τον χειρότερο τρόπο, δυστυχώς, επιβεβαιώθηκαν οι χειρότεροι φόβοι που είχαμε εκφράσει πριν από λίγες εβδομάδες, όταν είχε έρθει εδώ το - αντισυνταγματικό, κατά τη γνώμη μας - νομοσχέδιο, το οποίο καθιέρωσε αυτή τη δυνατότητα της παράτασης της θητείας των μελών της ανεξάρτητης αρχής κατά ένα τρόπο που τελικά αποδείχθηκε ότι δεν είχε άλλο σκοπό από την ολοκλήρωση αυτής της επιχείρησης πλήρους χειραγώγησης αυτής της ανεξάρτητης αρχής. Έχουν μετατραπεί το ΑΣΕΠ και άλλες ανεξάρτητες αρχές σε κλειστά επαγγέλματα. Όπως είχαμε πει και τότε, κύριε Βορίδη, λες - λέτε, όχι λες - και δεν υπάρχουν άλλοι Έλληνες, δεν υπάρχουν άλλες Ελληνίδες, άξιοι, αξιόλογοι/άξιες αξιόλογες στην Ελλάδα στο εξωτερικό για να στελεχώσουν τις ανεξάρτητες αρχές. Μόνο αυτοί που είναι σήμερα εν ενεργεία σε αυτές και υπηρετούν και μόνο αυτοί θα μπορούσαν, με αντισυνταγματική όπως κάνατε νομοθετική τροποποίηση, να συνεχίσουν να λειτουργούν και μάλιστα, με αναβαθμισμένες θέσεις μέσα στην ανεξάρτητη αυτή αρχή. Δεύτερον, κύριε Βορίδη, αλλά και όλοι όσοι συμφωνήσαν μαζί σας σε αυτή τη στελέχωση του ΑΣΕΠ, θέλω να πω - επειδή το έψαξα, δεν μπορεί να έχει κανείς μια αναλυτική και πλήρη γνώση τού τι έχει γίνει όλες αυτές τις δεκαετίες μέσα στο ΑΣΕΠ, αλλά όπως ακριβώς νόμιζα τελικά επιβεβαιώθηκε - ότι ποτέ στο παρελθόν εν ενεργεία κομματικά στελέχη δεν τοποθετήθηκαν ως μέλη του ΑΣΕΠ και καμμίας άλλης ανεξάρτητης αρχής. Πριν από λίγο επικοινώνησα με ανθρώπους που παρακολουθούν, ζουν το ΑΣΕΠ όλες αυτές τις δεκαετίες και μου είπαν ότι ποτέ εν ενεργεία κομματικά στελέχη μέλη του ΑΣΕΠ δεν έχουν ξαναγίνει ποτέ. Τα κάνατε εσείς. Ρωτήστε να μάθετε, κύριε Βορίδη, τι διορίζετε. Ο Αναστάσης Πεπονής και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου δεν ίδρυσαν το ΑΣΕΠ για να διορίζονται σε αυτό εν ενεργεία κομματικά στελέχη. Επίσης, και οφείλω και αυτό να το επισημάνω, και ο κ. Σκανδαλίδης και ο κ. Λιβάνιος έκαναν μια ειδική αναφορά η οποία έχει μια σημασία και τουλάχιστον εγώ προσπάθησα με υπευθυνότητα να την εξετάσω μήπως είναι έτσι. Τι είπαν και οι δύο; Είπαν ότι πριν το 2001, πριν δηλαδή την Αναθεώρηση του 2001 που προέβλεψε τη ρήτρα των διακοσίων ψήφων, ήταν πρακτικά αδύνατον να εφαρμοστεί ένας νόμος για τη διευκόλυνση της ψήφου των Ελλήνων εκλογέων του εξωτερικού. Δεν είναι ακριβές, λοιπόν, ούτε αυτό. Δεν είναι ακριβές. Για χίλιους δυο λόγους - που δεν είναι της παρούσης και του παρόντος νομοσχεδίου, απλώς για την ιστορία καταθέτω αυτή την άποψη - μπορούσε να εφαρμοστεί νόμος και πριν το 2001 που δεν απαιτούνταν οι διακόσιες ψήφοι για την συμμετοχή και τη διευκόλυνση των εκλογέων Ελλήνων του εξωτερικού. Τρίτον, θέλω να προβώ σε δύο επιχειρήματα για την αποκατάσταση της αλήθειας για κάτι που επαναλαμβανόμενα - προφανώς με βάση την προετοιμασία που έχει κάνει η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας - ειπώθηκε και από τον κ. Βορίδη και από όλους τους Υπουργούς που πήραν τον λόγο, αλλά και από τους περισσότερους Βουλευτές και Βουλεύτριες της Νέας Δημοκρατίας. Λέτε - και πολλοί και πολλές από εσάς ξεκινήσατε έτσι τις αγορεύσεις σας - ότι αυτό το οποίο εισηγείστε, αφορά μόνο όσους είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Αυτό, εκ πρώτης όψεως, είναι έτσι και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά έτσι κι αλλιώς. Όμως, δεν είναι αυτή ολόκληρη η αλήθεια. Γιατί ολόκληρη η αλήθεια - όπως κατ' επανάληψη σάς έχει αναλυθεί - είναι ότι με βάση το «δίκαιο του αίματος», το οποίο είναι ένας καθοριστικός, ένας πυρηνικός, να τον πούμε έτσι, μηχανισμός για την αναγνώριση της ελληνικής ιθαγένειας, η δυνητική δυνατότητα εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους αφορά απροσδιόριστο αριθμό εξ αίματος Ελλήνων και Ελληνίδων τρίτης, τέταρτης - δεν ξέρω - πέμπτης γενιάς που ζουν σε πολλά μήκη και πλάτη της υδρογείου και οι οποίοι δεν έχουν καμμία, μα καμμία απολύτως σχέση με την Ελλάδα. Και εννοώ ότι δεν έχουν πολιτισμική σχέση, δεν έχουν ουσιαστική σχέση, δεν έχουν πραγματικό δεσμό με τη χώρα. Δεν ξέρουν τη γλώσσα, δεν έχουν μιλήσει ποτέ τα ελληνικά, δεν έχουν θητεύσει στα σχολεία και πολλοί από αυτούς δεν έχουν καν επισκεφτεί ποτέ τη χώρα. Δυνητικά, με βάση το «δίκαιο του αίματος», με το νομοσχέδιό σας απροσδιόριστος αριθμός δυνητικών εκλογέων θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση στους εκλογικούς καταλόγους, αποκτώντας την ελληνική ιθαγένεια και στη συνέχεια, βέβαια, και δικαίωμα ψήφου. Και αυτοί, κύριε Βορίδη, ξέρετε ποιοι είναι θεωρητικά; Είναι αυτοί οι οποίοι περιέγραψε ο κ. Λασκαρίδης. Ο κ. Λασκαρίδης, πέραν από τη χυδαιότητα και την απρέπεια με την οποία εκφράστηκε, τη γνωστή, για τον θεσμό του Πρωθυπουργού μπροστά στον εν ενεργεία Υπουργό, ο οποίος έμεινε άλαλος, είπε και κάτι με το οποίο συνόδευσε την τεκμηρίωση αυτής της παροιμιώδους και χυδαίας - επαναλαμβάνω - φράσης του. Είπε, «Μα, αυτοί οι εφοπλιστές…» - οι Έλληνες, όχι αυτοί που έλεγα εγώ προηγουμένως, Έλληνες στην υπηκοότητα - «…δεν κάνουν δουλειές με την Ελλάδα, δεν κλείνουν συμβόλαια με την Ελλάδα, δεν μεταφέρουν cargo, δεν κλείνουν τίποτα, δεν έχουν καν την ελληνική σημαία, γι' αυτό έχουν…» - γραμμένο θα πω εγώ, για να μην πω ό,τι είπε εκείνος - «…τον Έλληνα Πρωθυπουργό». Δηλαδή, τι είπε στην πραγματικότητα; Προσέξτε! Είπε ακριβώς ότι υπάρχει μια κατηγορία Ελλήνων - Ελλήνων έλεγε τώρα εκείνος και δεν απαντήθηκε, επαναλαμβάνω ακόμη μία φορά - οι οποίοι επειδή ακριβώς δεν έχουν κανένα πραγματικό δεσμό με τη χώρα τους, τι κάνουν; Φτάνουν να έχουν χ…. τον Πρωθυπουργό. Είναι, λοιπόν - για την αποκατάσταση της αλήθειας - ανακριβές να λέτε - και έκλεισα αυτή την παρένθεση με τον κ. Λασκαρίδη - ότι το νομοσχέδιό σας αφορά μόνο όσους είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Δεύτερο επιχείρημα για την αποκατάσταση της αλήθειας σε ένα άλλο σημείο. Λέτε πολλοί από εσάς πως ήρθατε εδώ με το επιχείρημα, «φοβάται ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, φοβάται η Αξιωματική Αντιπολίτευση, δεν θέλει την ψήφο των αποδήμων». Πόσοι το είπατε; Πλειάδα. Είναι ανακριβέστατο. Γιατί και πώς αποδεικνύεται αυτό; Μα, ο νόμος ο οποίος ισχύει, του 2019, προβλέπει ότι ενδεχομένως εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνίδων και Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό, θα έχουν τη διευκόλυνση συμμετοχής τους στις επόμενες εθνικές εκλογές και η ψήφος τους θα προσμετρηθεί στο τελικό, στο συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα για το αποτέλεσμα που θα βγει σε επίπεδο επικράτειας. Αυτό, κύριε Βορίδη, όπως ξέρετε πολύ καλά - και σταματήστε να συνεχίζετε αυτή την συκοφαντία - έχει ψηφιστεί και από εμάς. Και αυτό το είπε - δεν χρειαζόταν, βέβαια, όχι το τελευταίο, το προηγούμενο που είπα, ότι είναι εκατοντάδες χιλιάδες αυτοί που δυνητικά με βάση τον ισχύοντα νόμο του 2019 θα ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές - ο κ. Θεοδωρικάκος πριν από λίγο από αυτό το Βήμα. Δεν το λέω μόνο εγώ τώρα. Και αυτή είναι η πραγματικότητα. Άρα ένας ΣΥΡΙΖΑ, μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που δεν θα ήθελε την προσμέτρηση της ψήφου των εκλογέων του εξωτερικού στο συνολικό τελικό αποτέλεσμα, δεν θα ψήφιζε ούτε τον νόμο του 2019, με βάση τον οποίο θα ψηφίσουν - επαναλαμβάνω - δυνητικά εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό. Είπαμε ότι ήδη μία κατηγορία κάτω των τριάντα ετών - αναφέρθηκε πολλές φορές και διευκρινίστηκε - θα μπορέσουν να ασκήσουν απροϋπόθετα αυτό τους το δικαίωμα, χωρίς καν να μπουν στα υπόλοιπα κριτήρια που αφορούν τις υπόλοιπες κατηγορίες των Ελλήνων του εξωτερικού. Αυτό το οποίο λέμε και ξαναλέμε συνδέεται με το προηγούμενο. Και συνδέεται με αυτό που εσείς θέλετε να κάνετε, δηλαδή, ουσιαστικά, να ανοίξετε τους εκλογικούς καταλόγους, δίνοντας κίνητρο στον καθέναν να δίνει τη δυνατότητα σε οποιοδήποτε παιδί, εγγόνι, δισέγγονο, τρισέγγονο, που δεν έχει γνωρίσει ποτέ τη χώρα - γιατί θα υπάρχει πια πολιτική σκοπιμότητα και οικονομική σκοπιμότητα για κάποιους - να εγγράφεται στους εκλογικούς καταλόγους και να ψηφίζει χωρίς να έχει καμμία απολύτως επαφή και σχέση με τη χώρα. Και προτελευταίο - για να κλείσω, κύριε Πρόεδρε - θα αναφέρω το εξής: Εμείς, κύριε Βορίδη, - με βάση και την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας - θα λέγαμε ότι χαρά μας θα είναι να ξαναπάρετε τέτοιες πρωτοβουλίες, να ξαναβάλετε τέτοιο αυτογκόλ που βάλατε, αναλαμβάνοντας αυτή την πρωτοβουλία, για να ξαναδώσετε τη δυνατότητα στον κ. Θεοδωρικάκο - ένα παράδειγμα - να έρθει εδώ και στην πραγματικότητα να σας εκθέσει. Έτσι; Τώρα, για όσους καταλαβαίνουμε, η ομιλία Θεοδωρικάκου πριν από λίγο, ήταν μαχαιριά στη νομοθετική σας πρωτοβουλία, γιατί ούτε λίγο, ούτε πολύ σας είπε ότι αυτό το οποίο κάνετε, είναι στην πραγματικότητα ένα τέχνασμα, μία επικοινωνιακή - με συγχωρείτε για τον όρο - μπαρούφα, ότι ο νόμος αυτός φροντίστε να εφαρμοστεί και αν εφαρμοστεί θα δώσει τη δυνατότητα σε χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες στο εξωτερικό να συμμετέχουν στις επόμενες εθνικές εκλογές και ότι, εν πάση περιπτώσει, η υπευθυνότητα μιας κυβέρνησης της υπαγορεύει…
Ολοκληρώστε, κύριε Ραγκούση, σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. …να μην καταφεύγει σε τέτοιου τύπου κοινοβουλευτικούς συνδικαλισμούς. Και, επίσης, ένας δεύτερος λόγος, για τον οποίο εμείς, πραγματικά, θα λέγαμε ότι επιθυμούμε να επαναφέρετε αυτή την τροπολογία και άλλη φορά, κύριε Βορίδη, είναι για να εμπεδώσει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού ποια είναι τα πραγματικά δεδομένα γύρω από αυτή τη δημόσια συζήτηση. Ξέρετε, μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση - και τώρα όντως κλείνω, κύριε Πρόεδρε - πόσοι σημαντικοί δημοσιογράφοι συνειδητοποίησαν μετά τη χθεσινή συζήτηση που κάναμε εδώ, ότι η Αναθεώρηση του Συντάγματος, με βάση την οποία για πρώτη φορά έχει συμπεριληφθεί η πρόνοια να μπαίνουν περιορισμοί στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος των Ελλήνων του εξωτερικού, δεν ψηφίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, αλλά ψηφίστηκε με πρωτοβουλία της Νέας Δημοκρατίας το 2019. Δεν το ήξερε κανένας, κύριε Βορίδη. Υπ' αυτή την έννοια, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ, γιατί με αυτή τη νομοθετική σας πρωτοβουλία επιτρέψατε κάτι τέτοιο να γνωστοποιηθεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα επιχειρήματα. Καταθέτω για τα Πρακτικά - για να μην υπάρχει καμμία αμφιβολία - το πρακτικό της Αναθεώρησης του Συντάγματος για το γεγονός ότι το άρθρο 54, που περιέλαβε, για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού Συντάγματος, αυτές τις πρόνοιες για τους περιορισμούς στους απόδημους, ψηφίστηκε από διακόσιους δώδεκα Βουλευτές - τελικά από όλους τους Βουλευτές, εγώ εδώ χθες είπα ότι ήταν τρία τα κόμματα, τελικά έχουν ψηφίσει αυτό το άρθρο και τα υπόλοιπα κόμματα - και υπήρχαν μόνο ογδόντα τέσσερα όχι, που δώσαμε τότε εμείς οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Ευχαριστώ για την ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ ευχαριστώ. Εισερχόμεθα τώρα στον κύκλο ομιλητών με Webex. Αν δεν μας ακούει ο κ. Σπύρος Λάππας, τον λόγο θα πάρει η κ. Παρασκευή Βρυζίδου. Ορίστε, κυρία Βρυζίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τον ν.4648/2019 ρυθμίστηκε η διαδικασία συμμετοχής στις ….. (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης) εκλογές, ευρωεκλογές ή σε δημοψήφισμα εκλογέων που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της επικράτειας, αλλά κατά την ημέρα της εκλογής βρίσκονται στο εξωτερικό.
Κυρία Βρυζίδου, αν μπορείτε, να μιλάτε πιο κοντά στο μικρόφωνο και πιο δυνατά.
Απαιτείτο, ωστόσο, με τον νόμο αυτό μια σειρά προϋποθέσεων και υποχρεώσεων για υποβολή δικαιολογητικών ιδιαίτερα σύνθετων, στερώντας έτσι στο μεγαλύτερο μέρος των εκλογέων τη δυνατότητα να ασκήσουν το δικαίωμά τους αυτό. Κύριοι συνάδελφοι, όλες οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης, κατανοώντας την ανάγκη ενίσχυσης του Ελληνισμού της Διασποράς …… (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης) πατρίδα, είχαν σαν σκοπό να δώσουν τη δυνατότητα να ασκήσουν τα εκλογικά τους δικαιώματα οι εκτός συνόρων Έλληνες. Στο άρθρο 51 του Συντάγματος του 1975 υπήρξε ξεκάθαρη κατευθυντήρια πρόνοια για τη διά νόμου ρύθμιση των ζητημάτων αυτών. Η σημερινή Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη το 2019 έβαλε τις βάσεις διευκόλυνσης του δικαιώματος να ψηφίζουν οι Έλληνες του εξωτερικού από τη χώρα στην οποία βρίσκονται. Ο ν.4648/2019 ήταν ένα σημαντικό πρώτο βήμα, όχι, όμως, ο ……. (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης). Ο απόδημος ελληνισμός εξέφρασε …… (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης). Το σύνολο του πολιτικού κόσμου κατανόησε την ανάγκη διορθωτικών παρεμβάσεων. Αυτό δηλώθηκε δημόσια και από εκπροσώπους της Αντιπολίτευσης. Η Κυβέρνηση, με γρήγορα αντανακλαστικά, έφερε προς ψήφιση τους νόμους εκείνους που αίρουν τους περιορισμούς και οδηγούν στον στόχο που ελπίζουν και προσδοκούν οι Έλληνες της Διασποράς. Η Νέα Δημοκρατία, σταθερή στις αρχικές της θέσεις, από τις οποίες υποχώρησε το 2019 στην ανάγκη διασφάλισης της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας βάσει του Συντάγματος, επανέρχεται, στοχεύοντας πλέον στο ιστορικά σωστό και αναγκαίο. Κι είναι ιστορικά σωστό, γιατί οι Έλληνες της Διασποράς δεν έπαψαν ποτέ να ενδιαφέρονται για την πατρίδα, να τη νοσταλγούν και να την επισκέπτονται. Κανείς δεν πρέπει να εμποδίζει αυτόν τον δεσμό και να διαχωρίζει τους Έλληνες, περιορίζοντας τα δικαιώματά τους. Αν υποχρεώνουμε κάποιον να ταξιδέψει από την Αυστραλία για να έρθει να ψηφίσει στην Ελλάδα είναι σαν να του αφαιρούμε το δικαίωμα της ψήφου, γιατί αυτό… (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης) …λόγω χρόνου, απόστασης, υποχρεώσεων και οικονομικής δυνατότητας. Αλλά εξίσου δυσλειτουργικές είναι και οι τόσες γραφειοκρατικές επιβαρύνσεις, που οδηγούν κάποιες φορές σε άδικους διαχωρισμούς. Έτσι προτείνεται η κατάργηση των παραγράφων 2, 6, 7 και 10 του άρθρου 2 του ν.4648/2019 και η παράγραφος 5 του άρθρου 4 του ίδιου νόμου. Είναι αναγκαίο, γιατί σήμερα, την επέτειο των διακοσίων χρόνων από την ανεξαρτησία και από την επανάσταση της ελευθερίας του Γένους, πρέπει να αποδείξουμε πως κατανοούμε ότι το Έθνος πρέπει… (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης). Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι… (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης).
Κυρία Βρυζίδου, αν μπορείτε λίγο πιο δυνατά και κοντά στο μικρόφωνο για να ακούγεστε πιο καθαρά.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. …του όλου αριθμού των βουλευτών, σας καλώ να διασφαλίσουμε την ιστορική ένωση των Ελλήνων που κατοικούν σε όλες τις χώρες της γης, γιατί ο νόμος αυτός θα δώσει μια δυναμική και μια άλλη προοπτική για την Ελλάδα μας και για τους απανταχού Έλληνες, που αποτελούν τη φωνή μας ανά τον κόσμο, τους υπερασπιστές της αλήθειας μας και των δικαιωμάτων της χώρας μας, τη φωνή της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας, τη γέφυρα για την ανάπτυξη αλλά και την επιστροφή πολλών συμπατριωτών μας, οι οποίοι με την ψήφο τους θα συμμετέχουν και θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση των συνθηκών ζωής και ευκαιριών της πατρίδας τους. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κυρία Βρυζίδου. Εάν έχει έρθει ο κ. Λάππας να μας το πει, αλλιώς πάμε στον συνάδελφο κ. Αναστασιάδη. Κύριε Αναστασιάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα θέμα που είναι γνωστό και πολυσυζητημένο θα έλεγα, ένα θέμα που είναι διαχρονικό και σχεδόν καθολικό αίτημα των Ελλήνων του εξωτερικού και έχουν αναλυθεί όλες οι πτυχές του. Δεν υπάρχουν σημεία που χρειάζεται να διευκρινιστούν περισσότερο, πλην του φόβου του ΣΥΡΙΖΑ, που συνεχίζει να επιμένει και να βάζει προσκόμματα. Έτσι αποκλείει ένα μεγάλο ποσοστό από τους Έλληνες του εξωτερικού, που έχουν δικαίωμα, για να το ασκήσουν από τον τόπο κατοικίας τους και να μην χρειάζεται να μπαίνουν στην ταλαιπωρία να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, όσοι θέλουν, την ημέρα των εκλογών για να ασκήσουν το δικαίωμά τους στον τόπο όπου είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν, θα δούμε ότι η Νέα Δημοκρατία πήρε νομοθετικές πρωτοβουλίες για να δώσει τη δυνατότητα στους Έλληνες του εξωτερικού, που έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν, να ασκούν το δικαίωμά τους αυτό από τον τόπο κατοικίας τους. Αυτό έγινε το 2007 με την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, αλλά το νομοσχέδιο δεν έλαβε την απαιτούμενη πλειοψηφία τότε, έγινε το 2014 με την κυβέρνηση Σαμαρά και το 2016 η Νέα Δημοκρατία, ως αντιπολίτευση πλέον, κατέθεσε σχετικό νομοσχέδιο, αλλά η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν το έφερε ποτέ για συζήτηση και το 2019 ως κυβέρνηση έφερε νομοσχέδιο που ψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία. Για να ψηφιστεί το νομοσχέδιο ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25 έβαλαν προϋποθέσεις και περιορισμούς που αποκλείουν ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του εξωτερικού από τη δυνατότητα να ασκήσουν το δικαίωμά τους από τον τόπο κατοικίας τους. Η Νέα Δημοκρατία αναγκάστηκε να αποδεχτεί τους περιορισμούς, να συμβιβαστεί, προκειμένου το νομοσχέδιο να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία και να γίνει έτσι το πρώτο βήμα, που τελικά δεν ήταν κι ολοκληρωμένο. Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί τα λέω όλα αυτά, αφού είναι χιλιοειπωμένα και γνωστά. Τα λέω, γιατί στη συζήτηση που προηγήθηκε, και στις επιτροπές αλλά και χθες και σήμερα στην Ολομέλεια, γίνεται από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ κυρίως μια προσπάθεια διαστρέβλωσης της πρωτοβουλίας της Κυβέρνησης, αιτιολόγησης ή ανάλυσης της πρωτοβουλίας αυτής, μιας πρωτοβουλίας που είναι ξεκάθαρη. Τι ζητάμε; Άρση των περιορισμών στην άσκηση του δικαιώματος των εκτός ελληνικής επικράτειας εκλογέων. Είναι πάρα πολύ απλό. Τη χαρακτήρισαν «επικοινωνιακή κίνηση», «υποκριτική» γιατί δήθεν δεν θέλουμε να διευκολύνουμε τους Έλληνες του εξωτερικού αλλά να τους κοροϊδέψουμε, μια «κίνηση σκοπιμότητας», «ψηφοθηρική» και άλλα τέτοια. Εάν λοιπόν είναι όλα αυτά και τα πιστεύει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτά, ας έρθει λοιπόν να ψηφίσει το νομοσχέδιο, να μας εκθέσει. Γιατί επιμένει στους περιορισμούς και γιατί επιμένει να κουβαλάει το βάρος της ευθύνης απέναντι στους ομογενείς συμπατριώτες μας, που στο σύνολό τους θέλουν την κατάργηση των περιορισμών; Όταν έγινε γνωστή η συνέντευξη της κ. Τζάκρη σε εφημερίδα του εξωτερικού, πίστεψα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με έμμεσο τρόπο ζητούσε από την Κυβέρνηση να φέρει το θέμα για συζήτηση, για να απαλλαγεί από αυτό το βάρος. Φαίνεται ότι έκανα λάθος, γιατί συνεχίζει να επιμένει χωρίς να λαμβάνει υπ' όψιν του την επιθυμία των Ελλήνων του εξωτερικού και απορώ τι θα τους πει αν σήμερα δεν το ψηφίσει. Μάλλον φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να τους παραπλανήσει, άλλα δηλαδή να λέει στο εξωτερικό και άλλα να πράττει στο εσωτερικό. Το συμπέρασμα από τη συζήτηση και την άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει την άρση των περιορισμών είναι ότι δεν θέλει τη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στις εθνικές εκλογές. Τον λόγο τον γνωρίζουν οι ίδιοι, εμείς μπορούμε να τον φανταστούμε. Δόθηκε όμως μια μεγάλη ευκαιρία από την Κυβέρνηση, δεύτερη ευκαιρία, να απαλλαγούν από αυτό το βάρος. Δεν την αξιοποίησαν. Έχουν την ευθύνη. Όλα τα άλλα που βάζει ως προτάσεις ή προβληματισμούς είναι προσχηματικά και παρελκυστικά, γι' αυτό και δεν πείθουν κανέναν και εκθέτουν τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ, που επιμένει στη διατήρηση αντιδημοκρατικών περιορισμών. Αν δεν είναι έτσι τα πράγματα, είναι ευκαιρία σήμερα να ψηφίσει το νομοσχέδιο για την άρση των περιορισμών και να αποδείξει το αντίθετο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Αναστασιάδη. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Αμανατίδης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ - η απόσταση δεν μας δίνει καλή εικόνα, μιας και δεν μπορούμε να δούμε ποιος Υπουργός είναι - έχουν ακουστεί στη διεξοδική συζήτηση όλα τα επιχειρήματα θεωρώ. Έτσι η τοποθέτησή μου θα περιοριστεί στα ζητήματα τα οποία θεωρώ εγώ κρίσιμα και σημαντικά, όπως επίσης και αυτά που ίσως δεν έχουν ακουστεί. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απευθυνόμενος και γνωρίζοντας ότι η ομιλία αυτή πραγματικά θα είναι ιστορική - και είναι ιστορικές οι ομιλίες όλες και οι τοποθετήσεις - θέλω να τοποθετηθώ στο ζήτημα ως εξής. Θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα το οποίο χρήζει διακομματικής συνεννόησης και υποβαθμίζεται η σημασία του, όταν αντιμετωπίζεται από την Κυβέρνηση με τέτοιον τρόπο επικοινωνιακό. Ο κ. Αναστασιάδης προηγουμένως είπε την απόλυτη αλήθεια κατά την άποψή μου. Γιατί το έφερε τώρα η Κυβέρνηση; Για να αποσείσει από πάνω της το βάρος, για να δείξει ότι αυτή δεν φταίει, φταίνε οι άλλοι. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τορπιλίζει με αυτόν τον τρόπο - για να μην πω ότι ευτελίζει - την κοινοβουλευτική διαδικασία, στην οποία με κόπο και με πολλούς συμβιβασμούς και συναινέσεις κατόρθωσε να φτάσει το πολιτικό σύστημα της χώρας σε έναν νόμο και σε μια συνταγματική Αναθεώρηση. Και επειδή τα ζητήματα είναι όντως πολιτικά, όπως είπε ο κ. Βορίδης, και όχι συναισθηματικά, θα ήθελα μια πολιτική απάντηση: Τι άλλαξε, λοιπόν, από το 2019, που ψηφίστηκε με ευρεία πλειοψηφία - από διακόσιους ενενήντα Βουλευτές, αν δεν κάνω λάθος - το νομοσχέδιο που έφερε ο κ. Θεοδωρικάκος, πολιτικά, έτσι ώστε να έρθει η Κυβέρνηση για έναν νόμο, τον οποίο δεν προσπάθησε να εφαρμόσει, δεν μας έφερε τα αποτελέσματα, να προτείνει αλλαγές; Εάν ακούγατε τις ομιλίες των Βουλευτών και υπήρχε η δυνατότητα να τις βάλουμε σε αντιπαραβολή, κύριε Πρόεδρε, του 2019 με τις τωρινές, είναι η τομή του πώς το άσπρο γίνεται μαύρο. Εφαρμόστηκε ο νόμος, λοιπόν; Όχι. Θέλω να θέσω κάποια ερωτήματα. Το 2019 δεν ήταν ίδιες οι θέσεις των ομογενειακών οργανώσεων; Άλλαξε κάτι; Δηλαδή, τότε είχατε άλλες προσλαμβάνουσες από την Ομογένεια; Και εδώ θέλω να υπογραμμίσω το υποκριτικό της στάσης της Νέας Δημοκρατίας. Δύο ζητήματα. Δεν αμφισβητείται το δικαίωμα ούτε κατοχυρώνεται τώρα το δικαίωμα να ψηφίζουν οι Έλληνες κάτοικοι του εξωτερικού, που λόγω του δικαίου του αίματος έχουν το δικαίωμα να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους. Δεν ψηφίζουμε αυτό. Μιλάμε για τη διευκόλυνση. Άρα, λοιπόν, δεν αμφισβητείται το δικαίωμα. Ο ίδιος ο νόμος του 2019 δίνει το δικαίωμα - και κακώς λέτε ότι απαγορεύεται και δεν θα μπορούν να ψηφίσουν στον τόπο κατοικίας - να ψηφίζουν στον τόπο κατοικίας. Υλοποιήστε το νόμο αυτόν. Ουσιαστικά, όμως, τι υπάρχει, κύριε Πρόεδρε; Υπάρχουν δυο διαφορετικές αντιλήψεις. Και κοιτώ στα μάτια αυτή τη στιγμή τους ομογενείς. Η μία αντίληψη είναι αυτή που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, με το ενιαίο ψηφοδέλτιο, που δεν θα προσμετράται - εγώ δεν έχω κανένα λόγο να το κρύψω ούτε κανείς έχει από τον ΣΥΡΙΖΑ - στο γενικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, όμως, δίνει τη δυνατότητα σε όλους τους ομογενείς, που έχουν τη συγγένεια του αίματος σε οποιαδήποτε γενιά - αυτό που προηγουμένως ανέφερε και ο κ. Ραγκούσης - , να ψηφίσουν και να έχουν τους αντιπροσώπους τους. Εμείς δεν θέλουμε να χωρίσουμε τους ομογενείς. Θέλουμε να τους ενώσουμε. Η Νέα Δημοκρατία θέλει να παίξει μικροπολιτικά παιχνίδια. Θέλουμε να εκφραστούν όλοι. Επειδή άκουσα πολλά για το έθνος, το λαό και το κράτος και επειδή τώρα δεν κάνουμε μαθήματα Πολιτικής Αγωγής, σχηματικά και πολύ απλά - και ίσως παρεξηγηθώ γι' αυτό και γίνω αφορμή κριτικής - , δηλαδή, θέλετε να ψηφίζει το έθνος για μια κυβέρνηση που ασκεί την εξουσία της στο κράτος στο οποίο ζει ο λαός. Γιατί για τους δύο περιορισμούς δεν μιλάμε. Οι δύο περιορισμοί που μπαίνουν από τον νόμο - εμείς δεν θέλαμε να υπάρχουν, θέλαμε να ψηφίζουν όλοι οι ομογενείς, αλλά τους δικούς τους αντιπροσώπους - είναι να είναι δύο χρόνια τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια. Με συγχωρείτε, τα δύο χρόνια στα τριάντα πέντε χρόνια είναι περίπου το 5%. Αν είναι κάποιος ο οποίος έχει δεσμό αίματος και δεν έχει έρθει στα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια ούτε το 5% των χρόνων αυτών στην Ελλάδα, με συγχωρείτε, για ποιους δεσμούς μιλάμε; Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι θλίβομαι, γιατί ουσιαστικά άκουσα τοποθετήσεις για ένωση των δύο Ελλάδων με την ψήφο. Δηλαδή, η αγάπη για την πατρίδα εξαρτάται από την ψήφο των ομογενών; Εγώ νομίζω ότι τους υποτιμάτε με αυτό το πράγμα. Η θεοποίηση αυτού του γεγονότος υποτιμά τους ίδιους τους ομογενείς. Οι δεσμοί που έχουν οι Έλληνες απανταχού στον κόσμο, που είναι οι πρεσβευτές της Ελλάδας, δεν είναι μόνο δεσμοί αίματος. Είναι δεσμοί γλώσσας, θρησκείας, πολιτισμού, αντίληψης η οποία διατηρείται. Τι κάνατε, για να τη διατηρήσετε; Πώς ενισχύσατε την ελληνόγλωσση εκπαίδευση; Πώς ενισχύσατε τα προξενεία; Πώς ενισχύσατε τη Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού, την οποία υποβαθμίσατε; Εκεί είναι οι πραγματικές πολιτικές. Και τέλος, επειδή κόπτεστε. Ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε τεσσεράμισι χρόνια. Είχατε τη δυνατότητα, επί τόσα χρόνια που κυβερνάτε, με εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές να φέρετε νομοσχέδιο και να λύσετε όλα αυτά τα οποία τώρα ακούω σε τοποθετήσεις. Γιατί δεν το κάνατε; Εδώ θα πρέπει να καταλάβουμε το εξής και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε. Το ζήτημα των Ελλήνων της Διασποράς - και αυτό είναι το μεγαλύτερο κακό που έκανε ο κ. Βορίδης - τορπίλισε μια δυνατότητα την οποία είχαν τα πολιτικά κόμματα ομονοούντα να μπορέσουν να δείξουν μια διακομματική σύμπνοια και να ενώσουν τον Ελληνισμό της Διασποράς επ' ωφελεία και του ίδιου και της χώρας μας. Αυτό το πράγμα το τορπίλισε ο κ. Βορίδης. Αυτή τη στιγμή νομίζω ότι χρειάζεται να υλοποιηθεί ο νόμος. Έχει μπροστά της η Κυβέρνηση, με τη δική μας συναινετική ψήφο, την υλοποίηση του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. Σε όλες αυτές τις προσπάθειες χρειάζεται διακομματική συναίνεση. Εάν ξαναγυρίσουμε στους κόκκινους, στους μπλε, στους ροζ, στους μαύρους κ.λπ., τότε δεν υπηρετεί κανείς αυτό που έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή η πατρίδα μας, την ενότητα με βάση τα προβλήματα. Αυτή είναι η τοποθέτησή μου, κύριε Πρόεδρε. Και ίσως είμαι ανακόλουθος. Το τελευταίο είναι το εξής. Με ενοχλεί πάρα πολύ, όταν μιλούν ειδικά από τη Νέα Δημοκρατία για την ισοτιμία της ψήφου. Υπάρχει ισοτιμία της ψήφου των Ελλήνων του εσωτερικού; Τα πλειοψηφικά εκλογικά συστήματα, τα οποία αναπτύξατε τόσα χρόνια, επιτρέπανε την ισοτιμία της ψήφου; Δεν είστε πολέμιοι της απλής αναλογικής; Εδώ δεν έχετε ισοτιμία μεταξύ των Ελλήνων κατοίκων του εσωτερικού. Είναι υποκριτικό όλο αυτό. Και το άλλο που θέλω να πω είναι ποιος Έλληνας Βουλευτής μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τους Έλληνες που ζουν και υφίστανται τις πολιτικές στο εσωτερικό και να τους πει ότι κάποιος ο οποίος δεν έχει καμμία σχέση, πέρα από τον δεσμό του αίματος, θα έρθει να καθορίσει τι θα κάνει στη ζωή του; Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Αμανατίδη. Ο κ. Ιάσων Φωτήλας έχει το λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Βορίδη για το ύψιστης εθνικής σημασίας παρόν νομοσχέδιο που έρχεται να διορθώσει αδικίες του παρελθόντος αναφορικά με δικαιώματα τα οποία συνιστούν τον ακρογωνιαίο λίθο του δημοκρατικού πολιτεύματος, όπως είναι το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου συνιστά μια ιστορική ευκαιρία ενδυνάμωσης του εθνικού μας δεσμού σε όλη την υφήλιο και, συγχρόνως, μια εμβληματική νομοθετική πρωτοβουλία για επανένωση των απανταχού Ελλήνων. Το παρόν νομοσχέδιο απευθύνεται στον απόδημο ελληνισμό και σε όλους τους Έλληνες της διασποράς, οι περισσότεροι μάλιστα εκ των οποίων αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα μας για βιοποριστικούς λόγους τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Αφορά σε όλους τους Έλληνες, οι οποίοι καίτοι μπορεί να μην έχουν κάποιο οικονομικό ή κοινωνικό δεσμό με την πατρίδα τους, έχουν ωστόσο τον πιο ισχυρό και ανιδιοτελή δεσμό αγάπης με την Ελλάδα, τη χώρα που πάντα νοσταλγούν, διότι ο πόθος και ο πόνος για επιστροφή των Ελλήνων του εξωτερικού είναι σε όλους μας γνωστός, αφού οι άνθρωποι αυτοί, αν και ζουν και δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό, η καρδιά τους πάντα κτυπά για την πατρίδα. Διότι μπορεί να μην πληρούν το κριτήριο της συνεχούς παραμονής στη χώρα. Είναι, όμως, αυτοί που φροντίζουν τα παιδιά τους να μάθουν την ελληνική γλώσσα, να μυηθούν στον ελληνικό πολιτισμό και τις παραδόσεις του τόπου μας, αυτοί που διατηρούν τα ελληνικά ήθη και έθιμα εκτός επικράτειας και μεριμνούν, ώστε να τα μεταλαμπαδεύσουν στις επόμενες γενεές των Ελλήνων. Είναι όλοι αυτοί που ανέκαθεν από κάθε γωνιά του κόσμου βοηθούσαν και συνέβαλλαν με τα εμβάσματά τους στην Ελλάδα. Και έχουν όλοι ένα κοινό, ψηφίζουν με γνώμονα το συμφέρον της χώρας και ίσως κάποιοι από αυτούς με την ελπίδα της επιστροφής σε αυτήν στο μέλλον. Απέναντι, λοιπόν, σε όλους αυτούς, έχουμε καθήκον και χρέος να ενισχύσουμε τη συμμετοχή τους στο πολιτικό γίγνεσθαι, να διασφαλίσουμε και κυρίως να διευκολύνουμε την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος. Για τον λόγο αυτό, οφείλουμε σήμερα σύσσωμοι να υπερψηφίσουμε το παρόν νομοσχέδιο και να ανταποκριθούμε επάξια στην ανάγκη και επιθυμία των απόδημων εκλογέων για ελεύθερη, απρόσκοπτη και χωρίς περιορισμούς άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος. Ο ν.4648/2019 προβλέπει και εξαρτά το εκλογικό δικαίωμα των εκτός επικρατείας Ελλήνων από μη τυπικές προϋποθέσεις. Το λέγαμε, ήταν ένα πρώτο βήμα, δεν ήταν αυτό που θέλαμε, θέτει υπέρμετρους περιορισμούς, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι εκλογείς να αποθαρρύνονται από το να ψηφίζουν. Η διάταξη νόμου την οποία επιχειρούμε να τροποποιήσουμε μέσω της άρσης των άδικων περιορισμών αντανακλά την ελληνική γραφειοκρατία και εκτός επικράτειας. Και τούτο διότι ο Έλληνας πολίτης καλείται να αποδείξει μέσα από μία σειρά γραφειοκρατικών διαδικασιών ότι είναι Έλληνας. Να το θέσω απλά, ο νόμος καθιστά το εκλογικό δικαίωμα, δικαίωμα υπό αίρεση, δικαίωμα μετ' εμποδίων. Είναι αυτό άδικο; Σαφώς και είναι, αρκεί να αναλογιστεί κανείς - ειπώθηκε από όλους, θα το πω άλλη μία φορά - πως ο ίδιος ο ψηφοφόρος, εάν έχει την οικονομική δυνατότητα ή και τον χρόνο να μεταβεί στην Ελλάδα την ημέρα των εκλογών, θα ψήφιζε απλώς με την επίδειξη της αστυνομικής του ταυτότητας. Αυτό, λοιπόν, φέρει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ψηφοφόρων δύο ταχυτήτων, με όσους δεν δύνανται να ταξιδέψουν για να ψηφίσουν στην Ελλάδα να αισθάνονται εκλογείς δεύτερης κατηγορίας. Ο Έλληνας εντός ή εκτός επικράτειας οφείλει να ασκεί το δικαίωμα του εκλέγειν, με μόνη την ιδιότητά του ως Έλληνα πολίτη και μοναδική προϋπόθεση την προηγούμενη εγγραφή του στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εξωτερικού, χωρίς προσκόμματα, δίχως δυσανάλογους περιορισμούς και «κόφτες» και αυτό ακριβώς είναι που προβλέπει το υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη απλοποιεί, διευκολύνει, ενθαρρύνει και στηρίζει την ψήφο των ομογενών. Στη βάση της ισότητας και της ισοτιμίας της ψήφου, αίρει τους περιορισμούς που δυσχεραίνουν και βραχυκυκλώνουν το δικαίωμα της ψήφου. Η κ. Τζάκρη χθες ήταν άδικη, σήμερα όχι τόσο, αύριο ποιος ξέρει; Εξάλλου, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και τα στελέχη του, μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιου είδους «κωλοτούμπες» και παλινωδίες. Αλλά, η αυτοκαταστροφική σας σπουδή, κυρία Τζάκρη, για την κατάργηση των περιορισμών της ψήφου των ομογενών, είναι αυτή που εκθέτει και την παράταξή σας, καθώς οι Έλληνες εκλογείς του εξωτερικού θα διαπιστώσουν και διαπιστώνουν πλέον ξεκάθαρα ποιος ευθύνεται για τον παραγκωνισμό τους, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται - και αυτό είναι μία αλήθεια, ειπώθηκε ξανά, το ξαναλέω - τους απόδημους. Και όμως, φοβάται την ψήφο αυτού του Έλληνα και αυτής της Ελληνίδας που δεν προσδοκά ούτε σε πελατειακή σχέση ούτε σε κομματικό ρουσφέτι. Γιατί τους φοβάται; Για τους δικούς του λόγους. Ίσως, γιατί ο Έλληνας που ζει και εργάζεται στον Καναδά, το Λονδίνο ή το Βερολίνο ξέρει πως εκεί καμμία πολιτική παράταξη δεν θα υποστήριζε έναν κατά συρροή δολοφόνο και τρομοκράτη ή ίσως γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει ψηφοφόρους που έχουν εμπειρία ενός αμερικανικού πανεπιστημίου, αλλά ψηφοφόρους που επικροτούν την κατάληψη των πανεπιστημίων και νομιμοποιούν κάθε πράξη ασυδοσίας στο όνομα του πανεπιστημιακού ασύλου. Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, η ψήφος των αποδήμων δεν θα έπρεπε να διχάζει. Είναι άδικο για τους συμπατριώτες μου στα ξένα να είναι Έλληνες και στην Ελλάδα να είναι ξένοι. Ας κάνουμε, λοιπόν, σήμερα αυτό το ιστορικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αυτή της ουσιαστικής εμβάθυνσης των δεσμών του κέντρου με την Ομογένεια. Ήρθε η ώρα να διευκολύνουμε τους Έλληνες του εξωτερικού στην άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος από τον τόπο τους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Ήρθε η ώρα να τους ακούσουμε, να υλοποιήσουμε τη διακαή επιθυμία τους να ψηφίζουν και αυτοί ελεύθερα, ανεπιφύλακτα και ισότιμα με όλους τους υπόλοιπους Έλληνες. Η ψήφος των αποδήμων θα έπρεπε να είναι το πιο συναινετικό και υπερκομματικό νομοσχέδιο, με απώτερο στόχο την εθνική ενότητα και ομοψυχία. Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών συνιστά στάση υπευθυνότητας έναντι των εκτός Ελλάδας εκλογέων και η επίτευξη της ευρύτατης συναίνεσης συνιστά ένα μεγάλο βήμα αναβάθμισης του πολιτικού μας πολιτισμού. Οι Έλληνες που βρίσκονται εκτός επικράτειας αξίζουν να ψηφίζουν, χωρίς καθόλου περιορισμούς, να έχουν λόγο στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος και σ' αυτό που θα ζήσουν, εφόσον γυρίσουν. Είναι υποχρέωσή μας και αναφαίρετο συνταγματικό τους δικαίωμα. Τους το χρωστάμε! Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Φωτήλα. Τον λόγο έχει τώρα η συνάδελφος κ. Τσαμπίκα Ιατρίδη. Ορίστε, κυρία Ιατρίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον Δεκέμβριο του 2019 με το ν.4648/2019 είχαμε προχωρήσει με ευρεία συναίνεση στις απαραίτητες ρυθμίσεις για την ψήφο των αποδήμων Ελλήνων. Ήταν ένα σημαντικό και ουσιαστικό βήμα, ήταν μία ιδιαίτερη ημέρα για όλους τους απόδημους Έλληνες, για όλες τις απόδημες Ελληνίδες. Ως Δωδεκανήσια Βουλευτής είχα μιλήσει εκείνον τον Δεκέμβριο στην Ολομέλεια για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο που ήταν και μία από τις βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις της Νέας Δημοκρατίας. Θέλω να τονίσω στο σημείο αυτό ότι για εμάς τους νησιώτες η ψήφος των αποδήμων είναι πολύ σημαντική. Και είναι σημαντική, γιατί, όπως γνωρίζετε, οι Δωδεκανήσιοι είναι διεσπαρμένοι σε όλους τις ηπείρους αυτού του πλανήτη. Είναι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που ζουν και διαπρέπουν στο εξωτερικό σε πολλούς τομείς. Θα ήθελα εδώ να κάνω μία αναφορά, κύριε Πρόεδρε, στην Ομοσπονδία Αμερικής και Καναδά και σε όλες τις οργανώσεις των νησιών μας, της Πάτμου, της Λέρου, της Σύμης, της Νισύρου, της Ρόδου στη Βόρεια Αμερική, στις κοινότητες Δωδεκανήσιων στην Αυστραλία, την Ευρώπη και την Αφρική. Στους Καλύμνιους που εδώ και πολλά χρόνια βρίσκονται στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και μάλιστα, έχει εκλεγεί για δεύτερη φορά και Καλύμνιος Δήμαρχος στην περιοχή Τάρπον Σπρινγκς ο κ. Κρις Αλαχούζος. Επιτρέψτε μου μία ακόμη ιστορική αναφορά στη δωδεκανησιακή νεολαία Αμερικής, η οποία είχε καθοριστικό ρόλο στην ενημέρωση της Αμερικανικής Αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις τον Ιούλιο του 1946 στο Παρίσι για την παραχώρηση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα. Τα αναφέρω αυτά για να επισημάνω και να τονίσω ότι με τους απόδημους Έλληνες οι δεσμοί μας είναι δεσμοί αίματος, είναι οικογενειακοί δεσμοί, είναι εθνικοί δεσμοί και είναι χρέος μας να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, για να αποτελούν ένα ζωντανό κομμάτι του Ελληνισμού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να φάσκει και να αντιφάσκει, άλλα να λέει στους απόδημους στο εξωτερικό και άλλα να λέει εδώ στο εσωτερικό, θα ήθελα απλώς να επισημάνω το εξής. Και στη συζήτηση του νομοσχεδίου τον Δεκέμβριο του 2019, η Νέα Δημοκρατία και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για ένα σημαντικό βήμα, ένα σημαντικό βήμα, το οποίο απαίτησε, βέβαια, τη σύνθεση των απόψεων και ορισμένους συμβιβασμούς για να επιτευχθεί η ευρεία πλειοψηφία. Όμως, από τότε η θέση της Νέας Δημοκρατίας ήταν ότι το νομοσχέδιο θα μπορούσε να ήταν πολύ πιο τολμηρό και να διευκόλυνε ακόμη περισσότερο τους απόδημους Έλληνες, στο να ασκήσουν το δικαίωμά τους να ψηφίσουν χωρίς προϋποθέσεις. Για να γίνει αυτό και για να γίνει απρόσκοπτα, είναι απαραίτητο να αρθούν οι περιορισμοί που είχαν τεθεί στο ν.4648/2019. Αυτή την άρση έρχεται η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με Υπουργό τον κ. Βορίδη και έντιμα και ξεκάθαρα την κάνει πράξη με την τροποποίηση των άρθρων 2 και 4 του συγκεκριμένου νόμου. Και πρέπει να είναι ξεκάθαρη και η θέση μας σε πολιτικό επίπεδο. Η παράταξή μας είναι σαφής και ήταν σαφής και κατά το παρελθόν. Κανένας περιορισμός και ισότιμη εκτίμηση της ψήφου στο συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτή είναι η πράξη της ουσίας, αυτή είναι η πράξη της δημοκρατίας. Γιατί στον απόδημο Έλληνα που θέλει να ψηφίσει πρέπει να του δοθεί η δυνατότητα να το κάνει. Άλλωστε αυτό το ακούσαμε ξεκάθαρα και στις συνεδριάσεις της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης από τους ομογενείς μας, οι οποίοι θέλουν να αρθούν οι περιορισμοί και γενικά, να υπάρξει η μέγιστη δυνατή διευκόλυνση για την ψήφο τους. Γιατί όσοι αποφασίσουν να ψηφίσουν είναι δεδομένο ότι έχουν ενδιαφέρον για την πατρίδα μας, θέλουν να ακουστεί η φωνή τους και θέλουν σαφέστατα να εκφράσουν τη γνώμη τους για το ποια από τις πολιτικές παρατάξεις θέλουν να πάει τη χώρα μας μπροστά. Αυτή είναι η ξεκάθαρη θέση, χωρίς υποκρισία, με σεβασμό στη δημοκρατία και σε ένα εκλογικό σύστημα του οποίου ο βασικός ρόλος είναι να εξασφαλίζεται η εκπροσώπηση, αλλά και να εκλέγεται η κυβέρνηση, άρα να επιλέγεται κόμμα. Λυπάμαι που το λέω αυτό, αλλά είναι προφανές ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ η ψήφος των αποδήμων εκτιμά ότι θα δημιουργήσει ζήτημα. Είναι σαφές ότι στον ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλουν την ψήφο των αποδήμων. Ίσως γιατί γνωρίζουν ή πιστεύουν ότι οι απόδημοι Έλληνες πολιτικά και ιδεολογικά, δεν είναι κοντά στις απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ για σειρά θεμάτων. Και αυτό είναι που απασχολεί ουσιαστικά τους Βουλευτές του. Αντίθετα, στην εποχή που βρισκόμαστε, η μεγάλη, φιλελεύθερη δημοκρατική παράταξή μας θεωρεί την ψήφο των αποδήμων Ελλήνων σημαντική, ισότιμη και τούτο να μετρά στο εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτή είναι η ουσία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Καλά τα ρητορικά σχήματα, καλές οι λεκτικές ακροβασίες που κάνετε για να δικαιολογήσετε τη θέση σας, αλλά τα πράγματα είναι πολύ απλά. Είτε θέλετε να ψηφίζουν οι απόδημοι ή δεν θέλετε να ψηφίζουν οι απόδημοι. Οι παρούσες βελτιώσεις στα άρθρα του ν.4648/2019 είναι μια ακόμα σημαντική ευκαιρία. Τόσο ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και ο Υπουργός Μάκης Βορίδης στην επιτροπή σάς κάλεσαν να αποφασίσετε με ειλικρίνεια επί της ουσίας της ψήφου των αποδήμων και από εκεί και πέρα, μπορούν να συμφωνηθούν και οι τεχνικές λεπτομέρειες. Πιστεύω ότι οφείλουμε στους απόδημους Έλληνες την παροχή των δυνατοτήτων για να ψηφίζουν. Η αγάπη τους για την Ελλάδα, για την πατρίδα, είναι δεδομένη. Η δυναμική τους είναι σημαντική ειδικά σε ένα πλαίσιο διεθνών σχέσεων που κάθε ικμάδα δύναμης του Ελληνισμού είναι απαραίτητη. Πιστεύω ότι ειδικά η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει μια σημαντική ευκαιρία να αποδείξει ότι είναι κοντά στους απόδημους, είναι κοντά στον Ελληνισμό της Διασποράς και να στηρίξει και αυτή τις προτεινόμενες αλλαγές. Είναι μια ευκαιρία για να δείξουμε σε όλον τον κόσμο τη συνοχή μας, την εθνική μας ομοψυχία και την αποφασιστικότητά μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Ιατρίδη. Τώρα τον λόγο έχει ο κ. Λιούτας Αθανάσιος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2019 η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με πρωτοβουλία της προχώρησε και έκανε πράξη ένα ζητούμενο το οποίο εκκρεμούσε για πολλές δεκαετίες. Προχωρήσαμε νομοθετικά και ρυθμίσαμε τη διαδικασία συμμετοχής στις εκλογές των Ελλήνων της Διασποράς οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της επικράτειας, αλλά την ημέρα της εκλογής βρίσκονται στο εξωτερικό. Ο διακηρυγμένος στόχος μας ήταν και είναι να διευκολύνεται η ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού. Σήμερα, λοιπόν, κάνουμε ένα βήμα παραπάνω και αίρουμε τα γραφειοκρατικά εμπόδια και αναχώματα τα οποία αποθάρρυναν και απομάκρυναν τους συμπατριώτες μας που κατοικούν στο εξωτερικό από την εκλογική διαδικασία. Η διαδικασία πλέον γίνεται πολύ απλή. Η άρση των εμποδίων που συζητούμε σήμερα με το παρόν νομοσχέδιο αποδεικνύει τον μέγιστο βαθμό στον οποίο ανταποκρινόμαστε ως Κυβέρνηση απέναντι σε ένα δίκαιο και βαθιά δημοκρατικό αίτημα της Διασποράς μας. Τόσο η συνεχής στήριξη των Ελλήνων στο εσωτερικό όσο και η διαρκής στήριξη των Ελλήνων στο εξωτερικό, όπου κι αν κατοικούν, αποτελεί ένα μείζον εθνικό μας χρέος. Με βάση αυτό κινούμαστε και με βάση αυτό νομοθετούμε. Η ενότητα όλων των Ελλήνων αποτελεί όχημα για την ενδυνάμωση του έθνους. Οι γέφυρες με την πατρίδα πρέπει να είναι στέρεες και δυνατές και κανένα γραφειοκρατικό εμπόδιο να μη στέκεται ανάχωμα σε βάρος των ισχυρών δεσμών μας και σε βάρος της συνεχούς ανάγκης για την ενδυνάμωσή τους. Κυρίες και κύριοι, η Ελλάδα είναι μια χώρα με μεγάλη Διασπορά. Ένα σημαντικό κομμάτι της, ένα σημαντικό κομμάτι του έθνους μας βρίσκεται εκτός συνόρων. Γνωρίζουμε όλοι ότι υπήρξαν στιγμές στην ιστορία μας που οι Έλληνες συμπατριώτες μας μη μπορώντας να ζήσουν και να βιοποριστούν στην πατρίδα, έπαιρναν τη δύσκολη απόφαση της αναζήτησης μιας νέας ζωής, μιας καλύτερης ζωής στο εξωτερικό. Εγώ προσωπικά προέρχομαι από έναν τόπο, από τον Νομό Τρικάλων, όπου γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά αυτές τις στιγμές, στιγμές που σαν βιώματα εξιστορούνται σ' εμάς από όσους αναγκάστηκαν να φύγουν, από γνωστούς, φίλους και συγγενείς, στιγμές που περιγράφεται η δύσκολη στιγμή που οι συμπατριώτες μας αποχωρίζονταν την οικογένειά τους ,ώστε να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό, αλλά και να βοηθήσουν την οικογένεια που έμενε πίσω. Στον τόπο μου, εδώ στα Τρίκαλα, σε όλη την έκταση των κοινοτήτων και χωριών της πανέμορφης υπαίθρου μας, η μετανάστευση αποτελούσε και αποτέλεσε ιστορικά ένα εισιτήριο για μια καλύτερη και πιο άνετη ζωή. Γνωρίζω τη βαθιά αγάπη των Ελλήνων της Διασποράς για τον τόπο μας και για τη χώρα μας συνολικά. Γνωρίζω την έγνοια τους και τον καημό τους για μια καλύτερη πατρίδα. Ξέρω πάρα πολύ καλά τη μεγάλη τους προσφορά προς τον τόπο και προς τις οικογένειές τους. Γνωρίζω ότι είναι άνθρωποι της προκοπής, της εργασίας, οι οποίοι έχουν πάντα την πατρίδα όλων μας πολύ ψηλά και πάντα μέσα στην καρδιά τους. Ήταν εκείνοι οι οποίοι, παίρνοντας τη δύσκολη και οδυνηρή απόφαση να αφήσουν πίσω την πατρίδα, ουσιαστικά έσωζαν την οικογένειά τους, στηρίζοντάς την σε πολύ δύσκολα χρόνια. Πόσα πολλά Ελληνόπουλα μαζί με τους γονείς τους δεν βρέθηκαν όλα αυτά τα χρόνια στο εξωτερικό, βιώνοντας τις δύσκολες συνθήκες της μετανάστευσης και τελικά τα κατάφεραν; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, κοιτώντας στα μάτια τους Έλληνες της Διασποράς και γνωρίζοντας τη βαθιά τους ανάγκη να συμμετέχουν στα πράγματα στη χώρα μας, να μην είναι δηλαδή ξεκομμένοι και θεσμικά μακριά από αυτήν, προχώρησε και προχωρά προς την διευκόλυνση για εκείνους της διαδικασίας της ψήφου. Δεν θα υποχρεώνονται πλέον να ταξιδέψουν στην πατρίδα τους για να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, ταξίδι που πολλές φορές μεταφραζόταν για πάρα πολλούς σε ένα υπέρογκο έξοδο. Η πατρίδα πλέον τους συναντά στη χώρα του εξωτερικού, στη χώρα όπου ζουν και εργάζονται. Μέσα από τις αλλαγές που εισάγονται, η διαδικασία θα είναι απλή, γεγονός που μεταφράζεται στην ανάγκη να μην υπάρχουν εμπόδια και καθυστερήσεις στον δρόμο των Ελλήνων του εξωτερικού που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους προς την κάλπη. Θέλουμε και πετύχουμε η διαδικασία να είναι εύκολη, προσβάσιμη και όχι αποθαρρυντική. Πρόκειται για μία στιγμή, κυρίες και κύριοι, η οποία είναι βαθιά πολιτική και ταυτόχρονα βαθιά πατριωτική. Με το παρόν νομοσχέδιο, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη συνεχίζει να ρίχνει και να χτίζει γέφυρες, οι οποίες ενδυναμώνουν τις άρρηκτες σχέσεις της Ελλάδας με τους Έλληνες του εξωτερικού. Ο απόδημος ελληνισμός βλέπει με ανακούφιση το διαχρονικό του αίτημα να υλοποιείται αποφασιστικά από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και προσωπικά από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό μας. Στην ακρόαση των εκπροσώπων της Ομογένειας, στη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή για το νομοσχέδιο αυτό, ακούσαμε όλοι τη μεγάλη ανάγκη των Ελλήνων της Διασποράς να συμμετέχουν και να συμμετέχουν εύκολα στις εκλογικές διαδικασίες της πατρίδας μας. Η πατρίδα, μέσω του νομοσχεδίου αυτού που συζητούμε αποδεικνύει ότι είναι έμπρακτα δίπλα τους. Τους ακούει και τους σέβεται. Η ψήφος του απόδημου ελληνισμού, η ψήφος των αποδήμων Ελλήνων από τον τόπο της κατοικίας τους ήταν ζητούμενο εδώ και δεκαετίες, ώστε και οι Έλληνες του εξωτερικού να καθίστανται ενεργοί πολίτες και να δίνουν το «παρών» στην εκλογική διαδικασία της χώρας μας, η οποία αποτελεί και την πεμπτουσία της δημοκρατίας. Με τις αποφάσεις μας επιτρέπεται πλέον στους Έλληνες της Διασποράς από τον τόπο που διαμένουν να εκφράζουν μέσω της ψήφου το πολιτικό ενδιαφέρον για την πατρίδα μας, για τη δική τους πατρίδα, το πολιτικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα το οποίο χαρακτηρίζει κάθε Έλληνα, όπου και αν βρίσκεται, όπου και κατοικεί, όσο μακριά και αν βρίσκεται από τη μητέρα πατρίδα. Κυρίες και κύριοι, κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι φέτος που ολοκληρώνονται διακόσια χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, σήμερα που φαίνεται να βγαίνουμε μέσω του εμβολιασμού και της πειθάρχησής μας στα μέτρα προστασίας από τη στενωπό της πανδημίας, σήμερα που με θάρρος, αποφασιστικότητα και στρατηγική οδηγούμε την Ελλάδα και τους Έλληνες στην εποχή της παραγωγής, της εργασίας και της ευημερίας, βασικός μας στόχος πρέπει να είναι και η ενότητα του έθνους. Στόχοι μας είναι η ομοψυχία και η συστράτευση όλων των Ελλήνων στον μεγάλο αγώνα για μια καλύτερη ζωή για όλους. Και προϋπόθεση γι' αυτό, για την πρόοδο της χώρας, είναι η ενότητα του έθνους. Όλοι θέλουμε να συμβάλουμε σε αυτό και όλοι πρέπει να συμβάλουμε. Η πατρίδα μας είναι πατρίδα όλων των Ελλήνων. Οι Έλληνες στο εσωτερικό, όλοι εμείς, και ο απόδημος ελληνισμός είμαστε ένα και ως ένα θα συνεχίσουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Γιάννης Καλλιάνος.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση αναφορικά με την άρση των περιορισμών για την ψήφο των αποδήμων που διεξάγεται εδώ στη Βουλή των Ελλήνων, στον κορυφαίο δηλαδή δημοκρατικό θεσμό, μέσω του οποίου αντιπροσωπεύεται το έθνος, δηλαδή ο λαός, είναι μια συζήτηση που ξεδιπλώνει με τρόπο αποκαλυπτικό το πώς αντιλαμβάνεται το κάθε κόμμα και η κάθε παράταξη την έννοια του έθνους, του λαού, αλλά και συνολικά του Ελληνισμού. Για εμάς στη Νέα Δημοκρατία είναι απολύτως ξεκάθαρο από την ιδρυτική μας διακήρυξη ότι έθνος και λαός είναι έννοιες σχεδόν ταυτόσημες, προσδίδοντας παράλληλα στον Ελληνισμό το στοιχείο της οικουμενικότητας η οποία και διαχρονικά το χαρακτηρίζει. Από την άλλη πλευρά, νομίζω ότι γίνεται απολύτως σαφές και ευδιάκριτο ποιες πολιτικές δυνάμεις και παρατάξεις βλέπουν τον λαό ως κάτι εντελώς ξένο και αποκομμένο από το έθνος και θέλουν τον Ελληνισμό περιχαρακωμένο και ασφυκτικά περιορισμένο, απαξιώνοντας τον οικουμενικό του χαρακτήρα αλλά και το αποτύπωμά του. Ορισμένα, μάλιστα, επιχειρήματα που ακούστηκαν σε αυτήν εδώ την Αίθουσα αλλά και κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου στην επιτροπή είναι στην ουσία τους διχαστικά και νομίζω κάπως απαξιωτικά για τους Έλληνες της Διασποράς, τους οποίους στα δύσκολα πάντοτε καλούμε να είναι δίπλα μας και μας στηρίζουν, στηρίζουν τη μητέρα πατρίδα και το έχουν αποδείξει εμπράκτως όλα αυτά τα χρόνια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, έχω την εντύπωση ότι προσπαθείτε να τοποθετηθείτε σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα με επιχειρήματα τα οποία μας πάνε πίσω, πάρα πολύ πίσω, για την ακρίβεια μας πάνε εκατόν εβδομήντα επτά χρόνια πίσω, περίπου στην Εθνοσυνέλευση του 1844 και τον διχασμό μεταξύ αυτοχθόνων και ετεροχθόνων. Δεν πρέπει και δεν σας τιμά να αντιμετωπίζετε τους απόδημους ως «νεήλυδες». Γκουγκλάρετέ το λίγο, μπείτε στο ίντερνετ να καταλάβετε ποιοι ήταν αυτοί, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι αποκαλούσαν απαξιωτικά τους ετερόχθονες την εποχή εκείνη, αποστερώντας τους το δικαίωμα να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση του μέλλοντος της πατρίδας. Δεν τιμάτε έτσι ούτε την ιστορία ούτε την πολιτική διαδρομή του χώρου τον οποίον εκπροσωπείτε. Θυμίζω ότι το 1975 στην Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή, όταν για πρώτη φορά τέθηκε το ζήτημα το θέμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού με πρωτοβουλία και τότε της παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, τα κόμματα της Αριστεράς είχαν μια πολύ πιο θετική προσέγγιση στο θέμα. Τι άλλαξε από τότε, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Αυτό νομίζω θα πρέπει να το απαντήσετε οι ίδιοι, όχι σε μας, αλλά στους ψηφοφόρους σας και στους απόδημους Έλληνες. Έχω την αίσθηση, όμως, ότι προσπαθείτε να αιτιολογήσετε τη σημερινή σας στάση, αποπροσανατολίζοντας τη συζήτηση με επιχειρήματα που το μόνο που καταφέρνουν είναι να απαξιώνουν τους Έλληνες του εξωτερικού, για ένα θέμα μάλιστα που οι ίδιοι με τις δηλώσεις σας ξανανοίξατε στη δημόσια συζήτηση. Ακούστηκε πολλές φορές και θα το πω και εγώ και ας μου επιτραπεί η έκφραση. Δεν συνηθίζω να εκφράζομαι έτσι, αλλά είναι κάπως πολιτικά αναξιοπρεπές ή αγγίζει και τα όρια της γελοιότητας η κ. Τζάκρη, που δεν είναι μια τυχαία Βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είναι η αρμόδια τομεάρχης σας και όχι ένα απλό στέλεχός σας, το ότι άνοιξε τότε τη συζήτηση, δηλώνοντας σε συνέντευξή της στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ» ότι οι περιορισμοί στην ψήφο των αποδήμων είναι άδικοι και υποτιμητικοί, ενώ υπερθεμάτισε λέγοντας ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ επανέλθει στη διακυβέρνηση, θα τους καταργήσει. Και τώρα βγαίνετε - αυτό λέω ότι είναι πολιτικά αναξιοπρεπές ή αγγίζει τα όρια της γελοιότητας, της πολιτικής γελοιότητας - αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, και λέτε ότι τελικά δεν μπορείτε να υπερψηφίσετε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, διότι «ναι μεν, αλλά» και προσπαθείτε να βάλετε κάποιους άλλους περιορισμούς και τα λοιπά. Εμένα τουλάχιστον ως νέο άνθρωπο αυτό με θλίβει να το βλέπω μέσα στη Βουλή. Γιατί, λοιπόν, εγκαλείτε τώρα την Κυβέρνηση; Εμείς από την πρώτη στιγμή έχουμε πει ξεκάθαρα ότι είμαστε κατά των περιορισμών. Οι περιορισμοί που μπήκαν αποτελούσαν μέρος του συμβιβασμού και όχι τη δική μας αυτούσια θέση. Αφού, λοιπόν και εσείς τώρα λέτε ότι δεν θέλετε περιορισμούς, δεν έχετε παρά να υπερψηφίσετε την άρση τους. Αυτή θα ήταν μια τίμια πολιτική θέση από εσάς, αν νομίζατε ότι εμπράκτως στέκεστε δίπλα στους Έλληνες του εξωτερικού. Αυτό που δεν λέτε, όμως, ευθέως είναι ότι δεν επιθυμείτε η ψήφος των αποδήμων Ελλήνων που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους να προσμετράται στο τελικό αποτέλεσμα. Αυτό που λέτε στη ουσία είναι ότι δεν επιθυμείτε να συμμετέχουν στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος. Αυτό που ζητάτε είναι η ψήφος δύο ταχυτήτων και πολίτες δύο κατηγοριών. Άραγε, πόσο ρατσιστικό μπορεί να είναι αυτό, όταν εσείς λέτε ότι είσαστε κατά του ρατσισμού; Απόλυτα ρατσιστικό για τους ίδιους τους Έλληνες πολίτες, για τους ίδιους τους πολίτες οι οποίοι έφυγαν για το εξωτερικό. Και σε αυτό δεν πρόκειται, βεβαίως, να σας ακολουθήσουμε. Και με το ΚΚΕ διαφωνούμε πλήρως με την πρόταση που καταθέτει, όμως, είναι πλήρως κατανοητές οι θέσεις του. Θέλει περιορισμούς, πράγμα με το οποίο διαφωνούμε φυσικά, όμως, δεν θέτει ζήτημα να μην προσμετράται η ψήφος στο τελικό αποτέλεσμα. Εσείς, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας, λέγοντας ότι δεν θέλετε περιορισμούς, ενώ την ίδια στιγμή ζητάτε να μην έχουν ισότιμη ψήφο. Είναι πολλές, όμως, οι αντιφάσεις στις οποίες έχετε πέσει. Ακούσαμε ορισμένους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να λένε ότι η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί δήθεν να αλλοιώσει το αποτέλεσμα των εκλογών υπέρ της με το νομοθέτημα αυτό. Χρησιμοποιείτε τη λέξη «αλλοίωση». Από την άλλη, λέτε ότι εμπαίζουμε τους απόδημους και θα μας τιμωρήσουν για τη στάση μας αυτή, ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ, λέτε εσείς. Τελικά, τι από τα δύο ισχύει; Πρέπει να αποφασίσετε. Αλλά να λέτε ότι θα αλλοιωθεί το εκλογικό αποτέλεσμα επειδή θα ψηφίσουν οι Έλληνες του εξωτερικού; Μα, είναι δυνατόν να ακούγονται τέτοιες απόψεις ακραίες και ρατσιστικές; Θα αλλοιώσουν οι ίδιοι οι Έλληνες την Ελλάδα; Αν είναι ποτέ δυνατόν, σας παρακαλώ πάρα πολύ! Στα σοβαρά, όμως τώρα , ακόμα πιο σοβαρά, αυτό που σίγουρα ισχύει και δεν μπορείτε να το κρύψετε είναι η φοβικότητα την οποία δείχνετε απέναντι στους Έλληνες του εξωτερικού. Φοβάστε ότι δεν μπορείτε να απευθυνθείτε σε ανθρώπους που γνωρίζουν πώς λειτουργεί ο υπόλοιπος κόσμος. Βάζετε εμπόδια στο να αγκαλιάσουμε τις Ελληνίδες και τους Έλληνες που έφυγαν στο εξωτερικό, ενώ θέτετε ταξικά κριτήρια υπέρ των εύπορων, στερώντας τους ουσιαστικά το δικαίωμα να ψηφίζουν από τον τόπο διαμονής τους. Πιο πολύ, όμως, δείχνετε φοβικότητα απέναντι στην οικουμενική διάσταση του ίδιου του Ελληνισμού και αυτό είναι εξαιρετικά θλιβερό. Εμείς δεν θα συναινέσουμε στη δική σας μειωτική εκδοχή της Ελλάδας. Η ψήφιση του εν λόγω νομοσχεδίου είναι ψήφος στον οικουμενικό Ελληνισμό. Γι' αυτό και είμαι εξαιρετικά υπερήφανος που το υπερψηφίζω. Κύριε Βορίδη, αγαπητέ συνάδελφε, αγαπητέ Υπουργέ, συγχαρητήρια για το έργο σας! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Καλλιάνο. Τελευταίος ομιλητής είναι ο κ. Μάνος Κόνσολας. Ορίστε, κύριε Κόνσολα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω από την αρχή να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου στον Υπουργό Εσωτερικών κ. Βορίδη, γιατί άλλη μια φορά, εξαιρετικά επίκαιρος στις ανάγκες των καιρών, καταθέτει ένα νομοσχέδιο που προσδοκούμε σύσσωμη η Εθνική Αντιπροσωπεία να υποστηρίξει κάτι το οποίο μερικά από τα στελέχη της το έχουν εκφράσει δημόσια. Και θέλω να ευχηθώ και στον κ. Βλάση καλή δύναμη, γιατί αν ευοδωθεί αυτή η προσπάθεια, έχουμε πολύ δρόμο ακόμα να συνεχίσει το εξαιρετικό έργο στους απόδημους που είναι η ίδια η Ελλάδα, ένα κομμάτι του Ελληνισμού πολύ μεγάλο, με το οποίο νομίζω ότι μπορούμε να ενώσουμε δυνάμεις επ' ωφελεία του έθνους και της χώρας. Η άρνηση του δικαιώματος, κύριε Πρόεδρε, της ψήφου στους απόδημους Έλληνες συνιστά άρνηση του οικουμενικού χαρακτήρα του Ελληνισμού. Η οικουμενικότητα του Ελληνισμού είναι πολύ πιο σημαντική ως μέγεθος, έννοια και σημασία από τα φοβικά σύνδρομα που αναπτύσσουν κάποιοι απέναντι στην ιδέα να αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου οι απόδημοι Έλληνες. Η χώρα μας μέχρι πριν από δύο χρόνια ήταν από τις τελευταίες που αρνούνταν το δικαίωμα στους Έλληνες του εξωτερικού να ασκήσουν το εκλογικό δικαίωμα. Η Κυβέρνηση διαμόρφωσε ένα πλαίσιο σύγκλισης, έκανε υποχωρήσεις για να θεσμοθετηθεί, έστω και αργά, έστω και με περιορισμούς, αυτό το αυτονόητο δικαίωμα για τους πολίτες του κόσμου. Έτσι, προέκυψε και η ψήφιση του σχετικού νόμου που συνδέει την άσκηση του δικαιώματος ψήφου για τους Έλληνες του εξωτερικού με προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, ο εκλογέας θα πρέπει να έχει αποδεδειγμένη παρουσία στην Ελλάδα δύο έτη την τελευταία τριακονταπενταετία και να υποβάλει φορολογική δήλωση στις ελληνικές αρχές. Οι περιορισμοί αυτοί τέθηκαν ως όρος από την πλευρά, βεβαίως, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ , προκειμένου να ψηφιστεί το νομοσχέδιο, γιατί διαφορετικά δεν θα είχαν δικαίωμα ψήφου, έστω και αυτοί οι Έλληνες του εξωτερικού που πληρούν αυτά τα κριτήρια. Θέλω να σας μεταφέρω την εμπειρία μου, κύριε Πρόεδρε, από τη συμμετοχή μου στην Επιτροπή Αποδήμου Ελληνισμού, εκεί μαρτυρίες και συναδέλφων από όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου, αλλά και από συμπολίτες μας, από πατριώτες μας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για την ανάγκη αυτή. Τώρα, λοιπόν, είναι μια ευκαιρία και είναι μια ευκαιρία, γιατί ακόμα και οι φωνές της Αντιπολίτευσης είναι σε αυτή την κατεύθυνση και σε αυτή την πλευρά. Επιτρέψτε μου να καταχραστώ τη δυνατότητα που μου δίνει η σημερινή συζήτηση και να αναφέρω ξανά την τοποθέτηση της πρώην Υπουργού και της συναδέλφου κ. Τζάκρη, ως αρμόδια μάλιστα τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ, όταν στις αρχές Απριλίου τάχθηκε υπέρ της ψήφου των αποδήμων χωρίς όρους και περιορισμούς σε συνέντευξή της στην ομογενειακή εφημερίδα «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ». Είναι μια αναφορά η οποία δίνει την αφορμή και συνάδελφοι από την Αντιπολίτευση να ξεπεράσουν τα στεγανά και να προχωρήσουν μπροστά. Μάλιστα, αυτή η πλήρης ανατροπή της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια ένδειξη του τι συμβαίνει πραγματικά στην ελληνική κοινωνία. Μία φορά ακόμα επιβεβαιώθηκε, ωστόσο, η ανακολουθία και η κρίση ταυτότητας που χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε δηλαδή, πριν από δύο χρόνια την ψήφιζε και τώρα μάλλον δεν έχουν αφουγκραστεί κάποιοι αυτή την ανάγκη. Προφανώς, στο κλίμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όπως προκύπτει από τη μετέπειτα στάση τους, δεν το εννοούσαν. Δεν περίμεναν την άμεση νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης που δεν έχει στόχο, βέβαια, να τους εκθέσει πολιτικά και να τους καταστήσει ανακόλουθους; Ο στόχος ήταν να υπάρξει ευρεία πολιτική συναίνεση - το είπε ο Υπουργός, το είπε ο εισηγητής μας, το είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος - και συνεννόηση προκειμένου το νομοσχέδιο να υπερψηφιστεί από τα 2/3 των Βουλευτών, για να κατοχυρωθεί το εκλογικό δικαίωμα των Ελλήνων του εξωτερικού χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Μάλιστα, ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Βορίδης κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην επιτροπή προχώρησε σε μία ακόμα κίνηση συνεννόησης και φαίνεται και η πρόθεσή του και η θέλησή του για συζήτηση χωρίς προσχήματα και χωρίς σκοπιμότητα. Τέθηκε, λοιπόν, από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ η πρόταση για να δημιουργηθούν εκλογικές περιφέρειες που θα αντιπροσωπεύουν περιοχές της Ομογένειας και στις οποίες μπορούν να εκλέγονται και ομογενείς Βουλευτές. Ο Υπουργός Εσωτερικών επιβεβαίωσε για μία ακόμη φορά την πρόθεση της Κυβέρνησης να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή συνεννόηση και συναίνεση. Δήλωσε στην επιτροπή έτοιμος να προχωρήσει στην υιοθέτηση αυτής της πρότασης και να υπάρξει συνεργασία και συνεννόηση για την υλοποίηση αυτής της πρότασης. Δέχθηκε να συναποφασίσουμε τα όρια των εκλογικών περιφερειών, αλλά και τον αριθμό των ομογενών Βουλευτών που θα εκλέγονται σε αυτές. Έθεσε μία και μοναδική προϋπόθεση που στηρίζεται στην αρχή της δημοκρατίας, στην αρχή της ισότητας ψήφου. Ποια ήταν αυτή; Να προσμετράται στο εκλογικό αποτέλεσμα η ψήφος των ομογενών, δηλαδή το αυτονόητο που όλος ο κόσμος, όλοι οι πολίτες του κόσμου, υιοθετούν ως πρακτική και υπάρχει και αντανάκλαση στο αποτέλεσμα. Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται την εφαρμογή της ισότητας της ψήφου. Αντιλαμβάνεστε, κύριε Πρόεδρε, ότι οι Έλληνες ομογενείς φαίνεται πως εισπράττουν ότι είναι πολίτες που δεν έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα ως ψηφοφόροι, έχουν μειωμένη ισχύ και χαρακτηριστικά; Δεν είναι δυνατόν να αφήσουμε αυτό να εννοηθεί σήμερα που συζητάμε στη Βουλή! Αυτή τη στιγμή, τρία κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου έχουν πάρει ξεκάθαρη και κρυστάλλινη θέση και τάσσονται υπέρ του δικαιώματος παροχής ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού. Η θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι πάγια και σταθερή. Το ίδιο και του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης συνολικά. Δικαίωμα εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους του εξωτερικού πρέπει να έχουν όσοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, χωρίς κανέναν άλλο περιορισμό. Υπάρχει ήδη μία ισχυρή κοινοβουλευτική Πλειοψηφία εκατόν ενενήντα Βουλευτών από τρία κόμματα που έχει ταχθεί υπέρ της ψήφισης του νομοσχεδίου. Αποτελεί συνευθύνη και των άλλων κομμάτων η διεύρυνση αυτής της πλειοψηφίας. Είμαστε συνυπεύθυνοι όλοι και είναι συνευθύνη και των άλλων συναδέλφων στα άλλα κόμματα που μέχρι τώρα δεν έχουν ξεκαθαρίσει τη θέση τους. Μέσα από τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων του ΚΚΕ και του ΜέΡΑ25 διαβλέπω ότι υπάρχουν περιθώρια να διευρυνθεί αυτή η πλειοψηφία. Αποδεικνύεται από τη διάθεση συνεννόησης που επέδειξε έμπρακτα ο Υπουργός Εσωτερικών. Επιτρέψτε μου προς επίρρωση αυτών που συζητάμε, να αναφερθώ στο παράδειγμα της Ιταλίας, όπου οι Ιταλοί που ζουν μόνιμα στο εξωτερικό ή βρίσκονται εκτός Ιταλίας για λόγους υγείας ή εργασίας ή σπουδών, έχουν δικαίωμα ψήφου και εκπροσωπούνται με προκαθορισμένο αριθμό εδρών. Συγκεκριμένα, οι απόδημοι Ιταλοί εκλέγουν δώδεκα Βουλευτές σε σύνολο εξακοσίων τριάντα και έξι Γερουσιαστές σε σύνολο τριακοσίων είκοσι ενός. Η εμμονή, λοιπόν, του ΣΥΡΙΖΑ να απαιτεί να μην προσμετράται η ψήφος αυτών των ανθρώπων στο εκλογικό αποτέλεσμα συνιστά παραβίαση της αρχής της ισότητας της ψήφου και αυτή τη στιγμή είμαστε όλοι υπόλογοι απέναντι στους Έλληνες της Διασποράς και θα κριθούμε από τη στάση μας. Η πολιτεία οφείλει να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις, να αθροίσει όλες τις δυνάμεις του Ελληνισμού για να αποδώσει σε όλους τους Έλληνες το δικαίωμα της ψήφου, με δημοκρατικούς όρους και κανόνες, με όρους ισονομίας της ψήφου, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για την ιδιαίτερη πατρίδα μου, τα Δωδεκάνησα, που στην οικουμένη υπάρχουν παντού Δωδεκανήσιοι. Και πάλι εκφράζω τη χαρά μου και τα συγχαρητήρια στον Υπουργό Εσωτερικών και να συνεχίσει με την ίδια ισχυρή θέληση προκειμένου να προχωρήσουμε αυτή την πολύ σημαντική μεταρρύθμιση. Εύχομαι και στον Υπουργό αρμόδιο για τον απόδημο ελληνισμό να συνεχίσει αυτή την πορεία. Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Κόνσολα. Στο σημείο αυτό ολοκληρώθηκε ο κύκλος των ομιλητών. Υπάρχει κάποιος από τους εισηγητές που θέλει να πάρει τον λόγο για τον υπόλοιπο χρόνο, αθροιζόμενο στις παρεμβάσεις που κάνατε, για να τελειώσουμε όσο μπορούμε το συντομότερο;
Κύριε Πρόεδρε, εγώ θα ήθελα τον λόγο.
Θα δώσω τον λόγο σε όλους από τρία λεπτά. Ορίστε, κυρία Μπακαδήμα, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ΜέΡΑ25 είχε, έχει και θα έχει από την αρχή μία ξεκάθαρη θέση επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Θα πρέπει να ψηφίζουν όλοι οι Έλληνες από τον τόπο κατοικίας τους, θα πρέπει η ψήφος τους να προσμετράται γιατί δεν έχει νόημα να συζητήσουμε για ψήφο αποδήμων αν συνεχίζουμε να τους θεωρούμε πολίτες δεύτερης κατηγορίας, αλλά θα πρέπει να δημιουργηθούν εκλογικές περιφέρειες εξωτερικού. Έχει ήδη αναπτυχθεί η θέση μας και δεν θα την επαναλάβω. Θα κλείσω - δεν θα χρησιμοποιήσω καν όλο τον χρόνο - λέγοντας πως σήμερα θα μπορούσε πραγματικά να είναι μία εξαιρετική ευκαιρία να δείξουμε στους Έλληνες και εντός και εκτός εξωτερικού ότι σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα μπορούμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, να δώσουμε στους απόδημους το δικαίωμα να ψηφίζουν, αλλά και να ψηφίζονται. Πραγματικά, θα περίμενα, ξέρετε, κύριε Υπουργέ, σήμερα να πείτε ότι σταματάτε τη συζήτηση. Και θα το περίμενα για έναν απλό λόγο. Κατ' αρχάς είναι πάγια θέση σας - αυτό λέτε ότι σας ενδιαφέρει - και λέτε ότι θέλετε να ψηφίζουν οι απόδημοι. Θα περίμενα όμως να το κάνετε και για έναν ακόμη λόγο, ώστε πλέον πραγματικά αν σήμερα λέγαμε ότι ξεκινάμε τη συζήτηση για τις εκλογικές περιφέρειες εξωτερικού, να φανεί ποιοι από τους εκπροσώπους των Ελλήνων θέλουν πραγματικά να έχουν το δικαίωμα οι απόδημοι να ψηφίζουν, ποιοι θέλουν τη συζήτηση για τις εκλογικές περιφέρειες του εξωτερικού - το ΜέΡΑ25 θέλει τις εκλογικές περιφέρειες εξωτερικού, καθώς είναι ο μόνος τρόπος να έχουν οι απόδημοι Έλληνες το δικαίωμα και του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι - ή ποιος προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό του. Αυτός δεν είναι άλλος από τον ΣΥΡΙΖΑ που φαίνεται ότι θέλει τη συζήτηση, αλλά όλα δείχνουν από τη μέχρι τώρα στάση του ότι πραγματικά τη φοβάται. Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς, όπως έχουμε πει εξαρχής, με δεδομένο ότι το νομοσχέδιό σας περιλαμβάνει μόνο το πρώτο σκέλος της πρότασής μας, δεν μπορούμε να σας δώσουμε λευκή επιταγή, γι' αυτό και θα εμμείνουμε στην αρχική μας στάση να καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο. Ελπίζω ότι έστω και τώρα στην ομιλία σας μπορεί να το σταματήσετε και πραγματικά να ξεκινήσουμε μία συζήτηση. Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ, κυρία Μπακαδήμα. Ο κ. Κωνσταντίνος Χήτας, ειδικός αγορητής από την Ελληνική Λύση, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι τα έχουμε πει όλα. Μου είναι πολύ δύσκολο να καταλάβω και δεν έχω καταλάβει ακόμα γιατί κάποιοι καταψηφίζουν. Έχω καταλάβει γιατί το ΚΚΕ καταψηφίζει. Πραγματικά το έχω καταλάβει. Συμμετείχα και ως αγορητής στην Αναθεώρηση του Συντάγματος. Το έχω καταλάβει. Τώρα δεν κατάλαβα γιατί το ΜέΡΑ25 δεν ψηφίζει. Πραγματικά δεν έχω καταλάβει. Δεν έχω καταλάβει. Επίσης, δεν έχω καταλάβει γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ψηφίζει. Αυτό, όμως, που έχω καταλάβει, κύριε Υπουργέ, για να κλείσουμε αυτή τη μαραθώνια συνεδρίαση χθες και σήμερα, είναι τα εξής και θα πούμε κάποιες αλήθειες. Αλήθεια πρώτη: Εδώ και δύο μέρες στην Ολομέλεια και τις προηγούμενες ημέρες στις επιτροπές συζητούσαμε ένα νομοσχέδιο της Ελληνικής Λύσης. Ξεκάθαρα! Η θέση μας ήταν κρυστάλλινη. Αυτό νομίζω, όσες πολιτικές διαφορές και να έχουμε μεταξύ μας τα κόμματα, θα πρέπει να μας το πιστώσετε. Ήμασταν ξεκάθαροι και το συζητούσαμε από τον Δεκέμβρη του 2019, ακόμα και τώρα που βρισκόμαστε εδώ. Όλοι οι Έλληνες απόδημοι έχουν δικαίωμα ψήφου. Τελεία! Όχι όλοι οι Έλληνες απόδημοι έχουν δικαίωμα ψήφου και αρχίζουμε «Αλλά…», αυτό, το ένα, το άλλο και τελικά παραμύθι φούρναρη και πολιτική. Ξεκάθαρα πράγματα! Το είχαμε πει, το υποστηρίξαμε, πασχίσαμε να σας βάλουμε μυαλό τότε, αλλά δεν τα καταφέραμε. Δείξαμε συναίνεση και υπερψηφίσαμε εκείνο το νομοσχέδιο και, φυσικά, με όλη μας την καρδιά ψηφίζουμε και αυτό για να στηρίξουμε τους Έλληνες ομογενείς μας σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Ήμασταν απόλυτοι. Ήμασταν ξεκάθαροι. Είναι επίσης ξεκάθαρο, κύριε Υπουργέ, ότι αποδείχτηκε ότι σε μας τα «πιστεύω» μας, οι αξίες μας, οι αρχές μας, οι πεποιθήσεις μας, είναι εκεί μπετό! Μπετοναρισμένα είναι αυτά. Δεν είναι αλά καρτ, σήμερα φυσάει βοριαδάκι, θα πάω από κει, αύριο έχει νοτιά, θα πάω από κει, οι συνθήκες επιβάλλουν και κοιτάζουν κάτι άλλο, θα κάνω κάτι άλλο. Είμαστε ξεκάθαροι. Δεύτερη αλήθεια. Λογικά το απολαύσατε να βλέπετε στο ταπί τον ΣΥΡΙΖΑ τόσες μέρες κάτω και εσείς να καπνίζετε το πούρο σας και να το απολαμβάνετε. Λογικά το απολαύσατε. Είναι μια αλήθεια. Να πούμε αλήθειες. Τους είχατε κάτω και τους χτυπούσατε, πολιτικά εννοώ πάντα. Είναι μια αλήθεια. Τι να πω; Να πω ότι δεν είναι; Ήταν μια πολιτική πανωλεθρία του ΣΥΡΙΖΑ αυτή, γιατί κανείς δεν έχει καταλάβει ακόμη τι κυνηγάτε. Τι κυνηγάτε; Τι θέλετε; Ποιος είναι ο στόχος; Να συγκεντρωθούμε λίγο, ποιος είναι ο στόχος; Δεν έχετε ξεκάθαρη άποψη και το αποδεικνύουν και τα άδεια έδρανα, κύριε Κατρούγκαλε. Ξέρετε πόσο σας σέβομαι και σας εκτιμώ σαν πολιτικό αντίπαλο, αλλά εγώ θα περίμενα εδώ να υπάρχει αεράμυνα, να σπρώχνει και να κρατάει άμυνα, όχι να είστε μόνος σας. Πού είναι οι συνεργάτες, πού είναι οι Βουλευτές, πού είναι όλοι αυτοί; Πού είναι; Κανείς. Τρεις του ΚΚΕ, ένας εσείς. Τρίτη αλήθεια, γιατί γελάτε, κύριε Βορίδη. Η αλήθεια είναι ότι ειδικεύεστε στις ανακυβιστήσεις και στις κωλοτούμπες. Αυτό είναι δικό σας προνόμιο, της Κυβέρνησής σας και της Νέας Δημοκρατίας, οι συνεχείς αναδιπλώσεις. Δεν θα ανοίξω πάλι το κουτί τώρα να πω τα κατορθώματά σας, «όχι Πρέσπες», «όχι κάνναβη». Όλα αυτά τα έχουμε πει. Εξαντλήθηκαν, κουράσαμε το πανελλήνιο. Αλλά τώρα και στους απόδημους, νέα κωλοτούμπα. Φωνάζαμε και τα λέγαμε, «ρε παιδιά, δεν γίνεται, να βάλουμε κάποιους περιορισμούς, κάποια φρένα, κάποια όρια», δεν γίνεται. Τώρα τους χρησιμοποιείτε ξεκάθαρα για τα ψηφαλάκια. Εν πάση περιπτώσει, το παραδεχτήκατε άλλωστε ότι το κάνετε. «Ακόμα και έτσι να το κάνουμε», λέτε, «εμείς κάνουμε αυτό τώρα». Μάλιστα. Τουλάχιστον είναι προς τιμήν σας ότι τους χρησιμοποιείτε για τα ψηφαλάκια. Και κλείνω με μια τέταρτη αλήθεια, κύριε Πρόεδρε, γιατί είναι και ο αρμόδιος Υπουργός και συζητήθηκε και σήμερα. Οι επιλογές σας - δεν αφορά στα πρόσωπα αυτό που θα πω, ξαναλέω, και πιστεύω ότι τα ελληνικά μου μπορεί να μην είναι πολύ καλά, αλλά είναι απλά και κατανοητά - μυρίζουν πολιτική καμαρίλα. Και πάω στο ΑΣΕΠ. Τι αλισβερίσι είναι αυτό που ανοίξατε με το ΠΑΣΟΚ ξαφνικά, τι αγάπη, τι έρωτας, τι ταξίδι στο παρελθόν! Μπήκατε στη μηχανή του χρόνου και ανακαλύψατε ξαφνικά ανθρώπους! Προσέξτε, εξαιρετικοί, μπορεί να είναι πάρα πολύ καλοί, αλλά δεν είναι κατάντια για τη Νέα Δημοκρατία να μην έχει άξιους και ικανούς, το μεγάλο σας κόμμα να κάνετε δύο επιλογές από τα έξι του ΑΣΕΠ; Δύο, ρε παιδί μου! Άντε η Ελληνική Λύση είναι μικρό κόμμα ακόμα, χρονικά. Πάρτε έναν από τον ΣΥΡΙΖΑ, πάρτε έναν από το ΚΚΕ, τόσα χρόνια κόμμα με προσφορά.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω. Άρα, λοιπόν, κύριε Βορίδη, βλέπετε ότι έχετε αλλάξει, έχετε μεταλλαχθεί. Δεν είστε ιός. Είστε η μετάλλαξη της Νέας Δημοκρατίας. Τώρα κάνετε κουμπαριές με το ΚΙΝΑΛ, να το κρατήσετε ζωντανό. Τα βλέπει ο κόσμος και κρίνει. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Γκιόκας Ιωάννης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Επιβεβαιώθηκε νομίζω περίτρανα ότι αυτές τις μέρες η συζήτηση προκλήθηκε από την Κυβέρνηση και τώρα και πριν λίγο καιρό στις επιτροπές για λόγους ψηφοθηρικούς, για λόγους επικοινωνιακούς και για να στηθεί ένας δικομματικός καβγάς, μια αντιπαράθεση στις πλάτες των αποδήμων. Γιατί το βασικό ερώτημα είναι τι άλλαξε από τον Δεκέμβρη του 2019 όταν ψηφίστηκε ο γνωστός νόμος για την ψήφο των αποδήμων με ευρύτατη πλειοψηφία, ο νόμος τον οποίον σήμερα καταγγέλλετε; Ένα πράγμα άλλαξε. Ο κοινοβουλευτικός συσχετισμός απ' ό,τι φαίνεται δεν άλλαξε. Κάτι άλλο δεν άλλαξε. Ένα πράγμα άλλαξε. Ήταν οι δηλώσεις της κ. Τζάκρη στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ» της Νέας Υόρκης, η οποία επιτέθηκε πάνω στη λογική των κριτηρίων που η ίδια και το κόμμα της ψήφισε. Και εσείς πήρατε την πάσα από την κ. Τζάκρη για να στήσετε αυτόν τον δικομματικό καβγά στις πλάτες των απόδημων. Και ποιοι ήρθατε εδώ για να το παίξετε φίλοι των αποδήμων; Εσείς τα κόμματα που ως κυβερνήσεις ευθύνεστε για τα προβλήματα αυτών των ανθρώπων από την εκπαίδευσή τους της οποίας μειώσατε τα κονδύλια 80% μέχρι άλλα ζητήματα και φυσικά ευθύνεστε για το μείζον που είναι η ίδια η μετανάστευση. Διώξατε εσείς, οι πολιτικές σας και το σύστημά σας, αυτούς τους ανθρώπους από τη χώρα. Πώς αλλιώς επιβεβαιώθηκε ο επικοινωνιακός χαρακτήρας αυτής της συζήτησης; Από τη συστηματική και απροκάλυπτη διαστρέβλωση στην οποία επιδόθηκαν πρωτίστως οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας - όχι όλοι - σε σχέση με τον ισχύοντα νόμο που και οι ίδιοι ψήφισαν. Αν άκουγες Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αυτές τις δύο μέρες να αναλύουν τον νόμο που ψήφισαν, θα έλεγες ότι είτε είναι παντελώς άσχετοι, δεν έχουν μυρωδιά - να χρησιμοποιήσω και μια λόγια έκφραση - από τον νόμο ή είναι συνειδητοί ψεύτες με αυτά που ακούσαμε δύο μέρες, όχι απ' όλους, επαναλαμβάνω: Από το ότι αφαιρείτε το δικαίωμα συμμετοχής σε εκλογικούς καταλόγους και το δικαίωμα ψήφου μέχρι και ότι το brain drain, αυτοί που έφυγαν τα τελευταία χρόνια από τη χώρα, δεν έχουν καμμία πρόσβαση, όταν ο νόμος με τις προβλέψεις του, ειδικά για τους κάτω από τριάντα, δεν επιβάλλει ιδιαίτερα κριτήρια για τη συμμετοχή στους εκλογικούς καταλόγους του εξωτερικού. Φυσικά σε αυτόν τον αποπροσανατολισμό συμμετείχαν και Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι χθες στοιχηθήκανε πίσω από τη δήλωση της κ. Τζάκρη και την αρχική θέση του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία βέβαια η κ. Τζάκρη τη μετέφερε κολοβή στις Ηνωμένες Πολιτείες, σήμερα το γύρισαν λίγο, γιατί αν άκουγες χθες τον κ. Ραγκούση και άκουγες και σήμερα τον κ. Ραγκούση, τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν δύο διαφορετικές τοποθετήσεις. Η χθεσινή τοποθέτηση ήταν η υπεράσπιση της αρχικής θέσης του ΣΥΡΙΖΑ περί ενιαίου ψηφοδελτίου και όταν είδαν ότι αυτή η θέση επειδή είναι διάτρητη δίνει πολλά επιχειρήματα στην αντίπαλη πλευρά το γύρισαν σήμερα και προσχώρησαν στη θέση - που την καταλαβαίνει ο ελληνικός λαός - των κριτηρίων που πρέπει να υπάρχουν για να ασκείται το εκλογικό δικαίωμα από τον τόπο κατοικίας. Ήταν δύο διαφορετικές τοποθετήσεις του κ. Ραγκούση η χθεσινή με τη σημερινή, όποιος τις είδε. Πάμε τώρα - και τελειώνω - στο βασικό επιχείρημα των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης. Διαμορφώνονται - λέει - με την ύπαρξη κριτηρίων δύο ταχυτήτων και δύο κατηγοριών πολίτες. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Με τη δική σας πρόταση διαμορφώνονται δύο ταχυτήτων και δύο κατηγοριών πολίτες: οι μεν πολίτες οι οποίοι έχουν δικαιώματα και έχουν υποχρεώσεις, όσον αφορά τη φορολογία, τον στρατό, άλλου είδους υποχρεώσεις, επειδή ζουν σε αυτή τη χώρα και υπάρχει και η κατηγορία των πολιτών οι οποίοι έχουν μόνο δικαιώματα αλλά δεν έχουν καμμία υποχρέωση και δεν υφίστανται ενδεχομένως και καμμία συνέπεια της όποιας πολιτικής επιλογής κάνουν. Αυτές είναι οι δύο ταχύτητες και οι δύο κατηγορίες πολιτών που διαμορφώνει η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, του Κινήματος Αλλαγής, της Ελληνικής Λύσης και του ΜέΡΑ25. Αυτό το καταλαβαίνει ο ελληνικός λαός και το ξέρετε ότι το καταλαβαίνει ο ελληνικός λαός. Το ξέρετε πολύ καλά ότι το καταλαβαίνει και γι' αυτόν τον λόγο καταφύγατε και στη διαστρέβλωση και στην αποσιώπηση, κρύβοντας ότι αυτό που προτείνουμε εμείς ισχύει σε πάρα πολλές χώρες και μάλιστα όσο μεγαλύτερη είναι η αποδημία, κύριε Κουμουτσάκο, τόσο πιο αυστηρά κριτήρια μπαίνουν, και σε ορισμένα αστεία επιχειρήματα τα οποία ακούσαμε αυτές τις μέρες. Τελειώνω σε δευτερόλεπτα με τα δύο ζητήματα που θίχτηκαν και δεν μπορούμε να τα αφήσουμε αναπάντητα: ΑΣΕΠ και εφοπλιστές. Προσέξτε, σε δύο ζητήματα στα οποία διαφωνείτε πώς έχετε και εκεί κοινή γραμμή, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία. Στο ζήτημα του ΑΣΕΠ, που βεβαίως υπήρχε αυτή η συμφωνία μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, στη συνταγματική αναθεώρηση ψηφίσατε μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ τα 4/5 για τη συγκρότηση των ανεξάρτητων αρχών να γίνουν 3/5. Και έρχεται εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ και παραπονιέται για αυτή τη συμφωνία, όταν και η δική του ψήφος άνοιξε τον δρόμο για να μπορεί να επιτευχθεί. Και στο ζήτημα φυσικά των εφοπλιστών, όταν πρότεινε το ΚΚΕ ότι πρέπει να καταργηθεί αυτό το «βρυκολακιασμένο» άρθρο 107 των προνομίων του Συντάγματος που κατοχυρώνει τα προνόμια των εφοπλιστών, εκεί πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Δημοκρατία και τους υπόλοιπους, το υπόλοιπο γκρουπ, απέρριψαν την πρόταση του ΚΚΕ. Αυτά για την ιστορία.
Ευχαριστώ, κύριε Γκιόκα. Τον λόγο έχει η κ. Ευαγγελία Λιακούλη, η ειδική αγορήτρια του Κινήματος Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Πολλά ειπώθηκαν αυτές τις μέρες, πολύ χρήσιμα εγώ θα πω, άλλα κοινότοπα, άλλα προβλέψιμα, άλλα ενδιαφέροντα, άλλα πρωτότυπα. Πάντως εμείς θα πούμε ότι όλα ήταν χρήσιμα. Όταν προσέρχεσαι σε ανοικτό δημόσιο διάλογο, ακόμη και τα αναμενόμενα είναι χρήσιμα. Κάποια όμως από αυτά ήταν πραγματικά αξιομνημόνευτα και κάποια άλλα ήταν και συγκλονιστικά. Κατ' αρχάς θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ - επειδή έγινε λόγος σήμερα, είναι φρέσκο πράγμα - σε ό,τι αφορά τις διαδικασίες του ΑΣΕΠ και το ΑΣΕΠ συνολικά. Είμαστε ο δημοκρατικός χώρος, ο προοδευτικός χώρος που εμπνεύστηκε και υλοποίησε τη συγκεκριμένη εφαρμογή νόμου και πλέον σύστημα αξιοκρατικό, το μόνο το οποίο στην Ελλάδα εξακολουθεί ακόμα και υπάρχει. Τρίζουν τα θεμέλιά του συχνά πυκνά. Δεν είναι τυχαίο. Σε κανέναν δεν αρέσει. Όμως επειδή αποτελεί το πραγματικό ανάχωμα προστασίας διαδικασιών και αμεροληψίας, χώρια η καλημέρα μας σε ό,τι αφορά το ΑΣΕΠ! Εμείς θα συνεχίζουμε να προασπίζουμε τον ρόλο της ρύθμισης αυτής που το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής ως συνεχιστής του πάντοτε θα περιφρουρεί. Τα άξια και ικανά στελέχη που υπάρχουν σε όλους τους πολιτικούς χώρους, κατά τη δική μας αντίληψη, πρέπει να προχωρούν ανεξάρτητα από τη σφραγίδα τους. Και ποιοι μιλάτε, εν πάση περιπτώσει; Ποιοι κουνάτε το δάχτυλο από εδώ και από εκεί, σε εμάς, στο ΠΑΣΟΚ και στο Κίνημα Αλλαγής; Εσείς, που κάνετε το στενό μαρκάρισμα και το φλερτ του αιώνα, όπως ονομάστηκε από μερίδα του Τύπου, για να πάρετε στελέχη μας εξαιτίας της κατάρτισής τους, εξαιτίας της πορείας τους, εξαιτίας της εμπειρίας τους, εξαιτίας του ιδεολογικού τους φορτίου και του DNA που σας λείπει για να σας κάνει ίδιους; Ένθεν και ένθεν λοιπόν ζητάτε τα στελέχη μας και θέλετε να τα πάρετε μέσα στους κόλπους των κομμάτων σας και αναρωτιέστε για ποιο λόγο μπορεί να υπάρχουν στελέχη της πρώτης γραμμής, άξια και ικανά να στελεχώσουν τις ανεξάρτητες αρχές; Φυσικά και υπάρχουν, γιατί αυτοί είμαστε. Αυτό είναι το DNA μας. Άκουσα σήμερα κάτι το οποίο μάλλον πάει να φύγει από τη συζήτηση, κύριε Υπουργέ. Περίμενα ότι θα το απαντούσατε αυτό. Επιφυλάσσομαι ότι θα απαντήσετε στο τέλος. Άκουσα τον κ. Βελόπουλο - και τέντωσα τα αυτιά μου, μήπως δεν άκουσα καλά - να λέει για τον εμβολιασμό αυτά που είπε, να λέει «εμβολιάστε τους λαθρομετανάστες». Και εμείς είμαστε η Βουλή των Ελλήνων, το ελληνικό Κοινοβούλιο και η πανδημία σαρώνει και χαλαρώνει ο κόσμος έξω και το θανατικό δεν σταματάει. Και εμείς ακούμε αυτά μέσα στο Κοινοβούλιο και ακούμε και για τους λαθρομετανάστες μέσα στο Κοινοβούλιο. Εννοούσε τους πρόσφυγες φαντάζομαι και τις δομές, γιατί άλλους λαθρομετανάστες εγώ δεν ξέρω να βρίσκονται μαζεμένοι κάπου και να τους εμβολιάζει κάποιος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Αυτά τα πράγματα πρέπει να απαντηθούν επίσημα και από την Κυβέρνησή σας. Σε ό,τι μας αφορά τουλάχιστον, η θέση μας είναι απόλυτα καθαρή και θεωρούμε ότι δεν υπάρχει περιθώριο τέτοιου λόγου, ρατσιστικού λόγου μέσα στο Κοινοβούλιο. Τώρα στα δικά μας. Κοιτάξτε να δείτε, τα πράγματα είναι κρυστάλλινης διαύγειας. Μετά από μία συζήτηση δύο ημερών, τι άλλο απομένει πια να πει ο ποιητής; Και πώς να τα ερμηνεύσει όλα αυτά τα οποία άκουσε; Τι να πούμε; Για κυβίστηση και ανακυβίστηση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Βρήκα και αυτό που ξέχασα χθες να το πω και θα το δώσω για να το έχει το Κοινοβούλιο στα Πρακτικά του. Τον Ιούνιο του 2009 στο 19ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Σουηδίας στο οποίο παρευρέθηκε ο κ. Τσίπρας προσκεκλημένος, δήλωνε υπέρμαχος της επιστολικής ψήφου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπέρμαχος της επιστολικής ψήφου! Καταγράφηκε στα σχετικά πρακτικά, καθώς και στο περιοδικό «Ελληνισμός του Βορρά», Ιούνης 2009, εκδότης: Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων Σουηδίας, σελίδα 23-24, για να μην ταλαιπωρηθείτε, αγαπητέ μου κύριε Κατρούγκαλε, όταν θα το ψάξετε να το βρείτε. Η καθαρή θέση η δική μας, του Κινήματος Αλλαγής είναι ισότιμη ψήφος σε όλους τους Έλληνες πολίτες είτε μένουν στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό. Δεν συμμεριζόμαστε την άποψη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας που είναι σταθερή όμως, το είπαμε και χθες. Είναι από την αρχή αυτό που λέτε, δηλαδή ότι δεν θα μου καθορίζουν εμένα τα εσωτερικά μου αυτοί που μένουν στο εξωτερικό. Η σκέψη σας, το σκεπτικό σας, η βάση της σκέψης σας, εμάς δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Θεωρούμε ότι πρέπει να προχωρήσουμε απόλυτα και άμεσα στην καθιέρωση της επιστολικής ψήφου, με περιφέρειες αποδήμων πέντε έως επτά Βουλευτές από το ψηφοδέλτιο της Επικρατείας, με προσμέτρηση της ψήφου στο εθνικό αποτέλεσμα, όπως είναι και η θέση του ΜέΡΑ25, να το αναγνωρίσω αυτό. Κυρία συνάδελφε, το είπατε καθαρά σήμερα με στεντόρεια φωνή. Έλα όμως, εκεί που κρυβόταν…
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Δεν έχω τον ίδιο χρόνο με τον συνάδελφο του ΚΚΕ;
Είπα να ολοκληρώσετε. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα σας διακόψω, προς Θεού.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, εσείς είστε πάντα ευγενέστατος και μας ανέχεστε πάντα. Και ενώ αυτά έλεγαν τα άλλα κόμματα και κατέβασαν την τροπολογία, κατεβάσατε και εσείς. Θέλετε να κρυφτείτε και η χαρά δεν σας αφήνει και βγάλατε μία τροπολογία στην οποία λέτε τι; Τέσσερις έδρες Βουλευτών Επικρατείας στην Ευρώπη, στη Βόρεια, Κεντρική και Νότια Αμερική, στις χώρες Ωκεανίας και Άπω Ανατολής και βάλατε και ένα τέταρτο υπόλοιπα, τα λοιπά που λέμε. Και θα βγάλει έναν Βουλευτή κάθε περιοχή. Κι εγώ ρωτάω το εξής. Το ένα θα πω, δεν θα πω τα άλλα, γιατί δεν προλαβαίνω. Με τον ίδιο πληθυσμό, ανεξαρτήτως πληθυσμού, αν είναι ένα εκατομμύριο ο ένας και εκατό χιλιάδες ο άλλος, βγάζει έναν Βουλευτή; Αυτό το βλέπετε λογικό; Τα λοιπά; Τι είναι τα λοιπά που μας λέτε και πώς τις κάνετε αυτές τις περιφέρειες και ποιοι ψηφίζουν; Το ωραίο είναι στη δεύτερη σελίδα, εκεί που λέτε «αυτοτελώς». Δηλαδή με απλά λόγια, για να μας καταλαβαίνει ο κόσμος, φέρνετε αυτό εδώ δήθεν, στάχτη στα μάτια για άλλη μια φορά και λέτε να μην περιλαμβάνεται η ψήφος των απόδημων Ελλήνων στο εθνικό αποτέλεσμα. Αυτή είναι η θέση σας πεντακάθαρη, παρά το γεγονός ότι στη Σουηδία το 2009 ο Αρχηγός σας, ο κ. Τσίπρας άλλα έλεγε. Φαντάζομαι ότι γι' αυτό δεν ήρθε και σήμερα εδώ να μας μιλήσει, να μας εξηγήσει, να μας τα πει, να τον ρωτήσουμε με τον τρόπο μας. Δεν είχε λόγο να έρθει. Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω με μια τελευταία φράση. Κύριε Υπουργέ, αυτά έγιναν, όπως είπε ο συνάδελφος της Ελληνικής Λύσης. Και εμένα έτσι μου φανήκατε, ότι το πούρο σας απολαμβάνατε εκεί που καθόσασταν ψηλά, βλέποντας από κάτω να γίνεται όλο αυτό το πράγμα. Όμως εγώ θα σας πω κάτι. Στα μέρη μου λένε ότι «τα στερνά τιμούν τα πρώτα». Και αυτό και στην πολιτική έχει τη σημασία του, γιατί αύριο, κύριε Υπουργέ, και αφού τελειώσετε το πούρο σας, θα πρέπει να σηκώσετε τα μανίκια σας και να φτιάξουμε μια διακομματική επιτροπή στην οποία θα αρχίσουμε να συζητούμε πάλι γι' αυτό. Χωρίς επιστολική ψήφο δεν συζητάμε για τα σύγχρονα δεδομένα που ισχύουν στον απόδημο ελληνισμό. Το Κίνημα Αλλαγής θα κατεβάσει πρόταση νόμου. Σας το είπαμε. Θα την κατεβάσουμε αυτή την πρόταση νόμου. Περιμένουμε τη διακομματική επιτροπή. Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε μόνοι μας, θέλουμε όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου να συνεισφέρουν σε αυτό τον διάλογο, με τις θέσεις τους, με τις αντίθετες θέσεις τους, με τις αντιρρήσεις. Όμως θα πρέπει να είμαστε όλοι μαζί. Δεν τελειώνει το ζήτημα των αποδήμων σήμερα, σε αυτή τη συνεδρίαση. Έχει συνέχεια και μάλιστα μεγάλη. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Ορίστε, κύριε Χήτα.
Για να μη δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις, θα ήθελα να ενημερώσω τη συνάδελφο του Κινήματος Αλλαγής και να την προσγειώσω στην Ελλάδα, γιατί μάλλον ζει κάπου αλλού, ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε μεταναστευτικό πρόβλημα. Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι - το γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε, είστε από μια τέτοια περιοχή - οι οποίοι μπαίνουν παρανόμως στη χώρα μας, άρα είναι παράνομοι. Επίσης, επειδή είναι ιδιαίτερα ανθρωπιστές, εμείς ζητήσαμε τι; Να τους εμβολιάσετε! Γιατί ρατσιστικό, κυρία μου, είναι ο Έλληνας να είναι κλεισμένος σπίτι του και αυτοί να κυκλοφορούν ελεύθεροι στην Αθήνα, στο κέντρο ανεμβολίαστοι και να έχουμε μεταλλάξεις του ιού. Αυτό είναι ρατσιστικό, όχι αυτό που είπατε εσείς.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Κατρούγκαλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητέ κύριε Υπουργέ, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων και αφού μας ζητήσατε να δεχθούμε τους όρους σας, στη συνέχεια μας είπατε ότι θα δεχθείτε και τις «παραγγελιές» μας. Προφανώς, γνωρίζετε ότι οι «παραγγελιές» σε άλλα ευαγή ιδρύματα και όχι στη λαϊκή αντιπροσωπεία δίνονται. Θελήσατε, όμως, να είστε συνεπής από την αρχή μέχρι το τέλος στο ήθος και το ύφος μιας προσπάθειας που από τα τηλεπαράθυρα ξεκίνησε και που δεν είχε ποτέ σκοπό να καταλήξει σε νόμο του κράτους. Μια «γυροβολιά» εντυπώσεων θέλετε να κάνετε προς εντυπωσιασμό όσων κυρίως από τους απόδημους δεν έχουν παρακολουθήσει εξαρχής τις θέσεις των κομμάτων. Εγώ, επειδή θέλω να αντιμετωπίσω με σοβαρότητα τη διαδικασία, παρά τη δική σας έλλειψη σοβαρότητας, θα απαντήσω σε ερωτήσεις που μας τέθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, με πρώτη το κατά πόσο η άποψή μας, η οποία είναι συνεπής και πάγια, είναι αντίθετη σε συνταγματικές ρυθμίσεις και ιδίως στην αρχή της ισοτιμίας της ψήφου. Θα σας διαβάσω και θα καταθέσω στη συνέχεια στα Πρακτικά τι έλεγε - επιστημονικά, όχι πολιτικά, δεν είχε τότε πολιτική έκθεση - ο κ. Γεραπετρίτης ως συν - εισηγητής της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Παρουσιάζει εκεί ως εναλλακτική λύση, επί λέξει: «Η ψήφος των αποδήμων θα μετρά μόνο για τρεις έδρες του ψηφοδελτίου επικρατείας και δεν θα προσμετράται για την εξαγωγή του εκλογικού μέτρου σε επίπεδο επικρατείας». Δεν θα συνυπολογίζεται δηλαδή στο εθνικό εσωτερικό αποτέλεσμα. Και συνεχίζει: «Αυτή η ενδιάμεση εναλλακτική λύση αποτελεί εύλογο περιορισμό της αρχής της ισότητας της ψήφου κατά την πάγια νομολογία του ΑΕΔ, καθώς προλαμβάνει την ανησυχία ότι μια εκτεταμένη διεύρυνση του εκλογικού σώματος δεν θα επηρεάζει υπέρμετρα το εκλογικό αποτέλεσμα». Τη λογική αυτή την αποδεχθήκατε και εσείς η Νέα Δημοκρατία, συμπεριλαμβάνοντας στην αιτιολογική έκθεση του νόμου ότι τα κριτήρια τα οποία τίθενται, τίθενται ακριβώς για να μην αλλοιωθεί το εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτό προς απάντηση συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας που σοκαρίστηκαν από τη φράση αυτή. Και στην ίδια αυτή έκθεση ο κ. Γεραπετρίτης τοποθετείται και απέναντι στη δική μας πρόταση. Αυτή η έκθεση της ΕΕΔΑ είχε δοθεί εν όψει της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που είχαμε συστήσει τότε. Αναφέρεται στο μοντέλο Ιταλίας, Γαλλίας και Πορτογαλίας, που είναι το μοντέλο που προτείναμε κατά την αναθεώρηση, και λέει: «Η θεσμοθέτηση ψήφου εκπροσώπησης σε περιπτώσεις κρατών με μεγάλο αριθμό εκτός επικρατείας εκλογέων συνιστά βέλτιστη πρακτική, η οποία απαμβλύνει τις συνέπειες της μαζικότητας της συμμετοχής των εκτός επικρατείας στις εθνικές εκλογές, αναγνωρίζοντας στους τελευταίους δικαίωμα εκπροσώπησης μέσω προκαθορισμένου αριθμού Βουλευτών - γερουσιαστών». Στο ερώτημα της κ. Λιακούλη «πού ανακαλύψαμε τις προτάσεις μας για τις εκλογικές περιφέρειες;», αναφέρομαι στην πρόταση της 23-7-2009 του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, που προτείνει τρεις ειδικές περιφέρειες εξωτερικού: Αμερικής, Ευρώπης και Αυστραλίας. Εμείς πράγματι προσθέσαμε μια τέταρτη, γιατί θέλαμε να έχουν εκπροσώπηση και οι Έλληνες του εξωτερικού εκτός από τις περιφέρειες αυτές. Να προσθέσω ως προς τα συνταγματικά, που δεν είναι τα ουσιώδη, αλλά πρέπει να απαντηθούν - τα πολιτικά είναι τα ουσιώδη - για να φανεί το αβάσιμο της κριτικής της Νέας Δημοκρατίας, ότι αυτά τα οποία έλεγε ο κ. Γεραπετρίτης ορθώς ως προς τον μη συνυπολογισμό με τους ίδιους όρους της ψήφου των αποδήμων και της ψήφου των εκλογέων του εσωτερικού έχουν πια εντελώς συγκεκριμένο έρεισμα στην αναθεώρηση του άρθρου 54. Εσείς της Νέας Δημοκρατίας και του Κινήματος Αλλαγής και άλλα κόμματα πρόσθεσαν περιορισμούς, αποδεχθήκατε, όμως, και τη δική μας πρόταση, την οποία ψηφίσαμε μόνοι στην αναθεώρηση, μια πρόταση χωρίς περιορισμούς, να υπάρξει ρητή πρόβλεψη για μία ή περισσότερες εκλογικές περιφέρειες απόδημου ελληνισμού - προσέξτε - κατά παρέκκλιση των όσων ορίζονται στην παράγραφο 2 του άρθρου αυτού για τον νόμιμο πληθυσμό. Αυτές οι επικράτειες εξωτερικού επομένως συστήνονται χωρίς να ληφθεί υπ' όψιν η πρόνοια του Συντάγματος ότι όπου συστήνονται αλλού βουλευτικές έδρες θα πρέπει να είναι ανάλογες με τον πληθυσμό, όπως προβλέπει χοντρικά η πρόταση του ΜέΡΑ25. Ολοκληρώνω λέγοντας ότι η ουσία φυσικά δεν είναι το ότι φαίνεται να μη γνωρίζετε το Σύνταγμα, είναι ότι θέλετε να εξακολουθείτε να προσπαθείτε να παραπλανείτε τους απόδημους, τους οποίους το αρμόδιο στέλεχός σας, ο Γραμματέας των Αποδήμων, αποκάλεσε - τουλάχιστον αυτούς που είναι τρίτης γενιάς - «Πορτοκάλους» και «θείες από το Σικάγο», ορολογία που φαντάζομαι εσείς ή ο Πρωθυπουργός δεν χρησιμοποιείτε. Και φυσικά, να συσκοτίσετε τα πράγματα ως προς το ότι αυτό που προτείνουμε σε σχέση με τις περιφέρειες σε πολύ μεγάλο βαθμό είναι αυτό που οι ίδιες οι οργανώσεις τους μέσω του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού προτείνουν. Θα αναφέρω και τη γνώμη του κ. Γεωργιάδη, ο οποίος τοποθετήθηκε και αυτός στο θέμα της ισοτιμίας της ψήφου και της αναλογικότητας. Το 2009 βέβαια που ήταν, όπως και εσείς, στο ΛΑΟΣ, συνέδεσε ορθά την ισοτιμία της ψήφου με το αντισυνταγματικό και παράνομο μπόνους το εκλογικό, που είναι ένας από τους λόγους επίσης που δεν θα πρέπει με τον ίδιο τρόπο και χωρίς στάθμιση να προσμετράται η ψήφος των αποδήμων με τις ψήφους των Ελλήνων του εσωτερικού, σύμφωνα και με την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας και με την οποία συμφωνήσαμε, προσχωρώντας ως συμβιβασμό στη δική του άποψη για τα κριτήρια και τους περιορισμούς. Διαβάζω, λοιπόν, τι έλεγε ο κ. Γεωργιάδης στη Σύνοδο ΡΙΕ της 1-4-2009, σελίδα 7667. Δεν το καταθέτω στα Πρακτικά, γιατί είναι από τα Πρακτικά: «Όσον αφορά την υποκρισία της αντισυνταγματικότητας, επειδή πλήττει την αναλογικότητα της ψήφου, θα μου επιτρέψετε να σας πω, κύριοι συνάδελφοι, ότι έχετε φτιάξει έναν εκλογικό νόμο που δίνει σαράντα επιπλέον έδρες» - τώρα είναι πενήντα - «στο πρώτο κόμμα. Εδώ δεν σας πείραξε η κρίση της αναλογικότητας της ψήφου;». Όλα αυτά, λοιπόν, δείχνουν τη συνέπειά σας. Η δική μας συνέπεια κρίνεται από το ότι την ίδια πρόταση που καταθέσαμε στην Αναθεώρηση του 2018 την καταθέσαμε και εδώ. Δεν ήθελα να θέσω τώρα την ερώτηση, γιατί δεν μπορεί να μου απαντήσει. Παρ' όλα αυτά, φαντάζομαι θα μας απαντήσει με αρθρογραφία ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο η εισηγήτρια του ΚΙΝΑΛ, σε τι διαφέρει η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που τόσο πανηγυρικά υποστηρίζετε σήμερα απ' αυτή που κατήγγειλε το 2009, που ήταν ταυτόσημη, ο κ. Βενιζέλος ως πατριδοκάπηλη, εθνοκάπηλη και καπηλευτική των αποδήμων. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Τέλος - και ευχαριστώ για την ανοχή, πράγματι τελειώνω με αυτό - καταθέτω στα Πρακτικά ένα σημερινό δημοσίευμα της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», το οποίο λέει ότι από τις εκατοντάδες χιλιάδες, που ορθά είπε ο κ. Θεοδωρικάκος ότι έχουν δικαίωμα να συμπεριληφθούν στις υφιστάμενες διατάξεις του νόμου για τη διευκόλυνση της ψήφου, μόνον εκατό είκοσι έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία. Νομίζω ότι αυτό δείχνει, πέρα από τη διάθεση της επικοινωνιακής «γυροβολιάς» σας, τους βασικούς λόγους για τους οποίους ήρθατε. Αναζητείτε στην κατάθεση της πρότασης αυτής, που εκ των προτέρων ξέρατε ότι δεν έχει τύχη στη Βουλή, την έξοδο κινδύνου από τις ευθύνες σας να εφαρμόσετε τον νόμο. Επανειλημμένα σας ρώτησα - και δεσμευτήκατε ότι θα απαντήσετε, αλλά δεν το κάνατε, ελπίζω να το κάνετε τώρα - πώς προχωρά η εφαρμογή του νόμου, αν είναι αλήθεια τα στοιχεία αυτά τα οποία τίθενται και τι είσαστε διατεθειμένος να κάνετε στη συνέχεια. Γιατί έχετε αρνηθεί να συγκαλέσετε τη διακομματική επιτροπή που παρακολουθεί την εφαρμογή του νόμου; Και εδώ θα κοροϊδέψετε τους ομογενείς και τους απόδημους; Δεν θα εφαρμόσετε έναν υφιστάμενο νόμο εν όψει τάχα της ελπίδας σας να τον βελτιώσετε; Ελπίζω η τελική σας τοποθέτηση, αγαπητέ κύριε Υπουργέ, να έχει τη σοβαρότητα που δεν είχαν οι προηγούμενες. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Κατρούγκαλε. Πάμε τώρα στον κ. Γεώργιο Κουμουτσάκο από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι η τελευταία μέρα σήμερα μιας κοινοβουλευτικής συζήτησης για ένα πολύ κρίσιμο θέμα, την ανεμπόδιστη δυνατότητα των Ελλήνων του εξωτερικού να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία, δηλαδή στην ύψιστη λειτουργία της πολιτείας. Είναι η τελευταία μέρα, κύριε Κατρούγκαλε, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είναι και η τελευταία ευκαιρία σας να ανταποκριθείτε σε αυτή την πρόκληση, να ακούσετε και να αντιδράσετε θετικά στην επιθυμία των Ελλήνων του εξωτερικού. Θα τη χάσετε; Ρωτώ, όχι γιατί με ενδιαφέρει ακριβώς τι θα υποστείτε ως κόστος από αυτή σας τη θέση, αλλά ρωτώ διότι η στάση σας, λόγω των συνταγματικών προνοιών και της συγκεκριμένης πρόνοιας της αυξημένης πλειοψηφίας που απαιτεί ο νόμος, η στάση σας, η άρνησή σας, η ιστορική σας άρνηση θα συμπαρασύρει και την ευκαιρία που έχει η χώρα να δώσει αυτή τη δυνατότητα στους Έλληνες του εξωτερικού. Κι αυτή είναι και η ευθύνη σας. Ακριβώς μπροστά σε αυτή την ευθύνη τη γενικότερη έρχεται η Κυβέρνηση, ο Υπουργός Εσωτερικών, ο κ. Βορίδης, και κάνει μια κίνηση συνεννόησης και συναίνεσης. Σας εξέπληξε; Τι λέει; Λέει να συμφωνήσουμε στα δύο ελάχιστα και θεμελιώδη: Ισοτιμία της ψήφου, όλες οι ψήφοι να έχουν την ίδια βαρύτητα και όλοι οι εγγεγραμμένοι να ψηφίζουν. Από εκεί και πέρα, είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε καθετί άλλο. Και το αρνείστε. Δηλαδή, αρνείστε τον σκληρό πυρήνα της λογικής και της συνταγματικής πρόνοιας. Γι' αυτό σας λέω ότι αναλαμβάνετε ευθύνη. Και δυστυχώς συμπαρασύρετε και την ελληνική πολιτεία να μην κάνει το καθήκον της, να μην κάνει αυτό που της επιβάλλει η συνταγματική διάταξη ήδη από το 1975. Αυτό, όμως, το ότι δεν δέχεστε, αποκαλύπτει την πραγματική σας βούληση. Η κατάθεση που κάνατε, οι σκέψεις, δεν είναι πραγματικές προτάσεις. Είναι προφάσεις για να μην ψηφίσετε. Κι αυτό αποδεικνύει το γεγονός ότι δεν μπορείτε να αντιδράσετε στη θετική πρόταση που κάνει η Κυβέρνηση. Σε δύο ζητήματα που έχετε θέσει επανειλημμένως. Μας λέτε ότι είμαστε οπορτουνιστές, ότι το κάναμε για επικοινωνιακούς λόγους, ότι ήταν το θέμα των δηλώσεων της κ. Τζάκρη. Όχι, όχι. Δεν είναι τίποτα από αυτά. Δεν είναι τίποτα από αυτά. Η θέση της Κυβέρνησης ήταν η ίδια από τον συμβιβασμό του 2019, ότι ήταν ένας συμβιβασμός αναγκαίος, αλλά όχι ικανοποιητικός και ότι η φιλοδοξία μας είχε προσαρμοστεί στον πολιτικό ρεαλισμό της συγκυρίας. Η αιτία, λοιπόν, ως θέση, ως άποψη υπήρχε. Για να μην πάω παλαιότερα στις ιδεολογικές μας αναφορές όπου η ιδρυτική μας διακήρυξη λέει ότι η Νέα Δημοκρατία είναι παράταξη που ταυτίζει τον λαό με το έθνος. Άρα έχουμε και μια ιδεολογική βάση για να κάνουμε αυτές προτάσεις. Και μετά, υπάρχουν οι δηλώσεις Τζάκρη, οι δηλώσεις του στελέχους σας, της υπεύθυνης που χειρίζεται τα θέματα του απόδημου ελληνισμού, της κ. Τζάκρη, στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ» της Νέας Υόρκης. Εμείς έπρεπε να τα πάρουμε σοβαρά ή να τα πάρουμε στο «ψιλό»; Εσείς μας κατηγορείτε γιατί την πήραμε σοβαρά. Να βγείτε και να πείτε ότι έπρεπε να την πάρουμε στο «ψιλό», ότι δεν είναι σοβαρή, ότι δεν έπρεπε να την ακούσουμε. Δεν έπρεπε να δούμε ότι το στέλεχος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έρχεται και λέει ότι πρέπει να καταργηθούν όλοι οι όροι και οι προϋποθέσεις του προηγούμενου νόμου. Να την αγνοήσουμε; Αυτό μας λέτε; Να την πάρουμε στο «ψιλό»; Εμείς την πήραμε στα σοβαρά και το βρήκαμε ως αφορμή στην υπάρχουσα αιτία να καταθέσουμε τον νόμο τον οποίον, δυστυχώς, φαίνεται ότι θα καταψηφίσετε και θα χαθεί μια μεγάλη ευκαιρία. Το τελευταίο που θα πω και θα κατέβω είναι πως μας κατηγορείτε - το είπε και ο κ. Κατρούγκαλος - ότι παραπλανούμε και θέλουμε να υφαρπάξουμε τη στήριξη των Ελλήνων του εξωτερικού. Σας διαβάζω: «Είμαστε σίγουροι ότι η σημερινή πρόταση του Υπουργείου Εσωτερικών για την άρση των περιορισμών εκφράζει όλους τους Έλληνες που ζουν εκτός Ελλάδος. Κυρίες και κύριοι…» - απευθύνεται σε εμάς - «…σας διαβεβαιώνω πως αυτή την άποψη συμμερίζονται όλοι οι εκπρόσωποι των πολιτικών παρατάξεων στο εξωτερικό. Εμείς οι Έλληνες της Διασποράς διαπιστώνουμε ότι στη Βουλή των Ελλήνων γίνεται στείρα αντιπολίτευση και δεν θέλετε να αναγνωρίσετε το σωστό και το δίκαιο». Και η καταληκτική παράγραφος μιας επιστολής, που θα σας πω αμέσως ποιος την έχει υπογράψει: «Να είστε σίγουροι ότι αν ψηφιστεί η άρση αυτών των περιορισμών που υπάρχουν, θα είναι μια μεγάλη νίκη της δημοκρατίας και όχι μόνο ενός κόμματος. Θα έχετε συμβάλει όλοι σας στη δίκαιη απόδοση του δικαιώματος που έχουμε όλοι του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι». Είναι η Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Παρισιού που κάνει αυτή την επιστολή. Δεν είναι μόνο της κοινότητας Παρισίων αλλά έχει αυτή η επιστολή, την οποία καταθέτω στα Πρακτικά και έχω και τον ηλεκρονικό σύνδεσμο, και την υποστήριξη εκατόν δεκατεσσάρων χιλιάδων υπογραφών. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Κουμουτσάκος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εμείς, λοιπόν, είμαστε αυτοί που παραπλανούμε ή εσείς που δεν ακούτε τη φωνή τους και την επιθυμία τους; Είναι προφανές ότι για ακόμη μία φορά η παράταξη αυτή, η Κυβέρνησή μας, είναι στη σωστή πλευρά και της ιστορίας και της κοινωνίας. Εσείς θα κάνετε ένα λάθος και θα μείνετε μόνοι, με μια αντιπολιτευτική μοναξιά κατώτερη των περιστάσεων! Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Θα κλείσουμε με τον Υπουργό. Τον λόγο έχει ο Υπουργό Εσωτερικών κ. Μαυρουδής Βορίδης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ και τους συναδέλφους. Σημαντικός αριθμός παρενέβη σε αυτή τη διαδικασία, πενήντα συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, προς διάψευση ενός ακόμα ισχυρισμού του κ. Κατρούγκαλου ότι δήθεν δεν υπήρχε ενδιαφέρον από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας να στηριχθεί αυτό το νομοσχέδιο. Νομίζω ότι είναι ένα από τα νομοσχέδια που συγκέντρωσαν ένας από τους μεγαλύτερους αριθμούς παρεμβαινόντων, ειδικά στην παρούσα φάση της πανδημίας. Το θεωρώ αρκετά εύλογο, το θεωρώ κανονικό και σημαντικό, ακριβώς λόγω της αξίας αυτής της παρεμβάσεως, παρ' όλη την τεράστια προσπάθεια υποτίμησης που έγινε από την πλευρά, πρωτίστως και κυρίως, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Είναι κατανοητή και η προσπάθεια της υποτίμησης. Γιατί όταν έχεις ηττηθεί ήδη από την έναρξη της συζήτησης, προφανώς η μόνη στρατηγική είναι να υποτιμήσεις την αξία της συζήτησης, να μη δώσεις σημασία, να θεωρήσεις ότι σε τελευταία ανάλυση είναι κάτι - πώς το είπατε - επικοινωνιακό, χωρίς προστιθέμενη αξία. Απάντησα χθες για όλη τη συζήτηση των κινήτρων που μου απεδόθησαν, που μας απεδόθησαν και για το ότι εν τέλει αυτή η συζήτηση περί κινήτρων, όντως, ως επιχείρημα είναι άνευ αξίας. Απλώς θα επαναλάβω, για να κλείσω το χθεσινό μου επιχείρημα ως προς αυτό το κομμάτι, ότι το αν κάτι είναι επικοινωνιακό ή όχι, το αν κάτι έχει ταπεινά κίνητρα ή όχι, το αν κάτι είναι ψηφοθηρικό ή όχι, δεν αλλάζει το πολιτικό δίλημμα που θέτει μια νομική ενέργεια ενώπιον του Κοινοβουλίου. Γιατί, εν τέλει, η συζήτηση έτσι όπως ξεκινά κι όπως διεξήχθη, έχει ένα βασικό ερώτημα: Η Αριστερά για μία ακόμη φορά θα εμποδίσει τους απόδημους Έλληνες να ψηφίσουν; Αυτό είναι το ερώτημα. Και εδώ πρέπει να απαντήσετε. Θα μου πείτε, αφορά μόνο την Αριστερά η συζήτηση; Γιατί το λέω; Διότι το κρίσιμο θα ήταν η μεταβολή της δικής σας στάσεως. Όλοι οι υπόλοιποι έχουν τοποθετηθεί υπέρ. Ακόμα και το ΜέΡΑ25, που καταψηφίζει, καταψηφίζει με μία υποσημείωση: Ότι θα ήθελε να υπερψηφίσει κάτω από διαφορετικές προϋποθέσεις, που εγώ είπα ότι είμαι διατεθειμένος να τις συζητήσω αυτές τις προϋποθέσεις αν ακούσω από εσάς ένα ναι Άρα ο τίτλος της ομιλίας μου αυτής είναι αυτός: Η Αριστερά για μία ακόμη φορά θα εμποδίσει τους απόδημους Έλληνες να ψηφίσουν; Αυτή είναι η συζήτηση σήμερα.
Δεν είναι Αριστερά ο ΣΥΡΙΖΑ ή μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ακούστε, κύριε Κεγκέρογλου, εγώ ως προς τα ταυτοτικά ζητήματα…
Είναι δήθεν Αριστερά.
Εγώ ως προς τα ταυτοτικά ζητήματα, δέχομαι τους ισχυρισμούς τους.
Σας παρακαλώ, μην τον διακόπτετε. Δεν έχει διακόψει κανέναν.
Μου λένε ότι είναι ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Εγώ το δέχομαι αυτό. Δεν θέλω να τους ετεροκαθορίσω. Δεν θέλω εγώ να πω τι είναι. Αφού λένε ότι είναι Αριστεροί, εγώ το δέχομαι. Η συζήτηση αυτή πρέπει να πω ότι συνοδεύτηκε πάλι από προσωπικές επιθέσεις και χαρακτηρισμούς. Εγώ θα επιμείνω να τους αποφεύγω, γιατί, πραγματικά, πιστεύω στην αξία των επιχειρημάτων. Ο στόχος μου δεν είναι να απομειώσω προσωπικά τον κ. Κατρούγκαλο. Σε τελευταία ανάλυση, δεν έχει και σημασία. Δεν έχει σημασία αν ο κ. Κατρούγκαλος τα λέει ωραία ή δεν τα λέει ωραία, αν μου αρέσει το ύφος του ή δεν μου αρέσει το ύφος του, αν είναι καλός άνθρωπος ή είναι κακός άνθρωπος. Δεν έχουν σημασία αυτά τα πράγματα. Εκείνο που έχει σημασία είναι το επιχείρημά του. Τα επιχειρήματα έχουν αξία. Οι πολιτικές θέσεις έχουν αξία. Βέβαια, όταν κάποιος δεν έχει επιχειρήματα, η προσωπική επίθεση και η προσπάθεια απομείωσης σε προσωπικό επίπεδο, αντικαθιστά - γίνεται μία προσπάθεια υποκαταστάσεως - την έλλειψη επιχειρημάτων. Και αυτό είναι κατανοητό, απλώς χυδαίο. Όμως, κατανοητό. Ερχόμαστε, όμως, στη συζήτηση, «τι είναι αυτά τα οποία ακούστηκαν;», γιατί σε αυτό το ερώτημα πρέπει να μας πείτε γιατί, τελικώς, δεν στέργετε, γιατί δεν συναινείτε, γιατί δεν συμφωνείτε και τι είναι εκείνα τα οποία ακούσαμε ως επιχειρήματα. Ακούσαμε το επιχείρημα, το οποίο βασικά προέρχεται από την πλευρά του ΚΚΕ. Μετά, δυστυχώς, από τόση συζήτηση δεν έχω καταλάβει καν αν το συμμερίζεστε ή όχι, αν το συμμερίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ή όχι, γιατί ακριβώς εξακολουθείτε να προσπαθείτε να πατήσετε σε όλες τις βάρκες. Τι μας είπε το ΚΚΕ; Το ΚΚΕ είπε: Όχι, δεν θέλω να αρθούν οι περιορισμοί. Γιατί δεν θέλω να αρθούν οι περιορισμοί; Γιατί θέλω να αποδεικνύεται για αυτούς τους αποδημήσαντες ότι υπάρχει ένας οικονομικός και κοινωνικός δεσμός. Πώς θα αποδειχτεί ο οικονομικός δεσμός; Με τη φορολογική δήλωση. Πως, ακόμη, θα μπορούσε να αποδειχθεί; Μία παράμετρος θα μπορούσε να είναι η διετής παραμονή αν αυτή συνδέεται με την εργασία. Άρα να ένας οικονομικός δεσμός. Ποιος είναι ο κοινωνικός δεσμός; Ο κοινωνικός δεσμός είναι η διετής παραμονή κατά την τελευταία τριακονταπενταετία. Πώς θα αποδειχτεί αυτός; Πήγε στο Στρατό; Τέλειωσε σχολειό; Πήγε στο πανεπιστήμιο; Να, λοιπόν, κάποια κριτήρια - λέει το ΚΚΕ - για να αποδείξω αυτό τον οικονομικό και κοινωνικό δεσμό. Η ερώτηση εδώ είναι η εξής: Και το τονίζω, μην ακούσω πάλι το επιχείρημα της συνταγματικότητας. Συζητάμε πολιτικά. Συζητάμε αν είναι σκόπιμο, συζητάμε αν είναι πολιτικά σωστή, όχι αν είναι συνταγματική. Ναι, συνταγματική είναι. Το είπα. Συζητάμε, λοιπόν, κάτι διαφορετικό. Άρα το ερώτημα είναι το εξής: Είναι σωστή η προσέγγιση αυτή; Σωστά το αξιώνουμε; Δύο πράγματα: Φανταστείτε τώρα πού οδηγεί αυτή η επιχειρηματολογία. Πρώτον: Υποτίθεται, λοιπόν, ότι κάποιος, ο οποίος ας πούμε είναι πενήντα χρονών, έχει αποδημήσει στα είκοσι πέντε του. Σπούδαζε, όμως, - λείπει είκοσι πέντε χρόνια - αυτός ο άνθρωπος, άρα μπορεί να αποδείξει ότι, σε τελευταία ανάλυση, έχει δικαίωμα να διευκολυνθεί. Όμως, για είκοσι πέντε χρόνια έχει πλήρως αποξενωθεί. Δεν έχει διαβάσει ελληνική εφημερίδα, δεν έχει πάρει ένα τηλέφωνο πίσω, έχει αποκατασταθεί επαγγελματικά πλήρως. Αυτός να διευκολυνθεί. Πάμε σε ένα άλλο παράδειγμα. Κάποιος ο οποίος είναι εξήντα χρονών, έχει αποδημήσει είκοσι, αυτός δεν μπορεί να αποδείξει ότι τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια από τα σαράντα είναι δύο χρόνια στην Ελλάδα. Όμως, έχει την ενενηντάχρονη μητέρα του στην Ελλάδα και κάθε μέρα της τηλεφωνά. Μιλάει μαζί της, είναι ενεργό μέλος της ελληνικής κοινότητας, συμμετέχει σε όλες τις διεργασίες της κοινότητας. Αυτός δεν θα διευκολυνθεί. Γιατί σας φέρνω αυτά τα παραδείγματα; Για να πω ότι αυτή η έννοια που απαιτούμε για να διευκολύνουμε και τους δύο Έλληνες πολίτες, μας οδηγούν σε τέτοιου τύπου αντινομίες. Και θα μου επιτρέψετε να πω το εξής: Ασκεί κριτική ο ΣΥΡΙΖΑ, διότι θεώρησε ότι είναι πάρα πολύ αυστηρό το ότι έθεσα, προκειμένου να αποδειχθεί η οικονομική και κοινωνική ένταξη αλλοδαπού που ζητά να του χορηγηθεί η ιδιότητα του Έλληνα πολίτη, να πολιτογραφηθεί, ένα οικονομικό κριτήριο: Να αποδεικνύει την τελευταία πενταετία της παραμονής του στην Ελλάδα ότι έχει ένα εισόδημα που ισούται με τον ελάχιστο κατώτατο μισθό. Άρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ήθελε να έχω για τον αλλοδαπό που ζητά την πολιτογράφηση του, αυτό το κριτήριο. Να το αφαιρέσω. Άρα αλλοδαπός με επταετή παραμονή θα γίνεται Έλληνας πολίτης και θα ψηφίζει χωρίς καμμία απόδειξη της οικονομικής του ένταξης, αλλά ο ημεδαπός Έλλην πολίτης, ο εγγεγραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους, αυτός, όμως, που δεν έχει κάνει φορολογική δήλωση στην Ελλάδα, αυτός δεν μπορεί να διευκολυνθεί να ψηφίσει. Επομένως στην πραγματικότητα βλέπουμε εδώ τις βαθιές αντινομίες, για να μην πω προκαταλήψεις, για να μην πω σκληρές ιδεολογικές στρεβλώσεις, που δημιουργεί αυτού του τύπου η προσέγγιση. Προσέξτε, όμως, και κάτι άλλο: Θέσατε, ας πούμε, το επιχείρημα του εφοπλιστή. Ένας, λοιπόν, Έλλην πολίτης, εφοπλιστής, ο οποίος, μάλιστα, μίλησε πολύ απαξιωτικά για τον προηγούμενο Πρωθυπουργό, αλλά εγώ θα πω για το θεσμό του Πρωθυπουργού…
…(Δεν ακούστηκε)
Η αλήθεια είναι αυτή. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η αλήθεια είναι αυτή. Μη δίνετε, όμως, σημασία σε αυτό, κύριε Ζαχαριάδη. Δεν είναι το μείζον. Καταλαβαίνω ότι έχετε μία αγωνία να υπερασπιστείτε τον κ. Τσίπρα. Όμως, δεν είναι το μείζον. Εγώ δεν το είπα για αυτό.
Η κυρία Πελώνη άλλα είπε.
Δεν το είπα για αυτό. Ακούστε, όμως, το εξής: Αυτός ο συγκεκριμένος που μίλησε έτσι άσχημα, πράγματι, και που, εν πάση περιπτώσει, τον χαρακτηρίζει η τοποθέτησή του και την αξιολογούμε - δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να τοποθετηθούμε όλοι μας, νομίζω, γι' αυτό - τι είπε; Εγώ είμαι Έλληνας πολίτης, θα ψηφίσω, αλλά στο τέλος - τέλος δεν με ενδιαφέρει και τι πρόκειται να γίνει εδώ, γιατί εμένα τα συμφέροντά μου με τον άλφα, το βήτα, το γάμα τρόπο είναι αλλού. Αυτό δεν είπε; Κύριε Γκιόκα, αυτό δεν είπε; Αυτός, όμως, θα ψηφίζει. Γιατί σας το θέτω αυτό; Διότι εδώ το μείζον που έχουμε - και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί - είναι η ιδιότητα του Έλληνα πολίτη. Στην ιδιότητα του Έλληνα πολίτη δεν πρέπει να βάζουμε όρους για την άσκηση του εκλογικού του δικαιώματος ή - θα πω εγώ - για τη διευκόλυνση του εκλογικού του δικαιώματος. Μα, θα μου πει ο κ. Κατρούγκαλος, το Σύνταγμα προέβλεψε τέτοια δυνατότητα. Αληθές. Προφανώς την προέβλεψε γιατί είχαν ήδη διαμορφωθεί οι θέσεις των κομμάτων προκειμένου να υπάρξει μια τέτοια λύση και ήθελε να δώσει μια ευελιξία, προκειμένου να μπορέσουμε να φτάσουμε σε ένα αποτέλεσμα, στο αποτέλεσμα που τελικώς, πράγματι, έφτασε ο προηγούμενος νόμος. Όχι, όμως, ότι αυτό είναι το σωστό και το βέλτιστο. Αυτό είναι επειδή η Αριστερά θέλει να θέσει αυτούς τους όρους. Κι εδώ γεννιέται το επόμενο ερώτημα: Καλά, κύριε Βορίδη, και πώς σας ήρθε τώρα, έτσι ξαφνικά, αυτή η τρομερή ιδέα, αφού υπήρχε αυτός ο νόμος, και κάνουμε τώρα αυτή τη συζήτηση; Σάματις δεν ξέρετε τις θέσεις των κομμάτων; Λέει ο κ. Κατρούγκαλος: Μα είχε βγει ο κ. Μητσοτάκης και το είχε προαναγγείλει. Νομίζω στην Αργεντινή το είχε πει, σωστά. Το είχε προαναγγείλει. Μάλιστα. Γιατί το είχε προαναγγείλει αυτό ο κ. Μητσοτάκης; Σε τι αντέδρασε; Αντέδρασε σε ένα παράπονο, αντέδρασε σε ένα αίτημα Ελλήνων πολιτών, που του είπαν: «Τον ψηφίσατε το νόμο, αλλά εμείς με αυτόν τον νόμο δεν ψηφίζουμε, δεν διευκολυνόμαστε.». Αλλά επειδή την επιτιμήσαμε την κ. Τζάκρη αυτό το διήμερο αλλά και όλο αυτό το διάστημα, η κ. Τζάκρη σε τι αντέδρασε; Γιατί χαρακτήρισε «προσβλητικούς», «μειωτικούς», «απαξιωτικούς» - και δεν θυμάμαι τι άλλο - τους περιορισμούς αυτούς που τώρα λέμε να καταργήσουμε; Σε τι αντέδρασε η κ. Τζάκρη; Ξαφνικά πήγε στον «ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΡΥΚΑ» και είπε «Καθίστε να σας πω πώς σκέφτομαι τους περιορισμούς.»; Αντέδρασε σε ένα ερώτημα που της ετέθη από έναν δημοσιογράφο μιας ομογενειακής εφημερίδας. Ποιο ήταν το ερώτημα; «Μα τι θα γίνει με τους περιορισμούς; Δεν μπορούμε να ψηφίσουμε.». Αυτό είναι που δημιούργησε τη βάση για αυτή τη συζήτηση, το ότι - και θα πάω παρακάτω σε αυτό και θα σας πω άλλη αντινομία που υπάρχει - μπορεί να λέει το ΚΚΕ ή να λέει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ ότι οι όροι που ετέθησαν είναι ικανοποιητικοί, αλλά αυτό το λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ, οι απόδημοι δεν το λένε. Οι απόδημοι λένε ότι είναι μη ικανοποιητικοί οι όροι, οι απόδημοι σύσσωμοι το λένε αυτό. Πως τώρα ξαφνικά όλες οι κοινότητες αποδήμων, άμα είναι τόσο ωραία, και σταθμισμένα, και ισορροπημένα στον ήδη υπάρχοντα νόμο όλα αυτά, γιατί ξαφνικά έρχονται οι άνθρωποι και διαμαρτύρονται; Δηλαδή στο τέλος - τέλος, αν όλοι έχουν τη δυνατότητα να πάνε να ψηφίσουν, έρχονται και ζητάνε την κατάργηση των περιορισμών άνευ αντικειμένου; Προφανώς, λοιπόν υπάρχει μια διάχυτη πεποίθηση ότι άνθρωποι που θα θέλανε να ασκήσουν και να διευκολυνθούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα στον τόπο κατοικίας τους δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Σε αυτό αντέδρασε η κ. Τζάκρη καιροσκοπικά, σε αυτό αντέδρασε με συνέπεια ο κ. Μητσοτάκης. Λέω «καιροσκοπικά» γιατί η κ. Τζάκρη άλλαξε τη θέση της μόλις της τράβηξαν το κομματικό αυτί από το κόμμα και ο κ. Μητσοτάκης υλοποιεί τη δέσμευσή του με αυτή την πρωτοβουλία σήμερα. Αυτή είναι η διαφορά. Ο κ. Μητσοτάκης αυτό το οποίο δεσμεύτηκε ότι θα κάνει και αυτό που ήταν διαχρονικά η θέση της Νέας Δημοκρατίας το υπηρετεί με τη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία, η κ. Τζάκρη πήγε και το 'πε και μέχρι να γυρίσει τη Δευτέρα το πήρε πίσω. Όμως, το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Πάμε στην επόμενη συζήτηση. Λέει ο κ. Γκιόκας, αλλά και άλλοι: Μα θα ψηφίσει ικανός αριθμός. Για να τελειώσουμε με το λίγοι ή πολλοί, γιατί εγώ δεν έχω καταλάβει και τη θέση σας εδώ, θέλετε να 'ναι λίγοι, θέλετε να 'ναι πολλοί, δεν έχω καταλάβει. Από τη μια μεριά ανησυχείτε ότι αν είναι πολλοί, θα έχουμε αλλοίωση του εκλογικού σώματος. Από την άλλη μεριά λέτε ότι αν είναι λίγοι, τότε θα έχει αποτύχει η Κυβέρνηση.
Δεν είπαμε τέτοιο πράγμα.
Το είπε ο κ. Κατρούγκαλος. Έτσι δεν είναι; Ή δεν το κατάλαβα καλά. Αν σας παρερμηνεύω εγώ, να με διορθώσετε.
Κύριε Πρόεδρε, επειδή με ρώτησε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Αν τον παρερμήνευσα, να με διορθώσει ο κ. Κατρούγκαλος. Διότι εγώ έτσι το κατάλαβα.
Ναι, βεβαίως.
Είπα το αυτονόητο, ότι έχουμε έναν νόμο, που μολονότι ήταν συμβιβασμός ήταν το μόνο εφικτό κανονιστικό κείμενο και έχετε υποχρέωση να τον εφαρμόσετε και δεν πρέπει να υπεκφύγετε από αυτή την ευθύνη σας.
Σωστά. Πάμε όμως στο λίγοι ή πολλοί. Εμένα δεν με έχετε ακούσει να μιλάω με αριθμούς, έτσι δεν είναι; Εγώ δεν έχω πει αν θα είναι οκτακόσιες χιλιάδες, που διάβασα σε μια εφημερίδα, εάν θα είναι τριακόσιες χιλιάδες, που ακούω εκτιμήσεις, αν θα είναι έντεκα χιλιάδες, που ψήφισαν στις Ευρωεκλογές. Δεν με έχετε ακούσει να λέω αριθμό. Γιατί; Η απάντηση είναι: «Γιατί εγώ δεν έχω στοιχεία για να κάνω τέτοια πρόβλεψη. Τι δεσμεύομαι να κάνω; Δεσμεύομαι να εκπληρώσω πλήρως τις επιταγές του νόμου που έχει ψηφίσει το Κοινοβούλιο. Τι έχει πει το Κοινοβούλιο; Ότι θα γίνει μια ενημερωτική εκστρατεία, αυτή η εκστρατεία θα γίνει. Αυτή την εκστρατεία, το περιεχόμενό της αλλά και το σχέδιό της, θα σας το παρουσιάσουμε, κύριε Ζαχαριάδη - το λέω γιατί έχετε εκδώσει ανακοινώσεις για το θέμα αυτό, κύριε Ζαχαριάδη - όχι μόνο στη διακομματική επιτροπή. Και για να τελειώσουμε και με αυτό, η διακομματική επιτροπή, κατά τον νόμο, έχει αρμοδιότητα επί των ενστάσεων, να κρίνει τις ενστάσεις και να ελέγξει τους καταλόγους των αποδήμων που θα εγγραφούν. Αυτό θα κάνει η διακομματική επιτροπή, τα αλλά δεν τα κάνει η διακομματική επιτροπή. Παρά ταύτα, εγώ, επειδή επιθυμώ να υπάρχει ένα καθαρό τοπίο σε αυτό, θα έρθω στο Κοινοβούλιο, στην Επιτροπή Εσωτερικών, να παρουσιάσει η εταιρεία και το σχέδιό της για την εκστρατεία, και τον τρόπο με τον οποίο θα οργανώσει τη μιντιακή προβολή, και βεβαίως το περιεχόμενο, έτσι όπως θα το έχει καθορίσει. Αυτό προκειμένου να γίνει η ενημέρωση της κοινοβουλευτικής επιτροπής και όχι απλώς μιας διακομματικής επιτροπής, αλλά του Κοινοβουλίου, κατά μείζονα λόγο. Εσείς μου ζητάγατε διακομματική, εγώ σας λέω ότι το Κοινοβούλιο θα ενημερωθεί.
Επιτέλους! Τρεις μήνες ρωτάμε.
Είδατε που οι απαντήσεις έρχονται; Σας απάντησα. Προσέξτε. Άρα, λοιπόν, αυτά θα γίνουν όλα πλήρως, όπως θα γίνει και κάθε προσπάθεια να γίνει αξιοποίηση, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, της ψηφιακής τεχνολογίας, προκειμένου να διευκολυνθούν οι απόδημοι στην πρόσβαση των στοιχείων. Θα γίνει κάθε τέτοια δυνατή προσπάθεια. Κι επειδή με ρωτάτε για τις αιτήσεις, κύριε Κατρούγκαλε, οι αιτήσεις σήμερα είναι τριακόσιες τριάντα έξι, έχουν εγκριθεί διακόσιες δώδεκα - και ακούστε κάτι το οποίο πρέπει να προβληματίσει - απορρίφθηκαν εκατόν τέσσερις. Δεν θεωρώ ότι είναι ενδεικτικό, γιατί οι αριθμοί είναι πάρα πολύ μικροί και επομένως θα έχουμε μια εικόνα αφού τρέξει η ενημερωτική εκστρατεία και σε δεύτερο επίπεδο αφού πλησιάσουν κάπως και οι εκλογές, οι οποίες όπως καταλαβαίνετε είναι πάρα πολύ μακρινές τώρα. Άρα κανείς δεν επισπεύδει. Επομένως δεν θεωρώ ότι έχουμε αυτή τη στιγμή εικόνα. Αυτό απλώς θα έλεγα ότι είναι μια πιλοτική εφαρμογή, τώρα που έχει ανοίξει η πλατφόρμα, αλλά είναι σημαντικό λίγο να τοποθετηθείτε κι εσείς. Διότι αν στην πραγματικότητα εκείνο που λέτε είναι ότι ένας μεγάλος αριθμός θα οδηγήσει σε αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος, όπως φαντάζομαι ότι είναι αυτό το οποίο έχει ειπωθεί, τότε δεν ξέρω και τι εύχεστε, να είναι μεγάλος ο αριθμός ή να είναι μικρός ο αριθμός. Για να μην ανησυχείτε, επειδή εμείς είμαστε ξεκάθαροι και θέλουμε να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερος ο αριθμός, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε προκειμένου να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερος ο αριθμός. Από κει και πέρα, το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας νομίζω ότι θα το θέσουμε εδώ σε συζήτηση, γιατί εκεί θα αξιολογηθούν και οι προβλέψεις του νόμου, τι θα φέρει δηλαδή σε τελευταία ανάλυση, τι θα φέρουν αυτές τις προβλέψεις οι οποίες ήδη υπάρχουν και για τις οποίες η αίσθηση των αποδήμων, η θέση των αποδήμων, η τοποθέτηση των απόδημων ομοθυμαδόν είναι ότι είναι περιοριστικές. Άρα λοιπόν σας απάντησα και σε αυτό. Γιατί, όμως, αρνείστε; Άκουσα το επιχείρημα, που το υιοθέτησε σήμερα, όπως πράγματι ορθά επεσήμανε ο κ. Γκιόκας, με μια θεαματική μεταστροφή θέσης ο κ. Ραγκούσης, ότι ξέρετε μας ανησυχεί το θέμα του δικαίου του αίματος. Τι είναι το δίκαιον του αίματος που ανησυχεί; Για δήθεν ένα υπερβολικό άπλωμα, ξεχείλωμα των ειδικών εκλογικών καταλόγων και των ανθρώπων που θα συμμετάσχουν στη διαδικασία. Τι είναι αυτό που ανησυχεί την Αριστερά, λοιπόν; Ότι κάποιος ο οποίος είναι δισέγγονο ενός Έλληνα, τέταρτη γενιά, ενώ δεν είχε ασχοληθεί ο παππούς του να γίνει Έλληνας πολίτης, δεν είχε ασχοληθεί ο πατέρας του να γίνει Έλληνας πολίτης, ξαφνικά θα σηκωθεί μια ωραία μέρα και θα πει: «Ξεκινώ τη διαδικασία πολιτογράφησης του παππού μου και εν συνεχεία του πατέρα μου, για να φτάσω να γίνω εγώ, για να έρθω να ψηφίσω.». Τώρα, κύριε Γκιόκα, σοβαρά, πόσοι τέτοιοι λέτε να βρεθούν;
Δεν ξέρω.
Επειδή εγώ εκεί πράγματι ξέρω, ούτε δέκα δεν θα είναι αυτοί. Γιατί, στο τέλος - τέλος, κάποιος ο οποίος είχε πάρει μια τέτοια απόσταση από τα πράγματα, στην πραγματικότητα δεν θα μπει σε αυτή τη διαδικασία, για να έρθει να ψηφίσει σε μια χώρα από την οποία έχει αποκοπεί όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Να σηκωθεί, δηλαδή, ένας άνθρωπος τρίτης γενιάς ή τέταρτης γενιάς, χωρίς καμμία σχέση μέχρι τώρα, και ξαφνικά θα πει: «Τώρα αποφάσισα να πάω να ψηφίσω, για να συμμετάσχω στα ελληνικά πράγματα, να διαμορφώσω το ελληνικό πολιτικό γίγνεσθαι.». Ο κίνδυνος, λοιπόν, αυτός που επικαλείστε είναι στην πραγματικότητα, όπως καταλαβαίνουμε όλοι, προσχηματικός. Είναι ένας κίνδυνος οποίος δεν υφίσταται και τον λέτε έτσι, για να έχετε κάτι να πείτε, για να αρνηθείτε την ψήφο. Πάμε τώρα και στο τελευταίο, το οποίο ετέθη για τα ζητήματα των περιφερειών και της εκπροσώπησης. Ακούστε. Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα φέρει, κατά τη γνώμη μου, μία τεράστια ευθύνη, γιατί - προσέξτε - δεν έχει καν επιχείρημα γι' αυτό που κάνει. Στερεί από τους απόδημους, από Έλληνες πολίτες που κατοικούν στο εξωτερικό, τη δυνατότητα να διευκολυνθούν χωρίς καν να έχει επιχείρημα. Είναι θλιβερό αυτό που συμβαίνει με την ευθύνη της Αριστεράς σήμερα. Υπογράφω αποφάσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τις οποίες ο Υπουργός Εσωτερικών δίνει άδεια διεξαγωγής εκλογών σε προξενικά καταστήματα χωρών που βρίσκονται στην Ελλάδα, για να ψηφίσουν οι πολίτες τους στις εκλογές. Υπέγραψα αίτημα της Πορτογαλίας. Υπέγραψα αίτημα της Βουλγαρίας. Υπέγραψα αίτημα του Περού. Υπέγραψα αίτημα της Νορβηγίας. Υπέγραψα αίτημα της Φινλανδίας. Υπέγραψα αίτημα της Μολδαβίας. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Μαυρουδής Βορίδης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Οι κάτοικοι όλων αυτών των χωρών είναι προνομιούχοι έναντι των Ελλήνων κατοίκων εξωτερικού. Αυτοί μπορούν να ψηφίζουν. Από τους δικούς μας το στερείτε. Και θα αναρωτιούνται όλοι αυτοί: Για ποιον λόγο; Ποια είναι η αιτία; Και λέει το ΚΚΕ αυτά που λέει. Τα απάντησα. Έδειξα το αδιέξοδο αυτών των περιορισμών, την ανεπιείκειά τους, την αντινομία τους, τη βαθιά αίσθηση αδικίας που δημιουργούν, αλλά τουλάχιστον λέει το ΚΚΕ: «Εγώ σε αυτούς θέλω να διευκολύνω, στους άλλους δεν θέλω να διευκολύνω.». Έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και λέει: «Α, όχι, εγώ θέλω να διευκολύνω σε όλους. Δεν θέλω περιορισμούς.». Μάλιστα. «Αλλά δεν ψηφίζω την άρση των περιορισμών.». Μα, γιατί, ενώ θέλεις, δεν ψηφίζεις την άρση των περιορισμών; «Α, δεν ψηφίζω την άρση των περιορισμών, γιατί θέλω να γίνουν εκλογικές περιφέρειες.». Απαντώ: Στεναχωρηθήκατε με τη λέξη «παραγγελιές». Δεν τη θεωρήσατε αρκετά λόγια. Εντάξει. Ας κρατήσουμε, λοιπόν, εδώ τον λογιοτατισμό. Ας πάμε, λοιπόν, στο εξής. Λόγια, μη λόγια, εγώ σας λέω ένα απλό πράγμα. Θα σας το κάνω. Το δέχομαι. Θέλετε εκλογικές περιφέρειες; Εκλογικές περιφέρειες. Τι άλλο θέλετε; Θέλετε να είναι τέσσερις; Θα είναι τέσσερις. Και τι άλλο θέλει, όμως; Θέλει να μην ψηφίζουν κόμματα. Ρωτώ: Γιατί; Γιατί να μην ψηφίζουν κόμματα; Απαντάει ο κ. Κατρούγκαλος: «Για να μη διαταραχθεί η εθνική ενότητα, γιατί οι απόδημοι πρέπει να είναι ενωμένοι και να μην τους χωρίσουμε σε κόμματα». Μα, στις βουλευτικές εκλογές δεν πρόκειται να συμμετάσχουν; Δεν θα τους διευκολύνουμε, για να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, στις βουλευτικές εκλογές; Οι Βουλευτές που επιλέγονται από τον ελληνικό λαό δεν ανήκουν σε κόμματα; Τα κόμματα δεν προβλέπονται από το Σύνταγμα; Τα κόμματα δεν είναι βασικός θεσμός της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας; Πώς ξαφνικά τους εξαιρέσατε; Πώς ξαφνικά μπορούν να συμμετέχουν οι απόδημοι, χωρίς περιορισμούς κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κόμμα δεν θα ψηφίζουν; Θα μας το εξηγήσετε; Η διαταραχή της εθνικής ενότητας; Θα σας στεναχωρήσω. Ξέρετε, αυτό είναι επιχείρημα κλασικών ολοκληρωτικών καθεστώτων. Η αντικομματική επιχειρηματολογία αναπτύσσεται πάντοτε από καθεστώτα της Δεξιάς, που όμως επιθυμούν την κατάργηση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Το βασικό επιχείρημα είναι η εθνική ενότητα. Πώς το χρησιμοποιείτε αυτό; Είναι θεμέλιο αυτό πολιτικό για αυτού του τύπου τη ρητορική. Πώς ακούγεται από ένα κόμμα της Αριστεράς αυτό το επιχείρημα, ότι δηλαδή, εάν ο απόδημος ψηφίσει Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ ή ό,τι άλλο θέλει, αυτό δημιουργεί ρήξη στον απόδημο ελληνισμό; Ακατανόητο! Γι' αυτό σας λέω. Στην πραγματικότητα, τι είναι αυτό που θέλετε να αποφύγετε με αυτή την πρόταση; Να προσμετράται η ψήφος του απόδημου Έλληνα στη διαμόρφωση του εσωτερικού εκλογικού αποτελέσματος. Εκεί έρχομαι και ρωτώ: Γιατί να το αποφύγετε, αφού λέτε ότι δεν θέλετε περιορισμούς; Γιατί αλλιώς, αν θέλετε περιορισμούς, πάτε μαζί με το ΚΚΕ. Πείτε ότι «ναι, εγώ θέλω περιορισμούς και δεν ψηφίζω, κύριε Βορίδη, όχι γιατί δεν θέλω περιορισμούς, αλλά γιατί θέλω περιορισμούς, γιατί θεωρώ ότι αυτοί δεν πρέπει να επηρεάζουν το αποτέλεσμα». Εδώ, λοιπόν, είναι που βρίσκεστε σε βαθιά αντινομία…
Γι' αυτό σας διάβασα τη γνώμη του κ. Γεραπετρίτη.
Μάλιστα. Θα απαντήσω για τη γνώμη του κ. Γεραπετρίτη, παρ' ότι δεν έχει ιδιαίτερη αξία όχι η γνώμη του κ. Γεραπετρίτη, αλλά η προσθήκη ενός ονόματος σε αυτό που συζητάμε τώρα. Εκείνο που έχει αξία είναι το επιχείρημα. Εδώ, λοιπόν…
Το επιχείρημα είναι προφανώς η αλλοίωση της βούλησης του εθνικού εκλογικού σώματος. Εκεί αναφέρεται ο κ. Γεραπετρίτης.
Άρα γυρνάτε στη θέση ΚΚΕ. Αυτό λέω. Άρα γυρνάτε στη θέση ΚΚΕ ότι στην πραγματικότητα…
Αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, κύριε Βορίδη, στην αιτιολογική έκθεση που τη συνυπογράψατε και την ψηφίσατε.
Δύο επιχειρήματα, λοιπόν, αναφέρει ο κ. Κατρούγκαλος να επαναφέρουμε στη μνήμη μας. Το πρώτο είναι ότι ο κ. Γεραπετρίτης, όχι βέβαια ως στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, όχι ως Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, όχι με την κομματική του ιδιότητα, αλλά συμμετέχοντας ως επιστήμονας σε μία επιτροπή εξέφρασε μία επιστημονική άποψη. Προφανώς, λοιπόν, θα τον ρωτήσετε να διευκρινίσει την επιστημονική του άποψη. Αυτό είναι μία επιστημονική συζήτηση - είμαι βέβαιος ότι θα την κάνετε μεταξύ σας και θα έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον - αλλά η πολιτική άποψη της Νέας Δημοκρατίας, την οποία προφανώς υποστηρίζει ο κ. Γεραπετρίτης, είναι αυτή που σας παρουσιάζω. Επομένως, τώρα, ως προς το επιχείρημα - για να αφήσουμε τι είπε ο κ. Γεραπετρίτης σε ένα διαφορετικό πλαίσιο - , το επιχείρημα ποιο είναι εδώ; Το κατά πόσον σε τελευταία ανάλυση πρέπει ή δεν πρέπει να προσμετράται η ψήφος των Ελλήνων στο εθνικό αποτέλεσμα. Και τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ; Όχι. Γιατί δεν το λέτε να το ακούσουν οι άνθρωποι, να είναι ξεκάθαρη η θέση σας; Όχι τους λέτε. Μη μου λέτε για την άρση των περιορισμών. Λέτε ότι δεν θέλετε να ψηφίζουν και να προσμετράται η ψήφος τους στο εθνικό αποτέλεσμα. Μα, πού να ψηφίζουν τότε; Να ψηφίζουν, για να βγάλουν τέσσερις Βουλευτές. Άρα η ψήφος όλων των αποδήμων να επηρεάζει το 1,2% της σύνθεσης του εκλογικού σώματος. Αυτό είναι οι τέσσερις Βουλευτές.
Μα, με το νόμο…
Και να μην επηρεάζουν - επιτρέψτε μου - το 98,8% της σύνθεσης του κοινοβουλευτικού σώματος.
Μα, κύριε Υπουργέ, με το σημερινό νόμο δύο απόδημοι θα εκλέγονται.
Μα, η επιρροή των αποδήμων, κύριε Κατρούγκαλε - και τώρα αδικείτε τον εαυτό σας - προφανώς δεν είναι η εκλογή των δύο Βουλευτών, είναι η διαμόρφωση ακριβώς του εκλογικού αποτελέσματος, είναι στο ποιο κόμμα πρόκειται να κυβερνήσει.
Άρα για το μπόνους μιλάτε.
Μιλώ για το σύνολο της προσμέτρησης της ψήφου, όπως όλες οι ψήφοι. Όταν πέφτει μία ψήφος, η δική σας, κύριε Κατρούγκαλε, δεν επηρεάζει το σύνολο του εκλογικού αποτελέσματος; Απάντηση: ναι. Στον απόδημο, λοιπόν, του λέτε, εγώ θα σε διευκολύνω, αλλά εσύ δεν θα επηρεάζεις την ψήφο του εκλογικού αποτελέσματος, αλλά κατά το 1,2 τους τέσσερις Βουλευτές που μπορείς να εκλέξεις.
Αυτό θα μπορούσε να το…
Να μην κάνουμε, όμως, διάλογο, κύριε Κατρούγκαλε. Σας επέτρεψε μία φορά ο κύριος Υπουργός και γι' αυτό το επέτρεψα.
Άρα, λοιπόν, η εικόνα είναι καθαρή. Και προσέξτε, εδώ είναι η υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ, εδώ είναι το ότι δεν παίρνει μία καθαρή θέση και εδώ είναι που δεν τολμά να κοιτάξει στα μάτια όχι μόνο τους αποδήμους, αλλά τους Έλληνες πολίτες. Γιατί αυτή η υπόθεση δεν είναι μόνο μία υπόθεση των αποδήμων, είναι μία υπόθεση του συνόλου των Ελλήνων πολιτών. Γιατί ακούν σήμερα από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι θα υπάρχουν ψήφοι σταθμισμένες, ψήφοι πρώτης ταχύτητας και ψήφοι δεύτερης ταχύτητας, κάτι που, θα μου επιτρέψετε να σας πω, η θέση ΚΚΕ δεν κάνει. Η θέση ΚΚΕ βάζει περιορισμούς, λέει θα διευκολυνθούν μόνο αυτοί, αλλά για όσους διευκολυνθούν ισχύει κανονικά η ψήφος τους στο σύνολο, δεν φτιάχνει δυο κατηγορίες. Για να αποφύγετε το προφανές, να αποφύγετε να πείτε την αλήθεια, να παρουσιάσετε την πολιτική σας θέση, κάνατε αυτή την κατασκευή. Προσέξτε. Εδώ, λοιπόν, πάμε στην αξία της σημερινής συζήτησης. Είναι διπλή, διότι προφανώς με τη σημερινή συζήτηση αποσαφηνίστηκαν θέσεις οι οποίες είχαν αποκρυβεί όλον αυτόν τον καιρό και άρα, τώρα όλοι ξέρουμε τι πιστεύει ο καθένας για το ζήτημα αυτό και μάλιστα με καθαρό και αναλυτικό τρόπο και δεύτερον, γιατί; Γιατί τελικώς με την ψήφο σας θα δώσετε απάντηση στο βασικό ερώτημα: Η Αριστερά για μία ακόμη φορά θα εμποδίσει την ψήφο των αποδήμων Ελλήνων; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα αυτής της συζήτησης και σε αυτό θα απαντήσετε σε λίγο με την ψήφο σας.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτει τις εκθέσεις της επί των σχεδίων νόμων: α. του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων: «Κύρωση α) της Συμφωνίας για τη Συνεργασία στον Τομέα της Επιστήμης και Τεχνολογίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και β) του Τροποποιητικού Πρωτοκόλλου της Συμφωνίας Οικονομικής, Επιστημονικής και Τεχνολογικής, Εκπαιδευτικής και Μορφωτικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβερνήσεως των Ηνωμένων Πολιτειών» και β. του Υπουργείου Τουρισμού: «Κύρωση του Παραρτήματος ΧVIII της Διεθνούς Συμβάσεως για τα Προνόμια και τις Ασυλίες των Ειδικευμένων Οργανισμών, αναφορικά με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Άρση περιορισμών για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εκλογέων εξωτερικού». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος Α΄ εδάφιο τρίτο του Κανονισμού της Βουλής θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, επί του άρθρου 1, επί του ακροτελεύτιου άρθρου, καθώς και επί του συνόλου του νομοσχεδίου λόγω της ειδικής πλειοψηφίας που απαιτεί το άρθρο 51 παράγραφος 4 του Συντάγματος. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Στο σημείο αυτό θα διεξαχθεί η ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, επί του άρθρου 1, επί του ακροτελεύτιου άρθρου και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές και τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει.
Εφόσον έχετε ολοκληρώσει, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Επί της αρχής: Εψήφισαν συνολικά 213 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 190 Βουλευτές. Κατά της αρχής, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 23. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισε ουδείς. Συνεπώς λόγω της αυξημένης πλειοψηφίας των 2/3 του όλου αριθμού των Βουλευτών που απαιτεί το άρθρο 51 παράγραφος 4 του Συντάγματος, δηλαδή 200 Βουλευτές, το σχέδιο νόμου δεν έγινε δεκτό επί της αρχής. Επί του άρθρου πρώτου: Εψήφισαν συνολικά 213 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 190 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 23 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισε ουδείς. Συνεπώς λόγω της αυξημένης πλειοψηφίας των 2/3 του όλου αριθμού των Βουλευτών που απαιτεί το άρθρο 51 παράγραφος 4 του Συντάγματος, δηλαδή 200 Βουλευτές, το άρθρο ένα του σχεδίου νόμου δεν έγινε δεκτό. Επί του ακροτελεύτιου άρθρου: Εψήφισαν συνολικά 213 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 190 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 23 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισε ουδείς. Συνεπώς λόγω της αυξημένης πλειοψηφίας των 2/3 του όλου αριθμού των Βουλευτών που απαιτεί το άρθρο 51 παράγραφος 4 του Συντάγματος, δηλαδή 200 Βουλευτές, το ακροτελεύτιο άρθρο δεν έγινε δεκτό. Επί του συνόλου: Εψήφισαν συνολικά 213 Βουλευτές. Υπέρ του συνόλου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 190 Βουλευτές. Κατά του συνόλου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 23 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισε ουδείς. Συνεπώς λόγω της αυξημένης πλειοψηφίας των 2/3 του όλου αριθμού των Βουλευτών που απαιτεί το άρθρο 51 παράγραφος 4 του Συντάγματος, δηλαδή 200 Βουλευτές, το σχέδιο νόμου δεν έγινε δεκτό επί του συνόλου. Οι θέσεις των Βουλευτών, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας με το ηλεκτρονικό σύστημα, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Άρση περιορισμών για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους εκλογέων εξωτερικού» δεν έγινε δεκτό επί της αρχής, επί του άρθρου ένα, επί του ακροτελεύτιου άρθρου και επί του συνόλου, επειδή δεν συγκέντρωνε την απαιτούμενη από το άρθρο 51 παράγραφος 4 του Συντάγματος πλειοψηφία των 2/3 του όλου αριθμού των Βουλευτών. Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών που αφορούν στο εν λόγω μη ψηφισθέν νομοσχέδιο.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.05΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 27 Μαΐου 2021 και ώρα 11.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος νομοθετική εργασία: μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της σύμβασης μεταβίβασης εμπραγμάτων δικαιωμάτων λόγω εισφοράς σε είδος έναντι αυξήσεως μετοχικού κεφαλαίου μεταξύ αφ' ενός του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε. και αφ' ετέρου της Ελληνικό - Εταιρεία Διαχείρισης και Αξιοποίησης Ακινήτων Ελληνικού Αεροδρομίου Α.Ε.», σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη.