Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία των Οδηγιών (ΕΕ) 2016/800, 2017/1371, 2017/541, 2016/1919, 2014/57/ΕΕ, κύρωση του Μνημονίου Διοικητικής Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, τροποποιήσεις του ν. 3663/2008 (Α΄ 99) προς εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 2018/1727 και άλλες διατάξεις». Επίσης, οι Υπουργοί Τουρισμού, Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Υποδομών και Μεταφορών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και Επικρατείας, κατέθεσαν στις 15-5-2020 σχέδιο νόμου: «Ειδικές μορφές τουρισμού και διατάξεις για την τουριστική ανάπτυξη». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία των Οδηγιών (ΕΕ) 2016/800, 2017/1371, 2017/541, 2016/1919, 2014/57/ΕΕ, κύρωση του Μνημονίου Διοικητικής Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, τροποποιήσεις του ν. 3663/2008 (Α΄ 99) προς εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 2018/1727 και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίαση της 14ης Μαΐου 2020 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε δύο συνεδριάσεις. Στη σημερινή συνεδρίαση θα συζητηθεί και θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο επί της αρχής. Στη συνεδρίαση της 21ης Μαΐου 2020 θα συζητηθούν και θα ψηφιστούν τα άρθρα του νομοσχεδίου ως μια ενότητα, οι τροπολογίες, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Στη σημερινή συζήτηση θα τοποθετηθούν οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές επί δεκαπέντε λεπτά, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι επί δώδεκα λεπτά, οι ομιλητές του καταλόγου επί επτά λεπτά και ο αρμόδιος Υπουργός επί δεκαοκτώ λεπτά, σύμφωνα με τα άρθρα 64, 96 και 97 του Κανονισμού της Βουλής. Συνεπώς, προτείνω τα κόμματα να εκπροσωπηθούν κατ' αναλογίαν της κοινοβουλευτικής τους δύναμης, με έναν κύκλο σαράντα ενός ομιλητών ως εξής: Είκοσι δύο ομιλητές από τη Νέα Δημοκρατία, δώδεκα ομιλητές από τον ΣΥΡΙΖΑ, τρεις ομιλητές από το Κίνημα Αλλαγής, δύο ομιλητές από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και από ένας ομιλητής από την Ελληνική Λύση και το ΜέΡΑ25 αντίστοιχα. Ο χρόνος ομιλίας θα είναι επτά λεπτά. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συμφώνησε. Πριν δώσω τον λόγο στον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Ανδρέα Κουτσούμπα, εν όψει του ότι είναι βεβαρημένη η μέρα σήμερα και στις 17: 00΄ έχουμε κοινοβουλευτικό έλεγχο και αμέσως μετά έχουμε και επερώτηση Βουλευτών, θα παρακαλούσα να τηρείται αυστηρά ο χρόνος, ειδικά για σήμερα - διότι, όπως είπα, είναι πολύ πιεσμένος ο χρόνος - , ώστε να μην έρχεται το Προεδρείο στη δυσχερή θέση να διακόπτει ή να κάνει παρατηρήσεις. Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Κουτσούμπα, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισάγεται σήμερα για συζήτηση στην Ολομέλειά μας το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο αφορά την ενσωμάτωση πέντε οδηγιών, την πληρέστερη ενσωμάτωση ως προς μια διάταξη, την κύρωση ενός μνημονίου και κάποιες λοιπές διατάξεις που αφορούν τη λειτουργία και την απονομή της δικαιοσύνης. Πριν προχωρήσω στην ανάλυση των θέσεων της κυβερνητικής πλειοψηφίας, της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας επί του περιεχομένου του νομοσχεδίου, θα ήθελα να πω ότι είναι ένα νομοσχέδιο που συζητήθηκε πάνω από δώδεκα ώρες, με όλες τις διαδικασίες που προβλέπει ο Κανονισμός, με μορφή κανονικότητας. Αυτό σημαίνει επιστροφή στην κανονικότητα. Και βεβαίως, μετά από αυτό το δύσκολο δίμηνο που τράβηξε η χώρα και όπου είδαμε ότι είναι πολλά πράγματα σοβαρότερα που πρέπει να μας απασχολούν στο πολιτικό σκηνικό της χώρας και στο πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης, θέλω να πιστεύω ότι εκτός από την κανονικότητα θα επανέλθουμε και στην πολιτική αντιπαράθεση, όπως γράφτηκε χθες σε ένα άρθρο, αλλά σε μια ήπια πολιτική αντιπαράθεση, με κανόνες, με αλληλοσεβασμό, η οποία θα βλέπει μπροστά, θα βλέπει το μέλλον, θα είναι δημιουργική και θα προσπαθούμε όλοι με την παρουσία μας, με τη συμμετοχή μας να συνεισφέρουμε δημιουργικά στη λειτουργία αφ' ενός της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αλλά και αφ' ετέρου στην καλύτερη νομοθέτηση. Όπως προείπα, το νομοσχέδιο αποτελείται από οκτώ κεφάλαια και τα πέντε πρώτα αφορούν την ενσωμάτωση κοινοτικών οδηγιών. Είναι κοινοτικές οδηγίες που η ενσωμάτωσή τους αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας, μια υποχρέωση η οποία υλοποιείται, αδικαιολόγητα πολλές φορές, καθυστερημένα και έχει σαν αποτέλεσμα να έχουμε την επιβολή προστίμου ή να εγκυμονείται πάντα ο κίνδυνος επιβολής προστίμου λόγω της καθυστέρησης. Αλλά δεν είναι μόνο ένα πρόστιμο το οποίο επιβαρύνει τελικά είτε τον κρατικό ή τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και σε τελική ανάλυση τον Ευρωπαίο και τον Έλληνα πολίτη. Το σημαντικότερο είναι ότι δημιουργεί προβλήματα στην ορθή εφαρμογή και την ερμηνεία του δικαίου, προβλήματα στην απονομή της δικαιοσύνης. Θα τα πω επί τροχάδην, επειδή δεν έχουν ιδιαίτερο αντικείμενο, δεν είναι προβληματικές διατάξεις. Νομίζω ότι σε αυτό το νομοσχέδιο αποδείχθηκε πως όλες οι πτέρυγες συνέβαλαν με τις παρατηρήσεις τους και με τις προτάσεις τους στο να κάνουμε ένα καλύτερο νομοσχέδιο. Ο δε αρμόδιος Υπουργός με τη στάση του - τονίζω δύο φράσεις: «Είμαι ανοιχτός σε όλα να ακούσω τις προτάσεις σας» και «Ελάτε εκεί που έχουμε διάφορες μικροπαρατηρήσεις και μπορούμε να τα διορθώσουμε, να βρούμε έναν κοινό τόπο» - έδειξε ότι λειτούργησε άριστα η κοινοβουλευτική δημοκρατία, αναδείχθηκε η πρόθεση του Υπουργού και της Κυβέρνησης να λειτουργήσει η κοινοβουλευτική δημοκρατία κατά τον καλύτερο τρόπο. Δεν είναι, λοιπόν, μόνο τα πρόστιμα. Πρέπει να προβλέπουμε, για να αποτρέπουμε καταστάσεις οι οποίες μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στην πολιτική σκηνή της Ελλάδος, αλλά και γενικότερα στο ποινικό μας ή στο πολιτικό, δικονομικό σύστημα. Όσον αφορά τις τρεις οδηγίες, οι οποίες δεν έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον: αφορούν μια ελλιπή διάταξη η οποία ήθελε περισσότερο εναρμόνιση με το δίκαιο. Γίνεται αυτό με μια διάταξη. Γίνεται, επίσης, μια εναρμόνιση της εθνικής νομοθεσίας με τον ν.3363/2008 και αφορά τεχνικό ζήτημα. Και βεβαίως γίνεται η κύρωση του Μνημονίου μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, συνεργασίας των αρμοδίων συναφών Υπουργείων για θέματα ανταλλαγής πληροφοριών ή - αν θέλετε - διοικητικής μέριμνας ή άλλων συνεργασιών σε επιστημονικό επίπεδο. Δεν νομίζω ότι διαφωνεί κανείς. Έλεγα προηγουμένως ότι δεν υπήρξε σε αυτό το νομοσχέδιο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης, γιατί προφανώς δεν υπήρξαν ιδεολογικές, πολιτικές διαφορές ή αντιλήψεις ή διλήμματα για να έχουμε αντιπαράθεση. Υπήρξαν, όμως, παρατηρήσεις. Θέλω να μεταφέρω - κατά την προσωπική μου άποψη, αλλά και πολλών συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας - κάποιους προβληματισμούς, τόσο ως προς τη διατύπωση κάποιων διατάξεων ή - αν θέλετε - την παράλειψη ότι μπορούμε να συνεισφέρουμε κάτι περισσότερο, εφόσον δεν το απαγορεύει το Ενωσιακό Δίκαιο. Έρχομαι στη βασικότερη, στην πρώτη διάταξη, της οδηγίας 800 του 2016. Τι γίνεται με αυτή την οδηγία; Παρέχονται οι δικονομικές εγγυήσεις για τους ανήλικους. Δεν νομίζω ότι διαφωνεί κανένας πάνω σε αυτό. Η θέσπιση ελαχίστων κανόνων ενισχύει την εμπιστοσύνη στο σύστημα της ποινικής δικαιοσύνης μεταξύ των κρατών μελών, γιατί έχει βεβαιωθεί και αποδειχθεί μια έλλειψη επαρκούς εμπιστοσύνης. Ως εκ τούτου επιβάλλεται η ενσωμάτωσή της γιατί συγχρόνως βελτιώνεται και η αμοιβαία αναγνώριση των αποφάσεων της ποινικής νομοθεσίας. Επιγραμματικά να αναφέρω ότι αυτές οι δικονομικές εγγυήσεις - θα αναφερθούμε διεξοδικότερα στην κατ' άρθρον συζήτηση - αναφέρονται στο δικαίωμα των ανηλίκων σε μια δίκαιη δίκη, στην παράσταση δικηγόρων, στο δικαίωμα νομικής βοήθειας, στην προτεραιότητα διεξαγωγής της δίκης, στην ίση αντιμετώπιση των θεμάτων που τους απασχολούν. Το κυριότερο σε μια σύγχρονη εποχή και σε μια πολιτισμένη χώρα έχει σχέση με τους χώρους κράτησης αυτών. Η δεύτερη οδηγία, η 2017/1371 αναφέρεται στην απάτη, στα αδικήματα, στις αξιόλογες ποινικές συμπεριφορές σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επικύρωσή της είναι μια διαδικασία τυπικά επιβεβλημένη. Μ' αυτή την οδηγία και την ενσωμάτωσή της εξασφαλίζεται ότι όλα τα κράτη - μέλη θα έχουν εναρμονίσει αποτελεσματικές και αναλογικές διατάξεις για την ποινική προστασία και την τιμωρία των αξιόλογων ποινικών συμπεριφορών σε βάρος της Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει μια συνεχή προσπάθεια για κοινούς ποινικούς κανόνες. Επιδιώκεται η αναβάθμιση του ελληνικού συστήματος ποινικής προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθιστώντας το πιο συνεκτικό, αποτελεσματικό, με παράλληλη τήρηση των αρχών της νομιμότητας, της ασφάλειας δικαίου και της αναλογικότητας. Επισημαίνω τη λέξη «αναλογικότητα». Εδώ κάνω μια παρένθεση, κύριε Πρόεδρε, απευθυνόμενος σε εσάς. Κατ' εφαρμογήν της αρχής της αναλογικότητας κι εφόσον η βάση των αδικημάτων είναι το δικό μας δικονομικό σύστημα και ο Ποινικός Κώδικας, στα άρθρα σχετικά με τις ευρωαπάτες, τις απάτες σχετικά με τον ΦΠΑ, τους πόρους, τα εισοδήματα, τα έσοδα, μπορούμε να προσθέσουμε, όπως έχει προστεθεί και είναι θεμέλιο του ποινικού δικονομικού συστήματος η διάταξη 405-406 του Ποινικού Κώδικα, για απαλλαγή - σε περίπτωση έμπρακτης μετάνοιας - επιστροφής των αχρεωστήτως καταβληθέντων ή αχρεωστήτως εισπραχθέντων. Τότε να υπάρχει το δικαίωμα του κατηγορούμενου. Διότι δεν μπορεί να υπερισχύσει σε καμμία περίπτωση σε βάρος της προστασίας του κατηγορουμένου η πρόθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά ταύτα σας λέω ότι ούτε η προηγουμένη οδηγία, ούτε ο ν.2803/2000 προέβλεπαν την απαλλαγή. Μέχρι 4.000 ECU όμως ούτε το Ενωσιακό Δίκαιο προέβλεπε την τιμωρία των υπόπτων ή των κατηγορουμένων, όταν είχαν δηλαδή τέτοια ποινικά αξιόλογη συμπεριφορά. Αποτελεί, δηλαδή, αυτή η οδηγία μια τροποποίηση κατάργησης του ν.2803/2000. Οι διατάξεις αυτές οδηγούν στην εξυγίανση και την ενίσχυση του ελεύθερου ανταγωνισμού, την υποχρέωση των επιχειρήσεων για λύση μέτρων εσωτερικού ελέγχου προς διασφάλιση της οικονομικής δράσης αυτών. Οι κανόνες συντέλεσαν και συντελούν στη βελτίωση των πρακτικών διαχείρισης και κατανομής των πόρων και των περιουσιακών στοιχείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς όφελος του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του δημοσίου, εν τέλει των πολιτών αφού οι πόροι αυτοί προορίζονται για τη βελτίωση του επιπέδου της ζωής αυτών. Δηλαδή, οι ρυθμίσεις συνεισφέρουν στη βελτίωση των υπηρεσιών του κράτους προς τον πολίτη και αποβλέπουν στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προβλέπονται αδικήματα δηλαδή, της διασυνοριακής απάτης με ΦΠΑ, με επιχορηγήσεις, με δαπάνες, με έσοδα. Όλα αυτά στο άρθρο 21. Γι' αυτό λέω ότι μπορεί να προστεθεί εκεί διάταξη «με απαλλαγή στην περίπτωση επιστροφής των αχρεωστήτως καταβληθέντων». Η ενσωμάτωση της οδηγίας 2017/541 αναφέρεται στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Στην εποχή που ζούμε, με σημαντικά γεγονότα σε βάρος των πολιτών, των κοινωνιών σε όλον τον κόσμο είναι αναγκαία και επιβεβλημένη η άμεση ενσωμάτωσή της. Είχε καθυστερήσει, ενώ είχε ενσωματωθεί απ' όλα τα κράτη. Είναι επιβεβλημένη, λοιπόν, η άμεση ενσωμάτωσή της. Αυτή η οδηγία αποβλέπει στην ανταλλαγή των πληροφοριών, στη διετή συνεργασία για την πρόληψη και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και των τρομοκρατικών πράξεων σε όλες τις μορφές παντού, σε όλον τον κόσμο. Δηλαδή, μ' αυτή την οδηγία προσαρμόζεται το Εθνικό μας Δίκαιο στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σχετική οδηγία με την εισαγωγή των αυτοτελών αδικημάτων όπως ακριβώς περιγράφονται στο σχέδιο νόμου. Η οδηγία 1919/2016 αφορά τη δικαστική αρωγή και τη νομική βοήθεια στην ποινική διαδικασία και τη διαδικασία εκτέλεσης των ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις τρεις μέρες συζητήσεων στην αρμόδια επιτροπή καταδείχθηκε ότι ένα νομοσχέδιο, ένας νόμος, αν είναι καλός, αν μπορεί να ερμηνευθεί εύκολα, από δικαστές, από δικηγόρους απ' όλους όσους εμπλέκονται σε μια δίκη, αν είναι εφαρμοστέος, κρίνεται στην πράξη. Καταδείχθηκε όμως ότι μπορούμε με σοβαρή συζήτηση, σκυμμένοι πάνω στο νομοθέτημα να το διορθώνουμε πάντα προς το καλύτερο. Και γι' αυτό είναι εδώ ο κύριος Υπουργός, μέχρι την τελευταία μέρα να ακούσει τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις όλων μας και να το διορθώσει. Το τελευταίο κεφάλαιο του νομοσχεδίου αναφέρεται στις λοιπές διατάξεις. Τι αφορούν οι λοιπές διατάξεις; Αφορούν στη λειτουργία και την απονομή της δικαιοσύνης. Είναι ένα πλέγμα διατάξεων χωρίς ιδεολογικά και πολιτικά διλήμματα ή πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Υπάρχει μια διαφορετική αντιμετώπιση ή, αν θέλετε, ένας διαφορετικός τρόπος που ο καθένας από εμάς μπορεί να βλέπει την επίλυση των προβλημάτων. Όμως νομίζω ότι μ' αυτές τις παρατηρήσεις που έγιναν από τους συναδέλφους δικηγόρους αλλά και άλλων επαγγελμάτων, μετά από μια καλή ανάλυση των διατάξεων, μπορούμε να συνεισφέρουμε, ειδικά στο δικαίωμα παροχής νομικής βοήθειας και στο δικαίωμα αρωγής. Μπορούμε να συνεισφέρουμε όλοι στην καλύτερη, αποτελεσματικότερη νομοθέτηση και έτσι να καταλήγουμε στην καλύτερη εφαρμογή αυτού του νόμου. Επισημαίνω ότι στις λοιπές διατάξεις ελάχιστες ήταν κάποιες διαφοροποιήσεις. Αναφέρεται η παύση της ποινικής δίωξης για αδικήματα για τα οποία προβλέπεται ποινή μέχρι ένα έτος και η μη εκτέλεση ποινών που έχει επιβληθεί μέχρι έξι μήνες. Στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι η μεγάλη συσσώρευση υποθέσεων στα δικαστήρια μάς έχει αναγκάσει ανά πενταετία - ίσως και νωρίτερα - να προβαίνουμε στη θέσπιση τέτοιας διάταξης για να ελαφρύνουμε τα δικαστήρια. Εγώ όμως επιμένω στην άποψή μου. Αν θέλετε, κύριε Υπουργέ, ακούστε την εσείς και οι συνεργάτες σας. Σαν μαχόμενος δικηγόρος προσπαθώ να εφαρμόσω κατά τον καλύτερο τρόπο το δίκαιο που εμείς εδώ ψηφίζουμε. Πολλές φορές δεν μπορώ να το εφαρμόσω. Μπορούμε αν θέλετε να ελαφρύνουμε τα δικαστήρια από υποθέσεις που δεν έχουν σχέση ούτε με την ποινική, ούτε με την πολιτική δικαιοσύνη. Υπάρχουν κι άλλα αδικήματα που μπορούν καλύτερα να προσφέρουν, να βοηθήσουν στην ελάφρυνση της δικαιοσύνης από τις υποθέσεις. Σας έχω εξηγήσει κατ' ιδίαν. Όταν έρθει η ώρα θα προβώ σε μια αναλυτική παρουσίαση αυτών. Αναφέρομαι στη συνέχεια στην κύρια τομή που γίνεται με τις λοιπές διατάξεις. Αφορά στη Σχολή Δικαστών. Είναι μια τομή. Δεν είναι μόνο ότι οι συνθήκες, η ανάπτυξη, η μετεξέλιξη της κοινωνίας, των υποθέσεων, το βάρος σοβαρών υποθέσεων το επιβάλλει. Όχι γιατί δεν έχουμε καλούς ειρηνοδίκες όπως κάποια στιγμή και για λίγο ακούστηκε. Απλώς θέλουμε να είναι καλύτερα προετοιμασμένοι. Νομίζω ότι θέλουμε μια καλύτερη δικαιοσύνη, καλύτερους δικαστές. Εκεί αποβλέπει η ένταξή τους στη Σχολή Δικαστών. Υπάρχουν κάποιες άλλες διατάξεις για τις οποίες έγινε συζήτηση. Νομίζω ότι μέχρι τέλους αυτής της συζήτησης αυτές οι διατάξεις μπορούν να γίνουν και καλύτερες. Δεν έχουν κάτι το διαφορετικό από άλλες προηγούμενες. Θα προσπαθήσουμε στη συνέχεια ακούγοντας και τους συναδέλφους. Εγώ από την πλευρά μου ως εισηγητής της Πλειοψηφίας, όχι μόνο προσωπικά αλλά εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, είμαι έτοιμος να ακούσω τις παρατηρήσεις σας. Θέλω να είμαι κι εγώ θετικός σε όποια παρατήρηση από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, Μείζονος και Ελάσσονος, τείνει προς ένα καλύτερο νομοθέτημα. Θα κλείσω με το εξής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ. Φτάνουμε να ενσωματώνουμε αυτές τις οδηγίες μετά από αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Όπως πολλές φορές είχε πει και κάποιος συνάδελφος, τον οποίο δεν τον βλέπω εδώ, έχουμε εννιακόσιες καταδίκες για καθυστέρηση ενσωμάτωσης οδηγιών. Θα ήθελα να πω το εξής. Πρέπει να το αντιληφθούμε όλοι και να συνεισφέρουμε όλοι, Κυβέρνηση κι Αντιπολίτευση, ότι αυτές οι οδηγίες πρέπει να ενσωματώνονται έγκαιρα και άμεσα. Έτσι θα λειτουργεί καλύτερα το Εθνικό Δίκαιο, γιατί έτσι δεν θα έχουμε διαφοροποίηση Εθνικού και Ενωσιακού Δικαίου. Δεν θα χρειάζεται να νομοθετούμε Εθνικό Δίκαιο και να ερχόμαστε μετά από έναν χρόνο να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Επείγει για όλους αυτούς τους λόγους, για την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Εισηγούμαι την ψήφιση του νομοσχεδίου. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ τον κ. Κουτσούμπα, κυρίως για την τήρηση του χρόνου του. Ελπίζω όλοι οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές να τηρήσουν τον χρόνο. Τον λόγο τώρα έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Καλαματιανός Διονύσιος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπήρξε διεξοδική συζήτηση του νομοσχεδίου - που έχει τα χαρακτηριστικά πολυνομοσχεδίου, λόγω της πληθώρας και της διαφορετικότητας των διατάξεων - κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων της επιτροπής. Κατ' αρχάς, επαναλαμβάνω ότι δεν έχει απαντηθεί ακόμα γιατί το 1/3 των διατάξεων που έρχονται προς ψήφιση δεν τέθηκαν ποτέ σε διαβούλευση. Μάλιστα, την περασμένη Παρασκευή, κατατέθηκε μία τροπολογία, που προσθέτει πέντε διατάξεις στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε. Επιμένετε λοιπόν να μην τηρείτε το δικό σας εγχειρίδιο νομοπαρασκευαστικής μεθοδολογίας. Η μη τήρηση των διαφημιζομένων από εσάς διατάξεων για την καλή νομοθέτηση, φαίνεται πως είναι σταθερή πρακτική σας, με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να μένουν αυτές οι διακηρύξεις κενό γράμμα. Επιμένουμε ότι αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να συζητάμε για μέτρα ομαλής μετάβασης στη νέα κατάσταση στη δικαιοσύνη, για μέτρα ορθής και ασφαλούς λειτουργίας των υπηρεσιών των δικαστηρίων, για μέτρα στήριξης των δικηγόρων, ώστε να αντεπεξέλθουν στις πρωτοφανείς δυσκολίες. Εμείς καταθέσαμε τροπολογία, στην οποία προβλέπουμε τη νομοθέτηση της επαναφοράς των ματαιωθεισών υποθέσεων, μετά το άνοιγμα των δικαστηρίων, χωρίς καθυστέρηση και επιπλέον κόστη. Δείχνουμε έτσι στον νομικό κόσμο της χώρας και στους εργαζόμενους στα δικαστήρια ότι ενδιαφερόμαστε και προτείνουμε ουσιαστικές λύσεις για πρακτικά ζητήματα. Τα ζητήματα αυτά βεβαίως, αφορούν και ταλαιπωρούν τη λειτουργία της δικαιοσύνης. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση δεν αποδεικνύει ότι είναι αρωγός και συμπαραστάτης του νομικού κόσμου της χώρας. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το γνωστό θέμα των voucher. Οι δικηγόροι της χώρας υποχρεώθηκαν αρχικά να παρακολουθήσουν μια τηλεκατάρτιση, προκειμένου να λάβουν το επίδομα των 600 ευρώ, χωρίς λόγο μάλιστα, αφού η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τέλος Μαρτίου, με σχετικό έγγραφό της, είχε τονίσει ότι μπορεί το ποσό των 800 ευρώ να δοθεί απευθείας στους δικαιούχους. Θα μπορούσατε τα 80 εκατομμύρια που προβλέφθηκαν γι' αυτή την τηλεκατάρτιση να τα διοχετεύσετε σε ένα πρόγραμμα κατάρτισης μακροχρόνια ανέργων, για παράδειγμα, που το έχουν ανάγκη. Μάλιστα, πολλοί δικηγόροι έλαβαν το επίδομα αυτό των 600 ευρώ μόλις την περασμένη εβδομάδα, ενώ η δέσμευση της Κυβέρνησης ήταν για να δοθεί το απώτερο έως το τέλος Απριλίου. Να θυμίσω επίσης, ότι δεν έγινε πράξη η δέσμευση του ίδιου του Πρωθυπουργού για τη χορήγηση του επιδόματος των 800 ευρώ στους δικηγόρους για τον μήνα Μάιο. Ο εμπαιγμός των δικηγόρων, όπως και των άλλων επιστημόνων, συνεχίζεται. Από 13 Μαρτίου τα δικαστήρια είναι κλειστά, η πλειοψηφία των δικηγόρων είναι χωρίς εισόδημα εδώ και δύο μήνες, οι υποχρεώσεις τους «τρέχουν» ή μετατίθενται σε επόμενο διάστημα, σε μεταγενέστερο διάστημα. Σε κάθε περίπτωση όμως θα κληθούν να τα καταβάλουν. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης οφείλει να πάρει θέση και να επιβάλει την πραγματική στήριξη των δικηγόρων, που η πλειοψηφία τους βρίσκεται σε απόγνωση. Ερχόμαστε τώρα στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Συμφωνούμε και νιώθουμε ικανοποίηση που οι διατάξεις του έτυχαν επεξεργασίας και ωρίμασαν κατά τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και έρχονται τώρα προς νομοθέτηση. Αναφέρομαι, πρώτον, στη διάταξη για την ηλεκτρονική επίδοση. Ελπίζουμε να υπάρχει μέριμνα, ώστε πρακτικά και τεχνικά ζητήματα να έχουν λυθεί και να υπάρξει άρτια εφαρμογή της, ώστε να πετύχει η καινοτομία αυτή. Δεύτερον, στην επικύρωση του μνημονίου συνεργασίας με την Κυπριακή Δημοκρατία. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα γιατί ωρίμασε και ουσιαστικά υπεγράφη επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ, όμως υπάρχει ένα ζήτημα σχετικά με τη συνεργασία για το σωφρονιστικό σύστημα. Η πρωτοτυπία της Ελλάδας, πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία, να ανατεθεί το σωφρονιστικό σύστημα στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δημιουργεί ζητήματα και εδώ. Θα πρέπει, πιστεύουμε, να υπάρξει ειδική ρύθμιση που να προβλέπει ότι συνεχίζεται αυτή η συνεργασία, παρότι είναι άλλο το Υπουργείο. Υπάρχει θέμα αρμοδιότητας, κύριε Υπουργέ και πρέπει αυτό να λυθεί οπωσδήποτε για να υπάρξει διασαφήνιση του ζητήματος. Τρίτη περίπτωση διατάξεων, η εισαγωγή των ειρηνοδικών στην Εθνική Σχολή Δικαστών, που βεβαίως έχει ωριμάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη δική μας Κυβέρνηση και τώρα γίνεται πράξη. Ενδεικτικά, λοιπόν, αποδεικνύεται ότι τα τεσσεράμισι χρόνια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολύ παραγωγικά και για το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Ωστόσο, το νομοσχέδιο που συζητάμε έχει πολλά προβληματικά στοιχεία, που δεν ξέρω αν θα διορθωθούν μέχρι την ψήφιση. Τα έχουμε επισημάνει κατά τη συζήτηση στις επιτροπές και αναμένουμε την πρωτοβουλία του Υπουργείου. Θα ξεκινήσω από τον θεσμό της νομικής βοήθειας. Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε μια νέα κοινωνική και οικονομική κρίση. Η Κυβέρνηση με την άρνησή της να ενισχύσει πραγματικά και ουσιαστικά τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις, με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας», οδηγεί τη χώρα σε ύφεση ρεκόρ για την Ευρωζώνη, όπως επισημαίνει και η Κομισιόν σε σχετική έκθεσή της. Ιδιαίτερα με τη νέα αυτή κρίση, θα έπρεπε να ληφθούν πρόνοιες για τη στήριξη κατηγοριών συμπολιτών μας, που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Ο θεσμός της νομικής βοήθειας θα πρέπει να εφαρμοστεί και σε συμπολίτες μας οι οποίοι έχουν και άλλες δαπάνες ή αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Για παράδειγμα, θα πρέπει να ενταχθούν άτομα με αναπηρία, πολύτεκνοι και άλλοι, ακόμη και με μεγαλύτερο εισόδημα από το προβλεπόμενο στον νόμο. Θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί ξεχωριστή δυνατότητα, με ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για παροχή νομικής βοήθειας, όταν αυτή αφορά πράξεις που στρέφονται έναντι ιδιαίτερα σημαντικών αγαθών του ατόμου, όπως λόγου χάριν έναντι πράξεων εκτέλεσης στην κύρια κατοικία του. Προτείνουμε επίσης, τα υψηλότερα εισοδηματικά κριτήρια όπως προβλέπονται στο σχέδιο νόμου στη διάταξη για την νομική βοήθεια στις ποινικές υποθέσεις, να αφορούν πλημμελήματα για τα οποία προβλέπεται ποινή από τρία έως πέντε έτη. Στις άλλες περιπτώσεις πλημμελημάτων να ισχύουν τα βασικά εισοδηματικά κριτήρια, όπως ισχύουν για τις αστικές υποθέσεις. Επίσης, προτείνουμε να απαλειφθεί η προϋπόθεση των δέκα παραστάσεων σε ποινικές υποθέσεις, για να οριστεί δικηγόρος ως συνήγορος νομικής βοήθειας. Αντί αυτού θα μπορούσε να προβλεφθεί η υποχρέωση του δικηγόρου να παρακολουθήσει σεμινάρια πρακτικής διαχείρισης ποινικών υποθέσεων νομικής βοήθειας που διοργανώνουν οι δικηγορικοί σύλλογοι και αυτό να το κάνει μέσα σε έναν μήνα από τη δήλωσή του ότι θέλει να συμμετέχει στους σχετικούς πίνακες. Τέλος, προτείνουμε να προβλεφθεί ο τοκισμός των οφειλομένων από τη νομική βοήθεια, όταν η καταβολή τους υπερβαίνει τους έξι μήνες, εξαιρουμένου βεβαίως του Αυγούστου, από την παραλαβή από το ΤΑΧΔΙΚ του πλήρους φακέλου των δικαιολογητικών. Εδώ, θα ήθελα να τονίσω ότι βάσει πρόσφατης κατάστασης που έδωσε ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης στους εκπροσώπους της ολομέλειας των δικηγορικών συλλόγων, αποκαλύπτεται ότι μεταξύ 2017 και 2018 η ενταλματοποίηση και εξόφληση των ενταλμάτων διπλασιάστηκε και ανήλθε από τρεις χιλιάδες τετρακόσια πενήντα οκτώ σε έξι χιλιάδες επτακόσια εξήντα δύο. Είναι έκθεση του γενικού γραμματέα που δείχνει ότι υπήρξε διπλασιασμός της ενταλματοποίησης και εξόφλησης των ενταλμάτων. Δυστυχώς, μέσα στο 2020 η τάση είναι πτωτική στην εκκαθάριση των σχετικών δαπανών. Επίσης, θυμίζω ότι επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ προβλέφθηκε η καταβολή του ΦΠΑ από τον δικηγόρο με την πληρωμή του εντάλματος και όχι με την έκδοση παραστατικού. Μία πρόταση λοιπόν, αν θέλετε να βοηθήσετε στην πράξη τους δικηγόρους, είναι ο τοκισμός για την καθυστερημένη εξόφληση του εντάλματος. Σχετικά τώρα με την αύξηση των θέσεων δικαστών και εισαγγελέων, όλος ο νομικός κόσμος, δικαστές, εισαγγελείς, δικηγόροι είχαν χαιρετίσει την αύξηση των θέσεων των δικαστών και εισαγγελέων με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου του Ιουνίου του 2019. Η ρύθμιση αυτή απαντούσε στις πραγματικές ανάγκες της δικαιοσύνης. Δυστυχώς, αφήσατε να χαθεί ένας χρόνος από πέρυσι τον Ιούλιο και μεταθέτετε την πλήρωση των θέσεων για το 2022. Εμείς επιμένουμε ότι τρόπος για να γίνουν γρηγορότερα οι προσλήψεις και η πλήρωση των θέσεων υπάρχει. Το επιβεβαίωσε και ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κατά τη τοποθέτησή του στη συνεδρίαση της επιτροπής. Έχει γίνει και στο παρελθόν με την εισαγωγή στη Σχολή Δικαστών των επόμενων επιτυχόντων του τελευταίου διαγωνισμού. Ο ισχυρισμός ότι υπάρχει ζήτημα νομιμότητας δεν ευσταθεί, διότι κατ' επανάληψη το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει κρίνει ότι έννομο συμφέρον για την προσβολή αποτελεσμάτων διαγωνισμού δεν έχουν υποψήφιοι, οι οποίοι δεν ολοκλήρωσαν την διαδικασία των εξετάσεων. Περαιτέρω με το νομοσχέδιο προβλέπεται νέα διάρθρωση στις θέσεις δικαστικών λειτουργών. Ειδικότερα, ενώ αυξάνονται οι θέσεις εισαγγελέων εφετών κατά είκοσι τρεις, μειώνονται αντίστοιχα οι θέσεις εισαγγελέων εφετών. Με τον τρόπο αυτό υπάρχει επίδραση στην χρονική ταχύτητα εξέλιξης των κατώτερων εισαγγελικών λειτουργών σε ανώτερη βαθμίδα. Πιστεύουμε ότι ο αριθμός τους θα έπρεπε να είναι ίδιος. Με έκπληξη επίσης παρατηρήσαμε ότι με τη ρύθμιση που φέρνετε προς ψήφιση αυξάνονται οι θέσεις προέδρων πρωτοδικών κατά μία. Το ερώτημα είναι βέβαια ποιο πρωτοδικείο αφορά και γιατί. Τώρα σχετικά με την οδηγία 541/2017 για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας τονίσαμε και κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, ότι διαφοροποιείται η έννοια της τρομοκρατικής ομάδας. Το πρόβλημα είναι διπλό. Αφ' ενός η έννοια της τρομοκρατικής ομάδας, όπως περιγράφεται στο νομοσχέδιο, είναι ευρύτερη αυτής της οδηγίας και αόριστη αφ' ετέρου η έννοια της τρομοκρατικής ομάδας, όπως περιγράφεται, είναι ευρύτερη και αόριστη και σε σχέση με την παγιωμένη στην ελληνική ποινική έννομη τάξη έννοια της τρομοκρατικής οργάνωσης. Σχετικά με την οδηγία 2016/800 δικονομικές εγγυήσεις για τα παιδιά που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, επιλέγετε την ενσωμάτωση στο εσωτερικό δίκαιο πολλών νέων διατάξεων, οι οποίες ήδη ίσχυαν, αλλά χωρίς διάκριση για όλους, ανεξάρτητα αν πρόκειται για ανηλίκους ή ενήλικες. Η ενσωμάτωση της οδηγίας σε ξεχωριστό νομοθέτημα αντί του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας εγκυμονεί ισχυρό κίνδυνο να προκύψουν σοβαρές υποχωρήσεις στα δικαιώματα των ανηλίκων. Οφείλετε, λοιπόν, να λάβετε υπ' όψιν το πνεύμα του Ευρωπαίου νομοθέτη και να προτάξετε τον σκοπό του νόμου που επιτάσσει την προστασία του παιδιού. Επιπλέον, προβληματική καθίσταται η υλοποίηση της οδηγίας, γιατί μέχρι να συγκροτηθούν οι ομάδες που προβλέπονται στο άρθρο 7, οι αρμοδιότητές τους θα ασκούνται από αρμόδιες δομές του ΕΣΥ, ένα σύστημα δηλαδή που είναι ήδη επιβαρυμένο από την τρέχουσα πανδημία. Για τις επιμέρους διατάξεις που ενσωματώνουν τις οδηγίες, ήδη έχουμε καταθέσει τις συγκεκριμένες αντιρρήσεις μας στη συζήτηση στην επιτροπή. Το ίδιο κάναμε και για το άρθρο 57 που αφορά το καθεστώς του πρόσφυγα. Σχετικά με τα άρθρα 63 και 64 επαναλαμβάνουμε και θα πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν, ότι σε αντίθεση με αντίστοιχες διατάξεις στο παρελθόν, εξαλείφεται το αξιόποινο, ακόμη και πράξεων που τελέστηκαν πριν δύο εβδομάδες. Πάγια τακτική σε τέτοια νομοθετήματα ήταν τουλάχιστον να τρέχουν οι παραγραφές αυτές έξι μήνες πίσω. Επίσης, δεν ελήφθη μέριμνα και για το τρίμηνο της έγκλησης, δηλαδή αυτή τη στιγμή έρχεται να παραγραφεί το αξιόποινο κάποιων πράξεων, ενώ τρέχει το τρίμηνο για να τις εγκαλέσει κάποιος. Ούτε για το εξάμηνο ούτε καν για το τρίμηνο δεν υπάρχει πρόβλεψη. Επαναλαμβάνω ακόμα ότι θα έπρεπε να προβλέπεται εξαίρεση από την παραγραφή των ποινών που επιβλήθηκαν σε σχέση με πράξεις που τελέστηκαν για εγκλήματα παράνομης βίας, ενδοοικογενειακής βίας, απειλής, κλοπής και άλλα, καθώς έχουν ιδιαίτερη απαξία. Τέλος, θα ήθελα να τοποθετηθώ και για την τροπολογία που καταθέσατε. Διαφωνούμε με τη διάταξη για τον οικονομικό εισαγγελέα και τον εισαγγελέα εγκλημάτων διαφθοράς. Ο τελευταίος βέβαια αναφέρεται στην αιτιολογική όχι στο κείμενο. Οι λόγοι είναι θεσμικοί, διαδικαστικοί αλλά και ουσιαστικοί. Κατ' αρχάς θα πρέπει να μας πείτε αν έχει ζητηθεί κι αν έχει δοθεί η γνώμη της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδας για τη διάταξη αυτή. Ήδη η Ένωση έχει τοποθετηθεί κατηγορηματικά αντίθετη σε άλλα σημεία του νομοσχεδίου. Η τροπολογία με αιφνιδιαστικό τρόπο παρεμβαίνει σε κατ' εξοχήν ζητήματα εισαγγελικού ενδιαφέροντος. Επίσης, δεν προκύπτει πουθενά ότι έχει ζητηθεί και έχει δοθεί η σύμφωνη γνώμη της ολομέλειας της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου. Αν υπάρχουν αυτά, να μας τα προσκομίσετε. Θα έπρεπε να υπάρχει η γνώμη αυτή, γιατί αφορά ζητήματα συγκρότησης και οργάνωσης των δικαστηρίων. Στην εισαγγελική αρχή ισχύει το μοντέλο της ιεραρχικής συγκρότησης του Σώματος. Τα καθήκοντα εποπτείας στους αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου αναθέτει ο ίδιος ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Επισημαίνουμε ότι αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου αναλαμβάνουν ως καθήκον τις θέσεις τους και δεν καταλαμβάνουν νέα θέση. Άλλο αναλαμβάνω καθήκον, άλλο καταλαμβάνω νέα θέση, βέβαια, ως προς την εποπτεία των εισαγγελέων οικονομικού εγκλήματος και εγκλημάτων διαφθοράς. Δεν καταλαμβάνουν, λοιπόν, νέα θέση με τα καθήκοντα αυτά και δεν απαιτείται απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 91 του Συντάγματος. Επίσης, θα πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν ότι στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο συμμετέχουν κατά πλειοψηφία δικαστές κι έτσι όταν τα θέματα αφορούν στενά τη λειτουργία της εισαγγελικής αρχής, όπως εδώ, θα είχαμε το φαινόμενο να διασπάται η αρχή της ανεξαρτησίας της έναντι άλλων αρχών αλλά και έναντι των δικαστηρίων. Δηλαδή οι προερχόμενοι από άλλη αρχή θα αποφασίζουν ποιος εισαγγελέας θα εποπτεύει ένα εισαγγελικό όργανο. Τέλος, επισημαίνουμε ότι δεν υπάρχει πουθενά καμμία μεταβατική πρόβλεψη. Αυτό κατ' αρχάς θα δημιουργήσει σύγχυση και καθυστερήσεις. Ελπίζουμε να μην οδηγήσει αφ' ενός στην αρχειοθέτηση υποθέσεων, χωρίς να ασκηθεί βεβαίως η εποπτεία του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου ή στην αφαίρεση δικογραφιών από συγκεκριμένους εισαγγελείς και στην ανάληψή τους από άλλους. Κλείνοντας την εισήγησή μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να τονίσω ότι όλοι μας, αλλά πρωτίστως το Υπουργείο Δικαιοσύνης οφείλει να δείχνει έμπρακτο σεβασμό και να διατηρεί πάντοντε την προσήλωσή του στην επίλυσή των πρακτικών και θεσμικών ζητημάτων που απασχολούν τον χώρο της δικαιοσύνης και των συλλειτουργών της, οι οποίοι αγωνίζονται για να απολαμβάνουμε ένα κράτος δικαίου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε, για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια από το Κίνημα Αλλαγής, κ. Κωνσταντίνα Γιαννακοπούλου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής αυτό το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ενώ έχουμε εισέλθει ως χώρα σε μια νέα φάση. Σε μια νέα φάση όπου η πατρίδα μας, η κοινωνία έχει να αντιμετωπίσει μια διπλή πρόκληση. Από τη μία ολοκληρώθηκε η φάση του εγκλεισμού, της καραντίνας. Και με την προσπάθεια των γιατρών, της Κυβέρνησης, που πήρε όντως έγκαιρα μέτρα, αλλά και όλου, λίγο ή πολύ, του πολιτικού κόσμου, με το Κίνημα Αλλαγής να ξεχωρίζει με τις συνεχείς εποικοδομητικές προτάσεις του πολλές εκ των οποίων έγιναν αποδεκτές από την Κυβέρνηση κι αυτό είναι σημαντικό, και κυρίως με την πρωτοφανή πειθαρχεία και τήρηση των μέτρων από τη μεριά των Ελλήνων πολιτών μπορέσαμε και καταφέραμε πολύ καλά υγειονομικά αποτελέσματα. Δείξαμε τι μπορούμε να καταφέρουμε όταν σεβόμαστε τις απόψεις των ειδικών και κυρίως, όταν πορευόμαστε ενωμένοι ως Έλληνες. Τώρα, όμως, είμαστε στην επόμενη φάση. Ο ιός είναι ακόμα εδώ. Ο κίνδυνος ενός δεύτερου κύματος της πανδημίας είναι παρών, ενώ έχει ήδη ξεκινήσει η προσπάθεια να ξαναζεσταθεί η οικονομία, να ξανασταθεί η οικονομία στα πόδια της. Νομίζω ότι σε αυτή τη δεύτερη φάση, η Κυβέρνηση δεν δείχνει έτοιμη. Οι Υπουργοί δημιουργούν ένα κλίμα ευφορίας ότι η ύφεση θα είναι γύρω στο 5%, όταν έχουμε εκτιμήσεις από διεθνείς οίκους από το IMF, από την επιτροπή, ότι μπορεί να ξεπεράσει και το 10%. Αν πριν από δύο μήνες μιλούσαμε για πόλεμο με έναν αόρατο εχθρό, αυτή τη στιγμή μιλάμε για ένα μεταπολεμικό τοπίο με ορατούς, με καταστροφικούς εχθρούς την ύφεση, τον κίνδυνο μαζικών λουκέτων, την εκτίναξη των ποσοστών ανεργίας, την κατακόρυφη πτώση του βιοτικού επιπέδου, την καταρράκωση του τουρισμού. Απέναντι, λοιπόν, σε όλο αυτό το ζοφερό τοπίο, σε καμμία περίπτωση δεν μπορώ να πω ότι βλέπω ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης από τη μεριά της Κυβέρνησης, ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη δέσμη στήριξης των επιχειρήσεων, ότι υπάρχουν καθαρές κουβέντες, ότι υπάρχουν ξεκάθαρες εκτιμήσεις και επιπλέον διάθεση για διάλογο, για σύνθεση απόψεων. Αυτό που έρχεται και πρέπει να αντιμετωπίσουμε δεν γίνεται να το αντιμετωπίσουμε με αλληλοσυγκρουόμενες και με θολές εκτιμήσεις. Χρειάζεται να ειπωθεί όλη η αλήθεια και, βεβαίως, χρειάζεται σύνεση και συνεννόηση και την κύρια ευθύνη την έχει η Κυβέρνηση. Δυστυχώς, αντί για όλα αυτά, μέχρι στιγμής από τη μεριά της Κυβέρνησης βλέπουμε Υπουργούς οι οποίοι λειτουργούν με έντονη αίσθηση αυταρέσκειας, αποσπασματικότητας, ακόμη και ανεπάρκειας όσον αφορά τη διαχείριση πολύ κρίσιμων ζητημάτων. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι έτσι θα οδηγηθούμε σε μία «κόλαση» για τη χώρα και την κοινωνία. Και ας μην ξεχνάμε ότι ο ελληνικός λαός πέρασε δέκα «πέτρινα», πολύ δύσκολα, χρόνια μέσα στην κρίση, με απίστευτη μείωση του βιοτικού επιπέδου, με απίστευτα ποσοστά ανεργίας. Δεν έχει πολλές αντοχές. Κύριε Υπουργέ, αισθάνθηκα να αναφέρω αυτές τις σκέψεις, καθώς με φοβίζει ιδιαίτερα η επάνοδος ενός κλίματος και ενός «κύματος», αν θέλετε, οργής, λαϊκισμού, τυφλού φανατισμού, ενώ θα πλησιάζει ένα νέο «τσουνάμι». Είναι, λοιπόν, ευθύνη κατά κύριο λόγο και πρώτο λόγο της Κυβέρνησης να δείξει σχέδιο, συνεργατικότητα, στήριξη στην πειθώ, τη σύνθεση και τη συναίνεση. Πάμε τώρα στο σημερινό σχέδιο νόμου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διανύσαμε μία εβδομάδα έντονη καθ' όλη τη διάρκεια της συζήτησης του εν λόγω νομοσχεδίου στις επιτροπές. Έχουμε ένα σχέδιο νόμου, που κατά κύριο λόγο έχει να κάνει με ενσωμάτωση ευρωπαϊκών οδηγιών, που έπρεπε να είχαν γίνει, βεβαίως, και πολύ αμεσότερα και ταχύτερα. Αυτό αποτελεί κατά κύριο λόγο υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας. Βεβαίως, από την άλλη, όμως μέσα στο ίδιο σχέδιο νόμου έρχονται ετερόκλητες διατάξεις. Φέρατε, μάλιστα, την Παρασκευή καινούργιες διατάξεις μέσα από μία τροπολογία. Το ένα τρίτο δε των ρυθμίσεων που φέρνετε είναι εκτός διαβούλευσης. Αν αυτό αποτελεί πρότυπο καλής νομοθέτησης ή επιτελικού κράτους, κύριε Υπουργέ, τότε νομίζω ότι έχουμε χάσει πραγματικά την έννοια και την ουσία των πραγμάτων. Σας το είπα και κατά τη συζήτηση στις επιτροπές, ότι ειδικά το Υπουργείο Δικαιοσύνης οφείλει και πρέπει να είναι υπόδειγμα και πρότυπο καλής νομοθέτησης, τήρησης, αν μη τι άλλο, των προεκλογικών δεσμεύσεών σας για το επιτελικό κράτος, κάτι το οποίο, δυστυχώς, συνεχίζετε να μην κάνετε και να μας απογοητεύετε. Βεβαίως, εδώ πέρα τίθεται και το συγκεκριμένο ερώτημα: Αυτή ήταν η πρώτη προτεραιότητά σας μετά την καραντίνα; Η προτεραιότητά του Υπουργείου Δικαιοσύνης ήταν αυτό το σχέδιο νόμου ή το πώς θα μπορέσουμε να δούμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο στήριξης του νομικού κόσμου, ο οποίος πλήττεται βάναυσα - βάναυσα! - απ' όλη αυτή την κρίση την οποία βιώνουμε; Σίγουρα, η απάντηση δεν ήτανε τα voucher και όλη αυτή η φαρσοκωμωδία που είδαμε από τη μεριά της Κυβέρνησης, κύριε Υπουργέ. Εντέλει, πού είναι το ολοκληρωμένο σχέδιό σας για την ομαλή μετάβαση στην μετά καραντίνα εποχή, στην ασφαλή, στην ομαλή λειτουργία της δικαιοσύνης; Αυτό δεν έπρεπε να ήταν το πρώτο πράγμα που θα συζητούσαμε, κύριε Υπουργέ, εδώ πέρα στη Βουλή των Ελλήνων, από το να μας φέρνετε αποσπασματικά νομοσχέδια; Σας είπα: Είναι μεν σημαντικό, αλλά είναι αυτή η προτεραιότητά σας; Για εμάς, το Κίνημα Αλλαγής, η αναμόρφωση, ο εκσυγχρονισμός, ο εξορθολογισμός της ελληνικής νομοθεσίας, η ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών υποχρεώσεών μας είναι, βεβαίως, υποχρέωσή μας και πάντα ιστορικά, πολιτικά, συμφωνούσαμε, συναινούσαμε, ήμασταν στην πρωτοπορία του να εκσυγχρονίσουμε τη δικαιοσύνη μας με βάση τις διεθνείς υποχρεώσεις μας. Αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να δείτε και επί της ουσίας, για να δούμε πώς ακριβώς θα εκσυγχρονίσουμε τη δικαιοσύνη και θα λύσουμε τα διαχρονικά προβλήματά της, κορυφαίο των οποίων είναι πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε ταχύτερη την απόδοση της δικαιοσύνης. Σίγουρα, λύση σε αυτό, κύριε Υπουργέ, είναι μία ευρύτερη μεταρρυθμιστική πνοή επάνω στον χώρο της δικαιοσύνης, κατόπιν εξαντλητικού διαλόγου με τους φορείς της δικαιοσύνης και, βεβαίως, εδώ πέρα στο Κοινοβούλιο και όχι απλά και μόνο η υφ' όρων παραγραφή του αξιοποίνου και η παύση της ποινικής δίωξης, την οποία μας φέρνετε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Όσον αφορά τις ενσωματώσεις των οδηγιών για τις δικονομικές εγγυήσεις, για τα παιδιά τα οποία είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι, για την καταπολέμηση μέσω του ποινικού δικαίου της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, για το θέμα της EUROJUST, για το θέμα της συνεννόησης και της καλύτερης συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ελλάδας και του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κύπρου, βεβαίως, είμαστε θετικοί. Κάναμε αναλυτικά τις παρατηρήσεις μας στις επιτροπές. Θα τις κάνουμε, βεβαίως, και στη συνεδρίαση της Πέμπτης, όπου θα μιλήσουμε επί των άρθρων. Σε κάθε περίπτωση, όμως, σε αυτά τα ζητήματα είμαστε θετικοί. Όσον αφορά, όμως, το τέταρτο μέρος, όπου ενσωματώνεται στην ελληνική έννομη τάξη οδηγία σχετικά με τη δικαστική αρωγή, σας τονίσαμε ότι μέσα από τον τρόπο που το κάνατε ανακύπτουν μείζονα ζητήματα και σας θέσαμε πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα, κύριε Υπουργέ. Σας εξηγήσαμε ότι μέσα από τον τρόπο που φέρνετε αυτές τις ρυθμίσεις ανακύπτει κατ' αρχάς το εξής ζήτημα, το οποίο πλήττει βάναυσα ιδιαίτερα τους νέους δικηγόρους. Έχει, λοιπόν, να κάνει με τον φραγμό των δέκα υποχρεωτικών παραστάσεων για τους νέους δικηγόρους, προκειμένου να αναλαμβάνουν τέτοιες υποθέσεις. Αποκλείονται, λοιπόν, με αυτόν τον τρόπο νέοι άνθρωποι οι οποίοι μπορεί να έχουν όλες τις ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις να συμμετάσχουν σε αυτόν τον θεσμό, με έναν τρόπο τελείως, παντελώς, αδικαιολόγητο και άδικο. Εγώ δεν κατανοώ γιατί όσον αφορά τον θεσμό της νομικής αρωγής ένας δικηγόρος ο οποίος δεν έχει κάνει δέκα παραστάσεις σε ποινικό δικαστήριο δεν μπορεί να συμμετάσχει, ενώ αν δεν ήταν αυτός ο θεσμός, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα μπορούσε. Για ποιον λόγο θέτετε αυτόν τον περιορισμό; Δεν μπορείτε να το εξηγήσετε. Κατά την ακρόαση των φορέων μας είπαν ότι υπάρχουν άλλες δυνατότητες, εάν θέλετε να εξασφαλίσετε και να διασφαλίσετε το επίπεδο ποιότητας το οποίο πρέπει να υπάρχει: Μπορεί να μας δίνουν βεβαιώσεις οι δικηγορικοί σύλλογοι. Μπορεί να προσμετράτε τα μεταπτυχιακά ή τα διδακτορικά. Ένα παιδί το οποίο έχει κάνει μεταπτυχιακό ή διδακτορικό στο ποινικό δίκαιο, αλλά δεν έχει δέκα παραστάσεις, δεν μπορεί να συμμετάσχει στη νομική αρωγή; Μπορεί να έχουν παρακολουθήσει συγκεκριμένα σεμινάρια. Άρα, λοιπόν, σας καλούμε ξανά να το δείτε και να το αλλάξετε. Η δεύτερη ένσταση μας όσον αφορά το θέμα της νομικής αρωγής έχει να κάνει με τη διεύρυνση των δικαιούχων της. Επί της αρχής, συμφωνούμε και νομίζω ότι είναι αδιανόητο, δεν υπάρχει κανένας μέσα σε αυτή την Αίθουσα ο όποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει με τη διεύρυνση του θεσμού αυτού απέναντι σε ευπαθείς ομάδες, απέναντι σε ευάλωτα άτομα, απέναντι σε ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να έχουν δικαστική προστασία. Αυτό, βεβαίως, είναι πολύ σημαντικό. Είναι, όμως, άλλο η επί της ουσίας επίλυση αυτού του ζητήματος και η πραγματική στήριξη των ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, άλλο το να διαχειριζόμαστε επικοινωνιακά και λαϊκίστικα, θα έλεγα, αυτόν τον θεσμό. Γιατί αυτή τη στιγμή γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι ο θεσμός αυτός δεν λειτουργεί όπως πρέπει, λόγω και πολύ σοβαρών διοικητικών δυσχερειών τις οποίες πρέπει να επιλύσετε, αλλά και βεβαίως, επειδή ξέρετε πολύ καλά ότι στις υποθέσεις της νομικής αρωγής για να διεκπεραιωθούν οι φάκελοι μπορεί να περνάνε και δύο έτη ακόμη. Αυτή τη στιγμή εκκαθαρίζονται νομικές αρωγές του 2018, κύριε Υπουργέ. Άρα, τι πάτε να κάνετε με όλο αυτό; Είναι δώρον άδωρον! Είναι εμπαιγμός! Άρα, λοιπόν, η πρώτιστη ερώτηση την οποία σας απευθύνουμε είναι αν, κατ' αρχάς, προτίθεστε και τι συγκεκριμένο ποσό από τον προϋπολογισμό θα βάλετε στο θέμα της νομικής αρωγής, προκείμενου να λυθεί το ζήτημα και να μην μπλοκάρει ακόμη περισσότερο. Άλλο, λοιπόν, η ουσιαστική επίλυση του ζητήματος, στην οποία είμαστε οι πρώτοι που ήμασταν αναφανδόν υπέρ, άλλο ο μικροκομματικός, μικροπολιτικός χειρισμός της. Και βεβαίως, σας έκανα μία ερώτηση και δεν μας απαντήσατε. Ρώτησα και τον δικηγορικό σύλλογο και μας είπε «βεβαίως, εμείς δεν είχαμε καμία γνώση». Σας ρώτησα αν λάβατε υπ' όψιν σας τα αποτελέσματα της επιτροπής του δικηγορικού συλλόγου που εργάστηκε πολλές εβδομάδες πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα. Θα κλείσω με το ζήτημα του Όγδοου Μέρους, τα άρθρα 63 και 64. Αναλυτικά επί των άρθρων θα αναφερθώ στην ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας επί των άρθρων την Πέμπτη. Πρέπει, όμως, να αναφέρουμε κι αυτό γιατί αποτελεί μία ένσταση κι αυτό από τη μεριά μας, το οποίο έχει να κάνει με την υφ' όρον παραγραφή και την παύση ποινικής δίωξης συγκεκριμένων πλημμελημάτων τα οποία έχουν τελεστεί μέχρι και πριν από λίγες εβδομάδες. Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ ένα λεπτό περισσότερο. Βεβαίως, και αυτό έχει να κάνει με την αιώνια στάθμιση μεταξύ δύο διαφορετικών έννομων αγαθών. Από τη μία μεριά έχουμε την ποινική αξίωση της πολιτείας, αλλά και του πολίτη για την καταδίκη που έχουν ορίσει τα δικαστήρια, έστω και στα χαμηλής εγκληματικότητας αδικήματα, και από την άλλη έχουμε τη σώρευση υποθέσεων που δημιουργούν μεγάλη υπερσυγκέντρωση υποθέσεων στον πρώτο βαθμό, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται όλα αυτά τα προβλήματα που βλέπουμε στη λειτουργία των δικαστηρίων και της δικαιοσύνης. Όλη αυτή η στάθμιση, το είπα και στις επιτροπές, διαχρονικά, ιστορικά, διακομματικά απ' όλες τις κυβερνήσεις, οδηγούσε υπέρ της δεύτερης λύσης. Βεβαίως, αντίστοιχες ρυθμίσεις είδαμε και το 2011 και το 2013 και το 2016. Είναι, όμως, οι ίδιες οι συνθήκες; Γιατί αυτή τη στιγμή πλέον, κύριε Υπουργέ, έχουμε ένα νέο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που λειτουργεί εδώ και έναν χρόνο. Έχουμε ήδη νέες ελαττωμένες ποινές. Έχει καταργηθεί ένα πλήθος πράξεων. Πάμπολλα κακουργήματα έχουν γίνει πλημμελήματα. Υπήρχαν και υπάρχουν τρόποι να μπορούσε να επιλυθεί το ζήτημα χωρίς να οδηγηθούμε στην παραγραφή. Όσο κι αν αντιλαμβάνομαι την λογική σας - και το εννοώ αυτό, κύριε Υπουργέ, σας είπα ότι έχει ξαναγίνει στο παρελθόν απ' όλες τις κυβερνήσεις - αφ' ενός έχουμε νέες συνθήκες, αφ' ετέρου κάποια στιγμή πρέπει να δούμε το ζήτημα της γενικής πρόληψης στο ποινικό μας δίκαιο, το οποίο δυστυχώς θα γίνει κουρελόχαρτο. Εάν είναι έτσι, κύριε Υπουργέ, τότε μήπως πρέπει να διαγραφούν και ως αδικήματα, αν είναι μονίμως και η κάθε κυβέρνηση που θα έρχεται να διαγράφει το αξιόποινό τους. Είναι αυτό λύση; Εμείς λέμε σε καμμία απολύτως περίπτωση. Άρα, όσον αφορά την επί της αρχής τοποθέτηση του Κινήματος Αλλαγής, εμείς, έχοντας αποδείξει ότι λειτουργούμε πάντα πέρα από μικροκομματισμούς και μικροπολιτικά κριτήρια, υπερψηφίζουμε επί της αρχής το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, καθώς αποτελεί ενσωμάτωση ευρωπαϊκών οδηγιών. Επιφυλασσόμαστε, όμως, και σας καλούμε να λύσετε τα δύο αυτά ζητήματα τα οποία σας αναδείξαμε και σας αναδεικνύουμε και στα οποία διαφωνούμε κάθετα και επί των άρθρων, βεβαίως, τα καταψηφίζουμε. Περιμένουμε να δούμε ποια θα είναι η τοποθέτηση σας και την Πέμπτη. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κυρία συνάδελφε. Καλείται τώρα στο Βήμα η ειδική αγορήτρια του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, η κ. Μαρία Κομνηνάκα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στην επιτροπή ακούστηκε αρκετές φορές, επαναλήφθηκε και σήμερα, ότι λίγο - πολύ δεν χωράει αντίλογος στην ψήφισή του αφού αφορά την ενσωμάτωση στο Ελληνικό Δίκαιο ευρωενωσιακών οδηγιών από τις οποίες δεν μπορούμε να αποκλίνουμε. Ως ένα βαθμό, από τη μεριά αυτών που προβάλλουν ως μονόδρομο την ευρωενωσιακή πορεία της χώρας, είναι έτσι, αν και ακόμα και σε αυτή την υποχρέωση ενσωμάτωσης υπάρχει ένα σχετικό περιθώριο ευελιξίας για τον τρόπο που κάθε κυβέρνηση θα εφαρμόσει τους αντίστοιχους κανόνες. Ποιες ανάγκες, όμως, έρχονται να εξυπηρετήσουν αυτές οι οδηγίες; Ποιανού τελικά τα συμφέροντα θωρακίζουν; Οι συγκεκριμένες οδηγίες, όπως και πληθώρα αντίστοιχων τις οποίες έφεραν για ψήφιση όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις με προεξάρχουσα την τελευταία του ΣΥΡΙΖΑ, εντάσσονται και συμβάλλουν στην παραπέρα οικοδόμηση του επονομαζόμενου χώρου ελευθερίας, ασφαλείας και δικαιοσύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή έναν πιο αντιδραστικό χώρο μέσα στον οποίο μπορούν να αξιοποιούνται από κοινού όλοι οι κατασταλτικοί μηχανισμοί των κρατών - μελών για να εξουδετερώνουν ό,τι μπορεί να θεωρηθεί επικίνδυνο για τα ιερά και τα όσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα συμφέροντα του ευρωενωσιακού κεφαλαίου, σε βάρος των δικαιωμάτων και ελευθεριών των εργαζομένων και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων των κρατών - μελών. Μάλιστα, η ανάγκη θωράκισης από τους κραδασμούς γίνεται πιο επιτακτική σε περιόδους κρίσεων όπου θεριεύουν οι ανταγωνισμοί για το ποιας εθνικής αστικής τάξης τα συμφέροντα θα πληγούν λιγότερο, περιόδους που φαίνεται και σε όλο της το μεγαλείο αυτή η γνωστή ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, που μένει στα λόγια όταν κινδυνεύουν τα κέρδη κάθε αστικής τάξης και εκδηλώνεται, αντίθετα, όταν πρόκειται να νομοθετηθούν μέτρα περιορισμού ενάντια στους λαούς. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι που θεριεύουν οι περιορισμοί και η καταστολή σε βάρος του λαϊκού κινήματος, κοινός και πάντα ορατός εχθρός και τα συμφέροντα της Ένωσης. Αυτό το ομολογεί μάλιστα και η ίδια η Κυβέρνηση στο σκεπτικό της αιτιολογικής έκθεσης του παρόντος νομοσχεδίου, επισημαίνοντας τη σημαντική πρόοδο που σημειώθηκε στον τομέα της δικαστικής και αστυνομικής συνεργασίας. Σχετικά με τα μέτρα που διευκολύνουν την άσκηση της ποινικής δίωξης λέτε ότι τώρα είναι καιρός αναληφθεί δράση ώστε να βελτιωθεί η ισορροπία ανάμεσα στα μέτρα αυτά και στην προστασία των ατομικών δικονομικών δικαιωμάτων. Τι ομολογείτε δηλαδή; Ομολογείτε αυτό το οποίο από την αρχή κατήγγειλε το ΚΚΕ ότι οι ρυθμίσεις δικαστικής και αστυνομικής συνεργασίας, που εφαρμόζονται εδώ και δύο και πλέον δεκαετίες σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης στο όνομα της διευκόλυνσης της άσκησης των ποινικών διώξεων, έθιγαν και θίγουν ακόμα και αυτά τα ελάχιστα ατομικά δικαιώματα, ουσιαστικά και δικονομικά. Εξάλλου, είναι αποκαλυπτικό ότι παρά τις κούφιες διακηρύξεις πως ο στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών - μελών είναι η προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, την ίδια ώρα εισάγονται μία σειρά από ποινικές διατάξεις, όπως έγινε και στους νέους ποινικούς κώδικες, που συρρικνώνουν και καταστρατηγούν τα δικαιώματα των κατηγορουμένων. Ακόμα και στην οδηγία 2016/800 που αφορά τις ελάχιστες μόνο και όχι όσες πραγματικά θα χρειάζονταν δικονομικές εγγυήσεις για τους ανήλικους που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι, ενώ χρησιμοποιείται για να φιλοτεχνηθεί το δήθεν ευαίσθητο προφίλ της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέματα, που αφορούν τα δικαιώματα του παιδιού, την ίδια στιγμή ακόμα και σε αυτά υπάρχει περιθώριο να παρακαμφθούν μπροστά στην ανάγκη της προόδου της ποινικής διαδικασίας. Τέτοια εξαίρεση προβλέπεται ακόμα και για το στοιχειώδες δικαίωμα ο ανήλικος κατηγορούμενος να παρίσταται με δικηγόρο σε όλα τα στάδια της ποινικής διαδικασίας. Μάλιστα, επιχειρείτε να εισάγετε ως δήθεν αντιστάθμισμα στην απουσία δικηγόρου την ιδιαιτέρως προβληματική διαδικασία της οπτικοακουστικής καταγραφής της κατάθεσης του παιδιού, ανοίγοντας επικίνδυνους δρόμους για την προστασία της προσωπικότητας των κατηγορουμένων. Ακόμα, τα όποια προστατευτικά δικαιώματα προβλέπονται αφορούν μόνο κατηγορούμενους για συγκεκριμένα εγκλήματα με βαρύτερη, κατά κύριο λόγο, ποινική αντιμετώπιση, αφήνοντας έξω τη μεγάλη πλειοψηφία των υποθέσεων στις οποίες συνήθως εμπλέκονται οι ανήλικοι, όπως οι κλοπές, οι σωματικές βλάβες και άλλα. Αυτό, όμως, που συνεχώς χειροτερεύει, είναι το έδαφος πάνω στο οποίο γεννάται η παιδική και νεανική εγκληματικότητα. Για αυτό, βέβαια, δεν βγάζει άχνα κανένας από τους θιασώτες του ευρωπαϊκού, του αμερικάνικου, του εν γένει καπιταλιστικού τρόπου ζωής. Το ίδιο κρύβεται επιμελώς και από όλα τα ντοκουμέντα των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου μία σειρά αρνητικά κοινωνικά φαινόμενα, όπως η εγκατάλειψη του σχολείου και η κοινωνική περιθωριοποίηση, αναγορεύονται ως αιτίες της παιδικής εγκληματικότητας και όχι ως συμπτώματα της σαπίλας του συστήματος που με θέρμη υπηρετείτε. Αρκεί, όμως, η πρόβλεψη μέτρων χωρίς την αναγκαία κα αντίστοιχη χρηματοδότηση κρατικών κοινωνικών δομών, όταν σήμερα είναι γνωστές και δεν αντιμετωπίζονται οι μεγάλες ελλείψεις, όπως η υποστελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών που σχετίζονται με τα ζητήματα των ανηλίκων; Αρκεί η θέσπιση έστω ελάχιστων δικονομικών εγγυήσεων για την προστασία των ανηλίκων, όταν αυτή δεν εντάσσεται σε μία συνολική αντεγκληματική πολιτική, με ευθύνη του κράτους, που θα δίνει έμφαση στην πρόληψη, στη διαπαιδαγώγηση και την ομαλή επανένταξη των παραβατών ανηλίκων στην κοινωνία; Μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση σίγουρα δεν χωράει στους μηχανισμούς στάθμισης κόστους - οφέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε μπορεί να γίνει ανεκτή σε ένα σύστημα που στο επίκεντρο έχει το καπιταλιστικό κέρδος και όχι την κάλυψη των διευρυμένων λαϊκών αναγκών. Αυτά τα συμφέροντα, λοιπόν, έρχεται να θωρακίσει και η δεύτερη οδηγία για την καταπολέμηση της απάτης σε βάρος των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τυποποιώντας, μάλιστα, με ευρύτατες διατυπώσεις αξιόποινες πράξεις, εχθρικές για τα συμφέροντα της Ένωσης, με αυστηρότατες ποινές. Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι επιχειρείται - και, μάλιστα, με σοβαρές ποινικές κυρώσεις - πέρα από τα πρόστιμα που ήδη προβλέπονται, να προστατευτούν τα κεφάλαια που παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση στα κράτη - μέλη με βάση τις κύριες πολιτικές της κατευθύνσεις σε σχέση, για παράδειγμα, με τις λεγόμενες «επιλέξιμες δαπάνες», στερώντας, ουσιαστικά, ακόμα και την παραμικρή ευελιξία σε σχέση με τη διαχείριση των σχετικών κονδυλίων. Η υπεράσπιση, μέσω και της ποινικής νομοθεσίας, των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι, βέβαια, διαδικασία απαραίτητη στο πλαίσιο του ενδομονοπωλιακού ανταγωνισμού. Αντίθετα, όχι μόνο δεν έχει ούτε πρόκειται να έχει κανένα θετικό αποτέλεσμα ή όφελος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα της χώρας μας και των άλλων κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά αξιοποιείται για τη λήψη μέτρων στην κατεύθυνση της ποινικοποίησης κάθε φωνής που αποκλίνει από την υπεράσπιση αυτών των συμφερόντων για την καταστολή του ίδιου του εργατικού λαϊκού κινήματος, ενώ αξιοποιείται και για περαιτέρω συλλογή και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, κάτι, βέβαια, που, όπως ομολογείτε στην αιτιολογική έκθεση, έχει ήδη εισαχθεί στην ελληνική νομοθεσία δυνάμει προηγούμενων οδηγιών. Είστε, βλέπετε, όλοι σας ιδιαιτέρως επιμελείς μαθητές σε κάποια τέτοια θέματα. Αυτή τη λογική εξυπηρετεί και η ενσωμάτωση μιας ακόμη ευρωπαϊκής οδηγίας, που αφορά την επέκταση συμπεριφορών που μπορούν να βαπτιστούν ως «σχετιζόμενες με την τρομοκρατική δραστηριότητα», επισύροντας βαρύτατες ποινικές καταδίκες. Αυτού του είδους οι εξελίξεις δεν μπορεί παρά να προκαλούν ανησυχία αν κανείς ανατρέξει στη διεθνή εμπειρία, όπου διαχρονικά, με το πρόσχημα της απειλής της τρομοκρατίας, περνάνε μία σειρά μέτρα που επεκτείνουν την καταστολή και αξιοποιούνται για να ντυθεί με το περίβλημα της αναγκαιότητας η περιστολή των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Αυτή, άλλωστε, η προσπάθεια αποτυπώθηκε και στις πρόσφατες αλλαγές του Ποινικού Κώδικα τόσο της Νέας Δημοκρατίας όσο και προηγούμενα του ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ ως Αντιπολίτευση έβγαινε στα κεραμίδια και διακήρυσσε την κατάργηση του «τρομονόμου», αλλά τελικά τον ενίσχυσε εντάσσοντας και νέες πράξεις, όπως το αδίκημα της στρατολόγησης μελών ή της δημόσιας απειλής τέλεσης τρομοκρατικής πράξης και άλλες. Αντίστοιχα, η Νέα Δημοκρατία αφ' ενός διατήρησε τις αντιδραστικές αυτές αλλαγές και αφ' ετέρου πρόσθεσε νέα διάταξη, εντάσσοντας στον «τρομονόμο» το αδίκημα της πραγματοποίησης ταξιδιού όταν εικάζεται ότι γίνεται με σκοπό την εκπαίδευση για την τέλεση τρομοκρατικών πράξεων. Με αυτή την οδηγία τώρα πάτε ένα βήμα παρακάτω. Τυποποιείται ως αυτοτελές έγκλημα η διοργάνωση ή διευκόλυνση τρίτου να ταξιδέψει αν κριθεί ότι αυτός είχε σκοπό τη διάπραξη κάποιας τρομοκρατικής πράξης, ακόμα και στην περίπτωση που, τελικά, δεν διαπραχθεί κάποιο αδίκημα στη χώρα προορισμού. Αναρωτιόμαστε, αλήθεια, πού θα τελειώσει αυτό το γαϊτανάκι. Σε λίγο θα διώκεται και η παρακολούθηση ταινίας που θεωρείται ότι έχει τρομοκρατικό περιεχόμενο, όταν εικάζεται ότι τη βλέπουμε για να ξεσηκώσουμε τις σύγχρονες μεθόδους. Θα προσφερόταν για διαφόρων ειδών ευφυολογήματα η διάταξη αυτή, αν δεν ήταν, πράγματι, βαθύτατα αντιδραστική και επικίνδυνη, μία διάταξη που διευρύνει απαράδεκτα το αξιόποινο ακόμα και για προπαρασκευαστικές πράξεις. Και, δυστυχώς, οι σκέψεις αυτές δεν έχουν βγει από σενάριο αστυνομικής ταινίας, αλλά αποτελούν ήδη σκεπτικό καταδικαστικής απόφασης όπου ένα ταξίδι στην Ισπανία αξιολογήθηκε ως ένδειξη ενοχής για εμπλοκή σε τρομοκρατική οργάνωση. Ο κίνδυνος να αξιοποιηθούν τέτοιου είδους διατάξεις σε βάρος του λαϊκού κινήματος, δεν μπορεί να αγνοηθεί όταν είναι γνωστή η προσπάθεια των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εντάξουν στον όρο «τρομοκρατία» κάθε ριζοσπαστική ή προοδευτική σκέψη, που αμφισβητεί αυτό το σύστημα. Είναι φανερή, άλλωστε, η ανησυχία των κυρίαρχων τάξεων τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο, βέβαια, και στη χώρα μας, εν' όψει των εργατικών και λαϊκών αντιδράσεων που γνωρίζουμε ότι θα προκύψουν από την πολιτική τους και ιδιαίτερα σήμερα που έχουμε ήδη εισέλθει σε μία νέα περίοδο βαθιάς καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Παίρνετε όλοι τα μέτρα σας για να θωρακιστείτε απέναντι στην οργή των εργατικών και λαϊκών μαζών που δεν πρόκειται να δεχτούν να πληρώσουν τα σπασμένα και αυτής της κρίσης. Μήπως δεν κάνατε το ίδιο και τα προηγούμενα χρόνια της κρίσης; Δεν έφτανε ο ήδη πάνοπλος κατασταλτικός μηχανισμός που διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις αξιοποίησαν για να στήσουν αγροτοδικεία, μαθητοδικεία - πρώτος διδάξας το ΠΑΣΟΚ - να στήσουν κατηγορητήρια σε βάρος συνδικαλιστών και άλλων διαδηλωτών, στα οποία έχουν βαρύ βιογραφικό και τα στελέχη της σημερινής Κυβέρνησης, ήρθε μετά, ως καλύτερος μαθητής όλων, ο ΣΥΡΙΖΑ να ποινικοποιήσει τις κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών, αφήνοντάς το παρακαταθήκη στη Νέα Δημοκρατία, που το αυστηροποίησε για να μπορέσουν ανενόχλητα σήμερα οι τράπεζες να βγάζουν μαζικά στο σφυρί τη λαϊκή κατοικία. Είναι, μάλιστα, τέτοια η προσήλωσή σας σε αυτό το σκοπό, που προνοείτε σήμερα, εξαιρώντας αυτά τα αδικήματα από τη νέα - για ακόμα μία φορά - ρύθμιση για παύση των ποινικών διώξεων που εισάγετε, για μία σειρά άλλες, λιγότερο ενοχλητικές, αξιόποινες συμπεριφορές. Τα έργα και οι ημέρες όλων των κυβερνήσεων είναι πολλές και δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Κύριε Υπουργέ, φαίνεται ότι με τον ίδιο περίεργο τρόπο που τα πρωτόκολλα και οι περιορισμοί των ειδικών ισχύουν με διαφορετική αυστηρότητα κατά περίπτωση, όπως, για παράδειγμα, στη γνωστή περίπτωση των αεροπορικών εταιρειών όπου πρόσφατα μάθαμε ότι δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος μετάδοσης του ιού όταν κάθεσαι σε ακριβώς διπλανή θέση στα αεροπλάνα που θα ταξιδεύουν με πληρότητα 100%, όπως, βέβαια, ανοσία αναπτύσσεται και μέσα στις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες χάριν του θαύματος του τουρισμού, μάλλον με παρόμοιο τρόπο εμφανίζεται και εξαφανίζεται - και αυτή κατά περίπτωση - η αρμοδιότητα των Υπουργών να παρατείνουν τη θητεία διοικητικών συμβουλίων, συνδικαλιστικών οργάνων και άλλων σωματείων για την αποφυγή του συνωστισμού που θα δημιουργηθεί σε ενδεχόμενες αρχαιρεσίες. Στο ερώτημα που σας έθεσα στην επιτροπή, γιατί πεισματικά αρνείστε να ικανοποιήσετε το αίτημα της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, όπως και των διοικητικών συμβουλίων των ενώσεων δικαστών του Ελεγκτικού Συμβουλίου και των μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για παράταση της θητείας τους μέχρι να καταστεί δυνατή και ασφαλής η διεξαγωγή των αρχαιρεσιών τους, απαντήσατε ότι δεν έχετε τη σχετική αρμοδιότητα, προσπαθώντας να υποβαθμίσετε το γεγονός. Αναρωτιόμαστε το εξής: Υπήρχε τέτοια έλλειψη αρμοδιότητας και όταν η Κυβέρνηση, με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου της 14ης Μαρτίου, στο άρθρο 17, παρέτεινε τη θητεία των διοικητικών οργάνων και συνδικαλιστικών οργανώσεων, καθώς και των εργοδοτικών οργανώσεων, η οποία λήγει κατά τη διάρκεια ισχύος των έκτακτων μέτρων για τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού; Επίσης, υπήρχε τέτοια έλλειψη αρμοδιότητας όταν με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου της 30ης Μαρτίου, στο άρθρο 58, η Κυβέρνηση παρέτεινε τη θητεία του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού; Όταν με την ίδια πράξη νομοθετικού περιεχομένου παρατείνατε τη θητεία των διοικητικών και εποπτικών συμβουλίων των αγροτικών συνεταιρισμών, αναγκαστικών συνεταιριστών και ενώσεων αναγκαστικών συνεταιρισμών, του διοικητικού συμβουλίου και των υπολοίπων οργάνων του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος υπήρχε τότε τέτοια αρμοδιότητα; Όταν παρατείνατε τη θητεία των καταστατικών οργάνων των αθλητικών σωματείων και ενώσεων, η αρμοδιότητα σας αυτή δεν εξέλιπε; Γιατί η αρμοδιότητά σας εξαντλείται μόνο στην περίπτωση της Ένωσης Δικαστών; Μήπως γιατί μια τέτοια απόφαση έρχεται κουτί στην ομάδα ορισμένων μελών του διοικητικού συμβουλίου, που από τη μια βάζει διάφορα προσκόμματα στη διεξαγωγή εκλογών, ενώ αυτή είναι δυνατόν να γίνει, σύμφωνα και με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ, που έχουν ήδη εξασφαλιστεί από το Προεδρείο και, από την άλλη, αποφεύγουν σαν τον διάολο το λιβάνι την παράταση της θητείας του διοικητικού συμβουλίου; Γιατί, όπως χωρίς περιστροφές έχουν δηλώσει, αυτό που επιδιώκουν είναι να οδηγηθεί σε λήξει η θητεία του νόμιμα εκλεγμένου και με ευρύτατη πλειοψηφία σημερινού προεδρείου, ώστε να ζητήσουν τον διορισμό από το δικαστήριο δοτής διοίκησης, ελπίζοντας με αυτόν τον τρόπο στον έλεγχο του προεδρείου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Πώς αλλιώς εξηγείται αυτή η κατά περίπτωση διαφοροποίηση, αν όχι γιατί στοχεύει στη στήριξη αυτής της απαράδεκτης πραξικοπηματικής αντικατάστασης του δημοκρατικά εκλεγμένου προεδρείου με ένα άλλο περισσότερο φιλικό και πειθήνιο προς την Κυβέρνηση; Αυτού του είδους οι μεθοδεύσεις κάνουν για ακόμα μια φορά ξεκάθαρο πόσο κενές περιεχομένου είναι οι διακηρύξεις τόσο της Νέας Δημοκρατίας, όπως και του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων που κυβέρνησαν παλιότερα, για δήθεν σεβασμό της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης. Σταματήστε, λοιπόν, τη χιλιοπαιγμένη παράσταση, γιατί όλοι σας υπήρξατε εραστές του ελέγχου όλων των αρμών της εξουσίας. Αυτή την εξουσία άλλωστε, εκτός των άλλων, προσπαθείτε να θωρακίσετε από κάθε είδους τριγμούς, ενισχύοντας τους ποινικούς και κατασταλτικούς μηχανισμούς απέναντι σε κάθε φωνή διεκδίκησης και αμφισβήτησης αυτού του συστήματος. Για τους λόγους, που αναφέραμε παραπάνω είμαστε αντίθετοι επί της αρχής με το παρόν νομοσχέδιο. Θα τοποθετηθούμε αναλυτικά και στην κατ' άρθρον συζήτηση και για τις τροπολογίες που καταθέσατε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία Κομνηνάκα. Τον λόγο τώρα έχει ο ειδικός αγορητής από την Ελληνική Λύση, κ. Κωνσταντίνος Χήτας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, την περασμένη εβδομάδα είχα αναφερθεί διεξοδικά από το Βήμα αυτό στην επί της αρχής συζήτηση που είχαμε στην επιτροπή για τα βαρίδια που βυθίζουν την ελληνική δικαιοσύνη στο χάος των πολιτικών παρεμβάσεων και όχι μόνο. Είχα αναφερθεί σε μια σειρά σκανδάλων, αν θυμάστε, που κόλλησαν, αν θέλετε, τη ρετσινιά στον θεσμό του δικαστηρίου. Πριν τις εξελίξεις είχα κάνει μια αναφορά στη δική της Τοπαλούδη, πριν έλθει η απόφαση, πριν έλθουν οι αντιδράσεις, πριν μιλήσει η εισαγγελέας κ.λπ.. Απλά είχα επιλέξει την υπόθεση αυτή για να καταδείξω ακριβώς το πώς λειτουργεί αυτό το σάπιο σύστημα, που εκμεταλλεύεται κάποια νομικά παράθυρα, κάποια τρικ δικανικά, αν θέλετε, και καταφέρνει πολλές φορές να βγάζει καθαρούς τους υψηλά ιστάμενους εντολείς του. Είχα κάνει λόγο τότε για δύο αμετανόητους δολοφόνους - βιαστές, οι οποίοι είχαν το θράσος να χλευάζουν τη δικαιοσύνη, την κοινωνία, επειδή έτσι απλά είχαν πλάτες. Λίγες ώρες μετά - και εδώ είναι το συγκλονιστικό στοιχείο - ήρθε η αγόρευση της εισαγγελέως που έχει όνομα και πρέπει να το μάθει ο κόσμος το όνομά της. Είναι η κ. Αριστοτελεία Δόγκα. Και τι είπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Είπε κάτι εκπληκτικό: «Ας επικρατήσει η δικαιοσύνη και ας χαθεί ο κόσμος όλος». Είναι συγκλονιστικό αυτό που είπε, αν καταλάβατε τι είπε. Επαναλαμβάνω, κύριε Υπουργέ: «Ας επικρατήσει η δικαιοσύνη και ας χαθεί ο κόσμος όλος». Δεν έχει ειπωθεί, δεν έχει ακουστεί τέτοια φράση με τόσο γιγαντιαία δύναμη ποτέ στο παρελθόν. Είναι δέκα λέξεις που τα εμπεριέχουν όλα. Και όταν ειπώθηκε αυτό, κύριε Υπουργέ, το «Ας επικρατήσει η δικαιοσύνη και ας χαθεί ο κόσμος όλος», εδώ είμαστε και ζούσαμε μαζί αυτή την απροκάλυπτη επίθεση, την οποία δέχτηκε. Και τι δεν έγινε; Δικηγόροι, δικηγορικός σύλλογος, ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, δημοσιογράφοι πέσανε να τη φάνε. Έπεσαν συντονισμένα σε μια γυναίκα εισαγγελέα για την αγόρευσή της σε μια φρικτή υπόθεση άγριας δολοφονίας. Μιλάμε για μια ωμή επέμβαση και εμείς έτσι το ερμηνεύουμε, κύριε Υπουργέ. Δόθηκαν κάποιες εξηγήσεις. Δεν μας πείθουν ότι ήταν προσωπική άποψη. Πρέπει ανά πάσα στιγμή να αντιλαμβανόμαστε ποια θέση κατέχουμε και οι προσωπικές απόψεις καλό είναι να μένουν στην άκρη. Κύριε Υπουργέ, είναι απογοητευτικό το γεγονός ότι η ελληνική δικαιοσύνη είναι σαν το φίδι. Τσιμπά τους ξυπόλυτους, τους απροστάτευτους. Φυσικά και τα ισόβια και τα συν δεκαπέντε χρόνια δεν πρόκειται να μαλακώσουν τον πόνο των γονέων της Ελένης, όπως δεν μαλάκωσαν και τους γονείς του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Πέρασαν και εκεί πέντε χρόνια και οι γονείς του πέρασαν τα πάνδεινα. Η Ελένη και ο Βαγγέλης, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ήταν δύο νέα παιδιά που βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν από χέρια που ανήκαν σε κάποιους «μάγκες» και σε κάποιους «νταήδες» και, από ότι φαίνεται, και οι μεν και οι δε προσπάθησαν να κουκουλώσουν κάποια πράγματα. Πάμε τώρα σε κάποια άλλα πράγματα, κύριε Υπουργέ. Στη συζήτηση επί της αρχής σας είχα καταθέσει δύο έρευνες, δύο διαφορετικές μελέτες για το επίπεδο της δικαιοσύνης στη χώρα μας. Τα λέμε μεταξύ μας, δεν είναι καθόλου κολακευτικά τα αποτελέσματα. Είναι μαύρο χάλι, να σας πω την αλήθεια, τα αποτελέσματα. Όμως, επειδή, κύριε Υπουργέ, ο φούρναρης - και ο βουλευτής ή ο δημοσιογράφος - πρέπει να πουλάει φρέσκα ψωμιά, έτσι αναζήτησα πρόσφατες μελέτες για τη δικαιοσύνη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι μια μελέτη του 2019, μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα έρευνα, κύριε Υπουργέ, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το γνωστό ευρωβαρόμετρο, που αφορά στη χώρα μας. Η έρευνα αυτή διενεργήθηκε το 2019 αναφορικά με τις απόψεις των Ελληνίδων και των Ελλήνων για το κράτος δικαίου, για την ισότητα των πολιτών έναντι του νόμου, για τη διάκριση των εξουσιών, τη διαφθορά και, φυσικά, για τη λειτουργία των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λοιπόν, το ευρωβαρόμετρο τα στοιχεία είναι βασανιστικά. Το 97% των Ελλήνων θεωρούν ότι υπάρχει ζήτημα με την ισότητα απέναντι στον νόμο, το 97% θέλει απαραίτητα βελτίωση στον τομέα της αυθαιρεσίας και ειδικότερα στο να λαμβάνονται αποφάσεις από τις δημόσιες αρχές χωρίς ευνοιοκρατία ή διακρίσεις, το 99% θέλουν οι δικαστές να είναι ανεξάρτητοι από πολιτικά ή οικονομικά συμφέροντα και μόλις το 2% των Ελλήνων συμπολιτών μας θεωρεί ότι η κατάσταση στην Ελλάδα είναι μια χαρά στον τομέα αυτόν. Το 94% - την έκθεση αυτή θα την καταθέσω, όπως και τις προηγούμενες στα Πρακτικά - θέλει τα μέσα και οι δημοσιογράφοι - εδώ γελάμε - να μπορούν να επικρίνουν την Κυβέρνηση ή τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα χωρίς κίνδυνο εκφοβισμού. Ξανά γελάμε εδώ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Χήτας καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα έκθεση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας έχω πει ξανά, κύριε Υπουργέ, ότι δεν ευθύνεστε εσείς για αυτή την κατάσταση. Όμως, σήμερα φέρνετε ένα νομοσχέδιο στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Λέω ξανά ότι δεν ευθύνεστε εσείς για την κατάσταση αυτή. Λέω, όμως, ξανά ότι φέρνετε ένα νομοσχέδιο και έχετε την ευκαιρία μέσα από τη νομοθεσία να βελτιώσετε την κατάσταση. Και εσείς αντ' αυτού τι κάνετε; Αλλάζετε καθόλου τη συνταγή, κύριε Υπουργέ; Δεν την αλλάζετε. Και θα σας το αποδείξω με επιχειρήματα ότι δεν την αλλάζετε. Όσο και να προσπαθείτε να καμουφλάρετε με λάθρο τρόπο - δεν είναι καθόλου τυχαία η επιλογή της λέξης - άρθρα και παραγράφους - αυτά επιχειρείτε να κάνετε - εμείς, επειδή μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας, και σήμερα θα τα αποκαλύψουμε όλα. Λέτε ότι μας το επιβάλλει η Ευρώπη. Με προπέτασμα καπνού τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες πρέπει να ενσωματωθούν στο Ελληνικό Δίκαιο, φτιάχνετε νόμους αντίθετους από τις εθνικές ανάγκες της πατρίδας μας, νόμους που χίλια χρόνια να τους φέρνετε, κύριε Υπουργέ, χίλια χρόνια θα τους καταψηφίζουμε. Και εξηγούμαι: Το νομοσχέδιο περιέχει ευνοϊκές διατάξεις για τα δικαιώματα των ανήλικων κατηγορουμένων ή υπόπτων. Γιατί, όμως, πρέπει να βαφτίζουμε «ανήλικους» κάποιους που αδυνατείτε να διαπιστώσετε αν είναι όντως ανήλικοι ή όχι; Μα, σε ποια χώρα ζούμε και τους βαφτίζουμε όλους «ανήλικους»; Ή μήπως περιμένατε, κύριε Υπουργέ, ότι δεν θα καταλαβαίναμε ότι φωτογραφίζετε τους λαθρομετανάστες που έχουν εισέλθει - και εισέρχονται συνέχεια, καθημερινά - στη χώρα μας που με κάποιο μαγικό τρόπο γίνονται ανήλικοι; Τον τρόπο τον ξέρετε πάρα πολύ καλά, σας τον είπα και τις προάλλες, μπαίνουν, σχίζουν τα χαρτιά τους, αγνώστου ηλικίας, προέλευσης και λοιπά και λοιπά. Υποστηρίζετε, αλήθεια, όπως λέτε στην αιτιολογική έκθεση, το συμφέρον της πατρίδας μας, όταν με το άρθρο 17 του νομοσχεδίου, κύριε Υπουργέ, υιοθετείτε την επιμόρφωση αυτών που έρχονται σε επαφή με τον ανήλικο; Έτσι υπηρετείτε το συμφέρον της πατρίδας; Για ποια επιμόρφωση μιλάμε; Θα μου πείτε, τι πρόβλημα υπάρχει; Θα σας πω εγώ τώρα τι πρόβλημα υπάρχει και να ανατρέξετε όλοι οι συνάδελφοι εδώ στο άρθρο 17 παράγραφος 3, για να μιλάμε με αποδείξεις. Δεν γράφει, λοιπόν, το άρθρο 17 παράγραφος 3 ότι μέσω των δημοσίων υπηρεσιών ή της χρηματοδότησης οργανώσεων υποστήριξης ανηλίκων ενθαρρύνονται τέτοιες πρωτοβουλίες; Όλοι μέσα, Έλληνες νομίμως διαμένοντες, αλλοδαποί, αλλά εσχάτως και λαθρομετανάστες. Και ποιες οργανώσεις είναι αυτές που θα χρηματοδοτήσετε; Ποιες είναι αυτές οι οργανώσεις; Ποιες είναι οι οργανώσεις που πρωτοστατούν στην προστασία των ανηλίκων; Ποιες είναι αυτές οι οργανώσεις; Εδώ βρωμάει ΜΚΟ, δεν το συζητάμε, αυτές θα αναλαμβάνουν να προασπίζουν τα δικαιώματα των ανήλικων αγνώστων στοιχείων που εισέρχονται παράνομα στη χώρα μας. Αυτές θα χρηματοδοτήσετε. Αυτό λέει, λοιπόν, το άρθρο 17 παράγραφος 3. Εδώ προσπαθούμε να τις κλείσουμε, προσπαθούμε να τις καταγράψετε, προσπαθούμε να τις περιορίσουμε και εμείς νομοθετούμε μέσα εδώ να τις χρηματοδοτούμε κιόλας, δίνοντάς τους ρόλο για να μπορούν να αναλαμβάνουν και τους ανήλικους παράνομους ευρισκόμενους στη χώρα μας, με χρήματα των Ελλήνων και όχι ευρωπαϊκά, όπως διαδίδετε. Πάμε παρακάτω, κύριε Υπουργέ. Το νομοσχέδιό σας έχει διατάξεις που υποστηρίζουν τα θύματα εγκλημάτων βίας. Προβλέπει μεταξύ άλλων δικαίωμα αποζημίωσης αυτών. Θετικό, κατ' αρχάς, το είπαμε και εμείς. Όμως, στο καθεστώς αυτοπροστασίας προσθέτετε όλους τους ανήλικους που έχουν την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή στη χώρα μας ή είναι κάτοικοι τρίτου κράτους για συγκεκριμένα αδικήματα. Για το πούμε απλά, να μην μπερδευόμαστε και να καταλαβαίνει ο κόσμος τι λέμε: Όλοι όσοι μπαίνουν παράνομα στη χώρα μας και εισβάλλουν στη χώρα μας και θα είναι προνομιούχοι ως ανήλικοι και θα τους αποζημιώνουμε κιόλας. Πώς; Θα τον βρουν τον τρόπο οι ΜΚΟ, θα σας πω εγώ. Θα τους δασκαλεύουν οι ΜΚΟ, κύριε Υπουργέ, θα ισχυρίζονται ότι είναι θύματα βίας και έτσι θα έχουμε μια ωραία «win - win» κατάσταση. Και αυτοί θα παίρνουν τα χρήματά τους και οι ΜΚΟ θα παίρνουν το χαρτζιλίκι τους και όπως λέει και ο άσπονδος φίλος μας, «καζάν - καζάν», κύριε Υπουργέ. Και όλα αυτά τα ωραία τα έχετε σε ψιλά γράμματα. Εκεί είναι λίγο ύποπτο, σε ψιλά γράμματα, με παραπομπές, με άρθρα, με δικανικά κολπάκια, δεν είναι ξεκάθαρα. Πρέπει να ρίξουμε πολύ φως πάνω στα μικρά - μικρά, για να δούμε τι κρύβεται πίσω από αυτά, όχι εσείς, κρύβεται γενικά με «αι». Αυτό δεν είναι ενσωμάτωση ευρωπαϊκής οδηγίας στην ελληνική έννομη τάξη, κύριε Υπουργέ, είναι μια καταστρατήγηση του δικαίου και των εθνικών συμφερόντων. Πάμε και στα επόμενα. Χαρίζετε απλόχερα παραγραφές εγκλημάτων και ποινών με αιτιολογία, λοιπόν, την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων, αλλά για τους ανθρώπους - το ξαναείπα και θα το ξαναπώ - που χάνουν τα σπίτια τους και στην απελπισία τους επάνω προσπαθούν να το εμποδίσουν αυτό, να βγει στο σφυρί το σπίτι τους και να το χάσουν και εμπλέκονται με τον νόμο, δεν έχετε καμμία ευαισθησία. Αυτούς δεν τους απαλλάσσετε. Για τους ιερείς δεν τολμώ καν να ρωτήσω ποια είναι η στάση σας. Φάκελος «νομική βοήθεια»: Τεράστιος φάκελος. Πολύ ζουμί εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ φούμο για να το καμουφλάρετε το σχέδιο, όπως και τα υπόλοιπα. Άλλα έλεγε η οδηγία, άλλα μαγειρέψατε εσείς. Σας το απέδειξα στην περασμένη επιτροπή, τα χαρτιά είναι εδώ. Τι έλεγε η ευρωπαϊκή οδηγία και τελικώς τι φέρνουμε εμείς σήμερα εδώ; Κοινώς, «με λένε Ρίζο και όπως θέλω θα γυρίζω». Πάλι εξισώνετε τους Έλληνες και νομίμως διαμένοντες στη χώρα και άλλους, λοιπόν, ανθρώπους, ανιθαγενείς, που νομίμως, όμως, διαμένουν στη χώρα, με τους λαθρομετανάστες για να έχουν δωρεάν νομικές υπηρεσίες στα μπλεξίματα με τον νόμο. Μπαίνει, λοιπόν, παράνομα, χωρίς χαρτιά, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μπλέξει σε παρανομίες, του παρέχουμε και δωρεάν βοήθεια, για να ξεμπλέξει από τις παρανομίες που ο ίδιος κάνει εδώ μέσα. Μάλιστα! Φυσικά, τους επενδυτές ξέρατε να τους συμπεριλάβετε στον νόμο κανονικά, τους πολύτεκνους και τους τρίτεκνους γιατί δεν τους δίνετε δωρεάν; Δώστε δωρεάν και ας έχει εισόδημα! Τιμά την ελληνική οικογένεια, μπορεί να έχει τρία παιδιά. Τι πάει να πει 1.000 ευρώ το παιδί; Δώστε δωρεάν νομική βοήθεια σε πολύτεκνες οικογένειες! Τι θα γίνει; Θα ρίξουμε τη χώρα στα βράχια; Θα καταστραφούμε οικονομικά, άμα έχουμε αυτή την παροχή στους πολύτεκνους; Τίποτα από όλα αυτά! Για τους λαθρομετανάστες, όμως, κύριε Υπουργέ, δόξα έχει ο θεός, δεν το χωράει ο νους μας πραγματικά. Στους Έλληνες εξαντλείτε την αυστηρότητα του νόμου και στους παράνομους αλλοδαπούς μοιράζετε απλόχερα προνόμια και δικαιώματα. Ξαναρωτάω: Αυτό σημαίνει για εσάς προώθηση εθνικών συμφερόντων, όπως λέτε μέσα στην αιτιολογική; Να είστε σίγουροι ότι δεν μπορείτε να κρυφτείτε από τους Έλληνες και ότι είμαστε εδώ για να προασπίζουμε τα συμφέροντα της Ελλάδος και των Ελλήνων, αλλά και για να μεταφράζουμε ό,τι γράφεται - είτε με έψιλον είτε με άλφα γιώτα - με ψιλά γράμματα, κύριε Υπουργέ, μέσα στα νομοσχέδια που φέρνετε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Χήτα, για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο τώρα έχει η ειδική αγορήτρια του ΜέΡΑ25 κ. Μπακαδήμα Φωτεινή.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτη μέρα συζήτησης στην Ολομέλεια του νομοσχεδίου που εισάγει το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με το οποίο ενσωματώνει στην ελληνική νομοθεσία αρκετές - πέντε - ευρωπαϊκές οδηγίες, κυρώνει ένα μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του ελληνικού και του κυπριακού Υπουργείου Δικαιοσύνης, αλλά φέρνει και μια πληθώρα λοιπών διατάξεων, ορισμένων εξ αυτών αρκετά προβληματικών και φυσικά, για μία ακόμη φορά, όπως είπα και στην επιτροπή, με πλήρη καταπάτηση της αρχής της καλής νομοθέτησης, που ευαγγελίζεται από την αρχή η Κυβέρνηση. Και αυτό γιατί η πλειονότητα των προτεινόμενων διατάξεων δεν τέθηκε σε καμμία διαβούλευση και δυστυχώς - αν και θα έπρεπε - τουλάχιστον ειδικά σε ό,τι αφορά τις διατάξεις κατάρτισης και στελέχωσης των δικαστικών λειτουργών, δεν έρχεται ως κομμάτι ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αναβάθμισης παρά μόνο ως αποσπασματικές διατάξεις. Ήδη τοποθετήθηκα με λεπτομέρεια στα άρθρα στις συνεδριάσεις της αρμόδιας επιτροπής, όπως θα έχω την ευκαιρία να κάνω και την Πέμπτη στη δεύτερη ημέρα συζήτησης. Ως εκ τούτου, σήμερα θα προχωρήσω σε μία εισαγωγική τοποθέτηση, αγγίζοντας ακροθιγώς μόνο ορισμένα σημεία του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου. Προβληματισμό, κατ' αρχάς, μας έχει προκαλέσει το πρώτο μέρος που περιέχει διατάξεις αναφορικά με τους ανήλικους ύποπτους ή κατηγορούμενους, με μερικές διατάξεις να αφορούν τον ασκούντα γονική μέριμνα, μία θέση που μπορεί να καλυφθεί από εκπρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού φορέα, την ατομική αξιολόγηση που θα έπρεπε - θεωρούμε - απαρέγκλιτα να γίνεται από εξειδικευμένους παιδοψυχίατρους και παιδοψυχολόγους προερχόμενους από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, την ψηφιακή καταγραφή, τη μαγνητοσκόπηση που ίσως να λειτουργεί, όπως μας είπαν οι φορείς, προς όφελος του ανηλίκου, όπως ακούσαμε σε προηγούμενη συνεδρίαση στην ακρόαση φορέων. Όμως, ακόμη διατηρούμε επιφυλάξεις αναφορικά με το κατά πόσο αυτές οι διατάξεις, έτσι όπως μας έχουν δοθεί, δημιουργούν πράγματι ένα στενό πλαίσιο προστασίας της προσωπικότητας του παιδιού και διαφυλάττουν το βέλτιστο συμφέρον του. Το τρίτο μέρος στοχεύει στην ενσωμάτωση της οδηγίας 2017/541 για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Αξίζει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη οδηγία υιοθετήθηκε τον Μάρτιο του 2017 εγκολπώνοντας και ενσωματώνοντας, πέρα από τις επιδιώξεις της στον τομέα αυτό, αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και άλλες σχετικές συμβάσεις, οι οποίες απέρρεαν από τη νέα ευρωπαϊκή ατζέντα για την ασφάλεια του 2015-2020, η οποία παρουσιάστηκε το 2015 και προέβλεπε ως προτεραιότητα την αναθεώρηση της απόφασης - πλαίσιο 475 του 2002 για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Με τις διατάξεις, λοιπόν, του τρίτου μέρους μεταξύ άλλων ποινικοποιούνται τα ταξίδια για σκοπούς που συνδέονται με την τρομοκρατία, η χρηματοδότηση, διοργάνωση και διευκόλυνση τέτοιων ταξιδιών, η παροχή και παρακολούθηση εκπαίδευσης για σκοπούς που συνδέονται με την τρομοκρατία, η παροχή κεφαλαίων για την τέλεση τρομοκρατικών πράξεων, η στρατολόγηση, η δημόσια υποκίνηση σε τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος μέσω του διαδικτύου ή άλλων μέσων, η συνέργεια, η ηθική αυτουργία και η απόπειρα τέλεσης τρομοκρατικού εγκλήματος. Επίσης, επεκτείνεται η δικαιοδοσία των δικαστηρίων αναφορικά με την εκδίκαση ποινικών αδικημάτων, που προβλέπονται στον περί καταπολέμησης της τρομοκρατίας νόμο, ρυθμίζεται η φραγή πρόσβασης σε υλικό που αποτελεί δημόσια υποκίνηση διάπραξης αδικημάτων τρομοκρατίας στο διαδίκτυο, καθώς και η αφαίρεση τέτοιου υλικού, ενώ αυξάνονται οι χρηματικές ποινές που επισύρουν τα αδικήματα της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση, της παροχής υποστήριξης, της υποκίνησης διάπραξης του αδικήματος της τρομοκρατίας και της στρατολόγησης. Όσον αφορά το σημαντικότατο θέμα της νομικής βοήθειας, ζητήσατε, κύριε Υπουργέ, την Παρασκευή να λάβετε τις προτάσεις μας. Έχετε λάβει, λοιπόν, και τις δικές μας. Ως εκ τούτου, αναμένουμε να δούμε τις νομοτεχνικές βελτιώσεις στις οποίες θα προχωρήσετε επί του θέματος και να τοποθετηθούμε εκ νέου την Πέμπτη. Προς το παρόν, σε ό,τι αφορά τη νομική βοήθεια, θα αρκεστώ να επαναλάβω αυτό, που δήλωσα και την Παρασκευή στη δεύτερη ανάγνωση του νομοσχεδίου. Για εμάς, το ΜέΡΑ25, θα πρέπει όλοι οι πολίτες να έχουν πρόσβαση στη νομική βοήθεια, ώστε ακόμη και εκείνοι που είναι ασθενέστεροι να μπορούν να αναζητήσουν το δίκιο τους ή να έχουν υπεράσπιση αν παραστεί ανάγκη. Δυστυχώς, στις μέρες μας τα τελευταία δέκα χρόνια οι δυσχερείς οικονομικές συνθήκες που έχουν οδηγήσει σε μειώσεις μισθών, συντάξεων, ατομικού και οικογενειακού εισοδήματος χειροτερεύουν διαρκώς την κατάσταση για πολλούς συμπολίτες μας. Ως εκ τούτου, θα πρέπει νομοθετικά εμείς να λάβουμε όλες εκείνες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες, ώστε οι ασθενέστεροι να μη μετατραπούν σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας που, αν χρειαστεί, θα μείνουν χωρίς συνήγορο, απλώς και μόνο γιατί δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να καλύψουν το κόστος. Και αυτό, λαμβάνοντας πάντα φυσικά τα απαραίτητα μέτρα ώστε να λαμβάνουν τελικά τη νομική βοήθεια μόνο εκείνοι που τη χρειάζονται και φυσικά με στόχο οι δικηγόροι που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο πλαίσιο αυτό να λαμβάνουν και εκείνοι την αμοιβή τους εντός ενός εύλογου χρονικού πλαισίου και όχι μετά από δύο χρόνια, όπως συμβαίνει σήμερα, πράγμα που λειτουργεί αποτρεπτικά. Έτσι, πολλοί δικηγόροι δεν θέλουν να μπουν στην κατάσταση συνηγόρων νομικής βοήθειας, γνωρίζοντας πως θα δαπανήσουν ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και θα πληρωθούν σε δύο χρόνια. Θα θέλαμε, επίσης, να δείτε ξανά το παράβολο των αιτήσεων για την αποζημίωση των θυμάτων εγκλημάτων βίας, το οποίο, αν και μειώνεται στο μισό, θεωρούμε πως δεν είναι αρκετό και πως με δεδομένη την ιδιαίτερη φύση των εγκλημάτων αυτών, θα έπρεπε να μειωθεί ακόμη περισσότερο. Όπως δηλώσαμε και την Παρασκευή, κρίνουμε ως προβληματική και την αύξηση κόστους προσφυγής στη δικαιοσύνη με τις προβλεπόμενες αλλαγές στο θέμα της ομοδικίας, γεγονός που είναι τελικά πιθανό να αποτρέψει συμπολίτες μας να αναζητήσουν το δίκιο τους. Κλείνοντας, μια και θα έχουμε τη δυνατότητα να αναφερθούμε με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες στη δεύτερη μέρα της συζήτησης επί των άρθρων, θα επανέλθω και σήμερα στο θέμα του άρθρου 62 και της τρίτης παραγράφου αυτού. Κύριε Υπουργέ, την Παρασκευή σάς έθεσα κάποια ερωτήματα στα οποία, δυστυχώς, δεν μου απαντήσατε. Έψαξα, λοιπόν, λίγο παραπάνω το θέμα και διαπίστωσα ότι δυστυχώς αντιμετωπίζετε το θέμα της νομιμότητας επιλεκτικά. Και αυτό το λέω, γιατί με το άρθρο 72 του σχεδίου νόμου που θα κληθούμε να ψηφίσουμε ή όχι την Πέμπτη παρατείνετε τον πίνακα των ειρηνοδικών του 2016. Αλήθεια όμως, πριν προχωρήσετε σε αυτή την πρόβλεψη, αναρωτηθήκατε, ψάξατε, μπορείτε να μας πείτε πόσοι δεν πήγαν τότε στο προφορικό μέρος του διαγωνισμού;
Έντεκα άνθρωποι. Είναι όλα γνωστά!
Τριακόσιοι τριάντα τέσσερις, κύριε Υπουργέ. Και θα καταθέσω στα Πρακτικά τον σχετικό πίνακα. Επίσης, παρατείνατε με την ΚΥΑ με αριθμό 124 πριν δύο μήνες τον πίνακα των επιτυχόντων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Ξέρετε πόσοι δεν πήγαν τότε στα προφορικά; Έξι. Θα καταθέσω στα Πρακτικά τόσο την ΚΥΑ όσο και τους σχετικούς πίνακες. Ωστόσο, δεν παρατείνετε τον πίνακα επιτυχόντων στη Σχολή Δικαστών, επειδή δεν πήγαν δώδεκα άτομα στα προφορικά. Γιατί αλήθεια, αναρωτιέμαι. Ο κ. Σεβαστίδης την περασμένη Πέμπτη μας είπε ότι γίνεται να τους πάρετε. Αλήθεια, ούτε οι δικαστές γνωρίζουν από νομιμότητα και προτρέπουν και εκείνοι να κάνουμε κάτι που δεν είναι νόμιμο; Κι όμως, παρ' όλα αυτά εσείς επιμένετε και δεν μας προσκομίζετε και τη γνωμοδότηση που αναφέρει το έλλειμμα νομιμότητας. Κύριε Υπουργέ, όπως εμείς το βλέπουμε, πρακτικά υπάρχουν οι εξής επιλογές: Είτε θα αποσύρετε το άρθρο 72 μένοντας χωρίς ειρηνοδίκες και θα ακυρώσετε την ΚΥΑ 124 μένοντας χωρίς δικαστικούς πληρεξουσίους στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ή θα αλλάξετε την παράγραφο 3 του άρθρου 62 και θα πάρετε τους επιτυχόντες του εικοστού έκτου διαγωνισμού. Την περασμένη Πέμπτη, εδώ ήμασταν όλοι, μας είπατε ότι χρήματα υπάρχουν. Θέμα νομιμότητας δεν υφίσταται, αλλιώς θα έπρεπε να ακυρώσετε και όλους τους προηγούμενους πίνακες. Και ειλικρινά δεν υπάρχει ούτε εύλογη ούτε ορθή δικαιολογία για να μην το κάνετε, εκτός αν υπάρχει κάποια άλλη δικαιολογία, την οποία πραγματικά θα είμαστε εδώ για να την ακούσουμε όλοι με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Μόνο μη μας πείτε ότι οι θέσεις των δικαστών είναι πενήντα ή ότι οι υπολειπόμενοι επιτυχόντες είναι σαράντα τρεις και άρα, αυτό συνιστά πρόβλημα. Αφού θα παίρνατε και τους πενήντα από επόμενο διαγωνισμό, μπορείτε να πάρετε τους πενήντα τρεις που είναι ήδη στον πίνακα διορισθέντων και στο σχετικό ΦΕΚ και να αυξήσετε κατά επτά τους δικαστές στον επόμενο διαγωνισμό. Υπάρχει ευελιξία και το ξέρετε πολύ καλά, κύριε Υπουργέ. Είναι τόσο απλό και ήρθε πραγματικά η στιγμή να αποδείξετε έμπρακτα πόσο θέλετε να βελτιώσετε την κατάσταση στα ελληνικά δικαστήρια. Ήδη καταθέσαμε στην επιτροπή σχετική τροπολογία, την οποία και θα καταθέσουμε εκ νέου την Πέμπτη και αναμένουμε είτε να την κάνετε δεκτή είτε να μας πείτε γιατί επιλέγετε να μην κάνετε το ορθό, το λογικό και νόμιμο. Σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο, θα το καταψηφίσουμε επί της αρχής και θα είμαστε εδώ την Πέμπτη να μιλήσουμε αναλυτικά για όλα τα επιμέρους άρθρα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Μπακαδήμα και για την τήρηση του χρόνου. Τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στον κατάλογο των ομιλητών. Πρώτος είναι ο κ. Βασίλειος Οικονόμου. Ορίστε, κύριε Οικονόμου, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να μιλήσω από τη θέση μου, γιατί αυτό το αόρατο κουβούκλιο μου δημιουργεί δυσφορία. Θα προτιμήσω, λοιπόν, την άνεση που μου δίνουν τα έδρανα. Πολλές φορές το αυτονόητο σε αυτή τη χώρα είναι όντως μια πολύ δημιουργική άσκηση, για την οποία πρέπει να αρχίσουμε να εξασκούμεθα. Επίσης, πιστεύω ότι είναι και πολύ φιλοπρόοδη πολιτική το να δημιουργούμε, να λειτουργούμε και να ασκούμε το αυτονόητο. Η ενσωμάτωση οδηγιών που φέρνει σήμερα το Υπουργείο θα ήταν ίσως μια απλή διαδικασία αν αυτά τα οποία εισηγούνται είναι αυτονόητα και νομίζω ότι όλες οι πολιτικές πτέρυγες δεν θα μπορούσαν παρά να ομονοήσουν επί του θέματος. Εγώ δεν συμμετείχα στην επιτροπή για να ξέρω όλη τη συζήτηση που αναπτύχθηκε, Όμως, παίρνοντας το θάρρος να κάνω την τοποθέτησή μου σήμερα, γιατί θέλω να θέσω κι άλλα ζητήματα, πραγματικά άκουσα με απορία τους εισηγητές των αντιπολιτευόμενων κομμάτων να ασκούν μικροκομματική και μικροπολιτική τοποθέτηση και κριτική πάνω σε διατάξεις πολύ καθαρές και αυτονόητες. Δηλαδή από το να καταψηφίσουμε επί της αρχής την ενσωμάτωση των οδηγιών σ' αυτή τη χώρα, πρέπει να αρχίσουμε να ψαχνόμαστε τι πραγματικά θέλουμε να κάνουμε και ποιον δρόμο θέλουμε να ακολουθήσουμε. Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι είστε ένα πρόσωπο πολιτικό που στον χώρο του Υπουργείου Δικαιοσύνης έχετε επιτελέσει αυτόν τον τελευταίο χρόνο ένα πολύ σπουδαίο έργο. Η όλη πολιτική προσέγγισή σας νομίζω ότι δημιουργεί νέα δεδομένα για τον χώρο της δικαιοσύνης. Κάποιοι ίσως - και το λέω και ως δικηγόρος - θα προτιμούσαν ή θα ήθελαν έναν ειδικό επί του θέματος. Εγώ είμαι πάντα οπαδός στις πολιτικές ηγεσίες να υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα. Και υπό αυτή την έννοια, λοιπόν, καταλαβαίνετε ότι εγώ ως εκπρόσωπος της Ανατολικής Αττικής αλλά και ως ένας Βουλευτής ο οποίος επί σειρά ετών προσπαθεί να βρει λύσεις σε αυτονόητα πράγματα και θέματα, με έκπληξή μου είδα την ανταπόκρισή σας σε ένα πάγιο, διαχρονικό ζήτημα δεκαετιών που αφορά τον χώρο της δικαιοσύνης, εμμέσως ουσιαστικά πλέον. Εκπλήξατε όχι μόνο εμένα αλλά και όλη την Περιφέρεια της Ανατολικής Αττικής και ειδικά την περιοχή του Ωρωπού, όταν στο κλασικό αίτημα που πενήντα χρόνια τώρα μπαίνει να αποδοθούν οι ιστορικές φυλακές του Ωρωπού εις την τοπική αυτοδιοίκηση και εις την τοπική κοινωνία του Ωρωπού ανταποκριθήκατε λειτουργώντας αυτονοήτως, ότι δηλαδή φυσικά δεν μπορούν να ξαναδημιουργηθούν οι παλαιές αγροτικές φυλακές Ωρωπού, όπου πολύ εμβληματικά πρόσωπα φυλακίσθηκαν εκεί παραδείγματος χάριν Μίκης Θεοδωράκης - εξ ου και το γνωστό άσμα - , Λεντάκης, Φλωράκης, δηλαδή πρόσωπα τα οποία πρωταγωνίσθησαν στην πολιτική ζωή του τόπου από τη μεριά της Αριστεράς. Όμως, όπως καταλαβαίνετε, έχουν αλλάξει οι συνθήκες και νομίζω ότι θα ήταν πολύ περίεργο να θεωρήσει κάποιος ότι αυτές οι φυλακές θα ξαναναστηθούν. Το πιο λογικό ήταν να αποδοθούν εις τον δήμο και εις την τοπική κοινωνία. Ε, λοιπόν, αυτό πενήντα χρόνια προσπαθούσαμε να το εξηγήσουμε και να το συζητήσουμε και βρέθηκε ένα πολιτικό πρόσωπο που διοικεί τον χώρο της δικαιοσύνης και το αντελήφθη. Νομίζω ότι είναι σε εξέλιξη τα πράγματα. Δεν θα επιμείνω και δεν θα συνεχίσω τη συζήτηση επ' αυτού. Όμως, το φέρνω ως παράδειγμα και εσείς θα κάνετε ανακοινώσεις όταν είστε έτοιμοι. Νομίζω ότι είστε ως προς αυτόν τον σκοπό σχεδόν έτοιμοι και θεωρώ ότι η δικιά σας συμβολή, αυτόν τον τελευταίο χρόνο, είναι σημαντική γιατί ακόμα συνοδεύτηκε από μετριοπάθεια και ψυχραιμία και χρειάζεται η ψυχραιμία και η μετριοπάθεια στον χώρο της δικαιοσύνης. Προχθές, επειδή έγινε λόγος και από έναν εισηγητή, άκουσα πραγματικά έναν λόγο από δικαστικό λειτουργό ο οποίος ήτανε πολύ έντονος - αν θέλετε, στη ουσία, με εξέφρασε πλήρως - , αλλά πραγματικά όταν θέλουμε να συζητήσουμε για τα δεδομένα της δικαιοσύνης, πάντα οι δικαστικοί λειτουργοί και η λειτουργία της δικαιοσύνης πρέπει να είναι στοιχεία ουδέτερα, ψυχρά και χωρίς να χρωματίζονται. Αυτό απαιτεί και το δικαιικό σύστημα της χώρας, αυτό απαιτούν και οι λειτουργοί. Υπ' αυτή, λοιπόν, την έννοια, η ουδετερότητα και η ψυχραιμία πρέπει να είναι στοιχεία τα οποία καθορίζουν και την πολιτική λειτουργία σε αυτό το Υπουργείο και χαίρομαι πάρα πολύ γιατί βλέπω διαδικασίες τις οποίες εισάγετε, όχι μόνο με το τυπικό ενσωμάτωσης οδηγιών, όπως παραδείγματος χάριν με την 800/2016 οδηγία για τις δικονομικές εγγυήσεις των ανηλίκων, που είναι πραγματικά μια πολύ σπουδαία οδηγία, την οποία πλέον ενσωματώνετε. Η διαδικασία αυτή διακρίνει και την αντίληψη της πολιτικής ηγεσίας, όταν είναι καθυστερημένη αυτή η οδηγία και έρχεται με πρωτοβουλία πλέον της πολιτικής ηγεσίας. Είναι εδώ και ο αγαπητός μου συνάδελφος, ο κ. Καλαματιανός, τον οποίο εκτιμώ και το γνωρίζει. Όμως, δεν μπορεί σε αυτή τη χώρα, αγαπητέ μου, όλα τα καλά να αποδίδονται εις τον ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα άσχημα εις τους υπολοίπους. Σας άκουσα, με πολλή περιέργεια, να λέτε ότι ήταν εις το μυαλό του νομοθέτη του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν πρόλαβε όμως να τα κάνει. Και μιλάω για την εισαγωγή των ειρηνοδικών πλέον στη Σχολή Δικαστών ή για τις άλλες πολύ καλές διατάξεις που φέρνει εδώ πέρα το Υπουργείο, όπως είναι παραδείγματος χάριν η παραγραφή των αδικημάτων στο άρθρο 63 μέχρι ένα έτος ή στην παραγραφή εκτέλεσης ποινών έως έξι μήνες, στο άρθρο 64. Δεν γίνεται να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωή. Όταν γίνεται κάτι καλό, πείτε ένα «μπράβο» και αφήστε τώρα «τι είχαμε εμείς στο μυαλό μας» πριν από τέσσερα, πέντε, είκοσι δύο χρόνια, δεν ξέρει κανένας πότε έγινε αυτή η σύλληψη της μεγαλειώδους ιδέας που είχατε. Όμως, ας πούμε ένα «μπράβο» σε αυτόν ο οποίος έχει την πολιτική πρωτοβουλία και υλοποιεί τα πράγματα, τα οποία πιστεύει ότι είναι σωστά. Άρα, λοιπόν, η γενναιοψυχία - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - και η πολιτική απόδοση των καλών νομοθετικών πρωτοβουλιών δεν μας μειώνει, δεν χάνουμε ποσοστά, δεν χάνουμε ψήφους. Ίσα - ίσα η μικροψυχία και η αδυναμία δείχνει ανωριμότητα, σύγχυση και αυτή η αμηχανία που διαχέεται δίνει και τα άσχημα αποτελέσματα, είτε είναι εκλογικά είτε είναι δημοσκοπικά, το τελευταίο διάστημα. Επειδή, λοιπόν, φεύγουμε από την πρώτη φάση, η οποία ήταν νικηφόρα για τη χώρα μας, της περιπέτειας της πανδημίας, και μπαίνουμε στη δεύτερη φάση, η οποία χρειάζεται χαμηλούς τόνους, χρειάζεται ψυχραιμία στην αντιμετώπιση των θεμάτων, νομίζω ότι αυτό το νομοσχέδιο λύνει σειρά θεμάτων, τα οποία για εμένα είναι και βάζουν το λιθαράκι τους γι' αυτό που λέμε «καλύτερη δικαιοσύνη στην Ελλάδα». Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Οικονόμου. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Γεώργιος Παπαηλιού από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δικαιοσύνη βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, δυστυχώς όχι λόγω του υπό κρίση νομοσχεδίου αλλά λόγω άλλων κινήσεων, των οποίων την πρωτοβουλία έχει η Κυβέρνηση. Τι εννοώ; Θα μπορούσα να αναφερθώ στο τελευταίο περιστατικό, δηλαδή στη δήλωση του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ για μία εν εξελίξει δίκη και ενώ επίκειτο η έκδοση απόφασης από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Κακουργημάτων. Ανεξαρτήτως της άποψης που μπορεί κάποιος να διατυπώσει για την αγόρευση και τη στάση της εισαγγελέως της έδρας, η δήλωση του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ δείχνει έλλειψη σεβασμού προς το κράτος δικαίου και προς την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και ταυτόχρονα αποδεικνύει και θα έλεγα την ιδιοκτησιακή λογική που έχει η Νέα Δημοκρατία για το κράτος που εκτείνεται και στη συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξάρτητη δικαστική λειτουργία. Όμως, θα αναφερθώ στην υπόθεση ή μάλλον στο σκάνδαλο «NOVARTIS», το οποίο η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να μετατρέψει σε «υπόθεση Παπαγγελόπουλου», σκευωρία ΣΥΡΙΖΑ και στην ευρισκόμενη σε εξέλιξη επιχείρηση από την πλειοψηφία της Προανακριτικής Επιτροπής για την επέκταση του κατηγορητηρίου, κατά του πρώην Αναπληρωτή Υπουργού Δικαιοσύνης, προκειμένου να αποτρέψει το διαφαινόμενο φιάσκο, επειδή από τη μέχρι τώρα διαδικασία φαίνεται να διαπιστώνεται ότι δεν μπορούν να στοιχειοθετηθούν αδικήματα εις βάρος του. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, εμπλέκετε δικαστικούς λειτουργούς. Δεν ενδιαφέρεστε, δεν δίνετε δεκάρα για το κύρος της δικαιοσύνης, την αξιοπρέπεια των δικαστικών λειτουργών και τον σεβασμό, του οποίου πρέπει να τυγχάνει η δικαιοσύνη από τον ελληνικό λαό. Συκοφαντείτε δικαστικούς λειτουργούς. Εν ολίγοις, δημιουργείτε μια νοσηρή ατμόσφαιρα, χωρίς να ενδιαφέρεστε για την αλήθεια, παρά μόνο για την αποκόμιση πολιτικού οφέλους. Το υπό κρίση νομοσχέδιο περιλαμβάνει σειρά κυρώσεων οδηγιών, το Μνημόνιο Διοικητικής Συνεργασίας με την Κύπρο και επιπροσθέτως διαφόρων ειδών διάσπαρτες αποσπασματικές διατάξεις που αφορούν θέματα του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Πρόκειται για νομοσχέδιο που δεν έχει κεντρική ιδέα, αρχή. Οι διάσπαρτες διατάξεις του μπορεί να μην αφορούν θέματα μείζονος σημασίας για την κοινή γνώμη. Όμως και σε αυτά τα μικρά, τα καθημερινά θέματα αποτυπώνεται μια αντίληψη που δείχνει συγκεκριμένο πολιτικό προσανατολισμό. Δείχνει πως η Νέα Δημοκρατία, η συντηρητική - νεοφιλελεύθερη παράταξη, διαβάζει τα πράγματα και προκρίνει λύσεις. Σε αυτό το πλαίσιο οι οδηγίες και ο τρόπος ενσωμάτωσής τους και οι διάσπαρτες διατάξεις που εισάγονται προς ψήφιση συνδέονται με ένα νήμα που διατρέχει και χαρακτηρίζει το σκεπτικό τους. Αυτό έχει συντηρητικό πρόσημο και το διαφοροποιεί από μια άλλη προσέγγιση που μπορεί να χαρακτηριστεί ανοιχτή, μεταρρυθμιστική, προοδευτική. Έτσι, η συντηρητική οπτική αποτυπώνεται στις εισαγόμενες διατάξεις και άπτονται της οικονομίας, της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, της ισότιμης ή μη αντιμετώπισης των πολιτών. Ενδεικτικά, όσον αφορά την τρομοκρατία, είναι προβληματική η σχετική διάταξη του νομοσχεδίου, ως προς την έννοια της τρομοκρατικής ομάδας. Αυτή, όπως περιγράφεται στο νομοσχέδιο, αλλά και σε σχέση με την παγιωμένη στην ελληνική έννομη τάξη, είναι ευρύτερη αυτής της οδηγίας και επιπλέον αόριστη. Στην Οδηγία απαιτείται η τρομοκρατική ομάδα να συγκροτείται για μακροχρόνια περίοδο, ενώ κατά το νομοσχέδιο αρκεί η συγκρότησή της για αόριστη χρονική διάρκεια. Άλλωστε, στο άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα προβλέπεται ότι η τρομοκρατική ομάδα πρέπει να έχει διαρκή δράση. Όσον αφορά την αποσυμφόρηση των ποινικών δικαστηρίων. Εισάγονται διατάξεις με τις οποίες παραγράφεται το αξιόποινο και παύει η ποινική δίωξη για υποθέσεις που εκκρεμούν και προβλέπεται ποινή φυλάκισης έως έναν χρόνο ή χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας και παραγράφονται και δεν εκτελούνται επιβληθείσες ποινές φυλάκισης έως έξι μήνες, χρηματικές ποινές ή ποινές παροχής κοινωφελούς εργασίας. Η διάταξη είναι σωστή. Έχει ως στόχευση τη μείωση των υποθέσεων από τα πινάκια των ποινικών δικαστηρίων που έχουν υπερφορτωθεί, δεδομένου ότι τα ακροατήρια δεν λειτουργούν λόγω κορωνοϊού από τον περασμένο Μάρτιο. Όμως, από την παραγραφή και την παύση της ποινικής δίωξης εξαιρούνται αδικήματα που συνδέονται - ορθά - με τη διάδοση του κορωνοϊού, την απόδραση κρατουμένου, την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, αλλά και - ω του θαύματος - τη διατάραξη πλειστηριασμών. Δηλαδή, η αποσυμφόρηση των δικαστηρίων γίνεται με τρόπο που δεν περιλαμβάνει πράξεις οι οποίες συνδέονται ευθέως με την προστασία της πρώτης κατοικίας Συνακόλουθα ευνοούνται τα συμφέροντα τραπεζών και funds. Εν προκειμένω, η συγκεκριμένη εξαίρεση δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την κυβερνητική απόφαση η σταδιακή επαναλειτουργία των δικαστηρίων να εκκινήσει με υποθέσεις που διευκολύνει τις τράπεζες και τα funds και ανοίγουν τον δρόμο σε πλειστηριασμούς. Είναι μια κυβερνητική επιλογή και προτεραιότητα να ωφεληθούν οι τράπεζες και τα funds εις βάρος της περιουσίας των οικονομικά αδύναμων. Αυτή η κυβερνητική επιλογή μπορεί να συνδεθεί και με την κυβερνητική άρνηση να θεσμοθετηθεί ένα νέο πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας, αφού δοθεί παράταση της εν ισχύι προστασίας τουλάχιστον μέχρι το τέλος του χρόνου, διότι η παράταση που δόθηκε ολίγων εβδομάδων είναι ανεπαρκέστατη Εξάλλου η Κυβέρνηση αρνείται να δεσμευτεί ότι θα εξακολουθήσει να υφίσταται καθεστώς προστασίας της πρώτης κατοικίας. Σε σχέση με την πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Η Κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίζει ότι όλοι οι πολίτες θα απολαμβάνουν το συνταγματικό δικαίωμα να έχουν αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Η πρόβλεψη για το ανώτατο όριο των πενήντα ομοδίκων σε δικόγραφο κοινής αίτησης ακύρωσης αποτελεί εμπόδιο, περιορίζει εκ των πραγμάτων τη δυνατότητα να προσφύγουν στη δικαιοσύνη - λόγω του υψηλού κόστους που έχει - οι αδύναμοι οικονομικά πολίτες. Δηλαδή, συμβαίνει ό,τι και με την υποχρέωση καταβολής δικαστικού ενσήμου κατά την εκδίκαση αναγνωριστικών αγωγών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Ως προς τη νομική βοήθεια, είναι αναγκαία η επέκταση των εισοδηματικών κριτηρίων βάσει των οποίων δικαιούνται οι πολίτες να υπαχθούν σε καθεστώς νομικής προστασίας. Δηλαδή, να επεκταθεί ακόμα περισσότερο η δυνατότητα σε ανθρώπους που έχουν την ανάγκη να έχουν συνήγορο υπεράσπισης, αλλά δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να το πράξουν. Οι σημερινές συνθήκες, με την καταιγίδα περικοπών, μείωσης μισθών, επισφαλών μορφών εργασίας, απολύσεων, ανεργίας, συνεχιζόμενης υπερχρέωσης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, που εν γένει των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων επιβάλλουν, τη διεύρυνση της νομικής βοήθειας.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Σας ευχαριστώ.
Ο δε φραγμός των ελαχίστων παραστάσεων για τους δικηγόρους που αναλαμβάνουν σχετικές υποθέσεις, αποκλείει τους νέους δικηγόρους, των οποίων η στήριξη πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα, διότι είναι η κατά τεκμήριο οικονομικά αδύνατοι. Τέλος, θέλω να επαναφέρω κάτι που ανέφερα και στην επιτροπή και το ερώτημα που έθεσα στον κύριο Υπουργό. Η πρόσφατη αποφυλάκιση κρατουμένου παιδεραστή που εξέτιε πολυετή ποινή παρουσιάστηκε από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης - (μάλλον παραπληροφόρησης) - ως αποφυλάκιση βάσει του ν.4322/2016, του νόμου Παρασκευόπουλου, σε πλήρη ταύτιση με όσα η Νέα Δημοκρατία και πριν τις εκλογές και στη συνέχεια διακινούσε και εξακολουθεί να διακινεί. Αυτό δεν ισχύει. Είναι ψευδές, αφού η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει καταργήσει τον συγκεκριμένο νόμο. Επειδή η εξαπάτηση της κοινής γνώμης συνεχίζεται, είναι σκόπιμο, κύριε Υπουργέ - απευθύνεται σε εσάς - , να προβείτε ενώπιον της Βουλής σε διάψευση και περαιτέρω διευκρίνιση, βάσει ποιου συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου αποφυλακίστηκε ο συγκεκριμένος κρατούμενος. Οφείλετε να αποκαταστήσετε την αλήθεια. Είναι θέμα ηθικής πολιτικής τάξεως. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Καλημέρα σας, καλή σας εβδομάδα. Συνεχίζουμε με την κ. Ευθυμίου από τη Νέα Δημοκρατία, για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι παρούσα σε αυτό το σημαντικό νομοσχέδιο για τη δικαιοσύνη - είναι άλλωστε και ο χώρος από τον οποίο προέρχομαι - , όπως ήμουν και είμαι παρούσα καθ' όλη τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού και κατά τη διάρκεια του lockdown και τώρα κατά τη σταδιακή άρση των μέτρων, εκπονώντας δημόσιο διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς της πόλης μου, στους οποίους απηύθυνα πρόσκληση, για τα μέτρα στήριξης και τον τρόπο εφαρμογής τους, είτε παράλληλα αξιοποιώντας το δημοκρατικό εργαλείο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, καταθέτοντας ερωτήσεις για ομάδες υποστήριξή τους, με σκοπό να επεξεργαστώ τα θέματά τους, να τα μετουσιώσω σε προτάσεις μου και να τα εισφέρω για την υποστήριξη του κυβερνητικού έργου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση έχει δείξει μια πολύ αποτελεσματική διαχείριση της πανδημίας. Και τώρα βλέπουμε μια πολύ σοβαρή προσπάθεια για την ανάταξη της οικονομίας μας, πρώτον, με τη στήριξη των επιχειρήσεων που είναι πολύ σημαντικό κομμάτι και τη στήριξη των εργαζομένων, διότι χωρίς επιχειρήσεις δεν μπορούν να υπάρξουν εργαζόμενοι και με τη στήριξη της εργασίας. Εδώ θα ήθελα να πω ότι θα ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση να ενισχύσουμε το Εργατικό Δίκαιο και ιδιαίτερα τις ευαίσθητες ομάδες εργαζομένων. Δεύτερον, με την εκπόνηση ενός σχεδίου για τον τουρισμό που θα μας παρουσιαστεί, με τον περιορισμό - κατά το δυνατότερο - των απωλειών που θα έχουμε, διότι είναι ένας νευραλγικός παράγοντας της οικονομίας μας. Τρίτον, με τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων για την προσέλκυση των επενδύσεων που θα είναι φιλικές για το περιβάλλον, ένα θέμα που είναι κορυφαίο στην ατζέντα της Κυβέρνησης. Το σημερινό νομοσχέδιο διαχειρίζεται θέματα με ιδιαίτερη βαρύτητα και μάλιστα θα ήθελα να πω ότι είναι πολύ επιτυχής ο τρόπος που ο κύριος Υπουργός αντιμετωπίζει μια σειρά από θέματα που εδράζουν επίσης σε τρεις άξονες: Ο πρώτος είναι η ενσωμάτωση τεσσάρων οδηγιών που έπρεπε να γίνει, ο δεύτερος, η αναβάθμιση του δικαστικού σώματος και των δικαστικών λειτουργών και ο τρίτος η αποσυμφόρηση και η επιτάχυνση της δικαιοσύνης. Εδώ θα ήθελα να πω κάτι σημαντικό. Αυτό το νομοσχέδιο είναι προϊόν διαβούλευσης για δύο λόγους: Πρώτον, ακούω για το εν τρίτον ότι είναι νέες διατάξεις. Αυτές οι διατάξεις είναι διαδικαστικές. Δεν είμαι μέλος της επιτροπής, αλλά την παρακολούθησα και διάβασα όλα τα Πρακτικά, δεν άκουσα καμμία ανταιτίαση γι' αυτές τις διατάξεις. Άρα, επί της ουσίας υπάρχει σύμφωνη γνώμη. Δεύτερον, είναι προϊόν διαβούλευσης γιατί σε όλες τις συνεδριάσεις της επιτροπής ο Υπουργός κατέδειξε εμπράκτως ότι έχει ευήκοα ώτα, θέλει και επιζητά τη συνδιαμόρφωση του νομοσχεδίου αυτού με τη γνώμη και τις παρεμβάσεις απ' όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου. Έτσι, λοιπόν, στη διάρκεια της επιτροπής για πάρα πολλά ζητήματα δόθηκαν απαντήσεις. Δεν λέω για όλα, γιατί για κάποια θέματα είναι άσκηση κυβερνητικής πολιτικής και γι' αυτά θα κριθούμε. Κι αυτές οι απαντήσεις έχουν δύο βάσεις. Πρώτον, τι δεν μπορεί να γίνει, άρα κακώς τίθενται αυτές οι αιτιάσεις από την Αντιπολίτευση. Δεύτερον, αυτά είναι αιτήματα των κοινωνικών και αντιπροσωπευτικών φορέων. Άρα, νομίζω ότι εδώ από την Αντιπολίτευση όλοι οι άλλοι λόγοι προβάλλονται ως αλυσιτελώς προβάλλοντα. Επί της ουσίας του νομοσχεδίου, είναι πολύ σημαντική η οδηγία για τους ανηλίκους, γιατί γίνεται μια θέσπιση δικονομικών εγγυήσεων και μια θέσπιση για τα δικαιώματά τους. Είναι σημαντικό το δικαίωμα πρόσβασης στον δικηγόρο, το δικαίωμα στην ενημέρωση, της ατομικής αξιολόγησης, βεβαίως των χωριστών χώρων κράτησης, κάτι από το οποίο πάσχει η Ελλάδα. Φυσικά δίνεται προτεραιότητα στη διεξαγωγή δίκης στους ανηλίκους και στο δικαίωμα νομικής βοήθειας. Επίσης, σημαντική είναι η οδηγία για την τρομοκρατία, η φιλοσοφία της οποίας είναι η καταπολέμησή της σε όλες τις μορφές παντού στον κόσμο μέσω της συνέχισης των προσπαθειών και της ενίσχυσης της συμμαχίας της διεθνούς κοινότητας και της συνεργασίας και της ανταλλαγής πληροφοριών. Ο δεύτερος άξονας, όπως προείπα, είναι η αναβάθμιση των δικαστικών λειτουργών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι σημαντικό, όταν έχουμε βγει μέσα από μια μνημονιακή κρίση και τώρα πέσαμε στην κρίση του κορωνοϊού, να έχουμε ψηλά τη δικαιοσύνη. Γιατί η δικαιοσύνη είναι το αποκούμπι του καθενός. Έτσι εμπεδώνεται το αίσθημα ασφάλειας, δικαίου, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς και το κράτος. Έτσι, λοιπόν, είναι επιβεβλημένο από την πολιτεία να είναι ψηλά και οι δικαστικοί λειτουργοί. Εμείς που νομοθετούμε, να νομοθετούμε ποικιλοτρόπως για να τους έχουμε ψηλά και να τους διευκολύνουμε να ασκούν το έργο τους. Έτσι, είναι σημαντική η καταβολή μισθολογικών ωριμάνσεων και μισθολογικών προαγωγών, η αύξηση των οργανικών θέσεων των εισαγγελέων εφετών, κάτι που ήταν πάγιο αίτημα της Ένωσης Εισαγγελέων και φυσικά η ίδρυση κατεύθυνσης ειρηνοδικών στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Εμείς που είμαστε της μαχόμενης δικηγορίας ξέρουμε πόσο πολύ έχει αναβαθμιστεί ο ρόλος του ειρηνοδίκη, πόσο δύσκολα θέματα καλούνται κάποιες φορές να κρίνουν. Έχουν μάλιστα νομολογήσει και για σημαντικά θέματα. Επομένως, είναι κάτι εξαιρετικά σπουδαίο. Ο τρίτος άξονας είναι η αποσυμφόρηση και η επιτάχυνση της δικαιοσύνης, η οποία είναι επιβεβλημένη. Δεν είναι επιβεβλημένη, κύριε Υπουργέ, όπως πολύ σωστά είπατε, μόνο επειδή θα υπάρξει μια τεράστια συμφόρηση από αυτό το δίμηνο που είναι κλειστά τα δικαστήρια, αλλά και για έναν ακόμα λόγο. Εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, σε κάποιες απ' αυτές τις υποθέσεις δεν θα δοθούν διοικητικές λύσεις, άρα είναι πιθανόν να καταλήξουν στις αίθουσες των δικαστηρίων. Αυτό το γνωρίζω πολύ καλά. Όπως σας είπα, έχω ανοίξει δημόσιο διάλογο μέσα από πληθώρα παρεμβάσεων για μεγάλες κοινωνικές ομάδες όπως οι εργαζόμενες μητέρες, όπως η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της πόλης μας, όπως η στήριξη των κλάδων των αυτοαπασχολούμενων, οι ιατρικοί σύλλογοι, τα ταξί κι άλλα. Έτσι, λοιπόν θα μου επιτρέψετε να κάνω άλλες δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι μια πρόταση, διότι ο νομικός κόσμος έχει πληγεί πάρα πολύ και αυτός από την κρίση αυτή. Τουλάχιστον, να γίνει οίκοθεν η επαναφορά με κλήσεις των υποθέσεων που έχουν ματαιωθεί. Είναι σημαντικό και θα δημιουργήσει μια ελάφρυνση. Δεύτερον, θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση γιατί δεν θα είμαι στην κατ' άρθρον συζήτηση. Στο άρθρο 67 που είναι για τις ηλεκτρονικές επιδόσεις - δεν θα επαναλάβω τι λέει - η παράγραφος 4 να αντικατασταθεί με «όπου κατά τον χρόνο επίδοσης έχει την έδρα του ο κατά την παράγραφο 1 διενεργών την επίδοση δικαστικός επιμελητής». Αυτή η διάταξη δημιουργεί μια ασάφεια ως προς την υφιστάμενη τοπική αρμοδιότητα των δικαστικών επιμελητών. Αυτό θα έχει ως συνέπεια να υπάρξει μια υπερσυγκέντρωση στην Αθήνα και να δημιουργηθεί πρόβλημα στις επιδόσεις στην περιφέρεια και την επαρχία. Καταλήγοντας, λοιπόν, υπερψηφίζω για τους λόγους που ανέφερα, το νομοσχέδιο αυτό.
Ευχαριστούμε την κ. Ευθυμίου και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντόπουλος από το Κίνημα Αλλαγής τον οποίο είμαι βέβαιος ότι θα ευχαριστήσω για την τήρηση του χρόνου.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, στον απόηχο της δίκης για τον βιασμό και τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη. Είναι μια υπόθεση που συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Εν κατακλείδι, η δικαιοσύνη επιτέλεσε το έργο της όπως η ίδια ξέρει να πράττει, χωρίς να χρειάζονται παρεμβάσεις από οιονδήποτε εκτός αυτής. Αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους και ιδιαίτερα σε μέλη της Κυβέρνησης. Συμπερασματικά, αποδόθηκε δικαιοσύνη. Ευχή όλων μας είναι να υπάρξει δικαιοσύνη για κάθε θύμα εγκληματικής πράξης των οποίων οι ένοχοι σήμερα διαφεύγουν. Αγαπητοί συνάδελφοι, έρχομαι στο παρόν νομοσχέδιο. Το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου αφορά στην ενσωμάτωση της οδηγίας 800/2016 για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των παιδιών που είναι ύποπτα ή κατηγορούμενα σε ποινικές διαδικασίες και ποινικές κολάσιμες πράξεις. Αγαπητοί συνάδελφοι, η εξασφάλιση της σωστής ενημέρωσης των ανηλίκων, θα έλεγα εν μέσω μάλιστα μιας ποινικής διαδικασίας, είναι καθήκον της πολιτείας και προϋπόθεση για μια δίκαιη δίκη. Γι' αυτό είμαστε θετικοί απέναντι στις διατάξεις που φέρνετε, αγαπητέ Υπουργέ. Με το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου ενσωματώνεται η οδηγία 1371/2017 για την καταπολέμηση της απάτης σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρόκειται για ένα αναγκαίο πλαίσιο. Μάλιστα εδώ, κύριε Υπουργέ, πρέπει να επισημανθεί ότι αοριστίες και διατυπώσεις υπάρχουν και πρέπει να τις δείτε. Διότι διπλή ενσωμάτωση του ευρωπαϊκού πλαισίου χωρίς σαφήνεια στις διατάξεις δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει. Επίσης, το νομοσχέδιο ενσωματώνει ευρωπαϊκές διατάξεις, όπως για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, για την επέκταση διοικητικών κυρώσεων, για παραβάσεις της ενωσιακής νομοθεσίας, για κατάχρηση προνομιακών πληροφοριών. Τέλος, είμαστε θετικοί στις διατάξεις σχετικά με τη EUROJUST, δηλαδή την ευρωπαϊκή μονάδα δικαστικής συνεργασίας. Ομοίως θετικές είναι και οι ρυθμίσεις για τη συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου στον τομέα της δικαιοσύνης, του δικαίου μέσα από την κύρωση του μνημονίου συνεργασίας των δύο Υπουργείων Δικαιοσύνης. Αγαπητοί συνάδελφοι, θα σταθώ στο τέταρτο μέρος του νομοσχεδίου για την παροχή νομικής βοήθειας σε πολίτες χαμηλού εισοδήματος και στη διαδικασία που θεσπίζεται για την επιλογή των συνηγόρων. Κύριε Υπουργέ, γνωρίζετε τις συνθήκες εργασίας των νέων δικηγόρων. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν είναι υπερβολικά πολλά και μάλιστα γιγαντώθηκαν μέσα στην κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού με τα κλειστά δικαστήρια, τα κλειστά υποθηκοφυλακεία, τις κλειστές υπηρεσίες περίπου για δυο μήνες. Σήμερα, αγαπητέ Υπουργέ, αντί να φέρετε μια ρύθμιση πραγματικής στήριξής τους, εσείς βάζετε κριτήριο τις δέκα παραστάσεις για να μπορούν να αναλάβουν υποθέσεις νομικής βοήθειας. Έτσι όμως αφαιρείτε, κύριε Υπουργέ, ύλη εργασίας από τους νέους δικηγόρους. Θέλω να σας ρωτήσω: ένας δικηγόρος που δεν έχει δέκα παραστάσεις σε ποινικά δικαστήρια, αφ' ενός είναι ικανός να αναλάβει οποιαδήποτε υπόθεση, αφ' ετέρου όχι υποθέσεις νομικής βοήθειας; Τα συμπεράσματα δικά σας. Εδώ, λοιπόν, θα έλεγα ότι καταλαβαίνετε κι εσείς ο ίδιος ότι ο περιορισμός που βάζετε είναι αδικαιολόγητος. Ακούσαμε στην ακρόαση φορέων την πρόταση η εμπειρία των συνηγόρων να αποδεικνύεται από σεμινάρια από δίκες που έχουν παρακολουθήσει, από μεταπτυχιακές σπουδές, από διδακτορικές και μεταδιδακτορικές σπουδές. Είναι ρεαλιστικές προτάσεις, που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και μάλιστα αυτή που βιώνει η νέα γενιά δικηγόρων. Κρατήστε το αυτό. Επίσης, κύριε Υπουργέ, αφού κάνετε τροποποιήσεις στο πλαίσιο της νομικής βοήθειας, γιατί δεν φέρνετε λύση στο πραγματικό πρόβλημα του θεσμού; Και αυτό ποιο είναι; Είναι οι καθυστερήσεις στην πληρωμή των δικηγορικών αμοιβών. Από ποιον; Από το δημόσιο. Αμοιβές που καταβάλλονται μετά από δύο χρόνια. Να σας θυμίσω, κύριε Υπουργέ, ότι υπάρχουν δικηγόροι που ουσιαστικά ζουν από τις υποθέσεις ατομικής βοήθειας. Αναγκάζονται λοιπόν, να παρέχουν την εργασία τους και να χορηγούν πίστωση στο δημόσιο για δύο χρόνια. Γι' αυτό χρειάζεται άμεση διεκπεραίωση πληρωμών, άμεση καταβολή των οφειλομένων. Αυτή θα είναι η πραγματική τομή στον θεσμό της νομικής βοήθειας. Αγαπητοί συνάδελφοι, το όγδοο και τελευταίο μέρος του νομοσχεδίου περιέχει διάφορες και άσχετες μεταξύ τους ρυθμίσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης, πολλές από τις οποίες τέθηκαν και στη διαβούλευση ή δεν τέθηκαν στη διαβούλευση. Με τα άρθρα 63 και 64 προβλέπεται η υφ' όρον παραγραφή και παύση ποινικής δίωξης για συγκεκριμένα πλημμελήματα που τελέσθηκαν μέχρι την 1η Απριλίου 2020, καθώς και η υφ' όρον παραγραφή και μη εκτέλεση συγκεκριμένων ποινών. Έχουμε δει τη διαδικασία αυτή και στο παρελθόν και από τις κυβερνήσεις άλλων κομμάτων. Το είδαμε το 2005, το 2012, το 2013, το 2016. Στόχος όλων είναι η αποσυμφόρηση των δικαστηρίων. Ωστόσο, σήμερα θα πρέπει να μας απασχολήσουν δύο μεγάλα ερωτήματα. Πρώτον, επετεύχθη πράγματι μέχρι σήμερα η αποσυμφόρηση των δικαστηρίων; Και δεύτερον, πώς εναρμονίζεται η διάταξη αυτή με το νέο Ποινικό Κώδικα; Γιατί με τους νέους κώδικες ήδη έχουμε μειωμένες ποινές για πράξεις που καταργήθηκαν. Και εδώ, κύριε Υπουργέ, σας ερωτώ: Έχετε λάβει υπ' όψιν σας αυτές τις αλλαγές; Η αποσυμφόρηση των δικαστηρίων απαιτεί σχέδιο, ολοκληρωμένη αντιμετώπιση και όχι νόμους για παραγραφή ανά δύο και τρία χρόνια. Ολοκληρώνοντας, αγαπητοί συνάδελφοι, το νομοσχέδιο ενσωματώνει στην ελληνική έννομη τάξη πολύ σημαντικές ευρωπαϊκές οδηγίες, που θα έπρεπε μάλιστα να έχουν έλθει πολύ νωρίτερα. Και εδώ είναι δική σας ευθύνη, όπως και της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ωστόσο, οι λοιπές ετερόκλητες διατάξεις προκαλούν προβληματισμούς. Κύριε Υπουργέ, αγαπητοί συνάδελφοι, το Κίνημα Αλλαγής με την αυτονομία του και τη δική του στεντόρεια φωνή, καταθέτει τις προτάσεις χωρίς σκοπιμότητες. Έχουμε θέσει τις προτάσεις μας και αναμένουμε να τις κάνετε αποδεκτές. Έχουμε αποδείξει άλλωστε ότι το Κίνημα Αλλαγής ασκεί υπεύθυνη προγραμματική Αντιπολίτευση. Έρχεστε στον δρόμο που χάραξε το ΠΑΣΟΚ, το Κίνημα Αλλαγής, παρότι είστε πρώην αντιμνημονιακές φωνές. Σας καλωσορίζουμε.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Λοβέρδος από τη Νέα Δημοκρατία για επτά λεπτά. Θυμίζω ότι όποιος συνάδελφος επιθυμεί, μπορεί να μιλήσει όρθιος από τη θέση του.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλή σας ημέρα. Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται σε μια στιγμή που πράγματι η Ελλάδα, όπως και όλος ο κόσμος, αντιμετωπίζει μία από τις μεγαλύτερες - αν όχι τη μεγαλύτερη - υγειονομικές κρίσεις στην παγκόσμια ιστορία, τουλάχιστον τον τελευταίο αιώνα. Επίσης, σε μια περίοδο μεγάλης οικονομικής αναστάτωσης που ουδείς αυτήν τη στιγμή γνωρίζει πώς και πού θα καταλήξει. Όποιος σπεύδει να πάρει εύκολες αποφάσεις ή να σχεδιάσει πράγματα, τα οποία δεν ισχύουν, μπορεί να πέσει έξω. Αυτό το λέω σαν απάντηση, γιατί άκουσα από ορισμένους ομιλητές, όπως την κ. Γιαννακόπουλου, ότι πρέπει να έχουμε ένα πολύ συγκροτημένο σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, της οποίας ακόμα δεν ξέρουμε το μέγεθος. Και κανείς δεν θα το ξέρει για πολύ καιρό ακόμα. Θέλω να σας πω ότι σε αυτήν την πολύ δύσκολη φάση που περνάει η χώρα μας, περιμένω μεγαλύτερη υπευθυνότητα από όλους μας και εννοώ και εμάς τους Βουλευτές. Θα δυσαρεστήσω ορισμένους από τους συναδέλφους όλων των κομμάτων. Ναι, είπαμε να προσέχουμε όταν προσερχόμαστε στο Κοινοβούλιο, αλλά σήμερα, σε ένα σημαντικό νομοσχέδιο που συζητείται, είδα ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων στην Αίθουσα βρίσκονταν μέχρι είκοσι πέντε Βουλευτές, ενώ θα έπρεπε να είναι εξήντα. Είπαμε να είναι το 1/5 του συνόλου, αλλά όχι και είκοσι πέντε. Εγώ θα συνεχίσω να λέω τα πράγματα όπως τα βλέπω, γιατί πολλές φορές παραπονιόμαστε για την υποβάθμιση του ρόλου του Βουλευτή - και είναι πραγματικό γεγονός αυτό - , αλλά μην συμβάλουμε και εμείς σε αυτήν την υποβάθμιση. Πάω παρακάτω. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, έρχεται σε μια στιγμή πολύ δύσκολη για την πατρίδα μας. Και έρχεται για να συζητηθεί και να βγει μια απόφαση που αφορά τον ρόλο που παίζει η Βουλή, που είναι νομοθετικό έργο. Είπε προηγουμένως ο κ. Κωνσταντόπουλος, αγαπητός φίλος από το Κίνημα Αλλαγής, για την δίκη Τοπαλούδη που πραγματικά προσήλκυσε το μεγάλο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και δικαίως. Ήταν μια συγκλονιστική υπόθεση. Το δικαστήριο έκρινε και η απόφασή του είναι σεβαστή από όλους μας. Δεν υπάρχει καμμία παρέμβαση στον ρόλο της δικαιοσύνης, το είπα και την Παρασκευή στην επιτροπή. Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα βαθιά κοινοβουλευτικό κόμμα. Η Νέα Δημοκρατία σέβεται όσο κανένα άλλο κόμμα τον κοινοβουλευτισμό, από τότε που δημιουργήθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, μέχρι τον σημερινό Αρχηγό της, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος είναι γιος ίσως του πιο σημαντικού κοινοβουλευτικού άνδρα των τελευταίων δεκαετιών. Σεβόμαστε τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, δεν τις υπονομεύουμε. Αντιθέτως κάποιοι άλλοι τις υπονομεύουν. Υπάρχει διάκριση των εξουσιών στο σύστημά μας. Άλλα πράγματα κάνει η Βουλή, ψηφίζει τους νόμους και ελέγχει την Κυβέρνηση, άλλο πράγμα κάνει η Κυβέρνηση, είναι η εκτελεστική εξουσία και άλλο πράγμα η δικαιοσύνη που είναι εντελώς ανεξάρτητη. Θα μου πείτε: «κάνουν πάντα το καθήκον τους, όπως πρέπει και η Βουλή και η Κυβέρνηση και η δικαιοσύνη;». Όχι βέβαια. Πολλές φορές πράγματι δεν λειτουργούν σωστά, αλλά όχι όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως πολλοί από την Αντιπολίτευση θέλουν να υπονοήσουν. Δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει ποτέ απ' αυτήν εδώ την Κυβέρνηση και από αυτήν εδώ την κοινοβουλευτική Πλειοψηφία παρέμβαση στον χώρο της δικαιοσύνης. Βέβαια, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα δεν έχει συγκλονιστικά πράγματα. Είναι κυρίως ενσωμάτωση οδηγιών και συμφωνίας με την Κύπρο. Υπάρχουν όμως, κάποιες παρεμβάσεις που έχει κάνει το Υπουργείο Δικαιοσύνης, νομίζω προς τη σωστή κατεύθυνση, ορισμένες παρεμβάσεις που έπρεπε να γίνουν. Είπε και ο Υπουργός, κ. Τσιάρας, ότι δεν έχει και ιδιαίτερο ιδεολογικό φορτίο αυτό το νομοσχέδιο, δεν εκφράζει δηλαδή την ιδεολογικοπολιτική άποψη της Νέας Δημοκρατίας. Είναι κυρίως, επικύρωση συμφωνιών που έχουν γίνει και στο παρελθόν. Αυτό που έχει αυτό το νομοσχέδιο είναι ότι τακτοποιεί ορισμένα ζητήματα, γι' αυτό και από την μέχρι τώρα συζήτηση στην επιτροπή και εδώ, δεν έχουμε δει μεγάλες διαφοροποιήσεις ούτε από την Αντιπολίτευση. Ψαχνόμαστε, κάνουμε την τρίχα τριχιά για να βρούμε κάτι να αντιπολιτευτούμε. Παρ' όλα αυτά, εγώ να δεχθώ ότι ενδεχομένως δεν πρέπει να έρχονται νομοσχέδια που να φέρνουν νέες τροπολογίες και νέα άρθρα, μετά τη διαβούλευση. Να το δεχθώ αυτό. Δεν μου αρέσει για κανένα νομοσχέδιο και έχει γίνει και από τη Νέα Δημοκρατία αυτό. Αλλά την τελευταία εβδομάδα, επειδή παρακολούθησα εκτενώς όλες τις συνεδριάσεις της επιτροπής, είχαμε πάρα πολύ χρόνο για να συζητήσουμε όλα τα νέα άρθρα που προσετέθησαν μετά τη διαβούλευση στο νομοσχέδιο αυτό. Συνεπώς δεν μπορεί να τεθεί θέμα κακής νομοθέτησης. Το νομοσχέδιο αυτό κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Άλλωστε λίγο - πολύ και η Αντιπολίτευση το ίδιο λέει και ελπίζω ότι στο τέλος θα το υπερψηφίσει και η Αντιπολίτευση αν δεν διακατέχεται από στενόμυαλη αντιπολιτευτική τακτική και όλα αυτά θα τελειώσουν ομαλά. Αυτό που εγώ προσωπικά θα ήθελα να δω, γιατί μιλάμε για την οικονομία και πράγματι η οικονομία είναι το μεγάλο μας άγχος, είναι πώς θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε σημαντικά θέματα, που αφορούν τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε και στην οικονομία είναι η καθυστέρηση στη λήψη δικαστικών αποφάσεων, στην απόδοση της δικαιοσύνης. Και θέλω να απευθύνω έκκληση και στον αγαπητό μου φίλο, Κώστα Τσιάρα. Θα είναι Υπουργός Δικαιοσύνης, γιατί δεν θα γίνει ανασχηματισμός για πολλούς μήνες ή και χρόνια ακόμα. Να του ευχηθώ να μείνει στη θέση του - δεν ξέρω αν το θέλει, δεν έχει σημασία, δεν είναι δική του απόφαση έτσι κι αλλιώς, είναι του Πρωθυπουργού - να του ευχηθώ να ασχοληθεί με τη μεγάλη μεταρρύθμιση που πρέπει να γίνει στον χώρο της δικαιοσύνης, η οποία είναι η γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. Εκεί κολλάμε κι εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα. Σκεφθείτε ότι υπάρχει ποινική δίκη αυτή τη στιγμή - είναι πολλές, εγώ φέρνω ένα παράδειγμα - η γνωστή υπόθεση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, που είναι εν εξελίξει εδώ και έξι, επτά χρόνια, ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί πρωτοδίκως κι ένας θεός ξέρει πότε θα ολοκληρωθεί πρωτοδίκως. Την ίδια ώρα, άνθρωποι που είναι κατηγορούμενοι και μπορεί να αθωωθούν, είναι καταδικασμένοι. Θα χάσουν είκοσι χρόνια από τη ζωή τους και θα είναι στο περιθώριο της κοινωνίας. Αυτό είναι άδικο. Και υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Αυτές οι περιπτώσεις πρέπει να διορθωθούν, γιατί σας λέω, ποιος επενδυτής θα έρθει να επενδύσει τα λεφτά του στην Ελλάδα με αυτήν την πολύ αργή απονομή της δικαιοσύνης; Δεν είναι θέμα αν είναι δίκαιη ή άδικη η απονομή της δικαιοσύνης. Είναι δίκαιη. Είναι ότι καθυστερεί υπερβολικά, γι' αυτό πρέπει να την αλλάξουμε. Επίσης, χρειαζόμαστε, αγαπητέ κύριε Υφυπουργέ, κύριε Κράνη, και καλύτερη εκπαίδευση των δικαστικών λειτουργών σε πολλά θέματα, όπως είναι τα οικονομικά ζητήματα, τα οποία είναι πλέον πολύ της μόδας. Δεν έχουν επαρκή γνώση, γι' αυτό χρειάζεται να γίνεται συνεχής επιμόρφωση των δικαστών. Πάρτε για παράδειγμα τις υποθέσεις των δομημένων ομολόγων. Έχετε σκεφθεί ότι υπήρχαν περιπτώσεις διοικητών ασφαλιστικών ταμείων εκείνης της εποχής που καταδικάστηκαν πρωτόδικα σε είκοσι χρόνια κάθειρξη και στο εφετείο αθωώθηκαν; Πώς είναι δυνατόν αυτό; Αυτό δείχνει ότι ήταν τόσο δύσκολα και σύνθετα αυτά τα θέματα, που δεν υπήρξε επαρκής γνώση των δικαστών. Άρα, η επιμόρφωση των δικαστικών λειτουργών πρέπει να είναι αυτοτελές νομοσχέδιο και μεγάλη μεταρρύθμιση που πρέπει να κάνει αυτή η Κυβέρνηση, γιατί είναι μια Κυβέρνηση μεταρρυθμιστική, μια Κυβέρνηση που πραγματικά αποσκοπεί στη βελτίωση της ζωής των πολιτών, στη βελτίωση της οικονομίας, στη βελτίωση της κοινωνίας μας, μια φιλελεύθερη μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση και γι' αυτό εγώ τη στηρίζω και φυσικά υποστηρίζω και το σημερινό νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο, ο οποίος μας έδωσε και την είδηση ως δημοσιογράφος. Τον λόγο έχει ο Δραμινός, κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια θα μιλήσει ο Υπουργός. Θα μιλήσετε από τη θέση σας, κύριε Ξανθόπουλε;
Από του εδράνου και όχι από της Έδρας, κύριε Πρόεδρε.
Πολύ σωστά. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, οι συνυπογράφοντες τη νομοθετική πρωτοβουλία, την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ, μου ανέθεσαν, μου έκαναν την τιμή να αναπτύξω μόνο την τροπολογία και επ' αυτού θα αναφερθώ. Εάν μείνει χρόνος από το επτάλεπτό μου, ακροθιγώς θα μπω λίγο και στο θέμα της νομικής βοήθειας. Κυρίες κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, είναι γνωστό ότι η πανδημία έφερε τα πάνω κάτω στη χώρα. Βιώνουμε πρωτόγνωρες συνθήκες, δοκιμάζονται παραδοχές κοινωνικής και προσωπικής συμπεριφοράς παγιωμένες επί σειρά ετών, διακυβεύονται αξίες και προτεραιότητες της ζωής μας και θέλω να πω ότι μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να δούμε και τις επόμενες πρωτοβουλίες, σε ό,τι αφορά τον ευαίσθητο και ταλαιπωρημένο χώρο της δικαιοσύνης. Ήδη από τα μέσα Μαρτίου κι ενδεχομένως και έως το τέλος Μαΐου και ίσως και στα μέσα Ιουνίου, ο χώρος της δικαιοσύνης ουσιαστικά τελεί σε αναστολή. Έχουν ματαιωθεί πάρα πολλές υποθέσεις. Όλες αυτές οι υποθέσεις πλέον ήρτηνται, κατά τη νομική ορολογία, δηλαδή είναι ξεκρέμαστες και με την πάγια διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 226 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας χρειάζεται μια διαδικασία επαναφοράς τους. Αυτό για τους μη γνωρίζοντες σημαίνει ότι πρέπει να πας εκ νέου να καταθέσεις ένα δικόγραφο εισαγωγικό που λέγεται κλήση, να το προσδιορίσει ο γραμματέας, να πάρεις αντίγραφο, να κοινοποιήσεις με δικαστικό επιμελητή για να επανέλθει, να αναβιώσει η ματαιωθείσα υπόθεση. Φρονούμε, λοιπόν, ότι ειδικά για την περίοδο της πανδημίας και όσο τα έκτακτα μέτρα είναι σε ισχύ, θα πρέπει να γίνουμε πιο ευέλικτοι, να προστατεύσουμε όλους τους απασχολούμενους στη δικαιοσύνη, τους δικαστικούς υπαλλήλους, τους δικηγόρους, τους διαδίκους εν πολλοίς. Γι' αυτόν τον λόγο προτείνουμε ματαιωθείσες υποθέσεις στην περίοδο της αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων οίκοθεν, με πρωτοβουλία του δικαστή δηλαδή, να εγγράφονται στη νέα δικάσιμο καίτοι δεν παρίστανται οι δικηγόροι, γιατί έχουν ματαιωθεί αυτές οι υποθέσεις, να γεμίζουν, να εφοδιάζονται οι νέες δικάσιμοι με τις ματαιωθείσες υποθέσεις και μετά όλο αυτό το υλικό να αποστέλλεται ηλεκτρονικά στις έδρες των δικηγορικών συλλόγων με ηλεκτρονική μορφή. Αυτό δε το ηλεκτρονικό μήνυμα να επέχει θέση νέας κοινοποίησης, για να κλείνει το θέμα του έλαβα, δεν έλαβα γνώση. Από κει και μετά, ο οικείος δικηγορικός σύλλογος, έχοντας τη γνώση και την έκταση των προσδιορισθεισών υποθέσεων, θα ειδοποιεί ο ίδιος τους δικηγόρους, αυτούς δηλαδή που έχουν υπογράψει το δικόγραφο, για να προχωρήσει η υπόθεση του προσδιορισμού. Θέλω δε εδώ να πω το εξής: Σύμφωνα με την καινούργια δικονομία πλέον, όλες σχεδόν οι υποθέσεις είναι στο πινάκιο. Άρα, μπορεί να περάσουν χωρίς ιδιαίτερη διαδικασία σε ένα καινούργιο πινάκιο αφ' ενός, αφ' ετέρου διέλαθε της προσοχής του νομοθέτη και νομίζω εκτός πινακίου μένει μόνο η αναγνώριση δικαιούχων. Κύριε Υπουργέ, με μια ρύθμιση τακτοποιήστε το κι αυτό, για να μην είναι όλοι μαζί και ο ψωριάρης χώρια, δηλαδή μια διαδικασία εκτός πινακίου κι όλες στο πινάκιο, έτσι ώστε να έχουν όλες το πινάκιο και οίκοθεν να μεταφέρονται στην καινούργια δικάσιμο με τον τρόπο που είπαμε. Με τον τρόπο αυτό, λοιπόν, για να μην μακρηγορώ, κερδίζουμε χρόνο, χρήμα, διότι δεν είναι ανάγκη να γίνονται εκ νέου επιδόσεις και κυρίως προστατεύουμε τους δικηγόρους και τους δικαστικούς υπαλλήλους και τους δικαστικούς επιμελητές σε συνθήκες πανδημίας για να μην έρχονται σε επαφή με πράξεις, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε μόλυνση. Αυτή είναι, λοιπόν, η τροπολογία που έχουμε καταθέσει ως Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Το ξαναλέω ότι κάνουμε μια τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας για να είναι περιορισμένης χρήσης, δηλαδή μόνο στην περίοδο της πανδημίας. Ως εκ τούτου, κύριε Υπουργέ, θεωρώ ότι με την ευελιξία που σας διακρίνει κι επειδή ακριβώς γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι είναι ένα θέμα το οποίο άπτεται της υγείας, της δημόσιας υγείας και είναι ένας τρόπος να καταπολεμήσουμε στο μέτρο του δυνατού - της δικηγορικής υγείας που λέει ο συντοπίτης σας και εισηγητής μας - θεωρώ ότι πρέπει να το κάνετε δεκτό. Τελειώνω, επειδή έχω και δύο λεπτά και θέλω να αναφερθώ ακροθιγώς στην νομική βοήθεια. Είχαμε πει ότι ήδη αργεί η εξόφληση των συναδέλφων που έχουν διεξαγάγει υποθέσεις νομικής βοήθειας. Αυτό από μόνο του υπονομεύει τον θεσμό.
Αυτό έπρεπε να λέτε συνέχεια, γιατί προσπαθώ να το αντιμετωπίσω και δεν μπορώ.
Αυτό λέμε.
Παρακαλώ, όχι διάλογο.
Ξαναλέω ότι αυτό είναι που υπομονεύει την λειτουργία, κύριε Υπουργέ, γιατί δεν πάνε και οι συνάδελφοι. Μη νομίζετε, οι συνάδελφοι γυρίζουν τις πλάτες. Είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Επίσης, είχα ζητήσει στην επιτροπή και το ξαναφέρνω στην Ολομέλεια, να υπάρξει πρόνοια στις υποθέσεις νομικής βοήθειας σε επίπεδο εφετείου, να διορίζονται μέλη των δικηγορικών συλλόγων της εφετειακής περιφέρειας κι όχι μόνον της έδρας του εφετείου, γιατί αυτό συνιστά δυσμενή διάκριση για τους δικηγορικούς συλλόγους των υπολοίπων περιοχών και θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ανοχή σας.
Κι εμείς ευχαριστούμε για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας για δεκαοχτώ λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι σήμερα στη συζήτηση που γίνεται επί της αρχής για το προτεινόμενο από το Υπουργείο Δικαιοσύνης νομοσχέδιο λίγο - πολύ έχουμε τοποθετηθεί όλοι, στο μέτρο και στον τρόπο με τον οποίον πρέπει. Και επαναλαμβάνοντας μία σταθερή δική μου θέση, ότι σε θέματα, ζητήματα και νομοσχέδια που αφορούν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης θα πρέπει ενδεχομένως να δείχνουμε μία διαφορετική συμπεριφορά και μία διαφορετική προσέγγιση, λέω ότι η προσέγγιση και η αντιμετώπιση, τουλάχιστον εκ μέρους των εισηγητών και των ειδικών αγορητών, νομίζω ότι σήμερα ήταν αυτή που έπρεπε. Το λέω πολύ ειλικρινά, διότι με σοβαρότητα και μετριοπάθεια άκουσα τις ενδεχομένως διαφορετικές απόψεις και θέσεις των κομμάτων, αλλά επί της ουσίας, κατά βάση, και επί των θεμάτων που έχουμε ουσιαστικά αναλύσει και παρουσιάσει κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, σε τέσσερις συνεδριάσεις την προηγούμενη εβδομάδα. Πριν μπω στην ουσία του νομοσχεδίου, θέλω να αποκρούσω μία συγκεκριμένη τοποθέτηση, η οποία, δυστυχώς, επαναλήφθηκε πολλές φορές από αρκετούς συναδέλφους νωρίτερα, εγκαλώντας την Κυβέρνηση για κακή νομοθέτηση. Αντιλαμβάνεστε ότι η συζήτηση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, τουλάχιστον σε επίπεδο Κοινοβουλίου, γίνεται με μία διαδικασία που την είχαμε ξεχάσει; Ξέρετε από πότε έχουν να συζητηθούν νομοσχέδια με δύο διαφορετικές συζητήσεις στην Ολομέλεια, και επί της αρχής και επί των άρθρων; Αγνοείτε το γεγονός ότι η δημόσια διαβούλευση για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο τελείωσε πριν το Πάσχα; Αγνοείτε το γεγονός ότι εγώ προσωπικά ενημέρωσα, ίσως όχι όλους, αλλά τους περισσότερους εκπροσώπους των κομμάτων, για το περιεχόμενο του συγκεκριμένου νομοσχεδίου σχεδόν από την αρχή του χρόνου; Βεβαίως, υπήρξαν κάποια άρθρα τα οποία μπήκαν την τελευταία στιγμή. Είναι μία «ζωντανή» διαδικασία η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα στην οποία ζούμε, που αν μεσολαβεί μεγάλος χρόνος από την ολοκλήρωση της δημόσιας διαβούλευσης μέχρι την τελική συζήτηση του νομοσχεδίου στη Βουλή, προφανώς πρέπει κανείς να συμπεριλάβει και κάποια άλλα πράγματα. Όμως, αυτά τα άρθρα τα οποία συμπεριλάβαμε είναι άσχετα με τη λειτουργία της δικαιοσύνης; Είναι άσχετα με τις ειδικές συνθήκες ή τα συγκεκριμένα προβλήματα τα οποία παρουσιάζονται προϊόντος του χρόνου; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η κριτική είναι άδικη. Και το λέω μετά λόγου γνώσεως και με όλη τη σοβαρότητα που χρειάζεται όλοι να δείχνουμε κατά τη διάρκεια της συζήτησης στον χώρο του ελληνικού Κοινοβουλίου. Είναι άδικη, γιατί νομίζω ότι, ειδικά για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, έχουν υπάρξει όλες οι απαραίτητες προθεσμίες. Είναι γνωστό εδώ και πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα σε όλους ουσιαστικά τους συναδέλφους - εκπροσώπους των κομμάτων το τι επρόκειτο να φέρουμε και το τι επρόκειτο να νομοθετήσουμε, πολύ δε περισσότερο όταν, και όπως οι ίδιοι εσείς λέγατε, τα δύο τρίτα του νομοσχεδίου αφορούν σε ενσωμάτωση κοινοτικών οδηγιών και στην υπερψήφιση ενός μνημονίου συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άρα, εκτιμώ ότι αυτή η συζήτηση απλά γεμίζει τις περισσότερες φορές τον χρόνο των κοινοβουλευτικών αγορεύσεων και δεν έχει πραγματικό αντικείμενο. Για να έρθω και στην ουσία του νομοσχεδίου, πέραν όλων αυτών, λίγο ή πολύ οι περισσότεροι εκ των συναδέλφων νωρίτερα τόνισαν ποιο είναι το πλαίσιο του νομοσχεδίου: Η ενσωμάτωση τεσσάρων κοινοτικών οδηγιών. Πού υπήρξε η αντίθεση ή η αντίρρηση; Σε κάποια γεγονότα που αφορούσαν ενδεχομένως στον πραγματικό ορισμό του ανήλικου που έχει τα δικαιώματά του και, βεβαίως, μπορεί να είναι κατηγορούμενος ή ύποπτος σε ποινικές δίκες που υπόκεινται σε διαδικασία ευρωπαϊκού εντάλματος ή σύλληψης. Επίσης, στο γεγονός ότι, ειδικά για την ενσωμάτωση της οδηγίας που αφορά στην τρομοκρατία, υπάρχει μία διαφορετική ιδεολογική προσέγγιση και το καταλαβαίνω. Αν και εδώ πρέπει να σας πω ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν έχει ενσωματώσει αυτό το κομμάτι της ευρωπαϊκής οδηγίας μαζί με την Ιρλανδία, όπου ξέρετε ότι υπάρχει ένα κόμμα, το Sin Fein, με πολύ ιδιαίτερο τρόπο και προσέγγιση εκεί. Είμαστε η τελευταία χώρα της Ευρώπης. Άρα, αντιλαμβάνεστε ότι το γεγονός ότι κάποιοι έχουν μία διαφορετική ιδεολογική προσέγγιση δεν δικαιολογεί το γεγονός τού να έρχεστε από την άλλη πλευρά και να λέτε ότι «ναι, βεβαίως, τις οδηγίες πρέπει να τις ενσωματώνουμε στο Ελληνικό Δίκαιο». Βεβαίως, τη μεγάλη συζήτηση συγκέντρωσε η ευρωπαϊκή οδηγία που προβλέπει και τις διαδικασίες της νομικής βοήθειας. Εκεί όντως το αντιλαμβάνομαι. Υπάρχουν κάποια ζητήματα. Ζήτησα προσωπικά από τους εισηγητές των κομμάτων να μου δώσουν εγγράφως τις απόψεις τους. Δεν έγινε κάτι τέτοιο. Το αντιπαρέρχομαι. Ωστόσο, αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει και ένας προβληματισμός και μία γενικότερη συζήτηση. Πού εστιάστηκε ο προβληματισμός; Σε τρία κυρίως ζητήματα: Ποια θα έπρεπε να είναι η εμπειρία των δικηγόρων που θα συμμετέχουν στη νομική βοήθεια. Ποιο θα έπρεπε να είναι το ύψος των εισοδημάτων των ανθρώπων που έχουν το δικαίωμα στη νομική βοήθεια. Και σε έναν μικρότερο βαθμό ενδεχομένως, ποιο θα έπρεπε να είναι το ύψος της ετήσιας αμοιβής των δικηγόρων οι οποίοι εντάσσονται σε αυτή τη διαδικασία της νομικής βοήθειας. Εγώ ήθελα συγκεκριμένες προτάσεις από εσάς. Δεν έχουν κατατεθεί, όμως. Ακούω με μεγάλο ενδιαφέρον ότι θα έπρεπε να μην έχουμε ως υποχρεωτικές τις δέκα παραστάσεις. Και σας έβαλα έναν προβληματισμό, που αφορά στο γεγονός ότι από τη μία πλευρά όντως υπάρχει η μεγάλη ανάγκη ή η πραγματικότητα που περιγράφηκε για τον χώρο των δικηγόρων, ειδικά το τελευταίο χρονικό διάστημα, και από την άλλη, υπάρχει το πραγματικό δικαίωμα - η ανάγκη του πολίτη που θα χρειαστεί τη νομική βοήθεια. Και, προφανώς, ο άνθρωπος που θα κληθεί να τον υποστηρίξει θα πρέπει να έχει τουλάχιστον μία εμπειρία. Βεβαίως, υπάρχει άλλο ένα κριτήριο, που αφορά στο γεγονός ότι οι ενσωματώσεις των ευρωπαϊκών οδηγιών προϋποθέτουν ένα μίνιμουμ ποιότητας σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο έρχεται η Ελλάδα να αντιμετωπίσει συγκεκριμένα ζητήματα. Άρα, υπάρχουν παράμετροι που πρέπει από πριν να τις προβλέψουμε, αν θέλουμε να νομοθετήσουμε σωστά. Ξαναλέω για τρίτη φορά ότι γραπτή πρόταση δεν έλαβα από κανέναν. Και το λέω, όχι γιατί ήθελα να δεσμεύσω κάποιον σε σχέση με το τι ενδεχομένως ρητορικά μπορεί να υποστηρίζει ευρισκόμενος στο Βήμα του ελληνικού Κοινοβουλίου, αλλά γιατί θέλω πραγματικά να βρω τον τόπο της κοινής συμφωνίας, εκεί που μπορούμε να καταλήξουμε. Για να είμαστε, όμως, ειλικρινείς, ξαναλέω ότι πρόταση δεν υπήρξε. Θεωρώ, λοιπόν, μέσα από αυτά, τα έχουμε συζητήσει, ότι όντως θα έπρεπε ενδεχομένως να ελαττώσουμε....
Είναι καταγεγραμμένο στα Πρακτικά τι προτείνουμε, τα είπαμε.
Καταθέσαμε προτάσεις, άρα μην κρύβεστε πίσω από αυτό. Υποτιμάτε την κοινοβουλευτική διαδικασία. Δεν θα έπρεπε.
Σας παρακαλώ, μη διακόπτετε. Ο Υπουργός δεν διέκοψε κανέναν. Αφήστε τον να μιλήσει.
Κύριοι συνάδελφοι, σας άκουσα. Και εσάς, κύριε Καλαματιανέ. Και εσάς, κυρία Γιαννακοπούλου. Σας άκουσα πολύ καλά. Ωστόσο, αντιλαμβάνεστε ότι όλα αυτά διαλαμβάνονται ή, εν πάση περιπτώσει, αντιμετωπίζονται με έναν χρόνο μελέτης από όλους μας. Δηλαδή, αν περιμένει κανείς να λέει καθένας από μας μία διαφορετική πρόταση από το Βήμα της Βουλής και σε πέντε λεπτά ενδεχομένως να διαμορφώσουμε μία άποψη, κάτι τέτοιο δεν θα μας οδηγήσει σε σωστή νομοθέτηση και το ξέρετε. Πέραν, όμως, όλων αυτών, για να μην μείνουμε σε αυτό, εγώ θεωρώ ότι μπορούμε όντως να βρούμε έναν κοινό τόπο, ενδεχομένως περιορίζοντας κατά το ήμισυ τις αναγκαίες παραστάσεις που πρέπει να έχει κάποιος δικηγόρος προκειμένου να ενταχθεί σε αυτό το πρόγραμμα της νομικής βοήθειας. Δηλαδή, να βάλουμε ένα μίνιμουμ τουλάχιστον πέντε παραστάσεων. Το τι είναι οι παραστάσεις οι κύριοι νομικοί, οι δικηγόροι, το γνωρίζουν πάρα πολύ καλά. Βεβαίως, υπάρχει η πρόνοια ούτως ή άλλως στα συγκεκριμένα άρθρα του νομοσχεδίου ότι από εκεί και πέρα υπάρχει ενδεχομένως η δυνατότητα ή η υποχρεωτικότητα κάποιων σεμιναρίων, προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερη και καλύτερη γνώση όλων των δικονομικών διαδικασιών μιας ποινικής δίκης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να καταλάβουμε ότι βρισκόμαστε στη μέση ουσιαστικά μιας νομοθέτησης που πρέπει να προβλέψει, από τη μία πλευρά - επαναλαμβάνω - όλες τις ανάγκες, ενδεχομένως τις επαγγελματικές, μιας διαφορετικής πραγματικότητας που βρισκόμαστε σήμερα, και τις ανάγκες της κοινωνίας, τις ανάγκες των Ελλήνων πολιτών γι' αυτό που δικαιούνται και για αυτό που οφείλει εκ των προτέρων η ελληνική πολιτεία να προβλέψει για τους ίδιους. Σε ό,τι αφορά το εισόδημα, δεν άκουσα να μου λέτε κάποια πρόταση συγκεκριμένη. Εισοδηματικά κριτήρια είχατε πει για τους δικηγόρους κατ' αρχήν, το οποίο για μένα δεν ήταν κάτι το οποίο ήταν συγκεκριμένο. Είχαμε πει να είναι 12.000 το οικογενειακό εισόδημα. Να το πάμε στις 10.000, ούτως ώστε να είμαστε τουλάχιστον σε έναν σωστό μέσο όρο και να μην μπούμε σε μία λογική μιας ακραίας ενδεχομένως νομοθέτησης που θα συγκέντρωνε και τη δυσκολία από τη μία πλευρά, αλλά πολύ περισσότερο θα περιόριζε σε έναν μεγάλο βαθμό τον αριθμό των πραγματικών δικαιούχων της νομικής βοήθειας. Και εκτιμώ ότι οι 20.000 που αναφέρονται στο νομοσχέδιο ως ετήσιο πλαφόν των δικηγόρων που συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα θα πρέπει να περιοριστούν στις 15.000. Τα λέω αυτά για να τα κλείσουμε ως θέματα. Θεωρώ ότι, με βάση τουλάχιστον αυτό που εγώ έχω αντιληφθεί σε ό,τι αφορά τις προτάσεις των εκπροσώπων των κομμάτων, βρισκόμαστε κοντά σε μία κοινή γραμμή και, βεβαίως, και σε μία συνεννόηση, η οποία έχει κατά βάση γίνει προφορικά και με τον πρόεδρο της ολομέλειας των δικηγορικών συλλόγων, αλλά πολύ περισσότερο και με την πραγματική κάλυψη της ανάγκης που δημιουργείται για τους Έλληνες πολίτες οι οποίοι έχουν το δικαίωμα στη νομική βοήθεια. Άρα, και αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό νομίζω ότι το αντιμετωπίζουμε. Από εκεί και πέρα, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να κάνουμε οποιαδήποτε είδους κριτική για το μνημόνιο συνεργασίας, πλην αυτών που ο κ. Καλαματιανός ανέφερε, που πρέπει να προβλέψουμε για το κομμάτι το οποίο αφορά στο σωφρονιστικό σύστημα. Άρα, νομίζω ότι λίγο ή πολύ είμαστε απολύτως σύμφωνοι και δεν υπάρχει κάποιο ζήτημα προκειμένου να υπάρχει κάποιου είδους αντιπαράθεση. Υπάρχουν ζητήματα, βεβαίως, τα οποία ετέθησαν σε αυτή τη σποραδική αντιμετώπιση των συγκεκριμένων άρθρων που είναι εκτός οδηγιών και εκτός μνημονίων συνεργασίας. Πάμε, λοιπόν, να τα δούμε ένα - ένα για να δούμε πού ακριβώς βρίσκεται όλη αυτή η υπόθεση και τι ενδεχομένως θα έπρεπε να κάνουμε. Κατ' αρχάς, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, θα σας πω ότι η τροπολογία την οποία καταθέσατε είναι στην απολύτως σωστή κατεύθυνση. Δεν θα έλεγα ότι διαφωνώ επ' ουδενί με την ουσία, κύριε Λάππα, κύριε Καλαματιανέ, κύριε Ξανθόπουλε - δεν είναι εδώ ο κ. Παπαηλιού και η κυρία συνάδελφος - που την έχετε υπογράψει. Θέλω, όμως, να σας πω, επίσης, ότι εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα έχει συσταθεί μία ειδική επιτροπή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, στην οποία προΐσταται ο παρευρισκόμενος Υφυπουργός, ο κ. Κράνης, μέσω της οποίας προσπαθούμε να προβλέψουμε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες επανεκκίνησης των λειτουργιών της δικαιοσύνης. Αυτό το οποίο προτείνετε είναι ένα από τα ζητήματα τα οποία είναι ήδη έτοιμα. Δηλαδή, μπορούμε να σας δώσουμε και το σχέδιο μέσα από το οποίο θα υπάρξει πράξη νομοθετικού περιεχομένου προκειμένου όλα αυτά τα ζητήματα να αντιμετωπιστούν. Εννοείται ότι όλες αυτές οι υποθέσεις θα επαναπροσδιοριστούν οίκοθεν, κύριε Ξανθόπουλε. Δεν χρειάζεται να το συζητάμε. Δεν έχουμε καμμία διάθεση ούτε να ταλαιπωρήσουμε τους Έλληνες πολίτες ούτε βεβαίως τους εμπλεκόμενους στον χώρο της δικαιοσύνης. Και βεβαίως, η εποχή αυτή της πανδημίας μάς έδωσε την ευκαιρία να αναπτύξουμε μια εμπειρία, πέρα από την πρόθεση, σε ό,τι αφορά την προώθηση των ζητημάτων της ψηφιοποίησης της δικαιοσύνης. Και αυτό νομίζω ότι στο τέλος της ημέρας θα είναι η μεγάλη κατάκτηση στην οποία θα στηριχθεί το ελληνικό πολιτικό σύστημα προκειμένου να δημιουργήσει καλύτερους, ασφαλέστερους, θα σας έλεγα πλέον σοβαρούς και εμφανείς, κανόνες λειτουργίας μέσα στον χώρο της δικαιοσύνης. Για το ζήτημα το οποίο μου ετέθη και δεν πρόλαβα να απαντήσω, για το θέμα της ομοδικίας, νομίζω το είχε πει η κ. Αδαμοπούλου στην τελευταία συνεδρίαση της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής. Το θέμα της ομοδικίας και του περιορισμού του αριθμού των ομοδίκων, το οποίο μας πρότεινε το Συμβούλιο της Επικρατείας, δεν ξέρω, κύριοι συνάδελφοι, αν το αντιλαμβάνεστε, αλλά δεν αφορά στα κοινωνικοασφαλιστικά τα οποία ασκούνται στα διοικητικά δικαστήρια. Εκεί, ούτως ή άλλως, υπάρχει ο περιορισμός των πενήντα για την ομοδικία και αυτό νομίζω ότι πρέπει να το γνωρίζετε. Στο Συμβούλιο της Επικρατείας, που πολλές φορές είχαμε πει ότι υπήρχε περίπτωση να έχει δεκαπέντε χιλιάδες διαδίκους, δεν μπορεί να λειτουργήσει η διαδικασία στη λογική του δημοψηφίσματος. Ένας αν κερδίσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας στην πραγματικότητα δίνεται το δικαίωμα της ίδιας απόφασης σε όλους που βρίσκονται ακριβώς στην ίδια υπόθεση και στην ίδια περίπτωση. Άρα, δεν υπάρχουν τέτοια ζητήματα για τα οποία θα μπορούσε κανείς να συζητά και τα οποία ενδεχομένως δημιουργούν προβληματισμό ή άρνηση από οποιαδήποτε άλλη πλευρά. Πάμε να μιλήσουμε για το θέμα της Εθνικής Σχολής Δικαστών, όχι για τα ίδια τα ζητήματα, μιας κι εκεί νομίζω ότι δεν υπάρχει σημαντική αντίρρηση μεταξύ των κομμάτων, όσο κυρίως για το ερώτημα για το αν θα μπορούσαμε να κρατήσουμε ενεργό τον πίνακα των επιλαχόντων, προκειμένου από εκεί να πληρωθούν οι εξήντα πέντε νέες θέσεις των δικαστών που προτείνονται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Νομίζω ότι κι εκεί σ' έναν μεγάλο βαθμό είχαμε εξαντλήσει τη συζήτηση και πραγματικά μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση γιατί οι συνάδελφοι επανέρχονται για ένα ζήτημα το οποίο λίγο ή πολύ νομίζω ότι είναι γνωστό. Οι εξετάσεις στη Σχολή Δικαστών γίνονται κάθε χρόνο. Δεν είναι εξετάσεις ειρηνοδικών. Δεν είναι εξετάσεις Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Είναι εξετάσεις οι οποίες επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Κανείς δεν αμφιβάλλει για τη διαδικασία και κανείς δεν αμφισβητεί το υψηλό επίπεδο όλης της διαδικασίας και την αδιαβλητότητα των εξετάσεων με τις οποίες εισάγεται κάποιος στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Το γεγονός ότι κάναμε την περαιτέρω κατεύθυνση ουσιαστικά για τους ειρηνοδίκες στη Σχολή Δικαστών νομίζω ότι δέχτηκε τα θετικά σχόλια όλων. Από κει και πέρα, όμως, το να πούμε αυτή τη στιγμή ότι παρατείνουμε τον ισχύοντα πίνακα για τις καινούργιες οργανικές θέσεις, νομίζω ότι στην πραγματικότητα, πέραν των όποιων όντως νομικών κωλυμάτων υπάρχουν και τη σοβαρή πιθανότητα να πέσει αυτός ο διαγωνισμός στο Συμβούλιο της Επικρατείας, δημιουργεί και διάφορα άλλα ερωτηματικά σε σχέση με την υποβάθμιση για τη διαδικασία επιλογής και την εκπαίδευση των δικαστών. Δηλαδή, θέλουμε να κάνουμε ένα fast track τμήμα καινούργιο, με μισή σχετικά διαδικασία προκειμένου να κερδίσουμε τον χρόνο, για δικαστές οι οποίοι θα είναι τα υπόλοιπα τριάντα πέντε χρόνια στην ελληνική δικαιοσύνη. Αυτό προτείνουν τα κόμματα για να το καταλάβω και εγώ; Και δεν το λέω έχοντας άρνηση. Εγώ σας είπα από το Βήμα της επιτροπής την προηγούμενη εβδομάδα ότι ένα από τα πρώτα ζητήματα τα οποία μας προβλημάτισαν όταν ολοκληρώσαμε τη διαδικασία των εξήντα πέντε νέων οργανικών θέσεων ήταν αν θα μπορούσαμε από τον πίνακα των επιλαχόντων να καλύψουμε αυτούς τους εξήντα πέντε νέους δικαστές. Εκεί, λοιπόν, υπήρχε ένα τεράστιο ζήτημα νομιμότητας, διότι όντως υπήρξαν έντεκα εξ αυτών, οι οποίοι γνωρίζοντας ότι επρόκειτο για συγκεκριμένο αριθμό επιτυχόντων - αυτό ανέφερε ο πρώτος διαγωνισμός - δεν προσήλθαν στην προφορική διαδικασία. Αυτό από μόνο του, κύριε Καλαματιανέ, όταν έρχεται η πολιτεία να πει ότι δεν είναι εκατόν δέκα, αλλά είναι εκατόν εβδομήντα πέντε τελικά οι επιτυχόντες, στην πραγματικότητα στερεί το δικαίωμα από αυτούς τους ανθρώπους να συνεχίσουν να συμμετέχουν. Κι εκεί ακριβώς υπάρχει ο σοβαρός λόγος ακυρότητας από την πλευρά του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αυτή είναι μία συζήτηση την οποία και εγώ προσωπικά, αλλά βεβαίως και όλοι οι συνεργάτες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, κάναμε διεξοδικά σε επίπεδο Συμβουλίου Επικρατείας. Βεβαίως, δεν θα μπορούσε κανείς να βάλει σε κίνδυνο αφ' ενός μεν τη δεύτερη σειρά για την οποία μιλάμε, αλλά πολύ περισσότερο τον πρώτο διαγωνισμό. Σε ό,τι αφορά την παράταση, για την οποία η κ. Κομνηνάκα επέμενε, για τις εκλογές στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων. Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων με επισκέφθηκε στις 30 Ιουλίου 2019 και είχε εννέα αιτήματα: Αύξηση οργανικών θέσεων. Έγινε. Τροποποιήσεις στον νέο Ποινικό Κώδικα και Κώδικα Ποινικής Δικονομίας λαμβάνοντας υπ' όψιν τις προτάσεις. Έγινε. Η κατάργηση που ήθελαν για την ιδιωτική διαμεσολάβηση δεν έγινε. Άμεση κάλυψη των κενών θέσεων ειρηνοδικών από τον ισχύοντα πίνακα. Έγινε. Προώθηση του αιτήματος ίδρυσης κατεύθυνσης ειρηνοδικών στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Έγινε. Άμεση ενσωμάτωση των μισθολογικών ωριμάνσεων και των χρονοεπιδομάτων. Έγινε. Ολοκληρώνεται κι αυτό. Εξέταση δυνατότητας αύξησης του αριθμού των Προέδρων Εφετών σε αριθμό που αντιστοιχεί στους προεδρεύοντες εφέτες του Εφετείου Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Πειραιά. Έγινε κι αυτό. Είναι κι άλλα δύο αιτήματα τα οποία είναι σε εκκρεμότητα.
Μπορούμε να το έχουμε αυτό;
Βεβαίως. Το έχω καταθέσει και σε προηγούμενο νομοσχέδιο, κύριε Καλαματιανέ. Δεν είναι κάτι το οποίο είναι εκτός.
Κάτω - κάτω κάτι έλεγε.
Όχι, δεν υπάρχει κάτι που να είναι διαφορετικό. Αν εννοείτε για την ελεύθερη πρόσβαση στον «Ισοκράτη» του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών για δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς, θα το λύσετε εσείς, ως δικηγόρος, μαζί με τους συναδέλφους σας δικηγόρους. Και το τελευταίο ήταν καθορισμός αμοιβής για τους δικαστικούς λειτουργούς που συμμετέχουν σε πειθαρχικά συμβούλια υπαλλήλων, όπως προβλεπόταν το 2013. Αυτά είναι τα εννιά αιτήματα. Όποτε θέλετε, μπορείτε να τα έχετε. Θα τα καταθέσω και για τα Πρακτικά άμεσα, ούτως ή άλλως, για να μην υπάρχει τέτοιο ζήτημα. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όσον αφορά τη δική μας δυνατότητα να μπούμε σε μία συζήτηση που θα έδινε παράταση ουσιαστικά στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, όταν είναι ένα κοινό σωματείο, όταν δεν είναι συνδικαλιστικό σωματείο, όταν δεν είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και όταν δεν είναι αγροτικός ή φαρμακευτικός συνεταιρισμός, όπως είχε προβλεφθεί σε προηγούμενες περιπτώσεις, κυρία Κομνηνάκα, θα ήταν παρέμβαση. Κι εμείς αυτή την παρέμβαση δεν θα θέλαμε να την κάνουμε. Δεν την κάναμε ποτέ σε καμμία περίπτωση μέχρι τώρα, δεν θα την κάνουμε ούτε στο μέλλον σε καμμία άλλη αντίστοιχη περίπτωση που θα παρουσιαστεί. Θα έχω τη δυνατότητα να επανέλθω. Θέλω, όμως, να κάνω γνωστό στις αγαπητές και στους αγαπητούς κυρίες και κυρίους συναδέλφους, το εξής. Η προσπάθεια που γίνεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Είναι ένα σχέδιο αντιμετώπισης προβλημάτων, παθογενειών, που έρχονται από το παρελθόν κι ένα σχέδιο μεταρρυθμίσεων και αλλαγών που αφορούν στο παρόν και στο μέλλον. Η πρόσφατη εμπειρία μάς δίδαξε πολλά. Το γεγονός ότι η ελληνική δικαιοσύνη κρατήθηκε όρθια την περίοδο της πανδημίας, με τα όποια προβλήματα παρουσιάστηκαν, νομίζω ότι είναι η απόδειξη ότι κινούμαστε στη σωστή κατεύθυνση. Ναι, κύριε Χήτα, το ξέρω κι εγώ ότι πρέπει να αυξήσουμε, ουσιαστικά, το αίσθημα της αξιοπιστίας και της σωστής λειτουργίας της ελληνικής δικαιοσύνης για όλους τους Έλληνες πολίτες. Υπάρχει κάποιος σε αυτή την Αίθουσα που αμφιβάλλει για αυτό που είναι αναγκαίο, που είναι απολύτως αναγκαίο; Βεβαίως και πρέπει να το κάνουμε όλοι. Αυτό, όμως, θα γίνει στο πλαίσιο κάποιων σοβαρών μεταρρυθμίσεων, που θα προτείνω στο Σώμα του ελληνικού Κοινοβουλίου και που πιστεύω ότι θα υπάρχει κατά βάση η έγκριση ή, τουλάχιστον, η θετική διάθεση, προκειμένου όλοι μαζί να συνδιαμορφώσουμε ένα πλαίσιο που θα αφορά στη δικαιοσύνη και το οποίο, βεβαίως, θα επιδρά άμεσα στην ελληνική κοινωνία και στους Έλληνες πολίτες, πέραν των προβλημάτων που μπορεί να λύνονται. Και κάνω μία παρένθεση για να πω εδώ, ότι οι ειδικές συνθήκες, κυρία Γιαννακοπούλου, που αφορούν στην υφ' όρον παύση, ουσιαστικά, της δίωξης για πλημμελήματα ή, εν πάση περιπτώσει, για αδικήματα με ποινή φυλάκισης ως έναν χρόνο, είναι μία ανάγκη που προκύπτει από αυτή την περίσταση τώρα. Θέλετε να σας πω αν με ικανοποιεί, αν μου αρέσει, αν συνάδει με το κράτος δικαίου; Όχι. Ποιος δεν το γνωρίζει αυτό; Όταν, όμως, για δυόμισι και πλέον μήνες τα ελληνικά δικαστήρια δεν λειτουργούν και υπάρχει ένας τεράστιος όγκος τέτοιων υποθέσεων, φανταστείτε πόσο μεγάλα προβλήματα θα δημιουργήσει για μείζονες υποθέσεις, οι οποίες σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό καθορίζουν, ενδεχομένως, και μία κοινωνική πραγματικότητα. Πέραν, όμως, όλων αυτών θέλω να σας διαβεβαιώσω, ότι στο επόμενο χρονικό διάστημα - ήδη υπάρχει ένα νομοσχέδιο στη δημόσια διαβούλευση που αφορά σε διαδικασίες επιτάχυνσης της δικαιοσύνης - θα προσπαθήσουμε, με μεταρρυθμίσεις, να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο, το οποίο ουσιαστικά θα αντέξει στον χρόνο και θα βοηθήσει την ελληνική δικαιοσύνη να κάνει τα επόμενα βήματα. Ήδη η διαμεσολάβηση θα μπορούσε να έχει λειτουργήσει αν δεν είχαμε την καραντίνα του κορωνοϊού. Ήδη υπάρχουν προτάσεις για τη δημιουργία ειδικών τμημάτων στα μεγάλα πρωτοδικεία και στα μεγάλα εφετεία της χώρας, τα οποία θα μπορούν να εξετάζουν κάποιες υποθέσεις, που αφορούν κυρίως στις επενδύσεις. Ήδη προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μία διεύθυνση, τα «JustStat», που είναι τα στατιστικά στον χώρο της δικαιοσύνης, που θα είναι ένα ισχυρό, σημαντικό εργαλείο στα χέρια του όποιου Υπουργού Δικαιοσύνης στο μέλλον, αλλά και της όποιας, αν θέλετε, διοίκησης των ανωτάτων δικαστηρίων, προκειμένου να λαμβάνει αποφάσεις με έναν προγραμματισμό και με συγκεκριμένα δεδομένα, που αυτήν τη στιγμή δεν μπορούμε και δεν τα έχουμε καταγεγραμμένα. Όλα αυτά εντάσσονται σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, που νομίζω ότι όλοι μαζί πρέπει να επιχειρήσουμε για την επόμενη ημέρα και της ελληνικής δικαιοσύνης και της ελληνικής κοινωνίας. Θα επανέλθω, βεβαίως, στο τέλος της συζήτησης, προκειμένου να απαντήσω και σε οτιδήποτε άλλοι οι συνάδελφοι ενδεχομένως θα θέσουν. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Λάππας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Για τους νομικούς έχει πάντα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και ιδιαίτερη σημασία όταν έρχονται στο Κοινοβούλιο νομοσχέδια για το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Από την πρώτη μέρα που έγινε η κυβερνητική αλλαγή, από τις 7 Ιουλίου, εγώ προσωπικά είχα απευθυνθεί και στον Υπουργό και στον Υφυπουργό και είχα πει, «μην κάνετε αυτό που κάνετε ως πρώτη κίνηση στον τομέα της δικαιοσύνης, γιατί θα το βρείτε μπροστά σας». Ποιο δηλαδή; Τη μεταφορά με ένα προεδρικό διάταγμα την επομένη των εκλογών - στις 7 Ιουλίου είχαμε εκλογές, στις 8 Ιουλίου - του συνόλου της σωφρονιστικής πολιτικής στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, διότι το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, ο ευρωπαϊκός νομικός πολιτισμός, το ευρωπαϊκό κεκτημένο θέλει και επιβάλλει τον σωφρονισμό ως τρίτο πυλώνα στο σύστημα απονομής ποινικής δικαιοσύνης, ουσιαστικό Ποινικό Δίκαιο, Ποινική Δικονομία, έκτιση των ποινών, σωφρονισμός δηλαδή. Τη θέλει, γιατί είναι θέμα δικαιοσύνης και όχι θέμα ασφάλειας, τουλάχιστον αποκλειστικά. Σας λέγαμε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ότι θα το βρίσκατε μπροστά σας. Ξέρω ότι πριν λίγο καιρό έγινε μία ευρωπαϊκή σύσκεψη των Υπουργών Δικαιοσύνης για το σωφρονιστικό, μεταξύ άλλων θεμάτων. Εγώ θα ήθελα, κύριε Υπουργέ, τώρα εσείς να είστε ο Υπουργός που θα έχετε στον τομέα σας και τον σωφρονισμό, για να μπορούμε να συζητάμε, πράγματι, για μία σωφρονιστική πολιτική που αξίζει η χώρα, που αξίζουν οι κρατούμενοι, που αξίζει η δικαιοσύνη, που επιβραβεύει η ελληνική κοινωνία. Κοιτάξτε τώρα να δείτε τι γίνεται. Στο έκτο κεφάλαιο του νομοσχεδίου υπάρχει το περίφημο μνημόνιο μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης του Ελληνικού Κράτους και του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό το μνημόνιο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει - ακούστε το αυτό, είναι τραγέλαφος! - τα εξής: Άρθρο πρώτο του μνημονίου: «Τα μέρη συνεργάζονται στον τομέα της διοίκησης της δικαιοσύνης, της λειτουργίας του δικαστηρίου και του σωφρονιστικού συστήματος.» Δηλαδή, ο Υπουργός Δικαιοσύνης εδώ φέρνει μία τροπολογία, μία οδηγία μνημονίου με την Κυπριακή Δημοκρατία για έναν τομέα που δεν έχει αρμοδιότητα. Άρα, ο σωφρονισμός από το άρθρο 1 πρέπει να φύγει, διότι είναι αντικείμενο του κ. Χρυσοχοΐδη. Και σας έλεγα, κύριε Υπουργέ, από τις 8 Ιουλίου ότι θα το βρείτε μπροστά σας και σε ευρωπαϊκό επίπεδο και στη χώρα. Το βρίσκετε τώρα στο μνημόνιο μεταξύ των Υπουργών Δικαιοσύνης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο σωφρονισμός δεν είναι στα καθήκοντά σας. Θα ήθελα να είναι στα καθήκοντά σας, γιατί θέλω να είστε Υπουργός Δικαιοσύνης της Κυβέρνησης. Το πρώτο είναι αυτό. Δεύτερον, επιχειρήσατε, κύριε Υπουργέ, να πείτε ότι η εισαγωγή αυτού του νομοσχεδίου, του πολυνομοσχεδίου, δεν συνιστά τίποτε άλλο από αυτό που λέγαμε οι αντιπολιτευόμενοι, ότι είναι μία πράξη κακής νομοθέτησης. Πάντως, καλή νομοθέτηση δεν είναι. Και, μάλιστα, σας έλεγα ότι κάποτε θα έρθετε και θα σας πω στη Βουλή πως το τεκμήριο της αθωότητας θα το χάσετε με μία τέτοια νομοθέτηση. Και το χάσατε σήμερα με αυτό το νομοσχέδιο, όχι κυρίως γιατί το 1/3 του νομοσχεδίου ήταν εκτός διαβούλευσης, αλλά γιατί δεν μπορεί η διαβούλευση μέσα σε δέκα ημέρες, στα πλαίσια μιας πανδημίας, αντιμετώπισης μιας τέτοιας υγειονομικής λαίλαπας…
Η διαβούλευση ήταν πριν το Πάσχα.
Ναι, ξέρω. Τον Μάρτιο δεν είχαμε…
Τώρα είμαστε ενάμιση μήνα μετά.
Κύριε Υπουργέ, μην το συζητάτε. Στις 16 Μαρτίου ήταν η πρώτη απόφαση των περιοριστικών μέτρων. Το θυμάμαι πάρα πολύ καλά. Το διάβασα στο διαδίκτυο και έκανα και παρατηρήσεις. Λέω, λοιπόν, ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης πρέπει να είναι ο φωτεινός πυρσός της καλής νομοθέτησης, πρέπει να είναι ο οδηγός όλων των Υπουργείων, όλων των νομοσχεδίων και όλων των Υπουργών. Δεν μπορεί να μου πείτε, «Είχαμε και κάποιες έκτακτες διατάξεις…». Το καταλαβαίνω. Το κατανοώ. Να είναι, όμως, μία, να είναι δύο ή τρεις. Δεν μπορεί, όμως, το 1/3 του νομοσχεδίου να έρχεται χωρίς διαβούλευση, ιδίως όταν αφορά τη νομική κοινότητα, δικηγόρους, δικαστές, δικαστικούς υπαλλήλους. Ξέρετε γιατί; Διότι η αίσθηση του δικαίου πηγάζει από αυτή τη νομική κοινότητα, κύριε Υπουργέ. Και πιστεύω ότι το αντιλαμβάνεστε, παρότι δεν είστε νομικός. Εδώ θα ήθελα να ανοίξω μία παρένθεση και να πω ότι πλέον και η ιατρική επιστήμη δεν κατατάσσεται στις φυσικές επιστήμες, όπως παλιά, σύμφωνα με την πυραμίδα των επιστημών. Ευτυχώς, πλέον, κατατάσσεται και αυτή, όπως και η νομική, στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Κλείνω την παρένθεση. Μας είχατε πει τον Ιούλιο, όταν φέρατε τις πρώτες τροπολογίες, ότι αναστέλλεται ο θεσμός της παροχής κοινωφελούς εργασίας προσωρινά. Χάθηκε το δικαστικό έτος 2019-2020, κύριε Υπουργέ.
Σε αυτό έχετε δίκιο.
Και πότε; Ξέρετε γιατί; Η κοινωφελής εργασία, μαζί με όλες τις τροπολογίες και το νέο πνεύμα στην προώθηση των ποινών, που έφεραν οι νέοι ποινικοί κώδικες, είναι το απόσταγμα, αν θέλετε, ή το απαύγασμα της νομικής σκέψης δεκαετιών στη χώρα μας. Από τα μεγαλύτερα και φωτεινότερα πνεύματα της νομικής κοινότητας, καθηγητές πανεπιστημίου - να μην σας πω για τον Μανωλεδάκη, για τον Αντρουλάκη, για την κ. Καστανίδου, για τον Αργυρόπουλο, για τους πάντες - μεγάλα πνεύματα, καθηγητές στις νομικές σχολές έφεραν ένα, πραγματικά, νέο δημιούργημα. Μπορεί να έχει ατέλειες. Είναι, όμως, ένα τεράστιο επίτευγμα, αν λάβετε υπ' όψιν - και όλοι οι συνάδελφοι πρέπει να το λάβουν υπ' όψιν - ότι ο προηγούμενος κώδικας είχε ζωή από το 1824 μέχρι το 1950. Έγιναν, λοιπόν, απανωτές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές για να γίνει ένας νέος κώδικας που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των κοινωνιών μετά το σφαγείο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκατόν τριάντα, εκατόν σαράντα χρόνια! Και οι νέοι κώδικες, μετά το 1950, πότε ήρθαν; Ήρθαν το 2019, μετά από εβδομήντα πέντε χρόνια. Δεν γίνονται κώδικες κάθε μέρα. Όμως, ξέρετε ποια είναι η ένστασή μου υπό γενική έννοια, μιας και μιλάμε επί της αρχής; Τώρα μιλάω κυρίως στον κ. Κράνη, που έχει μια καλύτερη άποψη τι σημαίνει ο συνεκτικός ιστός ενός κώδικα ποινικού χαρακτήρα, διότι το Ποινικό Δίκαιο, κύριοι Υπουργοί, πρέπει να ξέρετε ότι είναι το τελευταίο οχυρό της κυριαρχίας ενός κράτους. Όλα τα άλλα πλέον έχουν διαχυθεί στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και στην παγκόσμια κοινότητα, που με συμβάσεις είτε ευρωπαϊκού είτε διεθνούς επιπέδου, κύρους και υφής έχουν καταστεί εσωτερικό δίκαιο. Εκείνο που έμεινε στις χώρες μετά το 1950 ήταν το Ποινικό Δίκαιο και η Ποινική Δικαιοσύνη. Ήταν το τελευταίο οχυρό της απόλυτης εθνικής κυριαρχίας και αυτό κάμπτεται, διότι είμαστε υποχρεωμένοι, πράγματι, να εισάγουμε οδηγίες που αφορούν θέματα, που ήδη ο Κώδικάς μας τα έχει αντιμετωπίσει και ιδίως οι νέοι κώδικες. Άρα, για την κοινωφελή εργασία, κύριε Υπουργέ, - θέλω να το τονίσω και να γραφτεί στα Πρακτικά - οι νέοι κώδικες με την παροχή κοινωφελούς εργασίας ως κύρια ποινή προβλεπόμενη για να αποφύγουμε την αποκοινωνικοποίηση, για να αποφύγουμε τον εγκλεισμό, για μια σειρά μικρής και μεσαίας βαρύτητας εγκλημάτων ήταν κεφαλαιώδους σημασίας, για να μην έρχεται η χώρα κάθε δύο - τρία χρόνια και να κάνει αυτή την ντροπιαστική - και λέω και στις μέρες μας ντροπιαστική - αποσυμφορητική επιλογή με την παραγραφή ποινών και το «εξάλειψης του αξιοποίνου» μιας σειράς εγκλημάτων. Διότι δεν υπάρχει άλλη χώρα νομίζω στην Ευρώπη, που κάθε τρία ή τέσσερα χρόνια αναγκάζεται να έρχεται και να κάνει τέτοιες νομοθετικές επιλογές. Ντροπιάζει και τη δημοκρατία και το είδος και το κύρος της δικαιοσύνης. Και το λέω διαχρονικά. Δεν κάνω κριτική ότι είναι η επιλογή σας σήμερα. Όμως, αν είχατε φέρει την κοινωφελή εργασία μαζί με την πρόβλεψη της αποχής από ποινική δίωξη, σύμφωνα με τους νέους κώδικες, είχαμε την ποινική διαταγή για μία σειρά διατάξεις, αυτό θα μπορούσε να ωφελήσει, να απομειώνει και να φεύγει μεγάλος όγκος από τα χέρια των εισαγγελικών και δικαστικών λειτουργών και δεν θα αναγκαζόταν σήμερα η ελληνική πολιτεία να φέρει μια τέτοια διάταξη. Και το κάνει γιατί φαίνεται ότι ακόμα στο Υπουργείο σας δεν αντιληφθήκατε τη σημασία, το εύρος, την αποτελεσματικότητα και τις συνέπειες των ρυθμίσεων που φέρνουν οι νέοι Ποινικοί Κώδικες. Οι νέοι Ποινικοί Κώδικες είναι ένα τεράστιο επίτευγμα. Αφορά και τα εγκλήματα, αφορά και τις ποινές. Πρέπει να το κατανοήσουμε και να το ενστερνιστεί πρωτίστως η ελληνική πολιτεία. Δεν μπορεί να είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη σήμερα που να μην έχει τον θεσμό της παροχής κοινωφελούς εργασίας ως κύριας ποινής. Είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη, όταν πριν, επί τριάντα χρόνια, λειτουργούσε στη χώρα μας. Το καταλαβαίνω να θέλετε να το βελτιώσετε, όπως μας είχατε πει τον Ιούλιο, αλλά, κύριε Υπουργέ, πέρασε ένας χρόνος.
Έχετε δίκιο. Θα σας απαντήσω.
Είμαστε το μαύρο πρόβατο. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Πάρτε μια απόφαση τολμηρή και γρήγορα. Άρα, το κλείνω το θέμα αυτό. Κύριε Υπουργέ, άκουσα πριν να μας λέτε διάφορα πράγματα και εγώ σας είπα και τότε, σας λέω και τώρα ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες, όταν επέλεξαν την αυστηρότητα είτε ως αντίληψη είτε ως διάταξη νόμων είτε ως ποινή, ποτέ δεν βελτίωσαν τον χάρτη της εγκληματικότητας. Ξέρετε γιατί; Γιατί στη Γαλλική Επανάσταση ο Μοντεσκιέ είπε κάτι φοβερό, το οποίο υλοποιεί και η ελληνική πολιτεία εν πολλοίς - άλλοι λένε εν μέρει - : «Η αυστηρότητα των νόμων εμποδίζει την υλοποίηση και την εφαρμογή τους». Εκτός αν θεωρήσουμε ότι ο Κώδικας Χαμουραμπί ή ο Κώδικας του Λυκούργου θα έσωνε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα που θα ήταν η Ελλάδα. Ούτε τότε, όμως, έσωσαν τη δική τους χώρα και τη δική τους κοινωνική συνοχή. Δεν είναι απάντηση η αυστηρότητα σε οποιοδήποτε επίπεδο συζήτησης για την ελληνική δικαιοσύνη. Το κλείνω και αυτό το θέμα. Κύριε Υπουργέ, αφήνετε τη διάταξη και του σωφρονιστικού συστήματος στο Μνημόνιο Συνεργασίας Ελληνικής Δικαιοσύνης Υπουργείου σας και Υπουργείου της Κυπριακής Δημοκρατίας; Είναι άτοπο, εις το κενό. Και του σωφρονιστικού συστήματος δεν μπορείτε να το κάνετε, διότι υπάρχει στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Θα το χειριστεί η κ. Νικολάου και ο κ. Χρυσοχοΐδης. Εκεί καταντήσαμε. Βγάλτε το. Δεν έχει νόημα. Είναι στο κενό. Σχετικά με την αποσυμφόρηση, κύριε Υπουργέ, σας έλεγα πριν ότι αν η πολιτεία κάποτε σοβαρά συζητούσε τι θέλουμε από μια ποινική δικαιοσύνη σε μια ευρωπαϊκή χώρα σήμερα και ως προς την περιγραφή των εγκλημάτων, τουλάχιστον αυτά που διαταράσσουν, όπως λέμε, με συγκεκριμένες πράξεις ανυπόφορα κοινωνικά αγαθά και την κοινωνική συνοχή - ανυπόφορα, όχι ουδέτερες πράξεις ή μικρής και ασήμαντης βαρύτητας. - δεν ενδιαφέρουν αυτά μια σύγχρονη ελληνική πολιτεία. Μας ενδιαφέρει η μεσαία και η βαριά εγκληματικότητα. Η μεσαία μας ενδιαφέρει με την αντιμετώπιση όλων των εναλλακτικών μορφών ποινής, όπως είπα πριν, και η βαριά εγκληματικότητα με αυστηρότητα, όπως αποφασίζει η εκάστοτε πολιτεία. Όμως, όταν συζητούσαμε τη δική μας αντίστοιχη αποσυμφορητική διάταξη, που έφτανε και στα δύο χρόνια - κακώς, κατά την άποψή μου, αλλά ήταν εφιαλτική η κατάσταση στα σωφρονιστικά καταστήματα…
Το αναγνωρίζετε τουλάχιστον.
Διότι αν ήσασταν τώρα υπεύθυνος για το σωφρονιστικό σύστημα, θα σας έλεγα ότι καθετί που είναι αυστηρό δημιουργεί τον λεγόμενο φαύλο κύκλο. Η χώρα μας είχε τριάντα πέντε καταδίκες τα τελευταία δέκα χρόνια - ξέρετε γιατί; - γιατί δεν μπορεί στοιχειωδώς να εξορθολογίσει και να εξανθρωπίσει τις συνθήκες κράτησης των κρατουμένων και καταδικάζεται και είναι το μαύρο πρόβατο. Μάλιστα, στο θέμα του σωφρονισμού στον πίνακα κατάταξης δικαιοσύνης δικαιοκρατικών αρχών και κράτους δικαίου ξέρετε πού είμαστε; Στην τρίτη από το τέλος. Από κάτω είναι μόνο η Αλβανία και Τουρκία. Όχι στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα κράτη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Γι' αυτό σας λέω και σας το είπα τότε: Επιδιώξτε, κύριε Υπουργέ, ως Υπουργός Δικαιοσύνης να μείνετε στην ιστορία και να επιστρέψει η σωφρονιστική πολιτική εκεί που είναι ο αρμόδιος τομέας της, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Δεν μπορεί να είναι δικαίωμα ασφάλειας η έκταση των ποινών. Πώς να το κάνουμε, δηλαδή; Έχουμε σπουδάσει στα πανεπιστήμια, είμαστε δικηγόροι και ακούμε τη δικαιοσύνη. Δεν υπάρχει, δεν προβλέπεται πουθενά. Μόνο στην Ολλανδία προβλέπεται, αλλά εκεί όχι γιατί είναι επιλογή, αλλά γιατί είναι ενσωματωμένο το Υπουργείο Δικαιοσύνης στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπως το Υπουργείο Εσωτερικών είναι και το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης στην Ολλανδία. Σε κανένα άλλο κράτος στο Συμβούλιο της Ευρώπης, μόνο στην Ελλάδα. Και ήταν η πρώτη επιλογή που κάνατε την επομένη των εκλογών. Αυτό δεν μπορώ να το κατανοήσω, δεν μπορώ να το αποδεχθώ και θα το τονίζω σε κάθε ομιλία μου στη Βουλή. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μια παρατήρηση που θέλω να κάνω. Κατ' αρχάς, να μην ξεχάσω να σας πω ότι κρατώ, κύριε Υπουργέ, μια αλγεινή εντύπωση από τις απ' ευθείας αναθέσεις για τα καταστήματα κράτησης απολύμανσης κ.λπ. όχι για την απολύμανση, αλλά τι μου θύμισε; Μου θύμισαν οι δύο εταιρείες, που έγιναν την ίδια ημέρα που πήραν την ανάθεση ή την προηγούμενη, το σύστημα ΚΕΕΛΠΝΟ, όπου το πρωί γινόταν το site και το μεσημέρι έπαιρναν τα χρήματα. Επειδή το χειρίστηκα αυτό στον χώρο της υγείας, για αυτό το αναφέρω. Να μην επιστρέψει το σύστημα ΚΕΕΛΠΝΟ άλλη φορά στην Ελλάδα ως κράτος δικαίου, ως έννοια, δηλαδή, κοινωνικού κράτους δικαίου. Μην το κάνετε. Μην το κάνετε ξανά, τέλος πάντων. Το κρατάω, όμως, αυτό και σας το θυμίζω μόνο. Μας έλεγε, κύριε Πρόεδρε, - και τελειώνω - ο κ. Τζαβάρας, όταν κάναμε την αποσυμφορητική επιλογή το 2016, πολύ σωστά και ανέφερε μια απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που ήταν καταπέλτης εναντίον της Ελλάδας, την υπόθεση Μιχελιδάκη, όπου δεν μπορεί, λέει - θα σας πω τι έλεγε το δικαστήριο με λίγα λόγια - ένας πολίτης που πάει στο δικαστήριο για να ασκήσει το δικαίωμα εννόμου προστασίας κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 20 του Συντάγματος, νομική προστασία, να μην έχει κατάληξη αυτό το πράγμα που ζητάει και αξιώνει στο όνομα του Συντάγματος και να έρχεται η πολιτεία και να του το παίρνει, να το τέμνει, να του το κόβει, να του το αποστερεί. Είναι μια πολύ νοσηρή, αρνητική επιλογή και πιστεύαμε ότι μετά την εισαγωγή των νέων κωδίκων αυτό θα σταματούσε. Το έλεγε ο κ. Τζαβάρας και απλώς το αναφέρω, για να δείτε ότι στη Νομική επιστήμη ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Θα δείτε στην κατ' άρθρον συζήτηση μερικά πράγματα που φέρνετε στις οδηγίες ότι είναι τελείως αντιφατικά με τις ισχύουσες διατάξεις των Ποινικών Κωδίκων. Παραδείγματος χάριν - και κλείνω - είναι δυνατόν, κύριε Υπουργέ, να έχουμε άλλα όρια ανηλικότητας σε μία οδηγία από τον κώδικα που ψηφίσαμε πριν από λίγο καιρό, το 2019; Το δεκαοχτώ είναι συμπληρωμένο και προς τα κάτω υπάρχει όριο το δωδέκατο έτος. Κάτω από το δωδέκατο έτος είπε η ελληνική πολιτεία και ο Ποινικός Κώδικας δεν ενδιαφέρει πλέον η παραβατικότητα των ανηλίκων κάτω των δώδεκα ετών την Ποινική Δικαιοσύνη. Ανάγεται μόνο στην ευθύνη της διαπαιδαγώγησής του για την ένταξή του φυσιολογικά στο κοινωνικό σύνολο, γιατί αυτή είναι η διαδικασία την ενηλικίωσης. Και έρχεστε και μου λέτε τώρα «χωρίς όριο προς τα κάτω και κάτω των δεκαοχτώ ετών». Αντιφάσκει τελείως με το άρθρο 121 του Ποινικού Κώδικα. Και άλλα πολλά τέτοια υπάρχουν, τα οποία θα σας τα επισημάνω στην κατ' άρθρον συζήτηση. Πάντως, κλείνω με μια μόνο φράση.
Το τρίτο «κλείνω» είναι, κύριε Λάππα.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Είπε πριν ο κ. Χήτας, κύριε Υπουργέ, κάτι και είχε ενδιαφέρον - εγώ δεν το κάνω, όχι γιατί μου απολείπει το θάρρος, αλλά γιατί μου απολείπει η ελπίδα - ότι κάποτε θα σταματήσουν όλοι να αναμιγνύονται σε ποινικές δίκες που είναι σε εξέλιξη. Ανέφερε κάτι που είπε η κυρία εισαγγελέας από την έδρα, να επικρατήσει η δικαιοσύνη και ας καεί ο κόσμος όλος. Δεν είναι κουβέντες μόνο της εισαγγελέως. Το είπε ο Φερδινάνδος Ι΄ κάποτε, «Fiat iustitia et pereat mundus», «ας επικρατήσει η δικαιοσύνη και ας καεί ο κόσμος όλος». Ήθελε, δηλαδή, συμβολικά να πει ότι ακόμα και ο κόσμος να χαθεί, αρκεί να ζήσει η δικαιοσύνη. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Λάππα. Ο Εβρίτης Σταύρος Κελέτσης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο και στη συνέχεια ο κ. Καμίνης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Κίνημα Αλλαγής. Ορίστε, κύριε Κελέτση, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο χώρος της δικαιοσύνης και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, όπως πολύ σωστά ανέφερε και ο Υπουργός, δεν προσφέρονται για κάποιου είδους πολιτική αντιπαράθεση. Και χαίρομαι που διαδέχομαι στο Βήμα τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο, τον κ. Λάππα - με τον οποίον μετέχουμε λόγω επαγγελματικών ιδιοτήτων σε πολλές κοινές επιτροπές - που πραγματικά με τις γνώσεις του, με την τοποθέτησή του συνέβαλε και αυτός στο να υπάρξει ένας δημιουργικός διάλογος πάνω στα θέματα τα οποία συζητούμε και τα οποία πάντοτε αναζητούμε. Και βέβαια ποιο είναι το ζητούμενο; Είναι το να έχουμε απόδοση δικαιοσύνης στην κοινωνία κατά τον ταχύτερο τρόπο. Πράγματι, η δικαιοσύνη είναι ένας από τους πυλώνες της δημοκρατίας και το Σύνταγμά μας την προστατεύει με την αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Σε αυτήν την αρχή θα πρέπει να είμαστε απόλυτοι και η πολιτική εξουσία, η εκτελεστική εξουσία θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να σέβεται το Σύνταγμα και αυτήν την αρχή τη βασική. Με αφορμή τη συγκλονιστική πραγματικά υπόθεση της Ελένης Τοπαλούδη, ενός κοριτσιού από την πατρίδα μου - και συγχωρήστε μου και τη συναισθηματική φόρτιση, διότι τυχαίνει με τον πατέρα της να γνωριζόμαστε από τα φοιτητικά χρόνια, να είμαστε φίλοι και η φόρτιση είναι διπλή, διότι και εγώ είμαι πατέρας παιδιών που σπουδάζουν - έχω την αίσθηση ότι η κοινωνία αισθάνθηκε για μια ακόμη φορά ότι πράγματι αποδόθηκε δικαιοσύνη. Και είναι απαράδεκτο να ακούγονται από κάποιες πλευρές φωνές σπίλωσης της μνήμης της νεκρού - του νεκρού κοριτσιού - και νομίζω ότι αυτά ευτυχώς δεν έχουν μπει στο κομμάτι της πολιτικής αντιπαράθεσης. Αφορούν πολύ περιθωριακές απόψεις κάποιων πολιτών και είναι καταδικαστέες. Με αφορμή, λοιπόν, αυτήν την υπόθεση, βέβαια, άνοιξε και μια συζήτηση για το θέμα της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και το κατά πόσον θα πρέπει η πολιτική να συμμετέχει ή να εκφράζει άποψη σχετικά με τις αποφάσεις και με τις απόψεις των δικαστικών οργάνων. Πρέπει να είμαστε σε αυτό απόλυτοι. Η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, οι δικαστικοί λειτουργοί λειτουργούν ανεξάρτητα, οι δικαστικές αποφάσεις είναι σεβαστές, η εισαγγελική αρχή έχει τη δική της ανεξαρτησία και έκφραση γνώμης. Τα σχόλια, ειδικά από πολιτικές πλευρές, θα πρέπει να είναι περιορισμένα, όταν κάποιος έχει μία ιδιότητα, αλλά από την άλλη δεν πρέπει να στερούμε τη δυνατότητα στους πολίτες να σχολιάζουν και να εκθέτουν απόψεις, όπως αυτές που ανέφερε προηγουμένως και ο κ. Λάππας - και μάλιστα σε χώρους ιδιωτικούς, όπως είναι το Facebook - σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της δικαιοσύνης και τη στάση που θα πρέπει να έχει η δικαιοσύνη απέναντι σε μία υπόθεση διότι αυτό αποτελεί κομμάτι της δημοκρατίας. Και ας μην τα μπερδεύουμε, άλλο σεβόμαστε την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και τον τρόπο λειτουργίας του δικαστικού λειτουργού που θα βγάλει απόφαση, του εισαγγελέα που θα προτείνει και άλλο το να έχουμε ως πολίτες μία άποψη επιστημονική, θεωρητική για τον τρόπο που απονέμεται γενικότερα η δικαιοσύνη. Όσον αφορά τώρα το θέμα του σχετικού νομοσχεδίου και το ζήτημα της κακής νομοθέτησης το οποίο ακούστηκε και προέκυψε, νομίζω και μόνο η τοποθέτηση και η στάση του Υπουργού αποδεικνύει ότι μόνο κακή νομοθέτηση δεν έχουμε στη συγκεκριμένη περίπτωση και διότι προηγήθηκε η διαβούλευση, η οποία ήταν εξαντλητική, αλλά και διότι εδώ μέσα, σε αυτήν τη δυναμική διαδικασία του διαλόγου, ο Υπουργός μαζί με τους συνεργάτες του έχει δεχθεί τις περισσότερες από τις προτάσεις οι οποίες έγιναν από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, όχι μόνο της Μείζονος, αλλά και τις άλλες προτάσεις. Ό,τι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση γίνεται δεκτό και αυτό δείχνει ότι υπάρχει πράγματι μία διαφορετική νοοτροπία από αυτήν την Κυβέρνηση στο να δέχεται τις απόψεις που είναι τεκμηριωμένες, που είναι σωστές, έτσι ώστε να βελτιώνει - όσο μπορεί περισσότερο - ένα νομοθέτημα. Άρα, ας μην ερχόμαστε ειδικά σε αυτό το νομοθέτημα να λέμε ότι υπάρχει κακή νομοθέτηση. Και η τροπολογία η οποία ήρθε αφορά και πάλι τον χώρο της δικαιοσύνης. Είναι στη σωστή κατεύθυνση διότι το να διευρύνεις τον αριθμό των ανθρώπων από τους οποίους θα επιλέξεις για μία πολύ εξειδικευμένη θέση που θέλει πολύ ειδικές γνώσεις - και αναφέρομαι σε αυτό το θέμα των εισαγγελέων του οικονομικού εγκλήματος - σου δίνει μεγαλύτερες δυνατότητες στο να επιλέξεις τον καλύτερο μεταξύ περισσοτέρων ικανών. Άρα, είναι μία σωστή τροπολογία στη σωστή κατεύθυνση. Από εκεί και πέρα, αυτό που νομίζω ότι έχει σημασία σήμερα σε αυτό το νομοσχέδιο - και είναι ο βασικός κορμός - είναι η ενσωμάτωση οδηγιών. Το γεγονός ότι ερχόμαστε με καθυστέρηση θα πρέπει να το δούμε στο μέλλον, να μην καθυστερούμε τόσο πολύ να ενσωματώνουμε ευρωπαϊκές οδηγίες - από το 2016 ας πούμε - στο ελληνικό νομικό σύστημα και στο Ελληνικό Δίκαιο, διότι αυτή η καθυστέρηση δείχνει και μία υστέρηση στην προσαρμογή, στην ενιαία αντιμετώπιση σε σχέση με τα ισχύοντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τώρα έχω και μία παρατήρηση που αφορά τη ρύθμιση της υφ' όρον παραγραφής. Το 2005 πρέπει να σας πω ότι ήμουν εισηγητής τότε - Υπουργός ήταν ο κ. Αναστάσης Παπαληγούρας - του νομοσχεδίου του 3346- αν δεν κάνω λάθος - που για πρώτη φορά είχε βάλει το θέμα υφ' όρον παραγραφής κάποιων αδικημάτων. Είχαμε πει τότε ότι η λύση αυτή, η ρύθμιση αυτή έχει προσωρινό χαρακτήρα, σκοπό έχει την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων. Και γνωρίζαμε, ήταν εν γνώσει μας η συνταγματική συζήτηση για το θέμα της συνταγματικότητας, όσον αφορά την έκτιση των ποινών. Διότι εδώ τίθεται ένα ζήτημα παρέμβασης στη δικαιοσύνη πλαγίως, υπό την έννοια ότι έχει επιβληθεί μία ποινή και ερχόμαστε εκ των υστέρων να πούμε ότι η ποινή αυτή δεν θα εκτιθεί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Έκτοτε, λοιπόν - με αυτό θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, οπότε σας παρακαλώ την ανοχή σας για την πρόταση μόνο αυτή - ακολούθησαν άλλες τρεις - νομίζω, το 2012, το 2013 και το 2016- παρόμοιες νομοθετικές παρεμβάσεις και τώρα αυτή είναι η πέμπτη.
Ένα λεπτό αυστηρά, κύριε συνάδελφε.
Πρέπει να σας πω ότι ναι μεν κατανοώ την αναγκαιότητα, αλλά εκτιμώ ότι θα είμαστε πιο ειλικρινείς με το να κάνουμε μια πιο συστηματική δουλειά, κύριε Υπουργέ και ίσως πρέπει να το κάνει αυτό το Υπουργείο. Να καθίσουμε και να συζητήσουμε ποια είναι εκείνα τα αδικήματα τα οποία ενδεχομένως θα πρέπει να απαλλάξουμε από τον ποινικό χαρακτηρισμό, έτσι ώστε να μην ταλαιπωρείται και η δικαιοσύνη. Πόσες εργατοώρες, πόσο κόστος και σε χρήμα και σε ανθρώπους και σε ώρες δεν χάνεται, προκειμένου να φτάσει μία υπόθεση για να γίνει η κλήση, να έρθει ο κατηγορούμενος στο δικαστήριο, πολύ περισσότερο να καταδικαστεί, για να πούμε ότι δεν εκτίει την ποινή; Να δούμε ποια είναι αυτά τα αδικήματα, για τα οποία δεν απαιτείται ο ποινικός κολασμός, δεν απαιτείται να πάνε στο ποινικό δικαστήριο και να τα απαλείψουμε από τον Ποινικό Κώδικα και έτσι να αποσυμφορήσουμε τα δικαστήρια από μία περιττή ύλη.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Εδώ ολοκληρώνω. Εν τέλει, τι γίνεται; Και εδώ ερχόμαστε ως Βουλή να αναγνωρίσουμε μία κοινωνική πραγματικότητα. Ποια είναι η πραγματικότητα; Στο τι είναι ποινικώς κολάσιμο, τι είναι ηθικά, κοινωνικά απαράδεκτο ερχόμαστε και δίνουμε έναν ποινικό χαρακτηρισμό. Ας έρθουμε, λοιπόν, να επαναξιολογήσουμε τέτοιου είδους περιπτώσεις, να τις βγάλουμε από το ποινικό μας σύστημα, από το σύστημα του Ποινικού Κώδικα και να κάνουμε μία πιο συστηματική και πιο οργανωμένη δουλειά. Πιστεύω ότι αυτό θα γίνει επί των ημερών σας, κύριε Υπουργέ και από αυτήν την Κυβέρνηση, διότι πραγματικά σε όλους τους χώρους κάνουμε μεταρρυθμίσεις και η δικαιοσύνη είναι ένας χώρος που χρειάζεται πολλές μεταρρυθμίσεις και σε αυτήν την κατεύθυνση ήδη κινούμαστε. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Κύριοι συνάδελφοι, έχουμε πίεση χρόνου. Μέχρι τώρα τα πηγαίναμε καλά, αλλά ο κ. Λάππας παρέσυρε και τον κ. Κελέτση. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής κ. Καμίνης. Ορίστε, κύριε Καμίνη, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θα μιλήσω πολύ λίγο, οπότε ίσως και να αντισταθμίσω κάπως τον χρόνο που υπερέβησαν οι συνάδελφοι. Το πρώτο θέμα που θέλω να θέσω, κύριε Υπουργέ, αφορά τη διαβούλευση. Ξέρετε, υπήρξε μία μεγάλη υπέρβαση, γιατί είπαμε ότι σχεδόν το ένα τρίτο του νομοσχεδίου απαρτίζεται από διατάξεις που δεν μπήκαν σε διαβούλευση. Όμως, το θέμα δεν αφορά μόνο εσάς και το παρόν νομοσχέδιο, αλλά γενικότερα την Κυβέρνηση. Έχω παραστεί μάρτυρας εδώ στο Κοινοβούλιο, εδώ μέσα στην Αίθουσα της Βουλής πάρα πολλά νομοσχέδια τελικά να μας έρχονται ολωσδιόλου διαφορετικά από το κείμενο το οποίο ετέθη σε διαβούλευση. Και η διαβούλευση είναι κάτι το οποίο, κατά τη γνώμη μου, είναι πάρα πολύ σημαντικό και έχει κυρίως δύο όψεις: Έχει μία νομοτεχνική όψη, γιατί βοηθάει στη νομοτεχνική κατάστρωση κατά τρόπο πλήρη του νομοσχεδίου, αλλά έχει και μία πάρα πολύ σημαντική πολιτική σημασία, γιατί ενισχύει τη δημοκρατική νομιμοποίηση της νομοθετικής διαδικασίας. Δίνει το δικαίωμα στους πολίτες και στον κάθε πολίτη μεμονωμένα να διατυπώσει την άποψή του και να έχει την ικανοποίηση ότι τουλάχιστον ακούστηκε. Αυτά όσον αφορά τη διαβούλευση και ελπίζω στο μέλλον να μην επαναληφθεί το φαινόμενο σε τέτοια έκταση, να κατατίθενται δηλαδή νομοσχέδια που ένα μεγάλο μέρος των διατάξεών τους να μην έχει περάσει ουσιαστικά από τη διαδικασία της διαβούλευσης. Στη συνέχεια, πρέπει να δούμε και υπό το φως κάποιων πρόσφατων γεγονότων το κατά πόσον ήταν ορθό - γιατί εθίγη προ ολίγου - το ζήτημα της δημιουργίας ενός υπερ - Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη μετά τις εκλογές του περασμένου Ιουλίου, το οποίο βλέπουμε σιγά - σιγά να λειτουργεί, όπως το χταπόδι που πιάνεται στο δόκανο και κόβει το ίδιο τα πλοκάμια του. Είχαμε επισημάνει από τότε ότι αυτό το υπερ - Υπουργείο δεν θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά του ούτε στον τομέα της μεταναστευτικής πολιτικής, αλλά ούτε και στον τομέα της πολιτικής προστασίας, όταν αργότερα μας ήρθε το νομοσχέδιο. Και πραγματικά έγινε αυτό τελικά έστω και καθυστερημένα, δημιουργήθηκε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, μετά από πολλές παλινωδίες της Κυβέρνησης, ενώ τελικά έγινε Υφυπουργείο αυτή η υπερ - Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας που υπήρχε μέσα στο Υπουργείο και την οποία είχαμε καταγγείλει. Κάποια στιγμή πρέπει να γίνει το ίδιο και με τις φυλακές. Εάν συνεχίσουμε να πιστεύουμε ότι το θέμα του σωφρονιστικού μας συστήματος είναι ο σωφρονισμός και η επανένταξη, αυτό δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να κάνει, τουλάχιστον την επανένταξη, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Εξ ορισμού το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει έναν χαρακτήρα κατασταλτικό. Η επανένταξη, όμως, είναι κάτι πάρα πολύ ευρύτερο. Πρέπει, λοιπόν, κάποια στιγμή και αυτή η ανορθοδοξία - αυτή η τεράστια ανορθοδοξία πάλι μέσα στον ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό - να αρθεί. Ήδη βλέπουμε να αποδεικνύεται σιγά - σιγά ατελέσφορη και εσφαλμένη ακόμα και αυτή η κατασταλτική πολιτική που έχει επιλέξει η Κυβέρνηση εντάσσοντας τις φυλακές στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Μαθαίνουμε ότι αυτήν τη στιγμή στις φυλακές Κορυδαλλού ξετυλίγονται φαινόμενα πρωτοφανή, όπως οι ίδιοι οι φυλακισμένοι να βάζουν κλειδαριές για να μη μπορούν να μπουν οι σωφρονιστικοί φύλακες, αλλά και δολοφονίες κρατουμένων από συγκρατούμενούς τους. Το είδαμε προχθές στη Λάρισα. Επομένως θα έρθει και η στιγμή που και αυτό θα πρέπει να διορθωθεί και όσο το νωρίτερο, τόσο το καλύτερο. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Καμίνη. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Μιλτιάδης Χατζηγιαννάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Χατζηγιαννάκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας λέω ειλικρινά ότι εγώ δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης πρέπει σώνει και καλά να είναι νομικός, όπως και ο Υπουργός Υγείας δεν πρέπει σώνει και καλά να είναι γιατρός. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι εμείς που βρισκόμαστε εδώ πρέπει και μπορούμε να ασχοληθούμε με όλα τα ζητήματα, γιατί αυτό μας έχει αναθέσει η ελληνική κοινωνία και οφείλουμε να μελετήσουμε, αλλά και να ακούσουμε τους ειδικούς στον κάθε τομέα, είτε εσείς για να εκτελέσετε είτε εμείς για να νομοθετήσουμε. Παρ' όλα αυτά, επειδή άκουσα και τον κ. Καμίνη, θα ήθελα να πω ότι συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτησή του, σχετικά με το πόσο σημαντική είναι η διαβούλευση στη νομοθέτηση. Και, δυστυχώς, η εμπειρία που έχω τουλάχιστον εγώ - χωρίς αυτό βέβαια να αθωώνει τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ακόμα και για λάθη που μπορεί να έχουν γίνει και στη δική μας και στις προηγούμενες - δεν με έχει ικανοποιήσει. Ως ένας νέος Βουλευτής, που από τον Ιούλιο και μετά έχω την τιμή να παρευρίσκομαι στα έδρανα αυτά, δεν μπορώ να πω ότι έχω ικανοποιηθεί από το πώς αντιλαμβανόμαστε εμείς τη διαβούλευση και πώς τη δίνουμε στην κοινωνία να την κατανοήσει. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένας από τους κύριους ρόλους που έχουμε εδώ μέσα όλοι μας είναι να αποτελούμε ή να πρέπει να αποτελούμε παραδείγματα για τον απλό πολίτη. Και αν εμείς οι ίδιοι δεν μπορούμε να δώσουμε το καλό παράδειγμα, τότε όχι μόνο θα συμβεί αυτό που είπε ο κ. Χήτας, δηλαδή δεν θα υπάρχει καμμία εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη και το πολιτικό σύστημα, αλλά δεν θα μπορούμε να πείσουμε κανέναν και για τίποτα. Επομένως, κύριε Υπουργέ, παρά το γεγονός ότι καταλαβαίνω πως η διοίκηση είναι κάτι το οποίο τρέχει και άρα, πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν και οι συνθήκες που δημιουργούνται, οι οποίες και σας αναγκάζουν να φέρνετε πολύ μεγαλύτερα νομοσχέδια, θα έλεγα ότι πρέπει ιδίως το Υπουργείο Δικαιοσύνης να το αποφεύγει αυτό. Έχει δίκιο ο κ. Λάππας σε αυτό που είπε, ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης πρέπει να είναι ο φάρος καλής νομοθέτησης. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης είναι κατάκτηση του νομικού μας πολιτισμού. Όπως είπατε και εσείς σήμερα από το Βήμα της Βουλής, γιατί σας άκουσα πολύ προσεκτικά, είναι κατάκτηση του νομικού και πολιτικού μας πολιτισμού το γεγονός ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι λίγο - πολύ πολιτικά ουδέτερο, δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο. Όμως, αυτό είναι κατάκτηση, κύριε Υπουργέ και δεν συνέβαινε πάντα. Η νομοθέτηση ποινών ήταν αποτέλεσμα πολιτικών, είχε ως απαρχή ιδεολογίες και πολιτικές. Το γεγονός, λοιπόν, ότι έχουμε φτάσει στο 2020 και τουλάχιστον ο ευρωπαϊκός πολιτισμός έχει κατακτήσει το να θεωρούνται κάποια πράγματα αυτονόητα, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά ήταν αυτονόητα σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, ούτε καν της πρόσφατης. Και θα σας εξηγήσω τι θέλω να πω με αυτό. Άκουσα πριν τον συνάδελφο της Νέας Δημοκρατίας που είπε για την ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών οδηγιών και ότι αυτή θα πρέπει να γίνεται πιο γρήγορα. Και εσείς αναφερθήκατε σε αυτό. Εγώ θα συμφωνήσω. Ωστόσο, δεν μπορούμε να είμαστε ευρωπαίοι αλά καρτ. Πραγματικά η Ελλάδα είναι από τους ουραγούς στο κομμάτι της ποινικής και σωφρονιστικής αντιμετώπισης. Δείτε χώρες όπως είναι η Γερμανία, η οποία Γερμανία δεν είναι ούτε κομμουνιστική χώρα ούτε σοσιαλιστικές κυβερνήσεις είχε τα τελευταία χρόνια. Μάλλον πιο κοντά στις δικές σας θέσεις ήταν. Παρ' όλα αυτά, το πώς αντιλαμβάνεται την ποινική αξιολόγηση και τον σεβασμό στα ποινικά δικαστήρια και πώς οι ποινικοί δικαστές και φυσικά οι νομοθέτες βλέπουν την αντιμετώπιση των αξιόποινων πράξεων και πώς τις σέβονται φαίνεται από όλες τις αποφάσεις των συνταγματικών δικαστηρίων, αλλά και των ανώτατων δικαστηρίων της Γερμανίας. Θα έπρεπε, λοιπόν, να αποτελεί φάρο για την Ελλάδα. Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει. Και σ' αυτό που θα διαφωνήσω με τον φίλτατο Σπύρο Λάππα είναι ότι αυτό δεν έχει γίνει μόνο τα δέκα τελευταία χρόνια. Η δική μου εμπειρία - που δεν είναι τόσο μεγάλη βέβαια, αλλά τουλάχιστον από το 2001 είμαι κυρίως μέσα στα ποινικά δικαστήρια, είχα την τύχη από φοιτητής να έχω τη δυνατότητα να είμαι μέσα στα ποινικά δικαστήρια - λέει ότι δεν ήταν αυτονόητη η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων στα ελληνικά δικαστήρια. Και σε αυτό έχει ευθύνη και η νομοθετική εξουσία. Δεν έχει μόνο η δικαστική. Γιατί και η δικαστική θα ακολουθήσει τη δική μας νομοθέτηση. Άρα, όταν όλες οι χώρες της Ευρώπης ή τουλάχιστον αυτό που εμείς θέλουμε να λέμε «του ευρωπαϊκού πολιτισμού» αντιμετωπίζουν την ποινή και τον σωφρονισμό ως το σημαντικότερο κομμάτι της ποινικής διαδικασίας, πρέπει και εμείς να ακολουθήσουμε. Και φυσικά, όπως είπε πολύ ορθά ο κ. Καμίνης, αυτό το υπερ - Υπουργείο που δημιουργήσατε το καλοκαίρι σιγά σιγά το έχετε αποδομήσει. Έχει φύγει η Πολιτική Προστασία, έχει φύγει η Μεταναστευτική Πολιτική. Στην πραγματικότητα έχετε κάνει αυτόνομα Υπουργεία. Καιρός να επιστρέψει και η σωφρονιστική πολιτική στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Δεν νοείται ο σωφρονισμός και η επανένταξη των ανθρώπων στην κοινωνία να γίνεται από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Όμως θα κάνω μία πολύ σοβαρή παρατήρηση, κύριε Υπουργέ. Νομίζω ότι ήταν πάρα πολύ άστοχη η δική σας τοποθέτηση, σε σχέση με την ενσωμάτωση της οδηγίας για την τρομοκρατία. Κανένα κόμμα εδώ μέσα - και θέλω να είμαι σαφής και θέλω να τελειώσει αυτό το παραμύθι - δεν είναι υπέρ της τρομοκρατίας και ούτε υποθάλπει τρομοκράτες. Να είμαστε σαφείς! Είναι άλλο ζήτημα αυτό και να γίνονται αναφορές εδώ μέσα για το Σιν Φέιν και την Ιρλανδία, αφήνοντας υπονοούμενα - τουλάχιστον εγώ έτσι το εξέλαβα - ότι κάποια κόμματα εδώ μέσα έχουν προνομιακές σχέσεις ή θέλουν να έχουν προνομιακές σχέσεις με τέτοιες συμπεριφορές. Είναι άλλο θέμα αυτό και άλλο θέμα το να προασπίζουμε το τεκμήριο αθωότητας όλων των ανθρώπων που εμπλέκονται σε νομικές υποθέσεις. Κύριε Υπουργέ, πιστέψτε με, έχω συναντήσει στη μικρή μου αυτή καριέρα πάρα πολλά παιδιά τα οποία σύρθηκαν ως τρομοκράτες, επειδή βρέθηκαν τη λάθος στιγμή, τη λάθος ώρα, με τους λάθος ανθρώπους. Αθωώθηκαν με την πρώτη δικάσιμο, αλλά είχαν φάει δύο χρόνια της ζωής του, στην ηλικία των 20 ή των 22, την πιο δημιουργική, την πιο αγνή ηλικία της ζωής τους, μέσα στις φυλακές. Και είναι καθήκον όλων μας να μην το επιτρέπουμε αυτό να γίνει. Και είναι καθήκον όχι μόνο με τη νομοθέτηση που οφείλουμε να κάνουμε, αλλά και με αυτό το παράδειγμα και το μήνυμα που πρέπει να στέλνουμε και στις διωκτικές αρχές και στις δικαστικές αρχές. Γιατί μας ακούνε, μη νομίζετε ότι δεν μας ακούν. Μπορεί η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, αλλά μας ακούει πάρα πολύ καλά. Και να σας πω και την αλήθεια - και να κλείσω με αυτό - πάρα πολλές φορές ψυχανεμίζεται ή προσπαθεί να ψυχανεμιστεί τι ακριβώς θέλει η εκάστοτε πολιτική εξουσία. Άρα είναι καθήκον δικό μας κανένας άνθρωπος να μην μπει στη φυλακή, να μην περάσει κάποιο διάστημα της ζωής του εκεί, ενώ είναι αθώος, και να ερχόμαστε μετά να διορθώσουμε πράγματα, τα οποία δεν διορθώνονται. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από την Ελληνική Λύση κ. Βασίλειος Βιλιάρδος για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - όσοι είστε εδώ - , ο εισηγητής μας αναφέρθηκε αναλυτικά στο νομοσχέδιο, οπότε εγώ θα ξεκινήσω από την αναφορά του εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας στην προηγούμενη Ολομέλεια, σύμφωνα με την οποία η Κυβέρνηση δεν δίνει σημασία στα μικρά κόμματα, θυμίζοντάς του ότι μπορεί μεν να στηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία πλειοψηφικά οι Έλληνες σήμερα - τονίζω, σήμερα - , αλλά η Ελληνική Λύση ψηφίστηκε επίσης από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, που δεν είναι καθόλου λίγοι και θέλουν να τους δίνετε επίσης σημασία. Άλλωστε, ο ρόλος της Ελληνικής Λύσης στη Βουλή, ο έλεγχος δηλαδή της Κυβέρνησης, οι υπεύθυνες προτάσεις της που συχνά υιοθετούνται, όπως πιστοποίησε πρόσφατα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ή η αύξηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων σήμερα στα 8 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως ακριβώς είχαμε προτείνει, είναι μία αρκετά σημαντική αποστολή. Οπότε θεωρούμε αμετροεπείς αυτού του είδους τις αναφορές από όποιον και αν προέρχονται. Ευτυχώς, διαπιστώνω με ικανοποίηση πως ο Υπουργός Δικαιοσύνης δεν συμμερίζεται τέτοιες απόψεις. Αυτό που έχει σημασία βέβαια δεν είναι οι ανόητες αναφορές, αλλά το πού οδηγείται η Ελλάδα μετά από δέκα χρόνια βαθιάς κρίσης και διαδοχικών μνημονίων, μνημόνια που έχει τεκμηριωθεί πως παράγουν φτώχεια και εξαθλίωση, παράλληλα με τη λεηλασία και με τη ληστεία της πατρίδας μας, όπου της αφαιρούνται σταδιακά όλοι οι παραγωγικοί πόροι. Ακόμη χειρότερα, ο αφελληνισμός της Ελλάδας κλιμακώνεται, μεταξύ άλλων, λόγω των υπερβολικών φόρων, ακόμη και για οικογένειες με δύο παιδιά, όπου η Ελλάδα - σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της TAX Foundation - ευρίσκεται στη δεύτερη χειρότερη θέση μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά όλα μαζί αργότερα. Το συμπέρασμα πάντως από την έκθεση της TAX Foundation είναι το εξής: Η σημαντική οικογενειακή φορολογική επιβάρυνση της εργασίας στην Ελλάδα και στην Ιταλία επιδεινώνει τα προβλήματα υπογεννητικότητας που αντιμετωπίζουν και οι δύο χώρες. Η υψηλή φορολογική επιβάρυνση της εργασίας συμβάλλει σε σημαντικό βαθμό στη φυγή από τη χώρα εξειδικευμένου επιστημονικού προσωπικού και διευθυντικών στελεχών. Με απλά λόγια, η φορολόγηση δεν επιτρέπει τη γέννηση παιδιών στην Ελλάδα, ενώ οι χαμηλοί μισθοί διώχνουν τους Έλληνες στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα τη μείωση του γηγενούς πληθυσμού και την ερήμωση της χώρας, το δημογραφικό της οποίας είναι - κατά την άποψή μας - το πρόβλημα «νούμερο 1» αυτήν την εποχή. Την ίδια στιγμή, συνεχίζεται η παράνομη μετανάστευση, χωρίς κανένας να την εμποδίζει. Αντίθετα, υιοθετούνται νόμοι και ευρωπαϊκές οδηγίες, όπως οι σημερινές, που διευκολύνουν τους παράνομους μετανάστες, παρέχοντάς τους ακόμη και διερμηνείς με τη δική μας βέβαια οικονομική επιβάρυνση. Λογικά, λοιπόν, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η αλλοίωση του πληθυσμού, αφού οι Έλληνες μειώνονται και οι παράνομοι περισσεύουν, εποικίζοντας βίαια τα νησιά μας, με τη βοήθεια της Τουρκίας και με τη στήριξη των ανεξέλεγκτων ΜΚΟ, ενώ η Κυβέρνηση τους μεταφέρει στην ενδοχώρα δημιουργώντας οικιστικές δομές και αφήνοντας παράλληλα κενό στα νησιά μας για την εισροή νέων. Ταυτόχρονα, τα σπίτια μας πλειστηριάζονται από εκείνες τις τράπεζες που σώσαμε με τα χρήματά μας και οι επιχειρήσεις μας ξεπουλιούνται κυρίως στους Γερμανούς, οι οποίοι θα προσλάβουν ως εργαζομένους τους φθηνούς παράνομους, για να απομυζούν καλύτερα την αποικία τους. Η απόλυτη καταστροφή! Καλύτερα αδυνατούμε, δυστυχώς, να περιγράψουμε το έγκλημα που συντελείται στην Ελλάδα. Όσον αφορά τώρα τον συνάδελφο του ΚΚΕ που την προηγούμενη φορά μας κατηγόρησε πως ψηφίσαμε το νομοσχέδιο για τον EastMed, προφανώς, γνωρίζουμε ότι δεν θα πραγματοποιηθεί, αφού δεν υπέγραψε η Ιταλία, δεν έχουμε ανακηρύξει ΑΟΖ, ενώ τον εμβόλισε ήδη η Τουρκία καταχωρώντας ΑΟΖ με τη Λιβύη παράνομα. Εν τούτοις, θα ήταν ανεύθυνο να τασσόμαστε υπέρ της εξόρυξης των ενεργειακών αποθεμάτων μας στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο και όχι των αγωγών. Με τι θα μεταφέρονται; Όμως, ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει πως η πολιτική μας είναι η ίδια με αυτήν της Νέας Δημοκρατίας. Αντίθετα, διαφέρουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό, επειδή εμείς πιστεύουμε στην ελεύθερη μικτή οικονομία, όπου οι κοινωφελείς και οι στρατηγικές επιχειρήσεις πρέπει να ανήκουν στο δημόσιο και όλες οι υπόλοιπες στον ιδιωτικό τομέα, για να υπάρχει ισορροπία, να μην εκβιάζεται το κράτος και να επιτυγχάνεται η σωστή αναδιανομή των εισοδημάτων, ενώ η Νέα Δημοκρατία στον νεοφιλελευθερισμό, όπου όλες οι επιχειρήσεις ανήκουν σε ιδιώτες, με το ΚΚΕ ακριβώς στον αντίποδα: όλες οι επιχειρήσεις στο κράτος. Είναι τεράστιες οι διαφορές μας! Εκτός αυτού, είμαστε υπέρ της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης επάρκειας της χώρας μας, όσον αφορά την εγχώρια παραγωγή. Επιμένουμε στην αλλαγή του οικονομικού μας μοντέλου, που μας μετατρέπει σταδιακά στα γκαρσόνια των Ευρωπαίων και πιστεύουμε στο εθνικό κράτος και όχι στην ανεξέλεγκτη παγκοσμιοποίηση, όπως η Νέα Δημοκρατία. Είμαστε αντίθετοι με τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες που προωθεί η Νέα Δημοκρατία στην Ελλάδα, αντίθετοι με την πολιτική του κατευνασμού, όσον αφορά την Τουρκία και άλλα πολλά που αναφέρονται στο πρόγραμμά μας. Οπότε είναι λανθασμένες οι κατηγορίες του συναδέλφου. Πάμε τώρα στο νομοσχέδιο. Υιοθετούμε συνεχώς κοινοτικές οδηγίες χωρίς καν να ενημερωνόμαστε σχετικά με το πόσες χώρες τις έχουν εφαρμόσει και με ποιον τρόπο η κάθε μια χώρα, ενώ είναι φανερό πως νόμοι που είναι απαραίτητοι ή αποτελεσματικοί σε μια χώρα, μπορεί να μην είναι σε κάποια άλλη. Εδώ ακριβώς, στο ότι δεν υπάρχει μέγεθος που να ταιριάζει σε όλους διαπιστώνεται η μεγάλη αδυναμία της παγκοσμιοποίησης, όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ασφαλώς η μικρογραφία της, ταυτόχρονα με το γεγονός ότι οι διεθνείς επιτροπές δεν λογοδοτούν σε κανέναν, όπως το παράδειγμα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας πρόσφατα. Ξεκινώντας τώρα από το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου που έχει σχέση με τα δικαιώματα των ανήλικων εγκληματιών, δεν βλέπουμε κανέναν λόγο υιοθέτησης τέτοιων νόμων στην Ελλάδα, αφού υπάρχουν ήδη αρκετές διατάξεις και το πρόβλημα είναι σχετικά περιορισμένο, επειδή ευτυχώς λειτουργεί ακόμη πολύ καλά η ελληνική οικογένεια. Η Ελλάδα έχει χαμηλότερη εγκληματικότητα συγκριτικά με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με πρώτες το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία - όπως θα καταθέσουμε αργότερα στα Πρακτικά - , οπότε οι ανάγκες της δεν είναι ίδιες, ελπίζοντας να μην γίνουμε ποτέ Ευρώπη, όσον αφορά μόνο τις συγκεκριμένες στατιστικές. Επομένως, η αιτία της υιοθέτησης τέτοιων νόμων δεν είναι άλλη από την εισβολή, που δυστυχώς δεχόμαστε, από τον βίαιο εποικισμό της χώρας μας από παράνομους μετανάστες που προωθούνται από την Τουρκία και οι οποίοι πολύ συχνά μόνο ανήλικοι δεν είναι. Δεν έχουν ταξιδιωτικά έγγραφα ή απλά τα εξαφανίζουν, ενώ έρχονται από εντελώς διαφορετικές κουλτούρες έχοντας συνήθως παραβατικές συμπεριφορές. Με δεδομένο το ότι η Ελλάδα δέχεται τον μεγαλύτερο αριθμό παράνομων μεταναστών από τρίτες χώρες και λόγω της Συμφωνίας του Δουβλίνου, έναν μεγάλο αριθμό αιτήσεων ασύλου - όπως θα καταθέσουμε, επίσης, στα Πρακτικά - σημαντικό μέρος των οποίων προέρχεται από παράνομους που δηλώνουν ανήλικοι, ασφαλώς δεν μας χρειάζονται τέτοιοι νόμοι. Σε κάθε περίπτωση οι νόμοι που ισχύουν στην Ελλάδα για τους παράνομους ανήλικους μετανάστες δεν μπορεί να είναι οι ίδιοι με αυτούς στη Λιθουανία που δεν έχουν καθόλου εισροές ή με του πάμπλουτου Λουξεμβούργου. Επιπλέον, εάν δεν θεσπιστούν νόμοι για την απέλασή τους, θα επιβαρυνθούμε με ένα πολύ μεγάλο κόστος φυλάκισής τους, με τη δωρεάν νομική τους υποστήριξη, με διερμηνείς κ.ο.κ.. Το κόστος αυτό δεν αναγράφεται ως συνήθως από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους - πάντοτε εμείς το αναζητούμε - , αναφέροντας ενδεικτικά πως το κόστος φυλάκισης ανηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες διπλασιάστηκε το 2019 σε σχέση με το 2011 στα 284.700 δολάρια ετησίως ανά ενήλικο ή σχεδόν 24.000 δολάρια τον μήνα, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά. Καταλαβαίνει, αλήθεια, η Κυβέρνηση τι σημαίνει αυτό για μια χρεοκοπημένη χώρα με μια νέα βαθιά ύφεση προ των πυλών και στον προθάλαμο του τέταρτου μνημονίου; Προφανώς τα δικαιώματα που παρέχονται από την οδηγία, όπως η ψυχολογική εξέταση κ.λπ. είναι σωστά και δίκαια, όμως κοστίζουν, οπότε θα έπρεπε τουλάχιστον να τα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή ο ΟΗΕ και σε καμία περίπτωση η Ελλάδα. Κλείνοντας, το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου αφορά την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας σχετικά με την καταπολέμηση μέσω του ποινικού δικαίου της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης. Το μέρος αυτό είναι τουλάχιστον αστείο, όταν χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Ολλανδία, η Γερμανία και το Λουξεμβούργο λειτουργούν κυριολεκτικά ως πλυντήρια ξεπλύματος «μαύρου» χρήματος ή και «νόμιμης» φοροδιαφυγής. Εν προκειμένω, παρά τα όσα λέγονται για την Ελλάδα, η Ιταλία και η Γερμανία έχουν σε απόλυτα νούμερα τη μεγαλύτερη φοροδιαφυγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως επίσης φαίνεται στον πίνακα που θα καταθέσουμε στα Πρακτικά. Η Ελλάδα είναι δίπλα στη Δανία και στη Σουηδία. Είναι τελείως υπερβολικά αυτά τα οποία λέγονται συνήθως για την Ελλάδα, κατηγορώντας τους Έλληνες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Εκτός αυτού η Γερμανία είναι η τέταρτη πιο διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη - θα το καταθέσουμε επίσης στα Πρακτικά - , με τις περισσότερες παραβάσεις της οικονομικής νομοθεσίας, ενώ η Ολλανδία θεωρείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως η κυριότερη χώρα διαφυγής κερδών των αμερικανικών επιχειρήσεων. Θα καταθέσουμε στα Πρακτικά και αυτά τα στοιχεία. Σύμφωνα, δε, με ένα άρθρο ολλανδικής εφημερίδας - το οποίο θα καταθέσουμε βέβαια, επίσης, στα Πρακτικά, διότι δεν θέλουμε τίποτα να αναφέρουμε χωρίς να μπορούμε να το τεκμηριώνουμε - οι πολυεθνικές διακίνησαν σχεδόν 22 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο πνευματικών δικαιωμάτων, «royalties» δηλαδή, μέσω της Ολλανδίας, γνωστής επίσης της Ολλανδίας από το φοροαποφυγής σύστημα «ΙΚΕΑ» από τις αποικίες φορολογικού παραδείσου της στην Καραϊβική, καθώς επίσης από την «Eldorado Gold», που ενώ καταστρέφει στην Ελλάδα τις Σκουριές, διαθέτει εννέα εταιρίες θυρίδες, «γραμματοκιβώτια», όπως λέγονται, στην Ολλανδία, με κεφάλαια 1,85 δισεκατομμύρια ευρώ που σχετίζονται με τις δραστηριότητές της στην Ελλάδα. Αντί, λοιπόν, η Ολλανδία να ελεγχθεί για όλα αυτά που αναφέραμε, μην έχοντας το δικαίωμα ως πλυντήριο της Ευρώπης να εμποδίζει τη χρηματοδότηση του κόστους της πανδημίας μαζί με τη Γερμανία - αυτές οι δύο χώρες εμποδίζουν κυρίως και έρχεται μετά η Αυστρία - , επιβάλλονται νομοσχέδια, όπως το σημερινό, στην Ελλάδα, όταν την ίδια στιγμή δεκάδες ελληνικές εταιρείες έχουν μεταφέρει την έδρα τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση είτε λόγω των μνημονίων, είτε για φορολογικές αιτίες. Κλείνοντας, στα υπόλοιπα κεφάλαια και στα άρθρα θα αναφερθούμε την επόμενη φορά, τονίζοντας, όμως, πως τα αναδρομικά των δικαστών στο άρθρο 61 είναι μια πρόκληση σε σχέση με τους άλλους συνταξιούχους. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα λάβει τον λόγο ο κύριος Υφυπουργός;
Είχε ζητήσει τον λόγο μετά το κ. Βιλιάρδο η κ. Ράπτη, εξ όσων γνωρίζω από τον προηγούμενο Αντιπρόεδρο που προήδρευε. Εάν δεν είναι τόσο επείγον, καμμία αντίρρηση. Απλώς εγώ το θέτω στο Σώμα, για να συνεννοηθούμε. Ζήτησε η κ. Ράπτη, ζήτησε ο κύριος Υφυπουργός. Υπάρχει ένας κατάλογος μεγάλος - το γνωρίζετε πολύ - Βουλευτών που υπολείπονται να μιλήσουν. Καταθέτω στο Σώμα τη γνωστή τακτική που ακολουθούσαμε, αφήνοντας έναν Κοινοβουλευτικό να μιλήσει, έναν, δύο ή τρεις Βουλευτές και εμβόλιμα και οι Υφυπουργοί και ο Υπουργός - βέβαια μίλησε ο Υπουργός - , αλλά και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Εάν επιθυμείτε τόσο πολύ, κυρία Ράπτη, να πάρετε τον λόγο, γιατί ενδεχομένως έχετε άλλες υποχρεώσεις ή πίεση χρόνου, να σας δώσω τον λόγο, δεν έχω αντίρρηση. Εγώ απλώς βάζω αυτόν τον προβληματισμό, αυτό το σκεπτικό. Εάν θέλετε να το πάμε έτσι, δηλαδή να παρεμβάλλονται μεταξύ Κοινοβουλευτικών, Υφυπουργών και Βουλευτές. Γιατί σας λέω είναι ακόμα εικοσιένας, αν δεν κάνω λάθος.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα είχα καμμία αντίρρηση να παραχωρήσω τη θέση μου - εννοείται - σε οποιοδήποτε συνάδελφο, αλλά ειδικά για σήμερα θα ήθελα τον λόγο, διότι έχω μια ανειλημμένη υποχρέωση στις 14.00΄.
Ωραία, θα δώσουμε τον λόγο σε εσάς, την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, μετά θα δώσουμε τον λόγο στον κ. Ταγαρά και μετά στον κύριο Υφυπουργό. Ο κύριος Υφυπουργός θέλει τον λόγο για να μιλήσει;
Μία διευκρίνιση θα κάνει διότι είχαμε δεσμευτεί στους συναδέλφους το σχέδιο της πράξης νομοθετικού περιεχομένου…
Καλώς, εντάξει, κύριε Υπουργέ. Κυρία Ράπτη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, αναπτύχθηκε ενδελεχώς από τον εισηγητή μας το παρόν σχέδιο νόμου, το οποίο αφορά στην ενσωμάτωση των πέντε σημαντικών οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο εθνικό μας δίκαιο. Η ενσωμάτωση αυτή, όπως ειπώθηκε και έχει γίνει βεβαίως κατανοητό και στο Σώμα, είναι μία ακόμα ενσωμάτωση που έρχεται με καθυστέρηση καθώς αποτελούσε υποχρέωση και εκκρεμότητα που μας κληρονόμησε η προηγούμενη κυβέρνηση. Δυστυχώς αυτή η διαχρονική παθογένεια της καθυστερημένης υιοθεσίας των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής συνεχίστηκε και επί ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρέπει όμως να μας διαφεύγει - και αυτό έγινε κατανοητό κατά τη συζήτηση ενώπιον μας - ότι όλοι έχουμε συμφωνήσει ότι αυτή η διαχρονικά κακή συνήθεια θα πρέπει κάποτε να εξαλειφθεί αν θέλουμε, βεβαίως, να λειτουργήσουμε ως σύγχρονο Κοινοβούλιο ενός κράτους δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης ενεργώντας στο πλαίσιο αυτής της συλλογιστικής και για να μην υπάρχει περαιτέρω καθυστέρηση, καθώς όπως ειπώθηκε η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα στην ενσωμάτωση αυτών των οδηγιών, πήρε το προϊόν των νομοπαρασκευαστικών επιτροπών της προηγούμενης κυβέρνησης και βήμα - βήμα ενσωμάτωσε στο συζητούμενο νομοσχέδιο αυτές τις οδηγίες. Αυτό το έκανε λειτουργώντας, όπως ορθά είπε ο Υπουργός, στο πλαίσιο της συνέχειας του κράτους αλλά και με περαιτέρω πρόθεση βελτίωσής του μέσα από τη συζήτηση που προέκυψε κατά την διάρκεια των τεσσάρων επιτροπών αλλά και πρωτίστως από τη συζήτηση που γίνεται ενώπιον μας. Η Κυβέρνηση κινείται με ανοιχτό μυαλό και σταθερά βήματα με γνώμονα την ενδυνάμωση του λόγου και του ρόλου του Κοινοβουλίου και τον σεβασμό στον διάλογο που εξελίσσεται εντός του. Ο ίδιος ο Υπουργός πριν από λίγο μίλησε ενώπιόν μας για τη σαφή πρόθεσή του να συνδιαμορφώσει, όχι μόνο αυτό, αλλά και άλλα νομοσχέδια με τη γνώμη και τις παρεμβάσεις των συναδέλφων από όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου, ούτως ώστε όλοι να μπορέσουμε να βοηθήσουμε σε αυτήν την προσπάθεια να δημιουργήσουμε και πάλι την αίσθηση στους συμπολίτες μας, σε αυτούς που μας ακούν, μιας ποιοτικής δικαιοσύνης και μιας δικαιοσύνης που πραγματικά τους υπηρετεί. Αν δεν είναι αυτό μια πεντακάθαρη πρόθεση σωστής νομοθέτησης, τότε δεν ξέρω ποιο είναι. Σήμερα, λοιπόν, μετά από πάρα πολύ καιρό ίσως από το 2011, όπως ακούστηκε, έχουμε επιστρέψει σε κανόνες ορθής νομοθέτησης. Όχι μόνο κανόνες ορθής νομοθέτησης αλλά ουσιαστικής συμμετοχής στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Αναφέρομαι βεβαίως στη δυνατότητα αυτή να συζητάμε και σήμερα και την Πέμπτη αναλυτικά επί των άρθρων του νομοσχεδίου, μια διαδικασία που όλοι ξέρουμε ότι επί της εποχής των μνημονίων είχε ξεχαστεί επί μακρόν. Ειδικότερα στο ζήτημα της ενσωμάτωσης των οδηγιών εγώ θα σταχυολογήσω συνοπτικά ότι η πρώτη κοινοτική οδηγία 2016/800 διασφαλίζει εκείνες τις συγκεκριμένες δικονομικές εγγυήσεις για την προστασία του θεμελιώδους δικαιώματος των παιδιών, που είναι ή κατηγορούμενοι ή ύποπτοι, σε δίκαιη δίκη. Εισάγει συγκεκριμένες ρυθμίσεις τόσο για την πρόσβαση των ανηλίκων σε δικηγόρο, το δικαίωμα ενημέρωσής τους αλλά και την υποχρεωτική ατομική αξιολόγηση κάθε παιδιού χωριστά, κάτι που βεβαίως δεν γινόταν μέχρι σήμερα. Τέλος, επιβάλλει αυτό που όλοι γνωρίζουμε ότι είναι προβληματικό και στην ελληνική έννομη τάξη, την κράτηση αυτών των παιδιών σε ξεχωριστούς χώρους, στοιχείο απαραίτητο για την προστασία τους. Η δεύτερη κοινοτική οδηγία, η 2017/1371, αφορά στην καταπολέμηση της απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως ακούστηκε, η Ένωση εκείνο το οποίο κάνει είναι να προωθεί κοινές, ουσιαστικές, ποινικές διατάξεις προς όλα τα κράτη μέλη ώστε να προστατεύεται αποτελεσματικά η περιουσία της, καθώς αποτελεί περιουσία των ίδιων των κρατών - μελών της. Έτσι εξομοιώνεται αυτή η ποινική προστασία της περιουσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την προστασία της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου. Τυποποιείται ως ποινικό αδίκημα τόσο η διασυνοριακή απάτη σχετικά με τον ΦΠΑ όσο και οι πράξεις υποβολής ανακριβών δηλώσεων ή παράνομης λήψης και παρακράτησης επιχορηγήσεων και παροχών. Η τρίτη κοινοτική οδηγία είναι μια οδηγία στην οποία θέλω να σταθώ ιδιαίτερα γιατί αφορά στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Εδώ θα ήθελα να επισημάνω ότι με αυτές τις διατάξεις συμπληρώνεται ένα αισθητό κενό στις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας να οικοδομήσει ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την αντιμετώπιση του φαινομένου της τρομοκρατίας αλλά και για να ενισχύσει αυτή τη διεθνή συνεργασία, την οποία όλοι γνωρίζουμε ότι απαιτείται, στην πρόληψη τρομοκρατικών πράξεων. Είναι γεγονός, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι η τρομοκρατία είναι το βίαιο, απεχθές και επικίνδυνο κοινωνικά έγκλημα γιατί αρνείται αφενός την έννοια του κράτους δικαίου και αφετέρου το σύνολο των αρχών πάνω στις οποίες εδράζεται η κοινωνική και πολιτική οργάνωση όλων των πολιτισμένων εθνών. Αρνείται όλους τους ανά τους αιώνες αγώνες της ανθρωπότητας που οδήγησαν στην κατάκτηση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και αίρει με τον πιο αυθαίρετο και βάναυσο τρόπο κάθε προστασία των εννόμων αγαθών, της ζωής, της υγείας, της ιδιοκτησίας και της ασφάλειας των πολιτών. Δεν είναι τυχαίο, όπως έχουμε διαπιστώσει προϊόντος του χρόνου, ότι η τρομοκρατία παύει να έχει έναν αυτόνομο εγχώριο χαρακτήρα αλλά αποκτά ολοένα και αυξανόμενο διεθνή και διασυνοριακό χαρακτήρα που απαιτεί συντονισμένη δράση μεταξύ των κρατών οπωσδήποτε και μέσω της ενοποίησης της νομοθεσίας και των άλλων νόμιμων πρακτικών αντιμετώπισης του φαινομένου, αυτό που γίνεται δηλαδή σήμερα. Έτσι ορθώς τυποποιούνται τα ποινικά αδικήματα ως ποινικά αδικήματα, η οργάνωση, η διευκόλυνση ταξιδιών με σκοπό την τρομοκρατία καθώς και η κλοπή, εκβίαση και πλαστογραφία που σχετίζεται με τρομοκρατική δραστηριότητα. Επίσης, προβλέπονται ειδικές διατάξεις για τη διεθνή συνεργασία και την πρόσβαση, συγκέντρωση και διαβίβαση τέτοιων πληροφοριών σχετικών με την τρομοκρατία ώστε να ενισχύεται η αποτελεσματική πρόληψη αυτών των πράξεων. Είναι, βέβαια, περιττό να πούμε πόσο σημαντικό είναι και για τη χώρα μας το ότι σήμερα νομοθετούμε για τα ζητήματα αυτά, για τη χώρα μας που έχει βαθιά τραύματα και πληγές καθώς έχει θρηνήσει επί δεκαετίες θύματα σφοδρής και απάνθρωπης τρομοκρατίας. Εμείς νομοθετούμε σήμερα για τους ζωντανούς, αλλά οι αρχές και οι αξίες που ενσωματώνουμε στο ελληνικό δίκαιο, οι συνεργασίες που εγκαθιδρύουμε με τα άλλα κράτη αποτελούν φόρο τιμής και στους νεκρούς, εκείνους που δολοφονήθηκαν από το χέρι των τρομοκρατών. Νομοθετούμε σήμερα για όλους, για τους καθημερινούς πολίτες αλλά και για τον Παύλο Μπακογιάννη, τον Θάνο Αξαρλιάν, τον Δημήτρη Αγγελόπουλο, τον Νίκο Μομφερράτο, τον Μιχάλη Βρανόπουλο και όλους τους άλλους δυστυχείς συμπολίτες μας, αλλά και τους ξένους υπηκόους των κρατών που έπεσαν θύματα της τρομοκρατίας. Στο νομοσχέδιο αυτό λαμβάνουμε επιτέλους ειδική μέριμνα για τα θύματα της τρομοκρατίας με δωρεάν παροχή κατάλληλης ιατρικής περίθαλψης αμέσως μετά την τρομοκρατική επίθεση και για όσο χρόνο και διάστημα είναι απαραίτητο. Στην πρόνοια αυτή περιλαμβάνεται τόσο η ψυχολογική στήριξη των ανθρώπων αυτών όσο και η συνδρομή τους στην άσκηση των αγωγών αποζημίωσης. Όλοι θυμόμαστε πόσο βασανίστηκαν τα θύματα της τρομοκρατίας με βλάβες στην υγεία τους, απανωτές εγχειρήσεις, κινητικά προβλήματα, ακρωτηριασμούς και διάλυση του επαγγελματικού τους βίου. Πρόσφατα τέτοιο θύμα είναι ο πρώην Πρωθυπουργός της μεταβατικής κυβέρνησης της Ελλάδας, κ. Λουκάς Παπαδήμος. Η πολιτεία έχει υποχρέωση να σταθεί δίπλα σε κάθε έναν απ' αυτούς ενισχύοντάς τους συνεχώς και εμπράκτως. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, σήμερα δίνουμε το στίγμα ότι συμμετέχουμε ενεργά και χωρίς καμμία επιφύλαξη στην κοινή προσπάθεια νομοθέτησης των ευρωπαϊκών κρατών για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και δεσμευόμαστε απαρέγκλιτα σε αυτήν την εφαρμογή της διεθνούς συνεργασίας. Σε ό,τι αφορά στην τέταρτη κοινοτική οδηγία σχετικά με την παροχή δικαστικής αρωγής σε υπόπτους και κατηγορουμένους ποινικών υποθέσεων θα κάνω μόνο ένα σχόλιο. Αυτό το δικαίωμα στη δικαστική αρωγή έχει καθιερωθεί στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Σκοπός αυτής της παρούσας οδηγίας είναι η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος πρόσβασης των υπόπτων και των κατηγορουμένων σε δικηγόρο καθώς, επίσης, και των καταζητουμένων με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Ο δικηγόρος αυτός, όπως βεβαίως έχουμε ακούσει, θα αμείβεται από τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περνώ στην τελευταία οδηγία που είναι η πέμπτη οδηγία περί ποινικών κυρώσεων και στα νομικά πρόσωπα επ' ωφελεία των οποίων διαπράχθηκαν πράξεις κατάχρησης αγοράς. Σε ό,τι αφορά στο μνημόνιο συνεργασίας μας με την Κύπρο: Πράγματι προετοιμάστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση και εδράζεται στους τομείς της διοίκησης, της δικαιοσύνης, της νομοθεσίας και της λειτουργίας των δικαστηρίων. Πράγματι με αυτό αναβαθμίζεται σημαντικά η συνεργασία της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας στα ζητήματα αυτά. Τέλος, στις υπόλοιπες διατάξεις που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο αυτό και συγκεκριμένα στην απόδοση των μισθολογικών ωριμάνσεων άκουσα προηγουμένως από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο, κ. Βιλιάρδο ότι είναι ουσιαστικά μια διάταξη και μια παράγραφος η οποία δεν θα έπρεπε να ισχύει. Δεν θα έπρεπε να υλοποιηθεί μια δικαστική απόφαση. Είναι, όμως, απαρέγκλιτη η πεποίθησή μας, κύριοι συνάδελφοι, ότι οι αποφάσεις των δικαστηρίων πρέπει να είναι σεβαστές. Μια τέτοια απόφαση ήταν ακριβώς η 209/2018 απόφαση του Μισθοδικείου με την οποία πρέπει να αποδοθούν στους δικαστικούς λειτουργούς και στο κύριο προσωπικό του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους όλες οι μισθολογικές ωριμάνσεις που τους οφείλονται. Περαιτέρω περιλαμβάνονται διατάξεις στο νομοσχέδιο που αφορούν, όπως ακούσαμε, την αύξηση των οργανικών θέσεων των δικαστικών λειτουργών. Αυτό γίνεται γιατί η Κυβέρνηση πιστεύει στην ενίσχυση της αποτελεσματικής λειτουργίας της δικαιοσύνης. Σε μια ειδικά τόσο δύσκολη περίοδο όσο είναι αυτή, είναι πολύ σημαντικό να ενισχύσουμε το δικαστικό σώμα και να αποσυμφορήσουμε τη δικαστική ύλη. Τέλος, άλλη μια σημαντική τομή - την οποία κι εγώ ως δικηγόρος και έχοντας υπηρετήσει τη δικαιοσύνη για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια, θέλω να χαιρετίσω - , είναι η τομή με την οποία πλέον ιδρύεται στην Εθνική Σχολή Δικαστών νέα κατεύθυνση ειρηνοδικών. Έτσι, για πρώτη φορά το 2021 θα έχουμε ειρηνοδίκες, οι οποίοι θα είναι ειδικά εκπαιδευμένοι και κατά τούτο ποιοτικά αναβαθμισμένοι για την άσκηση του λειτουργήματός τους εν όψει όλου αυτού του μεγάλου όγκου των υποθέσεων, αλλά και των καινούργιων συνθηκών που έχουν ενσκήψει στην αγορά. Ένα ζήτημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο οποίο εστίασαν πολλοί είναι το θέμα της πρόβλεψης της αποδεδειγμένης εμπειρίας των δικηγόρων που θα αναλάβουν τη νομική βοήθεια στις ποινικές υποθέσεις ως προϋπόθεση της ανάθεσης της υπόθεσης σε αυτούς. Αλήθεια, πόσο ασφαλής μπορεί να αισθάνεται ο πολίτης, ο οποίος έχει δικαίωμα στη νομική βοήθεια, όταν θα υποστηρίξει την υπόθεση του κάποιος που δεν έχει καμμία εμπειρία; Είναι, λοιπόν, πολύ σωστό αυτό το οποίο κατέθεσε ενώπιον μας ο Υπουργός, παρά τον συνδικαλιστικό χαρακτήρα αυτού του αιτήματος - τον οποίο κατανοώ βεβαίως, γιατί προέρχομαι από δικηγορική οικογένεια - , ότι πλέον θα απαιτούνται πέντε παραστάσεις σε δικαστήρια, προκειμένου ένας νομικός να αναλάβει δυνατότητα παροχής νομικής βοήθειας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω την επιτακτική ανάγκη εκσυγχρονισμού του χώρου της ελληνικής δικαιοσύνης, όπως ακούστηκε από πολλούς άλλους συναδέλφους, το καταθέτω και εγώ, ώστε να αποδίδεται γρηγορότερα. Έχοντας υπηρετήσει ως δικηγόρος στην απονομή της, μπορώ με βεβαιότητα, κύριε Υπουργέ, να σας πω ότι οι πολίτες ζητούν από το πολιτικό σύστημα διαχρονικά την επιτάχυνση του χρόνου αυτής της απονομής για την ταχύτερη επίλυση όλων των διαφορών που τους βασανίζουν. Σε αυτό θα έπρεπε πρώτιστα να εστιάσουμε, ούτως ώστε να μπορέσουμε να συνεισφέρουμε δημιουργικά, με προτάσεις επίλυσης των παθογενειών κι όχι πολλές φορές με στείρα κριτική. Οι περιστάσεις απαιτούν από εμάς, τους αντιπροσώπους του ελληνικού λαού, μια διαφορετική αντίληψη, μια αντίληψη συνθετική, μια αντίληψη προοδευτική και συναινετική, αν θέλουμε να ενδυναμώσουμε στον μέγιστο δυνατό βαθμό τη λειτουργία του κράτους δικαίου. Για τον λόγο αυτόν, σας καλώ να ψηφίσουμε το παρόν νομοσχέδιο, ώστε να ενσωματώσουμε τις σημαντικές αυτές οδηγίες στο εθνικό μας δίκαιο και να θεραπεύσουμε κάποιες από τις χρόνιες παθογένειες της δικαιοσύνης, ενισχύοντας σημαντικά τη διεθνή συνεργασία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Θα δώσουμε τον λόγο στον κ. Ταγαρά Νικόλαο από τη Νέα Δημοκρατία και μετά θα ακολουθήσει ο Υφυπουργός κ. Κράνης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου που καλούμαστε να ψηφίσουμε αφορά την ενσωμάτωση ευρωπαϊκών οδηγιών στην κύρωση του μνημονίου συνεργασίας με το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κύπρου της 7ης Ιουνίου 2018, καθώς και σε πρόσθετες διατάξεις, με τις οποίες επιταχύνεται και βελτιώνεται η λειτουργία της απονομής δικαιοσύνης. Δεν είμαι της νομικής επιστήμης, όμως πιστεύω ότι οι διατάξεις του νομοσχεδίου που συζητούμε διαπερνούν οριζόντια όλες τις επιστήμες. Και γι' αυτό ενδεικτικά θα αναφερθώ σε σημεία αυτού του νομοσχεδίου. Αυξάνουμε την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι σε ποινικές δίκες ή υπόκεινται σε διαδικασία ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Οι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι ανήλικοι θα μπορούν οι ίδιοι να ενημερώνονται για τις κατηγορίες εναντίον τους και για τα δικαιώματά τους, καθώς και να ζητούν να αναλάβει ο δικηγόρος τον χειρισμό της υπόθεσης τους. Παράλληλα, θα δικαιούνται και αυτοί την παροχή νομικής βοήθειας, η οποία μέχρι σήμερα ισχύει μόνο για τους πολίτες χαμηλού εισοδήματος. Προβλέπουμε επίσης, ότι ο ανήλικος θα αξιολογείται από ειδική υπηρεσία, αναφορικά με την προσωπικότητα του, το οικονομικό, κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον, καθώς και τη σωματική και διανοητική του κατάσταση. Με την ενσωμάτωση της σχετικής οδηγίας 800/2016 διασφαλίζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη για τους υπόπτους ή κατηγορούμενους ανηλίκους, ενώ συγχρόνως ενισχύεται η εμπιστοσύνη των κρατών - μελών στα συστήματα ποινικής δικαιοσύνης των άλλων κρατών - μελών. Προστατεύουμε αποτελεσματικά τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η περιουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα προστατεύεται ποινικά, όπως ακριβώς προστατεύεται και η περιουσία του ελληνικού δημοσίου. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι διατάξεις του ελληνικού ποινικού κώδικα, που αφορούν σε αδικήματα όπως η πλαστογραφία, κλοπή, υπεξαίρεση, απάτη θα εφαρμόζονται και στην περίπτωση που το αδίκημα στρέφεται κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα επιβάλλονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις, δηλαδή της κάθειρξης, της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής. Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις βελτιώνουμε τη διαχείριση και την κατανομή των πόρων και των περιουσιακών στοιχείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς όφελος και του ελληνικού δημοσίου, με άμεσο ευεργετικό αντίκτυπο και στα ελληνικά νοικοκυριά. Αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικά την τρομοκρατία σε όλες τις μορφές της, παντού σε όλο τον κόσμο και ενισχύουμε τη διεθνή συνεργασία των κρατών. Προβλέπουμε ότι πράξεις που προωθούν ή υποστηρίζουν την τρομοκρατική δραστηριότητα, όπως η οργάνωση ή η διευκόλυνση ταξιδιών, η κλοπή ή εκβίαση ή πλαστογραφία με σκοπό την τρομοκρατία θα αντιμετωπίζονται ως ποινικά αδικήματα. Επίσης, λαμβάνουμε ιδιαίτερη μέριμνα για τα θύματα της τρομοκρατίας. Αμέσως μετά την τρομοκρατική επίθεση, θα τους παρέχεται δωρεάν ιατρική περίθαλψη, ψυχολογική στήριξη, αλλά και συνδρομή κατά την άσκηση αγωγών για την αποζημίωση τους. Εκσυγχρονίζουμε και προωθούμε τον θεσμό της παροχής νομικής βοήθειας στις ποινικές διαδικασίες και στις διαδικασίες εκτέλεσης των ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης. Με τις νέες ρυθμίσεις ορίζονται με σαφήνεια ποιοι είναι οι δικαιούχοι νομικής βοήθειας και περιλαμβάνονται σε αυτούς και οι εγκαλούντες μηνυτές, εφόσον τηρούνται τα προβλεπόμενα από τον νόμο οικονομικά κριτήρια και όρια των ποινών. Ορίζονται οι προϋποθέσεις διορισμού δικηγόρου ή συνηγόρου νομικής βοήθειας και καταργείται η ρύθμιση ότι η αμοιβή μπορεί να είναι χαμηλότερη από τις προβλεπόμενες νόμιμες αμοιβές. Επίσης, ανατίθεται στους δικηγορικούς συλλόγους να διοργανώνουν ετήσια εκπαιδευτικά σεμινάρια και για τους συνηγόρους της νομικής βοήθειας ποινικών υποθέσεων. Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου κυρώνουμε επίσης το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της πατρίδας μας και του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κύπρου και αναβαθμίζουμε και διευρύνουμε τη συνεργασία μας στον τομέα της δικαιοσύνης και του δικαίου. Παράλληλα, βελτιώνουμε τη λειτουργία και τη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης, εκσυγχρονίζοντας το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο. Επιταχύνουμε την απονομή της δικαιοσύνης και αυξάνουμε τις οργανικές θέσεις δικαστών και εισαγγελέων κατά εξήντα πέντε από τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους. Για την αποσυμφόρηση της δικαστικής ύλης θεσπίζουμε την υπό όρους παύση της ποινικής δίωξης για πλημμελήματα για τα οποία προβλέπεται ποινή μέχρι ένα έτος. Από τη ρύθμιση αυτή εξαιρούνται όμως εγκλήματα με ιδιαίτερη κοινωνικοηθική απαξία. Παραγράφονται υπό όρους και δεν εκτελούνται οι ποινές που αφορούν σε πλημμελήματα, για τα οποία προβλέπεται φυλάκιση έως έξι μήνες και οι ποινές τους δεν έχουν εκτιθεί. Έτσι εκκαθαρίζεται το αρχείο των εισαγγελιών από τον μεγάλο αριθμό ανεκτέλεστων ποινών ήσσονος απαξίας και θα μπορούν οι διωκτικές αρχές να επικεντρωθούν στην εκτέλεση ποινών βαρύτερης εγκληματικότητας. Για την επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης και τη μείωση των διαδικαστικών δαπανών προβλέπεται πως η επίδοση εγγράφου θα μπορεί να γίνεται και με ηλεκτρονικά μέσα. Στη Σχολή Δικαστών δημιουργείται και λειτουργεί ξεχωριστό τμήμα για την επιμόρφωση των ειρηνοδικών, κάτι που επιβάλλεται και από την αύξηση του όγκου των υποθέσεων. Με τη ρύθμιση αυτή αναβαθμίζεται το λειτούργημα των ειρηνοδικών και ο ρόλος τους αποκτά ακόμα μεγαλύτερη δυναμική στην ελληνική κοινωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δικαιοσύνη είναι αναμφισβήτητα ένας σημαντικός πυλώνας για την εύρυθμη λειτουργία τόσο της Ελληνικής Δημοκρατίας όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Οι υπό ψήφιση διατάξεις και η ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών οδηγιών φέρνουν ρυθμίσεις που βελτιώνουν σημαντικά την λειτουργία και απονομή της δικαιοσύνης σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, κατοχυρώνοντας με αναμφισβήτητο τρόπο τα δικαιώματα των πολιτών. Επειδή για κάθε κράτος δικαίου είναι εξέχουσας σημασίας η εμπιστοσύνη των πολιτών στη δικαστική λειτουργία της κρατικής εξουσίας καθώς και για όλους τους ανώτερους λόγους, υπερψηφίζω το παρόν σχέδιο νόμου. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Δικαιοσύνης, o κ. Κράνης, για πέντε λεπτά.
Δεν θα σας απασχολήσω, θα είμαι πάρα πολύ σύντομος. Με αφορμή και την τροπολογία που κατέθεσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση θα ήθελα να πω τα εξής: Συστάθηκε στο Υπουργείο με πρωτοβουλία, βεβαίως, του κυρίου Υπουργού μία επιτροπή, στην οποία έχω την τιμή να είμαι πρόεδρος, με διάφορα επίσης άλλα μέλη. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ ονομαστικά. Με πρωτοβουλία επίσης του γενικού γραμματέα συστάθηκε μία άτυπη ομάδα εργασίας στην οποία μετείχαν οι καθηγητές κύριοι Καλαβρός, Τσαντίνης και Γιαννόπουλος. Ζητήσαμε τη συνδρομή τους για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσει κατά το δυνατόν οικονομικότερα και ασφαλέστερα να επαναλειτουργήσει η δικαιοσύνη. Σήμερα θα σας πω πολύ λίγα πράγματα για την επαναλειτουργία των πολιτικών δικαστηρίων, δηλαδή σε αστικές κυρίως υποθέσεις. Η συμβολή των καθηγητών βεβαίως υπήρξε σημαντική, καθοριστική θα έλεγα. Κάναμε δύο συναντήσεις, μετείχαν και δικηγόροι και από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και από άλλους δικηγορικούς συλλόγους, ένας συγκερασμός των απόψεων. Δεν θα μπω στις λεπτομέρειες, διότι αν πολλοί από εσάς δεν είναι νομικοί, θα είναι λίγο κουραστικό. Ως προς το σκέλος της οίκοθεν - που ακούστηκε πολλές φορές και μας ενδιαφέρει - επαναφοράς των υποθέσεων: Πράγματι έχει ληφθεί πρόβλεψη έτσι ώστε όσες υποθέσεις ματαιώθηκαν ή ανεστάλη για τον άλφα ή βήτα λόγο η εκδίκαση τους, να επαναφερθούν και μάλιστα ηλεκτρονικά οίκοθεν χωρίς πρόσθετες δαπάνες. Αυτό που θα σας καταθέσω είναι ένα προσχέδιο. Θα περιληφθεί στην ΠΝΠ με την επιφύλαξη βεβαίως ότι δεν θα υπάρξουν κάποιες άλλες προτάσεις, ίσως κάποιες αβελτηρίες δεν έγιναν αντιληπτές και θα χρειαστεί να συμπληρωθούν την τελευταία στιγμή. Επανέρχομαι, λοιπόν, στο ότι έχουμε επαναφορά των υποθέσεων οι οποίες ματαιώθηκαν οίκοθεν. Είναι αυτό το οποίο ενδιαφέρει και επομένως ταυτιζόμαστε και με την τροπολογία που κατέθεσε ο κ. Καλαματιανός. Σε αυτό το μήκος κύματος γίνονται διάφορες διευκρινίσεις. Δεν χρειάζεται να πω τώρα για επιμέρους διαδικασίες. Πάντως ισχύει γενικότερα το ίδιο. Για τις προθεσμίες οι οποίες ανεστάλησαν, στο σημείο που ανεστάλησαν αρχίζουν να τρέχουν από την 1η Ιουνίου μέχρι να συμπληρωθούν. Η δεύτερη παράμετρος που λήφθηκε υπ' όψιν για να συνταχθεί αυτό το σχέδιο - επειδή υπήρξε κίνδυνος - είναι η κατά το δυνατόν ασφαλέστερη από άποψη ιατρικών πρωτοκόλλων επαναλειτουργία των δικαστηρίων. Για να μην έχουμε, λοιπόν, την ίδια ημέρα πάρα, πάρα πολλές υποθέσεις να εμφανίζονται στις γραμματείες, έγινε δεκτή η πρόταση κυρίως από την πλευρά των διοικήσεων των δικαστηρίων ότι στο χρονικό σημείο που λήγουν οι προθεσμίες να υπάρχει ένα επιπλέον διάστημα τριάντα ημερών ώστε να μην συμπέσουν όλοι μαζί στο τέλος της προθεσμίας για να καταθέτουν δικόγραφα κυρίως ενδίκων μέσων. Παραλείπω ορισμένα άλλα ζητήματα. Είναι τεχνικά, θα τα δείτε. Μία πρόταση που υπάρχει για να αποσυμφορηθούν τα ειρηνοδικεία από τις ένορκες βεβαιώσεις είναι γι' αυτό το μεταβατικό διάστημα - ό,τι μιλάμε οι διατάξεις είναι μεταβατικές, ισχύουν δηλαδή μέχρι 1η Ιουνίου μέχρι 15 Σεπτεμβρίου - να υπάρχει η δυνατότητα σύνταξης ενόρκων βεβαιώσεων σε δικηγορικό γραφείο, όχι των πληρεξουσίων, αλλά ενός τρίτου, με πιστοποίηση της υπογραφής. Θα το δούμε. Είναι πρόταση των δικηγορικών συλλόγων. Εκείνο που επίσης θα ήθελα να σας πω και που ενδεχομένως ενδιαφέρει είναι ότι οι πλειστηριασμοί ματαιώνονται μέχρι 31 Ιουλίου του 2020. Μεσολαβούν και οι διακοπές του Αυγούστου. Επομένως για πλειστηριασμό μπορούμε να μιλάμε από 1η Σεπτεμβρίου και μετά. Οι υποθέσεις οι οποίες ματαιώθηκαν δεν είναι σίγουρο ότι όλες θα δικαστούν. Είναι αδύνατο - όπως καταλαβαίνετε - μέσα στα δύο δεκαπενθήμερα. Θα υπάρξει μια πρόβλεψη από τις διοικήσεις των δικαστηρίων κατά το δυνατόν να ενταχθούν για να δικαστούν σε αυτά τα τμήματα διακοπών. Όπως, όμως, καταλαβαίνετε σημασία δεν έχει να φορτωθεί ο οποιοσδήποτε δικαστής πενήντα ή εξήντα υποθέσεις και να τις βγάλει μετά από τέσσερις μήνες. Είναι το ίδιο να τις σπάσετε σε δύο δικάσιμους. Η πρόταση που υπήρξε επίσης από τους δικηγορικούς συλλόγους είναι να μην τρέχουν οι τόκοι επιδικίας. Θα το συζητήσουμε, μάλλον λογικό ακούγεται. Και επίσης όσον αφορά αυτή την πρώτη συζήτηση για τη διαμεσολάβηση μεταφέρεται για 1η Ιουλίου. Επομένως, μέχρι τότε δεν υπάρχει αυτή η υποχρέωση της πρώτης συζήτησης. Αυτά ήθελα να σας πω. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υφυπουργό. Προχωράμε στον κατάλογο. Το λόγο έχει ο κ. Μυλωνάκης Αντώνιος από την Ελληνική Λύση. Κύριε Μυλωνάκη, μισό λεπτό να γίνει σχετική απολύμανση.
Κύριε Πρόεδρε...
Θέλετε να ρωτήσετε κάτι σε σχέση με όσα ειπώθηκαν από τον κύριο Υφυπουργό;
Ναι, μόνο διευκρινιστικά.
Κύριε Μυλωνάκη, παραχωρείτε ένα - δυο λεπτά στον συνάδελφο;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Ξανθόπουλε.
Μισό λεπτό. Διευκρινιστικό και μόνο, κύριε Υπουργέ. Θα ενταχθεί στην ΠΝΠ που θα εκδώσετε ή θα αποδεχτείτε την τροπολογία;
Θα ενταχθεί στην ΠΝΠ. Είναι έτοιμη. Είναι σύνολο, είναι σωστό από την αρχή.
Καλώς.
Θα ενταχθεί στην ΠΝΠ. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Μυλωνάκη.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί. Θα ξεκινήσω, κύριε Υφυπουργέ, με αυτό που είπατε για τους πλειστηριασμούς των κατοικιών. Η αναστολή θα είναι μέχρι τις 30 Ιουλίου. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι θα ήταν προτιμότερο να πηγαίναμε μέχρι τέλος του χρόνου τους πλειστηριασμούς για να έχουμε το χρονικό διάστημα να συζητήσουμε τι θα γίνει με το σχέδιο «ΗΡΑΚΛΗΣ». Αυτό είναι μια θέση της Ελληνικής Λύσης, όμως.
Σας είπα για τους πλειστηριασμούς γενικώς, όχι από άποψη δικονομικών προθεσμιών.
Σας εξήγησε τη δικονομική διαδικασία. Η πολιτική διαδικασία είναι άλλη. Η δικονομική, όπως εξελίσσονται τα πράγματα.
Κύριε Υπουργέ, θα συμφωνήσουμε όλοι ότι ο θεμελιώδης πυλώνας της δημοκρατίας είναι η δικαιοσύνη. Κανείς μέχρι τώρα δεν έχει αμφιβάλλει και δεν νομίζω να έχει κάποια αντίρρηση ότι είχαμε την ευκαιρία όσο συζητούσαμε τις αλλαγές του Ποινικού Κώδικα εδώ, πριν λίγους μήνες, να φέρουμε νομοθετήματα τα οποία δεν θα ήταν αντίθετα και δεν θα προσέκρουαν στην κοινή γνώμη. Και θα σας εξηγήσω απλά. Με την τελευταία απόφαση του δικαστηρίου για τον βιασμό και την σκληρή δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη οι δικαστές στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Διότι ο νόμος τους έδινε το δικαίωμα να τιμωρήσουν με την αυστηροτέρα των ποινών, την οποία έχει το δικαιικό σύστημά μας, αυτή της ισοβίου καθείρξεως. Προσέξτε τώρα τι λέει ο κόσμος, κύριε Υπουργέ. Η ισόβιος κάθειρξη είναι ισόβιος κάθειρξη; Το είπε αμέσως μετά η κ. Κούλα Τοπαλούδη, μητέρα της Ελένης Τοπαλούδη, που έχασε το παιδί της, δεν θα το ξαναδεί ποτέ, με έναν τέτοιο βίαιο και απάνθρωπο τρόπο από δύο στυγνούς βιαστές - δολοφόνους. Εμείς εδώ στην ελληνική Βουλή είχαμε πριν λίγο καιρό νομοθετήσει τα ισόβια δεσμά. Όμως, τα ισόβια δεσμά δεν είναι ποτέ ισόβια. Θυμάστε, κύριε Υπουργέ, τι λόγος είχε γίνει, κυρίως από την Ελληνική Λύση, η οποία πίεσε τότε το Υπουργείο και την Κυβέρνηση - εδώ όλοι το θυμούνται - και ήταν πεδίο αντιπαράθεσης, για το ότι, αφού η αυστηρότερη των ποινών για τα ειδεχθή εγκλήματα, όπως είναι αυτό, είναι η ισόβιος κάθειρξη, έπρεπε να είναι τα ισόβια ισόβια και όχι να είναι τα ισόβια δέκα ή δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια. Και ξέρουμε πολύ καλά ότι μετά τα έξι - επτά χρόνια αρχίζουν οι άδειες. Άρα, λοιπόν, βλέπετε ότι, όταν νομοθετούμε, η δικαιοσύνη, σύμφωνα με τα νομοθετήματα τα δικά μας, κύριε Υπουργέ - και το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά - δικάζει. Και αυτό το οποίο πρέπει να σκεφτόμαστε πάντα είναι ότι τρία πράγματα πρέπει να κάνουμε εμείς εδώ, για να μπορεί η δικαιοσύνη να δικάσει δίκαια. Γιατί όλος ο κόσμος τι λέει; «Θα πάω στον φυσικό μου δικαστή να βρω το δίκιο μου». Πρώτον, να νομοθετούμε καθαρά και χωρίς αστερίσκους. Με συγχωρείτε, αλλά δεν είναι μάθημα αυτό που κάνω. Είναι αυτό που λέει η κοινή γνώμη. Δεύτερον, οι δικαστές να είναι καταρτισμένοι, νομομαθείς, νομικά άριστοι και, βέβαια, η Σχολή Δικαστών και Εισαγγελέων να κάνει τη δουλειά της όπως την κάνει. Σωστά και οι ειρηνοδίκες πρέπει να περνούν από αυτό το σχολειό. Τρίτον, να μην υπεισέρχεται το πολιτικό σύστημα στη δικαιοσύνη. Τα δύο εκ των τριών αυτών τα συναντήσαμε στη δίκη της Τοπαλούδη, δυστυχώς. Το πρώτο, ότι εμείς έχουμε νομοθετήσει ισόβια, αλλά δεν είναι ισόβια. Και κάθε φορά που μιλάμε για δολοφόνους - βιαστές θα πρέπει να σκεφτόμαστε αυτό το κορίτσι, η Ελένη Τοπαλούδη, να ήταν κόρη μας. Κύριε Υπουργέ, ούτε εσείς είστε νομικός ούτε εγώ. Έχετε, όμως, δίπλα σας καταρτισμένους νομικούς, έχετε έναν δικαστή υψηλού επιπέδου, έντιμο. Ως προς το τρίτο, είδαμε ότι κάποιοι από την πολιτική ηγεσία και, μάλιστα, κυβερνητικοί - δεν έχει σημασία αν είναι Βουλευτές ή αν είναι Υπουργοί ή αν είναι οτιδήποτε - προσπάθησαν να ρίξουν το «δηλητήριο» εναντίον της εισαγγελέως, η οποία είπε την άποψή της και έκανε την πρότασή της. Βλέπετε, λοιπόν, ότι όλα αυτά τα οποία φέρνουμε κάθε φορά να νομοθετούμε πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι δεν σκοντάφτουν πάνω στη λογική και πάνω στους ανθρώπους οι οποίοι περιμένουν από τη δικαιοσύνη δίκαιες δίκες. Φέρατε ένα νομοσχέδιο το οποίο αποτελείται από οκτώ κύρια μέρη και, βέβαια, και ορισμένες άλλες διατάξεις. Δεν αμφιβάλλει κανένας ότι ορισμένα από τα άρθρα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως, υπάρχουν μέσα άρθρα και διατάξεις, κύριε Υπουργέ, τα οποία φαντάζουν ως αδύνατον να πρέπει να υπάρχουν σε ένα σύστημα όπως είναι το δικό μας. Επειδή μιλήσαμε για οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σας υπενθυμίζω δύο από τις οδηγίες. Η μία ήταν οδηγία του 2016. Εμείς την παραφράσαμε και τη φέρνουμε το 2020. Είναι αυτή με την οδική βοήθεια. Η άλλη είναι αυτή με την ηλικία. Πάω τώρα μερικά χρόνια πίσω στον βιασμό και την άγρια κακοποίηση της μικρής Μυρτώς, που ακόμα δεν έχει σηκωθεί από την καρέκλα, δεν έχει επανέλθει το παιδί. Όμως, τότε ο Πακιστανός, ο οποίος είχε δηλώσει ότι είναι ανήλικος, ήταν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος, κύριε Υπουργέ. Τα θυμάστε αυτά; Τον δικάσαμε με τον νόμο των ανηλίκων, τον στείλαμε στις φυλακές των ανηλίκων στον Αυλώνα και μετά από ορισμένα χρόνια είδαμε ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος. Άρα, λοιπόν, βλέπετε ότι ορισμένες διατάξεις τις οποίες έχετε φέρει και ορισμένα άλλα άρθρα δεν έπρεπε να τα έχουμε φέρει σε αυτό το νομοσχέδιο και δεν έπρεπε να ψηφιστούν, ασχέτως αν η Ευρωπαϊκή Ένωση μας υποχρεώνει να κάνουμε κάτι τέτοιο, που σε αυτή την περίπτωση - σας λέω και πάλι - δεν μας υποχρεώνει. Ευχαριστώ πολύ.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Γεώργιος Κώτσηρας από τη Νέα Δημοκρατία. Θα ακολουθήσει ο κ. Κόκκαλης και μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, ο κ. Γρηγοριάδης. Κύριε Κώτσηρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, απευθυνόμενος για πρώτη φορά στην Ολομέλεια του Σώματος κατά την εξέλιξη αυτής της πολύ μεγάλης επιδημιολογικής κρίσης που βιώνει η πατρίδα μας μεταξύ όλων των χωρών του πλανήτη, θα ήθελα και από το Βήμα αυτό να συγχαρώ την ελληνική κοινωνία, τον ελληνικό λαό, για την υπευθυνότητα με την οποία έχει αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής αυτή την πολύ δύσκολη συγκυρία. Θα ήθελα να συγχαρώ, επίσης, την Κυβέρνηση στο σύνολό της και τον Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που από την αρχή ενημερώνει, πληροφορεί και στέκεται αρωγός σε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια που δίνουμε, και η κοινωνία και το πολιτικό σύστημα, προκειμένου να βγούμε όρθιοι απ' αυτήν την πολύ μεγάλη παγκόσμια κρίση επιδημίας, η οποία προφανώς έχει και τις αντίστοιχες οικονομικές προεκτάσεις. Σε μία ιδιαίτερα, λοιπόν, δύσκολη συγκυρία συζητούμε ένα νομοσχέδιο για τον εξαιρετικά δύσκολο και ευαίσθητο τομέα της δικαιοσύνης, τρανή απόδειξη ότι η κοινοβουλευτική διαδικασία συνεχίζεται και οι πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης σε θέματα θεσμικού επιπέδου συνεχίζονται και προχωρούν ομαλά. Ταυτόχρονα, βέβαια, έχει τεθεί σε διαβούλευση ένα «συναφές» νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, που αφορά και τη διοικητική δικαιοσύνη, που είναι μια πρωτοβουλία ενισχυτική της όλης πρωτοβουλίας στον κορμό που έχει σχεδιάσει η Κυβέρνηση για τον χώρο της δικαιοσύνης. Οι συγκεκριμένες πρωτοβουλίες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μιας ευρύτερης προσπάθειας να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα και η αξιοπιστία της. Η ομαλή της λειτουργία αναμφίβολα αποτελεί δικλίδα ασφαλείας για τους πολίτες και εχέγγυο του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας. Ένα μεγάλο μέρος του υπό συζήτηση νομοσχεδίου, όπως ειπώθηκε εκτενώς και από τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας και από άλλους συναδέλφους, αφορά ενσωμάτωση ενωσιακής νομοθεσίας. Εδώ παρατηρώ ότι πολλές φορές αναφερόμαστε στην ενσωμάτωση ενωσιακής νομοθεσίας με έναν τρόπο αρκετά τυπικό, αν και η ενσωμάτωση του ευρωπαϊκού δικαίου είναι πολύ σημαντική νομοθετική διαδικασία. Πράγματι, η χώρα μας κατά καιρούς έχει καθυστερήσει και στην χρονική αποτύπωση του συγκεκριμένου κομματιού και στην ποιότητά της πολλές φορές και γι' αυτό υπάρχουν και αντίστοιχα προβλήματα σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως ενσωμάτωση με ενσωμάτωση και ποιότητα ενσωμάτωσης με ποιότητας ενσωμάτωσης διαφέρει, προφανώς, κι εκεί είναι που κρίνεται και ο εθνικός νομοθέτης. Γιατί ως γνωστόν οι οδηγίες γενικότερα δίνουν το πλαίσιο, δίνουν τον χώρο προκειμένου ο εθνικός νομοθέτης να μπορέσει να προσαρμοστεί και από κει και πέρα να επιτύχει τους στόχους που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και η ενσωμάτωση που πράττει σε σχέση με τις οδηγίες τις οποίες καλείται να εισαγάγει στο Εθνικό Δίκαιο, πετυχαίνει αυτόν το στόχο και έχει ενσωματώσει με πραγματικά ορθό και αναλογικό τρόπο τις προβλέψεις των οδηγιών, συμβάλλοντας στο αποτέλεσμα και συμβάλλοντας στην επίτευξη των στόχων του ευρωπαϊκού νομοθέτη. Το ενδιαφέρον στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι ότι αφορά σε θεματικές που κατά καιρούς το ευρωπαϊκό δίκαιο είναι πιο φειδωλό, όπως είναι κομμάτια του τρίτου πυλώνα που αφορούν την ποινική διαδικασία. Έτσι, με τον τρόπο αυτό και η ποινική διάσταση των εγκλημάτων και η ποινική δικαιοσύνη βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα του ευρωπαϊκού δικαίου, με αποτέλεσμα να υπάρχει μία μεγαλύτερη και πιο πλήρης προσέγγιση των ευρωπαϊκών νομοθεσιών. Αναφέρθηκε προηγουμένως ότι αφορά και στην καταπολέμηση της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, καθόσον προστατεύονται στο σύνολό τους στην ουσία και τα συμφέροντα του Ευρωπαίου πολίτη, ο οποίος συμβάλλει στο να μπορέσει να υπάρξει ένας ευρωπαϊκός προϋπολογισμός και τα ευρωπαϊκά χρήματα, τα οποία δεν είναι τίποτα παραπάνω από χρήματα τα οποία δίνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες, να προστατεύονται από διαδικασίες απάτης και από παράνομες άλλες διαδικασίες οι οποίες εντάσσονται στο κομμάτι του ποινικού δικαίου. Αφορά, προφανώς, και κομμάτια που έχουν να κάνουν με τη δικαστική αρωγή σε υπόπτους - κατηγορουμένου στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται, κατά την άποψή μου, μία πληρέστερη προσέγγιση των ευρωπαϊκών υποθέσεων και σε κομμάτια που αφορούν το ποινικό δίκαιο. Εδώ τέθηκε και το θέμα της νομικής βοήθειας. Κατά την άποψή μου, η ανταπόκριση του Υπουργού σε όσες παρατηρήσεις υπήρξαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης που έγινε και στις επιτροπές δείχνει πραγματικά ότι υπάρχει ένας πολύ ορθολογικός, σοβαρός, αναλογικός και συναινετικός τρόπος νομοθέτησης. Υπήρξαν απαντήσεις σε όλα τα κομμάτια. Θεωρώ ότι ειδικά σε θέματα που έχουν να κάνουν με κοινούς στόχους, οι οποίοι αποτελούν κοινό διακύβευμα για όλο το πολιτικό σύστημα, η αντιπολίτευση πολλές φορές πρέπει να είναι λιγάκι πιο στοχευμένη. Επίσης, θεωρώ ότι το κομμάτι της αποσυμφόρησης της δικαστικής ύλης ήταν μία αναγκαία ανάσα στο πλαίσιο αυτής της περιόδου της πολύ κρίσιμης και πολύ δυσμενούς για την δικαστική δικαιοδοσία, η οποία έχει πιεστεί κι αυτή με τη σειρά της λόγω της κρίσης του κορωνοϊού και προφανώς, δεν μπορεί να αποτελεί τη μοναδική λύση για την εξομάλυνση των δικαστηριακών διαδικασιών. Σίγουρα, όμως, αυτή τη στιγμή είναι κι αυτό μία προσθήκη στο να μπορέσει να αποσυμφορηθεί λίγο το ευρύτερο σύστημα. Ας μην ξεχνάμε ότι η χώρα μας ταλανίζεται από το θέμα της ταχύτητας απονομής δικαιοσύνης. Υπάρχουν καταδίκες της χώρας μας για παράβαση του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ για την απονομή της δικαιοσύνης. Κι αυτό, αν μου επιτρέπετε, δεν αφορά μόνο την ποινική δίκη, η οποία ορθά με το παρόν νομοσχέδιο μπαίνει σε μία πιο ορθολογική προσέγγιση και προσπαθεί να γίνει ένα βήμα προς την προσέγγιση των νομοθεσιών, αλλά αφορά και τη διοικητική δικαιοσύνη - όπως είπα και προηγουμένως, βλέπω ότι υπάρχει ένα προσεχές νομοσχέδιο το οποίο θα βοηθήσει και σε αυτή την κατεύθυνση - η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη και με τις επενδύσεις. Βλέπουμε πολλές φορές τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια τα οποία έχουν πολλές καθυστερήσεις. Κι εκεί θα γίνει προσπάθεια προκειμένου να μπορέσει να ενταχθεί στο πλαίσιο της όλης διαδικασίας του δικαιοδοτικού συστήματος μία μεγαλύτερη ενίσχυση των χρόνων, που θα συμβάλλουν και στην εμπιστοσύνη του Έλληνα πολίτη. Επίσης, η επίδοση με τα ηλεκτρονικά μέσα είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, γιατί βοηθάει στη σταδιακή ψηφιοποίηση της διαδικασίας ενώπιον των δικαστηρίων. Είναι πολύ σημαντικό, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, το γεγονός ότι το Υπουργείο δείχνει με κινήσεις σαν κι αυτές ότι αντιλαμβάνεται την ψηφιακή διάσταση της δικαιοσύνης ως έναν μείζονα στόχο. Γιατί, εάν δεν μπούμε σε αυτή τη σύγχρονη εποχή κι αν δεν είναι και η δύσκολη αυτή η περίοδος που διανύουμε μία τέτοια ευκαιρία, θεωρώ ότι δεν θα το καταφέρουμε ποτέ. Θεωρώ ότι υπάρχει μεγάλη δυνατότητα να ενισχύσουμε όλες τις δυνατότητες, ηλεκτρονικές τηλεδιάσκεψης, περαιτέρω δυνατότητα ηλεκτρονικής κατάθεσης δικογράφων, ψηφιακές δικογραφίες, την ηλεκτρονική παρακολούθηση της πορείας όλων των υποθέσεων, την ηλεκτρονική παρακολούθηση των πινακίων σε πραγματικό χρόνο και άλλες πολλές διαδικασίες οι οποίες είναι πολύ χρήσιμες για την επιτάχυνση και τον εκσυγχρονισμό της δικαιοσύνης. Για τη Σχολή Δικαστών, ορθά ειπώθηκε ότι η προσθήκη της κατεύθυνσης ειρηνοδικών είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, καθότι τα ειρηνοδικεία τα τελευταία χρόνια έχουν πάρει ένα μεγάλο και πολύ σύνθετο κομμάτι της δικαστηριακής ύλης και γι' αυτό το λόγο χρειάζεται και η περαιτέρω εκπαίδευση και των λειτουργών που επιτελούν αυτό το κρίσιμο έργο. Ολοκληρώνω, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, λέγοντας ότι θεωρώ ως αυτονόητο, δεδομένου ότι ο εκσυγχρονισμός και η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δικαιοσύνης, ενός πολύ κρίσιμου αγαθού, αποτελούν κομβικά στοιχεία για μια δημοκρατία, προτεραιότητες του κυβερνητικού έργου σαν και τη σημερινή, αλλά και τέτοιες διαδικασίες οι οποίες ενισχύουν το αίσθημα εμπιστοσύνης του Έλληνα πολίτη στη δικαιοσύνη, είναι προς αυτή την κατεύθυνση, προς την κοινή αυτή προσπάθεια. Η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχουν αποδείξει ότι κινούνται με υπευθυνότητα, αποφασιστικότητα και συνέπεια, με αποκλειστικό γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες και την προστασία των συμφερόντων της χώρας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Βασίλειος Κόκκαλης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θερμή παράκληση στους ομιλητές να τηρούν τον προβλεπόμενο χρόνο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι η έκφραση «επιστροφή στην κανονικότητα» δεν ταιριάζει στην ίδια την πραγματικότητα. Όταν χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν έχουν πρόσβαση στη ρευστότητα, όταν κινδυνεύουν να χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας, όταν έρχονται νομοσχέδια τα οποία δεν τηρούν τους κανόνες της ορθής νομοθέτησης, δεν μπορούμε επ' ουδενί να ισχυριζόμαστε ότι επιστρέφουμε στην κανονικότητα. Και εξηγούμαι. Η διαφωνία μας, κύριε Υπουργέ, δεν είναι γι' αυτό και ψηφίζουμε επί της αρχής «ναι», στα κείμενα των οδηγιών. Πολλά από αυτά τα είχε επεξεργαστεί και η προηγούμενη κυβέρνηση, όπως η κατεύθυνση των ειρηνοδικών στην Εθνική Σχολή Δικαστών, η ηλεκτρονική επίδοση. Και βέβαια είναι θετικά. Η διαφωνία μας, εάν το έχετε παρατηρήσει - που σίγουρα θα το έχετε παρατηρήσει - έγκειται στο γεγονός της διαδικασίας. Διότι είναι κρίσιμο για την αποκατάσταση της σχέσης του πολίτη και της πολιτείας η λέξη εμπιστοσύνη. Είπατε πριν: «Μα, είναι άσχετα αυτά τα οποία φέρνουμε;». Όχι, βέβαια. Απλά δεν είναι κατεπείγοντα. Απόδειξη ότι δεν είναι άσχετα, αλλά για σας είναι κατεπείγοντα, είναι η διαδικασία σύμφωνα με την οποία ψηφίζεται αυτό το νομοσχέδιο, κατά παρέκκλιση της ίδιας νομοθέτησης της δικιάς σας. Αναφέρομαι στην παράγραφο 9, του άρθρου 63 του ν.4322/2019, η οποία λέει ότι δεν ισχύουν οι προηγούμενοι παράγραφοι 1-8, όταν πρόκειται για επείγοντα ή κατεπείγοντα νομοσχέδια. Και ερωτώ: Θεωρείται κατεπείγον - άσχετο δεν είναι - η νομική βοήθεια; Θεωρούνται κατεπείγοντα άλλα θέματα; Νομίζω ότι είναι προς τιμήν σας αυτό που είπατε για την τροπολογία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για τη λειτουργία της δικαιοσύνης, η οποία είναι σε αναστολή. Για κάτι για το οποίο, όμως, θα σας μεμφθώ, είναι οι θέσεις των επιλαχόντων στον πρόσφατο διαγωνισμό. Το αφήνω, όμως, για το τέλος της ομιλίας μου. Εκεί που διαφωνούμε - και διαφωνούμε με πραγματικά επιχειρήματα, όχι γιατί διαφωνούμε με την ουσία της νομικής βοήθειας - είναι η διαδικασία. Προσέξτε: Ο θεσμός της δωρεάν νομικής βοήθειας είναι θεσμός εξαιρετικού δικαίου, όπερ σημαίνει ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται υπό το πρίσμα του «εξαιρετικών κανόνων», δηλαδή να στοχεύει εκεί που πραγματικά έχει ανάγκη ο πολίτης, διότι ο κανόνας είναι η ελεύθερη επιλογή του φυσικού δικηγόρου. Κοιτάξτε τώρα πώς κινδυνεύει αυτός ο θεσμός, ενώ έχει πράγματι κοινωνικό πρόσημο, να είναι εις βάρος των πολιτών. Είπατε πριν ότι δεν έχουμε προτάσεις. Μα, ο εισηγητής μας και στην επιτροπή και εδώ ανέφερε συγκεκριμένα πράγματα. Πρώτον, αν - όσον αφορά σε αυτόν τον θεσμό - για τον δικηγόρο δεν υπάρχουν κίνητρα, δεν θα λειτουργήσει σωστά. Τοκοφορία. Άμεση εκκαθάριση των οφειλομένων. Να συμπεριληφθούν ευάλωτες, πραγματικά, ομάδες του πληθυσμού, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, αυτοί οι οποίοι κινδυνεύουν εμπράκτως να χάσουν τα σπίτια τους σε πλειστηριασμό. Ταυτόχρονα, όμως, θα πρέπει να δοθούν κίνητρα και σε αυτόν ο οποίος παρέχει την υπηρεσία, κύριε Υπουργέ, διότι, διαφορετικά, θα καταντήσει μία τυπική, διεκπεραιωτική διαδικασία η σχέση δικηγόρου - εντολέα, με επακόλουθο να έχουμε τυπικές δίκες. Άρα δεν θα είναι εις όφελος των πολιτών. Δεύτερον, όσον αφορά στον αριθμό δέκα, ειλικρινά περίμενα μία αιτιολόγηση. Δηλαδή, θεωρείται επαρκής ο δικηγόρος ο οποίος έχει δέκα παραστάσεις τον μήνα. Ο μικροβιολόγος ο οποίος έχει εννιά αναλύσεις ή ο χειρουργός ο οποίος έχει εννιά, δεν είναι επαρκής;
Δεν ακούσατε τι είπα στην επιτροπή.
Ειλικρινά θέλω μία αιτιολόγηση.
Προσωπικά το αιτιολόγησα.
Κύριε Υπουργέ - επειδή είπατε ότι δεν κάνουμε προτάσεις - ακολουθήστε αυτό που είπαν οι δικηγορικοί σύλλογοι, με τα σεμινάρια.
Άρα εσείς τι λέτε; Ποια είναι η δική σας θέση;
Θα λάβετε τον λόγο μετά και θα απαντήσετε. Έρχομαι και σε αυτό το οποίο είπατε για τους επιλαχόντες. Κύριε Υπουργέ, κατ' αρχάς ανέφερα και πριν ότι σας τιμά που αναγνωρίσατε την τροπολογία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Είπατε στο τέλος της ομιλίας σας, ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ακύρωσης από το Σ.τ.Ε.. Ερωτώ: Αυτό το λέτε ως δικηγόρος που δεν είστε ή ως Υπουργός Δικαιοσύνης, που δεν επιτρέπεται; Ειλικρινά, εγώ παρ' ότι δικηγόρος, δεν θα τολμήσω προσωπική άποψη. Τι θα κάνω, όμως, για αυτό το οποίο εσείς φοβάστε; Θα επικαλεστώ αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκριναν για το έννομο συμφέρον, κύριε Υπουργέ. Είναι η 2743/2017. Είναι η 3403/2017. Είναι η 3408/2017. Και είναι και σε πλήρη ολομέλεια η 2453/2011. Βέβαια, οι αποφάσεις έχουν και μειοψηφίες. Είμαστε υποχρεωμένοι να τις βλέπουμε, να τις ακούμε. Πού πειθαρχούμε, όμως; Στην πλειοψηφία των μετεχόντων και των συμμετεχόντων σε μία διάσκεψη για την έκδοση απόφασης. Αυτοί οι άνθρωποι, κύριε Υπουργέ, δεν ζητάνε χάρη. Επιτυχόντες είναι. Και να σας θυμίσω, ότι με νόμο του 1996 έχει γίνει ακριβώς αυτό το οποίο ζητούν αυτοί οι άνθρωποι. Με το άρθρο 6 παράγραφος 9 προβλέφθηκε ότι, όσοι επιτυχόντες για τον διαγωνισμό στην Εθνική Σχολή Δικαστών, που προκηρύχθηκε με την υπ' αριθμ. τάδε απόφαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, συγκέντρωσαν βαθμό «9» και άνω, δικαιούνται να ζητήσουν εντός δέκα ημερών να εγγραφούν σε αυτή. Είναι ο ν.2408/1996. Ειρήσθω εν παρόδω - και κλείνω - ακόμη και ο φόβος σας για πιθανή ακύρωση της πράξης της διοίκησης για πρόσληψη αυτών, δεν έχει αντικείμενο, γιατί αφορά μόνο έντεκα επιτυχόντες, που είναι στο όριο των οργανικών θέσεων. Νομίζω ότι θα το δείτε με ψυχραιμία και θα το ξαναδείτε. Γιατί το λέω αυτό; Διότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ζητούν χάρη. Επιτυχόντες είναι. Προσληφθέντες δεν είναι. Και τι είπαμε; Η αποκατάσταση και η ανάκτηση της εμπιστοσύνης τώρα είναι κρίσιμη για την επιστροφή στην κανονικότητα. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 κ. Κλέων Γρηγοριάδης.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, όλες οι «λοιπές διατάξεις» - όλες και ήταν πολλές - μπήκαν στο νομοσχέδιο αφού τελείωσε η διαβούλευση. Νομίζω πως αυτό από μόνο του σας στερεί το δικαίωμα να λέτε ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα φωτεινό παράδειγμα τρόπου να νομοθετεί κανείς. Είναι αλήθεια ότι συγκρινόμενο με άλλα, πολύ χειρότερα σκαλοπάτια στα οποία έχουμε φτάσει, μπορεί να φαντάζει ως όαση το γεγονός ότι δίνονται δύο ημέρες για ένα νομοσχέδιο. Όμως - είναι μία έκκληση - πρέπει, προς Θεού, να μην ξεχάσουμε εδώ μέσα την «απόλυτα κανονική» κανονικότητα και πρέπει να κατατείνουμε όλοι μαζί να επανέλθουμε εκεί. Δεν θα αναφερθώ εκτενώς στο νομοσχέδιό σας, καθώς το έκανε η κ. Μπακαδήμα. Το έκανε, μάλιστα, με τέτοια ευστοχία, που σας προκάλεσε και έναν ελαφρύ ανθυποεκνευρισμό, θα το πω, κυρίως να ανατρέξετε στα χαρτιά σας και στους συμβούλους σας. Θα πω μόνο ότι δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου προστατεύει επαρκώς τους ανήλικους. Και είμαστε ευαίσθητοι, γιατί οι ανήλικοι, ακόμα κι όταν είναι εγκληματίες - μικροεγκληματίες ή σοβαρότεροι εγκληματίες - είναι αυταπόδεικτο, θα έλεγε κανείς, ότι δεν ευθύνονται οι ίδιοι για την εγκληματικότητά τους. Είναι ανήλικοι και άρα φταίνε ακόμα αυτοί που ορίζουν το πώς συμπεριφέρονται, δηλαδή οι γονείς τους, οι επιρροές τους, τα σχολεία τους, η έλλειψη πρόσβασης σε σχολεία, η έλλειψη γονιών πολλές φορές. Επομένως, είμαστε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί με το εάν και κατά πόσο προστατεύονται πραγματικά οι ανήλικοι από αυτό το νομοσχέδιο. Τέλος, επειδή άκουσα - και, πραγματικά, σας ακούω πάντα με προσοχή - ότι διαμαρτυρηθήκατε πως όλη η αντιπολίτευση δεν συνεισφέρει σε προτάσεις, θέλω να σας πω ότι συνέβη ένα μικρό τεχνικό ατόπημα. Εμείς κάναμε προτάσεις και μάλιστα πολλές. Τις έχετε ήδη πάρει, νομίζω, τώρα πια. Δυστυχώς - και γι' αυτό δεν φταίτε εσείς - τις καταθέσαμε λίγο αργά, την Παρασκευή, δηλαδή, μετά το απόγευμα, όπου θα ήταν πολύ δύσκολο να διανεμηθούν. Είχαν τελειώσει και οι επιτροπές. Ωστόσο, κύριε Υπουργέ, μιας και είμαστε εδώ και εμείς και εσείς και είπατε ήδη την καλή σας πρόθεση και ότι επιθυμείτε να υπάρξει σύνθεση και να υπάρξουν προτάσεις, οι προτάσεις μας είναι εδώ. Σε τρεις ημέρες, λοιπόν, όπου έχουμε την κατ' άρθρον συζήτηση του νομοσχεδίου, είναι μία καλή ευκαιρία, πραγματικά, να δείξει και η Κυβέρνηση ότι δεν είναι μόνο λόγια το ότι θέλει τη συνεισφορά των υπόλοιπων δυνάμεων. Αν βρείτε ότι, πραγματικά, κάποιες από αυτές δίνουν λύσεις που μπορεί να μην σκεφτήκατε ή ότι εξειδικεύουν λύσεις που ήδη έχετε σκεφτεί καλύτερα, σας παρακαλούμε να τις υιοθετήσετε. Έτσι, λοιπόν, τελειώνω με το νομοσχέδιο, καθώς ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος έχω πάντα τη διάθεση να συζητάω και για θέματα επικαιρότητας, αλλά και για γενικότερα θέματα. Υπάρχουν μια σειρά από ερωτήματα που πάντα θέτω στην Κυβέρνηση. Δεν είναι πολλοί από την Κυβέρνηση και, μάλιστα, οι καθ' ύλην αρμόδιοι Υπουργοί, οι Υπουργοί Εργασίας, Οικονομίας κ.λπ., για να μας ακούσουν. Κυρίως, όμως, δεν είναι ο Πρωθυπουργός για να μας ακούσει, γιατί αυτός είναι ο κύριος υπεύθυνος και ο άνθρωπος που κατά τεκμήριο οφείλει να δώσει απαντήσεις. Και θέλουμε απάντηση στο πρωταρχικό ερώτημα που θα θέτουμε πάντα μέχρι να τελειώσει αυτή η ιστορία, που είναι τι γίνεται με τον «ΗΡΑΚΛΗ». Τι γίνεται, λοιπόν, με τον «ΗΡΑΚΛΗ»; Είσαστε αποφασισμένοι, αγαπητοί συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, είσαστε πραγματικά αποφασισμένοι τη στιγμή ακριβώς που αρχίζει η πείνα, η άγρια πείνα, για τον λαό μας έξω, η οποία θα γενικευθεί - θέλω να πω τι θα πιάσει όλο τον λαό σε διάστημα ενός έτους από τώρα - με βάση όλα τα διεθνή στοιχεία και τα εσωτερικά στοιχεία που έχουμε για το πώς θα πάει η χώρα μας, την ώρα που ο ελληνικός λαός ήδη πεινάει σε ένα μικρό του μέρους, ίσως και μεγάλο, αλλά στην ολότητά του πρόκειται να πεινάσει τους επόμενους μήνες, πρόκειται να βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση - να μη χρησιμοποιώ και εγώ τέτοιες εκφράσεις όπως «θα πεινάσει» - , πρόκειται να ζήσει πέρα από δύσκολα, συνεχίζετε να είστε αποφασισμένοι να χαρίσετε 12 δισεκατομμύρια ευρώ σε αρπακτικά ταμεία; Πραγματικά, μας κάνει εντύπωση. Και μας κάνει εντύπωση που δεν απαντάει ένας αρμόδιος στην Κυβέρνηση τόσο καιρό ότι λέμε ανοησίες, ότι λέμε κουταμάρες, ότι δεν θα χαθούν τα 12 δισεκατομμύρια, διότι θα υπάρξει αυτός ο τρόπος που εμείς δεν έχουμε φανταστεί, ώστε να αποφύγετε να τα δώσετε. Δεν υπάρχει τρόπος και το ξέρετε, εκτός από αυτόν που σας εισηγούμαστε - και με τροπολογία το εισηγηθήκαμε εδώ πέρα πριν από δύο μήνες - που είναι μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου, η οποία θα λέει ότι «λόγω κορωνοϊού και τα λοιπά και τα λοιπά παύει να είναι σε ισχύ το σχέδιο «ΗΡΑΚΛΗΣ»». Καλό θα ήταν να σκεφτείτε να υιοθετήσετε και το σχέδιο του ΜέΡΑ25, τον «ΟΔΥΣΣΕΑ» εννοώ , που είναι ένα σχέδιο πολύ πιο ανθρωποκεντρικό από το σχέδιο «ΗΡΑΚΛΗΣ», το οποίο θυμίζω ειρήσθω εν παρόδω ότι δοκιμάστηκε με τρανταχτή αποτυχία στην Ιταλία. Επίσης, σας θέτω ένα άλλο από τα γνωστά μας ερωτήματα: Δάνειο θα πάρετε τελικά ή δεν θα πάρετε; Θα πάρετε. Εμείς λέμε ότι θα πάρετε. Αν λέτε ότι δεν θα πάρετε, πείτε ότι δεν θα πάρετε, πείτε ότι θα είναι επιδότηση. Ξέρετε καλά πως επιδοτήσεις τέλος, δωράκια τέλος. Δεν υπήρχαν και ποτέ. Έντεκα χρόνια τους ξέρουμε τους θεσμούς. Έντεκα χρόνια ξέρουμε τους παράνομους που έχουν καταλάβει την Ευρωπαϊκή Ένωση και κάνουν τελείως παράνομα κουμάντο. Εννοώ την Κομισιόν και το Eurogroup, που δεν προβλέπονται θυμίζω πάντα από καμμία σύμβαση ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους έχουν φτιάξει τα ισχυρά κράτη για να κάνουν τα κουμάντα τους. Έντεκα χρόνια τους ξέρουμε και ένα πράγμα έχουμε μάθει για αυτούς: Δεν έχουν καμμία συμπόνια και καμιά αναλγησία απέναντι σε κανέναν λαό. Επομένως, τι περιμένουμε; Τι μπορεί να περιμένουμε; Θα πάρουμε δάνειο χωρίς προαπαιτούμενα; Ναι, γιατί θα υπάρχουν τα μετααπαιτούμενα. Ποια θα είναι τα μετααπαιτούμενα; Σας τα έχουμε πει. Τα λέμε ξανά. Θα είναι απόλυτα συγκεκριμένα. Θα είναι απώλεια μισθών, μειώσεις συντάξεων, αυξήσεις φόρων. Είμαστε σε θέση να ξέρουμε ότι αν είμαστε πολύ τυχεροί και δεν μας επισκεφτεί ξανά ο κορωνοϊός από Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο, αυτά τα μέτρα, δηλαδή να κοπούν οι μισθοί και οι συντάξεις και να αυξηθούν οι φόροι, θα τα πάρετε αναγκαστικά του χρόνου την άνοιξη. Αν είμαστε άτυχοι και μας επισκεφτεί ο κορωνοϊός, μπορεί να αργήσετε λίγο, γιατί, όπως ξέρετε, η αναλγησία έχει και τα όρια της και δεν εννοώ τη δική σας, αλλά κυρίως των Ευρωπαίων και, εν δευτέροις, η δική σας, που είστε ιδανικοί αιχμάλωτοι. Δεν σας κατηγορούμε για ηθική αυτουργία. Για ιδανική αιχμαλωσία σάς κατηγορούμε τόσο καιρό. Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, τα προαπαιτούμενα αυτά θα παρθούν το αργότερο σε δύο χρόνια, γιατί δεν θα μπορεί να τα πάρει κανείς τη στιγμή που θα παίρνει ζωές ο κορωνοϊός. Όμως θα παρθούν. Θα μας διατάξει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα πει: «Εντάξει, βρε παιδιά, υποαναπτυχθήκατε με 15% πέρυσι, αλλά φέτος δεν μπορείτε να υποαναπτύσσεστε με 10%, να είστε πάλι στο -10%. Πρέπει να πάτε στο -4%. Άρα πάρτε μετράκια». Τέταρτον, ανοησία η αυταρχισμός; Αυτός είναι ο πιο ωραίος τίτλος που έχουμε βρει στο ΜέΡΑ25. Και μιλάω, βέβαια, για τις πλατείες, την πλατεία Ηπείρου στην Κυψέλη, την πλατεία προχθές στη Θεσσαλονίκη, ακόμα και την πλατεία Αγίας Παρασκευής, όπου πραγματικά προκαλεί κατάθλιψη σε οποιονδήποτε ουδέτερο παρατηρητή το γεγονός ότι μια Κυβέρνηση προσπαθεί επισήμως να πείσει τόσες μέρες ότι δεν κινδυνεύουμε στα αεροπλάνα, στα οποία θα είμαστε σαρδελοποιημένοι σε κλειστό χώρο τριακόσιοι - τετρακόσιοι άνθρωποι, αλλά κινδυνεύουμε τρομερά όταν βρεθούμε στην πλατεία Ηπείρου στην Κυψέλη σε ανοιχτό χώρο είκοσι πέντε άνθρωποι. Επίσης, η ίδια η Κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει - ζητάει και κανένα συγγνώμη ο δήμαρχος, βέβαια - ότι δεν βλάπτει να μαζευτούν χίλια - χιλιαπεντακόσια άτομα στην Ομόνοια, αλλά βλάπτει να μαζευτούν είκοσι πέντε στην πλατεία Ηπείρου στην Κυψέλη. Η ίδια η Κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν βλάπτει οι άνθρωποι, τα ΜΑΤ να κάνουν επιχείρηση, πρέπει να πω, ειδικών δυνάμεων, δηλαδή παραφυλώντας σαν γάτες, κρυβόμενοι πίσω από πουρνάρια και οι πολυκατοικίες να πλησιάζουν έρποντας, να συνεννοούνται με τις αρχές να κοπεί το φως, να κοπεί η ηλεκτροδότηση στην πλατεία και να αιφνιδιάζουν είκοσι τέσσερις νεαρούς, τους οποίους δέρνουν και τους κάνουν ασήκωτους από το ξύλο - τους είδαμε, είδα φωτογραφίες τους και οι αυτόπτες μάρτυρες, οι περίοικοι των πολυκατοικιών, λένε ότι έτσι ακριβώς όπως τα περιγράφουν έγιναν τα πράγματα - και την επόμενη μέρα, δώδεκα ώρες μετά, ζητάμε άλλα από τα ίδια αυτά τα εικοσιτέσσερα άτομα, όσα γλίτωσαν από τη μανία των ΜΑΤ. Και εδώ να πω ειρήσθω εν παρόδω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με τα ΜΑΤ και τους άντρες τους. Σας έχω πει ξανά ότι δεν σας τους χαρίζουμε. Είναι λαϊκά φτωχόπαιδα και είναι εξ ορισμού δικά μας παιδιά, είναι παιδιά της Αριστεράς. Έχουμε πρόβλημα με την ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, το οποίο κάνει τα ΜΑΤ να θυμίζουν άλλες εποχές. Τα ίδια ΜΑΤ ήταν και επί ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο καιρό, επίσης έκαναν πράγματα ανεπίτρεπτα, αλλά δεν έφταναν και σε αυτό το επίπεδο. Δεν λέμε. Έχουν και οι σύντροφοι εδώ το μερτικό τους στην ευθύνη. Από τα ίδια αυτά παιδιά, τα οποία υπέστησαν αυτήν την καταπληκτική επίθεση των ΜΑΤ - την οποία, όπως δείχνουν και τελευταία τα κανάλια μας, τα ΟΥΚ, όπου δείχνουν διάφορες καταπληκτικές ασκήσεις που πραγματοποιεί ο ελληνικός στρατός, δείξτε και τα ΜΑΤ πώς κλείνουν μια πλατεία, πώς κόβουν το ρεύμα και μπαίνουν και σαπίζουν στο ξύλο ανήλικα παιδιά - από αυτά τα ανήλικα παιδιά την επόμενη μέρα, δώδεκα ώρες μετά, η ίδια Κυβέρνηση, που τους είπε «σας σαπίζω στο ξύλο, διότι δεν πρέπει να είστε είκοσι τέσσερα άτομα σε αυτήν την πλατεία σε ανοιχτό χώρο», τους λέει να πάνε στο σχολείο τους όπου θα είναι τριάντα άτομα σε κλειστό χώρο και, επίσης, θα ξεσαλώσουν. Συγγνώμη για την έκφραση, αλλά έτσι κάνουν τα παιδιά στο σχολείο είτε πάνε γυμνάσιο είτε πάνε λύκειο. Άρα είναι προφανές ότι είναι προφάσεις αυτά, ότι στην πραγματικότητα - ανόητοι δεν είστε, το ξέρουμε πολύ καλά, είστε αρκετά έξυπνοι και έχετε θαυμάσιους εγκέφαλους μέσα στο δυναμικό σας, σπουδαίους ανθρώπους - επομένως, είναι επιλογή. Δεν είναι ανοησία. Είναι επιλογή αυταρχισμού. Πέμπτο ερώτημα: Τι γίνεται με τη «ΛΑΡΚΟ»; Θυμάστε την πάλαι ποτέ «ΛΑΡΚΟ». Η «ΛΑΡΚΟ», σας ενημερώνω, ότι διαχειρίζεται κοιτάσματα ύψους 20 με 22 δισεκατομμυρίων, τα οποία για κάποια παράξενη εύνοια της τύχης υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα μας. Βλέπετε έχουμε κοιτάσματα, από τα οποία, σύμφωνα με τους υπολογισμούς, το 90% διαθέτει η φτωχή, ταπεινή χώρα μας από όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, αυτή η εταιρεία να πρέπει να κλείσει μετά από κακοδιαχείριση πάρα πολλών φορετών διοικητικών συμβουλίων, από Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, τελευταία και από ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι σαφώς κακοδιαχειρίστηκαν την εταιρεία; Όμως η εταιρεία είναι χρυσωρυχείο, είναι θησαυροφυλάκιο. Είναι φανερό αυτό. Συνεισέφερε στον ετήσιο προϋπολογισμό όλα τα χρόνια πριν την κάνετε προβληματική 300 καθαρά εκατομμύρια σε συνάλλαγμα σε μια χώρα που είναι τετραπλώς πτωχευμένη. Επίσης, οι άνθρωποι αυτοί δουλεύουν - σας ενημερώνω - υπό συνθήκες απάνθρωπες. Αν δείτε μία ημέρα πώς δουλεύουν αυτοί οι άνθρωποι, θα καταλάβετε ότι οφείλουμε ηθικά να μην απολύσουμε ποτέ κανέναν - όποιος ιδιώτης και να το πάρει - και να τους τρέφουμε και μόνο για τον τρόπο που δουλεύουν όλα τα χρόνια που μπόρεσαν να δουλέψουν. Επίσης, τι τακτική είναι αυτή; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω σύντομα, κύριε Πρόεδρε, αν και έχω ένα λεπτό ακόμα. Ο πωλητής δεν έχω δει ποτέ να διαλαλεί την πραμάτεια του ως προβληματική. Δηλαδή, αν εγώ θέλω να νοικιάσω ένα σπίτι και χάλια να είναι, θα κρύψω την υγρασία, θα πω ότι τα μερεμέτια αυτά είναι καλά εδώ. Εδώ πέρα είναι ένας Υπουργός, ο κ. Χατζηδάκης, ο οποίος έναν χρόνο τώρα, δέκα μήνες, βγαίνει και λέει ότι η «ΛΑΡΚΟ» είναι χάλια, είναι προβληματική, δεν σώζεται με τίποτα. Είναι τρόπος αυτός να πουλήσεις; Θα έρθει ένας επενδυτής να την πάρει, δηλαδή, στο 10% της αξίας της. Δεν είναι τρόπος και ο κ. Χατζηδάκης είναι έξυπνος. Δεν νομίζω ότι είναι ανοησία. Είναι εξυπνάδα. Υποπτεύομαι, λοιπόν, ότι είναι προσυμφωνημένη η αγοραπωλησία κάτω από το τραπέζι και πρέπει να πέσει η τιμή της με την απαξίωση τόσο πολύ, ώστε να είναι τσάμπα πράμα - συγγνώμη πάλι για την αγοραία έκφραση - για τον τυχερό ο οποίος θα τη βρει, ο οποίος ένας Θεός ξέρει αν θα τη χρησιμοποιήσει σαν εταιρεία παραγωγική ή θα την κάνει ένα όχημα στο Χρηματιστήριο για να σολτάρει. Τέλος, θα τελειώσω με τους αγαπημένους μου συναδέλφους με την ευρεία έννοια, τους τεχνικούς και τις καθαρίστριες εννοώ συναδέλφους, όσους καθαρίζουν θέατρα. Είναι και αυτές συνάδελφοί μου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ξέρετε είμαι έκπληκτος. Μπήκα στην πλατφόρμα και εγώ να δω τι θα κάνετε τελικά με όλους εμάς, με όλον αυτόν τον κόσμο. Είναι εκατόν πενήντα, εκατόν εξήντα χιλιάδες άνθρωποι εργαζόμενοι στις τέχνες, σε όλες τις τέχνες και όλοι οι εργαζόμενοι και βρήκα πράγματα τα οποία είναι κωμικοτραγικά. Δηλαδή, βρήκα ότι μετά από τριάντα έξι χρόνια υποκριτικής θα πρέπει να αποφασίσω αν είμαι ηθοποιός γενικά ή εάν τυχόν είμαι ηθοποιός κωμικός ή αν τυχόν είμαι ηθοποιός καρατερίστας. Επίσης, μου έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί τριάντα έξι χρόνια μπαινοβγαίνοντας σε όλα τα θέατρα της χώρας δεν έχω συναντήσει ποτέ έναν - έναν για δείγμα έστω - τοποθετητή περουκών. Ξέρετε γιατί δεν έχω συναντήσει ούτε έναν τοποθετητή περουκών εδώ και τριάντα έξι χρόνια; Γιατί αυτή η ειδικότητα έχει καταργηθεί, έχει παύσει να υφίσταται από τη δεκαετία του 1970, όπως, επίσης, έχουν πάψει και αυτοί οι αστείοι διαχωρισμοί περί ηθοποιών. Οι ηθοποιοί είναι καλοί ή κακοί, έμπειροι ή άπειροι και τίποτε άλλο. Ένας καλός ηθοποιός είναι και καρατερίστας, είναι και ρολίστας, είναι τα πάντα. Αυτές ανήκουν στο παρελθόν. Επίσης, είδαμε τη φοβερή ειδικότητα «μέλος χορικού αρχαίας τραγωδίας». Όλα αυτά είναι ανησυχητικά. Πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι ξεκινάτε το Φεστιβάλ Αθηνών και το Θέατρο της Επιδαύρου, τα αρχαία μας θέατρα, χωρίς κανένα υγειονομικό πρωτόκολλο, χωρίς να έχουν καμία ασφάλεια οι καθαρίστριες, οι ηχολήπτες, οι ηθοποιοί, οι χορευτές που δουλεύουν σε αυτά τα δύο και χωρίς να ξέρουν τι τους ξημερώνει, αν θα επιβιώσουν δηλαδή από αυτή τη διαδικασία. Επίσης, παρουσιάστηκαν τραγελαφικά φαινόμενα με τους καθ' ύλην αρμόδιους διευθυντές στο φεστιβάλ να λένε άλλα από όσα εξήγγειλε το Υπουργείο, δηλαδή το Υπουργείο να λέει ότι θα γίνουν μόνο οι παραστάσεις της Επιδαύρου από τις κρατικές σκηνές και οι διευθυντές έλεγαν ιδιωτικά «προσάρμοσέ το εσύ σε εξωτερικό χώρο, θα το ανεβάσουμε». Τελικά, δεν θα το ανεβάσουν. Είναι φανερότατο ότι υπάρχει μία πλήρης ασυνεννοησία. Τελειώνω - κλείνω - λέγοντάς σας το εξής για τον χώρο μου: Ένα πράγμα που έχει δύο πόδια ζητούν οι support art workers και είναι σαφέστατο: Θέλουν ασφάλεια, να μην πεθάνουμε και δεν έχετε καλλιτέχνες ούτε τεχνικούς για να στηρίξουν τους καλλιτέχνες, να μην σας πεθάνουμε από κορωνοϊό και δεύτερον, θέλουν ένα οργανωμένο μακροπρόθεσμο σχέδιο, που αφού μας δει και μας αναγνωρίσει ότι αυτοί είμαστε και τόσοι είμαστε, να μας προφυλάξει συστηματικά από την ανεργία. Είναι απαραίτητο. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Σταμενίτης Διονύσιος από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Σταμενίτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προφανώς, κύριε Γρηγοριάδη, ο θετικός τρόπος που αντιμετώπισε η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός το πρώτο κύμα της πανδημίας, που πήρε τα εύσημα από το παγκόσμιο γίγνεσθαι - κυβερνήσεις, δημοσιογράφους, εφημερίδες - και αποτελεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα για τον επόμενο γύρο και τον τουρισμό, μας δείχνει και τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσουμε όλα τα υπόλοιπα. Περιμένετε και θα το δείτε! Πάντως στο πρώτο κύμα τα πήγαμε εξαιρετικά και αξίζουν συγχαρητήρια και στους ανθρώπους τους νοσηλευτές και σε όλους τους υπόλοιπους, αλλά και στην Κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό για αυτά τα οποία πέτυχαν. Σήμερα συζητάμε το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο αφορά στην ενσωμάτωση πέντε ευρωπαϊκών οδηγιών στην ελληνική νομοθεσία, στην κύρωση του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου για ζητήματα διοικητικής συνεργασίας ανάμεσα στα δύο Υπουργεία και τέλος, στην εισαγωγή ρυθμίσεων που σχετίζονται με διοικητικά θέματα απονομής της δικαιοσύνης. Είναι ένα σχέδιο νόμου που θα το συζητήσουμε δύο μέρες στην Ολομέλεια και ο Υπουργός περιέγραψε προηγουμένως όλα αυτά που έγιναν στη διαβούλευση. Επομένως, τα σχόλια για κακή νομοθέτηση πέφτουν στο κενό ή προφανώς θέλουν να καλύψουν την ένδεια επιχειρημάτων ή αντιπροτάσεων. Αρχικά να τονίσω ότι η ενσωμάτωση των οδηγιών που έρχεται με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου έχει καθυστερήσει αρκετά με ευθύνη της προηγούμενης κυβέρνησης, καθώς αποτελεί μια υποχρέωση που θα έπρεπε να έχει υλοποιηθεί από την Ελλάδα στο πρώτο εξάμηνο του 2019. Παρ' όλα αυτά, η νομοθέτηση ενσωμάτωσης των οδηγιών δεν αντιμετωπίζεται από την Κυβέρνηση και την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης ως μια απλή εκκρεμότητα, η οποία προφανώς πρέπει να τακτοποιηθεί. Αντίθετα, αποτελεί μια βασική προτεραιότητα, καθώς το σύνολο των ρυθμίσεων αντιμετωπίζουν μία σειρά από ιδιαίτερα ζητήματα πάρα πολύ σημαντικά. Ιδιαίτερα, πρώτον, με την οδηγία 800/2016 αναβαθμίζεται η προστασία των δικαιωμάτων των ανηλίκων οι οποίοι είναι κατηγορούμενοι ή ύποπτοι σε ποινικές δίκες ή υπόκεινται σε διαδικασία ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Το σύνολο των ρυθμίσεων αυτών διασφαλίζουν περισσότερες και πρόσθετες δικονομικές εγγυήσεις για τους ανήλικους. Παράλληλα, εισάγεται για πρώτη φορά στην εθνική νομοθεσία ο θεσμός της ατομικής αξιολόγησης των ανηλίκων από την Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων και Κοινωνικής Αρωγής και η σύνταξη έκθεσης για το οικονομικό υπόβαθρο, το οικογενειακό περιβάλλον, το κοινωνικό προφίλ και τη σκιαγράφηση συνολικά της προσωπικότητας. Νομίζω τι όλοι συμφωνούμε ότι με τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις προκρίνεται η καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης και θωρακίζεται η προστασία των δικαιωμάτων των ανηλίκων. Δεύτερον, με την οδηγία 1371/2017 αντιμετωπίζεται η απάτη σε βάρος συμφερόντων οικονομικού χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα, αυτές οι ρυθμίσεις εξομοιώνουν την ποινική προστασία της περιουσίας της Ένωσης με την προστασία της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου. Αδικήματα όπως η διασυνοριακή απάτη αναφορικά με τον ΦΠΑ, καθώς και οι πράξεις κατάθεσης ανακριβών δηλώσεων ή παρασιώπησης πληροφοριών, οι οποίες έχουν ως συνέπεια τα μειωμένα έσοδα του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τυποποιούνται ως ποινικά αδικήματα. Ουσιαστικά εδώ έχουμε την προσπάθεια από πλευράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη θεσμοθέτηση κοινών ποινικών κανόνων για την καταπολέμηση και την αντιμετώπιση της απώλειας σε βάρος της ίδιας της Ένωσης. Τρίτον, με την οδηγία 541/2017 επιχειρείται η καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Και όπως είπε και ο Υπουργός προηγουμένως, η χώρα μας είναι η τελευταία που δεν την έχει ενσωματώσει. Προφανώς αργήσαμε. Η ανταλλαγή, λοιπόν, πληροφοριών, η συνεργασία μεταξύ των κρατών της Ένωσης, οι κοινοί κανόνες, η πρόληψη και ένα κοινό πλαίσιο αντιμετώπισης συνοψίζουν τη φιλοσοφία της οδηγίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Στην πραγματικότητα αυτό που προωθείται με τις διατάξεις που απορρέουν από την οδηγία είναι η δημιουργία ενός κοινού μετώπου απέναντι στην τρομοκρατία και η αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή της, ρυθμίσεις οι οποίες πιστεύω ότι είναι επιβεβλημένες σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον που συνεχώς αλλάζει, εξελίσσεται και πραγματοποιεί τεχνικά άλματα, παρέχοντας εργαλεία στην άσκηση της τρομοκρατίας. Τα κράτη, λοιπόν, μέσω της διεθνούς συνεργασίας και της ανταλλαγής πληροφοριών, αλλά και της τεχνογνωσίας θωρακίζονται απέναντι σε ενδεχόμενες τρομοκρατικές ενέργειες. Τέταρτον, με την οδηγία 1919/2016 ενσωματώνονται οι ρυθμίσεις που διαμορφώνουν ένα κοινό θεσμικό πλαίσιο αναφορικά με τη δικαστική αρωγή και την παροχή βοήθειας σε κατηγορούμενους και υπόπτους ως προς τις διαδικασίες εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Συγκεκριμένα, αποσαφηνίζονται οι προϋποθέσεις διορισμού δικηγόρου ή συνηγόρου νομικής βοήθειας σε υποθέσεις αστικού, εμπορικού και ποινικού χαρακτήρα και καθορίζονται τα κριτήρια παροχής νομικής βοήθειας στους δικαιούχους. Ταυτόχρονα, όπως ανέφερα στην αρχή της τοποθέτησής μου, στο παρόν σχέδιο νόμου κυρώνεται το μνημόνιο συνεργασίας σε θέματα που αφορούν στη δικαιοσύνη μεταξύ των αρμοδίων Υπουργείων Ελλάδας και Κύπρου. Τέλος, σημαντικές είναι οι ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο τελευταίο κεφάλαιο του νομοσχεδίου και ρυθμίζουν μια σειρά από ζητήματα που αφορούν στον δικαστικό, εισαγγελικό και δικηγορικό κλάδο, με στόχο τον εκσυγχρονισμό των διαδικασιών, την αποσυμφόρηση των δικαστικών αιθουσών, την ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης, τις μισθολογικές ωριμάνσεις, αλλά και την ορθότερη κατανομή των εισαγγελικών λειτουργών, ανάλογα με τις ανάγκες του Σώματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας την τοποθέτησή μου, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση που τονίστηκε αρκετά στις συνεδριάσεις επεξεργασίας του νομοσχεδίου στην επιτροπή. Είναι γεγονός ότι η ενσωμάτωση οδηγιών στην ελληνική νομοθεσία θα πρέπει να γίνεται πιο γρήγορα, προκειμένου να μην χάνεται χρόνος. Δεν είναι λίγες οι φορές που αναγκαζόμαστε να αναπροσαρμόσουμε νομοθετικές ρυθμίσεις για να μπορέσουμε να εναρμονιστούμε με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Είναι δεδομένο ότι με την ενσωμάτωση κοινοτικών οδηγιών διαμορφώνεται ένα κοινό νομοθετικό πλαίσιο που εξασφαλίζει κοινούς κανόνες για όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο τις συνεργασίες και παρέχοντας αποτελεσματικές πολιτικές. Γι' αυτό και σας καλώ όλους να υπερψηφίσουμε αυτό το σχέδιο νόμου. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Γεώργιος Κοτρωνιάς από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώντας θεωρώ σημαντικό να αναφερθώ στην όλη διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά τη συζήτηση του παρόντος νομοσχεδίου, η οποία ουσιαστικά μας βάζει ξανά σε μία κανονικότητα, αφού μετά τη διαβούλευση έγιναν τέσσερις συνεδριάσεις της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, ενώ γίνονται δύο συνεδριάσεις στην Ολομέλεια επί της αρχής και επί των άρθρων, γεγονός που επιβεβαιώνει τη θεσμική και λειτουργική διαδικασία του Κοινοβουλίου και επαναφέρει πλέον τα πράγματα στους θεσμικούς τους ρυθμούς μετά την κρίση, αλλά και τα τελευταία μνημόνια που ζήσαμε. Επίσης, θέλω να επισημάνω ότι κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου συνεχίστηκε η συναινετική τακτική του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος λόγω της βαρύτητας και των αποτελεσμάτων που παράγουν στην ελληνική κοινωνία αυτά τα νομοσχέδια, θέλει αυτά να τυγχάνουν της ευρύτερης πολιτικής αποδοχής κάνοντας από πλευράς του ως εισηγητής αλλαγές και βελτιώσεις σε κάθε δημιουργική πρόταση των άλλων παρατάξεων. Ενώ εκ πρώτης όψεως ο τίτλος του νομοσχεδίου παραπέμπει σε μία απλή διαδικασία εναρμόνισης με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, εντούτοις πρόκειται για ένα σημαντικό νομοσχέδιο, αφού αφορά ευαίσθητα σημεία της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, αλλά και του Ποινικού Δικαίου. Έτσι, με την ενσωμάτωση στην ελληνική έννομη τάξη της οδηγίας 2016 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθορίζονται οι δικονομικές εγγυήσεις για παιδιά που είναι ύποπτα ή κατηγορούμενα στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών. Και τούτο γιατί η εμπειρία έχει δείξει ότι παρά την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προάσπισης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, παρά το Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού, δεν εξασφαλίζεται πάντοτε επαρκής βαθμός εμπιστοσύνης στα συστήματα ποινικής δικαιοσύνης όλων των κρατών - μελών και έτσι θεσπίζονται κοινοί ελάχιστοι κανόνες για την προστασία των δικονομικών δικαιωμάτων των ανηλίκων που είναι ύποπτοι, ενισχύεται η εμπιστοσύνη των κρατών - μελών στα συστήματα των άλλων κρατών - μελών και έτσι βελτιώνεται η αμοιβαία αναγνώριση των αποφάσεων σε ποινικές υποθέσεις. Με το σχέδιο νόμου εξασφαλίζεται ότι οι ανήλικοι που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών θα είναι ικανοί να κατανοούν και να παρακολουθούν τις εν λόγω διαδικασίες και να ασκούν τα δικαιώματά τους. Γι' αυτό και προβλέπεται ατομική αξιολόγηση των ανηλίκων από την Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων και Κοινωνικής Αρωγής και η σύνταξη έκθεσης αναφορικά με την προσωπικότητα, το οικονομικό, κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον, καθώς και τη σωματική και διανοητική κατάσταση του ανηλίκου. Με την ενσωμάτωση της δεύτερης οδηγίας 2017/1371 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιχειρείται η καταπολέμηση μέσω του Ποινικού Κώδικα κάθε απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα, καταργείται το ισχύον θεσμικό πλαίσιο του ν.2803/2002. Με το άρθρο 17 της οδηγίας 2017/1371 είναι τυπικά επιβεβλημένη η ενσωμάτωσή της από το Ενωσιακό Δίκαιο, γιατί η οδηγία αυτή επιδιώκει να ενισχύσει την ποινική προστασία των ενωσιακών οικονομικών συμφερόντων έναντι απάτης, υπεξαίρεσης, δωροδοκίας, εξασφαλίζοντας ότι όλα τα κράτη - μέλη θα έχουν εναρμονισμένες, αποτελεσματικές και αναλογικές διατάξεις. Με την εξομοίωση της ποινικής προστασίας της περιουσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την προστασία της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου τυποποιούνται ως ποινικά αδικήματα η διασυνοριακή απάτη σχετικά με τον ΦΠΑ, οι πράξεις υποβολής ανακριβών ή ελλιπών δηλώσεων ή παρασιώπησης πληροφοριών ή παράνομης λήψης και παρακράτησης επιχορηγήσεων και παροχών, που όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση των εσόδων του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη μείωση και από πόρους που προορίζονται για τη βελτίωση του επιπέδου της ζωής των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη βελτίωση της οικονομικής ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής, αλλά και τις έρευνας. Με την ενσωμάτωση της οδηγίας 2017/541 επιζητείται η διευθέτηση συναφών ζητημάτων που άπτονται της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Μέσα από τις προωθούμενες ρυθμίσεις διασφαλίζεται η καλύτερη ποινική προστασία κατά της τρομοκρατίας που αποτελεί κοινωνική μάστιγα. Έτσι, με την τυποποίηση ως ποινικών αδικημάτων της οργάνωσης ή με οποιονδήποτε τρόπο διευκόλυνσης μέσα από ταξίδια με σκοπό την τρομοκρατία, καθώς και της κλοπής, εκβίασης και πλαστογραφίας που σχετίζονται με τρομοκρατική δραστηριότητα, όπως επίσης και άλλων ειδικών διατάξεων για τη διεθνή συνεργασία και την πρόσβαση στη συγκέντρωση και διαβίβαση πληροφοριών σχετικά με την τρομοκρατία, δημιουργείται ένα κοινό πλέγμα δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της τρομοκρατίας, ενώ λαμβάνεται ειδική πρόνοια για τα θύματα της τρομοκρατίας, καθώς προβλέπεται η παροχή κατάλληλης ιατρικής περίθαλψης σε αυτά αμέσως μετά την τρομοκρατική επίθεση και για όσο διάστημα αυτό είναι απαραίτητο. Με την ενσωμάτωση της οδηγίας 2016/1919 διασφαλίζεται η παροχή ή συνδρομή συνηγόρου σε οικονομικά αδύναμους που έχουν την ιδιότητα του υπόπτου ή του κατηγορουμένου ή του παριστάμενου προς υποστήριξη της κατηγορίας στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών, καθώς και σε εκείνους που έχουν την ιδιότητα του εκζητουμένου στο πλαίσιο διαδικασιών εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Προβλέπονται, δηλαδή, με σαφήνεια οι προϋποθέσεις διορισμού δικηγόρου ή συνηγόρου νομικής βοήθειας σε υποθέσεις αστικού, εμπορικού και ποινικού χαρακτήρα και καθορίζονται τα κριτήρια παροχής νομικής βοήθειας στους δικαιούχους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ενσωμάτωση αυτής της οδηγίας στην ελληνική έννομη τάξη είχε ήδη πραγματοποιηθεί με τον ν.3226/2004, αλλά με τις νέες διατάξεις επιτυγχάνονται αλλαγές με στόχο την καταλληλότερη λειτουργία των διατάξεών της. Ενδεικτικά θα αναφέρω μόνο τον αυτεπάγγελτο διορισμό. Δεν θα αναφερθώ καθόλου στη συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία, στην οποία ήδη αναφέρθηκε ο προηγούμενος συνάδελφος. Θα κλείσω λέγοντας ότι επί της αρχής πρόκειται για ένα νομοσχέδιο το οποίο βελτιώνει και εναρμονίζει ευαίσθητες ποινικές λειτουργίες του ελληνικού συστήματος με εκείνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λειτουργίες που κατατείνουν στην καλύτερη προάσπιση των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην προστασία του κοινωνικού συνόλου από την τρομοκρατία και στη διακρατική συνεργασία των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πώς; Ομογενοποιώντας τους κανόνες απόδοσης της δικαιοσύνης, ένα γεγονός που αναβαθμίζει έμμεσα και το κύρος της ίδιας της δικαιοσύνης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Προφανώς στην κατ' άρθρον συζήτηση οι νομικοί συνάδελφοι είναι αρμοδιότεροι. Όμως σήμερα επί της αρχής θεωρώ ότι είναι ένα θετικό νομοσχέδιο και γι' αυτό είμαι βέβαιος ότι πρέπει να τύχει της θετικής ψήφου όλων των συναδέλφων. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Αλέξανδρος Αυλωνίτης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι άσχημο να μιλάς μπροστά σε πολύ λίγους συναδέλφους. Φανταστείτε πόσο άσχημο ήταν πριν από λίγο καιρό, όταν η Βουλή στην κυριολεξία υπολειτουργούσε. Παρά τις αντίθετες προτάσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να λειτουργήσουμε με τη μορφή των θερινών τμημάτων, αυτό δεν έγινε δεκτό. Μου φαίνεται σαν να σας καλαρέσει το πώς λειτουργεί σήμερα η Βουλή! Όμως εγώ τουλάχιστον εντοπίζω ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα της δημοκρατικής και κανονικής λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων. Να σας θυμίσω πώς αντιμετωπίσατε σε κοινοβουλευτικό επίπεδο τους Βουλευτές. Εμείς στην περιφέρεια ξεχαστήκαμε. Μας είχατε ζητήσει την ηλεκτρονική υπογραφή, αλλά δεν έτυχε ποτέ να μας ζητήσετε να πούμε τη γνώμη μας σε διάφορα νομοσχέδια ή σε κυρώσεις πράξεων νομοθετικού περιεχομένου. Μιας και ήμασταν στις περιφέρειές μας και είχαμε περισσότερο χρόνο, σας βομβαρδίσαμε με ερωτήσεις, αλλά απαντήσεις δεν πήραμε. Και ξέρετε, ήταν ερωτήσεις που ήταν στοχευμένες στον πυρήνα του προβλήματος, δηλαδή στον πυρήνα του προβλήματος της υγειονομικής κρίσης. Αυτά εμένα προσωπικά δεν μου αρέσουν, όπως δεν μου αρέσει και ο τρόπος της νομοθέτησης σήμερα με απόντες τους Βουλευτές. Ακούστηκε πάρα πολύ για τη Διάσκεψη των Προέδρων. Είχαμε συμφωνήσει, λοιπόν, σε επίπεδο Διάσκεψης των Προέδρων να νομοθετούμε εδώ μέσα με λίγους Βουλευτές, αλλά για νομοσχέδια τα οποία έχουν σχέση με τον κορωνοϊό, προκειμένου να θωρακίσουμε την κοινωνία και χωρίς να ξεφύγουμε από τον πυρήνα της λειτουργίας του Κοινοβουλίου. Ξεκινάω την τοποθέτησή μου αυτή γιατί, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα από σας, κύριε Υπουργέ, θα υποστηρίξω ξανά την άποψη ότι δεν είναι σωστή η νομοθέτηση, σε συνδυασμό με αυτά που έτσι λίγο ακροθιγώς είπα προηγουμένως. Όταν λέμε ότι δεν έγινε σωστή διαβούλευση, δεν εννοούμε αν έγιναν πέντε, δεκαπέντε, πενήντα πέντε συνεδριάσεις μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Η διαβούλευση απευθύνεται στον κόσμο και ο χρόνος που προσδιορίζεται είναι για να μπορέσετε να ακούσετε τον λαό, στο όνομα του οποίου εμείς νομοθετούμε. Υπό αυτή, λοιπόν, την έννοια, όταν εισάγεται το νομοσχέδιο για διαβούλευση δημόσια με εξήντα τέσσερα άρθρα και καταλήγουν ενενήντα επτά άρθρα, υπάρχει πρόβλημα στη διαβούλευση. Έχει σχέση με τον κορωνοϊό αυτό καθεαυτό, μιας και ακολουθούμε την κατεπείγουσα διαδικασία;
Σε κάποια έχει.
Σε κάποια έχει. Σε όλο το σύνολο, όχι. Έχει πρόβλημα. Και ο κατεπείγων χαρακτήρας κουτσαίνει πολύ. Πολύ κουτσαίνει. Επιπλέον, αν θυμάμαι καλά - ας με διορθώσει ο εισηγητής του κόμματός μου, ο Διονύσης Καλαματιανός - , δεν υπάρχει και η σχετική γνωμοδότηση της Επιτροπής Αξιολόγησης Ποιότητας της νομοπαρασκευαστικής διαδικασίας. Την είχατε θεσπίσει αυτή, αν δεν κάνω λάθος, στον νόμο περί επιτελικού κράτους. Κάνω λάθος; Έτσι πρέπει να είναι. Άρα, λοιπόν, κάτι δεν πάει καλά στη διαδικασία αυτή. Το θέμα είναι να μην γίνει κανόνας, διότι είναι δίσεκτοι οι καιροί, δύσκολοι οι καιροί και φοβούμαι ότι υπάρχει κίνδυνος να ξεστρατίσουμε. Κύριε Υπουργέ, είμαι δικηγόρος. Όλα μου τα χρόνια μέσα στα ακροατήρια τα έφαγα. Ήθελα από εσάς - πρώτη φορά σας βλέπω - να πείτε μία κουβέντα - με συγχωρείτε για τη λέξη αυτή, απευθύνονται σε κόσμο και στους Βουλευτές - για αυτό το ξεφτίλισμα του δικηγορικού Σώματος με την τηλεκατάρτιση, να πείτε «συγνώμη, αγαπητοί δικηγόροι, που προΐσταμαι ως Υπουργός και του δικού σας επαγγελματικού κλάδου». Δεν το άκουσα φωναχτά. Όμως, δεν άκουσα και το πιο σημαντικό. Βγήκε ο Πρωθυπουργός και είπε ότι θα δώσει - εγώ, προς Θεού, δεν θα τα πάρω -800 ευρώ. Σας ρωτάω, λοιπόν, ευθέως: Θα τα δώσει η Κυβέρνησή σας; Πότε θα τα δώσει; Και αν δεν τα δώσει, γιατί δεν θα τα δώσει; Θα ήθελα μια ευθεία απάντηση ναι ή όχι. Δεν είναι ζητιάνοι οι δικηγόροι. Δεν ζητιανεύουν. Ίση μεταχείριση χρειάζονται από την Κυβέρνηση. Και μην ξεχνάμε ότι η Κυβέρνηση έχει δείξει ότι αλληθωρίζει στη στήριξη διαφόρων κοινωνικών ομάδων, κατηγοριών ή επαγγελμάτων - να μην πω για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Άρα, λοιπόν, θα ήθελα να φύγω πηγαίνοντας το επόμενο Σαββατοκύριακο στο χωριό μου και στην Κέρκυρα και να τους πω ότι, ξέρετε, συνάδελφοι, θα σας τα δώσει τα 800 ευρώ η Κυβέρνηση. Όμως, δεν φθάνει μόνο αυτό, είναι και το πιο βασικό. Όταν κάτι θεσπίζεται, παίρνει μια μορφή επανάληψης και μονιμότητας. Αναφέρομαι στις παραγραφές των αδικημάτων, για τα οποία υπάρχει από τον ποινικό νόμο πρόβλεψη ποινής μέχρι ένα έτος. Αυτό τείνει να γίνει μόνιμο. Δεν σημαίνει ότι επειδή το έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ, θα δικαιολογήσω την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Προς Θεού! Ανεξάρτητος (επεξηγώ και συμπληρώνω: στη συνείδηση) Βουλευτής είμαι, λέω την άποψή μου, όπως πρέπει και όπως το λέει η καρδιά μου και η συνείδησή μου. Δικηγόρος είμαι. Ακούστε το γελοίο της υπόθεσης που έχει να κάνει με την κοινή λογική. Κατ' αρχάς με τη διάταξη που βάζετε στο σημερινό νομοσχέδιο παραγράφονται ή μπαίνουν στο αρχείο όλες οι υποθέσεις που η ποινή τους προβλέπεται, όπως είπα προηγουμένως, μέχρι ένα έτος. Ερώτηση: Αφού είναι μέχρι τις 30-4-2020 το δικαίωμα της άσκησης της έγκλησης, σε πόσο καιρό λήγει; Σε τρεις μήνες. Προτού καν ασκήσει το δικαίωμα της εγκλήσεως κάποιος για αδικήματα τέτοιου είδους, του λέει η Κυβέρνηση διά της νομοθέτησης αυτής «μην καταθέσεις ούτε καν μήνυση, ανοησίες». Και το άλλο το περίεργο, το παράξενο, το φοβερό: Να υποβάλω εγώ μήνυση εναντίον του τάδε για τα αδικήματα της απειλής ή της εξύβρισης, η μήνυσή μου να πηγαίνει στο αρχείο και αν αυτός μου κάνει μήνυση ότι τον συκοφάντησα ή ψευδώς τον καταμήνυσα, η δική του μήνυση θα δικαστεί, μιας και η ποινή που προβλέπεται για το αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης ή της συκοφαντικής δυσφήμισης είναι μεγαλύτερη από το ένα έτος! Αυτά πρέπει να τα δικαιολογούμε πάντοτε, επειδή έχουν φορτωθεί τα πινάκια των μονομελών ποινικών δικαστηρίων με πολλές υποθέσεις; Πρέπει αυτό να το δεχόμαστε συνεχώς;
Μα, δεν θα υπάρχει. Παραγράφεται. Πώς θα κάνει μήνυση;
Δεν θα υπάρχει η συκοφαντική δυσφήμιση; Τώρα; Τι ακριβώς συμβαίνει;
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Κύριε Τσιάρα, ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Τριάντα πέντε χρόνια Ποινικό Δίκαιο κάνω. Τα έχω αντιμετωπίσει αυτά. Κι έρχεστε και λέτε εντάξει, να τελειώσει αυτή η ιστορία, να μπουν οι υποθέσεις αυτές...
Εσείς το κάνατε για δύο χρόνια!
Και η δουλειά; Η δουλειά των δικηγόρων, που είναι τεράστια η δικηγορική ύλη που φεύγει, που πένεται το σύνολο των δικηγόρων, αυτό το υπολογίζετε; Δεν το υπολογίζετε.
Παρακαλώ ολοκληρώστε.
Τελειώνω λέγοντας το εξής, ότι η πολιτική αντιπαράθεση και η κρίση που υπάρχει στη δικαιοσύνη δεν είναι όπως την εμφανίζετε εδώ ότι όλα είναι όμορφα και ωραία και ότι είμαστε ένας κάμπος με ωραία λουλούδια και κόβουμε μαργαρίτες. Τα προβλήματα έξω από εδώ, έξω από τη Βουλή είναι ασυγκρίτως περισσότερα και κυρίως πλήττουν το κύρος της δικαιοσύνης, το οποίο είστε υποχρεωμένος από τον νόμο και λόγω της αρμοδιότητάς σας να το υπερασπίζεστε. Αύριο - και τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - θα συζητήσουμε για την επέκταση των ποινικών αδικημάτων στην υπόθεση του πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης. Σας ρωτώ ευθέως - δεν θα εξετάσω αυτό το θέμα ούτε θα μιλήσω αύριο - και απαντήστε μου στο εξής: Ως προς τις διαρροές από την Προανακριτική Επιτροπή, από τους Βουλευτές που συμμετέχουν είτε είναι από το κόμμα μου είτε από οπουδήποτε, το ελέγξατε; Το έλεγξε το Προεδρείο της Βουλής; Δεν υπάρχει μυστικότητα στην ποινική δίκη; Γιατί δεν προστατεύετε το κύρος της δικαιοσύνης σε όλα τα επίπεδα; Αυτό είναι το ερώτημα, σε αυτό θέλω να μου απαντήσετε.
Κύριε Αυλωνίτη, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Μπερδεύετε μια κοινοβουλευτική διαδικασία με κάτι άλλο.
Είναι κοινοβουλευτική, είναι ποινική.
Είναι κοινοβουλευτική διαδικασία.
Κύριε Υπουργέ, δεν είναι μόνο κοινοβουλευτική. Η Προανακριτική Επιτροπή έχει τέτοιου είδους καθήκοντα σαν του εισαγγελέα και δεν κάνατε τίποτα. Απολύτως τίποτα δεν κάνατε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Σάββας Χιονίδης από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε ένα σημαντικό νομοσχέδιο που είναι στη σειρά νομοσχεδίων που φέρατε στο Κοινοβούλιο, ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε διεξόδους σε αυτό το μεγάλο ζήτημα που αφορά το κομμάτι της δικαιοσύνης. Είναι μεγάλο ζήτημα το θέμα της δικαιοσύνης; Είναι εθνικής σημασίας, τεράστιας εθνικής σημασίας, γιατί οι παρεπόμενες συνέπειες της δυσλειτουργίας της έχουν άμεση επίπτωση στην οικονομία και κυρίως στην κοινωνία. Είναι σημαντικό, επίσης, ότι η δικαιοσύνη πρέπει να είναι στην ίδια λογική αντιμετώπισης από το Κοινοβούλιο που είναι τα εθνικά θέματα, που είναι τα θέματα άμυνας, γιατί η δικαιοσύνη - θα πω το αυτονόητο - αποτελεί τον τρίτο πυλώνα για να σταθεί μια κοινωνία. Αν λοιπόν, η νομοθετική εξουσία, η εκτελεστική εξουσία είναι σε μια αρμονία, για να σταθεί καλά η κοινωνία θα πρέπει να λειτουργεί συγχρόνως και η δικαιοσύνη. Πρόκειται για ένα ζήτημα για το οποίο, όπως είδαμε από στοιχεία τα οποία παρουσιάστηκαν, που παρουσιάζει το ευρωβαρόμετρο αλλά και άλλοι διεθνείς οργανισμοί, δεν μας τιμούν ιδιαίτερα στην Ελλάδα και είναι και εύλογο. Είναι εύλογο γιατί υπάρχουν τεράστιες καθυστερήσεις, για τις οποίες ζητάμε επίσπευση των διαδικασιών. Ωστόσο, δεν είναι μόνο η επίσπευση των υποθέσεων, είναι και η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης μείζον ζήτημα. Έχουμε, λοιπόν, φαινόμενα στην Ελλάδα τα οποία τα αντιμετωπίζουμε ενσωματώνοντας τις οδηγίες, για να έχουμε μια Ευρώπη η οποία πραγματικά έχει ενιαία αντίληψη, όπως παραδείγματος χάριν το πώς τιμωρούνται αυτά τα εγκλήματα της διασυνοριακής απάτης που έχουν γίνει κατά σύστημα για χρόνια και στοίχισαν στο ελληνικό δημόσιο, αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση πολλά δισεκατομμύρια ευρώ και τα οποία πλέον αντιμετωπίζουμε, δηλαδή το αυτονόητο. Γι' αυτό είναι σημαντικό και το κομμάτι για τους ανήλικους. Επίσης, κύριε Υπουργέ, ορθώς τοποθετηθήκατε και εισηγηθήκατε, ώστε οι ειρηνοδίκες - να συνεχιστούν αυτοί οι κατάλογοι ανθρώπων - οι οποίοι περίμεναν τέσσερα και πέντε χρόνια επιτυχόντες, να μπορέσουν να συμμετέχουν πλέον ως δικαστές στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, αναβαθμίζοντας τους. Μείζον ζήτημα, λοιπόν, για να βάλουμε την πολιτική διάσταση του ζητήματος, είναι ότι στην Ελλάδα, δυστυχώς - και δεν ξέρουμε ποιανού ευθύνη είναι - , δεν έχουμε συνταγματικό δικαστήριο. Είμαστε η χώρα στην οποία αποφασίζουν περί της συνταγματικότητας οι ειρηνοδίκες και οι πρωτοδίκες. Γίνονται, λοιπόν, δικαστήρια, ας πούμε το παράδειγμα των αναδρομικών των συνταξιούχων και αποφασίζει ο πρωτοδίκης αν πραγματικά κάτι είναι συνταγματικό ή όχι, ένας νόμος, ή οι αποφάσεις του Υπουργού οι οποίες είναι κάτω από αυτόν τον νόμο. Αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να σταθούν και ιδιαίτερα δεν γίνεται να έχουμε την πανάκριβη πολυτέλεια, ώστε να μπορούμε να κρατάμε δίκες μέχρι και δέκα χρόνια, ιδιαίτερα όταν αυτές φτάσουν να υπάρχει αντίθετη απόφαση των δύο ακυρωτικών δικαστηρίων, δηλαδή του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου Επικρατείας, να πάει στο Ανώτατο Δικαστήριο. Σε μια δεκαετία η κοινωνία έχει αλλάξει, πιθανόν να αλλάξουν και οι νόμοι. Υπό αυτήν την έννοια είναι ένα μείζον ζήτημα το οποίο το βάζω υπ' όψιν της Βουλής και του κυρίου Υπουργού, ώστε να μπορέσουμε να δούμε πώς μπορεί να αποφασίσει αυτή η Βουλή στη δημιουργία του συνταγματικού δικαστηρίου. Ένα άλλο ζήτημα, είναι το ζήτημα της ουσιαστικής απόδοσης και απονομής της δικαιοσύνης. Θέλω να πω το παράδειγμα της δικής μου επαρχίας, όπως κάνουμε όλοι συνήθως. Το Πρωτοδικείο Κατερίνης δεν έχει site, όπως και πάρα πολλά πρωτοδικεία. Θα μου πείτε: «Αυτό είναι το πρόβλημα»; Ναι, γιατί θα μπορούσε ο πολίτης, αλλά κυρίως οι επιστήμονες και οι επαγγελματίες του κλάδου, οι δικηγόροι, να έχουν άμεση πληροφορία. Κοστίζει πολύ; Η Κυβέρνηση έκανε για άλλους θαύματα, για μένα πολύ σημαντικές προσπάθειες, για άλλους λιγότερα, θα μπορούσε περισσότερα. Σημασία έχει ότι μπορούμε να δώσουμε άμεσα λύση σε αυτά τα πραγματικά εύκολα σχετικά ζητήματα στην εποχή μας, όπως η ηλεκτρονική ανάρτηση εγγράφων, η λήψη πιστοποιητικών και αποφάσεων. Θέλω, τέλος πάντων, να πω ότι είναι εύκολο να σταματήσουν να υπάρχουν τα τεφτέρια, όπου πηγαίνει κάθε δικηγόρος και μπορεί να βλέπει στο τεφτέρι τις αποφάσεις, ενώ έχουμε φτάσει σε μια εποχή στο 2020. Εκεί πραγματικά χρειάζεται - και ξεκινήσατε ήδη - μια προσπάθεια. Δεν θέλω να την αδικήσω, αλλά υπάρχουν ζητήματα τα οποία μπορούν να προχωρήσουν τάχιστα και μάλιστα άμεσα να νομοθετηθούν, ότι είναι υποχρεωτικό, τέλος πάντων, αυτές οι αποφάσεις να είναι ηλεκτρονικά και να μην μπορεί ο κάθε κουτσομπόλης δικηγόρος να πάει να διαβάσει τα τεφτέρια και τα χειρόγραφα βιβλία και να λέει ποιος πήρε ποιες υποθέσεις, ποιος κέρδισε, ποιος δεν κέρδισε υποθέσεις. Αυτά τα πράγματα θίγουν τον πολιτισμό μας και απευθύνομαι στο Κοινοβούλιο και σε ένα Υπουργείο και έναν Υπουργό που έχει αποδείξει ότι είναι αποφασιστικός και θέλει πάση θυσία να αλλάξει όλη αυτήν την υπόθεση. Από εκεί και πέρα, ο μοχλός ανάπτυξης της οικονομίας - το έχουν πει πάρα πολλοί συνάδελφοι - είναι πάρα πολύ σημαντικός. Το Ηνωμένο Βασίλειο εξάγει μουσική, ποδόσφαιρο, παιδεία και δικαιοσύνη. Εκεί, λοιπόν, είναι το σημαντικό κομμάτι στο οποίο θα μπορέσουμε να σταθούμε, ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο, ώστε να μπορέσει να είναι αξιόπιστη η δικαιοσύνη πρώτα για τους πολίτες και μετά για τους άλλους. Και βέβαια θα επιμείνω και πάλι, κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, χωρίς να καταχραστώ του χρόνου σας, ότι η συναίνεση είναι το βασικό ζητούμενο. Η αξιοπιστία που έδειξε η Κυβέρνηση στη διαχείριση του πρώτου κύματος του κορωνοϊού έχει θετικές παρεπόμενες συνέπειες σε πολλά επίπεδα, οικονομικά, τουρισμού. Ακούμε όλοι να μιλούν για την Ελλάδα. Φανταστείτε, λοιπόν, για αυτές τις τομές, κύριε Υπουργέ, που θα κάνετε, να μπορέσουμε να έχουμε τη συναίνεση του Κοινοβουλίου και να προχωρήσουμε τι θετικό κλίμα θα δώσουν στην οικονομία, στην ίδια την κοινωνία! Εύχομαι, λοιπόν και πιστεύω, ότι επειδή στη ζωή όλα είναι συγκριτικά, την επόμενη φορά, τελειώνοντας την τετραετία αυτή η Κυβέρνηση και με την Υπουργία σας, η Ελλάδα να παύσει να είναι στην 71η θέση. Εύχομαι - και είναι μετρήσιμα - να κάνουμε πέντε βήματα μπροστά. Δεν λέω να κάνουμε πολύ περισσότερα. Είμαι βέβαιος ότι τα πρόσωπα έχουν καταλυτική σημασία. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η συναίνεση υπάρχει, γιατί υπάρχει και ένα Υπουργείο και ένας Υπουργός - και αυτό δεν το λέω για να πω καλές κουβέντες για τον Κωνσταντίνο Τσιάρα, εξάλλου δεν τις χρειάζεται από εμένα - που συναινούν, συνδιαλέγονται, ώστε να μπορούμε να βγάζουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Αυτό αποδείχτηκε για μια φορά ακόμη, θυμίζοντας σε όλες τις κυρίες και τους κυρίους ότι είναι το τέταρτο σχέδιο νόμου - ευελπιστώ, γιατί βλέπουμε ότι υπήρξε καλή διάθεση εκ μέρους του Υπουργείου να δεχθεί - , το οποίο θα έχει τη συνολική σχεδόν στήριξη του Κοινοβουλίου. Αυτό αποτελεί παράδειγμα και αποτελεί ένα τεράστιο βήμα στο να πούμε ότι στην Ελλάδα συναινούμε, γιατί πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε μια δίκαιη δικαιοσύνη. Κλείνοντας, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι δικηγόροι υπέστησαν μεγάλη βλάβη. Σε έναν δικηγορικό σύλλογο του Πρωτοδικείου της Πιερίας είχαμε δύο χιλιάδες γραμμάτια είσπραξης πέρσι την ίδια περίοδο των δύο μηνών και εκατόν δέκα πέντε φέτος. Εκεί, λοιπόν, πρέπει να δούμε και την είσπραξη και μπορείτε να το δείτε με τους συναρμόδιους Υπουργούς σας. Όπως επίσης, κύριε Υπουργέ, θεωρώ ότι όπως υπάρχει μείωση του ΦΠΑ μέχρι τις 10.000 έσοδα έτσι να γίνει τουλάχιστον μέχρι 15.000 ευρώ, όσο είναι το όριο που προτείνατε για να ψηφιστεί, για το μέγιστο ποσό που μπορεί κάποιος ο οποίος θα προσφέρει εκ μέρους του κράτους. Αυτές είναι οι σκέψεις μου. Πιστεύω ότι η δικαιοσύνη είναι μείζον θέμα. Είναι εθνικό θέμα και πρέπει όλοι μαζί να το αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο εθνικό τρόπο, με τον οποίον αντιμετωπίζουμε τις στρατιωτικές δαπάνες και την εξωτερική πολιτική. Είναι μείζον θέμα, σπουδαία σύνθεση, καλή διάθεση και εκ μέρους του Υπουργείου για να μπορέσουμε να κάνουμε βήματα μπροστά. Σας ευχαριστώ και εσάς, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Τον λόγο έχει ο κ. Αρβανιτίδης Γεώργιος από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα σύγχρονο κράτος δικαίου φαίνεται εκτός των άλλων παραμέτρων και από την προσαρμογή των διαδικασιών του στις απαιτήσεις κάθε εποχής. Κρίνεται και φαίνεται από την προσαρμογή των υπηρεσιών που παρέχει για πρόσβαση στη δικαιοσύνη στις νέες ανάγκες τόσο των πολιτών, όσο και των λειτουργών της δικαιοσύνης, που δεν είναι άλλοι από τους δικαστές, τους δικηγόρους, τους συμβολαιογράφους, τους δικαστικούς επιμελητές. Η Κυβέρνηση για μια ακόμη φορά, κατά την προσφιλή της τακτική την τελευταία περίοδο, αποφάσισε να νομοθετήσει ερήμην εκείνων που θα σηκώσουν το βάρος της εφαρμογής και στήριξης των ρυθμίσεων που φέρνει το παρόν νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, φέρνετε άλλο ένα νομοσχέδιο πρόχειρο και βιαστικό, χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, όπου επιχειρείτε αποσπασματικές αλλαγές σε σημαντικούς θεσμούς, όπως για παράδειγμα τον θεσμό της νομικής βοήθειας.
Ήταν στη διαβούλευση.
Κι αυτό τι σημαίνει; Τα άλλα μισά που δεν ήταν τι αλλάζει; Την ίδια ακριβώς περίοδο είχατε φροντίσει να απαξιώσετε τον επιστημονικό κλάδο των δικηγόρων με την περίφημη τηλεκατάρτιση. Εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού τα μπρος και πίσω στη στήριξη των επιστημόνων δεν έχουν προηγούμενο. Υπάρχει ο ειδικός λογαριασμός ανεργίας αυταπασχολούμενου για τον οποίο σας έχουμε καταθέσει ως Κίνημα Αλλαγής εδώ και δεκαπέντε μέρες ερώτηση κι αναμένουμε τις απαντήσεις σας. Προκύπτει το ερώτημα, κύριε Υπουργέ, ποιος ήταν τελικά ο σκοπός αυτού του ειδικού λογαριασμού ανεργίας αυταπασχολουμένων. Την ίδια στιγμή που οι υποτιθέμενα ωφελούμενοι, αυταπασχολούμενοι και ελεύθεροι επαγγελματίες, πολύ δύσκολα ως καθόλου μπορούν να ενταχθούν στις προβλέψεις του σκοπού σύστασης λογαριασμού. Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι σ' αυτόν τον ειδικό λογαριασμό χρεώνονται να καταβάλλουν ποσό 120 ευρώ ετησίως ως εισφορά υπέρ ανεργίας όχι μόνο οι δικηγόροι που ασκούν ελεύθερο επάγγελμα αλλά και οι έμμισθοι ασφαλισμένοι φορέων δημόσιου και οργανισμών οι οποίοι καταβάλλουν το 1% των αποδοχών τους όπως και 2% ειδική εισφορά αλληλεγγύης ανεργίας. Σκοπός, λοιπόν, του λογαριασμού ήταν να μην μείνουν απροστάτευτοι οι αυταπασχολούμενοι σε περίπτωση ανεργίας. Τα κονδύλια δε του λογαριασμού υποτίθεται ότι θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί για τη χορήγηση βοηθήματος ανεργίας. Ωστόσο στα επτά χρόνια λειτουργίας του ειδικού λογαριασμού, σύμφωνα με στοιχεία των ενδιαφερομένων συλλόγων και ενώσεων επιστημόνων, ελάχιστα μέλη τους έχουν καταφέρει να επιδοτηθούν μέχρι σήμερα λόγω των πολύ αυστηρών κριτηρίων. Γιατί, λοιπόν, δεν κάνετε τις αναγκαίες προσαρμογές και αλλαγές εδώ ώστε να ωφεληθούν πραγματικά όσοι έχουν ανάγκη; Γιατί δεν επεκτείνετε γρήγορα και άμεσα και με μικρό κόστος το μέτρο της ψηφιακής υπογραφής στους δικηγόρους; Γνωρίζετε πολύ καλά ότι η παράδοση του usb πάει με ρυθμούς χελώνας. Αφήστε, λοιπόν, τα επικοινωνιακά παιχνίδια. Οι δικηγόροι μας κλείνουν ραντεβού στον δικηγορικό σύλλογο για παραλαβή του usb κι αφού έχουν πληρώσει τα 27 ευρώ, τα οποία τους ζητούν, τους λένε μετά ότι «η πύλη του Ερμή έχει πέσει», «ελάτε ξανά», «βλέπουμε πότε θα παραλάβετε». Αυτά είναι πρακτικά ζητήματα τα οποία πρέπει να λυθούν. Αντίθετα, πρέπει να προχωρήσετε στις ηλεκτρονικές υπογραφές των δικαστών ώστε να εκδίδουν ηλεκτρονικά τις αποφάσεις αλλά και να γίνονται ηλεκτρονικά πια και οι επιδόσεις. Αυτή πρέπει να είναι η προσαρμογή ενός σύγχρονου κράτους δικαίου στις απαιτήσεις και τις ανάγκες της νέας εποχής και των λειτουργιών της δικαιοσύνης. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι τα νέα δεδομένα απαιτούν να κάνετε γρήγορα και έξυπνα τις κατάλληλες προσπάθειες για προσαρμογές στις νέες συνθήκες. Όπως πρέπει να προσαρμόσετε σωστά στα νέα δεδομένα αλλά και να επιλύσετε και τα τεράστια προβλήματα που υπάρχουν στον θεσμό της δωρεάν νομικής βοήθειας για τους άπορους συμπολίτες μας. Χαρακτηριστικότερο αυτών των προβλημάτων είναι η μεγάλη καθυστέρηση στη διεκπεραίωση των φακέλων και την εκκαθάριση αλλά και την καταβολή των αμοιβών των δικηγόρων οι οποίοι έχουν αναλάβει τη νομική βοήθεια. Σχεδόν έναν χρόνο τώρα αδιαφορούσατε κι έρχεστε σήμερα να αυξήσετε απλώς τα εισοδηματικά όρια για την ένταξη των πολιτών στην δωρεάν νομική βοήθεια. Ο σημαντικός αυτός θεσμός δυστυχώς δυσλειτουργεί και φοβάμαι πως οι ρυθμίσεις που φέρνετε θα έχουν ως βέβαιο αποτέλεσμα την έμπρακτη παράλυσή του. Θα πετύχετε τελικά, κύριε Υπουργέ, ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα απ' αυτό που θέλετε να αντιμετωπίσετε. Εκτός κι αν το αποτέλεσμα που επιδιώκετε είναι να χρησιμοποιήσετε τον θεσμό ως άτυπο και άτοκο δανεισμό δικηγορικών υπηρεσιών προς το δημόσιο. Θέλετε τελικά να φτιάξετε ένα κράτος δικαίου και μια δικαιοσύνη με κουπόνια; Αν αυτός είναι ο στόχος σας δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Επίσης, είμαστε αντίθετοι στην ακατανόητη και παράλογη εξαίρεση από τον θεσμό ουσιαστικά όλων των νέων δικηγόρων με την εντελώς ακατανόητη και αδικαιολόγητη προϋπόθεση που τίθεται, δηλαδή, να υπάρχουν δέκα παραστάσεις πριν την ένταξη ενός δικηγόρου στον κατάλογο. Λέμε «ναι» στη δωρεάν νομική βοήθεια, σ' αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη. Με έγκυρη πληρωμή, όμως των δικηγόρων που αναλαμβάνουν αυτές τις υποθέσεις. Και γιατί όχι, με παροχή σ' αυτούς δωρεάν ψηφιακών υπογραφών, υπολογιστών, των μέσων που χρειάζονται για να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους γρήγορα και με ποιότητα και βέβαια με προτεραιότητα στους νέους δικηγόρους. Είναι μια ευκαιρία γι' αυτούς, μια πρώτη ύλη ώστε να ξεκινήσουν την επαγγελματική τους πορεία αξιοπρεπώς και χωρίς αποκλεισμούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε επιστήμη όταν χωρίζεται από τη δικαιοσύνη και την υπόλοιπη αρετή γίνεται πανουργία και όχι σοφία. Έτσι έλεγε ο Πλάτωνας δια στόματος του Μενέξενου. Είναι, λοιπόν, μεγάλη η ευθύνη σας, κύριε Υπουργέ, σ' αυτήν ειδικά τη συγκυρία να μην μπαίνετε σε πειρασμούς για τεχνάσματα και πανουργίες σε βάρος ενός σύγχρονου κράτους δικαίου, της δικαιοσύνης και των συλλειτουργών της. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε και για τη συνέπεια στον χρόνο, κύριε Αρβανιτίδη. Πριν ανέβει στο Βήμα ο κ. Καραγκούνης που είναι ο επόμενος ομιλητής και μέχρις ότου γίνει και η σχετική απολύμανση, να ενημερώσω το Σώμα για το εξής: Γνωρίζετε πολύ καλά τη σημερινή διαδικασία στην Ολομέλεια. Θα ακολουθήσει στις 17: 00 ο κοινοβουλευτικός έλεγχος και έπεται στη συνέχεια η επίκαιρη επερώτηση του Κινήματος Αλλαγής. Υπολείπονται ακόμα δέκα ομιλητές. Επίσης, γνωρίζετε ότι μεταξύ συνεδριάσεων της Ολομέλειας υπάρχει ένας συγκεκριμένος χρόνος που απαιτείται για να γίνει η αναγκαία απολύμανση. Άρα, καταλήγουμε στο εξής. Έχουμε δέκα ομιλητές περίπου ακόμα. Με το επτάλεπτο αποκλείεται να είμαστε συνεπείς όσον αφορά στον προγραμματισμό του Κοινοβουλευτικού ελέγχου που ακολουθεί στις 17: 00. Το πρώτο βέβαια είναι ότι θα πρέπει, ούτως ή άλλως να τηρηθεί το επτάλεπτο. Αλλά και το επτάλεπτο να τηρήσουν οι Βουλευτές θα υπερβούμε την πέμπτη απογευματινή. Γίνεται πρόταση να μειωθεί ο χρόνος των ομιλητών για να μπορέσουν να μιλήσουν όλοι οι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο ομιλητές. Εγώ θα πρότεινα δυο λεπτά. Να είναι συνεπείς βέβαια σ' αυτόν τον νέο χρόνο που θα αποφασίσουμε τώρα. Δεν γίνεται διαφορετικά. Συμφωνούμε;
Ο κ. Καραγκούνης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Θα ήθελα λίγο την ανοχή σας. Ξέρω ότι ξεκίνησε τώρα η μείωση του χρόνου αλλά θα ήθελα την ανοχή σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι χώρος της δικαιοσύνης σε όλα τα κράτη του κόσμου θεωρείται ένας χώρος συντηρητικός από την άποψη των νομοθετικών παρεμβάσεων. Στη δικαιοσύνη όσα νομοθετήσεις πρέπει να τα σκέφτεσαι διπλά και τριπλά. Το λέω αυτό από εμπειρία. Γιατί ό,τι αφορά στον χώρο αυτό ταυτίζεται και με το κύρος του κράτους. Επομένως, στη δικαιοσύνη πρώτα ξεκινάς από τα ειδικά και μετά βεβαίως πας στα γενικά. Πρώτα ξεκινάς από τα μικρά και μετά πας στα μεγάλα. Επομένως το νομοσχέδιο αυτό εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη λογική. Είναι ένα νομοσχέδιο ρυθμίσεων εκκρεμοτήτων γιατί η δικαιοσύνη είναι επίσης ένας χώρος στον οποίο για τους ίδιους λόγους που ανέφερα παραπάνω δεν αντέχει να υπάρχουν εκκρεμότητες και κενά. Επιπλέον, το νομοσχέδιο αυτό έχει την φιλοσοφία την οποία η παράταξή μας διαχρονικά πιστεύει για τα θέματα της δικαιοσύνης. Το τρίπτυχο, δηλαδή, ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, εξυπηρέτηση της καθημερινότητας και της συναλλακτικής ζωής στις σχέσεις των πολιτών καθώς και στις σχέσεις των πολιτών με το κράτος, όπως αυτά αποτυπώνονται στις όποιες παρεμβάσεις της πολιτικής και της διοικητικής δικαιοσύνης. Το τρίτο βεβαίως είναι το κράτος δικαίου. Αίσθηση ουσιαστικής απονομής του δικαίου, όπως αυτά αποτυπώνονται στις όποιες παρεμβάσεις στον χώρο της ποινικής δικαιοσύνης. Αν δείτε πιο προσεκτικά τις διατάξεις του νομοσχεδίου θα δείτε ότι αυτούς τους πάγιους σκοπούς υπηρετούν κι αυτήν την πάγια φιλοσοφία μας εξυπηρετούν. Το νομοσχέδιο εμπεριέχει ρυθμίσεις για τα θέματα των ανηλίκων, για την προστασία των ενωσιακών οικονομικών συμφερόντων καθώς βεβαίως και για τα θέματα της τρομοκρατίας. Αν λάβει κανείς υπ' όψιν του κι όλες τις επιμέρους προβλέψεις του, τα παραπάνω στοιχεία τα οποία ανέφερα προφανώς εξυπηρετούν. Ακριβώς ένα τέτοιο νομοσχέδιο λόγω του χαρακτήρα του, όπως σας το περιέγραψα, κανονικά δεν θα έπρεπε να έχει ουσιαστικές διαφωνίες. Βελτιώσεις νομοτεχνικού χαρακτήρα ναι, διαφωνίες όμως δεν βλέπω τον λόγο να υπάρχουν. Θα πρέπει να εξηγήσει και υπό μια έννοια και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αντιπολίτευση πού υπάρχουν αυτές οι διαφωνίες. Στην προσαρμογή στις κοινοτικές οδηγίες; Στην προστασία των δικονομικών δικαιωμάτων των ανηλίκων; Στη διασφάλιση της χρηστής διαχείρισης των ευρωπαϊκών πόρων; Στα θέματα της τρομοκρατίας; Αν και στο τελευταίο και σε οτιδήποτε σχετίζεται με αυτό, λόγω της ιστορίας σας, έχετε κάποιες ενστικτώδεις αντιδράσεις παραλογισμού. Οφείλω να ομολογήσω, για να είμαι και απόλυτα δίκαιος, ότι είναι λιγότερες τα τελευταία χρόνια. Οπότε νομίζω ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να υπερψηφίσουμε απ' όλες τις έννοιες αυτό το νομοσχέδιο, γιατί ρυθμίζει ζητήματα αυτονόητα και να ευχηθούμε τα θέματα της δικαιοσύνης να περιστρέφονται πάντα γύρω από το αυτονόητο. Ατυχώς όμως ακόμα και σ' αυτά τα αυτονόητα έχουμε δυστυχώς μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που δεν θα σταθεί ούτε και σ' αυτά στο ύψος των περιστάσεων. Βεβαίως, είναι ένα πρόβλημα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης γιατί ελπίζω να αντιλαμβάνεστε πόσο ταυτόχρονα κωμική και τραγική υπήρξε η προσπάθεια που κάνατε, ακριβώς επειδή έχετε πλήρη ένδεια λόγων, να δημιουργήσετε εκ του μηδενός θέμα με αφορμή τα όσα ανέφερε ο κ. Σκέρτσος. Έχει γίνει μεγάλη αναφορά από μέρους σας. Κανονικά δεν θα ασχολούμουν με το θέμα, αλλά εσείς ως ΣΥΡΙΖΑ σηκώσατε πάρα πολύ τους τόνους, ζητήσατε αποπομπές κ.λπ.. Ο κ. Σκέρτσος, βεβαίως, εξήγησε τι εννοούσε στην ανάρτηση του. Σε κάθε περίπτωση, το βασικό ζήτημα για το οποίο έγινε ο θόρυβος ήταν για το αυτονόητο φαίνεσθαι της αντικειμενικότητας σε δύσκολες ποινικές δίκες. Έτσι, ενώ καταλάβετε πάρα πολύ καλά τι είπε, ακριβώς επειδή δεν έχετε θέση σε τίποτα, το διαστρέψατε. Είναι πράγμα τραγικό - και οφείλω να το πω αυτό - , γιατί εκμεταλλευτήκατε μια ανθρώπινη ιστορία και τον πόνο των εμπλεκομένων, για να σκοράρετε δυστυχώς στο χρηματιστήριο της μικροπολιτικής, αλλά και κωμικό επίσης, διότι παρουσιάζετε την κριτική σας ως υποκινούμενη από το δήθεν ενδιαφέρον σας για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Εδώ, βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, του ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς δεν καταλαβαίνετε τι λέτε. Εγώ οφείλω να σας θυμίσω - το ανέφερε και ο Υπουργός της Δικαιοσύνης, πολλά στελέχη, αλλά και η Κυβέρνηση - πως μιλάτε για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης εσείς, που δεν σας άρεσαν οι αποφάσεις του Σ.τ.Ε. για παραβιασθέντα οικονομικά δικαιώματα πολιτών και τότε επιτίθεστε οργανωμένα στους δικαστές, μιλάτε για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, που δυστυχώς γίνατε κωμικοί στο πανελλήνιο όταν για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους βγήκαν όλες οι δικαστικές ενώσεις - πράγμα καινοφανές, δεν το είχαμε αντιμετωπίσει ποτέ - και κατήγγειλαν τον πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης για ωμές παρεμβάσεις στο έργο τους. Και το σημαντικότερο, μιλάτε εσείς για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, που αυτήν τη στιγμή που μιλάμε η Βουλή ερευνά το ενδεχόμενο παραπομπής στο ειδικό δικαστήριο του πρώην αρμόδιου Υπουργού σας επί της δικαιοσύνης και μάλιστα, με κατηγορίες που τυποποιούν την ασέβεια προς την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Και εσείς, που φέρετε και θα φέρετε αυτό το στίγμα για την προϊστορία σας στα θέματα της δικαιοσύνης, είχατε δυστυχώς το πολιτικό θράσος να κάνετε και θέμα την υπόθεση Τοπαλούδη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εγώ θα προτείνω κάτι: Να αφήσετε τους υψηλούς τόνους στα θέματα της δικαιοσύνης. Δεν υπάρχει λόγος, ιδίως γιατί στο σπίτι του κρεμασμένου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μιλάνε για σκοινί. Ξεκινήστε να συνεννοηθείτε στα αυτονόητα, όπως το νομοσχέδιο που έχει φέρει ο Υπουργός και συζητάμε. Θα μου πείτε - και σας κατανοώ - ότι έχετε και εσείς ανάγκη κάποιου αφηγήματος, διότι βλέπετε τις δημοσκοπήσεις και την επιτυχή αντιμετώπιση της πανδημίας και προφανώς, δεν έχετε και πολλά να πείτε. Σας καταλαβαίνω και επαναλαμβάνω ότι στην προσπάθεια να αρθρώσετε τον οποιοδήποτε λόγο σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία που περνάμε, αφήστε απ' έξω τη φθηνή μικροκομματική ρητορική, όπως κάνουν όλα τα ευνομούμενα κράτη της Δύσης. Θα συμφωνήσω με τον καλό συνάδελφο, κ. Χιονίδη, αφήνουμε απ' έξω την εξωτερική πολιτική, την άμυνα, τη δικαιοσύνη και λόγω ειδικών συνθηκών για ένα διάστημα, ακόμα τουλάχιστον, και την υγεία και ας ξεκινήσουμε σήμερα με το να ψηφίσετε αυτό το νομοσχέδιο. Και επειδή ανέφερε ο κ. Χιονίδης νωρίτερα ειρήσθω εν παρόδω ότι το Πρωτοδικείο Κατερίνης δεν έχει site, εγώ θα πω κύριε συνάδελφε, ότι έπρεπε από το 2005 να έχει, όχι μόνο site, αλλά να είχε ψηφιοποιηθεί και να είναι έτοιμη η δεύτερη φάση του ΟΣΔΥ - ΠΠ, δηλαδή της ποινικής και πολιτικής δίκης, ένα έργο που καρκινοβατεί από το 2015. Συγχαρητήρια, κύριε Υπουργέ, που προχωρήσατε με πολύ γοργούς ρυθμούς πια το έργο αυτό.
Κύριε Καραγκούνη, ολοκληρώστε.
Είναι ένα έργο το οποίο ξεκίνησε η Νέα Δημοκρατία από το 2012- αξίζει να το πούμε, διότι το είχα επιμεληθεί προσωπικά - και βρισκόμαστε εδώ όπου βρισκόμαστε. Και πάλι συγχαρητήρια, διότι ξεκινήσατε επιτέλους αυτό το έργο. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα, αν έχουμε λίγο χρόνο, να κάνω κάποιες παρατηρήσεις επί των άρθρων.
Κύριε Καραγκούνη, στη συζήτηση της Πέμπτης θα μπορέσετε να κάνετε τις επισημάνσεις σας.
Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σαρακιώτης Ιωάννης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο έρχεται να βάλει κι αυτό το λιθαράκι του στην περαιτέρω επιβάρυνση της μεσαίας τάξης για την οποία τόσο πολύ η Νέα Δημοκρατία κοπτόταν προεκλογικά. Ενδεικτικά και αφού αυξήσατε υπέρογκα τις χρεώσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ, επιβαρύνοντας τον πρωτογενή τομέα, κάθε ελληνική οικογένεια, κάθε μικρομεσαία επιχείρηση, αφού αυξήσατε τις ασφαλιστικές εισφορές, αφού καταργήσατε τη δέκατη τρίτη σύνταξη, η οποία δόθηκε πέρυσι αυτές τις ημέρες, έρχεστε τώρα να θέσετε εμπόδια, ακόμη και στο δικαίωμα του πολίτη να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να ερμηνευθεί το γεγονός του περιορισμού του αριθμού των διαδίκων στις ομαδικές αγωγές; Στις περιπτώσεις δηλαδή, που ένας μεγάλος αριθμός θιγόμενων ασκούν κοινή αίτηση ακύρωσης, προσβάλλοντας την ίδια διοικητική πράξη. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο άρθρο 56 του παρόντος νομοσχεδίου, σύμφωνα με το οποίο ο αριθμός των ομοδίκων σε κάθε δικόγραφο που κατατίθεται από την 1η Ιουνίου του τρέχοντος έτους δεν μπορεί να υπερβαίνει τους πενήντα. Και αφού θέτετε εμπόδια στους πολίτες να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, αποκλείετε με το παρόν και τους νέους δικηγόρους από τον θεσμό της παροχής νομικής βοήθειας στις ποινικές υποθέσεις, με τη νομοθέτηση του αριθμού των δέκα τουλάχιστον παραστάσεων. Αναρωτιέμαι αν αυτό το μέτρο αποκλεισμού των νέων δικηγόρων από τον θεσμό της νομικής βοήθειας σχετίζεται και με την πολυδιαφημισμένη καμπάνια του κ. Βρούτση για το «brain gain». Αν με αυτόν τον τρόπο δηλαδή, ανταμείβει η Κυβέρνησή σας τους νέους δικηγόρους, οι οποίοι παρέμειναν στη χώρα, αγωνιζόμενοι όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Μετά λοιπόν, τον εμπαιγμό τους με τα vouchers όπου αμφισβητήσατε ακόμη και τη στοιχειώδη γνώση χρήσης ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, πορεύεστε αμετανόητοι και με τη διάταξη αυτή και παρά τα όσα προβλέπονται από τον κώδικα δικηγόρων, έρχεστε αυτήν τη φορά να αμφισβητήσετε και τη νομική επάρκεια τους. Εμπαίζετε τους δικηγόρους, εμπαίζετε την ίδια στιγμή και τη δικαιοσύνη ως θεσμό, έναν θεσμό έσχατο καταφύγιο του πολίτη, ο οποίος δεν διαθέτει πολιτικές πλάτες και ο οποίος είναι ανυπεράσπιστος. Αυτό άλλωστε φάνηκε και από τη γεμάτη ελιτίστικη ειρωνεία, ανάρτηση του Υφυπουργού, παρά τω Πρωθυπουργώ, του κ. Σκέρτσου, λίγο πριν από την απόφαση του δικαστηρίου στην υπόθεση του βιασμού και της δολοφονίας της Ελένης Τοπαλούδη και μετά την αγόρευση της κυρίας εισαγγελέως, η οποία προκαλεί πολυάριθμα, αλλά και ποικίλα ερωτήματα στους συμπολίτες μας. Είναι άραγε δυνατό ένα τόσο υψηλόβαθμο στέλεχος της Κυβέρνησης να μην αντιλαμβάνεται ότι μια τέτοιου είδους δημόσια κριτική, κατά της αγόρευσης της κυρίας εισαγγελέως μπορεί να επηρέαζε πιθανώς την κρίση όχι μόνο του Προέδρου αλλά και των ενόρκων; Γιατί άραγε ο κ. Σκέρτσος ένιωσε την ανάγκη να προβεί σε δημόσιες νουθεσίες προς τους λειτουργούς της δικαιοσύνης, λίγες μόλις ώρες πριν τη δημοσίευση σχετικής απόφασης; Από την άλλη, γιατί ο κ. Σκέρσος και το Μαξίμου δεν ένιωσαν σε καμμία χρονική περίοδο την ανάγκη να σχολιάσουν δημόσια το οτιδήποτε, σχετικά με την αποφυλάκιση του κ. Φλώρου, της «ENERGA», ο οποίος ζημίωσε μάλιστα το ελληνικό δημόσιο με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, και όχι μόνο αυτό. Αλήθεια, γιατί το δεξί χέρι του Πρωθυπουργού, του κ. Μητσοτάκη δεν δημοσιοποίησε μια αντίστοιχη προσωπική του άποψη στον προσωπικό του λογαριασμό, στο Facebook, για την υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής; Η προσχηματική του ανασκευή θυμίζει περισσότερο τη φράση της εν λόγω εισαγγελέα στη δίκη. Αυτή η συγγνώμη που ακούστηκε δεν ήταν ειλικρινής. Καμμία μεταμέλεια, καμμία ειλικρινής συγγνώμη. Και αν το κυβερνητικό κόμμα μας έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια σε παρεμβάσεις στον χρόνο της δικαιοσύνης, η συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ σοβαρή, καθώς αφορά ένα ειδεχθές έγκλημα με ένα τραγικό αποτέλεσμα, τη δολοφονία μιας νεαρής κοπέλας. Το ελάχιστο που οφείλει να κάνει ο κ. Σκέρτσος αν διαθέτει ίχνος ευθιξίας θα ήταν να παραιτηθεί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Πώς θα υπάρχει ευθιξία, όμως, στο κόμμα, το οποίο χρωστά σε όποιον μιλάει ελληνικά; Άλλωστε, τα προσφάτως δημοσιευμένα απολογιστικά στοιχεία της Νέας Δημοκρατίας είναι η πειστικότερη απόδειξη της τεχνοκρατικής επάρκειας, αλλά και της μοναδικής σας ικανότητας να διογκώνετε ελλείμματα και να αυξάνετε χρέη. Και είστε εσείς που έρχεστε να μιλήσετε για τη μεσαία τάξη και για νοικοκυραίους. Οι νοικοκυραίοι που κατάφεραν μετά την ανάληψη της προεδρίας του κόμματος από τον κ. Μητσοτάκη, να εκτοξεύσουν τα δάνεια προς τις τράπεζες από τα 214 εκατομμύρια, το 2016, στα 308 εκατομμύρια σήμερα και να δημιουργήσουν ελλείμματα πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ στους τάχα ισοσκελισμένους απολογισμούς που θα πετυχαίνατε. Και ήταν πριν από λίγα χρόνια, το 2016, όταν ο σημερινός Πρωθυπουργός καταχειροκροτούμενος ανακοίνωνε ότι θα βάλει τάξη στα οικονομικά του κόμματος σας, προκειμένου, όπως είπε, να μην επιβαρύνετε πρόσθετα τον Έλληνα φορολογούμενο. Και αναρωτιέμαι αν σήμερα τον απασχολεί η πρόσθετη επιβάρυνση του Έλληνα φορολογούμενου.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Τι κατάφερε ο σημερινός Πρωθυπουργός; Να δημιουργήσει ένα ακόμα ζόμπι, όπως θα έλεγε και ο Υφυπουργός σας, ο κύριος Ζαββός. Κλείνοντας, ευελπιστούμε η Κυβέρνησή σας να επιδείξει την ίδια μέριμνα για τα δάνεια των συμπολιτών μας και για την προστασία της πρώτης κατοικίας τους, την οποία επιδεικνύουν όλα αυτά τα χρόνια και οι τράπεζες προς το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Σας ευχαριστώ.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Μαραβέγιας Κωνσταντίνος από την Νέα Δημοκρατία. Κύριε Μαραβέγια, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ξεκινώντας θα ήθελα να μεταφέρω την ικανοποίηση των πολιτών της Μαγνησίας, και όχι μόνο, για την νέα φάση που μόλις ξεκίνησε, αυτή της επιστροφής της κοινωνίας στην κανονικότητα. Είναι μια μεγάλη κατάκτηση το γεγονός ότι αυτή η επιστροφή γίνεται νωρίτερα από το αναμενόμενο και αποτελεί ένα αποτέλεσμα εξαιρετικό, σκληρής δουλειάς των αρμόδιων Υπουργείων και της συνεπούς προσπάθειας όλων των Ελλήνων. Είναι μια διαχείριση τόσο επιτυχημένη που αναγνωρίστηκε διεθνώς, όχι μόνο σε ότι αφορά την προστασία του κοινωνικού συνόλου, αλλά και την αναβαθμισμένη λειτουργία του δημοσίου εν μέσω της κρίσης του κορωνοϊού. Συνέπεια αυτής της επιτυχημένης διαχείρισης είναι και η επάνοδος της νομοθετικής διαδικασίας σταδιακά, αλλά σταθερά στην κοινοβουλευτική λειτουργία προ κορωνοϊού και έτσι νομοσχέδια, όπως το σημερινό, εισάγονται στη Βουλή με όλη την απαιτούμενη άνεση χρόνου για επεξεργασία και συζήτηση, τόσο στην αρμόδια επιτροπή όσο και στην Ολομέλεια. Κύριε Υπουργέ, πρώτα απ' όλα σας αξίζουν συγχαρητήρια για την επέκταση της ηλεκτρονικής επίδοσης εγγράφων και στις πολιτικές δίκες. Το άρθρο 67 αποτελεί μια πραγματική καινοτομία και προσωπικά είμαι ιδιαίτερα ευχαριστημένος, όπως και όλοι στην Νέα Δημοκρατία για τη γενίκευση της χρήσης ηλεκτρονικών μέσων στη δικαιοσύνη, την οποία, άλλωστε, στηρίξαμε από την πρώτη στιγμή εισαγωγής του μέτρου όταν αυτό ξεκίνησε με τα διοικητικά δικαστήρια. Θα ήθελα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όμως, να σταθώ και σε δυο άλλες βασικές ιδέες που χαρακτηρίζουν το παρόν νομοσχέδιο και έχουν να κάνουν με την αντιμετώπιση της διαφθοράς. Η πρώτη είναι η απλοποίηση του ελέγχου πόθεν έσχες, ώστε αυτός να καταστεί πιο λειτουργικός. Η δεύτερη βασική ιδέα αφορά την αυξημένη προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που άλλωστε ταυτίζονται και αυτά με το δημόσιο συμφέρον. Με άλλα λόγια, η ελληνική πολιτεία εγγυάται πλέον με τον πιο αυστηρό τρόπο τη διαχείριση του ευρωπαϊκού χρήματος στη χώρα μας είτε αυτό αφορά συγχρηματοδοτούμενα έργα είτε επιδοτήσεις είτε ακόμα και την είσπραξη του ΦΠΑ. Ας μην ξεχνάμε πως και αυτό το χρήμα της Ένωσης είναι δημόσιο χρήμα και δεν πρέπει παρά να προστατεύεται με το αυστηρότερο δυνατό νομικό οπλοστάσιο, ιδιαίτερα από τη στιγμή που η χώρα μας βρέθηκε για άλλη μια φορά στο επίκεντρο ελέγχων και ερευνών ευρωπαϊκών οργάνων για κακοδιαχείριση, όπως στην περίπτωση της χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση του μεταναστευτικού για την περίοδο 2015-2019. Είναι μια έρευνα που φαίνεται να εφάπτεται τόσο με απευθείας αναθέσεις επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για υπηρεσίες όπως η σίτιση μεταναστών όσο και με θέματα πόθεν έσχες. Η ελεγκτική υπηρεσία OLAF, το αντίστοιχο του ΣΔΟΕ συνεχίζει, σύμφωνα με πρόσφατο έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την έρευνα που ξεκίνησε για την Ελλάδα το 2017. Επομένως, όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι, η έρευνα αυτή έχει πλέον πολύ συγκεκριμένα αντικείμενα και οικονομικές συναλλαγές και φυσικά πρόσωπα. Λόγω δε του πολυετούς χαρακτήρα της όλοι κατανοούμε γιατί σχετίζεται, όπως διευκρινίζει η OLAF, με ζητήματα εμπιστευτικότητας προσωπικών δεδομένων και προστασίας δικονομικών δικαιωμάτων των όποιων εμπλεκομένων. Ποια ήταν, λοιπόν, η υπεύθυνη αντίδραση της ελληνικής Κυβέρνησης σε αυτή τη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που διατυπώθηκε πριν περίπου ένα μήνα; Η άμεση αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου για την αντιμετώπιση της απάτης σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι στάση σοβαρή και υπεύθυνη, την οποία οφείλουμε να στηρίξουμε, υπερψηφίζοντας το παρόν νομοσχέδιο. Ποια ήταν, όμως, η δική σας αντίδραση, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Όχι, βέβαια, να ζητήσετε συγγνώμη για τα πολιτικά πεπραγμένα της Κυβέρνησής σας ούτε να κάνετε αυτοκριτική ως ο κύριος εταίρος της προηγούμενης κυβέρνησης. Η αντίδρασή της ευρωομάδας σας στη συνεχιζόμενη έρευνα της OLAF ήταν να κατατεθεί ερώτηση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την οποία ζητάτε να ελεγχθεί η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για την διαχείριση των κοινοτικών πόρων που θα διατίθενται από δω και πέρα για το μεταναστευτικό. Υπάρχει, όμως, μια θεμελιώδης διαφορά, κύριοι συνάδελφοι. Δεν είμαστε το ίδιο. Δεν εισπράττουμε ενοίκια από ΜΚΟ για δικά μας διαμερίσματα, που πληρώνονται με ευρωπαϊκά κονδύλια, για να στεγάζουν μετανάστες ούτε δίνουμε και απευθείας αναθέσεις δουλειάς σίτισης μεταναστών σε φίλους μας με τους οποίους μετά μπορούμε να ανοίξουμε και μπαρ. Όμως, η υποκρισία έχει ένα όριο και επειδή τις προηγούμενες ημέρες ασκήθηκε άδικη - κατά τη γνώμη μου - κριτική περί παρεμβάσεων στη δικαιοσύνη με τρόπο ακραίο και στομφώδη, αν πραγματικά επιθυμείτε να συζητήσουμε τις πολύ σοβαρές καταγγελίες για στοχευμένες και διαδοχικές παρεμβάσεις υπουργού στη δικαιοσύνη, σας καλούμε στην μεθαυριανή συζήτηση εδώ στην Ολομέλεια για τα νέα αδικήματα που προέκυψαν από την έρευνα της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής για τον κ. Παπαγγελόπουλο.
Ολοκληρώνετε, κύριε συνάδελφε.
Και επειδή τα συγκεκριμένα καταγγελλόμενα δεν αφορούν ούτε ύφος ούτε σχόλια του πρώην Υπουργού, χωρίς φαντασιώσεις και χωρίς να διαστρεβλώνεται μια υπόθεση που στοιχειοθετημένα περιλαμβάνει ιστορία πλέον από ευθείες παρεμβάσεις του συστήματος ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στη δικαιοσύνη, θα αναγκαστείτε αυτή την Τετάρτη να ψηφίσετε για τον κ. Παπαγγελόπουλο είτε θετικά είτε αρνητικά. Θα πρέπει να αναλάβετε τις ευθύνες σας χωρίς άλλα σκέρτσα και μπάλες στην εξέδρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Κωνσταντίνος Κυρανάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, θα μιλήσω από το έδρανο για να βοηθήσω.
Καλώς, κύριε Κυρανάκη, σας ευχαριστούμε. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, κύριε Πρόεδρε, μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που όλο το προηγούμενο διάστημα η Αντιπολίτευση φώναζε για τις διαδικασίες εδώ στο Κοινοβούλιο που λόγω των μέτρων του κορωνοϊού δεν επιτρεπόταν να μιλήσουν πάρα πολλοί ομιλητές, πάρα πολλοί εκπρόσωποι των κομμάτων και σήμερα, που για πρώτη φορά έχουμε τη δυνατότητα στην Ολομέλεια να εγγραφούν έως και εξήντα, έχουμε μόλις είκοσι επτά ενδιαφερόμενους. Μου κάνει πραγματικά εντύπωση που επιλέγει η Αντιπολίτευση να δείξει μια τέτοια συμπεριφορά σε ένα νομοσχέδιο που αφορά και την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας για τα μέτρα κατά της τρομοκρατίας που είναι πάρα πολύ σημαντικά. Τώρα θα ήθελα να σταθώ λίγο στο άρθρο 67, κύριε Υπουργέ, και πραγματικά να σας ευχαριστήσω γιατί ακούσατε και τις προτάσεις των δικηγόρων που ζητούσαν όλο αυτό το διάστημα την ενσωμάτωση διάφορων ηλεκτρονικών μέτρων που αφορούν στην οικονομική επίδοση, όλα αυτά τα οποία περιγράφονται στο άρθρο 67, το οποίο τροποποιεί, αν δεν κάνω λάθος, το άρθρο 22 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Αυτή η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί διότι είναι ο πιο γρήγορος, σαφής και απλός τρόπος για να επιταχυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης. Δεν πρέπει να σταματήσουμε εδώ. Αναφέρθηκαν και κάποια παραδείγματα προηγουμένως από συναδέλφους και της συμπολίτευσης και της Αντιπολίτευσης για δικαστήρια και πρωτοδικεία σε όλη την επικράτεια τα οποία πρέπει να ακολουθήσουν παραδείγματα σωστών πρακτικών που εφαρμόζουμε εδώ, στην Αθήνα. Ακούστηκαν διάφορα σε αυτήν την Αίθουσα για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και πραγματικά μου κάνει εντύπωση που μας εγκαλούν αυτοί που τον Δεκέμβριο του 2017- και ξεχνάμε πολύ γρήγορα σε αυτή την Αίθουσα - ώθησαν με τις πράξεις τους τον τότε Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, τον κ. Σακελλαρίου να μιλήσει για ωμή παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης από την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ξεχνάμε πάρα πολύ γρήγορα και θα πρέπει να προσέχουν αυτοί που μας εγκαλούν τι θα ψηφίσουν μεθαύριο Τετάρτη σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, διότι δικός τους Υπουργός, Υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός ο οποίος κατηγορείται πλέον για επτά αδικήματα σε μια υπόθεση η οποία αφορά τη δημιουργία παραδικαστικού κυκλώματος επί της δική τους κυβέρνησης. Είναι ένας Υπουργός ο οποίος κατηγορείται για εκβίαση, κατηγορείται για δωροληψία πολιτικού αξιωματούχου, κατηγορείται για δωροληψία υπαλλήλου, για ηθική αυτουργία σε κατάχρηση εξουσίας, για παράβαση καθήκοντος, για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση - η περίπτωση συμμορίας του άρθρου 187- γιατί προφανώς δεν λειτουργούσε μόνος του. Σε όλα αυτά θα κληθείτε, λοιπόν, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να πάρετε θέση. Δεν μπορεί να «κουνάτε το δάχτυλο» και να μιλάτε για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, όταν δικό σας Υπουργός κατηγορείται για όλα αυτά. Και όλα αυτά δεν τα καταγγείλει η Νέα Δημοκρατία, δεν τα καταγγέλλουν οι Βουλευτές. Τα καταγγέλλουν τέσσερις τουλάχιστον δικαστικοί λειτουργοί, οι οποίοι περιέγραψαν στην προανακριτική επιτροπή μία συγκεκριμένη μαφιόζικη μέθοδο με βάση την οποία δέχθηκαν απόπειρες παρεμβάσεων στο έργο τους. Μην μας μιλάτε, λοιπόν, για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, ειδικά εσείς, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Υπουργέ, δεν είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε σε αυτό το νομοσχέδιο - είμαι σίγουρος, όμως, ότι θα το κάνουμε σε ένα από τα επόμενα - το φλέγον ζήτημα της πλήρους απονομής των ποινών. Υπάρχουν πολλές υποθέσεις που αυτές τις μέρες έχουν προξενήσει το ενδιαφέρον της κοινωνίας και πολλές αντιδράσεις από την ελληνική κοινωνία. Όταν λέμε ισόβια, θα πρέπει να εννοούμε ισόβια, κύριε Υπουργέ. Νομίζω ότι αυτό θα είναι ευθυγραμμισμένο με το αίσθημα δικαίου. Έχουμε καθήκον ως νομοθέτες να ψηφίζουμε νόμους οι οποίοι θα περιορίζουν και θα αυστηροποιούν τα κριτήρια για την υφ' όρων απόλυση. Δεν μπορούμε να βλέπουμε έναν εγκληματία που ασέλγησε σε τριάντα έξι παιδιά και έχει καταδικαστεί σε τετρακόσια ένα χρόνια κάθειρξης να παραμένει στη φυλακή οκτώμισι χρόνια. Δεν είναι λογικό και δίκαιο τρομοκράτες - δολοφόνοι της 17 Νοέμβρη να έχουν καταδικαστεί σε ισόβια και να αποφυλακίζονται σε λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια. Δεν μπορεί να γίνει το ίδιο με τους δύο πρωτόδικα καταδικασμένους δολοφόνους της άτυχης κοπέλας, που η ιστορία της συγκλόνισε αυτή την εβδομάδα την ελληνική κοινωνία, και αυτοί οι άνθρωποι που καταδικάστηκαν σε ισόβια να μην εκτίσουν την ποινή τους. Δεν μπορεί να γίνει το ίδιο στην περίπτωση του παράνομου μετανάστη που έχει τιμωρηθεί με ισόβια γιατί επιτέθηκε με τόση βαρβαρότητα, κύριε Υπουργέ, στην ανήλικη τότε Μυρτώ, η οποία πλέον είναι καθηλωμένη σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Τα ισόβια, λοιπόν, πρέπει να σημαίνουν ισόβια και νομίζω ότι αν πάρετε μια τέτοια πρωτοβουλία, κύριε Υπουργέ, σε ένα από τα επόμενα νομοσχέδια, θα είμαστε όλοι μαζί σας. Ευχαριστώ πολύ.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Μπιάγκης Δημήτριος από το Κίνημα Αλλαγής.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε σε μία ιδιαίτερα «καυτή» περίοδο - θα έλεγα - τόσο σε σχέση με τον υδράργυρο, που έχει ανοδική τάση, όσο και με τις πολιτικές εξελίξεις, και όχι μόνο, οι οποίες έρχονται με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Είμαστε αντιμέτωποι με μία πρωτόγνωρη πολιτικά κατάσταση. Από την καραντίνα της υγείας σήμερα ζούμε την καραντίνα της οικονομίας. Και επειδή κατάγομαι από ένα νησί, την Κέρκυρα, που το κύριο εισόδημά του είναι ο τουρισμός, θέλω να σας αναφέρω ότι δέκα στους δέκα Κερκυραίους συμπολίτες μου καθημερινά τρέμουν ολόκληροι - και βλέπεις την απόγνωση στα μάτια τους - για το τι θα απογίνει σε σχέση με την εξέλιξη του τουριστικού προϊόντος. Αυτό, γιατί, κύριε Υπουργέ, κύριε Πρόεδρε τα μέτρα για τον τουρισμό, τουλάχιστον μέχρι τώρα, δεν είναι επαρκή για να καλύψουν το τεράστιο οικονομικό κενό που έχει αρχίσει ήδη να δημιουργείται. Δυστυχώς, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα και είναι μια πραγματικότητα για κάθε Έλληνα και για κάθε Ελληνίδα. Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, εμείς σήμερα στην Ολομέλεια συζητάμε ένα νομοσχέδιο για τη δικαιοσύνη, κύριε Υπουργέ. Μάλιστα, με όλα όσα έχουν προηγηθεί το προηγούμενο διάστημα, και με την πανδημία, θα περίμενε κανείς να δει και να διαβάσει ένα νομοσχέδιο που θα βοηθήσει και θα στηρίξει πραγματικά την έννομη τάξη της χώρας και όχι αυτό το συνονθύλευμα διατάξεων που αναφέρεται σε οδηγίες και κανονισμούς. Δεν ρυθμίζει πραγματικά, αντικειμενικά, σημερινά προβλήματα, ενώ παράλληλα αντικρούει και τους όρους της καλής νομοθέτησης. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Όταν μιλάμε για καλή νομοθέτηση δεν πρέπει, κύριε Υπουργέ, να ξεχνάμε ότι εσείς, το Υπουργείο σας, θα πρέπει να είναι θεματοφύλακας αυτή της ορθής νομοθέτησης, μιας νομοθέτησης η οποία δεν θα πρέπει να έχει τα στοιχεία της «σκούπας», αλλά θα πρέπει να είναι προέκταση ενός διαλόγου με τους φορείς της δικαιοσύνης, με τον δικηγορικό κόσμο, με την κοινωνία. Πολλά θέματα μαζί βλέπουμε στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο «σκούπα», ένα νομοσχέδιο χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Κύριε Υπουργέ, ως δικηγόρος θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ στα προβλήματα του δικού μου κλάδου και σε αυτά που υφίστανται σήμερα οι δικηγόροι στην πατρίδα μας. Στις 13 Μαρτίου 2020, με κοινή υπουργική απόφαση δική σας και του Υπουργού Υγείας, ανεστάλη η λειτουργία όλων των δικαστηρίων και εισαγγελιών της χώρας. Συνεπώς έπαψε κάθε επαγγελματική δραστηριότητα, αφού έχουν κλείσει όλα τα δικαστήρια, ποινικά, πολιτικά, διοικητικά, τα υποθηκοφυλάκεια, τα κτηματολόγια και άλλες υπηρεσίες που να είναι άρρηκτα συνυφασμένες με την άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος. Ταυτόχρονα, με όλα τα υπόλοιπα μέτρα αποκλείστηκε και αυτή ακόμα η δυνατότητα, να κάνουν οι δικηγόροι κάποια εξωδικαστική προσπάθεια. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η συντριπτική πλειοψηφία των δικηγόρων να μην μπορεί πλέον να καλύψει τις ανάγκες της. Κύριε Υπουργέ, όταν μιλάμε για τους δικηγόρους, για τον δικηγορικό κόσμο, δεν θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας κάποια γραφεία από μεγαλοσχήμονες της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης ή κάποιων άλλων μεγάλων πόλεων. Όταν μιλάμε για το νομικό κόσμο και τον δικηγορικό κόσμο θα πρέπει να φανταστούμε πλειάδα συναδέλφων, οι οποίοι πραγματικά δίνουν τον αγώνα τους για να μπορέσουν να κρατήσουν και τη δικαιοσύνη στο ύψος των περιστάσεων, αλλά και να μπορέσουν πραγματικά να βοηθήσουν και να αποφέρουν χρήματα στις οικογένειές τους. Σε αυτή τη λογική, λοιπόν, εσείς στην αρχή υποσχεθήκατε ότι θα δώσετε τα 800 ευρώ, όπως και σε όλους τους υπόλοιπους επιστήμονες για να γίνει αυτό το γνωστό - δεν θα μιλήσω για αυτό για να μη χάνουμε χρόνο, για να μιλήσουν συνάδελφοι - , μετά πήγατε στη λογική του να τους υποβιβάσετε με τη δυνατότητα που θέλατε και καλά, τεχνολογικά να τους βοηθήσετε με τα χρήματα που θα δίνατε, με τα 600 ευρώ, για να καταλήξετε να τους δώσετε τελικά τα 600 ευρώ μέσα από την ανεπιτυχή προσπάθεια να τους δώσετε τεχνική κατάρτιση και τους υποσχεθήκατε ότι θα τους δώσετε κάποια επιπλέον χρήματα και ότι θα τους έχετε υπ' όψιν σας. Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο, κύριε Υπουργέ, ότι οι δικηγόροι δεν έρχονται εδώ για να επαιτήσουν. Απαιτούν και απαιτούν, γιατί πραγματικά το αντικείμενό τους, το γραφείο τους, δεν τους δίνει τη δυνατότητα να δουλέψουν, δεν τους δίνει τη δυνατότητα να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Μέσα σε αυτήν τη λογική ήταν και η ΚΥΑ την οποία βγάλατε και την οποία δώσατε σε ελάχιστο αριθμό συναδέλφων, οι οποίοι δουλεύουν μέσα από τις τράπεζες και μόνο, για να μπορέσουν να βγάλουν κάποια χρήματα με τις προσημειώσεις και τις υποθήκες με τις οποίες ασχολήθηκαν. Φτάσαμε στο σημείο 18 του μηνός, σήμερα να μην έχετε ξεκαθαρίσει το θέμα, να έρχεστε πίσω από τα γεγονότα. Σήμερα πραγματικά ήρθατε να ανακοινώσετε την αναστολή των πλειστηριασμών για τους επόμενους μήνες, όταν πραγματικά στα μάτια των συναδέλφων έβλεπες την αγωνία που δεν τους έβγαιναν οι δεκαπενταήμερες προθεσμίες που χρειάζεται πριν την κατάθεση των ασφαλιστικών μέτρων για τους πλειστηριασμούς. Φτάσαμε στις 18 του μήνα…
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, φτάσατε στο σημείο σήμερα...
Δέκα φορές τα έχω πει αυτά που λέτε.
Κύριε Υπουργέ, θα μου απαντήσετε μετά! Σε ό,τι διαφωνείτε θα μου απαντήσετε μετά. Πρέπει, λοιπόν, να απαντήσετε σε αυτούς τους συναδέλφους. Για ποιον λόγο δώσατε τη δυνατότητα ασφαλιστικά μέτρα να κατατεθούν, αλλά όχι σε αυτά που δεν έχουν τη δυνατότητα προσωρινής διαταγής; Ποια προσωρινή διαταγή θα κατέθεταν για το θέμα των πλειστηριασμών; Πότε αναστείλατε τους πλειστηριασμούς; Πότε ανακοινώσατε την αναστολή των πλειστηριασμών, κύριε Υπουργέ; Αυτά είναι τα ερωτήματα που τίθενται σήμερα από τον νομικό κόσμο.
Κύριε συνάδελφε, κλείστε. Γίνατε αντιληπτός. Έχετε πει πέντε φορές ότι κλείνετε.
Υπάρχει έλλειψη σχεδιασμού! Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, δεν σας επιτρέπω, γιατί υπάρχει μια διαδικασία η οποία πρέπει να τηρηθεί.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας πω ότι τόσο οι προηγούμενοι ομιλητές από το Κίνημα Αλλαγής, κύριε Υπουργέ, όσο και η εισηγήτριά μας, αναφέρθηκαν στα άρθρα ένα προς ένα και ποιες είναι οι διαφωνίες μας. Γενικότερα, όμως, μας βρίσκετε αντίθετους γιατί η πολιτική φιλοσοφία στην οποία βασίζεστε είναι μια φιλοσοφία που στηρίζεται στην επικοινωνιακή λογική και όχι σε μια ρεαλιστική προσέγγιση περί πολιτικής. Είναι μια λογική που δεν έχει να κάνει με το σοβαρό θέμα της νομικής, με τον χώρο της δικαιοσύνης. Είμαι από αυτούς, κύριε Υπουργέ, που όταν διαχωρίστηκαν όλοι…
Κύριε συνάδελφε, κοιτάξτε το ρολόι!
Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, δεν σας επιτρέπω τώρα!
Σε όλους δείξατε ανοχή! Δώστε μου ένα λεπτό!
Ολοκληρώσατε! Ούτε ένα λεπτό! Μιλάτε επτάμισι λεπτά και πρέπει να ολοκληρώσετε. Ξέρατε ότι θα μιλούσατε πέντε λεπτά. Θα σας απαντήσει ο Υπουργός. Αν θέλετε κάτι, πέστε το κατ' ιδίαν.
Περιμέναμε, κύριε Υπουργέ, ότι μη έχοντας γνώση του αντικειμένου, θα αναδεικνύατε τον διάλογο σε πρώτο στοιχείο της πολιτικής σας. Ο διάλογος αυτή τη στιγμή υπολείπεται από το Υπουργείο σας. Υπολείπεται ο διάλογος με τους φορείς, υπολείπεται ο διάλογος με τον Δικηγορικό Σύλλογο, υπολείπεται ο διάλογος που αποτελεί ουσιαστικό κομμάτι για να μπορείτε να νομοθετήσετε ορθώς, κύριε Υπουργέ.
Παρακολουθείτε;
Ολοκληρώσατε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Χρυσομάλλης από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά. Ξέρετε ότι από το πρόγραμμα η διαδικασία θα έπρεπε να έχει λήξει από τις 16: 00΄ γιατί υπάρχει συνέχεια με επίκαιρες ερωτήσεις και επίκαιρης επερώτησης από το δικό σας κόμμα, κύριε συνάδελφε. Πρέπει όλα να μπαίνουν σε μια τάξη. Αν εσείς καταναλώνετε οκτώ λεπτά αντί για πέντε, πώς θα γίνει η διαδικασία; Κύριε Χρυσομάλλη, έχετε τον λόγο και θα σας παρακαλέσω να είστε εντός του χρόνο των πέντε λεπτών.
Θα το προσπαθήσω. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε μια ακόμα κυβερνητική παρέμβαση που θωρακίζει τη δικαιοσύνη. Και πώς το επιτυγχάνει; Το επιτυγχάνει επειδή το υπό συζήτηση νομοσχέδιο ενσωματώνει τις εισηγήσεις όλων των αρμοδίων και εμπλεκομένων φορέων, επιλύοντας έτσι διαχρονικά οργανικά ζητήματα. Όμως - και θέλω να σταθώ εδώ - ακούω τους Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι έχει πληγεί το κύρος της δικαιοσύνης και πολλά παρόμοια τέτοια τσιτάτα. Ας το αναλύσουμε λίγο παραπάνω. Ποια είναι η εικόνα της δικαιοσύνης που παρέλαβε η σημερινή Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Είναι ένας από τους αρμούς της εξουσίας που προσπαθήσατε να καταλάβετε και εν μέρει το πετύχατε; Είναι. Πώς, εν μέρει, την καταλάβατε; Κατ' εξοχήν εμβληματική - η πιο εμβληματική σας στιγμή, διάρκειας μάλιστα - είναι η συστηματική παρέμβασή σας μέσω του «Ρασπούτιν» και του συστήματός του, όχι μόνο στη σκευωρία «NOVARTIS», αλλά όπως αποκαλύπτεται και σε πλειάδα υποθέσεων. Ας μείνω όμως, στη «NOVARTIS» ως τρανό παράδειγμα. Πιστοί στο δόγμα σας «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν», επιδιώξατε να εξοντώσετε τους πολιτικούς σας αντιπάλους, εργαλειοποιώντας μέρος της δικαστικής εξουσίας, εκμεταλλευόμενοι τους εφιάλτες αυτής. Μαρξιστές είστε, βέβαια, στον πυρήνα της ιδεολογίας σας είναι η κατάκτηση των αρμών της εξουσίας, άρα συνεπείς είστε ως προς την ιδεολογία σας - σας το αναγνωρίζω αυτό - , οφείλατε, όμως, να είστε και ειλικρινείς απέναντι στον ελληνικό λαό και να τα λέγατε και προεκλογικά αυτά. Παρ' όλα αυτά, οι αστοί σας πήραν είδηση και δεν καταφέρατε να τους δώσετε το σκοινί με το οποίο θα κρεμόντουσαν. Έχετε, όμως, καταλάβει τι κάνατε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Έχετε συνειδητοποιήσει τι κάνατε; Θα σας το πω απλά. Τραυματίσατε το αποκούμπι του πλέον ανίσχυρου πολίτη, δηλαδή τραυματίσατε το δίκαιο στην προσπάθειά σας να τελειώσετε τους πολιτικούς σας αντιπάλους. Τους τελειώσατε; Προφανώς όχι. Το αντίθετο μάλιστα. Γιατί δεν το καταφέρατε; Γιατί υπάρχουν ακόμα κάποιοι με συνείδηση. Γιατί υπάρχουν ακόμα δικαστές στο Βερολίνο. Γιατί υπάρχει πάνω απ' όλα ο κυρίαρχος ελληνικός λαός που σας πήρε χαμπάρι. «Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και η κακή του ώρα», που λέει και η λαϊκή ρήση. Γνωρίζετε, όμως, και τι λέει ο κόσμος; Γνωρίζετε έξω τι ακούγεται; «Αν τη στήσανε με το τίποτα στον Αντώνη Σαμαρά και τον Παναγιώτη Πικραμένο, τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς, τότε εγώ πού θα πάω να βρω το δίκιο μου», λέει ο απλός ο κόσμος. «Για ποια δικαιοσύνη μιλάμε»; Αυτά ακούγονται. Αυτή ακριβώς τη δικαιοσύνη παραλάβαμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μια δικαιοσύνη πολυτραυματία, βαθιά τραυματισμένη. Εδώ εστιάζεται η προσπάθεια της σημερινής Κυβέρνησης, στην ανόρθωση του τραυματισμένου κύρους της δικαιοσύνης. Στην ίδια κατεύθυνση είναι και το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα το οποίο προσπαθεί και επιτυγχάνει να αντιμετωπίσει το βασικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η δικαιοσύνη στον τόπο μας, αυτό της καθυστέρησης απονομής της. Προχωρά σ' αυτό το Υπουργείο Δικαιοσύνης λαμβάνοντας στενά υπ' όψιν τις προτάσεις των δικαστικών λειτουργών και των ενώσεών τους, τιμώντας έτσι την αποστολή του. Πρέπει να συγχαρούμε γι' αυτό την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου. «Η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης ισοδυναμεί με άρνηση απονομής δικαιοσύνης», λέει το απόφθεγμα που αποδίδεται στον Γλάδστωνα. Δυστυχώς, το ζούμε στη χώρα μας, όπου χιλιάδες υποθέσεις εκκρεμούν και για να τελεσιδικήσουν χρειάζονται επτά και οκτώ χρόνια με αποτέλεσμα η χώρα μας να διεκδικεί θλιβερές πρωτιές στην Ευρώπη. Οι νέες οργανικές θέσεις δικαστών ή ο εξορθολογισμός τους, που σήμερα νομοθετούμε, είναι ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση της αντιμετώπισης των καθυστερήσεων, ένα βήμα που γίνεται σε απόλυτη συνεννόηση με τις δικαστικές και εισαγγελικές ενώσεις. Εξίσου σημαντικό βήμα είναι και η βελτίωση του επιστημονικού επιπέδου των νέων ειρηνοδικών με τη θεσμοθέτηση της εκπαίδευσής τους στη Σχολή Δικαστών. Βασικό κορμό του νομοσχεδίου αποτελεί η ενσωμάτωση τεσσάρων οδηγιών που αφορούν την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών που είναι κατηγορούμενοι ή ύποπτοι σε ποινικές δίκες, την καταπολέμηση της απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τη δικαστική αρωγή για ύποπτους και κατηγορουμένους του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, όπου ειδικότερα προβλέπονται με σαφήνεια οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια παροχής νομικής βοήθειας σ' αυτούς. Περιλαμβάνεται, τέλος, και η κύρωση του Μνημονίου Διοικητικής Συνεργασίας μεταξύ των Υπουργείων Δικαιοσύνης της Ελλάδος και της Κύπρου, υπογεγραμμένη ήδη από τον Ιούνιο του 2018 η οποία δεν είχε έρθει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταλαβαίνω την ανάγκη σας να ασκήσετε αντιπολιτευτικό λόγο ακόμα και σε μια νομοθετική πρωτοβουλία που επιλύει και θεραπεύει προβλήματα της δικαιοσύνης. Σας το ανέλυσε ξεκάθαρα ο κύριος Υπουργός κατά τη συζήτηση στην επιτροπή. Η επεξεργασία των οδηγιών έγινε από τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές που είχατε εσείς ορίσει. Η πλειονότητα των υπολοίπων διατάξεων που αφορούν τη λειτουργία της δικαιοσύνης προτάθηκε και συζητήθηκε από τους ίδιους τους λειτουργούς της. Η Κυβέρνηση αποδεικνύει ότι σέβεται το ρόλο της, αποδεικνύει ότι σέβεται την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και τη γνώμη των λειτουργών της. Αποδεικνύει ότι μπορεί να δώσει τα εργαλεία και τα μέσα εκείνα στους δικαστικούς λειτουργούς για να φέρουν εις πέρας το λειτούργημά τους και να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στον θεσμό. Κυρίως, όμως, αποδεικνύει ότι η εκτελεστική εξουσία επέστρεψε από την παρεκτροπή της προηγούμενης τετραετίας, όταν ο τότε Πρωθυπουργός προσπαθούσε να προκαταβάλει αποφάσεις δικαστών και οι τότε Υπουργοί ζητούσαν ενημέρωση για την πορεία ανακρίσεων τηλεφωνικά ή με αυτοπρόσωπη παρουσία ακόμα και στον Άρειο Πάγο.
Κύριε Χρυσομάλλη, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Καταλαβαίνω την ανάγκη σας, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να επικαλεστείτε ότι όλοι ίδιοι είμαστε, αλλά δεν είμαστε και ο ελληνικός λαός γνωρίζει πλέον. Για μας η απόλυτη προσήλωση στη διάκριση των εξουσιών, ο σεβασμός της προσωπικής και της λειτουργικής ανεξαρτησίας του δικαστή είναι μονόδρομος. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Ανδρέας Νικολακόπουλος για πέντε λεπτά.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο θεσμός της δικαιοσύνη οφείλει να κάνει σημαντικά βήματα στην κατεύθυνση της ποιότητας, της ταχύτητας και του εκσυγχρονισμού. Κυρίως πρέπει να απολαμβάνει την απόλυτη εμπιστοσύνη των πολιτών και να συμβάλλει ουσιαστικά στην εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειάς τους. Με το παρόν σχέδιο νόμου ενσωματώνονται στην ελληνική έννομη τάξη κοινοτικές οδηγίες και ρυθμίζονται μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα που αφορούν στην προστασία των δικαιωμάτων των ανηλίκων που είναι κατηγορούμενοι ή ύποπτοι σε ποινικές δίκες, εξασφαλίζοντας πρόσθετες και αυξημένες δικονομικές εγγυήσεις γι' αυτούς. Ρυθμίζονται ζητήματα που αφορούν την καταπολέμηση, μέσω του Ποινικού Δικαίου, της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιαίτερα σημαντικές, όμως, είναι οι ρυθμίσεις σε ζητήματα καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Με την ενσωμάτωση της σχετικής οδηγίας τυποποιούνται νέα ποινικά αδικήματα, όπως η οργάνωση ή με οποιονδήποτε τρόπο διευκόλυνση ταξιδιών με σκοπό την τρομοκρατία. Προβλέπονται, επίσης, ειδικές διατάξεις για τη διεθνή συνεργασία και την πρόσβαση, συγκέντρωση και διαβίβαση πληροφοριών σχετικά με την τρομοκρατία, ενώ λαμβάνεται ειδική πρόνοια για τα θύματα της τρομοκρατίας, καθώς προβλέπεται η παροχή κατάλληλης ιατρικής περίθαλψης σε αυτά αμέσως μετά την τρομοκρατική επίθεση και για όσο χρονικό διάστημα είναι απαραίτητο, όπως, επίσης, η ψυχολογική στήριξη και συνδρομή κατά την άσκηση αγωγών αναφορικά με την αποζημίωση θυμάτων αδικημάτων τρομοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας έχει θρηνήσει αρκετά θύματα από την τρομοκρατία και η δημοκρατία μας έχει πληγεί από χτυπήματα τυφλής βίας και εκφοβισμού, που φέρουν, μάλιστα, ιδεολογικό περίβλημα. Η τεχνολογική εξέλιξη και η παγκόσμια διασύνδεση και συνεργασία τρομοκρατικών οργανώσεων επιβάλλει τη διεθνή συνεργασία, αλλά και τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού μας πλαισίου. Ανάλογη θα πρέπει να είναι και η προσοχή μας και η ουσιαστική μας συνδρομή και συμπαράσταση που πρέπει να παρέχει η οργανωμένη πολιτεία προς τα θύματα της τρομοκρατίας και τους συγγενείς τους. Και αυτό δεν είναι θέμα υποχρεωτικής αποζημίωσης. Είναι πρωτίστως θέμα ηθικής υποχρέωσης. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα λόγω της καίριας γεωγραφικής της θέσης, ως πύλη εισόδου στην Ευρώπη, αποτελεί βασικό πυλώνα της ευρωπαϊκής ασφάλειας σε μια περίοδο που εμφανίζονται διαρκώς νέες ασύμμετρες απειλές και προκλήσεις από τρομοκρατικούς πυρήνες στις χώρες της βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο περιλαμβάνει και μια σειρά από άλλες ρυθμίσεις, που συμβάλουν ουσιαστικά στους κεντρικούς στόχους για την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό της δικαιοσύνης στη χώρα μας. Η ρύθμιση της επίδοσης είναι μια πάρα πολύ σημαντική ρύθμιση και νομίζω ότι πρέπει να απασχολήσει σοβαρά. Ως δικηγόρος επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι αυτές οι ρυθμίσεις δεν είναι μικρής σημασίας, αλλά αφορούν την καθημερινότητα των δικηγόρων και αποσκοπούν στο να τη βελτιώσουν και να την απλοποιήσουν, μειώνοντας το κόστος προσφυγής στη δικαιοσύνη, που αναπόφευκτα επηρεάζει και την αμοιβή τους. Πέραν του κόστους, αποτρεπτικός λόγος προσφυγής στη δικαιοσύνη για τους πολίτες είναι και η καθυστέρηση στην απονομή της. Η ρύθμιση για την παραγραφή των υποθέσεων είναι μέρος της λύσης, αλλά όχι η λύση. Το κρίσιμο, όμως, δεν είναι μόνο η ταχύτητα στην απονομή της δικαιοσύνης, αλλά και η ποιότητα. Και είναι αλήθεια ότι οι Έλληνες δικαστές μέχρι σήμερα σηκώνουν ένα μεγάλο βάρος σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Η ίδρυση των ειρηνοδικείων ήδη από τη σύσταση του ελληνικού κράτους αποσκοπούσε στο να καταστεί προσιτή η πολιτική δικαιοσύνη παντού και για όλους, να διασφαλιστεί ότι είναι άμεση και ευχερής η πρόσβαση κάθε πολίτη στη δικαιοσύνη, αποκαθιστώντας άμεσα τη διασαλευθείσα ειρήνη στις μικρές τοπικές κοινωνίες. Η ανάγκη αυτή οδήγησε σταδιακά στην αύξηση του αριθμού των ειρηνοδικείων, ώστε τα δεδομένα πλέον έχουν αλλάξει. Η κοινωνική και οικονομική ζωή αναπόφευκτα έχει αλλάξει ριζικά και τη φύση των υποθέσεων που εκδικάζονται ενώπιον των ειρηνοδικείων και, επομένως, το έργο των ειρηνοδικών. Ο ρόλος τους δεν είναι πλέον να διευθετήσουν συμβιβαστικά μια διαφορά ή να επιλύσουν μια νομική υπόθεση. Τα τελευταία χρόνια τούς έχει ανατεθεί αποκλειστικά μια σειρά από αρμοδιότητες, όπως η εκδίκαση των υποθέσεων υπερχρεωμένων νοικοκυριών ή η έκδοση ευρωπαϊκών διαταγών πληρωμής και κληρονομητηρίων. Επίσης, αυξήθηκε το ποσοτικό κριτήριο της καθ' ύλην αρμοδιότητας και έτσι έχει αυξηθεί σημαντικά ο όγκος των υπαγόμενων στα ειρηνοδικεία υποθέσεων. Η δυσκολία των υποθέσεων που χειρίζονται πλέον οι ειρηνοδίκες είναι πλέον αντίστοιχη με αυτή των λοιπών πολιτικών και ποινικών δικαστών. Είναι, επομένως, αναγκαία πλέον η μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής του διαγωνισμού για τον διορισμό τους και η παροχή σε αυτούς εξειδικευμένης εκπαίδευσης και κατάρτισης κατά τον ίδιο τρόπο που ισχύει για τους λοιπούς πολιτικούς και ποινικούς δικαστές, που θα τους βοηθήσει να ανταποκριθούν καλύτερα στο δύσκολο έργο τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ρύθμιση αυτή αποτελεί τομή στον χώρο της δικαιοσύνης και θα οδηγήσει σε αρτιότερα εκπαιδευμένους ειρηνοδίκες, ενώ θα συμβάλλει στην ποιοτική αναβάθμιση της δικαιοσύνης σε ένα μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καλύπτουν τα ειρηνοδικεία. Διότι η αναβάθμιση της ποιότητας της δικαιοσύνης, ο εκσυγχρονισμός, η ταχύτητα στην απονομή της είναι τα μεγάλα ζητούμενα για να εμπεδώσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς αυτήν, για να ενισχύσουμε έναν ανεξάρτητο θεσμό που αποτελεί εγγυητή και βασικό πυλώνα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, αλλά και βασικό πυλώνα σταθερότητας και ανάπτυξης. Διότι ένα κράτος πρέπει να είναι δίκαιο, αποτελεσματικό και αξιόπιστο. Προς την κατεύθυνση αυτή, λοιπόν, το παρόν νομοσχέδιο αποτελεί ένα σημαντικό βήμα που όλοι πρέπει να υποστηρίξουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Να καλέσω στο Βήμα το Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Αναστάσιο Μπαρτζώκα. Ορίστε, κύριε Μπαρτζώκα, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, θα ήθελα κατ' αρχάς, πριν σχολιάσω τα του νομοσχεδίου, να κάνω μια μικρή τοποθέτηση σχετικά με την εμπειρία της πανδημίας που βιώσαμε και εξακολουθούμε να βιώνουμε και το αποτύπωμα που μέχρι στιγμής αυτή έχει αφήσει. Θέλω και εγώ με τη σειρά μου, με την ευκαιρία που μου δίνει το Βήμα της Βουλής, να απευθυνθώ στην ελληνική κοινωνία και να ευχαριστήσω όλους τους Έλληνες συμπολίτες μας για τη στάση ευθύνης και ωριμότητας που επέδειξαν κατά το διάστημα των περιορισμών. Η στάση αυτή μας επιτρέπει να είμαστε περήφανοι για τον τρόπο που διαχειριστήκαμε την υγειονομική κρίση. Μολονότι υπήρξαν θύματα και στη χώρα μας, ο μικρός συγκριτικά αριθμός τους μας τοποθέτησε στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος αυτή τη φορά με θετικό πρόσημο. Φυσικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω και το υγειονομικό προσωπικό της χώρας μας, αλλά και όλους αυτούς - όπως οι αστυνομικοί μας - που ενώ εμείς μέναμε στα σπίτια μας, εργαζόντουσαν και στήριζαν την καθημερινότητα μας. Επίσης, θα ήθελα να κάνω μια ξεχωριστή μνεία για τη δημόσια διοίκηση. Είδαμε σε πολύ σύντομο διάστημα την ελληνική δημόσια διοίκηση, αυτή που συχνά αποκαλείται ως ο μεγάλος ασθενής του ελληνικού κράτους, να καταβάλλει υπέρμετρες προσπάθειες να φανεί αντάξια των περιστάσεων. Και, πράγματι, το κατάφερε, αποδεικνύοντας την ικανότητα του δυναμικού της. Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις και οι ψηφιακές υπηρεσίες που είδαμε υλοποιήθηκαν από τα στελέχη της. Σας ευχαριστούμε, λοιπόν, θερμά. Περνώντας τώρα στα του νομοσχεδίου, θέλω αρχικά να κάνω ένα εισαγωγικό σχόλιο. Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να περηφανευτεί για τις επιδόσεις της ως προς την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας στην εθνική έννομη τάξη. Στα πολιτικά εγχειρίδια η κατάσταση αυτή, ιδιαίτερα στο πεδίο της ενσωμάτωσης των οδηγιών στο Εθνικό Δίκαιο, περιγράφεται ως κατάσταση αδράνειας. Και, βέβαια, ένας παράγοντας για την εν λόγω κατάσταση είναι η απουσία ισχυρής πολιτικής βούλησης και λιγότερο διοικητικής ανεπάρκειας. Κάνω αυτό το σχόλιο, γιατί κατά το στάδιο επεξεργασίας στην αρμόδια επιτροπή διατυπώθηκε η απορία πώς είναι δυνατόν εν μέσω πανδημίας να φέρνει το Υπουργείο Δικαιοσύνης προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο, που στο κυρίως σώμα του, ουσιαστικά, ενσωματώνει πέντε ευρωπαϊκές οδηγίες, σαν να υπαινισσόμαστε, δηλαδή, ότι αυτά δεν είναι τα βασικά μας θέματα. Κατά βάση, όμως, η εισαγωγή αυτού του νομοσχεδίου υποδηλώνει ότι η πολιτική ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας αντιμετωπίζει την ενσωμάτωση των κοινοτικών οδηγιών, άρα και τη συμμόρφωσή της με την ενωσιακή, ως μείζονα πολιτική προτεραιότητα και όχι απλά ως εκκρεμότητα. Αυτό έχει πολιτική σημασία, ιδιαίτερα από τη στιγμή που το παρόν νομοσχέδιο εισάγει στο Εθνικό Δίκαιο ένα κοινό πλαίσιο κανόνων, που ενισχύουν τις εγγυήσεις για την προστασία των δικαιωμάτων παιδιών που υπόκεινται σε διαδικασία ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, για την καταπολέμηση της οικονομικής απάτης σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, ενώ, παράλληλα, κυρώνει το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ των Υπουργείων Δικαιοσύνης της Ελλάδος και της Κύπρου. Πέραν τούτων, είναι θεμιτό να σταθούμε στην πρόνοια του νομοσχεδίου, με την οποία επιβεβαιώνεται ότι η Κυβέρνηση σέβεται και εφαρμόζει τις δικαστικές αποφάσεις. Με τη διάταξη 61 του νομοσχεδίου αναγνωρίζεται η υποχρέωση του δημοσίου ως προς την απαίτηση των εν ενεργεία δικαστικών λειτουργών και του κύριου προσωπικού του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για την καταβολή των μισθολογικών ωριμάνσεων και προαγωγών, δυνάμει της απόφασης του ειδικού δικαστηρίου που έκρινε αντισυνταγματικό το πάγωμα τους. Θυμόμαστε όλοι τον αιφνιδιαστικό τρόπο με τον οποίο είχε εισαχθεί η ψήφιση του παγώματος των ειδικών μισθολογίων χωρίς καμμία διαβούλευση. Θέλω, επίσης, να σταθώ σε μια πολύ σημαντική, κατά την άποψή μου, ρύθμιση, που προβλέπει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Πρόκειται για την ίδρυση κατεύθυνσης ειρηνοδικών στη Σχολή Δικαστικών Λειτουργών, όπως προνοεί το άρθρο 71. Για τους έχοντες νομική κατάρτιση και εμπειρία είναι γνωστό ότι ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια των μνημονίων και της οικονομικής κρίσης, το έργο των ειρηνοδικείων έχει υποστεί τεράστια ποιοτική και ποσοτική μεταβολή. Ο όγκος των υπαγόμενων διαφορών, που έχουν μεταφερθεί στα ειρηνοδικεία, έχει διευρυνθεί σε τέτοιο βαθμό που καθιστά αναγκαιότητα τη μεταβολή του τρόπου διορισμού των λειτουργών τους και την παροχή σε αυτούς εξειδικευμένης γνώσης και κατάρτισης, ώστε να διεκπεραιώνουν τη δικαστική ύλη τους. Θεωρώ, λοιπόν, ότι η υλοποίηση αυτής της πρόβλεψης θα ενδυναμώσει συνολικά τη λειτουργία της δικαιοσύνης τόσο σε επίπεδο οργάνωσης όσο και σε επίπεδο ταχύτερης απονομής. Αγαπητοί συνάδελφοι, ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή μου, σας καλώ να υπερψηφίσουμε το παρόν νομοσχέδιο. Οφείλουμε να αποδείξουμε στην ελληνική κοινωνία, που δοκιμάστηκε για ακόμα μια φορά, ότι σε ζητήματα δικαιοσύνης που ανάγονται απ' ευθείας στη δημοκρατική λειτουργία του κράτους δικαίου, η φιλοσοφία μας είναι διακομματική και όχι μικροπολιτική. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Ολοκληρώνουμε τη συζήτηση επί της αρχής με τον Υπουργό Δικαιοσύνης, τον κ. Τσιάρα. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για οκτώ λεπτά και αν χρειαστείτε περισσότερο για να απαντήσετε στους συναδέλφους, θα έχετε ανοχή.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι σε μια διεξοδική, όπως εξελίχθηκε, συζήτηση επί της αρχής για το προτεινόμενο από το Υπουργείο Δικαιοσύνης νομοσχέδιο είχα και εγώ προσωπικά την ευκαιρία να κάνω κάποιες διαπιστώσεις και, βεβαίως, από κοινού να συνδιαμορφώσουμε κάποια από τα επίμαχα ζητήματα, τα οποία σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό είχαν απασχολήσει τους περισσότερους συναδέλφους, σχεδόν το σύνολο των πτερύγων του ελληνικού Κοινοβουλίου. Έχει, όμως, μεγάλη σημασία να επαναλάβω κάποιες βασικές θέσεις, τις οποίες είχα την ευκαιρία και τη δυνατότητα να της πω στην πρωτομιλία μου, αλλά πιθανότατα είτε δεν έγιναν αντιληπτές από αρκετούς συναδέλφους, είτε δεν ήταν παρόντες, είτε δεν είχαν την ευκαιρία να ακούσουν αυτά τα οποία είχαμε πει. Η επανάληψη της θέσης περί μη καλής νομοθέτησης νομίζω ότι σε έναν μεγάλο βαθμό εκθέτει τους συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Μια μικρή επιστροφή μας στο πρόσφατο παρελθόν μπορεί να αναδείξει μέσα από την ελάχιστη σύγκριση τι σημαίνει καλή νομοθέτηση. Και επειδή πρέπει κάποια στιγμή να γίνουμε σοβαροί με τον εαυτό μας και να σταματήσουμε αυτήν την επαναλαμβανόμενη αντίφαση να εγκαλούμε, από τη μια πλευρά, για ένα συγκεκριμένο ζήτημα και, από την άλλη, να λέμε γιατί δεν γίνεται, πρέπει κάποια στιγμή να βάλουμε κάποιους όρους και κάποιους κανόνες. Η πρόθεσή μου ήταν αυτοί οι όροι και αυτοί οι κανόνες να ξεκινήσουν από τη λειτουργία τη νομοθετική κατά βάση που αφορά στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και για αυτό πάντα εμφατικά επιστρέφω επαναλαμβάνοντας τη βασική ίδια σκέψη ότι είμαι εδώ, είμαστε εδώ για να συνδιαμορφώσουμε όλοι μαζί τα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Δεν μιλάω για τα ζητήματα τα οποία έχουν ιδεολογικές αντιθέσεις. Αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Όμως, υπάρχουν ζητήματα τα οποία άπτονται της κοινής λογικής. Δεν άπτονται της όποιας, αν θέλετε, ιδεολογικής πολιτικής θέσης του κάθε κόμματος του ελληνικού Κοινοβουλίου, αλλά άπτονται της κοινής λογικής. Τουλάχιστον σε αυτά ας καταφέρουμε να συμφωνήσουμε. Θα είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα και μια τεράστια κατάκτηση και για την κοινοβουλευτική διαδικασία, αλλά και για το πολιτικό μας σύστημα. Πολλοί συνάδελφοι αντιλαμβάνομαι ότι είχαν τη διάθεση να βρεθούν στο Βήμα του ελληνικού Κοινοβουλίου και να μιλήσουν και, βεβαίως, υπάρχει ελευθερία έκφρασης γνώμης, αλλά να ακουστούν και κάποιες σκέψεις που αφορούν στο νομοσχέδιο. Ανέβηκαν συνάδελφοι Βουλευτές - δεν μιλάμε για τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους, οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι είναι εκ του ρόλου τους υποχρεωμένοι να μιλήσουν για την επικαιρότητα και αυτό είναι απολύτως αντιληπτό - , οι οποίοι βρέθηκαν εδώ και μίλησαν για οτιδήποτε άλλο εκτός από το νομοσχέδιο. Και το χειρότερο είναι ότι υπήρχαν και συνάδελφοι, οι οποίοι ήρθαν και μίλησαν για το νομοσχέδιο, αλλά και πάλι χωρίς να έχουν προσέξει συγκεκριμένα το νομοσχέδιο. Την πρώτη μέρα της συζήτησης στην επιτροπή - το παραδέχθηκα άλλωστε - μίλησα κάπως ακραία και είπα ότι αυτό ήταν ενδεχομένως μια δική μου έκφραση απέναντι σε έναν καταιγισμό που δέχτηκα για ένα ζήτημα το οποίο δεν υφίστατο. Όμως, ας δούμε τώρα τι γίνεται για να τα βάλουμε σε μια σειρά. Λείπει ο αγαπητός κ. Αυλωνίτης, ο οποίος ήρθε και μου είπε, κουνώντας το δάχτυλο, ότι δεν έχουμε προβλέψει διαδικασίες και ότι ο εναγόμενος την επόμενη μέρα θα γίνει μηνυτής. Θα του το πω και πάλι. Το διάβασε το νομοσχέδιο ο κ. Αυλωνίτης; Δεν είναι εδώ. Το διάβασε; Δεν είναι η πρόθεσή μου να γίνω κακός ούτε να κάνω τον έξυπνο σε κανέναν, αλλά όταν έρχεται κάποιος στο Βήμα του ελληνικού Κοινοβουλίου και εκφράζει μια θέση, είναι υποχρεωμένος κατά το δυνατόν αυτήν τη θέση να την έχει υποστηρίξει με πραγματικά δεδομένα. Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το επίμαχο για το οποίο θα έπρεπε να συζητάμε πάντα είναι η πραγματικότητα και όχι αυτά που κάποιοι, ενδεχομένως με λογικά άλματα ή με συνειρμούς, μπορούν να δημιουργήσουν ως θέση ή δική τους πραγματικότητα. Ο κ. Αυλωνίτης, λοιπόν, ισχυρίστηκε ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Του απαντώ, λοιπόν: Στις παραγράφους 6 και 7 του άρθρου 63 ρυθμίζονται οι υποθέσεις των ποινικών υποθέσεων ψευδούς καταμήνυσης, συκοφαντικής δυσφήμισης και ψευδορκίας μάρτυρα, όταν οι βασικές υποθέσεις έχουν τεθεί στο αρχείο λόγω της παραγραφής. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, - ελπίζω, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να του το μεταφέρετε - για να αποφευχθεί το άτοπο και να συνεχίζονται οι υποθέσεις αυτές όταν η βασική υπόθεση έχει τεθεί στο αρχείο, προβλέπεται η αναβολή, η αναστολή κάθε περαιτέρω ενέργειας για αυτούς. Δεν ξέρω πώς αλλιώς μπορώ να το πω. Νωρίτερα άκουσα από έναν έγκριτο, όπως ο ίδιος μας είπε, νομικό, γνώστη του Ποινικού Δικαίου και της ποινικής διαδικασίας ότι κάναμε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που γράφει το νομοσχέδιο. Και αυτό έχει μεγάλη σημασία - επαναλαμβάνω - διότι αν προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια άλλη εικόνα και να δημιουργήσουμε ένα άλλο τοπίο πέραν των στοιχείων της πραγματικότητας, προφανώς δεν βοηθάμε ούτε την κοινοβουλευτική διαδικασία ούτε περισσότερο εντοπίζουμε σημεία που έχουν μεγάλη και ιδιαίτερη αξία και αφορούν βεβαίως σε ζητήματα και νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Ένα άλλο θέμα το οποίο πάλι μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι το εξής. Ο κ. Σαρακιώτης, νέος συνάδελφος, ήρθε νωρίτερα εδώ, μας είπε για την ομοδικία, μας είπε για τη νομική βοήθεια. Ήταν σαν να μην είχε παρακολουθήσει όλη την προηγούμενη συζήτηση. Το θέμα της ομοδικίας που τέθηκε από τις πρώτες μέρες, σας είπα ότι δεν αφορά στις εργατικές οικονομικές διαφορές οι οποίες εκδικάζονται στα διοικητικά δικαστήρια και εκεί η ομοδικία προβλέπει μέχρι πενήντα διαδίκους μαζί. Το θέμα της ομοδικίας για το οποίο ερχόμαστε σήμερα να ρυθμίσουμε αφορά στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Είναι αίτημα του Προέδρου και της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Όταν υπάρχει ένα αποτέλεσμα, μια απόφαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας αυτομάτως αφορά και σε όλους τους άλλους. Δεν υπάρχει λόγος να μαζεύονται δεκαπέντε χιλιάδες άνθρωποι σε ένα δικόγραφο. Αυτό ζητούν από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Άρα, λοιπόν, δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορώ να πω πολλά σε σχέση με όλα αυτά τα οποία άκουσα νωρίτερα, αλλά θα προσπαθήσω να δώσω μια - δυο μικρές ακόμη απαντήσεις, κυρίως στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης τον κ. Λάππα, και να του πω ότι έχει δίκιο στην παρατήρησή του για την ποινή της κοινωνικής εργασίας. Όντως, έχουμε καθυστερήσει να την επαναφέρουμε. Ο λόγος είναι ότι μια και ο νέος Ποινικός Κώδικας περιέγραφε μια μεγάλη γκάμα ποινών που αφορούν πλέον στην κοινωνική εργασία, έπρεπε να γίνει μια σοβαρή συζήτηση με την ΚΕΔΕ, την Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων. Για ποιον λόγο έπρεπε να γίνει αυτό; Για να προσδιοριστεί ο ακριβής αριθμός αλλά βεβαίως και η δυνατότητα της παρακολούθησης της κοινωνικής εργασίας. Και αυτό ήταν ένα τεράστιο ζήτημα. Οι εκλογές οι οποίες είχαν προηγηθεί στην τοπική αυτοδιοίκηση, η αλλαγή του οργάνου, η μη σύσταση του αρμόδιου οργάνου, που έπρεπε να έρθει να συζητήσει με το Υπουργείο Δικαιοσύνης μέχρι λίγες μέρες πριν ξεσπάσει η πανδημία του κορωνοϊού, ήταν ο πραγματικός λόγος για τον οποίον παρά τις επανειλημμένες, επαναλαμβανόμενες δικές μου επιστολές - τις οποίες αν επιθυμείτε μπορώ να τις καταθέσω στα Πρακτικά την Πέμπτη που θα έχουμε τη δεύτερη συζήτηση επί των άρθρων - δεν επαναφέραμε τη συγκεκριμένη ρύθμιση, αλλά μέσα από όρους και κανόνες που πρέπει να προβλέπονται σε μια σύγχρονη δημοκρατική πολιτεία του 21ου αιώνα. Αυτός είναι και μόνο ο λόγος και κανένας απολύτως άλλος. Τώρα κάποια ζητήματα που αφορούν στο αν το θέμα της νομικής βοήθειας υπήρχε ή δεν υπήρχε στη δημόσια διαβούλευση, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να απαντήσω, διότι προφανώς όλοι το ξέρετε ότι υπήρχε. Η δημόσια διαβούλευση για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο τελείωσε πριν το Πάσχα. Τα σχόλια ήταν ελάχιστα και λυπάμαι γι' αυτό. Αν θέλετε να κρίνω και κάτι ακόμη, έπρεπε να υπάρχουν περισσότερα σχόλια, που σημαίνει ότι πολύ λίγοι ασχολήθηκαν με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Πάμε να δούμε, λοιπόν, τι είχε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και για ποιον λόγο προτείνω στην Ολομέλεια και προτείνω σε όλους σας να το ψηφίσετε. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο όντως ξεκίνησε ως μια εκκρεμότητα. Ήταν μια εκκρεμότητα ενσωμάτωσης κοινοτικών οδηγιών, η οποία από την προηγούμενη κυβέρνηση μας είχε παραδοθεί, και υπογραφής ενός Μνημονίου Συνεργασίας, παράλληλα με την ανάγκη τροποποίησης δύο συγκεκριμένων νόμων. Ο ένας αφορούσε στη συμμετοχή της πατρίδας μας στη EUROJUST. Αυτές, όμως, οι εκκρεμότητες τελικά κατέληξαν να είναι προτεραιότητα για το Υπουργείο Δικαιοσύνης, γιατί η ενσωμάτωση όλων αυτών των νόμων αφ' ενός μεν καθίστατο αναγκαία στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για λόγους που ενδεχομένως περιγράφει η ευρωπαϊκή έννομη τάξη ή αν θέλετε, η υποχρέωση της πατρίδας μας ως κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και από την άλλη γιατί είχαμε την ανάγκη ενός πιο σύγχρονου νομικού πλαισίου το οποίο δημιουργείται με την ενσωμάτωση αυτών των οδηγιών. Από εκεί και πέρα, αντιλαμβάνεστε ότι υπάρχουν ρυθμίσεις οι οποίες αφορούν αποκλειστικά στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και είναι ρυθμίσεις οι οποίες θα λύνουν προβλήματα. Τι κάνει λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο; Τέσσερις οδηγίες ενσωματώνονται στην ελληνική έννομη τάξη. Ένα μνημόνιο κυρώνεται μεταξύ της Ελλάδος και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Προσαρμόζεται η ελληνική νομοθεσία σε ζητήματα που αφορούν στη EUROJUST. Καθορίζεται το πλαίσιο της νομικής βοήθειας για πρώτη φορά στην Ελλάδα με έναν σαφή και συγκεκριμένο τρόπο. Και αν θέλετε να σας πω, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, είναι προϊόν τεράστιας συνεργασίας και με την ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων και με το νομικό κόσμο και με την πανεπιστημιακή κοινότητα και με τους δικαστές και με τους δικαστικούς υπαλλήλους και με όποιον άλλον μπορείτε να φανταστείτε. Δεν έχουμε νομοθετήσει επ' ουδενί εδώ που βρισκόμαστε σήμερα, χωρίς το αποτέλεσμα αυτής της νομοθέτησης να είναι προϊόν εξαντλητικού διαλόγου. Το λέω, για να γνωρίζετε τι έχει διαμειφθεί μέχρι σήμερα. Διότι ξέρω και καταλαβαίνω ότι ο κάθε συνάδελφος Βουλευτής εφόσον είναι σε ένα κόμμα της αντιπολίτευσης, θα βρεθεί στο Βήμα και θα πρέπει να πει κάποια πράγματα. Αλλά επαναλαμβάνω, έχει μεγάλη σημασία να γνωρίζουμε ποια είναι η πραγματικότητα. Συνεχίζω. Σε αυτό το νομοσχέδιο δίνουμε εξήντα πέντε νέες οργανικές θέσεις στο χώρο των δικαστών. Σε αυτό το νομοσχέδιο καταβάλλονται οι μισθολογικές ωριμάνσεις των δικαστών. Ούτε αυτά έπρεπε να τα κάνουμε; Επειδή δεν τα βάλαμε, μια και δεν ήμασταν έτοιμοι από την πλευρά του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, να μην τα βάλουμε στο νομοσχέδιο, επειδή δεν ήταν στη δημόσια διαβούλευση νωρίτερα; Αυτό μου λέτε; Σε αυτό το νομοσχέδιο συστήνουμε για πρώτη φορά κατεύθυνση ειρηνοδικών στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Είναι ένα μεγάλο βήμα, το οποίο, ναι, το προγραμμάτισε η προηγούμενη κυβέρνηση. Δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία των ανθρώπων που θεωρώ ότι ό,τι σωστό δεν πρέπει να συνεχιστεί και το υποστηρίζω σθεναρά σαν θέση γενικότερα πολιτική. Σε αυτό το νομοσχέδιο ρυθμίζεται η επίδοση με ηλεκτρονικά μέσα με πολύ χαμηλό κόστος. Ούτε αυτό ήταν στην δημόσια διαβούλευση. Δεν θέλατε να το βάλουμε; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαντάζομαι να αντιλαμβάνεστε ότι πολλές φορές μιλάμε χωρίς αυτό που πρέπει τελικά να υποστηρίξουμε να βρίσκει την βασική ανταπόκριση στην κοινή λογική. Κι επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά, κάνω μια έκκληση προς όλους σας και σας παρακαλώ: Ας κάνουμε μια δοκιμαστική προσπάθεια, στο πεδίο της συζήτησης της κοινοβουλευτικής και της νομοθέτησης για νομοσχέδια που αφορούν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, να αφήσουμε αυτήν την μικροκομματική πολλές φορές προσέγγιση που ενδεχομένως δίνει τη δυνατότητα στον κάθε συνάδελφο εδώ να έρχεται και να μιλάει για το τι συνέβη πριν δεκαπέντε χρόνια ή για το πόσο ο καθένας ιδεολογικά βλέπει μια πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα σήμερα, και να ασχοληθούμε με ζητήματα κρίσιμα και ουσιαστικά τα οποία πρέπει να προωθήσουμε, αν θέλουμε όντως να έχουμε τη δικαιοσύνη που οι περισσότεροι από σας δικαίως περιγράψατε σωστά νωρίτερα. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Για όλα τα άλλα και σε σχέση με δύο ζητήματα τα οποία τέθηκαν θα σας πω ότι μου ζητήθηκε από κάποιον συνάδελφο να κάνω ένα σχόλιο για την Προανακριτική Επιτροπή. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν ασχολείται με μια κοινοβουλευτική διαδικασία. Θέλω να το καταλάβετε αυτό. Είναι μια ξεχωριστή διαδικασία η οποία αφορά στο Κοινοβούλιο, στη Βουλή. Αυτό το οποίο ενδεχομένως συνέβαινε στο πρόσφατο παρελθόν και θεωρούνταν πεπατημένη ή δεδομένο, δεν συμβαίνει σήμερα. Εμείς θέλουμε να κρατήσουμε τη δικαιοσύνη έξω από οποιαδήποτε υποψία ή σκιά παρέμβασής της όχι μόνο στη λειτουργία του Κοινοβουλίου αλλά γενικότερα σε θέματα ή ζητήματα που δημιουργούν ερωτηματικά, εύλογα πολλές φορές στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Για το θέμα των πλειστηριασμών που ακούστηκε επίσης σαν ένα σχόλιο νωρίτερα, νομίζω ότι οι περισσότεροι συνάδελφοι κάνουν ένα λάθος. Μπερδεύουν το θέμα των πλειστηριασμών, με το θέμα της προστασίας της πρώτης κατοικίας. Μπορεί όχι εσείς, αλλά πολλοί άλλοι συνάδελφοι το κάνουν. Και το λέω διότι η προστασία της πρώτης κατοικίας με βάση δήλωση του Πρωθυπουργού είναι διασφαλισμένη τουλάχιστον μέχρι τις 31 Ιουλίου του 2020. Το θέμα των πλειστηριασμών που αφορά και σε άλλες διαδικασίες, δεν αφορά μόνο στην πρώτη κατοικία. Είναι ένα ζήτημα που δικονομικά μπορεί να ανοίξει με βάση αυτό που προβλέπεται από τη συγκεκριμένη ΠΝΠ, στην οποία αναφέρθηκε νωρίτερα ο κύριος Υφυπουργός από τις αρχές Ιουνίου, αλλά για να δει κανείς τους πλειστηριασμούς θα πρέπει να φτάσουμε στον Σεπτέμβριο και αργότερα, με βάση το χρόνο που περιγράφεται και προβλέπεται, με κλειστή τη διαδικασία όλο τον Αύγουστο και με βάση τους χρόνους που ενδεχομένως είναι προϋπόθεση ή χρειάζονται νωρίτερα μέχρι να φτάσουμε εκεί. Αυτά απλώς για να διευκρινίσω, μην τυχόν και υπάρχει οποιαδήποτε απορία ή οποιαδήποτε ενδεχομένως διάθεση να κατευθύνει κανείς τη σκέψη του ή αυτό που θα εκπέμψουμε ως μήνυμα προς μια άλλη κατεύθυνση και όχι προς την πραγματική κατεύθυνση. Με αυτές τις σκέψεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας καλώ να υπερψηφίσετε το προτεινόμενο από το Υπουργείο Δικαιοσύνης νομοσχέδιο, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο κάνουμε όλοι μαζί ένα γενναίο βήμα σε μια κατεύθυνση που σε ένα βαθμό είχε περιγραφεί από το παρελθόν, ναι, από την προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά βεβαίως βελτιώνεται και ολοκληρώνεται με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο, με διατάξεις απολύτως απαραίτητες, με διατάξεις οι οποίες βελτιώνουν συνολικά τη λειτουργία της δικαιοσύνης και βεβαίως μας δίνουν την ευκαιρία να κρίνουμε ότι η δικαιοσύνη πλέον μπορεί να έχει μια εντελώς διαφορετική εικόνα για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία των Οδηγιών (ΕΕ) 2016/800, 2017/1371, 2017/541, 2016/1919, 2014/57 ΕΕ, κύρωση του Μνημονίου Διοικητικής Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, τροποποιήσεις του ν. 3663/2008 (Α΄ 99) προς εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 2018/1727 και άλλες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Εφόσον έχετε ολοκληρώσει την ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα πρακτικά και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.17΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα, ημέρα Δευτέρα 18 Μαΐου 2020, αμέσως μετά την επιβαλλόμενη απολύμανση, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, κοινοβουλευτικός έλεγχος: α) συζήτηση επίκαιρων ερωτήσεων και β) συζήτηση της με αριθμό 3/2/5-11-2019 επίκαιρης επερώτησης της Προέδρου κ. Φωτεινής (Φώφης) Γεννηματά και Βουλευτών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής, με θέμα: «Θα συνεχίσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. την ίδια πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, διατηρώντας την υποθήκευση της Δημόσιας Περιουσίας στο Υπερταμείο και τις δεσμεύσεις που ανέλαβε έναντι των δανειστών ή θα επαναδιαπραγματευτεί τους όρους και τις προϋποθέσεις της αξιοποίησής της, όπως προτείνει το Κίνημα Αλλαγής».