Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 13-1-2021 εξουσιοδότηση του Σώματος, επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα πρακτικά της Ξ΄ συνεδριάσεώς του, της Τετάρτης 13 Ιανουαρίου 2021 σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Εκσυγχρονισμός του συστήματος προσλήψεων στον δημόσιο τομέα και ενίσχυση του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ) και λοιπές διατάξεις»]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας: «Έγκριση σχεδίων συμβάσεων στον τομέα της άμυνας». Το παραπάνω νομοσχέδιο μετά την απόφαση, την οποία έλαβε η Διαρκής Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, ύστερα από πρόταση του αρμόδιου Υπουργού, συζητείται με τη διαδικασία του επείγοντος σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 5 του Συντάγματος και του άρθρου 110 του Κανονισμού της Βουλής. Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίαση της 12ης Ιανουαρίου 2021 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής και επί των άρθρων. Ειδικότερα ως προς την οργάνωση της συζήτησης προτείνεται εκτός από τους εισηγητές, τους ειδικούς αγορητές και τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, καθώς και τους Υπουργούς που θα συμμετέχουν με φυσική παρουσία, να προστεθούν δύο κύκλοι ομιλητών που θα συμμετάσχουν στη συζήτηση αυτή με τηλεδιάσκεψη μέσω της πλατφόρμας Webex. Υπενθυμίζω ότι οι χρόνοι των εισηγητών και ειδικών αγορητών είναι δώδεκα λεπτά η πρωτολογία και έξι η δευτερολογία, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι έχουν μία τοποθέτηση δώδεκα λεπτών και οι υπόλοιποι συνάδελφοι που θα μιλήσουν μέσω Webex, λόγω του επείγοντος, θα έχουν χρόνο ομιλίας πέντε λεπτά. Το θέμα είναι ιδιαίτερο, ευαίσθητο και είμαι σίγουρος ότι η συζήτηση σήμερα στη Βουλή θα σταθεί στο ύψος της σοβαρότητας του θέματος. Ξεκινάμε, λοιπόν, με τον γενικό εισηγητή από τη Νέα Δημοκρατία, τον συνάδελφο κ. Μακάριο Λαζαρίδη. Κύριε Λαζαρίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι από εκείνους που πιστεύουν ακράδαντα ότι το μεγαλύτερο όπλο της χώρας είναι η εθνική της ομοψυχία και η εθνική ομοψυχία ανανεώνεται και αντικατοπτρίζεται στην αδιαπραγμάτευτη βούληση, αλλά και εντολή του ελληνικού λαού για ετοιμότητα και αποφασιστικότητα απέναντι σε οποιαδήποτε πρόκληση δέχεται η πατρίδα μας. Αυτό ακριβώς κάνει η ελληνική Κυβέρνηση και μάλιστα με τεράστια επιτυχία. Ανταποκρίνεται καίρια και αποτελεσματικά σε όλα τα επίπεδα που συναπαρτίζουν την εθνική μας ασφάλεια, το υγειονομικό, το οικονομικό, το κοινωνικό, το εθνικό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι Λατίνοι έλεγαν «εάν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο». Εννοούσαν ασφαλώς ότι όρος απαράβατος για να εξασφαλίζει κανείς την πολυπόθητη ειρήνη είναι να ενισχύει με κάθε τρόπο την αποτρεπτική του δυνατότητα, έτσι ώστε να μην μπει κανείς ούτε καν στη σκέψη ότι μπορεί να σε πλήξει, ότι μπορεί να εκμεταλλευτεί δυνητικές αδυναμίες σου. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι η Ελλάδα ανέκαθεν επεδίωκε και επιδιώκει την ειρήνη. Αυτό που δεν είναι σίγουρο είναι τι επιδιώκει ο εξ ανατολών γείτονας ειδικά τώρα που ο προσωπικός νεοθωμανικός μεγαλοϊδεατισμός του Ερντογάν μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες ατραπούς. Το ζενίθ προκλητικότητας που ζήσαμε τον περασμένο Μάρτιο στον Έβρο, αλλά και τον Αύγουστο στο Αιγαίο αποτελούν κορυφώσεις μιας επιθετικότητας η οποία συντηρείται καθημερινά τα δύο τελευταία χρόνια. Εμείς θέτουμε ως πρώτη μας προτεραιότητα την επίμονη επένδυση στη διπλωματία, μια επένδυση που ήδη έχει φέρει καρπούς που δεν είχαν έρθει ποτέ μέχρι σήμερα, όπως έγινε με τις συμφωνίες για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών και τη χάραξη αποκλειστικής οικονομικής ζώνης με την Ιταλία και την Αίγυπτο, όπως γίνεται με την επένδυση στα πολυδιάστατα σχήματα τριμερών και τετραμερών συνεργασιών με Ισραήλ, Κύπρο και Αίγυπτο, όπως γίνεται με την καλλιέργεια νέων ισχυρών συμμαχιών, όπως αυτή με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και γενικότερα με τον αραβικό κόσμο, και φυσικά όπως γίνεται με τη στήριξη την οποία επιδιώκουμε και εξασφαλίζουμε από τους Ευρωπαίους συμμάχους μας. Σε αυτό το πλαίσιο, για να κάνω μια επίκαιρη παρατήρηση, εμπίπτει και η επανέναρξη των συζητήσεων με την Τουρκία, το ξεκίνημα των οποίων ελπίζουμε να έχει ουσιαστική συνεισφορά στη βελτίωση των σχέσεών μας και να μην αποτελεί προσχηματική κίνηση από την πλευρά της Τουρκίας. Επανέρχομαι στα της διπλωματίας λέγοντας ότι με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε ένα πολυεπίπεδο πλέγμα αδιάρρηκτων σχέσεων βασισμένων στη διεθνή νομιμότητα. Καλούμε όποιον θέλει να χτίσει το μέλλον των σχέσεών μας πάνω σε ακριβώς αυτή τη βάση. Ωστόσο πέρα από τη στήριξη των συμμάχων μας θεωρώ δεδομένο ότι σε κάθε περίπτωση οφείλουμε να είμαστε εμείς έτοιμοι για την αντιμετώπιση κάθε ενδεχομένου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας είναι ευλογημένη. Έχει έναν γενναίο λαό που αγαπάει την πατρίδα του και εμπνέεται από αυτήν. Είναι μια όμορφη χώρα με καίρια γεωστρατηγική θέση. Αλλά αυτή η θέση έχει το τίμημά της και αυτό δεν είναι άλλο από την υποχρέωση εξασφάλισης της ακεραιότητάς της και της υπεράσπισής της απέναντι σε οποιαδήποτε επιβουλή. Υποχρέωση να έχουμε τη χώρα πάντα επίκαιρα εξοπλισμένη με τρόπο που να μπορεί να εκμεταλλευτεί τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Εμείς επιλέγουμε στον παραλογισμό των απειλών να απαντάμε με ενδυνάμωση της αποτρεπτικής μας ισχύος γιατί πιστεύουμε ότι οχυρώνοντας την άμυνά μας κατοχυρώνουμε τις προϋποθέσεις της ειρήνης. Αυτό ακριβώς κάνουμε σήμερα. Σήμερα, λοιπόν, βρισκόμαστε εδώ για να εγκρίνουμε τρία σχέδια συμβάσεων προμήθειας. Αυτά αφορούν στην απόκτηση έξι καινούριων και δώδεκα μεταχειρισμένων γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Ραφάλ, στα συναφή είδη και τις υπηρεσίες, στην εν συνεχεία υποστήριξή τους μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και των κατασκευαστριών εταιρειών των ανωτέρω οπλικών συστημάτων. Ερχόμαστε εδώ σε εξαιρετικά μικρό χρονικό διάστημα από την εκκίνηση της όλης διαδικασίας, κυρώνουμε και σε λίγους μήνες θα έχουμε και τα απτά αποτελέσματα αυτής της κύρωσης, δηλαδή την ένταξη των πρώτων έξι μαχητικών Ραφάλ στο οπλοστάσιο της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Και μάλιστα το μεγαλύτερο επίτευγμα είναι ότι ταυτόχρονα με την παράδοση των αεροσκαφών προβλέπεται να έχουμε και τα όπλα, δηλαδή τα μαχητικά μας θα έρθουν μαζί με όλων των τύπων τα βλήματα. Αυτή είναι εξαιρετική είδηση για την επιχειρησιακή τους απόδοση. Όλα αυτά μέσα από συμβάσεις που εξασφαλίζουν και εγγυώνται τη νομιμότητα και τη διαφάνεια που πρέπει να αφορά μία τέτοιας σπουδαιότητας προμήθεια. Ουδέποτε κρύψαμε ότι οι διαπραγματεύσεις ήταν δύσκολες και απαιτητικές, ωστόσο ικανοποιούν πλήρως την ελληνική πλευρά μιας και καταφέραμε να καμφθούν οι αντιστάσεις που αφορούσαν στους όρους πληρωμών, στις εγγυητικές επιστολές, στη διαδικασία παραλαβής συμβατικού αντικειμένου, στην επιβολή προστίμου λόγω εκπρόθεσμης παράδοσης, στην επιβολή διοικητικών κυρώσεων λόγω καθυστερημένης παράδοσης, στην ευθύνη έναντι τρίτων και τους όρους διαιτησίας και επίλυσης διαφορών. Για τους λόγους αυτούς οφείλω για ακόμη μία φορά να συγχαρώ και από αυτό εδώ το Βήμα τους άμεσα εμπλεκόμενους, δηλαδή το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας, το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων και ιδιαιτέρως τον πολιτικό προϊστάμενο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Νίκο Παναγιωτόπουλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή τη στιγμή η αγορά των γαλλικών μαχητικών Ραφάλ και των όπλων που θα ενσωματώνουν είναι για την άμυνά μας ό,τι είναι το εμβόλιο για την πανδημία. Μας δίνει την ευκαιρία να αλλάξουμε τους όρους απέναντι στην αντιμετώπιση εκείνου που εκστομίζει καθημερινά προκλήσεις και απειλές. Μας δίνει την ευκαιρία να αποκτήσουμε ένα στρατηγικά κατάλληλο όπλο, κομμένο και ραμμένο στις επιχειρησιακές ανάγκες της χώρας. Μας δίνει την ευκαιρία να ανατρέψουμε θετικά για εμάς τις ποιοτικές ισορροπίες σε Ανατολική Μεσόγειο, Κύπρο και Μέση Ανατολή με επιλογές που προσφέρουν άμεση επιχειρησιακή αξιοποίησή τους και τεχνικά χαρακτηριστικά που θα προσδώσουν στην Πολεμική Αεροπορία μοναδικές ικανότητες εναέριας κυριαρχίας και υπεροχής. Προσφέρουν στην Πολεμική Αεροπορία μια ολοκληρωμένη και ώριμη τεχνολογικά σχεδίαση με μεγάλο εύρος όπλων και κυρίως στρατηγικών όπλων που κάνουν τη διαφορά, όπως είναι οι πύραυλοι SCALP, EXOCET, MICA και METEO. Προσφέρουν συνδυασμό μεγάλης μεταφοράς οπλικού φορτίου με μια μεγάλη ακτίνα δράσης, καθιστώντας το μαχητικό ιδανικό για αεροπορικές επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Κύπρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απόκτηση των γαλλικών Ραφάλ πέρα από το γεγονός ότι οικοδομεί έναν άξονα που φέρνει τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας μας σε παραλληλία με αυτά ενός από τους μεγαλύτερους Ευρωπαίους παίκτες και του μοναδικού πλέον μονίμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Γαλλία, αποτελεί ακόμα μία στη σειρά των επιλογών για την αμυντική αναβάθμιση της χώρας, όπως η επικαιροποίηση της αμυντικής μας συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η αναβάθμιση του στόλου των μαχητικών F -16 με τρόπο που θα δώσει στην Ελλάδα ένα ποιοτικό πλεονέκτημα απέναντι στο ποσοτικό πλεονέκτημα της Τουρκίας καθώς, σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία, η Ελλάδα μετά την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό των F -16 θα διαθέτει τα πλέον προηγμένα μαχητικά στην Ευρώπη και την ευρύτερη περιοχή με δημιουργία θετικού ντόμινο για ό,τι σημαίνει αυτό για την τόνωση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, κρατικής και ιδιωτικής, μέσα από την τεχνογνωσία που αποκτούμε και φυσικά με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Το γεγονός αυτό ενισχύεται και από την αντίστοιχη αναβάθμιση του μικρότερου στόλου της Πολεμικής Αεροπορίας, των Μιράζ 2000-5. Το γνωρίζω πολύ καλά καθώς τον Δεκέμβρη του 2019 είχαν την τιμή να είμαι εισηγητής της κυβερνητικής πλειοψηφίας και σε εκείνο το σχέδιο νόμου. Και είμαι βέβαιος ότι σύντομα θα ξαναβρεθούμε σε αυτήν την Αίθουσα για να επικαιροποιήσουμε την πολιτική βούληση της Κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να προβεί σε περαιτέρω αναβάθμιση των αμυντικών μας ικανοτήτων. Με τις καίριες επιλογές της η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δημιουργεί κραταιές Ένοπλες Δυνάμεις με τρόπο που να απαντά στις ανάγκες του σήμερα, αλλά και να παραμένουν επίκαιρες και στις προκλήσεις του αύριο. Με αυτόν τον τρόπο συμπληρώνεται το τρίπτυχο ισχύος που στηρίζεται στην εθνική ομοψυχία, την αποτρεπτική ισχύ και τη διπλωματική κυριαρχία. Έτσι κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας μπορούν να αισθάνονται απόλυτα σίγουροι και ασφαλείς καθώς η Κυβέρνησή τους αποδεικνύει καθημερινά τα οξυμένα της αντανακλαστικά, την αποφασιστικότητα και την ετοιμότητά της να αντιμετωπίσει με επιτυχία κάθε εθνική ή υγειονομική πρόκληση που βρίσκεται απέναντί της, κάνοντας τη χώρα και τους πολίτες της υπερήφανους. Και αυτή ασφαλώς είναι μία προσπάθεια εθνική. Θα ήθελα, λοιπόν, εδώ να απευθυνθώ στις συναδέλφισσες και στους συναδέλφους του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που μέχρι και χθες το απόγευμα δια του εισηγητή του εξέφραζε επιφυλάξεις και να τους πω να μην κάνουν το εθνικό λάθος να ψηφίσουν «Παρών», όπως έκαναν στην αμυντική συμφωνία Ελλάδας - Ηνωμένων Πολιτειών ή στην αναβάθμιση των μαχητικών F -16 και την υποστήριξη των Μιράζ 2000-5 και όπως έκαναν πρόσφατα με τις δαπάνες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στον τρέχοντα προϋπολογισμό. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Το «Παρών» σήμερα στη Βουλή σημαίνει «Απών» από την εθνική συνεννόηση. Ελπίζω ειλικρινά και εύχομαι με την ψήφο σας σήμερα να είστε, επιτέλους, παρόντες και στην επιβεβλημένη εθνική συναίνεση. Εμείς, ως Νέα Δημοκρατία, υπερήφανα ψηφίζουμε θετικά την ενίσχυση της εθνικής μας άμυνας. Όπως είπα και στην επιτροπή, η σημερινή συζήτηση μπορεί να μείνει στην ιστορία και η εν δυνάμει ιστορικότητα της παρούσας συνεδρίασης έχει, λοιπόν, να κάνει με το τι επιλέγει κανείς. Επιλέγει τη μοναξιά του κομματικού στρουθοκαμηλισμού ή την προσχώρηση στη συλλογική αντίληψη του εθνικού συμφέροντος; Σας καλώ, λοιπόν, για ακόμη μία φορά να υπερψηφίσουμε όλοι το εν λόγω σχέδιο νόμου για έναν απλό λόγο, για να μπορούμε να περάσουμε ένα ισχυρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι όλοι εμείς οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού λέμε όλοι ομόφωνα «Ναι» σαν μία γροθιά στην ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεών μας. Σκεφτείτε τι αντίκτυπο θα έχει κάτι τέτοιο στο ηθικό, αλλά και στις καρδιές και στο μυαλό εκείνων που τελικά θα τα χρησιμοποιήσουν, στους ήρωες των αιθέρων μας, στους μαχητές του Αιγαίου! Ελάτε όλοι μαζί να δώσουμε νέο νόημα στην εθνική μας ομοψυχία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει τώρα ο γενικός εισηγητής από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Τσίπρας. Ορίστε, κύριε Τσίπρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να ξεκινήσω από την παρομοίωση περί εμβολίου, ότι τα Ραφάλ είναι το εμβόλιο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ας κρατάμε λίγο πιο χαμηλούς τόνους. Δεν θα μπω στη συζήτηση περί εμβολίου, πανδημίας, κ.λπ.. Όμως, ακόμη και τα Ραφάλ για την εθνική άμυνα σε καμμία περίπτωση δεν αποτελούν εμβόλιο και πολύ περισσότερο πανάκεια. Η άμυνα υπηρετεί την εξωτερική πολιτική και όχι η εξωτερική πολιτική την άμυνα. Αυτό το οποίο είναι το πρώτο και το κύριο είναι η εξωτερική πολιτική της χώρας, μία εξωτερική πολιτική η οποία, για παράδειγμα, δεν υπηρετείται από το ότι πρώτη φορά Πρωθυπουργός που συναντάται με Αμερικανό πρόεδρο δεν θίγει το θέμα των τουρκικών παραβιάσεων στο Αιγαίο. Δεν υπηρετείται από το ότι πρώτη φορά παρουσία Έλληνα Πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ δεν τίθεται το ζήτημα του Κυπριακού και ούτω καθεξής. Κανένα εξοπλιστικό πρόγραμμα δεν μπορεί να μας δώσει λύση σε αυτό που υπηρετεί η εξωτερική πολιτική. Αυτό που είναι κυρίαρχο είναι η πολιτική βούληση να υπερασπιστούμε την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα και αυτό υπηρετεί η αποτρεπτική ισχύς και οι Ένοπλες Δυνάμεις και όχι ανάποδα. Αν η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να το κάνει αυτό ή - ακόμα χειρότερα - δεν θέλει να το κάνει, καμμία άμυνα, κανένα εξοπλιστικό πρόγραμμα, κανένα αεροπλάνο, κανένα Ραφάλ δεν θα μας το εξασφαλίσει. Δεν θα ανοίξω συζήτηση για την εξωτερική πολιτική, αλλά επειδή ο κύριος συνάδελφος, όπως κι άλλοι από την Πλειοψηφία αρέσκονται να επαναλαμβάνουν διαρκώς ότι χτίζουμε σχέσεις, θέλω να σας πω πολύ απλά ότι τρώτε από «τα έτοιμα» ενάμιση χρόνο τώρα. Αυτά στα οποία αναφέρεστε, δηλαδή στις σχέσεις με το Ισραήλ, με την Αίγυπτο ή με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, χτίστηκαν κατά 90% στα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Συνολικά, τα τριμερή σχήματα και οι συνεργασίες και άλλες διμερείς συνεργασίες και προς τα Βαλκάνια και προς την Ανατολική Μεσόγειο και προς τη Μέση Ανατολή χτίστηκαν στα χρόνια τα δικά μας. Μέχρι τώρα τρώτε από «τα έτοιμα». Ακόμα και οι σχέσεις με τη Γαλλία και συνολικά με τον Ευρωπαϊκό Νότο χτίστηκαν στα χρόνια τα δικά μας. Το κατιτίς παραπάνω που πήγατε να φέρετε, η ενδεχόμενη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνδρομής με τη Γαλλία, δυστυχώς από ό,τι φαίνεται δεν είναι πάνω στο τραπέζι. Όμως, θέλω να περιοριστώ λίγο στα αμυντικά. Οι αμυντικές δαπάνες της χώρας από το 2009 μέχρι το 2014- επειδή υπάρχει το θράσος να αναφέρεστε στο ότι είπαμε «παρών» στον αμυντικό προϋπολογισμό - μειώθηκαν κατά 50%. Δεν αλλάζει αυτός ο αριθμός, ό,τι και να κάνετε. Μειώθηκαν κατά 50%! Επί της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ σταθεροποιήθηκαν και αυξήθηκαν - το λίγο, δυστυχώς, που μπορούσαν να αυξηθούν, με βάση το γεγονός ότι είμαστε σε ένα ασφυκτικό μνημόνιο και αντιμετωπίζαμε εχθρικές Βρυξέλλες στο ζήτημα αυτό και μόλις το 2018 και μετά πήραμε λίγο αέρα - κατά 7%. Έχουμε μείον 50% στη μία περίπτωση και συν 7% στην άλλη περίπτωση. Όμως, εγώ δεν θα μείνω στο θέμα του ύψους των δαπανών. Θα μείνω κυρίως στο ζήτημα ότι προηγήθηκε περίπου μία δεκαετία μίας χωρίς προηγούμενο στασιμότητας στην κατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, όχι στους εξοπλισμούς αλλά στην κατάσταση των οπλικών συστημάτων. Μιλάμε για την παλαίωσή τους, τη μη ανανέωσή τους, τη μη αναβάθμισή τους. Και, βέβαια, το γεγονός ότι για πολλές δεκαετίες αγοράζαμε οπλικά συστήματα χωρίς να φροντίζουμε για την υποστήριξή τους, τον οπλισμό τους, κ.λπ., το πληρώσαμε πολύ ακριβά. Και αυτό δεν άλλαξε τώρα. Άλλαξε επί των ημερών μας. Κι εμείς οι ίδιοι εγκαινιάσαμε μεταξύ άλλων και την αναβάθμιση των F -16 που ήταν το πρώτο μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα - κι ας μην ήταν νέα αγορά, αλλά αναβάθμιση - μετά από πολλά χρόνια. Εσείς σήμερα συνεχίζετε - ή θέλουμε να ελπίζουμε ότι συνεχίζετε - πάνω στα βήματα του δικού μας στρατηγικού αμυντικού σχεδιασμού. Ένα πράγμα που θέλω κατ' αρχάς να σημειώσω είναι ότι η θετική μας στάση στο θέμα των Ραφάλ έχει έναν όρο. Ο όρος είναι ότι δεν ανατρέπεται ο αμυντικός εκείνος σχεδιασμός της χώρας, τον οποίο συνεχίζατε τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι του 2020, ο οποίος προέβλεπε τη δυνατότητα της χώρας να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά και ανατολικότερα, με ό,τι σημαίνει αυτό. Αυτός είναι ο όρος. Μέχρι τώρα δεν έχει ανατραπεί και ελπίζουμε ότι δεν θα ανατραπεί. Φέρνετε μία σύμβαση για τα Ραφάλ στη Βουλή, η οποία είναι εξαιρετικά προβληματική και από την άποψη της διαδικασίας και από την άποψη της ουσίας. Μας κατηγορείτε ότι ενδεχόμενη οποιαδήποτε άλλη στάση πλην του «ναι» σημαίνει ότι είμαστε εθνικά απόντες. Ποιος είναι εθνικά απών, όταν φέρνετε μία σύμβαση μέσα σε τρεις μέρες - Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη - όπου πρέπει να γίνουν τρεις συνεδριάσεις της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας, την τρίτη μέρα να πάμε σε Ολομέλεια, να μην έχει προηγηθεί καμμία συνεδρίαση της επιτροπής για τα εξοπλιστικά και να μην προλαβαίνουμε να κάνουμε μία επί της ουσίας συζήτηση για ένα τεράστιο ζήτημα κρίσιμο - «εμβόλιο» το αποκάλεσε προηγουμένως ο συνάδελφος για τα ελληνοτουρκικά - όπως είναι μία αγορά άνω των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ για ένα κρίσιμο οπλικό σύστημα; Ποιος είναι εθνικά απών; Δεν μπορούσαμε να έχουμε μία εβδομάδα; Δεν μπορούσαμε να έχουν προβλεφθεί άλλες διαδικασίες; Μην επικαλείσθε τη βιασύνη αυτού που συμβαίνει με τα ελληνοτουρκικά. Αυτό που συμβαίνει με τα ελληνοτουρκικά είναι μία βιασύνη ότι κάτι πρέπει να το κάνουμε φέτος ή στο τωρινό εξάμηνο ή στο επόμενο τρίμηνο και όχι ύστερα από δύο χρόνια. Αυτό, ναι, όχι να συζητάμε μέσα σε τρεις μέρες ένα τέτοιο ζήτημα για κάτι που θα έπρεπε να πάρει τουλάχιστον μια βδομάδα και να έχουν τον χρόνο όλα τα κόμματα της Βουλής να ενημερωθούν και για τα φανερά στοιχεία και για τα απόρρητα. Γιατί, κύριε Υπουργέ, το πήγαμε έτσι; Δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία να έχετε υπογεγραμμένη σύμβαση πριν έρθει η Γαλλίδα Υπουργός. Είναι απαράδεκτη αυτή η διαδικασία. Καταστρατηγείτε ένα μέρος της ελληνικής νομοθεσίας που εσείς οι ίδιοι προβλέψατε, ο κ. Αβραμόπουλος ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, πριν κυβερνήσουμε εμείς. Έρχεστε για μια τόσο μεγάλη συμφωνία και την καταστρατηγείτε. Είναι πρόφαση ότι υπάρχουν δύο, τρία σημεία στα οποία η ελληνική νομοθεσία δεν καλύπτει την παρούσα σύμβαση. Είναι πρόφαση, γιατί μπορούσαν να γίνουν όλα τα άλλα και να έρθει και στη Βουλή. Δεν είναι αυτός ο λόγος. Το ερώτημα είναι το εξής: Ποιος είναι ο λόγος που έγιναν όλα τόσο γρήγορα; Γιατί να έρθουμε να ψηφίσουμε μια σύμβαση η οποία είναι πέρα για πέρα διάτρητη; Θα σας το πω με πολύ απλά λόγια: Εάν όλα πάνε καλά, δηλαδή, αν τα δεκαοκτώ μαχητικά δεν έχουν κανένα πρόβλημα, ούτε τα καινούργια, ούτε πολύ περισσότερο - γιατί εκεί είναι ο κίνδυνος - τα μεταχειρισμένα δεν εμφανίσουν κάποιο πρόβλημα, είναι αξιόπιστα και δεν εμφανίσουν ούτε στο μέλλον πρόβλημα, αν η συμφωνία με την υποστήριξη εκτελεστεί κανονικά, χωρίς προσκόμματα, χωρίς προβλήματα, αν η συμφωνία για τον οπλισμό εφαρμοστεί κανονικά χωρίς προβλήματα και είναι όλα καλά, ούτε γάτα ούτε ζημιά. Δεν χάσαμε κάτι. Αλλά συνήθως σε αυτές τις συμφωνίες εμφανίζονται προβλήματα και όταν μιλάμε για τέτοια περίπλοκα συστήματα, εμφανίζονται προβλήματα. Και το πρόβλημα της σύμβασης είναι ότι το ελληνικό δημόσιο δεν διασφαλίζεται απέναντι σε αυτά. Δεν φροντίσατε, δηλαδή, να διασφαλίσετε τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου αν κάτι δεν πάει καλά. Επαφίεται η εκτέλεση προς όφελός μας της σύμβασης από την καλή διάθεση των Γάλλων. Θα αναφέρω μόνο ορισμένα από αυτά, γιατί τα περισσότερα δεν έχουν απαντηθεί. Πρώτον, υπάρχει ζήτημα με την παραλαβή. Είμαστε υποχρεωμένοι να παραλάβουμε, χωρίς να έχουμε εξασφαλίσει τι παραλαμβάνουμε κι αυτό αφορά ειδικότερα τα μεταχειρισμένα για τα οποία δεν υπάρχει απολύτως καμμία εγγύηση. Δεύτερον, είναι εξαιρετικά περιορισμένες οι προδιαγραφές του υλικού που παραλαμβάνουμε. Τρίτον, ενώ ορίζεται ως γενικός συντελεστής η μεγάλη από τις τρεις γαλλικές εταιρείες, δεν αναλαμβάνει τα βάρη που έχει ένας συντονιστής, σε περίπτωση δηλαδή σύγκρουσης με κάποιο από τα άλλα δύο μέρη, να αναλάβει την ευθύνη της επίλυσης της σύγκρουσης. Είμαστε στον αέρα κοινώς. Θα έχουμε πληρώσει το 60% πριν παραλάβουμε ένα αεροσκάφος και αν υπάρξει μετά σύγκρουση - conflict - , είμαστε στον αέρα και κανείς δεν μας διασφαλίζει γι' αυτό. Είναι πολύ λίγος ο χρόνος δέσμευσης της γαλλικής εταιρείας για υποστήριξη. Ακόμη χειρότερα - εδώ είναι ένα κρίσιμο σημείο - δεν προβλέπεται έστω μετά από αυτό - δεν προβλέπεται ούτε πριν - το χρονικό σημείο η υποχρέωση παροχής αδειοδότησης στις ελληνικές βιομηχανίες να αντικαταστήσουν αυτόν που δεν είναι δεσμευμένος πλέον να παρέχει υποστήριξη. Συνολικότερα, δεν προβλέπεται καμμία συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας - όχι μόνο της ΕΑΒ αναγκαστικά - στο πρόγραμμα αυτό, ενώ εσείς οι ίδιοι και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο, προκειμένου να υποστηρίξει αυτές τις επιλογές των Ραφάλ έκανε πολύ μεγάλη και έντονη αναφορά στο θέμα της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Δεν υπάρχει κανένα προκατασκευαστικό έργο, λοιπόν, για μας. Υπάρχει ρητή αναφορά στο ότι μπορεί να υπάρξει πρόβλημα με τα ανταλλακτικά, ειδικά για τα μεταχειρισμένα. Τέλος, σε ό,τι αφορά την επίλυση νομικών διαφορών, παρότι εφαρμόζεται το Ελληνικό Δίκαιο, το Ελληνικό Δίκαιο θα το εφαρμόσει όχι κάποιο ελληνικό δικαστήριο, όχι το Συμβούλιο της Επικρατείας, αλλά το ICC. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση, τα πιστοποιητικά, με βάση την υπάρχουσα εμπειρία που υπάρχει από άλλου είδους αεροσκάφη, είναι απολύτως ελλιπέστατα. Τέλος, δεν έχει δοθεί καμμία απολύτως ικανοποιητική απάντηση στο θέμα των παλιών γαλλικών αεροσκαφών, τα οποία πλέον δεν μπορούμε και δεν έχουμε τη δυνατότητα να υποστηρίξουμε. Η επιστροφή αυτών δεν είναι μέσα στη σύμβαση, το οποίο σημαίνει ακόμα μεγαλύτερο κόστος για τα Ραφάλ τα οποία αγοράζουμε. Πρακτικά αυτό σημαίνει. Θέλω να θυμίσω ότι το καλοκαίρι που ξεκίνησε η συζήτηση για τα Ραφάλ και ξεκίνησε απ' την Κυβέρνηση, ξεκίνησε μαζί με μια συζήτηση για βοήθεια της Γαλλίας στις συνθήκες που αντιμετωπίζουμε πλέον από το καλοκαίρι και μετά στην Ανατολική Μεσόγειο. Προφανώς, δεν έγινε τυχαία. Εγώ δεν λέω ότι δεν υπήρξε άνοιγμα τέτοιας συζήτησης στην πραγματικότητα, ούτε ότι ήταν μια εφεύρεση, αλλά χρησιμοποιήθηκε το ενδεχόμενο αμυντικής συμφωνίας, για να κλείσει άρον - άρον οποιαδήποτε συζήτηση αν κάνουμε ή όχι καλά που επιλέγουμε Ραφάλ. Αυτή η συζήτηση έχει φύγει σήμερα από το τραπέζι. Δεν μπορεί κανείς να μείνει στις διαβεβαιώσεις του Υπουργού Άμυνας και άλλων, ότι υπάρχει ακόμη το ενδεχόμενο αμυντικής συμφωνίας. Πάντα υπήρχε το ενδεχόμενο αμυντικών συμφωνιών και με τη Γαλλία, ίσως και με τις Ηνωμένες Πολιτείες κ.λπ.. Δεν λέει κάτι αυτό. Από το τραπέζι έχει φύγει. Η συμφωνία, η σύμβαση θα έχει υπογραφεί. Άρα, το πουλάκι πέταξε, όταν μάλιστα οι όροι με την Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν γίνει δυσμενέστεροι σε σχέση με το περασμένο καλοκαίρι. Βρισκόμαστε σε ακόμη χειρότερο σημείο και αυτό κάνει και δυσκολότερες τις κινήσεις δυνάμεων, όπως η Γαλλία. Συνεπώς έρχομαι στο αποτέλεσμα. Ποια είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ; Θα σας πω καθαρά το εξής: Υπό κανονικές συνθήκες καμμία πολιτική δύναμη, κανένα κόμμα, πολύ περισσότερο η Αξιωματική Αντιπολίτευση, δεν θα μπορούσε να συνυπογράψει μια σύμβαση η οποία είναι διάτρητη και μπορεί να γεννήσει - το λέμε καθαρά αυτό και προειδοποιούμε γι' αυτό καθαρά - μεγάλα προβλήματα προστασίας του δημοσίου συμφέροντος στο μέλλον. Μπορεί να γεννήσει. Μακάρι να μην γίνει. Επειδή δεν είμαστε Νέα Δημοκρατία - και θα το εξηγήσω ευθύς αμέσως αυτό - θα ψηφίσουμε υπέρ με τεράστιες επιφυλάξεις και αποποιούμενοι κάθε ευθύνη γι' αυτό που μπορεί να γεννήσει αυτή η σύμβαση, τα αρνητικά αποτελέσματα, δηλαδή, για το ελληνικό δημόσιο. Ψηφίζουμε υπέρ υπό τον όρο ότι δεν θα ανατραπεί ο στρατηγικός αμυντικός σχεδιασμός της χώρας που έδινε αλλού προτεραιότητα μέχρι το περασμένο καλοκαίρι. Αλλιώς υπάρχει πρόβλημα και με την επιλογή των Ραφάλ. Ψηφίζουμε υπέρ, γιατί δεν είμαστε Νέα Δημοκρατία. Κύριε συνάδελφε, το «παρών» που δώσαμε στον αμυντικό προϋπολογισμό και πολύ καλά κάναμε, είναι γιατί πολύ απλά δεν σας έχουμε καμμία απολύτως εμπιστοσύνη, όχι ότι δεν θέλουμε αύξηση των αμυντικών δαπανών. Δεν σας έχουμε καμμία απολύτως εμπιστοσύνη!
Ολοκληρώστε, κύριε Τσίπρα.
Ολοκληρώνω. Εσείς, όταν εμείς εφαρμόσαμε τη Συμφωνία των Πρεσπών, κάνατε το βασικό σκέλος που αφορούσε το θέμα της σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό «erga omnes», συμπράττατε με συλλαλητήρια που δεν ήθελαν καμμία αναφορά στον όρο, ούτε γεωγραφικό προσδιορισμό, ούτε τίποτα - ενώ το πρόβλημά σας υποτίθεται ότι ήταν κάτι άλλο, αφορούσε το θέμα της γλώσσας και το θέμα των αναγραφόμενων πάνω στα ταξιδιωτικά έγγραφα - την χαρακτηρίσατε κάκιστη - στελέχη σας την χαρακτήρισαν προδοτική - και δημιουργήσατε ένα τεράστιο μπάχαλο, μόνο και μόνο για να πάρετε τις εκλογές. Ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών έχει πει για τη συμφωνία ότι θα μπορούσε να είναι καλύτερη, που σημαίνει ότι ήταν καλή η συμφωνία και αυτή είναι η πραγματικότητα. Κρατήσατε μια στάση πέρα για πέρα ανεύθυνη. Αλλά δεν είναι μόνο η Συμφωνία των Πρεσπών.
Κύριε Τσίπρα, δεν μπορώ να σας δώσω άλλο χρόνο.
Τελειώνω.
Ναι, το έχετε πει πέντε φορές αυτό.
Επί τέσσερα χρόνια ήσασταν κάθε μέρα καταστροφολόγοι για την οικονομία. Ακόμη και για τα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, κάθε μέρα, από τους δύο υπαξιωματικούς που συνελήφθησαν πάνω στον Έβρο, τους οκτώ που ήρθαν μετά το πραξικόπημα του Ερντογάν, μέχρι την επίσκεψη Ερντογάν, είχατε μια συνεχή καταστροφολογία. Εμείς, επειδή δεν είμαστε Νέα Δημοκρατία, θα ψηφίσουμε με τεράστιες επιφυλάξεις αυτό το σχέδιο νόμου. Ευχαριστώ πολύ.
Τώρα τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Κίνημα Αλλαγής, ο κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Βουλή των Ελλήνων συζητά σήμερα το νομοσχέδιο για την έγκριση τριών προσυμφωνημένων σχεδίων συμβάσεων στον τομέα της άμυνας που προβλέπουν την προμήθεια δεκαοκτώ μαχητικών αεροσκαφών Ραφάλ, το οπλικό τους σύστημα και την εν συνεχεία υποστήριξη και των δύο. Αντισυμβαλλόμενοι τέσσερις γαλλικές εταιρείες. Το Κίνημα Αλλαγής προσέρχεται στη συζήτηση αυτή, χωρίς τα διχαστικά «εμείς και εσείς», με εθνικά υπεύθυνη στάση και ένα καθαρό «ναι» στην ανάγκη προμήθειας των Ραφάλ που δυναμώνει καθοριστικά την αποτρεπτική ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων και εν προκειμένω της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Ταυτόχρονα, η υπεύθυνη στάση μας υπαγορεύει την ανάδειξη, μέσω της κριτικής μας, των ελλείψεων και των δυνατοτήτων που υπήρχαν για καλύτερες συμβάσεις, αλλά και της κατάθεσης συγκεκριμένων προτάσεων για όσα μπορούν να διορθωθούν με απόφαση της Βουλής. Επιδίωξή μας είναι το καλύτερο αποτέλεσμα για την εθνική μας άμυνα, με την εξασφάλιση της εφοδιαστικής ασφάλειας των Ενόπλων Δυνάμεων, την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος με τη μέγιστη διαφάνεια, αλλά και την ανάπτυξη συνεργασιών και συμπράξεων των επιχειρήσεων της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανίας της χώρας μας, με τις γαλλικές εταιρείες. Ας δούμε, όμως, το περιβάλλον στο οποίο κινούμαστε αυτήν την περίοδο, το κύριο χαρακτηριστικό της οποίας είναι η κλιμακούμενη επιθετικότητα της Τουρκίας στο πλαίσιο της αναθεωρητικής στρατηγικής της, ανεξάρτητα από τις μάσκες που φοράει - όχι τις υγειονομικές, αλλά τις πολιτικές - ο κ. Ερντογάν. Μια Τουρκία, η οποία αποθρασύνθηκε από την φοβικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για κυρώσεις και τις σκοπιμότητες, βεβαίως, ορισμένων ισχυρών χωρών της, όπως η Γερμανία. Όλα αυτά κατέδειξαν το σημαντικό έλλειμμα στρατηγικής που υφίσταται τόσο στην Ευρώπη όσο και στη χώρα μας. Η επέτειος των διακοσίων χρόνων από την Επανάσταση του ΄21 θα πρέπει να επικεντρωθεί σε ένα μήνυμα: σε όσα επέτυχαν οι Έλληνες, ενωμένοι με πίστη στους στόχους και την Ελλάδα να μεγαλουργεί και σε όσα έχασαν ή υπέστησαν διχασμένοι και ανερμάτιστοι και με την πατρίδα μας ταπεινωμένη. Το ιστορικό αυτό δίδαγμα δεν είναι εντόνως φωτεινό στις μέρες μας. Σημειώνω ότι Κυβέρνηση και Αξιωματική Αντιπολίτευση στους εναλλάξ ρόλους τους ως κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, αρνήθηκαν και αρνούνται τη συνεννόηση στα εθνικά μας θέματα, την οποία όμως επιζητούσαν και επιζητούν ως αντιπολιτεύσεις. Αυτό το επικίνδυνο γαϊτανάκι πρέπει να λάβει τέλος. Οι κυβερνητικές αποτυχίες δεν μπορεί να είναι μικροκομματικές ωφέλειες για την Αντιπολίτευση, όταν πρόκειται για εθνικά θέματα και η αναξιόπιστη Αντιπολίτευση δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για τις κυβερνητικές αδράνειες, αστοχίες και σκοπιμότητες. Είναι πληγές που μένουν ανοιχτές, ζημιώνουν τη χώρα και τους πολίτες και δύσκολα επουλώνονται. Το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής με την πατριωτική αφετηρία και διαδρομή του υποστηρίζει σταθερά την ανάγκη της εθνικής συνεννόησης με θεσμικό τρόπο, με κάθε θεσμικό τρόπο, για μια ισχυρή εθνική στρατηγική που θα απεγκλωβίσει τη χώρα μας από τους τακτικισμούς και τα νέα αδιέξοδα που προκαλούνται. Τον Νοέμβριο του 2019 με την πρώτη φάση της κλιμάκωσης από την Τουρκία, με τα νέα δεδομένα ζητούσαμε, εκτός από την αποτελεσματική διπλωματική παρέμβαση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την ταυτόχρονη ενδυνάμωση της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αντί να προωθήσει τα εξοπλιστικά προγράμματα που είχαν κολλήσει τα προηγούμενα χρόνια είτε από ανάγκη στην καρδιά της κρίσης είτε από πολιτική επιλογή στην περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, εισηγήθηκε στη Βουλή μείωση του προϋπολογισμού για τις αμυντικές δαπάνες, την οποία ψήφισαν από κοινού η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και η Αξιωματική Αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ. Ψήφισαν τη μείωση. Το Κίνημα Αλλαγής καταψήφισε τη μείωση αυτή και υπέστη κριτική από διάφορους κονδυλοφόρους κ.λπ.. Γρήγορα, όμως, δικαιώθηκε. Το καλοκαίρι ήρθε η Κυβέρνηση και εισηγήθηκε την τροποποίηση του προϋπολογισμού και την αύξηση των αμυντικών δαπανών. Φέτος το Κίνημα Αλλαγής ψήφισε την αύξηση κατά 2 δισεκατομμύρια ευρώ που εισηγήθηκε ορθώς η Κυβέρνηση για τον προϋπολογισμό του 2021, για τις αμυντικές δαπάνες. Ταυτόχρονα, απαιτήσαμε επιτάχυνση των κρίσιμων εξοπλιστικών προγραμμάτων, με διαφάνεια και σχέδιο επιχειρησιακής ανάπτυξης και ενίσχυσης της αμυντικής μας βιομηχανίας, η οποία ουσιαστικά έχει εγκαταλειφθεί έξι χρόνια τώρα. Σ' αυτό το σημείο θέλω να αναφερθώ σε κινήσεις ευρύτερης σημασίας, που συναρτώνται με τη συγκυρία. Είναι πολύ σημαντική η συμφωνία για την ΑΟΖ με την Ιταλία που επικύρωσε η ελληνική Βουλή. Είχε ως συνέχεια μια τμηματική και εξ ανάγκης συμφωνία με την Αίγυπτο, λόγω του παράνομου τουρκολιβυκού συμφώνου, αλλά το παράθυρο που άφηνε για την ολοκλήρωσή της, χωρίς την προωθητική δύναμη μιας εθνικής στρατηγικής που δεν υφίσταται, έμεινε μέχρι τώρα αναξιοποίητο. Επίσης, η σημαντική απόφαση για το νομοσχέδιο που συζητείται στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας για την επέκταση των χωρικών υδάτων από έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, δυστυχώς, σταματά στο Ακρωτήριο Ταίναρο, αφήνοντας αναιτιολόγητα μέχρι τώρα έξω τη συνεχόμενη περιοχή δυτικά και νότια της Κρήτης. Η επέκταση από έξι σε δώδεκα ναυτικά μίλια και σε αυτήν την περιοχή δυτικά και νότια της Κρήτης, κατά την άποψη του Κινήματος Αλλαγής έπρεπε να προηγηθεί της επανάληψης των διερευνητικών συνομιλιών, που ούτως η άλλως για την Ελλάδα και το Διεθνές Δίκαιο αφορούν μόνο υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Σήμερα λοιπόν, συζητούμε στην Ολομέλεια της Βουλής την έγκριση των τριών συμβάσεων για την προμήθεια των δεκαοκτώ μαχητικών αεροσκαφών Ραφάλ τους εξοπλισμούς τους και της εν συνεχεία συντήρησής τους. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για μια σημαντική και καταλυτικής σημασίας προμήθεια. Τα Ραφάλ εντάσσονται στα όπλα στρατηγικής δυνατότητας, που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα στον ευρύτερο επιχειρησιακό χώρο ενδιαφέροντος της Πολεμικής Αεροπορίας, των Ενόπλων Δυνάμεων και της χώρας μας εν γένει, να αλλάξει τις ισορροπίες ως ένας εξαιρετικός πολλαπλασιαστής ισχύος, ενισχύοντας την αποτρεπτική και κατασταλτική ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων που μαζί με μια αποτελεσματική εξωτερική πολιτική θα προασπιστεί τα εθνικά μας κυριαρχικά δικαιώματα. Γι' αυτό από την πρώτη στιγμή είπαμε ένα καθαρό «ναι» για την προμήθειά τους. Ταυτόχρονα, όμως, δυστυχώς, καταδεικνύεται μια αρνητική πραγματικότητα για τη χώρα μας και αυτή είναι η έλλειψη μακρόπνοου σχεδιασμού - ποιος σχεδιασμός να ανατραπεί, άραγε, αφού δεν υπήρχε; - την οποία προκαλεί, επίσης, η ελλείπουσα εθνική στρατηγική. Και εξηγούμαι: Είναι θετική η αντίδραση της Κυβέρνησης, έστω στο παρά πέντε. Έπρεπε, όμως, να είναι δράση. Δεν έπρεπε να προκύπτει από την έκτακτη ανάγκη, αλλά από την πρόνοια γι' αυτήν που ταυτόχρονα θα μπορούσε να έχει λειτουργήσει απόλυτα αποτρεπτικά. Έναν σχεδιασμό εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων που δεν έγινε τα τελευταία χρόνια. Δεν τον έκανε ούτε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ούτε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στον ενάμιση χρόνο που βρίσκεται στη διακυβέρνηση. Άλλωστε, τη διαπίστωση μας αυτήν, την ομολόγησε και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας στις 17 Δεκεμβρίου του 2020 στην επιτροπή. Αυτή η έλλειψη μακρόπνοου αμυντικού σχεδιασμού οδήγησε και στην κυβερνητική επιλογή παράκαμψης των θεσμοθετημένων διαδικασιών του ισχύοντος νόμου 3978/2011 που είχε έρθει να θωρακίσει τη διαδικασία για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Αυτό σημαίνει παράκαμψη σε κινδύνους που μπορεί να υπάρξουν. Μπορεί αυτός που θα υπογράψει εκ μέρους του Υπουργείου Άμυνας, μετά την έγκριση της Βουλής, να καλύπτεται από αυτήν την απόφαση. Όμως, έχουν προηγηθεί διάφορα και τα κενά υπάρχουν και η προβληματικότητα των συμβάσεων, δυστυχώς, υφίσταται. Η εμπειρία λέει ότι τα λάθη και τα αποτελέσματά τους αποκαλύπτονται αργότερα και είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι τον Ιανουάριο του 2019 είχε επιτευχθεί κατ' αρχήν συμφωνία και απόφαση του Συμβουλίου Άμυνας για την ανάθεση του έργου του Αεροπορικού Κέντρου Καλαμάτας με 800 εκατομμύρια περισσότερα από αυτά που μερικούς μήνες αργότερα η ίδια εταιρεία ζήτησε για το ίδιο έργο, αλλά με άλλον Υπουργό και με άλλη κυβέρνηση. Δεν επεκτείνομαι, κύριε Υπουργέ, γιατί είναι ένα άλλο θέμα, για το οποίο, όμως, έχουμε καταθέσει ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων και θα επιμείνουμε. Δεν θα σας αφήσουμε να αποφύγετε να απαντήσετε και να μας δώσετε τα στοιχεία. Επανέρχομαι στο σχέδιο νόμου και στις σχετικές συμβάσεις, για να τονίσω ότι για μια ακόμη φορά η Κυβέρνηση έρχεται την τελευταία στιγμή κοινοβουλευτικά, χωρίς να παρέχει τον απαραίτητο χρόνο για μελέτη για μια κρίσιμη για την άμυνα της χώρας επιλογή. Αξίζει να σημειωθεί, όμως, ότι προβαίνουμε στην προμήθεια ενός ενιαίου πακέτου οπλικού συστήματος αεροσκαφών και όπλων και της εν συνεχεία υποστήριξής τους με τα όποια προβλήματα έχουν οι συμβάσεις από την πρώτη στιγμή. Και αυτό είναι θετικό για την επιχειρησιακή ανάπτυξη, αλλά χρειαζόταν καλύτερη προετοιμασία. Σ' αυτές τις συμβάσεις υπάρχουν ζητήματα για τα οποία μιλήσαμε στις επιτροπές και στην εμπιστευτική ενημέρωση, όπως η διαδικασία παραλαβής και κυρίως των μεταχειρισμένων, η έλλειψη πρόβλεψης δικαιώματός μας για επέκταση των συμφωνιών, η διάρκεια της υποχρέωσης των προμηθευτών να υποστηρίζουν το σύστημα με ανταλλακτικά - που είναι μόνο είκοσι πέντε χρόνια - η διάρκεια της εν συνεχεία υποστήριξης - που έπρεπε να είναι σχεδόν διπλάσια - η ποσότητα και ο χρονοπρογραμματισμός των παραδόσεων οπλικών συστημάτων, αλλά και η αποσύνδεση με τη συμφωνία επιστροφής των Μιράζ. Μεγάλο, όμως, θέμα είναι η έλλειψη πλαισίου για συνεργασία και συνέργεια με την Εθνική Αμυντική Βιομηχανία, ιδιωτική και κρατική. Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμμιά πρόβλεψη για βιομηχανικές επιστροφές ούτε στην παραγωγή ούτε στη συντήρηση, μια διαδικασία που θα έδινε τη δυνατότητα στήριξης και εξυγίανσης της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας μας. Δεν είναι δυνατόν μια σύμβαση κοντά στα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ να μην αποφέρει ένα σημαντικό εθνικό βιομηχανικό και κοινωνικό όφελος. Σας κατέθεσα τα δημοσιευμένα στοιχεία με τις πληροφορίες στην αντίστοιχη προμήθεια της Ινδίας. Δώσατε τις απαντήσεις που πιστεύετε ότι ισχύουν. Είναι ένα παράδειγμα. Η εγχώρια αμυντική βιομηχανία της χώρας μας - κρατική και ιδιωτική - έχει τεράστιες δυνατότητες. Έχει και προβλήματα, που η Κυβέρνηση, όμως, όφειλε να τα έχει αντιμετωπίσει μέχρι τώρα και δεν το έχει κάνει. Η συνεργασία θα μπορούσε να αφορά, πρώτον, το θέμα επισκευών και συντήρησης των αεροσκαφών και των παρελκομένων τους, δεύτερον, συντήρηση και ανανέωση του χρόνου ζωής σε επιλεγμένα πυραυλικά συστήματα των αεροσκαφών και τρίτον, εκπαίδευση και μετεκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού. Αυτά είναι κορυφαία λάθη και όχι μόνο, βεβαίως, του Υπουργείου Άμυνας, που επικαλείται το γεγονός ότι είναι πελάτης στην ΕΑΒ και στις άλλες επιχειρήσεις και όχι αρμόδιο για την ενίσχυση της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας, η οποία, όμως, ενίσχυση μπορεί να συμβάλει καθοριστικά και στην ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας μας σε μια περίοδο που η τουρκική επιθετικότητα παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις, αλλά και στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, που μπορεί με τη σειρά της να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα της γενικότερης αύξησης ισχύος. Γιατί να μην προσφέρει έργο η ΕΑΒ σε θέματα συντήρησης και υποδομών, εργοστασιακή συντήρηση ή άλλα; Γιατί να μην δοθεί η δυνατότητα στις επιχειρήσεις αμυντικού υλικού της χώρας μας να αποκτήσουν περαιτέρω πρόσβαση σε υψίστης τεχνολογίας συστήματα με στρατηγική σημασία για την άμυνά της; Η χώρα μας δεν επιτρέπεται να χάνει τέτοιες ευκαιρίες. Γνωρίζετε ότι πριν από δέκα χρόνια η ΕΑΒ συμμετείχε σε πρόγραμμα παραγωγής μη επανδρωμένου μαχητικού με τη γαλλική εταιρεία στη συντήρηση και εκπαίδευση, που έδινε δυνατότητα ακόμα και για μεταπτυχιακές σπουδές τότε. Σήμερα θα μπορούσε πολλά περισσότερα και σας έχουμε προτείνει σχέδιο επιχειρησιακής ανάπτυξης, αλλά τα συναρμόδια με εσάς Υπουργεία δεν το έχουν αξιοποιήσει. Το Κίνημα Αλλαγής μαζί με το εθνικά υπεύθυνο «ναι» στην προμήθεια των Ραφάλ απαιτεί διαφάνεια και διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος, αλλά και την εφοδιαστική ασφάλεια των Ενόπλων Δυνάμεων. Απαιτεί τη συνεργασία με την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία - κρατική και ιδιωτική - που πιστεύουμε ότι έχει μια εξαιρετική δυναμική και δύναται με κατάλληλους χειρισμούς να συμβάλει στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Για τον σκοπό αυτό καταθέσαμε τροπολογία, η οποία δεν υπεισέρχεται στα κατ' αρχήν συμφωνηθέντα με τους Γάλλους, όπως αποτυπώνονται στα τρία σχέδια συμβάσεων, αλλά καθορίζει υποχρεώσεις του Υπουργείου Άμυνας.
Κύριε Κεγκέρογλου, πρέπει να ολοκληρώσετε, έτσι;
Ολοκλήρωσα. Πρώτον, για τις ενδεδειγμένες ενέργειες προώθησης συνεργασίας με την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και τις επιχειρήσεις του μητρώου επιχειρήσεων που τηρείται στο Υπουργείο Άμυνας και δεύτερον, για την υποχρεωτική και όχι δυνητική εξαμηνιαία ενημέρωση της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων για την πορεία υλοποίησης των συμβάσεων σε συνεδριάσεις αποκλειστικά γι' αυτό το θέμα. Κύριε Υπουργέ, κύριοι Βουλευτές της Πλειοψηφίας, ιδού πεδίο δόξης λαμπρό, για να αποδείξετε ότι δεν ήταν σκόπιμη η παράλειψη όσων καταθέσαμε και να διασκεδάσετε τις εντυπώσεις απ' αυτά. Ευχαριστώ.
Ωραία. Τον λόγο έχει τώρα ο ειδικός αγορητής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κ. Νικόλαος Παπαναστάσης. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η Κυβέρνηση καταθέτει σήμερα στη Βουλή το νομοσχέδιο για την αγορά δώδεκα μεταχειρισμένων και έξι καινούργιων γαλλικών αεροσκαφών Ραφάλ ενώ με βάση αυτό επιδίδεται σε υπερφίαλες τοποθετήσεις περί αλλαγής του στρατιωτικού συσχετισμού ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Τη συμφωνία αυτή δεν μπορεί κανείς να τη δει ξεκομμένη από τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας. Είναι ραγδαίες οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στον Περσικό Κόλπο. Βλέπουμε το θερμόμετρο στην περιοχή του Κόλπου, που αποτελεί διαχρονικά θέατρο σύγκρουσης ισχυρών μονοπωλιακών συμφερόντων, να ανεβαίνει επικίνδυνα. Οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ έχουν δώσει γη και ύδωρ στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Ευθύνονται για την εγκατάσταση και τη χρήση των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, βάσεων που χρησιμοποιούνται σε επιθετικές αποστολές, σε δολοφονικές επιχειρήσεις. Και τώρα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ετοιμάζει ένα ακόμα πιο επικίνδυνο πακέτο επέκτασης του αποτυπώματος, όπως λέει, των ΗΠΑ στην Ελλάδα, που είναι μεγάλη απειλή για τον λαό μας και τους άλλους λαούς. Οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας ισχυροποίησαν τις στρατιωτικοπολιτικές σχέσεις με το Ισραήλ, με το κράτος - δολοφόνο του παλαιστινιακού λαού, με το κράτος που πρωτοστατεί στις απειλές κατά του ιρανικού και άλλων λαών της περιοχής. Ισχυροποιούνται οι σχέσεις με την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία, που εσείς τις προβάλλετε ως πλεονέκτημα. Όμως, αυτά τα κράτη είναι μπλεγμένα σε επικίνδυνους ανταγωνισμούς, σε καταστροφικούς πολέμους. Στείλατε ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό. Εμείς ρωτάμε τι δουλειά έχουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εκτός συνόρων; Γιατί στέλνετε στρατιωτικές δυνάμεις στο Μάλι της Αφρικής; Γιατί στέλνετε μονάδες του πανάκριβου αντιπυραυλικού συστήματος Patriot στη Σαουδική Αραβία; Επιπλέον, όλα τα κόμματα έχετε ανακηρύξει σε θεματοφύλακες των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτούς δηλαδή, που χρόνια τώρα «βάζουν πλάτη» και πριμοδοτούν σταθερά την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας από την τουρκική ηγεσία. Ποιο είναι το αποτέλεσμα όλων αυτών; Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα ακολουθεί μια σταθερή πορεία ακόμη πιο έντονης εμπλοκής στο κουβάρι των ανταγωνισμών, με την κατάσταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις να γίνεται συνεχώς πιο επικίνδυνη. Προετοιμάζονται οδυνηροί συμβιβασμοί που αφορούν τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, συμβιβασμοί που οδηγούν στη διχοτόμηση της Κύπρου, μέσα από τη λογική των δυο κρατών και συνομοσπονδιακής λύσης. Σε αυτούς τους επικίνδυνους σχεδιασμούς αμερικανονατοϊκής έμπνευσης και υλοποίησης η αστική τάξη της Ελλάδας επιζητά αναβαθμισμένο ρόλο και προσαρμοσμένο στις ανάγκες της. Σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση κινούνται, όχι μόνο η αγορά των Ραφάλ, αλλά και οι γενικότερες πρόσφατες εξελίξεις, όπως: Η υπογραφή οικονομικής συμφωνίας και στρατιωτικής συνεργασίας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τις «ευλογίες» πάντα των ΗΠΑ. Η υλοποίηση αμυντικής συμφωνίας ύψους 1,68 δισεκατομμυρίου δολαρίων μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, που, μεταξύ των άλλων, προβλέπει τη λειτουργία διεθνούς κέντρου εκπαίδευσης της Πολεμικής Αεροπορίας στην Καλαμάτα. Η σχεδιαζόμενη συμμετοχή του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού σε νέα πολυεθνική δύναμη στον Κόλπο, με πρόσχημα την προστασία της διεθνούς ναυσιπλοΐας, που θα λειτουργεί και ως «δαμόκλειος σπάθη» εναντίον του Ιράν. Ταυτόχρονα, συνεχίζεται αναβαθμιζόμενη σταθερά η μετατροπή ολόκληρης της χώρας σε πολεμικό ορμητήριο των αμερικανονατοϊκών, σε προχωρημένο αγκυροβόλιο του Αμερικανικού 6ου Στόλου, με την ενσωμάτωση βασικών υποδομών, λιμάνια, ναυπηγεία κ.λπ., στον δολοφονικό σχεδιασμό του. Απ' αυτήν την πολιτική εκπορεύεται και η αποστολή τμημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων εκτός συνόρων. Για όλα αυτά εμείς απευθυνόμαστε στον λαό. Του λέμε να μην «τσιμπήσει» στα κυβερνητικά «δολώματα», να κρίνει με βάση την πείρα του από τον ατέλειωτο και πολύ επιζήμιο για τα δικά του συμφέροντα και δικαιώματα ανταγωνισμό των στρατιωτικών εξοπλισμών. Πληρώνονται με δισεκατομμύρια ευρώ μέσω της δικής του αβάσταχτης φορολογίας, χωρίς να υπηρετούν τις αμυντικές ανάγκες της χώρας, αλλά τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Θυμίζουμε ότι πολύ πρόσφατα όταν το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «ORUC REIS» όργωνε την περιοχή του Καστελόριζου και η πολεμικοί στόλοι της Ελλάδας και της Τουρκίας ήταν σε ετοιμότητα, σημειώθηκε ένα μπαράζ προβολής του ρόλου των ελληνικών υποβρυχίων, των «αόρατων», όπως χαρακτηρίστηκαν, που δείχνουν, όπως επανειλημμένα ειπώθηκε, την υπεροχή του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Την ίδια στιγμή, όμως, γνωρίζουμε ότι η Τουρκία θα παραλάβει από τη Γερμανία έξι υποβρύχια τύπου 214, ισάξιας ή και ενδεχομένως ανώτερης κλάσης από τα ελληνικά. Η «φούσκα» έσκασε και η Κυβέρνηση τρέχει και δεν φτάνει, προκειμένου να σταματήσει αυτήν την παραγγελία, που χειρίζεται ο γερμανικός όμιλος «THYSSENKRUPP». Βάζει το ζήτημα γενικότερου εμπάργκο εξοπλισμών στην Τουρκία από τη Γερμανία και άλλα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Όμως, φωνή βοώντος εν τη ερήμω, γιατί οι ιμπεριαλιστικές συνεργασίες, συμμαχίες και σχέσεις οικοδομούνται στη βάση του οικονομικού και γεωστρατηγικού συμφέροντος. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι άλλοι δύο σύμμαχοι της Κυβέρνησης, η Ιταλία και η Ισπανία, έχουν συνάψει συμφωνίες εκατοντάδων εκατομμυρίων με την Τουρκία για την προμήθεια σύγχρονων οπλικών συστημάτων και μέσων και, μεταξύ αυτών, την κατασκευή του σύγχρονου αεροπλανοφόρου Anadolu, που ήδη ναυπηγείται με ισπανικές προδιαγραφές. Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί είναι στον αέρα. Παρόμοιες υπερβολικές εκτιμήσεις ζήσαμε και επί προηγούμενων κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Αφήνουμε τις μίζες Υπουργών του ΠΑΣΟΚ, τα κυκλώματα και τους μηχανισμούς που απέδειξαν πόσο σάπιο είναι το σύστημα και λέμε μόνο ότι ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια ευρώ με τα διάφορα εξοπλιστικά προγράμματα του αιώνα και άλλες παραγγελίες, που στοίχισαν ακριβά στον λαό, για να τονίσουμε ότι ακόμα και αν επιτευχθεί προσωρινή ισορροπία, αυτή μπορεί να αλλάξει άρδην στη συνέχεια με τις αγορές της γειτονικής χώρας, που επιπλέον έχει δημιουργήσει ισχυρή κρατική πολεμική βιομηχανία. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Τα εξοπλιστικά προγράμματα διαχρονικά και επί όλων των κυβερνήσεων προσαρμόζονται στις προδιαγραφές, τους σχεδιασμούς και τις ανάγκες του δολοφονικού μηχανισμού του ΝΑΤΟ. Δεν έχουν αφετηρία τις ανάγκες της άμυνας της χώρας, με όλες τις κυβερνήσεις να έχουν τεράστιες ευθύνες για την υποβάθμιση και τον προσανατολισμό της αμυντικής βιομηχανίας, την πορεία ιδιωτικοποίησής της. Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα έχουν αποδεχθεί και τηρούν με θρησκευτική ευλάβεια τη νατοϊκή δέσμευση να καταβάλει η χώρα το 2% του ΑΕΠ σε στρατιωτικές δαπάνες, δίνοντας από τη σκληρή φορολογία του ελληνικού λαού 4 και πάνω δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, δηλαδή 45 δισεκατομμύρια σε μία δεκαετία. Πού πηγαίνει αυτό το τεράστιο ποσό; Όλες οι κυβερνήσεις είναι εκτεθειμένες ανεπανόρθωτα. Πανηγυρίσατε, πέρα από τις παραπλανητικές αντεγκλήσεις, για την ένταξη κρατών των δυτικών Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ «προξένεψε» την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και όλοι σας συμφωνήσατε με τη νατοϊκή υποχρέωση χρησιμοποίησης ελληνικών αεροσκαφών για τη φύλαξη των συνόρων τους. Υλοποιήσατε και υλοποιείτε αυτές τις πτήσεις αστυνόμευσης, όπως λέτε, πανάκριβων ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών, σπαταλώντας τις πολύτιμες και πανάκριβες ώρες ζωής τους στον αέρα της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου, της Βουλγαρίας, της Βόρειας Μακεδονίας και του Κοσόβου. Και έρχεστε σήμερα στις συνθήκες αυτές που σας εκθέτουν ανεπανόρθωτα και ζητάτε συναίνεση για την αγορά των Ραφάλ, που χρυσοπληρώνει ο λαός με 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ - γιατί; - για να τα χρησιμοποιήσετε και αυτά με τον ίδιο τρόπο. Αυτές είναι οι συνέπειες της οδυνηρής κατάστασης που έχει δημιουργήσει η πολιτική σας. Μην τρέφετε αυταπάτες ότι μπορείτε να παραπλανήσετε και να εξαπατήσετε τον λαό. Δεν περνάνε οι τεχνικές της χειραγώγησης των εργαζομένων, που στενάζουν από τα προβλήματα ούτε η λογική της εθνικής ομοψυχίας, που είναι εργαλείο στήριξης της αντιλαϊκής πολιτικής και υποταγής του λαού στα κελεύσματα της αστικής τάξης. Όσον αφορά την αγορά των Ραφάλ, έχουμε μεγάλη εμπειρία του τι σημαίνει το κυνήγι των εξοπλισμών. Απ' αυτό το κυνήγι κερδισμένες κυρίως είναι οι βιομηχανίες παραγωγής πολεμικού υλικού. Θησαυρίζουν, στην κυριολεξία. Όμως, στην περίπτωση της χώρας μας υπάρχει και άλλος κερδισμένος. Είναι η λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ, που βλέπει με ικανοποίηση τη νοτιοανατολική της πτέρυγα να γιγαντώνεται εξοπλιστικά. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Πρώτο και κύριο μέλημα του ΝΑΤΟ είναι η με κάθε τρόπο ισχυροποίησή του στο πλαίσιο περικύκλωσης της απομόνωσης της Ρωσίας και της αντιμετώπισης της ραγδαίας ανόδου της Κίνας. Επομένως, δεν χρειάζονται περιορισμοί. Ο αντίλογος που εκφράζει το Κομμουνιστικό Κόμμα εκφράζει την τεράστια αγωνία μεγάλου μέρους του λαού μας, πολλαπλάσιου του εκλογικού ποσοστού του. Εκφράζει ανθρώπους που αντιλαμβάνονται ότι αντί ο ιδρώτας τους να μετουσιώνεται σε ασπίδα αντιμετώπισης της τουρκικής προκλητικότητας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ουσιαστικά ισχυροποιεί τις πολεμικές μηχανές του ΝΑΤΟ, αυτού δηλαδή που με τη στάση του σιγοντάρει και αποθρασύνει την τουρκική επιθετικότητα. Άφησα τελευταίο ένα θέμα που σκόπιμα σε αυτές τις συζητήσεις «σπρώχνετε κάτω από το χαλί». Αφορά τα δεκάδες χιλιάδες στελέχη και στρατευμένους των Ενόπλων Δυνάμεων. Αφορά τις συνθήκες εργασίας και διαβίωσής τους. Όλοι αυτοί αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι στρατευμένοι μας, οι φαντάροι, παίρνουν τον εξευτελιστικό μισθό των 8,62 ευρώ, για να καλύψουν όλα αυτά που δεν τους χορηγεί η υπηρεσία. Είναι προβλήματα που, παρότι οι ίδιοι επίμονα και έντονα τα αναδεικνύουν, χρονίζουν άλυτα. Είναι αυτοί που αποτελούν και τον βασικό παράγοντα ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων. Κλείνοντας, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στη συζήτηση του προϋπολογισμού καταψήφισε τεκμηριωμένα τις στρατιωτικές δαπάνες. Τις χαρακτήρισε «κομμένες και ραμμένες στο πατρόν των νατοϊκών αναγκών». Θα καταψηφίσουμε και το σημερινό νομοσχέδιο για την αγορά των Ραφάλ, συνεχίζοντας αδιάλειπτα να αποκαλύπτουμε τα σχέδιά σας, δυναμώνοντας την προσπάθεια για την ανάπτυξη της κοινής πάλης των λαών της περιοχής ενάντια στις αστικές τάξεις και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από την Ελληνική Λύση, ο κ. Αντώνης Μυλωνάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελληνική Λύση από την πρώτη μέρα που ορκιστήκαμε στη Βουλή είχαμε δώσει μια υπόσχεση, ότι θα κάνουμε τα πάντα, θα δουλέψουμε μέρα νύχτα, θα κάνουμε προτάσεις, θα καταγγείλουμε υπέρ της Ελλάδας και ό,τι είναι προς το συμφέρον του ελληνικού λαού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν τον Σεπτέμβριο του 2019 καταλάβαμε τι συμβαίνει με τους εξοπλισμούς και με τα οπλικά συστήματα στις Ένοπλες Δυνάμεις και όταν ο Τούρκος δίπλα μας άρχιζε και αγρίευε, γιατί ήταν έτοιμος τόσα χρόνια που εμείς είχαμε ξεχάσει τις Ένοπλες Δυνάμεις, καθίσαμε κάτω και κάναμε μια σοβαρή δουλειά σαν Κοινοβουλευτική Ομάδα. Κάναμε μια σοβαρή δουλειά, εκτός από τα άλλα θέματα οικονομίας, παιδείας, εργασίας, εξωτερικών, στις Ένοπλες Δυνάμεις. Μετά από πολλή μελέτη η πρότασή μας από την πρώτη στιγμή ήταν ότι ο στόλος των μαχητικών αεροσκαφών ή έπρεπε άμεσα να αναβαθμιστεί ή έπρεπε κατά ένα μέρος να ανανεωθεί. Ο Πρόεδρος, ο Κυριάκος Βελόπουλος, σήκωσε το τηλέφωνο, κύριε Υπουργέ, και έκανε την πρόταση για το συγκεκριμένο αεροσκάφος, το οποίο φέρατε σήμερα στη Βουλή, το Ραφάλ F3- R, αυτό το υπερόπλο, ότι πρέπει και είναι απαραίτητο για την Πολεμική μας Αεροπορία. Νομίζω ότι αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν. Αισθανόμαστε, λοιπόν, δικαιωμένοι γιατί η πρόταση η οποία υποβάλαμε, όπως και άλλες προτάσεις, βρήκαν θετικό έδαφος και πιστεύω ότι θα συνεχίσουν να βρίσκουν θετικό έδαφος από την Κυβέρνηση, αφού όλες οι προτάσεις μας είναι υπέρ της χώρας και υπέρ του δημοσίου συμφέροντος και του ελληνικού λαού. «Αν θέλεις ειρήνη,», κύριε Υπουργέ, «προετοιμάσου για πόλεμο». Αυτό νομίζω ότι είναι παραδεκτό από όλους, όπως και ότι όλοι μας πασχίζουμε για την εθνική μας άμυνα. Δεν πιστεύω να υπάρχει άνθρωπος εδώ μέσα που να μη θέλει την εθνική μας κυριαρχία. Όμως, για να ασκήσεις διπλωματία, εξωτερική πολιτική, για να έχεις σίγουρη την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων, πρέπει αυτές να είναι κατάλληλα εξοπλισμένες. Ξέρετε κάτι; Είναι πολύ θλιβερό, αλλά πρέπει να το ομολογήσουμε, γιατί νομίζω ότι εμείς σαν κίνημα φέραμε κάτι το διαφορετικό, όπως και άλλα κινήματα, αλλά ας μιλήσω για την Ελληνική Λύση. Φέραμε το νέο. Δεν μας ενδιαφέρει το κομματικό ούτε το ψηφοθηρικό. Ειλικρινά σας μιλάμε. Και το λέει ένας άνθρωπος όποιος μπήκε για πρώτη φορά στη Βουλή και θα μπορούσε να ήταν και τα προηγούμενα χρόνια. Δεν με ενδιαφέρει και δεν ενδιαφέρει ούτε τον Πρόεδρο, τον Κυριάκο Βελόπουλο, ούτε τους Βουλευτές. Ενδιαφερόμαστε, όμως, όταν θα φύγουμε από εδώ, να πούμε ότι κάτι έχουμε βάλει, ένα λιθαράκι, να αλλάξει αυτή η πολιτική σκέψη. Να μην λέει έξω κόσμος «α, μωρέ οι πολιτικοί» και να γυρίζουν την πλάτη. Όχι! Καλές είναι οι διπλωματικές συμμαχίες, κύριε Υπουργέ, καλό είναι το Υπουργείο Εξωτερικών, βεβαίως και πρέπει να υπάρχει διπλωματία, αλλά για να έχεις διπλωματία και να μπορείς να υλοποιήσεις την εξωτερική σου πολιτική, πρέπει να έχεις ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. Δεν υπάρχει αυτό το παραμύθι, και πρέπει να φύγει απ' όλους μας, για «Διεθνές Δίκαιο», «Δίκαιο της Θάλασσας». Παραμύθια της Χαλιμάς! Υπάρχει το δίκαιο του ισχυρού. Είσαι ισχυρός; Κάνεις αυτό το οποίο θέλεις. Πάμε τώρα να δούμε γιατί πρέπει οι Ένοπλες Δυνάμεις να ισχυροποιηθούν. Δεν φτάνει μόνο το προσωπικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το οποίο είναι άριστο. Εκπαιδεύονται μέρα - νύχτα και τα στελέχη και οι αξιωματικοί, οι υπαξιωματικοί και οι οπλίτες μας, τα παιδιά αυτά, τα δικά μας παιδιά, τα οποία τα παίρνουν οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί δεκαοκτώ χρονών, είκοσι χρονών αμούστακα και τα κάνουν άντρες για να υπερασπίσουν την πατρίδα μας, να υπερασπίσουν το εθνικό μας έδαφος. Το δόγμα είναι διπλό: Αποτροπή και άμυνα. Δεν νομίζω να πιστεύει κανένας αυτή τη στιγμή εδώ μέσα ότι είμαστε έτοιμοι για αποτροπή. Αποτροπή σημαίνει μόλις έχει στο μυαλό του ο Ερντογάν να πάει να κάνει κάτι στην Ελλάδα, να σκέφτεται «είμαι τελειωμένος». Όμως, για να το σκεφτεί αυτό, πρέπει εμείς να έχουμε δώσει τα απαραίτητα εργαλεία στους ανθρώπους οι οποίοι είναι ταγμένοι να φυλάνε Θερμοπύλες και αυτοί είναι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα αναφερθώ στο τι συνέβη ειλικρινά με τις Ένοπλες Δυνάμεις τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Θέλω να είμαι έντιμος πάντα και πιστεύω ότι όλοι έχετε καταλάβει ότι λέμε αυτό το οποίο πιστεύουμε, την αλήθεια μέσα από την ψυχή μας. Δεν έχουμε ούτε χειρόγραφα ούτε τίποτα. Άμα θέλουμε παίρνουμε και τα διαβάζουμε, μας τα γράφουν και τα λέμε. Από το 2005, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέχρι το 2014 κύριε Υπουργέ, επί δικών σας κυβερνήσεων και επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, δεν έπεσε «πενιά». 450 εκατομμύρια ευρώ. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει βιδούλες. Αλήθεια είναι αυτό. Από το 2015 έγινε μια προσπάθεια 3,5 δισεκατομμύρια. Και τώρα, βέβαια, έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που, όπως είπε και ο εξαιρετικός Αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, «δεν αγοράζουμε οπλικά συστήματα, επαναγοράζουμε τα οπλικά συστήματα». Έτσι δεν είναι, κύριε Υπουργέ; Διότι καλούμαστε τώρα τη ζημιά την οποία κάναμε οι ίδιοι - και δεν φταίει ο ελληνικός λαός, ο οποίος δίνει από το υστέρημά του, από τον ιδρώτα του, ο οποίος μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει αλλού κι όμως ευχαρίστως λέει «ναι για τις Ένοπλες Δυνάμεις», γι' αυτό και οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι πρώτες στις προτεραιότητές του και στην αγάπη του και στην εμπιστοσύνη - και ό,τι καταστρέψαμε να το φτιάξουμε. Δεν είναι δυνατόν από το 2012 να μην ρίχνεις «πενιά» για ένα υπερόπλο που είχαμε εμείς, τη διαφορά που έκαναν τα Μιράζ και τώρα να λέμε «τι έγινε, ρε παιδιά, ξαφνικά;»! Ε, βέβαια. Είναι ακριβό σπορ οι Ένοπλες Δυνάμεις για όσους νομίζουν ότι μπορούν να περάσουν με λίγα ψίχουλα που παίρνουν οι στρατιωτικοί μας και κάθονται από το πρωί μέχρι το βράδυ να δουλεύουν από το βράδυ μέχρι το πρωί να φυλάνε Θερμοπύλες. Κατέρρευσαν τα πάντα. Διαλύσαμε με τις αμυντικές μας βιομηχανίες. Γιατί; Ποιος είναι ο λόγος; Αντισταθμιστικά Ωφελήματα. Νομίζετε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, Κύριε Υπουργέ, τα κατήργησε έτσι για πλάκα; Όχι. Τα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα στο μυαλό ορισμένων ήταν πώς θα βάλουμε την κουτάλα μέσα και θα γεμίσουμε τις τσέπες μας. Αυτά ήταν τα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα. Συμφωνείτε βέβαια. Γι' αυτό καταργήθηκαν. Καταστρέψαμε, λοιπόν, την αμυντική μας βιομηχανία, μια βιομηχανία η οποία στη δεκαετία του 1980 και του 1990- που την επισκεπτόμουν πολύ συχνά διότι πετούσα εκεί, βγάζαμε τις δοκιμές εκεί των ελικοπτέρων και των αεροσκαφών - έσφυζε από ζωή. Είχαμε την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, την αεροδιαστημική. Υπήρχαν παιδιά μορφωμένα, με μυαλό, τα οποία φύγανε. Πού πήγαν; Για πηγαίνετε στην Ιταλία να δείτε πόσες αεροπορικές βιομηχανίες και εταιρείες έχουν δικούς μας τεχνικούς εκεί. Και τώρα τι κάνουμε; Δεν παράγουμε τίποτα. Το λιγότερο δέκα χιλιάδες Ελληνόπουλα θα μπορούσαν να δουλεύουν. Θα μπορούσαμε να παράγουμε για την πατρίδα μας, να είμαστε αυτόνομοι και να μην έχουμε κανέναν ανάγκη, όπως κάνει ο Ερντογάν, που την έφτιαξε από το 2001. Επίσης, θα μπορούσαμε και να εξάγουμε. ΕΑΒ, ΕΛΒΟ, ΕΑΣ κατεστραμμένες. Γιατί; Διότι κάποιοι ήθελαν να αγοράζουν απ' έξω και να μην παράγουμε εδώ μέσα. Το ίδιο γίνεται παντού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και πρέπει να τα αλλάξουμε γρήγορα αυτά τα πράγματα, άρδην. Πάμε γρήγορα να δούμε γιατί η Ελληνική Λύση πρότεινε - και καλώς η Κυβέρνηση έφερε το οπλικό σύστημα στην πατρίδα μας - το Μιράζ F3- R. Κατ' αρχάς, κύριε Υπουργέ, είναι η δεύτερη φορά που έρχεται ολοκληρωμένο οπλικό σύστημα στην πατρίδα μας. Το πρώτο ήταν το 1991. Πρέπει να είμαστε τίμιοι. Ήταν όταν πήγαμε στην Αμερική και υπογράψαμε τη σύμβαση G2G με τα Apache το AH -64A. Από το 1991- για να ξέρει και ο κόσμος - μέχρι σήμερα δεν κάναμε τίποτα, εκτός από το να πάρουμε επιπλέον ελικόπτερα Apache μία φονική πολεμική μηχανή, την οποία δεν την έχουν οι Τούρκοι. Αυτές είναι οι διαφορές που κάνουμε επειδή είμαστε μικρή χώρα, έχουμε περιορισμένη οικονομία να διαθέσουμε για τις Ένοπλες Δυνάμεις, για τα εξοπλιστικά. Άρα, πρέπει να πάρουμε όπλα «έξυπνα». Είπα προηγουμένως για την ΕΑΒ και τα drones. Αυτή τη στιγμή υπάρχει το πρόγραμμα «ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ». Κύριε Υπουργέ, τι γίνεται με το πρόγραμμα εντοπισμού των drones; Όσον αφορά στην ΕΑΒ, λοιπόν, πρώτοι αναπτύξαμε τα drones το 1981. Είναι η δεύτερη φορά, λοιπόν, που γίνεται παραλαβή ολοκληρωμένου οπλικού συστήματος. Και τι εννοώ; Εννοώ ότι το follow support, την εν συνεχεία υποστήριξη, δηλαδή, μαζί με τα όπλα και τα πυρομαχικά, τα παίρνουμε ολοκληρωμένα. Και αυτή είναι μία πρακτική την οποία πρέπει να εφαρμόζουμε από εδώ και πέρα. Όχι παίρνουμε υποβρύχια και δεν παίρναμε τορπίλες βαρέως τύπου. Να τα κάνουμε τι τα υποβρύχια; Να τα βλέπουμε; Το καλύτερο, λοιπόν, μαχητικό πολλαπλού ρόλου στον κόσμο είναι αυτή τη στιγμή το Ραφάλ F3- R, το οποίο δεν είναι το προηγούμενο μοντέλο. Είναι αυτό το οποίο υπάρχει και στη γαλλική πολεμική βιομηχανία. Αν δεν καθίσουμε, λοιπόν, να δουλέψουμε σοβαρά, όπως κάνει η Ελληνική Λύση, με σχέδιο, με πρόγραμμα, με προτάσεις που θα υλοποιηθούν, δεν θα βγούμε ποτέ από τη μιζέρια μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τι κάνει η Γαλλία; Έχει παραγγείλει είκοσι οκτώ Ραφάλ F -4 για το 2025 έναντι δύο δισεκατομμυρίων. Από τώρα! Δεν έχει πρόβλημα πολέμου η Γαλλία, δεν έχει πρόβλημα απειλής. Εμείς έχουμε το πρόβλημα απειλής. Όμως, όσον αφορά εμάς, έπρεπε να περάσει η πιστοποίηση των πυρομαχικών, των πυραύλων. Είναι, λοιπόν - γιατί με πιέζει ο χρόνος - η τελειότερη φονική μηχανή, πολλαπλού ρόλου επαναλαμβάνω. Κάνει επιτήρηση, κάνει αναχαίτιση, κάνει βομβαρδισμό, χτυπάει στρατηγικούς στόχους. Έχει τη μεγάλη διαφορά, έχει τους πυραύλους Meteor που δεν έχουν οι Τούρκοι. Κύριε Υπουργέ, πρέπει οπωσδήποτε, όταν θα έρθει η Γαλλίδα ομόλογός σας, να δούμε την αμυντική συμφωνία. Εάν μπορέσουμε να κάνουμε αυτό το οποίο δεν κάναμε με τα υποβρύχια 214, δηλαδή να μην πάρουν ποτέ οι Τούρκοι τους Meteor, τότε θα έχουμε κάνει τη μεγάλη διαφορά στην αντιαεροπορική ομπρέλα και στην ομπρέλα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Όταν ο πύραυλος του Ραφάλ του ελληνικού θα χτυπάει το τούρκικο από τα εκατόν τριάντα χιλιόμετρα και ο Τούρκος πρέπει να έρθει στα εξήντα χιλιόμετρα για να χτυπήσει το ελληνικό, όταν έχει αυτό το σύστημα εντοπισμού, το Spectra, όταν έχει τους πυραύλους MICA…
Δεν χρειάζεται να ακούγονται και τόσες λεπτομέρειες.
…αυτό θα κάνει τη διαφορά. Αυτά τα οποία πρέπει - για να κλείσω, κύριε Πρόεδρε - να κάνουμε, κύριε Υπουργέ - και σας τα προτείνουμε - είναι τα εξής: Πρώτον, να δούμε μήπως η συμφωνία Ζισκάρ Ντ' Εστέν - Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1976 μπορέσει να επαναληφθεί με τη Γαλλία. Δηλαδή, μέχρι να έρθουν τα αεροσκάφη αυτά και να είναι ετοιμοπόλεμα, μήπως μπορέσουμε και έχουμε μια συμφωνία με τους Γάλλους να μας βοηθήσουν με μία μοίρα αεροσκαφών, αν χρειαστεί. Γιατί πολύ φοβάμαι ότι μπορεί να χρειαστεί. Το απεύχομαι, αλλά πολύ το φοβόμαστε. Επίσης, όσον αφορά στην Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία θα πρέπει άμεσα να σταματήσει αυτό το πανηγυράκι με το Υπουργείο Οικονομικών και να έρθει στα χέρια του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης. Μόνο έτσι, κύριε Υπουργέ, μπορεί να δουλέψει η αμυντική μας βιομηχανία. Στον καλύτερο πελάτη να πάει εκεί. Και θα δείτε ότι δέκα χιλιάδες και πλέον Ελληνόπουλα θα δουλεύουν, θα πληρώνονται καλά, θα παράγουν και θα είναι ευτυχισμένα, όπως ευτυχισμένοι σήμερα είναι και οι πιλότοι μας. Πηγαίντε μια βόλτα στην Τανάγρα. Χαμογελούν, διότι παίρνουμε αυτό το υπερόπλο. Η Ελληνική Λύση, η οποία πρότεινε τα Ραφάλ, δεν θα μπορούσε ποτέ,…
Για να είμαι κι εγώ ευτυχισμένος, κλείστε σας παρακαλώ.
…να είναι εκτός από τη συμφωνία. Λέμε «ναι» στη συμφωνία αυτή, παρ' όλο που πιθανόν μέσα στις συμβάσεις να υπάρχουν και ορισμένες υπερβολές και μικροπροβλήματα. Όμως, θέλω να πω ότι αν ψειρίσουμε…
Κύριε Μυλωνάκη, ολοκληρώστε.
…μπορούμε να βρούμε πολλά. Εμείς, κύριε Πρόεδρε - και κλείνω με αυτό - λέμε «ναι» στη συμφωνία με τη γαλλική κυβέρνηση και για τα Ραφάλ και για όλα αυτά τα οποία έχουμε κατά καιρούς προτείνει. Ευχαριστώ πολύ.
Θα κλείσουμε με την κυρία Σοφία Σακοράφα από το ΜέΡΑ25. Μετά θα πάρει τον λόγο ο Υπουργός, όπως με έχει ενημερώσει. Έχουν ζητήσει τον λόγο δύο πολιτικοί Αρχηγοί, ο κ. Κουτσούμπας και ο κ. Βελόπουλος, στους οποίους και θα δοθεί και θα ξεκινήσουμε μετά τη διαδικασία. Ορίστε, κυρία Σακοράφα, έχετε τον λόγο. Δεν σας βάζω τη δευτερολογία σας, γιατί θα έχετε και εσείς ανοχή, αν χρειαστεί, όπως είχαν όλοι οι προηγούμενοι.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω, λέγοντας ότι κανείς μέσα σε αυτήν την Αίθουσα δεν διαφωνεί με την αμυντική ενίσχυση της χώρας ιδίως στη σημερινή κρίσιμη ιστορικά φάση. Η συζήτηση δεν γίνεται για το αν ο καθένας μας είναι υπέρ ή κατά της ενίσχυσης της άμυνας, υπέρ ή κατά της επιλογής συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων. Το κύριο ζήτημα είναι το προσδοκώμενο όφελος για τον τόπο και για τον ελληνικό λαό. Θα επαναλάβω - το είπα και στην επιτροπή - ότι ο πατριωτισμός δεν παζαρεύεται ούτε εξαντλείται στις εμπορικές πτυχές της πολιτικής ημερήσιας διάταξης. Στο ιστορικό των εξοπλισμών της χώρας μας διαπιστώνουμε ότι οι επιλογές μας δεν προέκυπταν από τις αντικειμενικές εθνικές ανάγκες μας. Δυστυχώς, στο μεγαλύτερο βαθμό τις καθορίζουν οι ισορροπίες μεταξύ των περίφημων συμμάχων μας. Η οικονομία, αλλά και η ασφάλεια της χώρας μας, επιβαρύνεται από μία άτακτη πολιτική εξοπλισμών που αρκείται στο να αποτελεί έρμαιο των συγκυριών και των εκάστοτε δήθεν συμμαχικών επιταγών. Εδώ φαίνεται καθαρά πως κυριαρχούν άλλα κριτήρια και πάνω απ' όλα οι εξαρτήσεις. Η πολυτυπία στους εξοπλισμούς μπορεί να αποτελεί πλεονέκτημα όταν είναι αποτέλεσμα εθνικού σχεδιασμού και βασίζεται σε αμυντικά κριτήρια. Στο ελληνικό παράδειγμα, όμως, η πολυτυπία προέκυψε από τις συγκυριακές εξαρτήσεις της χώρας μας και είναι ακριβώς το αντίθετο: αποτέλεσμα της έλλειψης εθνικού σχεδιασμού. Γι' αυτό και λειτουργεί, τελικά, σαν μειονέκτημα. Υποθέτω ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να δηλώνει πάντα πρόθυμη και πρόσφορη στις πολεμικές βιομηχανίες και στις κυβερνήσεις των κρατών τους. Δεν πρέπει κάποια στιγμή, λοιπόν, να γίνει ένας απολογισμός για τον ετεροβαρή χαρακτήρα αυτών των συναλλαγών; Εν τέλει, ποια στήριξη είχαμε από αυτά τα κράτη που μας προμηθεύουν πανάκριβα με τα όπλα τους; Στις πρόσφατες επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας οι ελληνικές προσδοκίες έμειναν χωρίς αντίκρισμα. Οι Σύνοδοι Κορυφής διαδέχονται η μία την άλλη για να προσθέσουν απογοήτευση σε όσους, μάλλον ανόητα, ελπίζουν σε ουσιαστική υποστήριξη. Να θυμίσω ότι στο εσωτερικό ακροατήριο καταγγέλλετε τα παιχνίδια της Τουρκίας με το «ORUC REIS». Όμως, στην πρόσφατη Σύνοδο στη Ευρωπαϊκή Ένωση αποδεχθήκατε την έκδοση συμπερασμάτων. Τα συνυπογράψατε κιόλας και με το «σημείο 30» που λέει ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επισημαίνει την απόσυρση του «ORUC REIS». Για πείτε μας, λοιπόν, τι επισημαίνει το Συμβούλιο και γιατί; Και ας μας εξηγήσει κάποιος γιατί θα έπρεπε η Σύνοδος να καταλήξει σε συμπεράσματα και, μάλιστα, σε αυτά τα συμπεράσματα. Θέλω να κάνω μια ιστορική παρένθεση. Το 1983 στο Ζάππειο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν κατέληξε σε κοινές θέσεις. Υπήρχε τότε πρόβλημα με τη Μεγάλη Βρετανία που απαιτούσε επιστροφές. Ο Προεδρεύων τότε Ανδρέας Παπανδρέου προτίμησε να μην υπάρχει καθόλου κείμενο συμπερασμάτων από το να εκδοθεί ένα κείμενο αοριστολογιών. Δυστυχώς, όμως, αυτά έχουν γίνει πλέον κανόνας στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να θυμίσω ότι και τότε το οικονομικό διακύβευμα ήταν πολύ μεγάλο. Ως προς τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα η ιστορία έγραψε ότι ούτε η Ελλάδα ούτε η Μεγάλη Βρετανία είχαν καμμία συνέπεια για εκείνο το αδιέξοδο. Για τις παραμέτρους των διαπραγματεύσεων πρέπει φυσικά να συνεκτιμήσουμε και το βεληνεκές των προσωπικοτήτων. Ο Ανδρέας Παπανδρέου συνυπήρχε τότε με Κολ, Μιτεράν και Θάτσερ. Οι συγκρίσεις με τους σημερινούς Ευρωπαίους ηγέτες προκαλούν μάλλον θλίψη σε όλους μας. Μόλις τον Δεκέμβρη είδαμε ότι υποχώρησαν ακόμη και η Ουγγαρία και η Πολωνία, αφού όμως πέτυχαν αναβολή στην επιβολή κυρώσεων για να μη στερηθούν την πρόσβαση σε ευρωπαϊκά κεφάλαια. Και μια και ο λόγος για ευρωπαϊκά κεφάλαια, πρέπει να πούμε ότι αυτά συνεχίζουν να εισρέουν στην Τουρκία και μάλιστα, αυξανόμενα λόγω ιδίως της προνομιακής σχέσης της με την Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικά με τη Γερμανία. Σε αυτές τις συνθήκες θα βρεθούμε σε μια επιβαρυμένη ημερομηνία στην Κωνσταντινούπολη, όπου θα αντιμετωπίσουμε τουρκικές αξιώσεις σε ελληνική κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα. Πρέπει να θυμίσω ξανά ότι από τη Μεταπολίτευση μέχρι και το 2018 στην Τουρκία αντιστοιχεί το 11,8% των γερμανικών εξαγωγών, ενώ στην Ελλάδα μόλις το 9,6%. Αν λάβουμε υπ' όψιν την παραδοσιακή σχέση Γερμανίας - Τουρκίας από τον 19ο αιώνα, το μέγεθος της γείτονος, αλλά και τα προβλήματα της σημερινής Τουρκίας, το συμπέρασμα που βγαίνει είναι αναμφισβήτητο. Η χώρα μας είναι ο καλύτερος πελάτης της Γερμανίας, τουλάχιστον με όρους εμπορικών συναλλαγών. Να δούμε και τις εξαγωγές της Γαλλίας, με εξαίρεση ορισμένα αραβικά κράτη, όπως Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτος και Ιράκ. Η Ελλάδα κατατάσσεται μόνο κάτω από Κίνα, Ινδία και Ταϊβάν, αλλά και πάνω από όλα τα υπόλοιπα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πάνω και από την Ισπανία και τη Γερμανία, χωρίς να υπολογίζεται η παρούσα συμφωνία. Επιπλέον, από τη Μεταπολίτευση μέχρι και το 2019 οι εξαγωγές στρατιωτικού οπλισμού των Ηνωμένων Πολιτειών προς την Ελλάδα είναι μεγαλύτερες ακόμη και από εκείνες προς τη Γερμανία, που για πολλά χρόνια αποτελούσε χώρα πρώτης γραμμής απέναντι στη Ρωσία. Σε σχέση με την ελληνική διπλωματία των εξοπλισμών υπάρχουν και δύο σημαντικά προβλήματα. Το πρώτο είναι η εξάρτηση από συγκεκριμένα συστήματα, που θέτει σε σοβαρή αμφιβολία το αν οι κατασκευάστριες χώρες θα μας επιτρέψουν εν τέλει να τα χρησιμοποιούμε όταν και όπως επιθυμούμε. Το δεύτερο είναι η πλήρης ένταξή μας σε ένα δίκτυο διεθνών σχέσεων, ας πούμε κατ' επίφαση συμμαχιών, όπου οι υποχρεώσεις μας είναι δυσανάλογα μεγαλύτερες σε σχέση με τα οφέλη. Αλήθεια, σε τι επίπεδα εξοπλιστικής επάρκειας μας έχει φέρει αυτή η πρακτική τόσα χρόνια; Ποιο πραγματικά αντίκρισμα έχει η διαχρονική αφαίμαξη του ελληνικού λαού για εξοπλισμούς; Την επόμενη μέρα, μετά από κάθε προμήθεια, είμαστε πάλι πίσω και προβάλλεται η ανάγκη για την επόμενη. Κύριοι συνάδελφοι, η πολιτική εξοπλισμού πρέπει να βασίζεται σε δύο κριτήρια: Στην αποτελεσματική εξασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και στο κριτήριο του τελικού οφέλους, που θα πρέπει τουλάχιστον να αντισταθμίζει το κάθε αντίστοιχο κόστος, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό. Εδώ φαίνεται ότι στα εξοπλιστικά - ας μου επιτραπεί η έκφραση - για μια ακόμη φορά ο ορθολογισμός πάει περίπατο. Ας έρθουμε, λοιπόν και στο προκείμενο. Ακούσαμε τον Πρωθυπουργό να τονίζει για αυτή τη συμφωνία ότι ποτέ άλλοτε ένα τόσο σύνθετο και σημαντικό εξοπλιστικό πρόγραμμα δεν έχει εκτελεστεί τόσο σύντομα και τόσο αποτελεσματικά. Στα αλήθεια, είναι αυτός λόγος για να υπερηφανεύεται η Κυβέρνηση; Να δούμε παρακάτω αν αυτό ανταποκρίνεται και στην ουσία των πραγμάτων. Ξεκινάμε από τη διαδικασία. Η όλη διαδικασία για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχει ευτελίσει τους κοινοβουλευτικούς κανόνες. Το είπα και αυτό στην επιτροπή. Με λύπη διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια ακραία εκμετάλλευση της εθνικής αναισθησίας του καθενός από εμάς και προφανώς, θεωρείτε ότι σας δίνει το δικαίωμα για πλήρη καταστρατήγηση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Τα χρονικά όρια που επιβλήθηκαν δεν επιτρέπουν ουσιαστική συζήτηση. Εξάλλου και με την κατάχρηση του απορρήτου, ένα μεγάλο μέρος του νομοσχεδίου τέθηκε εκτός του κοινοβουλευτικού διαλόγου, χωρίς δυνατότητα ανταλλαγής ή σύνθεσης απόψεων. Εδώ δεν συζητάμε ούτε θα ψηφίσουμε για το αν είμαστε υπέρ ή κατά της ενίσχυσης της χώρας μας ούτε για το αν μας αρέσουν ή όχι τα Ραφάλ. Για τα οπλικά συστήματα είναι ξεκάθαρο ότι άλλοι πρέπει και είναι λογικό να έχουν τον πρώτο λόγο. Εδώ έχουμε τρεις συγκεκριμένες συμβάσεις, συμβάσεις που περιλαμβάνουν όρους αντίθετους με την εθνική νομοθεσία για τις προμήθειες αμυντικού υλικού των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως ιδίως με τον ν.3433/2006. Περιλαμβάνουν, επίσης και όρους που αντιβαίνουν και στην πάγια μέχρι σήμερα πρακτική για τις συμβάσεις με αντίστοιχο αντικείμενο. Ενδεικτικά θα αναφέρω στις εγγυήσεις τις άτοκες προκαταβολές, τις συνέπειες της μη τήρησης των συμφωνημένων από τον προμηθευτή και στη διαιτησία. Πρόκειται για συμβάσεις με περιεχόμενο που αρμόζει περισσότερο σε συμβάσεις προσχώρησης. Όμως, τέτοιες συμβάσεις συνηθίζονται σε μονοπωλιακές ή ολιγοπωλιακές καταναλωτικές και εμπορικές σχέσεις, όπου το ένα μέρος είναι απολύτως κυρίαρχο. Σε καμμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως φυσιολογικό για δημόσιες διεθνείς συμβάσεις προμηθειών και μάλιστα, της τάξης και του μεγέθους που αφορά το παρόν νομοσχέδιο. Εδώ το συμπέρασμα είναι προφανές και αναμφίβολο. Πρόκειται ουσιαστικά για συμβάσεις προσχώρησης και αυτό σημαίνει, δυστυχώς, για την Κυβέρνηση, αλλά κυρίως για τη χώρα πλήρη απουσία κάθε διαπραγμάτευσης. Θα επανέλθω αναγκαστικά στο θέμα των απορρήτων. Προφανώς και δεν υπακούει σε καμμία αποδεκτή λογική ο χαρακτηρισμός του απορρήτου σε συμβατικούς όρους που αφορούν στην εγγύηση της κύρωσης για καθυστερημένες παραδόσεις στην αλληλογραφία, την καταγγελία λύσης της σύμβασης, την ανωτέρα βία και τις δικαιολογημένες καθυστερήσεις. Ανάλογα και στη σύμβαση για την εν συνεχεία υποστήριξη, όπου υπάρχει απόρρητο στην εγγύηση για τις αναφορές ελαττωματικότητας, όπως και τις εκπρόθεσμες παραδόσεις μέχρι και την αλληλογραφία. Τα ίδια και για τα οπλικά συστήματα: Απόρρητο στην εγγύηση, στις κυρώσεις για καθυστερημένες παραδόσεις, στην αλληλογραφία, στην καταγγελία σύμβασης, ακόμα και στην έκπτωση του προμηθευτή. Αμφισβητούμε σοβαρά και βάσιμα αν το απόρρητο ήταν σε όλες αυτές τις περιπτώσεις αντικειμενικά επιβεβλημένο. Το απόρρητο επεκτάθηκε από την Κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να αποκρύψει την απόλυτη απουσία διαπραγμάτευσης σε σοβαρούς συμβατικούς όρους, αλλά είναι προσπάθεια καταδικασμένη σε αποτυχία. Μίλησα και στην επιτροπή για συγκεκριμένους προβληματικούς και ετεροβαρείς όρους των συμβάσεων. Ξεχώρισα επτά χαρακτηριστικά σημεία σοβαρών συμβατικών υποχωρήσεων, που όχι μόνο δεν διασφαλίζουν, αλλά ευθέως υπονομεύουν ή και αντιστρατεύονται τα ελληνικά δικαιώματα και συμφέροντα. Περίμενα μια κυβερνητική εξήγηση ή μια δικαιολόγηση για αυτά τα σημεία, αλλά δεν ήρθε ποτέ. Ας δούμε συνοπτικά αυτά τα προβληματικά σημεία. Η σύμβαση προμήθειας αεροσκαφών αφορά σε μεταχειρισμένα, αλλά και καινούργια με αντίστοιχη διαφορετική τιμολόγηση. Δεχόμαστε, όμως, με τη σύμβαση ότι και τα καινούργια θα περιλαμβάνουν χωρίς καμμιά άλλη διάκριση και μεταχειρισμένα υλικά. Στο πρώτο μόνο έτος θα καταβληθεί το 60% του όλου συμβατικού κόστους και μάλιστα, άτοκα για τον προμηθευτή, 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ άτοκα. Αυτό σημαίνει ότι οι προμηθεύτριες εταιρείες δεν χρειάζονται δικά τους διαθέσιμα κεφάλαια. Αυτά τα διαθέτει η Ελλάδα. Πού αλλού θα βρουν οι γαλλικές εταιρείες τόσο γαλαντόμο πελάτη; Βέβαια, κάνουμε τους γαλαντόμους με τα χρήματα από το πραγματικό υστέρημα των Ελλήνων φορολογουμένων. Η χώρα μας, επίσης, δεσμεύεται για υποχρεωτική παραλαβή ακόμη και σε περιπτώσεις που το συμβατικό υλικό δεν προσφέρει τις συμφωνημένες προθεσμίες ή με τις προβλεπόμενες συμβατικές ιδιότητες. Δεν υπάρχει καν εγγύηση καλής λειτουργίας από τους προμηθευτές. Η συμφωνία είναι προβληματική και τα οπλικά συστήματα των Μιράζ. Ο καθορισμός των συμβατικών αντικειμένων είναι εντελώς ασαφής τόσο ως προς το είδος όσο και ως προς την ποσότητά τους. Στη συμφωνία δεν ακολουθείται ο κανόνας ότι οι κοινωνικοί πόροι βαρύνουν τον προμηθευτή, θα βαρύνουν εμάς και το ποσό δεν είναι μικρό. Είναι 6,1% της δαπάνης. Η συμφωνία θα έπρεπε να προβλέπει ρητά κατασκευαστική συμμετοχή της χώρας μας τουλάχιστον για συγκεκριμένα τμήματα και μάλιστα, όχι μόνο για τα δικά μας αεροσκάφη, αλλά και για άλλες προμήθειες προς τρίτους. Δεν προβλέπεται συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας ούτε στην εν συνεχεία υποστήριξη. Αντίστοιχα ετεροβαρείς υπέρ των προμηθευτών είναι και οι συμβατικές προβλέψεις για τη διαιτησία. Στον βαθμό που μπορέσαμε, έστω και με ασφυκτική πίεση, να έχουμε πρόσβαση στο απόρρητο μέρος των συμβάσεων, δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν απολύτως οι αρχικοί μας φόβοι. Το περιεχόμενο, λοιπόν, των όρων αυτών επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την όλη εικόνα. Είμαι, λοιπόν, θεσμικά υποχρεωμένη να μη μιλήσω καθόλου για όσα χαρακτηρίστηκαν ως απόρρητα. Συνεπώς, δεν θα μπω στην ουσία των θεμάτων. Δεν μπορώ, όμως, να μην εκφράσω την λύπη μου - για να μην πω και τον θυμό μου - για τον τρόπο που αντιμετωπίζονται τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της χώρας μου. Σε κάθε περίπτωση, εξακολουθούν να υπάρχουν κρίσιμα σημεία που παραμένουν αδιευκρίνιστα. Θα αναφέρω τα δημοσιεύματα για προβλήματα στα ραντάρ των Μιράζ και εκεί δεν έχουμε καμμιά σαφή απάντηση. Το ίδιο και με το ζήτημα που ανέκυψε για την επιστροφή αρκετών Μιράζ στην κατασκευάστρια εταιρεία. Πώς θα διασφαλιστεί η βελτίωση αυτού του στόλου και με ποιο χρονοδιάγραμμα; Εδώ θέλω να προλάβω και την πιθανή απάντηση: Δεν υπάρχει χώρος για υπεκφυγές, κύριοι συνάδελφοι. Η αξία των αεροσκαφών που θα επιστραφούν είναι πάρα πολύ μεγάλη. Επομένως, επιβάλλεται επανεξέταση της σύμβασης και συνυπολογισμός της αξίας τους στο καταβλητέο τίμημα. Πρέπει να είναι σαφές και ιδίως για τους προμηθευτές ότι το κυρίαρχο για εμάς είναι η πλήρης επάρκεια των απαραίτητων εφοδίων και η απόλυτη εξασφάλιση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων ανά πάσα στιγμή ενδεχόμενης κρίσης. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού εκκρεμεί μεγάλο μέρος της σύμβασης για το είδος και την ποιότητα των αντίστοιχων οπλικών συστημάτων. Από αυτά εξαρτάται εάν πραγματικά θα προσφέρουν στις Ένοπλες Δυνάμεις μας το πλεονέκτημα στο οποίο προσβλέπουμε. Επίσης, η Κυβέρνηση θα πρέπει να δεσμευθεί εδώ και τώρα και χωρίς περιστροφές ότι τα Ραφάλ θα έχουν και τον πλήρη εξοπλισμό στον οποίο αποβλέπουμε και αποτελεί κρίσιμο κριτήριο για την επιλογή τους και μάλιστα, σε ποσότητα που να δικαιολογεί την τεράστια επένδυση του ελληνικού λαού. Όλα αυτά έπρεπε ήδη να έχουν γίνει. Η επίκληση του κατεπείγοντος και του απορρήτου δεν μπορούν να αποτελούν δικαιολογία για τα πάντα. Σήμερα, κύριε Υπουργέ, μας φέρνετε σε πραγματικά βαρύ δίλημμα. Φέρνετε να ψηφίσουμε νόμο για αυτές τις συμβάσεις, ακριβώς γιατί το περιεχόμενό τους, όπως είπα, ανατρέπει τη νομοθεσία μας. Απενεργοποιείτε στην ουσία και ακυρώνετε στην πράξη τις νομοθετικές προβλέψεις που έχουν τεθεί για την προστασία των συμφερόντων της χώρας, ακριβώς για συμβάσεις αυτού του αντικειμένου. Οι συγκεκριμένες σε βάρος μας προβλέψεις αυτών των συμβάσεων δεν μπορούν να δικαιολογηθούν με κανένα αποδεκτό επιχείρημα ούτε λογικής ούτε σκοπιμότητας. Φοβάμαι, μάλιστα ή μάλλον, είμαι βέβαιη ότι θα ακολουθήσετε την ίδια μεθόδευση και σε άλλες στρατιωτικές ή εξοπλιστικές προμήθειες στο μέλλον. Ο κίνδυνος αυτός είναι μεγάλος και αντίστοιχη είναι και η δική μας ευθύνη, κύριοι συνάδελφοι. Το είπα και στην επιτροπή για την Κυβέρνηση: Μην κάνετε κατάχρηση της δεδομένης εθνικής ευαισθησίας του καθενός από εμάς. Επίσης και κάτι άλλο: Δεν συζητάμε σήμερα για ένα ακόμα τρέχον νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ούτε για ατομικές επιλογές του κυρίου Υπουργού. Το θέμα είναι τέτοιας τάξης και τέτοιας σημασίας που έπρεπε να είναι παρών εδώ σήμερα ο κύριος Πρωθυπουργός, που έχει και την κυρίαρχη ευθύνη. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, να πω ότι προφανώς δεν πρεσβεύουμε καμμία αφελή, γενικώς φιλειρηνική άποψη. Ο διεθνής ανταγωνισμός είναι εδώ και δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε, αφού προσβάλλει τα δικαιώματα της χώρας μας και μπορεί να διακυβεύει και την ελευθερία μας. Όμως, δεν είναι εθνική πολιτική εξοπλισμών η άτακτη και ανακόλουθη σειρά προμηθειών που δεν υπαγορεύονται από εθνικό σχεδιασμό, αλλά από συγκυριακές εξαρτήσεις. Με την έννοια αυτή, η υποταγή στα κελεύσματα των δήθεν συμμάχων, που συμπίπτει να είναι και οι κύριοι προμηθευτές μας, δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως εθνική πολιτική. Θα αποτελεί πραγματική ύβρι να επιχειρείτε να την παρουσιάσετε ως τέτοια, εκμεταλλευόμενοι την ευαισθησία του ελληνικού λαού. Οι συγκεκριμένες συμβάσεις αποτελούν, δυστυχώς, ακραίο παράδειγμα προς αποφυγή. Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, εφόσον δεν αλλάξει κάτι μέχρι το τέλος της συζήτησης που να ανατρέπει τα πράγματα, είμαι αναγκασμένη να πω ότι μας υποχρεώνετε να καταψηφίσουμε για όλους τους ειδικούς λόγους που προανέφερα. Πρέπει να πω ότι με μεγάλη μου λύπη, κύριοι συνάδελφοι, είναι η πρώτη φορά που θα καταψηφίσω για αμυντικές δαπάνες. Δεν μας αφήνετε, όμως, κανένα άλλο περιθώριο ούτε καν να καταφύγουμε σε ένα «παρών». Και μην τολμήσει κανείς να παρερμηνεύσει τη στάση μας ως δήθεν άρνηση για την ενίσχυση της χώρας. Ο πατριωτισμός μας δεν θα δώσει στην Κυβέρνηση άλλοθι για τέτοιου είδους απαράδεκτες πρακτικές, καταδικασμένες σε αποτυχία. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Όπως σας είχα πει, ήταν να μιλήσει ο κύριος Υπουργός. Με προσωπική συνεννόηση που έγινε με τον κ. Βελόπουλο, ο οποίος έχει ένα κόλλημα για να μπορέσει να περιμένει περισσότερο, θα μιλήσει ο κ. Βελόπουλος, ο κύριος Υπουργός μετά και κατά πάσα βεβαιότητα ο κ. Κουτσούμπας μετά τον κύριο Υπουργό. Έτσι, κύριε Υπουργέ, θα είστε ανάμεσα σε δύο Αρχηγούς κομμάτων. Θα αντέξετε, όμως. Ραφάλ είναι αυτά. Τι να κάνουμε; Κύριε Βελόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν στη Βουλή. Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να είμαστε μόνο δέκα άνθρωποι. Ποιος το αποφασίζει; Εντάξει, υπάρχει κορωνοϊός. Το αντιλαμβάνομαι. Δεν μπορώ να καταλάβω, όμως, γιατί πρέπει «σώνει και καλά» να είμαστε δέκα άνθρωποι μέσα στο Κοινοβούλιο.
Για το ποιος το αποφασίζει σας απαντώ: Ομόφωνα η Διάσκεψη των Προέδρων.
Τα «ομόφωνα» κρατήστε τα για εσάς.
Για τα υγειονομικά μέτρα ομόφωνη ήταν η απόφαση, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Κακλαμάνη, κρατήστε τα για εσάς. Ξέρω τι σας λέω.
Και εγώ ξέρω που είμαι παρών. Εσείς δεν είστε παρών.
Έχουμε τον Αντιπρόεδρο εκεί. Εν πάση περιπτώσει, θα μου επιτρέψετε τουλάχιστον να διαφωνώ εγώ. Στο πλαίσιο της δημοκρατίας, στο κόμμα μας τουλάχιστον μπορεί να υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις. Σε εσάς, στη Νέα Δημοκρατία, δεν υπάρχουν ποτέ. Σε εμάς μπορεί να υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις. Αφήνουμε να «ανθήσουν όλα τα λουλούδια»! Πάμε στα υπόλοιπα τώρα, στα πιο σοβαρά. Θα ξεκινήσω με μερικές αλήθειες, κύριοι συνάδελφοι. Αλήθειες, όμως. Από το 2005 όλα τα κόμματα - και εσείς ακόμα, στη Νέα Δημοκρατία - δεν κάνατε το παραμικρό για τα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα. Τίποτα. Όταν λέω «τίποτα», το εννοώ. Και θα έπρεπε όλοι οι Υπουργοί Εθνικής Άμυνας σήμερα να είναι στο εδώλιο του κατηγορουμένου και όλες οι κυβερνήσεις. Αποτέλεσμα; Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Θα πω, όμως, ότι υπάρχει μια αδυναμία πτητικών μέσων. Σταματώ εδώ, γιατί δεν θέλω να πω περισσότερα, όπως ότι τα Μιράζ πλέον είναι και άχρηστα. Άχρηστα, γιατί; Βίδες δεν είχαμε να πάρουμε, δεν είχαμε να πάρουμε ελαστικά. Το 2009 υπάρχει ερώτηση του ομιλούντος από το Βήμα της Βουλής, που έλεγα για τα ελαστικά των Μιράζ. Το 2009. Εδώ. Από τότε τα έλεγα. Ερώτηση στον Υπουργό τότε και μου έλεγε «μην ανησυχείς, όλα πηγαίνουν καλώς». Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας. Ψάξτε βρείτε τον. Και το 2010 το ίδιο. Εμείς, λοιπόν, είμαστε περήφανοι για ένα πράγμα: Μπήκαμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο για να συνδράμουμε την όποια κυβέρνηση στα όποια θετικά πράττει και να κάνουμε και κριτική - καλοπροαίρετη πάντοτε, κύριε Υπουργέ - γιατί θέλουμε να τη βελτιώσουμε, γιατί όλοι κάνουμε λάθη. Τα Ραφάλ ήταν δική μας πρόταση, όμως στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά με δύο λέξεις: Διπλωματία των εξοπλισμών. Εδώ απέτυχε η Κυβέρνηση. Πραγματικά, απέτυχε. Και θα σας αποδείξω σε λίγο γιατί αποτύχατε και θα πούμε μερικές άλλες αλήθειες. Χρεοκοπήσατε την ΕΑΒ και την ΕΛΒΟ. Τη χρεοκόπησε η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και ελάχιστα, όσο πρόλαβε, ο ΣΥΡΙΖΑ στα τελευταία χρόνια.
Ελάχιστα είπα, κύριε Τσίπρα. Αν οι άλλοι έχουν το 99% της ευθύνης, πάρτε και 1% πάνω σας. Λέμε! Θα σας πω γιατί. Τώρα, λοιπόν, η Κυβέρνηση ως νέος «Χουντίνι», αποφάσισε να ιδιωτικοποιήσει την ΕΛΒΟ και την ΕΑΒ. Όμως, κύριε Υπουργέ, θέλω απάντηση, γιατί είμαι επιχειρηματίας εγώ: Είναι ιδιωτικοποίηση μιας εταιρείας να την πουλάς με προπαραγγελίες οχημάτων; Θέλω να το διαψεύσετε αυτό. Γράφεται σε πολλά «Αμυντικά Θέματα» ότι, ενώ πουλάτε την ΕΛΒΟ, ετοιμάζεστε να κάνετε προπαραγγελία τεθωρακισμένων στρατιωτικών αυτοκινήτων και οχημάτων, δεκαπέντε χιλιάδες τον αριθμό, ήδη στον αγοραστή. Δεν μπορεί να το κάνει το ελληνικό κράτος; Ήδη; Διαψεύστε το εδώ, στα Πρακτικά. Ισχύει ή δεν ισχύει; Το ίδιο κάνατε και με έναν Έλληνα επιχειρηματία παλιά με την ΕΛΒΟ, αν θυμάστε, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, ο οποίος μόλις τελείωσε η παραγγελία, έκλεισε το εργοστάσιο. Να μην λέμε και τα ονόματα. Είναι γνωστά ονόματα επιχειρηματιών. Δηλαδή, κάνετε απευθείας ανάθεση σε ιδιώτη. Το λέω πολύ απλά. Δεν μπορούν η ΕΑΒ και η ΕΛΒΟ, οι ίδιοι, τα δικά μας τα παιδιά, να κάνουν παραγωγή οπλικών συστημάτων ή αυτοκινήτων; Έχετε πρόγραμμα στην ΕΑΒ 500 εκατομμυρίων για την επόμενη επταετία. Στέλνετε, όμως, τα C130 για συντήρηση στο εξωτερικό, κύριε Υπουργέ, σε εταιρεία μη πιστοποιημένη, ενώ εμείς κάναμε συντήρηση στα C130. Γιατί στέλνετε τα αεροσκάφη αυτά σε ιδιωτική εταιρεία μη πιστοποιημένη για να κάνει συντήρηση; Θέλω απαντήσεις. Γράφονται συνεχώς, καθημερινά στον Τύπο. Και πάμε στα πολύ σοβαρά. Όλοι οι Βουλευτές εδώ μέσα δεν είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν από γεωπολιτική ούτε από γεωστρατηγική. Είναι υποχρεωμένοι να διαβάζουν, όμως. Και το εννοώ αυτό. Είστε υποχρεωμένοι να διαβάζετε. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένας υφέρπων πόλεμος μεταξύ Γερμανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών για τον «Nord Stream 2». Χθες βγήκε ολόκληρη ανακοίνωση. Είναι ο αγωγός που συνδέει τη Γερμανία με τη Βαλτική, με τη Ρωσία. Εμείς έχουμε επιβάλει εμπάργκο κατά της Ρωσίας και δεν μπορούμε να πουλήσουμε τα μανταρίνια και τα πορτοκάλια και τα λαχανικά μας. Οι Γερμανοί μαζί με τους Αμερικανούς μάς έβαλαν να κάνουμε εμπάργκο. Οι Γερμανοί, όμως, κάνουν δουλειές με τη Ρωσία. Η «MERCEDES» κάνει νέο εργοστάσιο δίπλα στη Μόσχα και εμείς δεν μπορούμε να στείλουμε ούτε τα μαρούλια μας από την Κρήτη, που τα πετούν οι Κρητικοί στις χωματερές. Επίσης, υπάρχει ένας πόλεμος μεταξύ Ρωσίας - Ηνωμένων Πολιτειών και ειδικά με τους Δημοκρατικούς. Υπάρχει πόλεμος Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας. Μιλάμε για γεωπολιτικούς πολέμους. Υπάρχει πόλεμος Κίνας - Ινδίας. Υπάρχει πόλεμος Ινδίας - Πακιστάν για το Κασμίρ. Βράζει ο πλανήτης και η Ελλάδα είναι απούσα από παντού. Πραγματικά, είναι απούσα από παντού. Και θα σας το αποδείξω με επιχειρήματα. Έχουμε τον πόλεμο για τον δρόμο του μεταξιού εδώ και πάρα πολύ καιρό. Έχουμε τον πόλεμο Κίνας - Ηνωμένων Πολιτειών - Γαλλίας για την Αφρική. Εδώ μπαίνει και η Τουρκία στη Λιβύη, στη Σομαλία. Μπαίνει η Τουρκία. Έχει βάσεις η Τουρκία στην Αφρική. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Εδώ ακριβώς μιλάει πραγματικά η επιλογή που έπρεπε να κάνετε στη διπλωματία των εξοπλισμών. Ποια χώρα έχει κοινά συμφέροντα με την Ελλάδα και όχι συγκρουόμενα; Η Γαλλία. Η μοναδική χώρα είναι η Γαλλία. Είναι ο μοναδικός σωστός δρόμος να κάνουμε καλές σχέσεις με τη Γαλλία, όχι γιατί μας αγάπησε ο Μακρόν, αλλά γιατί τα συμφέροντα της Γαλλίας στην Αφρική συγκρούονται με τα συμφέροντα της Τουρκίας, τα συμφέροντα της Γαλλίας στην Ανατολική Μεσόγειο συγκρούονται με της Τουρκίας. Άρα, εν δυνάμει σύμμαχός μας είναι η Γαλλία και εσείς την κοροϊδέψατε δύο φορές. Τη Γαλλία την κορόιδεψε η Νέα Δημοκρατία δύο φορές. Σας διαβάζω τι λέει ακριβώς, κύριε Υπουργέ, η ανακοίνωση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Γαλλίας στις 12 Σεπτεμβρίου του 2020: Το γαλλικό ΥΠΕΘΑ μιλάει για επιχειρησιακή και στρατηγική συνεργασία. Εδώ είναι το έγγραφο και θα το καταθέσω στα Πρακτικά. Κύριε Υπουργέ, την υπογράψατε αυτή τη συνεργασία; Όχι. Να σας πω γιατί δεν την υπογράψατε. Διότι σας τράβηξε το αυτί η Γερμανία, γιατί δεν θέλει να έχουμε καλές σχέσεις με τη Γαλλία. Αυτή είναι η πραγματικότητα, μια πραγματικότητα την οποία δεν λέτε στον ελληνικό λαό. Όμως, πρέπει να μάθει ο Έλληνας την αλήθεια. Δεν πρέπει να τον κοροϊδεύουμε συνεχώς. Δεν είναι δική σας υπαιτιότητα. Οι καλές σχέσεις του κόμματός σας - όχι προσωπικά οι δικές σας - με τη Γερμανία είναι δεδομένες. Ό,τι πει η Γερμανία το υλοποιεί ο Πρωθυπουργός. Είναι δεδομένο, δεν το συζητάμε αυτό. Όμως, μπαίνουμε στη λογική. Το έγγραφο είναι εδώ. Επίσης, υπάρχει και ένα άλλο έγγραφο, για να τα λέμε όλα. Υπάρχει το έγγραφο, το οποίο είχα μπροστά μου, του 1975-1976 του δικού σας Αρχηγού, του γενάρχη του κόμματός σας, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, για τα Μιράζ. Παρήγγειλε εκείνος ο μεγάλος πολιτικός - με τα λάθη του - Μιράζ. Δεν είχε να μας τα παραδώσει η Γαλλία. Υποχρέωσε τη Γαλλία, όμως, να μας στείλει μοίρα εδώ, να τα έχουμε εδώ για να πολεμήσουμε σε τυχόν ενδεχόμενη εμπλοκή. Εσείς γιατί δεν το κάνετε σήμερα; Τόσο ανίκανοι είστε; Διάδοχοι της Νέας Δημοκρατίας είστε, του κόμματος που έκανε αυτό. Δεν μπορείτε να το κάνετε; Γιατί δεν το κάνετε; Θέλει υπογραφές; Να το υπογράψετε να το φέρετε εδώ. Επίσης, θα σας πω κάτι πολύ απλό: Γαλλία και Ινδία κάνουν στρατιωτικές συμφωνίες κατά της Τουρκίας και του Πακιστάν, κύριε Υπουργέ. Ακούστε, το μεγάλο πρόβλημα στην περιοχή του Κασμίρ είναι Ινδία και Πακιστάν. Ποιος το ξέρει αυτό; Ναι, αλλά το Πακιστάν, το Κασμίρ και η Ινδία είναι σε μια περιοχή που λέγεται ο δρόμος του μεταξιού, περνάει από εκεί το κινεζικό συμφέρον. Και θα σας πω γιατί υπάρχει ρόλος για την Ελλάδα στην περιοχή. Η Νέα Δημοκρατία μας αφήνει ξανά έξω από τις εξελίξεις, καμμία σχέση. Πού είναι ο Ινδός Υπουργός; Γιατί ακύρωσε; Θα ερχόταν εδώ πριν δύο μήνες. Γιατί δεν έρχεται; Βλέπετε μια χώρα που λέγεται Ινδία, που έχει πρόβλημα με την Τουρκία - έχουν προβλήματα - κάνει άξονα η Γαλλία, πάλι απ' έξω η Ελλάδα. Βρείτε μου σε ποιον άξονα ανήκουμε εμείς. Θα μου πείτε για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Καλά είναι αυτά, σας τα λέγαμε ενάμιση χρόνο πριν. Τώρα σας λέμε για την Ινδία. Μετά από ενάμιση χρόνο, αν είστε κυβέρνηση, γιατί το μυαλό δεν είναι στις επόμενες γενεές του Πρωθυπουργού, αλλά στις επόμενες εκλογές, θα λέτε τώρα θα κάνουμε σχέσεις με την Ινδία. Μα, ήταν να έρθει ο Υπουργός Εξωτερικών της Ινδίας και δεν ήρθε. Και όχι μόνο αυτό. Ενώ υπάρχει καλή σχέση Πακιστάν - - Τουρκίας - αδερφές χώρες, κύριε Υπουργέ - φέρνουμε στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά, χωρίς έλεγχο Πακιστανούς στη χώρα μας, που δεν ξέρουμε τι ρόλο παίζουν, αντί να τους απελαύνουμε επί τόπου. Αν ήσασταν σοβαρή Κυβέρνηση, τον οποιοδήποτε Πακιστανό χωρίς χαρτιά θα τον είχατε διώξει. Τέλος. Πραγματικά, θα τον είχατε διώξει. Όμως, μιλάμε για μια Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που πήγε και έκανε το αεροδρόμιο στη Νέα Καβάλα Κιλκίς - κύριε Υπουργέ, που έχει αερολέσχη - hot - spot. Η πίστα γέμισε με αντίσκηνα και με σπίτια. Το αεροδρόμιο στη Νέα Καβάλα! Επίσης, μιλάμε για μια Κυβέρνηση που πηγαίνει στον Έβρο βράδυ, στις 3.00΄ και βάζει λεωφορεία με λαθρομετανάστες σε ένα νέο hot - spot στο φυλάκιο Έβρου, που έχουν μείνει τριακόσιοι Έλληνες εκεί και μου βάζετε τέσσερις χιλιάδες στα σύνορα - παρακαλώ - με την Τουρκία. Έχετε μια λογική την οποία εγώ δεν μπορώ να αντιληφθώ. Κάνετε λάθη εγκληματικά. Πάμε στις Μπελχάρρα. Έχω κατάθεση εδώ δική σας δηλώσεως, κύριε Υπουργέ. Υπογράψατε δήλωση πρόθεσης για δύο φρεγάτες ναι ή όχι; Υπογράψατε. Και γιατί ο Άδωνις βγήκε μετά από μια εβδομάδα και τα γύρισε ανάποδα και είπε ότι θα πάρουμε αμερικανικές; Πείτε μου εσείς. Κύριε Υπουργέ, το δεξί χέρι του Πρωθυπουργού είναι ο Άδωνις. Βγαίνει ο άνθρωπος και θέλει να πάρει πλοία ακτοφυλακής. Τα πλοία αυτά που σας δίνουν οι Αμερικανοί είναι πλοία ακτοφυλακής, δεν είναι πλοία σοβαρά. Είναι πλοία που δεν έχουν σόναρ, δεν έχουν ραντάρ. Τι πάτε να πάρετε, σαπάκια; Δεν εννοώ εσάς, αλλά την Κυβέρνησή σας. Εγώ μιλάω στον Παναγιωτόπουλο τώρα, γιατί ξέρω ότι είναι άνθρωπος που έχει σοβαρότητα και έχει και λόγο και του απευθύνω έκκληση. Σοβαρευτείτε, μην παίζετε έτσι, γιατί θα κάνετε εγκλήματα. Πλοία ακτοφυλακής; Δεν θα πω για τα προβλήματα που έβγαλαν, τα προσπερνώ αυτά. Μπορεί να είναι και θέμα δημοσίων σχέσεων των εταιρειών, που βγάζουν προβλήματα μεταξύ τους στα πλοία, αλλά είναι πλοία ακτοφυλακής, του Λιμενικού των Ηνωμένων Πολιτειών. Τι να τα κάνουμε εμείς; Όμως, έτσι λειτουργείτε, δυστυχώς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Προέδρου]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ λίγο παραπάνω χρόνο. Είστε Κυβέρνηση της επικοινωνίας και της δουλείας του «ΣΚΑΪ» και των υπολοίπων καναλιών. Μόνο για την επικοινωνία. Όλη μέρα σας λιβανίζουν. Ο «ΣΚΑΪ» κάποτε ξεκαρφωνόταν πού και πού και έβαζε κανέναν ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ δεν βγάζει ο «ΣΚΑΪ». Εμείς έχουμε παρουσία στον «ΣΚΑΪ», στο «ΣΤΑΡ», στα υπόλοιπα κανάλια ελάχιστη. Δεν με απασχολεί αυτό, όμως. Δεν μπορεί, κύριε Υπουργέ, όμως να κάνετε αντιφατικές δηλώσεις συνεχώς, καθημερινά. Θα τα πω και στον Πρωθυπουργό. Βγήκε ο κ. Κασαπίδης, Περιφερειάρχης, πρώην Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, εκλεκτός, σοβαρός άνθρωπος, τον ξέρω προσωπικά, σοβαρότατο παιδί - είναι και της Εκκλησίας και του Αγίου Όρους - και λέει ότι με πλαστά στοιχεία ο ΕΟΔΥ, στοιχεία του Νοεμβρίου, πάει να κλείσει την αγορά της Κοζάνης τώρα. Το είπε, εδώ είναι η δήλωση, θα την καταθέσω στα Πρακτικά. Πλαστά στοιχεία. Στοιχεία του Νοεμβρίου, κύριοι συνάδελφοι, χρησιμοποιεί ο ΕΟΔΥ. Αυτή είναι η επιτυχημένη επιτελική Κυβέρνηση του Πρωθυπουργού και των υπολοίπων Υπουργών, με πλαστά στοιχεία. Με κρούσματα του Νοεμβρίου ασκούν πολιτική τον Ιανουάριο. Τέτοια χρονοκαθυστέρηση δεν έχει κανείς. Άντε με το παλιό ημερολόγιο δεκατρείς ημέρες διαφορά έχουμε. Εσείς πάτε δύο μήνες διαφορά. Και έχει και κάτι άλλο, γι' αυτό σας λέω ότι είναι αντιφατικές οι δηλώσεις σας. Πραγματικά αν τα κανάλια ήταν 70% υπέρ σας και 30% με τους υπόλοιπους να λένε την αλήθεια, θα είχατε πέσει ήδη. Βγαίνει η κ. Παγώνη και λέει ότι η επιτροπή ουδέποτε εισηγήθηκε για κυνηγούς και ψαράδες να διακόψουν το σπορ τους και το χόμπι τους και το κάνατε εσείς. Αποφασίστε ποιος το κάνει. Βγαίνει ο Πρόεδρος της Ρουμανίας σήμερα το πρωί - ο Πρόεδρος της Ρουμανίας, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν το πήρατε χαμπάρι μάλλον - και κατήγγειλε την Ελλάδα, κατήγγειλε τον Έλληνα Πρωθυπουργό ότι είναι πρόθυμος για το πιστοποιητικό εμβολιασμού να το κάνει υποχρεωτικό. Ο Πρόεδρος της Ρουμανίας καταγγέλλει τον Έλληνα Πρωθυπουργό ως πρόθυμο. Αυτά είναι απίστευτα πράγματα! Ούτε ντίλερ εμβολίων να ήταν κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία. Και δεν λέω ο Πρωθυπουργός, αλλά οι σύμβουλοί του. Μας κατηγορεί εδώ πολλές φορές η Νέα Δημοκρατία ότι εμείς, επειδή είμαι επιχειρηματίας, πουλάμε προϊόντα. Αυτοί πουλάνε εμβόλια, είναι χειρότερο αυτό. Είναι απίστευτο! Και δεν είναι μόνο αυτό. Η Ρουμανία μάς έχει διασύρει και για άλλον λόγο, κύριε Υπουργέ. Το ΑΕΠ της Ρουμανίας πριν από δέκα χρόνια ήταν περίπου στα 110 δισεκατομμύρια δολάρια και σήμερα είναι στα 240. Μας προσπέρασε και η Ρουμανία. Έχουμε εκτελέσει κάθε λογική. Πάμε τώρα στα υπόλοιπα, που είναι πιο σοβαρά, τα γεωπολιτικά παράδοξα. Υπάρχει ένα γεωπολιτικό παράδοξο στη χώρα μας, κύριοι συνάδελφοι. Το έχω πει πάρα πολλές φορές, οι Βουλευτές δεν είναι υποχρεωμένοι να τα ξέρουν όλα, αλλά είναι καλό να διαβάζουν λίγο παραπάνω. Η Ελλάς είναι μια εν δυνάμει ρυθμιστική χώρα για την Ευρασία. Χωρίς την Ελλάδα δεν υπάρχει Ευρασία. Τελεία και παύλα. Ας το καταλάβουμε. Όμως, όλες οι κυβερνήσεις την έχετε κάνει να είναι εν υπνώσει. Είμαστε πολιτισμική υπερδύναμη - πραγματικά - και γεωπολιτική υπερδύναμη, γιατί χωρίς τη χώρα μας δεν υπάρχει Σουέζ, δεν υπάρχει δρόμος του μεταξιού και σιδηρόδρομος, που θα έρθει από εκεί, ούτε αυτοκινητόδρομος. Άρα, η Ελλάς είναι η πόρτα. Αυτή, λοιπόν, την πόρτα έχει ερμητικά κλειστή η όποια κυβέρνηση, γιατί παίρνει εντολές είτε από τη Γερμανία είτε από την Αμερική. Αυτό είναι το πρόβλημα. Και έλεγα εγώ το 2008- δεν ξέρω αν ήταν τότε εδώ ο κ. Παναγιωτόπουλος - για το μεγάλο έγκλημα που έκαναν επί δεκαετίες όλες οι κυβερνήσεις με την έλλειψη σιδηροδρομικού δικτύου στη χώρα. Διότι ο σιδηρόδρομος είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια χώρα που έχει εμπόριο, που θέλει να γίνει εμπορικός κόμβος. Χωρίς σιδηρόδρομο η Ελλάς είναι και ήταν απομονωμένη επί δεκαετίες, από την εποχή του Τρικούπη και μετά δεν υπάρχει σιδηρόδρομος στην Ελλάδα. Το λιμάνι του Πειραιά δεν συνδέεται με σιδηρόδρομο, δεν συνδεόταν ποτέ. Το καταλαβαίνουμε αυτό; Δεν υπάρχει λιμάνι στην Αφρική που δεν συνδέεται με σιδηρόδρομο. Πώς θα μεταφέρεις τα εμπορεύματα; Το έκαναν οι Γερμανοί αυτό. Δεν ήθελαν σιδηρόδρομο στην Ελλάδα. Διότι από τον Πειραιά μέχρι το Βερολίνο είναι μια ημέρα. Από το Σουέζ μέχρι το Αμβούργο ήταν είκοσι δύο ημέρες με το πλοίο. Αυτή είναι η διαφορά. Θα μπορούσαμε να γίνουμε εμπορικός κόμβος, δισεκατομμύρια ευρώ να κερδίζουμε. Κέρδιζε το Ρότερνταμ, κέρδιζε η Αμβέρσα, κέρδιζε το Αμβούργο, κέρδιζαν από τη λειτουργία αυτή και η Ελλάς δεν κέρδιζε ποτέ. Γι' αυτό όλες οι κυβερνήσεις δεν μερίμνησαν ποτέ να υπάρχει σιδηρόδρομος. Και τι γίνεται τώρα; Ιδιωτικοποιήθηκε ο σιδηρόδρομος και το νέο πλάνο των Αμερικανών ποιο είναι, κύριοι συνάδελφοι; Να σας το πω τώρα. Είναι ο κάθετος πλέον σιδηρόδρομος από την Ελλάδα, από τη Θράκη και τη Μακεδονία προς την υπόλοιπη Ευρώπη. Ποιος θα κερδίζει; Αυτός που ξεπούλησε την εταιρεία λέγεται ελληνική Κυβέρνηση, αυτός που θα κερδίζει θα είναι ο ιδιώτης, δεν ξέρω αν θα είναι και η ιταλική κυβέρνηση, γιατί είναι και η ιταλική κυβέρνηση μέσα. Τα λέω αυτά για να καταλάβετε ότι η Τουρκία από εδώ και στο εξής θα χτυπάει συνεχώς στον Έβρο. Γιατί; Θα χτυπάει στον Έβρο, γιατί αυτή η περιοχή μπορεί να γίνει το κλειδί της ανάπτυξης όλης της χώρας. Έχω έναν χάρτη εδώ: Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Αλεξανδρούπολη, Ορμένιο, Μπουργκάς, Βάρνα, ο σιδηρόδρομος των κάθετων οδών. Θα σας τον καταθέσω στα Πρακτικά μετά. Τι σημαίνει αυτό; Κερδίζεις από τη διαδρομή αυτή πάνω από δεκαπέντε μέρες μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων. Τέλος! Αυτό έπρεπε να κάνει η Κυβέρνηση. Χρόνια το λέω και κανείς δεν το έχει κάνει. Ξεπουλήσαν, τελείωσε η ιστορία, έχει τελειώσει και αυτή η διαδικασία. Ποιος ενδιαφέρεται όμως, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Ο Πάιατ. Ποιος ενδιαφέρεται για τα λιμάνια της Αλεξανδρούπολης, της Καβάλας, της Θεσσαλονίκης; Ο Πάιατ. Ποιος βγαίνει και λέει ότι είναι δικά μας τα λιμάνια αυτά; Ο Πάιατ. Βλέπετε λοιπόν, ότι μιλάει από μόνη της η είδηση. Σας λέω προτάσεις συγκεκριμένες. Επειδή πιέζει και ο χρόνος, θα ήθελα να πω και κάποια άλλα πράγματα. Θα ήθελα να πω κάτι στον Υπουργό κ. Στεφανή, καθώς εδώ έχω μια απάντηση. Οι σύμβουλοί σας δεν σας τα λένε καλά. Σας εκθέτουν οι σύμβουλοί σας, γιατί εσείς είστε έντιμος άνθρωπος. Το λέω με πλήρη συμπάθεια. Είναι μία απάντηση και του δικού σας Υπουργείου για τον «ΤΗΛΕΜΑΧΟ». Λέει, λοιπόν, η απάντηση ότι ο «ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ» κρίθηκε ως μη επιχειρησιακά επαρκές, καθώς παρά τα πλεονεκτήματά του - εγχώρια κατασκευή και μικρός όγκος - περιορίζεται αποκλειστικά στην ανίχνευση των ελικοπτέρων, χωρίς να παρέχει τις δυνατότητες παρεμβολής. Και αναφέρεται στα «drones». Αυτή είναι απάντηση του Υπουργείου, όχι του δικού σας, αλλά του Οικονόμου. Εγώ θα σας πω το εξής: Δεν υπάρχει άλλο «αντι - drone». Έχουν δύο μηχανήματα. Το ένα είναι αυτό και το άλλο είναι το άλλο. Δεν υπάρχει παγκοσμίως. Πού θα το βρείτε εσείς; Από την άλλη, αν πάρετε «αντι - drones», τα οποία καταρρίπτουν το λογισμικό και το επηρεάζουν, θα πέφτουν πάνω στις πόλεις. Σας λέω ότι τα βασικά δεν γνωρίζουν στο Υπουργείο και φταίνε οι σύμβουλοί σας. Πείτε τους να διαβάζουν λίγο παραπάνω. Αυτό το έγγραφο κανονικά έπρεπε να έχει έρθει σε όλο το Υπουργείο! Πού το είδατε παγκοσμίως να υπάρχει «drone» που ρίχνει και ανιχνεύει και επηρεάζει και το λογισμικό; Δεν υπάρχει! Ένα υπάρχει και είναι ρωσικό, το «Κρασούκα», το οποίο δεν μπορείτε να το πάρετε έτσι κι αλλιώς. Δεν μπορείτε να το πάρετε. Είναι ρωσικό και κάνει «τζιζ». Οι Γερμανοί, οι φίλοι μας, φωνάζουν. Τα λέω όλα αυτά γιατί τα κορυφαία συστήματα «αντι - drone» διαχωρίζουν το ραντάρ εντοπισμού από το σύστημα παρεμβολών. Αυτό λένε. Άρα, λοιπόν, κάνετε λάθος. Ασχοληθείτε με τον «ΤΗΛΕΜΑΧΟ» περισσότερο. Σας παρακαλώ πάρα πολύ να ασχοληθείτε με τον «ΤΗΛΕΜΑΧΟ». Είναι εγχώρια κατασκευή από την ΕΑΒ. Μπορούμε να έχουμε εγχώρια βιομηχανία. Μπορούμε να παράγουμε δικά μας, να μείνουν τα παιδιά μας εδώ, οι τεχνικοί μας, τα αδέρφια μας, οι συγγενείς μας που πεινάνε, οι άστεγοι στους δρόμους που δεν έχουν να φάνε, δεν έχουν δουλειά! Δουλειά θέλει ο Έλληνας! Δουλειά, να παράγουμε! Αυτό σας λέμε. Δεν σας λέμε κάτι κακό. Επίσης, θα ήθελα να πω κάτι για τις διερευνητικές Ελλάδος - Τουρκίας και να κλείσω εδώ. Σας έλεγα προηγουμένως για αντιφατικές δηλώσεις. Ενθυμούμαι πριν από λίγες μέρες ότι το πρωί ο Πρωθυπουργός και ο κ. Δένδιας έβγαιναν και έλεγαν - έτσι έγραφε ο Τύπος - ότι πάμε για συνομιλίες διερευνητικές. Κι έβγαιναν και οι δύο και έλεγαν «Δεν ξέρουμε τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα. Αυτά δεν ισχύουν», κ.λπ.. Το βράδυ ανακοίνωναν επίσημα ότι ξεκινούν οι συνομιλίες. Κάτι συνέβη, λοιπόν, μεταξύ του πρωινού και του βραδινού γεύματος, κάποιο τηλέφωνο, κάποια πίεση. Αυτό είναι Κυβέρνηση; Και ποιος μας το ανακοίνωσε; Ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας μάς ανακοίνωσε ότι πάμε σε διερευνητικές. Οποία αθλιότης! Τι διασυρμός για μία Κυβέρνηση να ακούμε από τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας ότι πάμε σε διερευνητικές! Όμως, αν δεν αντιληφθούμε ποιος είναι ο οθωμανικός αξιοκρατικός ή αξιωματικός αλγόριθμος, έχουμε πρόβλημα. Τι λέει η Τουρκία; Λέει «Αν σε έχω, σε πατάω στο κεφάλι», όπως έκαναν στην Κύπρο και «Αν δεν σε έχω, στο παίζω τσαμπουκάς», όπως κάνουν στο Αιγαίο. Λένε «Άμα έχεις εσύ, σε προσεγγίζω να σε κάνω φίλο», όπως κάνουν με το Ισραήλ τώρα. Αυτή είναι η Τουρκία, κύριοι συνάδελφοι. Η Τουρκία έτσι λειτουργεί. Όμως, έλαχε ο κλήρος σε σας, κύριοι Υπουργοί - απευθύνομαι στους δύο Υπουργούς που έχουμε τώρα - να πάρετε το βάρος το εξοπλιστικό, να πάρετε επιτέλους το βάρος της εκπαιδεύσεως του ελληνικού στρατού, ώστε πραγματικά να έχουμε έναν νέο στρατό. Μακάρι να το φέρετε εις πέρας γιατί είναι για το καλό της πατρίδας μας, για το καλό της Ελλάδας μας. Όλοι αγαπάμε την πατρίδα εδώ μέσα. Δεν έχουν περισσότερο ή λιγότερο Έλληνες. Όμως, εν τοις πράγμασι και στην πράξη αποδεικνύεται αν μπορείς να το κάνεις αυτό. Επίσης, πρέπει να φοβόμαστε τους επόμενους μήνες. Υπάρχει ένα κενό εξουσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν θυμηθούμε το 1974 επί Νίξον που υπήρχε το κενό, τότε χτύπησαν οι Τούρκοι. Να είμαστε προσεκτικοί όλοι μας. Και, βέβαια, να μην εκμεταλλευτούν αυτήν την περίεργη κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες και οδηγηθούμε σε μία ένταση που δεν φαίνεται να είμαστε έτοιμοι ως πολιτικό σύστημα, γιατί ο Πρωθυπουργός δεν θέλει, γιατί δεν μας κάλεσε ποτέ να καταθέσουμε προτάσεις ο Πρωθυπουργός. Το ζήτησα πρώτος εγώ, το είπε ο κ. Τσίπρας, το είπε η κ. Γεννηματά. Δεν μιλώ για Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, έτσι ένα άτυπο πράγμα χωρίς να συζητάμε σοβαρά τα θέματα. Μιλώ για μία σοβαρή επιχειρηματολογία από όλα τα κόμματα σχετικά με το τι πρέπει να κάνουμε, γιατί οι φίλοι σας οι Γερμανοί, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, μας οδηγούν σε διάλογο. Οι φίλοι σας οι Γερμανοί, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, πουλάνε υποβρύχια σαν τα δικά μας που εμείς τα πληρώσαμε πρώτοι, ενώ δεν βάλατε ποτέ ρήτρα μη πώλησης σε Τούρκους, ενώ η Γαλλία το κάνει. Δεν πουλάει όπλα η Γαλλία στην Τουρκία εδώ και δεκαετίες. Η Ιταλία πουλάει, η Ισπανία πουλάει, η Γερμανία πουλάει, αλλά η Γαλλία δεν πουλάει. Το πράγμα μιλάει μόνο του. Αυτοί είναι οι φίλοι μας, η Γαλλία. Οι υπόλοιποι δεν είναι. Επίσης, οι κυρώσεις που «δάγκωναν», φοβούμαι ότι πήραν αντιλυσσικό ορό, ηρέμησε ο σκύλος και δεν δαγκώνει κανένας. Τέλειωσαν οι κυρώσεις, που μας έλεγε ο κ. Πέτσας ότι θα «δαγκώνουν» οι κυρώσεις. Τίποτα, τίποτα, τίποτα! Θα φτάσουμε στο σημείο να συζητάμε με τους Τούρκους και εδώ είναι το μεγάλο γέλιο! Λέει η Νέα Δημοκρατία «Δεν είναι κακό να συζητάς». Όχι, είναι κακό να συζητάτε. Είναι κακό να συζητάτε χωρίς συγκεκριμένη ατζέντα. Είναι κακό να συζητάς με κάποιον όταν πετάει πάνω από την Ακρόπολη - το λέω διασταλτικά - πάνω από την Κάρπαθο, πάνω από την Κρήτη. Είναι κακό όταν ο άλλος κάνει με το «ORUC REIS» βόλτες. Τι να συζητήσουμε; Θα σας πω εγώ τι σημαίνει «διμερείς επαφές». Μίλησα με τους διπλωμάτες του κόμματός μας. Λένε ««Καθόμαστε σε ένα τραπέζι, κύριε Πρόεδρε, δύο μεριές. Η μία μεριά καταθέτει τις διεκδικήσεις της. Τις καταγράφει σε χαρτί και τις παραλαμβάνει η άλλη πλευρά, η Ελλάδα. Η Τουρκία λέει «Θέλω αυτό, θέλω εκείνο, θέλω αποστρατικοποίηση, θέλω 21ο μεσημβρινό, θέλω συνεκμετάλλευση». Τα γράφει, στα δίνει, τα παίρνεις. Η δική μας πλευρά θα δώσει λευκή κόλλα ως κακός μαθητής, γιατί δεν διεκδικούμε τίποτα»». Η ρήση, λοιπόν, του «Δεν διεκδικούμε τίποτα» από το 1974 μέχρι σήμερα μας οδηγεί σε συνεχείς υπαναχωρήσεις σε βασικά ζητήματα που αφορούν την εθνική μας κυριαρχία. Τι θα συμβεί, λοιπόν; Αν διεκδικήσουν δέκα οι Τούρκοι και μηδέν εμείς, θα πει ο Έλληνας: ο Αποστολίδης; Παναγία μου, πού τον βρήκατε αυτόν; Τον κ. Αποστολίδη του Οτσαλάν; Ο κ. Αποστολίδης ήταν τότε κάτω στην Αφρική. Γελάτε, κύριε Παναγιωτόπουλε! Αυτός είναι! Είναι ο Αποστολίδης του Οτσαλάν που τον παρέδωσαν. Τον ξεχάσαμε; Αυτός ο Αποστολίδης δεν είναι; Δεν είναι συνωνυμία. Αυτός με το μουστάκι το ωραίο! Αυτός πρέπει να είναι. Μα, είμαστε με τα καλά μας; Βάζεις αυτόν που απέτυχε τότε, μπας και πετύχει τώρα; Και θα πει ο Αποστολίδης μετά «Α, ζητάνε πολλά οι Τούρκοι. Να, αυτά δώστε τα, κύριε Πρωθυπουργέ, να αποχωρήσουμε». Ωραία! Αυτά, όμως, τα έχεις παραλάβει, που σημαίνει ότι έχεις αναγνωρίσει ήδη ατύπως διεκδικήσεις του εχθρού σου. Γι' αυτό λέω εγώ ότι δεν έπρεπε να πάτε για διερευνητικές. Αν πάτε, σας αφήνω κι ένα παραθυράκι. Υπάρχει τρόπος. Να γράψετε σε ένα χαρτί ότι ζητάμε αυτοδιοίκητο Ίμβρου και Τενέδου που το δικαιούμαστε με βάση τη Συνθήκη της Λωζάνης. Το λέει η Συνθήκη της Λωζάνης, όχι εγώ. Να πείτε ότι ζητούμε αποζημιώσεις για την Πόλη και τον Πόντο για τις σφαγές των Τούρκων, αποχώρηση από την Κύπρο των Τούρκων εποίκων - συγκεκριμένα πράγματα - για να τους δυσκολέψετε κιόλας. Να υπάρχει κι ένα χαρτί από την άλλη πλευρά ότι διεκδικεί και η Ελλάς κάτι. Αλλιώς, λευκή κόλλα ο ένας και ο άλλος δέκα διεκδικήσεις. Ο χαμένος θα είναι η Ελλάδα, έστω ατύπως, γιατί εμείς θα είμαστε τα κακά παιδιά. Θα πει η Γερμανία μετά «Μα, εσείς αποχωρήσατε. Εσείς φταίτε. Δεν τα βρήκατε». Τα λέω πολύ απλά για να το καταλάβουν κάποιοι. Έτσι, θα χάσουμε το μισό Αιγαίο και θα πάμε σε συνεκμετάλλευση, χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα. Και, δυστυχώς, εσείς είστε οι Υπουργοί Άμυνας, δεν είναι ο Υπουργός Εξωτερικών ούτε ο Πρωθυπουργός. Ουσιαστικά - το λέω ακόμα μία φορά - οδηγούμαστε μαθηματικά σε μία ακόμη ήττα μετά τα Ίμια τα «γκρίζα», μετά τις όποιες προτάσεις των Τούρκων που είναι ανεδαφικές διεκδικητικές και μετά την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών. Για μας είναι προδοτική, αλλά δεν συναινέσατε ποτέ να κάνουμε μία Εξεταστική για τον κ. Κοτζιά, προκειμένου να δούμε τελικά τι έγινε και βιαζόταν τόσο πολύ ο Κοτζιάς. Δεν το κάνατε. Δέκα από εμάς υπογράψαμε και περιμέναμε από εσάς να υπογράψετε. Τον Μάρτιο τελειώνει. Ό,τι και να κάνουμε, η ιστορία έχει σταματήσει. Και, βέβαια, να πει κάποιος στον Πρωθυπουργό, οι σύμβουλοί του, γιατί τον τιμώ τον κύριο Πρωθυπουργό - όσο μπορείς να τιμάς κάποιον που λέει πολλές φορές ψέματα, με επιφυλάξεις τον έχω κι εγώ - ότι δεν γίνεται να λέει «Να σταματήσουμε να παίζουμε τις κουμπάρες». Είναι δήλωση του Έλληνα Πρωθυπουργού σε δημοσιογράφους; Δηλαδή, η Πρεσβεία της Γερμανίας ή της Γαλλίας - λέω εγώ - πώς θα ερμηνεύσει αυτό το «κουμπάρες»; Όχι, τα μπατζανάκια! Επαναλαμβάνω ότι δεν είναι σοβαρή πρόταση ενός Πρωθυπουργού να μιλά έτσι σε δημοσιογράφους για τα ελληνοτουρκικά. Απαιτείται μεγάλη προσοχή. Και το χειρότερο, να κάνουμε συνομιλητή και μεσολαβητή ποιον; Τον Ράμα; Να πάει πρώτα στην Τουρκία, να έρθει μετά εδώ, να συνομιλήσει με τον Πρωθυπουργό! Συνομιλητής ο ναρκέμπορας, ο ντίλερ! Δεν το λέω εγώ, δεν είναι αυτή δική μου ρήση. Η Ιντερπόλ το έχει γράψει σε έγγραφό της, ότι δηλαδή ο Ράμα είναι ένας από τους ανθρώπους που κάνει αυτός και το κράτος διακίνηση ναρκωτικών. Αυτόν τον άνθρωπο, λοιπόν, τον Ράμα, τον ναρκέμπορα, που δημεύει περιουσίες στη Χειμάρρα, που δεν έχει δώσει ακόμα τον φάκελο του Κατσίφα, τον κάνατε συνομιλητή και μεσολαβητή! Όχι! Κάτι δεν πάει καλά, παιδιά! Κάτι δεν πάει καλά! Κάνετε λάθος! Μιλάμε, μάλιστα, για τον Ράμα και την Αλβανία που έχουν δώσει βάση στους Τούρκους στο Δυρράχιο, στο «Ντούρες», που έχουν υποβρύχια και που μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν! Μα, δεν είναι δυνατόν! Ειλικρινά το λέω! Υπάρχουν λάθη επί λαθών! Αν πηγαίνετε να λύσετε το θέμα των ελληνοτουρκικών, κύριοι Υπουργοί, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, είστε υποχρεωμένοι διά του Συντάγματος να πάτε σε εκλογές. Διαβάζω το άρθρο 41, παράγραφος 2, διότι οι Πρέσπες που ήταν εθνικό θέμα λύθηκαν χωρίς να μιλήσει ο ελληνικός λαός. Κακώς για τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς έπρεπε να πάτε σε εκλογές και μετά να το λύσετε, γιατί δεν το είπατε προεκλογικά ότι όταν αναλάβετε την εξουσία, θα λύσετε το Σκοπιανό. Δεν το είπατε ποτέ. Τώρα έρχεται η Νέα Δημοκρατία και πρόκειται να μας λύσει τα ελληνοτουρκικά. Γιατί να μας τα λύσετε; Μας ενημερώσατε πριν; Είπατε στον ελληνικό λαό ότι θα λύσετε τα ελληνοτουρκικά; Τον προειδοποιήσατε; Όχι! Πώς πάτε λοιπόν και συζητάτε και με ποιον συζητάτε; Θα σας το πω εγώ. Δεν έχετε λαϊκή εντολή για κάτι τέτοιο. Δεν έχετε νομιμοποίηση από τον ελληνικό λαό για κάτι τέτοιο. Είναι έγκλημα αυτό που πάτε να κάνετε, γιατί θα έρθουν μετά οι επόμενοι - μπορεί να είναι το ΚΚΕ, δεν ξέρω, λέω εγώ, μπορεί να είμαστε εμείς κυβέρνηση που εμείς θέλουμε μία τετραετία για να αλλάξουμε την Ελλάδα. Ζητάμε από τον ελληνικό λαό μία τετραετία, με πρόγραμμα και σχέδιο. Μια μόνο τετραετία και θα αλλάξει όλη η Ελλάδα και λογική και εφαρμογή πολιτικών. Και λέω ότι δεν ενημερώσατε κανέναν. Γιατί δεν κάνετε εκλογές; Πηγαίνετε σε εκλογές και πείτε «Θα λύσουμε τα ελληνοτουρκικά έτσι». Όμως, πώς; Δεν μας λέτε. Κλείνοντας, δεν θα πω για το Ιόνιο ούτε για την ΑΟΖ. Είμαι ο άνθρωπος που το 2007, το 2008, το 2009 εδώ μέσα - δεν ξέρω πόσοι είστε παλαιότεροι εδώ, ο κ. Ραγκούσης ήταν εδώ - έλεγα για την ΑΟΖ, για τα κοιτάσματα και όλοι γελούσαν από κάτω. Θα πω, όμως, για τα Κύθηρα. Γιατί, ρε παιδιά, απ' έξω τα Κύθηρα; Τα Κύθηρα και τα Αντικύθηρα έχουν και Μητροπολίτη, ξέρετε. Γιατί; Είστε της εκκλησίας, κύριοι συνάδελφοι, ξέρω. Γιατί; Πείτε μου εσείς! Γιατί τα Κύθηρα δεν έχουν δώδεκα ναυτικά μίλια; Για πείτε μου! Γιατί οι Στροφάδες δεν έχουν κανονική ΑΟΖ; Γιατί τα Διαπόντια Νησιά δεν έχουν κανονικές ΑΟΖ; Γιατί η Ρόδος, η Κρήτη κουτσουρεμένες; Γιατί όλα αυτά; Εμείς είπαμε πολλές φορές, το θέμα το ξέρουμε καλά. Δεν σας λέμε τι να κάνετε, γιατί δεν κυβερνάμε εμείς ούτε συγκυβερνάμε. Σας λέμε, όμως, τι να μην κάνετε. Γιατί αυτά που δεν κάνετε ή αυτά που κάνετε λάθος θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός, και είναι εγκλήματα αυτά που γίνονται. Και για να σας αποδείξω ότι είστε ένα κόμμα που ακούτε περισσότερο τη Γερμανία ή τις απόψεις των άλλων χωρών, θα σας πω οι Ευρωβουλευτές σας τι δεν ψήφισαν. Έκανε πρόταση η δική μας πλευρά να χαρακτηριστούν οι Γκρίζοι Λύκοι ως τρομοκρατική οργάνωση. Οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δεν ψήφισαν. Επίσης, Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ στην Ευρωβουλή υπερψήφισαν αύξηση των παροχών προς τους λαθρομετανάστες και την οικονομική στήριξη της Τουρκίας. Στην Ευρωβουλή, στο Ευρωκοινοβούλιο η Νέα Δημοκρατία! Αυτά να τα ακούν οι Έλληνες πολίτες. Καταθέσαμε τροπολογίες ως Ελληνική Λύση στο Ευρωκοινοβούλιο για αναστολή τελωνειακής ένωσης. Η Νέα Δημοκρατία ψήφισε υπέρ της Τουρκίας. Καταψήφισε την πρότασή μας. Υπερψηφίσαμε τροπολογίες εμείς για διακοπή χρηματοδότησης, τερματισμό ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Η Νέα Δημοκρατία και τα υπόλοιπα κόμματα δεν τη στήριξαν. Εμείς κάναμε ψήφισμα με άλλους Ευρωβουλευτές ξένους, κύριοι συνάδελφοι, για να αποτραπεί η παράδοση γερμανικών υποβρυχίων στην Τουρκία. Δεν το ψηφίσατε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Ενεργοποίηση άρθρου 78 παράγραφος 3 της συνθήκης να κλείσουν τα σύνορα και η φύλαξή τους να αναληφθεί από ευρωπαϊκό στρατό. Δεν το ψήφισε η Νέα Δημοκρατία. Στείλαμε επιστολή στον Πρόεδρο του Συμβουλίου για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, εμείς, ως Ελληνική Λύση. Ζητήσαμε από εσάς συνυπογραφή. Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ δεν στήριξαν. Σας λέω τι δεν κάνατε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Γιατί εκεί ψηφίζουν οι Ευρωβουλευτές σας με βάση το τι λέει το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, όχι ό,τι λέει η Νέα Δημοκρατία της Ελλάδος. Αυτό είναι το πρόβλημα. Ό,τι πει το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, όχι ό,τι πει το εθνικό συμφέρον! Αυτά είναι εγκλήματα, πραγματικά εγκλήματα. Έχουμε προτείνει πάρα πολλά πράγματα. Κλείνοντας, θα προτείνω μερικά πράγματα στους Υπουργούς εδώ να τα δουν. Είχα μιλήσει με τον Πρωθυπουργό για τα Ραφάλ. Μπράβο του, προς τιμή του το κυνήγησε και οδηγούμαστε σε μια αγορά, με τα προβλήματά της, με τις παθογένειές της. Θα τα βρούμε μπροστά μας φαντάζομαι. Μακάρι να μην υπάρχουν προβλήματα. Μακάρι να πάνε όλα καλά. Του είχα πει για τα εκατό «Blak Hawk» στη Νότια Κορέα που τα δίνει δωρεάν. Δεν ξέρω τι έκανε. Του είχα πει για τα «Bell AH -1 SuperCobra» που αποσύρουν οι πεζοναύτες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό έγινε σε τηλεφωνική συνομιλία με τον Πρωθυπουργό. Εγώ του τα είπα. Επίσης, είχα πει για το «Krasukha», το ρωσικό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου, το μοναδικό στον κόσμο, το ξέρατε, κύριε Στεφανή, το οποίο έχει τα δύο μηχανήματα σε ένα. Δεν υπάρχει άλλο. Ε, απευθυνθείτε εκεί και πάρτε το. Γιατί δεν το παίρνετε; Δεν σας λέω να πάρετε «Sukhoi». Δεν θα σας αφήσουν πάλι οι Γερμανοί και οι Αμερικανοί. Πάρτε αυτό. Κατέρριψε τουρκικά drones «Bayraktar» κοντά στη βάση της Ρωσίας, πάρα πολλά. Επίσης, ναρκαλιευτικά κατηγορίας «Alkmaar» από Ολλανδία. Η Βουλγαρία πήρε δύο πλοία και φθηνά, γιατί τα παραδίδει με 3 εκατομμύρια ευρώ. Κάνει αλλαγή, κύριε Παναγιωτόπουλε. Προσπαθώ να τους δώσω και επιχειρήματα με προτάσεις, για να καταλάβουν ότι δεν είμαστε μόνο για την αντιπολίτευση εδώ. Το σύστημα «ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ» θέλω από τον κ. Στεφανή, γιατί είναι στρατιωτικός, γιατί το έχει, γιατί υπηρέτησε την πατρίδα, να το δει καλά. Κύριε Υπουργέ, δείτε το. Είναι κάτι που μπορεί να παραχθεί από την Ελλάδα και να γίνει και εξαγωγή για να παράγουμε και εμείς πλούτο, για να κάνουμε και εισαγωγή συναλλάγματος. Τα πιο απλά! Περίμενα από τον Πρωθυπουργό, ο κ. Γεωργαντάς το υποσχέθηκε, ότι θα πάει στο Κιλκίς. Κύριε Παναγιωτόπουλε, πήγατε εσείς στο Κιλκίς, στο εργοστάσιο των drones; Να πάτε, κύριε Υπουργέ μου. Υπάρχει μια ελληνική εταιρεία που κατασκευάζει drones, stealth στο Κιλκίς. Αν δεν ξέρετε, να πάμε μαζί.
Την ξέρω.
Μπράβο! Το ξέρω. Να πάτε, όμως, στο εργοστάσιο. Είπα στον Πρωθυπουργό να πάει και είπε ότι θα πάει. Πέρασαν δυόμισι μήνες. Επίσης, πρέπει να σχεδιάσουμε σοβαρά, κύριοι συνάδελφοι - για να κλείσω εδώ - κάτι πολύ απλό, κύριοι Υπουργοί. Όλα τα κόμματα να συσκεφθούν μαζί. Το μέλλον από το 2030 και μετά, κύριε Βούτση, είναι ένα: τα υποβρύχια ρομπότ χωρίς πλήρωμα. Όπως τα ακούτε! Όπως είναι τα drones, έτσι και τα υποβρύχια ρομπότ. Έχουν οι Ιρανοί. Οι Ιρανοί έχουν. Μπαίνουν μέσα δέκα ή οκτώ άτομα σε ένα μικρό, μίνι υποβρύχιο το οποίο είναι αθέατο, stealth, μπαίνει σε όρμους, μπαίνει οπουδήποτε και μπορεί επειδή έχουμε νησιωτικά συμπλέγματα και μικρές βραχονησίδες και μικρά νησιά να το βάλουμε όπου θέλουμε και να κάνουμε τη μεγαλύτερη ζημιά στους Τούρκους. Υπάρχουν αυτά. Είναι ημι - αυτόνομα ρομποτικά υποβρύχια και σκάφη. Μπορούμε να το κάνουμε. Υπάρχουν οι μηχανικοί. Οι δικοί μας τουλάχιστον στην Ελληνική Λύση εμπειρογνώμονες μάς λένε ότι υπάρχει η δυνατότητα με πολύ φθηνό κόστος, όχι 2 δισεκατομμύρια ευρώ, κύριε Υπουργέ, αλλά με 100 εκατομμύρια ευρώ να έχεις δέκα, είκοσι τέτοια. Είναι μικρά. Αυτά, όμως, σου δίνουν πλεονεκτήματα τρομακτικά, αυτά που έλεγε ο κ. Μυλωνάκης προηγουμένως. Είναι μικρά οπλικά συστήματα που σου δίνουν πλεονέκτημα σε σχέση με τα μεγάλα που έχει η Τουρκία. Δεν θα πάρουμε αεροπλανοφόρο. Έχουμε αεροπλανοφόρα τα νησιά μας εμείς. Το λέω, γιατί πρέπει κάποια στιγμή να σοβαρευτεί το ελληνικό πολιτικό σύστημα, όλοι μας, και εγώ, αλλά κυρίως να κάνουμε προτάσεις. Και κάνω μία έκκληση προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό: Μην υπογράψει το παραμικρό. Μην δεχθεί ο κ. Αποστολίδης από την Τουρκία κανένα χαρτί. Οι Τούρκοι έχουν έναν σκοπό, να μας πάνε σε συνεκμετάλλευση είτε με πόλεμο, θερμό επεισόδιο, είτε χωρίς. Αλλά είναι πρόστυχο, όπως το λέει στην αρχαιοελληνική της έκφραση η λέξη, «προς την τύχη», «πρόστυχο», χωρίς να πέσει ούτε μία τουφεκιά να χάσουμε ελληνική εθνική κυριαρχία, να χάσουμε ελληνικό εθνικό έδαφος και να κλαίνε μετά, όπως στα Ίμια οι Έλληνες πεζοναύτες, οι Έλληνες στρατιωτικοί, ο κ. Στεφανής που τότε φαντάζομαι ήταν στον στρατό, να κλαίει όλος ο στρατός, γιατί χωρίς να κάνουμε το παραμικρό χάσαμε. Είχαμε τρεις νεκρούς, αλλά χάσαμε και εθνική κυριαρχία. Όχι, μην παραδώσουμε κάτι τέτοιο στις επόμενες γενιές. Το μυαλό μας στις επόμενες γενιές και όχι στις επόμενες εκλογές, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και κύριε Πρωθυπουργέ! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ο κ. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στον κατελθόντα από του Βήματος και άρτι αποχωρήσαντα Πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης οφείλω να δώσω κάποιες απαντήσεις στον βαθμό του επιτρεπτού, γιατί αν απαντήσω σε όλον αυτόν τον καταιγισμό θεμάτων που αναπτύχθηκαν, θα χρειαστώ πάρα πολλή ώρα. Το πρώτο που έχω να πω είναι ότι βιάζεται να προδιαγράψει εξελίξεις, ενδεχομένως να εγγράψει κάποια υποθήκη μελλοντικής κάρπωσης κάποιου θέματος που θα εξελιχθεί σχετικά, «Εγώ τα είπα και τα έκαναν» κ.λπ.. Αλλά να μην βιάζεται τόσο. Όσον αφορά τα ζητήματα της δικής μας αρμοδιότητας, για το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δηλαδή, να σπεύσω να του απαντήσω ότι όσον αφορά τα Μιράζ τα «άχρηστα», που δεν είναι άχρηστα, γιατί χάρη στη δική μας παρέμβαση πλέον δεν είναι άχρηστα, το επιλύσαμε αυτό το πρόβλημα, χάρη στη νομοθετική μας παρέμβαση που επιτρέπει πλέον την απρόσκοπτη ροή ανταλλακτικών στην εκδοχή 2.000-5. Όσον αφορά την ΕΛΒΟ, η οποία ως γνωστόν μετά από διαγωνιστική διαδικασία που «έτρεξε» από το Υπουργείο Οικονομικών, πουλήθηκε σε ισραηλινή εταιρεία, δεν πουλήθηκε με καμμία προίκα. Πουλήθηκε, αλλά χωρίς προίκα, δηλαδή προειλημμένη απόφαση περί μελλοντικής ανάληψης κατασκευής κάποιου οχήματος. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Όσον αφορά τις φρεγάτες, το παιχνίδι, όπως έχω πει άλλωστε από του Βήματος, είναι ανοιχτό, το παιχνίδι με την έννοια της τελικής απόφασης από την Κυβέρνηση για την πρόσθεση τεσσάρων νέων φρεγατών. Αν ήταν τόσο εξαρτημένος ο Πρωθυπουργός ή η Κυβέρνηση από τα γερμανικά συμφέροντα, πολύ απλά θα είχαμε ήδη επιλέξει τη γερμανική πρόταση γι' αυτήν τη φρεγάτα, η οποία είναι μεταξύ των προτάσεων που έχουν κατατεθεί, των πολλών και ενδιαφερόντων, για την κατασκευή αυτού του νέου πλοίου. Υπάρχουν πολλές και ενδιαφέρουσες προτάσεις. Τις εξετάζουμε πολύ προσεκτικά. Την απόφαση δεν θα μας την υποδείξει το «ΣΚΑΪ» - γιατί το άκουσα και αυτό! - , αλλά το Πολεμικό Ναυτικό, προς το συμφέρον της εθνικής άμυνας και της επιχειρησιακής δυνατότητας που περιγράφει το Πολεμικό Ναυτικό από το Επιτελείο, που αυτήν τη στιγμή εξετάζει την πρόταση. Όσον αφορά δε το άνοιγμα προς την Ινδία, που νομίζω ότι ως στρατηγική επιδίωξη της Ελληνικής Δημοκρατίας έχει ήδη εξαγγελθεί από τον αρμόδιο Υπουργό, να πω ότι παρίσταται στη συνεδρίαση ο Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων, ο οποίος πριν από μερικούς μήνες είχε επισκεφθεί την Ινδία στα πλαίσια διεξαγωγής μιας μεγάλης έκθεσης αμυντικού υλικού. Εκεί ήρθε σε επαφές με υψηλόβαθμους αξιωματούχους των αντίστοιχων υπηρεσιών της ινδικής κυβέρνησης, του Ινδικού Υπουργείου Άμυνας. Εγώ, όπως και ο Υπουργός Εξωτερικών, εξ όσων γνωρίζω, έχουμε δει τον Ινδό Πρέσβη και αυτή η πρωτοβουλία βρίσκεται σε εξέλιξη. Απλά δεν εξελίσσεται ή μάλλον δεν παράγει κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα από τη μία μέρα στην άλλη. Θέλει χρόνο, όπως όλη η πολυδιάστατη διπλωματική προσπάθεια της χώρας. Ας κάνουμε λοιπόν, λίγο υπομονή. Πάντως, οφείλω να δηλώσω ότι χαίρομαι, διότι οι πολύ γρήγοροι ρυθμοί που έχουμε δώσει στην κούρσα - όχι στην κούρσα των εξοπλισμών, αλλά την μεγάλη προσπάθεια για αμυντική ανάταξη της χώρας - συμπαρασύρουν και άλλες κοινοβουλευτικές παρατάξεις, οι οποίες προσέρχονται με εποικοδομητική κριτική, με προτάσεις, με θετική στάση σε υπερψηφίσεις νομοσχεδίων ή υποπρογραμμάτων που εξετάζονται από τη Διεύθυνση Εξοπλισμών, με νομοθετικές πρωτοβουλίες με τη μορφή τροπολογίας φερ' ειπείν, θετικές και προς το εθνικό συμφέρον και προς τη συγκεκριμένη ευόδωση αμυντικών θεμάτων. Οφείλω να πω πως αυτό είναι ευχάριστη εξέλιξη. Σήμερα όμως, και σε διάστημα μικρότερο από τέσσερις μήνες από την έναρξη των προκαταρκτικών διαπραγματεύσεων, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, - διαπραγματεύσεων βέβαια ανάμεσα στη γαλλική και την ελληνική πλευρά - , έρχεται προς ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων το νομοσχέδιο για την προμήθεια των υπερσύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών Ραφάλ, αυτό που περιλαμβάνει την εν συνεχεία υποστήριξή τους και την προμήθεια των όπλων τους είτε με τη μορφή της απευθείας πρόσθεσης καινούργιων όπλων είτε με αυτήν της αναβάθμισης και επαναπιστοποίησης υφιστάμενων όπλων στο οπλοστάσιο της Πολεμικής Αεροπορίας που θα δύνανται εφεξής να τα φέρουν και τα Ραφάλ. Με το εμβληματικό αυτό εγχείρημα, το πρώτο στην ουσία μείζονος σημασίας εξοπλιστικό πρόγραμμα εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ενισχύεται καταλυτικά η συνολική αποτρεπτική ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, γιατί η αποτρεπτική ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι άλλη από την ισχύ των όπλων τους, όπως βέβαια και την ποιότητα του έμψυχου δυναμικού τους, δηλαδή των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Και η προσπάθεια για επαύξηση της συνολικής μαχητικής ικανότητας και αποτρεπτικής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων είναι μια προσπάθεια διαρκής και εντατική. Είναι μια εθνική υπόθεση κυριολεκτικά, που καθίσταται επιτακτική λόγω της παρούσης γεωπολιτικής κατάστασης, με τις πολλές και σύνθετες προκλήσεις και απειλές ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή μας, αλλά και λόγω της πολιτικής, της συνολικής μάλλον, συμπεριφοράς της γείτονος, η οποία αμφισβητεί ευθέως κυριαρχικά μας δικαιώματα και απειλεί την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο. Τώρα βέβαια δείχνει πρόθυμη να προσέλθει στον διάλογο, πλην όμως πριν από μόλις μερικούς μήνες με τη συμπεριφορά της είχε προκαλέσει την καθολική, άνευ προηγουμένου κινητοποίηση του συνόλου των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, σε ένα καθεστώς και μία περίοδο κλιμακούμενης έντασης. Στο πλαίσιο λοιπόν, αυτής της προσπάθειας υπό το πρίσμα των εξαγγελιών του Πρωθυπουργού από το Βήμα της ΔΕΘ, της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, τον Σεπτέμβρη του 2020, με βάση τις επιχειρησιακές απαιτήσεις της ισχύουσας αλλά και της υπό έγκριση δομής δυνάμεων και σύμφωνα με το συνολικό οργανωμένο, προτεραιοποιημένο και κοστολογημένο σχέδιο ενίσχυσης και αναβάθμισης των Ενόπλων Δυνάμεων, με μέσα βέβαια αλλά και με προσωπικό, που εκπονήθηκε από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και εγκρίθηκε από τον Πρωθυπουργό, αποφασίσαμε την προμήθεια για λογαριασμό της Πολεμικής Αεροπορίας του υπερσύγχρονου αεροσκάφους Ραφάλ στην εκδοχή F3- R η οποία είναι νεότερη εκδοχή αυτού του αεροσκάφους. Βρίσκεται σε φάση παραγωγής από τις αρχές του 2020 και αυτό έχει τη σημασία του διότι, όπως καταλαβαίνετε, προκύπτει απ' αυτό και μόνο ότι και τα μεταχειρισμένα αεροσκάφη που προμηθευόμαστε είναι στην ουσία καινούργια αεροσκάφη. Πρόκειται λοιπόν, για ένα αεροσκάφος του οποίου τα ειδικά χαρακτηριστικά, αλλά και η ισχύς των όπλων του διαμορφώνουν υπέρ της Πολεμικής Αεροπορίας σαφείς συνθήκες υπεροχής τόσο στο πεδίο, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, όσο και στο συνολικό ισοζύγιο αεροπορικής και μαχητικής ισχύος Ελλάδας - Τουρκίας. Στις συζητήσεις που προηγήθηκαν σε κοινοβουλευτικό επίπεδο από τη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξοπλιστικών της Βουλής της 17ης Δεκεμβρίου 2020, όπου υπήρξε μια πρώτη αλλά πολύ ουσιαστική και σε βάθος θέλω να πιστεύω ενημέρωση, μέχρι τις συνεδριάσεις της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας του περασμένου διημέρου, εντατικότατες θα έλεγα και πολύ κατατοπιστικές, καλύπτοντας μια πολύ ευρεία γκάμα θεμάτων στα τεχνικά και άλλα σημεία των συμβάσεων που αποτελούν το υπό κρίση νομοσχέδιο, εξηγήθηκαν πλήρως όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτής της πλατφόρμας και των όπλων της. Δεν είναι της παρούσης να πω περισσότερες λεπτομέρειες, άλλωστε δεν αρκεί ο χρόνος. Προχωρήσαμε λοιπόν, σε αυτήν την προμήθεια με μεγάλη και ασυνήθιστη, θα έλεγα, για τα ελληνικά δεδομένα ταχύτητα. Έπρεπε να ανταποκριθούμε στην ανάγκη και το κάναμε νομίζω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οι διαπραγματεύσεις ήταν εντατικές, περίπλοκες και αρκετά δύσκολες. Όμως ολοκληρώθηκαν στην ουσία μέσα σε τρεις μήνες κι αυτό χάρη στη σκληρή δουλειά όλων των εμπλεκόμενων παραγόντων του Υπουργείου, δηλαδή των επιτελείων ΓΕΕΘΑ και Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας ασφαλώς, της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων, η οποία έπαιξε θα έλεγα πρωτεύοντα ρόλο στις διαπραγματεύσεις διά της ομάδας εργασίας με προϊστάμενο τον Γενικό Διευθυντή, της οικονομικής υπηρεσίας της ΓΔΟΣΥ, που προσάρμοσε αυτήν την προμήθεια στη δημοσιονομική πραγματικότητα και κατέστησε δυνατή τόσο την εκταμίευση, την εξασφάλιση του χρηματικού ποσού όσο και στην ένταξή του στον αυξημένο για το 2021 προϋπολογισμό για τις αμυντικές δαπάνες. Και βέβαια, χάρη και στην πολύ καλή, την εξαιρετικά εποικοδομητική διάθεση της γαλλικής πλευράς τόσο σε επίπεδο πολιτικών προϊσταμένων, την απευθείας εξαιρετική σχέση του Προέδρου Μακρόν με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, την εποικοδομητική και πραγματικά εξαιρετική σχέση μεταξύ εμού και της Γαλλίδας ομολόγου μου, αλλά και σε επίπεδο υπηρεσιακών παραγόντων και ιδίως σε επίπεδο των δύο Πολεμικών Αεροποριών Ελλάδας και Γαλλίας. Η συνεργασία ήταν άριστη και γι' αυτό και επέφερε θετικά αποτελέσματα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα επί τόσο περίπλοκων και σύνθετων θεμάτων. Διότι πρόκειται για μία σύμβαση που στην ουσία είναι τρεις συμβάσεις: απόκτησης, πρόσθεσης των αεροσκαφών, διεκπεραίωσης της εν συνεχεία υποστήριξής τους και πρόσκτησης των όπλων. Και με δεδομένο ότι κάποια από αυτά τα αεροσκάφη ήταν και μεταχειρισμένα όπου ανακύπτουν, όπως καταλαβαίνετε, πολλά και δύσκολα ζητήματα όσον αφορά τη διαλογή των καλύτερων μεταχειρισμένων ή, εν πάση περιπτώσει, μεταχειρισμένων αεροσκαφών ευρισκομένων σε πάρα πολύ καλή κατάσταση, κάτι που μας το εξασφάλισε η γαλλική πλευρά, προτείνοντας λύσεις που τελικά έγιναν αποδεκτές πλήρως από την Πολεμική Αεροπορία, φέραμε αυτό το αποτέλεσμα. Και έπρεπε να συνδυάσουμε προς τούτο ταχύτητα, ευελιξία, αποτελεσματικότητα, αλλά ασφαλώς και διαφάνεια. Επιλέξαμε τη διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού, μια ασφαλώς σύννομη διαδικασία, λόγω κατεπείγουσας ανάγκης οφειλόμενης σε κρίση. Και σήμερα φέρνουμε προς ψήφιση ενώπιον του Σώματος το παρόν νομοσχέδιο, το οποίο αποτελεί το ειδικό κανονιστικό πλαίσιο που διέπει αυτή την προμήθεια. Αμέσως μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου θα προωθηθεί αυτό στο Ελεγκτικό Συνέδριο για τον προσυμβατικό έλεγχο, έτσι ώστε να διασφαλιστεί υπό την κρίση μιας δικαστικής αρχής, άρα μιας ανεξάρτητης ως προς την εκτελεστική εξουσία αρχής, το τεκμήριο της νομιμότητας και της διαφάνειας. Προς τον σκοπό αυτόν μετά από διαπραγματεύσεις με τις γαλλικές κατασκευάστριες εταιρείες σχετικά με τους όρους συνεργασίας, καταρτίστηκαν τρία σχέδια συμβάσεων, τα οποία φέρνουμε σήμερα ως προς συζήτηση. Το πρώτο σχέδιο σύμβασης αφορά στη σύμβαση μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της κατασκευάστριας εταιρείας «DAUSSALT», για την προμήθεια έξι καινούργιων και δώδεκα μεταχειρισμένων αεροσκαφών Ραφάλ μετά του συναφούς εξοπλισμού τους και την παροχή υπηρεσιών για την αρχική υποστήριξή τους. Το δεύτερο σχέδιο σύμβασης αφορά στην εν συνεχεία υποστήριξη των αεροσκαφών Ραφάλ και συνάπτεται μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και των τριών κατασκευαστριών εταιρειών «DAUSSALT», «THALES» και «SAFRAN». Δεν θα ξαναδείτε τουλάχιστον σε αυτή την Αίθουσα όσο είμαστε εμείς πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας σύμβαση προμήθειας μέσου, ιδίως πτητικού, χωρίς ταυτόχρονη σύμβαση της εν συνεχεία υποστήριξής του όπως γινόταν κατά κόρον στο παρελθόν. Το τρίτο σχέδιο σύμβασης αφορά στην προμήθεια εξοπλισμού, δηλαδή όπλων για τα αεροσκάφη Ραφάλ, καθώς επίσης και τη συντήρηση και τροποποίηση υπαρχόντων όπλων των αεροσκαφών Μιράζ 2000-5, προκειμένου αυτά τα όπλα να χρησιμοποιηθούν από τα αεροσκάφη Ραφάλ. Κατά τις διαπραγματεύσεις διαπιστώθηκε ότι υφίστανται απαιτήσεις των εταιρειών σε επιμέρους θέματα, η κάλυψη των οποίων απαιτεί τη θέσπιση ειδικού κανονιστικού πλαισίου, καθώς διαπιστώθηκαν αποκλίσεις ως προς τα θέματα αυτά από την κείμενη νομοθεσία που διέπει την εκτέλεση των συμβάσεων προμηθειών στον τομέα της άμυνας. Αναφέρθηκαν αποκλίσεις και αντιμετωπίστηκαν αυτά τα ζητήματα βέβαια, με ειδικότερες ρυθμίσεις που αφορούν στις εγγυητικές επιστολές που πρέπει να προσκομιστούν, στη διαδικασία παραλαβής των συμβατικών ειδών, στις συνέπειες εκπρόθεσμης παράδοσης συμβατικού αντικειμένου και ειδικότερα στα πρόστιμα, στην ευθύνη έναντι τρίτων, στους όρους πληρωμών και στους όρους διαιτητικής επίλυσης των συμβατικών διαφορών. Είναι επτά σημεία τα οποία όλα αντιμετωπίστηκαν μέσα από τη διαπραγμάτευση. Κάποιοι όροι της άλλης πλευράς έγιναν δεκτοί από τη δική μας, κάποιοι δικοί μας όροι έγιναν δεκτοί από την άλλη πλευρά, κάποιοι όροι απορρίφθηκαν, κάποιοι όροι έγιναν δεκτοί εν όλω. Αυτό είναι, άλλωστε και το νόημα της διαπραγμάτευσης. Με γνώμονα, λοιπόν, την προστασία του δημοσίου συμφέροντος και τη βούληση να προχωρήσουμε ταχύτατα, χωρίς να υποχωρούμε, όμως, από τις ξεκάθαρες γραμμές που είχαμε εξαρχής θέσει, δεχθήκαμε τις ελάχιστες δυνατές αποκλίσεις από την ισχύουσα νομοθεσία ή μάλλον διά της εισαγωγής ειδικών ρυθμίσεων οι οποίες έχουν χαρακτήρα κυρίως τεχνικό και αφορούν στην εκτέλεση των συμβάσεων. Αυτονόητο είναι ότι οι εν λόγω όροι που αποτυπώθηκαν με ειδικές ρυθμίσεις στο υπό κρίση νομοσχέδιο δεν παρεκκλίνουν από τις διατάξεις του Ενωσιακού Δικαίου. Οι εταιρείες με τις οποίες θα συναφθούν οι συμβάσεις έχουν το κοινό χαρακτηριστικό, όπως γνωρίζετε, να είναι μοναδικοί κατασκευαστές των συστημάτων των οποίων την κατασκευή ή υποστήριξη θα αναλάβουν. Καθίσταται, επομένως, σαφές ότι δεν υπήρχε δυνατότητα σύναψης οποιασδήποτε σύμβασης με άλλες εταιρείες, τουλάχιστον κατά το στάδιο της αρχικής προμήθειας. Όσον αφορά την εμπλοκή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, καθ' όλα - να το πω έτσι - αγαθή σκοπιμότητα που όλοι θέλουμε να προκύψει στην πράξη, νομίζω ότι υπάρχει η δυνατότητα και από το γράμμα του νόμου και από τα προβλεπόμενα στα ειδικά άρθρα των συμβάσεων να προκύψει στο μέλλον, όχι, όμως, κατ' αυτό το αρχικό στάδιο της προμήθειας, αφού γίνεται με μία μόνη κατασκευάστρια, όπως σας είπα. Χωρίς αυτές τις ειδικές προβλέψεις σήμερα δεν θα είχε ευοδωθεί η συνεργασία για την προμήθεια και εν συνεχεία υποστήριξη των μαχητικών αεροσκαφών Ραφάλ, με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν. Σε ό,τι αφορά τη νομοθετική έγκριση των συμβάσεων προ της υπογραφής τους, πρέπει να διευκρινίσω τα εξής: Με δεδομένες τις ασυμβατότητες και διαφοροποιήσεις κάποιων συμβατικών όρων με το ισχύον νομικό πλαίσιο δεν θα ήταν νομικά επιτρεπτό τα εν λόγω σχέδια συμβάσεων να υπογραφούν και να κυρωθούν εν συνεχεία νομοθετικά, ώστε να ισχυροποιηθούν οι όροι τους. Είναι λογικό, καθώς η ισχύουσα νομοθεσία δεν θα επέτρεπε τη σύναψη και ως εκ τούτου την εκτέλεσή τους, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπ' όψιν ότι η εκτέλεση των συμβάσεων αρχίζει αμέσως. Περαιτέρω, είναι προφανές ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν θα παρείχε έγκριση υπογραφής των εν λόγω σχεδίων κατά τον προσυμβατικό έλεγχο νομιμότητας αυτών. Ταυτόχρονα, όμως, να δεχθούμε ότι ο προσυμβατικός έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο στην ουσία παρέχει, με τις προϋποθέσεις που θέσαμε, όλα τα εχέγγυα διαφάνειας και νομιμότητας για τις συμβάσεις αυτές. Η ισχυροποίηση, λοιπόν, των εν λόγω συμβατικών όρων που αποκλίνουν από την υφιστάμενη νομοθεσία μπορεί να γίνει επιτρεπτή μόνο με νομοθετική ρύθμιση, την παρούσα, μέσω της οποίας η Εθνική Αντιπροσωπεία θα εγκρίνει τα σχέδια των συμβάσεων και θα εξουσιοδοτεί τα αρμόδια όργανα να προβούν στη σύναψή τους. Επισημαίνεται ότι αυτό έχει γίνει σε αρκετές περιπτώσεις και στο παρελθόν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Λίγο την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Σε δυο, τρία λεπτά θα έχω τελειώσει.
Αλίμονο, κύριε Υπουργέ!
Νομίζω ότι ακόμα και τώρα, στο ύστατο στάδιο, οφείλονται κάποιες εξηγήσεις προς το Σώμα, προκειμένου να προχωρήσουμε στη συνέχεια της διαδικασίας. Όπως έχουμε πει και κατά τη συζήτηση της επιτροπής, για λόγους διασφάλισης του υπηρεσιακού απορρήτου τμημάτων των συμβάσεων, οι οποίες, όμως, ήταν στο σύνολό τους διαθέσιμες και προσβάσιμες από τους εκπροσώπους των κομμάτων εδώ και αρκετές μέρες, προκειμένου αυτά να ενημερωθούν - να μην το παραλείπουμε αυτό - τα πρωτότυπα κείμενα των εγκεκριμένων σχεδίων συμβάσεων φυλάσσονται στη ΓΔΑΕΕ, τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων. Τα κείμενα αυτά περιλαμβάνουν μεγάλο πλήθος απόρρητων πληροφοριών που άπτονται της οργάνωσης, της διάρθρωσης, του εφοδιασμού και προφανώς, του εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων, η δημοσίευση των οποίων θα προκαλούσε βλάβη στην άμυνα και την ασφάλεια της χώρας. Επιπρόσθετα, περιλαμβάνονται πληροφορίες με τη μορφή τεχνικών λεπτομερειών, προδιαγραφών σχεδίων και τα λοιπά, που άπτονται του βιομηχανικού απορρήτου των συμβαλλόμενων εταιρειών, οι οποίες ως μοναδικοί κατασκευαστές - και όπως είναι φυσικό και επόμενο - ζήτησαν αυτά να μην αποκαλυφθούν, ώστε έτσι να διαφυλαχθούν τα νόμιμα συμφέροντά τους. Είναι μια συνηθισμένη πρακτική σε αυτές τις περιπτώσεις. Το ζήσαμε κατά το τέλος του 2019, όταν ήρθαμε να επικυρώσουμε τη συμφωνία - πλαίσιο για την εν συνεχεία υποστήριξη των Μιράζ 2000-5 που ανέφερα προηγουμένως. Σε όλα αυτά τα ζητήματα, λοιπόν, δώσαμε επί δύο ημέρες εκτενέστατες διευκρινίσεις, επιλύσαμε όλες τις απορίες, παρείχαμε εξηγήσεις επί όλων των σχετικών επιφυλάξεων και επί των απορρήτων ακόμα, τα οποία, όπως είπα, ήταν προσβάσιμα και διαθέσιμα καθ' όλο αυτό το διάστημα στους εκπροσώπους των κομμάτων. Αποδείχθηκε ότι έγιναν περίπλοκες και σύνθετες διαπραγματεύσεις κάτω από αντίξοες συνθήκες, γιατί σε εποχές πανδημίας δεν ήταν τόσο ευχερής τουλάχιστον η φυσική επαφή των αντιπροσωπειών και ασφαλώς αυτό είχε και κάποια επίπτωση καθυστέρησης, αν μπορεί να πει κανείς ότι υπήρξε καθυστέρηση, όταν σε τέσσερις μήνες από την αρχή των διαπραγματεύσεων έρχεται μία τέτοια σύμβαση προς ψήφιση στη Βουλή. Νομίζω ότι όλοι θα συμφωνήσουμε ότι αυτό δεν έχει ξαναγίνει, τουλάχιστον στα ελληνικά χρονικά. Δεν ξέρω αν είθισται ή είναι τόσο συνηθισμένο να γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο αμυντικών προμηθειών. Έτσι, λοιπόν, φέραμε το βέλτιστο αποτέλεσμα, σύμφωνα με το εθνικό συμφέρον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2020 ήταν μια πάρα πολύ καλή χρονιά, νομίζω, για την υπόθεση του επαναεξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά ειδικά και για την Πολεμική Αεροπορία. Ξεκίνησε, όπως είπα, ο ανεφοδιασμός των Μιράζ 2000-5 με ανταλλακτικά μετά την έγκριση από το Ελεγκτικό Συνέδριο των εκτελεστικών συμβάσεων επί της συμφωνίας - πλαίσιο για την εν συνεχεία υποστήριξή τους, που είχαμε φέρει και είχαμε ψηφίσει τον Δεκέμβρη του 2019. Ξεκίνησε στην πράξη το πρόγραμμα της αναβάθμισης ογδόντα τεσσάρων αεροσκαφών F -16 στην εκδοχή VIPER, την πιο προηγμένη εκδοχή αυτού του αεροσκάφους στον κόσμο σήμερα. Εσείς, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ή μάλλον η Πολεμική Αεροπορία τότε το είχε αποφασίσει, αλλά δεν το είχε υλοποιήσει. Η υλοποίηση ξεκίνησε με την ψήφιση της σχετικής ρύθμισης τον Δεκέμβριο του 2019 και εξελίσσεται τώρα. Δεν αρκεί η απόφαση, χρειάζεται να δρομολογηθεί και η υλοποίηση. Επιπλέον, εγκρίθηκαν από την Επιτροπή Εξοπλιστικών της Βουλής τα δύο υποπρογράμματα εν συνεχεία υποστήριξης του στόλου των μεταγωγικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας, που αντιμετώπισαν παρατημένα στην τύχη τους για πολλά χρόνια σημαντικά προβλήματα καθήλωσης. Δρομολογείται ήδη η συντήρησή τους και η επανένταξη αρκετών από αυτά τους επόμενους μήνες στη διαθεσιμότητα της Πολεμικής Αεροπορίας. Ομιλώ για τα C -130 και τα C -27. Δρομολογήθηκε η δημιουργία Διεθνούς Εκπαιδευτικού Κέντρου Πτήσεων στην Καλαμάτα στο πλαίσιο της στρατηγικής συμφωνίας με το Ισραήλ, έτσι ώστε να καλύπτονται πλέον στο ακέραιο οι ανάγκες των ικάρων μας για εκπαίδευση, αλλά και να καταστεί δυνατή η προσέλκυση εκπαιδευομένων πιλότων από τρίτες χώρες με προφανές αντίκτυπο στην ελληνική οικονομία. Έγιναν πολλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν έγιναν όλα, αλλά η προσπάθεια συνεχίζεται με πνεύμα άριστης συνεργασίας μεταξύ πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με δουλειά, με σχέδιο, με πίστη στο εθνικά επιβεβλημένο αυτής της προσπάθειας. Και τώρα για τα Ραφάλ. Σε λιγότερο από ένα έτος από την έναρξη των διαπραγματεύσεων το πρώτο ελληνικό Ραφάλ θα προσγειωθεί στον αεροδιάδρομο της Τανάγρας, αυτής της εμβληματικής ιστορικής μονάδας που φιλοξένησε και συνεχίζει να φιλοξενεί τα Μιράζ της Πολεμικής Αεροπορίας και που τώρα, περισσότερο από ποτέ, μετά από αρκετά δύσκολα χρόνια, ζει περίοδο ευφορίας, προσμονής και σαφούς ανάταξης του ηθικού του προσωπικού. Και από το ερχόμενο καλοκαίρι και για τα επόμενα δύο χρόνια δεκαοχτώ «υπερηχητικές ριπές ανέμου» - αυτή είναι η μετάφραση του Ραφάλ στην ελληνική γλώσσα - με ελληνικά διακριτικά στα φτερά και Έλληνες ιπταμένους Πολεμικής Αεροπορίας στο χειριστήριο, θα έρθουν και θα πετάξουν στον εθνικό εναέριο χώρο, στην Ανατολική Μεσόγειο και θα σκεπάσουν ακόμα πληρέστερα, μαζί με τον υπόλοιπο στόλο των μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας, το Αιγαίο με τα φτερά τους και τα όπλα τους. Σήμερα, λοιπόν, ανοίγουμε αυτόν εδώ τον δρόμο. Καλώ όλες τις παρατάξεις να συμβάλουν μαζί μας σε αυτή την καταλυτική κίνηση ενίσχυσης της αμυντικής δυνατότητας της χώρας, υπερψηφίζοντας το παρόν νομοσχέδιο για την προμήθεια των Ραφάλ και των όπλων τους. Ξέρω ότι στην ουσία, κυρίες και συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, όλοι αυτό επιθυμείτε. Πρέπει, όμως, να το επιβεβαιώσετε και διά της θετικής σας ψήφου. Και χαίρομαι πραγματικά, διότι όσον αφορά και το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, το κάνετε αυτό παρά τις επιφυλάξεις σας. Διατηρείτε - οφείλω να σας υπενθυμίσω - στο ακέραιο το δικαίωμα να ελέγξετε ως οφείλετε την καλή εκτέλεση των συμβάσεων στη συνέχεια και σας προτρέπω άλλωστε να το κάνετε, προκειμένου να διαπιστώσετε πώς ακριβώς θα εξελιχθούν. Δεν σημαίνει ότι ψηφίζοντας θετικά σήμερα απεμπολείτε αυτό το δικαίωμα. Και όσον αφορά και την τροπολογία που κατατέθηκε από το Κίνημα Αλλαγής, νομίζω ότι πρέπει να γίνει δεκτή, τουλάχιστον η δεύτερη παράγραφος, όσον αφορά την αξιολόγηση σε περιοδικό διάστημα από την Επιτροπή Εξοπλιστικών της καλής εκτέλεσης αυτής της σύμβασης. Μπορεί να αποτυπωθεί και θεσμικά στο κείμενο. Όσον αφορά την ανάγκη ή τη δυνατότητα για εμπλοκή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, αυτό νομίζω ότι προβλέπεται, αν δούμε το κείμενο της σύμβασης, αλλά εναπόκειται να προκύψει στο μέλλον, όταν θα υπάρξουν και ζητήματα που άπτονται της συντήρησης αυτών των αεροσκαφών, με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι η ΕΑΒ θα μπορέσει να λειτουργήσει με τον τρόπο που όλοι θα θέλαμε, ώστε να μπορεί να βγάλει και αυτό τον φόρτο εργασίας και για λογαριασμό των Ραφάλ. Σήμερα, όμως, θα σας προτρέψω για κάτι άλλο, όχι να ελέγξετε τη σύμβαση για το μέλλον, αλλά να υπερψηφίσετε το παρόν νομοσχέδιο ώστε με όρους πατριωτικής ευθύνης, πολιτικής ωριμότητας και διακομματικής συνεννόησης να εκπέμψουμε μέσα από την Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων ισχυρό σήμα προς πάσα κατεύθυνση ότι η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να κάνει ό,τι πρέπει και όπως πρέπει προκειμένου να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα, να αντιμετωπίσει κάθε πρόκληση και απειλή ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή και τούτο μέσα από ακόμη πιο ισχυρές και ακόμη πιο αποτρεπτικές Ένοπλες Δυνάμεις. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τώρα τον λόγο έχει ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, κ. Δημήτριος Κουτσούμπας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να ξεκινήσω την ομιλία μου με το εξής ζήτημα. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε στους δρόμους της Αθήνας, στο Υπουργείο Παιδείας, εκπαιδευτικοί, φοιτητές, οι γονείς τους, διαμαρτύρονται και διεκδικούν. Έχουν δίκιο και ξέρετε ότι έχουν δίκιο. Ενώ κρατάτε έναν χρόνο κλειστά τα πανεπιστήμια, χθες η Κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα ένα νέο νομοσχέδιο που κάλλιστα θα μπορούσε να έχει τίτλο: «Νέοι φραγμοί στη μόρφωση για τα παιδιά του λαού μας και ένταση της καταστολής στα πανεπιστήμια». Και μόνο το γεγονός ότι αυτό το νομοσχέδιο το παρουσίασαν από κοινού Κεραμέως και Χρυσοχοΐδης, αποδεικνύει το αντιδραστικό του περιεχόμενο. Η αντίληψή σας ότι η ένταση της καταστολής θα περιφρουρήσει την ακαδημαϊκή ελευθερία είναι τουλάχιστον για γέλια. Μήπως καλύτερα θα έπρεπε να βάλετε τους ειδικούς φρουρούς να βρουν τους χρυσαυγίτες που κρύβονται; Λέμε τώρα. Το πρόβλημα είναι η ποινικοποίηση της συλλογικής διαδικασίας, η αστυνόμευση στα πανεπιστήμια. Για να μην θυμηθώ πως κάρτα φοιτητή δείχναμε στον χωροφύλακα όσοι από εμάς ήμασταν φοιτητές στα χρόνια της χούντας. Είναι άδικο και αντιδραστικό η πανεπιστημιακή λειτουργία να βρίσκεται συνεχώς υπό παρακολούθηση. Είναι άδικο και αντιδραστικό να ταυτίζονται οι συλλογικά αποφασισμένες μορφές πάλης του φοιτητικού κινήματος από τους φοιτητές, από τους εργαζόμενους, από πανεπιστημιακούς, με τις παραβατικές συμπεριφορές. Είναι άδικο να μπαίνουν επιπλέον φραγμοί στις σπουδές των νέων που αναγκάζονται να δουλεύουν για να τα βγάλουν πέρα για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους. Είναι άδικο και αντιδραστικό να ανακοινώνετε αλλαγές στον τρόπο πρόσβασης στα ΑΕΙ, βάζοντας περισσότερα εμπόδια στα παιδιά και περιορίζοντας τις επιλογές των μαθητών. Υποκρίνεστε ότι σας ενδιαφέρει το μορφωτικό τους επίπεδο, αλλά το λύκειο το έχετε καταντήσει, εσείς και οι προηγούμενοι, ψυχοφθόρο εξεταστικό κέντρο. Το ότι δεν βάλατε τον περιορισμό των επιλογών για τους σημερινούς μαθητές της Γ΄ λυκείου δείχνει ξεκάθαρα ότι φοβηθήκατε αντιδράσεις. Δείχνει και τη δύναμη άλλωστε που έχουν οι ίδιοι οι αγώνες της νεολαίας. Ξέρετε πολύ καλά ότι το άδικο δεν θα στεριώσει γιατί υπάρχουν αγώνες, υπάρχουν συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες, υπάρχει το ΚΚΕ, η ΚΝΕ και άλλοι αγωνιζόμενοι μέσα στο κίνημα. Ο λαός και η νεολαία δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Κάτι παραπάνω ξέρει ο κύριος Υπουργός Προ.Πο.. Τα μέτρα αυτά θα μείνουν τελικά στα χαρτιά, θα μείνουν ανενεργά. Θυμηθείτε το αυτό που σας λέμε. Κυρίες και κύριοι, η σημερινή συζήτηση πραγματοποιείται ενώ έχει προηγηθεί η ανακοίνωση της επανέναρξης των διερευνητικών συνομιλιών με την Τουρκία, για τις οποίες - δεν το κρύβουμε - είμαστε ιδιαίτερα ανήσυχοι. Όχι ότι είναι γενικά κακό να συζητάς. Αλίμονο. Όμως, το ερώτημα που προκύπτει είναι τι θετικό μπορεί να προκύψει από αυτές τις συνομιλίες, όταν αυτές πραγματοποιούνται ύστερα από παρέμβαση Αμερικάνων, του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Γιατί αυτοί που εσείς αποκαλείτε συμμάχους είναι αυτοί που χρόνια τώρα είτε ανέχονται είτε κάνουν και πλάτες στην επιθετικότητα της Τουρκίας και τα σχέδιά της να θέσει στο τραπέζι του διαλόγου όλες τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της. Γιατί αυτοί στους οποίους έχετε εναποθέσει την υπεράσπιση της ασφάλειας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων είναι οι ίδιοι που τα υπονομεύουν με τα σχέδιά τους για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, για διχοτόμηση της Κύπρου, που όπως όλα δείχνουν αυτά παζαρεύονται σε φανερές ή κρυφές συνομιλίες. Κυρίες και κύριοι, εδώ και καιρό η Κυβέρνηση καλλιεργεί ένα κλίμα υψηλών προσδοκιών γύρω από την προμήθεια Ραφάλ. Και σήμερα αυτό γίνεται. Δεν θα σταθούμε μόνο στο γεγονός πως κατάφερε η Κυβέρνηση να αποκτήσει Ραφάλ, αλλά δεν μπόρεσε σε έναν χρόνο πανδημίας να αποκτήσει περισσότερα μέσα μεταφοράς, γιατρούς, περισσότερους νοσηλευτές, εκπαιδευτικούς για τα σχολεία και άλλα πολλά, που τόσο τα έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός για να προστατευτεί η υγεία και η ζωή του. Η Κυβέρνηση επιλέγει σκόπιμα η συζήτηση να περιστραφεί γύρω από το ερώτημα: «Χρειάζεται η χώρα να εξοπλίζεται ιδιαίτερα όταν η τουρκική επιθετικότητα δυναμώνει;». Και σε αυτό το ψεύτικο στην πραγματικότητα δίλημμα στοιχίζονται και άλλα κόμματα, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ, ασφαλώς και οι ακροδεξιές δυνάμεις εντός και εκτός Βουλής. Κατά τη γνώμη μας, η συζήτηση δεν είναι: Εξοπλισμός ή όχι εξοπλισμός. Η συζήτηση για εμάς είναι: Τι είδους εξοπλισμός, με τι προσανατολισμό και για ποιες ανάγκες; Με αυτό το κριτήριο τοποθετούμαστε για τα εξοπλιστικά και με αυτό το κριτήριο καταψηφίζουμε. Μπορούμε να συζητήσουμε για εξοπλιστικά αν δεν πάρουμε υπ' όψιν πως το ΝΑΤΟ στον νέο σχεδιασμό του έχει στόχο να επεκτείνει την δράση του σε όλη την υδρόγειο, με το βλέμμα, βέβαια, στραμμένο στους ανταγωνιστές του, στη Ρωσία, την Κίνα, στα γεωστρατηγικά συμφέροντα του Ευρωατλαντικού άξονα κατά άλλων, όμως, λαών και χωρών; Μπορούμε να συζητήσουμε για τα εξοπλιστικά προγράμματα βγάζοντας από την εξίσωση τον βασικό παράγοντα που λέει ότι η Ελλάδα είναι χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, όπως και η Τουρκία, και το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ ενδιαφέρεται να εξοπλίσει σαν αστακό την Νοτιοανατολική πτέρυγά του; Μπορούμε να συζητήσουμε για εξοπλιστικά όταν η άρχουσα τάξη της χώρας μας μοναδικό στόχο έχει τη γεωστρατηγική της αναβάθμιση, δηλαδή την αναβάθμιση των συμφερόντων της στην περιοχή και των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Βόρειας Αφρικής κ.λπ.; Είναι κάτι που δεν έχει να κάνει, όμως, με κάποια αναβάθμιση των πραγματικών συμφερόντων του ελληνικού λαού, αλλά βρίσκεται και σε ευθεία αντίθεση με αυτά. Οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου είναι ραγδαίες. Είναι εξελίξεις που επιδρούν καταλυτικά και στην εξέλιξη των σκληρών ανταγωνισμών ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Κίνα, τη Ρωσία, όπως και ανάμεσα σε διάφορες περιφερειακές δυνάμεις, όπως είναι η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, το Ιράν. Το θερμόμετρο στην περιοχή του Περσικού δείχνει να ανεβαίνει επικίνδυνα. Η αναβαθμισμένη στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών με πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησής τους στην Αραβική Χερσόνησο έχει τις κάννες στραμμένες κυρίως προς το Ιράν. Οι συμφωνίες, επίσης, αποκατάστασης κρατών της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής που συνεργάζονται με το ΝΑΤΟ και ενισχύουν την προβολή ισχύος τους στην περιοχή, αλλά και η υπογραφή συμφωνίας εξομάλυνσης των σχέσεων Σουδάν - Ισραήλ, ολοκληρώνουν αυτό το παζλ των επικίνδυνων γεωπολιτικών εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή. Το «κλειδί» για να κατανοηθούν καλύτερα αυτές οι εξελίξεις βρίσκεται στους σχεδιασμούς της Κίνας, που απειλεί άμεσα πλέον την πρωτοκαθεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα, όπως, βέβαια, και ο ενισχυμένος ρόλος της Ρωσίας στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Σε αυτούς τους επικίνδυνους σχεδιασμούς αμερικανο - νατοϊκής έμπνευσης και υλοποίησης επιζητάει τον πιο αναβαθμισμένο ρόλο της η άρχουσα τάξη της χώρας μας, με «όχημα» την πολιτική που εφαρμόζει η Κυβέρνηση. Αυτόν τον σκοπό υπηρετεί η ανάπτυξη των οικονομικών και στρατιωτικών σχέσεων των ελληνικών κυβερνήσεων με το Ισραήλ και με τα κράτη του Κόλπου. Σ' αυτόν τον πολύ επικίνδυνο σχεδιασμό εμπλέκονται στρατιωτικές δυνάμεις και οπλικά συστήματα των κρατών - μελών του ΝΑΤΟ. Σε αυτούς τους σχεδιασμούς συμμετέχει η χώρα με τη συμφωνία όλων των άλλων κομμάτων και των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων. Αυτή η εμπλοκή είναι ένα «νήμα» που διαπερνά με αυστηρή προσήλωση την πολιτική όλων των μέχρι σήμερα ελληνικών κυβερνήσεων. Γι' αυτό και πάμε από το κακό στο χειρότερο. Όλοι αυτοί είναι σήμερα που πασχίζουν να αφαιρέσουν όλο αυτό το πλαίσιο από τη συζήτηση για το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα, που θα πληρωθεί, όμως, αδρά από τον ελληνικό λαό. Η πείρα αποδεικνύει ότι αυτοί οι εξοπλισμοί συνδέονται πρωτίστως με τις ανάγκες των νατοϊκών σχεδιασμών και όχι με την υπεράσπιση των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας. Αυτά, λοιπόν, τα κρίσιμα στοιχεία εμείς τα θέτουμε στον ελληνικό λαό, για να έχει όλη την εικόνα, για να κρίνει και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Ας δούμε λίγο τι λέει η λογική, αλλά και η ίδια η πείρα. Ποια ακριβώς αμυντική θωράκιση της Ελλάδας διακυβεύεται στη Σαουδική Αραβία, όπου στέλνονται συστοιχίες Patriot μαζί με προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων; Τι δουλειά έχουν οι μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού σε περιπολία στον Περσικό Κόλπο; Ποιο ισοζύγιο πάνε να αντισταθμίσουν στην περιοχή, αν όχι την ενίσχυση αμερικανο - νατοϊκών δυνάμεων, που βρίσκονται εκεί με το δάκτυλο στη σκανδάλη; Ποια συμφέροντα υπηρετούν η μετατροπή στρατηγικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων και υποδομών της Ελλάδας σε πολεμικά ορμητήρια των αμερικανο - νατοϊκών και η διαθεσιμότητα όλων των στρατοπέδων για τις ανάγκες τους, όπως προβλέπει η ελληνοαμερικανική στρατιωτική συμφωνία; Μαθαίνουμε, μάλιστα, πως συζητείται και επιπλέον νέα πολυετής ανανέωση της συμφωνίας και παραχώρηση επιπλέων βάσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τι προσφέρει στην ασφάλεια του λαού μας η διάθεση κάθε χρόνο 2% του ΑΕΠ, δηλαδή 4 δισεκατομμυρίων τον χρόνο, για το ΝΑΤΟ; Ο ελληνικός λαός «ματώνει», για να ξεχρεώσει μια συμμαχία που δεν βλέπει σύνορα στο Αιγαίο, δεν βλέπει απαράδεκτες βλέψεις της Τουρκίας, τροφοδοτώντας τελικά την επιθετικότητά της. Μάλιστα, το ΝΑΤΟ πριν λίγες μέρες ανέθεσε στην Τουρκία για το 2021 την ηγεσία της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης που διαθέτει. Της ανέθεσε τη διοίκηση εξίμισι χιλιάδων ειδικά εκπαιδευμένων νατοϊκών στρατιωτικών. Τι δουλειά έχουν πολιτικό προσωπικό και στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων σε αποστολές εκτός συνόρων, ενώ υποτίθεται ότι πρέπει να βρίσκονται εδώ, υπερασπιζόμενοι τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα του λαού; Δεν γνωρίζετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, του ΚΙΝΑΛ, του ΣΥΡΙΖΑ, πως οι εξοπλισμοί, τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας, προσμετρώνται αυτόματα στο μεγάλο «σακούλι» της ισχύος του ΝΑΤΟ; Μάλιστα, γι' αυτήν την τεράστια ισχύ το ΝΑΤΟ δεν ξοδεύει δεκάρα, αφού ο λογαριασμός στέλνεται στους λαούς και, στην περίπτωσή μας, στον ελληνικό λαό, στον ίδιο αυτό λαό που έχει τσακιστεί το εισόδημά του, αν είναι μικρομεσαίος, επαγγελματίας, στον εργαζόμενο λαό, δηλαδή, που ζει με 534 ευρώ του επιδόματος, σε έναν λαό που ζει με το επίδομα ανεργίας, σε έναν λαό που έχει μια δουλειά σήμερα, αλλά δεν ξέρει τι του ξημερώνει αύριο. Ποιος αλήθεια έχει την ευθύνη για την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία, που απαξιώνεται διαρκώς; Ποιος έχει την ευθύνη για το γεγονός ότι ναυπηγεία και κρίσιμες υποδομές της χώρας συνδέονται πλέον με όρους ζωής και θανάτου με τα σχέδια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και του ΝΑΤΟ; Τι δουλειά έχει ο ελληνικός λαός να χρυσοπληρώνει ώρες πτήσεων ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών, που έχουν μάλιστα πεπερασμένο όριο, πάνω από χώρες των Βαλκανίων για να περιπολούν σε ρόλο «μπράβου» του ΝΑΤΟ; Μάλιστα, αυτές τις περιπολίες, όπως στον εναέριο χώρο της Βόρειας Μακεδονίας, τις παρουσιάζει και ο ΣΥΡΙΖΑ ως κέρδος - λέει - από τη Συμφωνία των Πρεσπών, επειδή - λέει - πήραμε εμείς τη δουλειά του νατοϊκού χωροφύλακα αντί για την Τουρκία, μια συμφωνία που μας πάσαρε, κάνοντας το χατίρι στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, για να δέσουν άλλη μια χώρα στα δεσμά του ΝΑΤΟ, επειδή τάχα ο λαός της το περίμενε, ο λαός της αγωνιούσε και το ήθελε διακαώς, όπως ακριβώς το ήθελε και ο ελληνικός λαός και ο τουρκικός λαός και άλλοι λαοί. Έτσι μας λένε οι «φωστήρες» όλων των κομμάτων της Βουλής. Θέλετε να πούμε και άλλα, να πάμε παλιότερα; Ποιο «χέρι», αλήθεια, πήρε τους S -300 από την Κύπρο, για την οποία είχαν αγοραστεί τη δεκαετία του '90, και τους τοποθέτησε τελικά στην Κρήτη; Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εμπλέκει τις Ένοπλες Δυνάμεις σε αποστολές που καμμία απολύτως σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας. Αυτό ακριβώς είναι και το βασικό στοιχείο που εναγωνίως και με κάθε θυσία η Ελληνική Κυβέρνηση θέλει να κρύψει από τον λαό. Αυτό ακριβώς είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα ενταχθούν και τα φρεσκοαγορασμένα Ραφάλ. Αυτή η συνολική εμπλοκή, βέβαια, που εκθέσαμε παραπάνω δεν είναι πατέντα μόνο της Νέας Δημοκρατίας. Δεν σας αδικούμε σε αυτό. Η αλήθεια είναι ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ διακρίθηκε εντός και εκτός συνόρων για την αναβάθμιση των στρατιωτικών και πολιτικών σχέσεων με τις ΗΠΑ, εξόχως μάλιστα με την κυβέρνηση του Τραμπ. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Το 2017 ο κ. Τσίπρας είχε επιστρέψει, μαζί με τις γελοιότητες και τις εκτός τόπου και χρόνου αμερικανιές περί «διαβολικού καλού Τραμπ» και με την «προίκα» της αναβάθμισης των F -16. Μάλιστα, τότε όλα τα άλλα κόμματα, πλην ΚΚΕ, συμφωνούσαν στην αναβάθμιση των F -16. Τι έλεγε τότε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Ότι η αναβάθμιση εξασφαλίζει αεροπορική υπεροχή στο Αιγαίο. Ακριβώς, δηλαδή, ό,τι λέει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για τα Ραφάλ. Τι έλεγε τότε το Υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και η κυβέρνηση Τραμπ; Ότι η αναβάθμιση των αεροσκαφών θα ενισχύσει την ικανότητα της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας να υποστηρίζει το ΝΑΤΟ και να παραμένει διαλειτουργική με τις ΗΠΑ και τη συμμαχία του ΝΑΤΟ. ΤΙ έλεγαν τότε η κυβέρνηση και τα άλλα κόματα για τη στάση του ΚΚΕ να καταψηφίσει την αναβάθμιση των F -16; Τα ίδια που λένε και τώρα. Δεν έλειπαν, βέβαια, και οι ακραίες αντιδραστικές φωνές. Άλλωστε, ένα τμήμα τους τότε εκφραζόταν με τους συγκυβερνώντος του ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝΕΛ, με απαράδεκτους αντι - ΚΚΕ ισχυρισμούς, όπως βέβαια δεν λείπουν και σήμερα. Πιο πριν ακούσαμε έναν τέτοιο εκπρόσωπο κόμματος. Κυρίες και κύριοι, η θέση του ΚΚΕ είναι πιστεύουμε σταθερά φιλική και συμφέρουσα για τον ελληνικό λαό. Η θέση του ΚΚΕ είναι σταθερά μόνο κόντρα σε πολεμοκάπηλους επικίνδυνους σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης και του ΝΑΤΟ. Οι εξελίξεις στην περιοχή, με την αναβάθμιση των οικονομικών και στρατιωτικών σχεδιασμών του ΝΑΤΟ, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον ανταγωνισμό των διαφόρων αστικών τάξεων της ευρύτερης περιοχής, εκθέτουν ανεπανόρθωτα τα άλλα κόμματα και, προφανώς, και την Κυβέρνηση. Αν κάποιοι πρέπει να δώσουν εξηγήσεις απέναντι στον λαό μας, αυτοί είναι η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ, που εδώ και χρόνια έχουν αναγορεύσει αυτές τις «αμαρτωλές» συμμαχίες σε παράγοντες δήθεν ασφάλειας, ενώ πρόκειται για παράγοντες συνεχούς αστάθειας, συνεχούς ανασφάλειας. Πώς δικαιολογούν το γεγονός ότι στη σημερινή περίπτωση που συζητάμε μια νατοϊκή σύμμαχη χώρα, η Γαλλία, εξοπλίζει μια άλλη νατοϊκή σύμμαχή της χώρα, την Ελλάδα, για να αντιμετωπίσει υποτίθεται μια τρίτη νατοϊκή πάλι σύμμαχη χώρα, την Τουρκία; Από πού και ως πού αναγορεύουν τώρα σε προστάτη τη Γαλλία; Με βάση ποια πραγματικότητα λένε στον ελληνικό λαό ότι, παραδείγματος χάριν, αύριο η γαλλική κυβέρνηση, η όποια γαλλική κυβέρνηση, δεν θα αλλάξει τις σχέσεις με την τουρκική ή οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση; Μάλιστα, είναι τόσο υπερφίαλοι, ορισμένοι από τους ισχυρισμούς της Κυβέρνησης, που εκτίθενται σε κάθε βήμα. Και βέβαια, τότε το φταίξιμο πέφτει στην ίδια την πραγματικότητα. Φυσικά, αναφερόμαστε και στη στάση της Γαλλίας και άλλων στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, που είχε ως θέμα τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην Τουρκία. Σε εμάς δεν προκλήθηκε καμμία έκπληξη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπολογίζει με βάση τους τζίρους και τις στρατηγικές σχέσεις που έχει με την Τουρκία. Ποιος, αλήθεια, εγγυάται ότι ακόμα κι αν κατακτηθεί το αεροπορικό «πάνω χέρι» στο Αιγαίο, δεν θα ανατραπεί αυτό το ισοζύγιο από ένα άλλο οπλικό σύστημα που μπορεί να αποκτήσει η τουρκική κυβέρνηση; Οι εξοπλισμοί στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ σημαίνουν περαιτέρω εμπλοκή σε ένα περιβάλλον όλο και πιο οξυμένων ανταγωνισμών. Όλα τα παραπάνω, εξυπηρετούν την επιδίωξη διαφόρων ομίλων - και της χώρας - να διαδραματίσουν ρόλο - κλειδί στην εκμετάλλευση του πλούτου της ευρύτερης περιοχής, στα επικίνδυνα σχέδια για τους λαούς, που οδηγούν σε πόλεμο, σε αλλαγή συνόρων, σε κατακερματισμό, σε προσαρτήσεις, που γεννούν, βεβαίως, και το προσφυγικό - μεταναστευτικό. Αυτές οι ανάγκες καθορίζουν το περιεχόμενο των εξοπλισμών, αλλά και τα όριά τους. Πρέπει να είναι κάποιος πολύ αφελής, για να μην μπορεί να εντοπίσει ότι το ΝΑΤΟ έχει αποφασιστικό λόγο και για τη χρήση και για τον προσανατολισμό των οπλικών συστημάτων κάθε χώρας - μέλους του. Η κούρσα των εξοπλισμών τρέχει και εγγυάται μόνο αμερικανο - νατοϊκά σχέδια. Εγγυάται κέρδη πολεμικών βιομηχανιών, που τα χρυσοπληρώνουν, βέβαια, οι λαοί ακόμα και με το αίμα τους. Η θέση του ΚΚΕ να καταψηφίσει το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα - μαμούθ, είναι θέση ευθυγραμμισμένη με τις ανάγκες του ελληνικού λαού, συμπεριλαμβανομένων των αναγκών του για τη θωράκιση των συνόρων, των κυριαρχικών δικαιωμάτων, της ειρήνης, της ασφάλειάς του, της φιλίας, ταυτόχρονα, και συνεργασίας με όλους τους λαούς της περιοχής και του κόσμου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ και Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Τον λόγο έχει τώρα, μέσω τηλεδιάσκεψης, ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανάσιος Δαβάκης. Ορίστε, κύριε Δαβάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα με προσοχή τον εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και θα ήθελα να πω δυο λόγια πάνω σε αυτά τα οποία είπε. Ο κ. Τσίπρας έθεσε το ερώτημα, γιατί η επείγουσα μορφή του νομοσχεδίου, γιατί το φέραμε τόσο γρήγορα. Η απάντηση είναι απλή και έχει δοθεί ήδη στο εισηγητικό σημείωμα της συνεδρίασης της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων που έγινε στις 17 Δεκεμβρίου, της οποίας και αυτός είναι μέλος. Τον παραπέμπω, λοιπόν, στη σελίδα 2 του συγκεκριμένου ενημερωτικού σημειώματος, στο τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 7, όπου θα διαβάσει ευκρινέστατα ότι για να τηρηθούν τα σύντομα χρονοδιαγράμματα, σύμφωνα με την επιχειρησιακή απαίτηση του ΓΕΑ, η σχετική σύμβαση έπρεπε να είχε ήδη υπογραφεί. Όσον αφορά το θέμα των παραδόσεων των αεροσκαφών, η οποία, σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, εναπόκειται στην καλή θέληση της άλλης πλευράς, των Γάλλων, και μιας και αναφέρθηκε και στα πεπραγμένα της προηγούμενης κυβέρνησης, θέλω να του υπενθυμίσω τα εξής: Σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πληρώνουμε τη δυσεξήγητη στάση του κυβερνητικού εταίρου του ΣΥΡΙΖΑ, πριν από ενάμιση χρόνο, στο θέμα της παραλαβής των ΝΗ -90. Με άλλα λόγια, άρθρα όπως το 12.4 και το 12.5 της πρώτης σύμβασης αντανακλούν το ρίσκο που ο προμηθευτής θεωρεί ότι έχει ως αποτέλεσμα της παλαιότερης άρνησης του κ. Καμμένου, παρά τις επίσημες υπηρεσιακές εισηγήσεις, για να κωλυσιεργήσει στο θέμα της παραλαβής των ΝΗ -90. Πιστεύω ότι ο αμυντικός σχεδιασμός είναι μια άσκηση σύνθεσης και ισορροπίας μεταξύ των αναγκών που επιβάλλει το διεθνές περιβάλλον ασφάλειας, των εξελίξεων στον τομέα της στρατιωτικής τεχνολογίας και της οικονομικής και δημοσιονομικής μας πραγματικότητας. Με βάση αυτές τις τρεις παραμέτρους, ο οδικός χάρτης για την εθνική άμυνα που τόσο ο Πρωθυπουργός, όσο και ο αρμόδιος Υπουργός παρουσίασαν τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Θεσσαλονίκη, είναι ένα ισορροπημένο και προσεκτικά μελετημένο μείγμα παρεμβάσεων και επενδύσεων, με σκοπό και τον ψηφιακό μετασχηματισμό του αμυντικού μας συστήματος, σε συνδυασμό με τη δημιουργία και τη διατήρηση μακροχρόνιων στρατηγικών πλεονεκτημάτων απέναντι στην, όπως όλοι γνωρίζουμε, εξ Ανατολών απειλή. Οι εξοπλιστικές συμβάσεις, λοιπόν, που συζητούμε σήμερα, είναι ένα κομμάτι ενός μακρόπνοου νέου δόγματος για την εθνική άμυνα. Σημείο εκκίνησής τους είναι η πρόβλεψη στη δομή δυνάμεων για την απόκτηση σαράντα νέων μαχητικών αεροσκαφών για την Πολεμική μας Αεροπορία, ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα που σκοπεύει να διατηρήσει υψηλά τη μαχητική ισχύ του αεροπορικού κλάδου για πολλά, πολλά χρόνια. Μετά και την ενδελεχή ενημέρωση που λάβαμε χθες το μεσημέρι στο Υπουργείο Άμυνας από την πολιτική αλλά και τη στρατιωτική ηγεσία, σχετικά με τα τεχνικά χαρακτηριστικά, το κόστος και τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης, νομίζω πως έχει καταστεί απολύτως σαφές σε όλες τις πτέρυγες της Εθνικής Αντιπροσωπείας, ότι τα μαχητικά τύπου Ραφάλ θα αποτελέσουν μια δυνατή, ταχεία και μακροπρόθεσμη ένεση ισχύος για τις Ένοπλες Δυνάμεις μας στο πεδίο της αεροπορικής μας κυριαρχίας και όχι μόνο. Συγκεκριμένα, αυτά τα αεροσκάφη προσφέρουν σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα σε μία σειρά από επιχειρησιακούς τομείς, όπως οι εγγύς αερομαχίες σε συνθήκες κορεσμού, οι αερομαχίες πέραν του οπτικού ορίζοντα, η ναυτική κρούση και οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί ακριβείας σε μεγάλες αποστάσεις. Παράλληλα, θα αυξήσουν το επίπεδο διαλειτουργικότητας και δικτύωσης των Ενόπλων μας Δυνάμεων, προωθώντας τον ψηφιακό τους μετασχηματισμό. Εκτός, όμως, από τα μεγάλα τεχνικά και επιχειρησιακά τους πλεονεκτήματα, η προμήθεια των αεροσκαφών αυτών θα συμβάλει, πιστεύω, τα μέγιστα στην περαιτέρω εμβάθυνση των καλών, των άριστων - θα έλεγα - στρατηγικών, αλλά και αμυντικών σχέσεων που έχουμε με τη Γαλλία, την ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ενεργά συμβάλλει - το βλέπουμε κάθε μέρα - στην ανάσχεση του τουρκικού αναθεωρητισμού σε πολλά μέτωπα. Τα εξαιρετικά σύντομα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων των αεροσκαφών, όπως είπε χθες το μεσημέρι και ο κύριος Υπουργός, ο Νίκος ο Παναγιωτόπουλος, είναι ένα ουσιώδες επίτευγμα της διαπραγμάτευσης με τη γαλλική πλευρά, επίτευγμα με το οποίο καλύπτεται η κρίσιμη επιχειρησιακή απαίτηση για την όσο το δυνατόν πιο ταχεία ένταξη των νέων αεροσκαφών στο οπλοστάσιο της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Τέλος, είναι αξιοσημείωτο, πιστεύω, και το γεγονός ότι για πρώτη φορά γίνεται ολοκληρωμένη προμήθεια στρατιωτικού εξοπλισμού, που περιλαμβάνει ταυτόχρονα και αγορά μιας οπλικής πλατφόρμας με το σύνολο του οπλισμού της και των υπηρεσιών της εν συνεχεία υποστήριξης της, το περίφημο «follow support». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ψήφιση των συμβάσεων που συζητούμε σήμερα, θα πετύχουμε δύο σημαντικούς και αλληλένδετους στόχους. Πρώτον, θα ενισχύσουμε γρήγορα και αποφασιστικά την αποτρεπτική ισχύ των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Δεύτερον, θα σφυρηλατήσουμε ακόμα πιο ισχυρές σχέσεις με έναν σημαντικό στρατηγικό μας εταίρο. Όπως είπα και κατά τη διάρκεια της επιτροπής είναι συνεπώς, προφανές, ότι θα στηρίξω αυτό το νομοσχέδιο, όπως θα το στηρίξει και σύμπασα η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και άλλα κόμματα, όπως φαίνεται από τη διαδικασία που εξελίσσεται. Και αυτό, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, αποτελεί, πιστεύω, ένα σημαντικό μήνυμα εθνικής ενότητας και ομοψυχίας προς κάθε πλευρά. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Δαβάκη. Και τώρα τον λόγο θα πάρει ο Αντιπρόεδρος της Βουλής και Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ο κ. Δημήτριος Βίτσας. Ορίστε, κύριε Βίτσα έχετε τον λόγο.
Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι τα Ραφάλ είναι ένα εξαιρετικό μαχητικό, που λειτουργώντας ως πλατφόρμα για τον οπλισμό που παίρνουμε, είναι ένα εξαιρετικό ιπτάμενο οπλικό σύστημα, ανάμεσα στα έξι καλύτερα σε όλο τον κόσμο. Εγώ θα έλεγα ότι μόνο τα F35 μπορεί να είναι και δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο «Sukhoi» που είναι καλύτερο Άρα, αυτό ας μην το συζητάμε. Δεύτερον, είναι ξεκάθαρο ότι αποτελεί πλεονέκτημα μιας πολεμικής αεροπορίας αν εντάσσει έναν αριθμό απ' αυτά τα μαχητικά στον στόλο της. Στον βαθμό, βέβαια, που μπορεί να το κάνει - να το κάνει, δηλαδή, οικονομικά - στον βαθμό που δεν θίγονται αναγκαίες κρατικές δαπάνες υπέρ του κοινωνικού κράτους - υγεία, παιδεία, μισθοί και πάει λέγοντας - και στον βαθμό που εντάσσεται σ' ένα σχέδιο. Γιατί οποιοδήποτε οπλικό σύστημα και να πάρεις και με τις δυσκολίες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή για την ύπαρξη απειλής, το ζήτημα είναι τα σχέδια και σε επίπεδο εξοπλισμών και σε επίπεδο, θα έλεγε κανείς, αμυντικής και αποτρεπτικής δομής δυνάμεων. Είναι σίγουρο ότι αυτή η … (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης) θα γινόταν με κάποιου είδους συμβάσεως. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Αυτές τις συμβάσεις, βέβαια, συζητάμε σήμερα. Θέλω να πω ότι πάντα είναι καλό να έχεις καλές σχέσεις με μία πολύ μεγάλη δύναμη όπως είναι η Γαλλία. Βεβαίως, οι διεθνείς σχέσεις εξαρτώνται από την κοινή δράση υπέρ της ειρήνης, υπέρ των συμφερόντων του Διεθνούς Δικαίου και των συμφερόντων των δύο χωρών, αλλά πάντα αυτά τα πράγματα έχουν και αγοραπωλησίες. Μια τέτοια, λοιπόν, συζητάμε σήμερα. Αυτά τα τέσσερα καθόρισαν και τη θετική μας στάση παρά το γεγονός, όπως σας είπα και χθες, ότι υπάρχουν πολλές αμφιβολίες και πολλά ζητήματα που πρέπει να λύσουμε. Είναι θετικό, αλλά θα πρέπει να βρούμε και τον τρόπο - αυτό που είπε ο Υπουργός - να παρακολουθήσουμε και την εκτέλεση αυτών των συμβάσεων. Θέλω να τονίσω μία διαφορετικότητα, το πόσο προκλητικός ήταν ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στην εναρκτήρια ομιλία του. Όχι, εμείς θεωρούμε ότι αυτή μας η στάση είναι πλήρως συμβατή με τη θέση μας στον προϋπολογισμό της χώρας όπου είπαμε εμείς δεν έχουμε εμπιστοσύνη στην Κυβέρνηση, εμείς θα παρακολουθούμε μία - μία τις κινήσεις και ιδιαίτερα στον βαθμό που δεν ήταν στο δικό μας πρόγραμμα και αναλόγως, θα πράττουμε και δεν πρόκειται να υποκύψουμε σε λογικές ότι θα ψηφίσουμε - για την άμυνα, εννοώ - ό,τι και να φέρνει αυτή η Κυβέρνηση, διαφορετικά όποιος δεν το ψηφίζει, θα είναι ενάντια στην άμυνα της χώρας. Αυτές οι απόψεις μας φέρνουν στον νου μαύρα χρόνια έλλειψης δημοκρατίας και θα πρέπει να καταπολεμηθούν και να καταδικαστούν απ' όλες τις πλευρές της Βουλής. Συγχρόνως, λέω στον κ. Λαζαρίδη, ότι ζει σε μία χώρα … (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης) που στα ζητήματα των αμυντικών εξοπλισμών έχουμε μία δυστυχή ιστορία με σκανδαλώδεις συμβάσεις, με Υπουργούς να πηγαίνουν φυλακή. Ξεχνάει ότι στο τελευταίο πρόγραμμα της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας ήταν του Κωνσταντίνου Καραμανλή με Υπουργό τον κ. Σπηλιωτόπουλο - και δεν θυμάμαι εάν ήσασταν και εσείς, κύριε Δαβάκη - που ήταν η τελευταία φορά που είχαμε ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα, πριν από το πρόγραμμα αναβάθμισης των F16 επί κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ακόμη και για την Καλαμάτα, για να κλείσω αυτό κεφάλαιο, … (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης) το 1.800.000 της καναδικής εταιρείας το οποίο απορρίφθηκε μετά βδελυγμίας και δεν έπρεπε ούτε καν να δεχθούμε την καινούργια της πρόταση η οποία επανήλθε και γι' αυτό δεν δεχθήκαμε επί Υπουργίας του Βαγγέλη Αποστολάκη, με 500 εκατομμύρια - προσέξτε το 1.800.000 γίνεται 500.000.000- για δέκα χρόνια. Αυτά καμώνεται πως τα ξεχνάει. Θα ήθελα να κάνω τώρα, στον χρόνο που μου απομένει, μία, δύο παρατηρήσεις. Ο κύριος Υπουργός επαίρεται για το σύντομο χρονικό διάστημα που ολοκληρώθηκε αυτή η προμήθεια. Μην το κάνετε. Είναι η πρώτη φορά που ανακοινώθηκε αγορά και άρχισαν οι διαπραγματεύσεις μετά την ανακοίνωση. Το ανακοίνωσε ο κ. Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη και μετά ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις. Άρα, ήσασταν σε ένα περιορισμένο πλαίσιο που ενισχύει τη διαπραγματευτική ικανότητα της άλλης πλευράς. Αυτό είναι το ένα. Το δεύτερο, κάνουμε μία συζήτηση μέσω κοινοβουλευτικής διαδικασίας νόμου. Γιατί; Γιατί ο νόμος περί προμηθειών που έχουμε αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα δεν μπορεί να καλύψει τέτοιες επενδύσεις. Και δεν το λέω για να πω, «ά να εφαρμόσουμε εκεί τον νόμο», το λέω για να δούμε πότε επιτέλους θα καταλάβουμε - και το λέω αρκετά χρόνια, είχαμε ετοιμάσει στο Υπουργείο στη ΓΔΑΕΕ το καινούργιο νομοσχέδιο - ότι αυτός ο νόμος είναι μη λειτουργικός και κάθε φορά θα ερχόμαστε για να ψηφίζουμε νόμους κατά παρέκκλιση του ισχύοντος νομοθετικού περιεχομένου. Συγχρόνως, ξέρω ότι οι συμβάσεις με τις γαλλικές εταιρείες είναι δύσκολες. Είναι με αυτή την έννοια σκανδαλώδεις … (Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης). Δεν λέω ότι υποκρύπτετε τίποτε, λέω με αυτή τη λογική του σκανδάλου. Τα ίδια έκαναν και για τα Μιράζ 2000, τα ίδια έκαναν και για τα «Μιράζ 2005» και για τα «ΝΗ -90». Δεν ζητάω να σταματήσει η διαδικασία για να επανεξετάσουμε, αλίμονο! Ζητάω, όμως, για το δικό μας συμφέρον από τώρα να σκεφθούμε και να κάνουμε νέες διαπραγματεύσεις, για να εξομαλυνθούν τα προβλήματα. Για παράδειγμα, να εξασφαλιστούν οι χρόνοι παράδοσης, να ελέγξει πλήρως η Πολεμική Αεροπορία τι παραλαμβάνει πριν τα παραλάβει και να ενισχυθεί η συνεργασία με τις αμυντικές βιομηχανίες, δημόσιες και ιδιωτικές. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από σήμερα θα πρέπει να σκεφτόμαστε τι θα απαντήσουμε στη «Follow on Support» που θα υπογράψουμε μετά από τέσσερα χρόνια. Άρα, με αυτόν τον τρόπο, θα πρέπει να προχωρήσουμε και αυτό σημαίνει ενίσχυση της ΕΑΒ …(Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης) διαπόμπευσής της από κυβερνητικά και άλλα στελέχη που υπονομεύουν την Έχουν καταλάβει όλοι τι γίνεται στην ΕΑΒ και γι' αυτό σας προκάλεσα να κάνουμε δύο συζητήσεις στις αντίστοιχες επιτροπές, μία στην Επιτροπή Εξοπλισμών για το πώς πάνε τα προγράμματα τα εξοπλιστικά και μία στην Επιτροπή Άμυνας για την ΕΑΒ πιο συγκεκριμένα. Τέλος, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να μου απαντήσετε στο εξής: Θα έλθει στη Βουλή η συμφωνία με το Ισραήλ, μέσω της οποίας αναθέτουμε σε ισραηλινή εταιρεία την εκπαίδευση των ιπτάμενων των μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας με τη δημιουργία του διεθνούς κέντρου στην Καλαμάτα; Ναι ή όχι; Αν η απάντηση είναι «ναι», πώς θα έρθει ή θεωρείτε ότι αυτή η διαδικασία έχει ...(Δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης) και οικονομικό, αλλά πολύ περισσότερο επιχειρησιακό και λειτουργικό, γιατί αναθέτουμε μέσω διακρατικής συμφωνίας σε μια ιδιωτική εταιρεία να κάνει αυτό που έως τώρα κάναμε μόνοι μας, εκπαιδεύαμε δηλαδή, τους ιπτάμενούς μας. Και αντί να πάμε να αγοράσουμε κάποια ελικοφόρα και κάποια τζετ, όπως τα έχει η μελέτη της Αεροπορίας και να επισκευάσουμε τα υπάρχοντα όσα μπορούν να επισκευαστούν - δεν λέω ότι θα τα επισκευάσουνε όλα - κάνουμε αυτήν την ανάθεση σε ιδιωτική εταιρεία. Παρακαλώ να μου απαντήσετε. Δεν είναι αυτήν τη στιγμή η συζήτηση, αλλά θα ήθελα να πω στον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ και στον Αρχηγό της Αεροπορίας ότι πραγματικά εύχομαι να είναι καλοτάξιδα τα δεκαοκτώ μαχητικά, τα δεκαοκτώ νέα αμυντικά εργαλεία και να ευχηθούμε όλοι μαζί να μην χρειαστεί να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητές τους, αλλά να πρυτανεύσει στις διεθνείς σχέσεις και στις σχέσεις μας με την Τουρκία η λογική, το Διεθνές Δίκαιο. Θα μου πείτε, όμως - και θα έχετε δίκιο - ότι για να γίνει αυτό, χρειάζονται τουλάχιστον δύο. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε και εμείς τον κ. Βίτσα. Τον λόγο τώρα θα πάρει ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων ο κ. Κωνσταντίνος Τασούλας.
«Αξιότιμε, κύριε Πρωθυπουργέ, είμαι βαρύτατα ανήσυχος από την πληροφορία που έμαθα από τον Πρέσβη Hare ότι η τουρκική κυβέρνηση σχεδιάζει να εισβάλει στρατιωτικώς και να καταλάβει ένα μέρος της Κύπρου. Η εντύπωσίς μου είναι ότι πιστεύετε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι μια τέτοια εισβολή από την Τουρκία είναι επιτρεπτή βάσει των προβλέψεων της Συμφωνίας Εγγυήσεως του 1960. Πρέπει να σας τονίσω ότι η λύση, η οποία κυριολεκτικά εξαιρείται από αυτήν τη Συμφωνία Εγγυήσεως, είναι η λύση στην οποίαν ετοιμάζεστε να καταφύγετε. Πρέπει, επίσης, να θέσω υπ' όψιν σας, κύριε Πρωθυπουργέ, τις υποχρεώσεις σας έναντι του ΝΑΤΟ. Όπως ανέφερε και ο Υπουργός Εξωτερικών Ρασκ στην πρόσφατη συνάντηση της Συνόδου Υπουργών του ΝΑΤΟ στη Χάγη, ένας πόλεμος μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας πρέπει να θεωρείται κυριολεκτικά αδιανόητος. Τέλος, κύριε Πρωθυπουργέ, επισύρω την προσοχή σας στη διμερή συμφωνία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Τουρκία εις το πεδίο της στρατιωτικής βοήθειας. Σύμφωνα με το άρθρο 4 της Συμφωνίας με την Τουρκία του Ιουλίου του 1947, η Κυβέρνησή σας είναι υποχρεωμένη να ζητήσει τη συναίνεση των Ηνωμένων Πολιτειών για τη χρησιμοποίηση της στρατιωτικής βοήθειας για σκοπούς διαφορετικούς από αυτούς που η βοήθειά σας έχει παραχωρηθεί και η επιδρομή στην Κύπρο είναι κάτι διαφορετικό από αυτό για το οποίο η αμερικανική βοήθεια σας έχει χορηγηθεί. Συνεπώς, μη διανοηθείτε να κάνετε αυτό το διάβημα». Σας ανέφερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποσπάσματα από μία ιστορική επιστολή της 5ης Ιουνίου 1964 του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζόνσον στον Πρωθυπουργό της Τουρκίας Ινονού, η οποία είδε το φως της δημοσιότητος δημοσιευθείσα μετά από δύο χρόνια από τον Λευκό Οίκο. Η εποχή του Ψυχρού Πολέμου και της αντιλήψεως των Ηνωμένων Πολιτειών ότι έχουν δυναμικά διεθνή ρόλο και όχι διεθνή ρόλο μέσω Facebook, Twitter και διάφορων άλλων γελοιοτήτων που παρακολουθήσαμε τα τελευταία χρόνια, η αντίληψη αυτή έδινε αποφασιστικές λύσεις και εκτόνωνε κρίσεις, πριν αυτές γεννηθούν. Βεβαίως, αργότερα τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Αλλά την εποχή εκείνη, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1964 το κυπριακό ζήτημα είχε φτάσει σε σημείο βρασμού, τα γεγονότα ήταν καταιγιστικά, φτάσαμε μέχρι σημείου η τουρκική πολεμική αεροπορία να βομβαρδίσει το καλοκαίρι του '64 κυπριακά χωριά και είχε σταλεί ειρηνευτική δύναμη για πρώτη φορά από τον ΟΗΕ τον Μάρτιο του '64. Αυτή η αποφασιστική και πρωτάκουστη για τα αυτιά της σημερινής γλυκανάλατης παγκόσμιας ηγεσίας συμπεριφορά άλλοτε διεθνών ηγετών δείχνει ότι η ασφάλεια που παρείχε αυτή η σκληρή στάση - και ανεπανάληπτη μέχρι στιγμής - δεν υπάρχει πια εδώ και δεκαετίες. Και δεν υπάρχει για τη χώρα μας η ασφάλεια αυτής της στάσεως ηγετικών χωρών, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, διότι προφανώς τα πράγματα έχουν αλλάξει και η χώρα μας αποφάσισε έκτοτε, έχοντας δεχτεί και τις επιπτώσεις της τραγωδίας της Κύπρου δέκα χρόνια μετά από αυτό το επεισόδιο που σας ανέφερα, να προασπίσει κυρίως μόνη της τα δικά της σύνορα έναντι της τουρκικής απειλής. Η πρώτη μεγάλη αποφασιστική κίνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η οποία έγινε προκειμένου η χώρα μας μετά τα δραματικά γεγονότα του καλοκαιριού του ‘74 να προασπίσει τα σύνορά της και την κυριαρχία της και να αποκτήσει στρατηγικό προβάδισμα έναντι της Τουρκίας, ήταν με την προμήθεια των πρώτων δύο μοιρών Μιράζ από τη Γαλλία το 1975. Εκείνα τα σαράντα πολεμικά αεροσκάφη άλλαξαν εντελώς τον συσχετισμό δυνάμεων, έδωσαν ένα στρατηγικό προβάδισμα στη χώρα μας για πάρα πολλά χρόνια. Και εδώ θα ήθελα να αναφερθώ στην έννοια του στρατηγικού προβαδίσματος και να τονίσω ότι αυτή η λέξη «στρατηγικό», που σήμερα έχει κακοπάθει και χρησιμοποιείται ακόμη και στη μαγειρική, εν προκειμένω, είχε ουσιαστική σημασία, γιατί κάθε λέξη έχει τη βαρύτητά της λόγω και της σπανιότητας με την οποία τη χρησιμοποιούμε. Και επειδή, δυστυχώς, κάνουμε κατάχρηση αυτής της λέξης για να δώσουμε έμφαση σε οτιδήποτε λέμε, ακόμη και ανοησίες, υπήρχε κίνδυνος να θεωρήσετε ότι όταν είπα «στρατηγικό προβάδισμα» εννοούσα κάτι εντελώς ασήμαντο. Όχι, το εννοώ με την κυριολεκτική έννοια της λέξεως. Έκτοτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνέβησαν πολλά. Αυτό που δεν συνέβη και παρέμεινε αναλλοίωτο είναι η απειλή εξ Ανατολών. Δεύτερο θέμα, το οποίο ήθελα να επισημάνω, είναι ότι υπάρχει μία λεκτική επίκληση του δικαίου που έχει η χώρα μας έναντι της Τουρκίας. Προφανώς, η χώρα μας έχει δίκιο έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων και προφανώς ο καλύτερος τρόπος να διεκδικηθεί αυτό το δίκαιο - και βλέπουμε ότι πάει να γίνει κάτι - είναι η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου, εν τέλει ακόμη και από το Δικαστήριο της Χάγης. Δεν πρέπει όμως να παραπλανώμεθα για την ισχύ του δικαίου. Το Διεθνές Δίκαιο ή το δίκαιο που έχει μια χώρα, εν σχέσει με τη διεθνή νομοθεσία, έχει μέγεθος, δεν έχει ακόμη δύναμη. Υπάρχει μέγεθος δικαίου, δεν υπάρχει στα διεθνή πράγματα δύναμις δικαίου. Η ιδεώδης εξέλιξη θα ήταν η δύναμις του δικαίου να αγκαλιάσει και να υποστηρίξει και να ταυτιστεί με το μέγεθος του δικαίου. Αυτό δεν έχει γίνει κατορθωτό στα διεθνή πράγματα και πολλές φορές συγχέουμε αυτές τις δύο έννοιες και απορούμε και αγανακτούμε και στενοχωριόμαστε, γιατί το μέγεθος του δικαίου δεν μετατρέπεται και σε ισχύ δικαίου. Η διπλωματία είναι, προφανώς, ένας καίριος παράγων αυτού του πλησιάσματος αυτών των δύο μορφών δικαίου, των δύο αυτών εκδοχών του δικαίου, του πλατωνικού και του κυριολεκτικού δικαίου. Όμως, οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι επίσης ένας σημαντικός παράγων που μπορεί αποφασιστικά να συμβάλλει στην ταύτιση αυτών των δύο εκδοχών του δικαίου. Η χώρα μας τα τελευταία χρόνια είχε την ατυχία οι Ένοπλες Δυνάμεις να εμπλακούν σε δύο περιπέτειες, σε δύο γάγγραινες, στη γάγγραινα των σκανδάλων και στη γάγγραινα της σκανδαλολογίας. Είναι διαφορετικά πράγματα αυτά. Υπάρχουν τα πραγματικά σκάνδαλα στη χώρα μας και υπάρχουν και οι συκοφαντίες, οι οποίες επιτείνουν την εικόνα των σκανδάλων, την διογκώνουν και την κάνουν να φαίνεται μεγαλύτερη. Ο τομέας της εθνικής άμυνας υπέστη και τις δύο καταφορές και τις δύο κατάρες και κατακλύστηκε από διαβολή, αλλά συνέβησαν και τρομακτικά σκάνδαλα. Οπότε το μέγεθος του προβλήματος έγινε ασύλληπτο, έγινε αφάνταστο. Ακολούθησε, λόγω αυτής της καταστάσεως, μία περίοδος δραματικής ευθυνοφοβίας γύρω από τις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων, ευθυνοφοβίας διαδοχικής. Τελικά περί αυτού επρόκειτο. Αυτή η ευθυνοφοβία αδίκησε τις Ένοπλες Δυνάμεις, αδίκησε την αμυντική ικανότητα της χώρας, γιατί ενέπλεξε σε όλον αυτόν τον κυκεώνα σκανδάλου και σκανδαλολογίας μία τρομερή γραφειοκρατία εν ονόματι αποτροπής των σκανδάλων, μία απίστευτη διαδικασία προμηθειών, η οποία προσφυώς λέγεται από όσους ξέρουν καλύτερα ότι είναι διαδικασία μη προμηθειών τελικά. Όλο αυτό το πλέγμα παρανοήσεων και πραγματικότητας, επαναλαμβάνω, οδήγησε σε μία διαδοχική αδυναμία των Ενόπλων Δυνάμεων και της χώρας να αποκτήσει αυτά τα οποία έπρεπε να αποκτήσει και όχι μόνο αυτό, αλλά να τα αποκτήσει και ΕΓΚΑΙΡΩΣ. Έπρεπε λοιπόν, να καταπολεμηθεί η αδιαφάνεια, η σκανδαλολογία και η καταγγελιομανία, η οποία παρέλυε κάθε απόφαση σημαντική για την αναβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων. Ταυτόχρονα, είχαμε φορτώσει τις Ένοπλες Δυνάμεις και με πολλά άλλα καθήκοντα, έχοντας διογκώσει τον κοινωνικό τους ρόλο. Αυτό το κάναμε, θα έλεγα, επειδή για κάθε δυσκολία - από σεισμό και καταποντισμό μέχρι προσφυγική κρίση - οι Ένοπλες Δυνάμεις ουσιαστικά τιμωρούνταν για τη δυνατότητά τους να ανταποκριθούν άμεσα εν σχέσει με το σαράβαλο κράτος που υπήρχε στην Ελλάδα και που προσπαθούμε να το διορθώσουμε. Οι Ένοπλες Δυνάμεις, δηλαδή, είχαν επωμιστεί έναν μεγαλύτερο ρόλο από αυτόν που τους αναλογούσε εν ονόματι της σωστής κοινωνικής αποστολής τους, αλλά στο τέλος κάθε θέμα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί γρήγορα και με αποφασιστικότητα ανετίθετο στις Ένοπλες Δυνάμεις, με αποτέλεσμα και αυτό το γεγονός να δημιουργεί έναν περισπασμό από το κύριο έργο τους. Εν πάση περιπτώσει, αυτή είναι μία - κατά τη γνώμη μου - περιγραφή μίας διαδοχικής κακοδαιμονίας και υπερβολής, η οποία, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ψήφιση του προϋπολογισμού στις 15 Δεκεμβρίου και τη χορηγία για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρονιά 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ στον προϋπολογισμό των Ενόπλων Δυνάμεων φαίνεται να λήγει. Αποδεικνύεται επίσης ότι αποφασίστηκε επιτέλους οι Ένοπλες Δυνάμεις να αντιμετωπιστούν όχι με επαίνους, όχι με επισκέψεις, όχι με φωτογραφίες, όχι με συμβολικές κινήσεις, αλλά να αντιμετωπιστούν αποφασιστικά και να υποβοηθηθούν αποφασιστικά. «Και ἔστιν ὁ πόλεμος οὐχ ὅπλων τὸ πλέον ἀλλὰ δαπάνης». Έτσι προειδοποίησε ο Βασιλιάς της Σπάρτης Αρχίδαμος τους συμπατριώτες του το Φθινόπωρο του 432 π.Χ. για την επικείμενη στρατιωτική αναμέτρηση με την Αθηναϊκή αυτοκρατορία τότε. Ο πόλεμος δεν είναι τόσο θέμα οπλισμού, όσο θέμα εξόδων, δαπάνης. Από τη στιγμή, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, που η πολιτεία απεφάσισε να συμμορφωθεί προς τη θουκυδίδεια προτροπή, οι Ένοπλες Δυνάμεις δικαιούνται να νιώθουν πολύ πιο ήσυχες και πολύ πιο δικαιωμένες. Οι δαπάνες για τις Ένοπλες Δυνάμεις είναι δαπάνες για την κοινωνία, γιατί μία χώρα που διαφυλάσσει την κυριαρχία της μπορεί να ασχοληθεί με την προκοπή της, μπορεί να ασχοληθεί με την υγεία της, μπορεί να ασχοληθεί με τη μόρφωσή της, μπορεί να ασχοληθεί με τις συντάξεις της, μπορεί να ασχοληθεί με όλα εκείνα τα ειρηνικά έργα στα οποία κάθε κοινωνία ονειρεύεται να σημειώνει πρόοδο. Και σαν πρώτη έμπρακτη εκδήλωση αυτής της απόφασης να διαθέσουμε αποφασιστικό μέρος της θυσίας και εισφοράς του ελληνικού λαού για τις Ένοπλες Δυνάμεις, έρχεται η απόφαση για την προμήθεια αυτών των δεκαοκτώ αεροσκαφών, χάρη στα οποία σε λίγους, σε ελάχιστους μήνες η χώρα θα αποκτήσει και πάλι ένα αφάνταστο στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας. Γιατί οι δυνατότητες αυτού του αεροσκάφους και κυρίως ο οπλισμός του είναι τέτοιος που δεν μπορούν να τον αντιληφθούν τα μέσα, οι γνώσεις και η εκπαίδευση που έχουν οι αεροπόροι της γειτονικής χώρας. Και είναι, επίσης, δείγμα αυτής της πραγματικής στροφής προς τη φροντίδα προς τις Ένοπλες Δυνάμεις, της ουσιαστικής και όχι της συμβολικής ή της λεκτικής, το γεγονός ότι τέτοια μεγάλη σύμβαση συνοδεύεται - και όσο και αν αυτό φαίνεται ότι είναι αυτονόητο δεν ήταν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο παρελθόν - από την εξασφάλιση της συντηρήσεως μετά από την αγορά, αλλά και την εξασφάλιση του εξοπλισμού, ο οποίος είναι σημαντικός, ο οποίος μπορεί να φέρει σημαντικά αποτελέσματα κυρίως αποτρεπτικά, γιατί αυτός είναι ο βασικός σκοπός, αλλά και άλλα αποτελέσματα κυριολεκτικά εάν χρειαστεί. Έχουμε λοιπόν, σε μία εποχή όπου τα πράγματα είναι και μοναχικά εις την προάσπιση της κυριαρχίας μας συμμορφωθεί στις απαιτήσεις των καιρών. Κύριε Υπουργέ, είναι προς τιμήν του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης αυτήν την περίοδο καθώς και της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας - και βλέπετε πώς αυτή η κίνηση υιοθετείται τελικά από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων - ότι αυτό το αποφασιστικό βήμα, που σπάει μία διαχρονική - τολμώ να πω - αμεριμνησία για τα ουσιαστικά, για τα βαθιά, για τα κρίσιμα προβλήματα των Ενόπλων Δυνάμεων, ξεκινάει. Και είμαι βέβαιος ότι αυτό το σπουδαίο ξεκίνημα θα συνοδευθεί και από ανάλογες κινήσεις, για τα υπόλοιπα Όπλα των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και για τα μικρά. Και, προφανώς, για να θυμηθώ και την ιδιότητά μου την προηγούμενη ως μέλους της Επιτροπής Εξοπλισμών, θα υπάρξει και μια απλούστευση των διαδικασιών για τις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων, γιατί εκτός από τα Ραφάλ, χρειαζόμαστε και την τελευταία βίδα, χρειαζόμαστε και την τελευταία σφαίρα, χρειαζόμαστε και το τελευταίο ανταλλακτικό, διότι ακόμη και γι' αυτά τα μικρά και ασήμαντα πρέπει να διευκολυνθεί η πρόσκτησή τους και όχι μόνο με οικονομικούς πόρους που η πολιτεία δίνει, αλλά και με τις διαδικασίες οι οποίες δεν πρέπει να είναι πλέον αφάνταστα χρονοβόρες. Είναι μία πράξη - τομή, η οποία ενισχύει την εθνική μας κυριαρχία. Δείχνει στις Ένοπλες Δυνάμεις ότι η πολιτεία, το Κοινοβούλιο στη συντριπτική πλειοψηφία του αντιλαμβάνεται εμπράκτως τη στοργή και τη φροντίδα γι' αυτές. Νομίζω πως όχι μόνο τεχνικά ή υλικά, αλλά και από πλευράς φρονήματος αυτή τη στιγμή υπάρχει μία δικαιολογημένη αναβάθμιση στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία θα πρέπει να συνεχιστεί και να διευρυνθεί. Ζούμε, κατά τη γνώμη μου, μοναδικές στιγμές. Τολμώ να πω ότι ζούμε ιστορικές στιγμές ως προς την ενίσχυση της άμυνας της χώρας, άρα ως προς την ενίσχυση της ησυχίας, της δυνατότητας προόδου, προκοπής, ειρήνης της χώρας. Και αυτό επιτυγχάνεται χάρη στις γρήγορες και διαφανείς διαδικασίες που ακολουθήσατε και χάρη στην ευρύτατη πλειοψηφία με την οποία αγκαλιάζει αυτήν την πρωτοβουλία το ελληνικό Κοινοβούλιο. Θερμά συγχαρητήρια σε όλες και όλους!
Ευχαριστούμε θερμά τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων κ. Τασούλα. Συνεχίζουμε με τον συνάδελφο Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Διονύσιο Χατζηδάκη.
Κύριε Πρόεδρε, προηγούμαι. Έχω ζητήσει τον λόγο εδώ και δύο ώρες.
Κοιτάξτε. Ήρθατε εδώ και σας εξήγησα - κι όχι μόνο εγώ - ότι αμέσως μετά τον κύριο Πρόεδρο της Βουλής θα μιλούσε ένας Βουλευτής, ο κ. Χατζηδάκης.
Δύο Βουλευτές. Έτσι είπατε.
Ναι, δύο Βουλευτές, ο κ. Χατζηδάκης και ο κ. Λοβέρδος, οι οποίοι και ειδοποιήθηκαν. Σας είπα ότι έχει ζητήσει τον λόγο στη συνέχεια μετά από αυτούς τους δύο Βουλευτές ο κ. Βρούτσης και αμέσως μετά εσείς. Αν θέλετε, ο κ. Βρούτσης δέχεται μετά τους δύο συναδέλφους να προηγηθείτε. Οπότε ομαλοποιείται το θέμα και δεν υπάρχει κανένα ακριβώς πρόβλημα. Ορίστε, κύριε Χατζηδάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά την ουσιαστική και ανεπανάληπτη ομιλία του κ. Τασούλα την οποία χαρακτηρίζω «ιστορική» γιατί μας απογείωσε, θα προσπαθήσω κι εγώ μιλώντας μόνο για το στρατιωτικό θέμα της συμφωνίας, να σας πω ότι υπάρχουν στη ζωή κάθε ανθρώπου μερικές στιγμές ευτυχίας. Έτσι αισθάνομαι κι εγώ σήμερα, ευτυχής, που θα μιλήσω στο Κοινοβούλιο και θα ψηφίσω την παρούσα συμφωνία κύρωσης για την αγορά των δεκαοκτώ αεροσκαφών Ραφάλ, έκδοσης - προσέξτε! - F3- R. Το χρονοδιάγραμμα απόκτησης των αεροσκαφών είναι έξι ελαφρώς μεταχειρισμένα στο δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους, αρχής γενομένης τον Ιούλιο, έξι καινούργια το δεύτερο εξάμηνο το 2022 και έξι ελαφρώς μεταχειρισμένα το πρώτο εξάμηνο του 2023. Συγχρόνως, όμως, θα αποκτηθούν οι υπερσύγχρονοι πύραυλοι αέρος - αέρος, αναχαιτίσεως δηλαδή αεροσκαφών, Meteor και MICA και θα αναβαθμιστούν οι υπάρχοντες πύραυλοι SCALP που είναι αέρος - εδάφους, οι Exocet οι οποίοι είναι εναντίον πλοίων και οι πύραυλοι MICA αέρος - αέρος που είναι για αναχαίτιση. Αυτά τα βλήματα που σας ανέφερα φέρουν τα αεροσκάφη Μιράζ 2000, ώστε έτσι και αυτά τα βλήματα να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από τα Ραφάλ. Για την απόκτηση και τη συντήρηση των αεροσκαφών Ραφάλ και του οπλισμού τους, υπάρχουν τρεις ξεχωριστές συμβάσεις. Υπάρχει η σύμβαση για την αγορά των αεροσκαφών, η δεύτερη σύμβαση για την τετραετή υποστήριξη των αεροσκαφών - το λεγόμενο «follow on support» - και η σύμβαση για τα όπλα που θα φέρουν και την υποστήριξή τους επί τεσσεράμισι έτη. Πρέπει να τονιστεί και να γίνει κατανοητό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτον ότι είναι η πρώτη φορά που υλοποιείται μία τόσο ολοκληρωμένη αγορά πολεμικού υλικού τέτοιας εκτάσεως, που επηρεάζει τις στρατιωτικές ισορροπίες όχι μόνο στην περιοχή μας, αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο, γιατί περιλαμβάνει ταυτόχρονα την αγορά των αεροσκαφών, την εφοδιαστική υποστήριξη αυτών και τον σύγχρονο εξοπλισμό τους. Με την απόκτηση αυτών των όπλων, δηλαδή τους πυραύλους στρατηγικής σημασίας, το αεροσκάφος πλέον μπορεί να αναχαιτίζει και να καταρρίπτει αεροσκάφη από πολύ μεγάλη απόσταση και να προσβάλλει στόχους επιφανείας και θαλάσσης επίσης από μεγάλη απόσταση και όχι «visual». [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Δεύτερον, δεν έχει νόημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αγοράζεις αεροσκάφη τελευταίας γενιάς ή να αναβαθμίζεις αεροσκάφη, χωρίς να φροντίζεις ταυτόχρονα να αποκτάς και τα σύγχρονα όπλα τα οποία απαιτούνται. Τα όπλα είναι εκείνα που καθιστούν τα αεροσκάφη πλήρως αποτελεσματικά - ετοιμοπόλεμα, θα έλεγα - και αυτά είναι που κάνουν τη διαφορά στο πεδίο της μάχης και όχι αυτό καθαυτό το αεροσκάφος, είτε είναι χρονισμένο, είτε είναι νέας γενιάς, εάν δεν έχει τα απαιτούμενα όπλα. Το τρίτο που πρέπει να προσεχθεί είναι ότι επίσης θα αγοράσουμε τελευταίου τύπου Ραφάλ, δηλαδή τα F3- R, την έκδοση που ολοκληρώθηκε στο τέλος του 2019- αρχές του 2020, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Και περιλαμβάνει αυτό το αεροπλάνο, μεταξύ άλλων, συστήματα αυτοπροστασίας και για τα αεροσκάφη μας και για τους πιλότους μας από απειλές εχθρικών αεροσκαφών. Επομένως, δεν χρειάζεται να εγκαταστήσουμε τέτοια συστήματα, όπως συνέβαινε σε προηγούμενες αγορές αεροσκαφών, όπως τα F -16, με αποτέλεσμα να απαιτείται νέος διαγωνισμός για απόκτηση συστήματος αυτοπροστασίας και έτσι το κόστος να είναι μεγαλύτερο από ό,τι εάν είχε συμπεριληφθεί στην αρχική τους αγορά. Τέταρτον, τα ελαφρώς μεταχειρισμένα αεροσκάφη θα αναβαθμιστούν σύμφωνα με τις προδιαγραφές που θα καθορίζει η Πολεμική Αεροπορία μας από την κατασκευάστρια εταιρεία «DASSAULT». Επίσης, η εταιρεία αυτή θα αγοράσει - και προσέξτε, γιατί δεν ειπώθηκε μέχρι στιγμής - τα προς απόσυρση παλιά αεροσκάφη Μιράζ -2000, δεκαοκτώ τον αριθμό. Η τιμή θα καθοριστεί από την επιτροπή που θα συστήσει η Πολεμική Αεροπορία και θα συμφωνηθεί με τους Γάλλους. Αυτή η τιμή θα αφαιρεθεί από το κόστος της αγοράς των Ραφάλ F3- R. Πέμπτον, η απόκτηση αυτού του στρατηγικής σημασίας ολοκληρωμένου οπλικού συστήματος θα έχει ως αποτέλεσμα την αεροπορική υπεροχή στο Αιγαίο, πράγμα που έχει τονώσει το ηθικό των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και ιδιαίτερα της Πολεμικής Αεροπορίας, όπου ο ενθουσιασμός είναι πολύ μεγάλος. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητας ότι αναβαθμίζεται ο ρόλος μας ως μέλος του στρατηγικού άξονα Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου και Ισραήλ και αυξάνεται η στρατιωτική ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεων για την υποστήριξη των συμφερόντων μας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Θέλω να συγχαρώ, τελειώνοντας, την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας γιατί κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρόνο να προχωρήσει σε μια συμφωνία που με κάνει πραγματικά να αισθάνομαι υπερήφανος και να χαρακτηρίσω την Κυβέρνηση βαθύτατα αποτελεσματική και τον Πρωθυπουργό μας Κυριάκο Μητσοτάκη «θεόπεμπτο». Πιστεύω, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι σε όλους μας πρέπει να έρχεται αυτήν τη στιγμή στο μυαλό η ρήση του Περικλή «οι καιροί ού μενετοί» και ο νοών νοείτω. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Χατζηδάκη. Καλησπέρα σας και από εμένα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Τον λόγο έχει ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, η δική μου παρέμβαση σήμερα θα σταθεί σε ένα ζήτημα που νομίζω όλοι το έχουμε στο μυαλό μας, για το οποίο θέλω να κάνω ορισμένα σχόλια. Είναι το ζήτημα της αμυντικής θωράκισης της χώρας ως καθοριστικού στοιχείου της εξωτερικής μας πολιτικής. Σημειώνω εδώ, για να μην αναπτύσσω πολλές σκέψεις αργότερα, ότι εμείς ως ΠΑΣΟΚ, ως Κίνημα Αλλαγής έχουμε προτείνει δι' εμού επανειλημμένα στην προηγούμενη κυβέρνηση και στην παρούσα το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής να συμπληρωθεί στη σύνθεσή του από την διαρκή παρουσία του Υπουργού Άμυνας. Και αν αυτό δεν έγινε τον καιρό της έντασης με τις παραβιάσεις των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από την Τουρκία, γιατί θα ήταν μια ένδειξη ενδεχομένως - θα εκλαμβανόταν έτσι - αδυναμίας ή πανικού, που δεν υπήρχε σε καμμία περίπτωση στη χώρα μας, τώρα που πάμε και για διερευνητικές εντολές αυτή η αλλαγή πρέπει να γίνει. Γιατί όταν συζητάς για εξωτερική πολιτική, πρέπει να ξέρεις πού ακριβώς βρίσκεσαι από την πλευρά της αμυντικής θωράκισης της χώρας. Είναι πάρα πολλές οι μελέτες, είναι πάρα πολλά τα σχετικά ρητά, σχετικά με το ζήτημα «άμυνα ως προϋπόθεση ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής» που θα ήταν πραγματικά πλεονάσματος να κάνω αναφορές. Θέλω, όμως, να μεταφέρω μια κλασική φράση, ότι αν θες ειρήνη, προετοιμάζεσαι για πόλεμο, το «si vis pacem para bellum». Επίσης, θα ήθελα να αναφέρω ένα πάρα πολύ συγκεκριμένο και χαρακτηριστικό βιβλίο, πρόσφατο, από το ΕΛΙΑΜΕΠ με την επιμέλεια του Θάνου Ντόκου, τη Λευκή Βίβλο για την ελληνική εξωτερική πολιτική, την άμυνα και την ασφάλεια και από εκεί να μεταφέρω στην Εθνική Αντιπροσωπεία ένα χωρίο, ότι «η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος είναι επιτακτική ανάγκη, προκειμένου να απολαμβάνουμε και να απαντάμε στις μεγάλες προκλήσεις της εξωτερικής μας πολιτικής με τρόπο δυναμικό». Κοιτάξτε, είναι δύο φορές πιο απαραίτητο για τη χώρα πια αυτό, αφού ό,τι εκλαμβάναμε στη δεκαετία του '90, κυρία και κύριοι Βουλευτές, ως μείζονα σκέψη και εξοπλισμό αποτροπής την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποδείχθηκε πως αυτό δεν ισχύει. Και αποδείχθηκε αυτό ότι δεν ισχύει, όπως το ζήσαμε το 2020 και όχι όπως στην Ελλάδα το κατανοούμε, αλλά όπως το κατανοούν οι ίδιοι οι Γερμανοί, που ασκούν κριτική, ο γερμανικός Τύπος - ο σοβαρός γερμανικός Τύπος - στην Καγκελάριο Μέρκελ, γιατί απέτυχε ως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να φερθεί αντάξια με τις ανάγκες και τις περιστάσεις, όταν είχε απέναντί της την προκλητική, την επιθετική, την παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας. Δεν μιλάω στη Βουλή ποτέ όταν δεν έχει το βιογραφικό της παράταξης που ανήκω τις σημαντικές στιγμές για τις οποίες προτρέπω ως Αντιπολίτευση την Κυβέρνηση να τις σεβαστεί, να τις ακολουθήσει, να τις συνεχίσει. Είμαι υπερήφανος γιατί ανήκω σε ένα κόμμα το οποίο έχει εξοπλίσει τη χώρα. Και ήταν κορυφαία στιγμή για την παράταξη με όσα έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια, όταν με παρέμβασή μας - δι' εμού έγινε εκείνη τη φορά - ο παρών Υπουργός ο κ. Παναγιωτόπουλος έδειξε πραγματικά μια στάση ειλικρίνειας, όταν αποδέχθηκε ότι στην άμυνα της χώρας συμβάλλει καίρια ο εξοπλισμός μας με τα υποβρύχια, τα υποβρύχια που έγερναν, τα υποβρύχια για τα οποία λασπωθήκαμε, τα υποβρύχια για τα οποία έγιναν στη Βουλή αυτές οι προτάσεις για προανακριτικές επιτροπές και παραπομπές Υπουργών, όλα αυτά τα οποία τα πετάξαμε στη θάλασσα - η εξέλιξη τα πέταξε στη θάλασσα - και ήρθε παρών σήμερα να παραδεχθεί - προς τιμήν του! - ότι μας έψαχναν οι Τούρκοι στο Αιγαίο και δεν μας έβρισκαν. Είναι δική του η φράση αυτή. Άρα, επειδή έχουμε αυτό το παρελθόν, έχουμε και το δικαίωμα να λέμε αυτά που πρέπει να λέμε στη Βουλή, ειδικά μετά από την ενημέρωση που είχε το Σώμα στην προηγούμενη περίοδο της Βουλής από τον τότε Υπουργό Άμυνας, τον κ. Καμμένο, στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας, ότι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η κατάσταση της χώρας από αμυντικής πλευράς δεν ήταν η ενδεδειγμένη. Και το λέω πάρα πολύ κομψά, πάρα πολύ ευγενικά. Όποιος ήταν σε εκείνη τη συνεδρίαση μέσα, της οποίας το περιεχόμενο περιφρουρήσαμε όλοι οι παρόντες και όλες οι παρούσες Βουλευτές, η κατάσταση ήταν κάπως πιο αρνητική από τον τρόπο με τον οποίο εκφράζομαι σήμερα εγώ. Άρα, λοιπόν, ως ΠΑΣΟΚ, ως Κίνημα Αλλαγής, ναι, με συγκεκριμένο εμπεριστατωμένο τρόπο, σε μια κίνηση αμυντικής θωράκισης της χώρας με την επιπρόσθετη - και με αυτό ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - κατάθεση και υποστήριξη μιας τροπολογίας, η οποία έχει δύο σκέλη. Από ό,τι ενημερώθηκα από τον κ. Κεγκέρογλου ο Υπουργός το ένα το έχει δεχτεί μέχρι στιγμής. Έχει, λοιπόν, δύο σκέλη. Πρώτον, ότι η εταιρεία έχει υποχρέωση να ενημερώνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα των έξι μηνών την Εθνική Αντιπροσωπεία και δεύτερον, ότι η εταιρεία έχει την υποχρέωση, αφού έχει ενημερωθεί με πάρα πολύ συγκεκριμένο και σαφή τρόπο για τις δυνατότητες της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας, να ενημερώνει την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία προκειμένου να αναζητά συνεργασίες. Ελπίζουμε ότι αυτή η πάρα πολύ λογική και σοβαρή τροπολογία θα γίνει δεκτή. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Λοβέρδο. Καλείται στο Βήμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Γιάννης Ραγκούσης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσατε από τον εισηγητή μας, τον κ. Γιώργο Τσίπρα, τη θέση μας και την επιχειρηματολογία μας για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και τη συγκεκριμένη απόφαση για την απόκτηση των μαχητικών αεροσκαφών Ραφάλ. Άρα, δεν θα επαναλάβω όλα όσα έχετε ήδη ακούσει. Επειδή, εν τω μεταξύ μεσολάβησε και η ομιλία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, του κ. Παναγιωτόπουλου, αλλά και του Προέδρου του ελληνικού Κοινοβουλίου, θα ήθελα να θέσω υπ' όψιν του Σώματος κάποιες βασικές επισημάνσεις, γιατί καλό είναι - δεν θα πω να αποκαταστήσουμε την αλήθεια, θα πω κάτι πιο ήπιο - να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση. Είναι σημαντικό αυτό. Είναι, κατ' αρχάς, σημαντικό να πούμε ότι το 2020 δεν ήταν μια καλή χρονιά για τον επανεξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Το 2020 ήταν μια κακή χρονιά, με το «ORUÇ REIS» στα έξι μίλια από τα νησιά μας, με τα πολεμικά σκάφη της Τουρκίας στα έξι μίλια από τα νησιά μας. Κύριε Παναγιωτόπουλε, το 2020 για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και για τις Ένοπλες Δυνάμεις δεν ήταν μια καλή χρονιά. Δεύτερον, πρέπει να βάλουμε στη σωστή της βάση ακόμη και τη σημερινή μας συζήτηση, που είναι η τελική συζήτηση για τη λήψη αυτής της σημαντικής, πράγματι, απόφασης. Δεν είστε εσείς που μας συμπαρασύρετε, όπως είπατε χαρακτηριστικά, σε αυτή την κούρσα και εμείς που συμπαρασυρόμαστε σε αυτή. Εδώ βρισκόμαστε, κύριε Παναγιωτόπουλε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, διότι εσείς εντελώς αιφνιδιασμένοι αντιμετωπίσατε - και μαζί με εσάς, δυστυχώς και όλοι εμείς και ο ελληνικός λαός και η πατρίδα - τις εξελίξεις από την επιθετικότητα και την προκλητικότητα της Τουρκίας που ξέσπασαν μέσα στο καλοκαίρι, παρά τις δικές μας προειδοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος. Η δε μεγαλύτερη απόδειξη του πόσο δίκιο έχουμε όταν σας κατηγορούμε ότι δεν βαδίζετε με γνώμονα μια στρατηγική, είναι ακριβώς αυτός ο αιφνιδιασμός που υποστήκατε. Και η ταχύτητα για την οποία μιλάτε, είναι μια ταχύτητα που προκλήθηκε εξ ανάγκης και εκ των πραγμάτων, λόγω της κορύφωσης της τουρκικής προκλητικότητας. Είναι βέβαιο ότι, αν δεν είχαν μεσολαβήσει όλες αυτές οι προκλητικές ενέργειες αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας από τη γείτονα, δεν θα συζητούσαμε σήμερα για την απόκτηση των Ραφάλ. Δεν είχατε προαναγγείλει κάτι τέτοιο το προηγούμενο διάστημα, από την ανάληψη της διακυβέρνησης ούτε στις προγραμματικές δηλώσεις ούτε γενικά στις δηλώσεις. Αναγκαστήκατε να το κάνετε και προφανώς και εμείς αναγκαζόμαστε σε αυτό το πλαίσιο να πούμε ένα «ναι» στην απόκτηση των Ραφάλ, που στην πραγματικότητα είναι ένα «ναι» στην εθνική άμυνα, είναι ένα «ναι» στην ακεραιότητα της πατρίδας μας, είναι ένα «ναι» απέναντι στην ιστορική και πατριωτική ευθύνη που προφανώς και εμείς έχουμε και πρέπει να πάρουμε ένα μέρος αυτής. Τρίτον, ένα σημαντικό θέμα για το οποίο νομίζω ότι πρέπει να πούμε τα πράγματα όπως είναι, δηλαδή να το βάλουμε και αυτό στη σωστή του βάση, γιατί το προσέγγισε και ο Πρόεδρος της Βουλής κατά αυτόν τον τρόπο, είναι το εξής: Υπήρχε αμεριμνησία τα προηγούμενα χρόνια για τις Ένοπλες Δυνάμεις; Υπήρχε αδιαφορία για την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων; Ξαφνικά τώρα υπάρχει μια Κυβέρνηση που αυτή μόνη έχει την πολιτική βούληση να επιλύει όλα αυτά τα σημαντικά προβλήματα που είχαν συσσωρευτεί στις Ένοπλες Δυνάμεις, γύρω από τον μεγάλο αυτό και κρίσιμο τομέα των εξοπλισμών, από την πιο μικρή βίδα, όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, μέχρι τα πολεμικά αεροσκάφη; Όχι, δεν είναι αυτή η αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα βρέθηκε επί δέκα χρόνια κυριολεκτικά αδύνατη και αδύναμη να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις ανάγκες που απαιτούσαν οι συνθήκες και τα προβλήματα συντήρησης των Ενόπλων Δυνάμεων. Γιατί, όμως, βρέθηκε σε αυτή την κατάσταση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας; Για τον απλούστατο λόγο ότι εσείς και το κόμμα σας το 2009 δημιουργήσατε ένα δυσθεώρητο έλλειμμα σε αυτή τη χώρα. Το πρωτογενές έλλειμμα της Ελλάδας το 2009 ήταν 24 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό ήταν που την οδήγησε στην αναγκαστική συνομολόγηση των μνημονίων στη συνέχεια, παρά τις απόψεις που μπορεί να έχει ο καθένας για το τι και πώς έπρεπε ή δεν έπρεπε να γίνει. Το γεγονός είναι ένα και είναι αδιαμφισβήτητο: Η χώρα δεν μπορούσε επί δέκα χρόνια να ανταποκριθεί σε αυτές τις αμυντικές της υποχρεώσεις, το Κοινοβούλιο και οι κυβερνήσεις δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους απέναντι στην ενίσχυση και τη συντήρηση των οπλικών μας συστημάτων, απέναντι στις Ένοπλες Δυνάμεις, γιατί είχαμε χρεοκοπήσει. Και είχαμε χρεοκοπήσει, γιατί εσείς συγκεκριμένα - εσείς, ως κυβέρνηση, τότε, ως κόμμα και μερικοί από εσάς και ως φυσικά πρόσωπα - συμμετείχατε σε αυτό το αδιανόητο που χρεοκόπησε τη χώρα έλλειμμα των 24 δισεκατομμυρίων. Κύριε Παναγιωτόπουλε, αν σήμερα έχετε τη δυνατότητα - και αυτό είναι στοιχείο αποκατάστασης της αλήθειας - να προχωρείτε σε όλες αυτές τις πολιτικές που απαιτούνται για τον εφοδιασμό των Ενόπλων Δυνάμεων και να προβαίνετε και σε αυτό το εξοπλιστικό πρόγραμμα, είναι σε τελική ανάλυση γιατί παραλάβατε μια χώρα με 37 δισεκατομμύρια ευρώ πρωτογενές πλεόνασμα, που δίνει στην Ελλάδα σήμερα αυτή τη δυνατότητα. Με άλλα λόγια, αν είχατε παραλάβει την Ελλάδα το 2019 όπως την παραδώσατε το 2009, όχι Ραφάλ δεν θα αγόραζε η Ελλάδα σήμερα, όχι βίδες δεν θα μπορούσε να αγοράσει, αλλά όπως και το 2012 δεν θα είχε καν καύσιμα για να πετούν τα πολεμικά της αεροσκάφη. Διότι, το 2012- όσοι έχουν υπηρετήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις το ξέρουν πάρα πολύ καλά - όπως και το 2011 και το 2013 και το 2014, υπήρχαν καύσιμα για να πετούν τα πολεμικά μας αεροσκάφη για δύο μήνες μπροστά, για τρεις μήνες και μετά δεν υπήρχαν. Γιατί; Διότι δεν είχε η χώρα χρήματα. Και γιατί δεν είχε η χώρα χρήματα; Διότι τη χώρα κάποιοι την χρεοκόπησαν με το έλλειμμα του 2009. Αυτό, λοιπόν, είναι που επίσης πρέπει να πούμε, για να αποκαταστήσουμε την αλήθεια. Ότι σήμερα μπορεί πράγματι να κάνει αυτό το βήμα - όχι η Κυβέρνηση, αλλά η Ελλάδα - οφείλεται στο ότι ναι, αποκαταστάθηκε η δημοσιονομική τάξη στη χώρα, μπόρεσε η χώρα και έκτισε χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού, τις αιματηρές οικονομικά θυσίες του ελληνικού λαού, αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα, το μεγάλο μαξιλάρι, χάρη στο οποίο πορευόμαστε σε όλους τους τομείς άσκησης της πολιτικής, μεταξύ των οποίων και αυτών για τους οποίους συζητούμε σήμερα. Θα προχωρήσω στο τέταρτο σημείο, για το οποίο πρέπει, επίσης, να πούμε πώς έχουν ακριβώς τα δεδομένα. Σήμερα σας είπε ο κ. Τσίπρας κάτι που ίσως δεν το περιμένατε, καθώς διέκρινα και εγώ - και νομίζω ήταν εμφανές σε όλους μας - μια αδυναμία από πλευράς σας να μπορέσετε να προβλέψετε τι θα κάνουμε. Και θα σας πω στη συνέχεια. Σας είπε ότι, επειδή δεν είμαστε Νέα Δημοκρατία, λέμε «ναι» στην απόκτηση των Ραφάλ. Να σας πω εγώ λίγο περισσότερο, αν μου επιτρέπετε, τι περίπου εννοούσε ο κ. Τσίπρας. Αν είχαμε τη λογική - που πολλές φορές, όχι πάντα, έχει και το δικό σας κόμμα - της σκανδαλολογίας, σήμερα δεν θα λέγαμε «ναι» στα Ραφάλ. Γιατί; Διότι θα μπορούσαμε να έχουμε πιαστεί από πλειάδα αφορμών και στην πραγματικότητα, υπαρκτών γεγονότων που μεσολάβησαν σε όλο αυτό το διάστημα, πίσω από τα οποία θα μπορούσαμε να κρατηθούμε, για να έρθουμε εδώ σήμερα να ψηφίζουμε ή «παρών» ή να καταψηφίζουμε τη συγκεκριμένη συμφωνία, σκανδαλολογώντας. Για παράδειγμα, υπήρχε η διαδικασία του κατεπείγοντος που είχατε προαναγγείλει πριν από τα Χριστούγεννα, που έγινε μάλιστα αφορμή να υπάρχει και αυτή η δημόσια αντιπαράθεση δύο Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας - Προέδρων των δύο επιτροπών, γιατί πράγματι, ως όφειλε, δεν πήγε στην Επιτροπή Εξοπλιστικών η συγκεκριμένη σύμβαση. Υπήρχε το γεγονός - εδώ είναι ο κ. Τσίπρας, εκείνος μου ζήτησε να το μεταφέρω - ότι οι συμβάσεις δόθηκαν στην πραγματικότητα υπ' όψιν των Βουλευτών την Τρίτη το πρωί, όχι μέρες νωρίτερα ούτε βδομάδες νωρίτερα ούτε μήνες νωρίτερα, αλλά την Τρίτη το πρωί, προχτές. Επίσης, το γεγονός ότι η εγγυητική από 10% που προβλέπεται από τον νόμο κατεβαίνει στο 5% υπό άλλες συνθήκες ή, όπως είπε ο Πρόεδρος της Βουλής, σε άλλες εποχές δεν θα ήταν αυτή τη στιγμή σημαία σκανδαλολογίας, γύρω από την οποία θα μπορούσαν διάφοροι να συνωμοσιολογούν εδώ και να σκανδαλολογούν και να λένε τι γίνεται και τι δεν γίνεται; Το ότι πράγματι απουσιάζει κάθε αναφορά στην ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας; Ένα σωρό λόγοι θα υπήρχαν, αν κάποιος ήθελε να σκανδαλολογήσει, να το κάνει. Αν κάποιος, όμως, έχει πραγματικά απόλυτη συναίσθηση και των ιστορικών στιγμών που όλους μας καθοδηγούν, αλλά και της πατριωτικής ευθύνης που πρέπει να αναλάβει απέναντι στην πατρίδα, το έθνος, τον λαό και τις Ένοπλες Δυνάμεις, προφανώς και σήμερα δεν μπορεί παρά να πει «ναι» στην απόκτηση των Ραφάλ, με την υπογράμμιση όμως - και αυτό, κύριε Παναγιωτόπουλε, σας παρακαλώ, κρατήστε το - ότι εμείς έτσι θα συνεχίσουμε να πολιτευόμαστε στα ζητήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Όχι απλώς θα παρακολουθήσουμε την υλοποίηση, αλλά να μην εκλάβετε αυτό το «ναι» για τα Ραφάλ που δίνουμε σήμερα ως ένα «ναι» και για τις επόμενες επιλογές που είτε θα έρθουν στη Βουλή είτε θα προκύψουν με βάση τις πληροφορίες που ήδη έχουν δοθεί στη δημοσιότητα και αφορούν τις προθέσεις σας και τον σχεδιασμό σας. Δεν είναι η ώρα να αναφερθούμε συγκεκριμένα. Ένα επιμέρους ζήτημα - στη σημερινή κουβέντα επιμέρους ζήτημα, αλλά δεν είναι επιμέρους - είναι, μια που βρισκόμαστε σήμερα εδώ, κύριε Παναγιωτόπουλε, ότι θέλω να σας υπογραμμίσω με πολύ μεγάλη έμφαση, επειδή πρόκειται να προχωρήσετε σε προσλήψεις οπλιτών το επόμενο διάστημα και επειδή είστε μέλος μιας Κυβέρνησης - η οποία όπως φάνηκε και αποδείχθηκε και χθες είχαμε εδώ τη συζήτηση για το νομοσχέδιο του ΑΣΕΠ από το Υπουργείο Εσωτερικών - ότι το σφυροκόπημα όλης της Αντιπολίτευσης νομίζω ότι ήταν πολύ καθαρό και βασιζόταν ακριβώς σε πλειάδα περιστατικών που έχουμε και εμείς καταγράψει και καταγγείλει όλο αυτό το διάστημα, διάτρητων από πλευράς αξιοκρατίας και αντικειμενικότητας προσλήψεων που γίνονται σε όλο τον δημόσιο τομέα. Αν σας περνάει από το μυαλό ότι θα ανοίξουν τα κομματικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, από τα οποία θα πρέπει να περνούν οι νέοι και οι νέες της πατρίδας μας για να προσληφθούν στις Ένοπλες Δυνάμεις και μάλιστα, αν σας περνάει από το μυαλό ότι θα γίνει αυτό χωρίς να υποστείτε βαρύτατο πολιτικό κόστος από τις καταγγελίες τις οποίες θα κάνουμε, σας λέω από τώρα ότι είστε γελασμένοι. Είμαστε εδώ - να το υπογραμμίσω και αυτό - προφανώς για να συμβάλουμε και να συνεργαστούμε για να υπάρξει μια αξιοκρατική και αντικειμενική διαδικασία για αυτές τις προσλήψεις, αλλά αν πάρουμε χαμπάρι ότι πάτε πάλι να μεθοδεύσετε τις γνωστές ρουσφετολογικές που κάνατε για τους ειδικούς φρουρούς, για τους συνοριοφύλακες, για τους κτηνίατρους και ένα σωρό άλλες ειδικότητες, με τις οποίες έχετε γεμίσει το ελληνικό δημόσιο, σας λέμε από τώρα ότι θα έχουμε πραγματικά μια πολύ ισχυρή πολιτική ανατάραξη γύρω από αυτά τα θέματα, γιατί για μας είναι κρίσιμης σημασίας, γιατί αφορούν την ελληνική νεολαία, εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνόπουλα, τα οποία έχουν δικαίωμα στην αξιοκρατία, έχουν δικαίωμα στην αντικειμενικότητα, έχουν δικαίωμα σε μια δίκαιη κοινωνία. Αν τους αξίζει να προσληφθούν, να προσληφθούν και όχι αν τους αξίζει, να μην προσληφθούν, γιατί τα «δικά σας παιδιά» για μια ακόμη φορά θα είναι αυτά τα οποία θα προτιμήσετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και τελευταίο - και με αυτό κλείνω, κύριε Πρόεδρε - είναι το εξής. Σας έχουμε πει κατ' επανάληψη - σας το έχει πει και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο κ. Αλέξης Τσίπρας, αποτελεί πια μόνιμη επωδό - ότι η μεγάλη μας ένσταση απέναντι στον τρόπο με τον οποίο πορεύεστε, από την εξωτερική πολιτική μέχρι τα ζητήματα άμυνας, είναι η έλλειψη στρατηγικής. Σας παροτρύνουμε, λοιπόν, για μια ακόμη φορά, να αφήσετε τις μεγαλοστομίες, να χαράξετε στρατηγική. Δεν είναι υπερβολή να θυμίσει κάποιος ότι το πρώτο δεκάμηνο - δωδεκάμηνο, όπου πήγαινε ο κ. Μητσοτάκης, οι Έλληνες μάθαιναν τη μια ότι αγοράζουμε F -35, την άλλη ότι αγοράζουμε φρεγάτες και ξαφνικά έμαθαν ότι αγοράζουμε Ραφάλ. Χαράξτε, λοιπόν, στρατηγική, αφήστε την εύκολη διαδικασία δημιουργίας επιφανειακών εντυπώσεων και κυρίως, προσδοκιών στον ελληνικό λαό. Ούτε εμβόλιο είναι τα Ραφάλ ούτε η λύση για όλα τα προβλήματα είναι. Αν υπάρχει ένα εμβόλιο στις Ένοπλες Δυνάμεις, αυτό είναι το έμψυχο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι οι άνδρες και οι γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων. Ναι, αυτοί είναι το εμβόλιο των Ενόπλων Δυνάμεων και για την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας το πιο ισχυρό όπλο που διαθέτουμε. Χαράξτε στρατηγική, γιατί; Διότι τα δύσκολα είναι μπροστά μας και για το Υπουργείο Άμυνας και για τις Ένοπλες Δυνάμεις, δεν είναι πίσω μας τα δύσκολα. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Ραγκούση. Η κ. Μαριέττα Γιαννάκου από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο. Καλησπέρα σας, μπορείτε να ξεκινήσετε.
Κύριε Πρόεδρε, οι τρέχουσες γεωπολιτικές συνθήκες, οι προκλήσεις και οι απειλές για την ασφάλεια της χώρας μας και της ευρύτερης περιοχής επιβάλλουν την ανάγκη να διαθέτει η Ελλάδα ισχυρές και καλά εκπαιδευμένες Ένοπλες Δυνάμεις, με αποτρεπτική δύναμη. Κατά τη διάρκεια του 2020 η χώρα μας βρισκόταν - και βρίσκεται ακόμα - σε επιχειρησιακή και διπλωματική επιφυλακή, με πυρήνα πάντοτε την ασφάλεια της χώρας. Και η αγορά των Ραφάλ - μεταξύ άλλων δράσεων - ενισχύει την αμυντική, άρα και την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. Η Ελλάδα δεν έχει περιθώριο να αγνοήσει αυτή την πραγματικότητα. Στο αφελές ερώτημα γιατί τόση βιασύνη, η γρήγορη απάντηση αφορά στο γεγονός πως η παραλαβή του πρώτου αεροσκάφους χρειάζεται έξι μήνες από την υπογραφή της σύμβασης. Η πιο σύνθετη απάντηση αφορά στην ανάγκη ένταξης στον υφιστάμενο στόλο αεροσκαφών της Πολεμικής μας Αεροπορίας συγχρόνων μαχητικών, τα οποία θα ενισχύσουν τις επιχειρησιακές δυνατότητες. Γι' αυτό και επελέγη ο συγκεκριμένος τύπος αεροσκαφών. Στο θέμα που θέτουν οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης ότι δεν πρέπει να γίνονται σπατάλες στην άμυνα εν μέσω δημοσιονομικού προβλήματος, η απλή απάντηση αφορά στην αεροπορική υπεροχή που θα μπορεί να εξασφαλιστεί από την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας και στο γεγονός ότι με αυτόν τον τύπο αεροσκάφους η άμυνα της χώρας θα βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό επιχειρησιακό επίπεδο. Να προσθέσω προς αποφυγή κακοπροαίρετων σχολιασμών πως θα πραγματοποιηθεί και προσυμβατικός έλεγχος των συμβάσεων από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Θα μπορούσε να γίνει και κάτι άλλο, εν προκειμένω. Εδώ και πολλά χρόνια - και οι παλαιότεροι συνάδελφοι θα το θυμούνται - ανέλυα πως θα ήταν ευχής έργον μέσα στο πλαίσιο της μείωσης των προϋπολογισμών που διαθέτουμε για τα οπλικά συστήματα να υπάρχουν ευρωπαϊκές συνεργασίες, στις οποίες να συμμετέχει και η χώρα μας. Και αυτό, γιατί συχνά τα κονδύλια των αμυντικών προϋπολογισμών χρησιμοποιούνται αναποτελεσματικά λόγω του κατακερματισμού της ευρωπαϊκής αγοράς στον τομέα της άμυνας, της δαπανηρής αλληλοεπικάλυψης, των στρατιωτικών δυνατοτήτων, της ανεπαρκούς βιομηχανικής συνεργασίας και της έλλειψης διαλειτουργικότητας. Τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να συνεργαστούν σίγουρα για την από κοινού ανάπτυξη και την απόκτηση αμυντικού εξοπλισμού και τεχνολογίας. Ήμουν και είμαι πεπεισμένη πως η ανάπτυξη συνεργειών σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να μειώσει τις δαπάνες, να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα. Αυτό με τη συμμετοχή των εθνικών αμυντικών βιομηχανιών πάντοτε, ανάλογα με τις δυνατότητές τους, αλλά και τη σωστή και χωρίς εμπόδια λειτουργία της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των εξοπλισμών, την έρευνα και τις τεχνολογίες άμυνας. Το 2020 ήταν, μεταξύ άλλων, μια χρονιά αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας. Το επόμενο έτος φαίνεται να είναι και αυτό απρόβλεπτο, με τα σημερινά δεδομένα να θέλουν την Τουρκία να παραμένει αστάθμητος παράγων, παρά το γεγονός της έναρξης των διερευνητικών συνομιλιών μεταξύ των δύο χωρών. Το γεγονός ότι η Τουρκία έχει αναλάβει στρατιωτική δράση σε διάφορες χώρες, όπως η Συρία, η Λιβύη, η Σομαλία, καθώς και η σύναψη του παράνομου μνημονίου Τουρκίας - Λιβύης δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Γι' αυτόν τον λόγο, η χώρα μας πρέπει να είναι κατάλληλα εξοπλισμένη, ώστε να ενισχύεται το φρόνημα των Ενόπλων Δυνάμεων και η εθνική ομοψυχία. Τούτων δοθέντων, κύριε Πρόεδρε, καλείται σήμερα η Εθνική Αντιπροσωπεία να εγκρίνει τα σχέδια συμβάσεων όπως ακριβώς προβλέπονται στο υπό συζήτηση σχέδιο νόμου, με τη βεβαιότητα ότι γίνεται ένα σημαντικό βήμα υπέρ της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας μας, που αποτελεί άλλωστε την αναγκαία και ικανή συνθήκη για την ασφάλεια και την άμυνά της. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Γιαννάκου. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Μπουρνούς από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Λέσβο.
Κάθε συζήτηση και απόφαση της Εθνικής Αντιπροσωπείας για την εθνική άμυνα και την ενίσχυσή της πρέπει να διεξάγεται με την ανάλογη σοβαρότητα και με αίσθημα ευθύνης, όχι μόνο γιατί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας βρίσκονται υπό διαρκή αμφισβήτηση από τη γείτονα, αλλά και εξαιτίας του παρελθόντος που έχουμε σε αυτή τη χώρα, παρελθόντος τεράστιων σκανδάλων από αμυντικούς εξοπλισμούς, που οδήγησαν μάλιστα και σε μια μακρόχρονη κρίση χρέους. Ό,τι ψηφίζουμε έχει συνέπειες στην άμυνα, την αποτρεπτική ισχύ, αλλά και την εθνική οικονομία και το κύρος της χώρας. Ενάντια σε όλα αυτά, έχουμε εδώ μια απαράδεκτη, άρον - άρον διαδικασία προμήθειας, όχι για να αγοράσετε ανταλλακτικά ή πυρομαχικά, άλλα νέα μαχητικά αεροσκάφη με κόστος 2,5 δισεκατομμύρια, για να αγοραστεί η «αιχμή του δόρατος» της εθνικής μας άμυνας για τα επόμενα πολλά χρόνια. Δεν μπορεί, δηλαδή, να καθυστερείτε ανεξήγητα άλλα προγράμματα απολύτως απαραίτητα, όπως η υποστήριξη και ανταλλακτικά για τα Μιράζ 2000-5, που καθυστέρησαν για μήνες μετά τη νομοθέτηση, αλλά να σας πιάνει η αίσθηση επείγοντος ειδικά με τα Ραφάλ και να μη διαθέτετε ούτε μια εβδομάδα για να μελετηθούν οι συμβάσεις. Για μια τόσο σημαντική προμήθεια, που θα καθορίσει για δεκαετίες το ισοζύγιο ισχύος στο Αιγαίο, θα μπορούσε έστω να ακολουθηθεί η κανονική νομοθετική διαδικασία. Δεν συζητάμε καν να γίνονταν σεβαστοί οι νόμοι και οι διαδικασίες που εσείς είχατε θεσπίσει για την προμήθεια οπλικών συστημάτων. Μας φέρνετε μια σύμβαση για τυπική έγκριση, μονογραμμένη από το άλλο μέρος, χωρίς δυνατότητα βελτίωσης. Πράγματι, τα Ραφάλ είναι εξαιρετικά αεροσκάφη. Όμως, έτσι γίνεται η προμήθεια πολεμικών αεροσκαφών; Μου «γυάλισε» κάτι και το πήρα; Μου είπαν ότι είναι πολύ καλό και έσπευσα σε τέσσερις μήνες να το αγοράσω; Κάθε οπλικό σύστημα που αγοράζεται και χρυσοπληρώνεται από το υστέρημα του ελληνικού λαού πρέπει να τηρεί απαρέγκλιτα δύο προϋποθέσεις: Πρώτον, να καλύπτει τις δικές μας ανάγκες και τις προδιαγραφές μας, όπως τις θέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις, που θα κληθούν να το χρησιμοποιήσουν. Δεύτερον, να το επιτυγχάνει με το μικρότερο δυνατό κόστος. Ισχύουν αυτά τα κριτήρια στη συγκεκριμένη περίπτωση; Θα απαντήσετε «ναι». Όμως, πώς το ξέρετε; Κάνατε ό,τι χρειάζεται για να βεβαιωθείτε ότι τα συγκεκριμένα μαχητικά είναι τα καταλληλότερα και μας δίνονται με τους καλύτερους δυνατούς όρους; Δεν το γνωρίζετε, γιατί ουδέποτε ακολουθήσατε τις προβλεπόμενες διαδικασίες, που περιλαμβάνουν εισήγηση των Επιτελείων με βάση τις ανάγκες και τις προτεραιότητες εξοπλισμών για όλους τους κλάδους, μελέτη και έρευνα αγοράς για ανταγωνιστικούς τύπους αεροσκαφών, με βάση συγκεκριμένες προδιαγραφές. Όταν θες να παρακάμψεις μακροχρόνιες διαδικασίες και να αγοράσεις γρήγορα και με τα λεφτά στο χέρι, όλοι θα τρέξουν να σε εξυπηρετήσουν. Τα ευρωπαϊκά κράτη σχεδιάζουν και διαπραγματεύονται την προμήθεια μαχητικών για χρόνια. Εσείς θα μπορούσατε μέσα σε έναν - δύο μήνες να πάρετε τιμές και για άλλα αεροσκάφη, για τις προδιαγραφές που θα τους βάζατε και θα συγκρίνατε. Τουλάχιστον, ακόμη και αν ήταν προαποφασισμένη η επιλογή, θα αποκτούσατε μια ιδέα και θα κλείνατε στόματα κριτικής. Ας μην κοροϊδευόμαστε, όμως. Η απόφαση ήρθε από «πάνω» και όχι από την Πολεμική Αεροπορία. Ήρθε κατευθείαν από τον κ. Μητσοτάκη για λόγους δικούς του και εντελώς αδιαφανείς. Ουσιαστικά, κάνατε μια απευθείας ανάθεση, με κόστος 2,5 δισεκατομμυρίων. Κάνατε μια επιλογή ασφαλή από την άποψη της ποιότητας του αεροσκάφους, αλλά θολή και ετεροβαρή στους όρους που τη συνοδεύουν. Το επιτελικό κράτος του κ. Μητσοτάκη καταλήγει σε πλήρη αγνόηση των κατ' εξοχήν αρμόδιων, των ειδικών και των τεχνοκρατών, που, κατά τα άλλα, επικαλείστε συνεχώς. Το επιτελικό σας κράτος αποφασίζει στο «πόδι», κατά τη βούληση του Μαξίμου και έτσι προκύπτουν σοβαρά θέματα. Η σύμβαση είναι ετεροβαρής υπέρ της γαλλικής πλευράς. Υπάρχουν εγγυήσεις καλής λειτουργίας για τα μεταχειρισμένα Ραφάλ, που να είναι ίδιες ή ανάλογες με αυτές για τα καινούργια; Διότι φαίνεται πως δεν υπάρχουν. Έχετε πάρει, εν συνεχεία, υποστήριξη εικοσιπενταετίας. Σωστό. Όμως, έχετε υπολογίσει το κόστος ζωής των Ραφάλ; Πόσο θα μας κοστίσουν στη συντήρησή τους τα επόμενα εικοσιπέντε χρόνια; Διότι οι εταιρείες από αυτά κερδίζουν, από την ασάφεια στο κόστος υποστήριξης σε βάθος δεκαετιών. Υπάρχουν στη σύμβαση τιμολόγια και ρήτρες αναπροσαρμογής για τέτοιες υπηρεσίες; Είναι συμβατές οι υποδομές των Μιράζ 2000-5 με τις υποδομές που θα απαιτηθούν για τα Ραφάλ ή θα απαιτηθούν νέες δαπάνες; Επίσης, έχετε τη σιγουριά ότι θα συμφωνήσουμε μετά με τη «DASSAULT» για την πώληση σε αυτή των παλαιών Μιράζ. Και ήσασταν βέβαιος, κύριε Παναγιωτόπουλε, πως θα μας δώσει καλή τιμή. Πώς το ξέρετε; Πώς είναι διασφαλισμένο το ελληνικό δημόσιο; Είμαστε κράτος. Δεν μπορούμε να βασιζόμαστε στην καλή διάθεση μιας εταιρείας. Ίσως το κυριότερο: Για ποιον λόγο δεν έχει δοθεί έργο σε Έλληνες κατασκευαστές; Για ποιον λόγο δεν απαιτήσατε να συμμετέχει η ελληνική βιομηχανία και να συνεργαστεί με την «DASSAULT»; Δεν δώσατε καμμία πειστική απάντηση. Ουσιαστικά, μας είπατε ότι έτσι ήθελε η «DASSAULT». Να σας ενημερώσω, όμως, πως ακόμη και στην προμήθεια των Μιράζ 2000-5 της ίδιας εταιρείας επί κυβέρνησης Σημίτη είχε δοθεί σημαντικό έργο σε ελληνικές εταιρείες και μάλιστα, το έργο αυτό αφορούσε στην κατασκευή των Ραφάλ. Το πρόβλημα σε αυτή τη σύμβαση είναι ότι συμπεριφέρεστε σαν να μας κάνουν χάρη. Είναι φανερό αυτό το πνεύμα στον λόγο σας. Διαρκώς, εξάλλου, επαινείτε την καλή τους διάθεση. Ταιριάζει, εξάλλου, με το πώς πολιτεύεται έναντι των ισχυρών ο Αρχηγός σας. Δεν καταλαβαίνετε ότι εμείς τους κάνουμε χάρη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η «DASSAULT AVIATION» είχε 7,3 δισεκατομμύρια κύκλο εργασιών το 2019 μαζί με τα πολιτικά αεροσκάφη και ανέμενε πτώση τζίρου για το 2020. Και μια ωραία πρωία πάει η ελληνική Κυβέρνηση και τους δίνει έναν «μποναμά» 2,5 δισεκατομμυρίων, δηλαδή σχεδόν το 40% του τζίρου τους, από το πουθενά και με διαπραγμάτευση τεσσάρων μηνών και όχι ετών, όπως γίνεται συνήθως.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ, κύριε Μπουρνούς.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. «Έβρεξε χρήμα» στη «DASSAULT» και μάλιστα, με το κίνητρο ένταξης του βασικού μαχητικού της Γαλλίας σε μια ευρωπαϊκή πολεμική αεροπορία πρώτης γραμμής. Όλα αυτά μεταφράζονται σε πολύ μεγάλη διαπραγματευτική ισχύ. Έπρεπε να ήμασταν το ισχυρό μέρος στη διαπραγμάτευση, αλλά κάτι τέτοιο καθόλου δεν απεικονίζεται στη σύμβαση. Τελειώνω με αυτό. Ελπίζω να μην αποδειχθούν στο μέλλον μοιραίες οι επιλογές σας. Η «αιχμή του δόρατος» της Πολεμικής μας Αεροπορίας άξιζε περισσότερο σεβασμό στις διαδικασίες και τη νομοθεσία. Σας προειδοποιούμε, όμως, να μην τολμήσετε να κάνετε τα ίδια και με την προμήθεια των φρεγατών.
Ευχαριστούμε πολύ. Καλείται στο Βήμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Γιάννης Βρούτσης. Κύριε Βρούτση, «σιδερένιος»! Καλή χρονιά!
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2021 είναι μια ξεχωριστή χρονιά. Είναι ένα έτος - ορόσημο. Είναι ένα έτος που οφείλουμε και το εθνικό μας Κοινοβούλιο και όλοι οι Έλληνες πολίτες να το δούμε διαφορετικά. Είναι διακόσια χρόνια από την Εθνική Παλιγγενεσία. Οφείλουμε, λοιπόν, κατ' αρχάς εμείς, το πολιτικό σύστημα, να δείξουμε πρώτοι στοιχεία ωριμότητας που πρέπει και επιβάλλεται για να επαναχαράξουμε το μέλλον της χώρας μας, αντλώντας παραδείγματα από το ιστορικό παρελθόν της χώρας μας, από τα διακόσια αυτά χρόνια, μέσα από τα οποία τα διδάγματα της ίδιας της Ιστορίας πρέπει να μας κάνουν να επανακαθορίσουμε τη στάση μας όσον αφορά την πολιτική μας συμπεριφορά και την πολιτική μας λειτουργία. Λέω, λοιπόν, ότι το 2021 ως έτος - ορόσημο μπαίνει με έναν διαφορετικό τρόπο. Υποδεχόμαστε εδώ στη Βουλή δύο εμβληματικά, ιστορικά, σημαντικά νομοσχέδια, δύο νομοσχέδια τα οποία θα αφήσουν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους μέσα από το περιεχόμενό τους. Το πρώτο νομοσχέδιο αφορά αυτό το οποίο ήδη συζητήθηκε στην επιτροπή και θα έρθει στην Ολομέλεια και αφορά την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της χώρας μας προς τα δυτικά, προς το Ιόνιο Πέλαγος, κατά δώδεκα ναυτικά μίλια. Είναι ένα ιστορικό νομοσχέδιο που επεκτείνει την ακτίνα της χώρας μας, τη γεωγραφική μας ακτίνα. Αυτό το νομοσχέδιο δεν ήρθε με έναν αυθαίρετο ή με έναν μονομερή τρόπο. Είναι νομοσχέδιο που απορρέει από σκληρές διαπραγματευτικές διαδικασίες του Υπουργείου Εξωτερικών, της ίδιας της Κυβέρνησης, του Πρωθυπουργού, αλλά ταυτόχρονα στηρίζεται πάνω στα θεμέλια του Διεθνούς Δικαίου και των συμβάσεων του Δικαίου της Θάλασσας. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και φυσικά, κρατάμε το αναφαίρετο δικαίωμα στην επέκταση στα δώδεκα ναυτικά μίλια τη στιγμή που εμείς θέλουμε προς άλλους γεωγραφικούς προσανατολισμούς της χώρας μας και τη στιγμή που πρέπει να εξασκήσουμε το δικαίωμα που έχουμε. Το δεύτερο νομοσχέδιο είναι αυτό που συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια. Είναι ένα επίσης σημαντικό νομοσχέδιο, γιατί το αποτέλεσμα που θα παραγάγει από μόνο του θα αλλάξει τη μοίρα του μέλλοντος, όπως τουλάχιστον κάποιοι πίστευαν ότι έχει προκαθοριστεί για τη χώρα μας. Η Ελλάδα προχωράει στην αγορά δεκαοκτώ μαχητικών αεροσκαφών, των πιο εξελιγμένων σε παγκόσμιο επίπεδο. Δώδεκα μαχητικά αεροπλάνα τύπου Ραφάλ, με τα οποία, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, για λόγους ιστορικούς - ειπώθηκαν και από αυτό το Βήμα - ερχόμαστε ως χώρα να αγοράσουμε ένα ολοκληρωμένο εξοπλισμένο σύστημα. Αγοράζουμε ένα εξοπλιστικό σύστημα, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, μέσα από το οποίο θα αλλάξουμε τις ισορροπίες μεταξύ της γείτονος Τουρκίας και της χώρας μας σε επίπεδο αέρα. Με αυτό το εξοπλιστικό σύστημα είναι σίγουρο ότι θα βελτιώσουμε τις επιχειρησιακές δυνατότητες της πατρίδας μας, θα ενισχύσουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις και θα αλλάξουν οι ισορροπίες στο σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων απέναντι στη γείτονα χώρα. Προκειμένου, λοιπόν, να αγοράσουμε αυτή τη μοίρα των Rafale, έρχεται το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, με συγκεκριμένες διαδικασίες, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, με ποσοτικοποιημένη την αγορά, 2,3 δισεκατομμύρια, ψηφισμένα και από τον κρατικό προϋπολογισμό που ψηφίσαμε τον Δεκέμβριο, να οριοθετήσει το πλαίσιο μέσα από το οποίο θα γίνει η αγορά αυτών των μαχητικών αεροσκαφών. Συγκεκριμένα, έξι από τα μαχητικά αυτά αεροσκάφη θα έρθουν μετά τον Ιούλιο του 2021, μέσα στο 2021 θα προσγειωθούν στην πατρίδα μας, τα έξι θα έρθουν μέσα στο 2022 και τα τελευταία έξι από τα δεκαοκτώ θα έρθουν μέσα στο 2023. Τα έξι καινούργια μαχητικά αεροσκάφη τύπου Ραφάλ είναι ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει στον κόσμο. Είναι τα Ραφάλ τύπου F3R, τα οποία είναι από τα πιο αναγνωρισμένα σε επίπεδο επιχειρησιακών δυνατοτήτων αεροσκάφη στον κόσμο. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι με την αγορά αυτών των αεροσκαφών αλλάζουν πολλά πράγματα όσον αφορά τις σχέσεις μας και τις Ένοπλες Δυνάμεις μας με τη γείτονα Τουρκία. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι για πρώτη φορά αγοράζουμε το εξοπλιστικό αυτό πρόγραμμα μαζί με τα όπλα του. Οι πύραυλοι τύπου Meteor θα μας δώσουν τη δυνατότητα να αλλάξουμε όλη την ισορροπία και τη φιλοσοφία που είχαμε μέχρι τώρα. Οι τύπου Meteor πύραυλοι μας δίνουν τη δυνατότητα απόλυτης υπεροπλίας στο Αιγαίο. Και ως Αιγαιοπελαγίτης, γνωρίζοντας την ανάγκη και την αγωνία των νησιωτών μας, αισθάνομαι και περήφανος που προχωράμε σήμερα σε αυτήν την αγορά, όπως όλος ο ελληνικός λαός. Πριν προχωρήσω, όμως, σε μερικές άλλες διαδικασίες του νομοσχεδίου, επιτρέψτε μου να σας πω ότι αυτά τα οποία είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά, κατ' αρχήν, τα 37 δισεκατομμύρια ευρώ πρωτογενές πλεόνασμα - που ειπώθηκε και δύο φορές μάλιστα - που άφησαν παρακαταθήκη στην Κυβέρνησή μας, χαρακτηρίζονται ως αστεία και καλό θα ήταν να επανακαθορίσει τα στοιχεία αυτά είτε ρωτώντας τον κ. Τσακαλώτο είτε την κ. Αχτσιόγλου. Διότι τα στοιχεία αυτά δεν ισχύουν, κύριε Ραγκούση. Αυτό, όμως, που δεν μπορώ να αφήσω αναπάντητο είναι αυτό το οποίο ειπώθηκε, ότι το 2020 ήταν μια αρνητική χρονιά για τη χώρα μας, υπονοώντας αρνητικές σκέψεις για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αντίθετα, το 2020 ήταν μια χρονιά που περήφανοι μπορούμε να σταθούμε και να πούμε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις και το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Έδωσαν όταν κλήθηκαν απάντηση στην Τουρκία και το έκαναν με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Γι' αυτό, αντί κριτική, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αξίζουν συγχαρητήρια στις Ένοπλες Δυνάμεις που κλήθηκαν κάτω από αντίξοες συνθήκες και έδωσαν την απάντηση που έπρεπε στην Τουρκία με τον τρόπο που έπρεπε. Όχι, λοιπόν, κριτική στις Ένοπλες Δυνάμεις, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Όσον αφορά την απόφαση κάποιων κομμάτων, συγκεκριμένα δύο, να πουν «όχι» στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, θα κριθούν από την ιστορία. Διότι η λογική κάτω από την οποία μπήκε το «όχι» και τα «περί παγκόσμιου ιμπεριαλισμού», μόνο ως αστείο επιχείρημα μπορεί να ακουστεί. Εδώ, κύριοι του Κομμουνιστικού Κόμματος, αναμετριόμαστε με την ιστορία. Ας σταματήσετε επιτέλους αυτό το ιδεολογικό παρωχημένο πλαίσιο αναφοράς σας, που κάθε φορά λέτε «όχι» ακόμα και σε κάποια πράγματα πολύ σημαντικά για την εθνική μας ταυτότητα, την εθνική μας προστασία, την εθνική μας κυριαρχία. Δεν καταλαβαίνω. Επιστρατεύσατε και τον κ. Κουτσούμπα να έρθει σήμερα σε ένα τέτοιο νομοσχέδιο να συζητά για τα θέματα της παιδείας για να υπερασπιστεί ένα «όχι» το οποίο δεν πείθει κανέναν. Κρίνεστε και από την ιστορία και από τον ελληνικό λαό. Το ίδιο φυσικά και για το ΜέΡΑ25. Το «ναι» με πολλούς αστερίσκους που έθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι επιφυλάξεις που έθεσε, είναι καλοδεχούμενες. Σημασία έχει το «ναι», κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο είναι καλοδεχούμενο. Για τις επιφυλάξεις, όμως, τις οποίες εκφράσατε και οι οποίες έχουν την αξία τους, νομίζω ότι εκ μέρους του Υπουργού και του Υφυπουργού δόθηκε η δυνατότητα χθες στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας να γίνει μια εκτενής συζήτηση κεκλεισμένων των θυρών και απαντήθηκαν όλα τα ζητήματα τα οποία εγείρετε σήμερα ως επιφύλαξη, και για τον επείγοντα χαρακτήρα να έρθει το νομοσχέδιο - αυτό νομίζω δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς - αλλά και για τις τρεις συμβάσεις που σήμερα καλούμαστε να ψηφίσουμε ως ελληνική Βουλή. Νομίζω ότι οι επιφυλάξεις που κρατήσατε περιλαμβάνονται μέσα σε ένα πλαίσιο λογικής κριτικής, αλλά ουσιαστικά απαντήθηκαν για την αναγκαιότητα του εξοπλισμού για τη χώρα μας και τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και όλα τα ζητήματα τα οποία αφορούσαν γκρίζες ζώνες των εξοπλιστικών συστημάτων που η Ελλάδα προχωράει να αγοράσει μέσα από αυτό το νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι το ιστορικό αυτό νομοσχέδιο θα βάλει τη σφραγίδα του και θα αλλάξει το μέλλον και της χώρας μας όσον αφορά τα εθνικά ζητήματα και το μέλλον των ισορροπιών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Το αντιλαμβανόμαστε όλοι. Αυτή η μεγάλη, σημαντική αγορά που λαμβάνει χώρα εδώ στην πατρίδα μας μέσα από αυτό το νομοσχέδιο νομίζω ότι αλλάζει πολλά πράγματα για την ιστορία και το μέλλον της χώρας μας. Πιστεύω και εύχομαι - και αυτό νομίζω ότι είναι και το πιο σημαντικό απ' όλα, το καταθέτω και ως ευχή - το 2021 να είναι μια χρονιά που, όπως είπε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, θα δούμε στον κρατικό προϋπολογισμό να υπάρχουν δαπάνες καταγεγραμμένες για την αγορά των τεσσάρων φρεγατών, με τις οποίες θα αλλάξει πλήρως η ισορροπία και η χώρα μας θα αποκτήσει επιχειρησιακή ισχύ και πλεονέκτημα έναντι της γείτονος Τουρκίας. Οφείλω, κλείνοντας, να δώσω συγχαρητήρια στις Ένοπλες Δυνάμεις της πατρίδας μας, που κάτω από αντίξοες συνθήκες - όπως είπα και πριν - , με αυταπάρνηση και πάνω απ' όλα με αγάπη για την πατρίδα, έχοντας αίσθηση του πατριωτικού καθήκοντος, δίνουν όλα αυτά τα χρόνια, σε ένα περιβάλλον δύσκολο, όπως περιγράφηκε και από τον Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Τασούλα, μία μάχη και μία προσπάθεια για να διατηρήσουν την εθνική κυριαρχία της πατρίδας μας. Και το έχουν καταφέρει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όπως τα κατάφερε και τώρα, με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, μέσα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών. Και της αξίζουν συγχαρητήρια, όπως αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και στον ίδιο τον Υπουργό και τον Υφυπουργό που ηγήθηκαν αυτής της προσπάθειας και στον ίδιο τον Πρωθυπουργό που πήρε την απόφαση και στο σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων για αυτό που κάνουν για την πατρίδα και για τους Έλληνες όλα αυτά τα χρόνια. Εμείς, ως πολιτικό σύστημα, οφείλουμε να είμαστε δίπλα τους, να τις στηρίζουμε, να μη μεμφόμαστε και να μην κάνουμε κριτική, αλλά να βρισκόμαστε πάντα κοντά τους, αρωγοί στην προσπάθειά τους, που είναι μία προσπάθεια για την πατρίδα, για τις επόμενες γενιές, για όλους μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε, κύριε Βρούτση.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Ορίστε, κύριε Ραγκούση, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω απλώς να πω ότι όντως ήταν η γνωστή διολίσθηση της γλώσσας, το lapsus. Αναφερόμουν σε «μαξιλάρι» και όχι σε πρωτογενές πλεόνασμα, στο οποίο αναφέρθηκα για το 2009, τα 24 δισεκατομμύρια. «Μαξιλάρι», λοιπόν, και όχι πρωτογενές πλεόνασμα.
Απαραίτητη, νομίζω, διευκρίνιση. Τον λόγο έχει ο Εβρίτης κ. Αναστάσιος Δημοσχάκης από τη Νέα Δημοκρατία. Καλή Χρονιά, κύριε Δημοσχάκη. Μπορείτε να ξεκινήσετε.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου συνιστά προσπάθεια επαύξησης της μαχητικής ισχύος και της αποτρεπτικής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων. Η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου χαρακτηρίζεται από σύνθετες προκλήσεις ασφαλείας, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τη χώρα μας. Η ιστορία μάς προίκισε με έναν γείτονα, ο οποίος το τελευταίο χρονικό διάστημα επιδίδεται σε προκλητική, αναθεωρητική και παραβατική συμπεριφορά. Ενεργεί ως τοπάρχης και ζωγραφίζει αυθαίρετους χάρτες. Οι πτήσεις των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από τα ελληνικά νησιά το 2019 ήταν εκατόν είκοσι τέσσερις. Κατά το προηγούμενο έτος ο αριθμός ήταν πρωτόγνωρος και προσέξτε το αυτό, παρακαλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ήταν τριακόσιες εβδομήντα πέντε! Εννέα, δε, από αυτές ήταν πάνω από τον Έβρο, με τα γνωστά περιοριστικά μεγέθη που έχει ο νομός αυτός. Το γεγονός αυτό έχει να συμβεί από το 1993, δηλαδή είκοσι επτά χρόνια. Έναντι αυτών των προκλήσεων η Κυβέρνηση ενεργεί με ψυχραιμία και μεθοδικότητα. Μένει πιστή στις προσταγές του Διεθνούς Δικαίου και των αρχών καλής γειτονίας. Ταυτόχρονα, ισχυροποιούμε τις περιφερειακές μας συμμαχίες και σημειώνουμε σημαντικές διπλωματικές νίκες. Η χώρα, πλέον, δεν αποτελεί ξέφραγο αμπέλι και δεν είναι ανοχύρωτη, όπως την κατέστησαν οι απελθόντες. Και, μάλιστα, κουνάνε και το χέρι! Η Κυβέρνηση ενδυναμώνει την εθνική μας ισχύ, διατηρεί το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων και αυξάνει την αποτρεπτική ικανότητα αυτών. Αυτός είναι, άλλωστε, και ο σκοπός του σχεδίου νόμου. Σε χρόνο ρεκόρ η Κυβέρνηση φέρνει προς έγκριση σύνθετο και μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα και ενισχύει άμεσα τις δυνατότητες της Πολεμικής Αεροπορίας. Αφορά την απόκτηση μοίρας δεκαοκτώ αεροσκαφών Ραφάλ με όλα τα παρελκόμενα και με τα προβλεπόμενα όπλα τους. Παράλληλα, υποστηρίζονται και αναβαθμίζονται οι υπάρχοντες πύραυλοι. Ταυτόχρονα, δρομολογείται η έναρξη του σταδίου εκπαίδευσης. Ήδη επελέγησαν οι πρώτοι ιπτάμενοι αξιωματικοί, οι οποίοι θα μεταβούν στη Γαλλία για το πρώτο στάδιο της εκπαίδευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρώτη μεταπολεμική νίκη έναντι της γείτονος σημειώθηκε στον εθνικά ευαίσθητο Έβρο. Η Ελλάδα απέστειλε ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση, ότι δεν υποκύπτει και δεν εκβιάζεται. Η ιδιότυπη πολιορκία της Τουρκίας ανέδειξε τη χρησιμότητα της εφαρμογής του ενιαίου δόγματος ασφάλειας και άμυνας, καθώς και αυτό - προσέξτε παρακαλώ - της αποτροπής διά της ισχύος που υλοποιεί βήμα - βήμα η Κυβέρνηση. Ο τακτικός Στρατός, μαζί με την Εφεδρεία και την Εθνοφυλακή αποτελούν το ελληνικό στράτευμα. Και, μάλιστα, οι καλά οργανωμένοι, εξοπλισμένοι και εκπαιδευμένοι έφεδροι και εθνοφύλακες μπορούν, κυρίως στις παραμεθόριες περιοχές, να παίξουν σημαντικό ρόλο. Το απέδειξαν περίτρανα τον περασμένο Μάρτιο. Υπάρχουν πολλά πεδία πέραν αυτών που τους έχει αναθέσει με νόμο το ελληνικό κράτος, τη φρούρηση στόχων στρατιωτικού ενδιαφέροντος. Καθίσταται, λοιπόν, αναγκαία η διασφάλιση της βιωσιμότητας και της διεύρυνσης των θεσμών της Εφεδρείας και της Εθνοφυλακής. Η συνδρομητική αξιοποίηση των στελεχών τους, με αυστηρούς κανόνες, στη φύλαξη των χερσαίων συνόρων, θα αποβεί χρήσιμη. Το απέδειξαν πρόσφατα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα επιτυγχάνουμε την ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων. Καλούνται να διαδραματίσουν κρίσιμο και απαιτητικό ρόλο ως προς τη διαφύλαξη των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, προβάλλοντας έτσι το έντονο αποτύπωμα της αποτρεπτικής ισχύος τους. «Γιατρεύουμε» τις πληγές που μας κληρονόμησε η προηγούμενη κυβέρνηση. Μετατρέπουμε τη χώρα σε ένα απόρθητο φρούριο. Είμαι σίγουρος - και το νιώθουμε εμείς εκεί στον Έβρο - ότι θα συνεχίσουμε να πράττουμε τα δέοντα, θωρακίζοντας περαιτέρω τα σύνορά μας και εξοπλίζοντας άρτια τις Ένοπλες Δυνάμεις. Κλείνοντας, εκτιμώ - και, φυσικά, επιθυμώ - ότι ακολουθούμε τα ιστορικά βήματα των προκατόχων μας, με τις ιστορικές αποφάσεις των ετών 1903 και 1933. Κρατήστε τις ημερομηνίες. Τότε αναδιοργανώθηκαν, ουσιαστικά, οι Ένοπλες Δυνάμεις μας και πέτυχαν νικηφόρους πολέμους που μεγάλωσαν και στέριωσαν την Ελλάδα στην Ευρώπη και στη διεθνή κοινότητα. Αυτήν την πατρίδα οφείλουμε να υπερασπιστούμε. Δυστυχώς, καθυστερήσαμε τουλάχιστον δέκα χρόνια. Τώρα είναι η χρυσή, η κομβική ευκαιρία. Τώρα πρέπει να τρέξουμε, γιατί οι σημερινές προκλήσεις, οι απειλές και οι λοιποί συσχετισμοί μάς καλούν να μην ξεχνούμε και, μάλιστα, να θυμόμαστε κάθε μέρα το δόγμα της αποτροπής διά της ισχύος. Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Και εμείς σας ευχαριστούμε, κύριε Δημοσχάκη. Ο Λευκαδίτης κ. Αθανάσιος Καββαδάς από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο. Καλή χρονιά, κύριε Καββαδά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εύχομαι και εγώ καλή χρονιά σε όλες και σε όλους με υγεία. Το Κοινοβούλιο αυτές τις ημέρες είναι το επίκεντρο σπουδαίων γεγονότων. Δύο κορυφαία νομοσχέδια για τα εθνικά συμφέροντα έρχονται για συζήτηση και κύρωση: Ένα για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο και το σημερινό για την απόκτηση των δεκαοκτώ αεροσκαφών Ραφάλ και των οπλικών τους συστημάτων. Και τα δύο καταδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της ελληνικής Κυβέρνησης στο πεδίο της διεθνούς πολιτικής και διπλωματίας, που θωρακίζει τη χώρα μας σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο απέναντι σε αυτούς που επιβουλεύονται την εθνική ακεραιότητα. Οι τρεις συμφωνίες που συζητούμε σήμερα, αφορούν την προμήθεια έξι νέων και δώδεκα μεταχειρισμένων αεροσκαφών Ραφάλ, τη συνεχή υποστήριξή τους από τις κατασκευαστικές εταιρείες «DASSAULT», «THALES», και «SAFRAN» και την προμήθεια των οπλικών τους συστημάτων. Οι συμφωνίες αυτές αποτελούν ένα ακόμα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια της Κυβέρνησης να αυξήσει τη μαχητική ισχύ και την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων, διότι μόνο με ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις μπορεί η χώρα να είναι ισχυρή και στο διπλωματικό πεδίο. Στο σημείο αυτό οφείλω να συγχαρώ την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία τόσο για την επιλογή τους όσο και για την επιτυχή και ταχύτατη διεκπεραίωση της διαπραγμάτευσης για αυτήν την πολύ σημαντική συμφωνία. Των τριών συμβάσεων που συζητούμε σήμερα έχουν προηγηθεί η αναβάθμιση των ογδόντα τεσσάρων αεροσκαφών F -16 στην εκδοχή Viper, η υποστήριξη των Μιράζ 2000/5 και του μεταγωγικού στόλου των C -130 και των C -27, η δρομολόγηση ολοκλήρωσης της ναυπήγησης δύο πυραυλακάτων, αλλά και η αύξηση του προϋπολογισμού για τις εξοπλιστικές δαπάνες στα πεντέμισι δισεκατομμύρια ευρώ. Και έπονται πολλά ακόμη βήματα στα συνολικά εκατόν πέντε προγράμματα που θα υλοποιηθούν μέσα στα επόμενα πέντε έως επτά χρόνια και τα οποία εντάσσονται στο κοστολογημένο μεσοπρόθεσμο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας. Οι συμβάσεις για τα Ραφάλ αποτελούν το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα των τελευταίων χρόνων, αξίας ενός δισεκατομμυρίου εννιακοσίων είκοσι εκατομμυρίων ευρώ για τα δεκαοχτώ αεροσκάφη και τετρακοσίων εκατομμυρίων ευρώ για τα όπλα. Τα έξι πρώτα αεροσκάφη θα παραδοθούν μέσα στο 2021, τα επόμενα έξι εντός του 2022 και τα υπόλοιπα έξι μέχρι το 2023. Πρόκειται για μία μεγάλη επιτυχία της ελληνικής Κυβέρνησης, καθώς συνήθως χρειάζονται τουλάχιστον τέσσερα χρόνια για την παράδοση μιας τόσο μεγάλης προμήθειας. Η σύμβαση προβλέπει την υποστήριξη των μαχητικών αεροσκαφών με ανταλλακτικά, τον εξοπλισμό τους με σύγχρονους πυραύλους αέρος - αέρος Meteor και τη συντήρηση και τροποποίηση των οπλικών συστημάτων MICA, SCALP και EXOCET. Μάλιστα τα συστήματα αυτά θα μπορούν να χρησιμοποιούνται τόσο από τα Μιράζ 2000/5 της Πολεμικής Αεροπορίας όσο και από τα καινούργια Ραφάλ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα αποκτά μαχητικά αεροσκάφη μεταξύ τέταρτης και πέμπτης γενιάς, με τεχνολογία και εξοπλισμό που αλλάζουν τις ισορροπίες και τα δεδομένα, αφού μπορούν να εντοπίζουν και να στοχοποιούν εχθρικά αεροσκάφη από μεγαλύτερη απόσταση. Οι πύραυλοι Meteor διαθέτουν πολύ μεγάλη ακτίνα δράσης έως πενήντα χιλιόμετρα, έχουν δε τριπλάσια ή τετραπλάσια ταχύτητα από τους πυραύλους των αντίστοιχων οπλικών συστημάτων που υπάρχουν σήμερα στο Αιγαίο. Τα αεροσκάφη διαθέτουν το κορυφαίο σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου, ενώ μπορούν να μεταδίδουν ή να ανταλλάσσουν πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο με άλλα αεροσκάφη, πολεμικά πλοία, πυροβολαρχίες και αντιαεροπορικά συστήματα. Έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν στρατηγικό και επιχειρησιακό πλεονέκτημα όχι μόνο στο πεδίο αέρος - αέρος αλλά και στο πεδίο αέρος - εδάφους. Χρησιμοποιούν ασφαλή συστήματα ψηφιακής σύνδεσης με άλλα αεροσκάφη, για ανταλλαγή δεδομένων σε πραγματικές συνθήκες, κάτι που συνιστά ποιοτικό πλεονέκτημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας αποτελεί εθνική υπόθεση. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας είναι πέρα και πάνω από κόμματα, πολιτικούς σχεδιασμούς και σκοπιμότητες. Εγγυώνται την εθνική μας κυριαρχία και οντότητα. Ανήκουν σε όλο το έθνος. Από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, εθνικά υπερψήφιζαν τις αμυντικές δαπάνες στέλνοντας ένα σαφές και ουσιαστικό μήνυμα εθνικής ομοψυχίας. Θλιβερή εξαίρεση αποτέλεσε η επιλογή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να καταψηφίσει για πρώτη φορά τις αμυντικές δαπάνες στον κρατικό προϋπολογισμό του 2021. Σε μια συγκυρία που η χώρα μας βιώνει μια ακραία επιθετικότητα και αμφισβήτηση των εθνικών κυριαρχικών της δικαιωμάτων η υπερψήφιση της σύμβασης για την προμήθεια των Ραφάλ είναι πράξη εθνικής ευθύνης αλλά και συνειδητοποίησης της πραγματικότητας. Είναι πράξη ενίσχυσης και εμπιστοσύνης απέναντι στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Διότι η ειρηνική συνύπαρξη και η εφαρμογή των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου έχουν ως προϋπόθεση και εγγύηση την ύπαρξη μιας ισχυρής αποτρεπτικής ικανότητας. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής. Ως πρώην αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας, έχοντας συνδέσει άρρηκτα τη ζωή μου με το όπλο, συναισθάνομαι ιδιαίτερα το εθνικό βάρος της σημερινής μας ιστορικής απόφασης. Η Πολεμική μας Αεροπορία περνάει σήμερα σε άλλη εποχή. Γι' αυτό και καλώ όλες τις παρατάξεις, όλους τους εκπροσώπους του ελληνικού λαού στο Κοινοβούλιο να υπερψηφίσουν το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Καββαδά. Καλείται στο Βήμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το ΜέΡΑ25 κ. Κλέων Γρηγοριάδης. Στη συνέχεια θα πάρει τον λόγο ο κ. Χήτας από την Ελληνική Λύση και θα ακολουθήσει ο Υφυπουργός κ. Στεφανής. Έχετε τον λόγο, κύριε Γρηγοριάδη.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Καλή χρονιά σε όλους σας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές και κύριοι Υπουργοί. Είχα γράψει δύο κειμενάκια σήμερα για αυτήν την περίσταση και είχα μεγάλο δίλημμα με ποιο θα ξεκινήσω. Μου το έλυσε ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση του κ. Χρυσοχοΐδη που αποφάσισε να χτυπήσει τελείως αναίτια πάλι τους Έλληνες φοιτητές. Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, αγαπητοί συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι σήμερα το φοιτητικό κίνημα, οι φοιτητές της Ελλάδας - και όχι οι «μπαχαλάκηδες», όχι τίποτα παράνομοι, τίποτα παράξενοι - , οι φοιτητές μας, τα παιδιά μας, η σπουδάζουσα νεολαία μας αποφάσισε να διαμαρτυρηθεί δημοκρατικά στο επερχόμενο νομοσχέδιο της κ. Κεραμέως. Η συγκέντρωσή τους είχε τίτλο «έξω η Αστυνομία από τις σχολές μας» - είναι δικές τους οι σχολές και όχι της ΕΛ.ΑΣ. βεβαίως - και μια σειρά άλλα αιτήματα, όπως να αποσυρθούν αμέσως όλα αυτά τα παράλογα που φέρνει, όπως ακούμε, το νομοσχέδιο της κ. Κεραμέως σε σχέση με τον τρόπο εισαγωγής, σε σχέση με το πόσο θα μπορεί να είναι κανείς φοιτητής. Έχουν ξαναδοκιμαστεί αυτά, σας θυμίζω, και έχουν ξανά αποτύχει. Δεν είναι αυτά τα ενδιαφέροντα. Το ενδιαφέρον πραγματικά είναι το εξής, είναι το πώς αντέδρασε η Κυβέρνηση σε μια ειρηνική πορεία για δίκαια αιτήματα των Ελλήνων φοιτητών. Οι φοιτητές την προανήγγειλαν. Δεν ήταν απαγορευμένη, δεν απαγορεύθηκε ουδέποτε από την Αστυνομία αυτή η συγκέντρωση. Την προανήγγειλαν για τις 12 η ώρα σήμερα το μεσημέρι στα Προπύλαια. Τι έκανε η ΕΛ.ΑΣ. και ο κ. Χρυσοχοΐδης; Έστειλε δέκα διμοιρίες των ΜΑΤ στις 8.00΄ το πρωί στα Προπύλαια ώστε να καταλάβουν τον χώρο, για να μην μπορούν να πάνε για τη νόμιμη - επαναλαμβάνω - και ουχί απαγορευμένη συγκέντρωσή τους οι φοιτητές μας. Είχε φροντίσει από πριν να μη σταματάει το μετρό στη στάση που θα βόλευε τους ανθρώπους να πάνε σε αυτήν τη συγκέντρωση και πήρε και τον χώρο της συγκέντρωσης ως «μπαχαλάκιας» η Αστυνομία μας, όπως συνηθίζει να φέρεται τον τελευταίο καιρό, δυστυχώς. Οι φοιτητές παρ' όλα αυτά τούς εξέπληξαν. Μαζεύτηκαν καμμιά πεντακοσαριά και έφτασαν στον χώρο, παρότι τους συνελάμβαναν, τους προπηλάκιζαν, τους τρομοκρατούσαν για να μη φτάσουν. Όταν ο επικεφαλής της Αστυνομίας είδε τους φοιτητές να φτάνουν στον χώρο τι έκανε; Τους πήρε στο κυνήγι, χωρίς καμμία πρόκληση. Δεν υπάρχει κανένα βίντεο που να δείχνει έστω να πετάγεται ένα μπουκάλι νερό, όχι μολότοφ ή πέτρα, αλλά μπουκάλι νερό ή έστω να εκτοξεύεται μία βρισιά, βωμολοχία. Τίποτα. Τους πήρε λοιπόν στο κυνήγι, τούς έκλεισε στην πλατεία Κοραή. Μέχρι τότε όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα ετηρούντο με ευλάβεια. Με το που κλείστηκαν φυσικά κυνηγημένοι από άνδρες των ΜΑΤ, από πολλές διμοιρίες των ΜΑΤ, οι πεντακόσιοι αυτοί άνθρωποι συμπτύχθηκαν με παράλογο τρόπο και αυτομάτως ετέθη σε κίνδυνο η σωματική τους ακεραιότητα και η υγεία τους. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, όταν διατύπωσαν την πρόθεσή τους να περπατήσουν στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας δέχθηκαν μια τελείως αναίτια, ανεξήγητη, αστήρικτη, βάρβαρη επίθεση και πάλι της Ελληνικής Αστυνομίας, των ανδρών των ΜΑΤ συγκεκριμένα, με χημικά. Φέρανε και τον «Αίαντα»» να μας το δείξουν, δεν το χρησιμοποίησαν, αλλά το έφεραν να το δούμε, να φοβηθούμε. Θα μου πείτε: δεν μας παραξενεύει. Και δεν παραξενεύομαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που δεν σας παραξενεύει καθώς θα έχετε παρατηρήσει και εσείς μαζί μου ότι κατάφερε αυτή η Κυβέρνηση να κάνει την παραμονή των Χριστουγέννων και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς Πολυτεχνείο. Και ξέρετε τι εννοώ. Εννοώ ότι χρειάστηκε για να κάνουμε παραμονή Πρωτοχρονιάς και Χριστουγέννων έξι χιλιάδες αστυνομικοί συνάνθρωποί μας να μην κάνουν παραμονή Πρωτοχρονιάς και Χριστουγέννων, καθώς ήταν εντεταλμένοι να φυλάνε τον ελληνικό λαό μη τυχόν και βγει από το σπίτι του την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και των Χριστουγέννων. Και ξέρετε κάτι; Είμαι υπέρ των υγειονομικών μέτρων - το έχουμε δηλώσει από την αρχή, είμαστε απολύτως - , αλλά αυτό δείχνει τη δύναμη της άτιμης της πειθούς σας. Είναι μηδενική. Όταν ζητάτε υπευθυνότητα και συνεργασία από πολίτες θα πρέπει να τους αντιμετωπίζετε σαν να μην είναι ζώα, σαν να είναι πολίτες. Όταν έχετε παραμονή Χριστουγέννων, στη γιορτή της χριστιανοσύνης την κεντρική μαζί με το Πάσχα, έξι χιλιάδες αστυνομικούς στον δρόμο λες και είναι Πολυτεχνείο ή λες και είναι η επέτειος της φρικτής δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου τότε εσείς έχετε την ευθύνη για τα τεκταινόμενα. Δεν μας κάνει λοιπόν εντύπωση που χτυπάτε τους φοιτητές. Εδώ χτυπάτε και τα Χριστούγεννα, χτυπάτε και την Πρωτοχρονιά. Ας έρθουμε στο προκείμενο. Εμείς, το ΜέΡΑ25, κύριε Υπουργέ, με παρρησία, με λεβεντιά και εν τιμή ευρισκόμενο σας δηλώνει χωρίς καμμία περιστροφή, χωρίς να μασάει καθόλου τα λόγια του, ότι ασφαλώς και θα ψηφίσει «όχι» σε αυτό το νομοσχέδιο. Και ξέρετε γιατί θα ψηφίσει «όχι», γιατί ψηφίζουμε «όχι» και δεν το συζητάμε κιόλας; Γιατί για αυτό το τόσο χρήσιμο νομοσχέδιο που θα σημάνει, όπως μας είπε μόλις τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο αγαπητός κ. Βρούτσης, την παλιγγενεσία στην ικανότητα της χώρας μας να αμύνεται, για αυτό το θαυμάσιο λοιπόν νομοσχέδιο που, σύμφωνα με όλους τους προλαλήσαντες από την πλευρά της Κυβέρνησης Βουλευτές ή Υπουργούς, θα λύσει το πρόβλημα, θα αλλάξει τις ισορροπίες στο Αιγαίο, για αυτό λοιπόν το τόσο κρίσιμο και σημαντικό νομοσχέδιο μας δόθηκε μισή ώρα, στους ανθρώπους που εκπροσωπούν τον ελληνικό λαό, για να μελετήσουμε έξι - εξίμισι χιλιάδες σελίδες με ειδικά δύσκολους τεχνικούς όρους. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Για να μην κοροϊδευόμαστε επιτέλους πια εδώ μέσα. Σημαίνει ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ήθελε οι αντιπρόσωποι της Εθνικής Αντιπροσωπείας και του ελληνικού λαού να είναι ενήμεροι για το τι σημαίνει αυτή η σύμβαση. Και για μία σύμβαση, για την οποία βλέπουμε τη ζέση σας, βλέπουμε την όρεξή σας να μην μάθουμε τις λεπτομέρειές της, σύσσωμη η Βουλή κατανοεί ότι «κάποιο λάκκο έχει η φάβα». Η «φάβα» βεβαίως θα μου επιτρέψετε να πω ότι έχει εδώ και δεκάδες χρόνια δεκάδες, για να μην πω χιλιάδες, λάκκους. Παραδείγματος χάριν, μία ρητορική ερώτηση: Πώς η Ελλάδα μας βρέθηκε ανοχύρωτη χώρα; Γιατί άραγε αυτή η χώρα έδινε τη δυνατότητα στον κ. Ερντογάν τον προηγούμενο μήνα να έχει φέρει το σεισμικό του σκάφος έξι ναυτικά μίλια από το Καστελόριζό μας; Γιατί ο κ. Ερντογάν είναι τόσο προκλητικός; Γιατί, όπως είπατε όλοι - και εσείς, οι εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας - η χώρα από το 2005 μέχρι το 2015 δεν έκανε τίποτα για τους εξοπλισμούς της. Εσείς κυβερνούσατε, δεν κυβερνούσε ούτε το ΠΑΣΟΚ, το μεγαλύτερο διάστημα από αυτό, και βεβαίως δεν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2015. Θα τα πούμε αργότερα και για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Σας ρωτάω, λοιπόν, το εξής: Έπεσε, όπως συνηθίζουμε να λέμε από το ΜέΡΑ25, από τον ουρανό το γεγονός ότι εμείς ξαφνικά δεν είχαμε καμμία δύναμη πυρός, ότι εμείς ξαφνικά γίναμε ανοχύρωτη χώρα; Όχι. Μας το επέβαλε ένας άλλος πόλεμος. Ο πόλεμος με την Τουρκία είναι ένας ενδεχόμενος πόλεμος, που όλοι απευχόμαστε να συμβεί και η αποτρεπτική ισχύς μας θα συνεισφέρει στο να μην συμβεί ένας τέτοιος πόλεμος. Ο πόλεμος, όμως, που ήδη έχει δοθεί, για να μην κοροϊδευόμαστε, επαναλαμβάνω, εδώ μέσα, και τον έχουμε ήδη χάσει με ευθύνη σας, είναι ο πόλεμος με τους απαράδεκτους δικτατορικούς θεσμούς δήθεν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τους παράνομους αυτούς θεσμούς, που δεν προβλέπονται από κανένα καταστατικό. Είναι ο πόλεμος που χάσατε στην αρχή πριν από δέκα χρόνια, μετά πριν από οκτώ χρόνια και, τέλος, το 2015 πριν από πεντέμισι χρόνια. Είναι ένας πόλεμος που χάνουμε κατ' εξακολούθησιν και όταν το χάνουμε μία από τις παράπλευρες απώλειές του είναι ότι μας απαγορεύεται και να εξοπλιστούμε, όπως μας απαγορεύεται και να έχουμε οικονομικά εργαλεία. Λυπάμαι τον κ. Σταϊκούρα, τον συμπονώ. Και δεν το λέω αυτό σκωπτικά, δεν είμαι αγενής άνθρωπος. Συμπονώ κάθε Υπουργό Οικονομίας οπουδήποτε στη γη που δεν έχει οικονομικά εργαλεία, που ο προϋπολογισμός δεν είναι στα χέρια του, γιατί αν δεν έχεις οικονομικά εργαλεία, δεν έχεις κανέναν τρόπο να είσαι υπεύθυνος για το τι θα κάνεις στην οικονομία της πατρίδας σου. Αυτόν τον πόλεμο τον χάσατε όλοι σας εδώ διακομματικά, υπερκομματικά. «Ποιείτε την νήσσαν» γι' αυτό, δεν λέτε κουβέντα γι' αυτό το πράγμα και το αποτέλεσμα είναι ότι είμαστε μία ανοχύρωτη χώρα. Είμαστε, λοιπόν, μια τελείως ανοχύρωτη χώρα και έρχεστε τώρα να μας σώσετε. Πώς; Με τα θαυμάσια Ραφάλ! Είναι τα Ραφάλ καλά αεροσκάφη; Σας βεβαιώνω, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία, κύριε Υπουργέ, ότι είναι τα τελειότερα δυνατά αεροσκάφη που θα μπορούσαμε να πάρουμε. Έχω πλήρη εμπιστοσύνη στους Αρχηγούς των Σωμάτων του Στρατού μας, κυρίως στον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, βεβαίως και στον Αρχηγό της Αεροπορίας που είναι ο καθ' ύλην αρμόδιος. Δεν είμαι ειδικός και δεν θα τους αμφισβητούσα ποτέ. Τυγχάνει να έχω και φίλους ανώτατους αξιωματικούς στην Πολεμική μας Αεροπορία οι οποίοι με ενημέρωσαν προσωπικά ότι τα Ραφάλ είναι μία θαυμάσια επιλογή. Σας ρωτάω ευθέως, κύριε Υπουργέ: Έχετε υπογράψει καμμία σύμβαση ότι δεν θα πουλήσει εκατόν έξι Ραφάλ τον επόμενο μήνα στην Τουρκία η «DASSAULT»; Γιατί αν δεν την έχετε υπογράψει, αυτά τα Ραφάλ μάς εξασφαλίζουν όσο και το σακάκι που φοράω! Οι Τούρκοι, που πολεμούν σε τρία μέτωπα και πέντε χώρες και έχουν συνηθίσει να δέχονται δεκάδες, εκατοντάδες ή χιλιάδες φέρετρα, δηλαδή είναι ετοιμοπόλεμοι, που είναι πολύ πιο πλούσιοι από μας, που έχουν μια φασιστική κυβέρνηση που επιδιώκει τον πόλεμο απ' ό,τι φαίνεται, να είστε σίγουροι ότι αν τους ανατρέψουμε την ισορροπία, σε μία εβδομάδα, σε δύο εβδομάδες ή σε τρείς το πολύ, θα έχουν καταφέρει να φέρουν πάλι αυτή η ισορροπία υπέρ τους, γιατί ακριβώς καμμία καπιταλιστική εταιρεία σαν την τεράστια «DASSAULT» δεν δεσμεύεται ότι δεν θα πουλήσει τα ίδια και καλύτερα ή τα ίδια και περισσότερα από τα δεκαέξι δικά μας, εκ των οποίων σας θυμίζω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα δώδεκα μεταχειρισμένα, στους Τούρκους. Επομένως, εν ολίγοις μία τρύπα στο νερό! Πρέπει, λοιπόν, αυτήν τη Βουλή να την κάνετε εσείς πάση θυσία να πιστέψει ότι θα σωθούμε από δεκαέξι Ραφάλ, εκ των οποίων τα δώδεκα είναι μεταχειρισμένα, ενώ ταυτοχρόνως η Τουρκία έχει ανακοινώσει, παραδείγματος χάριν, ότι φτιάχνει αεροπλανοφόρο για το Αιγαίο πέλαγος. Όλα αυτά τα πράγματα δεν καταλαβαίνετε πού οδηγούν; Οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε αυτό που το ΜέΡΑ25 καταγγέλλει τόσο καιρό: σε μία εξοπλιστική κούρσα. Στην εξοπλιστική κούρσα δεν κερδίζει ο δυνατότερος, που είναι η Τουρκία. Χάνουν όλοι, χάνουν όλοι οι λαοί, γιατί οι εξοπλιστικές κούρσες οδηγούν μαθηματικά - ιστορικά το ξέρουμε - σε θερμά επεισόδια και από τα θερμά επεισόδια χάνουν όλες οι χώρες. Ξέρετε ποιοι κερδίζουν; Κερδίζουν οι μεγάλοι προστάτες - σε εισαγωγικά ή χωρίς εισαγωγικά - , αυτοί που παλιά λέγατε «οι μεγάλες δυνάμεις». Τώρα είναι μεγάλοι μαφιόζοι. Εσείς, η Κυβέρνηση αυτή έβαλε επιδιαιτητή στην κρίση με τους Τούρκους, που μας αναγκάζει να χρειαζόμαστε τα Ραφάλ για να μην χάσουμε τα αυγά και τα πασχάλια με την κ. Μέρκελ. Εσείς δεν ξέρατε ότι η κ. Μέρκελ είχε δεκάδες, εκατοντάδες εργοστάσια στην Τουρκία; Δεν ξέρατε ότι ο κ. Μακρόν είχε πολλαπλάσια συμφέροντα από εμάς στην Τουρκία; Δεν ξέρατε εν ολίγοις ότι δεν πρόκειται ποτέ να μας στηρίξουν; Ξέρετε τι ήθελαν; Να μας πουλήσουν Ραφάλ και φρεγάτες. Και τα πήγαν θαυμάσια! Πριν κλείσω, θα μου επιτρέψετε να σας πω - και ίσως θα χρειαστεί να επανέλθω - ότι, αγαπητές κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το εξής: Ο πόλεμος ως μπίζνες: Μπαζίλ Ζαχάρωφ. Ο πρώτος πολεμοκάπηλος της σύγχρονης ιστορίας ήταν Έλληνας και μάλιστα παρασιτικότατος ολιγάρχης. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, λοιπόν, με αφορμή την «αγορά του αιώνα» όπως μας λέτε ότι είναι αυτή περίπου του κ. Μητσοτάκη, να ανατρέξουμε στο ιστορικό αυτό πρόσωπο, στο παράδειγμα του Βασιλείου Ζαχάρωφ, που ανήγαγε την πολεμοκαπηλεία σε τέχνη και το λάδωμα πολιτικών σε τέλεια επιστήμη. Ο κ. Βασίλειος Ζαχάρωφ ή Βασίλειος Ζαχαρίου - σας θυμίζει τίποτα; Ναι, είναι συνέλληνας - ο οποίος έζησε από το 1849 μέχρι το 1936, ήταν ένας Έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίας - εσείς θα τον εκπροσωπούσατε σήμερα - , ένας έμπορος όπλων, αλλά φυσικά και μέχρι σήμερα - και αυτή και αν είναι παραχάραξη της ιστορίας - δήθεν μεγάλος ευεργέτης της Ελλάδας των αρχών του εικοστού αιώνα ο οποίος διαδραμάτισε σημαντικό παρασκηνιακό ρόλο στην τότε ευρωπαϊκή πολιτική, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε να χαρακτηριστεί ο «μυστηριώδης άνθρωπος της Ευρώπης» ή ο «μυστηριώδης Έλληνας». Έτσι έμεινε γνωστός. Η χρονική συγκυρία ήταν ιδανική για πωλήσεις όπλων μετά τη Συνθήκη του Βερολίνου το 1878. Μετά τη συγχώνευση των εταιρειών «NORDENFELT» και «MAXIM» ο Ζαχάρωφ δούλευε πλέον με ποσοστά επί των πωλήσεων. Αυτές οι εταιρείες έφτιαχναν οπλικά συστήματα, όπως η «DASSAULT». O Ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1897 ήταν, όπως και ο πόλεμος Κίνας - Ιαπωνίας και οι ευρωπαϊκοί πόλεμοι εκείνον τον καιρό στην Αφρική, η ευκαιρία που έψαχνε ο συνέλληνας κ. Ζαχάρωφ και την εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο και του απέφερε βέβαια τεράστια κέρδη αλλά και γνωριμίες σε διπλωματικούς και στρατιωτικούς κύκλους. Η τακτική των πωλήσεων - θα σας την αναφέρω γιατί θα ήθελα να μου πείτε ειλικρινά αν σας θυμίζει κάτι - που ακολουθούσε ήταν εξαιρετικά έξυπνη. Προσέξτε: Πούλησε στην Ελλάδα ένα υποβρύχιο «NORDENFELT», αμέσως μετά πήγε στην Τουρκία και παρουσίασε στην τουρκική κυβέρνηση αυτή την αγορά ως απειλή για την Τουρκία. Έτσι της πούλησε δύο υποβρύχια, ακριβώς τα ίδια υποβρύχια «NORDENFELT», δημιουργώντας την εντύπωση υποθαλάσσιου υπερεξοπλισμού νότια της Μαύρης Θάλασσας πήγε στους Ρώσους και τους είπε «αυτοί εκεί κάτω εξοπλίζονται, θα συμμαχήσουν και θα σας σκίσουν». Και τους πούλησε ένα ακόμα υποβρύχιο. Ο Ζαχάρωφ ήδη τότε κατείχε μία εφημερίδα, την «ΕXCELSIOR», μία τράπεζα, την «Union Parisienne», στο Παρίσι φυσικά, και ένα πρακτορείο τύπου στην Ελλάδα. Σας θυμίζει τίποτα αυτό; Κανέναν παρασιτικό ολιγάρχη που ξέρουμε όλοι μας που έχει πρακτορείο τύπου στην Ελλάδα; Μέσω αυτού λοιπόν προπαγάνδισε στο έπακρο την έξοδο της Ελλάδας από την ουδετερότητα και την είσοδό της στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων. Καλά θα μου πείτε ως εδώ. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, όπως και νωρίτερα στους Βαλκανικούς, υποστήριξε την Ελλάδα με δάνεια, με δωρεάν πολεμικό υλικό κ.λπ. και το ποσό έφτασε όπως υπολογίζουν οι σύμμαχοι, για να καταλάβετε τη συνεισφορά του κ. Ζαχάρωφ, σε 50 εκατομμύρια στερλίνες, ποσό αμύθητο για την εποχή. Κανείς όμως ούτε οι σύμμαχοι ούτε οι εχθροί δεν έχουν καταφέρει να υπολογίσουν πόσα έκλεψε ο κ. Ζαχάρωφ, πόσα έβγαλε ο εθνικός ευεργέτης. Μετά τη δημοσίευση το 2005 των απόρρητων εγγράφων του Foreign Office των ετών 1873 έως 1939 προέκυψαν στοιχεία ότι εργάστηκε ως πράκτορας της Βρετανίας εναντίον της πατρίδας του, ως εθνοπροδότης δηλαδή, προκειμένου να οδηγήσει την Ελλάδα να μπει στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, Γαλλία, Βρετανία, Ρωσία κ.λπ.. Για τις υπηρεσίες του αυτές του απονεμήθηκε ο τίτλος του «Sir». Σε επιστολή του προς τον σύνδεσμό του με τον Βρετανό Πρωθυπουργό αναφέρει ότι για τις δωροδοκίες των Βουλευτών στην Ελλάδα θα χρειαστούν 1,5 εκατομμύριο λίρες Αγγλίας - το 1890 αυτά - και με τα χρήματα αυτά θα επεδίωκε να εξαγοράσει σαράντα πέντε συγκεκριμένους Έλληνες Βουλευτές. Ο Βρετανός Πρωθυπουργός δέχτηκε αυτές τις προτάσεις, όπως αναφέρεται σε έγγραφο της 11ης Δεκεμβρίου του 1915 έδωσε τα χρήματα στον Ζαχάρωφ μέσω της «Barclay's Bank». Με τα χρήματα αυτά η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο. Δεν θα σας κουράσω άλλο. Αυτός είναι, λοιπόν, ο εθνικός ευεργέτης. Είναι πραγματικά σπαρακτικά αστείος ο βίος και η πολιτεία του. Και το πιο αστείο, αν δεν ήταν τραγικό, είναι ότι το λουζόμαστε ακόμα αυτό το κάθαρμα ως δήθεν εθνικό ευεργέτη, αυτόν τον διπλό πράκτορα και τον εθνοπροδότη. Αυτός είναι ο τρόπος. Αυτό σημαίνει πολεμοκαπηλία. Και ξέρετε γιατί το λέω αυτό; Δεν ισχυρίζομαι ότι έχουμε αποδείξεις - και τέλειωσα αμέσως, κύριε Πρόεδρε - ότι κάποιος από όλους εσάς, κάποιος ημέτερος θα βγάλει κάτι, όπως κάποτε έβγαζε κατά χιλιάδες κάτι ο κ. Τσοχατζόπουλος, το πάλαι ποτέ, θυμάστε. Ισχυριζόμαστε, όμως, ότι η ζέση σας να μην μάθει η αντιπροσωπεία των Ελλήνων τις λεπτομέρειες για αυτήν τη σύμβαση είναι ύποπτη. Και επειδή έχουν υπάρξει πολλοί κύριοι Ζαχαρίου και Ζαχάρωφ που έχουν περάσει σε αυτήν τη χώρα και τους λουζόμαστε ακόμα ως εθνικούς ευεργέτες, σας προειδοποιούμε να ξέρετε ότι γι' αυτό δεν ψηφίζουμε τη σύμβασή σας και ότι εθνικούς ευεργέτες τύπου Ζαχαρίου δεν χρειαζόμαστε άλλους, χορτάσαμε. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός. Κύριε Υπουργέ, σας είπα προηγουμένως καλή χρονιά, αλλά δεν με προσέξατε.
Ο αξιότιμος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 φαίνεται ότι δεν άκουσε προηγουμένως την ομιλία του Προέδρου της Βουλής κ. Τασούλα και ήδη έχει αρχίσει να επιδίδεται σε σκανδαλολογία με το γνωστό καταγγελτικό ύφος αυτών που έχουν την πολυτέλεια να μην έρθουν ποτέ στη θέση αυτών που έχουν να πάρουν δύσκολες αποφάσεις, προκειμένου να υπονοήσουν τι άραγε; Ότι έχει κάποιον λάκκο η φάβα; Ότι όλα αυτά είναι ύποπτα; Ότι προσπαθήσαμε να κρύψουμε αυτές τις ημέρες πράγματα; Σας θυμίζω ότι η πρώτη ενημέρωση του Σώματος δια της Επιτροπής Εξοπλιστικών σε μία πεντάωρη συνεδρίαση - λες πολλά μέσα σε πέντε ώρες, παρέχεις πολλές εξηγήσεις - έλαβε χώρα στις 17-12 και αφορούσε ακριβώς την ενημέρωση της επιτροπής όχι για γνωμοδότηση επί έγκρισης του προγράμματος, αλλά την ενημέρωση γιατί στόχος μας ήταν εξαρχής η πλήρης ενημέρωσης των αρμοδίων Βουλευτών σχετικά με τα Ραφάλ. Εκεί περιγράψαμε και τον οδικό χάρτη. Οι συμβάσεις ήρθαν από το Υπουργείο Άμυνας στη Βουλή των Ελλήνων στις 5 Ιανουαρίου, αν δεν κάνω λάθος, προκειμένου να οργανωθεί με πρωτοβουλία της Βουλής των Ελλήνων η ενημέρωση των εκπροσώπων των κομμάτων. Δεν μπορούσαν να διανεμηθούν, όπως καταλαβαίνετε, οι συμβάσεις όχι το τελικό νομοσχέδιο. Αλλά το τελικό νομοσχέδιο στα τρία από τα τέσσερα άρθρα του στην ουσία έχει να κάνει με τις συμβάσεις αυτές.
Χωρίς σύμβαση, κύριε Υπουργέ.
Μη διακόπτετε, κύριε Τσίπρα.
Τα άρθρα 1,2 και 3 είναι συμβάσεις στην ουσία, ΥΠΕΘΑ - «DASSAULT» και για την εν συνεχεία υποστήριξη, ΥΠΕΘΑ - NBA για τα όπλα. Η διήμερη συζήτηση που διενεργήθηκε στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας ήταν θα έλεγα πολύ εντατική. Γύρω στις δώδεκα με δεκατρείς ώρες νομίζω καταναλώσαμε προκειμένου να απαντηθούν όλα και τα τεχνικά ζητήματα και τα ζητήματα που είχαν να κάνουν με τη νομική αρχιτεκτονική αυτού του νομοθετήματος και τα ζητήματα καλής εκτέλεσης των συμβάσεων, ζητήματα παραλαβών, ζητήματα όσον αφορά τις πληρωμές, την τμηματική παραλαβή των αεροσκαφών κ.λπ.. Δόθηκαν νομίζω επαρκέστατες απαντήσεις και επί του απορρήτου τμήματος αυτών των συμβάσεων που ήταν, όπως καταλαβαίνετε, εμπιστευτικές, ιδιαίτερα ευαίσθητες για την εθνική ασφάλεια και το βιομηχανικό απόρρητο των κατασκευαστριών εταιρειών πληροφορίες. Θεωρώ ότι αν πρόθεση κάποιου ήταν να συσκοτίσει ή να αποκρύψει κάτι δεν θα πηγαίναμε σε δεκαέξι και πλέον ώρες συζήτησης παροχής εξηγήσεων, επίλυσης αποριών κ.λπ.. Επίσης θεωρώ ότι αυτή η εξέλιξη τελικά, αυτή η εκτενέστατη σε χρόνο και ένταση ενημέρωση που έλαβε χώρα τελικά εκτιμήθηκε από κάποια κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου, τα οποία δια της θετικής ψήφου τους προσήλθαν, αν θέλετε, στο πεδίο της έγκρισης αυτού του νομοθετήματος συνολικά διατηρώντας παράλληλα, και πολύ καλά κάνουν, τις όποιες επιφυλάξεις. Θα έχετε πολλές ευκαιρίες, κύριε συνάδελφε, και εσείς και το κόμμα σας και οι εκπρόσωποι όλων των κομμάτων από εδώ και πέρα να παρακολουθήσετε και να εποπτεύσετε εξονυχιστικά και αυστηρά την καλή εκτέλεση αυτών των συμβάσεων. Τούτο θα το κάνετε διότι μεταξύ άλλων έκανα δεκτή, και ευχαρίστως αν θέλετε, την τροπολογία που πρότεινε το ΚΙΝΑΛ ως προς το δεύτερο εδάφιο αυτής, τη δεύτερη παράγραφο, ώστε να υπάρχει μία περιοδική αξιολόγηση ανά εξάμηνο από την Επιτροπή Εξοπλιστικών της Βουλής, από τους Βουλευτές όλων των παρατάξεων δηλαδή, της καλής εκτέλεσης αυτών των συμβάσεων. Θα έχετε πολλές ευκαιρίες. Μία ευκαιρία, όμως, μόλις απωλέσατε, κύριε Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε του ΜέΡΑ25, την ευκαιρία να προσχωρήσετε σε αυτήν την με όρους διακομματικής συναίνεσης, όπως είπα, προσπάθειας ενίσχυσης των ενόπλων δυνάμεων υπερψηφίζοντας το νομοσχέδιο των Ραφάλ. Και για να απαντήσω και επί του ερωτήματος που θέσατε για το αν διαπραγματευτήκαμε και πετύχαμε στις συμβάσεις αυτές να υπάρχει και ρήτρα αποκλεισμού της Τουρκίας από οποιαδήποτε αγορά Ραφάλ ή οποιουδήποτε άλλου οπλικού συστήματος από την «DASSAULT», θέλω να σας πω ότι αυτά δεν γίνονται στον πραγματικό κόσμο. Δεν υπάρχει τέτοιες τρόπος γιατί συμβάλλεται ένα κράτος με μια ιδιωτική εταιρεία. Αυτά, λοιπόν, δεν γίνονται. Αυτό, όμως, που έγινε και είναι πέραν πάσης αμφιβολίας αποδεδειγμένο είναι ότι η Τουρκία δεν έχει αγοράσει τίποτα από την «DASSAULT» από το 1974 και μετά όταν η Ελλάδα απέκτησε τα Μιράζ. Όσες πιθανότητες, λοιπόν, έχει να αγοράσει Ραφάλ η Τουρκία από την «DASSAULT» με τη συναίνεση προφανώς και της γαλλικής πλευράς επισήμως για τα Ραφάλ από εδώ και πέρα, άλλες τόσες πιθανότητες είχε να αγοράσει η Τουρκία από την «DASSAULT» από το 1974 και μετά τα Μιράζ τα οποία βρίσκονται στη διαθεσιμότητα της Πολεμικής Αεροπορίας. Κατά τα λοιπά δεν θέλω να παρακολουθήσω αυτό το ύφος πρώιμης σκανδαλολογίας πριν καν υπερψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο. Πραγματικά λυπάμαι για αυτού του είδους την προσέγγιση σε αυτό το ζήτημα. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Μισό λεπτό, κύριε Γρηγοριάδη. Θα σας δώσω τον λόγο. Κύριε Υπουργέ, συγγνώμη, αναφερθήκατε στο δεύτερο σκέλος της τροπολογίας του ΚΙΝΑΛ. Μήπως έχετε απαντήσει αν την κάνετε δεκτή ή όχι και δεν το κατάλαβα;
Το είχα πει και από του Βήματος στην κύρια τοποθέτησή μου. Αναγιγνώσκω το δεύτερο σκέλος: «Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ενημερώνει την Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων της Βουλής για την πορεία υλοποίησης των συμβάσεων του άρθρου 1, 2 και 3 του νομοσχεδίου σε ειδικές συνεδριάσεις που πραγματοποιούνται για τον σκοπό αυτό κάθε έξι μήνες από την έναρξη ισχύος τους». Αυτό το κάνω δεκτό. Θα ενσωματωθεί προφανώς στο σώμα του νομοσχεδίου και θα δοθούν οι ευκαιρίες αυτές να παρακολουθήσουμε, γιατί όλοι θέλουμε να παρακολουθήσουμε και κυρίως να εξασφαλίσουμε, την ομαλή εκτέλεση αυτών των συμβάσεων. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Το ζήτησα κυρίως γιατί θα ακολουθήσει ο κ. Κατρίνης, να ξέρει τι να πει. Τον λόγο έχει ο κ. Γρηγοριάδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα χρειαστώ ούτε ένα λεπτό. Ευχαριστώ που μου απαντήσατε κύριε Υπουργέ, ξέρετε ότι σας σέβομαι προσωπικά, όπως σέβομαι όλους τους συναδέλφους εδώ. Είναι προφανές ότι δεν είμαι ανόητος. Ξέρω πολύ καλά ότι οι ιδιωτικές εταιρείες δεν μπορούν να βάλουν τέτοιους όρους. Η ερώτησή μου ήταν εσείς γιατί προσποιείστε ότι τάχα δεν το ξέρετε. Είναι σαφέστατη η ερώτησή μου. Εσείς έρχεστε εδώ, κύριε Υπουργέ, και θριαμβολογείτε λέγοντάς μας ότι τους νικήσαμε, ότι πια ανατράπηκε η ισορροπία. Και εγώ σας κάνω μία ευθεία ερώτηση: Μπορεί αύριο η Τουρκία να πάρει τριάντα φορές τόσα; Βεβαίως ξέρω ότι είναι ιδιωτική εταιρεία η «DASSAULT». Είναι το επιχείρημά μου. Επειδή ακριβώς πρόκειται για ιδιωτική εταιρεία λοιπόν, σας ενημερώνω, κύριε Υπουργέ, ότι μπορεί αύριο να πάρει είκοσι έξι ολοκαίνουργια. Αυτό ήθελα να πω. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Γρηγοριάδη. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Χήτας από την Ελληνική Λύση. Έχουμε μία αλλαγή στην ομάδα. Μετά τον κ. Χήτα θα μιλήσει ο κ. Κατρίνης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΙΝΑΛ, μετά ο Υφυπουργός ο κ. Στεφανής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Φίλε Κλέωνα Γρηγοριάδη, ωραίος είναι ο κόσμος που περιγράφεις. Είναι ένας κόσμος με λουλούδια, χωρίς πόλεμο, χωρίς πείνα, χωρίς σύνορα. Δεν γίνονται αυτά. Τα παραμύθια τα λέμε στα παιδάκια να κοιμηθούν. Εδώ έχουμε μια πραγματικότητα. Η Ελλάδα έχει γείτονες ανήσυχους, ζωηρούς, που διεκδικούν και πρέπει να λάβει τα μέτρα της. Τι να κάνουμε τώρα; Αυτά που περιγράφετε εσείς είναι ένας κόσμος χωρίς πετρέλαια, χωρίς υδρογονάνθρακες, χωρίς εξορύξεις, χωρίς αυτά με πράσινα; Τι να κάνουμε; Θα μιλάμε σε πραγματικό χρόνο ή θα ονειρευόμαστε άλλα πράγματα; Πάμε παρακάτω. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, είναι αλήθεια ότι σήμερα νοιώθουμε μία ικανοποίηση. Νοιώθουμε μία διπλή ικανοποίηση, γιατί θεωρούμε ότι το μοναδικό πεδίο στο οποίο κάποιος δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί πολιτικά είναι τα θέματα εθνικής άμυνας. Είναι το μοναδικό πεδίο. Όλα τα κόμματα έχουμε τόσες ευκαιρίες και τόσες δυνατότητες να κονταροχτυπηθούμε για όλα τα υπόλοιπα, αλλά όταν πρόκειται για θέματα εθνικής άμυνας, θεωρώ ότι ο σκοπός είναι ένας και κοινός. Η ικανοποίηση, λοιπόν, κύριοι Υπουργοί, είναι διπλή πρώτον, γιατί η πατρίδα μας ενισχύεται, οι Ένοπλες Δυνάμεις μας ενισχύονται και αυτό είναι ένα γεγονός αδιαμφισβήτητο. Και μας ικανοποιεί αυτό. Η δεύτερη ικανοποίηση, αφού βάλαμε την πατρίδα πάνω από όλα, αφορά το ότι αυτή η αγορά των Ραφάλ είναι μία πρόταση - ή και υπόδειξη, αν θέλετε - της Ελληνικής Λύσης και του Προέδρου της Κυριάκου Βελόπουλου. Στις 6 Αυγούστου, κύριε Υπουργέ, έκανε την πρόταση απευθείας στον Κυριάκο Μητσοτάκη ο Κυριάκος Βελόπουλος να φύγει από τα F -35 και να πάρει άμεσα τα Ραφάλ, γιατί η Ελλάδα τα χρειαζόταν. Στις 6 Αυγούστου ήταν η πρόταση του Κυριάκου Βελόπουλου στον Πρωθυπουργό της χώρας. Αυτή, λοιπόν, είναι η διπλή ικανοποίηση που έχουμε. Αφ' ενός μεν ενισχύεται η πατρίδα μας, αφ' ετέρου δε η Ελληνική Λύση έχει έναν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη, στην άμυνα, στη λογική, στην πρόταση, γιατί επαναλαμβάνω ότι η εθνική άμυνα δεν είναι χώρος αντιπαράθεσης. Είναι χώρος για να σας υποδείξουμε δυο - τρία πράγματα, να πούμε δυο - τρεις ιδέες και άμα συμφωνήσετε, να τις υλοποιήσετε. Για όλα τα υπόλοιπα ας βγάλουμε τα μάτια μας. Όμως, εδώ, σε θέματα εθνικής άμυνας, όχι! Μακριά! Κύριε Βρούτση, δεν λέω ότι το είπατε για μας, αλλά ευκαιρίας δοθείσης θα θέλαμε να καταστήσουμε κάτι σαφές. Σε κανένα σημείο η Ελληνική Λύση - τουλάχιστον μιλάμε για μας - δεν έχουμε ασκήσει κριτική ή όποια κριτική για το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων. Μην μπερδευόμαστε! Ποτέ! Ποτέ! Δεν λέω ότι το είπατε για μας. Το λέω για να το καταστήσω σαφές. Ποτέ δεν ασκήσαμε κριτική για το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, για τους οποίους είμαστε και ήσυχοι και υπερήφανοι! Άλλο ο βαθμός ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων και άλλο ο βαθμός ετοιμότητας, δηλαδή το επίπεδο το εξοπλιστικό, που εκεί χωλαίνουμε. Άλλο αυτό. Η κριτική που ασκούμε και θα ασκούμε και θα είναι δριμύτατη, θα είναι στα κόμματα που κυβέρνησαν, στην πολιτική ηγεσία κάθε φορά - όχι σε σας, κύριε Στεφανή, που τώρα πλέον είστε πολιτικός, αλλά προέρχεστε από την οικογένεια των Ενόπλων Δυνάμεων - και ποτέ στις Ένοπλες Δυνάμεις. Θα είναι πάντα στην πολιτική ηγεσία που πραγματικά έκανε πολύ μεγάλο κακό. Και φτάσαμε στο σημείο σήμερα να πάρουμε αυτά τα Ραφάλ. Πραγματικά, δεν θα πω πολλά πράγματα. Υπάρχουν δύο χαρακτηριστικά απλά των Ραφάλ που τα καθιστούν, πραγματικά, πρώτη επιλογή για οποιαδήποτε Πολεμική Αεροπορία. [[Στο σημείο αυτό κτυπά προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Είναι το βλήμα Meteor - δεν έχω και χρόνο - και είναι και το νέο του ραντάρ, το AESA, το οποίο μας το αναλύσατε πάρα πολύ καλά, όπως και ο Αρχηγός ΓΕΑ κ. Μπλιούμης. Υπάρχει και ένα τρίτο, το οποίο σας το είπε ο κ. Βελόπουλος πάλι σαν πρόταση, κύριοι Υπουργοί, προκειμένου να το λάβετε υπ' όψιν σας. Αυτό είναι οι πυρηνικές κεφαλές. Θα πρέπει να εστιάσουμε, θέλοντας και μη, ότι και η Τουρκία και η Βουλγαρία σε λίγο θα είναι πυρηνικές δυνάμεις. Εμείς, λοιπόν, με τα Ραφάλ μπορούμε να είμαστε έτοιμοι. Σας έχει μιλήσει ο κ. Βελόπουλος για την αναβάθμιση που μπορούν να έχουν τα Ραφάλ. Πρέπει να το κάνετε. Θα τους δώσετε τη δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών κεφαλών. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι το επόμενο βήμα πρέπει να είναι αυτό. Αυτή θα είναι και η απάντηση της Ελλάδας στην πυρηνική εξέλιξη της Τουρκίας. Τι άλλο πρέπει να κάνουμε, κύριε Υπουργέ, που δεν το κάνατε ακόμη; Δεν έχει προβλεφθεί - σας το είπε και ο Πρόεδρος πριν από λίγη ώρα - η ρήτρα αμυντικής συνδρομής με τη Γαλλία. Τώρα, ή παράλειψη είναι αυτή ή επιλογή. Είναι ένα από τα δύο. Πρέπει κάποια στιγμή να μας απαντήσετε και θέλουμε να προχωρήσετε σε αυτό, όπως έκανε και ο Καραμανλής - σας τα είπε προηγουμένως και ο κ. Βελόπουλος - που είχε συμφωνήσει με τους Γάλλους για τα Μιράζ. Μιλάμε για αμυντική συνεργασία. Πρέπει να το κάνουμε. Τι άλλο πρέπει να κάνουμε, κύριοι Υπουργοί, για να κάνουμε βήματα μπροστά; Πρέπει να κάνουμε αναβάθμιση. Ξέρω ότι πονάτε και εσείς και το Υπουργείο γι' αυτό, αλλά πρέπει όταν έχετε εσείς αυτό το χαρτοφυλάκιο, να έχει τη δική σας υπογραφή από κάτω ότι η ΕΑΒ και η ΕΛΒΟ αναβαθμίστηκαν και λειτουργούν και πάλι, γιατί εάν είχαμε μία αναβαθμισμένη ΕΑΒ αυτή τη στιγμή, θα μπορούσαμε να έχουμε και αντισταθμιστικά οφέλη. Αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε, γιατί είμαστε γυμνοί. Τι να φτιάξουμε; Ούτε άρβυλα δεν φτιάχνουμε. Θα φτιάξουμε τα Ραφάλ; Δεν γίνεται αυτό. Άρα, το μυαλό σας πρέπει να είναι στην αναβάθμιση, γιατί έτσι και συνάλλαγμα θα υπάρχει και θέσεις εργασίας και όλα καλά. Πάμε παρακάτω. Κλείνω αναφερόμενος και στους Έλληνες πολίτες, γιατί πολλά λέγονται για τα χρήματα που σπαταλώνται. Ιδίως τα πιο αριστερά κόμματα πολλές φορές το αναφέρουν. Δεν θα πρέπει να στεναχωριούνται οι Έλληνες πολίτες που αυτή τη στιγμή ξοδεύουμε χρήματα σε μία πτωχευμένη χώρα για την άμυνα της χώρας μας. Όχι! Θα πρέπει να είμαστε περήφανοι, γιατί πρέπει να συμβεί αυτό, διότι, δυστυχώς, έχουμε την ευχή και την κατάρα να είμαστε σε ένα σημείο γεωπολιτικό, γεωγραφικό τέτοιο, που έχουμε πολλούς ανήσυχους γείτονες. Τι μπορούμε να κάνουμε όμως; Εδώ πλέον - και κλείνω με αυτό - φεύγει από τα δικά σας τα χέρια, κύριοι Υπουργοί και πάμε στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Βρούτση, την οποία σήμερα εκπροσωπείτε εδώ ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Έχουμε χρήματα τα οποία μπορούμε να τα συμμαζέψουμε και να τα δώσουμε στον κόσμο που πεινάει, στον κόσμο που δεν έχει δουλειά, που τα μαγαζιά του έχουν κλείσει. Υπάρχουν πολλά χρήματα με τρεις, τέσσερις απλές κινήσεις. Τα λέμε και τα φωνάζουμε συνέχεια. Προχωρήστε, λοιπόν, και να επανεξετάσουμε ως ελληνικό Κοινοβούλιο το θέμα με τις ανεξάρτητες αρχές. Λέτε: «Μα, τι κόλλημα είναι αυτό;». Δεν είναι κόλλημα. Είναι χρήματα. Είναι 600 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για ανεξάρτητες αρχές που μπορούν να δοθούν στους αγρότες, στους αλιείς, στους ιδιώτες. Είναι χρήματα του ελληνικού λαού. Γιατί να πληρώνουμε 600 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο εκεί; Αναφορικά με τις αποζημιώσεις της «NOVARTIS», νοιώθουμε περήφανοι που τη μέρα εκείνη αποχωρήσαμε από την Αίθουσα, γιατί σας είπαμε ότι το δικαστήριο και η δικαιοσύνη πρέπει να πουν ποιος ευθύνεται ή όχι. Εμείς τα λεφτά θέλουμε πίσω, τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ, τα λεφτά του ελληνικού λαού. Τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ της «NOVARTIS» είναι τα Ραφάλ, κύριε Υπουργέ. Πού είναι τα λεφτά; Και τώρα λέτε ότι θα τα κυνηγήσετε! Μακάρι! Πριν από έξι μήνες το είπαμε. Τι άλλο; Εδώ είναι ο κ. Βιλιάρδος. Έχει μαλλιάσει η γλώσσα του για το σκάνδαλο «dieselgate». Ξυπνάει με το «dieselgate», κοιμάται με το «dieselgate». Γιατί η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν διεκδικεί τα χρήματα αυτά; Η «VOLKSWAGEN» έχει πληρώσει 30 δισεκατομμύρια ευρώ σε δικαιούχους σε όλον τον κόσμο. Περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ είναι να πάρει το κράτος. Είναι λεφτά του ελληνικού λαού. Γιατί δεν τα διεκδικούμε, να τα δώσουμε στους ανέργους, στους συνταξιούχους, στους αλιείς, στους εμπόρους, στους ιδιώτες; Είναι λεφτά δικά μας. Αυτά πρέπει να κάνουμε, την ίδια ώρα που θα ενισχύουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Χήτα. Καλείται στο Βήμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Κίνημα Αλλαγής, ο κ. Μιχάλης Κατρίνης. Ορίστε, κύριε Κατρίνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου, πριν ξεκινήσω την τοποθέτησή μου, να εκφράσω τον αποτροπιασμό μου για το χθεσινό πρωτοφανές περιστατικό που εκτυλίχθηκε σε έναν σταθμό του μετρό, όπου ένας υπάλληλος, επειδή απλά έκανε τη δουλειά του και τη σύσταση να εφαρμοστούν οι κανόνες δημόσιας υγείας, δέχτηκε μία καταδρομικού τύπου επίθεση και ξυλοδαρμό. Ελπίζω να είναι καλά ο άνθρωπος στην υγεία του. Δυστυχώς, τα αντανακλαστικά των παρευρισκομένων δεν ήταν τόσο αυξημένα όσο θα έπρεπε ώστε να τον υποστηρίξουν και να τον περισώσουν. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα δούμε τέτοια περιστατικά σε μία χρονιά που χαρακτηρίζεται από πολλές προκλήσεις και πάρα πολλά μέτωπα. Πρώτο μέτωπο, προφανώς, είναι το μέτωπο της υγείας, με την πανδημία να έχει κοστίσει χιλιάδες ανθρώπινες ζωές και να συνεχίζει να αλλάζει την καθημερινότητά μας και τώρα, αλλά και σίγουρα και στο μέλλον. Η πανδημία ανέδειξε τον μοναδικό και αναντικατάστατο ρόλο του δημοσίου συστήματος υγείας, το οποίο αποτέλεσε και αποτελεί το μοναδικό καταφύγιο για όλους τους πολίτες που διαμένουν στη χώρα μας. Αυτή η πανθομολογούμενη διαπίστωση, πέρα από την ηθική επιβράβευση και τις δημόσιες αναφορές, πρέπει επιτέλους να συνοδευτεί και από την έμπρακτη στήριξη των ανθρώπων που υπηρετούν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, αλλά και τη στήριξη του ίδιου του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Εμείς, κύριοι της Κυβέρνησης, έχουμε καταθέσει επανειλημμένα προτάσεις. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η Κυβέρνηση κάποια στιγμή θα τις υιοθετήσει, όχι γιατί το λέμε εμείς, αλλά γιατί νομίζω ότι δεν υπάρχει κανείς εντός και εκτός αυτής της Αιθούσης που να διαφωνεί με αυτό. Τον εφησυχασμό της Κυβέρνησης, την ανεπαρκή προετοιμασία, αλλά και την ελλιπή στελέχωση του ΕΣΥ και ειδικότερα των μονάδων εντατικής θεραπείας εν όψει του δεύτερου κύματος ήρθαν να διαδεχθούν οι θριαμβευτικές εξαγγελίες για την εμβολιαστική κάλυψη μεγάλου μέρους του πληθυσμού της χώρας σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα. Και παρά το ότι η αργή ροή εμβολιασμών δεν αποτελεί μόνο ελληνικό σύμπτωμα, αλλά μια δυσάρεστη πραγματικότητα για όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο εσωτερικό της χώρας ακούσαμε από τα πλέον επίσημα κυβερνητικά χείλη εξαγγελίες για στόχους που ήταν καταφανώς ανέφικτοι, αλλά εξυπηρετούσαν προφανώς την επικοινωνιακή στρατηγική του εφησυχασμού και της αντιμετώπισης της κατάστασης. Η στρατηγική αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης πρέπει να σταματήσει. Οι πολίτες απαιτούν από την Κυβέρνηση να εξασφαλίσει μαζικούς εμβολιασμούς σε σύντομο διάστημα, ώστε να θωρακιστεί αποτελεσματικά η δημόσια υγεία, αλλά και η ίδια η ανθρώπινη ζωή. Και προφανώς, δεν ανέχεται να ακούει πλέον για στόχους οκτώ χιλιάδων εμβολιασμών ημερησίως ή για ένα εκατομμύριο επτακόσιες χιλιάδες δόσεις εμβολίων που θα χορηγηθούν μέχρι το τέλος Μαρτίου - δηλαδή, είκοσι χιλιάδες εμβολιασμοί ημερησίως - τη στιγμή που παραδείγματος χάριν την Κυριακή έγιναν τέσσερις χιλιάδες εμβολιασμοί και τη Δευτέρα, που ήταν εργάσιμη, πέντε χιλιάδες τριακόσιοι πενήντα. Δεν εντάσσετε και στα εμβολιαστικά κέντρα την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, όπως σας έχει προτείνει κατ' επανάληψη η κ. Γεννηματά και σήμερα έκανε έκκληση δημοσίως να επεκτείνετε το δίκτυο των εμβολιασμών, για να μπορέσουμε να πετύχουμε έναν στόχο που είναι πραγματικά εθνικός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εξίσου σημαντικό με το μέτωπο της υγείας είναι και το μέτωπο της οικονομίας, με ραγδαίες συνέπειες που καθιστούν το πρώτο εξάμηνο του 2021, ίσως το πιο δύσκολο από το 2010 έως και σήμερα. Μακάρι να διαψευστώ, αλλά φοβάμαι ότι ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα. Κι εδώ η Κυβέρνηση συνεχίζει τις επαναλαμβανόμενες εξαγγελίες, τα ανεπαρκή εργαλεία ρευστότητας, τα ελλιπή μέτρα ανακούφισης από τα βάρη του παρελθόντος, αλλά και την απουσία οποιασδήποτε στρατηγικής στήριξης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας που αποδεικνύεται ο μεγάλος ασθενής των οικονομικών συνεπειών του κορωνοϊού. Η ίδια η Κυβέρνηση που πριν από έναν μήνα έλεγε ότι έχουμε αρκετά πυρομαχικά, για να στηρίξουμε την πληττόμενη οικονομία, λόγω του συνεχιζόμενου lockdown, είναι η ίδια Κυβέρνηση που προχθές έκανε εισήγηση - υπόδειξη στους λοιμωξιολόγους να ανοίξουν την αγορά, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει επιστροφή για την ελληνική οικονομία; Μήπως γιατί διαπίστωσε ότι η επιστρεπτέα προκαταβολή του Ιανουαρίου και οι αποζημιώσεις ειδικού σκοπού Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου απορροφούν το 90% του μαξιλαριού των 3 δισεκατομμυρίων, το οποίο έχει προγραμματίσει για όλο το 2021 η Κυβέρνηση και καταναλώνεται μόλις στο πρώτο δίμηνο; Αυτή είναι η αξιοπιστία μιας Κυβέρνησης που μιλούσε πριν από έναν μήνα για ανάπτυξη 4,8%, όταν ο ίδιος ο κ. Στουρνάρας τέλη Δεκεμβρίου έλεγε ότι είναι ένας στόχος δύσκολος το 4,2% το 2021 και θα έχουμε ύφεση το πρώτο τρίμηνο; Την ίδια στιγμή που γίνονται όλα αυτά, η Κυβέρνηση εμφανίζεται αδύναμη να εξασφαλίσει την απαιτούμενη ρευστότητα στην οικονομία και τις ελληνικές επιχειρήσεις, αφού οι τράπεζες διέθεσαν στην αγορά μόλις 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ από τα 57,5 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον ρευστότητας που είχαν το 2020. Μάλιστα τα 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ ήταν εγγυημένα απ' το ελληνικό δημόσιο. Τριάντα χιλιάδες μόνο επιχειρήσεις από τα οκτακόσια τριάντα χιλιάδες ενεργά επιχειρηματικά ΑΦΜ διαθέτουν πιστοληπτική ικανότητα, σύμφωνα με τα αυστηρά κριτήρια, τα οποία έχουν υιοθετήσει οι τράπεζες και βεβαίως έχει αποδεχθεί η Κυβέρνηση, ενώ το επιτόκιο δανεισμού για μια μέση ελληνική επιχείρηση τον Νοέμβριο είναι 6% πολύ μεγαλύτερο από το μέσο ευρωπαϊκό επιτόκιο. Το ιδιωτικό χρέος ξεπερνάει τα 240 δισεκατομμύρια ευρώ. Βεβαίως και ο ΣΥΡΙΖΑ συνέβαλε αποφασιστικά στην αύξηση με την υπερφορολόγηση της τετραετούς διακυβέρνησης, την ίδια στιγμή που ο νέος πτωχευτικός πήρε μεν μικρή παράταση, αλλά απειλεί χιλιάδες επιχειρήσεις και κατοικίες επαγγελματιών και οφειλετών που δεν πρέπει να το ξεχνάμε ότι προέρχονται από μια δεκαετή κρίση. Το κράτος εμφανίζει υστέρηση εσόδων 14 δισεκατομμύρια ευρώ και η πρόταση του Κινήματος Αλλαγής για μακροχρόνια ρύθμιση εκατόν είκοσι δόσεων για όλες τις οφειλές και κούρεμα 30% του συνόλου της οφειλής για όσους είναι συνεπείς φαντάζει σήμερα μονόδρομος, ώστε μαζί με μια γενναία επιστρεπτέα τουλάχιστον 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ και το 2021 να δοθεί, η τελευταία ίσως ευκαιρία, σε εμπόρους και επαγγελματίες, να σταθούν όρθιοι στο επερχόμενο άνοιγμα της αγοράς. Και το αξίζουν και το δικαιούνται! Υγεία και οικονομία αποτελούν τους δύο πιο σημαντικούς πυλώνες για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, η οποία και δοκιμάζεται και θα δοκιμαστεί πιο έντονα το επόμενο διάστημα που θα εξελιχθούν όλες οι πτυχές της κρίσης. Τρίτο εξίσου σημαντικό μέτωπο αποτελεί αυτό των εθνικών θεμάτων. Μετά από μια δεκαετία μεθοδικών χτυπημάτων από τον κ. Ερντογάν, με εμφανή αναθεωρητική στρατηγική από τη γείτονα χώρα και την τουρκική επιθετικότητα να κλιμακώνεται τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, με τουρκο - λιβυκό μνημόνιο, με το «ORUC REIS» στα όρια των εθνικών χωρικών υδάτων. Kαι μια και είστε εδώ και εσείς, κύριε Υπουργέ και εσείς κύριε Στεφανή, σας παρακαλώ πολύ ενημερώστε τον κ. Γεραπετρίτη ότι τον Ιούλιο του 2020 το σύνολο του Πολεμικού Ναυτικού υπερασπίστηκε την εδαφική ακεραιότητα της χώρας πολύ πέραν των δώδεκα ναυτικών μιλίων και όχι των έξι ναυτικών μιλίων που ο Υπουργός Επικρατείας ατυχώς και δημοσίως οριοθέτησε ως κόκκινη γραμμή της χώρας. Σας παρακαλώ πολύ ενημερώστε τον, για να μην εκθέτει τη χώρα πρωτίστως και την Κυβέρνησή σας. Άρα, αφού είδαμε όλα αυτά, ήταν επιβεβλημένη η αμυντική θωράκιση της χώρας μας, υπερβαίνοντας τα ενοχικά σύνδρομα του πολιτικού συστήματος για την αναγκαιότητα νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων. Σ' αυτό, προφανώς, συνέτεινε και η αμήχανη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αρνείται να πάρει ξεκάθαρη θέση, όταν καλείται να προασπίσει τα δικαιώματα των μελών της, παρά τις επανειλημμένες διακηρύξεις για αλληλεγγύη και διασφάλιση των ευρωπαϊκών συνόρων, όπως είναι τα σύνορα τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φέτος γιορτάζουμε τα διακόσια χρόνια από την επανάσταση του 1821, έχοντας πάντα κατά νου ότι η Ελλάδα είναι δύναμη σταθερότητας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή. Είναι μια χώρα που σέβεται το Διεθνές Δίκαιο, προτιμά τη γλώσσα της διπλωματίας και λειτουργεί ως δύναμη αποτρεπτικής ισχύος, οποτεδήποτε και αν προκληθεί. Η αμφίσημη στάση της Κυβέρνησης στο θέμα της επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία ανατροφοδοτεί την αντίστοιχη στάση των ευρωπαίων εταίρων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η απάλειψη από τις αποφάσεις της τελευταίας Συνόδου Κορυφής της θετικής διατύπωσης του Οκτωβρίου για περιορισμό της ατζέντας των διερευνητικών μόνο στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, χωρίς βεβαίως να σημαίνει ότι αυτό θα γινόταν αποδεκτό από την Τουρκία. Αλλά ακόμα και αυτό δεν παρέμεινε στο κείμενο των αποφάσεων και δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε ασύνδετο με αυτό που μόλις προείπα, το γεγονός ότι λίγες ημέρες πριν την έναρξη διαλόγου η Τουρκία επιχειρεί και πάλι να δυναμιτίσει το κλίμα, θέτοντας ζήτημα διεύρυνσης της ατζέντας των συζητήσεων. Οδηγούμαστε, λοιπόν, σε μια διαδικασία που περισσότερο μοιάζει σε μια προσπάθεια συμμόρφωσης προς τις ευρωπαϊκές υποδείξεις, παρά μια προσπάθεια σθεναρής υπεράσπισης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων κόντρα στις ανιστόρητες διεκδικήσεις της Τουρκίας. Διάλογος, πάντως, με παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν νοείται, όπως εύστοχα σημείωσε ο Ανδρέας Λοβέρδος τρεις μέρες πριν. Σε κάθε περίπτωση, ο διάλογος και το Διεθνές Δίκαιο ήταν και παραμένουν η προτεραιότητα της χώρας μας σε μια περιοχή ταραγμένη, περιοχή που γεννά εντάσεις και αποσταθεροποιείται συχνά. Του όποιου διαλόγου, όμως, οφείλει να προηγηθεί αποκατάσταση της αποτρεπτικής μας ισχύος, μέσα από έναν μακρόπνοο σχεδιασμό και όχι υπό συνθήκες χρονικής και όχι μόνο πίεσης. Είναι μια θέση που με συνέπεια υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε ως Κίνημα Αλλαγής, με αίσθημα εθνικής, αλλά και πατριωτικής ευθύνης, τόσο έναν χρόνο πριν, όταν κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2020 διαφωνήσαμε με τη μείωση των αμυντικών δαπανών και σε μια κίνηση ύψιστου πολιτικού συμβολισμού καταψηφίσαμε τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αλλά και φέτος που ψηφίσαμε την αύξηση του προϋπολογισμού των εξοπλιστικών προγραμμάτων με διαφανείς και γρήγορες διαδικασίες, ζητώντας ενίσχυση αμυντικής βιομηχανίας, όσο και τώρα, όπως με σαφήνεια διατύπωσε ο Βασίλης Κεγκέρογλου, που υπερψηφίζουμε την παρούσα σύμβαση, εκφράζοντας - και αντιγράφω τα λεγόμενα του Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας - ένα ισχυρό «ναι» στην ανάγκη προμήθειας αεροσκαφών, σε μια συμφωνία εθνικά συμφέρουσα για την ενίσχυση της άμυνας μας. Και αυτό, παρά τις ενστάσεις μας που αφορούν αφ' ενός την παράκαμψη της θεσμικής διαδικασίας του ν.3879/2011- που ειρήσθω εν παρόδω, είχα την τιμή να εισηγηθώ, ακριβώς πριν δέκα χρόνια, ως Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, με Πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου και Υπουργό Άμυνας τον Ευάγγελο Βενιζέλο - και τις ενστάσεις μας που αφορούν την απουσία συνέργειας με την Εθνική Αμυντική Βιομηχανία τόσο στην παραγωγή όσο και στη συντήρηση, αλλά και την απουσία προβλέψεων για βιομηχανικές επιστροφές, μια συνολική διαδικασία που θα τόνωνε αμυντική βιομηχανία και θα συνέβαλε αποφασιστικά στην εξυγίανση της. Δεν μπορώ παρά να κάνω τον συνειρμό με τη δέσμευση του Πρωθυπουργού - μια και μιλάμε για εξυγίανση αμυντικής βιομηχανίας - από το Βήμα της ΔΕΘ ότι θα υπάρξει αξιόπιστος επενδυτής για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, όπου δυστυχώς η διαδικασία οδηγήθηκε σε πρωτοφανές φιάσκο και η Κυβέρνηση έχασε όποιο ίχνος αξιοπιστίας διέθετε σε σχέση με τα υποσχεθέντα και τα πραχθέντα. Σε αυτήν την κρίσιμη εθνικά συγκυρία θα ήταν εύλογη και μια ανάλογη στάση από τα υπόλοιπα κόμματα, γιατί το μικροκομματικό παιχνίδι της ασυνεννοησίας σε κρίσιμες διπλωματικές και αμυντικές επιλογές της χώρας πρέπει να τελειώσει, όπως και η λογική της πρόσκαιρης ωφελείας της Αντιπολίτευσης από πιθανές κυβερνητικές αστοχίες σε εθνικά θέματα. Διότι και τα δύο είναι επιζήμια για τη χώρα, για το έθνος και για τους Έλληνες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Κίνημα Αλλαγής ως κίνημα πατριωτικό και κυρίως, έχοντας αίσθηση της ιστορικής του ευθύνης, στηρίζει την προσπάθεια των Ενόπλων Δυνάμεων και του πολλαπλασιαστή αμυντικής ισχύος που δεν είναι άλλος από το έμψυχο δυναμικό του, τους άντρες και τις γυναίκες, δηλαδή, των Ενόπλων Δυνάμεων που διασφαλίζουν την εθνική μας κυριαρχία και την εδαφική μας ακεραιότητα. Δεν θα επιλέξουμε αυτόν τον τομέα, για να δείξουμε τα αυξημένα αντιπολιτευτικά αντανακλαστικά που απαιτεί η αναποτελεσματική πολιτική της Κυβέρνησης στους κρίσιμους τομείς της υγείας και της οικονομίας, πολιτική που τορπιλίζει την κοινωνική συνοχή και υπονομεύει το μέλλον της νέας γενιάς. Και το Κίνημα Αλλαγής, σύντομα, θα αναδειχθεί σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων, αρθρώνοντας - βεβαίως - προοδευτικό λόγο με προτάσεις - βεβαίως - ρεαλιστικές, με λύσεις που απαντούν στα ασφυκτικά προβλήματα των πολιτών, ιδιαίτερα αυτών που αισθάνονται ότι περιθωριοποιούνται. Δεν μας ταιριάζει ο ρόλος ούτε της συμπαθητικής ούτε της συμπληρωματικής δύναμης, αλλά ένας ρόλος που καθορίζει και δεν ακολουθεί τις εξελίξεις, αφού η πρόοδος πάντα ανοίγει νέους δρόμους για την κοινωνία. Αυτός ο ρόλος αρμόζει στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ. Αυτόν τον στόχο είμαστε υποχρεωμένοι να υπηρετήσουμε για την πατρίδα, για τους πολίτες, για τη νέα γενιά και την προοπτική αυτού του τόπου. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, κ. Αλκιβιάδης Στεφανής.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ Εθνικής Άμυνας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να ξεκινήσω λέγοντας καλή χρονιά, χρόνια πολλά, με υγεία, δημιουργία και αισιοδοξία για τη χώρα μας. Ημέρα χαράς, εορτασμού και αισιοδοξίας για τις Ένοπλες Δυνάμεις η σημερινή ημέρα. Η προμήθεια των δεκαοκτώ αεροσκαφών Ραφάλ αποτελεί κομβικό σημείο μιας ευρείας, συντονισμένης, διακλαδικής και διαλειτουργικής στρατηγικής προσπάθειας εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων. Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντά της η Κυβέρνηση τον Ιούλιο του 2019, η ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας διέγνωσε και προτεραιοποίησε κατόπιν ενδελεχούς ανάλυσης τις επιχειρησιακές απαιτήσεις, η κάλυψη των οποίων συνιστούσε απαραίτητη προϋπόθεση διατήρησης και επαύξησης του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων. Άμεσα, δέκα ημέρες μετά, στις 17 Ιουλίου του 2019 ενημερώθηκε ο Πρωθυπουργός, υπό την έγκριση του οποίου διερευνήθηκαν οι πιθανοί τρόποι ενέργειας και αναλήφθηκαν κατόπιν αξιολόγησης στοχευμένες βέλτιστες πρακτικές για την ολιστική αντιμετώπιση των αναγκών και των τριών κλάδων για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες. Οι προτάσεις που αναδείχθηκαν αποτέλεσαν προϊόν όχι μιας αποσπασματικής αντιμετώπισης του ζητήματος, αλλά μιας συντονισμένης στρατηγικής προσπάθειας πλήρως ενταγμένης στη φιλοσοφία και στις προβλέψεις της νέας δομής δυνάμεων 2021-2035, η έγκριση της οποίας επίκειται από το ΚΥΣΕΑ. Θα ήθελα εδώ να πω ότι στο πλαίσιο αυτό γίνανε τρεις δράσεις: Η πρώτη δράση αφορά στην πρόσκτηση οπλικών συστημάτων, η δεύτερη στην προσέλευση προσωπικού στις Ένοπλες Δυνάμεις και η τρίτη στις μεταρρυθμίσεις που έχουμε εφαρμόσει στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Έγιναν συντονισμένες στρατηγικές δράσεις, έτσι ώστε οι τρεις κλάδοι να αναπτυχθούν ισόρροπα και παράλληλα να βρούμε το ανάλογο προσωπικό σε πέντε διαφορετικά επίπεδα, στελέχη τα οποία θα προέλθουν από τις στρατιωτικές σχολές αξιωματικών και υπαξιωματικών, οπλίτες είτε επαγγελματίες είτε βραχείας ανακατάταξης, εξέταση της εξισορρόπησης της θητείας στο Στρατό Ξηράς σε σχέση με το Ναυτικό και την Αεροπορία, προσέλευση πολιτικού προσωπικού και βεβαίως ρύθμιση όλων των θεμάτων των ανυπότακτων που αυτήν τη στιγμή ο αριθμός τους είναι μεγάλος είτε στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Το εγχείρημα ήταν αναμφίβολα απαιτητικό και η αυξημένη προκλητική τουρκική δραστηριότητα στον Έβρο και στο Αιγαίο, η υφιστάμενη δυσμενής οικονομική συγκυρία και οι πεπερασμένοι οικονομικοί πόροι κατέστησαν την υλοποίηση του περαιτέρω πολύπλοκη. Γνωρίζουμε όλοι ότι η αναδιοργάνωση ενός οργανισμού που αντιμετωπίζει οριακές προκλήσεις είναι δυσχερής. Παρ' όλα αυτά το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας κατόρθωσε να ανταποκριθεί με επιτυχία στην πρόσκληση και πρόκληση. Η ψήφιση σήμερα του σχεδίου νόμου προμήθειας των αεροσκαφών συνιστά μία μόνο δράση από μια σειρά πολυδιάστατων, όπως προανέφερα, δράσεων της Κυβέρνησης, οι οποίες θα οδηγήσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις σε μία νέα εποχή και θα τους εξασφαλίσουν τη δυνατότητα απρόσκοπτης υλοποίησης της αποστολής που τους έχει ανατεθεί από την πατρίδα αναπτερώνοντας περαιτέρω τόσο το ηθικό και την υπερηφάνεια του προσωπικού όσο και ενισχύοντας την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού προς αυτές. Ταυτόχρονα, όμως, αναβαθμίζοντας τη στρατιωτική της ισχύ η Ελλάδα εδραιώνει με εμφατικό τρόπο την υπόστασή της ως χώρα - πυλώνα της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή. Ημέρα χαράς, εορτής και ικανοποίησης η σημερινή, διότι κάνουμε ένα βήμα αισιοδοξίας, δύναμης, αποτελεσματικότητας και υψηλού συμβολισμού δράσης, ένα βήμα από τα πολλά που γίνονται και θα γίνουν. Σημειώνουμε δε με ιδιαίτερη ικανοποίηση τη συναίνεση σε πολιτικό επίπεδο του συνόλου σχεδόν του πολιτικού κόσμου. Αναγνωρίζοντας όλοι με υπερηφάνεια την προσφορά των Ενόπλων Δυνάμεων τις οδηγούμε στο μέλλον για μια Ελλάδα ασφαλή, ισχυρή, αποτελεσματική, αισιόδοξη και γεμάτη φως. Θα ήθελα, επίσης, να απευθυνθώ με μεγάλο σεβασμό στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και στο ΜέΡΑ25, των οποίων οι εκπρόσωποι για δικούς τους λόγους, όπως ανέπτυξαν, καταψήφισαν το σχέδιο νόμου. Θα ήθελα να πω τα ακόλουθα: Το 2020 αποτέλεσε μια χρονιά η οποία κατέδειξε με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι η λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων για την υποστήριξη του ελλαδικού χώρου υλοποίησε μόνο εθνικά σχέδια. Είναι κάτι που και τα δύο κόμματα το ανέπτυξαν ιδιαίτερα. Η ανάπτυξη, η αναδιάταξη, η προώθηση, ο σχεδιασμός ήταν καθαρά για την εξυπηρέτηση εθνικών σχεδίων και οι Ένοπλές μας Δυνάμεις λειτούργησαν κατά τρόπο καταπληκτικό και ο ελληνικός λαός ένιωσε υπερήφανος για τις Ένοπλες Δυνάμεις και σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος συνεχάρη τις Ένοπλες Δυνάμεις και μέσα στον πολιτικό κόσμο είναι και τα δύο κόμματα τα δικά σας. Και εδώ παρατηρείται η εξής αντίφαση. Από τη μία συγχαίρετε τις Ένοπλες Δυνάμεις για το εξαιρετικό τους έργο και από την άλλη τους αρνείστε να εξοπλιστούν για να οδηγηθούν στο μέλλον. Είναι μια αντίφαση αυτή, είναι ένα θέμα το οποίο μας προβληματίζει, διότι θα θέλαμε σε αυτήν τη δύσκολη στιγμή να ήσασταν κοντά μας, διότι είναι μια έναρξη ενός έτους εμφατικού, ενός έτους που πραγματικά θα μας οδηγήσει στο μέλλον, ενός έτους που όλοι μαζί συσπειρωνόμαστε για να κάνουμε το άλμα προς το αύριο. Και θα θέλαμε - λέω και πάλι, κατανοώντας ότι βεβαίως και οι Ένοπλες Δυνάμεις υλοποιούν εθνικά σχέδια, βεβαίως και οι Ένοπλες Δυνάμεις στηρίζουν τον ελληνικό λαό σε κάθε του δράση και ειδικά το 2020 όλοι διαπιστώσαμε και ιδιαίτερες λειτουργίες των Ενόπλων Δυνάμεων είτε λέγεται υγειονομική κρίση αυτό είτε λέγονται αεροδιακομιδές είτε σε κάθε άλλη δράση της καθημερινότητας - εκεί τη στήριξή σας, έτσι ώστε σωστά εξοπλισμένες οι Ένοπλες Δυνάμεις να οδηγηθούν στο μέλλον. Τη σημερινή συνεδρίαση την περίμενε το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων με μεγάλη χαρά, διότι δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να πάμε στο μέλλον. Την περίμενε και την περιμένει ο ελληνικός λαός ο οποίος μας αξιολογεί και βεβαίως την περιμένει το γεωπολιτικό μας περιβάλλον το οποίο βλέπει, αναλύει και όλοι μαζί αντιλαμβάνονται ότι η Κυβέρνηση υπεύθυνα και αποτελεσματικά οδηγεί την Ελλάδα στο μέλλον, οδηγεί την Ελλάδα στην πρόοδο και την ευημερία έχοντας ως ισχυρή βάση τις Ένοπλες Δυνάμεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, ευχαριστώ και εγώ πολύ και ειδικά για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Αθανάσιος Παφίλης.
Κύριε Στεφανή, εμείς δεν τα έχουμε με τις Ένοπλες Δυνάμεις, το αντίθετο. Και προκαταβολικά σας λέω ότι οι δικοί μας είναι στην πρώτη γραμμή. Τα έχουμε με τις πολιτικές των κυβερνήσεων. Και πολλά στελέχη, πάρα πολλά, πέρα και έξω από πολιτικές πεποιθήσεις, μας ακούνε πολύ καλά. Και θα απαντήσω με επιχειρήματα γιατί εμείς λέμε «όχι». Το «όχι» δεν αφορά την υπεράσπιση της κυριαρχίας των συνόρων της χώρας μας. Και το έχουμε αποδείξει, κύριε Βρούτση, και θα τα πω μετά. Τι λέτε, λοιπόν; Η Κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ λέτε ότι με την αγορά των δώδεκα μεταχειρισμένων και των έξι καινούργιων αεροσκαφών Ραφάλ αλλάζει o συσχετισμός ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Η Τουρκία τι αποτελεί, κύριε Λαζαρίδη; Αποτελεί την απειλή, όπως είπατε, εξ Ανατολάς. Εμείς καλούμε τον λαό και ιδιαίτερα τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων να μην παρασυρθούν από τις μεγάλες πατριωτικές «κορώνες» - εντός εισαγωγικών ή εκτός εισαγωγικών, αν θέλετε - , αλλά να κρίνουν αντικειμενικά, ψύχραιμα, με βάση την εμπειρία που έχουν τόσων χρόνων. Και λέω πάλι ακόμα περισσότερο στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, που έχουν συγκεκριμένη εμπειρία από αυτά, να κρίνουν με αυτά και με την ίδια την πραγματικότητα. Θα θέσουμε το πρώτο ερώτημα. Η Ελλάδα ανήκει στο ΝΑΤΟ. Υποτίθεται ότι ανήκει - έτσι λέτε - σε μια συμμαχία. Για ποιους λόγους; Λέτε, λοιπόν, ότι αυτή εγγυάται την ασφάλεια της χώρας μας. Αυτό δεν λέτε; Εμείς λέμε ότι αυτό είναι ένας μύθος. Η Ελλάδα ανήκει στο ΝΑΤΟ όχι γιατί υπερασπίζεται τα συμφέροντα του ελληνικού και άλλων λαών, αλλά γιατί το ΝΑΤΟ είναι η σιδερένια φτέρνα, ο εγγυητής αυτών που κατέχουν τον πλούτο. Αυτά τα συμφέροντα υπερασπίζεται σε όλο τον κόσμο. Είναι προστάτης αυτών που κατέχουν όσα κατέχει όλη η υπόλοιπη ανθρωπότητα και δεν είναι πάνω από 10% αυτοί. Αυτό είναι το ΝΑΤΟ πολιτικά. Υπερασπίζεται, δηλαδή, το καπιταλιστικό σύστημα και όσοι λαοί προσπάθησαν ή να σηκώσουν κεφάλι ή τέλος πάντων να διαφοροποιηθούν από τα σχέδιά τους τσακίστηκαν. Αίμα όλη η ανθρωπότητα. Ο χάρτης είναι γεμάτος από αίμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ίδια η περιοχή μας. Εκατόν είκοσι και πάνω επεμβάσεις έχει κάνει το ΝΑΤΟ στην ιστορία του. Και μια και λέμε για την περιοχή μας: Ακούστε εδώ, δεν μπορείτε να κοροϊδεύετε τον κόσμο, ο Άσαντ είναι δικτάτορας, ενώ η μαυρίλα της Σαουδικής Αραβίας είναι σύμμαχος. Ναι ή όχι; Έτσι δεν είναι, κύριε Παναγιωτόπουλε; Πέστε μας, λοιπόν, το σκοταδιστικό κράτος των αραβικών χωρών είναι ο σύμμαχος και η δημοκρατία, ενώ η Συρία δεν είναι; Έτσι δεν είναι; Έτσι είναι. Τον Καντάφι τον είχατε θεό και μόλις άλλαξε τα συμβόλαια για τα πετρέλαια τους έκανε το ΝΑΤΟ μπάχαλο με δολοφονίες, με βομβαρδισμούς, με όλα αυτά. Είναι η αλήθεια αυτή ή όχι; Αυτήν την αλήθεια καλούμε να σκεφτούν ο ελληνικός λαός και οι Ένοπλες Δυνάμεις. Δεύτερο ερώτημα: Λέτε εσείς: «Μα, κάπου πρέπει να ανήκουμε». Αυτό είναι σύνδρομο. Κάθε λαός πρέπει να ανήκει στη χώρα του και κάθε χώρα πρέπει να ανήκει στον λαό της. Δεν χρειάζεται προστάτες. Και λέτε ότι εμείς πρέπει να ανήκουμε γιατί πρέπει να μας εγγυάται κάποιος την ασφάλεια. Σας ερωτώ: Ποιος απειλεί την ασφάλεια της Ελλάδας; Η Ρωσία; Όχι ότι είναι καλή η Ρωσία. Η Κίνα; Ποιος; Το Ιράν; Ποιος την απειλεί; Η Τουρκία. Τι είναι η Τουρκία; Είναι σύμμαχος μέσα στο ΝΑΤΟ. Και σας ρωτάμε απλά και απευθυνόμαστε και στον ελληνικό λαό: Τι διάολο συμμαχία είναι αυτή που ο σύμμαχος απειλεί τον σύμμαχο και προβάλλει διεκδικήσεις, αναθεωρητισμούς και όλα τα οποία είναι σωστά και δεν τα επαναλαμβάνω; Τι σόι συμμαχία είναι αυτή; Εδώ συνεταιρισμό να έχεις, αν σε κλέβει ή σε απειλεί ο συνέταιρος, τον διώχνεις ή φεύγεις από τον συνεταιρισμό. Έτσι δεν είναι; Το λέω απλά - και όχι απλοϊκά - για να δείξουμε την υποκρισία που υπάρχει και την αντίφαση της ίδιας της πολιτικής σας. Εμείς συμφωνούμε ότι πράγματι η τουρκική αστική τάξη απειλεί, έχει διεκδικήσεις και έχει όλα αυτά. Ωστόσο, όμως, μπορεί να εξηγήσετε σ' έναν λαό ότι μαζί με την Τουρκία συμμετέχετε στα νατοϊκά γυμνάσια, μαζί με την Τουρκία αύριο σε πολέμους και ταυτόχρονα λέτε ότι είναι ο αντίπαλός μας. Δεν στέκεται αυτό. Και αυτό πρέπει να το σκεφτεί και ο κόσμος. Τρίτο ερώτημα: Το ΝΑΤΟ και η ασφάλεια. Σας ρωτάω ευθέως, κύριε Παναγιωτόπουλε και κύριοι όλοι που είστε εδώ και που υποστηρίζετε το ΝΑΤΟ, γιατί, αλήθεια, το ΝΑΤΟ δεν παίρνει σαφή θέση απέναντι στις παράνομες - σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, και έτσι είναι - διεκδικήσεις της Τουρκίας; Γιατί ποτέ ο Σόλτενμπεργκ και όλοι αυτοί οι μακελάρηδες των λαών δεν βγαίνουν να πουν ότι η Τουρκία έχει απαιτήσεις εκτός Διεθνούς Δικαίου και πρέπει να συμμαζευτεί; Γιατί δεν κάνουν μια κίνηση να αποτρέψουν όλα αυτά που γίνονται κάθε μέρα στο Αιγαίο, που οι πιλότοι μας ζουν με τον τρόμο όλη την ώρα; Γιατί δεν το κάνει αυτό; Τι σόι συμμαχία είναι αυτή δηλαδή που δεν σε προστατεύει με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο; Δεν ξέρει το ΝΑΤΟ που είναι τα σύνορα; Δεν ξέρει τις διεθνείς συμφωνίες; Δεν ξέρει το Δίκαιο της Θάλασσας; Το ξέρει. Όμως, το γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων, για να μην πω μια βαριά, λαϊκή κουβέντα. Γιατί δεν το γράφει; Γιατί δεν τον ενδιαφέρει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι ήμασταν αυτοί που μιλήσαμε λιγότερο. Άλλο ερώτημα: Μιλάμε για εξοπλισμούς, διότι σχετίζεται με το νομοσχέδιο, δεν κάνουμε θεωρητική συζήτηση μόνο. Πείτε μας λοιπόν τώρα: Τι διάολο συμμαχία είναι αυτή που οι ισχυροί σύμμαχοι πουλάνε όπλα, οι μεγάλοι ιδιαίτερα, και στον έναν και στον άλλον; Για ποια υπεροπλία μας λέτε; Αν αύριο δώσουν τα F -35 οι Αμερικάνοι και τα βρουν με την Τουρκία; Άντε μετά να πάρουμε κι εμείς F -35. Έτσι δεν είναι; Τι συμμαχία είναι αυτή που οι μεγάλοι μας σύμμαχοι - η Ιταλία, η Ισπανία κ.λπ. - ετοιμάζουν αεροπλανοφόρο για την Τουρκία, το «ANADOLU», οι οποίοι υποτίθεται ότι είναι αντίθετοι με τις διεκδικήσεις της Τουρκίας, αλλά ποτέ δεν παίρνουν καμμία σαφή θέση γι' όλα αυτά τα πράγματα. Ας πάμε, λοιπόν, στον μύθο, κατά τη γνώμη μας, της ελληνικής υπεροπλίας με τα Ραφάλ, για όλους σας τα λέμε αυτά και κυρίως για τον ελληνικό λαό και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. «ORUC REIS»: Τους ξεφτιλίσαμε, λέμε λαϊκά. Δηλαδή, είχαμε υποβρύχια που ήταν αόρατα κ.λπ. κ.λπ.. Συμφωνούμε. Έγινε αυτό. Τι έγινε την άλλη μέρα; Παραγγελία έξι υποβρυχίων, τα οποία θα τα δώσει η Γερμανία και ας λέτε ό,τι θέλετε, όποιον καβγά και να κάνετε γιατί κυριαρχούν τα οικονομικά συμφέροντα και οι επενδύσεις της Γερμανίας στην Τουρκία είναι άπειρες. Άρα, δεν έχουν αρχές συμμαχίας, έχουν αρχές οικονομικών συμφερόντων όπως και οι άλλες χώρες. Θα πάρει πιθανά δύο F -14 και καλύτερα από τα δικά μας, πιο σύγχρονα γιατί πέρασαν τα χρόνια και για όλα αυτά η τεχνολογία τρέχει. Επομένως, τι διάολο σύμμαχοι είναι αυτοί και ποια υπεροπλία θα εξασφαλίσουν; Το ίδιο θα γίνει και με τα αεροπλάνα, είπα προηγουμένως. Τώρα ας διδαχτούμε λίγο από την ιστορία. Και καλούμε ειδικά τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που γνωρίζουν πιο αναλυτικά. Το 1974 με την εισβολή στην Κύπρο είχαμε υπεροπλία, ναι ή όχι; Εμείς είχαμε Φάντομ και η Τουρκία είχε T -30 τα οποία ήταν αρχαία. Τα Φάντομ ήταν στα αεροδρόμια της Κρήτης έτοιμα να απογειωθούν και δεν θα γινόταν η απόβαση. Γιατί δεν απογειώθηκαν; Γιατί δεν άφησαν οι Αμερικάνοι. Είναι καθαρό. Και αυτό το ομολόγησαν άνθρωποι οι οποίοι είναι ακόμα ζωντανοί και ήταν εκείνη την εποχή. Άλλο παράδειγμα, τα Ίμια. Θα επικαλεστώ κάτι, όμως, πέρασαν και τα χρόνια. Ήσουν στον θάλαμο επιχειρήσεων, Νίκο Παπαναστάση;
Όχι, ήμουν…
Παρακολουθούσες; Το Ελληνικό Ναυτικό είχε υπεροπλία και μπορούσε να αποτρέψει ανά πάσα στιγμή οτιδήποτε στα Ίμια. Τι έγινε; Οι Αμερικανοί είπαν stop. Και, μάλιστα, ο κ. Σημίτης, κύριε Κατρίνη και κύριε Κεγκέρογλου, είπε: «Ευχαριστούμε την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών», η οποία ποτέ δεν πήρε θέση για τη διεκδίκηση των Ιμίων.
Θυμάστε ποιος…
Μετά, μετά. Εμείς δεν είμαστε υπέρ του πολέμου, το αντίθετο. Λέω λοιπόν ότι τα επιχειρήματά σας από την ίδια τη ζωή απορρίπτονται και όχι επειδή τα λέει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Άλλο θέμα για τους εξοπλισμούς, γιατί εμείς δεν μιλάμε στον αέρα. Υπάρχει μονομέρεια ή όχι; Μπορεί η Ελλάδα, πέρα από την εξαίρεση των S -300- που δεν θέλω να τα πω αυτά, τα ξέρετε - να πάρει άλλα οπλικά συστήματα με βάση τις δικές της ανάγκες οι οποίες να μην «κουμπώνουν» με το ΝΑΤΟ; Δεν μπορεί. Όλοι οι εξοπλισμοί περνάνε από τον πάγκο και ο πάγκος λέγεται ΝΑΤΟ. Γιατί περνάνε από τον πάγκο; Γιατί πρέπει να ανταποκρίνονται στα συμφέροντα της συμμαχίας, όπως και τα Ραφάλ και η αναβάθμιση των F -16. Τα είπε και ο Δημήτρης Κουτσούμπας και τα έχουμε πει πολλές φορές. Τι γράφει η έκθεση στο Πεντάγωνο; Να αναβαθμιστούν τα F -16 σε επίπεδο VIPER γιατί ανταποκρίνονται στα συμφέροντα της συμμαχίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή ήταν η εισήγηση στο Πεντάγωνο.
Παρακαλώ, κύριε Παφίλη, ολοκληρώστε γιατί είστε στα δέκα λεπτά.
Αφήστε με, κύριε Πρόεδρε. Δεν πειράζει. Αφήστε και καμμιά διαφορετική φωνή. Πρέπει να στοιχειοθετήσουμε γιατί διαφωνούμε και όχι να ακούμε διάφορες κορώνες και διάφορα τέτοια, όπως είπε προηγουμένως ο κ. Βρούτσης.
Όλες τις φωνές ακούμε, αλλά εν όψει και του ότι ο Αρχηγός μίλησε λιγότερο χρόνο απ' ό,τι προβλεπόταν, σας παρακαλώ στα δώδεκα λεπτά να ολοκληρώσετε.
Λέω λοιπόν ένα ακόμη θέμα: Για πείτε μας, αλήθεια εμείς λέμε, για να είμαστε καθαροί; Ο Ελληνικός Στρατός πρέπει να έχει μία αποστολή, τελεία. Να υπερασπίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα και τις εισόδους της χώρας. Και σ' αυτό είμαστε ούτε βήμα πίσω και ούτε βήμα μπροστά.
Με τι όπλα, όμως;
Περιμένετε, θα τα πούμε για τα όπλα. Ποια όπλα, όταν στέλνεις στη Νορβηγία δύο F -16; Έχεις ρωτήσει τον ελληνικό λαό πόσα πληρώνει; Η πτήση είναι 10.000 την ώρα, συν οι μισθοί, συν η φθορά των αεροσκαφών. Τι ήθελαν οι φρεγάτες στο Ορμούζ; Εθνικά συμφέροντα υπερασπίζουν; Τι ήθελε η φρεγάτα - το ΠΑΣΟΚ ή η Νέα Δημοκρατία ήταν τότε, δεν θυμάμαι ακριβώς - έξω από τη Λιβύη; Ποια εθνικά συμφέροντα υπεράσπιζε εκεί; Ποια συμφέροντα υπερασπίζει στο Μάλι; Ποια συμφέροντα υπερασπίζει στο Αφγανιστάν; Και ποια συμφέροντα υπερασπίζει στο Ιράκ που στέλνονται στρατιωτικές δυνάμεις εκεί; Για ποιον λόγο; Όταν μάλιστα είναι πολύτιμες μέσα σ' αυτήν την κρίση; Γιατί στείλατε τη συστοιχία των Patriot στη Σαουδική Αραβία την οποία πλήρωσε χρυσή ο ελληνικός λαός την ώρα που είμαστε σε μια κρίση; Δεν θέλω να πω βαριές κουβέντες γιατί δεν χρησιμοποιούμε τέτοια πράγματα. Όμως, τι κάνεις; Μειώνεις το ελληνικό οπλοστάσιο και στέλνεις δυνάμεις στη Σαουδική Αραβία για ποιον λόγο, κυρίες και κύριοι του ΝΑΤΟ, που φωνάζετε; Ποιον σημαδεύουν οι Patriot; Το Ιράν. Έχουμε πρόβλημα εμείς με το Ιράν σαν χώρα; Μας απειλεί; Όχι. Γιατί; Γιατί είσαστε ενταγμένοι μέσα στον γενικό σχεδιασμό, γιατί αυτοί που κατέχουν τον πλούτο της Ελλάδας θέλουν να μπούμε μέσα και έτσι κάνουν και σπρώχνουν κιόλας και καμμιά φορά σπρώχνουν και σε τυχοδιωκτικές ενέργειες ακριβώς για να πάρουν ένα κομμάτι από τη λεία. Πείτε μας πόσο κοστίζουν οι νατοϊκές ασκήσεις. Σας ρωτάω και βγείτε όποιος θέλει από τους δυο σας να μου πείτε ποιο είναι το σενάριο των νατοϊκών ασκήσεων. Ποιος είναι ο αντίπαλος των κοινών νατοϊκών ασκήσεων; Στη Νορβηγία ποιος είναι; Η Ρωσία. Στη Μαύρη Θάλασσα ποιος είναι; Η Ρωσία. Με το Ισραήλ και τους Αμερικάνους ποιος είναι; Η προσομοίωση που έγινε στα Γρεβενά επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, κύριε Τσίπρα, αφορούσε περιοχές στο Ιράν που ταιριάζουν με τις δικές μας. Αυτό είναι υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της χώρας μας; Γι' αυτό και σας δίνουν τέτοια όπλα, ώστε κερδισμένοι να βγαίνουν αυτοί. Διότι αυτοί μετράνε τι έχει η Ελλάδα και οι υπόλοιποι.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ, κύριε Παφίλη.
Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε και παίρνουμε και την πολιτική ευθύνη. Λέμε, όμως - κάτι που ξέρετε πολύ καλά και ο ένας και ο άλλος, γενικώς και η Κυβέρνηση, αλλά και τα άλλα κόμματα - ότι εμείς δεν παζαρεύουμε την εθνική ανεξαρτησία ούτε πίσω, αλλά ούτε και μπροστά. Δεύτερον, δεν δεχόμαστε να χύσουν το αίμα τους οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις για νατοϊκά σχέδια, γιατί αυτό μπορεί να συμβεί. Δεν τα δεχόμαστε όλα αυτά και λέμε, λοιπόν, ότι αυτή η πολιτική δεν υπηρετεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού ούτε άλλων λαών. Μας είπαν το πρωί, ο κ. Βρούτσης και ο κ. Βαρβιτσιώτης, ότι θα κριθούμε από την ιστορία. Ακούστε, κύριε Βρούτση: Όταν μιλάτε για ιστορία, πέρα από τα λάθη και τις αδυναμίες, δεν θα μιλάτε για μας, γιατί όταν ήρθε η τριπλή κατοχή στην Ελλάδα, η παράταξή σας και η αστική τάξη της Ελλάδας έφυγαν στην Αίγυπτο, εκτός Ελλάδας και εμείς κάναμε την εποποιία της Εθνικής Αντίστασης. Όταν κρίθηκαν πάντα τα ελληνικά συμφέροντα, εννοώ τα συμφέροντα της χώρας, ήμασταν πρώτοι και στην πρώτη γραμμή, όπως είμαστε και σήμερα και πάντα. Όμως, δεν πρόκειται να δεχτούμε ποτέ να θυσιαστεί ο ελληνικός λαός για να υπηρετηθούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Και όσον αφορά στο επιχείρημα των πλουτοκρατών, οι οποίοι έχουν αποδείξει ιστορικά ότι δεν έχουν πατρίδα - και αν το ξαναπείτε, θα πω ονόματα και διευθύνσεις, θα πω συγκεκριμένα ονόματα τα οποία έχουν δημοσιευτεί - και μας λένε ότι αυτός είναι ο κόσμος, πρέπει να σας πω ότι πάντα στην ιστορία της ανθρωπότητας υπήρχαν δύο - δεν ήταν ούτε τρεις, ούτε τέσσερις - τάσεις: Αυτοί που υπερασπίστηκαν τη βαρβαρότητα των συστημάτων και αυτοί που γνωρίζοντας ποια είναι η πραγματικότητα, παλεύουν να την ανατρέψουν και να την αλλάξουν. Και να ξέρετε, θα επαναλάβω ότι οι θύελλες και οι καταιγίδες προμηνύονται από τη λιακάδα. Εκεί που είστε σίγουροι και εκεί που νομίζετε ότι όλα πάνε καλά και εκεί που εσείς έχετε εγκαταλείψει ακόμα και τις ιδέες μιας εναλλαγής της κοινωνίας - επειδή χαμογελάτε - , να ξέρετε ότι θα ξεσπάσει αργά η γρήγορα. Και όταν βγουν οι λαοί στο προσκήνιο, τότε θα συντριβεί και αυτή η πραγματικότητα.
Υπήρξε μία μεγαλύτερη ανοχή στον χρόνο για τον κ. Παφίλη, εν όψει και του γεγονότος ότι από τον δεύτερο κύκλο ομιλητών το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας δεν είχε δηλώσει ομιλητή. Συνεπώς παρακαλώ για την κατανόησή σας. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Υπουργός κ. Στεφανής για μία διευκρίνιση. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Παφίλη, θα ήθελα να ακολουθήσω τον συλλογισμό σας περί πλουτοκρατίας και περί ΝΑΤΟ και να κάνω το εξής ερώτημα: Ξεκινήσατε την εισήγησή σας λέγοντας ότι αναγνωρίζετε πως η Ελλάδα έχει απειλή και την περιγράψατε με όνομα. Άρα, λοιπόν, εσείς στη ζυγαριά σας, που από τη μία είναι η διαπιστωμένη απειλή κατά της Ελλάδος και από την άλλη η ιδεολογική σας φιλοσοφία σε σχέση με το ΝΑΤΟ, βάζετε να υπερισχύει η άποψή σας για το ΝΑΤΟ. Αυτό με ανησυχεί σφόδρα. Αγαπώντας, όπως και εσείς την πατρίδα - κάτι που είναι δεδομένο - και υπηρετώντας τόσα χρόνια τις Ένοπλες Δυνάμεις, με ανησυχεί αυτό το πράγμα. Τη στιγμή που συμφωνούμε ποιος είναι απέναντί μας, θα πρέπει όλοι μας για κάποιον σημαντικό λόγο μέσα μας να παραμερίσουμε τα υπόλοιπα και να ασχοληθούμε όλοι με αυτό, ειδικά αυτή τη χρονιά. Και γι' αυτό, λοιπόν, εγώ σας παρακαλώ με πολύ σεβασμό να ξανασκεφτείτε το τι θα κάνετε σήμερα. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Παφίλη, όπως είδατε, ο κύριος Υπουργός είπε μερικά πράγματα με σεμνότητα και δεν σας έθιξε. Διευκρίνιση έδωσε, σας παρακαλώ. Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Στεφανή, ακούστε: Νομίζω ότι και έξυπνος είστε, αλλά και ότι καταλάβατε τι είπαμε. Αν θέλετε να μιλήσουμε για εξοπλισμούς, είμαστε έτοιμοι. Σας είπα για μονομέρεια. Σας έχω πει άλλη φορά ότι μπορεί να σας στείλουν τα F -16 και αντί να βομβαρδίσουν τη Σμύρνη - λέω ένα τυχαίο παράδειγμα και να μην εκληφθεί αλλιώς - να πάνε και να βομβαρδίσουν τα Λευκά Όρη και την Κρήτη, γιατί αυτοί κρατάνε τα κλειδιά. Σας είπα για τη νατοϊκή μονομέρεια που κοστίζει πανάκριβα. Εμείς λέμε ότι βεβαίως χρειάζονται οι εξοπλισμοί. Δεν μπορεί να πει κανένας ότι δεν χρειάζονται, εφόσον δεν ζούμε στην κοινωνία που θα θέλαμε εμείς. Όμως, θα μπορούσαν να είναι πολυδιάστατοι, που σας αρέσει και η έκφραση, για να μπορείς σε κάποιες περιπτώσεις - και το έχουν κάνει, δεν έστελναν τα αεροπλάνα, θα το ξέρετε στην ΚΥΠ - να έχεις και εφεδρείες και να μην εξαρτάσαι από αυτόν στην περίπτωση που αύριο σου κόψει τα ανταλλακτικά και τα πυρομαχικά, γιατί έχει δικά του συμφέροντα. Και αυτά που λέμε δεν είναι εξωπραγματικά. Έχουν αποδεχτεί και στην ιστορία πώς γύρισαν τα πράγματα. Πάρτε το παράδειγμα της Μικρασιατικής Καταστροφής πώς γύρισαν τα πράγματα. Μόλις οι Εγγλέζοι εξασφάλισαν τα πετρέλαια, μας τσάκισαν.
Εντάξει, κύριε Παφίλη, ήσασταν σαφής.
Άρα, μη μας τα λέτε αυτά. Εμείς κάνουμε ακριβώς μία τέτοια πολιτική που συμφέρει τον ελληνικό λαό. Γι' αυτό και είμαστε αντίθετοι. Ξεχάσατε πού κατέληξε τόσα χρόνια το 7 προς 10; Τρέχουμε ο ένας μετά τον άλλον, και η Τουρκία και η Ελλάδα, για εξοπλισμούς και το αποτέλεσμα του δρόμου είναι να παίρνουν το κύπελο οι πολεμικές βιομηχανίες στις μεγάλες νατοϊκές χώρες.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Παφίλη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Υπουργέ, θα δώσω και σε εσάς τον λόγο. Ωστόσο, φαντάζομαι πως είδατε ότι το επίπεδο ήταν και ευπρεπές και υψηλό. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Οφείλω να κάνω κι εγώ ένα σχόλιο σχετικά με τα όσα είπατε περί μονομέρειας, κύριε Παφίλη. Η χώρα δεν έχει, επιτρέψτε μου την έκφραση, αυτονομία ως προς την αμυντική της βιομηχανία. Ευχής έργο είναι να αποκτήσει μονομέρεια και ισομέρεια. Όμως, στο πλαίσιο αυτής της μονομέρειας διαθέτει αμερικανικά αεροσκάφη, ιταλικά μεταγωγικά αεροσκάφη, γαλλικά πλοία…
Δηλαδή, νατοϊκά!
… «EM», βρετανικά πλοία…
Δηλαδή, νατοϊκά!
…σύγχρονες πυραυλακάτους, γερμανικά άρματα μάχης…
Δηλαδή, νατοϊκά!
… γερμανικά υποβρύχια, ισραηλινά μη επανδρωμένα οχήματα, ενδεχομένως και άλλα οπλικά συστήματα από εδώ και πέρα.
Δηλαδή, νατοϊκά!
Μονομέρεια δεν είναι να έχουμε όπλα, αλλά αρκεί να μην έχουμε ρωσικά. Όμως, και ως προς αυτό, θυμίζω ότι διαθέτει και μερικά ρώσικα οπλικά συστήματα, πυραυλικά, όπως τα TOR - M1, τα OSA, τους S -300 στην κατάσταση που είναι. Μόνο για μονομέρεια δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς το ελληνικό αμυντικό εξοπλιστικό πρόγραμμα. Ίσως για ολιγομέρεια ναι, κατά το ολιγοπώλιο - μονοπώλιο, αλλά οπωσδήποτε όχι για μονομέρεια. Υπάρχει αρκετά μεγάλη ποικιλία. Και να σας πω και κάτι άλλο; Υπάρχει και η θεωρία των αμυντικών εξοπλισμών που λέει ότι όσο περισσότερη ποικιλία υπάρχει τόσο χειρότερο είναι αυτό για την αποδοτικότητα και τη λειτουργικότητα αυτών των συστημάτων για λόγους έλλειψης ομοιομορφίας. Όμως, νομίζω ότι είναι υπερβολικό να μιλάμε για μονομέρεια, όσον αφορά τους εξοπλισμούς της Ελλάδας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Σας παρακαλώ, κύριε Παφίλη. Μιλήσατε αρκετά.
Ακούστε με! Μονομέρεια είναι! Όλα είναι νατοϊκά εκτός από ένα μικρό διάλειμμα. Το ερώτημα είναι το εξής: Όταν το ΝΑΤΟ αποφασίσει σε κάποια φάση - και τώρα θα το πω κυνικά - να κρατήσει την Τουρκία, γιατί έχει και αυτή γεωστρατηγική θέση, δι' όλων των μέσων, τι θα γίνει σε μία περίπτωση σύγκρουσης; Με ποια ανταλλακτικά, με ποια όπλα και με τι οτιδήποτε άλλο, όταν σου πουν τέρμα, κάνε πίσω, αλλιώς δεν σου δίνω τίποτα; Αυτά λέμε. Και όσον αφορά την Αμυντική Βιομηχανία, κύριε Υπουργέ, με όλον τον σεβασμό, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί. Έχει «μαλλιάσει η γλώσσα μας» να μιλάμε εδώ και πολλά χρόνια για την ανάπτυξη της Αμυντικής Βιομηχανίας της χώρας. Εμείς δεν λέμε ότι θα φτιάξουμε Ραφάλ ή Σουκχόι ή F -35. Όμως, λέμε ότι μπορούμε να καλύψουμε βασικές ανάγκες. Γιατί δεν γίνεται αυτό; Πρώτον, είναι πολιτική των κυβερνήσεων και κυρίως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία, με οδηγία που ψηφίσαμε, μας θέλει υπεργολάβους. Ούτε σφαίρες δεν φτιάχνουμε! Έλεος!
Εντάξει, κύριε Παφίλη, αρκετά. Ευτυχώς με τις ψύχραιμες κινήσεις που έγιναν από την πλευρά της ελληνικής Κυβέρνησης δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος συρράξεως. Μπαίνουμε, λοιπόν, στον δεύτερο κύκλο των ομιλητών. Για να οργανώσουμε λίγο τη συζήτηση, τώρα θα μιλήσουν δύο Βουλευτές, ο κ. Στέφανος Γκίκας από τη Νέα Δημοκρατία και ο κ. Κατρούγκαλος - αν δεν έρθει, θα πάμε στον επόμενο - και μετά ο κ. Βιλιάρδος. Στη συνέχεια θα μιλήσει ο κ. Μανωλάκος από τη Νέα Δημοκρατία και ο κ. Φραγγίδης από το Κίνημα Αλλαγής και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής, αν θέλει εκείνη την ώρα ή λίγο αργότερα. Τον λόγο έχει ο κ. Γκίκας Στέφανος από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, να ευχηθώ σε όλους τους συναδέλφους καλή χρονιά με υγεία και καλή δύναμη. Ερχόμενος τώρα στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που συζητάμε σήμερα, τονίζω ότι έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για πολλούς λόγους. Αρχικά, η προκλητική και επικίνδυνη στάση της Τουρκίας τον τελευταίο χρόνο κάνει επιτακτική την ανάγκη αύξησης της επιχειρησιακής ικανότητας και της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Παράλληλα, είναι η πρώτη φορά που η χώρα μας προβαίνει σε μία τόσο μεγάλη, αλλά ταυτόχρονα και ολοκληρωμένη προμήθεια, καθώς προβλέπονται εκτός από την προμήθεια των δεκαοκτώ μαχητικών αεροσκαφών μιας μοίρας και η προμήθεια των προηγμένων όπλων των αεροσκαφών, των κατευθυνόμενων βλημάτων δηλαδή και πιο σημαντικό η εν συνεχεία υποστήριξη και των αεροσκαφών και των όπλων για έναν αριθμό ετών, τεσσάρων και πλέον. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα Ραφάλ ανήκουν στην κατηγορία των πιο σύγχρονων αεροσκαφών και συγκαταλέγονται στα αεροσκάφη της μετά τέταρτης γενιάς, όπως λέγεται. Είναι αεροσκάφη πολλαπλού ρόλου, διαθέτουν υπερσύγχρονα και εξελιγμένα συστήματα και όπλα, όπως και τελειότατα συστήματα αυτοπροστασίας. Είναι συνεπώς ιδανικά για την αντιμετώπιση εξελιγμένων αμυντικά και τεχνολογικά αντιπάλων, δίδοντας τακτικό και στρατηγικό πλεονέκτημα. Να πω ότι οι συμβάσεις αυτές θα μείνουν στην ιστορία, διότι είναι αποτέλεσμα σκληρών μεν διαπραγματεύσεων που βάστηξαν μόλις τέσσερις μήνες. Ακούστηκε μια κριτική από την Αντιπολίτευση. (…Δεν ακούστηκε λόγω προβλήματος στη σύνδεση). Όμως η σύμβαση δεν θα μπορούσε να έχει άλλη μορφή, δεδομένου ότι και η παράδοση των αεροσκαφών είναι εμπροσθοβαρής. Ήδη μέχρι τον Ιούλιο φέτος η πρώτη παρτίδα των αεροσκαφών θα πετάει στους ελληνικούς ουρανούς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Θα πρέπει να αναφερθεί - και αξίζει να το τονίσουμε αυτό - ότι η τελευταία μεγάλη προμήθεια για την Πολεμική Αεροπορία πραγματοποιήθηκε το 2005, πάλι από κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, επί υπουργίας του Σπήλιου Σπηλιωτόπουλου. Τότε η χώρα μας προχώρησε στην απολύτως τεκμηριωμένη προμήθεια των αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F -16 Block 52+, τα οποία απετέλεσαν και αποτελούν ακόμα, μέχρι και σήμερα, την αιχμή του δόρατος της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μετά, έρχεται ξανά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να προχωρήσει στην ενδυνάμωση του στόλου της Πολεμικής μας Αεροπορίας, ξεκινώντας πέρσι με την αναβάθμιση των αεροσκαφών F -16 σε Viper και συνεχίζοντας σήμερα με την αγορά των δεκαοκτώ Ραφάλ και των όπλων τους. Η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι, δεν δρα αποσπασματικά ή πρόχειρα. Δρα βάσει ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για τον τομέα της εθνικής άμυνας και την υλοποίηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Το γεγονός αποτυπώθηκε άλλωστε και στη νέα δομή δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων 2020 με 2034, που ενέκρινε πρόσφατα η αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Υπάρχει ένα ολοκληρωμένο και προτεραιοποιημένο σχέδιο με εκατόν πενήντα και πλέον εξοπλιστικά προγράμματα, τα οποία θα υλοποιηθούν τα επόμενα χρόνια, ενώ αρκετά δρομολογούνται ήδη από φέτος. Επιτρέψτε μου να σημειώσω ότι αυτή η πολιτική της Κυβέρνησης αποτελεί μεταξύ άλλων και προσωπική δικαίωση για όλους εμάς, που επί πολλά χρόνια τονίζαμε στον δημόσιο λόγο την ανάγκη αύξησης του προϋπολογισμού των Ενόπλων Δυνάμεων και ιδίως των εξοπλιστικών δαπανών. Διορθώνεται έτσι ένα λάθος του πολιτικού συστήματος, που επί δέκα χρόνια τώρα δεν προχώρησε όπως έπρεπε το εξοπλιστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων. Μας γεμίζει λοιπόν χαρά και αισιοδοξία το γεγονός ότι αυτή η Κυβέρνηση, του Κυριάκου Μητσοτάκη αντιλαμβάνεται πλήρως αυτή την ανάγκη και προχωρεί σε σημαντικές ενέργειες, όπως είναι ο τετραπλασιασμός των εξοπλιστικών δαπανών στον φετινό προϋπολογισμό και στα επόμενα χρόνια και βεβαίως η υλοποίηση και ο προγραμματισμός σοβαρών εξοπλιστικών προγραμμάτων. Κυρίες και κύριοι, επενδύοντας στην άμυνα, ισχυροποιώντας και αυξάνοντας την αποτρεπτική ικανότητα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ισχυροποιείται η διαπραγματευτική ισχύς της χώρας, ενώ παράλληλα διασφαλίζεται η ειρήνη και η σταθερότητα, απαραίτητα στοιχεία, συστατικά και προϋποθέσεις για την ανάκαμψη, την ανάπτυξη και την ευημερία της πατρίδας. Για όλους αυτούς τους λόγους, καλώ όλα τα κόμματα σήμερα να στηρίξουν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ πολύ και για την τήρηση του χρόνου, κύριε Γκίκα. Τον λόγο έχει ο κ. Κατρούγκαλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Να ευχηθώ κατ' αρχάς σε εσάς, σε όλους τους συναδέλφους, σε όλους τους Έλληνες μια καλή χρονιά, καλύτερη από την περσινή. Υφίσταται, αγαπητοί συνάδελφοι, μια αδιάσπαστη ενότητα των στρατηγικών και τακτικών επιλογών στην εθνική άμυνα και στην εξωτερική πολιτική και το κενό στρατηγικής της Κυβέρνησης έχει ήδη συνέπειες και στα δύο πεδία. Η αποτυχία του Κυριάκου Μητσοτάκη να εξασφαλίσει ισχυρές κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας συμπληρώνει την αδυναμία του - προσοχή! τη δική του προσωπική αδυναμία και ανικανότητα, όχι των Ενόπλων μας Δυνάμεων - να αποτρέψει την πρωτοφανή παραβίαση επί μήνες των κυριαρχικών δικαιωμάτων επί της υφαλοκρηπίδας μας. Το κενό αυτό στρατηγικής χαρακτηρίζει δυστυχώς και ο προγραμματισμός στην άμυνα. Φανερώθηκε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, με το πρωτοφανές κομφούζιο στην κοινοβουλευτική διαδικασία, το οποίο καταγγέλθηκε κατά τη διαδικασία στις επιτροπές, όχι μόνον από τον Πρόεδρο της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων, αλλά και την κ. Μπακογιάννη ως προς τη σώρευση δύο κρίσιμων νομοσχεδίων που κληθήκαμε να ψηφίσουμε σε πέντε ημέρες. Το κενό αυτό έρχεται σε έντονη αντίθεση με τον προγραμματισμό της δικής μας κυβέρνησης, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που είχε τα εξής κυρίως χαρακτηριστικά. Πρώτον, προτεραιότητα στη συντήρηση και τον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων οπλικών συστημάτων. Για πρώτη και μόνη φορά μέσα στα μνημόνια προχωρήσαμε σε σημαντική επένδυση στην ενίσχυση του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων, με την αναβάθμιση των F -16 σε τύπο Viper, τα πιο προηγμένα F -16 σε όλη την Ευρώπη και μάλιστα σε συνεργασία με την ΕΑΒ. Σημειώνω τη μεγάλη σημασία ανάπτυξης εθνικής αμυντικής βιομηχανίας, αντιπαραβάλλοντας τις δικές μας καθυστερήσεις με το παράδειγμα της Τουρκίας, που καλύπτει ήδη με δικά της μέσα τα δύο τρίτα των στρατιωτικών της προμηθειών. Δεύτερο κύριο χαρακτηριστικό της ενίσχυσης του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ότι αυτό έγινε στο πλαίσιο συγκεκριμένου δεκαπενταετούς προγραμματισμού, όπως προβλέπει η κείμενη θεσμική νομοθεσία, με έμφαση και προτεραιότητα στην ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού, με σύγχρονες φρεγάτες, με ικανότητες εκτεταμένης αεράμυνας σε ανοιχτές θάλασσες. Γιατί εκεί δηλώνεται η πρόσφατη απειλή από την Τουρκία, στην Ανατολική Μεσόγειο. Για τον λόγο αυτό, ακολουθώντας τις υποδείξεις της φυσικής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, είχαμε καταλήξει στις γαλλικές «BELHARRA», τα πιο σύγχρονα ψηφιακά πλοία, που είναι αυτή τη στιγμή διαθέσιμα στην αγορά, με τα πιο προηγμένα σόναρ κύτους, με αντιαεροπορικούς πυραύλους μεγάλης εμβέλειας. Η «BELHARRA» καλύπτει αεροπορικό χώρο, τη λεγόμενη «φούσκα», όσο τέσσερις αμερικανικές φρεγάτες MMSC της «LOCKHEED», που ακούω ότι συζητά αυτή τη στιγμή η Κυβέρνηση. Τέτοια πλοία χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε τις δύο επόμενες προκλήσεις από μεριάς του ανατολικού μας γείτονα. Η δική σας πολιτική αντιθέτως χαρακτηρίζεται από αντεστραμμένη προτεραιοποίηση, αντιφάσεις στον προγραμματισμό, εξασθένιση και των διπλωματικών σχέσεων της χώρας, με τις αδικαιολόγητες παλινωδίες στην περίπτωση προμήθειας των γαλλικών φρεγατών. Αναιρείτε συνεχώς ακόμη και δικές σας εξαγγελίες, αναγγέλλετε αδικαιολόγητα υπέρογκες δαπάνες, όπως η σκανδαλώδης συμφωνία ύψους 1,2 δισεκατομμυρίου για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα πιλότων στην Καλαμάτα, την οποία εμείς διαπραγματευόμαστε με τα μισά χρήματα. Για τον λόγο αυτό μας αναγκάσατε να ψηφίσουμε «παρών» στις σχετικές δαπάνες του προϋπολογισμού. Παρά, όμως, τα κενά και τις αντιφάσεις, παρά τα μεγάλα προβλήματα της σύμβασης, που ανέδειξε ο εισηγητής και οι άλλοι ομιλητές μας, τις αποκλίσεις από την πάγια νομοθεσία, την οποία εν πολλοίς η δική σας παράταξη είχε ψηφίσει και την οποία καλύπτετε τώρα με ειδικές, κατ' απόκλιση ρυθμίσεις, εμείς, ως δύναμη πατριωτικής ευθύνης, θα υπερψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο, συνεκτιμώντας όλες τις παραμέτρους, με πρώτη την αναγκαία ενίσχυση του αξιόμαχου των ενόπλων δυνάμεων, λαμβάνοντας υπ' όψιν, προφανώς, και τις άλλες ανάγκες της χώρας, μετά από τη λαίλαπα των μνημονίων και της πανδημίας. Συνεκτιμούμε, επίσης, την ανάγκη να μην ξεκινήσουμε μια νέα, αδιέξοδη κούρσα εξοπλισμών και να αποκτήσουμε τα πάρτι και τις μίζες επιτήδειων και ημετέρων. Όμως, τα Ραφάλ είναι χρήσιμα για την ελληνική άμυνα, συμβάλλουν στον αναγκαίο εκσυγχρονισμό του αεροπορικού μας στόλου, μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες κενού προμηθειών. Για να απαντήσω, τώρα, σε μια κριτική που ακούω, καλόπιστη, από το ΜέΡΑ 25, δεν αποτελούν υπερθεματισμό σε μια κούρσα εξοπλισμών με την Τουρκία. Δεν είναι αεροσκάφη πέμπτης γενιάς. Μεταξύ της τέταρτης και της πέμπτης γενιάς είναι τα Ραφάλ. Πολύ οικονομικότερα από τα F35. Θυμίζω ότι η Τουρκία έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για εκατό παρόμοια αεροσκάφη, συμμετείχε στο πρόγραμμα παραγωγής τους και αν δεν είχαν μεσολαβήσει οι αμερικανικές κυρώσεις, θα είχε ήδη παραλάβει την πρώτη μοίρα από οκτώ από αυτά. Άρα, δεν επιδιώκουμε εμείς την υπεροπλία, την ισορροπία δυνάμεων επιδιώκουμε, παγίως και με την προμήθεια αυτή. Γι' αυτόν τον λόγο υπερψηφίζουμε. Μην εκλάβετε, όμως, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, αγαπητέ Υπουργέ, την υπεύθυνη στάση μας ως λευκή επιταγή. Θα συνεχίσουμε να καταγγέλλουμε παραλείψεις και ευθύνες που υπάρχουν για το διπλό κενό στρατηγικής, στην άμυνα και στην εξωτερική πολιτική. Θα συνεχίσουμε να σας καλούμε να καλύψετε το κενό αυτό και να διαμορφώσετε επιτέλους εθνική στρατηγική και εθνικό μέτωπο, ξεκινώντας από τη σύγκληση Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Κατρούγκαλε, και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης κ. Βασίλειος Βιλιάρδος. Και σ' εσάς ο χρόνος, κύριε Βιλιάρδο, θα είναι έξι λεπτά, αλλά επειδή μίλησε ο Αρχηγός θα υπάρχει ανοχή.
Σας ευχαριστώ πολύ για την προκαταβολική ανοχή, κύριε Πρόεδρε. Ακούστηκαν, άλλωστε, τόσα πολλά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο σκοπός της ίδρυσης της Ελληνικής Λύσης και της εισόδου της στη Βουλή ήταν και είναι να προσφέρει στη χώρα, να λειτουργήσει δηλαδή εποικοδομητικά, χωρίς τον συνήθη κενό αντιπολιτευτικό λόγο, που ακούγεται από τα περισσότερα κόμματα και που εξυπηρετεί μόνο τα ιδιοτελή τους συμφέροντα. Στο πλαίσιο αυτό και εν όψει της σημερινής συμφωνίας, θέλουμε να τονίσουμε πως ανησυχούμε πραγματικά πολύ για την Ελλάδα, για τις εξαιρετικά δυσμενείς εξελίξεις της τελευταίας χρονικής περιόδου, μεταξύ άλλων, στην οικονομία και στα εθνικά. Εν προκειμένω, είτε μας αρέσει είτε όχι, τα εθνικά, όπως επίσης πολλά άλλα, εξαρτώνται άμεσα από την οικονομία, όπως στο παράδειγμα του σημερινού εξοπλιστικού προγράμματος. Η οικονομία μας, όμως, βαδίζει από το κακό στο χειρότερο, θυμίζοντας το τεράστιο έλλειμμα του 2020, ύψους περί τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ, ένα έλλειμμα που σε συνδυασμό με την πρωτοφανή πτώση του ΑΕΠ μας κατά 11%, στα 162 δισεκατομμύρια ευρώ, εκτόξευσε το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης στο 208% και της κεντρικής στο τρομακτικό πραγματικά 227% του ΑΕΠ. Όσον αφορά δε το 2021, δεν φαίνεται πως θα υπάρξει καμμία σημαντική βελτίωση, πόσω μάλλον όταν ο Covid συνεχίζει να εξελίσσεται με τις μεταλλάξεις του, τα αποτελέσματα των εμβολίων είναι αμφιλεγόμενα και δεν τα γνωρίζουμε ακόμη και το εμπόριο παραμένει κλειδωμένο. Η οικονομία μας είναι αδύνατο να στηριχτεί ξανά με τα 24 δισεκατομμύρια που δόθηκαν το 2020, χωρίς παρ' όλα αυτά να αποφευχθεί η ύφεση του -11%. Πρόκειται για τεράστια ύφεση, δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα μια τόσο βαθιά ύφεση, ούτε καν το 2011, στη χειρότερη περίοδο των μνημονίων. Επομένως, η Ελλάδα θα συνεχίσει να έχει ανάγκη από νέα δανεικά χρήματα, έτσι όπως κακοδιαχειρίζεται βέβαια την οικονομία η Κυβέρνηση, για τα οποία στην ουσία αποφασίζει η Γερμανία, αφού εάν δεν επέτρεπε την αγορά των ομολόγων μας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τη στήριξη των τραπεζών μας, δεν θα μπορούσαμε να δανειστούμε ούτε ένα ευρώ. Η Γερμανία, όμως, είναι αφ' ενός μεν σύμμαχος της Τουρκίας - ανέκαθεν ήταν και δεν χρειάζεται να θυμίσω σε κανέναν την ιστορία - αφ' ετέρου δεν δίνει ποτέ τίποτα χωρίς ανάλογα ανταλλάγματα. Θυμίζω τα εξής: πρώτον το PSI, που δρομολογήθηκε έναντι της υποθήκευσης της δημόσιας περιουσίας μας και, δεύτερον, την αναστολή της πληρωμής των 95 δισεκατομμυρίων που έληγαν, για μετά το 2032, με αντάλλαγμα την παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας. Επομένως, θα ζητήσει, εάν δεν το έχει κάνει ήδη, νέα ανταλλάγματα, όπου πολύ φοβόμαστε πως θα είναι εθνική κυριαρχία με κριτήριο το ξεκίνημα των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Μπορεί τώρα να μας επέτρεψε - στην ουσία μας επέτρεψε - να δώσουμε τα 2,5 δισεκατομμύρια στη Γαλλία, αλλά απλά και μόνο επειδή η ίδια έχει μεγαλύτερους στόχους, καταλαβαίνοντας, όμως, πως πρέπει να πάρει κάτι και η Γαλλία. Ο Πρωθυπουργός ισχυρίζεται τώρα πως δεν θα συμβιβαστεί με τίποτα που θα είναι αντίθετο με τα συμφέροντα της Ελλάδας και στη βάση του Διεθνούς Δικαίου την πραγματική έννοια του οποίου εξήγησε προηγουμένως πολύ καλά ο Πρόεδρος της Βουλής. Και στη βάση, λοιπόν, του Διεθνούς Δικαίου, έτσι όπως το εξήγησε ο Πρόεδρος της Βουλής. Δυστυχώς δεν τον πιστεύουμε, μεταξύ άλλων επειδή ξεκινάει τις διαπραγματεύσεις στη χειρότερη δυνατή στιγμή για την Ελλάδα. Για να το πούμε πολύ απλά, εάν η Γερμανία τον απειλήσει με το σταμάτημα του δανεισμού της Ελλάδας και της στήριξης των τραπεζών της, τι θα κάνει; Ποιος θα μας δανείσει, με την οικονομία μας στο ναδίρ, με τα τεράστια δίδυμα ελλείμματα που έχουμε, με το θηριώδες δημόσιο χρέος και με το ακόμη πιο τρομακτικό κόκκινο ιδιωτικό, με τις χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που κατάφεραν να διασωθούν από τη λαίλαπα των μνημονίων στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, λόγω της πολιτικής των αλλεπάλληλων κλειδωμάτων της οικονομίας μας, χωρίς κανένα σχέδιο; Ακριβώς για τον λόγο αυτό επικρίναμε από την αρχή την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης, η οποία θα έπρεπε να είναι πολύ πιο συνετή, ενώ θεωρούμε πως ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματα όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων είναι το ότι αποδέχθηκαν τη μείωση των στρατιωτικών μας δαπανών. Θυμίζουμε εδώ πως όταν το ΔΝΤ επέβαλε μνημόνιο στην Τουρκία το 2001, είχαν εξαιρεθεί όλες οι στρατιωτικές δαπάνες, ενώ εμείς κυριολεκτικά μηδενίσαμε τις δαπάνες για τον στρατιωτικό μας εξοπλισμό, με αποτέλεσμα σήμερα να μην είμαστε σε θέση να προστατεύσουμε σωστά την εδαφική μας ακεραιότητα. Για να το τεκμηριώσουμε θα καταθέσουμε στα Πρακτικά έναν πίνακα με τις αμυντικές δαπάνες της Ελλάδας από το 1990 έως το 2019, καθώς επίσης και έναν άλλο, σύγκρισης των ελληνικών δαπανών με τις τουρκικές. Όπως διαπιστώνετε, ενώ ήταν περίπου ίσες το 1990, σήμερα οι δαπάνες της Τουρκίας είναι υπερτετραπλάσιες. Εκτός αυτού, στις ανωτέρω αμυντικές δαπάνες συμπεριλαμβάνονται μισθοί, συντάξεις, λειτουργικά έξοδα και εξοπλισμοί. Οι εξοπλισμοί, όμως, στην περίπτωση της Ελλάδας - μόνο οι εξοπλισμοί - ανέρχονταν στο 12,3% των συνολικών δαπανών πρόσφατα, το 2019, ενώ στην Τουρκία στο 38,6%. Πρόκειται για μια τεράστια, πραγματικά, διαφορά. Όλα αυτά δεν σημαίνουν, βέβαια, πως δεν υπάρχουν λύσεις, αφού η Ελλάδα συνεχίζει να είναι μία πάμπλουτη χώρα με μια σημαντική γεωπολιτική θέση και με πάρα πολλές δυνατότητες. Αρκεί, βέβαια, να αποκτήσει κάποια στιγμή μια ικανή κυβέρνηση που να διαχειρίζεται σωστά την οικονομία και να μπορεί να απαιτεί αυτά που μας ανήκουν. Αναφέρω επιγραμματικά τις πολεμικές επανορθώσεις, τουλάχιστον το κατοχικό δάνειο, τις αποζημιώσεις από τη «NOVARTIS», το «Dieselgate» και τόσα πολλά άλλα. Απαιτούνται, όμως, σχεδιασμός, σωστός προγραμματισμός και ορθολογικές αποφάσεις, όχι όπως η σημερινή ακόμη μία φορά με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Για άλλη μια φορά, λοιπόν, η Κυβέρνηση αποφάσισε με το πιστόλι στον κρόταφο να προβεί σε μία μεγάλη αγορά εξοπλιστικού προγράμματος, ενώ φυσικά το κόστος προμήθειας είναι ανάλογο της πίεσης του χρόνου. Δυστυχώς, όχι μόνο αυτή η Κυβέρνηση αλλά και όλες οι προηγούμενες έπαιρναν τις αποφάσεις κάτω από πίεση, την τελευταία στιγμή, σε κάθε περίπτωση χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό και χωρίς να συνεκτιμώνται όλες οι επιχειρησιακές παράμετροι σε βάθος τουλάχιστον δεκαετίας, επίσης χωρίς να συνεκτιμώνται όλα τα επιχειρησιακά δεδομένα και τα αμυντικά εξοπλιστικά προγράμματα της γείτονος χώρας. Ελπίζουμε, λοιπόν, κάποια στιγμή οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας μας να καταλάβουν τη σοβαρότητα των αμυντικών εξοπλισμών με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και την ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Η βιομηχανία αυτή, που θα πρέπει να διαθέτει και εξαγωγικό προσανατολισμό, είναι απολύτως απαραίτητη, αφού με αυτόν τον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί η μικρότερη δυνατή εξάρτηση της Ελλάδας από ξένες χώρες, ενώ θα βοηθήσει επιπλέον στην ανάπτυξη της οικονομίας μας. Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ πως ακόμη και σήμερα οι κρατικές αμυντικές μας βιομηχανίες απασχολούν περί τους τρεισήμισι χιλιάδες εργαζομένους, ενώ μπορούν πολύ εύκολα να αυξηθούν κατά δυόμισι χιλιάδες με μία πολύ μικρή σχετικά επαναδραστηριοποίηση. Κλείνοντας, θα υπερψηφίσουμε το σχέδιο σύμβασης, επειδή διασφαλίζει το εθνικό συμφέρον, φυσικά με τις επιφυλάξεις που έχουμε εκφράσει όσον αφορά τις λεπτομέρειες της σύμβασης, αφού η ανάγκη προμήθειας νέων μαχητικών αεροσκαφών τέταρτης γενιάς αποτελεί στην παρούσα συγκυρία ζήτημα μείζονος σημασίας και μας δίνει μια ουσιαστική αεροπορική υπεροχή στο Αιγαίο απέναντι στην Τουρκία. Εν τούτοις, παραμένει ανοικτό για εμάς το θέμα της αμυντικής συνδρομής της Γαλλίας, καθώς επίσης η απαίτηση, την οποία τουλάχιστον θα έπρεπε να είχαμε εκφράσει, αντισταθμιστικών οφελών για την ενίσχυση της εγχώριας βιομηχανίας. Τέλος, πρέπει να καταλάβουμε πως μπορούμε να πετύχουμε πραγματικά πάρα πολλά, αφού διαθέτουμε όλες τις προϋποθέσεις. Αρκεί να εργαστούμε σοβαρά και σωστά. Στόχος μας οφείλει να είναι η ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, η εσωτερική και η εξωτερική μας ασφάλεια, καθώς επίσης η αύξηση του βιοτικού επιπέδου όλων των Ελλήνων, που ασφαλώς τους αξίζει - μας αξίζει! - κάτι πολύ καλύτερο. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Βιλιάρδο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Νικόλαος Μανωλάκος από τη Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια να ετοιμάζεται ο κ. Γεώργιος Φραγγίδης από το Κίνημα Αλλαγής. Κύριε Μανωλάκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μετά από πολλά χρόνια έρχεται και συζητείται στην Ολομέλεια της Βουλής ένα νομοσχέδιο που αφορά στην ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων της πατρίδας μας. Τα χρόνια που πέρασαν σημαδεύτηκαν από μια πρωτόγνωρη οικονομική κρίση, η οποία αποτέλεσε δικαιολογία για όλες τις κυβερνήσεις από το 2009 και μετά, για να μην ανταποκριθούν στα αγωνιώδη αιτήματα της στρατιωτικής ηγεσίας που αποσκοπούσαν στη διατήρηση της υπάρχουσας ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων, παρ' ότι η απειλή ήταν υπαρκτή και ορατή από όλους. Αν στη συγκυρία της κρίσης, προστεθούν από τη μία οι ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ και από την άλλη ο προβληματικός νόμος περί προμηθειών που προκαλεί και φοβικά σύνδρομα, αντιλαμβανόμαστε γιατί οι Ένοπλες Δυνάμεις στέναζαν και το προσωπικό τους υποχρεώθηκε να κάνει την ανάγκη φιλοτιμία, για να διατηρήσουν την επιχειρησιακή τους ετοιμότητα. Όμως, η απόδειξη ότι η οικονομική κρίση αποτελούσε δικαιολογία είναι οι τρεις συμβάσεις που συζητάμε σήμερα, οι οποίες αντιμετωπίζουν με τον καλύτερο τρόπο, θα έλεγα, το πρόβλημα της ανανέωσης του στόλου της Πολεμικής Αεροπορίας. Αναρωτιέμαι: Τι μεσολάβησε και η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων; Άλλαξε κάτι δραματικά στην οικονομία μας πέραν της σταθερότητας και της προοπτικής που προσέθεσε η Κυβέρνησή μας; Όχι. Αντίθετα, θα έλεγα, το κράτος πιέζεται οικονομικά στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της πανδημίας. Η απάντηση είναι ότι η Κυβέρνησή μας συνειδητοποίησε το μέγεθος της απειλής και ιεράρχησε τις προτεραιότητές της. Απειλείται η ακεραιότητα της πατρίδας μας και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Τι δεν καταλαβαίνουν κάποιοι; Θα παραδώσουμε το μισό Αιγαίο στους Τούρκους; Θα αφήσουμε να αφανιστούν τα νησιά μας; Έχουμε το δικαίωμα να επιτρέψουμε να ακρωτηριαστεί η πατρίδα μας; Και με ποιον άλλον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί η αποτροπή; Με ευχολόγια και εξορκισμούς; Όχι, φυσικά. Με την ενίσχυση μόνο των Ενόπλων Δυνάμεων θα γίνει, οι οποίες - το τονίζω αυτό - , όταν είναι ισχυρές, συνδράμουν στην αποτελεσματικότητα της διπλωματίας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχουν κάποιοι που ισχυρίζονται ότι η Κυβέρνησή μας καθυστέρησε και αναρωτιέμαι πώς κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα. Για να φτάσουμε στη σημερινή συζήτηση, πέραν της πολιτικής βούλησης, απαιτήθηκαν διαβουλεύσεις, επαφές, συντονισμοί, διαπραγματεύσεις. Κι όσοι γνωρίζουν τις διαδικασίες, καταλαβαίνουν τι εννοώ. Να μένουν, συνεπώς, οι λαϊκισμοί και η αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Οι συμβάσεις αυτές με την επιλογή του κορυφαίου σήμερα και δοκιμασμένου πολεμικού αεροσκάφους με πυραύλους, αλλά και με την πρόβλεψη συντήρησης, θα μας δώσουν τακτικό πλεονέκτημα έναντι οιουδήποτε αντιπάλου,. Πολύ σημαντικό αυτό: προμήθεια οπλικού συστήματος και συντήρηση αυτού. Είναι ένα παράδειγμα για το πώς επιτυγχάνονται οι στόχοι μας, με την αγαστή συνεργασία, την τόλμη και την αποφασιστικότητα της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στους οποίους αξίζουν θερμά συγχαρητήρια. Όμως, κύριε Υπουργέ, επιτρέψτε μου να πω ότι ο προγραμματισμός ενίσχυσης και των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως έχει αποτυπωθεί στο σχεδιασμό μας, δίνει τη δυνατότητα από εδώ και πέρα να επιδιώξουμε συναφή κέρδη που να οδηγούν στην αξιοποίηση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, η οποία με ευθύνη πολλών στο παρελθόν έχει απαξιωθεί πλήρως. Και εδώ θεωρώ ότι συμφωνούμε όλοι. Για τις σημερινές συμβάσεις, για τις οποίες συζητούμε, δυστυχώς δεν υπάρχει ο χρόνος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το έχω πει πάρα πολλές φορές: Στα εθνικά θέματα πρέπει να υπάρχει ενότητα και ομοψυχία. Δυστυχώς, όμως, κάποιοι έχουν αναγάγει τις ιδεολογικές αγκυλώσεις σε πολιτική τέχνη, αδιαφορώντας για τις εντυπώσεις και τα μηνύματα που εκπέμπονται. Ξεχνάνε ότι όλα εξετάζονται, παρακολουθούνται και ερμηνεύονται από αντιπάλους, φίλους και συμμάχους και πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω την αποφασιστικότητα και την ταχύτητα της Κυβέρνησης και των υπηρεσιακών παραγόντων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Να έχουμε κατά νου ότι είναι πολύ σημαντικό να ορθοποδήσει η αμυντική μας βιομηχανία και στην κατεύθυνση αυτή υπάρχει πεδίον της δόξης λαμπρό. Κύριε Υπουργέ, περιμένουμε τώρα να πάρει σειρά και το Πολεμικό Ναυτικό με την ίδια αποφασιστικότητα και τόλμη. Οι καιροί ου μενετοί! Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Γεώργιος Φραγγίδης από το Κίνημα Αλλαγής έχει τον λόγο.
Κατ' αρχάς, να ευχηθώ σε όλους χρόνια πολλά και καλή χρονιά. Η νέα χρονιά να είναι πολύ καλύτερη απ' αυτήν που πέρασε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων αποτελεί τον πυρήνα της εθνικής μας επιβίωσης και στηρίζεται στην αμυντική μας ισχύ. Η αναγκαιότητα βελτίωσης της μαχητικής και αμυντικής μας ικανότητας και ασφάλειας δεν αποτελεί επιτελικό ζητούμενο αλλά εθνική επιταγή, δεδομένης της γεωγραφικής και γεωπολιτικής θέσης της χώρας μας και της αυξανόμενης προκλητικότητας της Τουρκίας. Η Τουρκία επιμένει στην πάγια αναθεωρητική επεκτατική πολιτική της, στοχεύοντας σε μία συζήτηση εφ' όλης της ύλης με την Ελλάδα. Η Ευρώπη, λόγω οικονομικών συμφερόντων και δεσμών κάποιων χωρών - μελών της με την Τουρκία, δεν έχει κατορθώσει να δώσει μία στιβαρή απάντηση στην προκλητικότητα της χώρας αυτής έναντι της Ελλάδας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ανάγκη για εξοπλιστική ενίσχυσης της χώρας καθίσταται αναγκαία. Πέρυσι, αυτή η ανάγκη δεν είχε γίνει κατανοητή στην Κυβέρνηση, η οποία εισηγήθηκε στη Βουλή και ψήφισε μαζί με την Αξιωματική Αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ τη μείωση του προϋπολογισμού για τις αμυντικές δαπάνες. Το Κίνημα Αλλαγής δεν την ψήφισε τότε και στοχοποιήθηκε. Πολύ γρήγορα, όμως, η Κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναθεωρήσει. Στο φετινό προϋπολογισμό οι δαπάνες για τα εξοπλιστικά αυξήθηκαν κατά 2 δισεκατομμύρια και γι' αυτό τις ψηφίσαμε. Το σημερινό νομοσχέδιο αφορά στην εξοπλιστική ενίσχυση της χώρας μας. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το έφερε πάλι την τελευταία στιγμή στη Βουλή. Περιέχει τρεις συμβάσεις που αφορούν την προμήθεια δεκαοκτώ μαχητικών αεροσκαφών τύπου Ραφάλ, έξι καινούργιων και δώδεκα μεταχειρισμένων, την εν συνεχεία υποστήριξη των αεροσκαφών, την προμήθεια όπλων των αεροσκαφών και την εν συνεχεία υποστήριξή τους και συναφείς υπηρεσίες. Η προμήθεια των Ραφάλ είναι βέβαια σημαντική. Ενισχύει την αποτρεπτική και κατασταλτική ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων και συμβάλλει στην αμυντική θωράκιση της χώρας. Τα Ραφάλ δύνανται να αλλάξουν τις ισορροπίες στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, αφού θα προσδώσουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα στην Πολεμική Αεροπορία στο πεδίο των επιχειρήσεων. Λόγω των έκτακτων εξελίξεων στην περιοχή μας το τελευταίο, η προμήθεια νέων μαχητικών αεροσκαφών είναι μία ορθή επιλογή. Μέσω των τριών συμβάσεων θα προμηθευτούμε ένα πλήρες πακέτο οπλικού συστήματος που περιλαμβάνει αεροσκάφη, όπλα και υποστήριξη. Πρόκειται δηλαδή για ένα εξαρχής ενιαίο πακέτο. Ωστόσο, οι συμβάσεις έχουν τις αδυναμίες τους. Δεν γίνεται πουθενά λόγος για βιομηχανικές επιστροφές ούτε στην παραγωγή ούτε στη συντήρηση, διαδικασία που θα παρείχε τη δυνατότητα στήριξης και εξυγίανσης της αμυντικής μας βιομηχανίας, κρατικής και ιδιωτικής. Θα μπορούσε η εμπλοκή της αμυντικής βιομηχανίας να αφορά και τη συντήρηση τρίτου βαθμού, εργοστασιακού επιπέδου, όπως γίνεται στην περίπτωση όλων των αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας και της ΕΑΒ. Θα μπορούσε, επίσης, να υπήρχε μεγαλύτερη διάρκεια υποστήριξης, όπως, παραδείγματος χάριν, περισσότερα από τέσσερα χρόνια, ίσως επτά χρόνια. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι η όποια προμήθεια οπλικών συστημάτων οφείλει να προκύπτει μέσα από έναν μακροχρόνιο σχεδιασμό, ο οποίος υπαγορεύεται από μία εθνική στρατηγική, και όχι να προκύπτει από έκτακτη ανάγκη όπως στην προκειμένη περίπτωση. Η πρόληψη, κύριοι συνάδελφοι, είναι πάντα καλύτερη από τη θεραπεία, συνηθίζουμε να λέμε εμείς οι γιατροί. Η σταθερή πρόταση του Κινήματος Αλλαγής για σύγκληση του Συμβούλιου των Πολιτικών Αρχηγών και χάραξη εθνικής στρατηγικής, δυστυχώς, απορρίφθηκε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πριν και απορρίπτεται από την σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Έτσι, έρχεται τώρα αναγκαστικά μία νομοθετική ρύθμιση που παρακάμπτει τις θεσμοθετημένες διαδικασίες του ν.3978/2011 για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Αυτή η ακριβώς η παράκαμψη επιβάλλει να υπάρξει είναι η μέγιστη δυνατή διαφάνεια και διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος. Εμείς ως Κίνημα Αλλαγής, έχοντας συναίσθηση της ευθύνης και της κρίσιμης για τα εθνικά μας θέματα συγκυρίας, θα ψηφίσουμε σαφώς το νομοσχέδιο. Ωστόσο, κρίνοντας ότι η εξασφάλιση της διαφάνειας και του δημοσίου συμφέροντος είναι απαραίτητα και με γνώμονα το κοινωνικό και αναπτυξιακό όφελος της χώρας, προτείνουμε μέσω τροπολογίας δύο πράγματα: Πρώτον, τη συμμετοχή των επιχειρήσεων της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στην υλοποίηση των συμβάσεων για την ασφάλεια εφοδιασμού των Ενόπλων Δυνάμεων και δεύτερον, την ενημέρωση σε εξαμηνιαία βάση της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων της Βουλής από τον κύριο Υπουργό Εθνικής Άμυνας για την πορεία υλοποίησης των συμβάσεων σε ειδικές συνεδριάσεις για τον σκοπό αυτό. Άκουσα τον κύριο Υπουργό ότι εν μέρει θα κάνει αποδεκτή την τροπολογία ως προς το δεύτερο μέρος. Καλό θα ήταν, νομίζω, να γίνει αποδεκτή η τροπολογία στην ολότητά τής. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Φραγγίδη. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Ανδρέας Νικολακόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια ο κ. Θεόδωρος Δρίτσας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Νικολακόπουλε, μπορείτε να ξεκινήσετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ εξαιρετική τιμή για έναν Βουλευτή, μέλος της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων να συμμετέχει σε δύο σημαντικές αποφάσεις του ελληνικού Κοινοβουλίου, η μία εκ των οποίων είναι η υπό συζήτηση έγκριση των σχεδίων συμβάσεων για τα μαχητικά αεροσκάφη Ραφάλ. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η απόφαση αυτή έρχεται σχεδόν ταυτόχρονα με την ειρηνική επέκταση των θαλάσσιων ζωνών μας στα δώδεκα ναυτικά μίλια, από το Ιόνιο μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο, που επεκτείνει τα όρια της ελληνικής κυριαρχίας. Και είναι, επίσης, σημαντικό ότι αυτές οι δύο αποφάσεις έρχονται σε μία εμβληματική χρόνια, διακόσια χρόνια από τη σύσταση του ελληνικού κράτους. Ο συμβολισμός και το μήνυμα είναι ότι η χώρα μας επιδιώκει πάντα την ειρήνη και τη σταθερότητα, την επίλυση των διαφορών μέσω του διαλόγου και πάντα στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας. Αυτό έδειξε και η μεγάλη διπλωματική προσπάθεια που έγινε όλο αυτό το χρονικό διάστημα και οι διπλωματικές επιτυχίες που επιτεύχθηκαν, όπως η συμφωνία με την Ιταλία και την Αίγυπτο για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, με την Αλβανία για παραπομπή της διαφοράς μας στο Διεθνές Δικαστήριο και οι στρατηγικές συνεργασίες με χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Απέναντι στις προκλήσεις και στις μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας απαντάμε με ισχυρές συμμαχίες και με διάλογο για την επίλυση των διαφορών με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Ταυτόχρονα, όμως, κινούμαστε για την ενίσχυση των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Όπως είπε και ο Πρωθυπουργός, είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για τη θέση μας στο χάρτη. Γιατί σκοπός είναι η χώρα μας να αποτελεί όχι μόνο έναν πυλώνα ενίσχυσης και σταθερότητας στην περιοχής, αλλά και μια ισχυρή δύναμη, μία χώρα με αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, με ηχηρή αποτρεπτική δύναμη για να προστατεύσει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Και το αποδείξαμε αυτό στον Έβρο, όπου προστατεύσαμε τα σύνορά μας απέναντι σε μια υβριδική απειλή και βλέπουμε ότι σήμερα η Τουρκία, μετά από μια σειρά προκλήσεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, προσέρχεται σε διερευνητικές επαφές με προκαθορισμένη ατζέντα, ενώ το «ORUC REIS» έχει αποχωρήσει από την ελληνική υφαλοκρηπίδα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας μέχρι σήμερα έχει λάβει σημαντικές αποφάσεις για την ενίσχυση των Ενόπλων μας Δυνάμεων, όπως η αναβάθμιση των F -16, αλλά και η σύμβαση για την υποστήριξη των Μιράζ. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής εντάσσεται και η προμήθεια των δεκαοκτώ σύγχρονων γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών που ενισχύει σημαντικά την ήδη ισχυρή αποτρεπτική δύναμη και επιχειρησιακή ικανότητα της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Θέλω να σταθώ στα σημαντικότερα πλεονεκτήματα των συμβάσεων αυτών. Το αεροσκάφος Ραφάλ είναι ένα αεροσκάφος πολλαπλών ρόλων, πολλών ταυτόχρονων αποστολών και αποτελεί ό,τι πιο σύγχρονο και αξιόμαχο διαθέτει η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, ενώ έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει τα ειδικά όπλα που ήδη υπάρχουν στο ελληνικό οπλοστάσιο χωρίς να είναι αναγκαίες νέες επενδύσεις σε υποδομές και τεχνικές. Το δεύτερο είναι ότι έχουμε να κάνουμε με μια ολοκληρωμένη πλήρη συμφωνία, αφού δεν περιλαμβάνει μόνο την απόκτηση των αεροσκαφών, αλλά περιλαμβάνει τον απαραίτητο οπλισμό και εξοπλισμό και την αναγκαία υποστήριξη. Το τρίτο, ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο, είναι ότι η συμφωνία αυτή εκτελείται σε χρόνο ρεκόρ, αν ληφθεί υπ' όψιν πόσο μεγάλο και σύνθετο εξοπλιστικό πρόγραμμα είναι και αν ληφθεί υπ' όψιν ότι άλλες αντίστοιχες παραγγελίες οπλικών συστημάτων, ακόμα και από την ίδια κατασκευάστρια εταιρεία, έχουν εκτελεστεί μετά από αρκετά χρόνια. Με τον τρόπο αυτό η Πολεμική μας Αεροπορία αποκτά άμεσα μια μοίρα δεκαοκτώ αεροσκαφών Ραφάλ, αντικαθιστώντας τα παλιά Μιράζ, μαζί με τα απαραίτητα όπλα, τον εξοπλισμό και τις υπηρεσίες υποστήριξης. Μάλιστα, τα πρώτα έξι αεροσκάφη θα αρχίσουν να παραδίδονται στη χώρα μας από τον Ιούλιο του 2021 με ρυθμό ενός ανά μήνα. Και σε αυτό θα πρέπει να συγχαρούμε την ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας και τον Υπουργό, καθώς και την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων για την άμεση υλοποίηση της εξαγγελίας του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόσκληση των δεκαοκτώ Ραφάλ μαζί με τα προηγμένα όπλα τους είναι ένα πλήρες εξοπλιστικό πρόγραμμα που αλλάζει άμεσα τα επιχειρησιακά δεδομένα για την ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Γίνεται ένα ακόμα σημαντικό βήμα ενίσχυσης της αποτρεπτικής μας δυνατότητας που αλλάζει και τους συσχετισμούς δυνάμεων στην περιοχή. Πάνω απ' όλα, όμως, είναι ένα ακόμα βήμα για την ασφάλεια της χώρας, αλλά και για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή, διότι η Ελλάδα είναι και παραμένει δύναμη ειρήνης και σταθερότητας και σε αυτό το περιβάλλον η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη θα διαμορφώσει συνθήκες ανάπτυξης και ευημερίας για την πατρίδα μας και όλους τους Έλληνες. Με υπερηφάνεια, λοιπόν, σας καλώ να ψηφίσουμε το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Νικολακόπουλε, και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Θεόδωρος Δρίτσας. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το μικρόφωνο του κ. Δρίτσα. Μέχρι να αποκατασταθεί, προχωρούμε στον κ. Λιούτα από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Λιούτα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους. Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κοινοβουλευτικά υποδεχόμαστε το 2021 με δύο πάρα πολύ σημαντικά νομοσχέδια ύψιστης σημασίας σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Αρχικά στη Βουλή κατατέθηκε και συζητείται στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων η ιστορική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο στα δώδεκα ναυτικά μίλια, νομοσχέδιο που άμεσα έρχεται και στην Ολομέλεια. Παράλληλα, σήμερα συζητούμε ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας τη συμφωνία προμήθειας των πολεμικών αεροσκαφών Ραφάλ. Ως μέλος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων ένιωσα διπλά υπερήφανος κατά την πρόσφατη συνεδρίαση της επιτροπής μας, όταν με ομοθυμία και ομοψυχία σύσσωμες σχεδόν οι πολιτικές δυνάμεις τάχθηκαν υπέρ της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης μας στο Ιόνιο κατά δώδεκα ναυτικά μίλια, μιας απόφασης που ενισχύει την εθνική κυριαρχία της χώρας, που μεγαλώνει την πατρίδα μας. Μεγάλης και αποφασιστικής σημασίας είναι και η σύμβαση προμήθειας των Ραφάλ που συζητούμε σήμερα. Προμηθευόμαστε δεκαοκτώ μαχητικά αεροσκάφη Ραφάλ τελευταίας γενιάς μαζί με τα όπλα τους, τον εξοπλισμό τους και τις υπηρεσίες υποστήριξης. Για την ιστορική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο και για την προμήθεια των Ραφάλ αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια, στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο, στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεών μας και πρωτίστως στον Πρωθυπουργό της χώρας μας Κυριάκο Μητσοτάκη. Ειδικότερα πάνω στη συμφωνία προμήθειας των Ραφάλ, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας και η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και της Πολεμικής μας Αεροπορίας επέδειξαν αποτελεσματικότητα, ετοιμότητα και ταχύτητα και ηγήθηκαν των διαπραγματευτικών διαδικασιών με θάρρος και εντιμότητα. Στάθηκαν στο ύψος της μεγάλης τους ευθύνης απέναντι στην πατρίδα μας και στους Έλληνες και εργάστηκαν σκληρά ώστε να φέρουν αυτήν τη συμφωνία στον τόπο μας. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια συνολικά σε όλους όσοι εργάστηκαν πάνω σε αυτήν την προσπάθεια. Η Πολεμική μας Αεροπορία ενισχύεται με ένα μεγάλο και πολύ σημαντικό εξοπλιστικό πρόγραμμα. Δυναμώνει και αυξάνει την αποτρεπτική της ισχύ, ενισχύοντας εξαιρετικά το στρατηγικό πλεονέκτημα της χώρας μας και γεωπολιτικά. Ο εναέριος χώρος της πατρίδας μας, ο ουρανός της Ελλάδας θωρακίζεται τα μέγιστα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον τελευταίο χρόνο, μαζί με την πανδημία του κορωνοϊού, η πατρίδα μας είχε να αντιμετωπίσει και μια γεωπολιτική κρίση στον Έβρο και στο ανατολικό Αιγαίο. Οι γεωπολιτικές προκλήσεις και οι εντάσεις που κλήθηκαν οι Ένοπλες Δυνάμεις συνολικά και η χώρα μας να αντιμετωπίσουν υπήρξαν πολλές και απειλητικές, προκλήσεις και απειλές απέναντι στις οποίες κινηθήκαμε πάντα υπερασπιζόμενοι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η γεωπολιτική κρίση επρόκειτο για ένα γεγονός που σημείωνε συνεχή κλιμάκωση και απέναντι στο οποίο οι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας επιχειρησιακά έδειξαν θάρρος, δύναμη και ετοιμότητα. Παράλληλα, κινηθήκαμε με αποφασιστικότητα, σχεδιάζοντας και θέτοντας σε εφαρμογή έναν εξοπλιστικό σχεδιασμό υψηλών προδιαγραφών, ικανό να διασφαλίζει στο υψηλότατο επίπεδο το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεών μας. Επιπλέον, η πολιτική μας ηγεσία κινήθηκε με δύναμη και με ευθύνη απέναντι στην ιστορία, το περιβάλλον, το παρόν και το μέλλον της πατρίδας μας, σημειώνοντας μόνο νίκες. Δημιουργήσαμε σημαντικές και στρατηγικές συμμαχίες, καθιστώντας τα ελληνικά ζητήματα ευρωπαϊκά και θωρακίζοντας τις εθνικές μας θέσεις απέναντι σε κάθε παράλογη πρόκληση και απειλή. Η επιχειρησιακή ενδυνάμωση των Ενόπλων Δυνάμεων αποτελεί έναν κρίσιμο πυλώνα στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα μιας χώρας. Η επιχειρησιακή δύναμη, μαζί με την πολιτική αξιοπιστία και την ικανότητα της Κυβέρνησης και προπάντων του Πρωθυπουργού μας, καθώς και μαζί με τη μεγάλη μας διπλωματική ισχύ καθιστούν πυλώνες που θωρακίζουν τη χώρα μας με στόχο πάντα την υπεράσπιση των εθνικών μας κεκτημένων, της ασφάλειας και της ειρήνης. Κυρίες και κύριοι, η πατρίδα μας προσβλέπει, μέσω του διαλόγου και του σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο και στο Δίκαιο της Θάλασσας, στη διαμόρφωση συνθηκών καλής γειτονίας και πολυμερούς ανάπτυξης, πάντα υπερασπιζόμενη τα εθνικά της κυριαρχικά δικαιώματα. Σε κρίσιμες όμως στιγμές και σε γεωπολιτικές γειτονιές στις οποίες υφίστανται απειλές και προκλήσεις η επιχειρησιακή ενδυνάμωση καθίσταται στόχος αποφασιστικής σημασίας. Χαιρετίζω, λοιπόν, με όλες μου τις δυνάμεις τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν. Πρόκειται για νίκες, οι οποίες είμαι βέβαιος ότι θα συνεχιστούν και στο μέλλον. Άλλωστε, πρόκειται για μία πεποίθηση την οποία εκφράζει και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία. Η ελληνική κοινωνία είδε και αναγνωρίζει τη δύναμη και την ικανότητα της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού μας. Είδε και αναγνωρίζει την ασφάλεια και το εθνικό όφελος που είναι τα αποτελέσματα της δικής μας πολιτικής. Συνεχίζουμε με δύναμη και με ευθύνη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Δρίτσας είναι έτοιμος να μιλήσει; Μιας και τελειώνουμε, εάν είστε στη Βουλή και δεν μπορείτε να μιλήσετε, ελάτε. Είμαστε λίγοι. Μπορεί να έρθει να μιλήσει κάποιος. Τελειώνουμε. Δεν χάθηκε ο κόσμος. Μπορεί να έρθει, εάν έχει πρόβλημα το μικρόφωνό του. Θα προχωρήσουμε στον κατάλογο και θα περιμένουμε τον κ. Δρίτσα. Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Βασιλειάδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ευχηθώ σε όλες και όλους καλή και δημιουργική χρονιά, με υγεία και ευημερία. Η ευχή «με υγεία» απέκτησε νέο νόημα και αυξημένη βαρύτητα. Ας ευχηθούμε το 2021 να είναι η χρονιά της θεραπείας, ώστε να μπορέσουμε να εργαστούμε όλοι μαζί για την ευημερία της χώρας και των πολιτών της. Πέρα από την κρίση της πανδημίας, η Ελλάδα χρειάστηκε να αντιμετωπίσει τη χρονιά που μας πέρασε και τη νέα αυξημένη τουρκική επιθετικότητα. Στο έτσι κι αλλιώς σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον που βρίσκεται η χώρα μας κυριάρχησε ο τουρκικός αναθεωρητισμός, όπως εκφράστηκε έμπρακτα με την κρίση στον Έβρο και την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού ζητήματος, αλλά και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο μέσω διπλωματικών πρωτοβουλιών και πολιτικοστρατιωτικών ενεργειών. Η Ελλάδα ήταν η πρώτη ως πιο έμπειρη, η οποία διέγνωσε ότι η τουρκική προκλητικότητα δυστυχώς καθιστά τη γείτονα χώρα παράγοντα αποσταθεροποίησης στις περιοχές της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Με ομολογουμένως αργούς, αλλά πάντα σταδιακά αυξανόμενους ρυθμούς, οι σύμμαχοί μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ αντιλαμβάνονται πλέον τη νέα αυτή κατάσταση. Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, ο επαγγελματισμός των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας έδωσε την καλύτερη απάντηση και στα δύο αυτά μέτωπα, του Έβρου και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Εμείς σήμερα λοιπόν καλούμαστε ως εκπρόσωποι του ελληνικού λαού να δώσουμε στα στελέχη αυτά τα εργαλεία που θα τους επιτρέψουν να απαντούν αποτελεσματικά στις συνεχείς απειλές και καλούμαστε να το πράξουμε με τρόπο διαφανή, υπηρετώντας το εθνικό συμφέρον και με σεβασμό στις θυσίες που εξασφαλίζουν τους πόρους για τη σημαντική αυτή δαπάνη. Κατά την άποψή μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αναφορικά με τις εξοπλιστικές ανάγκες της χώρας και περιλαμβάνει τρία σχέδια συμβάσεων που είναι προϊόντα δίκαιης διαπραγμάτευσης και εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον. Η προμήθεια των γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών τύπου Ραφάλ εξυπηρετεί τρεις σκοπούς. Πρώτον, καλύπτει τις άμεσες ανάγκες της πολεμικής μας αεροπορίας για νέα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη. Ανοίγει έτσι ο δρόμος για την προμήθεια τουλάχιστον σαράντα νέων πολεμικών αεροσκαφών, όπως προβλέπεται και στη νέα δομή δυνάμεων. Δεύτερον, είναι μια έμπρακτη και ηχηρή απάντηση στην τουρκική επιθετικότητα του καλοκαιριού. Η Ελλάδα, αφού κατέδειξε με όλα τα διπλωματικά μέσα τις παράνομες ενέργειες της Τουρκίας, θωρακίζει ακόμα περισσότερο την άμυνά της και αυξάνει την αποτροπή της απέναντι στη γείτονα, η κυβέρνηση της οποίας θα έχει έναν ακόμα λόγο να αποφύγει νέα κλιμάκωση της έντασης στο μέλλον. Τρίτον, ενισχύει τους παραδοσιακά ισχυρούς δεσμούς της Ελλάδας με τη φίλη και σύμμαχο Γαλλία. Τα πρόσφατα γεγονότα κατέδειξαν σύμπνοια συμφερόντων. Η Γαλλία, η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διέγνωσε έγκαιρα την απειλή για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα που αποτελεί η νέα τουρκική επιθετικότητα και βρέθηκε στο πλευρό της Ελλάδας και της Κύπρου έμπρακτα. Η προμήθεια αυτή θα φέρει ακόμα πιο κοντά τις δύο χώρες, ενώ θα επιτρέψει μεγαλύτερη διαλειτουργικότητα μεταξύ της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και του Ναυτικού και της Αεροπορίας της Γαλλίας, αυξάνοντας τα κίνητρα για συχνότερες κοινές ασκήσεις. Σε ό,τι αφορά στο περιεχόμενο των τριών συμβάσεων για την προμήθεια των αεροσκαφών, την υποστήριξή τους και την προμήθεια των απαιτούμενων οπλικών συστημάτων, όπως ήδη είπα, είναι επακόλουθο εκτεταμένων διαπραγματεύσεων με τις ανάλογες εταιρείες, με τη γαλλική πλευρά να αποδέχεται όλες τις ελληνικές θέσεις. Οι λεπτομέρειες των διαπραγματεύσεων αυτών εξηγήθηκαν πλήρως και επαρκώς από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και παρουσιάστηκαν στις εργασίες της επιτροπής, αλλά και εδώ σήμερα και από τον εισηγητή μας. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, με την ψήφιση του σημερινού σχεδίου νόμου και την προμήθεια των αεροσκαφών Ραφάλ η Ελλάδα αυξάνει την ισχύ της και τους συμμαχικούς δεσμούς της. Η νέα εθνική στρατηγική που εισηγείται η Κυβέρνηση επιτρέπει στη χώρα μας να διεκδικήσει την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου, ξεκινώντας από την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Ιόνιο. Χαιρετίζω τις πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν το σημερινό σχέδιο νόμου στο πλαίσιο της εθνικής συναίνεσης και καλώ όλες και όλους τους συναδέλφους να το υπερψηφίσουν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε και για την τήρηση του χρόνου. Εάν ο κ. Δρίτσας είναι έτοιμος να μας το πει, αλλιώς, να συνεχίσουμε με την κ. Τελιγιορίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν απαντάει ο κ. Δρίτσας, οπότε τον λόγο έχει η κ. Ολυμπία Τελιγιορίδου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απέναντι στην αναβάθμιση της τουρκικής προκλητικότητας και επιθετικότητας οφείλουμε όλοι να έχουμε μία σθεναρή στάση και προσήλωση στην ύπαρξη μιας ενεργητικής και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που θα υπερασπίζεται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα χωρίς εκπτώσεις στο Διεθνές Δίκαιο. Ταυτόχρονα, οφείλουμε να συμβάλουμε στην αναβάθμιση της αμυντικής θωράκισης της χώρας μας. Επειδή, όμως, κάποιοι συνάδελφοι από το πρωί σε αυτή τη συζήτηση κάνουν κήρυγμα και μαθήματα ενότητας στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήθελα να τους υπενθυμίζω ότι εμείς όλο αυτό το διάστημα έχουμε αποδείξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει πλάτη στην εθνική προσπάθεια, σε αντίθεση με ό,τι έκαναν τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας όταν ήταν στην αντιπολίτευση, που έφταναν ακόμη και στο σημείο να λένε ότι εμπιστεύονται περισσότερο από τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό τον Ερντογάν ή ότι την πρόκληση στο Αιγαίο δεν την κάνει η Τουρκία, αλλά την προκαλεί η Ελλάδα. Να ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, ότι εμείς είμαστε μία υπεύθυνη πολιτική δύναμη. Για τον λόγο αυτό, στηρίζουμε την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων με νέα οπλικά συστήματα. Και όσοι επιχείρησαν τις προηγούμενες μέρες να δημιουργήσουν την εικόνα ότι η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν στηρίζει τον διαρκή αγώνα των στελεχών της Πολεμικής Αεροπορίας προσφέρουν πολύ κακή υπηρεσία στον τόπο. Οφείλουμε όλοι να είμαστε ενωμένοι απέναντι στην τουρκική αναθεωρητική πολιτική και να μην αφήνουμε θολά μηνύματα που ανοίγουν την όρεξη του κ. Ερντογάν. Γι' αυτό και θα ενισχύσω αυτό που είπε ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, ο κ. Ραγκούσης, ότι το 2020 ήταν μία κακή χρονιά για τα εθνικά θέματα. Και να πω στον κ. Βρούτση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι περήφανος για το σθένος και το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων. Γι' αυτήν την Κυβέρνηση δεν είναι περήφανος, για την Κυβέρνηση δηλαδή που για τέσσερις ολόκληρους μήνες επέτρεπε στο «ORUC REIS» να κάνει βόλτες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, μια ανάσα από το Καστελόριζο και για να δικαιολογήσει αυτήν την πολιτική επιλογή - γιατί ήταν επιλογή της Κυβέρνησης και όχι της στρατιωτικής ηγεσίας, την οποία σεβόμαστε - έφτιαχνε και αλλοπρόσαλλες δηλώσεις, ότι υπάρχει θόρυβος και δεν μπορούν να κάνουν έρευνες, ότι παρασύρονται από τον άνεμο και λοιπά. Εδώ, λοιπόν, να ξεκαθαρίσουμε ότι εμείς ως υπεύθυνη Αντιπολίτευση οφείλουμε να ελέγχουμε και να θέτουμε ερωτήματα προς την Κυβέρνηση για την εθνική στρατηγική που πρέπει να αντιτάξει η χώρα μας απέναντι στην υπαρκτή απειλή. Γι' αυτό οφείλουμε να θέτουμε τα ερωτήματα αυτά και για τη σύμβαση που συζητάμε σήμερα. Έχουμε και έναν επιπλέον λόγο να κάνουμε αυτόν τον έλεγχο. Ο λόγος αυτός είναι ότι με την προσπάθεια της δικής μας κυβέρνησης και με τις θυσίες του ελληνικού λαού μπορεί σήμερα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να προχωρήσει σ' αυτήν την αγορά γιατί βρήκε ένα ασφαλές οικονομικό περιβάλλον με 37 δισεκατομμύρια «μαξιλάρι» και όχι με τα άδεια ταμεία που παραλάβαμε εμείς. Είναι όμως ταυτόχρονα κρίσιμο να προχωράμε με σταθερά βήματα που θα είναι ενταγμένα σε έναν συνεκτικό στρατηγικό σχεδιασμό. Εμείς στηρίζουμε την αγορά των Ραφάλ γιατί πράγματι ενισχύουν την αμυντική ικανότητα της χώρας. Ακόμη όμως και αυτή η πολύ κρίσιμη επιλογή δίνει την εντύπωση ότι έχει προκύψει σε ένα νεφελώδες τοπίο πολιτικών αποφάσεων και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες η Νέα Δημοκρατία τη μια άνοιγε τη συζήτηση ότι εξετάζει σοβαρά την αγορά των F -35, γιατί όπως έλεγε είναι τα πιο έτοιμα και σύγχρονα της αγοράς, την άλλη μαθαίναμε ότι προχωρούσε σε συζητήσεις στο Παρίσι για να αγοράσει φρεγάτες από τη Γαλλία, την άλλη έλεγε ότι φρεγάτες θα αγοράσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τελικά καταλήξαμε στα Ραφάλ. Μάλιστα, έρχεται στην Ολομέλεια μια σύμβαση χωρίς να έχει εμπλακεί στον βαθμό που θα έπρεπε η αρμόδια επιτροπή της Βουλής για τα εξοπλιστικά προγράμματα, γεγονός που επικρίθηκε και από στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι θα πρέπει η Κυβέρνηση να επιδιώξει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τους εξοπλισμούς σε συνεργασία με την στρατιωτική ηγεσία, να προσδιορίσει τις προτεραιότητες και να ικανοποιήσει τις πραγματικές ανάγκες για την ενίσχυση της εθνικής άμυνας. Σε αυτό χρειάζεται η συμμετοχή όλων όσοι έχουν τη θεσμική ευθύνη, καθώς και η αξιοποίηση της γνώσης και της εμπειρίας τους. Είναι, επίσης, απαραίτητο να μην επαναληφθούν προβλήματα του παρελθόντος όπου πληρώναμε εκατομμύρια από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού για την αγορά εξοπλισμών που σε μικρό χρονικό διάστημα ήταν ανενεργοί γιατί, για παράδειγμα, δεν προβλέπονταν συμβάσεις συντήρησης, δυνατότητες δικτύωσης ή ύπαρξης ανταλλακτικών. Εμείς, λοιπόν, ψηφίζουμε την ενίσχυση της Πολεμικής μας Αεροπορίας και θέλουμε συνολικά την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων με σωστό σχεδιασμό. Στη συγκεκριμένη σύμβαση υπάρχουν κάποια ζητήματα τα οποία δείχνουν ότι είναι μία σύμβαση ετεροβαρής, υπέρ κυρίως των γαλλικών εταιρειών και όχι υπέρ του ελληνικού δημοσίου. Για παράδειγμα, δεν διασφαλίζεται η συνεργασία με την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία. Πιστεύω ότι θα έπρεπε να επιδιωχθεί ο ελληνικός έλεγχος, για παράδειγμα, στη συντήρηση των αεροσκαφών. Θα έπρεπε να υπάρχει μια στρατηγική επιλογή για την αναβάθμιση της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας. Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία προφανώς ενοχλείται από κάθε τι δημόσιο. Ίσως εάν είχε προλάβει να ιδιωτικοποιήσει την ΕΑΒ, θα φρόντιζε να υπήρχε μια τέτοια πρόβλεψη.
Κυρία Τελιγιορίδου, παρακαλώ ολοκληρώστε. Έχετε φτάσει στα οκτώ λεπτά.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα συνεχίσω στα προβληματικά σημεία της σύμβασης, γιατί τα ανέφεραν και οι προηγούμενοι συνάδελφοί μου. Αυτό, λοιπόν, που θέλω να πω είναι ότι με την ελπίδα πως η σύμβαση αυτή δεν θα φτάσει στο σημείο να εξυπηρετεί άνομα συμφέροντα, όπως γινόταν στο παρελθόν και με την υπόσχεση ότι εμείς από την πλευρά μας θα ελέγχουμε την πορεία της σύμβασης και της αγοράς των Ραφάλ, υπερψηφίζουμε αυτήν την αγορά, αλλά δεν δίνουμε και λευκή επιταγή. Καλούμε την Κυβέρνηση να αρθεί στο ύψος των αναγκών της χώρας για εθνική ομοψυχία που δεν θα βασίζεται, όμως, στις εντυπώσεις, αλλά στην πραγματική συνεννόηση, στη διαφάνεια και στον σεβασμό της δημοκρατικής διαδικασίας. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Δρίτσας έχει συνδεθεί; Όχι. Θα περιμένουμε λίγο ακόμη. Θα δώσω τον λόγο τώρα στον κ. Μπούμπα από την Ελληνική Λύση. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το ρητό που υπάρχει στην Πολεμική Αεροπορία, το απόλυτο ρητό, είναι ότι κανέναν δεν έχουμε αφήσει εκεί πάνω. Αντιλαμβάνεσθε τι λέει αυτό. Αυτό που λένε οι αεροπόροι μας είναι ότι η ομαλή προσγείωση γίνεται από μεγάλη τύχη. Η δεύτερη ομαλή προσγείωση γίνεται από απόλυτη τύχη. Η τρίτη προσγείωση, κυρίες και κύριοι, είναι ψέμα. Δεν μπορεί να είναι ομαλή. Αυτό το λέμε για να τονίσουμε το ηθικό και των Ενόπλων Δυνάμεων και κυρίως της Πολεμικής μας Αεροπορίας. Από την πρώτη στιγμή ως Ελληνική Λύση σάς έχουμε πει ότι πρέπει να θωρακιστούμε, να «αστακοποιηθούμε», να γίνουμε μια χώρα που μπορεί να υποστηρίξει τον αέρα, τη θάλασσα και τη στεριά. Θα πρέπει όμως συνάμα να ενισχύσουμε το ηθικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Τι θέλω να πω; Το καλύτερο αεροπλάνο του κόσμου να φέρεις, με τα πιο προηγμένα συστήματα, αν δεν είναι ικανοποιημένοι οι άντρες και οι γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, δεν γίνεται τίποτα. Όλα γίνονται με το ανθρώπινο δυναμικό. Αυτό πρέπει να αξιοποιήσουμε. Δεν μπορούμε σήμερα να έχουμε πιλότους με 1.100 ευρώ μισθό τον μήνα και να περιμένουν να κάνουν πτητικά για να μπορέσουν να πάρουν κάτι παραπάνω. Μόνο ένα εικοσιτετράωρο να ζήσει κάποιος σε μια μοίρα αεροσκαφών, θα δείτε τι βιώνουν οι οικογένειές τους, διότι τα σπίτια τους είναι μέσα στα αεροδρόμια και δεν ξέρουν εάν θα ξαναγυρίσουν. Ξέρετε, η απογείωση - λένε στην Αεροπορία - είναι προαιρετική, η προσγείωση όμως είναι υποχρεωτική. Κύριε Υφυπουργέ, κύριε Στεφανή, επειδή είστε μαυροσκούφης, θα πρέπει να δείτε και τους πρασινοσκούφηδες. Σας το έχω πει. Είναι η Αεροπορία και οι αλεξιπτωτιστές. Δεν μπορεί να είναι ενσωματωμένο το επίδομα συντήρησης του εξαμήνου μέσα στον μισθό. Όταν υπηρέτησα στους αλεξιπτωτιστές, ξέρετε πώς το περιμέναμε αυτό το επίδομα; Ως μάννα εξ ουρανού. Χάνουν χρήματα. Δείτε το. Είστε ευαίσθητος στα στρατιωτικά ζητήματα. Τώρα θα μπορούσα να αναφερθώ σε πάρα πολλά ζητήματα, αλλά εδώ, κύριοι, σας το είπε ο Κυριάκος Βελόπουλος, σας το είπαν ο Αντώνης Μυλωνάκης, ο Βασίλειος Βιλιάρδος, ο Κώστας Χήτας, οι ομοϊδεάτες μου. Διακρατική συμφωνία, όχι απλά συμφωνία με γαλλικές εταιρείες και ουαί και αλίμονο αν αφήσουμε τα αεροπλάνα γυμνά. Ο γαλλικός τύπος έλεγε ότι θα μας παραχωρούσαν οκτώ Ραφάλ και όχι έξι. Θέμα κόστους ενδεχομένως ήταν, διότι διαβάζω κάποιους στρατιωτικούς αναλυτές και ίσα - ίσα που είναι - δεν είναι ούτε μια μοίρα είκοσι αεροσκαφών. Άρα, η λύση είναι πρόσκαιρη και η «αστυνόμευση», εντός εισαγωγικών, στον αέρα θα είναι σε περιορισμένο χώρο. Άρα θα χρειαστούμε και άλλα αεροσκάφη και αυτό είναι η αλήθεια, ίσως γιατί είναι διαχρονικό αυτό το ρητό που έλεγε ο μεγάλος Θουκυδίδης: «Έστιν ο πόλεμος ουχ όπλων το πλέον, αλλά δαπάνης δι ήν τα όπλα ωφελεί». Αυτό το ρητό, κύριοι, είναι διαχρονικό. Ο πόλεμος δεν γίνεται με τα όπλα, γίνεται με τις δαπάνες. Γειτονιά μας δεν είναι οι Ιταλοί. Η Ελβετία, όπως σας το έχουμε πει η Ελληνική Λύση και ο κ. Βελόπουλος, εξοπλίζεται στα όπλα παρ' όλο που δεν έχει πρόβλημα και έχει ενισχύσει την Εθνοφυλακή, αλλά δυστυχώς δεν είμαστε ούτε Λιχτενστάιν ούτε Ελβετία. Έχουμε την ιμπεριαλιστική τάση της Τουρκίας. Σας καλώ από σήμερα, κύριοι, να αναπτύξουμε άλλες σχέσεις με τη Γαλλία. «Ελλάς - Γαλλία συμμαχία», λέει ο λαός. Από την εποχή των ρωμαϊκών χρόνων είχαμε αγαστές σχέσεις με τους Γαλάτες. Να θυμίσω ότι ο Αδαμάντιος Κοραής, ο Ρήγας Βελεστινλής, ο Αντώνιος Κυριαζής γαλουχήθηκαν με το γαλλικό πνεύμα. Από τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 επηρεαστήκαμε για την ανεξαρτησία, της οποίας γιορτάζουμε τα 200 χρόνια. Στο κίνημα των Μωραιτών συμμετείχαν οι Γάλλοι. Το μόνο μεμπτό σημείο ήταν όταν έχασε τις εκλογές ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον Νοέμβριο του 1920. Η ιστορία μάς δείχνει τον δρόμο. Πρέπει, επίσης, να πω ότι οι Κύπριοι έχουν κάνει ήδη σύμβαση για να έχει ναυτική βάση το De Gaulle στο νησί της Αφροδίτης και θα ονομάζεται «Ευάγγελος Φλωράκης». Το υπέγραψε ο Υπουργός της Κύπρου με την Φλοράνς Παρλί της Γαλλίας πριν από λίγους μήνες, διότι οι Γάλλοι θέλουν να παρέχουν βοήθεια. Να θυμίσω ακόμη ότι οι μεγαλύτεροι Γάλλοι στρατηγοί ήταν αυτοί που εκπαίδευσαν τον ελληνικό στρατό. Άρα, λοιπόν, θα πρέπει να αναδείξουμε τους φιλέλληνες μέσα από τη Γαλλία, όπως για παράδειγμα ο Κάρολος Φαβιέρος. Θέλω να πω ότι η ιστορία είναι το μάθημα που οδηγεί τους πολιτικούς να μην κάνουν λάθη στο μέλλον ή να επιχειρήσουν να κάνουν κάποια πράγματα τα οποία ήταν ορθά τα προηγούμενα χρόνια. Ξέρετε, αν κάνουμε μια λελογισμένη διαχειριστική πολιτική - που το λέει και ο Βελόπουλος - με τις ανεξάρτητες αρχές, θα εξοικονομήσουμε χρήματα για να θωρακιστούμε. Να θωρακίσουμε, λοιπόν, την αεροπορία μας και να αγκαλιάσουμε και τους πιλότους που δίνουν καθημερινή μάχη εκεί ψηλά και είμαστε υποχρεωμένοι να τους κατεβάζουμε σώους. Το λέω αυτό διότι και μόνο η λέξη Ραφάλ στα γαλλικά είναι θηλυκού γένους. Τι σημαίνει; Απότομη ριπή αέρα. Αυτήν την απότομη ριπή αέρα για να φυσήξει ένας άλλος αέρας στις Ένοπλες Δυνάμεις την έχουμε ανάγκη. Έτσι θα επιστρέψουν και τα παιδιά μας, έτσι θα είναι και υπερήφανη η ομογένεια, διότι πρέπει να είμαστε μια ισχυρή χώρα, η οποία θα αποτρέψει κάθε κίνδυνο. Κλείνοντας, για όλα αυτά που λέμε περί διαπραγμάτευσης για διερευνητικές, θα υπενθυμίσω για μια ακόμη φορά την ιστορία. Το «mea culpa» του 1988 στο Νταβός ανάμεσα στον Ανδρέα Παπανδρέου και στον Οζάλ γιατί ειπώθηκε; Διότι λανθασμένα πήγαμε στο διάλογο και μας απαγόρευσαν οι Τούρκοι να κάνουμε έρευνες στη θάλασσα. Και ξέρετε, το σημείο επαφής - ο Βελόπουλος μάς είχε σώσει τότε - από Στρογγύλη, Μεγίστη και Ρω, το σημείο που θέλουν οι Τούρκοι - το ξέρει ο κ. Παναγιωτόπουλος, στα παιδικά μας χρόνια έχουμε κάποτε βρεθεί στην Καβάλα - είναι στη θέση «Μπάμπουρας». Το ξέρετε, κύριε Υπουργέ, δέκα ναυτικά μίλια από τη Θάσο, εκεί είναι το «κυρίως πιάτο». Και όταν η «Ενεργειακή Αιγαίου» ήθελε να κάνει έρευνες μετά από τριάντα χρόνια, γιατί μας δέσμευσε η συμφωνία του Νταβός, έκανε τις έρευνες, ενώ τα ίδια τα Ελληνικά Πετρέλαια τής το απαγόρευαν, δηλαδή εμείς οι ίδιοι απαγορεύαμε να κάνουμε γεωτρήσεις. Το μεγαλύτερο κοίτασμα, λοιπόν, είναι δέκα ναυτικά μίλια από την ακτή του Αη Γιάννη της Θάσου. Εκεί είναι κυρίως οι βλέψεις των Τούρκων. Το 1991, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης - Ντεμιρέλ το ίδιο λάθος, στο Νταβός το θέμα για τα Σκόπια με αυτή την επαίσχυντη συμφωνία. Όλα στο Νταβός «μαγειρεύονται». Άρα, λοιπόν, με βάση αυτά τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν, πώς θα πορευτούμε στο μέλλον για να πάμε σε έναν ατέρμονο διάλογο με την ιμπεριαλιστική τάση της Τουρκίας για να διαπραγματευτούμε τι; Τον τίτλο ιδιοκτησίας;
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχω υπερκεράσει τον χρόνο, το ξέρω. Θα είμαστε υπέρ της ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά να αγκαλιάσουμε και τους άνδρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων για να έχουμε ηθικό ακμαιότατο. Να αγκαλιάσουμε περισσότερο και ένα εθνικό αμυντικό δόγμα, κυρίες και κύριοι, με την Κύπρο, διότι η Τουρκία με τον πυρηνικό αντιδραστήρα του «Ακουγιού» θα είναι πυρηνική δύναμη που καταπατά και τη συνθήκη της Βασιλείας και το έχουμε καταγγείλει ως Ελληνική Λύση. Κλείνοντας, θα πω το εξής: Πώς θα εμπιστευτείς μια Γερμανία; Σαρανταένα άρματα μάχης Leopard -2Α4 λίγο πριν το κορωνοϊό με όλα αυτά και λίγο πριν βγει για ψάρεμα το «ORUC REIS» στο Αιγαίο, κουβάλησαν στο ψευδοκράτος της ντροπής. Οι ίδιοι οι Γερμανοί τούς εξοπλίζουν και με τις πλάτες τους μεταφέρουν εξοπλισμό στα Κατεχόμενα. Δείτε το, γιατί οφείλουμε στις επόμενες γενεές να ανεβάσουμε το ηθικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Σας ευχαριστώ θερμά.
Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ζήτησα το λόγο πρώτον, για να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την αποδοχή του δεύτερου σκέλους της τροπολογίας που εντάσσεται ως παράγραφος 5 στο άρθρο 4 και αφορά μια θεσμική υποχρέωση του Υπουργείου για ενημέρωση της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων για την πρόοδο υλοποίησης των συμβάσεων που ψηφίζει η Βουλή σήμερα και βεβαίως τη δήλωσή του, η οποία καταγράφεται στα Πρακτικά, ότι στο πρώτο σκέλος που αφορά την επιδίωξη θα έχουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συνεργασία κ.λπ. και ότι αυτό θα είναι στόχος του Υπουργείου. Βεβαίως να πω ότι η αποδοχή αυτής της τροπολογίας δεν αίρει τις παρατηρήσεις και όλα τα άλλα που θα μπορούσαν να είναι καλύτερα σε σχέση με τις συμβάσεις, αλλά είναι κάτι σημαντικό για εμάς με την προσθήκη που γίνεται. Τέλος, να δηλώσουμε ότι αυτά που συνολικά θα πρέπει να δούμε είναι ζητήματα που τέθηκαν από όλους τους ομιλητές και αφορούν τον μακρόπνοο σχεδιασμό και βεβαίως να δούμε μετά την ολοκλήρωση και την έγκριση του σχεδιασμού του ευρύτερου για τις Ένοπλες Δυνάμεις πώς θα προχωρήσουμε και σε επόμενα βήματα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Μυλωνάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κλείνοντας μετά από αρκετές ώρες συνεδριάσεων νομίζω ότι πρέπει όλος ο ελληνικός λαός να είναι ικανοποιημένος. Επιτέλους ξαναρχίζει το πολιτικό σύστημα να ενδιαφέρεται για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Πιστεύουμε ότι η αγορά ήταν καλή και η επιλογή του αεροσκάφους, κύριοι Υπουργοί, ήταν πολύ καλή. Αυτό που θέλουμε να πούμε, κύριε Πρόεδρε, είναι το εξής. Ας παραδειγματιστούμε όλοι από αυτήν τη δουλειά που έκανε το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας και το Υπουργείο και να βάλουμε τα πράγματα κάτω και να συζητήσουμε σοβαρά για την επόμενη μέρα. Η Αμυντική μας Βιομηχανία πρέπει, κύριε Υπουργέ, να αρχίσει να ξυπνάει. Έχει δυνατότητες απεριόριστες. Στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία μπορεί να δουλέψει πολύς κόσμος με τεράστιες δυνατότητες και να κάνουμε τη διαφορά και στα drones και ο «ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ» να προχωρήσει και η Αμυντική Βιομηχανία επιτέλους να ξυπνήσει. Εμείς θα κάνουμε και μια πρόταση. Επειδή η Αμυντική Βιομηχανία είναι στα χέρια του Υπουργείου Οικονομικών και εμπλέκεται και το Υπουργείο Ανάπτυξης και δεν μπορεί να εμπλακεί, όπως ειπώθηκε, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ας γίνει μια γενική γραμματεία, η οποία θα εποπτεύει την Αμυντική Βιομηχανία και θα αρχίσει επιτέλους να δουλεύει το σύστημα σοβαρά, με στόχο και πρόγραμμα. Μόνο έτσι μπορούμε να δώσουμε μια νέα πνοή για την επόμενη μέρα. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Σακοράφα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα καθυστερήσω πάρα πολύ. Δεν θέλω στη δευτερολογία μου να επαναλάβω τους λόγους για τους οποίους μάς υποχρεώνετε να καταψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο που αφορά αμυντικές δαπάνες. Για να είμαστε ακριβείς, καταψηφίζουμε τις τρεις συγκεκριμένες συμβάσεις που περιέχονται σε αυτό το νομοσχέδιο και αυτό απαντάει και σε εσάς, κύριε Υφυπουργέ, κύριε Στεφανή. Δεν αμφισβητήσαμε ούτε την αναγκαιότητα ούτε την ποιότητα των όπλων. Εσείς είστε εκείνοι οι οποίοι αποφασίζετε και οι πιο ειδικοί από εμάς και δεν αρνούμαστε βεβαίως να εξοπλιστούν τα Σώματα σε καμμία περίπτωση. Εδώ εξετάζουμε την αναγκαιότητα, αλλά ελέγχουμε και τις συμβάσεις. Αυτός είναι ο βασικός μας ρόλος. Μιλάμε εδώ για συμβάσεις. Νομίζω ότι και στην τοποθέτησή μου το είπα ότι θεωρούμε τις συμβάσεις αποικιακού χαρακτήρα, απολύτως δυσμενείς για τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας. Και πιστέψτε με, πιστεύω ότι όλο αυτό το σκηνικό δεν τιμά καθόλου κανέναν μας. Η πραγματικότητα είναι προφανής. Επειδή ακριβώς έχετε πλήρη συναίσθηση για το ποιο είναι το περιεχόμενο των συμβάσεων, γι' αυτό και εξαντλήσατε κάθε δυνατότητα καταστρατήγησης των διαδικασιών με τα κατεπείγοντα και τα απόρρητα. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι φτάσαμε να ακούσουμε από κυβερνητικά χείλη ότι τα απόρρητα χαρακτηρίστηκαν έτσι βάσει απαιτήσεων των προμηθευτών. Τι να πούμε τώρα; Εδώ ομολογείτε ευθέως ότι επιλέξατε πως τα συμφέροντα των κατασκευαστών υπερισχύουν ακόμη και των δημοκρατικών θεσμών της χώρας. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι σαφές προς όλους ότι δεν πρόκειται να συναινέσουμε ούτε τώρα, ούτε ποτέ στο μέλλον σε τέτοιου είδους πρακτικές. Η άρνησή μας αφορά τόσο στην ουσία των συγκεκριμένων συμβάσεων, δηλαδή στους όρους τους όσο και στις μεθοδεύσεις για την εσπευσμένη νομιμοποίησή τους, γιατί πιστεύουμε ότι πραγματικά υπήρχε χρόνος και θα μπορούσαμε να κάνουμε μια πιο ουσιαστική συζήτηση αν το νομοσχέδιο είχε κατατεθεί - στις 5 Ιανουαρίου είπε ο κύριος Υπουργός - αν είχε δοθεί στους Βουλευτές πολύ νωρίτερα για να μπορέσουμε να είμαστε πλήρως ενημερωμένοι όταν φτάσαμε στις επιτροπές. Δυστυχώς, όμως, όλα δείχνουν ότι θα το επαναλάβετε αυτό και στο μέλλον και αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος και ευθύνη για εμάς. Για μας να κλείσω και για να το πω με τρόπο που να μπορεί να το καταλάβει ο καθένας, ο πατριωτισμός, κύριε Υπουργέ, αυτός που αισθανόμαστε εμείς τουλάχιστον, είναι αυτός που μας επιβάλλει να καταψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο. Εν πάση περιπτώσει, πιστεύω ότι είμαστε απολύτως ξεκάθαροι. Καταφέρατε - εσείς το καταφέρατε αυτό - να μας κάνετε να καταψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο το οποίο θέλαμε εξαρχής να ψηφίσουμε. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ κι εγώ, κυρία Πρόεδρε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Γεώργιος Τσίπρας, εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή, σύμφωνα με όλους τους ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας, η σημερινή είναι μια πολύ μεγάλη στιγμή, θα περίμενε κανείς να βρίσκεται εδώ ο Πρωθυπουργός. Γιατί δεν βρίσκεται εδώ ο Πρωθυπουργός σε μια τόσο μεγάλη στιγμή για τις Ένοπλες Δυνάμεις και την άμυνα της χώρας για να υπερασπιστεί την επιλογή αυτή; Θα σας έλεγα, κύριοι Υπουργοί της Άμυνας, ότι πολύ κακώς όποιος δίνει τα ραβασάκια στους ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας, τούς έδωσε δέκα - δεκαπέντε φορές να πουν πόσο φοβερό όπλο είναι τα Meteor. Σκεφτείτε το. Κάνετε κακό στη χώρα και στην άμυνα. Κακώς. Υπάρχει και όλη η φιλολογία, για την οποία έχει μια μικρή ευθύνη και ο Πρόεδρος της Βουλής, για στρατηγικό προβάδισμα. Είναι λάθος τοποθετήσεις. Δεν μας κάνουν καλό, ζημιά μας κάνουν. Όμως, αυτό ξεκινάει από κάτι άλλο. Δεν τα πάμε καλά στην εξωτερική πολιτική και αυτό προσπαθεί να στηρίξει η άμυνα της χώρας και οι Ένοπλες Δυνάμεις και κάπου πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη αβάντα. Κοιτάξτε, και θα σας το πω πολύ απλά, αν είχαμε κερδίσει διπλωματικά περισσότερα πράγματα όλο αυτό το διάστημα που η Τουρκία έχει αυξήσει την επιθετικότητά της, θα άξιζε όσο μία και δύο μοίρες Ραφάλ. Ένα είχαμε εξαναγκάσει τους Ευρωπαίους και ειδικά τους Γερμανούς να κρατήσουν άλλη στάση, αν το είχαμε καταφέρει, θα άξιζε όσο μία ή δύο μοίρες Ραφάλ. Και να κάνω εδώ μια μικρή παρένθεση για το ΚΚΕ. Πολύ κακώς δίνετε άφεση αμαρτιών στην Κυβέρνηση, διότι η Γερμανία κοιτάζει τα οικονομικά συμφέροντα και γι' αυτό δεν θα σταματήσει και δεν θα κάνει εμπάργκο όπλων στην Τουρκία. Γιατί το βάζετε έτσι; Γιατί τέτοια άφεση αμαρτιών; Η Ελλάδα είναι χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τους Κούρδους της Συρίας, όταν γινόταν ο πόλεμος στο Κομπάνι, οι Γερμανοί μεταξύ άλλων έξι ευρωπαϊκών χωρών έκαναν προσωρινό εμπάργκο όπλων στην Τουρκία. Και για εμάς, που είμαστε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τίποτα. Και ούτε προσπαθήσατε στα σοβαρά να κάνετε κάτι τέτοιο. Οι επιτυχίες της εξωτερικής πολιτικής, οι οποίες εξαρτώνται από την αποτρεπτική ισχύ και όχι από το στρατιωτικό προβάδισμα, είναι πολύ περισσότερες και μεγαλύτερης αξίας από πολλές μοίρες Ραφάλ. Να πω και ένα τελευταίο πράγμα, κύριε Στεφανή. Κατ' αρχάς, δεν θέλω να σχολιάσω - και δεν έχω και τον χρόνο - πολλούς ομιλητές οι οποίοι είπαν ότι τώρα ξεκινάει μια προσπάθεια για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Λίγη ντροπή. Η προσπάθεια έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια τώρα. Για επτά - οκτώ μνημονιακά χρόνια παρατήσατε την οικονομία, παρατήσατε και τις Ένοπλες Δυνάμεις. Μην βγαίνετε και από πάνω, αλλά θέλω να πω κάτι ιδιαίτερο. Είπε ο κ. Στεφανής ότι ενάμιση χρόνο τώρα όλο το σχέδιο είναι σχέδιο εθνικό. Δυστυχώς δεν είναι έτσι, κύριε Στεφανή. Υπήρξε κυνήγι στελεχών μέσα τις Ένοπλες Δυνάμεις, όπως υπήρξε κυνήγι στελεχών μέσα στην Αστυνομία και σε άλλους χώρους και αυτό δεν είναι εθνικό σχέδιο. Είναι πολύ κακό προηγούμενο για το μέλλον. Εμείς δεν το κάναμε αυτό. Είναι σε σημείο ηλιθιότητας, για να το πω και έτσι. Εμείς δεν το κάναμε αυτό. Μην δεχόμαστε, λοιπόν, και «δάχτυλα» περί εθνικού σχεδίου. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Βρούτσης από τη Νέα Δημοκρατία για δυο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Τώρα στο τέλος τα χάλασε ο κ. Τσίπρας. Χάλασε το ωραίο κλίμα που είχε δημιουργηθεί, το εθνικό κλίμα ομοψυχίας. Δεν καταλαβαίνω τον εκνευρισμό του. Πάντως το ζήτημα που αφορά διώξεις στα Σώματα Ασφαλείας, στις Ένοπλες Δυνάμεις, είναι μακριά από εμάς. Έχει αποδειχθεί στην πράξη αυτό, κύριε Πρόεδρε, ότι αυτή η παράταξη που λέγεται Νέα Δημοκρατία, αν μη τι άλλο σέβεται, τιμά και στηρίζει τις Ένοπλες Δυνάμεις. Κι αυτό είναι διαχρονικό, δεν είναι μόνο σήμερα. Το κάνουμε πάντα γιατί αυτή η παράταξη είναι κοντά στις Ένοπλες Δυνάμεις. Ήταν και είναι πάντα γιατί στηρίζουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις, το αξιόμαχό τους για την εθνική κυριαρχία της χώρας μας. Η επίκληση στο όνομα του Πρωθυπουργού ότι είναι απών είναι εσφαλμένη. Ο Πρωθυπουργός αύριο θα είναι εδώ και η τοποθέτησή του θα είναι γενικότερη και θα αφορά και τα ζητήματα του πολύ σημαντικού νομοσχεδίου που αφορά την επέκταση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης, αλλά και το σημερινό νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας που φέρνει ο Νίκος Παναγιωτόπουλος για το ζήτημα της αγοράς των Ραφάλ. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, ως εξής, γιατί θέλω να επαναφέρω το κλίμα στην πραγματική του διάσταση. Σήμερα η Βουλή κλείνει σε κλίμα θετικό. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων του τόπου ψηφίζει «ναι» σε ένα νομοσχέδιο το οποίο θα επηρεάσει το μέλλον της πατρίδας μας. Και με τη θετική αυτή ψήφο της πλειοψηφίας των κομμάτων ουσιαστικά καλλιεργείται και εμπεδώνεται αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος, οι Έλληνες πολίτες και η ελληνική κοινωνία, ένα κλίμα ενότητας, ένα κλίμα ομοψυχίας, ένα κλίμα που φέρνει τη χαμένη αυτοπεποίθηση των Ελλήνων και αυτό νομίζω ότι είναι το πιο σημαντικό στην ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας. Πρόκειται για μια διαδικασία στην οποία δόθηκε η δυνατότητα από τον Υπουργό και από τον Υφυπουργό και από το Προεδρείο να γίνει εκτενής, δημοκρατική και σε βάθος συζήτηση. Μέσα από τη διαδικασία των κλειστών συνεδριάσεων δόθηκε απάντηση σε ερωτήματα που δικαιολογημένα έγιναν και εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και των άλλων κομμάτων. Κλείνω, λοιπόν, με το θετικό, κύριε Πρόεδρε, ότι κοινός παρονομαστής της πατρίδας μας είναι σε τέτοια μείζονος και κρίσιμης εθνικής σημασίας ζητήματα να ενώνουμε δυνάμεις και παρονομαστής να μην είναι οι μικροκομματικές σκοπιμότητες, αλλά η λέξη που λέγεται Ελλάδα κι εδώ φαίνεται ότι τα καταφέραμε. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός ο οποίος και θα κλείσει.
Εν είδει επιλόγου, κύριε Πρόεδρε. Αν μου επιτρέπετε, θα κλείσω τη διαδικασία με δύο - τρία πράγματα. Βέβαια δεν είναι μέσα στο θέμα που συζητήσαμε σήμερα η τοποθέτηση του αξιότιμου εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σχετικά με την αντιμετώπιση του προσωπικού. Όμως, ήθελα να κάνω ένα μόνο σχόλιο. Αν μας διακατείχε κάποια διάθεση εκδικητικότητας ή δίωξης κατά της στρατιωτικής ηγεσίας, το απλούστερο που θα είχαμε κάνει θα ήταν να την αλλάξουμε άμα τη αναλήψει των καθηκόντων μας, όπως είχε γίνει στο παρελθόν. Δεν το κάναμε, όμως. Συμπορευτήκαμε με την προηγούμενη στρατιωτική ηγεσία για ένα εξάμηνο και θα έλεγα με όρους αρκετά καλής συνεργασίας. Κρίναμε ότι έπρεπε να γίνουν κάποιες αλλαγές και τις πραγματοποιήσαμε πέρυσι τέτοια εποχή. Όμως, για έξι μήνες λειτουργήσαμε μαζί και νομίζω ότι λειτουργήσαμε αρκετά καλά σε γενικές γραμμές. Ήταν παραπάνω από έξι μήνες, από τον Ιούλιο μέχρι τέλος Ιανουαρίου - αρχές Φεβρουαρίου του προηγούμενου έτους. Επομένως, μακριά από εμάς αυτά τα υπονοούμενα για διάθεση δίωξης ή εκδικητικότητας απέναντι στην οποιαδήποτε στρατιωτική ηγεσία. Έτσι θα προχωρήσουμε και στο μέλλον. Νομίζω ότι πραγματικά δεν δόθηκαν τέτοια δείγματα γραφής από την παρούσα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Από εκεί και πέρα, κατά τον Μανώλη Αναγνωστάκη: «Καλά τα πήγαμε ως εδώ, μικροζημίες και μικροκέρδη συμψηφίζοντας, το θέμα είναι τώρα τι λες». Σήμερα, λοιπόν, νομίζω ότι το Σώμα είπε αρκετά, εξέπεμψε ένα μήνυμα σε γενικές γραμμές ότι στην πλειονότητά του όλοι ως προς τη διάθεση και την προδιάθεση ενδεχομένως, όχι όλοι ως προς την τελική απόφαση και την τελική στάση, διακείμεθα θετικά απέναντι στη μεγάλη προσπάθεια ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Θέλω, λοιπόν, να ευχαριστήσω όλους τους παράγοντες της συζήτησης, ασφαλώς τους εισηγητές κατά τι περισσότερο, έλαττον τον εισηγητή της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας και συνάδελφό μου στην εκλογική μου περιφέρεια κ. Μακάριο Λαζαρίδη, ο οποίος εξήγησε με πληρότητα και σαφήνεια, νομίζω, τα επιχειρήματα υπέρ της υπερψήφισης αυτού του νομοσχεδίου. Ασφαλώς θέλω να ευχαριστήσω και όλους τους εισηγητές για την εισφορά τους στη συζήτηση με επιχειρήματα και με εύλογες επιφυλάξεις οι οποίες διατυπώθηκαν, λόγω του ασφυκτικού χρόνου στον οποίον ήμασταν υποχρεωμένοι να φέρουμε αυτό το νομοσχέδιο προς κρίση, αλλά έχοντας κάνει την καλύτερη δυνατή προσπάθεια για να παράσχουμε κάθε δυνατή διευκρίνιση επί περίπλοκων και σύνθετων τεχνικών θεμάτων, αλλά και κάποιων νομικών θεμάτων ασφαλώς ως προς την εκτέλεση των συμβάσεων. Επίσης, θέλω να ευχαριστήσω τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους των κομμάτων και ασφαλώς, κάτι που δεν θα μπορούσα να παραλείψω, την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Υπουργείου και τους υπηρεσιακούς παράγοντες που έφεραν εις πέρας σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, σε ασυνήθιστα μικρό χρονικό διάστημα όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά και πέρα από τα ελληνικά δεδομένα, το τεράστιο έργο που έπρεπε να εκπονηθεί, προκειμένου από μία αρχική συζήτηση να καταλήξουμε σε σχέδια συμβάσεων που κατατέθηκαν στο νομοσχέδιο, για τους λόγους που περιέγραψα, ενώπιον του Σώματος. Αποτυπώθηκε, μεταξύ άλλων, και η υπαρκτή, αλλά και ενισχυόμενη στρατηγική σχέση με τη Γαλλία, η οποία εκτιμώ ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις να ενισχυθεί και να διευρυνθεί ακόμα περισσότερο, λόγω της καλής διάθεσης που επιδείχθηκε κατά τις διαπραγματεύσεις και από τη γαλλική πλευρά σε όλα τα επίπεδα. Από εκεί και πέρα όμως και εξ αυτού του λόγου, με χαρά και προθυμία έκανα δεκτή την τροπολογία του ΚΙΝΑΛ. Θεωρώ ότι ανοίγεται μπροστά μας και το έδαφος για ενδελεχή και πλήρη έλεγχο της καλής εκτέλεσης αυτών των συμβάσεων που αποτελούν το θεσμικό κανονιστικό πλαίσιο αυτού του νομοσχεδίου. Ακόμα και αν δεν υπήρχε η θεσμική υποχρέωση να το κάνουν αυτό τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, που πλέον μετά την αποδοχή της τροπολογίας υπάρχει αυτή η υποχρέωση, εγώ πάλι θα τα προέτρεπα να το κάνουν. Και ασφαλώς, συμμερίζομαι τον προβληματισμό για την κατάσταση της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας, η οποία ελπίζω να έρθει σύντομα σε θέση - και πρέπει να εργαστούμε κι άλλο γι' αυτό - να μπορεί να υποστηρίξει τουλάχιστον σε δεύτερο χρόνο το έργο που θα προκύψει από τη συντήρηση αυτών και άλλων οπλικών συστημάτων. Ασφαλώς και αυτός είναι ένας σκοπός προς τον οποίο πρέπει όλοι να εργαστούμε. Και για να απαντήσω και στο ερώτημα του κ. Βίτσα, ασφαλώς και θα εργαστούμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Νομίζω ότι αυτός είναι ο σκοπός που μας ενώνει όλους. Με αυτά τα λόγια, θα ήθελα λοιπόν να σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά για τη συνεισφορά σας. Νομίζω ότι σήμερα εκπέμψαμε λίγο, πολύ ένα σαφές μήνυμα το οποίο είναι σαφές και προς πάσα κατεύθυνση και συνίσταται σε ένα πολύ σημαντικό βήμα, σε ένα άλμα, θα έλεγα, και μάλιστα διεκπεραιωμένο κάτω από δύσκολες συνθήκες. Διότι ενώ διαπραγματευόμασταν, ταυτόχρονα διαχειριζόμασταν δύο κρίσεις: Αυτή της πανδημίας που ήταν παγκόσμια και αυτή της έντασης με τη γείτονα χώρα. Νομίζω ότι το κάναμε στο καλύτερο δυνατό σημείο. Από εδώ και πέρα, απομένει να παρακολουθήσουμε όλοι και να ελέγξουμε ο καθένας στο μέτρο των δυνατοτήτων του και των αρμοδιοτήτων του την καλή εκτέλεση αυτής της σύμβασης. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και της τροπολογίας του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας: «Έγκριση σχεδίων συμβάσεων στον τομέα της άμυνας». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Σας επισημαίνω ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, τέσσερα άρθρα, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Αφού καταχωρηθεί η ψήφος σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Εφόσον έχετε ολοκληρώσει την ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, εμφανίζονται στις οθόνες της Αίθουσας, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας με το ηλεκτρονικό σύστημα, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας: «Έγκριση σχεδίων συμβάσεων στον τομέα της άμυνας» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 19.06΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2021 και ώρα 10.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: ειδική ημερήσια διάταξη, συζήτηση, κατόπιν αιτήματος του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, σύμφωνα με το άρθρο 142Α του Κανονισμού της Βουλής, με αντικείμενο την ενημέρωση του Σώματος για την κυβερνητική πολιτική σχετικά με τη διαχείριση της πανδημίας.